payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به تناسب نفوس هر ولایت نماینده به مجلس راه یابد. سهمیهٔ کرسی برای هندوها و سیک‌ها. در پیش‌نویس قانون انتخابات افغانستان در ابتدا برای سیک‌ها و هندوها یک کرسی در نظر گرفته شده بود اما در تعدیل قانون اساسی این سهمیه برداشته شد. حامد کرزی در ۱۲ سنبلهٔ ۱۳۹۲ طی یک فرمان، سهمیهٔ یک کرسی را برای سیکه‌ها و هندوها در نظر گرفت اما مجلس نمایندگان در تاریخ ۲۵ قوس ۱۳۹۲ به آن رأی منفی دادند. رؤسا و هیئت اداری. رئیس، نایب رئیس و منشی. طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، نمایندگان مجلس، یک فرد را از میان خود به عنوان
نمایندگان مجلس، یک فرد را از میان خود به عنوان رئیس برای یک دورهٔ قانونگذاری انتخاب می‌کنند. رئیس پارلمان بر اساس اصول وظایف داخلی، ۲۲ وظیفه داشت که در مادهٔ سیزدهم اصول وظایف داخلی مجلس به آن اشاره شده‌است. در نخستین روز افتتاحیهٔ مجلس نمایندگان به ریاست هیئت رئیسهٔ موقت، انتخابات تعیین هیئت رئیسهٔ دائم برگزار می‌شد. برای تعیین رئیس مجلس دوره در روز افتتاحیه افراد نامزد به گونهٔ کتبی درخواست خود را برای نامزد شدن برای سمت رئیس مجلس نمایندگان به هیئت اداری موقت اعلام می‌کردند؛ و پس از اعلان نامزدی افراد هر
اعلام می‌کردند؛ و پس از اعلان نامزدی افراد هر شخص به مدت ۵ دقیقه سخنرانی می‌کرد. پس از اتمام سخنرانی افراد، رأی‌گیری برگزار شده و رئیس دائمی آن دوره مجلس نمایندگان تعیین می‌شد. پس از تعیین رئیس مجلس دائمی، دو نفر به عنوان نائب اول و نائب دوم و دو نفر دیگر به عنوان منشی و نائب منشی به مدت یک سال با انتخاب اعضای مجلس انتخاب می‌شدند. نحوهٔ انتخاب هیئت اداری مجلس نمایندگان. طبق قانون پس از اعلان نتایج نهایی، انتخابات نخستین جلسهٔ مجلس نمایندگان برگزار می‌شد و دارالانشاء مجلس وظیفه داشت تا یک روز پس از اعلان
دارالانشاء مجلس وظیفه داشت تا یک روز پس از اعلان نتایج انتخابات، روز افتتاحیهٔ مجلس را اعلام کند. تعیین هیئت رئیسهٔ سِنی و موقت. یک روز پیش از افتتاح مجلس، دارالانشاء مجلس بر اساس اطلاعات نمایندگان منتخب یکی از مسن‌ترین نمایندهٔ راه یافته به عنوان رئیس هیئت رئیسهٔ موقت و دو شخص از جوانترین نمایندگان راه یافته که کاندید برای هیئت رئیسهٔ دائمی مجلس نباشد به عنوان نایب و منشی برای تشکیل هیئت رئیسهٔ سنی و موقت که وظیفهٔ برگزاری جلسهٔ تعیین هیئت رئیسهٔ دائمی مجلس را بر عهده دارد انتخاب می‌شد. کمیسیون‌ها و
مجلس را بر عهده دارد انتخاب می‌شد. کمیسیون‌ها و گروه‌ها. این مجلس دارای ۱۸ کمیسیون بود که هر کدام متشکل از ۹ تا ۲۵ نماینده بودند و هر نماینده می‌توانست درخواست عضویت در هر کمیسیون که در تخصصش هست شرکت کند. کمیسیون‌های دائمی شامل کمیسیون‌های ۱۸ گانه بودند که بعضی از آن‌ها عبارتند از: کمیسیون روابط بین‌المللی، کمیسیون روابط داخلی، کمیسیون امور دفاع و تمامیت ارضی، کمیسیون امور قضایی، اصلاحات اداری و مبارزه علیه فساد. افزون‌بر آن طبق قانون اساسی و قوانین اصول وظایف داخلی مجلس، مجلس نمایندگان به پیشنهاد یک‌سوم
داخلی مجلس، مجلس نمایندگان به پیشنهاد یک‌سوم اعضا، کمیسیون مخصوصی جهت بررسی و مطالعهٔ حکومت را می‌توانستند تشکیل دهند. اعضای نمایندگان مجلس می‌توانستند با توجه به اشتراک نظریات یا عضویت در احزاب سیاسی گروه‌های پارلمانی تشکیل دهند. هر گروه باید حداقل متشکل از ۱۵ عضو می‌شد.
تئودریک یکم (زادهٔ پیرامون ۴۸۵ – درگذشتهٔ ۵۳۳ یا ۵۳۴) از دودمان مروونژی و پادشاه متز، رنس یا به‌عبارت دیگر اوسترازیا از ۵۱۱ تا ۵۳۳ یا ۵۳۴ بود. زندگی‌نامه. تئودریک پسر کلوویس یکم بود. وی فرزند یکی از نخستین همسران یا معشوقه‌های کلوویس یکم بود. کلوویس در سال ۵۱۱ درگذشت و بنا بر سنت فرانک‌های سالی، قلمرو او باید بین چهار پسرش تقسیم می‌شد. پس پاریس به شیلدبرت یکم، اورلئان به کلودومر، سوآسون به کلوتار یکم و متز به تئودریک رسید. تئودریک یکم در آغازین سال‌های حکومت خود پسرش تئودبرت را به نبرد با هایگلاک، پادشاه
خود پسرش تئودبرت را به نبرد با هایگلاک، پادشاه اسکاندیناوی که به قلمرو او تجاوز کرده‌بود فرستاد. تئودبرت در این جنگ هایگلاک را شکست داده و او را کشت. تئودریک همچنین درگیر جنگی شد که بین هرمینافرید، پادشاه تورینگی‌ها و بادریک، تنها برادر زندهٔ هرمینافرید روی داده‌بود. بنا بر توافق صورت‌گرفته بین بادریک و تئودریک یکم، او در صورت کمک به بادریک نیمی از قلمرو پادشاهی او را به‌دست می‌آورد. با وجود این بادریک در جنگ شکست خورده و کشته شد و چیزی از زمین‌های وعده داده‌شده به تئودریک نرسید. هر چهار پسر کلوویس سپس
داده‌شده به تئودریک نرسید. هر چهار پسر کلوویس سپس وارد جنگ با سیگیسموند و گودومار، پادشاهان بورگوندی‌ها شدند. با مشخص‌شدن برتری پسران کلوویس، گودومار گریخت و سیگیسموند به اسارت کلودومر درآمد. تئودریک سپس با سواوگوتا، دختر سیگیسموند ازدواج کرد. از سوی دیگر گودومار با دوباره گرد هم آوردن ارتش بورگوندی توانست قلمرو خود را بازپس گیرد، اما کلودومر به او حمله کرده و با کمک تئودریک توانست گودومار را شکست دهد هرچند که مرگ خودش نیز در این نبرد رقم خورد. تئودریک سپس همراه با بردارش کلوتار و پسرش و به‌منظور گرفتن
همراه با بردارش کلوتار و پسرش و به‌منظور گرفتن انتقام خود از هرمینافرید به تورینگیا یورش برد. این حمله با فتح تورینگیا به پایان رسید و کلوتار رادگوند، دختر شاه برتار (برادر درگذشتهٔ هرمینافرید) را برای خود گرفت. تئودریک در ۵۳۳ یا ۵۳۴ و پس از امضای عهدنامه‌ای با برادرش شیلدبرت درگذشت و تاج و تخت متز، علی‌رغم آنکه به‌نظر می‌رسید مورد تصاحب دیگران قرار گیرد بدون مانعی به تئودبرت، پسر تئودریک رسید. تئودریک همچنین صاحب دختری به‌نام تئودشیلد از همسرش سواوگوتا بود که این دختر بعدتر صومعهٔ سن پیر لوویف را در سن
که این دختر بعدتر صومعهٔ سن پیر لوویف را در سن بنیاد نهاد.
سوپر جام فوتبال روسیه (به روسی:Суперкубок России) رقابتی که سالانه مابین قهرمان لیگ برتر روسیه و قهرمان جام حذفی فوتبال روسیه برگزار می‌شود. اولین دوره این مسابقات در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام شده است. باشگاه فوتبال زسکا مسکو با ۷ قهرمانی پر افتخارترین تیم این رقابت به حساب می‌آید.
ساراپه یا خورونگو یک پتو مانند شال بلند است، بیشتر به رنگ روشن و حاشیه دار در قسمت پایین آن. ساراپه یک مدل پوشش بخصوص برای مردان در مکزیک است. این پتو یا شال به پتو مکزیکی هم معروف است. تولید. سراپه به طوره سنتی در مکزیک تولید می‌شود و اصل‌ترین نوع آن را در شمال شرق مکزیک در ایالت کواویلا در شهر سالتییو بافته می‌شود. الگو. سراپه بیشتر از یک رنگ تیره برای پایه و گروهی از رنگهای زرد، نارنجی، قرمز، آبی، سبز، بنفش یا دیگر رنگهایی روشن در حاشیه بافته می‌شود.
اِوا هِسه (۱۱ ژانویه، ۱۹۳۶–۲۹ اردیبهشت، ۱۹۷۰)، مجسمه‌ساز (متولد آلمان) آمریکایی بود که برای استفاده از مواد مختلف از جمله لاتکس، فایبر گلاس و پلاستیک در کارهای خود شناخته شده‌است. اوا هسه و کارهایش بعد از مرگ به روش‌های گوناگونی توسط منتقدین و مورخان شرح داده شده‌اند. هنر او اغلب از دریچه تجارب دردناک زندگی‌اش دیده می‌شود. آثار هسه سازه‌هایی بنیادی، غنی و دارای بافت هستند که در ساخت آن‌ها مواد مختلفی به کار گرفته شده‌است و بیننده را وامی‌دارند تا به همان اندازه که به آثار می‌نگرد؛ به فضای اطراف آن‌ها و نیز
که به آثار می‌نگرد؛ به فضای اطراف آن‌ها و نیز فضای بین سازه‌ها نگاه کند. زندگی‌نامه. اوا هسه در سال ۱۹۳۶ در هامبورگ در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. او و خواهرش در سال ۱۹۳۸ برای فرار از دست نازیها به هلند فرستاده شدند؛ بعد از ملحق شدن والدینشان آن‌ها به لندن و سپس در سال ۱۹۳۰ به نیویورک مهاجرت کردند. زمانی که اوا نه ساله بود والدینش از یکدیگر جدا شده، پدرش دوباره ازدواج کرد و مادرش چند ماه بعد با پرتاپ خود از پنجره جان خود را از دست داد. هسه نقاشی را در انجمن کوپر در نیویورک و دانشکده هنر و معماری دانشگاه
کوپر در نیویورک و دانشکده هنر و معماری دانشگاه ییل زیر نظر یوزف آلبرس فرا گرفت و در سال ۱۹۵۹ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ییل در رشته هنرهای زیبا اخذ نمود. پس از ازدواج خود را در سال ۱۹۶۲ با تام دُیل، مجسمه‌ساز شناخته شده، او اولین اثر سه بعدی خود را با استفاده از مرغ، سیم و پارچه ساخت در سال ۱۹۴۶ او به همراه همسرش به آلمان بازگشتند و توسط یک تولیدکننده پارچه و حامی هنر مورد پشتیبانی قرار گرفتند. در طی این زمان او اولین نمایشگاه مجسمه خود را در "انجمن هنر در راین لند و وستفالیا"، در دوسلدورفبه نمایش
هنر در راین لند و وستفالیا"، در دوسلدورفبه نمایش گذاشت. آنها در بازگشت خود به نیویورک در سال ۱۹۶۵ از هم جدا شدند. پس از آن هسه کار خود را با آزمایش لاتکس و بعد فایبر گلاس در سازه‌هایش آغاز کرد. او در اواخر دهه شصت میلادی کارهایش را در "گالری فیشباک" به نمایش گذاشت و به تدریس در دانشگاه هنرهای تجسمی در نیویورک پرداخت. او با وجود اینکه تحت عملیات متعددی برای از بین بردن تومور مغزی‌اش قرار گرفت اما سرانجام در ۲۹ می ۱۹۷۰ در سن ۳۴ سالگی درگذشت. آثار. او یکی از معدود هنرمندانی است که جنبش مینیمالیسم به پست
از معدود هنرمندانی است که جنبش مینیمالیسم به پست مینیمالیسم را رهبری می‌کند. در کارهای او فرم‌های هندسی و واحدهای تکرارشوندهٔ معمول در مینیمالیسمم به چشم می‌خورد، اما به کلی با شیوهٔ طراحی شده و خشک آن متفاوت است. ترکیبی از تأثیرات اکسپرسیونیستی انتزاعی و مینیمالیستی منجر به کیفیتی گریزان در آثار او می‌شوند که نیاز به پاسخ فردی از بیننده را می‌طلبد به جای اینکه یک معنی تجویز شده صرفاً بر اساس تجربیات شخصی خود را گزارش دهد. تضاد بین تجسمی از احشا و عدم ذاتی که در مینیمالیسم وجود دارد، در آثار اوا هسه
ذاتی که در مینیمالیسم وجود دارد، در آثار اوا هسه بیشترین تأثیر را بر روی بیننده می‌گذارد.
تورئون ، یکی از شهرهای مهم ایالت کواویلا در کشور مکزیک است. جمعیت این شهر ۶۰۸٬۸۳۶ نفر است. واقع در شمال کشور با توسعه اقتصادی بالا، بر اساس صنعت کشاورزی، نساجی، متالورژی، مواد شیمیایی، تجارت و خدمات، این شهر یکی از جوان‌ترین شهرهای مکزیک است، تأسیس شده در سال ۱۹۰۷ در سال ۲۰۰۷ میلادی جشن صد سالگی خود را برگزار کرد. پیشینه. نخستین سفرها به دست اسپانیاییها در سالهای ۱۵۶۶ تا ۱۵۷۷ میلادی (۹۴۴ تا ۹۵۵ خورشیدی) در این منطقه انجام شد که دهکده‌ای در این منطقه به وجود آورد که تا سال ۱۸۹۲ میلادی (۱۲۷۰ خورشیدی) تنها ۲۰۰
که تا سال ۱۸۹۲ میلادی (۱۲۷۰ خورشیدی) تنها ۲۰۰ نفر در آن زندگی می‌کردند. گسترش شهر در رابطه با ایجاد راه‌آهن برای پیوستن شهرهایی مکزیک به مرز آمریکا است. از آن پس و در سال ۱۹۱۰ میلادی این شهر بیشتر از ۳۴٬۰۰۰ شهروند داشت و در سال ۱۹۰۷ به عنوان شهر شناخته شد. در طول انقلاب مکزیک این شهر شاهد چندین نبرد میان ارتش دیویسون دل نورته و ارتش فدرال مکزیک بود. نام. نام این شهر به خاطر مزرعهٔ «ال کارریسال» (El Carrizal)، متعلق به لئوناردو سولواگا (Leonardo Zuloaga)، که به‌طور کامل گرداگرد آن دیوار کشیده شده بود و در
به‌طور کامل گرداگرد آن دیوار کشیده شده بود و در یک گوشه برج بزرگی ساخته شده بود که در آن زمان برای هشدار دادن به تهاجم از طرف سرخپوستان، که در طرف دیگر رودخانه ناساس زندگی می‌کردند گرفته شده‌است. نام این شهر را در برگردان به فارسی می‌شود «برج بزرگ» گفت امروزه. این منطقه در گذشته همچنان که امروزه یک مرکز برای دام داری به حساب می‌آمد. با آبیاری مناسب این شهر یک مرکز مهم برای پشتیبانی از کشاورزی و پردازش پنبه شد. شهر دارای صنایع نساجی، پوشاک و پردازش فلزها است. همچنین این منطقه بسیار غنی از کربنات کلسیم طبیعی
همچنین این منطقه بسیار غنی از کربنات کلسیم طبیعی است که جهت تولید محصولات مانند کاربید کلسیم و آهک به کار گرفته می‌شود. در این شهر در سال ۱۹۶۸ میلادی یکی از سوپر مارکت‌ها و فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای، مکزیکی به نام «سوریانا» (Soriana) به دست برادران «فرانسیسکو» و «آرماندو مارتین»، «بورکه» (Francisco &amp; Armando Martín Borque) تأسیس شده‌است. شهرهای خواهرخوانده. شهر تورئون ۵ شهر خواهرخوانده دارد.
فاطمه خردمند (زادهٔ ۱۳۶۲، تهران) خبرنگار، فعال جنبش سبز، دانش آموختهٔ رشته روزنامه‌نگاری و همسر مسعود لواسانی است. او هم چنین از فعالان ستاد میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ بوده‌است. بازداشت و زندان. خردمند در ۱۸ دی ۱۳۹۰ از سوی وزارت اطلاعات در منزل خود بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. مسعود لواسانی دربارهٔ بازداشت او به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «حوالی ساعت ۱۱ همسرم از یک مهمانی بازگشت و ماموران با فاطمه وارد منزل شدند، حکم جلب همسرم را به همراه داشتند که از سوی وزارت اطلاعات صادر شده بود.»
داشتند که از سوی وزارت اطلاعات صادر شده بود.» به گفته لواسانی مأموران با تفتیش منزل اقدام به جمع‌آوری وسایل کرده و حدود ساعت یک و نیم صبح خانم خردمند را به همراه خود بردند. لواسانی در خصوص دلیل بازداشت همسرش با اشاره به اینکه فاطمه خردمند هیچ فعالیت سیاسی نداشته‌است، گفت: «وقتی از آقایان پرسیدم، گفتند ارتباطش با خانواده زندانیان دلیل بازداشتش است. در حالیکه فاطمه با این خانواده‌ها در دوران بازداشت من در دادستانی و جاهای مختلف آشنا شده بود و این ارتباط دوستانه است. همسرم حتی در جریان بازداشت من با هیچ
دوستانه است. همسرم حتی در جریان بازداشت من با هیچ رسانه‌ای مصاحبه‌ای انجام نداد.» همسر خانم خردمند با اشاره به اینکه همسرش را سال گذشته از مؤسسه همشهری اخراج کرده‌اند، گفت: «از زمان آزادی من، فاطمه به صورت پراکنده به روزنامه‌نگاری مشغول بوده و پس از همشهری به صورت دائم با جایی همکاری نداشته‌است.» هفتم بهمن ماه سایت خبری کلمه وابسته به هواداران جنبش سبز با انتشار بیانیه خانوادهٔ زندانیان سیاسی، خبر داد این خانواده‌ها با محکوم کردن دستگیری فاطمه خردمند خواستار آزادی هرچه سریع تر وی شدند. آزادی از اوین. با
آزادی هرچه سریع تر وی شدند. آزادی از اوین. با گذشت بیست و پنج روز از بازداشت فاطمه خردمند، وی در دوازدهم بهمن با قرار وثیقه پنجاه میلیون تومانی به صورت موقت از زندان اوین آزاد شد. دادگاه. چهارشنبه ۳ آبان ۱۳۹۱ رسانه‌ها خبر از برگزاری دادگاه روزنامه اینترنتی قلم سبز با حضور دکتر سعید مدنی، فاطمه خردمند و احسان هوشمند در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیرعباسی، دادند.
حلقه‌های گسترش فاصله کانونی لوله‌ای است که به منظور عکاسی ماکرو مابین لنز و دوربین قرار می‌گیرد. معمولاً این وسیله در سه اندازه و به صورت سری ارائه می‌شود. این لوله‌ها حاوی هیچ نوع عنصر نورشناختنی (عدسی) نیستند. تنها کار این حلقه‌ها ایجاد فاصله بین فیلم و لنز است. با استفاده از این حلقه‌ها، زمان نوردهی طولانی‌تر خواهد شد و عکسبرداری از سوژه‌های متحرک بخاطر نوردهی طولانی و خروج سوژه از عمق میدان وضوح که در این حالت بشدت کاهش می‌یابد، مشکل است. با استفاده از انواع ساده این حلقه‌ها که امکان اتصال الکتریکی لنز
ساده این حلقه‌ها که امکان اتصال الکتریکی لنز به بدنه دوربین را ندارند، فوکوس و نوردهی باید به صورت دستی انجام گیرد. انواع خودکار حلقه‌های گسترش فاصله کانونی که گرانتر نیز هستند، با اتصال الکتریکی دوربین را به لنز تمام کنترل‌ها بر روی لنز به صورت خودکار انجام می‌گیرد. قطع‌ها. برای انواع قطع فیلم این حلقه‌ها طراحی و ساخته شده‌اند. دوربین قطع بزرگ بخاطر استفاده از فانوس برای فوکوس به این وسیله نیاز ندارد و با افزایش طول فانوس عکاسی ماکرو ممکن خواهد شد. موارد دیگری مانند مبدل لنز نیز شاید منجر به گسترش فاصله
دیگری مانند مبدل لنز نیز شاید منجر به گسترش فاصله کانونی لنز گردند. اشتباه. ممکن است حلقه‌های گسترش گاهی با مبدل تله اشتباه شوند! تفاوت اصلی این دو در وجود عناصر نورشناختی در مبدل‌های تله است. منابع. فارسی:
مت ادلر بازیگر مرد آمریکایی متولد ۸ دسامبر ۱۹۶۶ است. او برای بازی در فیلمهایی در دهه ۱۹۸۰ مشهور شد. او در فیلم پرواز مسیریاب و تابستان آب سفید بازی کرده است.
مبدل تله (به انگلیسی:Tele Converter)، ابزاری است نورشناختی، که مابین لنز و بدنهٔ دوربین عکاسی قرار گرفته و باعث افزایش فاصله کانونی لنز می‌شود. مبدل‌های تله در ضرایب متنوع ۱٫۴ و ۱٫۷ و ۲ و ۳ و ۴ تولید می‌شوند. رایجترین این مبدل‌ها ۱٫۴ و ۲ می‌باشند. با استفاده از یک مبدل 2x نور ورودی به دوربین به اندازه ۲ استاپ کاهش می‌یابد. در دوربین‌هایی که نورسنجی آن‌ها به صورت دستی است باید این اختلاف را وارد نمود. قطع‌ها. مبدل‌های تله، تقریباً برای تمامی دوربین‌ها وجود دارند. از انواع دوربین‌های ۱۳۵ گرفته تا دوربین‌های
از انواع دوربین‌های ۱۳۵ گرفته تا دوربین‌های قطع متوسط. کارخانه هورس‌من ژاپن، حتی برای دوربین قطع بزرگ نیز مبدل تله ساخته‌است. نتیجه. استفاده از مبدل تله 2x در یک دوربین ۳۵ میلیمتری با قطع 24x36 میلی‌متر باعث ثبت تصویری به اندازه 12x18 از وسط همان کادر می‌شود. انواع. نوع دیگری از مبدل‌های تله وجود دارند که به جلوی لنز بسته می‌شوند. این نوع مبدل‌ها مخصوص دوربین‌هایی که لنز آن‌ها از بدنه دوربین جدا نمی‌شود، طراحی و ساخته شده‌اند. منابع. فارسی:
اسکان بشر در مریخ یا مستعمره‌سازی مریخ، طرح و پیشنهادی است برای ساخت کوچ‌نشین‌های دائمی انسانی بر روی سطح مریخ یا ارسال ربات‌ها برای اکتشاف و بهره‌برداری از منابع طبیعی مریخ. این طرح دست‌مایه گمانه‌زنی‌ها و مطالعات جدی بوده است زیرا شرایط سطحی این سیاره و وجود آب در آن باعث شده تا بتوان آن را قابل زیست‌ترین مکان خارج از کره زمین در سامانه خورشیدی دانست. کره ماه، به عنوان نخستین مکان برای شهرک‌سازی برون‌زمینی انسان‌ها پیشنهاد شده اما ماه دارای اتمسفر نیست در حالی که مریخ با اتمسفر رقیقی که دارد امکان بیشتری
حالی که مریخ با اتمسفر رقیقی که دارد امکان بیشتری برای میزبانی از انسان و دیگر گونه‌های زیست آلی را فراهم می‌کند. هم کره ماه و هم مریخ به عنوان سکونت‌گاه‌های بالقوه برای انسان‌ها پرهزینه هستند و مخاطراتی چون فرود در مناطق با جاذبه سنگین، معروف به چاه گرانشی، را هم در خود دارند. به این خاطر معدن‌کاری در سیارک‌ها نیز به عنوان گزینه دیگری برای گسترش انسان در محدوده فرازمینی مطرح شده‌اند. همانندی‌ها با زمین. کره زمین از نظر ترکیب بدنه، اندازه و گرانش (جاذبه) سطح با سیاره ناهید (زهره) همانندی‌های زیادی دارد اما
با سیاره ناهید (زهره) همانندی‌های زیادی دارد اما مشابهت‌ها با مریخ برای سکونت گزیدن انسان‌ها مناسب‌تر به نظر می‌آیند. این مشابهت‌ها عبارتند از: سکونت‌پذیری. شرایط سکونت‌پذیری انسان بر سطح بهرام از تمامی دیگر سیاره‌ها و همچنین از ماه مناسب‌تر است. برای نمونه بر سطح سیارهٔ تیر (عطارد) نوسانات گرما و سرمای بسیار سختی وجود دارد، سطح ناهید (زهره) به مانند تنوری داغ است، و سیاره‌های مرزهای بیرونی سامانه خورشیدی و ماه‌های آن‌ها نیز در شرایط یخبندان شدید به‌سر می‌برند. خارج از کرهٔ زمین، تنها بر فراز ابرهای
می‌برند. خارج از کرهٔ زمین، تنها بر فراز ابرهای پیرامون کرهٔ ناهید است که دانشمندان تاکنون مکانی سکونت‌پذیرتر از مریخ برای انسان یافته‌اند. از سوی دیگر برخی شرایط طبیعی آب‌وهوایی در برخی نقاط زمین با شرایط مریخ همسان است. در ماه مهٔ ۱۹۶۱ افرادی با بالن هوایی به بالاترین مکانی که انسان با بالن صعود کرده یعنی ۳۴٬۶۶۸ متر صعود کردند و فشار هوایی که در آن ارتفاع ثبت شد در حدود همان فشار هوایی موجود بر سطح مریخ است. سرمای شدید حاکم بر مناطق قطبی زمین نیز در همان محدودهٔ دماهای شدید در مریخ قرار دارند.
در همان محدودهٔ دماهای شدید در مریخ قرار دارند. زمینی‌سازی. به آماده کردن یک جرم آسمانی به سبک کرهٔ زمین برای زندگی انسان، زمینی‌سازی می‌گویند. طرح‌هایی وجود دارد که روند و فرایند تغییر درازمدت محیط سیارات، ماه‌ها و دیگر اجرام فضایی را پیشنهاد می‌کند به‌صورتی که جو و خاک آن اجرام به صورتی درآیند تا سازگار با سکونت گاه‌های بشری گردند. پژوهشگران مختلف، زمینی‌سازی مریخ را امکان‌پذیر می‌دانند و آن را شامل سه فرایند اصلی در نظر می‌گیرند: ایجاد جو، گرم نگه داشتن جو، و جلوگیری از از دست رفتن جو و نشت آن به فضای
جو، و جلوگیری از از دست رفتن جو و نشت آن به فضای بیرونی. تابش‌ها. مریخ میدان مغناطیسی قابل مقایسه با میدان مغناطیسی زمین ندارد. این امر به اضافه رقیق بودن جو، باعث می‌شود که مقادیر بزرگی از پرتوهای یونساز به سطح مریخ برسند. فضاپیمای اودیسه مریخ دستگاهی به نام «آزمون محیط تابشی مریخ» (MARIE) را با خود همراه برد تا میزان خطرات تابشی برای انسان در بهرام را اندازه‌گیری کند. یافته‌های این دستگاه نشان داد که سطح تشعشعات در مدار مریخ ۲٫۵ برابر بیشتر از تشعشعات موجود در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. میانگین دزهای
در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. میانگین دزهای تابش در حدود ۲۲ میلی‌راد در روز (۲۲۰ میکروگری در روز یا ۰٫۰۸گری در سال) اندازه‌گیری شد. سه سال قرار گرفتن در معرض چنین تابشی کافی است تا آثار آن در بدن انسان از مرز امن که هم‌اینک توسط ناسا تعیین شده رد شود. البته این اندازه‌ها مربوط به مدار مریخ است و میزان تابش‌ها در سطح این کره احتمالاً بسیار کمتر از این میزان است و بسته به ارتفاع و شدت میدان مغناطیسی از نقطه به نقطه متفاوت است. توفان‌های پروتونی خورشیدی که گهگاه زبانه می‌کشند دزهای بسیار بیشتری از این
که گهگاه زبانه می‌کشند دزهای بسیار بیشتری از این میزان تولید می‌کنند. ناسا در سال ۲۰۰۳ در مرکز فضایی جانسون واقع در آزمایشگاه ملی بروکهیون آزمایش‌هایی را با استفاده از شبیه‌سازی تابش‌های فضایی به‌وسیله شتاب‌دهنده ذره‌ای انجام داد. این آزمایش‌ها نشان داد که قرار گرفتن مزمن انسان در معرض مقدار پرتوهای یادشده شاید چندان هم که فکر می‌شد زیانمند نباشد و بدن در این شرایط به نوعی تعادل و هم‌ارزی تابشی دست یابد. نقل و انتقال. سفرهای میان‌سیاره‌ای. مریخ ۲۳۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد و سفر به آن هفت تا هشت
کیلومتر با زمین فاصله دارد و سفر به آن هفت تا هشت ماه طول می‌کشد (بسته به موقعیت دو سیاره). فضانوردان این مدت را در فضایی بسیار تنگ (بسیار کوچک‌تر از اقامتگاهشان در مریخ) می‌گذرانند. دوش گرفتن هنگام سفر انجام نخواهد شد و استحمام با حولهٔ خیس است. غذا هم کنسروی یا منجمد خواهد بود. مسافران مریخ برای جلوگیری از تحلیل رفتن ماهیچه‌ها باید روزی سه ساعت نرمش کنند و در صورتی که با طوفان خورشیدی مواجه شوند، باید تا چند روز را در محفظه‌ای حتی کوچک‌تر در قسمت بیشتر حفاظت شده موشک بگذرانند. انرژی بر واحد جرم (دلتا وی)
شده موشک بگذرانند. انرژی بر واحد جرم (دلتا وی) که برای رفتن از زمین به مریخ لازم است از همهٔ سیاره‌های دیگر، به‌جز ناهید (زهره)، کمتر است. با استفاده از مدار ترابرد هوهمان سفر به مریخ حدود ۹ ماه به‌درازا می‌کشد. مسیرهای دیگر سفر نیز که کوتاه‌تر هستند و سفر به بهرام را طی شش یا هفت ماه امکان‌پذیر می‌کنند نیز وجود دارند اما میزان سوخت و انرژی مورد نیاز پیمودن این مسیرها به مراتب بیشتر از مدار هوهمان است. این مسیرهای میان‌بُر هم‌اینک مسیر استاندارد سفر مأموریت‌های رباتی از زمین به بهرام است. سفرهای کوتاه‌تر
رباتی از زمین به بهرام است. سفرهای کوتاه‌تر از شش ماه به مریخ نیازمند تغییر سرعت‌های بیشتر و در نتیجه سوخت بسیار بیشتر هستند که میزان سوخت مورد نیاز به تناسب کاهش مدت سفر به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد. پیمودن چنین مسیرهای میان‌بری با راکت‌های شیمیایی توجیه اقتصادی ندارد اما با فناوری‌های نوین پیشرانش فضایی که به تازگی آزمایش شده، کاملاً توجیه‌پذیر و قابل اجرا است. پیشرانهٔ مغناط‌پلاسمایی (واسمیر VASIMR) و راکت هسته‌ای نمونه‌هایی از این فناوری‌ها نو هستند؛ با فناوری اول سفر به مریخ در مدت چهل روز و با
با فناوری اول سفر به مریخ در مدت چهل روز و با فناوری دوم حتی در دو هفته امکان‌پذیر خواهد شد. برای سفر به مریخ فضانوردان ناچارند هر بار منتظر لحظه‌ای شوند که مدار دو سیاره در نزدیکترین حالت به یکدیگر قرار بگیرند و این یعنی ۲۶ ماه انتظار. اما گروهی از دانشمندان و مهندسان اکنون راه دیگری را پیشنهاد می‌کنند که می‌تواند این معضل را حل کند و آن هم رفتن به مدار سیاره زهره (ناهید) و کمک گرفتن از جاذبه آن سیاره برای رسیدن به مریخ است. گرانش زهره می‌تواند سفینه را به‌دور مدار خود تاب داده و آن را به سمت مریخ پرتاب
مدار خود تاب داده و آن را به سمت مریخ پرتاب کند. با رفتن به زهره در راه سفر به مریخ هرچند مسافت بیشتری را باید طی کرد اما استفاده از گرانش زهره برای پیش راندن فضاپیماها صرفه‌جویی بزرگی در سوخت و هزینه کل مأموریت خواهد داشت. از سوی دیگر فضانوردانی که به مریخ می‌رسند دیگر ناچار نخواهند بود برای بازگشت به زمین یک سال و نیم منتظر بمانند و حتی می‌توانند بعد از یک ماه اقامت، با استفاده از نیروی گرانشی ناهید خود را دوباره به زمین برسانند. فناوری‌های شتابگیری ثابت همچون بادبان‌های خورشیدی و رانه‌های یونی که مدت
همچون بادبان‌های خورشیدی و رانه‌های یونی که مدت سفر را به چند هفته کاهش می‌دهند نیز برای سفر به بهرام قابل استفاده هستند. فضانوردانی که به مریخ سفر کنند با خطر تابش‌های کیهانی و بادهای خورشیدی روبه‌رو هستند که اگر از این فضانوردان محافظت کافی نشود مسئلهٔ بیماری سرطان برای آن‌ها پیش خواهد آمد. اثرات سفرهای درازمدت انسان در فضا هنوز به‌طور کافی بررسی نشده است اما دانشمندان ریسک گرفتن سرطان در سفرهای میان‌سیاره‌ای را میان ۱ تا ۱۹ درصد برآورد می‌کنند. پژوهشگران نزدیک‌ترین برآورد را برای مردان ۳٫۴ درصد عنوان
نزدیک‌ترین برآورد را برای مردان ۳٫۴ درصد عنوان می‌کنند و برای زنان به خاطر اینکه بافت غده‌ای بزرگ‌تری دارند درصدهای بالاتری را تخمین می‌زنند. فرود بر مریخ. گرانش بهرام ۳۸ درصد (۳۸٪) جاذبهٔ کرهٔ زمین است و چگالی جو آن نیز یک درصد زمین. گرانش نسبتاً قوی مریخ و حضور اثرات آیرودینامیکی باعث می‌شود که فرود آوردن فضاپیماهای سرنشین‌دار و سنگین تنها با استفاده از ترمز پیشرانه‌ای کاری دشوار باشد. (روشی که ماه‌نشین‌های آپولو با آن بر ماه فرود آمدند) از سوی دیگر جو مریخ هم رقیق‌تر از آن است که بتوان برای ترمز و فرود
هم رقیق‌تر از آن است که بتوان برای ترمز و فرود بهرام‌نشین‌های سنگین از اثرات آیرودینامیکی و اصطکاکی هوای آن کمک گرفت. بنا بر این فرود آوردن فضاپیماهای سرنشین‌دار بر مریخ نیازمند سامانه‌های ترمز و فرودی کاملاً متفاوت از سامانه‌های به‌کاررفته در ماه یا مأموریت‌های رباتیک مریخ است. البته به نظر می‌رسد که تکنولوژی بشر بر مشکلات پیش رو فائق بیاید. به عنوان مثال شرکت اسپیس اکس در حال ساخت یک فضاپیمای مسافری به نام «استارشیپ» است که آزمایش پرواز و فرود آن هم موفقیت‌آمیز بوده و امکان حمل ۱۰۰ نفر به مریخ را خواهد
بوده و امکان حمل ۱۰۰ نفر به مریخ را خواهد داشت. اگر فرض بر این باشد که انسان به مصالح ساختمانی نانولوله با قدرت ۱۳۰ گیگاپاسکال دست خواهد یافت در چنین حالتی می‌توان آسانسورهایی فضایی ساخت و از آن برای فرود آوردن خدمه و مواد از فضاپیما به سطح مریخ استفاده کرد. ساخت چنین آسانسورهای فضایی برای فرود بر فوبوس هم پیشنهاد شده است. چالش‌های سفر بشر به مریخ. در ۳۱ مه سال ۲۰۱۳ دانشمندان ناسا اعلام کردند انجام پرواز و ارسال خدمه به مریخ، می‌تواند شامل ریسک باشد. حجم زیادی از تابش پرتوهای کیهانی باشد در صورتی که این
زیادی از تابش پرتوهای کیهانی باشد در صورتی که این امواج توسط سیستم RAD در آزمایشگاه علمی مریخ در طول سفر از زمین به مریخ در سال ۲۰۱۲–۲۰۱۱ شناسایی شوند. اگر چه این موارد از مهم‌ترین چالش‌های سفر به مریخ است اما تأمین سوخت نیز یکی از چالش‌ها می‌تواند باشد و از جمله نکات مثبت سفر می‌توان به تولید متان و اکسیژن در مریخ توسط H2O موجود در محیط مریخ (آب به صورت یخ) و هم چنین از CO2 موجود در جو با استفاده از تجهیزات پیشرفته اشاره کرد. نوآوری‌های حرفه‌ای و موانع. نوآوری‌های قابل توجه و مهم می‌توانند برای سفر بشر به
قابل توجه و مهم می‌توانند برای سفر بشر به کره مریخ بر موانع حاکم غلبه یابد. ورود به اتمسفر با سطح کم و اندک مشکلات زیادی به بار می‌آورد این مشکلات زمانی که فضاپیمایی شامل انسان‌ها و همچنین تجهیزات بسیار مهم و حیاتی مورد استفاده آنان باشد، دو چندان خواهد شد. اگر از سپر ضد حریق در فضاپیما استفاده شود، حجم فضاپیما بسیار بیشتر می‌شود. راکت‌های یکپارچه ساز با سیستم عامل نیز می‌توانند استفاده شوند، اما وزن فضاپیما را به شدت افزایش می‌دهند. سفر بازگشت از مریخ به زمین نیاز به یک فضاپیمایی دارد که بتواند خدمه داخل