payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دولت ایران از همان بدو ورود احسان‌اللّه خان به قفقاز نسبت به فعالیت‌های وی در مناطق مرزی ناخرسند بود و در مقاطع مختلف از مقامات شوروی اکیداً خواسته بود که زمینه‌های لازم را برای دور کردن احسان‌اللّه خان از مناطق مرزی قفقاز فراهم کنند و وی را در جایی در مسکو یا شمال شوروی سکنا دهند. احتمالاً آنچه موجب می‌شد دولت ایران بر این امر اصرار بیشتر ورزد، امکان پیوستن احسان‌اللّه خان به ماژور لاهوتی بود که پس از شورش ناکامش به باکو پناهنده شده بود و احتمال همکاری آن دو وجود داشت. نامه‌نگاری به رضاخان. در اوت ۱۹۲۲،
دو وجود داشت. نامه‌نگاری به رضاخان. در اوت ۱۹۲۲، یک سال پس از اقامت در باکو، احسان‌اللّه خان، با توجه به تثبیت تدریجی قدرت سیاسی رضاخان در ایران، که در آن هنگام وزارت جنگ را بر عهده داشت، دو نامهٔ سرگشاده به وی نوشت. در نامهٔ اول، که امضای آشوری و مسافر هم در پای آن بود، حساسیت لحظهٔ تاریخی که «نهضت آزادی‌خواهی در پهنهٔ عالم می‌گسترد و تفوق امپراتوری بریتانیا به آخر رسیده‌است» گوشزد شده و رضاخان سردار سپه را به پیوستن به ارتش انقلاب و دگرگونی ترغیب می‌کنند و خطاب به وی می‌گویند: «عقیدهٔ ما این است به یک
و خطاب به وی می‌گویند: «عقیدهٔ ما این است به یک جمهوریتی که وسایل آن به دست تو آماده‌است سرافراز گردیم» و از او می‌خواهند که طومار حکومت مستبد قاجار را در هم پیچد. نامه با امید به این که رضاخان به قهرمان حماسی ایران، کاوهٔ آهنگر تأسی جوید، با این شعر حافظ به پایان می‌رسد: دو هفته بعد، احسان‌اللّه خان نامهٔ دیگری برای رضاخان گسیل می‌دارد. درحالی‌که نامهٔ نخست دو صفحه بیشتر نبود، دومین نامه بالغ بر بیست صفحه شده بود. در دومین نامه، که فقط امضای احسان‌اللّه خان را بر پای داشت، او با صراحت بیشتر رضاخان را طرف
را بر پای داشت، او با صراحت بیشتر رضاخان را طرف خطاب قرار می‌دهد که «متوجه وظایف تاریخی و میهنی‌اش» باشد. احسان‌اللّه خان در این نامه، پس از ذکر شرح کشّافی از تاریخ ایران در سدهٔ نوزدهم میلادی و رقابت‌ها و کشمکش‌ها میان دو قدرت بزرگ، امپراتوری بریتانیا و روسیهٔ تزاری بر سر غارت ایران، تصویری از آرایش نیروهای بین‌المللی آن زمان به دست می‌دهد. بنا بر نظر احسان‌الله خان «اتحاد جماهیر شوروی تمایلی به پیاده کردن اصول کمونیسم در ایران ندارد، زیرا این امر مغایر استراتژی شوروی در آن زمان است.» گذشته از این، به
استراتژی شوروی در آن زمان است.» گذشته از این، به رضاخان توصیه می‌کند که «همچون کمالیون ترکیه این روزها را مغتنم شمرد» و از «اوضاع بین‌المللی» و نیز «حمایت تاکتیکی دولت شوروی» بیشترین بهره را برگیرد. در پایان با اعلام تشکیلات مذهبی وقت به عنوان فاسدترین و مستبدترین نهاد، رضاخان را به درهم شکستن مقاومت ایشان و تشکیل «جمهوری خلق ایران» فرا می‌خواند. مهاجرت به مسکو. اگرچه در ابتدا، شیروانی، جانشین کمیساریای امور خارجهٔ آذربایجان، ابتکار عمل احسان‌اللّه خان در نگارش این نامه‌ها را پسندیده و با آن موافقت کرده
نگارش این نامه‌ها را پسندیده و با آن موافقت کرده بود و هر دو نامه به زبان فارسی در چاپخانهٔ دولتی به چاپ رسیده بود، بعداً هنگامی که کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست آذربایجان از محتوای نامه مطلع شد، قضیهٔ نامه‌ها به موضوعی سیاسی بدل شد. کیروف، دبیر اول وقت حزب کمونیست آذربایجان به پلیس سیاسی GPU (گ.پ. او) فراخوانده شد تا گزارش مفصل ماجرا را ارائه کند. همهٔ کارمندانی که در این کار با احسان‌اللّه خان همکاری کرده بودند از منصب‌شان کنار گذاشته شدند و دستور داده شد که همهٔ نسخه‌های نامه بی‌درنگ جمع‌آوری شود. در پی این
نسخه‌های نامه بی‌درنگ جمع‌آوری شود. در پی این اقدام سیاسی نسبتاً تند، مقامات شوروی به تلویح از احسان‌اللّه خان خواستند تا هنگامی که در خاک شوروی مقیم است سکوت پیشه کند. سپس به توصیهٔ نریمانف، احسان‌اللّه خان با لقب رفیق سرخ به همراه همسر و یاران دیگرش از جمله آشوری و حاج احمد راهی مسکو شد تا در دومین کنگرهٔ انترناسیونال سرخ اتحادیهٔ کارگری-پروفینترن (Profintern) -شرکت کند. در تفلیس آوتیس سلطان‌زاده نیز به ایشان پیوست و رو به مسکو نهادند. «نمایندگان سیاسی دولت ایران در آذربایجان قفقاز» که نگران حضور
دولت ایران در آذربایجان قفقاز» که نگران حضور احسان‌اللّه خان در باکو بودند از عزیمت وی به مسکو استقبال کردند. مأموران دولت ایران احسان‌اللّه خان را طی سفرش از تفلیس تا مسکو و حتی طی اقامتش در مسکو زیر نظر داشتند. دورهٔ سکوت. اقامت احسان‌اللّه خان در مسکو دیری نپایید. وقتی در اواخر ۱۹۲۲ به باکو بازگشت بار دیگر به او یادآوری شد که می‌باید در سکوت و در حاشیه زندگی کند. ظاهراً در همین دوره‌است که احسان‌اللّه خان با کنسول ایران در باکو تماس می‌گیرد و در پی کسب اجازهٔ بازگشت به ایران برمی‌آید. مشاورالملک، سفیر
اجازهٔ بازگشت به ایران برمی‌آید. مشاورالملک، سفیر کبیر ایران در شوروی، در پیام رمزی که از مسکو به تهران می‌فرستد و نظر وزارت امور خارجه را در این مورد جویا می‌شود. تهران تقریباً بی‌درنگ پاسخ می‌دهد: دولت ایران به احسان‌اللّه خان اجازهٔ بازگشت می‌دهد، مشروط به آن‌که او مقامات را از تاریخ ورودش مطلع سازد تا دولت بتواند محل مناسبی را برای سکونتش در نظر گیرد. ظاهراً پاسخ دولت ایران پاسخی نبود که احسان‌اللّه خان انتظارش را داشت. او به گذشتهٔ سیاسی خود می‌بالید و در موقعیتی نبود که عفو دولت ایران را بپذیرد. پس
و در موقعیتی نبود که عفو دولت ایران را بپذیرد. پس تنها یک راه برایش باقی ماند: اصرار بر مخالفتش با دولت مرکزی ایران. طبق برخی اسناد، در این مرحله او بر آن شد که از فرمان مقامات شوروی مبنی بر سکوت پیشه کردن سرپیچی نموده و در ۱۹۲۳ به واسطهٔ پیروانش سید جلال و ابراهیم‌خان، مبارزه‌ای چریکی با هدف به زیر کشیدن ستارهٔ طالع رضاخانی ترتیب می‌دهد. پنج سال میان ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۸ سال‌هایی است که مقامات شوروی اندک‌اندک احسان‌اللّه خان و یارانش را به پذیرش گونه‌ای انزوای سیاسی واداشتند. تنها چیزی که از او طی این سال‌ها در
واداشتند. تنها چیزی که از او طی این سال‌ها در دست است ایفای نقش در یکی از نخستین فیلم‌های تبلیغی شوروی ساختهٔ لئو مور است. داستان فیلم "دختر گیلان" (گیلان‌قیزی) بر پایهٔ برداشت شوروی از نهضت جنگل و علل پنهان شکست اسف‌بار آن ساخته شد. در این فیلم تنها احسان‌اللّه خان در نقش خودش ظاهر شد؛ و نقش شخصیت‌های مشهوری همچون کوچک‌خان را بازیگران بر عهده داشتند. در نیمهٔ دههٔ ۱۹۲۰ ادارهٔ پلیس سیاسی تازه‌تأسیس اُ.گ.پ. ئو (OGPU) احسان‌اللّه خان و اطرافیان فعالش را بیش از پیش در منگنه گذاشت. به آنان دستور داده شد که
از پیش در منگنه گذاشت. به آنان دستور داده شد که سلاح‌های شخصی‌شان را که هنگام ترک انزلی و ورود به قفقاز به همراه داشتند تسلیم کنند. مأموران OGPU به مقر آن‌ها در باکو حمله‌ور شدند و هرچه داشتند ضبط کردند، حتی خروج آن‌ها را از محل مسکونی خود قدغن کردند. از آن پس آنان از نظر مالی وابسته به مبلغ ناچیزی بودند که از کمیساریای امور داخله دریافت می‌کردند. او در ۱۹۲۷ با پشت‌گرمی از قیام‌هایی علیه سلسلهٔ تازه‌تأسیس پهلوی در گیلان، خراسان و آذربایجان در ۱۹۲۶، تلاش کرد با کمک شوروی به ایران برگشته و فعالیت‌های انقلابی
با کمک شوروی به ایران برگشته و فعالیت‌های انقلابی برای سرنگونی سلطنت جدید را آغاز کند. به او کمک نشد و استالین و بوخارین به او توجهی نکردند. او شکایت کرد که سرنوشت انقلاب در ایران به نتیجهٔ مناسبات دیپلماتیک وابسته‌است و اعلام کرد که مطمئن است جنبش انقلابی نهایتاً علیه رژیم پهلوی موفق خواهد شد و مسئولیت تأخیر بر عهدهٔ شوروی‌هاست. دوره رضاشاه. در ایران تحکیم و تثبیت تدریجی قدرت رضا شاه، سرانجام راه را برای پادشاهی‌اش هموار کرد. قطعاً امری نبود که کسی چون احسان‌اللّه خان به استقبالش برود و موجب شد که وی در
خان به استقبالش برود و موجب شد که وی در مواضع گذشته‌اش در مورد رضا شاه تجدیدنظر کند. نزد احسان‌اللّه خان دیگر رضا شاه آن سربازی نبود که در ناصبه‌اش مصطفی کمال دیگر جستجو شود. برای او اینک رضا شاه عامل برکشیدهٔ «امپریالیسم انگلستان» بود که به «امر ارباب بر تخت سلطنت تکیه زده بود.» در سال ۱۹۲۸ احسان‌اللّه خان سکوت پنج ساله‌اش را شکست و بار دیگر به صحنهٔ فعالیت علنی سیاسی بازگشت. این‌بار کاریکاتورهایی از رضا شاه کشید و در آن‌ها او را عروسک «امپریالیسم انگلیس» خواند. تعدادی از این کاریکاتورهای چاپ سنگی با پست
خواند. تعدادی از این کاریکاتورهای چاپ سنگی با پست به نشانی‌های مختلف در ایران و از جمله به برخی ادارات دولتی فرستاده شد. مقامات ایرانی، بی‌درنگ با خشم و عصبانیت، به نشر این اوراق تبلیغی، واکنش نشان دادند. تیمورتاش، وزیر دربار و یکی از پرنفوذترین شخصیت‌های سیاسی آن روزگار، داویتیان، سفیر شوروی در ایران را فراخواند و مراتب اعتراض رسمی دولت ایران را به وی ابلاغ کرد. داویتیان نیز بی‌درنگ با مسکو و باکو تماس گرفت و میرزایان، دبیر اول حزب کمونیست آذربایجان، را از اعتراض دولت ایران آگاه ساخت. داویتیان در نامهٔ
از اعتراض دولت ایران آگاه ساخت. داویتیان در نامهٔ محرمانه‌اش به میرزایان نوشت که مقامات ایرانی، از جمله تیمورتاش، بر این باورند که احسان‌اللّه خان در این دسیسهٔ تازه که مناسبات ایران و شوروی را به خطر می‌افکند دست داشته‌است. به اعتقاد داویتیان «این‌گونه اقدامات عمیقاً به مناسبات دیپلماتیک دو کشور آسیب می‌رساند» داویتیان در نامه‌اش به میرزایان نوشت، «اگر این فعالان سیاسی به راستی به ادامهٔ اعمال انقلابی‌شان راسخند، آیا عاقلانه‌تر آن نیست که فعالیت‌هایشان را در کشور خود پی بگیرند و نه از خاک شوروی.» وی در
در کشور خود پی بگیرند و نه از خاک شوروی.» وی در آخر، مقامات حزب کمونیست آذربایجان را به «یافتن راه حلی برای خروج از این مخمصه و بازداشتن احسان‌اللّه خان و گروهش از فعالیت‌هایی که موجب تیرگی مناسبات دیپلماتیک شوروی و ایران می‌شود» فرا می‌خواند. واکنش به این فراخوان در باکو فوری بود. احسان‌اللّه خان و یاران‌اش به OGPU احضار شدند و به آنان دستور داده شده که در دم از فعالیت‌های سیاسی‌شان دست بکشند. در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ فشار بر کمونیست‌های غیر شوروی ساکن در سراسر اتحاد جماهیر شوروی کم‌کم فزونی گرفت. کمیتهٔ مرکزی
اتحاد جماهیر شوروی کم‌کم فزونی گرفت. کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، با ابلاغ امریه‌ای تازه، از همهٔ احزاب کمونیست جمهوری‌ها و کمیساریای امور داخله و خارجهٔ هر جمهوری خواست که در راه متقاعد ساختن همهٔ کمونیست‌های غیر شوروی که در اتحاد شوروی به سر می‌برند به پذیرش شهروندی شوروی گام‌های لازم را بردارند. در مورد خارجیان غیر کمونیست بدیل اخراج هم در نظر گرفته شده بود. نتیجهٔ آن‌که دیگر ضرورت تشکیل احزاب فراگیر توده‌ای از برنامهٔ دولت خارج شد و در سراسر اتحاد جماهیر شوروی کارزاری برای "تصفیهٔ احزاب
اتحاد جماهیر شوروی کارزاری برای "تصفیهٔ احزاب محلی" به راه افتاد که با اخراج اعضایی که بدون رعایت ترتیبات و گذراندن مراحل به حزب پیوسته بودند، به‌ویژه اعضای گروه‌های قومی مهاجر شروع شد. افزون بر این، عضویت در حزب کمونیست منحصر شد به حلقهٔ پیروان استالین. با تثبیت نسبی فضای سیاسی در ایران مناسبات رسمی شوروی و ایران قوام بیشتری یافت. در وضعیت جدید، بسیج ایرانیان قفقاز و ترکستان دیگر چندان اهمیت نداشت. هم کمینترن هم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سرانجام به این باور رسیدند که در آیندهٔ نزدیک امیدی به تغییری
باور رسیدند که در آیندهٔ نزدیک امیدی به تغییری تعیین‌کننده در چشم‌انداز سیاسی ایران نمی‌رود و بنابراین، آنان باید خط مشی پیشین‌شان را کنار بگذارند و خط مشی‌ای جدید در پیش گیرند و ایرانیان قفقاز و ترکستان را به کنار گذاشتن فکر اقامت موقت در جماهیر شوروی و انتظار بازگشت به ایران ترغیب و به پذیرش شهروندی شوروی تشویق کنند. به حزب کمونیست ایران نیز ابلاغ شد که «فعالیت‌های انقلابی‌اش را صرفاً در ایران انجام دهد» و وظیفهٔ کار بر روی ایرانیان مقیم اتحاد شوروی را به احزاب کمونیست محلی واگذارد. در آذربایجان همهٔ
به احزاب کمونیست محلی واگذارد. در آذربایجان همهٔ دفاتر امور خارجی حزب کمونیست ایران تعطیل و همهٔ دارایی‌های آن به حزب کمونیست آذربایجان تحویل داده شد. نهایتاً ایرانیانی که به‌طور مستقیم برای کمینترن کار می‌کردند از مشمول این سیاست استثناء شده بودند. در این هنگام بود که بارها از احسان‌اللّه خان خواسته شد که تابعیت شوروی را بپذیرد، درخواستی که وی از پذیرشش سرباز زد. دورهٔ استالین. پس از شروع دورهٔ تصفیه‌های استالین، احسان‌الله خان را متهم کردند با واسطهٔ افراد مرتبط با خود، در نشست باکو در ۱۹۳۱ که خود در آن
مرتبط با خود، در نشست باکو در ۱۹۳۱ که خود در آن حضور نداشت، تلاش کرده رهبری حزب کمونیست ایران، به ویژه سلطان‌زاده، را بی‌اعتبار سازد. چند نفر از عوامل اوگپو توانستند از نزدیک با او ارتباط برقرار کنند و فعالیت‌های وی را گزارش دهند. از نامهٔ سیفی به نظر می‌رسد احسان‌الله خان و یارانش معتقد بودند همهٔ گروه‌ها در اتحاد جماهیر شوروی فراموششان کرده‌اند، و اوضاع مالی و روحی‌شان، از کمونیست‌های قدیمی خیلی بدتر بود. چند سال بعد هنگام تصفیه‌های گسترده، ادعاهای سیفی علیه آنان استفاده شد. پلیس سیاسی ان.ک.و.د.
سیفی علیه آنان استفاده شد. پلیس سیاسی ان.ک.و.د. (N.K.V.D) در گزارشی به میرجعفر باقرف، دبیر اول حزب کمونیست آذربایجان، احسان‌اللّه خان و مرتبطان با او خطرناک‌ترین و مخرب‌ترین ایرانیان ساکن آذربایجان معرفی کرد و مشخصاً وی را متهم کرد به: «عاملیت سرویس‌های اطلاعاتی بریتانیا و ایران، طرفداری پروپاقرص از فاشیسم، مبلغ تبلیغات زهرآگین در میان ایرانیان ساکن اتحاد شوروی. عامل تحویل برخی از انقلابیون ایرانی به مقامات ایرانی، عنصری ضد بلشویک که با سازماندهی یک گروه سی نفره از کارگران حوزه‌های نفتی تدارک عملیات تخریب
نفره از کارگران حوزه‌های نفتی تدارک عملیات تخریب را در حوزهٔ نفتی باکو دیده بود» از او به «دشمن خلق» یاد کردند. در دورهٔ تصفیه و کشتار گسترده، که شروعش از ابتدای ۱۳۱۴ بود علاوه بر مرگ صدها هزار شهروند شوروی، ده‌ها هزار تن از کمونیست‌ها و انقلابیون خارجی پناهنده به خاک شوروی از جمله ایرانیان مقیم قفقاز و آسیای مرکزی هم قربانی شدند. در مسکو و آسیای مرکزی کمونیست‌های ایرانی همچون سلطان‌زاده، رضایف، (شرقی نمایندهٔ کمینترن)، زارع، لادبن و مرتضی علوی در حال محاکمه و بازجویی بودند و در باکو، نخستین گروه از
محاکمه و بازجویی بودند و در باکو، نخستین گروه از انقلابیون غیر کمونیست ایرانی به جوخه‌های مرگ سپرده شدند. سرامدشان احسان‌اللّه خان دوستدار بود، و نیز اعضای «کمیتهٔ انقلابی گیلان» و بعدها «کمیتهٔ انقلاب آزادکنندهٔ ایران» را که عبارت بودند از آشوری، جعفر کنگاوری، رضا پاشازاده و علی حسین‌زاده. دستگیری و درگذشت. احسان‌اللّه خان در ۲۴ آذر ۱۳۱۵ در باکو دستگیر شد. او متهم شد به «دست داشتن در فعالیت‌های ضد شوروی، عاملیت بریتانیا و بعدها آلمان، عضویت در محفل تروتسکی- زینویف، فعالیت ضد کمینترن و ضد حزب کمونیست
زینویف، فعالیت ضد کمینترن و ضد حزب کمونیست ایران». وی در مراحل نخست بازجویی زیر شکنجه‌های سخت جسمی قرار گرفت ولی با وجود این، همهٔ اتهامات را کلاً رد کرد. بازجویی در باکو پنج ماه به طول انجامید. در فروردین ۱۳۱۷ برای بازجویی‌های بیشتر روانهٔ مسکو شد. در مسکو همان اتهامات به او زده شد، و او نیز، همچون پیش همهٔ اتهامات را رد کرد و بر بی‌گناهی‌اش پای فشرد. احسان‌اللّه خان از بازداشتگاه به میکویان، که شخصیتی نافذ در دستگاه شوروی بود و با او از ایران آشنا بود، نامه‌ای نوشت، همچنین نامه‌هایی خطاب به یژوف، رئیس
نامه‌ای نوشت، همچنین نامه‌هایی خطاب به یژوف، رئیس ان.ک.و. د، و نیز استالین نوشت. او در این نامه‌ها از سوابق خود به عنوان یک انقلابی وفادار و متعهد و این‌که ملقب به «رفیق سرخ» بوده یاد کرد. از این رهبران درخواست کرد که به نفع او مداخله کنند و اجازه دهند در «دادگاهی منصفانه و علنی» محاکمه شود. همهٔ آن نامه‌ها البته بی‌پاسخ ماند. سرانجام در ۱۹ اسفند ۱۳۱۷ محاکمه‌اش در مسکو آغاز شد. در آن زمان او به شدت بیمار بود. در دادگاه مسکو، بار دیگر، همهٔ اتهامات وارده را رد کرد و داشتن هرگونه ارتباط با سرویس‌های اطلاعاتی
کرد و داشتن هرگونه ارتباط با سرویس‌های اطلاعاتی آلمان و بریتانیا را تکذیب کرد. دادگاه او فقط ۲۰ دقیقه طول کشید. قاضی او را به مرگ محکوم کرد. صبح همان روز ۱۹ اسفند، او را در مسکو به جوخهٔ اعدام سپردند. پس از مرگ استالین در سال ۱۳۳۲، و در پی کنگرهٔ بیستم حزب کمونیست اتحاد شوروی در ۱۳۳۵، گروهی از قربانیان تصفیه‌های استالینی، از جمله احسان‌اللّه خان، از اتهام خیانت به کشور مبری شدند و نسبت به آنان اعادهٔ حیثیت شد. بنا به گفتهٔ کوچک‌ترین پسر او کاوه، احسان‌الله و پسرش بهمن، در ۱۹۳۷ دستگیر شدند. تاریخ دقیق
و پسرش بهمن، در ۱۹۳۷ دستگیر شدند. تاریخ دقیق مرگشان اعلام عمومی نشد. همسر و دو پسر او زنده ماندند. کاوه که در باکو متولد شده بود شهروند شوروی شد، در جنگ جهانی دوم بینایی‌اش را از دست داد و سپس موسیقی تحصیل کرد و ساخت. پسر دیگر، فرامرز و مادرش پس از خلع رضاشاه در ۱۹۴۱ به ایران برگشتند. احسان الله خان عموی آرامش دوستدار بود.
این صفحه، فهرست ترانه‌هایی است که در چارت نیوزیلند در سال 2010 به مدت حداقل یک هفته اول بوده‌اند.
ویلیام امرسن "ویل" آرنت (زاده ۴ مهٔ ۱۹۷۰) بازیگر و کمدین کانادایی است. او بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در سریال کمدی "پرورش شکست‌خورده" (۲۰۱۹–۲۰۱۸،‌ ۲۰۱۳، ۲۰۰۶–۲۰۰۳) که برایش یک نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در مجموعه تلویزیونی کمدی به‌همراه داشت، و "بوجک هورسمن" (۲۰۲۰–۲۰۱۴) شناخته می‌شود. آرنت در فیلم‌های "تیغ شهرت" (۲۰۰۷)، "نیمه حرفه‌ای" (۲۰۰۸)، "جی-فورس" (۲۰۰۹) و "جونا هکس" (۲۰۱۰) نیز به‌ایفای نقش پرداخته‌است. او برای بازی در سریال "۳۰ راک" (۲۰۱۳–۲۰۰۷) چهار بار نامزد دریافت جایزه
"۳۰ راک" (۲۰۱۳–۲۰۰۷) چهار بار نامزد دریافت جایزه امی ساعات پربیننده بهترین بازیگر مهمان در مجموعه تلویزیونی کمدی شده‌است. آرنت به عنوان صداپیشه در فیلم‌های ' (۲۰۰۶)، "راتاتویی" (۲۰۰۷)، "هورتون صدایی می‌شنود!" (۲۰۰۸)، "من نفرت‌انگیز" (۲۰۱۰)، "عملیات آجیلی" (۲۰۱۴)، "فیلم لگو" (۲۰۱۴)، ' (۲۰۱۷)، "فیلم لگو بتمن" (۲۰۱۷)، "" (۲۰۱۹) و "سفرهای دکتر دولیتل" (۲۰۲۰) و مجموعه تلویزیونی "بوجک هورسمن" (۲۰۲۰–۲۰۱۴) حضور داشته‌است که در سال ۲۰۱۹ نامزد جایزه آنی شد. افتخارات. در سال ۲۰۰۵، مجله "نیویورک" در جریان جوایز
روبْل ، نام یکای پول فدراسیون روسیه است. هر روبل شامل یکصد کوپِک می‌شود. روبل یکای پول اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نیز بود. در حال حاضر ۶ اسکناس و ۱۰ سکه در روسیه رایج است. تصویر پشت سکه‌های کوپک، نماد مسکو است و «سنت ژورژ مقدس» یا «جرجیس فاتح» نام دارد که جرجیس سوار بر اسب در حال کشتن یک اژدهاست. تصویر پشت سکه‌های روبل نماد روسیه و یک عقاب دو سر است. تصاویر رو و پشت هر اسکناس به جاذبه‌های یک شهر (واحد فدرال یا جمهوری خودمختار) اختصاص دارد. به عنوان مثال ۵۰ روبلی به سنت پترزبورگ و ۱۰۰ روبلی به مسکو اختصاص
روبلی به سنت پترزبورگ و ۱۰۰ روبلی به مسکو اختصاص داده شده. در حال حاضر تقریباً هر ۷۰ (۲۰۱۹) روبل معادل یک دلار آمریکاست.
مرتب سازی مهره ای یک الگوریتم مرتب سازی طبیعی است که در سال ۲۰۰۲ توسط جاشوا جی. آرولاناندهام، کریستیان سورین کالود و مایکل جان دینین توسعه یافته‌است و در بولتن انجمن اروپایی برای علم کامپیوتر نظری منتشر شده‌است. هر دو پیاده‌سازی سخت افزارهای دیجیتال و آنالوگ مرتب سازی مهره‌ای دارای پیچیدگی زمانی (O(n هستند. با این حال پیاده‌سازی این الگوریتم در نرم‌افزار به میزان قابل توجهی کندتر است و تنها می‌تواند برای مرتب کردن لیستی از اعداد صحیح مثبت مورد استفاده قرار گیرد. همچنین به نظر می‌رسد که حتی در بهتربن حالت
گیرد. همچنین به نظر می‌رسد که حتی در بهتربن حالت این الگوریتم به (O(n۲ فضا نیاز دارد. مروری بر الگوریتم. عملیات مرتب سازی مهره‌ای را می‌توان به مهره‌هایی که در یک راستا به موازات یکدیگر (در یک قطب) قرار گرفته‌اند تشبیه کرد. دقیقاً همانند چرتکه. با این حال تعداد مشخصی از مهره‌ها در هر یک ار این قطب‌ها قرار می‌گیرند. در ابتدا معلق بودن مهره‌ها در قطب عمودی ممکن است مفید باشد. در اولین مرحله ترتیب نمایش بدین صورت است که مهره‌ها در n=5 سطر و m=4 قطب عمودی قرار می‌گیرند. اعداد سمت راست هر سطر تعداد مهره‌های
می‌گیرند. اعداد سمت راست هر سطر تعداد مهره‌های موجود در آن سطر را نشان می‌دهد. شماره سطر اول و دوم به دلیل وحود ۳ مهره عدد صحیح و مثبت ۳، و شماره سطر بالا به دلیل. جود ۲ مهره عدد صحیح و مثبت ۲ را نشان می‌دهد. اگر ما بخواهیم که مهره‌ها سقوط کنند، سطرها اعداد صحیح (تعداد مهره‌های سطر جدید) را در مرتب سازی شرکت می‌دهد. سطر اول حاوی بیشترین تعداد مهره در این مجموعه و سطرn ام حاوی کمترین تعداد مهره خواهد بود. اگر در سطرهای ذکر شده یک سری از مهره‌ها در ستون ۱ تا k باشند، ستون‌های k+1 تا m پشت سر هم خالی خواهند
k باشند، ستون‌های k+1 تا m پشت سر هم خالی خواهند شد و این امر برای سطرها بعدی نیز ادامه پیدا خواهد کرد. در عملیات سقوط مهره‌ها، در مثال فیزیکی، در واقع ما به مقادیر بزرگتر در ردیف‌های بالا اجازه داده‌ایم تا به ردیف‌های پایین تر انتشار یابند. اگر مقدار نشان داده شده در سطر a کوچکتر از مقدار مندرج در سطر a+1 باشد نشان گر این است که برخی از مهره‌های سطر a+1 در سطر a سقوط کرده‌اند. این مسلم است که سطر a در آن موقعیت شامل مهره‌ای برای جلوگیری از سقوط مهره‌ها از سطر a+1 نمی‌شود. اساس مکانیزم مرتب سازی مهره‌ای با
a+1 نمی‌شود. اساس مکانیزم مرتب سازی مهره‌ای با اساس مرتب سازی شمارشی مشابه‌است. تعداد مهره‌ها در هر ستون مربوط به تعدادی از عناصر با ارزش برابر یا کمتر از شاخص یک ستون است. پیچیدگی زمانی. مرتب شازی مهره‌ای با سه سطح از پیچیدگی زمانی می‌تواند اجرا شود که عبارت اند از: (O(1: مهره‌ها به‌طور همرمان در در همان واحد زمان نقل مکان کنند. این یک پیچیدگی انتزاعی است و در عمل قابل اجرا نیست. (formula_1)O: در یک مدل واقعی و فیزیکی که با استفاده از گرانش است، مدت زمانی که طول می‌کشد تا مهره‌ها سقوط کنند با جذر حداکثر
که طول می‌کشد تا مهره‌ها سقوط کنند با جذر حداکثر ارتفاع متناسب است که در انجا n می‌باشد. (O(n: مهره‌های یک سطر در یک زمان منتقل شده‌اند. این مورد در راه حل‌های سخت افزاری آنالوگ و دیجیتال استفاده می‌شود. (O(S: جایی که در آن S مجموعه‌ای از اعداد صحیح در مجموعه ورودی است: هر مهره به صورت جداگانه منتقل شده‌است. این مورد زمانی است که مرتب سازی مهره‌ای بدون وجود یک مکانیزم اجرایی برای پیدا کردن فضاهای خالی در زیر مهره‌ها، همانند پیاده‌سازی در نرم‌افزار عمل می‌کند. در مرتب سازی مهره‌ای نیز همانند مرتب سازی
می‌کند. در مرتب سازی مهره‌ای نیز همانند مرتب سازی طبقه‌بندی شده، زمان اجرا بهتر از حالت (θ(n log⁡n نخواهد بود. سریع‌ترین عملکرد برای مرتب سازی مقایسه‌ای ممکن است. به دلیل آنکه در مرتب سازی مهره‌ای یک مهره همیشه یک عدد صحیح مثبت است با استفاده از ساختار آن این امر ممکن است. یادداشت‌ها. طبق قرار داد اگر شماره یک سطر k باشد بدین معناست که ستون‌های ۱ تا k دارای مهره وستون‌های k+1 تا m نیز خالی از مهره می‌باشند.
جی۴اس شرکت خدمات امنیتی بریتانیایی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراولی، بریتانیا قرار دارد. این شرکت در ۱۲۵ کشور جهان، دارای عملیات است. شرکت جی۴اس با در اختیار داشتن ۶۵۷ هزار پرسنل، سومین کارفرمای بزرگ خصوصی جهان، پس از شرکت‌های وال‌مارت و فاکس‌کان می‌باشد. این شرکت همچنین دارای بزرگترین یگان نیروهای مسلح خصوصی جهان می‌باشد، که برای نمونه مسئولیت اصلی امنیت بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن را بر عهده داشت. شرکت جی۴اس علاوه بر حضور در مناطق جنگی و عرضه خدمات امنیتی در مناطق بحران زده، طراحی، ساخت و
خدمات امنیتی در مناطق بحران زده، طراحی، ساخت و اداره زندان‌ها، تدارک مراکز پلیس و قرارگاه‌های پناهندگان را در ۱۲۵ کشور جهان، بر عهده دارد. بخشی از سهام شرکت جی۴اس در بازارهای بورس لندن و بورس اوراق بهادار کپنهاگ معامله می‌شود.
زیست‌شناسی فرگشتی (به انگلیسی: Evolutionary Biology) زیرشاخه‌ای از علم زیست‌شناسی است که به مطالعهٔ فرایندهای فرگشتی که منجر به تنوع زیستی بر روی سیارهٔ زمین از جهان‌نیای پایانی شده‌اند، می‌پردازد. این فرایندها شامل انتخاب طبیعی، نسب مشترک و گونه‌زایی می‌شوند. این زیرشاخه از تفکری که جولیان هاکسلی در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی با نام سنتز مدرن می‌شناخت، بیرون آمد. سنتز مدرن در جهت فهم چندین شاخهٔ تحقیقاتی از زیست‌شناسی مانند ژنتیک، بوم‌شناسی، سامانه‌شناسی و دیرینه‌شناسی که تا آن زمان با هم نامرتبط بودند، به‌وجود آمد.
که تا آن زمان با هم نامرتبط بودند، به‌وجود آمد. تحقیقات کنونی گسترده‌تر شده‌است تا معماری ژنتیکی سازگاری، فرگشت مولکولی و نیروهای مختلفی را که شامل فرگشت جنسی، انتخاب ژنتیکی و جغرافیای زیستی می‌شود را پوشش دهد. زمینهٔ جدیدتر زیست‌شناسی فرگشتی فرگشتی ("evo-devo") چگونگی کنترل رشد رویان را بررسی می‌کند، بنابراین یک سنتز وسیع‌تر ایجاد می‌کند که زیست‌شناسی رشد را با زمینه‌های تحت پوشش سنتز فرگشتی قبلی ادغام می‌کند. مقدمه. فرگشت مفهوم اصلی اتحاد در زیست‌شناسی است. زیست‌شناسی را می‌توان به روش‌های مختلفی تقسیم
زیست‌شناسی را می‌توان به روش‌های مختلفی تقسیم کرد. یک راه با سطح سازماندهی زیستی است، از مولکولی تا سلولی، جاندار تا جمعیت. روش قبلی توسط آرایه‌شناسی درک می‌شود و با زمینه‌هایی مانند جانورشناسی، گیاه‌شناسی و میکروبیولوژی، آنچه را که در گذشته به‌عنوان بخش‌های عمدهٔ زندگی دیده می‌شد را منعکس می‌کند. راه سوم رویکردی مانند زیست‌شناسی میدانی، زیست‌شناسی نظری، فرگشت تجربی و دیرینه‌شناسی است. این روش‌های جایگزین برای تقسیم موضوع می‌تواند با زیست‌شناسی فرگشتی ترکیب شود تا زمینه‌هایی مانند اکولوژی فرگشتی و
ترکیب شود تا زمینه‌هایی مانند اکولوژی فرگشتی و زیست‌شناسی فرگشتی ایجاد شود. اخیراً، ادغام علم زیست‌شناسی و علوم کاربردی زمینه‌های جدیدی را ایجاد کرده‌است که تعمیم‌هایی از زیست‌شناسی فرگشتی مانند رباتیک فرگشتی، مهندسی، الگوریتم‌ها، اقتصاد، و معماری هستند. سازوکارهای اساسی فرگشت به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به کار می‌رود تا طرح‌های جدید به وجود آید یا حل مشکلاتی که حل آن‌ها در غیر این صورت دشوار بود انجام شود. تحقیقات تولیدشده در این زمینه‌های کاربردی به نوبهٔ خود به پیشرفت مسائل کمک می‌کند، به خصوص به دلیل
خود به پیشرفت مسائل کمک می‌کند، به خصوص به دلیل کار در زمینهٔ فرگشت در زمینه‌های علوم کامپیوتر و مهندسی مانند مهندسی مکانیک کمک کننده است. تاریخ. ایدهٔ فرگشت با انتخاب طبیعی در سال ۱۸۵۹ توسط چارلز داروین مطرح شد، اما زیست‌شناسی فرگشتی، به عنوان یک رشتهٔ آکادمیک در نوع خود، در دورهٔ سنتز مدرن در دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ پدیدار شد. تا دههٔ ۱۹۸۰ بسیاری از دانشگاه‌ها دارای بخش زیست‌شناسی فرگشتی بودند. در ایالات متحده، بسیاری از دانشگاه‌ها به جای بخش‌های قدیمی مانند گیاه‌شناسی و جانورشناسی، بخش‌"های زیست‌شناسی مولکولی
و جانورشناسی، بخش‌"های زیست‌شناسی مولکولی و سلولی" یا "زیست‌محیطی و زیست‌شناسی فرگشتی" ایجاد کردند. دیرین‌شناسی اغلب در علوم زمین گروه‌بندی می‌شود. اکنون که فیزیولوژی میکروبی و ژنومیک بهتر درک می‌شوند میکروبیولوژی نیز درحال تبدیل‌شدن به یک رشتهٔ فرگشتی است. زمان تولید سریع باکتری‌ها و ویروس‌هایی مانند باکتریوفاژها، امکان کشف سؤالات فرگشتی را فراهم می‌آورد. بسیاری از زیست‌شناسان در شکل‌گیری رشتهٔ مدرن زیست‌شناسی فرگشتی نقش داشته‌اند. تئودوسیوس دوبژانسکی و ای.بی. فورد یک برنامهٔ تحقیقاتی تجربی ایجاد کردند.
فورد یک برنامهٔ تحقیقاتی تجربی ایجاد کردند. رونالد فیشر، سووال رایت و جان هالدین یک چارچوب نظری صدا را ایجاد کردند. ارنست مایر در سازگان‌شناسی، جورج گیلرد سیمپسن در دیرینه‌شناسی و جی. لدیارد استبینز در گیاه‌شناسی به شکل‌گیری ترکیب مدرن کمک کردند. جیمز کرو، ریچارد لوونتین، دن هارتل، مارکوس فلدمن، و برایان چالرزوورت نسلی از زیست‌شناسان فرگشتی آموزش دادند. مباحث تحقیق کنونی. تحقیقات کنونی در زیست‌شناسی فرگشتی موضوعات متنوعی را در بر می‌گیرد و ایده‌هایی از حوزه‌های مختلف مانند ژنتیک مولکولی و علوم رایانه را در