payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۲۰ کیلومتر پیاده‌روی رشته‌ای در المپیک است که هم قسمت مردانه و هم قسمت زنانه‌اش وجود دارد. به صورت مسابقه جاده‌ای انجام می‌شود. در این رشته ورزشکاران باید همیشه یک پایشان با زمین در تماس باشد یعنی هنگامی که پایی در حال بالا رفتن و جلو رفتن است پای دیگر باید بر زمین مستقیم قرار گیرد تا پای دیگر حرکتش تمام شده و بر زمین قرار گیرد. (۲۰ کیلومتر برابر است با ۱۲٫۴۲۷۴ مایل) رکوردهای جهانی. رکورد جهانی مردان در پیاده‌روی ۲۰ کیلومتر در اختیار ولادیمیر کانایکین است که مسابقه‌اش در سارانسک در سال ۲۰۰۷ را در زمان
که مسابقه‌اش در سارانسک در سال ۲۰۰۷ را در زمان ۱:۱۷:۱۶ به پایان برد. رکورد جهانی زنان در پیاده‌روی ۲۰ کیلومتر در اختیار ورا سوکولوا است که مسابقه‌اش در شهر سوچی در سال ۲۰۱۱ را در زمان ۱:۲۵:۰۸ به پایان برد.
پارسائیه، شاخه‌ای از سلسله صوفیان نقشبندی بود که در سده نهم هجری تشکیل شد و تا میانه‌های سده دوازدهم صاحب نفوذ بود. طریقت پارسائیه منسوب به خواجه محمد پارسا است و آن را ابونصر پارسا (درگذشته ۸۶۵)، فرزند خواجه محمد، برای گسترش اندیشه‌های وی در بخارا بنیاد کرد. در نیمه نخست سده دهم پایگاه اصلی پارسائیه از بخارا به بلخ منتقل شد و بعداً همراه با افول بلخ، این خاندان و طریقت نیز نفوذ خود را از دست داد.
حمام خون استکهلم (به سوئدی:Stockholms blodbad؛دانمارکی:Det Stockholmske Blodbad) در نتیجه حملهٔ دانمارکی‌ها به سوئد تحت رهبری کریستیان دوم رخ داد. حمام خون استکهلم مجموعه‌ای از رویدادها میان ۷ تا ۹ نوامبر ۱۵۲۰ میلادی بود که طی آن، ۸۰ تا ۹۰ نفر با وجود اعلام عفو عمومی، که از جانب شاه دانمارک صادر شده بود، اعدام شدند. در داستان. این واقعه بخش بزرگی از رمان تاریخی سرگذشت نوشته نویسنده فنلاندی، میکا والتاری، را به خود اختصاص داده‌است. توضیحات و نوشته‌های این رمان شبیه به داستان نقل شده توسط می‌خاییل کارواجالکا
شبیه به داستان نقل شده توسط می‌خاییل کارواجالکا - مردی که خود در واقعه حمام خون استکهلم حضور داشت - می‌باشد.
جنگ هفت ساله شمالی (همچنین شناخته شده به جنگ هفت ساله اسکاندیناوی و اولین جنگ شمالی) جنگی میان امپراتوری سوئد و ائتلافی از دانمارک-نروژ، لوبک و لهستان-لیتوانی بود که میان سالهای ۱۵۶۳ تا ۱۵۷۰ میلادی به طول انجامید. جنگ زمانی شروع شد که فردریک دوم دانمارک تلاش کرد تا جلوی تجزیه کامل اتحاد کالمار را بگیرد و همچنین، اریک چهاردهم، شاه سوئد، کوشید تا موقعیت دانمارک را تضعیف گرداند. جنگ تا زمانی ادامه یافت که ارتش‌های هردو طرف به شدت خسته شدند و مردان زیادی نیز از بین رفتند. سرانجام این جنگ به بن‌بست رسید و دو طرف
رفتند. سرانجام این جنگ به بن‌بست رسید و دو طرف مجبور به امضای پیمان شچچین شدند. علت جنگ. با مرگ کریستیان سوم و گوستاو واسا در ۱۵۵۹ و ۱۵۶۰ میلادی، به ترتیب، سوئد و دانمارک هردو شاهانی جوان - اریک چهاردهم سوئد و فردریک دوم دانمارک - داشتند. فردریک دوم در رؤیای احیا اتحاد کالمار تحت سلطهٔ شاهی دانمارکی به سر می‌برد؛ در حالی که، اریک چهاردهم بر آن بود که به قدرت دانمارک در منطقه پایان دهد. فردریک دوم اندکی پس از تاجگذاری اش در ۱۵۵۹ میلادی، به فرمانده کل ارتش دانمارک - یوهان رانتزوا - دستور داد که شکست
ارتش دانمارک - یوهان رانتزوا - دستور داد که شکست تحقیرآمیز دانمارکی‌ها از جمهوری دهقانی کوچک دیتمارش را تلافی کند. پیشروی‌های دانمارک در سال بعد نیز ادامه یافت و این کشور، جزیرهٔ کوچک اوزل در دریای بالتیک را نیز فتح کرد. در همین زمان، جنگ لیوونی هم آغاز شد و رقابت میان سوئد و دانمارک به اوج خویش رسید. در مه ۱۵۶۳ میلادی، قبل از آغاز رسمی جنگ در اوت همان سال، زد و خوردهای جزئی به وقوع پیوست. پیمان صلح. در پایان جنگ، لشکریان طرفین خسته شدند. این موضوع باعث شد رهبران جنگی نگرش مثبتی به صلح داشته باشند. مذاکرات
جنگی نگرش مثبتی به صلح داشته باشند. مذاکرات صلح در سپتامبر ۱۵۷۰ در شهر شچچین آغاز شد و به پیمان صلح شچچین در ۱۳ دسامبر همان سال انجامید. شاه سوئد از ادعاهایش نسبت به نروژ، اسکونه، هاللاند، بلکینگه و گوتلاند چشم پوشید. در مقابل، شاه دانمارک نیز از ادعایش در مورد سوئد صرف نظر کرد.
جام باشگاه‌های اروپا ۶۲–۱۹۶۱ هفتمین دورهٔ رقابت‌های جام باشگاه‌های اروپا بود. در این فصل تیم بنفیکا با پیروزی ۳–۲ برابر رئال مادرید در بازی پایانی ورزشگاه المپیک آمستردام برای دومین بار پیاپی به عنوان قهرمانی رسید. دور انتخابی. دور برگشت. "Austria Wien won 2–0 on aggregate." "Nuremberg won 9–1 on aggregate." "Servette won 7–1 on aggregate." "دوکلا پراگ won 6–5 on aggregate." "باشگاه فوتبال فاینورد|فاینورد won 11–2 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 10–5 on aggregate." "Standard Liège won 4–1 on
10–5 on aggregate." "Standard Liège won 4–1 on aggregate." "Rangers won 6–4 on aggregate." "Partizan won 3–1 on aggregate." "Juventus won 3–2 on aggregate." "Boldklubben 1913 won 15–2 on aggregate." "Real Madrid won 5–1 on aggregate." یک هشتم نهایی. دور برگشت. "Nuremberg won 3–1 on aggregate." "Benfica won 6–2 on aggregate." "دوکلا پراگ won 5–4 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 4–2 on aggregate." "Real Madrid won 12–0 on aggregate." "Juventus won 7–1 on aggregate." "Standard Liège won 7–1 on
won 7–1 on aggregate." "Standard Liège won 7–1 on aggregate." "Rangers won 6–2 on aggregate." یک چهارم نهایی. 1 Real Madrid beat Juventus 3–1 in a play-off to qualify for the semi-finals. دور برگشت. "Benfica won 7–3 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 4–2 on aggregate." "Real Madrid 1–1 Juventus on aggregate." "Standard Liège won 4–3 on aggregate." نیمه نهایی. دور برگشت. "Benfica won 4–3 on aggregate." "Real Madrid won 6–0 on aggregate." قهرمان. !قهرمان جام باشگاه های اروپا۶٢-١٩۶١
دانمارک-نروژ (به دانمارکی و نروژی: Danmark-Norge؛ به آلمانی: Dänemark-Norwegen) اصطلاحی در اشاره به یک پادشاهی متحده چندملیتی و چندزبانی در سده‌های شانزده تا نوزدهم میلادی است که شامل دو پادشاهی دانمارک، پادشاهی نروژ (و مستعمراتش در آن زمان ازجمله جزایر فارو، ایسلند، گرینلند)، دوک‌نشین شلسویگ و دوک‌نشین هولشتاین می‌شد. به دنبال فروپاشی اتحاد کالمار در ۱۵۲۳، دو پادشاهی دانمارک و نروژ در ۱۵۳۷ به یکدیگر پیوستند. این اتحادیه همچنین ادعای حاکمیت بر سه قوم تاریخی فریسی‌ها، گوت‌ها و وندها را داشت و صاحب چندین
فریسی‌ها، گوت‌ها و وندها را داشت و صاحب چندین مستعمرات فرادریایی به نام‌های ساحل زرین دانمارک، هند دانمارک (جزایر نیکوبار، سرمپور، تارنگامبادی) و هند غربی دانمارک بود. این اتحادیه در زمان خود به نام‌های قلمرو دانمارک-نروژ (Det dansk-norske rige)، قلمروهای دوقلو (Tvillingerigerne) یا سلطنت اولدنبورگ (Oldenburg-monarkiet) شناخته می‌شد. ساکنان این پادشاهی عمدتاً دانمارکی‌ها، نروژی‌ها و آلمانی‌ها بودند و جمعی از فاروئی‌ها، ایسلندی‌ها و اینوئیت‌ها را در متصرفات فرادریایی نروژ، یک اقلیت سامی در شمال نروژ و نیز
فرادریایی نروژ، یک اقلیت سامی در شمال نروژ و نیز دیگر مردمان بومی را در خود جای داده بود. شهرهای اصلی دانمارک-نروژ کپنهاگ، کریستیانیا (اسلو)، التونا، برگن و تروندهایم بودند و زبان‌های رسمی آن دانمارکی و آلمانی بودند؛ اما زبان‌های نروژی، ایسلندی، فارویی، سامی و گرینلندی نیز به صورت محلی صحبت می‌شدند. در سال ۱۳۸۰، اولاف دوم پس از مرگ پدرش هاکون ششم نروژ که با مادر اولاف، مارگرت یکم ازدواج کرده بود، تاج‌وتخت نروژ را با عنوان اولاف چهارم به ارث برد. مارگرت یکم از زمان مرگ پسرش در سال ۱۳۸۷ تا زمان مرگ خودش در
از زمان مرگ پسرش در سال ۱۳۸۷ تا زمان مرگ خودش در ۱۴۱۲، ملکه حاکم نروژ بود. سه کشور دانمارک، نروژ و سوئد اتحادیه کالمار را در سال ۱۳۹۷ تشکیل دادند. پس از خروج و استقلال سوئد در سال ۱۵۲۳، این اتحادیه عملاً منحل شد. از سال ۱۵۳۶ یا ۱۵۳۷، دانمارک و نروژ یک اتحادیه شخصی تشکیل دادند که در نهایت در سال ۱۶۶۰، به کشوری یکپارچه تبدیل شدند. این کشور در آن زمان گاهی به عنوان «قلمروهای دوقلو» شناخته می‌شد و مورخان مدرن آن را دانمارک-نروژ می‌نامند. تا پیش از ۱۶۶۰، دانمارک-نروژ از منظر قانونی یک پادشاهی انتخابی بود که در
از منظر قانونی یک پادشاهی انتخابی بود که در آن قدرت پادشاه تا حدودی محدود بود. اما از آن پس، این کشور به یکی از سختگیرانه‌ترین سلطنت‌های مطلقه در تمام اروپا تبدیل شد. اتحادیه دانمارک-نروژ تا سال ۱۸۱۴ و زمانی که معاهده کیل مقرر کرد که نروژ (به جز جزایر فارو، ایسلند و گرینلند) به سوئد واگذار شود، ادامه یافت. با این حال، این پیمان توسط نروژ به رسمیت شناخته نشد و در جنگ سوئد و نروژ (۱۸۱۴) در برابر این تلاش مقاومت کرد. پس از آن، نروژ تا سال ۱۹۰۵ وارد یک اتحادیه شخصی بسیار سست‌تر با سوئد شد تا اینکه این اتحادیه
شخصی بسیار سست‌تر با سوئد شد تا اینکه این اتحادیه به‌طور مسالمت‌آمیز منحل شد.
اراک یکی از شهرهای ایران است که در زمان قاجار ساخته شد. در کتب تاریخی ذکر شده‌است که قدیمی‌ترین نام شهر، سلطان‌آباد بوده و در کتیبه سردر بازار شهر و کتبه راهروی ارگ حکومتی نیز این نام دیده می‌شد. امروزه این دو کتیبه از بین رفته‌اند، امّا با همت سازمان میراث فرهنگی استان مرکزی، کتیبه سردر بازار بازسازی شده‌است. تاریخچه نام گذاری شهر. یکی از اهداف بنای شهر، ایجاد مرکزی نظامی و قلعه‌ای جنگی در بین بخش‌های فراهان، دولاخور، کزاز، سربند، شراء و گاپله یا چاپلق بوده‌است؛ از این رو نخست نام شهر یا قلعه نوبنیاد را
از این رو نخست نام شهر یا قلعه نوبنیاد را «قلعه سلطان آباد» گذاشتند. پس از چندی واژه «قلعه» حذف گردید و این شهر فقط سلطان‌آباد نامیده شد. «سلطان‌آباد عراق» نامی بود که در سال‌های بعد، این شهر را با آن می‌خواندند. به مرور زمان «سلطان آباد عراق» به شهر عراق تبدیل گردید که این تغییر نام، در خلال جلسهٔ هیئت وزیران مورخ شهریور ۱۳۱۴، مصوب رسمی کشور شد. در سال ۱۳۱۷، هنگامی که راه‌آهن جنوب از کنار شهر عبور کرد و بنابراین ایستگاه قطاری در مجاورت شهر ایجاد شد، نام ایستگاه را اراک گذاشتند. مدتی بعد بخش‌نامه‌ای ابلاغ
را اراک گذاشتند. مدتی بعد بخش‌نامه‌ای ابلاغ شد که به موجب آن، نام مناطق مسکونی مجاور ایستاه‌ها، می‌بایست به نام همان ایستگاه خوانده شوند. از این رو، این منطقه را اراک نامگذاری کردند. گفته شده‌است نخستین کسی که عراق را اراک خواند، میرزا آقاخان کرمانی بوده که نام مزبور را در متن شعری معرفی کرده‌است. بود. در شعر گفته شده از نام شهر به صورت زیر سخن به میان آمده‌است: در خصوص علت این تصمیم تغییر نام از عراق به اراک، چند استدلال مطرح شده‌است: دگرگونی نام‌های پارسی در زبان عربی. برای واژه «اراک» معانی گوناگونی ذکر
در زبان عربی. برای واژه «اراک» معانی گوناگونی ذکر گردیده‌است که تعدادی از آن‌ها عبارت‌اند از: پایتخت، باغستان، نخلستان و شهرستان. بعضی افراد کلمه «اراک» را برگرفته از ایراک که معرب آن کلمه عراق است، دانسته‌اند، زیرا در دوره‌های باستان به مرکز فلات ایران، ایرانستان و ایرانک گفته می‌شد و در دوره اسلامی و به ویژه از قرن یازدهم میلادی جغرافی نویسان مسلمان، منطقه یا سرزمین اراک را به صورت عربی شده آن، یعنی عراق تبدیل کردند. ولایت اراک منطقه وسیعی را شامل می‌شد. در دوره رضا شاه نام قدیمی را برگرداندند، امّا این
در دوره رضا شاه نام قدیمی را برگرداندند، امّا این نام صرفاً به بخش سلطان آباد اطلاق شد. حدود ۷۰۰ سال ادبیات فارسی تحت تأثیر تلفظ عربی بود که در آن حروف پ، ژ، گ، ک، چ و… حذف و دگرگون می‌شد.
ارگ حکومتی اراک یکی از بناهای تاریخی شهر اراک است که در سال ۱۲۳۱ هجری قمری ساخته شد. ارگ حکومتی در اصل مرکز حکومتی شهر نهادهای حکومتی و محل سکونت حاکم و دیوانیان شهر بود. ناصرالدین شاه در سفر خود به عراق عجم که در سال ۱۳۰۹ انجام گرفت، در این ارگ سکنی گزید و در کتاب سفرنامه خود به توصیف این بنا پرداخته است که از طبقه فوقانی آن قادر بوده است شهر را برانداز کند. امروزه از ارگ حکومتی جز قسمتی از بنای منزل سپهدار چیزی باقی نمانده است. این مجموعه به مباشرت یوسف خان گرجی و همزمان با احداث نخستین پایه‌های شهر اراک
گرجی و همزمان با احداث نخستین پایه‌های شهر اراک در زمان فتحعلی شاه ساخته شد ویژگی‌های بنا. به نوشته سالنامه معارف عراق، مساحت این ارگ برابر ۱٫۵ بقعه (قطعه زمین) بوده است. نقشه سلطان آباد قدیم که آخرین نمونه شهرسازی ایرانی- اسلامی است، به صورت چهارگوش شکل گرفت که ارگ حکومتی در شمال آن و خارج از دیوارهای شهر قرار داشت. مقر حکومتی با دیواری از شهر جدا می‌شد و در اصل در خارج از متن اصلی شهر قرار داشت. از مجموعه عظیم ارگ تا سال ۱۳۴۰ خورشیدی، تنها عمارت نظمیه، خانه سپهدار و برج شیشه باقی‌مانده بود. این مجموعه به
سپهدار و برج شیشه باقی‌مانده بود. این مجموعه به سبب اهمیت تاریخی و فرهنگی، توسط سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. از جمله بخش‌های این ارگ حکومتی می‌توان به: تالار آیینه‌خانه، برج قلعه فرنگی، اندرون امیر، حوضخانه، دیوانخانه، تالار کرناخانه، زیرخانه، مسجد ارگ، سرطویله، دروازه ارگ بالا، میدان دروازه ارگ بالا و حمام اشاره کرد. تخریب بنا. در سال ۱۳۶۱ خورشیدی، این اثر به طور کلی تخریب شد و در مکان آن، دو دبستان پسرانه و دخترانه بنا گردید و تنها مخروبه‌ای از ارگ در منتهی‌الیه
بنا گردید و تنها مخروبه‌ای از ارگ در منتهی‌الیه شهر واقع می‌باشد.
جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال، جامی است که به قهرمان جام جهانی فوتبال به عنوان پاداش و یک غنیمت اهدا می‌گردد و کنفدراسیون آن کشور وظیفهٔ نگهداری و محافظت از آن را برعهده دارد. پیش از افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ در اروگوئه، کنفدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) قانونی را تصویب‌کرد که قهرمان جام جهانی فوتبال جامی را به عنوان هدیه، پاداش بگیرد. مجسمه‌سازی فرانسوی به‌نام آبل لافلئور طرح خود را ارائه‌کرد و فیفا آن را پذیرفت. در سال ۱۹۴۶، این جام به ژول ریمه که رئیس فیفا و ایده‌پرداز برگزاری جام جهانی فوتبال
رئیس فیفا و ایده‌پرداز برگزاری جام جهانی فوتبال بود، تغییر نام یافت. پس از سومین قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰، جام مذکور به‌طور دائم به کنفدراسیون فوتبال برزیل سپرده شد تا جام دیگری را جایگزین کنند. جام ژول ریمه که در اختیار برزیلی‌ها بود در سال ۱۹۸۳ به سرقت رفت و هرگز پیدا نشد. جام بعدی و کنونی با نام «جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال» از سوی هنرمند ایتالیایی، سیلویو گاتزانیگا در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ معرفی شد. تاکنون تیم‌های ملی برزیل (۵ بار)، ایتالیا (۴ بار)، آلمان (۴ بار)،
برزیل (۵ بار)، ایتالیا (۴ بار)، آلمان (۴ بار)، آرژانتین (۳ بار)، اروگوئه (۲ بار)، فرانسه (۲ بار)، انگلستان (۱ بار) و اسپانیا (۱ بار) در مجموع برنده این جایزه شده‌اند. دارنده کنونی این جام آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲ است. جایزه ژول ریمه. دوسال پیش از افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰، فیفا قانونی را به تصویب‌رساند که طی آن، باید جامی به برندهٔ جام جهانی فوتبال اهدا می‌گردید. این جام را یک مجسمه‌ساز فرانسوی به نام آبل لافلئور طراحی‌کرد و ساخت. این جام از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ به تیم قهرمان جام جهانی اهدا می‌شد.
۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ به تیم قهرمان جام جهانی اهدا می‌شد. نام اصلی این جام «"پیروزی"» بود و با نام «"کوپ د موند"» به‌معنای «"جام جهانی"» نیز شناخته می‌شد و در سال ۱۹۴۶، به‌افتخار ژول ریمه، رئیس فیفا که برگزاری مسابقات جام جهانی را سازمان‌دهی کرد و در سال ۱۹۵۶ درگذشت، تغییر نام یافت. با قهرمانی تیم ملی فوتبال اروگوئه در جام جهانی ۱۹۳۰ در ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰، این جام برای نخستین‌بار به اتحادیه فوتبال اروگوئه سپرده شد. جام ژول ریمه با طلای جامد و پایهٔ آبی از جنس سنگ لاجورد ساخته‌شد و ۳٫۸ کیلوگرم وزن و ۳۵ سانتی‌متر قد داشت.
و ۳٫۸ کیلوگرم وزن و ۳۵ سانتی‌متر قد داشت. پایه آن هشت‌ضلعی بود و نیکه، الههٔ یونانی «"پیروزی"» به شکل باشکوهی بر آن ایستاده‌بود. در هر چهار طرف پایهٔ جام، صفحاتی طلایی وجود داشت که نام قهرمانان جام‌های جهانی سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ روی آن‌ها حکاکی می‌شد. دکتر اوتورینو باراسی، معاون ایتالیایی رئیس فیفا و رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، جام ژول ریمه را در طول جنگ جهانی دوم با خود به رم برد و درون جعبهٔ کفشی زیر تخت خود مخفی‌کرد تا به‌دست نازی‌های آلمانی نیفتد. این جام پیش از برگزاری فینال جام جهانی ۱۹۶۶ ربوده‌شد.
جام پیش از برگزاری فینال جام جهانی ۱۹۶۶ ربوده‌شد. اما سگی به نام «"پیکلز"» با استفاده از حس بویایی خود، جام را در زیر پرچین باغی در نوروود جنوبی، لندن جنوبی پیدا کرد. سرانجام به دیوید کوربت، صاحب این سگ ۶٬۰۰۰ پوند استرلینگ پاداش داده‌شد و مردی که برای بازگرداندن جام ۱۵٬۰۰۰ پوند استرلینگ خواسته‌بود، به مدت دو سال به زندان افتاد. سپس اتحادیه فوتبال انگلستان به‌عنوان یک اقدام امنیتی، ماکت جام ژول ریمه را ساخت و این ماکت تا جام جهانی ۱۹۷۰ نیز در مواقعی مورد استفاده قرار می‌گرفت. بعدها این ماکت توسط فیفا
استفاده قرار می‌گرفت. بعدها این ماکت توسط فیفا خریداری و در موزهٔ فوتبال ملی انگلیس به‌نمایش گذاشته‌شد. پس از سومین قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰، جام ژول ریمه به عنوان افتخاری از پیش تعیین شده، برای همیشه به کنفدراسیون فوتبال برزیل تعلق گرفت. این جام باری دیگر در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳، هنگامی که در مقر کنفدراسیون فوتبال برزیل در ریو د ژانیرو قرارداشت، ربوده و دیگر هرگز پیدا نشد. اعتقاد گسترده بر این است که احتمالاً در همان دوره ذوب و به فروش رفته‌است. پس از سرقت، ماکتی به دستور کنفدراسیون فوتبال
پس از سرقت، ماکتی به دستور کنفدراسیون فوتبال برزیل ساخته و نگهداری شد. جایزه جام جهانی فوتبال. پس از قهرمانی برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیکو سیتی، جام ژول ریمه که به‌طور دائمی در اختیار این تیم قرارگرفت با جامی دیگر برای جام جهانی ۱۹۷۴ جایگزین‌شد. پنجاه و سه طرح توسط کارشناسان هفت کشور به فیفا ارائه‌شد و در پایان، طرح هنرمندی ایتالیایی به‌نام سیلویو گاتزانیگا پذیرفته‌شد. این جام قد دارد و وزن آن است و از طلای ۱۸ عیار (۷۵٪) ساخته شده‌است. برای هر جام جهانی، سال برگزاری جام و قهرمان جام زیر آن حک می‌شود.
سال برگزاری جام و قهرمان جام زیر آن حک می‌شود. پایهٔ جام از دولایه سنگ مالاکیت به قطر ۱۳ سانتی‌متر ساخته‌شده و روی جام، چهرهٔ دو انسان به‌چشم می‌خورد که کرهٔ زمین را نگه داشته‌اند. هزینهٔ جام در زمان گاتزانیگا، حدود ۵۰٬۰۰۰ دلار بوده‌است. ارزش امروزی این جام نیز بیش از ۱۰ میلیون دلار آمریکا است. فرانس بکن‌باوئر، کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان غربی، پس از قهرمانی این تیم در جام جهانی ۱۹۷۴ این جام را برای نخستین‌بار بالای سر برد. گاتزانیگا جام خود را این‌چنین توصیف می‌کند: این جام بارها توسط شرکت نوشابه‌سازی
توصیف می‌کند: این جام بارها توسط شرکت نوشابه‌سازی کوکاکولا به بیشتر کشورهای جهان رفته‌است. کوکاکولا این اختیار را به تعدادی از طرفداران فوتبال داده‌است که مهم‌ترین جام فوتبال را از نمای نزدیک نگاه‌کنند. در یکی از تورهای جهانی که در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹ از مقر فیفا در زوریخ آغازشد، این جام به ۸۴ کشور سفر کرد و در مجموع ۱۳۸٬۹۰۲ کیلومتر در راه‌بود که با این مسافت می‌توان سه‌بار دور زمین چرخید.
سوخو سو-۳۳ یک جنگنده برتری هوایی چندمنظوره دوموتوره سنگین برای تمامی شرایط آب‌وهوایی است که توسط شرکت سوخو طراحی گردیده. این جنگنده برگرفته و توسعه یافته از جنگنده سوخو-۲۷ بوده و در ابتدا با نام "سوخو-۲۷کی" شناخته می‌شد. استفاده از این هواپیما برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ از روی عرشه ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف صورت گرفت. اما رسماً از ماه آگوست ۱۹۹۸ با نام سوخو-۳۳ به خدمت نیروهای مسلح روسیه درآمد. پس از تجزیه اتحاد جماهیر شوروی و به دنبال آن کوچک‌سازی نیروی دریایی روسیه، تنها ۲۴ فروند سوخو-۳۳ تولید شد و
دریایی روسیه، تنها ۲۴ فروند سوخو-۳۳ تولید شد و فروش آن به کشورهای چین و هند متوقف شد. این جنگنده برای نیروی دریایی و ناوهواپیمابر ساخته شده‌است. از مهم‌ترین برتری‌های این جنگنده نسبت به سوخو-۲۷ می‌توان به بال تاشو و قابلیت پرواز و فرود بر عرشه ناو هواپیمابر اشاره کرد. سوخو-۳۳ دارای ساختار و ارابه‌های فرود تقویت شده‌است. بال‌های آن بزرگتر است و علت اصلی بزرگ‌تر بودن بال‌هایش این است که هواپیما قادر گردد تا در هنگام فرود روی عرشه ناو هواپیمابر در مسافت کوتاهی متوقف شود. موتور ارتقا یافته، چرخ‌های جلوی بهتر و
متوقف شود. موتور ارتقا یافته، چرخ‌های جلوی بهتر و همچنین قابلیت سوختگیری هوایی نیز از مزیتهای سوخو-۳۳ در مقایسه با سوخو-۲۷ است. در سال ۲۰۰۹ میلادی نیروی دریایی روسیه میگ 29K را به عنوان جایگزینی برای سوخو-۳۳ سفارش داد. ویژگی‌های عمومی. جنگ‌افزار. موشک R-73 8 × R-27، یا ۸ × R-77 و ۴ × هوا به هوا، بمب‌ها و راکت‌های مختلف
۵۳٫۱٪ از مساحت کشور سوئد را جنگل پوشانده است.
مسمومیت با آلومینیم فسفید، از مسمومیت‌هایی است که در نتیجه قرار گرفتن بیش از حد در معرض آلومینیوم فسفید (AlP) اتفاق می‌افتد، که به‌راحتی به‌عنوان یک ماده تدخین برای غلات ذخیره‌شده در دسترس است و با نام‌های تجاری مختلفی مانند کویک‌فوس (QuickPhos) و سلفوس (Celphos) به فروش می‌رسد. آلومینیم فسفید بسیار سمی است، به خصوص زمانی که از ظرف تازه باز شده مصرف شود. مسمومیت حاد با آلومینیم فسفید (AAlPP) یک مشکل بزرگ اما کمتر گزارش شده در سراسر جهان است، به ویژه در شبه قاره هند. مرگ آن بر اثر شوک عمیق، آماس قلب و از کار
هند. مرگ آن بر اثر شوک عمیق، آماس قلب و از کار افتادن بعضی عناصر داخلی بدن است. دوز مرگ‌آور آن بین ۰٫۱۵ و ۰٫۵ گرم (برابر ۰٫۰۰۵۳ و ۰٫۰۱۸ اونس) است. بیشترین دلیل مرگ در خودکشی در شمال هند را مسمومیت بر اثر آلومینیوم فسفید (قرص برنج) گزارش کرده‌اند. طبق دسته‌بندی انواع مرگ به دو دسته کلی: «سوماتیک» و «سلولی» مرگ با قرص برنج از نوع مرگ سلولی است؛ و این بدان معنی است که در این مرگ هر یک از بافت‌ها و سلول‌های عناصر تشکیل‌دهندهٔ بدن، می‌میرند. در این حالت تمام نسوج و سلول‌های بدن مرده‌اند و دارای عملکرد، فعالیت
و سلول‌های بدن مرده‌اند و دارای عملکرد، فعالیت متابولیکی و تنفس سلولی نمی‌باشند. بر خلاف مرگ سوماتیک که در آن توقف کامل و بدون بازگشت اعمال اعضای حیاتی بدن مانند مغز و قلب، رخ می‌دهد که حیات در بدن متوقف می‌شود، ولی در عناصر تشکیل‌دهندهٔ بدن مثل بافت‌ها و سلول‌ها ادامه دارد. مرگ مغزی از نوع مرگ سوماتیک است. مرگ‌ومیر. این قرص ظرف سه تا چهار ساعت سیستم تنفسی و مغز را دچار مشکل می‌کند و فرد در اثر مرگی دردناک و زجرآور خواهد مرد. بر اساس آمارهای گزارش شده از پزشکی قانونی تهران در سال ۱۳۹۲، ۶۶۱ نفر بر اثر
از پزشکی قانونی تهران در سال ۱۳۹۲، ۶۶۱ نفر بر اثر مسمومیت با قرص برنج جان خود را از دست داده‌اند. میزان تلفات بر اثر AIP از ۴۰ تا ۸۰ درصد متفاوت است. میزان آن ممکن است بسیار بالاتر باشد چون کمتر از ۵٪ مسموم شدگان نهایتاً به مرکز پزشکی منتقل می‌شوند. از سال ۱۹۹۲ که آلومینیوم فسفید به‌طور آزادانه در مغازه‌ها به فروش رسیده موارد مسمومیت عمدی بسیاری از آن در شمال هند دیده شده‌است. در تحقیق بر روی ۵۹۳۳ مرگ غیرطبیعی روی داده در ۲۵ سال گذشته در شمال غرب هند، درصد بالایی از مرگ‌های بر اثر مسمومیت به خاطر آلومینیوم
از مرگ‌های بر اثر مسمومیت به خاطر آلومینیوم فسفید بوده‌است. عملکرد سم. در صورتی که فرد قرص برنج را بخورد یا بوی آن را استشمام کند دچار مسمومیت خواهد شد که در صورتی که سم از بدن وی خارج نشود مرگ در پی خواهد داشت. خاصیت سمی آلومینیوم فسفید به خاطر گاز فسفین (که دارای ویژگی سیتوتوکسیتی است) است که باعث جراحات رادیکال آزاد می‌شود که از فعالیت آنزیم‌های سلول‌های حیاتی جلوگیری و بافت‌ها را نابود می‌کند. واکنش آلومینیوم فسفید با آب بدن باعث ایجاد گاز فسفین می‌شود که در زیر بیان شده‌است: نشانه‌ها و درمان. معمولاً
که در زیر بیان شده‌است: نشانه‌ها و درمان. معمولاً پس از چند دقیقه که از ورود آن به معده گذشت ویژگی‌های سمی شروع به کار می‌کنند. پیامد کشنده اصلی آن معمولاً از کار ایستادن سیستم گردش خون است که بر میوکارد اثر مستقیم می‌گذارد و به غده فوق کلیه آسیب می‌رساند. علائم آن با میزان دوز مصرفی و زمان متفاوت است. ویژگی بارز کلینیکی دیده شده، مقاومت در برابر درمان با دوپامین است. نشانه‌های دیگر عبارتند از سرگیجه، خستگی، فشار قفسه سینه، سردرد، حال به هم‌خوردگی، تهوع، بی‌حسی، اسهال، آتاکسی، لرز، خواب رفتگی، ضعف
تهوع، بی‌حسی، اسهال، آتاکسی، لرز، خواب رفتگی، ضعف ماهیچه‌ها، دید دوگانه و یرقان. اگر نفس کشیدن بیمار به سختی امکان‌پذیر بود ممکن است او به ترتیب دچار ARDS، نارسایی قلب، آریتمی قلب و تشنج شده و سپس به کما برود. نشانه‌های بعدی که نمایان می‌شود در اثر سم بر کبد و کلیه است. تشخیص مسمومیت AIP، معمولاً با گمان پزشکی یا گزارش خود شخص یا شاهدان صورت می‌پذیرد. در جاهایی که از سم قرص برنج استفاده می‌شود و سابقه خورده شدن آن وجود دارد باید با این مسمومیت همانند مسمومیت با قرص‌های برنج ساخته شده از گیاهان رفتار نشود.
با قرص‌های برنج ساخته شده از گیاهان رفتار نشود. در موارد مسمومیت، تست نقره نیترات با بخار رقیق شده معده می‌تواند مثبت باشد. مدیریت و نتیجه. برای کمک به مسموم AAIPP تنها کارهای حمایتی انجام می‌شود چون تا کنون هیچ پادزهری برای آن ساخته نشده‌است. نرخ تلفات آن تا حدود ۱۰۰٪ می‌رسد. درمان با منیزیم فسفات ممکن است درصد مرگ را کاهش دهد که این مسئله در برخی تحقیقات بیان شده‌است. پس از خورده شدن آن، تخلیه معده و روده و پاکسازی سم جذب‌نشده، معمولاً تا یک یا دو ساعت پس از مصرف می‌تواند به بیمار کمک کند. پتاسیم
ساعت پس از مصرف می‌تواند به بیمار کمک کند. پتاسیم پرمنگنات (۱:۱۰۰۰۰) در شستشوی معده می‌تواند در تجزیه سم کمک کند. در صورت مسمومیت بالا، مانیتور دائمی، بهوش‌آوری با مایع و بازگشایی عروق لازم است. دلیل مصرف خوراکی. بر اساس گزارش‌ها به سه دلیل افراد ممکن است از این قرص استفاده کنند جایگزین. با توجه به پیشرفت‌های حاصله جایگزین‌های کم خطر و مناسبی برای دفع آفات برنج وجود دارد از سال ۱۳۹۲ در ایران فروش این قرص در عطاری‌ها و داروخانه‌ها ممنوع شد و واردات قانونی آن متوقف گردید. و فقط مراکز توزیع سم صنعتی اجازه
آن متوقف گردید. و فقط مراکز توزیع سم صنعتی اجازه فروش آن را دارند.
اقلیم جنب‌شمالگان، اقلیم جنب‌قطبی یا اقلیم شمالگان اقلیمی از جهان است که از ویژگی‌های آن، زمستان‌های طولانی و معمولاً بسیار سرد، و تابستان‌های کوتاه و معتدل است. این اقلیم در خشکی‌های گسترده‌ای که از اثرات تعدیل‌کننده آب‌وهوایی اقیانوس‌ها به دور مانده‌اند یافت می‌شود. اقلیم جنب‌شمالگان به‌طور کلی در عرض‌های جغرافیایی از ۵۰ ° تا ۷۰ ° شمالی در منطقه جنوبی‌تر از شمالگان (پیرامون قطب شمال) قرار گرفته‌است. در فارسی اقلیم جنب‌شمالگان را اقلیم زیر قطبی و جنب قطبی نیز نوشته‌اند که با توجه به این‌که این اقلیم تنها
نیز نوشته‌اند که با توجه به این‌که این اقلیم تنها به محدوده جنوبی‌تر از قطب شمال مربوط می‌شود عبارت‌های دقیقی نمی‌باشند. در طبقه‌بندی اقلیمی کوپن Köppen اقلیم جنب‌شمالگان شامل اقلیم‌های Dfc ,Dwc ,Dfd، و Dwd می‌شود. کد Dsc نیز که به این اقلیم مربوط است برای مناطق کوچک بسیار سردسیر در ارتفاعات بالا در سراسر حوضه مدیترانه، ایران، تاجیکستان، ترکیه، شرق واشینگتن، اورگان شرقی و آیداهو به‌کار می‌رود. تابستان‌ها در مناطق Dsc خشک است. مناطق دارای اقلیم جنب‌شمالگان برخی از شدیدترین تغییرات دمای فصلی را دارند به‌
برخی از شدیدترین تغییرات دمای فصلی را دارند به‌ طوری‌ که در آن‌ها دمای هوا در زمستان ممکن است تا ۴۰ درجه زیر صفر و دمای تابستانی به ۳۰ درجه بالای صفر برسد. در این سرزمین‌ها تابستان کوتاه است و بیش از سه ماه از سال دوام نمی‌آورد. پراکنش. اقلیم Dfc که متداول‌ترین نوع از اقلیم جنب‌شمالگان است در مناطق زیر یافت می‌شود: در بخش‌هایی از آسیا، پرفشار سیبری باعث می‌شود در زمستان خشک و با بارش برف بسیار محدود باشند، که ایجاد یک اقلیم Dwc در این مناطق می‌کند:
جنگ‌های ایتالیا که به عنوان جنگ‌های بزرگ ایتالیا، جنگ‌های هابسبورگ-والوا یا جنگ‌های رنسانس نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از کشمکش‌ها میان سالهای ۱۴۹۴ تا ۱۵۵۹ میلادی بود که بیش تر دولت‌شهرهای ایتالیا، ایالات پاپی و همچنین قدرت‌های اروپای غربی (فرانسه، اسپانیا، امپراتوری مقدس روم، انگلستان و اسکاتلند) به علاوهٔ امپراتوری عثمانی درگرفت. اگرچه این جنگ در اصل از تنش‌های قدرت‌های منطقه بر سر دوک‌نشین میلان و پادشاهی ناپل روی داد، اما پس از مدتی به جدال میان سرزمین‌های مختلف بر سر قلمرو بیشتر انجامید. همچنین، این