payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مثلثی شکل و آب به هم سابیده می‌شوند. سپس از طریق آهن‌ربا از این محیط جدا می‌شوند و برای رسیدن به عرض دقیق، دوباره صیقل داده می‌شوند. روی آنها مهر شرکت زده می‌شود و سپس در کوره ای با دمای 1050 درجه سانتیگراد قرار می‌گیرند. چاقوهای سوئیس توسط فضانوردان در فضا استفاده می‌شد. چاقوهای ارتش سوئیس اولین ابزار جهانی نبودند، اما اولین سازه‌ی دو طرفه بودند. سوئیس در ابتدا فقط چاقوی جراحی تولید می‌کرد اما پس از مشهور شدنش، شروع به تولید چاقو برای ارتش سوئیس کرد. بعد از این کار توسط پوشش قرمز و مشهور پوشانده شده و
از این کار توسط پوشش قرمز و مشهور پوشانده شده و روانه بازار میشوند. در این کارخانه نسخه های دیگر چاقو وجود دارد، که با دست مونتاژ می شوند. چاقوها از کارخانه Ibach به بیش از 120 کشور جهان صادر می شوند. چاقوهای سوئیسی یا در اصل، چاقوی ارتش سوئیس نوعی از چاقوهای ساخت دو شرکت سوئیسی Victorinox AG و Wenger SA است که نه فقط یک چاقو بلکه مجموعه ای از وسایل مختلف است. این وسایل شامل انواع در بازکن برای قوطی ها ، قیچی ، سیم چین و حتی قاشق و چنگال و بسیاری وسیله دیگر است. مدل 1890، اولین چاقوی تولید شده مدل سوئیسی.
است. مدل 1890، اولین چاقوی تولید شده مدل سوئیسی. طول و قطر چاقوهای سوئیسی در مدلهای مختلف و با توجه به اندازه و تعداد وسایل به کار رفته در آن متفاوت است و معمولا طول آنها از 58 تا 111 میلی متر در مدلهای مختلف متفاوت است و قطر 85 میلی متری نیز معمول ترین اندازه برای قطر این نوع از چاقو است. انواع مختلف چاقوهای سوئیسی. معمولا قبضه چاقوهای سوئیسی به رنگهای قرمز و یا مشکی بوده و بر روی آنها آرم ارتش سوئیس به شکل یک صلیب نقش بسته است. از سال 1890 به این سو دو شرکت فوق تولید چاقوهای مختلف را برای ارتش سوئیس بر
فوق تولید چاقوهای مختلف را برای ارتش سوئیس بر عهده داشتند و توانسته اند شهرت مناسبی را برای محصول خود در جهان بدست آورند.حتی در فرهنگ غربی زمانی که بخواهند شخص یا وسیله که توانایی چندین کار را داشته باشد مثال بزنند، وی را به چاقوی سوئیسی تشبیه می کنند. این چاقو ها برای موارد استفاده گوناگون، انواع مختلفی دارند که ابزار هر کدام با دیگری متفاوت است. مدلی از این چاقو که در ارتش سوئیس استفاده می شد، یک دسته فلزی صاف آلومینیومی به همراه یک علامت + داشت و متشکل از سوراخ کن، بطری بازکن، پیچ گوشتی، پوست کن و یک
از سوراخ کن، بطری بازکن، پیچ گوشتی، پوست کن و یک قوطی باز کن بود. نوع دیگر آن که مدل استاندارد ارتش بود، یک قسمت جدا کننده از جنس برنج نیز داشت که باعث می شد چاقو، پیچ گوشتی و سوراخ کن هم زمان باز شوند و برای آماده سازی اسلحه هایی که در ارتش سوئیس به کار می رفت، مانند SIG ۵۵۰ و قدیمی تر از آن SIG ۵۱۰ استفاده می شد. در واقع این چاقو برای نگه داشتن گلنگدن در زمان بستن اسلحه توسط سربازان به کار می رفت. رایج ترین مدل SAK ها ترکیبی از مدل ارتشی به علاوه یک تیغه ثانویه، یک قیچی کوچک، یک خلال دندان، یک در بطری
ثانویه، یک قیچی کوچک، یک خلال دندان، یک در بطری باز کن، یک پیچ گوشتی چهارسو و یک سوهان ناخن است. مدل دیگری نیز وجود دارد که شامل اره، قلاب، ذره بین، قلم خودکار، یک ترازوی ماهی تاشو که مانند یک خط کش ۷ سانتیمتری نیز عمل می کند، انبردست/سیم چین و یک زنجیر کلید، می باشد. امروزه با پیشرفت تکنولوژی مدل های جدید تر این چاقوها به وسایل مدرنی از قبیل حافظه موقت USB، ساعت دیجیتالی، ارتفاع سنج دیجیتالی، چراغ قوه LED، اشاره گر لیزری و حتی پخش کننده MP۳ مجهز شده اند. این چاقو ها در سایز استاندارد ۳.۵ اینچ (۹ سانتی
این چاقو ها در سایز استاندارد ۳.۵ اینچ (۹ سانتی متر) طول و ۰.۷۵ اینچ (۲ سانتی متر) عرض دارند. سایز کوچک تری نیز موجود است که ۲.۲۵ اینچ (۶ سانتی متر) طول و ۰.۵ اینچ (۱.۵ سانتی متر) عرض دارند. ضخامت SAK ها به تعداد ابزار موجود در آنها بستگی دارد. مدل های مسطح این چاقوها که به جز چاقو تعداد محدودی ابزار دارد، سایز و طراحی ظاهری اش مشابه کارت های اعتباری است و به آنها SwissCard گفته می شود، این مدل چاقو به راحتی در کیف پول جای می گیرد. هر چند SAK های قرمز رنگ محبوبیت بسیاری دارند و بیشتر به چشم می خورند، اما
محبوبیت بسیاری دارند و بیشتر به چشم می خورند، اما این چاقو در رنگ های مشکی، آبی، سفید، زرد فسفری و رنگ های دیگر نیز در دسترس است. روکش پلاستیکی این چاقوها معمولا مات است، اما در برخی از مدل ها به صورت شفاف نیز دیده می شود، چاقو هایی با روکش های چوبی و فلزی نیز موجود هستند.
سعدالدین العثمانی رهبر قبلی حزب عدالت و توسعه مغرب وزیر امورخارجه فعلی در مغرب است. وی سه دوره نماینده پارلمان بوده و سردبیر قبلی روزنامه التجدید می‌باشد.
جوزف بانکس رینه، (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۵، درگذشته ۲۰ فوریه ۱۹۸۰) گیاه‌شناس اهل آمریکا بود که بعدها به فراروان شناسی و روان شناسی دلبستگی پیدا کرده و در این رشته به پژوهش پرداخت. رینه بنیانگذار آزمایشگاه فراروان‌شناسی در دانشگاه دوک می‌باشد. ولی هم چنین مجله‌های فراروان‌شناسی (Journal of Parapsychology) و بنیاد پژوهش درباره سرشت انسان (Rhine Research Center) بعدها به نام کانون پژوهش رینه نامیده شد، را برپا ساخته و هم چنین نهاد فراروان‌شناسی (Parapsychological Association) را بنیان گذاشت. خط سیر زندگی. جوزف
Association) را بنیان گذاشت. خط سیر زندگی. جوزف بنکس فرزند دوم ساموئل الیس رینه و الیزابت وگوهان رینه بوده و در واترلو، پنسیلوانیا، ایالات متحده امریکا زاده شد. جوزف در دانشگاه شمالی اوهایو و در دانشکده وستر آموزش دید.
هادی آتابای یا حدیکجان آتابای، ملقب به سرلشکر دکتر هادی آتابای، از نظامیان برجسته دوره پادشاهی رضاشاه پهلوی بود. همدم‌السلطنه پهلوی بزرگترین فرزند رضاشاه همسر او بود. او از اعضاء قشون نظامی رضاشاه بود که نخست در سال ۱۳۰۰ خورشیدی بنیان نهاده شد. ازدواج هادی آتابای با دختر رضاشاه عاملی برای حضور مداوم خانواده آتابای در دربار پهلوی گردید. در هنگام تشکیل قشون نظامی به وسیله رضا شاه، هادی آتابای درجه سرهنگی داشت. او در سال ۱۳۰۷ خورشیدی و هنگامی که رئیس صحیه ارتش رضاشاه بود، به درجه سرتیپی نائل می‌شود. پیشرفت
رضاشاه بود، به درجه سرتیپی نائل می‌شود. پیشرفت نظامی او تا درجه سرلشکری (۱۳۲۰ خورشیدی) ادامه پیدا می‌کند. ثمره‌ی ازدواج وی با همدم‌السلطنه دو پسر به نام‌های امیررضا آتابای و سیروس آتابای و یک دختر به نام سیمین آتابای بود. در آبان ۱۳۲۰ خورشیدی و در خلال اشغال ایران در جنگ جهانی دوم توسط متفقین، بسیاری از امرای ارتش از جمله سرلشکر هادی آتابای، اجباراً بازنشسته می‌شوند. سرلشکر هادی آتابای پس از بازنشستگی به وزارت بهداری منتقل می‌شود.
در افسانه‌های یونانی، پروکلس (به ، «مشهور») یکی ازهراکلیدای، نوهٔ نوهٔ نوهٔ پسرِ هراکلس، و پسر ارسطودیموس و آگیا بود. دوقلوی او اوریستین بود. آنها با هم سرزمین لاکدِمون یا اسپارت را پس از اینکه کرسفونتس، تِمِنوس و آریستودموس، تیسامِنوس، آخرین پادشاه اخائیه از پلوپونز را شکست دادند. پروکلس با آناکساندرا، دختر ترساندر، پادشاه کلئونوئه، خواهر خواهر شوهرش لاتریا ازدواج کرد و پدر سوس و پدربزرگ یوروپون، بنیانگذار سلسله یوروپونتیان پادشاهان اسپارتا بود. عنوان "آرچِجیتس، "قاضی موئسس""، به روشنی از اوریستین و پروکلس
"قاضی موئسس""، به روشنی از اوریستین و پروکلس توسط دولت بعدی اسپارت به این دلیل که آنها بنیانگذار یک دولت نبوده‌اند، رد شد، اما احزاب خارجی آنها را در مناصب خود نگهداری کردند. در عوض این افتخار به پسر و نوه آنها اعطا شد، به همین دلیل این دو خط یا خاندان را آگیادی‌ها و یوروپونتیان نامیدند. افسانه پادشاهی دوگانه. پس از مرگ ارسطودیموس، اسپارتی‌ها در مورد اینکه کدام یک از فرزندان دوقلوی او باید حکومت کنند، با سخنران دلفی مشورت کردند. این سخنران به آنها توصیه می‌کند که یک پادشاهی دوگانه ایجاد کنند. ثراس، برادر
که یک پادشاهی دوگانه ایجاد کنند. ثراس، برادر آرگیا نایب السلطنه شد. هنوز نیاز به تعیین بزرگتری وجود داشت. آنها، کسی را که مادرشان برای نخستین بار به او غذا داده یا تمیزش کرده بود، یعنی اوریستنس را انتخاب کردند. در نتیجه، خط یوروپونتیان از نظر وضعیت و تصمیم‌گیری از سن کمتری برخوردار بود. تاریخ سلطنت نه پادشاه نخست خط یوروپونتیان. مرگ نابهنگام ارسطودیموس با وقایع دیگر، زمینه را برای قدمت حکمفرمایی نه پادشاه نخست اسپارت را در این خط ایجاد کرد که تحت عنوان دولت یوروپونتیان شناخته می‌شوند. بازگشت هراکلیدای، که
یوروپونتیان شناخته می‌شوند. بازگشت هراکلیدای، که نزدیکترین واقعه به یک هجوم دوریانی موجود در افسانه است، باید با ورود ارسطودیموس و برادرانش به آرکادیا همزمان باشد، که بر اساس تقویم اراتوستن ۳۲۸ سال پیش از تاریخ پذیرفته شدهٔ سال یکم نخستین المپیک، ۷۷۶ پیش از میلاد اتفاق افتاد؛ بنابراین تاریخ اراتوستن ۱۱۰۴ سال پیش از میلاد است. این باید سال فعالیت نظامی ارسطودیموس در آرکادیا، پدر شدن و ترور او باشد؛ بنابراین اگر نیابت ثراس کاهش یابد، پروکلس در سال ۱۱۰۴ پیش از میلاد، که نخستین سال حکمفرمایی او بوده، متولد
از میلاد، که نخستین سال حکمفرمایی او بوده، متولد شده‌است. پوسانیاس اظهار داشت که پایان جنگ یکم مسنی، نخستین سال از چهاردهمین المپیاد بود. اگر نخستین المپیاد ۷۷۶/۷۷۵ سال پیش از میلاد باشد، تاریخ آنهم باید ۷۲۴/۷۲۳ پیش از میلاد باشد. پادشاهان پولودوروس از آگیادی‌ها و تئوپومپ از یوروپونتیان در آن زمان حکمفرمایی می‌کردند که کمابیش در میانه‌های حکمفرمایی خود بودند. پایان جنگ باید ۳۷۹ سال پس از بازگشت هراکلیان باشد. به گفته آیزاک نیوتون، یک دانشمند کلاسیک دیگر، این نه پادشاه به‌طور متوسط هر کدام ۴۲ سال حکمفرمایی
نه پادشاه به‌طور متوسط هر کدام ۴۲ سال حکمفرمایی کردند که می‌تواند به عنوان برآورد کننده تاریخ‌ها باشد. خط افراد نه چندان سالمند نسبت به خط سالمندان مرگ و میر کمتری دارد. حکمفرمایی پروکلس ممکن است ۱۱۰۴–۱۰۶۲ تخمین زده شود، با این تفاوت که برخی منابع می‌گویند وی یک سال قبل از اوریستن درگذشت. با در نظر گرفتن هر دو بخش اطلاعات، برآورد ۱۱۰۴–۱۰۶۳ خواهد بود. یک گزینه جایگزین هم این است که تخمین ۱۱۰۴–۱۰۶۲ را پذیرفته و تخمین اوریستن را به ۱۱۰۴–۱۰۶۱ گسترش دهیم. در هر دو مورد حاشیه خطا ناشناخته مانده‌است، زیرا بسیاری
دو مورد حاشیه خطا ناشناخته مانده‌است، زیرا بسیاری از داده‌ها نسبتاً نامطمئن هستند.
پروکلس لیکایوس (زاده ۸ فوریه ۴۱۲ – درگذشته ۱۷ آوریل ۴۸۵)، یک فیلسوف نوافلاطونی یونانی بود. او آخرین فیلسوف بزرگ دوران کلاسیک به شمار می‌آید. می‌توان پروکلس، پس از فلوطین از جمله تاثیرگذارترین فیلسوفان نو افلاطونی دانست که بر فلسفه و کلام اسلامی-مسیحی و یهودی تاثیر گذاشته‌اند. کتاب پایه‌های الهیات (Elements of Theology) نوشته پروکلس تأثیری به جای ماندنی بر فلسفه در حال شکل گیری، در فرهنگ اسلامی و حتی بر برخی نحله‌های نظری عارفان نهاد. مهمترین نوشته‌های وی یاداشت‌هایی است که درباره دیالوگ‌های افلاطون نوشته و
است که درباره دیالوگ‌های افلاطون نوشته و در آن‌ها وی سیستم فلسفی خود را ارائه داده‌است.
تئودریک دوم، تئودریش دوم ، تئودوریک دوم یا تیری دوم (زادهٔ ۵۸۷ – درگذشتهٔ ۶۱۳) پادشاه بورگوندی از ۵۹۵ تا ۶۱۳ و پادشاه اوسترازیا از ۶۱۲ تا ۶۱۳ بود. زندگینامه. تئودریک دومین پسر شیلدبرت دوم، پادشاه اوسترازیا و بورگوندی و برادر کوچکتر تئودبرت دوم بود . با مرگ شیلدبرت در سال ۵۹۵، پادشاهی بورگوندی به مرکزیت اورلئان به تئودریک و پادشاهی اوسترازیا به مرکزیت متز به تئودبرت رسید. تئودریک همچنین ارباب شهرهای تولوز، اژان، نانت، آنژو، سن، آنگولم، پریژو، بلوآ، شارتر و لو مان شد. در ۵۹۶ فردگوند، ملکهٔ نوستریا که در آن
لو مان شد. در ۵۹۶ فردگوند، ملکهٔ نوستریا که در آن زمان نایب‌السلطنتی پسرش کلوتار دوم را برعهده داشت پاریس را که قرار بود به‌طور مشترک اداره شود تصاحب نمود. او سپس با فرستادن ارتشی به لافو موفق به شکست نیروهای تئودبرت و تئودریک شد. تئودبرت دوم در سال ۵۹۹ میلادی برونهیلدا، همسر زیگبرت یکم فقید و شهبانوی پیشین اوسترازیا را از اوسترازیا بیرون کرد. برونهیلدای سرگردان به نزدیکی آرسی در شامپانی رسید و دهقانی او را پیش تئودریک آورد. تئودریک او را پذیرفت و دهقان را نیز احتمالاً با مقام اسقفی اوکسر پاداش داد. دیری
نیز احتمالاً با مقام اسقفی اوکسر پاداش داد. دیری نپایید که تئودریک زیر نفوذ برونهیلدا قرار گرفت که تمایل به آغاز جنگی کینه‌توزانه علیه تئودبرت داشت. سرانجام تئودریک و برادرش علیه یکدیگر وارد کارزار شدند که به شکست تئودبرت انجامید. اما جنگ‌سازی‌های بی‌امان و پی‌درپی عموزاده‌شان کلوتار دوم سبب شد تا دو برادر علیه او متحد شده و کلوتار را در سال ۶۰۰ میلادی شکست دهند. پس از آن دو برادر به تقسیم نواحی بین سن و اوآز بین خود پرداختند و منطقهٔ بین سن و لوآر که مرز با برتون‌ها را نیز شامل می‌شد به تئودریک رسید.
با برتون‌ها را نیز شامل می‌شد به تئودریک رسید. آن‌دو همچنین با یکدیگر به گاسکونی لشکرکشیدند، مردم محلی را اسیر ساختند و ژنیالی را دوک آنجا قرار دادند. اما در این زمان دو برادر بار دیگر وارد جنگ با یکدیگر شدند که نتیجه‌اش اینبار شکست تئودریک از تئودبرت در اتامپ بود. از سوی دیگر قلمرو تئودریک در سال ۶۰۵ مورد حملهٔ کلوتار و شهردار کاخ او برتلود و همچنین مرووش، پسر کلوتار و شهردار کاخ او لاندریک قرار گرفت. تئودریک در اتامپ با آنان رودررو شد اما تئودبرت از یاری‌رساندن به او خودداری کرد. با وجود این تئودریک به
به او خودداری کرد. با وجود این تئودریک به پیروزی دست یافت و برتولد کشته‌شد. تئودبرت در سال ۶۱۰ میلادی آلزاس، سنتوآ، تورگاو و شامپانی را از چنگ برادرش درآورد و آلامانی‌ها نیز سربازان تئودریک را به‌سختی در شرق کوه‌های جورا شکست دادند. با وجود این تئودریک توانست نیروهای تئودبرت را در حدود سال ۶۱۱ در تول و بعدتر در سال ۶۱۲ در تسوپلیش تارومار کند. او تئودبرت را که پس از نبرد دوم از میدان جنگ گریخته بود را اسیر ساخت و او را به مادربزرگش برونهیلدا تحویل داد. برونهیلدا او را در صومعه‌ای زندانی ساخت و احتمالاً
او را در صومعه‌ای زندانی ساخت و احتمالاً بعدتر او و پسرش مرووش را کشت تا تئودریک بدون مشکل به پادشاهی اوسترازیا برسد. تئودریک در اواخر سال ۶۱۳ در متز، پایتخت اوسترازیا و در حالی‌که آمادهٔ رویارویی با دشمن دیرینه‌اش کلوتار دوم می‌شد بر اثر ابتلا به دیسانتری (اسهال خونی) درگذشت. او فرزند مشروعی نداشت و پس از او پسر نامشروعش زیگبرت دوم به پادشاهی بورگوندی و اوسترازیا رسید.
اسماعیل آباد نام یک روستا و یکی از محلات شهر قدس (استان تهران) است که در شرق و شمال شرقی این شهر قرار گرفته است. اراضی. این محله از پشت کارخانه سابق کفش ملی در شمال شروع شده و تا بالای محله امامزاده در جنوب و از غرب از پشت شهرداری و تا بالای مزار امامزادگان در شرق ادامه دارد. این محله شامل شهرک ابریشم و محلات دیگر کوچک می باشد. در گذشته باغ سرهنگ و مزارع و باغهای دیگر در این محله وجود داشتند که اکثر آنها امروزه به خانه و کارخانه تبدیل شده اند. کوی های صنت ، شرکت تهران پرند و کارخانه ابریشم در محله قرار
، شرکت تهران پرند و کارخانه ابریشم در محله قرار دارند. پائین این محله جوی زردآبی بود که از سرخ حصار به سمت آنجا جاری بود که امروزه به صورت کانالی مدفون شده است.
دورتی انی الیزابت گارود (زادهٔ ۵ مه ۱۸۹۲ - مرگ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۸) باستان‌شناسی بریتانیایی بود که تخصص خود را در دوره پارینه‌سنگی گرفت. او نخستین زنی بود که توانست به کرسی استادی آکسبریج دست‌یابد. او پژوهش‌هایی در زمینهٔ دورهٔ پارینه‌سنگی داشت. اوایل زندگی، تحصیلات. دورتی، دختر پزشکی انگلیسی به نام سِر آرچیبالد گارود بود. او در آکسفورد زاده شد و در روستایی در شرق انگلیس بزرگ شد. وی در سال ۱۹۱۳ میلادی(۲۱ سالگی) درحالی وارد کالج نون‌هام شد که یکی از دانشجویان انگشت‌شمار دختر بود. او سه سال بعد در ۱۹۱۶،
انگشت‌شمار دختر بود. او سه سال بعد در ۱۹۱۶، فارغ‌التحصیل شد و به دلیل اعلام بسیج عمومی، تا سال ۱۹۱۹ به خدمت در جنگ گماشته شد؛ سپس به جزیره مالت در جنوب ایتالیا، جایی که پدرش مشغول کار بود رفت، و به‌تدریج به تاریخ محلی آنجا علاقه‌مند شد. زندگی حرفه‌ای. پس از تحصیلات میان سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۶ را به کاوش در جبل‌الطارق پرداخت و در ۱۹۲۸ یک سفر اکتشافی را به جنوب کردستان رهبری نمود و در غارهای هزارمرد و زارزی (در کردستان عراق) به کاوش پرداخت؛ سپس به اسرائیل رفت و کوه کرمل(Carmel mount) را کاوید. وی در کاوش‌های
و کوه کرمل(Carmel mount) را کاوید. وی در کاوش‌های خود در غار اسخول(Es-Skhul cave) در کوه کرمل، به شواهد بسیار مهمی دربارهٔ اولین مهاجرت ناموفق گونه انسان خردمند("Homo Sapiens") از قاره آفریقا، که در حدود ۱۲۰٬۰۰۰ سال پیش جریان داشت، دست یافت. تیم حفاری پروفسور گارود، در اطراف غار اسخول، ابزارهای سنگی‌ای را یافتند که به ابزارهای سنگی کشف‌شده ۱۶۵٬۰۰۰ ساله در غار پینِکِل‌پوینت(Pinnacle Point cave) در آفریقای جنوبی، بسیار شبیه بود. آن‌ها بستر صخره‌ای اطراف غار را به عمق ۱/۵ متر حفاری کردند، و به بقایای اسکلت ۱۰
به عمق ۱/۵ متر حفاری کردند، و به بقایای اسکلت ۱۰ انسان دست یافتند. امروزه این اسکلت‌ها در موزه راکفلر در شهر اورشلیم، دقیقاً در همان حالتی که در هنگام کشف یافت شده بودند، نگهداری می‌شوند. شواهد خاصی در هنگام کشف این اسکلت‌ها مشاهده شده‌بود که نشان می‌داد آن مردمان، احتمالاً به پس از مرگ اعتقاد داشته‌اند؛ و این، قدیمی‌ترین مورد است که نشان می‌دهد گروهی از انسان‌ها به ماوراءالطبیعه باور داشته‌اند. به دنبال تغییرات اقلیمی در حدود ۱۲۵٬۰۰۰ سال پیش، بخش زیادی از صحرای بزرگ آفریقا دارای پوشش گیاهی شد که به دنبال
صحرای بزرگ آفریقا دارای پوشش گیاهی شد که به دنبال آن، گروهی از انسان‌ها، توانستند به‌تدریج، به سمت شمال و شمال شرق آفریقا پیش‌روی کنند، و از طریق صحرای سینا، از قاره آفریقا خارج شوند. آن‌ها توانستند برای هزاران سال در سرزمین‌های شرق دریای مدیترانه، فرهنگ ناتوفی(Natufian culture) را ایجاد کنند. در ادامه پژوهش‌ها، هیچ نشانه‌ای که ثابت کند این گروه از انسان‌ها، توانسته‌اند به بقای خود ادامه داده و به دیگر مناطق خاورمیانه و آسیا و سرانجام، کل زمین، مهاجرت کنند، یافت نشد. شبیه‌سازی اقلیم گذشته زمین نشان می‌دهد
یافت نشد. شبیه‌سازی اقلیم گذشته زمین نشان می‌دهد که در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال پیش، مناطق خاورمیانه و شمال آفریقا رو به خشک‌شدن نهاده و صحراهای این مناطق گسترش یافتند؛ به همین دلیل، منابع غذایی این گروه از انسان‌ها تمام شده و به نظر می‌رسد، سرنوشت‌شان، گرسنگی و مرگ بوده‌است. بدین ترتیب، کاوش‌های پروفسور دورتی گارود و تیمش، نشان داد که قبل از مهاجرت موفقیت‌آمیز انسان‌های اولیه در حدود ۷۰٬۰۰۰ سال پیش از آفریقا، گروهی دیگر از انسان‌ها نیز در حدود ۱۲۰٬۰۰۰ سال پیش، مهاجرتی ناموفق از قاره آفریقا داشته‌اند؛ و نسل
مهاجرتی ناموفق از قاره آفریقا داشته‌اند؛ و نسل میلیاردها انسان کنونی کره زمین، به این گروه پیشتاز مهاجر نمی‌رسد. در ۱۹۳۹ او استاد باستان‌شناسی دیزنی در دانشگاه کمبریج شد و تا ۱۹۵۲ نیز بر این کرسی ماند. در خلال جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی کمکی زنان بریتانیا خدمت کرد. در ۱۹۵۲ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد و در ۱۹۶۵ به دریافت رتبه امپراتوری بریتانیا نائل‌آمد.
لیکیه یا لیکیا ناحیه‌ای در آناتولی در جایی قرار گرفته که اکنون بخشی از استان‌های آنتالیا و موغله ترکیه است. این ناحیه شامل چندین شهر باستانی بوده است. لیکیه از شهرهای باستانی و در ۱۶۸ پیش از میلاد بنیانگذاری گشته و در زمان امپراتوری روم یکی از استان‌های این امپراتوری بوده است. مرزهای این شهر در طی زمان جابجا شده است. این منطقه تاریخی از سده‌های ۱۵ و ۱۴ پیش از میلاد (با نام «لوکا») تا سال ۵۴۶ پیش از میلاد وجود داشت. این منطقه در کرانه دریای مدیترانه و در محدوده‌ای قرار داشت که امروزه شامل استان‌های آنتالیا و
قرار داشت که امروزه شامل استان‌های آنتالیا و موغله در ترکیه و همچنین بخش‌هایی داخلی از استان بوردور می‌شود. لیکیا در تاریخ از خلال اسناد عصر برنز پایانی مصر باستان و امپراتوری هیتی شناخته شده است. لیکیا توسط مردمانی که به زبان‌های «لوییک» سخن می‌گفتند، مسکون بود. نوشتارهای سنگ‌نوشته به زبان لیکیایی پس از الحاق اجباری لیکیا به امپراتوری هخامنشی در عصر آهن آغاز شد. در آن زمان (۵۴۶ پیش از میلاد)، گویشوران زبان «لویان» جابه‌جا شدند زیرا موجی از مهاجران فارسی‌زبان وارد لیکیا شدند. شهرهای متعدد لیکیا ثروتمند
وارد لیکیا شدند. شهرهای متعدد لیکیا ثروتمند بودند، همان‌گونه که معماری باشکوه آن‌ها — که دست‌کم از سده پنجم پیش از میلاد آغاز شده و تا دوران رومی ادامه یافت — نشان می‌دهد. لیکیا در جنگ‌های ایران و یونان برای ایرانیان جنگید، اما پس از شکست امپراتوری هخامنشی به دست یونانیان، گاه به استقلال دست یافت. پس از عضویت کوتاه‌مدت در امپراتوری آتن، از آن جدا شد و مستقل گردید (زیرا در پیمان با آتن، بند معمولِ ممنوعیت جدایی درج نشده بود)، سپس دوباره تحت سلطه ایرانیان درآمد، دوباره شورش کرد، به دست ماوسولوس از کاریا فتح
دوباره شورش کرد، به دست ماوسولوس از کاریا فتح شد، بار دیگر به ایرانیان بازگشت و در نهایت پس از شکست ایرانیان به دست اسکندر مقدونی تحت سلطه مقدونیان درآمد. به دلیل ورود گستردهٔ یونانی‌زبانان و کم‌شدن گویشوران لیکیایی، این منطقه تحت حکومت مقدونیان به سرعت «هلنیزه» شد و زبان لیکیایی از سنگ‌نوشته‌ها و سکه‌ها ناپدید گردید. پس از شکست آنتیوخوس سوم در سال ۱۸۸ پیش از میلاد، جمهوری روم، لیکیا را برای مدت ۲۰ سال به ردس واگذار کرد و در سال ۱۶۸ پیش از میلاد آن را بازپس گرفت. در این مراحل پایانی جمهوری روم، لیکیا
بازپس گرفت. در این مراحل پایانی جمهوری روم، لیکیا به‌عنوان یک تحت‌الحمایه روم از آزادی بهره‌مند شد. رومیان در سال ۱۶۸ پیش از میلاد، حکومت داخلی را تحت «اتحادیه لیکیایی» به رسمیت شناختند. این حکومت بومی، یک فدراسیون اولیه با اصول جمهوری‌خواهانه بود که بعدها توجه تدوین‌کنندگان قانون اساسی ایالات متحده را جلب کرد و بر اندیشه‌های آن‌ها اثر گذاشت. با وجود داشتن حکومت داخلی، لیکیا یک دولت مستقل به‌شمار نمی‌رفت و از زمان شکستش به دست «کاریان» دیگر حاکمیت کامل نداشت. در سال ۴۳ میلادی، امپراتور روم کلودیوس، اتحادیه
در سال ۴۳ میلادی، امپراتور روم کلودیوس، اتحادیه را منحل کرد و لیکیا به استان رومی «لیکیا و پامفیلیا» ضمیمه شد. در سال ۳۹۵ میلادی، این استان به امپراتوری روم شرقی واگذار گردید. این منطقه در اوایل سده سیزدهم میلادی به «سلاطین روم» (سلجوقیان روم) واگذار شد، اما این حکومت در سال ۱۳۰۸ فروپاشید. سپس به «بِیلیک تِکه» ملحق شد و در سال ۱۴۲۳ تحت سلطه امپراتوری عثمانی درآمد. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، لیکیا به جمهوری ترکیه به ارث رسید.
کاووسیه نام یکی از محلات شهر قدس (استان تهران) است. تاریخچه. کاووسیه دارای تپه‌ای باستانی است به نام تپه کاووسیه که قدمت آن به هزار سوم پیش از میلاد می‌رسد. اما آنچه امروزه به عنوان محله کاووسیه خوانده می‌شود، از روستا و شهرک کاووسیه قدیم گرفته شده است. قدمت سکونت مردم امروزین این محله به دوره قاجار می‌رسد. در سیصد سال اخیر اقوام مختلفی از مناطق مختلف به این محله مهاجرت کرده‌اند که با گسترش آن به محله‌های دیگر شهرقدس پیوند خورده است. جغرافیا. محله کاووسیه در زیر تقاطع بین جاده‌های قدیم و جدید تهران و کرج
در زیر تقاطع بین جاده‌های قدیم و جدید تهران و کرج (فتح و لشگری)، جنوب وردآورد و کاروانسرای سنگی، شمال محله مصلی (باغ انگوری) و در کنار خط راه‌آهن تهران-قزوین و ابتدای ورودی شهرقدس واقع شده است. کسب و کار. در گذشته کار اصلی مردم این محله کشاورزی، باغداری و دامداری بود. اما امروزه اکثر مردم این محله کارگر می‌باشند. در این محله، کارگاه‌های کوچک و بزرگ تولیدی و صنعتی بسیار است.
آنری ادوارد پروسپر بریل شناخته‌شده به آبه بریل (زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۸۷۷- مرگ ۱۴ اوت ۱۹۶۱) باستان‌شناس، مردم‌شناس، نژادشناس، زمین‌شناس و کشیش کاتولیک فرانسوی بود. بیشتر آوازهٔ او به دلیل کاوش‌هایش در دره‌های سوم و دوردون و همچنین اسپانیا، پرتغال، ایتالیا، جزیره ایرلند، چین، اتیوپی، سومالی بریتانیا و جنوب آفریقا بود. منابع. Wikipedia contributors, "Henri Breuil," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Henri_Breuil&amp;oldid=471554558 (accessed February 1, 2012).
با توجه به رواج دوربین‌های دیجیتالی، چاپ و نگهداری حجم عظیم تصاویر به ثبت رسیده، به‌صرفه نبوده و حبس آن‌ها در حافظه‌های جانبی، آنچنان دلچسب نیست. در این مواقع مشکل توسط قاب عکس دیجیتال حل شده‌است. "قاب عکس دیجیتال" که به آن "قاب رسانه دیجیتال" نیز گفته می‌شود، قاب عکسی است برای نمایش تصاویر دیجیتال، بدون نیاز به نیاز به کامپیوتر یا چاپ تصاویر. در بازار قاب‌های عکس دیجیتال، برندهای متعددی از جمله شیائومی، سامسونگ، و توشیبا وجود دارند که هر کدام ویژگی‌ها و قابلیت‌های خاص خود را دارند. قاب عکس دیجیتال شیائومی
خاص خود را دارند. قاب عکس دیجیتال شیائومی با طراحی‌های مدرن و قیمت مناسب، برای کاربرانی که به دنبال ترکیب زیبایی و عملکرد هستند، گزینه‌ای ایده‌آل محسوب می‌شود. در مقابل، قاب عکس دیجیتال سامسونگ با تکنولوژی پیشرفته و رزولوشن بالا، تجربه بصری بی‌نظیری را به ارمغان می‌آورد. همچنین، قاب‌های عکس دیجیتال توشیبا با دوام و کیفیت ساخت بالا، انتخابی مطمئن برای کسانی است که به دنبال محصولی با عمر طولانی هستند. ویژگی‌ها. هر یک از قاب عکس‌های دیجیتال تولید شده توسط تولیدکننده‌های مختلف، ویژگی‌های اختصاصی خود را دارند،
مختلف، ویژگی‌های اختصاصی خود را دارند، اما به‌طور کل، می‌توان موارد زیر را به عنوان ویژگی‌های کلی قاب عکس‌های دیجیتال موجود بیان کرد: محدودیت‌ها. با توجه به تفاوت رزولوشن قاب عکس دیجیتال با تصاویر شما، امکان بروز مشکل در پخش تصاویر وجود دارد، به این شکل که تصویری بسیار کوچکتر نمایش داده شود، یا تصویر بسیار بزرگ‌تر دیده شود و حاشیه‌ها یا بخش‌هایی از آن نمایش داده نشوند. تذکر امنیتی. در فوریه سال ۲۰۰۸ مشخص شد که یکی از شرکت‌های تولیدکننده چینی، با قرار دادن بدافزارها در قاب عکس‌های دیجیتال تولیدی خود، اقدام
در قاب عکس‌های دیجیتال تولیدی خود، اقدام به سرقت تصاویر می‌نموده‌است.
لیگ برتر فوتبال بوسنی و هرزگوین معتبرترین لیگ فوتبال در کشور بوسنی و هرزگوین است که از سال ۱۹۹۴ تاکنون برگزار می‌شود. این لیگ با حضور ١٢ تیم که از سراسر کشور بوسنی و هرزگوین در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال زرینیسکی موستار با ۸ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
انسان جاوه‌ای نامی‌است که به سنگ‌واره‌ای یافت‌شده در ترینیل نگاوی واقع در کرانهٔ رود سولو در جاوه شرقی اندونزی به سال ۱۸۹۱ میلادی داده شده‌است. انسان جاوه‌ای یکی از نخستین نمونه‌های شناخته‌شدهٔ انسان راست‌قامت می‌باشد. یابندهٔ آن اوژن دوبوا بود و آن را به نام علمی پیته‌کانتروپوس ارکتوس به معنای "انسان‌بوزینهٔ راست‌قامت" خواند. منابع. Wikipedia contributors, "Java Man," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Java_Man&amp;oldid=467859511 (accessed February 1, 2012).
حاپی شخصیت الهی از رود نیل در اساطیر مصر است.به عنوان یک شکل شخصیت زن و هم مرد به تصویر کشیده شده است.
ویلی وانکا شخصیتی خیالی در رمان "چارلی و کارخانه شکلات‌سازی" (۱۹۶۴) نوشتهٔ رولد دال است. فیلم‌هایی هم بر اساس همین رمان ساخته شده‌است. در کتاب و فیلم "ویلی وانکا و کارخانهٔ شکلات‌سازی" که سال ۱۹۷۱ ساخته شد ویلی وانکا دارای شخصیتی عجیب و غریب است که از نبوغ و خلاقیتش سرچشمه گرفته‌است. این عجیب و غریب بودن باعث گیج کردن دیگر شخصیت‌ها می‌شود اما چارلی از رفتار ویلی وانکا خوشش می‌آید. در فیلم چارلی و کارخانه شکلات سازی که سال ۲۰۰۵ ساخته شد شخصیت ویلی وانکا کمی دارای نقطه ضعف‌هایی دوست داشتنی است. در سال ۲۰۲۳
دارای نقطه ضعف‌هایی دوست داشتنی است. در سال ۲۰۲۳ فیلمی بر اساس این شخصیت به نام «وانکا،wonka» در سبک موزیکال فانتزی ساخته شد، تیموتی شالمه در این فیلم نمایانگر شخصیت ویلی وانکا است. دربارهٔ شخصیت ویلی وانکا. کمپانی برادران وارنر برای نقش ویلی وانکا نیکلاس کیج، جیم کری، مایکل کیتون، برد پیت، ویل اسمیت و آدام سندلر را پیشنهاد داده بودند اما وقتی تیم برتون به عنوان کارگردان انتخاب شد، اولین و تنها گزینه‌اش جانی دپ بود. دپ هم قرارداد را بدون خواندن فیلمنامه امضا کرد. تیم برتون و جان اوت (فیلمنامه‌نویس) با هم