payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فریبنده باشد فقط سیستم‌های آسنکرون می‌توانند بدون فشرده‌سازی داده‌ها بدان دست یابند. حداکثر گذرداد نظری به‌طور دقیق به سربارفرمت و مشخصات حساب با بهترین مفروضات گزارش شده‌است. این تعداد مانند «حداکثر گذرداد دست یافتنی» زیر در درجه اول به عنوان یک ارزش خشن مورد استفاده واقع می‌شود، از جمله برای تعیین مرزهای عملکرد ممکن اولیه در مرحله طراحی یک سیستم استفاده می‌شود. اوج گذرداد اندازه‌گیری‌شده. مقادیر بالا مقادیر نظری یا محاسبه‌ای‌اند. گذرداد اندازه‌گیری شده اوج توانی است که در واقعیت یا سیستم اجرا شده ویا
اوج توانی است که در واقعیت یا سیستم اجرا شده ویا سیستم شبیه‌سازی شده، اندازه‌گیری می‌شود. مقدار گذرداد اندازه‌گیری شده در طی یک دوره کوتاه از زمان است. به عبارت ریاضی این حدی است که از گذرداد گرفته می‌شود در حالی که زمان به صفر میل کند. این اصطلاح مترادف است با «گذرداد آنی». این گذرداد برای سیستم‌هایی مفید است که بر انتقال پشت سرهم انتقال داده‌ها تکیه می‌کنند با این حال برای سیستم‌هایی با دوره کاری بزرگتر برای اندازه‌گیری کارایی سیستم کمتر مفید واقع می‌شود. بیشینه گذرداد پیاپی. این مقدار، گذردادی است که در
بیشینه گذرداد پیاپی. این مقدار، گذردادی است که در یک زمان طولانی به‌طور میانگین یا یکپارچه شده‌است (گاهی بی‌نهایت در نظر گرفته می‌شود). برای شبکه‌های با سیکل وظیفه طولانی به احتمال زیاد یک نشانگر دقیق از عملکرد سیستم است. ماکزیمم گذرداد تعریف می‌شود به عنوان گذرداد مجانبی موقعی که بار (مقدار داده ورودی) خیلی زیاد است. در سیستم‌های سوییچ بسته‌ای جایی که بار و گذرداد همیشه مساویند (که اتلاف بسته اتفاق نمی‌افتد) ماکزیمم گذرداد ممکن است به صورت حداقل بار در بیت/ثانیه تعریف شود که موجب می‌شود زمان تحویل (تأخیر)
تعریف شود که موجب می‌شود زمان تحویل (تأخیر) بی‌ثبات شود یا به بی‌نهایت منجر شود. این مقدار می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد به‌طور فریب آمیزی در ارتباط با گذرداد اندازه‌گیری شده اوج برای پنهان کردن شکل‌گیری بسته. بهره‌گیری و بازدهی کانال. گاهی گذرداد نرمال و به صورت درصد سنجیده می‌شود. اما استانداردسازی ممکن است باعث سردرگمی در مورد آنچه که در صد بدان مرتبط است شود. سودمندی کانال کارایی کانال و نرخ حذف بسته در سنجش درصدی کمتر مبهم است. کارایی کانال همچنین به عنوان کارایی استفاده از پهنای باند شناخته می‌شود.
عنوان کارایی استفاده از پهنای باند شناخته می‌شود. دربیان درصدی گذرداد دستیابی به نرخ بیت شبکه در بیت/ثانیه از یککانال ارتباطی دیجیتال مرتبط است. برای مثال اگر گذرداد برابر ۷۰ مگابیت بر ثانیه در یک ارتباط اترنت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه کارایی کانال برابر ۷۰٪است. در این مثال۷۰ مگابیت داده مؤثر در هر ثانیه منتقل می‌شود. کارایی کانال به جای یک اصطلاح است که به استفاده از گذرداد نادیده گرفتن کانال ارتباط دارد. این نه تنها با بیتهای داده بلکه با سرباری که استفاده از کانال باعث آن می‌شود نیز حساب می‌کند. سر بار انتقال
باعث آن می‌شود نیز حساب می‌کند. سر بار انتقال متشکل از توالی مقدمه قاب سرآیند فریم و تصدیق بسته‌است. تعاریف فرض یک کانال بی صدا در غیر اینصورت گذرداد را نمی‌توان تنها به طبیعت (بهره‌وری) این پروتکل بلکه همچنین برای ارسال مجدد حاصل از کیفیت کانال همراه است. در یک رویکرد ساده کارایی کانال می‌تواند برابر با استفاده از کانال با این فرض که طول بسته‌های تصدیق صفر و آنکه ارائه دهنده ارتباطات هیچ پهنای باندی نسبت به انتقال مجدد و سرآیندها تدارک نمی‌بیند؛ بنابراین علامت متون خاص میان استفاده از کانال و کارایی
علامت متون خاص میان استفاده از کانال و کارایی پروتکل یک تفاوت وجود دارد. در یکلینک ارتباطی نقطه به نقطه یا نقطه به چند نقطه که تنها یک ترمینال در حال انتقال است حداکثر گذرداد اغلب معادل ویا بسیار نزدیک به نرخ داده فیزیکی(ظرفیت کانال)از آنجایی که استفاده از کانال می‌تواند در حدود ۱۰۰٪ در یک شبکه باشد به جز یک شکاف کوچک داخل فریم. برای مثال:در اترنت حداکثر اندازه فریم۱۵۲۶ بایت است (حداکثر ۱۵۰۰ بایت حمل ونقل+۸بایت مقدمه +۱۴ بایت سرایند +۴ بایت دنباله). یک حداقل فاصله اضافی درون فریم مربوط به ۱۲ بایت است که
فاصله اضافی درون فریم مربوط به ۱۲ بایت است که بعد از هر قاب وارد می‌شود. این فاصله اضافی مربوط به حداکثر استفاده از کانال از. %۹۹٫۲۲=%۱۰۰.(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۲۶ یا حداکثر استفاده از کانال ۹۹٫۲۲مگابیت برثانیه شامل سربار پروتکل لایه پیوند داده‌های اترنت در یک ارتباط ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه ارتباط اترنت. گذرداد ماکزیمم یا کارایی کانال پس از آن۹۷٫۵=(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۰۰منحصربه‌فرد سربار پروتکل اترنت است. عوامل مؤثر بر گذرداد. گذرداد سیستم‌های ارتباطی به وسیلهٔ فاکتورهای متعددی محدود می‌شود که برخی در زیر توضیح داده می‌شوند:
محدود می‌شود که برخی در زیر توضیح داده می‌شوند: محدودیتهای آنالوگ. ماکزیمم گذرداد قابل دستیابی (ظرفیت کانال) با پهنای باند در هرتز و نسبت سیگنال به نویز متوسط آنالوگ فیزیکی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. با وجود سادگی مفهومی اطلاعات دیجیتال همهٔ سیگنال‌های الکتریکی که از طریق سیم‌های ارسال می‌شوند آنالوگ هستند. محدودیت‌های آنالوگ سیستم‌های با سیم وبی سیم به ناچار حد بالایی در میزان اطلاعاتی که می‌تواند فرستاده شود ارائه می‌کنند. معادله غالب در اینجاقضیه شانون، هارتلی و محدودیت‌های آنالوگ از این نوع را می‌توان به
و محدودیت‌های آنالوگ از این نوع را می‌توان به عنوان عوامل مؤثر بر هر دو سیگنال پهنای باند آنالوگ یا عوامل مؤثر بر نسبت سیگنال به نویز درک کرد. لازم است ذکر شود که پهنای باند سیستم‌های سیمی می‌تواند در واقع به‌طور تعجب آوری محدود شود با پهنای باند اترنت سیمی محدود به حدود ۱ گیگا هرتز و محدوده وقایع (PCB)با یک مقدار مشابه. سیستم‌های دیجیتال به «فرکانس زانو» (مقدار زمانی که برای ولتاژهای دیجیتال به افزایش ۱۰٪ از دیجیتال اسمی ۰ به دیجیتال اسمی ۱ یا بلعکس) فرکانس زانو ارتباط دارد به پهنای باند مورد نیاز یک
زانو ارتباط دارد به پهنای باند مورد نیاز یک کانال، و می‌تواند مربوط به پهنای باند ۳دسی بل یک سیستم با این معادله باشد:[۳] جاییکه (TR) ۱۰٪ تا ۹۰٪ افزایش یابد و(K) یک ثابت تناسب مربوط به شکل پالس برابر با ۰٫۳۵ برای افزایش نمایی و۰٫۳۳۸ برای افزایش گاوسی. تلفات (RC):سیم‌ها یک مقاومت ذاتی ویک خازن ذاتی دارند که نسبت به زمین اندازه‌گیری می‌شوند که این منجر به اثرات نامیده می‌شود خازن‌های انگلی باعیث می‌شوند که تمامی سیم‌ها و کابل‌ها به عنوان فیلترهای پایین گذر عمل کنند. اثر پوستی:هنگامی که فرکانس افزایش می‌یابد،
کنند. اثر پوستی:هنگامی که فرکانس افزایش می‌یابد، بارهای الکتریکی به لبه سیم‌ها ویا کابل مهاجرت می‌کنند. این عمل اثر سطح مقطع در دسترس را برای اجرای فعلی، افزایش مقاومت و کاهش سیگنال به نویز. برای کابلAWG ۲۴ (به‌طور معمول در کابل cat 5e) اثر پوستی فرکانس بر مقاومت ذاتی سیم در ۱۰۰ کیلو هرتز غالب می‌شود. در ۱ گیگا هرتز مقاومت تا ۰٫۱ اهم براینچ افزایش یافته‌است. ختم و زنگ:برای سیم‌های طولانی (سیم‌های طولانی‌تر از طولد موج ۶/۱می‌تواند طولانی در نظر گرفته شود) باید به عنوان خطوط انتقال مدلسازی و بدون انجام این
به عنوان خطوط انتقال مدلسازی و بدون انجام این کار، سیگنال‌های منتشر شده در سیم به جلو و عقب حرکت خواهند کرد، مثبت یا منفی با سیگنال حامل اطلاعات تداخل پیدا می‌کند.[۵] اثرات شبکه‌های بی‌سیم:برای سیستم‌های بی‌سیم، همهٔ اثرات در ارتباط با انتقال بی‌سیم SNR و پهنای باند سیگنال دریافتی و در نتیجه حداکثر تعداد بیتها یی که می‌تواند فرستاده شود را محدود می‌کند. ملاحظات سخت‌افزار آی‌سی. سیستم‌های محاسباتی قدرت پردازش محدودی دارند و می‌توانند محدود شوند. توانایی محدودیت جریان رایج می‌تواند نسبت سیگنال به نویز برای
جریان رایج می‌تواند نسبت سیگنال به نویز برای لینک‌های با ظرفیت بالا محدود کند. بارهای داده‌های بزرگی که نیاز به پردازش داده‌های تحمیلی پردازش نیازمندی‌های سخت‌افزار (مثل روتر). به عنوان مثال، یک روتر دروازه‌ای که یک جمعیت زیرشبکه کلاس B را پشتیبانی می‌کند ۱۰۰*۱۰ مگابایت برثانیه کانال‌های اترنت را اداره می‌کند، ضروری است برای تعیین فاصلهٔ پورت برای هر بسته ۱۶ بیت از آدرس بازرسی شود. این ترجمه به ۸۱۹۱۳ بسته در هر ثانیه (با فرض ماکزیمم داده برای هر بسته) با یک جدول با ۱۶ ^۲ از آدرس‌ها این نیاز به روتری دارد
جدول با ۱۶ ^۲ از آدرس‌ها این نیاز به روتری دارد که قادر باشد ۵٫۳۶۸ بیلیون عملیات جستجو در هر ثانیه انجام دهد. در یک سناریوی بدتر، که در آن محموله هر یک از بسته‌های اترنت به ۱۰۰ بایت کاهش می‌یابد، این تعداد از عملیات در ثانیه به۵۲۰ بیلیون جهش پیدا می‌کند. این روتر نیازمند یک هسته پردازش multi- terflop است تا قادر به ادارهٔ چنین باری باشد. CSMA/CD دسترسی چندگانه با قابلیت شنود سیگنال حامل”back off “زمان انتظار و ارسال مجدد فریم پس از کشف برخورد. این کار در شبکه‌های اترنت با گذرگاه عمومی و شبکه‌های هاب بهتر
اترنت با گذرگاه عمومی و شبکه‌های هاب بهتر از شبکه‌های بی‌سیم اتفاق بیفتد کنترل جریان، به عنوان مثال در پروتکل کنترل انتقال(TCP) تأثیر می‌گذارد بر گذرداد اگر محصول تأخیر پهنای باند بزرگتر از پنجره TCP، یعنی اندازه بافرi.e.. باشد در چنین حالتی کامپیوتر ارسال‌کننده باید برای قبول بسته‌های داده صبر کند قبل از آن می‌تواند داده‌های بیشتری ارسال کند. اجتناب از ازدحام TCP نرخ داده را کنترل می‌کند. در شروع انتقال فایل باصطلاح «شروع آهسته» اتفاق می‌افتد، و بعد ازدحام روتر یا خطاهای بیتی برای مثال در لینک‌های بیسیم
روتر یا خطاهای بیتی برای مثال در لینک‌های بیسیم باعث حذف بسته می‌شود. ملاحظات چند کاربری. اطمینان از اینکه چند کاربر بتوانند به‌طور هماهنگ یک لینک ارتباطات را به تنهایی نیاز به اشتراک بگذارند نیازمند چند نوع تسهیم عادلانه از لینک است. اگر یک لینک ارتباطی گردنه بطری که در حال ارائه نرخ داده R است با N کاربر فعال به اشتراک گذاشته شود (با حداقل یک بسته داده در صف)، هر کاربری به‌طور معمول به توانی در حدود R/N دسترسی پیدا خواهد کرد، اگر صف بندی عادلانه ارتباط بهترین تلاش فرض شده باشد. از دست دادن بسته‌ها به
بهترین تلاش فرض شده باشد. از دست دادن بسته‌ها به دلیل ازدحام شبکه می‌باشد. بسته‌ها ممکن است در سوییچ‌ها یا روترها زمانی‌که صف‌های بسته با توجه به ازدحام پر باشند، حذف شوند. از دست دادن بسته‌ها به دلیل خطاهای بیتی است. الگوریتم‌های زمانبندی در روترها و سوئیچ‌ها. اگر صف بندی عادلانه تأمین نشده باشد، کاربرانی که بسته‌های بزرگ ارسال می‌کنند به پهنای باند وسیعتری دست خواهند یافت. برخی از کاربران ممکن است در الگوریتم صف بندی عادلانه براساس وزن (WFQ)اگر تمایز یا تضمین کیفیت خدمات(QOS) تأمین شده باشد. در برخی از
تضمین کیفیت خدمات(QOS) تأمین شده باشد. در برخی از سیستم‌های ارتباطی، مثل شبکه‌های ماهواره‌ای، فقط تعداد محدودی از کانال‌ها برای یک کاربر در یک زمان معین ممکن است در دسترس باشد. کانال‌ها برای گذرداد preassignmentدیگری یا گذرداد مورد تقاضا برای دسترسی چند گانه اختصاص داده شده‌است. در این حالتها گذرداد برای هر کانال کوانتیزه شده‌است و ظرفیت بالا استفاده بر روی کانال‌های تدریجی از دست رفته‌است. سربار و خوب‌داد. مقاله اصلی: حداکثر گذرداد اغلب یک اندازه‌گیری غیرقابل اعتماد از پهنای باند درک شده‌است. برای مثال
اعتماد از پهنای باند درک شده‌است. برای مثال نرخ داده انتقال فایل در بیت در هر ثانیه است. همان‌طور که در بالا اشاره شد گذرداد قابل دسترسی اغلب کمتر از حداکثر گذرداد است. همچنین، سربار پروتکل برپهنای باند درک شده مؤثر است. گذرداد یک متریک خوب تعریف شده، برای نشان دادن نحوه برخورد با سربار پروتکل نیست. آن به‌طور معمول در یک نقطه مرجع زیر لایه شبکه و بالاتر از لایهٔ فیزیکی اندازه‌گیری شده‌است. ساده‌ترین تعریف، تعداد بیتهایی در ثانیه است که به‌طور فیزیکی تحویل داده شده‌است. نمونه‌ای که در آن این تعریف تمرین یک
شده‌است. نمونه‌ای که در آن این تعریف تمرین یک شبکهٔ اترنت است. در این مورد حداکثر گذرداد، حداکثر میزان بیت ناخالص یا میزان ارسال بیت خام است. با این حال، در طرحی که شامل ارسال کدهای تصحیح خطا (برنامه‌نویسی کانال)، کد خطا کار بر کنار شده به‌طور معمول از مطالعه گذرداد خارج شدند. به عنوان مثال در ارتباطات مودم، که در آن به‌طور معمول، گذرداد در رابط بینپروتکل نقطه به نقطه(PPP)و مدار سوییچ اتصال مودم اندازه‌گیری می‌شود. در این مورد حداکثر گذرداد اغلب با نام میزان ارسال بیت خالص یا میزان ارسال بیت مفید شناخته
ارسال بیت خالص یا میزان ارسال بیت مفید شناخته می‌شود. برای تعیین میزان اطلاعات واقعی یک شبکه یا ارتباط، ممکن است تعریف اندازه‌گیری «خوب‌داد» مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال در انتقال فایل goodputمربوط به اندازه فایل (در بیت) تقسیم بر زمان انتقال فایل است. «خوب‌داد» میزان اطلاعات مفیدی است که در هر ثانیه به پروتکل لایه کاربرد تحویل داده شده‌است. بسته‌های حذف شده یا بسته‌های مجدد ارسال شده نیز به عنوان سربار پروتکل از مطالعه حذف شدند. به همان دلیل «خوب‌داد» پایینتر از گذرداد است. عوامل فنی مؤثر بر تفاوت در
پایینتر از گذرداد است. عوامل فنی مؤثر بر تفاوت در مقاله «خوب‌داد» ارائه شده‌است. کاربردهای دیگر گذرداد برای داده‌ها. مدارهای مجتمع. اغلب یک بلوک در نمودار جریان داده تنها یک ورودی و یک خروجی واحد دارد و در بسته‌های مجزا از اطلاعات عمل می‌کند. نمونه‌های از بلوکهای اینچنینی ماژولهای FFT یا ضرایب باینری است. از آنجا که واحدهای گذرداد در مقابل واحد تأخیر انتشار قرار دارد، که «ثانیه‌ها به ازای هر پیام» یا «ثانیه‌ها به ازای هر خروجی» گذرداد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد برای ارتباط دستگاه‌های محاسباتی، اجرای
قرار گیرد برای ارتباط دستگاه‌های محاسباتی، اجرای یک تابع اختصاص داده شده مانند یک ASIC یا یک پردازنده جاسازی شده برای یک کانال ارتباطی، تسهیل تجزیه وتحلیل سیستم. شبکه‌های بی‌سیم و سلولی. در شبکه‌های بی سیمسیستم‌های تلفن همراه، بهره‌وری طیفی سیستم در بیت/ثانیه/هرتز/ در واحد سطح، بیت/ثانیه/هرتز/سایت یا بیت/ثانیه/هرتز/سلول، حداکثر گذرداد سیستم (گذرداد کل) تقسیم شده بوسیلهٔ پهنای باند آنالوگ و برخی معیار آرا پوشش سیستم. کانال‌های آنالوگ سراسری. در طول کانال‌های آنالوگ، گذرداد به‌طور کامل با طرح مدولاسیون، نسبت
آنالوگ، گذرداد به‌طور کامل با طرح مدولاسیون، نسبت سیگنال به نویز، و پهنای باند موجود تعریف شده‌است. از آنجا که گذرداد به‌طور معمول در شرایط استفاده از داده‌های دیجیتال کمی تعریف شده‌است، به‌طور معمول واژه «گذرداد» استفاده نمی‌شود، و به جای آن اغلب اصطلاح «پهنای باند» استفاده شده‌است.
در علوم رایانه، یک معماری مجموعهٔ دستورالعمل ، نوعی مدل انتزاعی از یک رایانه است که به آن معماری یا معماری رایانه نیز می‌گویند. نمود یک آی‌اس‌ای، مثلاً یک واحد پردازش مرکزی، پیاده‌سازی نام دارد. به‌طور کلی یک آی‌اس‌ای، بیانگر انواع دادهٔ مورد پشتیبانی، رجیسترها، پشتیبانی سخت‌افزاری برای مدیریت حافظه اصلی، ویژگی‌های اساسی (همچون پایداری حافظه، حالت‌های آدرس‌دهی، حافظهٔ مجازی) و مدل ورودی/خروجی خانواده‌ای از پیاده‌سازی‌های آی‌اس‌ای مورد نظر است. یک آی‌اس‌ای، رفتار کد ماشین را که روی پیاده‌سازی‌های آن آی‌اس‌ای
کد ماشین را که روی پیاده‌سازی‌های آن آی‌اس‌ای اجرا می‌شود، مشخص می‌کند؛ به گونه‌ای که وابستگی به مشخصات آن پیاده‌سازی نداشته باشد و بدین طریق موجب سازگاری باینری بین پیاده‌سازی‌ها می‌شود. این امر امکان پیاده‌سازی‌های متعدد از یک آی‌اس‌ای که از لحاظ عملکرد، اندازه فیزیکی و قیمت تفاوت دارند ولی می‌توانند کد ماشین یکسانی را اجرا کنند، فراهم می‌آورد، به گونه‌ای که می‌توان یک ماشین با عملکرد پایین و قیمت پایین را با یک ماشین با قیمت بالاتر و عملکرد بالاتر، بدون نیاز به تعویض نرم‌افزار جایگزین کرد. همچنین، این
نیاز به تعویض نرم‌افزار جایگزین کرد. همچنین، این قابلیت باعث تکامل ریزمعماری‌های پیاده‌سازی‌های این آی‌اس‌ای می‌شود؛ به نحوی که، یک پیاده‌سازی جدیدتر با کارایی بالاتر از یک آی‌اس‌ای، بتواند نرم‌افزاری را اجرا کند که روی نسل‌های پیشین پیاده‌سازی کار می‌کند. اگر یک سیستم‌عامل، یک واسط دودویی کاربردی استاندارد و سازگار را برای یک آی‌اس‌ای خاص حفظ کند، آنگاه کد ماشین برای آن آی‌اس‌ای و سیستم‌عامل، روی پیاده‌سازی‌های بعدی آن در آینده و نسخه‌های جدیدتر آن سیستم‌عامل نیز اجرا خواهد شد. با این وجود، اگر یک
سیستم‌عامل نیز اجرا خواهد شد. با این وجود، اگر یک آی‌اس‌ای، اجرای چندین سیستم‌عامل را پشتیبانی کند، این تضمین وجود ندارد که کد ماشین برای یک سیستم‌عامل، روی سیستم‌عامل دیگر اجرا شود، مگر اینکه سیستم‌عامل اول از اجرای کد ماشین ساخته شده برای سیستم‌عامل دیگر پشتیبانی کند. یک آی‌اس‌ای را می‌توان با اضافه کردن دستورالعمل‌ها یا سایر قابلیت‌ها یا اضافه کردن پشتیبانی برای آدرس‌ها و مقادیر دادهٔ بزرگتر، بسط داد. در این حالت یک پیاده‌سازی از آی‌اس‌ای‌های بسط یافته را کماکان می‌توان برای اجرای کد ماشین برای
یافته را کماکان می‌توان برای اجرای کد ماشین برای نسخه‌هایی از همان آی‌اس‌ای بدون بسط‌های ذکر شده، استفاده کرد. کدهای ماشینی که از این بسط‌ها استفاده می‌کنند، فقط روی پیاده‌سازی‌هایی اجرا می‌شوند که از این بسط‌ها پشتیبانی کنند. این قابلیت‌های فراهم کردن سازگاری باینری، باعث شده‌است که آی‌اس‌ای‌ها، یکی از اساسی‌ترین فرم‌های انتزاعی در رایانش باشند. مرور. معماریِ مجموعه دستورالعمل را باید از ریزمعماری افتراق داد. ریزمعماری، مجموعه‌ای از تکنیک‌های طراحی پردازنده است که در یک پردازنده خاص برای پیاده‌سازی
است که در یک پردازنده خاص برای پیاده‌سازی مجموعهٔ دستورالعمل استفاده می‌شود. پردازنده‌هایی با ریزمعماری‌های متفاوت می‌توانند یک مجموعه دستورالعمل مشترک داشته باشند. برای مثال، اینتل پنتیوم و Advanced Micro Devices Athlon تقریباً نسخه‌های مشابهی از مجموعه دستورالعمل x86 را پیاده‌سازی می‌کنند، اما دارای طراحی داخلی کاملاً متفاوتی هستند. طبقه‌بندی آی اس ای. یک آی اس ای را می‌توان به شیوه‌های مختلفی طبقه‌بندی کرد. یک روش طبقه‌بندی معمول بر مبنای پیچیدگی معماری است. یک "رایانه با مجموعه دستورالعمل پیچیده"
است. یک "رایانه با مجموعه دستورالعمل پیچیده" (complex instruction set computer) دارای دستورالعمل‌های اختصاصی بسیاری است، که برخی از آن‌ها ممکن است به ندرت در برنامه‌های عملی استفاده شوند. یک "رایانه با مجموعه دستورالعمل کاهش یافته" (reduced instruction set computer)، با پیاده‌سازی کارامد صرف دستورالعمل‌هایی که به‌طور مکرر در برنامه‌ها استفاده می‌شوند، پردازنده را ساده می‌کند، در عین حال، عملیات کمتر رایج، از طریق ساب روتین‌ها پیاده‌سازی می‌شوند، که در نتیجه، افزایش زمان اجرای پردازنده، با استفاده خیلی کم
افزایش زمان اجرای پردازنده، با استفاده خیلی کم از این عملیات جبران می‌شود. سایر انواع آی اس ای، عبارتند از: معماری‌های "کلمه دستورالعمل بسیار بلند" (very long instruction word) و معماری‌های بسیار مشابه آن نظیر، "کلمه دستورالعمل بلند" (long instruction word) و "معماری‌های دستورالعمل واضحاً موازی"(explicitly parallel instruction computing). هدف از این معماری‌ها بهره‌گیری از موازی گرایی سطح-دستورالعمل با استفاده از سخت‌افزار کمتر در مقایسه با RISC و CISC است. این معماری‌ها برای دستیابی به این هدف، کامپایلر را
معماری‌ها برای دستیابی به این هدف، کامپایلر را مسئول مشکلات دستورالعمل و زمان‌بندی می‌کنند. معماری‌هایی با پیچیدگی‌های حتی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، نظیر: "رایانه با مجموعه دستورالعمل حداقلی" (minimal instruction set computer) و "رایانه با یک مجموعه دستورالعمل" (one instruction set computer). این موارد از لحاظ تئوری اهمیت دارند اما استفاده تجاری نداشته‌اند. دستورالعمل‌ها. زبان ماشین از عبارت‌ها یا دستورالعمل‌های گسسته تشکیل شده‌است. در معماری پردازش، یک دستورالعمل ممکن است حاوی: با ترکیب کردن این
یک دستورالعمل ممکن است حاوی: با ترکیب کردن این دستورالعمل‌های ساده، که به‌طور متوالی اجرا می‌شوند، یا هدایت توسط دستورالعملهای جریان کنترل، عملیات پیچیده تری تولید می‌شوند. انواع دستورالعمل. مثال‌هایی از عملیاتی که در بسیاری از مجموعه‌های دستورالعمل مرسوم هستند عبارتند از: دستورالعمل‌های پیچیده. پردازنده‌ها ممکن است در مجموعهٔ دستورالعمل خود دارای دستورالعمل‌های پیچیده‌ای باشند. یک دستورالعمل پیچیده ممکن است کاری را انجام دهد که نیاز به دستورالعمل‌های متعددی روی سایر رایانه‌ها است. مشخصه چنین
متعددی روی سایر رایانه‌ها است. مشخصه چنین دستورالعمل‌هایی این است که حاوی مراحل متعددی هستند، واحدهای عملکردی متعددی را کنترل می‌کنند، یا اینکه در مقایسه با حجم دستورالعمل‌های ساده ای که توسط پردازندهٔ مورد نظر پیاده‌سازی می‌شوند، مقیاس بزرگ‌تری دارند. برخی مثالهای دستورالعمل‌های پیچیده عبارتند از: انتقال چندین رجیستر به حافظه یا از حافظه (مخصوصاً پشته) به صورت یکجا. انتقال بلاک‌های بزرگ از حافظه (مثلاً، کپی کردن رشته یا انتقال از طریق دسترسی مستقیم به حافظه) محاسبات پیچیده روی اعداد صحیح یا اعداد اعشاری
محاسبات پیچیده روی اعداد صحیح یا اعداد اعشاری (جذر یا توابع متعالی نظیر: لگاریتم، سینوس، کسینوس، و …) دستورالعمل‌های نوع یک-دستورالعمل-چندین-داده(Single instruction, multiple data): یک دستورالعمل یک عملیات را روی مقادیر همگن بسیاری، به صورت موازی، و معمولاً در رجیسترهای اختصاصی SIMD انجام می‌دهد. انجام یک دستورالعمل اتمیک «تست و ست» یا سایر دستورالعمل‌های اتمیک خواندن-تغییر-نوشتن. دستورالعمل‌هایی که عملیاتی را در ALU با یک عملوند از حافظه و نه از یک رجیستر انجام می‌دهند. دستورالعمل‌های پیچیده، در
رجیستر انجام می‌دهند. دستورالعمل‌های پیچیده، در مجموعه‌های دستورالعمل CISC، در مقایسه با مجموعه‌های دستورالعمل RISC، بیشتر هستند، اما مجموعه‌های دستورالعمل RISC نیز ممکن است حاوی آنها باشند. مجموعه‌های دستورالعمل RISC، به‌طور کلی، حاوی عملیات ALU با عملگرهای حافظه یا دستورالعمل‌هایی برای انتقال بلوک‌های بزرگ از حافظه نیستند، با این حال، اکثر مجموعه دستورالعمل‌های RISC، حاوی دستورالعمل‌های SIMD یا برداری هستند که عملیات محاسباتی مشابهی را روی قطعات متعددی از داده به صورت همزمان انجام می‌دهند. دستورالعمل‌های
داده به صورت همزمان انجام می‌دهند. دستورالعمل‌های SIMD، این قابلیت را دارند که بردارهای بزرگ و ماتریس‌ها را در حداقل زمان دستکاری کنند. دستورالعمل‌های SIMD، قابلیت موازی سازی آسان را برای الگوریتم‌هایی که به‌طور معمول در پردازش صدا، تصویر، و ویدئو یافت می‌شوند، فراهم می‌کنند. پیاده‌سازی‌های متنوعی از SIMD تحت عناوین تجاری مثلاً MMX، 3DNow! و AltiVec وارد بازار شده‌اند. کدگذاری دستورالعمل. در معماری‌های قدیمی، یک دستورالعمل حاوی یک آپ کد است که عملیاتی را که باید انجام گیرد، مثلاً اضافه کردن محتویات حافظه
باید انجام گیرد، مثلاً اضافه کردن محتویات حافظه به رجیستر مشخص می‌کند- و همچنین حاوی چند مشخص کنندهٔ عملوندی است که ممکن است رجیسترها، مکان‌های حافظه، یا دادهٔ لیترال را مشخص کنند؛ البته ممکن است این مشخص کننده‌های عملوندی وجود نداشته باشند. این مشخص کننده‌های عملوند ممکن است دارای حالت‌های آدرس دهی باشند که معنی آنها را مشخص می‌کند، یا اینکه در فضاهای ثابت باشند. در معماری‌های کلمه دستورالعمل بسیار بلند (very long instruction word) که حاوی معماری‌های ریز کد بسیاری هستند چندین آپ کد و عملوند به‌طور همزمان
بسیاری هستند چندین آپ کد و عملوند به‌طور همزمان در یک دستورالعمل مشخص می‌شوند. برخی مجموعه‌های دستورالعمل نامعمول، فاقد فضای آپ کد هستند؛ مثلاً در transport triggered architectures، فقط عملوند/عملوندها وجود دارد. ماشین مجازی Forth و سایر مجموعه‌های دستورالعمل "بدون عملوند"، فاقد فضا برای مشخص کنندهٔ عملوند هستند؛ نظیر برخی ماشین‌های پشته از جمله NOSC. دستورالعمل‌های شرطی معمولاً دارای یک فضا برای گزاره هستند- گذاره درواقع، چند بیت کوتاه است که شرایط خاصی را کد گذاری می‌کند، که موجب می‌شود یک عملیات انجام
کد گذاری می‌کند، که موجب می‌شود یک عملیات انجام شود و نه اینکه انجام نشود. برای مثال، یک دستورالعمل انشعاب شرطی، در صورتیکه شرایط مورد نظر صحیح شود، کنترل را منتقل می‌کند به گونه ای که روند اجرا به بخش متفاوتی از برنامه برود و اگر شرایط غلط باشد کنترل را منتقل نمی‌کند و روند اجرا به شکل متوالی ادامه پیدا می‌کند. همچنین، برخی مجموعه‌های دستورالعمل دارای حرکت‌های شرطی هستند، به گونه ای که اگر شرایط صادق باشد این حرکت اجرا خواهد شد و داده مذکور در مکان مورد نظر ذخیره خواهد شد و اگر شرایط مورد نظر صادق نباشد،
ذخیره خواهد شد و اگر شرایط مورد نظر صادق نباشد، اجرا نخواهد شد و مکان مورد نظر نیز تغییر پیدا نخواهد کرد. معماری IBM z/Architecture دارای یک دستورالعمل ذخیره‌سازی شرطی مشابهی است. برخی دستورالعمل‌های معدود حاوی یک فضای گزاره (predicate) در هر دستورالعمل هستند، که گزارهٔ انشعابی نام دارد. تعداد عملوندها. مجموعه‌های دستورالعمل ممکن است بر مبنای حداکثر تعداد عملوندهایی که به‌طور آشکار در دستورالعمل‌ها مشخص می‌شوند طبقه‌بندی شوند. C = A+B عملیات codice_5 نیازمند "چهار دستورالعمل" است. عملیات codice_5 نیازمند
"چهار دستورالعمل" است. عملیات codice_5 نیازمند "یک دستورالعمل" است. codice_25; codice_26; به دلیل تعداد زیاد بیت‌های مورد نیاز برای کدگذاری سه رجیستر یک دستورالعمل سه-عملوندی، معماری‌های RISC که دارای دستورالعمل‌های ۱۶ بیتی هستند، تماماً دارای طراحی‌های دو-عملوندی هستند، نظیر: Atmel AVR, TI MSP43 و برخی نسخه‌های ARM Thumb. معماری‌های RISC که دارای دستورالعمل‌های ۳۲ بیتی هستند، معمولاً دارای طراحی‌های سه-عملوندی هستند، نظیر: ARM, AVR32, MIPS, Power آی اس ای و معماری‌های SPARC. هر دستورالعمل تعدادی عملوند
و معماری‌های SPARC. هر دستورالعمل تعدادی عملوند (رجیسترها، مکان‌های حافظه، یا مقادیر فوری) را "به طور آشکار" مشخص می‌کند. برخی دستورالعمل‌ها یک یا بیش از یک عملوند را به‌طور ضمنی فراهم می‌کنند، مثلاً از طریق ذخیره شدن در بالای یک پشته، یا در یک رجیستر غیر مستقیم. در حالتی که برخی از عملوندها به‌طور ضمنی داده می‌شوند، به عملوندهای کمتری در دستورالعمل نیاز هست. هنگامی که یک "عملوند مقصد" به‌طور آشکار مقصد را مشخص می‌کند، باید عملوند دیگری نیز فراهم شود. در نتیجه تعداد عملوندهای کدگذاری شده در یک دستورالعمل،
تعداد عملوندهای کدگذاری شده در یک دستورالعمل، ممکن است با تعداد آرگومان‌های مورد نیاز از نظر ریاضی برای یک عملیات منطقی یا محاسباتی (arity) تفاوت داشته باشد. عملوندها یا در نمایش "آپ کد" دستورالعمل، کدگذاری می‌شوند یا اینکه به صورت مقادیر یا آدرس، به دنبال آپ کد می‌آیند. فشار رجیستر. فشار رجیستر نمایانگر تعداد رجیسترهای آزاد در هر زمان از اجرای برنامه است. فشار رجیستر، زمانی که تعداد زیادی از رجیسترهای موجود در حال استفاده هستند بالاست؛ بنابراین هر قدر فشار رجیستر بالاتر باشد، به تعداد دفعات بیشتری لازم
رجیستر بالاتر باشد، به تعداد دفعات بیشتری لازم است تا محتویات رجیستر به داخل حافظه سرریز شود. افزایش تعداد رجیسترها در یک معماری موجب کاهش فشار رجیستر می‌شود، اما هزینه را افزایش می‌دهد. در حالی که مجموعه‌های دستورالعمل نهفته نظیر Thumb از فشار بسیار بالای رجیستر به دلیل تعداد کم مجموعه رجیستر رنج می‌برند، اما معماری‌های مجموعه دستورالعمل RISC عمومی نظیر MIPS و Alpha دارای فشار رجیستر پایینی هستند. معماری‌های مجموعه‌های دستورالعمل CISC، همچون x86-64، علی‌رغم داشتن مجموعه رجیستر کوچکتر دارای فشار رجیستر
داشتن مجموعه رجیستر کوچکتر دارای فشار رجیستر کمتری هستند. دلیل این امر وجود تعداد زیادی حالت‌های آدرس دهی و بهینه‌سازی (نظیر آدرس‌دهی تحت رجیستر، عملوندهای حافظه در دستورالعمل‌های ALU، آدرس دهی مستقیم، آدرس دهی مرتبط با شمارنده برنامه و سرریزهای رجیستر-به-رجیستر) است که توسط معماری‌های مجموعه دستورالعمل CISC ارائه می‌شوند. طول دستورالعمل. اندازه یا طول یک دستورالعمل می‌تواند بسیار متفاوت باشد؛ از یک مقدار چهار بیتی در برخی میکروکنترلرها تا چند صد بیت در برخی سیستم‌های VLIW. پردازنده‌های مورد استفاده در