payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهر تبرستان از مشرق معرفی کرده و خسرو انوشیروان ساسانی را بناکنندهٔ شهر خوانده و از دیوار تمیشه که میان تبرستان و گرگان کشیده شده و مسجد جامع و جمعیت فراوان شهر یاد کرده‌است. پژوهشگران بر این باورند که به‌دلیل وجود رشته‌کوه‌های البرز ورود نیروهای مهاجم به خطهٔ تبرستان و گیلان تقریباً میسر نبوده، لذا تنها راه دسترسی و مدخل ورود تازیان و دیگر نیروهای مهاجم تنها از طریق راهی بود که از سرزمین قومس به جرجان (گرگان) می‌رسیده که امروزه به گردنهٔ «خوش‌ییلاق» مشهور است. بدین جهت نخستین شهری که مورد یورش نیروهای
است. بدین جهت نخستین شهری که مورد یورش نیروهای مهاجم قرار داشته جرجان بوده و سرداران خلفا هرگاه که به قصد فتح تبرستان می‌آمده‌اند پس از طی راه قومس به گرگان به‌ناچار در آغاز با گرگانیان رو در رو شده و سپس به تمیشه و درون تبرستان حمله‌ور می‌شدند. بدین سان تمیشه نخستین شهر تبرستان از سمت شرق و مدخل تبرستان و به‌نوعی پرچم‌دار نبرد با مهاجمان عرب و تُرک و مغول و … بوده‌است. تمیشه پس از اسلام در یورش‌های مکرر لشکریان خلفا، بارها مورد تاخت و تاز قرار گرفت و ایستادگی کرد و مردم آن قتل‌عام گردیدند. تمیشه در جریان
کرد و مردم آن قتل‌عام گردیدند. تمیشه در جریان شورش مازیار و بعدها در کشاکش خاندان‌های محلی تبرستان نیز بارها محل درگیری بوده تا جایی که با یورش‌های پی‌درپی مغولان و تیموریان چنان دچار ویرانی شد که از صفحهٔ روزگار محو گردید. معنا و ریشهٔ نام. واژهٔ تمیشه برگرفته از نام دانه و بوتهٔ تمشک است. لغتنامهٔ دهخدا ذیل واژهٔ «تمیش» آورده‌است که در شماری از نواحی شمالی ایران چون آمل و تالش و گرگان‌رود به تمشک، «تمیش» یا «تمیش بور» گفته می‌شود. در دایرةالمعارف فارسی نیز تمیش به معنای بوته آمده‌است. در گویش طبری منطقه،
تمیش به معنای بوته آمده‌است. در گویش طبری منطقه، واژهٔ «تمشکلو» به معنای تمشک است که گیاهی پیچکی و خاردار است و بدان «لَم» (Lam) نیز گفته می‌شود و هنوز مناطقی با نام «تمِشه» و «تمِشی» و «تمیشی» در پیرامون منطقهٔ تمیشهٔ مورد نظر وجود دارد که این نام‌گذاری‌ها احتمالاً به‌دلیل وفور بوته‌زارهای تمشک در آن حوالی است. در تاریخ. این شهر که در نزدیکی گرگان بوده، با ساری شانزده فرسنگ فاصله داشت. تمیشه (طمیشه – طمیش) شهری بود در جوار غربی خندقی که به امر اسپهبد فرخان برای بازداشتن تُرکان از هجوم به قلمرو او حفر شده
برای بازداشتن تُرکان از هجوم به قلمرو او حفر شده بود. ابن فقیه در ذکر تمیشه و دربند آن در البلدان نوشته‌است «نخستین شهر طبرستان از سوی گرگان طمیش است و آن در مرز گرگان افتاده‌است و دروازه‌ای کلان دارد که هیچ‌یک از طبرستانیان نتوانند از آن جای بیرون آیند و به گرگان شوند جز از همین دروازه زیرا دیواری از آجر و آهک از کوه تا دل دریا کشیده شده‌است. آن دیوار را خسرو انوشیروان (۵۳۱ – ۵۷۸ میلادی) ساخت تا تُرک را از تاراج طبرستان بازدارد. در طمیش خلق بسیار هستند …» و هم در بلدان آمده‌است که بلاذری گفته طبرستان را
و هم در بلدان آمده‌است که بلاذری گفته طبرستان را هشت خوره است. از آن‌ها خورهٔ ساری و آمل و … ارم خواست بالا و ارم خواست پایین و مهروان و اصفهبدان و نامیه و طمیش و … میان نامیه و ساریه و طمیش بیست فرسنگ است. به گفتهٔ ابن اسفندیار تمیشه در دوران اسپهبدان دابویی طبرستان، نشستگاه ولیعهد طبرستان بود و پس از مرگ اسپهبد دادمهر، فرزندش خورشید که کودکی خردسال و ولیعهد وی بود به تمیشه رفت و عموی وی فرخان کوچک که حکومت طبرستان به وی تفویض شده بود تا رسیدن خورشید به سن بلوغ در قصر اصفهبدان در ساری بر طبرستان شهریاری
بلوغ در قصر اصفهبدان در ساری بر طبرستان شهریاری کرد. نام این شهر در منابع سده‌های اولیهٔ اسلامی به شکل‌های طَمیس، طَمیسه، طمیش، طَمیشه، طمیسه و تمیشه آمده؛ و گاهی به شکل تمیشه هم در منابع قدیمی فارسی مورد استفاده قرار گرفته. در شاهنامه گفته شده که شهر تمیشه دومین پایتخت فریدون، پس از آمل، بوده‌است. در دورهٔ ساسانیان، انوشیروان در مشرق تمیشه دیوار آجری مار سرخ را ساخت تا از حملهٔ قبایل ترک به تبرستان پیشگیری کند. در اسطوره‌ها و شاهنامه. بنای تمیشه را به فریدون پیشدادی نسبت داده‌اند. فردوسی تمیشه را تختگاه
پیشدادی نسبت داده‌اند. فردوسی تمیشه را تختگاه دوم فریدون پیشدادی خوانده‌است. ابن اسفندیار به نقل از شاهنامه آورده‌است: «فریدون پس از پیروزی بر ضحاک تمیشه را پایتخت کرد». ظهیرالدین مرعشی آورده‌است: «چون آفریدون پیر شد، مقام خود در تمیشه بساخت و این تمیشه … اکنون خرابه است و تمیشه کوتی می‌خوانند و هنوز اطلال و دمن آن در موضعی که بانصران می‌خوانند، ظاهر است. واژهٔ «کوت» در گویش طبری منطقه به معنی انباشته شده و روی هم قرار گرفته‌است. منظور ظهیرالدین مرعشی از «تمیشه کوتی» به‌نظر می‌رسد که خرابه‌های انباشته شدهٔ
کوتی» به‌نظر می‌رسد که خرابه‌های انباشته شدهٔ شهر بوده‌است. پژوهشگران در ارتباط با نام «بانصران» (یا بانسرا یا بانوسرا) که امروزه منطقه‌ای مشتمل بر زمین‌های مسطح و کشاورزی است، معتقدند که این واژه شکل محلی واژهٔ «بانوسرای» است که احتمالاً باید نام یکی از کاخ‌هایی باشد که اسپهبد خورشید برای یکی از زنان خود ساخته بود. ابن اسفندیار آورده‌است: «گرشاسف ایرانی در حمله‌ای به سرزمین‌های شرقی، فغفور چین (پادشاه چین) را با هشتاد پادشاه دیگر توسط نریمان به تمیشه نزد فریدون فرستاده بود» در مجمل التواریخ و القصص نیز
فریدون فرستاده بود» در مجمل التواریخ و القصص نیز دربارهٔ پایتخت فریدون آمده‌است: «پس به گرگان ببود، اول به زمین بابل بنشست، پس دارالملک به تمیشه بساخت و طبرستان». لشکر آوردن سعید بن عاص بن امیه به طبرستان و فتح دژ تمیشه و کشتار در تمیشه. بسال سی‌ام هجرت به خلیفهٔ سوم عثمان خبر رسید که مردم خراسان به آئین پیشین برگشته‌اند. عثمان، سعید بن عاص بن امیه را با سپاه مدینه به خراسان فرستاد و به عبدالله بن عامر بن کریز والی بصره نامه کرد که با سپاه بصره به خراسان شود. عثمان در نامهٔ خود به این دو وعده داده بود هر
عثمان در نامهٔ خود به این دو وعده داده بود هر یک از این‌ها پیروزی یابد، بر خراسان فرمانروا شود. عبدالله پیش از سعید به خراسان شد و تا نیشابور بگشاد. سعید از کوفه درآمد و چون چنان دید به گرگان شد. مردم گرگان در حصار شدند و با او صلح کردند. دویست هزار درم بازستاند و ایشان را به مسلمانی آورد. سپس آهنگ طبرستان نمود. طبری آورده‌است «بعد نخستین، شهریست تمیشه خوانند با ایشان حرب کردند چنان‌که صلاة الخوف (نماز وحشت) کرد به حرب اندر، پس از مردمان صلح خواستند بر آن‌که از ایشان یک تن را نکشد. او شرط را پذیرفت و چون
از ایشان یک تن را نکشد. او شرط را پذیرفت و چون از حصار بیرون آمدند همه را بکشت و یک تن را دست بازداشت و گفت چنین شرط کردم که یک تن را نکشم گفتند که ما بدین سخن چنان خواستیم که هیچ‌کس را نکشی. وی گفت من یک تن را خواستم که نکشم و از آنجا به طبرستان شد و همه را بگشاد و با سپاه بازآمد و به مدینه باز شد و مردمان طبرستان بگاه عمر، سوید بن مقرن مسلمان کرده بود تا گرگان، باز مرتد شده بودند تا سعید بن العاص بیامد بگاه عثمان و باز چون سعید بازگشت دیگر باره بازایستادند» به‌هرحال در اینجا نیز گشودن طبرستان به حقیقت
به‌هرحال در اینجا نیز گشودن طبرستان به حقیقت مقرون نیست و پیداست که پیشرفت تازیان از حد تمیشه که در مرز گرگان و طبرستان بوده فراتر نرفته و از حواشی طبرستان بدرون آن راه نیافته و به قلمرو اسپهبد نرسیده‌اند. بلاذری در کتاب فتوح‌البلدان می‌نویسد: نابودی تمیشه. تاریخ ویرانی تمیشه برای پژوهشگران به‌طور قطع روشن نیست؛ ولی آن چیز که واضح است در عصر سربداران و مرعشیان، یعنی در یورش‌های تیمور، همچنان نام تمیشه و خندق آن در متون تاریخی دیده می‌شود؛ لذا پژوهشگران بر این باورند که این شهر در یورش‌های مغولان آسیب کلی و
باورند که این شهر در یورش‌های مغولان آسیب کلی و فراوان دیده و در تاخت و تازهای تیمور به‌طور کل از صفحهٔ روزگار محو شده‌است. رابینو در این باره آورده‌است: «تاریخ ویران شدن تمیشه روشن نیست؛ با آن‌که دلایلی هست که حدس بزنیم آن واقعه در هجوم مغولان اتفاق افتاده‌است. چیزی که روشن است فراموش شدن نام تمیشه پس از وقایع تیموریان و مرعشیان در تاریخ است. موقعیت جغرافیایی تمیشه و خرابه‌های تاریخی به‌جا مانده. امروزه در کنار خرابه‌های شهر تاریخی تمیشه، روستایی بنام سرکلاته خراب‌شهر واقع شده که مرکز دهستان چهارکوه است.
خراب‌شهر واقع شده که مرکز دهستان چهارکوه است. این روستا امروزه در تقسیمات کشوری از توابع شهرستان کردکوی واقع در استان گلستان بوده و از شمال غربی و غرب به خرابه‌های تاریخی تمیشه محدود می‌باشد. چارلز فرانسیس مکنزی که در دوره قاجار از شمال ایران دیدن کرده و خرابه‌های شهر تمیشه را دیده بود آورده‌است: «خرابه شهر (تمیشه)، مانند سایر عمارت‌های مخروبه کتیبه‌ای نداشت. آثار دیوار و خندقی به چشم می‌خورد و مقداری آجر و سفال در جنگل وجود داشت، ولی تاریخچه آن در اعماق زمان پنهان است و شاید هیچگاه آشکار نشود.»
نظریه آشوب نام یک فیلم کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی مارکوس سیگا محصول سال ۲۰۰۸ است. فیلم در شهر ونکوور کشور کانادا فیلمبرداری شده‌است. نسخه ویدئویی فیلم نیز در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸ در آمریکا عرضه شده‌است.
رودلف کارل بولتمان (۲۰ اگوست ۱۸۸۴ در ویفلستد - ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۶ در ماربورگ) پژوهشگر آلمانی الهیات و کتاب مقدس بود. او یکی از چهره‌های برجسته مطالعات کتاب مقدس در قرن بیستم و همچنین مسیحیت لیبرال محسوب می‌شود. بولتمان، که تحصیلات خود را در زمینه الهیات در دانشگاه‌های ماربورگ و دیگر دانشگاه‌های آلمان ادامه داده بود، کار خود را با تحقیقات تاریخی ر باب انجیل آغاز کرد. نظریه مشهور او، اسطوره زدایی است. این نظر، معتقد است برای درک پیام انجیل باید آن را از اسطوره‌هایی که به آن آمیخته شده جدا نمود. بولتمان از هرمنوتیک
که به آن آمیخته شده جدا نمود. بولتمان از هرمنوتیک هایدگر تأثیر فراوانی پذیرفته‌است.
پن جیلت (متولد ۵ مارس ۱۹۵۵) شعبده‌باز آمریکایی، کمدین، موسیقی‌دان و نویسندهٔ مشهور شده در برنامه «پن و تلر» است. او در کارهایش به نقد طنزآمیز خرافات و عقایدی که به نظر او غلط هستند می‌پردازد. او مدافع بیخدایی، شک‌گرایی علمی، لیبرترینیسم و بازار آزاد است. تازه‌ترین کتاب جیلت با "نام خدا نه! نشانه‌هایی که شاید همین حالا بیخدا باشید و دیگر قصه‌های جادویی" در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد، و در هفته اول در پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت.
رنه ویوین ) (۱۱ ژوئن ۱۸۷۷ - ۱۸ نوامبر ۱۹۰۹) یک شاعر بریتانیایی بود که به فرانسوی می‌نوشت. او به نمادگرایی علاقه زیادی داشت و سروده‌هایش شامل غزل، اشعار یازده‌هجایی و اشعار نثری است. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «سافو»، «گیتارها»، «زهر هکوران»، «ترانه برای سایه من» و «خاطرات و خاکسترها و غبارها» اشاره کرد. وی نوامبر ۱۹۰۹ در تارن پاریس از دنیا رفت.
اختلاس در بیمه ایران عنوان اختلاسی است که در چند دوره مختلف در شرکت بیمه ایران صورت گرفته‌است و پیگیری قضایی آن منجر به صدور حکم علیه مقامات حکومت جمهوری اسلامی ایران از جمله معاون اول رئیس‌جمهور ایران گردیده است. محمدرضا رحیمی. برای نخستین بار در خرداد سال ۱۳۹۱ نام محمد رضا رحیمی در میان افراد مرتبط با این اختلاس به گوش خورد. الیاس نادران، نماینده مجلس ایران، محمدرضا رحیمی را متهم کرد که در راس این اختلاس قرار دارد، اتهامی که رحیمی رد کرد. یکی از متهمان اصلی پرونده «اختلاس از بیمه» در ۲۲ خرداد ۱۳۹۱ گفت که
پرونده «اختلاس از بیمه» در ۲۲ خرداد ۱۳۹۱ گفت که «یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان» به حساب شخصی محمدرضا رحیمی، رئیس پیشین دیوان محاسبات و معاون اول احمدی نژاد، واریز کرده‌است. این متهم که در جریان هشتمین دادگاه اختلاس از بیمه و استانداری تهران با نام «د. س» معرفی شد از وی به عنوان «جعبه سیاه» این پرونده یاد شد. رحیمی در دادگاه نخست به ۱۵ سال حبس، پرداخت ۲ میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان رد مال و ۱ میلیارد تومان جزای نقدی محکوم شد و سرانجام در ۲۴ دی ۱۳۹۳ رحیمی طبق رای دادگاه تجدید نظر به ۵ سال و ۹۱ روز حبس و پرداخت
دادگاه تجدید نظر به ۵ سال و ۹۱ روز حبس و پرداخت ۲ میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان رد مال و ۱ میلیارد تومان جزای نقدی محکوم شد و یک ماه بعد توسط مأموران پلیس به زندان منتقل گردید. مرتضی تمدن. مرتضی تمدن، استاندار تهران یکی از متهمان رسمی این اختلاس بود. او واکنش به اتهامات مطرح شده در جریان دادگاه رسیدگی به پرونده اختلاس بیمه ایران، گفت که همه این موارد به زمان پیش از تصدی او (۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲) در سمت استاندار تهران، یعنی به زمانی مربوط می‌شود که کامران دانشجو وزیر علوم در دولت احمدی‌نژاد، استاندار بود. محمدرضا
علوم در دولت احمدی‌نژاد، استاندار بود. محمدرضا باهنر. ایرنا سایت روزنامه دولت روزنامه ایران در گزارشی، ضمن تأیید پول گرفتن معاون اول کنونی رئیس‌جمهور از «جابر ابدالی» متهم پرونده بیمه، مدعی شد که محمدرضا رحیمی این پول‌ها را به نیابت از محمدرضا باهنر گرفته‌است. حمید رسایی. روزنامه ایران نوشت که «جابر ابدالی»، در جریان انتخابات مبالغی را نیز در اختیار آقای «رحیمی» قرار داده است. پس از این گزارش، خبرگزاری فارس تأکید کرد که اشاره روزنامه ایران به حمید رسایی، نماینده مجلس است. حمید رسایی، در واکنش به این گزارش
مجلس است. حمید رسایی، در واکنش به این گزارش گفت که در جریان انتخابات مجلس هشتم، از طرف محمدرضا رحیمی برای کمک مالی با وی تماس گرفته شده بود. رسایی گفت: «آقای رحیمی برای من پیغام فرستاد که اگر نیاز به کمک مالی دارید، ملاقاتی با آقای رحیمی بکنید و از ایشان کمک بگیرید دوستان گفتند لازمه پرداخت کمک، دیدار با آقای رحیمی است. من آن موقع این مسئله را نپذیرفتم». جستارهای وابسته. در این پرونده و در جریان رسیدگی به فساد معاون اول رئیس جمهور وقت، با دستور صادق آملی لاریجانی رئیس وقت دستگاه قضایی، رضا تقی آبادی
لاریجانی رئیس وقت دستگاه قضایی، رضا تقی آبادی کارشناس اطلاعاتی امر به دلایل سیاسی و هم پوشانی حوزه فعالیتی وزارت اطلاعات و حفاظت اطلاعات کل قوه قضائیه ، به اتهام واهی افشای اطلاعات سری و افشای اسناد فوق محرمانه دولتی در پرونده مفاسد اقتصادی مسئولین دولتی و معاون اول رئیس جمهور وقت (محمدرضا رحیمی) و به منظور دخالت در رسیدگی به پرونده مذکور تعلیق که بعدها با وارد شدن سه تن از معاونین و مدیران وزارت متبوع در این پرونده و با پافشاری مقامات اطلاعاتی و امنیتی بر دستگاه قضایی و افشای ابعاد فساد دستگاه قضایی در
دستگاه قضایی و افشای ابعاد فساد دستگاه قضایی در این پرونده، پرونده مختومه گردید. بعدها قاضی منصوری بازپرس وقت پرونده در هتلی در کشور رومانی و با اتهام دخالت در پرونده اکبر طبری معاون وقت قوه قضائیه و معتمد آملی لاریجانی به طرز مشکوکی به قتل رسید و تنی از کارشناسان پرونده مذکور در حفاظت اطلاعات قوه قضائیه (هاشم مهدوی) و... که باعث پرونده سازی و خارج شدن مسیر تحقیقاتی این پرونده از مسیر اصلی و با اعلام شکایت واهی علیه کارشناس فوق الاشاره و مقامات و مسئولین وزارت اطلاعات شدند توسط وزارت اطلاعات دستگیر و به ۱۱
اطلاعات شدند توسط وزارت اطلاعات دستگیر و به ۱۱ سال حبس محکوم گردیدند.
کریستین ماجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی سابقه ۳۴ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع است.
آنجلو اوگبونا بازیکن فوتبال نیجریه‌ای‌تبار زاده ایتالیا است. زندگی شخصی. در ۲۳ می ۱۹۸۸ در کاسینو ایتالیا به دنیا آمد. پدر و مادر او اهل نیجریه بودند اما از سال ۱۹۸۳ ساکن ایتالیا شده بودند. باشگاهی. حدود سال ۲۰۰۲ بود که توسط استعداد یاب‌های تورینو شناسایی شد و دیری نپایید که به عضویت این تیم درآمد. تا سال ۲۰۰۶ در آکادمی تورینو مشغول بازی بود و در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ بود که او به تیم بزرگسالان تورینو منتقل شد. اولین بازی خود برای تورینو در ۱۱ فوریه ۲۰۰۷ انجام داد. البته او نیز مانند دیگر جوانان ایتالیایی، حداقل یک
او نیز مانند دیگر جوانان ایتالیایی، حداقل یک فصل را به صورت قرضی در تیمی دیگر بازی کرد. او فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ را در سری C و در تیم کروتونه سپری کرد. فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ او در تورینو ذخیره بازیکنانی همچون ناتالی بود اما قبل از اینکه تورینو به سری B سقوط کند، او توانسته بود بازیکن فیکس تیم بشود. ۲ فوریه ۲۰۱۲ بود که او قرارداد خود را با تورینو تا سال ۲۰۱۶ تمدید کرد. او در ۱۴۲ بازی با پیراهن تورینو، یک گل نیز به ثمر رساند. در نهایت بر اساس توافق سران دو باشگاه یوونتوس و تورینو، این بازیکن ایتالیایی راهی تیم یوونتوس شد تا
این بازیکن ایتالیایی راهی تیم یوونتوس شد تا ترکیب دفاعی تیم ملی ایتالیا به صورت کامل در اختیار باشگاه یوونتوس قرار داشته باشد. تیم ملی. - اوگبونا، پس از بازی‌های خوبی که به نمایش گذاشت؛ به تیم ملی زیر ۲۱ ساله‌های ایتالیا دعوت شد. سرانجام آنجلو در ۱۲ اوت ۲۰۰۹ اولین بازی ملی خودش که در برابر روسیه بود را انجام داد. با اینکه او در سری B مشغول بازی بود اما در ۴ ژوین ۲۰۱۱ بود که پراندلی او را به تیم ملی بزرگسالان ایتالیا دعوت کرد. بعد از سال ۲۰۰۷، او اولین بازیکن تورینو بود که به تیم ملی دعوت می‌شد. بعد از
تورینو بود که به تیم ملی دعوت می‌شد. بعد از مصدومیت‌های متعددی که برای مدافعان ایتالیایی ایجاد می‌شد، پراندلی بار دیگر او را به تیم ملی فرا خواند و سرانجام در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ او اولین بازی ملی خود را برای این تیم انجام داد. هم چنین او در یورو ۲۰۱۲ حضور داشت و موفق به کسب عنوان نایب قهرمانی به همراه تیم ملی ایتالیا شد.
فدریکو بالزارتی (زاده ۶ دسامبر ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل کشور ایتالیا است. وی سابقه ۱۶ بازی و ۰ گل ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا را در کارنامه دارد. همچنین پست تخصصی او مدافع کناری است. پیوند به بیرون. فدریکو بالزارتی در پایگاه فوتبال
سالواتوره سیریگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.که برای باشگاه فوتبال پالرمو در پست دروازه‌بان بازی می کند‌.
مورگان دِ سانتیس (، زاده ) بازیکن فوتبال سابق اهل کشور ایتالیا است. وی سابقه ۶ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او دروازه‌بان است.
آندره‌آ بارزالی ( زاده ۸ مه ۱۹۸۱) بازیکن پیشین فوتبال اهل کشور ایتالیا است. وی سابقه ۷۳ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع میانی است. دوران بازی. اندره آ بارزالی فوتبال خود را از سال ۱۹۹۸ از تیم سان فردیانو روندینلا آغاز کرد و تا سال ۲۰۰۰ آمار ۵۱ بازی و ۳ گل از خود بر جا گذاشت. سال ۲۰۰۰ به تیم پیستویسه پیوست و آمار ۵ بازی را بر جا گذاشت سال ۲۰۰۱ به تیم سان فردیانو روندینلا بازگشت و آمار ۱۳ بازی ۱ گل رو از خود بر جا گذاشت سپس به تیم پیاچنزا پیوست و تا سال ۲۰۰۳ که
گذاشت سپس به تیم پیاچنزا پیوست و تا سال ۲۰۰۳ که بازیکن این تیم بود به صورت قرضی در تیم آسکولی بازی کرد و آمار ۴۶ بازی ۳ گل رو از خود بر جا گذاشت سپس از فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ راهی تیم کیه‎وو شد که به سری آ صعود کرده بود. پس از ان اندره ا دوران اوج فوتبال خودش را با تیم پالرمو طی سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ سپری کرد و در ان وهله از زمان به تیم ملی ایتالیا نیز دعوت شد و در حالی که در حال امضای قرارداد با تیم فیورنتینا بود راهی تیم وولفسبورگ المان شد و در ان سال به همراه تیم ولفسبورگ قهرمان آلمان شد و پس از سه سال حضور در
ولفسبورگ قهرمان آلمان شد و پس از سه سال حضور در این تیم زمستان ۲۰۱۱–۲۰۱۰ راهی یوونتوس شد. با امدنش به این تیم توانست خود را در ترکیب اصلی این تیم ببیند و جز مدافعین موفق بانوی پیر محسوب شود. اما همانند سایر هم تیمی‌هایش، بهترین فصل را در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ پشت سر گذاشت و توانست در کنار ثبت رکورد به اسکودتویی دست یابد که برای مجموعه سیاه و سفید ارزش بسیار زیادی داشت. او همراه آتزوری نیز در رقابت‌های یورو ۲۰۱۲ حاضر بود و دومی این مسابقات را به دست آورد.
ریکاردو مونتولیوو (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۸۵) بازیکن سابق فوتبال اهل کشور ایتالیا است؛ ولی از پدری ایتالیایی و مادری آلمانی متولد شده است. وی سابقه ۶۶ بازی و ۲ گل ملی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او هافبک است. مونتولیوو در سال ۲۰۱۲ از فیورنتینا به میلان پیوست و با بازی‌های خوب خود به عنوان لیدر خط هافبک تیم میلان شناخته شد. وی در سال ۲۰۱۹ بازنشستگی خود از فوتبال خدافظی کرد.
سباستین جووینکو (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۸۷) بازیکن پیشین فوتبال اهل ایتالیا است. وی سابقه ۲۳ بازی و ۱ گل برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد. این بازیکن در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹ به الهلال پیوست. افتخارات. یوونتوس الهلال
الساندرو دیامنتی (زاده ۲ مه ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل کشور ایتالیا است. وی سابقه ۱۷ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او هافبک بود.
مقصود فراستخواه (متولد ۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۵ در تبریز) و استاد برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی است. هم‌زمان با روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه، روزی که از سوی سازمان یونسکو در تقویم جهانی ثبت شده است، هیئت داوران، جایزهٔ ترویج علم سال ۱۳۹۶ را به مقصود فراستخواه به دلیل فعالیت و تلاش بی‌وقفه، مسئولانه، هدفمند، همه‌جانبه، انسانی و اخلاقی در حوزه‌های دانشگاهی و عمومی برای بسط دانش جامعه‌شناسی و همچنین تعهد به تداوم کار فرهنگی، ترویجی و علمی تقدیم کرد. جایزه نشان دهخدا در
ترویجی و علمی تقدیم کرد. جایزه نشان دهخدا در چهارمین دورهٔ آن (۱۳۹۷) و به خاطر کتاب برگزیدهٔ «"نظارت و ارزشیابی در آموزش عالی»" به عباس بازرگان و مقصود فراستخواه تعلق گرفت. در دهمین جشنواره بین‌المللی فارابی (۷ بهمن ۹۷)، مقصود فراستخواه برگزیدهٔ جایزهٔ «مطالعات میان رشته‌ای» شناخته شد. فراستخواه «نظریه ایرانی کنشگران مرزی» را از رهگذر پژوهش‌های درونمان خود در ایران به دست داده است. بنا به پایگاه استنادی و پایش علم وفناوری ISC مقصود فراستخواه در لیست پژوهشگران پراستناد دو درصد برتر دنیا قرار گرفته است. در
پراستناد دو درصد برتر دنیا قرار گرفته است. در چهل ودومین سال کتاب سال 1403، کتاب کنشگران مرزی تألیف مقصود فراستخواه کتاب برگزیده سال در حوزه علوم اجتماعی شناخته شد. نشان علوم اجتماعی دکتر غلامحسین صدیقی پدر جامعه شناسی ایران در سال 1404 توسط انجمن جامعه شناسی ایران به دکتر مقصود فراستخواه تعلق گرفت و اهدا شد. تحصیلات دانشگاهی. تحصیلات دانشگاهی او در رشته‌های فلسفه، الهیات و برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی بوده است. او هم‌اکنون در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی و علامه طباطبایی تدریس می‌کند. فراستخواه مؤسس و
و علامه طباطبایی تدریس می‌کند. فراستخواه مؤسس و دبیر علمی میز آینده پژوهی آموزش عالی در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی است. فراستخواه «"نظریه ایرانی کنشگران مرزی"» را از رهگذر پژوهش‌های درونمان خود در ایران به دست داده است. وی در نیمه اول دهه ۷۰شمسی در دانشگاه‌ها ومراکز آموزش عالی تبریز تدریس کرده است. از نیمه دوم دهه ۷۰ شمسی تا کنون (سال تحصیلی ۹۴–۹۳)، در دانشگاه‌های تهران، علامه طباطبایی، الزهرا و شهید بهشتی به تدریس اشتغال دارند. موضوعات تدریس فراستخواه عبارت بوده است از: جامعه‌شناسی تغییرات
فراستخواه عبارت بوده است از: جامعه‌شناسی تغییرات فرهنگی، تاریخ تفکر اجتماعی، جامعه‌شناسی دین، جامعه‌شناسی جوانان، سیاست گذاری و برنامه‌ریزی آموزش عالی، کیفیت دانشگاه، اعتبار سنجی و روش‌های تحقیق کیفی. حوزه‌های اصلی تحقیقاتِ فراستخواه عمدتاً سه قلمرو را دربرگرفته است: ۱. مطالعات دین، ۲. مطالعات اجتماعی، ۳. مطالعات علم، آموزش عالی و دانشگاه. بخشی از نتایج این تحقیقات در قالب کتاب‌ها و مقالات منتشر شده است. زندگی وزمانه مقصود فراستخواه دربارۀ ایشان توسط مریم برادران با عنوان «آرامش در طوفان» منتشر شده است.
برادران با عنوان «آرامش در طوفان» منتشر شده است. کنشگر مرزی. کنشگر مرزی نظریه ای ایرانی است که مقصود فراستخواه آن را بر اساس مطالعات تاریخ معاصر ایران مطرح و توسعه داده است. کنشگر مرزی عاملی انسانی است که می‌کوشد در فاصله میان محدودیتهای ساختاری ایران، امکان‌هایی تازه کشف یا حتی خلق بکند. در مرزهای میان دولت وجامعه در تردد است. بین دیوان حکومتی و ایوان اجتماعی رفت‌وآمد می‌کند. هر چند محدودیت‌های جامعه مدنی در ایران به صورت مانعی جدی بر سر راه توسعه ایران درآمده است اما پس زمینه‌های فرهنگ و تمدن ایرانی از
است اما پس زمینه‌های فرهنگ و تمدن ایرانی از یک سو و پویایی‌شناسی خاص در زیر پوست این جامعه از سوی دیگر موجب می‌شود نژاد کاملاً متفاوتی از کنشگران به عرصه بیایند و طرح تغییر را همچنان پی بگیرند. در نظریه ایرانیِ کنشگران مرزی سه دورهٔ قاجار، پهلوی و بعد از انقلاب اسلامی بررسی شده است، انواع مدلها و شیوه‌های عمل این کنشگران، بسترهای ظهور و خاستگاه‌های فعالیتی آنها، سنخ‌شناسی این کنشگران، ظرفیتهای عملکردی، کارکردهای نهادساز و ساخت دهنده و سرانجام آسیب‌شناسی و محدودیتهایشان مورد بحث قرار گرفته است. رهیافت کنشگر
مورد بحث قرار گرفته است. رهیافت کنشگر مرزی از رهگذر استقرای جزء به جزء تاریخ ایرانی و تنوعات کنش‌های ایرانیان به‌ویژه در شرایط شکاف بین دولت و ملت به دست آمده است. نظریه ایرانی کنشگر مرزی کوششی است برای عبور از سرمشق فقدان و نگاه یکسویهٔ آسیب شناختی در فهم مسائل جامعه ایرانی. نظریه‌پرداز با حساسیت تاریخی به توصیف غنی در هر یک از سه دوره مبادرت می‌کند و می‌کوشد تجربه‌های زیستهٔ این کنشگران را قابل فهم بکند، نشان بدهد که چگونه در دل جامعه ایرانی توانایی‌های بالقوه ای برای تداوم زندگی حتی در شرایط عسرت تاریخی
ای برای تداوم زندگی حتی در شرایط عسرت تاریخی و انسدادهای ساختاری وجود دارد و رمز بقای موجودیتی به نام ایران و صلح و همبستگی اجتماعی بوده است. «کنشگر مرزی» از شواهد میدانی در تاریخ ایران کشف، صورت‌بندی و توضیح شده است. با توضیح علّی و به‌صورت سیستماتیک و همراه با شواهد تجربی تشریح شده است. در وهله نخست نظریه به این پرسش می‌پردازد که این نوع کنشگری چرا به وجود می‌آید؟ نظریه چرایی بروز این روش کنشگری برمی‌شمارد؛ مثل بزرگی دولت یا بزرگی اقتصاد دولتی را یکی از علل می‌داند. استقلال دولت از درآمد مالیاتی و اتکای
می‌داند. استقلال دولت از درآمد مالیاتی و اتکای دولت به رانت‌ها و منابعی کمیاب مانند نفت، جایگاهی بی‌بدیل به دولت و سپس نقش مهم به کنش‌های مرزی می‌دهد. همچنین است هزینه بالای تغییر و نیز موقعیت خاص منطقه‌ای و بین‌المللی ایران و بقیه. پرسش بعدی که نظریه به آن می‌پردازد این است که این نوع از کنشگری، ریشه در چه زمینه‌هایی دارد؟ اینها نیز احصا شده‌اند مانند کهنسالی ایران و خاطرات تمدنی، تصاویر ذهنی و خیال‌ها که سبب شده است انسان ایرانی از زندگی و پیشرفت دست برندارد. انسان ایرانی در هر زمانه و زمینه‌ای در پی
انسان ایرانی در هر زمانه و زمینه‌ای در پی تصاویر بلند و خیال‌های خود باشد و از هر طریق راهی به آنها بجوید. ایرانیان در ذخیره تاریخی گران‌بار خود ابن‌سیناها، خیام‌ها و خوارزمی‌ها دارند و با همین تصاویر است که از زندگی دست نمی‌کشند. البته وجه دیگر نیز آن است که روح سازگار ایرانی سبب می‌شود در هر جای و شرایطی راهی بجوید و روشی بسازد. آن ناآرامی همیشگی که مسبب سازگاری ایرانیان شده است و گاه به‌افراط هم شاید رفته است، خواه‌ناخواه، زمینه این گونه کنش، یعنی کنشگری مرزی را در ایران فراهم کرده است. اصولاً این نظریه
مرزی را در ایران فراهم کرده است. اصولاً این نظریه می‌گوید صوَر خیال انسان ایرانی وسیع است. وسعت صور خیال ایرانی و قدرت تخیل اجتماعی ایرانی سبب شده که وقتی از یک طریق نتوانسته، طرق دیگری را برگزیده است. پرسش سوم آن است که کنشگران مرزی از چه راهبردها یا تاکتیک‌هایی استفاده کرده‌اند؟ کنشگران مرزی چه راهکارهایی یافته یا ساخته‌اند؟ نظریه‌پرداز روش‌ها یا ترفندهای گوناگون را به ما نشان می‌دهد. از مذاکره و چانه‌زنی گرفته تا صدابخشی مردمان و توانمندسازی جامعه. از دیپلماسی و آموزش حکمرانان گرفته تا تصمیم‌سازی و
دیپلماسی و آموزش حکمرانان گرفته تا تصمیم‌سازی و اصلاح، تعدیل یا ارتقای سیاست‌گذاری. پرسش چهارم که نظریه‌پرداز ایرانی و تشریح کرده است، این است که کدام متغیرها، کنش‌های مرزی را تقویت یا تعدیل کرده‌اند؟ در پاسخ به این پرسش نشان می‌دهد که گاهی روابط یا نسبت‌های خانوادگی توانسته است این نوع کنش را تسهیل یا حتی تقویت کند. همچنین ویژگی‌های شخصی مانند هوش کنشگر -در غیاب ساختارهای هوشمند- اهمیت زیادی داشته است. توانایی شخص کنشگر در خلاقیت یا در طرح افکندن ابتکارات نیز امکان این نوع کنشگری را تشدید و تقویت کرده