payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد. او با آلا، شاعر روسی و دختر یک افسر شوروی ازدواج کرد که از او صاحب سه فرزند (یک دختر و دو پسر) شد. آلا دودایف در حومهٔ مسکو پایتخت روسیه به دنیا آمده. پسر اول آن‌ها، آولور دودایف، پسر دوم او، دگی دودایف متولد سال ۱۹۸۳ و دانا دودایف، دختر او متولد سال ۱۹۷۳ میلادی است. اکنون خانوادهٔ دودایف به اروپا پناهنده شده‌اند. خدمت نظامی. در سال ۱۹۶۲، دودایف خدمت در نیروی هوایی شوروی را آغاز کرد و در آن‌جا به درجهٔ سرلشکری رسید و نخستین ژنرال چچنی شد. دودایف در یک واحد بمباران استراتژیک نیروی هوایی شوروی در سیبری
واحد بمباران استراتژیک نیروی هوایی شوروی در سیبری و اوکراین خدمت می‌کرد. او در جنگ شوروی و افغانستان علیه مجاهدین شرکت کرد که به‌خاطر آن، نشان ستاره سرخ و نشان پرچم سرخ به او اعطا شد. بر اساس گزارش‌ها، دودایف در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ در بمب‌گذاری‌های غرب افغانستان شرکت کرده بود. بسیاری از مخالفان نظامی و سیاسی او که ایمان و مسلمانی او را زیر سؤال می‌بردند، اغلب به اقدامات او علیه نیروهای مجاهدین اشاره می‌کردند. به عنوان مثال، سرگئی استپاشین ادعا کرد که دودایف در بمباران اشباع شرکت داشته‌است (اظهاراتی که
در بمباران اشباع شرکت داشته‌است (اظهاراتی که احتمالاً کینه‌توزانه بوده‌است). این اتهامات، توسط خود دودایف رد شد. دودایف به‌طور پیوسته در نیروی هوایی ترقی کرد و در سال ۱۹۸۷ فرماندهی لشکر هوایی بمب‌افکن سنگین ۳۲۶ دوربرد شوروی در تارتو، استونی را به عهده گرفت و در سال ۱۹۸۷ درجهٔ سرلشکری را به‌دست‌ آورد. از سال ۱۹۸۷ تا مارس ۱۹۹۰، او در طول پست خود در آن‌جا فرماندهی بمب‌افکن‌های راهبردی دوربرد مجهز به جنگ‌افزار هسته‌ای را بر عهده داشت. او همچنین فرماندهٔ پادگان تارتو بود. او زبان استونیایی را آموخت و در پاییز
تارتو بود. او زبان استونیایی را آموخت و در پاییز ۱۹۹۰ با نادیده گرفتن دستورات (به‌عنوان فرماندهٔ پادگان تارتو) برای تعطیلی تلویزیون و پارلمان استونی، تحمل زیادی نسبت به ناسیونالیسم استونی نشان داد. در سال ۱۹۹۰، لشکر هوایی تحت رهبری او، از استونی خارج شد و دودایف نیز از نیروهای مسلح شوروی استعفا داد. ورود به سیاست. در ماه مه ۱۹۹۰، دودایف به گروزنی، پایتخت چچن بازگشت و خود را وقف سیاست در سطح محلی کرد. او به‌عنوان رئیس کمیتهٔ اجرایی اپوزیسیون غیررسمی کنگره سراسری خلق چچن (NCChP) انتخاب شد که از حاکمیت چچن
سراسری خلق چچن (NCChP) انتخاب شد که از حاکمیت چچن به‌عنوان یک جمهوری مستقل از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی دفاع می‌کرد (جمهوری شوروی چچن-اینگوش وضعیت یک جمهوری خودگردان را در جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه داشت). در اوت ۱۹۹۱، دوکو زاوگایف، رهبر کمونیست اتحاد جماهیر شوروی چچن-اینگوش، کودتای اوت ۱۹۹۱ علیه میخائیل گورباچف، رئیس‌جمهور شوروی را به‌طور علنی محکوم نکرد. پس از شکست کودتا، اتحاد جماهیر شوروی به سرعت شروع به فروپاشی کرد. دودایف و حامیانش با استفاده از این فرصت، علیه دولت زاوگایف اقدام کردند.
از این فرصت، علیه دولت زاوگایف اقدام کردند. در ۶ سپتامبر ۱۹۹۱، ستیزه‌جویان NCCHP با خشونت (رهبر حزب کمونیست گروزنی کشته شد و چندین عضو دیگر زخمی شدند) به جلسهٔ شورای عالی محلی حمله کردند و عملاً دولت اتحاد شوروی چچن-اینگوش را منحل کردند. ایستگاه تلویزیونی گروزنی و دیگر ساختمان‌های دولتی کلیدی نیز تصرف شدند. رئیس‌جمهوری چچن ایچکریا. پس از یک همه‌پرسی بحث‌برانگیز در اکتبر ۱۹۹۱ که دودایف در سمت جدید خود به‌عنوان رئیس‌جمهور جمهوری چچن ایچکریا تأیید شد، او به‌طور یک‌جانبه حاکمیت جمهوری و استقلال آن از اتحاد
یک‌جانبه حاکمیت جمهوری و استقلال آن از اتحاد جماهیر شوروی را اعلام کرد. در نوامبر ۱۹۹۱، رئیس‌جمهور وقت روسیه، بوریس یلتسین، نیروهایی را با هواپیما به فرودگاه گروزنی اعزام کرد، اما زمانی که نیروهای دودایف از خروج آن‌ها از فرودگاه جلوگیری کردند، نیروهای اعزامی از گروزنی بازگشتند. روسیه از به‌رسمیت شناختن استقلال این جمهوری، خودداری کرد، اما در استفاده از نیروی بیشتر علیه جدایی‌طلبان تردید داشت. از این نقطه، جمهوری چچن-اینگوش به یک دولت مستقل "دفاکتو" تبدیل شده بود. دولت دودایف در ابتدا، روابط دیپلماتیکی با
بود. دولت دودایف در ابتدا، روابط دیپلماتیکی با گرجستان برقرار کرد و در آن‌جا از حمایت روانی زویاد گامساخوردیا، رئیس‌جمهور اول گرجستان برخوردار شد. هنگامی که گامساخوردیا در اواخر سال ۱۹۹۱ سرنگون شد، به وی در چچن پناهندگی داده شد و در مراسم تحلیف دودایف به‌عنوان رئیس‌جمهور شرکت کرد. زمانی که او در گروزنی اقامت داشت، به سازماندهی نخستین «کنفرانس تمام‌قفقازی» که با حضور گروه‌های مستقل از سراسر منطقه برگزار شد، کمک کرد. ایچکریا در سال ۱۹۹۱ هرگز از هیچ کشور به‌رسمیت‌شناخته‌شدهٔ بین‌المللی دیگری به جز گرجستان
بین‌المللی دیگری به جز گرجستان به‌رسمیت شناخته نشد. جمهوری چچن-اینگوش در ژوئن ۱۹۹۲، در میان یک درگیری فزایندهٔ اوستیایی-اینگوش، به دو بخش تقسیم شد. پس از این‌که چچن، اعلامیه اولیهٔ حاکمیت خود را در سال ۱۹۹۱ اعلام کرد، نهاد سابق اینگوشتیا تصمیم گرفت به‌عنوان یکی از واحدهای فدرال روسیه به فدراسیون روسیه بپیوندد (جمهوری اینگوشتیا). ایچکریا (چچن) در سال ۱۹۹۳ استقلال کامل خود را اعلام کرد. در همان سال، آموزش زبان روسی در مدارس چچن متوقف شد و همچنین اعلام شد که زبان چچنی با استفاده از الفبای لاتین (با برخی از
زبان چچنی با استفاده از الفبای لاتین (با برخی از حروف دیگر ویژهٔ چچنی) به‌جای الفبای سیریلیک که از دههٔ ۱۹۳۰ استفاده می‌شد، شروع به نوشتن خواهد شد. دولت همچنین، چاپ پول و تمبر مخصوص خود را آغاز کرد. یکی از نخستین دستورات دودایف، به هر مردی حق نگهداری و حمل سلاح را می‌داد. سیاست‌های اقتصادی ضعیف و بی‌تجربگی دودایف به زودی شروع به تضعیف اقتصاد چچن کرد. ناظران روسی ادعا می‌کردند که این سیاست‌ها، منطقه را به یک بهشت برای جنایتکاران تبدیل کرده‌ است. جمعیت غیرچچنی ایچکریا، پس از مواجهه با بی‌تفاوتی دولت دودایف،
ایچکریا، پس از مواجهه با بی‌تفاوتی دولت دودایف، نسبت به برخی رفتارهای جنایتکارانه، این جمهوری را ترک کردند. در سال ۱۹۹۳، پارلمان چچن تلاش کرد تا یک همه‌پرسی در مورد اعتماد عمومی به دودایف را به این دلیل که او در تحکیم استقلال چچن شکست خورده، ترتیب دهند. او با انحلال پارلمان و دیگر ارگان‌های قدرت، اقدام پارلمان را تلافی کرد. از اوایل تابستان ۱۹۹۴، گروه‌های مخالف مسلح چچن با حمایت نظامی و مالی روسیه بارها و بارها تلاش کردند تا دودایف را با زور برکنار کنند، اما موفق نشدند. جنگ اول چچن. در ۱ دسامبر ۱۹۹۴،
اما موفق نشدند. جنگ اول چچن. در ۱ دسامبر ۱۹۹۴، روس‌ها بمباران فرودگاه گروزنی را آغاز کردند و برخی از هواپیماهای آموزشی شوروی سابق را که توسط جمهوری چچن در سال ۱۹۹۱ گرفته شده بود، منهدم کردند. در پاسخ، ایچکریا به روسیه اعلان جنگ کرد و نیروهای مسلح خود را بسیج کرد. در ۱۱ دسامبر ۱۹۹۴، پنج روز پس از این‌که دودایف و وزیر دفاع روسیه، پاول گراچف، برای اجتناب از استفادهٔ بیشتر از زور به توافق رسیدند، نیروهای روسی به چچن حمله کردند. به اشتباه گزارش شد که یکی از دو پسر دودایف در اوایل جنگ در عملیات کشته شد. هر دوی
پسر دودایف در اوایل جنگ در عملیات کشته شد. هر دوی آن‌ها دست‌کم تا سال ۲۰۰۹ زنده بوده‌اند. پیش از سقوط گروزنی، دودایف کاخ ریاست جمهوری را رها کرد و با تعدادی از نیروهای خود به جنوب رفت و بر پایهٔ گزارش‌ها، رهبری جنگ را طی سال ۱۹۹۵ از یک تأسیسات پرتاب موشک در نزدیکی پایتخت تاریخی چچن، ودنو ادامه داد. او همچنان اصرار داشت که پس از پایان جنگ کلاسیک، نیروهایش پیروز خواهند شد و چریک‌های چچنی به عملیات خود در سراسر کشور ادامه دادند. ترور. دودایف در ۲۱ آوریل ۱۹۹۶ در حالی‌که از یک تلفن ماهواره‌ای استفاده می‌کرد، پس
حالی‌که از یک تلفن ماهواره‌ای استفاده می‌کرد، پس از شناسایی موقعیت مکانی وی توسط یک هواپیمای شناسایی روسی که تماس تلفنی او را رهگیری می‌کرد، توسط دو موشک هدایت شونده لیزری ترور شد. در آن هنگام، ظاهراً دودایف با یک معاون لیبرال دوما در مسکو، ظاهراً کنستانتین بورووی، صحبت می‌کرد. پس از شناسایی اولیهٔ او، هواپیماهایی از نوع سوخو-۲۴ و یک سوخو-۲۵ برای شناسایی دودایف و شلیک موشک هدایت‌شونده اعزام شدند. جزئیات دقیق این عملیات، هرگز توسط دولت روسیه منتشر نشد. هواپیماهای شناسایی روسی برای مدتی طولانی در آن منطقه،
شناسایی روسی برای مدتی طولانی در آن منطقه، ارتباطات ماهواره‌ای را رصد و سعی می‌کردند صدای دودایف را با نمونه‌های موجود سخنرانی‌اش مطابقت دهند. بر پایهٔ گزارش‌ها، ویژگی‌های تلفن و مختصات جغراقیایی دودایف نیز پس از دیدار بیل کلینتون، رئیس‌جمهور ایالات متحده با بوریس یلتسین، رئیس‌جمهور روسیه، توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده (NSA) به روس‌ها منتقل شد. همچنین ادعا شد که دودایف در ترکیبی از یک حمله هوایی و یک تله انفجاری کشته شده‌است. او ۵۲ سال سن داشت. مرگ دودایف در میان یک برنامه تلویزیونی قطع‌شده و توسط
دودایف در میان یک برنامه تلویزیونی قطع‌شده و توسط شامیل باسایف، فرماندهٔ چچنی اعلام شد. پس از مرگ دودایف، معاون او سلیم‌خان یندربایف، به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت، جانشین وی شد و پس از انتخابات مردمی سال ۱۹۹۷، رئیس ستاد وی، اصلان ماسخادوف، جانشین وی شد. از جوهر دودایف، همسرش آلا و پسرانشان دگی و آولور به یادگار ماند. اعتقاد بر این است که ولادیسلاو سورکوف، که قبلاً دستیار ارشد ولادیمیر پوتین و یک ایدئولوژیست بود، رابطهٔ خانوادگی دوری با جوهر دودایف دارد. چچنی‌ها با مرگ دودایف دچار غم و مصیبت بزرگی شدند اما
با مرگ دودایف دچار غم و مصیبت بزرگی شدند اما آن‌ها توانستند به فرماندهی سلیم‌خان یندربایف با پس‌گیری شهر گروزنی، پایتخت چچن در اوت ۱۹۹۶ به موفقیت بزرگی دست یابند و اسم شهر گروزنی را به افتخار جوهر دودایف به جوهرقلعه (جوخارقالا) تغییر دادند. روسیه، مذاکرات خود با چچنی‌ها را پس از مرگ دودایف انجام داد و در سال ۱۹۹۷ معاهدهٔ صلح خاساویورت با چچن را امضا کرد و وعدهٔ استقلال تدریجی به آن‌ها را داد. بزرگداشت. یک پلاک یادبود ساخته شده از گرانیت به خانه‌ای در خیابان اولیکولی در تارتو، استونی که دودایف، زمانی در آن
اولیکولی در تارتو، استونی که دودایف، زمانی در آن کار می‌کرد، چسبانده شده‌است. این خانه اکنون تبدیل به هتل بارکلی شده‌است و دفتر سابق دودایف به اتاق دودایف تبدیل شده‌ است. مکان‌هایی که به افتخار دودایف نام‌گذاری شده‌اند عبارت‌اند از:
تناقض انتخاب کتابی است نوشته بری شوارتز، جامعه‌شناس آمریکایی که در سال ۲۰۰۴ منتشر شده‌است. در سال ۱۳۹۸ نیز با نام کامل تناقض انتخاب چرا بیشتر کمتر است توسط سید سجاد حسینی و کیوان شعبانی مقدم ترجمه شده‌است و توسط انتشارات صالحیان به چاپ دوم رسیده. کتاب تناقض انتخاب: چرا بیشتر کمتر است؟ اثر پرفروش باری شوارتز، دربارهٔ انتخاب‌هایی مانند تحصیلات، شغل، رابطه جنسی، عشق و… است که تقریباً در تمام مراحل زندگی خود با آن رو به رو هستید و شما را قادر می‌سازد تا سرنوشت و تقدیرتان خودتان را کنترل کنید و در هر موقعیتی
و تقدیرتان خودتان را کنترل کنید و در هر موقعیتی بتوانید به آنچه دقیقاً می‌خواهید نزدیک شوید. احتمالاً تا به حال در زندگی خود با کسانی معاشرت داشته‌اید که از نظرتان بسیار موفق و کامیاب بوده‌اند و زندگی رؤیایی و رشک برانگیزی داشته‌اند، ولی وقتی پای صحبت‌هایشان نشسته‌اید با کمال تعجب دریافته‌اید که نه تنها احساس رضایت و خوشبختی نمی‌کنند، بلکه به حال کسانی غبطه می‌خورند که رفاه کمتر و انتخاب‌های محدودتری دارند. باری شوارتز (Barry Schwartz) استاد دانشگاه سوارثمور آمریکا در کتاب تناقض انتخاب (The paradox of
آمریکا در کتاب تناقض انتخاب (The paradox of choice) شرح می‌دهد که چرا برخلاف تصور رایج، بسیاری از انسان‌ها با وجود امکانات وسیع، انتخاب‌های فراوان و گزینه‌های جذابی که در اختیار دارند، زندگی‌شان پر دغدغه و ناشاد است و کمتر احساس خوشبختی می‌کنند. شوارتز در تناقض انتخاب ایده‌های جسورانه‌اش را به شیوه‌ای کاربردی، بسیار شفاف و به دور از کلی گویی‌های مرسوم بیان می‌کند، تا جایی که تعدادی از از مطرح‌ترین شخصیت‌های علم روان‌شناسی کتاب وی را ستوده‌اند و دنیل کانمن، برنده جایزه نوبل سال ۲۰۰۲ آن را کلید «خرسند زیستن»
جایزه نوبل سال ۲۰۰۲ آن را کلید «خرسند زیستن» در دنیای مدرن و پیچیده امروز خوانده‌است. کتاب تناقض انتخاب به عنوان یک اثر کلاسیک، نسخه‌ای برای خرسند زیستن (نه فقط شاد زیستن) در دنیای پر از انتخاب امروزی است. نسخه‌ای تحسین شده و جامع بر اساس روانشناختی نوع بشر که توسط بزرگانی چون مارتین سلیگمن از آن به کتابی یاد می‌شود که باید توسط هر فرد فکوری خوانده شود و گاردین آن را پرفروش‌ترین کتاب سال دانسته‌است. در سوی دیگر، این واقعیت که برخی انتخاب‌ها خوب هستند لزوماً به معنای این نیست که داشتن انتخاب‌های بیشتر، بهتر
به معنای این نیست که داشتن انتخاب‌های بیشتر، بهتر است. داشتن اضافه بارِ انتخاب‌ها هزینه دارد. به عنوان یک فرهنگ، ما شیفته آزادی، خودمختاری و تنوع هستیم و میل چندانی نداریم که از هیچ‌یک از گزینه‌هایمان چشم‌پوشی کنیم. با این‌حال، سفت چسبیدن به تمام انتخاب‌های در دسترس باعث اتخاذ تصمیمات بد، اضطراب، استرس و نارضایتی می‌شود و حتی ممکن است ابتلا به بیماری افسردگی را به دنبال داشته باشد. انتخاب برای حفظ استقلال و آزادی عمل ضروری است، چیزی که اساس و پایهٔ رفاه و آسایش را تشکیل می‌دهد. افراد سالم و تندرست تمایل
آسایش را تشکیل می‌دهد. افراد سالم و تندرست تمایل دارند تا زندگی‌شان را خودشان مدیریت کنند (طبیعی است که باید اینگونه باشد). در سوی دیگر، این واقعیت که برخی انتخاب‌ها خوب هستند لزوماً به معنای این نیست که داشتن انتخاب‌های بیشتر، بهتر است. برخی نظرات دربارهٔ کتاب تناقض انتخاب: - تناقض انتخاب، پر خواننده‌ترین کتاب امسال است. (گاردین) - با تحلیل‌های هوشمندانه‌اش، «تناقض انتخاب» اثری متقاعد کننده است. (بیزنس ویک) - شوارتز انگشتش را درست روی حال و هوا و خلق و خوی مردم گذاشته‌است! (کریستین سنتری) - تناقض انتخاب
مردم گذاشته‌است! (کریستین سنتری) - تناقض انتخاب کتابی اصیل و سودمند است. سراسر متن کتاب بر استدلال‌های استوار بنا شده‌است. (نیویورک آبزرور) - باری شوارتز در کتاب تحول‌آفرین، مستدل و بسیار معقولش، از انتخاب‌های بسیار زیادی که در جهان مدرن بر سر راه ما قرار گرفته سخن می‌گوید. تناقض انتخاب کتابی است که هر فرد فکور و اندیشمندی باید آن را بخواند. (مارتین سلیگمن) - این کتاب از دو جهت ارزشمند است: اول، همان‌طور که همیشه گفته‌ام، بیشتر ما انسان‌ها اگر گزینه‌های کمتری داشته باشیم آسوده‌تر زندگی می‌کنیم و دوم، این
داشته باشیم آسوده‌تر زندگی می‌کنیم و دوم، این کتاب می‌تواند مقدمه و آغازی برای انجام تحقیقات روان‌شناختی دربارهٔ انتخاب و سلامت باشد. (دانیل کانمن) منابع. ترجمه از https://web.archive.org/web/20130303081704/http://whywereason.com/2011/09/10/the-psychology-of-marriage-choice-or-arranged/
معاذ خطیب (به عربی: أحمد معاذ الخطیب)؛ (متولد سال ۱۹۶۰، دمشق) رئیس ائتلاف ملی مخالفان حکومت بشار اسد که در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۲ به این سمت انتخاب شد. او در ۲۴ مارس ۲۰۱۳ به قول خودش بدلایل تحت فشار قرار گرفتن و نداشتن آزادی عمل از سوی گروه‌های مخالف از سمت خود استعفا نمود. نسب. پدرش شیخ محمد فرج امام و خطیب شهر دمشق و یکی از چهره‌های دینی و مشهور سوریه است، جد پدری او، شیخ عبدالقادر الخطیب خطیب مسجد اموی و یکی از دانشمندان مشهور عصر خویش بوده است. برادران او، عبدالقادر (واعظ مسجد اموی - استاد در تفسیر و فقه -
(واعظ مسجد اموی - استاد در تفسیر و فقه - مهندس مکانیک) و محمد مجیر (استاد علوم مدرن - محقق و نویسنده) هستند. زندگی شخصی. معاذ خطیب نزد پدرش و دیگر اساتید و علمای بزرگی همچون شیخ حمدی الجویجاتی والشیخ عبد الغنی الدقر والشیخ عبد القادر الأرناؤوط دروس حوزه را فراگرفت. او در کنار تحصیلات حوزوی، همزمان در رشته ژئوفیزیک تطبیقی فارغ‌التحصیل و به عنوان مهندس فیزیک نفت در شرکت نفت فرات (AFPC) مشغول کار شد. او به دلایل مطالعه و علاقه به سیاست دارای دیپلم افتخار در رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و دیپلم افتخاری
رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و دیپلم افتخاری دیگر در رشته فنون مذاکره می‌باشد. معاذ خطیب حدود ۲۰ سال پیش به عنوان خطیب مسجد جامع اموی دمشق انتخاب شد. او در بسیاری از دعوت‌های علمی و دینی در کشورهای از جمله: نیجریه، بوسنی و هرزگوین، انگلستان، ایالات متحده، هلند، ترکیه و دیگر کشورهای اسلامی حاضر و سخنرانی نمود. او عضو فدراسیون بین‌المللی دانشمندان مسلمان، انجمن زمین‌شناسی سوریه و همچنین عضو انجمن علوم روانشناختی سوریه می‌باشد. از تالیفات او می‌توان کتابهایی با موضوعات فقهی و دینی و غیر از آن دو کتاب
با موضوعات فقهی و دینی و غیر از آن دو کتاب مشهور او بنام‌های: زندگی بعد از نابودی و کتاب یهود زیر میکروسکوپ اشاره کرد. پیوستن به گروه‌های مخالفین دولت سوریه. پس از شروع نا آرامی‌ها در سوریه او به حبس تعزیری مجازات و در پی آن در ژوئیه ۲۰۱۲ از دمشق فرار کرد. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲ ائتلاف گروه‌های مخالف دولت سوریه تشکیل و او به سمت رئیس ائتلاف ملی مخالفان حکومت سوریه انتخاب گردید. خطیب فوریه ۲۰۱۳ جهت پایان به خشونت و جنگ‌های داخلی در سوریه خواستار آن شد ابتکار گفتگو با دولت سوریه را در ائتلاف مطرح کرد که با مخالفت
با دولت سوریه را در ائتلاف مطرح کرد که با مخالفت گروه‌ها مواجه گردید. خطیب در ۲۴ مارس ۲۰۱۳، استعفای خود را از نیروهای ائتلاف اعلام کرد.
سرزمین موعود نام پنجمین آلبوم گروه پراگرسیو متال آمریکایی،کوئینزرایک، است. کوئینزرایک این آلبوم را با فاصله‌ای ۴ ساله نسبت به آلبوم موفق پیشین خود، "امپراتوری"، عرضه کرد و توانست با این آلبوم به بالاترین جایگاه در چارت بیلبورد ۲۰۰ دست یابد. در سال ۲۰۰۳ نیز آلبوم به همراه چند ترانه از قبل منتشر نشده و به صورت مسترشده باز منتشر شد. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا،، بازبینی در ۲۷ مارس ۲۰۱۳.
گَندمُرغ یا هوتزین (Hoatzin) یا مرغ بدبو پرنده‌ای کاکُل‌دار بومی آمریکایی جنوبی است که در جنگل‌های رودخانه‌ای، مرداب‌ها، جنگل‌های حرای حوزهٔ آمازون و دلتای اورینوکو زندگی می‌کند و بیشتر در میان درختان یافت می‌شود. گندمرغ قهوه‌ای، سیاه و و زیتونی‌رنگ است. این پرنده به این خاطر معروف است که جوجه‌های آن در سال‌های نخست زندگی، روی دو بال از بال‌های خود پنجه دارند تا بهتر بتوانند از درختان بالا بروند. نوع خویشاوندی گندمرغ با دیگر پرندگان هنوز به‌طور درستی مشخص نشده‌است و آن را در خانواده‌ای جدا به نام
مشخص نشده‌است و آن را در خانواده‌ای جدا به نام کاکل‌پریشانان قرار داده‌اند. این پرنده کبک‌مانند ۶۵ سانتی‌متر قد و گردنی دراز و سری کوچک دارد. در میان پرندگان «هوآتزین» قدیمی‌ترین گونهٔ پرنده‌ای است که هنوز هم بر روی زمین زندگی می‌کند. این پرندگان از اقوام دایناسورهای پرنده هستند که در زمان دایناسورها منقرض شدند. «گندمرغ» دارای چهره‌ای به مانند دایناسورهاست و نکته جالب در مورد آن این است که دستگاه گوارشی به مانند گاوها دارد.
میسیز گروه فروشگاه‌های زنجیره‌ای آمریکایی و چندملیتی است، که متعلق به شرکت میسیز می‌باشد. شرکت میسیز به دو بخش بزرگ تقسیم می‌شود، که یکی از آنها، گروه میسیز و دیگری، بلومینگ‌دیلز می‌باشد. در ماه ژانویه ۲۰۱۳، تعداد شعبه‌ها و فروشگاه‌های گروه میسیز در ایالات متحده، ۷۹۸ فروشگاه اعلام شد. شعبه مرکزی گروه میسیز در میدتاون منهتن، شهر نیویورک مستقر می‌باشد. این گروه همچنین دارای بیش از ۳۰۰ کیوسک و مرکز فروش لوازم الکترونیکی می‌باشد. بزرگترین رقیب‌های تجاری گروه میسیز عبارتند از: نیمان مارکوس، لرد اند تیلور،
میسیز عبارتند از: نیمان مارکوس، لرد اند تیلور، نورداستورم، دیلاردز، بلک و بن-تون.
سِر جرج کریستوفر مولزورث بردوود (زاده ۸ دسامبر ۱۸۳۲ در بلگایوم - درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۱۷ در لندن) دولتمرد انگلیسی-هندی و نویسنده بود. زندگی‌نامه. وی فرزند ژنرال کریستوفر بردوود بود. جرج بروود در دانشگاه ادبیات پلیموث و دانشگاه ادینبرو تحصیل کرد و موفق به دریافت دکتری پزشکی گردید. وی در ۱۸۵۴ وارد خدمات پزشکی در بمبئی شد و در این هنگام بود که در جنگ هرات مابین ایران و انگلیس حضور یافت. وی سپس در Grant Medical College مشغول کار شد. این مرکز توسط Sir Jamsetjee Jejeebhoy, 1st Baronet راه اندازی گردیده بود. به نوشته
1st Baronet راه اندازی گردیده بود. به نوشته نشریه حبل المتین چاپ کلکته، فکر حمایت پارسیان هند از زرتشتیان ایران به پیشنهاد او بوده‌است: پس از تأسیس "انجمن بهبودی حال زرتشتیان ایران " این انجمن مانکجی لیمجی هاتریا را به عنوان نماینده انجمن به ایران اعزام کرد.
آنگلا ناتالی گوسو (زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۷۴ در کلن آلمان) خواننده سبک دث متال و عضو پیشین گروه ملودیک دث متال سوئدی آرچ انمی است. او دارای صدای متزوسوپرانو است که به‌همراه آن از تکنیک آوازی دث گرول هم استفاده می‌کند. گوسو در خوانندگیاز خوانندگانی نظیر جف واکر از کارکاس، راب هالفورد از جوداس پریست، دیو ماستین از مگادث، چاک بیلی از تستامنت، چاک شولدینر از دث و جان تاردی از آبیچوآری تأثیر گرفته‌است. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا انگلیسی،Angela Gossow، بازبینی در ۲۷ مارس ۲۰۱۳.
عباس صحت فرزند ملّا عباس (۱۸۷۴، شاماخی - ۱۱ ژوئیه ۱۹۱۸ گنجه) شاعر و نمایش‌نامه نویس اهل جمهوری آذربایجان می‌باشد. زندگی. عباس صحت در یک خانوادهٔ روحانی در شهر شاماخی به‌دنیا آمد. پدر وی ملّا عباس ملای یک مکتب بود، که صحت نخستین آموزه‌های تحصیلی را نزد پدرش فراگرفت. وی در ۱۶ سالگی علاقهٔ شگرفی به ادبیات پیدا کرد، و یکی از موفق‌ترین مقلدان سروده‌های غزل حاجی سیدعظیم بود که برای تکمیل تحصیلات نزد شاعر نامی حاجی جبار ثابت رفت. وی به پیشنهاد حاجی جبار جهت ادامهٔ تحصیلات در رشته طبابت به خراسان عزیمت کرد و مشغول
تحصیلات در رشته طبابت به خراسان عزیمت کرد و مشغول تحصیل در مدارس مشهد گردید. صحت به‌خاطر عدم رسیدن به خواسته‌هایش راهی تهران شد و در «مدرسه نظامی ناصریه» که از معروف‌ترین مدارس پزشکی دوران حکومتی ناصرالدین شاه بود، شش سال به تحصیل مشغول شد. وی بعد از اتمام تحصیلات موفق به اخذ گواهینامه طبابت گردید. بعد از کار کردن در شهرهای مختلف ایران، در سرای یک خان به کار طبابت پرداخت. صحت در سرای این خان مدت مدیدی دوام نیاورد و به زادگاهش شاماخی برگشت. دیری نپایید به جهت جستجوی کار به امپراطوری روسیه رفت ولی مدرکی که
جستجوی کار به امپراطوری روسیه رفت ولی مدرکی که از ایران گرفته‌بود از طرف روس‌ها مورد قبول واقع نشد. تا اینکه عباس صحت دوباره به زادگاهش شاماخی بازگشت و در «مکتب‌خانه رشدیه» آموزگار ادبیات آذربایجانی شد. فعالیت ادبی. عباس صحت دوباره آغاز زندگی حرفه‌ای خود را به عنوان یک شاعر و نمایشنامه نویس جستجو کرد، وی از فعالان انقلاب ادبی سال ۱۹۰۵ میلادی بود. در زمینه موضوعات اجتماعی، غزل، ادبیات مرثیه‌گری تلاش‌های فراوانی کرده‌است. صحت در تهران زبان روسی را آموخته‌بود و با ادبیات روسیه و فرانسه آشنایی نسبی داشت. روح
و با ادبیات روسیه و فرانسه آشنایی نسبی داشت. روح ادبیات فرانسوی را به ادبیات آذربایجانی تزریق کرده‌بود. به‌گونه‌ای که روزنامه «حیات» از نخستین روزهای تأسیسش با صحت همکاری می‌کرد و اشعار وی را با عنوان «تزه شعر نئجه اولمالیدیر» چاپ می‌کرد. پس از این، سایر نشریات آذربایجان نظیر «دبستان»و «مکتب» نیز مقالات صحت را چاپ می‌کردند. در سال ۱۹۱۲ میلادی دو مورد از آثار وی با عناوین «مغرب گونش‌لری» و «سینیق ساز» منتشر شد. صحت در زمینه ادبیات منثور نیز مهارت داشت به‌گونه‌ای که وی با افتباس از ادبیات روسی آثاری نظیر
که وی با افتباس از ادبیات روسی آثاری نظیر «یوخسول‌لوق عیب دئییل» و «گاراگونلو حلیمه» را در سال ۱۹۱۷ به مرحلهٔ چاپ رسانید. «وولگا سیاحتی» در ۱۸-۱۵ دفتر که یکی از معروف‌ترین رومان‌های صحت می‌باشد که جبرئیل بیگ در نقد رومان عباس صحت آن را از لحاظ مضمون و تأثیر بر خواننده اثری کم نظیر یاد کرده‌است. سبک اشعار صحت بر اشعار عاشقانه استوار بود. وی در سبک ادبی خود از مقلدان سبک شاعران کلاسیک مانند نظامی، حافظ و سعدی و شاعران معاصر به مانند توفیق فکرت بوده‌است. عباس صحت در مقدمه کتاب «سینیق ساز» خود را در وصف حکیم
صحت در مقدمه کتاب «سینیق ساز» خود را در وصف حکیم نظامی عاجز شمارده و بیتی به زبان فارسی در وصف نظامی گنجوی گفته‌است: صحت در وصف یکی از هم‌رکابانش به‌نام صابر گفته‌است: عباس صحت یک رمان با عنوان «علی و عایشه» به صورت نسخه خطی از خود به یادگار گذاشته‌بود. در طول اشغال شاماخی توسط فدراسیون انقلابی ارمنی در آوریل سال ۱۹۱۸ رمان وی به همراه خانه‌اش مورد هجوم قرار گرفت و ویران شد، خود شاعر به همراه خانوادش به شهرستان کردامیر و بعد از آن به گنجه پناه برد تا جایی که او چند ماه بعد در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۱۸ از سکته
که او چند ماه بعد در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۱۸ از سکته مغزی درگذشت. عباس صحت از حامیان بورژوازی لیبرالیسم بود و با توجه به تربیت آکادمیک در ایران از مخالفین تودهٔ سکولاریزاسیون به‌شمار می‌رفت، که به علت عقاید خود در اوایل قرن ۲۰ام جایگاه ویژه‌ای در بین مردمان آذربایجانی پیدا کرده‌بود. طرز تفکر وی به ترویج به یک ایده متوسط در بین تمام مسلمانان غربی بدل شده‌بود. او برخی از بهترین قطعات شعر خود را به انقلاب مشروطه ایران اختصاص داده شده‌است، که در آن او خود را به عنوان یک شاعر واقع‌گرا ارائه کرده‌است.
پنجاه و هشتمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا براساس قانون اساسی روز سه‌شنبه ۸ نوامبر ۲۰۱۶ برگزار شد. رأی‌دهندگان مجمع گزینندگان ریاست جمهوری را برگزیدند که آنها نیز به نوبهٔ خود یک رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور جدید را برگزیدند. محدودیت دوره‌های ریاست‌جمهوری که در پس تصویب متمم بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا قرار داده شده باعث شد رئیس‌جمهور وقت باراک اوباما از حزب دموکرات از گزینش دوباره برای دوره سوم باز بماند. در این انتخابات مجمع گزینندگان دونالد ترامپ را به عنوان چهل و پنجمین
گزینندگان دونالد ترامپ را به عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهور و مایک پنس را به عنوان چهل و هشتمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب کردند. رشته انتخابات‌های مقدماتی ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا بین ۱ فوریه و ۱۴ ژوئن ۲۰۱۶ در سراسر ایالات و سرزمین‌های آمریکا و نیز واشینگتن، دی.سی. برگزار شد. فرایند گزینش نامزد هر حزب نیز غیرمستقیم است و رأی‌دهندگان در آن به فهرستی از نمایندگانی رأی می‌دهند که به کنوانسیون‌های حزبی هر یک از احزاب گسیل شده و به نوبهٔ خود نامزد نهایی حزب را برمی‌گزینند. کنوانسیون ملی
خود نامزد نهایی حزب را برمی‌گزینند. کنوانسیون ملی جمهوری‌خواه این دوره در کلیولند، اوهایو، و کنوانسیون ملی دموکرات در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، برگزار شدند. دونالد ترامپ بازرگان و شخصیت برنامه‌های تلویزیونی، در پی پیروزی بر سناتور تد کروز، فرماندار جان کیسیک، سناتور مارکو روبیو و چندین کاندیدای دیگر در رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ حزب جمهوری‌خواه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۶ نامزد حزب جمهوری‌خواه شد. وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده آمریکا و سناتور سابق نیویورک، هیلاری کلینتون پس از پیروزی بر سناتور ورمانت
هیلاری کلینتون پس از پیروزی بر سناتور ورمانت برنی سندرز در ۲۶ ژوئیه نامزد حزب دموکرات شد. در این انتخابات برای نخستین بار یک زن نامزدی یکی از احزاب اصلی را به دست آورده است. این انتخابات همچنین نخستین انتخابات از سال ۱۹۴۴ است که هر دو نامزد از یک ایالت هستند. احزاب سوم و نامزدهای ریاست جمهوری مستقل دیگری نیز در این انتخابات شرکت می‌کنند که از آنها دو نفر دسترسی کافی به برگه رأی یافته‌اند و در نظرسنجی‌های اصلی ملی نام برده می‌شوند: نامزد حزب لیبرترین، فرماندار سابق نیومکزیکو گری جانسن و نامزد حزب سبز جیل
سابق نیومکزیکو گری جانسن و نامزد حزب سبز جیل استاین. جانسن و استاین در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۲۰۱۲ هم نامزد حزبشان بودند. در ساعت ۳ صبح به وقت استاندارد شرق آمریکا در روز ۹ نوامبر ۲۰۱۶، دونالد ترامپ با کسب بیش از ۲۷۰ رأی از مجمع گزینندگان، بیشینهٔ ۵۳۸ گزینندهٔ این مجمع (بیش از ۲۷۰ رأی) را به دست آورد که کافی بود او را رئیس‌جمهور منتخب آمریکا کند. بسیاری از نظرسنجی‌ها و افکارسنجان به تندی این انتخابات را به عنوان یکی از جذاب‌ترین انتخابات در دوران معاصر، و یکی از بزرگ‌ترین نتایج خلاف