payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جیکِب‌هر () یا جِکِب‌هر یا ییکب‌هر فرعونی در دودمان پانزدهم مصر باستان بود که از جمله فرمانروایان آسیایی نژاد حاکم در شمال مصر در دوره دوم میانی به شمار می‌رود. تعیین جایگاه تاریخی او مشکل است. با آنکه او اغلب به عنوان شاهی هیکسوسی در دودمان پانزدهم عنوان می‌شود، مصرشناس دانمارکی کیم ریهولت بر این باور است که او یکی از واپسین شاهان دودمان چهاردهم بوده. این دیدگاه بر پایه این است که درحالی که شاهان هیکسوس از القاب "هکا-خواست" همانند سکیرهار یا خیان برای نام خود استفاده می‌کردند، او نام نخست سوسرن‌رع (سو سِ
خود استفاده می‌کردند، او نام نخست سوسرن‌رع (سو سِ رِ رَ) را انتخاب کرد. شاهان پسین هیکسوس چون آپوپی همانند شاهان دودمان چهاردهم برای خود نام نخست برگزیدند. جیکِب‌هر همواره برای خود نام نخست یا نام شاهی "مروسررع" را در طول فرمانرواییش استفاده می‌کرد. این احتمال آن را که او کسی از دودمان چهاردهم باشد قوی می‌کند؛ دودمانی که پس از پایان سیطره هیکسوس‌ها تشکیل شد. معنای مروسررع، «عشق رع نیرومند است» می‌باشد. مردمان مصر هیکسوس‌ها را اشغال کنند می‌دانستند. حقیقت اما این است که آن‌ها به گوه‌ای تدریجی وارد جامعه مصر
این است که آن‌ها به گوه‌ای تدریجی وارد جامعه مصر شدند و بعدها در آن قدرت گرفتند.
رینگیت نام یکای پول کشور مالزی است که با کد ایزو ۴۲۱۷ MYR مشخص می‌شود. رینگیت به ۱۰۰ یکای کوچک‌تر که سن (پیشتر سنت) نامیده می‌شود، تقسیم می‌گردد. مسئولیت کنترل این یکای پول بر عهدهٔ بانک مرکزی مالزی است. تاریخچه. دلار اسپانیایی توسط کشتی‌های مانیلا گالنون در قاره‌های آسیا و آمریکا به عنوان نخستین ارز جهانی از سده ۱۶ تا ۱۹ میلادی پخش می‌شد و در بازرگانی به کار می‌رفت. در سده ۱۹ میلادی سه گونه دلار در سرزمین‌هایی که امروزه مالزی را شکل می‌دهند رایج بود: این سه سرانجام به دلار مالزی و دلار مالایا و بورنئوی
سه سرانجام به دلار مالزی و دلار مالایا و بورنئوی بریتانیا، و آن دو نیز به رینگیت مالزی، دلار برونئی و دلار سنگاپور انجامیدند. در ۲۸ اوت ۱۹۷۵ نام دلار به رینگیت و سنت به سِن تغییر یافت. در سال ۱۹۹۳ نماد RM جایگزین نماد $ شد که تا پیش از آن به کار می‌رفت. اسکناس‌ها. سری یکم (۱۹۶۷). اسکناس‌های ۱، ۵، ۱۰، ۵۰ و ۱۰۰$ در ۶ ژوئن ۱۹۶۷ عرضه شدند؛ اسکناس ۱۰۰۰$ در ۲ سپتامبر ۱۹۶۸ به مجموعه اسکناس‌ها پیوست. نگاره عبدالرحمن نگاری سمبیلان، نخستین یانگ دی‌پرتوان آگونگ مالزی بر روی اسکناس‌ها نقش بست . در پی تغییر املای رسمی
بر روی اسکناس‌ها نقش بست . در پی تغییر املای رسمی واژگان زبان مالایی در ۱۶ اوت ۱۹۷۲ بانک مرکزی مالزی تغییرها را بر روی اسکناس‌ها اعمال کرد و اسکناس‌های دارای املای قدیم و جدید در کنار یکدیگر گردش یافتند. سری دوم (۱۹۸۲). در این سری برای نخستین بار از اسکناس‌های ۲۰ و ۵۰۰$ رونمایی شد. سری سوم (۱۹۹۶). اسکناس ۲۰ رینگیت در این مجموعه حضور نداشت. در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۴ جنس اسکناس ۵ رینگیت به بسپار تغییر یافت. سری چهارم (۲۰۱۲). این سری اسکناس ۲۰ رینگیت را به مجموعه اسکناس‌ها بازگرداند. اسکناس‌های سری چهارم در شرکت‌هایی
بازگرداند. اسکناس‌های سری چهارم در شرکت‌هایی سوئدی، آلمانی، فرانسوی و سوئیسی چاپ می‌شوند. اسکناس‌های یادبود. به مناسبت بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع در سال ۱۹۹۸ اسکناسی یادبود به ارزش ۵۰ رینگیت برای نخستین بار از جنس بسپار توسط شرکت استرالیایی چاپ شد. به مناسبت پنجاهمین سالگرد استقلال مالزی در سال ۲۰۰۷ اسکناسی یادبود به ارزش ۵۰ رینگیت منتشر شد. به مناسبت شصتمین سالگرد استقلال مالزی در سال ۲۰۱۷ دو اسکناس یادبود به ارزش‌های ۶۰ و ۶۰۰ رینگیت منتشر شدند. اسکناس ۶۰۰ رینگیت دارای بزرگترین ابعاد اسکناس در طول
۶۰۰ رینگیت دارای بزرگترین ابعاد اسکناس در طول تاریخ است. نگاره ۱۵ یانگ دی‌پرتوان آگونگ مالزی از استقلال تا تاریخ انتشار اسکناس بر روی اسکناس نقش بسته است.
شهرپلنگ (به ارمنی: Շահրապղական شاهراپلاکان &lt; شاهراپالاکان؛ به یونانی Σαραβλαγγᾶς سارابلانگاس) سردار ارتش ساسانی است که در جنگ ایران و روم ۶۰۲-۶۲۸ حضور داشت. زندگینامه. شهراپلاکان نخستین بار در سال ۶۲۴ میلادی در زمان خسرو دوم (خسرو پرویز)، فرماندهی ارتش نوین را که به گفته تئوفانس از مجموع هنگ‌های "خسرویگتای" و "پیروزیتای" تشکیل شده بود، را به عهده گرفت. با این ارتش جدید، وی موظف شد تا با هراکلیوس - امپراتور روم- که در نبرد آلبانیای قفقاز پیروز شده و همچنین ارمنستان ساسانی را اشغال کرده بود، مقابله کند.
ارمنستان ساسانی را اشغال کرده بود، مقابله کند. ارتش شهراپلاکان توانست با موفقیت، بسیاری از شهرها را بازپس گیرد و بیزانسی‌ها را به سیونیک عقب براند و همچنین کوشش کرد تا با در اختیار گرفتن گذرگاه‌های کلیدی جلوی پیشروی هراکلیوس به سمت جنوب و اشغال آتروپاتکان (آذربایجان) را بگیرد. با اینحال هراکلیوس با انجام عملیات متعدد مانع از محاصره خود شد. شهراپلاکان به امید الحاق به قوایی که توسط سردار دیگر پارسی - شهربراز - فرماندهی می‌شد، هراکلیوس را تعقیب کرد اما نتوانست با او درگیر شود. اگرچه هراکلیوس یورش‌های متعددی
با او درگیر شود. اگرچه هراکلیوس یورش‌های متعددی را علیه شهراپلاکان ترتیب داد تا مانع پیوستن دو ارتش ایرانی شود؛ اما بر پایه منابع بیزانسی نهایتاً به یکدیگر ملحق شدند. دو سردار تصمیم گرفتند منتظر قوای سوم تحت فرماندهی شاهین وهمن‌زادگان نمانند و خود حمله‌ای را ترتیب دادند اما در نبردی که درگرفت، ایرانیان شکست خوردند. بر طبق یک گزارش، شهراپلاکان در طی این نبرد و به علت ضربه شمشیری از پشت، به قتل رسید؛ اما بر پایه منابع دیگر او باز هم در سال ۶۲۷ هویدا می‌شود. در آن زمان شهراپلاکان به همراهی هزار جنگجوی نخبه
در آن زمان شهراپلاکان به همراهی هزار جنگجوی نخبه موظف می‌شود تا برای رهایی تفلیس از اشغال بیزانس و خزرها، متحدینشان (احتمالاً گوک‌ترک‌ها) اقدام کند. آمدن ایشان مقاومت را استحکام بخشیده و به مدافعین شهر قوت قلب داد. اما سرانجام شهر سقوط کرد.(احتمالاً در سال ۶۲۸ میلادی) در سال ۶۲۷ هراکلیوس ترکان را واگذاشت تا به محاصره شهر ادامه دهند و خود به همراهی تعداد زیادی از ترکان راهی جنوب شد. شهراپلاکان با قوای بسیار اندکش نتوانست از پیشروی امپراتور روم جلوگیری کند.
اِزَل () یک مجموعه تلویزیونی ترکی اکشن، جنایی و رومانس است که توسط شرکت آی یاپیم به کارگردانی اولوچ بایراکتار و نویسندگی کرم درن و پینار بولوت تهیه شده‌ است. پخش این مجموعه از ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹ توسط شبکه شو تی‌وی آغاز شد و در قسمت ۷۱ از شبکه آ تی‌وی در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱ به پایان رسید. این مجموعه تلویزیونی، الهام گرفته از فیلم گذرگاه تاریک به کارگردانی دلمر دیوز و رمان کنت مونت-کریستو اثر الکساندر دوما است. خلاص داستان. فصل اول. زندگی عمر اوچار (اسماعیل فیلیز) که در سال ۱۹۹۷ با خانواده‌اش در استانبول زندگی متوسطی
سال ۱۹۹۷ با خانواده‌اش در استانبول زندگی متوسطی داشت، در یک روز به کلی تغییر کرد. پدر عمر ممتاز، نجار و فردی است که به شرافت خانوادگی اهمیت زیادی می‌دهد و اصل صادقانه زیستن را در پیش گرفته است. مادر او، ملیحه، زنی کم‌بینا اما بسیار شهودی است. عمر کسی است که به سرعت به اطرافیانش اعتماد می‌کند. عمر زمانی که به عنوان مکانیک ماشین در کنار بهترین دوستان قدیمی‌اش چنگیز (اییت اوزشنر) و علی (باریش فالای) کار می‌کرد، با عیشان (جانسو دره) آشنا شد و عاشق او شد. در آن سال، عمر از خدمت سربازی برمی‌گردد. او اکنون در
آن سال، عمر از خدمت سربازی برمی‌گردد. او اکنون در کنار همه عزیزانش است. او قرار است با عیشان ازدواج کند و زندگی جدیدی را آغاز کند. اما چیزی هست که او محاسبه نکرده است. زمانی که او در ارتش بود شرایط برای دوستانش و زنی که دوستش داشت تغییر کرد. پدر عیشان، سردار (صالح کالیون)، علی و چنگیز را متقاعد کرد که یک سرقت از کازینو را انجام دهند. سردار که نقشه را طراحی کرده بود، محاسبه کرد که برای موفقیت این سرقت به ۴ نفر نیاز است. اولین کسی که وارد شد چنگیز بود، او که همیشه آرزوی ثروتمند شدن داشت در آن کازینو کار
که همیشه آرزوی ثروتمند شدن داشت در آن کازینو کار می‌کرد تا از یکی از افراد آن‌ها شود و اطلاعات را درز کند. علی در غروب سرقت به عنوان یک قاتل بی‌رحم درگیر این نقشه می‌شد و نفر سوم، عیشان، کلاهبردار با استعدادی بود که کارش فریب دادن مردان برای به دست آوردن پول‌شان بود. نقشه سردار مستلزم سرزنش یک قربانی بود و این قربانی، نفر چهارم، عمر، طعمه جدید عیشان بود. او فرد ساده لوحی خواهد بود که تمام تقصیرها به گردن او می‌افتد. با شواهد نادرست، گمراه کردن پلیس، و بسته شدن همه تحقیقات، عمر به جرم سرقت مجرم شناخته شد.
شدن همه تحقیقات، عمر به جرم سرقت مجرم شناخته شد. انگیزه اصلی سردار پول بود اما عشق او به یک کلاهبرداری خوب نیز در تنظیم این طرح نقش داشت. انگیزه های عیشان، چنگیز و علی در قسمت‌های بعدی سریال مشخص می‌شود. علی و چنگیز می‌دانستند که قبل از سرقت مامور امنیتی را خواهند کشت، اما عیشان معتقد بود که عمر فقط چند سال در زندان می‌ماند و آزاد می‌شود. طبق نقشه، همان اسلحه در غروب قبل از سرقت، زمانی که عمر و چنگیز با هم بودند، به سمت عمر نشانه رفت. چنگیز پس از نوشیدنی‌های فراوان، در حالی که دستکش به دست داشت، اسلحه را
فراوان، در حالی که دستکش به دست داشت، اسلحه را به سمت عمر گرفت و زمانی که عمر اسلحه را از چنگیز گرفت، اثر انگشت خود را روی آن گذاشت و سرنوشت او را رقم زد. عصر همان روز، چنگیز ژاکت عمر را پوشید و پس از انجام جرم ژاکت را همراه با اسلحه داخل یک سطل زباله نزدیک محل قتل گذاشت. حضور او در آنجا نیز به عنوان مدرک اضافی علیه عمر تلقی شد. در سال ۱۹۹۷، زمانی که عمر متهم شد، کمیسر (مسعود آکوستا) به سلولی که عمر برای چند ساعت در آن بازداشت بود آمد و پرسید که پول کجاست. عمر به انکار ارتکاب سرقت ادامه داد و ساعت‌ها به
عمر به انکار ارتکاب سرقت ادامه داد و ساعت‌ها به دلیل پاسخ ندادن به سؤال مورد ضرب و شتم قرار گرفت. در جریان محاکمه عمر، عکس اسلحه مورد استفاده در سرقت و ژاکتش به او نشان داده شد و سپس عیشان به عنوان شاهد فراخوانده شد. عیشان اظهارات نادرستی داد و گفت که عمر از کازینو دزدی کرد و نگهبان را کشت. در نتیجه اظهارات عیشان، این طرح با موفقیت به پایان رسید. علی، چنگیز، سردار و عیشان با یک میلیون دلار در جیب از اتهام قتل فرار کردند، در حالی که عمر یک روز پس از پیشنهاد ازدواجش به عیشان به زندان رفت. عمر در طول مدتی که
ازدواجش به عیشان به زندان رفت. عمر در طول مدتی که در زندان بود تقریباً هر روز توسط نگهبان ارشد زندان مورد ضرب و شتم قرار می گرفت، او متقاعد شده بود که عمر این جنایت را مرتکب شده‌است و می‌خواست دقیقاً بداند این پول کجاست. حتی خانواده‌اش هم تهدید می‌شدند، بنابراین از دوستان قدیمی‌اش به خاطر کارهایی که با او کرده بودند متنفر شد. تنها شانس عمر محافظت از او توسط رامیز کارائسکی (تونجل کورتیز) بود که با عمر مانند یکی از پسرانش رفتار می‌کرد. در حالی که عمر در زندان با درد این ضربه‌ای که از افرادی که کاملاً به
با درد این ضربه‌ای که از افرادی که کاملاً به آن‌ها اعتماد داشت و سؤالاتی که ذهنش را به خود مشغول می‌کرد دست و پنجه نرم می‌کرد، رامیز دایی به او کمک کرد. رامیز کسی است که رمز زندگی را شکسته است. او هم ثروت و هم فقر را تجربه کرده است. رامیز که به دست درازی که علیه عمر شده بود پاسخ داد، در زندان شروع به آموزش عمر کرد و چشمانش را باز کرد. هشت سال می‌گذرد. در سال ۲۰۰۵، مداخله دولت در نتیجه شورش در زندان صورت گرفت، در جریان درگیری‌ها صورت عمر توسط نگهبان ارشد به شدت بریده شد، او به همراه دو نگهبان دیگر عمر را
شدت بریده شد، او به همراه دو نگهبان دیگر عمر را مورد ضرب و شتم قرار دادند و تا با بهانه شورش در زندان متوجه بشوند که پول کجاست. عمر وانمود کرد که به او می‌گوید، و زمانی که نگهبان ارشد می‌خواست نگهبانان دیگر را بفرستد، عمر نگهبان را کشت. با کمک رامیز به دروغ گفته شد که عمر مرده است اما چهره او غیرقابل تشخیص است. در همین حال عمر از زندان فرار کرد و تحت عمل جراحی پلاستیک قرار گرفت و چهره و صدای خود را تغییر داد و نام ازل بایراکتار (کنعان ایمیرزالی‌اوغلو) را به خود گرفت. عمر که قبلاً مردی ساده بود، در قمار،
به خود گرفت. عمر که قبلاً مردی ساده بود، در قمار، شناخت مردم و دعوا کردن بسیار ماهر شد، شخصیتی خونسرد به خود گرفت که در مواقع لزوم می‌توانست بی‌رحم باشد و به جهان با شک و تردید نگاه کند و به یک مرد طبقه بالای جامعه تبدیل شد. او مرد خودساخته‌ای است که پس از گذراندن زندگی‌اش هنوز در مورد دلایل خیانتی که متحمل شده است فکر می‌کند و بقیه عمرش را وقف انتقام گرفتن از همه کسانی کرده است که در این خیانت نقش داشتند. عمر با کمک رامیز کارائسکی، دانش، جهان‌بینی جدید و پول را به هویت خود اضافه کرد. او با هوش خود متمایز
را به هویت خود اضافه کرد. او با هوش خود متمایز است و مردی قوی است. او برای انتقام گرفتن نزد دوستان قدیمی خود که از اوضاع بی‌خبر بودند بازگشت. او از مربی زندان خود رامیز دایی و دستیارانش کامیل (گورای کیپ) و شبنم (باده ایشچیل) کمک گرفت. دلیل خیانت عیشان به عمر نجات جان خواهرش بهار (صدف آوجی) بود. سردار به عیشان گفت که خواهرش یک بیماری کشنده دارد و باید در کشور دیگری مانند انگلیس درمان شود، جایی که امکانات پزشکی بهتر است. پول تنها راه رسیدن به این هدف بود و عیشان پذیرفت مردی را که دوست داشت برای نجات جان
و عیشان پذیرفت مردی را که دوست داشت برای نجات جان خواهرش برای مدت کوتاهی به زندان بفرستد. چنگیز با این نقشه همراه شد زیرا از همان لحظه‌ای که برای اولین بار عیشان را دید عاشق او شد و هر کاری که او می‌گفت انجام می‌داد. علاوه بر این، زندانی بودن عمر فرصتی برای چنگیز بود تا عیشان را به دست آورد. دلیل خیانت علی به عمر یک راز بزرگ بود. علی نیز مانند عیشان از فرستادن عمر به زندان پشیمان شد. در قسمت‌های بعدی سریال مشخص شد که دلیل پذیرش علی این بوده است که عیشان به او پدرش را یادآوری می‌کند که به خاطر او زندانی
به او پدرش را یادآوری می‌کند که به خاطر او زندانی شده‌است. پدر علی جرم او را گردن گرفت و سال‌ها در زندان بود. علی به پدرش قول داده بود که وقتی او از زندان بیرون می‌آید، یک «مرد بزرگ» می‌شود و پولی که از دزدی به دست می‌آورد، راهی برای این کار بود. در پایان فصل اول، ازل هویت واقعی خود را پس از این که معتقد بود دوستان قدیمی خود را به اندازه کافی مجازات کرده است، فاش کرد. با این حال، خط داستانی دوم شروع به ظهور کرد و با خط اول درهم آمیخت. فصل دوم. یک شرور جدید ظاهر شده‌است که ارتباطات قوی‌تری از رامیز دارد و
ظاهر شده‌است که ارتباطات قوی‌تری از رامیز دارد و قدرتمندترین مرد ترکیه محسوب می‌شود: کنان بیرکان (هالوک بیلگینر). همچنین مشخص شد که رامیز و کنان ۳۰ سال پیش دوست صمیمی بودند و به دلیل عشق مشترکشان، سلما (نورهان اوزنن)، به شدت از هم جدا شده بودند. اگرچه رامیز واقعاً عمر/ازل را به عنوان پسرش دوست داشت، یکی از دلایلی که او را بزرگ کرد این بود که یک دست راست خوب و قابل اعتماد ایجاد کند که به او در مبارزه با کنان کمک کند. برای این منظور شروع به آموزش افرادی کرد که انتخاب می‌کرد، اما تا زمانی که عمر را ملاقات
که انتخاب می‌کرد، اما تا زمانی که عمر را ملاقات نکرد موفق نبود. عمر مرد مناسبی برای رامیز دایی با میل او به انتقام بود. رامیز کارائسکی مرد شجاعی بود که در سال ۱۹۷۱ به استانبول آمد. او در این سریال با هوش، تجربه زندگی و حفظ رقابت در خط مقدم خود برجسته است. از ویژگی‌های غالب او می‌توان به شخصیت شجاع و صادق او اشاره کرد. او دارای روشنفکری است که در سایر قلدرها رایج نیست. رامیز که با آمدن به استانبول سعی می‌کرد همه‌چیز را با قدرت مچ دست اداره کند، در مدت جدایی از کنان متوجه شد که دانش نیز لازم است و در این بین
کنان متوجه شد که دانش نیز لازم است و در این بین شروع به پیشرفت کرد. ارزشمندترین دارایی او در زندگی تنها فرزندش دخترش آزاد است که از کشتار کنان جان سالم به در برد. در فصل دوم بیشتر به گذشته رامیز پرداخته شد و حساب و کتاب او با کنان بیرکان بزرگترین دشمن امروزی‌اش بیان شد. رامیز کارائسکی با هدف مالکیت استانبول، غازی عینتاب را ترک کرد و در سال ۱۹۷۱ با قطار به استانبول رسید. از همان روز اول به کنان بیرکان که در ایستگاه دچار مشکل شده بود کمک کرد. کنان فرزند یک خانواده ثروتمند بود اما می‌خواست از خانواده دور شود.
ثروتمند بود اما می‌خواست از خانواده دور شود. رامیز از سوی دیگر می‌خواست استانبول را فتح کند. پس از اولین برخورد، کنان شروع به دنبال کردن رامیز کرد. رامیز این کار را در کنار قلدرهای بزرگی که بر استانبول حکومت می‌کردند آموخت و از آموخته‌هایش علیه آن‌ها استفاده کرد. او ابتدا جای ژیلت احمد را گرفت و سپس دست راست هایراتلی (سائیت دومان) شد، اما به زودی هایراتلی با او به مشکل خورد. او از خونریزی خود در غازی عینتاب که رامیز در آن بود گفت، رامیز کسی بود که از درگیری جان سالم به در برد، بنابراین جنگ سرد آغاز شد. سپس
جان سالم به در برد، بنابراین جنگ سرد آغاز شد. سپس با کمک رامیز، کنان و سلما، کارا جلال را حذف کرد و صحنه‌ای را در محل هایراتلی خلق کرد. در همان زمان خانواده کنان در تلاش بودند تا او را پس بگیرند. او با هایراتلی، که معتقد بود اگر رامیز از معادله حذف شود، کنان بازخواهد گشت، همکاری کرد. در نتیجه وقایع، کنان هایراتلی را کشت. رامیز شروع به پنهان کردن کنان در خارج از شهر کرد. در دوره‌ای که کنان مجبور بود مخفی شود، رامیر زمان بیشتری را با سلما که از اولین ملاقات با او دوستش داشت، گذراند و شروع به نزدیک شدن کرد.
با او دوستش داشت، گذراند و شروع به نزدیک شدن کرد. چون احساس می‌کرد دارد به کنان خیانت می‌کند، کازینو را به او واگذار کرد و به تجارت اسلحه روی آورد. هم احساسات رامیز و هم کنان نسبت به سلما بزرگترین عامل شکاف بین آن‌ها بود. رامیز مدتی از هر دوی آن‌ها دور ماند، زندگی خود را در کنار خانواده سپری کرد، اما نتوانست عشق خود را به سلما فراموش کند. در زمانی که رامیز با خانواده خود زندگی می‌کرد، سلما زندگی را با کنان آغاز کرد و آنها مقدمات ازدواج را آغاز کردند. رامیز با اجبار سلما متوجه شد که پشت این تصمیم ازدواج چه
با اجبار سلما متوجه شد که پشت این تصمیم ازدواج چه اتفاقی افتاده است. کنان به سلما تجاوز کرد و او را مجبور به ازدواج کرد. به همین دلیل به عروسی حمله کرد و در درگیری مجروح شد. او می‌خواست سلما را با برادر کنان که قبل از درگیری اسیر شده بود، مبادله کند. وقتی کنان سلما را انتخاب کرد، رامیز برادر کنان، سلیم را کشت و در همان زمان، سلما کنان را مجروح کرد و نزد رامیز فرار کرد. کنان در مقابل همه دارایی رامیز را در طول این سال‌ها گرفت و فرزندانش را کشت و او را به زندان انداخت. از طرفی رامیز سال‌ها از کنان پنهان
زندان انداخت. از طرفی رامیز سال‌ها از کنان پنهان می‌کرد که بچه دارد. کنان و رامیز اگرچه دشمنان همیشگی بودند، اما تا آخرین لحظه به عشق و احترام یکدیگر ادامه دادند. رامیز عمر، یعنی ازل را آماده کرد تا پس از سال‌ها دوباره قوی‌تر مقابل کنان بایستد. رامیز همچنین به ازل قول داده بود: «اگر زودتر بروم، تو آنچه را که لازم است انجام می‌دهی»، در قسمت شصت و یکم سریال، دخترش آزاد طبق نقشه‌ای که چنگیز آتای کشیده بود، ربوده شد. پس از آن تصمیم گرفت برای آخرین بار با کنان بیرکان تسویه حساب کند. در این جدال اگرچه او توانست
تسویه حساب کند. در این جدال اگرچه او توانست از درگیری مسلحانه همراه ازل بایراکتار با افراد کنان جان سالم به در ببرد، اما به دلیل عدم استفاده از جلیقه ضدگلوله جان خود را از دست داد. در حالی که دخترش آزاد زنده مانده بود، با تماشای استانبول برای آخرین بار با ازل که او را به عنوان پسرش می‌دید، از سریال خداحافظی کرد. در قسمت شصت و هشتم سریال، ازل با نقشه‌ای بی‌نقص با همکاری چنگیز، علی و عیشان، کنان را کشت و رامیز و کنان را دوباره به هم رساند. همانطور که فصل دوم و آخر به سمت پایان نهایی پیش می‌رود، طرح به سرعت
و آخر به سمت پایان نهایی پیش می‌رود، طرح به سرعت جلو می‌رود و شخصیت‌های اصلی تقریباً در هر قسمت از بین می‌روند. در قسمت آخر (۷۱) تنها بازمانده‌ها ازل، عیشان، پسر کوچکشان جان، مادر و پدر ازل، علی، همسرش (دختر رامیز) آزاد، پسر بچه‌شان با نام مستعار «تفو» (به یاد دست راست و دوست عزیز درگذشته علی نامگذاری شده است)، باده (عاشق کوتاه مدت ازل) و شبنم بیوه توفیک هستند. ازل که پس از به پایان رسیدن انتقامش می‌خواست دوباره عمر باشد، به کمک علی شروع به تغییر رفتار و شخصیت خود می‌کند. او دوباره مانند عمر رفتار می‌کند و
خود می‌کند. او دوباره مانند عمر رفتار می‌کند و لباس می‌پوشد و به دیدن پدر و مادر خود می‌رود. با وجود اینکه عیشان علاقه دارد دوباره با عمر باشد، او ابتدا علاقه خود به عیشان را انکار می‌کند و می‌خواهد با باده باشد، اما وقتی رویای خود را برای باده تعریف می‌کند، باده می‌گوید که در رویایی که ازل تعریف می‌کند، باده جایی ندارد و به جای او عیشان است. همچنین ازل وقتی حرف‌های پسرش جان به دختر مورد علاقه‌اش را می‌شنود که می‌گوید «عشق غیرممکن وجود ندارد»، به این درک می‌رسد که برای عمر شدن باید عیشان را دوست داشته
می‌رسد که برای عمر شدن باید عیشان را دوست داشته باشد. ازل (عمر) و عیشان دوباره به هم رسیدند، اما چنگیز که دیوانه‌وار حسودی می‌کرد، به عیشان تجاوز کرد و نزدیک بود او را بکشد و به پلیس گزارش داد که ازل این کار را انجام داده است. در حالی که عیشان در بیمارستان در وضعیت وخیمی قرار داشت، اعلام کرد که این چنگیز بود که با او این کار را کرد، نه ازل. در همین حین ازل و علی چنگیز را پیدا کردند و او را کشتند. ازل سپس به بیمارستان بازگشت و پزشکان گفتند که عیشان تنها چند ساعت دیگر زنده است. او می‌خواست در آغوش عمر بمیرد.
دیگر زنده است. او می‌خواست در آغوش عمر بمیرد. در یک پایان مبهم و متافیزیکی، ازل و عیشان در قطار سفر می‌کنند، در حالی که عیشان با چشمان بسته و مرده به نظر می‌رسد. ازل سپس مقداری مایع از حلقه‌ای می‌نوشد که رامیز به او دستور داده بود «هرگز دستش نیندازد» (یعنی آنچه داخل آن است را ننوشد) مگر اینکه برای زندگی جدید آماده باشد. چشم های ازل هم بسته می‌شود و به عیشان می‌گوید که با او خواهد بود و بهار منتظر آن‌هاست. دوربین سایر مسافران قطار، دوستان و خانواده درگذشته عمر و عیشان، از جمله رامیز، بهار و برادر کوچکتر
عمر و عیشان، از جمله رامیز، بهار و برادر کوچکتر ازل، مرت را نشان می‌دهد. در صحنه پایانی مرد جوانی سوار بر موتور سیکلت به فانوس دریایی نزدیک می‌شود و به نگهبان می‌گوید: آمدم پدرم را ببینم. وقتی از مرد جوان خواسته شد خود را معرفی کند، می‌گوید که او جان اوچار، پسر عمر است. وقتی او به در نزدیک می‌شود، دوربین سایه مردی را نشان می‌دهد که در را باز می‌کند و با ژست سرش را می‌خاراند، درست مثل عمر/ازل. مخاطب شروع به تعجب می‌کند که واقعاً چه اتفاقی افتاده است: آیا ازل با عیشان در آن قطار مرد یا زنده ماند؟ آیا مایع
با عیشان در آن قطار مرد یا زنده ماند؟ آیا مایع داخل حلقه سمی بود؟ صحنه قطار واقعی بود یا خیالی؟ فیلمبرداری. اگرچه اکثر قسمت‌های این مجموعه تلویزیونی در استانبول فیلمبرداری شده‌اند، برخی از قسمت‌های آن در قبرس شمالی، کرواسی و انگلیس و سکانس‌های زندان در زندان اولوجانلار در آنکارا فیلمبرداری شده‌اند. جوایز. ازل با برنده شدن ۹ جایزه از ۱۴ رشته که در آن نامزد جوایز تلویزیونی اسماعیل جم شد که برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ برگزار شد به موفقیت بزرگی دست یافت.
اولین ماه از ماه های سال ۳۶۱ روزهٔ آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است . همچنین اولین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد. رویدادها. یوم‌الله الاعظم - عید نوروز بیانی - عید فطر - مبداء تقویم بدیع بیانی
دومین ماه از ماه‌های سال ۳۶۱ روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است. همچنین دومین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد. رویدادها. عید مرآتیت (روز انتصاب میرزا یحیی نوری به مقام جانشینی)
سومین ماه از ماه های سال 361 روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است . همچنین سومین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد.
چهارمین ماه از ماه‌های سال ۳۶۱ روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده‌است. همچنین چهارمین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد. مرگ‌ها. کشته شدن ملا محمدعلی بارفروش ملقب به قدوس در جنگ قلعه طبرسی، مصادف با پنجم ماه چهارم از سال اول قبل از مبدأ تقویم بدیع بیانی
پنجمین ماه از ماه‌های سال ۳۶۱ روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده‌است. همچنین پنجمین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد. رویدادها. عید میلاد حضرت نقطه مصادف با اول ماه پنجم (نور) ۳۰ سال ماقبل از مبدأ تقویم بدیع بیانی
ششمین ماه از ماه های سال 361 روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است . همچنین ششمین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد. مرگ‌ها. اعدام سیدعلی محمد شیرازی شانزدهم ماه رحمت سال اول تقویم بدیع بیانی کشته شدن سید یحیی دارابی ملقب به وحید اکبر در قیام بابی های نیریز - هفدهم ماه رحمت سال اول تقویم بدیع بیانی
هفتمین ماه از ماه های سال 361 روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است . همچنین هفتمین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد.
هشتمین ماه از ماه‌های سال ۳۶۱ روزه آیین بیانی است که توسط سید علی محمد باب در کتاب چهارشآن به آن اشاره شده است. همچنین هشتمین ماه از ماه‌های ۱۹گانه در گاه‌شماری بهائی است که مثل همه ماه‌های این گاه‌شماری دارای ۱۹ روز می‌باشد.
سید محمد وحید میرزاده (متولد ۲ فروردین ۱۳۳۷ - درگذشت ۸ اسفند ۱۳۹۰)، یکی از فعالان ملی-مذهبی و روزنامه‌نگار ایرانی بود. وی عضو فعال جنبش مسلمانان مبارز و شورای فعالان ملی-مذهبی ایران محسوب می‌شد. محمد وحید میرزاده ، یکی از روزنامه‌نگاران ایران فردا، مقاله‌نویس و مهندس عمران بود. از او به عنوان مؤسس شورای تحریریه نام برده می‌شود. زندگی. وحید میرزاده، در فروردین ماه ۱۳۳۷ در کرمانشاه متولد شد. پدرش سید محمود از تاجران کرمانشاه و مادرش احترام نیز دختر کاظم صمدی از تاجران آن شهر بود. میرزاده تحصیلات ابتدایی تا
از تاجران آن شهر بود. میرزاده تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان خود را در کرمانشاه انجام داد و پس از آن مدرک مهندسی خود را در رشتهٔ عمران از دانشگاه امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران) دریافت کرد. وی در بهمن ۱۳۶۱ با زهرا رشیدی ازدواج کرد که حاصل آن، دو دختر به نام‌های مونا و مینا است. میرزاده فعالیت سیاسی خود را با عضویت در «جنبش مسلمانان مبارز» آغاز کرد. در سال‌های ۱۳۶۷–۱۳۷۰ در چاپ و انتشار گاهنامهٔ «احیاء» به همت حسن یوسفی اشکوری ایفا کرد. پس از آن، از خرداد ماه ۱۳۷۱ عضو مؤسس تحریریه و دبیر سرویس تاریخ نشریهٔ «ایران
عضو مؤسس تحریریه و دبیر سرویس تاریخ نشریهٔ «ایران فردا» به مدیر مسئولی عزت‌الله سحابی شد و تا زمان توقیف در اردیبهشت ماه ۱۳۷۹، به فعالیت در این نشریه ادامه داد. این مجله به تدریج از دو ماهنامه به یک ماهنامه و دو‌‌هفته‌نامه تبدیل شد. از منظر میرزاده «ایران فردا» در واقع در پی پاسخگویی به نیازهای فکری و سیاسیِ بخش خاموشی از جامعهٔ ایرانی بود که می‌خواستند به مسائل، در چارچوب منافع ملی و انسانی و با دیدِ کارشناسی و درازمدت و منطقی نگاه کنند و از برج عاج آرمان‌گرایی و شور و شعف انقلابی به واقعیت‌های اجتماعی
و شور و شعف انقلابی به واقعیت‌های اجتماعی سقوط کنند. میرزاده در طول مدت انتشار ایران فردا، کوشش کرد تا تاریخ شفاهی بخش‌هایی از تاریخ معاصر ایران را با تمرکز بر نهضت مقاومت ملی ایران و کودتای ۱۳۳۲ تدوین نماید. او برای انتقال تجربیات از نسلی به نسل دیگر به انجام گفت‌وگوهای مفصلی با شخصیت‌های سیاسی-تاریخی مختلف مبادرت نمود و حاصل کار خود را در کتابی تحت عنوان «"تداوم حیات سیاسی در اختناق: تاریخ شفاهی نهضت مقاومت ملی ایران"» به چاپ رسانید. گرایش به خط محمد مصدق. علاقه و ارادت ویژهٔ میرزاده به دکتر محمدمصدق،