payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است، تنها بر اساس رمانتیسم افسانه ای در مورد رونین بودن موساشی بوده است. در حالی که سوابق تاریخ اولیه نشان می‌دهد که موساشی همیشه در کنار توکوگاوا می‌جنگیده که در هر دو درگیری نیز پیروز میدان بود. موضوع اصلی مورد بحث، این بود که آیا موساشی در نبرد سکیگاهارا با نیروهای اصلی ارتش شرقی یا تحت کنترل توکوگاوا می‌جنگیده یا اینکه آیا او در ایشیگاکیبارو یکی از جبهه‌های استان غربی تحت رهبری فرمانده ارتش شرقی، کورودا یوشیتاکا می‌جنگیده است. دایمون واتانابه بیشتر به این عقیده گرایش دارد که بر اساس سابقه تاریخی
به این عقیده گرایش دارد که بر اساس سابقه تاریخی "انتقال هنر نظامی به استاد بوشو گنشین" موساشی به جای محل جنگ اصلی سکیگاهارا در ایشیگاکیبارو جنگیده است. در همین حال، ماساهیده فوکودا توضیح می‌دهد که نام شینمن مونیسای در سوابق خاندان کورودا تحت رده «کوگوفودای» یا ملازم خاندان کورودا که قبل از سال ۱۵۸۶ وارد خدمت شده بودند، آمده است. بر اساس این واقعیت، فوکودا به این نتیجه می‌رسد که طبیعی است که مونیسای و موساشی در طول جنگ در طرف خاندان توکوگاوا بودند. درست به مانند خاندان کورودا که به توکوگاوا خدمت می‌کردند.
مانند خاندان کورودا که به توکوگاوا خدمت می‌کردند. علاوه بر این، کنگو تومیناگا، رمان‌نویس تاریخ ژاپنی، نظریه‌ای را مطرح کرد که موساشی در طول لشکرکشی سکیگاهارا در نبرد اصلی سکیگاهارا نجنگید، بلکه تحت رهبری کورودا یوشیتاکا علیه وفاداران ایشیدا میتسوناری در ولایات غربی در نبرد ایشیگاکیبارا در استان اوئیتا جنگید. دوئل با خاندان یوشیئوکا. مدرسه آموزش هنرهای رزمی یوشیئوکا پیشروترین مدرسه از هشت مدرسه اصلی هنرهای رزمی در کیوتو بود. خاندان یوشیئوکا در سال ۱۶۰۴، زمانی که موساشی شروع به دوئل کردن با آنها کرد، آنها
که موساشی شروع به دوئل کردن با آنها کرد، آنها همچنان برجسته و مربیان شوگون‌های شوگون‌سالاری آشیکاگا بودند. موساشی یوشیئوکا سیجورو، استاد مدرسه یوشیئوکا را به دوئل دعوت کرد. سیجورو پذیرفت و آنها با انجام یک دوئل در ۸ مارس ۱۶۰۴ موافقت کردند. نقل شده است که موساشی دیر رسید و سیجورو را به شدت عصی کرد. آنها با هم روبرو شدند و موساشی یک ضربه زد که به روی کتف چپ سیجورو اصابت کرد و او را ناک‌اوت کرد و بازوی چپش را فلج کرد. او ظاهراً رهبری مدرسه را به برادر خود، یوشیکا دنشیچیرو سپرد که فوراً موساشی را به چالش کشید
دنشیچیرو سپرد که فوراً موساشی را به چالش کشید تا انتقام بگیرد. موساشی دنشیچیرو را خلع سلاح کرد و او را شکست داد. این پیروزی دوم، رهبر خاندان یوشیئوکا را که اکنون یوشیئوکا ماتاشیچیرو یک نوجوان دوازده ساله بود، خشمگین کرد. آنها نیرویی از کمانداران و شمشیربازان را جمع‌آوری کردند و موساشی را به دوئل در خارج از کیوتو دعوت کردند. این بار موساشی ساعاتی زودتر به معبد آمد. موساشی از محل اختفای خود به نیروها کمین کرد، ماتاشیچیرو را کشت و به سرعت از حمله ده‌ها تن از هوادارانش فرار کرد. با مرگ ماتاشیچیرو، آن شاخه از
هوادارانش فرار کرد. با مرگ ماتاشیچیرو، آن شاخه از مدرسه یوشیئوکا منحل شد. در دسامبر ۱۶۰۸، گزارش شد که موساشی با میزونو کاتسوناری، ژنرال توکوگاوا ملاقات کرد. موساشی به کاتسوناری فنون مخفی سبک شمشیرزنی خود را آموزش داد. در سال ۱۶۱۱، موساشی ذاذن را در معبد میوشین کیوشو بعد از نبرد سکیگاهارا آموخت. موساشی به یکی از ملازمان ارباب هوسوکاوا تادائوکی به نام ناگائوکا سادو معرفی شد. گاهی در شرایط نامشخصی، موساشی توسط شمشیربازی به نام ساساکی کوجیرو به دوئل دعوت می‌شد. موساشی با چالش موافقت کرد و قرار شد یک سال بعد،
موساشی با چالش موافقت کرد و قرار شد یک سال بعد، در ۱۳ آوریل، در جزیره گانریو-جیما مبارزه کنند. زمانی که تاریخ فرا رسید، جزیره پر شد از تماشاگرانی که قصد تماشای دوئل را داشتند. کوجیرو به خاطر جنگیدن با "نوداچی"، شمشیری با تیغه بلند، معروف بود. می‌گویند موساشی عمداً دیر رسید. در طول سفر خود به جزیره با قایق، او یک پارو حک کرده بود تا به جای بوک‌کن (یا شمشیر چوبی) در نبرد با کوجیرو از آن استفاده کند. کوجیرو که به دلیل انتظار صبر خود را از دست داده بود، به موساشی به خاطر دیر آمدنش طعنه زد، اما موساشی واکنشی
به خاطر دیر آمدنش طعنه زد، اما موساشی واکنشی نشان نداد و آرام ماند. دوئل زمانی به پایان رسید که موساشی به سرعت به کوجیرو ضربه زد و با یک ضربه عمودی به سمت سر، جمجمه او را با ضربه ای له کرد. خدمت تحت ارتش شوگون‌سالاری توکوگاوا. در سال ۱۶۱۴، در طول محاصره اوساکا، اعتقاد بر این بود که موساشی در ارتش توکوگاوا به فرماندهی دوست شخصی خود، میزونو کاتسوناری، شرکت کرد. بنا بر گزارش‌ها، موساشی پرچم کاتسوناری را حمل می‌کرد، و همچنین به عنوان محافظ میزونو کاتسوتوشی، پسر کاتسوناری عمل کرد. در دوران بعدی در زمان شورش
پسر کاتسوناری عمل کرد. در دوران بعدی در زمان شورش شیمابارا گفته شد، که موساشی یک بار به یک فرمانده ارتش توکوگاوا گفته است که «تحت فرمان میزونو کاتسوناری در هنگام محاصره اوساکا خدمت کرده و سیستم نظامی را به خوبی می‌شناسد.» میاموتو میکینوسوکه، پسر خوانده موساشی، همچنین در طول این نبرد زیر نظر کاتسوناری خدمت کرد. در سال ۱۶۳۳، موساشی شروع به اقامت با هوسوکاوا تاداتوشی، یک دایمیو از قلعه کوماموتو کرد، که برای آموزش و نقاشی به دامنه کوماموتو و کوکورا نقل مکان کرده بودند. در حالی در حالی که او در این دوره درگیر
بودند. در حالی در حالی که او در این دوره درگیر دوئل‌های بسیار کمی بود، یکی در سال ۱۶۳۴ با هماهنگی ارباب اوگاساوارا رخ داد که در آن موساشی یک متخصص نیزه به نام تاکادا ماتابی را شکست داد. موساشی رسماً در سال ۱۶۴۰ ملازم اربابان هوسوکاوا در کوماموتو شد. در "نیتنکی" آمده است: "[او] از ارباب هوسوکاوا تاداتوشی: ۱۷ ملازم، ۳۰۰ ککو کمک هزینه، رتبه و مقام «اوکومیگاشیرا» و همچنین قلعه چیبا در کوماموتو را به عنوان محل اقامت خود دریافت کرد. در سال ۱۶۳۸، موساشی ظاهراً در سرکوب شورش شیمابارا شرکت داشت. در مجله "مونه کیو
سرکوب شورش شیمابارا شرکت داشت. در مجله "مونه کیو (کاتسوناری)-ساما" که مجموعه‌ای از مطالبی است که کاتسوناری میزونو پس از بازنشستگی خود در سال ۱۶۳۹ گفته است، داستانی در مورد ارتش میزونو در جریان شورش شیمابارا وجود دارد که مردی به نام «میاموتو موساشی» وارد اردوگاه ژنرال اوگاساوارا ناگاتسوگو شد و موساشی گفت: «آخرین بار (در محاصره اوساکا)، (میزونو کاتسوناری) خاندان ارباب هیوگا-نو-کامی این را داشتند، و من سیستم نظامی را به خوبی می‌شناختم.» موساشی در ادامه می‌گوید: «او یک ژنرال بزرگ است که هیچ‌کس نمی‌تواند با او
«او یک ژنرال بزرگ است که هیچ‌کس نمی‌تواند با او برابری کند.» آخر زندگی. موساشی زمانی که ۵۷ سال داشت به جنوب ژاپن قلمروی کوماموتو (نام دیگر قلمروی هیگو) رفت. در اوت ۱۶۴۰ اقامت او در کوماموتو زمانی آغاز شد که هوسوکاوا تاداتوشی، ارباب قلمروی کوماموتو، ۳۰۰ ککو و «قلعه چیبا» که در مجاورت قلعه کوماموتو برای او ساخته بود را به او داد و به این ترتیب موساشی چند سال مهمان او شد. او در ۱۰ اکتبر ۱۶۴۳ در کوه ایواتو و غار ریگاندو در کوهستان خلوت کرد. او به عنوان یک گوشه‌نشین در غار اقامت کرد تا "کتاب پنج حلقه" را
گوشه‌نشین در غار اقامت کرد تا "کتاب پنج حلقه" را بنویسد. او این کتاب را در ماه دوم سال ۱۶۴۵ به پایان رساند. او پس از مدتی اقامت در غار بیمار شد و بقیه عمر خود را در قلعه چیبا گذراند. او در ۱۹ مه ۱۶۴۵ در سن ۶۲ سالگی در خانه‌اش در کوماموتو درگذشت. هفت روز قبل از مرگش، موساشی با احساس مرگ قریب‌الوقوع خود، "کتاب پنج حلقه" را به شکل پیش‌نویس به ترائو ماگونوجو (نزدیکترین شاگرد او) داد. محل دفن موساشی نیز ناشناخته است، و افسانه‌های مختلفی پیرامون محل دفن او در قلمروی کوماموتو نقل شده است، که تأیید حقایق واقعی
قلمروی کوماموتو نقل شده است، که تأیید حقایق واقعی پیرامون دفن او را غیرممکن می‌کند. زندگی شخصی. گفته می‌شد که موساشی راه جنگجو و استراتژی جنگی را تمرین می‌کرد که مستلزم تسلط بر بسیاری از اشکال هنری فراتر از شمشیر بود، مانند مراسم چای ژاپنی (سادو)، کار، نوشتن و نقاشی، که موساشی همه آنها را در سراسر زندگی خود دنبال کرد. در نوشته‌های مربوط به زندگی موساشی به ندرت به رابطه او با زنان اشاره می‌شود، و اغلب زمانی که چنین اشاره‌ای می‌شود، چنین تصویری از موساشی به نمایش در می‌آید که او مرتباً تجربه و پیشرفت‌های
نمایش در می‌آید که او مرتباً تجربه و پیشرفت‌های جنسی را به نفع تمرکز بر پیشرفت شمشیرزنی‌اش کنار می‌گذارد. در مقابل، بسیاری از افسانه‌ها موساشی را در تلاش با ایجاد روابط با زنان نشان می‌دهند، که برخی از آنها نیز این دیدگاه را منعکس می‌کنند که او در نهایت تصمیم گرفت از سرمایه‌گذاری‌های فیزیکی یا عاطفی چشم‌پوشی کند تا به بینش بیشتر در مورد کارش دست یابد. این دیدگاه فرهنگی غالب در مورد موساشی تا حدودی با متون قدیمی مانند "دوبو گوئن" (چاپ ۱۷۲۰، 洞房語園 در مورد تاریخچه و شخصیت‌های منطقه سرخ یوشیوارا) که صمیمیت بارز
و شخصیت‌های منطقه سرخ یوشیوارا) که صمیمیت بارز او را با زنی به نام «کومویی» در دوران میانسالی‌اش نقل می‌کند، در تضاد است. بنا بر یک شایعه دیگر موساشی با یک تایو، به نام یوشینو دایو در ارتباط بوده است. نیتن ایچی-ریو. موساشی یک تکنیک دو شمشیر کن‌جوتسو به نام «نیتن ایچی» (二天一، دو بهشت به عنوان یکی) یا «نیتو ایچی» (二刀一، «دو شمشیرها به عنوان یک») یا نیتن ایچی-ریو را ایجاد و اصلاح کرد. (در یک سوترا بودایی کنگن به دو بهشت به عنوان دو نگهبان گوتاما بودا اشاره شده است). در این تکنیک، شمشیرزنی هم از یک شمشیر بزرگ و
در این تکنیک، شمشیرزنی هم از یک شمشیر بزرگ و هم از شمشیر همرا یعنی یک کاتانا با واکیزاشی به‌طور همزمان استفاده می‌کنند، حرکات دو دستی طبل‌زنان معبد ممکن است الهام بخش او باشد، اگرچه ممکن است این تکنیک از طریق تجربه رزمی موساشی ساخته شده باشد. فنون "جیته" را از پدرش آموخته بود. جیته اغلب در جنگ با شمشیر استفاده می‌شود. در جیته در هنگامی که شمشیرزن یا تمرین‌کننده با دشمن دست و پنجه نرم می‌کرد، سلاح دشمن را از بین می‌برد یا خنثی می‌کرد. امروزه سبک شمشیرزنی موساشی به نام نیتن ایچی-ریو شناخته می‌شود. موساشی در
به نام نیتن ایچی-ریو شناخته می‌شود. موساشی در پرتاب سلاح نیز متخصص بود. او اغلب شمشیر کوتاه خود را پرتاب می‌کرد و کنجی توکیتسو معتقد است که روش‌های شوریکن برای واکیزاشی، تکنیک‌های مخفی نیتن ایچی-ریو بود. موساشی به عنوان «کنسی (عنوان افتخاری)» (قدیس شمشیر) ژاپن در نظر گرفته می‌شود. به عنوان یک هنرمند. موساشی در نقاشی نیز مهارت داشت و گفته می‌شود که پنج سال قبل از مرگش را به پرداختن رنگا و خوشنویسی گذراند. او در سال‌های آخر عمرش در کتاب پنج حلقه می‌گوید: «وقتی اصل استراتژی را در هنرها و صنایع مختلف به کار
اصل استراتژی را در هنرها و صنایع مختلف به کار می‌برم، دیگر نیازی به معلم در هیچ حوزه‌ای ندارم». او با خلق شاهکارهای شناخته شده خوشنویسی و سیاه‌قلم ادیبان کلاسیک این را ثابت کرد. ویژگی نقاشی‌های او استفاده ماهرانه از سیاه‌قلم ادیبان و صرفه‌جویی در به کار بردن قلم مو است. او به‌ویژه بر مکتب مناظر «جوهر شکسته» تسلط داشت و آن را در موضوع‌های دیگری مانند «کوبوکومیک‌کوزو» خود به‌کار برد. "تابلوی نقاشی سنگ‌چشم و درخت خشک"؛ بخشی از سه‌لتی است که دو عضو دیگر آن "راه رفتنبودای" و "گنجشک روی بامبو" بودند)، "هوتی در
رفتنبودای" و "گنجشک روی بامبو" بودند)، "هوتی در حال تماشای جنگ خروس"، و " روزانزو" ("غازهای وحشی در میان نی‌ها") از آثار او هستند. "کتاب پنج حلقه" از مشارکت در خوشنویسی و هنرهای دیگر به عنوان وسیله‌ای برای آموزش هنر جنگ حمایت می‌کند. دین. موساشی حتی از دوران کودکی مذهب خود را از شمشیرزنی جدا کرد. گزیده‌هایی مانند مورد زیر، از "کتاب پنج حلقه"، فلسفه‌ای را نشان می‌دهد که گمان می‌رود در طول زندگی او با او باقی مانده است: با این حال، این باور که موساشی شینتو را دوست نداشت، نادرست است، زیرا او از شیوه شمشیرزنی
دوست نداشت، نادرست است، زیرا او از شیوه شمشیرزنی شینتو-ریو و نه مذهب شینتو انتقاد می‌کند. در "دوکودو"، موضع موساشی در مورد دین بیشتر روشن شده است: «به بودا و خدایان بدون حساب کردن بر روی کمک آنها احترام بگذارید.» در فرهنگ ژاپنی و جهانی. میاموتو موساشی بودوکان. در تاریخ ۴ مارس ۱۹۹۹ در گلیزه (فرانسه) بنای یادبود میاموتو موساشی افتتاح شد. در ۲۰ مه ۲۰۰۰، به ابتکار سنسی تاداشی چیهارا افتتاح شد. در اوهارا، اوکایاما در ولایت میماساکا زادگاه سامورایی ساخته شد. در داخل ساختمان، زندگی و سفر میاموتو موساشی در همه جا
ساختمان، زندگی و سفر میاموتو موساشی در همه جا به یادگار مانده است. بودوکان که به هنرهای رزمی اختصاص دارد، منبع تمام مدارس رسمی ژاپنی سابر و کن‌دو است. عملاً، از نظر تاریخی و فرهنگی، محل اتصال رشته‌های رزمی در قلب ژاپن سنتی است که به موساشی اختصاص یافته است. در فرهنگ عامه. آثار داستانی بسیاری دربارهٔ یا با حضور موساشی ساخته شده است. داستان زندگی موساشی با افسانه‌ها و اسطوره‌های زیادی آمیخته شده، به طوری که جدا کردن واقعیت از داستان نسبتاً دشوار است. ایجی یوشیکاوا با نوشتن رمان میاموتو موساشی (در اصل یک
یوشیکاوا با نوشتن رمان میاموتو موساشی (در اصل یک سریال روزانه روزنامه ای در دهه ۱۹۳۰) تأثیر زیادی بر تصویرهای داستانی متوالی (از جمله مانگا "واگاباند" توسط تاکه‌هیکو اینواوئه) گذاشته است و اغلب متن رمان او با گزارشی واقعی از زندگی موساشی اشتباه می‌شود. در سال ۲۰۱۲، نویسنده شان مایکل ویلسون و هنرمند ژاپنی چی کوتسووادا (تصویرگر) تلاشی برای ایجاد یک مانگای تاریخی دقیق‌تر با عنوان "کتاب پنج حلقه: یک رمان مصور" بر اساس تحقیقات و ترجمه‌های ویلیام اسکات ویلسون منتشر کردند. در این رمان نشان داده می‌شود که برای
منتشر کردند. در این رمان نشان داده می‌شود که برای موساشی، راه هنرهای رزمی تسلط بر ذهن بود نه صرفاً مهارت فنی - و این مسیر رسیدن به تسلط است که آموزه اصلی در "کتاب پنج حلقه" است. کتابشناسی. کتاب‌های نوشته شده به‌وسیلهٔ میاموتو موساشی: این نظریه وجود دارد که عنوان "کتاب پنج حلقه" از «استوپا» (پنج حلقه بودیسم) گرفته شده است در آیین بودا استوپا نیز دارای اجزای خاک، آب، آتش، باد و آسمان است. این کتاب یک راهنمای جهانی برای زندگی است که در بین مردم کشورهای غربی نیز محبوب است. اگرچه این کتاب اساساً دربارهٔ جزئیات
محبوب است. اگرچه این کتاب اساساً دربارهٔ جزئیات بینش موساشی در مورد هنرهای رزمی است، اما ارزش واقعی آن بسیار گسترده‌تر و عمیق‌تر است. فراتر از لایهٔ سطحی، در این کتاب یک فلسفه زندگی (که موساشی آن را «راه» می‌نامد) وجود دارد که می‌توان از آن بینش‌هایی به دست آورد که در مورد همه جنبه‌های وجود انسان صدق می‌کند. این کتاب به عنوان، راهنمای زندگی و کسب و کارشهرت دارد، اما درک مطالب آن دشوار است. خط زمانی. جدول زمانی زیر زندگینامه موساشی به ترتیب زمانی:
هوتلّودوش-اینشوشینک از پادشاهان عیلام در دوره عیلامی میانه (حدود ۱۱۲۰ تا ۱۱۰۰ پ. م) و از دودمان شوتروکی بود. او فرزند کوتیر نهنونت و جانشین شیلهک اینشوشینک یکم بود. در دوران شیلهک اینشوشینک و هوتلّودوش-اینشوشینک عیلامی‌گرایی به شدت رواج داشت. از هوتلّودوش-اینشوشینک دو آجرنبشته به‌جا مانده که در موزهٔ آستان شاهچراغ شیراز نگهداری می‌شود. این دو آجرنبشته به همراه یک قطعه آجرنبشته دیگر به تمامی مشابه آجرنبشته‌هایی هستند که در ملیان فارس، آنشان باستانی یافت شده‌اند. از چگونگی رسیدن این آجرنبشته‌ها به آستان
شده‌اند. از چگونگی رسیدن این آجرنبشته‌ها به آستان شاهچراغ اطلاعاتی در دست نیست.
دست‌روکن کسی است که برای افشا یا رد کردن ادعاهایی که به نظرش نادرست، اغراق‌آمیز یا پرمدعا هستند تلاش می‌کند. این اصطلاح در رابطه با تحقیقات شک‌گرایی علمی موضوعات بحث‌انگیز به‌کار می‌رود مانند ادعاهایی چون اشیای ناشناس پرنده، فراهنجار، کریپتید، تئوری توطئه، پزشکی جایگزین، دین، علوم حاشیه‌ای وشبه علم. واژه‌نامه آنلاین مریام-وبستر، "دست‌روکردن" را به این صورت معنی می‌کند:
زبانی که در آن نقش‌های نحوی عمدتاً از طریق ترکیب عناصر واژگانی و دستوری در قالب واژه‌هایی پیچیده و طولانی نشان داده می‌شود، زبان چندترکیبی (polysynthetic language) یا زبان انضمامی (incorporating language) نامیده می‌شود. زبان‌های چندترکیبی معمولاً «جمله‌واژه‌هایی» طولانی دارند مانند واژه tuntussuqatarniksaitengqiggtuq در زبان یوپیک که به معنی «هنوز دوباره نگفته بود که داشته می‌رفته شکار گوزن» است.
اوئه‌سوگی هارونوری یا اوئه‌سوگی یوزان متولد ۹ سپتامبر ۱۷۵۱، مرگ ۲ آوریل ۱۸۲۲ میلادی، نهمین دایمیو‌ی قلمروی یونِه‌زاوا (یونه‌زاوا، یاماگاتا و اوکیتاوای کنونی) بود. او به عتوان عنوان حاکمی نادر و خردمند شناخته می‌شود، از او نقل‌قول می‌شود که
سریع و خشمگین ۶ یا خشمگین ۶، ششمین قسمت از مجموعه فیلم‌های سریع و خشمگین است. این فیلم محصول آمریکا در ژانر اکشن، به کارگردانی جاستین لین می‌باشد. از بازیگران آن می‌توان به وین دیزل، پل واکر، میشل رودریگز، جوردانا بروستر، دواین جانسون، ترسی گیبسون، لوداکریس، سانگ کانگ، گل گدوت و لوک ایوانز اشاره کرد. این فیلم پس از فیلم "سریع ۵" از این مجموعه، تولید شده‌است. تصویر برداری فیلم در جزایر قناری، لندن، اسکاتلند و لس آنجلس انجام شده‌است. یک فیلم ششم، از همان فوریهٔ ۲۰۱۰، پیش از آغاز تولید «Fast Five»، در دست
۲۰۱۰، پیش از آغاز تولید «Fast Five»، در دست برنامه‌ریزی بود؛ این موضوع در آوریل ۲۰۱۱، زمانی‌که کریس مورگان نگارش فیلم‌نامه را آغاز کرد، تأیید شد. بازگشت وین دیزل، جاستین لین و تهیه‌کننده نیل اچ. موریتر نیز در ژوئن همان سال قطعی شد. بحث‌هایی دربارهٔ فیلم‌برداری هم‌زمان با قسمت هفتم وجود داشت، اما این ایده پس از آغاز فیلم‌برداری اصلی در ژوئیهٔ ۲۰۱۲ کنار گذاشته شد؛ فیلم‌برداری تا دسامبر همان سال ادامه یافت و لوکیشن‌هایی مانند لس‌آنجلس، لندن، گلاسگو و جزایر قناری را دربر می‌گرفت. همانند فیلم قبلی، بیشتر
قناری را دربر می‌گرفت. همانند فیلم قبلی، بیشتر بدل‌کاری‌های «سریع و خشمگین ۶» به‌صورت عملی انجام شدند که نیازمند طراحی وسایل نقلیهٔ ویژه بودند. برایان تایلر، آهنگ‌ساز سه فیلم پیشین، به‌دلیل تداخل زمانی بازنگشت و جای خود را به لوکاس ویدال داد. «سریع و خشمگین ۶» در تاریخ ۷ مهٔ ۲۰۱۳ در سینمای امپایر، لستر اسکوئر به نمایش درآمد و به‌ترتیب در ۱۷ مه در بریتانیا و ۲۴ مه در ایالات متحده توسط یونیورسال پیکچرز اکران شد. این فیلم نقدهای عمدتاً مثبتی از منتقدان دریافت کرد و کارگردانی، بازی بازیگران و صحنه‌های اکشن آن
کرد و کارگردانی، بازی بازیگران و صحنه‌های اکشن آن ستایش شد. با فروش ۷۸۸٫۷ میلیون دلار، این فیلم ششمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۳، سومین فیلم پرفروش یونیورسال تا آن زمان، و پرفروش‌ترین فیلم این فرنچایز تا آن زمان شد. ادامهٔ این فیلم در سال ۲۰۱۵ با عنوان «Furious 7» اکران شد. «سریع و خشمگین ۶» آخرین فیلمی از این مجموعه است که در دوران زندگی پال واکر اکران شد؛ او شش ماه پس از اکران این فیلم، در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۳، در یک سانحهٔ رانندگی درگذشت. موضوع. فیلم دربارهٔ بازگشت لتی، دوست‌دختر دومینیک تورتو است که به ظاهر کشته
لتی، دوست‌دختر دومینیک تورتو است که به ظاهر کشته شده بود. لتی در آن حادثه حافظه‌اش را از دست داده و هیچ چیز از زندگی گذشته‌اش به خاطر ندارد و اکنون در یک گروه خلافکار به سرکردگی اوون شاو فعالیت می‌کند. لوک هابز از دومینیک تورتو و گروهش می‌خواهد به او کمک کنند تا آن‌ها را متوقف کند و در ازای آن حکم آزادی را برای دومینیک و گروهش فراهم کند. داستان. پس از سرقت موفقیت‌آمیزشان در برزیل، دامنیک تورتو و اعضای گروهش در سراسر جهان پراکنده شده و زندگی آرامی دارند: دام با النا نِوز زندگی می‌کند، خواهرش میا با برایان
با النا نِوز زندگی می‌کند، خواهرش میا با برایان اوکانر و پسرشان، جک، زندگی می‌کنند؛ گیسل یاشار و هان لو با یکدیگرند و رومن پیرس و تج پارکر نیز در آسایش به‌سر می‌برند. در همین حال، مأموران سرویس امنیت دیپلماتیک، لوک هابز و رایلی هیکس، در حال بررسی حملهٔ مرگبار به یک کاروان نظامی روسیه هستند؛ حمله‌ای که توسط گروهی مزدور به رهبری افسر سابق نیروهای ویژه هوابرد بریتانیا (SAS)، اوئن شاو، انجام شده. هابز، دام را یافته و با نشان‌دادن عکسی از لتی اورتیز—دوست‌دختر سابق دام که گمان می‌رفت مرده باشد و اکنون با اوئن
سابق دام که گمان می‌رفت مرده باشد و اکنون با اوئن همکاری می‌کند—او را متقاعد به همکاری می‌کند. دام ابتدا می‌خواهد به‌تنهایی این مأموریت را انجام دهد، اما هابز او را قانع می‌کند که کل «خانواده» برای این مأموریت لازم‌اند. با گردهمایی اعضای تیم، هابز توضیح می‌دهد که اوئن در حال سرقت قطعاتی برای ساخت یک سلاح پالس الکترومغناطیسی به‌نام «نایت‌شید» است تا آن را به بالاترین پیشنهاد بفروشد. اعضای گروه در ازای دریافت عفو، این مأموریت را می‌پذیرند. در لندن، مخفیگاه اوئن شناسایی می‌شود، اما مشخص می‌شود که این محل برای
شناسایی می‌شود، اما مشخص می‌شود که این محل برای منحرف کردن پلیس بوده، در حالی‌که گروه اوئن در حال سرقت از یک ساختمان اینترپل هستند. اوئن با خودرویی سفارشی فرار می‌کند و با منفجر کردن مخفیگاهش، بیشتر نیروهای پلیس را از کار می‌اندازد. دام، برایان، تج، رومن، هان، گیسل، هابز و رایلی او را تعقیب می‌کنند. لتی برای کمک به اوئن می‌آید و بی‌درنگ به دام شلیک می‌کند، سپس می‌گریزد. بررسی اوئن دربارهٔ گروه دام، رابطهٔ لتی با دام را فاش می‌کند، اما مشخص می‌شود که لتی از فراموشی رنج می‌برد. گروه درمی‌یابد که اوئن با
از فراموشی رنج می‌برد. گروه درمی‌یابد که اوئن با آرتورو براگا، قاچاقچی مواد مخدری که دام و برایان بازداشت کرده بودند، ارتباط دارد. در حالی‌که تج چند خودرو از یک حراجی خودرو برای مأموریت می‌خرد، برایان به‌عنوان زندانی به لس‌آنجلس بازمی‌گردد تا از براگا بازجویی کند. براگا فاش می‌کند که اوئن به او در ساخت کارتل کمک کرده و لتی از انفجار جان سالم به‌در برده است؛ اوئن پس از یافتن لتیِ مبتلا به فراموشی، او را به گروهش برده. با کمک اف‌بی‌آی، برایان از زندان آزاد می‌شود و به تیم در لندن می‌پیوندد. دام، لتی را در
می‌شود و به تیم در لندن می‌پیوندد. دام، لتی را در مسابقه‌ای خیابانی به چالش می‌کشد و پس از آن گردنبند صلیبش را به او بازمی‌گرداند، اما لتی تصمیم می‌گیرد با اوئن بماند. اوئن سپس به دام پیشنهاد می‌دهد که از ماجرا کنار بکشد، وگرنه خانواده‌اش را هدف قرار خواهد داد؛ دام این تهدید را رد می‌کند. تج محل بعدی حملهٔ اوئن را شناسایی می‌کند: یک پایگاه ناتو در اسپانیا. گروه اوئن به کاروان نظامی حمله می‌کنند تا تراشه‌ای رایانه‌ای برای تکمیل نایت‌شید را بدزدند. گروه دام وارد عمل می‌شود؛ اوئن با کمک لتی کنترل یک تانک را
وارد عمل می‌شود؛ اوئن با کمک لتی کنترل یک تانک را در اختیار می‌گیرد. برایان و رومن تانک را واژگون می‌کنند، لتی از تانک به بیرون پرت می‌شود و دام او را نجات می‌دهد. اوئن و گروهش دستگیر می‌شوند، اما مشخص می‌شود که میا توسط همدستان اوئن، وگ و کلاوس، ربوده شده. هابز مجبور به آزادی اوئن می‌شود و رایلی نیز پس از خیانت به گروه دام، همراه اوئن می‌رود؛ اما لتی تصمیم می‌گیرد با دام بماند. گروه اوئن به هواپیمای در حال حرکت آنتونوف آن-۱۲۴ سوار می‌شوند و تیم دام آن‌ها را تعقیب می‌کند. دام، لتی و برایان وارد هواپیما
را تعقیب می‌کند. دام، لتی و برایان وارد هواپیما می‌شوند؛ برایان، میا را نجات داده و فرار می‌کند. هواپیما قصد برخاستن دارد اما با اضافه‌بار مواجه است؛ اعضای تیم هواپیما را با خودروهای خود مهار می‌کنند. گیسل برای نجات جان هان، خود را فدا می‌کند و در حین سقوط از هواپیما، آدولفسون، مزدور اوئن، را می‌کشد. لتی رایلی را می‌کشد و همراه با هابز نجات می‌یابد، در حالی‌که دام به‌دنبال اوئن و تراشه می‌رود. هنگام سقوط هواپیما، اوئن از آن به بیرون پرتاب شده و به‌شدت آسیب می‌بیند و دام با دوج چارجر از دل هواپیمای در حال
می‌بیند و دام با دوج چارجر از دل هواپیمای در حال انفجار بیرون می‌جهد. دام به گروه می‌پیوندد و تراشه را به هابز می‌دهد تا عفو آن‌ها نهایی شود. دام و همراهانش به خانهٔ قدیمی‌شان در لس‌آنجلس بازمی‌گردند. هابز و النا نیز، که حالا با هم کار می‌کنند، می‌آیند و آزادی آن‌ها را تأیید می‌کنند. النا می‌پذیرد که دام دل‌باختهٔ لتی است و خانواده آمادهٔ گفتن دعای سفره می‌شود. در صحنه میان‌تیتراژ، هان در توکیو در تعقیب‌وگریزی رانندگی می‌کند که ناگهان یک مرسدس-بنز W140 از پهلو به خودرویش برخورد می‌کند. راننده پس از گذاشتن
به خودرویش برخورد می‌کند. راننده پس از گذاشتن گردنبند صلیب لتی در محل تصادف، از محل دور می‌شود و به دام زنگ می‌زند و می‌گوید: «منو نمی‌شناسی، ولی خیلی زود خواهی شناخت»، در حالی‌که خودروی هان منفجر می‌شود. دنباله. در انتهای فیلم پس از زخمی شدن شدید اوون شاو، برادر بزرگتر او به نام دکارد، به دنبال انتقام است و می‌خواهد دومینیک تورتو و اعضای گروهش را از بین ببرد. او در اولین اقدام خود، هان را در توکیو به قتل می‌رساند و این پیش‌درآمدی شد برای ساخت "سریع و خشمگین ۷".
چک ابلق یا چک بیشه‌ای ابلق پرنده‌ای از سردهٔ چک در تیرهٔ مگس‌گیران در راستهٔ گنجشک‌سانان است. برخی از جمعیت‌های این پرنده در مناطق جغرافیایی گوناگون وضعیت زیرگونه‌ای دارند. زیستگاه این پرنده کشتزارهایی که بوته‌های پراکنده دارند و مزرعه‌ها است و معمولاً در نزدیکی زمین‌های نمناک زندگی می‌کند. چک ابلق آشیانه خود را در سوراخ‌های زمین یا شکاف صخره‌ها می‌سازد و با علف و موی جانوران پوشش می‌دهد. این پرنده حشرات را شکار می‌کند. این پرنده بومی منطقه‌های گرمسیری جنوب آسیا از خاورمیانه بزرگ تا پاکستان، هند و بنگلادش
آسیا از خاورمیانه بزرگ تا پاکستان، هند و بنگلادش شرق به اندونزی. چک‌های ابلق در حدود ۱۹۵۰ ساکن پاپوآ گینه نو شدند. چند زیرگونه این پرنده بومی ایران هستند.
بیمارستان ولیعصر واقع در استان خوزستان و شهرستان خرمشهر ، بیمارستانی آموزشی_درمانی و وابسته به دانشگاه علوم پزشکی آبادان با ۱۶۵ تخت فعال که در سال 1381 مورد بهره برداری قرار گرفت. رییس بیمارستان : دکتر حسن سواریان مدیر داخلی : سید مهدی ضیایی رییس دفتر پرستاری/مامایی : نازیلا محسن زاده هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های اورژانس ، ICU جنرال ، اطفال ، نوزادان ، داخلی ، جراحی مردان ، CCU ، جراحی زنان و زایمان ، جراحی مغز و اعصاب، زایشگاه ، اتاق عمل ، تالاسمی ، دیالیز ، سی تی اسکن و دیگر واحدهای پاراکلینیکی و
دیالیز ، سی تی اسکن و دیگر واحدهای پاراکلینیکی و درمانگاهی می‌باشد.
خانه پوشالی، سه‌گانۀ خانۀ پوشالی یا نقشه باطل نام یک سریال سیاسی- هیجانی بریتانیایی محصول سال ۱۹۹۰ میلادی است. این سریال برگرفته از رمانی با همین نام نوشته مایکل دابز است که خودش عضو حزب محافظه‌کاران بریتانیا بود. موضوع سریال رقابت‌های سیاسی در انگلستان پس از دوران نخست‌وزیری مارگارت تاچر است. این سریال سه فصل چهار قسمتی است. فصل دوم آن «to play the king» و فصل سوم «the final cut» می باشند. فصل اول این سریال با نام خانه پوشالی در ابتدای دهه ۷۰ خورشیدی از تلویزیون ایران پخش شد. این سریال یک جایزه بفتا برای
ایران پخش شد. این سریال یک جایزه بفتا برای ایان ریچاردسون و یک جایزه اِمی برای دیویس به ارمغان آورد. نسخه آمریکایی. نسخه آمریکایی سریال "خانه پوشالی" بازسازی سریال کوتاه انگلیسی به همین نام نیز ساخته شده‌است که در آمریکا طرفداران زیادی پیدا کرد.
چک بوته‌ای پرنده‌ای از سردهٔ چک در تیرهٔ مگس‌گیران در راستهٔ گنجشک‌سانان است که منطقهٔ تولیدمثلش در اروپا و غرب آسیا است و در آفریقا زمستان‌گذرانی می‌کند. این پرنده تابستان‌ها در ایران نیز یافت می‌شود. معنای نام علمی‌اش (Saxicola rubetra) «پرندهٔ صخره‌زی کوچک» است. زیستگاه چک بوته‌ای مناطق باز بیشهای، خرابه‌ها، و کنار تالابها است و هنگام کوچ در کشتزارها دیده می‌شود. این پرنده آشیانه خود را پای بوتهها می‌سازد و ۴ تا ۷ تخم می‌گذارد که باید ۱۱ تا ۱۴ روز روی آنها بخوابد. چک بوته‌ای بالغ ۱۲ تا ۱۴ cm طول و ۱۳ تا
بخوابد. چک بوته‌ای بالغ ۱۲ تا ۱۴ cm طول و ۱۳ تا ۲۶ گرم وزن دارد.
در هندسه جبری منحنی جرونو، یا یک منحنی جبری صفحه‌ای، تجزی‌پذیر به صفر و درجه چهارم است. شکل منحنی شبیه عدد هشت لاتین یا علامت بی‌نهایت ریاضی formula_1 است. معادله آن به شرح زیر است: این منحنی برای نخستین بار به وسیله کمیل کریستوفر جرونو پیشنهاد و طراحی شده است. به دلیل معادل بودن این معادله با صفر می‌توان آن را یک تابع منطقی یا استدلالی توصیف کرد. یعنی می‌توان نوشت: همچنین: منحنی جرونو مورد ویژه‌ای از منحنی لیساژو است.