payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیز یکی از نخستین عکاسان در تاریخ عکاسی بود که از خودش عکس پرتره گرفت. در سال 1839 میلادی، کورنلیوس یک داگرو‌تایپ از خودش به عنوان یک پرتره ساده تهیه کرد. این عکس، که به عنوان "پرترهٔ اولیه" (The First Photograph) نیز شناخته می‌شود، نمایش‌دهنده چهرهٔ آرام اوست. کارنلیوس به عنوان یکی از نخستین عکاسان تاریخی، به توسعه تکنیک‌های عکاسی و ایجاد دستگاه‌های بهتر علاقه داشت و در تاریخ عکاسی نقش بسیار مهمی ایفا کرد. او به عنوان یکی از پیشوایان این عکاسی پرتره شناخته می‌شود. کارگاه عکاسی. کارگاه‌های عملی عکاسی پرتره
می‌شود. کارگاه عکاسی. کارگاه‌های عملی عکاسی پرتره به منظور آموزش نورپردازی و پوزیشن تصویر توسط نهادهای آموزشی برای هنرجویان برگزار می‌شود. در این کارگاه‌ها هر کارآموزی با کارهای مختلفی از قبیل نورپردازی، روتوش نگاتیو (در عکاسی آنالوگ)، تکنیک‌های ادیت (فتوشاپ و …) آشنا شده و بسته به ذوق و روان خود آنها را برای بدست آوردن نتیجه مطلوب در عکاسی پرتره بکار می‌گیرد. عکاسان برجسته پرتره در ایران. آقا رضا خان اقبال‌السلطنه (۱۲۲۲ خورشیدی/۱۸۴۳ م – ۱۲۶۳ خ. /۱۹۰۷ ق)، معروف به عکاس‌باشی، نخستین عکاس حرفه‌ای ایران و یکی
به عکاس‌باشی، نخستین عکاس حرفه‌ای ایران و یکی از پیشگامان عکاسی پرتره در دوره قاجار بود. وی عکاسی را نزد فرانسوی‌ها (مانند فرانسس کارلهیان) در دارالفنون آموخت و حدود ۶ سال تحت آموزش ماند. در سال ۱۲۸۰ قمری لقب رسمی «عکاس‌باشی» را از ناصرالدین‌شاه دریافت کرد و هدایت اولین عکاس‌خانه رسمی ایران در کاخ گلستان را بر عهده گرفت. آقا رضا شهرتش را مدیون ثبت چهره رجال، طبقات اجتماعی و همچنین عکس‌برداری از اماکن مذهبی مانند حرم رضوی است اقدامی نوآورانه در آن دوران تصاویر وی علاوه بر ارزش تاریخی، نمایانگر رویکرد
تصاویر وی علاوه بر ارزش تاریخی، نمایانگر رویکرد مستند-پرتره و تأکید بر واقع‌گرایی در عکاسی بودند سبکی که بعدها از اصول پایه‌ای پرتره اجتماعی در ایران شد. آثار آقا رضا در سفرهای رسمی ناصرالدین‌شاه (مانند سفر مشهد و سفرهای اروپا) ثبت شد و نخستین آلبوم عکس رسمی ایران محسوب می‌شود. علاوه بر پرتره، او با استفاده از تکنیک‌هایی چون کلودیونِ تر، سیانوتیپ و استریوسکوپی، دستاوردهای فنی قابل توجهی در گسترش عکاسی مدرن در ایران داشت. فخرالدین فخرالدینی (متولد ۵ مارس ۱۹۳۳، تبریز) یکی از پیشگامان عکاسی پرتره در ایران
۱۹۳۳، تبریز) یکی از پیشگامان عکاسی پرتره در ایران است. او بیش از ۵۶ سال سابقه حرفه‌ای دارد و تخصصش در پرتره‌های سیاه‌وسفید شخصیت‌های فرهنگی، هنری و ادبی ایران است. شادی قدیریان با تولید مجموعه‌هایی مانند "قاجار" (Qajar) و "مثل هر روز" (Like Every Day)، مرز میان سنت قاجار و زندگی معاصر زنان ایرانی را با نگاهی نمادین و پردازش دقیق پرتره نشان می‌دهد. عکس‌های او که سوژه‌هایی با لباس‌های سنتی را در ترکیب با اشیاء مدرن نمایش می‌دهند، نقدی ظریف بر سنت و مدرنیته هستند و توانسته‌اند تأیید جهانی کسب کنند. نیوشا
هستند و توانسته‌اند تأیید جهانی کسب کنند. نیوشا توکلیان از چهره‌های برجسته عکاسی مستند–پرتره ایران است. آثارش که در مراجع بین‌المللی مانند Time و Magnum منتشر شده، تصویر دقیقی از زندگی زنان جوان و نسل جدید ایران ارائه می‌دهند. او به واسطه توانایی‌اش در ثبت حالات چهره و موقعیت‌های احساسی سوژه‌ها در پروژه‌هایی چون "Look"، تحسین گسترده‌ای را در سطح جهانی به دست آورده است. فاطمه بهبودی با تمرکز بر مستندسازی عکس‌های پرتره درباره تأثیرات جنگ و بازتاب زندگی زنان و خانواده‌های ایران، جوایزی مانند World Press Photo
خانواده‌های ایران، جوایزی مانند World Press Photo 2015 و Pictures of the Year International 2014 را کسب کرده است. مجموعه‌هایی همچون "Mothers of Patience" و "One Moment" نشانگر قدرت او در روایت اثرگذار از سوژه‌های پرتره هستند. حسین فاطمی، اگرچه بیشتر به عکاسی خبری-مستند شناخته می‌شود، در آثارش تأکید قابل‌توجهی بر پرتره‌های احساسی و انسانی نیز دارد. او چندین جایزه جهانی از جمله World Press Photo 2017 و POYi را دریافت کرده و توانسته با ثبت پرتره‌ی سوژه‌های سیاسی و اجتماعی، تأثیری عمیق بر تصویرسازی پرتره در
و اجتماعی، تأثیری عمیق بر تصویرسازی پرتره در ایران بگذارد. پانویس. عکاسی مستند، مستند اجتماعی همچنین عکاسی خیابانی
دینار (جمع آن :" دیناری "، مقدونی: денар و денари ،" denar "و" denari ", ISO 4217 کد: MKD، شناسه سه رقمی ۸۰۷) ارز جمهوری مقدونیه شمالی است. این یکای پول به ۱۰۰ دنی تقسیم می‌شود. واژه دینار از نام یکای پول روم باستان، "دناریوس" می‌آید. نماد ден، سه حرف اول همین نام است. تاریخچه. دینار اولین بار در تاریخ ۲۶ آوریل سال ۱۹۹۲ معرفی و جایگزین نسخه سال ۱۹۹۰ از دینار یوگسلاوی شد. در تاریخ ۵ مه ۱۹۹۳، نرخ ارز اصلاح و ۱ جدید دینار (MKD) برابر با ۱۰۰ دینار قدیم (MKN) اعلام شد. سکه‌ها. نخستین دینار. هیچ سکه‌ای در اولین
شد. سکه‌ها. نخستین دینار. هیچ سکه‌ای در اولین سری دینار ضرب نشد. دومین دینار. در سال ۱۹۹۳، سکه ۵۰ دیناری (که دیگر ضرب نمی‌شود) به همراه سکه‌های ۱، ۲، ۵ و ۱۰ دیناری ضرب شد. همچنین در پی تغییر نام کشور از جمهوری مقدونیه به جمهوری مقدونیه شمالی در آوریل ۲۰۲۱ مقرر شد بر روی همه سکه‌ها پسوند شمالی به مقدونیه افزوده شود. اسکناس‌ها. نخستین دینار. اسکناس‌ها در سال ۱۹۹۲ در فرقه ۱۰، ۲۵، ۵۰، ۱۰۰، ۵۰۰، ۱۰۰۰، ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ دینار چاپ شدند. دومین دینار. پس از برداشتن ۲ صفر از واحد پول در سال ۱۹۹۳، اسکناس‌های ۱۰، ۲۰، ۵۰،
از واحد پول در سال ۱۹۹۳، اسکناس‌های ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۵۰۰ دیناری به چاپ رسیدند. در سال ۱۹۹۶ اسکناس‌های ۱۰۰۰ و ۵۰۰۰ دیناری نیز به جمع اسکناس‌های مقدونیه شمالی پیوستند. ارز سوغات. در سال ۲۰۰۲ روستایی در منطقه جنوب غربی مقدونیه که بنا به گفته خود جمهوری مستقل بود، پولی به نام ووچانی (به مقدونی: Vevčani) به عنوان سوغات به چاپ رساند. این پول که به‌طور روشن روی آن برچسب نمونه نوشته شده هرگز قصد آن را نداشته که به عنوان یک ارز رسمی و قانونی مورد استفاده قرار گیرد.
انتزاعی یا آبستره در برابر واقعی قرار می‌گیرد. واقعی چیزی است که در جهان وجود داشته باشد و انتزاعی چیزی که به شکل خالصش در جهان نباشد.↵عکاسی انتزاعی، شاخه‌ای از عکاسی است که با حذف برخی ویژگی‌های سوژه و پررنگ کردن برخی دیگر، به بیانی انتزاعی دست می‌یابد. در هنر دو نوع انتزاع استفاده می‌شود: یکی پدیدآوردن چیزهایی که در خارج وجود ندارند، یعنی واقعی نیستند، و دیگری بازنمایی واقعیت‌ها با حذف برخی بخشهای غیرضروری آن‌ها. حالت اول در عکاسی ممکن نیست و تنها حالت دوم باقی می‌ماند. در این حالت عکاس با حذف برخی
دوم باقی می‌ماند. در این حالت عکاس با حذف برخی خصوصیات یک چیز، تأکید بیشتری بر جنبه‌های مهم‌تر سوژه می‌کند و به بیننده امکان می‌دهد که سوژه را از همان جنبه‌ای که او می‌بیند ببیند. به عنوان نمونه اگر شما بتوانید در عکسی خود به نوعی قد و وزن انسانی را حذف کنید و کاری کنید که تنها مفهوم انسانیت او منتقل شود، عکس شما آبستره خواهد بود. ما جهان پیرامون خود را رنگی می‌بینیم و اگر تصویری سیاه‌وسفید باشد، انتزاعی و غیرواقعی است. استفاده از زوایای غیرمعمول نیز باعث می‌شود که عکس حالت طبیعی نداشته باشد و در کار
می‌شود که عکس حالت طبیعی نداشته باشد و در کار انتزاعی کردن می‌تواند فاکتور مهمی باشد. در این حالت شما کاری کرده‌اید که بیننده تصویر را از طریق عادت همیشگی خود نبیند و تا حدی از حالت معمول جدا شود و این نوعی انتزاع است. اغراق در رنگ، واید یا تله بودن بیش از حد، فکوس بیش از حد در سوژه‌ها، استفاده از ساتریشن (وی واید یا رنگ) بسیار غلیظ، استفاده از کنتراست بالا، تصاویر سیاه یا ضد نور، حرکت دوربین در حین عکاسی و هر گونه استفاده غیرمعمول از تجهیزات عکاسی، گونه‌ای انتزاعی به عکس‌ها خواهد بخشید.
ورزشگهاه بوگیوک آنگ سان () یک ورزشگاه چند منظوره واقع در مرکز شهر یانگون، میانمار. نام ورزشگاه ژنرال آنگ سان. ورزشگاه دارای ۴۰۰۰۰ صندلی است که هنوز هم بزرگترین ورزشگاه در میانمار و ورزشگاه ملی تا اواسط سال ۱۹۸۰ بود. ورزشگاه محل اصلی برگزاری مسابقات جنوب شرق آسیا در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۹ بوده‌است. , و دیگه از این ورزشگاه برای مسابقات بین‌المللی استفاده نمی‌شه، ورزشگاه بیشتر برای مسابقات فوتبال لیگ ملی میانمار استفاده می‌شود. ورزشگاه سرپوشیده ملی آنگ سان، واقع در کنار ورزشگاه اصلی در فضای باز، برای مسابقات
در کنار ورزشگاه اصلی در فضای باز، برای مسابقات ورزشی داخل سالن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در علم اپتیک و عکاسی، فاصله ابرکانونی ، فاصله‌ای است که همه اشیاء در آن فاصله در میدان وضوح لنز قرار دارند. فاصله ابرکانونی، عمقی از زاویه دید لنز است (از نزدیکی‌های لنز تا بی‌نهایت) که آن محدوده، در میدان وضوح لنز قرار می‌گیرد. برای به دست آوردن این فاصله، ابتدا لنز در بازترین درجه دیافراگم، بر روی فاصله بی‌نهایت تنظیم می‌کنیم، نزدیک‌ترین نقطه فوکوس لنز، فاصله ابر کانونی لنز است. به‌طور مثال اگر در این حالت نزدیک‌ترین نقطه فوکوس فاصله ۷ متری از لنز دوربین است، فوکوس لنز را بر روی ۷ متر قرار داده و عکاسی
است، فوکوس لنز را بر روی ۷ متر قرار داده و عکاسی می‌کنیم. در این حالت از نصف ۷ متری (از سه و نیم متری) دوربین الی بی‌نهایت در میدان وضوح لنز قرار خواهند گرفت. البته درجه دیافراگم در این حالت دارای اهمیت است هر چه درجه دیافراگم بسته‌تر باشد، عمق میدان وضوح افزایش پیدا خواهد کرد. توماس ساتون و جورج داوسون برای اولین بار در سال ۱۸۶۷در مورد فاصله بیش کانونی (یا "محدوده کانونی") نوشتند. لویی در سال ۱۹۰۶ ممکن است اولین کسی باشد که فرمولی برای فاصله ابر کانونی استخراج کرد. رودولف کینگسلیک در سال ۱۹۵۱ در مورد دو
کرد. رودولف کینگسلیک در سال ۱۹۵۱ در مورد دو روش اندازه‌گیری فاصله ابر کانونی نوشت.
نمایش مصائب یکی از آئین‌های سنتی و مذهبی کاتولیک‌ها است که طی آن مصائب عیسی مسیح همچون محاکمه، رنج، شکنجه، مرگ و سرانجام مصلوب شدن به نمایش درمی‌آید. این مراسم یکی از آیین‌های همراه روزه داری به‌شمار می‌رود و در تمام اروپا و بخش‌هایی از آسیای شرقی از لهستان و رومانی و اسپانیا تا فیلیپین رواج دارد. Passion play این مراسم در برخی گروه‌های مسیحی یکی از آیین‌های همراه روزه بشمار می‌رود. روز نخست هفتهٔ پاک یا هفته فصح یا هفته مقدس (۲۹ مارس: هفته آخر زندگانی مسیح) است. هفته‌ای که مصلوب شدن و رستاخیز عیسی در آن
است. هفته‌ای که مصلوب شدن و رستاخیز عیسی در آن صورت گرفته‌است.قدیمی‌ترین کتاب نگاشته شده درباره این آیین Škofja Loka Passion Play نام دارد که قدیمی‌ترین درام در زبان اسلونیایی نیز به‌شمار می‌رود. این کتاب سه با در قرن نوزدهم و سالهای ۱۹۹۹، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۹ به نمایش درآمده‌است. هفته مقدس. در مسیحیت هفته مقدس آخرین هفته روزه بزرگ می‌باشد که از یکشنبه نخل آغاز می‌شود و تا شنبه شب زنده داری عید پاک ادامه می‌یابد. این هفته شامل روزهای مذهبی و تعطیل یکشنبه نخل، پنج‌شنبه فرمان (روز شستن پای بی‌نوایان) و جمعه نیک
فرمان (روز شستن پای بی‌نوایان) و جمعه نیک می‌باشد. این هفته از یکشنبه نخل (در کشورهای مسیحی شرقی به خصوص مذهب ارتودوکس، یکشنبه لازاروس) آغاز می‌شود و در کل شامل عید پاک نمی‌باشد. هفته مقدس هفته آخر زندگی عیسی مسیح در کره خاکی بوده است که توسط مسیحیان به صورت سالانه جشن گرفته می‌شود. منابع. __نمایه__ __بخش‌جدید__
ادبیات حماسی عربی تشکیل شده از اشعار حماسی و افسانه‌های حماسی است که در قرون متمادی و در میان افکار و گفتار مردمان عرب پدید آمده‌است. افسانه هزار و یک شب نمونه حاوی نمونه‌های قابل توجهی از افسانه‌های حماسی عربی است.
ارابه دستی چرخ دستی، وسیله‌ای L-شکل است که در یک انتهای آن دسته و در سر دیگر آن چرخ و صفحه‌ای معمولاً فلزی برای قرار دادن جعبه و بار قرار دارد. از این وسیله به عنوان اهرم متحرک برای جابجایی بار به ویژه جعبه‌های مختلف استفاده می‌شود.
مایکل جکسون (۱۹۵۸–۲۰۰۹) در طول عمر خود دو بار ازدواج کرد. او قبل از ازدواج هم با بازیگرانی همانند تاتوم اونیل و بروک شیلدز روابط عاشقانه داشت. اما اولین عشق وی خواننده معروف سیاه‌پوست، دیانا راس بوده‌است. جکسون برای اولین بار در سن ۹ سالگی با دایانا راس آشنا شد. او در زندگی‌نامه خود نوشت که او "مادر، خواهر و عشق او همه در یک ترکیب است. " هنگامی که در اواسط دهه ۸۰ راس با آرن نس ازدواج کرد، مایکل بسیار ناراحت شده و به وی حسادت می‌کرد. آنها در سال ۱۹۸۱ در یک ویژه برنامه تلویزیونی ظاهر شدند، جایی که راس او را
برنامه تلویزیونی ظاهر شدند، جایی که راس او را "سکسی" خواند. به گفته جی رندی تارابولی، هیچ رابطه جنسی بین این دو وجود نداشت. جکسون در وصیت نامه خود در سال ۲۰۰۲ نوشت که چنانچه مادرش کاترین، قبل از دیانا درگذشت، حضانت فرزندان مایکل بر عهده دیانا قرار خواهد گرفت. شایعه شده بود که آهنگ Dirty Diana و همچنین چند ترانه دیگر دربارهٔ راس بودند، اما این شایعات هیچگاه تأیید یا رد نشد. نخستین رابطه‌ها. تاتوم اونیل. یکی از نخستین رابطه‌های عاشقانهٔ جکسون که مستندات آن وجود دارد، با تاتوم اونیل بود. مایکل گفت هنگامی که
دارد، با تاتوم اونیل بود. مایکل گفت هنگامی که در دهه ۱۹۷۰ یک نوجوان بوده اولین عشق واقعی را با این بازیگر کودک داشته، به طوری که وی را "اولین عشق خود - پس از دایانا راس " نامیده‌است. اونیل بازیگر زن زادهٔ ۱۹۶۳ است و از جکسون پنج سال کوچک‌تر بود. او در سن ده سالگی برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. جکسون و اونیل در آن زمان به ترتیب ۱۷ و ۱۲ ساله بودند که رابطهٔ بینشان شروع شد. جکسون در سال ۱۹۸۲ بیان کرد که رابطهٔ آن‌ها خیلی جدی بود ولی به‌دلیل این که هر دو سخت مشغول کار بودند، این رابطه «سرد» شد
که هر دو سخت مشغول کار بودند، این رابطه «سرد» شد و در اندازهٔ یک دوستی ماند. در مستند "زندگی با مایکل جکسون" که در سال ۲۰۰۳ پخش شد جکسون ادعا کرد که اونیل ۱۲ ساله به جکسون پیشنهاد آمیزش جنسی داده بود اما جکسون به‌خاطر آن که خجالت می‌کشید قبول نمی‌کرد. جکسون گفت که این اتفاق در خانه‌شان افتاد و اونیل اقدام به گشودن دکمه‌های پیراهن وی کرد و به صراحت در مورد آمیزش جنسی صحبت می‌کرد. جکسون از حرکت اونیل شوکه شده بود. اونیل بعدها در پاسخ به این اتفاق گفت «او همان‌طور که هر کس دیگری شوکه می‌شود شوکه شد». او گفت
که هر کس دیگری شوکه می‌شود شوکه شد». او گفت که در حالی‌که برای جکسون به عنوان یک هنرمند و یک انسان ارزش قائل است اما جکسون «قوهٔ تخیل بسیار زنده‌ای» دارد. اونیل همچنین اظهارات جکسون را «نادرست» دانست و گفت که «برای یک دختر ۱۲ ساله هیچ راهی وجود ندارد که یک انسان بالغ را به آن صورت که جکسون ادعا کرد اغفال کند». اونیل خودزندگی‌نامه‌اش با نام "یک زندگی کاغذی" را در سال ۲۰۰۴ و یک سال پس از مستند "زندگی با مایکل جکسون" منتشر کرد. او در این کتاب ادعا کرد که جکسون کسی بود که درخواست آمیزش می‌کرد. او نوشت: «من
کسی بود که درخواست آمیزش می‌کرد. او نوشت: «من تنها ۱۲ سالم بود و از زندگی واقعی چیزی نمی‌دانستم. مایکل کسی بود که به نظر می‌رسید یک تهدیدکننده بود». این درحالی است که خانم تاتوم اونیل در گفتگویی که در سال ۱۹۹۵ با مجلهٔ وایب داشت کاملاً برعکس این ادعا را گفته بود. او در آن زمان گفت: «جکسون بسیار خجالتی بود و یکی از بهترین و بی‌گناه‌ترین انسان‌هایی است که تا به حال دیده‌ام … یکبار که به اتاقم آمده بود حتی از این که بر روی تخت خوابم بنشیند نیز خجالت می‌کشید». او رابطهٔ دوستی‌شان را یک «دوستی واقعاً
می‌کشید». او رابطهٔ دوستی‌شان را یک «دوستی واقعاً شگفت‌انگیز» توصیف کرد و گفت که همیشه با هم می‌رقصیدند و تلفنی صحبت می‌کردند. اونیل به‌یاد می‌آورد که می‌توانست در سن ۱۲ سالگی رانندگی کند ولی جکسون در سن ۱۷ سالگی هنوز رانندگی نمی‌دانست و این برایش جالب بود. اونیل می‌گوید زمانی که اونیل درخواست جکسون را دررفتن به مراسم آغاز اکران فیلم ویز رد کرد رابطه‌شان به پایان رسید. این درخواست را نمایندهٔ اونیل رد کرده بود زیرا «شاید از نظر او جکسون هنوز به اندازهٔ کافی یک ستاره نشده بود». اونیل گفت که با وجود آن که
یک ستاره نشده بود». اونیل گفت که با وجود آن که جکسون بعد از آن ماجرا هرگز با او صحبت نکرد اما باز هم جکسون را دوست داشت. جکسون در سال ۲۰۰۱ گفت که وقتی دستان یکدیگر را گرفته بودند: «انگار که در بهشت بودم. جادویی‌ترین چیز بود. حتی بهتر از بوسیدن او بود. بهتر از هر چیزی که تصور بکنی». "من به کلاب‌های شبانه نمی‌رفتم. [اما] یادم می‌یاد یک‌بار با او به یک کلاب شبانه رفته بودم. داشتم به گروه موسیقی نگاه می‌کردم. در حالی که نشسته بودم او دستم را گرفت و من ذوب شدم. و این تمام چیزی بود که من می‌خواستم. این اتفاق
و این تمام چیزی بود که من می‌خواستم. این اتفاق برای بچه‌های معمولی معنا ندارد. او (=اونیل) خیلی زود از حد بزرگ شده بود. او از معصومیت درآمده بود. و من دوستش داشتم." در گفتگویی مشابه در مستند سال ۲۰۰۳ جکسون عنوان کرد: «او ۱۳ ساله بود و من ساده‌لوح بودم. او از من همه جور کاری درخواست می‌کرد اما من اصلاً نمی‌خواستم با او سکس داشته باشم». بروک شیلدز. جکسون بروک شیلدز ۱۵ ساله را در مراسم جایزه اسکار سال ۱۹۸۱ ملاقات کرد. بروک یک مدل و بازیگر بود. از آن زمان آن‌ها رابطهٔ دوستی بین خود آغاز کردند. بروک در سال ۲۰۰۹
رابطهٔ دوستی بین خود آغاز کردند. بروک در سال ۲۰۰۹ گفت که به هم نزدیک شدند زیرا سکس مسئله اصلی‌شان نبود. سپس رسانه‌ها مدعی شدند که گفته‌های بروک به این معنی است که جکسون «فاقد خاصیت جنسی» بود اما بروک در واقع جملات زیر را گفته بود: «در حالی که جکسون بزرگ‌تر می‌شد و از نظر فیزیکی و جسمی هم شروع به تغییر کرده بود، جنبهٔ غیر جنسی او بیشتر مرا به خود جذب کرد». جکسون در سال ۲۰۰۱ گفت که بروک یکی از «عشق‌های زندگی‌اش بود. فکر می‌کنم که او نیز مرا به همین اندازه دوست داشت. و به‌خاطر همین بود که زیاد قرار
اندازه دوست داشت. و به‌خاطر همین بود که زیاد قرار می‌گذاشتیم». دیگر رابطه‌ها. براساس چند شایعه، جکسون در سال ۱۹۸۴ با یکی از هوادارانش رابطهٔ جنسی داشته‌است و این رابطه باعث تولد رپر نروژی به نام عمر بتی شده‌است. پس از مرگ جکسون، پدر جکسون جوزف، این اتفاق را تأیید کرد. اما آزمایش دی‌ان‌ای این ادعاها را رد کرد و معلوم شد عمر بتی پسر جکسون نیست. ازدواج با لیزا پریسلی. در ۲۶ مه ۱۹۹۴، جکسون با خواننده و ترانه‌نویس لیزا ماری پریسلی دختر الویس پرسلی، ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۷۵، در یکی از گردهمایی‌های فامیلی
آن‌ها در سال ۱۹۷۵، در یکی از گردهمایی‌های فامیلی جکسون، در هتل و کازینوی بزرگ مترو گلدوین مایر برای اولین بار یکدیگر را ملاقات کردند و در اوایل سال ۱۹۹۳، توسط یک دوست مشترک دوباره با هم مرتبط شدند. آن‌ها هر روز تلفنی با هم صحبت می‌کردند. وقتی اتهامات سوء استفادهٔ جنسی از کودکان علنی شد، جکسون به حمایت عاطفی لیزا ماری وابسته شد. او نسبت به سلامتی رو به افول جکسون و اعتیاد او به داروها نگران بود. لیزا ماری توضیح داد که: «من باور داشتم که اون هیچ کار نادرستی انجام نداده و اینکه به اون به ناحق تهمت زدن و بله
انجام نداده و اینکه به اون به ناحق تهمت زدن و بله من کم‌کم مجذوب اون شدم. می‌خواستم نجاتش بدم. احساس کردم می‌تونم این کارو بکنم». در یک تماس تلفنی که جکسون با لیزا ماری برقرار کرده بود، لیزا او را خیلی هیجان زده، متزلزل و در هپروت توصیف کرد. کمی بعد، او سعی کرد که جکسون را متقاعد کند که اتهامات را خارج از دادگاه حل و به یک مرکز درمان اعتیاد مراجعه کند. نزدیک پاییز ۱۹۹۳، جکسون تلفنی به لیزا ماری پیشنهاد داد، او گفت: «اگه ازت بخوام که با من ازدواج کنی، اینکارو می‌کنی؟» سپس مایکل به‌طور رسمی از لیزا خواستگاری
می‌کنی؟» سپس مایکل به‌طور رسمی از لیزا خواستگاری کرد. پرسلی و جکسون به‌طور خصوصی در جمهوری دومینیکن ازدواج کردند. البته طرفین تا دو ماه ازدواجشان را انکار نمودند. این ازدواج در حالی رخ داد که لیزا ۲۰ روز پیش از شوهر قبلی‌اش طلاق گرفته بود. او دلیل طلاق از شوهرش را به خاطر عشقش به مایکل بیان کرد. اما لیزا همچنان با شوهر قبلی‌اش رابطه داشت و این باعث آزرده شدن مایکل شد به‌طوری‌که یک‌بار مایکل خودش را به مدت چند هفته از لیزا پنهان کرد و بعد از مدت‌ها در مراسم جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۱۹۹۵ همدیگر را ملاقات
جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۱۹۹۵ همدیگر را ملاقات کردند. در آن زمان، رسانه‌های شایعه پرداز عنوان کردند که این ازدواج حقه‌ای برای سرپا نگه داشتن چهرهٔ مردمی جکسون در پرتوی اتهامات قبلی سوء استفادهٔ جنسی است. جکسون و پرسلی کمتر از دو سال بعد از یکدیگر جدا شدند، آن‌ها دلیل جدایی را اختلافات غیرقابل حل اعلام کردند. ولی ارتباطشان دوستانه باقی‌ماند. اما پس از مرگ مایکل، لیزا گفت که یکی از مهم‌ترین دلایل طلاق آن‌ها، بچه‌دار شدن بود. مایکل علاقهٔ بسیاری به پدر شدن داشت در حالی که لیزا می‌خواست تا ابتدا از
پدر شدن داشت در حالی که لیزا می‌خواست تا ابتدا از زندگی‌شان مطمئن بشود. او همچنین یکی دیگر از دلایل طلاقش از مایکل را در مصاحبه با اپرا این‌گونه شرح داد: «موقعیتی پیش آمد که او می‌بایست بین من و آن خون آشامان (افراد دور و برش) یکی را انتخاب می‌کرد. و او مرا بیرون راند». مایکل جکسون در سال ۲۰۰۱ در گفتگویی که با اشمولی بوتچ ضبط کرد، گفت :《او [لیزا ماری پریسلی] قبل از ازدواج به من قول داده بود. اولین کاری که انجام می‌دهیم بچه دار شدن است. من دلم شکسته بود و همیشه در حالی که این نوزادان کوچولو و عروسک‌ها را در
در حالی که این نوزادان کوچولو و عروسک‌ها را در آغوش می‌گرفتم، راه می‌رفتم و گریه می‌کردم. میدونی، این چیزی بود که من با همه وجودم می‌خواستم. 》 لیزا در همان مصاحبه دربارهٔ روابطشان نیز سخن گفت: ازدواج با دبی رو. در قسمت استرالیایی تور جهانی تاریخ، جکسون با پرستار متخصص پوست، دبورا جین رو ازدواج کرد و از او صاحب یک فرزند پسر به‌نام مایکل جوزف جکسون جونیور معروف به «پرینس» و یک فرزند دختر به‌نام پاریس مایکل کاترین جکسون شد. این دو ابتدا یکدیگر را در اواسط دههٔ هشتاد، وقتی جکسون متوجه شد که مبتلا به برص است،
هشتاد، وقتی جکسون متوجه شد که مبتلا به برص است، ملاقات کردند. دبی رو سال‌های زیادی را به مراقبت از بیماری جکسون و همچنین حمایت عاطفی از او مشغول بود، بنابراین قبل از آنکه به‌طور رمانتیک درگیر شوند، رابطهٔ دوستی مستحکمی ایجاد کرده بودند. آن‌ها ابتدا قصد ازدواج نداشتند، اما بعد از اینکه دبی رو برای اولین بار باردار شد، مادر جکسون دخالت کرد و آن‌ها را متقاعد به ازدواج نمود. این زوج در سال ۱۹۹۹ از یکدیگر جدا شدند. گرچه جکسون از توضیح دلیل جدایی خودداری کرد و آن را جزء اطلاعات خصوصی دانست، اما دبی رو به این
آن را جزء اطلاعات خصوصی دانست، اما دبی رو به این سؤال پاسخ داد و علت جدایی را «غیرقابل تحمل بودن تلاش بی‌وقفهٔ رسانه‌ها در تحت نظر گرفتن زندگی خصوصی جکسون برای او»، اعلام کرد و در ادامه گفت که به جکسون علاقهٔ بسیاری دارد و برای او هر کاری می‌کند. دبی رو حضانت کامل فرزندان را به جکسون داد.
جونپور شهری است در اوتار پرادش هند. در تاریخ از این شهر با عنوان‌هایی همچون دارالعلم، دهلی ثانی، شیراز هند و شیراز شرق یاد شده‌است. جمعیت. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۹۱۱٬۶۷۸ تخمین زده شده‌است.
شمس‌الدین امیرعلائی (۱۲۷۹ تهران – ۱۳۷۳) از اعضای حزب ایران و جبهه ملی ایران، دولتمرد دوران پهلوی و نخستین سفیر جمهوری اسلامی ایران در فرانسه بود. تحصیلات. پسر علی‌اکبرخان نجدالدوله و نوه عبدالله‌خان ناظم‌السلطنه بود. در مدرسه دارالفنون و سن لوئی تهران درس خواند و برای ادامه تحصیل به اروپا رفت. پس از کسب لیسانس حقوق به ایران برگشت و درپی اصلاحات دادگستری در زمان علی اکبر داور به استخدام عدلیه درآمد. فعالیت‌های سیاسی. امیرعلائی از اعضای مؤسس حزب ایران بود. در ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در کابینه قوام‌السلطنه به عنوان کفیل
۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در کابینه قوام‌السلطنه به عنوان کفیل (سرپرست) وزارت کشاورزی به مجلس معرفی شد. در سال ۱۳۲۸ به جبهه ملی پیوست. سال بعد که رزم‌آرا به نخست‌وزیری رسید، امیرعلائی را استاندار گیلان کرد. در گیلان بود که رزم‌آرا کشته شد و حسین علاء به نخست‌وزیری رسید و وزارت دادگستری را به او داد. امیرعلائی بدون موافقت جبهه ملی وزارت دادگستری را در کابینه علاء پذیرفت و جبهه ملی با او شرط کرد که اگر می‌خواهد با مخالفت جبهه روبرو نشود، باید دست به اصلاح دادگستری بزند. امیرعلائی از همان آغاز وزارت، اصلاح دادگستری را
امیرعلائی از همان آغاز وزارت، اصلاح دادگستری را آغاز کرد و دست به اقداماتی زد که سر و صدا و اعتراضاتی هم به پا کرد. او دست به تغییر و تبدیل قضات زد. لایحه‌ای نیز برای انحلال دیوان کیفر کارکنان دولت به مجلس داد. اما دوران وزارتش بیش از یک ماه و نیم به درازا نکشید و این لایحه از دستور کار خارج شد. دکتر مصدق که پس از حسین علاء به نخست‌وزیری رسید، با اینکه اقدامات امیرعلائی را در دادگستری تأیید می‌کرد، او را در مقامش ابقا نکرد و به جای دادگستری، او را به وزارت اقتصادملی منصوب کرد. دکتر مصدق در نطق معرفی
وزارت اقتصادملی منصوب کرد. دکتر مصدق در نطق معرفی امیرعلائی در مجلس شورای ملی گفت اگر امیرعلائی در دادگستری می‌ماند و اقدامات خود را دنبال می‌کرد، در شرایطی که دولت قرار بود از شرکت نفت انگلیس خلع ید و قانون ملی شدن نفت را اجرا کند، «محیط متشنجی ایجاد خواهد شد که ما را از آن هدف بزرگی که در نظر داریم بازمی‌دارد». امیرعلائی در دولت دکتر مصدق با حفظ سمت وزارت اقتصاد ملی، استاندار خوزستان هم بود. سپس با استعفای سرلشکر زاهدی از وزارت این کشور، این وزارت‌خانه را همراه با سرپرستی شهربانی به عهده گرفت. یکی از
را همراه با سرپرستی شهربانی به عهده گرفت. یکی از کارهای مهم او در این دوران نشر تلگراف‌های مربوط به انتخابات دوره نهم مجلس و دخالت‌های رضاشاه بود که در دادگاه لاهه به عنوان اسناد حقانیت ایران استفاده شد. مصدق سپس مسئولیت وزارت دادگستری را به امیرعلائی سپرد. یکی از مشکلات سید ابوالقاسم کاشانی با مصدق این بود که امیرعلائی حاضر به قبول توصیه کاشانی و فرزندان او و اطرافیانش مانند شمس قنات آبادی نبود. سرانجام تحت فشارهای وارده دکتر مصدق او را به سمت وزیر مختار ایران در بلژیک منصوب کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد
در بلژیک منصوب کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد از این سمت استعفا داد. پس از آن امیرعلائی در نهضت مقاومت ملی نیز فعالیت‌های خود را ادامه داد و چندین بار به زندان افتاد. در سال ۱۳۳۹ او جزء اعضای هیئت مؤسس جبهه ملی دوم بود و در کنگره جبهه ملی به عضویت در شورای مرکزی انتخاب شد. در سال ۱۳۴۳ به اروپا رفت و موفق شد در سن بالای شصت سال دکترای دولتی در علوم سیاسی بگیرد. در آستانه انقلاب به جبهه ملی ایران (چهارم) پیوست و عضو شورای مرکز جبهه ملی شد. پس از انقلاب به عنوان سفیر ایران در فرانسه منصوب و در سال ۱۳۵۹ به علت
سفیر ایران در فرانسه منصوب و در سال ۱۳۵۹ به علت اختلاف با صادق قطب زاده وزیر خارجه وقت از کار برکنار شد و به تهران بازگشت. پس از انتشار خاطرات صادق خلخالی، دکتر امیر علایی توضیحی بر آن نوشتند: "آیت اله خلخالی برای چندمین بار این بنده حقیر را مورد حمله قرار داده اند، از جمله در خاطرات خود نامی از اینجانب برده اند و بنده را 'طاغوتی' خوانده اند و اعتراض کرده اند که چرا مرا به عنوان اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران به فرانسه اعزام داشته اند؟ ابتدا ببینیم 'طاغوتی' چیست و 'طاغوتی' کیست؟[...] بنده ثروتی ندارم و همه
چیست و 'طاغوتی' کیست؟[...] بنده ثروتی ندارم و همه می دانند که در طول خدمت قضایی،سیاسی و اداری ام،جز حقوق دولتی چیزی عایدم نشده و اکنون یک خانه مسکونی تقریبا به مساحت ۲۵۰ متر دارم که ملک پدری من است[...]"(خاطرات آیت اله خلخالی،چاپ دوم، اسفند ۱۳۷۹، صفحه۴۵۹-۴۵۸)
الیسیوم یا تبعیض فیلمی در ژانر علمی‌تخیلی محصول آمریکا به کارگردانی نیل بلومکمپ می‌باشد. فیلمبرداری این فیلم در ژوئن ۲۰۱۱ شروع و در سال ۲۰۱۳ میلادی اکران شد. مت دیمون و جودی فاستر در این فیلم ایفای نقش کردند. نام فیلم اشاره ای به الیسیوم که همان بهشت در افسانه‌های یونان باستان است، دارد. فیلم به طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد و در زمینه تیم بازیگری و جلوه‌های بصری تحسین شد. موضوع. در اواخر قرن بیست و یکم زمین به دلیل آلودگی و جمعیت بسیار زیاد رو به نابودی می‌رود و تا سال ۲۱۵۴ ثروتمندان زمین را ترک کرده در