payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محصولات از راه‌های گوناگون تجاری به مناطق مجاورش حمل و نقل می‌شدند. خوزستان از ۲ راه، یکی بصره و دیگری واسط، به عراق به‌ویژه بغداد متصل می‌گردید. از نیمهٔ دوم سدهٔ چهارم، آل بویه خوزستان را تحت نفوذ خود درآوردند و به‌طورمعمول برای ادارهٔ آنجا والیانی انتخاب می‌کردند، چنان‌که ابوعلی حسن بن استاد هرمز از طرف بهاءالدوله، حاکم بغداد، بر خوزستان گمارده شد. در سدهٔ ششم و نیمهٔ اول سدهٔ هفتم، میان سلجوقیان، برخی حاکمان محلی مانند امیر شلمهٔ ترکمانی و فرزندش سوسیان و دستگاه خلافت عباسی بر سر تصاحب حکومت خوزستان
و دستگاه خلافت عباسی بر سر تصاحب حکومت خوزستان درگیری بود. شوشتر در عهد ایلخانان، چندی مرکز سیاسی خوزستان شد. در دورۀ اسلامی، یهودیان نیز در خوزستان، به‌ویژه شوش، جمعیت قابل توجهی داشتند. تطیلی در سدۀ ۶ ق / ۱۲ م، شمار یهودیان شوش را بیش از ۷هزار تن، و کنیسه‌های آنان را ۱۴ باب ذکر کرده‌ است. صابئیهای خوزستان نیز از جملۀ مردمی بودند که از دیرباز و تا به امروز در این سرزمین اقامت داشته‌اند. اعراب در دوره‌های مختلف تاریخی همواره به خوزستان می‌تاختند. به‌رغم سرکوب قاطعانۀ حملات اعراب مهاجم به مرزهای ایران توسط
قاطعانۀ حملات اعراب مهاجم به مرزهای ایران توسط شاپور دوم ساسانی (۳۰۹- ۳۷۹ م)، استقرار گستردۀ آنان در خوزستان نیز در همین دوران روی داد و شماری از اعراب مهاجم پس از اسارت و یا بر اثر کوچهای اجباری در خوزستان اسکان داده شدند. از صفویه تا پهلوی. به رغم ظهور دولت صفوی (حکومت ۹۰۶-۱۱۳۵) در ایران، مشعشعیان که از ۸۴۵ بر خوزستان حکومت داشتند، همچنان به تائید حکومت صفویان به سلطهٔ خود بر این ناحیه، به‌ویژه بخش غربی آن - که در آن زمان «عربستان» خوانده می‌شد - ادامه دادند و فقط بخش شرقی خوزستان را که شامل شوشتر،
دادند و فقط بخش شرقی خوزستان را که شامل شوشتر، رامهرمز و دزفول بود و همچنان خوزستان نامیده می‌شد، شاهان صفوی به خاندان رعناشی سپردند. در دورهٔ نادرشاه (حکومت: ۱۱۴۸-۱۱۶۰) برخی اروپائیان این ناحیه را عربستان خواندند، در حالی که روملو، همچنان آن را خوزستان نامیده‌است. در دورهٔ زندیه (حکومت: ۱۱۶۴-۱۲۰۸) و قاجار (حکومت: ۱۲۱۰-۱۳۰۴/۱۳۴۴ خ) گاه خوزستان را عربستان یا عربستانِ ایران می‌گفتند. در دورهٔ زندیه، مشعشعیان جای خود را به حاکمان محلی، ازجمله روسای عربی قبیلهٔ بنی کعب داده‌اند. در سالهای پایانی سدهٔ سیزدهم،
بنی کعب داده‌اند. در سالهای پایانی سدهٔ سیزدهم، به جای دزفول، شوشتر مرکز خوزستان شد. از همین دوره، دولت انگلستان به خوزستان، به‌ویژه به منظور جداسازی همه یا بخش‌هایی از آن از ایران، توجه نشان داد. برای الحاق بندرهای آبادان و خرمشهر به خاک عثمانی، در جریان عهدنامهٔ ارزروم، استراتفورد کانینگ، سفیر انگلستان در عثمانی، فردی به نام لایارد را به منظور جمع‌آوری اسنادی برای تعیین خط سرحدی جدید به خوزستان فرستاد، اما به رغم این تلاشها این بندرها همچنان ضمیمهٔ خوزستان و جز ایران باقی ماندند. در ظاهر، اهمیت این منطقه
و جز ایران باقی ماندند. در ظاهر، اهمیت این منطقه از نظر دولت مرکزی ایران به حدی بود که در پی تسخیر هرات به دست قوای ایران در سال ۱۲۷۳، نیروهای انگلیسی برای وادار کردن دولت ایران به خارج ساختن نیروهای خود از هرات، خوزستان را اشغال کردند. در حدود ۱۲۹۹، به دستور ناصرالدین شاه، هیئت ویژه‌ای برای بررسی امکانات و آبراهه‌های خوزستان و برآورد هزینه‌ای احداث سد به این منتطقه اعزام شد. در گزارش‌های این هیئت، اطلاعات ارزنده‌ای در باب شهرهایی چون خرمشهر، شوش، دزفول، شوشتر، رامهرمز و باغملک ضبط شده است. در این دوره
شوشتر، رامهرمز و باغملک ضبط شده است. در این دوره اهمیت طایفه‌های خوزستان چنان بود که این ولایک به مرکزیت شوش در دست حسینقلی خان، ایل خان طایفه‌های بختیاری، قرار داشت. پس از دایر شدن تجارتخانه اسلحه در بوشهر در ۱۳۰۱، طایفه‌های خوزستان به سلاح‌های حتی پیشرفته تر از اسلحه‌های قوای دولتی مجهز شدند و بر اهمیت نظامی شان نیز افزوده شد. به این ترتیب، به رغم ایجاد زمینه‌ای برای افزایش حق کشتیرانی بین‌المللی در کارون در ۱۳۰۶، نبود امنیت و غارت کالاهای تجار، مانع تحقق رونق‌های تجاری خوزستان بود. توان نظامی ایل‌ها و
رونق‌های تجاری خوزستان بود. توان نظامی ایل‌ها و طایفه‌ها، درگیری قبایل مختلف لر، بختیاری و عرب در سراسر خوزستان را نیز به همراه داشت. نفت از دیرباز در خوزستان وجود داشت و جیهانی در سده چهارم نیز بدان اشاره کرده است، اما اکتشاف صنعتی آن در سال ۱۳۲۷ در مسجدسلیمان، خوزستان را وارد دوره‌ای جدید کرد که بخشی از آن نیز درگیری‌های سیاسی بود. پس از احداث پالایگاه نفت آبادان و کشیدن خط لوله نفت مسجدسلیمان به خلیج فارس، درگیری حکومت مرکزی به مسائل داخلی و نیز ضعف نظامی اش، دولت انگلیس را بر آن داشت تا بار دیگر توطئه
اش، دولت انگلیس را بر آن داشت تا بار دیگر توطئه تجزیه خوزستان را از سر بگیرد و از کمک شیخ خزعل، که از ۱۳۱۷ ریاست طایفه عربی بنی کعب را در دست داشت و خود را امیر عربستان (خوزستان) می‌خواند و برای تشکیل عربستان آزاد تلاش می‌کرد، استفاده کند. در ۱۳۲۸، انگلیس طی قراردادی با شیخ خزعل، پشتیبانی از حکومت وی را در مقابل دولت مرکزی ایران به عهده گرفت، اما پس از چندی، انگستان به پشتیبانی از رضاشاه پرداخت. در این دوره، علاوه بر انگلیس، آلمان و عثمانی نیز متوجه خوزستان بودند و حتی به این منطقه نیرو می‌فرستادند. چنانکه
بودند و حتی به این منطقه نیرو می‌فرستادند. چنانکه در جنگ جهانی اول، دولت عثمانی در ۱۳۳۴ به خوزستان نیرو فرستاد که واکنشی انگلستان را، به صورت اعزام نیروی بیشتر و استقرار در اهواز، به دنبال داشت. سرانجام در پی قدرتمند شدن حکومت مرکزی در ایران، در ۱۳۰۲ خ، دیگر بار نام خوزستان به‌طور رسمی بر این منطقه، به عنوان جزئی از خاک ایران، اطلاق شد. به رغم تثبیت موقعیت خوزستان در جغرافیای سیاسی ایران، دولت عراق که پس از سقوط عثمانی در منطقه عراق تشکیل شده بود، از همان ابتدا اندیشه تجزیه خوزستان (تحت نام عربستان) از
ابتدا اندیشه تجزیه خوزستان (تحت نام عربستان) از ایران را دنبال کرد و کوشید تا عرب‌های خوزستان را ضد دولت مرکزی ایران تحریک کند. این سیاست در ۱۳۰۴ و ۱۳۰۷ خ به شورش‌های عرب‌های محلی در خوزستان انجامید. روزنامه‌های منتشره در عراق نیز خوستان را «امارت مستقله عربیه» و شیخ آن را سلطان عربستان می‌نامیدند. به رغم این فعالیت‌ها، در ۱۳۱۵ خ موافقت شد تا در قطعه ۶٫۵ کیلومتری از شط العرب، در مقابل بندر نفتی آبادان که در آن موقع درحال رشد و شکوفایی بود، خط تالوگ (خط القعر، قسمت عمیق رودخانه) مرز قرار گیرد. با این حال،
قسمت عمیق رودخانه) مرز قرار گیرد. با این حال، در پی سقوط رضاشاه و پس از اینکه در ۱۳۲۰ خ، انگلستان بهانه حفظ منافع خود در حوزه نفتی این منطقه، خوزستان را اشغال کرد، از نو زمینه برای فعالیت‌های تجزیه طلبانه فراهم شد. به طوری که در ۱۳۲۵ خ، بار دیگر توطئه تجزیه خوزستان را حزب استقلال عراق مطرح کرد. در همین سال، حزب سعادت که عراق و انگلیس از آن پشتیبانی می‌کردند، در خوزستان تشکیل شد. تقابل این حزب باب حزب توده، که تحت پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی بود، درگیری‌هایی در خوزستان ایجاد کرد. به دنبال ملی شدن صنعت نفت
در خوزستان ایجاد کرد. به دنبال ملی شدن صنعت نفت در ۱۳۲۹ خ، دولت انگلیس مسئله ایجاد دولت مستقل عربی خوزستان را مطرح ساخت و ایل‌های بختیاری، قشقایی و عرب منطقه را علیه دولت مرکزی تحریک کرد و عمال و جاسوسان شرکت نفت نیز به عشایر جنوب اسلحه رساندند. اما با سقوط دولت مصدق و گرایش دولت جدید به غرب و تامین منابع نفتی آنها، تجزیه خوزستان ملغا شد. پس از کودتای عبدالکریم قاسم در عراق در تیر ۱۳۳۷، بار دیگر جنبش‌های تجزیه طلبانه با پشتیبانی دولت عراق در خوزستان پا گرفتند و در همان سال، جبهه آزادی بخش اهواز (یا جبهة
و در همان سال، جبهه آزادی بخش اهواز (یا جبهة التحریر عربستان) با هدف مبارزه مسلحانه و تحت پشتیبانی دولت عراق تشکیل شد. در ۱۳۴۳ خ، در گردهم‌آیی حقوق‌دانان عرب در بغداد نیز، مسئله تجزیه خوزستان مطرح شد که بلافاصله کانون وکلای ایران بیانیه‌ای در رد آن صادر کرد. در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۴ خ، علاوه بر عراق، مصر و سوریه نیز برای تجزیه خوزستان تلاش می‌کردند. در دوره حاکمیت حزب بعث در عراق، در ۱۳۴۷ خ، دولت عراق در کتاب‌ها و نقشه‌ها خوزستان را به عربستان، خرمشهر را به محمره، آبادان را به عبادان و اهواز را به الاحواز
محمره، آبادان را به عبادان و اهواز را به الاحواز تغییر داد. با این حال در ۱۳۵۳، دولت ایران و عراق طی توافق نامه مرزی الجزیره، مرز میان دو کشور را خط تالوگ اروندرود قرار دادند، مظروط بر اینکه دولت ایران از پشتیبانی شورشیان کُرد در شمال عراق دست بردارد. بعد از انقلاب. پس از انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ خ، فعالیت عراق برای تجزیه خوزستان شدت یافت و این دولت حوادث تاریخی مجعول مرتبط با این استان و نقشه‌های جغرافیایی جعلی را به تعداد زیادی چاپ و منتشر کرد. در این نقشهه‌ها، تمام دامنه جنوبی زاگرس، خوزستان و نواحی اطراف
تمام دامنه جنوبی زاگرس، خوزستان و نواحی اطراف آن از ایران جدا و ضمیمه خاک عراق تصویر شده بودند. این اقدامات بغداد را به پایگاه جنبش‌های تجزیه طلبانه خوزستان تبدیل کرد و علاوه بر این، اسلحه بسیاری نیز از عراق وارد خوزستان شد و ناآرامی‌هایی را به دنبال آورد. حمله زمینی عراق به ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، از استان خوزستان آغاز شد و قسمت‌هایی از نواحی غربی و جنوب غربی آن اشغال گردید. در ماه‌های اول جنگ، نیروهای عراق بستان، سوسنگرد، خرمشهر و هویزه را اشغال کردند و شهرهای مهم دیگری چون اهواز و آبادان، محاصره شدند و
مهم دیگری چون اهواز و آبادان، محاصره شدند و در آستانه سقوط قرار گرفتند. هر چند تا آذر ۱۳۶۰، بسیاری از این مناطق را نیروهای ایران آزاد کردند، اما تا پایان جنگ، خوزستان همچنان آسیب دید. چانکه حتی پس از قطعنامه ۵۹۸ و در آستانه آغاز مذاکرات صلح در ۳۱ تیر ۱۳۶۷، بار دیگر عراق از محورهای کوشک و شلمچه، حدود سی کیلومتر از جاده اهواز-خرمشهر را اشغال کردند، ولی نیروهای ایران در مغرب کارون آنها را به سوی غرب راندند.
کلید مِتا یک کلید مخصوص روی صفحه‌کلیدهای ام‌آی‌تی و سان مایکروسیستمز است که به شکل یک لوزی توپر (◆) علامت‌گذاری شده‌است. عملکرد این کلید شبیه به کلید فرمان در مکینتاش است و هر دو در یک محل بر روی صفحه‌کلید قرار گرفته‌اند. در صفحه‌کلیدهای فاقد کلید متا اگر قابلیت کلید متا نیاز باشد ممکن است کلیدهای دیگر مثل کلید دگرساز (Alt Key) یا کلید دگرساز همراه با کلید ویندوز یا در مواردی کلید گریز (Esc key) (به عنوان مثال در ایمکس) کار کلید متا را انجام دهند.
پَس‌دَدان گروهی از جانوران درون رده پستانداران هستند. این گروه که برای نخستین بار در سال ۱۸۸۰ توسط توماس هنری هاکسلی پیشنهاد شد، اندکی بزرگتر از واحد پیش از خود، کیسه‌داران (ایلیگر، ۱۸۱۱)، است. پس‌ددان نه تنها شامل پستاندارانی می‌شود که دارای کیسه‌های شکمی هستند، که همه جانورانی را که به کیسه‌داران نزدیکتر باشند تا جفت‌داران را در بر می‌گیرد. بعضی ماده‌های پس‌دد مانند بعضی از انواع صاریغ فاقد کیسه‌اند. در پس‌ددان، نوزاد، نارس متولد می‌شود و در کیسه مادر به نوک پستان می‌چسبد و رشد خود را کامل می‌کند. کمربند
پستان می‌چسبد و رشد خود را کامل می‌کند. کمربند سینه‌ای شامل کتف، ترقوه و غرابی است. استخوان کیسه به استخوان لگن متصل است مانند راسته منحصر به فرد کیسه‌داران. اکثر گونه‌های این راسته در استرالیا و جزایر اطراف یافت می‌شود نظیر باندیکوت، نام بت، کوآلا، کوسکوس، والابی و کانگورو. صاریغ کیسه‌داری است که در آمریکا زیست می‌کند. تاریخ فرگشتی. پس‌ددان نخستین بار در دوره کرتاسه به شکل‌های سه‌گوشه‌دد و آسیادد (Asiatherium) پدیدار شدند. بعضی از پس‌ددان آغازین حتی تا پیش از انقراض در دوره نئوژن، به زندگی ادامه دادند.
از انقراض در دوره نئوژن، به زندگی ادامه دادند. کیسه‌داران که اصلی‌ترین زیرگروه پس‌ددان به‌شمار می‌روند، در زمانی نزدیک به انقراض بزرگ پایان کرتاسه آغاز به گسترده شدن کردند. نخستین و کهن‌ترین نمونه از پس‌ددان مربوط به کرتاسه پیشین است با نام سینودلفیس، که در چین پیدا شده است.
سرهنگ نیکولاس جوزف فیوری که معمولاً با نام نیک فیوری شناخته می‌شود، یک قهرمان تخیلی جنگی جنگ جهانی دوم و یک فوق جاسوس در زمان حال در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. او توسط تصویرگر جک کربی و نویسنده استن لی خلق شد. فیوری در "گروهبان فیوری و کماندوهای زوزه‌کش او" شماره ۱ام (مه ۱۹۶۳) برای اولین بار به صورت یک فرماندهٔ گروهان نیروی زمینی آمریکایی سیگار به دهان به تصویر کشیده شد. فیوری مدرن ابتدا به صورت یک مأمور سیا در "چهار شگفت‌انگیز" شماره ۲۱ام (دسامبر ۱۹۶۳) به تصویر کشیده شد. در "داستان‌های عجیب"
۱۹۶۳) به تصویر کشیده شد. در "داستان‌های عجیب" شماره ۱۳۵ام (دسامبر ۱۹۶۵) نیز به صورت یک جاسوس شبه جیمز باند تبدیل شد که فرماندهی یک سازمان جاسوسی به نام شیلد را بر عهده داشت به عنوان یک رابط بین ابرقهرمانان و سازمان ملل فعالیت می‌کرد. نهایتاً آشکار می‌شود فیوری از یک سری دارو مخصوص به نام فرمول ابدیت استفاده می‌کند که علی‌رغم سن بالاو نزدیک به یک قرن، هنوز به او اجازه فعالیت زیاد را می‌دهد. فیوری در سری کتاب‌های کامیک زیادی از جمله دنیای متناوب حضور داشت. از او همچنین در چندین فیلم انیمیشنی، برنامه
داشت. از او همچنین در چندین فیلم انیمیشنی، برنامه تلویزیونی، بازی ویدئویی که همگی بر اساس کتاب‌های مارول بود استفاده شد. دیوید هسلهاف کسی بود که در سریال تلویزیونی "نیک فیوری: مأمور شیلد" سال ۱۹۹۸ نقش فیوری را بر عهده داشت. ساموئل ال. جکسون نیز فیوری را در "مرد آهنی" (۲۰۰۸) و ادامه آن مرد آهنی ۲ (۲۰۱۰)، ثور و (۲۰۱۱) و انتقام‌جویان (۲۰۱۱)، پنج فیلم نخست از نه گانهٔ دنیای سینمایی مارول، بازی کرد. حتی قبل از اینکه جکسون برای بازی در این نقش دعوت شود، از چهره او برای طراحی نسخه مارول نهایی نیک فیوری استفاده
او برای طراحی نسخه مارول نهایی نیک فیوری استفاده شد. بر اساس رده‌بندی ۱۰۰ قهرمان برتر کتاب‌های کامیک آی جی ان، رتبهٔ ۳۳ام متعلق به فیوری است. نیروها و توانایی‌ها. روند سالخوردگی به شدت به وسیلهٔ فرمول ابدیت که توسط دکتر برتهولد استرنبرگ ساخته شده بود، آهسته شده‌است. فیوری اولین کسی بود که در دهه ۱۹۴۰ از این سرم استفاده کرد. او برای حفظ این روند مجبور بود سالها از این دارو استفاده کند. به دلیل مصرف زیاد این سرم و انباشته شدن تأثیر آن، فیوری دیگر نیازی به تزریق مرتب این دارو ندارد. او علی‌رغم سن زیادش،
تزریق مرتب این دارو ندارد. او علی‌رغم سن زیادش، ورزشکار نیز می‌باشد. امروزه به خاطر تعویض خون فیوری، تمام فرمول ابدیت از درون بدنش مکیده شده‌است و طول عمری معمولی دارد. او از طرف چشم چپ مجروح است و این مجروحیت به خاطر چنگ زدن یک گربه در سال ۱۹۹۵ پیش آمده‌است، به همین خاطر امروزه او ۹۶٪ از بینایی این چشمش را از دست داده‌است. با وجود پیشنهادهای پزشکان، او هنوز نه آن را تخلیه کرده نه با کمک قطعات مکانیکی آن را تقویت کرده‌است بلکه همیشه آن را با چشم‌بندی، می‌پوشاند. فیوری در نبردهای مسلحانه و غیرمسلحانه بسیار
فیوری در نبردهای مسلحانه و غیرمسلحانه بسیار حرفه‌ای است. او در ارتش (زمان جنگ جهانی دوم) بوکسور سنگین‌وزن بود و کمربند مشکی در تکواندو و کمربند قهوه‌ای در جوجیتسو دارد. فیوری کسی است که کاپیتان آمریکا را در هنرهای رزمی آموزش داده‌است. فیوری کهنه سربازی است که در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام شرکت داشت و در چندین نبرد مخفیانه «که حتی اسمشان را هم نخواهید شنید»، به عنوان یک «مشاور جنگی» حضور داشت. او به عنوان چترباز، رنجر، متخصص تخریب، متخصص وسایل نقلیه (از جمله هواپیما و کشتی) و کلاه سبز تعلیم
نقلیه (از جمله هواپیما و کشتی) و کلاه سبز تعلیم دیده‌است. فیوری همچنین به تجهیزات زیادی که توسط مهندسان شیلد تولید شده‌است، دسترسی دارد. او یک یونیفورم شیلد که از کولاری ۹ لایه (که می‌تواند گلوله‌هایی تا کالیبر ٫۴۵ را متوقف کرند) و لباس بتا (نوع سی، که می‌تواند در برابر آتش تا دمای ۹۳۰ درجه سانتی گراد مقاومت کند)، را به تن می‌کند. به عنوان مدیر شیلد، فیوری اجازه دارد تا به انبارهای تسلیحاتی فوق پیشرفته که شامل وسایل هوایی، زمینی و دریایی؛ تجهیزات و متعلقات زیادی چون لباس ضد گلوله که همگی توسط شیلد ساخته
زیادی چون لباس ضد گلوله که همگی توسط شیلد ساخته شده‌اند، دسترسی داشته باشد. به خاطر رتبهٔ بالایش در سازمان حتی زمانی که تونی استارک، و بعداً نورمن آزبورن که مدیر شیلد بودند نیز می‌توانست از امکاناتی استفاده کند که هیچ‌کس جز خودش ار وجودشان اطلاع نداشت. در دیگر رسانه‌ها. فیلم. دنیای سینمایی مارول. ساموئل ال. جکسون نقش نیک فیوری را در سری فیلم‌های دنیای سینمایی مارول بازی می‌کند. جکسون همچنین قرارداد بازی در چندین فیلم دیگر را در همین نقش امضاء کرده‌است. جکسون در دوگانه انتقام جویان جنگ ابدیت نیز در
جکسون در دوگانه انتقام جویان جنگ ابدیت نیز در صحنه‌هایی حضور محدود داشته‌است جکسون همچنین در فیلم سینمایی کاپیتان مارول (سال ۲۰۱۹)به عنوان نقش اول مرد در نقش نیک فیوری ایفای نقش کرده‌است. همچنین قراراست سریالی با محوریت این شخصیت و بابابازی ساموئل ال جکسون برای شبکه ی دیزنی پلاس ساخته شود.
۱۰۸۰ درجه بهمن ، در سبک ورزشی، اسکیت، توسط شرکت نینتندو سافت‌ویر تکنولوژی تهیه و توسط کمپانی نینتندو در سال ۲۰۰۳ میلادی در اروپا و آمریکای شمالی منتشر گردید. نسخه ژاپنی این بازی در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۴ عرضه گردید. این بازی ادامه‌ای بر بازی ۱۰۸۰ درجه اسنوبرد است که در سال ۱۹۹۸ برای کنسول نینتندو ۶۴ تولید شده بود.این بازی قادر به پردازش در رزولوشن 480p می‌باشد و همچنین قابلیت پخش صوت به صورت دالبی پرولاجیک، و انجام همزمان حداکثر ۴ بازیباز در حالت شبکه می‌باشد. گیم‌پلی. گیم پلی این بازی در سبک ورزشی و اسنوبرد
گیم‌پلی. گیم پلی این بازی در سبک ورزشی و اسنوبرد می‌باشد. اساس گیم پلی به مانند بازی قبل این سری متکی بر مسابقات اسنوبرد است و در کنار آن با انجام فنون و حرکات نمایشی قابلیت‌های تازه‌ای کسب می‌گردد. در صورت پر شدن نوار موسوم به "ترفند"، بازیباز قابلیت ضربه زنی به حریف و انداختن او را بدست میاورد. هر بازیباز دارای یه تخته اسنوبرد مخصوص است که در طول بازی می‌توان آنهارا آزاد کرده و استفاده نمود. قابلیت انجام بازی در ۱۵ مسیر و سه سطح دشواری متفاوت وجود دارد. مشخصات فنی. این بازی بر روی دیسک‌های مخصوص شرکت
مشخصات فنی. این بازی بر روی دیسک‌های مخصوص شرکت نینتندو، با عنوان "دیسک نوری نینتندو" منتشر گردیده. قابلیت پردازش تصویر با رزولوشن 480p و ایجاد صوت به صورت دالبی پرولاجیک و بازی همزمان تا حداکثر ۴ بازیباز در حالت آفلاین و شبکه، از دیگر امکانات فنی این بازی می‌باشند. متفرقه. این بازی ابتدا قرار بود توسط کمپانی "لفت فیلد پروداکشنز" و با عنوان "۱۰۸۰ درجه اسنوبوردینگ ۲" ساخته گردد که پس از جدایی این کمپانی، شرکت نینتندو سافت‌ویر تکنولوژی ساخت بازی را به عهده گرفت. بازخورد. میانگین نمرات سایتها به این بازی نمره
بازخورد. میانگین نمرات سایتها به این بازی نمره ۷۳ از ۱۰۰ است.
آلیانتس شرکت خدمات مالی آلمانی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مونیخ قرار دارد. این شرکت فعالیت‌های اقتصادی فراوانی دارد، اما تمرکز اصلی آن بر ارائه خدمات بیمه معطوف می‌باشد. در سال ۲۰۱۰ شرکت آلیانتس دوازدهمین شرکت بزرگ خدمات مالی در جهان بود و در فهرست سال ۲۰۱۰ مجله فوربس در رتبه ۲۳ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت. فعالیت‌های اقتصادی آلیانتس، به ۵ بخش تقسیم می‌شوند، که هر بخش تحت یک شرکت تابعه، با مدیریت مستقل، اداره می‌شود. شاخه‌ای از این شرکت که شرکت سرمایه‌گذاری جهانی آلیانتس نام دارد، با سرمایه در
سرمایه‌گذاری جهانی آلیانتس نام دارد، با سرمایه در گردشی معادل ۱٫۱۳۱ میلیارد یورو، به‌عنوان یکی از ۵ شرکت بزرگ در حوزه مدیریت سرمایه‌گذاری، در جهان شناخته می‌شود. از شرکت‌های تابعه آلیانتس می‌توان به آلیانتس لایف، پیمکو، آلیانتس فرانسه، فایرمنز فاند و درسدنر بانک اشاره نمود. شرکت آلیانتس در سال ۲۰۰۸ درسدنر بانک را به کومرتس‌بانک فروخت و این دو بانک باهم ادغام شدند، که پس از آن، آلیانتس ۱۴٪ از سهام کومرتس‌بانک را بدست آورد. دفتر مرکزی شرکت بیمه آلیانتس در شهر مونیخ قرار دارد و سهام آن نیز در بازار بورس
شهر مونیخ قرار دارد و سهام آن نیز در بازار بورس نیویورک و بورس فرانکفورت معامله می‌شود. این شرکت هم‌اکنون به‌عنوان سومین شرکت خدمات مالی و بانکداری جهان شناخته می‌شود. از سال ۲۰۰۳ تاکنون، مایکل دیکمان مدیرعامل آلیانتس می‌باشد. تاریخچه. آلیانتس در ۵ فوریه ۱۸۹۰، توسط کارل فون تیمه (اهل ارفورت، که پدرش مدیر تورینگن بود) و ویلهلم فون فینچ (مالک شرکت "فینچ")، در شهر برلین تأسیس شد. نخستین فعالیت این شرکت، در زمینه ارائه خدمات بیمه تصادفات بود. این شرکت در اواخر قرن ۱۹ میلادی نخستین گام برای تبدیل‌شدن به یک شرکت
۱۹ میلادی نخستین گام برای تبدیل‌شدن به یک شرکت بین‌المللی را با افتتاح شعبه‌ای در شهر لندن آغاز نمود. سال‌های نخست قرن بیستم مصادف با شکوفایی شرکت آلیانتس بود. در سال ۱۹۰۴ پل ون ناهر سکان رهبری این شرکت را در دست گرفت و در اولین اقدام، شعبه آلیانتس ایالات متحده آمریکا را راه‌اندازی کرد. پس از دست‌یابی به بازار بیمه ایالات متحده، شعبه‌های این شرکت را در چندین کشور دیگر نیز دایر نمود و تا سال ۱۹۱۴ شرکت آلیانتس در کشورهای ایتالیا، هلند، بلژیک، فرانسه، کشورهای حوزه دریای بالتیک و کشورهای حوزه اسکاندیناوی دارای
دریای بالتیک و کشورهای حوزه اسکاندیناوی دارای دفاتر خدمات بیمه بود، همچنین به‌عنوان بزرگترین شرکت بیمه آلمان نیز شناخته می‌شد. در سال ۱۹۱۸ آلیانتس نخستین شرکتی بود که خدمات بیمه خودرو را ارائه کرد. در طول دهه ۱۹۲۰ و دهه ۱۹۳۰ میلادی، توسعه آلیانتس همچنان ادامه یافت و شرکت وارد بازارهای فلسطین، قبرس، عراق، چین، هند شرقی هلند و سری‌لانکا شده بود. در ۱۹۲۱ پل ون ناهر درگذشت و کورت اشمیت به مدیرعاملی آلیانتس منصوب شد. در ۱۹۲۲ این شرکت برای نخستین بار خدمات بیمه عمر را عرضه کرد. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ در پی خریداری
عمر را عرضه کرد. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ در پی خریداری شرکت‌های بیمه اشتوتگارت ورین و شرکت فاواگ، سپس ادغام آن‌ها، آلیانتس به بزرگترین شرکت خدمات بیمه اروپا تبدیل شد. در طول جنگ جهانی دوم ساختمان مرکزی آلیانتس کاملا تخریب شد و دفتر مرکزی آن به مونیخ منتقل گردید. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ به‌علت شکست آلمان و تقسیم آن به دو بخش غربی و شرقی، این شرکت تا مرز ورشکستگی پیش رفت و عملاً تا سال ۱۹۷۹ تنها موفق به خریداری دارایی‌های پیشین خود در ایتالیا و اتریش شده بود، که در زمان شکست آلمان، به نیروهای متفقین واگذار
که در زمان شکست آلمان، به نیروهای متفقین واگذار شده بود! دوران شکوفایی مجدد شرکت آلیانتس از دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و در اوایل دهه ۱۹۸۰ آلیانتس به بازارهای بریتانیا، هلند، اسپانیا، برزیل و ایالات متحده آمریکا راه یافته بود. در دهه ۱۹۹۰ آلیانتس با تأسیس شعبه مجارستان خود، عملاً بر ۸ کشور اروپای شرقی و با خریداری شرکت بیمه جنرال دو فرانس، کاملاً بر بازار بیمه اروپا مسلط شد. در ماه آوریل سال ۲۰۰۱ شرکت آلیانتس اقدام به خریداری ۸۰٪ درصد از درسدنر بانک، به مبلغ ۲۰ میلیارد دلار نمود. در سال ۲۰۰۲ مایکل دیکمان به ریاست
دلار نمود. در سال ۲۰۰۲ مایکل دیکمان به ریاست آلیانتس آگ منصوب شد. در ۳۱ اوت ۲۰۰۸ کومرتس‌بانک ۶۰٪ درصد از سهام درسدنر بانک را، با مبلغ ۱۴٫۴ میلیارد دلار از آلیانتس خرید. در ژانویه ۲۰۰۹ نیز باقی‌مانده سهام درسدنر بانک توسط کومرتس‌بانک به ارزش ۵٫۵ میلیارد یورو خریداری شد و آلیانتس درازای واگذاری کامل درسدنر بانک، مالکیت ۱۴٪ از سهام کومرتس‌بانک را نیز بدست آورد. فعالیت‌های اقتصادی. آلیانتس، در بیش از ۷۰ کشور فعالیت‌های اقتصادی دارد. شمار کارکنان این شرکت، بیش از ۱۸۰٫۰۰۰ نفر است. شعبه مرکزی آلیانز در مونیخ،
از ۱۸۰٫۰۰۰ نفر است. شعبه مرکزی آلیانز در مونیخ، آلمان قرار دارد. آلیانز بیش از ۶۰ میلیون مشتری در سراسر جهان داشته و خدمات این شرکت، شامل: بیمه اموال، بیمه تلفات، بیمه عمر، بیمه بهداشت و درمان می‌باشد. آلیانز همچنین به مدیریت دارایی نیز اشتغال دارد. استرالیا. آلیانز استرالیا، در عمل در سراسر استرالیا و نیوزیلند فعالیت می‌نماید. این شرکت از طریق شرکت‌های تابعه خود، انواع خدمات بیمه را ارائه می‌دهد. شرکت‌های زیرمجموعه آلیانز استرالیا عبارتند از: بلژیک. آلیانز در کشور بلژیک، تحت نام آلیانز بلژیک فعالیت
آلیانز در کشور بلژیک، تحت نام آلیانز بلژیک فعالیت می‌نماید. این شرکت پیش‌تر آ.جی. اف بلژیک نام داشت، که در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۷ به آلیانز بلژیک تغییر نام داد. بلغارستان. آلیانز بانک بلغارستان، واحد تجاری آلیانز در این کشور است، که یک بانک بین‌المللی می‌باشد. دفتر مرکزی آن در شهر صوفیه قرار دارد. این بانک، در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد. در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۳ نام بانک، از "بانک تجاری سرمایه‌گذاری بلغارستان"، به آلیانز بانک بلغارستان، تغییر یافت. آلیانز بانک بلغارستان، محصولات خود را در بیش از صد شعبه و دفتر، در سراسر کشور
خود را در بیش از صد شعبه و دفتر، در سراسر کشور بلغارستان ارائه می‌نماید. کانادا. آلیانز در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی وارد بازار بیمه کانادا شد. شرکت آلیانز از طریق کسب چندین شرکت بیمه آمریکای شمالی، مانند شرکت فایرمنز فاند؛ آمریکا و کانادا و چندین شرکت دیگر، وارد این بازار شد. سپس همه آن‌ها را با هم ادغام کرده و شرکت آلیانز کانادا را تأسیس نمود. آلیانز کانادا پس از چند سال ناکامی در بازار بیمه کانادا، در سال ۲۰۰۴ که این شرکت، تنها ۲٪ از بازار بیمه کانادا را در اختیار داشت، فعالیت‌های خود در این کشور را متوقف
اختیار داشت، فعالیت‌های خود در این کشور را متوقف کرد؛ ولی دفتر این شرکت، در شهر تورنتو را حفظ نمود. آلمان. آلیانز، طیف گسترده‌ای از خدمات بیمه را از طریق شرکت تابعه آلیانز آلمان، در کشور آلمان، ارائه می‌دهد. این شرکت بخش اعظم بازار بیمه این کشور را در اختیار دارد. هند. آلیانز هند، در درجه اول، از طریق "شرکت بیمه باجاج آلیانز"، که یک سرمایه‌گذاری مشترک بین شرکت آلیانز و شرکت باجاج می‌باشد، فعالیت می‌نماید. باجاج آلیانز، حدود ۱۲۰۰ شعبه در سراسر هند دارد و به ارائه خدمات بیمه، از جمله بیمه‌های سلامت، عمر،
به ارائه خدمات بیمه، از جمله بیمه‌های سلامت، عمر، کودک و بازنشستگی اشتغال دارد. اسلواکی. آلیانز فعالیت‌های خود را در سال ۱۹۹۳ در اسلواکی آغاز نمود؛ ولی شرکت تابعه اولیه، هرگز قادر به دستیابی به اکثریت بازار بیمه این کشور نبود. سپس در سال ۲۰۰۱ آلیانز، موفق شد؛ "شرکت بیمه اسلواکی" که یک شرکت دولتی بود را خریداری نماید. این شرکت در آن زمان گرفتار سوء مدیریت سیاسی بود، ولی با این حال در حدود ۵۰٪ از بازار بیمه اسلواکی را در اختیار داشت. در حال حاضر آلیانز در کشور اسلواکی در حال رقابت با شرکت‌هایی مثل آکسا و
کشور اسلواکی در حال رقابت با شرکت‌هایی مثل آکسا و آرگون می‌باشد. پس از ادغام دو شرکت آلیانز و شرکت بیمه اسلواکی، آلیانز توانست بخش اعظم بازار بیمه این کشور را در اختیار بگیرد. بریتانیا. آلیانز مالک شرکت بیمه بریتانیایی، بنام شرکت "کورن‌هیل" می‌باشد، که پس از خریداری کلیه سهام آن، هر دو شرکت با هم ادغام شدند و پس از آن، شرکت تازه تأسیس، به شرکت بیمه "آلیانز کورن‌هیل" تغییر نام داد. سپس در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۷ نام آن به "شرکت بیمه آلیانز" تغییر یافت. آلیانز پیش‌تر مالک کلین‌ورت بنسون بود، زمانی که درسدنر بانک
مالک کلین‌ورت بنسون بود، زمانی که درسدنر بانک را خریداری نمود، این شرکت را، که از شرکت‌های تابعه این بانک بود، نیز به دست آورد. بعدها آن را با «درسدنر بانک» ادغام کرد و شرکت سرمایه‌گذاری درسدنر کلین‌ورت را تأسیس نمود. ایالات متحده. فعالیت‌های شرکت آلیانز به صورت فزاینده‌ای، در حال رشد در بازارهای بیمه ایالات متحده آمریکا، می‌باشد. شرکت‌های تابعه آلیانز، که در ایالات متحده فعالیت می‌نمایند؛ عبارتند از: شرکت بیمه آلیانز آمریکای شمالی، شرکت آلیانز جهانی و شرکت فایرمنز فاند. شرکت بیمه آلیانز آمریکای شمالی
شرکت فایرمنز فاند. شرکت بیمه آلیانز آمریکای شمالی نزدیک به ۲۰۰۰ کارمند را در استخدام خود دارد. بازوی سرمایه‌گذاری آلیانز، در ایالات متحده؛ آجی‌آی (یا سرمایه‌گذاران جهانی آلیانز) است. این شرکت، مالک شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری پسیفیک می‌باشد، که معمولاً به نام "پیمکو" شناخته می‌شود. پیمکو نیز، از دو بخش بنام آرسی‌ام که در مدیریت سرمایه اشتغال دارد و ان‌اف‌جی که مجمع حقوقی صاحبان سهام این شرکت می‌باشد، تشکیل شده‌است. حمایت‌های مالی. فوتبال. آلیانز، مالک ورزشگاه آلیانتس آرنا است، که یک استادیوم فوتبال در شمال