payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با خانوادهٔ سردار چنین نوشته: در بوکان، روستاها و مناطقی وجود دارد که همگی اشاره به نام خانواده عزیزخان مکری است. مانند: علی‌آباد منطقهٔ شهری از بوکان که از نام علی‌خان سرهنگ مکری (پسر عزیزخان سردار) گرفته شده است. همچنین روستاهای کهریزه سردار (چسبیده به شهر)، روستای حسین‌آباد، روستای کهریزه حوریزاد خانم (کهریزه علی‌آقا)، روستای سردارآباد مرتبط با خاندان سردار هستند. مرگ. عزیزخان در اوایل سال ۱۲۴۹ به آرزوی دیرینهٔ خود یعنی پیشکاری آذربایجان رسید اما به علّت کهولت سن و از دست دادن نفوذ کلام سابق، اقتدار
کهولت سن و از دست دادن نفوذ کلام سابق، اقتدار گذشته را نداشت و در شب چهارشنبه ۲۱ دی ماه ۱۲۴۹ درگذشت و در امامزاده سیدحمزه تبریز دفن شد. ناصرالدین شاه دربارهٔ مرگ عزیزخان در سفرنامهٔ کربلا و نجف خود نوشته: دیدگاه دیگران. شعر کُردی عبدالرحمان شرفکندی به نام «که‌وه شه‌له» که همان داستان کبک لنگ است:
دکتر صادق آئینه‌وند (زاده ۱۳۳۰ در قلعه امیرخان تویسرکان – درگذشتهٔ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ در تهران)، چهرۀ ماندگار تاریخ، برگزیدۀ جایزۀ علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان و استاد دانشگاه تربیت مدرس و استاد مدعو دانشگاه‌های خوارزمی تهران، شهید بهشتی و تهران نیز بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه القدیس یوسف لبنان و دانشگاه تهران بود. آئینه‌وند در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۹۲، به عنوان رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منصوب شد و تا پایان عمر این سمت را بر عهده داشت. زندگی. صادق آئینه‌وند در سال ۱۳۳۰ خورشیدی در روستای قلعه
صادق آئینه‌وند در سال ۱۳۳۰ خورشیدی در روستای قلعه امیرخان (بهارآب) در شهرستان تویسرکان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و در مکتب نزد سید شعاع‌الدین میرزاجانی الحسینی و دوران دبیرستان را در اسدآباد همدان به پایان رسانید. در همین دوران بود که به فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی پرداخت و با کانون فعالیت‌های جوانان ولی‌عصر همدان ارتباط یافت. آئینه‌وند در این سال در دانشگاه تهران به تحصیل در رشته ادبیات عرب پرداخت و فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی خود را نیز ادامه داد. تأسیس تشکلی اسلامی با عنوان کتابخانۀ
ادامه داد. تأسیس تشکلی اسلامی با عنوان کتابخانۀ دانشجویی «ن والقلم و ما یسطرون» از جمله فعالیت‌های او در دوران دانشجویی قبل از انقلاب است. وی در همان دانشگاه به ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد ادبیات عرب پرداخت و همراه با آن، بخشی از دروس حوزوی را نیز خواند. در ۱۳۶۱ به عضویت هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس درآمد و در گروه تاریخ آن دانشگاه، مشغول به کار گردید. یک سال بعد، با سمت رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، عازم سوریه شد و همزمان، در ۱۳۶۳ ش. به تحصیل در مقطع دکترای ادبیات عرب در دانشگاه قدیس یوسف لبنان
مقطع دکترای ادبیات عرب در دانشگاه قدیس یوسف لبنان پرداخت و پس از اتمام تحصیل و بازگشت به ایران در دانشگاه‌های تربیت مدرس، تهران، الزهراء و قم، دروس تاریخ اسلام و سیرۀ نبوی و تاریخ‌نگاری در اسلام و ادبیات عرب تدریس کرد. تا ۱۳۷۲ مسئولیت‌های فرهنگی متعددی از جمله مدیریت کل پژوهش‌ها و برنامه‌ریزی فرهنگی، ریاست مرکز سیاست علمی و پژوهشی وزارت آموزش عالی و ریاست دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس را برعهده داشت. در سال ۱۳۷۳ به عنوان استاد نمونۀ کشور به دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری وقت، هاشمی رفسنجانی،
لوح تقدیر از ریاست جمهوری وقت، هاشمی رفسنجانی، نایل آمد و مقالات گوناگونی از او در نشریات معتبر داخلی و خارجی منتشر شد. آئینه‌وند در چندین کنگرۀ بین‌المللی به عنوان داور و عضو هیئت علمی حضور داشته که از جمله آن‌ها بوده‌است؛ تاریخ پزشکی در اسلام، سید جمال‌الدین اسدآبادی، خوارزمی، امام خمینی و فرهنگ عاشورا. او از کنگرۀ تاریخ پزشکی و نیز از ریاست دانشگاه باقرالعلوم، لوح تقدیر دریافت کرده‌است. وی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ در سن ۶۳ سالگی به دلیل ابتلا به بیماری نارسایی خونی در بیمارستان لاله تهران درگذشت. پیکر
نارسایی خونی در بیمارستان لاله تهران درگذشت. پیکر آئینه‌وند در ۲۰ اردیبهشت در پژوهشگاه علوم انسانی و سپس در دانشگاه تربیت مدرس تشییع گردید و در قطعۀ نام‌آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. مراسم بزرگداشتی در نخستین سالگرد وی با همکاری دانشگاه تربیت مدرس و بنیاد ملی نخبگان با حضور جمعی از مسئولان دانشگاه و بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۵ برگزار شد. آثار علمی. تألیف و ترجمه بالغ بر ۳۴ جلد کتاب و انتشار ۹۶ مقاله از آثار علمی صادق آئینه‌وند است. او راهنمایی ۲۵ پایان‌نامه دکتری و ۷۵ پایان‌نامه کارشناسی ارشد را به
دکتری و ۷۵ پایان‌نامه کارشناسی ارشد را به عهده داشته‌است. وی عضو هیئت تحریریه مجله مدرس، مجله مقالات و بررسی‌ها، مجله العلوم الإنسانیه و ۷ مجله دیگر، مدیر مسئول مجلة العلوم الإنسانیة / علوم انسانی (به دو زبان به دو زبان عربی و انگلیسی) و سردبیر مجلۀ آفاق الحضارة الإسلامیة (به زبان عربی) بوده‌است. ریاست «انجمن ایرانی تاریخ» و عضویت در هیئت مدیرۀ «انجمن ایرانی تاریخِ اسلام» و «انجمن ایرانی مطالعات زنان» از دیگر مسئولیت‌های علمی او بوده‌است.
شهرستان شِکَی، یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان است، و در شمال‌شرق کشور افغانستان قرار دارد. این ولسوالی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی از ولسوالی درواز جدا گردید. این ولسوالی هم‌مرز است از شرق و جنوب با نسی، از جنوب کوف‌آب، و از شمال‌غرب و غرب با رود پنج و ناحیهٔ درواز ولایت مختار کوهستان بدخشان، تاجیکستان. راه‌های مواصلاتی به شکل ابتدایی و موسومی از طریق ولسوالی‌های یفتل پایان، یاوان ولسوالی راغستان و ولسوالی کوف‌آب به این ولسوالی ساخته شده، صرف مدت ۴ تا ۵ ماه در فصل گرما بر روی ترافیک باز می‌باشد مرکز این ولسوالی
گرما بر روی ترافیک باز می‌باشد مرکز این ولسوالی ۱٬۰۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. اکثر قریه‌جات این شهرستان در مسیر رود آمو واقع گردیده که هوایی نسبتاً گوارا دارند. اراضی این ولسوالی اکثراً کوهستانی بوده زمین‌های زراعتی نسبت به ولسوالی‌های اطراف کمتر دارند اما در میان بیشتر از قریه‌جات این دیار دریاچه وجود دارد؛ مورد استفاده قرار گرفته زمین‌ها را آب یاری و آن محیط را سرسبز نموده مردمان این ولسوالی زراعت‌پیشه و دامدار می‌باشند. زراعت این مردم گندم، جو، جواری، باقلو، نخود، مشنگ و ماش بوده و درختان مثمیر آن
باقلو، نخود، مشنگ و ماش بوده و درختان مثمیر آن توت، سیب، انگور، انجیر، زردآلو، شفت آلو، چار مغز و آلو بوده و در ین سال با انکشاف وضعیت ناک، سیب بیروتی و آلوی بخارا نیز غرص و مورد استفاده قرار گرفته‌است. دریاچه‌های آن که از کوه‌های این شهرستان سرچشمه گرفته اطراف خود را سرسبز نموده به دریای آمو وصل می‌شوند. اگر کار شود تمام این دریاچه‌ها به ساختن بندهای متوسط و کوچک مساعد می‌باشند. عبارتند از: درگاو سبز، درگاو شیرین نظم، درگاوژارف، درگاو غومی پایان، درگاو ده‌خواه قریه‌جات این شهرستان : لروم، اوبغن، شهرسبز،
قریه‌جات این شهرستان : لروم، اوبغن، شهرسبز، درگگ، استمیج، مشتیو، وجمک، سبزی، راونک، دوآب، شرین نظم، بادکای، فریمان آب، اورچاو، مایلینگ، ارزشک، ژارف، مایمیک، بنی باد، وسکو، میانهٔ ده، لج، خم کسکو، اولان، وچ دوان، غومی پایان، زنگریا، ده خواه، خادره، پرتیل، نوزم، خندک، سونبنگ، ماه نو، نرغو، خوند، دیوک، زنک آموزش پرورش
سندرم گلومرولونفریت پرولیفراتیو حاد یا گلومرولونفریت پست‌استرپتوکوکی نوعی بیماری است که با آدم، ادرار خونی، دفع پروتئین، وافزایش فشار خون به طور ناگهانی همراه است. این بیماری نمونه‌ای از سندرم نفریتیک حاد است، در سندرم نفریتیک حاد گلومرول ثانویه به مکانیسم ایمنولوژی دچار التهاب می‌شود. گلومرونفریت پس از عفونت استرپتوکوکی معمولاً چند روز بعد از ابتلا به یک عفونت پوستی یا عفونت حلق توسط رده استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه آ ایجاد می‌شود. جستارهای وابسته. نشانگان نفریتیک منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
وابسته. نشانگان نفریتیک منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی Acute_proliferative_glomerulonephritis
فیض‌آباد یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است. شهر فیض‌آباد پایتخت آن است. در سال ۲۰۰۵، چندین بخش از ولسوالی برای ایجاد چندین ولسوالی جدید در داخل استان تقسیم شد. بخش باقیمانده تقریباً ۷۵۵۷۷ نفر ساکن هستند که اکثراً دهقان هستند.
کران و منجان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است. این منطقه که در کوه‌های هندوکش واقع شده است، جمعیت این ولسوالی حدود ۸۰۰۰ نفر است. این ولسوالی مرکز اداری ناحیه کران و منجان است. این ولسوالی در گوشه جنوب غربی این ولایت است و از شمال شرقی آن با ولسوالی جرم و زیباک همسایه است. بیشتر مرزهای این ولسوالی در مجاورت سایر ولایات افغانستان است، اما بخش بسیار کوچکی در لبه شرقی ولسوالی در مرز بین‌المللی افغانستان و پاکستان قرار دارد. مرکز زمین‌لرزه ۱۳۹۴ هندوکش در ۴۵ کیلومتری شمال اینجا بود. از
۱۳۹۴ هندوکش در ۴۵ کیلومتری شمال اینجا بود. از دره‌های معروف می‌توان به دره کوکشا در نزدیکی رودخانه کوکشا اشاره کرد که به خاطر معادنش معروف است.
کِشم یکی از ۲۸ شهرستان ولایت بدخشان به مرکزیت شهر مشهد در شمال خاوری افغانستان است که دارای ۱۰۶۸۷۰ نفر جمعیت و ۹۱۰ کیلومتر مربع پهناوروی می‌باشد مردم. بیشتر مردمان کشم را تاجیکان فارسی زبان از اقوام آریایی تشکیل می دهند. از اقوام دیگری که در این منطقه زندگی دارند از جمله ازبک‌ها نیز می توان نام برد. جغرافيا:. ولسوالی کشم ۹۱۰ کیلو متر مربع مساحت دارد ؛ حدود اربعه آن از طرف شرق به ولسوالی تیشکان ؛ از غرب به ولسوالی فرخار و کلفگان ولایت تخار از جنوب به ولسوالی تگاب و از شمال به دریای کوکچه مرز میان ولسوالی
تگاب و از شمال به دریای کوکچه مرز میان ولسوالی رستاق ولایت تخار پیوسته میباشد. بلوچ مرکزی، بلوچ غربی، بلوچ شولش دره، بلوچ اکرم قشلاق، بلوچ تیجری. اقتصاد. ولسوالی کشم که بنام دروازه بدخشان یاد میگردد از جمله ۲۷ واحد اداری بدخشان میباشد با طبیفت و مناظر خیلی زیبا ویگانه ولسوالی است که شالی در آن کشت میگردد و دارای منابع سرشار میباشد و از لحاظ اقتصادی نسبت به تمام ولسوالی‌های بدخشان در سطح بهتری قرار دارد زمین‌های هموار کشت دو فصله نباتات ؛ کشت برنج و ارتباتات و نزدیکی با ولایت تخار ؛ شاهراه قيرریزی شدع و سطح
و نزدیکی با ولایت تخار ؛ شاهراه قيرریزی شدع و سطح بلند سواد و آگاهی و... همه و همه کشم را با سایر ولسوالی‌های بدخشان متمایز گردانیده است. طبیعت. دریای کشم از دره‌های دور و دراز دره‌های سه گانه ولسوالی تگاب کشم، میرکان خمبک و کوری وكتوبالا سر چشمه گرفته منبع سرشار از انرژی و آبیاری برای کشت‌زارهای دو فصله میباشد و هر نوع استفاده صورت گرفته میتواند. کشم با داشتن آب و هوای گرم در فصل بهار، تابستان و خزان بستر خوبی برای کشت سبزیجات را مهیا کرده است و انواع سبزیجات در آنجا کشت می‌گردد و محصولات خوب میدهد مانند
در آنجا کشت می‌گردد و محصولات خوب میدهد مانند : بامیه بادنجان رومی، شلغم، کچا لو، پیاز، گلپی، گندنه، خربوزه، تربوز، بادرنگ، کدو، مرچ، ترای، پالک، گشنیز، کاهو، پودینه نعناع، زردک، خربوزه و ...
شهرستان کوف‌آب یا (ولسوالی کوف آب) یکی از ۲۸ ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است؛ جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۴٬۴۰۰ نفر می‌باشد. و در سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی از ولسوالی خواهان جدا شد. این ناحیه هم‌سرحد با ولسولی‌های خواهان، راغستان ، شغنان، و مایمی، شکی، و با ناحیهٔ درواز، است.
واخان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۸٬۳۲۸ نفر در قسمت شرق مرکز ولایت بدخشان موقعیت دارد که از شرق به کشور چین، از شمال به ولایت مختار کوهستان بدخشان، تاجیکستان، از جنوب به ساحهٔ گلگت، پاکستان و از غرب به ولسوالی اشکاشم متصل است. دهلیز واخان در ولسوالی واخان واقع شده‌است. این منطقه با کوه‌های تاجیکستان و پاکستان هم‌سرحد است و تا مرز چین امتداد دارد. دهلیز واخان در قرن ۱۹ میلادی و در «بازی بزرگ» به‌عنوان یک منطقهٔ حائل میان دو امپراتوری روسیه و راج بریتانیا
حائل میان دو امپراتوری روسیه و راج بریتانیا ایجاد شد تا دو امپراتوری با یکدیگر هم‌مرز نباشند. مردم. واخی‌ها اغلب تاجیک‌تبار و پیرو طریقهٔ اسماعیلیه هستند. اقتصاد. مالداری چرخهٔ اصلی زندگی مردم را در واخان می‌چرخاند. گردشگری از جمله دیگر منابع درآمد در واخان است. در برخی از روستاهای واخان، مهمانخانه‌هایی برای پذیرایی از گردشگران بنا شده‌است. جغرافیا. بزرگترین یخچال‌های طبیعی افغانستان در ولسوالی واخان قرار دارند. در سال ۲۰۱۳ میلادی، به عنوان دومین پارک ملی افغانستان معرفی شد. در این پارک ملی، کوه ۹ شاخ با
افغانستان معرفی شد. در این پارک ملی، کوه ۹ شاخ با بیش از ۷٬۵۰۰ متر ارتفاع قرار دارد. در این پارک ملی، یخچال‌های طبیعی واخان قرار دارند که در سلسله کوه‌های پامیر واقع‌شده‌اند. پلنگ برفی، بز کوهی، خرس، آهوی مارکوپولو و برخی از انواع نادر پرندگان در پارک ملی واخان زندگی می‌کنند.
ولسوالی وردوج یکی از ۲۸ ولسوالی‌ ولایت بدخشان به مرکزیت شهر وردوج در شمال خاوری افغانستان است که ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت و ۱،۰۴۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ میلادی از ولسوالی بهارک جدا شد و در مسیر خیابان ولسوالی‌های زیباک، اشکاشم، واخان و شغنان موقعیت دارد. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بدخشان بوده و ۴۵ روستا در آن قرار دارد. باشندگان وردوج ۹۰٪ تاجیک و ۱۰٪ اوزبیک می‌باشند و به زبان‌های وردوجی، دری، اوزبیکی صحبت می‌کنند. اهمیت راهبردی. وردوج نکتهٔ مهم راهبردی برای طالبان، داعش و
وردوج نکتهٔ مهم راهبردی برای طالبان، داعش و یا (دولت اسلامی خراسان) و دولت افغانستان دارد. ولسوالی وردوج سرحد بین پاکستان و نزدیک با کوه‌های تاجیکستان است. تاکنون در طی چند سال صدها طالب و داعش و سربازان افغانی درین محل کشته شده‌اند. حدود ۵۰۰۰ از سربازان مسلح داعش با فامیل‌های خود در مناطق مختلف بدخشان، تخار، و کندز جای گرفته‌اند. آن‌ها کوشش دارند تا درون کشورهای آسیای میانه شوند تا بتوانند در آنجا فعالیت‌های مسلحانه و دهشت‌افکنانه نمایند. بدین وسیله محلی که از آنجا حملات را آغاز می‌کنند ولسوالی وردوج
که از آنجا حملات را آغاز می‌کنند ولسوالی وردوج بدخشان است.
ولسوالی یفتل یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال شرقی افغانستان با جمعیتی نزدیک به ۸۸۰۰۰ نفر است. این ولسوالی از دو بخش بالا و پایین تشکیل شده بود که یفتل بالا به مرکز ولایت؛ شهر فیض آباد پیوست شد و فقط بخش پایینی آن باقی ماند که همان ولسوالی یفتل کنونی است. تاریخچه. این ولسوالی یکی از ولسوالی‌های باستانی ولایت بدخشان است که مردم این سرزمین از اعقاب یفتلی‌ها یا هپتالیان هستند و به همین نام خوانده می‌شوند. یفتلی‌ها که نوادگان مردم ایرانی‌تباری بودند که در آسیای میانه و باختر چین به دامداری مشغول بوده و
آسیای میانه و باختر چین به دامداری مشغول بوده و به تدریج توسط اقوام بیابانگرد ترک-مغول (آلتایی زبان) به جنوب و جنوب‌غربی محل سکونتشان رانده شده و به نواحی تخارستان/بدخشان هجوم آوردند و حاکم شدند و امپراتوری آنها چهار قرن (تا سال ۵۶۷ م) دوام یافت. آثار. امروزه آثار و نشانه‌های زیادی از دوره یفتلی‌ها در این خطه از افغانستان بر جای مانده‌است. سکه‌هایی که به نام و چهرهٔ شاهان یفتلی ضرب شده و همچنین ظروفی که از آن دوره یافت شده را می‌توان در موزیم ملی کابل مشاهده کرد. علاوه بر آن آثار دیگری در نقاط مختلف کشور و
کرد. علاوه بر آن آثار دیگری در نقاط مختلف کشور و همچنین کشورهای همسایه وجود دارد که گواه بر وجود دودمانی مسلط بر منطقه بوده‌است که مشهودترین آن‌ها دیوار یفتلی‌ها در کوی زنبورک شاه در بالا حصار کابل می‌باشد. نشانه‌های زیادی از این دودمان در خود ولایت بدخشان و ولسوالی یفتل مبنی بر وجود آثار به جای مانده از آن‌ها را می‌توان دید که شامل کتیبه‌ها، سکه‌ها و ظرف‌های سفالی است که پس از کاوش‌ها و حفاری‌هایی توسط خود این مردم در قریه‌های گزانک، نالن، کول دره و کِشِن دره یافت شده‌اند. قریه‌ها: این ولسوالی شامل یک صد
دره یافت شده‌اند. قریه‌ها: این ولسوالی شامل یک صد قریه می‌باشد که مشهورترین آنها قرار ذیل اند کولدره سرن بروکان شیرچنگ گزانک پهندره بیدکلان نالن انار دره شکر لب وغیره پیشه. پیشهٔ بیشتر مردم یفتل، کشاورزی، دام پروری، زرشویی (طلایابی رودخانه ای) و معدنکاری چپسیوم و طلا و سنگ‌های قیمتی است و بعضاً تجارت‌های کوچکی نیز در بازار کشن دره (اتفاق) این ولسوالی انجام می شود. محصول. اقلیم این منطقه برای پرورش آبزیانی چون ماهی آب سرد و بسیاری میوه‌ها مانند توت، پسته، چهارمغز (گردو)، سیب، زردآلو، آلبالو و گیلاس، قَیام و
(گردو)، سیب، زردآلو، آلبالو و گیلاس، قَیام و شَکُندی مناسب است. محصولات کشاورزی این منطقه شامل جو، گندم، جواری، زقیر و انواع سبزیجات می‌باشد. آداب. همه ساله مردم این منطقه در جشن باستانی نوروز، آداب ویژه ای در بزرگداشت این جشن تاریخی دارند که یکی از مهم‌ترین آنها نوعی بازی به نام بُزکَشی است که از نیاکانشان به آن‌ها رسیده و بیشتر نمایانگر صحنه‌های شکار و چیرگی و زور آوری و همچنین طعمه رُبایی است و هر شخص سوار بر اسبش در میدانی در پی یک بُز مرده که در دست حریف مقابل است می‌تازد تا آن را گرفته و به میدانی
حریف مقابل است می‌تازد تا آن را گرفته و به میدانی مشخص شده پرتاب کند و امتیاز بگیرد. اخیراً تلاش‌هایی برای ثبت ملی و بین‌المللی این بازی از طرف نهادهای ورزشی دولتی صورت گرفته‌است. پوشاک. از کالاهای ویژهٔ مردم این منطقه می‌توان به چَپَن که قبایی بلند که نوع مرغوب آن از جنس ابریشم است که در زمستان پوشیده می شود و همچنین نوعی پای‌افزار ساق بلند به نام چَمبوس اشاره کرد که از چرم خالص ساخته شده و بسیار مقاوم است و هنوز هم به ندرت استفاده می‌شود و بخشی از صنایع دستی مردم این مرز و بوم شناخته شده‌است. خوراک. از
دستی مردم این مرز و بوم شناخته شده‌است. خوراک. از خوراک‌های مشهور مردم این منطقه نوعی نوشیدنی به نام شور چای است که از مخلوط شیر و چای و چهارمغز و قیماق و مقدار بسیار کمی نمک درست شده و بیشتر مردم نان را در آن، درون کاسه‌هایی ترید کرده و به منظور صبحانه میل می‌کنند. جغرافیا. ولسوالی یفتل در فلات پامیر و رشته کوه‌های هندوکش واقع شده‌است.
یمگان () یکی از ولسوالی‌های ۲۹ گانه ولایت بدخشان در شرق افغانستان است. در سال ۲۰۰۵ از بخشی از ولسوالی بهارک ایجاد شد و تقریباً ۲۰۰۰۰ نفر ساکن هستند که اکثراً اسماعیلیه هستند. گفته می‌شود ناصر خسرو در روستای در یمگان درگذشته و مدفن او در این مکان است. در توضیح این واژه در لغت‌نامه دهخدا چنین آمده است: یمگان [ ی َ / ی ُ ] (اِخ) یمگان دره. از اعمال بدخشان است و منفی و مدفن ناصرخسرو علوی بدانجاست. یمغان. یمکان. (یادداشت مؤلف). نام قصبه‌ای است از بدخشان که بر سمت کاشغر واقع است. گویند مدفن حکیم ناصرخسرو در
سمت کاشغر واقع است. گویند مدفن حکیم ناصرخسرو در آنجاست و بعضی گویند در سه روزهٔ آنجاست. (برهان). تبدیل یمگان به یمغان و تعریب به ینبقان مؤید رجحان گاف است بر کاف. بنابه نوشتهٔ محمدنادرخان در کتاب «راهنمای قطغن و بدخشان» درهٔ یمگان درهٔ ممتدی است مشتمل بر قریب ۱۲ قطعه آبادی، و بلوک یمگان به عنوان «تکاب یمگان» از مضافات قصبهٔ جرم محسوب و مشتمل بر ۲۳ قشلاق است که جمعاً ۲۶۸۰ خانه و قریب ۲۰۰۰۰ نفر نفوس دارد و ازقصبهٔ جرم تا دهان «تنکی کران» یمگان گفته می‌شود. وقصبهٔ جرم از فیض آباد که مرکز بدخشان است شش الی هفت
جرم از فیض آباد که مرکز بدخشان است شش الی هفت فرسخ فاصله دارد. یکی از آبادیهای یمگان به نام «زیارت حضرت سید» موسوم است و احتمال دارد قبر ناصرخسرو باشد. برخی اهالی اطراف جرم، شیعهٔ آغایی خانی (یعنی اسماعیلیهٔ آقاخانی) هستند. (از حاشیهٔ برهان چ معین) :هنگام حمله چنگیز کل اهالی یمگان به کمک ارتش خوارزمشاهی شتافتند اگر خوار است و بیمقدار یمگان مرا اینجا بسی عز است و مقدار ناصرخسرو. منگر بدان که در ده یمگان محبوس کرده‌اند مجانینم. ناصرخسرو. من به یمگان به بیم و خوار و به جرم ایمنند آنکه دزد و میخوارند.
بیم و خوار و به جرم ایمنند آنکه دزد و میخوارند. ناصرخسرو. ناصرخسرو چو در یمگان نشست آه او از چرخ این کیوان گذشت. عطار. گوشهٔ یمگان گرفت و کنج کوه تا نبیند روی شوم آن گروه. عطار. تاریخچه. در طول جنگ داخلی افغانستان، این منطقه از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ تحت نفوذ طالبان بود، در سپتامبر همان سال، نیروهای امنیت ملی افغانستان اعلام کردند که کنترل کامل آن را در اختیار دارند. در اواخر مارس ۲۰۲۰ این ولسوالی به طور کامل به تصرف طالبان درآمد.
سوفی مارسو با نام تولد سوفی دانیل سیلوی موپو یک هنرپیشه اهل فرانسه است. زندگی و کار. در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در پاریس زاده شد. ابتدا برای کسب در آمد در یک آژانس تبلیغاتی برای کودکان و نوجوانان ثبت نام کرد. در سال ۱۹۸۰ در سن ۱۳ سالگی برای اولین بار در نقش نوجوانی رومانتیک و سرکش در فیلم لابوم بازی کرد که باعث شهرتش شد. در سال ۱۹۸۲ در لابوم۲ بازی کرد که سزار بهترین امیدهای سال را برایش به همراه داشت. در سال ۱۹۸۳ در کنار ژرار دپاردیو در فیلم قلعه ساگان و ژان پل بلموندو در فیلم عید پاک مبارک ظاهر شد. با بازی در فیلم
در فیلم عید پاک مبارک ظاهر شد. با بازی در فیلم عشق می‌درخشد که با نقش‌های قبلی اش تفاوتی عمده داشت به سینمای بزرگسالان وارد شد تا دوباره اینبار در نقش یک بزرگسال همبازی ژرار دپاردیو در فیلم "پلیس" شود و از او یک سیلی واقعی بخورد. فیلم‌های تاریخی همچون دختر دارتن یان و مارکیز را تجربه کرد. بازی در کنار مل گیبسون در فیلم شجاع دل در سال ۱۹۹۵ درهای هالیوود را بر او گشود و بازی در فیلم‌های آنا کارنینا و فیلمی از سری جیمز باند بنام دنیا کافی نیست از مایکل آپتد را به دنبال داشت که این نقش آفرینی‌ها موقعیت او را
به دنبال داشت که این نقش آفرینی‌ها موقعیت او را به عنوان یک ستاره بین‌المللی تقویت کرد. در سال ۲۰۰۲ اولین فیلمش را با نام با من از عشق حرف بزن را کارگردانی کرد که جایزه بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال را نصیبش کرد. اولین رمانش را با نام دروغگو در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد و هم‌زمان نقاشی و خوانندگی را دنبال کرد. او همچنین سرپرست انجمن رنگین کمان است که با هدف کمک به کودکان بیمار تأسیس شده. در سال ۲۰۰۹ نقش مادر یک نوجوان سرکش را در فیلم لول LOL بازی کرد که موفقیت تجاری بزرگی در فرانسه به دنبال
بازی کرد که موفقیت تجاری بزرگی در فرانسه به دنبال داشت. در همین سال با مونیکا بلوچی در فیلم پشت سرت را نگاه نکن که در جشنواره فیلم کن هم به نمایش در آمد همبازی شد. او همچنین در فیلم شادی هرگز به تنهایی نمی‌آید بازی کرده‌است. زندگی خصوصی. در سال ۱۹۸۱ با کارگردان لهستانی آندژی ژووافسکی که ۲۶ سال از خودش بزرگتر بود ازدواج کرد و بعد از ۱۷ سال زندگی مشترک در سال ۲۰۰۱ از هم جدا شدند. پسرش وینست متولد ۱۹۹۵ حاصل این ازدواج است. در جریان فیلم "دنیا کافی نیست" با تهیه‌کننده فیلم جیم لملی آشنا شد که دخترش ژولیت حاصل
فیلم جیم لملی آشنا شد که دخترش ژولیت حاصل این آشنایی است. از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۴ با کریستوفر لمبرت هنرپیشه فرانسوی زندگی می‌کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که سوفی مارسو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون آذربایجان یک باشگاه فرهنگی ورزشی ایرانی است که در شهر تبریز واقع شده ‌است. این باشگاه در رقابت‌های لیگ برتر فوتسال کشور ، لیگ دسته یک والیبال کشور و لیگ دسته یک فوتبال کشور حضور دارد. پیشینه. باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون آذربایجان در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ تاسیس شده است. دربارهٔ تیم. باشگاه مس سونگون آذربایجان در سال ۱۳۸۹ به وسیله حبیب سلیمی و رضا علیزاده (نماینده وقت ورزقان در مجلس شورای اسلامی) با خرید امتیاز تیم شاهین اهواز تأسیس شد. این تیم در فصل ۹۰–۱۳۸۹ در لیگ دسته دوم با
شد. این تیم در فصل ۹۰–۱۳۸۹ در لیگ دسته دوم با مربیگری ناصر چرتابیه در مسابقات شرکت کرد؛ اما وی به دلیل کسب نتایج ضعیف (۵ امتیاز از ۱۶ بازی) برکنار شد و حسن آذرنیا به عنوان سرمربی انتخاب شد که او نیز نتوانست کاری انجام دهد و در نهایت مس به لیگ دسته سوم سقوط کرد. این باشگاه در فصل ۹۱–۱۳۹۰ با سرمربی‌گری احد شیخ‌لاری دوباره به لیگ دسته دوم ۹۲–۱۳۹۱ صعود کرده و پس از یک فصل حضور در لیگ ۲، موفق به صعود به لیگ آزادگان شد. با این صعود، شیخ‌لاری نخستین مربی ایرانی است که تیمش در فصل‌های متوالی از دسته سوم تا دسته
است که تیمش در فصل‌های متوالی از دسته سوم تا دسته اول صعود کرده‌است. فصل‌ها. این جدول مربوط به نتایج تیم فوتسال مس سونگون می‌باشد. افتخارات. کشوری: قاره‌ای: بازیکنان کنونی. این بازیکنان مربوط به تیم فوتسال تیم مس سونگون می‌باشد.
دموکراسی مستقیم یا مردم‌سالاری مستقیم نظامی است که مردم به طور مستقیم به تصمیمات حکومت مانند قبول یا رد قوانین رأی می‌دهند و از طریق پیشگامی شهروندان در فرایند پیشنهاد برای طرح‌ها و لوایح جدید مشارکت می‌کنند. تفاوت این نظام با نظام‌های دموکراسی معمول فعلی در جهان این است که مردم نماینده برای تصمیم‌گیری‌ها (مثلاً نماینده قوه مقننه برای تصویب قوانین) انتخاب نمی‌کنند، بلکه هر قانون مستقیماً به رای مردم گذاشته می‌شود و هر شهروند در موضوعاتی که مورد علاقهٔ اوست، از حق رای خود استفاده می‌کند. نمونه‌ها. آتن
اوست، از حق رای خود استفاده می‌کند. نمونه‌ها. آتن باستان. گفته می‌شود که در ۵۰۰ (پیش از میلاد) در آتن نظامی بر مبنای مردم‌سالاری مستقیم وجود داشته‌است. اککلسیا مجمعی برای شرکت مستقیم مردم آتن در امور شهرشان بود. سوییس. تنها مدعی دموکراسی مستقیم حاضر در جهان، در نظام اداره کانتون گلاروس و کانتون آپنتزل اینرهودن در کشور سوئیس وجود دارد. روژاوا (کردستان سوریه). در مناطق کردنشین سوریه، که طی جنگ داخلی سوریه به صورت خودگردان اداره می‌شوند، یکی از پایه‌های حکومت دموکراسی مستقیم بوده‌است. در سیستم کنفدرالیسم
دموکراسی مستقیم بوده‌است. در سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک روژاوا، کانتون‌ها (شهرها) به صورت دموکراسی مستقیم اداره شده و در اتحادی کنفدرال با یکدیگر هستند.
باشگاه فوتبال صنایع آلومینیوم حکمتی تبریز یک باشگاه فوتبال ایرانی است که مقر آن در شهر تبریز واقع شده‌است. این تیم هم‌اکنون در لیگ استانی آذربایجان شرقی هست.آلومینیوم سابقهٔ حضور در لیگ دسته سوم فوتبال ایران را دارد.
ولسوالی گیلان یکی از ۱۹ ولسوالی ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک جنډه در جنوب خاوری افغانستان است. گیلان از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت غزنی بوده، ۸۹۹ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال۱۴۰۱ حدود۱۳۴۸۵۰ نفر می‌باشد. جغرافیا. در جنوب ولسوالی گیلان، ولسوالی ناوه، در جنوب غرب آن ولایت زابل، در شرق آن ولایت پکتیکا، در شمال شرق آن ولسوالی مقر، در شمال غرب آن ولسوالی جاغوری قرار دارد. باشندگان این ولسوالی به‌ترتیب پشتون‌ها، تاجیک‌ها و هزاه‌ها می‌باشند.
ولسوالی دِه‌یک یکی از ۱۹ ولسوالی نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک رامک در جنوب خاوری افغانستان است. دِه‌یک از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۷۱۰ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۵۵٬۲۶۹ نفر می‌باشد. در جنوب و جنوب غرب ولسوالی دِه‌یک، ولسوالی اندر، در شمال آن ولسوالی زنه‌خان، در غرب آن ولسوالی غزنی و در شرق آن ولایت پکتیا قرار دارد. اکثریت باشندگان این ولسوالی پشتون‌ها و اقلیت آن تاجیک‌ها می‌باشد.
غزنی یکی از ولسوالی‌های ولایت غزنی در جنوب خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۷۶٬۷۳۲ نفر.
ولسوالی ناوه یکی از ولسوالی‌های ولایت غزنی، به مرکزیت سورکلی در جنوب خاوری افغانستان است. ناوه ۱۹۱۳ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۳۳٬۶۱۳ نفر می‌باشد. جغرافیا. ولسوالی ناوه یکی از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت غزنی به‌شمار می‌رود که در شمال آن ولسوالی گیلان، در شرق آن ولایت پکتیکا و در غرب آن ولایت زابل قرار دارد.
آب بند ولسوالۍ ولسوالی آب‌بند یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت غزنی، به مرکزیت سرفراز در جنوب خاوری افغانستان است. آب‌بند ۸۱۷ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۵۱٬۰۸۹ نفر می‌باشد. جغرافیا. آب‌بند به دو بخش می‌باشد: آب‌بند شمالی و آب‌بند جنوبی که بین شان بیابان و دریای غزنی قرار دارد. آب ایستاده غزنی که دریای غزنی در آن می ریزد نیز در ولسوالی آب‌بند موقعیت دارد. کوه‌های این ولسوالی شامل خواجه لعل، زرچه، لاگا تگا و خار کشته می‌باشند تپه‌های این ولسوالی نیز شامل تپه زگای، وات‌غار و... است. مردم. این