payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاونسند هریس (۳ اکتبر ۱۸۰۴–۲۵ فوریه ۱۸۷۸) تاجر موفق و سیاستمدار اهل نیویورک بود. او اولین سر کنسول ایالات متحده آمریکا در ژاپن است و مذاکره ای که منجر به بستن پیمان هریس بین آمریکا و ژاپن شد توسط او انجام گرفت. او اولین دیپلماتی است که در دوره ادو درهای امپراتوری ژاپن را بر روی فرهنگ و تجارت خارجیان گشود. هریس در ۲۱ ژوئیه ۱۸۵۶ وارد بندر شیمودا در ژاپن شد. ۱۹ ژوئن ۱۸۵۶ سر کنسول آمریکا تاونسند هریس قرارداد جدیدی را با ژاپن امضاء کرد که بر طبق آن بندرها بیشتری بر روی کشتی‌های آمریکایی گشوده شد و اتباع آمریکایی
روی کشتی‌های آمریکایی گشوده شد و اتباع آمریکایی از محاکمه در دادگاه‌های ژاپن معاف شدند و همچنین در مورد حقوق گمرکی پیمانی بسته شد. در مورد شرایط واگذاری کشتی و سلاح و اعزام کارشناسان آمریکایی به ژاپن نیز توافق شد.
امپراتور کُومِی ، امپراتور کومئی، نام زمان ولیعهدی شاهزاده اوساهیتو صد و بیست و یکمین امپراتور ژاپن بود. وی چهارمین پسر امپراتور نینکو بود. سلطنت کومی از ۱۸۴۶ تا ۱۸۶۷، مطابق با دوره باکوماتسو دوره ادو بود. در طول سلطنت او آشفتگی داخلی زیادی در نتیجه روابط ژاپن پس از اردوکشی ناخدا پری با ایالات آمریکا وجود داشت. متیو سی. پری در ۱۸۵۳ و ۱۸۵۴، و متعاقب آن اجبار عهدنامه کاناگاوا به دوره ۲۲۰ ساله ساکوکو یا انزوای ژاپن و بسته بودن این کشور به روی کشورهای غربی پایان داد. امپراتور کومی به هیچ چیز خارجی اهمیت نمی‌داد
داد. امپراتور کومی به هیچ چیز خارجی اهمیت نمی‌داد و با گشودن ژاپن به روی قدرت‌های غربی مخالف بود. سلطنت او همچنان تحت سلطه قیام و درگیری‌های حزبی بود و در نهایت به جنگ بوشین و پایان قدرت شوگون‌سالاری توکوگاوا ختم شد. پس از مرگ امپراتور کُومِی در سال ۱۸۶۷، پسرش امپراتور میجی جانشین وی شد. اندکی پس از مرگ او نوسازی میجی در آغاز دوره میجی توسط پسر و جانشین او امپراتور میجی آغاز شد. خواهر کوچکتر امپراتور، شاهزاده امپراتور، ، با "شوگون" شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌موچی به عنوان بخشی از کوبوگاتای ازدواج
ایه‌موچی به عنوان بخشی از کوبوگاتای ازدواج کرد. در ابتدا هم امپراتور و هم خواهرش با این ازدواج مخالف بودند، اگر چه بعد از ازدواج او متوجه شد که چنین روابط خانوادگی با حاکم واقعی ژاپن دستاوردهایی دارد. امپراتور کومی اهمیت چندانی به هیچ چیز خارجی نمی‌داد و با باز کردن ژاپن به روی قدرت‌های غربی مخالفت می‌کرد، حتی در حالی که شوگون همچنان خواسته‌های خارجی را می‌پذیرفت. پس از ۲۱ سال سلطنت، او در ۲۵ دسامبر ۱۸۶۶، در سن ۳۶ سالگی بر اثر آبله درگذشت. اوایل زندگی. قبل از نشستن کومی به تخت پادشاهی ژاپن، نام شخصی او
از نشستن کومی به تخت پادشاهی ژاپن، نام شخصی او (نام ژاپنی) و عنوان او بود. اوساهیتو در ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۱ متولد شد و چهارمین پسر امپراتور نینکو و همسرش اوگیماچی نائوکو (正親町雅子) بود. خانواده امپراتوری اوساهیتو با او در قصر هی‌آن زندگی می‌کردند. وضعیت زمانه. دوران سلطنت او در پایان دوره ادو یا باکوماتسو، دورانی پرآشوب بود، زمانی که دربار امپراتوری، که قبلاً خارج از قلمرو سیاست بود، ناگهان به مرکز قدرت تبدیل شد و امپراتور مجبور بود با بسیاری از امور دشوار ملی دست و پنجه نرم کند. در ژوئن ۱۸۵۳، هفت سال پس از به تخت
پنجه نرم کند. در ژوئن ۱۸۵۳، هفت سال پس از به تخت نشستن او، یک کشتی آمریکایی به اوراگا (کاناگاوا) رسید و نظام انزواطلبی فروپاشید و منجر به درخواست شوگون‌سالاری ادو برای امضای پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن در ژانویه ۱۸۵۸ از امپراتوری شد. امپراتور، مانند اکثر اشراف دربار در آن زمان، نگران بود که گشودن کشور، امپراتوری ژاپن را آلوده کند، بنابراین از صدور فرمان امپراتوری خودداری کرد و دستور داد که تصمیم در مورد امضای این پیمان با رأی جمعی اربابان فئودال گرفته شود. با این حال، شوگون‌سالاری نه تنها
گرفته شود. با این حال، شوگون‌سالاری نه تنها پیمان را بدون انتظار برای صدور فرمان امپراتوری در ژوئن همان سال امضا کرد، بلکه با هلند، روسیه و انگلستان نیز پیمان‌هایی منعقد کرد. این امر امپراتور را خشمگین کرد، که تصمیم به کناره‌گیری گرفت و فرمان امپراتوری را به شوگون‌سالاری و قلمرو میتو صادر کرد و درخواست تجدیدنظر برای اطمینان از عدم سوءمدیریت امور ملی و اجرای اراده امپراتور را داد. در آن زمان، اختلاف بر سر جانشینی شوگون نیز مطرح بود و افکار عمومی ملتهب شده بود، اما شوگون‌سالاری سعی کرد توضیح دهد که امضای این
اما شوگون‌سالاری سعی کرد توضیح دهد که امضای این پیمان یک اقدام مصلحتی موقت تا زمان تقویت ارتش بوده است، اما شروع به سرکوب مخالفان (پاکسازی آنسی) کرد، بنابراین امپراتور، اگرچه ناراضی بود، این توضیح را پذیرفت. سلطنت. شاهزاده اوساهیتو در ۱۰ مارس ۱۸۴۶ پس از مرگ پدرش به عنوان امپراتور بر تخت سلطنت نشست. در سال‌های سلطنت کومی با دوره ای مطابقت دارد که در آن توکوگاوا ایه‌یوشی، توکوگاوا ایه‌سادا، توکوگاوا ایه‌موچی و توکوگاوا یوشینوبو از شوگون‌سالاری توکوگاوا شوگون بودند و قدرت را در دست داشتند. در ۸ ژوئیه ۱۸۵۳
بودند و قدرت را در دست داشتند. در ۸ ژوئیه ۱۸۵۳ متیو سی. پری با «کشتی سیاه» خود برای اجبار تجارت با ژاپن وارد شد. شوگون‌سالاری توکوگاوا که برای حدود سه قرن امور نظامی و غیرنظامی را در استان‌های فئودالی ژاپن کنترل می‌کرد، ثابت کرد که قادر به مقابله با چالش جدید تجارت آزاد با غرب نیست. در آن زمان، امپراتور کومی هنوز تنها قدرت نمادین خود را در دربار خود در کیوتو حفظ کرده بود. از آنجایی که شوگون‌سالاری توکوگاوا که به دلیل اختلافات داخلی ضعیف شده بود، به تدریج حاکمیت خود را به قدرت‌های خارجی در معرض تهدید نیروی
خود را به قدرت‌های خارجی در معرض تهدید نیروی نظامی تسلیم کرد، امپراتور کومی شروع به ادعای قدرت امپراتوری خود کرد و بسیاری از قدرت‌هایی را که اجدادش به خاندان توکوگاوا در طی قرن‌ها و پس از دوره سنگوکو (جنگ‌های داخلی) واگذار کرده بودند، به دست آورد. در مارس ۱۸۴۷ (کوکا ۴)، هنگامی که امپراتور کومی قدرت را به دست گرفت، مؤسسهٔ دانشگاهی گاکوشوئین را در ضلع شرقی کاخ امپراتوری کیوتو، به عنوان مکانی برای آموزش اشراف تأسیس کرد. بیش از بیست سال تا دوره میجی، سخنرانی‌هایی در مورد کتاب‌های چینی و ژاپنی به‌طور منظم
در مورد کتاب‌های چینی و ژاپنی به‌طور منظم برگزار می‌شد و بسیاری از اشراف خود را وقف مطالعه در گاکوشوئین می‌کردند. در ابتدا، این مکان به عنوان یک مکان آموزشی ساده تحت خواسته‌های شوگون‌سالاری تأسیس شد که با گسترش قدرت دربار امپراتوری موافق نبود. با این حال، با گذشت زمان، همزمان با اینکه تحولات پیرامون دربار امپراتوری اهمیت سیاسی بیشتری پیدا کرد، نقش گاکوشوئین نیز گسترش یافت. پس از ورود کشتی‌های سیاه، هنگامی که جنبش سوننو جوئی فعال‌تر شد، گاکوشوئین به مکانی برای تجمع میهن‌پرستان، عمدتاً از قلمرو چوشو، تبدیل
تجمع میهن‌پرستان، عمدتاً از قلمرو چوشو، تبدیل شد. بیگانه‌ستیزی. کمی پس از به تخت نشستنش، او فرمانی امپراتوری به شوگون‌سالاری صادر کرد و درخواست کرد که «دفاع از ساحل تقویت شود». سپس، سال بعد در آوریل ۱۸۴۷، او فرستاده‌ای امپراتوری را به معبد معبد ایواشیمیزو فرستاد تا برای اخراج بیگانگان دعا کند و در سال ۱۸۵۰، سه بار فرستادگان امپراتوری را به هفت معبد و معبد اصلی اطراف کیوتو فرستاد تا برای اخراج بیگانگان دعا کنند. در دسامبر اولین سال دوره آنسی (۱۸۵۴)، هنگامی که دریاسالار پری بازگشت، حتی فرمانی از دایجوکان
که دریاسالار پری بازگشت، حتی فرمانی از دایجوکان صادر کرد تا زنگ‌های معابد را کنده و آب کنند و برای ساخت توپ (جنگ‌افزار)] از آن استفاده کنند. به عبارت دیگر، او طرفدار سرسخت اخراج خارجی‌ها بود. او معتقد بود که برای مقابله با تهدید کشتی‌های خارجی از سوی قدرت‌های غربی که به آب‌های ساحلی ما نزدیک می‌شوند، ضروری است که دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری با عزمی راسخ برای هرگز تسلیم نشدن، متحد شوند و گرد هم آیند. او به خاطر شنیده شدن صدایش در خط مقدم سیاست و ایدئولوژی فعال ضد خارجی‌اش شناخته شده است. او علیه روابط
فعال ضد خارجی‌اش شناخته شده است. او علیه روابط خارجی پرتنش صحبت کرد، نامه‌ای به شوگون‌سالاری ادو صادر کرد تا تمام تلاش خود را برای دفاع از ساحل انجام دهد و از تصمیم «خودسرانه» مشاور ارشد شوگون‌سالاری ایی نائوسوکه در مورد انعقاد اجباری پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن انتقاد کرد. مشورت با شوگون‌سالاری. در ۲۲ ژانویه ۱۸۵۸، «دایگاکو-نو-کامی» هایاشی آکیرا ریاست هیئت باکوفو را بر عهده داشت که از امپراتور کومی در تصمیم‌گیری در مورد نحوه برخورد با قدرت‌های خارجی تازه مدعی، مشاوره می‌گرفت. این اولین باری
خارجی تازه مدعی، مشاوره می‌گرفت. این اولین باری بود که از زمان تأسیس شوگون‌سالاری توکوگاوا، به‌طور فعال از امپراتور مشورت خواسته می‌شد. آشکارترین پیامد این تغییر و تحول، افزایش تعداد پیام‌رسان‌هایی بود که در دهه بعدی بین ادو و کیوتو دررفت و آمد بودند. فرمان مخفی امپراتوری بوگو. فرمان مخفی امپراتوری بوگو یک فرمان امپراتوری است که توسط امپراتور کومی به قلمرو میتو صادر شده است. در روز ۸ از ماه هشتم ۱۸۵۸ قمری (۱۴ سپتامبر ۱۸۵۸) (دوره آنسی ۵)، امپراتور که به دلیل امضای پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن
امضای پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن بدون اجازه امپراتوری نسبت به شوگون‌سالاری خشمگین، فرمان امپراتوری را به قلمرو میتو صادر کرد تا شوگون‌سالاری را اصلاح کند. در این فرمان، امپراتور از امضای پیمان بدون اجازه انتقاد کرد و تمایل خود را برای همکاری قلمروها در مقابله با بیگانگان ابراز کرد و به قلمروها دستور داد تا این فرمان را پخش و ابلاغ کنند. در پاسخ، شوگون‌سالاری به قلمرو میتو دستور داد تا ارسال این فرمان را متوقف کند و خواستار بازگرداندن آن شد. سامورایی‌های قلمرو میتو شورش کردند، اما
آن شد. سامورایی‌های قلمرو میتو شورش کردند، اما شوگون‌سالاری آنها را با پاکسازی آنسی سرکوب کرد. در پایان سال ۱۸۵۹، شوگون سالاری موفق شدند امپراتور را وادار به صدور دستور بازگشت این فرمان کنند. در سال ۱۸۶۰، تحت تأثیر این فرمان رونین‌های قلمرو میتو ایی نائوسوکه را در حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰) ترور کردند و جنبش سوننو جوئی دست بالا را در دربار پیدا کرد. در مارس سال اول دوره دوره مانئن (۱۸۶۰)، زمانی که مشاور ارشد شوگون ایی نائوسوکه ترور شد (حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰))، شوگون‌سالاری برای بازگرداندن قدرت رو به زوال
شوگون‌سالاری برای بازگرداندن قدرت رو به زوال خود، قصد داشت آشتی بین دربار امپراتوری و ارتش شوگونی را ترویج دهد و از خواهر کوچکتر امپراتور، پرنسس کازونومیا، خواست تا به عنوان نشانه‌ای از اتحاد دربار امپراتوری و ارتش، با شوگون چهاردهم توکوگاوا ایه‌موچی ازدواج کند. وقتی امپراتور فهمید که چیکاکو، شاهدخت کازو (که قبلاً با شاهزاده آریسوگاوا تاروهیتو نامزد شده بود) موافقت نخواهد کرد، درخواست را رد کرد، اما رد درخواست‌های مکرر او برایش دشوار بود و از شوگون‌سالاری سوگند گرفت که آمادگی‌های نظامی را تقویت کند و سیستم
گرفت که آمادگی‌های نظامی را تقویت کند و سیستم قدیمی انزوای ملی (ساکوکو) را از طریق هماهنگی بین دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری احیا کند و در نهایت مجوز امپراتوری را صادر کرد. انجام این ازدواج در در فوریه ۱۸۶۲ (هر دو ۱۷ ساله بودند)، به دربار امپراتوری دست بالا را نسبت به شوگون‌سالاری داد و برای پیشبرد سیاست اتحاد دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری، به خاندان‌های اربابی قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو دستور داد تا امور ملی را اداره کنند، اما در این مدت قدرت جناح ضد خارجی چه در داخل و چه در خارج از دربار امپراتوری با
چه در داخل و چه در خارج از دربار امپراتوری با حمایت خاندان چوشو بسیار افزایش یافت. زیارت. در سال ۱۸۶۳ (سال سوم بونکیو)، امپراتور در یازدهمین روز از ماه سوم تقویم قدیم، برابر با ۲۸ آوریل از سال ۱۸۶۳ میلادی، معابد کامو (در شمال کیوتو)، و درست یک ماه بعد در یازدهم ماه چهارم تقویم قدیم برابر با ۲۸ مه سال ۱۸۶۳ میلادی، از معبد ایواشیمیزو هاچیمانگو بازدید کرد تا برای موفقیت اخراج بیگانگان دعا کند. در دوره ادو شوگون‌سالاری اجازه خروج از کاخ امپراتوری را به امپراتور نمی‌داد. با وجود این ظلم و ستم که نسل‌ها ادامه
نمی‌داد. با وجود این ظلم و ستم که نسل‌ها ادامه داشت، امپراتور کومی برای اولین بار پس از ۲۳۷ سال جرئت کرد از معابد کامو بازدید کند. در آن زمان، امپراتور به بالای معبد کامو رفت و تعظیم کرد و دعایی خواند که چنین بود: «باشد که مردم کشور به اتحاد و یکپارچگی بازگردند، وفادار و صادق باشند و به سرعت به موفقیت بیرون راندن بربرها دست یابند، قدرت الهی دولت امپراتوری را به چهار دریا نشان دهند و برای همیشه به افکار بربرها و راهزنان پایان دهند.» هیگاشیکوزه میچیتومی، از اشراف دربار که از نزدیک در کنار امپراتور خدمت
از اشراف دربار که از نزدیک در کنار امپراتور خدمت می‌کرد، دیدار از معبد ایواشیمیزو هاچیمانگو را اینگونه به یاد می‌آورد: فرمان اخراج اجنبی‌ها. شوگون‌سالاری روز ۱۰ از ماه پنجم (تقویم قدیم) برابر با ۲۵ ژوئن ۱۸۶۳، را به عنوان تاریخ اجرای فرمان اخراج اجنبی‌ها تعیین کرد. در آن روز، خاندان چوشو، کشتی‌های خارجی عبوری از تنگه شیمونوسکی را بمباران کردند؛ بنابراین، درباریان و میهن‌پرستان جناح ضد خارجی، قدرت گرفتند و قصد داشتند شخصاً بربرها را اخراج کنند و حتی سفر امپراتوری به ولایت یاماتو را ترتیب دادند، اما امپراتور
به ولایت یاماتو را ترتیب دادند، اما امپراتور اخراج فوری بربرها را اقدامی بی‌ملاحظه می‌دانست و عمیقاً نگران وضعیتی بود که به سمت سرنگونی شوگون‌سالاری پیش می‌رفت، بنابراین مخفیانه شاهزاده ناکاگاوا (شاهزاده امپراتوری آساهیکو) را مأمور کرد تا آن را خنثی کند. کودتای بونکیو. در کودتای بونکیو، دربار امپراتوری سفر امپراتوری به یاماتو را لغو کرد، دروازه‌های کاخ را با سربازانی از قلمروهای ساتسوما و آیزو تقویت کرد و دستور داد تا از ورود درباریان افراطی طرفدار اخراج بیگانگان از کاخ جلوگیری شود و نگهبانان قلمرو چوشو از
از کاخ جلوگیری شود و نگهبانان قلمرو چوشو از دروازه‌های کاخ اخراج شوند. آشوب‌های سیاسی، حادثه کینمون و اولین لشکرکشی چوشو، آغاز یک وضعیت سیاسی گیج‌کننده را رقم زد، اما امپراتور همچنان به سیاست اساسی اتحاد دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری، و انزواطلبی و اخراج بربرها پایبند بود. با این حال، اوضاع در داخل و خارج از کشور به تدریج در جهت مخالف خواست امپراتور پیش رفت و سرانجام در اکتبر ۱۸۶۵، به درخواست مشترک فرستادگان بریتانیا، ایالات متحده، فرانسه و هلند، این پیمان توسط دربار امپراتوری تصویب شد و در ژانویه سال
توسط دربار امپراتوری تصویب شد و در ژانویه سال بعد، قلمروهای ساتسوما و چوشو با هدف سرنگونی شوگون‌سالاری اتحاد ساتچو را برقرار کردند. سپس، در ماه اوت، دومین لشکرکشی چوشو شکست خورد و اوضاع سیاسی نشانه‌هایی از پیشرفت پیوسته به سمت سرنگونی شوگون‌سالاری را نشان داد. امپراتور کومی در طول سلطنت خود، ۳۶ بار فرمان‌های امپراتوری را صادر و برای صلح و رفاه ملت دعا کرد، و ملکه نیز با استفاده از اوراق دربار بی‌وقفه دعا می‌کرد. مرگ. امپراتور به آبله مبتلا شد و بهبود نیافت و زندگی خود را با نگرانی در مورد امور ملی به پایان
زندگی خود را با نگرانی در مورد امور ملی به پایان رساند. سلطنت او ۲۱ سال از ۳۶ سال از زمان تولدش در ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۱ طول کشید. در ژانویه ۱۸۶۷، امپراتور به آبله مبتلا شد که باعث تعجب شد زیرا گفته می‌شود کومی قبلاً هرگز بیمار نشده بود. در ۳۰ ژانویه ۱۸۶۷، او دچار یک دوره شدید و کشنده استفراغ و اسهال شد و لکه‌های بنفش روی صورتش ظاهر شد. مرگ امپراتور کومی برای نیروهای ضد باکوفو که کومی دائماً با آنها مخالفت می‌کرد، کاملاً مناسب بود. در آن زمان شایعه شده بود که او یا توسط رادیکال‌های چوشو یا مقامات رادیکال دربار
یا توسط رادیکال‌های چوشو یا مقامات رادیکال دربار ترور شده است. دیپلمات بریتانیایی ارنست میسن ساتو نوشت: «انکار این نکته غیرممکن است که ناپدید شدن امپراتور کومی از صحنه سیاسی و به جا گذاشتن پسری پانزده یا شانزده ساله به عنوان جانشینش، بسیار به جا بوده است.» * با این حال، هیچ مدرکی در این مورد وجود ندارد و عموماً اعتقاد بر این است که او صرفاً یکی دیگر از قربانیان یک بیماری همه‌گیر جهانی در آن زمان بوده است. مرگ ناگهانی امپراتور که باعث تغییر در وضعیت سیاسی در پایان دوره ادو شد، مدت‌ها به عنوان یک ترور مشکوک
پایان دوره ادو شد، مدت‌ها به عنوان یک ترور مشکوک بود. با این حال، تصور می‌شود که او بر اثر آبله مرده است و اسناد جدیدی در سال‌های اخیر برای تأیید این موضوع یافت شده است. دوران سلطنت کومی. امپراتور کومی آخرین امپراتور ژاپنی بود که بیش از یک نام عصر ژاپنی ("ننگو") در یک دوره حکومت داشت. با شروع جانشین او، امپراتور میجی، یک نام دوره واحد (مشابه با نام پسامرگ نهایی یک امپراتور) انتخاب می‌شد و تا زمان مرگ او تغییر نمی‌کرد. در زمان سلطنت کومی هفت «ننگو» وجود داشت. خانواده. خانواده شامل شش فرزند، چهار دختر و دو
خانواده. خانواده شامل شش فرزند، چهار دختر و دو پسر بود. اما آینده امپراتور میجی تنها کسی بود که تا بزرگسالی زنده ماند. همسر اصلی کومی بود. پس از مرگ کومی در سال ۱۸۶۷، امپراتور میجی به آساکو لقب داده شد.
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان برخوار استان اصفهان ایران است. مرکز این بخش، شهر دولت‌آباد است. تقسیمات کشوری. شهرها : دولت‌آباد ، خورزوق ، دستگرد ، سین جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان برخوار برابر با ۹۷،۶۷۸ نفر بوده‌است.
انواع ناپایداری ولتاژ. تعاریف و تقسیم بندی‌های مختلفی ازناپایداری ولتاژ ارائه شده‌است. در تقسیم‌بندی اول دقیقاًّ مثل ناپایداری زاویه بار این ناپایداری به دو دسته اغتشاش کوچک و بزرگ تقسیم می‌شود. در تحلیل اغتشاش کوچک از مدل خطی و در بزرگ از مدل غیر خطی استفاده می‌کنند. یک سیستم قدرت در یک نقطه‌کار مشخص اگر پس از یک اغتشاش کوچک ولتاژ به همان مقدار قبل از اغتشاش باز گردد یا در همسایگی آن آرام گیرد پایدار ولتاژ اغتشاش کوچک نامیده می‌شود. با توجه به تئوری پایداری سیستم‌های خطی این در صورتی امکانپذیر است که مدل
سیستم‌های خطی این در صورتی امکانپذیر است که مدل خطی شده سیستم حول نقطه‌کار مورد نظر مقادیر ویژه‌ای با قسمت منفی داشته باشد. یک سیستم قدرت در یکنقطه‌کار مشخص چنانچه ولتاژ سیستم پس از اغتشاش بزرگ در نقطه تعادل بعد از خطا قرار گیرد پایدار اغتشاش بزرگ نامیده می‌شود با توجه به تئوری پایداری سیستم‌های خطی این در صورتی امکانپذیر است که مقدار خطای ولتاژ در ناحیه همگرایی نقطه تعادل باقی بماند. یک سیستم قدرت در یک نقطه‌کار مشخص و تحت یک اغتشاش معین چنانچه نقطه تعادل بعد از خطای آن به زیر حد قابل قبول برسد به فروپاشی
از خطای آن به زیر حد قابل قبول برسد به فروپاشی ولتاژ می‌انجامد. فروپاشی ولتاژ. فروپاشی ولتاژ به تعادل در توان راکتیو مربوط می‌شود. این فروپاشی چیزی جز کم شدن بهمن‌گونه ولتاژ در یک شبکه قدرت در پی ایجاد پدیدهٔ ناپایداری نیست. اگر در یک نقطه از شبکه، بنا به دلایلی ولتاژ شبکه افت کند، اگر این افت راژنراتورهای دیگر یا سیستم‌های جبران کننده توان واکنشی جبران کنند ولتاژ به حالت عادی برمی‌گردد. در غیر این صورت چنانچه در این شرایط مشکل دیگری به سیستم وارد شود ممکن است مقدار افت ولتاژ به حد غیرقابل قبول برسد
ممکن است مقدار افت ولتاژ به حد غیرقابل قبول برسد ورله‌های زیر ولتاژ بعضی واحدهای تولیدی دیگر را از مدار خارج کنند و این عمل به نوبه خود باعث افت ولتاژ بیشتر شده و شبکه به چندین جزیره تبدیل می‌شود. در ثانیه‌های اولموتورهای القایی هستند. چنانچه در قسمتی از شبکه قدرت مثل واحدهای بزرگ صنعتی، تعداد زیادی موتور القایی وجود داشته باشند احتمال وقوع چنین پدیده‌ای بیشتر است. از این جهت ناپایداری ولتاژ کوتاه‌مدت گاهی ناپایداری موتورهای القایی نامیده می‌شود. نتایج ثبت شده و همچنین نتایج شبیه‌سازی یک سیستم قدرت با
ثبت شده و همچنین نتایج شبیه‌سازی یک سیستم قدرت با موتورهای القایی نشان می‌دهد که تحت این شرایط پس از اغتشاش شدید ولتاژ ممکن است سریعتر از زاویه بار به خارج از محدوده قابل قبول خود برسد. ناپایداری ولتاژ میان مدت در عرض چند دقیقه بعد از خطا به وجود می‌آید. بعد از خارج شدن یک یا چند واحد تولیدی بزرگ از مدار در اثر یک اغتشاش شدید یا خروج چند منبع تأمین کننده‌یتوان راکتیو از شبکه ولتاژ افت می‌کند. ترانسفورماتورهای تغییر دهنده تپ بعد از تشخیص افت ولتاژ وگذشت یک تأخیر زمانی تعریف شده برای آن‌ها تعداد حلقه‌های
تأخیر زمانی تعریف شده برای آن‌ها تعداد حلقه‌های سیم‌پیچ خود را بالا می‌برند تا ولتاژ ثانویه اصلاح شود و بارها در توان نامی خود ولتاژ لازم را جذب نمایند. عمل این تغییر دهنده‌ها جریان سیم‌پیچ اولیه آن‌ها را زیاد می‌کند. این اضافه جریان باعث افت ولتاژ بیشتر می‌شود و واحدهای تولیدی مجاور به حالت فوق تحریک می‌روند و ممکن است رله‌های جریان اضافه آن‌ها وارد عمل شوند. قطع این واحدها مجدداًّ باعث افت بیشتر می‌شود. تکرار این وقایع ولتاژ را به زیر حد نصاب قابل قبول می‌برند و پدیده ناپایداری ولتاژ در عرض چند دقیقه
می‌برند و پدیده ناپایداری ولتاژ در عرض چند دقیقه اتفاق می‌افتد.] ناپایداری بلندمدت در عرض بیشتر از چند دقیقه رخ می‌دهد. عامل اصلی آن اضافه شدن تدریجی بار است که کم کم به افت ولتاژ و رسیدن آن به زیر حد قابل قبول منجر می‌شود.
مارتین جان کریستوفر فریمن (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیگر انگلیسی است. در میان دیگر افتخارات، او برنده دو جایزه امی، یک جایزه بفتا و یک جایزه انجمن بازیگران فیلم و نامزد جایزه گلدن گلوب شده است. برجسته‌ترین نقش‌های فریمن عبارت‌اند از: تیم کانتربری در مجموعه مستندنمای "اداره" (۲۰۰۱–۲۰۰۳)، دکتر جان واتسن در مجموعه جنایی درام "شرلوک" (۲۰۱۰–۲۰۱۷)، بیلبو بگینز جوان در سه‌گانه فیلم "هابیت" (۲۰۱۲–۲۰۱۴)، لستر نایگارد در فصل اول مجموعه کمدی-جنایی درام تاریک "فارگو" (۲۰۱۴) و کریس کارسون در "پاسخ‌دهنده". او همچنین در
و کریس کارسون در "پاسخ‌دهنده". او همچنین در فیلم‌هایی از جمله کمدی رمانتیک "در واقع عشق" (۲۰۰۳)، کمدی ترسناک "شان می‌میرد" (۲۰۰۴)، کمدی علمی-تخیلی "راهنمای مسافران مجانی کهکشان" (۲۰۰۵)، کمدی اکشن "پلیس خفن" (۲۰۰۷)، کمدی نیمه‌بداهه "میلاد" (۲۰۰۹)، کمدی علمی-تخیلی "ورلدز اند" (۲۰۱۳) ظاهر شده است. از سال ۲۰۱۶، او اورت کی. راس را در دنیای سینمایی مارول ایفا کرده است. او در فیلم‌های (۲۰۱۶)، "پلنگ سیاه" (۲۰۱۸)، (۲۰۲۲) و مجموعه "تهاجم مخفی" (۲۰۲۳) از دیزنی پلاس ظاهر شده است. اوایل زندگی. مارتین جان کریستوفر فریمن
شده است. اوایل زندگی. مارتین جان کریستوفر فریمن در ۸ سپتامبر ۱۹۷۱ در آلدرشات، همپشر به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند بود. والدین او، فیلومنا (با نام خانوادگی نوریس) و جفری فریمن، که افسر نیروی دریایی بود، زمانی که او کودک بود از هم جدا شدند. پدرش زمانی که فریمن ۱۰ ساله بود بر اثر حمله قلبی درگذشت. پدربزرگ پدری فریمن، لئونارد دبلیو. فریمن، در طول جنگ جهانی دوم به عنوان پزشک در نیروی اعزامی بریتانیا خدمت می‌کرد و چند روز قبل از تخلیه دانکرک در همان‌جا کشته شد. پدر لئونارد، ریچارد، نابینا به دنیا
کشته شد. پدر لئونارد، ریچارد، نابینا به دنیا آمده بود و به عنوان کوک‌کننده پیانو و ارگ‌نواز کار می‌کرد. فریمن بر اساس آیین کاتولیک مادرش بزرگ شد و در مدرسه سالزیان در چرتسی، ساری تحصیل کرد و سپس برای تحصیل در رشته رسانه به کالج بروکلندز در ویبریج رفت. برادر بزرگ‌ترش، تیم، خواننده گروه فریزر کورس شد. فعالیت. فریمن در مدرسه مرکزی سلطنتی گفتار و نمایش تحصیل کرد و در حداقل ۱۸ برنامه تلویزیونی، ۱۴ تولیدات تئاتری و چندین تولیدات رادیویی حضور داشته است. او با ایفای نقش تیم کانتربری در اداره (۲۰۰۱–۲۰۰۳) به شهرت
نقش تیم کانتربری در اداره (۲۰۰۱–۲۰۰۳) به شهرت رسید؛ نقشی که به گفته خودش در سال ۲۰۰۴ «سایه‌ای بسیار بلند» بر حرفه بازیگری‌اش انداخت. او همچنین در کمدی موقعیت "سخت‌افزار" (۲۰۰۳–۲۰۰۴) ظاهر شد و در چند فیلم از جمله "علی جی اینداهوس" (۲۰۰۲) و "در واقع عشق" (۲۰۰۳) نقش‌آفرینی کرد. او با بازی در نقش لرد شفتزبری در درام تاریخی بی‌بی‌سی "چارلز دوم: قدرت و شور"، به سمت نقش‌های دراماتیک جدی‌تر در تلویزیون حرکت کرد. همچنین حضور کوتاهی در قسمت اول فصل دوم مجموعه "این زندگی" داشت. فریمن در مجموعه تلویزیونی "رابینسون‌ها"
داشت. فریمن در مجموعه تلویزیونی "رابینسون‌ها" نقش اصلی را ایفا کرد و در قسمت اول "کتاب‌های سیاه" حضوری کوتاه داشت. در سال ۲۰۰۷، او در "همه با هم" به نویسندگی و کارگردانی گوین کلاکستون بازی کرد و در نمایش "آخرین خنده" به تهیه‌کنندگی بیل کنورایت روی صحنه رفت. همچنین در ویدیوی کاور آهنگ «من یک شوخی را آغاز کردم» از گروه فیث نو مور حضور یافت. در مه ۲۰۰۹، او در "پسر با دختر ملاقات می‌کند"، یک درام چهار قسمتی، نقش‌آفرینی کرد که داستان آن درباره شخصیت‌های ورونیکا و دنی است که پس از یک حادثه، بدن‌هایشان با یکدیگر
و دنی است که پس از یک حادثه، بدن‌هایشان با یکدیگر جابه‌جا می‌شود. فریمن نقش دکتر جان واتسن را در "شرلوک"، اقتباس معاصر بی‌بی‌سی از داستان‌های کارآگاهی شرلوک هولمز، ایفا کرد. اولین قسمت این مجموعه، «پرونده صورتی» در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۰ پخش شد و با تحسین منتقدان روبه‌رو شد. فریمن برای این نقش در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد و همچنین نامزد جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل در یک مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی شد. او همچنین نقش اصلی بیلبو بگینز را در سه‌گانه "هابیت" به
نقش اصلی بیلبو بگینز را در سه‌گانه "هابیت" به کارگردانی پیتر جکسون ایفا کرد. فریمن برای بازی در قسمت اول، ، در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه بهترین قهرمان در جوایز فیلم ام‌تی‌وی و جایزه بهترین بازیگر در هجدهمین جوایز امپایر شد. فریمن در هر سه فیلم از سه‌گانه کمدی سه طعم کورنتو ساخته سایمون پگ و ادگار رایت حضور داشت. او ابتدا در "شان می‌میرد" (۲۰۰۴) در نقشی کوتاه و بدون دیالوگ به عنوان دکلان، دوست‌پسر ایوون، ظاهر شد. سپس در "پلیس خفن" (۲۰۰۷) حضوری کوتاه در نقش یک افسر پلیس داشت. در قسمت پایانی سه‌گانه "ورلدز اند"،
پلیس داشت. در قسمت پایانی سه‌گانه "ورلدز اند"، او یکی از بازیگران اصلی بود. در ۵ اکتبر ۲۰۱۳، اعضای انجمن ادبی و تاریخی کالج دانشگاهی دوبلین، یک عضویت افتخاری به نام او به او اعطا کردند. در آوریل ۲۰۱۴، فریمن در مجموعه کمدی-جنایی درام تاریک "فارگو" نقش لستر نایگارد، یک فروشنده بیمه، را ایفا کرد. این نقش برای او نامزدی در جوایز امی ساعات پربیننده، یک جایزه گلدن گلوب و جایزه تلویزیونی منتخب منتقدان را به همراه داشت. در ژوئیه ۲۰۱۴، او در استودیوهای ترافالگار، در نقش اصلی نمایش ریچارد سوم اثر شکسپیر روی صحنه
در نقش اصلی نمایش ریچارد سوم اثر شکسپیر روی صحنه رفت. در سال ۲۰۱۵، فریمن در فیلم تلویزیونی "نمایش آیشمن" در نقش میلتون فروختمن، تهیه‌کننده این برنامه، ظاهر شد. این فیلم بر اساس تلاش کارگردان تلویزیونی لئو هورویتز برای فیلم‌برداری محاکمه آدولف آیشمن، جنایتکار جنگی نازی در سال ۱۹۶۱ ساخته شد و شامل ترکیبی از صحنه‌های دراماتیک و تصاویر واقعی از دادگاه بود. "دیلی تلگراف" این فیلم را «کاملاً مجذوب‌کننده» توصیف کرد. در سال ۲۰۱۶، فریمن در فیلم در نقش اورت کی. راس، مأمور سیا، ایفای نقش کرد که در مه ۲۰۱۶ اکران شد.
مأمور سیا، ایفای نقش کرد که در مه ۲۰۱۶ اکران شد. در سال ۲۰۱۷، فریمن در "کارگو"، که نسخه بلند یک فیلم کوتاه با همین نام محصول ۲۰۱۳ بود، نقش‌آفرینی کرد. این فیلم در ۶ اوت ۲۰۱۷ در جشنواره فیلم آدلاید برای اولین بار به نمایش درآمد. در همان سال، او در نمایش کمدی-سیاسی "کار عشق" نوشته جیمز گراهام، در تئاتر نوئل کاوارد، در کنار تمسین گریگ ظاهر شد. فریمن در این نمایش نقش دیوید لیونز، یک نماینده حزب کارگر، را ایفا کرد که ایده‌های مدرنش او را در برابر جین ویتاکر (گریگ)، نماینده سنتی‌تر جناح چپ، قرار می‌دهد. در سال
نماینده سنتی‌تر جناح چپ، قرار می‌دهد. در سال ۲۰۱۸، او بار دیگر نقش اورت کی. راس را در پلنگ سیاه ایفا کرد. این فیلم حدود دو هفته پس از وقایع "کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی" جریان داشت و دومین حضور او در دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شد. بین مه ۲۰۱۷ و ژوئیه ۲۰۱۹، فریمن در تبلیغات متعددی برای شرکت ودافون حضور داشت. در ژوئن ۲۰۱۸، او در درام "برای تدارک همه مردم"، محصول بی‌بی‌سی ولز، که به مناسبت ۷۰ سالگی سرویس سلامت ملی ساخته شد، ایفای نقش کرد. از مارس ۲۰۲۰، فریمن در مجموعه کمدی "پرورش‌دهندگان" محصول اف‌اکس/اسکای۱