payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۲۰۱۶) ایفای نقش کرد؛ او برای "لا لا لند" موفق به دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد شد و بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. نقش‌آفرینی او در فیلم علمی تخیلی "بلید رانر ۲۰۴۹" (۲۰۱۷) و فیلم زندگی‌نامه‌ای "نخستین انسان" (۲۰۱۸) با تحسین منتقدان همراه بود. گاسلینگ در سال ۲۰۲۳ در "باربی" بازی کرد که پرفروش‌ترین اکران او بود و برایش نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. گاسلینگ در زمینهٔ موسیقی نیز فعالیت دارد و در سال ۲۰۰۷ گروه موسیقی دد منز بونز را تأسیس کرده است. او یکی از مالکان
دد منز بونز را تأسیس کرده است. او یکی از مالکان رستورانی مراکشی به نام «تاجین» در بورلی هیلز، کالیفرنیا است. گاسلینگ حامی سازمان‌های PETA، Invisible Children و Enough Project است و برای افزایش آگاهی دربارهٔ درگیری‌های منطقه‌ای به چاد، اوگاندا و شرق کنگو سفر کرده است. او بیش از ده سال است که در تلاش‌های ترویج صلح در آفریقا فعال بوده است. او از سال ۲۰۱۱ با بازیگر اوا مندس در رابطه است و از او صاحب دو فرزند شده است. ابتدای زندگی. در شهر لندن، انتاریو به دنیا آمد. وی پسر توماس ری گاسلینگ (فروشنده سیار) و دنا
آمد. وی پسر توماس ری گاسلینگ (فروشنده سیار) و دنا (منشی) است. پدر و مادرش هر دو از تبار فرانسوی، کانادایی، انگلیسی، اسکاتلندی و ایرلندی هستند. رایان یک خواهر بزرگ‌تر به نام مندی گاسلینگ دارد. والدینش از پیرویان مسیحیان مورمون بودند رایان گفته است که مذهب در تمام جنبه‌های زندگی آن‌ها مؤثر بوده است ". خانواده گاسلینگ به خاطر شغل پدر دائماً در حال نقل مکان بودند. زمانی که رایان ۱۳ ساله بود پدر و مادرش از هم طلاق گرفتند و رایان و خواهرش مندی نزد مادرش بزرگ شدند. گاسلینگ از کودک بودن متنفر بوده، در مدرسه
شدند. گاسلینگ از کودک بودن متنفر بوده، در مدرسه ابتدایی مورد آزار و اذیت دوستانش قرار می‌گرفت و تا سن ۱۵ سالگی هیچ دوستی نداشته است. از همان کودکی و با دیدن فیلم "دیک تریسی" به بازیگری علاقه‌مند شد و وقتی کلاس اول بود تحت تأثیر فیلم "اولین خون" چاقویی به مدرسه برد و آن را به سمت بچه‌ها پرتاب کرد، این حادثه باعث تعلیق او از مدرسه شد و مادرش یک سال در خانه به او آموزش داد. در سن ۱۷ سالگی مدرسه را به خاطر بازیگری رها کرد و هرگز مدرک تحصیلی رسمی دریافت نکرد. گاسلینگ کار خود را در سال ۱۹۹۳ به عنوان ستاره کودکان
کار خود را در سال ۱۹۹۳ به عنوان ستاره کودکان و در کانال دیزنی با "برنامه میکی موس" آغاز کرد که تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت. او در برنامه‌های سرگرمی خانوادگی دیگری همچون "آیا شما از تاریکی می‌ترسید؟" (۱۹۹۵) نیز حضور داشته است. اولین نقش قابل توجه گاسلینگ در فیلم "معتقد" (۲۰۰۱) بود و سپس در فیلم‌هایی همچون "قتل با اعداد" (۲۰۰۲) و "ایالات متحده لیلاند" (۲۰۰۳) نقش آفرینی کرد. با فیلم "عاشقانه دفترچه یادداشت" (۲۰۰۳) با بازی ریچل مک آدامز به چهره شناخته شده‌ای تبدیل شد و برای بازی در نقش یک معلم معتاد در فیلم "نیمه
شد و برای بازی در نقش یک معلم معتاد در فیلم "نیمه نیلوفر" (۲۰۰۶) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "شکست" (۲۰۰۷) با بازی آنتونی هاپکینز، "لارس" و "دختر واقعی" (۲۰۰۷)، "ولنتاین غمگین" (۲۰۱۰) با بازی میشل ویلیامز، عشق، احمقانه، دیوانه‌وار (۲۰۱۱) با بازی جولیان مور و "نیمه ماه مارس" (۲۰۱۱) با بازی جرج کلونی اشاره کرد. رایان گاسلینگ با بازیگران مشهوری همچون کریستین بل در فیلم "رکود بزرگ" (۲۰۱۵)، با راسل کرو در فیلم "مردان خوب" (۲۰۱۶) و با ناتالی پورتمن در فیلم "ترانه به ترانه" (۲۰۱۷)
با ناتالی پورتمن در فیلم "ترانه به ترانه" (۲۰۱۷) هم بازی بوده است. گاسلینگ برای بازی در فیلم "لالالند" (۲۰۱۶) موفق به دریافت جایزه گلدن گلاب و نامزدی جایزه اسکار شد و اما استون نیز جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد. او همچنین در فیلم "نخستین انسان" (۲۰۱۸) در نقش نیل آرمسترانگ فضانورد آمریکایی و اولین انسانی که پا روی کره ماه گذاشت ظاهر شده است. فعالیت حرفه‌ای. گاسلینگ فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یک بازیگر کودک در برنامه «باشگاه میکی موس» (۱۹۹۳–۱۹۹۵) از شبکه دیزنی آغاز کرد و سپس در
موس» (۱۹۹۳–۱۹۹۵) از شبکه دیزنی آغاز کرد و سپس در برنامه‌های تلویزیونی خانوادگی دیگری از جمله «آیا از تاریکی هراس دارید؟» (۱۹۹۵) و «مورمور» (۱۹۹۶) ظاهر شد. او در ۱۷ سالگی به لس آنجلس نقل مکان کرد تا در سینما فعالیت کند و اولین نقش سینمایی خود را در فیلم «هیولای فرانکنشتاین» ایفا کرد. گاسلینگ با ایفای نقش یک یهودی نئونازی در فیلم «مومن» (۲۰۰۱) مورد توجه قرار گرفت و پس از آن با بازی در فیلم‌های مستقلی چون «قتل با اعداد» (۲۰۰۲)، «قانون کشتار» (۲۰۰۲) و «ایالات متحده لیلاند» (۲۰۰۳) شهرت بیشتری کسب کرد. او با
متحده لیلاند» (۲۰۰۳) شهرت بیشتری کسب کرد. او با بازی در فیلم عاشقانه و موفق تجاری «دفترچه خاطرات» (۲۰۰۴) به مخاطبان گسترده‌تری معرفی شد. برای بازی در نقش یک معلم معتاد در فیلم «نیمه نیلوفر» (۲۰۰۶)، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد و با فیلم «لارس و دختر واقعی» (۲۰۰۷) نامزدی جایزه گلدن گلوب را به دست آورد. پس از یک وقفه کوتاه، گاسلینگ در سال ۲۰۱۰ با سه فیلم به سینما بازگشت: درام زناشویی «ولنتاین غمگین»، تریلر معمایی «همه چیزهای خوب» و فیلمی به کارگردانی خودش با عنوان «مکانی آن سوی
و فیلمی به کارگردانی خودش با عنوان «مکانی آن سوی کاج‌ها». گاسلینگ در سال ۲۰۱۱ در سه فیلم موفق دیگر ظاهر شد: کمدی-درام عاشقانه «دیوانه‌وار، احمقانه، عشق»، درام سیاسی «نیمه ماه مارس» و نئو-نوآر «رانندگی». هر سه فیلم با استقبال منتقدان و موفقیت تجاری همراه بودند. او همچنین در فیلم جنایی «جوخه گانگستر» (۲۰۱۳) و درام «مکانی آن سوی کاج‌ها» (۲۰۱۳) بازی کرد. اولین تجربه کارگردانی او، «رودخانه گمشده»، در سال ۲۰۱۴ با واکنش‌های منفی منتقدان روبرو شد. موفقیت‌های گاسلینگ در سال‌های بعد با فیلم کمدی «رکود بزرگ» (۲۰۱۵) و
در سال‌های بعد با فیلم کمدی «رکود بزرگ» (۲۰۱۵) و موزیکال عاشقانه «لا لا لند» (۲۰۱۶) ادامه یافت. «لا لا لند» برای او یک جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی و دومین نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد را به ارمغان آورد. در ادامه، او در فیلم نئو-نوآر علمی-تخیلی «بلید رانر ۲۰۴۹» (۲۰۱۷) و فیلم زندگی‌نامه‌ای «نخستین انسان» (۲۰۱۸) در نقش نیل آرمسترانگ ظاهر شد. در سال ۲۰۲۳، او با بازی در نقش «کن» در کمدی فانتزی «باربی» به یکی از بزرگترین موفقیت‌های تجاری کارنامه خود دست یافت و برای این نقش نامزد
تجاری کارنامه خود دست یافت و برای این نقش نامزد جوایز متعددی از جمله جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. ۱۹۹۳–۲۰۰۳: از باشگاه میکی موس تا نقش‌های مستقل. در سال ۱۹۹۳، رایان گاسلینگ ۱۲ ساله در یک آزمون بازیگری آزاد در مونترآل برای احیای برنامه «باشگاه میکی موس» از شبکه دیزنی شرکت کرد و توانست قراردادی دو ساله را به دست آورد. او پس از این موفقیت به اورلندو، فلوریدا نقل مکان کرد. گاسلینگ در این برنامه در کنار دیگر بازیگران کودک آینده‌داری چون بریتنی اسپیرز، کریستینا آگیلرا و جاستین تیمبرلیک ظاهر شد. او
کریستینا آگیلرا و جاستین تیمبرلیک ظاهر شد. او بعدها اذعان کرد که این دوره برای او اهمیت زیادی در شکل‌گیری شخصیت حرفه‌ای‌اش داشته است. با این حال، او به ندرت در برنامه حضور پیدا می‌کرد زیرا سایر کودکان با استعدادتر از او محسوب می‌شدند. پس از لغو برنامه در سال ۱۹۹۵، گاسلینگ به کانادا بازگشت و در سریال‌های تلویزیونی خانوادگی مانند «آیا از تاریکی هراس دارید؟» (۱۹۹۵) و «مورمور» (۱۹۹۶) به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در سریال «Breaker High» (۱۹۹۷-۱۹۹۸) نقش «شان هنلون» را بازی کرد. در سن ۱۷ سالگی، گاسلینگ تصمیم
هنلون» را بازی کرد. در سن ۱۷ سالگی، گاسلینگ تصمیم گرفت برای تمرکز بر روی بازیگری در سینما، تحصیل در مقطع دبیرستان را رها کند. او اولین نقش سینمایی خود را در درام ورزشی «تایتنز را به یادآور» در سال ۲۰۰۰ به دست آورد و پس از آن، با ایفای نقش اصلی یک یهودی جوان نئونازی در فیلم «مومن» (۲۰۰۱) توانست توجه منتقدان را به خود جلب کند. هنری بین، کارگردان فیلم، او را به دلیل بزرگ شدن در یک محیط مورمونی که باعث درک او از انزوا شده بود، برای این نقش انتخاب کرد. این فیلم برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فیلم
فیلم برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فیلم ساندنس شد و گاسلینگ برای بازی‌اش مورد ستایش قرار گرفت. کوین توماس از لس آنجلس تایمز بازی او را «گیرا و به‌شدت باورپذیر» توصیف کرد. این فیلم به دلیل موضوع بحث‌برانگیزش نتوانست حامی مالی پیدا کند و مستقیماً از تلویزیون پخش شد. در سال ۲۰۰۲، گاسلینگ در تریلر روانشناختی «قتل با اعداد» در کنار ساندرا بولاک و مایکل پیت بازی کرد. او نقش «ریچارد هیوود»، یکی از دو دانش‌آموز دبیرستانی را بازی می‌کند که معتقدند می‌توانند قتلی بی‌نقص را مرتکب شوند. این فیلم با موفقیت
قتلی بی‌نقص را مرتکب شوند. این فیلم با موفقیت تجاری متوسطی روبرو شد. نقش بعدی او در فیلم «قانون کشتار» (۲۰۰۲) بود که در آن با دیوید مورس همبازی شد. این فیلم به بررسی رابطه میان یک بازیکن فوتبال دبیرستانی و مربی‌اش در مونتانا می‌پردازد. گاسلینگ این تجربه را یکی از بهترین‌های دوران کاری خود توصیف کرده است. در سال ۲۰۰۳، او در فیلم «ایالات متحده لیلاند» نقش نوجوانی را بازی کرد که پسری معلول را به قتل می‌رساند. او برای این نقش نامزد دریافت جایزه ایندیپندنت اسپیریت شد. ۲۰۰۴–۲۰۱۰: موفقیت با «دفترچه خاطرات» و
شد. ۲۰۰۴–۲۰۱۰: موفقیت با «دفترچه خاطرات» و «نیمه نیلوفر». گاسلینگ با بازی در فیلم عاشقانه «دفترچه خاطرات» در سال ۲۰۰۴ به شهرت جهانی دست یافت. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته نیکلاس اسپارکس بود و او در کنار ریچل مک‌آدامز نقش‌آفرینی کرد. گاسلینگ در نقش «نوآ کلهون» ظاهر شد و داستان عشق پرشور یک زوج جوان در دهه ۱۹۴۰ را روایت می‌کند. اگرچه فیلم با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اما در گیشه بسیار موفق بود و به یک فیلم کالت تبدیل شد. گاسلینگ برای این نقش برنده چهار جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی شد.
برنده چهار جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی شد. انترتینمنت ویکلی پوستر فیلم را که گاسلینگ و مک‌آدامز را در آغوش یکدیگر نشان می‌دهد، در فهرست «بهترین پوسترهای فیلم در ۲۵ سال گذشته» قرار داد. در سال ۲۰۰۵، گاسلینگ در تریلر روانشناختی «بمان» به کارگردانی مارک فورستر بازی کرد. او در این فیلم با یوان مک‌گرگور و نائومی واتس همبازی بود. فیلم با نقدهای منفی مواجه شد و در گیشه نیز شکست خورد. گاسلینگ در مورد این فیلم گفته بود که بازیگران در آن «گم شده بودند». با این حال، سال بعد او با بازی در فیلم «نیمه نیلوفر»
این حال، سال بعد او با بازی در فیلم «نیمه نیلوفر» (۲۰۰۶) به اوج موفقیت انتقادی رسید. او در این فیلم نقش «دن دان»، یک معلم تاریخ معتاد در دبیرستانی در بروکلین را بازی می‌کند که با یکی از دانش‌آموزانش رابطه‌ای دوستانه برقرار می‌کند. گاسلینگ برای آمادگی برای این نقش، به مدت یک ماه در بروکلین زندگی کرد و به تدریس در یک کلاس هشتم پرداخت. بازی او در این فیلم تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت و برای او اولین نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد. او همچنین نامزد دریافت جایزه از انجمن
آورد. او همچنین نامزد دریافت جایزه از انجمن بازیگران فیلم شد. در سال ۲۰۰۷، او در فیلم «شکست» در مقابل آنتونی هاپکینز ظاهر شد. او نقش یک وکیل جوان و جاه‌طلب را بازی می‌کند که درگیر یک بازی موش و گربه با شخصیتی می‌شود که هاپکینز نقش آن را ایفا می‌کند. گاسلینگ این فرصت را تجربه‌ای ارزشمند برای یادگیری از هاپکینز دانست. فیلم با موفقیت تجاری همراه بود. در همان سال، او در فیلم کمدی-درام «لارس و دختر واقعی» بازی کرد و نقش «لارس لیندستروم»، مردی تنها را به تصویر کشید که با یک عروسک در اندازه واقعی رابطه برقرار
کشید که با یک عروسک در اندازه واقعی رابطه برقرار می‌کند. این نقش نیز برای او تحسین منتقدان و نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی را به دنبال داشت. پس از این فیلم، گاسلینگ به مدت سه سال از بازیگری فاصله گرفت. او بعدها اعلام کرد که این وقفه به دلیل عدم رضایت از مسیر کاری‌اش بوده است. ۲۰۱۰–۲۰۱۳: تحسین گسترده و کارگردانی. پس از یک وقفه سه ساله، گاسلینگ در سال ۲۰۱۰ با درام زناشویی «ولنتاین غمگین» به سینما بازگشت. او در این فیلم با میشل ویلیامز همبازی بود و داستان فروپاشی یک زوج را به
ویلیامز همبازی بود و داستان فروپاشی یک زوج را به تصویر می‌کشند. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس با استقبال خوبی روبرو شد و بازی گاسلینگ برای او دومین نامزدی جایزه گلدن گلوب را به همراه داشت. او در همان سال در فیلم «همه چیزهای خوب» به کارگردانی اندرو جرکی نیز ایفای نقش کرد. این فیلم بر اساس داستان زندگی رابرت دورست، یک قاتل زنجیره‌ای، ساخته شده بود. گاسلینگ در این فیلم با کریستن دانست همبازی بود. سال ۲۰۱۱ برای گاسلینگ سالی بسیار پرکار و موفق بود. او در سه فیلم با ژانرهای متفاوت ظاهر شد که همگی با تحسین
فیلم با ژانرهای متفاوت ظاهر شد که همگی با تحسین منتقدان و موفقیت تجاری روبرو شدند. اولین فیلم او در این سال، کمدی-درام عاشقانه «دیوانه‌وار، احمقانه، عشق» بود که در آن با استیو کرل، جولیان مور و اما استون همبازی شد. بازی او در نقش یک مرد جذاب و زن‌باز، نامزدی جایزه گلدن گلوب دیگری را برایش به ارمغان آورد. سپس در فیلم نئو-نوآر و اکشن «رانندگی» به کارگردانی نیکلاس ویندینگ رفن ایفای نقش کرد. او نقش یک راننده بدلکار بی‌نام را بازی می‌کند که شب‌ها به عنوان راننده برای خلافکاران کار می‌کند. این فیلم در جشنواره
برای خلافکاران کار می‌کند. این فیلم در جشنواره فیلم کن با تشویق ایستاده ۱۵ دقیقه‌ای مواجه شد و به یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های سال تبدیل شد. آخرین فیلم او در این سال، درام سیاسی «نیمه ماه مارس» به کارگردانی جرج کلونی بود. او در این فیلم نقش یک مدیر کمپین انتخاباتی جاه‌طلب را ایفا کرد و برای این نقش نیز نامزد جایزه گلدن گلوب شد. در سال ۲۰۱۳، گاسلینگ بار دیگر با نیکلاس ویندینگ رفن در فیلم «فقط خدا می‌بخشد» همکاری کرد. این فیلم که در بانکوک فیلمبرداری شده بود، در جشنواره فیلم کن با واکنش‌های دوگانه‌ای از
بود، در جشنواره فیلم کن با واکنش‌های دوگانه‌ای از سوی تماشاگران و منتقدان مواجه شد. در همان سال، او در فیلم جنایی «جوخه گانگستر» در کنار جاش برولین، اما استون و شان پن بازی کرد. این فیلم بر اساس داستانی واقعی از تلاش پلیس لس آنجلس برای مقابله با گانگستری به نام میکی کوهن ساخته شده است. گاسلینگ همچنین در درام «مکانی آن سوی کاج‌ها» به کارگردانی درک سیانفرنس که پیشتر در «ولنتاین غمگین» با او همکاری کرده بود، ایفای نقش کرد. او در این فیلم نقش یک موتورسوار بدلکار را بازی می‌کند که برای تأمین مخارج خانواده‌اش به
را بازی می‌کند که برای تأمین مخارج خانواده‌اش به سرقت از بانک روی می‌آورد. ۲۰۱۴–اکنون: «لا لا لند»، «بلید رانر ۲۰۴۹» و «باربی». در سال ۲۰۱۴، گاسلینگ اولین فیلم خود به عنوان کارگردان، «رودخانه گمشده»، را ساخت. این فیلم که در ژانر فانتزی نئو-نوآر بود، با بازی کریستینا هندریکس، بن مندلسون و مت اسمیت همراه بود. فیلم در بخش «نوعی نگاه» جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد اما با نقدهای بسیار منفی منتقدان روبرو شد. منتقدان فیلم را به شدت تحت تأثیر آثار نیکلاس ویندینگ رفن و دیوید لینچ دانستند و آن را فاقد اصالت
رفن و دیوید لینچ دانستند و آن را فاقد اصالت خواندند. پس از این تجربه، گاسلینگ در سال ۲۰۱۵ با فیلم کمدی «رکود بزرگ» به کارگردانی آدام مک‌کی به عرصه بازیگری بازگشت. این فیلم که به بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ می‌پردازد، با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم شد. گاسلینگ در این فیلم با کریستین بیل، استیو کرل و برد پیت همبازی بود. در سال ۲۰۱۶، او در موزیکال عاشقانه «لا لا لند» به کارگردانی دیمین شزل و در کنار اما استون ظاهر شد. این فیلم به یکی از موفق‌ترین آثار کارنامه او تبدیل شد.
به یکی از موفق‌ترین آثار کارنامه او تبدیل شد. گاسلینگ برای بازی در نقش یک پیانیست جاز به نام «سباستین وایلدر»، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی شد و دومین نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه بفتا را کسب کرد. این فیلم در مجموع برنده شش جایزه اسکار شد و در سراسر جهان بیش از ۴۴۰ میلیون دلار فروش داشت. در سال ۲۰۱۷، گاسلینگ در فیلم علمی-تخیلی «بلید رانر ۲۰۴۹» به کارگردانی دنی ویلنوو و در نقش «افسر کی» ظاهر شد. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم کلاسیک «بلید رانر» (۱۹۸۲)
فیلم دنباله‌ای بر فیلم کلاسیک «بلید رانر» (۱۹۸۲) بود و هریسون فورد نیز بار دیگر در نقش «ریک دکارد» حضور داشت. فیلم با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد و بسیاری آن را یکی از بهترین دنباله‌های ساخته شده در تاریخ سینما دانستند. سال بعد، او بار دیگر با دیمین شزل در فیلم زندگی‌نامه‌ای «نخستین انسان» همکاری کرد و نقش نیل آرمسترانگ، اولین انسانی که بر روی ماه قدم گذاشت، را ایفا کرد. این فیلم نیز با نقدهای مثبتی روبرو شد و بازی گاسلینگ مورد ستایش قرار گرفت. پس از یک وقفه چهار ساله، گاسلینگ در سال ۲۰۲۲ با دو فیلم به
وقفه چهار ساله، گاسلینگ در سال ۲۰۲۲ با دو فیلم به سینما بازگشت: فیلم اکشن «مرد خاکستری» به کارگردانی برادران روسو و فیلم کمدی فانتزی «باربی» به کارگردانی گرتا گرویگ. «باربی» که در آن گاسلینگ نقش «کن» را در مقابل مارگو رابی ایفا کرد، به یک پدیده فرهنگی و تجاری تبدیل شد و با فروش بیش از ۱.۴ میلیارد دلار، به پرفروش‌ترین فیلم سال ۲۰۲۳ و یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بدل گشت. بازی گاسلینگ در نقش «کن» با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و برای او سومین نامزدی اسکار (این بار در رشته جایزه اسکار بهترین
نامزدی اسکار (این بار در رشته جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد) و نامزدی جوایز متعدد دیگری از جمله گلدن گلوب و بفتا را به ارمغان آورد. آهنگ «من فقط کن هستم» با اجرای او در این فیلم نیز با موفقیت زیادی روبرو شد و در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت. موسیقی. رایان گاسلینگ علاوه بر بازیگری، در زمینه موسیقی نیز فعالیت دارد. در سال ۲۰۰۷، او به همراه دوستش، زک شیلدز، گروه موسیقی ایندی راک «Dead Man's Bones» را تشکیل داد. آن‌ها در ابتدا پروژه را به عنوان یک نمایش تئاتر موزیکال با temática هیولایی در نظر گرفته
تئاتر موزیکال با temática هیولایی در نظر گرفته بودند، اما در نهایت تصمیم گرفتند یک گروه موسیقی تشکیل دهند. آن‌ها خودشان نواختن تمام سازها را در اولین آلبومشان، که در سال ۲۰۰۹ با نام «Dead Man's Bones» منتشر شد، بر عهده گرفتند. این آلبوم با همکاری گروه کر کودکان از کنسرواتوار موسیقی سیلورلیک ضبط شد. گاسلینگ تحت نام مستعار «Baby Goose» در این گروه فعالیت می‌کند. آلبوم با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان موسیقی روبرو شد و سبک آن به عنوان ترکیبی از ایندی راک، گوتیک راک و موسیقی فولکلور توصیف شده است. علاوه بر
راک و موسیقی فولکلور توصیف شده است. علاوه بر فعالیت در گروه، گاسلینگ برای саундтреک برخی از فیلم‌هایش نیز آهنگ اجرا کرده است. در فیلم «ولنتاین غمگین»، او آهنگ «You Always Hurt the One You Love» را اجرا کرد. برجسته‌ترین فعالیت موسیقی او در سینما، در فیلم «لا لا لند» بود که در آن چندین آهنگ از جمله «City of Stars» را به همراه اما استون اجرا کرد. این آهنگ برنده جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی و جایزه اسکار بهترین ترانه شد. همچنین، اجرای او از آهنگ «من فقط کن هستم» در فیلم «باربی» به یک موفقیت جهانی
فقط کن هستم» در فیلم «باربی» به یک موفقیت جهانی تبدیل شد و در چارت‌های موسیقی سراسر دنیا قرار گرفت و نامزد دریافت جایزه گرمی شد. زندگی خصوصی. رایان گاسلینگ سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ با ساندرا بولاک، هم بازی اش در فیلم "قتل با اعداد" رابطه عاشقانه داشت. از اواسط سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۰۸ با ریچل مک‌آدامز، هم بازی اش در فیلم "دفترچه خاطرات" رابطه داشت. در سال ۲۰۱۱ با اوا مندس رابطه عاشقانه ای را شروع کرد که حاصل آن دو دختر به نام‌های اسمرالدا آماده گاسلینگ (متولد ۲۰۱۴) و آمادا لی گاسلینگ (متولد ۲۰۱۶) است. جوایز و
و آمادا لی گاسلینگ (متولد ۲۰۱۶) است. جوایز و نامزدی‌ها. "مقاله اصلی:"
چغندر گاوی (که چغندر علوفه هم نامیده شده) گونه‌ای از چغندر است که بیشتر به صورت غذای دام‌ها بکار می‌رود. چغندر گاوی به شکل یک بیخ بزرگ از گیاه است با رنگ‌های آبی، زرد یا نارنجی-زرد که در سده هیجدهم به منظور تغذیه دام‌ها پرورش داده شد. از چغندر گاوی بیشتر برای تغذیه گاو، خوک و دیگر دام‌ها استفاده می‌شود اما شکل نورس آن توسط انسان نیز خورده می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "Mangelwurzel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangelwurzel&amp;oldid=472883167
(accessed February 8, 2012).
کابل فشارقوی یا کابل ولتاژبالا، گونه‌ای از کابل است که برای انتقال انرژی الکتریکی در ولتاژهای بالا استفاده می‌شود. ساختمان این کابل‌ها با توجه به کاربردشان متفاوت است. مشخصات کابل فشارقوی به وسیلهٔ یک سری علائم روی آن درج می‌شود. شرح علائم روی کابل. علائم روی کابل مطابق استاندارد وی‌دی‌ئی آلمان در معانی زیر به کار می‌روند:
سید محمد بالخی پسر سید مُلا عثمان شیخ رش، متخلص به مه‌حوی (۱۸۳۶ در بالخ، سلیمانیه –۱۹۰۶ در سلیمانیه)، از بزرگترین شاعران کلاسیک کُرد و از مشهورترین شاعران عرفانی کُرد است. عمدۀ شهرت وی به واسطۀ غزل‌های عاشقانه و عارفانه‌ای است که به کُردی سورانی سروده‌است. زندگی‌نامه. سید محمد بالخی پسر سید مُلا عثمان از نوادگان «شیخ رش» در سال ۱۸۳۶ در روستای بالخ در مجاورت سلیمانیه به دنیا آمد. وی از سن هفت سالگی به آموختن قرآن و علوم رایج دوران پرداخت و سپس برای تحصیل علم عازم شهرهای کردستان همچون سنندج و مهاباد و بغداد
عازم شهرهای کردستان همچون سنندج و مهاباد و بغداد شد. در بغداد او از محضر بزرگانی چون مفتی زهاوی (مفتی وقت عراق) بهره برد. از جمله شاگردان مشهور محوی هم می‌توان به ملا سعید افندی، ملا حسن قزلچی اشاره کرد. محوی از پیروان طریقت نقشبندیه بود، او ارادت بسیاری به مولانا خالد شهرزوری داشته‌است. او پس از ملاقاتی که در سال ۱۸۸۳ با سلطان عبدالحمید دوم عثمانی داشت، اجازۀ تأسیس خانقاهی را در سلیمانیه گرفت که به "خانقاه محوی" شهرت یافت. محوی از نقشبندی‌ها تأثیر بسیار پذیرفته‌است و به خصوص در دیوان خود از شیخ عمر
پذیرفته‌است و به خصوص در دیوان خود از شیخ عمر ضیاءالدین نقشبندی بسیار یاد می‌کند. از جمله عالمان کُرد که محوی با آنان هم‌کلام بوده‌است می‌توان به مولوی کرد، مولانا احمد نودشی، ملا حامد بیسارانی و … اشاره کرد. ویژگی‌های شعر محوی. محوی به زبان‌های کُردی، فارسی و عربی و در قالب‌های غزل، قصیده، دوبیتی و فرد شعر سروده‌است. مضمون بیشتر اشعار وی تصوف، عرفان و تقبیح دنیا است. اشعار وی سرشار از استعاره و نماد است. استفاده از واژه‌های قدیمی و گاه غیرمستعمل و قافیه‌های نامتداول از دیگر ویژگی‌های شعر محوی است. او در
نامتداول از دیگر ویژگی‌های شعر محوی است. او در میان شعرای فارس بیشتر تحت تأثیر حافظ و در میان شاعران کُرد تحت تأثیر نالی بوده‌است. وی در غزلی در مورد حافظ می‌گوید: نمونۀ شعر فارسی. «محوی»
اسفندیار احمدیه بندار (زادهٔ ۱۳۰۷ تهران - درگذشت ۱۳۹۰ تهران) انیماتور و نقاش ایرانی و سازنده نخستین انیمیشن ایرانی است. از وی به عنوان پدر انیمیشن ایران یاد می‌شود. ساخت نخستین انیمیشن ایرانی. اسفندیار احمدیه نخستین انیمیشن ایران را با نام ملانصرالدین در سال ۱۳۳۶ ساخت. آثار. احمدیه چندین اثر را کارگردانی، طراحی، یا نقاشی کرد. تعدادی از آثار او به شرح زیرند: مرگ. احمدیه در ۱۷ بهمن ۱۳۹۰ به علت بیماری خونی در تهران درگذشت.
عکاسی کودک، ثبت روح کودکانگی اطفال و کودکان از بدو تولد به‌شمار می‌رود.یک فیلم عکاسی، اولین چیزی است که یک مرد تازه پدر شده، بعد از خرید ضروریات، تهیه می‌کند. سالهای عمر کودک. بچه‌ها و دوربین عکاسی به یکدیگر وابسته‌اند. از زمان تولد به بعد، از شیر‌خوارگی تا بلوغ، کودکان همواره توسط دوربین تعقیب می‌شوند. کودک معمولاً به این موضوع علاقه‌مند است، اگر چه اکثراً بیش از آن سرگرم است که توجهی به عکاسی بکند. او تقریباً همیشه می‌تواند باعث به وجود آمدن عکس خوبی باشد. والدین اکثر عکسهایی را که از لحظات زندگی کودک
والدین اکثر عکسهایی را که از لحظات زندگی کودک گرفته شده، دوست دارند و می‌خواهند آن لحظه‌ها را حفظ کنند. اگر این عکس‌ها توسط افراد حرفه‌ایی گرفته شده باشند، اگر چه به نظر می‌رسد فاقد آن احساس و درکی هستند که پدرها و مادرهای واقعی می‌توانند نسبت به کودک داشته باشند، ولی از نظر مهارت فنی، می‌توانند مورد توجه واقع شوند. مثلاً، ثبت لحظه جادویی که یک مادر، غرق در خلسه، با توده سلولی نالان که دست و پا می‌زند و از گوشت و خون خود اوست (لحظه زائیده شدن)، تکنیک و مهارت خاصی را طلب می‌کند. هر پدر و مادری آن لحظه را به
خاصی را طلب می‌کند. هر پدر و مادری آن لحظه را به یاد می‌آورند. این لحظه را می‌توان تقریباً به همان واقعیتی که در خودِ لحظه بوده، در یک عکس حفظ کرد. همه مراحل بچگی به همین‌گونه است، همه نقش‌هایی که یک نوجوان در حال رشد ایفاء می‌کند: چه جثه گوشت‌آلوی در حال تاتی پاپی که مثل یک بچه غول راه می‌رود، چه دختر خانم جوانِ مخالف سرا و عشوه‌گر و کنجگاو مردّد و چه جوان خیال باف و جنگجو. هیچ جا نمی‌توان موضوعی: به همه جانبگی، به ناشی‌گری، اغواء کنندگی، متغیری، و قابل اعتمادیِ (از جهت ارزش داشتن برای صرف وقت) بچه پیدا
(از جهت ارزش داشتن برای صرف وقت) بچه پیدا کرد. از نظر همکاری با عکاس بچه‌ها بهترین موضوعات هستند. بچه‌ها بدون هیچ مقدمه‌ایی وارد فضای عکاسی می‌شوند، آن‌ها از نشان دادن خود و ژست گرفتن لذت می‌برند و موضوعات خستگی‌ناپذیری می‌باشند، زیرا اساساً یک کودک خستگی‌ناپذیر است: حتی بچه‌ای که حوصله کوتاه او ‍(برای ایستادن در مقابل دوربین) ناگهان تمام می‌شود و خود را با فعالیت دیگری سرگرم می‌کند، موضوع بهتری برای عکاسی خواهد بود (زاویه دیگری برای عکاسی ایجاد خواهد کرد). جورج کراوز (George Krause)، که عکس‌هایش در این
جورج کراوز (George Krause)، که عکس‌هایش در این باره مشهور است، می‌گوید: " وقتی سال‌ها پیش عکاسی از کودکان را شروع کردم، همه چیز را به غیر از بچه‌ها کنار گذاشتم، همانگونه که اکثر عکاسان این کار را می‌کنند، این ساده‌ترین راه برای شروع کار است". رهنمودها. بعضی از رهنمودهای مفید در عکاسی کودک به قرار زیر است: اکثر بچه‌ها دوست دارند که در طرف مقابل خود رضایت ایجاد کنند، و خیلی از آنها، عکس گرفتن را نوعی تفریح به حساب می‌آورند. خود شما باید با این کار به‌صورتی بیش از یک تفریح بر خورد کنید. ویِن میلر (Wayne
بیش از یک تفریح بر خورد کنید. ویِن میلر (Wayne Miller) عکاس، برای هر کدام از چهار بچه‌اش چهار سال وقت صرف کرده، تا روز به روز عکس‌هایی از آن‌ها تهیه کند. او می‌نویسد: "تمام دوره‌های این بچه‌ها، تا روز مرگ‌شان، از پیش چشمان من می‌گذشتند. ناکامی و شکست، موفقیت، شادمانی و پیروزی در طبیعت آن‌ها حک می‌شد." برای شاهد بودن چنین چیزهایی از داخل لنز دوربین، یا چشمان عادی، کافی است چیزهایی را از زندگی بیرون بکشیم که نباید نادیده انگاشته شوند. منابع. انگلیسی:
همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ۱۱ و ۱۲ آذرماه ۱۳۵۸ برگزار شد و با حدود ۹۹/۵ درصد آرا تصویب شد. پیشینه. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ و همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸، انتخابات خبرگان قانون اساسی (متفاوت با خبرگان رهبری) در تابستان ۱۳۵۸برگزار شد. خبرگان پس از چند ماه بحث و نظر و رای‌گیری داخلی، پیش‌نویس قانون اساسی را آماده کردند. هر اصل باید دست‌کم رای دوسوم خبرگان را می‌آورد. پس از بحث و تصویب تک تک اصل‌ها و جمع‌بندی آن‌ها، نسخهٔ پایانی قانون اساسی در جلسهٔ
جمع‌بندی آن‌ها، نسخهٔ پایانی قانون اساسی در جلسهٔ علنی ۲۴ آبان به رأی گذاشته شد و به تصویب خبرگان قانون اساسی رسید. در ایران برخی نمی‌خواستند انتخابات همه‌پرسی شود، ولی با تأکید سید روح‌الله خمینی بر این که باید مردم رأی دهند، همه‌پرسی در همان سال برگزار شد. برگزاری. همه‌پرسی در ۱۱ و ۱۲ آذر ۱۳۵۸ برگزار شد. ۷۵/۵۶٪ مردم شرکت کردند که با رای حدود ۹۹/۵ درصد همه‌پرسی تصویب شد. تحریم کنندگان. این انتخابات توسط گروه های مختلفی از اپوزیسیون تحریم شد: