payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به یک نام است. برندسازی مجموعه‌ای از راهکارهاست که به نام تجاری شما هویت مشخصی داده و جایگاه آن را در بازار نسبت به رقبا مشخص و متمایز می‌کند. برندسازی شامل مباحث مختلفی چون جایگاه یابی و جایگاه سازی برند، انتخاب نام مؤثر برای برند، ایجاد طبقه‌بندی جدید، انتخاب رنگ برند و طراحی لوگو برای آن، بسط برند یا محدود نمودن دامنه تمرکز، عمق و ارزش برند، روابط عمومی، رویدادسازی، تبلیغات و… می‌باشد. در حقیقت در برندسازی تلاش بر این است که مشخصه‌های برند را که در قسمت بالا هم به آن اشاره شد، به نحوی در ذهن مشتریان
بالا هم به آن اشاره شد، به نحوی در ذهن مشتریان جایگذاری شود و بتواند جایگاه خوش حسی برایشان داشته باشد. به زبان دیگر می‌توان برندسازی را اینگونه تعریف کرد: «جایگاه ذهنی یک برند در ذهن مشتریان و بازار هدف آن کسب‌وکار.» برندسازی شخصی یا پرسونال برندینگ، به فرایند تحلیل، درک و ساخت تصویر ذهنی جهانی بیرونی از شما است. به نحوی که در برند سازی شخصی، خود فرد به جایگاهی فراتر از دیگران قرار گرفته و فعالیت کسب و کار شخصی وی چه در هنر، تجارت، فرهنگ و هر شاخه ای دیگری مورد تمایز قرار می‌گیرد. روش‌های برندسازی.
دیگری مورد تمایز قرار می‌گیرد. روش‌های برندسازی. برندسازی حاصل پیام‌ها و گزارش‌های رسانه هاست. هر قدر تعداد این پیام‌ها بیشتر و محتوای آن‌ها مطلوب تر باشد، نام تجاری قوی تر خواهد شد. برندسازی آن قدرها هم ساده نیست، چراکه هیچگاه دو برند مثل هم عمل نمی‌کنند. در حقیقت هدف اصلی برندسازی این است که یک کالا یا یک تجارت از رقبایش متمایز دیده شوند. پس نمی‌توان برای تمامی برندهای موفق، یک فرمول جادویی واحد در نظر گرفت. برای ساختن یک برند پرجذبه باید ۵ اصل را رعایت کنید: ۱- متمایز شوید. ۲- همکاری کنید. ۳- نوآوری
کنید: ۱- متمایز شوید. ۲- همکاری کنید. ۳- نوآوری کنید. ۴- اعتبار ببخشید. ۵- فرهنگ سازی کنید. هشت ابزار در اختیار مدیران بازاریابی قرار دارد تا از طریق آن با مشتریان ارتباط برقرار کرده و یک برند قوی در بازار بسازند: تبلیغات، روابط عمومی، پیشبرد فروش، بازاریابی مستقیم، فروش شخصی، بسته‌بندی، رویدادها و حامی گری، خدمات مشتری. برندسازی در گذشته تنها با روش‌های آفلاینی نظیر بیلبوردهای تبلیغاتی یا تبلیغات در رادیو و تلویزیون انجام می‌شد، اما با توجه به هزینه‌های سرسام آور این روش‌ها، این روزها روش‌های جایگزینی
سرسام آور این روش‌ها، این روزها روش‌های جایگزینی مانند سئو ابداع شده است که کسب و کارها می‌توانند با اجرای آن‌ها، شهرت بسیار خوبی در اینترنت کسب کنند. تأثیر بسته‌بندی در برند سازی. بسته‌بندی به عنوان یک ابزار برند سازی بسیار مؤثر و قدرتمند شناخته می‌شود که این امکان را می‌دهد تا محصولات را با یک ارزش افزوده و تجربه‌ای منحصر به فرد به مشتریان ارائه داده شود. بسته‌بندی‌ها، علاوه بر حفظ و مراقبت از محصول، فرصتی را فراهم می‌کنند تا از طریق طراحی زیبا، متریال درجه یک، و ابعاد منحصر به فرد، تصویر برند را بهتر در
یک، و ابعاد منحصر به فرد، تصویر برند را بهتر در ذهن مشتریان نقش ببندد و در عین حال تجربه خاصی را برای مشتریان ایجاد کند. استفاده از بسته‌بندی شخصی‌سازی شده، به ویژه در صنایعی مانند مد و لوازم زیبایی، محصولات الکترونیکی، محصولات غذایی با برندهای معروف و محصولات فاخر، کاربرد بیشتری دارد. طراحی زیبا، استفاده از متریال‌های با کیفیت، جزئیات دقیق به مشتریان احساس لذت و ارتباط عاطفی بیشتری با برند ارائه می‌دهد. برندسازی حسی. برندسازی حسی ایده‌ای است که برای بشر بیشترین پذیرش را دارد، وقتی که همهٔ پنج حس را درگیر
پذیرش را دارد، وقتی که همهٔ پنج حس را درگیر می‌کند. شرکت دادن سه حس لامسه، بویایی و چشایی در برندسازی، راهی اثبات شده برای متمایز کردن و به‌یادماندنی کردن برند و نیز برقراری ارتباط عاطفی مؤثر و قوی با مشتریان است؛ بنابراین برندسازی حسی چیزی بیش از کاربرد سنتی آن است که تنها دو حس شنوایی و بینایی را درگیر می‌کند و تأثیر بسیار مطلوب در ارتباطات مؤثر بازاریابی برای آینده خواهد داشت. پیچیده‌ترین قسمت در مدیریت یک پروژه برندسازی حسی، همسو سازی و ایجاد تعامل درست میان فرایندهای مدیریت طراحی با فرایندهای مدیریت
میان فرایندهای مدیریت طراحی با فرایندهای مدیریت کسب و کار و بازاریابی کلاسیک است. به این دلیل که در چنین پروژه‌هایی دو طرز فکر کاملاً متفاوت مشارکت می‌کنند که یکی خلاقانه و هنری و مبتنی بر درک شهودی و استنباط معکوس است و دیگری مهندسی و ریاضی و مبتنی بر روش‌های عقلانی است. عدم همراهی و عملکرد ناهماهنگ این نقش‌ها عمدتاً پروژه‌های برندسازی حسی را به شکست می‌کشاند. برای حل این مسئله مدیریت طراحی نقش پر رنگی ایفا می‌کند و تدوین تفهیم‌نامه برند به عنوان یکی از انواع تفهیم‌نامه طراحی با مشارکت مستقیم متولیان
انواع تفهیم‌نامه طراحی با مشارکت مستقیم متولیان طراحی و متولیان کسب و کار در سازمان، تا حد زیادی در سرنوشت و موفقیت یک پروژه برندسازی حسی مؤثر خواهد بود. تعریف پیش زمینه و کلیات پروژ، بررسی حیطه و طبقه کسب و کار (category review)، بررسی مخاطب هدف (target audience review)، معرفی شرکت، محصولات و خدمات آن (company portfolio)، اهداف کسب وکار (business objectives) و راهبرد طراحی (design strategy)، چشم‌انداز پروژه، زمانبندی و بودجه و … ممکن است از جمله مطالب یک تفهیم‌نامه برند باشد. وجود یک تفهیم نامه برند سبب
تفهیم‌نامه برند باشد. وجود یک تفهیم نامه برند سبب می‌شود تا قضاوت نهایی دربارهٔ خروجی‌های حسی برند، نه به صورت ذهنیت‌گرایی و سلیقه‌ای، بلکه مبتنی بر عینی‌گرایی و اهداف مشخص پروژه به پیش برود و از اختلافات سلیقه‌ای در میان متولیان برند جلوگیری شود. برندسازی گردشگری. برندسازی گردشگری از زمانی مطرح شد که گردشگری به عنوان یک صنعت معرفی گردید. برندسازی گردشگری به معنای تداعی شدن هویت فرهنگی فضا و مکان در ذهن گردشگران بالقوه است. برندسازی گردشگری در مقصد انجام می‌شود و در مقصد گردشگری با ایجاد نشانه‌هایی از
می‌شود و در مقصد گردشگری با ایجاد نشانه‌هایی از فرهنگ و هویت آن مکان برندسازی گردشگری برای آن مکان ایجاد می‌شود. علامت تجاری. علامت تجاری یا Trademark علامت مشخصه ای است که کالاها یا خدمات مربوط به شخص حقیقی یا حقوقی را متمایز می‌نماید. منشأ آن نیز به زمانهای قدیم برمیگردد یعنی زمانی که صنعتگران و هنرمندان امضاء یا مهر مخصوص خود را بر روی محصولات یا آثار هنری خود می‌گذارند. در طول سالیان این علامتها سیر تکاملی خود را به سوی حمایت و ثبت علائم تجاری امروزی طی کرده‌اند. این سیستم به مصرف‌کنندگان کمک می‌کند تا
کرده‌اند. این سیستم به مصرف‌کنندگان کمک می‌کند تا کالا یا خدمات مورد نیاز خود را براساس علامت تجاری خاصی که طبیعت یا کیفیت آن محصول و خدمت را مشخص می‌کند انتخاب و خریداری نمایند.
دودمان اول مصر باستان (دودمان I) شامل اولین سلسله از پادشاهان مصری است که بر مصر یکپارچه حکومت کردند. این دوره بلافاصله پس از اتحاد مصر علیا و سفلی توسط «مِنِس» یا «نارمر» آغاز می شود و نشانگر شروع دوره پیشدودمانی است، زمانی که قدرت در شهر «ثینِس» متمرکز بود. تاریخ این دوره موضوع بحثهای علمی درباره گاهشماری مصری است. این دوره در عصر برنز اولیه قرار میگیرد و تخمین زده میشود که شروع آن بین قرن ۳۴ تا ۳۰ پیش از میلاد بوده است. در یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ که بر اساس تاریخگذاری رادیوکربن انجام شد، زمان به قدرت رسیدن
تاریخگذاری رادیوکربن انجام شد، زمان به قدرت رسیدن «حور-آحا»، دومین پادشاه دودمان اول، بین سالهای ۳۱۱۱ تا ۳۰۴۵ پیش از میلاد با اطمینان ۶۸٪، و بین سالهای ۳۲۱۸ تا ۳۰۳۵ پیش از میلاد با اطمینان ۹۵٪ تعیین شد. همین مطالعه زمان به قدرت رسیدن «دِن»، ششمین پادشاه این دودمان، را بین سالهای ۲۹۲۸ تا ۲۹۱۱ پیش از میلاد با اطمینان ۶۸٪ تخمین زد، اگرچه یک تحلیل رادیوکربن در سال ۲۰۲۳ نشان داد که زمان به قدرت رسیدن دِن ممکن است زودتر، بین سالهای ۳۰۱۱ تا ۲۹۲۱ پیش از میلاد، و در یک بازه گستردهتر بین ۳۱۰۴ تا ۲۹۱۳ پیش از میلاد
در یک بازه گستردهتر بین ۳۱۰۴ تا ۲۹۱۳ پیش از میلاد بوده باشد. فرمانروایان. پادشاهان و فرمانروایان شناخته شده در تاریخ مصر در دودمان یکم به شرح زیر هستند: اطلاعات دانسته از این دودمان از اندک تندیس‌ها و اشیای به جا مانده از آن دوران که نام‌های پادشاهی را دربرداشتند، به دست آمده‌اند. یکی از مهم‌ترین این اشیا لوحه نارمر است. هیچ اطلاعات ثبت شده با جزییاتی از دو دودمان نخست بر جای نمانده‌است به جز فهرست مختصر نوشته شده در سنگ پالرمو. در آن هنگام هیروگلیف به شکل کامل ابداع شده بود و تصاویر به کار رفته در آن برای
ابداع شده بود و تصاویر به کار رفته در آن برای نزدیک سه هزار سال پس از آن دست نخورده باقی ماندند. محقق ایرانی یاراحمدی معتقد است، که این احتمال وجود دارد، که نارمر شاه بنیان‌گذار سلسله اول مصر در حقیقت اولین فردی است، که مصر علیا و سفلی را در دوره اتحاد دوم در سال ۳۱۰۰ پ.م. متحد کرده یا این فرایند را آغاز نموده‌است. او دربارهٔ منس معتقد است، که شاید منس همان فردی است، که در حوالی سال ۴۵۰۰پ. م. برای اولین بار مصر علیا و سفلی را متحد کرده‌است. اتحاد اول پس از دوره کوتاهی فروپاشید. نظر به عدم وجود کتابت و
از دوره کوتاهی فروپاشید. نظر به عدم وجود کتابت و بسیاری از اسناد خطی از این دوره نام منس در طی این دوران سینه به سینه منتقل گردیده و به مرور زمان به دوره اتحاد دوم که سپر سنگی نارمر شاه سند مکتوبی دربارهٔ آن در اختیار ما می‌گذارد، جایگزین نام نارمر شاه گردیده‌است. صنعت و شهرسازی. آرامگاه‌های بزرگ بر جای مانده از فرعونهای این دوره در ابیدوس و نقاده، به علاوه گورستان‌های سقاره و حلوان در نزدیکی ممفیس نشان می‌دهند که ساختمان‌ها بیشتر از چوب و آجرهای گلی ساخته می‌شدند و سنگ در موارد کمی برای دیوارها و سطح
می‌شدند و سنگ در موارد کمی برای دیوارها و سطح اتاق‌ها به کار می‌رفت. سنگ اما به مراتب برای ساخت زیورآلات، ظرف، و گاه تندیس به کار می‌رفت. از چوب گز برای ساخت قایق بهره گرفته می‌شد. قربانی کردن انسان. قربانی کردن انسان به عنوان بخشی از مراسم به خاک سپاری فرعون‌ها در این دودمان انجام می‌شد. در مقبره دجر ۳۳۸ تن به همراه فرعون به خاک سپرده شدند. انسان‌ها و جانورانی که قربانی می‌شدند وظیفه داشتند که پس از مرگ فرعون را در زندگی فراخاکی خود یاری رسانند. به دلایلی نامعلوم این آیین پیش از دودمان نخست پیگیری نشد و
نامعلوم این آیین پیش از دودمان نخست پیگیری نشد و انسان‌های زنده جایشان را به تندیس‌های کوچک اوشابتی دادند.
سینماپرس درگذشته شبکه خبری سینمای ایران نام یک خبرگزاری برخط است که به اخبار سینمای ایران و جهان می‌پردازد. این خبرگزاری در اول بهمن ۱۳۸۸ با حضور معاون سینمایی وزارت ارشاد دولت احمدی‌نژاد، در مراسمی که در موزه سینما برگزار گردید، رونمایی شد. عوامل و فعالیت. این خبرگزاری به صاحب امتیازی جامعه اسلامی هنرمندان در حال فعالیت است. در سال ۱۳۹۵ سینماپرس به خاطر عملکرد خود در سال ۹۴ در طرح رتبه‌بندی پایگاه‌های خبری به عنوان برترین رسانه تخصصی سینمایی از سوی معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام گردید. پس
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام گردید. پس از آن نیز این رسانه تخصصی بارها در رتبه بندی پایگاه های خبری که توسط معاونت مطبوعاتی اجرا می گردد به عنوان برترین پایگاه خبری تخصصی هنری برگزیده شده است. هم‌اکنون مدیر مسئولی این رسانه بر عهده روح‌الله شمقدری است. سینماپرس پربازدیدترین سایت خبری تخصصی سینمایی در ایران است و در حال حاضر اخبار این خبرگزاری تنها به زبان فارسی منتشر می‌شود.
کشتار عنوان فیلمی به کارگردانی رومن پولانسکی با بازی جودی فاستر، کیت وینسلت، کریستوف والتس و جان سی ریلی محصول سال ۲۰۱۱ است که بر پایهٔ نمایش‌نامهٔ خدای کشتار به قلم یاسمینا رضا ساخته شده است. این فیلم محصول چهار کشور فرانسه، آلمان، لهستان و اسپانیا است. Carnage اولین بار در جشنواره بین المللی فیلم ونیز 2011 در 1 سپتامبر 2011، جایی که برای شیر طلایی رقابت کرد، نمایش داده شد. این فیلم در 18 نوامبر 2011 اکران شد. این فیلم نقدهای مثبتی دریافت کرد و منتقدان بازی بازیگران و کارگردانی پولانسکی را تحسین کردند. در
بازیگران و کارگردانی پولانسکی را تحسین کردند. در شصت و نهمین جوایز گلدن گلوب، فاستر و وینسلت نامزد بهترین بازیگر زن – موزیکال یا کمدی شدند. این آخرین فیلم پولانسکی بود که تا قصر در سال 2023 به زبان انگلیسی فیلمبرداری شد. داستان. فیلم ماجرای دیدار دو زوج است که به‌خاطر دعوای فرزندانشان در یک پارک با یکدیگر صحبت می‌کنند.
مندوزا شهری است در آرژانتین واقع در استان مندوسا. وسعت شهر مندوزا ۵۸ کیلومتر مربع، جمعیت آن ۲۹۴٬۷۰۰ نفر و جمعیت کل منطقه شهری آن ۸۴۹٬۶۶۰ نفر است.
نارمر نخستین پادشاه دودمان نخست مصر باستان بود که میان سال‌های ۳۱۵۰–۳۰۵۰ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کرد. گمان بر این می‌رود که او پس از دوران فرمانروایی شاه عقرب در ۳۲۰۰ قبل از میلاد و کا، دو پادشاه دوره پیش دودمانی مصر، به پادشاهی رسیده باشد. وی پس از فتح قلمرو عقرب دوم و کا، مصر علیا و سفلی را متحد و تبدیل به نخستین پادشاه از دودمان نخست گردید. نارمر از سوی عده‌ای به عنوان متحد کننده مصر شناخته می‌شود و از این رو نخستین فرعون مصر متحد به‌شمار می‌رود. اینکه نارمر در اصل چه کسی بوده موضوعی مورد بحث در میان
نارمر در اصل چه کسی بوده موضوعی مورد بحث در میان مصرشناسان است و بعضی او را با منس (یا همان «مرینار» اگر دو هیروگلیفی که «نارمر» خوانده می‌شوند را برعکس کرد) برابر می‌دانند. تاریخی که برای پادشاهی نارمر ذکر می‌شود، حوالی ۳۱۰۰ پیش از میلاد است. سایر برآوردهای دیگر با استفاده از روش تاریخ‌گذاری رادیوکربن در محدوده ۳۲۷۳ تا ۲۹۸۷ قبل از میلاد هستند. لوحه نارمر که توسط جیمز کویبل در فصول حفاری ۱۸۹۷ تا ۱۸۹۸ و در نخن کشف شد، نارمر را نشان می‌دهد در حالی که تاج مصر علیا را بر سر گذاشته‌است و در طرف دیگر نیز، این
علیا را بر سر گذاشته‌است و در طرف دیگر نیز، این پادشاه تاج مصر سفلی را بر سر گذاشته که نشان از اتحاد این دو سرزمین به دست وی است.
حورعحا (یا عحا یا حوروس‌عحا) در مصرشناسی کنونی دومین فرعون دودمان نخست مصر باستان شناخته می‌شود. او نزدیک به سده سی و یکم پیش از میلاد می‌زیست. شاه حورعحا، که اغلب او را به نام «مِنِس» می‌شناسند، شخصیتی اسرارآمیز در تاریخ مصر است. او نخستین فرمانروایی بود که مصر را حدود ۳ هزار سال پیش از میلاد متحد کرد. گرچه سَلَف او، «نارمر»، از فرمانروایان مصر علیا، مصر را با پیروزی‌های قاطع نظامی یکپارچه کرده‌بود، اما حورعحا بود که در نقش پادشاه مقدس، حور، خدای زنده بر روی زمین، ظاهر شد. حورعحا را، مثل فرعون‌های نخستین،
زمین، ظاهر شد. حورعحا را، مثل فرعون‌های نخستین، در ابیدوس در مصر علیا، دفن کردند. قدرت او از مهارت در جنگ و سیطره بر مسیرهای بازرگانی سودآور با مصر سفلی و حتی بین‌النهرین ریشه می‌گرفت. زندگی‌نامه. نزدیک سده سی و دوم پیش از میلاد پدر حورعحا، نارمر، مصر علیا و سفلی را یکپارچه کرده بود. حورعحا در سنی نزدیک به سی سالگی به پادشاهی رسید. افسانه‌ها می‌گویند که او توسط یک اسب آبی، تجسم زمینی خدای ست، برده شد. با تصور اینکه او همان منس افسانه‌ای است، داستان دیگری که در آن او هنگام شکار توسط یک اسب آبی کشته می‌شود،
در آن او هنگام شکار توسط یک اسب آبی کشته می‌شود، جریان داشت. همسر اصلی حورعحا بنریب بود و نامش در کنار نام حورعحا در بعضی اشیای تاریخی از جمله مقبره‌ای در ابیدوس، آمده است. حورعحا همسر دیگری به نام خنثاپ نیز داشت که دجر از او به دنیا آمد. دیدگاه‌ها. مِنِس یا حورعحا را، معمولاً نخستین فرعون می‌دانند. اما شاید نارمر نخستین فرعون باشد و شاید نارمر نام دیگر منس بوده‌است. بر سر اینکه حورعحا به درستی چه کسی بوده دیدگاه‌های گوناگونی مطرح است. بعضی بر این باورند که حورعحا همان منس بوده و همان دو مصر را یکپارچه
که حورعحا همان منس بوده و همان دو مصر را یکپارچه کرده‌است. بعضی دیگر اما بر این باورند که او پسر نارمر بوده و نارمر این یکپارچگی را بر پا ساخته است. باور بر این است که نارمر و منس هر دو یک شخصیت بوده‌اند؛ شواهدی از جمله لوحه نارمر حکایت از درستی این فرضیه دارند و او را یکپارچه‌کننده مصر و پدر حورعحا معرفی می‌کنند.
در مهندسی مکانیک فرض بر این است که کل مواد انیزوتروپ فرض میگردد مگر خلاف آن ثابت شود حال بر این اساس ارتوتروپی یک حالت خاص از ناهمسانگردی است. به این معنا که خواص آنها به جهتی که در آن اندازه‌گیری می‌شوند، بستگی دارند. مواد ارتوتروپیک دارای دو یا سه محور تقارن عمود بر هم هستند و در حالت کلی، خواص مکانیکی ماده در طول هر کدام از این محورها با محور دیگر متفاوت است.مقالات مکانیک مواد مرکب پلیمر مقاوم شده با فایبر گلاس یا فیبرهای گرافیتی نمونه‌ای از مواد ارتوتروپیک با دو محور تقارن می‌باشد. اهمیت در طراحی. مواد
با دو محور تقارن می‌باشد. اهمیت در طراحی. مواد و مصالح ساختمانی با مدول الاستیسیته متفاوت، گونه‌ای از مواد ارتوتروپیک هستند. مزیت مواد ارتوتروپیک نسبت به مواد کاملاً ناهمسانگرد این است که مدول کشسانی شان بدون این که دچار کوپل کرنشی شوند، از یک نقطه به نقطهٔ دیگر متفاوت است. در عمل، مواد کاملاً ناهمسانگرد به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرند.
دره جامو و کشمیر را به علت شباهت هوا و زمین و محیط آن سامان به ایران، ایران کوچک نامیده‌اند. در بسیاری از بناها و باغات و قالی کشمیر تأثیر هنر ایران مشهود است. از لحاظ نثرنویسی هم دورهٔ پیش از تیموریان در کشمیر بسیار غنی است. ورود زبان و ادبیات فارسی به دره پهناور جامو و کشمیر هم‌زمان با گسترش دین اسلام در آن نواحی در ربع اول سده هشتم هجری به‌طور خاص آغاز شده ولو از سده یکم هجری به بعد عده‌ای از مسلمانان در این ناحیه بسر برده‌اند. در سده مزبور صوفیان بزرگ ایران مانند سید شرف الدین بلبل شاه لهورستانی (م ۷۲۷
مانند سید شرف الدین بلبل شاه لهورستانی (م ۷۲۷ ه) و میر سید علی همدانی (م ۷۸۶ ه) و بسیاری از همراهان آنان موجب توسعه اسلام و زبان فارسی در آن سامان بوده‌اند. در سال ۷۲۵ ه نخستین مسلمان کشمیر صدر الدین عبدالرحمن بلبل شاہ براین سرزمین قدم نهاد.از سال ۷۴۳ ه شاهان شاهمیری سلطنه قلمرو بدست آوردند (۷۴۳ – ۹۶۲ ه) و سپس چک‌ها اقتدار گرفتند (۹۶۲ – ۹۹۴ ه) و از آن به بعد ناحیه کشمیر در عهد اکبر شاه تیموری جزوی از پادشاهی تیموریان (مغولان) تلقی شده‌است – دوره پیش از تیموریان را در کشمیر «عهد سلاطین کشمیر» می‌نامند.
تیموریان را در کشمیر «عهد سلاطین کشمیر» می‌نامند. بنابر این بعد هزیمت مغولان بدست نادر شاہ افغان در جنگ پانی پت سوم افغانان قبضه بر کشمیر کردند۔ و از ۱۷۵۷ا ١٨١٩ میلادی حکومت کردند۔ و مردم کشمیر را سخت ظلم بر آوردند۔ همین بعد ری سکھان در سال ١٨١٩ تا ١٨۴۶مسلط بر کشمیر شدند۔ نیز در ایام سکھان مردم جامو و کشمیر فقط تیرگی استبداد دیدند. دیگر بر اضافه در سال۱۸۴۶ میلادی کمپانی هند شرقی در ہند کشمیر را به عدد ۷۵ لاک روپیه نانک شاهی همه مضافات جامو کشمیر و لداخ را به گلاب سنگ دوگرہ که مذهب هندو بودہ را فروختند، پس
گلاب سنگ دوگرہ که مذهب هندو بودہ را فروختند، پس از آن حکومت دوگران بر کشمیر استقرار شد۔ و از سال ١٨۴۶ تا ١٩۴۷ شمسی همه ریاست را غلام خویش می دانستند و بطرز ظلم و جنایت مالکیت مردم را در تحویل خویش گرفتند،و از مردم حتی از زنان و کوکان کار اجباری‌ می گرفتند۔ بہر کیف بعد از آزادی هندوستان و پاکستاندرسال ١٩۴۷ ریاست جامو و کشمیر به سه قسمت تقسیم شد که امروزه تحت حکومت هند حکومت پاکستان و حکومت چین است، و اکنون مردم دارای هیچ گونه حق حقوقی نیستند، که طبق آرزو و تمنای خودزندگی می کنند،سازمان ملل متحدہ یازدہ وضوحی
خودزندگی می کنند،سازمان ملل متحدہ یازدہ وضوحی درمورد قبول کردہ است تا مردم طبق حق حقوق شهری و شهروندی زندگی کنند که اینگونه هم تابکنون فراهم نشده است. پیشینه. بعد از عصر ده به‌ویژه پس از برقرار گردیدن دولت گورکانیان در هند و متحد شدن بخش اساسی این کشور در گرد یک مرکز سیاسی وضع موجود خیلی تغییر یافت. روابط سیاسی میان فرارود-هندوستان، ایران و هند خیلی بهتر گردیده و برای وسعت یافتن روابط اقتصادی، فرهنگی و ادبی بین این ممالک زمینهٔ مساعدی به وجود آمد. اهل علم و ادب چه از فرارود و ایران و چه از محل‌های دوردست
و ادب چه از فرارود و ایران و چه از محل‌های دوردست خاک خود هند و پاکستان امکانات بیشتر پیدا نمودند، که به کشمیر مسافرت کرده و با این سرزمین زیبا از نزدیک آشنائی پیدا کنند. همانطوری که در "تذکرةالشعرای مطربی" و "مذاکر الاصحاب" ملیحای سمرقندی ملاحظه می‌کنیم، ده‌ها شاعران عصرهای شانزده-هفده میلادی فرارود به هند و پاکستان مسافرت کرده، از آنجا به کشمیر گذشته‌اند و بعد از گردش در این سرزمین به میهن خود برگشته‌اند یا به‌طور دائمی در آنجا اقامت گزیده‌اند و تصویر بسیاری از زیبائی‌های این سرزمین را موضوع آثار ادبی
از زیبائی‌های این سرزمین را موضوع آثار ادبی خود قرار داده‌اند. در ردیف شاعران به کشمیر سفر کردهٔ فرارود، غیر از شعرای ذکر شده در دو تذکرهٔ نامبردهٔ بالا، شاعران زیر را نیز ممکن است به‌شمار آورد: اظهر بخاری (۱۶۲۱/۱۰۳۱)، بدیعی سمرقندی (عصر هفده) فاضل خان منصف (درگذشته ۱۷۰۸/۱۱۲۰)، میرزا علی اکبر بدخشی (درگذشته ۱۶۱۶/۱۰۲۵) ملا شاه بدخشی (درگذشته ۱۶۷۴/۱۰۸۲)، اسلام خان بدخشی (درگذشته ۱۶۷۳/۱۰۸۴)، اکمل بدخشی (درگذشته ۱۶۷۳/۱۰۸۴)، میرزا جان بیک سامی (درگذشته ۱۷۷۱/۱۱۸۵)، همچنین از شعرای عصر شانزده میلادی کشمیر بدر
همچنین از شعرای عصر شانزده میلادی کشمیر بدر الدین عبد السلام کشمیری از هند به فرارود آمده در این محیط به فعالیت‌های وسیع ادبی پرداخته‌است، شاعر مشهور دیگر مولانا یعقوب صرفی کشمیری (درگذشته ۱۵۱۵/۱۰۶۴)ادامه‌دهندهٔ زبردست سنت ادبی عبد الرحمن جامی در کشمیر بود، به فرارود (ماوراءالنهر) آمد و پس از آشنایی با محافل ادبی، علمی تصوفی این سرزمین دوباره به کشمیر برگشت. شمار شاعرانی که در این دوران از ایران به هند مسافرت کرده‌اند بسیارند. به ویژه از شاعران چیره‌دست عصرهای شانزده و هفده میلادی این سرزمین ده‌ها نفر،
عصرهای شانزده و هفده میلادی این سرزمین ده‌ها نفر، همچون عرفی شیرازی (درگذشته ۱۶۱۲/۱۰۲۱)، شاهپور تهرانی (درگذشته ۱۶۳۸/۱۰۴۸)، محمد جان قدسی مشهدی (درگذشته ۱۶۴۶/۱۰۵۶) میرزا رضا دانش مشهدی (درگذشته ۱۶۷۵/۱۰۸۶)، محمد سلیم تهرانی (درگذشته ۱۶۷۴/۱۰۸۵)، ملا طغرای مشهدی (درگذشته ۱۶۷۶/۱۰۸۷) و امثال آن‌ها از ایران به هندوستان و از آنجا به کشمیر گذشته، بخشی از محصول ادبی خود را به تصویر زیبایی‌های کشمیر بخشیده‌اند.از شاعران پارسی گوی هند و پاکستان که در ساحهٔ تصویر زیبایی‌های کشمیر طبع‌آزمایی کرده‌اند، نیز بسیارند که در
کشمیر طبع‌آزمایی کرده‌اند، نیز بسیارند که در اینجا به‌طور نمونه ممکن است شاعران زیرین را یادآوری نمود: ملا شیدای فتحپوری (درگذشته ۱۶۱۷/هـ ۱۰۲۶) ابوالفیض فیضی اکبرآبادی (درگذشته ۱۶۳۱/۱۰۴۶) ملا منیر لاهوری (درگذشته ۱۶۴۴/ ۱۰۵۴)میر محمد زمان راسخ لاهوری (درگذشته ۱۶۹۵/۱۱۰۷)ناصر علی سرهندی (درگذشته ۱۶۹۶/۱۱۰۸)گلشن دهلوی(درگذشته ۱۷۲۷/۱۱۴۰) و آفرین لاهوری (درگذشته ۱۷۳۶/۱۱۴۸)از شاعران پارسی‌گوی هند و پاکستانند، که تصویر مناظر بی‌نظیر کشمیر در اشعار خود برکنار نمانده‌اند. اینگونه آمد و رفت شعرای ممالک ذکر شده به
اینگونه آمد و رفت شعرای ممالک ذکر شده به کشمیر اگر از یک طرف، در ردیف دیگر عامل‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، محیط ادبی کشمیر را بدرجهٔ خیلی زیاد به جنبش آورده، از جانب دیگر تصویر کشمیر و مناظر بی‌نظیر طبیعی آن را در نظم بیش از پیش وسعت داده‌است. اگر در آثار شعرای پیش از عصر شانزده میلادی گاه گاهی تنها به ذکر کشمیر، زیبائی‌های طبیعت و مردم آن برخورد میکنیم، پس از عصر شانزده در اوصاف کشمیر و تصویر مناظر طبیعی و خوبرویان آن از قطعه، رباعی و غزل تا قصیده و مثنوی آثار فراوانی آفریده شده، که این آثار باارزش
مثنوی آثار فراوانی آفریده شده، که این آثار باارزش ادبی-بدیعی خود در ردیف شیواترین اشعار و بهترین نمونهٔ ادبیات پارسی عصرهای شانزده-هیجده میلادی هند و پاکستان بشمار می‌روند. مثلاً قصیده و غزل‌های سرودهٔ طالب آملی در وصف کشمیر، مثنوی «کشمیرنامه» قدسی مشهدی، مثنوی «بهار جاوید» منیر لاری، قصیدهٔ مشهور در وصف کشمیر سرودهٔ عرفی شیرازی، قصیدهٔ دیگر در همین موضوع سرودهٔ فیضی اکبر آبادی «شهر آشوب» فصاحت خان کشمیری و امثال آن‌ها نه اینگه از آثار درجهٔ اول این شاعران است، بلکه این آثار را ممکن است از بهترین نمونه‌های
بلکه این آثار را ممکن است از بهترین نمونه‌های نظم پارسی عصرهای نامبرده بالا بشمار آورد. در دوام عصرهای شانزده-هیجده میلادی صدها نمایندگان ادب پارسی را به وجود آورد، که آن‌ها با آثار منظوم خود بهرهٔ معینی را در ادبیات بجای میگذارند. مولانا یعقوب صرفی کشمیری (درگذشته ۱۵۹۵/۱۰۰۴)، شیخ محسن فانی کشمیری (درگذشته ۱۷۷۵/۱۱۸۹)و ده‌ها شاعر مبرز دیگر که امروز کشمیریان و اهل هند و پاکستان با آثار ادبی آن‌ها فخر می‌فروشند از تربیت‌یافتگان محیط ادبی ادوار پیش گفتهٔ کشمیر هستند. با این احول آثار منظوم سروده شعرا در وصف
هستند. با این احول آثار منظوم سروده شعرا در وصف کشمیر و محصول ادبی شعرای سه عصر ذکر شده کشمیر به‌طور کلی از قسمت‌های خیلی کم آموخته شدهٔ ادبیات پارسی هند و پاکستان است. یکی از عوامل عمدهٔ روی دادن این حالت از یک جهت جمع‌آوری نشدن آثار سرودهٔ شعرا در وصف کشمیر در کتاب علی‌حده تا این اواخر از طرف دیگر در دسترس نبودن تذکرة الشعرای خاص شاعران کشمیر تا زمان اخیر است. پژوهشگران هند و پاکستان گرچه از تألیف تذکره‌هایی، دربارهٔ شاعران دوران یادشده کشمیر، همچون«حیات الشعرا»تألیف مین کشمیری و «تذکرة الشعرای کشمیر»
الشعرا»تألیف مین کشمیری و «تذکرة الشعرای کشمیر» تألیف «محمد اصلح»و امثال آن باخبر بودند اما بنابر نایاب بودن آنها همهٔ این منابع ادبی را مفقود شده می‌پنداشتند. از این جهت در تحقیقات ادبی که از ابتدای عصر بیستم به این طرف دربارهٔ ادبیات مذکور در هند و پاکستان نشر گردیده‌اند، ما تنها بشرح حال یک عده ناچیزی از شاعران کشمیر برمی‌خوریم از جمله: در «نگارستان کشمیر» تألیف ظهور الحسن «بهارستان کشمیر» نام اثر بی‌خبر، «پارسی‌سرایان کشمیر» تألیف دکتر تیکو، "ادبیات فارسی در پاکستان" نام اثر ظهورالدین احمد «ایران صغیر
در پاکستان" نام اثر ظهورالدین احمد «ایران صغیر یا تذکره پارسی‌سرایان کشمیر تألیف عبد الحمید عرفانی و امثال آن عیناً همین حالت را مشاهده می‌کنیم. مثلاً در اثر آخرین که دارای عنوان برجسته‌ای است، فقط ۳۱ نفر شاعر را مشاهده می‌کنیم، که از آنها ۲۷ نفر از پارسی‌سرایان کشمیر بوده‌اند. عرفانی اثر خود را از غنی کشمیری شروع می‌کند و از این‌چنین معلوم می‌شود، گویا پیش از غنی در کشمیر شاعری نگذشته باشد. اخبار و شرح حال شعرا بکلی ناقص بوده، درباره جریان زندگی هیچ یک از شعرای وارده در این اثر درک تصور کاملی امکان‌پذیر
شعرای وارده در این اثر درک تصور کاملی امکان‌پذیر نیست. علل عمده روی دادن این حالت را اینگونه تألیفات، همانطوری که پیشتر درباره ادبیات پارسی‌سرایان کشمیر قید کرده‌ایم، همانا نبودن منابع ضروری ادبی بوده‌است. اشعار سرودهٔ شاعران در وصف کشمیر تا این اواخر نیز به همان وضعیت سابق بود و کسی به جمع این اشعار مشغول نمی‌شود.این حالت در مسئله تحقیق آثار ادبی پارسی‌سرایان کشمیر و بررسی اشعار سروده در اوصاف کشمیر دشواری بزرگی بوجود آورده بود، در حالی که آموختن و تعیین موقع این آثار در تاریخ ادبیات پارسی‌سرایان هند و
موقع این آثار در تاریخ ادبیات پارسی‌سرایان هند و پاکستان از وظایف مهم روز بشمار می‌آمد. اما دانشمندان مبرز پاکستان دکتر سید حسام‌الدین راشدی در دوام سالهای ۱۹۶۶-۱۹۶۹ توانست این مشکلات را با موفقیت بر طرف نماید. دکتر راشدی در نتیجهٔ تحقیقات دامنه‌دار خود دو نسخه «تذکرة الشعرای کشمیر» تألیف محمد اصلح را در دو کتابخانه پاکستان (یکی را در کتابخانهٔ شخصی و دیگری را در کتابخانهٔ لیاقت)پیدا نمود.این کشف مؤلف از اکتشافات خرد علمی نبود.زیرا همان طوری که سابقاً اشاره کرده‌ایم، اصحاب تحقیق این سرچشمهٔ گرانبها را از
کرده‌ایم، اصحاب تحقیق این سرچشمهٔ گرانبها را از منابع ناپدیدشده می‌پنداشتند. تذکره محمد اصلح راجع به ادبیات پارسی‌سرایان کشمیر در حقیقت، یک منبع بی بدل بود.ما در این اثر شرح حال و نمونهٔ اشعار ۳۰۵ تن از شاعران پارسی سرای کشمیر را مشاهده میکنیم. سید محمد ابن منطقی بیهقی – (م ۸۸۹ ه) یکی از شعرای دیگر عهد وی است که به «بابا ویسی» شهرت دارد. او بشیوه مولوی شعر می‌گفت. صاحب تاریخ رشیدی معروف شاعر هم بوده‌است. در دوره مختصر چک‌ها بسیاری از شعرا و ادبا برخاستند مانند ملانامی، محمد امین مستغنی، ملا عینی، شیخ حمزه