payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویسنته آرزه (زاده ۱ آذر ۱۳۶۴، سانتا کروس د لا سیرا در بولیوی) بازیکن فوتبال بولیویایی است که به عنوان هافبک در تیم استقلال تهران بازی می‌کرد. او در نقل و انتقالات زمستانی فصل ۹۲–۱۳۹۱ از باشگاه شارلوای بلژیک به استقلال پیوست. آرزه در سال ۲۰۰۸ نامزد جایزهٔ Rookie of the Year بود که به بازیکنان جوان و تازه‌وارد به لیگ اهدا می‌شود. زندگی شخصی. خانواده وی یک خانواده کاملاً ورزشی می‌باشد. مادر آرزه یک قهرمان ملی بولیویای در رشته بولینگ است. عموی وی قهرمان مسابقات رالی امریکای جنوبی می‌باشد و پسر عمو او در مسابقات
امریکای جنوبی می‌باشد و پسر عمو او در مسابقات تنیس انفرادی المپیک ۲۰۰۰ سیدنی استرالیا بازی کرده است. حضور آرزه در استقلال. ویسنته آرزه کلا در استقلال در ۱۱ بازی برای استقلال به میدان رفت ۷ بازی لیگ برتر - ۲ بازی جام حذفی - ۲ بازی لیگ قهرمانان همچنین آرزه ۳ گل برای استقلال به ثمر رساند ۲ گل لیگ برتر - ۱ گل جام حذفی ویسنته آرزه در پایان دوازدهمین دوره لیگ برتر همراه با استقلال موفق به کسب قهرمانی لیگ فوتبال ایران شد
دهستان بیات یکی از دهستان‌های استان مرکزی است که در بخش نوبران شهرستان ساوه واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: ، تجره، مراغه، دمورچی، کردخورد علیا، کردخورد سفلی، سرتان، میمه، آراقلعه، استیجک، جمالک، طاهره خاتون، قلعه احمدبیک، قلعه تین، مزلقان، مسلم آباد، باغچه غاز، ابراهیم آباد،توحیدلو، دربند، دوروزان، فستق، مزرعه ترشک، آقچه قلعه، دروازه،عبدل آباد، فولادباغی، مچینک، بابک لو، جمیل آباد، دخان، قوچ بلاغی، گوجه منار، چاه بار، خلیفه کندی، اتاق علی، مزرعه حمید،آقگل و شهر نوبران.
دهستان آق‌کهریز یکی از دهستان‌های استان مرکزی است که در بخش نوبران شهرستان ساوه واقع شده است. مردم این دهستان به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند روستاهای تابع آن عبارتند از: بادام چالق، بیجی گرد، ترشک، چمران، ساربقاش، کشکور، لوئین، اتلن، اردمین، اسکین، زمبر، سنگک، قزلقاش، یاری آباد، بیوران، میچک، اکبرآباد قوشچی، علی درزی، آقچه مشهد، بالقلو، کهک، آق‌کهریز، غازم آباد، پیمان، دولت‌آباد، کله دشت، مر، ویسمان و شهر غرق آباد.
دهستان طرازناهید یکی از دهستان‌های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان ساوه واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: عباس آباد نارباغی، اسکندر آباد، انجیلاوند علیا، انجیلاوند سفلی، ایریجه، تخته چمن، حاجی آباد، حسین آباد، مزرعه سه چاه، مزرعه اجاق، قراقیه، قشلاق احمد آباد شاهجرد، باغ شیخ، بلاغ، خرم آباد، دشت اجاق، رضا آباد، سینک، شیخ رضالو، طراز ناهید، فتح آباد، قلعه عبدالله خان، جعفر آباد، احمد آباد، شهر صنعتی کاوه، حسن آباد تپه خشتی، سرشکاف، کشکول آباد، گچکون، گرگ انبان، مزرعه اسلام آباد، والمان، چک.
گچکون، گرگ انبان، مزرعه اسلام آباد، والمان، چک. نده، گل نما.
ناتان جوناس «جوی» جوردیسَن (۲۶ آوریل ۱۹۷۵ – ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۱) موسیقیدان، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی بود. بهترین راه برای آغاز فعالیت حرفه‌ای خود را در گروه اسلیپ نات یافت و در این گروه به عنوان درامر فعالیت کرد. او به همراه پدر و مادر و دو خواهرش، در Waukee آیووا بزرگ شد و Drum Kit را از سن ۸ سالگی آغاز کرد. او با باندهای مختلفی همکاری داشت تا سرانجام در تابستان ۱۹۹۵ به گروه The Pale Ones می‌پیوندد که چندی بعد این گروه به Slipknot تغییر نام می‌دهد. از اسلیپ نات ۹ نفره، وی سومین فردی بود که به گروه
از اسلیپ نات ۹ نفره، وی سومین فردی بود که به گروه پیوست اما اغلب او در گروه با شمارهٔ ۱ (از ۰ تا ۸) می‌شناختند. با اسلیپ نات، وی در تولید چهار آلبوم استودیویی و یک آلبوم زنده با نام ۹٫۰:Live نقش داشت. او همچنین گیتاریست یک گروه Horror Punk به اسم Murderdolls نیز بود. خارج از پروژه‌های جوردیسون، وی با دیگر گروه‌های هوی متال از قبیل راب زامبی، متالیکا، کورن، اتپ و… نیز همکاری داشت. وی با این پروژه‌ها و اجرا در برخی از آلبوم‌ها برای بسیاری از هنرمندان شناخته می‌شد. جوردیسن در کارهای درام خود از مارک‌های
می‌شد. جوردیسن در کارهای درام خود از مارک‌های برندهایی نظیر Pearl و DDrum استفاده می‌کرد. مرگ. در 26 ژوئیه 2021 ، جوردیسون در سن 46 سالگی در خواب درگذشت. علت مرگ وی بیماری Transverse myeltis (ورم نخاعی) است‌. «Open Your Omen» اولین آلبوم گروه جویی جوردیسون. به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد «جویی جوردیسون» در روز شنبه ۲۶ آوریل ٢٠٢۵، خانواده‌ وی خبر از یک کمپین جمع‌آوری کمک مالی دادند که آن اولین آلبوم گروه VMIC (بند جویی جوردیسون بعد از جدایی از اسلیپ‌نات) منتشر خواهد شد. این گروه پس از شروع فعالیت‌های خود،
خواهد شد. این گروه پس از شروع فعالیت‌های خود، چندین تک‌آهنگ منتشر کردند و قصد داشتند اولین آلبوم گروه را با نام Open Your Omen (طالعت را بگشا) را در سال ۲۰۱۹ منتشر کند، اما برنامه‌ها زمانی متوقف شد که تهیه‌کنندۀ آلبوم، کاتو خان‌دولا، در سال ۲۰۱۸ در یک حادثه موتورسیکلت جانش را از دست داد !! حال، آلبوم قرار است سرانجام در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شود، در تاریخ ۲۸ آوریل ٢٠٢۵ کمپینی در سایت «کیک‌استارتر» برای جمع‌آوری بودجه برای انتشار آلبوم راه‌اندازی شده است. در بیانیه‌ای که از طرف خانواده جویی جوردیسون منتشر شده،
که از طرف خانواده جویی جوردیسون منتشر شده، آمده است: «پس از سال‌ها تلاش برای تأمین حقوق موسیقی، خانواده‌مان قرار است آلبوم بسیار مورد انتظار گروه VMIC یعنی Open Your Omen را به طور مستقل منتشر کند تا این آلبوم به دست طرفدارانی برسد که سال‌ها در انتظارش بوده‌اند». در ادامۀ این بیانیه آمده است: «جویی هیچ‌گاه کارهای کوچک انجام نمی‌داد. ما می‌خواهیم این آلبوم را به همان شکلی که او می‌خواست منتشر کنیم؛ با طراحی‌هایی که او به طور فعال در ایجاد آنها برای سی‌دی، دو LP، و مرچندایز مشارکت داشت و با حمایت طرفدارانش،
LP، و مرچندایز مشارکت داشت و با حمایت طرفدارانش، تا بتوانیم بزرگ‌ترین تأثیر را در زمان انتشار ایجاد کنیم». برای جمع‌آوری بودجه، خانوادۀ جوردیسون «اقلام شخصی» که قبلاً متعلق به او بوده‌اند، اضافه کرده‌اند تا هزینه‌های تولید و توزیع فیزیکی آلبوم، بازاریابی و همچنین برگزاری «شبی به یاد ماندنی» برای تجلیل از میراث جویی و دوباره به هم پیوستن گروه VIMIC را تأمین کنند. این شب شامل اجرای درامرهای مشهور بر روی کیت درام جویی، مهمانان ویژه و داستان‌هایی است که تاکنون نشنیده‌اید. در پایان، بیانیه به این شکل خاتمه
نشنیده‌اید. در پایان، بیانیه به این شکل خاتمه می‌یابد: «به ما بپیوندید و این خبر را منتشر کنید. «Open Your Omen». جوایز و شناخت. در آگوست سال ۲۰۱۰، جوردیسون به عنوان بهترین درامر ۲۵ سال گذشته توسط خوانندگان مجله ریتم انتخاب شد، پیش از طبل‌هایی چون مایک پورتنو، نیل پرت، فیل کالینز و دیو گرول. وقتی از وی خواسته شد که اظهارنظر کند، او اظهار داشت: «من کلمات را از دست می‌دهم. این امر غیرقابل باور است. چیزی شبیه به این روز به من یادآوری می‌کند که چرا من این کار را ادامه می‌دهم.» جوردیسون با رای‌گیری، در حدود
را ادامه می‌دهم.» جوردیسون با رای‌گیری، در حدود ۶۵۰۰ درامر در سرتاسر جهان، برنده جایزه دراممیس برای بهترین درامر سبک متال در سال ۲۰۱۰ شد. در سپتامبر ۲۰۱۳ جوردیسون توسط خوانندگان "لودوایر" به بزرگترین درامر سبک متال جهان معرفی شد. در سال ۲۰۱۶ جوردیسون با جوایز The Golden God در جوایز Gods Metal Metal Hammer جایزه گرفت.
خورش یخنی، غذای محلی شهرستان درگز است که در اغلب مراسم و اعیاد به عنوان غذای اصلی خورده می‌شود. طرز تهیه. مواد لازم برای تهیه این خورش: گوشت ران با استخوان گوسفند ۳۰۰ گرم، پیاز داغ قهوه ای فراوان، کره یا روغن حیوانی و نمک به مقدار دلخواه می‌باشد. گوشت را ابتدا شسته و به صورت قطعات بزرگ تکه تکه می‌کنیم و با کمی روغن تف می‌دهیم و پیاز داغ فراوان را به گوشت‌ها اضافه می‌کنیم و سپس به مقدار کافی آب جوش اضافه کرده و شعله را کم می‌کنیم تا خورش کاملاً بپزد و سپس در انتها کمی کره یا روغن حیوانی را برای طعم بهتر روی
انتها کمی کره یا روغن حیوانی را برای طعم بهتر روی خورش می‌ریزیم، توجه داشته باشیم که این خورش همراه برنج سرو می‌شود.
خلیل عمرانی (زاده ۹ تیر ۱۳۴۳، روستای جمرک، شهرستان دیر – درگذشته ۱۳۹۱، تهران) شاعر آیینی از اهالی بندر دیر استان بوشهر بود. زندگی‌نامه. خلیل عمرانی شاعری را از سال ۱۳۵۷ به‌طور جدی‌تر پی گرفت. تخلص شعری وی پژمان دیری بود. وی کارشناس ارشد و دبیر ادبیات فارسی و کارشناس ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در پرورش استعداد ادبی جوانان در وطن خود، استان یزد و تهران بود. وی در پست‌های مشاور وزیر آموزش و پرورش، مسئول آفرینش‌های ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کشور و معاونت فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد
کشور و معاونت فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر فعالیت داشته‌است. از میان دوستان شاعر خود، با محمدجواد محبت و سید فضل‌الله طباطبایی ندوشن (امید) و نصرالله مردانی انسی دیرینه داشت. او بنیانگذار انجمن ادبی نسل مروارید و نیز انتشاراتی به همین نام (انتشارات نسل مروارید) بود. عمرانی در ۱۹ آذر سال ۱۳۹۱ و در سن ۴۸ سالگی به علت سکته مغزی درگذشت. یادمان‌ها. پس از درگذشت او و تاکنون (۱۳۹۸) چند کتاب و دفتر با مضمون یادبود او منتشر شده‌است: "گدازه‌های سکوت" (به کوشش مبین اردستانی، تهران: انتشارات
سکوت" (به کوشش مبین اردستانی، تهران: انتشارات شهرستان ادب)، "یادمان اربعین پژمان" (به کوشش بهزاد مرتضوی)، "کتاب فصل پژمان - دفتر اول" (تهران: انتشارات تیرگان، ۱۳۹۵، ۸۰ص) و "کتاب فصل پژمان - دفتر دوم" (تهران: انتشارات تیرگان، ۱۳۹۶، ۱۱۰ص) از این جمله‌اند. در هفتیمن سالروز درگذشت او (آذر ۱۳۹۸)، سومین دفتر از «کتاب فصل پژمان» که به همت جمعی از شاگردان او گردآوری شده بود، در تالار امیرحسین فردی حوزه هنری رونمایی شد. در این آیین مصطفی علی‌پور به ذکر نکاتی از ویژگی‌های خاص شعری عمرانی اشاره کرد. نمونه شعر.
ویژگی‌های خاص شعری عمرانی اشاره کرد. نمونه شعر. بوم‌سروده‌ای قدیمی از عمرانی:
نیروی دریایی شوروی بازوی دریایی نیروهای مسلح شوروی بوده‌است. نیروی دریایی شوروی نقش کلیدی در پیمان ورشو در مقابله با پیمان ناتو بازی می‌کرد. بدین گونه که در صورت بروز یک جنگ احتمالی میان بلوک غرب و شرق از انتقال نیرو از آمریکای شمالی به اروپای غربی جلوگیری می‌نمود. نیروی دریایی شوروی به به چهار ناوگان بزرگ تقسیم می‌شد: ناوگان شمالی، ناوگان اقیانوس آرام، ناوگان دریای سیاه و ناوگان بالتیک. همچنین پایگاه دریایی لنینگراد تحت فرماندهی جداگانه‌ای قرار داشت. ناوگان کوچک دریای خزر نیز بازوی کوچکتر نیروی دریایی
کوچک دریای خزر نیز بازوی کوچکتر نیروی دریایی شوروی در این دریا بود. پنجمین اسکادران عملیاتی کوچک در دریای مدیترانه واحدهای خود را از دریای سیاه، دریای بالتیک و ناوگان شمال دریافت می‌نمود. اسکادران اقیانوس هند نیز با ناوگان اقیانوس آرام تغذیه می‌شد. از شاخه‌های دیگر نیروی دریایی می‌توان به نیروهای هوابرد نیروی دریایی، پیاده‌نظام نیروی دریایی و توپخانهٔ ساحلی اشاره نمود. بنابر مندرجات مجلهٔ تایم در سال ۱۹۸۰ غیراسلاوها از دستیابی به پست‌های استراتژیک در نیروهای مسلح از جمله نیروی دریایی، نیروهای موشکی
نیروهای مسلح از جمله نیروی دریایی، نیروهای موشکی استراتژیک و نیروی هوایی منع می‌شدند، زیرا حاکمیت شوروی به وفاداری اقلیت‌های قومی مشکوک بود. ولی با وجود این نام‌های بسیاری از اقلیت‌های قومی در میان آدمیرال‌های نیروی دریایی و ژنرال‌های ارتش شوروی وجود دارد که این موضوع را با شک و تردید روبه رو می‌سازد. بخش بزرگی از نیروی دریایی شوروی پس از فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱ تبدیل به نیروی دریایی روسیه شد. تاریخچه. در دوران امپراتوری روسیه این کشور فاقد یک نیروی دریایی کلاسیک نیرومند مانند کشورهای دیگر اروپایی
دریایی کلاسیک نیرومند مانند کشورهای دیگر اروپایی مانند بریتانیا و فرانسه بود. دو علت برای این امر وجود داشت. نخست این که روسیه با توجه به موقعیت جغرافیش دسترسی بسیار کمی به آبهای آزاد بین‌المللی داشت و در مناطقی هم که به آبهای آزاد دسترسی داشت در آن مناطق در فصل‌های سرد آب یخ می‌بست. دلیل دیگر این موضع این بود که روسیه کشور بسیار پهناوری بود و با توجه به این موضوع و قرار داشتن در میان آسیا و اروپا تجارت دریایی برای این کشور بی‌معنی بود و چنانچه می‌خواست از راه دریا به تجارت بپردازد بایست برای محافظت از
از راه دریا به تجارت بپردازد بایست برای محافظت از محموله‌ها یک کشتی اسکورت نظامی نیز به همراه کشتی‌های تجاری بفرستد. بنیان نیروی دریایی شوروی بر بر روی نیروی دریایی امپراتوری روسیه قرار داشت و این نیروی دریایی در انقلاب سال ۱۹۱۷، جنگ داخلی روسیه و شوروش کرونشتات تقریباً نابود شده بود. در خلال انقلاب ملوانان کشتی‌های خود را ترک کرده و از وظایفشان چشم پوشی کردند. برخی از افسران به وسیلهٔ ترور سرخ کشته شدند. برخی به ارتش سفید (ضد کمونیست) پیوستند و برخی نیز استعفا دادند. کارخانه‌های کشتی سازی تعطیل شد. وضعیت
دادند. کارخانه‌های کشتی سازی تعطیل شد. وضعیت ناوگان دریای سیاه بهتر از دریای بالتیک نبود. انقلاب بلشویکی بسیاری از افسران را قتل‌عام کرد و کشتی‌ها بی استفاده و رو به پوسیدگی گذاشتند. در پایان آوریل ۱۹۱۸ نیروهای آلمانی وارد کریمه شدند و به سوی پایگاه دریایی سواستوپول پیشروی نمودند. کشتی‌های کارآمدتر از سواستوپول به نووروسیسک برده شدند، ولی با التیماتوم آلمانی‌ها و در پی آن به دستور ولادیمیر لنین نابود شدند. کشتی‌های باقی‌مانده در سواستوپول را آلمانی‌ها و پس از آنها در سال ۱۹۱۸ انگلیسی‌ها تصاحب نمودند. در
از آنها در سال ۱۹۱۸ انگلیسی‌ها تصاحب نمودند. در روز اول آوریل ۱۹۱۹ هنگامی که ارتش سرخ کریمه را فتح کرد، اسکادران‌های بریتانیا مجبور به عقب‌نشینی شد، ولی پیش از عقب‌نشینی آنها همهٔ ناوهای باقی‌مانده و سیزده زیردریایی جدید را از میان بردند. هنگامی که ارتش سفید کریمه را در سال ۱۹۱۹ فتح کرد چند واحد از کشتی‌ها و زیردریایی‌ها را نجات داده و سر و سامان داد. نخستین کشتی نیروی دریایی انقلاب کشتی شوروش زدهٔ ارورا بود که پرسنل آن به بلشویک‌ها ملحق شده بودند. پیش از انقلاب در سال ۱۹۰۵ نیز یک شورش بلشویکی بر روی
از انقلاب در سال ۱۹۰۵ نیز یک شورش بلشویکی بر روی رزمناو پوتمکین به وقوع پیوسته بود. ملوانان ناوگان بالتیک در طول انقلاب اکتبر از نیرویهای بلشویک پشتیبانی می‌کردند. برخی از کشتی‌های امپراتوری روسیه با نام‌های دیگری پس از انقلاب اکتبر به خدمت ادامه دادند. بخش بزرگی از ناوگان قدیمی را دولت شوروی به عنوان اوراقی به آلمان فروخت. در دریای بالتیک فقط سه نبردناو، دو رزم ناو، ده ناوشکن و چند زیردریایی باقی‌مانده بود که هیچ گونه رسیدگی به آنها نمی‌شد. با وجود این وضعیت ناوگان بالتیک یک واحد تشکیلات نظامی قابل توجه
ناوگان بالتیک یک واحد تشکیلات نظامی قابل توجه باقی‌ماند و ناوگان دریای سیاه نیز پتانسیل گسترش و نوسازی را داشت. به غیر از این دو ناوگان چیزی حدود سی ناوگان کوچک جنگی نیز وجود داشت. در خلال دههٔ ۱۹۳۰ همگام با صنعتی شدن اتحاد شوروی برنامه‌ریزی‌هایی برای گسترش نیروی دریایی شوروی و تبدیل آن به یکی از نیرومندترین نیروی دریایی جهان انجام شد. با مصوبهٔ شورای کار و دفاع در سال ۱۹۲۶، برنامه‌های کشتی سازی شامل برنامه‌هایی برای ساخت دوازده زیردریایی می‌شد که شش فروند نخست با عنوان ردهٔ دکابریست شناخته شد. در تاریخ
نخست با عنوان ردهٔ دکابریست شناخته شد. در تاریخ چهارم نوامبر ۱۹۲۶ دفتر فنی شمارهٔ چهار (نام پیشین آن دپارتمان زیردریایی بود و هنوز سری محسوب می‌شد) با رهبری بوریس میخائیلویچ مالینین ساخت زیردریایی در کشتی سازی بالتیک را آغاز کرد. در سال‌های بعد ۱۳۳ زیردریایی با مدیریت مالینین ساخته شد. گسترش‌های بعدی نیروی دریایی شوروی شامل افزوده شدن ناوگان اقیانوس آرام در سال ۱۹۳۲ و ناوگان شمال در سال ۱۹۳۳ بود. نیروی دریایی شوروی در جنگ زمستانی ۱۹۴۰–۱۹۳۹ در دریای بالتیک چندان فعال نبود و عمدتاً به درگیری رزم ناوها و
چندان فعال نبود و عمدتاً به درگیری رزم ناوها و نبردناوهای شوروی با توپخانه‌های فنلاندی محدود می‌شد. جنگ جهانی دوم. پرسنل نیروی دریایی شوروی نقش مهمی در نبرد زمینی ادسا، سواستوپول، استالینگراد، نووروسیسک، تواپسه و لنینگراد داشتند. ناوگان نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۱۴ شامل تجهیزات زیر بود: بعداً ۲۱۹ فروند کشتی دیگر از جمله سه نبردناو، ۲ رزم ناو سنگین و ۷ رزم ناو سبک و ۴۵ ناوشکن و ۹۱ زیردریایی افزوده شد. در خلال جنگ بسیاری از کشتی‌ها در سواحل لنینگراد و میکولائیف از میان رفتند (بیشتر به وسیلهُ هواپیما و
از میان رفتند (بیشتر به وسیلهُ هواپیما و مین)، ولی نیروی دریایی شوروی چند فروند ناوشکن رومانیایی را به غنیمت گرفته و چند فروند کشتی کوچک از ایالات متحده و کشتی جنگی اچ.ام. اس را از بریتانیا اجاره نمود. کشتی جنگی اچ.ام. اس به آرخانگلسک تغییر نام داده شد. نیروی دریایی شوروی در جنگ با آلمان و ژاپن بین ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ تا ماه مه سال ۱۹۴۵، متحمل ۱۵۴٬۷۷۰ تن تلفات غیرقابل بازگشت شد که شامل ۴۷٬۷۰۰ کشته و مقادیر زیادی مفقود بود. جنگ سرد. پس از جنگ جهانی دوم اتحاد شوروی به این نتیجه رسید که باید در هر شرایطی بتواند
به این نتیجه رسید که باید در هر شرایطی بتواند با نیروی نظامی غرب رقابت کند. از این رو در زمینهٔ نیروی دریایی اقدام به ساخت زیردریایی طبق طرح‌های زیردریایی‌های آلمان در زمان جنگ جهانی دوم نمود و تعداد بسیاری از این زیردریایی‌ها را در چند سال پس از جنگ به آب انداخت. سپس با ترکیبی از پژوهش‌های بومی و تکنولوژیی که از راه جاسوسی در آلمان نازی و کشورهای غربی به دست آورده بود آرام آرام در طراحی زیردریایی پیشرفت کرد، گرچه تا یکی دو دهه از کشورهای عضو ناتو در این زمینه عقب‌تر بود. شوروی‌ها به سرعت ناوگان سطح دریایی
عقب‌تر بود. شوروی‌ها به سرعت ناوگان سطح دریایی خود را مجهز به انواع موشک‌ها نمودند. قرار دادن موشک‌های بزرگ بر روی کشتی‌های کوچک ولی سریع یکی از ویژگی‌های طراحی شوروی بود که در غرب چنین طراحیی از نظر تاکتیکی قابل قبول نبود. نیروی دریایی شوروی همچنین چندین رزم ناو بسیار بزرگ برای پرتاب موشک‌های هدایت شونده ساخت. تا دهه ۱۹۷۰ تکنولوژی زیردریایی‌های شوروی از بعضی جهات پیشرفته تر از زیردریایی‌های غربی بود و چندین نوع آن برتر از رقبای آمریکایی در نظر گرفته می‌شد. ناوهای هواپیمابر و هلیکوپتربر. گرچه فرماندهٔ
ناوهای هواپیمابر و هلیکوپتربر. گرچه فرماندهٔ نیروی دریایی اتحاد شوروی در زمان جنگ آدمیرال کوزنتسوف کوشید تا اتحاد شوروی را دارای ناوهای هواپیمابر ساز، ولی ایدئولوژی حزب کمونیست ناوهای هواپیمابر را ابزاری برای تهاجم امپریالیستی سرمایه‌داری می‌دانست و آنان را برای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نامناسب می‌دید. علاوه بر این نیروی دریایی نسبت به نیروهای مسلح دیگر در میان مدیران حزب کمونیست از درجهٔ اهمیت پایین‌تری برخوردار بود. نیکیتا خروشچف و لئونید برژنف ساخت ناوهای هواپیمابر را بیش از اندازه هزینه بر و زمان
ناوهای هواپیمابر را بیش از اندازه هزینه بر و زمان بر و این نوع ناوها را آسیب‌پذیر می‌دانستند. نیروی دریایی شوروی هنوز مأموریت رویارویی با زیردریایی‌های غربی را داشت و برای همین می‌بایست کشتی‌های بزرگی برای حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی بسازد. در خلال سال ۱۹۶۹–۱۹۶۸ ناو هلیکوپتربر کلاس مسکو به بهره‌برداری رسید که بعداً چهار فروند رزمناو هواپیمابر کلاس کیف در سال ۱۹۷۳ جایگزین آن گردید. هر دو نوع این ناوها توانایی حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشتند. ناو هواپیمابر کلاس کیف فقط توانایی حمل هواپیمای عمودپرواز
کلاس کیف فقط توانایی حمل هواپیمای عمودپرواز یاک-۳۸ فورجر و هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشت. در خلال دههٔ ۱۹۷۰ شوروی‌ها پروژهُ ارل را کلید زدند که هدف آن ساخت ناوهواپیمابر برای دفاع از ناوگان دیگر بود. این پروژه در خلال برنامه‌ریزی به خاطر ارجحیت استراتژیک کنسل شد. در دهه ۱۹۸۰ نیروی دریایی شوروی نخستین ناوهواپیمابر واقعی خود را به نام تفلیس ساخت که بعداً نام آن به آدمیرال کوزنتسوف تغییر پیدا کرد. این ناو هواپیما بر توانایی حمل سوخو-۳۳ فلانکر و میگ-۲۹ و هلیکوپترهای کا-۲۷ را داشت. وجه ممیزهٔ ناوهای هواپیمابر
کا-۲۷ را داشت. وجه ممیزهٔ ناوهای هواپیمابر شوروی تسلیحات موشکی آنها بود که شامل موشک‌های ضدهواپیما با برد بلند می‌شد. ناوهای هواپیمابر غربی برعکس بر فاصلهٔ زیاد ناو از هدف و حمله از فاصلهٔ کم (با هواپیما) تأکید داشت. تجهیزات. فهرست. ۶ زیردریایی کلاس تایفون ۴۰ زیردریایی کلاس دلتا ۱۲ زیردریایی کلاس یانکی ۵ زیردریایی کلاس هتل ۶ زیردریایی کلاس اسکار ۶ زیردریایی یانکی ناچ ۱۴ زیردریایی کلاس چارلی ۳۰ زیردریایی کلاس اکو ۱۶ زیردریایی کلاس جولیت ۵ زیردریایی کلاس آکولا ۲ زیردریایی کلاس سیرا ۶ زیردریایی کلاس آلفا ۴۶
۲ زیردریایی کلاس سیرا ۶ زیردریایی کلاس آلفا ۴۶ زیردریایی کلاس ویکتور ۶ زیردریایی کلاس نوامبر ۳ زیردریایی کلاس یانکی ۱۸ زیردریایی کلاس کیلو ۲۰ زیردریایی کلاس تانگو ۲۵ زیردریایی کلاس فاکستروت ۱ زیردریایی کلاس بلوگا ۱ زیردریایی کلاس لیما ۲ زیردریایی کلاس هند ۴ زیردریایی کلاس براوو ۱ زیردریایی کلاس Losos ۱ ناو هواپیمابر کلاس کوزنتسوف ۴ ناو بالگرد/هواپیمابر کلاس کیف ۲ فروند ناو بالگردبر کلاس موسکو ۳ نبردناو کلاس کیروف ۳۰ رزمناو: ۳ رزمناو کلاس اسلاوا ۷ رزمناو کلاس کارا ۴ رزمناو کلاس I Kresta ۱۰ رزمناو کلاس II
کارا ۴ رزمناو کلاس I Kresta ۱۰ رزمناو کلاس II Kresta ۴ رزمناو کلاس Kynda ۲ رزمناو کلاس Sverdlov ۴۵ ناوشکن: ۱۱ ناوشکن کلاس سوورمنی ۱۱ ناوشکن کلاس آدلیو ۱۸ ناوشکن کلاس کاشین ۳ ناوشکن کلاس کانین ۲ ناوشکن کلاس کیلدین ۳۲ ناوچه کلاس Krivak ۱ ناوچه کلاس کنی ۱۸ ناوچه کلاس میرکا ۳۱ ناوچه کلاس پتیا ۳۱ ناوچه کلاس ریگا ۱۰ عدد کروت کلاس پارچیم ۳۶ ناوچه کلاس Nanuchka ۷۸ کروت کلاس گریشا ۴۲ کشتی جنگی آبی-خاکی: ۳ کشتی فرود کلاس ایوان روگوف ۱۹ فروند کشتی از کلاس روپوچا ۱۴ فروند کشتی از کلاس تمساح ۶ فروند کشتی از کلاس
۱۴ فروند کشتی از کلاس تمساح ۶ فروند کشتی از کلاس Polnocny ≈۴۲۵ قایق گشتی جنگنده ضربتی. ۷۹ فروند یاکوولف یاک-۳۸ ۱۳۳ فروند کاموف کا-۲۵ ۱۰۶ فروند کاموف کا-۲۷ هواپیماهای مستقر بر روی زمین. ۱۲۲ فروند توپولف تو-۲۲ ام ۱۲۵ فروند توپولف تو-۱۶ ۱۵ فروند توپولف تو-۲۲ ۹۷ فروند سوخو-۱۷ ۱۰۱ فروند سوخو-۲۴ ۵۰ فروند توپولف تو-۱۴۲ ۴۰ فروند ایلیوشین ایل-۳۸ ۵۰ فروند توپولف تو-۱۶ ۱۵ فروند آنتونوف ای ان-۱۲ ۱۰ فروند توپولف تو-۲۲ ۲۰ فروند توپولف تو-۹۵ ۱۵ فروند سوخو-۲۴ ۹۰ فروند برییف بی‌ئی-۱۲ ۱۱۸ فروند میل می-۱۴ توپولف تو-۱۶ دیگر
بی‌ئی-۱۲ ۱۱۸ فروند میل می-۱۴ توپولف تو-۱۶ دیگر هواگردها. میل می-۸ ایلیوشین ایل-۱۸
ملکه ملک‌زاده (بیانی) (زاده ۱۲۸۹ – درگذشته ۱۲ خرداد ۱۳۷۷) باستان‌شناس و سکه‌شناس ایرانی بود. او در دانشگاه لوور پاریس تحصیل کرده بود. وی کارشناس و عضو انجمن جهانی کارشناسان سکه فرانسه، سوییس و یونسکو بود. او علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، ریاست بخش سکه‌ها، مهرها و الواح موزه ایران باستان را برعهده داشت و موزه سکه بانک سپه تهران را بنیان نهاد. او در هنرهای نقاشی و نگارگری ایرانی نیز مهارت داشت و تابلوهای گرانبهایی از خود بر جای گذاشته‌است. زندگی. ملکه ملک‌زاده در سال ۱۲۸۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی
در سال ۱۲۸۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی فرزند مهدی ملک‌زاده (یکی از پایه‌گذاران علم پزشکی جدید در ایران و نویسنده کتاب تاریخ مشروطیت ایران)، نوادهٔ ملک المتکلمین و نیز نوادهٔ میرزا سلیمان‌خان میکده (از رجال دوره قاجار و از مشروطه‌خواهان) بود. ملک‌زاده تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه‌های ناموس و ژاندارک به پایان برد و موفق به اخذ دیپلم زبان فرانسه گردید. وی با داشتن استعداد هنری ذاتی به آموختن نقاشی گرایش پیدا کرده و نگارگری ایرانی را نزد میرزا هادی‌خان تجویدی، فرا گرفت. ملک‌زاده، از سال ۱۳۱۳
هادی‌خان تجویدی، فرا گرفت. ملک‌زاده، از سال ۱۳۱۳ در دانشکده هنرهای زیبای پاریس به فراگیری نقاشی همت گماشت و هم‌چنین هم‌زمان موفق شد فوق لیسانس خود در رشته باستان‌شناسی و سکه‌شناسی را به‌صورت مشترک از دانشکده لوور و دانشگاه سوربن پاریس، گرفته و در زمینه سکه‌شناسی سرآمد گردد. او در سال ۱۳۱۷ پس از چهار سال به ایران بازگشت و به ریاست بخش سکه‌ها، مهرها و الواح موزه ایران باستانِ موزه ملی ایران برگزیده شد. در موزه ملی ایران، بخش سکه‌ها و مهرها به همت وی و به شکل علمی راه افتاد. آموزش سکه‌شناسی و مهرشناسی در گروه
راه افتاد. آموزش سکه‌شناسی و مهرشناسی در گروه باستان‌شناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران در شمار فعالیت‌های او بوده‌است که از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۵۷ تا بازنشستگی ادامه یافت. ملک‌زاده را می‌توان پایه‌گذار تدریس علمی این شاخه مهم از مطالعات باستان‌شناسی در ایران دانست. ملک‌زاده به زبان‌های فرانسه و انگلیسی مسلط بوده و در خواندن خطوط باستانی تبحر داشت. ملکه ملک‌زاده با خانبابا بیانی استاد رشته تاریخ دانشگاه تهران ازدواج کرد. دو فرزند آنها شیرین بیانی و سوسن بیانی هستند: اولی در گروه تاریخ و دومی در گروه
بیانی هستند: اولی در گروه تاریخ و دومی در گروه باستان‌شناسی این دانشگاه بودند. ملک‌زاده در تاریخ دوازدهم خرداد ماه سال ۱۳۷۷ خورشیدی درگذشت. مقاله‌ها و کتاب‌ها. از ملک‌زاده در حدود پنجاه مقاله به زبان‌های فارسی و فرانسه، در مجلات معتبر داخلی و خارجی به چاپ رسیده که عمدتاً دربارهٔ سکه‌ها و مهرهای دوران باستان و سکه‌های دوره اسلامی ایران هستند. از جمله کتاب‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
بوداگرایی در ایران به حدود سده‌های پنجم و ششم پیش از میلاد، یعنی زمان زندگی بودا می‌رسد. یک افسانه پالی می‌گوید که گسترش آیین بودا به بلخ به دست دو برادر بازرگان که از اهالی باختر بوده‌اند صورت گرفته است. از قرن دوم میلادی، پارتی‌هایی همچون آن شی گائو برای گسترش بودیسم در چین کوشش کرده‌اند. بیشتر مترجمان اولیۀ متون بودایی به زبان چینی از اهالی پارت و دیگر پادشاهی‌های مرتبط با ایران امروزین بوده‌اند. بودایی‌ها در دورۀ زمامداری ساسانیان مورد آزار قرار گرفتند و بسیاری از مکان‌های آن‌ها در آتش سوزانده شد.
و بسیاری از مکان‌های آن‌ها در آتش سوزانده شد. مکان‌های بودایی باقی‌مانده نیز در قرن پنجم میلادی در حملۀ هپتالیان از بین رفتند. در هنگام حملۀ اعراب در میانه قرن هفتم میلادی، بسیاری از مردمان شرق ایران بودایی بودند. افغانستان یکی از مکان‌های پرتجمع بوداییان بوده است؛ از مکان‌های دیگر یافت شده می‌توان ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان و نیز خود ایران امروزی را نام برد. پیروزی اعراب، تیر نهایی را بر پیکرۀ بوداگرایی در شرق ایران و افغانستان زد اگرچه در برخی مکان‌ها همچون بامیان و هده تا قرن‌های هشتم و نهم بوداییان
همچون بامیان و هده تا قرن‌های هشتم و نهم بوداییان وجود داشتند. حاکم مغول، غازان، که در جوانی آموزش‌های بودایی دیده بود، در ۱۳۱۰ میلادی به اسلام گروید و آن را دین رسمی حکومت ایلخانان ساخت. او همچنین آیین بودایی را ممنوع اعلام کرد ولی به راهبان بودایی اجازه داد که به مناطق بودایی همسایه تبعید شوند. در سال‌های اخیر، آیین بودایی در میان مردمان ایران مورد توجه قرار گرفته است. برخی از شعرهای سهراب سپهری از آیین بودایی الهام گرفته‌اند و نیز شاعر معاصر، احمد شاملو، کتابی از اشعار هایکوی ژاپنی را به زبان فارسی
کتابی از اشعار هایکوی ژاپنی را به زبان فارسی برگردانده است.
انصار برنی (به زبان اردو: انصار برنی؛ متولد ۱۴ اگوست ۱۹۶۵ در شهر کراچی، ایالت سند پاکستان) رهبر حقوق بشر پاکستان و فعال حقوق مدنی است. او فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد حقوق از دانشگاه کراچی و دکترای افتخاری فلسفه‌است. وی از ۳۰ سال قبل به عنوان اولین فردی که مفهوم حقوق بشر را در پاکستان معرفی کرد، شناخته شد. در سال ۱۹۸۰، وی «ائتلاف رفاه انصار برنی»، «انجمن کمک به زندانیان» و «دفتر امور کودکان گمشده یا دزدیده‌شده» را در کراچی بنیان نهاد. دوره جوانی. انصار برنی، در دوره نوجوانی خود در دهه ۱۹۷۰، رهبر دانش‌آموزی
در دوره نوجوانی خود در دهه ۱۹۷۰، رهبر دانش‌آموزی برجسته‌ای در فدراسیون دانش‌آموزی مردمی بود و به سردادن فریاد عدالتخواهی، شأن انسانی و حقوق مدنی شناخته شده بود. تلاش‌ها و مبارزات انصار در سال ۱۹۷۷ او را به دردسر و درگیری با حکومت نظامی انداخت. در سن ۲۰ سالگی به جرم سخنرانی علیه قانون نظامی به نفع دموکراسی دستگیر شد؛ و از سوی دادگاه نظامی به هشت ماه زندان با مجازات سنگین محکوم شد. پس از آزادی در سال ۱۹۷۸، سردمداران حکومت نظامی بار دیگر او را دستگیر کردند و به دو ماه زندان دیگر حکم دادند و در سال ۱۹۷۹، برنی