payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Freiheit hoch! برگردان فارسی. ای بلژیک گرامی ای سرزمین مقدس نیاکان دل و جان ما وقف توست نیروی ما را بپذیر و خون رگ‌هامان را پذیرا باش در کار و در نبرد، هدف ما باش شکوفا شو، ای سرزمین، با یکپارچگی گسست‌ناپذیر همواره از آن خودت باش و بندگی غیر را مکن پای‌بند به سخنی که بی‌واهمه بر زبانت رانده شود: از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! پای‌بند به سخنی که بی‌واهمه بر زبانت رانده شود: از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! از برای پادشاه، از برای
آزادی و از برای قانون! از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
تنهایی شعری است از الا ویلر ویلکاکس، نویسنده و شاعر آمریکایی سده بیستم. این شعر بیشتر به خاطر بیت «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست» در ادبیات آمریکا معروف است. «تنهایی» که معروف‌ترین شعر الا ویلکاکس است نخستین بار در ۲۵ فوریه ۱۸۸۳ در نشریه «نیویورک سان» منتشر شد. ویلکاکس انگیزه سرودن این شعر را این‌گونه بیان می‌کند که او زمانی که برای شرکت در جشن گشایش فرمانداری مدیسن در ایالت ویسکانسین رفته‌بود در قطار زن جوان سیاه‌پوشی را دید که در صندلی نزدیک به او نشسته و می‌گرید. ویلکاکس به کنار او
نزدیک به او نشسته و می‌گرید. ویلکاکس به کنار او رفته و تا پایان مسیر او را دلداری می‌دهد. زمانی که ویلکاکس به جشن می‌رسد حس می‌کند که حس شرکت کردن در جشن و شادی به‌کل از وی گرفته شده‌است؛ اما زمانی که چشمش به چهره درخشنده خودش در آینه می‌افتد به یاد بیوه غمگین کوپه قطار افتاده و اینکه دارد در دل به او می‌گوید: «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست.» الا ویلکاکس این شعر را به نشریه سان فرستاد و برای ارسال آن ۵ دلار از این نشریه دریافت کرد. کمی پس از آن در ماه مه ۱۸۸۳ این شعر در دیوان شعری از
پس از آن در ماه مه ۱۸۸۳ این شعر در دیوان شعری از او به نام «سروده‌های اشتیاق» (Poems of Passion) انتشار یافت. منابع. Stevenson, Burton Egbert, 1872: Famous single poems and the controversies which have raged around them. Freeport, NY : Books for Libraries Press, [1971]. p. 225-242.
یاسی‌ها () گروهی از مردمان ایرانی تبار ساکن اروپا و از تیره سکاها هستند که در سده سیزدهم به دنبال حمله مغول از سرزمین‌های شرقی‌تر و قفقاز به همراه کومان‌ها راهی دشت مجارستان شدند. یاسی‌ها از دیرباز در ناحیه یاس‌برنی زندگی می‌کنند و تا سده پانزدهم به گویش یاسی از زبان آسی سخن می‌گفتند. امروزه این زبان فراموش شده ولی یاسی‌ها ویژگی‌های فرهنگی-نژادی خود را هنوز نگاه داشته‌اند. نمونهٔ زبانی. تاکنون تنها نمونه یافت‌شده از زبان یاسی یک صفحه از لغات با ترجمهٔ لاتین آن است که در سال ۱۹۵۷ در پشت یک سند قدیمی در
آن است که در سال ۱۹۵۷ در پشت یک سند قدیمی در سازمان اسناد ملی مجارستان دیده شد. تاریخ این متن که مربوط به سیزدهم ژانویهٔ ۱۴۲۲ است، با عبارت: «روز به خیر صاحب[مزرعه]» شروع می‌شود و فهرستی از مواد غذایی به همراه معادل لاتین دارد. صاحب نامه احتمالاً برای تهیهٔ مواد به روستای یاس‌فالو رفته‌بوده‌است. ترک‌شناس مجار، دیولا نِمِت با کمک زبان آسی به گویش دیگورون متن را رمزگشایی کرده و یک واژه‌نامه کوچک از اسم‌ها، تعارفات و فرمول ضمائر ملکی تهیه کرده‌است. نسخهٔ چاپی تنها نمونه از این زبان در موزهٔ یاس‌برنی قابل
تنها نمونه از این زبان در موزهٔ یاس‌برنی قابل بازدید است. سرنای لهل. شاخی که به عنوان سرنا کاربرد داشته و نماد مشترک یاسی‌ها محسوب می‌شود، طبق اسطوره متعلق به یکی سردارانِ مجارستان به نام لِهِل بوده‌است. وی فرماندهٔ و از نوادگاند آرپاد بود و در نبرد لشفلد به سال ۹۵۵ کشته شد. او به همراه فرمانده دیگری به نام بولچو از چهره‌های مشهور یورش به اروپا بودند. رویدادنامه‌ای تصویری از حدود چهارصد سال بعد، قرن چهاردهم در دربار لایوش یکم روایت این سردار را به عنوان قهرمانی که در بند نیز دست از مبارزه برنداشت، به تصویر
که در بند نیز دست از مبارزه برنداشت، به تصویر کشیده‌است. روایتش آن است که، مجارها به نزدیکی شهر آوگسبورگ، رود لش رسیدند ولی سپاه آلمانی مجارها را شکستی سخت داده و آنان را به طرز بی‌رحمانه‌ای قتل‌عام یا زندانی کردند. لهل و بولچو را نزد اتوی یکم، امپراتور آوردند؛ وی از آنها پرسید: «چرا مجارها چنان رفتار بیرحمانه‌ای علیه مسیحیان دارند»؛ آنها جواب دادند: «ما انتقام خدای متعالیم که به صورت بلا نازل شدیم»؛ آنگاه امپراتور از آنها پرسید چه نوع مرگی را خواهانند؟ لهل پس از این خواست که سرنایش آورده شود تا در آن
لهل پس از این خواست که سرنایش آورده شود تا در آن بدمد؛ پس از آن پاسخ خواهد داد. شاخ به وی داده شد و او قدمی به سوی امپراتور نزدیک شد و چنان با آن بر امپراتور کوبید که در دم جان داد. لهل بر جسم بیجان چنین گفت: «تو در جهان دیگر به من خدمت خواهی کرد». سکاها بر این باور رایج بودند که هرکسی را که در زندگی بکشند در جهان دیگر بردهٔ آنها خواهد شد. هر دو فرمانده پس از این ماجرا به سرعت در رگنسبورگ به دار آویخته شدند. این رویدادنامه به زبان لاتین و با تصاویر تهیه شده و با نام کرونیکون پیکتوم معروف است. شاخِ منتسب به
و با نام کرونیکون پیکتوم معروف است. شاخِ منتسب به این روایت اکنون در موزهٔ یاس‌برنی نگاهداری می‌شود. شاخ از عاج فیل ساخته شده، تزئینات بیزانسی مربوط به قرن دوازه دارد و انتهای لب آن پریده شده‌است.
دو لیتر در دو لیتر صلح نمایشی است به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا آذرنگ. این نمایش برنده جایزه بهترین نمایشنامه و آهنگسازی و کاندید بهترین کارگردانی در بخش بین‌الملل سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شد. بازیگران نمایش عبارتند از: فرزین صابونی، سهیلا صالحی، رامین سیار دشتی، الهام کردا. علاوه بر بازیگران، بهرام شاه محمدلو و راضیه برومند گویندگی متن‌ها را برعهده دارند. آهنگ‌ساز این نمایش مسعود سخاوت دوست است. حمیدرضا آذرنگ، کارگردان این نمایش در یادداشتی می‌نویسد: «دو لیتر در دو لیتر صلح ادامه‌ای است بر
می‌نویسد: «دو لیتر در دو لیتر صلح ادامه‌ای است بر نمایشنامه "دو متر در دو متر جنگ" که به شرایط پس از جنگ که در اکثر موارد صلح نام می‌گیرد، می‌پردازد. درقالب فانتزی موحشی که تمام تلاشم آن بود تا هرچه که می‌توانم از تلخی‌اش بکاهم تا شاید آینه‌ای که در مقابل چشمان شماست دردهایتان را یادآور نباشد. آنچه می‌دانم در نهایت آنکه هرچه می‌دوم کمتر می‌رسم…»
مردم سواحلی (به سواحلی: Waswahili) گروهی از بانتوها هستند که در شرق آفریقا به سر می‌برند. این مردم در حوالی کشورهای تانزانیا، زنگبار، کنیا و موزامبیک ساکن هستند. جمعیت سواحلی‌ها در حدود ۱٬۳۲۸٬۰۰۰ نفر می‌باشد. ریشه نام. نام سواحیلی به قومیت و زبان این قوم گفته می‌شود و این نام خود ریشه‌ای عربی دارد. واژه سواحیلی به معنی ساکنان سواحل به کار می‌رود و گذاشتن این نام بدیشان از آن جهت است که عمده سواحیلی‌ها ساکن کناره‌های غربی اقیانوس هند در قاره آفریقا هستند. ریشه و تبار. مردم سواحلی بانتو تبار هستند. همچنین
ریشه و تبار. مردم سواحلی بانتو تبار هستند. همچنین آمیختگی زیادی با اقوام عرب و ایرانی داشته‌اند و این تا حدودی ایشان را از سایر اهالی شرق آفریقا متمایز می‌کند. سواحلی‌ها در گذشته دور از قبایل آفریقایی فاصله گرفتند و دلیل آن داشتن روابط بازرگانی و آمیختگی با مردم متمدن نواحی دیگر به ویژه مصری‌ها، عرب‌ها و ایرانیان و نیز هندی‌ها بود. امروزه فرهنگ و هنر سواحیلی‌ها آمیزه‌ای از هنرهای مناطق گوناگون جهان می‌باشد. اصل و نسب مردمان سواحلی از گذشته یکی از موارد محل بحث پژوهشگران بوده‌است. در تاریخ شفاهی این ناحیه
بحث پژوهشگران بوده‌است. در تاریخ شفاهی این ناحیه که سینه به سینه نقل شده‌است هم ریشه‌های آفریقایی و هم ریشه‌های آسیایی به چشم می‌خورند. به عنوان مثال، یک متن مبتنی بر سنت شفاهی، تأسیس شهر بندری کیلوا کیسیوانی در ۳۰۰ کیلومتری جنوب دارالسلام تانزانیا را به یک شاهزاده ایرانی نسبت می‌دهد. در «وقایع‌نامه کیلوا» آمده‌است که یک ایرانی به نام «علی‌بن‌حسن شیرازی» اولین بار این شهر را تأسیس می‌کند. ویرانه‌های این شهر اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. چاپوروخا کوسیمبا، انسان‌شناس و استاد دانشگاه فلوریدای
کوسیمبا، انسان‌شناس و استاد دانشگاه فلوریدای جنوبی، می‌گوید: «این هیجان‌انگیز است که نتایج مطالعات ژنتیک با تاریخ شفاهی بومی مردم سواحل مطابقت دارد.» زبان. زبان مردم سواحلی به همین نام سواحیلی مشهور است و از خانواده زبان‌های بانتو و زیرگروه زبان‌های نیجر-کنگو است. به دلیل هم‌نشینی و روابط گسترده با عرب‌ها زبان سواحلی وام‌واژه‌های فراوانی را از زبان عربی پذیرفته‌است. این زبان در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا در میان طبقه شهری رایج است و در شرق آفریقا زبان میانجی محسوب می‌شود. بیشتر گویشوران زبان سواحلی این
محسوب می‌شود. بیشتر گویشوران زبان سواحلی این زبان را به عنوان زبان مادری خود به کار نمی‌برند و از میان کسانی که زبان مادریشان سواحلی‌ست شمار بسیار کمتری سواحیلی‌تبار هستند. دین و مذهب. دین اسلام از حدود سده نهم میلادی وارد شرق آفریقا شد. ورود اسلام در این منطقه بر اثر نفوذ مسلمانان عرب و سومالیایی رخ داد. امروزه دین اسلام به عنوان بخشی از هویت قومی سواحیلی‌ها درآمده‌است. فرهنگ و هنر. روابط با ایران. به گزارش رویترز، مطالعه بر روی «دی‌ان‌ای» چند صد ساله، از اجداد پیچیده مردم سواحیلی در آفریقای شرقی رمزگشایی
پیچیده مردم سواحیلی در آفریقای شرقی رمزگشایی کرده‌است و نشان می‌دهد که چگونه تمدن جهانی مرفه قرون وسطایی به لطف زنان آفریقایی و مردانی که از ایران آمده‌اند، شکل گرفته‌است. پژوهشگران گفتند که آنها دی‌ان‌ای ۸۰ نفر را در پنج مکان در کنیا و تانزانیا که مربوط به سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۸۰۰ پس از میلاد است را بررسی کردند. بیش از نیمی از ورودی ژنتیکی در بسیاری از آنها به اجداد زن از سواحل شرقی آفریقا بازمی‌گردد، در حالی سهم قابل توجهی نیز از آسیا بدست آمده‌است که حدود ۹۰ درصد آن از مردان ایرانی و ۱۰ درصد از هند است. این
درصد آن از مردان ایرانی و ۱۰ درصد از هند است. این مطالعه نشان می‌دهد که از حدود ۱۵۰۰ پس از میلاد، بخش عمده‌ای از سهم ژنتیکی آسیایی به منابع عربی منتقل شد. استر بریل، کارشناس ژنتیک دانشگاه هاروارد، نویسنده ارشد این مطالعه است که در مجله «نیچر» منتشر شده‌است. به گفته او: «تعصب جنسی درآمیختگی آفریقایی-آسیایی، پرسش‌هایی را در مورد پویایی‌های اجتماعی و نقش‌های جنسیتی ایجاد می‌کند. از یک طرف، شما مردان ایرانی را دارید که با زنان آفریقایی مخلوط می‌شوند، که ممکن است نابرابری‌های اجتماعی را برجسته کند، معمولاً با
نابرابری‌های اجتماعی را برجسته کند، معمولاً با جمعیت زنانی که وضعیت پایین‌تری دارند.» استر بریل در ادامه می‌افزاید: «با این حال، در این مورد، از آن‌جا که جمعیت بانتو در شرق آفریقا اغلب متمایل به سمت مادری هستند، زنان آفریقایی احتمالاً استقبال بیشتری در انتخاب شریک زندگی خود برای تشکیل خانواده داشتند، نوعی پیوندهای ازدواج سودمند.»
ادوارد جیمز «تد» هیوز (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸) شاعر انگلیسی و نویسندهٔ کودکان که از سال ۱۹۸۴ تا هنگام مرگ دارای عنوان مَلِک‌الشّعرای بریتانیا بوده‌است. وی در رده‌بندی منتقدان مرتباً در ردهٔ بهترین شاعران نسل خود انتخاب می‌شده‌است. در سال ۲۰۰۸ مجلهٔ "تایمز" در فهرست پنجاه نویسندهٔ بزرگ انگلیس از سال ۱۹۴۵، وی را در رتبهٔ چهارم قرار داد. زندگی. تد هیوز در ۱۷ اوت ۱۹۳۰ در منطقهٔ یورکشایر به دنیا آمد. اصالت مادرش به ویلیام فریر می‌رسد که در قرن یازدهم به انگلستان وارد شد. پدرش یکی از هفده نفری
یازدهم به انگلستان وارد شد. پدرش یکی از هفده نفری بود که از یک تیپ جنگی بزرگ در جنگ جهانی اول جان سالم به در برد. هیوز عاشق سوارکاری، شکار، ماهیگیری و شنا بود. او به همراه خانواده‌اش در هفت سالگی به منطقه‌ای در جنوب یورکشایر که طبیعت بسیار زیبایی داشت نقل مکان کرد. طبیعت این منطقه بر اشعار وی تأثیر بسزایی داشت. وی نخستین شعرش «روباه اندیشه» و نخستین داستانش «اسب باران» را با الهام از این منطقه و خاطراتش نوشته است. در سال ۱۹۴۶ یکی از اشعارش با نام «غرب وحشی» به همراه داستان کوتاهی در مجلهٔ مدرسه به چاپ
به همراه داستان کوتاهی در مجلهٔ مدرسه به چاپ رسید. در همان سال او برندهٔ بورس تحصیلی دانشگاه پمبروک شد اما تصمیم به گذراندن خدمت سربازی گرفت. در سال ۱۹۵۱ هیوز تحصیل در رشتهٔ ادبیات انگلیسی در کالج پمبروک کمبریج را آغاز کرد. با وجود حمایت و تشویق استادش به علت سیستم خفه و کسل‌کننده دانشگاهی هیچ شعری نسرود و سرانجام در سال سوم به رشته مردم شناسی و باستان‌شناسی تغییر رشته داد که بعدها بر اشعارش تأثیر بسزایی گذاشت. پس از دانشگاه او شغل‌های متفاوتی از جمله باغبانی، کار در باغ وحش و نگهبانی شب را تجربه کرد. در
کار در باغ وحش و نگهبانی شب را تجربه کرد. در سال ۱۹۵۶ در یک مهمانی که به مناسبت مجلهٔ بوتولف برگزار و چهار شعر از هیوز در آن چاپ شده بود با سیلویا پلات شاعر آمریکایی که در حال تحصیل در دانشگاه کمبریج بود آشنا شد. چهار ماه بعد آن‌ها در شانزدهم ژوئن ۱۹۵۶ ازدواج کردند. شانزدهم ژوئن بخاطر علاقهٔ هردوی آن‌ها به جیمز جویس انتخاب شده بود. این زوج ادبی پس از مدتی به آمریکا نقل مکان کردند. در این زمان سیلویا پلات در دانشگاه آلما تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۵۸آن‌ها لئونارد باسکین را ملاقات کردند که بعدها تعداد زیادی از
باسکین را ملاقات کردند که بعدها تعداد زیادی از کتاب‌های تد هیوز را تصویرسازی کرد. آن‌ها پس از دو سال به انگلستان بازگشتند. در سال ۱۹۶۰ مجموعه شعر لپرکال به چاپ رساند و جایزهٔ هاوترندن را که به آثاری با ادبیات تخیلی تعلق می‌گرفت را برد. هیوز پس از این جایزه به صورت جدی به بررسی اسطوره‌ها و روش‌های درونی آن‌ها و چگونگی التیام دوگانگی روان انسان از طریق تخیل پرداخت و شعر زبان این کار بود. هیوز و پلات دارای دو فرزند به نام‌های فریدا ربکا (۱۹۶۰) و نیکولاس فرر (۱۹۶۲) شدند. پس از رابطهٔ عاشقانهٔ تد هیوز و آسیا
(۱۹۶۲) شدند. پس از رابطهٔ عاشقانهٔ تد هیوز و آسیا وویل در تابستان ۱۹۶۲ زندگی او و سیلویا دچار مشکل شد و سرانجام در پاییز همان سال از یکدیگر جدا شدند. مرگ سیلویا پلات. در یازدهم فوریه ۱۹۶۳ سیلویا خودکشی کرد و تعدادی از فمینیست‌ها علت این عمل را خیانت و رفتار تد هیوز می‌دانستند. طرفداران سیلویا پلات بارها عنوان تد هیوز را از روی سنگ قبر او کندند. حملهٔ این افراد تا آنجا پیش رفت که رابین مورگان شاعر فمینیست رادیکال در شعر «تفهیم اتهام» علناً تد هیوز را قاتل سیلویا خواند. پس از مرگ سیلویا پلات او دو شعر «زوزهٔ
خواند. پس از مرگ سیلویا پلات او دو شعر «زوزهٔ گرگ‌ها» و «نغمهٔ موش» را سرود و تا سه سال هیچ شعری ننوشت. در مجموعه شعر «نامه‌های تولد» که در سال ۱۹۹۸ به چاپ رسید او سکوت چندین سالهٔ خود را شکست. تد هیوز در این اشعار رابطهٔ خود و سیلویا و رفتارش را شرح می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ در روز جهانی شعر، «آخرین نامه» که در آن سه روز منتهی به خودکشی سیلویا را شرح می‌دهد در مجلهٔ نیواستیتسمن به چاپ رسید. شش سال پس از خودکشی سیلویا، آسیا وویل نیز به زندگی خود پایان داد و به همراه خود، فرزندش را نیز کشت. این ضربهٔ سهمگینی برای
خود، فرزندش را نیز کشت. این ضربهٔ سهمگینی برای تد هیوز بود. کسانی که تد هیوز را عامل خودکشی سیلویا می‌دانستند با خودکشی آسیا بار دیگر بر گفتهٔ خود پافشاری کردند. سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۸. در اوت ۱۹۷۰ هیوز با کارول اورچرد که پرستار بود ازدواج کرد و تا زمان مرگ در کنار او ماند. آن‌ها در خانه‌ای که در غرب یورکشایر خریداری کرده بودند زندگی کردند. در همان سال کتاب «کلاغ» که شناخته شده‌ترین اثر تد هیوز است با نقاشی‌هایی از کلاغ که توسط لئونارد باسکین کشیده شده بود به چاپ رسید. تد هیوز در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸ به علت ابتلا به
رسید. تد هیوز در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸ به علت ابتلا به سرطان روده در گذشت. جایزه تد هیوز. در سال ۲۰۰۹ این جایزه با اجازهٔ کارول هیوز تأسیس شد. انجمن شعر در این باره می‌گوید: «این جایزه به افتخار تد هیوز، ملک الشعرا، یکی از بزرگترین شاعرهای قرن بیستم هم برای کودکان و هم بزرگسالان می‌باشد.» منابع. دیلی تلگراف - آوریل ۲۰۰۴ سایت شخصی تد هیوز روزشمار زندگی تد هیوز شایسته، محمد صادق. «تد هیوز: شاعر حاشیه‌ها». همشهری جوان، ۱ آبان ۱۳۸۹، شماره ۲۸۳
رولو مِی روان‌شناس آمریکایی بود که جزو نظریه پردازان اصلی در رویکرد انسان گرا و اگزیستانسیالیست به شخصیت محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. رولو می در ۲۱ آوریل ۱۹۰۹ در اِیدا، اوهایو متولد شد، اما بیشتر کودکی خود را در مارین سیتی در میشیگان سپری کرد. مِی لیسانس خود در هنرهای زیبا را در سال ۱۹۳۰ دریافت کرد، و بعد از آن، به عنوان یک نقاش و معلم دوره‌گرد، به دور اروپا سفر کرد. در این مدت، به یکی از کلاسهای تابستانی آلفرد آدلر رفت. او آدلر را دوست داشت اما نظریه اش را به نوعی، بیش از حد ساده انگارانه می‌دانست. مِی به
به نوعی، بیش از حد ساده انگارانه می‌دانست. مِی به آمریکا برگشت تا در ۱۹۳۹ از UTS در نیویورک، مدرک الهیات بگیرد. در آنجا بود که با مکتب اگزیستانسیالیسم آشنا شد. اما بعداً به روان‌شناسی علاقه‌مند شد و در انستیتو WAWI به یادگیری روانکاوی مشغول شد. در آنجا بود که با فروم و سالیوان آشنا شد و تحت تأثیر آن‌ها قرار گرفت. می مطب خصوصی خود را در ۱۹۴۶ دایر کرد، و اولین مدرک دکتری در روان‌شناسی بالینی در تاریخ دانشگاه کلمبیا را دریافت کرد. مِی در ۳۸ سالگی به بیماری سل مبتلا شد، و جنگ او با این بیماری، به نقطهٔ عطفی در
شد، و جنگ او با این بیماری، به نقطهٔ عطفی در زندگی وی تبدیل شد. در آن زمان، پزشکی زیاد پیشرفت نکرده بود و بنابراین، رولو می‌ساعت به ساعت و روز به روز، در یک بیمارستان در نیویورک، منتظر اعلام این موضوع بود که آیا به سلامت بازخواهد گشت، معلول خواهد شد، یا خواهد مرد. مِی مقدار زیادی از وقت خود را به مطالعه پرداخت، و یک کشف شگفت‌انگیز کرد: اضطراب عمیق خودش، در مقایسه با سازه‌ای مکانیکی و متافیزیکی به نام «لیبیدو»، ارتباط بیشتری با «نبود» (مرگ، عدم وجود) داشت. خوشبختانه، مِی از بیماری خود جان سالم به در برد،
خوشبختانه، مِی از بیماری خود جان سالم به در برد، اما رویکرد روانکاوی وی، از بین رفت. مابقی عمر مِی به رویکرد اگزیستانسیال به شخصیت، اختصاص داده شد. آثار مِی شامل چند کتاب، از جمله کتاب «عشق و اراده»، و تعداد زیادی مقاله‌است. علاوه بر فعالیت در مطب خصوصی خود، به تدریس در هاروارد، یِیل، پرینستون، کلمبیا، دارتموث، واسر، دانشگاه نیویورک، و NSSR. رولو مِی در اکتبر ۱۹۹۴، به علت ایست قلبی در تیبورن، کالیفرنیا، درگذشت. نظریات. رولو می ۴ نوع عشق را در سنت غرب مشخص کرد: میل جنسی، اروس، فیلیا، و مهرورزی. میل جنسی:
کرد: میل جنسی، اروس، فیلیا، و مهرورزی. میل جنسی: میل جنسی نوعی کارکرد زیستی است که می‌توان آن را از طریق آمیزش جنسی یا روش‌های دیگر آزاد کردن تنش جنسی ارضا کرد. گرچه میل جنسی در جوامع مدرن غربی بی‌ارزش شده‌است، اما هنوز نیروی تولید مثل است، سایقی که به نژاد تداوم می‌بخشد و منبع شدیدترین لذت و فراگیرترین اضطراب انسان است. می معتقد بود که در دوران باستان، میل جنسی درست مثل خوردن و خوابیدن مسلم انگاشته می‌شد. در عصر نوین، میل جنسی مشکل ساز شده‌است. اولاً، در دورهٔ ویکتوریایی، جوامع غربی عموماً احساس‌های جنسی
ویکتوریایی، جوامع غربی عموماً احساس‌های جنسی را انکار می‌کردند، و میل جنسی در مصاحبت با فرهنگ و با نزاکت موضوع گفتگو نبود. بعداً، در دههٔ ۱۹۲۰، افراد علیه این بازداری جنسی واکنش نشان دادند؛ میل جنسی ناگهان علنی شد و بیش تر جوامع غربی به آن دل‌مشغول شدند. می خاطر نشان ساخت که جامعه از دوره‌ای که میل جنسی آکنده از گناه و اضطراب بود به سمت دوره ای پیش رفت که گناه و اضطرابی به همراه ندارد. اروس: میل جنسی نیازی فیزیولوژیکی است که از طریق آزاد شدن تنش ارضا می‌شود اما اروس میل روانی است که از طریق پیوند با دوام
اما اروس میل روانی است که از طریق پیوند با دوام با فردی عزیز آفریده می‌شود. اروس عشق ورزیدن است و میل جنسی تحریک کردن اندام هاست. اروس میل به برقراری وحدت با دوام است و میل جنسی میل به تجربه کردن لذت است. فیلیا: رهایی میل جنسی است که براساس فیلیا قرار دارد. یعنی دوستی صمیمانهٔ غیرجنسی بین دو نفر. فیلیا را نمی‌توان به عجله واداشت بلکه رشد کردن و پرورش یافتن آن به زمان نیاز دارد. پرورش عشق تدریجی بین خواهر و برادرها یا بین دوستان همیشگی نمونه‌ای از فیلیاست. فیلیا به جز پذیرفتن فردی که برای ما عزیز است، بودن
به جز پذیرفتن فردی که برای ما عزیز است، بودن با او و خوشحال کردن او، ما را به چیز دیگری ملزم نمی‌کند. فیلیا، دوستی در ساده‌ترین حالت است. مهرورزی: همانگونه که اروس به فیلیا وابسته است، فیلیا نیز به مهرورزی نیاز دارد. خود می مهرورزی را به این صورت تعریف کرد: محترم شمردن دیگری و علاقه به رفاه او بدون هرگونه نفعی که بتوان از آن به دست آورد. عشق بی طرفانه، مانند عشق خدا به انسان. مهرورزی عشق نوع‌دوستانه است. این عشق، نوعی عشق معنوی است که به رفتارها یا ویژگی‌های طرف مقابل وابسته نیست بلکه نامشروط است.
ماده گربه (La Chatte) نام رمانی ازکولت نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد. داستان کتاب دربارهٔ عشق الن ( Alain) به گربه‌اش است که بعد از ازدواج نیز آنچنان قوی است که حسادت همسرش را بر می‌انگیزد، داستان بیشتر در مورد الن است و اینکه همچنان در دوران کودکی خود باقی مانده‌است. در طول داستان کامی (Camille Malmert) که به گربه حسادت می‌کند سعی می‌کند با پرت کردن گربه از بالکن او را بکشد ولی گربه زنده می‌ماند و الن بعد از مطلع شدن از ماجرا کامی را ترک می‌کند و با گربه‌اش به خانه مادرش بازمی‌گردد. منابع.
و با گربه‌اش به خانه مادرش بازمی‌گردد. منابع. گربه ماده( LaChatte)
نماد گل زنبق یا فلُر-دُ-لیس شکلی شبیه گل زنبق است که به‌عنوان نشان خانوادگی، سلطنتی، ارتشی، سیاسی، مذهبی یا قسمتی از پرچم استفاده می‌شود. به‌کارگیری این نماد در بسیاری از کشورهای جهان به‌خصوص در اروپا از قرن‌های پیش متداول بوده و امروزه نیز به‌عنوان نماد سیاسی و مذهبی و ورزشی کاربرد دارد. تاریخچه. باوجودی که عقیدهٔ عده‌ای بر این است که این نماد از شکل سرنیزه یا دو تبرزین به‌هم‌چسبیده تشکیل شده، اما درحقیقت این نماد از نام گل lis یا Iris گرفته شده و شکل تزئینی از گونه iris pseudacorus یا زنبق زرد است.
تزئینی از گونه iris pseudacorus یا زنبق زرد است. به‌کارگیری این نماد در تمدن‌های مختلف و از قرون باستان رایج بوده و در نقاشی‌ها و صنایع دستی ناحیه بین‌النهرین، ظروف مصر باستان، حتی ظروف گلی یونان و ساسانیان و زمان خلفای عباسی دیده شده‌است. از این نماد به‌طور گسترده توسط دودمانهای سلطنتی مختلف به‌عنوان نشان خانوادگی یا سلطنتی استفاده شده‌است. سکه‌های مربوط به سرزمین گل در دوران امپراتوری رم (امروز: فرانسه، بلژیک، لوکزامبورگ) علامت‌هایی شبیه گل زنبق داشت. نماد سلطنتی. فرانسه. در قرن ۱۲ میلادی این نماد نشان
سلطنتی. فرانسه. در قرن ۱۲ میلادی این نماد نشان رسمی پادشاهان دودمان کاپتی فرانسه بود. پادشاهان این دودمان ادعا می‌کردند که این نماد به پادشاه کلویس اول (۴۹۳ میلادی) توسط فرشتگان آسمانی هدیه شده و از وی به دودمان آنها رسیده‌است. پادشاهان دوران آخر پادشاهی فرانسه، مانند لوئی ششم و هفتم از این نماد در نشان‌های خانوادگی و مراسم رسمی استفاده می‌کردند. در ۱۸۷۰ میلادی پس از فروپاشی امپراتوری دوم، وقتی به هانری کنت شامبورد پیشنهاد شد شاه شود او در صورتی حاضر به اینکار شد که پرچم فرانسه از فرم سه رنگ به سفید با
اینکار شد که پرچم فرانسه از فرم سه رنگ به سفید با نماد زنبق تبدیل گردد. کشورهای دیگرِ اروپا. در انگلستان واسکاتلند نیز این نماد جزء نشان‌های خانوادگی و زینت‌بخش تاج و جواهرات سلطنتی بود. در دوک‌نشینهای فلورانس، پارما، و توسکانی ایتالیا این نماد به‌صورت کامل با گلبرگ و پرچم در نشان‌های خانوادگی دیده می‌شود. آثار این نماد در نشان‌های حکومت‌های بوسنی و هرزگوین و رومانی نیز وجود داشته‌است. آمریکای شمالی. این نماد از دریاها عبور کرده و وارد دنیای جدید شده و به‌خصوص در مستعمره‌های پیشین فرانسه گسترش یافته‌است.
در مستعمره‌های پیشین فرانسه گسترش یافته‌است. در نشان‌های خانوادگی کانادایی، در پرچم ایالت کبک در دیترویت و نیواورلئان خودش را نشان داده‌است. در سال ۲۰۰۸ فرماندار لوئیزیانا موافقت نامه‌ای امضا نمود و نماد زنبق را جزء علائم رسمی اداری ایالت قرار داد. هنری و مذهبی. در قرون وسطی این نماد با هنر مسیحی آمیخته شده بود. بنا به گفته تاریخدانان، در ابتدا هرجا که تصویری از مسیح بود این نماد نیز همراه آن وجود داشت و نشانه تثلیث و سه گانگی مقدس بود، ولی بتدریج در آثار هنری نماد به علامت مریم مقدس تبدیل گشت و نشان دهنده
نماد به علامت مریم مقدس تبدیل گشت و نشان دهنده پاکی و تقدس گردید. در آثار نقاشان و ویترای سازان آن عصر مانند نقاشان ایتالیائی مثل Lippi و Butticelli نیز نماد گل زنبق به وفور دیده می‌شود و اشاره‌ای به سه عامل ایمان، خرد، و دلیری دارد. معماری. در معماری نیز همانند سایر هنرها آثار باقی مانده نشان دهنده استفاده وسیع از این نماد است. نمونه هائی از آن را در برج و باروهای مسجد سلطان حسن قاهره (قرن۱۴ میلادی) و درها و تزئین‌های بعضی از معابد هند، و اکثر کلیساهای دوران قرون وسطی می‌توان دید. دنیای جدید. در دوران
دوران قرون وسطی می‌توان دید. دنیای جدید. در دوران معاصر، گروه‌های زیر از نماد زنبق در نشان‌های خود استفاده کرده‌اند: لوگوی باشگاه فوتبال فیورنتینا ادبیات. در بسیاری از آثار نویسندگان مشهور نام این نماد برده شده‌است: منابع. Wikipedia contributors, "Fleur-de-lis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fleur-de-lis&amp;oldid=487288939 (accessed April 18, 2012).
رالف آکه میکائیل نیکویست (؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۶۰ - درگذشته ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷) بازیگر سوئدی بود. او در سن ۵۶ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت. از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم‌های "همسایه"، "زنی که رؤیای مردی را داشت"، "قاتل شکارچی"، "جان ویک"، ""، "دختری با خالکوبی اژدها"، کلنیا، "کورسک" و "فرانک و لولا" اشاره کرد.
سامولی کاسیمیر آدلمن (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۸) بازیگر و خواننده فنلاندی است. از فیلم‌های او می‌توان به "هلسینکی"، ""، "جنگ زمستان"، "شاهدخت"، "جاده شمال" و "رولو و روح جنگل" اشاره کرد.
آتشفشان‌شناسی، شاخه‌ای علمی است که بررسی آتشفشان‌ها می‌پردازد. یک آتشفشان‌شناس یک زمین‌شناس است که به پژوهش در زمینه‌های مرتبط با فرایندهای درگیر در تشکیل و فوران‌های آتشفشانها و نیز فوران‌های گذشتهٔ آن‌ها در زمینه آتشفشان‌شناسی می‌پردازد. آتشفشان‌شناسان برای دیدن فوران‌های آتشفشانی، گردآوری محصولات فورانی از جمله آذرآوار (همچون خاکستر آتشفشانی یا سنگ پا), سنگ و نمونه‌های گدازه‌ای مرتباً به بازدید از آتشفشان‌ها و به ویژه آتشفشان‌های فعال می‌پردازند.
دیگ جن سوراخی در نزدیکی ساحل دریا است که در سقفی غاری شکل تشکیل شده و از داخل آن هوا و احتمالاً آب بوسیله کشندی در حال بالا آمدن بوده و غالباً همراه با فشار است. منابع.
ایل‌بیگ به دومین شخصِ مهم پس از خان (ایلخان)، در رده‌بندیِ سازمانیِ ایل گفته می‌شود. واژه‌شناسیِ ایل‌بیگی. "ایل‌بیگی." [بَ / بِ] (ترکی، اِ مرکب) رهبر ایل. رئیس ایل و در رتبه دون ایلخانی. (یادداشت به خط مؤلف دهخدا). مقامِ ایل‌بیگی. پس از سرکردهٔ ایل که از نظر سیاسی و نظامی فرماندهٔ کل ایل به‌شمار می‌آمد، مقام ایل‌بیگی قرار داشت. افراد منصوب به این شغل از سوی سرکرده معرفی می‌شدند و هر بخش از ایل دارای یک ایل‌بیگی بود. گفتنی است که مدت‌ها دو بخش ایل، سرکرده‌ای جداگانه داشت که آن نیز بنا به اوضاع و مقتضیات زمان
داشت که آن نیز بنا به اوضاع و مقتضیات زمان پیش آمده بود؛ ولی ایل‌بیگی‌های هر بخش و بعضی از طایفه‌ها اشخاص جداگانه‌ای بودند که تحت امر سرکرده به انجام وظیفه اشتغال داشتند. پس از ایل‌بیگی‌ها که رؤسای بخش به‌شمار می‌آمدند، کدخدایان بالاترین مقام در طایفه‌ها بودند، آن‌ها زیر نظر ایل‌بیگی‌ها با اختیار کافی به انجام وظیفه مشغول بودند…
زغال بیتومینه زغال‌سنگی سیاه و براق است که گاهی تحت عنوان آشنای زغال خانگی از آن نام برده می‌شود و برحسب تقسیم‌بندی انواع زغال‌سنگ، نوع مرغوب است؛ یعنی محتوای کربنی بیشتر از لیگنیت ولی کمتر از آنتراسیت دارد. این زغال فراوان‌ترین و مهم‌ترین نوع زغال‌سنگ است و بر پایهٔ نوع کاربرد، نام‌گذاری شده‌است. پس از این‌که لیگنیت تشکیل و متراکم شد، زغال‌سنگ مرغوب‌تری به نام بیتومینه به‌وجود می‌آید.