payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حنفی مذهب و مردم فرهنگ دوست میباشند. مراکز تعلیمی شهرستان پریان عبارت از لیسه عالی کرپیتاب، لیسه نسوان امهات المومینین، لیسه یعقوبی، لیسه انوری، مکتب متوسطه پسمزار، مکتب متوسطه چمار، مکتب متوسطه آریب، مکتب متوسطه خاواک، مکتب متوسطه دو آبی، مکتب متوسطه تل، مدرسه عالی انوری و مدرسه خلفای راشدین کرپیتاب می باشد. موقعیت جغرافیایی شهرستان پریان، این منطقه را نسبت به سایر مناطق پنجشیر متمایز ساخته است. شهرستان پریان از سال ۱۳۸۳به بعد که جاده اسفالت در آن احداث گردید، یکی از مراکز مهم سیاحتی در سطح افغانستان قرار
یکی از مراکز مهم سیاحتی در سطح افغانستان قرار گرفته و سالانه صدها هزار سیاح داخلی و خارجی از آن ومخصوصا از دره مرغدل( شالروز-کوتل انجمن) بازدید می‌کنند. احمدشاه مسعود قهرمان ملی افغانستان نسبت سوق الجیشی این شهرستان، پریان را مرکز نظامی،سیاسی، فرهنگی و قضایی خود در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی ها در دوره جهاد ( ۱۹۷۹-۱۹۸۹) قرار داده بود. در دوره مقاومت اول بر ضد طالبان، این شهرستان یگانه راه اکمالاتی جبهات کابل، کوهدامن، شمالی،پروان و کاپیسا به صفحات شمال بدخشان و تاجیکستان قرار داشت. مسیر تجارت سنگ
شمال بدخشان و تاجیکستان قرار داشت. مسیر تجارت سنگ لاجوردبدخشان نیز از این شهرستان عبور می‌کند. این شهرستان دارای معادن زیادی مانند معدن زمرد وسایر سنگهای قیمتی می باشد. شعراء و شخصیتهای فرهنگی شهرستان پریان پنجشیر: - شمس الرحمن عزیزی شاعر و ماستر علوم سیاسی. - شفیق الله شهبر ماستر روابط بین الملل و استاد دانشگاه. - نظری پریانی روز نامه نگار و نویسنده. - ملا قلندر ( وفات قرن ۱۱ ه ش). - مرزا عبدالغفور یعقوبی از شاعران نامدار پریان در قید حیات. - فقیری متوفی قرن ۱۲ ه ش . -مولوی محمد انور انوری وفات دهه۱۳۶۰ه ش
۱۲ ه ش . -مولوی محمد انور انوری وفات دهه۱۳۶۰ه ش می باشد. شخصیت های برجسته و شهیر پریان: -برگت قلندر بیگ خان از پیش گامان فتح نورستان. - وکیل سکندربیگ خان، از اعضای دوره یازدهم شواری ملی، از بنیان گذاران جهادعلیه شوروی سابق در پنجشیر متوفی ۱۳۶۳ ه ش. - الحاج تورنجنرال قلندربیگ خان، از یاران وفادار قهرمان ملی شهید احمد شاه مسعود واز بنیان گذاران جهاد در پنجشیر،و از فرماندهان نامدار جهاد و مقاومت، فرمانده فرقه 16 زرهدار (1371)، رئیس اسبق وسلتون وزارت دفاع ملی، متولد 1324 ه ش-متوفی 1400 ه ش. - وکیل نجم الدین
متولد 1324 ه ش-متوفی 1400 ه ش. - وکیل نجم الدین خان، معاون شورای ولایتی پنجشیر (1383-1388) - الحاج زلمی نوری، عضو مجلس نمایندگان (۱۳۹۶-۱۴۰۱). -حاجی میر نعیم بیگ خان از بنیانگزاران جهاد در پنجشیر در قید حیات. - مولوی حبیب الله حسام، ریس شورای علمای ۳۴ ولایت افغانستان و عضو جبهه مقاومت. - شهیدمحراب مولانا عزیزالله مفلح، خطیب مسجد جامع شیرشاه سوری کابل، عضو شورای علمای افغانستان،شهادت 1399 ه ش. - مامور عصمت الله خان، آمر امنیت اسبق و لایت پنجشیر - مولانا نورالحق آخندزاده، متوفی ۱۳۹۳ ه ش. -شهید میر زمرالدین
آخندزاده، متوفی ۱۳۹۳ ه ش. -شهید میر زمرالدین خان از نخستین شهدای جهاد مقدس مردم پنجشیر علیه قشون سرخ شوروی سابق. شهادت 1357 ه.ش - دکتور محمد عارف (حافظ) قاضی/ریس محکمه کابل و معاؤن کمیسیون مستقل نظارت بر تطبیققانون اساسی افغانستان (۱۳۹۴-۱۴۰۱) - دپلوم انجینر محمد ظاهر ریس دفتر شورای وزیران افغانستان ( ۱۳۶۶-۱۳۷۱). - وکیل نور احمد حنفی، عضو لویه جرگه اضطراری ۱۳۸۲ و ریس اسبق کمیسیون مستقل انتخابات ولایت پنجشیر. - سناتور ملا محمد فیضی عضو مجلس سنا (۱۴۸۴-۱۳۸۸) فرمانده ملا محمد رفیع، فرمانده محمودبیگ، فرمانده یار
ملا محمد رفیع، فرمانده محمودبیگ، فرمانده یار محمد، فرمانده محمد امین، فرمانده عطالحق. الحاج فضل احمد بای، از بنیان گذاران جهاد در پنجشیر، وفات ۱۳۹۶. - حاجی رسول از بنیان گذاران جهاد در پنجشیر، وفات ۱۳۶۵. - شهید قوماندان عدالمجید - الحاج باشی محمد میر - مرحوم قوماندان محمد اکبر کوهسار - ملا نصر الله پریانی از بنیانگذاران جهاد بر علیه شوروی سابق - حاجی سارنوالی عبدالاحد احمدی از شخصیت های برجسته و قلم بدست این ولسوالی. - جنرال باز محمد، از بنیان گذاران جهاد، در قید حیات است. - حاجی محمد میر، یکی از بنیان
در قید حیات است. - حاجی محمد میر، یکی از بنیان گذاران دوره جهاد، وفات ۱۳۹۲. ، الحاج محمد حسین وفات ۱۴۰۰ ه ش، الحاج رئیس محمد، قریه دار عبدالله شاه، ارکان حرب دگر‌وال ضیاء الدین. نوت: معلومات فوق موثق است و از طریق تحقیق میدانی در شهرستان پریان از مردم محل جمع آوریشده است. (۳) منابع طبیعی: - در ولسوالی پریان معادن زمرد، بیروج، نقره و یخک کشف گردیده ولی تا هنوز به صورت فنی استخراج نشده.
ولسوالی دره یکی از ولسوالی‌های ولایت پنجشیر، به مرکزیت کرامان در شمال شرقی افغانستان است. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت پنجشیر بوده، پهناوری آن ۷۱۴ کیلومتر مربع است و با ۶۱٬۹۴۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹ (خورشیدی)، پرجمعیت‌ترین ولسوالی ولایت پنجشیر می‌باشد جغرافیا. این ولسوالی از شمال با ولسوالی حصه اول، از جنوب غرب با ولایت کاپیسا، از شرق با ولسوالی آبشار، از جنوب شرق با ولایت لغمان و از غرب با ولسوالی‌های بازارک و روخه، محدود می‌باشد. این ولسوالی از انحلال و تقسیم ولسوالی حصه دوم پنجشیر به وجود
از انحلال و تقسیم ولسوالی حصه دوم پنجشیر به وجود آمده است. روستاها. تمبنه، مَلیمه، پوجاوه، دره آسیا، قلعه ترخه، قلعه، نویجه، قلعه نو، پاوی، پخ، اسکیناز، کرامان، سر پر، پسگران، کرامان، میرباش، پرچول، پامیر، دره عبدلله‌خیل، تنخو، کره تاز، سر سپیدار، کنسار، ده پیتاب، منجستو، ارغچ، پشه کتی و خواجه.
روخه یکی از ولسوالیهای ولایت پنجشیر در شمال خاوری افغانستان است. رخه یک از ولسوالیهای زیبای ولایت پنجشیر میباشد.
سنگ‌نوشته پنجره کاخ تچر در تخت جمشید، بر روی پنجره‌ها، طاقچه‌های ایوان و تالار اصلی کاخ تچر واقع شده‌است. این کتیبه به سه زبان میخی پارسی باستان، خط میخی ایلامی، میخی بابلی نقر شده‌است که هر زبان دارای یک سطر است. نوع چیدمان خط‌ها به این صورت است که متن پارسی باستان همه جا به طور افقی روی حاشیه بالای پنجره‌ها و طاقچه‌ها قرار دارد. متن عیلامی به طور ایستاده، در حاشیه سمت چپ و متن بابلی در قرینه آن و سمت راست حک شده‌است. موضوع کتیبه معرفی و ثبت ساخت دریچه سنگی در کاخ تچر است. این کتیبه به امر داریوش بزرگ ثبت
در کاخ تچر است. این کتیبه به امر داریوش بزرگ ثبت شده‌است. ترجمه. دریچه سنگی ساخته شده در کاخ داریوش شاه.
سنگ‌نوشته یکم پارسی باستان پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به میخی پارسی باستان می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنگ نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، ستایش اهورامزدا، توصیف سرزمین پارس و آرزوی پایندگی از اهورامزدا می‌باشد. ترجمه. اهورا مزدای بزرگ که مُهست (بزرگترین) خدایان است. او داریوش را شاه آفرید، او را پادشاهی بخشید، به خواست اهورامزدا داریوش پادشاه است. گوید داریوش شاه: این کشور پارس که اهورامزدایم به من سپرد،
شاه: این کشور پارس که اهورامزدایم به من سپرد، که زیبا و خوب اسپ و نیک مردم است. به خواست اهورا مزدا و من داریوش شاه از دیگری نمی‌ترسد. گوید داریوش شاه: چنان باد که مرا اهورامزدا و بُغان (خدایان) دوره شاهی پشتیبانی دهند و این سرزمین را اهورامزدا از سپاه (دشمن)، از سال بدو از (دیو) دروغ بپایاد. بدین سرزمین سپاه (دشمن)، بدسالی و (دیو) دروغ میاد. این را من از اهورا مزدا با ایزدان خاندان شاهی به نماز خواستارم، باشد که اهورامزدا و ایزدان خاندان شاهی این خواهشم را برآورند.
سنگ‌نوشته دوم پارسی باستان پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به میخی پارسی باستان می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنک نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، معرفی داریوش بزرگ، معرفی سرزمین های خراجگزار و اندرزگویی به فرمانروایان می‌باشد. ترجمه. من (هستم) داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای بسیار، پسر ویشتاسپه هخامنشی. گوید داریوش شاه: این است کشورهایی که به خواست اهورامزدا، من به یاری این مردم پارس از آن خود کرده‌ام. که
من به یاری این مردم پارس از آن خود کرده‌ام. که بیم من به دلشان نشست، و مرا باج آوردند: عیلام، ماد، بابل، عربستان، سوریه، مصر، ارمنستان، کاپادوکیه، لودیه، ایونیه، یونانیانی که در جزایر هستند و کشورهایی که آن سوی دریای (اژه) هستند، ساگارتیا، خراسان، سیستان، هرات، بلخ، سغد، خوارزم، ناحیه صدگاو، رخج، هند شمال غربی، گندارا، ناحیه سکاها، مکران. گوید داریوش شاه: اگر تو چنین می‌اندیشی: چنان باد که از دیگری نترسم. این قوم پارسی را بپای، اگر قوم پارسی پاییده شوند، اهورا برکت جاودانی بر این قوم (دودمان) ارزانی خواهد
برکت جاودانی بر این قوم (دودمان) ارزانی خواهد داشت.
واژه علاقه بند در ادبیات فارسی به کسی گفته می‌شد که حرفه او ساختن و فروش قیطان و نوارهای ابریشمی باشد. علاقه‌بندان ابریشم تابیده و نوار و قیطان می‌فروختند. نخ و رنگ عناصر اصلی علاقبندی است. از علاقه‌بندان گاه به نام «موزون» و «موزونان» نیز یاد شده‌است و برخی از متون از علاقه‌بندان با عنوان «شعربافان» (به فتح شین) یاد کرده‌اند. «شعرباف» دراینجا بمعنی سراینده و شعرآفرین (به کسر شین) نیست چرا که نوعی بافندگی با مو یا ابریشم را در گذشته «شعربافی» (به فتح شین) می‌خواندند. این حرفه کوچک که در آغاز منحصر به ساختن
این حرفه کوچک که در آغاز منحصر به ساختن و فروختن چند نوع نوار و قیطان بود به تدریج به گونه دیگر حرفه‌ها و صنایع دستی موارد استفاده متعدد پیدا کرد و در نتیجه رشته‌های متنوعی در این صنعت ایجاد شد. هنر علاقه‌بندی در بسیاری شهرهای ایران رواج دیرینه خود را از دست داده‌است، و تنها در شهرهای اصفهان و کاشان و یزد و قم تا دهه پنجاه خورشیدی هنوز علاقه‌بندی از رونقی نسبی برخوردار بود. در اصفهان بازاری به این نام وجود دارد. در تهران بازار علاقه‌بندان ازبین رفته و فعالیت‌های مربوط باین هنر در چند کارگاه خیلی کوچک،
مربوط باین هنر در چند کارگاه خیلی کوچک، محدود شده‌است. وسیع‌ترین و مجهزترین کارگاه‌های علاقه‌بندی تهران در دهه ۵۰ خورشیدی متعلق به حسن یراقچی فرزند حاج محمدعلی یراقچی بود که خود از علاقه‌بندان به نام بوده‌ است. حاج محمدعلی یراقچی قسمتی از تزئین در کاخ‌های سلطنتی را از دوران قاجاریه به‌عهده داشت. از دیگر علاقه‌بندان معروف محمدحسین یراقچی و آقا میرزا احمد یراق‌باف و حاج‌غلامحسین یراقچی را می‌توان نام برد. علاقه‌بندان نامی گذشته. درصفحه ۴۲۶ صبح‌گلشن نیز بمطلب فوق‌اشاره رفته‌است. درویشانه داشت و برای کسب معاش
فوق‌اشاره رفته‌است. درویشانه داشت و برای کسب معاش بعلاقه‌بندی همت می‌گماشت، ص۱۹۸ طبع‌گلشن. لطافت و نزاکت طبعش بیشتر ازآن است که وصف توان کرد. درفن علاقه‌بندی چنان مهارت داشت که با کاشتن گل و دورنگ نوشته بود. به‌طوری‌که ازاسلوب وصافی خارج نشده بود. مصراع این است: «بنگر صنع خدا رابنگر» از رنگ و افشان و کاغذ و همچنین ازسرنج وسفیدآب و لاجورد شوئی نیز اطلاع داشت. اوصاف حمیده‌اش چندان است که شرح آن در این رساله نگنجد، مجمع‌الخواص صفحهٔ ۶۷. جلالای کاشی در کمال درویشی و دردمندی است. مدت‌هاست که در اصفهان درفن
درویشی و دردمندی است. مدت‌هاست که در اصفهان درفن شعربافی صاحب تصرف بود. اما ذوق شعربافی ازآن کسب او را محروم ساخت «یقینی» تخلص می‌کرد. تذکره نصرآبادی صفحهٔ ۳۳۶. رشته‌ها. کار علاقبندی حیطه وسیعی دارد که در محدوده آن با رشته‌های گوناگون ظریفی رودرو می‌شویم: نقده‌دوزی، ده یک دوزی، ملیله‌دوزی، منجوق‌دوزی، مرواریددوزی، پولک‌دوزی، سجاف‌دوزی، مغزی‌دوزی، فتیله دوزی (آجیده)، قلاب‌دوزی، یقه‌دوزی (سلسله‌دوزی)، لمسه‌دوزی، سوزن‌دوزی، شماره‌دوزی (مریشکا)، پیله‌دوزی، آئینه‌دوزی، تکه‌دوزی، ابریشم‌دوزی، گلدوزی، زرددوزی،
تکه‌دوزی، ابریشم‌دوزی، گلدوزی، زرددوزی، سیم‌بافی، زرکشی. وبااینکه رشته‌های فوق هریک مستقل‌اند وتبحر و مهارت متمایزی را می‌طلبند، اکثر علاقبندان در این زمینه‌ها نیز دستی بلند داشته‌اند و حتی در پیشبرد این رشته‌ها و تنوع و تکامل آن نقشی مؤثر ایفا کرده‌اند. تأثیر علاقبندان در رشته‌های یاد شده گاه تاحد ابتکار و خلق وسایلی بوده‌است که موجب جهش و تغییری کیفی در رشته مزبور گردیده‌است. بدینسان علاقبندی جایگاه ویژه‌ای درمیان صنایع مستظرفه بخود اختصاص می‌دهد: علاقه‌بند با تهیه یراق در پیشبرد زنجیره دوزی مؤثر می‌افتد
با تهیه یراق در پیشبرد زنجیره دوزی مؤثر می‌افتد یا با تهیه گلابتون و ملیله در پیشبرد ملیه‌دوزی و گلابتون‌دوزی نقش می‌یابد و در دیگر رشته‌ها نیز به نحوی تأثیر می‌بخشد. چگونگی علاقه‌بندی. علاقه‌بند باید با گذشت زمان مهارت کافی در رنگ‌آمیزی بدست آورد تا بتواند رنگ نخ‌های سفید، نوارها و منگوله‌ها و حاشیه‌های بافته شده را هماهنگ و همسان با رنگ پارچه‌ای کند که این نوارها و حاشیه‌ها به آن متصل خواهد شد؛ و با این گزینش باید به زبان رنگ‌ها راه یابد و جلوه و رخشندگی هررنگ را در رنگ همزادش دریابد. بخاطر اهمیت اساسی
هررنگ را در رنگ همزادش دریابد. بخاطر اهمیت اساسی کار بافندگی در علاقه‌بندی ضروری بنظر می‌آید که کارهای مربوط ببافندگی را تقسیم‌بندی کنیم و تاحد امکان بشرح هریک از اجزاء آن بپردازیم: بافندگی شامل ریشه‌بافی، یراق‌بافی، قیطان‌بافی، طناب‌بافی و نواربافی است. سه نوع اصلی آن با این نام‌ها و مشخصات پیدا می‌شود: ریشه مبلی به سه شکل ساده و منگوله‌وار و شبکه‌وار دیده می‌شود (ش ۴ وش ۵). ریشه پرده‌ای: به صورتهای ساده، تک‌تک و منگوله‌دار تهیه می‌گردد. ریشه‌های لباسی: ساده‌است. پهنای ریشه‌ها بین ۲ تا ۷ سانتی‌متر تغییر
پهنای ریشه‌ها بین ۲ تا ۷ سانتی‌متر تغییر می‌یابد. با پهنای ۲ تا ۶ سانتی‌متر در حاشیه پرده‌ها مصرف می‌شود. با عرض‌های ۶ تا ۳۰ سانتی‌متر، درمبل بکار می‌رود. درلباس انواع ۶ تا ۷۰ سانتی‌متری آن مورد استفاده‌است. درمیان منگوله‌های مختلف نوعی که بکلاه‌های مخصوص تشریفاتی گاردهای تشریفات نصب می‌شود (ش۷) منگوله تشریفات نام دارد. نوعی ازآن که به بندهای پرده‌های کرکره‌ای متصل است، منگوله کشش خوانده می‌شود. آپولیت نی منگوله‌ای شرابه مانند است که در لباسهای افسران ارشد، روی پاگون و در منتهی شمشه‌ها جا می‌گیرد. آخر از
روی پاگون و در منتهی شمشه‌ها جا می‌گیرد. آخر از پورقبه بگوئیم که آن را به شمشیرهای تشریفات در سلامها می‌آویزند. نمره‌های یراق که اندازه آن را به سانتی‌متر مشخص می‌کند: ۱، ۲، ۵ر۲، ۳، ۴ است؛ و به شکل‌های ساده، مارپیچ، زنجیره‌ای و منقوش به فروش می‌رسد. یراق واژه ترکی است. درتهیه نوار، رنگ‌آمیزی و هماهنگی رنگ‌ها مورد نظر است. نوارهای زربفت بهترین و گرانترین نوع نوار است. سرداران شمسه‌دار ـ در موزه مردم‌شناسی علاوه‌بر کارهایی که به آن اشاره شد، علاقه‌بندان بسته به ذوق و سلیقه و مهارت‌های شخصی، کارهای جنبی دیگری
ذوق و سلیقه و مهارت‌های شخصی، کارهای جنبی دیگری نیز انجام می‌دهند، ازآن جمله بافت دکمه‌های مخصوص، نشانها، کمرهای یراقدار تشریفاتی برای آویختن شمشیر در مراسم مخصوص، شمسه‌ها، پاگونها، سردوشی‌های تشریفاتی و نظامی، واکسیل و … نیز کارهایی تزئینی نظیر آراستن لباسهای تشریفاتی، سراپرده‌ها، سرسراها، راه‌پله‌ها، جایگاه‌های مخصوص را علاقه‌بندان انجام می‌دهند. ملیله‌وپولک‌دوزی روپوشها و شنل‌های تشریفاتی اجراء زردوزی تاج‌ها و نیم‌تاج‌های مخصوص تشریفات و بسیاری اعمال دیگر نیز از این دست به علاقبندان واگذار می‌شود.
دیگر نیز از این دست به علاقبندان واگذار می‌شود. قالبها بیشتر به شکل گلابی، تنبوشه‌ای، فنجانی، کاسه‌ای، پولکی هستند و بند پرده نیز به همین نام‌ها خوانده می‌شود. اما همپای اختراع ماشین‌های مختلف و پیشرفت و ماشینی‌شدن صنایع، در کارهای علاقه‌بندی نیز ماشین چهره نشان داده‌است. با اینهمه هنوز هم نیمی از این کارها با استفاده از روش‌های دستی انجام می‌گیرد. بهرصورت دستگاهای مربوط بکار علاقه‌بندی اینهاست: ماشین نواربافی، ریشه‌بافی، منگوله‌بافی، ابریشم‌تابی، سرمه‌تابی، طناب‌تابی، قیطان‌بافی، سنبله‌بافی، برزنت‌بافی،
طناب‌تابی، قیطان‌بافی، سنبله‌بافی، برزنت‌بافی، یراق‌بافی، سیم‌سازی و نخ پیچی.
سنگ‌نوشته ایلامی پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید یکی از چهار کتیبه پی‌بنای دیوار جنوبی تخت جمشید است. این کتیبه به خط عیلامی می‌باشد. تعداد سطور این سنگ نبشته ۲۴ سطر است. موضوع سنگ نبشته که به دستور داریوش بزرگ ساخته شده‌است، ستایش اهورامزدا، ساخت تخت جمشید و آرزوی پایندگی برای پارسه (تخت جمشید) می‌باشد. ترجمه. من داریوش شاه هستم، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای بسیار، پسر وشتاسپه، یک هخامنشی. چنان که بر بالای اینجا، این دژ ساخته آمد، پیش از آن در اینجا دژی ساخته نشده بود، به خواست اهورامزدا این ارگ را من
ساخته نشده بود، به خواست اهورامزدا این ارگ را من ساختم. اهورا مزدا و دیگر ایزدان را خواست که این ارگ ساخته شود. پس من آنان را ساختم و من آن را ایمن و زیبا و به اندازه ساختم چنانکه می‌خواستم و گوید داریوش شاه: چنان باد که اهورامزدا یا دیگر ایزدان مرا بپایند و نیز این ارگ را، و گذشته از این، هر آنچه در اینجا بر پای کرده شد، مباد آن که به چنگ بدخواه و بداندیش بیفتد.
علی بن ابوبکر بن علی هروی جهان گرد و صوفی ایرانی مسلمانی بود که در موصل زاده شد، اما خاندانش از هرات برخاسته بودند. او در ۱۱۷۳–۱۱۷۴ میلادی، به بیت‌المقدس مسافرت نمود، این شهر در آن زمان در در دست مسیحیان بود. در مسافرتی دیگر شاهد یکی از فوران‌های کوه اتنا در ایتالیای امروز بود، در قسطنطنیه مانوئل اول کومننی (امپراتور از ۱۱۴۳ تا ۱۱۸۰ میلادی) را ملاقات کرد. در ۱۱۹۷ میلادی، در دریا گرفتار ناوگانی شد که ریچارد شیردل را به محاصرهٴ عکا می‌برد، و در ضمن آن بخشی از یادداشت‌هایش را گم کرد. وی کتابی برای راهنمایی
از یادداشت‌هایش را گم کرد. وی کتابی برای راهنمایی حجاج نوشت به نام کتاب الإشارة فی معرفة الزیارة، که به‌ترتیب از شام، فلسطین، مصر، امپراتوری بیزانس، بین‌النهرین، هند، عربستان، مغرب و حبشه گفتگو می‌کند، و دربارهٴ همهٴ این کشورها، غیر از دوتای آخری، اطلاعاتی مختصر ولی دست اول می‌دهد. وی تألیف دیگری نیز به نام کتاب العجائب دارد. او در ۱۲۱۴–۱۲۱۵ میلادی، در حلب، درگذشت.
ابوالفرج عبدالرحمن بن نصرالله بن عبدالله شیرازی، پزشک مسلمان ایرانی بود که در حدود ۱۱۷۰میلادی، در حلب اقامت گزید. آثار مهم او عبارتند از:
اینچ مکعب یکی از یکاهای اندازه‌گیری غیر متریک حجم است. این یکا بنا بر تعریف برابر با مکعبی است که هر یک از وجه‌های آن یک اینچ است. برابرها. هر یک اینچ مکعب برابر است با :
مخیتار هراتسی ، پزشک سده ۱۲ میلادی اهل ارمنستان بود که در هِر (خوی امروزی) زاده شد؛ احتمالاً در بغداد تحصیل کرد و در حدود ۱۱۸۴ میلادی، در پادشاهی ارمنی کیلیکیه به شهرت رسید. از وی اغلب با عنوان «پدر پزشکی ارمنی» یاد می‌شود. طبیبی بسیار باسواد بود که یونانی، عربی و فارسی نیز می‌دانست. در ۱۱۸۴ میلادی (سال ۶۳۳ تاریخ ارمنی)، در کیلیکیه رساله‌ای به نام «تسلیت بیمار تب‌دار» نگاشت. عنوان کتاب ظاهراً تجنیسی از نام خود موٴلف است، چون مخیتار به معنی تسلی‌دهنده، و مخیتاروتیون به معنی تسلیت‌دادن است. این رساله چهل و شش
به معنی تسلیت‌دادن است. این رساله چهل و شش فصل دارد و مطالب آن از مآخذ عربی، فارسی و ارمنی اقتباس شده‌است. اغلب اصطلاحات آن عربی ارمنی شده‌است. مخیتار رساله‌های دیگری هم دربارهٔ طب و کالبدشناسی تألیف کرد، ولی آنها را فقط از طریق منتخباتی که در آثار بعدی نقل شده‌است، می‌شناسیم.
بنگی یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیتی نزدیک به ۲۸۱۹۷ نفر است. موقعیت جغرافیایی. بنگی ۵۶۶ کیلومتر مربع مساحت دارد که نسبتاً معادل مساحت جزیره هیترا است. این ولسوالی به شاهراه قندز و تالقان که یک جاده اصلی است دسترسی دارد. دو شاخه از رودخانه بنگی از این والسوالی می‌گذرد. یکی از آنها از ولسوالی اشکمش و دیگری از ولسوالی خوست و فرنگ سرچشمه می‌گیرد. آنها در ناحیه بنگی به هم می‌رسند و به سمت رود خان‌آباد می‌روند. یک پل بر روی رودخانه بنگی وجود دارد که ۱۵۰۰۰ نفر را به مرکز منطقه متصل
بنگی وجود دارد که ۱۵۰۰۰ نفر را به مرکز منطقه متصل می‌کند.اب و هوای بسیار خوب ومعتدل داراست. کشاورزی و باغداری در این منطقه رونق زیادی دارد.مردمان بنگی از جمله فارس ها تاجیک ها و ازبک ها هستند.قوم پشتو هم در ۱۰۰ سال اخیر به این منطقه کوچ بردند. ۵۹ روستا در ولسوالی بنگی وجود دارد. منابع. بنگی یکی از ولسوالی های زیبای افغانستان است.این شهر کوچک قدمت 40000 ساله دارد
چال یکی از ولسوالیهای ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیت نزدیک به ۲۴۵۹۶ نفر است. موقعیت جغرافیایی. چال ۳۳۱ کیلومتر مساحت دارد که نسبتاً معادل مساحت جزیره کومودو است. رود اصلی که از این ولسوالی می گذرد، رود چال است که از شاخه‌های رود خان‌آباد است. چال از شمال با ولسوالی تالقان، از شرق با ولسوالی نمک‌آب، از جنوب شرقی با ولسوالی گذرگاه نور، از جنوب با ولسوالی اشکمش و از غرب با ولسوالی بنگی همسایه است. گذرگاهی با تمام ولسوالی‌های دیگر در ولایت تخار و ولایت بغلان ارتباط دارد. ۵۸ روستا در چال قرار دارد.
بغلان ارتباط دارد. ۵۸ روستا در چال قرار دارد. جمعیت‌شناسی. جمعیت این ولسوالی ۳۴۵۹۶ نفر و نسبت جنسیتی آن ۲۴ مرد به ازای هر۲۰ زن است. میانگین سنی ۱۶.۵ سال و حدود ۴۰ درصد از جمعیت شاغل هستند. ۱۰ درصد از بیکاران جویای کار هستند. این ولسوالی دارای حدود ۵۰۰۰ خانوار با جمعیت متوسط ​​حدود ۶.۳ نفر است.
چاه‌آب یکی از شهرستان‌های استان تخار در شمال خاوری افغانستان است. چاه آب از جنوب با شهرستان رستاق از شمال با دریای آمو و کشور تاجکستان، از غرب با شهرستان ینگی‌قلعه و از شرق با شهر بزرگ استان بدخشان همسایه است. با جمعیت بیش از ۱۲۰٬۰۰۰ نفر دومین شهرستان پرنفوس تخار به‌شمار می‌رود. اکثریت مردم چاه آب به زراعت، مالداری و تجارت مشغول اند. در کنار موارد بالا مردم این شهرستان به صنایع کلالی، چرمگری، حلبی سازی و … سالهاست دسترسی داشته و مشغول کار اند. بزکشی و پهلوانی سرگرمی مورد علاقه مردم چاه آب است. علاقه وافر
سرگرمی مورد علاقه مردم چاه آب است. علاقه وافر مردم شهرستان چاه آب به کسب دانش و هنر باعث شده که همواره این شهرستان را به عنوان چاه آب فرهنگی یاد کنند؛ عبدالله عارف چاه آبی، شهیر داریوش، ادهم کاوه، جمشید شعله و مرحوم عین الدین عینی بر جسته‌ ترین شاعران چاه آب به‌شمار می‌روند. مولوی حسام الدین حسام،مولوی اکرام الدین دیوبندی و مولوی معین الدین تربت از علمای دینی این ولسوالی میباشد همچنان در عرصه موسیقی محلی افغانستان نام آورانی چون عبدالرحیم چاه آبی، عبد الولی چاه آبی و تاج محمد چاه آبی از این خطه سر برآورده
چاه آبی و تاج محمد چاه آبی از این خطه سر برآورده و سالهاست نوای خوش آیند موسیقی محلی تخارستان را به گوش دوست داران هنر رسانیده و زینت بخش محافل مردمان این مرز و بوم هستند. مردم شهرستان چاه آب تاجیک بوده و بصورت عموم به زبان فارسی صحبت میکنند معادن طلا 1-معدن طلای سمتی این معدن در جوار معدن طلای نورآبه قرار دارد ذخیره معدن طلای این کان از 12 تا 24 تن تخمین شده است معدن طلای سمتی با داشتن 1700متر عرض و 8000 متر طول در هر متر مکعب 100ملی گرم طلا دارد 2-معدن طلای نورآبه این معدن نیز ولسوالی چاه آب دهکده نورابه
نورآبه این معدن نیز ولسوالی چاه آب دهکده نورابه موقعیت دارد ذخیره مجموعی طلای نورابه 260 تن تخمین شده که 850 کیلو طلای آن خالص میباشد
خواجه بهاءالدین یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیت نزدیک به ۲۶،۲۸۰ نفر است. این منطقه از بخشی از ولسوالی ینگی‌قلعه در سال ۲۰۰۵ ایجاد شد. ۲۵ روستا در خواجه بهاالدین واقع شده است.
خواجه غار یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است. در سال ۲۰۱۹ جمعیت خواجه غار ۷۴۷۶۹ نفر برآورد شده است. مردم‌شناسی. به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان در مزار شریف، باشندگانی ولسوالی خواجه غار ۷۰٪ اوزبیک، ۲۰٪ پشتون، ۱۰٪ تاجیک هستند. اقتصاد. ۴۰ درصد از افراد شاغل به فعالیت‌های کشاورزی، شکار، ماهیگیری و جنگلداری می‌پردازند. محصولات شامل گندم، جو، پنبه و کتان است. حدود ۱۴۰۰۰ هکتار اراضی آبی و ۳۲۰۰۰ هکتار اراضی دیم وجود دارد اما به علت کمبود امکانات کشاورزی فقط بخشی از
دارد اما به علت کمبود امکانات کشاورزی فقط بخشی از اراضی کشت می‌شوند. آبیاری از رودخانه تالقان تأمین می‌شود ولی تا رسیدن به خواجه غار سطح آب کاهش پیدا می‌کند. تولیدات کشاورزی به دلیل کمبود بذر، آموزش، روش‌های نوین کشاورزی، تجهیزات و سردخانه‌ها پایین است. پرورش دام در این ولسوالی نیز صورت می‌گیرد که بیشتر شامل گوسفند و بز می‌شود. ۳۰ درصد دیگر از نیروی کار در بخش خدمات کار می‌کنند. اکثریت زنان به کار بافندگی و خیاطی می‌پردازند. احتمالاً به دلیل نزدیکی به تاجیکستان، بازار این ولسوالی به یکی از بزرگ‌ترین
تاجیکستان، بازار این ولسوالی به یکی از بزرگ‌ترین بازارها در شمال شرق افغانستان تبدیل شده است. خواجه غار از تجارت فرامرزی اعم از قانونی و غیرقانونی، کلان سود می‌برد.
دَرقَد یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۵۷۷۱ نفر. درقد در شمال ولایت تخار واقع شده و با کشور تاجیکستان هم‌مرز است. ولسوالی درقد مانند جزیره‌ای واقع در میان رود آمو است. ولسوالی درقد در ولایت تخار یگانه ولسوالی افغانستان است که در آن‌سوی دریای آمو موقعیت دارد. ساکنان این ولسوالی به‌دلیل نبود پل، با دشواری‌های زیادی مواجه‌اند. باشندگان این ولسوالی با استفاده از قایق‌های غیرمعیاری و خطرناک، از دریای آمو عبور می‌کنند و سالانه چندین تن غرق می‌شوند. در زمین‌لرزه آبان
و سالانه چندین تن غرق می‌شوند. در زمین‌لرزه آبان ۱۳۹۴ (زمین‌لرزه هندوکش ۲۰۱۵) گروه طالبان از خلأ امنیتی استفاده کرده و کنترل ولسوالی درقد را در دست گرفتند.
رُستاق یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۵۰،۰۱۱ نفر میباشد. ولسوالی رُستاق و دومین شهر عمدهٔ ولایت تخار می‌باشد. این شهر در درهٔ کم‌آبی در شمال کوهستان‌های کم‌ارتفاع (۱۳۰۰متر) قرار دارد و تقریباً ۴ کیلومتر درازا و یک کیلومتر پهنا داشته و جمعیتی نزدیک به ۷۰۰۰ دارد که ۲۰٪ آنان کشاورزند. بازار این شهر در نیمهٔ اول سدهٔ نوزدهم از بازارهای معروف شمال افغانستان بوده و اکنون در مسیر جادهٔ اصلی هند و بخارا قرار دارد. ولسوالی رستاق از طرف شمال با ولسوالی چاه‌آب، و شمال شرق
رستاق از طرف شمال با ولسوالی چاه‌آب، و شمال شرق با ولسوالی رستاق، ینگی‌قلعه، از طرف غرب با ولسوالی خواجه‌غار، از طرف جنوب شرق با ولسوالی کشم بدخشان و از طرف شرق با فیض‌آباد و مرکز بدخشان و ولسوالی شهر بزرگ ولایت بدخشان همسایه است. روستاها. ولسوالی رستاق دارای 183 روستا می‌باشد که بزرگترین آنها آقجر.گرگان، پیستیکه بزرگ. پیستیکه کوچیک و دانی کیوان،شاه حسن،کنده،سر رستاق.تولکی، بیشکند، سیاب ،هزارسموچ، باغحصار, قدق...می باشد.
فرخار یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیت نزدیک به ۳۷،۸۶۴ نفر است. در جنوب شرقی تالقان واقع شده است. رود خان‌آباد در داخل این دره جریان دارد. مردم فرخار تاجیک هستند و به زبان فارسی دری صحبت می‌کنند. فرخار دارای ۷۵ روستا است. از شخصیت های مشهور ولسوالی فرخار می‌توان از جنرال داود داود -از فرمانده‌هان مشهور جمعیت اسلامی و معاون وزارت داخله افغانستان- نام‌برد. موقعیت جغرافیایی. مساحت فرخار ۱۲۱۴ کیلومتر مربع (۴۶۹ مایل مربع) است که نسبتاً معادل مساحت جزیره آندامان جنوبی است. این
نسبتاً معادل مساحت جزیره آندامان جنوبی است. این ولسوالی هیچ جاده اصلی ندارد. رود فرخار رود اصلی فرخار است که سرشاخه‌های دیگری به آن می‌ریزند. فرخار از شمال به ولسوالی کلفگان، از شمال شرقی با ولسوالی کشم، از شرق به ولسوالی تگاب، از جنوب به ولسوالی ورسج، از غرب به ولسوالی نمک‌آب و از شمال شرقی به ولسوالی تالقان احاطه شده است. کشم در ولایت بدخشان قرار دارد که با تمام ولسوالی‌های دیگر در ولایت تخار وصل است.
کلفگان یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیتی نزدیک به ۸۲،۷۵۰ نفر است. این ولسوالی به خوبی اداره می‌شود و در بخش‌هایی از کلفگان به دلیل دورافتادگی آن‌ها خودگردانی دارد. ۴۲ روستا در این ولسوالی واقع شده است. در سال ۲۰۱۷، کلفگان تحت کنترل کامل دولت افغانستان در نظر گرفته شد. با این حال، طالبان اوت ۲۰۲۱ کنترل کامل را به دست گرفت. موقعیت جغرافیایی. کلفگان ۴۷۹ کیلومتر مربع مساحت دارد که نسبتاً معادل مساحت جزیره کیپ بارن است. این ولسوالی به یک جاده خوب دسترسی دارد، زیرا در امتداد شاهراهی