payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوزخرفات کتابی‌ست طنز به قلم سروش پاکزاد که در سال ۱۳۹۰ خورشیدی در ۲۶۸ صفحه منتشر شده‌است. ناشر کتاب انتشارات اچ اند اس مدیا می‌باشد که دوزخرفات را به عنوان یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ۱۳۹۴ خویش معرفی کرد . این کتاب شامل ۱۰۷ نوشته است که پیش از این توسط نویسنده در وبلاگی به نام هشت سنگ منتشر شده بود. بیشنر نوشته‌های دوزخرفات به ارائه و نقد تصویری بشری از عالم خدایان و فرشتگان و شیاطین می‌پردازد؛ به همین دلیل امور جاری و روزمره در برزخ، بهشت، دوزخ، و ملکوت مرکز کانونی داستان‌های کتاب است. از نگاه دیگران.
مرکز کانونی داستان‌های کتاب است. از نگاه دیگران. در مقاله ای که مسیح ذکاوت، محقق فوق دکتری دانشگاه فلنسبورگ آلمان، در مورد دوزخرفات نوشته، این کتاب را بیش از آن که تجدید نظر طلب بداند، بنیان فکن معرفی کرده است. ذکاوت معتقد است که «دوزخرفات به جای ابطال مفاهیم متافیزیکی و جایگزینی صرف آن با منطق و عقلانیت، وجه خیر را از دستگاه دوقطبی ماوراءالطبیعه حذف می کند و سویه شر آن را در طنز تلخ و اگزیستانسیال خود برجسته می سازد. جهان دوخزفات ربوبیتی رقت انگیز و ناتوان را به جای خدای سنتا خیرخواه و آگاه به همه چیز و
را به جای خدای سنتا خیرخواه و آگاه به همه چیز و توانا به همه کار می نشاند.» از این نظر شخصیت کتاب، آن طور که ذکاوت تحلیل می کند، «بی شباهت به قهرمان بایرونی یا ابرانسان نیچه ای نیست.» نشریه ایتالیایی ایل لیبرایو (Il Libraio) در مقاله‌ای به نام «وضعیت طنز دینی در ایران چگونه است؟» به کتاب دوزخرفات پرداخته و موفقیت آن را در ارائه طنز خلاقی اما به دور از خشونت کلامی و توهین ستوده است. ابراهیم نبوی در مقدمه‌ای که بر این کتاب نوشته‌است طنز دوزخرفات را از بهترین طنزهایی می‌داند که در طول زندگی‌اش خوانده و این
طنزهایی می‌داند که در طول زندگی‌اش خوانده و این کتاب را چنین توصیف می‌کند: «نویسنده هم با پیامبران شوخی می‌کند و هم با فرشتگان الهی، گاهی به نیچه سر می‌زند و گاهی به حلاج و گاهی به مولانا و شبلی و معلوم است که هم مرض عرفان داشته و هم مرض فلسفه و هم دین را خوانده (...) از همین رو خواندن کتاب دوزخرفات سروش پاکزاد را به خوانندگان طنزدوست و طنزفهم توصیه می‌کنم. نمیرید و بعداً بگوئید کاش دوزخرفات را خوانده بودم. قضیه شوخی نیست». او در جایی دیگر ضمن نام بردن از کتاب دوزخرفات هم ردیف با کتاب‌های مطرح طنز ایرانی،
دوزخرفات هم ردیف با کتاب‌های مطرح طنز ایرانی، گفته‌است: «تحلیل آثار طنز نشان می‌دهد که بسیاری از آثار مهم طنز پارسی در دوران معاصر (...) در شرایطی تولید شدند که آزادی وجود نداشت چرا که طنزنویس در این شرایط همواره مجبور بود برای نهان کردن مقصودش به صنایع ادبی، ابهام، ایهام، شخصیت پردازی، فضاسازی و تمثیل و مثل پناه ببرد. نوشته‌هایی مثل توپ مرواری - صادق هدایت، دائی جان ناپلئون - ایرج پزشکزاد، اسرار گنج دره جنی - ابراهیم گلستان، مغولان و سلطان، و خاطرات السلطنه - فرخ سرآمد، آقای ذوزنقه - جواد مجابی، اعتراف، و
- فرخ سرآمد، آقای ذوزنقه - جواد مجابی، اعتراف، و قصه کوتوله‌ها و درازها - ابراهیم نبوی، دوزخرفات - سروش پاکزاد همه و همه در شرایطی خلق شدند که آزادی به معنای مشخص کلمه وجود نداشت». نبوی، سروش پاکزاد را «یک استعداد کم‌نظیر در طنزنویسی» می‌داند و دوزخرفات راکتابی معرفی می‌کند «که پر است از شوخی‌های بکر با هستی و آفرینش و دوزخ و بهشت و انسان و خدا، حوزه‌ای که ما از شوخی‌های ملیح و ظریف در آن بی‌بهره اگر نگویم کم بهره‌ایم». محمود فرجامی، طنزپرداز و پژوهشگر طنز و کمدی ایرانی، در وبلاگ «باران در دهان نیمه باز»
و کمدی ایرانی، در وبلاگ «باران در دهان نیمه باز» معتقد است که «امروزی دیدن اساطیر دینی» نخی نامرئی است که تمام متن‌های پراکنده دوزخرفات را به هم وصل می‌کند: «به نظرم دوزخرفات یکی از شاهکارهای مسلم نقیضه‌نویسی در زبان فارسی است. نویسنده نه فقط با متون دینی اسلامی و سامی و افسانه‌ها و نمادهای ادیان ابراهیمی به خوبی آشناست، و به روش‌های مختلف با آن‌ها بازی می‌کند و نقیضه می‌سازد، بلکه معمولاً سبک دومی را به‌طور هم‌زمان نظیره نویسی می‌کند… به زحمت بتوان برای کتابی شامل اینهمه سوژه‌های اکثراً بکر و پرداخت‌های
شامل اینهمه سوژه‌های اکثراً بکر و پرداخت‌های عالی (و خوشبختانه کوتاه) خط و ربطی خاص پیدا کرد. بعضی سوژه‌ها و نحوهٔ پرداخت چند لایه‌شان چنان خوب‌اند که می‌توان با آن‌ها (با کمی روده‌درازی البته) قصه‌ای بلند یا حتی کتابی نوشت. کاری که خوشبختانه سروش نکرده و به یک شبیخون گیج‌کننده، به جای حمله‌ای فرساینده، بسنده کرده. هدف: دوزخ خرافاتی ذهن ما.» فرجامی در جایی دیگر اذعان می‌کند که «این کتاب من را -که بالاخره کارم خواندن طنز است- شگفت زده کرد» و دست آخر خواندن دوزخرفات را به عنوان نمونه‌ای از «طنز خیلی خوب مدرن
را به عنوان نمونه‌ای از «طنز خیلی خوب مدرن فارسی» توصیه می‌نماید: «در چند سال اخیر هر کس که از من پرسیده بود چند طنز برجسته در زبان فارسی معرفی کنم، «دوزخرفات» همیشه یکی از پیشنهادهای من بود». یاسر میردامادی، پژوهشگر دین و فلسفه در مصاحبه با بامداد خبر به دوزخرفات اشاره کرده و آن را نمونه‌ای از طنز نقادانهٔ الاهیاتی می‌داند که مصداقی از سخره‌گری به حساب نمی‌آید. در بخشی از مصاحبه که با عنوان «حق به سخره گرفتن» منتشر شده، چنین آمده‌است: «سروش پاکزاد (این اسم به احتمال خیلی زیاد مستعار است) در وبلاگ‌اش
اسم به احتمال خیلی زیاد مستعار است) در وبلاگ‌اش (هشت‌سنگ) نمونه‌ای موفق از طنز نقادانهٔ الاهیاتی را ارائه کرده‌است که گرچه رادیکال و ساختارشکنانه است اما سخره‌گرانه و توهین‌آمیز نیست، بلکه آدمی را به درنگ وامی‌دارد (وجه نقادانهٔ آن) و گاهی لبخندی هم بر گوشهٔ لب می‌نشاند (وجه طنزآمیز آن). رنگ‌مایهٔ مشترک تمام طنزهای نقادانهٔ الهیاتی او تأکید خلاقانه بر این نکته است که: جهان خدایان، چنان‌چه در ادیان تصویر شده‌اند، چقدر بشری اند و چه مایه مناسبات بشری بر آن‌ها حاکم است… ممکن است کسی بگوید حتی اگر چنین نوع
حاکم است… ممکن است کسی بگوید حتی اگر چنین نوع طنزهایی از نظر اخلاقی اشکال نداشته باشد، از نظر دینی اشکال دارد. اما به نظر می‌رسد طنزهای نقادانهٔ الاهیاتیِ سروش پاکزاد و امثال وی، نه تنها اخلاقاً سخره‌گرانه (و در نتیجه توهین‌آمیز) نیست، بلکه حتی از منظر الاهیاتی نیز در خور درنگ است.» میردامادی در نوشته‌ای دیگر، دوزخرفات را در کنار آثاری نظیر ترس و لرز نوشته سورن کی‌یرکگور و فیه ما فیه مولوی و نامه‌های عین القضات همدانی به «خاطر حال و هوای باطنی و در عین حال سنجشگرانه» اش تحسین کرده. رؤیا صدر، طنز نویس،
حال سنجشگرانه» اش تحسین کرده. رؤیا صدر، طنز نویس، منتقد، و پژوهشگر ادبیات فکاهی ایران، برای بررسی رابطه طنز و دین به سراغ مطالعه موردی کتاب دوزخرفات می‌رود. دوزخرفات به عقیده رؤیا صدر، «قصد دارد به نقد درک نازل از امر قدسی توسط توده‌ها بپردازد تا مسیری اصلاحی در باورهای دینی را دنبال کند و نشان دهد که تصاویر برساخته از خداوند و امور قدسی در ادیان، تا چه حد بشری یا آنتروپومورفیک است… البته مضمون نوشته‌های دوزخرفات متفاوت است: بعضی وقتها رنگ نقد دارد، گاه در حد یک درنگ شوخ طبعانه یا یک شوخی ساده با اعتقاد یا
یک درنگ شوخ طبعانه یا یک شوخی ساده با اعتقاد یا گفته‌ای است و گاه بیان نظرگاه و دغدغه‌های متنافیزیکی است.» رؤیا صدر با اشاره به قلم و نگاه قوی و نافذ و عمیق این اثر «یکه و بی‌مانند»، برخی ویژگی‌های مهم نگارشی کتاب را چنین برمی‌شمارد: «قالب‌ها، متنوع است. در حد سرگیجه آوری متنوع است… در کتاب قالب نظیره نویسی زیاد به کار رفته‌است. نظیره‌نویسی‌ها ماهرانه است و با نوآوری‌های صورت گرفته، خواندنی‌تر شده است… نوشته‌ها، موجز است. اطاله کلام ندارد. نویسنده، ضربتی زده و رفته. هر واژه یا عبارتی جای خودش را دارد. کار،
و رفته. هر واژه یا عبارتی جای خودش را دارد. کار، شسته و رفته‌است. مخاطب را خسته نمی‌کند… استفاده از واژه‌ها و عبارات بسیار حرفه‌ای و هنرمندانه است. در جا انداختن لحن بسیار ماهرانه عمل کرده و با کمک آن، توانسته زبان محاوراتی را در کائنات جاری کند و در سایه آشنایی زدایی، طنز عبارتی بیافریند. دیالوگ‌های دقیق، فضای نمایشی، لحن عالی و واقعی و پذیرفتنی، همراه با پایان‌بندی خوب با ضربهٔ آخر، و یژگی بخش مهمی از آثار است… در مجموع فرم و زبان آثار نشان می‌دهد که نویسنده، سوار بر کار است و با طرح و نگاهی مشخص سراغ
سوار بر کار است و با طرح و نگاهی مشخص سراغ سوژه آمده‌است. تکلیفش با موضوع مشخص است.» رؤیا صدر در انتهای نقدش به دوزخرفات آن را سرشار از ظرایف نوشتاری می‌خواند و امتزاج این ویژگی با وسعت اطلاعات نویسنده و احاطه او بر موضوعاتی که به طنزشان کشیده است را عامل عمق و غنای طنز «دوزخرفات» می‌داند." مهدی خلجی، پژوهشگر مطالعات اسلام در مرکز تحقیقات خاورنزدیک واشینگتن، «طنز قوی» دوزخرفات را می‌ستاید. خلجی در صفحه فیسبوکش چنین می‌نویسد: «کتاب دوزخرفات را می‌خواندم عصر امروز. طنزی قوی است با دست‌مایه قرار دادن مذهب.
امروز. طنزی قوی است با دست‌مایه قرار دادن مذهب. شوخی با خدا و ملکوت او. در ازای شوخی‌هایی که خدا با ما زمینیان می‌کند. هرچه عوض دارد گله ندارد! امیدوارم روزی در ایران منتشر شود».
پودزول (واژه‌ای روسی به معنی زیر-خاکستری) خاکی به رنگ خاکستری است که در نواحی سردسیر تا نیمه‌قطبی و از تخریب زمین‌های پوشیده با درختان کاج که روی ماسه‌سنگ‌ها یا ماسه‌سنگ‌های سیلیسی می‌رویند، به‌وجود می‌آیند. پودزول دارای مقدار کمی مواد آلی است. منابع. Podzols by Otto Spaargaren in Encyclopedia of Soil Science, pp. 580–582
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ رئیسی یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۷۲۱۴ هکتار است که در استان خراسان رضوی در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۹۶ در تاریخ ۱۳۸۵/۱/۱۹ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت. رئیسی منطقه‌ای کویری شامل دشت، تپه‌ماهور و مسیل‌های پراکنده است و این عامل بر تنوع زیستی منطقه، افزوده است. پوشش گیاهی منطقه دارای تنوع زیاد بوده و در آن گیاهانی چون ورک، درمنه، گل‌گندم و… وجود دارند. قسمت‌هایی از منطقه را جنگل‌های تاغ، پوشانده است. حیوانات این منطقه، شامل آهو
تاغ، پوشانده است. حیوانات این منطقه، شامل آهو (زیر گونه یارقند)، گرگ، روباه و…، انواع خزندگان، نظیر انواع مارها، مارمولک، لاک‌پشت و…، و انواع پرندگان بومی از قبیل شاهین، بالابان، عقاب، قرقی، هوبره و… می‌باشد. ویژگی‌ها. محدوده، منطقه حفاظت‌شده رئیسی، منطقه‌ای کویری با ترکیبی از دشت، تپه‌ماهور و مسیل‌های پراکنده که رودخانه کال‌شور از شمال آن می‌گذرد و این عامل بر تنوع زیستی منطقه، افزوده است. پوشش گیاهی منطقه متنوع است. موقعیت. منطقهٔ حفاظت شدهٔ رئیسی از شمال به کال‌شور، و از شرق به جادهٔ شوسهٔ روستای همایی،
به کال‌شور، و از شرق به جادهٔ شوسهٔ روستای همایی، در جنوب از روستای همایی تا شاه‌بخش و از این نقطه تا امتداد جادهٔ صعب‌العبور تا روستای درخت سنجد و در امتداد همان جاده به گل‌چشمه، آخور و ارغش تا قاسم‌آباد و از غرب به جادهٔ روستای قاسم‌آباد تا پل کال‌شور، محدود می‌شود. از حدود ۱۹ کیلومتری جنوب نیشابور، منطقهٔ رئیسی، شروع می‌شود. این منطقه حدود ۵۰ هزار هکتار وسعت دارد.
منطقه حفاظت شده کوه خامی، با مساحت ۲۵٬۶۷۱ هکتار در ۳۰ کیلومتری در شمال شرق دوگنبدان مرکز شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده‌است. این منطقه کوهستانی در سال ۱۳۷۸ با هدف حمایت از جمعیت جانوری: پلنگ، بز و پازن، قوچ و میش و کبک دری، و در سال ۱۳۸۰ به عنوان منطقه حفاظت شده مورد حفاظت قرار گرفت. دارای اب و هوای نیمه مرطوب معتدل است. این منطقه که در جنگل‌های زاگرس قرار دارد از پوشش گیاهی خوبی بر خوردار است که شامل: بلوط، بنه، انجیر وحشی، گون و زالزالک است. دیگر گونه‌های جانوری و حیات وحش این منطقه
است. دیگر گونه‌های جانوری و حیات وحش این منطقه شامل: خوک وحشی، سمور، جغد، گرگ، خرگوش، شاهین، خرس قهوه‌ای، گراز، سنجاب ایرانی است.
رابین هیو گیب (زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۴۹، درگذشته ۲۰ مه ۲۰۱۲)، خواننده گروه بی جیز بود. فعالیت‌ها. بری، موریس و رابین گیب، در دهه هفتاد در موسیقی پاپ با ترانه‌هایی چون «عشق تو چقدر است»، «زنده ماندن» و «تب شبانه» به شهرتی جهانی رسیدند. از ۱۹۶۸ میلادی که این سه برادر با تشکیل گروه بی‌ جیز کارشان را آغاز کردند تاکنون، بیش از دویست میلیون نسخه از آلبوم‌هایشان در جهان به فروش رسیده‌است. زندگی. برادران بی جیز جزیرهٔ مَن به دنیا آمدند و در شهر منچستر بریتانیا بزرگ شدند و بعدها به استرالیا نقل مکان کردند. رابین گیب دو
و بعدها به استرالیا نقل مکان کردند. رابین گیب دو بار ازدواج کرد و سه فرزند از خود به جای گذاشت. موریس برادر دوقلوی رابین در سال ۲۰۰۳ بر اثر ابتلا به بیماری روده از دنیا رفت. اندی، دیگر برادر وی که عضو گروه بی جیز نبود، در سال ۱۹۸۸ بر اثر اعتیاد به مواد مخدر جان خود را از دست داد. گیب در ماه فوریه سال ۲۰۱۲ گفته بود که وضع جسمانی او رو به بهبودی گذارده و امیدواری خود را در مورد درمان کامل از این بیماری ابراز داشته بود. پس از آن اما وضع وی بار دیگر رو به وخامت گذاشت و گیب پس از ابتلا به بیماری ذات‌الریه وارد
گذاشت و گیب پس از ابتلا به بیماری ذات‌الریه وارد کما شد، اما یک هفته پس از آن به هوش آمد. خانوادهٔ رابین گیب اعلام کرد که وی ۲۰ مه ۲۰۱۲ بر اثر ابتلا به سرطان روده و کبد در سن ۶۲ سالگی در لندن چشم از جهان فرو بسته‌است.
حزب بعث سوسیالیست عرب () ()، یک حزب سیاسی بود که توسط میشل عفلق، صلاح‌الدین بیطار و یاران زکی ارسوزی در سوریه تأسیس شد. این حزب از بعثیسم حمایت می‌کرد که ترکیبی از ملی‌گرایی عربی، پان‌عربیسم، سوسیالیسم عربی و امپریالیسم‌ستیزی بود. بعث، خواهان اتحاد جهان عرب در قالب کشوری واحد بود. شعار این حزب، «وحدت، آزادی، سوسیالیسم» بود که به وحدت اعراب و آزادی از کنترل و مداخله غیرعرب اشاره داشت. ایدئولوژی. دکترین حزب بعث، عمدتاً توسط میشل عفلق تدوین شد که به ویژه تحت‌تأثیر اندیشه‌های آندره ژید، رومن رولان، آناتول
اندیشه‌های آندره ژید، رومن رولان، آناتول فرانس، مارکس و نیچه قرار داشت. میشل عفلق، پس از کودتای شاخه سوریه حزب بعث، از کشورش فرار کرد و پس از به قدرت رسیدن حزب بعث در عراق، به عنوان رهبر فکری جریان بعثی به مقام تشریفاتی دبیرکل حزب بعث عراق، انتخاب شد. سوسیالیسم بعثی نیز بر پایه همکاری و تعاون اقشار اجتماعی استوار بود و نه براساس جنگ و مبارزه طبقاتی. از این رو بعثی‌ها با سوسیالیسم علمی (تفسیر مارکسیست‌ها از سوسیالیسم که آن را در تقابل با سوسیالیسم تخیلی قرار می‌دهند) مخالفند و اصولاً سوسیالیسم را نوعی
قرار می‌دهند) مخالفند و اصولاً سوسیالیسم را نوعی ملی‌گرایی می‌دانند که به اعراب امکان می‌دهد تا نیروهای بالقوه خود را به ظهور برسانند. بعث، به جدایی دین از دولت معتقد است و اهمیتی که به اسلام می‌دهد صرفاً از دیدگاه قومی و فرهنگی است. حزب بعث همچنین از تندروترین جناح‌های ضد اسرائیل جهان عرب به حساب می‌آمد. تاریخچه. حزب بعث در ۷ آوریل ۱۹۴۷ در نتیجه ادغام جنبش بعث عرب به رهبری عفلق و بیطار و بعث عرب به رهبری ارسوزی، تأسیس شد. این حزب به سرعت در کشورهای عربی از جمله عراق و سوریه شاخه‌هایی تأسیس کرد. در ۱۹۵۲،
جمله عراق و سوریه شاخه‌هایی تأسیس کرد. در ۱۹۵۲، حزب با حزب سوسیالیست عرب به رهبری «اکرم حورانی» ادغام شد و حزب سوسیالیست بعث عرب را به وجود آورد. ایجاد این حزب، موفقیتی نسبی بود و به دومین حزب بزرگ در مجلس سوریه بدل شد. این حزب ابتدا از پان‌عربیسم رهبران انقلاب ۱۹۵۲ مصر، سخت جانبداری می‌کرد و یکی از عوامل اتحاد سوریه و مصر به صورت جمهوری متحد عربی بود و در روزگار حکومت عبدالکریم قاسم در عراق، با او کشمکش‌های سخت و خونین داشت. پس از منحل شدن تمام حزب‌ها در جمهوری متحد عربی، حزب بعث، به‌خصوص جناح اکرم
در جمهوری متحد عربی، حزب بعث، به‌خصوص جناح اکرم حورانی، به مخالفت با جمال عبدالناصر پرداخت و پس از منحل شدن جمهوری متحد عربی در ۱۹۶۱، اندک اندک قدرت را در سوریه به‌دست گرفت و از ۱۹۶۳، حزب حاکم بر سوریه شد. اختلافات داخلی بین اعضا باعث شد تا در سال ۱۹۶۶، گروهی از این اعضا به رهبری صلاح جدید و حافظ اسد که در شاخه منطقه‌ای سوریه متمرکز شده بودند، علیه حکومت سوریه و شاخه ملی (فرا کشوری) حزب بعث، کودتا کرده و حکومت را به دست بگیرند. از این زمان، اختلاف بین شاخه سوریه و شاخه عراق حزب نیز اوج گرفت و دو سال بعد
سوریه و شاخه عراق حزب نیز اوج گرفت و دو سال بعد شاخه عراقی حزب هم به ایجاد سازمان مستقلی با نام حزب بعث اقدام کرد. از آن پس، دو حزب بعث در سوریه و عراق، با نام و ایدئولوژی یکسان، فعالیتی موازی را در جهان عرب سازمان‌دهی می‌کردند و هر یک شاخه‌های طرفدار خود را در کشورهای عربی، سازمان داده بودند. دشمنی این دو حزب در حدی بود که سوریه بعثی در جریان جنگ ایران و عراق، تنها کشور عربی بود که به‌طور رسمی جانب ایران را گرفته بود و به ارسال کمک‌های نظامی به ایران، اقدام می‌کرد.
شهر میلان در ایتالیا در کنار پاریس، لندن، توکیو و نیویورک به‌عنوان یکی از پایتخت‌های مد در جهان مطرح شده‌است. گرچه شهرهای بزرگ دیگری همچون روم و فلورانس نیز در زمینه مد فعال هستند اما میلان به‌عنوان مهم‌ترین شهر در صنعت مد و فشن در سطح ایتالیا شناخته شده‌است. میلان تاریخ بلند بالایی در زمینه صنعت مد، لباس و پارچه دارد. در قرن نوزدهم، این شهر به یکی از قدرتمندترین شهرهای اقتصادی ایتالیا تبدیل شد. شهری که در زمینه صنعت و تجارت توانایی بالایی در ایتالیا ایجاد کرد. هرچند مد در میلان، از مد پاریس بسیار الهام
کرد. هرچند مد در میلان، از مد پاریس بسیار الهام گرفته بود و تأثیر دوخت و طراحی پاریسی که در آن زمان مطرح‌ترین مرکز مد در دنیا بود را می‌توان در آثار پایتخت مد ایتالیا دید، اما طراحی ساده و هوشیارانه طراحان این شهر که الهام گرفته از طبیعت زیبای ایتالیا بود، تفاوت‌های شایانی بین مد در این دو شهر اروپایی ایجاد کرد. با شروع قرن بیستم و ظهور طراحان جدید در این شهر، مد و فشن رونق تازه‌ای گرفت و توانست میلان را به عنوان یکی از پایتخت‌های مد در دنیا مطرح سازد. این پیشرفت را به سادگی می‌توان در افزایش اهمیت مد
این پیشرفت را به سادگی می‌توان در افزایش اهمیت مد میلان در صنعت جهانی مد و فشن دید. میلان در دهه‌های پایانی قرن بیستم به ویژه دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به خوبی مشاهده کرد. رشدی که در دو دهه بعدی و تا شروع سال ۲۰۰۰ نیز ادامه پیدا کرد و این شهر را به عنوان یکی از چهار پایتخت مد جهان معرفی کرد. این شهرت میلان البته به دلیل صنعت لباس آماده چند برابر شده‌است. میلان تأثیر به سزایی در رشد این شاخه از صنعت مد داشت. در سال ۲۰۰۹ شهر میلان به عنوان پایتخت مد دنیا از سوی مؤسسه Global Language Monitor شناخته شد. البته این
Global Language Monitor شناخته شد. البته این شهر در سال ۲۰۱۰ پسرفت محسوسی در زمینه صنعت مد داشت به نحوی که از رده چهارم به رده ششم مهم‌ترین شهر در صنعت مد کشاند. اما صنعت‌گران به سرعت دست به کار شدند و سال بعد از این پس‌رفت بزرگ، نام میلان را به عنوان یکی از چهار پایتخت مد بازگرداندند. تاریخچه. مد در میلان در طول زمان تکامل بسیار زیادی پیدا کرده‌است. میلان در قرون وسطا و دوران رنسانس همانند آنچه در ونیز و فلورانس به عنوان مرکز تولید لوازم لوکس در جریان بود، به مرکز مد اروپا بدل شد و در قرن شانزدهم، کلمه
به مرکز مد اروپا بدل شد و در قرن شانزدهم، کلمه نام این شهر با تغییری به "milaner" و "millaner" به عنوان کلمه‌ای با معنای اجناس لوکس مانند، جواهرات، پوشاک و … در زبان انگلیسی رایج شد. این لغت البته در قرن نوزدهم مجدداً دست‌خوش تغییر شد و به کلمه "millinery" به معنای کلاهدوز تغییر شکل یافت. اما در میانه قرن نوزدهم با شروع واردات ابریشم ارزان از آسیا و همین‌طور ابریشم‌های آفت‌زده و تولیدات شراب، باعث شد این منطقه هرچه بیشتر صنعتی شود. تولید پارچه ادامه یافت و تولید فلزات و مبلمان افزایش پیدا کرد. در سال ۱۸۶۵
تولید فلزات و مبلمان افزایش پیدا کرد. در سال ۱۸۶۵ اولین فروشگاه بزرگ در کشور ایتالیا توسط برادران باکونی (که در آن زمان نام Alle Città d'Italia را گرفت و بعدها در سال ۱۹۲۱ به لاریناسنته تغییر نام داد) را در شهر میلان تأسیس کردند که در عرضه و خرده‌فروشی در ایتالیا تحول بزرگی ایجاد کرد. تا آن زمان هر هنرمند محصولات تولیدی خود را به صورت مستقیم یا با عرضه به فروشگاه‌های کوچک وارد بازار می‌کرد. اما با شروع با تأسیس اولین فروشگاه بزرگ خرده‌فروشی توسط برادران باکونی، سیستم فروش به یک‌باره متحول شد و عرضه محصولات
سیستم فروش به یک‌باره متحول شد و عرضه محصولات سیستمی مدرن به خود گرفت. از آن پس ایتالیا شاهد شکل‌گیری فروشگاه‌های خرده فروشی بسیاری در سراسر کشور بود. براساس شناختی که از مردم میلان وجود دارد، مد میلان به عنوان یکی از مدهای تأثیرگذار که آن را مد آگاهانه نیز می‌توان نام نهاد در پایان قرن ۱۸ و ابتدای قرن ۱۹ مورد توجه بود. تا آن زمان اما مد میلان هم‌چنان متأثر از مد پاریس بود که در آن زمان همچنان به عنوان مهم‌ترین شهر در سازماندهی و معرفی مد مورد استقبال مردم سراسر اروپا و جهان قرار داشت و هم‌چنان سلیقه
مردم سراسر اروپا و جهان قرار داشت و هم‌چنان سلیقه بسیاری از افراد، بیش از هر مد دیگری، معطوف به مد پاریس است. این مسئله اما مختص به مدهای خاص نیست و این تأثیرگذاری در مدهای ساده، سامبر و حتی روش آرایش و دکورایسون منزل نیز صادق است و با تأکید بر روش دوخت و استفاده از انواع پارچه بیش از پیش به چشم می‌آید. سلیقه معمول مد میلان به سرعت در میان مجله‌های مد که در این شهر منتشر می‌شدند، محبوب شد و مورد توجه قرار گرفت و باعث شد هر روز بیشتر و بیشتر به این سبک علاقه‌مند بشوند و آن را پیگیری کنند که همین امر در رشد
بشوند و آن را پیگیری کنند که همین امر در رشد و فراگیری مد میلان بسیار مؤثر بود. شهر میلاد تعداد بسیاری طراح و خیاط داشت که براساس آمارهای موجوداین تعداد در انتهای قرن نوزدهم رشد به سزایی داشتند. براساس آمارهای موجود، در سال ۱۸۸۱ تعداد طراحان و خیاط‌های شهر میلان به ۲۴۹ نفر می‌رسید که این تعداد در پنج سال رشد بسیاری داشت و در سال ۱۸۸۶ به ۳۸۳ نفر رسید. در این سال‌ها، میلان به عنوان یکی از قدرت‌های اقتصادی-صنعتی در ایتالیا به‌شمار می‌آمد که تنوع مد و صنعت پوشاک رشد بسیاری را نشان داد. اقتصاد این شهر بیش از آن
رشد بسیاری را نشان داد. اقتصاد این شهر بیش از آن که متکی بر کارخانه‌های بزرگ باشد، به کارگاه‌های متنوع و بسیار کوچک وابسته بود. (براساس سرشماری سال ۱۸۸۱) اهمیت صنعت پوشاک تا شروع قرن بیستم نیز ادامه داشت به‌طوری‌که ۴۲۷۱۱ از ۱۷۵۸۷۱ نفر کارگر فعال در سال ۱۹۱۱ در این شهر فعال در حوزه پوشاک بودند. پس از آن در قرن بیستم، میلان به یکی از بزرگ‌ترین مراکز تولید ابریشم و پارچه در اروپا تبدیل شد. این درحالی بود که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ فلورانس پایتخت مد ایتالیا و مرکز آلتا مد ایتالیایی بود و همتراز دوخت سفارشی
و مرکز آلتا مد ایتالیایی بود و همتراز دوخت سفارشی پاریس به‌شمار می‌رفت. در دهه ۱۹۷۰ اما مد میلان بسیار فریبنده‌تر شد، در این مسئله طراحی‌های رسمی و گران‌قیمت فلورانس نیز مؤثر بود که جای خود را به مد میلان دادند. همین امر باعث شد از این دهه، میلان به یکی از مقاصد خریداران لباس تبدیل شود و فروشگاه‌های خرده فروشی، مزون‌ها و فروشگاه‌های لباس سفارشی به سرعت رشد کردند. مد میلان هم‌چنین به دلیل ظرافت در طراحی و سادگی لباس‌هایش، گوی سبقت را از مد فلورانس و مد پاریس نیز ربوده‌است. در دهه ۱۹۷۰ هم‌چنین این شهر به یکی
نیز ربوده‌است. در دهه ۱۹۷۰ هم‌چنین این شهر به یکی از پایتخت‌های لباس آماده پوشیدن برای مردان و زنان تبدیل شد، پایتختی که پیش از این بین فلورانس و پاریس در گردش بود. میلان از اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، شهرت جهانی خود را به عنوان یکی از پایتخت‌های مد در جهان شروع کرد. این رشد، تنها در آستانه سال ۲۰۰۰ کاهش یافت (که براساس اطلاعات گلوبال لنگویج مانیتور، نسبت به هم هم‌سنگان خود یعنی نیویورک، پاریس و لندن، افت شدیدی را تجربه کرد)، همواره رشد در صنعت پوشاک را در آمارها نشان داده‌است. این رشد به حدی زیاد شد
در آمارها نشان داده‌است. این رشد به حدی زیاد شد که در سال ۲۰۰۹، این شهر به عنوان پایتخت مد جهان معرفی گردید. The city left the top four in 2010 going to sixth place, در سال ۲۰۱۰ مجدا میلان در صنعت مد کاهش جایگاه یافت و به رتبه ششم رسید، اما در سال ۲۰۱۱ میلان مجدداً به جایگاه چهارم مهم‌ترین شهر مد جهان بازگشت. طراحان مد، خانه‌های مد و آژانس‌های مدلینگ. طراحان مد. میلان شهریست که بسیاری از طراحان مطرح مد در آن حضور دارند، از آن جمله می‌توان به جورجو آرمانی، ولنتینو گراوانی، گیانی ورساچه، جان‌فرانکو فرره،
ولنتینو گراوانی، گیانی ورساچه، جان‌فرانکو فرره، میوتسو پرادا، کریزیا، موسکینو، اترو، تروساردی، میسونی ودولچه و گابانا اشاره کرد خانه‌های مد و برندها. بیشتر خانه‌های مشهور مد ایتالیا در میلان واقع شده‌اند، بسیاری از این خانه‌های مد حتی در شهرهای دیگر ایتالیا تأسیس شده بودند، اما برای نزدیکی به این پایتخت مد، دفاتر خود را به این شهر منتقل کرده‌اند. در میان این خانه‌های مد می‌توان به پرادا، ولنتینو اسپا، آرمانی، بوتگا ونتا، کانالی، کاستم نشنال، دولچه و گابانا، ورساچه، میسونی، جوزپه زانوتی، موسکینو، لوکساتیکا،
ورساچه، میسونی، جوزپه زانوتی، موسکینو، لوکساتیکا، تروساردی، اترو، میو میو، تادس، تروساردی و کمپانی تولید عینک لوکسوتیکا اشاره کرد. موسسات و آژانس‌های مد. همان‌طور که انتظار می‌رود، موسسات و آژانس‌های مد و فشن بسیاری نیز مانند مدل‌های بین‌المللی بئاتریس، د منیجمنت گروپ، آژانس مدلینگ وای نات، مؤسسه مارانگون و کالج طراحی مد میلان در این شهر فعال هستند. هفته مد میلان. میلان نیز همچون سایر مراکز مد در جهان دارای هفته مد است که یکی بهار و دیگری پاییز. ن رویداد دنیای فشن، از سال ۱۹۵۸ در کنار هفته مد لندن، هفته مد
فشن، از سال ۱۹۵۸ در کنار هفته مد لندن، هفته مد پاریس و هفته مد نیویورک به یکی از مطرح‌ترین رویدادهای جهان در زمینه مد و لباس تبدیل شده‌است. محله‌ها و مناطق خرید. مهم‌ترین خیابان برای خرید و بازدید از آخرین مدها در میلان، پیاتزا دل دوآمو و Quadrilatero della Moda هستند. اما بین این دو خیابان دومی بسیار مشهورتر است و به عنوان یکی از پیشروترین خیابان‌های فروش و خرده فروشی در دنیا شهرت دارد. براساس آخرین رنک‌های بین‌المللی این خیابان یکی از شش خیابان گران در دنیاست که به ازای اجاره هر فوت مربع مبلغی بالغ بر
دنیاست که به ازای اجاره هر فوت مربع مبلغی بالغ بر ۷۷۰ دلار در سال باید پرداخت شود. این خیابان یکی از بهترین خیابان‌های دنیا برای مد و پوشاک زنان به‌شمار می‌رود. به غیر از این دو خیابان، خیابان‌های بسیار دیگری نیز هستند که برای خرید مهم به حساب می‌آیند، خیابان‌هایی مانند Via Dante, Corso Buenos Aires, Piazza San Babila و Corso Vittorio Emanuele II. کورسو بوینس آیرس یکی از بزرگ‌ترین خیابان‌های اروپا نیز به‌شمار می‌آید. محله بررا و بوهمیان یکی از مراکز مد است و بوتیک‌های بسیاری را در خود جای داده‌است. البته
و بوتیک‌های بسیاری را در خود جای داده‌است. البته به غیر از این خیابان‌ها، خیابان‌های بسیاری در میلان وجود دارد که برای خرید مناسب هستند. بسیاری از این خیابان‌ها بیشتر به درد جوانان یا افرادی که به دنبال لباس ارزان می‌گردند نمی‌خورد، اما در خیایان‌های اطراف این مناطق، فروشگاه‌های بسیاری برای هر سلیقه یافت می‌شود.
ورزشگاه قذافی (زبان اردو:) یک زمین کریکت در لاهور، پاکستان است. این ورزشگاه توسط مهندس و معمار متولد داغستان، نصرالدین مرادخان که مناره پاکستان را هم طراحی کرده، طراحی شد. این زمین برای جام جهانی کریکت که فینالش در آن برگزار شد، نوسازی شد. این ورزشگاه در پاکستان بزرگترین است و گنجایش ۲۷٬۰۰۰ نفر را دارد. تاریخچه. این ورزشگاه که سابقاً ورزشگاه لاهور نام داشت، در ۱۹۷۴ به افتخار رهبر سابق لیبی سرهنگ معمر قذافی پس از سخنرانی او در دومین نشست سران سازمان کنفرانس اسلامی در لاهور، و حمایت او از حق پاکستان برای
اسلامی در لاهور، و حمایت او از حق پاکستان برای رسیدن به سلاح هسته‌ای تغییر نام داد.