payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرده بود که بعد از صدور کیفرخواست توسط قاضی محسن هاشم‌زاده در شعبه ۴ بازپرسی تشکیل پرونده قضایی شده و به شعبه ۱۰۴ دادگاه عمومی جزائی تبریز ارجاع و قاضی شکوه تازه طی محاکمه‌ای مخفیانه و بدون حضور مدعی العموم زنوزی مطلق را در تاریخ ۸/۲/۱۳۹۰ به پرداخت یک میلیارد ریال جزای نقدی محکوم کرده بود که موضوع برملا و به سرعت رسانه ای شد و عده‌ای اعتراض کردند. زنوزی مطلق دوباره دستگیر و بازداشت و این قاضی نیز چندین بار جهت اخذ توضیح به ستاد قوه قضائیه احضار شد. علت سکوت قوه قضائیه در مورد علت بازداشت ناگهانی محمدرضا
قوه قضائیه در مورد علت بازداشت ناگهانی محمدرضا زنوزی مطلق تبانی این قاضی با وی بوده‌است سرانجام محسن هاشم‌زاده به علت شکایات متعدد انتظامی در آبان ماه۹۲ از شغل خود منفصل شد ولی عدم برخورد قوه قضائیه با قاضی شکوه تازه نمونه ای از فساد قضایی و حمایت غیرقانونی قوه قضائیه از قضات متخلف است.
خون‌بَس رسمی است که در گذشته مردم استان‌های خوزستان،بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و لرستان برای جلوگیری از ادامهٔ جنگ و دعوا و پایان‌دادن به قتل، کشتار و اصلاح روابط خانواده‌ها به آن مبادرت می‌ورزند. در این رسم حضور ریش سفید اقوام اجبار است. گسترهٔ رواج. اجرای این رسم تنها مختص به جغرافیا و فرهنگ مردم ساکن در استان کهگیلویه و بویراحمد نبود؛ خون‌بس در میان همهٔ اقوام و طوایف ساکن در جغرافیای ایران از مردم استان‌های لرستان، سیستان و بلوچستان، چهارمحال و بختیاری، ایلام، کردستان، کرمانشاه، تا بخش‌هایی از فارس،
ایلام، کردستان، کرمانشاه، تا بخش‌هایی از فارس، بوشهر، گلستان، خوزستان و کرمان رایج بود. در کشورهای دیگر مانند پاکستان این رسم با عنوان ، در افغانستان به نام بددادن، در ترکیه به نام و در عراق به اسم شناخته می‌شود. زمینه. همانند دیگر طوایف و اقوام، در بین بختیاری‌ها نیز درگیری‌هایی رخ می‌داد که گاهی بسیار شدید بوده و منجر به کشته‌شدن افرادی نیز می‌گردید. این کشته‌شدن سبب کینهٔ بیشتر شده و خانوادهٔ مقتول برای انتقام‌گرفتن اقدام به قتل یکی از نزدیکان قاتل کرده و این قضیه برای مدت طولانی ادامه می‌یافت. برای
و این قضیه برای مدت طولانی ادامه می‌یافت. برای جلوگیری از تداوم این کار، بزرگان طوایف دیگر جمع شده و سران دو طایفه‌ای را که با هم اختلاف داشتند با هم آشتی می‌دادند. برای تحکیم حالت صلح، معمولاً دختر فرد قاتل یا یکی از بستگان نزدیک او را به عقد پسر مقتول درمی‌آوردند تا غائله پایان یابد. به این جهت به این نوع ازدواج خون بس می‌گفتند. تفاوت در آیین‌ها و نحوه. شیوهٔ اجرای این رسم در میان طوایف و اقوام مختلف متفاوت است؛ در میان اعراب خوزستان، چهار زن به عنوان «دیه» به طایفه مقتول داده می‌شود؛ یک زن به خانوادهٔ
به طایفه مقتول داده می‌شود؛ یک زن به خانوادهٔ مقتول و سه زن دیگر به بقیهٔ طایفه. در عشایر بختیاری و لر در ازای هر مقتول یک زن، به‌علاوهٔ زمین و گاه مقداری پول پرداخت می‌شود. در میان اعراب زنی که به عنوان خون‌بس می‌رود «فصلیه» نام دارد که حق و حقوق چندانی ندارد؛ حق طلاق و شیربها ندارد و تنها از طرف شوهر برای او مهریه‌ای تعیین می‌شود. در خون‌بس حتی ممکن است دختری که به خون‌بها می‌دهند حتی یک‌ساله باشد و متعهد می‌شوند که وقتی به سن بلوغ رسید، او را به عقد خانوادهٔ مقتول درآورند. در مراسم خون‌بس، قرآنی توسط
مقتول درآورند. در مراسم خون‌بس، قرآنی توسط ریش‌سفیدان وسط گذاشته و قاتل بخشیده می‌شد. خانواده قاتل نیز هدایایی برای خانواده مقتول می‌آوردند که با آیین خاصی این هدایا پذیرفته می‌شد. انتقادها. این دختر در زندگی خود همیشه مورد آزار خانوادهٔ شوهرش قرار داشت و از کمترین حقوق معمول نیز، بی‌بهره بود به طوری که سرنوشت این‌گونه زنان در بین بختیاری‌ها به صورت ضرب‌المثل درآمده‌است. پس از پذیرش خون بس از جانب طرفین، نامه‌ای هم نوشته می‌شد که دو طرف آن را تأیید می‌کردند. خون‌بس به دلیل ازدواج اجباری که در آن اتفاق
مهران کاردار فیزیکدان برجسته متولد ایران است که با درجه استادی (پروفسور) در موسسه تکنولوژی ماساچوست (ام آی تی) مشغول به فعالیت می‌باشد. وی همچنین به عنوان همکار در موسسه سیستمهای پیچیده نیوانگلند مشغول است. مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کمبریج و دکتری خود را از دانشگاه‌ام آی تی دریافت کرده‌است. شهرت وی بخاطر معادله کاردر-پاریسی-ژنگ (به اختصار ک-پ-ج یا کا-پ-زِد) در فیزیک نظری می‌باشد. او در سال ۲۰۰۱ جایزه گاگنهایم را دریافت کرد. کتابها و مقالات. از مهران کاردار تا کنون حدود ۲۳۰ مقاله علمی و ۲ کتاب زیر
کاردار تا کنون حدود ۲۳۰ مقاله علمی و ۲ کتاب زیر منتشر شده‌است: کلاسهای برگزار شده در دوره فراگیر دانشگاه‌ام آی تی. دروس زیر هم‌اکنون از سایت فراگیر دانشگاه‌ام آی تی قابل استفاده برای عموم است
خانیمن شهر خانیمن مرکز بخش کامفیروز شمالی از توابع شهرستان مرودشت در استان فارس در جنوب ایران است. خانمین در مردادماه ۱۳۹۱ تبدیل به شهر شد.
ایستگاه متروی دکتر حبیب‌الله، یکی از ایستگاه‌های متروی تهران است که در تقاطع خیابان آزادی و در نزدیکی خیابان دکتر حبیب‌الله تهران واقع شده‌ است. این ایستگاه در خط ۴ متروی تهران واقع شده‌ است و بزودی ایستگاه تقاطعی این خط و خط ۸ متروی تهران خواهد شد. این ایستگاه که در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ تأسیس شده دارای ۱۰۲۳۱ مترمربع فضای سرپوشیده است. این ایستگاه یکی از راه‌های دسترسی به سردرب اصلی دانشگاه صنعتی شریف است. این ایستگاه به نام شهید محمدعلی حبیب الله از رزمندگان جنگ ایران و عراق نامگذاری شده است.
امام زاده عبدالله آمل شهری از توابع بخش امامزاده عبدالله شهرستان آمل در استان مازندران ایران است. مردم امام زاده عبدالله آمل از قومیت طبری هستند و به زبان مازندرانی سخن می‌گویند. شهر امام زاده عبدالله با مرکزیت اسکومحله در سال ۱۳۹۰ تاسیس شد. این شهر در جنوب غربی شهر آمل و به فاصله ی دوازده کیلمتری آن واقع شده است. نام این شهر برگرفته از نام امامزاده عبدالله است که آرامگاه وی در مرکز شهر قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۵،۷۶۸ نفر جمعیت بوده است. مردم این شهر به زبان مازندرانی
جمعیت بوده است. مردم این شهر به زبان مازندرانی گویش می کنند. طوایف. اسکومحله محل سکونت طایفه اسکی یکی از طوایف طبرستانی میباشد. ثعالبی کاتب و تاریخ‌نگار ایرانی نخستین بار در قرن چهارم از طوایف منتسب به منطقه لاریجان سخن به میان آورده است. به گزارش قاضی نورالله شوشتری در کتاب مجالس‌المؤمنین مردم آمل را طبری می‌گویند و نسبت ایشان به غیر از طبری اندک است. تاریخچه. استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام
Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها در درگیری با اسکندر مقدونی و اشکانیان بودند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از آماردیان نام می‌برد.به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان
کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. ویلیام اسمیت در فرهنگ لغت
تپورستان نامیده شد. ویلیام اسمیت در فرهنگ لغت جغرافیای یونان و روم می‌نویسد : تپورها قومی بودند که محل سکونت آنها در دوره‌های مختلف تاریخ به نظر می‌رسد در امتداد فضای وسیعی از کشور از ارمنستان به سمت شرق تا آمودریا گسترش یافته بود. استرابون آنها را در کنار دروازه‌های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و اسرم هیرکانی و همراه با آماردی‌ها و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران قرار می‌دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم
مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم می‌باشد. بطلمیوس در جایی آنها را در زمره اقوام سرزمین ماد به حساب می‌آورد و در جایی دیگر آنها را به مارگیانا نسبت می‌‌دهد. تپوری‌هایی که در پلینی و کوینت کورس به آنها اشاره می‌کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی طبرستان نام خود را از آنها گرفته است. آلیان توصیف عجیبی از تپوری‌هایی که در ماد زندگی می‌کردند ارائه می‌دهد. آیین. مهمترین آیینی که در روستاهای امامزاده عبدالله تا دهه ۱۳۶۰ برگزار میشد جسن مرغنه شکار بود. این جشن در تقارن زمان نامزدی عروس و داماد، مصادف با
جشن در تقارن زمان نامزدی عروس و داماد، مصادف با ایام عید نوروز، برگزار می‌شد. پس از دید و بازدیدهای مرسوم و معمولا در هفته‌ی دوم عید، خانواده داماد با مشورت خانواده‌ی عروس، روزی را برای اجرای این رسم انتخاب می‌کردند. خانواده عروس تعدادی تخم‌مرغ آب‌پز رنگ شده به دوستان و مهمانان داماد هدیه می‌داد. مهمانان با نوعی بازی به نام مرغنه جنگی روز را با خوشی و تفریح می‌گذراندند.
ایستگاه متروی استاد معین، یکی از ایستگاه‌های متروی تهران است که در خیابان آزادی نرسیده به خیابان استاد معین تهران (در شمال خیابان آزادی، حد فاصل بلوار شهید اکبری و بزرگراه جناح) واقع شده‌است. این ایستگاه در خط چهار مترو تهران واقع شده‌ است. این ایستگاه که در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۹۰ تأسیس شده‌است دارای ۱۱۰۰۰ متر مربع فضای سرپوشیده است.
سایمون پوسفورد ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام حرفه‌ای هالوسینوژن شناخته می‌شود، یک نوازندهٔ الکترونیک انگلیسی است که در سبک سایکدلیک ترنس تخصّص دارد. بسیاری معتقدند که نخستین آلبوم استودیویی او، "پیچ‌خورده"، که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، تأثیر ژرفی بر این سبک نهاده‌است. به‌ویژه در نخستین ترانهٔ این آلبوم، موسوم به "ال‌اس‌دی"، نشانه‌هایی از تعاریف امروزی موسیقی گوا ترنس به‌چشم‌می‌خورد. او تاکنون چندین بار به هند سفر کرده‌است. دوّمین آلبوم او موسوم به "The Lone Deranger" در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. سوّمین آلبوم او موسوم به
در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. سوّمین آلبوم او موسوم به "In Dub" نیز در سال ۲۰۰۲ انتشار یافت. او همچنین بنیان‌گذار لیبلی به نام توئیستد رکوردز است. با وجود این که برخی موسیقی هالوسینوژن را "به شدّت تحت تأثیر موادّ روان‌گردان" توصیف کرده‌اند، با توجّه به پیچیدگی رایانه‌های عملیاتی در طول برنامه‌هایش او همیشه به هنگام هوشیاری برنامه اجرا می‌کند.
سر فیلیپ سیدنی (زاده ۳۰ نوامبر ۱۵۵۴ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۵۸۶) شاعر، مقرب دربار ملکه الیزابت و سرباز انگلیسی و از چهره‌های برجسته عصر الیزابت بود. کتاب دفاعیه ای برای شعر و نظریه عدالت بوطیقائی از اوست. جزو منتقدان مکتب کلاسیسم بوده‌است. سیدنی در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و بعد از آن وارد عرصه سیاست شد. در گروه مذاکره برای ازدواج ملکه الیزابت با «دوک د آلن کون» به پاریس رفت. بعدها نیز چندین سال را در سفر به سراسر اروپا گذراند و با اندیشمندان سرشناس ملاقات کرد. در بازگشت به انگلستان با تعدادی از دولتمردان
کرد. در بازگشت به انگلستان با تعدادی از دولتمردان اختلاف پیدا کرد و بعد از آنکه در نامه‌ای به ملکه از سیاست خارجی و ازدواج با کی فرانسوی شدیداً انتقاد شدید کرد از سیاست بازنشسته شد و از دربار خارج شد. او در جوانی درگذشت اما آثار مهمی از خود به جای گذاشت.
الهه احمدی (زادهٔ ۱۰ خرداد ۱۳۶۱) تیرانداز زن ایرانی است که بیشترین مدال در عرصه جهانی را به دست آورده و بهترین نتیجه را در تاریخ این رشته ورزشی در المپیک برای ایران به دست آورده‌است. این ورزشکار همچنین در بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو از موفق‌ترین ورزشکاران کل کاروان اعزامی ایران بود که صاحب سه نشان نقره و برنز شد. حضور در المپیک لندن. او در دومین مرحله از رقابت‌های جام جهانی تیراندازی سال ۲۰۱۱ که در سیدنی برگزار شد با کسب مقام دوم موفق به کسب سهمیه در ماده ۱۰ متر تفنگ بادی زنان برای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شد. در
تفنگ بادی زنان برای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شد. در بازی‌های المپیک لندن با کسب ۳۹۷ امتیاز به مرحله پایانی این رقابت‌ها راه یافت و در مرحله پایانی و با کسب ۴۹۹ امتیاز در ده سری، پس از نمایندگانی از چین، لهستان، چک و آمریکا در رتبه ششم ایستاد. او در رشته تیراندازی پنجاه متر سه وضعیت هم شرکت کرد که رتبه چهل و سوم را کسب کرده و از رسیدن به فینال بازماند. حضور در المپیک ریو. الهه احمدی در سال ۲۰۱۵ در مسابقات جهانی مونیخ وارد فینال شد اما در رده هشتم قرار گرفت و از کسب سهمیه المپیک در این مسابقات بازماند. او در
از کسب سهمیه المپیک در این مسابقات بازماند. او در مسابقات جهانی گابالا کشور آذربایجان، با حضور در فینال رشته تفنگ بادی به نخستین مدال طلای تاریخ تیراندازی ایران دست یافت و جواز حضور در المپیک ریو را به‌دست‌آورد. او که هدف خود را بعد از این مسابقات، کسب مدال در المپیک ریو اعلام کرده بود در نهایت، با حضور در مسابقه المپیک برای دومین بار به فینال این مسابقات راه پیدا کرد اما در نهایت باز هم به مقام ششمی بسنده کرد. او جزو معدود ورزشکارانی است که مسوولیت باخت و شکست خود در مسابقات مهم را برعهده گرفته‌است و
و شکست خود در مسابقات مهم را برعهده گرفته‌است و هیچ‌گاه به دنبال یافتن مقصر نبوده‌است. رسیدن به جایگاه نخست در جهان. تنها ورزشکار زن ایرانی است که در تاریخ ورزش بانوان ایران توانسته‌است در رده‌بندی جهانی فدراسیون‌های ورزشی، جایگاه نخست را کسب کند. او در سال ۲۰۱۵ و پس از دریافت مدال طلا در مسابقات فینال فینالیست‌های جهان به میزبانی مونیخ آلمان، و سپس نایب قهرمانی در مسابقات آسیایی دهلی نو، در سیستم رنکینگ جهانی فدراسیون جهانی تیراندازی (ISSF) در جایگاه نخست قرار گرفت. این جایگاه تا شش ماه ادامه داشت که یکی
قرار گرفت. این جایگاه تا شش ماه ادامه داشت که یکی از استثناها در ورزش زنان ایران محسوب می‌شود. بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا. الهه احمدی پرچمدار کاروان ورزشی ایران در بازی‌های جاکارتا بود. او در این بازی‌های توانست در ماده سه وضعیت ۵۰ متر با امتیاز ۴۰۰٫۶ و در مادهٔ ۱۰ متر تفنگ بادی با امتیاز ۱۴۱٫۸ در هر دو مادهٔ سه وضعیت و ۱۰ متر تفنگ بادی رتبهٔ هفتم را کسب کند. سایر افتخارات. نخستین مدال‌آور ورزش تیراندازی ایران در تاریخ این رشته ورزشی است. او توانسته‌است با کسب پنج مدال جهانی و دو بار حضور در فینال
با کسب پنج مدال جهانی و دو بار حضور در فینال المپیک، پرافتخارترین ورزشکار در عرصه تاریخ ورزش بانوان ایران باشد. علاوه بر اینها، او در فروردین ماه ۱۳۹۷ توانست در مسابقات قهرمانی کشور، به رکوردی دست یابد که بالاتر رکورد ثبت شده در مسابقات جهانی در رشته تفنگ بادی باشد. الهه احمدی در مسابقات جام جهانی مونیخ آلمان در سال ۲۰۱۸، توانست نخستین مدال طلای ایران در رشته تفنگ سه وضعیت را کسب کند. پس از کسب این مدال، فدراسیون جهانی تیراندازی با تمجید از عملکرد او، نوشت: «تیرانداز ۳۵ ساله ایرانی، درخشان‌ترین مدال را با
«تیرانداز ۳۵ ساله ایرانی، درخشان‌ترین مدال را با کسب امتیاز ۴۵۵/۴ و با اختلاف ۱/۳ امتیاز، تعقیب کنندگان خود را پشت سر گذاشت.» این مدال در شرایطی به دست آمد که ورزش تیراندازی ایران، سال ها با مشکل کمبود فشنگ خفیف و همچنین تحریم ایران توسط فروشندگان فشنگ های مسابقاتی مواجه بوده است. خانواده. او ورزش تیراندازی را نزد پدر خود مصطفی احمدی آموخته و پرورش یافته‌است. مصطفی احمدی سال‌هاست که مربی تیم تیراندازی نیروی زمینی ارتش بوده است و همراه این تیم توانسته‌است سال‌های متمادی در لیگ برتر تیراندازی کشور قهرمان
سال‌های متمادی در لیگ برتر تیراندازی کشور قهرمان شود. الهه احمدی نیز از ابتدای کار تیراندازی، عضو تیم نیروی زمینی ارتش بوده و به همراه این تیم توانسته‌است بارها مقام نخست لیگ برتر را به دست آورد. علاوه بر مصطفی و الهه احمدی، دو عضو دیگر این خانواده یعنی محمد و مهدی احمدی نیز از تیراندازان شناخته شده ورزش کشور محسوب می‌شوند که در مسابقات داخلی و بین‌المللی صاحب عناوین مختلف شده‌اند. او در حال حاضر، عضو تیم دانشگاه آزاد اسلامی در لیگ برتر تیراندازی ایران است و همچنان در تیم ملی تیراندازی نیز حضور دارد. در
و همچنان در تیم ملی تیراندازی نیز حضور دارد. در سال ۱۳۸۷ ازدواج کرده و در سال ۱۳۹۲ صاحب فرزندی به نام «سیدباور» شده‌است.
فرهنگ هندوایرانی یا فرهنگ هندوپارسی اشاره به آن دسته از جنبه‌های فرهنگ فارسی/ایرانی است که ادغام یا جذب فرهنگ مردم شبه‌قارهٔ هند و به‌خصوص پاکستان امروزی شده‌است. بسیاری از نام‌های مردمان شبه قاره هند شامل هند، پاکستان و بنگلادش برگرفته شده از زبان پارسی یا نام‌های عربی راه یافته از زبان پارسی است. واژگان بسیاری از زبان پارسی در زبان‌های کشور هند، پاکستان، بنگلادش و به میزان کم تری در زبان برمه‌ای وجود دارد. زبان فارسی و معماری دو نماد اصلی. زبان فارسی و معماری دو نماد اصلی فرهنگ هندو ایران باستان است در
دو نماد اصلی فرهنگ هندو ایران باستان است در درجه بعد عرفان و مذهب آمیخته در دوره گورکانیان یود. برای هفتصد سال پارسی (فارسی) زبان اداری و دربار هندوستان بود تا اینکه در سال ۱۸۳۶ میلادی چارلز تری ویلیان زبان انگلیسی را به جای زبان فارسی رسمیت داد. نفوذ فارسی برای اولین بار در دوره معروف به «سلطنت» با سلطان دهلی از قرن ۱۳ میلادی و در قرن‌های ۱۶–۱۹ میلادی دومین امپراتوری گورکانی/تیموری افزایش یافت، آثار پراکنده‌ای نیز از نفوذ فارسی پیش از اسلام در شبه قاره وجود دارد. تاریخ پیوند ایران باستان و هند به هزاران
دارد. تاریخ پیوند ایران باستان و هند به هزاران سال پیش برمی گردد. تاریخ‌نگاران می‌نویسند که وقتی حدود ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد، تیره‌های آریایی از درهٔ خیبر وارد سرزمین‌های ایران باستان و هند شدند، روابط فرهنگی و زبانیِ این دو کشور از آن روزگار آغاز گردید. همانندی‌های فراوان میان زبان اوستا و سانسکریت هم نشانه دیگری از پیوند دیرینهٔ ایران باستان و شبه قاره دارد. در دوران اشکانیان (۲۲۶–۲۴۹ ق. م) این روابط رو به گسترش نهاد تا اینکه در زمان ساسانیان (۲۲۶ ق. م - ۶۵۲ م) با ترجمهٔ کتاب‌های مهم مانند «کلیله
ق. م - ۶۵۲ م) با ترجمهٔ کتاب‌های مهم مانند «کلیله و دمنه» در عصر انوشیروان، پیوستگی‌های فرهنگی قوت گرفت. فارسی‌زبان رسمی سلطان دهلی، امپراتوری گورکانی (مغول) و کشورهای جانشین خود، و همچنین زبان شعر و ادبیات بود. بسیاری از سلاطین و اشراف در دوره سلطنت ترک‌های آسیای مرکزی ذوب و جذب فرهنگ و زبان فارسی شدند. مغولان نیز از فارسی شده‌های آسیای مرکزی بودند، اما در اوایل ترکی جغتایی زبان اول ایشان بود. زبان فارسی‌زبان اول نخبگان شمال هند بود. مظفر علم، دانشمند مورخ تاریخ مغول و هند پیشنهاد نمود زبان فارسی‌زبان
تاریخ مغول و هند پیشنهاد نمود زبان فارسی‌زبان رسمی حکومت اکبر شود زیرا در شبه قاره هند با تمام تنوع زبانی و فرهنگی به زبانی مسلط تبدیل شده بود. آرامگاه تاج محل در جهان سمبل عشق شناخته می‌شود. هند و فرهنگ فارسی کمک کرده‌است به تولید برخی از سنت‌های ترکیبی در شبه قاره که به تا امروز زنده مانده‌است که اثرش در زبان اردو و ادبیاتش قابل توجه است. علاوه بر این میراث فرهنگ هندوایرانی، در بسیاری از معماری معروف به مغولی یا تیموری دیده می‌شود. در درون لاهور، دهلی و آگرا، لترلی که تاج محل در جهان مشهور است. موسیقی
آگرا، لترلی که تاج محل در جهان مشهور است. موسیقی کلاسیک هند نیز تا حد زیادی از جمله برخی از رقص و ابزار، مرهون فرهنگ پارسی است. از بسیاری جهات، جذب و جذب فرهنگ فارسی یا ایرانی در هند ممکن است به جذب تدریجی (در صورتی که گاهی اوقات مشکل ساز) از زبان‌های انگلیسی یا فرهنگ غربی که به‌طور کلی از زبان انگلیسی است که شاید قابل توجه‌ترین و بحث‌انگیز در داخل هر دو کشور هند در مقایسه با پاکستان امروز. نفوذ زبان فارسی به علاوه ممکن است در بخش قابل توجهی از کلمات وام جذب شده را به زبان‌های شمال و شمال غربی شبه قاره از
شده را به زبان‌های شمال و شمال غربی شبه قاره از جمله پنجابی دیده می‌شود. در دوره غزنویان، لاهور و یوچه به عنوان مراکز ادبیات فارسی تأسیس شد. ابو فرج رونی و غمگین مسعود سلمان (درگذشت ۱۱۲۱)، دو اولین عمده شاعران هند و فارس در لاهور بود. اولین «بزرگ» هند و فارسی شاعران امیر خوسرو (مرگ ۱۳۲۵) از دهلی نو، که از آنجا که حضور نمادین در شبه قاره، در میان چیزهای دیگر، «پدر» ادبیات اردو به دست آمده بود.
اصلاحات ارضی یا لغو نظام ارباب و رعیتی، تغییراتی اساسی در نحوه مالکیت اراضی به‌ویژه اراضی کشاورزی به‌منظور افزایش بهره‌وری عمومی جامعه بود که به دستور محمدرضا پهلوی و نخست‌وزیران علی امینی و اسدالله علم به تحقق پیوست. الغای رژیم ارباب و رعیتی برای نخستین بار در تاریخ ایران به عنوان هدف سیاسی یکی از ارکان حزب دموکرات مطرح شد. مالکیت زمین‌های کشاورزی از دست فئودال‌ها یا مالکان بزرگ به خرده‌مالکی و توزیع مجدد آن بین کشاورزان، با تصویب قانون اصلاحات ارضی و سپس قوانین اصلاحی و آیین‌نامه‌های آن، از جمله اصلاح
قوانین اصلاحی و آیین‌نامه‌های آن، از جمله اصلاح قانون اصلاحات ارضی، آیین‌نامه اجرایی قانون اصلاحات ارضی، قانون تقسیم و فروش اراضی مورد اجاره به زارعین مستأجر و قانون الحاق هشت ماده به آیین‌نامه اصلاحات ارضی طی سه مرحله انجام گرفت. اصلاحات ارضی نخستین اصل منشور انقلاب شاه و مردم بود. نخستین لایحه اصلاحات. تغییر مناسبات ارباب و رعیت در ایران و اصلاح در مالکیت زمین‌های کشاورزی، مراتع و منابع آب در سراسر دوران مشروطه از دغدغه‌های قانون‌گذاران بود و بارها قوانینی برای اصلاح این وضعیت تصویب شد. محمدرضا شاه بارها
برای اصلاح این وضعیت تصویب شد. محمدرضا شاه بارها از لزوم اصلاحات ارضی سخن گفته بود و پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به‌سوی عملی ساختن این خواسته گام برداشت. به اشاره او، مجلس شورای ملی طرحی برای اصلاحات ارضی تدوین کرد. پیش از اصلاحات ارضی، پنجاه درصد از زمین‌های کشاورزی در دست مالکان بزرگ، بیست درصد متعلق به اوقاف و در دست روحانیون، ده درصد متعلق به شاهنشاهی بود و بیست درصد باقی‌مانده به کشاورزان تعلق داشت. پیش از اصلاحات ارضی به دستور محمدرضا پهلوی هجده هزار روستا را در فهرستی درآوردند که زمین‌هایشان می‌بایستی بین
در فهرستی درآوردند که زمین‌هایشان می‌بایستی بین روستاییان تقسیم شود. محمدرضا پهلوی که در برابر مالکان بزرگ و روحانیون مجبور بود اصلاحات ارضی را به عقب بیندازد، در سال ۱۳۳۸ (۱۹۵۹ میلادی)، تصمیم گرفت به اصلاحات اجتماعی - اقتصادی دست بزند و بر این اساس از منوچهر اقبال نخست‌وزیر وقت خواست که پیش‌نویس لایحه اصلاحات ارضی را برای عرضه به مجلس آماده کند. وزیر کشاورزی در آن زمان جمشید آموزگار لایحه‌ای برای اصلاحات ارضی به مجلس تقدیم کرد. مالکان بزرگ که نماینده مجلس بودند این لایحه را به سود خود تغییر دادند و
مجلس بودند این لایحه را به سود خود تغییر دادند و آموزگار را به باد انتقاد گرفتند که اصلاحات ارضی در سر آمریکایی‌ها وجود دارد. جبهه ملی نیز دربارهٔ اصلاحات ارضی بسیار محتاط عمل کرد؛ زیرا چند نفر از اعضای شورای عالی جبهه ملی، از مالکان بودند. لایحه تغییریافته از تصویب مجلس که اکثریت آن را مالکان تشکیل می‌دادند گذشت. در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۰ محمد رضا پهلوی این لایحه را امضا کرد و عنوان کرد که «این نخستین گام ما در این سوی است لایحه‌های دیگری را برای اصلاحات ارضی خواهم آورد و به همه‌پرسی خواهم گذاشت تا ملت ایران
خواهم آورد و به همه‌پرسی خواهم گذاشت تا ملت ایران دربارهٔ آن تصمیم بگیرند». این نسخه اصلاح‌شده اصلاحات ارضی از تصویب مجلسی گذشت که اکثریت آن را مالکان تشکیل می‌دادند. به همین جهت قانون مزبور منافع مالکان را تأمین کرد؛ بنابراین قانون، هر مالک می‌توانست تا ۴۰۰ هکتار زمین آبی یا ۸۰۰ هکتار زمین دیم را برای خود نگاه دارد. روحانیت با استناد به اینکه با اصلاحات ارضی کشاورزان سرمایه و توانایی اداره زمین را ندارند و در نهایت زمین یا متروک خواهد شد یا به اربابان سابق فروخته خواهد شد پس از ان در مخالف با این امر تلاش
فروخته خواهد شد پس از ان در مخالف با این امر تلاش کردند. دومین لایحه اصلاحات. محمد رضا پهلوی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ علی امینی را به نخست‌وزیری منصوب می‌کند. امینی، حسن ارسنجانی را به مقام وزیر کشاورزی خود گمارد. ۱۹ دی ۱۳۴۰ کابینه امینی نخستین لایحه اصلاحات ارضی تصویب شده را تغییراتی اساسی برابر فرمان محمدرضا پهلوی می‌دهد و آن را به اطلاع ملت می‌رساند. سومین لایحه اصلاحات. پس از کناره‌گیری امینی از مقام خویش محمد رضا پهلوی اسدالله علم را در ۲۸ تیر ۱۳۴۱ به نخست‌وزیری برگزیند. ارسنجانی در مقام خود ابقا شد. هدف
برگزیند. ارسنجانی در مقام خود ابقا شد. هدف ارسنجانی ایجاد یک طبقه‌ای از کشاورزان مستقل بود. ارسنجانی به لایحه‌ای که در دوره نخست‌وزیری امینی نوشته شده افزود. بدین قرار که مازاد زمین‌هایی که به دنبال محدودیت مالکیت زمین‌های کشاورزی از مالکین خریداری شده بلافاصله به رعایایی که در آن به کشت مشغول هستند فروخته شود. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۱ محمد رضا پهلوی در کنگره ملی کشاورزان این طرح را مطرح کرد. ۴۲۰۰ دهقانی که در کنگره حضور داشتند از شادی فریاد برآوردند. در تاریخ۶ بهمن ۱۳۴۱ همه‌پرسی در ایران انجام شد که به تأیید
بهمن ۱۳۴۱ همه‌پرسی در ایران انجام شد که به تأیید اصلاحات پیشنهادی انجامید. ۵۵۹۸۷۱۱ نفر برای انقلاب سفید و ۵۲۱۱۰۸ نفر علیه انقلاب سفید آرای خود را به صندوق‌ها ریختند. برای نخستین بار در تاریخ ایران زنان نیز به پای صندوق‌های رأی رفتند. در تهران ۱۶٬۴۳۳ نفر و در دیگر شهرستان‌ها ۳۰۰٬۰۰۰ نفر رأی آری خود را در صندوق‌ها انداختند. اجرای اصلاحات ارضی در ایران. اصلاحات ارضی در ایران با تصویب قانون اصلاحات ارضی در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۰ آغاز شد و با رفراندوم ۶ بهمن ۱۳۴۱ به مرحله اجرا درآمد. اصلاحات ارضی در سه مرحله انجام
مرحله اجرا درآمد. اصلاحات ارضی در سه مرحله انجام شد: در مرحله نخست تعیین شد که هیچ مالکی بیش از یک ده ششدانگ یا ششدانگ زمین در چند ده مختلف نداشته باشد. دولت زمین‌های مازاد بزرگ مالکان را خریداری و بخش‌هایی که دارای زارعان صاحب نسق بودند را به صورت اقساطی به آن‌ها فروخته و زمین‌های بلاکشت باقی‌مانده تحت عنوان اراضی دولتی در اختیار دولت قرار گرفت. با فروش سهام کارخانجات دولتی ترتیب بازپرداخت بهای زمین‌ها به مالکان فراهم گردید. در مرحله دوم صاحبان زمین‌های استیجاری می‌باید یا به تقسیم درآمد حاصل از اجاره
استیجاری می‌باید یا به تقسیم درآمد حاصل از اجاره بپردازند یا بر اساس قراردادهای اجاره، زمین‌ها را به زارعان بفروشند. به عبارت دیگر مالکان موظف شدند که یا ملک کشاورزی خود را برای سی سال به کشاورزان اجاره نقدی دهند یا آن را با توافق بدان‌ها بفروشند. بدین ترتیب حداکثر مالکیت زمین‌ها در دست یک مالک بسیار محدود شد. املاک موقوفه عام نیز بر اساس درآمد آن زمین به اجاره دراز مدت ۹۹ ساله به کشاورزان واگذار گردید. در مورد موقوفات خاص متولیان مجبور به فروش آن‌ها به دولت و تقسیم آن بین کشاورزان شدند. در مرحله سوم
دولت و تقسیم آن بین کشاورزان شدند. در مرحله سوم مالکانی که ملک خود را اجاره داده بودند بر اساس قانون تقسیم و فروش املاک مورد اجاره به زارعین مستأجر مصوب ۱۳۴۷ ملزم شدند یا زمین خود را به زارعان بفروشند؛ یا با رضایت مالک و زارع به نسبت بهره مالکانه یا عرف محل آن را با یکدیگر تقسیم کنند. محمدرضا پهلوی ادعا کرده‌است این اقدام موجب شد همه کشاورزان ایران صاحب زمین شوند و ایران از یک کشور فئودالی به سوی «کشاورزی آزاد» و «صنعتی شدن» گام بردارد. استوارت راکول سفیر آمریکا در ایران، اجرای سیاست اصلاحات ارضی را یکی از
در ایران، اجرای سیاست اصلاحات ارضی را یکی از گام های شجاعانه شاه در ایران ارزیابی کرده است که در خاورمیانه معمول نبود. محمد باهری معتقد است که اصلاحات ارضی باعث شروع خصومت طبقه روحانیت با محمدرضا پهلوی شد، طبقه‌ای که قبل از این اصلاحات پشتیبان شاه بود، به‌طور مثال در کودتای ۲۸ مرداد. وی علت شروع خصومت را از بین رفتن منافع روحانیونی می‌داند که ریزه‌خوار ملاکان بزرگ بودند. شورای اصلاحات ارضی. شورای اصلاحات ارضی ایران بر اساس ماده ۷ قانون اصلاحی قانون اصلاحات ارضی تشکیل شد. وظایف آن عبارت بود از: بر اساس ماده