payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سی بی اس به شنوندگان اعلام کرد که دارند به یک نمایشنامه رادیویی گوش می‌دهند. در ادامه نمایشنامه با یک استاد نجوم مصاحبه می‌شود و در پایان مریخی‌ها گرفتار میکروب‌های بیماری زا شده و از بین می‌روند. وحشت مردم. اجرای بسیار طبیعی برنامه و عدم اطلاع بیشتر شنوندگان از اینکه این یک نمایشنامه رادیویی است باعث بروز وحشت زیادی بر بین بسیاری از شنوندگان شد. بسیاری از مردم با اداره پلیس تماس گرفته و می‌پرسیدند که در مقابل حمله مریخی‌ها باید چه کاری انجام دهند. گزارش مربوط به اینکه مهاجمین مریخی نوعی گاز سمی به کار
مربوط به اینکه مهاجمین مریخی نوعی گاز سمی به کار برده‌اند باعث شد که بیست خانوار از یک مجتمع ساختمانی در شهر نیوآرک واقع در نیوجرزی در حالیکه دستمال‌های مرطوبی روی سر خود انداخته بودند و صورت خود را با حوله پوشانده بودند از خانه‌های خود به خیابان بریزند. در ردآیلند همه چراغ‌ها را خاموش کردند تا به این وسیله مهاجمین را گمراه کنند. در هارلم مراسم دعا و نیایش تشکیل شد و همگی دست به دامن پروردگار یگانه شدند و در ماساچوست یکی از کارگران همه اندوخته خود را خرج کرد تا بتواند از شهر خود بگریزد و جان خود را نجات
کرد تا بتواند از شهر خود بگریزد و جان خود را نجات دهد. ساکنان بیرمنگام واقع در ایالت آلاباما در کلیساها اجتماع کردند تا برای نابودی این موجودات ترسناک که پوستی شبیه چرم داشتند و شاخکهایشان زهرآگین و مهلک بود دعا کنند. با وجود اینکه در نیمه‌های برنامه یادآوری شده بود که این یک نمایشنامه رادیویی است، اما در آن زمان بیشتر شنوندگان از شدت ترس و وحشت به بیرون گریخته بودند و از این رو این اطلاعیه را نشنیدند. پیامدها. پس از این واقعه شکایت‌های بسیاری علیه شبکه سی بی اس تنظیم شد که به جز یک مورد همه آن‌ها رد شدند.
اس تنظیم شد که به جز یک مورد همه آن‌ها رد شدند. این رویداد در آمریکا تلفاتی نداشت، اما هنگامی که یک سال بعد رادیوی اکوادور نمایشنامه‌ای به همین مضمون را با نام مردانی از کره مریخ پخش کرد وحشت و نگرانی مشابهی در میان مردم به وجود آمد. جمعیت هیجان زده و خشمگین به سوی اداره رادیو یورش برده و آن را به آتش کشیدند که منجر به مرگ شش تن از بازیگران این نمایشنامه شد.
اروین بولکو (آلبانیایی: Ervin Bulku؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۸۱) بازیکن سابق فوتبال اهل آلبانی است که در پست هافبک دفاعی و دفاع راست بازی می‌کرد. وی سابقهٔ بازی در تیم ملی آلبانی را نیز دارد.
اسدالله بروجردی (زاده بروجرد) مشهور به حجت‌الاسلام مجتهد امامیه که در سده ۱۳ قمری می‌زیست. از شاگردانش وی محمدحسن آشتیانی را می‌توان نام برد. اسدالله‌‌بن عبدلله بروجردی ( در گذشت: ۱۲۷۱) قمری مشهور به حجهٔ‌الاسلام و معروف به مجتهد بروجردی. در زادگاه خود پرورش یافت و در خدمت استادانی همچون میرزای قمی ، صاحب "قوانین" و سیدمحمد مجاهد ، صاحب "مناهل" تلمذ کرد. او مدعی برتری خویش بر تمامی علماء عصر خود بود. در عهد وی بروجرد مرکز تحصیل علوم شرعی و مجمع افاضل ایران شد ، به‌طوری‌که ، شیخ انصاری نیز در حوزۀ درس وی
شد ، به‌طوری‌که ، شیخ انصاری نیز در حوزۀ درس وی حاضر شد و چون خود به‌ مقام ریاست و اعلمیت رسید در مجالس خویش ار این استاد نقل‌قول می‌کرد. در "تاریخ بروجرد" نام بیست‌ودو تن دیگر از علماء بزرگ شیعه ، تحت عنوان شاگردان حجهٔ‌الاسلام آمده است. وی در زادگاه خود درگذشت و همان‌جا دفن شد. سه‌تن از فرزندان وی به‌ نام‌‌های فخرالدین محمد و جمال‌الدین محمد و نورالدین محمد که جدّ مادری آنان میرزای قمی بود ، در زمرۀ علماء دین و از مجتهدان بزرگ عصر خویش بودند و حجهٔ‌الاسلام خود برای آنان اجازۀ اجتهادی مبسوط نوشت. از آثار
خود برای آنان اجازۀ اجتهادی مبسوط نوشت. از آثار وی حاشیه یا تعلیقه بر "قواعدالاحکام" علامه حلّی است. فرزند ارشد او میرزا داوود، داماد پسر سید بحرالعلوم و سه فرزند دیگرش میرزاضیاءالدین و میرزاعسکری و میرزا محمدمهدی از افاضل عصر خود بوده اند. بروجردی همچنین با دختر استادش محقق (میرزای) قمی ازدواج کرده و از او سه فرزند به نامهای جمال الدین محمد، فخرالدین محمد و نورالدین محمد داشته و در اجازه ای که برای آنان نوشته، به اجتهادشان تصریح کرده است.
دید یا دیدگاه در تئوری پایگاه داده‌ها از یک سری پرس و جوهای ذخیره شده پایگاه داده‌ها تشکیل شده و به عنوان یک جدول مجازی در پایگاه داده‌های رابطه‌ای یا مجموعه‌ای از سندها در یک پایگاه داده‌های سند-گرا در دسترس است. مزایای دیدها: دسترسی به دیدها از نظر کاربر مستقیم ولی از نظر سیستم غیرمستقیم است، یعنی سیستم هرگونه استخراج اطلاعات را از جداول اصلی انجام می‌دهد. به عنوان مثال، اگر دیدی با نام "accounts_view" به صورت زیر ایجاد نماییم و حال کوئری زیر را اجرا کنیم: سیستم کوئری زیر را اجرا خواهد نمود:
بالشی از باد دومین آهنگ از آلبوم ۱۹۷۱ گروه موسیقی پراگرسیو/سایکدلیک راک پینک فلوید، "فضولی" است. موسیقی وشعر. بنابر کتابی که درباره تاریخچهٔ پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ توسط کلیف جونز نوشته شده،گروه احساس کرد که آهنگ «یه روز از این روزها» یک آهنگ قدرتی است و برای آهنگ بعد آن نیاز به آهنگی داشتند که افراد را به حسی ملایم‌تر هدایت کند.این آهنگ یک قطعهٔ آکوستیک ملایم است که در قیاس با سایر آهنگ‌های پینک‌فلوید حالتی نامتعارف دارد و گروه آهنگ‌های در این سبک را کمتر ساخته است، اشعار آهنگ در ارتباط با عشق است و توسط
ساخته است، اشعار آهنگ در ارتباط با عشق است و توسط راجر واترز (نوازندهٔ گیتاربیس) گروه نوشته شده است اما آهنگ توسط دیوید گیلمور ساخته شده است و وی در این اثر به نواختن اسلاید گیتار نیز می‌پردازد.
تاریخ سیاسی هخامنشیان کتابی است که توسط محمد عبدالقدیرویچ داندامایف در سال ۱۹۸۵ به زبان روسی منتشر کرد و توسط ویلم فوگل‌سانگ در سال ۱۹۸۹ به زبان انگلیسی ترجمه و توسط فرید جواهرکلام در سال ۱۳۸۹ به فارسی برگردانیده شد. پیشگفتار مؤلف. امپراتوری هخامنشی در قرن ششم پیش از میلاد پدید آمد و پاگرفت و برای مدتی پیش از دویست سال دوام یافت. این امپراتوری نخستین قدرت جهانی در تاریخ بود و در تحت فرمانروایی شاهان ایرانی بر دهها سرزمین و مردمانی گوناگون در گستره ای پهناور از مصر گرفته تا شمال غربی هندوستان در مشرق زمین،
از مصر گرفته تا شمال غربی هندوستان در مشرق زمین، اداره می شد. در حقیقت تاریخ دوران هخامنشی، شامل تاریخ تمام خاور نزدیک و غرب آسیای مرکزی است. امپراتوری هخامنشی دورانی را در برمی گیرد که طی آن بنیان سازمانهای مهم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی پی ریزی شد، همراه با سنتهای فرهنگی که نقشی حیاتی در تاریخ جهان ایفا کردند. همین جنبه است که علاقه فراوان دانشمندان، صاحبنظران و طبقه وسیعی از عامه مردم را به این مسئله، توجیه می کند. هر چند که تقریبا هر ساله کتابهای جداگانه ای در زمینه دوره هخامنشی به چاپ می رسد، ولی غالب
ای در زمینه دوره هخامنشی به چاپ می رسد، ولی غالب آنها تاریخ سیاسی این دوران را به صورت سطحی و ظاهری مورد بحث قرار می دهند و معمولا در مرحله قرن پنجم پیش از میلاد آن را گسسته، کنار می نهند. و پس از این مرحله، مؤلفان بحث را به لشکرکشیهای اسکندر مقدونی در خاک ایران می کشانند، یعنی نیمه دوم قرن چهارم پیش از میلاد. تاریخ سیاسی ایران باستان در دوران معاصر، به صورت جامع و کاملی توسط خاورشناس آمریکایی آلبرت اومستد در کتاب تاریخ امپراتوری ایران مورد پژوهش قرار گرفته است. مطالعات اومستد در سال 1943 به پایان رسید. پس
است. مطالعات اومستد در سال 1943 به پایان رسید. پس از مرگ نویسنده و چاپ کتاب در سال 1948، باستان شناسان تعداد فراوانی اسناد نوشتاری به دست آورده اند که اطلاعات ما را در زمینه رویدادهای سیاسی قرن ششم و چهارم پیش از میلاد به صورتی اساسی تکمیل می کند. در این کتاب کوشش شده است که نقشه تاریخ سیاسی امپراتوری هخامنشی به طور کامل بازسازی شود. این کار با کمک و استفاده از تمام اطلاعات و متون و منابع قابل حصول انجام شده است. برای یک بررسی جامع از منابع نوشتاری و بحثی کوتاه در زمینه مشکلاتی که در این کتاب به آن اشاره
کوتاه در زمینه مشکلاتی که در این کتاب به آن اشاره می شود، من خواننده را به مطالعه کتابی که با همکاری لوکونین نوشته ام توصیه می کنم، کتابی با نام: فرهنگ و سازمانهای اجتماعی ایران باستان که ترجمه انگلیسی آن مورد بازخوانی و ویرایش قرار گرفته و در سال 1988 چاپ شده است (کمبریج)، اطلاعاتی که از سال 1980 به بعد چاپ و منتشر شده، مهم ترین شان در بحثهای مربوط در این کتاب مورد استفاده قرار گرفته است. نامهای ایرانی و شرقی، به صورت متداول ترین آنها که معمولا براساس ترکیب لاتین و یونانی است، در کتاب مورد استفاده قرار
لاتین و یونانی است، در کتاب مورد استفاده قرار گرفته است. اشاره و ارجاع به منابع و مطالعات گوناگون به صورت دقیقی سازماندهی شده است. عناوین کامل مطالعات در کتابشناسی آمده است. نکات مکمل که برای توضیح ترجمه آورده شده در کمانک ( ) ذکر گردیده. ترمیم متون ناقص بین خطوط مربع آمده است. به هنگام بحث درباره مطالب کتاب به صورت دستنویس، اعضاء آکادمی علوم شوروی بخش مطالعات شرقی پیشنهادهای سودمندی ارائه داشتند به ویژه دکتر لیوشیتس در تنظیم و تهیه دستنویس برای چاپ، کمک فوق العاده ای عرضه داشت. نگارش کتاب به زبان روسی در
العاده ای عرضه داشت. نگارش کتاب به زبان روسی در سال 1981 پایان یافت ولی بعدا براساس اطلاعات جدید از انتشاراتی در این زمینه، نکات مهمی به متن اصلی روسی اضافه گردید.
جام حذفی فوتبال ایران ۷۸–۱۳۷۷ دوازدهمین دوره جام حذفی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. تیم پرسپولیس تهران با قهرمانی در این دوره از رقابت های جام حذفی به عنوان دومین تیم توانست در یک فصل دو جام لیگ و حذفی را بدست آورد. این تیم به همراه تیم سایپا تهران تنها تیم هایی هستند که توانسته اند در یک سال دو جام را کسب کنند. این سومین قهرمانی تیم پرسپولیس تهران در جام حذفی بود و تیم استقلال تهران به عنوان نایب قهرمان جام حذفی به مسابقات جام برندگان جام آسیا ۲۰۰۰–۱۹۹۹ راه پیدا کرد. نمودار.
برندگان جام آسیا ۲۰۰۰–۱۹۹۹ راه پیدا کرد. نمودار. توضیحات: H: "میزبان", A: "میهمان" نتایج. مرحله یک شانزدهم نهایی یک هشتم نهایی فینال. بازیکنان پرسپولیس: داود فنایی، بهروز رهبری فرد، افشین پیروانی، علی انصاریان، مهدی هاشمی نسب، حسین عبدی، حمید استیلی، اسماعیل هلالی، محمدهادی مهدوی کیا، ادموند بزیک و پایان رافت سرمربی: علی پروین بازیکنان استقلال: پرویز برومند، جواد زرینچه، رضا حسن زاده، کاظم محمودی، هاشم حیدری، فرهاد مجیدی، فرد ملکیان، سیروس دین محمدی، سهراب بختیاری زاده، محمد تقوی و افشین حاجی پور سرمربی:
بختیاری زاده، محمد تقوی و افشین حاجی پور سرمربی: سکو موروخوف
هل سیاه، را هیل غراب یا قاقله کبار (به انگلیسی:Black cardamom) گویند. در کشور ایران به این هل، هل باد نیز گفته می‌شود، به دلیل اینکه خواص ضد نفخ دارد. گیاه این نوع هل در سیلان می‌روید. بزرگترین تولید کننده هل سیاه نپال و پس از آن کشورهای هند و بوتان هستند. مشخصات. طول میوه این نوع هل ۲۵–۵۰ میلی‌متر است. قطر غلاف میوه آن به حدود ۶–۱۰ میلی‌متر می‌رسد. ترکیبات شیمیایی. انواع اسانس‌های روغنی فرار موجود در هل عبارتند از ترپی‌نئول و ترپنین که ترپی‌نئول به صورت فورمیک اسید و استیک اسید است.
موسیقی رمضان در ایران یکی از انواع موسیقی مناسبتی مذهبی است که از دیرباز در ایران رواج داشته‌است. پیشینه. ایرانی‌ها که پیش از اسلام نیز یکتاپرست بودند، در روزهایی از سال از خوردن بعضی خوردنی‌ها پرهیز می‌کردند اما روزه نمی‌گرفتند تا این‌که با ورود اسلام به ایران، یکی از موارد مهمی که باید به آن توجه می‌کردند بیدار کردن دیگر مسلمانان برای خوردن سحری و خواندن نماز صبح بود؛ همان‌گونه که سپاهیان ایرانی پیش از اسلام همزمان با طلوع آفتاب بر طبل می‌نواختند؛ رسمی که پس از اسلام به شیوه‌ای برای بیدارکردن مسلمانان
که پس از اسلام به شیوه‌ای برای بیدارکردن مسلمانان تبدیل شد. رسم نقاره‌زنی برای رؤیت هلال در ایران به پیش از اسلام برمی‌گردد. ایرانی‌ها ابتدای هر ماه نقاره می‌زدند تا رسیدن ماه تازه را خبر دهند؛ در شاهنامهٔ فردوسی ۱۸ بار به نقاره‌زنی اشاره شده‌است. پس از اسلام این رسم به گونه‌ای دیگر ادامه پیدا کرد؛ چاووش‌خوان‌ها هم آمدن ماه رمضان را نوید می‌دادند؛ به این معنی که دو یا سه روز قبل از فرارسیدن ماه رمضان به خیابان‌ها می‌رفتند و آمدن ماه رمضان را نوید می‌دادند تا مسلمانان خود را برای چنین ماهی آماده کنند و
تا مسلمانان خود را برای چنین ماهی آماده کنند و غیرمسلمان‌ها تظاهر به روزه‌خواری نکنند. همین چاوش‌خوان‌ها سه روز آخر ماه رمضان، «الوداع‌خوانی» می‌کردند و به استقبال ماه شوال می‌رفتند. تا ۵۰ سال پیش در گوشه و کنار ایران موسیقی ویژهٔ ماه رمضان داشته‌ایم. موسیقی رمضان همواره در ایران فعال و پابرجا بود تا این‌که همزمان با روزگار پهلوی اول نقاره‌زنی ممنوع شد و روضه‌خوانی تعطیل گردید؛ این‌گونه بود که خانه‌ها یک اتاق خود را به روضه‌خوانی اختصاص دادند و منبری ساختند که نشان‌دهندهٔ پایداری‌شان در دین و هنر دینی بود.
که نشان‌دهندهٔ پایداری‌شان در دین و هنر دینی بود. وضعیت کنونی. تا چندین سال پیش هنوز در بعضی شهرهای ایران نقاره می‌نواختند و همسایه‌ها با ذکر صلوات همسایه‌شان را از خواب بیدار می‌کردند. با این وجود، امروز تنها چند ذکرخوان در مناطق مختلف ایران باقی مانده‌اند که یادی از آن‌ها نمی‌کنند. با این وجود، دم‌دم سحری مراسمی است که همچنان به وقت سحرگاه در استان بوشهر اجرا می‌شود همچنین هنوز هم در آستان قدس رضوی، شهداد کرمان (امامزاده زید)، کاشان، نوش‌آباد، نائین و طبس مراسم نقاره‌زنی در ماه رمضان انجام می‌شود یا در
مراسم نقاره‌زنی در ماه رمضان انجام می‌شود یا در میبد طبل افطار و سحری می‌نوازند. انواع. صلوات‌خوانی، ذکرخوانی، بسم‌الله‌خوانی و منقبت‌خوانی نمونه‌هایی از این موسیقی بوده‌اند که در قرن اخیر فراموش شده‌اند. از این میان بیش از ۹۰ نوع صلوات‌خوانی گروهی در نقاط مختلف ایران وجود داشته که متأسفانه در حال حاضر تنها دو نوع آن شناخته شده‌است. مناجات‌خوانی، سحرخوانی، شب‌خوانی رمضان، سحرآوازی، مناجات سحری و دم‌دم سحری نام‌های گوناگونی بود که در هر منطقه بر این نوع آوازخوانی به وقت سحر گذاشته بودند. بخش دیگری از موسیقی
به وقت سحر گذاشته بودند. بخش دیگری از موسیقی رمضان به دیدن هلال ماه — چه هلال ماه رمضان و ماه شوال — برمی‌گشت. در این آیین، بزرگان شهر به اتفاق یک یا دو نفر نوحه‌خوان خوش‌صدا به بلندی‌های مشرف به منطقهٔ خود می‌رفتند و چشم به آسمان می‌دوختند. وقتی بزرگان، دیدن ماه را تأیید می‌کردند، نوحه‌خوان جمع را به فرستادن صلوات دعوت می‌کرد و به خواندن آوازهایی در تکریم و استقبال از ماه رمضان می‌پرداختند یا اگر ماه شوال را در آسمان دیده بودند با ماه رمضان خداحافظی می‌کردند و از خداوند می‌خواستند تا طاعات و عباداتشان را
و از خداوند می‌خواستند تا طاعات و عباداتشان را بپذیرد. «ذکرخوانی» مهم‌ترین ویژگی موسیقی رمضان است؛ هنری که شکل‌های متفاوتی داشته و هدف از آن تقویت نیروی معنوی و سوق‌دادن روزه‌داران به سمت نیکی و نیکویی بوده‌است. ایرانی‌ها با نغمه‌های آهنگین و ادوات موسیقی ذکرهای مخصوص ماه رمضان را برای جوانان اجرا می‌کردند تا آن‌ها را با واژگان و جملات مقدس و روحانی به سمت خوبی و پاکی سوق دهند. موسیقی رمضان در ایران پر از شادی بود چراکه می‌کوشید انسان را به معنویت نزدیک کند. تنها اشعار حزن‌انگیزی که در این ماه خوانده می‌شد
تنها اشعار حزن‌انگیزی که در این ماه خوانده می‌شد به ایام قتل علی بن ابی‌طالب برمی‌گشت. «منقبت‌خوانی» ویژهٔ شب‌های قدر بود و در رثای علی بن ابی‌طالب خوانده می‌شد؛ در نیمهٔ رمضان هم مولودی‌خوانی و مناجات حسنی وجود داشت. «صلوات‌خوانی» تنها به ماه رمضان اختصاص نداشت اما در این ماه زیباتر اجرا می‌شد و در برخی شهرها چون دزفول و شوشتر حتی صلوات‌خوانی شاد هم وجود داشت. شیوه و ترتیب. موسیقی‌های سحرگاهی. ایرانیان مسلمان بنا بر یک رسم کهن عادت کرده بودند یک تا سه روز پیش از رؤیت هلال ماه رمضان به پیشواز این ماه
روز پیش از رؤیت هلال ماه رمضان به پیشواز این ماه بروند. به همین خاطر، یک ساعت به اذان صبح مانده به بام خانه خود می‌رفتند و اذان می‌گفتند و مردم را به صلوات‌فرستادن، دعوت می‌کردند. این‌گونه آوازها، اغلب در چهارگاه اجرا می‌شد و گونه‌ای چاووش‌خوانی بود. بعدها سحرخوان‌ها، علاوه بر آواز، نقاره هم می‌نواختند تا حنجره‌شان دمی بیاساید؛ مناجات‌خوانی، اذان‌گفتن و دعاخواندن بخش‌های دیگری بود که به وقت سحر، یکی پس از دیگری اجرا می‌شد و این‌ها همه تمهیداتی بود که ایرانیان در گذشته برای به موقع بیدارکردن مؤمنین از خواب
در گذشته برای به موقع بیدارکردن مؤمنین از خواب اندیشیده بودند. سحرخوان‌ها تا نزدیک اذان به خواندن ادامه می‌دادند و سپس هنگامی که وقت اذان نزدیک می‌شد، ابیاتی را می‌خواندند که پایان هر بیت آن با یک صلوات همراه بود و همین رمزی بود که مردم تازه‌بیدارشده را آگاه می‌کرد که دیگر وقت کمی برای خوردن سحری دارند؛ به این کار صلوات‌خوانی می‌گفتند. سپس، دعاخوان‌ها دعای سحر را می‌خواندند و پس از آن مؤذن اذان می‌گفت. گاه در مراسم سحرخوانی از طبل و دهل و شیپور و نقاره هم استفاده می‌کردند. گرچه در نقاط مختلف ایران از
هم استفاده می‌کردند. گرچه در نقاط مختلف ایران از سازهای متفاوت استفاده می‌شد؛ برای مثال ترکمن‌ها از دوتار و مردم کرمانشاه از تنبور و در خانقاه‌ها از دف استفاده می‌کردند. موسیقی‌های افطار. یکی از مراسمی که به وقت افطار انجام می‌شد این که یک ساعت پیش از غروب آفتاب، سه بار بر طبل می‌نواختند و این نواختن‌ها هر بار تندتر می‌شد تا مردم روزه‌دار بدانند چقدر به زمان افطار نزدیک شده‌اند و چه‌وقت می‌توانند از کار روزانه دست بردارند. موسیقی رمضان در میان اقوام ایرانی. موسیقی رمضان در میان اقوام مختلف ایران از
ایرانی. موسیقی رمضان در میان اقوام مختلف ایران از گوناگونی و ویژگی‌های خاص خود برخوردار بوده‌است؛ جز مردم لرستان که موسیقی ویژهٔ رمضان ندارند، خراسانی‌ها و کرمانی‌ها و بوشهری‌ها و کردها و آذربایجانی‌ها موسیقی خاص خود را دارند. برای مثال، هنوز در بخش‌هایی از خراسان و شهداد کرمان، نقاره‌زنی اجرا می‌شود و در بوشهر، آیینی در سحرگاه وجود دارد به نام «دُم‌دُم سحری» که هنوز هم زنده و جاری است. ترکمن‌ها نیز موسیقی ویژه خود را دارند. به گفتهٔ «طواق سعادتی»، یکی از بخشی‌های ترکمن، یکی از مشهورترین قطعاتی که همواره
بخشی‌های ترکمن، یکی از مشهورترین قطعاتی که همواره در ماه رمضان در میان ترکمن‌ها شنیده و اجرا می‌شود، قطعهٔ «محمد رسول‌الله» است که شعر آن را مختوم‌قلی فراغی سروده‌است؛ صدقه‌دادن از رسومی است که همراه با شنیدن این نغمه در بین ترکمن‌ها جا افتاده؛ علاوه بر این، دو قطعهٔ دیگر با عنوان «قرآن» و «گناه بندگان را ببخش» از دیگر نغماتی‌اند که ماه رمضان در میان ترکمن‌ها رواج دارند؛ گرچه این قطعات نیز چون دیگر آواهای بخشی‌های ترکمن به مرور زمان به فراموشی سپرده می‌شوند.
نیروی هسته‌ای (یا برهمکنش نوکلئون-نوکلئون) نیرویی است که بین دو یا چند نوکلئون اثر می‌کند و باعث چسبیدن پروتون و نوترونها به یکدیگر است که موجب تشکیل هسته اتم می‌گردد. انرژی ناشی از نیرو انرژی بستگی هسته نام دارد که به خاطر هم‌ارزی جرم-انرژی باعث کاهش جرم هسته اتم نسبت به مجموع جرم تک‌تک اجزای آن می‌شود و این انرژی بنیاد ساخت نیروگاه هسته‌ای، رآکتور هسته‌ای، جنگ‌افزار هسته‌ای و به‌طور کلی انرژی اتمی است. این نیرو در فواصل حدود یک فمتومتر( متر) بسیار قوی عمل می‌کند اما از فواصل ۲٫۵ فمتومتر به سرعت کاهش
عمل می‌کند اما از فواصل ۲٫۵ فمتومتر به سرعت کاهش می‌یابد همچنین در فواصل کمتر ۰٫۷ فمتومتر تبدیل به نیروی دافعه می‌گردد و به همین دلیل این نیرو مسئول اندازهٔ فیزیکی هسته است. زیرا که اجزای هسته نمی‌توانند بیشتر از آنکه این نیرو اجازه دهد به یکدیگر نزدیک شوند. نیروی هسته‌ای یکی از صورت‌های یکی از چهار نیروی بنیادی یعنی نیروی هسته‌ای قوی است که باعث چسبیدن کوارکها به یکدیگر می‌شود و میانجی این نیرو گلوئون است.
ماه رمضان در ایران از دیرباز شامل آواها و آیین‌های خاص بوده‌است. آیین‌های استقبال. آیین‌ها. جشن باریگِندان یا برغندان از جشن‌های مشترک ایرانیان و ارمنیان است که افزون بر تشابه اسمی، آداب و سنن برگزاری آن‌ها نیز شبیه هم است. این جشن پیش از فرارسیدن ایام روزه برگزار می‌شد و هر دو قوم آن را جشن می‌گرفتند. در روزگار پیشین، ایرانیان روزهای آخر ماه شعبان را که نزدیک‌شدن ماه رمضان را نوید می‌داد، با جشن و سرور سپری می‌کردند. مدت زمان برگزاری جشن برغندان هفت تا ده روز بود. در منابع مختلف از این جشن با نام‌های
ده روز بود. در منابع مختلف از این جشن با نام‌های باریگِندان، برغندان، برقندان، سنگ‌اندازان، کلوخ‌اندازان، سنگ‌انداز، برق‌انداز، کلوخ‌انداز نام برده شده‌است. با این حال، سال‌هاست که در ایران جشن برغندان به هیچ وجه اجرا نمی‌شود. موسیقی‌ها. رسم نقاره‌زنی برای رؤیت هلال در ایران به پیش از اسلام برمی‌گردد. ایرانی‌ها ابتدای هر ماه نقاره می‌زدند تا رسیدن ماه تازه را خبر دهند؛ در شاهنامهٔ فردوسی ۱۸ بار به نقاره‌زنی اشاره شده‌است. پس از اسلام این رسم به گونه‌ای دیگر ادامه پیدا کرد؛ چاووش‌خوان‌ها هم آمدن ماه رمضان
ادامه پیدا کرد؛ چاووش‌خوان‌ها هم آمدن ماه رمضان را نوید می‌دادند؛ به این معنی که دو یا سه روز قبل از فرارسیدن ماه رمضان به خیابان‌ها می‌رفتند و آمدن ماه رمضان را نوید می‌دادند تا مسلمانان خود را برای چنین ماهی آماده کنند و غیرمسلمان‌ها تظاهر به روزه‌خواری نکنند. همین چاوش‌خوان‌ها سه روز آخر ماه رمضان، «الوداع‌خوانی» می‌کردند و به استقبال ماه شوال می‌رفتند. بخش دیگری از موسیقی رمضان به دیدن هلال ماه — چه هلال ماه رمضان و ماه شوال — برمی‌گشت. در این آیین، بزرگان شهر به اتفاق یک یا دو نفر نوحه‌خوان خوش‌صدا به
شهر به اتفاق یک یا دو نفر نوحه‌خوان خوش‌صدا به بلندی‌های مشرف به منطقهٔ خود می‌رفتند و چشم به آسمان می‌دوختند. وقتی بزرگان، دیدن ماه را تأیید می‌کردند، نوحه‌خوان جمع را به فرستادن صلوات دعوت می‌کرد و به خواندن آوازهایی در تکریم و استقبال از ماه رمضان می‌پرداختند یا اگر ماه شوال را در آسمان دیده بودند با ماه رمضان خداحافظی می‌کردند و از خداوند می‌خواستند تا طاعات و عباداتشان را بپذیرد. آیین‌های رمضان. آیین‌ها. "گرگیعان" یا "قرقیعان" آیین سنتی رایج بین عرب‌های خوزستان است. این آیین که ریشه‌ای تاریخی دارد در
خوزستان است. این آیین که ریشه‌ای تاریخی دارد در نیمهٔ ماه رمضان در مناطق عرب‌نشین توسط کودکان اجرا می‌شود. این جشن در میان شیعیان دیگر کشورهای عربی نیز جایگاه بالایی دارد. در این آیین، در شب پانزدهم ماه رمضان، کودکان عرب خوزستان پس از افطار، لباس‌های محلی خود را پوشیده، پسران دشداشه پوشیده و دختران چادر عربی بر سر می‌کنند و با شور و شعف به کوچه-پس‌کوچه‌های شهرها و روستاهای عرب‌نشین می‌روند و با بر گردن آویختن کیسه‌هایی از پیش تهیه‌شده، برای جمع‌آوری عیدی و شیرینی ماه رمضان به درب خانه‌ها می‌روند. ترنا بازی
ماه رمضان به درب خانه‌ها می‌روند. ترنا بازی از بازی‌های ایرانی و از سرگرمی‌های قهوه‌خانه‌نشینان، به‌ویژه در شب‌های دراز زمستان و شب‌های ماه رمضان بود. موسیقی‌ها. «ذکرخوانی» مهم‌ترین ویژگی موسیقی رمضان است؛ هنری که شکل‌های متفاوتی داشته و هدف از آن تقویت نیروی معنوی و سوق‌دادن روزه‌داران به سمت نیکی و نیکویی بوده‌است. ایرانی‌ها با نغمه‌های آهنگین و ادوات موسیقی ذکرهای مخصوص ماه رمضان را برای جوانان اجرا می‌کردند تا آن‌ها را با واژگان و جملات مقدس و روحانی به سمت خوبی و پاکی سوق دهند. موسیقی رمضان در ایران
سمت خوبی و پاکی سوق دهند. موسیقی رمضان در ایران پر از شادی بود چراکه می‌کوشید انسان را به معنویت نزدیک کند. تنها اشعار حزن‌انگیزی که در این ماه خوانده می‌شد به ایام قتل علی بن ابی‌طالب برمی‌گشت. «منقبت‌خوانی» ویژهٔ شب‌های قدر بود و در رثای علی بن ابی‌طالب خوانده می‌شد؛ در نیمهٔ رمضان هم مولودی‌خوانی و مناجات حسنی وجود داشت. «صلوات‌خوانی» تنها به ماه رمضان اختصاص نداشت اما در این ماه زیباتر اجرا می‌شد و در برخی شهرها چون دزفول و شوشتر حتی صلوات‌خوانی شاد هم وجود داشت. ایرانیان مسلمان بنا بر یک رسم کهن عادت
وجود داشت. ایرانیان مسلمان بنا بر یک رسم کهن عادت کرده بودند یک تا سه روز پیش از رؤیت هلال ماه رمضان به پیشواز این ماه بروند. به همین خاطر، یک ساعت به اذان صبح مانده به بام خانه خود می‌رفتند و اذان می‌گفتند و مردم را به صلوات‌فرستادن، دعوت می‌کردند. این‌گونه آوازها، اغلب در چهارگاه اجرا می‌شد و گونه‌ای چاووش‌خوانی بود. بعدها سحرخوان‌ها، علاوه بر آواز، نقاره هم می‌نواختند تا حنجره‌شان دمی بیاساید؛ مناجات‌خوانی، اذان‌گفتن و دعاخواندن بخش‌های دیگری بود که به وقت سحر، یکی پس از دیگری اجرا می‌شد و این‌ها همه
وقت سحر، یکی پس از دیگری اجرا می‌شد و این‌ها همه تمهیداتی بود که ایرانیان در گذشته برای به موقع بیدارکردن مؤمنین از خواب اندیشیده بودند. سحرخوان‌ها تا نزدیک اذان به خواندن ادامه می‌دادند و سپس هنگامی که وقت اذان نزدیک می‌شد، ابیاتی را می‌خواندند که پایان هر بیت آن با یک صلوات همراه بود و همین رمزی بود که مردم تازه‌بیدارشده را آگاه می‌کرد که دیگر وقت کمی برای خوردن سحری دارند؛ به این کار صلوات‌خوانی می‌گفتند. سپس، دعاخوان‌ها دعای سحر را می‌خواندند و پس از آن مؤذن اذان می‌گفت. گاه در مراسم سحرخوانی از طبل و
مؤذن اذان می‌گفت. گاه در مراسم سحرخوانی از طبل و دهل و شیپور و نقاره هم استفاده می‌کردند. گرچه در نقاط مختلف ایران از سازهای متفاوت استفاده می‌شد؛ برای مثال ترکمن‌ها از دوتار و مردم کرمانشاه از تنبور و در خانقاه‌ها از دف استفاده می‌کردند. یکی از مراسمی که به وقت افطار انجام می‌شد این بود که یک ساعت پیش از غروب آفتاب، سه بار بر طبل می‌نواختند و این نواختن‌ها هر بار تندتر می‌شد تا مردم روزه‌دار بدانند چقدر به زمان افطار نزدیک شده‌اند و چه‌وقت می‌توانند از کار روزانه دست بردارند. آیین‌های بدرقه. آیین‌ها. برای
روزانه دست بردارند. آیین‌های بدرقه. آیین‌ها. برای عرب‌های خوزستان عید فطر از جمله عیدهای باشکوه معنوی محسوب شده و از عید ملی نوروز مهم‌تر بوده، بر آن بیشتر ارج می‌نهند، به طوری که بعضی مردم در آن منطقه به این عید می‌گویند عید عرب‌ها در این ایام بسیاری از مراکز و میادین این شهرها آذین‌بندی و چراغانی می‌شود. علاوه بر این، مردم نیز همچون ایام نوروز پیشاپیش به خانه‌تکانی پرداخته و خود را برای استقبال هرچه مناسب‌تر از این عید آماده می‌کنند. عرب‌های خوزستان دو روز مانده به عید را «ام‌الوسخ» و یک روز مانده به عید
مانده به عید را «ام‌الوسخ» و یک روز مانده به عید را «ام‌الحلس» می‌نامند. ام‌الوسخ به معنای روز «چرکین» است. در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌های خود می‌پردازند، اجناس تازه برای منزل می‌خرند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده می‌کنند. روز بعد از ام‌الوسخ را ام‌الحلس می‌نامند. ام‌الحلس نیز که نامی محلی و قدیمی است به معنای روز نظافت و رسیدگی شخصی است. در این روز جوانان به ظاهر خود رسیدگی می‌کنند. البته واژهٔ حلس دیگر کمتر به کار می‌رود و می‌توان گفت ام‌الحلس متضاد و نقطهٔ مقابل ام‌الوسخ
می‌توان گفت ام‌الحلس متضاد و نقطهٔ مقابل ام‌الوسخ است. در این ایام فروش انواع شیرینی و آجیل و ازدحام جمعیت در بازارهای شهرهای عرب‌نشین جلوه‌ای دیگر به آن‌ها می‌بخشد. علاوه بر این، بازار انواع پوشاک نیز در این ایام بسیار رونق می‌گیرد چراکه اکثر مردم رخت و لباس خود را برای عید فطر نو می‌کنند. در شب عید و هنگام اعلام رؤیت هلال ماه، مردم عرب طبق عادات خود در مساجد تکبیرگویان این عید را اعلام می‌کنند به طوری که صدای تکبیر فضای عرفانی خاصی را برای دقایقی در شهرها به وجود می‌آورد. در این روز بچه‌ها در
در شهرها به وجود می‌آورد. در این روز بچه‌ها در کوچه-پس‌کوچه‌ها به شادی و سرور می‌پردازند. مردم که از چند روز قبل خود را برای این روز آماده کرده‌اند در این روز، پس از اقامهٔ نماز عید فطر، خود را برای آیین‌های این روز آماده می‌کنند. بسیاری از مردم ابتدا به قبرستان‌ها رفته و بر سر مزار بستگان خود حاضر می‌شوند. سپس افراد یک محله در ابتدا برای تبریک عید به خانهٔ همسایه‌های عزادار محلهٔ خود می‌روند و برای آنان دعای سالی خوش و بی‌مصیبت می‌کنند. پس از آن نوبت به بزرگان محله می‌رسد. براساس یک سنت دیرینه، مردم