payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بی‌کلام، «سلام شاه» نامیده شد و در مراسم‌های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت و به همین دلیل اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده‌اند. این آهنگ در دورهٔ مظفرالدین شاه قاجار بر روی صفحه ضبط شد و وقتی شاه برای سلام رسمی به تخت مرمر می‌آمد و بر تخت می‌نشست دستهٔ موزیک این آهنگ را اجرا می‌کرد و این کار تا دورهٔ محمدعلی شاه قاجار معمول بود. بر روی برچسب صفحهٔ گرامافون این سرود عنوان «سلام شاه با سلامتی، ارکس شاهی به‌فرمان مسیو لمر ژنرال» درج شده است. نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود است.
است. نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود است. در ۱۳۸۴ ه‍.خ بیژن ترقی بر روی اجرای جدید این قطعه که توسط سیاوش بیضایی ساخته شده بود شعری سرود و این کار برای اولین بار توسط ارکستر ملل به رهبری پیمان سلطانی در تالار وحدت اجرا شد که خوانندهٔ آن سالار عقیلی بود. در اسفند ۱۳۹۴ شهرام ناظری در آلبوم خود به اجرای دوباره این اثر به عنوان «"خاطره‌ای ماندگار در حافظه جمعی ایرانیان"» پرداخت. حاشیه‌ها. پس از این که این سرود مورد اقبال عمومی قرار گرفت اختلاف‌نظرهایی دربارهٔ آن میان برخی از اعضای جامعه موسیقی ایران پدید
آن میان برخی از اعضای جامعه موسیقی ایران پدید آمد. پیمان سلطانی رهبر ارکستر ملل ایران در آغاز در مصاحبه‌ای کوتاه با روزنامهٔ جام جم این سرود را «نخستین سرود ملی ایران» و «میراثی به‌جامانده از دوران قاجار» خواند، ولی مدتی بعد مدعی شد که این سرود به هیچ وجه سرود ملی ایران نبوده است و از بازخوانی این اثر در محافل دیگر ابراز نارضایتی کرد و خود را خالق «ایران جوان» معرفی نمود. او همچنین در مصاحبه‌ای دیگر عنوان کرد که حدود ۱۲ سال است که بر روی تصنیف‌هایی با تم ملی و میهنی تحقیق می‌کند و منظورش از «نخستین سرود
ملی و میهنی تحقیق می‌کند و منظورش از «نخستین سرود ملی ایران» این بود که این قطعه در میان دیگر قطعه‌های پروژه‌ای که روی آن کار می‌کرد نخستین سرود ملی و میهنی‌ای است که ساخته شده است. از سوی دیگر سیاوش بیضایی که تنظیم مجدد مارش سلام شاه را انجام داده بود، خود را پس از هنرمندان درگذشته یعنی آلفرد لومر و بیژن ترقی، تنها وارث در قید حیات این اثر هنری معرفی نمود و از بی‌توجهی برخی از اعضای جامعه موسیقی به حقوق مادی و معنوی یکدیگر ابراز نارضایتی نمود. منوچهر صهبایی که اواخر سال ۱۳۸۶ به مدت ۶ ماه رهبری ارکستر
که اواخر سال ۱۳۸۶ به مدت ۶ ماه رهبری ارکستر سمفونیک تهران را بر عهده داشت در نامه‌ای به رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد با اشاره به تحقیقات فراوانش برای پیدا کردن و جمع‌آوری اولین سرودهای ملی ایرانی و آثار مشابه، ثبت این اثر توسط پیمان سلطانی و اجرای آن را خیانت در امانت دانست. وی مدعی شد که این مجموعه را به‌طور امانت به سلطانی داده است و او در مورد تنظیم اثر و انتشار اثر با او هیچ مشورتی نکرده است. پیمان سلطانی، رهبر ارکستر ملل ایران نیز در پاسخ نامه‌ای که به رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد نوشت ضمن رد اتهام
به رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد نوشت ضمن رد اتهام خیانت در امانت، آثار گذشتگان را متعلق به یک فرهنگ و یک ملت دانست و اظهار داشت این آثار چه به صورت نت یا شنیداری در آرشیوهای خصوصی، آرشیو رادیو، آرشیو هنرستان و… یا در صفحات قدیمی موجود هستند. شهرام ناظری در مورد اجرای ایران جوان در گفتگو با روزنامهٔ ایران گفت: قطعه بدون کلام سرود ایران جوان یا وطنم نخستین بار در دوره قاجار توسط موسیو لومر فرانسوی ساخته شده اما چند سال قبل آقای «پیمان سلطانی» یکی از موزیسین‌های ما همت کرد و این آهنگ کوچک و مختصر را به یکی از
ما همت کرد و این آهنگ کوچک و مختصر را به یکی از بزرگان و عزیزان ادبیات و فرهنگ کشور یعنی «بیژن ترقی» داد و وی هم شعر زیبای ایران جوان را روی آن گذاشت. من و پیمان سلطانی چهار سال قبل از اینکه این کار توسط خواننده دیگری خوانده و پخش شود با هم قرار گذاشتیم که تمامی سرودهایی که از دوره قاجار تا امروز در مورد ایران ساخته شده را دومرتبه احیا کنیم و در نتیجه با هم تعهد کردیم و یک قرارداد بسته شد. سرود «ای ایران» و سروده‌های دیگری که قبلاً موسیقیدانان ایران مثل مین باشیان، کلنل وزیری و دیگران ساخته بودند هم جزو
باشیان، کلنل وزیری و دیگران ساخته بودند هم جزو این سرودها قرار داشت. ما قرار بود که تقریباً حدود ۱۴ سرود به جا مانده از دوره قاجار تا به امروز را مجدداً اجرا کنیم. از طرفی قرار شد در نخستین مرحله چند تا سرود که یکی از آنها ایران جوان بود در کنسرتی در حدود یکسال بعد ارائه شود. در این فاصله من به آمریکا رفتم منتها نزدیک به کنسرت متأسفانه به دلیل مسئله‌ای که آنجا برایم پیش آمد نتوانستم به کشور مراجعت کنم. در نتیجه پیمان سلطانی تماس گرفت و گفت تمامی تدارکات و کارهای مربوط به کنسرت انجام شده و می‌بایست کنسرت سر
مربوط به کنسرت انجام شده و می‌بایست کنسرت سر موعد مقرر برگزار شود من هم گفتم سعی می‌کنم خودم را برسانم اما مقدور نشد. از آنجا که گروه وی در صورت لغو کنسرت دچار ضرر و زیان زیادی می‌شد ایشان به من گفت اگر از نظر شما اشکالی ندارد این یک شب کنسرت توسط خواننده دیگری اجرا شود تا شما برگردی و برنامه اصلی اجرا شود و من پذیرفتم و نهایتاً آقای سالار عقیلی کار را اجرا کرد و همان یک شب کار در کشور پخش شد. اتفاقاً یکی از شانس‌های زندگی هنری آقای عقیلی همین موضوع بود چون ایشان قبلاً آثار زیادی را اجرا کرده بود ولی
چون ایشان قبلاً آثار زیادی را اجرا کرده بود ولی هیچ‌کدام به اصطلاح نگرفته بود اما یکدفعه این اثر، او را مطرح کرد و البته این خواست خدا بود چراکه گاهی وقت‌ها شانس و زندگی برای یک هنرمند با یک اتفاق رقم می‌خورد. در فاصله سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸ یک سلسله بحث‌ها در مطبوعات فارسی‌زبان شکل گرفت که محوریت آن سرقت هنری سرود ایران جوان بود، در ابتدا پیمان سلطانی سیاوش بیضایی را متهم به سرقت این اثر کرد و از خوانندگانی که این سرود را می‌خواندند تقاضا کرد که نام وی (پیمان سلطانی) را به عنوان آهنگساز بیاورند ولی در نهایت
سلطانی) را به عنوان آهنگساز بیاورند ولی در نهایت این بحث‌ها به دادگاه کشیده شد که در پی آن سلطانی موفق به دفاع از گفته خود نشد و در تاریخ ششم تیر ماه ۱۳۹۸ سیاوش بیضایی در یک نشست مطبوعاتی ضمن اعلام اسناد تبرئه شدن خود در این دادگاه، نه تنها سایر آثار موسیقایی سلطانی را از آن او ندانست بلکه بر اساس اسنادی طرح‌های گرافیکی او را کپی معرفی کرد.
تکست‌میت یک ویرایشگر متنی توسعه‌پذیر برای ویرایش واسط نگاره‌ای کاربر در سیستم‌عامل اواس‌ده است. نسخهٔ ۱٫۰ این نرم‌افزار در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط آلن ادگارد منتشر شد که یک ویرایشگر ساده بود. در سال ۲۰۰۶ تکست میت ۱٫۵ منتشر گشت که برندهٔ جایزهٔ طراحی اپل برای بهترین ابزار توسعه شد و نظر جامعهٔ کاربری را به خود جلب کرد. در اوت سال ۲۰۱۲ نسخهٔ ۲ این نرم‌افزار با مجوز عمومی همگانی گنو منتشر شد که متن آن در گیت‌هاب در دسترس است. تکست‌میت یکی از بهترین بسترهای کدنویسی در اواس‌ده شمرده می‌شود.
در حوزه پردازش تصویر، لکه‌یابی به معنای آشکارسازی نقطه یا ناحیه‌هایی از تصویر است که در خصوصیاتی چون روشنایی یا رنگ نسبت به محیط اطراف خود متفاوت باشند. توده‌ها یک توصیف تکمیلی از ساختارهای تصویر برحسب ناحیه را که توسط آشکارسازهای لبه و گوشه قابل دستیابی نیستند، فراهم می‌کنند. با این وجود توصیف‌کننده‌های توده اغلب شامل یک نقطه مرجع هستند و این باعث می‌شود که بسیاری از توصیف‌کننده‌های لکه به عنوان آشکارساز نقاط مورد علاقه نیز مورد استفاده قرار گیرند. لکه‌یاب‌ها می‌توانند ناحیه‌هایی از تصویر را که بسیار نرم
می‌توانند ناحیه‌هایی از تصویر را که بسیار نرم هستند و با آشکارسازهای نقاط مورد علاقه قابل آشکارسازی نستند را آشکار کنند. در کارهایی که اخیراً صورت گرفته از لکه‌یاب‌ها برای به‌دست آوردن ناحیه‌های مورد علاقه برای انجام پردازش‌های بیشتر استفاده می‌شود. یکی از جدیدترین الگوریتم‌های توصیف ناحیه‌های مورد علاقه الگوریتم MSRE است که توسط Matas و همکارانش در سال ۲۰۰۲ ارائه شده است.
ابراهیم لاتخافی، (زاده ۱۲۹۸ خورشیدی اصفهان، درگذشت ۲۰ خرداد ۱۳۹۱) (۹۳سال)، یکی از هنرمندان عرصه صنایع دستی در رشته ابزارسازی دقیق بود. وی از ایام کودکی نزد پدر خود به فراگیری ساخت انواع ابزارآلات نجوم پرداخت. او همچنین همزمان کار قلم‌زنی را نزد دایی خود محمد تقی ذوفن شروع کرده و به تکمیل مهارتهای خود در زمینه‌های مرتبط با این رشته مانند طراحی سنتی پرداخت. ابراهیم لاتخافی یکی از معدود هنرمندان سازنده اسطرلاب در ایران بود و کارگاهی در این زمینه در میدان نقش جهان داشت. یعقوب کوشان از شاگرادان مبرز استاد
نقش جهان داشت. یعقوب کوشان از شاگرادان مبرز استاد لاتخافی در شهر تبریز است. ابراهیم لاتخافی در روز بیستم خرداد سال ۱۳۹۱ وفات یافت و در قطعه هنرمندان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
آستارا یکی از شهرهای جمهوری آذربایجان واقع در جنوب‌شرقی این کشور در شهرستان آستارا و در همسایگی آستارای ایران و کرانه رودخانه آستارارود در مرز بین‌المللی میان این دو شهر قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۲٫۹۵۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۵٫۴۰۰ بوده‌است. جغرافیا. آستارا یکی از جنوبی‌ترین شهرهای جمهوری آذربایجان است که در مرکز ناحیه تالش و در کرانه دریای کاسپین قرار گرفته است. این شهر ۱ کیلومتر تا شهر آستارا در شمال استان گیلان در ایران فاصله دارد. مسافت این شهر تا
استان گیلان در ایران فاصله دارد. مسافت این شهر تا باکو پایتخت جمهوری آذربایجان ۲۸۸ کیلومتر است. پیش از ورود به شهر مزارع برنج و باغ‌های چای و مرکبات در پیرامون راه خودنمایی می‌کنند. این شهر مرکز شهرستان آستارا است. ایستگاه راه‌آهن این شهر در شمال آستارا جای دارد. مردم. بیش‌تر مردم این شهر از قوم ایرانی تالش هستند و به زبان تالشی صحبت می‌کنند. آستارا دومین شهر پس از شهر لنکران در کشور جمهوری آذربایجان است که جمعیت قابل‌توجهی از مردم تالش در آن زندگی می‌کنند. شماری از مردم که در دوران شوروی زندگی می‌کردند،
شماری از مردم که در دوران شوروی زندگی می‌کردند، به زبان روسی هم آشنایی دارند. ریشه واژه. ریشه واژه این شهر همانند آستارا در ایران از ریشه واژه تالشی "هاسته راه" به معنی "آهسته‌راه" گرفته شده و دلیل این نامگذاری وجود باتلاق‌ها و مرداب‌ها و آبگیر‌های بسیار در این منطقه بوده‌است. برخی نیز آن راه از واژه "اُستور و" می‌دانند که هم‌اکنون در میان مردم تالش این ناحیه به کار می‌رود و به‌معنی "راهی است که با استر پیموده می‌شود". پیش‌تر به دلیل مردابی بودن این ناحیه کاروان‌های عازم به شروان یا گیلان مجبور به گذر از
کاروان‌های عازم به شروان یا گیلان مجبور به گذر از کناره ساحل با قاطر و استر به‌صورت پشت سر هم بودند. دین. دین بیشتر مردم شهر اسلام و مذهب آن‌ها شیعه است اما در توابع شهر شمار قابل توجهی از تالش‌های اهل سنت نیز سکونت دارند. تاریخچه. دو شهر آستارا که در دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان قرار دارند، پیش از جنگ‌های ایران و روسیه در دوره خانات تالش یک شهر بوده‌اند که پس از آن بخش شهری و پرجمعیت تر برای ایران و بخش وسیع‌تر و حاصلخیزتر که برای فعالیت‌های کشاورزی بسیار مناسب بود بر اساس پیمان گلستان و پیمان
بسیار مناسب بود بر اساس پیمان گلستان و پیمان ترکمانچای از گیلان جدا و به روسیه تزاری واگذار شد. در دوره امپراتوری روسیه، آستارا بخشی از استان لنکران در فرمانداری باکو بود. شهرداری این شهر در سال ۱۹۴۵ میلادی بنیان‌گذاری شد. این شهر در دوره امپراتوری روسیه، یکی از روستاهای ناحیه لنکران در استان باکو بود. آستارا در سال ۱۹۱۱ میلادی دارای یک اداره گمرک، یک پاسگاه مرزی با یک درمانگاه، یک اداره پست و تلفن، یک کلیسای ارتدکس، یک بازار و یک داروخانه بود. در سال ۱۹۱۵، یک شرکت نفتی در آن گشایش یافت. در طول جنگ داخلی
یک شرکت نفتی در آن گشایش یافت. در طول جنگ داخلی پس از فروپاشی امپراتوری روسیه آستارا چندین بار میان بلشویک‌ها و حزب مساوات باکو دست به دست شد. این شهر در ۴ می ۱۹۲۰ میلادی در عملیات باکو به اشغال ارتش سرخ درآمد. در دسامبر همان سال، دسته‌هایی از شورشیان که در ناحیه لنکران به فرماندهی جمال پاشا فعالیت می‌کردند به پادگان آستارا حمله کردند و سربازان ارتش سرخ را وادار به ترک شهرک و رفتن به سمت ایران کردند. رزم‌ناوهای شوروی در سحرگاه ۲۳ دسامبر به آستارا نزدیک شدند و نیروها به درون شهر وارد شدند و با شکستن مقاومت
و نیروها به درون شهر وارد شدند و با شکستن مقاومت مردمی با توپخانه کشتی‌های ناوگان کاسپین، یگان‌های ارتش سرخ دوباره حکمرانی بر آستارا را به دست گرفتند. آب و هوا. این شهر دارای اقلیم و آب و هوای اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب و اقلیم مدیترانه‌ای است. این شهر یکی از پربارش‌ترین نقاط در جمهوری آذربایجان است و همراه با لنکران در رده‌های نخست بارش در این کشور قرار دارند. آستارا دارای تابستان‌های بسیار گرم، نیمه‌خشک/نیمه‌مرطوب و زمستان‌های خنک، مرطوب و پربارش است. این شهر فقط در دو ماه از فصل تابستان سطح بارندگی کمتر
شهر فقط در دو ماه از فصل تابستان سطح بارندگی کمتر از ۴۰ میلی‌متر دارد. ترابری. راه‌آهن از این شهر به باکو می‌رود که به زودی به راه‌آهن آستارا-رشت-تهران متصل خواهد شد و باعث رشد اقتصاد منطقه خواهد بود. هم‌اکنون راه‌آهن دو شهر آستارا بر روی پل مرزی رودخانه آستاراچای ساخته شده و به بهره‌برداری رسیده است. کشاورزی. هم‌اکنون در پیرامون این شهر مزارع برنج و چای بسیاری مشاهده می‌شود. کشت مرکبات نیز در حال گسترش است. این ناحیه دارای خاک بسیار حاصلخیز و مرغوب برای کشت و کار است. اقتصاد. اقتصاد دو شهر آستارا به هم
کشت و کار است. اقتصاد. اقتصاد دو شهر آستارا به هم گره خورده‌است، به‌گونه‌ای که مردمان آستارا در آن‌سوی مرز به ویژه در چد سال گذشته و در پی کاهش ارزش پول ایران هر روز با استفاده از روادید روزانه به آستارا در ایران می‌آیند و لوازم و نیازهای خود را فراهم می‌کنند. گردشگری. دریای کاسپین. این شهر در کرانه دریای کاسپین جای دارد و گستره ساحلی آن مقصد بسیاری از گردشگران در جمهوری آذربایجان است. برج تلویزیون آستارا. با افزایش تقاضا برای پخش تلویزیونی و رادیویی در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، برج تلویزیونی آستارا ساخته شد.
دهه ۱۹۸۰ میلادی، برج تلویزیونی آستارا ساخته شد. این برج تلویزیونی منحصر به فرد طراحی شده است، زیرا قله آن به یک سازه فولادی متقاطع مانند افقی است. فرهنگ. آستارا از نظرهای مختلف و به دلیل ریشه فرهنگی مشترک با آستارا در ایران دارای فرهنگی ایرانی و تالشی است. غذا و خوراک. لونگی ماهی و مرغ غذای سرشناس این شهر و دیگر شهرهای ناحیه تالش در ایران و جمهوری آذربایجان است. رسانه. برج تلویزیونی آستارا که از دهه ۱۹۸۰ میلادی ساخته شده است باعث دریافت و پخش بسیاری از شبکه‌ها و رسانه‌های دیداری و شنیداری جمهوری آذربایجان
و رسانه‌های دیداری و شنیداری جمهوری آذربایجان حتی تا شعاع ۷۰ کیلومتری در خاک ایران می‌شود.
هواپیمای باری یا هواپیمای باربری به هواپیماهای ترابری بال‌ثابتی گفته می‌شود که طراحی آنها بر اساس جابه‌جایی بار می‌باشد. این نوع هواپیماها برای تخلیه بار دارای یک یا چند در بزرگ می‌باشند. علی‌الاصول هواپیماهای باری بر اساس هواپیماهای مسافربری و با تغییر کاربری آنها (مانند هسا سیمرغ که از تغییر کاربری و بازمهندسی محدود ایران-140 (آنتونوف-140) تولید شده است) ساخته می‌شوند.
تخته فیبر متراکم یا اچ دی اف (HDF (High Density Fiberboard نوعی تخته فیبر است روش ساخت. طی فرایند فیبرسازی با بیشتر کردن میزان فیبر، چسب و فشار در حین تولید اوراق سنگین تری با چگالی بالای ۸۰۰ کیلو گرم بر متر مکعب تولید می‌شود. افزایش چگالی فیبر علاوه بر افزایش استحکام قابلیت‌های ماشین کاری و سطح‌سازی (رنگ و روکش) را افزایش می‌دهد. تاریخچه. در سال ۱۹۶۲ اولین کارخانه تولید اچ. پی. ال در شهر لورل تأسیس شد که این واحد در حال حاضر بزرگترین کارخانه تولیدکننده اچ پی. ال در دنیا به‌شمار می‌رود. انواع اچ دی اف.
اچ پی. ال در دنیا به‌شمار می‌رود. انواع اچ دی اف. روکوب گونیایی: این صفحات دارای رنگهای مختلفی مانند: مرمری روشن و تیره هستند و گاهی رنگ آن‌ها را به صورت موج چوب در می‌آورند. این صفحات قابل شستشو با آب سرد و گرم است و برای پوشش دیوارها به کار می‌رود. روکوب مربعی: گاهی صفحات روکوب را به شکل (مربع یا مستطیل) در می‌آورند و برای پوشش کف آشپزخانه، حمام، و سرویسها استفاده می‌شود.
اتحاد سه‌گانه اتحادی نظامی میان امپراتوری آلمان، پادشاهی ایتالیا و امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در ۲۰ مهٔ ۱۸۸۲ میلادی منعقد گردید و تا شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی برقرار بود. هر یک از این سه کشور متعهد شدند که در صورتی که یکی از آنان از جانب قدرت‌های دیگر مورد حمله قرار گیرد، دیگران برای دفاع از آن دخالت کنند. به عنوان تکمیل عهدنامه، ایتالیا اعلام کرد که در صورت وقوع شرایط مذکور، به‌طور مستقیم با امپراتوری بریتانیا وارد جنگ نخواهد شد. پس از تجدید پیمان در ژوئن ۱۹۰۲ میلادی، ایتالیا به‌طور
تجدید پیمان در ژوئن ۱۹۰۲ میلادی، ایتالیا به‌طور مخفیانه، مذاکراتی را با فرانسه آغاز کرد. هنگامی که در سال ۱۹۱۴ میلادی امپراتوری اتریش-مجارستان و امپراتوری آلمان در جریان جنگ جهانی اول با تفاهم مثلث وارد جنگ شد، ایتالیا ناچار در حمایت از قدرت‌های مرکز به آن‌ها پیوست اما با بروز اختلاف با اتریش-مجارستان و آلمان، تغییر جهت داد و در ماه مه سال ۱۹۱۵ میلادی به امپراتوری اتریش-مجارستان و در ماه اوت سال ۱۹۱۶ میلادی به امپراتوری آلمان اعلان جنگ داد. پس از خروج ایتالیا از این اتحاد امپراتوری عثمانی به این اتحاد
از این اتحاد امپراتوری عثمانی به این اتحاد پیوست.
بیتلز برای فروش چهارمین آلبوم گروه راک انگلیسی بیتلز می‌باشد.آلبوم در چهارم دسامبر ۱۹۶۴ به تهیه‌کنندگی جرج مارتین و توسط شرکت پارلوفون منتشر شد. جان لنون عضو بیتلز علاقه اش به ساخت آهنگ‌هایی که بیشتر بازگوکننده طبیعت زندگی اش باشد را در این آلبوم نشان می‌دهد. آهنگ "من یک بازنده‌ام" نشان دهنده تأثیر باب دیلن خواننده بزرگ آمریکایی بر روی جان لنون است. لنون برای نخستین بار در ۲۸ آگوست ۱۹۶۴ و در نیویورک با دیلن دیدار کرده بود.
چینکوه نام قایق کوچکی است که جوانان ساکن تالاب از آن استفاده می‌کنند. چینکوه همچنین نام فیلمی مستند ساخته سیدحمید موسوی است که درباره ساختن و علاقه جوانان تالاب به این قایق کوچک است. فیلم چینکوه در جشنواره ملی فیلم مستند میراث نگاه نیز منتخب شد. نحوه ساخت. این قایق کوچک توسط صنعتگران در تالاب‌های جنوب کشور در هورالهویزه و تالاب شادگان ساخته می‌شود.
پان مغولیسم عقیده‌ای سیاسی برای جمع کردن مغولان در یک کشور مستقل می‌باشد که مغولستان بزرگ نامیده می‌شود. این ناحیه شامل کشور مغولستان، ایالت چینی مغولستان داخلی و ایالت روسی بوریاتیا، تووا، جمهوری آلتایی و سرزمین آلتایی می‌شود. در تمامی این نواحی غیر از مغولستان اکثریت جمعیت، غیرمغولی هستند. این جنبش ملی‌گرایانه در اوایل سده ۱۹ میلادی با سقوط سلسله چینگ و احتمال ایجاد کشور مستقل مغولستان آغاز گردید. پس از آنکه ارتش سرخ با تصرف مغولستان، جمهوری خلق مغولستان را ایجاد کرد، فکر تشکیل کشوری مستقل عملاً بر باد
را ایجاد کرد، فکر تشکیل کشوری مستقل عملاً بر باد رفت. در ۱۹۹۲ میلادی، حکومت کمونیستی در مغولستان نابود شد و احزاب پان‌مغولیست نیز تشکیل گردیده‌اند، اما فاقد محبوبیت و پشتیبانی مردم می‌باشند.
زبان‌های مغولی ، گروهی از زبان‌ها هستند که بیشتر در آسیای شرقیِ مرکزی و به ویژه در مغولستان و کناره‌های آن و قالموقستان به آنها سخن می‌گویند. به‌نام‌ترینِ این زبان‌ها، زبان مغولی است که زبان رسمی کشور مغولستان و مغولستان داخلی در کشور چین است. این زبان امروزه بیش از پنج میلیون و هفتصد هزار گویشور دارد و شمارِ گویشوران همه زبان‌های مغولی که شامل ۱۰ زبان می‌شود را باهم حدود شش میلیون دانسته‌اند. زبان‌هایِ مغولی، بیشتر در کشورهای مغولستان، چین (مغولستان داخلی، سین کیانگ، گانسو و چینگ‌های)، افغانستان (هرات)،
سین کیانگ، گانسو و چینگ‌های)، افغانستان (هرات)، روسیه (قالموقستان و بوریاتیا) سخنگو دارند. گویا نزدیک‌ترین زبان به زبان‌های مغولی، زبانِ از میان رفتهٔ خیتان است که تا سال ۱۲۴۳ سخنگویانی داشت و سپس منقرض شد. برخی زبان‌شناسان، زبان‌های مغولی را با شاخهٔ زبانهای ترکی، تونگوزی و حتی با زبان‌های ژاپنی و کره‌ای هم خانواده دانسته‌اند و در گروهی پرجنجال به نام خانواده زبان‌هایِ اورال-آلتایی گروه بسته‌اند؛ ولی این انگاره امروزه میان زبان‌شناسان پذیرفته نیست و بسیار به آن خرده گرفته‌اند. امروزه بیشترِ زبانشناسان این
آن خرده گرفته‌اند. امروزه بیشترِ زبانشناسان این شاخه زبانی را با زبان ختان در یک گروه نهاده و «ختان - مغولی» نامند هر چند که هنوز دربارهٔ آن بیگمان نیستند. (البته شواهد قوی برای هم خانوادگیِ میان این دو زبان وجود دارد). اگر این انگاره نادرست باشد، زبان‌های مغولی خود یکی از شاخه‌هایِ زبانی عمده جهان است (چون شاخه‌هایِ آفرو-آسیایی یا هندو-اروپایی). دلیل این دودلی دربارهٔ هم‌خانواده بودن یا نبودن مغولی و ختان این است که نبشته‌های این زبان به دبیره‌هایی نوشته شده‌اند که امروزه از میان رفته‌اند و هنوز
نوشته شده‌اند که امروزه از میان رفته‌اند و هنوز زبان‌شناسان به‌کلی رمزشان را نگشوده‌اند و از این روی نتوان آنان را کامل خواند. زبان‌های دیگری نیز هستند که به علت کمیِ نوشته‌ها و واژه‌های به جای مانده نمی‌توان اثبات کرد که هم‌خانوادهٔ شاخه زبان‌های مغولی‌اند و تنها می‌توان فرضیه‌هایی انگاشت. طبقه‌بندی. زبان‌های مغولیِ تاریخی: زبان‌های مغولیِ امروزی: زبان فرامغولی. اگر زبانهایِ مغولی کنونی را پی بگیریم تا به زبانهای باستانیِ نزدیک شویم و به زبان نیامغولی برسیم، پیداست که زبانی به نام زبان ختان (که تا به سال
پیداست که زبانی به نام زبان ختان (که تا به سال ۱۲۳۴ سخنگو داشت) به آن شباهت هایِ فراوان دارد. البته نمی‌توان این زبان را زیرشاخه ای از زبانهای مغولی و ادامهٔ زبان نیامغولی دانست، پس زبانهایِ مغولی و ختان را در گروهی به نام زبان‌های فرامغولی (به انگلیسی: Para-Mongolic) دسته‌بندی می‌کنند. زبانِ نیامغولی. زبانِ نیامغولی (به انگلیسی: Proto-Mongolic Language)، زبانی فراساخته است که زبانشناسان از سنجش زبان هایِ مغولی به دست آمده (چون زبان‌های مغولی زنده دنیا و زبان‌های کهنِ به دست آمده) بازسازی کرده‌اند و به
زبان‌های کهنِ به دست آمده) بازسازی کرده‌اند و به عنوان نیایِ زبان‌های مغولیِ شناخته شده در نظر گرفته‌اند. این زبان بسیار به زبان مغولیِ میانه (به انگلیسی: Middle Mongol Language) نزدیک است و همانست که در زمان فرمانرواییِ مغولان و چنگیز خان بدان سخن می‌گفتند. واژگان. شماری از واژگانِ این زبان فراساخته را می‌توانید در جدول زیر ببینید:
هویر روستایی در دهستان ابرشیوه بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است. موقعیت و تاریخچه. هویر یک اسم فارسی است که به معنی “آبی” یا “آب‌دار” است. این نام معمولاً به مناطقی اشاره دارد که دارای آب و رودخانه‌ها هستند. در این مورد، منطقه هویر از این نام الهام گرفته است روستای هویر از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند با مختصات جغرافیایی ۵۲ درجه و ۱۹ دقیقه طول شرقی و ۳۵ درجه و ۴۲ دقیقه عرض شمالی در فاصله ۵۰ کیلومتری شرق شهر دماوند و ۱۰۵ کیلومتری تهران قرار دارد.این روستا از شرق به روستای دهنار،از شمال به
دارد.این روستا از شرق به روستای دهنار،از شمال به ارتفاعات و کوهستان دوبرار،از جنوب به کوهستان قله ی زرین کوه، و از غرب به دریاچه های هویر و تار و به کمک آن نیز سپس از طریق جاده خاکی طولانی به شهر مشاء میرسد؛ولی جادهٔ اصلی‌اش همان محور دلیچایی و جاده فیروزکوه است.این روستا از طرف فیروزکوه و طرف شرق،آخرین روستا و از غرب،اولین روستا محسوب میشود. روستای هویر از اطراف به کوه‌های مرتفع منطقه دماوند و صخره‌های سنگی محدود می‌شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۶۲۰ متر است و اقلیمی معتدل و کوهستانی دارد. آب و هوای
متر است و اقلیمی معتدل و کوهستانی دارد. آب و هوای آن در فصول بهار و تابستان معتدل و مطبوع و در زمستان‌ها سرد و برفی است. هویر یکی از نواحی تاریخی شهرستان دماوند است. بنای آرامگاه‌های امامزاده علی‌اکبر (پیر کاجی) و امامزاده شاهزاده حسین نشانگر پیشینه تاریخی این روستاست. یکی از مسائلی که میتوان از آن قدمت یک منطقه را سنجید تعداد و مدل( زرتشتی ، اسلامی و...) قبرستانهای آن است . روستای هویر دارای ۹ قبرستان میباشد که پنج تای آن داخل خود روستا میباشد : ۱- قبرستان تنگه که هم اکنون قابل استفاده است. ۲- قبرستان
تنگه که هم اکنون قابل استفاده است. ۲- قبرستان اطراف امامزاده حسین (ع) که تقریباً بیش از سی سال از زمان دفن آخرین نفر در آن میگذرد. تذکر: فقط در دو قبرستان فوق از نسل حال حاضر اهالی هویر میت دفن شده است و قبرستانهای دیگر برای سالهای بسیار دور میباشد و از افراد دفن شده در آن اطلاعات درستی از جهت شناسایی اصل و نصب در دست نیست. ۳- قبرستانی درمکان حال حاضر مدرسه ۴- قبرستانی در مکان مخابرات فعلی ۵- قبرستانی در مکان زمین فوتبال قدیم (یور) ۶- قبرستانی در چهارخانی( چاخانی) معروف به هلنگسینی قبر ۷ - قبرستان زرتشتی
چاخانی) معروف به هلنگسینی قبر ۷ - قبرستان زرتشتی در چهارخانی ۸- قبرستانی در منطقه چمندا اول حمام دره پشت باغ ۹- قبرستانی در منطقه پیرکاجی اطراف امامزاده علی اکبر چمنداب لازم به ذکر است وجود این تعداد قبرستان در یک روستا نشان از چند موضوع دارد: اول: قدمت بسیار طولانی آن وزندگی نسلهای متفاوت مذهبی و نژادی در آن دوم: حادثه ی بیماری یا وقوع جنگ در این منطقه و بوجود آمدن کشته های زیاد سوم: حضور جمعیتی بزرگ و زندگی پر رونق در گذشته های دور در این منطقه قومیت. مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری
مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می باشد صحبت می کنند. طوایف این روستا به ترتیب حروف الفبا از قبیل زیر هستند: نکته :خواهش میکنم دوستان عزیزی که فرق بین طایفه و نام خانوادگی رو نمیدانند در این بخش ویرایش انجام ندهند. فضاهای دیدنی. این روستا دارای مکان‌ها و فضاهای گردشی بسیار می‌باشد. روستای هویر دماوند در ردیف مناطق نمونه گردشگری استان تهران قرار گرفت. روستای کوهپايه ای هوير، مناظر و چشم اندازهای کوهستانی بسيار زيبا و کم نظيری دارد.دریاچه های هویر و تار،
بسيار زيبا و کم نظيری دارد.دریاچه های هویر و تار، قلل دوبرار از شمال و شمال غربی و زرین کوه از جنوب مراتع سرسبز و حاصلخيز دامنه های غربی، باغات گردو و سيب، صخره های سنگي، چشمه سارها، آبشارها، درياچه های نيلگون و همچنين غارهای جالب و ديدنی، از جاذبه های طبيعی و شگفت انگيز اين روستا به شمار مي آيند. حيات وحش اين روستا شامل روباه، شغال، خرگوش و کبک و ديگر جانوران و پرندگان مي‌باشد. *رودخانه دلیچای(رودخانه هویر). از روستای هویر دو رودخانه میگذرد که در مرکز روستا این دو رود به هم میپیوندند و رودخانه
مرکز روستا این دو رود به هم میپیوندند و رودخانه هویر(دَلی‌چای(رود دیوانه)) را پر آب میکنند که این رودخانه از آب دریاچه های تار و هویر که حاصل ذوب یخچال های قره داغ (خط الراس دوبرار) است، به رودخانه حبله رود میرسد. *دریاچه تار(دریاچه بزرگ هویر). این دریاچه که یکی از دریاچه‌های آب شیرین ایران است در ۱۵ کیلومتری شرق دماوند و غرب روستای هویر، در بین کوه‌های دوبرار در شمال و زرین‌کوه در جنوب واقع شده‌است. این دریاچه در اثر زمین لغزش زرین‌کوه ایجاد گردیده‌است. درازای دریاچهٔ تار حدود ۱/۳ کیلومتر و میانگین پهنای
دریاچهٔ تار حدود ۱/۳ کیلومتر و میانگین پهنای آن ۴۰۰ متر است.عمق این دریاچه در فصول پرآب حدود 50 متر و در فصول کم آب حدود 40متر است. به علت پوشش کوهستانی و سنگی کف دریاچه آب آن بسیار زلال است و کف دریاچه پیداست. . سرشاخه آب‌هایی که به این دریاچه‌ها می‌ریزند، چشمه‌ساران کوه‌های قره‌داغ، سیاه‌چال و شاه‌نشین در شمال و آبراهه‌های فصلی از جنوب است که قسمتی از آب آن‌ها وارد دریاچه‌ها می‌شود و قسمتی دیگر، آب رودهای تار و هویر (رود دلیچای)را تأمین می‌کنند. سرریز این دریاچه به صورت بسیار اندک سرچشمه رودخانه تار
این دریاچه به صورت بسیار اندک سرچشمه رودخانه تار محسوب می‌شود که به‌طور طبیعی با تغذیه از رودخانه‌های فرعی دیگر تشکیل رود تاررود را می‌دهد و به سوی شهر دماوند جاری می‌شود. *دریاچه هویر (دریاچه کوچک هویر). یکی دیگر از فضای دیدنی روستای هویر دریاچه کوچک هویر می‌باشد که در شرق دریاچه تار یا همان دریاچه بزرگ هویر قرار دارد، از جاذبه‌های طبیعی ارزشمند روستاست که ماهیگیران برای صید قزل آلا به آنجا می‌روند. سطح دریاچه در فصول سرد سال یخ می‌زند. *برج انگمار. برج انگمار در بیست کیلومتری روستای هویر در حوالی