payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود اما او دست روی اساس و ریشه موضوع نگذاشت. ریشه مشکلات در تناقض بین قرآن کریم و بین آن چیزی است که مسلمانان بعدها مکتوب کردند و این تراث مکتوب بشری را به زور و افتراء و تحت عنوان حدیث، به وحی الهی غیرقابل خدشه منتسب کردند. بعد از اینکه شیخ غزالی مطالبی را از من مطالعه کرد و بعد از ایجاد تحول فکری در اواخر عمرش، لحن و سیاق مکتوبات او تغییر کرد. برای مثال در موضوع نسخ قرآن، او به وضوح در مفهوم نسخ تراثی به معنای الغای احکام قرآن، تشکیک و نظر مرا در باب اینکه در قرآن نسخی اتفاق نیفتاده قبول کرد (نک: نظرات
در قرآن نسخی اتفاق نیفتاده قبول کرد (نک: نظرات فی القرآن/حول النسخ) و اینکه نسخ به معنای کتابت و اثبات است و نه الغای احکام قرآن کریم. سپس او در کتاب مشهور «السنة النبویة بین اهل الفقه و اهل الحدیث» صراحتاً به احادیث صحیحین حمله کرد و به همین خاطر به او لقب «منکر السنة» دادند. شیخ غزالی هم در پاسخ کتاب «تراثنا الفکری فی میزان الشرع» را نوشت و در آن کتاب با تمجید از من و اعلان فتوای رئیس لجنة الفتوی الازهر دال بر اینکه منکر استقلال حدیث در ایجاب و تحریم، کافر نیست از خود دفاع کرد. شخصیت شیخ غزالی با بسیاری
نیست از خود دفاع کرد. شخصیت شیخ غزالی با بسیاری از بزرگان فعلی الازهر، فرق داشت و این تفاوت فقط به سبب آزاداندیشی و تقلید ستیزی او نبود. آزاداندیشی که باعث شد شخصی بعد از پنجاه سال تألیف و تحقیق و داشتن شهرت و زعامت فکری، افکار غلط گذشته خود را تصحیح کند. اما فرق بزرگ مرحوم غزالی با هم کسوتان فعلیش در الازهر در این بود که او حاضر نبود تا شخصیت علمی و دین خود را با حاکمان داخل یا خارج مصر معامله کند. متأسفانه اغلب شیوخ الازهر علی‌رغم اختلافات فکری با هم، از خدمتگذاران وهابیت سعودی و رژیم حسنی مبارک هستند.»
راویو انترتینمنت نام یک شرکت بازی‌سازی فنلاندی است که دفتر مرکزی آن در شهر اسپو قرار دارد. این شرکت کار خود را در سال ۲۰۰۳ و با نام "ریلیود" (به انگلیسی: Relude) آغاز کرد و در سال ۲۰۰۵ به "راویو انترتینمنت" تغییرنام یافت. سگا در اوت ۲۰۲۳، راویو را به مبلغ خریداری کرد. این شرکت بیشتر به دلیل بازی محبوب پرندگان خشمگین معروف است.
عثمان رحمان‌زاده (۱۳۳۵ بوکان) پیکره‌تراش عروسک‌های چوبی کُرد ایرانی است. او به خاطر عروسک‌هایش به "پدر ژپتوی ایران" معروف شده‌است. بیوگرافی. عثمان رحمان زاده در سال ۱۳۳۵ در روستای ناچیت در نزدیکی شهر بوکان به دنیا آمد. او با استفاده از چوب و مقوا به ساختن مجسمه می‌پردازد. او مجسمه‌سازی را از سن ۱۰ سالگی آغاز کرده‌است. او در طراحی و آرایش عروسک‌ها و نیز در چینش صحنه، بخشی از آداب و رسوم مردم کُرد را به مخاطب خود نشان دهد. رحمان‌زاده همچنین به نوشتن داستان و تصویرگری دربارأ عروسک‌ها پرداخته‌است. روش کار او
تصویرگری دربارأ عروسک‌ها پرداخته‌است. روش کار او بدین صورت است که پیش از ساخت هر مجسمه، فضای مورد نظر را در ذهن خود آفریده و به شخصیت‌های داستانش فکر کرده و بر مبنای آن صحنه‌آرایی کرده و با چیدمان پیکرک‌ها در کنار هم به تصویری زنده از زندگی دست پیدا می‌کند. او در کارهایش، مراسم باران‌خواهی، عروسی، بازی‌ها، ضرب‌المثل‌ها و دیگر آداب و رسوم مردم کُرد را به مخاطب نشان داده‌است. رحمان زاده دربارهٔ مجسمه‌های طراحی و ساخته شده توسط خودش می‌گوید: رحمان‌زاده تا اکنون بیش از ۱۴۰۰ عروسک چوبی ساخته و طراحی کرده‌است که
بیش از ۱۴۰۰ عروسک چوبی ساخته و طراحی کرده‌است که در بیش از ۷۰ کارتن از آن‌ها نگهداری می‌شود. نمایشگاه. در سال ۱۳۹۰ نمایشگاهی از مجسمه‌ها و پیکره‌های رحمان زاده در برج میلاد تهران برگزار شد. نمایشگاه دائمی. سوم مهرماه ۱۳۹۷ نمایشگاه دائمی آثار استاد رحمان زاده، در زادگاهش (روستای ناچیت، در ۱ کیلومتری شهر بوکان) افتتاح شد. این نمایشگاه در ملک شخصی استاد به صورت دائمی دایر شده و بازدید برای عموم آزاد است.
افرو سامورایی نام یک بازی ویدئویی در سبک اکشن است که توسط شرکت نامکو باندای گیمز ساخته شده و در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ برای دو کنسول پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. شخصیت‌ها و داستان این بازی برگرفته از مجموعه مانگا و انیمهای ژاپنی با همین نام است. این بازی برای اولین بار در ماه فوریه سال ۲۰۰۸ میلادی و در مجله پلی معرفی شد.
میرزا حسین کسمایی (متولد ۱۲۴۴- درگذشت ۱۲۹۹) شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نقاش گیلانی و مشروطه خواه فعال در جنبش مشروطه‌خواهی گیلان (۲۰–۱۹۱۵) به رهبری میرزا کوچک خان جنگلی بود. او از اعضای هیئت منتخب مجلس عالی در روز فتح تهران بود. وی در سال ۱۲۹۹ درگذشت. او در هنگام مرگ ۵۴ سال داشت. اوان زندگی و تحصیلات. پدرش آقا محمدابراهیم ارباب کسمائی از تجار فعال در رشت، متولد روستای کسما بود. از ارباب سه فرزند ذکور به وجود آمد بزرگ‌ترین شان آقا میرزا حسین خان معروف به کسمائی است. دوم آقای آقا محمد آقا، سوم آقای علی
کسمائی است. دوم آقای آقا محمد آقا، سوم آقای علی آقا. علی آقا در جوانی درگذشت، معروف است که خودکشی کرده‌است. کسمائی نوکری نکرد. او در جوانی در رشت علوم دینی تحصیل کرد در همین ایام نیز نزد مسیو ژان فرانسوی، زبان فرانسه را آموخت و برای ادامه تحصیلات اش به کربلا رفت. در این زمان عمامه و ریش بلندی داشت. پس از دو سال به گیلان برگشت و به عنوان شیخ حسین شناخته شد. بازارچه سبزه میدان رشت و قریه سالکسر فومن از پدر به او ارث رسید. شوق به تکمیل تحصیل و آگاه شدن از علوم و هنر جدید میرزا حسین خان را اغلب به مطالعه در
و هنر جدید میرزا حسین خان را اغلب به مطالعه در کشورهای بیگانه و شناخت پدیده‌های علمی در جهان غرب سوق داد. پس از فوت پدرش، بازارچه سبزه میدان رشت را فروخت و به به روسیه رفت، تحصیلات روس و نقاشی کرد و سپس به فرانسه رفت و تحصیل نقاشی را تکمیل کرد. او به تهران و وین و پطروگراد و تفلیس هم سفر کرد. او به هشت زبان عربی، روسی، فرانسه، گرجی، ارمنی، گیلکی، فارسی و ترکی مسلط بود. او خطی خوش داشت. او پسری به نام جهانگیر و دو دختر به نام‌های صنوبر و خورشید داشت. فعالیت سیاسی. بعد از یک سال به رشت بازگشت. پس از این
سیاسی. بعد از یک سال به رشت بازگشت. پس از این سفرها عبا و عمامه را به کت و شلوار تبدیل کرد. او در رشت به استخدام مدرسه جدید التأسیس وطن درآمد. او خود را به عنوان سخنوری عالی شناساند و به عضویت کمیته مخفی، ستار درآمد که برای شروع انقلاب در گیلان تشکیل شده بود. کمیته با هدف پیروزی انقلاب در دو مرحله شروع به کار کرد: اول تسخیر رشت با زور و تأسیس یک دولت انقلابی و سپس تجهیز یک ارتش انقلابی که نهایتاً به تهران بتازد و با کمک سواران ایل بختیاری محمدعلی شاه را ساقط کند. او در زمانی حدود ۱۹۰۸–۹ همزمان با دوره
ساقط کند. او در زمانی حدود ۱۹۰۸–۹ همزمان با دوره استبداد صغیر، که جنبش مشروطه تحت سرکوب محمد علی شاه بود به‌طور مخفیانه با کشتی به بادکوبه و از آنجا به تفلیس رفت و در مذاکره با کمیته اجتماعیون عامیون قفقاز چند گرجی بمب ساز با خود به رشت برد. او و همپیمانان اش هفتاد روز از آن‌ها به‌طور مخفی نگهداری کردند. در فوریه ۱۹۰۹، کسمایی به همراه محمدعلی تربیت دیگر مشروطه خواه وفادار، حمله‌ای را به دارالحکومه رهبری کرد و پس از چندی نزاع نگهبانان را تسلیم کرد و حاکم رشت کشته شد. او مسئول قتل اعدام گونه حاج شیخ علی
رشت کشته شد. او مسئول قتل اعدام گونه حاج شیخ علی فومنی، یک روحانی ضد مشروطه اهل رشت در خانه‌اش در آوریل ۱۹۰۹ بود. در تابستان ۱۹۱۹ افسر سیاسی بریتانیا در رشت به تهران گزارش داد که در حدود ۱۳ سال پیش، این او [یعنی کسمایی] بود که همراه دیگر مجاهدین از خانه آقا شیخ علی مجتهد بازدید کرد و به او در حضور خانواده اش شلیک کرد و او را کشت. وقتی به خانه‌اش برمی‌گشت شنید که شیخ نمرده و پزشکی فرستاده شده‌است؛ لذا باز به خانه‌اش برگشت و به در کوبید و گفت «دکتر ماوزر [نوعی تفنگ] آمده.» وقتی وارد شد و دید شیخ هنوز
[نوعی تفنگ] آمده.» وقتی وارد شد و دید شیخ هنوز زنده‌است گلوله‌های بیشتری به بدن و سرش شلیک کرد. پس از تسخیر رشت، مشروطه خواهان به تهران پیش رفتند و پس از چند ماه جنگ مشروطه را باز مستقر کردند. او نیروها را همراهی کرد و بار دیگر در تهران خود را به عنوان روزنامه‌نگاری قابل نشان داد. او از اعضای هیئت منتخب مجلس عالی در روز فتح تهران بود. او با وجود اصرار فراوان پست دولتی قبول نکرد. پس از این که تزاریها رشت را گرفتند او به اروپا رفت و انجمنها را در اواخر ۱۹۱۱ تعطیل کرد. او پس از شروع جنگ جهانی اول وقتی جنبش
تعطیل کرد. او پس از شروع جنگ جهانی اول وقتی جنبش انقلابی جنگ از پاییز ۱۹۱۵ در جریان بود به رشت برگشت. جنگلیها هیئت اتحاد اسلام را به عنوان بازوی نظامی شان تشکیل داده بودند. کسمایی جنگلیها را سرزنش کرد و به عنوان سازمان شان خندید. نهایتاً پیش از عضویت او در جنبش و دبیری او بر چند شمارهٔ جنگل، روزنامه جنگلیها، هیئت با واژه کمیته جایگزین شد. او مناقشاتی با حاج احمد کسمایی رهبر جناح راست جنبش داشت. با این وجود او با میرزا کوچک خان که در این زمان جناح چپ جنبش را هدایت می‌کرد ماند. این همکاری تا حمله
چپ جنبش را هدایت می‌کرد ماند. این همکاری تا حمله بریتانیاییها در اوایل ۱۹۱۹ ادامه یافت. در آن زمان او عفو گرفت و از فعالیت‌های سیاسی کناره گرفت و به کشاورزی مشغول شد. او در تشکیلات جنگل می‌زیست ولی کاری به اداره آن نداشت. نام حسین کسمایی در تاریخ به عنوان یک ارباب مشروطه خواه سقوط کرده‌است. او در واقع احساسات بورژوایی داشت که بعداً با پیوستن اش به جنبش جنگل افراطی شد. به نظر می‌رسد در برخی مقاطع فعالیت‌های سیاسی او فعالیت‌های مذهبی اش را تعطیل کرد. این را احتمالاً در ۱۹۰۸، همان‌طور که دوست اش میرزا کوچک
احتمالاً در ۱۹۰۸، همان‌طور که دوست اش میرزا کوچک خان جنگلی در پی به توپ بستن مجلس چنان کرده بود. الدرید جایی گزارش کرده «او حشیش می‌کشید و نتیجتاً قابل اطمینان شناخته نمی‌شود. او به طرز نابخردانه‌ای عرق را دوست دارد». حسین کسمایی شاعر هم بود و به فارسی و گیلکی می‌سرود. مجموعه‌ای از اشعار اش در گلچینی به ویرایش ابراهیم فخرایی منتشر شده‌است. او در ۱۹۲۱ در اثر مشکلات کلیه درگذشت. میرزا کوچک خان جنازه اش را با تشریفات در سلیمان داراب به خاک سپرد.
دورجُنبی (یا دورجُنبانی)، دورجابه‌جایی، تِلِکینِسیس یا سایکوکینسیس در فراروان‌شناسی، یک توانایی روحی ادعاشده است که به فرد امکان می‌دهد تا بدون تعامل بدنی، بر یک سیستم فیزیکی تأثیر بگذارد. آزمایش‌های دورجُنبی در طول تاریخ همیشه مورد انتقاد قرار گرفته‌است و هیچ وقت اثبات نشده‌است. هیچ مدرک اثبات‌شده‌ای وجود ندارد که نشان دهد دورجُنبی یک پدیدهٔ واقعی است و موضوع به‌طور کلی به‌عنوان شبه‌علم در نظر گرفته می‌شود. ریشه‌شناسی واژهٔ «سایکوکینِسیس». واژهٔ «سایکوکینِسیس» را نویسنده‌ای آمریکایی به نام هنری هولت در سال
را نویسنده‌ای آمریکایی به نام هنری هولت در سال ۱۹۱۴ و در کتاب خود به نام "روابط کیهانی" ابداع کرد. این کلمه ترکیبی از کلمه‌های ψυχή (در یونانی به‌معنی «روان») و κίνησις (به معنی «حرکت») است.
مسابقه گوی طلایی اولین مسابقه کاملاً سه بعدی و گرافیکی است که به صورت زنده ویژه نوجوانان وجوانان با تهیه‌کنندگی علیرضا باغی و اجرای هومن حاجی عبداللهی از شبکه تهران پخش می‌شد. مسابقه گوی طلایی از پاییز ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ با تغییراتی متنوع در طی زمان با نام‌های گوی طلایی ۱ و۲ و ۳ از شبکه تهران پخش می‌شد. مسابقه در محیط کاملاً سه بعدی اتفاق می‌افتد به طوری که در هر مرحله بیننده به صورت سه بعدی کلیه مراحل مسابقه را می‌بیند و به سوالاتی که توسط مجری برنامه در حد معلومات عمومی مطرح می‌گردد جواب می‌دهد. در بین برنامه
عمومی مطرح می‌گردد جواب می‌دهد. در بین برنامه نیز موضوعاتی در زمینه طنز، معما و دانستنیها برای بینندگان توسط مجری بیان می‌گردد. عوامل تولید این برنامه یوسف موسوی، رضا گلجان، فریبا یزدانی، همایون بابازاده، مهدی تاجیک و مهدی خداشناس می‌باشند. منابع. https://web.archive.org/web/20121022023204/http://ch5.iribtv.ir/index.php?option=com_media_production&amp;task=showdetail&amp;smpc=smpc20110215114605 http://ch5.iribtv.ir/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=1012&amp;Itemid=209
کنگاز نام محله‌ای از ۶ محله معروف اصفهان قبل از اسلام یا همان منطقه جی می‌باشد که در تقسیم‌بندی کنونی جز شهرداری خوراسگان است. پیشینه. قدمت این محله قبل از اسلام می‌باشد به مرور زمان که اصفهان به سمت غرب و بالا دست رودخانه زاینده رود کشیده شد کم کم کنگاز به حاشیه شهر رفت. طبق گفتارهای محلی تا قبل از حمله مغول‌ها این محله یکی از محله‌های پر رونق از لحاظ اقتصادی محصولات برای اصفهان بود که چنانچه برج کبوتر در وسط محله قرار داشته‌است. از دو کتیبه داخل مسجد که مشاهده عینی بوده ( متأسفانه به علت نبود نظارت حکومت
عینی بوده ( متأسفانه به علت نبود نظارت حکومت و سازمان میراث فرهنگی این مسجد که قدمتی ۶۰۰ سال داشت در سال‌های اخیر به بهانه نوسازی ویران گردید) و تاریخ ۹۰۰ هجری و ۱۰۱۰ هجری بر آن حک شده بود نشان دهنده علاقه خاص حکومت‌های وقت به این محله بود است. نام محله. اسم کنگاز از دو واژه کنگ به معنی پوست انداختن مار یا تازه شدن و آز که معرب آژ می‌باشد به معنی مار یا طمع یا ثروت تشکیل شده که در ترکیب واژه کنگاز به معنی محلی برای پوست انداختن مارها و در معنی لغوی آن می‌توان به محله ثروتمندان جدید معنا کرد. و به پهلوی به
به محله ثروتمندان جدید معنا کرد. و به پهلوی به معنای مردان تنومند می‌باشد . نامی کاملاً ایرانی با ریشه یابی دوره ساسانیان می‌باشد. مردم. اهالی کنگاز هم به تبعیت شهر خود اصفهان تا سال ۲۳ هجری دین زرتشتی داشته که که حمله اعراب گروهی به یزد که فاصله نزدیکتری داشته نسبت به اصفهان و گروهی هم تقیه می‌کنند و اندک زرتشتیان باقی‌مانده تا تصرف کامل اصفهان توسط شاه اسماعیل زندگی و پس از آن به هند کوچ می‌کنند یا اسلام را می پذیرند. کنگازی‌هایی که از آن دوران هستند غالبا کسانیند که پدرانشان از تبار فرزندان حسین یوسف
کسانیند که پدرانشان از تبار فرزندان حسین یوسف می‌باشند. که پس دوره مشروطه ازجمله سه فرزند یوسف به محله چهارسوق شیرازی‌ها و مسجد لبان رفتند و کنگازی‌های چهارسوق را به وجود اوردند . بدیهی هست که در زمان رضا شاه که برای مردم شناسنامه مقرر گردید تمام کسانی که در محله کنگاز زندگی ( چه تبار حسین یوسف و چه مردمی که از محله‌های دیگر اصفهان یا شهرهای نظیر یزد به انجا کوچ کردند ) می‌کردند را کنگازیان نامیدند. حمام تخریب شده. به نقل از اهالی محل یک حمام قدیمی در این محل قرار داشته ، یک حمام بزرگ که صبح‌ها زنانه بود و
قرار داشته ، یک حمام بزرگ که صبح‌ها زنانه بود و شب‌ها مردانه و یک حمام کوچک که صبح‌ها برای زنان باز بود. در ادامه این محل که به خیابان جی می‌رسد که البته قدیم خیابان جی نبوده است و به آن جاده کنگاز می‌گفتند. جاده دیگری که به جاده خاکی خوراسگان معروف بوده و الان محله کردآباد در آنجا قرار داد، تنها جاده‌ای بود که به شهر متصل می‌شده است. قدیم‌ها در این محل مدرسه نبوده و باید برای درس خواندن باید به سمت خوراسگان یا کردآباد می‌رفت. البته برخی مدارس هم شبانه بوده اما الان حدود چهار مدرسه خوب در کنگاز قرار
بوده اما الان حدود چهار مدرسه خوب در کنگاز قرار دارد.به نقل از اهالی محل از قدمت ۳۰۰ ساله این محل می‌گویند: اینجا یکی از قدیمی‌ترین محلات جی است، مردم اینجا بیشتر کشاورز بوده اند و زندگی ساده‌ای داشته اند، همین حالا هم بسیار مهربان و مهمان‌نواز هستند، وقتی غریبه‌ای وارد محله می‌شود از آن‌ها استقبال می‌کنند. مسجدالجواد قدیمی‌ترین مسجد کنگاز. از او در ارتباط با تاریخ به نقل از اهالی محله اینکه، به مسجدالجواد اشاره می‌کنند و می‌گویند: همین مسجد تاریخ گویای محل است.سنگ‌نوشته‌ای در محل مسجد موجود است که قدمت آن
است.سنگ‌نوشته‌ای در محل مسجد موجود است که قدمت آن را نشان می‌دهد، البته مسجد به شکلی که می‌بینید نبود، ولی به خاطر تخریب بخش‌هایی از آن بازسازی شد و حالا آثاری از گذشته در آن دیده نمی‌شود. البته یک امامزاده هم در آخر محله قرار داشت که به آن «بابا علی» می‌گفتند؛ اما به خاطر گسترش خیابان آن را خراب کردند و آثاری از آن باقی نمانده است. حاج حسن قاضی‌خان کنگاز. اهالی محل به خان کنگاز اشاره می‌ کنند: خان کنگاز حاج حسن قاضی بود، البته کدخدا هم داشته اند. همه اینجا را به نام روستای کنگاز می‌شناختند، آن زمان اینجا
را به نام روستای کنگاز می‌شناختند، آن زمان اینجا یک پل داشت که می‌رفتیم آن‌طرف خیابان، آنجا یک چشمه داشت که از آن آب می‌آمد. آن‌طرف محله هم یک امامزاده بود که بعدها آن را خراب کردند. مسجدالجواد و شباهت آن به مسجد جامع سبزه‌میدان. اهالی محل به محراب مسجد اشاره می‌کنند و می‌گویند: این محراب باقی‌مانده همان مسجد قدیمی است، اینجا شبیه مسجد جامع سبزه‌میدان بود که بازسازی شد، البته یک تکیه هم در کنار آن قرار داشت که تابستان‌ها شترها را می‌آوردند و به آن‌ها غذا می‌دادند، مسجد قدیمی خیلی قشنگ بود، کاش بازسازی نشده
مسجد قدیمی خیلی قشنگ بود، کاش بازسازی نشده بود. از کشاورزی زنان تا نخ‌ریسی و قالی‌بافی. اهالی محل می‌گویند: این خانم‌ها یک زمانی هم‌پای مردان کشاورزی می‌کردند، البته سر آب هم باهم دعوا می‌کردند اما خیلی زود آشتی می‌کردند، بعضی‌ها هم اگر چرخ نخ‌ریسی داشتند پنبه می‌آوردند و نخ درست می‌کردند و بعدها نخ‌ها را می‌بافتند، خیلی‌ها هم قالیبافی می‌کردند، ماه رمضان که می‌شد همه همسایه‌ها برای روزه‌دارها غذا می‌بردند، بعضی روزها آن‌هایی که گاو داشتند شیر می‌دوشیدند و به خانواده‌های دیگر می‌دادند، اون‌موقع‌ها بخشش و
به خانواده‌های دیگر می‌دادند، اون‌موقع‌ها بخشش و مهربانی زیاد بود و همه از حال هم خبردار بودند. منابع. «سابقه تاریخی وآثار باستانی اصفهان» (فارسی). پرتال استان اصفهان. بازبینی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۸. EIr. «Esfahan: ii. HISTORICAL GEOGRAPHY: AN OVERVIEW SINCE ANCIENT TIMES». در Encyclopædia Iranica. ویرایش ۱st Edition. 2007. Paretaceni هنرفر، لطف‌الله، تصویری از اصفهان پیش از اسلام، اصفهان: ضمیمهٔ نشریه گسترش، بهار ۷۳، ص۱۰. هنرفر، لطف‌الله، تصویری از اصفهان پیش از اسلام، اصفهان: ضمیمهٔ نشریه گسترش، بهار ۷۳،
از اسلام، اصفهان: ضمیمهٔ نشریه گسترش، بهار ۷۳، ص۱۹. مقالات دکتر فرهمند کتاب شاه اسماعیل اول لغتنامه معین
هاوک ویند نام یک گروه موسیقی راک بریتانیایی است.این گروه جزو اولین گروهای سبک اسپیس راک و بشمار میآید که در سال ۱۹۶۹ توسط گیتاریست و خواننده دیو براک شکل گرفت. استفاده بسیار زیاد از ملوترون، سینث سایزر، و افکت های صوتی فضایی در سبک هاوکویند، دوستداران اسپیس راک را به یاد گروه هایی مانند eloy وnektar می اندازد، که بسیار بر هم تاثیر گذار نیز بودند. سبک موسیقی هاوکویند از ابتدا بیشتر به هارد راک میل میکرد، تا اینکه هر چه زمان پیش رفت، سبک موسیقی این بند به سایکدلیک و اسپیس راک میل کرد. فضای متوهم تر، لیریکس
و اسپیس راک میل کرد. فضای متوهم تر، لیریکس های کانسپچوال و فضا سازی بینظیر، این بند را از دیگر بند ها متمایز ساخته است. نقطه اوج هنری هاوکویند را میتوان آلبوم the warrior on the edge of time دانست.
حکایت‌های دو لا فونتن (Fables de La Fontaine)اثری است از ژان دو لا فونتن حکایت‌نویس فرانسوی که بین سال‌های ۱۶۶۸ و ۱۶۷۸ نگاشته شده‌است. این مجموعه شامل ۲۴۳ حکایت منظوم است. بیشتر این حکایات از زبان حیوانات بیان شده و با نکته‌ای اخلاقی و پندآموز شروع یا پایان می‌یابد. منبع قصه ها. شش کتاب اول که در سال 1668 گردآوری شد، عمدتاً از افسانه‌نویسان کلاسیک ازوپ، بابریوس و فادروس اقتباس شده بود. در این موارد، لافونتن با کمی نزدیکی به مسیر پیشینیان خود پایبند بود. اما در مجموعه‌های بعدی او به خود آزادی بسیار بیشتری
در مجموعه‌های بعدی او به خود آزادی بسیار بیشتری داد و در کتاب‌های بعدی طیف وسیع‌تری از منابع وجود دارد. در کتاب‌های متأخر، به‌اصطلاح بیدپای هندی برای افسانه‌های شرقی که از طریق ترجمه‌هایی از فارسی به فرانسوی‌ها آمده بود، استفاده می‌شود. محتمل ترین منبع لافونتن نسخه مستعار گیلبرت گاولمین (1585-1665) با عنوان کتاب روشنگری یا رفتار پادشاهان (به فرانسوی: Le Livre des lumières ou la Conduite des Roys, composée par le sage Pilpay Indien) بود. , traduite en français par David Sahid, d'Ispahan, ville capitale de
par David Sahid, d'Ispahan, ville capitale de Perse؛ 1644). ترجمه دیگری از پدر پیر پوسینز در سال 1666 با عنوان لاتین Specimen sapientiae Indorum veterum (نمونه ای از خرد هند باستان) منتشر شد. با شجره نامه ای که به پانچاتانترای هندی برمی گردد، سپس آنها را به بیدپای (پیلپای) نسبت دادند، که لافونتن در مقدمه دومین مجموعه افسانه هایش، بیش از حقش به او داده است: «باید اذعان کنم که بزرگترین را مدیونم. بخشی به پیلپای، حکیم هندی. (فرانسوی: Je dirai par reconnaissance que j’en dois la plus grande partie à Pilpay
que j’en dois la plus grande partie à Pilpay sage indien.) منابع او در واقع بسیار متنوع ترند و به هیچ وجه عمدتاً شرقی نیستند. از 89 افسانه، بیش از بیست مورد در مجموعه بیدپای یافت نمی شود. آوینوس و هوراس نیز در کتاب‌های بعدی به همراه نویسندگان پیشین فرانسوی رابله، کلمان مارو، ماتورین رگنیه و بوناونچر دِ پریرس مورد توجه قرار گرفته‌اند. کمدی‌های بوکاچیو، آریوستو، تاسو و ماکیاولی نیز منبع بودند. رویدادهای معاصر نیز گهگاه مورد توجه قرار می‌گرفتند، برای مثال تصادفی در مراسم تشییع جنازه M. de Boufflers (vii, II).
در مراسم تشییع جنازه M. de Boufflers (vii, II). هیچ افسانه ای، تا آنجا که به نظر می رسد، اختراع لافونتن نیست، و لافونتن پیشینیان بسیاری در این ژانر، به ویژه در افسانه جانوران، داشت. منابع. / حکایت‌های دو لا فونتن
توموسنتز (Tomosynthesis) یا ماموگرافی دیجیتال سه بعدی نام گونه ای از مقطع‌نگاری رایانه‌ای است که برای سرطان پستان کاربرد ویژه دارد. از آنجایی که توموسنتز حساسیت تشخیص سرطان سینه بهتری را از خود نشان میدهد، انتظار میرود که این سیستمها شیوه تصویربرداری متداول ماموگرافی را جایگزین کنند بخصوص اینکه از نظر آسایش بیمار نیز سهولت و قابلیت بیشتری از خود نشان میدهند. این شیوه در دهه ۱۹۳۰ نخستین بار پیشنهاد شد و از سیستمهای سی تی خطی (هندسی) نشات می گیرد. دز دریافت شده به بیمار با وجود بهبود کیفیت تصویر این سیستمها
به بیمار با وجود بهبود کیفیت تصویر این سیستمها چندان افزایش نسبی قابل توجهی (نسبت به شیوه ماموگرافی متداول) ندارد و این یکی از نقاط قوت این روش تصویربرداریست. این روش توسط اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا (FDA) تایید گردیده است..
غایرخان یا اینالچق یا اینالچوق حاکم شهر اترار (فاراب) در زمان سلطنت خوارزمشاهیان بود. او با ترکان خاتون مادر خوارزمشاه خویشاوندی داشت. از غایرخان به عنوان مسبب حمله مغول به ایران یاد می‌شود. چنگیز خان ایجاد رابطه با سلطان محمد خوارزمشاه را وسیله‌ای برای برقراری تجارت بین دو دولت می‌دانست. در همین جهت اولین سفیر سلطان خوارزم را هم در جلوی دروازهٔ پکن پذیرفت و ضرورت تجارت بین مغول و قلمرو سلطان را لازمهٔ ایجاد روابط دوستی اعلام کرد. در جریان همین احوال تعدادی بازرگان مسلمان از قلمرو سلطان پاره‌ای اجناس به
بازرگان مسلمان از قلمرو سلطان پاره‌ای اجناس به ولایت خان مغول بردند و چنگیز هرچند در آغاز ورود با آنها با خشونت رفتار کرد، سرانجام از آنها دلجویی نمود و آنها را به خشنودی بازگرداند. در بازگشت آنها، تعدادی بازرگان مغول که تعدادشان به ۴۵۰ نفر می‌رسید و ظاهراً اکثر آنها نیز مسلمانان ولایت وی بودند با پاره‌ای اجناس به همراه ایشان و با نامه‌ای شامل توصیهٔ آنها و درخواست برقراری رابطه بین دو دولت، به قلمرو سلطان خوارزمشاه فرستاد، اما غایرخان این بازرگانان را هنگامی‌که از سرحد آن ناحیه وارد قلمرو سلطان می‌شدند را
از سرحد آن ناحیه وارد قلمرو سلطان می‌شدند را به طمع مال یا احساس خطرجاسوسی، در همان‌جا توقیف کرد و سپس با اجازهٔ سلطان محمد خوارزمشاه که در آن هنگام در ولایت عراق بود و گزارش غایرخان را نشانهٔ سوءنظر چنگیز تلقی کرد، تمامی این بازرگانان را قتل‌عام کرد. سفیری هم که بعد از آن از جانب چنگیز آمد و حامل اعتراض خان مغول و مطالبهٔ جبران این واقعه بود، به قتل رسید و خان مغول به تلافی این اهانت هجوم به قلمرو سلطان را اجتناب ناپذیر یافت. چنگیز خان پس از حمله به ایران، اترار را محاصره کرد. محاصرهٔ اترار ۶–۵ ماه طول
اترار را محاصره کرد. محاصرهٔ اترار ۶–۵ ماه طول کشید و مقاومت این شهر از دیگر شهرهای ماوراءالنهر بیشتر بود. حاکم شهر غایرخان که می‌دانست چنگیز انتقام سفرای خود را از او خواهد کشید، تا آخرین لحظه پایدارای کرد و چون بالاخره از سلطان محمد کمکی به او نرسید شهر به تصرف دشمن درآمد و حاکم را زنده دستگیر کرده و به نزد چنگیز آوردند. چنگیز فرمان داد نقره داغ کنند و در گوش و چشم او بریزند.
کوچلُک خان یا کوچلوگ سرکردهٔ قوم نایمان بود. کوچلک خان پسر تایانک خان و سرکردهٔ قوم نایمان و هم‌دوران با دودمان خوارزمشاهیان و چنگیز خان بود. وی به سال ۶۰۷ هجری قمری به یاری سلطان محمد خوارزمشاه شتافت و سلطان محمد به کمک او سلسلهٔ قراخانیان را برانداخت. پس از آن کوچلک خان در ترکستان شرقی استقرار یافت تا به سال ۶۱۵ هجری قمری با چنگیز خان جنگ کرد و از کاشغر به سوی بدخشان گریخت و در آن حدود به قتل رسید و دولت نایمان‌ها بدین ترتیب منقرض گردید. سیاست دینی. کوچلوگ از قبیله نایمان بود که نسطوری بودند. همسرش، دختر
از قبیله نایمان بود که نسطوری بودند. همسرش، دختر گورخان، بودایی بود و او را متقاعد کرد که آیین بودا را بپذیرد. با این حال، برخلاف سیاست مدارای مذهبی حاکمان قره خیتای قبلی، زمانی که کوچلوگ قدرت را به دست گرفت، گزارش شد که وی سیاست‌های ضداسلامی را ایجاد کرده‌است. به گفته مورخ ایرانی عطاملک جوینی، او از جمعیت مسلمان یک شهر خواسته‌است که بین دو گرویدن به آیین نسطوری یا بودایی یا پوشیدن لباس خیتان یکی را انتخاب کنند، که از میان آن مردم لباس خیتان را انتخاب کردند. همچنین گزارش شده‌است که امام ختن را بر در مدرسه
همچنین گزارش شده‌است که امام ختن را بر در مدرسه (اسلام) خود مصلوب کرده‌است. کوچلوگ را سر بریدند و بر اساس اثر تاریخی چینی تاریخ یوآن سر او در سراسر قلمرو سابقش نمایش داده شد. دخترش لینقگون خاتون همسر تولی خان شد که برای او پسرش قوتقتو را به دنیا آورد.
نایمان یکی از قبایل ترک بود. آخرین سرکردهٔ این قوم کوچلک خان پسر تایانک خان بود که هم دوران با سلسلهٔ خوارزمشاهیان و چنگیز خان بود. وی به سال ۶۰۷ هجری قمری به یاری سلطان محمد خوارزمشاه شتافت و سلطان محمد به کمک او سلسلهٔ قراختائیان را برانداخت. پس از آن کوچلک خان در ترکستان شرقی استقرار یافت تا به سال ۶۱۵ هجری قمری با چنگیز خان جنگ کرد و بعد از کاشغر به سوی بدخشان گریخت و در آن حدود به قتل رسید و دولت نایمان‌ها بدین ترتیب منقرض گردید. جستارهای وابسته. حمله مغول به خوارزمشاهیان
دولت اَزَواد یا دولت مستقل ازواد ، () شبه‌دولتی به رسمیت شناخته نشده در شمال آفریقا بود که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ از کشور مالی به‌طور یک‌جانبه توسط جنبش ملی آزادیبخش ازواد اعلام وجود کرده بود.پس از کودتا علیه ابراهیم ابوبکر کیتا در مورخهٔ ۱۹ اوت سال ۲۰۲۰، ارتش این کشور حملات گسترده‌ای را علیه مواضع شبه‌دولتی اّزواد انجام داد و این دولت را ساقط کرد. ایجاد. پس از کودتای مالی در ۲۲ مارس ۲۰۱۲ که به بهانه ناتوانی دولت در مهار شورشیان تجزیه‌طلب طوارق انجام شد، جنبش انصار دین که با القاعده مرتبط است، با جنبش
جنبش انصار دین که با القاعده مرتبط است، با جنبش آزادی‌بخش ملی ازاد (MNLA) که از جدایی‌خواهان قوم طوارق تشکیل شده همکاری می‌کند و بخش‌های شمالی کشور مالی را به تصرف خود درمی‌آورند. در تاریخ ۲۶ مه سال ۲۰۱۲ (۶ خرداد ۱۳۹۱) شورشیان قوم طوارق اعلام می‌کنند که با گروه اسلام‌گرای انصار دین بر سر ایجاد کشوری جدید در شمال مالی به توافق رسیده‌اند. جنبش انصار دین و جنبش آزادیبخش ملی ازواد در شهر گائو تأیید کردند که دست به تشکیل شورای موقت حکومت اسلامی ازواد زده‌اند. به همین منظور نیز توافقنامه‌ای میان این دو گروه به
همین منظور نیز توافقنامه‌ای میان این دو گروه به امضا رسید. در بیانیه‌ای که این دو گروه منتشر کردند، آمده‌بود: «اسلام به عنوان دین رسمی و قرآن به عنوان منبع قانون‌گذاری پذیرفته شده‌است». گفته می‌شود که جنبش آزادیبخش ملی ازواد نخست مخالف پذیرش این موارد بوده، اما سرانجام با جنبش انصار دین بر سر این موضوعات کلیدی به توافق رسیده‌است. شورشیان طوارق می‌گویند که مذاکرات میان دو طرف در شهر گائو صورت گرفته‌است. این شهر در اوایل ماه آوریل سال ۲۰۱۲ میلادی همراه با دو شهر راهبردی کیدال و تیمبوکتو به تصرف شورشیان