payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باغ، خود را مشغول می‌کند … . این باغ از درختان میوه پُر است، ولی چون درخت‌ها به همدیگر خیلی نزدیکند و نور آفتاب به‌اندازۀ کافی بدان‌ها نمی‌تابد، میوه‌هایش عالی نیست». موقعیت باغ. این باغ زیبا و وسیع در نزدیکی یکی از دروازه‌های شمالی شهر اصفهان به‌نام دروازۀ قوشچی واقع بوده است. در حال‌حاضر، در حاشیهٔ میدان طُوقچی و در ابتدای غربی خیابان لاله، بوستانی به‌نام قوشخانه قرار دارد که در گذشته، محل استقرار این باغ زیبا و باشکوه بوده است. این بنا در حال حاضر در میدان قدس (نام امروزی میدان طوقچی)، خیابان زینبیه
میدان قدس (نام امروزی میدان طوقچی)، خیابان زینبیه (نام امروزی خیابان لاله) واقع است. در این باغ، چشمه‌ای در بستری از سنگ‌تراش جاری است. در وسط باغ، رواق مربعی وجود دارد و حوض مرمرین کوچکی در آن تعبیه شده است. از هر طرف رواق، دری به بیرون باز می‌شود و هر گوشۀ آن به اتاق کوچک هشت‌ضلعی گنبدداری متصل می‌شود. همۀ گنبدها با تصاویر زیبایی منقش است. در تزئین و نقاشی دیوارها و سقف‌ها از طلا و لاجورد استفاده شده است. وجه تسمیۀ باغ. وجه تسمیۀ این مکان به باغ قوشخانه، به مناسبت آن است که در این باغ به‌عنوان یکی از
به مناسبت آن است که در این باغ به‌عنوان یکی از باغ‌های سلطنتی، قوش‌ها و بازهای شکاری پادشاهان صفوی پرورش داده شده و بدین پرندگانِ دست‌آموز، آموزش‌هایی داده می‌شد که آنان را جهت استفاده در شکار، مناسب می‌ساخت. گرچه گزارش‌های مرتبط با قوش‌ها و بازهای شکاری که در این باغ نگهداری می‌شده‌اند، عمدتاً مربوط به دورۀ شاه‌عباس اول صفوی است، اما گویا قبل از دوران سلطنت او نیز این باغ در اصفهان به‌همین منظور، مورد استفاده قرار داشته است. تاریخچه باغ. گرچه اوج دوران شکوه و عظمت این باغ، همانند بسیاری دیگر از بناهای
شکوه و عظمت این باغ، همانند بسیاری دیگر از بناهای تاریخی اصفهان به عصر صفویه مربوط است، اما برخی، قدمت این بنا را به اَعصار قبل از صفویه، و قرن ۸ هجری قمری مربوط دانسته‌اند؛ هرچند گروهی نیز با توجه به تزئینات و نحوۀ معماری منارۀ مجاور این باغ، زمان ساخت آن را مربوط به دوران مغول می‌دانند و به‌همین اعتبار، قدمت باغ را نیز بدان دوران منتسب کرده‌اند. باغ مذکور در دورهٔ صفویه، محلی برای نگهداری پرندگان شکاری و حیوانات مورد علاقهٔ پادشاه به‌شمار می‌آمد، اما بر اساس برخی گزارش‌های تاریخی، در دوران قاجار،
بر اساس برخی گزارش‌های تاریخی، در دوران قاجار، کاربردهای دیگری یافته و از جمله برای بر تن کردن خلعت اِعطایی شاهان و حاکمان قاجار و نیز به‌عنوان مکانی مناسب جهت پذیرایی از میهمانان و سفرای خارجی محسوب می‌گردید. این موارد را از اشاراتی که در منابع مختلف به این باغ شده، می‌توان دریافت. در سیاحتنامۀ شاردن. ژان شاردن، سیاح فرانسوی، در سیاحتنامۀ خود به این باغ اشاره کرده و در این رابطه می‌نویسد: در این نوشته و دیگر منابع مربوط به عصر صفوی، به وجود کاروانسراهای مخصوص زوار نیز در اطراف این بنا اشاره شده است: در
مخصوص زوار نیز در اطراف این بنا اشاره شده است: در مرآةالبلدان. مؤلف کتاب مِرآت البُلدان ناصری نیز که در عصر قاجاریه می‌زیسته، در مورد وضعیت این باغ در دورۀ قاجاریه چنین آورده است: عاقبت باغ. در ابتدای دورهٔ پهلوی، باغ قوشخانه متروک ماند و تنها برای مدتی، از میان‌سَرای وسیع داخلی آن به‌عنوان مکانی جهت برگزاری مراسم شبیه‌خوانی استفاده می‌گردید. گفته می‌شود که پس از آن، باغ قوشخانه به‌همراه ابنیهٔ موجود در آن، در تحت تملک یکی از سران حکومت پهلوی به‌نام «مشیر فاطمی» قرار گرفت که وی ضمن ایجاد تغییراتی در بنای
فاطمی» قرار گرفت که وی ضمن ایجاد تغییراتی در بنای یادشده، در جبههٔ میانی باغ نیز بنای کوشک‌مانند دیگری برای اقامت شخصی خویش احداث نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضمن مصادرۀ این باغ تاریخی به نفع انقلابیون، دیوارهای باغ برداشته شد تا از فضای داخلی آن به‌منظور احداث پارکی عمومی استفاده شود، اما دیری نپایید که باغ تاریخی در تملک شهرداری قرار گرفت و از ساختمان قاجاریِ زیبای واقع در ابتدای باغ، جهت استقرار شهرداری ناحیهٔ هفت اصفهان بهره گرفته شد. در سال‌های بعد و در ادامۀ مالکیت شهرداری در این مکان که با دخل
و در ادامۀ مالکیت شهرداری در این مکان که با دخل و تصرفاتی در ماهیت بافت تاریخی آن همراه بود، یکی از مراکز فرهنگی شهرداری اصفهان به‌نام خانهٔ جوان در آن مستقر شد و کوشک مشیر فاطمی نیز به کتابخانه‌ای عمومی تبدیل گردید.
پاتیل ظرفی است با پوشش نسوز که فلز گداخته از کوره در آن ریخته و به وسیلهٔ آن به قالب‌ها منتقل می‌شود. در ریخته‌گری پس از آنکه قالب‌ها کاملاً مستحکم شد و درجه حرارت پیش‌گرم هم به اندازه لازم رسید نوبت به مرحله بارریزی است. تخلیهٔ مذاب از کوره یا پاتیل در قالب را بارریزی یا مذاب‌ریزی می‌نامند. مرسوم‌ترین روش بارریزی ریختن ثقلی مذاب توسط پاتیل است. گاه نیروی ثقل برای پرکردن قالب کافی نیست و علاوه بر آن از نیروی گریز از مرکز هم استفاده می‌شود. پاتیل‌های(ladles) مخصوص ریخته‌گری دارای اندازه‌های متفاوتی است و از
مخصوص ریخته‌گری دارای اندازه‌های متفاوتی است و از 20 کیلوگرم تا 3000 تن فلزات مذاب را می‌توانند در خود جای دهند. برای ریخته‌گری مواد غیر فلزی نیز از بوته‌ی‌های آهنگری(crucibles)سرامیکی برای حمل مذاب استفاده می‌کنند و به این بوته‌های آهنگری پاتیل(ladle)نیز می‌گویند.پاتیل‌های مخصوص ریخته‌گری دارای اندازه‌های متفاوتی است و از 20 کیلوگرم تا 3000 تن فلزات مذاب را می‌توانند در خود جای دهند. برای ریخته‌گری مواد غیر فلزی نیز از بوته‌ی‌های آهنگری(crucibles)سرامیکی برای حمل مذاب استفاده می‌کنند و به این بوته‌های
برای حمل مذاب استفاده می‌کنند و به این بوته‌های آهنگری پاتیلنیز می‌گویند. انواع پاتیل. هدف اصلی ساخت و استفاده از پاتیل انتقال مواد مذاب برای ریختن در قالب‌های ریخته‌گری است. شرکت‌های سازنده‌ی پاتیل با تغییردادن پایه‌های پاتیل آن را برای استفاده‌های خاص بهبود می‌بخشند. در مجموع پاتیل‌ها را می‌توان به سه دسته کلی تقسیم کرد: - پاتیل انتقال دهنده: در بسیاری از کارخانه‌جات ذوب فلز ابتدا فلز را در کوره‌هایی ذوب کرده و سپس آن را به کوره‌های مخصوصی انتقال داده و دمای آن را روی مقدار خاصی تنظیم کرده و روی آن دما
دمای آن را روی مقدار خاصی تنظیم کرده و روی آن دما نگه می‌دارند. برای انتقال مذاب فلزات از کوره‌ای به کوره‌ی دیگر از این نوع پاتیل استفاده می‌شود. - پاتیل درمان(Treatment ladle) : برای انجام برخی فرآیندهای مربوط به فلزات مذاب، از پاتیل‌های مخصوصی استفاده می‌شود. برای این منظور عناصر مختلف را در پاتیل درمان ریخته و فلز مذاب را به آن اضافه می‌کنند تا فرآیند انجام شود. - پاتیل ریخته‌گری : از این پاتیل‌ها برای انتقال و ریختن فلزات در قالب ریخته‌گری استفاده می‌شود. پاتیل‌های ریخته‌گری بر اساس ظرفیتی که دارند
پاتیل‌های ریخته‌گری بر اساس ظرفیتی که دارند شناخته می‌شوند و در بازار مورد استفاده قرار می‌گیرند. از نظر اندازه برخی از پاتیل‌ها را می‌توان توسط کارگران و انسان‌ها حمل شود. این پاتیل‌ها دارای دسته‌ی بلند هستند که باعث می‌شود گرما به دست شخص حمل کننده‌ی پاتیل منتقل نشود. پاتیل‌های بزرگ‌تر توسط جرثقیل حمل می‌شود و به پاتیل‌های جرثقیلی معروف اند. در کارخانجات بزرگ معمولا پاتیل‌ها یک ظرف فلزی بزرگ است که متصل به مکانیزمی بالابرنده است و برای حمل این پاتیل‌ها از جرثقیل‌های سقفی استفاده می‌شود. این پاتیل‌ها
از جرثقیل‌های سقفی استفاده می‌شود. این پاتیل‌ها زمانی که بالای قالب یا ظرف مورد نظر می‌رسد با مکانیزم دیگری چرخیده و در قالب یا ظرف مورد نظر خالی می‌شود. شکل پاتیل‌های ریخته‌گری. پاتیل‌های استفاده شونده در کارخانه‌جات و صنایع بیشتر به شکل مخروط یا به شکل استوانه‌های عمودی هستند. ساخت پاتیل‌های حمل مذاب به شکل مخروط دو مزیت دارد. اولین مزیت این است که استحکام پوسته را بیشتر می‌کند. مزیت دوم به برداشتن پوشش نسوز پاتیل کمک می‌کند. رایج‌ترین شکل پاتیل که در صنایع مختلف مخصوصا در کارخانه‌جات ذوب فلز استفاده
صنایع مختلف مخصوصا در کارخانه‌جات ذوب فلز استفاده می‌شود، به شکل استوانه‌های عمودی است. اکثر این پاتیل‌ها ظرفیت زیادی دارند و می‌توانند بالای 100 تن فلز مذاب را حمل کنند. این پاتیل‌های بزرگ را پاتیل‌های اژدر می‌نامند. در کارخانه‌جات ذوب فلز این پاتیل‌ها توسط ماشین‌های بزرگ، جرثقیل‌های سقفی و یا واگن و ریل‌های مخصوص حمل می‌شوند و از قسمتی از کارخانه به قسمت دیگری از کارخانه انتقال می‌یابند. برای انتقال مذاب‌های فلزی که دمای ذوب خیلی بالایی دارند از پاتیل‌های مخصوصی استفاده می‌شود. این پاتیل‌ها دارای روکش و
مخصوصی استفاده می‌شود. این پاتیل‌ها دارای روکش و پوشش نسوزاند. اگر فلز مذاب به بدنه پاتیل به طور مستقیم برخورد کند باعث می‌شود بدنه‌ی پاتیل خیلی سریع ذوب شود. روکش‌های نسوز از ذوب شدن بدنه‌ی پاتیل جلوگیری می‌کنند. برای ساخت روکش‌های نسوز از آجرهای نسوز استفاده می‌شد که امروزه بتن‌های نسوز جایگزین این آجرهای نسوز شده‌اند. برخی از پاتیل‌های انتقال مذاب‌های فلزی، در دارند و برخی در ندارند. درهای پاتیل‌های ریخته‌گری معمولا گنبدی شکل اند. در برای پاتیل کمک می‌کند که گرمای تابشی مذاب را در خود نگه دارد و دیرتر
که گرمای تابشی مذاب را در خود نگه دارد و دیرتر مذاب سرد شود. پاتیل‌های کوچک معمولا در ندارند و ممکن است به‌جای در از پتوی سرامیکی بر روی آن‌ها استفاده کنند. طرح‌های پاتیل‌های ریخته‌گری. در طراحی پاتیل‌های ریخته‌گری و حمل مذاب‌های فلزی از 4 طرح استفاده می‌شود. - Lip pour : این پاتیل‌ها مانند پارچ دارای لبه‌ای برای ریختن فلزات مذاب هستند. از این لبه‌ی طراحی شده فلزات مذاب خالی می‌شوند - teapot spout : در این پاتیل‌ها، در قسمت پایینی پاتیل، لوله‌ای شبیه دهانه‌ی قوری وجود دارد که فلزات مایع را می‌توان از این
قوری وجود دارد که فلزات مایع را می‌توان از این دهانه خارج کرد و داخل قالب یا ظرف دیگری ریخت. در این پاتیل‌ها به دلیل اینکه فلزات را کف و زیر بر می‌دارد، ناخالصی‌ها که در بالای پاتیل وجود دارد در قالب ریخته نمی‌شود و این موضوع یکی از مزیت‌های این مدل از پاتیل‌ها است. - lip-axis design : در این نوع از پاتیل‌ها نقطه‌ی محوری ظرف تا حد امکان به نوک دهانه‌ی ریختن فلزات نزدیک می‌کنند. بنابراین با چرخاندن پاتیل، نقطه‌ی ریزش واقعی حرکت بسیار کمی دارد. این نوع پاتیل بیشتر در ریختن فلزات مایع استفاده می‌شود که در آن
بیشتر در ریختن فلزات مایع استفاده می‌شود که در آن نیاز به خودکارسازی فرآیند تا حد امکان وجود دارد و اپراتور عملیات ریختن را در فاصله دور کنترل می کند. - Bottom pour : برای پاتیل‌های پایینی، یک میله درپوش در یک سوراخ ضربه‌ای در کف ملاقه قرار می گیرد. برای ریختن فلز، درپوش به صورت عمودی بلند می شود تا فلز از کف ملاقه خارج شود. برای جلوگیری از ریختن میله درپوش دوباره به سوراخ تخلیه وارد می شود. پاتیل‌هایی که از جرثقیل آویزان می‌شوند، دارای ضمانتی هستند که پاتیل را روی شفت نگه می‌دارد که به آن ترنیون
که پاتیل را روی شفت نگه می‌دارد که به آن ترنیون (trunnion) می‌گویند. برای کج کردن پاتیل از گیربکس استفاده می‌شود که معمولا دارای چرخ‌دنده‌ی حلزونی اند زیرا این چرخ دنده‌ها به خود قفل شونده معروفند و برای به حرکت درآوردن چرخ دنده‌ نیاز به گشتاور است و اگر گشتاور برداشته شود، چرخ دنده‌ی حلزونی قفل شده و از ادمه‌ی حرکت و چرخش پاتیل جلوگیری می‌کند. این مکانیزم می‌تواند دستی و با استفاده از یک چرخ بزرگ دستی و یا یک موتور الکتریکی و یا موتور پنوماتیکی کار کند. استفاده از گیربکس برای چرخاندن پاتیل باعث می‌شود از
از گیربکس برای چرخاندن پاتیل باعث می‌شود از یک فاصله‌ی امن پاتیل را کنترل کرد. چرخش با موتور الکتریکی به پاتیل اجازه می‌دهد که با سرعت زیادی بچرخد که این چرخش سریع برای فرآیند کلی ریخته‌گری مفید است. در جایی که پاتیل با گیربکس دستی نصب می شود، نوع گیربکس که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد طرح چرخ‌دنده حلزونی است زیرا در اکثر شرایط عملی و در صورت نگهداری صحیح می تواند به عنوان "خود قفل شونده" در نظر گرفته شود و نیازی به ترمز داخلی ندارد. انواع دیگری از سیستم دنده را نیز می توان استفاده کرد، اما باید به آنها
دنده را نیز می توان استفاده کرد، اما باید به آنها یک سیستم ترمز اضافی تعبیه شود که اگر اپراتور دست خود را از روی چرخ دستی بردارد، بتواند پاتیل را نگه دارد. پاتیل‌های بزرگ بدون دنده هستند و معمولاً با استفاده از جرثقیل مخصوص دو وینچی ریخته می‌شوند، جایی که وینچ اصلی پاتیل را حمل می‌کند در حالی که وینچ دوم یک گیره را در پایین پاتیل درگیر می‌کند. با بالا بردن وینچ دوم پاتیل را روی شاخه های آن می چرخانیم. پاتیل‌ها اغلب برای اهداف خاصی مانند افزودن آلیاژ به فلز مذاب طراحی می شوند. پاتیل‌ها همچنین ممکن است دارای
طراحی می شوند. پاتیل‌ها همچنین ممکن است دارای شاخه‌های متخلخلی باشند که در پایه قرار داده شده‌اند، بنابراین گازهای بی‌اثر می‌توانند از طریق پاتیل حباب زده شوند تا روش‌های آلیاژی یا عملیات فلزی را بهبود بخشند. جستارهای وابسته. بوته آهنگری متالوژی آهن عیوب ریخته‌گری چدن منابع. 1- Pearce, Jacqui (2016-05-03). "Down at the old Ship and Ball — taverns, trade and daily life in the London Borough of Southwark" 2- کتاب فولادسازی(متالوژی تهیه‌ی فولاد در کوره‌های قوس الکتریکی و پاتیلی) - مسعود بینش(1392) 3- کتاب
قوس الکتریکی و پاتیلی) - مسعود بینش(1392) 3- کتاب اصول و طراحی کوره‌های صنعتی - پیتر مولینگر - ترجمه‌ی حسن عبدالله پور 4- M. Altmayer, Léon Guillet (1925). "Métallurgie du cuivre et alliages de cuivre(2022)"
سازمان بورس و اوراق بهادار، یک مؤسسه عمومی غیردولتی دارای شخصیت حقوقی و مالی مستقل است که از محل کارمزدهای دریافتی و سهمی از حق‌پذیرش شرکت‌ها در بورس‌ها و دیگر درآمدها اداره می‌شود. منابع لازم برای آغاز فعالیت و راه‌اندازی این سازمان (در سال ۱۳۸۴) از محل وجوه امانی «شورای بورس (سابق)» نزد «سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران (سابق)» تأمین شد. تاریخچه. پیش از تأسیس سازمان بورس و اوراق بهادار (در سال ۱۳۸۴)، «سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران (سابق)»، هم‌زمان، عهده‌دار نظارت و عملیات بازار اوراق
هم‌زمان، عهده‌دار نظارت و عملیات بازار اوراق بهادار ایران بود؛ ولی، با تصویب قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران توسط مجلس شورای اسلامی (۱ آذر ۱۳۸۴) عملیات اجرایی بورس‌ها به بورس اوراق بهادار تهران، فرابورس ایران، بورس کالای ایران و بورس انرژی ایران (همگی در قالب شرکت سهامی عام) و مسئولیت نظارت بر این بورس‌ها، نهادهای مالی و اوراق بهادار به شورای عالی بورس و اوراق بهادار و سازمان بورس و اوراق بهادار واگذار شد. ریاست سازمان بورس و اوراق بهادار از ابتدای تأسیس بر عهده علی صالح‌آبادی بود و در ۲۵ آذر
تأسیس بر عهده علی صالح‌آبادی بود و در ۲۵ آذر ۱۳۹۳، محمد فطانت‌فرد عهده‌دار این وظیفه شد. پس از استعفای محمد فطانت‌فرد، در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۵ شاپور محمدی ریاست این سازمان را بر عهده گرفت. پس از استعفای شاپور محمدی، حسن قالیباف اصل رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار ایران از ۲۳ فروردین ۱۳۹۹ تا ۳۰ دی ۱۳۹۹ بود که از سمت خود استعفا کرد. ساختمان جدید سازمان بورس اوراق بهادر با هزینه بیش از ۲ هزار میلیارد در سال ۱۳۹۸ پس از ۱۰ سال بهره‌برداری شد. بعد از استعفای قالیباف اصل محمدعلی دهقان دهنوی از ۷ بهمن ۱۳۹۹ تا ۲۱ مهر
اصل محمدعلی دهقان دهنوی از ۷ بهمن ۱۳۹۹ تا ۲۱ مهر ۱۴۰۰ رئیس این سازمان بود. پس از اتمام دوره ۵ ساله اعضای هیئت مدیره سازمان بورس و انتخاب اعضای جدید آن، در تاریخ ۲۱ مهر ۱۴۰۰ مجید عشقی به عنوان رئیس این سازمان انتخاب شد. عشقی در ۱۷ شهریور ۱۴۰۳ از ریاست سازمان استعفا کرد و استعفای وی پذیرفته شد. در ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ حجت‌الله صیدی به‌عنوان رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار انتخاب شد.
مسابقه برنامه‌نویسی بیان یک رویداد سالانه می‌باشد که به صورت بین‌المللی برگزار می‌شود. انتخاب و استفاده از زبان برنامه‌نویسی در این مسابقه آزاد بوده و همچنین شرکت در این مسابقه به صورت انفرادی است. این مسابقه به دو بخش دانش‌آموزی و آزاد تقسیم می‌شود و اولین دوره آن در پاییز سال ۱۳۹۰ برگزار گردید. زبان برنامه نویسی. با اینکه سبک برگزاری مسابقهٔ برنامه‌نویسی بیان بی شباهت به مسابقه‌های ای‌سی‌ام نمی‌باشد، اما شکل ارسال پاسخ سؤال‌ها متفاوت می‌باشد. در این روش شرکت کنندگان پس از آنکه کد جواب سؤال مورد نظر را
شرکت کنندگان پس از آنکه کد جواب سؤال مورد نظر را آماده کردند، یک ورودی مخصوص خودشان را از سایت مسابقه دانلود می‌کنند، آن را به برنامهٔ خود می‌دهند و خروجی تولید شده را در سایت آپلود می‌نمایند. بنابراین تنها ملاک قضاوت برای درستی راه حل، خروجی تولید شده می‌باشد و کد مسابقه اگرچه برای بررسی تقلب از شرکت کنندگان گرفته می‌شود، اما مورد قضاوت قرار نمی‌گیرد. این سبک برگزاری مسابقه باعث می‌شود شرکت کنندگان در استفاده از هر زبان و تکنولوژی برنامه‌نویسی مختار باشند. گاهی ممکن است یک سؤال را بتوان با استفاده از
گاهی ممکن است یک سؤال را بتوان با استفاده از اسکریپت‌هایی در نرم‌افزار متلب حل نمود. مسابقه بیان ۱۳۹۰. اولین دورهٔ مسابقات برنامه نویسی بیان، با شرکت بیش از هزار نفر از برنامه نویسان ابرانی در پاییز ۱۳۹۰ برگزار گردید. این مسابقه دو بخش مستقل آزاد و دانش آموزی داشت. مرحلهٔ نهایی این دوره به صورت حضوری و در تاریخ ۱۶ آبان سال ۱۳۹۰ برگزار گردید. مسابقه بیان ۱۳۹۱. در این مسابقه، ۱۷۲۸ برنامه‌نویس ایرانی و ۳۱۸۲ برنامه‌نویس خارجی از ۵۴ کشور جهان شرکت داشتند که از این تعداد ۶۰ نفر به مرحله نهایی راه یافتند. از
از این تعداد ۶۰ نفر به مرحله نهایی راه یافتند. از ویژگی‌های شاخص این رویداد علمی، استقبال قابل توجه شرکت کنندگان خارجی از این مسابقه بود که بسیاری از آنان نیز برگزیدگان المپیادهای جهانی و مسابقات بین‌المللی بودند. در میان برنامه نویسان خارجی بیشترین امتیاز در مرحله آنلاین به ماکاتو سوجیما (Makoto Soejima) از ژاپن و گنادی کورتکویچ (Gennady Korotkevich) از بلاروس تعلق گرفت، ماکاتو یکی از پرافتخارترین برنامه نویسان ژاپنی و گنادی دارنده ۶ مدال طلای المپیاد جهانی کامپیوتر و نفر اول رنکینگ جهانی «تاپ کدر» و
جهانی کامپیوتر و نفر اول رنکینگ جهانی «تاپ کدر» و «کدفرسز» است. سید حامد ولی زاده و سعید ایلچی نیز در میان برنامه نویسان ایرانی بیشترین امتیاز را کسب کردند که هر دو نفر دارنده مدال طلای المپیاد جهانی کامپیوتر هستند. شرکت کنندگان ایرانی این مسابقه از دانشجویان ۳۴۳ دانشگاه و دانش آموزان ۱۷۸ مدرسه از ۳۱ استان کشور بودند که در میان دانشگاه‌ها، بیشترین شرکت کنندگان به ترتیب از دانشگاه‌های صنعتی شریف، امیرکبیر، تهران، شهید بهشتی و علم و صنعت بودند. همچنین از ۵۴ کشوری که برنامه نویسان آن‌ها در مسابقه بیان شرکت
کشوری که برنامه نویسان آن‌ها در مسابقه بیان شرکت کرده‌اند، ۲۴ کشور آسیایی، ۲۱ کشور اروپایی، ۶ کشور از قاره آمریکا، ۲ کشور از آفریقا و ۱ کشور از اقیانوسیه هستند. انتخاب زبان برنامه‌نویسی در این مسابقه انفرادی آزاد بود و سوال‌های علمی این مسابقات توسط برنامه نویسان شرکت بیان که خود از برگزیدگان مسابقات جهانی برنامه‌نویسی و مدال آوران المپیاد جهانی کامپیوتر و ریاضی هستند، طراحی شده بود. مرحله نهایی این دوره از مسابقات ۲۶ الی ۲۹ بهمن به صورت حضوری در تهران برگزار شد. در مرحله نهایی و حضوری این دوره مسابقات
شد. در مرحله نهایی و حضوری این دوره مسابقات Pisun Shih از تایوان و Mikhail Kever و Egor Kulikov هر دو از روسیه به عنوان برندگان این دوره از مسابقات معرفی شدند و از سهیل احسانی، علی فیوج نوملی و سید حامد ولی زاده به عنوان شرکت‌کنندگان داخلی برتر تقدیر شد. مسابقه بیان ۱۳۹۴. سومین دوره مسابقات بین‌المللی برنامه‌نویسی بیان با رقابت نخبگانی از یکصد کشور جهان برگزار شد. روز دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ از برگزیدگان این رقابت تقدیر به عمل آمد. در نهایت سرگئي كاپون از روسيه، علي حقاني از ايران، نيكلا جكيج از سوئيس،
روسيه، علي حقاني از ايران، نيكلا جكيج از سوئيس، آدريان بودا از روماني و پيمان جبارزاده از ايران به ترتيب رتبه هاي اول تا پنجم سومين دوره مسابقات برنامه نويسي بيان را كسب كردند. در این دوره از مسابقات افراد زیادی از کشور ایران دیده شدند، در دوره های مقدماتی این مسابقات در سال های ۱۳۹۲ یک ایرانی بنام مهرداد غریبی در مراحل مقدماتی با اختلاف بالایی مقام اول را کسب کرد،‌ اما هیچ گاه در مسابقات فینال دیده نشد و صحبت از دیده نشدن وی نیز در هیچ رسانه خبری کشور شنیده نشد.
میلابی آثار قائم یا مایل بارش متصل به سطح زیرین ابر است که به سطح زمین نمی‌رسد. این اصطلاح اکثراً همراه با ابرهای پرساکومه‌ای و فرازکومه‌ای و فرازپوشنی و باراپوشنی و پوشن‌کومه‌ای و کومه‌ای و کومه‌ای‌بارا می‌آید.
در دانش جغرافیا، جزیرهٔ دیواره‌ای یا جزیرهٔ سدی به جزیرهٔ ساحلی ماسه‌ای باریک و کشیده‌ای موازی با ساحل که دارای تل‌ماسه و پوشش گیاهی است، گفته می‌شود. درازترین و عریض‌ترین جزیره سدی جهان جزیره پادره در تگزاس است.
محوطۀ حصاربندی‌شده‌ای در کنار اصطبل سرپوشیده که برای گردش روزانۀ دام‌ها در بهار و تابستان احداث می‌شود را بَهاربَند می‌گویند. در سده ۱۹ میلادی بهاربندها محوطه‌ای به مساحت حدود ۴،۰۰۰ مترمربع (یا یک جزیب) یا بیشتر داشتند که در دوران مدرن این مساحت کاهش یافت.
پژوهشگاه صنعت نفت، مؤسسه پژوهشی ایرانی است، که به‌عنوان بزرگترین مرکز پژوهشی در زمینه صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در ایران فعالیت می‌کند. این پژوهشگاه در سال ۱۳۳۸ توسط شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد و اکنون به عنوان یکی از سازمان‌های وابسته به وزارت نفت ایران فعالیت می‌نماید. هم‌اکنون عظیم کلانتری اصل ریاست پژوهشگاه صنعت نفت را برعهده دارد. این پژوهشگاه فناوری‌های گوناگونی را در سه حوزه بالادستی نفت‌وگاز، پایین‌دستی نفت‌وگاز، انرژی و محیط زیست توسعه داده‌است. برخی از مهمترین فناوری‌های توسعه‌یافته توسط پژوهشگاه
از مهمترین فناوری‌های توسعه‌یافته توسط پژوهشگاه صنعت نفت عبارتند از: تاریخچه. پژوهشگاه صنعت نفت در سال ۱۳۳۸ با نام «اداره توسعه و تحقیقات شرکت ملی نفت ایران» تأسیس شد. هدف اولیه این سازمان، تحقیق و پژوهش در زمینه کاربرد مواد نفتی بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، نام این سازمان نیز به «مرکز پژوهش و خدمات علمی» تغییر یافت. بر پایه موافقتنامه اصولی سال ۱۳۶۸ شورای گسترش وزارت فرهنگ و آموزش عالی، به عنوان «پژوهشگاه صنعت نفت» با هدف انجام پژوهش‌های بنیادی، کاربردی و توسعه‌ای، نامیده شد. راهبرد پژوهشگاه صنعت نفت،
و توسعه‌ای، نامیده شد. راهبرد پژوهشگاه صنعت نفت، ایجاد ارزش افزوده از راه تولید و تجاری‌سازی فناوری، با رویکرد اصل انجام پژوهش برای توسعه و داخلی‌سازی فناوری‌های جدید در صنعت نفت است. فعالیت‌های این پژوهشگاه در سه مجموعه پردیس پژوهش و توسعه انجام می‌شود، که شامل: صنایع بالادستی نفت، صنایع پایین‌دستی نفت، انرژی و محیط زیست» می‌باشد. پردیس‌های پژوهش و توسعه. صنایع بالادستی. پردیس پژوهش و توسعه صنایع بالادستی نفت، مهم‌ترین پردیس در مجموعه پژوهشگاه صنعت نفت می‌باشد، که از سه پژوهشکده و دو مرکز توسعه تشکیل
می‌باشد، که از سه پژوهشکده و دو مرکز توسعه تشکیل شده‌است. سه پژوهشکده صنایع بالادستی شامل: پژوهشکده علوم زمین، پژوهشکده مهندسی نفت و پژوهشکده مطالعات مخازن و توسعه میدان‌ها، همچنین دو مرکز توسعه نرم‌افزارهای بالادستی نفت و مرکز فناوری اطلاعات بالادستی نفت می‌باشند. این پردیس با تکیه بر منابع انسانی دانشی، باتجربه و کارآمد و هم‌چنین تجهیزات دستگاهی مدرن و پیشرفته، با رویکرد کار گروهی، سعی دارد با انجام پژوهش‌های بنیادی و کاربردی، مطالعات جامع، انجام خدمات علمی و آزمایشگاهی و مشاوره‏‌های علمی و مدیریتی،
علمی و آزمایشگاهی و مشاوره‏‌های علمی و مدیریتی، نیازهای فناورانه صنعت نفت را در حوزه بالادستی برآورده ساخته و معضلات عملیاتی این حوزه را در کشورمان برطرف کند. صنایع پایین‌دستی. پردیس پژوهش و توسعه صنایع پایین‌دستی نفت، شامل شش پژوهشکده: کاتالیست و نانوفناوری، توسعه فناوری‌های پالایش و فرآورش نفت، توسعه فناوری‌های فرآورش و انتقال گاز، توسعه فناوری‌های شیمیایی، پلیمری و پتروشیمی، توسعه فرایند و فناوری تجهیزات، هم‌چنین مرکز پژوهش و توسعه فناوری‌های نفت کرمانشاه است. کلیه فرآوردهای نفتی در شاخه علم مواد شیمی
است. کلیه فرآوردهای نفتی در شاخه علم مواد شیمی در مترولوژی علمی CCQM شناخته میشود . انرژی و محیط زیست. پردیس پژوهش و توسعه انرژی و محیط زیست، شامل سه پژوهشکده محیط زیست و بیوتکنولوژی، حفاظت صنعتی و توسعه و بهینه‌سازی فناوری‌های انرژی و گروه پژوهشی تجزیه و ارزیابی مواد است که با اجرای طرح‌های پژوهشی و توسعه ای، در مسیر کسب و بومی‏‌سازی دانش فنی برای صنعت نفت و نیز رفع معضلات صنعتی در حوزه‏‌های انرژی، حفاظت صنعتی، محیط زیست و بیوتکنولوژی گام برمی‌دارد. هم‌اکنون نیز این پردیس تبدیل جزیره سیری به یک جزیره سبز
نیز این پردیس تبدیل جزیره سیری به یک جزیره سبز را بر عهده گرفته و در منطقه عسلویه نیز اجرای پروژه تعیین مقدار آلاینده‌ها و مدل سازی هوای منطقه را عهده‌دار است. نیروی انسانی. در حال حاضر پژوهشگاه صنعت نفت از ۷۵۵ نیروی انسانی متخصص برخوردار است، که شامل ۹۵ دکتر، ۳۳۹ کارشناس ارشد، ۱۲۷ کارشناس، و بقیه نیروهای تکنسین و پشتیبانی می‌باشند. از کل کارکنان حدود ۷۰٪ دارای سمت‌های پژوهشی می‌باشند. از این میان تعداد ۲۰۰ نفر توانسته‌اند به عضویت هیئت علمی پژوهشگاه در آیند. کتابخانه تخصصی پژوهشگاه. کتابخانه تخصصی
در آیند. کتابخانه تخصصی پژوهشگاه. کتابخانه تخصصی پژوهشگاه صنعت نفت در سال 1338 همزمان با تاسیس پژوهشگاه صنعت نفت در حوزه های نفت و گاز، پتروشیمی، شیمی، مهندسی شیمی و سایر موضوعات فنی و مهندسی مرتبط تاسیس شد. منابع کتابخانه. منابع این کتابخانه شامل کتاب، نشریات، گزارش، مقالات، استانداردها، پایان نامه، نرم افزار، دیسک فشرده در دو زبان انگلیسی و فارسی عرضه میگردد. با راه اندازی کتابخانه دیجیتال، امکان دسترسی به منابع علمی الکترونیکی تمام متن برای پژوهشگران پژوهشگاه صنعت نفت فراهم شده است. کلیه منابع اطلاعاتی
صنعت نفت فراهم شده است. کلیه منابع اطلاعاتی اعم از چاپی و الکترونیکی موجود در کتابخانه در قالب 14 پایگاه اطلاعاتی بر روی نرم افزار جامع کتابخانه منطبق با روش های استاندارد سازماندهی شده است و از طریق فبلدهای اطلاعاتی قابل بازیابی است. خدمات کتابخانه. خدمات مرجع: خدمات مشاوره و جستجوی اطلاعات از پایگاه اطلاعاتی کتابشناختی و دیجیتال کتابخانه و سایر کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی داخل کشور و ارائه نتایج کاوش به پژوهشگران به روش حضوری ارائه میگردد. خدمات دیجیتال. کلیه منابع اطلاعاتی دیجیتالی موجود در کتابخانه
کلیه منابع اطلاعاتی دیجیتالی موجود در کتابخانه پژوهشگاه شامل کتب الکترونیکی، مقالات، مجلات آنلاین و استانداردها در کتابخانه دیجیتال سازماندهی شده است و از طریق سیستم نرم افزاری و شبکه رایانه ای پژوهشگاه بدون محدودیت زمانی و مکانی در دسترس عموم پژوهشگران و متقاضیان از هر ایستگاه شبکه قرار میگیرد. خدمات امانت. کلیه منابع اطلاعاتی چاپی و دیجیتال موجود در آرشیو کتابخانه شامل کتاب، مجله، مقاله، گزارش، پروژه و استاندارد براساس آیین نامه و مقررات به کلیه اعضای کتابخانه اعم از پژوهشگران پژوهشگاه و کتابخانه ها و
اعم از پژوهشگران پژوهشگاه و کتابخانه ها و سایر مراکز اطلاع رسانی دارای تفاهم نامه همکاری امانت داده میشود. بدیهی است جست و جو و تقاضای موارد امانی توسط کلیه ی متقاضیان از طریق غیر حضوری و سیستم نرم افزار تحت شبکه امانت کتابخانه از راه دور صورت میگیرد و بلافاصله به تقاضای ارسال شده از متقاضی در سیستم امانت پاسخ داده میشود و منبع اطلاعاتی توسط رابط کتابخانه به محل کار متقاضی تحویل داده میشود. چنانچه منابع اطلاعاتی از سوی سایر کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی تقاضا شده باشد براساس تفاهم نامه های همکاری انجام
تقاضا شده باشد براساس تفاهم نامه های همکاری انجام میشود. خدمات دسترسی به اینترنت. تمامی پژوهشگران، دانشجویان و کارشناسان پژوهشگاه و سایر سازمانها و شرکتهای صنعت نفت، مراکز تحقیقاتی و شرکتهای خصوصی مراجعه کننده به کتابخانه پژوهشگاه براساس ضوابط و مقررات مندرج در آیین نامه در محل کتابخانه میتوانند از ایستگاه های کاری متصل به اینترنت و خدمات جستجو و دریافت اطلاعات از سایر کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی استفاده کنند. این خدمات به صورت رایگان و براساس نیاز متقاضیان ارائه میشود. مطالعه و ارائه خدمات در محل