payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌باشد اما بر اثر خشکسالیهای سه دههٔ اخیر بیشتر مردم آنجا به شهرها خصوصاً تهران و سبزوار مهاجرت کرده‌اند، محصول غالب کشاورزان این روستا بادام است. نخستین اطلاعات مکتوب را دربارة روستای طرسک، وامدار نویسندة گمنام کتابچه‌ای هستیم موسوم به "کتابچه سبزوار" که گزارشی است مختصر از جغرافیا و نفوس شهر و آبادی‌های ولایت سبزوار در ۱۲۹۶ ق برابر با ۱۲۵۸ ش. طرسک در کتابچة مذکور، روستایی ییلاقی با ۲۲ خانوار جمعیت و مشروب از چشمه‌سارها معرفی شده است.[i] چهار سال بعد از نگارش این کتابچه، به هنگام دومین سفر ناصرالدین شاه
این کتابچه، به هنگام دومین سفر ناصرالدین شاه قاجار (حکومت. ۱۲۶۶–۱۳۱۳ ق) به خراسان، که حاصل آن کتابی سفرنامه‌مانند به نام "مطلع الشمس" و به قلم محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه، بود، یک‌بار دیگر از طرسک در جلد سوم آن، یاد شد.[ii] پس از این دو منبع، قدیمی‌ترین نوشته‌هایی که از طرسک یاد کرده‌اند، اسناد اوقافی مربوط به سال‌های ۱۳۲۰، ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ ق برابر با ۱۲۸۱، ۱۲۹۷ و ۱۲۹۹ ش است که مشخصات املاک وقفی و واقفان آن‌ها (حاج‌خدابخش و حاج‌حسینِ حاج‌محمدعلی) در روستای طرسک را به امام حسین (علیه‌السلام)، ثبت کرده‌اند.[iii]
را به امام حسین (علیه‌السلام)، ثبت کرده‌اند.[iii] منبع بعدی، "جغرافیای ایرانِ" رزمآرا است که مشخصات مختصری از طرسک را در حدود ۱۳۲۷ش ارائه کرده و آن را روستایی با ۹۰۷ تن جمعیت با پیشة کشاورزی و کرباس‌بافی معرفی کرده است. به نظر می‌رسد که اطلاعات منبع اخیر چندان دقیق نیست، چرا که فاصلة روستا تا مرکز بخش، ششتمد، که ۳۵ کیلومتر است، ۱۳ کیلومتر (البته راه مالرو) و اشتغالات اهالی را منحصر به کشاورزی و کرباسبافی دانسته است. حال آن‌که دامداری، اگرنه شغل اصلی، دستِکم همسنگ کشاورزی بوده و قالی‌بافی نیز پیشة سوم اهالی
همسنگ کشاورزی بوده و قالی‌بافی نیز پیشة سوم اهالی بوده است. گفته‌های کهن‌سالان نیز مؤید آن میزان جمعیت در سال مذکور نیست. دور بودن طرسک از شاهراه‌های اصلی و فاصله‌ای ۷۰ کیلومتری از سبزوار، مانع درج دادهای بیشتر از آن در منابع مکتوب شده است. از همین رو، مطالب فوق تنها اطلاعات ما از منابع تا دهة ۱۳۲۰ش را تشکیل میدهد. بدین جهت، تاریخ کهن‌تر آن را باید به کمک آثار عینی، از جمله آثار باستانی و اقوال کهنسالان، بازسازی کرد. آثار باستانی منطقه شامل گورستان‌ها و اندک بقایای ده‌ریزه‌های اطراف، کاریزها و درختان
و اندک بقایای ده‌ریزه‌های اطراف، کاریزها و درختان کهنسال است. کهن‌ترین شاهد عینی از بنیان روستا، درخت گردویی بسیار تنومند در کنار ده است که عمر آن را دستِکم بیش از ۲۰۰ سال تخمین می‌زنند. شاهد بعدی، بقایای دو ترکمن پناه به یادگارمانده از سال‌های هجوم ازبکان و ترکمانان در سال‌های پیش از ۱۲۹۹ق/۱۲۶۰ش، به همراه داستان‌ها و حکایت‌هایی نیمه‌افسانه‌ای از تاخت‌وتاز آنان است. بی‌گمان قدمت کاریزها، گورستان‌های متعدد و ویرانه‌هایی از ده‌ریزه‌های اطراف، بسیار بیشتر است لیکن نمی‌توان از آن‌ها کمک گرفت؛ چرا که در این
لیکن نمی‌توان از آن‌ها کمک گرفت؛ چرا که در این منطقه تاکنون هیچ‌گونه کاوش باستان‌شناسی‌ای انجام نشده است. با وجود این، هنوز یک شاهد قوی باقی است؛ چشمه‌ها یا رودهای کوچکِ دائمی در شش- هفت درة اطراف ده که آب آشامیدنی و کشاورزی را برای دستِکم ۵۰ خانوار فراهم می‌کرده است. وجود این منابعِ آبِ سهل‌الوصول و جای داشتن آن‌ها در فاصله‌ای نه چندان دور از شاهراه خراسان و نیز شهر سبزوار، احتمال سکونت انسان در این ده را نه به سده‌های قبل بلکه به هزاره‌های پیشین بازمی‌گرداند. به هر حال، برآیند گفته‌های کهنسالان ده،
به هر حال، برآیند گفته‌های کهنسالان ده، گورستان‌هایِ ده‌ریزه‌های اطراف و اطلاعات کلی از اوضاع خراسان در دوره‌های پس از روی کار آمدن دولت صفویه، گویای آن است که ساکنان ده‌ریزه‌های چند تا ده-بیست خانواری منطقه، در نتیجة حملات ازبکان و ترکمانان، که از دورة شاه طهماسب صفوی (حکومت. ۹۳۰–۹۸۴ق) آغاز شده بود،[vi] به ناچار و به تدریج با هم متحد شده در قلعة طرسک پناه می‌گیرند. جالب آن‌که روایتی شایع میان کهنسالان روستا، از مهاجر گریخته‌ای از تاخت و غارت ازبکان - که آنان را با مغولان یکی می‌دانسته‌اند- در سال ۹۳۰ق به
را با مغولان یکی می‌دانسته‌اند- در سال ۹۳۰ق به روستای طرسک خبر می‌دهد.[vii] به هر صورت، سبب انتخاب طرسک جایگاهِ بهتر آن بود که در بلندی واقع‌شده در حصاری استوار جای داشت و چنان‌که اشاره شد یکی از دیواره‌های آن را صخره‌ای طولانی از جنس طرسک تشکیل می‌داد. همین حکایت‌های شایع میان کهنسالان، حاکی از آن است که ازبکان و ترکمانان هیچ‌گاه نتوانستند دژ طرسک را تسخیر کنند و اهالی تا آنگاه که در پناه آن بودند جان و مالشان از غارت در امان بود. اهالی در میان دشت‌ها نیز بناهایی مخروطی‌شکل و بلند، به مساحت حدود ۱۰ تا ۲۰
بناهایی مخروطی‌شکل و بلند، به مساحت حدود ۱۰ تا ۲۰ متر، ساخته بودند که به محض آگاهی از هجوم ترکمانان به درون آن پناه می‌بردند و درگاه آن را با سنگ بزرگی می‌پوشاندند. دو ویرانه از این ترکمنپناهها همچنان در دو دشت روستا به نام براو (بَرّآب) و عمروآباد (یا امرآباد) پابرجاست. از همان گفته‌ها و شواهد موجود چنین برمی‌آید که اگر هم اتحادی میان دِه‌ریزه‌های اقماری، در فواصل سه تا پنج کیلومتری ده طرسک از پیش‌تر وجود داشته است، عاقبت، در سال‌های میان قتل نادرشاه افشار در ۱۱۶۰ق/ ۱۱۲۶ش تا احتمالاً اواسط سال‌های حکومت
در ۱۱۶۰ق/ ۱۱۲۶ش تا احتمالاً اواسط سال‌های حکومت فتحعلی‌شاه قاجار (۱۲۱۲–۱۲۵۰ق/ ۱۲۱۳–۱۱۷۶ش) یکی شده و در قلعة طرسک سکونت کرده‌اند؛ زیرا مرگ نادر شاه سرآغاز دوره‌ای از آشوب و آشفتگی سخت در سراسر کشور و به ویژه خاور ایران بود که قوّت تاخت و تاز ترکمانان را در این بخش در پی داشت.[viii] از سوی دیگر مشخص است که قطعاً سال‌ها پیش از ۱۲۹۶ق/ ۱۲۵۸ش اهالی همة این ده‌ریزه‌ها در طرسک ساکن شده بودند؛ زیرا چنان‌که آمد، نویسندة "کتابچه سبزوار" در آن سال تنها از روستای طرسک یاد کرده است. ----کوه کومیش با ارتفاع ۲۸۱۳ متر که
یاد کرده است. ----کوه کومیش با ارتفاع ۲۸۱۳ متر که مرتفع‌ترین کوه در این منطقه است در مجاورت شمال روستا قرار دارد وتپه سبرگ با ارتفاع ۱۹۹۲ متر در یک کیلومتری جنوب و جنوب غرب وتپهٔ زلزله گاه با ارتفاع ۱۸۸۵ متر در دو کیلومتری جنوب شرق آبادی قرار دارد. این روستا در فاصلهٔ ۳۲ کیلومتری جنوب غربی ششتمد قرار گرفته است. جمعیت. این روستا از توابع دهستان تکاب کوه میش است و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ۳۶۳ نفر (۱۵۹ خانوار) داشته استاست. منابع. ----[i] مرتضی دانشیار، «طرسک: فراز و فرود ده در تاریخ معاصر ایران» "مردم نامه."
فراز و فرود ده در تاریخ معاصر ایران» "مردم نامه." شماره ۵، ص ۱۲ [ii] مرتضی دانشیار، «طرسک: فراز و فرود ده در تاریخ معاصر ایران» "مردم نامه." شماره ۵، ص 13 [iii] مرتضی دانشیار، «طرسک: فراز و فرود ده در تاریخ معاصر ایران» "مردم نامه." شماره ۵، ص 10-41. [viii] مرتضی دانشیار، «طرسک: فراز و فرود ده در تاریخ معاصر ایران» "مردم نامه." شماره ۵، ص 10-41
علی‌اکبر صدیف از هنرمندان ایرانی در زمینه ادبیات و موسیقی ایران می‌باشد. او به سال ۱۳۱۸ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. زندگی در ایران. علی‌اکبر صدیف از چهارده سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد و به آن روی آورد. ابتدا برای یادگیری و نواختن فلوت به کلاس عبدالله جهان‌پناه رفت و نت‌خوانی و نواختن فلوت را نزد حیدر اسماعیلی آموخت، سپس به هنرستان موسیقی ملی رفت و مدت دو سال نزد مهدی مفتاح استاد قانون درس خواند و فن نواختن این ساز را فراگرفت. سپس نزد جلال قانونی به مدت یک سال و نیم تعلیم نواختن ساز قانون را ادامه داد.
یک سال و نیم تعلیم نواختن ساز قانون را ادامه داد. همزمان، وی با غلامرضا شاهوردی، پرویز فرصت و سیروس فرصت، اسدالله ملک، ابراهیم سلمکی، کاظم رزازان، و امان‌الله تاجیک همکاری و همنوازی داشت. همکاری با رادیو. هنوز در کلاس دهم دبیرستان بدر مشغول تحصیل بود که برای همکاری با ارکسترهای رادیو، از وی دعوت بعمل آمد. او برای اولین‌بار با حکم مشیر همایون شهردار، ساز قانون را در رادیو به صدا درآورد و به اتفاق چنگیز عسگر پور، نوازندهٔ فلوت بلند، همکاری خود را با ارکستری به نام «خوزستان» در رادیو آغاز کرد. پس از آن ضمن
به نام «خوزستان» در رادیو آغاز کرد. پس از آن ضمن همکاری با ارکسترهای عباس شاپوری، پرویز یاحقی، همایون خرم، انوشیروان روحانی، حبیب‌الله بدیعی، محمد میرنقیبی، لشکری، حسین صمدی و دیگران… ساز قانون را به عموم معرفی کرد. پس از چندی به همکاری با ارکستر جوانان، ارکستر دانشجویان پرداخت. در سال ۱۳۴۴ در کنار دکتر رضا ناروند، پرویز اتابکی، اسفندیار منفردزاده، و گروهی دیگر از هنرمندان، در اجرای اپرای فتح بابل در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران همکاری داشت. این همکاری‌ها تا سال ۱۳۴۷ ادامه یافت. او هم‌زمان با
همکاری‌ها تا سال ۱۳۴۷ ادامه یافت. او هم‌زمان با کارهای اداری و فعالیت‌های هنری، در دانشکده‌های حسابداری و بازرگانی نیز مشغول تدریس بود و در سال ۱۳۵۰ مسئولیت در اداره کل فعالیت‌های هنری وزارت فرهنگ و هنر را به عهده گرفت و مشغول کار شد. از دیگر آثار وی می‌توان به ساختن آهنگ‌های فیلم یک قدم تا بهشت ساخته نصرت‌الله وحدت، که توسط مهستی (که در آن زمان خواننده‌ای ناشناس بود) خوانده شد، اشاره کرد. همچنین، علاوه بر ساختن آهنگ برای بسیاری، از صدای ساز قانون صدیف که مورد توجه عموم قرار گرفته بود، در آثار بسیاری از
مورد توجه عموم قرار گرفته بود، در آثار بسیاری از خوانندگان رادیو، تلویزیون، سینما، و «کوچه بازار» بهره برده شد؛ برای نمونه، در آثار افخم، هوشنگ شوکتی، پوران، ایرج، عهدیه، روانبخش، مهستی، ناصر مسعودی، مهین صیادی، عماد رام، گوگوش، امیر رسایی، نرگس، قاسم جبلی، تاجیک، آفت، علی نظری، روح‌پرور، معین، عباس منتجم شیرازی، سوسن، دلجو، و … آوای ساز قانون صدیف شنیده شده‌است. مهاجرت به آمریکا. صدیف در سال ۱۳۵۶ جهت ادامه تحصیل و اخذ درجه دکترا به آمریکا رفت. در تمام ایام تحصیل و تدریس و کار در حرفه‌ای خود، کلاس موسیقی
تحصیل و تدریس و کار در حرفه‌ای خود، کلاس موسیقی داشته و مشغول تعلیم سازهای قانون و عود و تئوری موسیقی بوده‌است. ادبیات. علاوه بر فعالیت در عرصه موسیقی، صدیف در زمینه ادبیات نیز فعالیت‌های چشمگیری دارد که از جمله این فعالیت‌ها می‌توان به تآلیف کتاب «حجله سخن» که مجموعه‌ای از اشعار وی است، اشاره کرد. او هم‌چنین در زمینه علم عروض و اصول وزن و قواعد قافیه نیز کتابی با نام «نظام سخن» نگاشته‌است. وی در حال حاضر نیز بلاگی در زمینه هنر شعر و موسیقی کلاسیک ایرانی اداره می‌کند.
بازی بزرگ: مبارزه برای امپراتوری در آسیای میانه (به انگلیسی: The Great Game; The Struggle for Empire in Central Asia) نام کتابی است، نوشته پیتر هاپکرک نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی. این کتاب به رقابت‌های سیاسی و ژئوپلیتیکی بریتانیا و روسیه در میانه ساله‌های ۱۸۱۳ تا ۱۹۱۷ در آسیای مرکزی می‌پردازد. ترجمه. این کتاب در ایران توسط انتشارات نیلوفر و با عنوان «بازی بزرگ؛ عملیات سازمان‌های جاسوسی روس و انگلیس در آسیای مرکزی و ایران»، با ترجمه رضا کامشاد، منتشر شده‌است.
کوه آلبا یا دیگ‌وار آلبا کوهی عظیم و آتشفشانی بر سطح کره بهرام (مریخ) است که در شمال منطقه تارسیس واقع شده‌است. با این‌که پهناوری این کوه به اندازه پهناوری ایالات متحده‌است اما بلندای قله آن از ۶٫۸ کیلومتر بیشتر نیست. ارتفاع الیا یک‌سوم ارتفاع کوه المپوس است که بلندترین آتشفشان بهرام می‌باشد. کوه آلبا بزرگ‌ترین آتشفشان بهرام از نظر مساحت است و دشت‌های گدازه‌ای آن از قله تا دامنه تا دست‌کم ۱۳۵۰ کیلومتر ادامه می‌یابد. دامنه‌های آلبا شیب ملایمی دارند و میانگین شیب دامنه شمالی آن ۰٫۵° است که پنج بار کمتر از
شیب دامنه شمالی آن ۰٫۵° است که پنج بار کمتر از دیگر آتشفشان‌های بزرگ منطقه تارسیس است. کوه آلبا هیچ عارضه مشابهی بر سطح کره زمین یا مریخ ندارد. نام. نام آلبا از واژه‌ای لاتینی و به معنای سفید است و به ابرهایی اشاره دارد که اغلب از زمین با تلسکوپ بر فراز این کوه دیده می‌شود. کوه آلبا در سال ۱۹۷۲ توسط فضاپیمای مارینر ۹ کشف شد و در آغاز، «پدیده آتشفشانی آلبا» نامیده می‌شد. اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی در سال ۱۹۷۳ آن را رسما دیگ‌وار آلبا نامید. منابع. Wikipedia contributors, "Alba Mons," Wikipedia, The Free
contributors, "Alba Mons," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 20, 2012).
ضریب اصطکاک فانینگ یا فنینگ کمیتی بدون بعد می‌باشد که در دینامیک سیالات میزان تنش برشی در سطح یک دیواره را توصیف می‌کند و با توجه به رابطه زیر محاسبه می‌شود. در این رابطه: این کمیت به افتخار جان توماس فانینگ نامگذاری شده‌است. منابع. Yunus, Cengel. Heat and Mass Transfer. New York: Mc Graw Hull, 2007. *
حوجِفَع یکم نام مستعار یکی از پادشاهان مصر باستان بوده‌است که تصور می‌شود در دودمان دوم فرمانروایی می‌کرده. زمان و طول دقیق دوران فرمانروایی او مشخص نیست؛ فهرست پادشاهان تورین زمانی ۱۱ ساله برای پادشاهی او ذکر می‌کند در حالی که تاریخ‌نویس مصری مانثون بر این باور بود که او ۴۸ سال فرمانروایی کرد. مصرشناسان این هر دو تاریخ را بزرگنمایی می‌دانند و حدس می‌زنند که دوران حکومت او بیشتر از ۲ سال نبوده باشد. توضیحات اسم. نام او تنها در دو منبع فهرست پادشاهان سقاره و فهرست تورین دیده می‌شود. در هر دو منبع حوجِفَع
و فهرست تورین دیده می‌شود. در هر دو منبع حوجِفَع فرعون پس از شاه نفرکاسوکار عنوان شده و خع‌سخم‌وی نیز کسی که پس از او بر تخت نشست.
مقصود از دورنمای شهری چشم‌انداز بلندترین ساختمان‌ها و سازه‌های شهرهای دارای آسمان‌خراش است که از دور و در زمینه آسمان دیده می‌شود. دورنمای ویژه هر شهر معمولاً به عنوان امضا و شناسه هر شهر بزرگ به‌شمار می‌آید. دورنمای خیابانی. دورنمای خیابانی حد فوقانی تاج ساختمان‌ها و فصل مشترک کالبد خیابان با آسمان است. این خطوط خط پایه و خط ترکیب از اجزای خط آسمان هستند. خط پایه حدفوقانی جداره قائم بنا است و خط ترکیب حد نهایی جداره عقب نشسته یا مرز بام قابل رویت در زمینه آسمان است. این عنصر کالبدی شامل مجموعه احجامی است
آسمان است. این عنصر کالبدی شامل مجموعه احجامی است که در ترکیب بام بناها با ابنیه بلندتر مستقر در پشت جداره دیده می‌شود. عنصر کالبدی دورنمای، تجلی گاه ترکیب فرم در کالبد خیابان به‌شمار می‌رود و نماد نظم یا تنوع در سیمای خیابان است.
پل‌بند یا شادروان گونه‌ای پل بود که بر روی آب رودخانه‌ها بسته می‌شد. کاربرد. پل‌بندها کاربرد سه‌گانه‌ای داشتند؛گذشته از نقش گذر از آن، به کمک دیوار بلندی از سنگ و آجر به نام بند، سبب ذخیرهٔ آب در موقع بالا آمدن می‌گردیدند که این آب در وقت لزوم به مصرف کشاورزی و... می رسید. همچنین، چند آسیاب در مسیر شاخابه‌های پل‌بندها قرار داشتند که به آسیاب کردن گندم و دانه‌های دیگر می پرداختند. از این پل‌بندها یا شادروان‌ها در دزفول و دیگر شهرهای خوزستان وجود داشته است. همچنین، بند امیر بر روی رودخانهٔ کر در فارس نیز یکی
بند امیر بر روی رودخانهٔ کر در فارس نیز یکی از همین پل‌بندهاست که بزرگ‌ترینِ آنها در ایران می‌باشد.
آفوگاتو یک نوشیدنی ایتالیایی برپایه قهوه است. آفوگاتو معمولاً از مخلوط کردن یک شات اسپرسو داغ با بستنی یا ژلاتوی وانیلی حاصل می‌شود. آفوگاتو در زبان ایتالیایی غرق شده معنی می‌شود آفوگاتو یا اصطلاحاً قهوه بستنی، دسری است که از یک یا دو شات اسپرسو داغ با بستنی ترجیحاً وانیلی تهیه می‌شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
در زمان ساخت، این گنبد بزرگترین گنبد چوبی دنیا به‌شمار می رفت.( ۱۹۸۳ مهندس معمار: مک گراناهان مسنجر و شرکا،مهندس سازه گنبد: سازه‌های وسترن وود) قطر کره اصلی تشکیل دهنده گنبد ۵/۳۳ می‌باشد. سازه گنبد که بخشی از کره می‌باشد، بر روی دیوارهای تکیه گاهی قرار گرفته‌است. این ساختمان برای برگزاری مسابقات ورزشی و گردهمایی‌هایی بزرگ بکار می‌رود. در این ساختمان از سیستم اختراعی واراکس استفاده شده‌است که سیستم سازه‌ای آن به خصوص از نظر نحوه ساخت با فرم‌های لاملای حقیقی متفاوت است. در این سیستم قاب‌های اصلی به دلیل اجزای
است. در این سیستم قاب‌های اصلی به دلیل اجزای خیلی بزرگ و پیچیده بیشتر مثلثی شکل است تا به شکل لوزی. این سیستم در نحوه توزیع تنش به سبب وجود اتصالات فولادی( که در محل تقاطع ۶ تیر نقطه صلبی را به وجود می‌آورد)، دارای رفتاری مشابه قوسها می‌باشد. اسکلت ساختمان از تیرها و پرلین‌های چوبی دارای انحنا با چسب در چند لایه تشکیل شده‌است. تیرها ۸۵ سانتیمتر ارتفاع و ۱۷ یا ۲۲ سانتیمتر عرض دارند و از منحنی دایره‌ای شکل پیروی می‌کنند( قرار گرفته روی سطوحی که از مرکز کره عبور می‌کنند)، که نتیجه آن یک شعاع و یک انحناست.
عبور می‌کنند)، که نتیجه آن یک شعاع و یک انحناست. پرلین‌ها بین تیرهای بزرگتر قرار گرفته اند و پوشش‌های چوبی را با اتصال کام و زبانه نگاه می دارند. تیرها و پرلین‌ها به شکل متقاطع مثلثی ساخته شده‌اند . این متقاطع مثلثی خود به عنوان تکیه‌گاه عمل می‌کنند و به هیچ گونه داربستی نیاز ندارند. گنبد به وسیله یک حلقه کششی از بتن مسلح به ابعاد ۹۱*۹۱ سانتی‌متر نگه داشته می‌شود. این حلقه در مقابل رانش قوس‌ها مقاومت می‌کند و فاصله بین ۳۶ ستون بتنی را می پوشاند. ستون‌ها و دورازهای تو پر غیر باربر ۸/۱۲ متر ارتفاع دارند.
و دورازهای تو پر غیر باربر ۸/۱۲ متر ارتفاع دارند. علاقه‌مندی روزافزون به ساختمان‌های چوبی کاربرد سازه‌ای سیستم لاملا را به عنوان یک گزینه جذاب و اقتصادی برای پوشش دهانه‌های بزرگ در فعایت‌های ورزشی افزایش داده است.
عجیب‌تر از بهشت فیلمیست در ژانر کمدی محصول کشور آمریکا در سال ۱۹۸۴ با بازی استر بالینت، جان لیوری و ریچارد ادسن که اولین فیلم بلند به کارگردانی جیم جارموش می‌باشد. ماجرای فیلم. ساختار فیلم از سه اپیزود تشکیل شده‌است. اپیزود اول: دنیای جدید ویلی مهاجر مجارستانی است که در نیویورک زندگی می‌کند. پس از مکالمهٔ تلفنی با خالهٔ خود مطلع می‌شود که باید دختر خاله‌اش اوا را که از مجارستان آمده، ده روز در خانه‌اش اسکان دهد. ویلی که به زندگی بی هدفش عادت کرده از این اتفاق ناراضی است. اما با آمدن اوا به خانه، ویلی و دوست
ناراضی است. اما با آمدن اوا به خانه، ویلی و دوست صمیمی‌اش ادی، آرام آرام به او علاقه‌مند می‌شوند. در آخر اوا آنها را ترک می‌کند و به کلیولند می‌رود. اپیزود دوم: یک سال بعد ویلی و ادی در شرط‌بندی بازی پوکر با تقلب مقدار زیادی پول برنده می‌شوند و تصمیم می‌گیرند برای دیدن اوا به کلیولند بروند. به خاطر سرما و خمودگی شهر، آنجا را ترک می‌کنند ولی برای همراه کردن اوا برمیگردند و هرسه با هم‌راهی فلوریدا می‌شوند. اپیزود سوم: بهشت آنها در هتلی اقامت می‌کنند. ویلی و ادی بیشتر پولهای خود را بر سر شرط‌بندی سر جنگ سگها
بیشتر پولهای خود را بر سر شرط‌بندی سر جنگ سگها از دست می‌دهند و برای جبران، آنها به شرط‌بندی مسابقهٔ اسب سواری می‌روند. اوا که ناامید شده برای قدم زدن به ساحل می‌رود که اشتباهاً یک خلافکار مقدار زیادی پول به او می‌دهد. اوا به هتل برمیگردد ولی ویلی و ادی را نمیابد برای همین مقداری پول و یادداشت برای آنها می‌گذارد و برای برگشتن به اروپا عازم فرودگاه می‌شود. ویلی و ادی که در شرط‌بندی برنده شده‌اند بازمی‌گردند و پس از خواندن نامهٔ ادی برای بازگرداندنش به فرودگاه می‌روند. ویلی که می‌خواهد به اوا برسد بلیط
می‌روند. ویلی که می‌خواهد به اوا برسد بلیط مجارستان را می‌خرد. اما در پایان فیلم هواپیما که احتمالاً ویلی درون آن است پرواز می‌کند، اوا سوار هواپیما نمی‌شود و ادی به نیویورک بازمی‌گردد. جوایز. در سال ۱۹۸۴ جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن (جایزه‌ای که به فیلم اول کارگردان‌ها داده می‌شود)، یوزپلنگ طلایی جشنواره فیلم لوکارنو و جایزه بهترین فیلم از انجمن ملی منتقدین فیلم، از آن این فیلم شد.
پِرِلود یک ساختهٔ موسیقایی است، که اغلب کوتاه و عموماً قبل از یک قطعهٔ طولانی دیگر نواخته می‌شود. این اصطلاح به‌طور کلی برای هر قطعه‌ای که قبل از اجرای موسیقی‌های مذهبی، غیرمذهبی و اپرا اجرا می‌گردد به کار برده می‌شود. در قرن هفدهم ارگ‌نوازان به‌طور خاص شروع به نوشتن پرلودهایی با ساختار آزاد برای فوگهای پیچیدهٔ خود کردند. برجسته‌ترین آهنگساز در این فرم، یوهان سباستین باخ، به هر پرلود شخصیت مجزای خویش را بخشیده: گاهی نزدیک به آریا و زمانی توکاتا و موسیقی رقص. پرلودهای فردریک شوپن و کلود دبوسی، کوتاه و خود
پرلودهای فردریک شوپن و کلود دبوسی، کوتاه و خود معرف و در شخصیت‌های جدا، اما در یک حال و هوای خاص نوشته شده‌اند. شوپن اتودهایی نوشته که از لحاظ ساختمانی اندکی با پرلودهای او تفاوت دارند. در حالی که پرلودهای دبوسی دارای عنوان‌های توصیفی خاطره‌انگیز و گاهی ساختار راپسودی مانندی هستند. دمیتری شوستاکویچ نیز از آهنگسازانی‌ست که در قرن بیستم در این فرم قطعات شاخصی نوشته‌است.
پالالوتوماتیکا با نام سابق پلازتو دلو اسپرت یک سالن سرپوشیده ورزشی در شهر رم، ایتالیا است. این سالن یکی از چندین ساختمان ساخته شده توسط نروی و پسرش آنتونی برای بازیهای المپیک ۱۹۶۰ در رم بوده‌است. این ساختمان به گونه‌ای طراحی شده‌است که ۵۰۰۰ تماشاچی را برای مسابقات کشتی، بوکس، ژیمناستیک و والیبال در خود جای دهد. قطر گنبد دایره‌ای شکل آن ۶۰ متر و ارتفاع آن ۲۱ متر می‌باشد. فرم معمارانه گنبد پوسته‌ای با طرح لاملا و فرم ستون‌ها در این بنا بی‌نظیر است. فرم گنبد از نیم کره کوچکتر است و به این ترتیب حجم کمتری اشغال
نیم کره کوچکتر است و به این ترتیب حجم کمتری اشغال کرده و وزن و ارتفاع کمتری دارد. گنبد دارای تیرهای تقویت‌کننده یکپارچه به فرم لاملا و به صورت نمایان می‌باشد که به‌طور حلزونی شکل به سمت داخل و در جهت مرکز گنبد ادامه می‌یابد. در مرکز گنبد یک حلقه فشاری وجود دارد که تأمین‌کننده نور طبیعی در قسمت مرکزی ساختمان می‌باشد. گنبد متکی بر ۳۶ عدد ستون بتنی درجا می‌باشد که با فواصل مساوی در اطراف ساختمان قرار دارند. این فرم کمترین فضا را در روی زمین و در محل رفت‌وآمد تماشاچیان اشغال می‌کند. شیوه ساخت گنبد حداقل به
تماشاچیان اشغال می‌کند. شیوه ساخت گنبد حداقل به اندازه طرح سازه آن نوآوری داشته و متشکل از بتن مسلح با قالب درجا بوده‌استکه به وسیله ۱۶۲۰ عدد قالب بتنی پیش‌ساخته به شکل الماس که پس از ساختته شدن در چای خود قرار گرفته‌اند، شکل گرفته‌است. پوسته گنبد به وسیله تا خوردگیهای ملایمی بر روی لبه آن در برابر خم شدگی مقاوم شده است، درست مثل بافت پوسته‌های صدف‌های دریایی. در ضمن امکان امکان استفاده از نور طبیعی از میان شکاف‌های پدید آمده در میان تا خوردگیها ممکن شده‌است. شیوه ساخت این بنا کاملاً اقتصادی بوده و سرعت
شیوه ساخت این بنا کاملاً اقتصادی بوده و سرعت ساخت بالایی داشته‌است و در نهایت نمایی عالی برای ساختمان تأمین شده‌است. تنها ۳۰ روز برای اجرای کامل گنبد وقت صرف شده‌است. پیر لوییجی و آنتونیو نروی، سازه: نروی و بارتولی، رم ایتالیا، ۱۹۷۵
مینوئت یا منوئه; یک نوع رقص عامیانه فرانسوی، با وزن سه‌ ضربی آرام است که پس از سال ۱۶۵۰ میلادی توسط لودویک چهاردهم مهم‌ترین رقص درباری تبدیل شد. در قرن هجدهم این رقص در آلمان نیز متداول شد و یکی از بخش‌های مجموعه رقص‌ها (سوئیت‌ها) در آثار باخ و هندل شد.
جرجیا دوم (Georgia Dome) نام یک ورزشگاه سرپوشیده در آتلانتا در امریکا بود. این گنبد در پلان از دو حلقه نیم دایره که در مرکز به وسیله مقاطع پروانه‌ای شکل جدا می‌شوند، تشکیل شده بود. پره‌های دو حلقه نیم دایره‌ای با یک خرپای مسطح که ۵۶ متر طول داشت به هم متصل شده بودند. یک حلقه بیضوی فشاری برای تحمل نیروهای فشاری و خمشی بدلیل ترکیب غیر مدور گنبد طراحی شده بود. مساحت کوچکترین دهانه این سقف بدون ستون ۳۷۱۷۵ متر مربع و طول این دهانه برابر ۲۲۸ متر بود. این ورزشگاه تخریب و در سال ۲۰۱۷ توسط ورزشگاه مرسدس-بنز جایگزین
و در سال ۲۰۱۷ توسط ورزشگاه مرسدس-بنز جایگزین گردید.
کلیسای آتلانتیدا - کریستو اوبررو. الادیو دیستیه، آتلانتیدا - اروگوئه 1958-1960 کلیسای آتلانتیدا را می‌توان به عنوان اولین طراحی مهم دیسته معرفی کرد. ساخت این طرح در سال 1952 و با قرار داد ساخت یک گنبد در دهکده کوچک آتلانتیدا آغاز شد. اهالی این دهکده را عمدتا ً کشاورزان و کارگران تشکیل می‌دهند. از این رو در طرح این ساختمان، دیسته از روش به کارگیری مصالح مسلح بهره جست. تکنیکی که در آن زمان مطرح نبود و چندان مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. با استفاده از این تکنیک، او توانست فرم‌های متنو زیادی را با شجاعت تمام مورد
توانست فرم‌های متنو زیادی را با شجاعت تمام مورد استفاده قرار دهد. به عقیده او ابداع و ابتکار جزء لاینفک طراحی است. با این تفکر دیسته توانست در طرح این مجموعه دهانه‌های بسیار بزرگی را با استفاده از آجر و سیستم سازه‌ای پوسته نازک بپوشاند.پلان این مجموعه در طبقه همکف، مستطیل ساده‌ای است که در محیط آن دیوارهای مواج متعددی قرار دارد که دارای بیشترین انحنایی هستند که ممکن است با توجه به دهانه شان داشته باشند. این دیوارهای نازک و ایستا، قوس‌های سهموی هذلولی سقف را به کمک میله‌هایی که درون دیوارها قرار گرفته اند،
به کمک میله‌هایی که درون دیوارها قرار گرفته اند، نگه می‌دارند. این سیستم سازه‌ای پیچیده در محل اتصال به زمین به شکلی ساده تبدیل می‌شود. او با استفاده از این فرم توانست فضایی یکپارچه و بدون هیچگونه دیوار یا ستون در داخل کلیسا به وجود آورد. نور نیز که از الزامات طراحی کلیساها به‌شمار می‌رود با استفاده از شیشه‌های مات در دیوار انتهایی رواق اصلی تأمین شده‌است و بنحو چشمگیری بر کیفت فضای داخلی کلیسا افزوده است. دیسته برای ساخت پوسته این کلیسا اساساً از مصالح طبیعی محلی بهره گرفت، چرا که این گونه مصالح بیشتر با
محلی بهره گرفت، چرا که این گونه مصالح بیشتر با روحیات طبقه کشاورز همخوانی داشت. در سازه این مجموعه، از تاق‌های سهموی–هذلولی به عنوان سقف استفاده شده‌است . این تاق‌ها به سادگی روی دیوارها می نشینند و بدین ترتیب مجموعه‌ای متشکل از سطوح مواج قائم، به عنوان دیوارهای بنا و سطوح افقی، به عنوان سقف، به وجود می‌آید. فرم کلی بنا از روی مقاطع عرضی آن قابل تشخیص بوده عموماً ً نزدیک به شکل نمودار گشتاور خمشی کل سازه است. اتصال افقی دیوارها به وسیله یک تیر کششی که در محیط کل ساختمان امتداد یافته تأمین می‌شود. این تیر
کل ساختمان امتداد یافته تأمین می‌شود. این تیر کششی در انتهای سازه به یک تیر کناری که بر روی دبوارها قرار گرفته متصل می‌شود. تیر کناری از همان انحنای دیوارها تبعیت می‌کند و نقاط تقاطع با تیر کششی عریض تر می‌شود. اگرچه فرم این مجموعه کاملاً ً بر سیستم سازه‌ای آن منطبق است، اشتباه است آن را فرمی تماما ً سازه‌ای بدانیم. چرا که در نقاطی نظیر محل اتصال سقف و دیوارها، اگرچه سازه مهم بوده، اما ترکیب دو نوع سیستم یعنی استفاده سنتی از تاق‌های آجری با سیستم پوسته‌ای سقف مهارتی دو چندان در طراحی معماری را طلب می‌کند.
مهارتی دو چندان در طراحی معماری را طلب می‌کند. در واقع دیسته با این طراحی، سیستم سازه‌ای را کاملاً ً در معرض دید قرار داده و در نتیجه نیازی به استفاده از کتیبه یا قرنیز جهت پنهان ساختن اتصالات نامناسب سقف و دیوارها نبوده‌است. بدین ترتیب و به مدد استفاده مناسب از مصالح بومی با اتصالات ساده و در معرض دید، مجموعه‌ای طراحی شده‌است که علاوه بر سادگی و زیبایی با مردم ساکن منطقه بیگانه نیست.
سیلویس لئوپلد وایس (زادروز ۱۲ اکتبر ۱۶۸۷-درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۷۵۰) آهنگساز و نوازنده ساز لوت آلمانی در دورهٔ باروک بود. بسیاری وی را امروزه نیز به عنوان بزرگ‌ترین لوت نواز جهان تلقی می‌کنند. هنگامی که وایس هنوز جوان بود اجازه یافت شاهزاده الکساندر زوبیسکی را تا ایتالیا همراهی کند. پس از سال ۱۷۱۷ وی عضو ارکستر کوچک دربار درسدن در آلمان بود. از آن پس اقدام به مسافرت‌هایی برای انجام کنسرت در دوسلدرف، مونیخ، وین، پراگ و شهرهایی دیگر نمود. وی با یوهان سباستیان باخ شخصاً آشنایی داشت. هر دوی آنها در سال ۱۷۵۰
باخ شخصاً آشنایی داشت. هر دوی آنها در سال ۱۷۵۰ درگذشتند، سالی که به عنوان پایان عصر باروک تلقی می‌شود. وایس آثار بی شماری برای تکنوازی لوت خلق نمود.
دلارس مری آیلین اریوردن (؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۱ - درگذشتهٔ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸) خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل ایرلند بود. او که بیشتر به‌عنوان خوانندهٔ گروه آلترنتیو راک کرنبریز شناخته شده یکی از زنان شاخص موسیقی آلترنتیو راک در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی بود. اریوردن از هجده سالگی تا زمان مرگش به‌عنوان خواننده در گروه کرنبریز حضور داشت که حاصل آن آلبوم‌های شاخصی همچون "دیگران انجامش می‌دهند، پس چرا ما نتوانیم؟" (۱۹۹۳) و "نیازی به استدلال نیست" (۱۹۹۴) و فروش بیش از ۴۰ میلیون نسخه از آثارشان بود. همکاری او با