payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نتایج متفاوت و متنوعی سوق داده‌است. لفظ گذاری و کاربرد. مانند دیگر اصطلاحات علم زیست شناسی، "خانواده هٔ پروتئین" گاهی اوقات وابسته به متن است، برای مثال ممکن است به گروه بزرگی از پروتئین‌ها با کمترین تشابه توالی اشاره کند یا برعکس و حتی گاه ممکن است بیانگر تعداد کمی پروتئین با توالی، عملکرد و شکل سه بعدی یکسان باشد ویا بیانگر تعدادی با ویژگی‌هایی بینابین دو حالت نامبرده باشد. برای توضیح حالات فوق Dayhoff مفهوم ابر خانواده پروتئینی را عرضه نموده‌است. در طول سال‌ها تعاریف دیگری مانند رده پروتئینی، گروه
طول سال‌ها تعاریف دیگری مانند رده پروتئینی، گروه پروتئینی و زیر شاخه پروتئینی، ابداع گشته‌اند. در یک تقسیم‌بندی ساده ابر خانواده پروتئینی به خانواده پروتئینی و زیر شاخه خانواده پروتئینی، تقسیم می‌گردند. در نهایت این بر عهدهٔ خواننده‌است که چگونه از این اصطلاحات در متن‌های مختلف استفاده کند. حوزه پروتئین‌ها و موتیف‌ها. مفهوم خانواده پروتئینی زمانی درک شد که ساختارهای و دنباله‌های پروتئینی کمی شناخته شده بودند. پروتئین‌های کوچک تک ساختاری مانند میوگلوبین،هموگلوبین و سیتوکروم ث. به مرور پروتئین‌های پیچیده تری
و سیتوکروم ث. به مرور پروتئین‌های پیچیده تری با ساختارهای مرکب و کارایی‌های مستقل یافته شدند. با توجه به اصل تکامل ترکیبی، حوزه‌های گسترده تری برای پروتئین‌های مستقل تعریف و تبیین شدند. امروزه با تکامل مباحث فوق بر روی حوزه‌های خانواده‌های پروتئینی تمرکز بیشتری صورت گرفته‌است بطوری‌که منابع آنلاین بسیاری جهت شناسایی و دسته‌بندی این حوزه‌ها ابداع شده‌است.(به لینک‌های انتهای مقاله رجوع گردد) هر حوزه پروتئینی محدودیت‌های ساختاری متفاوتی دارد(هم در ساختار و هم در کاربرد مشهود می‌گردد). به عنوان مثال بخش فعال
در کاربرد مشهود می‌گردد). به عنوان مثال بخش فعال هر آنزیمی به مقدار مشخصی آمینو اسید نیاز دارد که در سه بعد خاص آن جای گرفته‌است. بعبارت دیگر در یک پیوند پروتئین-پروتئین، حالات مختلفی در جهات متفاوتی می‌تواند حاصل گردد. رانش قطب‌های آبی یا انزیمی، می‌تواند منجر به شکل‌گیری گروه‌های بزرگی از پروتئین‌های ساختار نیافته گردد که در مقایسه با پروتئین‌های ساختار یافته تکثر تعداد داشته و در این موارد بر اساس روش‌های همترازی توالی، گروهای مشابه را در موتیف‌های مستقل جدا سازی و دسته‌بندی نموده و از طریق منابع
مستقل جدا سازی و دسته‌بندی نموده و از طریق منابع آنلاین، به عنوان گروه‌های پروتئینی خاص دسته‌بندی و شناسایی می‌نمایند.(به منابع انتهای مقاله مراجعه شود) تکامل خانواده‌های پروتئینی. براساس باورهای جاری، خانواده‌های پروتئینی در دو حالت شکل می‌گیرند. کاربرد و اهمیت خانواده‌های پروتئینی. با افزایش تعداد پروتئین‌های ترجمه شده همچنین با افزایش میزان علاقه به آنالیز کردن پروتئوم، تلاش دنباله داری برای سازمان دهی کردن پروتئین‌ها بر اساس خانواده‌هاشان و همچنین برای توصیف حوزه‌ها و موتیفهایشان وجود دارد. سازماندهی
توصیف حوزه‌ها و موتیفهایشان وجود دارد. سازماندهی خانواده‌های پروتئینی در مقیاس بالا بر اساس تشابه انجام می‌گیرد. در بسیاری از موارد تنها تشابهی که به آن دسترسی داریم، تشابه توالی‌ها است.
خواجه واژه‌ای فارسی به معنای آقا، بزرگ، کدخدا، رئیس خانه و همچنین ثروتمند و صاحب مکنت است. در قدیم در فارسی صدراعظم و نخست‌وزیر را «خواجهٔ بزرگ» می‌گفتند. معلم. حکیم. دانا. عالم. تاجر. سوداگر و رئیس طایفه و صاحب جمعیت از دیگر معانی آن است. خواجه نظام‌الملک طوسی و خواجه عبدالله انصاری از نمونه‌افرادی هستند که با این لقب مشهورند. در دوران حکومت آق قویونلوها استفاده از لقب خواجه برای صاحب‌دیوانان که مسئولیت مالیات را بر عهده داشتند متداول بود. خواجه‌ها در این دوران اکثراً ایرانی بودند. در دورهٔ صفویه و قاجاریه
اکثراً ایرانی بودند. در دورهٔ صفویه و قاجاریه این کلمه گاهی چون عنوانی به ارمنیان داده می‌شد: خواجه میکائیل، خواجه بقوس، خواجه سرکیس. به عنوان لقب برای پیغمبر اسلام نیز عناوین «خواجهٔ عالم، خواجهٔ دوسرا، خواجهٔ رُسُل و خواجهٔ بعث و نشر» در متون به‌کار رفته‌است. خواجه به صورت عنوان افتخاری در سراسر خاورمیانه، جنوب آسیا، آسیای جنوب شرقی و آسیای مرکزی به ویژه برای آموزگاران صوفی استفاده می‌شده و می‌شود. مسلمانان کشمیری و یهودیان مزراحی، به ویژه یهودیان پارسی و یهودیان بغدادی نیز از آن استفاده می‌کنند. تلفظ
و یهودیان بغدادی نیز از آن استفاده می‌کنند. تلفظ ترکی عثمانی واژه فارسی خواجه به‌صورت خوجه (ترکی امروزی hoca) است که زبان‌های بالکان و غیره آن را از این طریق به این صورت‌ها به وام گرفتند: hoxha در آلبانیایی، xoca (khoja) در آذربایجانی، hodža در بوسنیایی، χότζας (chótzas) در یونانی، hogea در رومانیایی و hoja در صربی. املاهای دیگر عبارتند از khaaja (بنگالی) و koja (جاوه‌ای). این نام در مصر و سودان نیز برای نشان دادن فردی با ملیت خارجی یا میراث خارجی استفاده می‌شود.
مهری آهی (زاده ۱۳۰۱ - درگذشته ۷ اسفند ۱۳۶۶) مترجم ایرانی ادبیات روسی بود. زندگی. مهری آهی در تهران به دنیا آمد. پدر او مجید آهی بود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه ژاندارک تهران به پایان رسانید و در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۲۱ پدرش به سفیر کبیری ایران در اتحاد جماهیر شوروی منصوب گردید و مهری آهی همراه پدر عازم روسیه شد و مدت سه سال در دانشگاه لومونوسوف مسکو به تحصیل زبان و ادبیات روسی پرداخت. پس از مراجعت به ایران در سال ۱۳۲۷ برای ادامه تحصیل در این رشته
به ایران در سال ۱۳۲۷ برای ادامه تحصیل در این رشته به انگلستان و فرانسه رفت و مدت هفت سال به تحصیل پرداخت و به اخذ دکتری در رشته زبان و ادبیات روسی نایل آمد. پس از پایان تحصیلات خود به ایران بازگشت و به تدریس زبان و ادبیات روسی در دانشکده ادبیات تهران و ادبیات تطبیقی مشغول شد. مهری آهی علاوه بر تدریس، ریاست مرکز زبان‌های خارجی دانشگاه تهران را نیز به عهده داشت. او همچنین چهار دوره به عنوان نماینده ایران در کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد منصوب گردید. مهری آهی از اعضاء مؤسس جمعیت راه نو، شورای کتاب کودک،
آهی از اعضاء مؤسس جمعیت راه نو، شورای کتاب کودک، انجمن کتاب و شورای عالی جمعیت زنان ایران بود. مهری آهی سرانجام در ۷ اسفند ۱۳۶۶ درگذشت. تحصیلات رسمی و حرفه‌ای. مهری آهی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه ژاندارک تهران به پایان رسانید و در سال ۱۳۲۰ در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۲۱ پدرش به سفیر کبیری ایران در اتحاد جماهیر شوروی منصوب گردید و مهری آهی همراه پدر عازم روسیه شد و مدت سه سال در دانشگاه لومونوسوف مسکو به تحصیل زبان و ادبیات روسی پرداخت. پس از مراجعت به
تحصیل زبان و ادبیات روسی پرداخت. پس از مراجعت به ایران در سال ۱۳۲۷ برای ادامه تحصیل در این رشته به انگلستان و فرانسه رفت و مدت هفت سال به تحصیل پرداخت و به اخذ دکتری در رشته زبان و ادبیات روسی نایل آمد. زمان و علت فوت. مهری آهی در ۷ اسفند ۱۳۶۶ درگذشت. بعد از فوت وی بابک احمدی در شماره ۲۵ نشریه آدینه دربارهٔ او نوشت: مشاغل و سمت‌های مورد تصدی. مهری آهی علاوه بر تدریس، ریاست مرکز زبان‌های خارجی دانشگاه تهران را نیز به عهده داشت. او همچنین چهار دوره به عنوان نماینده ایران در کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد
نماینده ایران در کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد منصوب گردید. فعالیتهای آموزشی. مهری آهی پس از پایان تحصیلات خود به ایران بازگشت و به تدریس زبان و ادبیات روسی در دانشکده ادبیات تهران و ادبیات تطبیقی مشغول شد. مراکزی که فرد از بانیان آن به‌شمار می‌آید: مهری آهی از اعضاء مؤسس جمعیت راه نو، شورای کتاب کودک، انجمن کتاب و شورای عالی جمعیت زنان ایران بود. سایر فعالیت‌ها و برنامه‌های روزمره: مهری آهی علاوه بر زبان روسی، با زبان‌های فرانسوی، انگلیسی و ادبیات نیز آشنایی داشت. وی در سال ۱۳۳۶ در کنفرانسی که در مسکو
داشت. وی در سال ۱۳۳۶ در کنفرانسی که در مسکو از طرف سازمان ملل متحد تشکیل شد، شرکت جست. در سال ۱۳۳۸ از طرف کمیته ارتباطات برای شرکت در سمینار زنان و کودکان به نیویورک دعوت شد و سپس بنا به دعوت سازمان ملل در کنفرانس جمعیت‌های غیردولتی شرکت نمود. او همچنین در دو همایش مربوط به حقوق بشر به مغولستان و مانیل اعزام شد. در سال ۱۳۴۳ جزو هیئت نمایندگی ایران برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و نمایندگی ایران در کمیسیون سوم (کمیسیون امور اجتماعی و اقتصادی) انتخاب شد و انجام وظیفه نمود. در همین سال بنا بر دعوت
شد و انجام وظیفه نمود. در همین سال بنا بر دعوت دانشگاه هاروارد در سمینار تابستانی آن شرکت کرد. آثار. ترجمه‌ها. ترجمه رمان ابله پس از درگذشت مهری آهی و بعد از گذشت ۳۰ سال توسط انتشارات خوارزمی منتشر شد. مهری آهی این کتاب را تا بخش‌های انتهایی ترجمه کرده بود اما درگذشت او باعث شد تا ترجمه این کتاب ۱۰۶۴ صفحه‌ای نیمه کاره بماند. ترجمه این کتاب نیمه تمام در سال ۱۳۹۵ توسط ضیاءالدین فروشانی تکمیل شد و بعد از یک ویراستاری کلی و یکدست شدن متن از سوی انتشارات خوارزمی راهی بازار نشر شد.
داروسازی هسته‌ای شاخه‌ای از حرفه داروسازی می‌باشد که هدف آن، ساخت و توسعه مواد پرتوزا و رادیو دارو در جهت تشخیص و درمان بیماری‌ها می‌باشد. داروسازی هسته‌ای، که به عنوان داروسازی رادیویی نیز شناخته می‌شود، شامل تهیه مواد رادیواکتیو برای تجویز به بیماران است که که برای تشخیص و درمان بیماری‌های خاص در پزشکی هسته ای استفاده می‌شود. این فرایند عموماً شامل ترکیب یک رادیونوکلئید نشانگر با یک عنصر دارویی است که تعیین‌کننده مکان‌یابی بیولوژیکی در بیمار می‌باشد. رادیوداروها عموماً به گونه‌ای طراحی نشده‌اند که خودشان
عموماً به گونه‌ای طراحی نشده‌اند که خودشان اثر درمانی داشته باشند، اما خطر تابش برای کارکنان و خطر احتمالی آلودگی در تولید برای بیماران وجود دارد. به دلیل این خطرات متقاطع، داروسازی هسته‌ای یک زمینه به شدت تحت نظارت است. بیشتر تحقیقات تشخیصی پزشکی هسته‌ای با استفاده از تکنسیوم-99m انجام می‌شود. تاریخچه. مفهوم داروسازی هسته‌ای برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ توسط کاپیتان ویلیام اچ. برینر در مؤسسه ملی سلامت (NIH) در بتسدا، مریلند توصیف شد. همراه با آقای برینر، جان ای. کریستین، که استادیار در دانشکده داروسازی
جان ای. کریستین، که استادیار در دانشکده داروسازی دانشگاه پردو بود، مقالاتی نوشته و به روش‌های مختلف برای ایجاد زمینه داروسازی هسته‌ای کمک کرده است. ویلیام برینر در سال ۱۹۵۸ داروسازی هسته‌ای NIH را آغاز کرد. جان کریستین و ویلیام برینر هر دو در کمیته‌های ملی کلیدی که مسئول توسعه، تنظیم و استفاده از داروهای رادیویی بودند، فعال بودند. یک مولد تکنسیوم-99m به صورت تجاری در دسترس بود و به دنبال آن تعداد زیادی از داروهای رادیویی بر پایه Tc-99m موجود شدند. در ایالات متحده، داروسازی هسته‌ای اولین تخصص داروسازی بود
متحده، داروسازی هسته‌ای اولین تخصص داروسازی بود که در سال ۱۹۷۸ توسط هیئت تخصص‌های داروسازی تأسیس شد. مدل‌های مختلف تولید در سطح بین‌المللی وجود دارد. داروخانه هسته ای سازمانی معمولاً از طریق مراکز پزشکی یا بیمارستان‌های بزرگ اداره می‌شود در حالی که داروخانه‌های هسته ای متمرکز تجاری خدمات خود را به بیمارستان‌های مشترک ارائه می‌دهند. آنها رادیوداروها را به عنوان دوز واحد تهیه و توزیع می‌کنند که سپس توسط پرسنل داروخانه هسته ای به بیمارستان مشترک تحویل داده می‌شود. عملیات. چندین مرحله اساسی معمولاً در
داده می‌شود. عملیات. چندین مرحله اساسی معمولاً در آماده‌سازی‌های مبتنی بر تکنسیوم درگیر هستند. ابتدا تکنسیوم فعال از یک ژنراتور رادیونوکلئید در محل تهیه می‌شود که سپس به یک کیت غیر رادیواکتیو حاوی اجزای دارویی اضافه می‌شود. بسته به مواد مورد نظر، مراحل بیشتری ممکن است مورد نیاز باشد تا اتصال کامل دو جزء تضمین شود. این روش‌ها معمولاً در یک اتاق تمیز یا ایزولاتور انجام می‌شود تا محافظت در برابر تابش و شرایط استریل فراهم شود. برای توموگرافی انتشار پوزیترون، فلوئودئوکسی‌گلوکز رایج‌ترین داروی رادیویی است که بخش
رایج‌ترین داروی رادیویی است که بخش رادیواکتیو آن معمولاً از یک سیکلوترون تهیه می‌شود. نیمه عمر کوتاه فلوئور-۱۸ و بسیاری دیگر از ایزوتوپ‌های PET نیاز به تولید سریع دارند. داروهای رادیویی PET اکنون اغلب توسط سیستم‌های خودکار تحت کنترل کامپیوتر تولید می‌شوند تا پیچیدگی و دوزهای تابش برای کارکنان کاهش یابد. آموزش و مقررات. داروسازی هسته‌ای یک رشته به شدت تحت نظارت است، زیرا چندین روش و زمینه را ترکیب می‌کند که ممکن است تحت صلاحیت تنظیم کننده‌ها و قوانین متعدد باشد. اینها شامل قرار گرفتن در معرض شغلی کارکنان با
اینها شامل قرار گرفتن در معرض شغلی کارکنان با پرتوهای یونیزان، آماده‌سازی داروها، قرار گرفتن بیمار در معرض پرتوهای یونیزان، حمل و نقل مواد رادیواکتیو، و قرار گرفتن در معرض محیط با پرتوهای یونیزان است. مقررات مختلف ممکن است مراحل مختلف درگیر در رادیوداروها، از تولید کیت‌های «سرد» (غیر رادیواکتیو)، تا بازاریابی و توزیع محصولات نهایی را پوشش دهد. کارکنانی که در داروخانه‌های هسته‌ای کار می‌کنند به آموزش گسترده در مورد جنبه‌های عملکرد خوب تولید، نگرانی‌های ایمنی تشعشعات و توزیع آسپتیک نیاز دارند. در ایالات
تشعشعات و توزیع آسپتیک نیاز دارند. در ایالات متحده، یک داروساز هسته ای مجاز باید یک داروساز کاملاً واجد شرایط با مدرک تحصیلی و صلاحیت بیشتر در داروسازی هسته ای باشد.[۱۵] چندین دستورالعمل اتحادیه اروپا رادیوداروها را به عنوان گروه خاصی از داروها تحت پوشش قرار می‌دهند که منعکس کننده طیف گسترده‌ای از انواع تولیدکنندگان و گروه‌های کارکنانی است که ممکن است درگیر باشند. در انگلستان داروسازان واجد شرایط ممکن است همراه با دانشمندان بالینی یا فناوران با آموزش‌های مرتبط درگیر شوند. برای فراهم کردن حفاظت در هنگام کار
درگیر شوند. برای فراهم کردن حفاظت در هنگام کار با مواد رادیواکتیو، بیشتر ترکیب مواد در پشت شیشه‌های محافظ سربی و با استفاده از محافظ‌های سرنگ سربی و ظروف سربی برای نگهداری مواد رادیواکتیو انجام می‌شود. سرب یک ماده محافظتی عالی است که به حفاظت از داروساز هسته‌ای در برابر تابش‌های رادیواکتیو از محصولات کمک می‌کند. داروسازان هسته‌ای به‌طور روزانه با مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو کار می‌کنند، اما با استفاده از تکنیک‌های ساده، میزان تابش دریافتی توسط داروساز هسته‌ای بسیار کم است. روش استفاده. بیش از ۱۰۰ روش
هسته‌ای بسیار کم است. روش استفاده. بیش از ۱۰۰ روش مختلف پزشکی هسته‌ای امروزه انجام می‌شود و محصولات متنوعی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد. اکثر داروهای رادیویی به صورت «کیت» فرموله شده‌اند. تمامی مواد لازم برای آماده‌سازی در کیت غیر رادیواکتیو وجود دارد به جز ایزوتوپ رادیواکتیو. وقتی ایزوتوپ رادیواکتیو به کیت اضافه می‌شود، واکنش‌های شیمیایی مورد نیاز برای اتصال ایزوتوپ در ویال اتفاق می‌افتد. در بیشتر موارد، هنگامی که واکنش برچسب‌گذاری تکمیل شد، محصول نهایی آماده تأیید کنترل کیفیت و توزیع دوز
محصول نهایی آماده تأیید کنترل کیفیت و توزیع دوز واحد خواهد بود. از آنجا که عمل داروسازی هسته‌ای شامل ترکیب محلی بیشتر محصولات توزیع شده است، هر محصولی که در داروسازی هسته‌ای ترکیب می‌شود باید قبل از توزیع هر دوز فردی آزمایش شود. آزمایش‌های ساده کروماتوگرافی لایه نازک فوری به سرعت و دقت اطلاعاتی دربارهٔ ترکیب شیمیایی کیتی که آماده شده است فراهم می‌کند. وقتی که خلوص شیمیایی محصول ترکیب شده تأیید شد، می‌توان آن را برای استفاده در بیماران توزیع کرد. بیشتر دوزهای داروهای رادیویی به صورت سرنگ دوز واحد به کاربر
داروهای رادیویی به صورت سرنگ دوز واحد به کاربر نهایی تحویل داده می‌شوند. این کار به بخش پزشکی هسته‌ای امکان می‌دهد تا دوزهای لازم را سفارش دهند، پیگیری تحویل‌ها را انجام دهند، محصول را به بیمار تجویز کنند و زباله‌های رادیواکتیو را به حداقل برسانند. در یک داروسازی هسته‌ای، دوزهای واحد باید از کیت داروی رادیویی آماده شده برای تحویل به بخش پزشکی هسته‌ای کشیده شوند. باز هم، محافظ‌های سرنگ شیشه‌ای سربی و ابزارهای دیگر به کاهش تابش به داروساز هسته‌ای کمک می‌کنند. داروسازان هسته ای. علاوه بر آماده‌سازی و توزیع
داروسازان هسته ای. علاوه بر آماده‌سازی و توزیع محصولات رادیواکتیو، داروسازان هسته‌ای در دسترس هستند تا اطلاعات دارویی را به سایر متخصصان بهداشتی ارائه دهند، به کارکنان پزشکی هسته‌ای در انتخاب محصولات کمک کنند و در تفسیر مطالعات غیرمعمول یاری رسانند. داروسازان هسته‌ای آموزش گسترده‌ای در زمینه داروهای رادیویی مختلف که استفاده می‌شوند، همچنین آموزش در زمینه مدیریت ایمن مواد رادیواکتیو و روش‌هایی که تابش را به حداقل می‌رسانند دریافت می‌کنند. تعداد بسیار کمی از مدارس داروسازی دارای دوره‌هایی در زمینه داروسازی
مدارس داروسازی دارای دوره‌هایی در زمینه داروسازی هسته‌ای هستند - دانشگاه پردو منحصر به فرد است به طوری که چندین دوره کارشناسی برای دانشجویان ثبت‌نام کرده در دانشکده داروسازی دارد، همچنین برنامه گواهی آموزشی پیوسته که به داروسازان دارای مجوز که هیچ‌گونه مواجهه‌ای با داروسازی هسته‌ای نداشته‌اند امکان می‌دهد تا آموزش‌های لازم برای تبدیل شدن به داروساز هسته‌ای را دریافت کنند. داروسازان هسته‌ای به عنوان لینک‌های حیاتی در ارائه خدمات پزشکی هسته‌ای عمل می‌کنند. با کار نزدیک با کارکنان پزشکی هسته‌ای، داروسازان
با کار نزدیک با کارکنان پزشکی هسته‌ای، داروسازان هسته‌ای می‌توانند به مقدار زیادی در ارائه مراقبت به بیماران تحت روش‌های پزشکی هسته‌ای کمک کنند. در حالی که داروسازی هسته‌ای مشابه داروسازی سنتی است، اما در بسیاری از جنبه‌ها منحصر به فرد است و می‌تواند یک انتخاب حرفه‌ای چالش‌برانگیز و پاداش‌دهنده برای داروسازان باشد.
رکن‌الدوله می‌تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد: همچنین رکن الدوله یک لقب قاجاری است و به شش تن از رجال قاجاریه گفته شده است.
مدرک دانشگاهی به گواهی‌نامه‌ای از یک دانشکده یا یک دانشگاه گفته می‌شود که معمولاً همراه با عنوان یا موقعیتی خاص به گیرنده اعطا می‌شود. این گواهی‌نامه اغلب برای تایید اتمام موفقیت آمیز یک یا چند واحد درسی معین شده برای دانشجو یا برای نشان دادن تلاش و فعالیت درخور دانشجو با حد گواهی مورد نظر، به وی اعطا می‌شود. امروزه این گواهی‌نامه‌ها، اغلب شامل گواهی کاردانی، گواهی کارشناسی، گواهی کارشناسی ارشد و گواهی دکترا می‌باشند. تاریخچه. دکترا، فوق لیسانس و لیسانس. مدرک دکترا (به لاتین: doceo) برای اولین بار در اروپای
دکترا (به لاتین: doceo) برای اولین بار در اروپای قرون وسطی به عنوان مجوز برای تدریس (لاتین: licentia docendi) در یک دانشگاه قرون وسطی ظاهر شد. ریشه‌های آن را می‌توان در کلیسای اولیه جستجو کرد، زمانی که اصطلاح «دکتر» به حواریون، پدران کلیسا و دیگر مقامات مسیحی که کتاب مقدس را تعلیم و تفسیر می‌کردند، اشاره داشت.
آسام یک مدیر پنجرهٔ پویا برای سیستم پنجره ایکس است که به زبان‌های سی و لوا نوشته شده‌است. توسعهٔ این پروژه با مشتق شدن از دی‌دابلیوام آغاز شد. هدف آسام این است که تا حد ممکن کوچک و سریع، اما قابل شخصی‌سازی باشد و امکان مدیریت کارآمد پنجره‌ها توسط صفحه کلید را به کاربر بدهد. در آغاز، پروژه جی‌دی‌دابلیوام نام‌گذاری شد، با 'jd' یادآور حروف اول اسم برنامه‌نویس آن، و با 'dwm' یادآور پروژه‌ای که از آن مشتق شده بود. اولین مخزن گیت این پروژه در سپتامبر ۲۰۰۷ به وجود آمد. جی‌دابلیودی‌ام به آسام تغییر نام پیدا کرد.
آمد. جی‌دابلیودی‌ام به آسام تغییر نام پیدا کرد. نام آسام از همین عبارت که در سریال "آشنایی با مادر" توسط شخصیت بارنی استینسون استفاده می‌شد، گرفته شده‌است. مدیر پنجرهٔ آسام به صورت رسمی در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۷، از طریق لیست پستی دی‌دابلیوام معرفی شد. هدف پروژه. آسام با قابلیت شخصی‌سازی توسط یک فایل تنظیمات جداگانه، از پروژهٔ دی‌دابلیوام مشتق شده‌است (بخش تنظیم و شخصی‌سازی را در زیر ببینید). با اینکه بسیار قابل توسعه است، تنظیم پیش‌فرض این مدیر پنجره تا حد زیادی ساده شده‌است. برای رسیدن به این هدف، طراح
زیادی ساده شده‌است. برای رسیدن به این هدف، طراح چیزی را که به آن "مدیر پنجرهٔ چارچوبی" می‌گوید، ایجاد کرده‌است، تا کاربران بتوانند آن را گسترش دهند و نیازهای خود را در آن بگنجانند. تنظیم و شخصی‌سازی. از همان آغاز آسام یک اشتقاق از دی‌دابلیوام به همراه یک فایل تنظیمات خارجی در نظر گرفته شده بود. به همین دلیل، قالب این فایل و فرایند تنظیم آسام، مورد توجه ویژهٔ طراح آن بوده‌است. قالب فایل تنظیمات در اوایل پروژه. تا قبل از نسخهٔ سوم، یکی از ویژگی‌های آسام چیزی بود که دَنجو به آن «بدون تنظیمات پیچیده» می‌گفت.
بود که دَنجو به آن «بدون تنظیمات پیچیده» می‌گفت. اولین نسخه‌های آسام (۱.x) تنها یک دی‌دابلیوام دستکاری شده به همراه یک فایل تنظیمات تخت بود که از libconfig استفاده می‌کرد. در شاخهٔ ۲.x، دَنجو کتابخانهٔ فایل تنظیمات را از libconfig به libconfuse تغییر داد. در جریان توسعهٔ نسخه‌های ۲.x، ویژگی‌های بسیاری به آسام اضافه شد، به عنوان مثال نوار عنوان و نمایش‌گر نشان. قالب فایل تنظیمات جدید. در ۲۰ می ۲۰۰۸، دَنجو در یک پست الکترونیکی به لیست پستی آسام اعلام کرد که قالبی جدید برای فایل تنظیمات نسخهٔ ۳٫۰ استفاده
که قالبی جدید برای فایل تنظیمات نسخهٔ ۳٫۰ استفاده خواهد شد. فرمت جدید در مسیر ~/.awesomerc.lua قرار داده شد، و بعدا به ~/.config/awesome/rc.lua منتقل شد. فایل جدید با استفاده از زبان لوا نوشته شده‌است. دَنجو ادعا کرد که قالب جدید و گنجاندن لوا، به کاربران آسام اجازه می‌دهد که آسام را به گونه‌ای تنظیم کنند که پیشتر غیرممکن تلقی می‌شد: استفاده از یک زبان برنامه‌نویسی برای تنظیمات، این امکان را به وجود آورد که به صورتی پویا گزینه‌های قابل تنظیم را مشخص کرد. رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار آسام هم‌اکنون در صفحهٔ
برنامه‌نویسی نرم‌افزار آسام هم‌اکنون در صفحهٔ خانگی این پروژه میزبانی می‌شود، و یک مقالهٔ آموزشی برای تنظیم آسام در ویکی پروژه وجود دارد. ویجت‌ها و پوسته‌ها. با استفاده کتابخانهٔ Beautiful آسام، می‌توان برای آسام پوسته‌های مختلفی را اعمال کرد. همچون فایل تنظیمات rc.lua، پوسته نیز به زبان لوا نوشته می‌شود و اجازهٔ ایجاد پوسته‌های پویا را به کاربر می‌دهد. با اینکه تنظیمات اولیهٔ آسام از نسخهٔ ۳٫۲٫۱، هیچ نشانگر وضعیتی ندارد (مانند وضعیت شبکهٔ وایرلس، باتری و غیره) کاربران می‌توانند این موارد را با استفاده از
کاربران می‌توانند این موارد را با استفاده از ویجت‌ها به آسام اضافه کنند. اطلاعات مورد استفادهٔ ویجت‌ها از طریق کد لوا تأمین می‌شوند، چرا که ویجت‌ها در فایل تنظیمات اصلی تعریف می‌گردند. مهاجرت به XCB. نسخهٔ ۳٫۰، که در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۸ منتشر شد، از کتابخانهٔ XCB برای ارتباز با سرور X استفاده می‌کند. این مسئله آسام را به اولین مدیر پنجره‌ای که از این کتابخانه به جای Xlib استفاده می‌کند تبدیل کرده‌است. کار بر روی اعمال XCB توسط آرنود فونتین ، یکی از توسعه‌دهنده‌های کنونی آسام، در ژانویهٔ ۲۰۰۸ شروع شد. آرنود
کنونی آسام، در ژانویهٔ ۲۰۰۸ شروع شد. آرنود فونتین انتقال به XCB را در ۹ آوریل ۲۰۰۸ در لیست پستی XCB اعلام کرد. در این پیام او این مسئله را به عنوان دلیل اصلی استفاده از XCB بیان کرد: «معماری ماژولار؛ دسترسی مستقیم به پروتکل‌ها؛ چندنخی؛ درخواست/پاسخ ناهمگام؛». ماه بعد انتقال به XCB کامل شد و دَنجو شاخهٔ جدیدی را بر اساس XCB به وجود آورد. گنجاندن لوا. به دلیل مشکلاتی که تا پیش از نسخهٔ ۳٫۰، تنظیم و توسعهٔ آسام را سخت می‌کرد، طراح تصمیم به گنجاندن تنظیم مبتنی بر لوا در آسام گرفت. نسخهٔ آمادهٔ انتشار این
بر لوا در آسام گرفت. نسخهٔ آمادهٔ انتشار این تغییرات در آگوست ۲۰۰۸ منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۰۸، اولین ورژن آسام به همراه رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار لوا به موازات انتقال به XCB منتشر شد. دسترسی به بسته در توزیع‌ها. بستهٔ آسام در بسیاری از سیستم‌عامل‌های شبه-یونیکس قابل نصب است. از جمله: آرچ لینوکس، دبیان، جنتو،، اوبونتو، فری‌بی‌اس‌دی، نت‌بی‌اس‌دی و اپن‌بی‌اس‌دی نام انتشار. ورژن ۱٫۰ تا ۱٫۳ آسام (سپتامبر-اکتبر ۲۰۰۹) نام‌گذاری نشده بود. از اولین نسخهٔ آمادهٔ انتشار ۲٫۰ (نوامبر ۲۰۰۷)، آسام از نام انتشار استفاده
۲٫۰ (نوامبر ۲۰۰۷)، آسام از نام انتشار استفاده می‌کند. از آخرین نسخهٔ آسام ۳٫۵٫۵ «کانزاس سیتی شافل» می‌باشد.
سِدیک آدامیان () شاعر ارمنی ایرانی است. او به زبان‌های فارسی و ارمنی شعر می‌گوید. زندگی. او دارای لیسانس زبان و ادبیات ارمنی است و البته همان‌طور که خود می‌گوید دلبستهٔ زبان و ادبیات فارسی است چرا که تحصیلاتش از کودکی در مدارس فارسی‌زبان بوده‌است. آدامیان از ۱۲ سالگی شروع به شعرگفتن کرد. بنا به گفتهٔ وی در مورد اولین شعرش، وقتی کلاس ششم ابتدایی بود انشایی دربارهٔ فقر نوشت که ناخودآگاه و غیرارادی شعری آزاد از کار درآمد؛ شعری به زبان فارسی. این شعر او همان موقع مورد تحسین قرار گرفت و در مجلهٔ دانش‌آموز به چاپ
مورد تحسین قرار گرفت و در مجلهٔ دانش‌آموز به چاپ رسید و همین او را به شعرگفتن تشویق کرد. بعدها به‌مرور پس از گرفتن دیپلم ادبی‌اش در کنار شعر به‌طور جدی به نقاشی هم پرداخت. دو سال شاگرد یکی از معروف‌ترین نقاشان اصفهان یعنی آقای وزیر بود و پس از آن به مدرسهٔ کمال‌الملک رفت و چهار سال آن‌جا آموزش دید و پس از آن یک دورهٔ دوساله را هم در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران گذراند. در دانشگاه شاگرد هانیبال الخاص و منصور فلامکی بود. در همان دوره‌ای که به‌طور جدی‌تر به نقاشی پرداخت، شروع کرد به نوشتن داستان‌های
به نقاشی پرداخت، شروع کرد به نوشتن داستان‌های کوتاهی که اغلب در مجلهٔ تهران مصور چاپ می‌شد. اولین داستانی که برای تهران مصور فرستاد، مثل اولین شعر وی، دربارهٔ فقر بود و نامش «کفش بزرگتر از پا» بود. او این داستان را هم همانند اولین شعرش تحت تأثیر یکی از همکلاسی‌های فقیرش نوشته بود. پس از آن، نوشتن داستان کوتاه را همراه با شعر و نقاشی ادامه داد و داستان‌هایش در تهران مصور و اطلاعات هفتگی و اطلاعات بانوان و نشریه‌ای که به دو زبان ارمنی و فارسی درمی‌آمد، چاپ می‌شد. بعد کم‌کم شروع کرد به تدریس ادبیات و نقاشی در
بعد کم‌کم شروع کرد به تدریس ادبیات و نقاشی در مدارس. در مدرسه‌ای به نام ودادی تدریس می‌کرد و یک سال هم کلاسی که وی در آن ادبیات درس می‌دادم، بالاترین نمره را آورد و از وزارت فرهنگ برای وی تشویق‌نامه فرستادند. دوره‌ای هم در کودکستان مربی بود. بعدها پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران خود وی کلاس خصوصی گذاشت و در خانه به تدریس ادامه داد. در این دوره، کارگاهی تأسیس کرد به نام «للساب» که عنوانش از حرف اول نام فرزندان وی تشکیل می‌شد: لئونارد، لئونتینا، سروژ، آلیس و برنارد. این کلاس خصوصی را تا وقتی که به آمریکا رفت داشت و
این کلاس خصوصی را تا وقتی که به آمریکا رفت داشت و هر دو سال یک‌بار هم از کارهایشان نمایشگاه می‌گذاشت. فعالیت ادبی. سدیک آدامیان شاعری ارمنی است که به فارسی هم شعر می‌گوید. او سرودن شعر را از سال‌های نوجوانی آغاز کرده و دو کتاب شعر، یکی به زبان ارمنی با عنوان «سکوت در فریاد» و دیگری به زبان فارسی با عنوان «صدتا صدف و یک مروارید» دارد. مجموعه شعر تازه‌ای را هم با عنوان «سدای بی‌صدا» آمادهٔ چاپ دارد که آن هم به زبان فارسی است. «سکوت در فریاد» اولین مجموعه شعری است که از وی چاپ شده. این کتاب در سال ۱۹۸۵ به
است که از وی چاپ شده. این کتاب در سال ۱۹۸۵ به زبان ارمنی چاپ شد. بعدها وقتی قرار بود کتاب «زنان شاعر معاصر» چاپ شود، از خلیفه‌گری ارامنه خواستند که زنان شاعر مسیحی و ارمنی را هم معرفی کند تا نامشان در این کتاب بیاید. خلیفه‌گری هم که می‌دانست آدامیان تنها شاعر زن ارمنی که به فارسی شعر می‌گوید است و اسم او را دادند؛ بنابراین سدیک آدامیان تنها زن شاعر ارمنی است که نامش در آن کتاب آمده‌است. پس از آن پوران فرخزاد هم در کتاب «زنان همیشه» شعر او را چاپ کرد. در این کتاب هم او به عنوان تنها زن ارمنی‌زبان آمده که
کتاب هم او به عنوان تنها زن ارمنی‌زبان آمده که شعر فارسی گفته. او دومین مجموعه شعرش به نام «صدتا صدف یک مروارید» را به زبان فارسی سرود. آدامیان از نوجوانی به شعر فارسی علاقهٔ زیادی داشت و اشعار حافظ و فردوسی را همان زمان خوانده بود. بیشتر شعرهای وی نیز فارسی است. او در شعرهای فارسی‌اش اوایل بسیار تحت تأثیر سیمین بهبهانی بود و مقداری هم تحت تأثیر نیما یوشیج؛ اما به‌تدریج زبان خود را در شعر پیدا کرد. او علاوه بر شعر نو، شعر کلاسیک هم دارد که بیشتر در قالب غزل و دوبیتی است. آدامیان علاوه بر شعر به نقاشی و