payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسط ایشان به انجام رسیده است. تأثیر نزهت‌نامه علایی. حدود نود سال پس از تحریر نزهت‌نامه علایی، ابوبکر مطهر جمالی یزدی در مقدمه کتاب خود فرخ‌نامه می‌نویسد: «جماعتی از اقران … پیش این ضعیف شدند. یکی از ایشان تمنای مطالعه نزهت‌نامه علایی که شهمردان الموستوفی جمع کرده است یادکرد. درحال، حاضرکردم و آن را تأمل می‌کردند و به چشم اعزاز و اکرام می‌نگریستند. درخدمت ایشان برخود واجب کردم که به موجب آن کتابی سازم نام آن فرخ‌نامه جمالی از کتب متفرق که از این انواع باشد و هر آنچه در نزهت‌نامه باشد الی ماشاالله.» همچنین
و هر آنچه در نزهت‌نامه باشد الی ماشاالله.» همچنین مؤلف کتاب تاریخ یزد که حدود چهارصدسال پس از شهمردان می‌زیست، در کتاب به خود به نزهت‌نامه علایی اشاره‌نموده و آن را با سیرالملوک خواجه نظام‌الملک و شاهنامه فردوسی از مراجع خود ذکرکرده است (تاریخ جدید یزد به اهتمام ایرج افشار. چاپ ۱۳۴۵. صفحه ۵). افسانه‌هایی نیز در این کتاب وجوددارد که مانند عجایب نامه‌هاست. ۷۰ سال پس از تألیف نزهت‌نامه، محمد بن محمود بن احمد طوسی، کتاب عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات را در سال‌های ۵۷۴–۵۶۲ قمری برابر ۱۱۷۷–۱۱۶۶ میلادی تألیف
سال‌های ۵۷۴–۵۶۲ قمری برابر ۱۱۷۷–۱۱۶۶ میلادی تألیف کرده است. هرچند در کتاب اشاره مستقیمی به کتاب شهمردان نشده است، ولی از برخی فصول آن چنین برمی‌آید که با آثار شهمردان آشنا بوده است. محتوا. علوم مختلف ازجمله نجوم، ریاضی، هندسه، کیمیا، طب، منطق، مردم‌شناسی، حیوان‌شناسی و معدن‌شناسی تشکیل دهندهٔ اهم مطالب کتاب است. طبقه‌بندی فصل‌ها. این کتاب در دو قسم نوشته‌شده است که هر قسم شامل ۶ مقالت است. در خواص منافع و طبایع مردم و حیوانات از سباع و وحوش و بهایم و طیور و هوام و حشرات زمینی و آبی و اشجار و نبات و اجساد و
هوام و حشرات زمینی و آبی و اشجار و نبات و اجساد و جواهر و احجار مقالت اول در کیفیت تأثیر خواص و طبع اخلاق و منفعت اعضا مردم. مقالت دوم دربارهٔ چهارپایان و وحوش و بهایم. مقالت سوم مرغان. مقالت چهارم هوام و حشرات. مقالت پنجم اندر اشجار و حبوب و نبات و گیاه. مقالت ششم در اجساد و جواهر و احجار. در چند خواص سبایع و فواید از علوم حسابی و نجومی و شناختن و دانستن هریک و چند حکایات و از اعمال پراکنده که به صنعت‌دست پیوندد. بعلاوه در این قسم فصولی دربارهٔ داستان‌های شاهنامه و همچنین حکومت علی بن ابی‌طالب وجوددارد.
شاهنامه و همچنین حکومت علی بن ابی‌طالب وجوددارد. مقالت هفتم در اجساد چهارگانه و فصولی که به آسمان تعلق دارد زمان و مکان. مقالت هشتم در چند نوع از علوم. مقالت نهم در علم فراست و دانستن؛ (اعضای بدن). مقالت دهم در عالم علوی. مقالت یازدهم در تعبیر رؤیا. مقالت دوازدهم در چند نوع علمی و عملی کیمیا خضاب (رنگ). دربارهٔ کشاورزی. مقالت پنجم – اندر نبات و اشجار و حبوب که شامل هشت باب می‌شود. باب اول اندر میوه و درختان با ساق باب دوم اندر درختان مشموم و سپرغم که ده جنس است. باب سوم چند جنس از درخت و نبات باب چهارم
جنس است. باب سوم چند جنس از درخت و نبات باب چهارم اندر پالیزه و تره که بیست و دو جنس است. باب پنجم اندر شناختن آمدن باران و زمستان و سرما باب ششم اندر گزیدن گاو نیک باب هفتم در نگاه داشتن درخت و بر و نهال باب هشتم اندر بازداشتن آفت‌ها نظر نویسندگان خارجی. ویلهلم پرْتْـش در فهرست کتاب‌های فارسی کتاب‌خانه‌ٴ گوتا (ص ۳۰–۳۶)، با تفصیل و هرمان اته در فهرست کتاب‌های فارسی بادلیان به اختصار (مجموعه‌ٴ ۹۰۶–۹۰۸) آن را توصیف کرده‌اند.
در علوم اقتصاد، تجارت، حسابداری، و حوزه‌های مرتبط اغلب میان کمیت‌هایی که انباشت (موجودی) هستند و آن‌هایی که جریان هستند تمایز قائل می‌شوند. این‌ها در واحدهای اندازه‌گیری‌شان متفاوت هستند. یک متغیر انباشت در یک زمان مشخص اندازه‌گیری می‌شود، و کمیتی را که در آن نقطه از زمان وجود دارد نشان می‌دهد، که ممکن است در گذشته جمع شده باشد. یک متغیر جریان در یک بازهٔ زمانی اندازه‌گیری می‌شود؛ بنابراین یک جریان در واحد زمان اندازه‌گیری خواهد شد (مثلاً یک سال). جریان در این معنا تقریباً مشابه نرخ یا سرعت است. برای مثال،
معنا تقریباً مشابه نرخ یا سرعت است. برای مثال، تولید ناخالص داخلی اسمی آمریکا به مجموعهٔ تعداد دلارهایی که در یک دورهٔ زمانی (مثلاً یک سال) خرج می‌شوند اشاره دارد؛ بنابراین آن یک متغیر جریان است و واحدهای دلار/سال را دارد. در مقابل، سرمایهٔ ذخیرهٔ اسمی آمریکا مجموع ارزش تجهیزات، ساختمان‌ها، موجودی‌ها، و دیگر دارایی‌های واقعی در اقتصاد آمریکا است، که واحد دلار را دارد. این نمودار، تصویری بصری از چگونگی افزایش ذخیرهٔ سرمایهٔ موجود کنونی توسط جریان سرمایه‌گذاری جدید و تخلیه آن توسط استهلاک جریان را ارائه
جدید و تخلیه آن توسط استهلاک جریان را ارائه می‌کند.
اسکات ایوانز (متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۳) بازیگر، آمریکایی است. علت شهرتش بازی در نقش یک افسر پلیس به نام الیور فیش در سریال شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا یک زندگی برای زندگی است. او برادر کوچکتر کریس ایوانز است. زندگی شخصی. او عاشق تیم بوستون رد ساکس است، او به صورت آشکارا همجنسگرا است.
هاکلبری نام عمومی است که برای چندین گیاه در خانواده خلنگیان به ویژه در دو تیره واکسینیوم Vaccinium و Gaylussacia استفاده می‌شود. این میوه میوه‌ی رسمی ایالت آیداهو است. با توجه به کوچک بودن این میوه از آن در زبان عامیانه انگلیسی برای اشاره به چیزهای کوچک با لحنی مثبت استفاده می‌شود. بعضی از انواع این میوه در آمریکای شمالی شرقی به صورت گسترده یافت می‌شود.
جسی تایلر فرگوسن (زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی است که علت شهرتش بازی در میچل پریچت در سیتکام شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا "خانواده امروزی" است. قبلتر وی در نقش ریچی ولچدر سیتکام سی‌بی‌اس "کلاس بازی کرده‌بود. "
آرمان امروز با نام سابق آرمان و آرمان روابط عمومی، روزنامه خبری، تحلیلی و سیاسی با گرایش اصلاح طلبی و اعتدال نزدیک به علی اکبر هاشمی رفسنجانی است. این روزنامه روز دوشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۲، نام خود را از "آرمان روابط عمومی" به "آرمان امروز" تغییر داد. توقیف‌ها. "آرمان امروز"، که در آن زمان "آرمان روابط عمومی" نام داشت، در مهر ۱۳۸۸ توقیف شد. اما نهایتاً پس از ۷۵ روز رفع توقیف و مجدداً انتشار خود را از سر گرفت. امتیاز این روزنامه در ۳۱ تیر ۱۳۹۸ به‌دلیل اختلاف میان حسین عبداللهی، مدیرمسئول روزنامه، و هوشمند سفیدی،
حسین عبداللهی، مدیرمسئول روزنامه، و هوشمند سفیدی، صاحب امتیاز آن، از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات مجدداً لغو شد و همزمان با لغو امتیاز آن، روزنامهٔ "آرمان ملی" به صاحب امتیازی عبداللهی منتشر شد. پس از ۲۹ ماه، در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ دادگاه تجدید نظر استان تهران رأی به رفع توقیف این روزنامه داد و نخستین نسخه از آن پس از رفع توقیف، در خرداد ۱۴۰۱ منتشر شد.. رسانه های ایران خبر دادند که حسین عبداللهی در نهم فروردین ۱۴۰۱ به شکل ناگهانی در سن ۵۱ سالگی درگذشت.
قلعه امیر مجاهد، یا باغ امیر مجاهد یکی از بناهای تاریخی رامهرمز می‌باشد. این قلعه در زمان استقرار و سلطه خوانین بختیاری (امیر مجاهد بختیاری) در منطقه رامهرمز در اواخر قاجار ساخته شده است و به شماره ثبت ۳۷۷۱ مورخ ۱۲/۶/۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. این بنا توسط یکی از خوانین پرنفوذ ایل بختیاری بنام امیر مجاهد بختیاری که کوچکترین فرزند حسینقلی خان و برادر علیقلی خان سردار اسعد بود، احداث گردید و به همین دلیل قلعه امیر مجاهد نامیده می‌شود. این بنا در شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی توسط طاهر بهبهانی جهت سکونت
شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی توسط طاهر بهبهانی جهت سکونت خریداری شد و به همین دلیل که مالک کنونی آن آقای بهبهانی است به این نام نیز شهرت دارد. قلعه امیر مجاهد در انتهای باغی ساخته شده که از انواع درختان از قبیل نخل، پرتقال و گل و گیاه پوشیده شده است. از ویژگی‌های قلعه امیر مجاهد نوع معماری آن است که منحصر به دوره قاجار می‌باشد.
جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی (با نام قبلی اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان) یکی از جوایز معتبر اسکار است که از سوی آکادمی علوم و هنرهای سینما به فیلم‌های غیر انگلیسی زبان این مراسم تعلق می‌گیرد. تاریخچه. هنگامی که نخستین مراسم اسکار در سال ۱۹۲۹ برگزار شد جایزه‌ای مجزا برای فیلم‌های زبان‌های خارجی وجود نداشت. در خلال سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ برنامه‌ای برای اعطای جایزه به فیلم خارجی مطرح شد تا این‌که در بیست و نهمین دوره، در سال ۱۹۵۶، بود که این جایزه رسماً به یک فیلم خارجی تعلق گرفت. از آن زمان هر سال یک فیلم
فیلم خارجی تعلق گرفت. از آن زمان هر سال یک فیلم غیرانگلیسی زبان در این مراسم جایزه می‌گیرد. شرایط نامزدی. برخلاف جوایز دیگرِ اسکار، لازم نیست که حتماً فیلم‌های نامزد شده در این بخش در سینماهای آمریکا اکران شده باشند. کافی است که، در مدتی که آکادمی مشخص می‌کند، در کشوری که آن فیلم را نامزد کرده، دست‌کم به‌مدت ۷ روز در سینماهای تجاری اکران شده باشد. شرط مهم دیگر این است که بخشِ عمدهٔ دیالوگ‌های فیلم‌ها باید حتماً به زبانی غیر از انگلیسی باشد و آکادمی روی این موضوع سخت‌گیری می‌کند. همچنین آکادمی فیلم‌هایی را
موضوع سخت‌گیری می‌کند. همچنین آکادمی فیلم‌هایی را که پیش از اکران در سینما از رسانه‌های دیگر مثل تلویزیون و اینترنت پخش شده باشند به نامزدی در این بخش قبول نمی‌کند. انتقادات. در سال ۲۰۰۷ خانم باولا تالوار کارگردان فیلم درام ادعا کرد که فیلم وی به نفع فیلم گارد شاهی اکلایا که نویسنده فیلم نامه‌اش با هیئت انتخاب کنندگان ارتباط داشته حذف شده‌است. فیلم‌های فارسی‌زبان. فیلم "دایره مینا" در سال ۱۹۷۷ میلادی نخستین فیلم ایرانی بود که به اسکار ارسال گردید. از آن زمان تاکنون هر ساله فیلم‌های ایرانی به این آکادمی
زمان تاکنون هر ساله فیلم‌های ایرانی به این آکادمی معرفی شده‌اند که تاکنون سه فیلم "بچه‌های آسمان" اثر مجید مجیدی، "جدایی نادر از سیمین" و "فروشنده" اثر اصغر فرهادی به عنوان پنج نامزد نهایی پذیرفته شده‌اند. اگرچه در سال ۱۹۹۹ مجیدی امکان دریافت این جایزه را از دست داد اما سرانجام "جدایی نادر از سیمین" توانست در هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار این جایزه را از آن خود کند برای دومین بار از ایران در سال ۲۰۱۷ فیلم "فروشنده" به کارگردانی اصغر فرهادی توانست در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار جایزه بهترین فیلم
هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار جایزه بهترین فیلم بین‌المللی را دریافت کند. همچنین سینمای افغانستان نیز تاکنون شش فیلم فارسی‌زبان را به اسکار از سال ۲۰۰۲ تاکنون معرفی کرده‌است که فیلم "۱۶ روز در افغانستان" در سال ۲۰۰۹ از طرف آکادمی به دلیل کیفیت پایین مورد پذیرش قرار نگرفت. صدیق برمک و عتیق رحیمی نیز دو تن دیگر از سینماگران افغانستانی هستند که تاکنون فیلم‌هایی به این مراسم ارسال کرده‌اند که در نهایت پذیرفته نشده‌اند. تعلق جایزه. برخلاف جایزهٔ اسکار برای بهترین فیلم سال که به تهیه‌کنندگان فیلم تعلق دارد،
فیلم سال که به تهیه‌کنندگان فیلم تعلق دارد، جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان به شخص خاصی اهدا نمی‌شود و متعلق به کشوری است که آن فیلم از طرف آن کشور معرفی شده‌است. در بیشتر سال‌ها کارگردان فیلم برای دریافت جایزه توسط آکادمی در نظر گرفته شده‌است اما در برخی موارد تهیه‌کننده جایزه را دریافت کرده‌است. تا ۱۳۹۲ (۲۰۱۴) تنها نام فیلم و کشور سازنده بر روی تندیس اسکار حک می‌شد اما پس از این سال نام کارگردان یا دریافت‌کننده نیز درج می‌شود.
راه نخاعی-تالاموسی یا راه اسپاینوتالامیک یک راه حسی در دستگاه عصبی مرکزی است که پیام‌های حسی را از نخاع به طرف تالاموس و قشر مخ انتقال می‌دهد. این راه همانند راه ستون پشتی-نوار داخلی (دستگاه ستون خلفی-لمنیسکوس داخلی) یک راه صعودی است. راه نخاعی-تالاموسی ازنظر تکاملی نسبت به راه ستون پشتی قدیمی تر است. به راه نخاعی-تالاموسی، دستگاه جلویی جانبی (قدامی جانبی) نیز گفته می‌شود که بیانگر دو راه اسپاینوتالامیک قدامی و جانبی است. پیام‌های حسی مربوط به تنه و اندام‌ها از طریق اعصاب نخاعی به نخاع و تالاموس راه یافته
از طریق اعصاب نخاعی به نخاع و تالاموس راه یافته که در نهایت به قشر مغز می‌روند. حس‌ها در راه نخاعی-تالاموسی. راه نخاعی-تالاموسی، حس‌های مختلفی از اندام‌های فوقانی، تحتانی و تنه را که نیازی به تعیین دقیق ناحیه و درجات ظریف اختلاف شدت ندارند، منتقل می‌کنند. انواع حس‌ها در راه نخاعی-تالاموسی (راه اسپاینوتالامیک) عبارتند از: مسیر آناتومیکی. راه نخاعی-تالاموسی در انتقال پیام‌های حسی از اندام‌های فوقانی، تحتانی و تنه به تالاموس نقش دارد. فیبرهای نخاعی-تالاموسی بیشتر از تیغه‌های I, IV, V و VI نخاعی منشأ می‌گیرند.
از تیغه‌های I, IV, V و VI نخاعی منشأ می‌گیرند. سه درجه نورون در مسیر اسپاینوتالامیک وجود دارند: بخشی از پیام‌های اعصاب نخاعی به‌طور مستقیم از نخاع به تالاموس نمی‌روند، بلکه ابتدا به تشکیلات مشبک در ساقه مغزی رفته (یعنی از طریق راه نخاعی-مشبکی یا اسپاینورتیکولار) و سپس به تالاموس می‌روند. آوران‌های احشایی. آوران‌های احشایی نخاعی (مثلاً از قلب، معده، کلیه و روده) که همراه با دستگاه عصبی خودکار (سیستم اتونوم) هستند، از طریق راه نخاعی-تالاموسی منتقل می‌شوند. به دلیل همراهی آوران‌های احشایی با دستگاه عصبی
به دلیل همراهی آوران‌های احشایی با دستگاه عصبی خودکار، این آوران‌ها ممکن است به غلط به عنوان آوران‌های خودکار نامیده شوند. دستگاه عصبی خودکار یک دستگاه حرکتی است نه حسی. بسیاری از آوران‌های احشایی نخاعی توسط اعصاب اسپلانکنیک (سینه‌ای، کمری و لگنی) که دارای فیبرهای عصبی سمپاتیک یا پاراسمپاتیک نیز هستند انتقال می‌یابند. اعصاب اسپلانکنیک سینه‌ای و کمری دارای رشته‌های پیش عقده‌ای سمپاتیک هستند ولی اعصاب اسپلانکنیک لگنی، حاوی رشته‌های پیش عقده‌ای پاراسمپاتیک می‌باشند. آوران‌های احشایی نخاعی (از قلب، احشاء شکمی
زبان‌های فارسی و عربی در زمینهٔ داد و ستد واژگان بر یکدیگر تأثیرهایی داشته‌اند. واژگان عربی با ریشه فارسی یا واژگان معرب به واژگان ایرانی گفته می‌شود که در زبان و ادبیات عربی بکار گرفته می‌شوند، ولی ریشه عربی (ندارند). هر واژه‌ای که در زبان عربی، ریشه و بُن عربی نداشته باشد به آن مُعَرَّب (معربات) یا فرایندی را که بر روی آن انجام شده را تَعْریب می‌گویند. تعریب آنست که کلمه‌ای غیرعربی را به شکل عربی درآورند؛ یا آن را به همان شکل اصلی بیان کنند. سیبویه می‌گوید: " التعریب هو أن تتکلم العرب بالکلمة الأعجمیة
" التعریب هو أن تتکلم العرب بالکلمة الأعجمیة مطلقا، فهم تارة یلحقونها بأبنیة کلامهم، وطورا لا یلحقونها بها ". هم‌اکنون در زبان عربی واژگان بی‌شماری هستند که دگرگون شده و تغییر یافته از واژگان پارسی یا از زبان‌های ایرانی می‌باشند برای نمونه در عربی برقع از پرده یا جاموس از گاومیش و فرودس از پردیس از زبان ایرانی به عربی رفته است و همانند اینها… و هزاران واژه معرب (عربی شده) دیگر که ریشه عربی ندارند. عربی دارای پنج هزار وام واژه از زبان فارسی اوستایی است که به آنها واژگان معرب (عربی شده) می‌گویند و کتاب‌ها و
آنها واژگان معرب (عربی شده) می‌گویند و کتاب‌ها و نسک‌هایی بسیاری از زبان شناسان عرب و استرالیایی در اینباره نوشته شده است مانند کتاب وام واژه‌های قرآنی از زبان‌شناس استرالیایی آرتور جفری Arthur Jeffrey. هنوز پیدا نیست که آیا واژگان فارسی اوستایی بیشتری در عربی است یا نه ولی تا کنون پنج هزار واژه فارسی اوستایی در عربی ریشه یابی شده است. به جز پنج هزار از واژگان فارسی اوستایی در عربی هزاران واژه از زبان‌های دیگر در عربی است مانند واژگان رومی و زبان‌های دیگر که ریشه یابی آنها برای زبان شناسان عرب سخت و دشوار
ریشه یابی آنها برای زبان شناسان عرب سخت و دشوار است زیرا در عربی هر واژه ای که از زبان‌های دیگر به عربی می‌آید دچار دگرگونی ساختار و گفتار می‌شود و زبان شناسان عرب را برای ریشه یابی آنها به چالش می‌کشد. زبان‌شناس عرب دیگری به نام استاد المنجد صلاح الدین در سال ۱۹۷۸ میلادی در کتابی به نام المفصل فی الالفاظ الفارسیه المعربه فی الشعر الجاهلی و القرآن الکریم و الحدیث النبوی و الشعر الاموی که به تنهایی سه هزار واژه فارسی اوستایی در عربی را ریشه یابی کرده است. چندین زبان‌شناس عرب دیگر در کتاب‌های خود دو هزار
چندین زبان‌شناس عرب دیگر در کتاب‌های خود دو هزار واژه فارسی اوستایی دیگر در عربی را ریشه یابی کردند مانند: ۱ … ألفاظ دخیلة ومعربة فی اللهجة القطریة کتابی از زبان‌شناس قطری نور عبدالله المالکی. بازگردانی و ترجمه فارسی از استاد طبیبیان ۴... دربارهٔ وام واژه‌های فارسی قرآن از یک زبان‌شناس ایرانی به نام استاد بهاءالدین خرمشاهی جستار و مقاله ای به نام کلمات فارسی در قرآن مجید در مجله قرآن پژوهی در سال ۱۳۸۹ خورشیدی. برهمکنش و تأثیر پارسی بر زبان و ادبیّات عرب. در ریشه‌شناسی واژگان (اتیمولوژی) و در زبان‌شناسی به
ریشه‌شناسی واژگان (اتیمولوژی) و در زبان‌شناسی به مبحث تغییرات و ریشه‌یابی معنی و مفهوم واژگان در دوره‌های مختلف تاریخی می‌پردازند و دگرگونی واژگان را در جابجائی زبانی و نوشتاری از یک زبان به زبان دیگر بررسی می‌کنند. تأثیر زبانها متقابلست، چرا که زبان پارسی و عربی برهم تأثیر گذاشته‌اند، زیرا اعراب حدود ۴۰۰ سال در ایران حضور فیزیکی داشتند و تا دورهٔ انقلاب مشروطه متون مهمی به زبان عربی همانند پارسی نوشته می‌شد و از طرف دیگر ایرانیانی در ساخت و پرداخت زبان عربی نقش مهمی داشتند. در زبان عربی کلمات بسیاری وجود
نقش مهمی داشتند. در زبان عربی کلمات بسیاری وجود دارد که به آن‌ها «مُعَرَّبات» یعنی «عربی‌شده‌ها» می‌گویند. ریشهٔ بسیاری از معربات هنوز ناشناخته است. سازمان استانداردسازی عربی کوشش فراوانی کرده تا ریشهٔ این‌گونه کلمات شناسائی شود، اما به دلیل اینکه در عربی‌سازی، کلمات بیگانه به‌طور کامل برهم ریخته می‌شود، نمی‌توان به‌سادگی این‌گونه معربات را ریشه‌یابی کرد. گفته می‌شود حدود ۵ هزار کلمه معرب از کلمات رایج در زبان پارسی به زبان عربی راه یافته است. از جملهٔ آن‌ها بنفسجی (از بنفشه)، در کتاب «اَلْکَلَماتُ
آن‌ها بنفسجی (از بنفشه)، در کتاب «اَلْکَلَماتُ الفارسیة فی الْمَعاجِمِ الْعَرَبیة» حدود ۳ هزار کلمه عربی که از زبان پارسی به عربی راه یافته‌اند را به همراه توضیحات برای هر کلمه آورده است. پیشتر نیز جوالیقی ۸۳۸ واژه و در کتاب المنجد ۳۲۱ کلمه و ادی شیر، در کتاب واژه‌های پارسی عربی شده، ۱۰۷۴ واژه پارسی را توضیح داده است. ژان پِری می‌گوید: درحقیقت زبان پارسی میانه یک زبان ناکارا نبوده، نه از دیدگاه تکنیکی و نه دایره واژگان انتزاعی، و این زبان از سامانه پیچیده‌ای از واژگان بکار می‌برده، در گرد آوری واژگان محلی
از واژگان بکار می‌برده، در گرد آوری واژگان محلی دینی بر زبان عربی تقدم داشته و در فلسفه و طب هم از اصطلاحات یونانی اقتباس کرده و همهٔ این‌ها را چه در دوران پیش از اسلام و چه دوران پسااسلامی به زبان عربی انتقال داده است. بیشتر آن دسته از واژگان عربی که وارد زبان فارسی شده‌اند در معنایی بجز معنای اصلی خود در عربی کاربرد دارند. این امکان وجود دارد که پژوهش‌ها در تأثیر پهلوی روی عربی کامل نباشند. یا وارونه این جریان تأثیر زبان‌های سامی روی زبان پهلوی چونکه به نظر دیده می‌شود در چند مورد شباهت‌های ریشه‌شناختی
نظر دیده می‌شود در چند مورد شباهت‌های ریشه‌شناختی شگرفی وجود دارد برای نمونه حرف بِ حرف اضافه در عربی شاید از دیدگاه تاریخی با pad پهلوی در پیوند و ارتباط بوده چون می‌بینیم که بعداً در پارسی نو یا کلاسیک به صورت بَ می‌آید و بعد بِ می‌شود و در فارسی نوین آن را به صورت به می‌نویسیم. نمونه دیگر از دیرباز در زبان‌های هندواروپایی از پسوند -ic برای مزید مؤخر نسبت و چیزهای دیگر استفاده می‌شده و عرب‌ها هم از ی به عنوان پسوند نسبت استفاده می‌کنند در فارسی نو کم و بیش به گونه کامل پسوند ic پهلوی کنار گذاشته می‌شود و
به گونه کامل پسوند ic پهلوی کنار گذاشته می‌شود و از ی عربی استفاده می‌شود در سایر زبان‌های سامی یعنی سریانی و عبری این یای نسبت دیده نشده. با این وجود عرب‌ها یای نسبت را از -ic خانواده زبان‌های ایرانی گرفته‌اند یا فارسی این ی کنونی را از یای نسبت عربی گرفته است؟اگر گرفته است چطور می‌توان اثبات کرد که این همان -ic نیست که خفیف‌تر ادا شده است. کمبود پژوهش دربارهٔ یک واژه کم استفاده تأثیرگذار نیست ولی دو مورد گفته شده در دو زبان بسیار پرکاربردند. فهرست معربات (واژگان عربی با ریشه فارسی). واژگان عربی با ریشه
(واژگان عربی با ریشه فارسی). واژگان عربی با ریشه فارسی یا کلمات معرب از فارسی به کلماتی گفته می‌شود که در زبان و ادبیات عربی به کار گرفته می‌شوند اما ریشه فارسی دارند. از زبان فارسی کلمات زیادی به شکل‌های مختلف به زبان عربی وارد شده است. در زبان عربی کلمات بسیار زیادی وجود دارد که به آن‌ها معرّبات (یعنی عربی‌شده) می‌گویند. ریشهٔ بسیاری از معرّبات هنوز ناشناخته است. «سازمان استانداردسازیِ عربی» کوشش فراوانی کرده تا ریشهٔ این‌گونه کلمات شناسایی شود، اما به‌دلیل این‌که در عربی‌سازی کلمات بیگانه عموماً به‌طور
این‌که در عربی‌سازی کلمات بیگانه عموماً به‌طور کامل برهم ریخته می‌شود، نمی‌توان به‌سادگی این‌گونه معرّبات را ریشه‌یابی کرد. گفته می‌شود حدود ۵۰۰۰ کلمهٔ معرب، از کلمات رایج در زبان فارسی به زبان عربی راه یافته است؛ از جملهٔ آن‌ها می‌توان به این چند کلمه اشاره کرد: جُناح (از «گناه»)، کَنز (از «گنج»)، سِراج (از «چراغ»)، جَصّ، مجصّص و سایر مشتقات آن (از «گچ»)، و اساطیر و اسطوره از stori لاتین و خارِطة و خَوارِط از carta و منهی‌عنه و نهی از نه (no) فارسی و سانسکریت. برخی از ایرانیانی که ادبیات عرب را پیشرفت
برخی از ایرانیانی که ادبیات عرب را پیشرفت دادند. دکتر هادی العلوی در کتاب «خلاصات فی السیاسة والفکر السیاسی فی الإسلام»، ص ۱۶۸ می‌نویسد: ""نویسندگان نخست در دنیای عرب بیشتر از تبار ایرانی بودند" در صفحهٔ ۱۶۹ می‌گوید: "عربها تشکیلات و سامان‌دهی و دیوان سالاری و مالیات و کشاورزی و بسیاری از شیوه‌های دیگر را از ساسانیان فرا گرفتند"". در کتاب «فقه اللغة و سر العربیة»، نوشتهٔ ابومنصور ثعالبی نیشابوری، در صفحهٔ ۲۲ و ۲۳ می‌نویسد:" ابو بشر عمرو حارثی (۷۴۰–۷۷۹ م) که لقبش سیبویه است (سیب + ویه _ پسوند وابستگی مانند
لقبش سیبویه است (سیب + ویه _ پسوند وابستگی مانند مسکویه و شیرویه)" ایرانی زاده بیضای فارس و باشنده بصره و درگذشته در شیراز، داناترین مردم در "نحو" بود. ابوسعید حسن بن عبدالله مرزبان سیرافی، بزرگ‌ترین دانشمندان ادبیات عرب، عسکر بن حسین نخشی از خراسان، و ابو عبدالله حسن بن خالویه از همدان (منبع پیشین صفحه‌های ۱۴–۱۶) خدمات شایانی به زبان عربی کردند. ابن مقله شیرازی (۲۷۲–۳۲۸ ه‍.ق) زاده بیضا فارس نوآور خطهای ششگانه که در خوانش پذیری و خوشخوان شدن زبان عربی به‌ویژه از راه خط نسخ که به ساده‌ترین خط برای نوشتار
از راه خط نسخ که به ساده‌ترین خط برای نوشتار آوازه دارد. ابو منصور عبد الملک بن محمد بن اسماعیل ثعالبی، زادهٔ نیشابور (۳۵۰ هـ. ق)، مؤلف کتاب «فقه اللغة و سر العربیة». عبدالله بن مقفع (روزبه بن دادویه) زادهٔ جور (گور) ایران، مترجم کلیله و دمنه از پهلوی به عربی، و نویسنده الأدب الکبیر والأدب الصغیر و جز اینها. ابن سینا (۹۸۰–۱۰۳۷م) نویسندهٔ «القانون فی الطب»، زکریای رازی (۸۶۴–۹۲۳م) نویسندهٔ «تاریخ الطب» و «الأدویة المفردة»، ابوریحان بیرونی (۹۷۳–۱۰۴۸م) نویسندهٔ «آثار الباقیة عن القرون الخالیة» و ده‌ها کتاب
«آثار الباقیة عن القرون الخالیة» و ده‌ها کتاب دیگر، عبد القادر جرجانی (گرگانی) (متوفای ۴۷۱ هجری)، پایه‌گذار علم بلاغت و نویسندهٔ کتاب «دلائل الإعجاز وأسرار البلاغة»، تاریخدان و تفسیرگر نامدار محمد بن جریر تبری آملی (۸۳۸–۹۲۳م)، محمد بخاری از بخارا (۱۹۴–۲۵۶ هجری) نویسنده «صحیح بخاری»، مسلم بن حجاج نیشابوری، نویسندهٔ کتاب «صحیح مسلم» (۲۰۶–۲۶۱ هجری)، نسائی خوارزمی نویسنده «سنن» (زندگینامه و گفته‌های پیامبر اسلام)، ابن ماجه قزوینی نویسنده یکی دیگر از صحاح سته (کتابهای ششگانه پذیرفته اهل سنت)، محمد ترمذی از دیگر
ششگانه پذیرفته اهل سنت)، محمد ترمذی از دیگر نویسندگان شش کتاب نامی، ابی داوود سیستانی (سجستانی) نویسنده دیگر «سنن» و نعمان بن ثابت نامدار به ابوحنیفه، پیشوای حنفیان (۶۹۹–۷۶۷ م) که آرامگاه او در اعظمیه بغدداد و پاژنام او "امام اعظم" است، حاکم نیشابوری از بزرگ‌ترین دانشمندان دوران خویش تاکنون در میان اهل تسنن و جارالله زمخشری خوارزمی نویسنده کتاب تفسیر نامور کشّاف، حافظ شیرازی (۷۲۷۰–۷۹۲ هجری) و مُشرف‌الدین مُصلِح بن عبدالله "سعدی شیرازی" (۵۸۰–۶۹۱ هجری)، غیاث الدین ابو فتوح عمر بن ابراهیم نامدار به "خیام"
الدین ابو فتوح عمر بن ابراهیم نامدار به "خیام" (۱۰۴۰–۱۱۳۱ م) و بشار بن برد (۹۶–۱۶۸ هجری)؛ افزون بر اینان نه تنها ده‌ها اندیشمند ایرانی، که ده‌ها تن از بزرگان سریانی و ترک و قبطی و بربر در توسعه و ارتقای علمی زبان عربی نقش داشته‌اند. راه‌های رخنه زبان پارسی در عربی. فارسی به روش‌های مختلفی بر عربی تأثیر گذاشته است و بسیاری از واژگان عربی را با خود به سایر زبانها از جمله به آسیای مرکزی و شبه‌قارهٔ هند منتقل کرده است. زبان عربی اشتقاقی و قالبیست، عرب‌زبانان از قالب‌های افعال، تفعیل، مفاعله، استفعال و… بهره
از قالب‌های افعال، تفعیل، مفاعله، استفعال و… بهره می‌برند و با ریختن ریشهٔ واژه در این قالب‌ها که باب یا قالب نامیده می‌شوند، واژه می‌سازند. در عربی همین روش را برای ریشه‌های واژه‌های پارسی هم بکار می‌برند. یا مثلاً واژهٔ «کادیک» به‌صورت «قاضی» معرب‌شده و از آن قضاوت و مقتضی و … ساخته شده است. نمونه‌ای دیگر واژهٔ «مورَخ» بمعنی تعیین زمان رویدادهاست و در قرآن و عربی پیش از اسلام نبوده و ریشهٔ عربی ندارد. به باور برخی زبان‌شناسان، عرب‌ها «ماهرخ» پارسی (که شکل‌های گوناگون ماه در هر روز را نشان می‌دهد) را،
شکل‌های گوناگون ماه در هر روز را نشان می‌دهد) را، «ماروخ» گفته‌اند و از آن «مورخ» و «تاریخ» را برگرفته‌اند، اما نظر غالب زبانشناسان معاصر اینست که «مُوَرَّخ» اسم مفعول و «مورِخ» (بکسر راء) اسم فاعل از «تاریخ» است و خود تاریخ را عربی‌شدهٔ «تاریک» است؛ زیرا سخن از گذشته‌ها در تاریکی و ابهام قرار دارد. در مجلهٔ «اَلدِّراساتُ الأَدَبیَّة» بهار و تابستان ۱۳۴۳. دیدگاه‌های مختلف را در مورد واژهٔ «تاریخ» آورده شده و نظر حمزهٔ اصفهانی را در مورد عربی‌شده از «ماهرخ» یا «تاریک» را بررسی نموده است. و نتیجه‌گیری نموده
یا «تاریک» را بررسی نموده است. و نتیجه‌گیری نموده که معرب‌شده از تاریک بمنطق نزدیکترست. واژه‌هایی مانند برنامه (برنامج)، طازج= تازه، نموذج= نمونه، فیروز، خندق= کندک، منجنیق= منگینک، اسفناج= اسپیناگ، دیوان، برزخ، بلبل، حنا، یاسمین= یاسمن، سرو، عدس= ادس، شهی= شاهی، خنجر (برگرفته از واژه خونگر)، طربوش (بر گرفته از سرپوش)، تاج= تاگ از پارسی گرفته شده‌اند. در اشعار شاعران جاهلی، واژه‌های فارسیِ: انجمن، بربط، بنفشه، بادیه، گلاب، گلستان، دیبا، دهقان، یاسمن، زیر، زبرجد، مرو، آس، مرزنگوش، زعفران (زر پران)، بندق=
زبرجد، مرو، آس، مرزنگوش، زعفران (زر پران)، بندق= فندق، جوز= گوژ، فستق از پسته، لوز و لوزه از لوزینک، قاقم از کاکم، راس از سر نَسخ و نسخه و نُسَخ از نسک دلو از دول درب از در لجام و ملجم از لگام اسنادی (فعل اسنادی) از استن (هستن) شبح از شبه محراب از مهراب اهواز و هویزه از خوز خرابات از خورآباد، مهره، مشته، نرگس، ساروج (چاروک)، سوسن، سمسار، سیه‌سنبل، تاج= تاگ، تنبور، خبری، خسروانی، چنگ، شاهنشاه و غیره استفاده شده است. به قرآن نیز واژگان پارسی فراوانی راه یافته است که از این دید پرنفوذترین زبان بر ادبیات قرآنی
است که از این دید پرنفوذترین زبان بر ادبیات قرآنی انگاشته می‌شود: جند= گُند (گندآور برابر با سرباز دلیر)، سجیل (بر گرفته از سنگ‌گل)، نمارق (جمع واژه نرمک ایرانی به معنی بالش)، وزیر (از وَچیر پهلوی)، مسک (از مشک پهلوی)، عفریت (از آفرید). از دیگر واژه‌هایی که از پارسی به عربی رفته‌اند می‌توان به: هندسه (برگرفته از اندازه / هَنداچک)، اشاره کرد. در ادبیات فارسی از واژگان پارسی ولی با کمک قالب‌های عربی واژگانی ساخته شده که تعدادی از آن‌ها به زبان عربی نیز راه یافته‌اند مانند: استیناف (از نو، درخواست نو و تجدید
مانند: استیناف (از نو، درخواست نو و تجدید نظر)، تهویه (از هوا بر وزن تفعیل) وزن توزین و مکلا از کلاه … و … زبان‌های گروه سامی و عربی بخش اعظمی از واژگان خود را از طریق زبان فارسی گرفته‌اند که در مورد عربی به دلیل ماهیت صرفی و قالب‌های متعدد آن واژگان فارسی بیشتر در شکل مفرد و ساده آن قابل رد یابی است و به دلیل ذوب شدن مفردات در قالب‌ها و صیغه‌ها و حذف و اضافه صداها رد یابی آن سخت می‌شود. زبان فارسی از معدود زبان‌های دنیا است که که تقریباً عموم واژگان وام گرفته را می‌تواند بدون دستکاری و بدون حذف آوا و حروف