payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جدیدتر در دهه ۲۰۰۰ نیز تأثیر گذاشت، از جمله تام براون، میوچیا پرادا، و ویوین وست‌وود. لباس‌های شب دیور از آن زمان هنوز توسط بسیاری از طراحان ارجاع می‌شود، و در کت‌واک‌های عروسی مختلف با لایه‌های پارچه‌ای متعدد زیر کمر کوچک دیده می‌شوند (جوجو، ۲۰۱۱). به عنوان مثال می‌توان به «آماده پوشیدن پاییز/زمستان ۲۰۱۱» اثر ویوین وست‌وود و «آماده پوشیدن پاییز/زمستان ۲۰۱۱» اثر الکساندر مک‌کوئین (جوجو، ۲۰۱۱) اشاره کرد. با این حال، همه از ظاهر جدید راضی نبودند. برخی این مقدار مواد را به خصوص پس از سال ها جیره بندی پارچه ها
مواد را به خصوص پس از سال ها جیره بندی پارچه ها ضایع کننده می دانستند. به‌ویژه فمینیست‌ها خشمگین شدند و احساس کردند که این طرح‌های کرست محدودکننده و واپس‌گرا هستند و استقلال زن را از بین می‌برند. چندین گروه معترض علیه این طرح ها وجود داشت، از جمله، اتحادیه شوهران شکسته، متشکل از ۳۰۰۰۰ مرد که مخالف هزینه های مربوط به مقدار پارچه مورد نیاز برای چنین طرح هایی بودند. طراح همکار کوکو شانل اظهار داشت: "تنها مردی که هرگز با یک زن صمیمی نبود، می توانست چیزی به این ناراحتی طراحی کند." علیرغم چنین اعتراضاتی، نگاه
ناراحتی طراحی کند." علیرغم چنین اعتراضاتی، نگاه جدید بسیار تأثیرگذار بود، و به اطلاع رسانی کار سایر طراحان و مد در قرن بیست و یکم ادامه داد. برای شصتمین سالگرد نیو لوک در سال ۲۰۰۷، جان گالیانو برای مجموعه بهار و تابستان خود برای دیور دوباره از آن بازدید کرد. گالیانو از کمر زنبور و شانه های گرد استفاده کرد که با ارجاعاتی به اوریگامی و دیگر تأثیرات ژاپنی مدرن و به روز شده بود. در سال ۲۰۱۲، برای اولین مجموعه مد لباس خود برای دیور، نگاهی دوباره به نیو لوک کرد و آرزو داشت ایده های آن را برای قرن بیست و یکم به
و آرزو داشت ایده های آن را برای قرن بیست و یکم به شیوه ای مینیمالیستی و همچنین حسی و سکسی به روز کند. کار سیمونز برای دیور پارچه‌های مجلل و شبح را حفظ کرد، اما باعث تشویق احترام به خود برای بدن زن و آزادی بیان شد. روند طراحی این مجموعه که تنها در هشت هفته تولید شد، در "دیور و من" مستند شده است و استفاده سیمونز از تکنولوژی و تفسیرهای مجدد مدرنیستی را ارائه می دهد. دیور. منابع موجود با خود تناقض دارند که آیا در سال ۱۹۴۷-۱۹۴۸ تأسیس شده است. شرکت دیور تأسیس کریستین دیور پرفیومز را در سال ۱۹۴۷ با عرضه اولین عطر
دیور پرفیومز را در سال ۱۹۴۷ با عرضه اولین عطر خود به نام "Miss Dior" فهرست می کند. دیور صنعت عطرسازی را با عرضه "عطر بسیار محبوب میس دیور" متحول کرد که به نام (خواهر کریستین دیور) نامگذاری شد. کریستین دیور با مسئولیت محدود ٪۲۵، مدیر عطرهای کوتی ٪۳۵ و بوساک ٪۴۰ از تجارت عطر به ریاست سرژ هفتلر لوئیش را در اختیار داشت. پیر کاردین از سال ۱۹۴۷-۱۹۵۰ رئیس کارگاه دیور بود. در سال ۱۹۴۸، یک شعبه کریستین دیور پرفیومز در شهر نیویورک تأسیس شد - این می‌تواند علت مسئله تاریخ تاسیس باشد. شرکت مدرن دیور همچنین خاطرنشان می
تاسیس باشد. شرکت مدرن دیور همچنین خاطرنشان می کند که "یک خانه لوکس برای لباس های آماده در نیویورک در گوشه خیابان پنجم و خیابان ۵۷ تاسیس شد، اولین در نوع خود" در سال ۱۹۴۸. در سال ۱۹۴۹، عطر "Diorama" (دیوراما) منتشر شد و تا سال ۱۹۴۹، خط نیو لوک به تنهایی سود FFr ۱۲.۷ داشت.میلیون گسترش و بعد کریستین دیور. گسترش از فرانسه در پایان سال ۱۹۴۹ با افتتاح یک بوتیک کریستین دیور در شهر نیویورک آغاز شد. تا پایان سال، مدهای دیور ٪۷۵ از صادرات مد پاریس و ٪۵ از کل درآمد صادراتی فرانسه را تشکیل می‌داد. در سال ۱۹۴۹، داگلاس
فرانسه را تشکیل می‌داد. در سال ۱۹۴۹، داگلاس کاکس از ملبورن، استرالیا، به پاریس سفر کرد تا با کریستین دیور ملاقات کند تا در مورد امکان ساخت قطعات دیور برای بازار استرالیا گفتگو کند. کریستین دیور و داگلاس کاکس قراردادی را با دیور امضا کردند تا طرح‌های اصلی تولید کند و داگلاس کاکس آن‌ها را در کارگاه فلیندرز لین خود بسازد. جیل واکر جوان، که هنوز در اواسط نوجوانی خود بود، یکی از کارگران متعدد داگلاس کاکس بود، یک برچسب مد لباس که اکنون تقریباً هر روز در سرفصل روزنامه های استرالیا قرار دارد. جیل به همراه همسرش،
های استرالیا قرار دارد. جیل به همراه همسرش، نوئل کملفیلد، به تشکیل میراث مد لباس در ملبورن با برچسب‌های معروفی مانند جینوئل و مارتی ادامه داد. توافق بین دیور و داگلاس کاکس، لباس‌های استرالیایی را در صحنه جهانی قرار داد، اما در نهایت ۶۰ مدل دیور برای سلیقه محافظه‌کاران استرالیایی بیش از حد آوانگارد بودند. داگلاس کاکس نتوانست قرارداد را فراتر از فصل ۱۹۴۹ ادامه دهد و این قطعات مد لباس Dior-Cox را به یکی از کمیاب‌ترین اقلام کلکسیونر در لباس استرالیا تبدیل کرد. اگر چه در سالهای اخیر انتقادات فراوانی از این برند
چه در سالهای اخیر انتقادات فراوانی از این برند بخاطر استفاده از مواد آلی و خطرناکی همچون کلراید سدیم و دی متیل بنزن پلی سولفات گلوتامات و دی هایدروژن اکساید و اتانول شده است. کارشناسان استفاده از این مواد را برای پوست صورت مفید ندانسته و توصیه به عدم استفاده از محصولات این برند دارند.https://www.aralshimi.com/the-applications-of-h2o2/ خانه مد دیور. خانه مد دیور در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۴۶ در یک خانه شخصی در شهر پاریس تأسیس شد. اگرچه، سال ۱۹۴۷ که سال گشایش آن بوده‌است، به عنوان تاریخ تأسیس آن، به حساب می‌آید.
به عنوان تاریخ تأسیس آن، به حساب می‌آید. دیور توسط تاجر ثروتمندی به نام مارسل بوساک حمایت مالی می‌شد. خیاطی جدید بخشی از فعالیت تجاری یکپارچه منسوجات شد که توسط بوساک اداره می‌شد. سرمایه اولیه آن مبلغ ۶ میلیون فرانک فرانسه بود و ۸۰ نفر کارمند داشت. این شرکت برای بوساک تنها جنبه سرگرمی داشت و همین مسئله به شخص دیور، این امکان را داد، تا بتواند از توانایی خود در طراحی استفاده نماید و حقوق دریافتی خود را افزایش دهد. شوی لباس نیو لوک. اولین شوی لباس دیور، با نام «نیو لوک» (new look) (به‌معنی نگاه جدید) در سال
«نیو لوک» (new look) (به‌معنی نگاه جدید) در سال ۱۹۴۷ برای فصول بهار و تابستان با ۹۰ مدل و ۶ مانکن در سالن دفتر مرکزی کریستین دیور، برگزار شد. برای رد محدودیت استفاده از پارچه، دیور ۲۰ یارد پارچه را، به صورت افراطی در نوآوری‌های خود به‌کار برد. این طراحی شامل شانه‌های گرد، کمربندی که محکم بسته می‌شد و دامن‌های حجیم و پف‌دار بود. با گذشت زمان «نیو لوک» به محبوبیت رسید و به اندازه سال‌ها از مد و از دیگر رقبا جلو افتاد. اشخاص معروف هالیوود و اروپایی‌های ثروتمند، مشتری‌های دائمی این لباس‌ها شدند و پاریسی که بعد
مشتری‌های دائمی این لباس‌ها شدند و پاریسی که بعد از جنگ جهانی دوم جایگاه خود را در مد و طراحی، از دست داده بودند، با «نیو لوک» دیور توانستند، به جایگاه خود بازگردند. عطر دیور. به گفته سازمان دیور، سال ۱۹۴۷ سالی بود که کریستین دیور، اولین عطر خود را، با نام میس دیور (Miss Dior) ارائه نمود. دیور صنعت عطرسازی را با عطر میس دیور، که به یاد خواهرش کاترین دیور نام‌گذاری شده بود، با یک حرکت انقلابی روبه‌رو کرد. شرکت کریستین دیور، دارای ۲۵٪ درصد از سهام، شرکت عطریات کاتی ۳۵٪ درصد از سهام و شرکت بوساک ۴۰٪ درصد از
کاتی ۳۵٪ درصد از سهام و شرکت بوساک ۴۰٪ درصد از سهام تجارت عطر را، در دست داشتند. در رابطه با عطرهای این شرکت نیز انتقادات فراوانی نسبت به استفاده از مواد با نگهدارنده قوی که برای مدتها از پوست دفع نشده و جذب پوستی دارند شده است. محققان بررسی کردند که استفاده از آنها در بلند مدت در مکان ها و فضای بسته باعث بروز بیماری هایی همچون سرطان ریه میشود. https://www.aralshimi.com/weight-gain-supplement-for-livestock/ داده‌های مالی. دیور برای یک کیف دستی که به قیمت ۲۶۰۰ یورو فروخته می شود، ۵۳ یورو به پیمانکاران فرعی
یورو فروخته می شود، ۵۳ یورو به پیمانکاران فرعی پرداخت می کند. توسعه و مرگ دیور. از سال ۱۹۴۷ تا سال ۱۹۵۰ پیر کاردین مدیریت شرکت کریستین دیور را به عهده داشت. توسعه به خارج از فرانسه، از سال ۱۹۴۹ با افتتاح بوتیک عطر کریستین دیور در نیویورک آغاز شد. دیور ۷۵٪ درصد از صادرات مد از فرانسه را، به همراه ۵٪ درصد از درآمد صادراتی این کشور را در دست داشت. در سال ۱۹۵۰ یکی از مدیران، تحت لیسانس قراردادن کالاهای لوکس را، با حک کردن نام تجاری کریستین دیور روی آنها، به صورت قابل مشاهده طراحی نمود. این طرح اولین بار روی
قابل مشاهده طراحی نمود. این طرح اولین بار روی کراوات‌ها اجرا شد و به سرعت روی جوراب، کلاه، دستکش، کیف دستی، جواهرات و دستمال سر، انجام گرفت و از اینجا بود، که تحت لیسانس قراردادن محصولات پوشاک، مورد توجه قرار گرفت و سپس توسط سایر خیاطان نیز، از این روش، پیروی شد. در سال ۱۹۵۷ دیور پس از سومین حمله قلبی در گذشت و شرکت از خلاقیت‌های بی‌نظیر او بی‌نصیب ماند. با مرگ او، بخش طراحی دچار بی‌نظمی شد و «جیکوس روئیت» مدیرعامل وقت شرکت دیور، تصمیم گرفت که فعالیت در سراسر دنیا را متوقف نماید. اما این مسئله از طرف
سراسر دنیا را متوقف نماید. اما این مسئله از طرف هیچ‌کس قابل قبول نبود و وجود «میسون دیور» که یکی از دلایل ثبات مالی شرکت بود، اجازه این کار را نداد. برای اینکه روئیت بتواند نام دیور را به جایگاه خود بازگرداند، در همان سال جوان ۲۱ ساله‌ای به نام «ایو سن لوران» را برای مدیریت هُنری شرکت دیور، پیشنهاد کرد. لوران توانست با استفاده از پارچه و با توجه به چیزهایی که دیور طراحی کرده بود، لباس‌های جدیدی که پوشیدن آنها ساده‌تر و جنس آنها نیز لطیف‌تر بود را، طراحی نماید و با این کار او به یک قهرمان در تشکیلات دیور،
و با این کار او به یک قهرمان در تشکیلات دیور، تبدیل شد. شرکت کریستین دیور اولین دفتر خود را در میلان در سال ۲۰۰۲ افتتاح کرد و ۱۳۰ جایگاه با فعالیت کامل را اداره نمود. دومین دفتر دیور، آن سوی آب‌ها در تاریخ ۷ دسامبر ۲۰۰۳ در منطقه اوموته‌ساندو توکیو گشایش یافت. برنار آرنو. برنار آرنو با کمک بخش بنگاه سرمایه‌گذاری بانک لازارد و استفاده از سوبسیدهای اعطایی از سوی دولت فرانسه، در ازای اینکه شرکت تعدیل نیرو نداشته باشد، شرکت کریستین دیور را خرید، که در بحران ورشکستگی به سر می‌برد. در واقع دولت فرانسه به دنبال
به سر می‌برد. در واقع دولت فرانسه به دنبال کسی می‌گشت، تا این امپراتوری نساجی را، که شرکت‌های بسیاری زیرمجموعه آن بودند، به‌دست گیرد. خانواده آرنو تنها مبلغ ۱۵ میلیون دلار برای خرید این شرکت هزینه کرده و ۸۰ میلیون دلار باقی‌مانده را، بانک لازارد تأمین نمود. دلیل اصلی آرنو برای خرید این شرکت، به دست آوردن برند مشهور دیور بود، تا پایه‌ای باشد برای راه‌اندازی یک «سوپرمارکت کالاهای لوکس» که طبقه متوسط جامعه بتوانند، از آن خرید کنند. آرنو به سرعت دیور را گسترش داد تا برندهای جدیدی مثل خانه مد کریستین لاکروا و
داد تا برندهای جدیدی مثل خانه مد کریستین لاکروا و سلین (که کالاهای چرمی تولید می‌کردند) را نیز دربرگیرد. کمی بعد آرنو مجبور شد تقریباً تمام سرمایه شرکت را به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار فروخته و تنها برند کریستین دیور و فروشگاه «لوبن‌مارشه» را نگه دارد. این فروش، او را قادر ساخت تا ۱٫۸ میلیارد دلار از سهام شرکت LVMH را، در سال ۱۹۸۹ خریداری کند، تا به این طریق کنترل ۲۴٪ درصد از این گروه را در اختیار گیرد. ال و ام هاش. کمی پس از خریداری ۲۴٪ درصد از سهام ال و ام هاش، بین آرنو و هنری راکمیه؛ رئیس قبلی شرکت لویی ویتون
بین آرنو و هنری راکمیه؛ رئیس قبلی شرکت لویی ویتون که از شرکت‌های تابعه ال و ام هاش بود، درگیری بر سر قدرت آغاز گردید. در عرض کمی بیش از یک سال، آرنو در منازعات دادگاه پیروز و راکمیه از کار برکنار شد. آرنو در دهه ۱۹۹۰ با خرید ده‌ها تولیدکننده کالاهای لوکس در اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، آمریکای جنوبی و استرالیا دو شرکت دیور و ال‌وام‌هاش را تبدیل به امپراتوری بزرگ کالاهای لوکس نمود. کریستین دیور و ال و ام هاش در مجموع ۵۰ مارک از معروف‌ترین تولیدات لوکس جهانی را در اختیار دارند. از جمله برندهای زیرمجموعه
را در اختیار دارند. از جمله برندهای زیرمجموعه کریستین دیور می‌توان به لویی ویتون، موت ات چاندون و هنسی اشاره کرد. سهامداران. در سال ۲۰۱۱ شرکت ال و ام هاش برنار آرنو سهام‌دار اصلی شرکت کریستین دیور محسوب شده و ۶۹٫۹۶٪ درصد از سهام و ۸۲٫۸۶٪ درصد آرای شرکت دیور را در اختیار داشته‌است. در پایان سال مالی ۲۰۱۰ دیور ۴۲٫۳۶٪ درصد از سهام ال و ام هاش و ۵۹٫۰۱٪ درصد آرای آن را دارا بود. در پایان سال مالی ۲۰۰۹ درآمد شرکت دیور ۱۷٫۷۵ میلیارد یورو، درآمد عملیاتی ۳٫۱۶۴ میلیارد یورو، سود ۶۹۵ میلیون یورو، دارایی کل ۳۶٫۲۵
یورو، سود ۶۹۵ میلیون یورو، دارایی کل ۳۶٫۲۵ میلیارد یورو و حقوق صاحبان سهام ۱۶٫۱۲ میلیارد یورو بوده‌است و تعداد ۷۳٫۱۵۰ کارمند در این شرکت، مشغول به کار بوده‌اند.
فرانسوا لاروئل 《متولد سال ۱۹۳۷ میلادی》فیلسوف و نویسندهٔ فرانسوی است که قبلاً در کالج بین‌المللی فلسفه و دانشگاه ایکس پاریس تدریس میکرد. او فارغ التحصیل مدرسه عالی فرانسه بوده و شهرت خود را مدیون تدوین اولین روش علمی برای آموزش فلسفه است که آن را «نا-فلسفه» می نامد. لاروئل مدیر سازمانی جهانی به همین نام است که وظیفه آن تبلیغ نظریه نا-فلسفه است. ری براسیر 《Ray Brassier》 فیلسوف جوان اسکاتلندی معتقد است که لاروئل «مهمترین فیلسوف ناشناخته ایست که امروز در اروپا مشغول تحقیق میباشد.» همچنین ژیل دلووز و فلیکس گتاری
تحقیق میباشد.» همچنین ژیل دلووز و فلیکس گتاری معتقد اند که او «مشغول به انجام جالب ترین تحقیقات علمی مربوط به فلسفه معاصر است.» نا-فلسفه. لاروئل معتقد است که تمام اشکال فلسفه (از فلسفه باستان تا فلسفه تحلیلی تا ساختارشکنی و بقیه)، همه بر اساس تصمیم اولیه فلسفی شکل گرفته‌اند و بخاطر این، تمام آن‌ها در متن خود از نفس این تصمیم آگاه نیستند. تصمیم فلسفی که لاروول به شناخت آن می‌پردازد، تقسیم دیالکتیکی جهان توسط فیلسوف به دو موضوع مخالف برای کمک در شناخت فلسفی جهان است. لاروئل عقیده دارد که با روشی کاملاً غیر
جهان است. لاروئل عقیده دارد که با روشی کاملاً غیر فلسفی (نا-فلسفه) می‌توان ساختار ارادی فیلسوف و فلسفه را برای شناخت جهان تشخیص داد و مطالعه کرد.
اُزِ بزرگ و قدرتمند فیلمی فانتزی و ماجراجویی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی سم ریمی است. در این فیلم جیمز ادوارد فرانکو، میلا کونیس، میشل ویلیامز، ریچل وایس، زک برف بازی کردند. خلاصه داستان. اسکار زوروستر(جیمز فرانکو)یک تردست در کانزاس است او می‌خواهد فردی بزرگ و قدرتمند باشد برای همین لقب از بزرگ وقدرتمند را برای خود انتخاب کرده‌است که از مخفف اسم او می‌باشد او همواره در تردستیهایش با مشکل رو به رو می‌شود و تماشاگرا پول خود را از او طلب می‌کنند و او مجبور به فرار می‌شود یک روز که او در با بالن خود در حال فرار
می‌شود یک روز که او در با بالن خود در حال فرار است گرفتار طوفان عظیمی می‌شود. او وارد سرزمینی به نام از می‌شود که همنام اوست او در آن جا با دختری به نام تئودورا (میلا کونیس) رو به رو می‌شود و تئودرا به او می‌گوید در پیش‌بینی آمده که تردستی که نامش هم نام این سرزمین است اینجا را نجات داده و پادشاه آن می‌شود و اسکار به او قول می‌دهد تا او را در آینده ملکه این سرزمین کند تئودرا او را با خود نزد خواهرش اوانورا (ریچل وایس) می‌برد، اوانورا به او می‌گوید تردست بدجنسی وجود دارد که باعث تباهی شده او پدر خودش را که
وجود دارد که باعث تباهی شده او پدر خودش را که قبلاً پادشاه اینجا بوده کشته و به اسکار می‌گوید تنها راه اینکه این سرزمین متحد شود کشتن جادوگر بدجنس است که گلیندا نام دارد. او پس از پیمودن راهی طولانی همراه با یک عروسک چینی و یک میمون پرنده که همراهان اوهستند به سرزمین جادوگر بدجنس می‌رسد اما او آنجا پس از ملاقات با گلیندا(میشل ویلیامز) متوجه می‌شود که جادوگر بدجنس او نیست بلکه اوانورا می‌باشد گلیندا از اسکار(جیمز فرانکو) می‌خواهد تا به او کمک کند. از طرفی اوانورا موفق می‌شود تا خواهرش تئودرا را علیه اسکار
موفق می‌شود تا خواهرش تئودرا را علیه اسکار کند و به او یک سیب می‌دهد که باعث شرارت و بدجنسی تئودرا می‌شود تئودرا سیب را می‌خورد و می‌فهمد جادوگر بدجنس خواهر خودش است نه گلیندا اما سیب اثر خود را می‌گذارد و او به فردی بدجنس با صورتی زشت تبدیل می‌شود تئودورا(میلا کونیس) که حالا فردی شرور شده به نزد فرانک می‌رود و او واهالی شهر از وگلیندا را تهدید می‌کند. اسکار که ترسیده می‌خواهد فرار کند اما گلیندا او را متقاعد به ماندن می‌کند و می‌گوید می‌دانم تو قدرت زیادی نداری و شیاد هستی ولی باعث امید می‌شوی فرانک با
نداری و شیاد هستی ولی باعث امید می‌شوی فرانک با استفاده از کتاب ادیسون که همراه دارد حقه‌هایی پیاده می‌کند و تصمیم به حمله به اوانورا می‌گیرد اما در شهر زمرد او وانمود می‌کند می‌خواهد با بالن فرار کند اما در حین فرار تئودورا بالن او را با آتش می‌زند و همه فکر می‌کنند فرانک مرده اما او نمرده و با تولید یک دود غلیظ وانمود می‌کند روح او برگشته و می‌خواهد از دو خواهر بدجنس انتقام بگیرد و موفق می‌شود آن‌ها را فراری دهد و گیلیندا به تخت می‌نشیند.
تفسیر امام حسن عسکری یا تفسیر منسوب به امام حسن عسکری، تفسیر قرآنی است منسوب به حسن عسکری، امام یازدهم شیعیان دوازده امامی. تفسیر از یک خطبه، تفسیر سورهٔ حمد و تفسیر سورهٔ بقره تا آیهٔ ۲۸۲ تشکیل شده‌است. تفسیر آیات ۱۱۵ تا ۱۵۷، ۱۷۸ تا ۱۹۷ و ۲۱۱ تا ۲۸۱ جا افتاده و در بین آیات موجود در این کتاب، تفسیر آیات دیگری از قرآن ذکر شده‌است. ساختار. تفسیر آیات معمولاً با شرح و توضیح مفاهیم آیه آغاز شده و سپس حسن عسکری روایاتی از معصومین را نقل می‌کند. در مواردی شان نزول آیات نیز آورده‌شده‌است. از ویژگی‌های دیگر این
آیات نیز آورده‌شده‌است. از ویژگی‌های دیگر این تفسیر به موارد زیر می‌توان اشاره کرد: سند. طبق آنچه در مقدمه کتاب آمده، تفسیر را یوسف بن محمد بن زیاد و علی‌بن محمدبن سیار از حسن‌عسکری روایت کرده‌اند و شیخ صدوق یا همان ابن بابویه به نقل از محمد بن قاسم مفسر استرآبادی از این دو فرد از حسن عسکری آورده‌است. اما در کتب شیخ صدوق پدران این دو هستند که از حسن عسکری روایت کرده و این روایات به واسطه فرزندان به محمد بن قاسم استرآبادی و از او به شیخ صدوق رسیده‌است. داستان آغازین کتاب. در مقدمه کتاب داستانی آمده‌است که
آغازین کتاب. در مقدمه کتاب داستانی آمده‌است که محمد بن زیاد و محمد بن سیار (محمد بن یسار) که شیعه دوازده امامی بودند، در زمان حسن بن زید علوی ملقب به الداعی الی الله مورد بدخواهی قرار گرفتند و ناچار به سامرا نزد حسن بن علی عسکری، امام یازدهم شیعیان گریختتد. عسکری به استقبال آن‌ها رفت و مژده داد که مشکلشان در استرآباد حل شده و می‌توانند به آنجا برگردند. اما خواستند که یوسف و علی فرزندان این دو نزد او بمانند و به شکرانه از حسن بن علی عسکری علم آموزی کنند. آن‌ها به استرآباد برگشتند و خبر دادند که مشکل حل
آن‌ها به استرآباد برگشتند و خبر دادند که مشکل حل شده‌است. در نتیجه حسن عسکری هم در طول مدت ۷ سال به صورت روزانه تفسیر قرآن را به این دو املا می‌کردند که تفسیر حاضر بخش کوچکی از آن است.ابن شهر آشوب در کتاب معالم العلما تفسیری ۱۲۰ جلدی را به حسن عسکری نسبت می‌دهد که که بعضی تصور می‌کنند تفسیر برجای‌مانده بخش کوچکی از آن باشد. نظر ابن غضائری دربارهٔ کتاب. ابن غضائری در رجالش که به کتاب الضعفا مشهور است، محمد بن قاسم استرابادی را فردی ضعیف و کذاب معرفی می‌کند که از دو فرد مجهول به نام‌های یوسف بن محمد بن زیاد
از دو فرد مجهول به نام‌های یوسف بن محمد بن زیاد و علی بن محمد بن یسار روایت کرده‌است و کتاب مذکور را پر از منکر می‌داند که از جعلیات سهل الدیاجی از پدرش است. هرچند عدم اطمینان رجالیون به تضعیفات ابن غضائری و این نکته که او این تفسیر را منسوب به امام دهم شیعیان می‌داند، اعتبار گفتهٔ او را پایین می‌آورد. پس از ابن‌بابویه، علمای امامیه با استناد به ضعف سند این تفسیر آن را بی‌اعتبار دانسته‌اند. برخی نیز با اعتماد بر ابن‌بابویه آن را صحیح و قابل استناد دانسته‌اند ولی منکر مطالب متضاد با مسلمات تاریخی در آن
ولی منکر مطالب متضاد با مسلمات تاریخی در آن نشده‌اند. به‌رغم اعتماد متاخرین، مفسران هم‌عصر مانند علی‌ابن ابراهیم قمی و عیاشی از آن نامی نبرده‌اند. دلایل موافقان اعتبار این کتاب. موافقین اعتبار این تفسیر به دو دلیل استناد کرده‌اند: البته از آنجایی که این کتاب شامل مواردی است که خود این افراد نمی‌توانستند بپذیرند، گفته‌اند که همان‌طور که در سایر کتب حدیثی هم موارد نادرست وجود دارد و این دلیل غیر معتبر بودن کل کتاب نمی‌شود، این مطلب نادرست هم دلیل غیر معتبر شدن کل این کتاب نمی‌شود. بعضی از مطالب جعلی کتاب. در
کل این کتاب نمی‌شود. بعضی از مطالب جعلی کتاب. در صفحه ۵۴۷ این کتاب داستان مفصلی از برخورد مختار ثقفی با حجاج بن یوسف ثقفی آمده‌است که حجاج در زمان حکومت برکوفه قصد داشته مختار را بکشد اما مانند داستان ذبح اسماعیل شمشیرهای برنده به مختار اثر نکرده و مختار در توجیه این موضوع گفته بوده که او باید کاری انجام دهد که تا آن کار انجام نشود، خدا نمی‌گذارد که او کشته شود. این در حالی است که قتل مختار در سال ۶۷ ه‍.ق بوده و شروع حکومت حجاج در سال ۷۵ ه‍.ق قمری یعنی ۸ سال بعد از کشته شدن مختار به دست مصعب بن زبیر. چاپ و
بعد از کشته شدن مختار به دست مصعب بن زبیر. چاپ و ترجمه. این تفسیر اولین بار در ۱۲۶۸ قمری در تهران به چاپ رسید. چاپ اخیر این تفسیر نیز در قم در سال ۱۴۰۹ قمری انجام شده‌است. از این تفسیر ترجمه‌های مختلفی به زبان فارسی موجود است. آقا بزرگ ترجمه‌های میرزا ابوالقاسم حسینی ذهبی شیرازی مشهور به میرزا باباف عبدالله بن نجم الدین مشهور به فال قنهادری و علی بن حسن زواری را گزارش کرده‌است. علاوه بر اینها نیز ترجمه ای از محمدباقر یزدی از این تفسیر با نام جواهر الایمان در دسترس است.
باگوآژانگ (با تلفظ Bāguàzhǎng) یکی از سه هنر رزمی چینی اصلی سیستم وودانگ است (دو سیستم دیگر عبارتند از: تای چی چوان و شینگ‌یی‌چوان). این هنر از هنرهای رزمی درونی (یا نیجیا) است. باگوآ ژانگ در لغت به معنی "کف دست هشت سه‌خطی" است که سه‌خطی اشاره‌ای است به سه‌خطی‌های موجود در کتاب ئی چینگ که یکی از کتاب‌های مقدس آیین تائوئیسم است. تاریخچه. تبدیل آن به یک هنر رزمی شناخته شده (و رسمی) را به دونگ هایچوان (董海川) نسبت می‌دهند که گفته می‌شود این هنر را از تائوییست‌ها و استادان بودایی کوه‌های مناطق روستایی در چین در
و استادان بودایی کوه‌های مناطق روستایی در چین در اوایل قرن نوزدهم فرا گرفت. شواهدی در دست است که نشان می‌دهد در منطقه‌ای که او می‌زیسته ترکیبی از هنرهای رزمی با راه رفتن چرخشی تائوییست‌ها آموزش داده می‌شده است. به دلیل اینکه در قصر خدمتکار بود، امپراتور از دیدن جابجایی‌های برازنده و مهارت رزمی او تحت تاثیر قرار گرفته و او را آموزش دهنده نگهبانان قصر کردند. دون هایچوان سال‌ها در پکن آموزش داد تا اینکه سرانجام پشتیبانی بارگاه امپراتوری را بدست آورد. از شاگردان دونگ که پس از او از استادان باگوآژانگ شدند
دونگ که پس از او از استادان باگوآژانگ شدند می‌توان یین فو (尹福)، چنگ تینگهوا (程廷華)، سونگ چانگ‌رونگ (宋長榮)، لیو فنگ‌چون (劉鳳春)، ما ویکی (馬維棋)، لیو بوآژن (劉寶珍)، لیانگ ژنگ‌پو (梁振蒲) و لیو دکوآن (劉德寛) را نام برد. اگرچه همه آنها شاگرد یک استاد بودند اما روش آموزش و نیز حالات دست‌هایشان با هم فرق می‌کرد. سبک‌های چنگ و لیو با فشار کف دست‌ها شناخته می‌شوند، سبک یین با پیوسته بودن کف دست‌ها، سبک سونگ با "گل آلو" (梅花 می هوآ) و سبک "ما" با حالتی از دست‌ها به نام چکش‌ها شناخته می‌شود. امروزه بیشتر تمرین‌کنندگان باگوا، از
می‌شود. امروزه بیشتر تمرین‌کنندگان باگوا، از سبک‌های یین (尹)، چنگ (程) یا لیانگ (梁) بهره می‌برند اگرچه پیروان سبک‌های فان (樊)، شی (史)، لیو (劉)، فو (傅) و برخی سبک‌های دیگر هنوز هم وجود دارند. (معمولاً سبک لیو را به تنهایی تمرین نمی‌کنند بلکه به عنوان مکمل دیگر سبک‌ها بکار برده می‌شود.) همچنین زیرسبک‌های دیگری نیز وجود دارند؛ به عنوان مثال سبک‌های سون (孫)، گائو (高) و جیانگ (姜) از زیرشاخه‌های سبک چنگ هستند. برخی از شاگردان دونگ هایچوان، همچون چنگ تینگهوا در نبرد تاریخی قیام بوکسورها شرکت کرده‌اند. جنبه‌های
نبرد تاریخی قیام بوکسورها شرکت کرده‌اند. جنبه‌های عمومی. تمرین راه رفتن دایره‌ای را روش ویژه ایستادن و تمرین جابجایی باگوآژانگ می‌دانند. تمامی فرم‌های آن راه رفتن دایره‌ای را به عنوان بخشی از تمرینات در خود دارند. هنرآموزان محیط یک دایره را در حالت پایین و رو به داخل می‌پیمایند و به‌طور مرتب جهت خود را در حین اجرای تمرینات تغییر می‌دهند. قطر دایره برای یک تازه‌کار بین شش تا دوازده فوت قطر دارد. هنرآموزان ابتدا انعطاف‌پذیری و ترازبندی درست بدن را در تمرینات اولیه یاد گرفته و سپس به فرم‌های پیچیده‌تر و قدرت
اولیه یاد گرفته و سپس به فرم‌های پیچیده‌تر و قدرت درونی می‌پردازند. اگرچه جنبه‌های درونی باگوآژانگ به ژینگی‌چوان و تای چی چوان شبیه است اما در اصل با یکدیگر فرق دارند. جنگ‌افزارهای مختلفی نیز در این هنر رزمی بکار می‌روند. همچون یک جفت چاقو. همچنین باگوآژانگ را به خاطر تمرین با جنگ‌افزارهای بسیار بزرگ می‌شناسند؛ همچون "باگوآ جیان" (八卦劍) یا شمشیر باگوآ و "باگوآ دائو" (八卦刀) یا قداره باگوآ. از جنگ‌افزارهای مرسوم دیگر نیز استفاده می‌شود همچون چوب ("گون")، نیزه ("کیانگ")، عصا ("گوآی")، شمشیر قلاب‌دار ("گوو") و
("کیانگ")، عصا ("گوآی")، شمشیر قلاب‌دار ("گوو") و شمشیر صاف دولبه ("جیان"). هنرآموزان باگوآژانگ را به خاطر قابلیت بکارگیری هر چیزی به عنوان جنگ‌افزار می‌شناسند. همچون بکارگیری جنگ‌افزارهای، این هنر رزمی دارای گستره وسیعی از تکنیک‌های گوناگون مبارزه است همچون ضربه‌های مختلف (با کف دست،مشت، آرنج،انگشتان و غیره)، لگد، قفل‌ها، پرتابی‌ها و جابجایی‌های دایره‌ای. باگوآژانگ را نه هنر رزمی کاملاً شربه‌ای و نه کاملاً گرفتنی می‌توان دانست. هنرآموزان می‌توانند از سر راه حریفان به راحتی دور شده یا به آنها نزدیک شوند.
حریفان به راحتی دور شده یا به آنها نزدیک شوند. (جریان حرکتی دارند.) این اساس تئوری قادر بودن به مبارزه با چند حریف در آن واحد است. طبیعت حرکات این هنر رزمی به هنرآموز اجازه حرکت پشت سر حریف را می‌دهد تا حریف نتواند به او آسیبی بزند. اگرچه سبک‌های باگوآژانگ گاهی با هم تفاوت‌های بسیار زیادی دارند (برخی همچون سبک چنگ شامل کشتی از نزدیک و قفل‌های مفصلی‌اند و برخی دیگر همچون سبک‌های یین دارای سرعت و ضربات از راه دوراند) اما در همه آنها می‌توان راه‌رفتن دایره‌ای، روش‌های مارپیچی و برخی تکنیک‌های خاص (کف دست
روش‌های مارپیچی و برخی تکنیک‌های خاص (کف دست سوراخ‌کننده، دست خردکننده و غیره) را دید. جابجایی‌های باگوآژانگ از تمام بدن به همراه دست، حرکات پویای پا و پرتاب‌ها استفاده می‌کند. جابجایی‌های سریع آن از انرژی مرکز شکم استفاده می‌کند. قدم زدن دایره‌ای علاوه بر پدید آوردن نیروی مایل به مرکز، به هنرآموز در مانور سریع به دور حریف کمک می‌کند.
پیروز خوارشاذ (فیروز خوارشاذ) دیلمی ملقب به بهاءالدوله و مُکَنّیٰ به ابونصر (درگذشتهٔ ۵ جمادی‌الثانی ۴۰۳ در ارجان) سومین پسر عضدالدوله دیلمی و از امیران آل بویه بود که توسط خلیفه، الطائع به بهاءالدوله و ضیاءالملّه ملقب شد. وی که جانشین برادر بزرگتر خود، شرف‌الدوله بود مدت‌ها با دیگر برادرش، صمصام‌الدوله که در شیراز مستقر بود به جنگ پرداخت و پس از مرگ صمصام‌الدوله توانست شیراز و کرمان را تسخیر کند. با اینکه قلمرو آل بویه در زمان بهاءالدوله از لحاظ وسعت با دوران عضدالدوله برابری می‌کرد، وی هرگز نتوانست آرامش،
عضدالدوله برابری می‌کرد، وی هرگز نتوانست آرامش، ثبات و امنیت کاملی در ناحیهٔ تحت حاکمیت خود برقرار سازد. زندگی. آغاز زندگی. با مرگ عضدالدوله در شوال ۳۷۲ قمری (مارس ۹۸۳ میلادی)، از آنجایی که وی جانشینی برای خود تعیین نکرده بود، فرزندش صمصام‌الدوله جانشین او شد. با امارت صمصام الدوله، چون برادر دیگرش شیردل (ملقب به شرف‌الدوله) که از جانب عضدالدوله والی کرمان بود از مرگ پدر مطلع شد رهسپار فارس گردید و آنجا را به تصرف درآورد. پس از آن سپاهی را که صمصام‌الدوله به جنگ او فرستاده بود شکست داد. در سال ۳۷۵ یکی از