payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لتونی، استونی، بخش‌هایی از رومانی و فنلاند و از همه مهم‌تر، همه بخش خاوری لهستان را به روسیه ملحق سازد. نیاز آلمان به مواد خام استراتژیک. قرارداد عدم تجاوز بین آلمان و شوروی، دست هیتلر را برای حمله به غرب باز گذاشت و در ضمن مواد خام ضروری را که در جنگ برای آلمان اهمیتی حیاتی داشت تأمین می‌کرد. بر پایه این پیمان، قرار شد اتحاد شوروی به آلمان، غلات، چوب، نفت خام، پلاتین، فسفات و… که سخت به آن نیاز داشت صادر کند. شوروی متعهد شد با ایجاد تسهیلات ترانزیتی، مواد خام مورد نیاز آلمان را به آن کشور تحویل دهد و آن
خام مورد نیاز آلمان را به آن کشور تحویل دهد و آن کشور را از دشواری‌ها و تنگناهایی که به سبب محاصره بریتانیا دچار شده بود رهایی بخشد. بدون تأمین سوخت و مواد خام و غذا برای آلمان دست زدن به جنگ بدون اندیشیدن به پیامدهای آن و از جمله محاصرهٔ دریایی توسط بریتانیا ممکن نبود. چرا که درست همین عامل در جنگ جهانی اول باعث شکست آلمان شده بودند. خبر این پیمان، جهان را تکان داد. پیمان اتحاد شوروی-نازی عملاً سرنوشت لهستان را رقم زد؛ زیرا این کشور به لحاظ جغرافیایی از متحدان غربی‌اش فاصله داشت و کمک مستقیم نظامی به آن
غربی‌اش فاصله داشت و کمک مستقیم نظامی به آن تقریباً ناممکن بود. همکاری شوروی با هیتلر و تصمیم هیتلر به تصرف سرزمین‌های بیشتر، پیش‌بینی جنگ تازه‌ای در اروپا را تقریباً قطعی می‌کرد. برهم خوردن پیمان. سیاست‌های بریتانیا و فرانسه، آلمان نازی را برای حمله به شوروی سوق داد. با حمله آلمان به شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ پیمان مولوتف–ریبنتروپ برهم خورد. پیامد. پیمان مولوتف–ریبنتروپ یکی از اصلی‌ترین دلایل آغاز جنگ جهانی دوم بود. گرامیداشت. فروپاشی شوروی. در ۲۳ اوت ۱۹۸۹ در پنجاهمین سالگرد امضای پیمان مولوتف–ریبنتروپ، دو
پنجاهمین سالگرد امضای پیمان مولوتف–ریبنتروپ، دو میلیون نفر برای ۱۵ دقیقه در یک زنجیره انسانی به طول بیش از ۶۵۰ کیلومتر، از تالین پایتخت استونی تا ریگا پایتخت لتونی و سپس ویلنیوس پایتخت لیتوانی دست‌های یکدیگر را گرفتند. این زنجیر انسانی به نیروبخشی به انگیزه‌های استقلال‌طلبانه کشورهای حوزه دریای بالتیک پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد.
لیگ ملی فوتبال انگلستان پنجمین لیگ معتبر انگلستان است که در سال ۱۹۷۹ میلادی راه‌اندازی شده‌است. تیم‌های صعودکننده این لیگ به لیگ دو فوتبال انگلستان راه میابند و تیم‌های سقوط‌کننده نیز به لیگ ملی شمال فوتبال انگلستان و لیگ ملی جنوب فوتبال انگلستان تنزل می‌یابند.
شیرواره یا واره کردن نوعی رسم اجتماعی - اقتصادی رایج بین روستائیان و عشایر مناطق مختلف ایران است که در آن با اشتراک شیر تولید شده، امکان بهره وری بیشتر اقتصادی آن فراهم می‌شود. در این روش، عده ای از خانواده‌ها، بر اساس نظم و قراردادی معین شیر تولیدی خود را به نوبت به یکی از خانواده‌ها واگذار می‌کنند. به گروه تشکیل شده یک واره (varah) گفته می‌شود. سابقه تاریخی. پیش از اصلاحات ارضی شیرواره اهمیت زیادی داشته‌است. این مسئله به دلیل محدود بودن زمین و دامهای روستائیان نسبت به جمعیت آن‌ها بوده‌است. در یک روستا
نسبت به جمعیت آن‌ها بوده‌است. در یک روستا گروه‌های ۱۲-۱۳ خانواده‌ای تشکیل می‌شد و حدود دو ماه طول می‌کشید تا نوبت هریک از خانواده‌ها شود. پس از دوره اصلاحات ارضی به دلایل مختلفی شیرواره رونق سابق خود را از دست داد، از جمله: گستره جغرافیایی. بروجرد. به دلیل وجود کوهپایه‌های متعدد در جنوب غربی و شمال شرقی شهرستان بروجرد، دامپروری در این شهرستان رونق دارد. اما به در برخی مناطق شرقی و شمالی این شهرستان، امکان پرورش تعداد زیادی بز و گوسفند وجود ندارد. بنابراین آئین واره کردن در بسیاری از روستاهای شرقی و شمالی
آئین واره کردن در بسیاری از روستاهای شرقی و شمالی این شهرستان رایج است. در روستای دره گرم (شهرک شهید بروجردی) شیرواره در گروه‌های 5 خانواده ای اتفاق می افتد و از نیمه فروردین شروع می‌شود و در تابستان به اوج می‌رسد. فیروزکوه. در عشایر منطقه فیروزکوه رسم است که شیری که روز نخست از طریق شیرواره جمع می‌شود را به مستمندان می‌دهند. بختیاری. در عشایر بختیاری، معمولاً دوره شیرواره هفت روزه است و با واحدی به نام نکار سنجیده می‌شود.
فرانک گریفل اسلام‌شناس و استاد دانشگاه ییل است. او بعد از فراگیری فلسفه، ادبیات عرب و اسلام‌شناسی در دانشگاه‌های گوتینگن آلمان، دمشق، برلین و لندن، دکترایش را در ۱۹۹۹ از دانشگاه آزاد برلین دریافت کرد. تز دکترایش دربارهٔ «پیشرفت قضاوت ارتداد در اسلام کلاسیک» است. بعد از کار به عنوان پژوهشگر در مؤسسه شرق‌شناسی انجمن آلمانی شرق‌شناسی در بیروت لبنان، او در سال ۲۰۰۰ به دانشگاه ییل رفت و تاریخ عقلانی در اسلام، الهیات (در کلاسیک و مدرن) و روش‌های واکنش متفکران اسلامگرا به مدرنیته غربی را در آنجا تدریس می‌کند. او
به مدرنیته غربی را در آنجا تدریس می‌کند. او همچنین در حال کار بر روی «تاریخ گسترده الهیات در اسلام» است که می‌تواند به عنوان منبع درسی کلاس‌های دانشگاه به کار رود. او در کتاب‌های آغازینش، «پیشرفت در قضاوت ارتداد در اسلام» (Apostasie und Toleranz in Islam) را مطالعه کرده است و یکی از آثار غزالی (فیصل التفریقه) را به آلمانی ترجمه کرد. به همراه عباس امانت، او یک جلد کتاب دربارهٔ «نقل شریعت در مباحثه معاصر درون اسلام» را ویراستاری کرده است. در حال حاضر او در حال ویرایش کتابی است که حاصل جمع‌آوری مقالات دربارهٔ
ویرایش کتابی است که حاصل جمع‌آوری مقالات دربارهٔ امام غزالی است؛ که توسط متخصص‌ترین و بااستعدادترین همکارانش نوشته شده است.
پنج هفته در بالن داستانی علمی-تخیلی است، نوشته ژول ورن نویسنده فرانسوی که برخی او را پدر ادبیات علمی-تخیلی خوانده‌اند. خلاصه داستان. پروفسور فرگوسن تصمیم می‌گیرد که برای سفر اکتشافی به آفریقا برود اما به علت وجود خطر قبایل نامتمدن و حیوانات وحشی و هزار و یک دلیل دیگر سفر خود را هوایی در نظر می‌گیرد، او برای اینکار بالن را برمی‌گزیند و از دوست خود کندی هم دعوت به همکاری می‌کند، همچنین تصمیم می‌گیرد که نوکر خود جو را نیز که فردی باهوش و زرنگ است با خود همسفر کند، (از این جهت این کتاب ژول ورن بسیار شبیه به
کند، (از این جهت این کتاب ژول ورن بسیار شبیه به کتاب سفر به مرکز زمین است) همچنین جو چشمانی بسیار تیزبین داشت، برای پرواز دادن بالن، آن را با کشتی به جزیره‌ای در نزدیکی آفریقا می‌برند و با خشم مردم نامتمدن آفریقا روبرو می‌شوند اما سرانجام مسافرت آن‌ها آغاز می‌شود و دکتر فرگوسن به بالن نام ویکتوریا (پیروزی) را لقب می‌دهد. در میانه راه بارها برای آب یا شکار یا استراحت پیاده می‌شوند، در شهر غزه پیاده می‌شوند و مردم آن‌ها را با خدای خود یعنی ماه اشتباه می‌گیرند و آن‌ها سلطان مردم را که بیمار بوده نجات می‌دهند
و آن‌ها سلطان مردم را که بیمار بوده نجات می‌دهند و به راه خود ادامه می‌دهند، در یک شب فریاد کمک فردی را می‌شنوند و به کمک او می‌شتابند تا او را از شر وحشی‌ها نجات دهند و در اثر این کار مقدار زیادی آب از دست می‌دهند و سرانجام فرد را که کشیش و مقلد دین مسیح است نجات می‌دهند اما آن فرد به زودی می‌میرد و جسد او را در جایی که بعد متوجه می‌شوند معدن طلاست خاک می‌کنند و مقداری طلا برمی‌دارند، اما حال با کمبود آب و همچین نبود باد برای به حرکت درآوردن بالن دچار شده‌اند، سرانجام بعد از تحمل مدت‌ها بی آبی توفانی
شده‌اند، سرانجام بعد از تحمل مدت‌ها بی آبی توفانی درمی‌گیرد و آن‌ها به سمت جنگل و چاهی می‌برد و آن‌ها مخازن آب و غذای خود را پر می‌کنند و به آسمان می‌روند، در بین راه پرندگان وحشی به آن‌ها حمله‌ور شده و برای بالا رفتن وسایل خود را به پایین می‌اندازند و در آخر جو خودش را فدا می‌کند تا بالن سبک شود، حال دکتر فرگوسن و کندی به دنبال هم سفر خود می‌گردند. سرانجام جو را که از دست یک قبیله وحشی عرب فرار می‌کرد نجات می‌دهند اما حالا درگیر قبیله دیگری می‌شوند و مجبور می‌شوند هر آنچه در بالن مانده را برای اینکه بالن
می‌شوند هر آنچه در بالن مانده را برای اینکه بالن بالاتر رود خالی کنند، در نهایت از دست گروه وحشی فرار می‌کنند و به سمت سنگال می‌روند که در آنجا سربازان فرانسوی از آن‌ها استقبال می‌کنند.
برج‌های فلکی (برج‌های دوازده‌گانه)، ۱۲ منطقهٔ برابر بخش‌بندی شدهٔ منطقةالبروج است که با پیکر آسمانی (صورت‌های فلکی) متناظر با خود مشخص می‌شوند. هر برج فلکی کمربندی است به درازای ۳۰ درجه کمانی، هم‌راستای دائرةالبروج و با پهنای ۱۶ درجه که دایرة البروج مدار آغازین و میانی آن است. هر برج از ۸ درجهٔ شمالی تا ۸ درجهٔ جنوبی پهنا دارد. چون هر برج نمایندهٔ ۳۰ درجه حرکت ظاهری خورشید بر مدار دایرة البروج است و چون این حرکت یا به اصطلاح توقف ظاهری مرکز خورشید در هر برج حدود ۳۰ روز به طول می‌انجامد، به صورت تقریبی
برج حدود ۳۰ روز به طول می‌انجامد، به صورت تقریبی می‌توان آن‌ها را با ماه‌های گاهشماری هجری خورشیدی یکسان دانست. نام‌گذاری. نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش، این برج‌ها بر اساس پیکر آسمانی که در هر برج قرار داشت و خورشید از آن گذر می‌کرد نام‌گذاری شدند؛ برای نمونه، برج حَمَل (بره) به دلیل گذر خورشید از پیکر آسمانی بره این نام خوانده شده‌است. به دلیل پیش‌روی محوری زمین (با دورهٔ تناوب ۲۶۰۰۰ سال)، این برج‌ها حدود ۳۰ درجه (یک برج) نسبت به پیکر آسمانی خود عقب رفت کرده‌اند؛ به همین دلیل پیکر آسمانی بره دیگر نه در برج حمل
به همین دلیل پیکر آسمانی بره دیگر نه در برج حمل که در برج حوت (ماهی) قرار دارد. چون طبق قرارداد برج حمل همیشه با لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز می‌شود؛ نام این برج‌ها بدون توجه به قرارگیری پیکر آسمانی متناظر با خود و به ترتیب قدیمی باقی مانده‌است که می‌توان آن را در نام‌گذاری ماه‌های گاهشماری هجری خورشیدی در افغانستان مشاهده نمود. نام‌گذاری این برج‌ها بدین صورت است: در ستاره‌شناسی مدرن، مشخص شده‌است که در برج عقرب (کژدم) خورشید از پیکر آسمانی مارافسای نیز گذر می‌کند و در واقع بیش‌تر از پیکر آسمانی عقرب (کژدم) در
و در واقع بیش‌تر از پیکر آسمانی عقرب (کژدم) در مارافسای متوقف می‌شود.
نمک‌زدایی یا شیرین کردن آب اشاره به هر یک از چند فرایندی است که مقداری نمک و سایر مواد معدنی را از آب شور جدا می‌کند. همچنین به‌طور کلی، منظور از نمک‌زدایی حذف نمک‌ها و مواد معدنی همانند نمک‌زدایی خاک است. آب شور جهت تولید آب شیرینی که برای مصرف انسان یا آبیاری مناسب است، نمک‌زدایی می‌شود. یک محصول جانبی بالقوه از نمک‌زدایی، نمک است. نمک‌زدایی در کشتی‌های بزرگ و زیردریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر سرمایه‌گذاری‌های اخیر در نمک‌زدایی، بر توسعه راه‌های مقرون به صرفه تأمین آب شیرین برای استفاده انسان،
مقرون به صرفه تأمین آب شیرین برای استفاده انسان، متمرکز شده‌است. در کنار بازیافت آب از فاضلاب، این یکی از چندین منابع تأمین آب مستقل از بارش است. در مقیاس بزرگ، نمک‌زدایی به‌طور معمول با استفاده از مقدار زیادی انرژی، زیرساخت‌های اختصاصی و گران‌قیمت انجام می‌شود که آن را از آب تازه به دست آمده از منابع معمول مانند رودخانه‌ها یا آبهای زیرزمینی گران‌تر می‌سازد. تقریباً بین ۱۶٬۰۰۰ تا ۲۳٬۰۰۰ کارخانه آب‌شیرین‌کن فعال در ۱۷۷ کشور جهان وجود دارد که در مجموع حدود ۹۵ میلیون متر مکعب آب شیرین در روز تولید می‌کنند.
۹۵ میلیون متر مکعب آب شیرین در روز تولید می‌کنند. کشورهای خشکسال خاورمیانه که به دریاها دسترسی دارند، بیشترین تناسب را برای استفاده از آب شیرین‌شده دارند. موفق‌ترین کشورهای خاورمیانه در این زمینه عبارت‌اند از: ایران، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و اسرائیل. نمک‌زدایی به ویژه مناسب کشورهایی مانند استرالیا است، که به‌طور سنتی بر روی جمع‌آوری بارش پشت سدها برای تأمین منابع آب آشامیدنی خود اتکا می‌کند. به گفته انجمن بین‌المللی نمک‌زدایی در سال ۲۰۰۹، ۱۴۴۵۱ واحد نمک‌زدایی در سراسر جهان در حال بهره‌برداری بوده
نمک‌زدایی در سراسر جهان در حال بهره‌برداری بوده که ۹/۵۹ میلیون مترمکعب در روز تولید می‌کرده‌اند، با افزایش تولید سالیانه برابر ۳/۱۲٪. تولید در سال ۲۰۱۰ برابر ۶۸ میلیون مترمکعب بوده و انتظار می‌رود که تا سال ۲۰۲۰ به ۱۲۰ میلیون مترمکعب برسد، ۴۰ میلیون مترمکعب در خاورمیانه برنامه‌ریزی شده‌است. بزرگترین کارخانه آب شیرین کن در جهان کارخانه نمک‌زدایی جبل علی (فاز ۲) در امارات متحده عربی است. در پی بحران شدید آب در ایران که ناشی از کاهش مستمر بارندگی‌ها و نیز سوء‌مدیریت مزمن منابع آبی است، نمک‌زدایی (شیرین‌سازی
مزمن منابع آبی است، نمک‌زدایی (شیرین‌سازی آب دریا) به‌عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای مقابله با کم‌آبی مطرح شده‌است. با این‌حال، اجرای گسترده این فناوری‌ها با چالش‌های عمده‌ای مواجه است؛ از جمله کمبود سرمایه‌گذاری خارجی، دسترسی محدود به فناوری‌های پیشرفته و مهم‌تر از همه، تحریم‌های بین‌المللی که مانعی اساسی در مسیر واردات تجهیزات تخصصی و همکاری‌های منطقه‌ای محسوب می‌شود. تاریخه. فیلسوف یونان باستان، ارسطو، در اثر خود «هواشناسی» مشاهده کرده است که «آب شور، هنگامی که به بخار تبدیل می‌شود، شیرین می‌گردد و
هنگامی که به بخار تبدیل می‌شود، شیرین می‌گردد و بخار هنگام تقطیر دوباره به آب شور تبدیل نمی‌شود»؛ و همچنین اشاره کرده که یک ظرف مومی ظریف، پس از مدتی غوطه‌ور بودن در آب دریا، می‌تواند آب آشامیدنی را در خود نگه دارد، زیرا مانند غشایی عمل کرده و نمک را فیلتر کرده است. در همان زمان، فرآیند شیرین‌سازی آب دریا در چین نیز ثبت شده بود. هم در کتاب «کلاسیک کوه‌ها و دریاها» متعلق به دوره «جنگ‌های ایالتی»، و هم در رساله «نظریه سال یکسان» از دوران سلسله «هان شرقی»، آمده است که مردم دریافته بودند حصیرهای بامبویی که
آمده است که مردم دریافته بودند حصیرهای بامبویی که برای بخارپز کردن برنج استفاده می‌شد، پس از استفاده طولانی‌مدت، لایه نازکی در سطح بیرونی خود تشکیل می‌دهند. این لایه نازک دارای ویژگی‌های جذب و تبادل یونی بوده و می‌توانسته نمک را جذب کند. نمونه‌های متعددی از آزمایش‌ها در زمینه شیرین‌سازی آب در دوران باستان و قرون وسطی دیده می‌شود، اما امکان اجرای این فرآیند در مقیاس وسیع تنها در دوران مدرن فراهم شد. یکی از نمونه‌های برجسته این آزمایش‌ها مربوط به لئوناردو داوینچی (فلورانس، ۱۴۵۲) است که دریافت آب مقطر را
داوینچی (فلورانس، ۱۴۵۲) است که دریافت آب مقطر را می‌توان به‌سادگی و با هزینه کم، از طریق تطبیق یک دستگاه تقطیر با اجاق آشپزی، در حجم بالا تولید کرد. در قرون وسطی، در نقاط دیگر اروپای مرکزی نیز کار بر روی بهبود روش‌های تقطیر ادامه داشت، هرچند که این تلاش‌ها لزوماً به منظور شیرین‌سازی آب نبوده‌اند. نخستین تأسیسات بزرگ شیرین‌سازی آب در خشکی احتمالاً در شرایط اضطراری در جزیره‌ای در نزدیکی ساحل تونس در سال ۱۵۶۰ نصب شده است. گفته می‌شود که یک پادگان متشکل از ۷۰۰ سرباز اسپانیایی توسط ارتش عثمانی تحت محاصره قرار
سرباز اسپانیایی توسط ارتش عثمانی تحت محاصره قرار گرفت و در جریان این محاصره، فرمانده پادگان دستگاه تقطیری ساخت که قادر به تولید روزانه ۴۰ بشکه آب شیرین بود، اگرچه جزئیات دقیق این دستگاه گزارش نشده است. پیش از انقلاب صنعتی، شیرین‌سازی آب در درجه اول مورد توجه کشتی‌های اقیانوس‌پیما بود، چرا که این کشتی‌ها در غیر این صورت ناچار بودند ذخایر آب شیرین را به همراه داشته باشند. سِر ریچارد هاوکینز (۱۵۶۲–۱۶۲۲)، که سفرهای گسترده‌ای به آب‌های جنوبی داشت، گزارش کرده که توانسته بود از طریق تقطیر آب در کشتی، آب شیرین
که توانسته بود از طریق تقطیر آب در کشتی، آب شیرین مورد نیاز خدمه‌اش را تأمین کند. علاوه بر این، در اوایل دهه ۱۶۰۰، چندین چهره برجسته آن دوران از جمله فرانسیس بیکن و والتر رالی، گزارش‌هایی درباره شیرین‌سازی آب منتشر کردند. این گزارش‌ها و سایر نوشته‌های مشابه، زمینه را برای نخستین منازعه حقوقی پیرامون دستگاه‌های شیرین‌سازی آب فراهم کردند. نخستین دو حق ثبت اختراع مربوط به شیرین‌سازی آب در سال‌های ۱۶۷۵ و ۱۶۸۳ به ثبت رسیدند (به ترتیب پتنت شماره ۱۸۴ توسط ویلیام والکات و پتنت شماره ۲۲۶ توسط رابرت فیتزجرالد و
والکات و پتنت شماره ۲۲۶ توسط رابرت فیتزجرالد و دیگران). با این حال، هیچ‌یک از این دو اختراع به دلیل دشواری در توسعه و مقیاس‌پذیری، وارد مرحله بهره‌برداری نشدند. از میانه‌های قرن هفدهم تا سال ۱۸۰۰، طی ۱۵۰ سال، هیچ پیشرفت قابل توجهی در فرآیند تقطیر آب دریا حاصل نشد. از حدود سال ۱۸۰۰، با ظهور موتور بخار و آغاز دوران موسوم به «عصر بخار»، تحولات قابل توجهی در زمینه شیرین‌سازی آب به وجود آمد. آشنایی با ترمودینامیک فرآیندهای بخار و نیاز به منبع آب خالص برای استفاده در دیگ‌های بخار، تأثیر مثبتی بر توسعه سیستم‌های
در دیگ‌های بخار، تأثیر مثبتی بر توسعه سیستم‌های تقطیر گذاشت. علاوه بر این، گسترش استعمار اروپایی باعث شد که در نقاط دورافتاده جهان، نیاز فزاینده‌ای به آب شیرین احساس شود؛ مسئله‌ای که زمینه مساعدی برای پیشرفت در حوزه شیرین‌سازی آب فراهم کرد. تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، فناوری اسمز معکوس (RO) شروع به ارائه نتایج امیدوارکننده‌ای به‌عنوان جایگزینی برای واحدهای سنتی شیرین‌سازی حرارتی کرد. تحقیقات گسترده‌ای در این زمینه در دانشگاه‌های ایالتی کالیفرنیا، شرکت داو کمیکال و شرکت دوپونت انجام گرفت. بسیاری از
داو کمیکال و شرکت دوپونت انجام گرفت. بسیاری از این مطالعات بر روش‌هایی برای بهینه‌سازی سیستم‌های شیرین‌سازی متمرکز بودند. نخستین کارخانه تجاری RO، کارخانه شیرین‌سازی کولینگا، در سال ۱۹۶۵ در ایالت کالیفرنیا برای آب لب‌شور افتتاح شد. دکتر سیدنی لوب، با همکاری اعضای هیئت علمی دانشگاه UCLA، یک کارخانه آزمایشی بزرگ طراحی کرد تا داده‌هایی درباره فرآیند اسمز معکوس گردآوری کند، اما این پروژه آن‌قدر موفق بود که توانست آب شیرین مورد نیاز ساکنان شهر کولینگا را تأمین کند. این اتفاق نقطه عطفی در فناوری شیرین‌سازی آب به
این اتفاق نقطه عطفی در فناوری شیرین‌سازی آب به شمار می‌آید، زیرا قابلیت عملیاتی بودن فناوری RO را اثبات کرد و مزایای آن نسبت به فناوری‌های موجود—نظیر راندمان بالا، عدم نیاز به تغییر فاز، عملکرد در دمای محیط، قابلیت مقیاس‌پذیری و سهولت استانداردسازی—را به نمایش گذاشت. چند سال بعد، در سال ۱۹۷۵، نخستین کارخانه اسمز معکوس ویژه آب دریا به بهره‌برداری رسید. تا سال ۲۰۰۰، بیش از ۲۰۰۰ کارخانه شیرین‌سازی آب در حال بهره‌برداری بودند. بزرگ‌ترین این تأسیسات در کشورهای عربستان سعودی، اسرائیل و امارات متحده عربی قرار
عربستان سعودی، اسرائیل و امارات متحده عربی قرار دارند. بزرگ‌ترین کارخانه شیرین‌سازی آب در جهان با ظرفیت ۱٬۴۰۱٬۰۰۰ متر مکعب در روز در راس‌الخیِر، عربستان سعودی واقع شده است. بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، اسپانیا به‌تازگی از سرمایه‌گذاری‌ای به ارزش ۳۴۰ میلیون یورو برای ساخت بزرگ‌ترین کارخانه شیرین‌سازی آب در آفریقا در شهر کازابلانکا (دارالبیضاء) خبر داده است. این اقدام نشان‌دهنده اهمیت روزافزون زیرساخت‌های شیرین‌سازی آب در مقیاس وسیع در پاسخ به بحران‌های آبی جهانی است. آب شیرین کن به روش اسمز معکوس چیست؟. اسمز
است. آب شیرین کن به روش اسمز معکوس چیست؟. اسمز معکوس روشی برای تصفیه آب دریا یا آب معمولی است که از یک غشای نیمه تراوا استفاده می‌کند که از طریق آن می‌توان نوعی فیلتراسیون آب را انجام داد. در فرایند اسمز، اما برخلاف فیلتراسیون، فشار خاصی برای غلبه بر فشار اسمزی ایجاد می‌شود و این مرحله در پایان به آب تصفیه شده اجازه می‌دهد. فرایند اسمز معکوس قادر است تمام مولکول‌ها و یون‌های موجود در آب معمولی را حذف کند و به همین دلیل در بخش صنعتی و در تولید آب آشامیدنی استفاده می‌شود. در عمل، تنها حلال خالص از یک غشای
استفاده می‌شود. در عمل، تنها حلال خالص از یک غشای نیمه تراوا عبور می‌کند، در حالی که املاح روی خود غشاء جمع می‌شود؛ بنابراین دقیقاً این غشاء است که مولکول‌ها و یون‌هایی را انتخاب می‌کند که می‌توانند عبور کنند یا نه، اجازه عبور به همه آن مولکول‌های بزرگ‌تر را نمی‌دهند، در حالی که حلال‌های کوچک‌تر می‌توانند بدون مشکل از آن عبور کنند. برای جلوگیری از آلودگی میکروبیولوژیکی، سایر مراحل تصفیه در سیستم‌های آب شیرین کن به روش اسمز معکوس گنجانده شده‌است، زیرا برخی از باکتری‌ها قادر به عبور از غشاها یا نشت‌های کوچکی
باکتری‌ها قادر به عبور از غشاها یا نشت‌های کوچکی هستند که ممکن است وجود داشته باشد. اما در اروپا تصفیه آب‌های معدنی با اسمز معکوس طبق قانون مجاز نیست. آب باران را می‌توان به راحتی از طریق پردازنده‌های اسمز معکوس تصفیه کرد و می‌توان از آن برای آبیاری و خنک‌سازی صنعتی مجدد استفاده کرد یا حتی در صورت کمبود ناگهانی به عنوان یک مخزن آب عمل کرد. در صنعت از اسمز برای حذف مواد معدنی از آب دیگ‌های نیروگاه استفاده می‌شود که باید تا حد امکان خالص باشد تا رسوبی برجای نگذارد و ماشین آلات را خورده نکند. در واقع، وجود
نگذارد و ماشین آلات را خورده نکند. در واقع، وجود رسوبات احتمالی در داخل یا خارج لوله‌های دیگ می‌تواند منجر به کاهش کیفیت عملکرد خود دیگ و در نتیجه تولید بخار ضعیف شود. روش‌ها. روش سنتی مورد استفاده در این عملیات تقطیر خلاء می‌باشد که اساس آن جوشش آب در فشار کمتر از اتمسفر و در نتیجه دمای بسیار پایین‌تر از حد نرمال است. دلیل این است که جوشش یک مایع زمانی اتفاق می‌افتد که فشار بخار برابر فشار محیط باشد و فشار بخار با دما افزایش می‌یابد؛ بنابراین، به دلیل کاهش درجه حرارت، انرژی ذخیره می‌شود. روش پیشرفته تقطیر
درجه حرارت، انرژی ذخیره می‌شود. روش پیشرفته تقطیر چند مرحله‌ای، ۸۵٪ از نیاز جهان در سال ۲۰۰۴ را برآورده کرده‌است. در فرایندهای رقابتی که برای نمک زدایی، غشاء بکار می‌رود، اساساً از فناوری اسمز معکوس استفاده می‌کنند. فرایندهای غشایی با استفاده از غشاء نیمه تراوا و فشار، نمک را از آب جدا می‌کنند. سیستم واحدهای اسمز معکوس به‌طور معمول با انرژی کمتر نسبت به روش تقطیر حرارتی کار می‌کنند، که منجر به کاهش کلی هزینه آب شیرین کن‌ها در طول دهه گذشته شده‌است. نمک زدایی کماکان انرژی زیادی مصرف می‌کند، با این حال،
زدایی کماکان انرژی زیادی مصرف می‌کند، با این حال، هزینه‌ها ی بعدی آن هم به قیمت انرژی بستگی خواهد داشت وهم به قیمت فناوری نمک زدایی. نقد و بررسی. تولید همزمان. تولید همزمان فرایندی است که از گرمای اضافی ناشی از تولید برق برای انجام کار دیگری استفاده می‌شود. در نمک زدایی، تولید همزمان یعنی تولید آب آشامیدنی از آب دریا یا آب زیرزمینی شور در یک واحد یکپارچه، یا «دو منظوره» است، که در آن یک نیروگاه منبع انرژی برای واحد تولید آب شیرین است. انرژی تولیدی واحد ممکن است صرف تولید آب آشامیدنی شود (واحد مستقل) یا
است صرف تولید آب آشامیدنی شود (واحد مستقل) یا می‌توان انرژی اضافی تولید شده و را وارد شبکه برق نمود. (واحد تولید همزمان واقعی) تولید همزمان انواع مختلف دارد و از نظر تئوری هر نوعی از انرژی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، اکثریت واحدهای موجود و برنامه‌ریزی شده واحدهای نمک زدای تولید همزمان، یا با سوخت‌های فسیلی یا انرژی هسته‌ای به عنوان منبع انرژی کار می‌کنند. اکثر واحدها در خاورمیانه و شمال آفریقا هستند، که از منابع نفت خود برای جبران محدودیت منابع آبی استفاده می‌کنند. مزیت واحد دو منظوره،
منابع آبی استفاده می‌کنند. مزیت واحد دو منظوره، راندمان بالاتر در مصرف انرژی است، در نتیجه ساخت واحد آب شیرین کن برای تولید آب آشامیدنی گزینه‌ای مناسب خواهد بود. . در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۷، در ستون مجلهٔ The Atlanta Journal-Constitution، نولان هرتل، استاد مهندسی هسته‌ای و رادیولوژیک در مؤسسه فناوری جورجیا، نوشت: "... رآکتورهای هسته‌ای می‌توانند برای … تولید مقادیر زیادی آب آشامیدنی بکار روند. این فرایند در حال حاضر در سراسر جهان، از هند گرفته تا ژاپن و روسیه استفاده می‌شود. در ژاپن هشت رآکتور هسته‌ای به واحد
می‌شود. در ژاپن هشت رآکتور هسته‌ای به واحد آب شیرین کن متصل هستند… واحدهای آب شیرین کن هسته‌ای می‌توانند به عنوان منبع مقدار زیادی آب شرب باشند و توسط خطوط لوله صدها مایل دور تر برده شوند … " علاوه بر این، روش جاری در کارخانه‌های دو منظوره ترکیبی از دو روش است، که در آن محصول یک واحد آب شیرین کن به روش اسمز معکوس با محصول از آب شیرین کن حرارتی مخلوط شده می‌شوند. در واقع، دو یا چند فرایندهای نمک زدایی همراه با تولید انرژی ترکیب می‌شوند. چنین تأسیساتی در حال حاضر در عربستان سعودی در شهر جده و ینبع اجرا
حال حاضر در عربستان سعودی در شهر جده و ینبع اجرا شده‌است. یک ناو هواپیمابر معمولی در ارتش ایالات متحده با استفاده از انرژی هسته‌ای در هر روز ۴۰۰٬۰۰۰ گالن آمریکا (۱۵۰۰٬۰۰۰ لیتر یا ۳۳۰٬۰۰۰ گالن انگلیس) آب نمک زدایی می‌کند. اقتصادی. فاکتورهایی که تعیین کنندهٔ هزینهٔ آب شیرین کن هستند عبارتند از: ظرفیت و نوع تأسیسات، محل، آب، نیروی کار، انرژی، منابع مالی، و جمع‌آوری دور ریز. دستگاه‌های تقطیر نمک زدایی در حال حاضر فشار، دما و غلظت آب نمک را جهت بهینه‌سازی بهره‌وری کنترل می‌کنند. آب شیرین کن با انرژی هسته‌ای
کنترل می‌کنند. آب شیرین کن با انرژی هسته‌ای ممکن است در مقیاس بزرگ مقرون به صرفه باشد. با توجه به هزینه‌های در حال کاهش، دید مثبتی در مورد این تکنولوژی برای مناطق نزدیک به اقیانوس وجود دارد. یک مطالعه در سال ۲۰۰۴ استدلال کرده، "آب نمک زدایی شده برای برخی مناطق که کمبود آب وجود دارد، و فقیر نیز نیستند، دور از دریا یا در ارتفاع بالا قرار دارند، می‌تواند راه حل مناسبی باشد. متأسفانه، این شامل مناطقی است که بزرگترین مشکلات را در زمینهٔ آب دارند. "، و،" در واقع، باید نیاز به بالابردن آب تا ارتفاع ۲۰۰۰ متر
واقع، باید نیاز به بالابردن آب تا ارتفاع ۲۰۰۰ متر (۶٬۶۰۰ فوت)، یا حمل آن به بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر (۹۹۰ مایل) دورتر وجود داشته باشد تا هزینه‌های انتقال با هزینه‌های آب شیرین کن برابر شود. در نتیجه، ممکن است انتقال آب شیرین از جای دیگر مقرون به صرفه تر از نمک زدایی آن باشد. در مناطق دور از دریا، مانند دهلی نو، یا در جاهای‌های مرتفع مانند مکزیکو سیتی، هزینه‌های بالای انتقال را باید به هزینه‌های زیاد نمک زدایی افزود. در جاها یی که هم تا حدودی دور از دریا هستند و هم مرتفع، مثل ریاض و حراره هزینه نمک زدایی آب گران
مرتفع، مثل ریاض و حراره هزینه نمک زدایی آب گران است. در برخی موارد، هزینه شیرین کردن آب غالب است نه انتقال آن، بنابراین، این فرایند می‌تواند در جاها یی مثل پکن، بانکوک، ساراگوسا و فونیکس نسبتاً ارزانتر باشد، والبته، در شهرهایی ساحلی مثل طرابلس. بعد از اینکه در جبیل، عربستان سعودی، آب نمک زدایی شده به ۲۰۰ مایل (۳۲۰ کیلومتر) دورتر، به شهر ریاض بو سیلهٔ یک خط لوله فرستاده می‌شود. برای شهرهای ساحلی، نمک زدایی آب به‌طور فزاینده‌ای به عنوان یک منبع آب بکر و نامحدود در نظر گرفته می‌شود. در سال ۲۰۰۵ در فلسطین،
در نظر گرفته می‌شود. در سال ۲۰۰۵ در فلسطین، هزینه‌های نمکزدایی ۵۳ سنت به ازای هر متر مکعب و در سال ۲۰۰۶، در سنگاپور نمکزدایی از آب ۴۹ سنت به ازای هر متر مکعب رسید. در سال ۲۰۰۶ شهر پرت شروع به بهره‌برداری از کارخانه نمک زدایی آب دریا به روش اسمز معکوس نمود، و دولت استرالیای غربی اعلام کرده که کارخانه دومی نیز جهت برآورده کردن نیاز شهرها ساخته خواهد شد. در حال حاضر در بزرگترین شهر استرالیا، سیدنی، کارخانه آب شیرین کن در حال بهره‌برداری است و کارخانه نمک زدایی دیگری در، ویکتوریا در دست ساخت است. بخشی از انرژی
دیگری در، ویکتوریا در دست ساخت است. بخشی از انرژی کارخانه آب شیرین کن پرت از نیروگاه بادی Emu downs تأمین می‌شود. نیروگاه بادی Bungendore در نیو سات ولز برای تولید انرژی برگشت‌پذیر طراحی شده تا کمبود برق مورد نیاز واحد سیدنی را جبران کند، این اقدام به منظور کاهش نگرانی‌ها در مورد انتشار گازهای گلخانه‌ای، استدلالی رایج که در مخالفت با نمک زدایی آب دریا بکار می‌رود، انجام گرفته‌است. در دسامبر ۲۰۰۷، دولت استرالیا جنوبی اعلام کرد که یک کارخانه نمک زدایی آب دریا برای شهر آدلاید در استرالیا، واقع در بندر Stanvac
برای شهر آدلاید در استرالیا، واقع در بندر Stanvac خواهد ساخت. بنا بود تا سرمایهٔ این کارخانه آب شیرین کن از محل افزایش بهای آب برای استهلاک کامل هزینهٔ آن تأمین شود. نظر سنجی آنلاین، غیرعلمی، نشان داد نزدیک به ۶۰در صد از آراء به نفع افزایش نرخ آب برای ساخت واحد نمک زدایی بود. ۱۷ ژانویه ۲۰۰۸، در وال استریت ژورنال مقاله‌ای به این موضوع اشاره داشت که: "در ماه نوامبر، شرکتی که دفتر مرکزی آن در کانکتیکات است بنام پوزئیدون ریسورس (Poseidon Resources Corp) برنده پروژه‌ای برای ساخت واحد آب شیرین کن ۳۰۰ میلیون