payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هستهٔ مغناطیسی از ماده‌ای ساخته شده که ثابت تراوایی زیادی دارد و برای هدایت میدان مغناطیسی در وسایل الکتریکی، الکترومکانیکی و مغناطیسی، مانند آهنربای الکتریکی، ترانسفورماتور، موتور الکتریکی و القاگر استفاده می‌شود. هستهٔ مغناطیسی از مواد فِرّومغناطیس مانند آهن یا فِرّیت ساخته می‌شود. تراوایی زیاد این مواد نسبت به محیط، باعث می‌شود خطوط میدان مغناطیسی درون هسته متمرکز شوند. میدان مغناطیسی با گذر جریان از سیمی که به دور هسته پیچیده و تشکیل یک سیم‌پیچ داده، پدید می‌آید. در واقع، هسته باعث افزایش بسیار میدان
می‌آید. در واقع، هسته باعث افزایش بسیار میدان مغناطیسی سیم‌پیچ نسبت به حالت بدون هسته می‌شود.
بیمارستان امام خمینی (نام سابق:مجتمع بیمارستانی رضا پهلوی) در سال ۱۳۲۰ به دستور رضا پهلوی ، پادشاه سابق ایران در تهران ساخته شد ؛ در حال حاضر از چهار بیمارستان آموزشی امام خمینی، بیمارستان ولیعصر، کلان بیمارستان هوشمند حضرت مهدی(عج) و انیستیتوکانسر، مراکز پارکلینیکی و درمانگاهی متعدد مانند مرکز تصویربرداری، پزشکی هسته‌ای و پژوهشکده‌های وابسته آن‌ها تشکیل شده است. این مجموعه بزرگترین مرکز بیمارستانی، آموزشی پژوهشی و فناوری ایران و یکی از مراکز اصلی آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران است. در حال حاضر ریاست این
علوم پزشکی تهران است. در حال حاضر ریاست این مجموعه بر عهده دکتر عبدالرحمن رستمیان است. تشکیلات مجتمع بر اساس چارت مصوب دارای پنج معاونت است: معاونت درمان که در حال حاضر دکتر محمد طاهر (پزشک فوق تخصص گوارش) مسئولیت آن را بر عهده دارد، معاونت پشتیبانی که در حال حاضر دکتر محمدعلی سورکی (دکترای مهندسی مالی) است؛ معاونت آموزشی که اکنون دکتر محمدرضا افتخاری (فلوشیپ اکوکاردیوگرافی) مسئولیت آن را پذیرفته است و معاونت پژوهشی که در حال حاضر با هدایت دکتر سید علی مومنی (فوق تخصص اورولوژی) را برعهده دارد و بالاخره
(فوق تخصص اورولوژی) را برعهده دارد و بالاخره معاونت دانشجویی و فرهنگی که در حال حاضر دکتر مرتضی دارایی (پزشک متخصص بیماری های داخلی) مسئولیت آن را بر عهده دارد. گفتنی است مجتمع بیمارستانی امام خمینی به دلیل شناخته شدن به عنوان مرکز ارجاع ملی روزانه پذیرایی بیش از ده هزار مراجعه کننده از استان تهران و اقصا نقاط کشور است و در بحث گردشگری سلامت به دلیل حضور اساتید به‌نام و تیم درمانی زبده، مقصد جویندگان درمان از سراسر دنیا محسوب می شود. همچنین پنج قطب علمی منتخب کشور در زمینه های علمی رادیولوژی، زنان،
منتخب کشور در زمینه های علمی رادیولوژی، زنان، نفرولوژی، عفونی و سرطان در این مرکز واقع شده اند. تاریخچه. ساختمان اصلی مجتمع، در فاصله سال‌های ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۰ ه‍.خ. توسط شرکت آلمانی «فیلیپ هولتسمان» ساخته شد. این بیمارستان در سال‌های قبل از انقلاب به بیمارستان هزار تختخوابی و پهلوی معروف بود. امکانات. در حال حاضر بیش از ۱۴۰۰ تخت فعال، ۴۰۰ عضو هیئت علمی و ۴۰۰۰ پرسنل بالینی و اداری در این مجموعه، فعالیت دارند.
سید حسن امامی رضوی (زاده ۱۳۳۸ در اردبیل)، جراح ایرانی، که سابقه معاونت سلامت و درمان وزارت بهداشت و ریاست دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و ریاست مجتمع بیمارستانی امام خمینی را دارد. زندگی‌نامه. امامی در سال ۱۳۳۸ ه‍.خ. در شهرستان اردبیل متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان شهرضا و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان هدف شماره ۴ گذراند و در سال ۱۳۵۶ ه‍.خ. موفق به اخذ مدرک دیپلم گردید.تحصیلات عالی خود را در سال ۱۳۵۶ ه‍.خ. در رشته پزشکی دانشکده‌ی پزشکی تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۷۱ ه‍.خ. در رشته جراحی عمومی
آغاز کرد و در سال ۱۳۷۱ ه‍.خ. در رشته جراحی عمومی از دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران فارغ‌التحصیل شد.
گالش از کفش‌های سنتی ایران است. گالش همانند گیوه دست باف است و در آن از پارچه‌های ویژه استفاده می‌شود. این نوع از کفش بیشتر در نواحی شمال ایران مورد استفاده بوده است و امروزه نیز از آن استفاده می‌کنند و به عنوان صنایع دستی ایران به‌شمار می‌آید. منابع. این مقاله، درمورد یکی از صنایع دستی ایران است و نیازی به اثبات ندارد. برای کسانی اثبات پذیر است که واقعا مورد را تجربه کرده باشد.
سفالگری یا کوزه‌گری ایرانی سابقه طولانی در تاریخ ایران دارد. سفالگری یکی از اولین و مهم‌ترین اختراع‌های ساخته شده توسط انسان است. برای مورخان و باستان شناسان از مهم‌ترین مظاهر هنری است. باستان شناسان از راه سفالگری با شرایط اجتماعی و اقتصادی یک دوره یا یک منطقه آشنا می‌شوند. با مطالعه سفال‌ها در مورد زندگی، دین مردم و تاریخ٬روابط اجتماعی و نگرش جامعه را نسبت به همسایگان تفسیر می‌کنند. ساخت سفال در ایران دارای سابقه‌ای طولانی و درخشان است. با توجه به موقعیت جغرافیایی خاص کشور ایران، که در محل تقاطع تمدن‌های
خاص کشور ایران، که در محل تقاطع تمدن‌های باستانی و در مسیرهای کاروان‌های مهم واقع است، تقریباً در هر بخشی از ایران، در زمان‌های مختلف درگیر ساخت سفال بوده‌اند. با این حال، حفاری‌های اخیر و تحقیقات باستان‌شناسی نشان داد که چهار منطقه عمده در تولید سفال در فلات ایران وجود دارد: بخش نخست شامل غرب کوه‌های زاگرس و نواحی لرستان است. بخش دوم شامل نواحی جنوب دریای خزر است که استان‌های گیلان و مازندران را در بر می‌گیرد. این دو منطقه نخستین نواحی در فلات ایران بوده‌اند که سفالگری را آغاز نموده‌اند. بخش سوم شامل شمال
که سفالگری را آغاز نموده‌اند. بخش سوم شامل شمال غرب کشور و نواحی آذربایجان را شامل می‌شود. بخش چهارم در جنوب شرقی است و استان‌های کرمان و سیستان و بلوچستان را شامل می‌شود. افزون بر این ۴ منطقه نواحی کویری ایران را نیز می‌توان به آن اضافه کرد که قدمت ساخت سفال در آن به ۸ هزار سال پیش از میلاد بر می‌گردد. تاریخچه. سفال یکی از قدیمی‌ترین ساخته‌های دست بشر است که در تمام طول عمر وی از قدیمی‌ترین ایام تاکنون مورد استفاده قرار گرفته‌است. به این جهت درگاه‌نگاری دوران‌های پیش از تاریخ نقش مهمی دارد. ساخت سفال با
پیش از تاریخ نقش مهمی دارد. ساخت سفال با گذشت زمان به نسبت تغییر فرهنگ‌های پیش از تاریخی و تجربه اندوزی اقوام بشری از نظر جنس، فرم، رنگ و نقش دچار تغییراتی چشمگیر شده‌است. این تغییرات عاملی تعیین‌کننده در تقسیم‌بندی انواع سفال‌های پیش از تاریخی و بعد از آن در مورد چگونگی ساخت اولین سفال بدست انسان نظرات مختلفی ارائه شده‌است. عده‌ای ریشه سفال را در صنعت سبد بافی می‌دانند و معتقدند برای اولین بار گل‌های اندودکننده کف سبدهای گیاهی پس از خشک شدن یا قرار گرفتن در آتش و سوختن چوب‌های سبد، الهام بخش سفال‌سازی
در آتش و سوختن چوب‌های سبد، الهام بخش سفال‌سازی بوده‌است. عامل پیدایش صنعت سفال‌سازی هر چه باشد در این مورد شکی نیست که سفال‌های اولیه دست‌ساز و خشن و ماده چسبندگی آن‌ها شن و گیاهان خرد شده بود است. در حدود ده هزار سال پیش که انسان‌های ساکن بین‌النهرین زندگی غار نشینی و دوران جمع‌آوری غذا را پشت سر گذارده و به دوران تولید غذا شروع نموده بودند و در پهنه دشت به صورت اجتماعات اولیه کشاورزی مستقر شده بودند، تمدنی را به وجود آوردند که از مشخصات آن ساخت سفال‌های ظریف و زیبای نخودی و قرمز رنگ است. این تمدن همراه
ظریف و زیبای نخودی و قرمز رنگ است. این تمدن همراه با خصوصیات دیگر آن در این منطقه شکوفا گردید و به تدریج در دنیای پیش از تاریخ در منطقه وسیعی گسترش یافت. آثار و بقایای این نوع سفال از شرق دریای مدیترانه تا دره رود سند در حفاری‌های باستان‌شناسی در مناطق باستانی آشکار گردیده‌است. یکی از سنت‌های مشخص سفالگری فلات ایران سفال قرمز رنگ منقوش است که در طول هزاره‌های ششم و پنجم ق.م. در حاشیه کویر در فلات مرکزی ایران شکل گرفت و متداول شد. این سفال‌ها دست‌ساز و برنگ قرمز و دارای خمیری مخلوط با پودر شن یا گیاهان خرد
قرمز و دارای خمیری مخلوط با پودر شن یا گیاهان خرد شده‌است. این نوع سفال طی حفاری‌های باستان‌شناسی از محوطه‌های باستانی چشمه علی، قره تپه شهریار، اسماعیل‌آباد، تپه زاغه، سیلک و حصار شناسایی شده‌اند. «در این محل (سیلک کاشان) ظروف سفالین قرمز رنگی نیز پیدا کرده‌اند که از لحاظ صنعت نسبت به ظروف پیش تا حدی کامل‌تر به نظر می‌آید و معلوم می‌شود که آن‌ها را در کوره‌های ابتدایی می‌ساختند. در هزاره چهارم پیش از میلاد مردم دشت‌نشین فلات ایران در کار زندگی پیشرفت بیشتری کردند. در قریه سیلک نموداری از آن وجود دارد،
کردند. در قریه سیلک نموداری از آن وجود دارد، ساکنین این محل ظروف سفالین ظریف می‌ساختند و تصویر پرندگان و حیوانات وحشی را بر روی آن‌ها با رنگ سیاه منقوش می‌کردند و به تدریج این ظروف شفاف‌تر و شکل آن‌ها منظم‌تر شد، از این‌جا می‌توان حدس زد که مردم آن ناحیه جهت انجام این عمل به اختراع چرخ نائل شده بودن، چرخ آن‌ها تخته باریکی بوده‌است که بر زمین می‌گذاشته‌اند و آن را با دست می‌چرخاندند و به این ترتیب به ظروف خود شکل زیباتری می‌دادند. تاکنون شبیه این‌گونه ظروف در هیچ‌یک از کشورهای آن دوران به دست نیامده است.
در هیچ‌یک از کشورهای آن دوران به دست نیامده است. چنین می‌توان نتیجه گرفت که ایرانیان در این صنعت سرآمد اقوام دیگر بودند و شاید اختراع مزبور ویژه آن‌ها باشد. از ظروف سفالینی که در سیلک به دست آمده‌است تصاویر بز کوهی و اسب و خورشید و همچنین اشکال هندسی فراوان دیده می‌شود و از این اکتشافات نتیجه می‌گیریم که با وجود آنکه آهن و مفرغ در تهیه آلات و ادوات گوناگون به کار می‌رفته‌است صنایع کوزه‌گری و سفال‌سازی رونق خود را حفظ کرده‌است.» مهم‌ترین تحول در صنعت سفالگری که این صنعت را به کلی دگرگون ساخت اختراع چرخ
که این صنعت را به کلی دگرگون ساخت اختراع چرخ سفالگری است که در هزاره چهارم ق.م. اتفاق افتاده سفالگران ابتدا از چرخهای کند گردش یا بطئی استفاده کرده و سپس به چرخهای پرسرعت و تند گردش که امروز نیز مورد استفاده کارگاه‌های سفالگری سنتی است دست یافتند. از اوائل هزاره سوم ق.م. نوع دیگری سفال از مناطق شمال فلات ایران به سمت داخل فلات نفوذ می‌کند که به سفال خاکستری معروف است. این نوع سفال چرخساز می‌باشد و از نظر سبک ساخت و تزیینات تحت تأثیر ظروف فلزی هم عصر خود قرار گرفته‌است. سفال خاکستری با تکنولوژی بالا و در
گرفته‌است. سفال خاکستری با تکنولوژی بالا و در کوره‌ای مخصوصی که سفالگر به خوبی در آن کنترل حرارت و میزان اکسیداسیون فعال را اعمال می‌کرده‌است پخته شده‌اند. فرهنگ سفال خاکستری از اوائل هزاره سوم ق.م. در مناطق باستانی یانیک تپه اردبیل، تورنگ تپه گرگان، تپه حصار دامغان شناسایی شده‌است. سفال خاکستری براق در طول عصر آهن یعنی از اواسط هزاره دوم ق.م. به بعد در اکثر نقاط فلات ایران گسترش یافت و در همین دوره به اوج زیبائی، ظرافت و پیشرفت تکنیکی در ساخت و پخت و و تزیین رسید. از نیمه‌های هزاره اول ق.م. با رونق
و تزیین رسید. از نیمه‌های هزاره اول ق.م. با رونق فلزکاری صنعت سفالگری رو به افول می‌رود به‌طوری‌که در دوران تاریخی سفال‌های ساخته شده، عمدتاً بسیار خشن و بدون نقش هستند و از ظرافت سفال‌های پیش از تاریخی خبری نیست. دوره پیش از تاریخ. یکی از نخستین سایت‌های شناخته شده در کاوش‌های باستان‌شناسی ماقبل تاریخ تپه گنج دره در کرمانشاه است که پیشینه آن به هشت هزار سال پیش از میلاد بر می‌گردد یکی دیگر از مناطق کشف شده با قدمت پیش از تاریخ غارهای کمربند در منطقه جنوبی دریای خزر در نزدیکی بهشهر است. مادها و هخامنشیان
دریای خزر در نزدیکی بهشهر است. مادها و هخامنشیان (۷۲۸–۳۳۰ پیش از میلاد). از سفالگری در دوران ماد اطلاعات زیادی در دست نیست. آثار این دوره را می‌توان در نزدیک ملایر و بیستون و همچنین استان‌های کردستان و گیلان یافت. کاوش‌های اخیر توسط مرکز تحقیقات باستان‌شناسی ایران در سایت زیویه نشان می‌دهد یکی از مهم‌ترین نوآوری‌ها در فناوری سفالگری و سرامیک که دربرگیرنده ظروف لعاب دار می‌شود در این دوران رخ داده‌است. با آمدن سلسله هخامنشی در سده ششم پیش از میلاد پیشرفت‌های زیادی در ساخت سفال صورت گرفته‌است. در این دوران
زیادی در ساخت سفال صورت گرفته‌است. در این دوران سفال ظریف با شکل‌های تازه ساخته شده‌اند. برای نمونه می‌توان به ریتون یا تکوک اشاره کرد. سطوح سفال‌های حکاکی و تزئین می‌شده‌اند. کاوش و حفاری در تخت جمشید و شوش نشان داده‌است که دیوارهای کاخ‌ها با آجر لعاب، که شامل دکوراسیون استادانه درست شده بودند و با تصاویر حیوانات و سربازان پوشیده بوده‌است. اشکانیان (۲۴۸–۲۲۴ پیش از میلاد). تا چندی پیش اطلاعات زیادی از هنراشکانی در دست نبود. پس از کاوش‌های باستان‌شناسی پروفسور آرتور اوفام چندین سایت باستان‌شناسی وابسته به
آرتور اوفام چندین سایت باستان‌شناسی وابسته به دوران اشکانی کشف، بررسی و شناخته شد. برخی از این سایت‌ها فراتر از مرزهای کنونی ایران است برای نمونه نساء در آسیای میانه یا دورا اروپوس د ر سوریه را می‌توان نام برد که آثار هنر اشکانیان در آن‌ها وجود دارد. سایت‌های باستان‌شناسی وابسته به دوران اشکانی در داخل ایران نیز بسیارند که می‌توان به سایت‌های کنگاور، صددروازه٬هگمتانه و سایت‌های گوناگون در دشت گرگان، گیلان و سیستان اشاره کرد. از اکتشافات جدید باستانی اطلاعات بسیاری از سفالگری و هنر اشکانیان به دست آمده و
بسیاری از سفالگری و هنر اشکانیان به دست آمده و نشان می‌دهد که سفالگری در در سراسر امپراتوری اشکانی یکسان نبوده‌است. سفال اشکانی را می‌توان به دو گروه عمده تقسیم کرد: ظروف لعاب دار و بدون لعاب، سفال‌های بدون لعاب بیشتر کاسه، فنجان‌های کوچک و شیشه‌های بزرگ با پایگاه‌های محدب و بدون هیچ گونه تزیین سطح را شامل می‌شد. ساسانیان (۲۲۴–۶۵۱ میلادی). به‌طور کلی می‌توان گفت که سفال ساسانی به بیان دقیق، با تفاوت‌هایی تداوم سنت‌های اشکانی است. سفال‌های دوران امپراتوری ساسانیان شامل دو دسته بدون لعاب که بیشتر کوزه‌های
ساسانیان شامل دو دسته بدون لعاب که بیشتر کوزه‌های بزرگ، کوزه‌ها، و انواع مختلف کاسه را شامل می‌شد. بیشاپور٬سیراف، کنگاور، دشت گرگان ٬تورنگ تپه٬تخت سلیمان٬تخت ابونصر در استان فارس و قابیرا در نزدیکی کرمان سایت‌هایی هستند که آثار هنر ساسانیان در آن‌ها کشف شده‌اند. در دوران ساسانی رنگ سبز فیروزه‌ای یا آبی فیروزه‌ای مهم‌ترین رنگ برای سفال‌های می‌شود. دوره اسلامی. در دوران پس از اسلام در ایران آثار سفالین گوناگونی به ویژه از سده دوازدهم میلادی تا هفدهم - به ویژه از دوران صفویان - یه یادگار مانده‌است. بسیاری از
از دوران صفویان - یه یادگار مانده‌است. بسیاری از این آثار در کاشان، کرمان و اصفهان درست شده‌اند. در این رابطه مقاله‌ها و کتاب‌های گوناگونی منتشر شده‌است از جمله با عنوان «سفال ایرانی در نخستین دوره جهانی» (Persian Pottery in the First Global Age) در سال ۲۰۱۳ توسط انتشارت بریل و موزه سلطنتی انتاریو در کانادا به چاپ رسیده‌است. دوره معاصر. در اواخر قرن ۱۹ چند روحانی و تاجر مانند مجدالاسلام کرمانی، سیدجمال‌الدین واعظ اصفهانی، میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین و محمد حسین کازرونی انجمنی برای پیشرفت مصرف تولیدات بومی
حسین کازرونی انجمنی برای پیشرفت مصرف تولیدات بومی در اصفهان افتتاح کردند. میرزا تقی‌خان امیرکبیر نیز تعدادی کارگاه محلی برای تولید لباس نظامی، پارچه، سرامیک، ظروف بلور، درشکه و لوازم مختلف خانگی احداث کرد. با این حال تا پیش از انقلاب مشروطیت هیچ قانونی دربارهٔ صنایع‌دستی تدوین نشد. در سال ۱۳۲۸ هجری قمری، مجلس شورا «قانون اداری وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» را تصویب کرد و بعد از انقلاب مشروطیت نام وزارت معارف به وزرات معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه تغییر کرد. اما پس از آن دوباره همه چیز به دست فراموشی
کرد. اما پس از آن دوباره همه چیز به دست فراموشی سپرده شد تا اینکه در سال ۱۳۴۷ شمسی با تصویب هیئت وزیران، مرکز صنایع‌دستی وابسته به وزارت اقتصاد وظیفه ساماندهی و هماهنگ نمودن وضعیت صنایع‌دستی کشور را به عهده گرفت. از سال ۱۳۴۳ اداره هنرهای زیبا به منظور احیای هنرهای بومی و ملی ایران شروع به گردهمایی و استخدام هنرمندان بنام کشور در زمینه‌های مختلف هنری کرد که از جمله استاد مقصود پاشایی در رشته سفال و سرامیک از این دسته هنرمندان بود. ایشان بعد از اتمام مراحل ساخت ساختمان سازمان میراث فرهنگی کنونی به این محل
ساخت ساختمان سازمان میراث فرهنگی کنونی به این محل نقل مکان کردند. برای هر یک از هنرهای تجسمی کارگاه بسیار پیشرفته ای تأسیس شد و پس از انقلاب سازمان میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد تمامی این هنرمندان را به استخدام خود درآوردند. مقصود پاشایی از سال ۱۳۶۳ ریاست کارگاه سفال و سرامیک را بر عهده گرفت. طی ۳۶ سال فعالیت در این سازمان آثار ماندگاری از وی برجای مانده که لوگوی همان سازمان میراث فرهنگی در خیابان آزادی یکی از بی شمار آثار اوست. وی اولین نشان درجه یک هنری کشور در رشته سفال و سرامیک را از نهاد ریاست
هنری کشور در رشته سفال و سرامیک را از نهاد ریاست جمهوری و وزارت فرهنگ و ارشاد در سال ۱۳۷۶ دریافت کرد. از وی به پاس احیای هنر سفالگری ایران توسط روسای جمهور، وزرای فرهنگ و ارشاد، روسای سازمان میراث فرهنگی، دانشگاه‌های هنر و موزه‌های مهم کشور به دفعات تقدیر به عمل آمده‌است.
باشگاه فوتبال سانتوس (به پرتغالی: Santos Futebol Clube) یک باشگاه فوتبال واقع در شهر سانتوس، ایالت سائوپائولو و کشور برزیل است که در سری آ برزیل بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۱۲ میلادی تأسیس شده‌است. سانتوس سابقهٔ هشت قهرمانی در لیگ برتر برزیل و یک قهرمانی در جام حذفی برزیل را دارد. این باشگاه در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۱ به مقام نایب قهرمانی رسیده‌است.سانتوس بازیکنان بزرگ و مطرح زیادی به فوتبال جهان معرفی کرده‌است.همچنین پله و نیمار و رودریگو گوئس در این تیم حضور داشته‌اند. این تیم پس از گذشت ۱۱۱ سال
تیم حضور داشته‌اند. این تیم پس از گذشت ۱۱۱ سال حضور در سطح اول فوتبال برزیل در سال ۲۰۲۳ به سری بی برزیل سقوط کرد.
نیمهٔ ماه مارس عبارتی لاتین است و دلالت بر پانزدهمین روز از ماه مارس در گاه‌شماری رومی است و احتمالاً روزی است که در آن ماه در آسمان کامل است. واژهٔ لاتین Idus به معنی «نیم» یا «نیمه» است به‌ویژه هنگامی که از ماه سخن می‌گوییم. در گاه‌شمار رومی برای اشاره به نیمهٔ ماه‌های مارس، مه، ژوئیه و اکتبر و سیزدهمین روز از دیگر ماه‌ها از این واژه استفاده می‌شد. نیمهٔ ماه مارس یک روز جشن ویژهٔ ایزد مارس بود و معمولاً در آن رژهٔ نظامی برگزار می‌شد. امروزه هنگامی که سخن از نیمهٔ ماه مارس به میان می‌آید بیشتر یادآور روزی
نیمهٔ ماه مارس به میان می‌آید بیشتر یادآور روزی است که ژولیوس سزار در سال ۴۴ پیش از میلاد کشته شد. در آن روز ژولیوس سزار با ۲۳ ضربهٔ خنجر در سنای روم در یک دسیسهٔ گروهی با رهبری مارکوس ژونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس کشته شد. بر اساس پلوتارک دسیسه‌کاران ۶۰ نفر بودند. بر پایهٔ پلوتارک یک پیشگو، پیش‌بینی کرده بود که ژولیوس سزار پیش از آنکه نیمهٔ ماه مارس بگذرد و هنگامی که به سوی پومپه می‌رود، گزند خواهد دید. سزار آن پیشگو را دید و با او شوخی کرد که «نیمهٔ مارس رسیده‌است» به این معنی که نیمهٔ مارس آمده
مارس رسیده‌است» به این معنی که نیمهٔ مارس آمده اما چنین چیزی روی نداده‌است. و پیشگو در پاسخ گفت «بله سزار، اما هنوز تمام نشده‌است» این ملاقات در نمایش‌نامهٔ "ژولیوس سزار" ویلیام شکسپیر به خوبی داستان‌پردازی شده و بسیار شنیده شده‌است. هنگامی که پیشگو به سزار می‌گوید "beware the Ides of March"، «از نیمهٔ مارس بر حذر باش» جستارهای وابسته. تو هم، بروتوس؟
کارل بری شارپلس (متولد ۲۸ آوریل ۱۹۴۱) شیمی‌دان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. او در سال ۲۰۰۱ به همراه ریوجی نویوری و ویلیام نولز «برای کار دربارهٔ واکنش‌های اکسیداسون فعال شده توسط کاتالیزهای کایرال» و درسال ۲۰۲۲ به همراه کارولین آر. برتوزی و مورتن ملدال «برای توسعه کلیک شیمی و شیمی بیواورتوگونال» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. پس از فردریک سنگر، شارپلس دومین فردی است که موفق به دریافت دو جایزه نوبل شیمی شده‌است. زندگی‌نامه. شارپلس در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در ۱۹۶۳ تحصیلات خود را در
به دنیا آمد. او در ۱۹۶۳ تحصیلات خود را در کالج دارتموث آغاز نمود و در سال ۱۹۶۸ دکترای خود را از دانشگاه استنفورد گرفت. پس از دریافت دکترای در دانشگاه استنفورد و دانشگاه هاروارد مشغول به کار شد او همچنین دارای مدرک افتخاری از دانشگاه فنی مونیخ است. تحقیقات. شارپلس واکنش‌های اکسیداسیون فضاگزین را توسعه داد و نشان داد که تشکیل یک مهارکننده با قدرت فمتومولار می‌تواند توسط آنزیم استیل کولین استراز کاتالیز شود که با یک آزید و یک آلکین شروع می‌شود. او چندین واکنش شیمیایی را کشف کرد که سنتز نامتقارن را از علمی
شیمیایی را کشف کرد که سنتز نامتقارن را از علمی تخیلی به معمولی تبدیل کرده‌است، از جمله این واکنش‌ها آمینوهیدروکسیلاسیون، دی‌هیدروکسیلاسیون، و اپوکسیداسیون نامتقارن شارپل هستند. در سال ۲۰۰۱ او نصف سهم جایزه نوبل شیمی را به خاطر کارش در مورد واکنش‌های اکسیداسیون کاتالیز شده کایرال (اپوکسیداسیون شارپ، دی هیدروکسیلاسیون نامتقارن بدون شارپ، اکسی آمیناسیون بدون شارپ) دریافت کرد. نیمه دیگر جایزه سال بین ویلیام اس. نولز و ریوجی نویوری (برای کارشان در مورد هیدروژناسیون انتخابی استری) تقسیم شد. اصطلاح «شیمی کلیک»
انتخابی استری) تقسیم شد. اصطلاح «شیمی کلیک» توسط شارپلس در سال ۱۹۹۸ ابداع شد و اولین بار توسط شارپلس، هارتموث کلب و ام. جی به‌طور کامل توصیف شد. فین در مؤسسه تحقیقاتی اسکریپس در سال ۲۰۰۱. این شامل مجموعه‌ای از واکنش‌های بسیار انتخابی و گرمازا است که در شرایط ملایم رخ می‌دهند. موفق‌ترین مثال، سایکلودیشن هویزگن آلکین آزید برای تشکیل ۱٬۲٬۳-تریازول است. تا سال ۲۰۲۲، شارپلس دارای شاخص اچ ۱۸۰ در گوگل اسکالر و ۱۲۴ در پایگاه اسکوپس است. زندگی شخصی. شارپلس در سال ۱۹۶۵ با یان دوسر ازدواج کرد و آنها صاحب سه فرزند
۱۹۶۵ با یان دوسر ازدواج کرد و آنها صاحب سه فرزند شدند. او در یک حادثه آزمایشگاهی در سال ۱۹۷۰ که در آن یک لوله ان‌ام‌آر منفجر شد، کمی پس از ورود به ام‌آی‌تی به عنوان استادیار، از یک چشم نابینا شد. پس از این حادثه، شارپلس تأکید می‌کند: «به هیچ وجه بهانه کافی برای عدم استفاده از عینک ایمنی در آزمایشگاه وجود ندارد».
رودریک مک‌کینون (متولد ۱۹ فوریه ۱۹۵۶) استاد نوروبیولوژی و بیوفیزیک مولکولی در دانشگاه راکفلر و برنده جایزه نوبل است. در سال ۲۰۰۳ «برای کشف‌هایش در ارتباط با کانال‌های غشای سلولی و مطالعات ساختاری در کانال‌های یونی» به طور مشترک به همراه پیتر اگر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. سال‌های نخستین. مک‌کینون در برلینگتون، ماساچوست زاده شد و تحصیلات عالی خود را از دانشگاه ماساچوست بوستون آغاز نمود سپس پس از یک سال به دانشگاه براندیس منتقل شد و در سال ۱۹۷۸ مدرک لیسانس خود را در بیوشیمی دریافت کرد. پس
۱۹۷۸ مدرک لیسانس خود را در بیوشیمی دریافت کرد. پس از دریافت مدرک خود از براندیس، وارد دانشکده پزشکی در دانشگاه تافتس شد.
پیتر آگره (زاده ۳۰ ژانویه، ۱۹۴۹) پزشک امریکایی و برنده جایزه نوبل است. او در سال ۲۰۰۳ «برای کشف کانالهای غشای سلولی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. آگره ۳۰ ژانویه، ۱۹۴۹ در مینه سوتا از پدری آمریکایی و مادری سوئدی-نروژی زاده شد. مدرک کارشناسی اش را از دانشگاه آگسبرگ در مینیاپولیس، مینه سوتا گرفت و مدرک درکترای خود سال ۱۹۷۴ را از دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور، مریلند دریافت کرد. در سال ۲۰۰۳ به عنوان یکی از اعضا آکادمی علوم و هنر آمریکا انتخاب شد. او در حال حاضر در دانشگاه جانز
آمریکا انتخاب شد. او در حال حاضر در دانشگاه جانز هاپکینز مشغول به فعالیت است. حضور در دانشگاه صنعتی شریف. آگره در ۲۷ خرداد ماه ۱۳۹۱ به دعوت دانشگاه صنعتی شریف در این دانشگاه حضور یافت و به سخنرانی پرداخت. همچنین از وی به عنوان استاد افتخاری دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی شریف دعوت به همکاری گردید و دفتری ویژه برای وی در این دانشکده در نظر گرفته شد.
کورت ووتریش (متولد ۴ اکتبر ۱۹۳۸) شیمی‌دان و زیست‌فیزیک‌دان سوئیسی و برنده جایزه نوبل شیمی است. در سال ۲۰۰۲ «برای توسعه روش برای شناسایی و تجزیه و تحلیل ساختار مولکول‌های بیولوژیکی و تعیین ساختار سه بعدی ماکرومولکولهای بیولوژیکی در محلول» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. ووتریش در آربرگ، سوئیس زاده شد. در شیمی، فیزیک و ریاضیات از دانشگاه برن فارغ‌التحصیل شد و مدرک دکترا خود را از دانشگاه بازل در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد. او مدتی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی مشغول به کار شد.
کویچی تاناکا (متولد ۳ اوت ۱۹۵۹) مهندس ژاپنی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۰۲ «برای توسعه روش‌های شناسایی و تجزیه و تحلیل ساختار مولکول‌های بیولوژیکی و توسعه طیف نگاری با رزونانس مغناطیسی هسته‌ای» است. زندگی‌نامه. تاناکا در تویاما، ژاپن زاده و بزرگ شده‌است. تحصیلات خود را از تویاما آغاز کرد و مدرک مهندسی خود را از دانشگاه توهوکو گرفت.
توماس آرتور استیتز (متولد ۲۳ اوت ۱۹۴۰) استاد زیست‌فیزیک مولکولی و زیست‌شیمی، مؤسسه پزشکی هاورد هیوز، دانشگاه ییل، نیوهیون، کانتیکت، ایالات متحده آمریکا است. در سال ۲۰۰۹ «برای مطالعه بر روی ساختار و عملکرد رناتن» به‌طور مشترک به همراه عادا یونات و ونکاترامان راماکریشنان موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. و در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه بین‌المللی گاردنر شد. زندگی‌نامه. استیتز در میلواکی، ویسکانسین زاده شد و مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه لورنس گرفت. او در سال ۱۹۶۶ دکترای زیست‌شیمی و زیست‌شناسی مولکولی از دانشگاه
دکترای زیست‌شیمی و زیست‌شناسی مولکولی از دانشگاه هاروارد را دریافت کرد. وی هم‌اکنون در برنفرد، کنتیکت زندگی می‌کند.
ریچارد رویس شراک (متولد ۴ ژانویه ۱۹۴۵) شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی است که در سال ۲۰۰۵ به‌طور مشترک به همراه رابرت گرابز و ایو چاوین «برای توسعه روش‌های تحریفی در سنتز آلی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. شراک در شهر برنه، ایندیانا زاده شد او در کالیفرنیا تحصیلات خود را آغاز نمود. فارغ التحصیل دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید است و مدرک دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرده‌است. او در سال ۱۹۷۵ به هیئت علمی موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) پیوست و در سال ۱۹۸۰ به استاد کامل تبدیل شد.
(MIT) پیوست و در سال ۱۹۸۰ به استاد کامل تبدیل شد. او عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا و هیئت نظارت دانشگاه هاروارد بوده‌است. در سال ۱۹۷۱ با «نانسی کارلسون» ازدواج کرد و دارای دو فرزند با نام‌های «اندرو» و «اریک» است. او هم‌اکنون در وینچستر، ماساچوست زندگی می‌کند.
ایو چاوین (زاده در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ - درگذشته ۲۷ ژانویه ۲۰۱۵) شیمی‌دان فرانسوی برنده جایزه نوبل بود. در سال ۲۰۰۵ «برای توسعه روش‌های تحریفی در سنتز آلی» به همراه رابرت گرابز و ریچارد شراک موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. چاوین در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۰، در شهر منن، شهرستان کورتریک در استان فلاندری غربی بلژیک زاده شد. او در سال ۱۹۵۴، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته شیمی صنعتی از دانشکده شیمی صنعتی لیون که در حال حاضر به عنوان دانشکده شیمی، فیزیک و الکترونیک لیون شناخته می‌شود دریافت کرد. در سال ۱۹۶۰ برای
لیون شناخته می‌شود دریافت کرد. در سال ۱۹۶۰ برای انستیتوی نفت فرانسه شروع به کار کرد. او مدیر افتخاری تحقیقات در انستیتوی نفت فرانسه و عضو آکادمی علوم فرانسه بود.
رابرت "باب" هاوارد گرابز ، (متولد ۲۷ فوریه ۱۹۴۲) شیمی‌دان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۲۰۰۵ «برای توسعه روش‌های تحریفی در سنتز آلی» به همراه ایو چاوین و ریچارد شراک موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. گرابز در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۷۹ سالگی درگذشت. زندگی‌نامه. گرابز در کنتاکی زاده شد و وارد دانشگاه فلوریدا شد دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او در دانشگاه استنفورد، دانشگاه ایالتی میشیگان و مؤسسه فناوری کالیفرنیا فعالیت کرده‌است.
جان بنت فن (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰) پروفسور و پژوهش‌گر آمریکایی بود که «برای توسعه روش‌های شناسایی و تجزیه و تحلیل ساختار مولکولهای بیولوژیکی و توسعه طیف نگاری با رزونانس مغناطیسی هسته‌ای» در سال ۲۰۰۲ به همراه کویچی تاناکا و کورت ووتریش موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. فن در شهر نیویورک زاده شد، و با خانواده‌اش به کنتاکی در طول رکود بزرگ نقل مکان کرد. دکترای خود را از دانشگاه ییل دریافت کرد. او در دانشگاه ییل و دانشگاه ویرجینیا و آزمایشگاه‌های صنعتی٬تحقیقاتی در مونسانتو کار
و آزمایشگاه‌های صنعتی٬تحقیقاتی در مونسانتو کار می‌کرد.