payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جسم سرد می‌تاباند. کاربرد. جداکننده‌های فارادی و چرخاننده‌ها کاربردهای زیادی در فناوری لیزر دارند: علاوه بر این‌ها کاربردهای زیادی به عنوان چرخاننده فارادی خالص و نه به عنوان جداکننده دارند.
استفانی لوئیس رایس اوای ام (زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۸) یک شناگر استرالیایی است. او در حال حاضر رکورددار شنای مختلط ۴۰۰ متر زنان است و در المپیک ۲۰۰۸ سه مدال طلا گرفت. او توسط مایکل باهل و در باشگاهی به نام سنت پیترز در بریزبین آموزش دیده‌است. مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۰۷. استفانی رایس در ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی مدال برنز دریافت کرد. در فینال ۲۰۰ متر او با ثبت زمان ۲:۱۱:۴۲ ویک ثانیه کمتر از رکورد پیشین استرالیا در جدول رده‌بندی پایینتر از کتی هاف آمریکایی (۲:۱۰٫۱۳) و کرستی کاونتری از زیمبابوه قرار گرفت. در
و کرستی کاونتری از زیمبابوه قرار گرفت. در ۴۰۰ متر پایانی رایس با ثبت زمان ۴:۴۱٫۱۹ موفق شد ۰٫۵۴ ثانیه رکورد خود را بهبود بخشد. مسابقات ۲۰۰۸ استرالیا آزمایشی المپیک چین. در مسابقات آزمایشی المپیک استرالیا رایس هر دو رکورد استرالیا و جهان را در ۴۰۰ متر و ۲۰۰ متر مختلط انفرادی شکست. در ۴۰۰ متر او با ثبت زمان ۴:۳۱٫۴۶ و ۱٫۴۳ ثانیه کمتر از زمان کتی هاف آمریکایی(۴:۳۲٫۸۹) رکورد جهان را شکست. (هاف رکورد جهان را در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸ بازمان ۴:۳۱٫۱۲ بازپس گرفت) در ۲۰۰ متر او با زمان ۲:۰۸٫۹۲ ثانیه و تقریباً یک ثانیه کمتر از
با زمان ۲:۰۸٫۹۲ ثانیه و تقریباً یک ثانیه کمتر از رکورد قبلی که توسط وی ین ین چینی به ثبت رسیده بود موفق به کسب مدال طلا شد. بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸. در پکن رایس موفق به دریافت سه مدال طلا (هر یک را در رکورد جهانی) در ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی و ۲۰۰×۴ متر آزاد امدادی شد. با کسب مدال طلای ۴۰۰ متر مختلط انفرادی او اولین مدال خود را در المپیک و همچنین اولین مدال طلای استرالیا در این بازیها و ۴۰۰امین مدال المپیک استرالیا را گرفت. رایس با زمان ۴:۲۹٫۴۵ با بهبود ۱٫۶۷ ثانیه مدعی رکورد جهان از هاف شد و
با بهبود ۱٫۶۷ ثانیه مدعی رکورد جهان از هاف شد و موفق شد نام خود را به عنوان اولین زنی که موفق شده رکورد ۴:۳۰ را در این رقابت‌ها بشکند به ثبت برساند. دومین مدال او در این رقابتها در ۱۳ اوت و در ۴۰۰ متر مختلط انفرادی با ثبت رکورد جدید ۲:۰۸٫۳۴ و پس از غلبه بر کیرستی کاونتری که یک بار دیگر برای شکستن رکورد جهان در ۵۰ متر با او رقابت می‌کرد بدست آمد. در ۱۴ اوت او سومین مدال طلای خود را در ۲۰۰×۴ متر آزاد امدادی تیمی دریافت کرد. زندگی شخصی. استفانی رایس در کلیفیلد کالج درس خوانده‌است. او با شناگر استرالیایی و
کالج درس خوانده‌است. او با شناگر استرالیایی و رکورددار شنای آزاد ۵۰ متر جهان ایمون سالیوان رابطهٔ عاشقانه داشت. رابطهٔ آن‌ها پس از دو سال در سال ۲۰۰۸ و قبل از المپیک پکن پایان یافت. این زوج به‌طور جداگانه در دو ایالت متفاوت در استرالیا (سالیوان در استرالیای غربی و رایس در کویینزلند) زندگی می‌کنند و گفته‌اند که اضطراب زندگی و المپیکی که درپیش است باعث این جدایی است اما آن‌ها اذعان دارند که همچنان دوستان خوبی برای یکدیگر هستند.
در متالورژی انجام کار سرد باعث افزایش استحکام و سختی و کاهش انعطاف‌پذیری یا شکل‌پذیری می‌شود. این پدیده در اثر ادامه انجام کار سرد افزایش یافته و در نتیجه انرژی داخلی افزایش می‌یابد. این کار باعث می‌شود که ماده از نظر ترمودینامیکی ناپایدار باشد. حرارت دادن به چنین ماده‌ای می‌تواند معایب بلوری را از بین برده و ریزساختار و خواص فیزیکی و مکانیکی اولیه را بازسازی کند. این پدیده تحت عنوان «بازیابی» و «تبلور مجدد» بررسی می‌شود. تبلور مجدد یا بازبلورش یا بلورش مجدد فرایندی است که در آن دانه‌های تغییر شکل یافته با
فرایندی است که در آن دانه‌های تغییر شکل یافته با گروهی جدید از دانه‌های بی نقص جایگزین می‌شوند که شامل دو مرحله جوانه‌زنی و رشد کردن تا زمانی که دانه اصلی به‌طور کامل دربرگرفته شود می‌باشند. تبلور مجدد معمولاً با کاهش استحکام و سختی ماده و افزایش شکل‌پذیری آن همراه می‌باشد؛ بنابراین این فرایند ممکن است معرف یک مرحلهٔ تعمدی از فرایند مدنظر یا به عنوان یک فراورده فرعی ناخواسته توسط مرحله دیگری از فرایند باشد. مهم‌ترین کاربرد صنعتی این فرایند نرم کردن و کنترل اندازه دانه فلزاتی است که به‌طور پیوسته توسط کار
اندازه دانه فلزاتی است که به‌طور پیوسته توسط کار سرد سخت شده‌اند و شکل‌پذیری خود را از دست داده‌اند. همچنین پس از عملیات تبلور مجدد تنش‌های پسماند ماده آزاد می‌شود و می‌تواند برای این منظور نیز مورد استفاده تعریف. به عنوان فرایندی که در آن دانه‌های یک ساختار کریستالی در ساختار جدید یا شکل کریستالی جدید می‌آیند تعریف می‌شود. بیان کردن تعریف جامع تر تبلور مجدد دشوار است زیرا این فرایند شدیداً به چند فرایند دیگر مانند بازیابی و رشد دانه‌ها مربوط است. در برخی موارد تعیین این که کدام فرایند شروع و کدام یک پایان
تعیین این که کدام فرایند شروع و کدام یک پایان میابد دشوار است. دوهرتی و همکارانش در سال ۱۹۹۷ تبلور مجدد را این‌گونه تعریف کردند: «تشکیل دانه‌ای جدید در ماده تغییر شکل یافته (ماتریس) بوسیله تشکیل و حرکت مرز دانه با زاویه زیاد توسط انرژی ذخیره شده بر اثر تغییر شکل (مرزدانه با زاویه زیاد به مرز دانه‌هایی با زاویه بزرگتر از ۱۵–۱۰ درجه گفته می‌شود)». بنابراین این فرایند می‌تواند از فرایند بازیابی (که در آن مرزهای با زاویه زیاد حرکت نمی‌کنند) و رشد دانه (که در آن نیروی محرکه تنها به دلیل کاهش ناحیه مرز دانه
آن نیروی محرکه تنها به دلیل کاهش ناحیه مرز دانه می‌باشد) متفاوت شود. تبلور مجدد ممکن است حین یا بعد از عملیات تغییر شکل رخ دهد. تبلور مجددی که حین عملیات تغییر شکل رخ می‌دهد تبلور مجدد دینامیکی نام دارد که در آن دو عامل دما و کرنش دخیل می‌باشند. همچنین تبلور مجددی که پس از عملیات تغییر شکل و طی فرایندی مانند خنک شدن یا عملیات حرارتی ثانویه ایجاد می‌شود را تبلور مجدد استاتیکی می‌نامند که فقط دما در آن دخیل است. علاوه بر این تبلور مجدد می‌تواند به صورت غیر پیوسته که در آن دانه‌های متمایز جدید تشکیل می‌شوند و
که در آن دانه‌های متمایز جدید تشکیل می‌شوند و رشد می‌یابند یا به صورت پیوسته که در آن میکرو ساختار رفته رفته به میکرو ساختاری تبلور مجدد یافته تکامل می‌یابد، انجام شود. تحقیقات اخیر نشان داده‌است که مرز بین پدیده‌های مختلف آنیل کردن اغلب نامشخص است و مشخص شده‌است که بازیابی، تبلور مجدد و رشد دانه‌ها ممکن است به دو طریق اتفاق بیفتد. ممکن است آن‌ها به صورت ناهمگن در سرتاسر ماده اتفاق بیفتند که شامل دو مرحله قابل تشخیص جوانه‌زنی و رشد می‌باشد. این حالت بیانگر فرایندی غیر پیوسته‌است. همچنین آن‌ها ممکن است به
فرایندی غیر پیوسته‌است. همچنین آن‌ها ممکن است به صورت یکنواخت اتفاق بیفتند، به‌طوری‌که میکروساختار رفته رفته و بدون مراحل قابل شناسایی جوانه‌زنی و رشد، نمو پیدا کند. این حالت نیز فرایند پیوسته نامیده می‌شود[۱]. مکانیزم‌های مختلفی که در آن‌ها تبلور مجدد و بازیابی اتفاق می‌افتد، پیچیده‌اند و در بسیاری از موارد هنوز مورد بحث باقی مانده‌اند. توضیحاتی که در ادامه آورده شده‌است مربوط به تبلور مجدد پیوسته استاتیکی است. قوانین تبلور مجدد. تعدادی قوانین عمدتاً تجربی برای فرایند تبلور مجدد موجود می‌باشد. نیروی محرک.
برای فرایند تبلور مجدد موجود می‌باشد. نیروی محرک. حین تغییر شکل پلاستیک کار به عنوان انتگرال تنش و کرنش در ناحیه تغییر شکل پلاستیک بیان می‌شود. اگر چه بخش عمده این کار به گرما تبدیل می‌شود اما کسری از آن (% ۱–۵) در ماده به صورت نقص، بخصوص نابجایی باقی می‌ماند. آرایش یافتن مجدد یا حذف این نابجایی‌ها انرژی داخلی سیستم را کاهش می‌دهد و بدین ترتیب یک نیروی محرکه ترمودینامیکی برای چنین فرایندهایی وجود دارد. در دمای معتدل به دمای بالا، مخصوصاً در موادی که خطای انباشتگی بالایی دارند (مانند آلومینیوم) فرایند
انباشتگی بالایی دارند (مانند آلومینیوم) فرایند بازیابی به آسانی رخ می‌دهد و نابجایی‌های آزاد به آسانی آرایش خود را بازیابی می‌کنند و به صورت زیر دانه‌های احاطه شده بوسیلهٔ مرزهای کم زاویه در می‌آیند. نیروی محرک، اختلاف انرژی بین ناحیه تغییر شکل یافته و ناحیه تبلور مجدد یافته‌است. ∆E می‌تواند به وسیلهٔ چگالی نابجایی‌ها و اندازه زیردانه و انرژی مرز دانه تعیین شود که در آن ρ چگالی نابجایی، G مدول برشی، b بردار برگرز نابجایی، γs انرژی مرزدانه زبردانه و ds اندازه زیردانه می‌باشد. هسته‌زایی. در گذشته فرض می‌شد
زیردانه می‌باشد. هسته‌زایی. در گذشته فرض می‌شد که نرخ هسته‌زایی دانه‌های تبلور مجدد با مدل نوسانات حرارتی که به‌طور موفق برای فرایندهای انجماد و رسوب‌سازی استفاده می‌شد، مشخص می‌شود. در این نظریه فرض بر این است که به عنوان یک نتیجهٔ حرکت طبیعی اتم‌ها (که با دما افزایش می‌یابد)، جوانه‌های کوچک به‌طور خود به خود در ماتریس به وجود می‌آیند. تشکیل این جوانه‌ها با یک انرژی مورد نیاز برای تشکیل یک میانجی (مرز) جدید و یک انرژی آزاد شده در اثر تشکیل حجم جدیدی از ماده با انرژی پایین‌تر همراه است. اگر شعاع جوانه از
با انرژی پایین‌تر همراه است. اگر شعاع جوانه از شعاع بحرانی بزرگتر می‌بود، از نظر ترمودینامیکی پایدار محسوب می‌شد و می‌توانست شروع به رشد کند. مشکل اساسی این نظریه این است که انرژی ذخیره شده به سبب نابجایی‌ها خیلی کم است (J/m3 0.1-1) در حالیکه انرژی مرز دانه کاملاً بالاست (J/m2 0.5). محاسبات بر اساس این مقادیر مشخص ساخت که نرخ جوانه‌زنی مشاهده شده بزرگتر از مقدار محاسبه شده به وسیلهٔ فاکتور بزرگ و غیرممکن ۱۰۵۰ بود. در نتیجه نظریه جایگزین که توسط cahn در سال ۱۹۴۹ مطرح شد اکنون در جهان مورد پذیرش واقع
در سال ۱۹۴۹ مطرح شد اکنون در جهان مورد پذیرش واقع شده‌است. دانه‌های تبلور مجدد یافته به صورت کلاسیک جوانه‌زنی نمی‌کنند، بلکه از زیر دانه‌ها و سلول‌های موجود رشد می‌کنند. «زمان نهفتگی» قسمتی بعد از بازیابی است که در آن زیر دانه‌ها با زاویهٔ مرز کم (کمتر از ۲–۱ درجه) شروع به انباشتن و متراکم کردن نابجایی‌ها و تغییر جهت کریستالی پیوستهٔ بیشتر نسبت به همسایگان خود می‌کنند. افزایش در اختلاف جهت کریستالی تحرک مرز دانه و همچنین نرخ رشد زیر دانه را افزایش می‌دهد. اگر یک زیر دانه در ناحیه محلی خود یک برتری (مانند
اگر یک زیر دانه در ناحیه محلی خود یک برتری (مانند چگالی نابجایی زیاد، اندازه بزرگتر یا جهت کریستالی مطلوب) نسبت به همسایگان خود داشته باشد، این زیردانه قادر به رشد سریع تر نسبت به رقبای خود خواهد بود. هنگامی که این زیردانه رشد می‌کند، مرزهایش نیز با توجه به مواد اطرافش دارای اختلاف جهت بیشتر می‌شود تا زمانی که بتواند به صورت یک دانهٔ کاملاً عاری از کرنش در بیاید. شکل 2 a تا b تبلور مجدد و b تا d رشد دانه‌های حاصل از تبلور مجدد را نشان می‌دهد. سینتیک تبلور مجدد. سینتیک تبلور مجدد عموماً به صورت نمودار نمایش
سینتیک تبلور مجدد عموماً به صورت نمودار نمایش داده شده در ادامه می‌باشد. در ابتدا یک زمان نهفتگی برای آغاز فرایند وجود دارد و پس از آن جوانه‌زنی آغاز می‌شود. یک زمان اولیه برای دوره جوانه‌زنی(t0) وجود دارد که در آن جوانه تشکیل می‌شود و پس از آن با یک نرخ ثابت شروع به رشد در ماتریس تغییر شکل یافته می‌کند. اگرچه این فرایند دقیقاً از نظریه جوانه‌زنی کلاسیک پیروی نمی‌کند اما اغلب مشخص شده‌است که این روابط ریاضی حداقل تخمین نزدیکی با جوانه‌زنی کلاسیک فراهم می‌کند. برای مجموعه‌ای از دانه‌های به شکل کروی، شعاع
برای مجموعه‌ای از دانه‌های به شکل کروی، شعاع متوسط در زمان t برابر است با: که در آن t0 زمان جوانه‌زنی و G نرخ رشد جوانه‌ها (dR/dt) است. اگر N جوانه در زمان افزایش dt و دانه‌ها به صورت کروی فرض شوند، آنگاه کسر حجمی به صورت زیر خواهد شد: این معادله در مراحل اولیه تبلور مجدد زمانی‌که F≪۱ و دانه‌های در حال رشد به هم برخورد نکرده باشند معتبر است. زمانی که دانه‌ها در آستانه برخورد و به هم رسیدن قرار می‌گیرند نرخ رشد کم می‌شود و این مسئله به کسری از مواد تغییر شکل نیافته بستگی دارد که توسط معادلهٔ جانسون-مل به
نیافته بستگی دارد که توسط معادلهٔ جانسون-مل به دست می‌آید: در حالی که این معادله تعریف بهتری از فرایند را بیان می‌کند اما هنوز فرض بر این است که دانه‌ها به شکل کروی می‌باشند، نرخ جوانه‌زنی و رشد ثابت است، دانه‌ها به صورت تصادفی پخش شده‌اند و زمان جوانه‌زنی (t0) کوچک است. در عمل، تعداد کمی از این فرضیات معتبر هستند و نیاز است که یک مدل بهتر جایگزین استفاده شود. عموماً این‌گونه تصدیق شده‌است که هر مدل مفیدی باید نه تنها برای شرایط اولیهٔ ماده جواب دهد، بلکه همواره برای روابط در حال تغییر بین رشد دانه‌ها،
همواره برای روابط در حال تغییر بین رشد دانه‌ها، ماتریس تغییر شکل یافته و هر فاز ثانویه یا فاکتورهای ریزساختاری دیگر نیز پاسخگو باشد. این مسئله بیشتر در سیستم‌های دینامیکی که تغییر شکل و تبلور مجدد هم‌زمان انجام می‌شود، پیچیده‌تر می‌شود. در نتیجه به‌طور کلی ثابت کردن یک مدل پیش‌بینی دقیق برای فرایندهای صنعتی بدون توسل به آزمون‌های تجربی گوناگون غیرممکن است. عوامل مؤثر در سرعت. دمای فرایند آنیل تأثیر چشم‌گیری بر سرعت تبلور مجدد که در معادله بالا آورده شد دارد. اگرچه در یک درجه حرارت معین، چندین فاکتور دیگر
اگرچه در یک درجه حرارت معین، چندین فاکتور دیگر نیز در سرعت تأثیرگذار خواهند بود. سرعت تبلور مجدد به شدت تحت تأثیر میزان تغییر شکل و به میزان کمتری تحت تأثیر شیوه اعمال تغییر شکل است. موادی که در آن‌ها تغییر شکل بیشتری اتفاق افتاده‌است بسیار سریعتر از موادی که به میزان کمتری تغییر شکل یافته‌اند، تبلور مجدد میابند. در واقع یک میزان تغییر شکل حداقل نیاز است تا تبلور مجدد اتفاق بی افتد و با میزان تغییر شکل کمتر از این مقدار، تبلور مجددی اتفاق نمی‌افتد. تغییر شکل در دمای بالاتر ممکن است باعث بازیابی شود که
شکل در دمای بالاتر ممکن است باعث بازیابی شود که موافق با تبلور مجدد می‌باشد و در چنین مواردی تبلور مجدد با سرعت آهسته‌تر نسبت به مواد تغییر شکل یافته در دمای محیط انجام می‌شود (به‌طور مثال نورد سرد و گرم) در موارد خاص ممکن است تغییر شکل به صورت غیرمعمولی همگن یا فقط در صفحات خاص کریستالوگرافی اتفاق بی افتد. جهت دانه و این موضوع که در حین تغییر شکل این جهت چگونه تغییر می‌کند بر مقدار انرژی انباشتگی و در نتیجه بر سرعت تبلور مجدد تأثیر می‌گذارد. تحرک مرز دانه تحت تأثیر جهت آن است و بنابراین برخی از بافت‌های
تحت تأثیر جهت آن است و بنابراین برخی از بافت‌های کریستالوگرافی نسبت به دیگری دارای سرعت رشد بیشتر هستند. اتم‌های حل شده چه نا خالصی‌ها و چه اتم‌هایی که به صورت عمدی اضافه شده‌اند تأثیر عمیقی بر سینتیک تبلور مجدد دارند. حتی یک غلظت جزئی ممکن است تأثیر مهمی داشته باشد، به‌طور مثال ۰٫۰۰۴٪ آهن دمای تبلور مجدد را حدود ۱۰۰ درجه بالا می‌برد در حال حاضر مشخص نیست که این اثر اصولاً باعث کاهش جوانه‌زنی شده یا تحرک مرزدانه را برای رشد کاهش می‌دهد. تأثیر فاز ثانویه. بسیاری از آلیاژها به منظور هدف صنعتی خود کسری حجمی
از آلیاژها به منظور هدف صنعتی خود کسری حجمی از رسوبات فازی ثانویه را شامل می‌شوند، خواه این رسوبات به صورت ناخالصی باشد یا از عمد و به منظور خاصی به آلیاژ اضافه شده باشد. اندازه و نحوه توزیع این رسوبات ممکن است باعث تسریع یا کند کردن تبلور مجدد شوند. رسوبات ریز. تبلور مجدد به وسیلهٔ رسوبات ریزی که پراکنده شده‌اند و فاصله آن‌ها از هم کم می‌باشد، یا متوقف می‌شود یا سرعت آن به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش میابد که این عمل به دلیل فشار ناشی از سنجاق شدن مرزهای دانه‌های با زاویه کم و زیاد است. این فشار مستقیماً با
با زاویه کم و زیاد است. این فشار مستقیماً با نیروی محرک ناشی از چگالی نابجایی‌ها مخالفت می‌کند و تأثیر آن بر سینتیک جوانه‌زنی و رشد جوانه می‌باشد. این تأثیر می‌تواند با توجه به تراز پراکندگی رسوبات formula_5 توجیه شود که در آن Fv کسر حجمی فاز ثانویه و r شعاع آن می‌باشد. در نسبت formula_5 پایین، اندازه دانه به وسیله تعداد جوانه‌ها تعیین می‌شود و به همین ترتیب ممکن است که در ابتدا این اندازه خیلی کوچک باشد. اگر چه دانه‌ها از نظر رشد دانه ناپایدارند اما در حین عملیات آنیل آنقدر رشد می‌کنند تا رسوبات، فشار
حین عملیات آنیل آنقدر رشد می‌کنند تا رسوبات، فشار کافی سنجاق کردن را برای متوقف کردن دانه‌ها از خود نشان دهند. در نسبت‌های مناسب formula_5، اندازه دانه بازهم توسط تعداد جوانه‌ها مشخص می‌شود، اما در اینجا دانه‌ها از نظر رشد معمولی پایدارند (در حالی که احتمال رشد غیرطبیعی هنوز وجود دارد) و در نسبت formula_5 بالا، ساختار تغییر شکل یافته که دچار تبلور مجدد نشده‌است، پایدار می‌باشد و جلوی انجام تبلور مجدد گرفته شده‌است. رسوبات بزرگ. نواحی تغییر شکل در اطراف رسوبات بزرگ غیرقابل تغییر شکل (بالای ۱ میکرومتر)، به
بزرگ غیرقابل تغییر شکل (بالای ۱ میکرومتر)، به وسیلهٔ چگالی نابجایی بالا و گرادیان جهت‌گیری کریستالی بزرگ مشخص شده‌اند و مکان‌های ایدئال برای گسترش جوانه‌های تبلور مجدد می‌باشند. این پدیده جوانه‌زنی متأثر از رسوب (PSN) نامیده می‌شود که یکی از معدود راه‌های کنترل فرایند تبلور مجدد به وسیلهٔ کنترل توزیع رسوبات است. اندازهٔ ناحیه و اختلاف جهت مرز دانه‌ها در ناحیه تغییر شکل یافته به اندازه رسوبات وابسته است؛ بنابراین یک مقدار کمینه برای اندازه رسوبات به منظور جوانه‌زنی اولیه وجود دارد. افزایش میزان تغییر شکل،
اولیه وجود دارد. افزایش میزان تغییر شکل، کمینهٔ اندازهٔ رسوبات را کاهش خواهد داد. اگر بازده‌ای PSN برابر ۱ باشد (یعنی هر رسوب یک جوانه را تحریک کند) آنگاه اندازه دانه نهایی به آسانی توسط تعداد رسوبات تعیین می‌شود. اگر چندین جوانه در هر رسوب تشکیل شود این بازده بزرگتر از ۱ است، اما این موضوع یک امر غیرمعمول می‌باشد. این بازده می‌تواند کمتر از ۱ هم باشد اگر رسوبات نزدیک به اندازه بحرانی باشند. در این حالت بخش بزرگی از رسوبات کوچک به جای شروع به تبلور مجدد، جلوی انجام آن را می‌گیرند. پیش‌بینی رفتار تبلور مجدد
انجام آن را می‌گیرند. پیش‌بینی رفتار تبلور مجدد موادی که توزیع گسترده‌ای از اندازه رسوبات را شامل می‌شوند دشوار است. رسوبات آلیاژهای مرکب از نظر حرارتی ناپایدار اند و ممکن است رشد کنند یا در اثر زمان حل شوند. این حالت در آلیاژهای دو جزئی که فقط دو جزء مجزا دارند ساده‌تر می‌شود. یک مثال آلیاژ Al-Si است که در آن نشان داده شده‌است که حتی در حضور رسوبات بزرگ، رفتار تبلور مجدد توسط رسوبات کوچک تعیین می‌شود. در چنین مواردی میکروساختار نهایی تمایل دارد شبیه آلیاژی شامل تنها رسوبات کوچک شود.
غلامرضا سرکوب (۱۳۱۰ – ۲۷ بهمن ۱۳۹۹) بازیگر و کارگردان سینمای ایران بود. او در فیلم "قیصر" به کارگردانی مسعود کیمیایی در نقش رحيم آب منگل بازی کرد. زندگی هنری. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۲۸ با بازی در تئاتر «سپاهان اصفهان» آغاز کرد. از نمایش نامه‌های "اشراف‌زادهٔ قاتل"، "حقه‌های شبانه"، "زندگی قصهٔ تلخی است"، "هتل سه‌ستاره"، "جنایت یزید"، و "دزد ناشی" اشاره کرد. او سینمای حرفه‌ای را در سال ۱۳۳۶ با بازی در فیلم "شب‌نشینی در جهنم" به کارگردانی موشق سروری تجربه کرد. در سال ۱۳۵۹ به انگلستان مهاجرت کرد. وی همسر
کرد. در سال ۱۳۵۹ به انگلستان مهاجرت کرد. وی همسر سیمین سرکوب (دوبلور) بود. غلامرضا سرکوب پس ورود به لندن کارگردانی برنامه واریته آخوندی که با تهیه کنندگی و بازی رضا فاضلی و منوچهروثوق دراین برنامه همراه بود برعهده داشت.
پَراکندگی بِریلوَن یا پَراکُنِش بِریلوَن، برگرفته از نام لئون بریلوین، زمانی رخ می‌دهد که نور در یک محیط (مانند هوا، آب یا کریستال) با تغییرات چگالی اپتیکی وابسته به زمان واکنش می‌دهد و انرژی (فرکانس) و مسیر آن را تغییر می‌دهد. تغییرات چگالی ممکن است ناشی از مدهای آکوستیکی مانند فونون‌ها، مدهای مغناطیسی مانند مگنون‌ها، یا گرادیان‌های دمایی باشد. همانند فیزیک کلاسیک زمانی‌که محیطی تغییرات ضریب شکستی اش فشرده دارد، و کسری از موج نور عبوری با این تغییرات ضریب شکست واکنش می‌دهد، محیط مثل یک توری پراش سه بعدی
شکست واکنش می‌دهد، محیط مثل یک توری پراش سه بعدی عمل کرده و نور منحرف می‌شود؛ بنابراین موج صوتی نیز هنگام انتشار نور را دچار یک شیفت دوپلری می‌کند و در نتیجه فرکانس آن را تغییر می‌دهد. سازوکار. از دیدگاه کوانتومی، پراکنش بریلوَن واکنشی است بین یک موج الکترومغناطیسی و موج چگالی (پراکنش فوتون-فونون)، موج اسپینی مغناطیسی (پراکنش فوتون-مگنون)، یا یک شبه ذره فرکانس پایین دیگر. پراکنش ناکشسان است: فوتون ممکن است انرژی از دست دهد ویک شبه ذره بسازد (فرایند استوکس) یا اینکه یک شبه ذره نابود شود و فوتون انرژی کسب
یا اینکه یک شبه ذره نابود شود و فوتون انرژی کسب کند (فرایند ضداستوکس). این جابجایی در فرکانس فوتون، شیفت بریلوَن، معادل است با اندرکنش فونون یا مگنون و بنابراین پراکنش بریلوَن می‌تواند برای اندازه‌گیری انرژی‌های فونون یا مگنون به کار رود. شیفت بریلوَن معمولاً با استفاده از یک اسپکترومتر بریلوَن بر پایه تداخل سنج فابری پرو اندازه‌گیری می‌شود. " *در تصویر روبرو تداعی یک موج چگالی را مشاهده می‌کنید. " رابطه آن با پراکنش ریلی. پراکنش رِیلی را نیز می‌توان ناشی از افت و خیز در چگالی، ترکیب و جهت‌گیری ملکول‌ها، و
افت و خیز در چگالی، ترکیب و جهت‌گیری ملکول‌ها، و همچنین ضریب شکست در حجم کمی از ماده (خصوصاً در گازها یا مایعات) دانست. تفاوت در اینست که پراکنش ریلی فقط در افت و خیزهای حرارتی رندم و ناهمدوس رخ می‌دهد. درحالی‌که پراکنش بریلوَن در افت و خیزهای متناوب و همبسته (فونون‌ها) دیده می‌شود. ارتباط آن با پراکنش رامان. پراکنش رامان پدیده دیگری است که شامل فرایندهای پراکنش ناکشسان نور با ویژگی‌های ارتعاشی ماده است. مرتبه شیفت فرکانسی آشکار شده و همچنین نوع اطلاعات استخراج شده از نمونه، خیلی متفاوت هستند. پراکنش
استخراج شده از نمونه، خیلی متفاوت هستند. پراکنش بریلوَن در پراکنش فوتون‌ها از فونون‌های فرکانس پایین غالب است، درحالی‌که برای پراکنش رامان فوتون‌ها توسط اندرکنش با گذارهای ارتعاشی و چرخشی در تک ملکول‌ها پراکنده می‌شوند؛ بنابراین این دو تکنیک اطلاعات کاملاً متفاوتی را از نمونه به‌دست می‌دهند:اسپکتروسکوپی رامان برای تعیین ترکیب شیمیایی و ساختار ملکولی بکار می‌رود، درحالی‌که پراکنش بریلوَن مشخصات را در یک مقیاس بزرگتر می‌سنجد-مانند رفتار کشسان. از نظر تجربی نیز شیفت‌های فرکانسی در پراکنش بریلوَن با تداخل سنج
شیفت‌های فرکانسی در پراکنش بریلوَن با تداخل سنج آشکارسازی می‌شوند، درحالی‌که چیدمان رامان می‌تواند برپایه تداخل سنج یا اسپکترومتر پاشنده (توری) باشد. پراکنش بریلوَن برنگیخته. برای پرتوهای شدت بالا (مثل نور لیزر) که در محیطی مانند فیبر نوری انتشار پیدا می‌کنند، تغییرات میدان خود پرتو ممکن است به واسطه الکتروتنگش (تغییرشکل بر اثر میدان الکتریکی، معکوس اثر پیزوالکتریک) ارتعاشات آکوستیکی در ماده ایجاد کند. پرتو ممکن است در اثر این ارتعاشات دچار پراکنش بریلوَن شود که معمولاً در خلاف جهت پرتو ورودی بوده و با نام
که معمولاً در خلاف جهت پرتو ورودی بوده و با نام پراکنش بریلوَن برنگیخته شناخته می‌شود. برای مایعات و گازها جابجایی‌های فرکانسی نوعاً از مرتبه ۱–۱۰ گیگاهرتز (شیف طول‌موجی حدود ۱–۱۰ پیکومتر برای نور مرئی) هستند. پراکنش برنگیخته بریلوَن اثری است که می‌تواند در جایگاه همیوغ فاز اپتیکی قرار گیرد (یعنی همانند آینه همیوغ فازی نور را در جهت خودش بازتاب می‌کند). پیشینه. پراکنش ناکشسان نور توسط فونون‌های آکوستیکی برای اولین بار توسط لئون بریلوَن در سال ۱۹۲۲ پیش‌بینی شد. باور بر اینست که احتمال چنین پراکنش قبلاً در
شد. باور بر اینست که احتمال چنین پراکنش قبلاً در سال ۱۹۱۸ توسط لئونید مندلشتام تشخیص داده شده بود اما وی آن را در سال ۱۹۲۶ چاپ کرد. برای اعتبار بخشیدن به مندلشتام، این اثر پراکنش بریلوَن-مندلشتام نیز نامیده می‌شود. فرایند پراکنش القایی بریلوَن اولین بار در سال ۱۹۶۴ توسط chiao و همکارانش مشاهده شد. جنبه همیوغ فازی اپتیکی این اثر در سال ۱۹۷۲ توسط داویک زل (Zel’s dovich) و همکارانش کشف شد. حسگر فیبر نوری. پراکنش بریلوَن همچنین می‌تواند برای تشخیص تنش مکانیکی و دما در فیبرهای نوری بکار رود. منابع.
مکانیکی و دما در فیبرهای نوری بکار رود. منابع. &lt;http://en.wikipedia.org/wiki/Brillouin_scattering»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.&gt;
فحشای خیابانی نوعی تن‌فروشی است که زنان در کنار خیابان منتظر مشتری می‌مانند. فحشای خیابانی از لحاظ قانون. فحشای خیابانی در بسیاری از کشورها ممنوع است. برآورد شده ۱۰ تا ۲۰ درصد تن‌فروشان خیابانی هستند ۹۰ درصد آن‌ها تجربه دستگیری توسط پلیس را دارا هستند. امنیت روسپیان خیابانی. بیشتر روسپیان خیابان بیشتر نسبت به روسپیان اسکورت و روسپی‌خانه مورد ضرب وشتم، تجاوز، گروگانگیری قرار می‌گیرند. سلامت روسپیان. در یک تحقیق آماری از تن‌فروشان و روسپیان بریتانیایی در سال ۲۰۰۴ نشان داده‌است که ۹۵ درصد تن‌فروشان معتاد به
۲۰۰۴ نشان داده‌است که ۹۵ درصد تن‌فروشان معتاد به مواد مخدر هستند و ۷۸ درصد آن‌ها کوکایین مصرف می‌کنند.همچنین این فراد در معرض بیماری‌های مقاربتی قرار دارند.
کلیسای چوپان یا کلیسای آندره‌ورتی مقدس مربوط به دوره صفوی است و در جلفا، کنار رود ارس، بر سر راه کلیسای سنت استپانوس واقع شده و این اثر که از جمله کلیساهای ارامنهٔ ایران است در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۷۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تاریخچه و سبک معماری. کلیسای چوپان متعلق به قرن ۱۶ میلادی است و به دلیل اینکه محل کلیسا در چراگاه منطقهٔ دره شام بنا شده بود، محل عبادت چوپان‌های ارمنی منطقهٔ دره شام بشمار می‌رفت. بنا به روایتی دو کلیسا به همت دو برادر چوپان بنا شده‌است، یکی در این سمت رودخانه
برادر چوپان بنا شده‌است، یکی در این سمت رودخانه ارس و دیگری دقیقاً در جناح روبه رو که متأسفانه در سالهای اخیر تخریب شده‌است. سبک معماری. ساختمان کلیسا از خارج مربعی شکل به ابعاد ۷٫۷ در ۵٫۷ متر و از داخل صلیبی شکل بوده و کلیسای کوچک (Chapel) محسوب می‌گردد. ورودی اصلی در قسمت غربی بنا قرار داشته و محراب آن در سمت شرق بنا می‌باشد. مصالح بکار رفته در ساختمان آن سنگ و ملات است و سطح دیوارهای داخلی با گچ پوشانده شده‌است. بنا فاقد هر گونه حجاری است. این کلیسا دارای گنبد کوچکی با پلان دایره شکل است که بر روی آن
گنبد کوچکی با پلان دایره شکل است که بر روی آن چهار نورگیر در چهار جهت تعبیه شده‌است. در سمت غرب کلیسا آثار و بقایای بنای ویران شده‌ای موجود است که احتمالاً بخشی از کلیسا را تشکیل داده‌است. در محوطه اطراف کلیسا سنگ صلیبهایی بوده‌است که جهت حفظ آنها تعدادی به تبریز منتقل گردیده‌است. پوسته خارجی کلیسا به وسیله سنگ ساخته شده و دارای یک گنبد کوچکی می‌باشد که اخیراً مرمت گردیده‌است. داخل کلیسا خیلی کوچک است و بیش از ده نفر در آن جای نمی‌گیرد. طاق‌های آن نیز به مانند کلیساهای دیگر جناغی شکل است. موقعیت جغرافیائی.
کلیساهای دیگر جناغی شکل است. موقعیت جغرافیائی. کلیسای چوپان تقریباً در ۵ کیلومتری غرب شهر مرزی جلفا، در ساحل رود ارس در استان آذربایجان شرقی و در میان کوه‌های رسوبی سرخ رنگ قرار گرفته‌است و طوری در آنجا مکان گزیده که به‌صورت جزء طبیعت لاینفک آنجا درآمده است. این کلیسا در سال ۱۵۱۸ میلادی احداث گردیده و در سال ۱۸۳۶ میلادی بازسازی گردیده‌است. چنانچه از نام آن قابل استنباط است شاید این کلیسا برای چوپان‌هایی که مشغول چرای حیوانات در مراتع آنجا بودند طراحی شده تا آنها برای به عمل آوردن فیوضات خود به روستاهای دره
آنها برای به عمل آوردن فیوضات خود به روستاهای دره شام مراجعت نکنند. ثبت در میراث جهانی یونسکو. کلیسای چوپان که در زبان محلی به «ناخیرچی» مشهور است. در کنار دیراستپانوس مقدس در ماه مه ۲۰۰۸ میلادی در فهرست آثار یونسکو به ثبت جهانی رسید. این بنا توسط سازمان میراث فرهنگی و همکاری سازمان منطقه آزاد ارس در سال ۲۰۱۵ میلادی مرمت گردید و در همان سال به یاد شهدای ارامنه تقدیس مجدد گردید، این کلیسا در حال حاضر تخت مالکیت شورای خلیفه گری ارامنه آذربایجان اداره می‌شود.