payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نو این کشور قدرت دفاعی خود را به‌طور کامل از دست داده بود. در اروپا نیز در هشتم سپتامبر ایتالیا تسلیم بدون قید و شرط نیروهای متفقین شده بود. همچنین حمله به آلمان توسط شوروی بیش از پیش شدت گرفته بود. این شرایط ایجاب می‌کرد که تصمیمات جدیدی در مورد سیاست‌های جنگی و مسائل پس از جنگ اتخاذ گردد. این کنفرانس به دنبال و در ادامهٔ نشستی بود که در اواخر ماه اکتبر با شرکت وزیران امورخارجه سه کشور روسیه، آمریکا و انگلستان در مسکو برگزار شد. موارد مورد توافق. به‌طور عمده در این کنفراس بر سر موضوعات زیر توافق صورت
عمده در این کنفراس بر سر موضوعات زیر توافق صورت گرفته و به امضاء رسید:
ولترز کلوور شرکت هلندی خدمات اطلاع‌رسانی جهانی، چاپ و انتشارات است. این شرکت ارائه‌دهنده محصولات و خدمات انتشاراتی تخصصی در حوزه‌های بهداشتی، مالیاتی، حسابداری، شرکت‌ها، خدمات مالی، سازمان‌های قانونی و نظارتی می‌باشد. شرکت ولترز کلوور در سال ۲۰۱۱ درآمدی معادل ۳٫۴ میلیارد یورو، داشته است. تعداد کارکنان این شرکت، بیش از ۱۸،۰۰۰ نفر در سراسر جهان می‌باشد. ولترز کلوور دارای عملیات در سراسر اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، اقیانوسیه و آمریکای لاتین است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آلفن آن درین، هلند قرار دارد و بخشی از
در شهر آلفن آن درین، هلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست آمستردام معامله می‌شود.
جزایر ماریانا در مجموع ۱۰۰۷ کیلومتر مربع مساحت دارند. این جزایر از دو واحد اداری، گوام و جزایر ماریانای شمالی (از جمله جزایر سایپَن، تینیان و روتا) تشکیل شده‌است. جزایر ماریانا یک مجمع‌الجزایر هلالی است که صخره‌های پانزده کوه آتشفشانی عمدتاً خاموش در غرب اقیانوس آرام را تشکیل می‌دهند. این جزایر در جنوب شرقی ژاپن، غرب و جنوب غربی هاوایی، شمال گینهٔ نو و در شرق فیلیپین قرار دارند و مرز شرقی فیلیپین را محدود می‌کنند. مجمع‌الجزایر ماریانا مشتمل بر ۱۶ جزیره و مساحت کل ۴۵۷ کیلومتر مربع در فاصلهٔ ۲۵۰۰کیلومتری شرق
کل ۴۵۷ کیلومتر مربع در فاصلهٔ ۲۵۰۰کیلومتری شرق مجمع‌الجزایر فیلیپین و ۳۲۰۰ کیلومتری جنوب ژاپن واقع شده‌است؛ این جزایر در قرن یازدهم میلادی توسط پرتغالی‌ها کشف و بعد از آن به اسپانیایی‌ها فروخته شد. اسپانیائی‌ها در سال ۱۸۹۹ میلادی، آنها را به آلمان فروختند و مالکیت آلمان‌ها، تا سال ۱۹۱۴، ادامه یافت؛ در این سال امپراتوری ژاپن، با یک حملهٔ نظامی، این جزایر را متصرف شد. آمریکایی‌ها در سال ۱۹۴۴، طی نبردهای خونینی، ژاپنی‌ها را از این جزایر بیرون راندند و تا سال ۱۹۷۰ بر آن حاکم بودند.
مهاجران احیای زمین بایر مانچوکوئو به مهاجران ژاپنی گفته می‌شود که بعد از حادثه موکدن (۱۹۳۱) تا جنگ اقیانوس آرام (اواخر ۱۹۴۱) به سه منطقهٔ منچوری، مغولستان داخلی و شمال چین توسط دولت ژاپن مهاجرت داده شدند. مهاجرت چشم‌گیر ژاپنیان به این مناطق پس از حادثه موکدن در سال ۱۹۳۱ آغاز شد. در سال ۱۹۳۶ کابینهٔ هیروتا کوکی نخست وزیر وقت طرحی بیست ساله را تصویب کرد که بر اساس آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶ ، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان مهاجر به این مناطق اعزام می‍شدند و قرار بود یک میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر
میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر شود. در سال ۱۹۳۶ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر خانوادهٔ ژاپنی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر دیگر در این مناطق اسکان داده شدند. این مهاجرت در زمانی که ارتش سلطنتی ژاپن، برتری هوایی و دریایی خود را در دریای زرد از دست داد متوقف شد.
یتیمان ژاپنی در چین یا ژاپنیان جامانده در چین به ژاپنیانی گفته می‌شود که در اواخر جنگ جهانی دوم و پس از حمله شوروی و شکست و فرار ارتش کانتوگون از چین، موفق به ترک این کشور نشده و در چین باقی ماندند. زمینه. مهاجرت دادن ژاپنیان به سه منطقهٔ منچوری، مغولستان داخلی و چین شمالی توسط دولت ژاپن پس از حادثه موکدن (۱۹۳۱) آغاز شد و تقریباً تا جنگ اقیانوس آرام (اواخر ۱۹۴۱) ادامه داشت. در سال ۱۹۳۶ کابینهٔ هیروتا کوکی نخست‌وزیر وقت طرحی بیست ساله را تصویب کرد که بر اساس آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان
آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان مهاجر به این مناطق اعزام می‍شدند و قرار بود یک میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر شود. در سال ۱۹۳۶ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر خانوادهٔ ژاپنی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر دیگر در این مناطق اسکان داده شدند. این مهاجرت در زمانی که ارتش سلطنتی ژاپن، برتری هوایی و دریایی خود را در دریای زرد از دست داد متوقف شد. حمله شوروی به چین. با وجود اینکه اتحاد جماهیر شوروی یک پیمان بی‌طرفی با ژاپن به امضاء رسانده بود در ماه اوت سال ۱۹۴۵، در پایان جنگ جهانی
بود در ماه اوت سال ۱۹۴۵، در پایان جنگ جهانی دوم، به‌طور یک جانبه لغو یک طرفه این قرار دارد را اعلام کرد و بلافاصله در روز ۹ اوت، حمله به بخش شمال شرقی چین مانچوکوئو را آغاز کرد. ارتش چون پیش‌بینی چنین حمله‌ای را کرده بود، وسایل نقلیه اتومبیل، کامیون و قطار را برای فرار تهیه کرده بود و در طول شب با این وسایل خانواده‌های نظامیان توانستند از منطقهٔ حمله خارج شوند. اما روز بعد برای خانواده‌های معمولی که امکان استفاده از هیچ‌گونه وسایل نقلیه را نداشتند، تنها راه فرار از منچوری پای پیاده بود. در نزدیکی مرز از
فرار از منچوری پای پیاده بود. در نزدیکی مرز از بین این افراد، مردان بزرگسال به فرمان ارتش ژاپن برای مقابله با حمله شوروی به جبهه فرستاده شدند و بدین ترتیب به‌طور طبیعی زنان، افراد مسن و کودکان قادر به فرار نشده و در چین باقی ماندند. کودکان باقی‌مانده. تعداد بسیاری از این باقی ماندگان را کودکان خانواده‌های ژاپنی تشکیل می‌دهند. با توجه به آمار دولت چین، در حدود ۲۸۰۰ کودکان ژاپنی پس از فرار والدینشان پس از جنگ در چین باقی‌مانده بودند، ۹۰ درصد از این تعداد در مغولستان و شمال شرقی چین (سپس مانچوکوئو) ساکن
در مغولستان و شمال شرقی چین (سپس مانچوکوئو) ساکن بودند. این کودکان توسط خانواده‌های روستایی چینی به فرزندی پذیرفته شدند. در سال ۱۹۸۰، یتیمان بازگشت به ژاپن را آغاز کردند، با این حال، آن‌ها در ژاپن با تبعیض به دلیل عدم مهارت در استفاده از زبان ژاپنی مواجه شدند، همچین مشکلاتی دیگری نیز در ارتباط با حفظ شغل ثابت پیدا کردند. در ماه اوت سال ۲۰۰۴، با توجه به ارقام از وزارت کار ژاپن مقرر شد که ۲۴۷۶ یتیم ماهانه ۳۰٬۰۰۰–۲۰٬۰۰۰ ین ماهانه از دولت ژاپن دریافت کنند. در سال ۲۰۰۴، ۶۱۲ یتیم در دادگاه طرح دعوی در برابر دولت
۲۰۰۴، ۶۱۲ یتیم در دادگاه طرح دعوی در برابر دولت ژاپن کردند و ادعا می‌کنند که این مسؤولیت دولت ژاپن است که آن‌ها در چین جا گذاشته شدند؛ و هر شاکی خواستار دریافت ۳۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ین خسارت شد. زنان باقیمانده در چین. به غیر از کودکان تعداد زیادی از زنان ژاپنی نیز در چین باقی ماندند. به این زنان (زانریو فوجین) گفته می‌شود. بیشتر آن‌ها به ازدواج مردان چینی درآمدند. کودکانی که از این ازدواج به وجود آمده است تبعه ژاپن شناخته نمی‌شوند. به این کودکان حق بازگشت به ژاپن به علت داشتن پدر غیرژاپنی و متولد شدن در کشور چین داده
داشتن پدر غیرژاپنی و متولد شدن در کشور چین داده نمی‌شود.
بنیان گذار هنر تئاتر نجف آباد در سال ۱۳۱۹ هجری شمسی در نجف آباد اصفهان دیده به جهان گشود. در حین اشتغال به خیاطی به خاطر استعداد و علاقه فراوان به تئاتر در این رشته هنری مشغول به تحصیل شد. مدتی نزد استاد فرهمند به آموختن تئاتر پرداخت و با همکاری ایشان نمایش‌هایی همچون((حاج عبدالغفار به کره مریخ می‌رود))و((کنیز یا عشق امین عبدالله)) را بر روی صحنه برد. بعد از انقلاب به سازمان صدا و سیما دعوت شد و ۲۵ سال در تلویزیون به عنوان کارگردان و بازیگر مشغول به کار شد وی در ۲۳ تیرماه ۹۱ به دلیل ایست قلبی دار فانی را
بوسکالیس شرکت ساخت‌وساز هلندی است، که دفتر مرکزی آن در شهر پیپتدرخت، هلند قرار دارد. شرکت بوسکالیس یا رویال بوسکالیس یکی از بزرگترین شرکت‌ها در زمینه احداث، تعمیر و نگهداری زیرساخت‌ها و سازه‌های دریایی در جهان به‌شمار می‌آید. این شرکت همچنین دارای بزرگترین ناوگان لایروبی در سطح بین‌المللی می‌باشد. شرکت بوسکالیس در سال ۱۹۱۰ تحت نام شرکت "بوس اند کالیس"، توسط چند خانواده هلندی تأسیس شد. بخشی از سهام شرکت رویال بوسکالیس در بازار بورس اوراق بهادار یورونکست آمستردام معامله می‌شود و جزئی از شاخص آای‌اکس هلند
معامله می‌شود و جزئی از شاخص آای‌اکس هلند می‌باشد.
هانوماگ که علامت اختصاری عبارت می‌باشد. هانوماگ یک تولید کننده لوکوموتیوهای بخار و تراکتور و ماشین آلات سنگین و خودروهای نظامی در هانوفر آلمان بود. هانوماگ شهرت بین‌المللی اولیه خود را قبل از جنگ جهانی اول با ارائه فراوان و تولید انبوه لوکوموتیوهای بخار برای فنلاند، رومانی و بلغارستان بدست آورد. در سال ۱۹۲۵ خط تولید اتومبیل هانوماگ راه اندازی گردید. در سال ۱۹۳۳ کار تولید ماشین آلات ماشین‌آلات سنگین عمرانی را آغاز نمود، از سال ۱۹۸۹ هانوماگ تبدیل به بخشی از شرکت کوماتسو شده‌است و اکنون بخشی از این شرکت
از شرکت کوماتسو شده‌است و اکنون بخشی از این شرکت می‌باشد. قدمت. قدمت این کمپانی به سال ۱۸۳۵ برمی گردد وقتی که گئورگ اگستورف در لیندن در نزدیکی هانوفر یک تولیدی بنام Eisen-Giesserey und Maschinenfabrik تأسیس کرد که هدف آن تولید موتوهای کوچک بخار بود. آن‌ها به زودی ساخت ماشین آلات کشاورزی را شروع کردند و در سال ۱۸۴۶ اولین لوکوموتیو راه آهن خود را برای راه آهن سلطنتی دولتی هانوفر تولید کردند. لوکوموتیوها. تولید لوکوموتیوهای بخار هانوماگ بین سال‌های 1846 و 1931 صورت میگرفت. که تولید قطارها به شرکت هنشل فروخته
صورت میگرفت. که تولید قطارها به شرکت هنشل فروخته شد. خودروهای نظامی. در سال 1934 هانوماک بخشی از صنایع فولاد متحده آلمان گردید.
اپیرام شرکت فولاد لوکزامبورگی است، که دارای عملیات در کشورهای برزیل، بلژیک و فرانسه بوده و تمرکز اصلی آن بر تولید و ارائه فولاد ضدزنگ معطوف می‌باشد. این شرکت تا پیش از سال ۲۰۱۱ به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت آرسلور میتال محسوب می‌شد و در ابتدای سال ۲۰۱۱ از شرکت آرسلور میتال جدا شد و به‌عنوان یک شرکت مستقل ثبت گردید. شرکت اپیرام در سال ۲۰۰۹ در حدود ۲۷٪ از کل بازار فروش فولاد ضدزنگ جهان را به خود اختصاص داده بود. بخشی از سهام شرکت اپیرام در بازارهای بورس یورونکست آمستردام و بورس لوکزامبورگ معامله می‌شود.
کوریو شرکت هلندی سرمایه‌گذاری املاک است، که دارای تعداد زیادی فروشگاه و مرکز خرید در کشورهای هلند، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، آلمان و ترکیه می‌باشد، که ارزش آنها بالغ بر ۷ میلیارد یورو برآورد شده است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اوترخت، هلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس یورونکست پاریس و یورونکست آمستردام معامله می‌شود.
پس از جنگ قلعه طبرسی و شورش بابیان زنجان شورشی دیگر در شهر نیریز فارس درگرفت. درگیری نیریز توسط سید یحیی دارابی ملقب به «وحید»، از روحانیون برجسته محلی که به آئین بابی درآمده بود رهبری شد. سید یحیی دارابی فرزند سید جعفر کشفی بود و مانند پدر به دربار قاجار وابسته بود. محمد شاه و میرزا آغاسی از وی خواسته بودند که در مورد دعاوی باب تحقیق کند. او بعد از سه دیدار با باب در شیراز در به وی ایمان آورد و زان پس، شروع به سفرهای گسترده‌ای برای ترویج آئین بابی نمود. او برای اعلان ایمان به پدر به بروجرد سفر کرد و پس از
برای اعلان ایمان به پدر به بروجرد سفر کرد و پس از آن به اصفهان، اردستان و تهران رفت و در تهران مدتی نزد میرزا حسینعلی (بهاءالله) اقامت داشت. او همچنین به خراسان و قزوین، شیراز و یزد سفر کرد. در زمستان ۱۸۴۷–۱۸۴۸ (۱۲۶۴ ه‍.ق) بار دیگر توانست با باب که به ماکو تبعید شده بود دیدار کند. در یزد وی موفق شد تعدادی از بزرگان و علماء را به آیین جدید درآورد. این اقدامات منجر به مخالفت بعضی علماء و حاکم وقت یزد، آقا خان ایروانی شد. وحید یزد را به مقصد اصطهبانات و بوانات ترک کرد و شماری از سکنه آنجا را به آئین جدید
ترک کرد و شماری از سکنه آنجا را به آئین جدید درآورد. وی در اواخر ماه مه ۱۸۵۰ وارد نیریز شد. گفته می‌شود بسیاری از ساکنین نیریز برای استقبال از وحید به اصطهبانات رفته بودند. مدت کمی پس از ورود او به نیریز، ترویج آئین بابی توسط او که منجر به ایمان آوردن شمار زیادی از مردم شد. مخالفت‌هایی برانگیخت و بر تنش‌های موجود در شهر افزود. حاج زین العابدین خان، فرمانده محلی، سعی داشت تا با توسل به زور و خشونت تنش‌ها را حلّ و فصل کند. وی بیش از ۱۰۰۰ نفر نیروی شبه نظامی را بسیج کرد تا جلوی وحید و پیروانش را بگیرد. در
را بسیج کرد تا جلوی وحید و پیروانش را بگیرد. در نتیجه شهر به دو دسته تقسیم شد. در یک سو فرمانده و نیروهایش قرار داشتند که محلهٔ بازار را تحت تصرف داشتند و در سمت دیگر وحید و بابی‌ها. جنگی مسلّحانه بین بابیان و نیروهای منطقه‌ای آغاز شد. همانند درگیری زنجان و طبرسی، شور و حرارت بابیان در ابتدا باعث غلبه‌شان بر نیروهای مسلح اعزامی شد و آن‌ها را قادر ساخت به رهبری سید یحیی دارابی در برابر جمعیتی چند برابر جمعیت خودشان مقتدرانه بجنگند. در نهایت اما محاصره کنندگان با نیرنگ و اعلام آتش‌بس دروغین بر بابیان پیروز
با نیرنگ و اعلام آتش‌بس دروغین بر بابیان پیروز شدند. این نبرد که کمتر از یک ماه (۲۷ مه-۲۱ ژوئن ۱۸۵۰) به طول انجامید با شکنجه و کشتار بازماندگان بابی و قتل سید یحیی دارابی به اتمام رسید. ادوارد براون در این خصوص می‌نویسد: در تابستان ۱۸۵۰ میلادی در حالیکه محاصره زنجان در حال پیشرفت بود، شورش (قیام) بابی دیگری در نیریز در جنوب ایران روی داد. دولت تصمیم گرفته بود که جنبش بابی را ریشه کن کند. باب که اکنون محکوم به بیش از سه سال حبس شدید در ماکو و قلعه چهریق شده بود، عملاً نمی‌توانست به‌طور مستقیم مسئول گرایش به
عملاً نمی‌توانست به‌طور مستقیم مسئول گرایش به مقاومت مسلحانه احتمالی توسط پیروانش در نظر گرفته شود. با این وجود دولت او را سرچشمه آن تعالیمی می‌دانست که کل امپراتوری ایران را دچار تشنج کرده بود و تصمیم به مرگ او گرفت. درست در روز کشته‌شدن باب قیام نیریز و چندین هفته بعد درگیری زنجان با سرکوب شدند.
نبرد انی‌وتک نبردی بود در جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم که از ۱۷ تا ۲۳ فوریهٔ ۱۹۴۴ میلادی در انی‌وتک در جزایر مارشال میان ایالات متحده آمریکا و امپراتوری ژاپن درگرفت و به پیروزی آمریکایی‌ها انجامید. پس از این نبرد انی‌وتک به صورت پایگاهی برای حمله‌های آیندهٔ آمریکایی‌ها به مواضع ژاپن بدل‌شد. منابع. Wikipedia contributors, "Battle of Eniwetok," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Eniwetok&amp;oldid=540860923 (accessed March 4, 2013).
حادثه ۲۶ فوریه اقدام به کودتایی نافرجام در امپراتوری ژاپن در تاریخ ۲۶ فوریه سال ۱۹۳۶ بود. این اقدام به کودتا توسط گروهی از افسران جوان ارتش سلطنتی ژاپن (IJA) با هدف پاکسازی رهبران دولتی و نظامی از رقبای جناحی و مخالفان ایدئولوژیک خودشان انجام شد. با این حال که شورشی‌ها موفق شدند در ابتدا برخی از شخصیت‌های کلیدی از جمله دو نخست‌وزیر پیشین را ترور کنند و مرکز دولتی پایتخت را به تصرف خود درآورند اما نتوانستند اوکادا کیسوکه، نخست‌وزیر وقت را از پای درآوردند و کاخ امپراتوری را به‌طور کامل کنترل کنند. از آنجایی
امپراتوری را به‌طور کامل کنترل کنند. از آنجایی حامیان آن‌ها در ارتش به دنبال سودجویی از این اقدام بودند و برخی دیگر نیز در ارتش با آن مخالفت کردند، کودتاگران نتوانستند دولت را تغییر دهند. با برخاستن بخش عمده‌ای از ارتش علیه کودتاگران، شورشی‌ها بدون حصول نتیجه خاصی سه روز پس از آغاز کودتا در ۲۹ فوریه ۱۹۳۶ خود را تسلیم کردند. برخلاف اقدامات پیشین (حادثه مارس (مارس ۱۹۳۱)، حادثه اکتبر (اکتبر ۱۹۳۱)، حادثه ۱۵ مه (۱۹۳۲)، حادثه آکادمی نظامی (۱۹۳۴)، این مورد یعنی حادثه ۲۶ فوریه عواقب شدیدی برای «افسران جوان» به
حادثه ۲۶ فوریه عواقب شدیدی برای «افسران جوان» به دنبال داشت. پس از مجموعه‌ای از محاکمات پشت پرده ۱۹ تن از رهبران کودتا به اتهام شورش اعدام شدند و ۴۰ نفر دیگر زندانی گردیدند. پس از شکست این کودتا جناح راه امپراتور نفوذ خود را در ارتش از دست داد، دوره «دولت با ترور» به پایان رسید و ارتش کنترل خود را بر دولت غیرنظامی افزایش داد. حادثه پل مارکو پولو سال بعد اتفاق افتاد. رقابت‌های جناحی در ارتش. ارتش امپراتوری ژاپن سابقه طولانی جناح گرایی را در میان افسران رده‌های بالای خود داشت که در اصل از رقابت‌های دامنه‌دار
بالای خود داشت که در اصل از رقابت‌های دامنه‌دار در دوره میجی بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰ افسران فرماندهی عالی‌رتبه به دو گروه اصلی غیررسمی تقسیم شدند: جناح راه امپراتور به رهبری ژنرال آراکی سادائو و متحد او ژنرال ماساکی جینزابورو - و جناح کنترل که ژنرال ناگاتا تتسوزان عضو این جناح بود. جناح راه امپراتور بر اهمیت فرهنگ ژاپنی، بالاتر بودن ارزش خلوص معنوی بر ارزش‌های مادی و هوکوشین-رون یا نیاز به حمله به اتحاد جماهیر شوروی تأکید می‌کردند، در حالی که افسران جناح کنترل - به شدت تحت‌تاثیر ایده‌های ستاد کل آلمان
کنترل - به شدت تحت‌تاثیر ایده‌های ستاد کل آلمان بودند، از برنامه‌ریزی اقتصادی و نظامی‌گری (جنگ تمام‌عیار)، مدرن‌سازی صنعتی، مکانیزه کردن و گسترش کشور از طریق نانشین-رون یا حمله به چین حمایت می‌کردند- جناح راه امپراتور در ارتش در طول دوره تصدی آراکی سادائو به عنوان وزیر ارتش از سال ۱۹۳۱ تا ۳۴، که مهم‌ترین جایگاه کارکنان را اشغال کرده بود، حاکم بود، اما بسیاری از اعضای آن با استعفای آراکی سادائو جایگزین شدند. افسران جوان. افسران ارتش ژاپن به دو دسته تقسیم می‌شدند؛ افسران جوان بر این باور بودند که مشکلات پیش
افسران جوان بر این باور بودند که مشکلات پیش روی ملت نتیجه فاصله گرفتن از کوکوتای (国体)بود یک واژه که اغلب به عنوان «سیاست ملی» ترجمه می‌شود و به شدت ارتباط بین امپراتور و دولت ژاپن را نشان می‌دهد. آنها ادعا داشتند که طبقات ممتاز از مردم سوءاستفاده کرده، و منجر به فقر گسترده در مناطق روستایی شده، و امپراتور را فریب داده و قدرت او را تضعیف و ژاپن را ضعیف کرده‌اند. آن‌ها باور داشتند که راه‌حل در انجام اصلاحات شووا است که از اصلاحات میجی ۷۰ سال پیش الگو گرفته بود. افسران عقیده داشتند که با قیام و نابود کردن
بود. افسران عقیده داشتند که با قیام و نابود کردن «مشاوران شیطان‌صفت در کنار تخت سلطنت»، امپراتور را قادر خواهند ساخت که قدرت خود را تثبیت کند. سپس امپراتور عقاید غربی و کسانی که از مردم سوءاستفاده می‌کنند را تصفیه می‌کند و کامیابی را به ملت بازمی‌گرداند. این باورها به شدت تحت‌تاثیر اندیشه ملی‌گرای معاصر، به ویژه فلسفه سیاسی سوسیالیست سابق کیتا ایکی قرار گرفته بود. و تقریباً همه زیردستان آن‌ها از خانواده‌های خرده‌دهقان‌پیشه فقیر یا طبقه کارگر بودند. تعداد گروه افسران جوان متفاوت بود، اما تخمین زده می‌شود که
افسران جوان متفاوت بود، اما تخمین زده می‌شود که تقریباً ۱۰۰ عضو منظم داشته باشد که عمدتاً افسران در منطقه توکیو بودند. رهبر غیررسمی آن نیشیدا میتسوگی بود. ستوان سابق ارتش و شاگرد کیتا، نیشیدا به یکی از اعضای برجسته جوامع ملی‌گرای غیرنظامی تبدیل شد که از اواخر دهه ۱۹۲۰ گسترش یافت. وی از گروه ارتش به عنوان جناح اصلی کوکوتای (国体 原理 派) یاد می‌کرد. او حداقل تا حدی در بیشتر خشونت‌های سیاسی آن دوره دخیل بود، پس از حادثه مارس و حادثه اکتبر سال ۱۹۳۱، اعضای ارتش و نیروی دریایی این گروه از هم جدا شدند و تا حد زیادی
دریایی این گروه از هم جدا شدند و تا حد زیادی ارتباط خود را با ملی‌گرایان غیرنظامی پایان دادند. در این حادثه هفت هدف برای ترور به جرم «تهدید کوکوتای» انتخاب شده‌اند: عواقب بعدی. علیرغم عدم موفقیت در کودتا، واقعه ۲۶ فوریه تأثیر قابل توجهی در افزایش نفوذ ارتش بر دولت غیرنظامی داشت. کابینه اوکادا کیسوکه در ۹ مارس استعفا داد و کابینه جدید توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶)، وزیر امور خارجه اوکادا تشکیل شد. اما این انتقال بدون مشکل نبود. هنگامی که انتخاب اعضای کابینه هیروتا روشن شد، ژنرال ترائوچی هیساایچی، وزیر ارتش
هیروتا روشن شد، ژنرال ترائوچی هیساایچی، وزیر ارتش کابینه جدید، نارضایتی خود را از برخی انتخاب‌ها ابراز کرد. هیروتا به خواسته‌های ترائوچی تن داد و گزینه‌های خود را تغییر داد، به عنوان مثال هاچیرو آریتا را به جای یوشیدا شیگه‌رو به عنوان وزیر امور خارجه انتخاب کرد. این دخالت در انتخاب کابینه با این درخواست روبرو شد که فقط نظامیان وظیفه فعال، مجاز به خدمت به عنوان وزیر ارتش و وزیر نیروی دریایی هستند. تا این مرحله نظامیان ذخیره و بازنشسته نیز مجاز به خدمت در این سمت‌ها بودند. این درخواست در ۱۸ مه توسط فرماندهان
سمت‌ها بودند. این درخواست در ۱۸ مه توسط فرماندهان امپراتوری پذیرفته و مجاز شد. این تغییر پیامدهای گسترده‌ای برای دولت ژاپن در پی داشت، زیرا در واقع باعث به وجود آمدن حق وتو بر سیاست‌های دولت توسط نظامیان شد. به این ترتیب که با درخواست یک وزیر نظامی برای استعفا و امتناع از تعیین یک نظامی جدید به عنوان جانشین وی، نظامیان می‌توانستند باعث شود که یک دولت به میل نظامیان سقوط کند. در حقیقت، این سرنوشت کمتر از یک سال بعد توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶) پس از جلسهٔ معروف به هاراکیری پرسش و پاسخ در مجلس امپراتوری
معروف به هاراکیری پرسش و پاسخ در مجلس امپراتوری تجربه شد، زمانی که ترائوچی هیساایچی به دلیل امتناع هیروتا در منحل کردن مجلس امپراتوری موجب استعفای او شد.
تُوسِی‌ها یا جناح کنترل یک جناح سیاسی در داخل ارتش سلطنتی ژاپن بود که در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعالیت می‌کرد. رهبری این جناح را سرلشکر ناگاتا تتسوزان و هیدکی توجو در دست داشتند. این جناح مخالف با جناح راه امپراتور یا کُودُوها به رهبری آراکی سادائو و ماساکی جینزابورو بود. یک دسته‌بندی سیاسی در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعال بود. جناح کنترل گروهی از افسران میانه‌رو بودند که عمدتاً به دلیل مخالفت با جناح رادیکال جناح راه امپراتور و آرمان‌های تهاجمی توسعه‌طلبانه و ضد مدرنیزاسیون جناح
تهاجمی توسعه‌طلبانه و ضد مدرنیزاسیون جناح راه امپراتور متحد شده بودند. جناح کنترل برای نفوذ در ارتش با جناح راه امپراتوری رقابت داشت تا اینکه در اثر حادثه ۲۶ فوریه در سال ۱۹۳۶، جناح راه امپراتور عملاً منحل یا دفاکتو شد و بسیاری از هواداران آنها تنبیه یا اعدام شدند. پس از آن جناح کنترل به جناح اصلی ارتش تبدیل شد، اما ایدئولوژی جناح راه امپراتوری و هواداران آن تا اواخر دهه ۱۹۳۰ همچنان بر نظامی‌گری ژاپن تأثیرگذار بود.
ناگاتا تتسوزان یک ژنرال در ارتش سلطنتی ژاپن بود. شهرت او به علت کشته شدن در حادثه آیزاوا در سال ۱۹۳۵ میلادی است. او رهبر جناح تُوسِی‌ها و مخالف جناح راه امپراتور بود. در صبح روز ۱۲ اوت ۱۹۳۵ میلادی در حالیکه ناگاتا در محل کارش در ارتش مشغول صحبت با دو تن از ژنرال ها بود ناگهان مردی ارتشی وارد دفتر کار او شد و با شمشیر ارتشی به ناگاتا حمله کرد و شانهٔ او را با شمشیر برید. ناگاتا قصد فرار از دفترش را داشت که مرد از پشت شمشیر را در بدن او فرو کرد. بعد از افتادن ناگاتا نیز باز ضربهٔ دیگری بر او وارد کرد. قاتل
ناگاتا نیز باز ضربهٔ دیگری بر او وارد کرد. قاتل سرهنگ دوم پیاده نظام، بنام آیزاوا سابورو از طرفداران جناح راه امپراتور بود و علت ترور ناگاتا را برکناری مورایاما تاکاجی و ماساکی جینسابرو (سردستهٔ جناح راه امپراتور) پس از حادثه آکادمی نظامی (کودتای نافرجام نوامبر ۱۹۳۴) اعلام کرد. آیزاوا، قاتل ناگاتا در ماه ژوئیه سال بعد اعدام شد. بعد از این حادثه تخاصم بین دو جناح شدت گرفت و منجر به کودتای نافرجام ۲۶ فوریه در سال بعد شد.
درست در روز کشته شدن باب قیام بابیان نیریز و چندین هفته بعد از قیام بابیان زنجان به شکست منجر شد. در بین این دو رویداد، حادثه کشته شدن هفت تن از بابیان اتفاق افتاد که به عقیده آگوست استنسترندز بدون هیچ اثباتی متهم بر طرح نقشه علیه نخست‌وزیر، میرزا تقی خان بودند. حوادث. پس از واقعه قلعه شیخ طبرسی، برای صدور حکم اعدام تنها اعتقاد به باب کفایت می‌کرد. «شهدای سبعه تهران» نمونه‌ای شناخته شده در این زمینه است: هفت نفر از بابی‌های برجسته تهران شامل سه تاجر، دو روحانی، یک درویش برجسته و یک مقام حکومتی در فوریه ۱۸۵۰
یک درویش برجسته و یک مقام حکومتی در فوریه ۱۸۵۰ به جرم اعتقاد به باب در ملاء عام اعدام شدند. این هفت تن همه مردانی از رده‌های بالای اجتماعی بودند که به راحتی می‌توانستند با انکار ایمان خود به باب جان بدر برند. آنان اما کشته شدن را بر انکار ایمان ترجیح دادند. ادوارد براون می‌نویسد: آنطور که ما از دفتر خاطرات یک بانوی انگلیسی که همسرش سمت مهمی در سفارت بریتانیا را داشت فهمیدیم وفاداری آنان، همدردی و دلسوزی همگان را برانگیخت و در بین هم کیشان خود لقب " شهدای سبعه " را دریافت کردند. در بین آن‌ها حاج سید علی،
سبعه " را دریافت کردند. در بین آن‌ها حاج سید علی، عموی سید علی محمد باب که بعد از فوت پدرش تحت سرپرستی او بود نیز کشته شد. حاج سید علی در آخرین لحظات در حالیکه زیر تیغ جلاد به زانو نشسته بود پیشنهاد عفو دریافت کرد به شرط آنکه با انکار ایمانش موافقت کند. او بدون تردید این پیشنهاد را رد کرد.
سندرم آلاژیل یا دیسپلازی آرتریوهپاتیک، نوعی بیماری وراثتی است که دستگاه‌های چندی از بدن در آن درگیر می‌باشند. علاوه بر هیپوپلازی (تشکیل نشدن کامل) مجاری صفراوی داخل کبدی که منجر به کلستاز می‌شود، نوزادان مبتلا به این نشانگان (سندرم)، ممکن است دچار آنومالی‌های صورت، قلب (به‌صورت تنگی دریچه ریوی یا تنگی محیطی عروق ریوی و تترالوژی فالوت)، ستون فقرات (مهره پروانه‌ای)، چشم (امبریوتوکسین خلفی) و کلیه (دیسپلازی کلیه) باشند. بیماران در نتیجه دچار سطح کلسترول خونی بالا و گزانتم‌های پوستی همراه آن هستند. رشد ناکافی و
و گزانتم‌های پوستی همراه آن هستند. رشد ناکافی و عقب ماندگی‌ذهنی خفیف هم گاهی وجود دارد.توارث این بیماری اتوزومی غالب است وبروی کروموزم ۲pقراردارد درمان. درمان این سندرم شامل رژیم غذایی برای هیپرکلسترولمی و کلستیرامین است. برای درمان عوارض کمبود ویتامین ای مانند آتاکسی، از دست دادن رفلکسها و از دست دادن حس ارتعاش و موقعیت و فلج عضلات خارج چشمی؛ درمان با مقادیر زیادی از ویتامین E انجام می‌شود. درمان با فنوباربیتال و اورسودوکسی کولیک اسید در پایین آوردن بیلی‌روبین و اسیدهای صفراوی کمک‌کننده است. از نظر
بیلی‌روبین و اسیدهای صفراوی کمک‌کننده است. از نظر توارثی، الگوی انتقال این بیماری، اتوزوم غالب می‌باشد.
انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا (AICPA) (انجمن حسابداران رسمی آمریکا)، یکی از باسابقه‎ترین و تأثیرگذارترین تشکل‎های حرفه‎ای حسابداری در آمریکا و جهان است؛ که بیش از ۱۲۵ سال از تشکیل آن می‎گذرد. تاریخچه. این انجمن در سال ۱۸۸۷ با نام "انجمن آمریکایی حسابداران عمومی" راه‌اندازی شد؛ و در سال ۱۹۱۶، "انجمن حسابداران عمومی" جایگزین آن شد. آن زمان، فقط ۱۱۵۰ نفر در این انجمن عضویت داشتند. نام انجمن در سال‎های بعد ابتدا - در ۱۹۱۷ - به "انجمن آمریکایی حسابداران" و سرانجام – در ۱۹۵۷ - به "انجمن حسابداران عمومی
و سرانجام – در ۱۹۵۷ - به "انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا" تغییر کرد. البته پیش از آن، "جامعه آمریکایی حسابداران عمومی گواهی‎شده" که در سال ۱۹۲۱ راه‎اندازی شده بود و به عنوان فدراسیونی برای جوامع حسابداران عمومی گواهی‎شده ایالت‎های آمریکا کار می‌کرد، نیز در سال ۱۹۳۶ با "انجمن آمریکایی حسابداران" ادغام شده بود (به نقل از ویکی‎پدیا انگلیسی). ضابطه‎گذاری حرفه‎ای. تا دهه ۱۹۷۰ استانداردگذاری حسابداری و حسابرسی در آمریکا - به‌طور انحصاری- توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا انجام می‌شد. ولی، در
عمومی گواهی‎شده آمریکا انجام می‌شد. ولی، در سال ۱۹۷۳ پس راه‌اندازی هیئت استانداردهای حسابداری مالی از سوی بنیاد حسابداری مالی مسئولیت تدوین اصول حسابداری پذیرفته همگانی و استانداردهای حسابداری که تا آن هنگام بر عهده هیئت اصول حسابداری (وابسته به انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا) بود به "هیئت استانداردهای حسابداری مالی" (وابسته به بنیاد حسابداری مالی آمریکا) واگذار شد. ولی، استانداردگذاری در زمینه‌هایی هم‌چون "حسابرسی صورت‌های مالی"، "اخلاق حرفه‌ای"، "خدمات گواهی‌گری"، "کنترل کیفی موسسات حسابداری