payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همهٔ این‌ها باشد. نشانه‌های فیبروم رحمی. بسیاری از زنان مبتلا به فیبروز رحمی، هیچ نشانه‌ای ندارند. نشانه‌های این بیماری ممکن است این گونه باشد: بیشتر زنان مبتلا به فیبروز رحمی نازا نیستند و می‌توانند بچه دار شوند. برخی زنان مبتلا به فیبروز رحمی ممکن است نتوانند به‌طور طبیعی باردار شوند. اما با پیشرفت‌های که در درمان ناباروری رخ داده‌است، ممکن است برخی از این زنان باردار شوند. فیبروم و نازائی. فیبروم علت شایعی برای نازایی نیست و فقط در ده درصد موارد ممکن است سبب نازایی شود، ولی اگر خانمی با وجود فیبرومی در
سبب نازایی شود، ولی اگر خانمی با وجود فیبرومی در رحم حامله شود، به علت تغییرات هورمونی در این دوران ممکن است (به خصوص در سه‌ماهه اول و دوم بارداری) فیبروم‌هایش بزرگ‌تر شوند. گاه در این دوران در داخل فیبروم‌ها، خون‌ریزی ایجاد می‌شود که همراه با درد شدید شکم به صورت حادو ناگهانی و تب بالا خواهد بود که در بسیاری از موارد این حالت با شکم حاد جراحی یا آپاندیست یا کیست پاره شدهٔ تخمدان اشتباه شده و اگر دقت نشود ممکن است باعث انجام جراحی غیرضروری در دوران بارداری شود که عوارض فراوانی از جمله زایمان زودرس به دنبال
که عوارض فراوانی از جمله زایمان زودرس به دنبال خواهد داشت. رشد فیبروم. رشد این تومور توسط هورمون‌های استروژن و پروژسترون تحریک می‌شود و بعد از سن یائسگی چون میزان این هورمون‌ها پایین می‌آید، در نتیجه این تومور کوچک می‌شود. این بیماری در خانم‌های سیاه‌پوست، دو برابر شایع‌تر از خانم‌های سفیدپوست است، ولی هنوز علت قطعی آن مشخص نشده‌است. خوشبختانه علی‌رغم درصد بالای ابتلا، این تومور یک تومور خوش‌خیم محسوب می‌شود. پیشگیری. راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن
ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند. استروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود؛ لذا اگر مصرف قرص ضدبارداری مضر بود، باید به فکر استفاده از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری باشید. درمان فیبروم رحمی. زنانی که به فیبروز رحمی دچار هستند، اما نشانه‌های آن را نشان نمی‌دهند، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشند. زنانی که درد یا دیگر نشانه‌های این بیماری را دارند ممکن است این درمان‌ها
این بیماری را دارند ممکن است این درمان‌ها برای آن‌ها سودمند باشد: درمان دارویی. داروها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه‌های فیبروز رحمی‌شوند و حتی از رشد آن جلوگیری کنند یا آن را کند سازند. اما هنگامی که بیمار داروها را کنار می‌گذارد، بافت فیبری اغلب بار دیگر رشد می‌کنند. امکان دارد برای به حداقل رساندن خون‌ریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود. جهت درمان خون‌ریزی در برخی موارد از آمپول دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH به مدت محدود حدود شش ماه
دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH به مدت محدود حدود شش ماه که سبب کاهش سایز میوم و رفع آنمی بیمار می‌شود استفاده می‌شود. یکی از داروهای معروف جهت درمان این عارضه لورلین یا Lorelin است که از خانواده آگونیست‌های GNRH محسوب می‌شود. البته نتیجه درمان قطعی نیست و گاهی با قطع مصرف دارو به سایز قبلی خود برمی‌گردد ولی به هر صورت جهت کاهش سایز میوم قبل از جراحی مفید است. جراحی. چند جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:
مالکیت خصوصی استفاده، کنترل، مالکیت و قابلیت دور انداختن یا اهدا کردن زمین، سرمایه، و دیگر اشکال مالکیت توسط افراد قانونی و شرکت‌های تحت مالکیت خصوصی است. مالکیت خصوصی از مالکیت اجتماعی و اشتراکی — که به منابع در تملک حکومت، جامعه یا دولت اشاره دارد و نه افراد حقیقی یا بنگاه اقتصادی — قابل تمایز است. آزادی و مالکیت خصوصی. بنابر نظر همه متفکران کلاسیک لیبرال، پایبندی به آزادی فردی مستلزم تأیید نهادهای مالکیت خصوصی و بازار آزاد است. مارکسیست‌ها و انواعی از سوسیالیست‌ها معتقدند که مالکیت خصوصی محدودیتی بر
سوسیالیست‌ها معتقدند که مالکیت خصوصی محدودیتی بر آزادی است و لیبرال‌های تجدیدنظرطلب مکتب مدرن لیبرالیسم می‌گویند گاهی لازم است تا حقوق مالکیت تحت‌الشعاع مطالبات مربوط به سایر حقوق قرار گیرد. آزادی و مالکیت خصوصی در آرای اندیشمندان گوناگون. مالکیت خصوصی تضمینی است برای خودمختاری فرد اما منتقدان می‌گویند تکلیف آنان که فاقد مالکیت هستند چیست؟ مدافعان مالکیت خصوصی می‌گویند در جامعه آزاد کسی که مالکیت شخصی ندارد از دارندگان آن خودمختاری کمتری دارد اما همو در مقایسه با جامعه‌ای که در آن ثروت‌های تولیدی به‌طور
با جامعه‌ای که در آن ثروت‌های تولیدی به‌طور جمعی تصاحب می‌شوند خودمختاری بیشتری خواهد داشت. هایک در اینباره می‌گوید: «این واقعیت که آزادی مزدبگیران وابسته به‌شمار و تنوع بسیار کارفرمایان است وقتی آشکار می‌شود که ما وضعیتی را در نظر بگیریم که در ان صرفاً یک کارفرما -یعنی دولت- وجود دارد و اگر به استخدام درآمدن تنها وسیله مجاز امرار معاش باشد، اعمال دائمی اصول سوسیالیستی هرچند ممکن است با تفویض اختیار استخدام به شرکت‌های عمومی و ظاهراً مستقل پوشیده شده باشد، به حضور یک کارفرمای واحد منجر می‌شود. این کارفرما
به حضور یک کارفرمای واحد منجر می‌شود. این کارفرما خواه مستقیم عمل کند و خواه غیرمستقیم آشکارا از قدرت نامحدود اعمال اجبار بر فرد برخوردار خواهد بود.» مایکل اوکشات معتقد است: «از دیدگاه آزادی، ما احتمالا در زمینه نهاد مالکیت نسبت به سایر ترتیبات خود کمتر موفق بوده‌ایم. در حالی که هیچ تردیدی دربارهٔ بیشترین قرابت خصلت عام نهاد مالکیت با آزادی وجود ندارد: همین خصلت است که امکان توزیع گسترده قدرت را فراهم می‌آورد و به نحوی مؤثر از تمرکز عمده و خطرناک آن جلوگیری می‌کند. در این نیز هیچ تردیدی وجود ندارد که نهاد
می‌کند. در این نیز هیچ تردیدی وجود ندارد که نهاد مالکیت متضمن حق مالکیت خصوصی است؛ یعنی به هر عضو بالغ جامعه اجازه می‌دهد تا از حقی مساوی در بهره‌مندی از استعدادهای شخصی متعلق به خود و هرچیز دیگری که از راه‌های اکتساب مجاز در جامعه به دست می‌آورد برخوردار باشد … این واقعیت که هیچ انسانی آزاد نیست مگر آن که از حق اختصاصی مالکیت بر استعدادهای شخصی و کارش برخوردار باشد مورد اعتقاد هر کسی است که آزادی را به این معنا به کار می‌برد. آن آزادی که انسانی را از بردگی رها می‌کند چیزی جز آزادی انتخاب و آزادی تحرک در
رها می‌کند چیزی جز آزادی انتخاب و آزادی تحرک در میان سازمان‌ها، بنگاه‌ها و بازار کار مستقل و خودمختار نیست و آزادی متضمن وجود حق مالکیت خصوصی بر منابعی غیر از توانمندی‌های شخصی است. هرگاه وسایل تولید تحت نظارت یک قدرت واحد قرار گیرد نوعی از بردگی به دنبال آن خواهد آمد.» تروتسکی از معماران دولت فراگیر شوروی نیز به نحو پیشگویانه‌ای گفته است: «در کشوری که تنها کارفرما دولت است، مخالفت با آن یعنی محکومیت به مرگ تدریجی از طریق گرسنگی. این اصل قدیمی که هرکس کار نکند حق خوردن ندارد، جانشین این اصل جدید شد که هرکس
حق خوردن ندارد، جانشین این اصل جدید شد که هرکس اطاعت نکند حق خوردن نخواهد داشت.» جان گری معتقد است مالکیت خصوصی مظهر آزادی فردی در ابتدایی‌ترین شکل آن است. وی مبنای این سخنش را از کانت و هیوم وام می‌گیرد. رشته استدلال کانتی بر این تأکید می‌ورزد که فرد را بایستی در مقام بانی اهداف و مقاصد خودش به حساب آورد و نمی‌توان او را ملتزم به تن دردادن به آمریّت هرگونه فرایند جمعی فراسوی حاکمیت قانون کرد. استدلال هیومی نیز به کمیابی دانش و منابع طبیعی به عنوان ملاحظه دائمی در دفاع از مالکیت خصوصی استناد می‌جوید.
دائمی در دفاع از مالکیت خصوصی استناد می‌جوید. مالکیت خصوصی و بازتوزیع. منتقدان مالکیت خصوصی به بازتوزیع ثروت معتقدند و می‌گویند حق مالکیت خصوصی نمی‌تواند حقی مساوی برای همه باشد چرا که ممکن است به معنای تصاحب حق دیگری به کار رود و حق برده‌داری را مثال می‌زنند. مایکل اوکشات در پاسخ می‌گوید: «حق مالکیت خصوصی مثل هر حق دیگری خود بازدارنده است: این حق، برده‌داری را نه از سر دلبخواه بلکه بدین دلیل ممنوع اعلام می‌کند که حق در اختیار داشتن یک انسان دیگر هرگز نمی‌تواند حقی باشد که هر عضو جامعه بتواند به‌طور مساوی
حقی باشد که هر عضو جامعه بتواند به‌طور مساوی از آن بهره‌مند شود. تنها به وسیله نهاد مالکیت خصوصی است که حداکثر توزیع قدرت ناشی از مالکیت حاصل می‌شود.» هانس هرمان هپه معتقد است که نه تنها مکتب اخلاقی لیبرتارینی را می‌توان به نحو ماقبل تجربی توجیه کرد بلکه به نحو استدلالی از هیچ مکتب جایگزین دیگری نمی‌توان دفاع کرد. او در رد بازتوزیع می‌گوید: «همه مکاتب جایگزین لیبرالیسم، چه همه آن‌ها که تجربه شده‌اند و چه بیشتر مکاتب غیرلیبرالی که به لحاظ نظری پیشنهاد شده‌اند، حتی از آزمون نخست و صوری فراگیری نیز سربلند
حتی از آزمون نخست و صوری فراگیری نیز سربلند بیرون نمی‌آیند و تنها به خاطر همین یک واقعیت نیز زیر سؤال می‌روند. همه این نسخه‌پیچی‌ها هنجارهایی را در چارچوب دستورالعمل‌های قانونی‌شان گنجانده‌اند که چنین ظاهری دارند: «برای برخی افراد آری و برای برخی دیگر نه.» به هر رو، چنین دستورالعمل‌هایی که حقوق یا تعهدات متفاوتی را برای دسته‌های گوناگون مردم مشخص می‌کنند، به دلایل ساده صوری، هیچ بختی ندارند که توسط هر شرکت‌کننده بالقوه‌ای در یک گفتگو، منصفانه شناخته شده و پذیرفته شوند.. تا زمانی که این تمایز ایجاد شده بین
شوند.. تا زمانی که این تمایز ایجاد شده بین طبقات گوناگون مردم، آن طور شکل نگرفته باشد که برای هر دو طرف به عنوان حالت طبیعی اوضاع پذیرفته باشد، چنین دستورالعمل‌هایی مورد پذیرش نخواهد بود؛ زیرا پذیرش چنین دستورالعمل‌هایی به این معنا است که برخی گروه‌ها از مزایایی قانونی به بهای تبعیض معادلی علیه گروه‌های دیگر، بهره‌مند خواهند شد.» به گفته هپه، «وقتی سوسیالیسم بازتوزیعی، به من اجازه می‌دهد، برای مثال، از مردمی که بخت یا فرصت‌های‌شان روی بخت من تأثیر منفی گذاشته درخواست خسارت کنم، حقوق مالکیت باید به شکلی
درخواست خسارت کنم، حقوق مالکیت باید به شکلی معنوی تعریف شده باشد. همین موضوع در مورد وقتی که خسارتی به دلیل ارتکاب «تجاوز ساختاری» درخواست می‌شود نیز عیناً صادق است.» برای این که بتوان چنین غرامتی را درخواست کرد، باید بتوان کاری که فرد انجام داده، مثلاً تحت‌شعاع قراردادن فرصت‌های من، «تمامیت روانی» من یا احساساتی را که به من تعلق دارند به عنوان یک رفتار متجاوزانه طبقه‌بندی کرد. چرا این اندیشه محافظت از «ارزش» مالکیت قابل قبول نیست؟ اولاً، هر کسی، دست کم در اصول، می‌تواند روی این که رفتارهایش موجب تغییر در
اصول، می‌تواند روی این که رفتارهایش موجب تغییر در مشخصات فیزیکی یک چیز خواهد شد یا نه نظارت کامل داشته باشد؛ بنابراین می‌تواند روی این که رفتارهایش توجیه‌پذیرند یا نه نیز نظارت کامل داشته باشد. اما در همین حال، کنترل داشتن روی این که رفتارهای آدم روی «ارزش مالکیت یک نفر دیگر» تأثیرگذار است یا نه، به خود فرد کنشگر مربوط نمی‌شود، بلکه بیشتر به آن افراد دیگر و برداشت‌های شخصی‌شان برمی‌گردد؛ بنابراین، با باور به چنین اندیشه‌ای می‌توان انتظار داشت هیچ‌کس نمی‌تواند تعیین کند که رفتارهایش توجیه‌پذیر توصیف می‌شوند
تعیین کند که رفتارهایش توجیه‌پذیر توصیف می‌شوند یا غیرقابل توجیه. با این وضع، آدم باید از همه مردم بازجویی کند، تا مطمئن شود که کنش‌هایی که می‌خواهد انجام دهد، برداشت‌های ذهنی یک فرد دیگر از املاکش را تغییری نخواهد داد. حتی آن زمان نیز، هیچ‌کس نمی‌توانست هیچ رفتاری انجام دهد، تا وقتی که توافق عالم‌گیری حاصل شود بر سر این که چه کسی و در چه نقطه‌ای از زمان، قرار است با چه چیزی چه کار کند. روشن است که به دلایل مشکلات بسیاری که در عمل پیش روی چنین وضعیتی خواهد بود، عمر آدم‌ها اصلاً به این که درگیر چنین گفتگویی
عمر آدم‌ها اصلاً به این که درگیر چنین گفتگویی باشند کفاف نمی‌داد چه برسد به این که چنین توافقی نیز حاصل شود. حقوق مالکیت. به نوعی شاید بتوان گفت که مالکیت خصوصی و مالکیت شخصی دو نوعی از مالکیت فردی به‌شمار می‌روند. حقوق مالکیت مدرن براساس تصور مالکان و ثروتی که متعلق به اشخاص قانونی است حتی اگر فرد حقوقی حالت عادی (طبیعی) نداشته باشد پایه‌گذاری شده است. در اکثر کشورها، برای مثال شرکت‌ها، حقوق قانونی مشابه‌ای برای شهروندان دارند؛ بنابراین شرکت در بر گیرندهٔ یک شخص حقوقی یا نهاد حقوقی ساختگی است که، تحت نظر
یک شخص حقوقی یا نهاد حقوقی ساختگی است که، تحت نظر تصوری است که بعضی افراد از آن به عنوان «همکاری بشریت» استفاده می‌کنند. حقوق مالکیت در قانون‌های رایج اکثر ایالات، معمولاً درقالب شکل‌ها و سند حقوقی شان نگهداری می‌شوند. این محافظت و نگهداری همچنین تحت عنوان بیانیهٔ جهانی حقوق بشری ایالات متحده در فصل ۱۷، و در مجمع اروپایی حقوق بشری (ECHR)، تعیین شده است. اصول سنتی حقوق مالکیت شامل موارد زیر است: قانون‌های مالکیت سنتی شامل موارد زیر نمی‌شود: هر فرد یا اتحادیه که علاقه به مالکیت داده شده دارد امکان دارد قادر
که علاقه به مالکیت داده شده دارد امکان دارد قادر نباشد که همهٔ حقوق دارایی ممکن را بکار گیرد. برا ی نمونه، شما به عنوان مستأجر بخش خصوصی مالکیت، ا مکان فروش ثروت را ندارید، زیرا یک کرایه‌نشین فقط ملکی را متصرف شده و به‌طور تام حق واگذاری دارایی به دیگری را ندارد. به‌طور مشابه زمانی که شما یک مستأجر هستید مالک نمی‌توا ند قا نون‌های خودش را استفاده کند و شما را از نگهداری دارایی محروم کند، یا اگر این کار را انجام داد و شما را از دارایی محروم کرد، شاید به شما این حق داده شود که اجاره را پرداخت نکنید یا برای
این حق داده شود که اجاره را پرداخت نکنید یا برای دستیابی به ملک تقاضا کنید. همچنین مالکیت ممکن است در اشکال مختلف، همچون دارندگی مشترک، مالکیت انجمن، دارندگی منحصر به فرد یا اجازهٔ اجاره دادن حفظ شود. این انواع مختلف مالکیت ممکن است توانایی شخص مالک را برای به‌کارگیری حقوق مالکیت به‌طور یکطرفه پیچیده کند. به عنوان نمونه، اگر دو نفر همانند مستأجر مشترک مالک یک قطعه زمین باشند در آن وقت، با توجه به قانون وابسته به حوزه قضاوت، هر کدام در خصوص کنش‌های رفتاری نسبت به دیگری شاید محدود شده‌اند. برای مثال، هر کدام
به دیگری شاید محدود شده‌اند. برای مثال، هر کدام از مالکان زمین امکان دارد با توجه به میل خودشان، دارایی را به یک شخص غریبه بفروشد که صاحب دیگر زمین مخصوصاً این معامله را دوست نداشته باشد. حق انتفاع. حق انتفاع عبارت است از حقوقی که فرد از منافع چیزی یا مالی (معمولاً مال غیر) بر خوردار می‌شود. در حقوق مدنی حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می‌تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد، استفاده کند. در حق انتفاع، مال در مالکیت شخصی دیگر است و منافع نیز ملک شخص دیگری است و فقط شخص
دیگر است و منافع نیز ملک شخص دیگری است و فقط شخص دارای حق انتفاع، حق استفاده و بهره‌برداری از آن را دارد، نه حق مالکیت بر آن. حق انتفاع یکی از شاخه‌ها و مراتب مالکیت است که طی قراردادی به شخص واگذار می‌شود؛ پس جزء اموال وی محسوب می‌شود. در قانون مدنی ایران مواد زیر مربوط به حق انتفاع است: ماده ۴۱ ـ عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالثی‌برقرار شده باشد. ماده ۴۸ ـ منتفع باید از مالی که موضوع حق انتفاع است سوءاستفاده نکرده و در حفاظت آن تعدی یا
انتفاع است سوءاستفاده نکرده و در حفاظت آن تعدی یا تفریط ننماید.
لیبرالیسم کلاسیک ، یک سنت سیاسی و شاخه‌ای از لیبرالسیم است که بازار آزاد و اقتصاد لسه‌فر را توصیه می‌کند، یعنی آزادی مدنی تحت حاکمیت قانون با تاکید ویژه بر استقلال فردی، دولت محدود، آزادی اقتصادی، آزادی سیاسی و آزادی بیان. بلوغ آن به ابتدای قرن ۱۸ میلادی بر اساس ایده هایی که از قرن ۱۳ میلادی به بعد در میان شبه جزیره ایبریا، انگلوساکسون‌ها و اروپای مرکزی رواج داشت بر می‌گردد. همچنین این ایدئولوژی تاثیر بنیادی بر انقلاب آمریکا گذاشته است. از افراد برجسته‌ای که ایده‌هایشان به ژرفای لیبرالیسم کلاسیک کمک کرد
که ایده‌هایشان به ژرفای لیبرالیسم کلاسیک کمک کرد می‌توان جان لاک، ژان-باتیست سه، توماس مالتوس و دیوید ریکاردو را نام برد. در نتیجه تلاش این افراد، لیبرالسیم کلاسیک به اقتصاد کلاسیک ، به ویژه ایده های آدام اسمیت در کتاب اول ثروت ملل، قانون طبیعی، توسعه اجتماعی و فایده‌گرایی نزدیک شد. در دوره معاصر نیز افرادی چون فردریش هایک، میلتون فریدمن، لودویگ فن میزس، تامس سول، جرج استیگلر و لری آرنهارت به عنوان اصلی ترین حامیان لیبرالیسم کلاسیک شناخته می‌شوند. لیبرالیسم کلاسیک برخلاف برخی شاخه‌های لیبرالیسم مانند
کلاسیک برخلاف برخی شاخه‌های لیبرالیسم مانند لیبرالیسم اجتماعی، نگاه منفی نسبت به سیاست‌های اجتماعی، مالیات و دخالت دولت در زندگی اشخاص دارد و حامی مقررات‌زدایی است. لیبرالیسم کلاسیک تا دوره رکود بزرگ و سربرآوردن لیبرالیسم اجتماعی با نام لیبرالیسم اقتصادی شناخته می‌شد و اصطلاح لیبرالیسم کلاسیک برای تمایز بین لیبرالیسم ابتدای قرن ۱۹ با لیبرالیسم اجتماعی استفاده شد. در عصر مدرن واژه لیبرالسیم در ایالات متحده به لیبرالیسم اجتماعی تعبیر می‌شود اما در اروپا و استرالیا به لیبرالیسم کلاسیک تعبیر می‌شود. در ایالات
به لیبرالیسم کلاسیک تعبیر می‌شود. در ایالات متحده، لیبرالیسم کلاسیک ممکن است با «محافظه‌کاری مالی» و «آزادی اجتماعی» توصیف شود، اما لیبرالسیم کلاسیک به دلیل اصل بنیادی فردگرایی، تحمل پذیری محافظه کارانه در قبال حمایت‌گرایی و تمایل لیبرالسیم اجتماعی برای حقوق گروهی سازمان‌ها را رد می‌کند. لیبرالیسم کلاسیک در ایالات متحده در پیوند با لیبرتاریانیسم راست در نظر گرفته می‌شود. در اروپا نیز لیبرالیسم چه به صورت اجتماعی (به ویژه رادیکال) یا محافظه‌کارانه، لیبرالسیم کلاسیک در نظر گرفته و با لیبرالسیم اقتصادی راست
کلاسیک در نظر گرفته و با لیبرالسیم اقتصادی راست میانه شناخته می‌شود. کلیات. لیبرالیسم کلاسیک، محصول انگلستان و هلند بود. این لیبرالیسم از آزادی دینی، دفاع می‌کرد و به نفسه، پروتستان بود، اما نه از نوع خشک و تعصب‌آمیز، بلکه، از نوعی که به آزادی تفسیر و تعبیر مذهبی قائل بود و جنگ‌های مذهبی را احمقانه می‌دانست. به تجارت و صنعت ارزش قائل بود و بیشتر به طبقه متوسط در حال رشد تمایل داشت تا به دستگاه سلطنت و جامعه اشرافی. برای حقوق مالکیت خصوصی مخصوصاً وقتی که مال بر اثر زحمات فرد مالک فراهم آمده باشد احترام
مال بر اثر زحمات فرد مالک فراهم آمده باشد احترام فراوان قائل بود. اصل وراثت گرچه مردود نشد از حدود سابق محدودتر شد؛ خصوصاً موهبت الهی سلطنت در برابر این نظر که هر اجتماعی حق دارد که حداقل در بدو امر هر نوع حکومتی بخواهد برگزیند مردود شناخته شد. به‌طور ضمنی، تمایل لیبرالیسم کلاسیک متوجه دموکراسیی بود که با شناختن حقوق مالکیت، نرم و قابل انعطاف شده باشد. در این لیبرالیسم عقیدهایی وجود داشت که دائر بر اینکه همه افراد در اصل مساوی به دنیا آمده‌اند و عدم تساوی بعدی آنان محصول شرایط است. به عقیده برتراند راسل،
بعدی آنان محصول شرایط است. به عقیده برتراند راسل، کارل مارکس با تأثیرپذیری و نقد لیبرالیسم کلاسیک، فلسفه سوسیالیسم علمی خود را بنا گذاشت. تاریخچه. نخستین تبیین قابل فهم فلسفه لیبرال در آثار جان لاک دیده می‌شود. لاک از بانفوذترین فلاسفه جدید است که در انگلستان نظریات او با نظریات هوشمندترین مردم هماهنگی چنان کاملی داشت که جز در زمینه فلسفه نظری، مشکل می‌توان تأثیرات آن نظریات را دنبال کرد؛ از طرف دیگر در فرانسه نظریات لاک از لحاظ عملی به مخالفت با رژیم موجود و از لحاظ نظری به مخالفت با فلسفه رایج رنه دکارت
و از لحاظ نظری به مخالفت با فلسفه رایج رنه دکارت منجر شد. همچنین لیبرالیسم کلاسیک بر مبنای آرایی که از قبل تا انتهای قرن هیجدهم طرح شده بود، نظیر آرای برگزیدهٔ آدام اسمیت، ژان-باتیست سه، توماس مالتوس و دیوید ریکاردو بنا شده‌است. این نظریه درکی روانشناسانه از آزادی شخصی، نظریات متناقض قانون طبیعی و فایده گرایی، و باور به ترقی ارائه کرد. لیبرال‌های کلاسیک از محافظه کاران نسبت که حداقلی‌ترین دولت بدبین تر بود و با استفاده از نظریه دولت تامس هابز، آنان باور داشتند که دولت را افراد برای حفاظت از دیگران ایجاد
که دولت را افراد برای حفاظت از دیگران ایجاد کرده‌است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Classical_liberalism
بازار آزاد بازاری است که در آن قیمت یک کالا یا خدمات، در نظریه، از طریق عرضه و تقاضا تعیین می‌شود، نه از طریق سیاستگذاری دولتی. بازار آزاد، در تضاد با بازار کنترل شده قرار دارد که در آن قیمت، عرضه یا تقاضا تابع سیاستگذاری یا کنترل مستقیم حکومت است. به اقتصاد های تشکیل شده از بازارهای آزاد، مانند اقتصاد سوسیالیسم بازار یا اقتصاد لیبرال، اقتصاد بازار آزاد گفته می‌شود.
ساشا (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در بنگور، کائرنارفونشایر، ولز با نام الکساندر پل کو ) یک دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی ولزی است. ساشا کار خود را در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ با تهیّهٔ موسیقی اسید هاوس آغاز کرد. در سال ۱۹۹۳ او همکاری‌اش با جان دیگوید را آغاز کرد. آن دو به همراه یکدیگر توری بین‌المللی را برگزار کردند و تعداد زیادی میکس (مجموعه‌ای از آثار هنرمندان دیگر که به صورت یک ترانه با هم مخلوط شده‌اند) تهیّه کردند. تاکنون چندین تک‌آهنگ از ساشا توانسته‌اند به جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا راه یابند. ساشا همچنین تاکنون برای
بریتانیا راه یابند. ساشا همچنین تاکنون برای هنرمندانی همچون مدونا و کمیکال برادرز ریمیکس‌هایی تهیّه کرده‌است. ریمیکسی که او در سال ۲۰۰۴ از ترانه‌ای از فلیکس دا هاوسکت به‌نام "Watching Cars Go By" تهیّه کرد باعث شد که ساشا در سال ۲۰۰۴ نامزد دریافت جایزهٔ گرمی شود. ریمیکس‌ها و ترانه‌های ساشا، ازجمله آلبوم "Airdrawndagger" (که تنها آلبوم استودیویی انفرادی او به‌شمار می‌رود)، غالباً ترکیبی از سبک‌های گوناگون موسیقی الکترونیک هستند، و این کار را برای منتقدان در تشخیص دقیق سبک موسیقی او دشوار می‌کند. پس از آن که
دقیق سبک موسیقی او دشوار می‌کند. پس از آن که او به‌عنوان یک تهیّه‌کننده و دی‌جی به موفّقیّت دست یافت، ساشا شروع به کار با دی‌جی‌ها و تهیّه‌کننده‌های جوان‌تری همچون بی‌تی و جیمز زابیلا کرد. این همکاری‌ها بر روی سبک موسیقی و تکنیک‌های آن‌ها تأثیر گذاشت. استفادهٔ او از تجهیزات مهندسی صوت به‌صورت زنده منجر به محبوبیّت نوآوری‌های فنّاورانه در میان دی‌جی‌هایی شد که تا پیش از آن بر گرامافون تکیّه داشتند. با وجود روند در حال تغییر در موسیقی رقص الکترونیک، ساشا همچنان به اجراهای خود در سالن‌های رقص بزرگ ادامه
همچنان به اجراهای خود در سالن‌های رقص بزرگ ادامه می‌دهد. در سال ۲۰۰۷، او با همکاری رنسانس رکوردز، یک ناشر موسیقی به‌نام ام‌فایر را تشکیل داد، که از آن زمان تاکنون خروجی منحصربه‌فرد آثار جدید او بوده‌است. سال‌های آغازین. ساشا در ۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در بنگور، ولز به دنیا آمد. او بیشتر جوانی خود را با مادرش در شهر سندیکرافت در فلینتشایر واقع در ولز شمالی به سر برد. مادر ساشا، در دبیرستان هاواردن آموزگار زبان فرانسوی بود. در آن زمان سلیقهٔ موسیقی ساشا موسیقی پاپ بود و او به موسیقی گروه‌هایی همچون د د و پلیس گوش
بود و او به موسیقی گروه‌هایی همچون د د و پلیس گوش می‌داد. بعد از یک «دوران کودکی شاعرانه»، او در ۱۷ سالگی در کالج اپسوم پذیرفته شد. با این وجود، او اپسوم را دوست نداشت و پیش از به پایان رساندن مرحلهٔ پیشرفته آن جا را ترک کرد. به‌جای ادامهٔ تحصیل، ساشا به بنگور رفت تا در آن جا با پدر و نامادری‌اش زندگی کند. نامادری ساشا، او را مجبور کرد که نواختن پیانو را بیاموزد. اگرچه او در ابتدا نواختن پیانو را دوست نداشت، امّا در نهایت به این نتیجه رسید که نواختن پیانو در حرفهٔ موسیقی که قصد داشت وارد آن شود، سودمند
در حرفهٔ موسیقی که قصد داشت وارد آن شود، سودمند خواهد بود. ساشا در سال ۱۹۸۸ در یک سالن رقص در منچستر با موسیقی رقص الکترونیک آشنا شد. مدّتی بعد، او شیفتهٔ صدای خشن موسیقی اسید هاوس شد. او هر هفته به منچستر می‌رفت و به‌زودی به جایی در حوالی دیزلی نقل مکان کرد. ساشا تعداد زیادی محصول اسید هاوس خرید و شروع به خودآموزی میکس موسیقی کرد. همان‌طور که ساشا خود نیز بارها به این موضوع اشاره کرده، در آن جا یک دی‌جی محلّی به دنبال دی‌جی‌های دیگری بود که بتوانند با او در یک تور منطقه‌ای سفر کنند و با او همکاری کنند.
در یک تور منطقه‌ای سفر کنند و با او همکاری کنند. ساشا داوطلب شد و به‌این‌ترتیب نخستین اجرای زنده‌اش در جایی در نزدیکی استاک‌پورت رقم خورد. دوران دیگوید. در سال ۱۹۹۳ ساشا با جان دیگوید آشنا شد و این نقطهٔ عطفی در زندگی و حرفهٔ موسیقی او بود. پس از دیگوید. در نیمهٔ دوّم سال ۲۰۰۲، ساشا با همکاری جانکی ایکس‌ال، هنرمند بیگ بیت، ترانهٔ "Breezer" را ساخت. بازگشت با دیگوید. اگرچه اجراهای مکرّر آن‌ها را برای سالیان زیادی از یکدیگر دور کرده، ولی ساشا و دیگوید هر دو تأیید کرده‌اند که آن‌ها دوباره برای چند اجرا در
تأیید کرده‌اند که آن‌ها دوباره برای چند اجرا در استرالیا با هم همکاری خواهند کرد. سبک‌های موسیقی. ساشا با تأثیر گرفتن از حال و هوای "The Haçienda" در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، کار خود را با تهیّهٔ موسیقی در سبک اسید هاوس شروع کرد، سبکی خشن و در عین حال قابل رقص. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، او سبک خود را به گونه‌ای تاریک‌تر از موسیقی هاوس اروپایی تغییر داد. هرچند زمانی که در شلی اقامت داشت، او شروع به اکسپریمنت موسیقی هاوس آمریکایی کرد. هنگامی که او به رنسانس رفت، سلیقه و سبک موسیقی‌اش بازهم توسعه و بهبود پیدا کرد، و او
سبک موسیقی‌اش بازهم توسعه و بهبود پیدا کرد، و او شروع به کار با موسیقی الکترونیک و در عین حال متمایل به پاپ هنرمندانی همچون موبی، اسپوکی، و لفتفیلد کرد. دوّمین محصول همکاری ساشا و دیگوید، یعنی "Northern Exposure" که در سال ۱۹۹۷ به بازار عرضه شد را با نام "اپیک هاوس" (هاوس حماسی) توصیف می‌کنند. آثار متعاقب ساشا، عموماً با الهام از حال و هوای فضایی و اتمسفریک موسیقی "ترنس هاوس" هنرمندانی چون سون وات، مت دیری، تیلت، و آرمین ون بورن ساخته شدند. همچنین در ئی‌پی ایکس‌پندر و آلبوم‌های میکس مربوط به اواخر دههٔ
ایکس‌پندر و آلبوم‌های میکس مربوط به اواخر دههٔ ۱۹۹۰ او، ردّ پایی از گونه‌ای ریتمیک و بیس‌دار از موسیقی پراگرسیو هاوس به چشم می‌خورد. به‌طور کلّی می‌توان گفت که موسیقی ساشا در آن زمان تا حدّ زیادی مشابه آثار هنرمندانی مانند جان گراهام، بی‌تی، بریدر و ساندر کلایننبرگ بود. امروزه ساشا موسیقی الکترو هاوس نیز تهیّه می‌کند. تکنیک‌ها و فناوری. ساشا، خود موفّقیّتش را ناشی از مهارت تکنیکی بالا، و توانایی‌اش در «برقراری ارتباط با رقصندگان» می‌داند. محبوبیّت و افتخارات. در سال ۲۰۰۰، در رده‌بندی دی‌جی‌های سراسر جهان
جزیره راروتونگا یکی از مهم‌ترین جزیره‌ها در جزایر کوک در قارهٔ اقیانوسیه، اقیانوس آرام جنوبی، غرب جزایر پولینزیای فرانسه، شرق تونگا و جنوب غرب ساموآ ی آمریکا. مساحت این جزیره ۶۷٫۳۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴٬۱۵۳ نفر است.
چرخُشت دستگاهی‌است که برای اَفشره‌گیری از انگور له شده در حینِ ساخت شراب استفاده می‌شود. انواع گوناگونی از چرخشت‌ها را شراب سازان استفاده می‌‌کنند، ولی کارکرد همه آنها مثلِ هم است. هر مدل از چرخشتْ فشارِ کنترل شده‌ای به کار می‌برد تا آب را از میوه "(به طورِ معمول، انگور)" بگیرد. فشار باید کنترل شود، به ویژه برای انگور، تا از له شدن هسته و آزاد شدن مقدارِ زیاد و ناخواسته از تانن به شراب جلوگیری شود. قدمتِ ساختِ شراب دستکم به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. در سال ۲۰۱۱، یک چرخشت که متعلق به ۶۰۰۰ سال پیش از
در سال ۲۰۱۱، یک چرخشت که متعلق به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد بود، در ارمنستان از زیرِ خاک بیرون کشیده شد.
سید محمدعلی ریاضی یزدی شاعر یزدی و ملک‌الشعرای آستان حضرت معصومه بود که به «ریاضی» و «قضایی» تخلص می‌کرد و به خاطر اشعار مذهبیش به «شاعر آل‌الله» و «معین‌السادات» مشهور شده بود. زندگی. سید محمدعلی ریاضی یزدی در سال ۱۲۹۰ خورشیدی در شهر یزد زاده‌شد. پدرش سید ابراهیم یزدی و پدربزرگش میرزا علینقی وقت‌الساعتی بود. او تحصیلات ابتدایی را در یزد گذراند و پس از آن تا ۱۶ سالگی به تحصیل در علوم دینی و حوزوی پرداخت. پس از تحصیل در علوم دینی در ۱۷ سالگی به همراه برادر خود سید کاظم ریاضی یزدی برای تحصیل در علوم جدید به