payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از دهستان‌های لاهیجان هستند. جمعیت‌شناسی. رشد جمعیت لاهیجان از رشت کمتر است ولی همانند انزلی است. از سال ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۶ جمعیت لاهیجان و انزلی فقط ۳٫۵ برابر شد حالا آن که جمعیت در رشت پنج برابر شده‌است. اکثریت مردم آن گیلک هستند و گالش به ساکنان ارتفاعات این منطقه گفته می‌شود که آن‌ها هم تیره‌ای از گیلکان بوده و زبان‌شان گیلکی با گویش گالشی است. زبان. زبان گفتاری مردم لاهیجان، گیلکی (گویش بیه‌پیش) است که با گیلکی رشت (گویش بیه‌پس) از نظر آوایی، واژگانی و پاره‌ای ویژگی‌های دستوری تفاوت‌هایی دارد. گیلکی بیه‌پیش
ویژگی‌های دستوری تفاوت‌هایی دارد. گیلکی بیه‌پیش خود از گونه‌ای که در نواحی کوهستانی به آن سخن گفته می‌شود، یعنی گیلکی گالشی، متمایز است. لاهیجان، پایتخت تاریخی بیه پیش، نام اش را به گونه‌ای از زبان گیلکی که در شرق لاهیجان صحبت می‌شود داده‌است، گیلکی لاهیجانی. اقتصاد. رشد آهسته جمعیت شهر به دلیل ضعف صنعت و رکود و حتی افول فعالیت‌های روستایی (نوغانداری، چایکاری) که لاهیجان در آن بازار و محور عمده‌ای بوده رخ داده‌است. شهر فقط ۶۰ واحد صنعتی دارد (عمده آنان کوچک اند) که ۱۷۵۸ نفر را استخدام کرده‌است. گستره
کوچک اند) که ۱۷۵۸ نفر را استخدام کرده‌است. گستره تخصصهای محلی محدود است. لاهیجان که از قدیم برای تولید شیرینی گلاب و بهارنارنج اش معروف بود امروزه به‌طور خاص برای کلوچه اش معروف است. گردشگری. از ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مسؤولین تلاش کرده‌اند ظاهر شهر که جذابترین و توریستی‌ترین شهر گیلان شمرده می‌شود را بهبود دهند؛ بنابراین استخر (سل) شرق شهر که برای آبیاری مورد استفاده قرار می‌گرفت برای فعالیت‌های تفریحی و پیاده‌روی بهبود یافته‌است. در روزهای تعطیل بسیاری از ساکنان شهر و منطقه به آنجا می‌روند. یک تله کابین به قله کوه
و منطقه به آنجا می‌روند. یک تله کابین به قله کوه که بر شهر مشرف است وصل شده و پانورامایی بر فراز جلگه و دریای خزر را فراهم می‌کند. ایجاد دانشگاه آزاد اسلامی لاهیجان در ۱۹۸۸ موجب رونق و افزایش پتانسیلهای شهر شده‌است. کشاورزی. شهر لاهیجان از دیرباز کانون بازرگانی ابریشم بوده و بیشترین سهم را نیز در تولید و صادرات آن داشته‌است. بیشترین تمرکز تولید چای در ایران در ناحیهٔ بین لاهیجان و لنگرود است. این گیاه اول بار در سال ۱۹۰۲ میلادی توسط کاشف السلطنه به‌طور آزمایشی در لاهیجان کاشته شد و او موفق شد یک کیلو چای
در لاهیجان کاشته شد و او موفق شد یک کیلو چای برای مظفرالدین شاه بفرستد. دولت رضا شاه در تلاش برای کاستن از اتکا به چای وارداتی که در آن زمان ۵٪ واردات ایران را تشکیل می‌داد در سال ۱۳۱۱ شمسی اولین کارخانه و در ۱۳۱۳ اولین مرکز تحقیقاتی چای را در لاهیجان تأسیس کرد. توسعهٔ کشت چای از موفقیت‌های اصلی سیاست مدرنیزاسیون رضا شاه دانسته می‌شود. دلتای سفیدرود در لاهیجان و رشت بیش از ۶۰ درصد برنج گیلان را تولید می‌کند. لاهیجان از مناطق عمدهٔ تولیدات مرکبات در منطقهٔ خزر است. در جنوب کوهپایه‌هایی که در فراز شهر اند
خزر است. در جنوب کوهپایه‌هایی که در فراز شهر اند (دهستان‌های لیل و آهندان) مزارع چای با شالیزارهای کشت شده از آب منابع آب (سل به گیلکی) و چشمه‌ها قرار دارند. چایکاری ۷۹۵۹ هکتار را در ۱۹۷۱ در بر می‌گرفت و تعداد زیادی کارخانه فراوری را تغذیه می‌کرد ولی آزادسازی صنعت چای در شروع دهه ۲۰۰۰ بحرانی جدی در این فعالیت عمده منطقه به وجود آورد. درگذشته نه چندان دور گاو برای شخم زنی و حمل و نقل مورد استفاده بود ولی از دهه ۱۹۷۰ و ۸۰ گاوداری برای تولید شیر و در ثانی گوشت بوده‌است. فقط در دهات حاشیه کوهپایه‌های البرز
بوده‌است. فقط در دهات حاشیه کوهپایه‌های البرز (مثل کوه بنه در دهستان آهندان اتیرود یا گمل در لیل) است که گالشها گله‌های گاو و گوسفند را پرورش داده در پاییز و زمستان در تپه‌های پردرخت منطقه و در بهار و تابستان به ییلاق مانند چراکوه بالای کلیشم می‌روند. برعکس روستاهای کوهستانی دیلمان حیوانات شان را در زمستان به تپه‌های بالای لاهیجان می‌فرستند. در روستاهای شمالی شهرستان (مانند لیالستان، رودبنه و شیرجوپشت) کشت برنج که فقط در جریان قرن بیستم مهم شد یک فعالیت عمده‌است که از شبکه آبیاری توسعه یافته بر کرانه غربی
که از شبکه آبیاری توسعه یافته بر کرانه غربی سفیدرود سود می‌برد. گندم پنبه و کنف در دهه‌های اول قرن بیستم هنوز اهمیت داشت ولی عموماً محو شده‌است. نوغانداری که در آخر قرن نوزده تا شروع قرن بیست و یکم فعالیت عمده بود شدیداً کاهش یافته‌است؛ مثلاً ۳۹۵۲ تن پیله در ۱۹۹۶ در گیلان تولید می‌شد که در ۲۰۰۶ به فقط ۱۲۵۲ تن (۲۲۲ تن از شهرستان لاهیجان) رسید. تعداد جعبه تولیدی نوغانداران از ۱۴۰۰۰ در ۱۹۷۳ به کمتر از ۹۰۰۰ در ۲۰۰۶ رسید. از ۲۰۰۶ تولید باز هم کمتر شده‌است. باعهای محبوب که نیاز شدید چوب را تغذیه می‌کنند و
باعهای محبوب که نیاز شدید چوب را تغذیه می‌کنند و ماهیگیری فعالیت‌های جنبی‌اند. محصولات عمده: سرشناسان. لاهیجان همواره محل ظهور شخصیت‌های علمی، ادبی و سیاسی بوده‌است. هزاران فیلسوف، شاعر، نویسنده، سیاستمدار و هنرمند در تاریخ لاهیجان ثبت است و حتی بسیاری ازآنها در هند و عراقو اصفهان و نقاط دیگر منشأ خدمات بوده‌اند. دربارهٔ مشاهیر لاهیجان بنگرید به:پیشینه فرهنگی تاریخی لاهیجان و بزرگان آن، محمدعلی قربانی، نشر سپید رود رشت، ۸۷۰ صفحه. جاذبه‌های گردشگری. لاهیجان به دلیل برخورداری از جاذبه‌های طبیعی از
لاهیجان به دلیل برخورداری از جاذبه‌های طبیعی از توریستی‌ترین مناطق شمالی ایران است. شهرستان لاهیجان دارای جاهای دیدنی و آثار تاریخی زیادی است که از آن جمله می‌توان اماکن ذیل را نام برد: تاریخی. در لاهیجان ۲۶ اثر تاریخی ثبت شده وجود دارد که مهم‌ترین آن پل روگذر میدان گیل (بجا مانده از دوران قاجار) می‌باشد که هم‌اکنون به دلیل مرمت قابل استفاده نیست! همچنین چهار پادشاهان، بقعه شیخ زاهد گیلانی، حمام گلشن، مسجد اکبریه، بقعه متبرکه و باستانی آقا سید علی کیا (فرزند موسی کاظم) در روستای لیالمان، بقعه میر شمس
(فرزند موسی کاظم) در روستای لیالمان، بقعه میر شمس الدین، بقعه امیر شهید، خانه صادقی، آرامگاه کاشف‌السلطنه که موزه چای‌ نام گرفته است و پل خشتی از دیگر این آثار هستند که مورد بازدید علاقه‌مندان قرار می‌گیرند. آثار تاریخی لاهیجان به دلیل بی‌توجهی مسئولان در حال تخریبند. در هفت محله سنتی لاهیجان (خمیرکلایه، اردوبازار، میدان که چهارپادشاه هم خوانده می‌شود، گابنه، شعربافان، پردسر و کاروانسرا بر) بناهای ماندگاری به گذشته درخشان شهر ادای احترام می‌کنند. مقبره چهارپادشاه با درهای چوبی کنده کاری شده و نقاشی‌های
با درهای چوبی کنده کاری شده و نقاشی‌های دیواری اش که به پایان قرن چهاردهم بازمی‌گردد و آرامگاه سید خرم کیا و دیگر فرمانروایان خاندان است، به همراه مسجد مجاورش نمونه‌ای شایان ذکر است. در سوی دیگر میدان، مسجد جامع که دیوارش کتیبه‌ای کنده شده بر مرمر دارد فرمانی از شاه سلطان حسین صفوی در شوال ۱۱۰۶ را بر خود دارد که روسپی گری، قماربازی، مصرف مواد مخدر و جنگ حیوانات را ممنوع می‌کند. شعرباف محله در مجاورت مقبره آقا سید محمد یمنی، که اصالتاً از یمن بود، علاوه بر شش سنگ قبر حکاکی نشده که توسط شش نارون سیبری احاطه
سنگ قبر حکاکی نشده که توسط شش نارون سیبری احاطه شده قرار دارد. برخی مؤمنین پنج شنبه‌ها و جمعه‌ها برای نماز و نیایش در آنجا جمع می‌شوند. در ارتفاعات لاهیجان مقبره کاشف السلطنه قرار دارد و یک موزه چای از تلاشهای او برای این که لاهیجان پایتخت صنعت چای ایران شود تجلیل می‌کند. این شهر مقر شرکت سهامی چای ایران است که در ۱۹۵۶ تأسیس شده‌است. بقعه شیخ زاهد گیلانی که مربوط به قرن هشتم هجری است و در جاده لاهیجان - لنگرود واقع شده نامعمول‌ترین بنا در گیلان و هرمی چهار سو است. از جمله بناهای تاریخی دیگر لاهیجان می‌توان
است. از جمله بناهای تاریخی دیگر لاهیجان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: آموزش. دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی. لاهیجان دارای شش مرکز دانشگاهی است که حدوداً ۲۰ هزار نفر در این مراکز مشغول به تحصیلند. حمل و نقل. جاده ۲۲ یا جاده کناره از لاهیجان می‌گذرد. این شهر دارای یک پایانه مسافربری بین شهری است. لاهیجان، به دلیل حجم بالای مسافران، سازمان حمل و نقل همگانی در این شهر از سال ۸۸ ایجاد شده‌است. هم‌اکنون ۶۳۸ دستگاه خودرو و ۱۰ ون تحت پوشش این سازمان مشغول به کار اند که با توجه به جمعیت شهر این تعداد ناکافی ست.
اند که با توجه به جمعیت شهر این تعداد ناکافی ست. خدمات شهری. بیمارستان‌ها. لاهیجان دارای یک بیمارستان دولتی و دو بیمارستان خصوصی است. فرهنگ. در دورهٔ پس از سال ۱۳۳۲ که ۶۱ روزنامهٔ استانی تعطیل شدند، روزنامهٔ پیام ملی لاهیجان از معدود جرایدی بود که در استان‌ها ظهور کرد. سینماها. در سال‌های ۵۷–۱۳۵۳ لاهیجان دارای چهار سینما با مجموع ۲۴۳۳ صندلی بود اما در حال حاضر یک سینمای فعال در لاهیجان وجود دارد. سینما شهرسبز لاهیجان مراحل پایانی بازسازی را گذرانده‌است و هم‌اکنون فعالیت می‌کند.
ده بالا (گله دار)، روستایی از توابع بخش گله‌دار شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گله‌دار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۳ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
منصورآباد نام روستاهای زیر است: روستا. استان آذربایجان شرقی. این روستا دارای قدمت و تمدن تاریخی است که هنوز کشف نشده به همین دلیل شبانه توسط سودجویان حفاری میشود
چاه خالوها، روستایی از توابع بخش گله‌دار شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۰ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.
خواجه مراد، روستایی از توابع بخش گله‌دار شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۰۰ نفر (۲۵۰خانوار) بوده‌است.
چاه محمدحاجی، روستایی از توابع بخش گله‌دار شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۸ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
نخلستان گله‌دار، روستایی از توابع بخش گله‌دار شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
تنگ مهر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر در شهرستان مهر (MOHR)قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
خوش‌آباد (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
پشموکی، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
صادره (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۳ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
تنگ چه زره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
پیدنگوئیه، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
چاهو (مهر)، محله‌ای از شهر مُهر در بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۴ نفر (۱۵۴خانوار) بوده‌است.
قلعه سید (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
تخت سلطان، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بَردَکویه، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۴ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
نخلستان مهر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
دوکدان، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ارودان علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ارودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۵۵ نفر (۳۵۷خانوار) بوده‌است. مرکز دهستان ارودان در ۵ کیلومتری شهرستان مهر از توابع استان فارس می‌باشد، این روستا با جمعیتی بالغ بر ۳ هزار نفر(۱۳۹۲) یکی از پرجمعیت‌ترین دهستان‌های اطراف می‌باشد، این روستا از شمال به علامرودشت، جنوب به. عسلویه و خلیج فارس، شرق شهرستان مهر و غرب بخش گله دار. حرم امام زاده شاه محمد واقع در این روستا
گله دار. حرم امام زاده شاه محمد واقع در این روستا همه روزه، به ویژه ایام نوروز پذیرایه جمع کثیر از مسافران می‌باشد, نخلستانهای انبوه و پر بار این روستا، رودخانهٔ فصلی معروف بهبیخ ,تالاب فصلی و نیمه دائمیه دوشطون و آبگیرهای قدیمی به خصوص آبگیر بزرگ این روستا, جلوهٔ زیبایی از این روستا را نمایان می‌سازد.
غلام‌آباد (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ارودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
چاه سرگاهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در استان فارس، شهرستان مهر ،دهستان ارودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۰ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
زیغان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ارودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۶ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
زارین، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در شهر جبالبارز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است. زارین تشکیل شده از چند دهستان دیگر شامل:گدار زرد،گراغان تنگان و... میباشد بهترین مرکبات جنوب استان کرمان در زارین به دست می آید! از عمده محصولات زارین میتوان به مرکبات،انار و زیتون اشاره کرد روستای زارین تشکیل شده از چند منطقه به نامهای زرین خول،کَش پتنی،اسونه میباشد
قلعه محمدعلی (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. فاصله روستا تا مرکز شهرستان حدود ۷ کیلومتر می باشد. قلعه محمد علی در گذشته به ((قلعه بلندو)) مشهور بوده است و علت این نام گذاری قرار گرفتن محل اصلی قلعه در مکانی بسیار بلند به نام ((قلعه گبری)) است که هنوز هم آثار آن مشهود می باشد... قلعه گبری واقع در دهانه رودخانه فصلی و در جنوب روستا واقع شده که مرکز اصلی کنترل و اقدامات حکومتی بوده است. این قلعه دارای سابقه بسیار طولانی است که بعضا آن را به زمان هخامنشیان نسبت داده اند.بر
که بعضا آن را به زمان هخامنشیان نسبت داده اند.بر حسب تحقیقات به عمل آمده و بر اساس اسناد و روایات موجود و مستند ، حدود 400 سال پیش اقوامی از نقاط دور ایران از طوایفی که اکثرا لُر بوده اند وارد منطقه شده و شخصی به نام محمد علی روستای ((بلندوی)) قدیم ( قلعه محمد علی فعلی ) را بنیان می گذارد. به طوری که شواهد فیزیکی موجود نشان می دهد ، بافت قدیم و حتی جمعیت قلعه محمد علی در قدیم الایام از امروز بیشتر و بزرگتر بوده است . آثار تاریخی: روستای قلعه محمد علی دارای آثار تاریخی بسیاری از جمله : تنب زین ، بنای متبرکه
تاریخی بسیاری از جمله : تنب زین ، بنای متبرکه شاه منصور و قلعه گبری می باشد که از دوره های گذشته به جای مانده است. تنب زَین: یکی دیگر از آثار تاریخی قلعه محمد علی تنب زَین است که در مرکز روستا واقع شده و به عنوان محل نگهبانی ، ساتراپ و مرکز کنترل و اقدامات امنیتی مورد استفاده قرار می گرفته است جمعیت. این روستا در شهرستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۳۴ نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است.
زرین خول، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
گودرزی (مهر)، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
سردرمهر، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
تل ملو، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
سنگ بری، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاه گزی (مهر)، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۸ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد ملو، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. اين روستا در ۱۶ كيلومتري مسير لامرد – مهر که جنوبی ترين شهرستان در استان فارس محسوب میشود، قرار گرفته است. این روستا جزو بخش مركزي شهرستان لامرد بود ولی در سال ۱۳۸۰ از توابع بخش وراوی و شهرستان مهر شد كه فاصله آن تا مهر ۲۲ كيلومتر مي باشد . اين روستا حد فاصل روستاهاي چاه گزی و نورآباد واقع شده و از شمال به روستاي تل ملو پايينی و از جنوب به كوهستان ختم می شود. نقاط باستانی ۱- خرابه هاي ملو ۲- باقي مانده روستاي گبر نشين ۳- بركه و
هاي ملو ۲- باقي مانده روستاي گبر نشين ۳- بركه و چاه دولوو ۴- سد ساروجی و قنات های دره كلات ۵- گورين ۶-حوضين معرفی محدوده تل ملو مشتمل بر سه روستای ۱-مزرعه ملو ۲-حاجی آباد ملو (تل ملو بالایی) ۳- تل ملو پایینی است. تنگ ملو هم از رودخانه های بزرگ فصلی می باشد که از باستان تا کنون محل کشت و زرع بوده و قنات های باستانی در آن وجود داشته است امتیاز آب تنگ ملو در سال ۸۸ توسط شرکت گاز به مبلغ ۱.۶ میلیارد تومان از اهالی پیگیر خریداری شده است. جمعیت. جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۲۷ خانوار) است.
چاه گل، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
شه دراز، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
گری خوزی، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گرگاز، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
میرملکی، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان وراوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۸ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
نرمان ، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان وراوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۱ نفر (۲۱۵خانوار) بوده‌است.
تل ملایی، روستایی از توابع بخش وراوی شهرستان مهر در استان فارس ایران است. تل ملائی از مناطق تفریحی شهرستان لامرد درایام زمستان میباشد.اهالی این روستا دارای نژادی از بزرگان زنگنه می‌باشند که این روستا را تشکیل دادند. ابتدا روستای تاریخی تل ملائی کمی شمال تر دردامنه کوه قرار داشته که معروف به ده کهنه تل ملایی میباشد وبعدها اهالی روستای کنونی را تشکیل میدهند.. طوایف قدیمی واصلی ساکن این روستا معروف به چهاربرادری می‌باشند. 1_ مرحوم مقصود (مختیز)پدر زمان مقصود(جد بهادر ها_پاکوتاه(محبی نیا) جد مادری شهابی ها_جد
بهادر ها_پاکوتاه(محبی نیا) جد مادری شهابی ها_جد مرحوم علی بن عبدالکریم زمون)میباشد و2_ مرحوم ابول (پدرمحمدابول ) جد طایفه پیرزاد وحسن پور 3_مرحوم حسین شاه محمد(فاقدفرزند) 3_مرحوم محسن(پدر محمد علی محسن)جد طایفه آشوری ها ومحسنی هامیباشند که مرحوم مقصود(مختیز) وابول ومحسن و حسین شاه محمد چهار برادرهم هستند و جملگی فرزندان قائد محمد (محمدشاه ) بن زمان خان زنگنه هستند قائدمحمدشاه به سفر عتبات هم مشرف شده بوده که بهمین دلیل به وی زائرمحمدزمون هم میگویند واراضی وی نیز بنام خودش در لفظ محلی به مَحمِشاهی
واراضی وی نیز بنام خودش در لفظ محلی به مَحمِشاهی (محمودشاهی )معروف است.اکثر طوایف وساکنین تل ملائی همزمان با مهاجرت اهالی روستاهای مجاور؛به مرکز شهرلامرد مهاجرت کرده اند.ازمناطق دیدنی در ایام بهار میتوان به برکه زمونا در دامنه کوه؛لاور اشتری و... نام برد. از قدیم الایام طوایف زیادی در تل ملائی ساکن بودند که اکثرا مهاجرت نموده و روستاهای منطقه ی زنگنه رابوجود آورده اند که جملگی ازریشه زنگنه و منسوب به تل ملائی میباشند از سادات ساکن درتل ملایی نیز میتوان مرحوم آسید ابوالحسن عمرانی ومرحوم آقائی سیدعباس بن
آسید ابوالحسن عمرانی ومرحوم آقائی سیدعباس بن سیدخلیل هاشمی میتوان نام برد. حدود این روستا از شرق تا روستای بادسردو(باسردو) ازشمال به کوهستان از غرب به روستای چاهشرف وازجنوب به رودخانه فصلی مهران می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان وراوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
گراغان تنگان، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
گوریت، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
بهرام‌آباد (مهر)، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ارودان سفلی، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
بندو (مهر)، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گچینو، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ناچار پایین، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
پایین کوه، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
تنگ حاجی مهرویه، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کارون (مهر)، روستایی از توابع بخش گله‌دار، شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در بخش گله‌دار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۰۹ نفر با ۳۰۹ خانوار است. افراد سرشناس. مهندس محمدرضا پذیرا از افراد سرشناس این روستا می باشد.
مزرعه بیدو، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
آبسردو، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بلکره، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
چک چک، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
دره حره، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سرکم (مهر)، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گوهرج، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
گیشکان، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کچلی (مهر)، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کریم‌آباد (مهر)، روستایی از توابع بخش اسیر شهرستان مهر در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشت لاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
اناران (بم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بم در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
بیدان (بافت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بزنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.