payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مانند تابیده‌شاخ، غزال دورکاس، غزال ریم و غزال داما. همچنین پستانداران کوچکتری مانند خرگوش هم در فهرست طعمه‌های آنها قرار دارند. یوزپلنگ‌های شمال‌غربی می‌توانند بدون دسترسی مستقیم به آب زندگی کنند و به طور غیرمستقیم از خون طعمه‌های خود، آب به دست آورند.
پرویز اسلام‌پور (زادهٔ مرداد ۱۳۲۲ در تهران – ۵ بهمن ۱۳۹۱ در پاریس) شاعر و نویسنده ایرانی سال‌های دهه چهل و پنجاه خورشیدی است. وی پس از یداله رؤیایی از مؤثرترین شاعران شعر حجم به‌شمار می‌رود. اسلامپور از امضا کنندگان بیانیه شعر حجم بود. این بیانیه پس از ماه‌ها بحث و گفتگو سرانجام در خانه پرویز اسلام‌پور تأیید شد و به امضای او، محمود شجاعی، بهرام اردبیلی، هوشنگ آزادی‌ور و یدالله رؤیایی رسیده بود. امضای بیانیه این جریان شعری و چندوچون‌های آن مدت‌ها محل بحث و جدل محافل ادبی در ایران بوده‌است. وی از مهم‌ترین
جدل محافل ادبی در ایران بوده‌است. وی از مهم‌ترین بنیان‌گذارانِ شعرِ دیگر بود. شعرِ دیگر. ایدهٔ "شعرِ دیگر" در برابر جریان شعری آن زمان در ایران که شعرِ متعهد بود شکل گرفت. شاعرانِ "شعر دیگر" متأثر از شاعرانِ موج نو و بیش از همه فریدون رهنما بودند. گرایشِ آن‌ها به عرفان نه تنها در شعر بلکه در شیوهٔ زندگی همهٔ این شاعران از جمله پرویز اسلام‌پور تا آخرین روز حیاتشان به‌خوبی دیده می‌شد. آن‌ها نظرات خود را در مجلدهایی به شرح زیر منتشر کردند: شعر دیگر، کتاب اول مهرماه یکهزار و سی‌صد و چهل و هفت نقاشی رو جلد:
مهرماه یکهزار و سی‌صد و چهل و هفت نقاشی رو جلد: حسین زنده‌رودی سازمان انتشارات اشرفی با شعرهایی از: شعر دیگر، کتاب دوم یکهزار و سیسد و چهل و نه با شعرهایی از: نیما یوشیج بهرام اردبیلی پرویز اسلام‌پور بیژن الهی هوشنگ چالنگی یدالله رؤیایی فریدون رهنما محمود شجاعی فیروز ناجی یک سال پس از معرفی "شعر دیگر" به جامعه ادبی ایران، اسلام‌پور به همراه محمود شجاعی (شاعر و نمایشنامه‌نویس)، بهرام اردبیلی (شاعر)، هوشنگ آزادی‌ور (شاعر و سینماگر) و فیروز ناجی (شاعر) و یدالله رؤیایی (شاعر) بیانیهٔ شعر حجم را امضا کرد. این
رؤیایی (شاعر) بیانیهٔ شعر حجم را امضا کرد. این بیانیه پس از ماه‌ها بحث و گفتگو سرانجام در خانه پرویز اسلام‌پور تأیید شد. امضای بیانیه این جریان شعری و چندوچون‌های آن مدت‌ها محل بحث و جدل محافل ادبی در ایران بوده‌است. پرویز اسلام‌پور که در مدرسه نظام درس خوانده بود با گرایش به ادبیات و نقاشی از فضای تحصیل دوری گزید و پس از انتشار سه مجموعه شعر و در اوج فعالیت‌های ادبی خود در سن ۲۷ سالگی به درخشش ادبی خود رسید. او علاوه بر نوشتن این کتاب‌ها، از نخستین شاعرانی ست که شعرهای مشترکی با دیگر شاعران از جمله بیژن
ست که شعرهای مشترکی با دیگر شاعران از جمله بیژن الهی دارد. همچنین او چندین مصاحبه ماندگار در زمینه ادبیات و هنر انجام داده است. از جمله گفتگو با حسین زنده رودی، مقالاتی در باب هنر از جمله مقاله‌ای در موسیقی تحت عنوان خداشناسی خود اشتکهاوزن، گفتگو با ناصر عصار، و یادداشت‌ها و مقالاتی بسیار که غالباً در مجلات ادبی مطرح نیمه دوم دهه چهل منتشر می‌شد. مجله تماشا با او گفتگویی به نام "احوال یک شاعر " منتشر کرده و منوچهر آتشی (شاعر) نیز در همین مجله با او مصاحبهٔ معروفی به نام «شاعر پرش‌های تند از اعماق» انجام
معروفی به نام «شاعر پرش‌های تند از اعماق» انجام داده است. اسلام‌پور که مسئولیتی در خانهٔ فرهنگ ایران در فرانسه داشت، پس از انقلاب ایران را با هدف زندگی در پاریس ترک کرد. سپس در مرکز فرهنگی «ژورژ پومپیدو» مشغول به کار شد. از آن پس او به شکل مرتب به نوشتن شعر و ترجمه اشعارش به فرانسه به همراه همسر فرانسوی اش ادامه داد ولی اقدام به انتشار آثارش به شکل کتاب نکرد. شعرهای او بنا به خواست خودش و میل وافر به گریز از جنجال‌های ادبی، گاه تنها در سایت‌های ادبی ماهنامه ادبی نوشتا منتشر شد. از جمله آثار منتشر شده،
ادبی نوشتا منتشر شد. از جمله آثار منتشر شده، مربوط به گفتگویی است بین او و یدالله رؤیایی، شاعر و واضع شعر حجم، که سال ۱۳۸۸ در ماهنامه ادبی نوشتا منتشر شد و البته مربوط به تابستان ۱۹۹۳ میلادی بود. پس از آن نیز علاقه‌مندان به شعر اسلام‌پور، علاوه بر در دسترس قرار دادن آثار او در فضای مجازی ویژه نامه‌هایی نیز دربارهٔ او و شاعران شعر دیگر منتشر کردند. پیرو همین فعالیت‌ها در ویژه نامه‌ای به نام هنگام که ضمیمه ادبی - فرهنگی روزنامه عصر مردم بود در سال ۱۳۸۳ شماره‌ای به اشعار پرویز اسلام‌پور اختصاص داده شد. آثار.
به اشعار پرویز اسلام‌پور اختصاص داده شد. آثار. از اسلام‌پور سه مجموعه شعر در نیمه دوم سال‌های دهه ۱۳۴۰ خورشیدی منتشر شده‌است: وصلت در منحنی سوم (۱۳۴۶)، نمک و حرکت ورید (۱۳۴۶)، شعرهای جانور سیاه چاق(۱۳۴۹) و پرویز اسلام پور. کتاب آخر که پرویز اسلام پور نام دارد به شکل الکترونیکی در سایت دوات منتشر شده‌است و شعرهای جانور سیاه چاق نیز در سه نسخه چاپ شد و محتوای آن در مجله روزن به انتشار رسید. آثار اسلام‌پور تنها چاپ اول داشته و با وجود در خواست‌های مکرر ناشران ایرانی و پی گیری‌های آنها، شاعر از انتشار اشعارش
ایرانی و پی گیری‌های آنها، شاعر از انتشار اشعارش ممانعت کرده‌است. حجم از نظر پرویز اسلام‌پور. اسلام‌پور در بیانیه شعر حجم می‌نویسد: حجم سکوی پرتاب است، و ظرفیتِ دور جهان‌های نا پیدای شعر. از واقعیت تا مظاهر واقعیت، از شیء تا آثار شیء، فاصله‌ای است، فاصله‌هایی است؛ فاصله‌هایی از واقعیت تا ماوراء آن. از هزار نقطه یک چیز هزار شعاع برمی‌خیزد، هر شعاع به مظهری در ماوراء آن چیز می‌رسد، و واقعیت با مظاهر هزارگانه‌اش با هزار بعد وصل می‌شود. شاعر حجم‌گرا، این فاصله را با یک جست طی می‌کند تند و فوری؛ و بدین‌گونه، از
با یک جست طی می‌کند تند و فوری؛ و بدین‌گونه، از واقعیت، به سود مظهر آن می‌گریزد. هر مظهری را که انتخاب کند، از بُعدی که بین واقعیت و آن مظهر منتخب است با یک جست می‌پرد، و از هر بُعد که می‌پرد، از عرض، از طول و از عمق می‌پرد. پس، از حجم می‌پرد، پس حجم‌گرا است؛ و چون پریدن می‌خواهد، به جستجوی حجم است. پرش از حجم، روحانیتِ افتادن است؛ و حجم فضای این روحانیت. به مثابهٔ آن نیروی ایمانی است که پرش سفینه‌های دور پرواز را در ارادهٔ خداوندی می‌آورد. مرگ. اسلام‌پور دهه‌های آخر عمرش را در پاریس زندگی می‌کرد. او از
دهه‌های آخر عمرش را در پاریس زندگی می‌کرد. او از فضای مطبوعاتی و ادبی دوری می‌کرد و در انزوا می‌زیست. اشعار بسیاری از او به جا مانده است که خانواده‌اش در حال گردآوری و تنظیم آن‌ها برای انتشار است. وی در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۹۱ خورشیدی و در ۶۹ سالگی در خانه‌اش در پاریس درگذشت.
لینگ-تمکو-ووت(ال تی وی) یک کنگلومرای بزرگ آمریکایی بود که از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۰ فعالیت می‌کرد. این کنگلومرا در اوج فعالیت خود در زمینهٔ صنعت هوافضا، الکترونیک، تولید فولاد، کالاهای ورزشی، صنعت هواپیمایی، بسته‌بندی گوشت، اجارهٔ خودرو و داروسازی فعال بود. تاریخچه. در سال ۱۹۴۷ جیمز لینگ شرکت کوچک الکتریکی لینگ در دالاس را پایه‌گذاری نمود. محل زندگی او در پشت مغازه‌اش بود. در سال ۱۹۵۶ لینگ شرکت ال ام‌الکترونیکس و در سال ۱۹۵۹ التک الکترونیکس که در زمینهٔ سیستم‌های استریو و اسپیکر فعال بود را خریداری نمود. در سال
استریو و اسپیکر فعال بود را خریداری نمود. در سال ۱۹۶۰ لینگ شرکت خود را با شرکت تمکو ارکرفت که در زمینهٔ ساخت موشک فعال بود ادغام کرد و سپس با کمک مالی از سوی یک بیمه گر به نام تروی پست شرکت هوافضای چنس ووت را خریداری کرد. این شرکت جدید لینگ-تمکو-ووت نام گرفت و میزان فروش این شرکت در سال ۱۹۶۹ بالغ بر ۲/۷ میلیون دلار رسید. در سال ۱۹۶۵ لینگ شرکت سیم و کابل اکنیت را خرید. در سال ۱۹۶۷ شرکت ویلسن و شرکا را که در زمینهٔ تولید تجهیزات گلف، بسته‌بندی گوشت و داروسازی فعال بود را خرید. تا سال ۱۹۶۹ ال تی وی ۳۳ شرکت را
فعال بود را خرید. تا سال ۱۹۶۹ ال تی وی ۳۳ شرکت را خریداری کرده بود و ۲۹۰۰۰ کارگر را در استخدام داشت و ۱۵۰۰۰ نوع محصول تولید می‌کرد و یکی از چهل شرکت بزرگ صنعتی بود. در سال ۱۹۶۹ سرمایه گذاران دریافتند که رشد شرکت‌های زیرمجموعهٔ این کنگلمرا سریع تر از زمانی که شرکت زیر مجموعه بودند نیست. نرخ سهام سقوط کرد و این کنگلومرا برای گرفتاری‌های بازار سرزنش شد. در آن سال علیه آن اقامهٔ دعوی شد و سرانجام هیئت مدیره لینگ را در سال ۱۹۷۰ از مقام خود عزل کرده و او شرکت را ترک کرد و ویلیام پل ثیر مدیر اجرایی پیشین ال تی وی
کرد و ویلیام پل ثیر مدیر اجرایی پیشین ال تی وی جایگزین او گردید. به عنوان بخشی از اقامهٔ دعوی در سال ۱۹۷۱ ال تی وی دو شرکت زیر مجموعهٔ خود برنیف و اکونیت را فروخت. در سال ۱۹۷۵ ثیر شرکت را ترک کرد و ریموند هی مدیر اجرایی پیشین زیراکس جانشین او شد. سپس چند شرکت زیر مجموعهٔ این کنگلمرا از آن جدا شدند که مهم‌ترین آن‌ها بخش هوافضای ال تی وی بود که پس از جدا شدن نام ووت را به خود گرفت. بخش تولید موشک نیز بعداً بخشی از شرکت لرال و سپس بخشی از بخش کنترل آتش و موشک لاکهید مارتین گردید. پس از این واگرایی‌ها این شرکت
مارتین گردید. پس از این واگرایی‌ها این شرکت با نام ال تی وی استیل در زمینهٔ تولید فولاد به فعالیت ادامه داد. در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۰ این شرکت اعلام ورشکستگی کرده و همهٔ دارایی‌ها آن به وسیلهٔ شرکت آی اس جی ویرتن استیل خریداری شده و در این شرکت ادغام گردید.
شناسهٔ شیمیایی بین‌المللی آیوپاک که به صورت InChi (این‌چی) نیز شناخته می‌شود، شناسه‌ای متنی برای مواد شیمیایی است که توسط آیوپاک و موسسه ملی فناوری و استانداردها در سال‌های ۲۰۰۰-۲۰۰۵ به وجود آمد. این شناسه به منظور ارائه راهی استاندارد و خواندنی توسط انسان برای رمزگذاری اطلاعات مولکولی و تسهیل در جستجو این داده‌ها به وجود آمده‌است. نسخهٔ فعلی آن ۱٫۰۴ است و در سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شده‌است.
سنبل‌آباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سنبل‌آبادی‌ها تات هستند و به زبان باستانی تاتی تکلم می‌کنندروستای سنبل آباد در ۷۵کلیومتری شهر قزوین در بخش رودبار شهرستان واقع شده است منطقه ای کاملاً ییلاقی و خوش آب و هوا است. دارای مردمانی خون‌گرم و شجاع ومی باشد. شغل اکثر مردم روستا دامداری و کشاورزی است. در گذشته نه چندان دور در زمینه دامداری یکی از قطب‌های مهم منطقه محسوب می‌شد اما متأسفانه بر اثر خشکسالی‌های پی در پی در سالهای اخیر دچار رکود گردید به طوری
پی در پی در سالهای اخیر دچار رکود گردید به طوری که روستا داشت کم‌کم خالی از سکنه می‌شد و اکثر جوانان آن به شهر مهاجرت کردند. خوشبختانه در حال حاضر به همت مردم وکمک‌های مسئولین روستا از آن حالت تخریب و دل مردگی خارج شده و با اتحاد وهمدلی که در روستا ایجاد شده امید آن هست که انشاءالله در آینده شاهد پیشرفت آن باشیم. از محصولات مهم لبنی روستا کره و پنیر می‌باشد زبان مردم روستا: زبان این مردم تاتی و بقولی دیلمی است. زبان رایج در کوهستان جنوب گیلان که گستره منطقه کوهستانی اشکور تا علی‌آباد منجیل و از شمال تا
کوهستانی اشکور تا علی‌آباد منجیل و از شمال تا سراوان رشت و شمال قزوین و کوه‌های غرب مازندران را در بر می‌گیرد. گاه زبان تاتی یا دیلمی با زبان تالشی اشتباه گرفته می‌شود موقعیت جغرافیایی موقعیت جغرافیایی روستا: یکی از روستاهای بخش رودبار شهرستان ازتوابع استان قزوین می‌باشد. از جنوب با روستای شترک، از جنوب شرقی با روستای جوینک، از شرق با روستاهای گرمک و یارود از شمال وشمال شرقی با روستای سفید آب، از شمال (مراتع روستا) با اشکورات، از شمال غربی با روستای پراچان، از غرب با روستای یوج، و از جنوب غربی با روستای
از غرب با روستای یوج، و از جنوب غربی با روستای دورچاک همسایه می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۵۵خانوار) بوده است.
دورچاک، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۵ نفر (۱۰۷خانوار) بوده است. عمده مردم روستا به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است سخن می‌گویند.
دولت‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۳ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
جوینک، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا از جهت گردشگری بسیار عالی و جذاب خواهد بود. جوینک در حدود ۶۰ کیلومتری شهرستان قزوین در بخش الموت غربی دهستان رجائی درشت واقع شده‌است آب هوای کوهستانی نسبتاً خنک دارد. از روستاهای همجوار می‌توان یارود – گرمک – سنبل آباد – شترک - صفرین – هلال آباد و کلمین می‌باشد. جمعیت این روستا حدود ۲۰۰خانوار و ۴۰۰نفر است که بیش از نیمی از آنها مهاجرند که در شهرهای قزوین، کرج، تهران، تاکستان، تنکابن و قم سکونت دارند. از محسنات افراد
تاکستان، تنکابن و قم سکونت دارند. از محسنات افراد مهاجر این است که در اکثر مناسبت‌ها بخصوص نوروز و موقع برداشت محصولات و همچنین مناسبت‌های مذهبی مثل محرم و فاطمیه به روستا برمی گردند. زبان مردم محلی دیلمی نزدیک به گیلکی یا تاتی می‌باشد. روستای جوینک با زیست‌بومی منحصر به فرد و پیشینه ای کهن و دارای اماکن تاریخی به عنوان قلب فرهنگی الموت شناخته می‌شود و مرکز مجمع خادمین حضرت زهرا سلام الله علیها در این روستا می‌باشد که هر ساله بزرگ‌ترین مراسم ایام فاطمیه استان قزوین را در این روستا برگزار می‌نماید. آثار
استان قزوین را در این روستا برگزار می‌نماید. آثار دیدنی روستای جوینک. ۱- درخت چنار کهن‌سالی که بیش از ۱۰۰۰ سال سن دارد و در قسمت جنوب روستا واقع شده و طراوت خاصی به روستا می‌دهد ۲- قبرستان روستا از اماکن تاریخی بسیار جذاب و دیدنی است که مدفن ۲ شهید بزگوار شهید امامعلی رشوند از نخبگان دانشگاهی کشور و شهید جاویدالاثر حمید زارعی و همچنین محل دفن چند تن از علمای قدیم منطقه و روحانی جلیل‌القدر حجت السلام والمسلمین شیخ محسن محمدی می‌باشد ۳- امام زاده روستا بنام بی بی سکینه یا سیده ستکا فرزند پنجم زید بن علی بن
بی بی سکینه یا سیده ستکا فرزند پنجم زید بن علی بن حسین است ۴- غار جوینک ویا (اسکول) وجود غاری به طول ۳۰ متر و به ارتفاع ۵متر و دارای ۲عدد ستون ۵- ساختار پلکانی روستا، چشم اندازبسیار زیبا و سر سبز باغات گیلاس، وگردو، فندق وغیره ۶- وجود چشمه‌های جوشان و طبیعی ٧- رودخانه و باغات اطراف آن ۸- آبشار ۵۰ متری کندوله ٩- باغستان هزار ساله جوینک ١٠- منطقه باستانی خدور که هرساله تعداد زیادی مسافر از روستا دیدن می‌کنند کشاورزی. از مهم‌ترین تولیدات روستا انواع گیلاس– آلبالو - فندق - گردو – شاتوت – توت سفید - انجیر –
آلبالو - فندق - گردو – شاتوت – توت سفید - انجیر – انار – خرمالو – ازگیل – انگور – و غیره می‌باشد. جمعیت. براساس آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران سرشماری مرکز آمار در سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۴۰۰ نفر(۲۰۰ خانوار) بوده‌است.
کریم‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است.این روستا دارای یک رودخانه فصلی ست که سالیان سال در فصل بهار دارای اب میباشد جمعیت. این روستا در دهستان نجم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
پراچان (قزوین)، روستایی کوهستانی و سردسیر از توابع الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است که در فاصله ۷۳ کیلومتری با شهر قزوین قرار دارد. زبان این روستا تاتی و گویش الموتی می‌باشد. عمده محصولات این روستا فندق ، گردو و گیلاس است ، این روستا از غرب با هیر و لطر ، از شرق با سفید آب ، از جنوب با یوج ، دورچاک و سنبل آباد و از شمال با اشکور استان گیلان و مازندران همسایه است. بلند ترین قله این روستا سفیدلان ( به زبان تاتی = اِسپی‌لَت) نام دارد که ۲۸۵۰ متر از سطح دریا فاصله دارد. طبق برخی آثار مانند سنگ
از سطح دریا فاصله دارد. طبق برخی آثار مانند سنگ قبر های موجود ۸۰۰ ساله ، وجود درختانی با عمر بیش از ۳۵۰ سال ، حمام قدیمی محل با قدمتی حدود ۴۰۰ سال و وجود آثار باستانی این روستا در موزه قزوین (که در موزه قزوین قدمت این آثار را برای ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح یاد کرده است) این روستا دست کم ۵۵۰۰ سال قدمت دارد. همچنین امامزاده محمدابراهیم (ع) از فرزندان امام موسی کاظم (ع) در این روستا قرار دارد. از آیین ها و جشن‌های پراچان می‌توان به مراسم شیلان‌‌کشی (که در اردیبهشت و در بالای روستا در کنار درخت کاج قدیمی
اردیبهشت و در بالای روستا در کنار درخت کاج قدیمی روستا برگزار می‌شود) و جشن فندق‌چین (که در اوخر مرداد برگزار می‌شود) اشاره کرد. لازم به ذکر است که طراحی این روستا با صورت پلکانی مانند ماسوله و... می‌باشد. اکثر فامیلی های این روستا شامل نوروزی ، آقاجانی ، رجبی ، قربانی و زارعی می‌باشد. همچنین محمدامین نوروزی دارنده ۲ مدال طلا و ۱ مدال برنز مسابقات بین المللی تکواندو هانمادانگ و مصطفی آقاجانی قهرمان کشتی آسیا و نایب قهرمان کشتی جهان اصالتا اهل این روستا می‌باشند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی
جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است. دین این روستا اسلام و شیعه می‌باشد. زبان مردم روستا تاتی است.
امین‌آباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش الموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.اهالی این روستا اکثرا با نام خانوادگی نظری شناخته می شوند. آن ها با هم نسبت فامیلی دارند و به تازگی در این روستا گاز رسانی انجام شده است. آب لوله کشی در این روستا وجود ندارد بلکه اهالی آب چشمه ی روستا را در منبع جمع کرده اند و آن را به داخل خانه ها هدایت میکنند. گیلاس،آلبالو،فندق
به داخل خانه ها هدایت میکنند. گیلاس،آلبالو،فندق ،گردو،آلو، سیب ،گلابی،شاتوت،توت سفید وکندس از میوه های این روستا هستند. تنها قبرستان این روستا ،مزار زنی است که به گفته ی اهالی سالها پیش با احوال بیمار از این مسیر گذر میکرده و در این قسمت دفن شده است .
محمدآباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۸ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است.
یارود، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. وجود بقعه امامزاده احمد علی اکبر روستای یارود را به عنوان جاذبه زیارتی این منطقه اعلام کرد، با توجه به فرهنگ اصیل عزاداری و سنت‌های محلی در گرامیداشت ایام ماه محرم و صفر هر ساله هزاران نفر از مناطق مختلف برای شرکت در مراسم ماه محرم به این روستا مسافرت می‌کنند.این روستا یکی از بزرگترین روستاها در الموت غربی است که در همسایگی شش روستا قرار دارد.از محصولات عمده این روستا می توان به گیلاس,فندق,گردو,گل گاو زبان,گل محمدی,سیب و انگور اشاره
گاو زبان,گل محمدی,سیب و انگور اشاره کرد.همچنین دو درخت گردوی کهنسال در روستای یارود با بیش از ۵۵۰ سال قدمت در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.یکی از این درختان با قطر دو و نیم متر، دور تنه هفت متر و مساحت تاج یکهزار و ۲۰۰ متر مربع در زمره بزرگترین و کهنسال ترین درخت گردوی کشور محسوب می شود. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۲ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است. زبان. در یارود همچون اکثر روستاهای الموت زبان تبری رایج است.
علی سعید، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳90، جمعیت آن 308 نفر (78خانوار) بوده‌است.
هلال‌آباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
سادات کلایه روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این دهستان در الموت غربی و رودبار شهرستان همجوار روستای یارود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است. مردم. روستای سادات کلایه تنها دهستانی است که همگی از سادات حسینی میباشند و به زبان فارسی سخن می‌گویند.
عبدل‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نجم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
اولنگ (مینودشت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوهسارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
کلمین، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. کلمینی‌ها مانند اهالی روستاهای اطراف تات هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
قشلاق محمدلو، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
سفیدآب (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. روستای سفیدآب سالیانه ۶۰۰ تن گیلاس برداشت می کنند که معادل ۱/۱ میلیون دلار حاصل از محصول می شود این روستا محصولاتی همچون .آلبالو .زردآلو فندوق. گردو گل گاوزبان. انگور .سیب. هلو .گلابی برداشت می کنند. غار سفیدآب از نقاط دیدنی و گردشگری الموت است در نزدیکی این روستا قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۸۳ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۸۳ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است. مردم. اهالی سفیدآب از اقوام تات هستند و زبان تاتی را به عنوان زبان مادری صحبت می‌کنند.
روستای وشته (قزوین)، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در الموت غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳90، جمعیت آن 425 نفر (۱54خانوار) بوده‌است. نیمی از مردم روستا به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، صحبت می‌کنند و از عمده درآمد روستا کشاورزی، باغداری و دامداری است. بیشتر اهالی این روستا در بازار چوب تهران و صنایع چوب مشغول به کار هستند حدود نیمی از جمعیت روستا تبعیدی ها و مهاجران هستند و اصیل های منطقه الموت تات زبان هستند. نام
هستند و اصیل های منطقه الموت تات زبان هستند. نام خانوادگی قالب مردم الموت پرهیزکاری میباشد امامزاده ای مقدس در این روستا وجود دارد در مکانی به نام پاتخانی؛ اصطلاحاً احالی روستا به ان پاتخانی لو هم میگویند. قدمت بنا ی این امامزاده به سال ۱۸۹۶ برمیگردد که توسط معماران المانی بنا شد.این روستا سه شهید نیز دارد از طبیعت بکرو زیبای ان به کوه آسمان کلو، دره دربند و صخره ماهی تَله اشاره کرد
محمدآباد افخم‌الدوله، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نجم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۶ نفر (۲۰۱خانوار) بوده‌است.
سیمیاردشت، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین(الموت) در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
اویرک، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم اویرک به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱۵ نفر (۲۱۵ خانوار) بوده‌است.
نصرت‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است. اسم قدیم نصرت آباد شهرک کوروش بوده و دارای قطعات تفکیک شده شهرکی می باشد. تمام قطعات دارای سند تک برگ است. جمعیت. این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
ازگنین علیا، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تاتی زبان رایج در این روستا است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
گل دره (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش تنکمان شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نجم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
هریف، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستای هریف فارس زبان هستند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است. محصولات. گیلاس، خرمالو، آلبالو، گردو، برنج، فندق، گندم، البته درختان میوه متنوع در روستای هریف وجود دارد از جمله آلو، زردآلو، گلابی، توت، و درختچه‌های خود روی برتوت.
نجم‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان البرز است. موقعیت جغرافیایی. روستای نجم‌آباد به عنوان مرکز دهستان نجم‌آباد واقع در جنوب غربی شهرستان نظرآباد که از شمال به نظرآباد، از جنوب به شهرستان اشتهارد، از غرب به دشت قزوین و از شرق به بخش تنکمان محدود است. روستای نجم‌آباد با قدمت ۱۵۰۰ ساله در فاصله ۱۰۸ کیلومتری تهران و ۵۶ کیلومتری کرج واقع می‌باشد. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳٬۷۵۷ نفر (۱۰۵۸خانوار) بوده‌است. دهیاری. دهیاری این روستا در خرداد سال ۸۳ با مجوز
دهیاری. دهیاری این روستا در خرداد سال ۸۳ با مجوز وزارت کشور تأسیس گردید و در تیرماه همان سال دهیاری نجم‌آباد کار خود را آغاز نمود جاذبه‌های گردشگری. امامزاده چهل دختر: این زیارتگاه در چهار کیلومتری شرق روستای نجم‌آباد درمنطقه‌ای مسطح و در دشت واقع است. این بقعه به صورت بنای منفرد، فاقد گلدسته و دارای گورستانی عمومی است. تاریخ ساخت این بنای قدیمی به قرن هشتم هجری قمری می‌رسد، اگرچه طی زمان، بسیاری از نقاط آن مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته و این تعمیرات تا قرن ۱۲ هجری قمری نیز ادامه یافته‌است. این امامزاده
۱۲ هجری قمری نیز ادامه یافته‌است. این امامزاده یکی از بناهای آرامگاهی ارزشمند تاریخی فرهنگی شهرستان نظرآباد به‌شمار می‌رود و روزانه تعداد زیادی زائر را به سوی خود جلب می‌کند. رودخانه فصلی: این رودخانه در جنوب روستا جاری ست که از کوه‌های کردان سر چشمه می‌گیرد و پس از طی مسافتی در نزدیکی شهر اشتهارد با رودخانه شور ادغام و در نهایت به دریاچه نمک ریخته می‌شود. کویر نجم‌آباد: منطقه بکر و زیبا در جنوب غربی شهرستان نظرآباد و شمال شرقی بویین زهرا واقع است. بیابانی است که حدود ۳۰ کیلومتر عرض و ۳۰ کیلومتر طول دارد و
که حدود ۳۰ کیلومتر عرض و ۳۰ کیلومتر طول دارد و در فصل بهار به تالاب پرآبی تبدیل می‌شود و در تابستان منطقه‌ای نیمه کویری به حساب می‌آید و همچنین رودخانه‌های فصلی زیادی در این بیابان جاری است. این منطقه کویری به دلیل وجود حیواناتی نظیر آهو، غزال، مار از طرف محیط زیست، منطقه محفاظت شده اعلام شده‌است. غار نمکی: غار نمکی چند میلیون ساله محصور در جنوب نجم‌آباد، در محیطی کاملاً فرسایشی و کویری قرار دارد. طول غار در حدود ۳۵۰ متر است و دارای ۳ دهانه ورودی می‌باشد. در داخل تالارهای غار قندیلهای نمکی بسیار زیبایی