payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هشدار عمل کنند؛ همانگونه که در مدل خطر ایمنی مورد بحث قرار گرفت. نمونه اولیه الیگوپپتید حاوی fMet مولکول N-فورمیل‌متیونین-لوسیل-فنیل‌آلانین یا FMLP می باشد که لوکوسیت ها و دیگر انواع سلولی را با اتصال به گیرنده فورمیل پپتید 1 یا FPR1 و گیرنده فورمیل پپتید 2 یا FPR2 که گیرنده های سطحی این سلول ها هستند، فعال می کند. با فعالیت در راستای این گیرنده ها، الیگوپپتیدها و پروتئین های حاوی fMet بخشی از سیستم ایمنی ذاتی هستند؛ آنها با عملکرد خود موجب شروع پاسخ های التهابی حاد شده ولی در دیگر شرایط می توانند موجب
التهابی حاد شده ولی در دیگر شرایط می توانند موجب مهار و برطرف کردن این پاسخ ها شوند. الیگوپپتیدها و پروتئین‌های حاوی fMet همچنین در دیگر پاسخ های فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی دخیل هستند.
ایزوپنتان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۵۵۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی‌رنگ است. کاربرد. ایزوپنتان یکی از مواد تشکیل‌دهنده مواد شوینده و بهداشتی، خمیردندان و غیره است. معمولاً در ترکیب با نیتروژن مایع برای رسیدن به دمای حمام مایع (° C ۱۶۰) استفاده می‌شود. ایزوپنتان گرایش شدیدی به تبخیرشدن دارد و از همین‌رو در ترکیبات نامحلول به‌کار می‌رود. ایزوپنتان در آب نامحلول است اما در روی آن شناور باقی می‌ماند. یکی دیگر از کاربردهای ایزوپنتان به‌عنوان یکی از ترکیبات مورد استفاده در نیروگاه‌های حرارتی
یکی از ترکیبات مورد استفاده در نیروگاه‌های حرارتی است.
اینوزیتول یا اینُزیتُل یک هگزاهیدروکسی سیکلو هگزان با شناسه پاب‌کم ۸۹۲ و جرم مولی آن ۱۸۰٫۱۶ g/mol می‌باشد، توجه شود که اینوزیتول محصول احیای قندها نبوده وآلدیتول (الکل قند) نیست. اینوزیتول در داخل بدن ساخته می‌گردد. اینوزیتول با کولین به متابولیسم چربی‌ها کمک می‌کنند. منابع آن عبارتند از: دل و جگر گاو، گندم، سویا، تخم مرغ، آجیل و مرکبات.
آمونیوم دی‌هیدروژن فسفات که با نام مونوآمونیوم فسفات نیز شناخته می شود یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری چهارگوشه سفید است. فسفات مونوآمونیوم به صورت صنعتی با واکنش اگزوترمیک اسید فسفریک و آمونیاک به نسبت مناسب تهیه می شود NH3 + H3PO4 → NH6PO4
آمیگدالین ، یک ترکیب شیمیایی طبیعی با شناسه پاب‌کم ۳۴۷۵۱ است؛ که جرم مولی آن ۴۵۷٫۴۲۹ g/mol می‌باشد. در سال‌های گذشته به اشتباه تصور می‌شد که این ماده در درمان سرطان مفید است. این ماده در بسیاری گیاهان یافت می‌شود اما منابع اصلی آن، مغز هستهٔ زردآلو، بادام، سیب، آلو و هلو است. ویژگی‌ها. آمیگدالین به عنوان یک گلیکوساید سیانوژنی طبقه‌بندی می‌شود هر مولکول آمیگدالین حاوی یک گروه نیتریل است که از طریق واکنش بتا-گلوکوسیداز می‌تواند به عنوان یک آنیون سمی سیانید در بدن آزاد شود. خوردن آمیگدالین باعث آزادشدن سیانید
بدن آزاد شود. خوردن آمیگدالین باعث آزادشدن سیانید در بدن انسان شده و می‌تواند به مسمومیت سیانیدی منجر شود. از اوایل دههٔ ۱۹۵۰، آمیگدالین و یکی از مشتقات شیمیایی آن به‌نام لاتریل، به‌عنوان داروهای ضدسرطان در پزشکی جایگزین، معرفی شده و هر دوی این ترکیبات، به اشتباه، ویتامین ب-۱۷ نام‌گذاری شدند. این در حالی بود که هیچ‌یک از آن‌ها ویتامین نیستند. دیدگاه بیوشیمیایی، آمیگدالین یک ویتامین نیست و در ادبیات علمی نام‌های دیگر آن رایج است از جمله، ماندلونیتریل بتا دومیوتیو، ماندلونیتریل بتا گلوکوروناید،
بتا دومیوتیو، ماندلونیتریل بتا گلوکوروناید، لاواوروتواتور، پوراسین، آمیگدالینا، نیتریلوزید استفاده دارویی. اولین آزمایش‌ها بر روی حیوانات نشان داد که آمیگدالین باعث کاهش رشد سرطان، توقف رشد تومورها و جلوگیری از گسترش متاستاز می‌شود. اما زمانی که آزمایش بار دوم تکرار شد، نتایج آن متفاوت بود. گروه دیگری از دانشمندان نتیجه گرفتند که یک دوز مناسب از آمیگدالین می‌تواند سلول‌های سرطانی را به پرتودرمانی حساس‌تر کند. آزمایش‌هایی در سال ۱۹۸۲ با مشارکت ۱۷۵ بیمار سرطانی انجام شد. اما تنها در یک فرد پس از ۱۰ هفته
سرطانی انجام شد. اما تنها در یک فرد پس از ۱۰ هفته استفاده از آمیگدالین، تغییرات مثبتی را نشان کرد. در سایر بیماران، تومور همچنان رشد می‌کرد. مطالعات علمی نشان داده‌اند که این ترکیب شیمیایی تأثیری در درمان سرطان ندارد و مصرف خوراکی این ماده خطرناک است و می‌تواند مرگ‌آور باشد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) می‌گوید که این ماده بسیار سمی می‌باشد. اما میان پزشکان اختلاف نظر هست بسیاری از پزشکان عقیده دارند که در مطالعات و تحقیقات شان دلیلی بر سمی بودن این ماده ندیده‌اند. با این حال تحقیقات همچنان ادامه دارد.
ندیده‌اند. با این حال تحقیقات همچنان ادامه دارد. مصرف بیش از حد. مصرف بیش از حد آمیگدالین باعث عوارضی چون تهوع، سردرد، سرگیجه، مشکلات کبدی، تب، تنگی نفس، تاری دید، فشار خون پایین، نقض هماهنگی و بیماری‌های قلبی عروقی می‌شود.
برنئول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۵۵۲۰۰۹ است. کاربرد. در حالی که دی‌برنئول ("d-borneol") انانتیومری بود که به طور معمول در دسترس بود، اکنون ال‌برنئول ("l-borneol") انانتیومر بیشتری است که به شکل تجاری در دسترس است و همچنین در طبیعت وجود دارد. (+)-"Borneol" از گونه‌های دوبال‌میوه‌ها در طب سنتی چین استفاده می‌شود. توصیف اولیه‌ای از آن در رسالهٔ پن تسائو کانگ مو یافت می‌شود. برنئول یکی از اجزای بسیاری از اسانس‌هاست است و یک دافع حشرات طبیعی به شمار می‌رود. همچنین حس خنکی مشابه با جوهر نعنا (منتول) را از
همچنین حس خنکی مشابه با جوهر نعنا (منتول) را از طریق TRPM8 ایجاد می‌کند. لیو-برنئول (Laevo-borneol) در عطرسازی استفاده می‌شود. این ماده دارای بوی بالزامیک با جنبه‌های کاج، چوبی و کافور است. دکسترو برنئول (dexborneol) در اداراونه/دکستربرنئول ("edaravone/dexborneol")، دارویی که در چین برای سکته مغزی تأیید شده است، استفاده می‌شود.
پارالدهید یک ترکیب شیمیایی است. به عنوان مسکن به کار رفته‌است.
پریدات پتاسیم یک نمک معدنی با فرمول مولکولی KIO4 است. این شامل یک کاتیون پتاسیم و یک آنیون پروتئیت می‌شود و همچنین به عنوان نمک پتاسیم اسید دوره‌ای شناخته می‌شود. توجه داشته باشید که تلفظ تلفظ برای iodate است، نه period-ate.. بر خلاف دیگر دوره‌های معمولی مانند پریدهای سدیم و اسید پریودیک، تنها در فرم متئاتریپاتاد موجود است. پتاسیم پرفیوژن "ortho" periodate (K 5 IO 6) گزارش نشده است. آماده‌سازی. پریآمد پتاسیم می‌تواند توسط اکسیداسیون یک محلول آبی ویتامین پتاسیم توسط کلر و هیدروکسید پتاسیم تهیه شود. این
پتاسیم توسط کلر و هیدروکسید پتاسیم تهیه شود. این همچنین می‌تواند توسط اکسیداسیون الکتروشیمیایی یوادات پتاسیم تولید شود، با این حال حلالیت کم KIO 3 باعث می‌شود این روش از استفاده محدود استفاده شود. خواص شیمیایی. پریآاد پتاسیم در دمای ۵۸۲ درجه سانتیگراد تجزیه می‌شود تا یودات پتاسیم و اکسیژن تولید کند. حلالیت کم KIO 4 باعث تعیین پتاسیم و سریم مفید می‌شود. این کمی محلول در آب است (یکی از محلول‌های کمتر از نمک‌های پتاسیم، به دلیل یک آنیون بزرگ)، و باعث ایجاد محلول کمی قلیایی می‌شود. در حرارت دادن (به خصوص با
کمی قلیایی می‌شود. در حرارت دادن (به خصوص با اکسید منگنز (IV) به عنوان کاتالیزور)، آن را تجزیه می‌کند تا ایزوتوپ پتاسیم را تشکیل دهد و گاز اکسیژن را آزاد کند. KIO 4 کریستالهای تتراگونال را از نوع Scheelite (گروه فضایی "I" 4 1 / a) تشکیل می‌دهد.
پتاسیم فری‌اکسالات یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۴۳۷٫۲۰ g/mol می‌باشد. مولکول این ترکیب پیچیده یک یون آهن سه ظرفیتی، سه کاتیون پتاسیم و سه دی‌آنیون اگزالات دارد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سبز است. تولید. یکی از روشهای تولید این ترکیب پیوند سولفات آهن (III) با اگزالات باریم و اگزالات پتاسیم است.
پتاسیم هیدروژن فتالات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۴۱۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید یا بی رنگ است. منابع. این ماده در استاندارد سازی محلولهای قلیایی یا همان قلیایی سنجی استفاده می شود مانند استاندازد کردن محلولهای سدیم هیدروکساید .
پلی‌وینیل استات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۷۵۸ است؛ که جرم مولی آن ۸۶٫۰۹ g/mol می‌باشد. پلی‌وینیل استات (PVA, PVAc, پلی (اتن‌ایل اتنات))، که به‌طور رایج با نام‌های چسب چوب (که ممکن است به انواع دیگر چسب‌ها نیز اشاره داشته باشد)، چسب PVA, چسب سفید, چسب نجاری, چسب مدرسه، یا چسب المر در ایالات متحده شناخته شود، یک چسب پرکاربرد برای مواد متخلخل مانند چوب، کاغذ و پارچه است. این ترکیب آلیفاتیک مصنوعی پلیمر سنتزی با فرمول (C4H6O2)"n" است و به خانواده پلی‌وینیل استرها تعلق دارد، با فرمول کلی −[RCOOCHCH2]−.
استرها تعلق دارد، با فرمول کلی −[RCOOCHCH2]−. این ماده نوعی گرمانرم است. ویژگی‌ها. درجه بسپارش (پلیمریزاسیون) پلی‌وینیل استات معمولاً بین ۱۰۰ تا ۵۰۰۰ است و استرهای آن نسبت به آبکافت حساس هستند و به‌تدریج PVAc را به پلی‌وینیل الکل و اسید استیک تبدیل می‌کنند. دمای انتقال شیشه‌ای پلی‌وینیل استات بسته به وزن مولکولی آن بین ۳۰ تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد است. در پراکندگی‌های PVAc مانند چسب المر، پلی‌وینیل الکل به عنوان کلوئید محافظ عمل می‌کند. در شرایط قلیایی، ترکیبات بور مانند اسید بوریک یا بوره باعث اتصال عرضی
بور مانند اسید بوریک یا بوره باعث اتصال عرضی پلی‌وینیل الکل می‌شوند و رسوبات چسبناک یا اسباب‌بازی‌هایی مانند اسلایم و فلابر را تشکیل می‌دهند. چندین میکروارگانیسم می‌توانند پلی‌وینیل استات را تخریب کنند. به‌طور معمول، بیشترین آسیب توسط قارچ‌های رشته‌ای ایجاد می‌شود، اما جلبک، مخمرها، گلسنگ‌ها و باکتری‌ها نیز می‌توانند پلی‌وینیل استات را تخریب کنند. کشف. پلی‌وینیل استات در آلمان در سال ۱۹۱۲ توسط فریتس کلاته کشف شد. مونومر وینیل استات ابتدا به صورت صنعتی از افزودن اسید استیک به استیلن با استفاده از یک نمک
افزودن اسید استیک به استیلن با استفاده از یک نمک جیوه(I) تولید شد، اما امروزه عمدتاً از طریق افزودن اکسایشی اسید استیک به اتیلن با کاتالیز پالادیم تولید می‌شود. تهیه. PVA یک پلیمر وینیل است. پلی‌وینیل استات از پلیمریزاسیون وینیل استات از طریق پلیمریزاسیون رادیکال آزاد مونومر وینیل استات تهیه می‌شود. آزمایش‌ها. با توجه به اینکه این ماده همان چسب چوب است. می‌توان با آن پلی وینیل الکل ساخت. نحوه ساخت آن بدین شکل است که مقداری اتانول را در چسب چوب می‌ریزیم و هم می‌زنیم تا حالت پلیمری به خود بگیرد سپس با سدیم
می‌زنیم تا حالت پلیمری به خود بگیرد سپس با سدیم هیدروکسید ترکیب کرده (آب‌کافت) تا ماده به حالت جامد درآید. نکته ای که در این آزمایش است این است که مقدار اتانول باید کمتر از چسب چوب باشد. کاربردها. به عنوان یک مورد از پراکندگی در آب (معمولاً به صورت امولسیون)، ترکیبات PVAc به‌عنوان چسب برای مواد تخلخلی، به‌ویژه چوب، کاغذ و پارچه، و همچنین به‌عنوان ماده تثبیت‌کننده برای سنگ‌های ساختمانی متخلخل، به‌ویژه ماسه‌سنگ استفاده می‌شوند. PVAc به‌عنوان ماده‌ای ایمن برای مواد غذایی در نظر گرفته می‌شود و از این رو در
مواد غذایی در نظر گرفته می‌شود و از این رو در کاربردهایی مانند بسته‌بندی مواد غذایی استفاده می‌شود. پلیمر سخت PVAc، و به‌ویژه نوع نرم‌تر آن، یعنی بسپار ناهمگنی که ترکیبی از وینیل استات و اتیلن است (اتیلن-وینیل استات، VAE)، در موارد زیر نیز کاربرد دارد: پلی‌وینیل استات همچنین ماده اولیه برای ساخت پلیمرهای دیگر مانند موارد زیر است:
پیریمیدون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۰۶۹۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد روشن و سفید است. جستارهای وابسته. نام فارسی پریمیدون نام انگلیسی PRIMIDONE نام تجاری دارو Apo-primidone, Myidone, Sertan, Myosoline گروه دارویی ضد تشنج گروه شیمیایی دارو مشتق باربیتورات مکانیسم اثر با تبدیل دارو به فنوباربیتال آستانه صرعی را بالا می‌رود. موارد مصرف صرع‌های تونیک ـ کلونیک ژنرالیزه (گراندمال)، کمپلکس ـ پارشیال سایکوموتور ترمورفامیلیال خوش‌خیم (Essential tremor). میزان مصرف صرع: بالغین و کودکان بالای ۸ سال:
میزان مصرف صرع: بالغین و کودکان بالای ۸ سال: خوراکی ۲۵۰ mg/day، که می‌توان تا ۲۵۰mg در هر هفته دوز دارو را افزایش داد. حداکثر تا ۲g/day در دوزهای منقسم و چهاربار در روز. کودکان زیر ۸ سال: خوراکی ۱۲۵ mg/day، که می‌توان هر هفته ۱۲۵m به دوز دارو اضافه کرد و حداکثر تا ۱g/day در دوزهای منقسم و چهار بار در روز. Essential tremer: بالغین: ۲۵۰mg خوراکی سه بار در روز. موارد منع مصرف: حساسیت مفرط، پورفیری، حاملگی (در گروه D قرار دارد). توضیحات دارو عوارض جانبی: خونی: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، نوتروپنی، ائوزینوفیلی، آنمی
لکوپنی، نوتروپنی، ائوزینوفیلی، آنمی مگالوبلاستیک، کاهش سطح فولات سرم. ی دستگاه عصبی مرکزی: تحریک، خواب‌آلودگی، گیجی، گرگرفتگی، توهم، کوما، جنون، سرگیجه آتاکسیک. گوارشی: تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی. پوستی: راش، ادم، آلوپسی، سندرم شبه لوپوسی. چشم، گوش، حلق و بینی: دوبینی، نیستاگموس، ادم پلک‌ها. ادراری تناسلی: ناتوانی جنسی، پلی‌آوری (پرادراری). احتیاطات: در COPD، بیمار کبدی، بیماری کلیوی، بچه‌ای شلوغ و پرکار (hyperactive) بااحتیاط مصرف شود. فارماکوکینتیک: جذب گوارشی: ۸۰–۶۰٪. اوج اثر: ۴ ساعت. انتشار: گسترده به
۸۰–۶۰٪. اوج اثر: ۴ ساعت. انتشار: گسترده به شیر وارد می‌شود. متابولیسم: کبدی (به فنوباربیتال و PEMA متابولیزه می‌شود). دفع: کلیوی (نیمه عمر: پریمیدون ۲۴–۳ ساعت، PEMA ساعت ۴۸–۲۴، فنوباربیتال ۱۴۴–۷۲ ساعت). ملاحظات پرستاری: پیگیری آزمایشگاهی: ـ سطح دارو: میزان درمانی دارو ۱۰–۵ mcg/m است؛ هر ۶ ماه باید CBC انجام شود. توصیه‌ها: ـ سوسپانسیون را کاملاً به‌هم بزنید. ارزیابی بالینی: وضعیت روانی: خلق، احساس، عاطفه، حافظه (کوتاه‌مدت و بلندمدت). ضعف تنفسی. دیسکرازی خونی: تب، گلودرد، کبودی، راش، زردی. آموزش به بیمار و
تب، گلودرد، کبودی، راش، زردی. آموزش به بیمار و خانواده: ـ به‌طور ناگهانی دارو را قطع نکنید چرا که ممکن است علائم مجدداً بروز کنند. ـ تا تثبیت مریض بر روی دارو، از انجام فعالیت‌های مخاطره‌آمیز اجتناب شود.
تائورین یا تُرین یا تُرایْن یک اسید آلی با شناسه پاب‌کم ۱۱۲۳ و جرم مولی آن ۱۲۵٫۱۴ گرم بر مول می‌باشد. این ترکیب به صورت گسترده‌ای در بدن حیوانات وجود دارد تائورین یک هزارم وزن بدن انسان را تشکیل می‌دهد. تائورین بخش مهمی از صفرا را تشکیل می‌دهد و در روده بزرگ یافت می‌شود. تائورین برای تحریک ارگانیسم و بیشتر از همه برای تحریک عملکرد مغز مناسب است. مکمل‌گیری تائورین در بیماران با نارسایی قلب که از درمان دارویی استاندارد نیز استفاده می‌کنند، می‌تواند ظرفیت ورزشی آن‌ها را بهبود بخشد. همچنین این ماده می‌تواند سطح
آن‌ها را بهبود بخشد. همچنین این ماده می‌تواند سطح آب بدن را در سطح سلولی افزایش دهد که این عمل باعث تقویت حجم سلول‌ها و در نتیجه افزایش هدایت مواد مغذی به آن‌ها می‌شود. منابع غذایی تورین شامل گوشت قرمز، ماهی و لبنیات است. همچنین این ترکیب به بسیاری از نوشیدنی های انرژی زا اضافه می گردد. جستارهای وابسته. این ماده در نوشابه‌های انرژی زا وجود دارد. این ماده در ترکیب با اینوزیتول و کافئین برای افزایش هوشیاری در فعالیت‌های مغزی در بازار موجود است.
ترانس-۲٬۱-دی‌آمینوسیکلوهگزان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۷۹۳۰۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
ترفنیل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۱۱۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
ترئوز یک آلدوتتروز با شناسه پاب‌کم ۴۳۹۶۶۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، شربت است. ساختار ترئوز. ترئوز یک مونوساکارید ۴ کربنی است و دارای یک گروه آلدهیدی می‌باشد. فرمول مولکولی ترئوز عبارت است از C4H8O4. به دلیل وجود گروه آلدهید، ترئوز جزو مونوساکاریدهای آلدوز طبقه‌بندی می‌شود. مانند همهٔ مونوساکاریدهای دیگر (به غیر از دی هیدروکسی استون) ترئوز نیز می‌تواند به یکی از دو فرم D- ترئوز یا L- ترئوز وجود داشته باشد. ترئوز که ترئواستروز نیز نامیده می‌شود، دارای چهار کربن است که روی کربن اول آن یک گروه کربونیل و روی سه
است که روی کربن اول آن یک گروه کربونیل و روی سه کربن دیگر گروه‌های هیدروکسیل قرار گرفته‌اند
تیموکینون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۲۸۱ است. که جرم مولی آن ۱۶۴٫۲۰۱ g/mol می‌باشد. این ترکیب مهم‌ترین ماده موثر موجود در سیاه‌دانه است و دارای خواص فارماکولوژیکی متعددی مانند اثرات ضد میکروبی، ضدالتهابی و کاهش چربی‌های سرم می‌باشد. خواص دیگری نظیر اثرات مهاری بر سیستم حرکتی-عضلانی نیز به آن نسبت داده می‌شود.
دیاتریزوئیک اسید یا اوروگرافین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۱۴۰ است؛ که جرم مولی آن ۶۱۳٫۹ g/mol می‌باشد. این ماده حاجب یددار در تصویربرداری پزشکی کاربرد دارد.این ماده برای کنتراست بهتر عروق وریدی، مجاری ادراری، طحال و مفاصل در CT-Scan کاربرد دارد و به صورت خوراکی، تزریق وریدی یا رکتال(مقعدی) تجویز می گردد. از عوارض جانبی شایع آن، استفراغ، اسهال و قرمزی پوست می باشد. از سایر موارد نظیر خارش، مشکلات کلیوی، افت فشار خون و پاسخ های حساسیتی نیز می توان نام برد.در افرادی که حساسیت به ید دارند استفاده از این
افرادی که حساسیت به ید دارند استفاده از این دارو توصیه نمی‌گردد. دیاتریزوئیک اسید یک عامل رادیوکنتراست یونی یددار با اسمولالیته ی بالا می باشد. در سال 1954 توسط کشور آمریکا تایید گردیده و در لیست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. برندهای تجاری. هایپک، گاستروگرافین، لوتالمیت و اروگرافین( ترکیب با مگلومین)
دی‌اتیل‌آلومینیم کلرید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۲۷۷ است.این ماده یک ترکیب شیمیایی خطرناک است که به عنوان اسید لوییس استفاده می شود فرمول شیمیایی آن به صورت C4H10AlCl است. زمانی که در هگزان حل شود به شکل یک محلول بی رنگ است. از این ماده به عنوان کاتالیست تولید پلی الفین ها و ماده ی میانی تولید ترکیبات ارگانومتال (Organometalic) استفاده می شود.
دیازن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۲۳۱۹۵ و فرمول (NH)2 است. شکل ظاهری این ترکیب، گاز زردرنگ است. دیازن دو ایزومر فضایی E و Z دارد. ممکن است به‌جای هیدروژن در ترکیبات مختلف، گروه‌های عاملی متفاوتی قرار بگیرند؛ مانند حلقه فنیلی در ترکیب آزوبنزن (از ترکیبات آزو). اغلب دیازن‌ها رنگی هستند و در تولید رنگ‌ها و جوهر به‌کار می‌روند.
دی‌فنیل‌دی‌کلرومتان یک ترکیب شیمیایی با فرمول ترکیبی C6H5)2CCl2) می‌باشد. این ترکیب جامد سفید رنگ به عنوان پیش مادهٔ ساخت دیگر ترکیبات آلی به کار می‌رود. روش تهیه (سنتز). این ترکیب از واکنش بین کربن تترا کلرید و آلومینیوم کلرید بی‌آب به عنوان کاتالیزور در فرایند آلکیلاسیون فریدل-کرافتس حاصل می‌شود. در روش دیگر می‌توان با واکنش بنزو فنون با پنتاکلرید فسفر دی فنیل کلرومتان را سنتز نمود: (C6H5)2CO + PCl5 → (C6H5)2CCl2 + POCl3
ساکاریک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۳۰۳۷ است. که جرم مولی آن ۲۱۰٫۱۳۸۸ g/mol می‌باشد. از نامهای دیگر آن اسید گلوکاریک است. ایزومرهای نوری. ایزومر های نوری اسید گلوکاریک ، اسید دی-گلوکاریک و اسید ال-گلوکاریک هستند.
سدیم استارات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۷۲۴۶۹۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است. استئارات سدیم ، نمک سدیم اسید استئاریک است که Ph آن در ناحیه بازی قرار دارد و حالت فیزیکی آن پودر یا گرانول سفید رنگ است . استئارات سدیم هر دو بخش آب دوست hydrophilic و آب گریز hydrophobic را دارد . از این ماده در فرمولاسیون ابتدایی انواع چربی گیرها استفاده می‌شود. استئارات سدیم نمک سدیم اسید استئاریک است. این جامد سفید رایج‌ترین صابون است.، که در بسیاری از انواع دئودورانتها جامد، لاستیک، رنگ‌های لاتکس، و جوهر
دئودورانتها جامد، لاستیک، رنگ‌های لاتکس، و جوهر یافت می‌شود و جزئی از برخی افزودنی‌های مواد غذایی و طعم دهنده غذا است. استئارات سدیم نمک سدیم اسید استئاریک یا سایر اسیدهای چرب است. این جامد سفید رایج‌ترین صابون است.، که در بسیاری از انواع دئودورانتها ی جامد، لاستیک، رنگ‌های لاتکس، و جوهر یافت می‌شود و جزئی از برخی افزودنی‌های مواد غذایی و طعم دهنده غذا است. از این ماده در فرمولاسیون ابتدایی انواع چربی گیرها استفاده می‌شود. استئارات سدیم دارای دو بخش آبدوست و آبگریز است. این دو اجزای شیمیایی مختلف را وادار
و آبگریز است. این دو اجزای شیمیایی مختلف را وادار به تشکیل fanchem micelles می‌کند ، که از بیرون سر آبدوست و از داخل سر آبگریز فعال می‌باشد . همچنین در صنعت داروسازی به عنوان یک سورفاکتانت برای کمک به حلالیت ترکیبات آبگریز در تولید اسفنج‌های مختلف دهان استفاده می‌شود. استئارات سدیم KSN1016 به عنوان یک جزء اصلی از صابون پس از صابون از روغن و چربی تولید می‌شود. درصد استئارات سدیم بستگی به چربی مواد تشکیل دهنده می‌باشد . پیه نهنگ و غیره که برای شمع سازی بکار میرود است به خصوص در محتوای اسید استئاریک (تری
میرود است به خصوص در محتوای اسید استئاریک (تری گلیسرید)، در حالی که اکثر چربی تنها حاوی چند درصد است. استئارات سدیم KSN1016 یک ماده بسیار کاربردی در فرمولاسیون‌های آرایشی است. این ماده می‌تواند امولسیون‌ها را محصول ضخیم تر، غلیظ تر کند . استئارات سدیم نیز از ترکیبات عمده صابون است. استئارات سدیم، یک عنصر است که نقش کلیدی در بعضی از پاک کننده‌های پوست دارد. این ترکیب از اسید استئاریک با آب قلیایی تولید می‌شود، مانند بسیاری از صابون ها، آن را از هر دو چربی و قلیایی تشکیل شده‌است. سورفکتانت‌ها از دو بخش ساخته
تشکیل شده‌است. سورفکتانت‌ها از دو بخش ساخته شده‌است - یکی از بخش (هیدروفیل) جذب آب و بخش دیگر (آبگریز ) . سدیم استئارات عامل emulsifying، سورفکتانت و یک عامل ضد آب است. این ترکیب اصلی در صابون، دئودورانتها جامد و برخی از صابون رختشویی است. موارد مصرف دیگر که در آن استئارات سدیم استفاده می‌شود عبارتند از: جوهر، رنگ لاتکس، لاستیک و شتاب دهنده است استئارات سدیم در صنایع گوناگون کاربرد دارد، از میان کاربردهای این ماده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 1-عامل پخت در صنایع لاستیک و لاستیک خام latex 2-مرکب ، شوینده
صنایع لاستیک و لاستیک خام latex 2-مرکب ، شوینده و ... 3-در صنایع مختلف به عنوان surfactant 4-در صنایع آبکاری ، برای سهولت در فورجینگ این ماده در آب سرد نامحلول بوده با افزایش دمای آب انحلال آن به سرعت افزایش می یابد. استئارات سدیم در آب بالای 60 درجه به راحتی و مقدار زیاد حل می گردد. این محلول پس از سرد شدن ژل می‌دهد. منابع. http://fanchem.ir/articles/what-is-sodium-stearate
سیترینین یک هیدروکسی اسید است که جرم مولی آن ۲۵۰٫۲۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، سوزن های زرد-لیمویی است. سیترینین به عنوان میکوتوکسین در سال 1931 از کشت نوعی قارچ پنی‌سیلیوم جدا شد. میکوتوکسینها به گروهی از سموم گفته میشود که به عنوان متابولیت ثانویه توسط قارچها (به ویژه کپکها) تولید میشوند.
سیستئین یک آلفاآمینو اسید با فرمول HO2CCH(NH2)CH2SH است که در بدن انسان در ترکیب پروتئین‌های مختلفی به‌کار رفته‌است. این ترکیب شیمیایی دارای شناسه پاب‌کم ۵۸۶۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر یا بلورهای سفید است. این اسیدآمینه در رژیم غذایی انسان ضروری نیست و می‌تواند از متابولیسم ترکیباتی مانند متیونین تولید شود. سیستئین در منابع حیوانی مانند تخم‌مرغ، لبنیات و گوشت مرغ و منابع گیاهی مانند پیاز، کلم بروکلی و غلات و در موی انسان و خوک یافت می‌شود. اسیدهای آمینهٔ حاوی گوگرد سیستئین و متیونین به‌راحتی نسبت به
حاوی گوگرد سیستئین و متیونین به‌راحتی نسبت به سایر اسیدهای آمینه اکسید می‌شوند. تولید صنعتی. بیشتر ال-سیستئین به‌صورت صنعتی از هیدرولیز مواد حیوانی مانند پرهای پرندگان یا موی خوک به‌دست می‌آید. شواهد کمی وجود دارد که از موهای انسان به‌عنوان مادهٔ اولیه استفاده می‌شود. اما استفاده از آن برای افزودنی‌های غذایی و محصولات آرایشی در اتحادیه اروپا، به صراحت ممنوع است. چین یکی از تولیدکنندگان اصلی مواد صنعتی از سیستئین است.بیشترین مصرف آن در کشور آمریکا است که برای تهیهٔ نان، شیرینی، پیراشکی، دونات و.. با علامت
تهیهٔ نان، شیرینی، پیراشکی، دونات و.. با علامت اختصاری آن E920 استفاده می‌شود.
سیکلوسارین یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. سیکلوسارین یا GF یک گاز بینهایت سمی است که به عنوان یک سلاح شیمیایی از نوع عامل عصبی نیز شناخته می‌شود.
(عباسه رقه ۲۳۵) تترا فسفر دکا اکسید (به انگلیسی:Tetra Phosphorus Deca Oxide or Abbasaragah 235) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۴۸۱۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است. که شکلی شبیه به انجیر دارد
فنیل استون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۶۷۸ می باشد. این ماده در ساخت مت‌آمفتامین و آمفتامین استفاده می‌شود، جایی که معمولاً به عنوان P2P شناخته می‌شود. به دلیل آزمایشگاه‌های مواد مخدر غیرقانونی (شیمی پنهان) که از فنیل استون برای ساخت آمفتامین‌ها استفاده می‌کردند، فنیل استون در سال 1980 در ایالات متحده به عنوان یک ماده کنترل‌شده بر اساس برنامه دوم در ایالات متحده اعلام شد.
کادمیم سلنید ترکیب معدنی با فرمول CdSe با شناسه پاب‌کم ۱۴۷۸۴ است. کادمیم سلنید یک جامد سیاه تا قرمز سیاه است که به عنوان نیمه هادی II-VI از نوع n طبقه بندی می شود. یک رنگدانه است اما کاربردهای آن به دلیل خطرهای زیست محیطی در حال کاهش است ساختار. سه شکل کریستالی CdSe شناخته شده است که از ساختارهای زیر پیروی می‌کنند: wurtzite (شش ضلعی)، اسفالریت (مکعبی) و سنگ نمک (مکعب). ساختار اسفالریت CdSe ناپایدار است و در اثر حرارت متوسط به شکل wurtzite تبدیل می‌شود. انتقال در حدود 130 درجه سانتیگراد شروع می‌شود و در 700
در حدود 130 درجه سانتیگراد شروع می‌شود و در 700 درجه سانتیگراد در عرض یک روز کامل می‌شود. ساختار سنگ نمک تنها تحت فشار بالا مشاهده می‌شود. تولید. تولید سلنید کادمیوم به دو روش مختلف انجام شده است. تهیه CdSe کریستالی حجیم به روش بریگمن عمودی فشار بالا یا ذوب ناحیه عمودی با فشار بالا انجام می‌شود. کادمیوم سلنید نیز ممکن است به شکل نانوذرات تولید شود. چندین روش برای تولید نانوذرات CdSe توسعه یافته‌اند: رسوب متوقف‌شده در محلول، سنتز در محیط‌های ساختاریافته، پیرولیز در دمای بالا، روش‌های سونوشیمیایی و
پیرولیز در دمای بالا، روش‌های سونوشیمیایی و رادیولیتیک تنها چند مورد هستند. تولید کادمیوم سلنید با رسوب متوقف شده در محلول با معرفی آلکیل کادمیوم و تری اکتیل فسفین سلنید (TOPSe) پیش سازها در یک حلال گرم شده و در شرایط کنترل شده انجام می‌شود. &lt;chem&gt;Me2Cd + TOPSe -&gt; CdSe + (byproducts) &lt;/chem&gt; (منظور از byproducts محصولات جانبی است) نانوذرات CdSe را می‌توان با تولید مواد دو فازی با پوشش‌های ZnS اصلاح کرد. سطوح را می توان بیشتر اصلاح کرد، به عنوان مثال. با مرکاپتواستیک اسید، برای ایجاد حلالیت.
مثال. با مرکاپتواستیک اسید، برای ایجاد حلالیت. سنتز در محیط های ساختاریافته به تولید کادمیوم سلنید در محلول های کریستال مایع یا سورفکتانت اشاره دارد. افزودن سورفکتانت ها به محلول ها اغلب منجر به تغییر فاز در محلول می شود که منجر به بلورینگی مایع می شود. یک کریستال مایع شبیه به یک کریستال جامد است که محلول دارای نظم انتقال طولانی است. نمونه‌هایی از این ترتیب عبارتند از ورقه‌های متناوب لایه‌ای محلول و سورفکتانت، میسل‌ها یا حتی آرایش شش‌ضلعی میله‌ها. سنتز پیرولیز در دمای بالا معمولاً با استفاده از یک آئروسل
در دمای بالا معمولاً با استفاده از یک آئروسل حاوی مخلوطی از پیش سازهای فرار کادمیوم و سلنیوم انجام می شود. سپس آئروسل پیش ساز از طریق یک کوره با یک گاز بی اثر مانند هیدروژن، نیتروژن یا آرگون حمل می شود. در کوره، پیش سازها واکنش نشان می دهند تا CdSe و همچنین چندین محصول جانبی را تشکیل دهند. نانوذرات CdSe. نانوذرات مشتق شده از CdSe با اندازه‌های کمتر از 10 نانومتر خاصیتی به نام محصور شدن کوانتومی را نشان می‌دهند. محصور شدن کوانتومی زمانی حاصل می شود که الکترون های یک ماده به حجم بسیار کمی محدود شوند. محصور
های یک ماده به حجم بسیار کمی محدود شوند. محصور شدن کوانتومی وابسته به اندازه است، به این معنی که خواص نانوذرات CdSe بر اساس اندازه آنها قابل تنظیم هستند.[13] یکی از انواع نانوذرات CdSe، نقطه کوانتومی CdSe است. این گسسته‌سازی حالت‌های انرژی منجر به انتقال‌های الکترونیکی می‌شود که بر اساس اندازه نقطه کوانتومی متفاوت است. نقاط کوانتومی بزرگتر حالت های الکترونیکی نزدیک تری نسبت به نقاط کوانتومی کوچکتر دارند، به این معنی که انرژی لازم برای برانگیختن یک الکترون از HOMO به LUMO کمتر از همان انتقال الکترونیکی در