payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وولکین موتورهای موشک مرحلهٔ اول آرین ۵، مورد استفادهٔ سازمان فضایی اروپا هستند. از این نوع موتور دو مدل ساخته شده‌اند که به وولکین ۱ و وولکین ۲ معروف هستند. این موتورها با سوخت سرد (هیدروژن و اکسیژن مایع) کار می‌کنند. وولکین ۱. وولکین ۱ یا وولکین با نام تجاری (HM-60) اولین موتور اصلی مورد استفاده در موشک مرحله اول راکت آرین ۵ بود. این موتورها به تعداد ۵۶ عدد در آستریوم ساخته‌شدند. ساخت و توسعهٔ آن‌ها تا اواسط سال ۲۰۰۹ ادامه داشت. آسترویم مسئول طراحی و ساخت اتاقک رانش بود، که از بخش‌های زیر تشکیل می‌شد، بست
رانش بود، که از بخش‌های زیر تشکیل می‌شد، بست اتصال ساخت ام‌تی آیرواسپیس، سر تزریق‌کننده، اتاقک احتراق (با خنک‌کنندهٔ تجدیدپذیر)، نازل(که با مقدار اضافی سوخت خنک می‌شود ساخت ولوو). وولکین در آرایش‌های جی، جی+ و جی‌اس آرین ۵ مورد استفاده قرار گرفت. مهم‌ترین پرتاب‌هایی که از این موتور بهره گرفت، ارسال فضاپیمای ایکس‌ام‌ام-نیوتن (رصدخانهٔ پرتوهای ایکس) در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۹ و ارسال فضاپیمای روزتا در ۲ فوریه ۲۰۰۴، که بعد از خارج شدن از مدار زمین با ستارهٔ دنباله‌دار ۶۷پی برای جمع‌آوری اطلاعات برخورد کرد. وولکین ۲.
۶۷پی برای جمع‌آوری اطلاعات برخورد کرد. وولکین ۲. وولکین ۲، نسخهٔ بعدی موتور وولکین بود، که برای تقویت و همچنین رفع ایرادهای موجود در وولکین ۱ ساخته شد. ساختار ووکلین ۲ همانند وولکین ۱ بود. همچنین از شرکت‌های یکسان برای ساخت قسمت‌های مختلف آن کمک گرفته‌شد. وولکین ۲ از یک طراحی جدید برای سیستم تزریق‌کننده بهره می‌برد. همچنین فشار اتاقک احتراق افزایش‌یافته و نازل آن تغییراتی نسبت به وولکین ۱ داشت. این تغییرات باعث می‌شود، که وولکین ۲ نسبت به نسخه‌های قبلی خود ۳۰٪ قدرت بیشتری داشته‌باشد. این مورد و نسخهٔ تقویت
قدرت بیشتری داشته‌باشد. این مورد و نسخهٔ تقویت شده موتور HM-7 در مرحلهٔ بالایی راکت، باعث امکان جابه‌جای تا ۶ تن بار برای آرین ۵ اولیه و ۱۰ تن بار برای آرین ای‌سی‌ای است. اولین پرواز وولکین ۲ در فوریه ۲۰۰۵، برای پرتاب ۱۶۴ آرین ۵ انجام گرفت. مهم‌ترین پرواز استفاده کننده از وولکین ۲، ارسال ای‌تی‌وی ژول ورن در سال ۲۰۰۸ به فضا بود. مقایسه وولکین ۱ و وولکین ۲. جدول زیر مقایسه‌ای بر وولکین ۱ و وولکین ۲ است.
الگوریتم درجا در علم کامپیوتر الگوریتمی است که ورودی را با استفاده از یک داده ساختار با یک حافظهٔ اضافی کوچک و ثابت تبدیل می‌کند. ورودی معمولاً به وسیلهٔ خروجی که هنگام اجرای الگوریتم به وجود می‌آید، دوباره نوشته می‌شود. الگوریتمی که درجا نباشد گاهی نه در محل (not-in-place) یا خارج از محل (out-of-place) نامیده می‌شود. یک الگوریتم تا زمانی به‌طور رسمی درجا نامیده می‌شود که ورودی به وسیله خروجی بازنویسی شود. در واقع این شرط نه کافی است (در مواردی که داده‌ها به‌طور مرتب نمایش داده شده) و نه لازم است; ممکن است
مرتب نمایش داده شده) و نه لازم است; ممکن است فضای داده خروجی ثابت باشد یا حتی ممکن است قابل شمارش نباشد؛ برای مثال در حالتی که خروجی در (گردش) جریان باشد. ازسوی دیگر، گاهی اوقات ممکن است عملی تر باشد که فضای داده خروجی را حساب کنیم، تا تعیین کنیم که آیا این الگوریتم درجا است یا نه. مانند مثال اول معکوس زیر؛ این باعث می‌شود که تعریف کردن الگوریتمهای درجا به شدت مشکل شود. در کاربردهای نظری مانند کاهش فضای ورود، همیشه از فضای داده‌های خروجی چشم پوشی می‌شود. (در این مورد ضروری است که داده خروجی فقط نوشتنی
(در این مورد ضروری است که داده خروجی فقط نوشتنی باشد.) مثال. فرض کنید می‌خواهیم آرایه ای n رقمی را معکوس کنیم یکی از راه‌های ساده این است که: function reverse(a[0..n]) allocate b[0..n] for i from 0 to n b[n - i] = a[i] return b متأسفانه، در اینجا به formula_1 فضای بیشتر برای ایجاد آرایه "b" نیاز است و اغلب عمل تخصیص دادن یک عمل کند است. اگر ما دیگر به"a" احتیاج نداشته باشیم، می‌توانیم به جای بازنویسی با معکوس خودش از الگوریتم درجای زیر استفاده کنیم: function reverse-in-place(a[0..n]) for i from 0 to
reverse-in-place(a[0..n]) for i from 0 to floor(n/2) swap(a[i], a[n-i]) به عنوان مثالی دیگر، تعدادی الگوریتم مرتب سازی هستند که می‌توانند آرایه‌ها را به آرایه‌های درجا مرتب شده بازآرایی کنند، از جمله: مرتب‌سازی حبابی، مرتب‌سازی شانه‌ای، مرتب‌سازی انتخابی، مرتب‌سازی درجی، مرتب‌سازی هرمی و مرتب‌سازی شِل. مرتب‌سازی سریع معمولاً به عنوان الگوریتم درجا تعریف می‌شود. ولی در واقع یکی نیست. اکثر پیاده سازی‌ها نیازمند formula_2 فضا برای پشتیبانی از تقسیم و حل بازگشتی هستند. اکثر الگوریتم انتخابها نیز درجا هستند،
هستند. اکثر الگوریتم انتخابها نیز درجا هستند، اگرچه بعضی از آن‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای دادهٔ ورودی آرایه را در فرایند یافتن نتیجه نهایی با اندازهٔ ثابت، بازآرایی می‌کنند. برخی از الگوریتم‌های دستکاری متن مانند اصلاح شده و معکوس ممکن است درجا انجام شوند. پیچیدگی محاسباتی. در نظریه پیچیدگی محاسباتی، الگوریتمهای درجا شامل همهٔ الگوریتمهای با پیچیدگی فضایی formula_3، کلاس پیچیدگی فضا هستند. این کلاس بسیار محدود است؛ که با یک زبان منظم برابری می‌کند. در واقع حتی شامل هیچ یک از مثال‌های ذکر شده در بالا نمی‌شود.
شامل هیچ یک از مثال‌های ذکر شده در بالا نمی‌شود. به همین دلیل، ما نیز الگوریتم‌های L را مطرح می‌کنیم، کلاس این مسائل به فضای اضافی formula_4 نیاز دارند تا درجا باشند. اگرچه به نظر می‌رسد که با تعریف قبلی ما در تناقض است، ما باید فرض کنیم که در جهان انتزاعی ورودی ما می‌تواند به‌طور قراردادی بزرگ باشد. بر روی یک کامپیوتر واقعی، یک اشاره گر فقط به یک مقدار فضای ثابت و کوچک نیاز دارد. چون مقدار حافظهٔ فیزیکی محدود است، اما به‌طور کلی formula_4 بیت نیاز است تا اندیس را در لیستی با سایز "n" مشخص کند. آیا به این
را در لیستی با سایز "n" مشخص کند. آیا به این معنی است که مرتب‌سازی سریع یک الگوریتم درجا است؟ هرگز. از لحاظ فنی، این بهformula_6 فضا نیاز دارد، از آنجایی که هر یک از formula_7 چارچوب پشته شامل تعداد ثابتی اشاره گر هستند. (سایز هر کدام از آن‌ها formula_7 است.) شناسایی الگوریتمهای درجا با L دارای مفاهیم جالبی است؛ به‌طور مثال، به این معنی است که الگوریتمهای درجای (نسبتاً پیچیده) وجود دارند که تعیین می‌کنند آیا یک مسیر بین دو گره در یک گراف بدون جهت وجود دارد یا نه. مشکل این است که به formula_1 فضای اضافی
یا نه. مشکل این است که به formula_1 فضای اضافی برای استفاده الگوریتمهای معمولی مورد نیاز است. مانند جستجوی عمق اول (یک بیت برای هر گره). نقش تصادفی. در بسیاری از موارد، فضای مورد نیاز برای یک الگوریتم می‌تواند با استفاده از الگوریتم تصادفی به شدت کاهش یابد. به عنوان مثال، می‌خواهیم بدانیم دو راس درون یک گراف "n" راسی در یک مؤلفهٔ همبند گراف هستند. الگوریتم درجای ساده شناخته شده‌ای به صورت قطعی برای تعیین این موضوع وجود ندارد، ولی اگر ما به سادگی از یک راس شروع کنیم و به‌طور تصادفی با formula_10 گام بر روی
کنیم و به‌طور تصادفی با formula_10 گام بر روی رئوس پیش برویم، شانس اینکه به راسی که آن را از قبل انتخاب کرده‌ایم برسیم و این دو در یک مولفه همبندی باشند، بالا می‌رود. به‌طور مشابه، الگوریتمهای درجای تصادفی ساده‌ای برای آزمون اولیه وجود دارند. مانند آزمون اولیه میلرـ رابین. و همچنین الگوریتمهای درجای تصادفی ساده وجود دارند، مثل الگوریتم پولارد . برای بررسی بیشتر این پدیده RL و BPL را ببینید. برنامه‌نویسی تابعی. زبانهای برنامه نویسی تابعی گاهی دلسردکننده‌است. آن‌ها اغلب الگوریتمهای درجایی که داده‌ها را
آن‌ها اغلب الگوریتمهای درجایی که داده‌ها را بازنویسی می‌کنند، به‌طور صریح پشتیبانی نمی‌کنند، از این رو این یک نوع اثر زیان‌آور است؛ در عوض، آن‌ها فقط اجازه می‌دهند داده‌های جدید ساخته شود. با این حال، کامپایلرهای زبان‌های تابعی خوب اغلب زمانی که یک شیء ساخته شده بسیار شبیه به شیء موجود باشد، تشخیص می‌دهند و سپس شیء قدیمی توسط آن‌ها دور انداخته می‌شود و این به یک جهش ساده "under-the-hood" بهینه سازی می‌شود. توجه داشته باشید که ممکن است در اصل برای به دقت ساختن الگوریتمهای درجایی که داده‌ها را تغییر نمی‌دهند
الگوریتمهای درجایی که داده‌ها را تغییر نمی‌دهند (مگر این که داده‌ها دیگر مورد استفاده قرار نگرفته باشند) ولی این در عمل به ندرت انجام می‌شود. ساختمان داده‌های تابعی را ببینید.
دژ مُدَوَر یا چَنبَر-دژ گونه‌ای از دژ است که وایکینگ‌ها در زمان پادشاهی هارالد دندان‌آبی (درگذشته ۹۸۶ میلادی) می‌ساختند. بازمانده‌های شش مورد از این دژها در دانمارک و جنوب سوئد یافته شده‌است. از آنجا که نخستین نمونه‌ای که از این دژها یافت شد در ترلبورگ (Trelleborg) نزدیک به اسلاگلسه در دانمارک یافت شده به این نوع دژ در کل ترلبورگ هم گفته می‌شود. هارالد از این دژها برای استوار کردن پایه‌های فرمانروایی تازه خود بهره گرفت و برای ساخت این چنبردژها از مهندسان و کارگران خارجی که به بردگی گرفته‌بود استفاده می‌کرد.
خارجی که به بردگی گرفته‌بود استفاده می‌کرد. این دژها همه کاملاً مدور هستند و قطر آن‌ها از ۱۲۰ متر در فیرکات تا ۲۴۰ متر در آگرسبورگ متغیر است. بیشتر چنبردژها در نزدیکی آب ساخته شده‌اند و آثار به‌دست آمده نشان می‌دهد وایکینگ‌ها کشتی‌ها خود را در نزدیکی این دژها نگه می‌داشتند یا حتی شاید در برخی از این دژها فعالیت‌های مربوط به تعمیر کشتی هم انجام می‌شده است. نخست باور بر این بود که معماری و طرح این دژها منحصر به دانمارک و وایکینگ‌ها است و پیکرهای بلندقامت یافته شده در خاک آن هم از آن مردمان وایکینگ است اما
شده در خاک آن هم از آن مردمان وایکینگ است اما پژوهش‌های تازه نشان می‌دهد که نمونه‌های مشابه این دژها در آلمان و لهستان هم وجود دارد و پیکرهای یافت‌شده هم مربوط به خارجی‌هایی است که از سوی وایکینگ‌ها به بردگی گرفته شده‌بودند. دیواره‌های بیرونی این دژها با الوارهایی عمودی از چون بلوط ساخته می‌شد که با تیرهای چوبی افقی به هم وصل می‌شد و در پشت دیواره چوبی خاکریزی انباشته می‌شد که این خاکریز هم با سازه‌های چوبی محصور می‌شد و در بالای آن یک راهرو چوبی روباز ایجاد می‌شد. تنها در دژ ترلبورگ دانمارک ۲۰ هزار متر
می‌شد. تنها در دژ ترلبورگ دانمارک ۲۰ هزار متر مکعب خاکریزی در پشت دیواره بیرونی انجام شده‌است. منابع. Wetenschap in beeld. 2012. Oslo: Bonnier Publications International. nr. 2/2012 p.70.
سیلن برگ‌باریک (نام علمی: Silene stenophylla) یکی از گونه‌های گیاهان گلدار از خانواده میخکیان است. در سال ۲۰۱۲ نمونه‌ای یخ‌زده از این گیاه که حدود ۳۲ هزار سال در زیر یخ‌های دائمی سیبری مانده بود کشف و دوباره شکوفا شد. قلیانک برگ‌باریک در تونداری شمالگان در منطقه سیبری خاوری و کوهستان‌های شمال ژاپن می‌روید. این گیاه معمولاً ۵ تا ۲۵ سانتی‌متر قد دارد، برگ‌های آن باریک و کاسبرگ آن بزرگ است. شکفتن آن در تابستان صورت می‌گیرد. منابع. Wikipedia contributors, "Silene stenophylla," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
stenophylla," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Silene_stenophylla&amp;oldid=478590192 (accessed February 24, 2012).
تیگران دوم (به ارمنی Տիգրան Բ - به انگلیسی Tigranes II) یا تیگران بزرگ (به ارمنی Տիգրան Մեծ - به انگلیسی Tigranes the Great)، پادشاه ارمنستان و داماد مهرداد ششم بود. تیگران بزرگ پسر آرتاوازد یکم ملقب به تیگراد به معنی فاتح پادشاه پیشین ارمنستان بود، آرتاوازد پدر تیگران، نبردی با اشکانیان داشت، که در آن نبرد در نهایت شکست را قبول کرد و توافق شد پسر وی، یعنی تیگران، در سال ۱۰۵ پیش از میلاد به دست شاهنشاهی اشکانی سپرده شود؛ و بنابرین تیگران در دربار پادشاهان اشکانی بزرگ شد، و همین امر بعضی از خصیصه‌های اخلاقی
بزرگ شد، و همین امر بعضی از خصیصه‌های اخلاقی او را توجیه می‌کند. وقتی پدر تیگران در سال ۹۵ پیش از میلاد فوت کرد، اشکانیان وی را برای جلوس برتخت سلطنت فرمانروایی ارمنستان رهسپار کردند، البته در این بین دره‌های مرز جنوبی ارمنستان واقع در منطقه‌ای را که امروزه ارمنستان غربی، (ناحیه آناتولی شرقی) است نیز به آنان واگذار شد. تیگران بمحض جلوس برتخت سلطنت سیاست کشورگشایی شدیدی در پیش گرفت، تیگران فتوحات خود را با تصرف سوفن شروع کرد و آن ناحیه‌ای بود شامل قسمت جنوبی ارمنستان صغیر، و تیگران فرمانروای آن به نام سلطان
ارمنستان صغیر، و تیگران فرمانروای آن به نام سلطان آرتانس را که از اعقاب زریر (سوفنه)، (زاریادس) بود از سلطنت خلع کرد. تیگران با دختر مهرداد ششم پنتوس، پادشاه پنتوس، ملقب به «اصیل» ازدواج کرد و با آن قدرت نوپا، روابط دوستی برقرار نمود، ضمن اینکه در جنگ‌های مهرداد با دولت جمهوری روم بیطرفی خود را حفظ کرده بود. شهر تیگراناکرت کلان‌شهر باستانی واقع در جوار دیاربکر در ترکیهٔ کنونی را تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان در سده یکم پیش از میلاد (۸۳–۷۸ (پیش از میلاد)) بنیاد نهاد. از سال ۷۵ تا ۷۲ پیش از میلاد، مهرداد ششم
نهاد. از سال ۷۵ تا ۷۲ پیش از میلاد، مهرداد ششم پنتوس، که از رومیان شکست خورده بود نیز به سوی هم پیمانش تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان گریخت و به او پیوست. فتوحات تیگران بزرگ. او سیاست توسعه طلبی خود را به ویژه متوجه جنوب کرد و با یک رشته جنگ‌های توأم با پیروزی به آن جامه عمل پوشانید. ابتدا به اشکانیان که رقیبان خطرناک پادشاهان ارمنستان بودند و تیگران آنان را دشمن موروثی خود می‌دانست حمله‌ور شد. نخست دره‌هایی را که به هنگام جلوسش برتخت مجبور شده بود به آنان واگذار کند پس گرفت. سپس بر اثر یک رشته پیروزی‌ها
واگذار کند پس گرفت. سپس بر اثر یک رشته پیروزی‌ها آتورپاتکان، کردوئنه، اسروئن که پایتخت آن شهر ادسا (رها کنونی) امروزه به (شانلی اورفه نام دارد) را دست نشانده خود کرد، و داماد خود را که ، (میتریداتس) بود حاکم آتورپاتکان شد و به‌طوری‌که مجبور شدند خراج سالانه به تیگران بپردازند، سربازانی در اختیارش بگذارند و همچون امیران خراجگزار در دربارش حضور پیدا کنند. پس از آن تیگران سرزمین آدیابن و سرتاسر شمال میان‌رودان را متصرف شد و آن‌ها را به قلمرو و سلطنت خود ضمیمه کرد. تیگران توانست در ماوراء قفقاز (قفقاز جنوبی)،
کرد. تیگران توانست در ماوراء قفقاز (قفقاز جنوبی)، ایبریا و آلبانیای قفقاز را هم تصرف کند. در زمان تیگران مرز شمالی ارمنستان گسترش یافت سرزمین‌های استان لوری و آخالکالاکی و همچنین بین رود کورا و ارس با زمین‌های ساحلی دریای خزر در آن منطقه را دربر می‌گرفت. همچنین تیگران توانست سوریه و قسمتی از لبنان و حتی قسمتی از فلسطین را نیز تصرف کند. این مملکت وسیع به مقتضای تسهیلات لشکرکشی و نیازمندی‌های اداری به یکصد و بیست شهرستان تقسیم شده بود. تیگران که دارای وحدت و شکل و یکسانی بود توانست به سلطه خود بر سرزمین وسیع
و یکسانی بود توانست به سلطه خود بر سرزمین وسیع شکل‌های متعدد و مختلف بدهد و هر یک را به نوعی اداره کند. او در بعضی از مناطق متصرفی خود اجازه داد که پادشاه ملی خودشان بر آنان باقی بماند و فقط اکتفا کرد به اینکه آنان را تابع و خراجگزار خود کند. در مورد کوه نشینان ماورای قفقاز نیز قناعت کرد به اینکه آنان را با خود متحد سازد. لشکرکشی پومپه. لوکولوس بعد از شکست از تیگران بزرگ سرداری به نام پومپه به فرماندهی سپاهیان رم منصوب شد که هم از لحاظ قابلیت و استعداد نظامی مرد بزرگی بود و هم اخلاقی متین و متعادل داشت. او
مرد بزرگی بود و هم اخلاقی متین و متعادل داشت. او همه مشخصات تمدن و فرهنگی را که طبقه اشراف رومی در دوران اقتدار و در آستانه انحطاط خود بدان دست یافته بودند در خود داشت. پومپه سپاهی مرکب از چندین لژیون در کیلیکیه متمرکز کرد. همان‌طور که مرد جنگی بود سیاستمدار قابلی نیز بود. پومپه به وعده واگذاری قسمتی از سرزمین‌های متصرفی لوکولوس در میان رودان به فرهاد سوم پادشاه اشکانی وی را با خود متحد ساخت و وادارش کرد که به ارمنستان حمله کند. پومپه وقتی نیروهای ارمنی را بدین گونه سرگرم کرد خود با ۵۰۰۰۰ سرباز تمامی عرض
بدین گونه سرگرم کرد خود با ۵۰۰۰۰ سرباز تمامی عرض آسیای صغیر را پیمود و به پونتوس حمله‌ور شد. مهرداد با ۳۰٬۰۰۰ سرباز به مقابله با او شتافت لیکن در جنگی بزرگ در نیکوپولیس شکست خورد. سپاه مهرداد ششم در آن نبرد به یکباره نابود گردید. خود مهرداد که دلاورانه می‌جنگید تا لحظه آخر پایداری کرد و سرانجام بسیار بزحمت توانست جان سالم از معرکه بدر برد. فرهاد سوم بر ارمنستان تاخت و تیگران بزرگ پسر نوجوانش شاهزاده تیگران دست به یک خیانت زد، به این معنی که با گروهی از سربازان به اردوگاه اشکانیان پیوست. تیگران بزرگ پس از
به اردوگاه اشکانیان پیوست. تیگران بزرگ پس از فروپاشی امپراتوریش و با وجود موفقیتی که در جنگ دوم با لوکولوس پیدا کرده بود پیرمردی شده بود عبوس و زود خشم و پسرش از اخلاق تند و خشن او شکایت داشت. فرهاد سوم با کمک سربازانی که شاهزاده تیگران در اختیارش گذاشته بود پیش آمدند و شهر آرتاشات پایتخت ارمنستان را محاصره کردند. وقتی بر اثر شکست مهرداد و فروپاشی حکومت پونتوس، پومپه به سمت ارمنستان پیشروی کرد وضع تیگران بزرگ وخیم و یاس‌انگیز شد. این جنگی بود که او می‌بایست در دو جبهه بکند، با بیگانگان یک جنگ داخلی هم
در دو جبهه بکند، با بیگانگان یک جنگ داخلی هم افزوده شده بود. تیگران توانست بقدر کافی نیرو تجهیز کند و پس از گردآوری نیروهایش به لشکری که آرتاشات را محاصره کرده بود حمله کرد، شکست سنگینی برآن وارد آورد و اشکانیان را از ارمنستان بیرون راند. لیکن با وجود این پیروزی تیگران حس کرد که غیرممکن است بتواند به نبرد ادامه بدهد، زیرا ارتش رم اکنون از جبهه دیگری داشت وارد خاک کشور او می‌شد. وقتی مهرداد به مرز ارمنستان آمد تا پناه بخواهد، تیگران که بار اول به او پناه داده و با این عمل دشمنی دولت رم را که موجب
پناه داده و با این عمل دشمنی دولت رم را که موجب دشواری‌هایش شده بود برای خود خریده بود، و تازه پس از شکست در جنگ اولش با لوکولوس در نبرد تیگراناکرت نیز حاضر نشده بود صلح را به بهای تسلیم مهمانش به دشمن برای خود بخرد، این بار دیگر حاضر نشد درهای ارمنستان را به روی او بگشاید. پومپه به پیشروی خود به طرف قلب ارمنستان ادامه داد و بی‌آنکه با مقاومتی برخورد کند به منطقه فعلی ارزروم رسید سپس با پسر خائن تیگران که به او ملحق شد به دره ارس درآمد. تیگران بزرگ از او تقاضای صلح کرد و پومپه هم پذیرفت. پومپه از آنجا که
صلح کرد و پومپه هم پذیرفت. پومپه از آنجا که سیاستمدار بزرگی بود فهمید که اتحاد بین رم و دولت اشکانی مصلحتی و موقتی بوده و مغایر با نظر کلی مجلس سنای روم در مورد سیاست شرقی آن است؛ لذا به جای اینکه ارمنستان را ضمیمه متصرفات جمهوری رم بکند قناعت کرد به اینکه از آن متحدی برای خود بسازد به امید اینکه بدین وسیله هم سدی برای آینده قفقاز شمالی درست خواهد کرد و هم پایگاهی برای عملیات ضد اشکانیان در اختیار خواهد داشت. بموجب پیمان صلح، تیگران بایستی سرزمین‌هایی را که در جنوب جبال توروس به تصرف درآورده بود به رم
که در جنوب جبال توروس به تصرف درآورده بود به رم بدهد، ولی سرزمین اصلی ارمنستان را برای خود نگاه دارد. علاوه بر این تیگران می‌بایست خساراتی معادل ۶٬۰۰۰ تالان (واحد وزن در یونان قدیم و واحدی برای پول طلا و نقره) بپردازد. دیدار پومپه و تیگران صورت غم‌انگیزی به خود گرفت، تیگران در حالی که بالاپوش ارغوانی رنگ را از تن بدر آورده و بجز نوار دور سر و نیمتاج سلطنتی چیزی از علایم شاهی در خود نگاه نداشته بود سوار براسب به جلو اردوگاه رومیان آمد و به سردار یا کنسول آینده رم نشان و تاج پادشاهی خود را تقدیم کرد. سپس
آینده رم نشان و تاج پادشاهی خود را تقدیم کرد. سپس پومپه، تیگران را از زمین بلند کرد و نشان قدرت را به او بازپس داد و با وی رفتاری همچون با یک پادشاه کرد؛ و اما فرهاد سوم و پسر خائن تیگران بزرگ که عاملان اصلی شکست او بودند، نه اولی ثمره سیاست خود را گرفت و نه دومی مزد خیانتش را، پومپه دستور داد آن پسر خیانت کار را دستگیر کردند و او را با خود به رم برد تا تجسمی از فتوحاتش باشد. فرهاد سوم هم زمینهایی را که در جنوب ارمنستان مورد مطالبه اش بود و تیگران قبلاً از او گرفته بود صاحب نشد و بدین گونه شرکتش در جنگ ضد
او گرفته بود صاحب نشد و بدین گونه شرکتش در جنگ ضد ارمنستان همه منافعی را که انتظار داشت برایش ببار نیاورد. تیگران بزرگ پس از این شکست که موجب فروپاشی امپراتوریش شده، ولی لااقل ارمنستان اصلی را نگاه داشته بود باز ده سال بر کشور خود سلطنت کرد و به نظر می‌رسد که در طول همین دوران آخر عمرش به صورت متحد وفادار دولت رم باقی ماند، تیگران در سال ۵۵ (پیش از میلاد) وفات یافت و با مرگ او سلطنتی نزدیک به چهل سال که مشخص‌کننده اوج قدرت ارمنستان بود به پایان رسید. قدرت نظامی ارمنستان در دوران تیگران بزرگ. تیگران بزرگ
نظامی ارمنستان در دوران تیگران بزرگ. تیگران بزرگ برای گسترش مرزهای ارمنستان یک ارتش بزرگ را تشکیل داد. با توجه به «کتاب جودیت» [Book of judith] ارتش تیگران شامل ارابه و ۱۲٬۰۰۰ سواره نظام سنگین مجهز به نوعی زره که احتمالاً توسط سلوکیان و پارتها استفاده می‌شده تجهیز شده بودند و همچنین ۱۲۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام که ۱۲٬۰۰۰ نفر آن از کمانداران (کمان (جنگ‌افزار)) تشکیل می‌دادند؛ که در آن زمان یکی از ویژگی‌های مهم ارتش اشکانیان هم بوده‌است. بخش عمده‌ای از ارتش تیگران بزرگ را از سربازان پیاده تشکیل شده بود. در زمان
بزرگ را از سربازان پیاده تشکیل شده بود. در زمان فرمانروایی تیگران بزرگ، قلمرو ارمنستان سه برابر گشت و ارمنستان به یکی از نیرومندترین حکومت‌های آن روز تبدیل شد. به همین علت تیگران بزرگ را در تاریخ تیگران بزرگ می‌نامند. تئودور مومسن (مورخ بزرگ آلمانی) می‌نویسد: ارمنستان اگر عوامل و شرایط قدرت نظامی قابل توجهی در خود نداشت بدون شک نمی‌توانست استقلال خود را بدست بیاورد و سپس از آن دفاع کند. مظهر این قدرت نظامی در وهله اول همان کوه نشینان و دهقانان ارمنی بودند، همان نژاد نیرومند و خو گرفته به یک گذران سخت و
همان نژاد نیرومند و خو گرفته به یک گذران سخت و دشوار در سرزمین دست نیافتنی خود، همان مردانی که برای ارمنستان و سپس برای امپراتوری روم شرقی پیاده‌نظامی مقاوم تدارک می‌دیدند، سربازانی که در جنگ‌های بیشمار آخرین پایه مقاومت را تشکیل می‌دادند. و. شاپو می‌نویسد: پایه و اساس قدرت نظامی تیگران و قدرت تهاجمی او، در سواره‌نظام زره پوش مشهورش بود که از سر تا زانو غرق در آهن و فولاد و مسلح به نیزه بودند و از میان نجبای ارمنی به خدمت گرفته می‌شدند. قدرت نظامی ارتش ارمنستان هنر و استعداد سازندگان و بنایان و خاکبرداران
هنر و استعداد سازندگان و بنایان و خاکبرداران منتخب از میان خود ساکنان ارمنی بود. ارامنه جنوب کشور از معماران و مهندسین نظامی بی نظیری بودند که بر اثر همین شهرت آنان بود که تیگران برای مقاصد نظامی استخدام کرده بود. تسلیحات و در مهنسی نظامی، در ارتش ارمنستان یکی از ویژگی‌ها و یکی از عوامل قدرت آن ارتش بود. تیگران از این هنرمندان برای بازکردن راه‌ها و ساختن پل‌ها و تمیز کردن رودخانه‌ها و بریدن درخت‌ها و انجام دادن کارهای ضروری دیگر با خود می‌آورد. تعداد آن نیروها در حدود ۳۵۰۰۰ نفر بود. سکه‌های تیگران بزرگ.
در حدود ۳۵۰۰۰ نفر بود. سکه‌های تیگران بزرگ. تیگران از ابتدای حکومت اقدام به ضرب سکه از جنس نقره و برنز کرد. وی بیشترین تعداد سکه‌ها را در بین پادشاهان خاندان آرداشسیان (آرتاشسیان) ضرب کرده و در حال حاضر بیش از نیمی از سکه‌های به دست آمده از این خاندان متعلق به اوست. سکه‌های نقره‌ای که در کل دوران حکومت تیگران ضرب شده‌اند در دو اندازه و وزن و سکه‌های برنز در چهار اندازه و وزن هستند. واحد سکه‌های نقره عبارت است از «دراخما» [Drachms] با وزن سه تا ۵/۴ گرم (سبکترین سکهٔ دراخمای به دست آمده به وزن ۲۲/۳ گرم و
سکهٔ دراخمای به دست آمده به وزن ۲۲/۳ گرم و سنگینترین آن‌ها به وزن ۶۱/۴ گرم است که در موزهٔ تاریخ ارمنستان نگهداری می‌شوند) و «تترا دراخما» [Tetradrachms] با وزن چهارده تا شانزده گرم (سبکترین سکهٔ تترا دراخما به وزن ۶/۱۳ گرم در موزهٔ تاریخ ارمنستان و سنگین‌ترین آن به وزن ۴۲/۱۶ گرم در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود) و واحد سکه‌های برنز عبارت است از «خالکان» [Chalci-chalcus] با وزن یک تا هشت گرم. بر روی کلیهٔ سکه‌ها، چه نقره و چه برنز، از یک نوع نقش و در پشت سکه‌های نقره نیز، به غیر از یک مورد ضرب شده در دمشق،
نقره نیز، به غیر از یک مورد ضرب شده در دمشق، از یک نوع نقش استفاده شده اما در پشت سکه‌های برنزی هشت نوع نقش مختلف به کار رفته‌است. سکه‌های برنزی کاربرد داخلی داشتند و سکه‌های نقره برای تجارت با کشورهای همسایه استفاده می‌شدند. به همین علت، فرسایش سکه‌های برنزی به دست آمده به مراتب بیشتر از سکه‌های نقره می‌باشد و پراکندگی سکه‌های نقره در منطقه به مراتب گسترده‌تر از سکه‌های برنزی است. بر روی کلیهٔ سکه‌ها تصویر نیمرخ تیگران ترسیم شده که به سمت راست نگاه می‌کند و بر سرش تاج خاندان آرداشسیان قرار دارد. تاج دارای
بر سرش تاج خاندان آرداشسیان قرار دارد. تاج دارای پنج دندانه نوک تیز است و بر روی پیشانی تاج، تصویر ستارهٔ هشتپری که دو عقاب از آن محافظت می‌کنند ترسیم شده که نشان خاندان آرداشسیان است. تاریخ ضرب سکه‌های تیگران بزرگ با نشان ستاره برای اثبات نقش ستارهٔ دنباله‌دار هالی بر روی این سکه‌ها حائز اهمیت است اما از آنجایی که این سکه‌ها فاقد تاریخ ضرب اند، بنابراین، برای تعیین تاریخ ضرب آن‌ها باید از نقوش پشت سکه استفاده کرد. در پشت سکه‌های تیگران بزرگ، که پس از به حکومت رسیدنش در سال ۹۵، در ضراب‌خانه آرتاشات، ضرب
حکومت رسیدنش در سال ۹۵، در ضراب‌خانه آرتاشات، ضرب شده‌است، در دو طرف، تصویر الههٔ توخه و جملهٔ «شاه شاهان تیگران» [ΒΑΣΙΑΕΩΣ ΒΑΣΙΑΕΩΝ ΤΙΓΡΑΝΟΥ] نقش بسته اما در سکه‌هایی که پس از تسلط وی بر مناطق بین‌النهرین و سوریه، در سال ۸۳، در تیگراناکرت، دمشق و انطاکیه ضرب شده، در دو طرف، تصویر الهه به همراه جملهٔ «تیگران شاه» [ΒΑΣΙΑΕΩΣ ΤΙΓΡΑΝΟΥ] نقش بسته. لازم است ذکر شود سکه‌های ضرب شده در انطاکیه، نسبت به سکه‌های ضرب آرتاشات، از ظرافت بیشتری برخوردار است. در بین سکه‌های ضرب شده در انطاکیه، سکه‌هایی که در آن‌ها الهه
ضرب شده در انطاکیه، سکه‌هایی که در آن‌ها الهه توخه شاخه درخت خرما در دست دارد متعاقب تصرف شهر انطاکیه در ضرابخانهٔ این شهر ضرب شده‌است. لذا می‌توان نتیجه گرفت سکه‌هایی که در آن‌ها بر روی تاج فقط تصویر ستاره وجود دارد و در پشت آن نوشتهٔ تیگران شاه به همراه الهه، که شاخهٔ درخت خرما در دست دارد، نقش شده، مربوط به سال ۸۳؛ یعنی، حدود چهار سال پس از رؤیت ستارهٔ هالی است.
بلین اندرسون یک شخصیت خیالی در سریال موزیکال کمدی-درام آمریکایی "گلی" است که توسط دارن کریس, بازی می‌شود. اولین بار در ایپزود ششم از گلی‌ حضور یافت و در آن به عنوان خواننده اصلی گروه چکاوک‌ها که یک همجنسگرای علنی است، معرفی گشت. این شخصیت در سریال با کرت هامل (کریس کولفر) که او نیز همجنسگرای دیگری است دوست می‌شود و از ایپزود شانزدهم‌ فصل دوم با کرت رابطه برقرار می‌کند. در ابتدای فصل سوم از مدرسه خود (دالتون آکادمی) به مدرسه کرت (مک‌کینلی) منتقل می‌شود تا با وی بیشتر باشد. این دو نیز در اپیزود پنجم از فصل
وی بیشتر باشد. این دو نیز در اپیزود پنجم از فصل سوم با هم برای اولین بار سکس می‌کنند. به عنوان خواننده اصلی گروه چکاوک‌ها نسخه بازخوانی بلین از رویای نوجوانی به قدری پرفروش شد که در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد هشتم شد و ۱.۳ میلیون نسخه فروش رفت. در هفته اول فروش نسخه ۲۱۴٬۰۰۰ فروش داشت که میان ترانه‌های سریال گلی رکورد محسوب می‌شود و تاکنون این رکورد شکسته نشده‌است.
پیروکسیکام رده درمانی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی اشکال دارویی: کپسول، آمپول، ژل کاربردها. این دارو مسکن است و کاربرد اصلی آن کاهش یا توقف درد است. از کاربردهای دیگر دارو می‌شود به داشتن اثرات ضد التهابی مثلاً در درمان آرتروز اشاره کرد. دارو در تسکین درد ناشی از بسیاری از بیماری‌ها مثل دندان درد، سردرد و… کاربرد دارد. مکانیسم اثر. پیروکسیکام از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین‌ها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: