payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و مؤسسات حسابرسی در ایران لازم‌الاجرا است. مراحل تدوین استانداردها. هشت مرحله اصلی تدوین استانداردها در سازمان حسابرسی عبارت است از: استانداردها و ضوابط مصوب. استانداردها و ضوابط مصوب سازمان حسابرسی زیر عنوان «اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی» عبارتند از: هم‌چنین، در سال ۱۳۷۷، «آیین رفتار حرفه‌ای» از سوی سازمان حسابرسی - بر اساس «آیین‌نامه اخلاق برای حسابداران حرفه‌ای»، فدراسیون بین‌المللی حسابداران (آیفک) - تدوین و پس از تصویب در مجمع عمومی از آغاز ۱۳۷۸ لازم‌الاجرا شد. انتشارات. یکی از خدمات فایده‌مند
لازم‌الاجرا شد. انتشارات. یکی از خدمات فایده‌مند سازمان حسابرسی که نقشی انکارناپذیر در توسعه دانش حسابداری در ایران داشته‌است، انتشار نشریه‌های تخصصی با موضوعات متنوع حسابداری و موضوعات مرتبط بوده‌است. در این راستا، طی بیش از دو دهه گذشته نزدیک به ۲۰۰ عنوان نشریه به قلم مترجمان و نویسندگان سرشناسی هم‌چون، حسن سجادی‌نژاد، فضل‌الله اکبری، حبیب‌الله تیموری ماسوله، مصطفی علی‌مدد، رضا شباهنگ، نظام‌الدین ملک‌آرایی، عباس ارباب سلیمانی، رضا نظری، عزیز عالی‌ور، امیر پوریانسب، موسی بزرگ‌اصل، … منتشر شده‌است. بعضی از
پوریانسب، موسی بزرگ‌اصل، … منتشر شده‌است. بعضی از این نشریات تا ده‌ها بار تجدید چاپ شده‌اند.
شرکت خدمات ارتباطی و الکترونیکی ایرانیان نت - شرکت ایرانیان‌نت که به اپراتور چهارم معروف است، با هدف ایجاد، توسعه و مدیریت شبکه ملی، دسترسی فیبر نوری و ارائه سرویس‌های ارزش افزوده بر روی آن تأسیس و شروع به فعالیت نموده است. مجوز فعالیت این شرکت مورخ 89/11/14 توسط معاون اول رئیس جمهور وقت صادر شده است. این شرکت همچنین در تاریخ 90/04/04 تحت شماره ۴۰۷۳۳۲ و شناسه ملی ۱۰۳۲۰۵۸۲۴۳۵ در اداره کل ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری سازمان ثبت اسناد و املاک ایران به ثبت رسیده است. ایرانیان نت با اخذپروانه از سازمان تنظیم
است. ایرانیان نت با اخذپروانه از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، ایجاد شبکه ملی اطلاعات و دسترسی فیبر نوری در ایران را از آبان ماه سال ۱۳۹۱ آغاز کرده است. پیشینه. در اواخر دولت نهم، مدیران دولتی حوزه آی تی و آی سی تی کشور به این نتیجه رسیدند که با توجه به عقب ماندن ایران در بخش «جریان اطلاعات بر بستر فیبرنوری» نسبت به کشورهای در حال توسعه، بخش خصوصی بلحاظ تکنیکی و همچنین بضاعت مالی توانایی عهده دار شدن اجرای پروژه ای در اندازه های «ملی» را ندارند. حال که نه بخش خصوصی حاضر است به پروژه ی FTTx، به
حال که نه بخش خصوصی حاضر است به پروژه ی FTTx، به دلیل سرمایه بر بودن از یکسو و دیربازده بودن از دیگرسو ورود کند و بخش دولتی هم فاقد شرایط لازم برای انجام این مهم است لذا باید طرحی نو درانداخت. بویژه که پیش تر دولت وقت به سرعت سمت واگذاری بسیاری از شرکت ها و سازمان های دولتی (البته به جای دولتی بهتر است از معنای اخص آن یعنی قوه مجریه نام ببریم) به بخش خصوصی(که اگر عمومی اش بنامیم به واقعیت نزدیک تر است) پیش می رفت. سرعت واگذاری ها نیز چنان بود که برای مثال هنوز که هنوز است درباره ی چگونگی و کم و کیف واگذاری
که هنوز است درباره ی چگونگی و کم و کیف واگذاری برخی شرکت ها حرف و حدیث های بسیاری در محافل رسانه ای و سیاسی مطرح است. بعد از کش و قوس های بسیار در سال 90 ایرانیان نت متولد شد. مسوولانی که مبتکر تشکیل ایرانیان نت بودند با توجه به دو مزیت شرکت جدید التاسیس نسبت به نهادهای دولتی و همچنین بخش «خصوصی»، با اطمینان خاطر در سخنرانی ها و گفت و گو با رسانه ها وعده های بسیار درباره ی اجرای پروژه ی دسترسی با فیبرنوری دادند. لازم به ذکر است که ماموریت مشخص شده بعنوان «تکلیف» شرکت فوق، اجرای پروژه FTTx در هفت کلانشهر
«تکلیف» شرکت فوق، اجرای پروژه FTTx در هفت کلانشهر کشور بود. حتی بعد از تغییر دولت و آمدن سومین مدیرعامل، تیم مدیریتی اصطلاح شده ی ایرانیان نت، بجای آنکه به آنچه در زمین قرار بود اتفاق بیفتد که به دلایل موجه و ناموجه نیفتاد بنگرد، با نگاه به محاسبات روی کاغذ، ماه های اول روی کار آمدن شان در همان حال و هوای غیرواقعی و خود ساخته ی پیشینیان خویش بوده و مدتی بر شیپور همان وعده ها می دمیدند! دولتی که از اکثریت ملت رای گرفته بود تا با قوه «تدبیر» اکسیر «امید» بر شریان تمامی ارکان اجرایی خرد و کلان کشور بدمد، در
شریان تمامی ارکان اجرایی خرد و کلان کشور بدمد، در حوزه آی تی، مدیریت عالیه اش بر عهده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات که در راس اش دیپلماتی کهنه کار گماشته شد، قرار داشت. وزیری که احتمالا وقتی پرونده «انتقال اطلاعات بر بستر فیبرنوری» توسط شرکتی که بوسیله اسلافش به همین منظور تشکیل شد را ورق زد و به عینه دید آنچه که طی دو-سه سال بر کاغذ نقش بسته بود در کف خیابان ها در کلانشهرها به منصه ظهور نرسیده است، طبعا اولین فکری که به ذهن اش رسید انحلال شرکت متولی این طرح ملی بود. اما پس از مدتی، ذهنیت اصلاحیِ
این طرح ملی بود. اما پس از مدتی، ذهنیت اصلاحیِ واقعگرایانه جای تفکر دگرگون سازی مبتنی بر احساس ناخرسندی از عدم پیشرفت در کار را گرفت. مدیریت جدید و کنسرسیوم مالک اپراتور بر آن شدند تا ابتدا به آسیب شناسی علل و عوامل ناکامی شرکت ایرانیان نت، علیرغم پشتیبانی کنسرسیومی متشکل از قدرتمندترین بنگاه های اقتصادی کشور و برخورداری از امتیاز یک دوره ی «حفاظت پنجساله» که سرویس دهی در کلانشهرها را منحصرا در اختیار این شرکت قرار می داد بپردازند. خودنمایی در اغلب موارد صفتی نکوهیده است اما نه در عرصه ی اقتصادی و تجارتی،
نکوهیده است اما نه در عرصه ی اقتصادی و تجارتی، شرکتی که در نیمه ی سال 92 علل وجودی اش در ذهن و اندیشه ی تاسیس کنندگانش در حال رنگ باختن بود، دو سال بعد از آن، یعنی در سال 94، موفق شد خود را چنان مستعد جذب سرمایه گذاری بنمایاند که نظر یکی از کمپانی های بزرگ را بخود جلب کرد. کمپانی معظمی که در بیست کشور جهان فعالیت دارد و بعنوان یک شرکت «چند ملیتی» در حوزه آی سی تی و آی تی در سطح جهان مطرح است. براساس آخرین اخبار«غیررسمی» علاوه بر تمدید یک دوره «حفاظت» پنجساله دیگر، می توان شرکت خدمات ارتباطی الکترونیکی
دیگر، می توان شرکت خدمات ارتباطی الکترونیکی ایرانیان نت را در سال 96، یعنی سه سال پس از آنکه دولت بهمراه «مجمع شرکت» تصمیم به تعیین تکلیف این اپراتور گرفتند و ابتدا هم از اصلاح تیم مدیریتی اش، نوسازی را، آغاز کردند، از شرکتی که ظن انحلال اش در بسیاری از اذهان گمانه زده می شد زیرا بنا به دلایل موجه و ناموجه در عمل هیچ گام عملی در راستای تکالیف تعیین شده اش برنداشته بود، اپراتوری در حوزه آی تی کشور را پیش رو خواهیم داشت که در ملک چند هزار متری تحت تملک اش در غرب پایتخت مستقر شده و یکی از مراکزش را(در کرج)
غرب پایتخت مستقر شده و یکی از مراکزش را(در کرج) راه اندازی و به یکی از شرکت های صاحب نام حوزه آی تی واگذار کرده است. اما این همه مسیر طی شده توسط ایرانیان نت نبود اکنون اپراتور چهارم کشور مامور شده انتقال شبکه داخل استانی را در همه سی و یک استان به انجام برساند و با دریافت اینترنت از سرچشمه آنرا بطور عمده به شرکت های اینترنتی واگذار کند. تغییر وتحولات فوق همه ناشی از شرایطی ست که طی این سالها بر اقتصاد کشور رفته است هرچند در همه این فراز و فرودها تسلیم شرایط نشده و کوشیده است تا راهی برای برون رفت پیدا
نشده و کوشیده است تا راهی برای برون رفت پیدا کند. سهام داران سرویس ها و خدمات "پیوند به بیرون". سایت رسمی ایرانیان نت "مشتریان ایرانیان نت". همراه اول ایرانسل رایتل های وب شاتل رسپینا ارتباطات ثابت پارسیان
مسابقات جهانی دو و میدانی ۱۹۸۷ دومین دوره مسابقات جهانی دو و میدانی بوده‌است که در شهر رم، ایتالیا زیر نظر اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی برگزار شده است. این مسابقات از ۲۸ اوت تا ۶ سپتامبر ۱۹۸۷ با حضور ۱٬۴۵۱ ورزشکار از ۱۵۹ کشور جهان انجام شده است.
مسابقات جهانی دو و میدانی ۱۹۹۱ سومین دوره مسابقات جهانی دو و میدانی بوده‌است که در شهر توکیو، ژاپن زیر نظر اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی برگزار شده است. این مسابقات از ۲۳ اوت تا ۱ سپتامبر ۱۹۹۱ با حضور ۱٬۵۱۷ ورزشکار از ۱۶۷ کشور جهان انجام شده است..
میرزا هدایت‌الله وزیرآشتیانی (وزیردفتر) (?-۱۳۱۰) پسر میرزا حسین آشتیانی پسر میرزا کاظم آشتیانی از رجال دورهٔ ناصرالدین شاه بود. امیر کبیر نسبت به او توجهی خاص داشت. ابتدا وزیر لشکر و سپس وزیر دفتر (رئیس کل استیفا) دربار ناصرالدین شاه شد و در ۱۳۱۰ هجری قمری درگذشت. میرزا هدایت الله وزیردفتر ادیب و شاعر و خطاط بود و اکثر اشعارش در منقبت ائمه اطهار است.
روس کی‌یف نخستین حکومت اسلاوهای شرقی در اروپا قرون وسطای میانه از اواخر سده نهم تا اواسط سده سیزدهم میلادی بود. این حکومت که شامل طیف وسیعی از حکومت‌ها و مردمان، از جمله اسلاوهای شرقی، نورس‌ها و فنلاندی‌ها بود، توسط دودمان روریک که توسط روریک شاهزاده وارنگیان تأسیس شد، اداره می‌شد. نام «روس کی‌یف» توسط مورخان روسی سده نوزدهم برای توصیف دورانی که کی‌یف پایتخت روس‌ها بود ابداع شد. در اوج وسعت خود در اواسط سده یازدهم، روس کی‌یف از دریای سفید در شمال تا دریای سیاه در جنوب و از سرچشمه‌های ویستولا در غرب تا
سیاه در جنوب و از سرچشمه‌های ویستولا در غرب تا شبه‌جزیره تامان در شرق امتداد داشت. به نوشته "قصه سالیان گذشته"، نخستین فرمانروایی که سرزمین اسلاوهای شرقی را متحد و روس کی‌یف را بنیان گذاشت، شاهزاده وارنگیان الگ نووگورود (حکومت: ۸۷۹–۹۱۲) بود. او کنترل خود را از نووگورود به جنوب در امتداد رودخانه دنیپر گسترش داد تا از تجارت در برابر تهاجم خزرها از شرق محافظت کند. وی کنترل شهر کی‌یف را به دست گرفت، خود را شاهزاده کی‌یف خواند و پایه‌های دولت را بنا نهاد. سویاتوسلاو یکم (حکومت: ۹۴۳–۹۷۲) با جنگ علیه خزرها،
یکم (حکومت: ۹۴۳–۹۷۲) با جنگ علیه خزرها، نخستین گسترش ارضی بزرگ آن حکومت را آغاز کرد. ولادیمیر کبیر (حکومت: ۹۸۰–۱۰۱۵) نخستین فرمانروای روس بود که غسل تعمید کرد و کیش مسیحیت را در تمام سرزمین خود و فراتر از آن گسترش داد. روس کی‌یف در زمان یاروسلاو خردمند (حکومت: ۱۰۱۹–۱۰۵۴) به اوج خود رسید. پسران او اندکی پس از مرگش، نخستین قانون مکتوب روسیه یعنی "روسکایا پراودا" را گردآوری و منتشر کردند. این حکومت در اواخر سده یازدهم شروع به زوال کرد و به تدریج در طول سده بعدی، به شاهزاده‌نشین‌های گوناگون و رقیب در قلمروش
به شاهزاده‌نشین‌های گوناگون و رقیب در قلمروش تجزیه شد. عوامل خارجی مانند زوال امپراتوری بیزانس که شریک اقتصادی اصلی روس کی‌یف بود و کاهش مسیرهای تجاری از طریق قلمرو بیزانس، این حکومت را بیشتر تضعیف کرد. سرانجام در اواسط سده سیزدهم، بیشتر با حمله مغول‌ها سقوط کرد، اگرچه دودمان روریک تا زمان مرگ فیودور یکم در سال ۱۵۹۸ به حکومت خود ادامه داد. کشورهای مدرن بلاروس، روسیه و اوکراین همگی مدعی ریشه تاریخی-فرهنگی خود از روس کی‌یف هستند و دو کشور بلاروس و روسیه تا امروز نام آن حکومت را روی خود دارند.
تفکیک قوا یا استقلال قوا مدلی برای روش حکومتی یک حکومت است. نظریه تفکیک قوا در بردارنده اصولی است که توضیح دهنده چگونگی توزیع یا تقسیم قدرت است. توزیع قدرت اصولاً بر مبنای کارکردهای متنوع حکومت در سه بخش تقنینی (قوه مقننه)، اجرایی (قوه مجریه) و قضایی (قوه قضاییه) صورت می‌گیرد. بر این اساس حکومت به شاخه‌های مختلفی تقسیم می‌شود که هر یک دارای محدوده مجزا و مستقلی از اختیارات و مسئولیت‌ها می‌باشند به گونه ای که اختیارات هر بخش در تعارض اختیارات بخش‌های دیگر نباشد. هر شاخه قادر است در قدرت اعمالی توسط شاخه‌های
هر شاخه قادر است در قدرت اعمالی توسط شاخه‌های دیگر محدودیت‌هایی اعمال نماید که این محدودیت‌ها را اصطلاحاً «نظارت و توازن یا تعادل قوا» می‌گویند، تا بدین ترتیب از جمع شدن و انحصار قدرت در یک قوه جلوگیری شود. (برای ترجمه دقیق checks and balances می‌توان آن را به «مقابله و موازنه» یا «مقابلات و موازنات» برگرداند) به‌طور خلاصه می‌توان تفکیک قوا در حکومت را «شیوه سازمان‌دهی سیاسی به منظور حفاظت از آزادی به وسیله جلوگیری از تمرکز بیش از حد قدرت» تعریف کرد. معمولاً در حکومت به وسیلهٔ شاخه‌های مختلف قوه مجریه، قوه
در حکومت به وسیلهٔ شاخه‌های مختلف قوه مجریه، قوه مقننه و قوه قضاییه تفکیک قوا شکل می‌گیرد؛ ولی ممکن است به علّت "در هم پیچیده بودن قوا" در "نظام پارلمانی" قوای مجریه و مقننه (و گاهی بخش‌هایی از قوه قضائیه) در هم ممزوج باشند. تاریخچه. ریشه‌های اصلی طرح این مبحث را می‌توان در کتاب سیاست (ارسطو) و نوشته‌های جان لاک در سده ۱۷ میلادی و در کتاب "روح قوانین"، شارل دو مونتسکیو فیلسوف سیاسی قرن ۱۸ میلادی مشاهده نمود که آن را به عنوان یک وسیله و ابزار «اطمینان خاطر» جامعه مطرح می‌کند. مونتسکیو، بر اساس این فکر که هر
مطرح می‌کند. مونتسکیو، بر اساس این فکر که هر صاحب قدرتی کششی به طرف سوءاستفاده از قدرت پیدا می‌کند، نتیجه‌گیری می‌نماید که برای جلوگیری از امکان سوءاستفاده، باید قدرت را تقسیم کرد. برای چگونگی این تقسیم، کافی است که وظایف و مسئولیت‌های یک حکومت را در نظر بیاوریم. این وظایف و مسئولیت‌ها سه نوع است: وضع قانون، اجرای قانون، و حلّ‌وفصل اختلافات به موجب این قانون. وی می‌گوید کافی است که هر یک از این وظایف به عهده سازمان مشخصی گذاشته شود تا حفظ حقوق شهروندان تضمین گردد. اهداف تفکیک قوا. در بیان اهداف و فلسفه
گردد. اهداف تفکیک قوا. در بیان اهداف و فلسفه تفکیک قوا نظریه‌های مختلفی ارایه شده‌است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: نظام دو بخشی. نظام دو بخشی با الهام از روش اداره کلونی‌ها تدوین گردید. این نظام در دو بخش بخش مقننه (که خود می‌تواند شامل نهادهای مختلفی مثل مجلس عوام و مجلس اعیان باشد) از یک طرف و بخش اجرایی که مسئول حفظ کشور است پیاده‌سازی می‌شود. نظام دو بخشی یک نوع تفکیک قوای نسبی می‌باشد. نظام پارلمانی. نظام پارلمانی نوعی سیستم دو بخشی می‌باشد که در آن قوه مقننه و قوه مجریه ممزوج بوده و قوه قضاییه مستقل
مقننه و قوه مجریه ممزوج بوده و قوه قضاییه مستقل می‌باشد. به این ترتیب که قوه مجریه توسط قوه مقننه منصوب می‌گردد. نظام سه بخشی. نظریه سه بخشی منسوب به شارل دو مونتسکیو فیلسوف سیاسی قرن ۱۸ میلادی می‌باشد. مونتسکیو تفکیک قوای سیاسی کشور را در قالب قوای مقننه، مجریه و یک قوه قضائیه تعریف کرده‌است. رویکرد مونتسکیو پرهیز از حکومتی است که بیش از اندازه در دستان یک پادشاه یا مانند آن متمرکز شده باشد. نظام سه بخشی تفکیک قوای مطلق تلقی می‌شود. بازداری و توازن. ببینید : بازداری و توازن بازداری و توازن بخش مهم قانون
: بازداری و توازن بازداری و توازن بخش مهم قانون اساسی می‌باشد. با بازداری و توازن، هر یک از قوای حاکمه می‌تواند قدرت دیگری را محدود نماید. بدین ترتیب هیچ‌یک از شاخه نمی‌تواند بیش از اندازه قوی شود. هر شاخه حکومت قدرت شاخه‌های دیگر را ارزیابی می‌نماید تا مطمئن شود که قدرت بین آن‌ها در حالت توازن است. هر دو سیستم دو بخشی و سه بخشی می‌تواند از بازداری و توازن بهره‌مند شود. به عنوان مثال در یک کشور فرضی، فرایند رأی مجلس به یک قانون و سپس تصویب آن توسط ناظر قانون اساسی و نظارت مردم بر نحوه اجرای آن در سیستم
اساسی و نظارت مردم بر نحوه اجرای آن در سیستم قضایی توسط وکلا و نظارت دادگاه‌های عالی بر آن و نهایتاً تقدیم لوایح اصلاحی جدید به مجلس توسط قوه قضاییه نمونه ای از فرایند بازداری و توازن است. وضعیت تفکیک قوا در کشورهای مختلف جهان. قوانین اساسی با درجات بالای جدایی و تفکیک قوا در جهان یافت می‌شوند و در عین حال کشورهایی نیز وجود دارند که بر مبنای در هم پیچیده بودن قوا اداره می‌شوند. مطابق اصل پنجاه و هفتم قانون اساسی قوای حاکم در جمهوری اسلامی ایران عبارتند از قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که مستقل از
از قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضائیه که مستقل از یکدیگر بوده و زیر نظر ولایت مطلقه امر و امامت امت بر طبق اصول دیگر این قانون اعمال می‌گردند. بنابراین تفکیک قوا در ایران از الگوهای تعریف شده دو بخشی و سه بخشی تبعیت نمی‌کند و دارای درجه بالایی از تمرکز قوا می‌باشد. به‌عنوان مثال سیستم حکومت پادشاهی مشروطه انگلستان دارای درجاتی از در هم پیچیدگی و تفکیک قوا می‌باشد. سیستم حکومتی مثل ایالات متحده و هندوستان دارای تفکیک قوای کامل و زلاند نو و کانادا دارای تفکیک قوای ضعیف تری می‌باشند. البته قانون اساسی کانادا
قوای ضعیف تری می‌باشند. البته قانون اساسی کانادا در تئوری مبتنی بر تفکیک کامل قوا می‌باشد. اغلب سیستم‌های مبتنی بر تفکیک قوا امروزه جمهوری می‌باشند.
امیل کرپلین (۱۵ فوریه ۱۸۵۶ – ۷ اکتبر ۱۹۲۶) روانپزشک آلمانی بود. دانشنامهٔ روانشناسی ایزنک او را بنیان‌گذار روانپزشکی مدرن و علمی و همچنین روان‌داروشناسی و ژنتیک روانپزشکی خوانده‌است. کرپلین باور داشت که منشأ اصلی بیماریهای روانی اختلالات زیست‌شناختی و وراثتی است. نظریات مبتنی بر روان‌پزشکی که منسوب به او بودند، در آغاز قرن بیستم غالباً پذیرفته شده بودند، ولی با این وجود نظریات وی، پس از نظریات روان‌پویشی زیگموند فروید و شاگردانش، در اواخر سدهٔ بیستم به صورت جدی‌تر احیاء شدند. خانواده و سالهای کودکی. کرپلین
جدی‌تر احیاء شدند. خانواده و سالهای کودکی. کرپلین فرزند یک کارمند دولت بود که در سال ۱۸۵۶ در نوی‌اشترلیتز آلمان زاده شد. برادرش، کارل، برای نخستین بار او را با زیست‌شناسی آشنا کرد. کارل ده سال از او بزرگتر بود و بعدها مدیر موزه جانورشناسی هامبورگ شد. زندگی حرفه‌ای. کرپلین در ۱۸ سالگی در لایپزیگ و ورتزبورگ آلمان، تحصیل در رشتهٔ پزشکی را آغاز کرد. در لایپزیگ زیر نظر پل فلشسیگ آسیب‌شناسی عصبی و با ویلهلم وونت روانشناسی تجربی خواند. کرپلین بعدها شاگرد وونت شد و بر اساس نظریات وی در تمام عمرش علاقهٔ ویژه‌ای به
بر اساس نظریات وی در تمام عمرش علاقهٔ ویژه‌ای به روانشناسی تجربی پیدا کرد. در لایپزیگ کرپلین مقاله‌ای نوشت که برندهٔ جایزه شد. عنوان مقاله «تاثیر علّی بیماری حاد بر بروز اختلالات روانی» بود. در سال ۱۸۷۸، کرپلین مدرک پزشکی را دریافت کرد. در سال ۱۸۷۹ در دانشگاه مونیخ نزد برنارد فن گادن آغاز به کار کرد. در همان‌جا پایان‌نامهٔ خود را با عنوان «جایگاه روانشناسی در روانپزشکی» تکمیل کرد. در سال ۱۸۸۲ به دانشگاه لایپزیگ بازگشت و در درمانگاه نورولوژی ویلهلم هاینریش ارب و آزمایشگاه روان‌داروشناسی وونت مشغول به کار
ارب و آزمایشگاه روان‌داروشناسی وونت مشغول به کار شد. اصلیترین اثر کرپلین، «مجموعه روانپزشکی»، نخستین بار در سال ۱۸۸۳ منتشر شد. در این اثر، استدلال او این بود که روانپزشکی، شاخه‌ای از علوم پزشکی است که هم‌چون سایر علوم طبیعی برای پژوهش در آن باید از مشاهده و تجربه استفاده کرد. او از همه دعوت می‌کرد تا دربارهٔ علل جسمی بیماریهای روانی تحقیق کنند و پایه‌های سیستم طبقه‌بندی مدرن بیماریهای روانی را بنا نهاد. کرپلین معتقد بود که با مطالعهٔ موردی بیماریها و مشخص کردن اختلالات خاص، می‌توان پیشرفت بیماریهای روانی
کردن اختلالات خاص، می‌توان پیشرفت بیماریهای روانی را پیش‌بینی کرد. البته باید تفاوتهای فردی از نظر شخصیت و سن بیمار در آغاز بیماری را در نظر گرفت. در سال ۱۸۸۴، کرپلین پزشک ارشد شهرستان لوبیاش در پروس شد و یک سال بعد به مدیریت مؤسسه درمان و پرستاری درسدن برگزیده شد. در سال ۱۸۸۶ و در سی سالگی، کرپلین به عنوان پروفسور روانپزشکی در دانشگاه دورپات (دانشگاه تارتو کنونی) در کشور استونی امروزی انتخاب شد. چهار سال بعد رئیس دپارتمان روانپزشکی دانشگاه هایدلبرگ شد و تا سال ۱۹۰۳ در آنجا ماند. در دورپات، او مدیر
شد و تا سال ۱۹۰۳ در آنجا ماند. در دورپات، او مدیر درمانگاه هشتاد تختخوابی دانشگاه نیز شد. در همان‌جا بود که به مطالعه و ثبت جزئیات تاریخچه بالینی بسیاری از بیماران پرداخت و به اهمیت روند بیماری در طبقه‌بندی اختلالات روانی پی برد. در سال ۱۹۰۳، کرپلین به مونیخ نقل مکان کرد و پروفسور روانپزشکی بالینی در دانشگاه مونیخ شد. در سال ۱۹۰۸، او به عنوان یکی از اعضای آکادمی سلطنتی علوم سوئد برگزیده شد. در سال ۱۹۱۲ و به درخواست انجمن روانپزشکی آلمان برنامه‌ریزی برای پایه‌گذاری یک مرکز پژوهشی را آغاز کرد. پس از یک دهش
یک مرکز پژوهشی را آغاز کرد. پس از یک دهش سخاوتمندانه از سوی بانکدار آلمانی-آمریکایی یهودی، جیمز لوئب که یکی از بیماران پیشین کرپلین بود و قولهایی از سوی حامیان علم، مؤسسهٔ آلمانی پژوهشهای روانپزشکی در سال ۱۹۱۷ در مونیخ آغاز به کار کرد. این مرکز ابتدا در ساختمانهای بیمارستان واقع بود و هزینهٔ نگهداری آن توسط دهشهای بیشتر از سوی لوئب و خانواده‌اش پرداخت می‌شد. در سال ۱۹۲۴، تحت نظارت انجمن قیصر ویلهلم برای پیشرفت علم درآمد. سپس بنیاد راکفلر متعلق به خانوادهٔ آلمانی آمریکایی راکفلر با دهشی چشمگیر امکان بنای
آلمانی آمریکایی راکفلر با دهشی چشمگیر امکان بنای ساختمانی مختص مؤسسه را فراهم آورد که تحت نظر کرپلین بود و در سال ۱۹۲۸ رسماً آغاز به کار کرد. کرپلین علناً علیه درمانهای وحشیانه‌ای که در آسایشگاه‌های روانپزشکی آن دوران صورت می‌گرفت، سخن می‌گفت و معتقد به مبارزه با استفاده از الکل، مجازات مرگ و زندانی شدن به جای درمان مجنونین بود. او نظریه‌های روانکاوی که جنسیت ذاتی یا اولیه را دلیل بیماری روانی می‌دانستند، رد می‌کرد و همچنین گمانه‌زنیهای فلسفی را نیز غیرعلمی می‌دانست. تمرکز او بر جمع‌آوری داده‌ها بود و
می‌دانست. تمرکز او بر جمع‌آوری داده‌ها بود و علاقهٔ ویژه‌ای به آسیب‌شناسی عصبی و بافتهای بیمار داشت. کرپلین در ۶۶ سالگی از تدریس بازنشسته شد و بقیهٔ سالهای عمر خود را به پایه‌گذاری مؤسسه پرداخت. آخرین ویراست کتاب روانپزشکی او در سال ۱۹۲۷ و اندکی پس از مرگش منتشر شد. این ویراست چهار جلد بود و ده برابر اولین ویراست (سال ۱۸۸۳) بود. نظریات و طرحهای طبقه‌بندی. کرپلین اعلام کرد که روش جدیدی برای مطالعهٔ بیماریهای روانی پایه گذاشته‌است. او نگاه سنتی را دیدگاهی نشانه‌گرا خوانده، نگاه خود را دیدگاهی بالینی
نشانه‌گرا خوانده، نگاه خود را دیدگاهی بالینی می‌دانست. در نهایت، این درک جدید او از صدها بیماری روانی که تا قرن نوزدهم دسته‌بندی شده بود، به طبقه‌بندی جدیدی انجامید که بر اساس سندرمها بود. در حالی که نظام قدیمی بر اساس شباهت سادهٔ نشانه‌های بیماریها بود. در واقع، کرپلین به دلیل ناکارآمدی این روشها بود که نظام طبقه‌بندی جدید خود را پایه گذاشت. جنون و اختلالات خلقی. اعتبار کرپلین به ویژه به دلیل طبقه‌بندی جداگانهٔ آن چیزی است که پیش از او یک مفهوم واحد روان‌پریشی خوانده می‌شد که وی به دو دسته تقسیم کرد که
خوانده می‌شد که وی به دو دسته تقسیم کرد که بعدها به دوگانه کرپلینی مشهور شد. کرپلین بر اساس پژوهشهای درازمدت خود و با استفاده از معیارهای نتیجه و پیش‌آگهی بیماریها، مفهوم جنون زودرس را مطرح کرد. تعریف او از این مفهوم، «پیدایش تحت‌حاد یک موقعیت ویژه و ساده از ضعف روانی است که در جوانی رخ می‌دهد.» نخستین بار، در سال ۱۸۹۳ هنگامی که این مفهوم را به عنوان نوعی طبقه‌بندی در ویراست چهارم کتاب روانپزشکی خود مطرح کرد، آن را در کنار کاتاتونی و دمانس پارانوئید، به عنوان جزئی از اختلالات تخریبی آورد. در آن زمان، این
جزئی از اختلالات تخریبی آورد. در آن زمان، این مفهوم تقریباً معادل هبفرنی بود که اوالد هکر مطرح کرده بود. در ویراست ششم کتاب روانپزشکی در سال ۱۸۹۹ هر سه این بیماریها به عنوان سه نوع از یک بیماری واحد یعنی جنون زودرس خوانده شدند. یکی از اصول اساسی روش او این بود که هر نشانه‌ای ممکن است در هر یک ار این اختلالات ظاهر شود. برای مثال، تقریباً هیچ نشانهٔ منفردی از جنون زودرس نیست که در برخی موارد در افسردگی-شیدایی یافته شود. آنچه که بر اساس نشانه‌های بالینی این دو بیماری را از یکدیگر افتراق می‌دهد، به جای علت
دو بیماری را از یکدیگر افتراق می‌دهد، به جای علت بیماری، هیچ نشانهٔ خاصی نیست؛ بلکه الگویی خاص از نشانه‌هاست. در نبود آزمایش فیزیولوژیک یا ژنتیک یا نشانه‌ای برای هر بیماری، تنها می‌توان آنها را بر اساس الگوی ویژهٔ نشانه‌ها از یکدیگر تمیز داد؛ بنابراین، سیستم کرپلین روشی برای شناخت الگوهاست و نه دسته‌بندی نشانه‌های مشترک. کرپلین همچنین وجود الگوهای مشخصی در وراثت، سیر و فرجام این بیماریها را اثبات کرد. عموماً، شیوع روان‌گسیختگی (اسکیزوفرنی) در میان بستگان بیماران روان‌گسیخته بیشتر از جمعیت عادی است، در حالی
روان‌گسیخته بیشتر از جمعیت عادی است، در حالی که افسردگی-شیدایی در میان بستگان بیماران مبتلا به این اختلال شایعتر است. البته، مسلماً این به معنای وجود پیوستگی ژنتیکی نیست، زیرا عوامل اجتماعی و محیطی نیز ممکن است نقش داشته باشند. او همچنین گزارشی از الگوی سیر و فرجام این بیماریها تهیه کرد. کرپلین باور داشت که روان‌گسیختگی سیری تخریبی دارد که در آن کارکردهای روانی زوال می‌یابند، در حالی که بیماران افسردگی-شیدایی سیری مقطعی داشته و بیماران در مقاطعی هیچ نشانه‌ای از بیماری ندارند. این مقاطع، از دورانهای بیماری
از بیماری ندارند. این مقاطع، از دورانهای بیماری حاد مشخصا قابل تمیز بودند. این باعث شد که او آنچه را که ما اکنون اسکیزوفرنی می‌نامیم، زوال عقل زودرس (یا جنون زودرس) بخواند که بخش زوال عقل به دلیل زوال روانی بازگشت ناپذیر است. بعدها مشخص شد که جنون زودرس لزوماً به زوال روانی منجر نمی‌شود و بنابراین اویگن بلویلر نام آن به اسکیزوفرنی تغییر داد تا این اشتباه نامگذاری را تصحیح کند. به علاوه، چنان‌که کرپلین خود در ۱۹۲۰ اذعان داشت، «با گذشت زمان مشخص شده‌است که نمی‌توان این دو بیماری را به راحتی از یکدیگر تمیز
نمی‌توان این دو بیماری را به راحتی از یکدیگر تمیز داد.» البته، همچنان معتقد بود که «از یک سو، بیمارانی را می‌بینیم که زوال عقل غیرقابل بازگشت و ضایعات شدید کورتکس مغز دارند. از سوی دیگر، بیمارانی هستند که شخصیتشان دست‌نخورده باقی می‌ماند. با این حال، برهم‌پوشانی میان این دو تشخیص و اختلالات نورولوژیک باقی مانده‌اند و در واقع یک دستهٔ تشخیصی جدید به نام اختلال اسکیزوافکتیو برای پوشش موارد میانی مطرح شده‌است.» شخصیتهای سایکوپات. در ویراست اول تا ششم کتاب روانپزشکی تاثیرگذارش، کرپلین در بخشی به دیوانگی اخلاقی
تاثیرگذارش، کرپلین در بخشی به دیوانگی اخلاقی پرداخته بود که به معنای اختلال عواطف یا مفاهیم اخلاقی بدون وجود هذیان یا توهمات است که کرپلین تحت عنوان «عدم وجود یا ضعف احساساتی است که در برابر ارضای محض حس خودخواهی می‌ایستند،» که از نظر او عمدتاً منتسب به زوال بود. سزار لومبروسو مجدداً این مفهوم را تعریف کرده‌است و در تئوریهای «جانی بالفطره» اش به مفهوم «نقص اخلاقی» اشاره کرده‌است. البته کرپلین تأکید داشت که هنوز نمی‌توان این اختلالات را با ویژگیهای فیزیکی بازشناخت. در واقع، از سال ۱۹۰۴ کرپلین عنوان این فصل
در واقع، از سال ۱۹۰۴ کرپلین عنوان این فصل را به «جانی بالفطره» تغییر داد و آن را از «ضعف ذهنی مادرزادی» به فصل جدیدی دربارهٔ «شخصیتهای سایکوپات» منتقل کرد و آنها را تحت نظریهٔ زوال تعریف می‌کرد. او چهار نوع را تعریف کرد: جانیان بالفطره، دروغگویان مرضی، افراد وراج و تریبمنشن (افراد تحت جبر اساسی شامل ولگردان، افراد ولخرج و الکلیها). مفهوم «پستیهای سایکوپاتیک» در آن زمان تازه توسط ژولیوس لودویگ آگوست کخ در آلمان باب شده بود که انواع مادرزادی و اکتسابی را پیشنهاد کرده بود. کرپلین شاهد یا توضیحی برای علت
پیشنهاد کرده بود. کرپلین شاهد یا توضیحی برای علت مادرزادی نداشت و فرضیهٔ او به نظر صرفاً ناشی از گرایش زیست‌شناختی او بود. افراد دیگر مانند گوستاو آشافنبورگ در مورد ترکیبی از دلایل متعدد بحث می‌کردند. فرضیهٔ کرپلین در مورد نقص اخلاقی به جای انگیزهٔ مثبت برای جرم نیز زیر سؤال رفته‌است زیرا به آن معنی است که مفهوم اخلاق نیز به نوعی ذاتی و غیرمتغیر است، حال آن که با زمان و مکان تغییر می‌کرد و کرپلین هرگز باور نداشت که مفهوم اخلاقی ممکن است متفاوت باشد. کورت اشنایدر منتقد این تقسیم‌بندی کرپلین بود، زیرا به نظر
منتقد این تقسیم‌بندی کرپلین بود، زیرا به نظر می‌رسید اینها سیاهه‌ای از رفتارهایی است که او ناپسند می‌دانست تا مشکلات پزشکی. البته، پیشنهاد جایگزین اشنایدر نیز بر همین اساس زیر سؤال رفته‌است. با این همه، بسیاری از اصول اساسی این نظامهای طبقه‌بندی در دسته‌بندیهای بعدی وارد شدند و شباهتهای قابل‌توجهی با راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی انجمن روانپزشکان آمریکا (DSM-IV) و طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماریها (ICD-10) دارند. این مسائل امروزه تحت دستهٔ اختلالات شخصیتی و به طور خاص آنچه کرپلین بر آن متمرکز