payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ میلادی، پزوی مکزیک با تورم بسیار بالایی مواجه بود، به‌طوری‌که در سال‌های ۱۹۹۰ بانک مرکزی مکزیک مجبور به چاپ اسکناس‌های ۱۰۰٬۰۰۰$ پزویی شده بود (این اسکناس بالاترین مبلغ اسکناسی مکزیک بود) به این خاطر دولت تصمیم گرفت تا دست به حذف کردن ۳ صفر از واحد پول بزند. با این کار در سال ۱۹۹۳ میلادی، بعد از این که صحبت‌های زیادی در مورد نام واحد پل جدید شده بود هر ۱٬۰۰۰ پزو قدیم به ۱ پزو جدید تبدیل شد و تا سال ۱۹۹۶ تمام اسکناس‌ها و سکه‌ها با واژهٔ «جدید» (NUEVO =&gt; N) همراه بود (۱٬۰۰۰$ قدیم = ۱$N).
(NUEVO =&gt; N) همراه بود (۱٬۰۰۰$ قدیم = ۱$N). همچنین برای اینکه اشتباهی پیش نیاید، به تمامی سکه‌ها و اسکناس‌ها کاملاً نمای دیگری داده شد.
ای قدیمی، ای آزاد سرود ملی دفاکتو کشور سوئد است که ابتدا در سال ۱۸۴۴ میلادی توسط ریکارد دیبک در دو بخش نوشته شده است و سپس در سال ۱۹۱۰ دو بخش دیگر توسط لویس آهلین به آن اضافه شده‌است. بخش‌های اضافه شده توسط آهلین جزو سرود ملی محسوب نمی‌شود. ملودی این سرود بر اساس ترانه‌های محلی ورملاند تنظیم شده‌است. وضعیت رسمی. در قانون سوئد سرود ای قدیمی ای آزاد به روش قانونی به عنوان سرود ملی سوئد انتخاب نشده‌است. در طی سال‌ها، نمایندگانی در پارلمان سوئد تلاش کردند که بندی را در قانون برای شناختن «ای قدیمی ای آزاد» به
را در قانون برای شناختن «ای قدیمی ای آزاد» به عنوان سرود ملی سوئد بگنجانند. با این حال، کمیته‌ای پارلمانی در سال ۲۰۰۰ با این تلاش‌ها مخالفت کرد و دلیل مخالفت را این گونه اعلام کرد که این سرود با انتخاب مردم و در طی سال‌ها به عنوان سرود ملی سوئد دست یافته است و ترجیح آن است که همین‌گونه بماند و نیازی به تصمیمات سیاسی بدین منظور نیست. ملودی. &lt;score vorbis="1"&gt; \new Staff « \set Score.tempoHideNote = ##t \override Score.BarNumber #'transparent = ##t \clef treble \key bes \major \tempo 4=76 \relative c"
treble \key bes \major \tempo 4=76 \relative c" { \key bes \major \partial 8 d8 | d4 bes8 bes bes4 c8 d | d4 c8 bes a4 r8 c8 | \break c4 a8 bes c a d8. bes16 | g2 f4 r8 f8 | \break bes4 bes8 c a4 a8 bes | g8. f16 g8 a f4 r8 \repeat unfold 2 { f8 | \break bes8. a16 bes8 c d bes es d | c2 bes4 r8 } \bar "|." \addlyrics { Du gam -- la, Du fri -- a, Du fjäll -- hö -- ga nord Du tys -- ta, Du gläd -- je -- ri -- ka skö -- na! Jag häl -- sar Dig, vä -- nas -- te land __ _ up -- på jord, Din sol, Din him -- mel,
land __ _ up -- på jord, Din sol, Din him -- mel, Di -- na äng -- der grö -- na. Din sol, Din him -- mel, Di -- na äng -- der grö -- na. \addlyrics { Du tro -- nar på min -- nen från forn -- sto -- ra da'r, då ä -- rat Ditt namn flög ö -- ver jor -- den. Jag vet att Du är och Du blir __ _ vad Du var. Ja, jag vill le -- va jag vill dö i Nor -- den! Ja, jag vill le -- va jag vill dö i Nor -- den! » &lt;/score&gt;
دالیا گریبائوسکایته Dalia Grybauskaitė (زاده ۱ مارس سال ۱۹۵۶) رئیس‌جمهور فعلی کشور لیتوانی و کمیسر سابق بودجه و برنامه‌ریزی مالی اتحادیه اروپا است. وی در انتخابات ریاست‌جمهوری لیتوانی ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۰۹ با کسب اکثریت آرا به پیروزی رسیده و اولین رهبر زن در این کشور شد. خانم گریبائوسکایته از سال ۲۰۰۴ که لیتوانی به عضویت اتحادیه اروپا درآمد تا سال ۲۰۰۹ عضو کمیسیون بودجه اتحادیه اروپا مستقر در بروکسل بوده است. خانم گریبائوسکایته دارای کمربند مشکی در فنون رزمی و مشهور به رک گویی است و می‌گوید الگوی سیاسی وی
و مشهور به رک گویی است و می‌گوید الگوی سیاسی وی مارگارت تاچر، نخست‌وزیر سابق انگلیس است؛ بنابراین خانم گریبائوسکایته مشهور به «بانوی آهنین» و «مگنولیای فولادی» است.
کروکی معماری کروکی بیانی است آزاد ، فارغ از محدودیتهای هنرهای دیگر بدور از تحمیل حرکتی برای رسیدن به ذات اصلی اشیاء ، ذات اصلی خلقت . به صفر ، به شروع نه به کلمه ، نه تعریف ، نه اغماض ، نه ریا ، نه شک ، رک و بی غل و غش . بیانی کوتاه ، ایجاد حس که نیاز به تفکر ندارد . ایجاد خلوتی در درون ، نه فرار از بیرون ، حرکتی به سوی یگانگی و وحدانیت . پر نه ، خالی . تفکر نه ، حس . حرکتی از صورت ، از کلمه ، به معنا ، به سکوت حرکت از پر به خالی ، از صحبت ، از کلمه به سکوت ، از جزء به کل واحد ، از تفکر ، به حس . سکوتی از
، از جزء به کل واحد ، از تفکر ، به حس . سکوتی از درون ، کشیدن برای نکشیدن و یاد گرفتن برای یاد نگرفتن _ ریاضت برای آرامش ، برای رهایی ، برای سکوت ، برای خلاء ، ادراک گذشته در گدشته و حال در حال ، ادراک بد به خوبی تفکر بسیار برای دوری از تفکر فراگیری فن و تکنیک برای دور شدن از تکنیک ، از فن ، از راه بیان آزاد با خطوط بی آلایش ، کاری که باید قلم یک معمار و سکوت قلمش سخن معماران دیروز را بر کاغذ امروز برای فرداها روایت کند . فرار از پرسپکتیو ، از نقاشی ، از عکس ، از نمایش ، از درجه ، از زاویه ، از خطوط
از عکس ، از نمایش ، از درجه ، از زاویه ، از خطوط انباشته ، از ندیدن و نتوانستن ، از صدا و شنیدن از ناتوانی در انتخاب به انتخاب ، به توانستن ، به خودسازی ، به آزادی ، به رهایی ، به سکوت ، به خلاء ، به ...
باغ فیروزی یا باغ اتابک یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران اتابکان توسط اتابک ابوبکر بن سعد زنگی بنا شده‌است. این باغ که هم‌اکنون ویران شده است در بین محله‌های سر دزک ، سنگ سیاه ، میدان شاه و درب مسجد قرار داشته است و در نزدیکی آن دارالشفایی به دست ابوبکر سعد نیز ساخته شده است.
سال آرون کریپکی (به انگلیسی: Saul Aaron Kripke)، فیلسوف و منطق‌دانِ آمریکایی و زاده ۱۳ نوامبرِ ۱۹۴۰، درگذشته ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ می‌باشد. از سالِ ۱۹۶۰ که نخستین مقاله‌های‌اش را منتشر کرد تا به امروز، تأثیرِ بسیار ژرفی در منطقِ ریاضی، فلسفهٔ زبان، فلسفه ریاضی، متافیزیک، معرفت‌شناسی و نظریهٔ مجموعه‌ها داشته‌است. بخشِ عمده‌ای از اثرهایِ او، یا هیچ‌گاه منتشر نشده‌اند، یا به صورتِ نوارهایِ سخنرانی و نسخه‌هایِ دست‌نویس، به صورتِ خصوصی و محدود منتشر شده‌اند. کریپکی در سالِ ۲۰۰۱، برندهٔ جایزهٔ شوک پرایز در فلسفه و منطق
۲۰۰۱، برندهٔ جایزهٔ شوک پرایز در فلسفه و منطق شد و در نظرسنجی‌ای که به تازگی بینِ فیلسوفان انجام شده‌است، به عنوانِ یکی از ۱۰ فیلسوفِ برتر دو سدهٔ گذشته انتخاب شده‌است. کریپکی زمانی که هنوز نوجوان بود، کارهای تأثیرگذاری در منطق و به خصوص معناشناسی منطقِ موجهات، منتشر کرد. در حالی‌که برایِ یک فیلسوفِ حرفه‌ای، بسیار غیرمعمول به نظر می‌رسد، تنها مدرکِ او، مدرکِ کارشناسیِ ریاضی از دانشگاهِ هاروارد است. کارهایِ او تأثیر عمیقی بر فلسفهٔ تحلیلی داشته‌است و یکی از مهم‌ترینِ آن‌ها، ارائهٔ معناشناسی‌ای برایِ منطقِ
مهم‌ترینِ آن‌ها، ارائهٔ معناشناسی‌ای برایِ منطقِ موجهات است که این معناشناسی، شاملِ معرفیِ جهان‌هایِ ممکن، در چارچوبِ سیستمی است که اکنون با نامِ معناشناسی کریپکی شناخته می‌شود. یکی دیگر از سهم‌هایِ مهمِ او، استدلالی بود که نشان می‌داد، ضرورت، یک مفهومِ 'متافیزیکی' است و بنابراین باید آن را، از مفهومِ 'معرفت‌شناختیِ' پیشینی جدا کرد و بنابراین، می‌توان حقیقت‌هایِ 'ضروری پسینی' داشت، مثلاً گزارهٔ "آب، همان H۲O است. او همچنین، در کتاب "ویتگنشتاین و قواعد و زبان خصوصی"، تفسیرِ معروفی از نوشته‌هایِ ویتگنشتاین
خصوصی"، تفسیرِ معروفی از نوشته‌هایِ ویتگنشتاین ارائه می‌دهد که به کریپکنشتاین معروف است. معروف‌ترین اثرِ او نام‌گذاری و ضرورت نام دارد. جوایز و افتخارات. برخی از جوایزی که سول کریپکی دریافت کرده عبارت است از:
باغ منصورآباد یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجار بنا شده‌است. این باغ در شمال غربی شیراز در محله منصور اباد قرار دارد و و دارای محوطه مربعی شکلی است که با درختان تنومند چنار محصور شده‌است.
باغ زکی‌خان یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجار توسط زکی‌خان نوری مازندرانی ، وزیر حسین‌علی میرزای فرمانفرما بنا شده‌است. این باغ که هم‌اکنون ویران شده است در شمال شیراز قدیم،در محله موردستان (در دوره قاجار به نام محله درب شاهزاده شناخته می‌شده است) و در کنار باغ نشاط در محدوده پشت ارگ کریمخان قرار داشته است.
باغ بهشت یا باغ صبوح‌آباد یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران سلجوقیان بنا شده‌است. این باغ متشکل از سه باغ به‌هم‌پیوسته بوده‌است و در دوره ترکمانان به باغ ترکمانان نام گرفته‌است. این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است در جنوب شرقی شیراز و در دروازه قصابخانه قرار داشته‌است. امیر قرایوسف قراقویونلو فرزند جهانشاه در سال ۸۶۹ ه‍. ق باغ‌های صبوح‌آباد و روستای خسروآباد را به آستانه شاهچراغ وقف نمود.
معین‌الدّین پروانه یا پروانهٔ روم، شهرت سلیمان‌بن مهذّب‌الدّین علی دیلمی از رجال و وزراء سلجوقیان روم است که در سال ۶۷۵ قمری به حکمِ اباقاخان از ایلخانان مغول به قتل رسید. پیشینه و زادگاه و اصالت او در کتب تاریخی به درستی مشخص نیست. ابن بی‌بی او را دیلمی و مستوفی او را کاشانی دانسته‌اند. نامِ پدرش را نیز مهذب‌الدین علی دیلمی ثبت کرده‌اند. وی در آغاز مکتب‌دار بود و اندک‌اندک با کفایت خود به مقامات عالی رسید. هنگامی که کیخسرو بن سلیمان به فرمانِ اباقاخان به جایِ پدر نشست و سلطنت روم را به او دادند و چون در
جایِ پدر نشست و سلطنت روم را به او دادند و چون در دورانِ کودکی به سر می‌برد دستور دادند که متولیِ امور معین‌الدین پروانه باشد. او به رتق و فتقِ امورِ روم پرداخت و مادرِ سلطان را در حباله‌یِ نکاحِ خویش درآورد. احساس وفاداری شخصی او نسبت به خاندانِ پادشاهی فراوان بوده و تنها او به علّتِ هوش و ذکاوت در میانِ آنها به سلطنت رسیده‌است. کیخسرو بن سلیمان هجده سال فرمان‌روایی کرد تا در ۶۸۲ق در ولایت آذربایجان به فرمانِ احمدخان به قتل رسید. پروانه تا زمانی که کیخسرو بن سلیمان به سن بلوغ رسید و خود امورِ کشور را به
بن سلیمان به سن بلوغ رسید و خود امورِ کشور را به دست گرفت، نیابت فرمانرواییِ مطلق داشت و حتی عزل و نصب سلاطینِ سلجوقیِ روم به مشورت و مصلحت او بود. اما هنگامی که پادشاه به حد رشد و استقلال رسید، با بیبرس سلطانِ وقت مصر وارد مذاکره شود. آن دو با یکدیگر توطئه چیدند که مغول‌ها را از آسیایِ کهن بیرون برانند و پروانه را بر جایِ سلجوقیان بنشانند. در آغاز همه چیز بر طبقِ نقشه پیش رفت و در سالِ ۶۷۵ قمری در البستان با امراء توقو و تودون‌بهادر که حاکمِ آنجا بوند، جنگ کرد و ایشان را کشتند و مغول‌ها را شکست دادند و
کرد و ایشان را کشتند و مغول‌ها را شکست دادند و وارد قونیه شدند؛ ولی زمانی که قوایِ خود را در قیصریه برای مبارزهٔ بیشتر جمع‌آوری کردند، پروانه به وحشت افتاد و وحشتِ او به سپاهیان نیز سرایت کرد. البته باید این نکته را نیز در نظر گرفت که پیرامونِ نقشِ پروانه در دعوت از بیبرس و شکستِ سپاه مغول آراء گوناگونی ابراز شده‌است: برخی معتقدند که وی در شکستِ لشکرِ مغول نقشی پُررنگ داشته‌است؛ چنان‌که در شبِ حادثه مغولان را به عشرت مشغول کرد. برخی هم بر این نظرند که مولانا او را به خاطرِ همکاری با مغولان نکوهش کرده‌است.
او را به خاطرِ همکاری با مغولان نکوهش کرده‌است. در هر صورت، اباقاخان؛ پادشاه خشمناک ایلخانیِ مغول، این حرکت از فعلِ پروانه می‌دید و او را در سالِ ۶۷۵ قمری در شهرِ آلاتاق به قتل رساند. پروانه و فرهنگ و دانش. معین‌الدّین پروانه را باید از آن دست وزرا و سلاطینی دانست که در ساخت، حفظ و نگاهداریِ فرهنگ و دانشِ مشرق‌زمین و آسیایِ کهن نقشی اساسی و پررنگ را ایفاء کرده‌اند. او مانند، سلطان رکن‌الدین و سلطان عزالدین از مریدانِ مشایخ و بزرگانی چون مولانا بوده‌اند، که تحت همین ارادت و گوش فرادادنِ سخنانِ این بزرگان،
تحت همین ارادت و گوش فرادادنِ سخنانِ این بزرگان، «چنان کرده‌اند کار که بزرگان می‌کنند». برایِ نمونه او در ساخت رصدخانه‌ای در سمرقند با غیاث‌الدین جمشید کاشانی همکاریِ فراوان داشته و در بالا بردنِ این بنا جهدی تمام به کار بسته‌است. اما کارهایِ او را نباید تنها در زمینهٔ دانش‌هایی چون ریاضی و نجوم دانست. او و خانواده‌اش به مشایخ نیز احترامی ویژه می‌گزارده‌اند و در ساخت و بزرگداشت خانقاه‌ها نیز، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کردند. او آنچنان دانش‌دوست و اهلِ فرهنگ بوده‌است که کتابِ جامع الاصول را از شیخ صدرالدین
بوده‌است که کتابِ جامع الاصول را از شیخ صدرالدین سماع کرده‌ است. پروانه نه تنها به مولانا، بلکه به دیگر صوفیان و عارفان نیز ارادتی خاص داشته‌ است. برایِ نمونه از فخرالدین عراقی؛ عارف ایرانی، دعوت کرده، خانقاهی را در شهرِ توقاه ساخته و عراقی را شیخِ آن خانقاه کرده و تا زمانِ مرگِ پروانه، عراقی در آن شهر و در آن خانقاه بوده‌ است. زندگیِ پروانه بسیار شبیه شمس‌الدین محمد جوینی است. این دو مردِ بزرگ برایِ حفظ و تداومِ فرهنگِ ایرانی در غوغایِ غلبهٔ بیگانگان بر ایران، به جان کوشیدند و سرانجام هر دو به بهانهٔ
ایران، به جان کوشیدند و سرانجام هر دو به بهانهٔ خیانت به دستگاهِ مغول جان باختند. پروانه و مولانا. پروانه به مولانا ارادت تمام داشت و غالباً در خانقاه مولانا حضور می‌یافت و در مجالس وی شرکت می‌کرد، بسیاری از غزلیات مولانا در همین مجالس سروده شده‌است. اکثرِ مکاتیب مولانا نیز به نامِ همین پروانه صدور یافت و از شدت ارتباطِ وی با آن بزرگ حکایت می‌کند. خاندانِ پروانه نیز به مولانا علاقهٔ ویژه‌ای داشتند. همسرِ پروانه؛ گرجی خاتون، یکی از آنان است. او هرگاه با پروانه مشکلی داشته، برایِ حلِ آن، به مولانا مراجعه
مشکلی داشته، برایِ حلِ آن، به مولانا مراجعه می‌کرده‌است: روزی گرجی خاتون، از پروانه رنجیده بود. شفاعتِ تمامِ اکابر و نوّابِ دیوان اثر نکرد. سرانجام گفت به شرطی صلح کنم که پروانه به طلاق سوگند بخورد که هر چه از او بخواهم، بدهد. پروانه راضی شد و التزام نمود، گرجی خاتون گفت: مولانا فرمود که آن خواهش را معلّق نگه دارد… پروانه چنان شیفتهٔ مولانا بوده‌است که مردم برایِ رفعِ مشکلاتشان، شفاعتِ او را جانبِ پروانه می‌بُرده‌اند، هر چند که مولانا علاقهٔ چندانی به دیدارِ پادشاهان نشان نمی‌داده‌است. روزی بعضی از یارانِ
پادشاهان نشان نمی‌داده‌است. روزی بعضی از یارانِ پروانه در خدمتِ مولانا از او ستایش می‌کردند و از خیرات و عدلِ او شواهدی می‌آوردند و می‌گفتند: «با وجودِ پُرجودِ او عالمیان آسوده‌اند و امنِ عظیم و ارزانی نعمت بی‌نهایت است و همچنان در زمانِ او علما و شیوخ و افاضل در مدارس و خوانق مرفه و جمع‌اند، بی حدّ تحسین‌ها می‌کردند؛ حضرتِ مولانا فرمود که یاران راست می‌گویند؛ آنچه گویند صد چندان است.» رابطهٔ مولانا و پروانه به گونه‌ای‌ست که بخشی از کتابِ فیه ما فیه، خطاب به پروانه‌است. افلاکی از حضرت ولد نقل می‌کند که
به پروانه‌است. افلاکی از حضرت ولد نقل می‌کند که «روزی پروانه از حضرتِ مولانا التماسِ نمود که وی را پند دهد و نصیحت کند؛ زمانی متفکّر مانده بود، سرِ مبارک برداشت و گفت که امیر معین‌الدّین می‌شنوم که قرآن را یادگرفته‌ای؟ گفت: آری، دیگر شنیدم که جامع الاصول را از خدمتِ شیخ صدرالدین سماع کرده‌ای؟ گفت: آری. گفت: چون سخنِ خدا و رسول را می‌خوانی و کماینبغی بحث می‌کنی و می‌دانی و از آن کلمات پندپذیر نمی‌شوی و بر مقتضایِ هیچ آیتی و حدیثی عمل نمی‌کنی، از من کجا خواهی شنیدن و متابعت نمودن؟ پروانه گریان برخاست و روانه
شنیدن و متابعت نمودن؟ پروانه گریان برخاست و روانه شد و بعد از آن به عمل و عدل‌گستری و احسان مشغول گشته، خیرات نمود تا یگانهٔ آفاق شد. گویند روزی مولانا حالِ چندان خوشی نداشت و پروانه سریع، این ماجرا را فهمید و حسام‌الدین را حاضر آورد. در تاریخ آمده‌است که بعد از مرگِ مولانا مدّتِ چهل روز، یاران و مردمِ قونیه تعزیتِ او را می‌داشتند… اهلِ مجلس ناله و زاری می‌کردند و پروانه را بی‌اختیاریِ عظیم دست داد و بسیار بگریست و احسانِ بسیار به فقرا کرد. همچنین پروانه به همراهِ علم‌الدین قیصر بر سر تربت مولانا بنایی
به همراهِ علم‌الدین قیصر بر سر تربت مولانا بنایی ساختند که قبهٔ خضرا خوانده شد.
جمهوری دموکراتیک افغانستان حکومتی کمونیست بود که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ میلادی بر افغانستان حکومت کرد. این دولت توسط حزب دموکراتیک خلق در پی انقلاب ثور ایجاد شد و در سال ۱۹۸۶ به جمهوری افغانستان تغییر نام داد. حزب دموکراتیک خلق از طریق یک کودتای ارتش، با نام انقلاب ثور به قدرت رسید، که در پی آن در ۲۸ آوریل ۱۹۷۸ محمد داود خان و خانواده‌اش به قتل رسیدند و دولت او فروپاشید. در ۳۰ آوریل ۱۹۷۸ نورمحمد تره‌کی به عنوان رئیس دولت منصوب شد. تره‌کی و حفیظ‌الله امین، که انقلاب را راه‌اندازی کرده بودند، در طول حکومتشان چند
را راه‌اندازی کرده بودند، در طول حکومتشان چند اصلاحات در مورد حقوق "زمین" و "ازدواج" معرفی کردند. امین همچنین علاوه بر اصلاحات معرفی شده توسط داوود، آموزش و پرورش کلی و حقوق برابر برای زنان را معرفی کرد. کمی پس از گرفتن قدرت، مخالفت‌هایی در داخل حزب دموکراتیک خلق به وجود آمد که موجب تأسیس دو جناح در داخل این حزب شد. جناح خلق به رهبری تره‌کی و امین، و جناح پرچم به رهبری ببرک کارمل. پس از کشمکش‌های مختلف «خلقی‌ها» پیروز شدند و پرچمی‌ها از حزب «پاکسازی» شدند. برجسته‌ترین رهبران پرچم به بلوک شرقی و اتحاد
برجسته‌ترین رهبران پرچم به بلوک شرقی و اتحاد جماهیر شوروی تبعید شدند. پس از مبارزه میان جناح‌های خلق و پرچم، نبرد قدرت در درون جناح خلق بین تره کی و امین آغاز شد. امین در این مبارزه پیروز شد و تره کی به دستور او کشته شد. حاکمیت وی در کشورش (به دلیل اصلاحاتی که قبلاً ذکر شد) در اتحاد جماهیر شوروی مورد استقبال قرار نگرفت. اتحاد جماهیر شوروی برای حمایت دولت افغانستان در دسامبر ۱۹۷۹ وارد عمل شد و در ۲۷ دسامبر امین توسط نیروهای نظامی شوروی ترور شد. کارمل به جای او رهبر افغانستان شد. دوران کارمل، که از ۱۹۷۹ تا
او رهبر افغانستان شد. دوران کارمل، که از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ ادامه داشت، بیشتر به خاطر جنگ شوروی در افغانستان علیه شورشیان مجاهد افغان شناخته می‌شود. این جنگ منجر به تلفات زیادی از غیرنظامیان و همچنین آواره شدن میلیون‌ها نفر شد که به پاکستان و ایران گریختند. در آوریل ۱۹۸۰ یک قانون اساسی جدید، توسط دولت معرفی شد و چندین عضو غیر PDPA به عنوان بخشی از سیاست دولت برای گسترش پایگاه حمایتی اش در دولت گنجانده شدند. سیاست‌های کارمل در برقراری صلح در این کشور جنگ زده ناکام ماند و در سال ۱۹۸۶ محمد نجیب‌الله به عنوان دبیرکل
ماند و در سال ۱۹۸۶ محمد نجیب‌الله به عنوان دبیرکل حزب دموکراتیک خلق (PDPA) جانشین وی شد. نجیب‌الله سیاست آشتی ملی با مخالفان را دنبال کرد، قانون اساسی جدید افغانستان در سال ۱۹۸۷ معرفی شد و انتخابات دموکراتیک در سال ۱۹۸۸ (که توسط مجاهدین تحریم شد) برگزار شد. پس از خروج شوروی از افغانستان در سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹، دولت با مقاومت فزاینده ای روبرو شد. سال ۱۹۹۰ نشان داد که سالی برای تغییر در سیاست‌های افغانستان است: قانون اساسی جدیدی وضع شد که بر اساس آن افغانستان جمهوری اسلامی بود و حزب دموکراتیک خلق به حزب وطن
جمهوری اسلامی بود و حزب دموکراتیک خلق به حزب وطن تبدیل شد که تا به امروز به عنوان حزب دموکراتیک وطن باقی مانده است. در جبهه نظامی، دولت قادر به شکست مخالفان مسلح در نبرد علنی بود، مانند نبرد جلال‌آباد با این حال، با مخالفان مسلح مهاجم، مشکلات داخلی مانند کودتای نافرجام جناح خلق در ۱۹۹۰ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، دولت نجیب الله در آوریل ۱۹۹۲ سقوط کرد. روسای کشور. افراد زیر به ترتیب رهبری جمهوری دموکراتیک افغانستان را به عهده داشتند:
چیزهایی هست که نمی‌دانی فیلمی ایرانی محصول ۱۳۸۹ به کارگردانی فردین صاحب‌الزمانی و تهیه‌کنندگی منیژه حکمت است. علی مصفا، لیلا حاتمی و مهتاب کرامتی از جمله بازیگران اصلی فیلم هستند. خلاصه داستان. فیلم روایتگر زندگی یک راننده آژانس به نام علی است و داستان به صورت چند اپیزود مستقل از زندگی او و اطرافیانش روایت می‌شود. هر اپیزود به جنبه‌ای از روابط انسانی، چالش‌ها و تضادهای اجتماعی می‌پردازد و تصویری مدرن و اجتماعی از زندگی شهری ارائه می‌دهد. تحلیل فیلم. فیلم با سبک روایت اپیزودیک خود به بررسی ابعاد مختلف زندگی
سبک روایت اپیزودیک خود به بررسی ابعاد مختلف زندگی شهری و روابط انسانی می‌پردازد. تمرکز بر جزئیات روانشناختی شخصیت‌ها و دغدغه‌های اجتماعی، فیلم را به نمونه‌ای از سینمای مدرن اجتماعی ایران تبدیل کرده است. موسیقی متن، تدوین و فیلمبرداری به تقویت جو و فضای روایت کمک می‌کنند. تولید. تولید فیلم به دلیل سبک تجربی و روایت چند اپیزودی با چالش‌هایی همراه بود که تیم تولید آن را با موفقیت پشت سر گذاشت. بازخوردها. این فیلم در جشنواره‌ها و محافل نقد سینمایی مورد توجه قرار گرفت. نقدها بر واقع‌گرایی داستان و بازی‌های قوی
گرفت. نقدها بر واقع‌گرایی داستان و بازی‌های قوی بازیگران تأکید داشتند و آن را نمونه‌ای موفق از سینمای اجتماعی معاصر ایران دانستند.
اسلام در افغانستان، اسلام سنی (حنفی/دیوبندی) بزرگ‌ترین و دین رسمی افغانستان است. اسلام در افغانستان پس از فتح افغانستان توسط اعراب از قرن هفتم تا دهم میلادی رواج یافت و آخرین گروه‌هایی که در برابر تغییر دین مقاومت می‌کردند، در اواخر قرن نوزدهم تسلیم شدند. این دین عموماً توسط جوامع محلی به عنوان جایگزینی برای زرتشتی‌گری و بودیسم پذیرفته شد و قبایل محلی شروع به گرویدن به دین جدید کردند. اسلام دین رسمی دولت افغانستان است و تقریباً ۹۹٫۷٪ از جمعیت افغانستان مسلمان هستند. تقریباً ۸۵٪ از آنها پیرو اسلام سنی هستند،
هستند. تقریباً ۸۵٪ از آنها پیرو اسلام سنی هستند، در حالی که حدود ۱۰٪ شیعه هستند. اکثر شیعیان به شاخه دوازده امامی تعلق دارند و تنها تعداد کمتری از آنها پیرو اسماعیلیه هستند. پس از تکمیل فتح ایران توسط اسلام، اعراب مسلمان شروع به حرکت به سمت سرزمین‌های شرق ایران کردند و در سال ۶۵۲ میلادی هرات را تصرف کردند. غزنویان تا پایان قرن دهم میلادی، پادشاهان کابل شاهی را مطیع خود کردند. شیعه در افغانستان. شیعیان افغانستان، از نظر جمعیت، دومین مذهب مردم افغانستان به حساب می‌آیند و از آن‌جایی که هیچگاه در افغانستان
حساب می‌آیند و از آن‌جایی که هیچگاه در افغانستان سرشماری دقیق و قابل اعتمادی انجام نگرفته آمارها و تخمین‌های مختلفی وجود دارد. ۱۵ درصد یا ۲۰ درصد یا بین ۲۵ تا ۳۰ درصد یا بر اساس تخمین بصیر احمد دولت‌آبادی و عنایت‌الله حفیظ ۳۰ تا ۳۵ درصد و بر اساس اطلاعات مرکز دایرة المعارف امام‌حسین ۳۵ درصد افغانستانی‌ها شیعه مذهب هستند. همچنین طبق تحقیقات مستقل و جامع جمعیت‌شناسی افغانستان که از سال ۲۰۰۶ تا به هم‌اکنون در دانشکده روابط بین‌الملل دانشگاه کلمبیا انجام پذیرفته ۲۵ درصد از جمعیت افغانستان را شیعیان جعفری و ۴/۵
۲۵ درصد از جمعیت افغانستان را شیعیان جعفری و ۴/۵ درصد را نیز شیعیان اسماعیلی تشکیل می‌دهند.
سیمای زنی در دوردست (۱۳۸۲) فیلمی است در زمره سینمای مستقل ایران به کارگردانی علی مصفا. با بازی همایون ارشادی، لیلا حاتمی و حضور افتخاری زری خوشکام. مصفا در بخشی از این فیلم، پدرش مظاهر مصفا و مادرش امیربانو کریمی را به تصویر کشیده است. داستان. مهندس (همایون ارشادی) مرد پا به سن گذاشته‌ای است که از همسر و پسرش جدا شده و تنها زندگی می‌کند. در شبی که قرار است آن دو از ژاپن برسند (به همراه شوهر جدید زن) صدای دختری روی پیغام گیر تلفن خانهٔ مهندس توجه او را جلب می‌کند. دختر می‌گوید که شماره را تصادفی گرفته و
می‌کند. دختر می‌گوید که شماره را تصادفی گرفته و می‌خواسته پیش از خودکشی به کسی خبر بدهد. مهندس اول سری به پدر و مادر پیر و مستأصل و غرغرویش می‌زند و بعد راه خانهٔ دختر را در پیش می‌گیرد. دختر آنجا نیست، در عوض زن جوانی (لیلا حاتمی) هست که ادعا می‌کند دوست دختر است (مشخص می‌شود او و زنی که تماس گرفته هر دو یک نفر هستند و او به این مشکل عجیب عادت کرده). آن دو با هم به چند بیمارستان سر می‌زنند اما به نتیجه‌ای نمی‌رسند. دختر می‌گوید بازیگر است و بعد مرد را دعوت می‌کند به دیدن نمایشگاه عجیبی با نام «پرواز» که
می‌کند به دیدن نمایشگاه عجیبی با نام «پرواز» که از یک صبح تا پنج صبح برگزار می‌شود. گروهی از هنرمندان و روشنفکران دور هم جمع شده‌اند و ظاهراً نمایشگاهی از «آثار مفهومی» برگزار کرده‌اند به نفع کودکان افغان. مهندس در آنجا تصویر خواننده زن افغان را می‌بیند و به یاد خاطرات گذشته اش می‌افتد و با یکی از دوستان قدیمی اش که آن‌جا می‌بیند در مورد زن حرف می‌زنند. فلسفه نمایشگاه پرواز بدین گونه است که هر کس تصویری را که دوست دارد می‌خرد و آن را به حمایت از کودکان افغان به آتش می‌کشد!!! و شعار نمایشگاه این است :آواز
به آتش می‌کشد!!! و شعار نمایشگاه این است :آواز افغانی٬پرواز ایرانی. سپس در صبح زود آن دو به خانه پدری و کودکی مهندس می‌روند، که او قرار استدر آنجا عملیات عمرانی انجام دهد. آن دو با کارگران ساختمانی صبحانه می‌خورند. در راه بازگشت از آنجا دختر به سینمایی خالی می‌رود شروع می‌کند به تمرین فن بیان و تعریف خاطرات از سالن خالی و معلوم می‌شود که بازیگر هم نیست!. مهندس دختر را گم می‌کند و با واسطهٔ یک زن مشکوک خیابانی به خانه‌ای می‌رود که خورشید (زری خوشکام)، همان خوانندهٔ افغان، سال‌ها در آنجا زندگی کرده. رابطهٔ
خوانندهٔ افغان، سال‌ها در آنجا زندگی کرده. رابطهٔ میان خورشید، دختر و مهندس چندان واضح نیست (به نظر همه در سر مهندس و دختر به نوعی بدل از همان زن افغان است و هجوم خاطرات مرد از او.) اما در آخر دختر همان‌جا به سراغ مهندس می‌آید. مهندس تصمیم می‌گیرد خانهٔ خود را بازسازی کند و دختر با او همراه می‌شود. در کنار این تصاویر زندگی‌نامهٔ خورشید را با صدای خود او می‌شنویم. موسیقی فیلم. موسیقی این فیلم که توسط پیمان یزدانیان ساخته شده در سینمای ایران بی‌سابقه است. در ساخت موسیقی متن این فیلم برای نشان دادن فضای توهم
ساخت موسیقی متن این فیلم برای نشان دادن فضای توهم وار قصه فیلم تنها از سازهای سینتی سایزر و طبلا استفاده شده‌است. موسیقی متن این فیلم چند سال بعد از اکران فیلم توسط نشر موسیقی هرمس در آلبومی به نام گذر انتشار یافت و با فروش خوبی مواجه شد. اکران و پخش سی دی. فیلم در سال ۱۳۸۴ اکران محدودی در چند سینمای وابسته به طرح ناموفق آسمان باز (پخش فیلم‌های هنری) داشت که با استقبال چندان مردم عادی و برخی از منتقدان روبرو نشد اما برخی از مردم نیز آن را ستایش کرده‌اند. فیلم چهار سال بعد از اکران (تابستان ۸۸) توسط تصویر
چهار سال بعد از اکران (تابستان ۸۸) توسط تصویر دنیای هنر به صورت وی سی دی منتشر شد و فروش چندانی نیز نداشت. شاید علت فروش کم این فیلم داستان شخصی و عجیبش باشد. نکته جالب در مورد این فیلم است که در سکانسی از آن (صحنه نمایشگاه) افراد مشهوری مثل سیامک انصاری، لیلی رشیدی، آتیلا پسیانی، حافظ احمدی، مهتاب کرامتی، سیامک صفری، محمود کلاری و .. به صورت افتخاری در چند ثانیه به عنوان مهمانان نمایشگاه ظاهر شده‌اند! و از آنان در تیتراژ پایانی تشکر شده.
دانشگاه قندهار یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های جنوبی افغانستان می‌باشد که در شهر قندهار واقع است. این دانشگاه در سال ۱۳۶۹ در زمان جمهوری دموکراتیک افغانستان در دوران ریاست جمهوری محمد نجیب الله تأسیس شد. دکتر توریالی ویسا اولین رئیس این دانشگاه بود. در دانشگاه قندهار رشته‌های پزشکی، مهندسی، داروسازی، حقوق، مدیریت، الهیات، روزنامه نگاری، علوم کامیپوتر، اقتصاد، زبان و ادبیات و تربیت تعلیمی تدریس می‌شود. یکی از بزرگترین دانشگاه‌های دولتی کشور است. این دانشگاه تحت نظر وزارت آموزش عالی است که دفتر مرکزی آن در کابل
نظر وزارت آموزش عالی است که دفتر مرکزی آن در کابل قرار دارد. این دانشگاه در دو دهه گذشته با اضافه شدن ساختمان‌ها و امکانات جدید زیادی گسترش یافته است. همچنین دارای یک کتابخانه بزرگ و یک زمین ورزشی چند منظوره است. رئیس‌های دانشگاه. توریالی ویسا، یک کانادایی افغان تبار که از کانادا به افغانستان بازگشت و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ به عنوان والی ولایت قندهار خدمت کرد، اولین رئیس دانشگاه قندهار بود. حضرت میر توتاخیل جایگزین او شد. رئیس فعلی دانشگاه محمد اکرام شاه عاصم است که پس از بازگشت امارت اسلامی افغانستان به
است که پس از بازگشت امارت اسلامی افغانستان به قدرت، جایگزین دکتر عبدالوحید واثق شد. دانشکده‌ها. ▪︎پزشکی