payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ضَمان یا عقد ضمان در فقه و حقوق ایران به معنای بر عهده گرفتن مالی است که بر ذمه دیگری است. به تعبیر دیگر ضمان، التزام به پرداخت دین ثابت دیگری از طرف شخص غیر مدیون به آن شخص است. متعهد را ضامن، صاحب مال (طلبکار) را مضمون له، و مدیون اصلی را مضمون عنه می‌گویند. در فقه امامیه ضمان را نقل ذمه‌ای به ذمه دیگر تعریف کرده‌اند، قانون مدنی ایران نیز به پیروی از نظریه امامیه نقل ذمه را پذیرفته و در ماده ۶۹۸ به این امر تأکید کرده‌است. معنای لغوی. ضمان در لغت به معنای بر عهده گرفتن، کفیل شدن، التزام و تعهد می‌باشد.
بر عهده گرفتن، کفیل شدن، التزام و تعهد می‌باشد. کلمه «ضمان» در اصطلاح فقهاء به معنی «تعهد» و «بر عهده گرفتن» است، و در حقوق کنونی گاه مرادف با «مسئولیت» نیز به کار می‌رود. در اصطلاح حقوقی ضمان دارای دو معنی است: معنی اعم و آن تعهد به مال و یا نفس انسان است و به این معنی ضمان شامل حواله و کفالت می‌شود و معنی اخص و آن تعهد به مال است که در ذمه دیگری قرار دارد که ضمان عقدی می‌باشد.
بخش باباحیدر، یکی از بخش‌های شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این بخش، شهر باباحیدر است. تقسیمات کشوری. شهرها: باباحیدر و عیسی آباد مردم‌شناسی. مردم این بخش چهارمحالی هستند و به زبان چهارمحالی سخن می‌گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش باباحیدر برابر با ۱۸٬۹۱۷ نفر بوده‌است.
بخش جونقان، یکی از بخش‌های شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری است. بخش جونقان در سال ۱۳۸۹ با تصویب هیئت وزیران ایجاد گردید. مردم. مردم روستا های این بخش لر بختیاری هستند و با زبان لری بختیاری سخن می گویند. تقسیمات کشوری. شهرها: جونقان، چلیچه، پردنجان روستاها: کران، راستاب، گوشه، چغاهست
دهستان جونقان از توابع بخش جونقان، شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. با توجه به اینکه این دهستان در تقسیمات جدید شهرستان فارسان ایجاد شده است آمار دقیقی از جمعیت آن در دسترس نیست.
ساختار جمله در دستور زبان فارسی به صورت «واحدی از زبان که از یک بند یا بیشتر تشکیل شده و از دوگونه «جمله هسته‌ای» و «جمله خوشه‌ای» تشکیل می‌شود» تعریف شده است. در زبان فارسی در میان پنج واحد جمله، بند، گروه، کلمه و واژک جمله بزرگ‌ترین گروه را شامل می‌شود که از اجماع منظم چند کلمه حاصل می‌شود. جمله از نظر دستوری و مکان و زمان انواعی دارد ساختمان کلی جمله. در زبان فارسی جمله به واحدی از زبان گفته می‌شود که از یک بند یا بیشتر تشکیل شده باشد. جمله فارسی بر دوگونه جمله هسته‌ای و جمله خوشه‌ای تقسیم می‌شود. از
جمله هسته‌ای و جمله خوشه‌ای تقسیم می‌شود. از دیگر عناصر با اهمیت در ساختار جمله می‌توان از هسته و وابسته، تکرار، انشعاب و لانه‌گیری نام برد. انواع جمله. در زبان فارسی جملات بر دو دسته تقسیم می‌شوند: جمله هسته‌ای. جمله هسته‌ای از یک هسته مرکزی و تعدادی وابسته تشکیل شده است که وجود هسته در جمله اجباری و وجود وابسته‌ها اختیاری است، به عنوان مثال بند «تو حتماً برخیز» می‌تواند بدون نیاز به هیچ پس یا پیش دیگری به صورت مستقل به جای یک جمله بنشیند، ولی بندهایی چون «چون او خیلی آدم بخشنده‌ای است»، «اگر او به
چون «چون او خیلی آدم بخشنده‌ای است»، «اگر او به ملاقاتت آمد» یا عبارت «و الا او خواهد ترسید» و مانند این‌ها نمی‌توانند به تنهایی در جای یک جمله بنشینند، این وابسته‌های برای متمم خود احتیاج به هسته دارند.
دهستان سراب بالا از توابع بخش باباحیدر شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. با توجه به اینکه این دهستان در تقسیمات جدید شهرستان فارسان ایجاد شده است آمار دقیقی از جمعیت آن در دسترس نیست.
دهستان سراب پایین، از توابع بخش باباحیدر، شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری است.مرکز این دهستان، روستای عیسی آباد می باشد. جمعیت. با توجه به اینکه این دهستان در تقسیمات جدید شهرستان فارسان ایجاد شده است آمار دقیقی از جمعیت آن در دسترس نیست.
میرحسن ارژنگ‌نژاد (۴ مرداد ۱۳۰۰ – ۲۵ مرداد ۱۴۰۱) نقاش، طراح و مجسمه‌ساز ایرانی بود. زندگینامه. ارژنگ‌نژاد در سال ۱۳۰۰ در شهر مشهد زاده شد و دورهٔ دبستان را دبستان عنصری در همین شهر گذراند. در نوجوانی (دوازده سالگی) با پدر و مادرش و هفت خواهر و برادر، به شهر تهران رفت. او در سال ۱۳۲۳ با ستاره دختر غلامرضا رحیم زاده ارژنگ ازدواج کرده‌است و سه فرزند به نام‌های فرامرز، فرزانه و فرامه داشت. او از دوازده سالگی در کارگاه غلامرضا رحیم زاده ارژنگ (که پسرخاله او بود) مشغول به کار شد و به همراه اسماعیل ارژنگ در
بود) مشغول به کار شد و به همراه اسماعیل ارژنگ در پروژه‌های مختلف زیباسازی شهر تهران نظیر تندیس نبرد گرشاسب با اژدها واقع در میدان باغشاه و نقش برجسته بهرام گور و خسرو پرویز در کاخ سفید واقع در کاخ سعدآباد همکاری داشتند. در دهه ۳۰، به همراه اسماعیل ارژنگ، مغازه ای تحت عنوان «پاپانوئل» در خیابان جمهوری داشتند. از آثار او می‌توان به تندیس ۱۲ تن از بزرگان ایرانی (مانند اشک اول، نادر شاه افشار، یعقوب لیث صفاری و …) در پارک ملت مشهد، نیم تنه یپرم‌خان در موزه کلیسای ارامنه در جلفای اصفهان، نیم تنه جبار باغچه بان
ارامنه در جلفای اصفهان، نیم تنه جبار باغچه بان در مدرسه ناشنوایان تهران، نیم تنه لیمجی مانوکچی زرتشتی (بانی معافیت زرتشتیان از پرداخت جزیه در زمان شاه عباس دوم) در مدرسه انوشیروان تهران، نقش‌برجسته بهرام گور و خسروپرویز در ورودی کاخ ابیض و مجسمه حیوانات در محوطه دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران اشاره کرد. آثار وی در نمایشگاه‌های متعددی عرضه شده که از جمله آخرینِ آن‌ها می‌توان به نمایشگاه هنرمندان نامدار پیشکسوت اشاره کرد. طی این نمایشگاه که در آبان ۱۳۹۸ در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد آثار ارژنگ‌نژاد در کنار
نیاوران برگزار شد آثار ارژنگ‌نژاد در کنار آثار چهره‌های شاخصی نظیر حسین محجوبی، ایران درودی، حسین نوری، طاها بهبهانی، علی فرامرزی و ناصر هوشمند وزیری به نمایش درآمد. نگارخانه. گزیده‌ای از مدالهای طراحی شده
ملّا حسین بشروئی نخستین مؤمن به سید علی‌محمد باب و از رهبران جنبش بابیه و حروف حی، که مدتی در مشهد به تبلیغ بابیه پرداخته بود، آن شهر را در ژوئیه سال ۱۸۴۸ ترک کرد و با گروهی رو به افزایش از پیروانش، پرچم سیاه موعود را که وعده داده شده بود همزمان با ظهور مهدی از خراسان بلند خواهد شد برافراشت و به سمت غرب حرکت کرد. هدف این گروه نامعلوم است اما گمان می‌رود که احتمالاْ قصد آن‌ها رفتن به آذربایجان و آزاد ساختن باب بوده باشد. شرایط در ماه سپتامبر آن سال با مرگ محمّدشاه و هرج‌ومرج و آشفتگی‌ای که قبل از به تخت
محمّدشاه و هرج‌ومرج و آشفتگی‌ای که قبل از به تخت نشستن پسرش ناصرالدین‌میرزا رخ داد به طرز چشمگیری تغییر کرد. ملّاحسین و همراهانش وقتی به شهر شمالی بارفروش (بابل کنونی)، در نزدیکی دریای خزر، رسیدند، توسط گروهی به رهبری یک روحانی محلی (سعیدالعلماء) مورد حمله قرار گرفتند. درگیری آغاز شد، و چندین بابی و مخالفان‌شان کشته شدند. این گروه بابی که تعدادشان اکنون به چند صد نفر رسیده بود، در آرامگاه کوچک و محلی شیخ طبرسی به تاریخ ۱۲ اکتبر پناه گرفتند. بابیان توسط مخالفان به شورش متهم شده و متعاقباْ توسط نیروهای مختلف
به شورش متهم شده و متعاقباْ توسط نیروهای مختلف محلّی و حکومتی مورد حمله قرار گرفتند. آن‌ها برخلاف انتظار به‌شدت مقاومت کردند و بسیاری از مهاجمان را به قتل رساندند. سرانجام پس از هفت ماه محاصره، بابیان که بر اثر گرسنگی ضعیف شده بودند و بسیاری از نیروهای خود را از دست داده بودند، به سوگند دروغین مهاجمان (به قرآن) برای برقراری آتش‌بس پاسخ مثبت دادند و از قلعه خارج شدند ولی بلافاصله تقریباً تماماً قتل‌عام شدند (۱۰ مه ۱۸۴۹). این ضربهٔ بزرگی به آیین جدید بود، نیمی از حروف حی در این نبرد و پسایند آن کشته شدند.
از حروف حی در این نبرد و پسایند آن کشته شدند. محمدعلی بارفروشی، ملقب به قدوس، که رهبری بابیان در این قلعه را به عهده داشت به پیشوای روحانی محلیِ بابل (سعیدالعلماء) تحویل داده شد. به دستور سعیدالعلماء، محمدعلی بارفروشی در میدان اصلی شهر بارفروش شکنجه و کشته شد و جسدش تکه‌تکه شد. منبع‌شناسی. منابع رسمی و حکومتی، با جانبداری، بابی‌های شرکت‌کننده در این شورش را تحقیر و ضعیف و بی‌اصل‌ونسب معرفی کرده‌اند؛ اما در مقابل، منابع بابی از آن‌ها دفاع کرده‌اند. پیش‌زمینه. ادوارد براون دربارهٔ واقعهٔ قلعهٔ شیخ طبرسی
ادوارد براون دربارهٔ واقعهٔ قلعهٔ شیخ طبرسی می‌نویسد: پیروان سید علی‌محمد باب تحت تأثیر سخنان طاهره قرةالعین در گردهمایی بدشت، در مکانی که آرامگاه شیخ طبرسی در آنجا بود، جمع شدند. در اینجا، مردان تعلیم‌دیده برای صلح (علمای مذهبی) با نیروی شجاعت و مهارت باورنکردنی، ماه‌ها مجبور به جنگ با قوای سلطنتی بودند. تعداد بابی‌ها. پژوهشگران دربارهٔ تعداد دقیق بابی‌های حاضر در این شورش، اتفاق نظر ندارند. تعداد بابی‌ها را سینا فروزش حدود ۵۵۰ نفر، مؤمن بین ۵۴۰ تا ۶۰۰ نفر تخمین زده‌اند. در منابع رسمی دربار قاجار، تعداد
تخمین زده‌اند. در منابع رسمی دربار قاجار، تعداد آن‌ها تا ۲۰۰۰ نفر نیز تخمین زده شده‌است که احتمالاً چنین عددی، ناشی از مبالغه‌گویی‌های سربازانی است که می‌خواستند شکست خود را توجیه کنند. ملاحسین بشرویه درهنگام ورود به منطقه، حدود ۳۰۰ نفر سرباز به‌همراه داشت و پس‌ازآن تعداد قابل‌توجهی از جمله بابی‌های روستاهای اطراف، به او ملحق شدند. برخی از بابیان نیز نتوانستند خود را به قلعهٔ شیخ طبرسی برسانند، نظیر طاهره قرةالعین که زمانی‌که از شهر نور قصد رفتن به قلعهٔ طبرسی و پیوستن به سایر بابی‌ها را داشت، با یک اتهام
و پیوستن به سایر بابی‌ها را داشت، با یک اتهام قدیمی دستگیر و به تهران فرستاده شد. خاستگاه اجتماعی. بابی‌های قلعهٔ طبرسی، از مناطق مختلف کشور جمع شده‌بودند و فقط از اهالی مازندران نبودند. از بیشتر اقشار جامعهٔ ایران، افرادی در میان بابی‌ها حضور داشتند. کاشانی راجع به ساختن قلعهٔ طبرسی می‌نویسد: از هر کسبه میان آن‌ها حضور داشت و بنّا به بنّایی و خیاط به خیاطی و شمشیرساز به شمشیرسازی مشغول بودند. تعداد بابی‌های حاضر در این شورش از اقشار مختلف، بدین شرح است: آغاز شورش. در ژوئیهٔ ۱۸۴۸، گروهی از بابیان به
آغاز شورش. در ژوئیهٔ ۱۸۴۸، گروهی از بابیان به فرماندهی ملاحسین بشرویه به سمت مازندران حرکت کردند و در اکتبر همان سال در نزدیکی بارفروش در حرم شیخ طبرسی مستقر شدند. تعداد افراد که بشرویه به‌همراه آورده‌بود ۳۰۰ نفر بود و پس از آن نیز تعداد قابل‌توجهی از بابیان به این گروه ملحق شدند و تعداد مجموع آن‌ها بیشتر شد. فرماندهی این گروه با ملاحسین بشرویه و محمدعلی بارفروشی (مشهور به "قدوس") بود. بابی‌ها قلعه‌ای بنا کردند و به‌گفتهٔ خسروی، شورش از همین‌جا آغاز می‌شود که بابیان بر سر مقبرهٔ شیخ طبرسی برای خود
می‌شود که بابیان بر سر مقبرهٔ شیخ طبرسی برای خود استحکامات دفاعی بنا کردند. برخی دیگر از بابیان نیز به تهیهٔ سلاح و تمرین و آموزش جنگی پرداختند. شورش بابی‌ها در مازندران، یکی از چهار برخورد جدی آن‌ها با شیعیان، و نخستین شورش مسلحانهٔ آن‌ها بود. پس از آن، بین ۱۳ اکتبر ۱۸۴۸ تا ۹ مه ۱۸۴۹ (۱۴ ذیقعدهٔ ۱۲۶۴ تا ۱۶ جمادی‌الثانی ۱۲۶۵) درگیری‌های پراکنده میان بابی‌ها و قوای دولتی آغاز شد که باعث شد طرفین درگیری تلفات سنگین بدهند. موقعیت مکانی قلعه. درست در جایی که باتلاق ختم و جنگل آغاز می‌گردد، مقبرهٔ شیخ طبرسی
باتلاق ختم و جنگل آغاز می‌گردد، مقبرهٔ شیخ طبرسی قرار دارد. ساختمان کوچکی که مکان مقبره را نشان می‌دهد، با ۱۰۰ متر طول و ۷۰ متر عرض، در میان مکانی پوشیده از علف قرار دارد. این محوطه، دارای تعدادی درخت انار وحشی است و با استحکامات خاکی ابتدایی و تیرک چوبی احاطه شده‌است. واقعهٔ شیخ طبرسی. ادوارد براون می‌نویسد: بنابر آنچه که جهانگیر میرزا مؤلف (تاریخ نو) نگاشته‌است، این جنگ دو ماه قبل از وفات محمدشاه به وقوع پیوسته‌است. اردشیر میرزا حاکم مازندران سعی در سرکوب پیروان باب نمود. اردشیر میرزا پس از ناکامی در این
پیروان باب نمود. اردشیر میرزا پس از ناکامی در این امر، به پایتخت مراجعه نموده و امیرزاده خانلر میرزا در اواخر ماه رمضان ۱۲۶۴ هجری قمری به جای وی انتخاب شده و حاکم مازندران می‌شود. وی نیز به جهت شورش‌ها و مبارزات پی‌درپی امکان تحرک نیافته و با دریافت خبر مرگ محمدشاه به دارالخلافه مراجعت می‌نماید. این شورش‌ها در نتیجهٔ تبلیغات و آگاهی‌های اجتماعی بابیان پس از کنفرانس بدشت و پراکنده شدنشان در سطح مازندران صورت گرفت و البته در این میان نقش قرةالعین را نمی‌توان نادیده گرفت. در ابتدا خان‌های محلی و ملایان
نادیده گرفت. در ابتدا خان‌های محلی و ملایان وابسته، با نیروهای تحت فرماندهی ملاحسین بشرویه، که وی را دومین مردِ نهضت بابیه به حساب آورده‌اند، درگیر می‌شوند. ملاحسین بشرویه حدود ۸۰۰ هواخواه داشته‌است. نواب امیرزاده مهدی قلی میرزا را به جای نواب خانلر میرزا مأمور داشتند و به اکابر آن ولایت در باب قلع و قمع این طایفه و حلقه فرمان صادر شد. ملاحسین در ۲۰ کیلومتری بارفروش در محل آرامگاه شیخ طبرسی، قلعه و خندقی ساخت. در اکتبر ۱۸۴۸ ارتش شاه (حدود ۲۰۰۰ نفر) برای سرکوب بابیان از تهران به مازندران گسیل گردید. این
سرکوب بابیان از تهران به مازندران گسیل گردید. این نیرو هم از بابی‌ها شکست خورد. نیروهای تازه‌نفسی (حدود ۷۰۰۰ نفر) از تهران به سوی قلعهٔ شیخ طبرسی فرستاده شدند و محاصرهٔ دژ بابی‌ها آغاز گردید. از آن‌سو عباسقلی خان لاریجانی که هم بدین خدمت مأمور بود، به قلعهٔ طبرسی آمد. قلعه را محصور گردانید. امیرزاده مهدی قلی میرزا از ساری، محسن‌خان سورتی و محمد کریم‌خان اشرفی و خلیل‌خان سوادکوهی را به امداد و معاونتش مأمور ساخت. بابیان از در حیلت و خدیعت (به ادعای نگارنده) طالب امان و خروج از مازندران شدند. چندان‌که
طالب امان و خروج از مازندران شدند. چندان‌که عباسقلی خان را از طریقهٔ حزم و محارست بازداشتند. روحانیون علیه بابی‌ها فتوای جهاد دادند؛ اما ارتش شاه نیز کامیابی به دست نیاوردند. سرانجام ارتباط ایشان با روستاهای پیرامون بریده شد. با این حال باز هم یورش بابی‌ها ادامه داشت. در ۱۰ ربیع‌الاول سال ۱۲۶۶، یورش شبانهٔ آنان نیروهای مسلح را وادار به هزیمت کردند. در این شب با بشکه‌های نفت مکان استقرار لشکریان را به آتش کشیدند و بسیاری از جمله دو تن از فرماندهان لشکر را به قتل رساندند. مؤلف کتاب فتنهٔ باب می‌نویسد: با
به قتل رساندند. مؤلف کتاب فتنهٔ باب می‌نویسد: با اعزام نیروهای جدید و تمام شدن آذوقهٔ اهالی قلعه که از هفته‌ها قبل آخرین آذوقه‌ها را نیز به پایان برده بودند، قلعه پس از چهار ماه محاصره سقوط کرد. گویا تعداد اسیرشدگان ۲۱۴ نفر بود که محمدعلی بارفروشی نیز میان آنان بوده‌است. به‌جز تنی چند که گریختند، همگی بابیان را یک به یک شکم دریدند. مهدی‌قلی میرزا (درگذشتهٔ ۱۸۵۴) شاهزادهٔ قاجار ملقب به "سهام‌الملک" و پسر بیستم عباس میرزا در سال ۱۲۶۲ به حکومت بروجرد و دو سال بعد به حکومت مازندران منصوب شد. در همین سال بابیان
به حکومت مازندران منصوب شد. در همین سال بابیان به سرکردگی محمدعلی بارفروشی و ملاحسین بشرویه در مازندران به مبارزه برخاستند و در جنگ قلعهٔ طبرسی اجتماع کردند. ناصرالدین‌شاه مهدی‌قلی میرزا را مأمور دستگیری و تسلیم آنان کرد. پس از مدت‌ها جنگ و کشته شدن ملا حسین، بابیان به دلیل قحطی و نایابی غذا در قلعه، مجبور به تسلیم شدند. به دستور مهدی‌قلی میرزا جمعی از بابیان را در قلعه کشتند و باقی را به مازندران فرستادند تا در آنجا کشته شوند. واقعهٔ شیخ طبرسی عکس‌العمل شدیدی میان پیروان باب در نقاط مختلف کشور برانگیخت و
میان پیروان باب در نقاط مختلف کشور برانگیخت و گروه‌های مختلف بابیان برای پیوستن به ملاحسین راهی مازندران شدند. بسیاری موفق شدند خود را به محل برسانند اما نیروهای شاه جلوی گروه‌های دیگر را گرفتند. از جمله این افراد سید یحیی دارابی و میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) بودند که نتوانستند به ملاحسین بپیوندند. پایان جنگ و نتایج. بابیان بازمانده از جنگ، اسیر یا اعدام شدند. یکی از اعدام‌شدگان، محمدعلی بارفروشی بود. ادوارد براون سرانجام واقعهٔ شیخ طبرسی و قتل دهشتناک محمدعلی بارفروشی را این‌گونه شرح می‌دهد: سعیدالعلماء
بارفروشی را این‌گونه شرح می‌دهد: سعیدالعلماء یکی از روحانیون برجستهٔ بارفروش و دشمن بزرگ جنبش بابیان در مازندران بود. یک صبح، پس از آن‌که قدوس تعلیمات خود را داده بود، ملاحسین بشرویه در هنگام طلوع خورشید برخاست و به اتفاق چند تن از دوستان بابی‌اش، به طرف منزل سعیدالعلماء رفت. ملاحسین وقتی به خانهٔ وی رسید، دید که گرداگرد سعیدالعلماء را شاگردان و مریدانش دربر گرفته‌اند. ملاحسین پیغامش را رساند. او سعیدالعلماء را نصیحت کرد که «اوهام بیهوده» را از قلبش پاک کند و قدرت «دین جدید خدا» را تصدیق کند. هنگامی که
کند و قدرت «دین جدید خدا» را تصدیق کند. هنگامی که سعیدالعلماء متوجه شد که شاهزاده، درخواست قدوس را برای فرستاده شدن به تهران و محاکمه شدن در نزد شاه، پذیرفته‌است، به شاهزاده نامه‌ای به این مضمون نوشت: شاهزاده ۱۰۰۰ تومان (در برخی گزارش‌ها ۴۰۰ تومان) را پذیرفت و قدوس را به سعیدالعلماء تحویل داد. محمدعلی بارفروشی، مهم‌ترین شخص در قلعهٔ طبرسی محسوب می‌شد؛ و سعیدالعلماء که همیشه نسبت به او حسادت می‌کرد، بدین‌ترتیب سرانجام توانست وی را از سر راه بردارد. پیوند به بیرون. جنگ قلعهٔ شیخ طبرسی
سندرم مرگ ناگهانی نوزاد که به اختصار SIDS نیز نامیده می‌شود، عبارت است از مرگ نابه‌هنگام نوزادان در خواب بدون هیچ‌گونه پیش‌بینی قبلی پزشکی و بدون برجای‌گذاشتن هیچ‌گونه عارضه‌ای در بدن نوزاد که در حین کالبد شکافی قابل تشخیص باشد. به این بیماری مرگ تختخواب نیز گفته می‌شود زیرا اغلب در کودکان در تختخواب روی می‌دهد. این بیماری در نوزادان پسر شایع تر است. عامل این بیماری ناشناخته است گرچه دانشمندان توانسته‌اند برخی منشاهای این بیماری را شناسایی کنند. محققان پارامترهای متعددی را در ریسک‌پذیری نوزادان شناسایی
متعددی را در ریسک‌پذیری نوزادان شناسایی کرده‌اند که از آن جمله زودرس بودن نوزادان، در معرض دود دخانیات قرار داشتن در هنگام خواب، به پشت نخواباندن نوزادان (نباید روی قلب آن‌ها فشار باشد)، عوامل ژنتیکی، در معرض عوامل استرس‌زا یا دردناک قرار گرفتن و … می‌باشند. یکی از عوامل این بیماری می‌تواند ختنه نوزادان باشد، زیرا با از دست دادن خون در عمل ختنه فشار خون افت پیدا می‌کند و می‌تواند به سکته قلبی منجر شود. مخصوصاً در نوزادانی که قلب آنها به‌طور کامل رشد نکرده یا نارسایی قلبی دارند. درمیان یهودیان، که ختنه
یا نارسایی قلبی دارند. درمیان یهودیان، که ختنه نوزادان مرسوم است، مسبب مرگ نوزادان را الهه‌ای بابلی به نام لیلیت می‌دانند. از جمله اقدامات مؤثر در کاهش خطرپذیری نوزادان نسبت به این عارضه؛ قرار دادن پستانک در دهان آن‌ها در حین خواب و طاق‌باز خواباندن آن‌ها می‌باشد. همچنین شناسایی کودکان در معرض کودک‌کشی و کودک‌آزاری که ممکن است علائم مشابهی در زمان مرگ با مبتلایان به این عارضه داشته باشند و حفاظت فیزیکی از آن‌ها می‌تواند آمار جان‌باختگان چنین بیماری را کاهش دهد.
شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (به‌اختصار: شستا) شرکت هلدینگ سرمایه‌گذاری متعلق به سازمان تأمین اجتماعی است، که در زمینه مدیریت سرمایه‌گذاری، تجارت و بازرگانی، مدیریت دارایی و مبادلات سهام شرکت‌ها، فعالیت می‌کند. شرکت شستا در سال ۱۳۶۵ در قالب یک شرکت سهامی خاص، با سرمایه اولیه ۲ میلیارد تومان، از دارایی‌های سازمان تأمین اجتماعی تأسیس گردید. در حال حاضر به‌طور متوسط معادل ۱۰ درصد از مجموع ارزش بازار بورس اوراق بهادار تهران، متعلق به شرکت‌های زیرمجموعه شستا است. تاریخچه. تأسیس شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی
تاریخچه. تأسیس شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) ضرورتی برخاسته از رسالت عظیم سازمان تأمین اجتماعی درحفظ و صیانت از نیروهای مولد کشور می‌باشد سازمان تأمین اجتماعی بعنوان محوری‌ترین صندوق بیمه ای کشور و یکی از بزرگترین نهادهای بیمه ای منطقه غرب آسیا در راستای تأمین آتیه نیروی کار کشور وخانواده‌هایشان نیازمند برنامه‌ریزی دقیق اقتصادی و سرمایه گذاریهای پربازده بمنظور حفظ ارزش ذخایر بیمه شدگان و تأمین منابع لازم برای ایفای حمایت‌ها و تعهدات بلندمدت و کوتاه مدت خود می‌باشد. سازمان بین‌المللی تأمین اجتماعی
مدت خود می‌باشد. سازمان بین‌المللی تأمین اجتماعی (ISSA) در چارچوب‌های هدایتی خود برای پایداری صندوقهای تأمین اجتماعی توجه به موضوع سرمایه‌گذاری را برای تمام صندوقهای مزبور امری ضروری می‌داند تا این صندوق‌ها درگذر زمان بتوانند ارزش دارائی‌ها و منابع خود را حفظ و صیانت نمایند. به همین منظور شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) بعنوان یک مجموعه تخصصی در امر سرمایه‌گذاری در تاریخ ۱۳۶۵/۰۱/۰۶ بصورت یک شرکت سهامی خاص با سرمایه اولیه ۲۰ میلیارد ریال تأسیس گردید. هدف اصلی شستا مدیریت کارآمد منابع مالی تخصیص یافته
اصلی شستا مدیریت کارآمد منابع مالی تخصیص یافته با رویکرد سودآوری و ارزش افزوده حداکثری در بازارهای سرمایه داخلی و خارجی از طریق فعالیت‌های تولید هدف اصلی شستا مدیریت کارآمد منابع مالی تخصیص یافته با رویکرد سودآوری و ارزش افزوده حداکثری در بازارهای سرمایه داخلی و خارجی از طریق فعالیت‌های تولیدی، خدماتی و بازرگانی می‌باشد. امروز پس از گذشت بیش از ۳ دهه فعالیت مستمر، شستا به یکی از شرکت‌های بزرگ اقتصادی در سطح خاورمیانه تبدیل شده‌است و با تدوین چشم‌انداز و افق‌های آرمانی خود و برنامه‌ریزی استراتژیک می‌رود تا
آرمانی خود و برنامه‌ریزی استراتژیک می‌رود تا در آینده ای نه چندان دور به یک بنگاه اقتصادی تراز اول در سطح جهانی تبدیل شود دارایی‌ها. شستا یک شرکت سرمایه‌گذاری هلدینگ است که مجموعه‌ای با بیش از ۱۶۶ شرکت (مدیریتی) را اداره می‌کند. مجموع دارایی‌های این شرکت در سال ۱۳۹۷ بالغ بر ۵۷ هزار میلیارد تومان و درآمد سالانه آن نزدیک به ۳۲ هزار میلیارد تومان اعلام شده‌است، که در پایان سال مالی منتهی به ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ به ۵۲ هزار میلیارد تومان رسیده‌است. همچنین درآمد شرکت‌های فرعی شستا که در بورس تهران فعال می‌باشند در سال
فرعی شستا که در بورس تهران فعال می‌باشند در سال ۱۳۹۱ در مجموع بالغ بر ۱٫۶۰۰ میلیارد تومان برآورد گردید. سودآوری. سود خالص از ۴٫۵ هزار میلیارد تومان در سال مالی منتهی به خرداد ۹۸ با رشد بی نظیر ۳۲۷ درصدی به بیش از ۱۹ هزار میلیارد تومان در سال مالی منتهی به خرداد ۹۹ افزایش یافت و با تداوم این روند با رشد ۷۰ درصدی به بیش از ۳۲ هزار میلیارد تومان در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۰ رسید روند افزایش سرمایه. سال ۹۸ سرمایه شستا از ۳٫۹ به ۸ هزار میلیارد تومان افزایش یافت. سال ۹۸ نیز با توجه به عملکرد طی دوره مالی
یافت. سال ۹۸ نیز با توجه به عملکرد طی دوره مالی منتهی به خرداد بالغ بر ۷٫۷ هزار میلیارد تومان سود حاصل از فروش سرمایه‌گذاری‌ها محقق شده‌است. طبق ماده ۵۸ اساسنامه، صرفاً ۲۰ درصد از این مبلغ قابلیت تقسیم داشته و مابقی معادل ۶٫۲ هزار میلیارد تومان باید به حساب اندوخته سرمایه‌ای منتقل و پس از رسیدن به نصف سرمایه ثبت شده فعلی به سرمایه تبدیل شود. شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی سرمایه را از ۸ به ۱۴٫۲ هزار میلیارد تومان رساند. هیئت مدیره و مدیران. هیئت مدیره شرکت شستا متشکل از ۵ عضو اصلی است. تا پیش از روی کار
شستا متشکل از ۵ عضو اصلی است. تا پیش از روی کار آمدن دولت یازدهم، این تعداد ۷ نفر بود که با انتخاب کادر مدیریت جدید سازمان تأمین اجتماعی، در جلسه ۳ شهریور ۱۳۹۲ هیئت مدیره آن سازمان تصمیم گرفته شد تا اعضای هیئت‌مدیره شستا به ۵ نفر کاهش یابد. طبق این تصمیم، در همان موقع سعید مرتضوی و احسان یارمحمد (مدیرعامل وقت) از هیئت مدیره برکنار شدند. اعضای هیئت مدیره: مدیران: شرکت‌های تابعه. شستا دارای ۱۶۶ شرکت زیرمجموعه (مدیریتی) و ۹ شرکت هلدینگ اصلی و چند شرکت هلدینگ فرعی است، که فعالیت‌های گسترده‌ای را در صنایع مختلف
است، که فعالیت‌های گسترده‌ای را در صنایع مختلف در ایران انجام می‌دهند. این فعالیت‌ها در بخش توزیع از صنایع دارویی، بخش سیمان از صنعت ساختمان، بازار قیر از صنایع پایین‌دستی نفت، کارخانجات لاستیک و تایر، ترابری ریلی و دریایی و برخی فعالیت‌های اقتصادی دیگر است. از شرکت‌های وابسته که تمام یا بخش عمده سهام آن‌ها متعلق به شستا است، شامل: شرکت سرمایه‌گذاری نفت، گاز و پتروشیمی تأمین تاپیکو، شرکت پالایش نفت ستاره خلیج فارس، شرکت پتروشیمی فناوران، پتروشیمی خراسان، پتروشیمی غدیر، پتروشیمی آبادان، پتروشیمی فارابی،
پتروشیمی غدیر، پتروشیمی آبادان، پتروشیمی فارابی، شرکت کربن ایران، شرکت دوده صنعتی پارس، شرکت نیرو کلر، پتروشیمی شیمی بافت، شرکت سرمایه‌گذاری دارویی تأمین (تیپیکو)، کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، شرکت ملی نفتکش ایران، شرکت سرمایه‌گذاری صدرتامین تاصیکو، شرکت سولیران، لوازم خانکی پارس، شرکت صنایع مس باهنر، شرکت پالایش نفت ایرانول، شرکت نفت پاسارگاد، شرکت پرسی ایران گاز، شرکت لاستیک بارز، شرکت هلدینگ سلولوزی تأمین، شرکت حریر خوزستان، شرکت صنایع کاغذسازی کاوه، صنایع چوب خزر کاسپین، صنایع چوب و کاغذ ایران چوکا،
چوب خزر کاسپین، صنایع چوب و کاغذ ایران چوکا، شرکت محصولات کاغذی لطیف، شرکت بازرسی فنی و کنترل خوردگی تکین کو، شرکت مهندسی و نصب فیرمکو پارس، شرک ماشین‌سازی پارس، شرکت سرمایه‌گذاری صبا تأمین، شرکت کارگزاری باهنر، شرکت کارگزاری صبا تأمین، شرکت کارگزاری بیمه تأمین آینده، شرکت سرمایه‌گذاری هامون شمال، شرکت خدمات مدیریت صبا تأمین، شرکت ماکرو اینترنشنال سرویس امارات، شرکت گروه دارویی داروپخش، شرکت کارخانجات داروپخش، شرکت توزیع داروپخش، داروسازی اکسیر، داروسازی فارابی، شرکت کشت و دامداری فکا، شرکت داروسازی
فارابی، شرکت کشت و دامداری فکا، شرکت داروسازی زهراوی، داروسازی ابوریحان، داروسازی کاسپین تأمین، لابراتوارهای رازک، پارس دارو، شرکت پخش هجرت و شرکت ژلاتین کپسول ایران، شرکت هلدینگ سیمان تأمین، شرکت سیمان فارس و خوزستان، سیمان صوفیان، شرکت سیمان ارومیه، شرکت سیمان قاین، سمان بجنورد، سیمان خوزستان، سیمان فارس، سیمان خزر، سیمان نی ریز، سیمان غرب، سیمان خاش، سیمان ساوه، سیمان درود، شر کت سیمان شاهرود، شرکت سیمان آبیک، شرکت کشتی سازی اروندان، شرکت ایران سازه، شرکت تهران بتن، شرکت گچ فارس، شرکت سیمان زنجان، شرکت
تهران بتن، شرکت گچ فارس، شرکت سیمان زنجان، شرکت ساختمان سد و تأسیسات آبیاری سابیر، شرکت ارجان صنعت فارس، شرکت خدمات مهندسی فارس و خوزستان، شرکت تحقیق و توسعه سیمان، بین‌المللی بازرسی کالای تجاری، شرکت دورال، شرکت سنگ تزئینی کلاردشت، شرکت سنگ آهن مرکزی، شرکت تولید نیروی برق خلیج فارس، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی و شرکت رایتل می‌باشند. هلدینگهای زیرمجموعه: پذیرش در بورس. شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) پس از طی یک سال آماده‌سازی و اصلاح ساختار مالی و سبد سرمایه‌گذاری‌ها و نیز فراهم آوردن الزامات بازار
سرمایه‌گذاری‌ها و نیز فراهم آوردن الزامات بازار سرمایه، در فروردین‌ماه سال ۱۳۹۹ در بورس اوراق بهادار تهران عرضه شد. از اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۸ بیش از ده هزار نفر ساعت بر روی آماده‌سازی مستندات، برگزاری جلسات هماهنگی هیئت‌های پذیرش، تهیه امیدنامه جامع و برنامه کسب‌وکار و غیره برای به سرانجام رسیدن این عرضه که به‌عنوان بزرگ‌ترین عرضه اولیه تاریخ بورس ایران شناخته می‌شود صرف شده‌است. چهارشنبه ۲۷ فروردین ۹۹ تعداد ۸ میلیارد سهم معادل ۱۰ درصد از سهام شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی به عنوان پانصد و سی و هفتمین
تأمین اجتماعی به عنوان پانصد و سی و هفتمین شرکت پذیرفته شده برای اولین بار پس از پذیرش و درج نام شرکت در فهرست شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، عرضه شد. این میزان سهم در بخش «هلدینگ چند رشته‌ای صنعتی»، گروه و طبقه «شرکت‌های صنعتی چند رشته‌ای» در فهرست نرخ‌های بازار دوم و در نماد «شستا» به شیوه ثبت سفارش جهت کشف قیمت عرضه شد. از این تعداد ۶ میلیارد و ۷۰۰ میلیون سهم برای عرضه عمومی و یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون سهم هم به منظور عرضه به صندوق‌های سرمایه‌گذاری در نظر گرفته شد. پیش از این عرضه، از
سرمایه‌گذاری در نظر گرفته شد. پیش از این عرضه، از ۱۸۸ شرکت مدیریتی شستا ۸۲ شرکت وارد بورس شده بودند. بورس تهران. ۱۰ درصد از سهام این شرکت در تاریخ ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ در بورس اوراق بهادار تهران عرضه شد. شستا در ۹ صنعت اصلی زیر حضور فعال دارد: البته این شرکت در صنایع سلولزی، کاشی و سرامیک، لوازم خانگی و لاستیک نیز فعال است. قیمت سهام. مشاهده قیمت سهام در سایت بورس مشاهده قیمت سهام در مرکز پردازش اطلاعات مالی ایران مشاهده قیمت روز سهام