payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اِلاصبَهان ثُّمٍ مَن ناحِیَة خالِنجان سَمِعَ بَها الْمُحِب بْن النَجّار بنا بر این رواج این واژه حد اقل از قرن هفتم بدین سو محرز و معلوم می‌گردد، صورت صحیح آن نیز «سهر» را به معنای گاو سرخ بدانیم آنچنانکه فریدون اول خروج بر گاو سرخ نشست تا پادشاهی بر وی مقرر شد. در یکی از مناجات‌های آیین زردشتی آمده: من دیو را دشمن می‌دارم و یزدان را می‌پرستم. من از زردشت پیروی می‌کنم که دشمن دیوان بود و پیامبری از سوی یزدان بود. روانهای مقدس و امشا سپندان را می‌ستایم و نزد خداوند دانا پیمان می‌بندم که همیشه نیکو کاری پیشه
خداوند دانا پیمان می‌بندم که همیشه نیکو کاری پیشه کنم، راستی را برگزینم با فره ایزدی بهترین کارها را پیش گیرم و دربارهٔ گاو که از عطاهای خیر فرد است مهربان باشم. بنا بر این «سهر» در این معنا هم گویای قدمت و هم دارای اصالت زبانی است. دیدگاه دیگر آنکه چنانچه واژه «سهر» را از خشهتر در اوستا و فرس هخامنشی و سانسکریت بدانیم در این صورت به معنی کشور می‌شود که در فارسی شهر شده و به جای بلدهٔ عربی به کار می‌رود. با توجه به نگارش انگلیسی کلمه و توجه به دستور زبان فارسی، کلمه سهر از کلمه فیروزان جدا نیست و در کنار
کلمه سهر از کلمه فیروزان جدا نیست و در کنار هم به واسطه ضمه _ُ به هم متصل می‌شوند در صورتی که در نگارش فارسی سهر و فیروزان، دو کلمه از یکدیگر جدا شده و با حرف تفکیک کننده (و) به همدیگر وصل می‌شوند که در صورت توجه به نگارش انگلیسی کلمه سهرُفیروزان درست است و البته ضمن توجه به وجه تسمیه سهرفیروزان و دلیل این وجه تسمیه که اشاره به نحوه تاجگذاری پیروز ساسانی دارد که پیروز به پیروی از افسانه تاجگذاری فریدون دارد که مفصلاً توضیح داده شده، واژه سهرِفیروزان یا سهرُفیروزان مطرح شده که قطعاً صحیح است سهرُفیروزان =
مطرح شده که قطعاً صحیح است سهرُفیروزان = Sohrofirozan سهر و فیروزان = Sohr va firozan پل بابا محمود سهرفیروزان. پل بابا محمود سهرفیروزان مربوط به قرن هفتم، دوران مغول ساخته به دست بابا محمود سهرفیروزانی است در شهرستان فلاورجان، منطقه پیربکران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۴۵ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این پل تاریخی که در بین پل‌های قدیمی استان اصفهان از قدمت بیشتری برخوردار است، ساخته شده در دوره ایلخانان مغول (عهد سلطان محمد خدابنده الجایتو) توسط حاکم
مغول (عهد سلطان محمد خدابنده الجایتو) توسط حاکم لنجانات و از مشاوران الجایتو یعنی بابامحمود سهرفیروزانی در سال ۷۰۴ هجری قمری است و این بنای تاریخی که قدمتی بالغ بر ۷۵۰ سال دارد. امامزاده شاه ابوالقاسم. حضرت امامزاده شاه ابوالقاسم علی بن زید بن حسن بن جعفر بن محمد السلیق بن عبدالله بن محمد بن حسن بن الحسن بن الحسین الاصغر بن علی بن الحسین (ع) در استان اصفهان، نقیب اصفهان بوده و در سال ۴۱۸ هجری وفات یافته و در دهستان سهرفیروزان دفن گردیده‌است که زیارتگاه اهالی محل است و از جاهای دور و نزدیک نیز برای زیارت به
محل است و از جاهای دور و نزدیک نیز برای زیارت به این مکان آمده و نذورات خود را در جوار آن اداء می‌کنند بنای امامزاده در انتهای شهرقدیم فیروزان و در نزدیکی رودخانه زاینده رود قرار دارد و ساختمان امامزاده از خشت خام و گل رس ساخته شده و در دوره‌های دیگر بخش‌هایی به آن اضافه گردیده و بعضاً نمای آجری دارد و گنبد امامزاده هرمی شکل و هشت ضلعی با ساق هشت گوش است که در مجموع نوع معماری امامزاده ایلخانی است. حمام تاریخی سهرفیروزان. حمام سهر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فلاورجان، دهستان سهروفیروزان، روستای
و در شهرستان فلاورجان، دهستان سهروفیروزان، روستای سهروفیروزان، محله سهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. اکنون حمام تاریخی سهر به عنوان اولین خانه صنایع دستی و میراث گردشگری شهرستان فلاورجان در سال ۱۳۹۷ انتخاب شد و در سال ۱۳۹۸ مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت برج کبوتر سهرفیروزان. برج کبوتر سهروفیروزان مشهور به برج کبوتر ملاباشی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فلاورجان، دهستان سهروفیروزان، روستای سهروفیروزان واقع شده و این اثر
روستای سهروفیروزان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. برج کبوتر خانه و باغ میوه ملاباشی از نامداران و بزرگان سهرفیروزان در دوران قاجار بوده‌است که اکنون این میراث در بخش مرکزی سهرفیروزان موجود می‌باشد. حیات وحش. وجود ۵ تا ۶ برج کبوتر خانه کوچک و بزرگ که اکنون یکی از آنها در باغ تاریخی ملاباشی باقی مانده با هزاران کبوتر که روزگاری قادر بوده بخشی از کود مورد نیاز مزارع مثمر سهرفیروزان را نیز تأمین کنند، اما اینک به جز یکی دو برج که
را نیز تأمین کنند، اما اینک به جز یکی دو برج که آن هم غالباً غیرفعال می‌باشد و جنبه میراث تاریخی دارند و همچنین موقعیت طبیعی منطقه یعنی بیشه زارهای ساحل زاینده رود که محل زیست انواع پرندگان کوچک و بزرگ چون کبوتر خانگی، صحرایی، گنجشک، کلاغ، بط، لک لک، بلبل، قناری، پرستو، فاخته، یاکریم، آلوباغی و سار و… می‌باشد؛ و نیز از حیوانات وحشی آن می‌توان از روباه، گرگ، شغال و خرگوش نام برد و از خزندگان، بیشترین تعداد مربوط به مار، مارمولک و آفتاب‌پرست است، مجموعه وحوش سهروفیروزان را شامل می‌شود. آثار تاریخی مشهور
سهروفیروزان را شامل می‌شود. آثار تاریخی مشهور سهرفیروزان. این روستا دارای ۳۰ اثر تاریخی و ۶ اثر ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران دارد که مشهورترین این آثار عبارتند از: ۱- پل بابامحمود تاریخ ثبت ۱۳۴۵/۱۲/۲۵ شماره ثبت ۶۳۴، ۲- حمام سهر تاریخ ثبت ۱۳۸۶/۰۳/۱۳ شماره ثبت ۱۹۲۱۶، ۳- حمام فیروزان تاریخ ثبت ۱۳۸۷/۰۹/۱۸ شماره ثبت ۲۳۹۱۵ ۴- برج کبوتر باغ ملا باشی تاریخ ثبت ۱۳۸۵/۱۲/۲۰ شماره ثبت ۱۸۱۰۸، ۵- بقعه امامزاده شاه ابوالقاسم (ع) تاریخ ثبت ۱۳۵۶/۰۳/۱۶ شماره ثبت ۷۵۶،
ریاخون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۸۲ نفر (۳۷۹خانوار) بوده‌است.
روستای هویه (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.این روستا دارای دبیرستان می باشد. تاریخچه روستای هویه. روستای هویه در شمال شهرستان فلاورجان و ده کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان با جمعیتی معادل ۲۵۷۰ نفر یکی از قدیمی‌ترین روستاهای این استان به‌شمار می‌آید. پس از فتح بابل، در سال ۵۳۸ قبل از میلاد و پایان اسارت قوم یهود، عده‌ای به وطن بازگشتند و برخی در بابل ماندند و به شغل تجارت پرداختند. بین سالهای ۵۳۵ تا ۵۲۴ قبل از میلاد مهاجرتهای بزرگی از جنوب بابل به شوش و اهواز
میلاد مهاجرتهای بزرگی از جنوب بابل به شوش و اهواز و پاسارگاد و اکباتان صورت گرفت و چون پادشاه ایران پیوسته از قوم یهود طرفداری می‌کرد این قوم بیشتر در نزدیکی‌های مقرّ حکومت شاهان ایران مانند استان فارس، استان همدان و حوالی تخت جمشید که در دوران هخامنشیان پایتخت ایران بوده زندگی می‌نمودند، و به احتمال قوی یهودیان اصفهان نیز از همین مناطق به اصفهان آمده‌اند. پیش بینی می‌شود گروهی از مهاجران یهود قبل از ورود خود به اصفهان این محل را که از حیث موقعیت جغرافیایی و نیز حاصلخیزی برتر بود به عنوان خانه ی خود انتخاب
نیز حاصلخیزی برتر بود به عنوان خانه ی خود انتخاب کرده باشند. در منابع شفاهی که سینه به سینه و نسل به نسل منتقل شده اند گفته می‌شود که این مهاجرین از نوادگان حضرت یعقوب(ع) بوده که به این سرزمین کوچ نموده اند و پس از ورود به این محل در ضلع جنوبی آن و در شمال قبرستان کنونی، خانه‌های خود را بنا کرده‌اند. این خانه‌ها در سالهای متمادی در اثر زلزله یا حوادث طبیعی از بین رفته و دیگر اثری از آنان باقی نمانده‌است. نام هویه برآمده از نام گروهی از اولین یهودیان بوده که آن را در ابتدا یهودیه می نامیدند و سپس به هویه
که آن را در ابتدا یهودیه می نامیدند و سپس به هویه تغییر نام یافته‌است. در کاوش‌های باستانشناسی در محل قدیمی قبرستان روستا، گونه‌هایی از ظروف کشف گردیده که قدمت آن حداقل به ۱۰۰۰-۱۲۰۰ سال قبل و پیش از حمله اعراب بر میگردد و موید این مطلب هستند. همچنین کشف گورهایی به صورت ایستاده، سنگ نبشته‌های به خط عبری و دیگر آثار بدست آمده از این روستا، وجود تمدن را در زمان ورود یهودیان به این سرزمین به اثبات می رساند. در زمان ورود اسلام و حمله اعراب به ایران، نام روستا از یهودیه به هویه تغییر می یابد. در آن زمان تعداد
از یهودیه به هویه تغییر می یابد. در آن زمان تعداد ساکنین این محل بسیار کم بوده‌اند. این وضع تا زمان حکومت صفویان رواج داشته‌است. نقطه عطف تاریخ هویه به زمان حکومت صفویان و قاجار باز میگردد. در آن زمان مردی به نام میرزا بوجار( که حاج نوروز علی کریمی که از بزرگان و کدخدای این روستا بوده است از نوادگان ایشان محسوب می‌شود) از منطقه معروف به سه ده اصفهان به این مکان کوچ کرده و در این محل سکنی می گزیند. در حال حاضر بیشترین ساکنان روستا از نوادگان میرزا بوجار معروف هستند. جمعیت. این روستا یکی از توابع فلاورجان
هستند. جمعیت. این روستا یکی از توابع فلاورجان است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۷۸ نفر (۷۱۶خانوار) بوده‌است.
جلال‌آباد ماربین، روستایی از توابع بخش شهر بزرگ قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران واقع در بخش شهر بزرگ قهدریجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۷۵ نفر (۴۶۲خانوار) بوده‌است.
زازِران (زازرون) شهری از توابع شهرستان فلاورجان در غرب اصفهان می‌باشد که به شهرباغ ویلایی و مجموعه باغ اصفهان معروف است. فاصله شهر زازران تا اصفهان ۱۴ کیلومتر است. این شهر بخاطر باغات آلبالو به شهر مرواریدهای سرخ معروف است و در مجاورت شهرهای درچه ، قهدریجان، فلاورجان و ولاشان قرار دارد. جمعیت. این شهر براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷٬۸۶۲ نفر (۲٬۴۵۲خانوار) بوده‌است. و زیر مجموعه بخش فلاورجان می‌باشد.
کافشان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.وجه تسمیه کافشان به معنی کِه افشان که همان واژه کافشان است به معنی جایی که محل گذر قنات و کاریز(کِی) و خندق می باشد.و محلی که در گذشته محل کشت گندم و انباشت کاه بوده. به روایت گذشتگان گل کشه یا گلرنگ در این محل کشت می شده .کافشان روستای قدیمی در توابع اصفهان است که قبلاً ارمنی نشین بوده و بعدا مسلمانان آنجا آمده آمد از این حیث اسم روستا در موزه کلیسای وانک آمده است جمعیت. این روستا در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان قرار دارد و براساس
در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۵۵ نفر (۴۴۳خانوار) بوده‌است. محصولات کشاورزی. از جمله محصولات کشاورزی این روستا گوجه، کلم، سیب زمینی، گندم و... همچنین در گذشته بخاطر دارا بودن منابع آب کافی در روستا برنج نیز کشت می شده‌است. کافشان لغت نامه دهخدا کافشان . [ ف ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان که در 2هزارگزی شمال فلاورجان و 2هزارگزی راه شهرکرد به اصفهان واقع شده‌است . جلگه ای و آب و هوایش معتدل است . 527 تن سکنه
. جلگه ای و آب و هوایش معتدل است . 527 تن سکنه دارد، آبش از زاینده رود و قنات تأمین می‌شودمحصولاتش عبارتند از غلات ، برنج ، پنبه ، تریاک و شغل اهالی آن زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی است . دارای راه‌های فرعی است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10).
گوشه روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
جوجیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.جوجیل از شرق به شهر فلاوجان، از غرب به شهر قهدریجان، از شمال به شهر زازران و از جنوب به اراضی وسیع کشاورزی محدود می شود. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۳۷۲ نفر (۱۷۷۱خانوار) بوده‌است.
دشتچی (پاریس کوچولوی ایران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۶۸ نفر (۴۳۱خانوار) بوده‌است.
شرودان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شرودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱۴ (۸۰۸ خانوار) نفر بوده‌است. از سال۱۳۹۵ به بعد هیچ جمعیت رسمی برای شرودان اعلام نشده است
قلعه امیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۹۲ نفر (۴۱۹خانوار) بوده‌است.
کروچ (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴٬۶۵۴ نفر (هه۸۴۷خانوار) بوده‌است.
لغی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خیرآباد (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۷ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.
دشتلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن1280نفر (315خانوار) بوده‌است.
اسفهران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۶ نفر (۲۶۱خانوار) بوده‌است.
بندارت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۳۸ نفر (۳۳۹خانوار) بوده‌است.
کارویه، روستایی از توابع بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) واقع در بخش قهدریجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۹۶ نفر (۲۸۱خانوار) بوده‌است.
زفره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. این روستا در مجاورت اتوبان ذوب اهن در فاصله ۲۴ کیلومتری شهر اصفهان واقع شده است. خانه تاریخی مویدی یک اثر به جا مانده از دوره قاجار در این محل واقع شده .این خانه دارای تالار ایینه کاری شده بسیار زیبا و بناهایی به سبک اواخر صفویه و دوره قاجار است. همچنین شبستان قدیمی مسجد جامع و وجود درخت چنار بسیار کهنسال که بقایای ان در مسجد روستا باقی مانده از دیگر آثار قدیمی ان محل است که با توجه به اینها قدمت محل را تا ۴۰۰ سال نیز براورد می
به اینها قدمت محل را تا ۴۰۰ سال نیز براورد می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن 4300 نفر (۱۱۶۸ خانوار) بوده‌است.
روستا لارگان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان و استان اصفهان می‌باشد. لارگان در سال ۱۳۸۷ بوستان نام گرفت، بوستان از دو محله لارگان و درچه عابد تشکیل شده است. لارگان در کنار حاشیه زاینده رود و در مجاورت کوه لارگان و ۱۷ کیلومتری شهر اصفهان و ۵ کیلومتری شهر فلاورجان قرارگرفته‌است. شهر بوستان از شمال با کوه لارگان از جنوب با روستای مهرنجان از غرب با روستای زفره و محمدیه و از شرق با روستاهای بجگرد و اردال همسایه می‌باشد. لارگان در سال ۱۳۸۹ با صلاحدید وزارت کشور بعنوان شهر بوستان در مجلس مطرح و در
وزارت کشور بعنوان شهر بوستان در مجلس مطرح و در تاریخ ۲۸ تیر ۱۴۰۰ به شهر بوستان زَر تبدیل شد. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر (۷۲۵۲) نفر و و تعداد(۲۱۵۷)خانوار بوده‌است.
للی یک، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ترانسفرین پروتئینی است از گروه گلوبولین‌ها با وزن 80kD که در خون نقش حمل آهن را بر عهده دارد. ترانسفرین در کبد به‌شکل پروتئین غیرفعال آپوترانسفرین ساخته می‌شود. در هنگام اتصال با یون‌های فریک به شکل فعال ترانسفرین مبدل می‌گردد. ترانسفرین یون‌های فریک را از پروتئین فریتین دریافت نموده و به بافت‌های خون ساز منتقل می‌کند تا آهن موجود در آن در ساخت هموگلوبین به کار رود. هر مولکول ترانسفرین توانایی اتصال به دو یون فریک را دارد. یون‌های فریک متصل به پروتئین‌های ترانسفرین حدود ۱/۰ درصد از مجموع آهن موجود در بدن را
حدود ۱/۰ درصد از مجموع آهن موجود در بدن را شامل می‌شود. جستارهای وابسته. بتا گلوبولین
حاجی‌آباد یا قلعه حاجی آباد(فلاورجان)یکی از محلات لارگان بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این محله براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۱۹۵خانوار) بوده‌است.
درچه عابد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است که در سال ۱۳۸۷ با ادغام روستای لارگان و درچه عابد به شهر بوستان تغییر نام داد. باتوجه به اینکه در فاصله بسیار نزدیکی از رودخانه زاینده رود واقع شده مناظر طبیعی زیبا وچشم نوازی دارد. بخشی از فیلمهای عملیات کرکوک، الماس بنفش و پری در ساحل زاینده رود واقع در این روستای زیبا ساخته شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۲۷۲خانوار) بوده‌است.
محله لارگیچی، یکی از محله های لارگان در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.و هم اکنون جزو محله های شهربوستان میباشد. جمعیت. این محله در قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳90، جمعیت آن 962 نفر است.
مهرنجان ارامنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۹ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
مهرنجان ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. مهرنجان بعلت داشتن خاک حاصل خیز و نزدیک بودن به زاینده‌رود دارای مجموعه باغ ها و ویلا سازی های متعدد است. فاصله مهرنجان تا اصفهان ۲۱ کیلومتر است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۴۰ نفر (۴۰۰خانوار) بوده‌است.
جیلاب (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۸ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
لیزی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
محمدیه (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.مردم این روستا بیشتر به شغلهای ساختمانی و کار در کارخانجات صنعتی روی اورده اند.فاصله این روستا تا فلاورجان ۵ کیلومتر و تا شهر اصفهان ۱۵ کیلومتر میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۵۸ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
کاویان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱،۴۷۳ نفر (۴۹۵خانوار) بوده‌است. زبان مردمان کاویان فارسی است. این روستا از دو بخش که یکی روستای اصلی است و دیگری قلعه شریف است که در گویش محلی به اختصار به آن قلعه می‌گویند. در جایی که اکنون تکیه بانو در آن قرار دارد. این روستا در همسایگی روستاهای مهرنجان، نرگان و طاد و اشترجان می‌باشد
اسفرجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. محصولات باغی معروف آن گردو، آلبالو و زردآلوست. این روستا در ۴۵ کیلومتری شهرضا به سمت جاده آباده فارس قرار دارداسفرجان با نام قدیمی سپهرگان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. روستای اسفرجان ازنقاط سرسبز و ییلاقی است که در جنوب شرقی شهرضا واقع شده‌است. این روستا که قدمتی طولانی دارد، سابقه تاریخی آن به قرن هفتم هجری قمری و حتی قبل از از آن برمی گردد. سد قتلغ شاه واقع در تنگ اسفرجان، که از آثار دورة
سد قتلغ شاه واقع در تنگ اسفرجان، که از آثار دورة آل مظفر است، نشانگر تاریخ کهن این روستا می‌باشد. این روستای گردشگری دارای باغ‌های میوه ازجمله آلبالو، زردآلو، گردو و هلو است که از رودهای جاری در مسیر باغ‌ها آبیاری می‌شوند. قدم زدن در کوچه باغ‌های این روستای سرسبز فرصتی طلایی برای آرامش جان است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۷۲۴ نفر (۸۳۸خانوار) بوده‌است. اکثر جمعیت روستا باسواد و دارای تحصیلات عالیه هستند.
امین‌آباد، روستایی در دهستان اسفرجان بخش مرکزی شهرستان شهرضا استان اصفهان ایران است. این روستا یک قلعه تاریخی به جا مانده از دوره ساسانیان داشت که چندین سال پیش تخریب شد؛ و همچنین چند بنای شاه عباسی از دوره صفویه به جا مانده دارد حمام شاه عباسی آب انبار شاه عباسی کارونسرای شاه عباسی و درخت توت قدیمی اشاره نمود. ازنظر بیابانی و دشت این روستا بسیار وسیع است. همچنان مزارع‌هایی مانند قلی‌آباد شوراب کلیجه سرکت دارد و از محصولات این روستا می‌توان به انگور و گردو و انواع توت اشاره نمود. اما متأسفانه امروزه روستای
انواع توت اشاره نمود. اما متأسفانه امروزه روستای امین آباد دچار خشکسالی شده است و بسیاری از باغ‌ها دچار خشکسالی شده‌اند. از شهیدان این روستا می‌توان به حسنعلی محمد خانی، محمود ایزدی و… اشاره کرد. ویرایش شده :ABAS جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۸۳ نفر (۳۰۹خانوار) بوده است. تاریخ. امین آباد قدمت طولانی در سکونت انسان دارد و ارگ قدیمی آجری گل با قدمت تقریبی آن بیش از ۵۰۰ سال است. این بنای تاریخی شگفت‌انگیز متأسفانه با کمترین یا هیچ ارزیابی رسمی توسط سازمان حفظ میراث
کمترین یا هیچ ارزیابی رسمی توسط سازمان حفظ میراث فرهنگی ایران تخریب شد. کاروانسرای امین آباد یک سازه دوره سلسله صفویه و یک جاذبه مهم گردشگری است. اگرچه هیچ مطالعه رسمی انجام نشده است، اما به گفته بزرگان، به نظر می‌رسد ترکیبی از لرها بختیاری، ترکان قشقایی و عرب‌های حسنی اما برای تشکیل امین آباد جمع شده‌اند که در واقع صحیح نیست، به عنوان مثال ترک‌های گشگایی به (قبلاً موجود) نقل مکان کردند) حدود ۵۰ سال پیش امین آباد. اما بومیان واقعی ایرانی بودند. در حال حاضر تعدادی از قبیله‌ها بر جمعیت جمعیتی امین آباد مانند
از قبیله‌ها بر جمعیت جمعیتی امین آباد مانند حاج عباسقلی، حاج محمد کریم، حاج محمد رحیم و حمزه ای حاکم هستند. این قبیله‌ها دارای نام خانوادگی مانند حاجی میرزاعلیان. علیانی، علیان، ایزدی، حمزه ای و محمدخانی و میرزایی هستند. اما اولین طایفه، بنیانگذار امین آباد، خانواده یوسفی بود. از سال ۱۹۹۹، شوراهای روستا برای اداره امور روستا تأسیس شده است. انتخابات شوراها هر ۴ سال یکبار برگزار می‌شود. پیش از این دوره، موضوعاتی از طریق یک سالخورده غیررسمی (کدخدا) یا از طریق سازمان مربوطه در شهرضا مورد بررسی قرار می‌گرفت. در
مربوطه در شهرضا مورد بررسی قرار می‌گرفت. در جریان آشفتگی‌های سیاسی و عدم امنیت در سال‌های پایانی سلسله قاجار که به تأسیس سلسله پهلوی منجر شد، کدخداها تنها نقطه اقتدار در مواجهه با افزایش بی قانونی بودند.
چشمه روی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
مردمانش اکثر کشاورز و دامدارند قلتقشاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
لیوس، روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. این روستا در شیب دامنه مرکزی لنگرکوه واقع شده و دارای آب و هوای نیمه خشک و کوهستانی است. روستای لیوس در سال ۱۳۸۷ به عنوان یکی از روستاهای گردشگری استان خوزستان دارای شناسنامه شده است. این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. بسیاری از اهالی این روستا برای یافتن شغل مناسب به شهر مهاجرت کرده‌اند. گردشگری. روستای لیوس در ۷۳ کیلومتری شمال غربی دزفول،
روستای لیوس در ۷۳ کیلومتری شمال غربی دزفول، دامنه ی شیب لَنگر کوه واقع شده، ساکنان آن از قوم بختیاری می باشند. مهم‌ترین صنایع دستی مردم این روستا چوقا لیوسی ،قالی جاجیم ،وریست، سیاه‌چادر حور می باشد، خاستگاه اولیه چوقابختیاری روستای لیوس می باشد این بالاپوش مردانه، با این طرح و نقش ، اول بار توسط زنی از اهالی روستا لیوس بافته شده و به جهت سبکی و زیبای و سادگی در طرح و نقش آن اول بار با فرمان سالار شجاع ممصالح چهارلنگ به عنوان بالاپوشی مردانه در باب ممصالح بختیاری مرسوم شده و پس آن در کل ایل بختیاری گسترش و
مرسوم شده و پس آن در کل ایل بختیاری گسترش و رسمیت یافت، ترشی انار لیوس از نوع ممتاز و معروف ترشی انار است ، کار و پیشه مردم روستا لیوس اغلب دامداری و باغداری وکشاورزی است. روستاهای گردشگری با خانه های سنگی، قبرهای اتاقکی شکل ، قلعه های باستانی کوشک، دهور ، دهگاه، نوک بن دز، دره نارنج، رودسزار و ، جنگل بلوط لنگرکوه، و مکان های زیارتی مشهور به قدمگاه امام رضا سه ،پیرونِ گُوشه ، پیرچل، امامزاده میداوید آسیابهای آبی تنوره ای، آبشار نورآباد،فسیل سنگواره بَردگژدم، باغات و چشمه دره کُول ، باغات دره سر بوُت، دره
باغات و چشمه دره کُول ، باغات دره سر بوُت، دره مورنج، غار قندیلی سزار نیز بخشی از ویژگی‌های جذاب گردشگری این روستا است. تاریخ. سندی مکتوب که نشان دهنده قدمت دقیق تاریخی ، روستای لیوس باشد در دست نیست.اما با توجه به‌ آثار و ابنیه ای که از گذشته بجا مانده ، پیشینهٔ ای بیش از هزار ساله را برای آن تخمین می‌زنند. کوه های اطراف لیوس را یکی از کهن‌ترین زیستگاههای انسانی شمال شهرهای باستانی شوش شوشتر و دزفول(آوان) می‌دانند. آثار و بناهای تاریخی که در لیوس وجود دارد مربوط به دوره‌های مختلف ساسانی، اتابکان لُربزرگ،
مربوط به دوره‌های مختلف ساسانی، اتابکان لُربزرگ، صفوی و قاجار می باشد. درگذشته های نه چندان دور، مجموعه از چند پارچه آبادی کوچک اطراف لیوس با محوریت دهگاه لیوس که به "پا تَخت لیوس" معروف بوده وجود داشته ، لیوس در گذشته کانونی برای تامین مایحتاج و تبادل کالا و ارتباط میان مردمان دشت نشین شمال جلگه خوزستان دزفول و شوش و عشایر کوچ رو بخش غربی کوهستان زاگرس میانی بوده است . معماری. بافت سنگی و معماری کنونی روستای لیوس سابقه‌ای تاریخی، بیش از ۷۰۰ سال دارد.خانه های ده لیوس که با نام محلی (لیر)معروف می باشند،
های ده لیوس که با نام محلی (لیر)معروف می باشند، بالغ بر ۳۰۰ تُوُ ( واحد ) برآورد شده اند. این خانه‌ها به‌طور کامل بر روی دامنه شیب‌دار لنگر کوه بنا شده‌است. ساختار اصلی خانه ها اعم از طاق‌ ها ، قوس ها و درگاه‌ ورودی آن برگرفته از شیوه معماری، چهارطاقی دوره ساسانی می باشد با اندکی تفاوت در ریختِ، نمای بیرونی آن و اغلب دارای درب های چوبی خراطی شده از جنس تنه درخت خرما می باشد. روزنه ای در سقف اغلب خانه ها جهت ورود نور و تهویه هوای داخل تعبیه شده و جنس مصالح بکار رفته در این خانه ها از سنگ رودخانه و لاشه سنگ