payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ندارد ولی یکی از روش‌های خلاق قدیمی است که به عنوان یکی از شاهکارهای قدیمیان از آن نام برده می‌شود و جزو ساعت‌های آبی قدیمی جهان است که در حال حاضر دو نمونه از این بناها در نجف آباد قرار دارد. در حال حاضر تنها چند نمونه از پنگ خانه‌های قدیمی شهر نجف آباد محفوظ مانده یا مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته‌است و مابقی آن‌ها بر اثر بی‌توجهی تخریب شده‌اند یا دچار تغییر کاربری شده‌اند. از این پنگ خانه‌ها، یکی در بیشه (چناران) نجف آباد و یکی دیگر در ادامه خیابان جوی خارون (انتهای بلوار ولیعصر، باغ نو) که توسط شهرداری
(انتهای بلوار ولیعصر، باغ نو) که توسط شهرداری نجف آباد به‌طور غیرقانونی و شبانه تخریب شد. منابع. خبرگزاری ایمنا خیابان‌های جدید «پِنگ خانه‌های» نجف آباد را می‌بلعند
۴-آمینوبنزوئیک اسید یا PABA (یا ویتامین b10) موارد مصرف: پابا به صورت لوسیون به‌عنوان محافظت کننده پوست در مقابل نور خورشید مصرف می‌شود. PABA ترکیبی با فرمول شیمیایی C7|H7|N1|O2 و شناسه پاب‌کم ۹۷۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید-خاکستری است. این ترکیب یک حلقه بنزنی، یک گروه کربوکسیل و یک گروه آمینی دارد. PABA در مسیر ساخت فولات توسط باکتریها یک محصول واسطه‌ای مهم است.
۴-آمینوبی‌فنیل یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۶۹٫۲۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید تا بنفش است. این ماده سرطان زا(سرطان مثانه) میباشد
اتوکسیکین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۲۹۳ است؛ که جرم مولی آن ۲۱۷٫۳۱ g/mol می‌باشد. از این ماده به عنوان ضد ترشیدگی (آنتی‌اکسیدان) در تولید غذای آماده گربه و غذای آماده برای پرورش ماهی استفاده می‌شود.
اتیل کاربامات که به آن یورتان نیز گفته می‌شود، یک ترکیب آلی با فرمول CH 3 CH 2 OC(O)NH 2 می‌باشد. این ترکیب یک استر از اسید کاربامیک و یک جامد سفید رنگ است. علی‌رغم نامش، جزء پلی یورتانها نمی‌باشد. از آنجایی که این ماده سرطان‌زا می‌باشد، به ندرت از آن استفاده می‌کنند، ولی به طور طبیعی در مقادیر کم در بسیاری از انواع غذاها و نوشیدنی‌های تخمیری ایجاد می‌شود. سنتز. این ترکیب به صورت صنعتی با حرارت دادن اوره و اتیل الکل به دست می‌آید. علاوه بر این از اثر آمونیاک بر روی اتیل کلروفرمات نیز تشکیل می‌شود. کاربردها.
بر روی اتیل کلروفرمات نیز تشکیل می‌شود. کاربردها. کاربردهای زیست پزشکی. اتیل کاربامات به عنوان یک عامل ضد نئوپلاستیک و همچنین برای سایر اهداف دارویی مورد استفاده قرار گرفته است، اما پس از اینکه سرطان‌زا بودن آن کشف شد، این کاربرد در سال 1943 پایان یافت. با این وجود، ژاپنی‌ها در تزریقات پزشکی از این ماده ترکیبی استفاده کردند و از سال 1950 تا 1975 حدود 100 میلیون آمپول 2 میلی‌لیتری از محلول‌های 7 تا 15 درصد اتیل کاربامات که به عنوان حلال کمکی در آب برای حل کردن مسکن‌های نامحلول در آب مورد استفاده قرار
حل کردن مسکن‌های نامحلول در آب مورد استفاده قرار می‌گرفت‌، به عنوان تسکین دهنده درد، بعد از عمل جراحی به بیماران تزریق شد. تخمین زده‌اند که این دوزها در سطوحی قرار دارند که در موش‌ها سرطان زا می‌باشند. این عمل در سال 1975 متوقف شد. به نظر می‌آید که این وضعیت تاسف‌بار پزشکی، بیشترین تعداد (میلیون‌ها) افرادی که در معرض بیشترین دوزهای یک ماده سرطان‌زای خالص ثبت شده قرار گرفته‌اند، به خود اختصاص داده است جیمز میلر نویسنده و محقق سرطان ایالات متحده، قصد داشت مطالعاتی برای تعیین اثرات بر نرخ سرطان ژاپن انجام
مطالعاتی برای تعیین اثرات بر نرخ سرطان ژاپن انجام دهد، اما ظاهراً هیچ‌کدام از آن مطالعات محقق نشده است.[""] قبل از جنگ جهانی دوم، اتیل کاربامات پیش از اینکه سرطان‌زا، سمی و تا حد زیادی بی‌اثر باشد، برای درمان مولتیپل میلوما به نسبت زیادی مورد استفاده قرار می‌گرفت. طبق مقررات FDA ایالات متحده، اتیل کاربامات از استفاده دارویی خارج شده است. با این وجود، مقادیر کمی از اتیل کاربامات در آزمایشگاه‌ها، به‎عنوان بی‌حس‌کننده برای حیوانات به کار گرفته می‌شود. اتیل کاربامات در سال 2007 میلادی به‌عنوان سرطان‌زای گروه
در سال 2007 میلادی به‌عنوان سرطان‌زای گروه 2A توسط IARC طبقه‌بندی شده است. از اتیل کاربامات اغلب به عنوان بی‌حس‌کننده در آزمایش های حیوانی استفاده می‌کنند، هر سال بیش از 100 مطالعه حیوانی با استفاده از اتیل کاربامات انتشار می‌یابد. یکی دیگر از مزایای استفاده از اتیل کاربامات طولانی بودن مدت اثر آن می‌باشد، به طوریکه برخی از موش‌های صحرایی بالغ، تا 24 ساعت پس از مصرف دارو، بی‌هوش می‌شوند. همچنین این ماده فعالیت عصبی در قشر مغز را به اندازه ایزوفلوران کاهش نمی‌دهد. سایر استفاده‌ها. پیشتر، از اتیل کاربامات
نمی‌دهد. سایر استفاده‌ها. پیشتر، از اتیل کاربامات به‌عنوان یک واسطه شیمیایی در تهیه رزین‌های آمینه استفاده می‌کردند، که این ماده به‌نوبه خود از عوامل متصل‌کننده عرضی برای تیمارهای نساجی با فشار دائمی برای ایجاد پارچه‌های "شست و شو و پوشیدن" بوده است. از دیگر کاربردهای اتیل کارامات استفاده از آن به‌عنوان حلال یا واسطه در ساخت آفت‌کش‌ها، لوازم آرایشی و بهداشتی و داروسازی می‌باشد. حضور در نوشیدنی‌ها و غذاها. در اواسط دهه 1980، حضور وسیع اتیل کاربامات در نوشیدنی‌های الکلی کشف شد. در سال 1987، مرکز ایالات متحده
الکلی کشف شد. در سال 1987، مرکز ایالات متحده برای علم در منافع عمومی، برای بالا بردن سطح آگاهی مردم درباره این موضوع، کتاب "Tainted Booze: The Consumer's Guide to Urethane in Alcoholic Beverages" را منتشر کرد. مطالعات بیانگر آن هستند که بیشتر نوشیدنی‎های الکلی تخمیر شده با مخمر، رگه‌هایی از اتیل کاربامات ( 15ppb تا 12ppm) دارند. سایر نوشیدنی‌ها و غذاهای تهیه شده از طریق تخمیر هم شامل اتیل کاربامات می‌باشند. به‌عنوان مثال، نان شامل 2ppb می‌باشد و همچنین در برخی از نمونه های سس سویا به مقدار 20ppb وجود دارد.
از نمونه های سس سویا به مقدار 20ppb وجود دارد. مقادیری از اتیل کاربامات و متیل کاربامات نیز در شراب‌ها، ساکه، براندی، آبجو، ویسکی و سایر نوشیدنی‌های حاوی الکل تخمیر شده، وجود دارد. شکل زیر بیانگر آن است که اتیل کاربامات از واکنش اتانول با اوره به وجود می‌آید: این واکنش در دماهای بالاتر بسیار سریع‌تر تشکیل می‌شود؛ بنابراین می‌توان غلظت‌های بالاتری از اتیل کاربامات را در نوشیدنی‌هایی که در طول فرآوری گرم می‌شوند؛ مانند ویسکی، براندی و سایر نوشیدنی‌های مقطر مشاهده کرد. افزون بر این، گرما دادن پس از بسته‌بندی
کرد. افزون بر این، گرما دادن پس از بسته‌بندی چه در حین حمل و نقل یا چه در زمان آماده‌سازی، سطح اتیل کاربامات را افزایش خواهد داد. اوره‌ای که در شراب‎ها وجود دارد، از متابولیسم آرژنین یا سیترولین توسط مخمر یا موجودات دیگر تشکیل می‌شود. در ابتدا محصول زائد اوره تا زمانی که به سطح معینی برسد، تحت عملیات متابولیزه قرار می‌گیرد. در آن نقطه، از خارج دفع می‌شود، در اینجا می‌تواند برای ایجاد اتیل کاربامات، با الکل واکنش دهد. در سال 1988، تولیدکنندگان شراب و سایر تولیدکنندگان نوشیدنی‌های الکلی در ایالات متحده توافق
نوشیدنی‌های الکلی در ایالات متحده توافق کردند که سطح اتیل کاربامات موجود در شراب را به کمتر از 15ppb(قسمت در میلیارد) برسانند و مقدار آن را کنترل کنند. آنها همچنین توافق کردند که مقدار این ماده را در نوشیدنی‌های الکلی قوی‌تر به کمتر از 125ppb برسانند اگرچه نمی‌توان مقدار اوره را از بین برد، اما می‌توان مقدار آن را با کنترل لقاح انگور، با به حداقل رساندن قرارگیری در معرض حرارت آنها، استفاده از مخمر خود شبیه سازی و سایر اقدامات لازم، به حداقل رساند. علاوه بر این، برخی از گونه‌های مخمر توسعه یافته برای کمک به
برخی از گونه‌های مخمر توسعه یافته برای کمک به کاهش اتیل کاربامات در طول فرایند تولید تجاری نوشیدنی‌های الکلی، مورد استفاده قرار می‌گیرند. از دیگر مکانیسم‌های مهم برای تشکیل اتیل کاربامات در نوشیدنی‌های الکلی می‌توان به واکنش سیانید به عنوان پیش‌ساز اشاره کرد. این واکنش سبب می‌شود که مقادیر نسبتاً بالایی در ارواح مشتق شده از گیاهان سیانوژن مانند رام آگریکل ( Rhum agricole ) ایجاد شود. خطرات. اتیل کاربامات به طور جدی و حاد برای انسان سمی نیست، همانطورکه از آن به‌عنوان یک دارو استفاده می‌کنند. مطالعات سمیت
آن به‌عنوان یک دارو استفاده می‌کنند. مطالعات سمیت حاد بیانگر آن است که حداقل دوز کشنده در موش‌ها و خرگوش‌ها برابر با 1.2گرم بر کیلوگرم یا بیشتر بوده است. زمانی که اتیل کاربامات به صورت دارویی مورد استفاده قرار گرفته است، حدود 50 درصد از بیماران مبتلا به تهوع و استفراغ بوده‌اند و استفاده طولانی مدت از اتیل کاربامات منجر به خونریزی گوارشی آنها شده است. این ترکیب تقریباً هیچ بویی ندارد و دارای طعمی خنک، شور و تلخ می‌باشد. تحقیقات روی موش‌ها و همسترها نشان می‌دهد که اتیل کاربامات زمانیکه به‌صورت خوراکی، تزریقی
که اتیل کاربامات زمانیکه به‌صورت خوراکی، تزریقی یا روی پوست استفاده شود، باعث ایجاد سرطان می‌شود، اما به دلیل ملاحظات اخلاقی، هیچ مطالعه کافی در مورد سرطان ناشی از اتیل کاربامات بر روی انسان منتشر نشده است. با این وجود، در سال 2007 میلادی، آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، اتیل کاربامات را به‌عنوان یک سرطان‌زای گروه 2A که «احتمالاً برای انسان سرطان‌زا می‌باشد» افزایش داد، که این گروه یک سطح کمتر از سرطان‌زای کامل برای انسان می‌باشد. IARC بیان کرده است که به طور معقولی می‌توان پیش بینی کرد که اتیل کاربامات بر
معقولی می‌توان پیش بینی کرد که اتیل کاربامات بر اساس شواهد کافی از سرطان‌زایی در حیوانات آزمایشگاهی، یک عامل سرطان‌زا برای انسان می‌باشد. در سال 2006 میلادی، هیئت کنترل مشروبات الکلی انتاریو در کانادا، موارد وارداتی شراب را به دلیل وجود سطوح بیش از حد اتیل کاربامات رد کرد.:[""] تحقیقات صورت گرفته درسال 2009 میلادی در هنگ کنگ و همچنین تحقیقات انجام شده در سال 2015 میلادی در کره جنوبی، میزان قرارگیری در معرض تجمعی با اتیل کاربامات را در زندگی روزمره نشان می‌دهد. غذاهای تخمیر شده مانند ، کیمچی، سس سویا، خمیر
غذاهای تخمیر شده مانند ، کیمچی، سس سویا، خمیر سویا، نان، رول، کراکر و کشک لوبیا، همراه با شراب، ساک و شراب آلو، غذاهایی هستند که بالاترین سطح اتیل کاربامات را در رژیم‌های غذایی سنتی آسیایی دارند. در سال 2005 میلادی، JECFA (کمیته مشترک خبره FAO/WHO در مورد افزودنی‌های غذایی) با انجام ارزیابی ریسک اتیل کاربامات، به این نتیجه رسید که مصرف MOE اتیل کاربامات که در ترکیب مواد غذایی روزانه و نوشیدنی‌های الکلی موجود است، نگران‌کننده بوده و اقدامات کاهشی برای کاهش اتیل کاربامات در برخی نوشیدنی‌های الکلی باید مستمر
کاربامات در برخی نوشیدنی‌های الکلی باید مستمر باشد. تردید کمی وجود دارد که اتیل کاربامات موجود در نوشیدنی‌های الکلی برای مقامات بهداشتی بسیار مهم می‌باشد، درحالی‌که قرار گرفتن در معرض تجمعی روزانه در رژیم غذایی معمولی نیز موضوع نگران کننده‌ای است که روز به روز موجب نگرانی بیشتر می‌شود و باید به طور دقیق‌تر مشاهده و بررسی شود. مطالعه‌ای که در کشور کره‌ جنوبی صورت گرفت، به این نتیجه ختم شد که: "مطلوب است که سطح اتیل کاربامات در غذاهای کره‌ای از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد و راه‌هایی برای کم کردن مصرف روزانه
قرار گیرد و راه‌هایی برای کم کردن مصرف روزانه مردم یافت شود." ارزیابی IARC سبب شده است که ایالات متحده اقدامات نظارتی بر روی این موضوع انجام دهد:[""] تشخیص در مشروبات الکلی. نگرانی‌های ناشی از جنبه‌های سم‌شناسی EC به همراه سطوح غلظت پایینی (μg/L) که در شراب‌ها وجود دارد، و همچنین بروز تداخل در تشخیص، چندین محقق را بر آن داشت تا روش‌های جدیدی را برای تعیین آن در شراب‌ها پدید بیاورند. از چندین تکنیک استخراج و کروماتوگرافی بهره برده‌اند که از جمله آنها می‌توان به استخراج مداوم مایع-مایع (LLE) با دستگاه
به استخراج مداوم مایع-مایع (LLE) با دستگاه سوکسله، مشتق سازی با 9-گزانتیدرول و سپس کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) با تشخیص فلورسانس و حتی LLE پس از مشتق سازی که به دنبال آن کروماتوگرافی گازی همراه با تشخیص طیف سنجی جرمی (GC-MS) هم پدید می‌آید، اشاره کرد. از سوی دیگر، سازمان بین المللی تاک و شراب (OIV) از روش مرجع تعیین شده‌ای برای استخراج فاز جامد (SPE) قبل از تعیین کمیت GC-MS استفاده می‌کند. روش‌های دیگر هم از SPE بهره می‌برند، اما از کروماتوگرافی گازی با طیف‌سنجی جرمی (MDGC/MS) و کروماتوگرافی
گازی با طیف‌سنجی جرمی (MDGC/MS) و کروماتوگرافی مایع با طیف‌سنجی جرمی به صورت متوالی (LC-MS/MS) برای تشخیص استفاده می‌کنند. بسیاری از روش‌های موجود در مطبوعات برای تعیین کمیت EC، کروماتوگرافی گازی را مورد استفاده قرار می‌دهند و از LLE و SPE به عنوان تکنیک‌های استخراج بهره می‌برند. با این وجود، تلاش‌های زیادی نیز برای توسعه روش‌های جدید برای تعیین EC بدون استفاده از فرایندهای طولانی و تحلیل‌های سخت، در عین حال با ترکیب دقت و حساسیت بالا، صورت گرفته است. در این جهت، میکرو استخراج فاز جامد فضای سر (HS-SPME)
این جهت، میکرو استخراج فاز جامد فضای سر (HS-SPME) برجسته شده و روش‌های جایگزین با استفاده از جدیدترین فناوری شناسایی و کمی‌سازی، مانند کروماتوگرافی گازی با تشخیص طیف‌سنجی جرمی متوالی (GC-MS/MS) و کروماتوگرافی گازی دو بعدی با طیف سنجی جرمی زمان پرواز (GC × GC-ToFMS) پیشنهاد شده است. استخراج میکرو را می‌توان توسط جاذب بسته بندی شده (MEPS) نیز انجام داد. روش MEPS/GC-MS برای تعیین کمیت EC در شراب‌ها استفاده می‌شود. استخراج مایع-مایع کوچک شده (mLLE) و به دنبال آن LC-MS/MS می‌توان برای تعیین EC در شراب، بدون
آن LC-MS/MS می‌توان برای تعیین EC در شراب، بدون استفاده از عوامل مشتق کننده بهره برد. ترکیبات مرتبط. سایر کاربامات‌ها عبارتند از متیل کاربامات ، بوتیل کاربامات ، و فنیل کاربامات (m. p. 149–152 °C)، که می‌توانند از کلروفرمات و آمونیاک مربوطه نیز به دست آیند. این استرها در دمای اتاق جامدات سفیدرنگ و کریستالی هستند. به جز فنیل کاربامات، بقیه در دماهای متوسط تصعید می‌شوند، البته متیل کاربامات در دمای اتاق تصعید می‌شود. دو مورد اول، اتیل کاربامات و فنیل کاربامات در بنزن، اتر و آب بسیار محلول هستند. کاربامات‌های
در بنزن، اتر و آب بسیار محلول هستند. کاربامات‌های ذکرشده داخل پرانتز ( متیل ، بوتیل و فنیل) فقط برای اهداف تحقیقاتی آن هم در مقادیر کم، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اسپرمیدین یک پلی‌آمین با شناسهٔ پاب‌کم ۱۱۰۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی‌رنگ است. این ترکیب در بسیاری از یوکاریوت‌ها تولید می‌شود و گاه به عنوان یک عامل رشد عمل می‌کند. اسپرمیدین یک ترکیب پلی آمین طبیعی است که به دلیل عملکردهای بیولوژیکی مختلف و مزایای بالقوه سلامتی آن به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. در ابتدا از مایع منی جدا شده بود اما در ریبوزوم ها و بافت های زنده نیز یافت می شود و نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا می کند. اسپرمیدین در غذاهای مختلفی از جمله پنیر کهنه، قارچ، محصولات
در غذاهای مختلفی از جمله پنیر کهنه، قارچ، محصولات سویا، حبوبات، ذرت و غلات کامل یافت می شود. رژیم غذایی مدیترانه ای، غنی از اسپرمیدین، اغلب با طول عمر بیشتر و کاهش خطر ابتلا به چندین بیماری مزمن همراه است. علیرغم وجود آن در غذا، غلظت اسپرمیدین در بدن انسان با افزایش سن کاهش می یابد که می تواند به کاهش عملکرد سلولی و افزایش حساسیت به بیماری کمک کند. این کاهش در سطوح اسپرمیدین درون زا یکی از دلایلی است که مکمل اسپرمیدین ممکن است مفید باشد، به ویژه در افراد مسن. عملکردهای بیولوژیکی و مزایای سلامتی اسپرمیدین
عملکردهای بیولوژیکی و مزایای سلامتی اسپرمیدین دارای طیف گسترده ای از فعالیت های بیولوژیکی است که به مزایای سلامتی بالقوه آن کمک می کند: ترویج اتوفاژی : اتوفاژی یک فرآیند تجدید سلولی است که در آن سلول ها تجزیه شده و اجزای خود را بازیافت می کنند. اسپرمیدین این فرآیند را که برای جوانسازی سلولی و حذف سلول های آسیب دیده ضروری است، ترویج می کند و به طور بالقوه روند پیری را کند می کند. محافظت از اعصاب : مطالعات نشان می دهد که اسپرمیدین دارای خواص محافظت کننده عصبی است. ممکن است به حفظ عملکردهای شناختی کمک کند و
است. ممکن است به حفظ عملکردهای شناختی کمک کند و با کاهش حافظه مرتبط با افزایش سن مرتبط است. سلامت قلب و عروق : نشان داده شده است که اسپرمیدین دارای اثرات محافظتی قلبی است، مانند افزایش عملکرد میتوکندری در سلول های قلبی، کاهش فشار خون، و به طور بالقوه کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی. پیشگیری از سرطان : شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اسپرمیدین ممکن است با تداخل در چرخه سلولی تومور و مهار رشد تومور دارای خواص ضد سرطانی باشد. طول عمر و ضد پیری : مصرف اسپرمیدین با افزایش طول عمر در موجودات مختلف و به طور بالقوه
افزایش طول عمر در موجودات مختلف و به طور بالقوه در انسان مرتبط است. اعتقاد بر این است که اسپرمیدین اثرات محدودیت کالری را تقلید می کند،این یک مکانیسم شناخته شده برای افزایش طول عمراست. اسپرمیدین به دلیل اثرات بالقوه ضد پیری، محافظت کننده عصبی و محافظت از قلب، همراه با نقشی که در ترویج اتوفاژی و احتمالاً کاهش خطر سرطان دارد، به عنوان یک مکمل نویدبخش است. در حالی که تحقیقات بیشتری برای درک کامل فواید و دوزهای بهینه آن در انسان مورد نیاز است. افزایش مصرف رژیم غذایی غذاهای غنی از اسپرمیدین یا در نظر گرفتن مکمل
غذاهای غنی از اسپرمیدین یا در نظر گرفتن مکمل ها می تواند مفید باشد، به ویژه برای افراد مسن.
استونیتریل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۳۴۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. این ماده به عنوان یک حلال پروتونی قطبی در سنتز آلی و در تصفیه بوتادین () استفاده می‌شود. از حلال استونیتریل در دستگاه‌هایی مانند کروماتوگرافی مایع و گاز استفاده می‌شود. استونیتریل CH3CN یک حلال آپروتیک و قطبی است که با نام متیل سیانید نیز شناخته می‌شود. این ماده یک نیتریل آلیفاتیک و یک ترکیب آلی فرار و بی‌رنگ است که طیف گسترده‌ای از ترکیبات قطبی و غیرقطبی را حل می‌کند. "استونیتریل" اولین بار در سال ۱۸۴۷ توسط شیمیدان
"استونیتریل" اولین بار در سال ۱۸۴۷ توسط شیمیدان فرانسوی ژان بتیست دوما تهیه شد. این ماده عمدتاً به عنوان محصول جانبی در فرایند تولید اکریلونیتریل به دست می‌آید. کاربردها. استونیتریل در سنتز ترکیبات آلی و در تصفیه بوتادین استفاده می‌شود. همچنین این ماده به دلیل داشتن ثابت دی الکتریک نسبتاً بالا و توانایی حل کردن الکترولیتها، کاربرد گسترده‌ای در ساخت باتری‌ها دارد. در صنعت نیز به عنوان حلال برای ساخت دارو و فیلم عکاسی به کار می‌رود. استونیتریل به دلیل قابلیت عبور نوری مناسب در ناحیه طول موج کوتاه ماورابنفش،
عبور نوری مناسب در ناحیه طول موج کوتاه ماورابنفش، ویسکوزیته پایین و واکنش پذیری شیمیایی کم؛ به عنوان یک فاز متحرک در کروماتوگرافی HPLC و LC-MS استفاده می‌شود. سمی بودن استونیتریل. موارد مسمومیت با استونیتریل در انسان با استنشاق، بلع یا جذب پوستی اتفاق می‌افتد و علائم آن، که معمولاً چند ساعت بعد ظاهر می‌شود، شامل مشکلات تنفسی، ضربان آهسته نبض، حالت تهوع و استفراغ است. تشنج و اغما می‌تواند در موارد جدی رخ دهد و به دنبال آن مرگ ناشی از نارسایی تنفسی اتفاق می‌افتد. روش درمانی متداول آن (مانند مسمومیت با
می‌افتد. روش درمانی متداول آن (مانند مسمومیت با سیانید) استفاده از اکسیژن، سدیم نیتریت و سدیم تیوسولفات است. متابولیسم نسبتاً آهسته استونیتریل به هیدروژن سیانید اجازه می‌دهد تا بیشتر سیانید تولید شده با تبدیل شدن به تیوسیانات در بدن سم زدایی شود. همچنین مقدار بیشتر استونیتریل قبل از متابولیسم بدون تغییر از طریق بازدم و ادرار دفع می‌شود. با وجود سمی بودن، این ماده در فرمولاسیون لاک پاک کن‌ها به کار می‌رود. استفاده آن در محصولات آرایشی از سال ۲۰۰۰ در اروپا ممنوع شد. امروزه استون و اتیل استات به عنوان جایگزین
شد. امروزه استون و اتیل استات به عنوان جایگزین مطمئن تر مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اسید متیل‌مالونیک یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۸۷ است. که جرم مولی آن ۱۱۸٫۰۸۸ g/mol می‌باشد. آسيب شناسي. هنگامی که سطوح بالای متیل مالونیک اسید با افزایش سطح اسید مالونیک همراه باشد، این ممکن است نشان دهنده بیماری کمتر تشخیص داده شده ی متابولیک اسیدوری ترکیبی مالونیک و متیل مالونیک (CMAMMA) باشد. با محاسبه نسبت مالونیک اسید به متیل مالونیک اسید در پلاسمای خون، CMAMMA را می توان از اسیدمی متیل مالونیک کلاسیک تشخیص داد.
اگزالیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۷۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است. اسید اگزالیک یک ترکیب آلی با فرمول : C2H2O4 است. این اسید یک جامد کریستالی بی‌رنگ است که در آب حل می‌شود و محلول حاصل بی‌رنگ است. این اسید جزو اسیدهای دی کربوکسیلیک طبقه‌بندی شده‌است. از لحاظ قدرت اسیدی، بسیار قوی‌تر از اسید استیک است. اسید اگزالیک عامل احیاء‌کننده و باز مزدوج شناخته شده آن اگزالات C2O42− است که یک عامل کی‌لیت ساز (chelate) برای کاتیون‌های فلزی محسوب می‌شود. به‌طور معمول، اسید اگزالیک به عنوان دی
می‌شود. به‌طور معمول، اسید اگزالیک به عنوان دی هیدرات (اگزالیک اسید دو آبه) با فرمول : H2C2O4 · 2H2O رخ می‌دهد. تماس اسید اگزالیک با پوست بدن یا خوردن آن خطرناک است. کاربردهای اسید اگزالیک شامل طیف وسیعی از بخشهای مختلف صنایع ، کشاورزی و دارویی میشود از ساخت نانوپلیمرها ،پلی استرها ، پلیمرهای بخش هوافضا همچنین مورد استفاده در ساخت اکسامید (کودهای آهسته رهش) استفاده مستقیم به عنوان کود کشاورزی و کاهش مصرف ترکیبات فسفر در ازای افزایش تولید گندم در واحد سطح و از بین بردن آفات گندم و جو از جمله این مصارف می
و از بین بردن آفات گندم و جو از جمله این مصارف می باشد همچنین در بخش سنگهای تزئینی (گرانیت و تراورتن) یکی از الزامات مورد نیاز است (اگزالات پتاسیم) در بخش دارویی جهت مبارزه با کنه واروآ مورد تایید اداره بهداشت فدرال ایالات متحده قرار گرفته است هر چند در بخش انسانی جهت مبارزه با تومورهای سرطانی تحقیقات بسیار زیادی شده است و نتایج خوبی بدست آمده لیکن به جهت تولید سنگ کلیه در بدن انسان هنوز در حال تست و آزمایش می باشد
N-فورمیل‌متیونین که با نام های fMet یا HCO-Met و یا For-Met نیز شناخته می شود یکی از مشتقات آمینواسید متیونین است که در آن یک گروه فورمیل به گروه آمینو از متیونین متصل شده است. به طور اختصاصی این مولکول برای آغاز فرآیند سنتز پروتئین از ژن های باکتریایی و اندامک ها استفاده می شود و ممکن است پس از ترجمه حذف گردد. fMet نقشی اساسی و مهم را در فرایند سنتز پروتئین در باکتری ها، میتوکندری ها و کلروپلاست ها ایفا می کند. این مولکول در سنتز سیتوزولی پروتئین در یوکاریوتها، جایی که ژن های هسته ای ترجمه می شوند، کارایی
جایی که ژن های هسته ای ترجمه می شوند، کارایی ندارد. فورمیل متیونین همچنین در آرکی ها هم فاقد عملکرد است. در بدن انسان، fMet به عنوان ماده ای خارجی توسط سیستم ایمنی شناسایی می شود و یا مانند هشدار خطری از سلول های آسیب دیده آزاد می شود و موجب القای پاسخ ایمنی بدن نسبت به مبارزه با عامل عفونی می شود. عملکرد در سنتز پروتئین. ترجمه. فورمیل متیونین جهت شروع کارآمد سنتز پروتئین در اکثر گروه های باکتری‌ها مورد نیاز است. کمپلکس 30S ریبوزوم و mRNA به طور اختصاصی و طبیعی tRNAهای متصل به fMet را (tRNAfMet) به کار می
tRNAهای متصل به fMet را (tRNAfMet) به کار می گیرد. بدلیل اینکه fMet شروع ترجمه را هدایت می کند، پروتئین های باکتریایی در انتهای N-terminal خود، با رزیدوی فورمیل متیونین به جای متیونین آغاز می شوند. حضور کدون های دیگر AUG در مرحله طویل سازی ترجمه، منجر به قرارگیری متیونین طبیعی (و نه فورمیل متیونین) در ساختار پروتئین می‌شود زیرا از tRNAهای مرحله طویل سازی که متصل به متیونین هستند استفاده می شود. اضافه شدن گروه فورمیل به متیونین توسط آنزیم متیونیل-tRNA فورمیل ترانسفراز کاتالیز می شود. این تغییر شیمیایی پس از
ترانسفراز کاتالیز می شود. این تغییر شیمیایی پس از بارگیری متیونین طبیعی بر روی tRNAfMet که توسط آنزیم آمینواسیل-tRNA سنتتاز رخ می دهد، انجام می گردد. متیونین طبیعی می تواند هم بر روی tRNAfMet و هم بر روی tRNAMet بارگیری شود؛ با اینحال آنزیم فورمیل‌ترانسفراز تنها اضافه شدن گروه فورمیل به متیونینی که روی tRNAfMet بارگیری شده است را کاتالیز می کند و نه بر روی tRNAMet؛ زیرا آنزیم فورمیل‌ترانسفراز ویژگی های خاصی را از tRNAfMet شناسایی می کند. میتوکندری های سلول های یوکاریوتی مانند سلول های انسانی و کلروپلاست
های یوکاریوتی مانند سلول های انسانی و کلروپلاست های سلول های گیاهی نیز سنتز پروتئین خود را با fMet آغاز می کنند. این واقعیت که شروع ترجمه میتوکندری و کلروپلاست مانند باکتری ها توسط fMet هدایت می شود، مدرکی دیگر بر نظریه درون‌همزیستی میتوکندری و کلروپلاست است. برخلاف انتظار، فورمیل‌ترانسفراز همچنین می تواند بر روی tRNA آغازگر در سلول های یوکاریوتی مخمر اثرگذار باشد. اما حتی تحت شرایط طبیعی در سلول های یوکاریوتی دیگر، آنزیم فورمیل‌ترانسفراز کد شده از هسته به طور کامل وارد میتوکندری نمی شود و در سیتوزول تحت
طور کامل وارد میتوکندری نمی شود و در سیتوزول تحت استرس باقی می ماند. این فورمیل‌ترانسفرازهای سیتوزولی fMet-tRNA را تولید کرده که می توانند در ریبوزوم های سیتوزولیک به کار گرفته شوند و تولید پروتئین هایی با fMet در انتهای N-ترمینال کنند. البته این پروتئین ها برای تخریب توسط فرایندهای خاص درون سلولی هدف گذاری می شوند. پردازش بیشتر. انتهای N-ترمینال حاوی fMet در اکثر پروتئین ها چه میزبان و چه نوترکیب توسط دو واکنش آنزیمی، حذف می شود. اولین واکنش، توسط آنزیم پپتید دفورمیلاز (PDF) انجام می شود که fMet را
پپتید دفورمیلاز (PDF) انجام می شود که fMet را دفورمیله کرده و رزیدوی ابتدایی را به فرم نرمال متیونین باز می گرداند. سپس در واکنش دوم، آنزیم متیونین آمینوپپتیداز (MetAP) رزیدوی متیونین را از زنجیره حذف می کند. اگر انتهای N-ترمینال حاوی fMet توسط آنزیم PDF حذف نشود، بعنوان یک دگرون (degron) یعنی سیگنالی برای تخریب پروتئین، عمل می کند. تنوع. گروه فورمیل، آنچنان زیاد هم برای شروع سنتز پروتئین ضروری نیست! باکتری هایی که ژن فورمیل‌ترانسفراز آنها بیان نمی شود و اجازه تبدیل Met-tRNAfMet به fMet-tRNAfMet را نمی
اجازه تبدیل Met-tRNAfMet به fMet-tRNAfMet را نمی دهد، می توانند درجات متفاوتی از توانایی ادامه سنتز پروتئین بدون فورمیل متیونین را داشته باشند. باکتری هایی مانند "E. coli" و "S. pneumoniae" و "B. subtilis" توانایی ترجمه خود را بدون حضور آنزیم فورمیل‌ترانسفراز از دست می دهند در حالیکه "P. aeruginosa" و "S. aureus" و"H. influenzae" و احتمالا "S. faecalis" حتی در عدم حضور آنزیم فورمیل‌ترانسفراز می توانند مقدار زیادی پروتئین تولید کنند. در باکتری "P. aeruginosa"، این توانایی توسط فاکتور آغازگر باکتریایی 2، که
این توانایی توسط فاکتور آغازگر باکتریایی 2، که می تواند هر دو کمپلکس Met-tRNAfMet و fMet-tRNAfMet را به ریبوزوم هدایت کند، تسهیل می شود. ارتباط با ایمونولوژی. بدلیل اینکه fMet در پروتئین های سنتز شده توسط باکتری ها و نه در یوکاریوت ها حضور دارد (البته به غیر از اندامک های منشا گرفته از باکتری ها)، سیستم ایمنی ممکن است از آن برای تشخیص خودی و بیگانه کمک بگیرد. سلول های پلی‌مورفونوکلئر (مانند نوتروفیل ها) می توانند به پروتئین هایی که با fMet آغاز می شوند، متصل شود و از آنها جهت جذب لوکوسیت های گردش خون و
متصل شود و از آنها جهت جذب لوکوسیت های گردش خون و القای فعالیت های میکروب کشی در آنها مانند فاگوسیتوز استفاده کند. از آنجایی که fMet در پروتئین هایی که توسط میتوکندری ها و کلروپلاست ها نیز حضور دارد، نظریه های اخیر بر این باورند که این مولکول به عنوان عامل شناسایی خودی و بیگانه توسط سیستم ایمنی عمل نمی کند. به جای آن، الیگوپپتیدها و پروتئین‌های حاوی fMet توسط میتوکندری‌های بافت آسیب دیده همانند باکتری های آسیب دیده آزاد شده و می توانند به عنوان یک سیگنال هشدار عمل کنند؛ همانگونه که در مدل خطر ایمنی مورد