payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جمله رمضان و محرم میزبان مردم شهر می‌باشند. از جملهٔ این اماکن می‌توان به حسینیهٔ ارشاد، حسینیهٔ خامس آل‌عبا و حسینیهٔ اباالفضل(ع)(اسلام آباد) و سالن فرهنگی مذهبی الزهرا اشاره کرد. ارد دارای ۷ مسجد است که مسجد جامع ارد و مسجد صاحب‌الزمان مشهورتر می‌باشند. همچنین زینبیهٔ ارد که در محلهٔ اسلام‌آباد قرار دارد، در روزهای شهادت و ولادت میزبان بانوان شهر ارد است. ارد اولین دهستان کشور است که در آن نماز جمعه برگزار شد. امامزاده‌ها: شاه‌غیب، هفت‌تن، بی‌بی شاه‌دختر
جاشهر، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
چَک‌چَک ، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
زینل‌آباد () روستایی در دهستان سبزپوش از بخش اَرَد در شهرستان گراش واقع در استان فارس است. این روستا مرکز دهستان سبزپوش است و در فاصلهٔ ۷۰ کیلومتری غرب گراش و ۳۵۰ کیلومتری جنوب شیراز قرار دارد و از طریق جادهٔ لارستان به عسلویه قابل دسترسی است. جمعیت زینل‌آباد در سال ۱۳۹۵، ۶۳۲ نفر گزارش شده‌است که نسبت به سال ۱۳۹۰، دارای رشد ۲٫۸− درصدی بوده‌است. زینل‌آباد از نظر موقعیت جغرافیایی در اقلیم گرم و خشک قرار دارد و از شمال و جنوب و شرق در حصار کوه‌های بهاش و سه‌کلات از رشته‌کوه‌های زاگرس جنوبی واقع شده‌است و از
از رشته‌کوه‌های زاگرس جنوبی واقع شده‌است و از غرب به شهر اَرَد متصل می‌شود. این روستا با ورود شخصی به نام دهباشی زینل که از گراش تبعید شده بود به همراه جمعی از مردم گراش در دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ق شکل گرفت و به همین دلیل، زینل‌آباد نامیده می‌شود. با این حال نام این منطقه در برخی از سالنامه‌های آماری، «برکهٔ شیخ» ذکر شده‌است. وجود چند اثر تاریخی که قدمت‌شان به درستی مشخص نیست، نشانهٔ حضور و فعالیت‌های انسانی در گذشتهٔ این منطقه است. بیشتر ساکنان زینل‌آباد، مهاجرانی از گراش هستند که به زبان اچمی با گویش گراشی صحبت
از گراش هستند که به زبان اچمی با گویش گراشی صحبت می‌کنند. مذهب آن‌ها شیعهٔ دوازده‌امامی است و آرامگاهی معروف به امامزاده سبزپوش در نزدیکی زینل‌آباد واقع شده‌است. این روستا دارای یک دبستان، یک خانهٔ بهداشت، یک زمین چمن مصنوعی، دو مسجد و یک حسینیه است که بیشتر آن‌ها توسط خیرین بومی ساخته شده‌اند. اقتصاد زینل‌آباد بیشتر بر پایهٔ کشاورزی و دامپروری است و زراعت گندم و جو، کشت هندوانه و پرورش محصولات باغی همچون نخل و زیتون، در کنار پرورش بز و گوسفند، از منابع اصلی درآمد ساکنان این روستاست. در کنار این‌ها، اشتغال
درآمد ساکنان این روستاست. در کنار این‌ها، اشتغال به صنایع دستی همچون تولید گلیم‌های پشمی و ساخت و تزیین نی قلیان هم در زینل‌آباد رایج است. نام و پیشینه. علت نام‌گذاری این روستا به زینل‌آباد به درستی روشن نیست. بنا بر داده‌های شفاهی، این منطقه به دست شخصی به نام زینل، آباد شده‌است و به همین دلیل زینل‌آباد نامیده می‌شود. زینل که از نزدیکان رستم‌خان گراشی بود، در زمان حکومت او بر لارستان به این منطقه تبعید شده بود و به آبادسازی آن پرداخت. عبدالنبی سلامی در "گنجینهٔ گویش‌شناسی فارس"، شخص کوچیده به این منطقه را
گویش‌شناسی فارس"، شخص کوچیده به این منطقه را دَهباشی زینل نامیده و کوچ او را در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ق دانسته‌است. طبق این نوشته، گروهی از مردم گراش به سرکردگی دَهباشی زینل به منطقهٔ زینل‌آباد رفتند و سکونت‌شان در چادر بود. سپس در سال ۱۳۴۱ ه‍.ق زمین‌هایی را از مالکان و خوانین وقت خریدند و به ساختمان‌سازی پرداختند. بعدها گروه‌هایی دیگر نیز از گراش به آنان پیوستند. به نوشتهٔ صلاحی در "جامعه‌شناسی گراش"، نام قدیمی زینل‌آباد که در سالنامه‌های آماری سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۶۵ خورشیدی مرکز آمار ایران ذکر شده‌است، «برکهٔ
۱۳۶۵ خورشیدی مرکز آمار ایران ذکر شده‌است، «برکهٔ شیخ» بوده‌است. زینل‌آباد دارای چند اثر تاریخی است که از آن میان، قلعهٔ گَزْدان شهرت بیشتری دارد و قدمت آن به دوران قاجاریه می‌رسد. دیگر اثر تاریخی این روستا، کاروانسرایی با نام بَنْدِ گِرین است که قدمت آن مشخص نیست. بقایای کاروانسرا و قلعه‌ای با نام قلعهٔ کُهنه و نیز آب‌انباری با نام برکهٔ شیخ در نزدیکی زینل‌آباد وجود دارد که به اعتقاد ساکنان آن، مربوط به دوران حضور زرتشتی‌ها در این مناطق است. از دیگر جاذبه‌های گردشگرپذیر زینل‌آباد، سدها و بندها هستند که
گردشگرپذیر زینل‌آباد، سدها و بندها هستند که عمدتاً در دوران معاصر ساخته شده‌اند. سد «خاکی» و سد «حاج غلامرضا» را می‌توان از میان سدهای زینل‌آباد برشمرد. همچنین قنات‌هایی در زینل‌آباد وجود دارد که قدمت زیادی دارند و امروزه بلااستفاده مانده‌اند. ساختار سیاسی. زینل‌آباد مرکز دهستان سبزپوش از بخش ارد در شهرستان گراش است. این روستا به موازات ارتقای گراش به شهرستان در سال ۱۳۸۸، به مرکز دهستان جدید سبزپوش ارتقا یافت. نخستین دهیار زینل‌آباد، علی التفاتی بود که از سال ۱۳۸۷ این مسئولیت را بر عهده داشت. همچنین نخستین
۱۳۸۷ این مسئولیت را بر عهده داشت. همچنین نخستین دورهٔ شورای اسلامی روستای زینل‌آباد در سال ۱۳۷۸ تشکیل شد که پنج عضو داشت. این شورا در دوره‌های بعد به تناوب با سه و چهار عضو تشکیل شده‌است. زینل‌آباد تنها یک سال و در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۹۱–۱۳۹۰ دارای امام جمعه بوده‌است. جغرافیا و آب‌وهوا. زینل‌آباد در فاصلهٔ حدود ۱۵ کیلومتری ارد، ۷۰ کیلومتری گراش و ۳۵۰ کیلومتری شیراز قرار دارد. این روستا از غرب به شهر ارد، از شمال به کوه سه‌کلات و از جنوب و شرق به کوه بهاش می‌رسد که از ارتفاعات رشته‌کوه زاگرس جنوبی به حساب
که از ارتفاعات رشته‌کوه زاگرس جنوبی به حساب می‌آیند. کوه سه‌کلات که به علت شباهت ظاهری برجستگی‌هایش به سه برج یا قلعه به این نام خوانده شده‌است و دو کوه دیگر با نام‌های کلات سرخ بزرگ و کلات سرخ کوچک، ناهمواری‌های اطراف زینل‌آباد را شکل می‌دهند. زینل‌آباد در اقلیم خشک قرار دارد و تابستان‌های آن دارای آب‌وهوای گرم و خشک است. این منطقه و مناطق اطرافش به‌طور کلی و در طول یک سال، دارای تابستانی گرم و طولانی و زمستانی سرد و کوتاه می‌باشند. بهترین فصل زینل‌آباد، فصل بهار است که همزمان با بارش‌های فصلی، رویش
فصل بهار است که همزمان با بارش‌های فصلی، رویش سبزی‌ها و گیاهان خوراکی و نیز قارچ و دمبلان در دشت‌های منطقه آغاز می‌شود و مسافرانی را از شهرها و روستاهای اطراف به خود جذب می‌کند. این دشت‌ها مقصد عشایری است که در فصل‌های گرم سال در آن ساکن شده و با آغاز سردی هوا، به مناطق اطراف گراش که هوای گرم‌تری دارد راهی می‌شوند. راه دسترسی این روستا از طریق سه‌راهی اَرَد در جادهٔ ۹۴۵ (لارستان به عسلویه) است که با گذر از روستای گزدان، به زینل‌آباد متصل می‌شود. میانگین ارتفاع این روستا از سطح آب‌های آزاد، ۶۹۷ متر عنوان
این روستا از سطح آب‌های آزاد، ۶۹۷ متر عنوان شده‌است. مردم و فرهنگ. بیشتر مردم زینل‌آباد، مهاجرانی هستند که از گراش به آنجا نقل مکان کرده‌اند و اغلب با نام‌های خانوادگی مشابهی چون شمسی، پورشمسی و شیرشمسی شناخته می‌شوند. علت عمدهٔ این مهاجرت‌ها، انجام امور کشاورزی است و مهاجرت معکوس از زینل‌آباد به گراش جهت استفاده از خدمات و امکانات شهری نیز رواج دارد. ساکنان این روستا را از نظر طبقهٔ اجتماعی می‌توان به دو گروه کلی مالکان و کارگران تقسیم کرد. مالکان، صاحب زمین‌های کشاورزی‌اند و در کنار آن‌ها عده‌ای مستأجر
کشاورزی‌اند و در کنار آن‌ها عده‌ای مستأجر نیز به صورت سهامی به کشاورزی می‌پردازند. کارگران اما در کنار محدود تولیدکنندگان مستقل، به کار در زمینه‌های کشاورزی، دامداری و نیز مغازه‌داری مشغول‌اند. جدای از این دو گروه کلی، افرادی هم از طبقهٔ اجتماعی متوسط در زینل‌آباد زندگی می‌کنند. مردم این روستا به دلیل اصالت گراشی‌شان، به زبان اچمی با گویش گراشی صحبت می‌کنند. در اثر سال‌ها جدایی زینل‌آباد از گراش و نزدیکی بیشتر به مناطق اطراف از جمله روستای گزدان، واژه‌هایی در گویش مردم زینل‌آباد وجود دارد که در گویش گراشی
در گویش مردم زینل‌آباد وجود دارد که در گویش گراشی نیست، ولی کماکان نمی‌توان گویش زینل‌آبادی و گراشی را دو گویش مجزا دانست. در واقع گویش زینل‌آبادی، شکل اصیل‌تر و دست‌نخورده‌تر گویش گراشی است. دین مردم زینل‌آباد اسلام است و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند که فعالیت‌های مذهبی‌شان را در دو مسجد به نام‌های امیرالمؤمنین و ولی‌عصر، و یک حسینیه به نام سیدالشهداء انجام می‌دهند. همچنین آرامگاهی که به نام «امامزاده سبزپوش» شناخته می‌شود، در نزدیکی زینل‌آباد وجود دارد. در سال ۱۳۹۳ طرحی برای بهسازی این امامزاده
دارد. در سال ۱۳۹۳ طرحی برای بهسازی این امامزاده اجرا شد که طی آن، گنبد و گلدستهٔ آن مکان تکمیل و زائرسرا و شبستان آن ساخته شد. انجام فعالیت‌های فرهنگی و هنری در روستا منحصر به کتابخانه و کانون فرهنگی حسینیهٔ سیدالشهداء است. امکانات آموزشی زینل‌آباد شامل یک دبستان شش‌کلاسهٔ مختلط می‌شود. دانش‌آموزان ساکن این روستا برای ادامهٔ تحصیل در مقاطع راهنمایی و دبیرستان اغلب به آموزشگاه‌های شبانه‌روزی گراش، اوز و ارد مراجعه می‌کنند. همچنین وضعیت بهداشت و امکانات آن در روستا محدود به یک خانهٔ بهداشت است که توسط یک نفر
روستا محدود به یک خانهٔ بهداشت است که توسط یک نفر بهیار اداره می‌شود. ورزش در زینل‌آباد رونق چندانی ندارد و تنها دارای دو تیم فوتبال و فوتسال محلی است که در گذشته در زمینی خاکی به نام «میله» یا «کفه صاف» به فعالیت می‌پرداختند. در ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ کلنگ ساخت یک زمین چمن مصنوعی در زینل‌آباد به زمین زده شد که پس از حدود سه سال، در ۳۱ تیر ۱۴۰۰ افتتاح گردید. تنها مقام ورزشی این روستا به سال ۱۳۹۱ و نایب‌قهرمانی تیم فوتسال زینل‌آباد در مسابقات منطقه‌ای لارستان برمی‌گردد. عدم تخصیص بودجه‌های کافی برای توسعهٔ
برمی‌گردد. عدم تخصیص بودجه‌های کافی برای توسعهٔ زینل‌آباد و دیگر روستاهای اطرافش در منطقه و درآمد ناچیز دهیاری‌ها، باعث شده‌است که بیشتر امکانات این روستاها توسط افراد محلی و با نیت کارهای خیرخواهانه و عام‌المنفعه انجام شود. این امور در زینل‌آباد به ساخت آب‌انبار، حسینیه، مسجد، مدرسه و خانهٔ بهداشت توسط ساکنان انجامیده‌است. جمعیت. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت زینل‌آباد ۶۳۲ نفر بوده‌است که ۳۰۴ نفر مرد و ۳۲۸ نفر زن را شامل می‌شود. همچنین در همان سال، تعداد خانوارهای ساکن در این
همچنین در همان سال، تعداد خانوارهای ساکن در این روستا ۱۶۰ خانوار گزارش شده‌است. با توجه به جمعیت زینل‌آباد در سرشماری سال ۱۳۹۰ که ۶۵۰ نفر گزارش شده بود، این روستا شاهد ۲٫۸− درصد رشد جمعیت خود در بازهٔ سال‌های ۱۳۹۵–۱۳۹۰ بوده‌است. این در حالی است که از سال ۱۳۴۵ که نخستین آمار جمعیت زینل‌آباد با ۱۲۵ نفر ساکن اعلام شده‌است تاکنون، همواره رشد جمعیت آن مثبت بوده‌است. محدودیت‌های پیش روی کشاورزی در این روستا، باعث مهاجرت بخشی از جمعیت زینل‌آباد به شهرهای دور و نزدیک شده‌است. اقتصاد و تأسیسات زیربنایی. اقتصاد
نزدیک شده‌است. اقتصاد و تأسیسات زیربنایی. اقتصاد روستای زینل‌آباد بیشتر بر پایهٔ کشاورزی و دامپروری است. هرچند کم‌آبی، هوای نامساعد و شوری زمین‌ها، کشاورزی را با محدودیت‌هایی مواجه کرده‌است. در بخش کشاورزی، بیشتر سطح زیر کشت روستا مربوط به زراعت گندم، جو، کنجد، صیفی‌جات، یونجه و کلزا است. در زمین‌هایی که با آب چاه آبیاری می‌شوند، محصولات صیفی همچون هندوانه و خربزه هم کاشته می‌شود. همچنین محصولات باغی همچون نخل، مرکبات، زیتون و انجیر، از دیگر محصولات کشاورزی زینل‌آباد است که به دو صورت آبیاری و دیم کشت
زینل‌آباد است که به دو صورت آبیاری و دیم کشت می‌شوند. فعالیت‌های دامداری در زینل‌آباد بیشتر معطوف به پرورش بز، گوسفند و مرغ است. هرچند در کنار آن پرورش شتر نیز انجام می‌شود. محمدباقر وثوقی، استاد تاریخ دانشگاه تهران، شترداران زینل‌آباد را بازماندهٔ نسل شترداران منطقه در دورهٔ صفوی می‌داند که صادرات اسبها و شترهای‌شان به هندوستان در آن دوره، مطرح بوده‌است. در کنار این‌ها، صنایع دستی هم منبعی دیگر برای درآمدزایی و فعالیت‌های اقتصادی ساکنان زینل‌آباد است. مهم‌ترینِ این فعالیت‌ها، تولید گلیمهای پشمی، سفره‌های
این فعالیت‌ها، تولید گلیمهای پشمی، سفره‌های سنتی و ساخت و تزیین نی قلیان است. اما گذشته از کشاورزی، دامپروری و صنایع دستی، اصناف تجاری این روستا در ۱۳۹۴، شامل دو سوپرمارکت، یک مرغ‌فروشی و یک ماهی‌فروشی بوده‌است. همچنین زینل‌آباد از سال ۱۳۷۵ دارای یک معدن گچ بوده‌است که امروزه غیرفعال است. در سال ۱۳۹۰ سدی با گنجایش یک میلیون متر مکعب و با مصالح سنگ و ملات سیمان در زینل‌آباد افتتاح شد که هدف از ساخت آن، تغذیهٔ سفره‌های زیرزمینی و چاه‌ها و نیز مهار سیلاب بود. لوله‌کشی آب شهری در زینل‌آباد وجود دارد اما آب آن
لوله‌کشی آب شهری در زینل‌آباد وجود دارد اما آب آن از کیفیت مناسبی برای آشامیدن برخوردار نیست؛ لذا آب آشامیدنی مردم کماکان از منابعی چون آب‌انبارهای قدیمی و جدید تهیه می‌شود. آب مورد نیاز برای کشاورزی هم از چاه‌های دستی و چاه‌های عمیق و نیز از سدها و بندهای خاکیِ دولتی تأمین می‌شود. برق‌رسانی در زینل‌آباد متصل به شبکهٔ برق سراسری است. خدمات و سرویس‌دهی آن تا سال ۱۳۹۰ زیر نظر ادارهٔ برق شهرستان خنج صورت می‌گرفت که پس از آن تا امروز توسط ادارهٔ برق شهرستان گراش انجام می‌شود. لوله‌کشی گاز شهری در این روستا در
انجام می‌شود. لوله‌کشی گاز شهری در این روستا در ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ به بهره‌برداری رسید. تا پیش از آن، گازرسانی و تأمین سوخت تنها به وسیلهٔ سیلندرهای گاز صورت می‌گیرد. همچنین یک دفتر آی‌سی‌تی پست در این روستا وجود دارد که زیر نظر ادارهٔ پست شهرستان گراش فعالیت می‌کند. زینل‌آباد دارای مرکز مخابرات ثابت است. علاوه بر آن خدمات تلفن همراه هم تنها برای اپراتور همراه اول ارائه می‌شود و دسترسی به سایر اپراتورها ممکن نیست. زینل‌آباد در خرداد ۱۴۰۰ و از طریق شبکهٔ پهن‌باند سیار همراه اول به شبکهٔ ملی اطلاعات پیوست و
سیار همراه اول به شبکهٔ ملی اطلاعات پیوست و دسترسی به اینترنت برای مردم آن فراهم شد.
گزدان، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. راه زمینی این روستا بصورت جاده آسفالته می‌باشد. تفرجگاه و زیارتگاه امام زاده سلطان سبز پوش در این روستا قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان سبز پوش , بخش ارد, شهرستان گراش در استان فارس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
آغُصِّه روستایی از توابع بخش ارد شهرستان گراش در استان فارس ایران است. روستای آغصه در سال ۱۲۱۲ شمسی توسط حسینعلی (اول) رزم‌آهنگ (کوره ای) به نام باغ نشاط بنیان نهاده شد. جمعیت. این روستا در دهستان ارد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۴۸ نفر بوده‌است.
میٓلوٓیه روستایی از توابع دهستان ارد است که در بخش ارد شهرستان گراش در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است. جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت میلویه ۹۷ نفر، شامل ۳۱ خانوار بوده‌است.
تیشو، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کُنارِ زیارت روستایی از توابع دهستان فداغ در بخش مرکزی شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در ۱۱ کیلومتری شهر گراش قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر شامل ۶۲ خانوار بوده‌است. این روستا دارای مسجد و مدرسه می‌باشد و اهالی روستا به دامداری و کشاورزی مشغول هستند.
کَسْرُالدَّشت روستایی از توابع دهستان فداغ در بخش مرکزی شهرستان گراش در استان فارس ایران است. این روستا دارای مسجد، مدرسه و دهیاری می‌باشد. جمعیت. روستای کسرالدشت در ۹ کیلومتری مرکز شهرستان گراش قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۱ نفر شامل ۲۱ خانوار بوده‌است.
لَب‌اِشکن روستایی از توابع دهستان خلیلی است که در بخش مرکزی شهرستان گراش در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است. جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت لب‌اشکن ۱۲۰۸ نفر، شامل ۲۲۹ خانوار بوده‌است. کوه میمی فداغ. در غرب فداغ کوهی سر به فلک کشده وجود دارد که خبر از تمدن 2500 ساله فداغ می دهد. در بالای این کوه یک آب انبار دست کنده در دل کوه وجود دارد که با توجه به شکل آن قدمت این اثر را به دوره هخامنشی و مردم زرتشتی این منطقه برمیگردد. این کوه مدفن شاعر بزرگ دوبیتی سرای فداغ، باقر فداغی است
مدفن شاعر بزرگ دوبیتی سرای فداغ، باقر فداغی است و از اشعار او بر می آید که همیشه به بالای آن رفت و آمد داشته است و نامه ها را به حاکم اراضی منطقه فداغ میرسانده است. در نهایت باقر نیز از بالای همین کوه با دسیسه زن عموی خود و حاکم ناپاک؛ به پایین پرت می شود و یاد او همیشه در دل مردم فداغ می ماند. این کوه به دلیل بلندی زیاد و اشراف کامل بر منطقه فداغ، محلی برای دیده‌بانی سربازان بوده است؛ به‌طوری که با روشن کردن آتشی بر فراز آن برای علامت‌دهی، این آتش از بالای قلعه‌ی دیده‌بان نیز قابل مشاهده بوده است. این کوه
قلعه‌ی دیده‌بان نیز قابل مشاهده بوده است. این کوه و قلعه 2500 ساله در دوره‌های مختلف پناهگاه مردم فداغ بوده است؛ از جمله در زمان حمله مقدونیان به تمدن هخامنشی و حلمه اعراب به ایران، حمله مغول‌ها و نیز یورش افغان‌ها به این منطقه. این کوه با توجه تاریخ 2500 ساله خود متعلق به فداغ است و لب اشکن صرفا از نظر فاصله به آن نزدیک است چرا که با دستور دولت وقت مجبور به توقف در آن منطقه شده اند. سابقه تاریخی لب اشکن. لب اشکن روستایی کوچک در غرب فداغ است؛ این روستا سابقه تاریخی کمی دارد و با صدور فرمان رضا شاه در سال
تاریخی کمی دارد و با صدور فرمان رضا شاه در سال 1306 هجری شمسی؛ ازکوچ عشایر جلوگیری شد و با این جلوگیری، عشایر طایفه کوریش در اراضی فداغ اسکان داده شدند. با توقف عشایر طایفه کوریش در غرب فداغ لب اشکن، شرق فداغ کنگ و ریشه و در جنوب فداغ محمد زینا به وجود آمد. پس بدین ترتیب تاریخ این روستا ها را از سال 1306 رقم خورده است.
حیدرآباد روستایی از توابع دهستان خلیلی است که در بخش مرکزی شهرستان گراش در جنوب استان فارس در ایران واقع شده‌است. جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت حیدرآباد ۱۹ نفر، شامل ۴ خانوار بوده‌است.
پُشتِ پَری، روستایی از توابع دهستان خلیلی در بخش مرکزی شهرستان گراش در استان فارس ایران است. رشته قناتهای پشت پری جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت پشت پری ۱۲۰ نفر ۳۵ خانوار بوده‌است.
بختیارویه، روستایی در دهستان بنارویه بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۷ نفر (۵۰ خانوار) بوده است.
حسن‌آباد مارمه، روستایی در دهستان بنارویه بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۰ نفر (۱۲۰ خانوار) بوده است.
ده‌نو روستایی در دهستان بنارویه بخش بنارویه شهرستان لارستان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
حسن‌آباد، روستایی در دهستان ده فیش بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۱۸ خانوار) بوده است.
دامچه، روستایی در دهستان ده فیش بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۲۲ نفر (۲۱۷ خانوار) بوده است.
دشت له‌باز، روستایی از توابع بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ده فیش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جلال‌آباد، روستایی در دهستان ده فیش بخش بنارویه شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۱ نفر (۵۹ خانوار) بوده است.
کشکوه، روستایی در دهستان صحرای باغ بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۲۱ خانوار) بوده است.
آبکوهی، روستایی در دهستان عمادده بخش صحرای باغ شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵ نفر (۶ خانوار) بوده است.
شول بزرگ، روستایی در تنگ شول و در جنوب کوه علی‌کمکی است. این روستا از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳۶ نفر (۱۷۸خانوار) بوده‌است.
کودین، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۹ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
آب‌باد (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۶۱ نفر (۲۲۶خانوار) بوده‌است.
پلنگی، یا شول پلنگی روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۹ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است.
شول بزرگ ، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. شول بزرگ مهد تمدن وفرهنگ در تنگ شول کامفیروز میباشد روستای شول بزرگ پایتخت تنگ شول است روستای شول بزرگ بزرگ ترین روستای تنگ شول کامفیروز است مردمانی یک دل و یک دست دارد که در عموم مشکلات دست در دست یکدیگر پشت بان همدیگر هستند جشن های عروسی در این روستا همگانی میباشد و به علت شلوغی و جمعیت زیاد دو دسته عذاداری دارد به نامهای هیئت قمر بنی هاشم و هیعت حضرا اباالفضل روستای شول بزرگ مردمانی سرکش که زیر بار هیچ زور و قدرتی نرفتند و
مردمانی سرکش که زیر بار هیچ زور و قدرتی نرفتند و گردن هیچ جا کج نکردند نفاق هایی هم در تول تاریخ این روستا به وجود آمد که در برادری و سمیمیت این روستا تاثیری نگذاشت جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۰ نفر (۱۴۷خانوار) بوده‌است.
شیرمحمدی، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۹ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
کربلایی محمدحسینی، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۷ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
بادمک، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
خرم مکان، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۴ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
قلعه چغا، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. این روستا حدود ۴۰سال پیش به محل فعلی انتقال یافت و قبل از آن بروی تپه‌ای در ۲ کیلومتری روستای فعلی بوده به نام تل قلعه چغاء که قلعه‌ای تاریخی بوده و در آثار تاریخی ایران ثبت گردیده است پیشینه قلعه چغا حداقل به حدود ۱۳۰۰ یا ۱۴۰۰سال قبل بر می‌گردد. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۵ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
خواجه روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در کامفیروز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۵ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است. منابع. عکس
لیرمنجان، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۳۷ نفر (۱۹۲خانوار) بوده‌است.
چم شیر (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
علی‌آباد سفلی (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۸۴ نفر (۲۶۴خانوار) بوده‌است.
منصورآباد (مرودشت)، روستایی باصری‌نشین از روستاهایبخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. این روستا در کنار رودخانه بزرگ کُر قرار گرفته‌است و به دلیل اینکه در شیب ملایمی است دارای آب فراوانی برای کشاورزی است.که حاصل زحمات کشاورزان این روستا برنجی خوش عطر و طعم و مطلوبیست که به سراسر کشور ارسال میگردد. این روستا هیچگونه کوهی در نزدیکی خود ندارد و تپه‌ای به نام (تُل احمد غریبی) در سمت بالای این روستا و در کنار رودخانه کُر وجود دارد که گویا در دوران قدیم یک دژ برای نگهبانی بوده که امروزه به مشتی
قدیم یک دژ برای نگهبانی بوده که امروزه به مشتی خاک تبدیل شده‌است . جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۷ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد علیا (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و نام دیگر و مستعار ان بیمور می باشد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۵۶ نفر (۳۴۴خانوار) بوده‌است.
محجن‌آباد، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۱۹ نفر (۴۶۳خانوار) بوده‌است.
جیدرزار، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. این روستا در ۱۴۶ کیلومتری شیراز واقع شده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است. جاذبه‌ها. جاذبه‌های این روستا عبارتند از :بهشت گمشده، چشمه سارهای سراب، دره بالایی، حاجت و آبشار پر زرد.
دزد کردک، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
عباس‌آباد (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۵۲ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
منگون (مرودشت)، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کامفیروز جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۰ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
پالنگری کهنه، روستایی از توابع بخش کامفیروز شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. پالنگری کهنه یکی از قدیمی ترین روستا های استان فارس است و نام خود را از حاکمی سلجوقی بنام پالنگری بیگ اقتباس کرده است. بقایای اثاری از زمان ساسانیان،سلجوقیان،صفویان و افشاریان در این روستا باقی مانده است که قدمت این روستا را تا قبل از اسلام پیش میبرد. مردم این روستا به زبان لری صحبت می کنند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه می باشند؛ و فعالیت اکثر مردم این روستا کشاورزی است. نام. •کام پیروز : کام در فارسی به معنای مراد است و پیروز جد