payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرنلیا هیل (Cornelia Hale) یک شخصیت کمیک از کتاب مصور W.I.T.C.H. و یک سریال تلویزیونی به همین نام است. او که دختری ۱۴ ساله‌است، یکی از ۵ دختر نوجوانی است که برای محافظت از Kandrakar انتخاب شده‌اند. ماموریت او محافظت از Kandrakar، مرکر جهان و دیگر سیاره‌ها از شر شیطان است. هر کدام از این دخترها دارای قدرت خاصی هستند. او به همراه ۴ همکار دیگرش در دبیرستان Sheffield هستند. وی همچنین یک اسکیت باز قهار است که مدال‌های مختلفی در میادین ورزشی کسب کرده. کرنلیا یک گربه به نام Napoleon دارد و یک خواهر کوچکتر به نام
به نام Napoleon دارد و یک خواهر کوچکتر به نام Lillian دارد که گردنش درد عجیبی دارد. موهای کرنلیا بلند و بلوند است، چشم‌هایش آبی و بلند قدترین محافظ بین دیگران است. نام پدر او Harold Hale است که بانکی بسیار بزرگ را مدیریت می‌کند. مادرش Elizabeth Lando بسیار سخت گیر و مقرراتیست. در مدرسه علاقه خاصی به درس تاریخ دارد. دوبله صدای کرنلیا توسط Christel Khalil انجام شده.
محمد باقر شریف طباطبایی (۲۲ آبان ۱۲۰۲ - ۱۴ آذر ۱۲۸۰) اهل روستای قهی، استان اصفهان از عالمان شیعهٔ سدهٔ سیزدهم هجری قمری بود. وی از مشایخ شیخیه پس از محمدکریم خان کرمانی و همچنین از مطرح‌ترین مخالفان نظریه وجوب وحدت ناطق شیعی است که توسط محمد خان کرمانی مطرح و پایه‌گذاری شد. او سال‌ها با این نظریه به مخالفت برخاست و رسائل و کتاب‌های متعددی در این باره از او به‌جای مانده‌است. زندگی. میرزا محمد باقر از نوادگان ملامحمد باقر محقق سبزواری. (صاحب کفایة و ذخیرة) است و نسب او چنین می‌باشد: محمد باقر بن محمد جعفر بن
و نسب او چنین می‌باشد: محمد باقر بن محمد جعفر بن محمد صادق بن عبدالقیوم بن اشرف بن محمد ابراهیم بن محمد باقر محقق سبزواری. پدر میرزا محمد باقر، میرزا جعفر از پیروان شیخ احمد احسائی بود. محمد ابراهیم فرزند سوم محقق سبزواری در دورهٔ صفویه (احتمالاً در زمان فتنه افغان) به روستای قهی مهاجرت کرد و در قلعه آتشگاه این روستا ساکن شد. چندین نسل از نوادگان محمدباقر سبزواری در این قلعه زندگی کرده‌اند. از این رو به خانوادهٔ "قلعه‌ای‌ها" معروفند. بعدها آنها نام خانوادگی شان را به اشرفی، باقری و باقری محققی تغییر دادند.
شان را به اشرفی، باقری و باقری محققی تغییر دادند. محمد باقر شریف طباطبایی درس‌هایی مانند طب را در نزد پدر آموخت و سپس با در مدرسهٔ نیماورد رفت و دیگر علوم را در آنجا فراگرفت. شریف طباطبایی برای تحصیل علم به کرمان رفت و مدتی به درس محمد کریم خان کرمانی حاضر شد. پس از چند سال به دستور استادش به نائین رفت تا مردمان آن منطقه را به علم دعوت کند، شریف طباطبایی پس از چند سال به کرمان بازگشت و به ادامهٔ تحصیل پرداخت اما با گذشت چند سال به همدان رفت و به تبلیغ دین پرداخت. پس از یورش به شیخیه همدان و کشته شدن
دین پرداخت. پس از یورش به شیخیه همدان و کشته شدن اطرافیان شریف طباطبایی در اسفند ۱۲۷۶ (برابر با عید فطر ۱۳۱۵ هـ. ق) او به همراه خانواده اش به شهر ری و سپس به روستایی در کویر به نام جندق مهاجرت کرد. زوجات و فرزندان. وی در طول عمر خود چهار بار ازدواج نمود، سه عقدی و یک متعه. از همسر اول دختری داشت به نام سلطان خانم که او را به عقد میرزا کاظم فرزند سید ناصر درآورد. از همسر دوم فرزند پسری داشت به نام میرزا عبدالله. از همسر سوم (زهرا دختر ابوالحسن رضوی از سادات کبابیان همدان) یک پسر به نام میرزا محمد و پنج دختر
همدان) یک پسر به نام میرزا محمد و پنج دختر داشت که داماد اول وی پسر میرزا ابوتراب نفیسی به نام ابوالقاسم خان ملقب به انتظام الاطباء بود و دومی میرزا جبارخان ملقّب به بنان همایون پسر میرزا تقی خان تلگرافچی بود، و داماد سوم وی نامش مشخص نیست و داماد چهارم و پنجم وی از اهالی جندق و از فرزندان میرزا جواد جندقی به نام‌های میرزا محمدباقر و میرزا مصطفی طباطبائی بودند. همچنین دختر میرزا تقی خان را هم برای فرزند بزرگ خود میرزا عبدالله خواستگاری نمود. درگذشت. محمدباقر شریف طباطبایی در ۱۴ آذر ۱۲۸۰ برابر با ۲۳ شعبان
شریف طباطبایی در ۱۴ آذر ۱۲۸۰ برابر با ۲۳ شعبان ۱۳۱۹ هجری قمری درگذشت و در جندق دفن شد و چون وصیت کرده بود که در مشهد به خاک سپرده شود، چندین سال بعد بدن او را که کاملاً سالم و بدون هیچ آسیبی مانده بود به مشهد انتقال دادند و در نزدیکی علی بن موسی الرضا به خاک سپردند. تصنیفات. مجموعه دعائم الحکمة آثار میرزا محمدباقر شریف طباطبائی در دو بخش عربی و فارسی است‌. آثار او پیش از این به طبع رسیده و به‌تازگی با عنوان دعائم الحکمة، در چندین مجلد، تنظیم شده و به تدریج منتشر خواهد شد. از این شخصيت قریب به دویست کتاب و
منتشر خواهد شد. از این شخصيت قریب به دویست کتاب و رساله و بیش از هزار درس و موعظه به یادگار مانده است.
امضاء یا دستخط یک نمایش دست‌نویس از نام، لقب، یا حتی یک ضربدر ساده است و افراد روی اسناد می‌نویسند تا مدرکی باشد برای نیت فرد. نویسندهٔ امضا را امضاکننده می‌گویند. لحظه‌ای که فرد قلم را روی کاغذ قرار می‌دهد، کاراکترهای نوشته‌شده هویت پنهان شخص را نمایان می‌سازند. دست‌نوشته به هر شکل و فرم (دستخط، امضا، ترسیم اشکال و خطوط، رسم علائم، ...) اثری فردی است که ویژگی‌های فیزیکی، روحی-روانی و هویت را نمایان می‌کند. مردم ژاپن امضا دستی ندارند و به جای آن از مهرهای مخصوص استفاده می‌کنند. کاربرد و گونه‌های امضا.
مخصوص استفاده می‌کنند. کاربرد و گونه‌های امضا. کاربرد سنتی امضا به عنوان مدرکی است برای مشخص کردن: برای مثال، نقش امضا در بسیاری از قراردادهای مشتریان، تنها وجود مدرکی از طرف قرارداد نیست، بلکه همچنین مدرکی است بر هماهنگی و رضایت آگاهانه. جنبه‌های حقوقی. امضا عبارت است از نوشتن نام یا نام خانوادگی (یا هر دوی نام و نام خانوادگی باهم) یا رسم علامت ویژه‌ای که نشانه هویت صاحب علامت است، در ذیل اوراق و اسناد عادی یا رسمی که متضمن وقوع معامله یا تعهد یا قرار یا شهادت و مانند آنها است یا بعداً باید روی آن اوراق
شهادت و مانند آنها است یا بعداً باید روی آن اوراق تعهد یا معامله‌ای ثبت شود. قانون مدنی تعریفی از امضا ارائه نکرده است. ماده ۱۳۰۱ قانون مذکور در مورد امضا مقرر می‌دارد: امضایی که در روی نوشته یا سندی باشد بر ضرر امضاکننده دلیل است؛ بنابراین، اثر مهم امضا متعهد شدن به تمام آثار جنبه‌های سند یا قراردادی است که امضا شده باشد. به‌طور کلی، نوشته منتسب به اشخاص در صورتی قابل استناد است که امضا شده باشد. امضا نشان تأیید اعلام‌های مندرج و پذیرش تعهدهای ناشی از آن است و پیش از آن نوشته را باید طرحی به حساب آورد که
و پیش از آن نوشته را باید طرحی به حساب آورد که موضوع مطالعه و تدبر است و هنوز تصمیم نهایی دربارهٔ آن گرفته نشده است؛ بنابراین، هر سندی که امضا می‌شود در واقع اعتبار می‌یابد و می‌توان آن را به شخصی منتسب نمود و وی را به مندرجات آن ملتزم ساخت. حق نشر. مطابق قانون بریتانیا امضا ممکن است تحت قانون حق تکثیر حمایت شود.
اِبْنِ تُرْکُمانی ابوالحسن علاءالدین علی بن عثمان بن مصطفی ماردینی‌ (۶۸۳–۷۵۰ق‌/۱۲۸۴–۱۳۴۹ میلادی)، مفسر، محدث، فقیه و قاضی حنفی، ادیب و شاعر مصری بود. زندگی‌نامه. نیاکان او از قبیلهٔ «ترکمان» و از «ماردین» - قلعه‌ای در بین‌النهرین بودند که به مصر کوچ کردند. پدر او قاضی فخرالدین (د ۷۳۱ق‌/۱۳۳۱م) و برادرش احمد بن عثمان (د ۷۴۴ق‌/۱۳۴۳م) و دو فرزندش عزالدین عبدالعزیز (د ۷۴۹ق‌/۱۳۴۸م) و جمال‌الدین عبدالله (د ۷۶۹ق‌/۱۳۶۸م) و برخی از نوادگان او نیز از فقیهان و قاضیان حنفی در مصر بوده‌اند. وی دانشهای روزگار خود را مانند
در مصر بوده‌اند. وی دانشهای روزگار خود را مانند ادبیات، فقه، حدیث، تفسیر و کلام به خوبی آموخت و به مقام فقهی بلندی دست یافت و در ۷۴۸ق به جای قاضی‌القضاة زین‌الدین بسطامی (د ۷۷۱ق‌/۱۳۶۹م) به قضاوت در مصر گمارده شد و تا هنگام مرگ این مقام را دارا بود و سرانجام در قاهره درگذشت. ماجرای فتوای مشهور حج. یکی از مهم‌ترین رویدادهای زندگی ابن ترکمانی و از مشهورترین فتاوی او به حادثه‌ای مربوط می‌شود که در مراسم حج سال ۷۴۸ق اتفاق افتاد. در این مراسم اختلافی در مورد وقوف در عرفه پدید آمد که ابن ترکمانی یک طرف این اختلاف
در عرفه پدید آمد که ابن ترکمانی یک طرف این اختلاف بود. قاضی مکه در حضور قاضی القضاة عزالدین بن جماعة روز جمعه را روز وقوف در عرفه اعلام کرد و حال آنکه روز عرفه در مصر و اسکندریه روز پنجشنبه بود. ابن ترکمانی که مصری بود با رأی قاضی مکه مخالفت کرد و فتوا داد که حج حاجیان باطل است و جملگی آنان باید مُحرم بمانند و از تمام محرمات ایام احرام اجتناب ورزند تا بار دیگر در عرفه وقوف کنند. شافعیان، سخت بر او خشم گرفته، فتوایش را رد و حتی او را به محاکمه تهدید کردند که با پا در میانی ابن جماعة و نادیده گرفتن رأی ابن
با پا در میانی ابن جماعة و نادیده گرفتن رأی ابن ترکمانی ماجرا پایان یافت. آثار. از او آثاری در فقه، حدیث و ادب باقی‌مانده که عبارتند از: جوهر النقی فی الرّد علی البیهقی‌، این کتاب که از مهم‌ترین آثار ابن ترکمانی است، در نقد کتاب السنن الکبیرة اثر ابوبکر بیهقی است و در ۱۳۱۶ق‌/۱۸۹۸م در ۲ جلد در حیدرآباد دکن چاپ شده‌است. بهجة الاریب ممّا فی کتاب الله العزیز من الغریب‌، نسخه‌هایی از آن در کتابخانة ملی ملک (۱/۹۸) و آصفیه و دارالکتب المصریة موجود است؛ تخریج احادیث الهدایة؛ التنبیه علی احادیث الهدایة و الخلاصة (؛
الهدایة؛ التنبیه علی احادیث الهدایة و الخلاصة (؛ منظومة فی الکبایر (آلوارت)؛ II/۶۳۰ الجواهر آلفرد فی المناظرة بین النرجس و الورد؛ تلخیص المتشابه‌؛ الدرة السنیة فی العقیدة السنیة؛ السعدیّة،؛ الضعفاء و المتروکین‌؛ مختصر ابن الصلاح‌؛ مختصر المحصل در کلام‌، این کتاب کوتاه شدة محصل افکار المتقدمین و المتأخرین من الحکماء و المتکلمین اثر امام فخرالدین محمد بن عمر رازی است؛ المنتخب فی علوم الحدیث و المؤتلف و المختلف‌ که در نسب‌شناسی‌عرب‌ است؛ مقدمة فی اصول الفقه و المختصر رسالة القشیری‌؛ به گفتة ابن حجر (۴/۱۰۱) وی
رسالة القشیری‌؛ به گفتة ابن حجر (۴/۱۰۱) وی آثار دیگری نیز داشته‌است که ناتمام بوده‌اند.
اِبْن‌ِ دُقْماق، صارم الدین ابراهیم بن محمد بن اَیْدَمر العلائی (ح ۷۵۰- ۸۰۹ق/۱۳۴۹-۱۴۰۷م)، تاریخ‌نگار حنفی‌مذهب مصری بود. وی در قاهره زاده شد و همانجا درگذشت. منابع. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: ابن دقماق.
پکا پکا مکانی نسبتاً مسکونی واقع در ساحل کاپیتی در نیوزیلند است. براساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۲۰۰۱ نیوزیلند جمعیت این مکان ۱۹۵ نفر می‌باشد که دارای یک افزایش ۳۵٫۴ درصدی یا ۵۱ نفری از سال ۱۹۹۶ است. پکا پکا کمی دورتر از بزرگراه کشوری شمارهٔ یک و راه آهن بخش اصلی جزیرهٔ شمالی واقع است که در بین وایکانه و ته هورو قرار دارد. این مکان به طور مشخص به علت ظاهر شدن یک پنگوئن امپراتور جوان در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ در ساحل پکا پکا که معمولاً در قطب جنوب یافت می‌شوند مشهور شد.
جشن سِد مراسمی در مصر باستان بود که گرامی دارندهٔ ادامه دوران پادشاهی یک فرعون به‌شمار می‌رفته. نام این جشن از نام خدای مصری به شکل گرگ، "اوپوآوت" یا "سِد"، می‌آید. از این جشن به همراه دیگر جشن‌های مصر باستان در دوره دودمان نخست در سنگ پالرمو نام برده شده و این رسم تا دوره بطلمیوسی نیز ادامه داشته. در این دوران نام جشن به "جشن سی سالگی" تغییر پیدا می‌کند. به نظر می‌آید که فرعون‌هایی چون آمنهوتپ سوم و رامسس دوم این جشن را در سال ۳۰ یا ۳۱ پادشاهی خود برگزار کرده‌باشند و پس از آن هر سه سال یکبار نیز تکرار.
کرده‌باشند و پس از آن هر سه سال یکبار نیز تکرار. گمان می‌رود که این روشی مرسوم بوده ولی استثنائاتی نیز وجود داشته. کمتر سنگ‌نبشته‌ای اطلاعات دقیقی از آنچه در این جشن می‌گذشته و مراسم انجام گرفته در آن را ارائه داده است. یکی از بهترین شواهد بر این جشن مجموعه‌ای از نوشته‌هاست که در معبد خورشید فرعون نیوسررع در ابو غراب پیدا شده‌اند ولی این مجموعه اکنون در میان کلکسیون‌های گوناگون پخش شده. زمان این جشن در نخستین روز ماه تیبی (Tybi) از فصل پِرِت (Peret) که به گونه تقریبی برابر با نخستین ماه زمستان می‌شده، بوده
تقریبی برابر با نخستین ماه زمستان می‌شده، بوده و برای ۱۰ روز ادامه داشته. آداب اصلی جشن. مهم‌ترین مراسم به کار رفته در جشن سد به شرح زیرند:
هرم سلسله‌مراتب نیازهای مَازلو یا به‌طور خلاصه هرم مَزلو، نظریهٔ آبراهام مزلو روانشناس انسانگرای آمریکایی، در مورد نیازهای اساسی انسان است. این نظریه در میان بینش‌های حاصل از جنبش روابط انسانی در روانشناسی مقارن با دوران رکود اقتصادی بزرگ غرب از اهمیت ویژه برخوردار است و نظریه‌ای بنیادین محسوب می‌شود. این نظریه از نظریه‌های محتوایی در مورد انگیزش به‌شمار می‌آید. نظریه‌های محتوایی چیستی رفتارهای برانگیخته را شرح می‌دهند و به‌طور عمده با آنچه در درون فرد یا محیطش می‌گذرد و به رفتار فرد نیرو بخشیده سروکار
محیطش می‌گذرد و به رفتار فرد نیرو بخشیده سروکار دارد؛ این نظریه در مدیریت نیز کاربرد پیدا کرده و به مدیر نسبت به نیازهای کارکنانش بینش می‌دهند و به او کمک می‌کنند تا بداند کارکنان به چه چیزهایی به عنوان پاداش کار یا ارضاکننده بها می‌دهند؛ درحالی‌که نظریه‌های فراگردی چگونگی و چرایی برانگیختگی افراد را توصیف می‌کنند. به اعتقاد مزلو نیازهای آدمی از یک سلسله‌مراتب برخوردارند که رفتار افراد در لحظات خاص تحت تأثیر شدیدترین نیاز قرار می‌گیرد. هنگامی که ارضای نیازها آغاز می‌شود، تغییری که در انگیزش فرد رخ خواهد
آغاز می‌شود، تغییری که در انگیزش فرد رخ خواهد داد بدین گونه است که به جای نیازهای قبل، سطح دیگری از نیاز، اهمیت یافته و محرک رفتار خواهد شد. نیازها به همین ترتیب تا پایان سلسله‌مراتب نیازها اوج گرفته و پس از ارضاء، فروکش کرده و نوبت به دیگری می‌سپارند. در سال ۱۹۴۳ به عنوان نظریهٔ رشد آدمی نوشته شد. نیازهای انسانها. در این نظریه، نیازهای آدمی در هفت طبقه قرار داده شده است اما برای استفاده بهتر و کاربردی تر در مدیریت در پنج طبقه قرار داده شده‌اند که به ترتیب عبارتند از: نیازهای مذکور در سازمان به صورت پرداخت
از: نیازهای مذکور در سازمان به صورت پرداخت حقوق و مزایا و امکانات رفاهی، ایجاد امنیت شغلی و مقررات حمایتی، تشکیل گروه‌های رسمی و غیررسمی در محیط کار، قائل شدن حرمت برای فرد و کار او در مراتب مختلف سازمان و ایجاد امکانات برای شکوفایی توانایی بالقوه افراد ارضا می‌شود. به طبقه‌بندی مذکور دو نیاز «دانش‌اندوزی و شناخت و درک پدیده‌ها» و «نیاز به زیبایی و نظم» نیز اضافه شده‌است؛ که قبل از نیاز به خود شکوفایی قرار می‌گیرند. اگرچه نظریهٔ سلسله‌مراتب نیازها مستقیماً برای انگیزش کاری طراحی نشده‌است، اما می‌توان نتیجه
انگیزش کاری طراحی نشده‌است، اما می‌توان نتیجه گرفت که با ارضای این نیازها، برای فرد، انگیزه به کار در سازمان ایجاد خواهد شد.
در پژوهش‌های بالینی، معیارهای ورود به معیارهای گفته می‌شود که بر اساس آن فرد وارد مطالعه می‌شود. این اصطلاح به صورت ویژه در کارازمایی بالینی استفاده می‌شود. از معیارهایی که معمولاً در معیارهای ورود یا خروج مورد توجه قرار می‌گیرند سن، جنس، و شدت بیماری و وضعیت بالینی بیمار می‌باشد. تعیین معیارهای ورود از این جهت اهمیت پیدا می‌کند که تا حدی باعث حذف عوامل مداخله‌گر در مطالعه می‌شود. از طرفی در بسیاری از موارد یک عامل درمانی که می‌تواند دارو یا هر گونه فرآیند درمانی باشد فقط در موارد خاص و محدود اثرگذار باشد.
باشد فقط در موارد خاص و محدود اثرگذار باشد. برای مثال یک داروی خاص تنها در محدوده سنی خاص یا در یک شرایط بدنی ویژه(مثلاً در محدوده وزنی خاص) عمل می‌کند. به همین دلیل در صورتی معیارهای ورود به درستی تعیین نشود تأثیر عامل درمانی به صورت معنی‌دار قابل تعریف و شناسایی نخواهد بود.
حتپ‌حورنبتی شهبانویی در دودمان سوم مصر باستان بود. او تنها همسر شناخته شده جوسر است. نام حتپ‌حورنبتی و دختر شاه، اینت‌کاعس، بر روی سنگ یادبودی که در کنار هرم جوسر در سقاره پیدا شده و همچنین نگاره‌ای در هلیوپلیس که او و دو دخترش را به تصویر می‌کشد، دیده می‌شود. از میان لقب‌های او می‌توان به «او که حوروس را می‌بیند» و «بزرگ عصای پادشاهی» اشاره کرد. این‌ها هر دو از نام‌های مرسوم برای شهبانویان بزرگ در آن دوره بوده‌اند. او همچنین با نام «دختر شاه» نیز خوانده شده که احتمال این را می‌دهد که او دختر شاه خع‌سخم‌وی
که احتمال این را می‌دهد که او دختر شاه خع‌سخم‌وی و شهبانو نیماعت‌حپ بوده باشد.
در این جهان فیلمی‌است به کارگردانی مایکل وینترباتم فیلم‌ساز بریتانیایی که ماجرای مهاجرت دو جوان افغان به نام جمال‌الدین و عنایت‌الله را از افغانستان به بریتانیا نمایش می‌دهد. خلاصهٔ دستان. در فوریه سال ۲۰۰۲ نزدیک به ۵۳۰۰۰ پناهنده در اردوگاه «شامشاتو» در مرز غربی پاکستان از زمان حمله شوروی سابق در سال ۱۹۷۹ و حمله آمریکا در شرایط بسیار بدی زندگی می‌کنند. خانواده افغان «عنایت» و پسرعمویش «جمال» تصمیم می‌گیرند آنها را به‌طور غیرقانونی به لندن بفرستند تا زندگی بهتری به دست بیاورند و…
بیت خلاف شهری کوچک در ۱۰ کیلومتری غرب جرجا در میانه مصر است. آثار تاریخی. در بیرون شهر دو مصطبه آجری بزرگ از دودمان سوم وجود دارند. بزرگترین آن‌ها، که K۱ نام دارد، آثاری از شاه جوزر در خود دارد و در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۲ میلادی کاوش شد. ابعاد این مصطبه ۸۶ در ۴۵ در ۹ متر است. زیربنا از جنس سنگ سخت و شن است که سازه‌ی زیرین تا ۱۹ متر پایین سطح زمین می‌رود. در یکی از اتاق‌های به خاکسپاری استخوان‌های انسان و تعداد زیادی کوزه‌ها و ظروف اهدایی پیدا شدند. مصطبه K۲ دومین مصطبه بزرگ منطقه است که در آن جمجمه انسان به
مصطبه بزرگ منطقه است که در آن جمجمه انسان به همراه نام فرعون ساناخت پیدا شده. این منطقه از نزدیک به ۱۰۰ سال پیش به این سو کاوش دوباره نشده است.
یک هرم پلکانی سازه‌ای به شکل هرم است که به صورت پله‌ای و طبقه طبقه ساخته شده باشد. چنین سازه‌هایی در چندین فرهنگ و تمدن باستانی دیده می‌شوند و اغلب در اندازه‌های بزرگ با لایه‌های سنگی ساخته می‌شدند. هرم‌های پلکانی در مصر باستان بعدها به هرم‌های بزرگ و «کامل» تغییر شکل دادند. میان‌رودان. زیگورات‌ها سازه‌های بسیار بزرگ مذهبی بودند که در منطقه میان‌رودان و غرب فلات ایران به شکل هرم‌های پلکانی ساخته می‌شدند. تعداد ۳۲ زیگورات شناخته شده در منطقه وجود دارند که ۲۸ تای آن‌ها در عراق و ۴ تایشان در ایران هستند. از
تای آن‌ها در عراق و ۴ تایشان در ایران هستند. از جمله نامدارترین زیگورات‌ها می‌توان به زیگورات اور در نزدیکی ناصریه در عراق، چغازنبیل در خوزستان، و تپه سیلک در کاشان اشاره کرد. ساخت زیگورات در تمدن سومر، بابلیان، ایلامیان، و آشوریان به عنوان پرستشگاه مرسوم بوده. نخستین زیگورات‌ها به احتمالی به واپسین سال‌های دوره دودمانی نخستین سومر می‌رسند. این سازه‌ها به شکلی دایره‌وار به دور یک مرکز، که از جنس آجر گلین پخته‌شده در زیر نور آفتاب بوده، ساخته می‌شدند و نمای بیرونی آن‌ها با آجرهای پخته شده در آتش آماده
نمای بیرونی آن‌ها با آجرهای پخته شده در آتش آماده می‌شده. نما اغلب با رنگ‌های گوناگون پوشانده می‌شده و به احتمال بسیار هدف‌های ستاره‌شناسانه داشته. تعداد لایه‌های هرم از دو تا هفت عدد تغییر می‌کرده و هرم در بالا به پرستشگاهی برای خورشید می‌رسیده. این هرم‌ها با نام‌هایی چون «تپه آسمان» و «کوه خدایان» نیز خوانده می‌شدند. مصر باستان. هرم پلکانی مرحله‌ای میانی در فرگشت هرم‌ها به سوی هرم کامل در مصر باستان بود. مصریان سازه‌های هرمی چون هرم خمیده (برای فرعون سنفرو از دودمان چهارم) و مصطبه را پیشتر ساخته و آزموده
از دودمان چهارم) و مصطبه را پیشتر ساخته و آزموده بودند تا آنکه به ساخت سازه‌های بزرگ و کاملی چون مجموعه اهرام جیزه رسیدند. نخستین هرم پلکانی در دوره شاه جوزر و توسط وزیر دانشمندش ایمهوتپ در سقاره و در نخستین سال‌های دودمان سوم از پادشاهی کهن ساخته شد. مصرشناسان بر این باورند که این هرم در چند مرحله ساخته شد: پیش از همه مصطبه‌ای عادی که برای همه فرعون‌های این دوره ساخته می‌شده، به پایان رسیده؛ سپس این مصطبه گسترش داده شده تا زیربنای آن سطح مورد نیاز برای بالا بردن یک هرم را پیدا کرده باشد؛ در پایان، چندین
بردن یک هرم را پیدا کرده باشد؛ در پایان، چندین مصطبه، که به ترتیب بالا رفتن کوچکتر می‌شدند، بر روی هم قرار گرفته‌اند تا تشکیل سازهٔ پایانی را داده‌اند. آمریکای پیشاکلمبی. هرم‌های پلکانی در چندین تمدن پپیشاکلمبی در آمریکای جنوبی، به ویژه در آمریکای میانه، ساخته می‌شدند. بیشترین هرم‌های ساخته شده از تمدن‌های اولمک و آزتک بر جای مانده‌اند.
سومین جنگ بردگان (۷۳–۷۱ پیش از میلاد) آخرین سری از جنگ‌های ناموفق و بی‌ارتباط با گذشتهٔ بردگان شورشی علیه جمهوری روم بود که عمدتاً به جنگ‌های بردگان روم شهرت دارد. پلوتارک تاریخ‌نگار رومی این جنگ‌ها را نیز جنگ گلادیاتورها و جنگ اسپارتاکوس نامیده‌است. سومین جنگ بردگان تنها جنگی بود که مستقیماً قلب ایتالیا، یعنی رم، را تهدید می‌کرد. پیروزی‌های مکرر و رشد سریع شمار گروه‌های بردگان شورشی علیه روم بین سال‌های ۷۳ تا ۷۱ پیش از میلاد زنگ خطر را برای رومیان دوچندان می‌کرد. در نهایت کراسوس توانست به تنهایی و با ایجاد
در نهایت کراسوس توانست به تنهایی و با ایجاد حملات نظامی متمرکز شورشیان را از پا درآورد، اما شورشیان توانستند در سال‌های بعد از جنگ به‌طور غیرمستقیم بر روی سیاست‌های رومیان اثر بگذارند. تاریخچه. در بین سال‌های ۷۳ تا ۷۱ پیش از میلاد؛ گروهی از بردگان فراری-که در اصل ۷۸ نفر گلادیاتور فراری بودند که تبدیل به یک گروه ۱۲۰ هزار نفره شامل مردان، زنان و کودکان شدند-بدون هیچ مجازاتی تحت رهبری چندین نفر که معروف ترینشان اسپارتاکوس بود، به ایتالیا حمله کردند. بدن‌های نیرومند این گلادیاتورها همواره به‌طرز شگفت‌آوری
نیرومند این گلادیاتورها همواره به‌طرز شگفت‌آوری همچون سلاحی نیرومند در بین آن‌ها بود و بارها نشان دادند که قادر به مقابله با نیروهای مختلف از نیروهای کمپنی‌هایی و شبه نظامیان رومی گرفته تا سپاهیان تعلیم دیده تحت فرمان کنسول سیاسی امپراتوری روم. «پلوتارک» بر این باور است که همه تلاش بردگان بر این بوده که همراه بردگان رومی از اربابان خود رها شده و به سمت «گوال» (کشورهای بلژیک و فرانسه امروزی) فرار کنند؛ درحالیکه «آپیان و فلوروس» (تاریخ‌نگار) بر این باورند که قصد اصلی بردگان ایجاد جنگ داخلی در روم برای فتح
قصد اصلی بردگان ایجاد جنگ داخلی در روم برای فتح کامل آن توسط بردگان بوده‌است نگرانی سنای روم از موفقیت‌های نظامی بردگان و غارت شهرهای روم و اطراف آن، نهایتاً باعث شد که روم هشت سپاه خود را تحت فرماندهی بی رحم ولی مؤثر کراسوس اعزام کند. جنگ در سال ۷۱ پیش از میلاد تمام شد. زمانیکه اسپارتاکوس بعد از یک نبرد طولانی و تلخ و عقب‌نشینی در مقابل سپاهیان کراسوس به این موضوع پی برد که قرار است سپاهیان مگنوس و وارو نیز وارد جنگ شوند تا آن‌ها را به دام بی اندازند، نهایتاً تمام نیروهای خود را علیه سپاهیان کراسوس اعزام
تمام نیروهای خود را علیه سپاهیان کراسوس اعزام کرد که با شکست سختی رو به رو شد. سومین جنگ بردگان تأثیر بسزایی روی تاریخ کهن روم و کارنامه کاری کراسوس و پومپی داشت. هر دو این نفرات از پیروزی خود مقابل شورشیان در اهداف سیاسی خود استفاده کردند. آنها با اتکا به محبوبیت بین مردم و میزان قدرتشان در ارتش انتخابات سنای روم را در سال ۷۰ پیش از میلاد به نفع خود تمام کردند. اقدامات این دو به عنوان اعضای سنا سهم بسزایی در نابودی نهادهای سیاسی روم داشت و در نهایت منجر به تبدیل جمهوری روم به امپراتوری روم شد. بردگی در
به تبدیل جمهوری روم به امپراتوری روم شد. بردگی در روم. وجود بیگاری‌های ارزان قیمت در قالب بردگی عاملی مهم در اقتصاد به‌شمار می‌رفت. صاحبان این بردگان از آن‌ها برای انجام کارهای متنوعی از جمله خرید از بازرگانان خارجی و به بردگی گرفتن مردمان خارجی در زمان فتح نظامی استفاده می‌کردند. با حضور گسترده نیروهای رومی در جنگ‌های کشور گشایی در قرن‌های اول و دوم پیش از میلاد، ده‌ها اگر نگوییم صدها هزار نفر از بردگان از اروپا و مدیترانه وارد اقتصاد روم شدند. شمار زیادی از بردگان در معادن و بر روی زمین‌های کشاورزی در
از بردگان در معادن و بر روی زمین‌های کشاورزی در سیسیل و جنوب ایتالیا کار می‌کردند در حالیکه تعداد بردگانی که خدمتکار، صنعتگر و خادم شخصی بودند خیلی محدود بود. در بیشتر اوقات در طول دوران حکومت جمهوری روم با بردگان با بی رحمی و سرکوب رفتار می‌شد. طبق قانون جمهوری خواهان برده یک شخص به‌شمار نمی‌رفت بلکه مال بحساب می‌آمد. صاحبان حق داشتند از آن‌ها سوء استفاده کنند، به آن‌ها صدمه بزنند و حتی بدون هیچ پیگردی قانونی برده‌های خود را بکشند. بردگان انواع مختلفی داشتند که کم ارزش ترینشان-دسته بزرگی را تشکیل
داشتند که کم ارزش ترینشان-دسته بزرگی را تشکیل می‌دادند- که در مزارع و معادن کار می‌کردند تا آخر عمر محکوم بودند بیگاری‌های سخت بدنی انجام دهند. این رفتارهای سرکوب گرایانه و بیگاری‌ها با بردگان باعث شد تا جمعیت بردگان به شورشیان بدل شود. در ۱۳۵ سال و ۱۰۴ سال پیش از میلاد به ترتیب جنگ اول بردگان و جنگ دوم بردگان که در سیسیل اتفاق افتاد باعث شد تا گروه‌های کوچکی از شورشیان ده‌ها هزار نفر که خواستار فرار از دست حکومت سرکوب گر روم بودند را بیابند. اگرچه این درگیری‌های داخلی از نظر سنای روم جدی بنظر می‌رسید و
داخلی از نظر سنای روم جدی بنظر می‌رسید و مدت زیادی صرف سرکوب نظامی این گروه‌ها شد ولی آن‌ها هرگز تهدید جدی ای برای جمهوری روم به‌شمار نمی‌رفتند. قلب روم، ایتالیا، هرگز یورشی از بردگان را بخود ندید، حتی برده‌ها این قدرت را از خود نشان نمی‌دادند که برای شهر رم تهدیدی به‌شمار آیند. اما جنگ سوم بردگان همه چیز را عوض کرد. شورش(۷۳ سال پیش از میلاد). شورش اهالی کاپوآ. در حکومت آنزمان روم، بازی‌های گلادیاتوری یکی از محبوب‌ترین سرگرمی‌ها بحساب می‌آمد. در ایتالیا برای آماده کردن گلادیاتورها برای مسابقات تعدادی مدرسه
آماده کردن گلادیاتورها برای مسابقات تعدادی مدرسه تعلیم یا «لودی» ساخته شده بود. در این مدارس به زندانیان جنگی یا مجرمین محکوم که برده بحساب می‌آمدند، آموزش‌های لازم در مبارزات گلادیاتوری داده می‌شد. در سال ۷۳ پیش از میلاد، ۲۰۰ گلادیاتور که در مدرسه‌ای در کاپوآ که در تملک لنتولوس باتیاتوس بود، نقشه فرار کشیدند. وقتی نقشه فرارشان لو رفت، ۷۰ نفر ار آن‌ها وسایل آشپزخانه (ساطورها و سیخ‌ها) را برداشته و برای رهایی خود از مدرسه شروع به جنگ کردند و تعدادی از ابزار و سلاح‌های گلادیاتوری را به‌چنگ آوردند.
از ابزار و سلاح‌های گلادیاتوری را به‌چنگ آوردند. گلادیاتورهای فراری بمحض آزاد شدن از افراد خودشان سه رهبر را برگزیدند. دو نفر بنام‌های کریکسس و اونومئوس از سرزمین گل (gaul) و اسپارتاکوس که گفته می‌شد اول عضو نیروهای کمکی «تریس» (سرزمین‌های شرق اروپا، بخشی از بلغارستان، یونان و ترکیه کنونی) از سپاهیان روم بود که به بردگی محکوم شد یا توسط سپاهیان به اسارت گرفته شد. بردگان فراری قادر بودند تا گروه سربازان کوچکی که از کاپوآ دنبالشان فرستاده می‌شد را شکست دهند و خود را با سلاح‌هایی که بدست می‌آوردند و نیز
و خود را با سلاح‌هایی که بدست می‌آوردند و نیز سلاح‌های گلادیاتوری خودشان مجهز کنند. منابع مختلف شرح‌های ضد و نقیضی را در مورد چگونگی کارهای آن‌ها درست بعد از فرارشان بیان می‌کنند ولی عمدتاً بر این باورند که گروه گلادیاتورهای فراری اطراف کاپوآ را چپاول کردند و تعداد زیادی از بردگان را به گروه خود آوردند و در نهایت تصمیم گرفتند که به جایی که دارای موقعیت دفاعی مناسب در کوه‌های «وسوویوس» بروند. شکست سپاهیان پریتوری. درگیری‌های نخستین بین سپاهیان رومی و بردگان شورشی کاپوآ تا زمستان ۷۲–۷۳ پیش از میلاد که زمستان
کاپوآ تا زمستان ۷۲–۷۳ پیش از میلاد که زمستان را نیز در بر می‌گرفت ادامه داشت. چون شورش‌ها و تجاوزات در «کُمپنیا» (شهری در جنوب ایتالیا که تفرجگاه ثروتمندان و قدرتمندان روم و خانه‌های زیادی هم در آن ساخته شده بود) رخ داد، همین امر باعث شد که خبر این شورش سریعاً بگوش مقامات رومی برسد. در ابتدا مقامات فکر می‌کردند که این شورش‌ها موج بزرگی از جرم و جنایت می‌باشد تا اینکه بخواهد شورشی مسلحانه باشد. اما در اواخر همان سال، روم نیروی نظامی خود را تحت فرمان پریتور برای شکست شورشیان اعزام کرد. پریتور رومی بنام گایِس