payamvha/North_RAG huggingface dataset:
واقعهٔ بَدَشت گردهمایی بین پیروان سید علی‌محمد باب در اواخر رجب و اوایل شعبان سال ۱۲۶۴ ه‍.ق (تیر ۱۲۲۷ خورشیدی و اواخر ژوئن، اوایل ژوئیهٔ ۱۸۴۸ میلادی) بود که با اشاره سید علی‌محمد باب در روستای بدشت در هفت کیلومتری شرق شاهرود برگزار شد. این کنفرانس نقطهٔ عطفی در تاریخ تشکیل جنبش بابیه بود. طاهره تا قبل از گردهمایی بدشت بیشتر با نام قرةالعین شناخته می‌شد. بهاءالله در این گردهمایی به او لقب طاهره به معنی پاک و پاک‌دامن، می‌دهد و بعد از این گردهمایی او با این لقب هم شناخته می‌شود. در نوشته‌های اولیه باب، بر
لقب هم شناخته می‌شود. در نوشته‌های اولیه باب، بر ضرورت پیروی پیروان او از دستورهای دین اسلام -حتّی در مستحبات و نوافل- تأکید شده بود و شواهدی وجود دارد که بابی‌ها، به همان اندازه که بعدتر مشهور به ردّ دین اسلام شدند، در این دوره معروف به پایبندی کامل به سنّت‌های اسلامی بودند. با این حال عناصری در ادعای باب - به عنوان مدعی مأمور رسمی خدا- وجود داشت که این موضع محافظه‌کارانهٔ باب را تهدید می‌کرد. به نظر می‌رسد طاهره پیش از حتّی خود باب به مفهوم قدرت بالادستی باب در امور مذهبی دست یافته بود و آن را با
باب در امور مذهبی دست یافته بود و آن را با ایده‌هایی که از شیخیه نشأت گرفته بودند پیوند داد. قرةالعین، شاید نیروی محرکهٔ رویدادهای بدشت در سال ۱۸۴۸ میلادی بود. به گفته ریچارد فولتس، این طاهره قرةالعین بود که در تهران به فکر تشکیل جلسه‌ای با حضور همهٔ بابی‌های سرشناس افتاد. برجستگان بابی دعوت او را پذیرفتند و در ربیع‌الثانی سال ۱۲۶۴ هجری قمری و هم‌زمان با محاکمهٔ سید علی‌محمد باب در آذربایجان، این اجتماع در روستای بَدَشت از توابع شاهرود که روستایی در تقاطع راه تهران-مشهد و راه مازندران-هزارجریب-شاهرود بود
راه تهران-مشهد و راه مازندران-هزارجریب-شاهرود بود تشکیل شد. دربارهٔ وقایعی که در بدشت رخ داد، منابع مختلف نظرات گوناگونی ابراز کرده‌اند. بر روی بسیاری از جزئیات رویدادها اختلاف نظر وجود دارد. نگار متحده مدت کنفرانس را سه هفته ذکر کرده‌است. ولی هدی محمودی مدت کنفرانس را ده روز می‌داند. دربارهٔ اهداف تجمع بابیان در بدشت، افسانه نجم‌آبادی می‌نویسد به دنبال شدت گرفتن سرکوب بابیان، رهبران بابی در بدشت جمع شدند تا در مورد سمت و سوی آیندهٔ آئین جدید تصمیم بگیرند. از دیدگاه ئوآن کول، هدف از گردهمایی بدشت آزادسازی
از دیدگاه ئوآن کول، هدف از گردهمایی بدشت آزادسازی سید علی‌محمد باب بود که در آن زمان در قلعهٔ ماکو در زندان بود. ماریون وودمن هدف کنفرانس را اعلام جدایی و استقلال کامل آئین باب از اسلام دانسته‌است. به گفتهٔ منگول بیات این‌که سران بابی در بدشت به دنبال یک قیام مسلحانه بودند مطلقاً غیرقابل تردید است. در بدشت اختلاف از یک سو بین طاهره که خواستار جدایی کامل آئین باب از اسلام و اقدام نظامی برای دفاع از جامعهٔ بابی بود و محمدعلی بارفروشی از سوی دیگر که محافظه‌کارتر بود و در ابتدا خواستار آن بود که این آئین در
بود و در ابتدا خواستار آن بود که این آئین در قالب جنبشی با هدف نوزایی اسلام باقی بماند شدت گرفت. طاهره در اجتماع بدشت سخنرانی نمود و با حاضر شدن بدون نقاب روبنده حاضران را شوکه کرد. او همچنین جدایی دین بابی از دین اسلام و نسخ احکام و سنن قدیم را اعلام نمود. این اتفاق باعث افزایش نگرانی‌های دولتیان و علما در آن زمان شد. حضور طاهره بدون روبنده در جمع مردان، موجب اختلاف میان بابیان شد. ادوارد براون گزارش می‌کند که گروهی از بابیان به آنچه می‌دیدند باور نداشتند و گمان می‌کردند که حجاب قرةالعین فقط کمی «لغزیده»
و گمان می‌کردند که حجاب قرةالعین فقط کمی «لغزیده» است. گروهی از بابیان به تردید افتاده و به رهبری محمدعلی بارفروشی با وی مخالفت کردند. سرانجام طاهره موفق شد در یک مباحثه محمدعلی بارفروشی را متقاعد کند که احکام شریعت اسلام ملغی شده‌است. بهائیان مباحثات بین محمدعلی بارفروشی و طاهره را هماهنگ شده و قهر آنان را ظاهری می‌دانند طاهره به همین مناسبت شعری نیز سرود و ملغی شدن احکام اسلامی را چنین تشریح کرد: نتایج واقعهٔ بدشت. اعلام نسخ اسلام توسط طاهره و میرزا محمدعلی بارفروشی به ابهام بزرگی پیرامون وضعیت روابط
بارفروشی به ابهام بزرگی پیرامون وضعیت روابط حقوقی در میان معتقدانشان انجامید. بدین ترتیب که با نسخ اسلام که پایهٔ قوانین حقوقی ایران بوده، روابط مردم (خصوصاً در عرصهٔ حقوق خصوصی) بر چه اساسی تنظیم می‌گردید. به دنبال این موضع‌گیری و توافق میان رهبران، برخی شرکت‌کنندگان دست به اقدامات افراطی زدند و گروهی نیز از آئین بابی دست کشیدند. بهائیان از واقعهٔ بدشت به کشف حجاب، رفع حجاب و «قیام طاهره» تعبیر می‌کنند و اگرچه آن را «غیر متعارف» می‌دانند، ولی آن را دارای پیام «مبارزه علیه تحقیر و تبعیض جنسی و همچنین سنن و
«مبارزه علیه تحقیر و تبعیض جنسی و همچنین سنن و قیود موجود آن زمان علیه زنان و تأکید بر بهبود وضع زنان و تحقق برابری حقوق زنان و مردان» می‌دانند. این در حالی است که بابیان گفته‌اند طاهره هرگز کشف حجاب کامل نکرده‌است. نصرت‌الله محمدحسینی به‌نقل از ادوارد براون و یحیی ازل گفته‌است که «طاهره هرگز کشف حجاب کامل نکرده و گاه که هنگام ادای سخن حجابش را به کنار می‌زده پس از لحظاتی مجدداً صورت خود را می‌پوشیده‌است». بیت‌العدل بهائیان در پیام ۲۰ ژوئن ۲۰۰۸ می‌نویسد: «طاهره، آن شیرزن بی‌مثیل تاریخ ایران، در سال ۱۲۲۷
«طاهره، آن شیرزن بی‌مثیل تاریخ ایران، در سال ۱۲۲۷ شمسی، زمانی که فعّالیّت‌های مربوط به بهبود اوضاع اجتماعی زنان در بعضی از نقاط عالم تازه در حال نضج گرفتن بود، شجاعانه به دفاع از آزادی زنان قیام نمود.» اتهامات فساد اخلاقی. به گفتهٔ ساموئل ویلسون به دنبال واقعهٔ بدشت و اعلام نسخ احکام اسلامی، شایعاتی در بین مسلمانان و گروهی از بابیان پخش شد. منگول بیات می‌نویسد گرچه برخی نویسندگان منابع اولیه به وجود شیطنت‌هایی از جانب بعضی پیروان بی‌مسئولیت این آئین اشاره کرده‌اند، اتهامات غیراخلاقی نسبت به بابیان به شکل
کرده‌اند، اتهامات غیراخلاقی نسبت به بابیان به شکل بیش از اندازه‌ای مبالغه‌آمیز هستند. به گفتهٔ پیتر اسمیت، به دنبال این واقعه عده‌ای یا به دلیل تبلیغ آئین جدید یا به دلیل ارضای علایق شخصی خود آشکارا به نقض قوانین اسلامی پرداختند. علاوه بر روحانیون مسلمان که به علت کشف حجاب طاهره و اعلان نسخ و انقضای قوانین اسلامی و جایگزینی آن با قوانین آئین باب به طاهره اتهامات بی‌اخلاقی می‌بستند، یک میسیونر مسیحی نیز چنین اتهاماتی به طاهره می‌زند. باب در پاسخ به این اتهامات از طاهره دفاع می‌کند و لقب جدید او را تأیید
از طاهره دفاع می‌کند و لقب جدید او را تأیید کرده و بر پاکدامنی او صحه می‌گذارد. طاهره به معنی پاک و پاک‌دامن است و این لقب را بهاءالله در گردهمایی بدشت به او داده بود. درگیری در روستای نیالا. پس از پایان گردهمایی بدشت و به‌دنبال اظهارات طاهره و محمدعلی بارفروشی در مورد کنار گذاشتن اسلام، کاروان بابیان شرکت‌کننده در بدشت مورد حملهٔ اهالی روستای نیالا از توابع هزارجریب قرار گرفت. پس از حمله هرکدام از بابیان به سمتی پراکنده شدند. طاهره به همراه برادران نوری (صبح ازل و بهاءالله) از طریق آمل به سمت نور، زادگاه
ازل و بهاءالله) از طریق آمل به سمت نور، زادگاه این دو برادر رهسپار شدند. برخی منابع، ضدیت با عقاید بابی نزد برخی از روستاییان میانهٔ راه را دلیل حملهٔ روستاییان به کاروان می‌دانند. در سال‌های بعد بابی‌ها با مأموران حکومتی درگیر شدند و جنگ قلعه طبرسی و جنگ در دیگر شهرها همچون زنجان و … پیش آمد. همزمانی با کنوانسیون سِنِکا فالز. تقریباً همزمان با گردهمایی بدشت در ایران، در ایالات متحده آمریکا گردهمایی با نام کنوانسیون سنکا فالز (Seneca Falls Convention) برگزار می‌شود که شباهت‌هایی به گردهمایی بدشت دارد.
می‌شود که شباهت‌هایی به گردهمایی بدشت دارد. گردهمایی بدشت از اواخر ژوئن سال ۱۸۴۸ میلادی تا اواسط ژوئیهٔ همان سال برگزار می‌شود و تاریخ گردهمایی سِنِکا فالز حدوداً اواسط ژوئیهٔ سال ۱۸۴۸ میلادی است. اجلاس سِنِکا فالز با محوریت الیزابت کدی استانتون که از نخستین فعالان حقوق زنان در آمریکاست، برای بررسی وضعیت اجتماعی، مدنی، دینی و حقوقی زنان در سنکا فالز نیویورک تشکیل شد که همانند گردهمایی بدشت مخالفت‌های زیادی برانگیخت. در گردهمایی سِنِکا فالز بعضی از مردان مانند فردریک داگلاس از نتایج گردهمایی مانند حق رأی
فردریک داگلاس از نتایج گردهمایی مانند حق رأی زنان دفاع کردند.
گسترش تشیع به گرایش یافتن اهل سنت به مذهب شیعه در کشورهای مختلف خصوصا کشورهای اسلامی که اکثریت با اهل سنت است می‌پردازد. در کشورهای عربی از لفظ «استبصار» (درخواست روشن بینی) نیز برای توصیف آن استفاده می‌گردد. بد بینی به گسترش تشیع و فعالیت‌های شیعیان در حالی است که دولت‌هایی همچون عربستان، امارات و قطر فعالیت‌های فراوانی در کشورهای مختلف انجام می‌دهدند. گسترش تشیع از سوی رسانه‌های غربی و عربی به دقت و گاهی با بدبینی رصد می‌شود. در مقابل برخی رهبران اهل سنت اعتقادی به تقابل با تشیع نداشته و آنان را نیز همچون
به تقابل با تشیع نداشته و آنان را نیز همچون فرق چهار گانه اهل سنت مسلمان می‌دانند که تنها دارای اختلاف فقهی هستند.
پلت‌فرم ، بُن‌سازه یا سکوی خودرو به مجموعه‌ای مشترک از طراحی، مهندسی، عملیات تولید و همچنین اجزای اصلیِ خودرو گفته می‌شود که در تعدادی از مدل‌های متفاوت در ظاهر و حتی در برَند، مشترک است. این فنّاوری به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا با کاهش هزینه‌ها، مدل‌های متنوعی عرضه کنند.
ریموند برنارد کتل روان‌شناس آمریکایی-انگلیسی بود که پرسشنامه ۱۶ عامل شخصیت ریموند کتل را طراحی کرد. ریموند کتل، یکی از نظریه‌پردازان ویژگی‌های شخصیت، تعداد ویژگی‌های اصلی شخصیت را از بیش از ۴۰۰۰ مورد-که در لیست اولیه گوردون آلپورت وجود داشت-، به ۱۷۱ مورد، تقلیل داد. او این کار را عمدتاً از طریق حذف ویژگی‌های غیر متداول، و ترکیب خصوصیات مشترک، انجام داد. کتل سپس، نمونه بزرگی از افراد را برای این ۱۷۱ ویژگی مختلف مورد ارزیابی قرار داد. وی آنگاه با استفاده از یک روش آماری به نام «تحلیل عوامل»، ویژگی‌های نزدیک
روش آماری به نام «تحلیل عوامل»، ویژگی‌های نزدیک به هم را معین کرد و سرانجام لیست خود را به تنها ۱۶ ویژگی شخصیت کاهش داد. به گفتهٔ کتل، این ۱۶ ویژگی، منبع و منشأ شخصیت تمام انسان‌ها می‌باشند. او همچنین یکی از پرکاربردترین آزمون‌های ارزیابی شخصیت به نام پرسشنامه ۱۶ عامل شخصیت (۱۶PF) را طراحی کرد.
ذخیره‌گاه زیست‌کره، مناطق حفاظت‌شده طبیعی-زیستی بین‌المللی هستند که علاوه بر حفاظت، دستاوردهایی نظیر ارائه سایت‌های مطالعاتی کم‌نظیر به دانشمندان و تجربه مهارت انسان در پشتیبانی از توسعه پایدار را نمایان می‌سازند. اعلام ذخیره‌گاه‌های زیست کره برای جلوگیری از تغییرات برگشت‌ناپذیر و بهره‌برداری ناپایدار از منابع طبیعی، در عین نیاز به بهره‌برداری از طبیعت (باتوجه به رشد روزافزون جمعیت) شکل گرفته است و به یکی از تقسیم‌بندی‌های مهم حفاظتی جهان بدل شده است. این مناطق حفاظت شده از طرف یونسکو تحت پوشش دفتر شورای
مناطق حفاظت شده از طرف یونسکو تحت پوشش دفتر شورای هماهنگی بین‌المللی برنامه انسان و زیست‌کره (MAB) قرار دارند. از آغاز اجرای آن (دهه ۱۹۶۰ میلادی) تاکنون ۵۵۳ ذخیره‌گاه زیست‌کره در ۱۰۷ کشور جهان به ثبت رسیده است. برنامه انسان و زیست‌کره. در سال ۱۹۷۱ سازمان جهانی یونسکو با توجه به نیاز کشورهای در حال توسعه و توسعه‌یافته، برنامه‌ای تحت عنوان انسان و زیست‌کره (MAB) در سطح جهانی به مرحله انجام درآورد، جلسات شورای هماهنگی هر دو سال یکبار و اجلاس‌های عمومی و منطقه‌ای نیز در فاصله دو سال به‌طور مرتب تشکیل می‌گردد.
نیز در فاصله دو سال به‌طور مرتب تشکیل می‌گردد. برنامه انسان و زیست‌کره دارای ۱۴ طرح جهت معرفی و حفاظت از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره می‌باشد.
آشکارسازی که در اصطلاح انگلیسی برون‌آیی از پَستو/گنجه نیز گفته می‌شود یک اصطلاح است که برای خودافشایی افراد ال‌جی‌بی‌تی درباره گرایش جنسی، گرایش عاطفی و هویت جنسی خود استفاده می‌شود. این موضوع عموما به عنوان یک مسئله حریم خصوصی شناخته می‌شود چرا که عواقب این خودافشایی میتواند برای افراد متخلف خیلی متفاوت باشد. برخی از آنها ممکن است موقعیت شغلی یا اجتماعی خود را تحت تاثیر آشکارسازی ببینند. آشکارسازی میتواند به عنوان یک فرایند روانشناختی تلقی شود. تاریخچه. اوایل جنبش‌های حقوق همجنسگرایان بین سال‌های ۱۸۶۴ تا
جنبش‌های حقوق همجنسگرایان بین سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۹، کارل هاینریش اولریش در یادداشت‌ها و همچنین سخنرانی خود در انجمن حقوقدانان آلمان در سال ۱۸۶۷، خواستار رفع مجازات روابط جنسی بین مردان شد و در آن‌ها صراحتا در مورد همجنسگرا بودن خود صحبت کرد. مورخ رابرت بیچی در مورد او گفته‌است: «فکر می‌کنم توصیف اولریش به عنوان اولین فرد همجنسگرایی که به طور علنی خود را آشکار کرد، منطقی است.» بین سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۹، کارل هاینریش اولریش در یادداشت‌ها و همچنین سخنرانی خود در انجمن حقوقدانان آلمان در سال ۱۸۶۷، خواستار رفع
در انجمن حقوقدانان آلمان در سال ۱۸۶۷، خواستار رفع مجازات روابط جنسی بین مردان شد و در آن‌ها صراحتا در مورد همجنسگرا بودن خود صحبت کرد. مورخ رابرت بیچی در مورد او گفته‌است: «فکر می‌کنم توصیف [اولریش] به عنوان اولین فرد همجنسگرایی که به طور علنی خود را آشکار کرد، منطقی است.» در اوایل قرن بیستم آلمان، «آشکارسازی» را «خودتحقیری» می‌نامیدند و با خطرات جدی قانونی و اجتماعی همراه بود. ایوان بلوخ، پزشک آلمانی-یهودی، در اثر خود با عنوان «زندگی جنسی زمان ما در ارتباط با تمدن مدرن» (۱۹۰۶)، از همجنسگرایان مسن درخواست
با تمدن مدرن» (۱۹۰۶)، از همجنسگرایان مسن درخواست کرد که خود را به اعضای خانواده و آشنایانشان معرفی کنند. در سال ۱۹۱۴، مگنوس هیرشفلد در اثر مهم خود با عنوان «همجنسگرایی مردان و زنان» دوباره به این موضوع پرداخت و پتانسیل اجتماعی و قانونی آشکارسازیِ تمایلات جنسی توسط چندین هزار مرد و زن همجنسگرا از طبقه بالا را برای تأثیرگذاری بر قانونگذاران و افکار عمومی مورد بحث قرار داد. هیرشفلد از «خودتحقیری» حمایت نمی‌کرد و امکانات یک جنبش سیاسی مبتنی بر همجنسگرایان آشکار را رد می‌کرد. ظهور جنبش‌های آشکارسازی در آمریکا
را رد می‌کرد. ظهور جنبش‌های آشکارسازی در آمریکا اولین فرد مشهور آمریکایی که تمایلات همجنسگرایانه خود را آشکار کرد، رابرت دانکن شاعر بود. او در سال ۱۹۴۴ با استفاده از نام خود در مجله آنارشیستی «سیاست»، نوشت که همجنسگرایان یک اقلیت تحت ستم هستند. جامعه ماتاچین که کاملاً مخفیانه فعالیت می‌کرد، در سال ۱۹۵۰ توسط هری هِی و دیگر کهنه‌سربازان ستاد انتخاباتی والاس برای ریاست جمهوری در لس‌آنجلس تأسیس شد. این جامعه پس از آنکه هال کال در سال ۱۹۵۳ رهبری گروه را در سانفرانسیسکو به نام INTERESAR قبول کرد، وارد عرصه عمومی
به نام INTERESAR قبول کرد، وارد عرصه عمومی شد. در آنجا بسیاری از همجنسگرایان آشکارسازی کردند. در سال ۱۹۵۱، دونالد وبستر کوری اثر برجسته خود با عنوان «همجنسگرا در آمریکا» را منتشر کرد و گفت: «جامعه ماسکی به من داده‌است که بزنم... در همه جا، در همه اوقات و در برابر همه اقشار جامعه، وانمود می‌کنم.» کوری نام مستعاری بود، اما توصیفات صریح و عینی او به عنوان محرک برای خودآگاهی نوظهور همجنسگرایان و جنبش نوپای (هوموفیل) عمل کرد. در دهه ۱۹۶۰، فرانک کمنی در خط مقدم مبارزه قرار گرفت. کمنی که در سال ۱۹۵۷ به دلیل رفتار
قرار گرفت. کمنی که در سال ۱۹۵۷ به دلیل رفتار همجنسگرایانه از شغل خود به عنوان اخترشناس در سرویس نقشه برداری ارتش اخراج شده بود، زیرا این رفتار او را در برابر باج‌گیری و به خطر افتادن موقعیت‌های امنیتی آسیب‌پذیر می‌کرد، از پذیرش این موضوع سر باز زد. او آشکارا با اخراج خود مبارزه کرد و در نهایت به دیوان عالی ایالات متحده شکایت برد. کمنی به عنوان رهبری صریح جنبش در حال رشد، بر لزوم اقدامات عمومی بدون عذرخواهی تأکید کرد. سنگ بنای اعتقاد او این بود که «ما باید در جامعه همجنسگرایان احساس ارزشمندی برای فرد
باید در جامعه همجنسگرایان احساس ارزشمندی برای فرد همجنسگرا القا کنیم»، که تنها از طریق مبارزاتی که به طور علنی توسط خود همجنسگرایان رهبری می‌شد، قابل دستیابی بود. با گسترش جنبش «بالا بردن سطح آگاهی» (CR) در اواخر دهه ۱۹۶۰، آشکارسازی به یک استراتژی کلیدی برای جنبش رهایی همجنسگرایان برای بالا بردن آگاهی سیاسی برای مقابله با دگرجنسگراگرایی و همجنسگراهراسی تبدیل شد. مسائل قانونی. در مناطقی از جهان که اعمال همجنسگرایانه مجازات یا ممنوعیت دارد، مردان همجنسگرا، زنان همجنسگرا و افراد دوجنس‌گرا ممکن است برای
زنان همجنسگرا و افراد دوجنس‌گرا ممکن است برای آشکارسازی هویت خود، عواقب حقوقی منفی را متحمل شوند. به طور خاص، در جاهایی که همجنسگرایی جرم است، آشکارسازی هویت می‌تواند به معنای خودِ‌اقرار به جرم باشد. این قوانین همچنان در ۷۵ کشور جهان از جمله مصر، ایران و افغانستان وجود دارد. افرادی که تصمیم می‌گیرند خود را به عنوان غیرجنسی یا ترنسجندر معرفی کنند، اغلب با مسائل حقوقی متنوع و متفاوتی روبرو هستند. در سراسر جهان، تغییر قانونی جنسیت یا نام ثبت شده بر اساس هویت شما اغلب ممنوع یا بسیار دشوار است. [۴۰] یکی از
شما اغلب ممنوع یا بسیار دشوار است. [۴۰] یکی از تأثیرات منفی مهم نابرابری در مقررات، به شکل تأثیرات روحی بروز پیدا می‌کند، زیرا افراد ترنسجندر که مجبورند جنسیتی را که با آن همذات‌پنداری نمی‌کنند یا «نام مرده» خود را به طور قانونی اعلام کنند، ممکن است با موقعیت‌های ناخوشایند و استرس مواجه شوند.
جین ماریه لینچ (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۰) بازیگر، کمدین و نویسنده آمریکایی است. او با ایفای نقش سو سیلوستر در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی موزیکال "گلی" (۲۰۱۵–۲۰۰۹) به شهرت رسید که به موجب آن برنده یک جایزهٔ امی شده‌است. لینچ همچنین به دلیل همکاری با کریستوفر گست در فیلم‌های مستندنما "بهترین در نمایش" (۲۰۰۰)، "باد سهمگین" (۲۰۰۳) و "محض اطلاع" (۲۰۰۶) به شهرت رسید. جین لینچ اولین نقش مهم تلویزیونی خود را در سریال "دو مرد و نصفی" (۲۰۱۴–۲۰۰۴) به دست آورد که برایش یک نامزدی جایزهٔ امی به همراه داشت. پس از آن در سریال‌های
جایزهٔ امی به همراه داشت. پس از آن در سریال‌های "ذهن‌های جنایتکار" (۲۰۰۹–۲۰۰۵)، "بوستون لیگال" (۲۰۰۸–۲۰۰۶)، "گلی" (۲۰۱۵–۲۰۰۹) و "خانم میزل شگفت‌انگیز" (۲۰۱۷–اکنون) حضور داشت که برای دو مورد آخر برنده و نامزد جوایز متعددی از قبیل امی و گلدن گلوب گردیده‌است. وی از سال ۲۰۱۳، مجری برنامه "شب‌بازی هالیوود" شده‌است که در سال ۲۰۱۵، برنده یک جایزهٔ امی بهترین مجری برنامه شد. لینچ در فیلم‌های کمدی نظیر "باکره چهل‌ساله" (۲۰۰۵)، "شب‌های تالادگا" (۲۰۰۶)، "الگوها" (۲۰۰۸)، "پل" (۲۰۱۱) و "سه کله‌پوک" (۲۰۱۲) به ایفای نقش
"پل" (۲۰۱۱) و "سه کله‌پوک" (۲۰۱۲) به ایفای نقش پرداخته‌است. وی همچنین به عنوان صداپیشه در فیلم‌های پویانمایی "" (۲۰۰۹)، "پرندگان بهشت" (۲۰۱۰)، "شرک برای همیشه" (۲۰۱۰)، "ریو" (۲۰۱۱)، سفر به دهلی (۲۰۱۲)، "رالف خرابکار" (۲۰۱۲)، "فرار از سیاره زمین" (۲۰۱۳)، "رالف اینترنت را خراب می‌کند" (۲۰۱۸)، "عروسک‌های زشت" (۲۰۱۹)، "۱۰۰٪ گرگ" (۲۰۲۰) و سریال‌های پویانمایی "بابای آمریکایی!" (۲۰۲۰–۲۰۰۷)، "فینیس و فرب" (۲۰۱۳–۲۰۱۱)، "سیمپسون‌ها" (۲۰۱۸–۲۰۱۱) و "ته دنیا" (۲۰۲۱–۲۰۱۹) حضور یافته‌است. در سال ۲۰۱۳ لینچ ستاره‌ای در
حضور یافته‌است. در سال ۲۰۱۳ لینچ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. جوایز و نامزدی‌ها. جوایز امی: جوایز گلدن گلوب: جوایز انجمن بازیگران فیلم:
د وانتِد یک گروه موسیقی بریتانیایی و ایرلندی است که در لندن بنیان گذاشته شد. اعضای این گروه موسیقی مکس جورج، جی مک‌گینس، سیوا کینسواران، تام پارکر، ناتان سایکز هستند. ترانه همیشه پایین که در ژوئیه ۲۰۱۰ از این گروه منتشر شد در بریتانیا به مدت یک هفته در صدر بود. این گروه سرانجام در سال ۲۰۱۸ منحل شد. آلبوم آن‌ها د وانتد که در اکتبر ۲۰۱۰ منتشر شد در بریتانیا چهارم شد. از ترانه‌های معروف دیگر این گروه می‌توان به خوشحالم که آمدی اشاره کرد، این آهنگ به مدت سه هفته شماره یک در جدول بریتانیا، شماره سه در آمریکا و
شماره یک در جدول بریتانیا، شماره سه در آمریکا و شماره دو درکانادا بود این آهنگ تنها سه میلیون کپی در آمریکا داشت و به مدت دو هفته پرفروش‌ترین آهنگ در بریتانیا و ایرلند بوده‌است. اعضا. مکس جورج. مکسیمیلیام آلبرتو «مکس» جورج با خانواده اش در منچستر بزرگ شد. قبل از موسیقی بازیکن فوتبال بود. قبلاً هم عضو گروه پسرانه «خیبان» بود که در فصل سوم اکس فکتور در سال ۲۰۰۶ شرکت کردند. جورج با بازیگر زن، میشل کیگان بعد از اینکه او را در کنسرتی دید، نامزد کرد. ولی در آوریل ۲۰۱۲، نامزدی بهم خورد. در اکتبر ۲۰۱۳، جوروج اعلام
۲۰۱۲، نامزدی بهم خورد. در اکتبر ۲۰۱۳، جوروج اعلام کرد با مدل دانمارکی لباس‌های زیر، نینا آگدل، قرار می‌گذارد. آنها بدون سرو صدا و در سکوت در فوریه ۲۰۱۴از هم جدا شدند. جورج در آوریل ۲۰۱۴اعلام کرد که با یک مدل به نام امی ویلرتون قرار می‌گذارد. ناتان سایکز. ناتان جیمز سایکز به عنوان «بچه» در گروه معروف است. او در گلوسستر با مادرش، که یک معلم موسیقی است، و خواهر کوچکترش جسیکابزرگ شد. او خوانندگی و اجرا را از شش سالگی شروع کرد. او به عنوان یک خواننده کودک برنده مسابقات مختلفی شد برای مثال او در سن نه سالگی در
مسابقات مختلفی شد برای مثال او در سن نه سالگی در برنامه بریتنی اسپیرس به عنوان یک کودک شرکت کرد و اول شد هنگامی که بریتنی اسپیرس می‌خواست جایزه را به او بدهد گونه خود را سمت سایکز گرفت و سایکز گونه بریتنی اسپیرس را بوسید. در آوریل ۲۰۱۳، اعلام شد بعد از یک استراحت تقریباً یک‌ماهه، مجبور به جراحی گلو خواهد بود. وضعیت او گزارش نشد ولی گفته می‌شد او از خون ریزی تارهای صوتی رنج می‌برد. گفته شد جدایی سایکز از گروه موقتی است و بعد از بهبودی برخواهد گشت. در ژوئن ۲۰۱۳، سایکز با آهنگ «من تو را پیدا کردم» بازگشت. بعد
سایکز با آهنگ «من تو را پیدا کردم» بازگشت. بعد از پایان آهنگ گفت: «برگشتن حس خوبی دارد.» برنامه واقعی گروه بنام «زندگی د وانتد» سندی بر مشکلات صدایی اسکایز بود و به بیننده سختی‌های جسمی و عاطفی برای تحمل کردن چند ماه دوری از گروه را نشان می‌داد. در آگوست ۲۰۱۳، سایکز به همراه آریانا گرانده قطعه «تقریباً هیچ وقت کافی نیست» را اجرا کرد. به عنوان اولین آهنگ ضبط شده در استودیو بعد از عملش، توسط هنرمندان زیادی مانند گروه ستوردیس(the Saturdays)، گروه جی ال اس(jls)و… تمجید شد در حدی که اد شیران(ed sheeran)از او
تمجید شد در حدی که اد شیران(ed sheeran)از او تعریف و تمجید کرد. در سپتامبر ۲۰۱۳، در توئیتر اعلام کرد در رابطه‌ای با آریانا گرانده است ولی در ژانویه ۲۰۱۴، گرند در یک مصاحبه رادیویی گفت که هر دو تصمیم گرفتند رابطه ۵ ماهه خود را تمام کنند ولی دوست‌های خوبی برای همدیگر خواهند ماند. سیوا کنسواران. سیوا مایکل کنسواران در دابلین به همراه پدر سریلانکایی و مادر ایرلندی خود و برادر دوقلویش کومار و ۶ برادر و خواهر دیگرش بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی شروع به حرفه مودلینگ کرد. بین ۵ مارس تا ۲۳ آوریل ۲۰۰۸ در ۸ قسمت سریال
کرد. بین ۵ مارس تا ۲۳ آوریل ۲۰۰۸ در ۸ قسمت سریال «حریف سخت» بازی کرد. به همراه برادرش در یک قسمت «عمو مکس» نیز شرکت کرد. در ۹ دسامبر ۲۰۱۳، کینسواران اعلام کرد بعد از ۶ سال دوستی با دوست دخترش، ناریشا مک کافری، نامزد کرده‌است. او گفت با حلقه نک الماسه ۳/۵ قیراطی زانو زده و از ناریشا درخواست ازدواج کرده. جی مک‌گینس. جیمز کوین «جی» مکگینس در ناتینگهامشیر بزرگ شد و در ۱۳ سالگی به مدرسه رقص رفت. او یک برادر به نام تام و سه خواهر و برادر دیگر دارد. تام پارکر. توماس آنتونی «تام» پارکر بزرگترین عضو گروه است. او در
آنتونی «تام» پارکر بزرگترین عضو گروه است. او در بولتون بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی زدن گیتار را از برادر بزرگش یادگرفت. سپس در مسابقات اکس فکتور شرکت کرد ولی در مرحله اول رد شد. پارکر در دانشگاه منچستر جغرافیا خواند ولی به سمت خوانندگی حرفه‌ای روی آورد. از از سال ۲۰۱۱، با دوست دختر بازیگرش، کلسی هاردویک قرار می‌گذارد.
باشگاه بنگ بنگ فیلمی آفریقای جنوبی - کانادایی است که توسط استیون سیلور نوشته و کارگردانی شده‌است. بازیگرانی چون رایان فیلیپ به نقش گرک مارکویچ ، تیلور کیتسچ به نقش کوین کارتر، مالین اکرمان به نقش رابی کاملی، فرانک راتن‌باخ به نقش کن استربروک و نیل ون جارسولد به نقش جوآو سیلوا در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. آنان زندگی چهار عکاسروزنامه را به تصویر کشیده‌اند که در دوران آپارتاید و در شهرک‌های آفریقای جنوبی به ویژه در بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به فعالیت مشغول بودند؛ زمانی که نلسون ماندلا تا انتخابات ۱۹۹۴
بودند؛ زمانی که نلسون ماندلا تا انتخابات ۱۹۹۴ از زندان آزاد گشته بود. "باشگاه بنگ بنگ" فیلمی اقتباسی از کتاب اتوبیوگرافی به همین نام نوشتهٔ گرک مارکویچ و جوآو سیلوا است که این دو نفر به همراه کوین کارتر و کن استربروک اعضای چهار نفرهٔ یک گروه عکاسی بودند که تحت عنوان "باشگاه بنگ بنگ" شناخته می‌شد. خلاصه داستان. این فیلم داستان قابل توجه و گاهی آزار دهنده و ترسناک درباره چهار مرد جوان و افراط آنان برای عکس گرفتن از روزهای حساس قبل از فروپاشی آپارتاید را به تصویر کشیده‌است.
سینما برای نخستین‌بار در اوایل سده ۲۰ (میلادی) به افغانستان وارد شد. اما با مخالفت‌های حاکمان سیاسی زمینهٔ خوبی برای رشد آن فراهم نشد. فیلم‌سازی در افغانستان در سدهٔ بیستم نوسانات زیادی داشت و در دهه‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ خورشیدی با تاسیس افغان‌فلم اوج گرفت. اما در حکومت‌های بعدی افول کرد. فیلم‌های بسیار کمی با کیفیت بالا در این کشور ساخته شد. پس از سقوط طالبان و آزاد شدن رسانه‌ها در افغانستان، سینمای افغانستان دوباره آغاز به کار کرد. افغان‌فلم هم از نظر تاریخی و هم از نظر هنر و سینما اهمیت تاریخی زیادی برای
و هم از نظر هنر و سینما اهمیت تاریخی زیادی برای افغانستان دارد. بایگانی این نهاد فیلم‌های مستند دوران جنگ جهانی اول و جنگ افغان- انگلیس و سفر‌های امان‌الله شاه از آغاز حکومت او در سال ۱۹۱۹ میلادی را در بر می‌گیرد. فعالیت اداره افغان‌فلم، همواره زیر تاثیر فضای سیاسی و تحولاتی بود که با تغییر رژیم‌ها در افغانستان اتفاق افتاده ‌است. از حدود سال‌های ۲۰۰۲ به بعد با کمک سازمان‌های فرهنگی بین‌المللی، اوضاع سینمایی افغانستان کمی بهبود یافت. اگرچه هم‌اکنون تنها ۱۷ سالن نمایش فیلم در افغانستان وجود دارد و عمدهٔ
۱۷ سالن نمایش فیلم در افغانستان وجود دارد و عمدهٔ ساخت‌وسازهای محدود سینماگران افغانستانی نیز در بیرون از افغانستان انجام می‌گیرد. در سال‌های اخیر سرزمین افغانستان محل رفت‌وآمد فیلم‌سازان و مستندسازان زیادی بوده‌است. با این‌همه به دلیل نبود امنیت کافی هنوز نمی‌توان با اطمینان خاطر در این کشور به سینما پرداخت. پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در اوت ۲۰۲۱ (اسد ۱۴۰۰) فعالیت‌های سینمایی به‌شدت محدود شده‌اند. بسیاری از سینماها تعطیل شده، فیلم‌سازان مستقل کشور را ترک کرده یا به فعالیت‌های زیرزمینی روی
کشور را ترک کرده یا به فعالیت‌های زیرزمینی روی آورده، و تولید فیلم به‌طور محسوسی کاهش یافت. طالبان پخش بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تصویری را ممنوع اعلام کردند و سانسور گسترده‌ای بر رسانه‌های تصویری اعمال می‌شود. همچنین نقش زنان در تولید و نمایش فیلم تقریباً به‌طور کامل حذف شده‌است. با وجود این، شماری از فیلم‌سازان افغان، در تبعید یا در خفا همچنان به تولید آثار سینمایی درباره افغانستان ادامه می‌دهند. یکی از فیلم‌های سینمایی که در افغانستان خیلی طرف‌دار پیدا کرد و مدت شش یا بیش‌تر از آن نمایش داده شد،
پیدا کرد و مدت شش یا بیش‌تر از آن نمایش داده شد، فیلم بر باد رفته بود. پیشینه. داستان ورود نخستین پروژکتور سینما به افغانستان هنوز مشخص نیست. ولی بنابر روایاتی نخستین پروژکتور در سال‌های ۱۹۱۴ یا ۱۹۱۵ توسط وایسرای هند بریتانیا به حبیب‌الله خان هدیه داده شده‌بود. اما اسناد رسمی نشان می‌دهند که امان‌الله شاه برای نخستین‌بار در سال ۱۹۲۸ پروژکتور سینمایی را با خودش از سفر اروپا وارد افغانستان کرد. در این سال نخستین فیلم در پغمان در میان عموم مردم برای نخستین‌بار اکران شد. نخستین سینمای افغانستان سینما بهزاد نام