payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشهدزلف‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
جعبه اطلاعات روستای ایران &lt;/نام‌محلی= اشقل &lt;&gt;|&lt;/&gt;نام‌های‌دیگر=در زبان قوم ماد ،اشقل به معنی اسب یال قرمز یا مادیان سفید با یال قرمزست.|سال‌بنیاد = قوم ماد جمعیت= 100 نفر اشقل (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
روستای موقوفه تبرته، روستایی در دهستان فرمهین، از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی، ایران است. این روستا در ۱۳ کیلومتری غرب فرمهین واقع است. این روستا بسیار کهن و وجه تسمیه آن نامشخص است. این روستا در گویش محلی «تبرتو» گفته می‌شود احتمالاً این روستا از بقایای شهر قدیمی [طبرتو] باشد. گویش مردم این روستا، به فارسی میانه شبیه است و بسیاری از واژگان کهن فارسی هنوز در گویش تبرته رایج است. از ویژگی‌های این گویش، استفاده از پیشوندهای رایج افعال در فارسی میانه مانند [ها] و [ب] است مانند [هاگرتن=ها
فارسی میانه مانند [ها] و [ب] است مانند [هاگرتن=ها گرفتن][هادادن][بگرتن=بگرفتن]. قدیمی‌ترین سندی که از تبرته نام برده شده، کتاب تاریخ قم است که به موقوفه بودن آن توسط فتحعلی شاه قاجار اشاره می کند که فتحعلی شاه قاجار این روستا را وقف کرده است . تپه‌های باستانی چون خدر، غروق، مشا و سنگ‌نگاره‌های کوه یال، لره و بقایای جاده شاهی و بنای امامزاده شاهزاده عبدالله و کلبه‌خرابه‌ها نشان از قدمت این روستا دارد. این روستا ۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد جمعیت روستا. این موقوفه در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار
فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۴ نفر (۲۵۱ خانوار) بوده‌است. وقف. این روستا از جمله موقوفات آستان مقدس حرم حضرت معصومه (س) می باشد.
کودزر روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.مردم روستا به ترکی آذربایجانی تکلم میکنند این روستا از شمال با روستای دستجان و از جنوب با روستای تبرته همسایه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۱۲ نفر (۲۱۵خانوار) بوده‌است.
وروان (فراهان ) ، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در بخش مرکزی فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
زنگارک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۷ نفر (۱۰۶خانوار) بوده‌است.
سقرجوقک (تفرش)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در شهرستان فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
اسفین (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
شتریه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۰ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.
شیرین‌آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش خنجین شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۳ نفر (۲۴۹خانوار) بوده‌است.
کمرک روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. متأسفانه مردم این روستا به شهرهای اطراف مهاجرت کرده‌اند و این آبادی تقریبآ متروکه شده،اکثر مردم ساکن قم و اراک و تهران شده‌اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۸ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
گازران روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۳ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
اقازیارت (فراهان)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
امیرآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان فرمهین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۴ نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است.این روستا دارای سه مدرسه و یک درمانگاه میباشد محصولات کشاورزی امیر اباد بیشتر دیمی و شامل گندم و نخود و عدس میباشد
عباس‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
قرمزچشمه (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۴۵انوار) بوده است. منابع. اکنون نیز فرهان به شهرستان مستقل تبدیل شده است
واشقان روستایی در دهستان فشک، شهرستان فراهان، استان مرکزی ایران است. زبان مردم این روستا، زبان خلجی می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۰۰ نفر (۳۵۰خانوار) بوده‌است. ۱۴۰۰ ۳۰
کردآباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
کلا روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۰ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
خسروان علیا (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
خسروان سفلی (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
درمنک ، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
کاظم‌آباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۴ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
گونه روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. گونه دارای امامزاده‌ای معروف به شاه واروق است آب وهوای کوهستانی این روستا آن را تفرج گاه مردم فراهان کرده‌است. از سرمایه دار ترین مردم گونه، علیرضا گونه فراهانی(فرزند ابراهیم) میباشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
طاد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای تا یا طاد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تفرش، بخش مرکزی، دهستان بازرجان، روستای طاد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 228 نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
کوکان روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲۶ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
زاغَر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای زاغر در شمال غرب شهر تفرش در جاده دانشگاه آزاد، بالاتر از روستای معین‌آباد قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است. جغرافیا. زاغر در ۶ کیلومتری جنوب تفرش قرار دارد و بواسطه قرار گرفتن در دامنه کوه آب‌وهوایی مطبوع و منظره‌ای از تمام شهر تفرش را در پیش چشم قرار می‌دهد. بافت قدیمی روستا بر اثر مهاجرت وعدم توجه صاحبان آن در حال ویرانی
بر اثر مهاجرت وعدم توجه صاحبان آن در حال ویرانی است و بناهای جدیدی هم در حال احداث می‌باشد. جمعیت روستا در تعطیلات با مراجعه زاغری‌ها به زادگاه خود به طرز چشمگیری افزایش پیدا می‌کند. اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و محصولات باغی و بادام می‌باشد. باستان‌شناسی. روستای زاغر علاوه بر دارا بودن سنگ‌نگاره‌های تاریخی دارای آسیاب‌های قدیمی نیز هست که در گذر زمان تقریباً از بین رفته‌اند. همچنین براساس اطلاعات قدیمی‌های این روستا، شهر زیرزمینی النگه در این منطقه قرار دارد. هر چند که این شهر زیرزمینی در بین مردم این
دارد. هر چند که این شهر زیرزمینی در بین مردم این روستا و برخی از شهرنشینان دارای شهرت است اما هنوز کاوش‌های باستان‌شناسی برای کسب اطلاعات بیشتر از این شهر زیرزمینی انجام نشده‌است. بنابر اطلاعات ساکنان، شهر زیرزمینی النگه، قسمت‌هایی از روستاهای معین‌آباد، روستای زاغر و دینجرد را شامل می‌شود. محدوده زاغر یک دشت پهن و صاف است که در آن سنگ‌های گردی وجود دارد که هنرمندان در طول هزاره‌ها بر آن نقش آفریدند. سنگ‌نگاره‌های دشت زاغر تفرش نقش‌هایی باستانی از جانوران، به‌ویژه بز کوهی هستند و با شماره ۳۰۸۸۰ در سال ۹۱
به‌ویژه بز کوهی هستند و با شماره ۳۰۸۸۰ در سال ۹۱ به ثبت ملی رسیده‌است. این سنگ‌نگاره‌ها در پلاک موسوم به «بُن درختان» واقع شده‌است. منطقه این سنگ‌نگاره‌ها حدود چند هزار متر مربع مساحت دارد و در این مساحت سنگ‌ها پراکنده‌اند. برخی از این سنگ‌ها غول‌پیکر هستند و اطراف آن پر از نقش است که در دوره‌های مختلف شکل گرفته‌اند. قدمت سنگ نگاره‌ها حداقل از هزاره پنجم پیش از میلاد است و در مجموع قدمت آثار هنری این منطقه هفت هزار ساله است. ایجاد کارخانه پوشاک در این محدوده باعث آسیب به این سنگ‌نگاره‌ها شده‌است.
سعیدیه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
مبارک‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
قزلجه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. از محصولات اصلی این روستا میتوان به بادام اشاره کرد همچنین کشت گندم در این روستا خصوصا به صورت دیم رواج دارد جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۸ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.
قلعه منصوریه روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۴ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
Edit کبوران (بهاران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. تاریخچه. نام اولیه این روستا به واسطه قلعه گبری وافع در بالای روستا در سال‌های خیلی دور «گبران» بوده‌است. پیش از انقلاب نام آن به روستای «کبوران» تغییر نام یافته‌است. بعد از انقلاب نام روستا به واسطه آب و هوای مطبوع در بیشتر اوقات سال به «بهاران» تغییر یافته‌است. پیش از اسلام دین این روستا زرتشتی بوده‌است که با ظهور اسلام، روستاییان به اسلام گرویده‌اند. بقایایی از آتشکده زرتشتیان بر کوه مجاور روستا به چشم می‌خورد. جمعیت.
بر کوه مجاور روستا به چشم می‌خورد. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است. هسته اولیه روستا از حضور سه خانواده اصلی در این روستا تشکیل گردیده‌است. به گفته بزرگان روستا خانواده‌های مهری، کبورانی، برجی سه خانواده اصلی تشکیل دهنده روستا بوده‌اند. سایر خانواده‌هایی که در این روستا هستند به مرور زمان از مکان های مختلف مانند محلات، یزد، نراق، ساوه و … به این روستا مهاجرت نمودند و بومی این روستا گردیده‌اند. از سایر
نمودند و بومی این روستا گردیده‌اند. از سایر خانواده‌های معروف این روستا می‌توان به خانواده‌های لطف الهی،نوروزی،عابديني،حجازی،شاه‌علي،فضل الهی، مهرایی، لطفی، آبایی، ابراهیم یزدی، خالویی اشاره نمود. زبان و گویش. گویش روستاییان تاتی می‌باشد که برای پارسی زبانان قابل فهم و درک می‌باشد. موقعیت روستا. این روستا در ۷ کیلومتری شهر تفرش بعد از روستاهای دادمرز و کوکان در جاده تفرش - جفتان واقع شده‌است. روستای کبوران در دره‌ای خوش آب و هوا قرار دارد. راه اصلی ارتباطی این روستا از طریق جاده اصلی تفرش به جفتان
ارتباطی این روستا از طریق جاده اصلی تفرش به جفتان امکان‌پذیر است. یک راه فرعی خاکی نیز از طریق رودخانه به روستای قلعه محی الدین و سپس به تفرش دارد. این راه دسترسی برای افراد غیربومی پیشنهاد نمی‌شود. روستا از وسط به دو قسمت تقسیم شده‌است که روستاییان از لفظ مله (محله) پایین و بالا برای اشاره به آن‌ها استفاده می‌نمایند. خط تقسیم‌کننده روستا نیز مسجد روستاست که تقریباً در وسط روستا قرار گرفته‌است. محصولات کشاورزی. به دلیل آب و هوای مطبوع بیشتر محصولات کشاورزی در این روستا قابل کشت می‌باشد؛ ولی بیشتر اهالی به
در این روستا قابل کشت می‌باشد؛ ولی بیشتر اهالی به کشت گندم و جو مشغول هستند. از محصولات درختی این روستا می‌توان به بادام، گردو، سیب، سنجد، گلابی، انگور، آلبالو، گیلاس، زردآلو و آلو اشاره نمود. در کنار رودخانه درختچه‌های زرشک نیز می‌روید. مزارع کشاورزی این روستا با نام‌های متفاوتی از قبیل روزوئه، زير روزوئه يا زيروزوئه، رشنه زان، ورین، باندو، سیاه کمر، کیله، سوکا، باقاله، سارداربند و قلعه نام‌گذاری شده‌است. امام‌زاده‌ها. در روستا دو امام زاده قرار دارد. یکی از آن‌ها در کوه قرار دارد که با یک پیاده‌روی ۲۰
از آن‌ها در کوه قرار دارد که با یک پیاده‌روی ۲۰ دقیقه‌ای به آنجا می‌رسید. این امام زاده قبل از رسیدن به روستا در جوار اراضی رشنه زان قرار دارد. نام این امام زاده شاه چنار می‌باشد. انتخاب این نام به دلیل وجود چنارهای تنومند و قدیمی در این امام زاده می‌باشد. البته محل دفن امام زاده مشخص نیست و اهالی روستا عقیده دارند که یک امام زاده با خانواده اش در کنار چنارها مدفون هستند. از جوار امام زاده در روزهای آرام، منظره بسیار قشنگ و بی بدیلی از روستاهای اطراف قابل رویت است. امام زاده دیگر کمی پس از قبرستان روستا در
است. امام زاده دیگر کمی پس از قبرستان روستا در جاده منتهی به سوی روستای بازرجان با یک پیاده‌روی ۵ دقیقه‌ای قابل دسترسی می‌باشد. اماکن دیدنی. چهارطاقی در بالای روستا بنای چهارطاقی و قلعه گبری (مربوط به زمان ساسانیان) واقع شده‌است که مشخصه روستاست. در گذشته عموم مردم به این بناها آتشکده می گفتند اما طی پژوهش هایی مشخص شده این بناها به صورت پراکنده در برخی نقاط کشور هنوز وجود دارند مانند چارتاقی« نیاسر» یا در روستای « نویس »واقع در کوهپایه های شرقی کوه های تفرش ، همگی به عنوان گاهشمار (تقویم ) آفتابی کاربرد
، همگی به عنوان گاهشمار (تقویم ) آفتابی کاربرد داشته و در ساخت این بناهای به ظاهر ساده ، پیچیده ترین نکات علمی و اختر شناسی به کار رفته است . در بیان سر و رمز و راز بنا آن که اگر در نخستین صبح زمستان و هنگام طلوع خورشید در محل بنا حضور داشته باشید ، صحنه ی بی نظیری که مشابه آن در هیچ کدام از روزهای سال مشابه آن اتفاق نمی افتد را خواهید دید . در این روز سایه ستون جنوب شرقی بنا ، دقیقاً بر روی نبش ستون شمال غربی می افتد . ابعاد این بنا به شکل مربع 5/25* 5/25وارتفاع 3/5وابعاد هر ستون تقریباً 1/4متر می باشد .
3/5وابعاد هر ستون تقریباً 1/4متر می باشد . گفتنی است ابعاد تمام ستون ها مساوی نیستند و این موضوع جالب به دلیل خطا نیست بلکه دقت و پیچیدگی بنا را می رساند . جهت بنا نیز دقیقاً در محور شمال-جنوب و شرق -غرب می باشد و همسو با شمال مغناطیسی است . مصالح به کار رفته شامل سنگ ، لاشه ، ساروج و گل‌گچ می باشد . نکته شایان ذکر آن که این چارتاقی ، یکی از رصد خانه های قدیمی ایران محسوب شده که در گذشته برای رصد ستارگان استفاده می شده و هم اکنون در اطراف این چار تاقی مردگان این روستا را به خاک می سپارند . این چارتاقی در
این روستا را به خاک می سپارند . این چارتاقی در ابتدای ورودی روستای کبوران و در روی تپه در پايين دست قلعه واقع شده است و اخیراً با هزینه اهالی این روستا این چارتاقی تعمیر شده است رودخانه کبوران در واقع در امتداد رودخانه اصلی تفرش است که به پایین ترین نقطه روستا عبور می نماید. بعضی از قسمت های رودخانه صعب العبور است و به دلیل رویش گیاهان رودخانه ای بسیار زیبا می باشد. رودخانه کیله یک رودخانه نسبتاً فصلی است که در زمستان پرآب می گردد و نهایتاً به رودخانه تفرش می رسد. در بالادست این رودخانه درختات توت سفید و
می رسد. در بالادست این رودخانه درختات توت سفید و رنگی و درختان گردوی کهنسال وجود دارد که بعضی ازین درختان در حدود 5000 هزار گردو می دهند. آسیاب ها از پایین روستا رودخانه‌ای می‌گذرد که در مسیر رودخانه ۲ آسیاب قدیمی بنا شده‌است که آثار آن‌ها در کنار رودخانه دیده می‌شود. نام یکی ازین آسیاب ها، آسیاب نوروز است. البته بغیر از چهاردیواری کاه گلی، بقایای دیگری از آن باقی نماینده است. آب انبار در روستا یک آب انبار قدیمی نیز وجود دارد که قبل از راه‌اندازی آب لوله‌کشی در روستا، برای تأمین آب شرب روستا از آن استفاده
در روستا، برای تأمین آب شرب روستا از آن استفاده می‌شد. موقعیت آن کنار مسجد می باشد و درب آن بسته شده است ولی مناره های در کنار مسجد پیداست و محل استراحت کبوترها شده است. حمام قدیمی یک حمام قدیمی نیز در روستا وجود دارد که البته به دلیل عدم رسیدگی به آن فی الحال تخریب گردیده‌است. خانه های کاهگلی وجود خانه‌های کاهگلی قدیمی و کوچه‌های باریک و پرشیب نیز از مشخصه‌های روستاست که زیبایی خاصی به روستا داده‌است. آیین‌ها و مراسم. آیین باران خواهی از مراسم‌های قدیمی این روستا می‌باشد که ثبت ملی گردیده‌است و جهت ثبت
این روستا می‌باشد که ثبت ملی گردیده‌است و جهت ثبت جهانی منتظر یونسکو می‌باشد. در دهه عاشورا مراسم تعزیه خوانی در مسجد روستا برقرار می‌باشد و هر ساله از نقاط دور و نزدیک برای تماشای این مراسم به روستا می‌آیند.
مشهد بارزجان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در جوار دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
دربر (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
زرچین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار تفرش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۱ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
عزالدین (تفرش)، روستایی خوش آب و هوا با طبیعت زیبا از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. این روستا در جوار یک کوه خاص و نمادین قرار گرفته است که به نام یاریم قیه شناخته میشود.رود قرچای از این روستا عبور کرده است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
کریان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. کریان دارای مناطق گردشگری چون کهریز&lt;آبشار کوی باران&gt;را در خود جا داده کریان در۲۵ کیلومتری شهر تفرش قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
وایمَند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. وایمند از روستاهای تفرش است. برخی اهالی پیر آن به زبان فارسی تسلط ندارند. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است. جغرافیا. وایمند در منطقه کوهستانی واقع است و دارای آب و هوای خنک و معتدل در تابستان و سرد زمستان است. این روستا دارای مناظر دیدنی است. زیباییهای دیدنی روستای وایمند وصف ناپذیر و بسیار دل انگیز است، در روستا درختان انار، گردو، بادام،
دل انگیز است، در روستا درختان انار، گردو، بادام، زردآلو، به، سیب و گلابی به وفور یافت می‌شود. این روستا دارای مردمی صمیمی و بسیار دوست داشتنی است، مردمی ساده اندیش که شغل بیشترشان کشاورزی و دامداری است. روستای وایمند یکی از روستاهای محروم و دوردست است که تا نزدیک‌ترین روستای مجاورش یعنی روستای زرجین حدود نیم ساعت فاصله و یک گردنه سخت‌گذر به روستای زرجین دارد که در فصول سرما این گردنه مسدود می‌شود و تلفات جانی به وجود می آورد. راه روستا از مهم‌ترین مشکلات روستا است و پیشنهاد گردید، راه احداثی فرسمانه به
روستا است و پیشنهاد گردید، راه احداثی فرسمانه به جلایر از روستای وایمند آغاز گردد. به دلیل اینکه زمین‌های روستا کوچک و کم‌آب است جوانان اکثراً به شهرستان‌های هم‌جوار مثل ساوه، تفرش، قم و تهران کوچ کرده‌اند و جمعیت روستا امروزه نیروی جوان کمتری دارد.
احمدآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.شغل افراد روستا دامداری و کشاورزی می باشد. جاذبه های طبیعی. این روستا در کوهپایه رشته کوه امجک قرار گرفته و غار امجک (در زبان محلی اژدرها مغاری)در ارتفاع 1900متری و غار آهنگر(به زبان محلی دمیرچی مغاری)در این رشته کوه قرار دارند.بلند ترین نقطه رشته کوه امجک دارای ارتفاع تقریبی 2500 متر می باشد که در فصل
دارای ارتفاع تقریبی 2500 متر می باشد که در فصل زمستان پوشیده از برف است.در دامنه های رشته کوه امجک شاهد رویش مراتع جنگلی تنک از درختان انجیل می باشیم که به نوبه خود منحصر به فرد است و وجه تمایز این رشته کوه افسانه ای سایر نقاط شهرستان قرار گرفته.رشته کوه امجک مشرف به دو روستای احمدآباد (شرق کوه پایه)و کوره(غرب کوه پایه)می باشد و رودخانه دائمی قره چای از کنار آن درست در روستای کوره عبور می کند .از جاذبه های طبیعی دیگر محل معروف به سلطان امجک که وجه تسمیه ترکی بین افراد محلی روستا دارد،دو عدد رسوب سنگی قرار
بین افراد محلی روستا دارد،دو عدد رسوب سنگی قرار گرفته در سقف محل کوهستان که مانند سینه مادر ، حاصله خروج آب آهکی از دل کوهستان می باشد. از دیگر جاذبه های طبیعی این روستا قنات دائمی و همچنین محل ردپای شتر به زبان محلی دوه ایزی در میان تپه های پایین رشته کوه است.مراتع بهاری و سرسبز روستا همه ساله در فصل بهار مورد استقبال گردشگران بسیاری قرار می گیرد که ازمناطق همجوار راهی روستای احمدآباد می شوند. حیات وحش. حیات وحش این منطقه شامل کل، بز، روباه، گربه کوهی، گرگ خاکستری و انواع پرندگان و جوندگان فلات مرکزی
گرگ خاکستری و انواع پرندگان و جوندگان فلات مرکزی ایران است.در گذشته ای نه چندان دور به تعریف اهالی روستا کوهستان امجک زیستگاه زندگی پلنگ ایرانی نیز بوده که در سال های اخیر گزارشی مبنی بر حضور پلنگ در منطقه ارائه نشده.فصل زمستان بهترین فصل جهت بازدید حیات وحش این منطقه می باشد.
شولک، روستایی در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی جفتان و از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
کهلو علیا (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
گزاوند روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. گزاوند از شمال به روستای کهلو علیا و بخش نوبران می رسد؛ از شرق به روستاهای دیزک، بگلیک و سمردشت منتهی می شود؛ از جنوب هم با روستاهای احمد آباد و طیرزآباد راه ارتباطی دارد. گزاوند در پای کوه بنا شده‌است. در این روستا به دلیل برخورداری نسبی از امکانات عمرانی (مانند لوله‌کشی آب و گاز و همچنین خطوطِ برق و مخابرات) طی سال‌های اخیر مهاجرت به شهر کمتر شده‌است. جاذبه های طبیعی. روستای گزاوند دارای جاذبه‌هایی طبیعی است. آبشار شُرشُر یکی از
دارای جاذبه‌هایی طبیعی است. آبشار شُرشُر یکی از دیدنی‌های طبیعی گزاوند است. این آبشار در سمت شرقی و در فاصله دو کیلومتری از روستا قرار دارد. در ورودیِ روستا نیز یک آبگیرِ طبیعی وجود دارد که در بینِ اهالی به " سدّ " موسوم است، بیشترین عمقِ این سدّ یک و نیم متر می باشد و آبزیانی مانند ماهی قرمز، لاک پشت و قورباغه در آن زیست دارند. در اطرافِ این روستا چندین آبگیر کوچک و بزرگ وجود دارد که برای سیراب نمودن دام ها استفاده می شود. در سمت جنوبِ شرقی این روستا و مابینِ گزاوند و روستای احمدآباد، غار امجک قرار دارد.
گزاوند و روستای احمدآباد، غار امجک قرار دارد. در داخلِ این غار حوضچه ای هست که آبِ آن از چشمه ی کوهِ سلطان امجک تامین می شود. دوری از دسترس مسافران و ناشناختگیِ مسیرِ این غار باعث شده که این اثر طبیعی، بِکر و دست نخورده باقی بماند. کشاورزی و باغداری. باغستانِ گزاوند که اهالی آن را "دشت" می خوانند در جوارِ روستا قرار گرفته است و درختانِ انگور، گردو، بادام، سیب، زردآلو و ... در آن پرورش داده می شود. در اطرافِ باغات هم سبزیجات، پیاز، سیب زمینی، نخود، لوبیا و ... می کارند؛ اما در زمین های دور از روستا، معمولاً
می کارند؛ اما در زمین های دور از روستا، معمولاً گندم و جو کشت می کنند. مشاغل. کشاورزی و دامداری، شغل رایج اهالی گزاوند است. محصولات کشاورزیِ این روستا بیشتر گندم، جو، نخود و عدس دیمی است. بیشتر زنان روستا در کنار رسیدگی به امور خانه، قالی هم می بافند. پرورش طیور هم درسال های اخیر رو به افزایش بوده است. آموزش. تعدادِ دانش آموزانِ این روستا نسبت به روستاهای اطرافش بیشتر است. در هر سالِ تحصیلی دو معلم در مدرسه ی ولیعصر گزاوند به دانش آموزانِ پیش دبستانی و پایه های اول تا ششم درس می دهند. انتظار می رود با
پایه های اول تا ششم درس می دهند. انتظار می رود با افزایشِ تعدادِ دانش آموزان در سالهای پیشِ رو، مقطعِ متوسطه نیز در آنجا دایر شود. پوشش گیاهی و مراتع. زمین ها و کوهپایه های اطرافِ این روستا، محلِ رشدِ گیاهانِ خوراکی و دارویی از قبیلِ آویشن، بالامبو، ریواس، پاغازه(غازیاغی)، شنگ (یِملیک)، کَلمَکَشیر، کنگر و ... است. با توجه به جمعیتِ کم و وسعتِ مراتع اطراف روستا، زمینه خوبی برای دامپروری وجود دارد. دامداران معمولاً در سردترین روزهای زمستان هم گوسفندان را به چراگاه می برند. آبگیرهای طبیعی و درّه ها و کوه های
می برند. آبگیرهای طبیعی و درّه ها و کوه های دارای پوشش گیاهیِ مناسب در اطراف روستا وجود دارد. از میانِ برخی از کوه ها چشمه های کوچکی می جوشد که برای سیراب کردن دام ها کافی است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
گوجه گل (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.