payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شخص دیگری مهم‌تر بوده‌است (به هر لحاظ به غیر از تعداد). موارد زیادی هست که تات در شاخه‌ای دست نخورده از نظریه گراف نتیجه زیبایی یافته‌است، و در بسیاری از موارد منجر به ایجاد رشته مهم جدیدی شده‌است.» لاسلو لوواس می‌گوید: «تعداد کمی از قضیه‌های ریاضی به افتخار شخصی که آن را اثبات کرده‌است نام‌گذاری شده‌اند. اما در مورد تات، چندین نتیجه این چنین وجود دارد: برای کسی که در زمینه نظریه تطابق کار می‌کند، قضیه تات مشخصه شناسایی گراف‌های دارای تطابق ایدئال است. برای کسی که در زمینه نظریه ماتروید کار می‌کند، قضیه
کسی که در زمینه نظریه ماتروید کار می‌کند، قضیه تات، ویژگی ماترویدهای منظم را بیان می‌کند. برای کسی که به مطالعه دورهای همیلتونی می‌پردازد، قضیه تات به این معنی است که هر گراف مسطح ۴-همبند دارای دور همیلتونی است. همچنین چندجمله‌ای تات برای یک گراف (و یک ماتروید) که یک اصطلاح رایج بین ترکیبیات‌دان‌ها است.» تات مدال توری (Tory Medal) را توسط جامعه سلطنتی کانادا در سال ۱۹۷۵ دریافت کرد. او برنده جایزه کیلام (Killam Prize) در سال ۱۹۸۲ شد. در سال ۲۰۰۱ او درجه افسری کانادا، و همچنین جایزه مشترک مؤسسه تحقیقات
افسری کانادا، و همچنین جایزه مشترک مؤسسه تحقیقات ریاضی، مؤسسه فیلدز، مؤسسه علوم ریاضی پاسیفیک را دریافت کرد. نتایج ریاضی. قطعه‌ها و گراف‌های همیلتونی. مسئله اینکه آیا یک گراف دارای دور همیلتونی است یا نه، یکی از مسئله‌های ان‌پی کامل است. یک گراف با بیش از formula_1 راس را k-همبند گوییم اگر آن را نتوان با حذف formula_2 راس ناهمبند کرد. در سال ۱۸۸۴، پیتر گوتری تایت حدس زد که هر گراف مکعبی سه‌همبند مسطح دارای یک دور همیلتونی است. تات به تفکر دربارهٔ حدس تایت پرداخت و توانست مثال نقضی برای آن بیابد. تات در
پرداخت و توانست مثال نقضی برای آن بیابد. تات در پایان‌نامه خود، مفهوم «قطعه» (fragment) را معرفی کرد. در دور formula_3 از گراف formula_4، قطعه‌ای از formula_3 یا شامل یالی که در formula_3 نیست ولی دو راس از formula_3 را متصل می‌کند هست، یا شامل مؤلفه formula_8 در formula_9 همراه با تمام یال‌های از رأس‌های formula_8 به رأس‌های formula_3 است. در سال ۱۹۵۶، تات با استفاده از مفهوم قطعه اثبات کرد که هر گراف مسطح ۴-همبند همیلتونی است. قضیه ۱-عامل. یک ۱-عامل () گراف formula_4 که دارای formula_13 راس است مجموعه‌ای
formula_4 که دارای formula_13 راس است مجموعه‌ای از formula_14 یال مجزا است که انتهای آن‌ها همه رأس‌های گراف را بپوشانند. قضیه ۱-عامل تات (سال ۱۹۴۷) بیان می‌کند که گراف formula_4 دارای ۱-عامل است اگر و تنها اگر به ازای هر زیرمجموعه formula_16 از رأس‌های گراف formula_17، گراف القاء شده توسط formula_18 حداکثر پارای formula_19 مؤلفه همبند با تعداد راس فرد است. برازش گراف‌ها. یک برازش گراف در صفحه را محدب گوییم اگر هر کدام وجه‌های آن یک چندضلعی محدب تشکیل دهند. تات (۱۹۶۰، ۱۹۶۳) نشان داد که هر گراف مسطح سه‌همبند
(۱۹۶۰، ۱۹۶۳) نشان داد که هر گراف مسطح سه‌همبند دارای یک برازش محدب است. او همچنین نشان داد که اگر formula_4 گرافی سه‌همبند بدون هیچ زیرتقسیمی از formula_21 یا formula_22 باشد، آن‌گاه formula_4 دارای یک برازش محدب در صفحه است به‌طوری‌که هیچ سه راس آن در یک خط قرار نگیرند. تقسیم ایدئال مربع به مربع‌ها. تقسیم ایدئال یک مربع به مربع‌ها تقسیم مربعی به مربع‌های کوچک‌تر است به صورتی که هر کدام از مربع‌های کوچک‌تر اندازه متفاوتی داشته باشند. تات و چند تن از دوستانش این مسئله را مطالعه کردند و این مسئله را به یک
این مسئله را مطالعه کردند و این مسئله را به یک مدار الکتریکی معادل تبدیل کردند. این نمودار را «دیاگرام اسمیث» نام‌گذاری کردند. در این نمودار، هر کدام از مربع‌ها به صورت مقاومتی در نظر گرفته شده بود که به همسایه‌هایش در یال‌های بالایی و پایینی متصل شده بود. سپس قوانین کیرشهف و روش‌های تجزیه مدار را به کار بردند.
حسین عبده تبریزی (۱۲ شهریور ۱۳۳۰، تهران) از استادان علم مالی در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های ایران است. وی خدمات متعددی را در زمینه تأمین مالی به بخش خصوصی و دولتی جمهوری اسلامی ایران ارائه داده است. خدمات داوطلبانه وی به وزارت راه و شهرسازی و سازمان بورس و اوراق بهادار در زمینه تشکیل صندوق پس‌انداز یکم مسکن، اولین انتشار اوراق بهادار به پشتوانه وام رهنی (MBS) و ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری زمین و ساختمان نمونه‌ای از اقدامات عمومی او در جهت توسعه تأمین مالی در ایران است. او بنیان‌گذار بانک اقتصاد نوین
مالی در ایران است. او بنیان‌گذار بانک اقتصاد نوین (نخستین بانک غیردولتی ایران) و عضو هیئت تحریریهٔ نشریه‌های متعدد، و صاحب امتیاز روزنامه سرمایه بوده است. همچنین، مسئولیت‌های بسیاری از جمله، دبیرکل بورس اوراق بهادار تهران (۱۳۸۴–۱۳۸۲) و مشاور خصوصی‌سازی وزارت امور اقتصادی و دارایی ایران (۱۳۸۴–۱۳۸۰) و سِمت‌هایی در بانک‌های تجاری خصوصی ایران داشته است. زندگی. حسین عبده تبریزی ۱۲ شهریور ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. سال ۱۳۵۲، کارشناسی مدیریت بازرگانی از "مدرسهٔ عالی بازرگانی تهران" و کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از
بازرگانی تهران" و کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه علامه طباطبایی گرفت. سال ۱۳۵۳، تحصیلات خود را در رشته مدیریت بازرگانی در "مرکز مطالعات مدیریت ایران" در سطح کارشناسی ارشد ادامه داد. سپس، تحصیلات عالی خود را در سطح دکتری در رشته "امور مالی و بانکداری" در "مدرسه عالی بازرگانی منچستر" در سال ۱۳۵۵ به پایان رساند. آغاز تدریس عبده تبریزی در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ایران به دهه ۱۳۵۰ بازمی‌گردد. از آن هنگام تاکنون وی در بسیاری از مؤسسات آموزش عالی، سازمان‌ها و مراکز تحقیقاتی ایران تدریس کرده است.
سازمان‌ها و مراکز تحقیقاتی ایران تدریس کرده است. دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه امام صادق بعضی از مؤسساتی هستند که عبده تبریزی در آن‌ها به تدریس دانش مالی پرداخته است. وی همچنین عضو هیئت علمی تمام‌وقت "مؤسسه عالی پژوهش در برنامه‌ریزی و توسعه"، "دانشگاه امام صادق" و "دانشگاه علامهٔ طباطبایی" بوده است. وی عضو هیئت تحریریه نشریه‌های متعدد و سردبیر و صاحب‌امتیاز روزنامه سرمایه نیز بوده است. حوزه‌های پژوهشی اخیر وی شامل بررسی بحران مالی سال ۲۰۰۸، بررسی
اخیر وی شامل بررسی بحران مالی سال ۲۰۰۸، بررسی حباب در بورس اوراق بهادار تهران، نظارت بر بازارهای سرمایه، نظریه ساختار سرمایه، تأمین مالی بخش مسکن و مالی رفتاری در بورس اوراق بهادار تهران است. وی در دی ماه سال ۱۴۰۱ طی اظهار نظری مدعی شد که بازار سرمایه در ادامه برای رشد رقیبی ندارد و بازار مسکن وارد رکود شده است و گفت: بخش قابل ملاحظه‌ای از مردم توان خرید مسکن ندارند و نظام بانکی هم نمی‌تواند تسهیلات خرید مسکن بدهد. در این وضعیت نرخ‌ها در شهرهای بزرگ به جایی رسیده که شاید ۸۰ درصد مردم توان خرید مسکن ندارند.
هیروشیما عشق من فیلمی محصول ۱۹۵۹ اثری از فیلمساز فرانسوی آلن رنه است. نخستین فیلم بلند رنه که اغلب گفته می‌شود برای پیشبرد هنر سینما، نقشی به همان اندازه مهم را بازی کرده که "همشهری کین" (اورسن ولز، ۱۹۴۱). فیلمنامه این اثر را مارگریت دوراس، نویسنده شهیر فرانسوی نوشته‌است. این فیلم ضد جنگ در قالب درامی نامتعارف به حادثه بمباران اتمی هیروشیما می‌پردازد. این فیلم با استقبال منتقدان مواجه شد و در بخش خارج از مسابقهٔ جشنواره فیلم کن نشان داده شد و جایزه منتقدان بین‌المللی را برد. همچنین مارگریت دوراس برای
بین‌المللی را برد. همچنین مارگریت دوراس برای فیلمنامهٔ این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد. خلاصه داستان. بازیگری فرانسوی (ریوا) برای بازی در فیلمی به ژاپن می‌آید و با آرشیتکتی ژاپنی (اوکادا) برای دو روز رابطه برقرار می‌کند. رنجی که زن بابت کشته‌شدگان بمباران هیروشیما حس می‌کند او را به یاد ضایعه‌ای می‌اندازد که خود در گذشته متحمل شده‌است. زن به سربازی آلمانی دل باخته بوده و سرباز در روز آزادی به قتل رسیده‌است. سپس خانواده زن، او را به جرم عشق به دشمن در زیرزمینی تاریک به حبس کشیده‌اند. او حالا تمام شهر ـ
تاریک به حبس کشیده‌اند. او حالا تمام شهر ـ بمب، مرگ مصیبت، معلولیت جسمی ـ را معطوف مرد می‌کند. مردی که «هیروشیما» می‌خواندش… مشروح داستان. نمای نزدیکی از پشت و بازوان مرد و زنی که همدیگر را در آغوش گرفته‌اند، در میان خاکسترهای در حال سقوط، سپس در عرق غرق می‌شوند. در صدای خارج از تصویر، زن روایت می‌کند که پس از بمباران اتمی هیروشیما، آنچه در سفرش به این شهر دیده است را به یاد می‌آورد؛ در حالی‌که تصاویر خبری و ساختگی از قربانیان، تظاهرات، یادمان‌های جنگ، و خیابان‌ها و ساختمان‌های هیروشیما امروزی به نمایش
خیابان‌ها و ساختمان‌های هیروشیما امروزی به نمایش درمی‌آید. مرد با آرامش می‌گوید زن چیزی ندیده و نمی‌داند فراموشی چیست. او اهل هیروشیماست و خانواده‌اش در بمباران کشته شده‌اند، در حالی‌که خودش در جنگ اقیانوس آرام می‌جنگیده. زن بازیگری فرانسوی است که برای ساخت فیلمی ضد جنگ به این شهر آمده است. صبح روز بعد، زن مرد را در خواب تماشا می‌کند. حرکت عصبی دست او، زن را به یاد عشق نخستینش می‌اندازد؛ سربازی که هنگام مرگ، دستش به‌همین شکل حرکت می‌کرد. مرد ژاپنی بیدار می‌شود و روشن می‌شود که آن دو شب گذشته در کافه‌ای با
و روشن می‌شود که آن دو شب گذشته در کافه‌ای با یکدیگر آشنا شده‌اند. زن درمی‌یابد که مرد معمار است و درگیر سیاست. آن‌ها درباره بمباران و پایان جنگ صحبت می‌کنند و مرد مجذوب واژه «نِوِر»، زادگاه زن می‌شود؛ جایی که زن دیگر نمی‌خواهد به آن بازگردد. مرد می‌گوید دوست دارد دوباره زن را ببیند، اما زن می‌گوید فردا به پاریس بازمی‌گردد. این موضوع و حتی دانستن اینکه زن فرزند دارد، احساس مرد را تغییر نمی‌دهد، ولی زن، گرچه دل‌چرکین است، بارها از ترتیب دادن دیداری دیگر خودداری می‌کند. مرد به محل فیلم‌برداری زن می‌رود و زن
می‌کند. مرد به محل فیلم‌برداری زن می‌رود و زن از دیدن او خوشحال می‌شود. مرد او را به خانه‌اش می‌برد. زن می‌پرسد آیا تنها زندگی می‌کند، و مرد می‌گوید همسرش چند روزی در شهر نیست. هر دو می‌گویند در زندگی زناشویی خود خوشبخت‌اند، گرچه روابط گذرایی داشته‌اند، و بار دیگر با هم هم‌آغوش می‌شوند. پس از تصمیم به گذراندن باقی‌ماندهٔ وقت زن در هیروشیما با یکدیگر، به چای‌خانه‌ای می‌روند و مرد از زن می‌خواهد بیشتر از نِوِر و زندگی‌اش در آنجا بگوید. زن در میان یادآوری خاطرات، تعریف می‌کند که چگونه با یک سرباز آلمانی در
تعریف می‌کند که چگونه با یک سرباز آلمانی در زمان اشغال فرانسه دل‌بسته شدند و تصمیم داشتند به بایرن بگریزند، ولی او در روز آزادی نِوِر، در حالی‌که در انتظار زن بوده، گلوله می‌خورد و می‌میرد. زن تا هنگام مرگش دو روز بالای سر او می‌ماند، سپس روستاییان، وقتی از رابطهٔ او با سرباز باخبر می‌شوند، موهایش را می‌تراشند. والدینش او را تا هنگام رشد دوبارهٔ موهایش و بازگشت عقلش، میان اتاق و زیرزمین زندانی می‌کنند و سپس کمی پیش از بمباران هیروشیما، او را به پاریس می‌فرستند. زن می‌کوشد درد فراموشی آن عشق و مرد آلمانی را
زن می‌کوشد درد فراموشی آن عشق و مرد آلمانی را بیان کند و می‌گوید از مرد ژاپنی فاصله گرفته تا دوباره گرفتار چنین دل‌شکستگی نشود. وقتی مرد می‌فهمد زن هرگز از آن ماجرا با شوهرش سخن نگفته، شاد می‌شود، اما وقتی چای‌خانه را ترک می‌کنند، زن به او می‌گوید برود و احتمالاً دیگر هرگز همدیگر را نخواهند دید. زن در اتاق هتلش احساس گناه می‌کند از اینکه ماجرای آلمانی را برای مرد تعریف کرده، اما تصمیم می‌گیرد در هیروشیما بماند. او به چای‌خانه، که اکنون بسته است، بازمی‌گردد. مرد او را پیدا می‌کند و از او می‌خواهد بماند. زن
مرد او را پیدا می‌کند و از او می‌خواهد بماند. زن با صدایی ضعیف می‌گوید می‌ماند، اما باز هم به او می‌گوید برود. آن دو در شهر پرسه می‌زنند؛ گاه با هم و گاه جدا. تصاویر هیروشیما و نِوِر به‌تناوب نمایش داده می‌شود. زن به ایستگاه قطار می‌رود و بخشی از درد عشق اولش را رها می‌کند و تصمیم می‌گیرد شاید بدش نیاید دوباره به نِوِر سر بزند. با تاکسی به کلوب شبانه‌ای می‌رود و مرد دنبال او می‌آید. آن مکان تقریباً خالی است و آن دو جدا از هم می‌نشینند. با طلوع آفتاب، مرد ژاپنی‌ای کنار زن می‌نشیند و به انگلیسی با او لاس
ژاپنی‌ای کنار زن می‌نشیند و به انگلیسی با او لاس می‌زند. در اتاق هتل زن، معمار در می‌زند. زن در را باز می‌کند و فریاد می‌زند که دارد کم‌کم او را فراموش می‌کند، اما ناگهان آرام می‌شود و می‌گوید نامش «هیروشیما»ست. مرد پاسخ می‌دهد که چنین است و نام زن «نِوِر» است. ساختار فیلم. دوراس فیلمنامه خود را همانند یک دو نوازی تنظیم کرده‌است که در آن صدای زن و مرد روی تصویرها مدام در هم می‌دوند. غالباً بیننده نمی‌داند که آیا آنچه بر حاشیه صوتی فیلم می‌شنوند گفتگوی واقعی است، گفتگویی که خیال یکی از آدم‌ها می‌گذرد یا
است، گفتگویی که خیال یکی از آدم‌ها می‌گذرد یا اظهار نظرهایی است که شخصیت‌ها به زبان می‌آورند. فیلم از رویدادهای جاری قصه به بخش‌های مستند می‌پرد، به فیلمهای مستندی بیشتر از «هیروشیما» و گاهی هم از جوانی بازیگر زن در فرانسه. هر چند تماشاگران در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، ساختارهای فلاش بکی دیده بودند اما «رنه» به این گونه رفت و برگشت‌های زمانی حالتی بی مقدمه و پاره‌پاره داد. در بسیاری از موارد، این فلاش بک‌ها با حالت مبهم جایی بین خاطره و تخیل باقی می‌ماند.در بخش دوم هیروشیما عشق من، مرد ژاپنی یک شب تمام زن
بخش دوم هیروشیما عشق من، مرد ژاپنی یک شب تمام زن فرانسوی را در شهر دنبال می‌کند. حالا صدای درونی او جای فلاش بک‌ها را می‌گیرد و دربارهٔ آنچه در زمان حال اتفاق می‌افتد، اظهار نظر می‌کند. اگر ضرباهنگ نیمه اول فیلم آن قدر تند است که بیننده را گیج می‌کند، نیمه دوم متهورانه همگام با آهنگ راه رفتن آنها، اکراه عصبی زن و انتظار بیمارگونه مرد، آهسته می‌شود. ریتم فیلم که به ما کمک می‌کند جزئیات حرکات آن‌ها را ببینیم، یادآور "ماجرای" آنتونیونی است.رویکرد «رنه» و «دوراس» نسبت به مسئله زمان، یکی از انقلابی‌ترین
و «دوراس» نسبت به مسئله زمان، یکی از انقلابی‌ترین جنبه‌های فرمال فیلم است. به طوری که کار آن‌ها با شاهکار معروف مارسل پروست یعنی "در جستجوی زمان از دست رفته" مقایسه می‌گردد. زمان از منطق و بعدی چندگانه برخوردار می‌گردد و این رویکرد در رابطه‌ای مستقیم با محتوا و تم فیلم است که معنا می‌یابد.
بیم حالتی هیجانی است که به علت ایجاد یا پیش‌بینی محرک مضر و خطرناک پیش می‌آید. بیم همچنین می‌تواند به یکی از موردهای زیر اشاره داشته باشد:
صفت کلمه‌ای است که اسم را توصیف می‌کند و در انگلیسی همواره قبل از اسم یا بعد از افعال to be به کار می‌رود. صفات توصیفی به چهار دسته تقسیم می‌شوند. مثال: چنانچه صفت ساده را بین دو as قرار دهیم صفت همپایه به وجود می‌آید. مثال: مثال: مثال: ساختار. صفت‌ها در زبان انگلیسی تغییرناپذیر هستند، یعنی با توجه به میزان عدد اسم و جنسیت (مذکر و مؤنث) تغییر نمی‌کنند. برای تأکید و شدت بخشیدن به یک صفت از قیدهای very و really استفاده می‌کنیم. جایگاه. صفت‌ها در زبان انگلیسی پیش از اسم و بعد از افعالی نظیر seem, look, taste,
از اسم و بعد از افعالی نظیر seem, look, taste, to be جای می‌گیرند.
پل طبیعت یک پل دو طبقه پیاده‌رو است که در تهران قرار دارد. این پل که از نمادهای شهر تهران است از عرض بزرگراه مدرس می‌گذرد و بوستان‌های طالقانی در شرق و آب و آتش در غرب را به هم متصل می‌کند. معمار و طراح این پل گروه «سازه‌های پارچه‌ای دیبا» (لیلا عراقیان و علیرضا بهزادی) است. ساخت این پل توسط شهرداری محمدباقر قالیباف از سال ۱۳۸۹ آغاز شد اما به دلیل وجود تحریم‌ها و مشکلات اقتصادی، تا سال ۱۳۹۳ به طول انجامید. تاریخچه. کار مطالعاتی پل طبیعت در سال ۱۳۸۸ آغاز شد. پل طبیعت زیر نظر شرکت نوسازی عباس‌آباد ساخته شده
پل طبیعت زیر نظر شرکت نوسازی عباس‌آباد ساخته شده است. این پل در ۲۰ مهر سال ۱۳۹۳ افتتاح شد. طراحی. در سال ۱۳۸۸ خورشیدی فراخوانی از سوی شرکت نوسازی عباس‌آباد در رسانه‌ها منتشر شد و طراحی این پل در قالب یک مسابقه انجام و عملیات اجرایی آن از اواخر ۶ ماه دوم سال ۱۳۸۹ آغاز گردید. پیش از اینکه مسابقه طراحی پل طبیعت برگزار شود، مهندسان شرکت نوسازی عباس‌آباد پژوهش‌های اولیه‌ای را در خصوص ویژگی‌های این پل انجام دادند. کارشناسان این شرکت چند مورد مهم را در طراحی این پل مدنظر قرار دادند که اولین اولویت توجه به مسائل
پل مدنظر قرار دادند که اولین اولویت توجه به مسائل محیط زیست در طراحی این پل بود. با توجه به اینکه پل طبیعت در نقطه‌ای واقع شده است که تمامی شاهراه‌های پایتخت مانند بزرگراه مدرس، همت، حقانی و رسالت از بالای این پل به خوبی دید دارد، محل جانمایی آن نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. لیلا عراقیان در سال ۱۳۸۷ در مسابقه طراحی پل طبیعت شرکت کرد و در سال ۱۳۸۸ طرحش برگزیده شد. پل طبیعت در سال ۱۳۹۳ خورشیدی افتتاح گردید. اندازه و مشخصات. طول این پل ۳۰۰ متر بوده و وزن سازه‌اش ۲۰۰۰ تن می‌باشد. پل طبیعت بزرگ‌ترین پل
سازه‌اش ۲۰۰۰ تن می‌باشد. پل طبیعت بزرگ‌ترین پل غیرخودرویی ایران محسوب می‌شود؛ این پل ۷۰۰۰ متر مربع مساحت داشته و عرض پل در نقاط مختلف بین ۶ متر تا ۱۳ متر متغیر است. بدنه اصلی پل بر روی سه‌پایه بنا گردیده و برای ساخت آن ۱۴۰۰۰ قطعه فولادی در ابعاد مختلف در ارتفاع ۴۰ متری زمین برشکاری، سر هم و نصب شده است. برای بنای این پل بیش از ۱۰۲ کیلومتر جوشکاری و ۶۲۰۰ متر مکعب بتن‌ریزی انجام شده است. در طراحی این پل از معماری پل‌های ایرانی مانند پل خواجو الهام گرفته شده و یک سازه با طراحی ارگانیک و شبیه به درخت و کاملاً
یک سازه با طراحی ارگانیک و شبیه به درخت و کاملاً سازگار با محیط زیست و طبیعت است که نمونه مشابه آن در پارک‌های ملی و طبیعی کشورهای فرانسه، کانادا، هلند، بلژیک، مالزی و استرالیا ساخته شده است. فرم درختی ستون‌ها و انتخاب نام «طبیعت» برای پل، هر دو تاکیدی است بر پیوستگی دو فضای سبز (دو طبیعت) توسط پل. این پل با توجه به فرایند برشکاری، مونتاژ قطعات، نصب و جوشکاری در کنار بهره‌مندی از سازه‌های فضایی در ارتفاع ۴۰ متری در کل ایران منحصر به فرد است. برای بنای پل از مصالح مخصوص و لوله‌های ویژه استفاده شده و
پل از مصالح مخصوص و لوله‌های ویژه استفاده شده و بالاترین استانداردها و ضریب ایمنی برای آن در نظر گرفته شده و براساس قولی که پیمانکار اجرایی طرح داده پل طبیعت از زمان بهره‌برداری ۱۰۰ سال عمر خواهد کرد و در برابر حوادث و بلایای طبیعی حتی زلزله بالای ۷ ریشتری مقاوم است. پل طبیعت ۳ طبقه دارد، طبقه اول ۱۴۵۰، طبقه دوم ۲۸۷۰ و طبقه سوم ۵۷۱ مترمربع است. همچنین قرار است در طبقه سوم انواع فضاهای تفریحی از نمایشگاه و کافی‌شاپ گرفته تا گالری و رستوران‌های متنوع به‌عنوان یک مقصد گردشگری جذاب ایجاد گردد. پیش‌بینی فضاهای
یک مقصد گردشگری جذاب ایجاد گردد. پیش‌بینی فضاهای مکث روی پل و طراحی مبلمان شهری مناسب و هماهنگ با ویژگی‌های این سازه از نکاتی است که در طراحی این پل مدنظر بوده است. از نظر ساختار و طراحی پل طبیعت از الگوریتم‌های خاص و پارادایم‌های دقیق استفاده کرده که همین موضوع سبب این شده که طراحی آن با استفاده از ابزار پارامتریک باشد. پل به صورت یک خرپای سه بعدی فلزی با فرمی پویا در دوسطح پیوسته طراحی شده است. این خرپا بر سه ستون با فرم شبیه درخت قرار می‌گیرد که در این نقاط سازه ارتفاع بیشتری پیدا می‌کند و به سه طبقه
نقاط سازه ارتفاع بیشتری پیدا می‌کند و به سه طبقه می‌رسد. طول کل پل در حدود ۲۷۰ متر و دهانه‌های آن از شرق به غرب به ترتیب ۶۸٬۹۴٬۶۸و۳۹ متر می‌باشند. عرض پل بین ۶ تا ۱۳ متر متغیر است. نماد تهران. این پل به گفته مدیر عامل سازنده آن نماد جدیدی برای شهر تهران است و همه روزه افراد زیادی را برای بازدید به سمت خود می‌کشاند. در نظر سنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران ۱۱ درصد تهرانی‌ها این پل را نماد تهران دانسته‌اند. امکانات. درطول پل فضاهایی با عملکردهای فرهنگی، تفریحی و گردشگری تدارک دیده شده که به عنوان مثال
تفریحی و گردشگری تدارک دیده شده که به عنوان مثال می‌توان به کافی شاپ، رستوران، کافه گالری و همچنین فضای سبز کار شده در پل اشاره کرد. سازندگان. پل طبیعت بخشی از پروژه ساخت ۷ پل عابر پیاده در اراضی عباس‌آباد، شامل پل‌های ابریشم است و در آینده‌ای نه چندان دور می‌توان از آن به عنوان یکی از نقاط برجسته تهران یاد کرد. این پل را شرکت سازه‌های پارچه‌ای دیبا طراحی کرده است و نظارت بر ساخت آن نیز بر عهده همین شرکت بوده است. گروه تخصصی شهید رجایی (قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) ساخت این پل
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) ساخت این پل را بر عهده داشته است. جوایز. این پل باعث شناخته شدن معمارش، لیلا عراقیان و علی رضا بهزادی در سطح بین‌المللی شد. پل طبیعت انتخاب اول مردم و جزو ۵ انتخاب برتر ۳۰۰ معمار برجسته جهان در مسابقه معمار شهری (A+ (architizer awards در سال ۲۰۱۵ شد. پل طبیعت در سال ۱۳۹۲ به‌عنوان سازه برتر فولادی ایران شناخته شد. سال ۱۳۹۳ جایزه بین‌المللی خشت طلایی به پل طبیعت داده شد. سال ۱۳۹۳ پل طبیعت در زمره ۶ پل برتر ایران قرار گرفت. این پل جایزه معماری آقاخان در سال ۲۰۱۶ را نیز دریافت کرده
معماری آقاخان در سال ۲۰۱۶ را نیز دریافت کرده است.
تولید ناب یک روش تولید است که هدف اصلی آن کاهش زمان در سیستم تولید و همچنین کاهش زمان پاسخگویی تامین‌کنندگان به مشتریان است. تولید ناب ارتباط نزدیکی با مفهوم دیگری به نام تولید به موقع (just-in-time manufacturing) دارد. "تولید به موقع" تلاش می‌کند تولید را با تقاضا موازنه کند؛ به این صورت که فقط برای کالاهایی که ثبت سفارش شده‌است عرضه انجام می‌دهد و بر روی راندمان و بهره‌وری و کاهش «ضایعات» تمرکز می‌کند. تولید ناب نیز رویکرد "تولید به‌موقع" را اتخاذ می‌کند و علاوه بر آن بر روی مواردی از قبیل کاهش زمان‌های
و علاوه بر آن بر روی مواردی از قبیل کاهش زمان‌های چرخه، جریان مواد و ساخت با حذف بیشتر فعالیت‌هایی که هیچ ارزشی برای مشتری ایجاد نمی‌کنند، تمرکز می‌کند. تولید ناب افرادی که خارج از فرایند تولید، مانند بازاریابی و خدمات مشتری کار می‌کنند را نیز شامل می‌شود. تولید ناب به ویژه با مدل عملیاتی که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ پس از جنگ توسط شرکت خودروسازی ژاپنی تویوتا به نام «روش تویوتا» یا «سیستم تولید تویوتا» (TPS) اجرا شد، مرتبط است. سیستم تویوتا بر روی دو ستون، یعنی ۱- "مدیریت موجودی به موقع" و ۲-"کنترل کیفیت
یعنی ۱- "مدیریت موجودی به موقع" و ۲-"کنترل کیفیت خودکار" بنا شده‌است. هفت «ضایعاتی» که اولین بار توسط شیگئو شینگو، مهندسی از شرکت تویوتا فرموله شد، شامل موارد زیر است: سیستم تولید ناب. شرکت تویوتا موتور با طراحی و پیاده‌سازی این روش طراحی سیستم تولید جدید، به پیشرو جهانی صنعت خودرو تبدیل شده‌است. خط مونتاژ نهایی در سیستم تولید انبوه با یک سیستم مونتاژ نهایی مدل مختلط جایگزین شده‌است تا تقاضا با عرضه تامین‌کنندگان تراز شود. خطوط زیرمونتاژ (subassembly) خطی، با نوار نقاله، با اتاقک‌های زیرمونتاژ U-شکل
خطی، با نوار نقاله، با اتاقک‌های زیرمونتاژ U-شکل جایگزین شده‌اند. کارگاه‌های jobshop (کارگاه‌هایی که در آنها کارهای موردی و غیر تکراری انجام می‌شد) به صورت اتاقک‌های تولید باز طراحی شدند. مونتاژ نهایی بر اساس "یک زمان تکت" (takt time) انجام می‌شود و هر اتاقک به گونه‌ای طراحی می‌شود که زمان هر چرخه تنها کمی کمتر از زمان تکت باشد و بر اساس مفهوم "یکی بساز-یکی چک کن-یکی را حرکت بده" کار می‌کنند. در این سیستم تولید از ماشین ابزارهای تک-چرخه (Single-cycle) به همراه دستگاه‌های بازرسی توکار (built-in) استفاده
همراه دستگاه‌های بازرسی توکار (built-in) استفاده می‌شود (poka-yokes). بین ماشین‌ها دستگاه‌هایی (جداکننده‌ها) وجود دارد که برای کمک به کارگران ایستاده که قطعات اتاقکهای تولیدی را تولید می‌کنند، طراحی شده‌اند. زمانی که شرکت تویوتا موتور و تایچی اوهنو سیستم تولید تویوتا را اختراع کردند، حرفه مهندسی صنایع را نیز که با سیستم تولید انبوه رشد کرده و شکوفا شده بود، دوباره تعریف کردند. قوانین طراحی سیستم تولید اتاقک-پیوندی. اولین قانون طراحی بر روی "خط مونتاژ نهایی" (final assembly) اعمال می‌شود. "زمان تکت" (Takt
(final assembly) اعمال می‌شود. "زمان تکت" (Takt time) وابسته به "تقاضای روزانه" برای کالاهای ساخته شده در کارخانه است. تقاضای روزانه وابسته به تقاضای ماهانه است که خود وابسته به تقاضای سالانه (فروش و پیش‌بینی‌ها) است. "تقاضای روزانه تراز شده" آن چیزی است که به تمام عناصر تولیدکننده اجازه می‌دهد متعادل باشند - تولید همان مقدار کالا در هر روز که مشتری پایین دستی نیاز دارد. این یک قانون آسان برای درک است، اما برای اجرا به مهندسی زیادی نیاز دارد. مونتاژ نهایی باید به "مونتاژ نهایی با مدل مخلوط" تبدیل شود که هر
به "مونتاژ نهایی با مدل مخلوط" تبدیل شود که هر یک از کالاها را به هر ترتیبی بسازد. معکوس زمان تکت (زمان تکت در اصل همان زمان چرخه مونتاژ نهایی است) "نرخ تولید" برای مونتاژ نهایی است. دانستن زمان تکت، پالس یا نرخ تولید را برای کارخانه تعیین می‌کند. ساخت مدل ترکیبی مونتاژ نهایی تقاضای یکسان یا هموار برای کالاها را برای بقیه کارخانه و کل زنجیره تأمین فراهم می‌کند. دومین قانون طراحی این است که تمام جنبه‌های تولید کالا در سیستم بر اساس مفهوم "یکی بساز-یکی چک کن-یکی را حرکت بده" کار می‌کنند. این اصل با عنوان
کن-یکی را حرکت بده" کار می‌کنند. این اصل با عنوان جریان یک قطعه‌ای (one-piece flow) یا جریان تک قطعه‌ای (single-piece flow) نیز شناخته می‌شود. مونتاژ نهایی، بسیاری از خطوط زیرمونتاژ، و ساخت قطعات جزء، بر اساس اصل جریان یک قطعه‌ای انجام می‌شوند. کارخانجات ساخت قطعات فرعی و قطعات جزء باید به خطوط موازی یا اتاقک‌های تولید و مونتاژ U-شکل بازطراحی شوند تا جریان یک قطعه‌ای با انعطاف‌پذیری حاصل شود. برخی از فرآیندهای زیرمونتاژ همگام با فرایند مونتاژ نهایی انجام می‌شوند. این فرآیندهای زیرمونتاژ همزمان با مونتاژ
می‌شوند. این فرآیندهای زیرمونتاژ همزمان با مونتاژ نهایی شروع و متوقف می‌شوند. قانون سوم طراحی برای اتاقک‌های تولیدی بیان می‌کند که زمان ماشین‌کاری یا پردازش برای هر قطعه در هر ماشینی در اتاقک کمتر از "زمان چرخه لازم" (necessary cycle time) است. "زمان چرخه لازم" وابسته به زمان تکت است که کمی کمتر است تا حاشیه ایمنی را برای تامین‌کنندگان در مونتاژ نهایی فراهم کند. قانون چهارم طراحی، سیستم کنترل تولید و موجودی را پوشش می‌دهد، یک سیستم کششی که به نام "کانبان" ("kanban") شناخته می‌شود. اجزای سازنده با پیوندهای
شناخته می‌شود. اجزای سازنده با پیوندهای کانبان به مونتاژ نهایی متصل می‌شوند که در صورت نیاز مونتاژ نهایی، مواد را از زیر مونتاژها و اتاقک‌های سازنده قطعات خارج می‌کنند و سپس به‌طور خودکار دستورها تولید را به همه تأمین کنندگان می‌دهند. این قانون بر حداکثر موجودی در هر پیوند حاکم است. با استفاده از این قوانین طراحی، می‌توان یک سیستم تولید اتاقک-پیوندی (linked-cell manufacturing system) طراحی و پیاده‌سازی کرد. به‌طور طبیعی، این سیستم تولید هنوز هم باید توسط انسان‌ها اداره شود و از اتوماسیون در جایی استفاده
انسان‌ها اداره شود و از اتوماسیون در جایی استفاده شود که منطقی است و نیازهای کیفی و کمی سیستم در نظر گرفته شده باشد. در سیستم تولید تویوتا به این کار ("استفاده از ربات‌ها و انسان‌ها در جای مناسب خود") "jidoka" می‌گویند. نام دیگر آن "اتونوماسیون" (Autonomation) می‌باشد. نتیجه این قوانین، ایجاد یک سیستم قوی (robust) است که کارکرد آن ساده است - همه کسانی که در سیستم کار می‌کنند نحوه عملکرد سیستم را می‌دانند - اما می‌توانند محصولات پیچیده‌ای کم هزینه، با کیفیت برتر و با حداقل اطلاعات روزانه بسازند. طراحی سیستم
و با حداقل اطلاعات روزانه بسازند. طراحی سیستم تولید. اولین کارخانه‌ها که اکنون کارگاه‌های تک‌کاری (job shop) نامیده می‌شوند، در طول دهه ۱۸۰۰ تکامل یافتند. این کارخانه‌های اولیه زمانی که نیاز به ماشین‌های پرقدرت بود، جایگزین صنایع دستی شدند. یکی از طراحی‌های کاربردی به دلیل روش مورد استفاده برای راندن یا نیرو دادن به ماشین‌ها تکامل یافته‌است. در کارخانه‌های اولیه از نیروی آب برای به حرکت شفت‌های قدرت ماشین‌ها استفاده می‌شد. طراحی عملکردی، کارگاهی که مورخان از آن به عنوان سیستم تسلیحات آمریکایی یاد می‌کنند،