payamvha/North_RAG huggingface dataset:
TeX-پارسی یا تکِ پارسی یک سیستم حروفچینی تجاری مبتنی بر تک است که در سال‌های ۱-۱۳۷۰ توسط شرکت داده کاوی ایران تولید گردید. ویژگیها. I_\gamma = \text{۲}^k - \binom{k}{\text{۱}} \text{۲}^{k-\text{۱}} + \binom{k}{\text{۲}} \text{۲}^{k-\text{۲}}&lt;/math&gt; ساختار این نرم‌افزار بسیار شبیه روشی بود که دونالد کنوث در ابداع تک به کار برده بود و ساخت این نرم‌افزار با مطالعاتی بر روی سیستمهای حروفچینی آن زمان ایران انجام پذیرفت. این شرکت در سال‌های ۷۴-۷۵ نسخه ای از TeX-پارسی را بر مبنای نسخه TeX pre-3.0 و LaTeX
از TeX-پارسی را بر مبنای نسخه TeX pre-3.0 و LaTeX 2.09 که NFSS را حمایت می کرد را روانه بازار کرد. البته در این نسخه بر روی موتور TeX و ماکروهای لاتک تغییراتی زیاد انجام شده بود. این نسخه از نرم‌افزار بر روی سیستم عاملهای SCO Unix و MS-DOS قابل اجرا بود. حامیان مالی نرم‌افزار. این نرم‌افزار با حمایت مالی انتشاراتی چون انتشارات مرکز نشر دانشگاهی و موسسه انتشارات فاطمی در بازار نرم‌افزار خود را حفظ کرد. استفاده‌ها از نرم‌افزار. نرم‌افزار تک پارسی هنوز به صورت بهینه شده مورد استفاده انتشارات فاطمی و مرکز نشر
بهینه شده مورد استفاده انتشارات فاطمی و مرکز نشر دانشگاهی و تعدادی انگشت شمار از دانشکده‌های ریاضی قرار دارد. اما برای دانشجویان و مولفان خصوصی مقرون به صرفه نبوده‌است. بنابراین استفادهٔ شخصی از آن در برهه ای از زمان برای مولفان ممکن نبوده و نیاز به بخشی جدا در هر دانشکده داشته تا با این نرم‌افزار اقدام به تایپ شود. فراز و نشیبها. به علت گرانی و بازار محدود نرم‌افزار، شرکت داده کاوی در سال ۶-۱۳۷۵ تا مرز ورشکستگی پیش رفت. انتشار به صورت متن باز. چند سال بعد دبیرخانه شورای عالی اطلاع رسانی، این نرم‌افزار را
دبیرخانه شورای عالی اطلاع رسانی، این نرم‌افزار را به صورت متن باز در اختیار عموم قرار داد.
جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزئولا (که با نام فرانچسکو ماتزولا نیز شناخته می‌شود) معروف به پارمیجانینو یا پارمیجانو (تولد ۱۱ ژوئیه ۱۵۰۳ – مرگ ۲۴ اوت ۱۵۴۰) نقاش شیوه‌گرای ایتالیایی بود که در شهرهای فلورانس، رم، بولونیا و به خصوص شهر زادگاهش پارما فعالیت می‌کرد. دو اثر معروف او منظره‌ای از سنت‌جرومه (۱۵۲۷) و مریم گردن‌بلند (۱۵۳۴) می‌باشد. کودکی. پارمیجیانینو هشتمین فرزند فیلیپو مازولا و یک دوناتلا آباتی بود. پدرش دو سال پس از تولد پارمیجیانینو بر اثر طاعون درگذشت و فرزندان توسط عموهایشان، میشل و پیر ایلاریو، که
و فرزندان توسط عموهایشان، میشل و پیر ایلاریو، که به گفته وازاری هنرمندانی با استعداد متوسط ​​بودند، بزرگ شدند. در سال ١٥١٥، عمویش از نیکولو زنگراندی برای تزئین کلیسایی در سان جیووانی اوانجلیستا سفارش دریافت کرد. کاری که بعداً توسط پارمیجیانینو جوان تکمیل شد. در سن هجده سالگی، او قبلاً محراب باردی را تکمیل کرده بود. در سال ١٥٢١، پارمیجانینو برای فرار از جنگ بین ارتش فرانسه، امپراتوری و پاپ به ویادانا (به همراه نقاش جیرولامو بدولی که قرار بود با پسر عمویش ازدواج کند) فرستاده شد. در ویادانا، او دو تابلو را با
کند) فرستاده شد. در ویادانا، او دو تابلو را با تمپر نقاشی کرد که فرانسیس قدیس را برای کلیسای فراتی د زوکلی و ازدواج عرفانی سنت کاترین را برای سن پیترو به تصویر می‌کشید. او همچنین در سان جیووانی کار کرد و با کورجو، که در حال کار بر روی تزئینات دیواری گنبد بود، ملاقات کرد. سفر به روم. در سال ١٥٢٤، او با پنج نقاشی کوچک، از جمله ختنه عیسی و خودنگاره او در آینه محدب، به رم سفر کرد و به دنبال حمایت از پاپ مدیچی، کلمنت هفتم بود. وازاری ثبت می کند که در رم، پارمیجانینو "به عنوان یک تولد دوباره رافائل جشن گرفته
"به عنوان یک تولد دوباره رافائل جشن گرفته شد". در ژانویه ١٥٢٦، پارمیجانینو و عمویش، پیر ایلاریو، با ماریا بوفالینا از سیتا دی کاستلو به توافق رسیدند تا کلیسای سن سالواتوره در لائورو را با محرابی از چشم انداز سنت ژروم تزئین کنند. در عرض یک سال، غارت رم باعث فرار پارمیجیانینو و بسیاری از هنرمندان دیگر شد.
سمندران بی‌پا (Sirenidae) خانواده‌ای از سمندرهای آب‌زی هستند. سمندرهای بی‌پا دست‌های بسیار کوچکی دارند و پا ندارند. در یکی از گونه‌های آن، دست‌ها تنها از جنس غضروف هستند. برخلاف بیشتر دیگر سمندرها، سمندرهای بی‌پا آبشش‌های بیرونی دارند که کنار هم در گردن قرار گرفته‌اند. سمندرهای بی‌پا را تنها می‌توان در جنوب ایالات متحده و شمال مکزیک یافت.
کیمرا نوعی از ماهیان غضروفی است که از کهن‌ترین و عجیب‌ترین ماهیان زنده امروزی به شمار می‌آید که به طور غیررسمی با عنوان روح‌کوسه، موش‌ماهی(با دم‌شلاقی اشتباه نشود)، شبح‌ماهی (با خانواده چشم‌بشکه‌ای‌ها اشتباه نشود) یا خرگوش‌ماهی (با خانواده صافی‌ماهیان که به خرگوش‌ماهیان مشهورند به ویژه با خرگوش‌ماهی اشتباه نشود) نیز شناخته می‌شود. واژه کیمرا از افسانه‌های زبان یونانی به معنی هیولای ماده آتش‌نفس با سر شیر، بدن بز و دم مار بزرگ است. کیمرا نزدیک‌ترین خویشاوند زنده موش‌ماهیان، کوسه‌ها هستند و موش‌ماهی حدود ۴۰۰
موش‌ماهیان، کوسه‌ها هستند و موش‌ماهی حدود ۴۰۰ میلیون سال پیش از کوسه‌ها منشعب شده و از آن زمان در انزوا زیسته است. موش‌ماهی‌ها امروزه بیشتر در آب‌های ژرف زندگی می‌کنند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
اکبر سلطانعلی (زادهٔ۱۳۳۳) بازیگر تلویزیونی و خواننده موسیقی بخصوص فولکلور اهل ایران است. اکبر سلطانعلی در سریال مختارنامه نقش رستم غلام شمر را ایفا کرد. او علاوه بر این نقش، خواننده شعر عنوان‌بندی آغاز این سریال نیز بود.
وب پی یا وپی فرمت تصویری جدیدی است که با هدف کاهش حجم عکس‌ها، بدون کاهش محسوس کیفیت آن‌ها و در نتیجه افزایش سرعت بارگذاری صفحات اینترنت، توسط شرکت گوگل ارائه شده است. گوگل این فرمت جدید تصویری را که گفته شده است حجم تصاویر را تا ۴۵ درصد، بدون افت محسوس کیفیت کاهش می‌دهد، جایگزین مناسبی برای فرمت‌های قدیمی JPEG و PNG می‌داند. فرمت وب‌پی از هر دو تکنیک فشرده‌سازی بی اتلاف و فشرده‌سازی با اتلاف برای کاهش حجم داده استفاده می‌کند. در رابطه با بهترین فرمت عکس برای طراحی و تاریخچه و مزایای تصاویر وبپی “WebP” این
طراحی و تاریخچه و مزایای تصاویر وبپی “WebP” این فرمت در سال ۲۰۱۲ توسط گوگل با هدف جایگزینی برای فایل‌های عکس PNG و JPEG عرضه شد. در ساختار تصاویر با فرمت WebP به دلیل استفاده از ساختار کد برای ذخیره‌سازی اطلاعات، حجم این عکس‌ها با کاهش روبرو شده است. با این حال پس از گذشت سال‌های زیادی از انتشار این فرمت، با عدم استقبال کاربران اینترنتی مواجه شد. معمولاً سرویس‌های مهمی که از این فرمت برای نمایش عکس‌های سایت و برنامه‌هایشان استفاده می‌کنند، زیر مجموعه‌های شرکت گوگل هستند. شرکت‌های مهم گرافیکی مانند ادوب و
گوگل هستند. شرکت‌های مهم گرافیکی مانند ادوب و شرکت‌های الکترونیکی – کامپیوتری مانند اپل بعد از سال‌ها پشتیبانی از این فرمت را به آرامی شروع کرده‌اند. بیشتر کاربران طراح وب و گرافیک به فرمت WebP روی خوش نشان نمی‌دهند. همچنین تمایل به تبدیل فرمت WebP به JPEG و PNG بیشتر از حالت برعکس این مورد می‌باشد. تکنولوژی. وب پی الگوریتم فشرده سازی با اتلافی است که بر پایه کد برنامه‌نویسی قاب داخلی فرمت تصویری VP8 و فرمت فایل تبادل منابع (RIFF) به عنوان یک فرمت ظرف نوشته شده است. به این ترتیب، آن یک طرح تحول پایه بلوکی
شده است. به این ترتیب، آن یک طرح تحول پایه بلوکی با ۸ بیت عمق رنگ و یک مدل روشنایی-رنگ با شبه مدل رنگ با نسبت ۱ به ۲ است(YCvCr 4: 2: 0) پشتیبانی. در میان مرورگرهای وب، گوگل کروم و اپرا به صورت بومی WebP را پشتیبانی می‌کنند. پیام‌رسان تلگرام از WebP برای استیکرهای خود استفاده می‌کند و ادعا دارد که ۵ برابر سریعتر نسبت به فرمت‌های دیگر (مانند PNG) که معمولاً در برنامه‌های پیام رسانی استفاده می‌شود قابل نمایش است. تأثیر وب‌پی بر سئو تکنیکال وب‌سایت. این فرمت به دلیل کاهش قابل توجه حجم تصاویر باعث بهبود سرعت
به دلیل کاهش قابل توجه حجم تصاویر باعث بهبود سرعت بارگذاری سایت‌ها می‌شود، این افزایش سرعت به‌صورت غیر مستقیم و از دیدگاه سئو تکنیکال تأثیر مثبتی بر ارتقاء رتبه سایت در موتورهای جستجو دارد. در صورت استفاده از وردپرس در طراحی سایت، با نصب افزونه رایگان WebP Express می‌توان از مزایای فرمت وب‌پی در وب‌سایت بهره‌مند شد. وردپرس از نسخهٔ ۵٫۸ به صورت رسمی از فرمت Webp (وب‌پی) پشتیبانی می‌کند. سایت‌های مبدل webp. وب‌سایت‌های زیر ابزاری آنلاین و رایگان برای تبدیل تصاویر به webp هستند.
هومبوری شهر کوچک و بخشی است در استان موپتی کشور مالی. بخش هومبوری امل ۲۵ روستاست که جمعاً در سرشماری ۲۰۰۹ تعداد ۲۳.۰۹۹ نفر جمعیت داشتند. شهر هومبوری در نزدیکی شمال کوه هومبوری توندو واقع شده و در مسیر شاهراه آر۱۵ که از موپتی به گائو می‌رود قرار دارد. شهر هومبوری به خاطر معماری بومی که شامل خانه‌های سنگی و کوچه‌ها و دالان‌های باریک است معروف است. کوه‌های صخره‌ای جالب پیرامون شهر نزد سنگ‌نوردان محبوبیت دارد. بلندترین نقطه مالی نیز که ۱۱۵۳ متر ارتفاع دارد در نزدیکی هومبوری واقع شده‌است. هومبوری از دهکده‌های
نزدیکی هومبوری واقع شده‌است. هومبوری از دهکده‌های باستانی قوم دوگون بوده‌است اما زمان بنیاد آن به درستی روشن نیست. بیشتر اهالی هومبوری از پیروان صوفی‌گری و شیعه‌گری هستند. منابع. Wikipedia contributors, "Hombori," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 14, 2013).
دوگون نام قومی است که زیستگاه آن در منطقه فلات مرکزی کشور مالی، در غرب قاره آفریقا قرار دارد. سکونتگاه این قوم در جنوب انحنای رود نیجر، در نزدیکی شهر باندیاگارا، در استان موپتی قرار گرفته‌است. جمعیت دوگون‌ها بین ۴۰۰ هزار تا ۸۰۰ هزار نفر است. دوگون‌ها به خاطر سنت‌های مذهبی خود، نقاب‌های رقص خود، مجسمه‌های چوبی و معماری بومی‌شان شناخته شده‌اند. دوگون‌ها طی سده گذشته شاهد تغییرات قابل توجهی در ساختار اجتماعی، فرهنگ مادی و اعتقادات خود بوده‌اند که این روند تا حدودی به دلیل این است که منطقه دوگون‌نشین یکی از
حدودی به دلیل این است که منطقه دوگون‌نشین یکی از جاذبه‌های مهم توریستی مالی است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
سرخشک، روستایی در دهستان قلعه‌گنج بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
مغ محمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۹۶ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
بازگیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۶۴ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
تم زردان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۳۲۶ نفر (۷۹ خانوار) بوده‌است.
نورودبار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
خسروآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۳۶۸ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.
شکرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴۵۹ نفر (۱۳۴ خانوار) بوده‌است.
گنج‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴۳۳ نفر (۱۲۲ خانوار) بوده‌است.
یوسف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴۵۶ نفر (۱۴۵ خانوار) بوده‌است.
محمدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱٬۱۵۰ نفر (۳۲۱ خانوار) بوده‌است.
چاه شور سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۲۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
بن‌کرم، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۰ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
تلهز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تیاب، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۵ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
تیپوزک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دراشکوت، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
سرگرو، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۱ نفر (۴۲ خانوار) بوده‌است.
سونگان، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
کلاتون (منوجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گل مندان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گیمرد، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
نودزو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
آب دمیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۱ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
بن هور، روستایی در دهستان قلعه بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
جهادآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۶۶۲ نفر (۲۰۰ خانوار) بوده‌است.
نیزن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۰۲ نفر (۶۰ خانوار) بوده‌است.
بنک، روستایی در دهستان گشمیران بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۰ نفر (۶۹ خانوار) بوده است.
دورکان پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
دورکان بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. فاصله ی دورکان بالا تا دهستان گشمیران 12 کیلومتر میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
درچلیتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کهورلوت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۳۳ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
آبنما، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴۸ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
گشمیران، روستایی در دهستان گشمیران بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. این روستا، مرکز دهستان گشمیران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲۶ نفر (۱۳۹ خانوار) بوده است.
مریچ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
دهندر میگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
آبگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۶۵ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
پشت سر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱۸۸ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
سکوکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۶۳ نفر (۲۳ خانوار) بوده‌است.
نورآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گشمیران قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۱۳ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
مرز (منوجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
درکزبلوک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کشمیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
آباد بی‌بی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نورآباد قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴۱۱ نفر (۱۰۰ خانوار) بوده‌است.
تجدانو، روستایی در دهستان نورآباد بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۱۰ نفر (۳۳۲ خانوار) بوده‌است.
چاه شاهی یا نورآباد، روستایی در دهستان نورآباد بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. این روستا، مرکز دهستان نورآباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۵۷ نفر (۲۵۹ خانوار) بوده‌است.
قنات نو، روستایی در دهستان جهادآباد بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۶ نفر (۳۱ خانوار) بوده است.
روضه ارم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نورآباد قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۴۴ نفر (۶۸ خانوار) بوده‌است.
گدار تخت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نورآباد قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱۰۴ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
بن گجگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نورآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
غریب‌آباد، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۲ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
چاه نر، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است.چاه نر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵،خالی از سکنه است. جمعیت. این روستا در دهستان بجگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
دهمیان، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۷ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
سگنان، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. برپایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۱ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
شهیدآباد، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
کیگین، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بجگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
گرماهی، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۱ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
بجگان، کشوری پهناور در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. این روستا، مرکز دهستان بجگان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۸۹۷ نفر (۵۷۴ خانوار) بوده‌است.
پاتک، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بجگان قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۸۸۹ نفر (۲۵۷ خانوار) بوده‌است.
کنکه، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
گیرگان، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۴ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است.
شهرک ابوالفضل بُن مُغ، روستایی در دهستان بجگان بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۹۱ نفر (۱۴۹ خانوار) بوده‌است.
آب‌باریک، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۶ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
زمین بند، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷۱ نفر (۱۲۸ خانوار) بوده‌است.
دهاران، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۹۲ نفر (۱۰۰ خانوار) بوده‌است.
میجان، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
بارگاه علیا، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. این روستا، مرکز دهستان دهکهان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۵ نفر (۱۰۸ خانوار) بوده‌است.
سورگ چرمیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۸۰ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
ده سگی، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
ماهکی (منوجان)، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بارگاه نامحرم، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸۶ نفر (۱۴۲ خانوار) بوده‌است.
روستای بندکو، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۰ نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است.
دولاب، روستایی در دهستان دهکهان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۷ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
ریگ‌آباد (منوجان)، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
کنارنر، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نوهنی، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاهک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱۱۴ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
انارو (منوجان)، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده کهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.