payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین" اشاراتی به این ماجرا هست. متّهمان. دو تن از چهار متّهمِ اصلیِ دادگاهِ قتل‌های زنجیره‌ای به‌طورِ مستقیم در این قضیه دخالت داشتند: خسرو براتی رانندهٔ اتوبوس و مأمورِ انجام این برنامه بود و مصطفی کاظمی کسی بود که مسافران را بازجویی کرد.
کالچو فیورنتینو گونهٔ آغازین از ورزش فوتبال است که در بازی‌های سدهٔ ۱۶ میلادی در ایتالیا برگزار می‌شد. مهد این ورزش شهر فلورانس بود و در آغاز نیز "giuoco del calcio fiorentino" (بازی فلورانسی با پا) نامیده می‌شد و بعدها کوتاه گشت و "calcio" نامیده شد که امروزه در زبان ایتالیایی به بازی فوتبال گفته می‌شود. قانون‌های کالچو برای نخستین بار در اواخر سدهٔ ۱۶ میلادی توسط جیووانی دی‌باردی کنت ورنیو تدوین شد. در این ورزش نیز مانند هارپاتسوم هر تیم ۲۷ نفر بود و بازیکنان حق استفاده از دست و پا را داشتند. هدف در بازی
حق استفاده از دست و پا را داشتند. هدف در بازی رساندن توپ به نقطه‌ای تعبیه‌شده در دو طرف زمین بود. زمین بازی زمینی بزرگ و ماسه‌ای است. یک داور وسط و شش خط‌نگه‌دار نیز بازی را اداره می‌نمایند. هر بازی حدود ۵۰ دقیقه به طول می‌انجامد و تیمی برنده است که بیشترین امتیاز (کاچو) را به دست آورد دهد.
شَمشی-اَداد پنجم (Shamshi-Adad V) یا شَمشی-اَدَد پنجم، از سال ۸۲۴ تا ۸۱۱ پیش از میلاد پادشاه امپراتوری آشوری نو بود. در سال ۸۲۷ پ. م در آشور جنگ خانگی جدّی آغاز شد و فقط در سال ۸۲۳ پ. م شمشی-ادد پنجم پادشاه جدید آشور موفق شد مجدداً قدرت حکومتی واحد را در سراسر خاک پادشاهی مستقر سازد. در لوح نبشتهٔ وی گفته شده‌است که مرز شرقی آشور در عهد او از شوردیرا و آریدو می‌گذشته‌است، یعنی ظاهراً از دامنه‌های شرقی جبالی که از سمت مغرب ماننا و پارسوا را محدود می‌کرده، ممتد بوده‌است. حملات اورارتوئیان. ایشپوعینی پادشاه
بوده‌است. حملات اورارتوئیان. ایشپوعینی پادشاه اورارتو به هنگام جنگ‌های خانگی آشور به کرانه‌های دریاچهٔ ارومیه آمد و پادشاهی گیلزان را به اورارتو منضم ساخت و ظاهراً شکست سختی به پادشاه ماننا وارد کرد، زیرا که در دههٔ دوم قرن نهم - ۸۵۰ - پ. م به جای پادشاه ماننا، شارسینا پسر مکتیارا فرمانروای اراضی پیرامون دریاچه ارومیه بوده‌است. حملات شمشی-ادد پنجم. شمشی-آداد پنجم به محض تثبیت وضع آشور لشکرکشی به سوی زاگرس شمالی را تجدید کرد و یکی از علل این اقدام مقابله با اورارتوییان بود. لشکرکشی سال ۸۲۱ پ. م که طبق
با اورارتوییان بود. لشکرکشی سال ۸۲۱ پ. م که طبق "فهرست اسامی مردان سال آشوری" علیه سیگریس بوده، به سرکردگی سپهسالار موتارّیس-آشور صورت گرفت. این بار حریفان عمدهٔ آشوریان شارسینا و ایشپوعینی پادشاهان ماننا و اورارتو بودند. در لوح شمشی-ادد پنجم مذکور است که موتارّیس-آشور به "دریای غروب خورشید" رسید، معلوم نیست که منظور دریاچه ارومیه است یا دریای کاسپین. ولی احتمال اخیر به صواب نزدیکتر است. آشوریان پنداشتند که وضع ایشان در پیرامون دریاچهٔ ارومیه به قدر کفاف استوار است و در سال ۸۲۰ پ. م لشکرکشی پردامنه‌ای علیه
است و در سال ۸۲۰ پ. م لشکرکشی پردامنه‌ای علیه ماد به عمل آوردند. شمشی-ادد پنجم از کوه کولار شاه آشور گذشته، هدایای تقدیمی پادشاه خوبوشکیه در جنوب دریاچه وان و شارسینا شاه ماننا و قبایل دیگر ماننایی و سونبی‌یان و تئورلی‌یان و ساکنان پارسوآ را اخذ و از سرزمین مسیّیان عبور کرده به بخش علیای جغتو رفت. وی در این نقاط تعداد کثیری دام متعلق به مسّی‌یان را تصرف کرد. جزو این دام‌ها گذشته از دام‌های شاخ‌دار خرد و کلان و خران و اسبان، تعداد زیادی شتر دو کوهان غرب که به تازگی در خاک ماد پدید آمده بودند، وجود داشت
که به تازگی در خاک ماد پدید آمده بودند، وجود داشت دهکده‌ها و نقاط مسکون بسیار را آتش زدند. مسییان تلفات زیاد دادند آنگاه آشوریان به کوهستان گیزیل بوندا که ناحیهٔ مجاور دریاچه ارومیه را از سرزمین ویژهٔ ماد جدا می‌کرد روی آوردند. کوهستان گیزیل بوندا. آشوریان نخستین دژ کوهستانی ناحیهٔ مزبور را به تصرف درآورند دو تن از پیشوایان گیزیل بوندا به منظور جلب عطوفت مهاجمان تعدادی اسب بارکش و ارابه به رسم هدیه تقدیم کردند. ولی پیشوای سومی ایشان به نام پیرشاتی - که الواح آشوری وی را به لقب پادشاه گیزیل بوندا می‌خوانند
آشوری وی را به لقب پادشاه گیزیل بوندا می‌خوانند - تصمیم گرفت پایداری کند. همهٔ ساکنان گیزیل بوندا در دژ وی که اوراش (uraš) نام داشت، گرد آمدند، ولی آن قلعه بسیار کهنه بود و قادر به مقاومت در برابر محاصرهٔ آشوریان که به لوازم فنی عالی مجهز بودند، نبود. اوراش و دیگر قلاع کوچک پیرامون به تصرف آشوریان درآمد و به گفتهٔ ایشان ۶۰۰۰ مرد جنگی در پیکار کشته شدند و ۱۲۰۰ نفر به اتفاق خود پیرشاتی به اسارت درآمدند. یکی از سران گیزیل بوندا به نام اِنگور اظهار انقیاد کرد و شمشی-ادد پنجم در قلعهٔ وی که به سیبار موسوم بود
و شمشی-ادد پنجم در قلعهٔ وی که به سیبار موسوم بود لوحی به پا داشت و تصویر خویش و نبشته‌هایی بر آن منقور ساخت. ظاهراً آشوریان در مشرق قزل اوزن بودند و راه به سوی سرزمین ماد گشوده شده بود. اختلاف و سیاست سودجویانه. در محیط همسایگان غربی مادی‌ها اختلاف و سیاست سودجویانه و کوته‌نظرانهٔ برخی شاهکان حکمفرما بود و حال آنکه تودهٔ مردم در لزوم کوشش برای دفع دشمن متحد بودند. بر عکس، خود مادی‌ها، ظاهراً تحت رهبری پیشوای واحد اتحادیه قبایل ماد قرار داشتند. این شخص هاناسیروکا نام داشت و مقّر وی دژ ساگ بیتو بود. وی
هاناسیروکا نام داشت و مقّر وی دژ ساگ بیتو بود. وی خواست در کوه‌های پر برف البرز پنهان شود، ولی شمشی-ادد پنجم مادی‌ها را مجبور به پیکار کرد. به روایت لوح آشوری، متجاوزان تلفات فراوان به مادی‌ها وارد آوردند. ۲۳۰۰ کشته و ۱۲۰۰ نقطهّ مسکونی و از آن جمله دژ ساگ بیتو را ویران ساختند و ۱۴۰ سوار به اسیری گرفتند. ولی پایداری مادی‌ها درهم شکسته نشد و مون سو آرتا فرمانفرمای آرازیاش راه را بر ایشان سد کرد. ولی به این دسته از مادی‌ها ضربهٔ سختی وارد آمد عدّهٔ کثیری را آشوریان به بردگی بردند و تعدادی دام به رسم هدیه اخذ
به بردگی بردند و تعدادی دام به رسم هدیه اخذ کردند. قبایل ماد هرگز دچار چنین شکستی نشده بودند. این نتیجهٔ نفاق و پراکندگی و جنگ‌های داخلی بود. یأس و سرشکستگی، مدتی میان حکمفرمایان از ارومیه گرفته تا بیابان نمک حکمفرما بود. ۲۷ یا ۲۸ تن از فرمانفرمایان نواحی مختلف ماد و پارسوآ، پیش از آنکه پادشاه آشور از گردنهٔ کولار به سرزمین خویش بازگردد، هدایای فراوان به او دادند. لوح مزبور نام یکایک ایشان و سرزمینشان را ذکر می‌کند. نام‌های مزبور قدیمی و محلی است و این نکته دربارهٔ اسامی اکثر فرمانفرمایان نیز صادق می‌باشد.
دربارهٔ اسامی اکثر فرمانفرمایان نیز صادق می‌باشد. ولی شاید نام برخی از ایشان نیز ایرانی باشد. بیشتر اینان فرمانفرمایان شرقی‌ترین نواحی ایران می‌باشند. علت لشکرکشی. این لشکرکشی برای آشور از سه جهت اهمیت داشت: اول: جلوگیری از امکان اتحاد میان مردم ماننا و ماد از یک طرف، و اورارتو که نیرو گرفته بود، از طرف دیگر. دوم: غارت مردم و گرفتن بردگان و سوم: تدارک یک لشکرکشی علیه بابل که در آن زمان نامار را تحت فرمان و انقیاد خویش درآورده بود. عملیات جنگی بعدی - سال ۸۱۹ پ. م- متوجه بابل بود و بیشتر در خاک نامار جریان
پ. م- متوجه بابل بود و بیشتر در خاک نامار جریان یافت. آشوریان در سال‌های بعد به امور داخلی میانرودان سرگرم بودند، ولی ماد را هم از یاد نبردند. شمشی-ادد پنجم در سال - ۸۱۰ پ. م - درگذشت و ادد-نراری سوم که کودکی خردسال بود، جانشین او شد. در واقع ملکه سمیرامیس بیوهٔ شمشی-ادد پنجم امور مُلک را اداره می‌کرد. حکومت یک زن، در میان اقوام پیرامون که به نظامات دوران "پدرشاهی" خو گرفته بودند، تأثیر عمیقی نمود و افسانه‌های فراوان دربارهٔ سمیرامیس، دیر بازی زبانزد عموم بود و حتی در عهد ما نیز در بعضی نقاط شایع است.
حرورا (به اشتباه حَرَوْرا در برخی منابع مانند یاقوت)، روستا یا منطقه‌ای در نزدیکی کوفه است. این شهر پیش از اسلام تا حداقل قرن اول پس از اسلام، در کناره فرات یا یکی از آبراه‌های این رود قرار داشته‌است. چرا که الاشاء در تاریخ طبری از شط حرورا سخن می‌گوید. اما در قرن ۳ هجری/۹میلادی، مورخانی مانند ابن دیزل همدانی (درگذشته به سال ۲۸۳ هجری/۸۹۶ میلادی) گفته‌اند که این شهر در بیابان قرار داشته‌است؛ بنابراین خاک این منطقه دگرگونی چشمگیری داشته‌است. حرورا در تاریخ. محل تجمع خوارج در دوران خلافت علی. حرورا از لحاظ
محل تجمع خوارج در دوران خلافت علی. حرورا از لحاظ تجاری یا کشاورزی اهمیت چندانی نداشته و شهرت خود را مرهون وقایع تاریخی است که در آن اتفاق افتاده‌است. این مکان، محل تجمع گروهی از یاران علی است که با حکمیت ارائه شده از سوی معاویه در جنگ صفین مخالف بوده و اولین جدایی خود را شکل دادند. در صفین، ابتدا افراد معدودی بودند که مخالفت خود را با فریاد زدن شعار لا حکم الا لله ابراز داشتند. اما در طی بازگشت سپاه علی به کوفه، تعداد این گروه افزایش یافت. این گروه در ربیع الاول ۳۷ هجری/اوت-سپتامبر ۶۵۸ میلادی در حرورا جمع
الاول ۳۷ هجری/اوت-سپتامبر ۶۵۸ میلادی در حرورا جمع شده و به حروریان مشهور شدند و تعدادشان احتمالاً به دوازده هزار نفر رسید. این نافرمانی تا آنجا پیش رفت که این گروه برای خود امام جماعت (عبدالله بن کوا یشکوری) و رهبر نظامی (شبث بن ربعی تمیمی) تعیین کردند. آنها دیگر علی را به رسمیت نشناختند و بیعت خود را بر مبنای خدا و امر به معروف و نهی از منکر تعیین کردند و بیان داشتند که یک شورا باید خلیفه جدید را تعیین کند. البته این موضوع باعث نشد که این قوم بی رهبر بمانند و قبل از اینکه به نهروان بروند، عبدالله بن وهب
و قبل از اینکه به نهروان بروند، عبدالله بن وهب راسبی را به عنوان رهبر خود برگزیدند. انگیزه‌های جنبش خوارج، دلایل مذهبی بوده‌است. اما تنها روایات گروه خوارج در منابع اباضیه است که به ما این امکان را می‌دهد که دلایل گروه خوارج را واضحتر بفهمیم. ارلینگ لیدویگ پترسن در کتاب خود به نام علی و معاویه به این دسته روایات وقعی نمی‌نهد و آنان را فعلاً کنار می‌گذارد تا برای توضیحات بعدی استفاده کند. اما کفافی و لارا وسیا وگلییری هر کدام به‌طور جداگانه این روایات را مطالعه کرده و درک کرده و معتقد هستند که این روایات،
کرده و درک کرده و معتقد هستند که این روایات، قدیمی هستند و این دو این روایات را کلید درک انگیزه‌های مذهبی گروه خوارج دانسته‌اند. مواردی مانند متهم کردن علی به کفر با پذیرش حکمیت، اصرار آنان مبنی بر جدایی از علی به علت توبه نکردن و نشکستن عهدنامه صفین، تجلیل کردن از خودشان که برای آنان انگیزه‌ای بر کشته شدن در راه خدا می‌شد و اعتقاد آنان مبنی بر پاداش اخروی و به بهشت رفتن، مبنای فکری این گروه را تشکیل می‌دهد که تا کنون پنهان مانده‌است. این روایات گروه خوارج در دو کتاب جدیدتر کتاب الجواهر اثر برادی (که در
در دو کتاب جدیدتر کتاب الجواهر اثر برادی (که در قرن ۸ هجری/۱۴ میلادی یا ابتدای ۹ هجری/۱۵ میلادی در مغرب نوشته شده) و کتاب الکشف و البیان (که در سال ۱۰۷۰ هجری/۱۶۵۹ میلادی توسط یکی از علمای اباضیه عمان به نام قلهاتی نوشته شده) موجود هستند. در حالیکه برادی می‌گوید این روایات از کتاب النهروان (که احتمالاً اثر عبدالله بن یزید فزاری در قرن ۲–۱ هجری/۸–۷ میلادی بوده‌است) اقتباس شده، قلهاتی چنین حرفی را مطرح نمی‌کند. با این حال کفافی چکیده‌ای نوشته که حاکی از آن است که این روایات به دوران قدیم بازمی‌گردد. مقایسه
که این روایات به دوران قدیم بازمی‌گردد. مقایسه بین روایات برادی و قلهاتی نشان می‌دهد که این دو از یک منبع روایات خود را نگرفته‌اند. با این حال موضوع روایات بسیار شبیه هم است. علی که گرفتار نافرمانی خوارج شده بود، ابتدا پسر عمویش عبدالله بن عباس را به عنوان نماینده خود به حرورا برای مذاکره فرستادو سپس خودش شخصاً برای بحث به آنجا رفت. استدلالشان به‌طور خلاصه این بوده‌است: «وقتی خون طلحه و زبیر و هوادارانشان را ریختیم نیز بر حق بودیم. چون آنها شورشی بودند. همچنین وقتی که خون یاران معاویه و عمروعاص را ریختیم
وقتی که خون یاران معاویه و عمروعاص را ریختیم نیز بر حق بودیم، چون آنان از حدود کتاب خدا و سنت پیامبر تجاوز کرده بودند. حال مگر حکم جدیدی از آسمان برای علی نازل شده‌است که رویکردش را عوض کند؟ نه. پس وی باید بر همان مسیری که در ابتدا بود ثابت قدم بماند و جنگ را ادامه داده و حکمیت را رد کند.» ابن‌عباس آیات ۳۹–۳۵ سوره نساء و آیات ۳–۱ سوره مائده را که در مورد تعیین حکم در مواقع خاص بود را به آنان یادآوری نمود که بی‌فایده بود. حروریان در پاسخ گفتند: «هر حکمی که از طرف خدا تعیین شده‌است نباید به داوری و حکمیت
از طرف خدا تعیین شده‌است نباید به داوری و حکمیت سپرده شود. خدا احکامی را قرار داده که باید در مورد گروه ستمکار و متجاوز (فئه الباغیه) اجرا شود. چرا که او در آیه ۹ سوره حجرات می‌فرماید: "اگر دو گروه مومنان با یکدیگر وارد جنگ شوند، بین آن دو صلح برقرار کن. اگر گروهی از آن دو بر شورش خود اصرار داشت، با آن گروه شورشگر بجنگ تا در برابر حکم خدا سر تعظیم فرود آورد." آیا معاویه و عمرو و هوادارانشان جزو فئه الباغیه نبودند؟» حروریان در ادامه استدلالهای خود به آیه ۴۰–۳۹ سوره انفال اشاره کردند: «"با آنها پیکار کن، تا
سوره انفال اشاره کردند: «"با آنها پیکار کن، تا وقتی که فتنه‌ای وجود ندارد و دین از آن خداوند است." آیا معاویه و یارانش از خدا تبعیت می‌کردند؟» پاسخ طبعاً منفی است. پس خدا حکم خود را در این مورد اعلام نموده و باید اجرا شود. این یکی از حدود الهی است و باید مانند دیگر حدود مانند حد زناکار یا دزد اجرا شود. انسان در موردی که خدا حکمش را داده حق داوری ندارد (لا حکم الا لله). حروریان در استدلالهای خود به آیات دیگر قرآن و دلایل دیگری نیز متوسل شدند که موارد بالایی خلاصه شده محکمترین دلایلی است که ردشان ناممکن
خلاصه شده محکمترین دلایلی است که ردشان ناممکن می‌نماید. ابن‌عباس در برابر صحت استدلالشان تسلیم شد (حتی منابع سنی و منابع طرفدار علی اذعان دارند که ابن‌عباس نتوانست از پس آنان در بحث بر بیاید). همچنان که علی نیز نتوانست. علی از آنان خواست که دست از مخالفت بردارند و در این کار موفق شد. اما اینکه چگونه موفق به این کار شد مشخص نیست. استدلالهایی که علی پیش روی این گروه سرسخت قرار داد (که در منابع مختلف با یکدیگر فرق دارد) به نظر نمی‌رسد که توانسته باشد بر استدلالهای آنان فائق آمده باشد. در کتاب النهروان اثر
آنان فائق آمده باشد. در کتاب النهروان اثر فزاری آمده که علی قول داد که جنگ با معاویه را ادامه دهد و ضمانت محکمی بر این قول قرار داد. در برخی منابع آمده که علی گفت: «ما مالیات جمع‌آوری می‌کنیم. اسبهای خود را قبراق و سرحال می‌کنیم و سپس به سوی معاویه دوباره لشکر کشی می‌کنیم.» و این جمله نشان می‌دهد که علی به حروریان امتیاز داد. طاها حسین معتقد است که در این زمان یک سوء تفاهم بین علی و خوارج پیش آمده‌است. اما پس از اینکه علی به کوفه بازگشت به‌طور صریح اعلام کرد که به شرایط منعقد شده در عهدنامه صفین وفادار
کرد که به شرایط منعقد شده در عهدنامه صفین وفادار خواهد ماند. حروریان که راضی شده بودند با وی به کوفه بیاییند، با شنیدن این سخن خشمگین شدند. در نتیجه این سخن علی، خوارج با یکدیگر ملاقاتهای پنهانی ترتیب داده و دیگر در مورد اینکه در منطقه‌ای بمانند که به عقیده آنان احکام ناعادلانه به جای احکامی که خدا تکلیفش را روشن کرده اجرا می‌شود، دچار تردید شدند. گروهی که به این باور رسیده بودند، پنهانی گریختند و از هم فکران خود در بصره دعوت به عمل آوردند و در نهروان جمع شدند. ممکن است که بین گروهی که در صفین برای اولین
شدند. ممکن است که بین گروهی که در صفین برای اولین بار شعار لا حکم الا لله را فریاد زدند (محاکمه الاولی) و حروریه، گروهی که در حرورا جمع شدند، اما پس از بازگشت به سپاه علی، الزامی به شورش علنی نمی‌دیدند (در عین اینکه معتقد بودند که پذیرش حکمیت گناه بود و باید از آن توبه کرد) و خوارج یعنی گروهی کوفه و بصره را ترک کردند تا تمام روابط دوستانه بین خود و علی را بشکنند تمایز وجود داشته باشد. اما این در حد یک فرضیه است. چرا که دو عبارت آخر در منابع موجود در قرنهای بعد تحت یک عنوان به کار رفته‌است. دیگر رخدادها. در
تحت یک عنوان به کار رفته‌است. دیگر رخدادها. در حرورا یا حومه آن، دو جنگ صورت گرفت. یکی در سال ۶۷ هجری/۶۸۶ میلادی، که سپاه مختار از سپاه مصعب بن زبیر شکست خورد و دیگری در ۹ شوال ۳۱۵ هجری/۸ دسامبر ۹۲۷ میلادی که ساجد یوسف بن ابی الساج که برای خلیفه خود مقتدر در برابر پادشاه قرامطه بحرین، ابوطاهر سلیمان جنابی جنگید و شکست خورد و به اسارت درآمد. البته لازم است ذکر شود که اکثر منابع، در مورد محل وقوع این جنگ، اشاره صریحی به حرورا نمی‌کنند، تنها به ذکر این نکته بسنده کرده‌اند که این جنگ خارج از کوفه یا در دروازهٔ
کرده‌اند که این جنگ خارج از کوفه یا در دروازهٔ این شهر رخ داده‌است.
الهه حصاری (زادهٔ ۱۸ مرداد ۱۳۶۹) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است. زندگی‌نامه. الهه حصاری در ۱۸ مرداد ۱۳۶۹ در قزوین به دنیا آمد. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی و کاردانی رشتهٔ تربیت بدنی است. حصاری در دورهٔ دبیرستان در گروه‌های تئاتر دبیرستان شرکت داشته و بعدها دورهٔ کلاس‌های بازیگری مؤسسهٔ فرهنگی هنری «چهره‌های ماندگار» را با کسب رتبهٔ ممتاز پشت‌سر گذاشت. علاقه‌اش به بازیگری، او را به کلاس‌های بازیگری کشاند. آشنایی حصاری با ابراهیم وحیدزاده، کارگردان، خیلی زود او را واردِ بازیگری
وحیدزاده، کارگردان، خیلی زود او را واردِ بازیگری حرفه‌ای در سینما کرد و در اولین فیلمش به نام "تاکسی نارنجی" در سال ۱۳۸۷ جلوی دوربین این کارگردان رفت. در همان سال در فیلم "نطفهٔ شوم" به کارگردانی کریم آتشی نیز ایفای نقش کرد.
هلنا هارپر (متولد ۱۹۸۴) نام یکی از شخصیت‌های سری "رزیدنت ایول" است، که اولین بار در "رزیدنت ایول ۶" ظاهر شد. تاریخچه. هلنا هارپر عضو سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا USSS یک مأمور دولتی فدرال آمریکا است. هلنا در سال ۲۰۱۳ مأمور محافظت از رئیس‌جمهور آمریکا «آدام بنفورد» شد و پس از اینکه رئیس‌جمهور دچار حمله بیوتروریستی شد به همراه لیان اسکات کندی به دنبال مبارزه با این حملات رفت. او یک خواهر به اسم «دبرا» دارد، اما سیمونز خواهر او را آلوده به ویروس می‌کند و از او یک هیولا می‌سازد و هلنا، لیان و ایدا مجبور به
او یک هیولا می‌سازد و هلنا، لیان و ایدا مجبور به کشتن دبرا می‌شوند. طغیان تال اوکس. هلنا هارپر در "رزیدنت ایول ۶" در بین شخصیت‌های اصلی داستان حضور داشت و به همراه لیان اسکات کندی به دنبال مقابله در برابر ویروس‌هایی که در تمامی نقاط جهان پخش شده بودند گشت. در همین بین خواهر هلنا، دبرا توسط عده‌ای مزدور دستگیر می‌شود. هلنا در حین انجام عملیات‌های ضد بیوتروریستی متوجه سره نخ‌هایی از خواهر خود می‌شود و متوجه می‌شود که به دبرا «ویروس-سی» تزریق شده است و دیگر او حالت طبیعی انسان را ندارد که در قسمتی از داستان
حالت طبیعی انسان را ندارد که در قسمتی از داستان هلنا مجبور به مبارزه با دبرا می‌شود و در پایان مرگ خواهرش را با چشمان خودش می‌بیند.
افسرآباد روستایی از توابع شهرستان اردل شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دوآب قرار دارد، و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۱، جمعیت آن ۲۱۰۰ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است. مردم. مردم روستای افسرآباد اغلب از طایفه گندلی می‌باشند.
سیف‌آباد(قلعه خان)روستایی از توابع بخش بازفت شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری است. «چشمه هیرده‌ها» از اماکن گردشگری این روستا می‌باشد که چندین چشمه را در خود جای داده‌است.
خدای چیزهای کوچک نخستین رمان ارونداتی روی، بانوی نویسندهٔ هندی در سال ۱۹۹۷ میلادی است که به زبان انگلیسی نوشته شده‌است. این کتاب در ایران، با پنج ترجمهٔ گوناگون از سوی گیتا گرکانی، زهرا برناک، شیرین رایکا، گلریز قدسی و شیرین شریفیان توسط ناشرهای مختلف منتشر شده‌است. چکیده داستان. خدای چیزهای کوچک، داستان زندگی خواهر و برادر دوقلوی هندی با نام‌های «اِستا» و «راهِل» است که مرگ دختر خالهٔ نه ساله و یک عشق ممنوع، دنیای کودکی‌ی آنان را نابود می‌کند. از طرفی این کتاب سیری است در سرگذشت اندوهناک خانواده‌ای که
کتاب سیری است در سرگذشت اندوهناک خانواده‌ای که هنجارشکنی می‌کند و در برابر قوانین سنتی قد علم می‌کند.
باشگاه فوتبال دپورتیوو خِـرِس یک باشگاه اسپانیایی است که در xerez la frontera در اندلس و استان کادیس واقع شده است. این باشگاه هم‌اکنون در سگوندا دیویژن بی حضور دارد. این باشگاه در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس شده است. خرز یک بار به در فصل ۰۹-۲۰۰۸ مقام قهرمانی لیگا ادلانته رسیده است. این باشگاه همچنین ۱ بار در فصل ۱۰-۲۰۰۹ در لا لیگا حضور داشته است.
وایکوم محمد بشیر، (۲۱ ژانویه ۱۹۰۸–۵ ژوئیه ۱۹۹۴)، نویسنده، اومانیست، آزادی‌خواه و از جمله همراهان جنبش استقلال هند است. او که داستان‌نویسی به زبان مالایالم بود، به عنوان یکی از موفق‌ترین و برجسته‌ترین نویسندگان هندوستان شناخته شده است. سبک نوشتار. بشیر، به دلیل لحن غیرمتعارف خود در زبان شهرت دارد. او میان زبان ادبی و زبان گفتار مردم کوچه و بازار، تفاوتی نمی‌گذاشت و به درستی‌یِ جمله‌هایش از نظر دستوری اهمیتی نمی‌داد. با این‌حال وی اطلاعات گسترده‌ای دربارهٔ زبان مالایالم داشته است. زندگی. ترجمهٔ آثار وی به
زبان مالایالم داشته است. زندگی. ترجمهٔ آثار وی به زبان‌های دیگر، تحسین جهانی را برای وی به دنبال داشته است. بشیر به دلیل شرکت در فعالیت‌های ضد استعماری، چند ماه را در زندان گذراند و پس از آزادی، شهر کرالا را ترک نمود و به نقاط مختلف هندوستان و آسیا و آفریقا سفر کرد. او در این سفر طولانی که هفت سال به طول انجامید، برای گذران زندگی و گرسنه نماندن، دست به کارهای گوناگونی زد و مشاغل بسیاری را تجربه کرد؛ از جمله: بافندگی، پیش‌گویی، آشپزی، روزنامه‌فروشی، میوه‌فروشی، حسابداری، نگهبانی، چوپانی و مشاغلی دیگر. بشیر،
حسابداری، نگهبانی، چوپانی و مشاغلی دیگر. بشیر، پس از آن‌که برای بار دوم از زندان آزاد شد، حرفهٔ نویسندگی را به‌طور جدی دنبال کرد و در ابتدای کار، آثار چاپ شده‌اش را با خود از این خانه به آن خانه می‌برد و می‌فروخت. او بعدها دو دکهٔ کتاب‌فروشی در ارناکولام برپا کرد. وی در سال‌های پایانی‌یِ عمرش از بیماری‌یِ روانی رنج می‌برد و دو بار نیز در بیمارستان بستری شد و تحت مداوا قرار گرفت. بشیر، یکی از معروف‌ترین آثار خود، یعنی بُزِ پاتهوما (Pathumma's Goat) را زمانی نوشت که برای درمان، در بیمارستان روانی بستری شده
نوشت که برای درمان، در بیمارستان روانی بستری شده بود. او پنجم ژوئیه سال ۱۹۹۴ در شهر بیپور درگذشت. درون‌مایهٔ داستان‌ها. انسانیت، عشق، گرسنگی و فقر، از درون‌مایه‌های اصلی‌یِ داستان‌های بشیر هستند.
عزیزالسلطنه شاهزاده قاجار، آخرین دختر ناصرالدین شاه و خواهر تنی عزالسلطنه بود. مادرش محبوب‌السلطنه از زنان متعه ناصرالدین شاه شمرده می‌شد. او در زمانی که پدرش به قتل رسید شش ماه داشت. پس از آنکه مظفرالدین شاه برای سکونت دادن حرمسرای خود همسران و فرزندان ناصرالدین شاه را از کاخ گلستان اخراج کرد، عزیزالسلطنه نزد مادرش سکونت گزید. او در شانزده سالگی در سال ۱۳۲۹ هجری قمری درگذشت. او ازدواج نکرده بود و فرزندی برجا نگذاشت.
شبکه سلامت یکی از شبکه‌های تلویزیونی دولتی کشور ایران است که به عنوان نوزدهمین شبکه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به‌صورت دیجیتالی از پنجم مهر ۱۳۹۱ با دو ساعت برنامه در روز به صورت آزمایشی آغاز به کار کرد و اکنون پخش ۲۴ ساعته دارد. همزمان با ولادت پیامبر اکرم و ولادت جعفر صادق پخش برنامه‌های شبکه سلامت با کیفیت HD و فرمت H264 از طریق فرستنده‌های زمینی شهر تهران از ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ آغاز شده‌است. پیشینه. این شبکه با محوریت اصلی پزشکی و سلامت جامعه و خانواده و بهداشت فردی به صورت تخصصی، از روز
و خانواده و بهداشت فردی به صورت تخصصی، از روز ۱۳۹۱/۱۲/۱۲ فعالیت رسمی خود را همزمان با شبکه تماشا آغاز کرد. شبکه سلامت از روز شنبه ۵ مهر ۱۳۹۱ از طریق فرستنده سوم TS3 بر روی کانال ۳۴ برابر با فرکانس ۵۷۸ مگاهرتز در تهران و جنوب تهران و برخی از مناطق قم به‌طور آزمایشی و در چهارشنبه ۲۵ بهمن ۹۱ در فرستنده‌های دیجیتال سراسر کشور قابل دریافت شد. مدیریت. مدیر این شبکه دکتر محمدمهدی قاسمی، رئیس شورای سیاست‌گذاری سلامت سازمان صدا و سیما است.
خدیجه خانم عزالسلطنه شاهزاده قاجار، دختر ناصرالدین‌شاه قاجار و خواهر تنی عزیزالسلطنه بود. مادرش محبوب‌السلطنه از زنان متعه ناصرالدین شاه قاجار بود. در زمانی که ناصرالدین شاه به قتل رسید عزالسلطنه خردسال بود. او بعدها با غلامحسین امیراصلانی (احتشام‌الملک) ازدواج کرد و صاحب دو پسر، حسنعلی و هوشنگ امیراصلانی، و چهار دختر شد. دوتن از دختران او با دو تن از پسران کامران میرزا نایب‌السلطنه ازدواج کردند. عزالسلطنه در نهم اردیبهشت ۱۳۶۳ خورشیدی در نود و سه سالگی درگذشت و در بهشت زهرا تهران مدفون گشت. خاطرات او از
و در بهشت زهرا تهران مدفون گشت. خاطرات او از دربار ناصری در رمان «در اندرون» که توسط نوه دختری عزالسلطنه، افسانه اتحادیه، نوشته شده‌است، بازتاب یافته‌است.
موزه مردم‌شناسی خلیج‌فارس یکی از بزرگترین موزه‌های مردم‌شناسی در جنوب ایران است که در شهر بندرعباس مرکز استان هرمزگان قرار دارد. این موزه که زیرنظر اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان اداره می‌شود، در محوطه تاریخی برکه‌های باران ساخته شده و اسفندماه ۱۳۸۶ افتتاح شد. موزه مردم‌شناسی خلیج‌فارس در ۳ طبقه با زیربنای ۲۵۰۰مترمربع ساخته شده که طبقه همکف دارای فضای عمومی، خدماتی، کتابخانه تخصصی و نمایشگاه‌ است. طبقه دوم به بخش مردم‌شناسی تعلق دارد که شامل بخش بازار سنتی، آزادسازی قلعه هرمز، صید و
که شامل بخش بازار سنتی، آزادسازی قلعه هرمز، صید و صیادی است. طبقه سوم نیز شامل بخش‌های باستان‌شناسی است که به غنای فرهنگی، تاریخی استان هرمزگان پرداخته شده‌است. این موزه به دلیل قرار گرفتن در سایت تاریخی و ثبت شده برکه‌های باران، پتانسیل‌های ارزشمندی برای ایجاد یک پارک موزه‌ای فعال در بندرعباس به وجود آورده‌ است. معماری موزه. ساختمان موزه خلیج‌فارس نمونه‌ای ارزشمند از معماری جنوب ایران است و هماهنگی، صداقت، خلاقیت و توجه به ارزش‌های هنری، معماری و فرهنگی منطقه‌ای در موزه خلیج فارس متجلی شده‌است. ساختمان
منطقه‌ای در موزه خلیج فارس متجلی شده‌است. ساختمان این بنا برگرفته از معماری سنتی هرمزگان است. دیوارهای پشت‌بند، در و پنجره‌های چوبی و بادگیر (نورگیر مرکزی) از عناصر با ارزش معماری سنتی منطقه‌است. شهاب‌الدین ارفعی طراح و موزه مردم‌شناسی بندرعباس در خصوص تطابق این موزه با شرایط اقلیمی و آب و هوایی و معماری بومی هرمزگان گفته است" این ساختمان ازنظر نمای بیرونی با معماری بومی هرمزگان تطابق زیادی دارد اما از نظر اقلیم و آب‌وهوا تعامل چندانی با منطقه ندارد زیرا این ساختمان دارای یک فضای بسته است و اشیا با شرایط
ساختمان دارای یک فضای بسته است و اشیا با شرایط خاصی در آن نگهداری می‌شوند. به‌طور کل در موزه‌ها نمی‌توانند با اقلیم و آب‌وهوا تعامل چندانی داشته باشند مگر اینکه به همان منظور احداث‌شده باشند. بخش مردم‌شناسی. بخش مردم‌شناسی موزه بزرگ خلیج فارس به بخش‌های بازار سنتی، آزادسازی جزیره هرمز از دست پرتغالی‌ها و صید و صیادی تقسیم شده‌است. بخش بازار سنتی. بخش بازار سنتی نخستین بخش در این بخش از موزه‌است که وضعیت بازار و داد و ستد در هرمزگان را به نمایش گذاشته‌است. این بخش دارای ۱۱ مجسمه از جنس موم است که مردم در
این بخش دارای ۱۱ مجسمه از جنس موم است که مردم در حال انجام کارهای مختلف را نشان می‌دهد. بخش آزادسازی هرمز. در سال ۱۵۰۷ میلادی نظامیان پرتغالی به فرماندهی آلفونسو دالبوکرک جزیره هرمز را تصرف کرده و در دماغه شمالی آن در محل یک دژ قدیمی اقدام به ساخت قلعه و تأسیسات نظامی و دفاعی کرد که مراحل ساخت آن ۳۰ سال به طول انجامید و آلبوکرک و اخلاف او به دلایل استراتژیکی و اقتصادی، تسلط بر تنگه هرمز را دنبال کرده به این طریق هم به مسیر بازرگانی دریایی خلیج فارس - دریای مکران (عمان) تا هند و چین کنترل داشته باشد و هم از