payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خواهند کرد و این حذف موقعی کارساز و موفقیت‌آمیز خواهد بود که در غیاب ملکی انجام گیرد و این تنها دلیلی است که موجب گردیده تا خلیل ملکی علی‌رغم افکار عمومی و بدون آن که از نظر سیاسی هیچ نیازی آن را ایجاب کند اقدام به معرفی خود به فرمانداری نظامی کرده است. خنجی اضافه کرد اگر در چنین شرایطی معرفی خلیل ملکی به فرمانداری نظامی که در این روزها بین شخصیتها و سران نهضت ملی تنها مورد از نوع خود است بدون دنباله و عقبه باقی بماند، این به تنهایی یک انتحار سیاسی برای ملکی محسوب می‌شود و [حتی] بدون طرح سایر ایرادات در
محسوب می‌شود و [حتی] بدون طرح سایر ایرادات در مورد او نیز ملکی نخواهد توانست از موج انتقاد علیه این اقدام خود سالم بیرون رود و به همین دلیل است که می‌بینیم بلافاصله به دنبال معرفی خلیل ملکی این موضوع از طریق مسئولان و شبکهٔ حزبی در حوزه‌ها مطرح شده که حجازی (در حالی که آزادانه رفت و آمد می‌کند) در مقام توطئه علیه حزب برآمده و به خلیل ملکی (که در بند است) اتهامات ناروا (ملاقات با شاه-گرفتن پول از دربار) وارد ساخته است. اکنون در تمام شبکهٔ حزبی موضوع اتهامات ناروایی که حجازی وارد ساخته موضوع بحث روز قرار
ناروایی که حجازی وارد ساخته موضوع بحث روز قرار گرفته است. نتیجهٔ دیگر آن که اثرات منفی معرفی به فرمانداری نظامی جای خود را به مظلومیت خلیل ملکی در برابر اتهامات ناروا داده است. خنجی می‌گفت تاکتیک دیگری که این آقایان اتخاذ کرده‌اند جدا کردن ما دو نفر (محمدعلی خنجی و مسعود حجازی) در اجرای این برنامه است. اگر ما دو نفر را با هم هدف قرار بدهند احتمال موفقیت کمتر است؛ ولی چون شما را در مقایسه در موقعیت ضعیفتری تشخیص داده‌اند و شما شخصاً از ملاقات خلیل ملکی با شاه و کمک مالی به حزب اطلاع دارید و ممکن است از این
و کمک مالی به حزب اطلاع دارید و ممکن است از این اطلاعات خود، روزی علیه آنها استفاده کنید، در مرحلهٔ اول علیه شما اقدام خواهند کرد و پس از مدتی حذف من برای آنها به مراتب آسان‌تر خواهد بود. تشکیل جلسهٔ فعّالان برای اخراج مسعود حجازی از حزب. چند روز بعد دکتر خنجی یادداشتی در منزل ما گذاشته بود که به محض رسیدن نزد او بروم. ظهر با عجله پیش او رفتم. گفت آنچه حدس می‌زدیم در حال تحقق است. آنها (خلیل ملکی و نزدیکانش) آش پر جوشی برای شما پخته‌اند و ادامه داد: «امروز صبح قندهاریان بدون خبر قبلی به دیدار من آمده است و
قندهاریان بدون خبر قبلی به دیدار من آمده است و پس از شرح مفصلی علیه شما اظهار داشت که دیگر وجود حجازی با اتهاماتی که به خلیل ملکی وارد آورده است برای حزب قابل قبول نمی‌باشد و ضمن تعریف و تمجید بسیار از سوابق مبارزاتی و عقاید و افکار من، گفت ما تصمیم گرفته‌ایم حجازی را از حزب اخراج کنیم و تا زمانی که خلیل ملکی در زندان است به منظور تمرکز کارها و پیشرفت آن، رهبری حزب را در اختیار شما قرار دهیم. خنجی گفت در برابر اظهارات مهندس قندهاریان مخالفت و مقابله نکردم تا او همهٔ حرفهایش را بگوید و در برابر پیشنهاد او
تا او همهٔ حرفهایش را بگوید و در برابر پیشنهاد او سکوت کردم. وقتی قندهاریان مواجه با مخالفت نشد و سکوت مرا دید، فکر کرد موافقت مرا به دست آورده است و خوشحال و راضی بیرون رفت. قندهاریان در موقع خروج گفت که وقت و محل جلسه را بعداً اطلاع خواهد داد.» دو روز بعد دکتر خنجی اطلاع داد که وقت جلسه را خبر داده‌اند و محل جلسه را که باغچهٔ متعلق به مهندس زندی در کرج می‌باشد تعیین کرده‌اند. بعد از ظهر همان روز وقت و محل جلسه را از طریق دیگر نیز به من (مسعود حجازی) اطلاع دادند و مرا برای شرکت در جلسهٔ فعالان حزبی دعوت
دادند و مرا برای شرکت در جلسهٔ فعالان حزبی دعوت کردند؛ بدون آن که علت تشکیل جلسه را اعلام یا دستور جلسه را معین کنند. در روز مقرر به اتفاق دکتر خنجی به کرج رفتیم. نزدیک ظهر آنجا رسیدیم. حدود شصت نفر از اعضای فعال حزب که بیشتر از دانشجویان بودند به مرور در آنجا اجتماع کردند. از هیئت اجرائیه علاوه بر خلیل ملکی، جلال آل احمد و علی اصغر حاج سید جوادی نیز در جلسه حضور نداشتند. قندهاریان جلسه را افتتاح کرد و به‌طور خیلی خلاصه اظهار داشت: «پس از زندانی شدن آقای خلیل ملکی، شایعاتی در حزب رواج یافت و پس از رسیدگی
ملکی، شایعاتی در حزب رواج یافت و پس از رسیدگی معلوم شد آقای حجازی مطالبی علیه آقای ملکی مطرح کرده‌اند و چون ایشان در زندان هستند و رسیدگی به این مسائل با توجه به شرایط موجود، عملی نمی‌باشد، تصمیم گرفته شده است فعلاً و به‌طور موقت آقای حجازی از مسئولیتهای حزبی کنار گذاشته شود تا پس از آزادی آقای ملکی از زندان در شرایط مناسب تری به این مسئله رسیدگی شود. پس از پایان سخنان قندهاریان، دکتر خنجی اجازهٔ صحبت خواست و بلافاصله گفت من با این پیشنهاد به‌طور کامل موافق هستم منتها با یک شرط و آن شرط این است که نام مرا
هستم منتها با یک شرط و آن شرط این است که نام مرا هم به نام حجازی اضافه کنید و هر دو را یک جا مشمول این تصمیم قرار دهید؛ زیرا بدون حضور ما دو نفر، هیئت اجرائیه بهتر می‌تواند کار کند و به هدفهایی که می‌خواهند برسند. با این سخنان ناگهانی دکتر خنجی که موجب تعجب همه گردید. همهمه در حاضران ایجاد شد و از او خواستند راجع به اظهارات خود توضیح دهد. خنجی با اشارهٔ دست همه را دعوت به سکوت کرد و ادامه داد و گفت این تصمیم ناشی از جریانات و رویدادهایی است که در مدت بیش از سه ماه همهٔ امور حزب را تحت‌تأثیر قرار داده است.
سه ماه همهٔ امور حزب را تحت‌تأثیر قرار داده است. به جای آنکه با استمداد از حافظه‌ام به نقل یک به یک حوادث بپردازم، از روی یاداشت‌هایی که در زمان رویدادها تهیه کرده‌ام، آنچه را که اتفاق افتاده قرائت می‌کنم. دکتر خنجی سپس به آرامی در حالی که تمام نفس‌ها در سینه حبس شده بود و در میان سکوت مطلق، شروع به قرائت یادداشت‌ها کرد. قرائت یادداشت‌ها نزدیک به چهار ساعت طول کشید. مطالب یادداشت‌ها به‌طور کامل و روشن و واضح، حاضران را در جریان بحث‌ها و گفت‌وگوها و برخوردها در هیئت رهبری راجع به خط مشی حزب و نهضت ملّی و
در هیئت رهبری راجع به خط مشی حزب و نهضت ملّی و سایر مسائل قرار داد. سکوت و آرامش حاکم بر جلسه تا قرائت یادداشتها دربارهٔ تشکیل هیئت سیاسی بعد از کودتای ۲۸ امرداد ادامه داشت؛ ولی پس از آن که دکتر خنجی تشکیل اولین جلسهٔ هیئت سیاسی و یادداشتهای مربوط به اعلامیهٔ حزب به خط خلیل ملکی و بعضی مفاد اعلامیه را قرائت کرد و دربارهٔ نکات اعلامیه از جمله آن که عبارت (کودتای ۲۸ امرداد) را بدون کودتا ذکر کرده و این که خلیل ملکی اعلام کرده که یک حزب سوسیالیست نمی‌تواند حتی دنباله‌روی ملّی‌ترین دولت‌ها باشد و برنامهٔ
حتی دنباله‌روی ملّی‌ترین دولت‌ها باشد و برنامهٔ سازندگی برای کشور بعد از کودتا را توضیح داد، ناگهان حسین ملک با صدای بلند و همراه او امیرقلی و مهندس قندهاریان فریاد کشیدند: دروغ است! دروغ است! دکتر خنجی با این داد و فریاد، خونسردی خود را از دست نداد. او لحظاتی مکث کرد تا فریاد دروغ است! دروغ است! رساتر شود و در ذهن همه جای گیرد. سپس ناگهان از جای برخاست و گفت: «اصل این اعلامیه به خط خلیل ملکی همین‌جا و نزد من است.» بلافاصله اوراق اعلامیه را از جیب بیرون آورد و به حاضران نشان داد. عده ای از حاضران که در جلو
و به حاضران نشان داد. عده ای از حاضران که در جلو و نزدیک خنجی نشسته بودند، با صدای بلند گفتند: ما خط خلیل ملکی را می‌شناسیم و یک به یک آن را ملاحظه کردند و همگی تصدیق کردند که خط خلیل ملکی است. همهمه و هیاهو همه جا را فرا گرفت. همه از جای برخاستند و با صدای بلند به سخن پرداختند. عده ای به سختی به قندهاریان، مهندس حسین ملک و امیرقلی حمله کردند و گفتگوهای تندی رد و بدل می‌شد. هوا رو به تاریکی می‌رفت و به علت نبودن چراغ و سایر وسایل، ادامهٔ جلسه به آسانی میسر نبود. قندهاریان، حسین ملک و امیرقلی جزو اولین
نبود. قندهاریان، حسین ملک و امیرقلی جزو اولین کسانی بودند که باغچهٔ مهندس زندی را ترک کردند و خود را از ادامهٔ حادثه بیرون بردند و امکان ادامهٔ جلسه را غیرممکن ساختند. جلسهٔ باغ مهندس زندی که با دقت بسیار و پیش‌بینی‌های لازم در غیاب خلیل ملکی و برای محاکمه و اخراج مسعود حجازی تشکیل شده بود و به نظر می‌رسید که از طرف ابوالقاسم قندهاریان، حسین ملک و دکتر امیرقلی نزدیک‌ترین افراد به خلیل ملکی طرح‌ریزی و تنظیم و دعوت شده است، در واقع تیری بود که به طرف حزب زحمتکشان ملت ایران (نیروی سوم) شلیک شد و با توجه به
ملت ایران (نیروی سوم) شلیک شد و با توجه به زمینه‌های موجود آن را ظرف مدت کوتاهی از داخل متلاشی کرد. تفکیک نیروی سوم به حزب سوسیالیست و جامعهٔ سوسیالیست‌ها. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، بیشتر رهبران و فعالان سازمان‌های سیاسی هوادار دولت مصدق، دستگیر شدند. تعداد زیادی هم از انظار مأموران پنهان شدند؛ امّا ملکی همان‌طور که در بالا مفصلاً اشاره شد، برخلاف بقیهٔ مبارزان در شهریور همان سال خود را به فرمانداری نظامی معرفی کرد و در خرم‌آباد زندانی گردید. در همین سال، هواداران ملکی تلاش کردند تا دکتر خنجی و حجازی را
هواداران ملکی تلاش کردند تا دکتر خنجی و حجازی را از درون حزب اخراج کنند که موجب انشعابی دیگر در حزب شد. مواردی مانند اعلامیه‌ای مبنی بر تأیید کودتا در روز ۲۹ مرداد، شایعاتی دربارهٔ دریافت پول از شاه و ملاقات مخفی ملکی با شاه در چند ماه قبل از کودتا باعث شد تا بخش بزرگی از نیروهای اصلی نیروی سوم به رهبری خنجی و حجازی، ملکی را ترک کنند و حزب جدیدی با نام حزب سوسیالیست ایجاد نمایند. ملکی بعد از آزادی از زندان به فعالیت‌های مطبوعاتی پرداخت و در سال ۱۳۳۹ پس از دو سال رایزنی با اسدالله علم و تأیید برنامه‌های
دو سال رایزنی با اسدالله علم و تأیید برنامه‌های حزبش توسط شاه جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی را تأسیس کرد. او در این زمان باز هم با شاه دیدار کرده و برخلاف اکثر روشنفکران و سیاستمداران عضو جبهه ملّی، از برنامه‌های حکومت شاه، تمجید و آن‌ها را تأیید کرد. در این دوران مجلّهٔ «نبرد زندگی» و سپس «علم و زندگی» ارگان جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملّی بود. بعد از مرگ ملکی و آل احمد در سال ۱۳۴۸ فعالیت جامعه سوسیالیست‌ها محدود شد. در سال ۱۳۵۶ و با شروع اتحاد نیروهای ملّی، جامعه سوسیالیست‌ها بار دیگر به رهبری رضا شایان به
جامعه سوسیالیست‌ها بار دیگر به رهبری رضا شایان به جبهه ملی چهارم پیوست و فعالیت خود را آغاز کرد؛ ولی در انتهای سال ۱۳۵۷ از مجموعه خارج و به جبهه دموکراتیک ملی به رهبری متین دفتری پیوستند.
زبان گالائیک یکی از زبان‌های سلتی بود. این زبان به زبان سلتیبری نزدیک بود و زمانی در میان باشندگان شمال باختری شبه‌جزیره ایبری گویشورانی داشته‌است. این زبان در شاخهٔ قاره‌ای زبان‌های سلتی جای می‌گیرد. منابع. Wikipedia contributors, "Gallaecian language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gallaecian_language&amp;oldid=471120617 (accessed February 6, 2012).
تئودبالد (به فرانسوی: "Théodebald" یا "Thibaud"، به آلمانی: "Theudowald") (زادهٔ پیرامون ۵۳۵ - مرگ ۵۵۵) پادشاه مروونژیایی رنس از ۵۴۷ (یا ۵۴۸) تا ۵۵۵ بود. زندگینامه. تئودبالد پسر تئودبرت یکم و دئوتریا بود که پس از مرگ پدرش در ۵۴۷ یا ۵۴۸ به پادشاهی رسید. او در این زمان سیزده سال بیشتر نداشت و پسری بیمار بود، اما وفاداری نجیب‌زادگان به یاد و خاطرهٔ پدرش سبب شد تا دوران فرمانروایی تئودبالد به‌دور از جنگ و درگیری داخلی سپری شود. همچنین ازدواج او با والدرادا، دختر پادشاه لمباردی به تحکیم اتحاد میان دو پادشاهی
پادشاه لمباردی به تحکیم اتحاد میان دو پادشاهی انجامید. با وجود این تئودبالد در مدت حکومتش نشان داد که توانایی ادامهٔ سیاست‌های پویای پدرش به‌ویژه در ایتالیا را ندارد و دیری نپایید که فتوحات پدرش در شمال ایتالیا را از دست داد. او در عین حال همچون پدرش از رویارویی مستقیم با ارتش ژوستینین یکم، امپراتور بیزانس در سال ۵۵۲ خودداری ورزید. تئودبالد که برای مدتی طولانی بیمار بود سرانجام در سال ۵۵۵ درگذشت. او هیچ پسری نداشت و در نتیجه قلمروی پادشاهیش به عموی بزرگش کلوتار یکم رسید. کلوتار نیز به‌نوبهٔ خود با یکی‌کردن
یکم رسید. کلوتار نیز به‌نوبهٔ خود با یکی‌کردن دیگر پادشاهی‌ها اندکی بعد به‌عنوان پادشاه تمامی فرانک‌ها بر تخت سلطنت نشست.
موریس گُدفروا-دُموم‌بین ، (زاده ۱۵ دسامبر ۱۸۶۲- درگذشته ۱۲ آگوست ۱۹۵۷) یک پژوهش‌گر فرانسوی تاریخ ادیان، بخصوص تاریخ اسلام و مسلط به زبان عربی بود. اثر معروفش تحقیقات تاریخی و دینی در مورد مراسم حج در میان مسلمانان است. وی ترجمه مشروحی از کتاب ابن جُبَیر، جهان‌گرد و نویسنده عرب (۱۱۴۵ م-۱۲۱۷ م) زاده والنسیا در مورد سفر مکه و مراسم حج نیز دارد.
لحیم آلیاژی است از دو یا چند فلز مختلف که در اتصال ثابت فلزات، به‌ویژه سیمها و کابلها به یکدیگر به کار می‌رود. ترکیب‌های اصلی لحیم قلع و سرب هستند، نسبت بین این دو عنصر می‌تواند نقطهٔ ذوب لحیم را مشخص کند. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که اگر نسبت قلع و سرب در حدود ۶۳٪ قلع و ۳۷٪ سرب باشد، نقطهٔ ذوب در کمترین حد خود و حدود ۱۸۸ درجه سلسیوس خواهد بود. لحیم کاری سنتی که قبلاً در صنعت الکترونیک استفاده می‌شده‌است مخلوطی از قلع و سرب است. انواع مختلفی از لحیم کاری برای اهداف متفاوتی استفاده می‌شود. نوع لحیم کاری استفاده
متفاوتی استفاده می‌شود. نوع لحیم کاری استفاده شده برای الکترونیک معمولاً شامل ۶۳ درصد قلع و ۳۷ درصد سرب می‌شود این اغلب به عنوان لحیم کاری ۶۳/۳۷ شناخته شده‌است. البته لازم به ذکر می‌باشد که بعد از آلیاژ ۶۳/۳۷، پُرکاربردترین آلیاژ مورد استفاده در لحیم کاری ۶۰/۴۰ می‌باشد(۶۰ درصد قلع و ۴۰ درصد سرب). در ترکیبات تشکیل‌دهنده فلز، به شار (نوعی روغن لحیم) نیاز است برای اینکه اطمینان حاصل شود که اتصالات خوبی ساخته شده‌است. شار یک مخلوط اسیدی است که کمک می‌کند که لحیم به راحتی روی اتصال جاری شود و یک پیوند خوب تشکیل
به راحتی روی اتصال جاری شود و یک پیوند خوب تشکیل شود. شار می‌تواند به صورت یک مایع قهوه ای رنگ دیده شود درست مثل لحیمی که حرارت دیده‌است. و آن گاهی یک دود تند و سوزش آوری بیرون می‌دهد که می‌تواند به عنوان یک محرک عمل کند. به همین دلیل است که لحیم کاری همیشه باید در یک محیطی با تهویهٔ مناسب انجام شود. اندازه لحیم‌. اندازه‌های متفاوتی از لحیم در دسترس است. لحیمی که برای ساخت و سازهای الکترونیکی استفاده می‌شود به شکل یک سیم نازک فروخته می‌شود. سیم‌های نازک‌تر برای کارهای دقیق خیلی بهتر است. به‌طور کلی
برای کارهای دقیق خیلی بهتر است. به‌طور کلی لحیم‌های متفاوتی که تولید می‌شود در ضخامت سیم استاندارد (SWG) با ضخامت سیم آمریکا (AWG) تعیین شده‌اند. برای بیشتر مدارات چاپی و لحیم کاری کلی لحیم SWG 20-22 (19-21 AWG) انتخاب می‌شود اگرچه برای اتصالات بزرگتر یک لحیم ضخیم‌تر عجالتاً 18SWG (16 AWG) بهتر است. لحیم‌کاری بدون سرب. از آنجایی که به خاطر دلایل بهداشتی و محیطی تلاش می‌شود که مقدار سرب استفاده شده کاهش یابد، اکنون لحیم کاری بدون سرب به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. براساس یک حکم اروپائی لحیم
استفاده قرار می‌گیرد. براساس یک حکم اروپائی لحیم کاری که حاوی سرب باشد نباید به‌طور تجاری استفاده شود؛ بنابراین انواع دیگری از لحیم کاری بدون سرب جایگزین لحیم کاری سنتی شده‌است. به‌طور مثال یک نوع شامل ۹۹٫۳ درصد قلع و ۰٫۷ درصد مس است و نوع دیگری که در بازار موجود است شامل مقدار کمی نقره است و از لحاظ قیمت کمی گرانتر از لحیم مس قلع است. لحیم‌برداری. در حالی که توانایی ایجاد اتصالات لحیم کاری خوب خیلی مهم است مهارت دیگری که می‌تواند به همان اندازه مهم باشد دانستن این است که چگونه لحیم باز شود. اگر
باشد دانستن این است که چگونه لحیم باز شود. اگر لحیم‌برداری به خوبی انجام نشود می‌تواند به برد مدار چاپی یا اجزاء صدمه بزند و منجر به صرف هزینه و وقت زیاد برای بازسازی شود؛ بنابراین لازم است که هرکاری با دقت و با استفاده از ابزار درست و مناسب انجام شود. مکنده لحیم. ابزار اصلی استفاده شده برای لحیم‌برداری یک شکلی از تلمبه مکنده به نام "قلع‌کش" است. این ابزار به حالت فنری است که یک پیستون دارد که به داخل آن هل داده می‌شود. یک دکمه کوچک برای رها کردن پیستون فشار داده می‌شود، بنابراین هوا را از طریق یک سرلوله
داده می‌شود، بنابراین هوا را از طریق یک سرلوله PTFE به داخل می‌کشد. مکشی که ایجاد می‌شود برای مکیدن لحیم از روی سطح کافی است.
زبان لِپونتی زبانی مرده است که میان سال‌های ۵۵۰ تا ۱۰۰ پیش از میلاد در رتیا و گل سیزالپین (شمال ایتالیای کنونی) در کوهستان آلپ گویشورانی داشته‌است. سنگ‌نوشته‌هایی از این زبان در پیرامون لوگنوی سوئیس و دریاچه ماجیوره و کومو در ایتالیا یافت شده‌است. این زبان از شاخهٔ قاره‌ای زبان‌های سلتی است. در آغاز چنین پنداشته می‌شد که لهجه‌ای از زبان گالیش است، ولی در آینده آشکار شد که خود زبانی مستقل است. با کوچ قبیله‌های گل به کرانهٔ شمالی پو، زبان لپونتی در زبان گالیش تحلیل رفت. در آینده که جمهوری روم بر گل سیزالپین
تحلیل رفت. در آینده که جمهوری روم بر گل سیزالپین چیره گشت، زبان لاتین جای هر دو زبان پیشین را گرفت. نام این زبان از نام قبیله لپونتی گرفته شده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Lepontic language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lepontic_language&amp;oldid=474565641 (accessed February 6, 2012).
یوهان لیس (که به نام جان لایس نیز خوانده شده است) (زادهٔ: ۱۵۹۰ یا ۱۵۹۷ - درگذشت: ۱۶۲۷ یا ۱۶۳۱ میلادی) نقاش برجسته و نامدار آلمانی سبک باروک در قرن هفدهم میلادی بود. یوهان لیس عمده دوران زندگی و فعالیت هنری خود را در ونیز گذراند. زندگینامه. یوهان لیس در اولدنبورگ این هل‌اشتاین واقع در شلسویگ-هولشتاین، آلمان، متولد شد. تحصیلات اولیه خود را در زادگاه خویش به انجام رسانید، و سپس ضمن آشنایی با هندریک گولتزیوس (نقاش و گراورساز مشهور آلمانی) تحصیلات خود را در هارلم و آمستردام ادامه داد. در حدود سال ۱۶۲۰ میلادی وی
و آمستردام ادامه داد. در حدود سال ۱۶۲۰ میلادی وی از طریق پاریس برای نخستین بار به ونیز سفر کرد و در فاصلهٔ سالهای ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۲ به طور کامل به رم نقل مکان نمود. آثار اولیهٔ یوهان لیس، تحت تأثیر سبک نقاشی‌های کاراواجو قرار داشتند. گرچه در اوایل کار وی نمونه‌هایی از تضاد نور و سایه در آثارش به چشم می‌خورد، اما حرکت نهایی و نقل مکان او به ونیز در اوایل دههٔ ۱۶۲۰، تغییرات اساسی در سبک او را نیز به همراه داشت و در او انگیزه‌ای برای استفاده از رنگهای درخشان در آثارش پدید آورد که خبر از ایجاد یک تحول روحی در وی
پدید آورد که خبر از ایجاد یک تحول روحی در وی می‌داد. در سال ۱۶۲۷ میلادی وی با الهام از تابلوی معروف آلتراپیس که در سنت جروم کلیسای تولنتینی (سان نیکولو دا تولنتینو) واقع در رم، قرار داشت، اثر نقاشی مهمی را خلق کرد که برایش تحسین بسیاری را به همراه داشت. به نظر می‌رسد که حرکات ظریف قلم موی وی در برخی آثارش، در شکل گیری سبک‌های عجیب و غریب موسوم به روکو که نمونهٔ پختهٔ آن را در سبک برادران گاردی می‌یابیم، تأثیرگذار بوده‌است. سبک نهایی یوهان لیس، سبکی است که وی را در همراهی با دیگر نقاشان خارجی (غیرایتالیایی)
را در همراهی با دیگر نقاشان خارجی (غیرایتالیایی) ساکن در ونیز، همچون دومنیکو فتتی و برناردو استروززی، مبدع آن می‌دانند و این نشان از ورود سبک باروک به جمهوری(جمهوری رم) برای اولین بار دارد. یوهان لیس در سال ۱۶۲۹ میلادی و متعاقب گسترش بیماری طاعون در ونیز، و برای در امان ماندن از این بیماری ترجیح داد که به ورونا بگریزد؛ اما با این وجود اندکی بعد تسلیم تقدیر شد و دوباره به ونیز بازگشت. بر اساس نوشتهٔ هوبریکن، او شب و روز بر روی نقاشی‌های خود کار می‌کرد، طوری که یواخیم فون ساندرات احساس کرد که وی با این طرز
که یواخیم فون ساندرات احساس کرد که وی با این طرز کار کردن سلامتی خود را در معرض مخاطرهٔ شدید قرار داده و ضمن گفتن این نکته به لیس از وی خواست تا در رم به وی بپیوندد. میراث برجای مانده از یوهان لیس به عنوان یک نقاش مجموعه‌ای را در بر می‌گیرد که در آن هم به موضوعات اساطیری و هم به برخی از مطالب کتاب مقدس پرداخته شده و وی به هرحال در همهٔ این آثار، استاد رنگ و نقاشی در سبک باروک است. وی تأثیر و نفوذ بسیاری بر روی نقاشان ونیزی یک قرن پس از خود (قرن هجدهم)، همچون سباستینو ریچی، جیووانی باتیستا تیه پولو و
همچون سباستینو ریچی، جیووانی باتیستا تیه پولو و جیووانی پیازتتا نهاده‌است.
زک یا زبان سلتیک خاوری نام یکی از زبان‌های سلتیک قاره‌ای است. از این زبان اطلاعی جز دو نوشتهٔ مخدوش یکی در گرانفنشتاین اتریش و دیگری پتوی اسلوونی -که هر دو زمانی بخشی از استان نوریکوم روم بودند- در دست نیست. ولی از همین اندک هم برمی‌آید که زبانی بوده‌است مانند دیگر زبان‌های سلتی و به ویژه زبان گالیش. منابع. Wikipedia contributors, "Noric language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Noric_language&amp;oldid=460729758 (accessed February 6, 2012).
خرمن‌کوب،وسیله‌ای است در کشاورزی که در قدیم بر خر و گاو می‌بستند و آن را بر روی غلات به‌ویژه گندم می‌دواندند تا گندم از ساقه جدا شده و کاه و گندم جدا گردد. خرمن‌کوب قدیم در واقع یک یا دو یا سه استوانه متحرک بود که دارای تیغه‌هایی در اطراف بود و با کشیده شدن توسط گاو و خر به حرکت درمی‌آمد. امروزه خرمن‌کوب‌ها تراکتور هستند یا با تراکتور یا برق کار می‌کنند. خرمن به محوطه یا زمین مسطح و صاف‌شده و محکم‌شده با غلتک گفته می‌شد که بوته (پوته) گندم‌ها را در آنجا جمع می‌کردند تا خشک شود و برای کوبیده شدن توسط دستگاه
می‌کردند تا خشک شود و برای کوبیده شدن توسط دستگاه آماده شود. این زمین با گل مخصوص تنورسازی محکم می‌شد و مانند آسفالت امروزی می‌گردید تا گندم با خاک آمیخته نشود. در حال حاضر دستگاه‌های کمباین نیازی به محوطه مخصوص برای کوبیدن گندم ندارند. تأثیرات اجتماعی اولیه. شورش‌های سوئینگ در بریتانیا تا حدی نتیجه ماشین خرمنکوبی بود. پس از سال‌ها جنگ، مالیات‌های بالا و دستمزدهای پایین، سرانجام کارگران مزرعه در سال ۱۸۳۰ شورش کردند. آنها سال‌ها با بیکاری مواجه بودند، به دلیل معرفی گسترده ماشین خرمن‌کوب و سیاست محصور کردن
معرفی گسترده ماشین خرمن‌کوب و سیاست محصور کردن مزارع. دیگر نیازی به هزاران مرد برای مراقبت از محصولات نبود. این موضوع کارگران مزارع را در آستانه گرسنگی قرار می‌داد. شورشیان سوئینگ ماشین‌های خرمن کوب را شکستند و کشاورزانی را که آنها را در اختیار داشتند، تهدید کردند. با اغتشاشات بسیار سخت برخورد شد به طوری که ۹ نفر از آشوبگران به دار آویخته شدند و ۴۵۰ نفر دیگر به استرالیا منتقل شدند.
پرده نمایش یا تئاتر معرکه گیر یا نمایش مرشد و بچه مرشد نوعی نمایش خیابانی است که بعدها از آن تعزیه مشتق و گرفته شده این نوع نمایش به دوران ایران باستان بر می‌گردد. این نوع پرده نشان دادن صحنه ای از رویدادهای مهم تاریخی توسط درویش و مرشد و بچه مرشد است. قدیمی‌ترین این‌گونه صحنه‌ها مربوط به داستان رستم و سهراب و سیاووش می‌شود. "پرده نمایش یا نمایش پرده"' شاخه‌ای از هنرهای نمایشی است که به بازنمودن داستان‌ها در برابر مخاطبان یا تماشاگران می‌پردازد. به جز سبک معیار گفتار داستانی، و شرح نقاشی‌های روی پرده، حرکات
گفتار داستانی، و شرح نقاشی‌های روی پرده، حرکات و نمایش‌های جانبی مانند نمایش مار و نمایش پهلوانی نیز برای جلب مخاطب دارد. نام. «نمایش» یا پرده معره که گیری پیشینه. پیشینه یرده نمایش به دوره‌های قبل از اسلام بر می‌گردد. این کار برای شاهنامه گفتن داستانهای حماسی به افراد بی سواد بود و مورد استقبال مردم قرار می‌گرفت. اما اوج شکوفایی آن به دوره صفویه بر می گردد و تخت تأثیر هنرهای ارمنی فرار داشته‌است. نمونه برجای مانده آنها پرده نمایش‌های سنگی در سنگ‌تراشی های تخت جمشید و دیواره نقش رستم چلیپای ایرانی و …
های تخت جمشید و دیواره نقش رستم چلیپای ایرانی و … می‌باشد. در کتاب تاریخ بخارا آمده‌است که نمایش ایران از آیین اسطوره و شعایر برخاسته‌است.
میراث عنوان یک فیلم تلویزیونی به کارگردانی حسین زینعلی که به سفارش شبکه یک سیما ساخته و پخش شد. این فیلم محصول پائیز سال ۱۳۸۶ می‌باشد. داستان. خسرو شکیبایی در این تله فیلم نقش آدم معتمدی را بازی می‌کند که شخصی دارایی اش را به او می‌سپرد و فوت می‌کند و حالا بازماندگان آن شخص که حدیث فولادوند و کاوه سماک باشی نقششان را بازی می‌کنند، برای گرفتن میراثشان به سراغ او می‌روند و او را تحت فشار قرار می‌دهند اما … بازیگران. خسرو شکیبایی حدیث فولادوند مجید مشیری کاوه سماک باشی پخش. این فیلم ابتدا از شبکه یک سیما و سپس
باشی پخش. این فیلم ابتدا از شبکه یک سیما و سپس در شبکه نمایش پخش شد. منابع. http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100004125446
کِلاکت یاتخته‌نشان یک ابزار مکانیکی یا الکترونیکی برای هماهنگ‌سازی صدا و تصویر در ساخت فیلم است؛ که روی آن اطلاعات مربوط به فیلم شامل عنوان، نام کارگردان، شمارهٔ صحنه، شمارهٔ برداشت و… ذکر می‌شود. در زمان فیلم‌برداری، اطلاعات هر پلان مانند عنوان، کارگردان فیلم، مدیر فیلم‌برداری ، شمارهٔ سکانس، پلان، برداشت و… روی یک تختهٔ دو تکه که به‌هم لولاشده هستند نوشته می‌شود، تا به‌راحتی بتوان نماهای اشاره‌شده در برگه‌های منشی صحنه را جستجو نمود. در شروع فیلم‌برداری یا تصویربرداری از یک پلان، منشی صحنه با تکمیل
یا تصویربرداری از یک پلان، منشی صحنه با تکمیل اطلاعات روی کلاکت، آن را مقابل دوربین می‌گیرد تا متصدی دوربین حدود ۵ ثانیه کلاکت را در قاب داشته باشد و از آن فیلم‌برداری کند. معمولاً منشی صحنه چند تیتر مهم کلاکت را نظیر شمارهٔ صحنه یا سکانس و پلان و احتمالاً شمارهٔ آخرین برداشت را با صدای بلند تکرار می‌کند تا اطلاعات در ضبط‌کنندهٔ صدابردار نیز ضبط شوند. با توجه به اینکه رکوردر یا همان ضبط‌کننده، به‌صورت جداگانه صدا را بر روی حافظه ضبط می‌کند، برای سهولت همگام‌سازی صدا و تصویر در زمان تدوین، منشی صحنه دستهٔ
صدا و تصویر در زمان تدوین، منشی صحنه دستهٔ کلاکت را بر روی تخته می‌کوبد تا صدای کوبش تخته هم با میکروفن شاهد بر سر دوربین ضبط شود هم در حافظهٔ آن رکوردر که صدای اصلی را ضبط می‌کند. در باکس تدوین، تدوین‌گر صدای کوبش تختهٔ کلاکت را هم در فایل اصلی صدا و هم در کنارهٔ فیلم که به‌صورت صدای شاهد ضبط‌شده بر روی هم قرار می‌دهند تا صدای رکوردر و صدای شاهد فیلم همگام‌سازی شوند.
ساکن صحرای سکوت مستندی بر اساس شناختنامه شخصیتی و فرهنگی و هنری هنرپیشه ایرانی خسرو شکیبایی می‌باشد. تولید این فیلم از سال ۱۳۸۷ در زمان حیات شکیبایی به کارگردانی الهام قره‌خانی و مهرتاش مهدوی در تهران آغاز شد و سرانجام در دی ماه سال (۱۳۹۰) پایان پذیرفت. کارشناسان هنری. در این مستند که تهیه‌کنندگی آن را جمشید مشایخی و هادی منبتی بر عهده دارند کارشناسانی چون:آیدین آغداشلو، داکبر عالمی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، حمید سمندریان، مرتضی احمدی، ژاله علو، احمدرضا درویش، بیژن بیرنگ، مسعود رسام، کیومرث پوراحمد،
درویش، بیژن بیرنگ، مسعود رسام، کیومرث پوراحمد، مهدی صباغ‌زاده، مجید جوانمرد، مجید جعفری، علیرضا خمسه، محمود پاک‌نیت، حسین خانی‌بیک، صدرالدین حجازی، مهرداد صدیقیان به تحلیل شخصیت هنری و اجتماعی خسرو شکیبایی می‌پردازند. موسیقی. علیرضا عصار خواننده ایرانی نیز به یاد خسرو شکیبایی از اشعار شفیعی کدکنی را اجرا می‌کند. گویندگان. گویندگان متن و اشعار موجود در این مستند هنری عبارتند از:
باغ طُغی یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران مغول توسط امیرطغای ، حاکم وقت شیراز (۷۲۰-۷۳۳ ه‍.ق) بنا شده‌است. این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است ۲۳۴۲ مترمربع وسعت داشته و در بیرون دروازه بیضا (چهارراه زند کنونی) احداث شده بود. باغ طغی در قرن‌های بعد از بین رفت و در عصر قاجار در محل آن باغ نو مشیری ایجاد شد.
ایزه وان با نگارش (هیزه جان)، از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سینا بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است. این روستا به مختصات جغرافیائی N=۳۸°۳۷'۴۲٫۰۰" E=۴۶°۳۰'۱۶٫۰۰ با ارتفاع ۱۶۹۶ متر از سطح دریا قرار گرفته و یک روستای ییلاقی است. این روستا به علت قرار گرفتن در منطقه چیچکلی در فصل تابستان پذیرای گردشگران و مهمانان زیادی از نقاط مختلف ایران می‌باشد. بر اساس نوشته انباز، نام روستای ایزوان را که به اشتباه هیزه جان می‌نویسند، می‌توان اینطور معنی کرد: ایز (به معنی خطی که با چوب یا چیز دیگری در