payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حاجی‌آباد سرچشمه ناز، بازارگه، پهلوشکن، امیرآباد، گنجگان، لرکش، کیفته، قنات الماس، چشمه دره قلدر، چشمه دره بابایی، دره نه نه سلطان پناهی، سرسنگان حیدرلو شهرها: بیده ۲. بخش پادنا سفلی به مرکزیت چهارراه روستاها، مزارع و مکان‌ها: آب گرمک، آب ملخ، ایلان دره، بی بی سیدان، معدن خاک صنعتی پشته، تنگ خشک، چهارراه، رودآباد، سادات آباد، سیور، قایدعلی، کلیجه، ماندگان، مزرعه دره گردو، علی‌آباد ۳. بخش پادنا وسطی به مرکزیت شهر کمه: روستاها، مزارع و مکان‌ها:اب گردو، خاکدانه، خفر، خینه، دیدجان، دیلی، سعادت آباد، عرب شاه،
خفر، خینه، دیدجان، دیلی، سعادت آباد، عرب شاه، قره یر، قنات کیفته، کیفته گیوه سین (قراچه)، مورک، گودتپه، اب پله کان، چهل چاه شهرها کمه تاریخ. در مورد وجه تسمیه این منطقه دست نوشته یا مستند مشخصی نمی‌توان یافت اما نقل قول گذشتگان که سینه به سینه نقل شده اولاً به دلیل اینکه در دامنه کوه دنا واقع شده است و ثانیاً مردمان آن پا به پای دنا استوار˛ زحمتکش و سخت کوش بوده‌اند به این نام معروف گردیده شده است. گردشگری. چشمه تنگ بارند: در یک کیلومتری روستای بارند واقع شده. تنگ بارند دره ای پر از چشمه‌های پر اب و هوای
شده. تنگ بارند دره ای پر از چشمه‌های پر اب و هوای خنک و متعدل در تابستان منبع: آبشار بی بی سیدان | پادنا آبشار آب ملخ در ۶۰ کیلومتری شهر سمیرم و در مجاورت روستای آب ملخ قرار دارد. آبشار آب ملخ از دو قسمت تشکیل شده است. قسمت اول آن سرچشمه آبشار است که از دل کوه بیرون می‌آید و بخش دیگر که در زیر سرچشمه آن قرار گرفته، طاقدیسی سبز رنگ است که همچون پلی روی رودخانه ماربر خم شده است. وجه تسمیه آبشار به آب ملخ به این دلیل است که در آب این آبشار ترکیبات خاصی وجود دارد که موجب از بین رفتن ملخ‌ها شده و همچون یک
دارد که موجب از بین رفتن ملخ‌ها شده و همچون یک آفت‌کش طبیعی برای آبیاری مزارع استفاده می‌شود. این آبشار به آبشار تخت سلیمان نیز معروف است و دلیل آن این است که در این منطقه یک قطعه سنگ بزرگ و طبیعی وجود دارد که مانند یک پل روی رودخانه آب ملخ قرار گرفته و دو دره را به یکدیگر متصل می‌سازد. برخی از اهالی منطقه نیز اعتقاد دارد که این پل مانند یک تخت، محل استراحتگاه سلیمان پیامبر بوده است. پشت آبشار پرتگاه خطرناک و زیبایی وجود دارد که آب ملخ را به یکی از خطرناک‌ترین آبشارهای ایران تبدیل نموده است. بهترین زمان
آبشارهای ایران تبدیل نموده است. بهترین زمان بازدید از آبشار آب ملخ فصل بهار و تابستان است. منبع: آبشار آب ملخ | پادنا این غار در دامنه ارتفاعات نوول در ۱۲ کیلومتری بیده در جنوب غربی دهستان پادنای علیا در ۱۱۵ کیلومتری جنوب سمیرم قرار دارد. طول این غار ۳۲۰ متر و عمق آن ۱۰ متر می‌باشد. غار دنگزلو از نوع غارهای آهکی است که در آن رودخانه‌ای جریان داشته و دارای استالاکتیت و استالاگمیت‌های فراوان می‌باشد. این غار دارای تالارهای متعدد و چند تالاب است به همین دلیل این غار یکی از منابع مهم آبی منطقه پادنا محسوب
این غار یکی از منابع مهم آبی منطقه پادنا محسوب می‌شود. منبع: غار آبی دنگزلو | پادنا این چشمه در فاصله ۱۱۵ کیلومتری جنوب سمیرم در منطقه پادنا علیا و در نزدیکی روستای نقل واقع شده است. درجه حرارت آب این چشمه بسیار پایین است. به علت برف‌گیر بودن ارتفاعات این نواحی، در اثر ذوب برف و جاری شدن آب از دامنه دنا، منظره زیبایی در این ناحیه خلق می‌شود. چشمه خونیار در روستای قاسملو قرار دارد. این غار در ۱۲ کیلومتری شهر کُمِه از توابع سمیرم واقع شده است. دهانه این غار بسیار باریک است و باید به صورت خزیده از آن وارد شد
باریک است و باید به صورت خزیده از آن وارد شد و پس از آن محوطه وسیعی قرار دارد. طول این غار حدود ۱۰۰ متر می‌باشد. در انتهای غار تخته سنگ بزرگی وجود دارد که شکل پلنگی عظیم‌الجثه در حالت خوابیده را در ذهن تداعی می‌کند به همین جهت این غار با نام پلنگ معروف شده است. غار کیخسرو که به غار یخی هم معروف می‌باشد در روستای خفر در ۶۵ کیلومتری جنوب سمیرم در ارتفاع ۳۸۵۰ متری قله دنا میان قله‌های قدوس و بیژن قرار دارد. این غار یکی از غارهای دیدنی ایران است که در سال ۱۳۴۶ خورشیدی توسط کوهنوردان استان فارس کشف شد. این غار
خورشیدی توسط کوهنوردان استان فارس کشف شد. این غار دارای آبشار یخی و ستون‌های یخی بسیار جالب توجه است و در انتهای غار دریاچه زیبایی مملو از قطعات یخ شناور مشاهده می‌شود. از آنجا که درون غار دما بسیار پایین است، آبی که در غار جریان دارد یخ می‌زند و تمام طول سال این غار پوشیده از یخ می‌باشد و به همین دلیل به این نام معروف شده است. اگرچه مسیر پیمایش غار فنی نمی‌باشد اما به دلیل یخی و لیز بودن مسیر، باید با احتیاط بسیار انجام شود. بهترین زمان بازدید از غار اواخر فصل بهار و اوایل تابستان است. این چشمه در ۶۵
فصل بهار و اوایل تابستان است. این چشمه در ۶۵ کیلومتری جنوب غربی سمیرم و جنوب شهر کمه واقع شده است. یکی دیگر از جلوه‌های طبیعت و زیبایی‌های آفرینش که چشم هر بیننده را خیره می‌کند، آبشار خفر در شش کیلومتری این روستای نمونه گردشگری بین‌المللی است. این منظره زیبا و دلنشین که از آب شدن برف و یخ‌های رشته کوه دنا ایجاد شده در ۸۶ کیلومتری جنوب غرب سمیرم با ارتفاع ۳۰متر در دامنه‌های برفی روستای خفر پادنا واقع است. سوغات سفر. مهم‌ترین سوغات پادنا، همان سیب معروف این منطقه است. محصولات دیگری چون گردو، بادام، انگور،
منطقه است. محصولات دیگری چون گردو، بادام، انگور، زردآلو، به، گلابی، توت فرنگی، هلو، شلیل، فندوق و… اشاره کرد. از دیگر ره آورد‌های منطقه می‌توان به قارا، کشک، روغن حیوانی، عسل و صنایع دستی به ویژه قالی و گلیم اشاره نمود.
ژاکِت (به انگلیسی: Jacket) پوشاکی است آستین بلند جلو باز که با دگمه یا زیپ بسته می‌شود و برای بخش بالایی بدن که از زیر گردن تا کمر آدمی کشیده شده‌است و از بدن در برابر سرما پشتیبانی و نگهداری می‌نماید. ژاکت‌ها دارای آستین هستند به ژاکت بی‌آستین جلیقه گفته می‌شود. هم چنین بیش‌تر ژاکت‌ها چسبان بوده و به بدن آدمی می‌چسبند و کمتر از کت ایزوله هستند. ریشه یابی واژه. نام این پوشش از نام جیمز تامس برودنل هفتمین ارل کاردیگان اهل ولز گرفته شده‌است. او یک فرمانده بریتانیایی معروف در طول جنگ کریمه و حمله لایت بریگید
معروف در طول جنگ کریمه و حمله لایت بریگید در جریان نبرد بالاکلاوا بود. معروفیت برودنل به دلیل فرامینش در نبرد است که ۶۷۳ سواره نظام را در مأموریتی نافرجام به دره‌ای هدایت کرد که توپخانه روسها آن را به گلوله بسته بود. افرادش در ۲۰ دقیقه جان باختند و او شکست سختی خورد اما مردم بریتانیا از شکست یک افسانه باشکوه ساختند و از برودنل به عنوان یک قهرمان استقبال کردند. البسه او در این جنگ با نام او معروف شد زیرا ظاهراً هر افسر انگلیسی در این جنگ لباسی شبیه به ژاکتهای امروزی بر روی جلیقه ارتش می‌پوشید. از همین رو
امروزی بر روی جلیقه ارتش می‌پوشید. از همین رو امروزه اینگونه ژاکت‌ها در زبان انگلیسی Cardigan خوانده می‌شود. همچنین Cardigan صورت انگلیسی شده نام «Cardigion»، لقب و دیار تحت فرمانروایی برودنل در زبان ولزی است.
عکاسی ورزشی، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از صحنه‌های ورزشی عکسبرداری می‌شود. در این نوع عکاسی، تجهیزات و ابزارها نقش مهمی دارند زیرا سوژه متحرک است و عکاس هم از صحنه دور است بنابراین داشتن لنزهای قدرتمندی همچون تله و زوم لازم است. همچنین دوربین هم باید قابلیت استفادهٔ پیاپی شاتر را داشته باشد. مهم‌ترین مسئله در عکاسی از سوژه‌های ورزشی توجه به سرعت شاتر است. سوژه‌های ورزشی در اغلب مواقع در حال حرکت با سرعت بالا هستند، بنابراین عکاس باید تمام توان و امکانات عکاسی خود را به کار گیرد تا سوژه ورزشی را در یک
عکاسی خود را به کار گیرد تا سوژه ورزشی را در یک لحظه از زمان فریز کند (مگر در مواقعی که عکاس سعی دارد مفهومی خاص را در عکس دنبال کند، به عنوان مثال محو بودن پای اسب‌ها در یک مسابقه سوارکاری، جهت انتقال هیجان حرکت و سرعت) در بیشتر مواقع عکاسان ورزشی از دوربین‌هایی استفاده می‌کنند که توان ثبت تصاویر متوالی زیادی را داشته باشند تا در میان آن‌ها لحظه‌ای که حتی از چشم عکاس هم دور مانده بوده، خود را نشان دهد. نگارخانه. عکاس‌های ورزشی:
جاشوا پل "جاش" دیویس (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۷۲) که بیشتر با نام دی‌جی شَدو شناخته می‌شود، تهیه‌کنندهٔ موسیقی، دی‌جی و ترانه‌نویس آمریکایی است.دی‌جی شد و به عنوان یکی از اصلی‌ترین افراد در گسترش موسیقی اینسترومنتال هیپ‌هاپ شناخته می‌شود و یکی از اصلی‌ترین افراد در موسیقی مستقل هیپ هاپ به‌شمار می‌رود.شدو با انتشار آلبوم اول خود Endtroducing... توجه بسیاری از منتقدین را به خود جلب کرد.این آلبوم تماماً از قطعات تمرینی و نمونه‌کارهای او ساخته شده بود.دی‌جی شد و همچنین صاحب مجموعهٔ آرشیو موسیقی بسیاری بزرگی شامل بیش از
مجموعهٔ آرشیو موسیقی بسیاری بزرگی شامل بیش از ۶۰،۰۰۰ قطعه‌است.
فیزیوتراپی قفسه سینه یا فیزیوتراپی تنفسی عبارت است از مجموعه روش‌هایی که جهت کمک به پاکسازی راه‌های هوایی و افزایش عملکرد دستگاه تنفسی در ارتباط با یک یا چند بیماری تنفسی انجام می‌گیرد. گاهی این روش درمانی ممکن است با هدف تصحیح یا پیشگیری از اختلالات وضعیتی (پوسچرال) در یک بیماری که فاقد مشکل تنفسی است نیز صورت گیرد (مثلاً در موارد اسکولیوز و مراحل پیشرفت بیماری پارکینسون). انجام فیزیوتراپی تنفسی معمولاً بلافاصله باعث افزایش حجم خلط تخلیه شده در بیماران دارای مشکل ریوی می‌گردد، ولی با این حال دلیلی مبنی بر
مشکل ریوی می‌گردد، ولی با این حال دلیلی مبنی بر اینکه فیزیوتراپی قادر به ایجاد اثری بر روند طبیعی بیماری داشته باشد، وجود ندارد. اهداف. اهداف فیزیوتراپی تنفسی عبارتنداز: روش‌ها و تکنیک‌ها. فیزیوتراپی تنفسی دارای اصول و روش‌های خاصی است و با توجه به شرایط بیمار به کار می‌رود که شامل یک یا ترکیبی از موارد زیر است: محیط‌های درمانی. فیزیوتراپی قفسه سینه در محیط‌های مختلفی انجام می‌گیرد که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: احتیاطات. تجویز فیزیوتراپی یا عدم انجام آن باید بر اساس ارزیابی فیزیوتراپی و همکاری پزشک
آن باید بر اساس ارزیابی فیزیوتراپی و همکاری پزشک بیمار صورت گیرد. گاهی فیزیوتراپی قفسه سینه نباید انجام شود (مثلاً در مرحله استراحت سل ریوی) و در مواردی چون آبسه ریوی ممکن است با احتیاطات خاصی انجام شود. به عنوان مثال، دم عمیق در آبسه ریوی به علت افزایش فشار منفی توصیه نمی‌گردد، چون احتمال انتقال چرک به بافت ریوی سالم وجود دارد. فیزیوتراپی ریوی در آمبولی ریه ممنوع است. چنانچه بیمار مشکل انعقادی شدید داشته باشد فیزیوتراپی ریه ممنوع است. در سرطان ریه با احتمال متاستاز فیزیوتراپی ریه ممنوع است. فیزیوتراپی
متاستاز فیزیوتراپی ریه ممنوع است. فیزیوتراپی ریوی مبتنی بر شواهد(EBM). براساس آزمایش‌های بالینی، عملیات در فیزیوتراپی ریه دارای ارزشهای متفاوتی از لحاظ EBM می‌باشند. تمرینات فعال ریوی و سرفه در صدر این گروه قرار دارند و ساکشن در مرحله بعدی است. تمرینات پسیو نیز به سیستم گردش خون و عملیات قلبی و ریوی کمک می‌کند و در آخر این گروه مانوال تراپی با انواع تکنیکها دارای رتبه پایین‌تری در EBM هستند.
لایف یک هفته‌نامه آمریکایی است که اولین شماره آن در نوامبر ۱۹۳۶، توسط بنیان‌گذار مؤسسه تایم و با تأکید بر عکاسی خبری منتشر شد و شیوه جدیدی از خبرنگاری را به دنیا معرفی کرد؛ بیان گزارش‌ها و خبرها با کمک تصاویر، نوعی از خبرنگاری بود که تا آن زمان وجود نداشت. این مجله به صورت هفته‌نامه تا سال ۱۹۷۲ منتشر و در این سال به‌طور ناگهانی انتشارش متوقف شد. ۶ سال بعد و در سال ۱۹۷۸ مجدداً به صورت ماهانه انتشارش آغاز شد و البته این‌بار نیز در سال ۲۰۰۰ در انتشارش وقفه حاصل گشت. بازهم در سال ۲۰۰۴ انتشارش به صورت هفته‌نامه
گشت. بازهم در سال ۲۰۰۴ انتشارش به صورت هفته‌نامه شروع و تا آوریل ۲۰۰۷ ادامه یافت و از آن زمان تاکنون شماره جدیدی از آن منتشر نشده‌است و تنها دسترسی به آن از طریق اینترنت ممکن است. مجله لایف اولین مجلهٔ آمریکایی بود که تماماً به عکاسی خبری می‌پرداخت. بسیار محبوب بود و گاه در یک هفته تا ۱۳ میلیون نسخه فروش داشت. خاطرات روزانه هری ترومن، وینستون چرچیل (نخست‌وزیر پیشین بریتانیا)، ترور جان اف کندی (رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا)، تصاویری از هنرپیشگان مشهور سینما مانند مرلین مونرو و اودری هپبورن و بسیاری از شخصیت‌های
مرلین مونرو و اودری هپبورن و بسیاری از شخصیت‌های مشهور دیگر، به تصویر کشیدن نادیده‌هایی مانند آنچه در جنگ جهانی، جنگ ویتنام روی می‌داد و کمتر کسی می‌توانست آن‌ها را از نزدیک ببیند و عکس‌هایی از شادی و غم مردم عادی که حس دنیای اطراف را به مخاطب می‌داد در این مجله چاپ شد. در آغاز، هر شماره از مجله به مبلغ ده سنت آمریکا فروخته می‌شد. در سال ۱۹۳۸، هشتاد هزار مشترک داشت. اما با چاپ نزدیک به یک میلیون جلد، این مجله درآمد کافی کسب نمی‌کرد. لایف پس از آن مقاله‌ای پنج صفحه‌ای دربارهٔ فیلم بحث‌برانگیز «تولد یک
پنج صفحه‌ای دربارهٔ فیلم بحث‌برانگیز «تولد یک نوزاد» منتشر کرد که نمایش آن در آمریکا غدقن شده بود. همین مقاله باعث شهرت مجله شد و البته این شماره از لایف در ۳۳ شهر آمریکا توقیف شد. عکس‌های چاپ شده بر روی جلد این مجله نیز بسیار مشهور بودند، شاید یکی از معروفترین آنها، عکسی بود که آلفر د آیزنشتت در نیویورک سال ۱۹۴۵ از «روز پیروزی بر ژاپن» گرفته بود. تاریخچه. شروع انتشار مجله لایف هم‌زمان با جنگ جهانی دوم بود. تیراژ اولیه آن ۳۰۰٫۰۰۰ نسخه در هفته بود که پس از چهار ماه به یک میلیون نسخه افزایش پیدا کرد. در ۱۹۴۱
ماه به یک میلیون نسخه افزایش پیدا کرد. در ۱۹۴۱ و با ورود آمریکا در جنگ، لایف نیز وارد جنگ شد و با گزارشگران مرد و زن خود، به صورت هفتگی گزارش‌ها و عکس‌های جبهه‌های جنگ را منتشر می‌کرد. در ۱۹۴۲ مسابقه‌ای هنری با جایزه ۱۰۰۰ دلاری بین نظامیان برگزار کرد که ۱۵۰۰ عکس در این زمینه دریافت کرد و ۱۶ عکس برتر را در مجله چاپ نمود. عکاس برجسته جنگ، رابرت کاپا نیز در استخدام این مجله بود. کاپا در بطن نبرد نرماندی در سواحل نرماندی بود و عکس‌های بسیاری برای مجله فرستاد(۲۰ دقیقه اول فیلم نجات سرباز رایان، یک ادای دین کامل
دقیقه اول فیلم نجات سرباز رایان، یک ادای دین کامل به وقایع این روز تاریخی است). گفته می‌شود احتمالاً بعلت مشکلی که در تاریک‌خانه مجله پیش آمد، بسیاری از عکس‌های این واقعه دچار مشکل شد. مجله ادعا کرد که این مشکل بعلت لرزیدن دست کاپا هنگام عکاسی در جبهه جنگ به وجود آمده‌است، چیزی که کاپا آن رد کرد. کاپا بعداً خاطراتش را با عنوان طنزآمیز «کمی خارج از فوکوس» (Slightly Out of Focus) در همین مجله منتشر نمود. او در سال ۱۹۵۴ و در اولین جنگ هند و چین، هنگامی که برای مجله کار می‌کرد کشته شد. در دوران پس ازجنگ، مجله
مجله کار می‌کرد کشته شد. در دوران پس ازجنگ، مجله لایف بسیاری از حوادث مهم را مصور نمود و نوشته‌های بسیاری از نویسنده‌های معروفی مانند همینگوی منتشر نمود. در دهه ۶۰ عکس‌های جنگ ویتنام، عکس‌های هنرپیشه‌های معروف سینما مانند الیزابت تیلور و نیز عکس‌های بسیاری از کندی و خانواده‌اش در مجله منتشر شد. در ۱۹۶۷ لایف جایزه را برد. در این دوره نیز عکس‌های افراد مشهوری چون گوردون پارکس و زینت بخش صفحات مجله بود. به خصوص عکس‌های جنگ‌های جنوب آسیا که توسط تهیه شده بودند. همچنین عکس‌های اولین سفر فضایی به کره ماه در این
همچنین عکس‌های اولین سفر فضایی به کره ماه در این دوره در مجله منتشر شد. در طول سالیان ۱۹۷۲–۱۹۷۸ که مجله تعطیل بود، ده ویژه‌نامه خبری در موضوعات مختلفی نظیر «زنان استثنائی آمریکا» و «یک سال با تصاویر» عرضه کرد که هر کدام با تیراژ حدود ۵۰۰٬۰۰۰ تا یک میلیون و با قیمت پشت جلد ۲ دلار فروخته شد. درانتشار مجدد مجله که از سال ۱۹۷۸ شروع شد، انتشار به صورت ماهانه و همراه با تغییراتی در ظاهر مجله (مانند لوگو) بود. طی ۲۲ سال بعد این مجله به صورت یک مجله خبری نسبتاً موفق با تأکید بر خبرهایی که برای عموم مردم جالب بود،
با تأکید بر خبرهایی که برای عموم مردم جالب بود، طی طریق کرد. در سال ۱۹۹۱ هم‌زمان با جنگ خلیج فارس، دوباره مجله وارد حالت جنگی شد و عکس‌ها و گزارش‌ها خبری مربوطه را منتشر نمود. در سال ۱۹۹۵ آیزنشتت درگذشت. او، که عکس‌های بسیاری از افراد مشهوری مثل هیتلر، موسولینی، مرلین مونرو، همینگوی و سوفیا لورن گرفته بود، با مرگش مجدداً مجله لایف را در صدر توجه عمومی قرار داد. در سال ۱۹۹۹ با اینکه مجله از لحاظ مالی در وضعیت مناسبی نبود، چند ویژه نامه منتشر نمود. «۱۰۰ حادثه مهم قرن» و «۱۰۰ شخصیت مهم قرن»، از جمله این
حادثه مهم قرن» و «۱۰۰ شخصیت مهم قرن»، از جمله این انتشارات بودند که با استقبال زیادی نیز مواجه شدند. در سال ۲۰۰۱ مجدداً مجله تعطیل شد تا اینکه از سال ۲۰۰۴ به صورت ضمیمه سایر روزنامه‌های مشهور نظیر واشینگتن پست و لس‌آنجلس تایمز منتشر شد. این دوره نیز فقط ۳ سال تا آوریل ۲۰۰۷ به طول انجامید. سایت رسمی مجله لایف اما پابرجا است. در این سایت قسمتی به عنوان Cover Search دارد که در آن می‌توان بر حسب کلمات کلیدی به جستجوی عکس‌های روی جلد این مجله پرداخت. همچنین ۳ مجموعه از عکس‌های روی جلد از حوادث و شخصیتهای مهم،
از عکس‌های روی جلد از حوادث و شخصیتهای مهم، عکس‌های مربوط به جنگ و عکس‌های مربوط به هنرپیشه‌های هالیوود در این قسمت دیدنی است. ویژه‌نامه‌های ۱۰۰ حادثه مهم قرن و ۱۰۰ شخصیت مهم قرن نیز در این سایت وجود دارند.
دوبروونیک (کروات: Dubrovnik) یک شهر تاریخی در کشور کرواسی که در ساحل دریای آدریاتیک و در کنار آخرین قسمت تنگهٔ دوبروونیک قرار دارد. این شهر یکی از برجسته‌ترین مقصدهای توریستی در دریای آدریاتیک است. در سال ۱۹۷۹ میلادی، شهر دوبروونیک به فهرست میراث جهانی یونسکو پیوست. کامیابی شهر دوبروونیک همواره بر اساس تجارت دریایی بوده‌است. در سالهای میانه میلادی این شهر به عنوان جمهوری راگوسا شناخته می شد. این شهر تنها جمهوری در خاور دریای آدریاتیک بود که رقابت بسیاری با شهر ونیز داشت. این جمهوری کوچک در قرن‌های ۱۵ و ۱۶
شهر ونیز داشت. این جمهوری کوچک در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی، با پشتیبانی ثروت و مهارت دیپلماتیک خود، توانست دست‌آوردهایی چشم‌گیر و توسعه‌ای بسیار زیاد به دست آورد. اگرچه، در دهه ۷۰ میلادی، به قصد جلوگیری از ویرانی‌های جنگ، شهر به‌طور کامل غیرنظامی شد، ولی پس از فروپاشی یوگسلاوی در سال ۱۹۹۱، این شهر توسط نیروهای صرب محاصره و به مدت ۷ ماه آسیب‌های سنگینی به آن وارد شد. نام. در کروات، این شهر به نام "دوبروونیک" شناخته می‌شود؛ در ایتالیایی به نام "راگوسا" (Ragusa)، و نام‌های تاریخی خود را در یونانی
(Ragusa)، و نام‌های تاریخی خود را در یونانی "Raugia/Ραυγια" یا "Ragousa/Ραγουσα". پس از فروپاشی پادشاهی اتریش-مجارستان نام کرواتی فعلی رسماً در سال ۱۹۱۸ میلادی پذیرفته شد. تاریخ. آغاز. فرهنگ تاریخی نشان می‌دهد که راگوسا (دوبروونیک) در قرن ۷ بر روی یک جزیره سنگی به نام لاوس Laus که سرپناه برای پناهندگان از شهر نزدیک Epidaurus تأسیس شد. بنیانگذاران در حال فرار از حمله‌های اسلاوها بودند. بر اساس کاوشهای باستان شناسی جدید، یکی دیگر از تئوری‌ها بر خلاف با تئوری‌های سنتی نشان می‌دهد که با توجه به کلیساهای قدیمی
سنتی نشان می‌دهد که با توجه به کلیساهای قدیمی امپراتوری روم شرقی که سالن دراز دارند، و از قرن ۸ میلادی به جا ماندند همچنین بخش‌هایی از دیوارهای شهر نشان می‌دهند که در زمان ساخته شدن در این شهر زیست‌گاه‌های بزرگ از قبل وجود داشتند. این در حالی است که دکتر آنتون نیچتیچ (Antun Ničetić)، در کتاب خود "Povijest dubrovačke luke" (تاریخچه بندر دوبروونیک)، مینویسد که دوبروونیک توسط ملوانان یونانی تأسیس شده است. جمهوری. پس از فروپاشی پادشاهی استروگوت‌ها (Ostrogothic)، شهر تحت حفاظت امپراتوری روم شرقی در آمد، با وجود
شهر تحت حفاظت امپراتوری روم شرقی در آمد، با وجود آن که اساساً دولت شهر مستقل بود، به صورت فعال با شهرهای طراف کرواتی و شبه جزیره ایتالیا کار میکرد. پس از جنگ‌های صلیبی، راگوسا در سالهای ۱۲۰۵ تا ۱۳۵۸ میلادی تحت حاکمیت ونیز در آمد، که نهادهای خود را به آن شهر داد. پس از پیمان صلح زادر (Zadar) در سال ۱۳۵۸ میلادی، راگوسا استقلال نسبی به عنوان یک رعیت از دولت پادشاهی مجارستان را به دست آورد. بین قرن ۱۴ و سال ۱۸۰۸، راگوسا یک جمهوری مستقل بود، اگر چه از سال ۱۴۴۰ تا ۱۸۰۴ مجبور به پرداخت خراج سالانه به دولت عثمانی
۱۸۰۴ مجبور به پرداخت خراج سالانه به دولت عثمانی و سلطان آن بود. این جمهوری در قرن ۱۵ و ۱۶ به اوج قدرت خود رسید، هنگامی که می‌شود آن تا حد جمهوری ونیز و دیگر جمهوری‌های دریایی ایتالیایی سنجید. این جمهوری یکی از نخستین‌ها در آن چه در امروز به عنوان قانون‌ها و نهادهای مدرن در نظر گرفته می‌شود: خدمات پزشکی در سال ۱۳۰۱ میلادی، با نخستین داروخانه در سال ۱۳۴۷ میلادی و نخستین نوانخانه در سال ۱۳۷۴ همچنین نخستین بیمارستان قرنطینه (Lazarete) در سال ۱۳۷۷ تأسیس شد. تجارت برده در سال ۱۴۱۸ لغو شد، و یک پرورشگاه در ۱۴۳۲
برده در سال ۱۴۱۸ لغو شد، و یک پرورشگاه در ۱۴۳۲ افتتاح شد. و بشتر از ۲۰ کیلومتر شبکه تأمین آب در سال ۱۴۳۶ ساخته شد. در سال ۱۸۰۶، شهر به ارتش ناپلئون بناپارت تسلیم شد، که تنها راه برای پایان دادن به محاصره یک ماهه توسط ناوگان روسیه بود (که در طی آن ۳۰۰۰ گلوله توپ به این شهر شلیک شد بود). نخست ناپلئون تنها راه عبور را برای سربازان خود خواسته بود و تعهد داده بود که به اشغال این سرزمین دست نزند با تأکید بر اینکه فرانسه از دوستان راگوسان هست . با این حال، نیروهای فرانسوی بعد از محاصره بندرگاه‌ها، دولت را وادار
فرانسوی بعد از محاصره بندرگاه‌ها، دولت را وادار کردند تا اجازه دهد نیروهای فرانسوی وارد شهر بشوند. در این روز، تمام پرچم‌ها در بالای دیوارهای شهر به عنوان نشانه‌ای از ماتم سیاه و سفید رنگ بودند. در سال ۱۸۰۸ "اوگوست دو مارمینت" (Auguste de Marmont)، لغو جمهوری و یکپارچه قلمرو آن نخست به ایتالیای (ناپلئون) و بعد به استان ایلیریان (Illyrian) که تحت حکومت فرانسه بود واگذار کرد. حکومت اتریش. امپراتوری هابسبورگ این استان را پس از سال ۱۸۱۵ میلادی به خاک خود پیوست، پس از آن تا سال ۱۹۱۸ میلادی این شهر به دست
پیوست، پس از آن تا سال ۱۹۱۸ میلادی این شهر به دست پادشاهی اتریش-مجارستان کنترل میشد. پادشاهی و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی. پس از فروپاشی پادشاهی اتریش-مجارستان در سال ۱۹۱۸ میلادی این شهر در سال ۱۹۲۱ میلادی به کنترل پادشاهی یوگسلاوی در آمد و تا فروپاشی جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاویدر سال ۱۹۹۱ بخشی از این جمهوری بود. جمهوری کرواسی. در سال ۱۹۹۱ و پس از جنگی که باعث فروپاشی یوگسلاوی شد، این شهر به جمهوری کرواسی پیوست و تا به امروز جزوی از کشور کرواسی است.
جعفر نامدار (زاده ۱۱ تیر ۱۳۱۳ – درگذشته ۱۱ دی ۱۳۹۲) داور و بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی برای تاج و شاهین تهران را دارد.وی پس از دو سال ابتلا به سرطان در کالیفرنیا درگذشت. دوران باشگاهی. علاقه وی به فوتبال باعث شد که در سال ۱۳۳۱ به عضویت تیم فوتبال شاهین دربیاید وی خیلی زود توانست از ارکان اصلی دفاعی این تیم شود و در ترکیب تیم منتخب تهران نیز قرار بگیرد. وی در سال ۱۳۳۳ چند دیدار برای تیم تاج انجام داده‌است. نامدار در عرصه ملی در رقابت‌های مقدماتی جام ملت‌های آسیا در آذر ماه سال ۱۳۳۸ در کرالای
جام ملت‌های آسیا در آذر ماه سال ۱۳۳۸ در کرالای هندوستان در سه بازی برای تیم ملی ایران به میدان رفت او تا اوایل دهه ۴۰ برای تیم شاهین بازی کرد و تنها قهرمانی تهران در سال ۱۳۳۷ را همراه با این تیم به درست آورد. جعفر نامدار در اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ میلادی به عنوان مدافع در تیم شاهین بازی می‌کرده‌است و در تیم ملی فوتبال ایران که در بازیهای المپیک ژاپن شرکت کرد عضویت داشت. دوران داوری. او در سال ۱۳۴۶ داور رسمی شد. وی در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ و جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ به عنوان داور وسط قضاوت کرده‌است و در
فوتبال ۱۹۷۸ به عنوان داور وسط قضاوت کرده‌است و در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ رئیس کمیته داوران ایران بوده‌است. نامدار در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ بازی استرالیا و شیلی در برلین غربی قضاوت کرد که بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید. او در این بازی مرتکب اشتباه بزرگی شد، به طوری که دو بار به ری ریچاردز بازیکن استرالیا کارت زرد نشان داد ولی او را اخراج نکرد، تا این که چهار دقیقه بعد کلایو توماس یکی از مسئولین فیفا او را از اشتباهش آگاه کرد. همچنین وی در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ دیدار دو تیم لهستان و مکزیک را که با برتری
۱۹۷۸ دیدار دو تیم لهستان و مکزیک را که با برتری سه بر یک لهستان همراه بود سوت زد. وی به عنوان کمک داور دیدارهای برزیل - لهستان (جام‌جهانی ۱۹۷۴)، آرژانتین - لهستان و سوئد – برزیل (جام‌جهانی ۱۹۷۸) نیز بوده‌است. از دیگر قضاوت‌های بین‌المللی این نامدار می‌توان به حضور در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
شاهرخ اکبری دیلمقانی مجسمه‌ساز ایرانی است. زندگی. شاهرخ اکبری دیلمقانی متولد ۱۳۳۴ خوی است. او دانش‌آموختهٔ رشته معماری داخلی، دانشگاه هنر تهران در سال ۱۳۵۷ و کارشناس ارشد مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کارشناس ارشد رشته مجسمه‌سازی از دانشکده هنرهای زیبا، عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان‌سازان ایران، عضو هیئت مدیرهٔ انجمن مجسمه‌سازان ایران، دبیر اجرایی سه دوره دوسالانهٔ سفال، سرامیک و آبگینهٔ معاصر ایران است. فعالیت‌ها. برپایی نمایشگاه‌های جمعی در موزه هنرهای معاصر تهران در سال‌های ۱۳۶۴، ۱۳۶۶،
در موزه هنرهای معاصر تهران در سال‌های ۱۳۶۴، ۱۳۶۶، ۱۳۷۱، ۱۳۷۶، ۱۳۷۹، شرکت در دوسالانهٔ هنر داکا، شرکت در بی‌ینال‌های اول، دوم و چهارم مجسمه‌سازی ایران، آرت اکسپوی تهران، تالار وحدت ۱۳۸۳، نمایشگاه گروهی مجسمه، گالری برگ ۱۳۸۴، بی‌ینال مجسمه‌سازی ایران، گالری صبا ۱۳۸۴ در کارنامه حرفه‌ای این مجسمه‌ساز ثبت شده‌اند. او همچنین دبیر اجرایی پنجمین دوسالانه مجسمه‌سازی، داوری نمایشگاه‌های مجسمه و برگزاری کارگاه‌های مجسمه‌سازی را در سوابق فعالیت هنری‌اش دارد. آثار مجسمه شاهرخ اکبری دیلمقانی، به شیوه انتزاعی ساخته
مجسمه شاهرخ اکبری دیلمقانی، به شیوه انتزاعی ساخته شده‌اند.
تونی مک‌گینس یکی از اعضای گروه موسیقی اباو اند بیوند است. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
بحران گروگان‌گیری در مدرسه بسلان (هم‌چنین از آن تحت عنوان محاصره مدرسه بسلان یا قتل‌عام مدرسه بسلان نیز نام برده می‌شود) در اوسیتای شمالی رخ داد. در این رویداد در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۴، طی برگزاری جشن آغاز سال تحصیلی در دبستان شماره یک (SNO) شهر بسلان، جمهوری خودمختار اوستیای شمالی در منطقه قفقاز شمالی فدراسیون روسیه، شماری از اعضای گروه اسلام‌گرا و جدایی طلب ریاض‌الصالحین چچن، با صورت‌های پوشیده و کمربندهای انفجاری و تیراندازی به سمت حاضران در حیاط این دبستان و کشتن چندتن در آغاز گروگان‌گیری، بیش از ۱٬۱۰۰
و کشتن چندتن در آغاز گروگان‌گیری، بیش از ۱٬۱۰۰ نفر از حاضران، از جمله ۷۷۷ کودک، را طی سه روز و بدون دادن آب و غذا، در تالار ورزش دبستان گروگان گرفتند و دربرابر خواهان به‌رسمیت شناخته‌شدن استقلال چچن از جانب روسیه شدند. تروریست‌ها اعلام کردند که گروگان‌ها تا رسیدن تروریست‌ها به خواسته‌هایشان، با آن‌ها «روزه خواهندگرفت.» برابر اعلام جان‌به‌دربردگان، شماری از گروگان‌ها از تشنگی ناچار به نوشیدن ادرار شده‌بودند. بسیاری از گروگان‌ها در طول بحران، از شدت گرما برهنه شده بودند و در فیلم‌های ضبط شده از جریان عملیات
شده بودند و در فیلم‌های ضبط شده از جریان عملیات آزادسازی، کودکان برهنه‌ای دیده‌می‌شوند که توسط کمک‌رسانان از ساختمان آتش‌گرفته و نیمه‌ویران دبستان برون آورده می‌شوند. این حادثه با حمله نیروهای روسیه، چند انفجار و آتش‌سوزی در درون محل نگهداری گروگان‌ها و آتش‌باری سنگین و مرگ ۳۳۴ نفر که بیش از نیمی از آن‌ها کودک بودند به پایان رسید. بسیاری از کودکان کشته‌شده، دراثر ضعف ناشی از تشنگی و گرسنگی توان گریز از ریزش آوار را نداشتند. در حدود ۲۰۰ تن نیز گمشده گزارش گردیدند. در این عملیات نیروهای ویژه روسیه نیز ۲۱ نفر
در این عملیات نیروهای ویژه روسیه نیز ۲۱ نفر از افراد خود را از دست دادند. حکم دادگاه حقوق بشر اروپا. در آوریل ۲۰۱۷ دادگاه حقوق بشر اتحادیه اروپا دولت روسیه را به دلیل سهل‌انگاری در مورد جان گروگان‌ها کوتاهی در این حادثه تروریستی مجرم شناخت. همچنین براساس رأی دادگاه به بازماندگان و بستگان قربانیان بیش از سه میلیون غرامت باید پرداخت شود.