payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«شبیحه» در اصل اسم جمع «شبیح» از ریشه "شبح" است و در زبان عربی سوری محاوره‌ای به معنی «اراذل و اوباش» است. به گفته رئیس سازمان عربی حقوق بشر این افراد بیشتر در مناطق ساحلی مدیترانه همچون لاذقیه، بانیاس و طرطوس اقامت دارند، از طریق قاچاق در بندرهای این مناطق ارتزاق می‌کنند و با آغاز قیام سوریه از این نیروها برای سرکوب معترضان در شهرهای مرکزی همچون دمشق، حلب و حمص و مناطق مرزی مثل درعا در نزدیکی اردن، تلکلخ در مرز لبنان استفاده می‌شود. بیشتر اهالی سوریه معتقدند که شبیحه گروه‌های خوفناکی هستند که فعالیت خود
که شبیحه گروه‌های خوفناکی هستند که فعالیت خود را بدون هیچ‌گونه سازماندهی و رهبری انجام می‌دهند. این افراد از اوباش جنایتکار محلی، اعضای لباس شخصی نیروهای امنیتی، جاسوس‌ها، و حتی جوانان بیکار و فقر هستند و برای اولین بار در جریان قیام سال ۲۰۱۱ سوریه به گونه‌ای سازمانی برای کمک به حکومت وارد عمل شدند. مها ابوشاما محقق سازمان عفو بین‌الملل معتقد است که شبیحه خاص کشور سوریه نیست و استفاده از چنین نیروهایی در جریان اعتراضات معروف به بهار عربی در سراسر خاورمیانه کاملاً مرسوم بوده است. وی مصر، تونس و اردن را از
کاملاً مرسوم بوده است. وی مصر، تونس و اردن را از کشورهایی می‌داند که به‌طور گسترده از چنین آدمکش‌هایی بهره برده‌اند. برخی هم معتقدند که نیروهای شبیحه در تحریک گروه‌های قومی و مذهبی علیه یکدیگر (علوی‌ها علیه سنی‌ها و مسیحیان علیه مسلمانان) نقش دارند تا از طریق به وحشت انداختن مردم از ناامنی، موجب حمایت آن‌ها از حکومت شوند. هرچند اعضای شبیحه به گروه‌های قومی و مذهبی مختلفی تعلق دارند اما بیشتر آن‌ها از جامعه علویان هستند که خانواده اسد و اکثر مقامات برجسته امنیتی کشور را شامل می‌شوند. معترضان سوری معتقدند از
کشور را شامل می‌شوند. معترضان سوری معتقدند از شبیحه برای قتل نیروهای امنیتی و نظامی که از سرکوب تظاهرکنندگان امتناع می‌کردند، استفاده می‌شد.
دریاچهٔ اورستیادا که اورستیدا و کاستوریا نیز نامیده می‌شود، دریاچه‌ای واقع در منطقهٔ کاستوریای مقدونیه در شمال غربی یونان است که تاریخ تشکیل آن به ۱۰ میلیون سال پیش می‌رسد. این دریاچه که نامش برگرفته از نام نیمفی موسوم به اوریادس یا اورستیاد است، در ارتفاع ۶۳۰ متری از سطح دریا قرارداشته و مساحتی برابر با ۲۸ کیلومتر مربع را دربر می‌گیرد. نُه رود کوچک به دریاچهٔ اورستیادا می‌ریزد و ژرفای دریاچه بین ۹ تا ۱۰ متر متغیر است. شبه‌جزیرهٔ کاستوریا این دریاچه را به دو بخش تقسیم کرده که بخش بزرگتر آن در شمال و بخش
دو بخش تقسیم کرده که بخش بزرگتر آن در شمال و بخش کوچکترش در جنوب قرار دارد. از جمله دیدنی‌های اطراف دریاچه، گذشته از معماری بیزانسی خود شهر، می‌توان به صومعهٔ بیزانسی و سدهٔ یازدهمی پاناگیا ماوریوتیسا و سکونتگاه پیش‌ازتاریخ و بازسازی‌شدهٔ دیسپیلیو، جایی که لوح دیسپیلیو در سال ۱۹۹۲ از درون دریاچه بیرون آورده‌شد، اشاره نمود.
دادگاه بین‌المللی تعقیب مسئولان نقض فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه در خاک یوگسلاوی سابق از ابتدای ۱۹۹۱ یا دیوان بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق (ICTY)، از ارکان فرعی شورای امنیت سازمان ملل متحد است که برای تعقیب و مجازات عاملانی که در جریان جنگ‌های صورت گرفته در خاک یوگسلاوی سابق، شدیداً و در ابعاد وسیع ابتدایی‌ترین حقوق بشری افراد را نقض کردند، ایجاد گردید. اساسنامهٔ این دادگاه، پس از تصویب قطعنامه ۸۲۷ شورای امنیت، در ۲۵ مه ۱۹۹۳ مورد تصویب قرار گرفت. دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق یک دادگاه موقتی و
بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق یک دادگاه موقتی و منطقه‌ای است و مقر آن در شهر لاهه، هلند قرار دارد. این دادگاه بر اساس صلاحیت خود می‌تواند این ۴ دسته از جرائم، نقض شدید کنوانسیون‌های ژنو، نقض قوانین یا رسوم جنگ، کشتار دسته جمعی و جنایات علیه بشریت را تحت تعقیب قرار دهد. بیش‌ترین شدت مجازات افراد محکوم شده در این دادگاه حبس ابد است. تأسیس و ساختار. پس از تأسیس دادگاه نورنبرگ و دادگاه توکیو، این نخستین بار است که جامعهٔ بین‌المللی (سازمان ملل) اقدام به تشکیل یک دادگاه بین‌المللی کیفری برای تعقیب، محاکمه و
یک دادگاه بین‌المللی کیفری برای تعقیب، محاکمه و مجازات افراد متهم به نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی می‌کند. این دادگاه بر پایه تصمیم شورای امنیت و بر طبق فصل هفتم منشور ملل متحد ایجاد گردید. هدف اصلی از تأسیس این دادگاه رسیدگی به جرایم ارتکابی اشخاص متهم به جرایم عمده‌ای نظیر، قتل، شکنجه، تجاوز، انتقال اجباری، تخریب گستردهٔ اموال و دیگر جرایمی مذکور در اساسنامه دادگاه در خاک یوگسلاوی سابق است. همچنین در توجیه تأسیس این دادگاه، جامعه بین‌المللی معتقد است که از طریق محاکمه مرتکبان این جرایم، می‌توان از بروز
از طریق محاکمه مرتکبان این جرایم، می‌توان از بروز این جنایات در آینده جلوگیری کرد و همچنین به تسریع در پایداری و ادامه روند صلح و برگرداندن عدالت به هزاران قربانی این جرایم امیدوار بود. دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق تاکنون بالغ بر ۱۶۰ نفر را به دلیل نقض شدید حقوق بشردوستانه در کرواسی، بوسنی و هرزگوین، صربستان، کوزوو و مقدونیه شمالی طی سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱، تحت پیگرد قانونی قرار داده‌است. در اساسنامه دادگاه آمده‌است که عناوین رسمی متهمان نظیر، رئیس دولت یا حکم‌ران حکومت، نخست‌وزیر، رؤسای ستاد ارتش،
یا حکم‌ران حکومت، نخست‌وزیر، رؤسای ستاد ارتش، وزرای داخلی، کارمند عالی‌رتبه و رهبران ارتش و ادارهٔ پلیس و بسیاری از عناوین سیاسی دیگر، مانع از تعقیب کیفری افراد نمی‌گردد. ساختار دادگاه از شعبه‌ها (۳ شعبه برای محاکمه بدوی و یک شعبه استیناف)، دادستانی و بایگانی تشکیل شده‌است. هزینهٔ دادگاه از محل بودجهٔ عادی سازمان ملل تأمین می‌شود. دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق دسامبر ۲۰۱۷ پس از ۲۴ سال رسماً به کار خود پایان داد. مراسم پایان فعالیت این دادگاه بین‌المللی با حضور آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد
با حضور آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد و پس از برگزاری ۱۰۸۰۰ روز جلسه و استماع شهادت ۴۶۵۰ شاهد برگزار شد. جستارهای وابسته. دادگاه بین‌المللی کیفری برای رواندا پیوند به بیرون. وبگاه رسمی دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق
در سرزمین خون و عسل فیلمی رمانتیک درام آمریکایی به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی آنجلینا جولی در سال ۲۰۱۱ است. روایت این فیلم یک داستان عاشقانه است که در هنگام جنگ بوسنی می‌گذرد. چکیده داستان. یک مرد صرب و یک زن مسلمان عاشق یکدیگرند. جنگ در بوسنی درمی‌گیرد. مردان مسلمان منطقه به دست صرب‌ها کشته شده و زنانشان به اسارت در می‌آیند. در یکی از پادگان‌های صرب‌ها دو عاشق یکدیگر را دوباره ملاقات می‌کنند، اما اینبار یکی سرباز صرب است و دیگری زن مسلمان اسیر. شرح داستان. در سارایوو، سال ۱۹۹۲، آیلا اکمچیچ، هنرمندی
در سارایوو، سال ۱۹۹۲، آیلا اکمچیچ، هنرمندی از اقلیت بوسنی، با خواهرش لیلا، که مادر مجرد یک نوزاد پسر است، زندگی می‌کند. یک شب، او با دوست‌پسرش، دانی‌یل ووکویویچ، افسر پلیس از قوم صرب، در یک باشگاه شبانه دیدار می‌کند. آن‌ها شبی خوش را سپری می‌کنند، اما بسیاری از حاضران کشته می‌شوند و دانی‌یل به‌شدت زخمی می‌شود، وقتی که باشگاه در اثر آتش توپخانه ویران می‌شود، رویدادی که آغاز جنگ بوسنی را نشان می‌دهد. چند ماه بعد، آیلا و خواهرش برای فرار از شهر اکنون محاصره‌شدهٔ سارایوو آماده می‌شوند، اما پیش از خروج،
سارایوو آماده می‌شوند، اما پیش از خروج، محله‌شان به تصرف ارتش جمهوری صربسکا درمی‌آید. مردان از زنان جدا شده و اعدام می‌شوند، در حالی‌که آیلا و چند زن جوان و زیباروی دیگر با اتوبوس به اردوگاه تجاوز صرب‌ها منتقل می‌شوند. در اردوگاه، سربازان برای زنان توضیح می‌دهند که چه شرایطی در پیش دارند و از آن‌ها می‌پرسند که چه مهارت‌هایی دارند. پزشکی به نام اسما داوطلب می‌شود که خدمات پزشکی ارائه دهد. زن دیگری می‌گوید که می‌تواند خیاطی کند؛ اما یکی از افسران به‌جای استفاده از مهارتش، او را جلوی دیگر زنان مورد تجاوز قرار
از مهارتش، او را جلوی دیگر زنان مورد تجاوز قرار می‌دهد تا آن‌ها را مرعوب کند. پیش از آن‌که سربازی دیگر به آیلا نیز تجاوز کند، فرماندهٔ اردوگاه وارد می‌شود و او را با خود می‌برد، و مشخص می‌شود که او کسی نیست جز دانی‌یل. این زوج پیشین تلاش می‌کنند تا ابعاد شرایط جدیدشان را درک کنند، به‌ویژه با توجه به این‌که روابط میان‌قومیتی ممنوع است و افشای چنین رابطه‌ای می‌تواند دانی‌یل و پدرش نبو‌یشا، ژنرال ستاد کل ارتش صربسکا را در معرض خطر قرار دهد. دانی‌یل به آیلا می‌گوید برای محافظت از او در برابر دیگر سربازان، ادعا
برای محافظت از او در برابر دیگر سربازان، ادعا کرده که او «ملک شخصی» اوست. به‌زودی به دانی‌یل اطلاع داده می‌شود که به پایگاهی دیگر در سارایوو منتقل خواهد شد و او به آیلا می‌گوید که چگونه در غیابش فرار کند. او در تلاش دوم موفق به فرار می‌شود. آیلا در جنگل اطراف شهر پنهان می‌شود و توسط نیروهای چریکی بوشنیاک پیدا شده و به اردوگاهشان بازگردانده می‌شود. او در آن‌جا با لیلا دوباره دیدار می‌کند، اما شادی‌اش دوام چندانی ندارد، چرا که لیلا خبر می‌دهد نوزادش چند ماه پیش توسط نیروهای صرب بوسنیایی کشته شده است. کنار
پیش توسط نیروهای صرب بوسنیایی کشته شده است. کنار آتش، چریک‌ها از جنون متناقض جنگ سخن می‌گویند. یکی از آن‌ها اشاره می‌کند که با وجود همه اتفاقات، نمی‌تواند از تمام صرب‌ها متنفر باشد، چرا که مادرش یک صرب است. لیلا نیز می‌گوید که فقط از صرب‌های ملی‌گرا نفرت دارد. در این لحظه، فاش می‌شود که آیلا زندانی و معشوقه دانی‌یل بوده است. چریک‌ها نقشه‌ای می‌کشند تا آیلا دوباره به‌عنوان نفوذی نزد دانی‌یل بازگردد. دانی‌یل گول نمی‌خورد و به افرادش دستور می‌دهد آیلا را با عنوان نقاش شخصی‌اش بازداشت کنند. آن‌ها دوباره
با عنوان نقاش شخصی‌اش بازداشت کنند. آن‌ها دوباره رابطه‌شان را از سر می‌گیرند، اما رفتار ویژهٔ دانی‌یل نسبت به آیلا موجب سوءظن می‌شود و در نهایت نبو‌یشا از وجود آیلا و جایگاه خاصش باخبر می‌شود. زمانی که دانی‌یل در خط مقدم است، نبو‌یشا به دیدن آیلا می‌آید و از او می‌خواهد پرتره‌ای از او بکشد. در حین نقاشی، او حرفهٔ آیلا را «زوال‌گرایی مسلمانان» می‌خواند و آن را با زندگی سخت مادرش، زنی بیوه و کشاورز در دوران جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی، مقایسه می‌کند. آیلا پاسخ می‌دهد که پدربزرگش پارتيزان بوده و به او آموخته که
که پدربزرگش پارتيزان بوده و به او آموخته که تمام اقوام یوگسلاوی برابرند. نبو‌یشا با تمسخر لبخند می‌زند و اتاق را ترک می‌کند، ولی آیلا را با سربازی به نام پتر تنها می‌گذارد که به‌شدت به او تجاوز می‌کند. دانی‌یل از خط مقدم بازمی‌گردد و آیلا را گریان در حمام می‌یابد. گمان می‌برد که به او خیانت شده و او را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دهد، اما با دیدن پرترهٔ ناتمام پدرش، واقعیت را درمی‌یابد. او پتر را به تپه‌ای خارج شهر می‌کشاند و می‌کشد. سپس با پدرش روبه‌رو می‌شود که او را به‌خاطر بی‌آبرو کردن خانواده مورد ضرب‌وشتم
او را به‌خاطر بی‌آبرو کردن خانواده مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دهد و می‌گوید: «اگر مادرت می‌دانست که با روسپی‌های مسلمان همخوابه می‌شوی، در قبر می‌لرزید.» روال نسبتاً آرامی بر زندگی آیلا و دانی‌یل حاکم می‌شود تا رویدادهای نسل‌کشی سربرنیتسا آغاز می‌شود. در حالی‌که ناتو آمادهٔ اجرای عملیات عملیات نیروی عمدی علیه صرب‌هاست، نبو‌یشا نشستی با دیگر فرماندهان در کلیسایی برگزار می‌کند. دانی‌یل مکان نشست را به آیلا می‌گوید و اشاره می‌کند اگر نجات یافت، به او پیغام خواهد داد. در کلیسا، دانی‌یل به‌سختی از انفجار بزرگی که
داد. در کلیسا، دانی‌یل به‌سختی از انفجار بزرگی که کلیسا را ویران می‌کند و پدرش را می‌کشد، جان سالم به‌در می‌برد. پس از بیدار شدن، لیلا را آن‌سوی خیابان می‌بیند و درمی‌یابد که آیلا به او خیانت کرده است. هم‌زمان با بمباران، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) ضدحمله‌ای آغاز می‌کند. دانی‌یل تلاش می‌کند نیروهایش را سازمان دهد، اما ارتش صرب به‌سختی شکست می‌خورد و بیشتر افرادش کشته می‌شوند. او به اردوگاه متروکه بازمی‌گردد و آیلا را می‌بیند که در انتظار اوست. او را برای خیانت و طراحی بمب‌گذاری سرزنش و کتک می‌زند.
برای خیانت و طراحی بمب‌گذاری سرزنش و کتک می‌زند. آیلا با عذرخواهی، به مشارکت در عملیات اذعان می‌کند—گرچه این عذرخواهی صادقانه به نظر نمی‌رسد. دانی‌یل بلافاصله او را با شلیک گلوله می‌کشد. دانی‌یل در میان ویرانه‌های شهر که اکنون در آستانهٔ آزادی است، سرگردان می‌شود. شاید درمی‌یابد که جنگ او را به چه هیولایی بدل کرده و همه چیز بیهوده بوده است. او در خیابان، در برابر نیروهای یونیفور (UNPROFOR) فرو می‌ریزد و با گریه خود را جنایتکار جنگی می‌نامد. به‌نظر می‌رسد که اندکی بعد بازداشت می‌شود.
شکوه قاسم‌نیا (زادهٔ ۱۳۳۴ در تهران) شاعر و نویسندهٔ اهل ایران است. قاسم‌نیا یکی از شاعران و نویسندگان مطرح در حوزهٔ ادبیات کودکان و نوجوانان ایران است و تاکنون نزدیک به ۴۰۰ شعر و ترانه و داستان برای کودکان سروده و نوشته‌است. زندگی. شکوه قاسم‌نیا با نام اصلی فاطمه همدانی کار ترانه‌سرایی را از سال ۱۳۵۸ و کار نویسندگی برای کودکان را از سال ۱۳۵۹ با نوشتن در مجلهٔ کیهان بچه‌ها آغاز کرد. او تا کنون ۱۵۰ عنوان کتاب کودک نوشته‌است. تهیه ترانۀ کلبه عمو پورنگ يكي از آثار اوست. شعر معروف "غرق نور است و طلا/گنبد زرد
آثار اوست. شعر معروف "غرق نور است و طلا/گنبد زرد رضا"، از جمله آثار ماندگار اوست. وی برای تألیف داستان بلند "هلی فسقلی در سرزمین غول‌ها" و اشعار کتاب "کلاغه به خنده افتاد" در یازدهمین جشنوارهٔ کتاب کودک و نوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دو دیپلم افتخار دربخش شعر و داستان گرفت. "هلی فسقلی در سرزمین غول‌ها" نیز موفق به دریافت جایزه کتاب سال کودک و نوجوان در بخش داستان کودک شد. قصه‌های شیرین هزارو یک شب یکی از آثار او است. اولین رمان وی با عنوان "کاش یکی قصه‌اش را می‌گفت" در سال ۱۳۹۶ منتشر و موفق به
یکی قصه‌اش را می‌گفت" در سال ۱۳۹۶ منتشر و موفق به دریافت دو جایزه شد او برای نگارش کتاب "گلک چه مهربان است!" برگزیدۀ هشتمین دوره کتاب سال ایران شد. او از اعضای شورای پنج نفرۀ نظارت و و سانسور کتاب کودک و نوجوان دردورۀ معاونت احمد مسجدجامعی بوده است.
غذاهای کایسکی یکی از سبک‌های آشپزی ژاپنی است. این نوع غذاها در ضیافت‌ها بکار برده می‌شوند. در حال حاضر سنتی‌ترین سبک غذای ژاپنی است که در مراسم بکار می‌رود. منظور از این نوع سبک غذا بیشتر لذت بردن از نوشیدن ساکه است. اصولاً نوع غذاهای بر اساس ترکیبی یک نوع سوپ و سه نوع خوراک است. در آخر برنج، میسوسوپ یا شیرینی‌های آبکی سرو می‌شود. باید توجه داشت که طرز نوشتن کانجی غذاهای کایسکی با نوع دیگر از غذاهای هم نام، به نام کایسکی تفاوت دارد. در اصل این دو نوع غذااز یک نوع ریشه هستند و در سال‌های اخیر از هم افتراق
یک نوع ریشه هستند و در سال‌های اخیر از هم افتراق داده شده‌اند. در این نوع کایسکی منظور اصلی لذت بردن از نوشیدن چای سبز است.
میر سید رضی لاریجانی مجتهد، عالم علوم عرفانی و پایه‌گذار مکتب تهران بود. ولادت و زندگی. دربارهٔ اصلیت و چگونگی عزیمت لاریجانی به اصفهان آمده‌است که: «حاج سیدرضی رضوان‌الله علیه اصلاً از اهل لاریجان از توابع مازندران و از سادات عظیم‌الشأن آن سامان بود» پدر وی در زمره اهل علم و از طریق فلاحت امرار معاش می‌کرده‌است. وی در اوان بلوغ به ملاقات درویش کافی می‌رود و مورد توجه وی گردید. پس از چندی به علت عدم تجانس با اهالی آن سامان و پریشانی خاطری که از کشته‌شدن پدر داشت وطن مألوف را ترک و با مادر و برادر خود سید
داشت وطن مألوف را ترک و با مادر و برادر خود سید زکی‌الدین به عزم تحصیل علوم به صوب اصفهان رهسپار گردید» گفته‌اند که نسب آقا سیدرضی با بیست و چهار پشت به امامزاده حمزه فرزند موسی کاظم می‌رسد و از این نظر است که همواره او را از سادات به‌شمار آورده‌اند. تاریخ ولادت و مهاجرت لاریجانی به اصفهان به درستی روشن نیست. گمان می‌رود که وی در اواخر سده دوازدهم قمری زاده شده و در دهه‌های آغاز سده سیزدهم ترک یار و دیار کرده و به اصفهان رفته‌است. به نوشته عبرت نائینی، آقاسیدرضی در اصفهان «پس از تکمیل مقدمات علمیه و تحصیل
در اصفهان «پس از تکمیل مقدمات علمیه و تحصیل یک دوره فقه، در مدرس آخوند ملاعلی نوری نورالله تربته و ملااسماعیل استاد به تحصیل حکمت جدید صدرالدین شیرازی مشغول و در نزد اساتید دیگر نیز حکمت مشاء را فراگرفت.» و در امر تحصیل تبرّز و مهارتی ویژه از خود نشان داد. پژوهشگران امروز از لاریجانی با القاب «سیدالعرفاء و سندالازکیاء» نام می‌برند و معاصرینش او را «عالم ربانی» می‌نامیدند. آثار. از لاریجانی گویا آثار زیادی بر جای نمانده است. تنها نوشته‌ای که از او دیده شده، نسخه‌ای است خطی با عنوان «طرائف الحکمت» که امروزه
نسخه‌ای است خطی با عنوان «طرائف الحکمت» که امروزه در کتابخانه مرعشی نجفی نگهداری می‌شود. کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی. همچنین از او اجازه اجتهادی در دست است که به نام آقا سید محمد حسن مجتهد موسوی بعد از سال ۱۲۴۴ نوشته‌است. (تذکره القبور) با این همه، بسیاری از اندیشه‌ها و آموزه‌های عرفانی آقا سیدرضی را می‌توان در لابلای آثار و اشعار شاگردان مکتب وی از جمله محمد رضا قمشه‌ای و میرزا محمد تنکابنی و دیگران پیدا کرد. علوم غریبه. سید رضی لاریجانی به خاطر احاطه‌اش بر علوم غریبه مشهور بوده‌است. تأسیس مکتب حوزه
بر علوم غریبه مشهور بوده‌است. تأسیس مکتب حوزه تهران. آغاز حوزه عرفانی تهران با آمدن سیدرضی لاریجانی است که در دوران صدارت امیرکبیر و در اواخر عمر به دعوت میرزا اسماعیل گرکانی از رجال قاجار به تهران می‌آیند. عباس طارمی، ملاعبدالله زنوزی را مؤسس حوزه فلسفی تهران و سیدرضی لاریجانی را پایه‌گذار حوزه عرفانی تهران نام می‌برد. حوزه تهران در اوایل دوره قاجاریه و با حکومت فتحعلیشاه قاجار رونق گرفت و بویژه پس از آنکه به تقاضای فتحعلیشاه ملاعلی نوری یکی از شاگران برجسته خود (یعنی ملاعبدالله زنوزی) را به تهران فرستاد،
خود (یعنی ملاعبدالله زنوزی) را به تهران فرستاد، این شهر رفته رفته به مرکز تدریس علوم اسلامی و حکمت الهی تبدیل شد و استادان علوم عقلی نظیر حکمت و عرفان به مرور اصفهان را ترک کردند و این شهر مرجعیت پیشین را از دست داد. از استادانی که تهران را به حضور خود مزین کردند از عارف بزرگ آقا محمدرضا قمشه‌ای و میرزا ابوالحسن جلوه فیلسوف مشائی عصر ناصرالدین شاه می‌توان نام برد. به تصریح اعتمادالسلطنه در «المأثر و الآثار»، لاریجانی در سال ۱۲۶۷ قمری یعنی در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه قاجار «به تهران آمد و در خانه مرحوم
ناصرالدین شاه قاجار «به تهران آمد و در خانه مرحوم میرزا اسمعیل مستوفی گرکانی منزل گرفت تا عیال و اولادش نیز رسیدندآشتیانی نوشته‌اند: «برخی از اعاظم حکما و عرفاً از اصفهان به تهران آمدند. از جمله آقاسیدرضی لاریجانی و آقا میرزا حسن نوری فرزند آخوند ملاعلی نوری و آخوند ملاعبدالله زنوزی و محمد رضا قمشه‌ای که بعد از رونق حوزه تهران، اصفهان را ترک کردند. مرحوم لاریجانی به دعوت مرحوم میرزا علیرضا گرکانی مستوفی به تهران آمدند» و نیز افزوده‌اند: «لاریجانی اواخر عمر خود به دعوت مرحوم میرزا علیرضا گرکانی از رجال مهم
خود به دعوت مرحوم میرزا علیرضا گرکانی از رجال مهم دوران قاجاریه به تهران مسافرت کرد و میرزا علیرضا در منزل خود از او و عائله‌اش پذیرائی نمود و در تهران دارفانی را وداع کرد.» ولی عبرت نائینی (شایدً بر مبنای گفته اعتمادالسلطنه) ورود لاریجانی به تهران را به‌دعوت میرزااسمعیل مستوفی گرکانی ضبط کرده‌است؛ و به نظر می‌رسد که این قول با در نظرگرفتن حقایق تاریخی صحیح‌تر باشد. لاریجانی یک بار به زیارت مکه مشرف شده و در بسیاری از منابع از جمله «مأثر و الآثار» با عنوان حاج سیدرضی لاریجانی نامیده شده‌است. تشرف وی به مکه
سیدرضی لاریجانی نامیده شده‌است. تشرف وی به مکه معظمه باید در سالهای آخر اقامت او در اصفهان و پیش از سفر به تهران صورت گرفته باشد. آرامگاه. لاریجانی به سال ۱۲۷۰ ق؛ یعنی ۲ سال پس از کشته شدن امیرکبیر در تهران درگذشت و در صحن امامزاده طاهر از نوادگان سجاد در شهر ری به خاک سپرده شد. اما مزار وی امروزه مشخص نیست. منابع. علمیه مرکزی
پلیس زمان یک فیلم اکشن و علمی-تخیلی آمریکای به کارگردانی پیتر هایمز با بازی ژان-کلود ون دام محصول سال ۱۹۹۴ است. "پلیس زمان" بر اساس کمیک بوکی به همین نام ساخته شده‌است. قسمت دوم این فیلم با عنوان "پلیس زمان ۲" در سال ۲۰۰۳ با بازی جیسون اسکات لی به صورت ویدئویی منتشر شد. ژان-کلود ون دام برای بازی دراین فیلم ۵ میلیون دلار دستمزد گرفت. "پلیس زمان" پرفروش‌ترین فیلم ون دام در گیشه بود. بر اساس کمیک بوک "پلیس زمان" یک مینی سریال ۹ قسمتی "پلیس زمان" در سال ۱۹۹۷ نیز ساخته شد و ادامه آن کنسل شد. داستان. در سال ۱۸۶۳،
ساخته شد و ادامه آن کنسل شد. داستان. در سال ۱۸۶۳، در شهر گینس‌ویل، جورجیا، یک سفرکننده در زمان که به سلاح‌های پیشرفته مجهز است، پنج سرباز ارتش مؤتلفه را قتل‌عام می‌کند و محموله‌ای از شمش طلا را می‌رباید. در سال ۱۹۹۴، پس از اختراع سفر در زمان توسط دکتر هانس کلاینداست، وزارت دادگستری ایالات متحده تشکیل «کمیسیون اجرای زمان» (TEC) را تأمین مالی می‌کند تا از تغییر در گذشته جلوگیری شود. با این‌که امکان سفر به آینده وجود ندارد (چون هنوز رخ نداده)، اما می‌توان گذشته را تغییر داد و موج‌هایی پدید آورد که حال را
گذشته را تغییر داد و موج‌هایی پدید آورد که حال را دگرگون کنند. سناتور آرون مک‌کام داوطلب می‌شود تا بر TEC نظارت کند، و افسر پلیس یوجین ماتوزاک به‌عنوان نخستین کمیسر آن منصوب می‌شود. به افسر پلیس مکس واکر نیز پیشنهاد همکاری در TEC داده می‌شود، اما پیش از پذیرش، او و همسرش ملیسا مورد حملهٔ افرادی ناشناس قرار می‌گیرند. واکر تا مرز مرگ پیش می‌رود و ملیسا در انفجاری کشته می‌شود. تا سال ۲۰۰۴، واکر به مأموری کارکشته در TEC تبدیل شده و برای دستگیری همکار پیشینش، لایل اتوود، به سال ۱۹۲۹ سفر می‌کند؛ کسی که با
لایل اتوود، به سال ۱۹۲۹ سفر می‌کند؛ کسی که با سوءاستفاده از اطلاعات آینده در جریان بحران بورس ثروت اندوخته است. اتوود اعتراف می‌کند که برای مک‌کام کار می‌کند، سناتوری که برای تأمین مالی کارزار انتخاباتی شکست‌خورده‌اش، به‌طور مخفیانه از سفر در زمان سوءاستفاده می‌کند. اتوود که از پاک شدن خانواده‌اش از تاریخ می‌ترسد، حاضر به شهادت نمی‌شود و توسط TEC اعدام می‌گردد. مک‌کام در بازدید از TEC، متوجه نگاه مشکوک واکر به خود می‌شود. پس از آن‌که واکر از کمینی در خانه‌اش جان سالم به در می‌برد، مأمور جدیدی به‌نام سارا
جان سالم به در می‌برد، مأمور جدیدی به‌نام سارا فیلدینگ به او می‌پیوندد. آن‌ها برای بررسی یک اختلال زمانی به سال ۱۹۹۴ می‌روند و درمی‌یابند که مک‌کام جوان توسط شریکش جک پارکر از سهام شرکتی رایانه‌ای بیرون رانده می‌شود. مک‌کام ۲۰۰۴ نیز به آن زمان می‌آید تا جلوی این معامله را بگیرد. او به نسخهٔ جوان‌تر خود هشدار می‌دهد که این تراشه‌ها به‌زودی میلیاردها دلار ارزش خواهند داشت و او نباید با خودش تماس فیزیکی داشته باشد، چون دو مادهٔ یکسان نمی‌توانند هم‌زمان در یک فضا وجود داشته باشند. مک‌کام پارکر را می‌کشد و
یک فضا وجود داشته باشند. مک‌کام پارکر را می‌کشد و فیلدینگ نیز به واکر خیانت کرده و افشا می‌کند که برای مک‌کام کار می‌کند. در تیراندازی متعاقب، مک‌کام فیلدینگ را زخمی می‌کند و به ۲۰۰۴ می‌گریزد. واکر به سال ۲۰۰۴ بازمی‌گردد و می‌بیند که همه‌چیز تغییر کرده: مک‌کام حالا یک میلیاردر و نامزد اصلی ریاست‌جمهوری است و برای حذف مزاحمان، TEC را منحل کرده. واکر، ماتوزاک را که از تغییرات زمانی بی‌اطلاع است، قانع می‌کند که در گذشته دوستان صمیمی بوده‌اند. آن‌ها به این نتیجه می‌رسند که مک‌کام از نمونهٔ اولیهٔ ماشین زمان
می‌رسند که مک‌کام از نمونهٔ اولیهٔ ماشین زمان دکتر کلاینداست استفاده می‌کند. ماتوزاک به واکر کمک می‌کند تا دوباره به ۱۹۹۴ بازگردد، اما پیش از آن توسط محافظان مک‌کام کشته می‌شود. مک‌کام نتیجه می‌گیرد که واکر باید پیش از پیوستن به TEC از تاریخ حذف شود. در ۱۹۹۴، واکر فیلدینگ زخمی را در بیمارستان می‌یابد و او موافقت می‌کند علیه مک‌کام شهادت دهد، اما پیش از تأمین امنیتش، به قتل می‌رسد. واکر هنگام بررسی پرونده‌های بیمارستان متوجه می‌شود که ملیسا هنگام مرگش باردار بوده. او درمی‌یابد که روز قتل اوست، ملیسا را
بوده. او درمی‌یابد که روز قتل اوست، ملیسا را می‌یابد، به او می‌گوید که از آینده آمده و قانعش می‌کند که مانع از ترک خانه توسط واکر جوان شود. در همان شب، افراد مک‌کام به واکر جوان حمله می‌کنند، اما هر دو نسخهٔ واکر همراه با ملیسا با آن‌ها می‌جنگند. مک‌کام ۲۰۰۴ می‌رسد، ملیسا را گروگان می‌گیرد و واکر را با تهدید انفجار یک مادهٔ منفجرهٔ C4 به تسلیم می‌کشاند. او مطمئن است که با مرگ واکر، نسخهٔ جوان‌ترش بی‌دردسر رئیس‌جمهور خواهد شد. اما واکر فاش می‌کند که نسخهٔ ۱۹۹۴ مک‌کام را نیز به خانه کشانده. او دو نسخهٔ
۱۹۹۴ مک‌کام را نیز به خانه کشانده. او دو نسخهٔ مک‌کام را به هم نزدیک می‌کند و با برخوردشان، آن‌ها در توده‌ای پیچیده و دردناک در هم ذوب شده و از هستی ناپدید می‌شوند. واکر ملیسا را نجات می‌دهد و او را کنار نسخهٔ بی‌هوش واکر جوان می‌گذارد، درست پیش از آن‌که خانه منفجر شود. در بازگشت به سال ۲۰۰۴، واکر درمی‌یابد که ماتوزاک و فیلدینگ زنده هستند و مک‌کام در ۱۹۹۴ ناپدید شده و جنایات آینده‌اش نیز هرگز رخ نداده‌اند. او به خانه‌اش بازمی‌گردد، خانه را بازسازی‌شده می‌یابد و با ملیسا و پسر کوچکش دوباره پیوند می‌خورد.
و با ملیسا و پسر کوچکش دوباره پیوند می‌خورد. بودجه، فروش. برای ساخت این فیلم بیش از بیست و هفت میلیون دلار هزینه شد. این فیلم در جهان بیش از صد و یک میلیون دلار فروش کرد.
سِخِم‌خِت (Sekhemkhet) یا جوسرتی سومین فرمانروای دودمان سوم مصر باستان است که پس از جوسر بر تخت پادشاهی نشست. مانثون از او با نام تیرِیس یا تورِیس یاد می‌کند و طول دوران فرمانرواییش را ۷ سال می‌داند. پاپیروس تورین نیز این زمان را شش سال ذکر می‌کند. معنای نام او «نیرومند در بدن» است. از سخم‌خت هرمی پلکانی در سقاره بر جای مانده که در سال ۱۹۵۱ توسط محمد زکریا غنیم پیدا شد. امروزه هرم بیشتر در زیر شن‌های صحرا مدفون است و به نام هرم مدفون شناخته می‌شود. هرم. نام سخم‌خت تا سال ۱۹۵۱ ناشناخته بود تا آنکه بقایای
سخم‌خت تا سال ۱۹۵۱ ناشناخته بود تا آنکه بقایای زیربنا و محیط هرمی نابود شده در سقاره توسط زکریا غنیم پیدا شدند. تنها سطح پایینی هرم تا زمان مرگ این فرعون ساخته شده بوده. تکه کوزه‌های یافت شده در این مکان نام شاهر سخم‌خت را بر خود دارند. از طراحی سازه و نوشته‌های هرم جوسر آشکار می‌شود که وزیر او، ایم‌حوتپ، دستی در طراحی این هرم نیز داشته است. نام او همچنین در نگاره‌ای بر روی دیوار دور هرم ناتمام سخم‌خت دیده می‌شود؛ شاهدی که گواه بر این دارد که ایم حوتپ پس از مرگ جوسر به زندگی ادامه داده و در خدمت شاه پس از
مرگ جوسر به زندگی ادامه داده و در خدمت شاه پس از او نیز فعالیت می‌کرده. مصرشناسان بر این باورند که هرم سخم‌خت پس از کامل شدن می‌توانسته بزرگتر از هرم جوزر شود. اثری به شکل صدف ساخته شده از طلا در کاوش‌های سال ۱۹۵۰ در این مکان یافت شد. این شی طولی برابر با ۵٬۳ سانتی‌متر دارد و امروزه در موزه مصر نگهداری می‌شود. پیوند به بیرون. دودمان سوم (تاریخ، عکس‌ها، نقشه‌ها، و کارتوش‌ها)
خَع‌با یکی از فرعون‌های دودمان سوم مصر باستان بود که گمان می‌رود در سال‌های پایانی این دودمان فرمانروایی می‌کرد. خع‌با جانشین سخم‌خت بود و احتمال می‌رود پسر او نیز بود. گمان بر این است که خع‌با دوره‌ای کوتاه چهار ساله میان سال‌های ۲۶۴۰ تا ۲۶۳۷ پ. م. را فرمانروایی می‌کرده است. دوران. نام خع‌با از فهرست پادشاهان تورین «پاک شده است». این شاید به معنای آن است که در هنگام این فرعون مشکلاتی بر سر تاج و تخت وجود داشته یا آنکه نویسندگان فهرست تورین نتوانسته‌اند نام خبا را از منابع در دسترسشان به خوبی تشخیص دهند.
خبا را از منابع در دسترسشان به خوبی تشخیص دهند. این احتمال نیز وجود دارد که خع‌با در واقع نام حوروسی واپسین فرعون دودمان سوم باشد و در اصل خع‌با و حونی یکی بوده باشند. نام خع‌با، که بیشتر درون یک سرخ به تصویر کشیده می‌شود تا کارتوش، به شکل تصویری از خورشیدی در حال طلوع که "خع" صدا می‌دهد به همراه لک‌لکی که "با" خوانده می‌شود، به نمایش در آمده. برگردان نام او «روان بر پا می‌خیزد» معنا می‌دهد.