payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای سرنگونی مادورو هستند. در ۱ آگوست ۲۰۱۶، CNE اعلام کرد که امضاهای کافی برای ادامه روند برکناری تأیید شده است. در حالی که رهبران اپوزیسیون اصرار داشتند که این برکناری قبل از پایان سال ۲۰۱۶ برگزار شود و امکان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری جدید فراهم شود، دولت قول داد که این برکناری تا سال ۲۰۱۷ رخ نخواهد داد و تضمین کرد که معاون فعلی رئیس جمهور به طور بالقوه به قدرت خواهد رسید. در ماه مه ۲۰۱۷، مادورو قانون اساسی ۲۰۱۷ را پیشنهاد کرد که انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا که بعداً در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ با وجود محکومیت
ونزوئلا که بعداً در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ با وجود محکومیت گسترده بین‌المللی برگزار شد. ایالات متحده پس از انتخابات، مادورو را تحریم کرد و او را «دیکتاتور» نامید و از ورود او به ایالات متحده جلوگیری کرد. کشورهای دیگر، مانند چین، روسیه و کوبا حمایت خود را از مادورو و انتخابات مجلس مؤسسان اعلام کردند. انتخابات ریاست جمهوری که تاریخ اولیه آن برای دسامبر ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده بود، متعاقباً به ۲۲ آوریل موکول شد و سپس به ۲۰ مه موکول شد. تحلیلگران این انتخابات را نمایشی توصیف کردند. این انتخابات کمترین میزان مشارکت
توصیف کردند. این انتخابات کمترین میزان مشارکت رأی‌دهندگان را در دوران دموکراتیک این کشور داشت. شش ماه پس از انتخاب شدن، مادورو توسط قوه مقننه ونزوئلا قبل از سال ۲۰۱۵ (از ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ و ۱۵ مارس ۲۰۱۵ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵) و بعداً توسط دادگاه عالی (از ۱۵ ژانویه ۲۰۱۶) برای رسیدگی به بحران اقتصادی جاری در کشور، با محکومیت شدید مخالفان ونزوئلا مبنی بر اینکه قدرت قوه مقننه توسط دادگاه غصب شده است، قدرت را با حکم به دست گرفت. ریاست جمهوری او با افول وضعیت اجتماعی-اقتصادی ونزوئلا، با افزایش جرم،
وضعیت اجتماعی-اقتصادی ونزوئلا، با افزایش جرم، تورم، فقر و گرسنگی همزمان شده است. تحلیلگران افول ونزوئلا را به سیاست‌های اقتصادی چاوز و مادورو نسبت داده‌اند، در حالی که مادورو گمانه‌زنی‌ها و جنگ اقتصادی به راه افتاده توسط مخالفان سیاسی خود را مقصر دانسته است. گزارش عفو بین‌الملل در سال ۲۰۱۸ «دولت نیکلاس مادورو را به ارتکاب برخی از بدترین موارد نقض حقوق بشر در تاریخ ونزوئلا متهم کرد». این گزارش نشان داد که این خشونت به ویژه در محله‌های فقیرنشین ونزوئلا انجام شده است و شامل «۸۲۹۲ اعدام فراقضایی انجام شده بین
شده است و شامل «۸۲۹۲ اعدام فراقضایی انجام شده بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷» می‌شود. در یک سال، ۲۲ درصد از قتل‌ها (۴۶۶۷) توسط نیروهای امنیتی انجام شده است. اریکا گووارا-روساس از عفو بین‌الملل گفت: «دولت رئیس جمهور مادورو باید حق زندگی را تضمین کند، نه اینکه جان جوانان کشور را بگیرد.» در سال‌های پایانی ریاست جمهوری مادورو، نیروهای پلیس و ارتش طرفدار دولت «عملیات آزادی مردم» را آغاز کردند که به گفته آنها، باندهای خیابانی و تشکل‌های شبه‌نظامی غیردولتی را که ادعا می‌کردند کنترل محله‌های فقیرنشین را به دست
ادعا می‌کردند کنترل محله‌های فقیرنشین را به دست گرفته‌اند، هدف قرار می‌داد. بنا به گزارش‌ها، این عملیات منجر به هزاران دستگیری و حدود ۹۰۰۰ کشته شده است و مخالفان ونزوئلا ادعا کردند که این عملیات در واقع ابزار سرکوب دولتی است. سازمان ملل متحد متعاقباً گزارشی منتشر کرد که روش‌های خشونت‌آمیز این عملیات را محکوم می‌کرد. اگرچه طارق ویلیام ساب، بازرس دولت ونزوئلا، اذعان کرده است که دفترش ده‌ها گزارش از «افراط پلیس» دریافت کرده است، اما از لزوم این عملیات دفاع کرد و اظهار داشت که دفترش در کنار پلیس و ارتش «برای
و اظهار داشت که دفترش در کنار پلیس و ارتش «برای حفاظت از حقوق بشر» همکاری خواهد کرد. وزارت امور خارجه ونزوئلا از گزارش سازمان ملل متحد انتقاد کرده و آن را «نه عینی و نه بی‌طرف» خوانده و آنچه را که معتقد است در مجموع ۶۰ خطا در گزارش است، فهرست کرده است. در ۴ آگوست ۲۰۱۸، حداقل دو پهپاد مسلح به مواد منفجره در منطقه‌ای که مادورو در حال ایراد سخنرانی برای افسران نظامی در ونزوئلا بود، منفجر شدند. دولت ونزوئلا ادعا می‌کند که این رویداد یک تلاش هدفمند برای ترور مادورو بوده است، اگرچه علت و نیت انفجارها مورد بحث
بوده است، اگرچه علت و نیت انفجارها مورد بحث است. دیگران اظهار داشته‌اند که این حادثه یک عملیات پرچم دروغین بوده که توسط دولت برای توجیه سرکوب مخالفان در ونزوئلا طراحی شده است. پوراس (رئیس دفتر سابق مادورو) در سال ۲۰۱۹ گفت که مادورو در دوره اول ریاست جمهوری خود «عملاً هیچ چیز در سیاست عمومی و جهت‌گیری ارائه نکرده است» زیرا به نظر پوراس، «او چشم‌انداز روشنی برای کشور ندارد. او بسیار بر تحکیم قدرت خود در میان همتایان خود در چاویسمو متمرکز است و کمتر بر اعمال یا اجرای یک چشم‌انداز استراتژیک برای کشور.» تمرکز
یا اجرای یک چشم‌انداز استراتژیک برای کشور.» تمرکز دارد با این حال، پس از افزایش تحریم‌های بین‌المللی در طول بحران ونزوئلا در سال ۲۰۱۹، دولت مادورو سیاست‌های سوسیالیستی وضع شده توسط چاوز، مانند کنترل قیمت و ارز، را کنار گذاشت که منجر به بازگشت کشور از رکود اقتصادی شد. اکونومیست نوشت که ونزوئلا همچنین «پول اضافی از فروش طلا (هم از معادن غیرقانونی و هم از ذخایر خود) و مواد مخدر» به دست آورده است. در ۳ مه ۲۰۲۰، نیروهای امنیتی ونزوئلا از تلاش مخالفان مسلح ونزوئلایی برای سرنگونی مادورو جلوگیری کردند. این تلاش
برای سرنگونی مادورو جلوگیری کردند. این تلاش توسط یک شرکت امنیتی خصوصی آمریکایی به نام سیلورکورپ یو اس ای، به ریاست جردن گودرو سازماندهی شده بود و افراد در کلمبیا آموزش دیده بودند. گودرو ادعا کرد که این عملیات شامل ۶۰ سرباز، از جمله دو عضو سابق نیروهای ویژه ایالات متحده، بوده است. دولت ونزوئلا ادعا کرد که ایالات متحده و اداره مبارزه با مواد مخدر آن (DEA) مسئول این عملیات بوده‌اند و از حمایت کلمبیا برخوردار بوده‌اند. خوان گوایدو دخالت در این عملیات را انکار کرد. گودرو ادعا کرد که گوایدو و دو مشاور سیاسی در
کرد. گودرو ادعا کرد که گوایدو و دو مشاور سیاسی در اکتبر ۲۰۱۹ قراردادی به مبلغ ۲۱۳ میلیون دلار آمریکا با او امضا کرده‌اند. هشت نفر از مهاجمان کشته شدند و سیزده نفر دیگر، از جمله دو آمریکایی، دستگیر شدند. روابط بین‌الملل. در ۶ مارس ۲۰۱۴، به مناسبت اولین سالگرد مرگ هوگو چاوز، مادورو در یک برنامه زنده تلویزیونی اعلام کرد که پس از آنکه ریکاردو مارتینلی، رئیس جمهور پاناما، از معترضان در جریان اعتراضاتی که از ۱۲ فوریه آغاز شد، حمایت کرد و از سازمان کشورهای آمریکایی خواست تا در این مورد تحقیق کند، روابط دیپلماتیک
خواست تا در این مورد تحقیق کند، روابط دیپلماتیک و تجاری خود را با این کشور قطع می‌کند. روابط بعداً در ژوئیه ۲۰۱۴، پس از حضور خورخه آریزا، معاون رئیس جمهور، در مراسم تحلیف رئیس جمهور خوان کارلوس وارلا، از سر گرفته شد. در ۱۱ آگوست ۲۰۱۷، رئیس جمهور دونالد ترامپ گفت که «گزینه نظامی» را برای مقابله با دولت مادورو «منتفی نمی‌داند». در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۹، مادورو اعلام کرد که ونزوئلا پس از اعلام رئیس جمهور ترامپ مبنی بر به رسمیت شناختن خوان گوایدو، رهبر مخالفان ونزوئلا، به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا، روابط خود را
به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا، روابط خود را با ایالات متحده قطع می‌کند. بحران دیپلماتیک دیگری با پاناما در سال ۲۰۱۸ رخ داد، پس از آنکه دولت پاناما تحریم‌هایی را علیه مادورو و چندین مقام کلیدی دولت بولیواری اعمال کرد. ونزوئلا با اعمال تحریم‌های متقابل علیه شرکت‌های پانامایی و همچنین مقامات برجسته پاناما، از جمله رئیس جمهور خوان کارلوس وارلا، پاسخ داد. بحران دیپلماتیک در ۲۶ آوریل ۲۰۱۸ پایان یافت، زمانی که رئیس جمهور مادورو اعلام کرد که با رئیس جمهور وارلا تماس گرفته و با بازگشت سفرا و از سرگیری ارتباطات
تماس گرفته و با بازگشت سفرا و از سرگیری ارتباطات هوایی بین دو کشور موافقت کرده است. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹، چند روز پس از آنکه برزیل، خوان گوایدو، رهبر مخالفان ونزوئلا را به عنوان رئیس جمهور موقت این کشور به رسمیت شناخت، مادورو، رئیس جمهور برزیل، جایر بولسونارو را «هیتلر دوران مدرن» نامید. مادورو با ولادیمیر پوتین، رهبر روسیه، همکاری استراتژیک دارد. پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، مادورو درباره افزایش همکاری با روسیه گفتگو کرد. به دلیل افزایش قیمت نفت ناشی از این درگیری، گفتگوهایی بین مادورو و مقامات
ناشی از این درگیری، گفتگوهایی بین مادورو و مقامات آمریکایی آغاز شده است که احتمال لغو تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا و بهبود روابط بین دو کشور را مطرح می‌کند. در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در سال نوامبر ۲۰۲۲، چندین رهبر جهان با مادورو تعامل داشتند، از جمله امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، آنتونیو کاستا، نخست وزیر پرتغال و جان کری آمریکایی. در این کنفرانس، مکرون، مادورو را «رئیس جمهور» خطاب کرد و گفت: «اگر بتوانیم مدت بیشتری با یکدیگر صحبت کنیم تا در کارهای دوجانبه مفید برای منطقه مشارکت کنیم،
تا در کارهای دوجانبه مفید برای منطقه مشارکت کنیم، خوشحال خواهم شد.» چند روز بعد، در ۲۷ نوامبر، ایالات متحده تحریم‌های ونزوئلا را کاهش داد و به شرکت شورون اجازه داد تا به طور موقت با دولت ونزوئلا همکاری کند. مادورو در ژوئن ۲۰۲۳ یک سفر رسمی به عربستان سعودی داشت. او همچنین در سپتامبر ۲۰۲۳ از چین بازدید کرد و از چین درخواست حمایت از ونزوئلا برای پیوستن به بلوک اقتصادی بریکس را کرد و گفت که می‌خواهد سرمایه‌گذاری چین در آمریکای لاتین و کارائیب افزایش یابد. لولا دا سیلوا، رئیس جمهور برزیل، از درخواست مادورو برای
سیلوا، رئیس جمهور برزیل، از درخواست مادورو برای پیوستن به بریکس حمایت کرد. در طول این سفر، مادورو همچنین توافق‌نامه‌ای را امضا کرد که شامل آموزش فضانوردان ونزوئلایی بود و ابراز تمایل خود برای اعزام ونزوئلایی‌ها به ماه را ابراز کرد. در مناقشه اسرائیل و فلسطین، مادورو بارها در مجامع بین‌المللی از آرمان فلسطین حمایت کرده و اعلام کرده است که «عیسی مسیح یک فلسطینی جوان بود که به ناحق توسط امپراتوری اسپانیا مصلوب شد»، در ۷ نوامبر ۲۰۲۳، او اقدامات اسرائیل در نوار غزه را در طول جنگ غزه محکوم کرد و اسرائیل را به
غزه را در طول جنگ غزه محکوم کرد و اسرائیل را به ارتکاب نسل‌کشی علیه فلسطینیان در غزه متهم کرد. مادورو برای حمایت از ادعای ونزوئلا بر منطقه اسکیبو، که با گویان همسایه مورد مناقشه و تحت کنترل آن است، یک همه‌پرسی مشورتی در ونزوئلا برگزار کرد. این همه‌پرسی در ۳ دسامبر ۲۰۲۳ برگزار شد و اکثریت بزرگی (تقریباً ۱۰۰٪) به ادعاهای ونزوئلا رأی مثبت دادند، اگرچه میزان مشارکت در آن پایین بود. این همه‌پرسی یکی از عوامل مؤثر در بحران گویان-ونزوئلا بود. در ژوئن ۲۰۲۵، مادورو حملات اسرائیل به ایران را محکوم کرد و آن را
حملات اسرائیل به ایران را محکوم کرد و آن را «حمله‌ای جنایتکارانه» توصیف کرد که «حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل را نقض می‌کند» و فرانسه، آلمان، بریتانیا و ایالات متحده را به حمایت از «هیتلر قرن بیست و یکم» علیه «مردم شریف و صلح‌طلب ایران» متهم کرد. سوء قصد. مادورو در دوران ریاست جمهوری خود با سوء قصدهای متعددی به جان خود مواجه شده است. در حادثه حمله پهپادی کاراکاس در سال ۲۰۱۸، مادورو هنگام سخنرانی در یک تجمع، توسط دو پهپاد که در حین سخنرانی منفجر شدند، هدف قرار گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۴، پلیس ونزوئلا سه
هدف قرار گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۴، پلیس ونزوئلا سه آمریکایی، دو اسپانیایی و یک تبعه چک را که تفنگ‌های تک‌تیرانداز و سایر مهمات را برای ترور مادورو حمل می‌کردند، دستگیر و بازداشت کرد. در یک بیانیه عمومی، وزیر کشور، عدالت و صلح، دیوسدادو کابلو، سازمان سیا و اطلاعات اسپانیا را مسئول تلاش برای کودتا دانست و آن را «تعجب‌آور» ندانست. این وزیر اظهار داشت که آنها یکی دیگر از اعضای فعال ارتش ایالات متحده، ویلبر جوزف کاستاندا، را با شواهدی از تلفن همراهش که او را به حملات تروریستی در طول انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴
حملات تروریستی در طول انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ ونزوئلا مرتبط می‌کرد، دستگیر کرده‌اند.
شبکه محاصرهٔ اِبی‌سی‌دی همچنین خط اِبی‌سی‌دی (ABCD) نام ژاپنی مجموعه ای از تحریم‌ها علیه امپراتوری ژاپن توسط کشورهای خارجی، از جمله ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، چین و هلندی‌ها بود. در سال ۱۹۴۰، در تلاش برای دلسردی نظامی‌گری و رقابت‌گرایی ژاپن، این کشورها و دیگران فروش سنگ آهن، فولاد و نفت خام را به ژاپن متوقف کردند و از فروش ماده اولیه امتناع کردند. ژاپن به ماده اولیه برای ادامه فعالیت‌های خود در جنگ دوم چین و ژاپن و حمله ژاپن به هندوچین فرانسه نیاز داشت. در ژاپن، دولت و ملی‌گرایان ژاپنی این تحریم اقتصادی
ژاپن، دولت و ملی‌گرایان ژاپنی این تحریم اقتصادی را به عنوان اقدامات تجاوزکارانه تلقی می‌کردند. نفت وارداتی حدود ۸۰٪ از مصرف داخلی را تشکیل می‌داد و بدون آن اقتصاد ژاپن، چه رسد به ارتش آن، متوقف می‌شد. رسانه‌های ژاپن تحت تأثیر تبلیغات نظامی، نامیدن تحریم‌ها را تحت عنوان «محاصره ABCD» یا «خط ABCD» آغاز کردند. اِبی‌سی‌دی ABCD لفظی است که از کنار هم قرار گرفتن حرف اول نام این چهار کشور آمریکا America، انگلستان Britain، چین China، هلند Dutch به وجود آمده‌است. ستاد کل امپراتوری ژاپن که با احتمال سقوط اقتصادی و
کل امپراتوری ژاپن که با احتمال سقوط اقتصادی و عقب‌نشینی اجباری از فتوحات اخیر خود روبرو شده بود، برنامه‌ریزی برای جنگ با قدرتهای غربی را در آوریل ۱۹۴۱ آغاز کرد. این امر با بمباران ژاپنی‌ها در حمله به پرل هاربر در دسامبر ۱۹۴۱ به اوج خود رسید. شرح. انعقاد پیمان نازی-شوروی در اوت ۱۹۳۹ شوک بزرگی برای گروه‌های طرفدار آلمان در دولت ژاپن بود که روس‌ها را خطرناک می‌دانستند. و پس از غلبه نیروهای آلمان در فرانسه و بقیه کشورهای اروپای غربی در بهار و تابستان ۱۹۴۰، ژاپنی‌ها ترس از این داشتند که آلمان به دنبال کنترل
ترس از این داشتند که آلمان به دنبال کنترل سیاسی هندوچین فرانسه و هند شرقی هلند نیز باشد. این سرزمین‌ها بخشی از مسیر حیاتی تأمین ژاپن برای ورود افراد و مواد به سرزمین اصلی چین بود و ژاپنی‌ها نگران بودند که نفوذ آلمان به این ترتیب بر منافع آنها در جنوب شرقی آسیا تأثیر بگذارد. آنها همچنین در مورد اهداف بلند مدت هیتلر نگران بودند. بنابراین وزیر امور خارجه ماتسواوکا یوسوکه که طرفدار تقویت روابط سیاسی با قدرت‌های محور بود پیمان سه جانبه را در سپتامبر ۱۹۴۰ منعقد کرد. ژاپن با "محاصره ABCD" توسط آمریکا، انگلیس، چین
ژاپن با "محاصره ABCD" توسط آمریکا، انگلیس، چین و هلند روبرو بود که همه اینها بازارها و منافع ژاپن در آسیا را تهدید می‌کرد؛ بنابراین ژاپنی‌ها احساس کردند که باید موقعیت خود را در جنوب بیشتر تقویت کنند و به سمت جنوب هندوچین فرانسه پیشروی کردند. پس از موافقت دولت ویشی در فرانسه تحت تأثیر سیاست‌های آلمان، این امر در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۰ شدت گرفت.
والاس شاون (زاده ۱۹۴۳-) نمایشنامه نویس و بازیگر آمریکایی است. گزیده فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که والاس شاون در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
جان استیون گودمن (زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۵۲) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر و صداپیشه آمریکایی است. گودمن از سال ۱۹۷۵ حرفهٔ بازیگری را شروع کرده و سابقهٔ کاری پرباری دارد و در تعداد زیادی فیلم سینمایی و سریال نقش آفرینی کرده‌است. از فیلم‌های مهمی که وی بازی کرده می‌توان به لباوسکی بزرگ، آرگو و فوق‌العاده بلند و بیش از حد نزدیک و قمارباز اشاره نمود.
جنگ بُوشین یک جنگ داخلی در ۱۸۶۹–۱۸۶۸ میان نیروهای حاکم شوگون‌سالاری توکوگاوا و طرفداران بازگشت قدرت سیاسی به دربار امپراتوری در کیوتو در ژاپن بود. زمینه. در سال ۱۸۶۷ امپراتور کُومِی درگذشت و پسرش امپراتور میجی جانشین او شد. در اکتبر سال ۱۸۶۷ یامائوچی یودو، دایمیوی پیشین قلمرو توسا راهی میانه برای مسئله سازمان سیاسی کشور ژاپن ارائه کرد که به «پیشنهاد توسا» معروف است. این پیشنهاد دایر بر کناره‌گیری شوگون به نفع شورای دایمیوها که زیر نظر امپراتور باشد. بدین ترتیب قدرت سیاسی شوگون به امپراتور اعاده می‌شد اما
قدرت سیاسی شوگون به امپراتور اعاده می‌شد اما رئیس خاندان توکوگاوا اراضی تیولی خود را نگه می‌داشت و به جای رهبری نظامی و سیاسی کشور مقام نخست‌وزیری را دارا می‌شد. یوشینوبو این پیشنهاد را در ماه نوامبر همان سال پذیرفت. در روز ۸ نوامبر توکوگاوا یوشینوبو در نامه ای که به دربار فرستاد خواستار اجازهٔ بازگرداندن اقتدار خود به امپراتور شد. فردای آن روز یوشینوبو به دربار احضار شد و به او اطلاع دادند که امپراتور میجی درخواست وی را برای بازگرداندن قدرت به دربار پذیرفته است. بازگشت قدرت به امپراتور در روز ۴ ژانویه
است. بازگشت قدرت به امپراتور در روز ۴ ژانویه ۱۸۶۸ رسماً اعلام شد، پس از آن امپراتور یگانه فرمانروای ژاپن بود. بدین ترتیب به یکباره قدرت سیاسی به دست امپراتور ۱۵ ساله افتاد. پس از کناره‌گیری داوطلبانهٔ توکوگاوا یوشی‌نوبو از قدرت، دولت جدیدی که تشکیل شد متشکل بود از اشراف ضد حکومت شوگونی و سامورایی‌ها. توکوگاوا یوشی‌نوبو نه تنها موفق به پیدا کردن جایگاهی در دولت جدید نشد بلکه به او فرمان داده شد که اراضی خود را به دولت جدید واگذار کند. این فرمان موجب خشم ارتش قدیم شوگونی شد. روز ۱۴ ژانویه یوشینوبو وزیران
قدیم شوگونی شد. روز ۱۴ ژانویه یوشینوبو وزیران مختار انگلیس، فرانسه، ایتالیا، آمریکا، روسیه و هلند را در قلعه اوساکا پذیرفت و آن‌ها را از تغییرها در حکومت ژاپن آگاه کرد اما تأکید کرد که همچنان عهده‌دار همه امور مربوط به روابط با ممالک خارج است زیرا که حکومت تازه هنوز آماده پرداختن به این گونه امور نیست. سه روز پس از آن یوشینوبو اعلام کرد که خود را مقید به اعلامیه بازگشتن قدرت به امپراتور نمی‌داند و از دربار خواست آن را لغو کند. تا این هنگام یوشینوبو همچون یکی از اتباع وفادار به امپراتور رفتار کرده و
یکی از اتباع وفادار به امپراتور رفتار کرده و فرمان‌های او را بی چون و چرا پذیرفته بود اما در روز ۱۸ ژانویه استحکامات جنبی قلعه ادو متعلق به خاندان توکوگاوا در آتش سوخت و حکومت شوگونی آتش‌سوزی را کار رزمندگان قلمرو ساتسوما دانست. دو روز پس از آن رزمندگان شوگون اقامتگاه دایمیوی ساتسوما را در ادو محاصره کردند با محافظان آن درگیر شدند، شماری را کشتند و سرانجام هم عمارت را آتش زدند تا با خاک یکسان شد. نبرد توبا-فوشیمی. خبر این درگیری فردای آن روز در قلعه اوساکا به یوشینوبو رسید و وی از سر خشم تصمیم گرفت که
به یوشینوبو رسید و وی از سر خشم تصمیم گرفت که رزمندگانش را روز ۲۵ ژانویه برای حمله به کاخ امپراتوری کیوتو بفرستد. اولین نبرد از سلسله نبردهای معروف به جنگ بوشین، بنام نبرد توبا–فوشیمی بین طرفداران حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا با طرفداران امپراتور در ژاپن در ۲۷ ژانویه ۱۸۶۸ آغاز شد، در این نبرد نیروهای شوگونی و نیروهای متفقین قلمرو چوشو، قلمرو ساتسوما و قلمرو توسا در نزدیکی فوشیمی، کیوتو در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. این نبرد چهار روز طول کشید و با شکست قاطع شوگون‌سالاری پایان یافت. سپس درگیری به مناطق دیگر
شوگون‌سالاری پایان یافت. سپس درگیری به مناطق دیگر گسترش یافت. سقوط قلعه اوساکا. پس از شکست پانزدهمین و آخرین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو در نبرد توبا–فوشیمی در ۳۱ ژانویه ۱۸۶۸. نیروهای وفادار به شوگون‌سالاری توکوگاوا سعی کردند در زیر فرمان توکوگاوا یوشینوبو دوباره به سازمان دهی بپردازند. مشاوران و رهبران نظامی توکوگاوا یوشینوبو برای برنامه‌ریزی استراتژی در قلعه اوساکا جمع شدند آنها به منظور تقویت روحیه به شوگون توصیه کردند که وی شخصاً به عنوان فرمانده نیروهای شوگون‌سالاری در میدان جنگ حضور داشته باشد. با وجود
در میدان جنگ حضور داشته باشد. با وجود این بعدازظهر همان روز، توکوگاوا یوشینوبو به همراه دایمیوهای (اربابان) قلمرو آیزو و قلمرو کووانا از قلعه اوساکا خارج شد که بتواند با کشتی جنگی کای‌یو مارو متعلق به شوگون‌سالاری به ادو بگریزد. از آنجائیکه که هنوز کشتی کایو مارو به خلیج اوساکا نرسیده بود، وی شب هنگام در یک کشتی جنگی آمریکایی بنام یواس‌اس ایروکوا (۱۸۵۹) که در خلیج اوساکا، لنگر انداخته بود، پناه گرفت. دو ساعت بعد از ورود وی به کشتی آمریکایی، کشتی کایو مارو به خلیج وارد شد و وی و همراهانش به این کشتی منتقل
به خلیج وارد شد و وی و همراهانش به این کشتی منتقل شدند. هنگامی که بقایای نیروهای شوگون‌سالاری توکوگاوا متوجه شدند که شوگون آنان را رها کرده، آنها نیز از قلعه اوساکا خارج شدند و این قلعه بدون مقاومت به تصرف نیروهای امپراتوری که قلعه را محاصره کرده بودند، درآمد و در ۲ فوریه ۱۸۶۸ سوزانده شد. دلیل عقب‌نشینی یوشینوبو از جنگ. در روز سال نو در سال ۱۸۶۸ (سال چهارم کیئو)، یوشینوبو اطلاعیه حمله به ساتسوما را صادر کرد و روز بعد، تقریباً ۱۵٬۰۰۰ سرباز شوگون‌سالاری، از جمله سربازانی از قلمروهای آیزو و قلمرو کووانا و
جمله سربازانی از قلمروهای آیزو و قلمرو کووانا و شینسنگومی، شروع به راهپیمایی به سمت کیوتو کردند. با این حال، یوشینوبو از جنگ در حومه کیوتو، جایی که امپراتور بود، بیزار بود و طبق گزارش‌ها دستور داد که تحت هیچ شرایطی درگیری با دربار آغاز نشود. این اقدام نظامی با هدف هموار کردن راه برای یوشینوبو برای بیرون راندن نیروهای ساتسوما از کیوتو و سپس سفر شخصی به کیوتو برای تأسیس دولت جدید انجام شد. یوشینوبو مخفیانه از قلعه اوساکا در مواجهه با دشمن در طول نبرد توبا-فوشیمی گریخت، که یکی از عواملی بود که منجر به شکست
گریخت، که یکی از عواملی بود که منجر به شکست نیروهای سابق شوگو سالاری شد. گفته می‌شود که این به این دلیل بود که او با پیروی از آموزه‌های میتوگاکو، نمی‌خواست از دربار امپراتوری سرپیچی کند. دلیل دیگر ممکن است این باشد که مادرش، شاهدخت یوشیکو، از تبار امپراتوری بود. میتوگاکو که یوشینوبو از کودکی آن را آموخت، به شدت تحت تأثیر نئوکنفوسیونیسم بود، با ایده اصلی احترام به امپراتور و این ایده که تقوای فرزندی و احترام فرزند به پدر و مادر بزرگ‌ترین فضیلت است. احتمالاً این تأثیر عمیقاً ریشه در ایده یوشینوبو برای احترام
تأثیر عمیقاً ریشه در ایده یوشینوبو برای احترام به امپراتور داشت. علاوه بر این، شاهزاده تاروهیتو، که نیروهای امپراتوری را به عنوان فرمانده بزرگ لشکرکشی شرقی در طول جنگ بوشین رهبری می‌کرد، نتیجهٔ پدر شاهدخت یوشیکو، شاهزاده آریسوگاوا بود.
دیوداس فیلمی در ژانر عاشقانه و محصول سال ۲۰۰۲ هندوستان است. شاهرخ خان، آیشواریا رای و مدوری دیکشیت در این فیلم نقش آفرینی کرده‌اند. دیوداس جوایز زیادی در داخل هند دریافت کرد و مورد تحسین منتقدین داخلی و خارجی قرار گرفت. همچنین نامزد جایزهٔ بافتا برای بهترین فیلم خارجی زبان هم بود. این فیلم از روی کتابی به همین نام که در سال ۱۹۱۷ منتشر شده بود ساخته شده‌است. تاکنون ۱۷ فیلم از روی این کتاب ساخته شده‌است. موضوع فیلم. دیوداس پسری از یک خانوادهٔ متمول هندی است. وی در بریتانیا تحصیل نموده و پس از مدت‌ها به خانه
وی در بریتانیا تحصیل نموده و پس از مدت‌ها به خانه بازگشته است. مادر او بسیار منتظر دیدار پسرش است. اما وی در هنگام بازگشت ابتدا به دیدار معشوق قدیمی خود پارو می‌رود و همین باعث ناراحتی خانواده‌اش و شعله‌ور شدن آتشی می‌شود که زندگی دیوداس و پارو و خانواده‌هایشان را نابود خواهد کرد. دیوداس دل در گرو پارو دارد که از کودکی با هم بزرگ شده‌اند. اما مادر خانواده با این ازدواج مخالف است زیرا خانوادهٔ پارو را در سطح خانوادهٔ خود نمی‌داند. یک روز مادر دیوداس مهمانی بزرگی تدارک می‌بیند و از همه دوستان و آشنایان برای
تدارک می‌بیند و از همه دوستان و آشنایان برای شرکت در آن دعوت می‌کند. مادر پارو هم دعوت است و گمان می‌کند که قرار است این مهمانی نوعی خواستگاری مادر دیوداس از پارو باشد. اما در این مهمانی، مادر دیوداس، مادر پارو را در میان همه تحقیر می‌کند و مادر پارو که خود و خانواده‌اش را تحقیر شده می‌یابد، سوگند می‌خورد که ظرف مدت کوتاهی، دخترش را به عقد مردی متمول‌تر و از طبقه بالاتری در بیاورد و خانواده دیوداس را نفرین می‌کند. پارو نیز به خاطر تهمتی که پدر دیوداس به وی می‌زند، دل از عشق دیرینش می‌برد. پارو به همسری مرد
دل از عشق دیرینش می‌برد. پارو به همسری مرد زن‌مرده‌ای در می‌آید که از او بزرگتر است. مرد، به همسر مرده‌اش هنوز دل بسته‌است و رابطه عاطفی با پارو ندارد. پارو به خوبی از عهده اداره خانواده جدیدش بر می‌آید. دیوداس طاقت این اتفاق را ندارد به همین خاطر به خوردن شراب روی می‌آورد و در میخانه‌ها، با چاندراموکی آشنا می‌شود که دل به او می‌سپارد اما دیوداس غرق در عشق سابقش است. دیوداس آنقدر در خوردن شراب زیاده روی می‌کند که رو به روی خانه پارو، جانش را از دست می‌دهد.
بیمارستان امام خمینی ، (بیمارستان شرکت نفت) یا (OPD سابق آبادان) وابسته به سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت آبادان می‌باشد که در سال ۱۳۰۳ با ۱۵۰ تخت تأسیس گردید. این بیمارستان در منتهی‌الیه جنوب شرقی پالایشگاه آبادان قرار داشته و همانند بیمارستانهای انگلیس ساخته شده. این بیمارستان به دلیل مجاورت با اروند رود از آغاز جنگ همواره زیر آتش توپ‌ها و خمپاره‌های عراقی قرار داشت، در چند سال اخیر این بیمارستان موفق به دریافت گواهینامه آی‌ام‌اس گردید. عمل موفق پیوند غضروف در آبادان برای اولین بار در خوزستان در این
غضروف در آبادان برای اولین بار در خوزستان در این بیمارستان انجام گردید این بیمارستان دارای بخش‌های تخصصی :داخلی ، جراحی ، زنان و زایمان ، کودکان ، عفونی ، CCU ، ICU و انکولوژی بوده و طیف وسیعی از درمانگاه‌های تخصصی را در خود جای دارد.
بیمارستان فاطمه الزهرا اهواز یکی از بیمارستان‌های نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در اهواز می‌باشد که دارای ۹۸ تخت و در چهارراه زند اهواز - خیابان اباذر واقع شده. اورژانس این مرکز مجهز به تختهای تحت نظر اورژانس -اتاق عمل اورژانس - تخت زایمان - تختهای بخش اورژانس می‌باشد. این بیمارستان دارای بخش‌های جراحی - داخلی - ICU جنرال - POST CCU - جراحی زنان و زایمان- اطفال - CCU - زنان و زایمان و قلب بوده و از کلیه واحدهای پاراکلینیک و درمانگاه برخوردار است. مراجعان این بیمارستان وابسته به نیروی انتظامی و مابقی
این بیمارستان وابسته به نیروی انتظامی و مابقی مردم عادی می‌باشند، همچنین تعداد کادر پرسنلی این بیمارستان اعم از پزشک و پرستار و سایرین دو هزار و ۱۰۰ نفر می‌باشند که به طور کامل وابسته به نیروی انتظامی می‌باشند.
نبرد توبا–فوشیمی اولین نبرد از سلسله نبردهای معروف به جنگ بوشین بین طرفداران حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا با طرفداران امپراتور در ژاپن است. نبرد در ۲۷ ژانویه ۱۸۶۸ آغاز شد (یا سال چهارم کیئو (دوره) - ماه اول، روز سوم، بر اساس تقویم ژاپنی)، در این نبرد نیروهای شوگونی و نیروهای متفقین قلمروی چوشو، قلمروی ساتسوما و قلمروی توسا در نزدیکی فوشیمی، کیوتو در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. این نبرد چهار روز طول کشید و با شکست قاطع شوگون‌سالاری پایان یافت. زمینه. در ۱۳ اکتبر ۱۸۶۷ (کیو ۳)، توکوگاوا یوشینوبو (کیکی) قصد خود را
۱۸۶۷ (کیو ۳)، توکوگاوا یوشینوبو (کیکی) قصد خود را برای بازگرداندن قدرت به امپراتور در قلعه نیجو اعلام کرد و روز بعد، چهاردهم، دادخواستی را به دربار امپراتوری ارائه داد و قدرت را به امپراتور واگذار کرد. کیکی محاسبه کرده بود که حتی اگر قدرت را به امپراتور بازگرداند، دربار امپراتوری توانایی حکومت کردن را ندارد، بنابراین او می‌تواند قدرت را به شکل دیگری به دست گیرد. با این حال، در ۹ دسامبر، اعلامیه بزرگ احیای حکومت امپراتوری صادر شد. این نوعی کودتا توسط جناح ضد شوگون (قلمرو ساتسوما، قلمرو چوشو و غیره) بود و در
شوگون (قلمرو ساتسوما، قلمرو چوشو و غیره) بود و در غیاب کیکی، جلسه کوگوشو تصمیم به تأسیس دولت جدید و استعفای کیکی از سمت رسمی خود و بازگرداندن قدرت به سمت قلمروهای خود گرفت. این پایان شوگون‌سالاری ادو بود که بیش از ۲۶۰ سال دوام آورده بود. طبیعتاً نیروهای شوگونی سابق نمی‌توانستند این دولت جدید را بپذیرند. کیکی نتوانست نیروهای سابق شوگون‌سالاری را که در آستانه انفجار بودند، مهار کند و آنها وارد اولین نبرد به نام نبرد توبا–فوشیمی شدند. پس از شکست. در نبرد توبا-فوشیمی، در خارج از کیوتو، توسط نیروهای دولت جدید
در خارج از کیوتو، توسط نیروهای دولت جدید شکست خورد. بالا بردن پرچم امپراتوری نیشیکی توسط طرفداران امپراتور بود که در نتیجه، یوشینوبو به عنوان دشمن دربار امپراتوری اعلان شد. پس از شکست او با یک کشتی جنگی از خلیج اوساکا به ادو بازگشت. در ادو، او قصد خود را برای تسلیم شدن در برابر دولت جدید اعلام کرد و در معبد کانئی در اوئنو تحت بازداشت خانگی قرار گرفت. قلعه ادو بدون خونریزی تسلیم شد و جنگ بوشین که با نبرد توبا-فوشیمی آغاز شده بود، به جنگی تبدیل شد که کشور را به دو قسمت تقسیم کرد.