payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مانند جرالد اوهاراست. چشم های آبی او را نیز دارد. او مورد علاقه پدرش قرار می گیرد و بعداً در هنگام سواری بر اسبش در یک تصادف مرگبار می میرد. او به مانند مادرش رنج‌های بسیار تحمل می‌کند و قدرتمند می‌شود. او رت را به شدت مورد احترام قرار می‌دهد و در نهایت نیز این احترام را نصیب اسکارلت می‌کند. تارا:. مامی پرستار دوران کودکی اسکارلت است. برده‌ای که در اصل متعلق به مادربزرگ اسکارلت بوده و مادر اسکارلت الن اوهارا را نیز بزرگ کرده است. او نماد اخلاق محوری و وفاداری است و همین امر او را در خانوادهٔ اوهارا ماندگار
است و همین امر او را در خانوادهٔ اوهارا ماندگار کرده‌است. او حتی یکی از کسانی بود که پس از مرگ در کنار اسکارلت ماند و به او وفادار بود. خدمتکار و نخستین بردهٔ جرالد اوهارا است. جرالد پورک را در یک بازی پوکر برنده شد. (همانطور که خود مزرعه تارا را در یک بازی پوکر دیگر برد). وقتی جرالد از دنیا رفت اسکارلت ساعت جیبی او را به پورک داد و پیشنهاد کرد ساعت حکاکی شود اما پورک این پیشنهاد را رد می کند. پورک برده‌ای بسیار وفادار است و فداکاری‌های بسیاری را نسبت به خانواده ای اوهارا از خود نشان داده‌است همسر پورک و
ای اوهارا از خود نشان داده‌است همسر پورک و زنی برده شده از تبار مختلط سرخپوستی و آفریقایی است. اسکارلت پذرش را تشویق می کند تا او و دخترش را از جان ویلکز بخرد لطفی که دییسلی هرگز فراموش نمی کند. دختر دیسلی و پورک است. پرستار وید است و با اسکارلت به آتلانتا می رود. ناظر یانکی تارا قبل از جنگ داخلی است. برده‌ای قوی و سخت‌کوش و سرکارگر در تارا است. در بی قانونی پس از جنگ سم اسکارلت را از دست دزدان احتمالی نجات می دهد. یک اهل جورجیای جنوبی است. ویل بخشی از پای خود را در جنگ از دست داده و با کمک یک کنده چوب راه
را در جنگ از دست داده و با کمک یک کنده چوب راه می رود. او در طول سفرش به خانه از جنگ توسط اوهارا ها پذیرفته می شود. پس از بهبودی او برای مدیریت مزرعه آنجا می ماند. او که عاشق کارین اوهارا است بعد از ملحق شدن او به صومعه ناامید می شود. او بعدا با سوالن ازدواج کرده و صاحب فرزندی به نام سوزی می شوند. خانواده ویلکز:. خواهر اشلی و هانی ویلکز است. او به عنوان فردی ساده توصیف شده. قبل از اینکه استوارت و برادرش برنت هر دو عاشق اسکارلت شوند او و استوارت به یکدیگر علاقه‌مند بودند. خواهر ایندیا و اشلی ویلکز است. او
بودند. خواهر ایندیا و اشلی ویلکز است. او به عنوان فردی با داشتن "نگاهی عجیب مانند خرگوشی بی مژه" توصیف شده. صاحب "دوازده بلوط" و پدر سالار خانواده ویلکز است. (پدر اشلی ایندیا و هانی ویلکز). جان ویلکز فردی تحصیلکرده و مهربان است که در جریان محاصره آتلانتا کشته می شود. خانواده تارلتون:. پسران موقرمز تارلتون که عاشق شوخی های عملی و شایعات بودند و به گفته مادرشان "از بلاهای مصر بدتر" بودند. دوقلوهای جدانشدنی، برنت و استوارت در ۱۹ سالگی، شش فوت و دو اینچ قد داشتند. هر چهار پسر در جنگ کشته شدند. دوقلوها فقط چند
هر چهار پسر در جنگ کشته شدند. دوقلوها فقط چند لحظه بعد از دیگری در نبرد گتیزیرگ کشته شدند. بوید جایی در ویرجینیا دفن شد. دختران خیره‌کننده تارلتون که دارای طیف‌های متفاوتی از موهای قرمز هستند. بانوی مزرعه‌ی فیرهیل است. او زنی پرمشغله بود که یک مزرعه پنبه بزرگ، صد سیاهپوست و هشت فرزند و بزرگترین مزرعه پرورش اسب در جورجیا را اداره می کرد. فردی تندمزاج که عقیده داشت: "هر از چند گاهی یک شلاق به پسرانش آسیبی نمی رساند". خانواده کالوِرت:. همسایگان اوهاراها در شهرستان کلایتون از مزرعه دیگری به نام شکوفه کاج
شهرستان کلایتون از مزرعه دیگری به نام شکوفه کاج هستند. کیتلین کالورت دوست اسکارلت بود. پدر بیوه آنها هیو با یک خانم یانکی ازدواج کرد. ریفورد در گتیزبرگ کشته می شود. در کنار اسکارلت کیتلین زیبایی‌های بیشتری از هر دختر در آنجا داشت، اما در نهایت با ناظر سابق یانکی خود، آقای هیلتون ازدواج می کند. خانواده فونتین:. یک زن سفیدپوست فقیر است. دختر تام اسلاتری، خانواده‌اش در سه هکتار در امتداد باتلاق بین مزارع اوهارا و ویلکز زندگی می‌کردند. امی یک فرزند نامشروع مرده به دنیا آورد که پدرش جوناس ویلکرسون، یک یانکی و
به دنیا آورد که پدرش جوناس ویلکرسون، یک یانکی و ناظر در تارا بود، و الن اوهارا به عنوان ماما در طول زایمان امی حضور داشت.امی بعداً با جوناس ازدواج کرد. پس از جنگ، با پول نقد، آنها سعی می کنند تارا بخرند، اما اسکارلت این پیشنهاد را رد کرد. آتلانتا:. عمهٔ چارلز و ملانی است. در کودکی به خاطر راه رفتن روی پاهای ریزش لقب "پیتی‌پات" را گرفت. عمه پیتی‌پات یک پیردختر است که درخانه‌ای با آجر قرمز در انتهای آرام خیابان پیچ‌تری در آتلانتا زندگی می کند. نیمی از این خانه متعلق به اسکارلت است (بعد از مرگ چارلز). امور
متعلق به اسکارلت است (بعد از مرگ چارلز). امور مال او توسط برادرش هنری همیلتون انجام می شود که عمه پیتی‌پات هیچ اهمیتی به او نمی دهد. عمه پیتی‌پات چارلز و ملانی را بعد از مرگ پدرشان با کمک قابل توجه برده‌اش عمو پیتر بزرگ کرد. اسکارلت در دورهٔ اقامتش در آتلانتا در منزل او زندگی می‌کند. هنری همیلتون. برادر عمه پیتی‌پات، وکیل دادگستری و عموی چارلز و ملانی است. عمو پیتر. برده‌ای مسن است که به عنوان خدمتکار و راننده کالسکه‌ی عمه پیتی‌پات خدمت می کند. عمو پیتر از چارلز و ملانی همیلتون در وقتی کوچک بودند مراقبت می
و ملانی همیلتون در وقتی کوچک بودند مراقبت می کرد. بورگارد "بو" ویلکز. پسر ملانی و اشلی که با شروع محاسره در آتلانتا به دنیا می اید و پس از تولد به تارا منتقل می شود. آرچی. یک محکوم سابق و سرباز سابق کنفدراسیون است که قبل از جنگ به دلیل قتل همسر زناکارش (که با برادر خود آرچی رابط نامشروع داشت) زندانی شد. آرچی توسط ملانی پذیرفته و بعدا راننده (کالسکه) اسکارلت می شود. خانواده مید. جامعه آتلانتا دکتر مید را "ریشه تمام قدرت و تمام خرد" می داند. او از سربازان مجروح در طول محاصره با کمک ملانی و اسکارلت مراقبت می
در طول محاصره با کمک ملانی و اسکارلت مراقبت می کند. خانم مید در کمیته the bandage-rolling است. دو پسر آنها در جنگ کشته می شوند. نقد ادبی داستان. رمان بر باد رفته را می‌توان به جد یکی از گران مایه‌ترین آثار ادبی آمریکا هم به لحاظ فرم و هم به لحاظ معنا و محتوا دانست. اگر نگاهی دقیق به تاریخ نوشتار این رمان داشته باشیم و همچنین مروری بر افکار مارگارت میچل، نویسندهٔ رمان بر باد رفته، را مایهٔ کار خویش قرار دهیم، به نکات جالب توجهی دست می‌یابیم که می‌تواند برای ما مشعله‌های فهم این رمان را بیش از پیش در اختیار
ما مشعله‌های فهم این رمان را بیش از پیش در اختیار ما قرار دهد. نخستین شیوه ای که در بیان نقد این داستان در پیش می‌گیریم، این است که نگاهی به شخصیت و درون مایهٔ آثار مارگارت میچل می‌اندازیم و سپس از او می‌خواهیم که خود به وضوح لایه‌های رمان بر باد رفته را برای ما تفکیک کند و پیام‌های خویش را بر ما آشکار کند. این امر، یکی از رایج‌ترین گونه‌های نقد ادبی است. در واقع ما می‌توانیم خودمان را در یک مصاحبه با شخصیت اصلی نویسنده قرار بدهیم و از او بخواهیم که بار دیگر خود را به فضای داستان ببرد و بر اساس روایت
دیگر خود را به فضای داستان ببرد و بر اساس روایت مستندی به ما از جای جای داستان و معانی پشت آن اطلاعاتی در اختیار قرار دهد. منظره ای که ما از مارگارت میچل، آن هم در قالب یک گفتگوی مستند از او در اختیار داریم، سخنان او پس از انتشار کتاب ” بر باد رفته ” است. پس از انتشار این کتاب یادداشتی از او به یادگار می‌ماند که نشان از درجهٔ والای تفکرهای وی نسبت به نگارش رمان بر باد رفته‌است. او می‌گوید: ” اگر قرار باشد برای این رمان مضمونی انتخاب کنیم، من بقا را ترجیح می‌دهم. چه چیزی باعث می‌شود یک فرد بتواند در مقابل
چه چیزی باعث می‌شود یک فرد بتواند در مقابل این فجایع دوام بیاورد و همچنان شجاع، قوی و توانا باقی بماند؟ در هر تغییر و تحول بزرگی می‌توانیم چنین چیزی را مشاهده کنیم. عده ای دوام می‌آورند و عده ای دیگر از بین می‌روند. میچل به این اشاره می‌کند که رمان او رمان بقا است. در واقع باید دو سؤال در این‌جا مطرح کرد، نخست آنکه بقای این رمان در باب چه شخصیتی ذکر می‌شود؟ و این بقا در پی چه اتفاقاتی و در پی فرار از کدام فنایی صورت می‌گیرد؟ رمان بر باد رفته بر گرد یک شخصیت اصلی به نام اسکارلت اوهارا می‌گردد. او شخصیتی است
اصلی به نام اسکارلت اوهارا می‌گردد. او شخصیتی است که در طول داستان بر باد رفته تحولی را از خود نشان می‌دهد که تنها و تنها برای زنده ماندن است. زنده ماندنی که به دنبال ارزش هاست. حال نوبت آن است که نگاهی به شخصیت اسکارلت داشته باشیم. شخصیتی که دقیقاً مفهوم بقا را برای ما معنا می‌کند. اسکارلت فردی است که در داستان دچار شخصیت‌های گوناگون است اما این شخصیت به هر طریق، یک اصل و یک نماد را در زندگی خود برقرار می‌دارد و آن سرسختی برای رسیدن به موفقیت است. رمان بر باد رفته نشان از اسکارلتی دارد که در زندگی خویش از
رفته نشان از اسکارلتی دارد که در زندگی خویش از تمامی ابزارهای مورد نیاز استفاده می‌کند تا که به آنچه که در دل دارد برسد. او دقیقاً مفهوم بقا را برای ما معنا می‌کند. مفهومی که بیش از هر چیز برای میچل مهم است و در دل داستان خود به آن بسیار می‌پردازد. اما دیگر واژه ای که او در یادداشت بعد از انتشار کتاب منتشر می‌کند ذکر این نکته است که او از مفهوم ” بازمانده هاً استفاده می‌کند. بازمانده‌ها در این داستان رت و اسکارلت هستند. کسانی که فراز و نشیب‌ها را دیدند، همه چیز را به جان خریدند تا اینکه سر از درون اجتماع
چیز را به جان خریدند تا اینکه سر از درون اجتماع مردهٔ خویش بیرون بیاورند. اسکارلت و رت دقیقاً یک بازمانده اند، چرا که آنها خیلی خوب به مهارت مبارزه کردن آشنایی یافته‌اند. از نگاه میچل برای بقا باید مبارزه کرد. مبارزه ای که درگیری اهداف و جان آدمی است. هر کدام از شخصیت‌های داستان به گونه ای با مفهوم عشق در گیر هستند و هر کدام نیز به نوعی با آن سر و کار دارند. اسکارلت، یکی از آن شخصیت هاست که تا پایان رمان نیز علی‌رغم تمام موفقیت‌ها اما به عشق و معنای واقعی آن پی نمی‌برد. او عاشق اشلی است اما او در این
آن پی نمی‌برد. او عاشق اشلی است اما او در این انتخاب و در این عشق، دچار یک سوءبرداشت می‌شود و این امر باعث می‌شود که شکست عشقی خود را تجربه کند. و او هنگامی که اشلی با ملانی ازدواج می‌کند به قصد انتقام از اشلی با چارلز وارد یک رابطهٔ عاطفی می‌شود. میچل به صراحت در این کتاب اشاره می‌کند که حرکت اسکارلت یک حرکت انتقامی است و عشقی در کار نبوده‌است. این همان درک نا صحیح و نا درست از عشق را در شخصیت اسکارلت نشان می‌دهد. شخصیتی که علی‌رغم شیفتگی بسیار بالا، عشق را تجربه نمی‌کند. هر چند که عشق اسکارلت به اشلی یک
تجربه نمی‌کند. هر چند که عشق اسکارلت به اشلی یک محرکهٔ داستانی است اما مهم‌ترین و دردناک‌ترین نتیجه علاقه اسکارلت به اشلی این است که باعث می‌شود او به عشق و حمایتی که رت باتلر در طول سال‌ها نثارش می‌کند، پی نبرد. همین عشق باعث می‌شود که متوجه میزان شباهت خودش با رت نشود. او هم چنین متنفر است از این که رت می‌تواند به تک تک افکار و اعمال او پی ببرد و در برابر او نمی‌تواند هیچ نقشه و حربه ای به کار ببرد. شاید این بخش از داستان که اسکارلت متوجه عشق رت به خودش نمی‌شود و در عوض علاقه کورکورانه خود به اشلی را پی
و در عوض علاقه کورکورانه خود به اشلی را پی می‌گیرد باعث خستگی مخاطب شود. در نهایت، اسکارلت متوجه می‌شود که تنها عاشق یک نسخه خیالی از اشلی بوده‌است. او عاشق رت می‌شود، ولی دیگر دیر شده‌است. چرا که رت نیز دیگر علاقه ای به او ندارد و اینجاست که ما باز هم با مفهوم گمگشته و بر باد رفته از عشق روبرو می‌شویم. پس می‌توان این نتیجه را حاصل کرد که نگاه میچل به عنوان نویسنده به مفهوم عشق، نگاهی است سرشار از پیچیدگی‌ها که با روحیات انسان‌ها گره خورده‌است. میچل به عنوان یک نویسندهٔ قهار به این نکته اشاره می‌کند که
یک نویسندهٔ قهار به این نکته اشاره می‌کند که انسان‌های بازمانده نیز با تمام مهارت و ابتکاری که در این مسیر به خرج داده‌اند، می‌توانند از عشق بی نصیب باشند. عشق مفهومی بسیار مستقل در رمان بر باد رفته‌است و آن را نمی‌توان با هیچ حوزهٔ دیگری از تفکر سنجید. از این روست که باید بگوییم، نهایت هوشیاری نویسندهٔ رمان بر باد رفته، در نگاه ویژه ای به عشق و درک صحیح از آن در زندگی رقم می‌خورد. دیگر مفهومی که از دل این داستان می‌توان بیرون کشید، روایت جامعه و فرهنگ‌های اجتماعی است. اگر به دقت به ساختار جامعهٔ اجتماعی
اجتماعی است. اگر به دقت به ساختار جامعهٔ اجتماعی جنوب نگاه کنیم، در می‌یابیم که ساختار جامعهٔ جنوب به شدت دچار تبعیض‌های جنسیتی است. در این جامعه، به زنان یاد می‌دهند که به فکر ازدواج با مردان پول‌دار باشند، چند بچه به دنیا بیاورند و کارهای خانه را انجام دهند. اسکارلت اما همان موقع متفاوت فکر می‌کند. او می‌خواهد کاری بیش از اغواء مردان و خانم بودن انجام دهد. ذات واقعی او بی رحم و خودخواه است و هیچ شباهتی با خانم‌های اطراف خود ندارد. این احساس اوست که در آینده ای نه چندان دور، مرکز ثقل تمام تغییرات او
آینده ای نه چندان دور، مرکز ثقل تمام تغییرات او می‌شود. اسکارلت، وقتی وارد دنیای تجارت می‌شود به لطف همین حسابگری‌ها موفق می‌شود رقبا را از پیش رو بردارد. در بستری گسترده‌تر، او باهوش است، به سرعت می‌تواند به فرصت مورد نظر خود دست پیدا کند و به دنبال آرزوهایش برود، صرف نظر از این که چه بهایی باید بپردازد. جنگ عاملی است که باعث می‌شود اسکارلت جایگاه خود به عنوان یک دختر زیبا و موقر جنوبی را کنار بگذارد و به یک تاجر موفق تبدیل شود. پیش از جنگ، منبع درآمد اصلی مردم جنوب کشاورزی بود. مردان و زنان هرکدام وظیفه
مردم جنوب کشاورزی بود. مردان و زنان هرکدام وظیفه معینی داشتند. مردان کارهای کشاورزی را انجام می‌دادند و زنان هم به کارهای خانه و تأمین خورد و خوراک برده‌ها می‌پرداختند. اما این روایت، پس از جنگ دچار تغییر می‌شود. نگاه جالبی که میچل به جنگ داشته‌است، ذکر این نکته است که جنگ‌ها هر چند ویرانی‌ها را به همراه دارند اما باید به این نکته نیز اشاره کرد که این ویرانی‌ها گاه موجب از هم فروپاشی بسیاری از تفکرات غلط در انسان‌ها باشد. تفکرات غلطی که بنیاد فکری هر جامعه را تشکیل می‌دهند و موجبات خشونت‌ها و تبعیض‌های
را تشکیل می‌دهند و موجبات خشونت‌ها و تبعیض‌های انسانی و فرهنگی و خصوصاً جنسیتی می‌شوند. از نگاه میچل، جنگ‌ها همیشه بد نیستند، بلکه می‌توانند مبانی تحول را نیز فراهم کنند. ما در دورهٔ پس از جنگ می‌بینیم که اسکارلت به تدریج همچون یک مرد عمل می‌کند و حرف می‌زند. او مسئولیت تارا را به عهده می‌گیرد، به اشلی و خانواده اش کمک می‌کند و حتی او را به استخدام خود درمی‌آورد. هم چنین عدم تمایل اسکارلت به بچه دار شدن در آن زمان امری بسیار غیرمعمول بود. این مسئله نشان دهنده میزان جسارت اسکارلت در کنار زدن قواعد سنتی است.
میزان جسارت اسکارلت در کنار زدن قواعد سنتی است. و این‌ها همه چیزهایی است که جامعهٔ سنتی اجازهٔ میدان دادن به آنها را نمی‌داده‌است و این تنها خوش‌یمنی جنگ بوده‌است که چنین تغییراتی در بستر یک اجتماع رخ می‌دهد. حواشی و انتقادها. در پی اعتراضات اخیر آمریکا و جنبش ضد تبعیض نژادی بسیاری از شبکه‌های جهانی تصمیم گرفتند فیلم برباد رفته را از شبکهٔ پخش خود پاک کنند. در این مدت یادداشت‌های بسیاری در شبکه‌های اجتماعی در مذمت چنین کتاب‌ها و فیلم‌هایی پخش می‌شد که در آن عملاً نژادپرستی به عنوان یک عنصر اصلی مطرح بود.
عملاً نژادپرستی به عنوان یک عنصر اصلی مطرح بود. بر باد رفته، شرح یکی از مهم‌ترین جنگ‌های داخلی دنیاست که از خلال یک داستان عاشقانه روایت می‌شود. در این جنگ که بین شمال و جنوب آمریکا دربارهٔ برده‌داری رخ داد، نسبتاً برای همیشه برده‌داری -دستکم به معنای کلاسیکش- از بین رفت. یکی از چیزهایی که در مورد این اثر محل مناقشه است، زاویهٔ دید و روایت است. نویسنده فضا و شخصیت‌های اصلی‌اش را از بین مردمان جنوب (طرفداران برده‌داری) انتخاب می‌کند؛ مهمانی‌های باشکوه ناهار، مراسم رقص و گردهمایی‌ها و آدم‌های سیاه‌پوست که از
مراسم رقص و گردهمایی‌ها و آدم‌های سیاه‌پوست که از خدمت به سفیدها و شرافت‌مندی ارباب‌هایشان راضی هستند. معترضان با دستاویز قرار دادن چنین چیزهایی به مذمت این اثر می‌پردازند. اما اگر نیک بنگریم نباید به ظرافت و هوشمندی نویسنده برای انتخاب موقعیت‌ها و مکان و شخصیت‌ها آفرین گفت؟ مارگارت میچل داستانش را با یکی از میهمانی‌های مجلل شروع می‌کند. (مهمانی‌هایی که به زودی به تاریخ خواهند پیوست و حضوری نوستالژیک پیدا خواهند کرد) در این مهمانی پچ‌پچه‌هایی از یک جنگ قریب‌الوقوع با شمالی‌های مخالف برده‌داری مطرح می‌شود.
با شمالی‌های مخالف برده‌داری مطرح می‌شود. مردها می‌نوشند، رجز می‌خوانند، به حرف تنها فرد هوشیار و روشنفکر جمع که آن‌ها را از جنگیدن بر حذر می‌دارد توجهی نمی‌کنند و یکی یکی اعلام داوطلبی می‌کنند؛ حساب شمالی‌ها را کف دستشان خواهیم گذاشت، دلیری و شجاعت‌مان را یک‌بار دیگر ثابت خواهیم کرد و الی‌آخر. جنگ خونین درمی‌گیرد. مزارع از بین می‌روند. خانواده‌ها از هم می‌پاشند. توحش و نکبت همه جا را فرا می‌گیرد و مارگارت میچل از زبان اشلی ویلکز می‌نویسد: «برای چه می‌جنگی؟ تردیدی نیست که این جنگ برای شرافت یا افتخار نیست.
تردیدی نیست که این جنگ برای شرافت یا افتخار نیست. جنگ کاری است کثیف! و من از هر چه ناپاک است بدم می‌آید. من سرباز نیستم و سرباز هم به بار نیامده‌ام. دلم نمی‌خواهد در دهانهٔ توپ شهرت و افتخار کسب کنم. بلی محبوبم، من اینجا هستم. در میدان جنگ و آدمکشی، فردی که خداوند از روز اول او را یک روستایی زحمتکش آفرید… من به رأی‌العین می‌بینم که ما را فریب داده‌اند، به ما خیانت کرده‌اند، همان جنوبی‌های خودپرست، همان‌هایی که خیالبافی و گزاف‌گوئی می‌کردند که یک تن جنوبی به آسانی خواهد توانست ده نفر شمالی را نابود کند،
به آسانی خواهد توانست ده نفر شمالی را نابود کند، ادعای این‌که سلطان پنبه خواهد توانست بر جهان فرمانروایی کند. به ما خیانت کردند، همان‌هایی که کلمات و عباراتی نظیر «سلطان پنبه، ابقای بردگی، حقوق ایالتی و یانکی‌های ملعون» را در دهان جنوبی‌ها گذاشتند و آتش نفرت و خودپسندی را دامن زدند… برای چه می‌جنگی! به یاد حقوق ایالتی و پنبه و غلامان و شمالی‌ها می‌افتم که ما در آن‌ها حس نفرت را به حد اعلای خود پرورش دادیم.» (جلد اول- ت، حسن شهباز-۳۶۰) آنچه خواندیم از زبان همان شخصیت روشنفکر کتاب است که مجبور شده‌است تن به
شخصیت روشنفکر کتاب است که مجبور شده‌است تن به جنگ بدهد. یکی از شخصیت‌های نسبتاً اصلی در داستان، که عملاً کسی حرف او را نمی‌فهمد. شخصیت‌های اصلی کتاب اسکارلت اوهارا و رت باتلر که هر کدام به عنوان نمادی برای تیپ‌سازی شخصیت‌های مغرور و جاه‌طلب در ادبیات جهان شناخته شده‌اند. سعی می‌کنند از این جنگ ویرانگر بیشترین بهره را ببرند، داستان حول محور روابط این دو نفر و انتخاب‌های‌شان می‌گذرد و دنیایی خودخواهانه، کثیف و سنگدل را به ما نشان می‌دهد. اما آن‌ها نیز در نهایت دلشکسته، سرخورده و تنها باقی می‌مانند. یکی از
دلشکسته، سرخورده و تنها باقی می‌مانند. یکی از ظرافت‌های نویسنده این است که به جای این‌که داستانش را از نگاه بالا به پایین و قضاوت‌گرانه روایت کند، آن را از زاویهٔ دید شخصیت‌هایی بررسی می‌کند که شیوهٔ زیست و افق دیدشان مورد نکوهش است. چنین ترفندی باعث می‌شود که خواننده سیر تحول و دگرگونی وقایع و و شخصیت‌ها را از نزدیک ببیند و در حالی که با آن‌ها سرگرم می‌شود، همدلی می‌کند و لذت می‌برد، در انتها بتواند بر زشتی عمل‌شان صحه بگذارد. گویی که قسمتی از وجود خودش را در برابر آینه می‌بیند و از خود می‌پرسد من اگر در
در برابر آینه می‌بیند و از خود می‌پرسد من اگر در چنین شرایطی بودم چه گونه عمل می‌کردم؟ یکی از شخصیت‌های کتاب که این روزها مورد توجه است. له‌لهٔ اسکارلت اوهارا است. زنی سیاهپوست، پایبند به اصول و قواعدش که تا آخرین لحظات همراه با شخصیت اصلی می‌ماند. گاهی او را نکوهش می‌کند و گاهی برایش دل می‌سوزاند. در واقع در سیر داستانی این شخصیت دیگر از یک بردهٔ سیاه که به کار اجباری محکوم است تبدیل می‌شود به یک مادر. در نقدهایی که بر این اثر نوشته‌اند از این وجه داستان به شدت انتقاد کرده‌اند که چرا یک برده اینگونه نشان
شدت انتقاد کرده‌اند که چرا یک برده اینگونه نشان داده می‌شود که حتی پس از آزادی نیز همچنان در خدمت بماند؟ چنین نقدی این سیر تحول شخصیتی را نادیده می‌گیرد و از طرفی این جنبه از زندگی در هم پیچیده و عاطفی که ارباب و برده با هم داشته‌اند را نیز مورد بی‌اعتنایی قرار می‌دهد. سخن پایانی اینکه فکر می‌کنم کاری که نویسنده انجام می‌دهد این نیست که در خدمت چیزی باشد. در خدمت یک ایدئولوژی، در خدمت یک شیوهٔ نگریستن به جهان یا هرگونه انقلاب و تعهد اخلاقی. او تنها و تنها در خدمت حقیقت است. اگر حقیقت زشت است، قبیح است،
در خدمت حقیقت است. اگر حقیقت زشت است، قبیح است، ظالمانه است و به اندازهٔ کافی در آن خبری از آفتاب و سایهٔ مهتاب در برگ‌های بلوط نیست مقصر نویسنده نیست. نویسنده، به عنوان یک هنرمند حساس تحقیر، زشتی و بی‌نزاکتی انسان را به او نشان می‌دهد. حتی اگر چنین کتاب‌هایی حذف شوند، باز هم خیابان‌های کثیف، حومه‌های شهر، جنگ‌ها، اعتیادها، انقلاب‌های جنسی، نژادپرستی و بسیار چیزهای دیگری که مورد مذمت اخلاقی قرار می‌گیرند وجود خواهند داشت و باز هم نویسندگانی از دید قهرمان‌هایی که چنین تجربهٔ زیستی داشته‌اند از آن‌ها خواهند
که چنین تجربهٔ زیستی داشته‌اند از آن‌ها خواهند نوشت. اقتباس سینمایی. در سال ۱۹۳۹ از رمان بربادرفته فیلمی با همین نام به کارگردانی ویکتور فلمینگ اقتباس شده‌است.
الفبای جاوه‌ای (، یا ، یا ) الفبایی‌است که برای نوشتن زبان جاوه‌ای به کار می‌رود. الفباهای جاوه‌ای و بالی گونهٔ امروزی الفبای کاوی باستان هستند. همکنون هیچ نشریه‌ای به این خط چاپ نمی‌شود. کد ISO 15924 این الفبا codice_1 است. وام‌واژه‌های عربی یا مالایی در این خط با نویسه‌های ویژه نوشته می‌شوند. پنج نویسهٔ ویژه برای واکه‌های غیر جاوه‌ای وجود دارد: پنج نویسهٔ ویژه نیز برای نوشتن همخوان‌های غیر جاوه‌ای (/x/، /dʒ/، /f/، /ɣ/، و /z/) هستند: 0 "nol" 1 "siji" 2 "loro" 3 "telu" 4 "papat" 5 "lima" 6 "enem" 7 "pitu" 8
3 "telu" 4 "papat" 5 "lima" 6 "enem" 7 "pitu" 8 "wolu" 9 "sanga" الفبای جاوه‌ای در اکتبر ۲۰۰۹ در نسخهٔ ۵.۲ به یونیکد افزوده شد. بلوک یونیکد برای جاوه‌ای U+A980–U+A9DF است.
سرود ملی لائوس (به لائویی: ເພງຊາດລາວ، تلفظ: Pheng Xat Lao) در سال ۱۹۴۷ به عنوان سرود ملی پادشاهی لائوس رسمیت یافت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
سَن رمو (به انگلیسی: "The San Remo") یک آپارتمان عیان‌نشین ۲۷ طبقه در بخش غربی منطقه محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا است. این ساختمان بین خیابان‌های هفتادوچهار و هفتادوپنج و سه بلوک بالاتر از ساختمان داکوتا قرار دارد. ساکنین مشهور. در گذشته و حال افراد مشهوری چون تایگر وودز، استیون اسپیلبرگ، داستین هافمن، بونو، استیو مارتین، بروس ویلیس و ... در این ساختمان اقامت داشته‌اند. استیو جابز نیز یک پنت‌هاوس در این ساختمان خرید و آن را بازسازی کرد ولی هرگز در آن زندگی نکرد و در نهایت آن را به بونو
هرگز در آن زندگی نکرد و در نهایت آن را به بونو فروخت. اتفاقات مرتبط با ساختمان سَن‌رِمو. در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۳ میلادی، رابرت دبلیو ویلسون، سرمایه‌دار و مالک یک صندوق سرمایه‌گذاری بورس، پس از بخشیدن ثروت ۸۰۰ میلیون دلاری‌اش به چند سازمان خیریه، با پریدن از طبقه ۱۶ واحد آپارتمانی‌اش در ساختمان سَن رمو به زندگی خود پایان داد.
سوپر لیگ فوتبال یونان معتبرترین لیگ فوتبال در کشور یونان است که از ۱۹۵۹ میلادی تاکنون در این کشور برگزار می‌شود. این لیگ از ۱۶ تیم که از سراسر کشور یونان در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. این لیگ در آخرین رتبه‌بندی یوفا در ۲۰ اوت ۲۰۱۵، جایگاه سیزدهمین لیگ برتر اروپا را در اختیار دارد. تا کنون تنها شش باشگاه توانسته‌اند قهرمانی لیگ یونان را به دست آورند. سه باشگاه بزرگ شهر استان آتیک (المپیاکوس پیرئوس، پاناتینایکوس و آ.ا. ک آتن بیشترین تعداد قهرمانی در این لیگ را در اختیار دارند و تنها سه باشگاه پائوک
این لیگ را در اختیار دارند و تنها سه باشگاه پائوک تسالونیکی، آریس تسالونیکی و لاریسا توانسته‌اند در زمان‌های کوتاه استیلای سه تیم بزرگ شهر آتیک بر سوپر لیگ یونان را بشکنند. المپیاکوس در مجموع با ۴۸ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات نیز به‌شمار می‌رود. شیوه برگزاری لیگ. این لیگ از ۱۶ تیم تشکیل شده‌است که تیم‌ها به صورت دوره‌ای یک‌بار با هرکدام از تیم‌های حاضر در جدول به صورت رفت و برگشت پیکار می‌کنند. در پایان مسابقات لیگ سه تیم انتهای جدول (رتبه‌های ۱۴، ۱۵ و ۱۶) مستقیماً از سوپر لیگ حذف می‌شوند و سه
۱۵ و ۱۶) مستقیماً از سوپر لیگ حذف می‌شوند و سه تیم صعودکننده از لیگ دسته اول جایگزین آن‌ها می‌شوند. این لیگ دو نماینده در لیگ قهرمانان اروپا دارد که تیم قهرمان به صورت مستقیم به به دور گروهی لیگ قهرمانان صعود می‌کند. تکلیف تیم دوم صعودکننده به لیگ قهرمانان را تیم‌های دوم تا پنجم رده‌بندی سوپر لیگ در یک گروه به صورت دوره‌ای (رفت و برگشت) مشخص می‌کنند. پیش از آغاز مرحله پلی‌آف، تیم پنجم و چهارم جدول رده‌بندی سوپر لیگ، رقابت‌ها را بدون امتیاز آغاز می‌کنند، حال آنکه تیم سوم با امتیاز دو و تیم دوم سوپر لیگ نیز
آنکه تیم سوم با امتیاز دو و تیم دوم سوپر لیگ نیز با امتیاز سه این مرحله را آغاز می‌کنند. در پایان این مرحله هر تیمی که امتیاز بیشتری را کسب کند به عنوان دومین نمایندهٔ یونان در لیگ قهرمانان انتخاب و به مرحلهٔ سوم انتخابی این مسابقات راه می‌یابد. تیم‌های دوم تا چهارم پلی‌آف نیز به عنوان نمایندگان یونان در لیگ اروپا بازی خواهند کرد. =باشگاه‌های کنونی= در سوپر لیگ فصل جاری (۲۰۲۱-۲۰۲۲) باشگاه‌های زیر حاضر هستند. در سوپر لیگ فصل جاری (۲۰۲۱-۲۰۲۲) باشگاه‌های زیر حاضر هستند.
«سنگاپور به پیش» سرود ملی کشور سنگاپور است. برگردان فارسی: متن به چهار زبان رسمی سنگاپور. آوانویسی. آوانویسی متن چینی آوانویسی متن تامیل منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
ایو آرنلد (۲۱ آوریل ۱۹۱۲ - ۴ ژانویه ۲۰۱۲) یکی از برجسته‌ترین عکاسان خبری جهان بود. زندگی‌نامه. تحصیلات عکاسی را در سال ۱۹۴۸ در نیویورک به پایان رساند و اولین زنی بود که با آژانس عکاسی مگنوم همکاری کرد در سال ۱۹۵۱ به عضویت آن در آمد. او در فیلادلفیا پنسیلوانیا از خانواده‌ای مهاجر روس- یهودی تبار متولد شد. علاقه او به عکاسی ازسال ۱۹۴۶ زمانی که در کارگاه ظهور و چاپ عکس که در آن مشغول به کار بود آغاز شد و بعدها به مقام سرپرستی آن رسید. علت شهرت او بیشتر مدیون عکس‌هایی است که او از افراد مشهوری چون مرلین مونرو،
است که او از افراد مشهوری چون مرلین مونرو، الیزابت دوم ، مالکوم ایکس و جوآن کراوفورد گرفته‌است اویو آرنولد همچنین به دور دنیا سفر کرده و عکس‌هایی با عنوان چین، روسیه ، آفریقای جنوبی و افغانستان از خود به یادگار گذاشته است. اولین نمایشگاه عکس‌هایش از چین در سال ۱۹۸۰ در موزه بروکلین در نیویورک برگزار شد .در همان سال موفق به دریافت جایزه‌ای بخاطر مجموعه کارهایش از مجله انجمن عکاسان آمریکا شد. در سال ۱۹۹۵ عضو افتخاری انجمن سلطنتی عکاسی شد. او همچنین مجموعه‌ای از پرتره همسران رئیس‌جمهورهای آمریکا تهیه کرد.
از پرتره همسران رئیس‌جمهورهای آمریکا تهیه کرد. آرنولد از سال ۱۹۶۰ آمریکا را ترک و مقیم انگلستان شد. در همان کشور مشغول بکار شد و عکاسی رنگی را در عکس‌هایش آغاز کرد. او از منقدان سرسخت مک کارتیسم، آپارتاید و فقر بود.
دوره آغازین دودمانی مصر یا عصر تینیتی مصر به دوره‌ای از تاریخ این سرزمین گفته می‌شود که در برگیرنده دو دودمان یکم و دوم پادشاهی است. این دوره از ۳۱۵۰ سال پیش از میلاد مسیح آغاز می‌شود و تا ۵۰۳ سال ادامه می‌یابد. به گفته تاریخ‌نویس مصری مان‌تو، شهر تینیس در این دوره مرکز و پایتخت بوده‌است. اطلاعات اندکی دربارهٔ وضعیت سیاسی و اجتماعی مصر در این دوره در دسترس است، با این حال به نظر می‌آید که آغاز این دوره با فرمانروایی نخستین پادشاه از جنس انسان به نام نارمر یا منس همراه شده. این فرعون به عنوان نخستین کسی