payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در صحنه‌های تئاتر جهان به اجرا درمی‌آیند تا حق و معنویت از دست رفته بشر معاصر را فریاد بزنند و باطل را محکوم کنند.
احمد جابر الصباح (۱۸۸۵ – ۲۹ ژانویه ۱۹۵۰) دهمین حکمران کویت بود. وی در ۲۹ مارس ۱۹۲۱ در کویت به قدرت رسید. او در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۰ درگذشت. وی دارای ۹ پسر و ۱۸ دختر بود. وقایع دوران سلطنت او. در زمان سلطنت او، پیمان عقیر در سال ۱۹۲۲ برای تعیین مرزهای بین عراق، عربستان سعودی و کویت منعقد شد. این نشست در بندر عقیر و با حضور پرسی کاکس نماینده کویت و عبدالعزیز بن عبدالرحمن آل سعود نماینده عربستان سعودی برگزار شد.
ماهر اسد (زادهٔ ۸ دسامبرِ ۱۹۶۷ در دمشق) برادر کوچکتر بشار اسد است که فرمانده گارد ریاست‌جمهوری و فرمانده لشکر چهارم زرهی سوریه بعثی بود. زندگی. او متولد ۱۹۶۷ و فارغ‌التحصیل دانشگاه دمشق است و پس از برادرش باسل، به ارتش پیوست. پس از مرگ باسل در سال ۱۹۹۴ برخی معتقد بودند که او به عنوان جانشین پدر معرفی خواهد شد اما به دلیل پایین بودن سنش، بشار اسد به عنوان رئیس‌جمهوری انتخاب شد. فعالیت‌های نظامی. مدت کوتاهی پس از انتخاب بشار به عنوان رئیس‌جمهوری در سال ۲۰۰۰، ماهر به عضویت دومین بخش قدرتمند حزب بعث، یعنی کمیته
به عضویت دومین بخش قدرتمند حزب بعث، یعنی کمیته مرکزی حزب درآمد. سه سال بعد، رسانه‌های اسرائیل گفتند ماهر به همراه اعضای وزارت خارجه اسرائیل و دو بازرگان اسرائیلی عرب تبار در یک سری جلسات غیررسمی به منظور از سرگیری مذاکرات صلح شرکت کرده‌است. نام ماهر اسد و آصف شوکت در گزارش تحقیق اولیه سال ۲۰۰۵ سازمان ملل متحد به عنوان طراحان احتمالی قتل رفیق حریری، نخست وزیر پیشین لبنان ذکر شد. جنگ داخلی سوریه. در ماه مارس سال ۲۰۱۱ و پس از آغاز خیزش سوریه در شهر درعا در جنوب سوریه، لشکر چهارم زرهی به فرماندهی ماهر برای
جنوب سوریه، لشکر چهارم زرهی به فرماندهی ماهر برای سرکوب معترضان اعزام شد. به گفته فعالان حقوق بشر، از آن زمان هزاران نفر کشته شده‌اند. در تظاهرات، یکی از شعارهای مخالفان این بود «ماهر ترسو، نیروهایت را برای آزادی بلندی‌های جولان بفرست.» تانکهای لشکر چهارم در اواخر ماه آوریل ۲۰۱۱، مناطق مسکونی در سوریه را هدف قرار می‌دادند و نیروهای این لشکر به افرادی که مظنون به شرکت در تظاهرات بودند، حمله می‌کردند. دولت آمریکا، ماهر اسد و لشکر چهارم را به علت «نقش اصلی در اقدامات دولت سوریه در درعا» مورد تحریم قرار داد و
اقدامات دولت سوریه در درعا» مورد تحریم قرار داد و اتحادیه اروپا نیز او را به عنوان «فرمانده اصلی خشونت علیه تظاهر کنندگان» تحریم کرد. پس از سقوط بشار اسد. در ژانویه 2025 شایعاتی مبنی بر بازگشت ماهر اسد به سوریه منتشر شد. روزنامه رأی الیوم برای عبدالباری عطوان در گزارشی نوشت: «انتشار یک شایعه در سوریه باعث دستپاچگی و وحشت گروه های مسلح حاکم بر این کشور شد. به تازگی شایعه شده بود که ماهر اسد، برادر بشار اسد به سوریه بازگشته و همزمان، هواپیماهای روسی بر فراز آسمان این کشور دیده شده‌اند. رژیم جولانی با شنیدن
آسمان این کشور دیده شده‌اند. رژیم جولانی با شنیدن این شایعه و گسترش آن به شدت دچار دستپاچگی شد تا حدی که اخباری در خصوص عقب نشینی عناصر گروه های مسلح از لاذقیه منتشر شد.بعد از انتشار این شایعه، فعالان و کاربران فضای مجازی پرچم سرخ سوریه را جایگزین پرچم سبز منسوب به گروه های مسلح کردند.کمی بعد نیز نیروهای حامی نظام بشار اسد حملات را علیه مواضع وزارت کشور سوریه وابسته به رژیم جولانی انجام دادند. تمام این تحولات نشان می‌دهد که شرایط رسانه‌ای، سیاسی و نظامی سوریه تا چه حد شکننده است.»
سلام بر فرشتگان فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فرزاد اژدری و تهیه‌کنندگی حسن علیمردانی ساخته سال ۱۳۸۹ است. خلاصه فیلم. این فیلم داستان یک دختر بچه‌ به نام شادی است که برای زنده نگه داشتن مادربزرگ بیمار خود دست به کارهای عجیبی می‌زند. جشنواره‌ها. جوایز فیلم سلام بر فرشتگان به شرح زیر است.
حمید خادمی (۱۳۴۰ - ۲۹ فروردین ۱۳۹۵) مترجم و ویراستار ایرانی بود. حمید خادمی در سال ۱۳۴۰ در تهران به دنیا آمد. وی یادگیری زبان انگلیسی و مطالعه ادبیات فارسی را از کودکی آغاز کرد، او دانش‌آموخته دوره کارشناسی زبان و ادبیات فرانسه از دانشگاه تهران است و کارشناسی ارشد زبان‌شناسی نیز. او ترجمه و ویرایش را از همان سنین جوانی آغاز کرد، وی کار حرفه‌ای اش را با ترجمه و ویرایش کتاب در زمینه معماری و شهرسازی آغاز کرد و تاکنون بیش از صدها کتاب و مقاله ویرایش شده و ده‌ها ترجمه از وی موجود است، عمده شهرت وی بخاطر ترجمه
ترجمه از وی موجود است، عمده شهرت وی بخاطر ترجمه آثار شل سیلورستاین است، آن هم به دلیل نثر روان و نزدیک به متن اصلی آن. حمید خادمی، افزون بر اینها، دارای مدرک ممتاز خوشنویسی از سال ۱۳۶۳، از انجمن خوشنویسان ایران است. حمید خادمی سی سال به تدریس خط زیبای شکسته مشغول بوده و دارای مدرک استادی در این رشته است. وی همین روزها، اوایل پاییز سال جاری قرار بود نمایشگاهی انفرادی از تازه‌ترین آثارش را در الجزایر -و در صورت امکان چند کشور دیگر- برگزار کند. درگذشت. حمید خادمی بعد از یک دوره کما در اثر ایست قلبی؛ ۲۸
خادمی بعد از یک دوره کما در اثر ایست قلبی؛ ۲۸ فروردین ۱۳۹۵ در شهر درسدن آلمان درگذشت.
شهدای پنجگانه ۵ تن از فقهای شیعه بوده‌اند که در دوره‌های مختلف در راه دفاع از مذهب و فقه شیعه بدست مخالفان کشته شده‌اند. طبق نوشتهٔ عبدالحسین امینی در کتاب شهداء الفضیله، دانشمندان و شرح حال نویسان به استثنای شیخ بهائی که محقق کرکی را شهید ثالث نامیده‌است، مولی عبدالله تستری خراسانی م۹۹۷هـ را شهید ثالث می‌دانند و البته این لقب بعدها نیز در مورد قاضی نورالله شوشتری صاحب احقاق الحق و محمدتقی برغانی صاحب منهج الاجتهاد به کار رفته‌است. شهید اول. شهید اول؛ شیخ شمس الدین محمد بن مکی بن احمد عاملی نبطی جزینی معروف
الدین محمد بن مکی بن احمد عاملی نبطی جزینی معروف به شهید اول یکی از فقهای بزرگ شیعه است. او در سال ۷۳۴ هجری قمری، برابر ۷۱۲ خورشیدی، متولد و در سال ۷۸۶ هجری قمری، برابر ۷۶۳ خورشیدی، در دمشق به جرم گرایش به مذهب شیعه کشته شد. او از استادان بسیاری، مانند فخر المحققین پسر علامه حلی و سیّد ضیاءالدین عبدالله حلی و سید عمید الدین بن عبد المطلب حلی بهره گرفت. شهید ثانی. شهید ثانی؛ شیخ زین‌الدین بن علی بن احمد عاملی جُبَعی، معروف به شهید ثانی، از بزرگان فقهاء شیعه. زین‌الدین شهید ثانی در روز ۱۳ شوال سال ۹۱۱ هجری
زین‌الدین شهید ثانی در روز ۱۳ شوال سال ۹۱۱ هجری قمری، برابر ۲۷ اسفند ۸۸۴، در دهکدهٔ جبع (یا جباع) جبل عامل، در یک خاندان علمی به دنیا آمد و در ۹۶۶ قمری، برابر ۹۳۸ خورشیدی، شهید شده‌است. شهید ثالث. محمدتقی برغانی، کشته شده به سال: ۱۲۶۳ قمری، احتمالاً در قزوین، که بیشتر او را شهید ثالث و برخی او را شهید رابع می‌دانند. معمولاً در ایران وی و در هند سید نورالله حسینی شوشتری هر دو به شهید ثالث ملقبند و در ایران محمدباقر اصطهباناتی و در هند سید محمد سبزواری هر دو به شهید رابع ملقبد. سید نورالله حسینی شوشتری کشته
به شهید رابع ملقبد. سید نورالله حسینی شوشتری کشته شده به سال: ۱۰۱۹ قمری در هند؛ که او نیز (بیشتر در میان مسلمانان هند) به شهید ثالث مشهور است. شهید رابع. محمدباقر اصطهباناتی، کشته شده به سال: ۱۳۲۶ قمری (۱۲۸۶ خورشیدی)، در شیراز؛ که بیشتر در میان شیعیان ایران به شهید رابع شهرت دارد. کتابی هم با نام شهید رابع پیرامون زندگی علمی و سیاسی این فیلسوف مشروطه خواه نوشته شده‌است. هر چند از نظر تاریخی پس از سید نورالله حسینی شوشتری گاه محمدتقی برغانی را نیز شهید رابع می‌دانند اما با توضیحات دربارهٔ شهید ثالث او بخصوص
اما با توضیحات دربارهٔ شهید ثالث او بخصوص در ایران بیشتر به شهید ثالث مشهور است. میرزا محمد کامل دهلوی، احتمالاً کشته شده در دهلی هند. که بیشتر در میان مسلمانان هند به شهید رابع شهرت دارد. سید محمدمهدی خراسانی کشته شده بسال ۱۲۱۸ قمری در مشهد نیز بعنوان شهید رابع شناخته شده‌است. شهید خامس. شهید خامس سید محمدباقر صدر (زادهٔ ۱۳۱۳ ـ ۱۳۵۳ و درگذشتهٔ ۱۳۵۹ ـ ۱۴۰۰) فقیه شیعه و فعال سیاسی عراقی بود؛ که گاه به شهید خامس نیز لقب گرفته‌است.
ماه‌چهره خلیلی‌زاده (۲۵ دی ۱۳۵۵ – ۱۷ مرداد ۱۳۹۹) بازیگر اهل ایران بود. او فرزند سرهنگ خلبان منوچهر خلیلی، خلبان جنگنده و لیدر تیم آکروجت تاج طلایی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، و نوهٔ دختریِ پروین سلیمانی بود. خلیلی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه آکسفورد انگلستان بود و یک دورهٔ بازیگری را در مدرسه متد (Method School) واقع در لندن گذرانده بود. او بازیگری در تلویزیون را با سریال "مختارنامه" (۱۳۸۹) ساختهٔ داوود میرباقری، و بازی در سینما را با "چشمان سیاه" (۱۳۸۱) ساختهٔ ایرج قادری آغاز کرد. خلیلی در
سیاه" (۱۳۸۱) ساختهٔ ایرج قادری آغاز کرد. خلیلی در مرداد ۱۳۹۹ بر اثر سرطان لوزالمعده در لندن درگذشت. حرفه. در سال ۱۳۸۸، خلیلی هنگام بازی در فیلم کوتاهی با عنوان "پابوس" دچار آسیب‌دیدگی شد. در یکی از صحنه‌های فیلم، او می‌بایست از تپه‌ای بالا برود، اما در حین انجام این حرکت، دچار درد شدیدی در ناحیهٔ پشت پا شد که مانع ادامهٔ فعالیتش گردید. پس از انتقال به بیمارستان، مشخص شد که بافت عضلانی پشت پای وی دچار پارگی شده و این آسیب منجر به خونریزی داخلی گردیده‌است. پزشکان توصیه کردند که وی به مدت ۴۰ روز از انجام
پزشکان توصیه کردند که وی به مدت ۴۰ روز از انجام هرگونه فعالیت پرهیز کرده و پای خود را ثابت نگه دارد تا از تشدید خونریزی جلوگیری شود. در پی این توصیه، پای او گچ گرفته شد. درگذشت. ماه‌چهره خلیلی در ۱۷ مرداد ۱۳۹۹ بر اثر سرطان لوزالمعده در ۴۳ سالگی در لندن درگذشت. پیکر او در ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ با حضور خانواده و دوستانش در آرامستان مسلمانان منطقهٔ هِندون واقع در شمال غرب لندن به خاک سپرده شد. جوایز و افتخارات. تندیس اولین جشنواره فیلمسازی کودک و نوجوان تندیس چهارمین هفته فیلم و عکس (تیرماه ۱۳۸۱)جایزه چهارمین جشنواره
فیلم و عکس (تیرماه ۱۳۸۱)جایزه چهارمین جشنواره فیلم کانادا به عنوان بهترین بازیگر- در سال ۲۰۱۳لوح تقدیر از ۲۶ امین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان- مهرماه ۱۳۹۱ جایزه اولین جشنواره فیلم و عکس گردشگری برای بهترین فیلم «عید قربان» لوح سپاس از سازمان صدا و سیما برای بازی درمختارنامه
رژهٔ افتخار مفهومی است که افراد ال‌جی‌بی‌تی یعنی همجنس‌گرایی زنانه، همجنس‌گرایی مردانه، دوجنس‌گرایی و ترنسجندر باید به گرایش جنسی خود مفتخر باشند. این افراد در مواقع خاصی به خیابان آمده و به اینکه ال‌جی‌بی‌تی هستند به صورت رژه و راه‌پیمایی افتخار می‌کنند. در سال ۱۹۷۰، راهپیمایی‌های افتخار و اعتراض در شیکاگو، لس آنجلس، شهر نیویورک و سانفرانسیسکو در زمان نخستین سالگرد شورش‌های استون‌وال برگزار شد. با گذر زمان این رویدادها سالانه شد و در سطح بین‌المللی رشد کرد. در سال ۲۰۱۹، در شهر نیویورک و در کل دنیا به
کرد. در سال ۲۰۱۹، در شهر نیویورک و در کل دنیا به مناسبت گرامیداشت پنجاهمین سالگرد شورش‌های استون‌وال، بزرگ‌ترین جشن بین‌المللی افتخار ال‌جی‌بی‌تی را جشن گرفتند. در این جشن، تنها در منهتن نیویورک پنج میلیون نفر حضور داشتند. زمینه. در سال ۱۹۶۵، جنبش اعتراضی حقوق همجنسگرایان در مراسم یادآوری سالانه که توسط اعضای گروه لزبین "دختران بیلیتیس" و گروه مردان همجنسگرای "ماتاچین" سازمان یافته بود، برگزار شد. اعضای ماتاچین همچنین در تظاهرات حمایت از همجنسگرایان زندانی در اردوگاه‌های کار کوبا شرکت داشتند. همهٔ این
در اردوگاه‌های کار کوبا شرکت داشتند. همهٔ این گروه‌ها در سال ۱۹۶۵ در سازمان ملل و همچنین در مقابل کاخ سفید تظاهرات کردند. اوایل صبح شنبه ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹، در پی حمله پلیس به مهمانخانه استون وال، افراد ال‌جی‌بی‌تی در دهکده گرینیچ در محله منهتن جنوبی شهر نیویورک دست به شورش زدند. مهمانخانه استوان وال، یک بار همجنس‌گرایان بود و به بخش بزرگی از مراجعه کنندگان خدمات می‌داد، که در بین حاشیه نشینان جامعه ال‌جی‌بی‌تی مانند تراجنسی‌ها و جوانان بی‌خانمان محبوبیت زیادی داشت. اولین رژه‌های افتخار. در روز شنبه، ۲۷ ژوئن
داشت. اولین رژه‌های افتخار. در روز شنبه، ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰، همجنسگرایان آزادی‌خواه شیکاگو، از پارک واشینگتن اسکوئر به سمت برج آب در تقاطع خیابان‌های میشیگان و شیکاگو، که از ابتدا این مسیر را برنامه‌ریزی کرده بودند، یک راهپیمایی ترتیب دادند و سپس بسیاری از شرکت کنندگان به‌طور خودجوش به سمت مرکز مدنی(ریچارد ج. دالی) پلازا حرکت کردند. آن روز به این دلیل انتخاب شد که رویدادهای استون‌وال در آخرین شنبه ماه ژوئن آغاز شد و به‌همین دلیل، سازمان دهندگان راهپیمایی می‌خواستند به حداکثر خریداران خیابان میشیگان برسند.
به حداکثر خریداران خیابان میشیگان برسند. رژه‌های بعدی شیکاگو در آخرین یکشنبه ماه ژوئن، مصادف با تاریخ برگزاری بسیاری از رژه‌های مشابه در سایر نقاط برگزار شده‌است. سواحل غربی ایالات متحده، شاهد راهپیمایی در روزهای ۲۷و۲۸ژوئن ۱۹۷۰ بود و راهپیمایی در لس‌آنجلس در ۲۸ ژوئن همان سال برگزار شد. در لس‌آنجلس، موریس کایت (بنیانگذار جبهه آزادی‌خواه گی)، کشیش تروی پری (بنیانگذار یاران جهانی کلیساهای متروپولیتن) و کشیش باب همفریس (بنیانگذار مأموریت ایالات متحده) برای برنامه‌ریزی یک بزرگداشت دور هم جمع شدند. آنها در رژه
یک بزرگداشت دور هم جمع شدند. آنها در رژه پایین بلوار هالیوود مستقر شدند، اما گرفتن مجوز کار ساده‌ای نبود. آنها نام سازمان خود را《کریستوفر استریت وست》 گذاشتند و در این باره می‌گویند:《باید تا آنجا که می‌توانستیم مبهمش می‌کردیم》، اما کشیش پری یادآوری می‌کند که رئیس پلیس وقت لس‌آنجلس "ادوارد ام. دیویس" به وی گفت:《تا آنجا که به من مربوط است، اعطای مجوز به گروهی از همجنس گرایان برای رژه رفتن در بلوار هالیوود همان دادن مجوز به یک گروه دزد و سارق است. 》 کمیسیون مجوز را اعطا کرد، اگرچه هزینه‌هایی بیش از ۱٫۵میلیون
را اعطا کرد، اگرچه هزینه‌هایی بیش از ۱٫۵میلیون دلار داشت. پس از ورود اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا، کمیسیون تمام الزامات خود را کنار گذاشت، اما هزینه ۱۵۰۰دلاری برای خدمات پلیس گرفته شد. اما وقتی دادگاه عالی کالیفرنیا به پلیس دستور داد که همان‌طور که هر گروه دیگری را محافظت می‌کند، گروه همجنسگرایان را نیز محافظت کند، این مقدار دریافتی نیز رد شد. در ساعت یازده، دادگاه عالی کالیفرنیا به رئیس پلیس وقت دستور داد با توجه به 《قانون اساسی آزادی بیان》، مجوز رژه را صادر کند. از همان آغاز، سازمان دهندگان و شرکت
را صادر کند. از همان آغاز، سازمان دهندگان و شرکت کنندگان رژه لس آنجلس می‌دانستند که خطر خشونت وجود دارد. "کایت" درست در صبح روز رژه تهدید به مرگ شد. برخلاف رژه‌های بعدی، اولین رژه بسیار آرام بود. راهپیمایان در مک کادن در هالیوود، لس آنجلس دسته ای تشکیل دادند و به سمت شمال حرکت کردند و از سمت شرق به بلوار هالیوود برگشتند. ادوکیت گزارش داد:《بیش از ۱۰۰۰نفر از همجنسگرایان و دوستانشان نه تنها در یک راهپیمایی اعتراضی، بلکه در یک رژه تمام عیار در بلوار معروف هالیوود، به صحنه آمدند》 روز یکشنبه ۲۸ ژوئن۱۹۷۰، حوالی
به صحنه آمدند》 روز یکشنبه ۲۸ ژوئن۱۹۷۰، حوالی ظهر در نیویورک، گروه‌های فعال همجنسگرایان برای یادآوری وقایع سال پیش، رژه افتخار خود را برگزار کردند (که معروف شد به روز خیابان کریستوفر). در ۲ نوامبر۱۹۶۹، کریگ رودول، همسرش فرد سارجنت، آلن برودی و لیندا رودز، پیشنهاد دادند که اولین رژه افتخار همجنسگرایان در فیلادلفیا برگزار شود (که با قطعنامه ای‌آرسی‌اچ‌او(ERCHO)برگزار شد). این یادآوری سالانه، به‌منظور داشتن موضوعیت بیشتر، باید به تعداد بیشتری از مردم برسد تا شامل ایده‌ها و آرمان‌هایی برای مبارزه بزرگتری شود که
ایده‌ها و آرمان‌هایی برای مبارزه بزرگتری شود که درآن درگیر هستیم-یعنی حقوق بشر-. باید هم از نظر زمانی و هم مکانی منتقل شود. ما پیشنهاد می‌کنیم که سالانه، در آخرین شنبه ماه ژوئن، یک تظاهرات به مناسبت تظاهرات‌های خودجوش ۱۹۶۹ در خیابان کریستوفر برگزار شود، و این تظاهرات را روز خیابان کریستوفر نامگذاری کنیم. برای این تظاهرات نباید هیچگونه لباس و ضابطه خاصی در نظر گرفته شود. ما همچنین پیشنهاد می‌کنیم که با سازمان‌های حامی حقوق بشر در سراسر کشور تماس بگیریم و به‌آنها پیشنهاد دهیم تظاهرات موازی‌ای را برگزار کنند.
پیشنهاد دهیم تظاهرات موازی‌ای را برگزار کنند. ما یک نمایش حمایت در سراسر کشور را پیشنهاد می‌دهیم. همه شرکت کنندگان در نشست ECHO در فیلادلفیا به این راهپیمایی رأی مثبت دادند، به جز انجمن ماتاچین شهر نیویورک که رای ممتنع داد. اعضای جبهه آزادی همجنسگرایان (GLF) باعنوان جنبش جوانان همجنسگرا در محله‌ها(HYMN)، به عنوان مهمانان گروه رودول، در جلسه شرکت کردند. جلسات سازماندهی رژه در اوایل ماه ژانویه در آپارتمان رودول در خیابان ۳۵۰ بلیکر آغاز شد. در ابتدا راه‌اندازی بعضی سازمان‌های مهم در نیویورک مانند اتحادیه
بعضی سازمان‌های مهم در نیویورک مانند اتحادیه فعالان همجنسگرا(GAA) برای اعزام نمایندگان مشکلاتی وجود داشت. کریگ رودول، همسرش فرد سرژانت، آلن برودی، مایکل براون، مارتی نیکسون و فاستر گانیسون از ماتاچین، گروه سی‌اس‌ال‌دی، چتر(CSLDUC)، را تشکیل دادند. برای تأمین بودجه اولیه، گانیسون به عنوان خزانه‌دار خدمت می‌کرد، او از سازمان‌های ملی همجنسگرایان و حامیان مالی درخواست کمک می‌کرد، در همین حال سرژانت از طریق لیست پستی مشتری‌های کتابفروشی یادبود اسکار وایلد، و نیکسون با تلاش برای کمک گرفتن از سازمان GLF (که خودش
با تلاش برای کمک گرفتن از سازمان GLF (که خودش خزانه‌دارش بود)، تلاش می‌کردند. دیگر ستون‌های اصلی کمیته سازماندهی GLF، جودی میلر، جک والوسکا، استیو جری و برندا هوارد بودند. سی‌اس‌ال‌دی با اعتقاد به اینکه افراد بیشتری در این رژه در روز یکشنبه شرکت می‌کنند، و به‌عنوان تاریخ شروع شورش‌های استون‌وال، تاریخ اولین رژه را برای یکشنبه، ۲۸ ژوئن۱۹۷۰ تعیین کرد. با جایگزینی دیک لایچ به‌عنوان رئیس گروه ماتاچین توسط مایکل کوتیس در آوریل۱۹۷۰، مخالفت گروه ماتاچین با این رژه نیز پایان یافت. برندا هوارد، یک فعال دوجنسگرا،
نیز پایان یافت. برندا هوارد، یک فعال دوجنسگرا، به‌دلیل فعالیت در هماهنگی رژه، به‌عنوان 《مادر افتخار》 شناخته می‌شود. تام‌لیمونچی، فعال دوجنسگرا بعداً گفت:《دفعه دیگر که کسی از شما پرسید چرا رژه‌های افتخار وجود دارد؟، یا چرا ماه ژوئن را انتخاب کردید؟، به آنها بگویید 《یک زن دوجنسگرا به‌نام برندا هوارد فکر می‌کرد که باید باشد. 》 اولین راهپیمایی‌ها جدی و سرگرم‌کننده بود و در خدمت الهام بخشیدن به جنبش فعال درحال گسترش بود. راهپیمایی‌ها در سال‌های بعد تکرار شدند و راهپیمایی‌های سالانه بیشتری در شهرهای دیگر نقاط
و راهپیمایی‌های سالانه بیشتری در شهرهای دیگر نقاط جهان آغاز شدند. در آتلانتا و شهر نیویورک به این راهپیمایی‌ها راهپیمایی‌های آزادی همجنسگرایان و روز جشن «آزادی همجنسگرایان» گفته شد. در لس آنجلس و سانفرانسیسکو به «راهپیمایی‌های آزادی همجنسگرایان» معروف شدند و این روز «روز آزادی همجنسگرایان» نامیده شد. همان‌طور که شهرهای بیشتر و حتی کوچکتر شروع به برگزاری جشن‌های خود کردند، این نام‌ها نیز گسترش یافت. در پی برگزاری این رژه‌ها ایدئولوژی قدیمی دگرجنس‌گراهنجاری، نیز مطرح شد و عده ای با هر عملی که همجنسگرایانه
نیز مطرح شد و عده ای با هر عملی که همجنسگرایانه تلقی می‌شد مخالفت می‌کردند؛ و معتقد بودند که رژه این فرهنگ عجیب و غریب را وارد فضا می‌کند. این راهپیمایی‌ها در سطح بین‌المللی گسترش یافت، و به لندن رسید، جایی که اولین «تجمع افتخار همجنسگرایان» در ۱ ژوئیه ۱۹۷۲ برگزار شد، تاریخی که به عمد به مناسبت سه سالگی شورش‌های استون‌وال انتخاب شده بود. در دهه ۸۰ میلادی، تحول فرهنگی‌ای در جنبش همجنسگرایان ایجاد شد. فعالانی با ماهیت رادیکال کمتر شروع به تسخیر کمیته‌های افتخار در شهرهای مختلف کردند، و نام《افتخار همجنسگرایی》
در شهرهای مختلف کردند، و نام《افتخار همجنسگرایی》 را جایگزین 《آزادی همجنسگرایان》 کردند.
شی جین‌پینگ (زاده ) سیاستمدار چینی است که از سال ۲۰۱۲ دبیرکل حزب کمونیست چین و رئیس کمیسیون مرکزی نظامی بوده و بدین ترتیب رهبر عالی‌مقام چین است. شی همچنین از سال ۲۰۱۳ به‌عنوان رئیس‌جمهور چین فعالیت می‌کند. او به‌عنوان دبیرکل دارای یک کرسی در کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین، عالی‌ترین نهاد تصمیم‌گیری چین، است. شی پسر کهنه‌سرباز کمونیست شی ژونگ‌سون است و در نوجوانی به دنبال حذف پدرش در جریان انقلاب فرهنگی به شهرستان یانچوان تبعید شد. او در یائودانگ روستایی واقع در شنشی زندگی می‌کرد که در آنجا پس از چند
واقع در شنشی زندگی می‌کرد که در آنجا پس از چند تلاش ناموفق به حزب کمونیست چین پیوست و به عنوان دبیر محلی حزب مشغول به کار شد. شی پس از تحصیل در رشته مهندسی شیمی در دانشگاه چینهوا به عنوان دانشجوی کارگر-دهقان-سرباز، از نظر سیاسی مدارج ترقی را در استان‌های ساحلی چین پیمود. شی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ فرماندار فوجیان و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ فرماندار و دبیر حزب ژجیانگ بود. پس از برکناری چن لیانگیو، دبیر حزب شانگهای، شی به‌مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۷ جای او را گرفت. او سپس در همان سال به کمیته دائمی پلیتبورو حزب کمونیست
در همان سال به کمیته دائمی پلیتبورو حزب کمونیست چین ملحق شد و در اکتبر ۲۰۰۷ دبیر اول دبیرخانهٔ مرکزی شد. در سال ۲۰۰۸، او به‌عنوان جانشین فرضی هو جینتائو به‌عنوان رهبر عالی‌مقام تعیین شد. در این راستا، شی به‌عنوان هشتمین معاون رئیس‌جمهور و نایب‌رئیس کمیسیون مرکزی نظامی منصوب شد. او در سال ۲۰۱۶ به‌طور رسمی عنوان هستهٔ رهبری را از حزب کمونیست چین گرفت. در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲ حزب کمونیست چین وی را به‌عنوان رهبر جدید این کشور و رئیس جدید کمیسیون مرکزی ارتش چین برگزید. در مارس ۲۰۱۸ کنگره ملی خلق با اصلاح قانون اساسی
در مارس ۲۰۱۸ کنگره ملی خلق با اصلاح قانون اساسی چین، محدودیت دوره‌های تصدی ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری چین را برداشت و کمیسیون نظارت ملی را ایجاد کرد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۸ شی جین‌پینگ بار دیگر برای ریاست‌جمهوری برگزیده شد و وانگ چی شان نیز معاون رئیس‌جمهور شد. وی در سال ۲۰۰۷ دبیرکل کمیته حزبی شهر شانگهای بود. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ حزب کمونیست چین ایدئولوژی شی را «جوهر فرهنگ چین» اعلام کرد. این سومین قطعنامه اساسی حزب کمونیست چین از زمان تأسیس آن است. اولین قطعنامه در سال ۱۹۴۵ برای افزایش و تصویب قدرت مائو
قطعنامه در سال ۱۹۴۵ برای افزایش و تصویب قدرت مائو تسه‌تونگ به تصویب رسید. تصمیم به صدور یک قطعنامه دیگر در زمان شی به‌طور نمادین او را به وضعیت مائو قدرتمندترین رهبر چین می‌رساند. طرفداران شی جین‌پینگ او را «شاهزاده» یا «آقازاده» می‌نامند؛ زیرا فرزند یکی از مقامات ارشد است. شی از سوی کارشناسان سیاسی و دانشگاهی، رهبری مستبد توصیف شده است. دوران تصدی او با افزایش سانسور و نظارت توده‌ای، افول حقوق بشر (شامل بازداشت یک میلیون اویغور در سین‌کیانگ که برخی ناظران آن را نسل‌کشی توصیف کرده‌اند)، ایجاد کیش شخصیتی
آن را نسل‌کشی توصیف کرده‌اند)، ایجاد کیش شخصیتی پیرامون او، و برچیدگی محدودیت تصدی برای ریاست او در ۲۰۱۸ همراه بوده است. ایده‌ها و مبانی سیاسی شی، معروف به اندیشه شی جین‌پینگ، در قانون اساسی حزبی و ملی گنجانده شده است و او بر اهمیت امنیت ملی و نیاز به رهبری حزب کمونیست در کشور تأکید کرده است. شی به‌عنوان شخصیت اصلی نسل پنجم رهبری جمهوری خلق چین، قدرت نهادی را با گرفتن چندین سمت، از جمله ریاست کمیسیون امنیت ملی و کمیته‌های جدید راهبری اصلاحات اقتصادی و اجتماعی، بازسازی و نوسازی نظامی و اینترنت، متمرکز کرده
بازسازی و نوسازی نظامی و اینترنت، متمرکز کرده است. آغاز زندگی. شی جین پینگ زاده ۱۹۵۳ در پکن و فرزند شی ژونگ شان، یکی از انقلابیون کهنه‌کار و بنیانگذاران حزب کمونیست است. پدر وی از قهرمانان انقلاب و نسل اول رهبران چین کمونیست بود که سه بار توسط مائو از مقام‌های خود برکنار شد. شونپینگ از معدود مقامات چینی بود که در سال ۱۹۸۶ به برکناری هو یائوبانگ از مقامات اصلاح‌طلب حزب اعتراض کرده و در جریان اعتراضات میدان تیان‌آن‌من نیز زبان به انتقاد گشود. شی ژونگ شان پیش از انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۲ از پست معاونت
از انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۲ از پست معاونت نخست‌وزیر پاکسازی شد و نهایتاً به زندان افتاد؛ زیرا مائو دچار پارانویا شده و دستور قلع‌وقم اعضای بلندپایه حزب کمونیست را داده بود. خواهر ناتنی شی جین پینگ از کسانی بود که محکوم به مرگ شد. اما احتمالاً با خودکشی اجباری از دنیا رفت. شی جین پینگ هم از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی مانند بسیاری دیگر از روشنفکران جوان آن دوران برای کار به در روستایی دورافتاده و فقیر در شمال شرق چین برای لیانگ جیاهه برای مدت هفت سال مشغول کار سخت شد. اما به‌جای دشمنی با حزب تلاش کرد
کار سخت شد. اما به‌جای دشمنی با حزب تلاش کرد وارد آن شود. زندگی شخصی. شی جین پینگ در سال ۱۹۸۷ با پینگ لی‌یوان خواننده سرشناس موسیقی محلی چین ازدواج کرد. آن‌ها یک دختر به نام «شی مینگ‌زه» دارند و با توجه به نوع زندگی خود معمولاً جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند. پینگ لی‌یوان برخلاف همسر دیگر رئیس‌جمهورهای چین، شرکت زیادی در برنامه‌های رسانه‌ای دارد. تنها چیزی که دربارهٔ شی مینگ‌زه مطرح شده، تحصیل او در دانشگاه هاروارد است. کسی چیزی دربارهٔ دیگر اعضای خانواده شی جین پینگ و معاملات تجاری آنها نمی‌داند. تحصیل. شی
جین پینگ و معاملات تجاری آنها نمی‌داند. تحصیل. شی جین پینگ فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی از دانشگاه چینهوا در پکن است. او از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۲ شروع به مطالعه تئوری مارکسیستی و آموزش و پرورش ایدئولوژیک در کار و شغل در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی پرداخت و دوباره در دانشگاه چینهوا به مدرک دکتری حقوق دست پیدا کرد. شی جین پینگ در سال ۱۹۸۵ مدتی را در شهر کوچک موسکاتین در آیووا برای مطالعه در مورد روش‌های پیشرفته پرورش خوک، با یک خانواده آمریکایی زندگی کرد. سیاست. شی جین پینگ چندبار تلاش کرد به عضو حزب درآید ولی
شی جین پینگ چندبار تلاش کرد به عضو حزب درآید ولی به خاطر پدرش درخواستش رد شد. این درخواست بالاخره در سال ۱۹۷۴ پذیرفته شد و او در استان هوبئی کار خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹ او به ریاست حزب در شهر نینگده در استان فوجیان رسید. در هنگام اعتراضات میدان تیان‌آن‌من شی جین پینگ به سیاستمداران پکن پیوست تا به آنها در سرکوب تظاهرات کمک کند. سپس به مقام‌ بالاتری در استان چجیانگ ارتقاء یافت. شی جین پینگ در سال ۲۰۰۷ پس از آنکه چن لیانگ لو، دبیر قبلی حزب در شانگهای به علت فساد مالی از کار برکنار شد جای او را گرفت. مدت
فساد مالی از کار برکنار شد جای او را گرفت. مدت کوتاهی پس از آن به عضویت کمیته دائمی حزب درآمد و در سال ۲۰۰۸ معاون رئیس‌جمهور شد. پس از تصویب متمم جدید قانون اساسی جمهوری خلق چین در سال ۲۰۱۸ محدودیت دو دوره متوالی برای تصدی مقام ریاست جمهوری برداشته شد. لذا هر کسی می‌تواند تا زمانی که در در انتخابات هر پنج سال، آرای لازم را به دست آورد این مقام را بر عهده داشته باشد. تفاوت این موضوع با ریاست جمهوری مادام‌العمر مهم است. محدودیت دو دوره‌ای تصدی مقام ریاست جمهوری در زمان دنگ شیائوپینگ و پس از مرگ مائو به قانون
در زمان دنگ شیائوپینگ و پس از مرگ مائو به قانون اساسی این کشور اضافه شد و دو رئیس‌جمهور پیش از شی این محدودیت را پذیرفته بودند. شی جین پینگ بینش خود را «نوسازی عظیم ملت چین» می‌نامد. خودکامگی. از سال ۲۰۱۲ که شی جین پینگ قدرت را به‌دست گرفته، چین به شدت به خودکامگی رفته است. سرکوب هرچه بیشتر مخالفان، منتقدان، ثروتمندان، اقلیت‌ها، تصرف هنگ کنگ، دوره‌های بازآموزی، و کنترل شرکت‌های اصلی (مانند هواوی) نمونه خودکامگی‌های او هستند.
آثار خسرو شکیبایی به شرح زیر است. فیلم‌شناسی. فیلم‌های تلویزیونی. بهشت هشتم نمایش‌های تئاتر. از جمله نمایش‌هایی که شکیبایی در آنها حضور داشت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: منابع. &lt;/small&gt;
ملکه فیلمی به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر و نویسندگی محمدعلی باشه آهنگر و محمدرضا گوهری و تهیه‌کنندگی ابوالقاسم حسینی ساخته سال ۱۳۹۰ است. خلاصه فیلم. فیلم "ملکه" به روایت داستان دیده‌بانی به نام سیاوش (با بازی میلاد کی‌مرام) می‌پردازد که به دنبال فرصتی است تا توانایی‌های خود را نشان دهد. او یک برج پالایشگاه (پالایشگاه آبادان) را برای دیده‌بانی انتخاب می‌کند که بر حیاتی‌ترین مختصات و جایگاه‌های دشمن احاطه دارد. داشتن چنین دیدگاهی یک فرصت طلایی برای جبهه خودی به وجود می‌آورد، اما با اولین تلفاتی که از دشمن