payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وجود هفت حوض در آن می‌باشد که پس از اصلاحات هندسی صورت گرفته بر روی آن این تعداد حوض‌ها حتی افزایش نیز پیدا کرد. موقعیت. میدان هفت حوض، حدفاصل خیابان بهمن شرقی و مهرانپور، خیابان مدائن، چمن غربی و شرقی و خیابان سروان بختیاری واقع شده‌است. ایستگاه مترو سرسبز یکی از بهترین گزینه‌های دسترسی به این میدان می‌باشد که پس از طی مسیر کوتاهی از خیابان آیت می‌توان به میدان هفت حوض رسید. همچنین ایستگاه بی‌آرتی نوبت در خط پایانه علم و صنعت به خاوران (خط ۳) در ضلع جنوبی آن قرار دارد. مشخصات. هفت حوض از معدود میدان‌های
آن قرار دارد. مشخصات. هفت حوض از معدود میدان‌های تهران است که صرفاً نقش فلکه ترافیکی نداشته و در آن شاهد فعالیت‌های اجتماعی نیز هستیم. همه روزه افراد زیادی از نقاط مختلف تهران به دلیل جذابیت‌های مختلف آن و خرید از مغازه‌های اطراف آن مثل بورس زیورآلات و البسه یا گذراندن اوقات فراغت خود در کنار فضاهای سبز، حوضچه‌ها، آبنماها و اغذیه فروشی‌های متعدد واقع در اطراف میدان خود را به این نقطه می رسانند. از ویژگی‌های مثبت دیگر در مورد میدان هفت حوض می‌توان به وجود مبلمان‌های شهری متعدد در داخل آن، مسیرهای ایمن برای
شهری متعدد در داخل آن، مسیرهای ایمن برای عابر پیاده و نورپردازی زیبای آن در شب اشاره کرد. همچنین این میدان در مواقع خاص شاهد برگزاری رویدادهای خاص همچون عزاداری‌ها، اعیاد و برنامه‌های فرهنگی مختلف که توسط شهرداری تهران برگزار می شود می‌باشد. مسجد النبی به عنوان یکی از مراکز بزرگ فرهنگی و مذهبی در سطح منطقه در ضلع شمال غربی میدان هفت حوض قرار دارد. طراحی معماری این میدان توسط مهندس احمدرضا کلانتری صورت گرفته‌است. عملیات اجرایی بازسازی و بهسازی این میدان به همت سازمان زیباسازی شهر تهران در سال ۱۳۸۹ آغاز و در
سازمان زیباسازی شهر تهران در سال ۱۳۸۹ آغاز و در سال ۱۳۹۰ به پایان رسید.
المپیاد زیست‌شناسی ایران در تابستان ۱۳۷۷ هنگام برگزاری نهمین المپیاد جهانی زیست‌شناسی در کیل، آلمان، شکل گرفت. در این زمان دکتر محمد کرام الدینی که به عنوان ناظر در جلسات داوری این المپیاد شرکت داشت، درخواست عضویت ایران را مطرح کرد که به اتفاق آراء تصویب شد. نخستین دانش‌آموزان ایرانی در تابستان ۱۳۷۸ در دهمین المپیاد جهانی زیست‌شناسی که در اوپسالا واقع در سوئد برگزار می‌شد، شرکت کردند و با کسب دو مدال نقره و یک مدال برنز به کشور بازگشتند. از آن پس تا کنون همه‌ساله المپیاد جهانی که در کشورهای عضو برگزار
همه‌ساله المپیاد جهانی که در کشورهای عضو برگزار می‌شود، میزبان تیم‌های ملی المپیاد زیست‌شناسی ایران بوده‌است. اهداف. یکی از هدف‌های المپیاد زیست‌شناسی ایران به چالش کشیدن و تقویت دانش و توانایی‌های دانش‌آموزان با استعداد و تشویق آنان به ورود به یکی از رشته‌های زیست‌شناسی دانشگاهی به منظور تقویت و پیشبرد علم زیست‌شناسی در کشور است. پیشرفت آموزش زیست‌شناسی در کشور و ارتباط‌های متقابل علمی با جامعه علمی جهانی از دیگر اهداف این المپیاد است. نتایج. تا کنون دستاوردهای دانش‌آموزان ایران در المپیادهای جهانی
دستاوردهای دانش‌آموزان ایران در المپیادهای جهانی زیست‌شناسی تا پایان سال ۲۰۲۵ شامل ۲۳ طلا و ۵۵ نقره و ۲۸ برنز و مجموع ۱۰۶ مدال بوده‌است: دانش آموزان ایرانی تاکنون ۲۷ دوره در المپیاد جهانی زیست‌شناسی شرکت کرده‌اند که بالاترین نتایج چهار مدال طلا و رتبهٔ نخست جهان در سال ۲۰۲۲ بوده و پر تکرارترین نتیجه ۳ نقره و ۱ برنز بوده‌است که ۷ بار تکرار شده‌است. اسامی افرادی که موفق به کسب مدال طلا در المپیاد جهانی شده‌اند: ۱- سال ۲۰۰۱: ساسان امینی ۲- سال ۲۰۰۹: آریا حاج میرزائیان ۳- سال ۲۰۱۳: امین آراسته ۴- سال ۲۰۱۳
میرزائیان ۳- سال ۲۰۱۳: امین آراسته ۴- سال ۲۰۱۳ :امیر اشرف گنجویی ۵- سال ۲۰۱۴: کاوه سامع ۶- سال ۲۰۱۵: محمد امین صادقی ۷- سال ۲۰۱۷: محمد جواد مقراضی ۸- سال ۲۰۱۷: علیرضا درزی رادمندی ۹- سال ۲۰۱۸: پارمیدا سادات پزشکی ۱۰ - سال ۲۰۱۸: نیکان امیرخانی ۱۱- سال ۲۰۲۱: زهرا حسینی نیا ۱۲- سال ۲۰۲۲: مهدی افشاری ۱۳ - سال ۲۰۲۲: امیررضا زینالی ۱۴ - سال ۲۰۲۲: محمدامین کیانی ۱۵ - سال ۲۰۲۲: محمد مهدی رحیم پور ۱۶. سال ۲۰۲۳: علی قاسملوی ۱۷. سال ۲۰۲۳: آرمان فرقانی ۱۸. سال ۲۰۲۴: پوریا نوری نیارکی ۱۹. سال ۲۰۲۴: آرش صمدی ۲۰. سال
پوریا نوری نیارکی ۱۹. سال ۲۰۲۴: آرش صمدی ۲۰. سال ۲۰۲۴: سپهر چاچی ۲۱. سال ۲۰۲۵: سیاوش پزشپور ۲۲. سال ۲۰۲۵: علی‌اکبر نورالهی ۲۳. سال ۲۰۲۵: علی سلیمان‌زاده سازمان. المپیاد زیست‌شناسی ایران هم‌اکنون از سوی سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان وابسته به وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شود. بنیان‌گذار و نخستین رئیس آن دکتر محمد کرام الدینی نویسنده و مترجم ایرانی بود که تا سال ۱۳۸۵ ریاست افتخاری آن را بر عهده داشت. از آن پس تا سال ۱۴۰۱ کمیته علمی المپیاد زیست‌شناسی کشور، زیر نظر دکتر سامان حسینخانی
زیست‌شناسی کشور، زیر نظر دکتر سامان حسینخانی استاد بیوشیمی دانشگاه تربیت مدرس تهران اداره می‌شد. از سال ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳، محمد نوروزی این مسئولیت را بر عهده داشت. از سال ۱۴۰۴ محمدحسین متألهی برنده‌ی مدال نقره‌ی بیست و یکمین المپیاد جهانی زیست‌شناسی ۲۰۱۰، کره‌ی جنوبی، به ریاست این المپیاد منصوب شده است.
فوتبال با حجاب یک فیلم مستند ورزشی-اجتماعی و محصول سال ۲۰۰۸ آلمان و ایران و به کارگردانی داوید آسمن و آیت نجفی است. این فیلم داستان تلاش مارلنه آسمن آلمانی و آیت نجفی ایرانی را دنبال می‌کند که سعی می‌کنند مسابقهٔ فوتبالی بین دو تیم ب. س. و ال-درزیمزپور آسمن و تیم ملی فوتبال زنان ایران برگزار کنند. دربارهٔ فیلم. «فوتبال با حجاب»، ساختهٔ داوید آسمن و آیت نجفی، دو فیلمساز مقیم آلمان است. آن‌ها در این فیلم با دختران فوتبالیست یک باشگاه آلمانی به تهران سفر می‌کنند تا با دختران فوتبالیست ایرانی و نوع فوتبال آن‌ها
تا با دختران فوتبالیست ایرانی و نوع فوتبال آن‌ها آشنا شوند. در این فیلم علاوه‌بر مسابقهٔ فوتبال مورد نظر، تفاوت‌های فرهنگی و وضعیت فوتبال زنان در ایران در قیاس با کشوری مثل آلمان از نگاه دوربین مورد توجه قرار می‌گیرد. فیلم ایرانی–آلمانی «فوتبال با حجاب» در سال ۲۰۰۶ ساخته شده و سرمایه‌گذار آن یک شرکت آلمانی است. تیم آلمانی برای شرکت در این مسابقه می‌پذیرند مسابقه را بر اساس قوانین ایران با حجاب برگزار کنند. این مسابقه که در ورزشگاه آرارات تهران برگزار شد اولین مسابقهٔ فوتبال زنان در فضای باز برای دختران
اولین مسابقهٔ فوتبال زنان در فضای باز برای دختران ایرانی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در ایران بود. فوتبالیست‌های آلمانی که بازیکن مسلمان هم در بین آن‌هاست، در سفر به ایران متوجه مقررات پیچیده‌ای می‌شوند که بر فوتبال زنان در ایران حاکم است؛ در حین مسابقه، رعایت حجاب اسلامی و پرهیز از رقصیدن و حرکات دیگر، مدام از طریق بلندگو به زنان در جایگاه تماشاگران یادآوری می‌شود. قرار بود این بازی یک سال بعد مسابقهٔ برگشتی هم داشته باشد ولی بازی برگشت این دو تیم در آلمان چند شب پیش از بازی از سوی مقامات دولتی ایران لغو شد.
شب پیش از بازی از سوی مقامات دولتی ایران لغو شد. نگاه کارگردان. کارگردان فیلم در مورد دلیل ساختن چنین فیلمی می‌گوید: بازخورد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین سال ۲۰۰۸ برندهٔ جایزهٔ تدی برای بهترین فیلم مستند و جایزهٔ تماشاگران تدی شد. این فیلم همچنین موفق به دریافت جایزهٔ بهترین مستند بینافرهنگی در جشنوارهٔ محصولات رسانه‌ای پریکس اروپا در سال ۲۰۰۹ شده‌است.
بابک فردوسی مهندس سیستم ایرانی-آمریکایی است که در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا فعالیت می‌کند. او در مأموریت مریخ‌نورد کنجکاوی ("کیوریاسیدی (تلفظ آمریکایی)-کیوریاسیتی (تلفظ بریتانیایی") مدیریت پرواز را بر عهده داشت و از اعضای پروژهٔ کاوشگر کاسینی-هویگنس بوده است. هنگام مأموریت مریخ‌نورد "کنجکاوی" در اوت ۲۰۱۲، مدل عجیب موهای وی که به سبک موهاک بود توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و سبب معروفیت وی شد. وی و مدل مویش به‌طور غیرمنتظره‌ای تبدیل به میم اینترنتی و نمادی از این مأموریت در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شد.
از این مأموریت در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شد. اوباما نیز طی پیام تبریک تلفنی‌اش به تیم مریخ‌نورد "کنجکاوی"، اشاره‌ای به بابک فردوسی (تحت عنوان «Mohawk Guy» که بعداً به این لقب معروف شد) و شوخی‌ای دربارهٔ وی و مدل مویش کرد. فردوسی توضیح داد او در هر مأموریت مدل مویش را به یک سبک درست می‌کند و این‌بار طبق رأی اکثریت اعضای تیم، مدل موهاک را انتخاب کرد. او در مصاحبه‌ای گفت «اگر مدل موهای موهاک من باعث ایجاد هیجان در تعداد اندکی بیشتر از افراد دربارهٔ علم و این مأموریت بشود، این فوق‌العاده است». بابک فردوسی
مأموریت بشود، این فوق‌العاده است». بابک فردوسی نقش کوتاهی در سریال مساله سه جسم ایفا کرد. زندگی و فعالیت حرفه‌ای. بابک فردوسی در ۷ نوامبر ۱۹۷۹ در شهر فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدر وی اهل ایران و مادرش بزرگ‌شدهٔ آمریکا است. خانوادهٔ فردوسی پس از به دنیا آمدن وی به منطقهٔ خلیج سن فرانسیسکو مهاجرت کردند. خانوادهٔ او بار دیگر در سال ۱۹۹۱ به توکیو نقل مکان کردند. درآن‌جا بابک در یک مدرسهٔ انگلیسی‌زبان تحصیل خود را در مقطع دبیرستان به پایان برد. وی پس از قبولی در مقطع دبیرستان -در سال ۱۹۹۷- در
وی پس از قبولی در مقطع دبیرستان -در سال ۱۹۹۷- در دانشگاه واشینگتن نام‌نویسی کرد. او که از کودکی رؤیای رسیدن به بالاترین درجات رشتهٔ هوافضا را در سر داشت، موفق شد تا از دانشگاه واشینگتن در همین رشته فارغ‌التحصیل شود. وی در همان سال‌ها زیر نظر برندهٔ نوبل فیزیک، هانس جرج دهملت، به‌عنوان یکی از اعضای تیم تحقیقاتی فعالیت می‌کرد. بابک فردوسی در سال ۲۰۰۱ در مؤسسه فناوری ماساچوست در رشتهٔ هوافضا ثبت نام کرد و در آن‌جا به گروه Lean Aerospace Initiative پیوست. وی تا سال ۲۰۰۳ در این گروه باقی‌ماند. بابک فردوسی پس از
سال ۲۰۰۳ در این گروه باقی‌ماند. بابک فردوسی پس از جدا شدن از گروه LAI، در سمت مهندس در آزمایشگاه پیشرانه جت در سازمان ناسا مشغول به فعالیت شد و در پروژهٔ مریخ‌نورد کنجکاوی شرکت داشت. او همچنین در پروژه کاوشگر کاسینی-هویگنس به‌عنوان یکی از اعضای آن پروژه فعالیت می‌کرد.
آپولودور یا آپولودوروس دمشقی (زندگی در سدهٔ دوم میلادی) مهندس و معمار نبطی از دمشق سوریه بود که استعدادش در قرن دوم پس از میلاد شکوفا شد. از او به عنوان یک معماری چندین رساله فنی بجا مانده و خروجی معمارانه عظیمش در آن زمان برایش محبوبیت عظیمی به ارمغان آورد. او یکی از معدود معمارانی است که نامش از زمان باستان باقیمانده و اعتبارش به خاطر معرفی چندین نوآوری شرقی به سبک امپراتوری روم مانند تبدیل کردن گنبد به یک استاندارد است. زندگی‌نامه. آپولودور احتمالاً نخست کارش را در ارتش شروع کرد و در آنجا بود که تراژان
کارش را در ارتش شروع کرد و در آنجا بود که تراژان با او آشنا شد. امپراتور سپس او را با خود به رم برد و از او خواست تا پلی را بر روی دانوب برایش بسازد. تقریباً طراحی بیشتر ساختمان‌های امپراتوری دوران تراژان همچون حمام رومی، فروم تراژان، ستون تراژان و مجموعه بازار نزدیک به آن را منسوب به آپولودور می‌دانند. او تأثیر مهمی بر سبک معماری امپراتوری رومی داشت و علاوه بر آن، دانش بی‌عیبی از شیوه‌های پیشرفتهٔ ساختمان‌سازی را همراه با خود به آن سرزمین آورده بود که در بسیاری از پروژه‌هایش همچون پل عظیم تراژان که بر روی
از پروژه‌هایش همچون پل عظیم تراژان که بر روی رودخانه دانوب در نزدیکی دروبتا-تورنو سورین در رومانی امروزی ساخته شده بود را می‌شد مشاهده نمود. همچنین طراحی و ساخت پانتئون و ویلا آدریانا (ویلای هادریان) در تیوولی در زمان امپراتوری هادریان را نیز به آپولودور دمشقی نسبت می‌دهند اما مدرکی دال بر درستی این ادعا وجود ندارد. او همچنین چندین مقالهٔ فنی را به رشتهٔ تحریر درآورده بود. با وجود این آپولودور در زمان امپراتوری هادریان و بنا به نوشته‌های کاسیوس دیو به دلیل ایرادگیری از طراحی‌های ساختمانی او نخست از سوی
ایرادگیری از طراحی‌های ساختمانی او نخست از سوی امپراتور تبعید و سپس به اتهام بزهکاری اعدام شد. مرگ آپولودوروس احتمالاً در سال ۱۲۵، ۱۲۹ یا ۱۳۰ روی داده‌است. با وجود این بسیاری از پژوهشگران در درستی این موضوع تردید داشته و معتقدند که یک معمار، بر خلاف سناتورهایی که در آغاز حکومت هادریان اعدام شدند نمی‌توانسته خطری برای او داشته باشد، چه بسا که امپراتور بسیاری از پیشنهادهای او در زمینهٔ طرح‌هایش را نیز به کار بسته‌است؛ بنابراین آپولدور دمشقی احتمالاً به مرگ طبیعی مرده‌است.
اسکلتون ورزشی زمستانی و انفرادی است که به وسیله یک سورتمه مخصوص کوچک و در پیست یخی مارپیچ انجام می‌شود. در این رشته ورزشکار پس از دویدن مسیر کوتاهی به روی سینه روی سورتمه خود قرار می‌گیرد و مسیر پیست را ادامه می‌دهد. پیست استفاده شده برای این مسابقات همانند پیست ورزش‌های لژ و بابسلد است و دارای ۱۰۰۰ متر طول و ۱۲ پیچ است. برای نخستین بار این ورزش در سن موریس سوئیس در سده نوزدهم انجام شد و مسابقات آن در سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۴۸ در بازی‌های المپیک زمستانی برگزار گردید، اما پس از توقفی طولانی مدت از سال ۲۰۰۲ به این
اما پس از توقفی طولانی مدت از سال ۲۰۰۲ به این بازی‌ها بازگشت.
رد دد ردمپشن یا ترجمه فارسی: رستگاری خونین نام یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی و با درونمایه‌های وسترن آمریکایی است. تاکنون چهار بازی از این مجموعه با نام‌های ' و "رد دد ریدمپشن" و ' و رد دد ردمپشن ۲ توسط استودیوی راک‌استار سن‌دیگو ساخته شده و شرکت آمریکایی راک‌استار گیمز آن‌ها را منتشر کرده‌است. چهارمین قسمت از این سری نیز تحت عنوان "رد دد ریدمپشن ۲" در اکتبر ۲۰۱۸، برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان، در سال ۲۰۱۹ برای مایکروسافت ویندوز و گوگل استادیا منتشر شد. اولین بازی از این مجموعه
و گوگل استادیا منتشر شد. اولین بازی از این مجموعه به نام ، در ابتدا قرار بود توسط شرکت ژاپنی کپکام ساخته شود که به علت کمبود بودجه مالی و مشکلات دیگر، این شرکت ساخت بازی را متوقف کرد.
مسابقات فوتبال زنان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ با حضور ۱۲ تیم از ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۲ تا ۹ اوت ۲۰۱۲ به میزبانی ۶ شهر بریتانیا برگزار شده است. تیم ملی فوتبال زنان آمریکا با برتری ۲ بر ۱ مقابل تیم ملی فوتبال زنان ژاپن قهرمان این مسابقات شد. تیم‌های ملی زنان کانادا و فرانسه نیز به ترتیب در رده‌های سوم و چهارم قرار گرفتند.
برج شیشه از بناهای قدیمی و معروف شهر اراک بود که در زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار و همزمان با ساخت شهر سلطان آباد (اراک قدیم) ساخته شده بود. این بنا به صورت دوازده ترکی متشکل از سه طبقه جدا از هم تشکیل شده بود. دو طبقه بالای برج دارای تزئینات کاشی کاری و آجری بوده‌است. کف برج به صورت بیضی شکل ساده شده که قطر بزرگ آن ۱۲ متر و قطر کوچک آن ۸ متر بوده‌است. این برج به دلیل وجود تزئینات کاشی معقلی با طرح‌های لوزی شکل که در طوق آن وجود داشته‌است، در هنگام تابش آفتاب از دور درخشندگی خاصی داشت، بنابراین به برج شیشه
از دور درخشندگی خاصی داشت، بنابراین به برج شیشه معروف شد. این اثر با نام "برج شیشه و عمارت ارگ قدیم" در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. خانه سپهدار نیز همزمان با برج و در نزدیکی آن احداث شد که باغ و فضای سبزی بزرگ و قابل توجه داشته‌است و دارای سرداب زیبایی بوده‌است که سقف آن با کاشی‌های گل و بوته، به صورت شمسه تزئین شده بوده و دارای طاقی دو پوسته بوده‌است. تخریب بنا. این بنا در سال ۱۳۳۴ خورشیدی با شماره ۱۰۷۶در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید، ولی در سال ۱۳۶۱ و بر
آثار ملی ایران به ثبت رسید، ولی در سال ۱۳۶۱ و بر خلاف قانون به همراه قسمتی از خانه سپهدار و عمارت نظمیه قدیم شهر اراک تخریب شد. نمای یادبود. هم‌اکنون برای یادبود، نمادی از برج در ابعاد کوچک‌تر در جنب میدان سرداران شهر اراک ساخته شده‌است. در تاریخ۳۱/۱/۹۰ در جلسه مشترک شورای شهر اراک، اداه کل میراث فرهنگی استان مرکزی و شهرداری اراک مقرر شد بر اساس شواهد و عکس‌ها این برج در محل قدیمی خود بازسازی شود. هفته نامه برج شیشه. در سال ۹۳ یکی از نشریات استان مرکزی بنام هفته نامه برج شیشه با مدیر مسئولی آرش عبدی شروع
هفته نامه برج شیشه با مدیر مسئولی آرش عبدی شروع به انتشار کرد، مدیر مسئول این نشریه اعلام کرد دلیل نام گذاری این نشریه زنده نگه داشتن فرهنگ و تاریخ اراک است
پل روشندلان طولانی‌ترین پل فلزی سواره‌رو در تهران است که در سال ۱۳۸۸ افتتاح شد. این پل طولی در حدود ۹۰۰ متر و پهنای ۱۶ متر دارد. این پل در جهت شرقی-غربی و به منظور تسهیل ترافیک خیابان انقلاب در محدوده پل چوبی تا پیچ شمیران احداث شده‌است. این پل تقاطع‌های خیابان انقلاب با خیابان‌های شریعتی، بهار و روشندلان را حذف می‌کند. هزینه احداث این پل بیش از ۲۵۰ میلیارد تومان بوده است. همچنین ایستگاه پیچ شمیران از خط ۱ بی‌آرتی بر بالای این پل قرار دارد
__بافهرست__ __نمایه__ __بخش‌جدید__
دبیرستان طالقانی یا دبیرستان منصور ، نام مدرسه‌ای تاریخی در محدودهٔ مرکزی شهر تبریز، واقع در خیابان امام این شهر بود که در سال ۱۳۲۵ و در زمان حکومت ملی آذربایجان، به رهبری سید جعفر پیشه‌وری ساخته و در مرداد ماه ۱۳۹۱ تخریب شد. این دبیرستان در حال حاضر یکی از مدارس نمونه دولتی ایران است تاریخچه. دبیرستان طالقانی یا منصور سابق، از جمله ۲۰۰ دبیرستان شهر تبریز به‌شمار می‌رود که در سال ۱۳۲۵ و از محل ۵ درصد درآمد شهرداری توسط اداره فرهنگ، شهرداری و اوقاف در محل گورستان‌های متروکه تبریز احداث شد. ساخت این تعداد
گورستان‌های متروکه تبریز احداث شد. ساخت این تعداد مدرسه در آن زمان بی‌نظیر بود؛ از این رو، آن دوران را می‌توان نقطه عطف آموزش نوین در ایران نام نهاد. به همین دلیل، از این مدرسه، به عنوان «نماد آموزش نوین آذربایجان» و «دارالفنون تبریز» یاد می‌شود. محل این دبیرستان، در گذشته، گورستان قاسم خان والی بود که به خاطر دفن شدن نخستین شهردار تبریز در آن، به نام وی مشهور شد و سپس به مدرسه تبدیل گشت. در پی حفاری‌های به عمل آمده در محوطهٔ دبیرستان، پیش از تخریب این بنا، بقایایی از استخوان‌های انسان یافت شده بود.
بنا، بقایایی از استخوان‌های انسان یافت شده بود. ساختمان این مدرسه، از نظر سبک معماری و مصالح به کار رفته، شباهت فراوانی به کاخ شهرداری تبریز داشت. نام‌گذاری. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، این مدرسه به نام رجبعلی منصور -نخست‌وزیر دوران پهلوی و استاندار پیشین آذربایجان شرقی- «دبیرستان منصور» نامیده می‌شد و پس از انقلاب، به نام آیت‌الله طالقانی، نام‌گذاری گردید. علی‌اکبر ساعدی -برادر غلامحسین ساعدی- دربارهٔ برادرش و دبیرستان منصور چنین می‌گوید: «غلامحسین ساعدی پس از پایان تحصیلات ابتدایی در دبستان بدر، کوچه غیاث در
پایان تحصیلات ابتدایی در دبستان بدر، کوچه غیاث در خرداد ماه سال ۱۳۲۷ گواهینامه ششم ابتدایی گرفت و در مهر ماه همین سال برای ادامه تحصیل وارد دبیرستان منصور شد. دبیرستان منصور، در زمینی بنا شده بود که قبلاً قبرستان بود. به هنگامی که منصور، استاندار آذربایجان شده بود، این دبیرستان سر و سامان گرفت و برای همین، نام منصور را روی دبیرستان ما گذاشته بودند. دبیرستان خیلی خوبی بود. معروف بود. اتوریته داشت و خیلی هم از خانه ما دور نبود.» تخریب. همزمان با انتشار اخباری مبنی بر تخریب و نوسازی این دبیرستان به وسیله
مبنی بر تخریب و نوسازی این دبیرستان به وسیله اداره آموزش و پرورش آذربایجان شرقی (که ریاست آن برعهده فیروز رضایی بود)، این اقدام توسط عده‌ای از مردم تبریز، دوستداران میراث فرهنگی، فرهیختگان و فرهنگیان شهر تبریز، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شورای اسلامی شهر تبریز، رسانه‌ها و دانش‌آموختگان پیشین این مدرسه، مورد اعتراض قرار گرفت؛ تا جایی که با تشکیل کمپینهای اعتراضی در شبکه‌های اجتماعی، خواستار جلوگیری از تخریب این بنا و حفظ آن شدند. با افزایش این اعتراضات، تراب محمدی (رئیس سازمان میراث فرهنگی آذربایجان
تراب محمدی (رئیس سازمان میراث فرهنگی آذربایجان شرقی)، وعدهٔ ثبت ملی شدن این اثر تاریخی را داد؛ پیش از این در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۸۹ (۲ سال پیش از تخریب)، بهروز بهرانی (معاون سازمان میراث فرهنگی) با ارسال نامه‌ای به علی آذرنژاد (مدیر کل سازمان نوسازی مدارس استان) خواستار توقف تخریب مدرسه و آغاز روند ثبت ملی شدن این اثر شده بود. با وجود اعتراضات و مخالفت‌ها، کار تخریب این بنا توسط سازمان نوسازی مدارس در ۱۱ مرداد ماه آغاز شد. در روز پس از آن، تعدادی از اعضای کانون فرهنگیان بازنشسته آذربایجان شرقی با حضور در محل
فرهنگیان بازنشسته آذربایجان شرقی با حضور در محل استانداری آذربایجان شرقی خواستار توقف عملیات تخریب بنای دبیرستان طالقانی شدند. به جای ساختمان قدیمی این دبیرستان، ساختمانی جدید با کاربری آموزشی احداث خواهد شد. دلایل. در هیاهوی تخریب دبیرستان طالقانی، دلیل قاطعی مبنی بر تخریب این مدرسه عنوان نشد ولی مجموعه دلایلی که می‌توان به آن‌ها استناد کرد عبارتند از: فرسودگی. این دلیل که توسط فیروز رضایی و علی آذرنژاد اعلام شد، مورد قبول معترضان قرار نگرفت. چرا که از دید آن‌ها، امکان ترمیم و بازسازی این بنا و تبدیل آن
آن‌ها، امکان ترمیم و بازسازی این بنا و تبدیل آن به موزه وجود داشت و میراث فرهنگی نیز برای آن اعلام آمادگی کرده بود. ناهماهنگی. ناهماهنگی زیاد بین شورای شهر، استانداری، آموزش و پرورش، سازمان نوسازی و میراث فرهنگی در تخریب این مدرسه یه طور کامل مشهود است. چرا که حداقل با توجه به نامه فوق حداقل یک سال پیشتر از این موضوع آگاه بود و باید اقدامات محکمتری انجام می‌داد. سازمان آموزش و پرورش نیز حداقل یک سال قبل از طی همین نامه از تصمیم میراث فرهنگی آگاه بود؛ ولی همه چیز به ماه‌های آخر تخریب موکول شد. شورای شهر دو
چیز به ماه‌های آخر تخریب موکول شد. شورای شهر دو ماه مانده به تخریب وارد عمل شد. استاندار نیز شرط عجیبی را برای بقای این دبیرستان عنوان کرد. سازمان نوسازی نیز اقدام سازمان میراث فرهنگی برای تبدیل مدرسه به موزه را شایعه خواند. همه عوامل دست به دست هم دادند تا این ناهماهنگی باعث تخریب این مدرسه شود. دوره ساخت. ساخت این بنا به دوره حکومت ملی آذربایجان، به نخست‌وزیری سید جعفر پیشه‌وری بازمی‌گردد. تراب محمدی در این باره گفته‌است: «این بنا مربوط به دوره پیشه‌وری است که دورانی خیانت بار داشت و انواع خیانت‌ها را به
که دورانی خیانت بار داشت و انواع خیانت‌ها را به کشور نمود؛ اما این مدرسه نه به واسطه ساخت، توسط این شخص؛ بلکه به علت نداشتن شاخص‌های مورد نظر ثبت ملی نمی‌شود.» این در حالی است که سازمان میراث فرهنگی، در نامه‌ای که تاریخ آن به دو سال پیش از تخریب این بنا مربوط می‌شود، با ذکر این نکته که ساختمان دبیرستان، دارای شرایط معماری جهت ثبت در فهرست آثار ملی است، از سازمان نوسازی مدارس درخواست حفظ و بازسازی مدرسه را کرده بود. پس از تخریب. پس از تخریب و گودبرداری این مدرسه، به دلیل اینکه این مدرسه برای سال تحصیلی
مدرسه، به دلیل اینکه این مدرسه برای سال تحصیلی ۹۱–۹۲ آماده نشد، زیرزمین مدرسه آیت‌الله مطهری که قبلاً سالن اجتماعات، اتاق ورزش و … بود، تملک و تبدیل به کلاس‌های موقتی برای دانش آموزان مدرسه آیت‌الله طالقانی شد. البته باید به این نکته توجه داشت که ساختمان مدرسه آیت‌الله مطهری نسبت به این مدرسه فرسوده‌تر بود و حداقل بهتر بود قبل از تخریب مدرسه آیت‌الله طالقانی، این مدرسه نوسازی می‌شد تا سازوکارهای لازم برای ثبت ملی مدرسه آیت‌الله طالقانی فراهم شود. بازسازی دوباره. از سال ۱۳۹۴ بازسازی ان دوباره شروع شد و در
از سال ۱۳۹۴ بازسازی ان دوباره شروع شد و در دیماه سال ۱۳۹۸ افتتاح شد.
محمودآبادروستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی. این روستا در دهستان خسروبیگ این شهرستان قرار دارد. مشخصات منطقه‌ای. روستای محمودآباد طبق تقسیمات اخیر کشوری، از توابع دهستان خسروبیگ شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا با مختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد. فاصله روستای محمودآباد تا مرکز شهرستان - کیلومتر می‌باشد. جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت محمودآباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۲۰ نفر بوده است. این روستا ۱۵۴ خانوار
برابر با ۶۲۰ نفر بوده است. این روستا ۱۵۴ خانوار دارد.
ولید آبادروستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی. این روستا در دهستان خسروبیگ این شهرستان قرار دارد . مشخصات منطقه ای. روستای ولید آباد طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان خسروبیگ و شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای ولید آباد تا مرکز شهرستان ۳۵ کیلومتر می‌باشد . جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ولید آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۲۰ نفر بوده‌است. این روستا ۲۵ خانوار
برابر با ۱۲۰ نفر بوده‌است. این روستا ۲۵ خانوار دارد.
ولازجرد روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد. مشخصات منطقه‌ای. روستای ولازجرد طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان خسروبیگ و بخش میلاجرد شهرستان کمیجان می‌باشد. جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ولازجرد در سال ۱۳۹۰ برابر با ۲۵۱ نفر بوده است. این روستا ۵۹ خانوار دارد.
ینگه ملکروستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی. این روستا در دهستان خسروبیگ این شهرستان قرار دارد . مشخصات منطقه ای. روستای ینگه ملک طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان خسروبیگ شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای ینگه ملک تا مرکز شهرستان 5 کیلومتر می‌باشد . جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ینگه ملک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۴۸ نفر بوده‌است. این روستا ۱۱۷ خانوار دارد.
آقچه کهریز روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد. . مشخصات منطقه‌ای. روستای آقچه کهریز طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع بخش میلاجرد شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای آقچه کهریز تا مرکز شهرستان ۱۰ کیلومتر می‌باشد. جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت آقچه کهریز در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۶ نفر بوده‌است. این روستا ۱۲ خانوار دارد.
امام زاده عباس روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد. مشخصات منطقه‌ای. روستای امام زاده عباس طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع بخش میلاجرد شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد. فاصله روستای امام زاده عباس تا مرکز شهرستان ۱۰۰ کیلومتر می‌باشد. جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت امام زاده عباس در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۹۹ نفر بوده است. این روستا ۲۲۴ خانوار دارد.
پرکک روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد. . مشخصات منطقه‌ای. روستای پرکک طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع بخش میلاجرد شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای پرکک تا مرکز شهرستان - کیلومتر می‌باشد. جمعیت. طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت پرکک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶ نفر بوده‌است. این روستا ۵ خانوار دارد.
فهرست افراد ترنس این لیست شامل افرادی است که تراجنسیتی هستند. در برخی از جوامع غیرغربی، باستانی یا قرون وسطایی، تراجنسیتی‌ها ممکن است به عنوان یک جنس متفاوت دیده شوند و ممکن است دسته‌بندی جداگانه ای برای آنها وجود داشته باشد که متفاوت از دوتایی «مرد» یا «زن» باشد. این افراد ممکن است در مجموع به عنوان نقش جنسیتی سوم توصیف شوند. این فرهنگ‌ها ممکن است نقش‌های اجتماعی و تشریفاتی سنتی برای افراد جنسیت سوم داشته باشند که با نقش‌ها و فضاهای اجتماعی مردانه یا زنانه متفاوت است. این صفحه حاوی نام افرادی است که تحت
متفاوت است. این صفحه حاوی نام افرادی است که تحت عنوان تراجنسیتی شناخته شده‌اند که می‌تواند شامل افراد تراجنسی، دگرجنس‌پوش، مبدل‌پوش و غیردودویی شود. فهرست. ب. الکساندرا بلینگ (۲۸ مارس ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی