payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پرسپولیس با کسب ۴۰ امتیاز از ۱۶ بازی بالاتر از تیم‌های دارایی، اکباتان و استقلال قرارگرفت و عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. در سال ۱۳۶۸ این مسابقات بار دیگر با عنوان جام قدس پیگیری شد و این بار تیم فوتبال استقلال موفق شد به مقام قهرمانی دست یابد. در پایان این رقابت‌ها و در دوره ریاست ناصر نوآموز بر فدراسیون فوتبال، طرح برگزاری مسابقاتی با عنوان جام آزادگان با حضور تیم‌هایی از سراسر ایران تصویب شد. پاس فاتح اولین دوره این مسابقات که در سال ۱۳۶۹ برگزار شد نام گرفت. این تیم در سال بعد هم موفق به کسب عنوان
نام گرفت. این تیم در سال بعد هم موفق به کسب عنوان قهرمانی در این جام شد و در همین زمان نیز جام قهرمانی باشگاه‌های آسیا را با شکست نماینده عربستان در دیدار فینال به ایران آورد. پس از دو قهرمانی متوالی پاس نوبت به نارنجی پوشان تهرانی (سایپا) رسید تا در سال‌های ۱۳۷۱ و ۱۳۷۲ دو بار پیاپی فاتح این جام شدند. پرسپولیس در سال‌های ۱۳۷۳ و ۱۳۷۴ جام قهرمانی را از آن خود کرد تا بار دیگر سرخپوشان پایتخت در فوتبال ایران قدرت نمایی کنند. در سال ۱۳۷۵ استقلال فاتح این رقابت‌ها نام گرفت و جواز حضور در مسابقات قهرمانی
رقابت‌ها نام گرفت و جواز حضور در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا را هم به دست آورد اما در دیدار فینال آن مسابقات با نتیجه ۲ بر یک مغلوب جوبیلوایواتای ژاپن شد. پرسپولیسی‌ها در سال ۱۳۷۶ با اختلاف ۱۲ امتیازی از استقلال سومین قهرمانی خود را در جام آزادگان جشن گرفتند، آن‌ها فصل بعد هم با ۵۴ امتیاز و اختلاف ۷ امتیاز با استقلال برای چهارمین بار فاتح این مسابقات شدند. در سال ۱۳۷۸ که آخرین دوره مسابقات جام آزادگان برگزار شد، استقلالی‌ها با ۵۰ امتیاز و بالاتر از پرسپولیس ۴۶ امتیازی به مقام نخست دست یافتند تا آخرین
۴۶ امتیازی به مقام نخست دست یافتند تا آخرین جام این مسابقات به کلکسیون افتخارات این باشگاه اضافه شود.
نوع فعالیت. یک شرکت ژاپنی که امروزه تولید بالایی در دوربین‌ها، و دیگر تجهیزات عکاسی و نوری دارد. کارخانه. دفتر مرکزی آن در توکیو، و دارای دو کارخانه تولید و بیش از ۲۰۰ نفر نیروی کار است. طراح. این شرکت در ماه مه سال ۱۹۴۰ توسط طراح دوربین آقای سی‌ایچی مامیا (Seiichi MAMIYA) و با حمایت مالی آقای ته‌سانه‌جیرو سوگاوارا(Tsunejiro Sugawara) تأسیس گردید. تاریخچه. قطع کوچک. اولین تولید مامیا دوربین کامپکت غیر بازتابی بود که در سال ۱۹۴۹ به بازار عرضه و معرفی گردید. در سال ۱۹۶۱ مامیا اولین دوربین تک لنزی بازتابی خود
سال ۱۹۶۱ مامیا اولین دوربین تک لنزی بازتابی خود را عرضه کرد. قطع متوسط. در سال ۱۹۷۰ کارخانه مامیا دوربین حرفه‌ای RB67 را تولید و روانه بازار کرد. یک دوربین تک لنزی یازتابی قطع متوسط، ایده‌آل فرمت با کادری برابر 6x7 سانتیمتر، با فانوس کلوزآپ که در بدنه دوربین طراحی شده و فوکوس نیز از طریق این فانوس انجام می‌شود. پشتی چرخان این دوربین یکی از برترین مزیت‌های آن بود، که در کادرهای عمودی و افقی، نیازی به تغییر جهت دوربین روی سه‌پایه نداشت و تنها با چرخاندن پشتی فیلم کادر آن افقی و عمودی می‌شد. مامیا دوربین RB67
کادر آن افقی و عمودی می‌شد. مامیا دوربین RB67 در سال ۱۹۸۲ روانه بازار کرد. دوربین حرفه‌ای RB67 هم عرض دوربینهای: هاسلبلاد، رولی، برونیکا و پنتاکس به بازار آمد.
باردو یا وانت پیکان، یک خودروی وانت ساخت شرکت ایران خودرو بود. پس از تولید خودروی پیکان در ایران، به دلیل روند رو به رشد جمعیت و تقاضای واحدهای کشاورزی و دامپروری و نیز تحولات شهرنشینی در آن سال‌ها، ضرورت وجود خودروهایی جهت حمل و نقل کالا بیش از پیش احساس می‌گردید که در نهایت منجربه تولید خودروی پیکان وانت شد. توقف تولید. تولید این خودرو در فروردین ۹۱ توسط پلیس به دلیل نا امن بودن و عدم تطابق با استانداردهای زیست‌محیطی و ایمنی متوقف شد و برای اولین بار پس از سال‌ها تولید محصولات خانواده پیکان در ایران متوقف
سال‌ها تولید محصولات خانواده پیکان در ایران متوقف شد، بعدها در نیمه دوم ۹۱ پس از نصب ترمز ضد قفل و تغییر در شکل ظاهری در قسمت‌های سپر و بغل دری‌ها و تغییر چراغ‌ها به کریستالی به خط تولید بازگشت. در نهایت در اسفند ۹۳ تولید پیکان وانت ۱۰ سال پس از توقف تولید پیکان سواری پایان یافت و به جای آن وانت آریسان تولید شد. نگارخانه. عکس پیکان وانت باردو منابع. توقف کامل شماره‌گذاری وانت پیکان-تابناک
موزه هنرهای زیبا در شهر بوستون، ماساچوست، یکی از بزرگترین موزه‌های ایالات متحده آمریکا است که بیش از یک میلیون بازدیدکننده از سراسر جهان را در سال جذب می‌کند. این موزه در بر گیرنده بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ اثر باستانی و هنری است که آن را به یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های هنری در آمریکای شمالی تبدیل کرده. این موزه در ردیف ۵۴مین موزهٔ پربازدید در جهان در سال ۲۰۱۰ قرار گرفت. موزه در سال ۱۸۷۰ گشایش یافت و مکان کنونی آن به ۱۹۰۷ می‌رسد. این نهاد در کنار فعالیت‌های موزه‌داری خود، فرهنگستان هنری‌ای نیز اداره می‌کند که مدرسه موزه
فرهنگستان هنری‌ای نیز اداره می‌کند که مدرسه موزه هنرهای زیبای بوستون نام دارد. این موزه همه روزه از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر باز است. به جز سه شنبه. پیوند به بیرون. موزه هنرهای زیبا - وبگاه رسمی
نظام ناحیه‌ای روشی در عکاسی است که برای تعیین نوردهی و توسعه بهینه فیلم است که نخستین بار از سوی انسل آدامز و فرد آرچر عکاسان آمریکایی فرموله شد. پیشینه و توضیح. انسل آدامز نخستین عکاس آمریکایی بود که عکاسی منظره را از نظر فنی به کمال رساند. وی سال‌ها تلاش کرد و پس از تکمیل روش پیشنهادی خود آن را به جهان عرضه نمود. او این روش را نظام ناحیه‌ای یا Zone System نام نهاد. در این سامانه موضوع به چند ناحیه یا زمینه تقسیم می‌شود و سپس شدت نور هر ناحیه بوسیلهٔ نور سنج اندازه‌گیری می‌شود. به این ترتیب عکاس قادر خواهد
اندازه‌گیری می‌شود. به این ترتیب عکاس قادر خواهد بود، کیفیت بازسازی رنگدرجه‌های عکس را، پیش از نوردهی کنترل کند. آدامز خود در این باره گفته‌است: زبان مناطق. آدامز از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۱ سه گونه مقیاس برای نوردهی نگاتیو در نظر گرفت: آدامز یادآوری کرد که نگاتیو می‌توانند جزئیات را تا منطقهٔ ۱۲ و حتی بالاتر ضبط نماید، اما بروز دادن این اطلاعات در مرحلهٔ چاپ با ظهور عادی بسیار دشوار است. مقیاس منطقه‌ای. مقیاس منطقه‌ای آدامز در سال ۱۹۸۱ و ارتباط آن با عناصر معمولی صحنه به قرار زیر است:
اتحادیه جهانی پست نخستین انجمن در جهت همکاری بین کارکنان بخش پست و از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد است. اتحادیه جهانی پست با تصویب معاهده برن در سال ۱۸۷۴ تأسیس شد. اتحادیه جهانی پست از نظر قدمت و سابقه دومین سازمان بین‌المللی جهانی محسوب می‌شود. در ۱۸۷۸ عنوان اتحادیه عمومی پست‌ها تبدیل به اتحادیه جهانی پست شد. هدف این اتحادیه کمک به سازماندهی و بهبود بخشیدن خدمات پستی در سطح بین‌المللی است. در حال حاضر ۱۹۲ کشور عضو این سازمان هستند. تاکنون سند تأسیس اتحادیه در سال‌های ۱۹۶۹ در کنگره پستی جهانی
تأسیس اتحادیه در سال‌های ۱۹۶۹ در کنگره پستی جهانی توکیو، ۱۹۷۴ کنگره پستی جهانی لوزان، ۱۹۸۴ کنگره پستی جهانی هامبورگ، ۱۹۸۹ واشینگتن، ۱۹۹۴ سئول، ۱۹۹۹ پکن و ۲۰۰۴ بخارست به دلیل تطابق با تحولات فنی مورد بازنگری قرار گرفته‌است. مقر اصلی اتحادیه در برن، سوئیس است. تاریخچه. در طول قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی مبادلات مرسولات پستی از طریق قرادادهای دوجانبه، بین کشورها صورت می‌گرفت. این روند در قرن ۱۹ میلادی به علت روند رو به توسعهٔ تجارت و بازرگانی بین‌المللی چندان کارآمد نبود و نیاز به تأسیس یک سرویس خدمات پستی جهانی به
نبود و نیاز به تأسیس یک سرویس خدمات پستی جهانی به شدت احساس می‌شد. از سوی دیگر اصلاحات ملی و داخلی کشورها بر عملیاتی شدن تأسیس این اتحادیه تأثیر فراوانی گذاشت. در انگلستان رولند هیل توانست سیستمی را در پست راه بیندازد که به وسیلهٔ آن مخارج حمل مرسولات پستی باید از پیش پرداخته می‌شد. در ۱۸۶۳ در ادامهٔ روند اصلاحات مونتگمری بلیر، رئیس ادارهٔ پست ایالات متحده آمریکا کنفرانسی را با دعوت از نمایندگان ۱۵ کشور اروپایی و آمریکایی در پاریس ترتیب داد. کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس حیطهٔ اختیاراتشان بسیار محدود
در این کنفرانس حیطهٔ اختیاراتشان بسیار محدود بود و به دلیل عدم وجود یک سازمان بین‌المللی پستی صرفاً توانستند چند اصول کلی و عمومی، راجع به موافقت‌نامه‌های دوجانبه سرویس‌های پستی وضع کنند. این معاهده خدمات و مقررات پستی متفاوت را یکپارچه کرد تا پست های بین المللی آزادانه مبادله شود. امضاکنندگان پیمان به این شرح است: امپراتوری آلمان ، اتریش-مجارستان ، بلژیک ، دانمارک ، مصر ، اسپانیا ، ایالات متحده ، فرانسه ، بریتانیا ، یونان ، ایتالیا ، لوکزامبورگ ، هلند ، پرتغال ، رومانی ، امپراتوری روسیه ، صربستان ،
، پرتغال ، رومانی ، امپراتوری روسیه ، صربستان ، پادشاهی متحده سوئد و نروژ, سوئیس و امپراتوری عثمانی . هاینریش ون استفان، مدیرکل پست کنفدراسیون آلمان شرقی توانست طرح اتحادیه جهانی پست را تنظیم کند. بر اساس طرح پیشنهادی او نمایندگان ۲۲ کشور در اولین کنگره پستی جهان که از سوی دولت سوئیس تشکیل شده بود، گرد هم آمدند. در ۹ اکتبر ۱۸۷۴ بر اساس معاهده برن، اتحادیهٔ عمومی پست‌ها تأسیس شد. اعضای این اتحادیه در طول ۳ سال به شدت افزایش یافت و به همین دلیل در ۱۸۷۸ عنوان اتحادیهٔ عمومی پست‌ها به اتحادیهٔ جهانی پست تغییر
اتحادیهٔ عمومی پست‌ها به اتحادیهٔ جهانی پست تغییر نام یافت. پس از تأسیس سازمان ملل متحد در ۱۹۸۴ به عنوان یکی از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل مطرح شد. ۹ اکتبر ۱۸۷۸، سالروز تأسیس اتحادیهٔ جهانی پست هر سال گرامی داشته می‌شود. این روز به‌طور رسمی توسط قطعنامه مصوب کنگره توکیو، ۱۹۶۹ به عنوان روز جهانی پست نام‌گذاری شد. عضویت. هر یک از دولت‌های عضو سازمان ملل متحد می‌توانند عضو اتحادیهٔ جهانی پست شوند. هر کشوری که در سازمان ملل متحد عضویت ندارد، می‌تواند درخواست عضویت دهد و در صورتی‌که حداقل ۳/۴ اعضای
درخواست عضویت دهد و در صورتی‌که حداقل ۳/۴ اعضای اتحادیه موافق باشند، به عضویت پذیرفته می‌شود. هم‌اکنون اتحادیه ۱۹۲ عضو دارد. ساختار. اتحادیهٔ جهانی پست از ۴ رکن اصلی تشکیل شده‌است: کنگره. کنگره رکن اصلی و عالی اتحادیهٔ جهانی پست است. هر ۴ سال یک‌بار، تمامی دولت‌های عضو اتحادیه در کنگره جمع می‌شوند تا در خصوص برنامه‌های آینده اتحادیهٔ جهانی پست و تجدیدنظر در اسناد آن، که شامل سند مؤسس، کنوانسیون‌ها و قرادادهای مراسلات پستی است، تصمیمات جدیدی اخذ نمایند. شورای اجرایی. شورای اجرایی (CA) مرکب از ۴۰ کشور عضو
اجرایی. شورای اجرایی (CA) مرکب از ۴۰ کشور عضو است و سالی یک‌بار در مقر اتحادیه، برن تشکیل جلسه می‌دهد. شورای اجرایی در فواصل تشکیل کنگره‌ها مسئولیت نظارت بر اجرای قوانین اتحادیه و مصوبات کنگره و استمرار کارها را برعهده دارد. هم‌چنین شورای اجرایی مسئول ارتقا و تعدیل تمامی جنبه‌های کمک‌های فنیِ پستی، ما بین تمامی دولت‌های عضو اتحادیه‌است. شورای بهره‌برداری پستی. شورای بهره‌برداری پستی (POC) از ۴۰ دولت عضو تشکیل شده‌است و سالی یک‌بار در برن تشکیل جلسه می‌دهد. شورای بهره‌برداری پستی، رکن فنی و عملیاتی
می‌دهد. شورای بهره‌برداری پستی، رکن فنی و عملیاتی اتحادیه‌است. این شورا هم‌چنین مسائل فنی، اقتصادی و تجاری مربوط به امور پستی را بررسی می‌کند. دفتر بین‌المللی. دفتر بین‌المللی (IB) اتحادیه در برن، سوئیس واقع است. نزدیک به ۲۵۰ کارمند از بیش ۵۰ کشور در دفتر بین‌المللی اتحادیه کار می‌کنند. دفتر بین‌المللی به عنوان یک نهاد ارتباطی، اطلاعاتی، مشورتی و ارتقادهندهٔ همکاری‌های فنی بین ادارات پستی در اتحادیه عمل می‌کند. این رکن نقش دبیرخانهٔ اتحادیه را هم بر عهده دارد. اتحادیه جهانی پست علاوه بر این دفتر
بر عهده دارد. اتحادیه جهانی پست علاوه بر این دفتر بین‌المللی، دفترهای مرکزی دیگری هم در نقاط مختلف جهان تأسیس کرده‌است تا بتواند هماهنگی‌های بین‌المللی بیش‌تری را در زمینهٔ خدمات پستی جهانی ارائه نماید. زبان‌ها. زبان رسمی اتحادیه جهانی پست، زبان فرانسه است. زبان انگلیسی به عنوان زبان کاری اتحادیه در سال ۱۹۹۴ پذیرفته شد. اکثر اسناد و موارد انتشاراتی اتحادیه، نظیر محصولات پستی بین‌المللی به زبان‌های رسمی سازمان ملل متحد، چینی، انگلیسی، عربی، فرانسوی، اسپانیایی و پرتغالی هم ارائه می‌شود. بودجه. از ۱۹۹۲ تاکنون
و پرتغالی هم ارائه می‌شود. بودجه. از ۱۹۹۲ تاکنون اتحادیه جهانی پست رویهٔ رشد صفر درصدی را اتخاذ کرده‌است. اتحادیه بودجه سالانهٔ خود را در سطح یا زیر سطح تورم نگاه داشته‌است. این سازمان با بودجه‌ای در حدود ۳۷ میلیون فرانک سوئیس (حدود ۳۰/۴ میلیون دلار)، کم‌ترین میزان بودجه را در بین مؤسسات تخصصی وابسته به ملل متحد دارا است.
فریکر اصطلاحی است که فعالیت‌هایی مانند مطالعه، آزمایش یا جستجو در سیستم‌های مخابراتی را توصیف می‌کند. همچنین به هکرهایی گفته می‌شود که روی خطوط تلفن و سیستم‌های مخابراتی کار می‌کنند مانند ابزارها و سیستم‌های ارتباطی به شبکه تلفن‌های عمومی گفته می‌شود. واژه‌شناسی. اصطلاح فریک از دو کلمه به معنای تلفن و به معنای دمدمی مزاج بودن است. کلماتی مانند فریکر، فریک یا فون فریکر اسامی هستند برای فردی که در عملیات فریکینگ مشارکت می‌کند. تاریخچه. ریشه دقیق هکرهای تلفنی یا همان فریکرها هنوز ناشناخته است. در سال ۱۹۵۰ در
یا همان فریکرها هنوز ناشناخته است. در سال ۱۹۵۰ در آمریکا سویچ‌های اتوماتیک برای مسافت‌های طولانی از طریق شبکه‌های مخابراتی معرفی شد که فریکینگ می‌توانست جنبه‌های وسیعی از این شبکه گسترده را نمایش دهد. در سال ۱۹۸۰ در انقلاب کامپیوترهای شخصی این روند بین هکرهای کامپیوتر و دیگر علاقه‌مندان به این تکنولوژی محبوب گردید که شامل فریکرها برای جستجو و هک کردن تلفن‌ها می‌گردید. در دوره‌های پیشین که سیستم‌ها آنالوگ بود یا به‌طور کامل دیجیتالی نشده بود شرکت‌های مخابراتی از همان سیستم‌هایی که روی آن‌ها تماس برقرار
از همان سیستم‌هایی که روی آن‌ها تماس برقرار می‌کردند استفاده می‌نمودند و در این بین از فرکانس‌های متعددی استفاده می‌کردند که این فرکانس‌ها مانند سوئیچ‌هایی عمل می‌کردند که فریکرها با استفاده از زبان‌های متداول برنامه نویسی آن روز آن‌ها را بازنویسی کرده و کدهای آن‌ها را کشف می‌کردند و با این کار می‌توانستند کنترل شبکه‌های مخابراتی در دست بگیرند. از دیگر قابلیت‌های فریکینگ می‌توان به فرکانس ۲۶۰۰ هرتز اشاره کرد. قابلیت این فرکانس سبب می‌شد که فریکرها بتوانند بدون پرداخت هزینه از خطوط تلفن استفاده کنند.هکرها
بدون پرداخت هزینه از خطوط تلفن استفاده کنند.هکرها به کاوش و جستجو در کامپیترها و سیستم‌های کامپیوتری علاقه‌مند هستند. کرکرها تلاش می‌کنند که سیستم‌های امنیتی کامپیترها را شکسته و از کد واژه‌ها و دیوارآتش ویندوز عبور کنند اما فریکرها اصولاً به کرک کردن سیستم‌های مخابراتی و تلفن‌ها علاقه‌مند هستند که این خود یک چالش در دنیای امروز است. منابع از کتاب Computer English مارتین ایرز استرلینگ 2002
بادبان‌های برافراشته () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی رومانیایی ۱۲ قسمتی است که بر پایهٔ رمانی به همین نام ساخته و در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد. خلاصه داستان. این سریال در بارهٔ ماجراهایی است که برای دو دوست «آنتون لوپان» (رومانیایی) و «پی‌یر وَیان» (فرانسوی) رخ می‌دهد. آنتون لوپان به‌دنبال کشتی بادبانی دو دکله‌ای به نام «اسپرانتا» است که متعلق به او و دوست فرانسوی‌اش است، غافل از اینکه این کشتی مورد حملهٔ دزدان دریایی واقع شده‌است. او همچنین در جستجوی این دوست فرانسوی‌اش است تا با او، راهی سرزمین‌های جدید و
فرانسوی‌اش است تا با او، راهی سرزمین‌های جدید و ناشناخته‌ای شوند که هیچ‌کس - از جمله پدر پی‌یر - تابحال موفق به کشف آنها نشده یا زنده از آنها برنگشته و همگی در این جستجو ناموفق بوده‌اند. او کشتی را می‌یابد، اما هیچ خبری از دوست فرانسوی‌اش نیست. در نتیجه مجبور می‌شود خود به‌تنهایی سفر را آغاز کرده و به اقیانوس اطلس برود تا در نهایت به تیرا دل فوئگو برسند. طی این مسیر ماجراهای گوناگونی برای سرنشینان این کشتی رخ می‌دهد؛ از مواجهه با دزدان دریایی بربر گرفته تا تلاش برای نجاتِ جان «ایزما» - آشپز کشتی - که در
تلاش برای نجاتِ جان «ایزما» - آشپز کشتی - که در بندرهای آمریکای جنوبی شرط‌بندی‌های ناعاقلانه‌ای می‌کند و دچار دردسر می‌شود. اما سرنشینان این کشتی همگی شجاع، استوار و نیک‌نفس هستند و سرانجام می‌توانند به کاپیتان کشتی کمک کرده تا دوست گم‌شده‌اش را بیابد. بازخورد. برخی منتقدان هنری، بادبان‌های برافراشته را از بهترین آثار تلویزیونی کشور رومانی در چند دهه اخیر قلمداد کرده و معتقدند، صنعت سینما و تلویزیون رومانی، کمتر قادر به تهیه و تولید چنین اثر خوب و قابل دفاعی باشد. این سریال هوای ژول ورن‌گونه‌ای دارد و در
باشد. این سریال هوای ژول ورن‌گونه‌ای دارد و در نهایت اثری به یادماندنی شده‌است. نباید فراموش کرد که این سریال تلویزیونی، پس از انقلاب فرهنگی دولت کمونیستی وقت در رومانی ساخته شد و تهیهٔ سریالی با این فضای خاص، در آن دوران کمی تعجب‌برانگیز بود.
کریوگلوبولینمی یا کرایوگلوبولینمی به معنای وجود کرایوگلوبولین‌ها در سرم خون است. کرایوگلوبولین‌ها پروتئین‌های سرمی غیرطبیعی اکثراً از نوع ایمونوگلوبولین‌ها هستند که به صورت قابل برگشت در درجات دمای پایین رسوب می‌کند. کرایوگلوبولین‌ها در سرما غیرقابل انحلال شده و رسوب می‌کنند و اگر دمای بدن دوباره به حد نرمال ۳۷درجه برسد٬ آن‌ها نیز دوباره محلول می‌شوند. کریوگلوبولینمی می‌تواند با برخی بیماری‌ها مانند هپاتیت‌سی و مولتیپل میلوما همراه باشد. طبقه‌بندی. به‌گونه کلاسیک می‌توان این بیماری را در سه رده گوناگون قرار
می‌توان این بیماری را در سه رده گوناگون قرار داد. نوع اول آن (15% درصد کل موارد) در بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو تولیدکننده ایمونوگلوبولین‌های مونوکلونال همچون مولتیپل‌میلوما و نوع دو (55% درصد کل موارد) و همچنین نوع سه آن در عفونت هپاتیت‌سی قابل مشاهده است. نوع II و نوع III دارای فعالیت‌های فاکتور روماتوئیدی بوده و به ایمنوگلوبولین‌های پُلی‌کلونی باند می‌شوند و اگر دما را بالا ببریم دوباره محلول در سرم خون می‌شوند. علت‌ها. این پروتئین‌ها ممکن است در پنومونی(مایکوپلاسمایی)، پست گلومرولونفریت(استرپتوکوکی)،
پست گلومرولونفریت(استرپتوکوکی)، میلوم مولتیپل، لوسمی حاد، ماکروگلوبولینمی اولیه، و برخی از بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک و رماتیسم مفصلی آرتریت روماتوئید و همچنین در ۳۵٪ موارد نشانه‌ای از عفونت‌های مزمن کبدی هپاتیت سی و هپاتیت بی وجود داشته باشد. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی : Cryoglobulinemia بازبینی ۸ دسامبر ۲۰۱۱
سوزان تِدِسکی متولد ۱۹۷۰ در بوستون، ماساچوست، خواننده و نوازنده گیتار در سبک بلوز است. او چندین بار نامزد جایزهٔ گرمی شده‌است. او به همراه شوهرش، درک تراکس گروهی به نام Tedeschi Trucks band تأسیس کردند که در سال ۲۰۱۱ اولین آلبوم مشترک خود را به نام "Revelator" منتشر کرد. تدسکی همچنین عضو هیئت داوران در هفتمین دورهٔ جایزهٔ سالانهٔ موسیقی ایندیپندنت بود.
محمدحسین ضیایی بازیکن سابق فوتبال و مربی فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی در تیم‌های مطرحی مانند وحدت، شاهین، تراکتورسازی و واشاش مجارستان را دارد. ضیایی در زمینه مربی‌گری نیز سابقه زیادی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون دارد، از جمله تیم‌هایی که وی در آن به مربی‌گری پرداخته می‌توان به تیم‌های تراکتورسازی، پیکان، صبا باتری و مس کرمان اشاره کرد. ضیایی هم اکنون سرمربی تیم ملی فوتبال ناشنوایان ایران است.
سَن مارتَن که نام رسمی‌اش قلمرو سن مارتن است، در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۷، به عنوان یکی از مجموعه فرادریایی (مستعمره‌های فرانسه) در دریای کارائیب اعلام شد که در بخش شمالی جزیره سن مارتن قرار دارد و بخش جنوبی تحت مالکیت پادشاهی هلند است.
هوشنگ اسدی (زادهٔ ۲۳ دی ۱۳۲۸ در تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار و مترجم ایرانی است کتاب او "نامه‌هایی به شکنجه‌گرم"، در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) برنده جایزه جهانی حقوق بشر شد او همچنین عضو شورای سردبیری روز آنلاین بود. زندگی. هوشنگ اسدی رشته روزنامه‌نگاری را در دانشکده علوم اجتماعی به پایان برد. در دومین سال تحصیل -۱۳۴۹- توسط صدرالدین الهی رئیس دپارتمان روزنامه‌نگاری دانشکده، به روزنامه کیهان معرفی شد. ابتدا عضو سرویس حوادث بود. سپس به عنوان دبیر سرویس گزارش، معاون سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت
سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از اعضای اولین و آخرین شورای سردبیری کیهان انتخاب شد. شورای سردبیری شامل رحمان هاتفی، محمد بلوری، هوشنگ اسدی، مجتبی راجی و مهدی سحابی، به اتفاق آرا رحمان هاتفی را به عنوان سردبیر انتخاب کرد و هوشنگ اسدی، نماینده شورای تحریریه در شورای عمومی کیهان و مسئول مذاکره با گروه‌های سیاسی شد. اعضای شورای سردبیری در سال ۱۳۵۸ به همراه عده زیادی از نویسندگان و خبرنگاران تحریریه پاکسازی شدند. هوشنگ اسدی همراه با گروهی از اخراج‌شدگان از کیهان
هوشنگ اسدی همراه با گروهی از اخراج‌شدگان از کیهان مجله آفتاب را تأسیس کردند. این مجله هم مورد هجوم قرار گرفت و تعطیل شد. هوشنگ اسدی به روزنامه مردم رفت و تا زمان دستگیری در ۱۷ بهمن ۱۳۶۱ در این روزنامه به عنوان خبرنگار فعالیت داشت. او بعد از آزادی، به نام مستعار بهار ایرانی سردبیر مجله گزارش فیلم ۱۳۷۰ تا ۸۰ شد. هوشنگ اسدی در سال ۱۳۸۲ به همراه همسرش نوشابه امیری به پاریس مهاجرت کرد. او در سال‌های مهاجرت، عضو مؤسس و شورای سردبیری روزآنلاین، روزنامه سبز و انجمن بین‌المللی روزنامه‌نگاران ایرانی بوده‌است.
انجمن بین‌المللی روزنامه‌نگاران ایرانی بوده‌است. نامه‌هایی به شکنجه‌گرم. هوشنگ اسدی کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم را به زبان فارسی نوشت. این کتاب در سال ۲۰۱۰ به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب حقوق بشر را برای نویسنده‌اش به ارمغان آورد. "نامه‌هایی به شکنجه‌گرم" که به شکل نامه‌هایی خطاب به ناصر سرمدی پارسا که با نام مستعار «برادر حمید» بازجوی هوشنگ اسدی در زندان جمهوری اسلامی بود، نوشته شده و به شرح سال‌های زندان قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد. هوشنگ اسدی در دستگیری سال ۱۳۵۴ با سیدعلی خامنه‌ای و
اسدی در دستگیری سال ۱۳۵۴ با سیدعلی خامنه‌ای و مهدی کروبی دوتن از مقامات عالی‌رتبه آینده جمهوری اسلامی هم‌سلولی شد. بخشی از کتاب به شرح این دوران اختصاص دارد. در سایت رسمی آیت الله خامنه‌ای نیز از این خاطرات نقل قول‌هایی آمده‌است. در فیلم مستند خط و نشان رهبر که بخش فارسی تلویزیون بی‌بی‌سی در مورد سیدعلی خامنه‌ای تولید کرد با او، به عنوان مطلع دربارهٔ موضوع، مصاحبه شده‌است. بخش‌هایی از کتاب نیز به رحمان هاتفی (حیدر مهرگان) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اختصاص دارد که در سال ۱۳۶۲ دستگیر و بعد از شکنجه‌های
دارد که در سال ۱۳۶۲ دستگیر و بعد از شکنجه‌های وحشتناک در ۱۹ تیر ۱۳۶۲ در سلول خود دست به خودکشی زد. دربارهٔ نحوه خودکشی او دو روایت هست: خود را با پیژامه زندان به دار آویخت یا رگهای دستان خود را جوید. کتاب "نامه‌هایی به شکنجه‌گرم" به زبان‌های انگلیسی، هلندی و لهستانی ترجمه شده‌است. نسخه فارسی کتاب در تاریخ سوم فوریه ۲۰۱۳ توسط نشر اچ اند اس مدیا در لندن منتشر شد. این کتاب در ۶۰۰ صفحه و در قطع وزیری و به قیمت ۴۰ دلار منتشر شده‌است. آثار. هوشنگ اسدی، علاوه بر کتاب "نامه‌هایی به شکنجه‌گرم"، آثار دیگری به این
کتاب "نامه‌هایی به شکنجه‌گرم"، آثار دیگری به این شرح دارد: مقالات. هوشنگ اسدی از شش سال پیش هر هفته در وبگاه روز آنلاین تحت عنوان نام نگاه هفته به شرح و تحلیل مسائل روز می‌پردازد. اسدی مقالات متعددی هم دربارهٔ موضوعات هنری دارد ازجمله مقاله "جدایی نادر از جنبش" که نگاهی متفاوت به فیلم جدایی نادر از سیمین دارد. برخی از مقالات او به این شرح است:
گنبد کاووس یا گنبد قابوس بنایی تاریخی از سده چهارم هجری است که در گنبد کاووس، شمال شرقی ایران قرار دارد. سبک معماری بنا شیوه رازی است. این بنا که یکی از بلندترین بناهای آجری جهان به‌شمار می‌آید بر فراز تپه‌ای خاکی که قریب پانزده متر از سطح زمین بلندتر است قرار دارد. این بنا در سال (۳۹۷ هجری قمری برابر با ۳۷۵ هجری خورشیدی) و در زمان سلطنت شمس المعالی قابوس بن وشمگیر و در شهر جرجان که پایتخت پادشاهان آن دیار بوده، بنا گردیده‌است. پروفسور آرتور پوپ در مورد این بنا چنین نوشته‌است: در زیر سمت شرق کوه‌های البرز و
چنین نوشته‌است: در زیر سمت شرق کوه‌های البرز و در برابر صحراهای پهناور آسیا یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای معماری ایران با تمام شکوه و عظمت خود قد برافراشته‌است. این بنا گنبد قابوس بقعه آرامگاه قابوس بن وشمگیر می‌باشد و برج آرامگاه از هرگونه آرایش مبراست. جنگنده‌ای با نیروی ایمان در نبرد رودرروی، پادشاهی شاعر در نبرد با ابدیت، آیا آرامگاهی چنین عظیم و مقتدر وجود دارد. و ویل دورانت در مورد آن نوشته‌است: جرجان در قرن ۱۰ میلادی (عصر زیاریان) یکی از ولایت‌های بزرگ ایران بود و به امیران روشنفکر اشتهار داشت، مثل شمس
بود و به امیران روشنفکر اشتهار داشت، مثل شمس المعالی قابوس وشمگیر که ابن سینا را به دربار خود خواند. این شهر گنبدی ۵۲ متری دارد. مشخصات سازه. گنبد قابوس شامل ۲ قسمت است: پی سازی بنا از زمین سفت شروع و تا ارتفاع حدود ۱۵ متری با آجر و مصالح مشابه خود بنا انجام شده‌است. درون پای بست سردابی وجود داشته که پاکار طاق آن هنوز بر جای است ولی بر اثر کاوش‌های پیاپی کاوشگران که در پی گنج بوده‌اند آثاری از کف آن بر جای نمانده‌است. بدنه مدور خارجی گنبد قابوس دارای ۱۵ تَرَک (دندانه نود درجه) می‌باشد (همانند ستاره ده پر)
(دندانه نود درجه) می‌باشد (همانند ستاره ده پر) این ترک‌ها که در اطراف آن و به فواصل مساوی از یکدیگر قرار دارند، از پای بست بنا شروع و تا زیر سقف گنبدی ادامه می‌یابد و میان این ترک‌ها با کوهه‌ای آجری پر شده‌است. راًس این ترک‌ها (به جز در ورودی) به اندازه ۱٫۳۴ متر از یکدیگر فاصله دارند. قطر داخلی گنبد به طول ۹ متر و ۷۰ سانتی‌متر و قطر آن از قاعدهً ترک‌ها بطول ۱۴ متر و ۶۶ سانتی‌متر و طول قطر آن از رأس ترک‌ها یا به عبارتی قطر پای بست آن ۱۷ متر و ۶ سانتی‌متر می‌باشد ضخامت میل از پایین به بالا کرنش کمی دارد و در
ضخامت میل از پایین به بالا کرنش کمی دارد و در ارتفاع ۳۷ متری گنبد مخروطی بنای برج را تکمیل می‌کند. این گنبد که با آجرهای مخصوص دنباله‌دار کفشکی ساخته شده‌است، دو پوسته‌است. گنبد درونی مانند گنبدهای خاکی به شکل نیم تخم مرغی و از آجر معمولی است و پوسته بیرونی با آجر دنباله دار. ارتفاع این گنبد مخروطی ۱۸ متر است و در بدنه شرقی روزنه‌ای تعبیه شده که ارتفاع آن یک متر و نود سانتیمتر است. عرض روزنه در قسمت بالا ۷۳ و در وسط ۷۵ و در پایین ۸۰ است. در ضلع جنوبی آن یک ورودی می‌باشد که ۵/۱ متر عرض و ۵۵/۵ متر ارتفاع
یک ورودی می‌باشد که ۵/۱ متر عرض و ۵۵/۵ متر ارتفاع دارد. در درون طاق هلالی سر در آن، مقرنسی است که به نظر می‌رسد در مراحل نخستین پیشرفت این نوع تزئینات معماری و گچ بری است. شاید این مقرنس ساده و در عین حال زیبا از اولین نمونه‌های مقرنس سازی در بناهای اسلامی باشد که بتدریج تکمیل شده‌است. دکتر ویلسن آمریکایی نماینده دانشگاه پنسیلوانی نیز در بازدید و تحقیقاتی که از این بنا داشته راجع به این مقرنس‌ها چنین نوشته‌است: بالای در، داخل هلال مدخل گیلویی مقرنسی است که در مراحل اولیه ترقی می‌باشد و این یکی از نمونه‌های
مراحل اولیه ترقی می‌باشد و این یکی از نمونه‌های تزئینی است از اصول یک معماری که بعد اهمیت پیدا کرده‌است. دو ردیف کتیبه کوفی به صورت کمربند وار بدنه را آرایش کرده‌است که یک ردیف آن در ۸ متری پای آن و دیگری بالا در زیر گنبد مخروطی قرار دارند. نوع نوشته کوفی کتیبه‌ها ساده و آجری است و حروف آن آرایش ندارند. بر جسته و خوانا می‌باشد و حاشیه دور آن‌ها قاب مستطیلی شکلی است از آجر. متن کتیبه‌ها. متن کتیبه‌های سازه چنین است: میل رادکان یا گنبد رادکان، در ۴ کیلومتری جنوب شرقی روستای رادکان و در ۴۲ کیلومتری جنوب
جنوب شرقی روستای رادکان و در ۴۲ کیلومتری جنوب کردکوی و ۵۴ کیلومتری جنوب غربی گرگان و ۱۱۷ کیلومتری برج گنبد قابوس در یک منطقه کوهستانی - جنگلی و بر فراز تپه با صفایی که دارای موفقعیت خاص طبیعی و سوق‌الجیشی است در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز و دره‌ها و تراس‌های حاشیه شمالی رودخانه نکا که از شرق به غرب جریان دارد قرار دارد. این گنبد در امتداد گنبدهای لاجیم ورسک در کنار شاهراه منتهی به شاهکوه، گردنه شمشیر بر، چشمه علی، جهان نما، بخش یانه سر، بر فراز تپه‌ای که از دور نمایان است، به منظور راهنمایی رهگذران و