payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از این رشته‌کوه سرچشمه می‌گیرند. کوه ویلهلم به ارتفاع ۴٬۵۰۹ متر بلندترین نقطهٔ رشته‌کوه بیسمارک را تشکیل می‌دهد. تاریخچه اکتشاف و نام‌گذاری. گ. اِ فون شلاینیتز، سیاح و کاشف آلمانی در سال ۱۸۸۶ به این رشته‌کوه رسید و آن را به افتخار اتو فون بیسمارک، صدراعظم آلمان، رشته‌کوه بیسمارک نامید. کوه ویلهلم نیز به افتخار یکی از پسران بیسمارک چنین نامگذاری شده است. این موضوع یادآور اشغال شمال شرقی گینه نو توسط آلمان‌ها در فاصلهٔ دههٔ ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۴ است.
جبهه کارگری آلمانی یا ده آ اف سازمان سندیکای ناسیونال سوسیالیست بود که پس از رسیدن آدولف هیتلر به قدرت جایگزین سندیکاهای متعدد جمهوری وایمار شد. روبرت لای، که هدف آن را "ایجاد یک جامعه اجتماعی و سازنده واقعی" اعلام کرد رهبر آن بود. د آ اف در تئوری فضایی بود که کارگران و مالکین از مجرای آن می‌توانستند علایق مشترک شان را نمایندگی کنند. حقوقها توسط ۱۲ هیئت امنای د آ اف تعیین می‌شد. کارمندان حقوقهای بالا و تضمین شغلی دریافت کردند، اخراج بشدت سخت شد، برنامه‌های تامین اجتماعی توسط جبهه کارگری آغاز شد، غذاخوری،
تامین اجتماعی توسط جبهه کارگری آغاز شد، غذاخوری، وقفه در کار و برنامه منظم کاری و برنامه‌های رفاهی شروع شد و کارگران آلمانی نتیجتاً عموماً از آن چه ده آ اف در عوض وفاداری کامل به ایشان می‌داد راضی بودند.
انتخابات پارلمانی در آلمان در ۱۲ نوامبر ۱۹۳۳ بوقوع پیوست. این اولین انتخابات در دوره حکومت حزب ناسیونال سوسیالیست ملی کارگران بود. همه احزاب مخالف تا این زمان ممنوع شده بودند و رای دهندگان با یک فهرست شامل حزب ناسیونال سوسیالیست و ۲۲ مهمان غیرحزبی حزب ناسیونال سوسیالیست مواجه بودند. چنین نمایندگی هم مانند آلفرد هوگنبرگ از هیتلر شدیداً پشتیبانی می‌کردند. رایشستاک جدید که تنها شامل اعضا و سمپاتهای NSDAP بود در ۱۲ دسامبر برای اعضای پرزیدیوم به ریاست هرمان گورینگ تشکیل جلسه داد.
ایشتوان اِرکنی (زاده ۵ آوریل ۱۹۱۲ در بوداپست – درگذشته ۲۴ ژوئن ۱۹۷۹ در بوداپست) رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس مجار بود. نمایشنامه‌ها و رمان‌های او اغلب در ژانر گروتسک و طنز سیاه نوشته می‌شدند. او در سال ۱۹۷۳ برنده جایزه کشوت شد. زندگی. اِرکنی در خانواده‌ای یهودی و مرفه در بوداپست به دنیا آمد. تحصیلات خود را در دبیرستانی وابسته به کلیسای کاتولیک به پایان برد، وارد دانشگاه شد و در دو رشتهٔ داروسازی و شیمی تحصیل کرد. به‌دلیل رفاه خانوادگی موفق به رفتن سفرهای متعددی به کشورهای اروپایی شد. او به زبانهای آلمانی،
به کشورهای اروپایی شد. او به زبانهای آلمانی، فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کرد و یکی از بهترین زبان‌دانان هم‌نسل خود بود. در زمان اسارت در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۲ در شوروی نیز زبان روسی آموخت. آشنایی او به زبانهای خارجی و تخصصش در داروسازی و شیمی به او امکان می‌داد که در بازه‌هایی به عنوان مترجم ادبی و کارشناس داروسازی فعالیت کند. با پایان جنگ جهانی دوم، او از اردوگاه کار اجباری در نزدیکی مسکو رهایی یافت و سرانجام در سال ۱۹۴۶ به زادگاهش بوداپست بازگشت. آثار. ارکنی در ۲۵ سالگی اولین مجموعه داستان خود را با
ارکنی در ۲۵ سالگی اولین مجموعه داستان خود را با نام "تلاطم" منتشر کرد. این مجموعه به ساکنان یک درمانگاه روانی می‌پردازد که سر به شورش گذاشته‌اند. تصویر آبسوردی که او خلق کرد درآمدی است بر شکوفاترین دوران زندگی هنری او و همچنین باعث شهرتش. او در آخرین سال اسارت جنگی "قوم اسارتگاه" را نوشت و این دستنوشته‌ها را در دسامبر ۱۹۴۶ با خود به وطن بازگرداند. پس از آن نمایش‌نامه‌ای به نام "وُرُنْیِژ" ("") مرتبط با رویدادهای جنگی نوشت. این اثر در مقایسه با نوشته‌های سطحی و بازارپسندِ پس از جنگی اثر هنرمندانه و معتبری
و بازارپسندِ پس از جنگی اثر هنرمندانه و معتبری بود و مورد توجه قرار گرفت. پس از نوشته‌ای به نام "جوهر بنفش" در سال ۱۹۵۲مورد غضب استالینیست‌ها قرار گرفت و به اجبار به کار در زمینهٔ داروسازی و ترجمه مشغول شد. ارکنی در دههٔ شصت به زندگی ادبی بازگشت، مورد تکریم قرار گرفت و آثارش از نو به چاپ رسیدند. از آثار برجستهٔ او می‌توان اشاره کرد به: پیوند به بیرون. راستی حال عمو شانی چطوره؟ (درباره «قصه‌های یک دقیقه‌ای»، نوشته ایشتوان ارکنی)
کریستوفر ویلیام بردشاو ایشروود نویسنده انگلیسی در سال ۱۹۰۴ در های‌لینِ چشایر متولد شد و در مدرسة رپتون و کالج کورپوس کریستیِ کمبریج تحصیل کرد. او در لندن برای مدتی به‌عنوان معلم خصوصی کار کرد و سپس از ۱۹۲۸ تا ۱۹۲۹ در کینگز کالج لندن به تحصیل پزشکی پرداخت. در روز ۲۶ ژانویه ۱۹۳۹ در زمان جنگ جهانی دوم همراه با ویستن هیو آودن ار انگلستان گریخته با خط هلند-امریکا به نیویورک در ایالات متحده می‌رود و در آنجا پناهنده سیاسی می‌شود وی رمان کوتاه «مرد مجرد» («مرد تنها») را در سال ۱۹۶۴ منتشر کرد که بر اساس آن فیلمی
را در سال ۱۹۶۴ منتشر کرد که بر اساس آن فیلمی ساخت شده‌است. تاکنون فیلم‌های زیادی در سینما بر اساس رمان‌ها و داستان‌های کوتاه وی منتشر شده که "من دوربین هستم" و "ملوانی از جبل الطارق" از مهم‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌آید. از دیگر رمان‌هایی که وی به رشته تحریر درآورده، می‌توان به کتاب‌هایی چون «جهانی در بعداز ظهر»، «سفری به جنگ» و «داستان‌های برلین» اشاره کرد.
روستای هفت شهیدان با مساحت حدود ۹۴۰۲ هکتار، در بخش مرکزی شهرستان مسجدسلیمان، دهستان جهانگیری دارای جمعیت ۳۹۵ نفر و ۶۹ خانوار می‌باشد. این روستا در نزدیکی شهرستان مسجد سلیمان و همچنین شهرستان لالی در استان خوزستان، واقع شده‌است. مردم این منطقه از ایل بختیاری می‌باشند. جاده‌های دسترسی به منطقه هفت شهیدان، شامل: جاده آسفالته مسجدسلیمان-اهواز، جاده آسفالته مسجدسلیمان-لالی، جاده شنی، روستایی سلطان آباد، جاده شنی قبله‌ای، جاده شنی شاهزاده عبدالله و شمس‌آباد می‌شود. حدود روستای هفت شهیدان. این روستا، ز شمال: (کوه
حدود روستای هفت شهیدان. این روستا، ز شمال: (کوه الله اکبر – کوه گچ) از شرق: (کوه ترگس – کوه کره کنار – دره گور و تنگ مو– لادرازان – کوشکک) از جنوب: (دو دره – جاده آسفالته مسجدسلیمان) از مغرب: (گاوداران بالا) پوشش گیاهی. پوشش طبیعی این منطقه، از درختان: کنار، رملیک، انجیر و کلخنگ تشکیل می‌شود. در این منطقه، گیاهان مرتعی نیز یافت می‌گردد. جانوران. در این روستا، حیواناتی نظیر: گرگ، کفتار، روباه، شغال و گربه وحشی یافت می‌شود. همچنین پرندگانی مانند: کبک، تیهو و چندین نمونه دیگر از پرندگان وجود دارد. امامزاده
و چندین نمونه دیگر از پرندگان وجود دارد. امامزاده هفت شهیدان. در زمان صفویه مخصوصاً دوره شاه تهماسب اول، بقعه هفت شهیدان که از فرزندان موسی کاظم می‌باشند، ساخته شد و تولیت این بقعه و مالکیت زمینهای مسجدسلیمان امروزی که اراضی قیلارستان (یا قیرلارستان) نامیده می‌شد در اختیار خاندان سادات قیری که از مبلغان مذهبی شهر شوشتر بودند قرار گرفت. امامزاده‌ای که در روستای هفت شهیدان قرار دارد، مربوط به؛ "سادات تلغر" می‌باشد، که هفت نفر بودند و نسبت خود را به سید عبدالله بن موسی کاظم می‌رساندند. این ۷ تن، شامل پنج مرد
بن موسی کاظم می‌رساندند. این ۷ تن، شامل پنج مرد و دو زن بودند. محل این امامزاده، در میان گورستان روستای هفت شهیدان، واقع شده‌است. گنبد شلجمی کاشی کاری شده آن، بر گرداگرد گلویی گنبد، اجرا شده‌اند. نقوش کاشیکاری و لعاب کاری آن، از آثار دوران قاجاری می‌باشد. این بقعه، یک حیاط چهار گوش و ایوان‌ها و اتاق‌هایی در اطراف دارد. ... بر سردر این بنا، کتیبه‌ای با کاشی‌های سفید و سیاه، نقش بسته‌است.
بوم‌روان‌شناسی یک روش و انگاره درمانی است که سعی می‌کند با نزدیک کردن روح به طبیعت، از نظر روانشناختی با مردم رفتار کند. روان‌شناسی بوم‌شناسی خارج از روان‌شناسی مرسوم است. یک فرض اصلی این است که درحالی که ذهن توسط دنیای نوین شکل می‌گیرد، ساختار اساسی آن در یک محیط غیرانسانی طبیعی ایجاد شده‌است. به دنبال گسترش و اصلاح ارتباط عاطفی بین انسان و طبیعت، و ترویج پایایی است. تاریخ. تئودور روزاک در کتاب خود با عنوان "«صدای زمین"» در سال ۱۹۹۲ به اصطلاح بوم‌روان‌شناسی اعتبار می‌دهد، گرچه گروهی از روانشناسان و متخصصان
اعتبار می‌دهد، گرچه گروهی از روانشناسان و متخصصان محیط زیست، از جمله مری گومس و آلن کاننر، به‌طور مستقل از این اصطلاح در همان زمان استفاده می‌کردند. روزاک، گومز و کانر بعداً این ایده را در "بوم‌روان‌شناسی" گزیدهٔ سال ۱۹۹۵ گسترش دادند. دو کتاب دیگر به ویژه سازنده هستند، جلد ۱۹۸۲ پئول شپرد، «طبیعت و جنون»، که تأثیر تعامل کم رنگ ما با طبیعت بر رشد روانی را مورد بررسی قرار داده بود، و دیوید ابرام، ۱۹۹۶": طلسم حساس: ادراک و زبان در جهانی بیش از انسان". کتاب دوم، نخستین کتابی بود که از پدیدارشناسی برای نگاه به
نخستین کتابی بود که از پدیدارشناسی برای نگاه به محیط زیست و بررسی طبیعت و تأثیر منفی سواد بر آن استفاده کرد. روززاک فرضیه طبیعت‌بارگی زیست‌شناس ای.او. ویلسون را ذکر می‌کند. که انسان غریزه‌ای دارد که از لحاظ عاطفی با طبیعت ارتباط برقرار کند.
جیش المهدی روهی شبه‌نظامی شیعه عراقی و شاخه نظامی حزب جریان صدر است. در تابستان سال ۲۰۰۳ میلادی پس از سرنگونی حکومت صدام، توسط یک روحانی جوان شیعه بنام مقتدی صدر با هدف حکومت اسلامی تشکیل شد. این گروه نظامی فداییان مقتدی صدر به‌سرعت محبوبیت زیادی در شیعیان عراق یافت، بطوریکه اعضای آن در سال ۲۰۰۶ به شصت هزار نفر می‌رسید و نمایش اقتدار و رژه‌های علنی در شهرهای عراق از جمله شهرک صدر، نجف، بصره، کوفه انجام می‌دادند. در زمان حضور نیروهای آمریکایی، به عنوان شیعه ناراضی از حضور اشغالگران علاوه بر دو گروه دیگر:
ناراضی از حضور اشغالگران علاوه بر دو گروه دیگر: القاعده تسنن و بازماندگان صدام، درگیری‌های خونین متعددی بین شبه‌نظامیان این گروه با دولت عراق و ارتش آمریکا در شهرهای مختلف عراق روی داده است که موجب کشته‌شدن صدها نفر از نیروهای دو طرف و همچنین غیرنظامیان شده است. جیش المهدی در زمان اشغال عراق توسط آمریکا رویارویی‌های بسیاری از جمله کوت، کوفه و شهرک صدر و البته انتفاضه مهدویه جنگ نجف تابستان ۲۰۰۴ در دفاع از مقتدی صدر با ارتش آمریکا داشت که در آن جنگ یکماهه حتی به حرم آسیبهایی وارد شد. لباس شبه نظامیان جیش
حتی به حرم آسیبهایی وارد شد. لباس شبه نظامیان جیش المهدی، سیاه رنگ با صورت پوشیده به همراه رفتارهای خشن بود که ایجاد رعب و وحشت در دشمنان می‌نمود. طبق سخنی از پیشوای ششم شیعه جعفرصادق که می‌گوید: خداوند مهدی را با سه لشکر فرشتگان و مؤمنان و رعب یاری می‌نماید. مقتدی صدر توصیه کرده بود: در دل دشمنان رعب و ترس بیافکنید. این پوشش بعدها مورد تقلید دیگر گروه‌های شبه نظامی عراق حتی منطقه قرار گرفت. جیش المهدی به حوثی‌های یمن نیز کمک نظامی نموده است. مقتدی صدر در ۲۰۰۵ با اشاره به وظیفه جیش‌المهدی در حمایت از اسلام
با اشاره به وظیفه جیش‌المهدی در حمایت از اسلام گفته بود:اگر کشورهای اسلامی و همسایه از جمله ایران مورد حمله قرار گیرند، از آن کشورها حمایت می‌کنیم. همچنین جیش المهدی نقشی فعال در انتقام‌جویی‌ها و درگیری‌های مذهبی خونین با افراطیون سنی عراق بعد از تخریب سال ۲۰۰۶ اماکن مقدس شیعه سامرا حرمین عسکریین انجام داد. جیش المهدی مقتدی صدر با انشعاب‌ها و جدایی‌هایی در ۲۰۰۶ هم مواجه شد که عواملی چون قدرت طلبی و رقابت با مقتدی و حمایت‌های ایران را مؤثر می‌دانند؛ گروه‌هایی مانند «عصائب اهل الحق» و «حرکت النجبا» و «فضیلت»
مانند «عصائب اهل الحق» و «حرکت النجبا» و «فضیلت» از آن جمله اند؛ این گروه‌ها خود را صدری می‌دانند اما تابع مقتدی صدر نبوده و زیرمجموعه او نیستند و رقابت دارند. نیروهای جیش المهدی مقتدی صدر در واقعه نیمه شعبان کربلا ۲۰۰۷ با سپاه بدر مجلس اعلای حکیم، دیگر گروه شیعی عراق، درگیر شدند که به معاهده صلح انجامید و تعلیق شش‌ماهه جیش المهدی از سوی مقتدی صدر شد. بعد از آنکه بریتانیایی‌ها در ابتدای ۲۰۰۸ از بصره خارج شدند، نیروهای شیعی جیش المهدی مقتدی صدر برای ایجاد حکومت اسلامی، عملاً کنترل شهر بصره را در اختیار
حکومت اسلامی، عملاً کنترل شهر بصره را در اختیار داشتند اما دولت مرکزی نوری مالکی، شیعه همپیمان، با آنان درگیر شده و جنگ خیابانی سنگینی درگرفت که بیش از یک هفته ادامه داشته و ناامنی و کشته‌های فراوان داشت که نهایتاً دو طرف آتش‌بس کرده توافق شد که: حکومت و اداره کشور با دولت مرکزی باشد و جیش المهدی منحل شده، در عوض اما سلاح صدر دراختیار خودش باشد و مقتدی صدر هم در عرصه سیاسی فعالیت نماید. نهایتاً در سال ۲۰۰۸ مقتدا صدر شبه نظامیان جیش المهدی را منحل کرد. مقتدی صدر با حفظ پایبندی به توافق انحلال، بعدتر سازمان
صدر با حفظ پایبندی به توافق انحلال، بعدتر سازمان نظامی داخلی جدیدی ایجاد کرد تا جای عنوان جیش المهدی را بگیرد، ابتدا لواء یوم موعود که بعدتر منحل شد، و جای آن را سرایا السلام گرفت که نیروهایش همان جیش المهدی سابق هستند. شبه نظامیان صدر از ژوئن ۲۰۱۴ با هدف دفاع از «عتبات و شیعیان» دوباره فعال شده و مقابل پیکارجویان داعش دفاع می‌کند ازجمله در عملیاتهای بازپس‌گیری سامرا و آمرلی و جرف الصخر و طوزخورماتو. در ۱۳ دی ماه ۱۳۹۸ و پس از ترور قاسم سلیمانی، ابومهدی المهندس و تعدادی از همراهانشان با شناسائی پهپاد
المهندس و تعدادی از همراهانشان با شناسائی پهپاد آمریکائی (قفل لیزری) و شلیک راکت توسط بالگرد آپاچی در نزدیکی فرودگاه بغداد، مقتدی صدر طی بیانیه‌ای خواهان تشکیل مجدد جیش المهدی شد و آمریکا را به انتقام تهدید کرد.
دربارهٔ یهودیان و دروغ‌های آنان یک مقاله ۶۵۰۰۰ کلمه‌ای است که مارتین لوتر در سال ۱۵۴۳ میلادی نوشته است. در این مقاله لوتر یهودیان را «مردمی خودفروش، و نه مردمی خدایی، که دربارهٔ نژاد خود فخر می‌فروشند و ختنه می‌کنند» خوانده است. او همچنین نوشته‌است زن بدکاره و شیطانی» است. پیش‌زمینه. دیدگاه‌های مارتین لوتر در مورد یهودیان چندین بار در زندگی او دچار تغییر شد. در ابتدا او که با کلیسای کاتولیک به شدت مخالف بود ، اعتقاد داشت که دلیلی که یهودیان حاضر به مسیحی شدن نیستند تعالیم غلط کلیسای کاتولیک است؛ ولیکن در نه
نیستند تعالیم غلط کلیسای کاتولیک است؛ ولیکن در نه سال آخر زندگی خود او به شدت یهودستیز شد و توصیه به استفاده از خشونت علیه یهودیان کرد. در سال ۱۵۱۹ مارتین لوتر می‌نوسید: «نفرت روحانیون از یهودیان بی معنی است... آیا یک یهودی حاضر می‌شود دین ما را بپذیرد وقتی آن را اینقدر دشمن خود می‌بیند؟» در سال ۱۵۲۳ میلادی لوتر مقاله‌ای به نام «عیسی مسیح یهودی زاده بود» نوشت. در این مقاله او نوشته است: «اگر حواریون که یهودی بودند، با ما جنتیلها همانگونه رفتار می‌کردند که ما جنتیلها با یهودیان رفتار می‌کنیم جنتیلها هیچوقت
جنتیلها با یهودیان رفتار می‌کنیم جنتیلها هیچوقت مسیحی نمی‌شدند.» ولیکن در گذر زمان لوتر به شدت نسبت به یهودیان منفی شد. دقیقاً دلیل این تغییر دیدگاه مشخص نیست. او در ابتدا اعتقاد داشت که بعد از اینکه یهودیان تعالیم درست مسیحی را از زبان او بشنوند حتماً مسیحی خواهند شد ولیکن این امر صورت نگرفت. از سال ۱۵۳۰ میلادی لوتر به یکی از مهمترین دشمنان یهودیان تبدیل شد. متن کتاب. لوتر با این امر شروع می‌کند که یهودیان در ابتدا توسط خداوند برای امری خاص انتخاب شدند. او سپس به برنامه خداوند و اعطای انتخاب او از فردی به
سپس به برنامه خداوند و اعطای انتخاب او از فردی به فرد دیگر نظیر اسماعیل به اسحاق و عیسو به یعقوب می‌پردازد. لوتر سپس می‌نویسد که قوم برگزیده خداوند از یهودیان به مسیحیان منتقل شده است. لوتر می‌نویسد وضعیت بد یهودیان نشاندهنده این است که آنها دیگر قوم برگزیده خدا نیستند. او می‌نویسد: «زیرا چنین گونه خشم بیرحم خداوند (نابودی هزارساله معبد و پخش شدن یهودیان در سراسر دنیا) بیش از هرچیز نشاندهنده این است که آنها اشتباه کردند و در گمراهی بودند و این امر مشخص است. این اتفاقات بسیار بد نشان می‌دهد که یهودیان توسط
این اتفاقات بسیار بد نشان می‌دهد که یهودیان توسط خداوند طرد شدند و دیگر قوم او نیستند زیرا او خدای آنها نبوده است». قوم برگزیده خدا از دیدگاه لوتر. لوتر می‌نویسد که یهودیان بیش از هر چیز به نژاد پیامبران و اینکه ابراهیم، سارا، اسحاق، ربکا، یعقوب و دوازده پسر اسرائیل را به عنوان اجداد خود دارند می‌نازند. آنها خود را اشراف زاده می‌نامند و تنها افراد با اهمیت در این دنیا میدانند و ما گوئیم که در برابر آنها جنتیل نامیده می‌شویم در چشمان آنان اهمیتی بیشتر از مشتی کرم بی‌ارزش نداریم. این به خاطر این است که ما به
کرم بی‌ارزش نداریم. این به خاطر این است که ما به خانواده اشرافی آنها تعلق نداریم و پدران و پدربزرگان ما مانند آنها نیستند. این مهمترین دلیل پافشاری آنان است ولیکن کسی می‌تواند به این نژاد بنازد که مسیح آن، عیسی مسیح، را رد نکرده باشد. لوتر می‌نویسد که پیامبران عهد عتیق هیچگاه به نژاد خود نمی‌نازیدند و بلکه خود را فروتن می‌دانستند. به عقیده لوتر قوم برگزیده خداوند بعد از آمدن مسیح بی معنی است و او اعتقاد دارد که نابودی معبد دوم اورشلیم و پخش شدن یهودیان در سراسر دنیا نشاندهنده رها شدن آنان توسط خداوند است.
دنیا نشاندهنده رها شدن آنان توسط خداوند است. رد کردن مسیح. لوتر اعتقاد دارد که یهودیان به دلیل رد کردن مسیح قومی لعنت شده هستند (نسل شیطان) و منجی خود را طرد کرده‌اند. او چندین بار به یحیی معمدان اشاره می‌کند که یهودیان را افعی می‌خواند. او این آیه را با آیات ابتدایی کتاب پیدایش که در آن نسل زن و نسل مار با یکدیگر دشمن خواهند بود مقایسه می‌کند و او این جنگ را در تمامی تاریخ بشری میداند. او اعتقاد دارد که انتظار یهودیان برای ظهور یک منجی یهودی که تمامی کشورهای جنتیل را مطیع کند چیزی غیر از خودفریبی نیست
جنتیل را مطیع کند چیزی غیر از خودفریبی نیست زیرا عهد عتیق به یک منجی جهانی و نه قومی اعتقاد دارد. همچنین پادشاهی مسیح در دنیا پادشاهی دنیوی نیست زیرا کتاب مقدس آن را دائمی میداند. لوتر اشاره می‌کند که یهودیان به دلیل این گمراهی افرادی نظیر بارکوخبا و کورش پادشاه پارسیان را به عنوان مسیح خود دانستند. اتهامات به عیسی مسیح و مادرش. در قسمت دهم مقاله لوتر یهودیان را مورد سرزنش قرار می‌دهد و می‌گوید که با وجود اینکه آنان به وجود عیسی به عنوان شخصیت تاریخی اعتقاد دارند ولیکن او را حرامزاده و از طرف شیطان دانسته
دارند ولیکن او را حرامزاده و از طرف شیطان دانسته و مریم مادر او را یک فاحشه می‌خوانند. او می‌نویسد: «آنها نمی‌فهمند که به خاطر این اعتقاد توسط خداوند لعنت شده هستند. آنها با سرسختی در این اعتقاد رنجهای خود را چندبرابر می‌کنند آنها کشوری برای خود ندارند و در زمین می‌چرخند و همیشه غریبه باقی می‌مانند.» سرزنش کردن رباخواری توسط یهودیان. لوتر سپس به سرزنش یهودیان می‌پردازد و آنها را موجوداتی انگلگونه میداند که در تلاش برای به دست آوردن قدرت به وسیله ربا خواری هستند. او می‌نویسد: مخالفت با عید پوریم. لوتر سپس
هستند. او می‌نویسد: مخالفت با عید پوریم. لوتر سپس در مورد عید پوریم مینویسد: توصیه‌های یهودستیزانه. لوتر سپس راهکارهای زیر را برای برخورد با یهودیان پیشنهاد می‌کند: ۱- کنیسه‌ها و مدارس یهودی باید نابود شوند و خرابه‌های آنها از چشم دور شوند. ۲- خانه‌های یهودیان نابود شود و ساکنان آنها مجبور به زندگی در مزرعه شوند. ۳- نوشته‌های مذهبی آنها نابود شود. ۴- خاخامها ممنوع‌التدریس شوند و اگر رعایت نکردند اعدام شوند. ۵- مسافرت امن در راه‌ها برای یهودیان ممنوع شود. ۶- ربا ممنوع شود و تمامی طلا و نقره از دسترس خارج
۶- ربا ممنوع شود و تمامی طلا و نقره از دسترس خارج شده و در محلی جدا نگهداری شود. ۷- یهودیان به عنوان برده به کار کشاورزی مجبور شوند. معمولاً نظر اکثر محققان این است که دیدگاه‌های مارتین لوتر تأثیر زیادی بر آلمان نازی داشته‌است. در زمان تشکیل قوانین نورنبرگ کتاب لوتر بسیار در معرض نمایش قرار می‌گرفت؛ ولیکن بعضی دیگر از محققان اعتقاد دارند که تأثیر این مقاله بر مردم آلمان بسیار کمتر از آنچه قبلاً فرض می‌شد بوده‌است و این مقاله در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ فراموش شده بود. از سال ۱۹۸۰ کلیساهای لوتران خود را از نوشته‌های
از سال ۱۹۸۰ کلیساهای لوتران خود را از نوشته‌های لوتر در مورد یهودیان جدا کردند. در نوامبر ۱۹۹۸ در ۶۰ سال کریستالناخت کلیسای لوتران باواریا اعلامیه‌ای در دوری از دیدگاه‌های مارتین لوتر در مورد یهودیان صادر کرد. دیدگاه‌های لوتر در مورد یهودیان دچار تغییر زیادی در طول زندگی وی شد. وی ابتدا نظر بدی نسبت به آنها نداشت و اعتقاد داشت دلیل مقاومت یهودیان در برابر مسیحی شدن تعلیمهای نادرست کلیسای کاتولیک است و اگر مسیحیت واقعی به آنها عرضه شود یهودیان آن را قبول خواهند کرد. در سال ۱۵۱۹ مارتین لوتر در نوشته‌ای به
کرد. در سال ۱۵۱۹ مارتین لوتر در نوشته‌ای به طرفداری از یهودیان پرداخت و برخورد مسیحیان با آنها را نادرست دانست. او همچنین در سال ۱۵۲۳ در مقاله‌ای دیگر در مورد اینکه عیسی یهودی زاده بود مطالبی نوشت. ولیکن در سالهای ۱۵۳۰ لوتر دیدگاه خود را نسبت به یهودیان تغییر داد. در سال ۱۵۳۶ یکی از شاهزادگانی که با لوتر روابط خوبی داشت یهودیان را از قلمرو خود اخراج کرد. به طور کامل مشخص نیست که چه چیزی باعث شد مارتین لوتر دچار تغییر در رویه خود نسبت به یهودیان شود ولیکن ممکن است عدم موفقیت او در مسیحی کردن آنان نقش زیادی
است عدم موفقیت او در مسیحی کردن آنان نقش زیادی در این مسئله داشته باشد. منابع. مرداد ۱۳۹۱.
تکیه بر باد مجموعه تلویزیونی است به کارگردانی محمود معظمی که در سال ۱۳۹۱ از شبکه تهران به روی آنتن رفت. خلاصه داستان. این مجموعه دربارهٔ دختری به نام عاطفه (افسانه پاکرو) که با قبول شدن در دانشگاه، در رشتهٔ حقوق از شیراز به تهران می‌آید و به دنبال محقق شدن رویاهای خود از جمله پولدار شدن است و با مردی (مهدی فخیم زاده) که هم سن پدرش است در هواپیما، آشنا می‌شود و تصمیم می‌گیرد با او ازدواج کند ... جستارهای وابسته. فهرست مجموعه‌های تلویزیونی ایران
پاور بوک ۱۰۰ یک رایانهٔ قابل حمل شخصی می‌باشد که توسط شرکت اپل طراحی و ساخته شد و در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۱ در نمایشگاه رایانهٔ کامدکس در لاس وگاس، نوادا معرفی شد. قیمت این رایانهٔ شخصی ۲٬۳۰۰ دلار آمریکا بوده‌است. این رایانه به سرعت در نسخه‌های بالاتری عرضه شد و رشد فوق‌العاده‌ای داشت. اجزاء این رایانه شامل موتورلا ۶۸۰۰۰، پردازندهٔ ۱۶ مگاهرتز، حافظهٔ ۲-۸ مگابایت، صفحه نمایش ۹ اینچ (۲۳ سانتی متر)، ال‌سی‌دی با ۶۴۰×۴۰۰ پیکسل و سیستم عامل ۷٫۰٫۰٫۱ بوده‌است. طراحی این رایانه منحصر به فرد بوده‌است و فاقد دیسک فلاپی
رایانه منحصر به فرد بوده‌است و فاقد دیسک فلاپی بوده‌است. در آن زمان افسر ارشد اجرایی اپل، جان اسکالی این پروژه را در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و ۱ میلیون دلار برای اپل بازاریابی کرد. با وجود بودجهٔ بازاریابی کم، پاور بوک یک موفقیت جدید بوده‌است و اپل در سال اول تولید ۱ میلیارد دلار از این رایانه درآمد کسب کرد. طراحی اصلی پاور بوک ۱۰۰ بر عهدهٔ سونی و با همکاری اپل در طراحی داخلی بوده‌است. در ۳ سپتامبر ۱۹۹۲، تولید این رایانه متوقف شد و پاور بوک ۱۴۵ جایگزین او شد. این رایانه بارها مورد تحسین جهانی قرار گرفته‌است. در
رایانه بارها مورد تحسین جهانی قرار گرفته‌است. در سال ۲۰۰۶ این رایانه به عنوان دهمین ابزار بزرگ جهان در تمام دوران معرفی شد. هم چنین در سال ۲۰۰۵، مجلهٔ تلفن همراه ایالات متحده آمریکا، این رایانه را بزرگترین ابزار در تمام دوران خواند.
صخره‌های لیانکورت یا تاکه‌شیما به معنای جزیره خیزران یا به زبان کره‌ای توکتو یا دوکتو (독도) یک گروه جزیره خرد و کوچک در دریای ژاپن است. بر سر حاکمیت این جزیره بین دو کشور ژاپن و کره جنوبی مناقشه وجود دارد. ژاپن این صخره‌ها را به عنوان بخشی از استان شیمانه در ژاپن تقسیم‌بندی کرده‌است. سنگ‌های صخره‌های لیانکورت (به فارسی:صخره‌های لیانکورد) گروهی از جزایر کوچک دردریای ژاپن است. کره جنوبی این جزایر را به عنوان (Dokdo-ri , Ulleung-eup , Ulleung County)، استان «گیونگسانگ شمالی» [North Gyeongsang] طبقه‌بندی می‌کند
شمالی» [North Gyeongsang] طبقه‌بندی می‌کند و آنها را Dodo می‌نامد. ژاپن جزایر را به عنوان بخشی از "اوکینوشیما" طبقه‌بندی می‌کند و آنها را [تاکشیما] (جزایر بامبو) می‌نامد. نام فرانسوی-انگلیسیِ "Liancourt Rocks" از لایانکورت (Le Liancourt) گرفته شده‌است؛ نام کشتی‌ای فرانسوی است که در سال ۱۸۴۹ نزدیک بود در حوالی این صخره‌ها خراب شود. سنگهای لیانکورت شامل دو جزیره اصلی و ۳۵ سنگِ کوچک‌تر است. مساحت کل جزایر ۰٫۱۸۷۵۵۴ کیلومتر مربع (۴۶٫۳۴۶ هکتار) است که بیشترین ارتفاع آن ۱۶۸٫۵ متر (۵۵۳ فوت) در مکانی بی‌نام در
ارتفاع آن ۱۶۸٫۵ متر (۵۵۳ فوت) در مکانی بی‌نام در جزیره غربی است. سنگ‌های لیانکورت در مناطقی غنی از لحاظ ماهی‌‌گیری قرار دارند که ممکن است حاوی ذخایر زیادی از گاز طبیعی هم باشند. تاریخچه. در اکتبر سال ۱۹۰۰، امپراتوریِ هانِ بزرگ رسماً فرمانِ شاهنشاهی شماره ۴۱ را اعلام کرد که طبق آن: دوکدو تحت مدیریت رئیس شهرستانِ جزیرهٔ اولونگ است. داژوکان یا شورای عالی ژاپن در اوایل دوره میجی، دستور داد که جزیره اوله‌اونگ و دوکدو، هیچ ارتباطی با ژاپن ندارند. بحت بر سر مالکیت. در حالی که دولت میجی (در سال ۱۹۰۴ (تعلق دوکدو به
در حالی که دولت میجی (در سال ۱۹۰۴ (تعلق دوکدو به کره را تأیید کرد، در میانه جنگ بین روسیه و ژاپن، ژاپن به‌طور قابل ملاحظه‌ای در تصرف دوکدو مردد بود. در آن زمان، منشیْ اینو از وزارت امور داخلی با دادخواست برای فتح دوکدو مخالف بود. در آن زمان ژاپن بر این باور بود که اگر دوکدو را تصاحب نکند، کشورهای خارجی مشکوک می‌شوند که ژاپنی‌ها قصد الحاقُ چوسون را دارند و ضعیف آمد. با این حال، یامازا آنژیرو، که نسخه اصلی اعلامیه جنگ علیه روسیه را تهیه کرد و در زمان جنگ‌ روسیه و ژاپن، رئیس دفتر امور سیاسی در وزارت امور
روسیه و ژاپن، رئیس دفتر امور سیاسی در وزارت امور خارجه بود، فعالانه پیشنهاد ارتقای ارضی و الحاق دوکدو به ژاپن را داد. او باور داشت که منطقه دوکدو، گزینه خوبی برای نصب تأسیسات جنگی است و آنها می‌توانند از این منطقه برای گمراه کردن دشمن استفاده کنند. در پایان جنگ جهانی دوم، دوکدو مطابق با اقدامات نیروهای متفقین و با اعلامیه قاهره(۱۹۴۳)، که بر اساس آن ژاپن باید از همه مناطقی که به خشونت اشغال کرده‌بود برود، به کره بازگشت. طبق دستورالعمل فرمانده عالی نیروهای متفقین (SCAPIN) به شماره ۶۷۷، دوکدو از حیطه حکمرانی
(SCAPIN) به شماره ۶۷۷، دوکدو از حیطه حکمرانی و اداری ژاپن خارج شد و پیمانسانفرانسیسکو بین ژاپن و کشورهای متفقین (۱۹۵۱) مجدداً محتوای اسناد قبلی را تأیید کرد.
فرانسیس جوزف کالین (به انگلیسی:Francis Joseph Collin)(زاده ۳ نوامبر ۱۹۴۴) یک رهبر قبلی حزب ناسیونال سوسیالیست آمریکا بود که تصمیم گرفت راهپیمایی در محله یهودی‌نشین اسکوکی در ایلینوی انجام دهد. این مسئله جنجال بزرگی به پا کرد و باعث یک دادگاه بزرگ در مورد حق متمم اول توسط دادگاه عالی آمریکا شد. کالین بعداً موقعیت خود را از دست داد هنگامی که اصلیت یهودی وی آشکار شد. بعداً او به یک نویسنده نئوپاگان تبدیل شد. زندگی. فرانک کالین که در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمده بود به جرج لینکلن راکول در حزب ناسیونال سوسیالیست
بود به جرج لینکلن راکول در حزب ناسیونال سوسیالیست سفید آمریکا در سال ۱۹۶۰ پیوست. او بعد از اختلاف با بقیه اعضا در مورد جانشینی راکول از این گروه خارج شد. کالین سازمان دیگری به نام حزب ناسیونال سوسیالیست آمریکا ایجاد کرد که تا سال ۱۹۷۷ تقریباً مطرح نبود. در این زمان او اعلام کرد که قصد دارد راهپیمایی در محله یهودی‌نشین اسکوکی در ایلینوی انجام دهد. در آن زمان اسکوکی بیشترین جمعیت یهودیان را در ایالات متحده داشت و بیشتر ساکنین آن از بازماندگان هولوکاست بودند. از این رو بیشتر مردم تصور می‌کردند اسکوکی به همین
از این رو بیشتر مردم تصور می‌کردند اسکوکی به همین دلیل انتخاب شده‌است. در نهایت پس از کشمکش قانونی حزب او موفق شد اجازه راهپیمایی را به دست آورد ولیکن اجازه استفاده از بازوبند نازی (سواستیکا) را ندارد. سقوط. در زمانی که معلوم شد که پدر کالین، مکس سیمون کالین، یک یهودی بوده‌است و نام خانوادگی اصلی او "کوهن" بوده‌است سقوط او آغاز شد. مکس کوهن/کالین ادعا می‌کرد که در اردوگاههای کار اجباری داخائو زندانی بوده‌است و کالین نیز در آنجا به دنیا آمده‌است. در زمانی که کالین رهبر حزب ناسیونال سوسیالیست بود به جرم