payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سغناق به‌عنوان دو شهر مرزی ترکستان نام می‌برد و می‌گوید سغناق در ۴۰ کیلومتری فاراب بوده است؛ کتاب زندگی‌نامه‌ای به‌نام "طبقات الحنفیة" نوشتهٔ کتوی آن را نزدیک شهر یَسی (یعنی شهر امروزی ترکستان، قزاقستان) قرار داده است. آرمین وامبری ترک‌شناس و جهانگرد مجار در سدهٔ نوزدهم، بدون ذکر منبع، می‌گوید جند به کانالی وصل بوده است. به نظر می‌رسد سغناق یکی از مهم‌ترین آبادی‌های ترک‌نشین در شرق دریای خزر بوده، همراه با ینگیکنت، ساوران یا سبران و دیگر شهرها. محمود کاشغری آشکارا می‌گوید که این شهر از غزها بوده است.
آشکارا می‌گوید که این شهر از غزها بوده است. شمس‌الدین مقدسی نیز آن را با اترار مرتبط دانسته و می‌گوید «۲۴ فرسنگ بالاتر از سیردریا» جای داشته است. بر پایهٔ این داده‌ها، جایگاه محتمل آن حوالی بابای کورگان دانسته شده، و سرانجام، سوناق کورگان در چند کیلومتری شمال خاوری تیومن آریک، در امتداد خط‌آهن اورنبورگ–تاشکند، به‌عنوان ویرانه‌های سغناق شناسایی شد. تاریخ. گمان می‌رود که در سدهٔ دهم، شهری نیمه‌یکجانشین از اغوزها در نزدیکی مرز وجود داشته که در آن کالاهای خود را با فرآورده‌های دولت‌های مسلمان جنوب مبادله
خود را با فرآورده‌های دولت‌های مسلمان جنوب مبادله می‌کردند. "حدود العالم" یاد می‌کند که در آنجا کمان برای صادرات ساخته می‌شده است. این ناحیه به «دارالکفر» شناخته می‌شد. در سدهٔ دوازدهم، پایتخت اردوی زرین (که هنوز مشرک بود) بود و در معرض یورش‌های «غازیان» قرار داشت. دست‌کم دو یورش (غزوات) شناخته شده است: یکی در سال ۱۱۵۲ و دیگری در ۱۱۹۵ از سوی خوارزم، دومی در روزگار فرمانروایی قیرتوغو خان بر سغناق روی داد. اما در آغاز سدهٔ سیزدهم علاءالدین محمد خوارزمشاه این سرزمین را گشود و به قلمروش پیوست؛ چند سال بعد،
سرزمین را گشود و به قلمروش پیوست؛ چند سال بعد، فرمانروایی او با چنگیز خان جایگزین شد که در سال ۱۲۲۰ پس از محاصره منطقه را گشود و مردم را قتل‌عام کرد. در اواخر سدهٔ چهاردهم، این شهر به تیمور پیوست. در سال ۱۴۲۷، براق خان، خان اردوی آبی و اردوی زرین، سغناق را از شاهرخ تیموری، پسر تیمور، خواست، اما او نپذیرفت؛ براق تیموریان را شکست داد و شهر را تصرف کرد؛ پس از مرگ او (حدود ۱۴۲۸)، تیموریان دوباره آن را به دست گرفتند، اما ابوالخیر خان، بنیان‌گذار خانات ازبک، در سال ۱۴۴۶ آن را گشود. در ۱۴۵۷، نبرد کوک کاشانه (کُک
۱۴۴۶ آن را گشود. در ۱۴۵۷، نبرد کوک کاشانه (کُک کاشانه) در ۷ کیلومتری جنوب شهر رخ داد، جایی که قالمیق‌ها ازبکان را شکست دادند و ابوالخیر ناگزیر شد هرگونه صلحی را که اوز تیمور قالمیق پیشنهاد دهد بپذیرد. شیبک خان، بازبنیان‌گذار خانات ازبک، در ناحیهٔ سغناق زاده شد. در سدهٔ شانزدهم، این شهر به قزاق‌ها تعلق داشت، اما اهمیتش را از دست داد و سرانجام ناپدید شد.
نشانه‌ورزی یا استیگمرجی (Stigmergy) یک مفهوم در زیست‌تقلید و علوم رفتاری است. معنی آن، همکاری غیرمستقیم موجودات از راه اثر گذاشتن روی محیط، نه از راه دستور دادن یا ارتباط مستقیم، است. به عبارت ساده: یک موجود کاری انجام می‌دهد و همان کار، محیط را کمی تغییر می‌دهد. موجودهای دیگر با دیدن این تغییر، می‌فهمند چه کار باید بکنند، بدون اینکه نیاز باشد با هم مستقیماً حرف بزنند یا دستور بگیرند. نمونه: مورچه‌ها وقتی راه می‌روند از خودشان ردی از فرمون (بوی شیمیایی) به جا می‌گذارند. مورچه‌های دیگر این بو را دنبال
به جا می‌گذارند. مورچه‌های دیگر این بو را دنبال می‌کنند و همان مسیر را می‌روند. در نتیجه، بدون اینکه فرمانده داشته باشند، یک راه منظم به سمت غذا ساخته می‌شود. موریانه‌ها هم وقتی گل یا چوبی را جابه‌جا می‌کنند، همان عمل روی محیط اثر می‌گذارد و موریانه‌های دیگر می‌فهمند کجا باید مصالح بعدی را بگذارند. نشانه‌ورزی باعث می‌شود تا کنش‌های پیاپی یکدیگر را تقویت کرده و از این طریق فعالیتی منسجم و به ظاهر منظم شکل بگیرد.
بزرگراه زین‌الدین با شماره گذاری بزرگراهی بزرگراه ۱۴ تهران یکی از بزرگراه‌های شرقی-غربی شهر تهران است. هم‌اکنون سه بزرگراه زین‌الدین، همت و خرازی از شرقی‌ترین محور تهران در جاجرود به آخرین نقطه شهر در غرب تهران وردآورد متصل شده‌است. طول بزرگراه ۲۱ کیلومتر است و طول کلی با احتساب شهید همت و شهید خرازی ۵۴ کیلومتر است. سرعت مجاز در این بزرگراه ۹۰ کیلومتر در ساعت پیش‌بینی شده‌ است. تکمیل این بزرگراه از اواخر سال ۱۳۷۳ با شروع ساخت پل‌های خیابان شریعتی و پاسداران در امتداد شرقی بزرگراه همت آغاز گردید و در نهایت
در امتداد شرقی بزرگراه همت آغاز گردید و در نهایت سال ۱۳۸۴ به بزرگراه امام علی رسید. عملیات اجرایی و ابلاغ طرح حدفاصل بزرگراه امام علی تا سه راه آزمایش (حکیمیه، جاده دماوند و تلو) در نیمه دوم سال ۱۳۸۲ انجام گردید که همزمان با آن کلنگ احداث پل قنات کوثر بر زمین زده شد. پیمانکار این طرح بجز تقاطع غیر همسطح پل استخر که توسط مجتمع عمرانی ایرانشهر صورت پذیرفت در مابقی مقاطع حد فاصل بزرگراه امام علی تا سه راه آزمایش توسط مؤسسه رجایی وابسته به قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء انجام شده‌است. تاريخچه ساخت و بهره
خاتم‌الانبیاء انجام شده‌است. تاريخچه ساخت و بهره برداری. در اين مقطع زماني هنوز بخش‌های مختلفی از این بزرگراه فعالیت عمرانی اش را آغاز نکرده‌است و به دلیل معارضان ملکی، امکان فعالیت در آن وجود ندارد. برپایه این گزارش مقدار بودجه هزینه شده برای افتتاح ۱۵۵۰ متر این بزرگراه که امروز به بهره‌برداری خواهد رسید، رقمی در حدود ۶/۵ میلیارد تومان اعلام شده‌است. بزرگراه زین الدین برای اتصال به قسمت شرقی تهران، پس از گذشت از خیابان هنگام با احداث پل روی آن به خیابان سراج خواهد رسید؛ که هنوز (آذر ۱۳۸۵) در این قسمت از
خواهد رسید؛ که هنوز (آذر ۱۳۸۵) در این قسمت از بزرگراه به دلیل معارضان ملکی خصوصی، عملیات عمرانی آغاز نشده‌است. ضلع شرقی این بزرگراه از خیابان سراج آغاز شده و پس از عبور از بزرگراه باقری و قنات کوثر به فلکه چهارم تهرانپارس می‌رسد. عمده عملیات عمرانی این بزرگراه احداث پل روگذر بر بزرگراه باقری به طول ۸۳ متر است، این پل دارای عرض دهنه ۴۰ متر بوده و دارای دو دهانه ۲۴ متر و دو دهانه ۱۷ متر است. خطوط حمل و نقل عمومی. در اين بزرگراه فقط در بخش غربی خط ۳ مترو ( شهرک قائم - پايانه آزادگان ) ايستگاهی در محدوده
( شهرک قائم - پايانه آزادگان ) ايستگاهی در محدوده بزرگراه صياد، شمال خيابان بنی هاشم و بلوار گيلان با نام زین‌الدین داير می‌باشد و تا انتهای بزرگراه در محدوده حكيميه و پايانه جديد شرق در حال حاضر ايستگاهی داير نمی باشد . از اشکالات اساسی اين بزرگراه با وجود نیاز شهروندان فقدان خط اتوبوسرانی در جهت غرب به شرق ( سه راه ضرابخانه و بزرگراه همت ) و بالعكس می باشد . خطوط اتوبوسرانی در اين بزرگراه به صورت مقطعی در كنارگذرهای آن تردد و بدينصورت فعال می باشند : منابع. ۱. روزنامه همشهری، شهری، ۳۱ مرداد ۱۳۷۷، شماره
۱. روزنامه همشهری، شهری، ۳۱ مرداد ۱۳۷۷، شماره ۱۶۲۱ صفحهٔ ۳ ۲. روزنامه همشهری، شهری، ۹ تیر ۱۳۸۴، شماره ۳۷۳۶ صفحهٔ ۳ ۳. روزنامه همشهری، شهری، ۱۲ دی ۱۳۸۵، شماره ۴۱۷۳ صفحهٔ ۳ ۴. همشهری آنلاین، ۷ مرداد ۱۳۸۷، کد مطلب ۵۹۳۲۳ ۵. سامانه مدیریت ارتباطات شهرداری تهران (تهران سما) ۳۰ مهر ۱۳۹۰ ۶. سامانه مدیریت ارتباطات شهرداری تهران (تهران سما) ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ ۷. سامانه مدیریت ارتباطات شهرداری تهران (تهران سما) ۸ مهر ۱۳۹۱ ۸. شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه - زمان بندي حركت اتوبوس‌ها ( فهرست خطوط تندرو، روزانه و شبانه
حركت اتوبوس‌ها ( فهرست خطوط تندرو، روزانه و شبانه )
زبان‌شناسی زیستی ، مطالعه زیست‌شناسی و تکاملِ زبان است. زبان‌شناسی زیستی حوزه‌ای میان رشته‌ای متشکل از علوم زبان‌شناسی، زیست‌شناسی، عصب‌شناسی، روان‌شناسی، ریاضیات و سایر رشته‌ها است. این حوزه تلاش می‌کند تا عملکرد چرخه‌ای را در ذهن بیابد که ما را قادر می‌سازد تا اصول و مبانی زبان را بفهمیم. دیدگاه زبان‌شناسی زیستی از نیم قرن پیش در میان زبانشناسان تحت تأثیر تحولات زیست‌شناسی و ریاضیات شکل گرفته‌است. این امکان وجود دارد که اصول اساسی زبان وابسته به طبیعت است. اگر این قانون را در سیستمهای موجود شناخته شده هم
مخازن تحت فشار () ، پرشر وصل ها ، مخازنی معمولاً استوانه‌ای یا کروی هستند که معمولاً برای نگهداری مایعات یا گازها در فشاری غیر از فشار اتمسفر استفاده می‌شوند. در این نوع نوع مخازن فقط می توان گاز ها را نگه داری کرد چون تنها گاز ها میتوانند متراکم شوند. مخازن تحت فشار می‌توانند بسیار خطرناک باشند و حادثه‌های منجر به مرگ زیادی در طول دوره توسعه و بهره‌برداری آنها رخ داده‌است. به همین دلیل، طراحی، ساخت و بهره‌برداری از مخازن تحت فشار توسط مقامات مهندسی و توسط قانون حمایت می‌شود. تعریف مخزن فشار از کشوری به
قانون حمایت می‌شود. تعریف مخزن فشار از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. استاندارد اصلی برای طراحی این مخازن ASME Section VIII می‌باشد که توسط انجمن مهندسان مکانیک آمریکا تدوین شده و هر چهار سال یکبار مورد بازنگری قرار می‌گیرد. کاربرد عمده این مخازن در صنایع نفت و گاز می‌باشد. طراحی آن شامل پارامترهایی مانند حداکثر فشار عملیاتی و درجه حرارت ایمن، ضریب ایمنی، میزان خوردگی مجاز و حداقل دمای طراحی (برای شکست ترد) می‌باشد. سازه با استفاده از تست‌های غیر مخرب مانند تست اولتراسونیک، رادیوگرافی و آزمایش فشار انجام
تست اولتراسونیک، رادیوگرافی و آزمایش فشار انجام می‌شود. در آزمایش هیدرواستاتیک از آب استفاده می‌کنند، و در آزمایش پنوماتیکی از هوا یا گاز دیگری استفاده می‌کنند. معمولاً تست هیدرواستاتیک ترجیح داده می‌شود، زیرا این روش یک روش ایمن تر است، در صورتی که شکست بدنه در طول آزمایش اتفاق بیفتد، حجم ناچیزی از انرژی آزاد می‌شود (آب به دلیل تراکم پذیری ناچیز برخلاف گازها در هنگام شکست بدنه سریعاً منبسط نمی‌شود در حالیکه در گازها این اتفاق باعث انفجار می‌شود) تاریخچه. اولین طراحی دارای سند ثبت شده از مخازن تحت فشار در
طراحی دارای سند ثبت شده از مخازن تحت فشار در سال ۱۴۹۵ در کتاب لئوناردو داوینچی، Codex Madrid I، که در آن ظروف هوای تحت فشار، به منظور افزایش وزنه‌های سنگین زیر آب مورد آزمایش قرار گرفت، شرح داده شد. با این حال، مخازنی شبیه به آنهایی که امروزه استفاده می‌شود تا سال‌های ۱۸۰۰ ساخته نشد، زمانی که بخار در دیگهای بخار تولید شده بود که باعث تحریک انقلاب صنعتی شد. با این حال، با کیفیت ضعیف مواد و تکنیک‌های تولید همراه با دانش نادرست طراحی، بهره‌برداری و تعمیر و نگهداری ضعیف، تعداد زیادی از انفجارهای مخرب و اغلب
ضعیف، تعداد زیادی از انفجارهای مخرب و اغلب کشنده مرتبط با این دیگهای بخار و مخازن تحت فشار به صورت تقریباً روزانه فقط در ایالات متحده اتفاق می‌افتاد. امروزه پیشرفت‌های زیادی در زمینه مهندسی مخازن تحت فشار وجود دارد مانند تست‌های غیر مخرب پیشرفته، تست اولتراسونیک Phase Array و رادیوگرافی، گریدهای مواد جدید با افزایش مقاومت به خوردگی و مواد قوی‌تر و راه‌های جدید برای اتصال مواد به یکدیگر مانند جوشکاری انفجاری یک ورق فلزی به دیگری (معمولا یک فلز مقاوم در برابر خوردگی نازک مانند فولاد زنگ‌نزن به یک فلز قوی تر
خوردگی نازک مانند فولاد زنگ‌نزن به یک فلز قوی تر مانند فولاد کربنی)، جوش کاری اصطکاکی (که فلزات را به هم متصل می‌کند بدون ذوب فلز)، نظریه‌های پیشرفته و ابزار دقیق‌تر ارزیابی تنش‌ها در مخازن مانند استفاده از تجزیه و تحلیل عناصر محدود (FEM)، اجازه می‌دهد که مخازن ایمن‌تر و کارآمدتر ساخته شوند. امروزه سازندگان مخازن در ایالات متحده نیاز به نصب علامت استاندارد BPVC بر روی مخازن خود دارند اما BPVC فقط یک کد (استاندارد) داخلی نیست، بسیاری از کشورهای دیگر BPVC را به عنوان کد رسمی خود پذیرفته‌اند. با این حال، دیگر
عنوان کد رسمی خود پذیرفته‌اند. با این حال، دیگر کشورها مانند ژاپن، استرالیا، کانادا، انگلیس و اروپا دارای کدهای خود هستند (بعضی از آنها به بخش‌هایی از BPVC ارجاع می‌دهند). صرف نظر از کشور سازنده، امروزه تقریباً همه با خطرات بالقوه ذاتی مخازن تحت فشار و نیاز به استانداردها و کدهای تنظیم کننده طراحی و ساخت آنها را تشخیص می‌دهند. کاربردها. مخازن تحت فشار در کاربردهای مختلفی هم در صنعت و هم در بخش خصوصی استفاده می‌شوند. برای مثال مخازن هوای فشرده صنعتی و مخازن ذخیره‌سازی آب خانگی را می‌توان نام برد. (درباره
ذخیره‌سازی آب خانگی را می‌توان نام برد. (درباره پرشروصل های آب بیشتر بدانید.) نمونه‌های دیگری از مخازن تحت فشار عبارتند از: سیلندرهای غواصی، برج‌های تقطیر، راکتورهای فشاری، اتوکلاوها و بسیاری دیگر از مخازن که در عملیات استخراج معادن، پالایشگاه‌های نفت و پتروشیمی، مخازن راکتورهای هسته ای، زیردریایی‌ها و ایستگاه‌های فضایی، مخازن پنوماتیک، مخازن هیدرولیک تحت فشار، مخازن ترمز وسایل نقلیه جاده ای و مخازن ذخیره‌سازی برای گازهایی مایع مانند آمونیاک، کلر و LPG (پروپان، بوتان). یک کاربرد منحصر به فرد از یک مخزن تحت
بوتان). یک کاربرد منحصر به فرد از یک مخزن تحت فشار، کابین هواپیمای مسافربری است: پوسته بیرونی وظیفه حمل بارهای مانور هواپیما و همچنین تحمل فشار کابین را برعهده دارد. یکی دیگر از کاربردهای مخازن تحت فشار، استفاده به عنوان مخزن ذخیره آب پشت پمپ های آب ساختمان است. استفاده از مخزن تحت فشار باعث می شود تا نیاز نباشد پمپ آب پیوسته با هر بار باز و بسته شدن شیر آب واحدها روشن شود. خصوصیات مخازن تحت فشار. مخازن تحت فشار می‌توانند تقریباً هر شکلی داشته باشند، اما بیشتر به شکل بخش‌هایی از کره‌ها، سیلندرها و مخروط‌ها
به شکل بخش‌هایی از کره‌ها، سیلندرها و مخروط‌ها ساخته می‌شود. شکل متداول آن یک استوانه با دو عدسی یا کلاهک در دو انتها است. شکل این کلاهک‌ها معمولاً یا به شکل نیمکره یا به شکل بشقابی (torispherical) است. تجزیه و تحلیل و ساخت شکل‌های پیچیده‌تر از گذشته تاکنون برای ساخت راحت و ایمن دشوار بوده‌است. در تئوری، مخازن تحت فشار کروی با ضخامت جدار یکسان دوبرابر مخازن تحت فشار استوانه ای استحکام دارند و ایده‌آل‌ترین شکل برای ساخت مخازن تحت فشار هستند؛ ولی ساخت این مخازن دشوارتر و پرهزینه‌تر است به همین دلیل اکثر
مخازن دشوارتر و پرهزینه‌تر است به همین دلیل اکثر مخازن، شکل استوانه ای با کلاهک‌های نیمه-بیضوی با نسبت ۲:۱ دارند. مخازن کوچکتر را از یک لوله و دو کلاهک می‌سازند. تقسیم‌بندی مخازن تحت فشار بر اساس شکل آن‌ها. مخازن تحت فشار براساس نوع خصوصیت شکل ظاهری آن ها به دو دسته کروی و استوانه‌ای تقسیم بندی می‌شوند. مخازن تحت فشار کروی. مخازن تحت فشار کروی، به دلیل ساختار مستحکم برای سیالات پرفشار ایده آل هستند، اما ساخت آن‌ها دشوار و پرهزینه است. تنش داخلی و خارجی به طور منظم روی سطح کره توزیع می‌شود، به این معنی که
طور منظم روی سطح کره توزیع می‌شود، به این معنی که هیچ نقطه ضعفی وجود ندارد. مخازن کروی سطح کمتری در واحد حجم دارند و این بدان معنی است که با حجم یکسان در ساخت مخازن کروی نسبت به مخازن استوانه‌ای مقدار کمتری متریال به کار برده خواهد شد. با توجه به سطح کمتر این مخازن، انتقال حرارت نیز در این مخازن کمتر می‌باشد. مخازن تحت استوانه‌ای. مخازن تحت فشار استوانه‌ای، پرکاربردترین نوع مخازن هستند و تولید آن ارزان‌تر از مخازن کروی است. ولی به دلیل شکل هندسی و روند مونتاژ و ساخت استحکام آن‌ها از مخازن کروی کمتر
مونتاژ و ساخت استحکام آن‌ها از مخازن کروی کمتر می‌باشد. مخازن استوانه‌ای از پوسته (SHELL) و سر (HEAD) تشکیل می‌شوند. اتصال سر به پوسته را خط جوش (Weld Line) می‌گویند. انحنای سر از خط مماس (Tangent Line) شروع می‌شود. مواد ساخت. اکثر مخازن تحت فشار از فولاد ساخته می‌شوند. برای ساخت یک مخزن استوانه ای یا کروی، اجزای نوردشده و احتمالاً فورج شده باید به هم جوشکاری شوند. خواص مکانیکی بدست آمده توسط نورد یا فورج ممکن است توسط فرایند جوشکاری کاهش پیدا کند به همین دلیل باید اقدامات لازم جهت مقابله و رفع این پدیده
دلیل باید اقدامات لازم جهت مقابله و رفع این پدیده در نظر گرفته شود. علاوه بر استحکام مکانیکی کافی، استانداردها استفاده از فولادی با مقاومت در برابر ضربه بالا را تعیین می‌کنند، مخصوصاً برای مخازن با دماهای کاری پایین.دیگر مواد رایج برای ساخت مخازن شامل پلیمرهایی مانند PET در ظروف نوشابه‌های گازدار و مس در تجهیزات لوله‌کشی می‌شود. سطوح داخلی مخازن تحت فشار را می‌توان با مواد فلزی، سرامیکی و پلیمری برای محافظت در برابر سیال داخل محفظه پوشش داد. این پوشش می‌تواند همچنین درصد زیادی از فشار محفظه را تحمل کند.
همچنین درصد زیادی از فشار محفظه را تحمل کند. فشار کاری. سیلندرهای معمولی استوانه ای فشار بالا برای گازهای دائمی (گازهایی که در فشار ذخیره‌سازی، کندانس نمی‌شوند مانند هوا، اکسیژن، نیتروژن، هیدروژن، آرگون، هلیوم) با فرایند فورج گرم دوران و پرس می‌شوند تا یک مخزن فولادی بدون‌درز ساخته شود. تا سال ۱۹۵۰ در اروپا فشار کار سیلندرها برای استفاده در صنعت، صنایع دستی، غواصی و پزشکی تنها دارای ۱۵۰ بار فشار کار استاندارد (WP) بود. از زمان ۱۹۷۵ تاکنون فشار استاندارد ۲۰۰ بار است. آتش نشانان نیاز به سیلندرهای باریک (و
بار است. آتش نشانان نیاز به سیلندرهای باریک (و سبک) برای حرکت در فضاهای محدود دارند، در حدود ۱۹۹۵ سیلندرهایی با فشار کاری ۳۰۰ بار بیرون آمد - ابتدا فقط با فولاد خالص. تلاش برای رسیدن به وزن‌های سبک‌تر منجر به تولید نسل‌های مختلفی از سیلندرهای کامپوزیتی (فیبر و ماتریس، بر روی یک لایه آستری) شد که توسط ضربه از بیرون راحت‌تر آسیب می‌بینند تا از داخل. برای مقابله با این آسیب‌پذیری ضخامت جدا را افزایش می‌دهند. سیلندرهای کامپوزیت - آتش‌نشانی یک بازار مهم است - که معمولاً برای فشار کاری ۳۰۰ بار ساخته می‌شوند.
که معمولاً برای فشار کاری ۳۰۰ بار ساخته می‌شوند. فشار تست هیدرواستاتیک (مخزن پرشده از آب) تقریباً از همان ابتدا تا به امروز ۵۰٪ بیشتر از ماکزیمم فشار کاری بوده‌است. دنده‌ها و رزوه در مخازن. تا سال ۱۹۹۰ تمام سیلندرهای فشار بالا با دنده‌های مخروطی (زاویه دار) ساخته می‌شدند تا با شیرهای سیلندر تولید شده مطابقت داشته باشند. دو نوع رزوه بر تمام سیلندرهای فلزی صنعتی -از حجم ۰٫۲ تا ۵۰ لیتر- غالب بود. تا میانه‌های سال ۱۹۵۰ "کنف" به عنوان یک آب‌بند استفاده می‌شد، بعدها یک ورق نازک سرب که بالای آن یک سوراخ داشت به
یک ورق نازک سرب که بالای آن یک سوراخ داشت به یک کلاهک پرس می‌شد. از سال‌های ۲۰۰۵/۲۰۱۰ نوار تفلون (PTFE) برای جلوگیری از استفاده از سرب جایگزین شده‌است. استانداردها و کدهای طراحی. لیست استانداردهای مورد استفاده در طراحی مخازن تحت فشار:
زبان اسلوواک (به اسلوواک:slovenčina، اسلووِنچینا؛ یا slovenský jazyk، اسلووِنسکی یازیک) یک زبان هندواروپایی و از خانواده زبان‌های اسلاوی‌است. این زبان در کنار زبان‌های چک، لهستانی و سورابی شاخه اسلاوی باختری را دربرمی‌گیرد. اسلوواک به ویژه به زبان چکی نزدیک است. اسلوواک در اسلواکی ۵میلیون گویشور دارد. همچنین کوچندگان اسلوواک‌زبان به آمریکا ۵۰۰هزار تن اند. همچنین اسلوواک‌زبانانی که پیش‌از فروپاشی چکسلواکی در جمهوری چک کنونی جاگیر شده‌اند ۳۲۰هزار تن اند. در مجارستان نیز اقلیت نژادی ۲۰هزاری از اسلواک‌ها از
مجارستان نیز اقلیت نژادی ۲۰هزاری از اسلواک‌ها از دیرباز می‌زیند. ۶۰ هزار اسلواک‌زبان نیز که از فرزندان خوش‌نشینان در دوره فرمانروایی دودمان هابسبورگند نیز در شمال صربستان می‌زیند. همچنین در رومانی ۲۲هزار تن و در لهستان ۲۰هزار تن اسلوواک‌زبان می‌زیند. کوچندگان اسلواک در کشور کانادا نیز ۲۰هزارتن اند و گروهی از ایشان نیز در استرالیا زندگی می‌کنند. در اتریش، اوکراین، بلغارستان و کرواسی(۵هزارتن) نیز اسلواک‌زبانانی هستند. روی‌هم‌رفته شمار گویش‌وران این زبان را ۶ میلیون برآورد می‌کنند. الفبا. الفبای زبان اسلواک
میلیون برآورد می‌کنند. الفبا. الفبای زبان اسلواک از الفبای لاتین وام گرفته‌اند و برای برآورده کردن نیازهای این زبان نمادهای ˇ، ´، ¨، ^ را بدین الفبا افزوده‌اند. الفبای اسلواک این‌ها اند: a á ä b c č d ď dz dž e é f g h ch i í j k l ľ ĺ m n ň o ó ô p q r ŕ s š t ť u ú v w x y ý z ž شمارگان. شمارگان اسلوواک این‌ها اند: (1) jeden (jedno (خنثی)، jedna (مادینه)), (2) dva (dve (خنثی، مادینه)), (3) tri, (۴) štyri, (5) päť, (۶) šesť, (7) sedem, (8) osem, (9) deväť, (10) desať, (11) jedenásť, (12) dvanásť, (13)
(10) desať, (11) jedenásť, (12) dvanásť, (13) trinásť, (۱۴) štrnásť, (15) pätnásť, (۱۶) šestnásť, (17) sedemnásť, (18) osemnásť, (19) devätnásť, (20) dvadsať, (21) dvadsaťjeden . . . . , (30) tridsať, (31) tridsaťjeden . . . (40) štyridsať, . . . (50) päťdesiat, . . . (60) šesťdesiat, . . . (70) sedemdesiat, . . . (80) osemdesiat, . . . (90) deväťdesiat, . . . (100) sto, (101) stojeden, . . . . (200) dvesto, . . . (300) tristo, . . . (900)deväťsto, . . . (1,000) tisíc, . . . (1,100) tisícsto, . . . (2,000)
tisíc, . . . (1,100) tisícsto, . . . (2,000) dvetisíc, . . (100,000) stotisíc, . . . (200,000) dvestotisíc, . . . (1,000,000) milión, . . . (1,000,000,000) miliarda, . . . پیوند با دیگر زبان‌ها. زبان اسلواک مستقل از دیگر زبان‌های اسلاوی از دل زبان نیااسلاوی برخاسته است. با این همه امروزه زبان اسلواک در پیوند با زبان‌های اسلاوی باختری است. اسلواک‌زبانان و چکی‌زبانان در راستای همزیستی دراز تاریخیشان تا از میان رفتن کشور چکسلواکی به نزدیکی زبانی و واژه‌های مشترکی رسیده‌اند. از آنجا که نگارش اسلواک هم از نویسش
رسیده‌اند. از آنجا که نگارش اسلواک هم از نویسش چکی الهام‌گرفته است، پس سامانه نوشتاری این دو نیز بسیار نزدیک به هم می‌باشد. با این همه این دو اختلاف‌های آواشناسانه و دستوری چندی نیز با هم دارند. پیشینه رخنه زبان چکی در اسلواک به سده ۱۴ (میلادی) بازمی‌گردد. امروزه اسلواک‌زبانان بزرگسال به سادگی زبان چکی را می‌فهمند و نیز بی‌آن‌که نیاز ترجمان داشته باشند تا اندازه‌ای لهستانی و سورابی نیز می‌فهمند. با این همه نویسش لهستانی برای یک اسلواک‌زبان می‌تواند درک ناپذیر و دشوار باشد.
قانون مورفی یک زبان زد رایج در فرهنگ غربی است که می‌گوید «هر خطایی ممکن است رخ دهد.» این جمله از «ادوارد مورفی»، مهندس نیروی هوایی و محقق «نظریه آشوب» آمریکایی است. طبق این زبان زد همیشه همه چیزها در بدترین و نامناسبترین زمان به خطا می‌روند و کارها را لنگ می‌گذارند. معمولاً هنگامی که شخصی همواره بدشانسی می‌آورد او را مشمول قانون مورفی می‌نامند. جمله «همه چیز ذاتاً دچار خطا و دردسر می‌شود مگر اینکه برای درستی آن تلاشی شده باشد». قانون مورفی (گاهی با استنباط فیناگل یا قانون سُد در فرهنگ غرب اشتباه می‌شود) یک
یا قانون سُد در فرهنگ غرب اشتباه می‌شود) یک مثل معروف در فرهنگ غرب است که در زمان آزمایش واگن موشکی در اواخر دههٔ ۴۰ به وجود آمد. اصلی‌ترین پیامی که این قانون بیان می‌کند این است که در هر حالتی که احتمال خراب شدن یا خطا رفتن باشد بی‌شک روزی این اتفاق می‌افتد. «اگر راه‌های متفاوتی برای انجام کاری باشد که یکی از آنها به خرابی یا فاجعه بینجامد، حتماً یک نفر کار را به همان صورت انجام خواهد داد.» که معمولاً به این صورت بیان می‌شود: «خطای احتمالی رخ خواهد داد.» از نیکلاس اسپارک محقق و نویسندهٔ کتاب «تاریخی از
از نیکلاس اسپارک محقق و نویسندهٔ کتاب «تاریخی از قانون مورفی». این نامگذاری طعنه‌آمیز در پی سرگرد ادوارد مورفی است که در مرکز نیروی هوایی ادوارد همراه گروه استَپ روی پروژهٔ MX۹۸۱ کار می‌کرد. او مدت کوتاهی به عنوان مهندس توسعه در فنون اندازه‌گیری با دکتر و سرهنگ جان پاول استَپ دوست و همسایهٔ سابقش روی پروژه واگن موشکی (rocket sled) مشارکت می‌کرد. نیک اسپارک در پایان کتاب «تاریخی از قانون مورفی» بیان می‌کند که تفاوت خاطرات بعد از گذشت سال‌ها، اجازه مشخص کردن دقیق شخصی که در طول چندین ماه آزمایش دستگاه جدید
دقیق شخصی که در طول چندین ماه آزمایش دستگاه جدید اندازه‌گیری، این عبارت را با اصطلاح امروزی آن ابداع کرده نمی‌دهد، ولی این عبارت در انعکاس جمله‌ای که مورفی پس از شکست دستگاه اندازه‌گیریش گفته ابداع شده و به تدریج از حالت اولیه آن که در اولین کنفرانس سرهنگ استپ، سریع‌ترین مرد روی زمین، به کار رفت به حالت امروزی درآمده است. قانون. دیدگاه‌های مختلفی دربارهٔ منشأ دقیق قانون مورفی و جزئیات تشکیل اولیه آن وجود دارد که باعث نزاع‌های طولانی نیز شد. این تضادها در تحقیق اسپارک روی موضوع برجسته شد. کامل‌ترین بحثی که
اسپارک روی موضوع برجسته شد. کامل‌ترین بحثی که تمام نظرات را مورد بررسی قرار داد، کتاب «تاریخی از قانون مورفی» از اسپارک است که مقالهٔ چهار قسمتی‌اش را در مورد «تاریخچه تحقیق بدون احتمال» (Annals of Improbable Research (AIR) مستند و کامل می‌کند. از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ پروژه‌ای به نام MX۹۸۱ در منطقهٔ مورک (که بعداً به پایگاه نیروی هوایی ادوارد نامگذاری شد) برای آزمایش تحمل نیروی گرانش انسان هنگام کاهش سریع سرعت انجام شد. این آزمایش روی یک واگن که موشکی برای سرعت گرفتن و چندین ترمز هیدرولیک برای ایستادن روی آن
گرفتن و چندین ترمز هیدرولیک برای ایستادن روی آن سوار شده بود انجام می‌شد. در ابتدا برای انجام آزمایش آدمک‌های را که در بررسی تصادفات استفاده می‌شوند به صندلی واگن می‌بستند، اما در آزمایش‌های بعدی توسط دکتر جان پاول استپ که در آن زمان سروان نیروی هوایی بود انجام شد. در حین این آزمایش‌ها در مورد میزان دقت ابزار استفاده شده برای اندازه‌گیری نیروی وارد شده به سروان استپ، سوالاتی مطرح شد. در این زمان مورفی استفاده از کشش‌سنج الکترونیکی را که به جایگاه سروان استپ بسته می‌شد، پیشنهاد کرد. مورفی به این نوع تحقیق
بسته می‌شد، پیشنهاد کرد. مورفی به این نوع تحقیق علاقه‌مند بود و قبلاً تحقیق مشابهی برای اندازه‌گیری نیروهای دستگاه‌های سانتریفوژ پرسرعت انجام داده بود. دستیار مورفی اتصالات جایگاه را متصل کرد و آزمایش با یک شمپانزه انجام شد. اما حسگرهای بسته شده همه صفر را نشان می‌دادند و معلوم شد که دستیار مورفی، حسگرها را اشتباه وصل کرده بوده. در این زمان بود که مورفی این جمله را استفاده کرد و با اینکه پیشنهاد شد که آزمایش دوباره با اتصالات صحیح انجام شود، از گروه خارج شد. در مصاحبهٔ نیک اسپارک با جرج نیکُلس، مهندس دیگری
در مصاحبهٔ نیک اسپارک با جرج نیکُلس، مهندس دیگری که در آن گروه حضور داشت، نیکلس توضیح داد که مورفی دستیارش را مقصر این شکست شناخته و گفته‌است: «این مرد راهی برای اشتباه کردن داشته باشد، بی‌شک اشتباه می‌کند.». نظر نیکلس این است که این قانون در محاوره‌های افراد گروه به این صورت خلاصه شد که: «اگر بتواند بشود، می‌شود.» و برای تمسخر مورفی که از نظر نیکلس با خودخواهی گروه را ترک کرد، اینگونه نامگذاری شد. دیدگاه دیگری این قانون را به دکتر استپ نسبت می‌دهند. وی این قانون را در یک گفتگوی مطبوعاتی کمی پس از شکست
این قانون را در یک گفتگوی مطبوعاتی کمی پس از شکست آزمایش استفاده کرده‌است. دیگران، از جمله تنها فرزند بازماندهٔ مورفی، رابرت مورفی دیدگاه نیکلس را رد می‌کنند و ادعا دارند که استفادهٔ این عبارت از ادوارد مورفی آغاز شده‌است. معادل‌های قانون مورفی. لبخند بزن… فردا روز بدتری است… اگر شما از یک صف به صف دیگری رفتید، سرعت صف قبلی بیشتر از صف فعلی خواهد شد. احتمال بارش باران نسبت مستقیم با روز شستن ماشین شما دارد. اگر شما شماره‌ای را اشتباه گرفتید، آن شماره هیچ‌گاه اشغال نخواهد بود. بعد از اینکه دستتان حسابی
اشغال نخواهد بود. بعد از اینکه دستتان حسابی گریسی شد، بینی شما شروع به خارش خواهد کرد. اگر چیزی از دستتان افتاد، قطعاً به پرت‌ترین گوشهٔ ممکن خواهد خزید. اگر بهانهٔ دروغی‌تان پیش رئیس برای دیر آمدن، پنچر شدن ماشینتان باشد، روز بعد واقعاً به‌خاطر پنچر شدن ماشینتان دیرتان خواهد شد. احتمال روبه‌رو شدن با یک آشنا وقتی که با کسی هستید که مایل نیستید با او دیده شوید، افزایش می‌یابد. وقتی می‌خواهید به کسی ثابت کنید که یک ماشین کار نمی‌کند، کار خواهد کرد. نسبت خارش هر نقطه از بدن با میزان دسترسی آن نقطه نسبت عکس
هر نقطه از بدن با میزان دسترسی آن نقطه نسبت عکس دارد. قبل از اولین جرعه از قهوه داغتان، رئیستان از شما کاری خواهد خواست که تا سرد شدن قهوه طول خواهد کشید. وقتی در ترافیک گیر کرده‌ای، لاینی که تو در آن هستی دیرتر راه می‌افتد. وسایل نقلیه اعم از اتوبوس، قطار، هواپیما و … همیشه دیرتر از موعد حرکت می‌کنند، مگر آنکه شما دیر برسید؛ در این صورت درست سر وقت رفته‌اند. مدت زیادی منتظر اتوبوس می‌مانی و خبری نیست. پس سیگاری روشن می‌کنی. به محض روشن شدن سیگار، اتوبوس می‌رسد (به عبارت ساده، اگر سیگار را روشن کنی اتوبوس