payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۳۰۰۰سال پیش از میلاد برخی هوشمندان چینی دیدند که بیماریهای مزمن سربازانی که زخمهای سطحی با تیر و کمان خورده بودند به خودی خود خوب شدند. خواه آن حکایت حقیقت داشته باشد یا نه، چینیان نظامی طبی را که با فروکردن سوزنهایی خاص در نقاطی خاص از سطح بدن انسانها دردها و بیماریهای آنان را درمان می‌کرد پروردند. گرچه عنوان این روش اشاره به استفاده از سوزنها دارد سوزنها ضروری نیستند و در روزگار کهن گاهی از تراشه‌های سنگی به جای آن استفاده می‌شد. برخی روستاییان آفریقایی با خاریدن شدید نقاطی خاص از سطح بدن بیماریها را
با خاریدن شدید نقاطی خاص از سطح بدن بیماریها را درمان می‌کنند؛ قبایل اسکیمو از تکه سنگهای لبه تیز به همین قصد استفاده می‌کنند؛ یک قبیله در جنگلهای آمازون تیرهای سوزن مانند را با نی دمیدنی روی نقاط سوزنی سطح بدن شخص بیمار پرتاب می‌کند. سوزنهای آهنی در عصرآهن وارد این نظام طبی شدند ولی احتمالاً این روش پیش از عصر آهن وجود داشته و درمانگران آن ازتراشه چوبهای نوک تیز یا خارهای بلند گیاهان خاردار استفاده می‌کرده‌اند. برخی درمانگران چینی حدود ۲۵۰۰سال پیش از میلاد تصور می‌کردند که فلزات متفاوت که در ساخت سوزنها
تصور می‌کردند که فلزات متفاوت که در ساخت سوزنها استفاده می‌شدند آثار متفاوت در بدن می‌گذاشتند.
تقلید در اصل به معنی پیروی و دنباله‌روی است و در شریعت اسلامی به معنی اجرای حکمی است که مرجع تقلید بیان می‌کند. عموماً گفته می‌شود تقلید در اصول دین جایز نیست و باید با تحقیق به آن‌ها رسید، ولی در احکام اغلب اوقات باید از شخص متخصص که به او مجتهد جامع‌الشرایط یا مرجع تقلید می‌گویند تقلید نمود. البته در تعیین حوزه لزوم تقلید، اختلاف نظر وجود دارد. معانی تقلید. تقلید مصدر عربی باب تفعیل از مادّه «قَلَد»، و در لغت به معنای چیزی را ملازم کسی یا شخصی قرار دادن و گردن نهادن به کاری است. این واژه در اصطلاح فقهی به
نهادن به کاری است. این واژه در اصطلاح فقهی به معنای التزام به عمل و گفتار مجتهد معیّن است. البته این واژه در متون فقهی در مبحث حج به معنای «علامتی بر گردن قربانی آویختن تا معلوم شود برای قربانی در حج است» هم به کار رفته‌است. در منابع اصولی و فقهی دو گونه تعریف برای تقلید مطرح شده شماری از فقها تقلید را امری متمایز از عمل کردن به حکم شرعی و آن را اخذ فتوای مجتهد یا پذیرفتن آن یا التزام داشتن به آن تعریف کرده‌اند. در برابر، بیشتر فقها ماهیت تقلید را همان پیروی عملی از فتوای مجتهد دانسته‌اند. مصادیق تقلید. از
عملی از فتوای مجتهد دانسته‌اند. مصادیق تقلید. از دیدگاه فقه اسلامی، تقلید در برخی موارد، از جمله دربارهٔ احکام ضروری و یقینی مجاز نیست، زیرا در سیرهٔ عقلا تقلید تنها در مواردی صورت می‌گیرد که علم و قطع برای خود شخص وجود نداشته باشد. مورد دیگری که تقلید در آن ممکن نیست، عقایدی است که باید نسبت به آن‌ها اعتقاد یقینی حاصل شود (مانند اصول دین)، حال آنکه تقلید یقین‌آور نیست. البته در برخی عقاید فرعی مذهبی رجوع جاهل به عالم می‌تواند برای مکلف یقین‌آور باشد، مانند رجوع به پیامبر اسلام برای تعیین امام و جانشینان
رجوع به پیامبر اسلام برای تعیین امام و جانشینان پس از او؛ ولی این امر مصداق تقلید مصطلح شمرده نشده‌است. اهل سنّت نیز تقلید در عقاید را جایز نمی‌دانند زیرا در این‌گونه امور تفکر و رسیدن به اطمینانْ مطلوب و تقلید مذموم است. آیة ۲۲ سورهٔ زخرف پیروی بی‌دلیل از روش گذشتگان را ناپسند شمرده و پیامبر اسلام نیز به تفکر در آیات مربوط به معرفت الهی توصیه کرده‌است. تنها به ظاهری مذهبان جواز تقلید در عقاید نسبت داده شده‌است. موارد دیگر ممنوعیت تقلید در منابع فقهی امامی عبارت اند از: مسائل اصول فقه؛ مقدّمات اجتهاد،
عبارت اند از: مسائل اصول فقه؛ مقدّمات اجتهاد، مانند صرف و نحو؛ شناختن مفهوم آن دسته از موضوعات احکام شرعی که جنبهٔ عرفی یا لغوی دارند، بر خلاف مواردی که شرع آن‌ها را ایجاد نموده (مانند نماز و روزه)؛ و بالاخره احکام غیرالزامی مانند مستحبات و مکروهات که نیازی به تقلید ندارند و می‌توان آن‌ها را به امید رسیدن به پاداش الاهی انجام داد. در پاره‌ای منابع فقهی سه مورد نخست هم، به استناد سیره عقلا، مشمول ادلهٔ جواز تقلیدند. در مذاهب مختلف اسلامی، تقلید بر مجتهد حرام است اما فرد غیرمجتهد یا کسی که در برخی موضوعات،
است اما فرد غیرمجتهد یا کسی که در برخی موضوعات، عامی محسوب می‌شود، باید تقلید کند. تقلید در مذهب شیعه. تقلید در مذهب شیعه از عصر امامان آغاز شد. آنان پیروانشان را به راویان حدیث یا یاران نزدیک خود، ارجاع می‌دادند و گاهی یاران خود را به حضور در مساجد و مراکز عمومی برای فتوادادن و ارشاد مردم تشویق می‌نمودند. ظهور تقلید در عصر امامان و تشویق آنان به این امر، بعلت فاصلهٔ زیاد میان شهرها، فراهم نبودن امکانات ضروری برای مسافرت مردم و در نتیجه دشواری دسترسی به امام یا دسترسی نداشتن به وی، عاملِ تقیه در بسیاری
امام یا دسترسی نداشتن به وی، عاملِ تقیه در بسیاری موارد و بالاخره پدید آمدن مشکلات شخصی و عسر و حرج برای امامان در صورت مراجعة مستقیم مردم به آن‌ها بود. در عصر غیبت صغرا نیاز به تقلید در احکام شرعی بیشتر احساس شد و بنا بر توقیعی که از آخرین امام شیعیان (امام دوازدهم شیعه) نقل شده‌است، مرجع شناخت احکام در موضوعات جدید را فقیهانی معرفی کرده که دارای شرایطی هستند و مردم باید از آن‌ها تقلید کنند. در عصر غیبت کبرا نیز مسئلهٔ تقلید همواره در میان شیعیان مطرح بوده و در دوره‌های گوناگون کمتر دربارهٔ ضرورت داشتن آن
و در دوره‌های گوناگون کمتر دربارهٔ ضرورت داشتن آن تردید شده، هر چند که در ضوابط و شرایط آن بین اصولیون و اخباریون اختلافاتی وجود داشته‌است. به نظر می‌رسد سابقهٔ پژوهش در بارهٔ اجتهاد و تقلید به عصر تدوین علم اصول فقه برمی گردد. این موضوع در کتاب‌های اصولی امامی، از زمان نگارش الذریعه الی اصول الشریعه (تألیف سید مرتضی علم الهدی، متوفی ۴۳۶) تا عصر حاضر، بررسی شده‌است. در کتب فقه استدلالی نیز گاه برخی مباحث مربوط به تقلید، ضمن بررسی شرایط فقیه جامع‌الشرایط، بیان می‌شود. از قرن دهم به بعد، آثار مستقلی در این
می‌شود. از قرن دهم به بعد، آثار مستقلی در این باره با عنوان الاجتهاد و التقلید یا عناوین دیگر نگاشته شد و پس از شیخ انصاری آغاز رساله‌های عملی با این مبحث رواج یافت. از زمان تألیف کتاب العروةالوثقی، اثر سید محمدکاظم طباطبائی یزدی (متوفی ۱۳۳۷) نیز مباحث اجتهاد و تقلید در ابتدای کتب فقهی مطرح گردید. ادله جواز و وجوب تقلید از نظر شیعه. نظر مشهور فقهای شیعه بر وجوب یکی از سه امر اجتهاد، احتیاط یا تقلید برای مکلف است اما در نوع این وجوب اختلاف نظر وجود دارد. برخی این وجوب را شرعی دانسته‌اند؛ یا از آنرو که ادله
این وجوب را شرعی دانسته‌اند؛ یا از آنرو که ادله وجوب شرعیِ فراگیری احکام بر آن دلالت دارد یا از آن جهت که تقلید مقدمة انجام دادن تکالیف شرعی است و «وجوب مقدَّمی» دارد. برخی دیگر این وجوب را عقلی دانسته‌اند، زیرا عقل درک می‌کند که مکلف در صورت انجام دادن حرام و ترک کردن واجب مستوجب عِقاب است، پس باید مستند و حجتی بیابد که او را از عذاب و عقاب ایمن سازد. این حجت از یکی از سه راه مذکور (اجتهاد، احتیاط، تقلید) حاصل می‌شود. بر این اساس، تقلید در کنار دو راه دیگر وجوب تخییری دارد و مکلف می‌تواند از راه تقلید،
وجوب تخییری دارد و مکلف می‌تواند از راه تقلید، احکام شرعی خود را فرا گیرد؛ بنابراین اگر اجتهاد برای او ممکن نباشد، تقلید واجب تعیینی می‌شود. به تصریح فقها حکم تقلید، خود نمی‌تواند مورد تقلید قرار گیرد، بلکه مقلد باید با یقین خود و به استناد حکم عقل تقلید نماید و گرنه دور باطل لازم می‌آید، هر چند دربارهٔ جزئیات احکام تقلید، امکان تقلید وجود دارد. سید محمد جواد غروی در کتاب خود چنین می‌نویسد که مقلد هم باید در شناخت احکام الهی به علم برسد از اینرو تبعیت از یک فقیه رفع مسئولیت از او نمی‌کند و باید با حکمیت
یک فقیه رفع مسئولیت از او نمی‌کند و باید با حکمیت عقل، از هر فقیهی که مسئله یا مسائل احکام را با استناد به کتاب خدا و سنت قطعیه عقلیه بیان می‌نماید، پیروی کند. پس مقلد می‌تواند در هر حکمی از یک مجتهد، مستقلاً تبعیت نماید نه اینکه در تمامی مسائل، از یک فقیه تقلید کند و در مسائل ثابت شرع نیازی نیست که فقیه در قید حیات باشد. دلایل چهارگانه جواز و وجوب تقلید. دلایل چهارگانه فقهی جواز و وجوب تقلید به تفصیل شامل: عقل، وحی و حدیث و اجماع می‌باشند. دلایل عقلی. برای وجوب یا جواز تقلید ادلهٔ متعددی مطرح شده، از جمله
وجوب یا جواز تقلید ادلهٔ متعددی مطرح شده، از جمله آنکه جواز تقلید بدیهی و فطری است و نیاز به دلیل ندارد، زیرا هر جاهلی به اقتضای فطرت خویش برای رفع جهل خود به عالم رجوع می‌کند. دلیل دیگر این است که سیرهٔ عقلا بر حسب دریافت عقلایی خویش، رجوع به متخصص در هر رشته‌است و از آنجا که شارع این سیره را منع نکرده، مورد تأیید اوست و گرنه برای شناخت احکام و اطاعت از دستورهای دین راه دیگری معرفی می‌کرد. دلایل وحیانی. آیات متعددی دلیل دیگر جواز تقلیدند، از جمله آیة ۷ سوره انبیاء که سؤال کردن از عالمان و «اهل ذکر» را بر
انبیاء که سؤال کردن از عالمان و «اهل ذکر» را بر غیر عالمان لازم دانسته‌است اما گفته‌اند که این آیه دربارهٔ اعتقادات است که تقلید در آن راه ندارد. همچنین برخی آیة ۱۲۲ سوره توبه را، که بر وجوب سفر برای تفقّه در امر دین دلالت دارد، دلیل جواز تقلید از فقها دانسته‌اند. در قرآن دو نوع تقلید مطرح شده‌است: تقلید ناپسند و تقلید پسندیده. در آیات مختلف قرآن، تقلید از رهبران شرک، تقلید از مستکبران و تقلید از نیاکان از روی تعصب و جهل، ناپسند و مذموم دانسته شده‌است. همچنین تقلید کورکورانه در اصول دین را امری جاهلانه و
تقلید کورکورانه در اصول دین را امری جاهلانه و خلاف عقل دانسته‌است. به علاوه، آیه ۳۱ سوره توبه، تقلید چشم‌بسته و پیروی بی چون و چرای یهود از پیشوایان دینی خود را نکوهیده‌است. تقلید در اصول دین و عقاید، مذموم و ناپسند است؛ ولی آیات متعددی، تقلید در فروع دین و احکام تأیید شده، و بر آن تأکید شده‌است. علمای تفسیر و فقه از آیه ۱۲۲ سوره توبه لزوم تقلید «جاهلان به احکام دین» از فقیهان و عالمان برداشت کرده‌اند: گروهی از علمای اسلام به آیه یاد شده در مسئله جواز تقلید استدلال کرده‌اند، و چنین استدلال نموده‌اند که
استدلال کرده‌اند، و چنین استدلال نموده‌اند که فراگیری تعلیمات اسلام و رساندن آن به دیگران در مسائل فروع دین و لزوم پیروی‌شوندگان از آنان، همان تقلید است. برخی مفسران و فقیهان از آیات ۴۳ سوره نحل و ۷ سوره انبیاء، ضرورت تقلید و رجوع انسان‌های «ناآگاه از مسایل فرعی دین» به عالمان و مجتهدان برداشت کرده‌اند: برخی علما برای جواز تقلید عامی و رجوع غیرمجتهد به مجتهد در مسائل فرعی، به این آیه استدلال کرده‌اند. علامه طباطبایی هم معتقد است این آیه، ارشاد به یک اصل کلّی و عقلایی است و آن رجوع جاهل به اهل علم و
اصل کلّی و عقلایی است و آن رجوع جاهل به اهل علم و خبره‌است. البته، برداشت‌هایی که مفسرین و فقها از آیات قرآن در این زمینه انجام داده‌اند، با توجّه به مفهوم آیات است، زیرا تقلید از نیاکان جاهل و هدایت نشده مورد سرزنش قرار گرفته و مفهوم آن جواز تقلید از عاقلان عالم و هدایت شده‌است. دلایل حدیثی. احادیثی که گاه فقهای امامیه برای جواز تقلید به آن‌ها استناد کرده‌اند، چند دسته‌اند: دلایل اجماعی. دلیل دیگر جواز تقلید، اجماع انکارناپذیر فقها بر جواز پرسش و استفتا در احکام شرعی است، بدون آنکه دلیل حکم سؤال شود.
در احکام شرعی است، بدون آنکه دلیل حکم سؤال شود. البته گفته می‌شود که چنین اجماعی وجود ندارد و تقلید در قرون اخیر در بین شیعیان رواج یافته‌است. برای مثال ابن زهره که از علمای بزرگ شیعه می‌باشد تقلید را از نظر علمای شیعه حرام می‌داند. او می‌گوید: «جایز نیست فتواگیرنده از فتوادهنده تقلید کند؛ چرا که تقلید ناپسند است، و نیز طایفه [امامیه] بر این معنی مجتمع‌اند که عمل جز بر اساس علم جایز نیست؛ و کسی نمی‌تواند بگوید که: وجود دلیل - یعنی اجماع طایفه - بر وجوب مراجعه عامی به مرجع و عمل به گفتار او با توجه به اینکه
عامی به مرجع و عمل به گفتار او با توجه به اینکه جایز الخطاست، او را از اقدام به قبیح مصون می‌دارد، و این را اقتضا دارد که عمل خود را به علم مستند کند؛ زیرا ما قبول نداریم که در صورت جایز الخطا بودن فقیه، علمای امامیه بر عمل به نظر وی اجماع داشته باشند؛ و این مسئله‌ای است اختلافی. بلکه آن چیزی که افراد به آن مأمورند فقط مراجعه فرد عامی به مفتی و مرجع است؛ و اما اینکه موظف به عمل به نظر وی باشد از روی تقلید، این گونه نیست». آیت‌الله منتظری نیز در کتاب مبانی فقهی حکومت اسلامی دلایل نقلی و عقلی تقلید را زیر
فقهی حکومت اسلامی دلایل نقلی و عقلی تقلید را زیر سؤال می‌برد. او می‌نویسد آیات قرآن همگی بر تشویق به دانش آموزی و مراجعه به دانشمندان تأکید دارد همانگونه که همه مردم در هر رشته‌ای عمل می‌کنند و این به معنای تقلید نیست. احادیث وارده نیز یا مانند آیات قرآن به دانش تشویق می‌کنند یا اگر مجوز تقلید باشند دارای سند ضعیف می‌باشند. آیت‌الله منتظری دلایل عقلی را نیز خدشه پذیر می‌داند و می‌گوید عقلا از متخصصین رشته‌های مختلف تقلید نمی‌کنند بلکه برای کسب علم اجمالی به نظرات متخصصین مراجعه می‌کنند؛ حال در یک مورد با
نظرات متخصصین مراجعه می‌کنند؛ حال در یک مورد با نظر یک متخصص قانع می‌شوند و در یک مورد نیز به چند متخصص مراجعه می‌کنند و حتی ممکن است در نهایت نیز به نظر فرد با دانش کمتر عمل نمایند. در واقع عقل حکم نمی‌کند که انسان فقط به نظر یک متخصص متکی باشد و خود را از نظر سایر صاحبنظران محروم کند. تقلید در مذهب اهل تسنن. موضوع تقلید در میان اهل سنّت فراز و نشیبهای بسیاری داشته‌است. برخی مؤلفان، از این منظر، فقه اهل سنّت را به چهار دوره تقسیم کرده‌اند: ۴) مرحلهٔ رواج مجدد اجتهاد و تقلید: بعضی علمای پیشین اهل سنّت،
مجدد اجتهاد و تقلید: بعضی علمای پیشین اهل سنّت، مانند ابوالفتح شهرستانی (متوفی ۵۴۸) و ابواسحاق شاطبی (متوفی ۷۹۰)، به بسته بودن باب اجتهاد و افتا معترض و خواهان گشودن آن بودند. در قرن اخیر نیز شماری از عالمان اهل سنّت و شیوخ الازهر، به استناد اجماع مسلمانان در صدر اسلام مبنی بر جواز تقلید از هر یک از صحابه، انحصار اجتهاد در چهار مذهب را مردود دانسته‌اند و اجتهاد علمی دوباره رواج یافته‌است. بر این اساس، مکلفان سنّی مذهب می‌توانند از هر یک از ائمهٔ مذاهب فقهی که بخواهند تقلید کنند و حتی جایز است که دربارهٔ
که بخواهند تقلید کنند و حتی جایز است که دربارهٔ مسائل مختلف، از میان آرای مذاهب چهارگانهٔ اهل سنّت، آسانترین رأی فقهی را برای تقلید برگزینند. این دیدگاه در میان فقهای پیشین اهل سنّت نیز مدافعانی داشته، هر چند برخی از آن‌ها مانند کیاهراسی و ابن تیمیّه (متوفی ۷۲۸) با آن به مخالفت برخاسته‌اند. جواز یا حرمت تقلید از نظر اهل تسنن. در میان اهل سنّت دو دیدگاه اساسی در بارهٔ جواز یا حرمت تقلید وجود دارد. برخی فقهای متقدم تقلید را حرام شمرده‌اند. از امامان مذاهب چهارگانه (ابوحنیفه و مالک بن انس و شافعی و احمدبن
چهارگانه (ابوحنیفه و مالک بن انس و شافعی و احمدبن حنبل) عدم جواز تقلید نقل شده‌است. در مقابل، از برخی فقیهان متقدم اهل سنّت، از جمله از فقیه بزرگ حنفی، محمدبن حسن شیبانی، جواز تقلید نقل شده‌است. شافعی نیز در مواردی دلیل نظر خود را پیروی از یک صحابی یا تابعی دانسته‌است. علاوه بر آن از کتاب شافعی و نیز از فقهایی مانند ابن سرّاج، احمد بن حنبل و سفیان ثوری، جواز تقلید عالم از عالم نقل شده‌است. ابن قیّم جوزیّه این اختلاف نظر را این‌گونه توجیه کرده که برای عالم، تقلید از دیگری فقط به هنگام ضرورت مجاز است و در
تقلید از دیگری فقط به هنگام ضرورت مجاز است و در سایر موارد جایز نیست. ابن حزم هم تقلید را باطل می‌دانسته و پیروان خود و دیگر مذاهب را به اجتهاد فرامی خوانده‌است. فقهای متأخر اهل سنّت قائل به جواز تقلید و وجوب آن برای عامی (غیر عالم) هستند، زیرا هر فرد، مکلف به انجام دادن احکام شرعی است و نبودن حجت برای اثبات تکلیف، موجب زوال آن و طرد شریعت می‌شود.
اریتِما در پزشکی سرخ شدن پوست به سبب هیپرامی در مویرگ‌های موجود لایه‌های زیرین گفته می‌شود. اریتما در پی تروما، عفونت یا التهاب نمایان می‌گردد. "اریتما" را نباید با قرمز شدن عصبی (اریتروفوبیا) یا سرخ شدن در اثر خجالت اشتباه گرفت. تشخیص. محل سرخ شده را اگر با انگشت فشار دهیم، سرخی محو شده و پس از برداشتن انگشت دوباره بر می‌گردد در حالیکه این حالت در دیگر بیماری‌ها مانند پورپورا و خونریزی زیر پوستی وجود ندارد و همچنین در اریتما هیپرترمی یا گرم شدن بیشتر موضع (به دلیل عمقی بودن) نسبت به اطراف آن وجود ندارد.
(به دلیل عمقی بودن) نسبت به اطراف آن وجود ندارد. سبب‌شناسی. از دلایل ایجاد اریتما می‌توان به انواع التهاب، عفونت، فشار و ماساژ نقطه‌ای، درمان رخ‌جوش، آلرژی، اشعهٔ آفتاب یا آفتاب‌سوختگی، ویتامین ب۳ و مسمومیت پرتوی اشاره نمود. از عوارض ویژه در پرتودرمانی توسط پرتو یونیزه‌کننده نیز ایجاد اریتما است و نیز مسمومیت با ویتامین آ از دیگر دلایل بروز اریتما می‌باشد
مریم الهه سرور (زاده ۱ ثور ۱۳۶۸ در اصفهان) یک خواننده جوان اهل افغانستان است. الهه سرور با شرکت کردن در برنامه ستاره افغان شبکه طلوع به شهرت رسید. فیلم کوتاه مستند «آوازِ مریم» دربارهٔ او و شور و شوق و مشکلات دختران افغان ساخته شده است. سبک موسیقیِ الهه سرور، سبکی نو در موسیقی افغانستان است و از سبکِ هندی که در تاریخ موسیقی افغانستان تأثیر زیادی گذاشته است، پیروی نمی‌کند. همچنین از نظر محتوایی می‌توان وی را یک نوع صدایِ «ضد تاریخ (anti-historic)» دانست چرا که نماینده «صدایِ اقلیت» است و آهنگ‌هایش (مانند
که نماینده «صدایِ اقلیت» است و آهنگ‌هایش (مانند آهنگ بی بهونه) دارای بار سیاسی و اعتراضی و در واقع «نفیِ انسانیت» است. او خود می‌گوید: از سیاستزدگی در دنیایِ هنر و اینکه هنرمندان مفاهیم و شعارهایِ جعلی را در پیکربندیِ هنری وارد می‌کنند، به شدت نفرت دارد و در عینِ حال معتقد است که هنر نمی‌تواند به «عدالت» بی‌توجه باشد. زندگی. خانوادهٔ الهه سرور به دنبال تهاجم شوروی پیشین به افغانستان به ایران مهاجرت کردند و ۱۴ سال مقیم ایران بودند. او در دوران نوجوانی، به دلیل قیافه‌ی منگولیدش، بسیار مورد تنفر و اذیت و
دلیل قیافه‌ی منگولیدش، بسیار مورد تنفر و اذیت و تحقیر از طرف ایرانیان قرار میگرفت که این امر بر روحیه او تاثیر گذاشت. پس از سقوط طالبان الهه سرور به افغانستان بازگشت. الهه به عنوان گزارشگر خبری در یک ایستگاه رادیویی محلی در شهر کندز واقع در شمال افغانستان و همچنین در خبرگزاری بختار افغانستان مشغول به کار شد. در همان زمان به دختران جوان و زنان همسایه که طبق قانون طالبان مجاز به تحصیل نبودند ریاضی و ادبیات تعلیم می‌داد. الهه به عنوان یک زن جوان در کندُز (که مردمانش تحت تأثیر حکومت طالبان در آن زمان قرار
مردمانش تحت تأثیر حکومت طالبان در آن زمان قرار گرفته بودند) ترسی از به چالش کشیدن دیدگاه‌های سنتی و مبارزه برای یک جامعهٔ برابر نداشت. او به عنوان یک فعال سیاسی در آن منطقه شناخته می‌شد و در نتیجه او و خانواده‌اش پس از تهدید شدن به مرگ از طرف گروه‌های افراطی مجبور به ترک کندز شدند. «الهه پس از نقل مکان به کابل در سال ۲۰۰۷ به موسیقی علاقه‌مند شد. او در مدرسهٔ موسیقی ثبت نام کرد و در حالیکه در موسیقی سنتی افغانستان تخصص می‌گرفت به مطالعهٔ هارمونی غربی هم می‌پرداخت و همکاری با گروه موسیقی «آریان» را آغاز کرد.
و همکاری با گروه موسیقی «آریان» را آغاز کرد. این اقدامات در حالت مخفیانه و بدون رضایت و حمایت خانواده‌اش که مخالف شغل او به عنوان یک موسیقی‌دان حرفه‌ای بودند انجام می‌گرفت. به محض اینکه خانواده‌اش موضوع را فهمیدند به مدت یکسال از آوازخوانی او جلوگیری کردند. در سال ۲۰۰۹ صدای الهه توسط داوران برنامهٔ تلویزیونی ستارهٔ افغان که همتای امریکن آیدل است کشف شد و به عنوان نخستین زن خوانندهٔ هزاره‌ای که در تلویزیون ملی آواز می‌خواند محبوبیت در میان جامعهٔ افغانستانی سرتاسر دنیا بدست آورد. نخستین آهنگ‌هایش با نام‌های
دنیا بدست آورد. نخستین آهنگ‌هایش با نام‌های «ابی جان» و «بی‌بهانه» در سال ۲۰۰۹ منتشر شدند. در سال ۲۰۱۰ آهنگ «سنگسار» را منتشر کرد که قانون سنگسار را مورد انتقاد قرار می‌داد. این موضوع باعث شد گروه‌های افراطی سعی کنند در چندین مورد او و خانواده‌اش را به قتل برسانند. در سال ۲۰۱۱ زندگی الهه در افغانستان در معرض خطر دائمی قرار گرفت و او مجبور شد از کشور فرار کرده و به‌طور موقت در هندوستان اقامت کند. در زمان اقامت در هندوستان دو آهنگ دیگر با نام‌های «دیوانگی» و «میان تاریکی» منتشر کرد که مورد استقبال جوانان
و «میان تاریکی» منتشر کرد که مورد استقبال جوانان افغان قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۲ تصمیم گرفت به انگلستان مهاجرت کند و در ۲۰۱۳ آخرین تک ترانه اش به نام «دختر و بهار» را منتشر کرد. از آن زمان تاکنون الهه به‌طور مرتب بین اروپا و استرالیا در سفر بوده است و اخیراً زندگی جدید هیجان انگیزی را با موسیقی دانان لندن آغاز کرده است. او همچنین دانشجوی رشتهٔ انیمیشن در دانشگاه هنر لندن است و در حال تهیه یک آلبوم مشترک با یک گروه موسیقی بین‌المللی به نام «کفایه» است. الهه در سال ۱۳۹۵ در مسابقهٔ استعدادیابی و خوانندگی
در سال ۱۳۹۵ در مسابقهٔ استعدادیابی و خوانندگی ایرانی در شبکهٔ منوتو با نام استیج شرکت کرد.
خال در جانورشناسی به الگوهایی بر روی خز یا پوست گفته می‌شود که اغلب شکلی همچون گل رز بر بدن جانور تشکیل می‌دهند. بسیاری از اعضای خانواده گربه‌سانان دارای چنین الگوهایی بر پوست خود هستند و از آن برای استتار به منظور دفاع یا شکار بهره می‌گیرند. در میان گربه‌سانان. خال‌های جانوران گوشت‌خوار و مهاجم به آن‌ها کمک می‌کند که در میان محیط‌های سایه‌دار و تاریک پنهان شوند و پس از به اندازه کافی نزدیک شدن به طعمه‌شان، به آن حمله کنند. شکل این خال‌ها گوناگون است و می‌تواند الگوهای متمرکز یا پراکنده داشته باشد.
و می‌تواند الگوهای متمرکز یا پراکنده داشته باشد. گربه‌سانان زیر دارای خال بر پوست خود هستند:
لالهٔ باغچه‌ای یا لالهٔ ژسنر از گونه‌های تَک‍پر و دیررس لاله است. بیشتر رقم‌های گل لاله از این گونه منشأ گرفته‌اند. منشأ این گل نامشخص است و مانند بسیاری از لاله‌های دیگری که از امپراتوری عثمانی به اروپا آورده شده، منشأ آن می‌تواند ترکیه باشد. در حال حاضر از گیاهان بومی جنوب غربی اروپا به شمار می‌آید. پیوند به بیرون. Tulipa gesneriana
سرعت طرح اصطلاحی در راهسازی است و به معنی سرعتی است که برای تعیین حداقل مشخصات هندسی مربوط به طرح هندسی راه یا راه‌آهن مانند پیچ‌ها، شیب‌ها و فواصل دیدهای قطعه مورد نظر راه انتخاب می‌شود. سرعت طرح در طول و انحنای پیچ و خم‌ها، شیب‌ها و دورها تأثیر مستقیم دارد. سرعت طرح یک راه الزاماً برابر با بیشینه سرعت آن راه نبوده و می‌تواند کمتر یا بیشتر از آن باشد.
قله قلی داش با ارتفاع 2203 متر در 13 کیلومتری شهر گرمی در استان اردبیل واقع است. مرز ایران و جمهوری آذربایجان از قله این کوه عبور می کند. مردم منطقه به آن گدیک داغی نیز می گویند.
بازرگانی به فعالیت‌هایی مانند خرید، فروش و مبادلات کالا و خدمات میان اشخاص، سازمان‌ها یا کشورهای مختلف گفته می‌شود. بازرگانی به معنای فعالیت‌های خرید و فروش کالاها و خدمات و سایر امور مرتبط با آن است و شامل مبادله کالاها، خدمات و ایده‌ها می‌شود. بازرگانان و سازمان‌هایی از جمله بنگاه‌های اقتصادی بخش خصوصی یا دولتی، همگی ممکن است در این فرایند حضور داشته باشند. بازرگانی مجموعه فعالیت‌هایی مانند خرید و فروش و مبادله کالا یا خدمات از مرحله تولید (تامین مواد اولیه، زنجیره تأمین) تا تحویل محصول به دست مشتری
اولیه، زنجیره تأمین) تا تحویل محصول به دست مشتری (تبلیغات، بازاریابی، فروش، توزیع) و پس از آن (خدمات پس از فروش، پشتیبانی) و امور مالی، قانونی و مدیریتی را دربرمی‌گیرد. تعاریف. بازرگانی تعاریف متعددی از دیدگاه‌های گوناگون دارد: در چارچوبی جامع تر، بازرگانی در برگیرنده عناصر و عوامل دیگری مانند قوانین و مقررات (شامل حقوق مالکیت و قوانین تجاری و اقتصادی)، سیاست‌ها، تعرفه‌های گمرکی و موانع تجاری، گرایش‌های مصرف‌کنندگان و مشتریان، تولیدکنندگان و استراتژی‌های تولید، زنجیره‌های تأمین و مدیریت آنها، معاملات مالی
زنجیره‌های تأمین و مدیریت آنها، معاملات مالی ،بازارهای مالی، پویایی بازار (شامل عرضه و تقاضا)، نوآوری تکنولوژیک، رقابت و کارآفرینی، قراردادهای تجاری، شرکت‌های چند ملیتی، کسب و کارهای کوچک و متوسط و عوامل کلان اقتصادی (مانند ثبات اقتصادی) می‌شود. بازرگانی به معنای کل نظام اقتصادی است که محیطی برای تجارت تشکیل می‌دهد. این نظام شامل سامانه‌های قانونی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، و فناورانه است. واژه‌شناسی. ریشه در بازارگانی دارد و به معنای تجارت و دادوستد است. بازرگانی خرده فروشی. خرده‌فروشی نوعی تجارت
است. بازرگانی خرده فروشی. خرده‌فروشی نوعی تجارت است که مردم هر روز با آن روبرو هستند - از خرید مواد غذایی در یک فروشگاه تا خرید آنلاین پوشاک. خرده فروشی شامل فروش مستقیم کالا به مصرف‌کنندگان، از طریق فروشگاه‌های فیزیکی یا پلت فرم‌های آنلاین است. خرده فروشی تجارتی است که در آن کسب‌وکارها مستقیماً با مصرف‌کنندگان و خریداران تعامل دارند. هنگامی که کسب و کارها محصولاتشان را مستقیماً به مصرف‌کنندگان می‌فروشند، این تجارت را B2C می‌نامند. نیازها و خواسته‌های شخصی مردم از طریق تجارت B2C برآورده می‌شود. بازرگانی
مردم از طریق تجارت B2C برآورده می‌شود. بازرگانی عمده فروشی. در عمده فروشی، کسب‌وکارها کالاها را به صورت عمده به خرده فروشان یا سایر کسب‌وکارها می‌فروشند. می‌توان آنها را به عنوان تأمین کننده‌هایی درنظر گرفت که کالاها را در اختیار فروشگاه‌های محلی قرار می‌دهند. آنها اطمینان حاصل می‌نمایند که اقلام کافی در فروشگاه‌ها وجود دارد و مصرف‌کنندگان می‌توانند از بین آنها اقلام مورد نیازشان را خریداری کنند. هنگامی که کسب‌وکارها با سایر کسب‌وکارها تجارت می‌کنند، این تجارت B2B نامیده می‌شود. این تجارت می‌تواند شامل هر
B2B نامیده می‌شود. این تجارت می‌تواند شامل هر کسب‌وکاری باشد، از شرکتی که مواد خام را برای شرکت دیگری تأمین می‌کند، یا حتی شرکت‌های نرم‌افزاری که خدمات خود را به سایر کسب‌وکارها ارائه می‌دهند. بازرگانی محصولات خدماتی. امروزه تجارت خدمات به میزان بسیار زیاد و فزاینده‌ای از طریق وسایل الکترونیکی صورت می‌گیرد. انقلاب فن‌آوری‌های ارتباطی باعث شده است که بسیاری از خدمات در سراسر جهان قابل تجارت شوند و اهمیت آنها در بازرگانی بین‌المللی، رشد اقتصادی و توسعه، افزایش یافته است. موافقت نامه عمومی تجارت در خدمات
یافته است. موافقت نامه عمومی تجارت در خدمات (GATS) اولین چارچوب حقوق بین‌الملل و تعهدات چند جانبه را ایجاد کرد که طی آن چنین تجارتی تسهیل گردید. در سال ۲۰۲۲، آلمان بالاترین ارزش صادرات خدمات (۴۰۸ میلیارد یورو) و واردات خدمات (۴۳۸ میلیارد یورو) را در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا داشت. بازرگانی بین‌المللی. بازرگانی بین‌الملل شامل انجام اعمال تجاری و جابجایی کالاها و خدمات میان بازارهای کشورهای مختلف است. کشورهای فعال در بازرگانی خارجی با موقعیت بهتر محصولات خود برای فروش و ورود به بازارهای خارجی، و همچنین
خود برای فروش و ورود به بازارهای خارجی، و همچنین در دسترس بودن محصولات برای خرید و تأمین نیازهای خود، سود متقابل دارند. بازرگانی خارجی یکی از مهم‌ترین ارکان یک اقتصاد سالم است. تجارت خارجی به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا به بازارهای بزرگتری دسترسی یابند و به سبب وجود رقابت دائم با محصولات مشابه خارجی، کیفیت محصول خود را پیوسته بهبود دهند. صادرات. صادرات، ارسال و فروش کالاها و خدمات در بازار کشور خارجی است. واردات. عبارت است از خرید و تأمین محصولات یا خدمات از کشور دیگر. واردات مهم است زیرا به یک کشور اجازه
کشور دیگر. واردات مهم است زیرا به یک کشور اجازه می‌دهد تا محصولات یا خدمات خاصی را که وجود ندارد یا کمیاب است، به بازار خود عرضه کند. بازرگانی الکترونیکی. به معنای بکارگیری فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات (ICT) در اعمال تجاری و بازرگانی است و شامل انجام مجموعه فعالیت‌های فروش، خرید و تأمین، حسابداری، مالی، ارتباطاتی، و مدیریتی به کمک سیستم‌های اطلاعاتی و ارتباطی می‌شود. فعالیت‌های تجاری الکترونیکی، به خرید و فروش و پرداخت پول در بستر تجهیزات الکترونیکی یا مبادله کالا، اطلاعات یا خدماتی اطلاق می‌شود که بر