payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنبش‌های ضد جهانی‌سازی یا ضد جهانی‌سازی ، گونه‌ای انتقاد به جهانی ساختن ساختارهای سرمایه‌داری (کاپیتالیستی ) است.به طورکلی معترضان باور دارند که نهادها و موافقت نامه‌های مالی جهانی، بنیادهای تصمیم‌گیری محلی را سست می‌گردانند. کوپریشن‌های دارای مجوزهایی هستند که شهروندان انسانی قادر به انجام آن نیستند، مانند: کوپریشن‌ها می‌توانند پس از این که زیان کلی به منابع اصلی و تنوع زیستی یک ملت وارد آوردند از آن جا کوچ کنند. هواداران این انتقاد دارای یک سری از اندیشه‌های وابسته به هم هستند ولی آنچه در مجموع می‌توان آن
وابسته به هم هستند ولی آنچه در مجموع می‌توان آن را در میان همگان مشترک دانست این است که هواداران این جنبش‌ها، رو در رو شرکت‌های چند ملیتی بزرگ ایستاده‌اند.
آناستازیا خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. آناستازیا همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره نماید:
رنه گروسه (زاده ۵ سپتامبر ۱۸۸۵ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۲) تاریخ‌نگار فرانسوی، متصدی هر دو موزه گیمه و سرنوسچی در پاریس و از اعضای فرهنگستان فرانسه بود. وی دو اثر مهم شامل "تاریخچه جنگ‌های صلیبی" (۱۹۳۴–۱۹۳۶) و "امپراتوری استپ‌ها، تاریخ آسیای مرکزی" (۱۹۳۹)، که هر دو جزو منابع معتبر به حساب می‌آیند در مورد تمدن‌های آسیایی و شرقی نوشت. همچنین آثاری از وی تحت عنوانهای امپراتوری صحرانوردان و چهره آسیا به فارسی انتشار یافته‌اند. ترجمه به فارسی. تاکنون آثار زیر از رنه گروسه به زبان فارسی ترجمه و به چاپ رسیده است.
شاهزاده آناستازیا با نام کامل علیاحضرت آناستازیا نیکولائِوْنا رومانُوا ، (۱۸ ژوئن ۱۹۰۱ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸) کوچکترین دختر نیکلای دوم، آخرین تزار روسیه بود. آناستازیا سه خواهر بزرگ به نام‌های الگا، تاتیانا و ماریا و برادر کوچکتری به نام الکسی داشت. با وقوع انقلاب بلشویک‌ها و سقوط امپراتوری روسیه، آناستازیا نیز به همراه خانواده‌اش به دژ جنگی یکاترینبورگ که در دست نیروهای بلشویک بود، فرستاده شدند. پس از تیرباران خانواده نیکلای در بامداد ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸ در زیرزمین آن دژ، شایعه‌هایی مبنی بر زنده ماندن این دختر بر سر
دژ، شایعه‌هایی مبنی بر زنده ماندن این دختر بر سر زبان‌ها افتاد و این گمانه زنی‌ها تا پایان دوران کمونیسم ادامه داشت. زمانی که آناستازیا به جهان پا گذشت، والدین این خانواده از این که چهارمین فرزند آن‌ها نیز دختر بود ناراحت بودند. گفته شده که نیکلای دوم برای آماده کردن خودش برای دیدن این دختر تازه به دنیا آمده، دست به یک راه‌پیمایی طولانی زد. یکی از معنای آناستازیا پاره کردن زنجیر یا فرار از زندان می‌باشد. آناستازیا و خواهر بزرگتر پیش از خودش، ماریا به نام جفت کوچک شناخته می‌شدند. این دو خواهر مدت‌های طولانی
کوچک شناخته می‌شدند. این دو خواهر مدت‌های طولانی را با هم به سر می‌بردند. برخلاف روحیه خوب آناستازیا وی ضعف جسمانی داشته و از بیماری بونیون، بیرون‌زدگی مفصل انگشت شست پا در هر دو پا رنج می‌برده‌است. همچنین او دچار ضعف عضله پشت پا نیز بود که بر تحرک او تاثیر به سزایی می گذاشت. منابع. Wikipedia contributors, "Grand Duchess Anastasia Nikolaevna of Russia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 4, 2012).
ماشین (موتور) الکتریکی یک نام کلی برای دستگاهی است که انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی یا برعکس تبدیل می‌کند یا سطح ولتاژ جریان متناوب را به سطح دیگری از ولتاژ تغییر می‌دهد. ژنراتورها انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند. موتورها الکتریکی، انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می‌کنند. ترانسفورماتورها سطح ولتاژ جریان متناوب را تغییر می‌دهند. ژنراتور. ژنراتور الکتریکی دستگاهی است که انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند. یک ژنراتور الکترون‌ها را به حرکت درون یک مدار الکتریکی بیرونی
را به حرکت درون یک مدار الکتریکی بیرونی سوق می‌دهد. روش کار آن تا حدی شبیه به پمپ آب است، از این نظر که جریان آب را ایجاد می‌کند اما خود آب در پمپ ایجاد نمی‌شود. منبع انرژی مکانیکی (محرک اصلی) ممکن است یک موتور بخار بالا و پایین رونده یا یک توربین باشد، یا آبی که از میان یک توربین یا چرخ آبی می‌گذرد، یا یک موتور درون‌سوز، یا یک توربین بادی، یک هندل دستی، یا هوای فشرده یا هر منبع دیگری از انرژی مکانیکی. هر ژنراتور شامل دو بخش اصلی است که هر کدام دارای دو اصطلاح هستند - یکی اصطلاح مکانیکی و دیگری الکتریکی-
هستند - یکی اصطلاح مکانیکی و دیگری الکتریکی- از نظر مکانیکی، "روتور" قسمت چرخان ماشین الکتریکی است و "استاتور" قسمت ساکن. در اصطلاح الکتریکی "آرمیچر" قسمتی از ماشین است که نیرو در آن تولید می‌شود. "میدان" قسمتی از ماشین خواهد بود که میدان مغناطیسی در آن به وجود می‌آید. آرمیچر ممکن است در روتور یا استاتور باشد. میدان مغناطیسی ممکن است توسط آهن‌ربای الکتریکی یا آهن‌ربای دائمی ایجاد شود که بر روی روتور یا استاتور سوار شده‌اند. ژنراتورها را به دو دستهٔ اصلی تقسیم می‌کنند: ژنراتورهای ای‌سی و ژنراتورهای دی‌سی.
می‌کنند: ژنراتورهای ای‌سی و ژنراتورهای دی‌سی. موتور الکتریکی. یک موتور الکتریکی انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می‌کند. بیشتر موتورهای الکتریکی از راه تقابل میدان‌های مغناطیسی و هادی‌های حامل جریان برای تولید نیروی گرداننده استفاده می‌کنند. موتورها و ژنراتورها شباهت‌های زیادی دارند و بسیاری از گونه‌های موتورهای الکتریکی را می‌توان به عنوان ژنراتور هم به کار برد، یا برعکس. موتورهای الکتریکی نیز به دو دستهٔ اصلی جریان متناوب و جریان مستقیم تقسیم می‌شوند. ترانسفورماتور. ترانسفورماتور یک دستگاه ایستا
ترانسفورماتور. ترانسفورماتور یک دستگاه ایستا است که جریان متناوب را در فرکانسی ثابت، از یک سطح ولتاژ به سطح ولتاژی دیگر (بیشتر یا کمتر یا گاهی همسطح) تبدیل می‌کند. ترانسفورماتور انرژی الکتریکی را با استفاده از کوپل مغناطیسی از یک مدار به مداری دیگر انتقال می‌دهد. یک جریان متغیر الکتریکی در "سیم‌پیچ اولیه" یک شار مغناطیسی متغیر نسبت به زمان را در "هستهٔ" ترانسفورماتور ایجاد می‌کند که موجب ایجاد میدان مغناطیسی در "سیم‌پیچ ثانویه" خواهد شد. این میدان مغناطیسی متغیر یک نیروی محرک الکتریکی یا ولتاژ را در
متغیر یک نیروی محرک الکتریکی یا ولتاژ را در سیم‌پیچ ثانویه القا خواهد کرد. به این پدیده القای متقابل گفته می‌شود.
ارتش آزادی‌بخش جنوب (اسپانیایی: Ejercito liberador del Sur)، ارتشی بود که به دست امیلیانو زاپاتا پس از این که فرانسیسکو مادرو دعوت به قیام مسلحانه و آغاز انقلاب مکزیک در سال ۱۹۱۰ میلادی را اعلام کرد تشکیل شده بود. زاپاتا اغلب خود این ارتش را در نبرد همراهی و رهبری می‌کرد. بعد از سرنگونی پورفیریو دیاس این ارتش که در آغاز با مادرو همکاری می‌کرد بر ضد او قیام کرد، چون مادرو نتوانسته بود خواسته‌های قیام جنوب که بیشتر پیرامون مالکیت زمین بود برآورده کنند. جنگ این ارتش تا زمان ونوستیانو کارآنسا ادامه داشت و با
ارتش تا زمان ونوستیانو کارآنسا ادامه داشت و با ترور ساپاتا در سال ۱۹۱۹ میلادی به دست ارتش کارآنسا، کم‌کم از هم پاشید. سربازان ارتش آزادی‌بخش‌جنوب معروف به «ساپاتیستاس» (اسپانیایی: Zapatistas) بیشتر از دهقانان فقیری که دوست داشتند بیشتر وقت خود را به کار کردن بر روی زمین‌های کشاورزی بپردازند تا از این راه بتوانند درآمدی داشته باشند تشکیل شده بود. به همین دلیل این سربازان بعد از چندین ماه خدمت به خانه‌های خود بازمی‌گشتند تا ماه‌های باقی‌مانده سال را به کشاورزی بپردازند. ارتش آزادی‌بخش جنوب در طول خدمات خود
بپردازند. ارتش آزادی‌بخش جنوب در طول خدمات خود از ۴٬۰۰۰ تا ۲۷٬۰۰۰ نفر داشت، ساختار این ارتش بسیار سست و سیستم رتبه در آن محدود بود.
پیروزی یا عذاب هفتمین آلبوم استودیویی گروه سمفونیک پاور متال ایتالیایی راپسودی آو فایر است که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط مجیک سیرکل میوزیک منتشر شد. این اولین آلبوم گروه پس از تغییر نامشان از راپسودی به راپسودی آو فایر است و دومین فصل از حماسهٔ «راز تاریک» را روایت می‌کند. فهرست آهنگ‌ها. آلبوم «پیروزی یا عذاب» شامل ۱۱ ترک است که ترک شمارهٔ ۱ خود از ۲ بخش و ترک شمارهٔ ۱۰ از ۵ بخش تشکیل می‌شود. ترانه‌نویسی تمامی این ترک‌ها را لوکا توریلی انجام داده است به‌جز ترک شمارهٔ ۶ که فابیو لیونه آن را نوشته است. همچنین
شمارهٔ ۶ که فابیو لیونه آن را نوشته است. همچنین لوکا توریلی و آلکس استاروپولی کار آهنگسازی تمامی ترک‌ها به جز ترک ۶ را انجام داده‌اند. فهرست ترانه‌های این آلبوم به شرح زیر است: در نسخه‌های دیجی‌پکی از این آلبوم که در تیراژ محدود منتشر گردید دو ترک "Defenders of Gaia" با مدت زمان ۴:۳۴ و "A New Saga Begins (Radio Edit of "The Mystic Prophecy of the Demonknight")" با مدت زمان ۴:۱۸ که نسخهٔ ویرایش‌شده‌ای از ترک اصلی برای پخش در رادیو بود افزوده شده بود. نسخهٔ مخصوص ژاپن ۱۴ ترک داشت که علاوه بر آلبوم اصلی و این
ژاپن ۱۴ ترک داشت که علاوه بر آلبوم اصلی و این دو ترک اضافه، اجرایی از ترانهٔ "Son Of Pain" به زبان ایتالیایی را نیز شامل می‌شد. نسخهٔ ایتالیایی آلبوم نیز مانند نسخهٔ ژاپنی آن بود اما در نسخهٔ فرانسوی آلبوم، اجرایی فرانسوی‌زبان از "Son Of Pain" گنجانده شده بود. نادیا بلیر ترانه‌سرای این آهنگ به‌زبان فرانسه بود. اعضا. اصلی مهمان صداپیشگان دیگر عوامل
ورزشگاه آزتکا یک ورزشگاه در سانتا اورسولا، مکزیکو سیتی، مکزیک است. این ورزشگاه خانه رسمی تیم ملی فوتبال مکزیک است. ورزشگاه محل برگزاری فوتبال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بود. در فینال جام جهانی ۱۹۷۰ برزیل ۴ بر ۱ ایتالیا را در این ورزشگاه شکست داد. آرژانتین نیز در فینال جام جهانی ۱۹۸۶ در همین استادیوم ۳ بر ۲ بر آلمان غلبه کرد. این استادیوم همچنین میزبان بازی قرن بین آلمان غربی و ایتالیا در نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۷۰ بود که در وقت اضافه با نتیجهٔ ۴ بر ۳ به نفع ایتالیا به پایان رسید. دو گل به یادماندنی
به نفع ایتالیا به پایان رسید. دو گل به یادماندنی مارادونا در بازی آرژانتین و انگلستان در یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ که به «گل قرن» و «دست خدا» مشهور شدند نیز در این ورزشگاه به ثمر رسیدند، این ورزشگاه قرار است در سال ۲۰۲۶ میزبان بازی افتتاحیه جام جهانی باشد. ورزشگاه آزتکا با ظرفیت ۱۰۵٬۰۶۴، بزرگترین ورزشگاه در آمریکای لاتین و پنجمین ورزشگاه بزرگ در جهان است. تاریخچه. ورزشگاه در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۶۶ با ۱۰۷۴۹۴ تماشاگر افتتاح شد. سیستم روشنایی مدرن آن در تاریخ ۵ ژوئن سال ۱۹۶۶ اضافه شد. علاوه بر بازی‌های فوتبال
ژوئن سال ۱۹۶۶ اضافه شد. علاوه بر بازی‌های فوتبال برای اجرای کنسرت‌ها نیز به کار گرفته شده‌است در سال ۱۹۹۳ مایکل جکسون در این ورزشگاه کنسرت برگزار کرد. رویدادهای مهم. ورزشگاه آزتکا میزبان انواع مسابقات ورزشی بین‌المللی بوده‌است، از جمله: نام. نام آزتکا برای ادای احترام به آزتک‌ها از میراث فرهنگی شهر مکزیک گرفته شده‌است.
تیم ملی فوتبال چکسلواکی از ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۳ بود. پس از انحلال چکسلواکی در پایان سال ۱۹۹۲ به تیم ملی جمهوری چک و تیم ملی اسلواکی تقسیم شد. تیم چکسلواکی که توسط انجمن فوتبال چکسلواکی کنترل می‌شد قهرمان مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۶ بود. آنتونین پوچ با ۳۴ گل بیشترین گل ملی را دارد. این تیم اولین بار در سال ۱۹۳۴ به میدان رفت. و بهترین بردش با نتیجه ۸ بر ۰ است. این تیم در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴ در رده‌بندی فیفا در رتبه ۴۲ قرار گرفت.
لی کرزنر (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۰۸- درگذشته ۱۹ ژوئن ۱۹۸۴) یکی از نقاشان با نفوذ جنبش اکسپرسیونیم انتزاعی در نیمهٔ دوم قرن ۲۰ بود. کراسنر اکنون به‌عنوان یک شخصیت انتقالی کلیدی در انتزاع دیده می‌شود که هنر اوایل قرن بیستم را با ایده‌های جدید آمریکای پس از جنگ مرتبط کرد و آثار او در حراج قیمت‌های بالایی را به دست می‌آورند. او همچنین یکی از معدود هنرمندان زنی است که نمایشی گذشته نگر در موزه هنر مدرن داشته‌است. زندگی و تحصیلات. کرزنر در ابتدا با نام لنا کرزنر در ۲۷ اکتبر ۱۹۰۸ در بروکلین، نیویورک از یک خانوادهٔ مهاجر
۱۹۰۸ در بروکلین، نیویورک از یک خانوادهٔ مهاجر یهودی اهل بیسارابیا زاده شد. کراسنر از سنین پایین می‌دانست که می‌خواهد هنر را به عنوان یک حرفه دنبال کند. فعالیت او به عنوان یک هنرمند از نوجوانی آغاز شد. او به‌طور خاص به دنبال ثبت نام در دبیرستان دخترانه واشینگتن ایروینگ که ارائه دهنده رشته هنری بودند، می‌بود. پس از فارغ‌التحصیلی، با بورسیه تحصیلی در مدرسه هنر زنان کوپر یونیون رفت. در آنجا، او کار دوره مورد نیاز برای گواهی تدریس در هنر را تکمیل کرد. کراسنر در سال ۱۹۲۸ تحصیلات هنری بیشتری را در آکادمی ملی
در سال ۱۹۲۸ تحصیلات هنری بیشتری را در آکادمی ملی طراحی دنبال کرد و دوره آموزشی خود را در سال ۱۹۳۲ در آنجا به پایان رساند. زمانی که کراسنر در دبیرستان تحصیل کرد، تقریباً بر اساس نمره خود در هنر فارغ‌التحصیل نشد. برای، و فقط ۶۵ برای گذراندن کلاس به او داده شد. لی تحصیلات خود را در کوپر یونین و آکادمی ملی طراحی به پایان رساند و از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۳ در «وی پی ای فدرال آرت پراجکت» کار کرد. او از سال ۱۹۳۷ به شاگردی هانس هافمن (هنرمندی که اصول و قواعد کوبیسم را آموخته بود) درآمد. نفوذ و قدرت هافمن به کرزنر کمک کرد
بود) درآمد. نفوذ و قدرت هافمن به کرزنر کمک کرد تا کارهای او مستقیماً به سمت نئو-کوبیست انتزاعی گرایش پیدا کند. هافمن در مورد آثار کرزنر توضیح می‌داد که: «این کار به اندازه‌ای خوب است که شما متوجه نمی‌شوید به وسیلهٔ یک زن نقاشی شده.» در سال ۱۹۴۰ لی کرزنر همراه با یک گروه از هنرمندان آمریکایی که نقاشان انتزاعی بودند، شروع به نمایش آثارش کرد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۵ او با یکی دیگر از هنرمندان این جنبش، یعنی جکسون پولاک ازدواج کرد. دوران حرفه ای نقاشی. لی کرزنر به عنوان یک اکسپرسیونیست انتزاعی با خلق آثار انتزاعی،
یک اکسپرسیونیست انتزاعی با خلق آثار انتزاعی، ژست و رسا در نقاشی، کلاژهای حرفه ای، طراحی با زغال و نقاشی روی موزائیک به عنوان هنرمند شناخته شده‌است. در طی سالها فعالیت خود، از آثار خلق شده قبلی خود، در آثار کلاژ خود استفاده نمود. او نقاشی‌های قبلی خود را می‌برید و با چسباندن آنها کنار یکدیگر آثار کلاژ خلق می‌کرد. ماهیت انتقادی او باعث گردید تا بسیاری از آثار خود را بازبینی کند یا حتی آنها را از بین ببرد! در نتیجه تعداد آثار کمتری از او باقی مانده‌است. کاتالوگ "رزونه" که در سال ۱۹۹۵ توسط آمبراز منتشر شد، ۵۹۹
"رزونه" که در سال ۱۹۹۵ توسط آمبراز منتشر شد، ۵۹۹ قطعه از آثار لی کرزنر را فهرست کرده‌است. در مورد سبک هنری او، منتقدان و محققان نظر متفاوتی بایکدیگر دارند. سبک کراسنر بیشتر بین ساختار کلاسیک و اکشن باروک، فرم‌های باز و اشکال لبه سخت، رنگ روشن و پالت تک رنگ متفاوت است. در دوران زندگی حرفه ای اش، هیچگاه خود را محدود به یک سبک خاص و قابل تشخیص نکرد و تغییر حالت، موضوع، ترکیب مواد و بافت در آثار را پذیرفت. نقاشی‌های لی کرزنر بر اساس سالهای زندگی و علایق او به سبک‌های مختلف در گروه‌های زیر دسته‌بندی می‌شوند:
سبک‌های مختلف در گروه‌های زیر دسته‌بندی می‌شوند: تأثیر متقابل کراسنر و پولاک بر یکدیگر. کراسنر و پولاک هر دو تأثیر زیادی بر سبک هنری و حرفه یکدیگر گذاشتند. از آنجایی که کراسنر از هانس هافمن و پولاک از توماس هارت بنتون آموزش دیده بود، هر کدام رویکردهای متفاوتی را برای کار خود در پیش گرفتند. کراسنر از هافمن اهمیت انتزاع از طبیعت و تأکید بر ماهیت مسطح بوم را آموخت، در حالی که آموزش پولاک اهمیت طراحی پیچیده از طراحی خودکار را برجسته کرد. دانش گسترده کراسنر از هنر مدرن به پولاک کمک کرد تا با آنچه هنر معاصر باید
مدرن به پولاک کمک کرد تا با آنچه هنر معاصر باید باشد، آشنا شود؛ بنابراین او توانست آثاری بسازد که بیشتر سازماندهی شده و جهان وطنی بودند. علاوه بر این، کراسنر مسئول معرفی پولاک به بسیاری از هنرمندان، مجموعه داران و منتقدانی بود که از هنر انتزاعی مانند ویلم دی کونینگ، پگی گوگنهایم و کلمنت گرینبرگ قدردانی می‌کردند. پولاک به کراسنر کمک کرد تا در هنگام ساخت آثارش کمتر خود را محدود کند. او به او الهام داد که نقاشی از مدل‌های انسان و طبیعت بی‌جان را متوقف کند تا احساسات درونی‌اش را رها کند و از طریق کارش
کند تا احساسات درونی‌اش را رها کند و از طریق کارش خودانگیخته‌تر و ژست‌تر شود. مرگ. لی کرزنر در سال ۱۹۸۴ در ۷۵ سالگی درگذشت. او از بیماری آرتریت (التهاب مفاصل) رنج می‌برد. آثار. کرزنر معمولاً به جدا کردن و بریدن بخش‌هایی از طراحی‌ها و نقاشی‌هایش به منظور کلاژ کردن می‌پرداخت. و باقی‌ماندهٔ آثار را دست نخورده رها می‌کرد یا اینکه در آن‌ها تجدید نظر می‌کرد. و در نتیجه اثر نهایی باقی‌ماندهٔ کرزنر نسبتاً ابعاد کوچکی داشت. کاتالوگ آثار او در سال ۱۹۹۵ توسط آبرامز انتشار یافت، تنها ۵۹۹ قطعه از کارهایش لیست شده‌است.
یافت، تنها ۵۹۹ قطعه از کارهایش لیست شده‌است. کرزنر در گیر و دار یک مبارزهٔ بزرگ بر سر پذیرش هویتش توسط عموم بود. هویت هم از منظر «زن بودن» و هم از منظر اینکه همسر پالک بود؛ بنابراین او معمولاً کارهایش را با حروف اول نام و نام خانوادگی اش امضا می‌کرد تا از اسمش جنسیت زدایی کند به‌طوری‌که هویتش قابل تشخیص نباشد. در طول دورانی که کرزنر و پالک به عنوان دو هنرمند جایگاه قابل تقدیری نداشتند به یکدیگر اطمینان خاطر می‌دادند و یکدیگر را حمایت می‌کردند. درست مانند پیکاسو در طول دورهٔ کوتاه فعل و انفعالاتش به همراه
در طول دورهٔ کوتاه فعل و انفعالاتش به همراه ژرژ براک. بده بستان هر روزهٔ لی کرزنر و جکسن پالک برای هر دو هنرمند برانگیزاننده و پر هیجان بود. آن دو می‌جنگیدند به منظور حق قانونی خودشان، آمادگی برای کار کردن و بیان فردیشان. آن‌ها مخالف محافظه کاری و همرنگ شدن با جماعت و فرهنگ سرکوب گری بودند که پذیرای ارزش‌های فردیشان نبود. فرهنگی که به بهانهٔ پیچیدگی‌های مدرنیسم در مقیاس کلی بود. میراث. شش ماه پس از مرگش موزهٔ هنر مدرن نیویورک یک نمایشگاه از مرور آثار لی کرزنر برپا کرد. نیویورک تایمز در بارهٔ این نمایشگاه
برپا کرد. نیویورک تایمز در بارهٔ این نمایشگاه نوشت که: این آثار به خوبی نمایش دهندهٔ جایگاه کرزنر در مدرسه نیویورک به عنوان یک هنرمند مهم، مستقل در نسل پیشگام اکسپرسیونیسم انتزاعی است. آثار تکان دهنده وی از رتبهٔ بالایی در نیمهٔ دوم قرن بیستم برخوردار است. در سال ۲۰۰۸ لی کرزنر یکی از چهار هنرمند زنی بود که مرور کلی آثارش توسط موزه هنر مدرن نیویورک به نمایش درآمد. سه هنرمند دیگر لوئیس بورژوا (نمایش کلیه آثار در ۱۹۸۲)، هلن فرانکن تالر (نمایش کلیه آثار ۱۹۸۹)، و الیزابت مورای (نمایش کلیه آثار در ۲۰۰۴) بودند.
و الیزابت مورای (نمایش کلیه آثار در ۲۰۰۴) بودند. آثار طراحی و نقاشی کاغذی کرزنر در سال ۱۹۸۵ به «آرشیو هنر آمریکا» اهدا شد. که کلیهٔ این آثار در سال ۲۰۰۹ بر روی شبکهٔ مجازی انتشار یافت. پس از مرگ وی خانه کرزنر در ایست همپتن تبدیل به «استودیو و خانه پالک_کرزنر» شد. این مکان برای بازدید عموم آزاد است. «بنیاد پالک_کرزنر» یک قسمت مجزا می‌باشد که از سال ۱۹۸۵ برقرار شد. این مؤسسه در راستای اهداف و خواسته‌های لی کرزنر از جمله همیاری و پشتیبانی با هنرمندان جوان و با استعدادی بود که نیاز مالی دارند.
فَریغونیان یا آلِ فَریغون، سلسلهٔ کوچکی از فرمانروایان آریایی بودند که از حدود ۲۷۹ق/۸۹۲م تا ۴۰۱ق/۱۰۱۰م بر ناحیه جوزجان (گوزگان) و پیرامون آن حکمرانی کردند. این فرمانروایان در بیش‌تر دوران حکومت خود تحت حمایت سامانیان بودند و سرانجام به دست سلطان محمود غزنوی منقرض شدند. پیشینه تاریخی. واژهٔ فریغون آن سان که از اسناد تاریخی بر می‌آید، در حوزهٔ جغرافیایی شمال افغانستان کنونی تا خوارزم و ماوراءالنهر رواج داشته‌است. نویسندهٔ حدودالعالم که اثر خود را در ۳۷۲ق/۹۸۲م نوشته و آن را به "ابوالحارث محمدبن احمد" مشهورترین
و آن را به "ابوالحارث محمدبن احمد" مشهورترین فرمانروای این سلسله تقدیم داشته، می‌گوید که پادشاهان کنونی گوزگانان از اولاد فریدون (پادشاه افسانه‌ای ایران باستان) اند. تشابه نام فریغون با فریدون و گفتار نویسندهٔ حدودالعالم مایهٔ آن شده که برخی از خاورشناسان گفته‌اند اگر پیوندی میان فریغونیان و خوارزمیان در کار باشد، می‌توان سلسلهٔ نسب آنها را به فریدون پیشدادی یا سیاووش کیانی رساند (مینورسکی. ۱۷۴). باسورث پادشاهان افریغی را که در خوارزم حکومت می‌کرده‌اند، با فریغونیان گوزکان مرتبط می‌داند (ایرانیکا، ذیل آل
فریغونیان گوزکان مرتبط می‌داند (ایرانیکا، ذیل آل فریغون). اینکه در پاره‌ای از متون نام افریغیان خوارزم به صورت آل فریغون کاث درآمده، می‌تواند تأییدی بر نظریهٔ مذکور باشد (نک‍: آل عراق). شواهد دیگری در دست است که افراد برجستهٔ دیگری نیز به نام فریغون یا ابن فریغون مشهور بوده‌اند. به گمان مینورسکی، نویسندهٔ حدودالعالم همان کسی است که اثر دائرةالمعارف مانندِ "جوامع العلوم" را در نیمهٔ نخست سدهٔ ۴ق/۱۰م به زبان عربی نگاشته‌است. نام این مرد، "ابن فریغون" یا "شعبابن فریغون" بوده‌است. او به گفتهٔ مینورسکی نوهٔ یکی
فریغون" بوده‌است. او به گفتهٔ مینورسکی نوهٔ یکی از فرمانروایان فریغونی بوده یا با آنان نسبتی داشته (خدیو جم، ۱۵۲). گرچه از مطالب یاد شده نمی‌توان به نتیجهٔ مشخّصی رسید، لیکن می‌توان این نکته را دریافت که با پذیرش آیین تازه به حکومت خود ادامه می‌داده‌اند. فرمانروایان گوزگان و خوارزم از این میان بوده‌اند که ظاهراً پیوند خانوادگی نیز با هم داشته‌اند. از کسان دیگری که به این نام شهرت داشته‌اند، باید از "افریغون بن محمد جوالیقی نسفی" (زنده در ۴۳۸ق/۱۰۴۶م) نام برد که از او در کتاب منتخب القند فی تاریخ سمرقند اثر
که از او در کتاب منتخب القند فی تاریخ سمرقند اثر محمدبن عبدالجلیل سمرقندی یاد شده‌است (قزوینی. ۶/۱۱۱). انتساب دسته‌ای از فرمانروایان قدیم خوارزم (افریغیان کاث) به فریغون و نامیده شدن آنان به «آل فریغون کاث» این گمان را برای برخی مورخان قدیم و پژوهشگران معاصر پدیدآورده که فریغونیان گوزگان همان فرمانروایان آل مأمونند که پس از خوارزمشاهیان قدیم (آل عراق) حکومت خوارزم را در دست گرفته‌اند. حمدالله مستوفی هنگام سخن گفتن از پادشاهیِ نوح بن نصر سامانی از "مأمون فریغون" یعنی کسی که "ابوعبدالله خوارزمشاه" را کشت و
یعنی کسی که "ابوعبدالله خوارزمشاه" را کشت و سراسر خوارزم را به تصرف خود درآورد، یاد کرده‌است (ص ۳۸۶). بی‌گمان منظور وی از این شخص ابوالعباس مأمون بن محمد از تبار آل مأمون خوارزم بوده‌است. همچنین "قاضی احمد غفاری" نویسندهٔ جهان‌آرا به‌طور کلی آل مأمون و فریغونیان را یکی پنداشته‌است. این اشتباه در پاره‌ای از کتب مرجع و مورد استفادهٔ متأخر نیز راه یافته‌است. از آغاز پادشاهی این سلسله اطلاع درستی در دست نیست. طبری هنگام نقل رویدادهای سال ۹۰ق/۷۰۹م از گوزگانی، شاهِ گوزگان، نام برده و همکاری او را با طَرخان نیز
گوزگان، نام برده و همکاری او را با طَرخان نیز که در برابر قُتَیبه بن مسلم، فرمانده سپاهیان عرب، یاد کرده‌است (۸/۱۲۰۶). در ذکر رویدادهای ۱۱۹ق/۷۳۷م نیز نامی از گوزگان در ارتباط با همین وقایع برده‌است (۱۰/۴۲۰۱). ابن خردادبه به حاکم گوزگان لقب «گوزگان خدا» داده‌است. احتمال دارد که این فرد از نیاکان سلسلهٔ فریغونیان باشد. نخستین نویسنده‌ای که فصل جداگانه‌ای از کتاب خود را به این خاندان اختصاص داده، ابونصر عُتْبی است. وی تنها نام ۲ تن از فرمانروایان این سلسله را آورده و گفته‌است که در سراسر روزگار فرمانروایی
را آورده و گفته‌است که در سراسر روزگار فرمانروایی سامانیان، ولایت گوزگان در دست فریغونیان بوده‌است (صص ۲۹۴، ۲۹۵). گوزگان و محدودهٔ جغرافیایی آن. در بیش‌تر کتابهای جغرافیایی که در جهان اسلام نوشته شده، نامی از آن برده شده یا بخش جداگانه‌ای بدان اختصاص یافته‌است. ابن واضح یعقوبی که اثر خود را در حدود ۲۷۹ق/۸۹۲م نوشته، مرکز گوزگان را شهر «اَنبار» دانسته و گفته‌است که والیان در آنجا هستند. او جایگاه پادشاهان جوزجان را شهرهای کندرم و قرزمان (گرزوان کنونی) دانسته‌است (ص ۶۳). مؤلف حدودالعالم حدود آن را چنین بیان
(ص ۶۳). مؤلف حدودالعالم حدود آن را چنین بیان می‌کند: از مشرق به بلخ و تُخارستان تا حدود بامیان، از جنوب به آخر حدود غور و مرز بُست، از مغرب به غَرْجِسْتان و قصبهٔ بشین تا حدود مرو و از شمال تا حدود جیحون (ص ۹۵). وی از نواحی و شهرهای زیر نیز در این ولایت نام برده‌است: ربوشاران، درمشان، تمران، تمازان، ساروان، مانشان، طالقان، جهودان، باریاب (پاریاب)، نریان، کرزوان، کندرم، ابنیر (صص ۹۵–۹۷). طبق نوشتهٔ این کتاب، شهر جهودان (یهودیه) پایتخت فرمانروایان آل فریغون بوده‌است (ص ۹۷)؛ لیکن ابن حوقل که اثر خود را پیش از
(ص ۹۷)؛ لیکن ابن حوقل که اثر خود را پیش از حدود العالم نوشته، شهر «اَنبار» را بزرگ‌ترین شهر این ناحیه دانسته و گفته‌است که آل فریغون زمستان‌ها در این شهر اقامت می‌کنند (ص ۱۷۷). مقدسی همانند نویسندهٔ حدودالعالم یهودیه را مرکز ولایت گوزگان دانسته، ولی شهرهای آنجا را کم جمعیت یا باجمعیت اندک توصیف کرده‌است (ص ۴۳۳). وی بجز یهودیه، از شهرهای انبار، برزوزؤ فاریاب، کلان و شورقان نام برده‌است. مقدسی در جای دیگر کتاب خود ضمن توصیف راه‌های آنجا، راه یهودیه (پایتخت آل فریغون) تا رباط افریغون را دارای ۴ مرحله
آل فریغون) تا رباط افریغون را دارای ۴ مرحله دانسته‌است (ص ۵۰۸). رباط یاد شده ظاهراً از بناهای یکی از فرمانروایان نخستینِ این خاندان بوده‌است. اصطخری ضمن اینکه از یهودیه به سان مرکز گوزگان یاد کرده، شهر انبار را بزرگ‌ترین شهر و اقامتگاه پادشاهان این سرزمین به‌شمار آورده‌است (صص ۲۱۳–۲۱۴). در افغانستان کنونی، در این حدود، ولایت‌های جوزجان، سرپل و فاریاب وجود دارد که مرکز ولایت جوزجان شهر شَیُرغان، مرکز ولایت سرپل شهر سرپل که در قدیم انبار نام داشته و مرکز فاریاب شهر میمنه است که در قدیم یهودیه نام داشته‌است.
شهر میمنه است که در قدیم یهودیه نام داشته‌است. فرمانروایان شناخته شده. از آغاز فرمانروایی این سلسله و زمان تأسیس آن اطلاع قطعی در دست نیست. عتبی تنها از فرمانروایان پایانیِ این خاندان نام برده و اندکی از احوال آنها را به دست داده‌است. لیکن با بهره‌وری از دیگر مآخذ به‌ویژه نوشته‌های نرشخی، گردیزی و بیهقی و نیز پژوهشهای خاورشناسان به‌ویژه مینورسکی و باسورث می‌توان نسب‌نامهٔ زیر را برای آنها پیشنهاد کرد. ۱. "احمدبن فریغون" (حک‍ ح ۲۷۹ق/۸۹۲م)، نخستین فرمانروایی است که نام او در منابع یاد شده‌است. نرشخی که اثر
است که نام او در منابع یاد شده‌است. نرشخی که اثر خود را در همین روزگار نوشته، پاره‌ای از رویدادهای روزگار فرمانروایی وی را در ارتباط با قدرت یافتن سلسلهٔ سامانیان یاد کرده‌است. طبق نوشتهٔ او، هنگامی که ماوراءالنهر به تصرف امیراسماعیل سامانی درآمد و حکومت او از جانب ابوالعباس احمد معتضد خلیفهٔ عباسی تنفیذ شد، عمرولیث نامه‌هایی به ابوداوود فرمانروای بلخ، احمدبن فریغون فرمانروای گوزگان و امیر اسماعیل سامانی فرمانروای ماوراءالنهر نوشت و همگی را به فرمانبری خواند. احمدبن فریغون و ابوداوود فرمان وی را گردن
خواند. احمدبن فریغون و ابوداوود فرمان وی را گردن نهادند، لیکن امیر اسماعیل سامانی زیر بار او نرفت و آمادهٔ کارزار شد (صص ۱۱۹، ۱۲۰). در نبردی که روی داد، عمرولیث شکست خورد و از همین زمان گوزگان همراه با برخی از ناحیه‌های شمالی خراسان به زیر نفوذ سامانیان درآمد. احمدبن فریغون ظاهراً دارای ثروت هنگفتی بوده‌است، چنان‌که نوشته‌اند در شب نوروز در طویلهٔ اسبان او هزار کرهٔ زاغ چشم زاده شده‌است. (عنصرالمعالی، ۹۰۰). از پایان زندگانی این فرمانروا اطلاعی در دست نیست. ۲. "ابوالحارث محمدبن احمدبن فریغون" (حک‍ در نیمهٔ
۲. "ابوالحارث محمدبن احمدبن فریغون" (حک‍ در نیمهٔ سدهٔ ۴ق/۱۰م). در ترتیب و نام افرادی که پس از احمدبن فریغون به فرمانروایی گوزگان نشسته‌اند، تردیدهایی است. برحسب اطلاعاتی که از حدودالعالم بر می‌آید و گردیزی نیز به گونهٔ ضمنی آن را تأیید کرده (ص ۳۶)، پس از احمد، فرزند او ابوالحارث محمدبن احمدبن فریغون به قدرت رسیده‌است. لیکن عتبی نامی از این مرد نبرده‌است. مینورسکی با اندکی مسامحه، به استناد نظر بارتولد و مارکوارت، وی را با البوالحارث احمدبن محمد (فرمانروای بعدی) یکی انگاشته تلویحاً اشتباه را از سوی عتبی
بعدی) یکی انگاشته تلویحاً اشتباه را از سوی عتبی دانسته‌است (حدودالعالم، ۷؛ مینورسکی، ۱۷۶). ابونصر عتبی در جای دیگرِ کتاب خود از ابوالحارث فریغونی نام برده، لیکن مشخصات بیش‌تری از او به دست نداده‌است (صص ۱۰۴–۱۰۶). برخی از پژوهشگران ایرانی و نیز باسورث، همراه با تردید در گفته‌های عتبی، این دو را دو حکمران مستقل از هم دانسته‌اند. ۳. "ابوالحارث احمدبن محمد". عتبی در فصلی از کتاب خود که آن را به فریغونیان اختصاص داده، تنها از این مرد نام برده و او را برجسته‌ترین فرمانروای این خاندان به‌شمار آورده‌است (ص ۲۹۴).