payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در روزنامه کارگزاران منتشر کرد. اندک زمانی پس از انتشار گزارش با شکایت اسفندیار رحیم مشایی رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به شعبه دوم بازپرسی کارکنان دولت فراخوانده شد. دادگاه وی در بهمن ۱۳۸۷ برگزار شد، اما به دلیل واهی بودن اتهامات، وی از حضور در دادگاه خودداری کرد و دادگاه نیز با توجه به مستندات ارائه شده رای به تبرئه کامل وی داد. در سال ۸۹ به دنبال افشای صادرات خون ایرانیان به خارج کشور توسط این نویسنده سازمان انتقال خون از وی شکایت کرد، این پرونده هنوز مفتوح است. در بهمن ماه سال ۸۸،
این پرونده هنوز مفتوح است. در بهمن ماه سال ۸۸، سؤال و جواب چالشی وی با احمدی‌نژاد در مقابل دوربین زنده تلویزیون ایران که بر سر بازداشت‌های بدون حکم وزارت اطلاعات ایران انجام شد، به موضوع مورد توجه رسانه‌ها تبدیل شد. پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ موسوم به جنبش سبز، این اولین بار بود که از تلویزیون ایران، خبرنگاری روی در روی احمدی‌نژاد از وی در مورد بازداشت‌های بدون حکم و بازجویی‌های وزارت اطلاعات سؤال پرسیده بود. در ۱۶ آذرماه ۱۳۸۹ به همراه علی خدابخش (سرمایه‌گذار روزنامه شرق) احمد غلامی (سردبیر روزنامه شرق)،
روزنامه شرق) احمد غلامی (سردبیر روزنامه شرق)، کیوان مهرگان (دبیر سیاسی روزنامه شرق) مهران فرجی و ریحانه طباطبایی (خبرنگاران روزنامه شرق) به اتهام تبلیغ علیه نظام توسط نیروهای امنیتی در مقابل منزل بازداشت شد. دادگاه این روزنامه‌نگار به ریاست قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تشکیل و وی به یک سال حبس تعلیقی محکوم شد.
ویدال ساسون (۱۷ ژانویه ۱۹۲۸ - ۹ مه ۲۰۱۲) طراح برجسته بریتانیایی مد و آرایش مو و خالق مدل موی معروف به باب بود. ویدال ساسون مبتکر طرح آرایش بشور- بپوش است که انقلابی در آرایش زنانه بشمار می‌رفت. تا دهه شصت میلادی سلیقه و سبک عمومی، موی بلند زنان را می‌پسندید. نوآوریهای ویدال ساسون در آرایش و پیرایش زنانه امروزه به عنوان یکی از مکاتب پایه‌ای آرایش در جهان شناخته می‌شود و از چین و ژاپن گرفته تا اروپا و آمریکا شیوه‌های او در آموزشگاه‌های آرایشی تدریس می‌شود. ویدال ساسون آرایشگر شماری از ستارگان سرشناس جهان
ویدال ساسون آرایشگر شماری از ستارگان سرشناس جهان موسیقی و سینما بوده و مدتی نیز مجری یک برنامه تلویزیونی در آمریکا بود. آرایشگاه‌های زنجیره‌ای ویدال ساسون در لندن گرچه در دهه پنجاه از شهرت برخوردار بودند؛ اما تا زمانی که سبک و سلیقه عمومی آرایش را تغییر نداده بود؛ به شهرت جهانی دست نیافته بود. کارها. ویدال ساسون در دهه پنجاه میلادی نخستین سالن آرایش خود را در لندن بنیان گذاشت، اما شهرت جهانی اش را مدیون نوآوریهایش در آرایش مدرن به هنگام اقامت در آمریکاست. اما هنگامی که ساسون از لندن به لس آنجلس رفت تا میا
هنگامی که ساسون از لندن به لس آنجلس رفت تا میا فارو هنرپیشه آمریکایی را برای بازی در فیلم «بچه رزماری» ساخته رومن پولانسکی آرایش و پیرایش کند، با کوتاه کردن موهای میافارو آغازگر فصل نوینی در آرایش موی زنانه شد. سبکی که به گفته او، زنان را از سیطره آرایشگاه‌ها رهانید. این رهایی انقلابی در شیوه آرایش زنانه ارزیابی شد و به زنان امکان داد وقت اندکی صرف آرایش موی خود کنند. این رویداد با هنگامه رشد شتابان اشتغال زنان در بیرون از خانه، همخوانی داشت. از این رو با استقبال زنان روبرو شد. طرحی که به بشور - بپوش مو،
استقبال زنان روبرو شد. طرحی که به بشور - بپوش مو، معروف شد. او در زمینه آرایش و پیرایش موی زنان سه کتاب نیز تالیف کرده که همواره در شمار پرفروش‌ترین کتابهای حوزه آرایش زنانه بوده‌اند. «بانوی من متاسفم از این که معطل شدید»، «یک سال زیبایی و تندرستی» و «آرایش مو: راه ویدال ساسون» کتابهای او هستند. تولید شماری از لوازم آرایش از جمله شامپو؛ رنگ مو؛ و ابزار آرایش از جمله محصولات شرکت آرایشی ویدال است. ویدال که همواره دوستدار بازی فوتبال و یکی از هواداران تیم فوتبال چلسی بود، گفته بود در اصل می‌خواست فوتبالیست
چلسی بود، گفته بود در اصل می‌خواست فوتبالیست شود؛ اما مادرش اصرار داشت که آرایشگر شود. ویدال ساسون در ۸۴ سالگی در خانه‌اش در لس آنجلس درگذشت.
عبدالله روزبه النکتی قدیمی‌ترین شاعر پارسی‌گوی بومی هندوستان است که از او چند شعر به ما رسیده‌است. وی در روزگار سلطان مسعود غزنوی در لاهور زندگی می‌کرد. نام. سعید نفیسی در مقاله‌ای به عنوان «ادبیات فارسی در هندوستان» (مجلهٔ ارمغان شمارهٔ ۸-۹ سال دهم، ص ۵۶۹) می‌نویسد: «تخلص او را بعضی از تذکره‌نویسان به خطا «مکنتی» ضبط کرده‌اند ولی پس از مدتی تتبع بر من معلوم شد که «نکهتی» تخلص می‌کرده و «نکهتی» را «نکتی» تحریف کرده‌اند». دکتر محمد غنی در «The Early Persian Poets of India» تخلص وی را Alankati نوشته‌است.
Poets of India» تخلص وی را Alankati نوشته‌است. جایگاه ادبی. محمد عوفی اولین تذکره‌نویسی است که نام نکتی را در «لباب‌الالباب» خویش درج کرده ولی متأسفانه اشعاری که از او داریم چندان کم است که نمی‌توان در مورد شعر و مقامش درست قضاوت کرد. به گفتهٔ عوفی «تقریر نکت نکتی کاری دراز است، چه نکات لطیف او از حد و عد افزون است و نقود شعر او لطیف و موزون» (لباب‌الالباب، ج۲، ص۵۷) نمونه شعر. قصیده‌ای از او که در مدح سلطان محمود غزنوی سروده به نقل از عوفی: نیز از اوست در توصیف منجنیق: هم از اوست:
جوانشیر خلیل اوغلو جعفروف (۱۹۵۳ - ) رهبر ارکستر اهل جمهوری آذربایجان است. وی در سال ۱۹۷۷ فارغ‌التحصیل کنسرواتوار سنت پیترزبورگ شده‌است. او در اکتبر ۲۰۰۰ لقب خادم هنر افتخاری آذربایجان و نیز در سال ۲۰۰۵ لقب هنرمند خلق آذربایجان را دریافت کرد.
شهادت ثالثه، یعنی سومین گواهی که بعد از شهادتین (دو گواهی قبلی: شهادت دادن به توحید و نبوت)، شهادت دادن به امامت و ولایت علی بن ابی طالب است. کاربرد. شهادتین در مواضع مختلفی به کار برده می‌شود: همه مسلمانان، از جمله شیعیان، معتقدند که گفتن «أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ» و «أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ ٱللَّٰهِ» برای ورود به اسلام کفایت می‌کند، و نیز همین دو عبارت جزء اذان و اقامه و نیز تشهد نماز هستند. نقل قول‌ها. مراجع تقلید شیعه هم معتقدند «أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰهِ» جزء
«أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰهِ» جزء شهادتین اسلام، و نیز جزء تشهد و اذان نیست؛ ولی در مورد این‌که آیا گفتن آنها به عنوان استحباب جایز است یا نه: البته همراه با بیان این‌که شهادت به ولایت و امامت علی بن ابی طالب جزء اذان نیست، مراجع تقلید شیعه یادآوری کرده‌اند که امامت و ولایت امامان معصوم در تشیّع از ارکان دین است، و اقرار و شهادت به آن شعار شیعه است: زمان رواج دربین مردم. میرزا جواد تبریزی در پاسخ به این سؤال که «"أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰهِ" از کدام زمان در اذان رایج شده؟»
وَلِیُّ ٱللَّٰهِ" از کدام زمان در اذان رایج شده؟» می‌نویسد: گفتن «أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰهِ- صَلَوَاتُ ٱللَّٰهِ عَلَیْهِ-» از وقتی که شیعه از تقیه خارج شده رایج شد، و این شعار مذهب است. از ابوالفرج اصفهانی نقل کرده اند که در قطیعه که در مدینه واقع میباشد شنیده که کسی اذان میگفته و در اذان خود اشهد ان علیا ولی الله میگفته است ابوالفرج(۲۴۲_۲۸۹) بنقل از کتاب نشوار المجاضره و اخبار المذاکره که اصل کتاب در کتابخانه موزه بریطانیا است نوشته قاضی تنوخی شافعی و مرگلیوث مستشرق معروف از روی نسخه موزه
شافعی و مرگلیوث مستشرق معروف از روی نسخه موزه بریطانیا آنرا چاپ کرده ابن بطوطه هم در سفرنامه خود اورده که در شهر قطیف عربستان در اذان شهادت بر ولایت امیرالمومنین علی بن ابیطالب را میگفته اند
علی بن حامد کوفی شاعر پارسی‌گوی ایرانی است که در قرن هفتم هجری به سند آمد و سکنی گزید. زبان فارسی در سند. با انقراض دودمان برهمنان و پس از استقرار عرب (۹۲ ه. ق) طبعاً زبان فاتحین به‌تدریج در سند رواج یافت، ولی چگونه و در چه تاریخ زبان فارسی جانشین زبان عربی گردیده‌است، هنوز هم بر ما روشن نیست. بعضی از نویسندگان معتقدند که زبان فارسی با سپاهیان عرب به سند آمد زیرا قسمت عمدهٔ سپاه محمد بن قاسم که در شیراز فراهم آمد از جنگجویان ایرانی تشکیل یافته بود. برخی دیگر بر این عقیده‌اند که زبان فارسی در اواسط سدهٔ سوم
بر این عقیده‌اند که زبان فارسی در اواسط سدهٔ سوم هجری در سند انتشار یافت زیرا یعقوب لیث که در آن هنگام در سند سلطه و نفوذی داشت زبان عربی نمی‌دانست و در اشاعهٔ زبان و ادب فارسی تعصب شدیدی داشت. بنا به نوشتهٔ دو جغرافیدان معروف عرب قرن چهارم هجری، ابن حوقل و محمد مقدسی، مردم سند در آن تاریخ به زبان‌های مادری و عربی تکلم می‌کرده‌اند. بنابراین به احتمال قوی زبان فارسی هم در آنجا رواج داشته به سند راه یافته‌است. به هر حال، چون مدرک تاریخی در دست نیست نمی‌توان به طور قطع در این باره اظهار نظر کرد. حتی در
به طور قطع در این باره اظهار نظر کرد. حتی در دوره‌ای که قسمتی از سند تحت حکمفرمایی ناصرالدین قباچه بود (در سال ۶۲۵ هجری در آب غرقه شد) یا هنگامی که سند از طرف علاءالدین خلجی (۶۹۵-۷۱۵ ه. ق.) مورد حمله قرار گرفت. هیچ‌گونه اطلاعات صحیحی دربارهٔ چگونگی زبان و ادب فارسی در سند در دست نداریم. ما فقط در تاریخ به نام دو شاعر خارجی برمی‌خوریم که در قرن هفتم هجری به سند آمدند و در آنجا اقامت گزیدند؛ یکی از آنان علی بن حامد کوفی است و دیگری عثمان مروندی. زندگی. چون علی‌بن حامد کوفی هنگام ترجمهٔ چچ‌نامه در ۶۱۳، ۵۸
علی‌بن حامد کوفی هنگام ترجمهٔ چچ‌نامه در ۶۱۳، ۵۸ ساله بوده، احتمالاً حدود ۵۵۵ متولد شده‌است. خاندان وی، چنان‌که نسبتش به کوفی نشان می‌دهد، اصالتاً اهل کوفه بودند و علی‌بن حامد هم در آن‌جا به دنیا آمد و پرورش یافت. وی اوایل عمرش را در زادگاهش در «فراغت و نعمت» گذراند. در دههٔ نخست سدهٔ هفتم، هنگامی که حدود پنجاه سال داشت، به سبب حوادث ناگوار، وطن را ترک کرد و به سند رفت و در ابتدای فرمانروایی ناصرالدین قُباچه (حک:۶۰۲-۶۲۴) در شهر اُچ، پایتخت وی، سکنی گزید. علی‌بن حامد نزد شرف‌الملک رضی‌الدین ابوبکربن محمد
علی‌بن حامد نزد شرف‌الملک رضی‌الدین ابوبکربن محمد اشعری، وزیر ناصرالدین قُباچه، تقرب یافت و تا وی زنده بود، در حمایت او زندگی کرد. با درگذشت شرف‌الملک و به وزارت رسیدن پسرش، عین‌الملک فخرالدین حسین اشعری، اوضاع علی‌بن حامد به سبب رقابت و ستیزهٔ حاسدان دگرگون شد و با سختی مواجه گردید. از این‌رو، در ۶۱۳ کارهایی را که در دست داشت رها کرد و به مطالعه پرداخت. وی در اندیشهٔ تألیف کتابی دربارهٔ فتح سند به دست مسلمانان، از اُچ به شهرهای اَرور و بَکَّر (بَهکَر) رفت. او با مولانا قاضی اسماعیل‌بن علی‌بن محمد ثقفی، از
او با مولانا قاضی اسماعیل‌بن علی‌بن محمد ثقفی، از بازماندگان محمدبن قاسم ثقفی (فاتح سند، متوفی ح ۹۸)، ملاقات کرد و ثقفی کتابی به عربی دربارهٔ فتح هند و بلاد سند به علی‌بن حامد نشان داد. این کتاب به خط یکی از اجداد ثقفی رونویسی یا تألیف شده بود. علی‌بن حامد این کتاب را از عربی به فارسی ترجمه کرد و به عین‌الملک فخرالدین، وزیر ناصرالدین قباچه، تقدیم نمود. ظاهراً علی‌بن حامد بار دیگر به اُچ رفته تا کتاب خود را به وزیر تقدیم کند و گویا چندی در آن‌جا مانده‌است. بنا بر پاره‌ای قراین، وی به ارور بازگشت و باقی عمر
بر پاره‌ای قراین، وی به ارور بازگشت و باقی عمر را تحت حمایت قاضیان آن‌جا به تألیف گذراند و در همان‌جا وفات یافت. سیدمحب‌اللّه بَکَّری در تاریخ سند، به‌جز چچ‌نامه از آثار دیگر کوفی، از جمله ترجمهٔ تنقیح الاسناد فی تشریح الامصار و البلاد و تألیف کتاب الانساب، یاد کرده، اما نام کوفی را به اشتباه علی‌بن ابراهیم نوشته‌است. آثار. علی بن حامد کوفی قدیمی‌ترین تاریخ موجود سند یعنی «منهاج‌الدین و الملک» را در سال ۶۱۳ ه. ق. به فارسی ترجمه کرد و نام آن را «چچنامه» نهاد. در این کتاب علی، برخی از اشعار خود را آورده که
در این کتاب علی، برخی از اشعار خود را آورده که بیشتر در مدح ناصرالدین قباچه سروده‌است. وی ظاهراً پیشاهنگ شاعران فارسی‌زبان در سند است. چچ‌نامه از نمونه‌های بسیار لطیف نثر پارسی است و اثر ترجمه از عربی به فارسی در آن آشکار است، ولی این امر به شیوهٔ پارسی‌گویی مترجم آسیبی نرسانده‌است. در دیباچهٔ کتاب، لغات و ترکیبات عربی بیشتری به کار رفته‌است، اما متن کتاب، همچون دیگر آثار پارسی قرن ششم، نثری ساده و روان، با جمله‌های کوتاه و استوار دارد. کاربرد آرایه‌های ادبی در این ترجمه محدود است، به‌طوری که معنا فدای لفظ
در این ترجمه محدود است، به‌طوری که معنا فدای لفظ نشده‌است. علی‌بن حامد کوفی که در نظم فارسی توانایی داشته، پاره‌ای ابیات خود را در چچ‌نامه درج کرده‌است.
یک نانوثانیه با نماد ns یک میلیاردم (۹-۱۰) یک ثانیه است. نسبت یک نانوثانیه به یک ثانیه مانند نسبت یک ثانیه به ۳۳٫۷ سال است. کلمه نانوثانیه ترکیبی از پیشوند اس‌آی نانو و واحد ثانیه‌است. یک نانوثانیه برابر ۱۰۰۰ پیکوثانیه یا یک میکروثانیه است. به این دلیل که واحد بعدی اس‌آی ۱۰۰۰ برابر بزرگتر است، زمان‌های ۸-۱۰ و ۷-۱۰ معمولاً به صورت ده یا صد نانوثانیه بیان می‌شوند. اندازه‌ها برحسب نانوثانیه. از این زمان معمولاً در مخابرات، پالس لیزر و الکترونیک استفاده می‌شود. بعضی از اندازه‌گیری‌های مهم برحسب نانوثانیه
بعضی از اندازه‌گیری‌های مهم برحسب نانوثانیه عبارتند از:
چَچ‌نامه یا فتح‌نامهٔ سِند کتابی در تاریخ سند و فتح آن به دست مسلمانان، که در اوایل قرن هفتم هجری قمری به قلم علی بن حامدبن ابی‌بکر الکوفی بر اساس متن کهن‌تری که به زبان عربی بوده، به فارسی ترجمه و تالیف شده‌است. موضوع کتاب «چچ‌نامه»، تاریخ منطقهٔ سند در دوران پیش از اسلام و فتح این منطقه به دست اعراب مسلمان است. کتاب «فتحنامهٔ سند» افزون‌بر ارزش تاریخی، به لحاظ ادبی نیز پایهٔ بلندی دارد. نثر این کتاب ساده و سلیس است و در آن معنی فدای لفظ نشده‌است. کتاب حاضر یکی از متون کهن تاریخی منطقهٔ سند است که در خصوص
یکی از متون کهن تاریخی منطقهٔ سند است که در خصوص گشودن سند به دست مسلمانان و اندکی از تاریخ پیش از آن در زمرهٔ منابع دست اول به شمار می‌رود. به جز فصل‌های نخستین کتاب که در آن به تاریخ سلسلهٔ بدهگان (رایان) و برهمنان (آخرین خاندان‌های حاکم سند پیش از فتوحات مسلمانان) اشاره شده بقیهٔ مطالب کتاب، شرح جنگ‌ها و لشکرکشی‌های مسلمانان به سرزمین سند و نخستین حکمرانان مسلمان در آن نواحی است. قدمت. اگر زمان تألیف چچ‌نامه (نسخهٔ عربی) را سدهٔ سوم یا چهارم بدانیم، این کتاب را باید کهن‌ترین اثری دانست که دربارهٔ تاریخ
کتاب را باید کهن‌ترین اثری دانست که دربارهٔ تاریخ مسلمانان در شبه‌قارهٔ هند تألیف شده‌است، ولی چون نسخهٔ عربی آن در دست نیست، چچ‌نامهٔ فارسی نخستین کتاب در تاریخ سند است که به دست ما رسیده‌است. مؤلف. از نام مؤلف و عنوان اثر وی اطلاع دقیقی نداریم؛ احتمال داده شده‌است که تألیف شخصی به نام خواجه‌امام ابراهیم باشد. چون علی‌بن حامد کوفی هنگام ترجمهٔ چچ‌نامه در ۶۱۳، ۵۸ ساله بوده، احتمالاً حدود ۵۵۵ متولد شده‌است. خاندان وی، چنان‌که نسبتش به کوفی نشان می‌دهد، اصالتاً اهل کوفه بودند و علی‌بن حامد هم در آن‌جا به
اهل کوفه بودند و علی‌بن حامد هم در آن‌جا به دنیا آمد و پرورش یافت. وی اوایل عمرش را در زادگاهش در «فراغت و نعمت» گذراند. در دههٔ نخست سدهٔ هفتم، هنگامی که حدود پنجاه سال داشت، به سبب حوادث ناگوار، وطن را ترک کرد و به سند رفت و در ابتدای فرمانروایی ناصرالدین قُباچه (حک:۶۰۲-۶۲۴) در شهر اُچ، پایتخت وی، سکنی گزید. علی‌بن حامد نزد شرف‌الملک رضی‌الدین ابوبکربن محمد اشعری، وزیر ناصرالدین قُباچه، تقرب یافت و تا وی زنده بود، در حمایت او زندگی کرد. با درگذشت شرف‌الملک و به وزارت رسیدن پسرش، عین‌الملک فخرالدین حسین
و به وزارت رسیدن پسرش، عین‌الملک فخرالدین حسین اشعری، اوضاع علی‌بن حامد به سبب رقابت و ستیزهٔ حاسدان دگرگون شد و با سختی مواجه گردید. از این‌رو، در ۶۱۳ کارهایی را که در دست داشت رها کرد و به مطالعه پرداخت. وی در اندیشهٔ تألیف کتابی دربارهٔ فتح سند به دست مسلمانان، از اُچ به شهرهای اَرور و بَکَّر (بَهکَر) رفت. او با مولانا قاضی اسماعیل‌بن علی‌بن محمد ثقفی، از بازماندگان محمد بن قاسم ثقفی (فاتح سند، متوفی ح ۹۸)، ملاقات کرد و ثقفی کتابی به عربی دربارهٔ فتح هند و بلاد سند به علی‌بن حامد نشان داد. این کتاب به
و بلاد سند به علی‌بن حامد نشان داد. این کتاب به خط یکی از اجداد ثقفی رونویسی یا تألیف شده بود. علی‌بن حامد این کتاب را از عربی به فارسی ترجمه کرد و به عین‌الملک فخرالدین، وزیر ناصرالدین قباچه، تقدیم نمود. ظاهراً علی‌بن حامد بار دیگر به اُچ رفته تا کتاب خود را به وزیر تقدیم کند و گویا چندی در آن‌جا مانده‌است. بنا بر پاره‌ای قراین، وی به ارور بازگشت و باقی عمر را تحت حمایت قاضیان آن‌جا به تألیف گذراند و در همان‌جا وفات یافت. سیدمحب‌اللّه بَکَّری در تاریخ سند، به‌جز چچ‌نامه از آثار دیگر کوفی، از جمله ترجمهٔ
به‌جز چچ‌نامه از آثار دیگر کوفی، از جمله ترجمهٔ تنقیح الاسناد فی تشریح الامصار و البلاد و تألیف کتاب الانساب، یاد کرده، اما نام کوفی را به اشتباه علی‌بن ابراهیم نوشته‌است. نام اثر. علی‌بن حامد از ترجمهٔ خود اغلب با عنوان فتحنامه یاد کرده‌است ولی پس از او، این کتاب با نام چچ‌نامه مشهور گشت، زیرا کتاب مذکور با شرح‌حال چَچ، راجای ارور، که حملهٔ مسلمانان به سند در عهد جانشینان او انجام گرفت، آغاز می‌شود. از چچ‌نامه با نام‌های دیگر نیز یاد شده‌است، از جمله منهاج‌المسالک، منهاج‌الدین و الملک، تاریخ قاسمی، تاریخ
منهاج‌الدین و الملک، تاریخ قاسمی، تاریخ هند و فتح سند، تاریخ سند و فتحنامهٔ سند. مضمون. چچ‌نامه با دیباچهٔ مترجم آغاز می‌شود و پس از آن، شامل این مطالب است: گزارشی از تاریخ سند پیش از اسلام و دودمان‌های حاکم بر این ناحیه، مانند سلسلهٔ بودایی سیهَرس؛ شورش چچ‌بن سیلائج برهمایی و دستیابی وی بر تاج و تخت و تداوم سلسلهٔ سیلائج تا زمان فتح اسلامی؛ تاریخ والیان مسلمان ثَغر هند و سند و حملات مسلمانان به مُکران و سند در زمان خلفای راشدین و امویان تا روزگار ولیدبن عبدالملک؛ شرح و تفصیل لشکرکشی‌های مسلمانان و فتوح
عبدالملک؛ شرح و تفصیل لشکرکشی‌های مسلمانان و فتوح محمدبن قاسم ثقفی در سند و پیشروی او به نواحی شمالی هند، سرانجامِ وی و سرنوشت دو دختر داهر، پادشاه شکست‌خوردهٔ سند؛ و خاتمهٔ مترجم. مطالب مربوط به تاریخ سند پیش از اسلام، که ربع اول کتاب را تشکیل می‌دهد و چچ‌نامه تنها منبع آن به‌شمار می‌رود، مبتنی بر روایات محلی ارور و احتمالاً بخشی از تاریخ شفاهی خاندان برهمایی چچ بوده‌است. این بخش، تحت‌تأثیر تاریخ‌نگاری هند در سده‌های میانه، متضمن پاره‌ای مطالب عاشقانه و افسانه‌ای است و عمدتاً در مورد مسائل نظام طبقاتی
افسانه‌ای است و عمدتاً در مورد مسائل نظام طبقاتی کاست در هند، یعنی پاکی و پلیدی در بین خاندان‌های رقیب شاهی سند، ترتیب یافته‌است. به نظر می‌رسد که نویسنده در این بخش، با صحه گذاشتن بر حقوق و امتیازات برهمنها و وضع پَست طبقات پایین، خواسته شریعت اسلام را با ساختار اجتماعی هند، که در تضاد شدید با جهان‌بینی اسلامی است، سازگار نشان دهد. افزون بر این، در بخش فتح سند، پاره‌ای روایات نشان‌دهندهٔ دیدگاه برهمایی دربارهٔ حوادث است، از جمله گزارش منسوب به براهمه ارور و روایت رام سیه برهمن. بخش مربوط به لشکرکشی‌های
و روایت رام سیه برهمن. بخش مربوط به لشکرکشی‌های مسلمانان و فتوح ثقفی، که قسمت اعظم چچ‌نامه را شامل می‌شود، مبتنی بر روایات قدیم اسلامی، به‌ویژه روایات ابوالحسن علی‌بن محمد مدائنی (متوفی ۲۲۵ یا ۲۱۵) است. روایات مدائنی منبع اصلی مورخان بعدی، همچون بلاذری، دربارهٔ سند بوده‌است. مؤلف چچ‌نامه احتمالاً از آثار از میان رفتهٔ مدائنی، مانند ثغرالهند، عمّال الهند، فتح مکران و اخبار ثقیف، بهره گرفته‌است. چون هیچ‌یک از آثار مهم مدائنی برجای نمانده‌است، اهمیت چچ‌نامه به‌سبب گزارش جامع فتح سند و انتقال این روایت تاریخی
گزارش جامع فتح سند و انتقال این روایت تاریخی مهم بیشتر آشکار می‌گردد. مؤلف چچ‌نامه، به واسطهٔ مدائنی، از برخی راویان اولیه، مانند هُذَلی، نیز روایاتی نقل کرده‌است. اعتبار تاریخی. روایت چچ‌نامه دربارهٔ فتح سند، در بسیاری موارد با روایات ابن‌قتیبه، بلاذری، یعقوبی و خلیفه بن خیاط همخوانی دارد. با این حال، بلاذری، خلیفه‌بن خیاط، محمد جریر طبری و ابوریحان بیرونی گاه آگاهی‌هایی افزون‌تر از چچ‌نامه و متفاوت با آن به دست داده‌اند). پاره‌ای اطلاعات چچ‌نامه را در جای دیگر نمی‌توان یافت، از جمله حضور سپاهیان اسلامی
دیگر نمی‌توان یافت، از جمله حضور سپاهیان اسلامی در قَنْدابیل و فرماندهی ثاغربن ذُعْر بر لشکریان ثغر هند در زمان علی بن ابی‌طالب. چچ‌نامه از نخستین تواریخ اسلامی به گونه‌ای دیگر نیز متمایز است، از جمله این‌که دربارهٔ برخی روایات، که در منابع دیگر به اختصار آمده، در چچ‌نامه به تفصیل صحبت شده‌است، مثلاً بلاذری (ص۴۳۷) از مبادلهٔ نامه‌هایی میان حجاج‌بن یوسف و محمدبن قاسم ثقفی به اشاره سخن گفته، اما در چچ‌نامه متن حدود بیست نامه آمده‌است. بعضی اطلاعات چچ‌نامه، مانند آغاز خلافت علی بن ابی‌طالب در سال ۳۸ و آغاز
مانند آغاز خلافت علی بن ابی‌طالب در سال ۳۸ و آغاز خلافت معاویه در ۴۴، نادرست است و پاره‌ای روایات آن، مانند سرنوشت محمدبن قاسم ثقفی، از داستان‌پردازی خالی نیست. چچ‌نامه مأخذ اصلی مورخان هندی-ایرانی برای تاریخ سند پیش از اسلام و آغاز دورهٔ اسلامی بوده‌است. سیدمحمد معصوم بکّری جزء اول کتاب خود، تاریخ سند یا تاریخ معصومی، را عمدتاً بر اساس چچ‌نامه نوشت. احمدبن محمد مقیم هروی در طبقات اکبری، عبدالباقی نهاوندی در مآثر رحیمی و میرعلی شیر قانع در تحفه الکرام (ج ۳، بخش ۱، ص ۱۱-۱۵) نیز مطالب چچ‌نامه را به اختصار
۳، بخش ۱، ص ۱۱-۱۵) نیز مطالب چچ‌نامه را به اختصار نقل کرده‌اند. کیفیت نثر اثر. چچ‌نامه از نمونه‌های بسیار لطیف نثر پارسی است و اثر ترجمه از عربی به فارسی در آن آشکار است، ولی این امر به شیوهٔ پارسی‌گویی مترجم آسیبی نرسانده‌است. در دیباچهٔ کتاب، لغات و ترکیبات عربی بیشتری به کار رفته‌است، اما متن کتاب، همچون دیگر آثار پارسی قرن ششم، نثری ساده و روان، با جمله‌های کوتاه و استوار دارد. کاربرد آرایه‌های ادبی در این ترجمه محدود است، به‌طوری که معنا فدای لفظ نشده‌است. علی‌بن حامد کوفی که در نظم فارسی توانایی
علی‌بن حامد کوفی که در نظم فارسی توانایی داشته، پاره‌ای ابیات خود را در چچ‌نامه درج کرده‌است. انتشار. چچ‌نامه نخستین بار در ۱۳۱۸ شمسی، به‌کوشش عمربن محمد داود پوته، بر اساس نسخ خطی متعدد و برخی ترجمه‌های انگلیسی، تصحیح و در دهلی به چاپ رسید. پس از آن، نبی‌بخش‌خان بلوچ چچ‌نامه را با مقابله با دو نسخهٔ دیگر و مراجعه به پاره‌ای منابع عربی و تاریخی، تصحیح و همراه با تعلیقات و حواشی به زبان انگلیسی، در اسلام‌آباد (۱۴۰۳ ه. ق. /۱۹۸۳ م.) به‌چاپ رساند. چچ‌نامه به برخی زبان‌ها ترجمه و منتشر شده‌است: ترجمهٔ انگلیسی
زبان‌ها ترجمه و منتشر شده‌است: ترجمهٔ انگلیسی از میرزا قلیچ بیگ (کراچی ح ۱۳۱۸/۱۹۰۰)؛ ترجمهٔ زبان اردو از الف. رِضوی (حیدرآباد، سند، ۱۳۴۲ ش/۱۹۶۳)؛ ترجمهٔ سندی از مخدوم امیراحمد و نبی‌بخش‌خان بلوچ (حیدرآباد، سند، ۱۳۴۵ ش/۱۹۶۶). ترجمهٔ جدیدی نیز به عربی از این کتاب در دست است (تحقیق سهیل زکّار، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲ ه. ق.). گزیده‌هایی از چچ‌نامه به صورت جداگانه ترجمه شده‌است.
میکروثانیه یک واحد اس‌آی و برابر با یک میلیونم (۶-۱۰) یک ثانیه و نماد آن µs است. یک میکروثانیه برابر با ۱۰۰۰ نانوثانیه یا ۱/۱۰۰۰ میلی‌ثانیه است. به این دلیل که واحد بعدی اس‌آی ۱۰۰۰ برابر بزرگتر است معمولاً زمان‌های ۵-۱۰ و ۴-۱۰ به‌صورت ده و صد میکروثانیه بیان می‌شوند.
اودد فهر (زاده ۲۳ نوامبر ۱۹۷۰)، بازیگر اسرائیلی است که از مهم‌ترین نقش آفرینی وی می‌توان به حضور در فیلم‌های مومیایی، بازگشت مومیایی، و بازی در نقش کارلوس اولیویرا در رزیدنت ایول (، و ) اشاره کرد. فیلموگرافی. انیمیشن‌های سریالی. اپیزود: اپیزود: اپیزود:
این صفحه فهرست ترانه‌هایی است که در فهرست ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد که میزان فروش در ایالات متحده آمریکا است در سال ۲۰۰۹ حداقل به مدت یک هفته به رتبه یک دست یافتند. منابع. Wikipedia contributors, "List of Hot 100 number-one singles of 2009 (U.S.)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_Hot_100_number-one_singles_of_2009_(U.S.)&amp;oldid=487249814 (accessed May 11, 2012).
کالوین هریس (با نام اصلی آدام ریچارد وایلز;متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۸۴) یک دی‌جی، خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل اسکاتلند است. وی حرفه خود را به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۷ آغاز نموده و به جوایزی چون جایزه گرمی، جایزه بریت و… دست یافته. او تاکنون بیش از دویست میلیون نسخه از تک آهنگ‌های خود را به فروش رسانده. اوایل زندگی و حرفه. آدام ریچارد وایلز در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۸۴ در دامفریس، اسکاتلند به دنیا آمد. مادر و پدر او انگلیسی هستند و قبل از اینکه به اسکاتلند بروند در آکسفورد ازدواج کردند. او یک خواهر بزرگتر به
در آکسفورد ازدواج کردند. او یک خواهر بزرگتر به نام سوفی و یک برادر بزرگتر به نام ادوارد دارد. او پس از ترک مدرسه در سوپرمارکت‌ها و در یک کارخانه ای مشغول به کار شد تا بتواند لوازم مربوط به دی جی را بخرد. هریس برای اولین بار در دوران نوجوانی بود که به موسیقی الکترونیک علاقه پیدا کرد و در سن ۱۸ سالگی دو آهنگ به نام‌های "Da Bongos" و "Brighter Days" را منتشر کرد. هریس پس از این به انگلستان مهاجرت کرد به این امید که در آن جا چیزهایی را یاد بگیرد. در مدت زمانی که در لندن بود فقط یکی از آهنگ‌هایش به نام "Let Me
در لندن بود فقط یکی از آهنگ‌هایش به نام "Let Me Know" را انتشار داد. با کمبود فرصت‌های شغلی و همچنین نداشتن پول، هریس مجبور به بازگشت به خانه در دامفریس شد و در آنجا ضبط‌های انفرادیش را در مای اسپیس قرار داد. در فضای مجازی هریس محبوبیت یافت و فردی به نام مارک گلیسپی، یک استعدادیاب، موفق شد تا با هریس در شرکت تازه تأسیس خود قرارداد ببندد که در واقع اولین قرارداد آن شرکت هم به حساب می‌آمد. آلبوم اول وی با نام «من دیسکو را خلق کردم» در سال ۲۰۰۷ عرضه شد و به موفقیت تجاری دست یافت. دو سال بعد دومین آلبوم
به موفقیت تجاری دست یافت. دو سال بعد دومین آلبوم استودیویی خود را با نام «آماده برای آخر هفته» منتشر کرد و آهنگ‌های «من تنها نیستم» و «با من برقص» به صدر جدول‌های انگلستان رسیدند همچنین با من برقص بنده جایزه NME شد. در سال ۲۰۱۱ تک‌آهنگ خود را با نام «bounce» منتشر کرد. دومین تک‌آهنگ وی به اسم «حس نزدیکی» در آگوست سال ۲۰۱۱ منتشر شد به اولین آهنگ او در جدول (صد آهنگ برتر) بیلبورد تبدیل شد و محبوب‌ترین آهنگ هریس تبدیل شد. یک ماه بعد در سپتامبر ۲۰۱۱ تک‌آهنگ او با همکاری ریحانا به نام «ما عشق را پیدا کردیم»
او با همکاری ریحانا به نام «ما عشق را پیدا کردیم» منتشر شد و در چارت‌های بیلبورد انگلستان و آیتونز به رتبه یک رسید و ۱۱ هفته را در رتبه یک جدول بیلبورد ماند و تبدیل به یکی از آهنگ‌های تاریخ شد که بیشترین مدت زمان را در رتبه یک ماند و با فروش بیش از ۱۴ میلیون نسخه در دنیا جایزه الماس را از طرف RIAA دریافت کرد. در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۲ سومین آلبوم خود را با نام «۱۸ ماه» (18months) منتشر کرد و نامزد جایزه بهترین آلبوم الکترونیک در the Grammys شد و تاکنون حدود یک میلیون نسخه از آن در سراسر دنیا فروش رفته همچنین
میلیون نسخه از آن در سراسر دنیا فروش رفته همچنین تک‌آهنگ‌های «sweet nothing» و «بزن بریم» (let's go) نامزد بهترین آهنگ‌های الکترونیک/دنس در گرمی شد. کالوین هریس همچنین با داشتن نُه آهنگ در ده آهنگ برتر انگلستان رکورد مایکل جکسون را شکست و اسم خود را به این رکورد ثبت کرد. در سال ۲۰۱۳ ترانه تابستان را منتشر کرد و تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌های او شد و رتبه ۷ را در جدول بیلبورد بدست آورد. در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۱۴ چهارمین آلبوم خود را با عنوان حرکت منتشر کرد و رتبه چهار را در جدول ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد گرفت.
رتبه چهار را در جدول ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد گرفت. وی در این آلبوم با هنرمندانی چون الی گولدینگ، جان نیومن، بیگ شان همکاری داشته. در سال ۲۰۱۵ تک ترانه «عمق عشقت چقدر است» را منتشر کرد و با فروش شش میلیون نسخه تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌های وی شد در سال ۲۰۱۶ تک‌آهنگ خود را با نام «این چیزی است که برایش آمدی» با همکاری ریحانا منتشر کرد و رتبه ۳ را در جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد دست یافت، مدت‌ها بعد کالوین هریس اعلام کرد که دیگر تمایلی به انتشار آلبوم ندارد و آخرین کار او با نام «راه من» که توسط وی خوانده