payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آران‌ای پیام‌رسان در هردو دستهٔ پروکاریوت‌ها و یوکاریوت‌ها، دارای انتهای '۳ پلی‌آدنیله‌اند، به گونه‌ای که دم‌های پلی(A) پروکاریوتی عمدتاً کوتاه‌تر بوده و مولکول‌های آران‌ای پیام‌رسان پلی‌آدنیله‌شدهٔ کمتری دارند. مروری بر آران‌ای. آران‌ای‌ها نوعی از مولکول‌های زیستی بزرگی هستند که از بلوک‌های منحصر به فردی به‌نام نوکلئوتید (آدنین، سیتوزین، گوانین و یوراسیل) ساخته شده‌اند. آران‌ای از روی الگوی دی‌ان‌ای ساخته می‌شود. طبق قرارداد، دنبالهٔ آران‌ای از انتهای ۵'به سمت انتهای ۳' نوشته می‌شود؛ بنابراین، انتهای ۵'
سمت انتهای ۳' نوشته می‌شود؛ بنابراین، انتهای ۵' زودتر از انتهای ۳' رونویسی می‌شود. همچنین، انتهای ۳' محلی است که دنبالهٔ آدنین برای چندآدنینه‌شدن قرار می‌گیرد. آران‌ای پیام‌رسان، نوعی آران‌ای دارای نواحی رمزشده‌ای است که برای تولید پروتئین (ترجمه)استفاده می‌شوند. دیگر قسمت‌های آران‌ای پیام‌رسان، نواحی ترجمه‌نشده‌ای هستند که میزان فعال بودن آران‌ای پیام‌رسان را تنظیم می‌کنند. تعداد زیادی آران‌ای وجود دارد که ترجمه نشده‌اند و آران‌ای بی‌رمز نام دارند. مشابه نواحی ترجمه‌نشده، بیشتر آران‌ای‌های بی‌رمز، نقش
نواحی ترجمه‌نشده، بیشتر آران‌ای‌های بی‌رمز، نقش تنظیم‌کننده دارند. چندآدنینه‌شدن هسته‌ای. وظیفه. در پلی‌آدنیله‌شدن هسته‌ای، دنبالهٔ آدنین به آران‌ای در انتهای رونویسی اضافه می‌شود. در آران‌ای پیام‌رسان، دنبالهٔ آدنین مولکول در آران‌ای پیام‌رسان را از تجزیهٔ آنزیمی در سیتوپلاسم سلول محافظت می‌کند و در پایان رونویسی، به خروج آران‌ای پیام‌رسان از هسته و ترجمهٔ آن کمک می‌کند. تقریباً تمام آران‌ای‌های پیام‌رسان یوکاریوتی چندآدنینه می‌شوند. به استثنای هیستون آران‌ای‌های پیام‌رسان وابسته به تکثیر حیوانات. این
پیام‌رسان وابسته به تکثیر حیوانات. این آران‌ای‌های پیام‌رسان تنها آران‌ای‌های پیام‌رسانی در یوکاریوت‌ها هستند که دنبالهٔ آدنین ندارند و به جای آن در یک ساختار ساقه-حلقه به دنبال یک توالی غنی از پورین که هیستون عنصر پایین‌دست نامیده می‌شوند و مشخص می‌کنند چه زمانی آران‌ای قطع شده‌است و در نتیجه انتهای ۳' هیستون آران‌ای پیام‌رسان شکل گرفته‌است، پایان می‌یابند. بیشتر آران‌ای‌های بی‌رمز یوکاریوتی در انتهای رونویسی چندآدنینه می‌شوند. آران‌ای‌های کوچکی وجود دارند، مانند ریزآران‌ای، که دنبالهٔ آدنین فقط در
دارند، مانند ریزآران‌ای، که دنبالهٔ آدنین فقط در شکل‌های میانی آن‌ها دیده می‌شوند نه در شکل کامل آن. اما برای بیشتر آران‌ای‌های بی‌رمز طولانی، دنبالهٔ آدنین بخشی از آران‌ای کامل است. مکانیزم. سیستم پلی‌آدنیله‌سازی در هستهٔ یوکاریوت‌ها، روی محصولات آران‌ای پلی‌مراز II کار می‌کند، مانند آران‌ای‌های پیام‌رسان پیشرو. در این، جا یک مجموعه شامل چند پروتئین، بخش ۳' از آران‌ای جدید تولیدشده را می‌شکافند و انتهای ناحیهٔ شکافته‌شده را پلی‌آدنیله می‌کنند. این شکاف کاتالیزشده توسط آنزیم CPSF و در ۱۰–۳۰ نوکلئوتید
کاتالیزشده توسط آنزیم CPSF و در ۱۰–۳۰ نوکلئوتید پایین‌تر از محل اتصال، رخ می‌دهد. در این ناحیه روی آران‌ای اغلب دنبالهٔ AAUAAA وجود دارد، اما انواع مختلف آن که به‌صورت ضعیف به CPSF وصل شده‌اند نیز وجود دارد. دو پروتئین دیگر نیز به‌طور اختصاصی به آران‌ای وصل می‌شوند: CstF و CFI.CstF ککک به ناحیهٔ غنی از GU و پایین‌تر از ناحیهٔ CPSF وصل می‌شود. CFI ناحیهٔ سوم آران‌ای (مجموعه‌ای از UGUAAها در پستانداران) را به رسمیت می‌شناسد و حتی اگر دنبالهٔ AAUAAA وجود نداشته باشد بازهم می‌تواند CPSF را به‌کار گیرد. سیگنال
باشد بازهم می‌تواند CPSF را به‌کار گیرد. سیگنال پلی‌آدنیله‌شدن –دنباله‌ای از الگوهای شناخته شده توسط مجموعه شکاف دهنده آران‌ای- بین گروه‌های یوکاریوتی متفاوت است. بیشتر ناحیه‌های پلی‌آدنیله شدن انسان‌ها شامل AAUAAA است اما این دنباله در بین گیاهان و قارچ‌ها کمتر رایج است. آران‌ای معمولاً قبل از پایان رونویسی شکافته می‌شود و CstF به آران‌ای پلیمرازΙΙمتصل می‌شود. پروتئین CFI همچنین در عملیات شکافتن نقش دارد (اگر چگونگی آن هنوز ناشناخته است). ناحیهٔ شکاف می‌تواند تا حدود ۵۰ نوکلئوتید متفاوت باشد. وقتی آران‌ای
تا حدود ۵۰ نوکلئوتید متفاوت باشد. وقتی آران‌ای شکافته شد، فرایند چندآدنینی شروع شده و توسط پلیمراز چندآدنینی کاتالیز می‌شود. پلیمراز چندآدنینی، دنبالهٔ آدنین را با اضافه کردن ادنوزین منو فسفات از ادنوزین تری فسفات (با شکافتن پیروفسفات) می‌سازد. پروتئین دیگر، PAB2، به دنبالهٔ آدنین کوتاه جدید متصل می‌شود و میل پلیمراز چندآدنینی برای اضافه کردن طول دنبالهٔ آدنین به آران‌ای را افزایش می‌دهد. وقتی طول دنبالهٔ آدنین به حدود ۲۵۰ نوکلئوتید رسید، آنزیم دیگر نمی‌تواند CPSF را متصل نگه دارد و فرایند پلی‌آدنیله‌شدن
CPSF را متصل نگه دارد و فرایند پلی‌آدنیله‌شدن متوقف می‌شود و به این ترتیب طول دنبالهٔ آدنین مشخص می‌شود. CPSF با آران‌ای پلیمرازΙΙ در ارتباط است و اجازه ارسال سیگنال پایان رونویسی به پلیمراز را می‌دهد. مکانیزم چندآدنینی‌شدن همچنین به‌طور فیزیکی با پیرایش که مجموعه‌ای که اینترون‌ها را از آران‌ای حذف می‌کنند، ارتباط دارد. اثرهای پایین‌دست. دنبالهٔ آدنین به‌عنوان ناحیهٔ ضروری برای پروتئین‌های ضروری آن عمل می‌کند. این پروتئین‌ها اجازه خروج آران‌ای پیام‌رسان از هسته سلول و ترجمه آن را می‌دهند و از تجزیه آن
از هسته سلول و ترجمه آن را می‌دهند و از تجزیه آن جلوگیری می‌کنند. این پروتئین‌ها قبل از خروج آران‌ای پیام‌رسان از هسته به آن متصل می‌شوند و در مخمرها، همچنین هستهٔ دنباله به کار گرفته می‌شود تا با استفاده از آن دنبالهٔ آدنین کوتاه شده و اجازه خروج آران‌ای پیام‌رسان داده شود. این پروتئین‌ها همراه با آران‌ای به سیتوپلاسم صادر می‌شوند و آران‌ای پیام‌رسانی که صادر نشده باشد توسط تجزیه می‌شود. همچنین، این پروتئین‌ها می‌توانند به پروتئین‌های دیگری که روی ترجمه اثر می‌گذارند متصل شوند و از آن‌ها استفاده کنند. یکی
می‌گذارند متصل شوند و از آن‌ها استفاده کنند. یکی از این پروتئین‌ها -4G است که به نوبه خود باعث شروع به کار واحد کوچک ریبوزوم(40S) می‌شود. با این‌حال، دنبالهٔ آدنین برای ترجمهٔ همهٔ آران‌ای پیام‌رسان‌ها ضروری نیست. حذف گروهی از پروتئین‌ها(deadenylation). در سلول‌های سوماتیک یوکاریوتی، طول دنبالهٔ آدنینی در سیتوپلاسم به تدریج کوتاه‌تر می‌شود، و آران‌ای‌های پیام‌رسانی با دنبالهٔ کوتاه آدنینی کمتر ترجمه شده و در نتیجه زودتر تجزیه می‌شوند. با این حال، این تجزیه چندین ساعت طول خواهد کشید. این فرایند حذف و تجزیه
چندین ساعت طول خواهد کشید. این فرایند حذف و تجزیه می‌تواند توسط میکروآران‌ای‌های مکمل ناحیهٔ ترجمه نشده ۳’ تسریع شود. در سلول‌های تخم نابالغ، آران‌ای‌های پیام‌رسانی که طول دنباله آدننین کوتاه دارند تجزیه نمی‌شوند، بلکه بدون ترجمه شدن ذخیره می‌شوند. سپس در دوران و بعد از لقاح توسط پلی‌آدنیله‌شدن سیتوپلاسمی فعال می‌شوند. در حیوانات، پلی آدنین ریبونوکلئاز () می‌تواند به کلاه ۵’ متصل شده و نوکلئوتیدهای دنبالهٔ آدنین را حذف کند. سطح دسترسی به کلاه ۵’ و دنبالهٔ آدنین در کنترل اینکه چه مدت دیگر آران‌ای پیام‌رسانی
در کنترل اینکه چه مدت دیگر آران‌ای پیام‌رسانی باید تجزیه شود تأثیر دارد. PARN پروتئین کمتری را حذف می‌کند اگر آران‌ای توسط فاکتورهای شروع 4E در کلاه ۵’ و 4Gدر دنباله آدنین محدود شده باشد که در نتیجه عمل ترجمه باعث کاهش حذف پروتئین می‌شود. نرخ حذف شدن ممکن است توسط پروتئین‌های ضروری آران‌ای تنظیم شود. وقتی که دنبالهٔ آدنین حذف شد، مجموعه پروتئین‌های حذف‌کنندهٔ کلاه، کلاه ۵’ را حذف می‌کنند و در نتیجه آران‌ای تجزیه می‌شود. چندین آنزیم دیگر که در حذف پروتئین‌ها از مخمها نقش دارند نیز شناخته شده‌اند.
پروتئین‌ها از مخمها نقش دارند نیز شناخته شده‌اند. چندآدنینه‌شدن جایگزین. بیشتر ژن‌های کدکننده پروتئین بیشتر از یک محل برای چندآدنینه شدن دارند و در نتیجه برای یک ژن چندین نسخه متفاوت آران‌ای‌های پیام‌رسانی که در انتهای ۳’شان متفاوتند وجود دارد. چون چندآدنینه شدن جایگزین طول ناحیه ترجمه نشده ۳’ را تغییر می‌دهد، می‌تواند باعث تغییر مکان‌هایی که برای اتصال میکرو آران‌ای در ناحیه‌های ترجمه نشده ۳’ است، شوند. میکرو آران‌ای تمایل به سرکوب ترجمه و تجزیه آران‌ای‌های پیام‌رسانی که به آن‌ها متصل‌اند را دارند، اگر چه
پیام‌رسانی که به آن‌ها متصل‌اند را دارند، اگر چه مثال‌هایی از میکرو RNAهایی که رونوشت پایداری دارند نیز وجود دارد. چندآدنینه شدن جایگزین می‌تواند باعث کوتاه شدن ناحیه رمز نگاری شده شود که باعث می‌شود ایجاد کد آران‌ای پیام‌رسان برای یک پروتئین متفاوت شود. اما این اتفاق نسبت به اینکه فقط ناحیه ترجمه نشده ۳’ کوتاه شود، کمتر رایج است. انتخاب ناحیه پلی‌آدنین می‌تواند توسط محرک‌های خارج سلولی و وابسته به بیان پروتئین‌هایی که در چندآدنینه شدن نقش دارند، تأثیر پذیرد. برای مثال، بیان CstF-64، یک زیرواحد از ()، در
برای مثال، بیان CstF-64، یک زیرواحد از ()، در ماکروفاژهای پاسخ به لیپوپلی‌ساکارید (یک گروه از ترکیبات باکتریایی که باعث یک پاسخ ایمنی می‌شوند) افزایش می‌یابد. این اتفاق نتیجهٔ انتخاب محل‌های پلی ادنین ضعیف است و در نتیجه رونوشت کوتاه‌تر می‌شود. این عناصر تنظیم‌کننده در ناحیه ترجمه نشده۳’ از آران‌ای پیام‌رسان برای محصولات مرتبط با دفاع مثل لیزوزم و عامل نکروز توموری آلفا را حذف می‌کند. این آران‌ای‌های پیام‌رسان نیمه-عمر طولانی‌تری دارند و تعداد بیشتری از این پروتئین‌ها را تولید می‌کنند. پروتئین‌های ضروری
پروتئین‌ها را تولید می‌کنند. پروتئین‌های ضروری آران‌ای نسبت به دیگر پروتئین‌هایی که در مکانیزم چندآدنینه شدن نقش دارند می‌توانند این که آیا یک سایت برای چندآدنینه شدن استفاده شود یا نه و همچنین دی‌ان‌ای متیلاسیون نزدیک نواحی چندآدنینه شدن را تحت تأثیر قرار دهند. چندآدنینه شدن سیتوپلاسمی. چندآدنینه شدن در سیتوزول برخی از انواع سلول‌های حیوانی وجود دارد، یعنی در ، در رویان‌زایی و در محل‌های پسا- در یاخته عصبی. این پلی‌آدنیله شدن سیتوزولی سبب افزایش طول دنباله آدنین در آران‌ای‌های پیام‌رسان با دنباله ادنین
آدنین در آران‌ای‌های پیام‌رسان با دنباله ادنین کوتاه می‌شود بنابراین این آران‌ای‌های پیام‌رسان ترجمه خواهند شد. طول‌های کوتاه حدوداً ۲۰ نوکلئوتید دارند و به حدود ۸۰–۱۵۰ نوکلئوتید افزایش پیدا خواهند کرد. در جنین ابتدایی موش، چندآدنینه شدن سیتوزولی در آران‌ای‌های مادر سلول تخم، اجازه می‌دهند سلول زنده مانده و رشد کند حتی اگر رونویسی تا میانه‌های سطح ۲-سلول (سطح ۴سلول در انسان) آغاز نشده باشد. درمغز، چندآدنینه شدن سیتوزولی در طول یادگیری فعال شده و می‌تواند نقش مهمی را در تقویت انتقال سیگنال از یک سلول عصبی
مهمی را در تقویت انتقال سیگنال از یک سلول عصبی به سلول دیگر و برای یادگیری و شکل‌گیری حافظه داشته باشد. چندآدنینه شدن سیتوپلاسمی به پروتئین‌های و ویا حتی پروتئین‌های دیگری مثل نیاز دارد. بسته به نوع سلول، پلیمراز می‌تواند هم‌نوع پلیمراز چندآدنینی (PAP)که در فرایند هسته استفاده می‌شود یا پلیمراز سیتوپلاسمی GLD-2 باشد. برچسب تجزیه در یوکاریوت‌ها. برای بسیاری از آران‌ای‌های بی رمز، مثل آران‌ای حامل، و آران‌ای ریبوزومی و آران‌ای کوچک هسته‌ای، پلی‌آدنیله شدن یک راه برای علامت‌گذاری برای تجزیه شدن آران‌ای است،
راه برای علامت‌گذاری برای تجزیه شدن آران‌ای است، حداقل در مخمرها. این پلی‌آدنیله شدن در هسته و توسط انجام می‌شود، به این ترتیب که یک دنباله با طول حدود ۴۰ نوکلئوتید را به انتهای ۳’ اضافه می‌کند. سپس آران‌ای توسط اگزوزوم تجزیه می‌شود. دنبالهٔ آدنین همچنین در بخش‌هایی از آران‌ای ریبوزومی انسان در هر دو شکل هموپلیمر (فقط شامل آدنین) و هتروپلیمر (بیشتر شامل آدنین) یافته شده‌است. در یوکاریوت‌ها و اندامک‌ها. در بسیاری از باکتری‌ها هم آران‌ای‌های پیام‌رسان و هم آران‌ای‌های بی رمز می‌توانند چندآدنینه شوند. این
آران‌ای‌های بی رمز می‌توانند چندآدنینه شوند. این دنبالهٔ آدنین، تجزیه توسط که شامل دو آنزیم تجزیه‌کنندهٔ آران‌ای است (پلیمراز چندآدنینه و RNase E)را جلو می‌اندازد. پلیمراز چندآدنینه به انتهای ۳’ آران‌ای متصل شده و به این ترتیب پسوند۳’ تولید شده توسط دنبالهٔ آدنین اجازه پیدا می‌کند که به آران‌ای متصل شود و ساختار دوم برای آن ایجاد شده و انتهای ۳’ مسدود شود. دورهای بعدی چندآدنینه شدن و تجزیه انتهای ۳’ توسط پلیمراز چندآدنینه اجازه می‌دهند که دگرادوزوم بر این ساختارهای دوم غلبه کند. دنبالهٔ آدنین همچنین
این ساختارهای دوم غلبه کند. دنبالهٔ آدنین همچنین می‌تواند با به‌کارگیری RNases آران‌ای را به دو قسمت تقسیم کند. این دنباله‌های آدنینی باکتریایی حدود ۳۰ نوکلئوتید طول دارند. در حیوانات و مته‌تن‌سانان، میتوکندری شامل هر دو حالت دنبالهٔ آدنین پایدار و ناپایدار است. چندآدنینه شدن ناپایدار آران‌ای‌های پیام‌رسان و آران‌ای‌های بی رمز را هدف قرار می‌دهد. دنبالهٔ آدنین به‌طور متوسط ۴۳ نوکلئوتید طول دارد که در حالت پایدار از رمز پایان شروع می‌شوند و بدون آن‌ها رمز پایان (UAA) مانند ژنومی که فقط ناحیه U یا UA را کد
(UAA) مانند ژنومی که فقط ناحیه U یا UA را کد می‌کند، کامل نیست. میتوکندری گیاهان فقط چند آدنینیه ناپایدار دارند و میتوکندری مخمرها به‌طور کلی چندآدنینه شدن ندارد. بیشتر باکتری‌ها و میتوکندری علاوه بر پلیمراز چند، نوع دیگری از چندآدنینه شدن که توسط خود اجرا می‌شود، را نیز دارند. این آنزیم در باکتری، میتوکندری و دیسه یافت شده و همچنین در اگزوزوم ارکیا هم وجود دارد (در آرکی‌هایی که اگزوزوم دارند). این آنزیم می‌تواند پسوند ۳’ در محلی که بیشتر آدنین وجود دارد را سنتز کند. مانند باکتری و آرکی‌ها، پلی‌آدنیله شدن
سنتز کند. مانند باکتری و آرکی‌ها، پلی‌آدنیله شدن توسط فسفوریلاز پلی نوکلئوتید تجزیه آران‌ای را در دیسه‌ها جلو می‌اندازد. سیر تکاملی. اگرچه چندآدنینه شدن در تقریباً تمام موجودات دیده می‌شود، اما حقیقتی فراگیر نیست. با این حال، توزیع گسترده از این تغییر و این که در حال حاضر در تمام سه دامنه موجودات زنده وجود دارد نشان دهنده این است که در جد مشترک فرض شده برای تمامی این موجودات نیز سیستم چندآدنینه شدن وجود داشته‌است. و اینکه در تعداد کمی از موجودات چندآدنینه شدن آران‌ای پیام‌رسان ندارند، نشان دهنده این است که
آران‌ای پیام‌رسان ندارند، نشان دهنده این است که در روند تکاملی این موجودات، این سیستم از بین رفته‌است. اگرچه هیچ مثالی از موجودات یوکاریوتی که چندآدنینه شدن نداشته باشند وجود ندارد، اما آران‌ای‌های پیام‌رسان باکتری مایکوپلاسما گالی سپتیکوم و آرکی‌های بدون قابلیت تحمل نمک ولکانی این نقص را دارند. قدیمی‌ترین آنزیم چندآدنینی، فسفوریلاز پلی نکلئوتید است. این آنزیم بخشی از هر عامل تجزیه باکتری و اگزوزوم ارکیا است، دو ترکیب نسبتاً نزدیک که آران‌ای را به نوکلئوتیدهای سازنده اش بازیافت می‌کند. این آنزیم ا آران‌ای
سازنده اش بازیافت می‌کند. این آنزیم ا آران‌ای را با حمله به پیوند بین نکلئوتیدهای انتهای ۳’ با فسفات‌ها و شکستن نکلئوتید فسفات، تجزیه می‌کند. این عملی بازگشت‌پذیر است و بنابراین این آنزیم می‌تواند با اضافه کردن نوکلئوتیدها، آران‌ای را گسترش دهد. تاریخچه. چندآدنینه شدن برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک فعالیت آنزیمی در هسته سلول شناخته شد که می‌توانست ATP را به پلی‌آدنین تبدیل کند. اگرچه در بسیاری از سلول‌ها وجود این آنزیم مشخص شد اما تا سال ۱۹۷۱ که دنباله پلی آدنین در آران‌ای‌های پیام‌رسان شناخته شد،
پلی آدنین در آران‌ای‌های پیام‌رسان شناخته شد، هیچ وظیفه‌ای برای این فعالیت تشخیص داده نشد. در ابتدا تصور می‌شد تنها وظیفهٔ این دنباله‌ها محافظت انتهای ۳’ آران‌ای از نوکلئوتید هاست اما بعداً نقش چندآدنینه شدن در خروج آران‌ای پیام‌رسان از هسته و ترجمهٔ آن شناخته شد. پلیمراز چندآدنینه شدن اولین بار در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شناسایی شد اما پروتئین‌های جانبی آن که این فرایند را کنترل می‌کنند در ابتدای دههٔ ۱۹۹۰ کشف شد.
مارا یکی از استانهای کشور تانزانیا می‌باشد. نام این استان برگرفته از نام رودخانه مارا می‌باشد. مرکز این استان شهر ماسوما نام دارد. این استان از شمال با استان موانزا و استان شینیانگا و از جنوب شرقی با استان آروشا و همچنین از طریق دریاچه ویکتوریا با استان کاگرا همسایه می‌باشد. استان مارا از سمت شمال شرقی با کشور کنیا همسایه می‌باشد که از این روز به عنوان استان مرزی کشور تانزانیا نیز شناخته می‌شود. جغرافیای انسانی. استان مارا به لحاظ جغرافیای انسانی و تنوع قومیتی محل سکونت طیف وسیعی از اقوام و قبایل مختلف
قومیتی محل سکونت طیف وسیعی از اقوام و قبایل مختلف می‌باشد که از جمله آنها: لوو، جیتا، روری، زاناکی، کوریا، کابوا، کیروبا، سیمبیتی، انگورمه، کاوایا، اکوما، ناتا، ایسنیه، ایکیزو، سیزاکی، سوکوما و تاتوروو اشاره کرد. تاریخچه. استان مارا در طی حکومت استعماری انگلیسی‌ها یکی از شهرهای استان دریاچه بود که بعد از استقلال این منطقه در سال ۱۹۶۱ به استان دریاچه تغییر نام داد. گردشگری و حیات وحش. پارک ملی سرنگتی که یکی از معروفترین پناهگاه‌های حیات وحش جهان می‌باشد نیز در این استان قرار دارد که به عنوان میراث جهانی
در این استان قرار دارد که به عنوان میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده‌است. سطح وسیعی از زمینهای این پارک ملی را مراتع و جنگلهای سرسبز پوشانده‌است که نه تنها میزبان مناسبی برای حیات وحش این منطقه می‌باشد بلکه باعث ایجاد جاذبه برای گردشگران داخلی و خارجی نیز شده‌است به طوری که سالانه ۱۵۰٬۰۰۰ نفر توریست برای بازدید از جاذبه‌های گردشگری این پارک ملی به استان مارا سفر می‌کنند که این امر بستر مناسبی را برای رونق روزافزون صنعت گردشگری و اکوتوریسم این استان فراهم نموده‌است. پارک ملی سرنگتی به عنوان یک پناهگاه
نموده‌است. پارک ملی سرنگتی به عنوان یک پناهگاه حیات وحش میزبان و محل زندگی بیش از یک میلیون جانوار وحشی می‌باشد که از جمله آنها ۲۰۰٬۰۰۰ راس گورخر و ۳۰۰٬۰۰۰ راس آهوی تامسون می‌باشد. جمعیت. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این استان بالغ بر ۱٬۳۶۸٬۶۰۲ نفر اعلام شده‌است. کمیسیونر منطقه‌ای این استان آقای جان توپا می‌باشد. شهرستانها. شهرستانهای استان مارا به شرح زیر می‌باشند: منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
ادمون دو گُنکور در ۲۶ مه ۱۸۲۲ متولد و در ۱۶ ژوئیه ۱۸۹۶ درگذشت. ادموند گنکور نویسنده، منتقد ادبی، منتقد هنری، و ناشر فرانسوی و پایه‌گذار فرهنگستان گنکور بود. زندگی‌نامه. ادمون دو گنکور در نانسی از شهرهای فرانسه متولدشد. او تمامی املاکش را برای پایه‌گذاری و حفظ فرهنگستان گنکور اختصاص داد. به مناسبت بزرگداشت برادر و همکارش ژول دو گنکور (Jules de Goncourt) متولد ۱۷ دسامبر ۱۸۳۰ فرهنگستان از سال ۱۹۰۳ جایزه گنکور را که یکی از ارزشمندترین جوایز ادبی فرانسه‌است در ماه دسامبر به برنده بهترین نثر تخیلی اهدا می‌کند.
ماه دسامبر به برنده بهترین نثر تخیلی اهدا می‌کند. ادموند دو گنکور در سال ۱۸۹۶در گذشت و در قبرستان مونمارتر (Montmartre) شهر پاریس به خاک سپرده شده‌است. منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای فرانسوی پیوند به بیرون. سایت برادران گنکور
ایل قلخانی یکی از ایل‌های کرد ایران است. ایل قلخانی در گذشته در ایوان غرب در استان امروزی ایلام ساکن بودند بااین وجود به منطقه گوران در استان کرمانشاه مهاجرت کرده و در ارتباط با مردم گوران قرار گرفتند. در اثر این کوچ ایلی زبان این مردمان تحت تأثیر گوران‌زبانان قرار گرفت و گویش کلهری اولیه تحت تأثیر گویش گورانی قرار گرفت و اندکی تغییر کرد. قلخانی‌ها اکثراً ساکن ایران و همگی پیرو دین یارسان هستند که خود گروه‌های متفاوتی را در بر می‌گیرد. تعداد زیادی از رهبران مذهبی یارسان از مردم قلخانی می‌باشند و به همین
مذهبی یارسان از مردم قلخانی می‌باشند و به همین دلیل گاه به مردم یارسان، قلخانی نیز گفته می‌شود. بیشتر مردم قلخانی در شهرک دره دراز مشغول به زندگی هستند و میتوان گفت پایتخت این ایل این شهرک می باشد که البته این ایل بزرگ در ایران ، عراق و دیگر جاهایی جهان قرار دارند و کسی آمار و تعداد کاملی از این ایل را در دست ندارند اما به صورت تقریبی بیش از ۹۰۰۰۰ نفر فقط در استان کرمانشاه وجود دارند توزیع جغرافیایی. مردم قلخانی به‌طور کلی در مناطق جنوبی و غربی کوه‌های دالاهو ساکنند. ایل قلخانی از زمان کوچ خود به گوران، در
ساکنند. ایل قلخانی از زمان کوچ خود به گوران، در تقسیم‌بندی ایلی بخشی از ایل گوران به‌شمار آمده‌است. بخشی از مردم قلخانی نیز در شهرستان تویسرکان در استان همدان زندگی می‌کنند که از بومی های اصلی و قدیمی شهرستان تویسرکان به شمار می آیند. روستاهای قلخانی‌نشین تویسرکان عبارتند از چاشت‌خوره به جمعیت ٢٠٠٠نفر دوهزار نفر و هزار نفرهم در تهران هستند و تمام فامیلیهای انها قلخانی هست، هزاره، برگچه، قاسم‌آباد، اکبرآباد، فتی‌آباد. همچنین خانواده‌های بسیاری نیز به صورت پراکنده در برخی از روستاهای دیگر شهرستان تویسرکان،
در برخی از روستاهای دیگر شهرستان تویسرکان، محله سرابی این شهرستان و شهر فردیس استان البرز، و نیز شهر فیروزان، شهر فرسفج، و روستای عبدالملکی در استان همدان و برخی کشورهای اروپایی و امریکا زندگی می‌کنند. مردم قلخانی در این مناطق زبان کردی خود را کاملاً حفظ کرده‌اند. نام‌های خانوادگی مانند قلخانی و قلخانباز در میان قلخانی‌های همدان و البرز به چشم می‌خورد. هنری راولینسون که در سال ۱۸۳۶ میلادی از سرزمین ایل گوران بازدید کرده می‌گوید: «زهاب از طرف حاکم کرمانشاه به ۸۰۰۰ تومان در سال به رئیس طایفهٔ گوران اجاره
به ۸۰۰۰ تومان در سال به رئیس طایفهٔ گوران اجاره داده می‌شود. افراد دلیر این طایفه در کوه‌های مجاور سکونت دارند و همیشه برای دفع حملات عثمانی‌ها آماده‌اند. چریکف سرهنگ روسی نیز می‌نویسد: «در صحرای زهاب و در صفحات بشیوه، چادرنشینهای طایفهٔ گوران زیاد بودند که از قلعه زنجیر چندی بود که بدانجا نقل مکان نموده بودند و نیز زمستان در آنجا توقف دارند، زیرا که خان گوران، در کوراک متوقف است، زهاب را در اجارهٔ خود دارد. ایل گوران از دیر باز دارای سابقه تاریخی بوده، تعداد جمعیت این ایل در گذشته خیلی بیش از امروز بوده،
جمعیت این ایل در گذشته خیلی بیش از امروز بوده، به‌طوری‌که همیشه یک فوج سرباز بسیج می‌کرده‌است. ولی به مرور زمان در اثر سوء رفتار بزرگان ایل و همچنین بعلت فقر، عده‌ای متواری و به ایلهای مجاور پناهنده شدند. ایل گوران از قدیم دارای رؤسای سرشناسی بوده، به‌طوری‌که اشخاص برجسته و صاحب نام از این ایل دیده شده‌است، از جمله استاد فقید سعید، غلامرضا رشید یاسمی را می‌توان نام برد." مناطق محل سکونت این مردمان در استان کرماشان در منطقه‌ای نسبتاً وسیع که از مرز ایران و عراق شروع و تا مناطق دوردست در اطراف همدان نیز
و عراق شروع و تا مناطق دوردست در اطراف همدان نیز ادامه میابد. رؤسای ایل گوران ۴ مقر حکومتی داشته‌اند: کرمانشاه، گهواره، قلعه‌زنجیر قلخانی و قلعه نوشیروان، در ناحیه زهاب زیستگاه زمستانی ایل قلعه بهادری گوران است. جستارهای وابسته. [[رده:ایلات جنوب کردستان]] [[رده:عشایر کرد ایران]] [[رده:عشایر ایران]] [[رده:عشایر استان کرمانشاه]]
بِشَنْداس با نام اصلی ویشنوداس، نقاش نقاش گورکانی پیرو هندو و یکی از ماهرترین صورتگران مکتب مغولی هند در نیمه نخست قرن یازدهم بود. او نقاشی را از دربار اکبرشاه پادشاه گورکانی هند آغاز کرد و در زمان سلطنت جهانگیرشاه چهارمین پادشاه سلسله گورکانیان هند، به دستور وی به همراه هیاتی تحت سرپرستی خان عالم سفیر هندوستان، به ایران اعزام شد تا از شاه عباس کبیر و بزرگان دربار او تصاویری تهیه کند. تصاویر بشنداس از شاه عباس، خانواده و دربارش رضایت جهانگیر را جلب کرد و یک فیل و هدایای دیگر به وی پاداش داد و در خاطراتش به
فیل و هدایای دیگر به وی پاداش داد و در خاطراتش به این سفر بشنداس و شبیه‌هایی که او از شاه و ارکان دولت او کشیده بود اشاره کرد. بهترین تصاویر برجای مانده از شاه عباس، همان‌هایی است که بشنداس صورتگری کرده است. جهانگیر شاه که از حاصل کار بشنداس رضایت داشت، پس از بازگشتش، یک فیل به او هدیه کرد و بی‌رقیب بودن او درکشیدن پرتره را ستود. ویژگی‌ها. او استاد پرتره بود. سبک بیشانداس از بازتولید دقیق کوچک‌ترین ظرافت‌های ظاهری در کار او متمایز می‌شود؛ به تصویر کشیدن واقع گرایانهٔ شخصیت‌ها تا با ژست‌ها و ویژگی‌های دقیق
گرایانهٔ شخصیت‌ها تا با ژست‌ها و ویژگی‌های دقیق صورت. او در این مورد با نقاشان پرتره پیش از خود، که ویژگی‌های صورت را بیشتر به صورت شماتیک بازتولید می‌کردند متفاوت است. او اغلب پرتره‌های افرادی را که می‌کشد، به‌صورت گروهی جمع‌آوری می‌کند، که این ویژگی در آثار بعدی او به میزان فزاینده‌ای قابل تشخیص است. مینیاتور «تولد یک شاهزاده» (۱۶۲۰) تصویری از زندگی‌نامه جهانگیرنامهٔ جهانگیر است.
کلمان امبو اوار (، شرق‌شناس فرانسوی، به‌ویژه به‌عنوان ویراستار و مترجم متون عربی، فارسی و ترکی و به دلیل آثار پرشمارش که این حوزه گسترده زبانی از مراکش تا منطقه ترک-فارسی را پوشش می‌دهد، شناخته شده است. او به جنبه‌های مختلف مطالعات شرقی شامل هنر و ادبیات، خوشنویسی، تاریخ ادیان، زبان‌شناسی (دستور زبان، گویش‌شناسی)، فیلولوژی و تاریخ سیاسی پرداخته است. کلمان اوار در سال ۱۸۵۴ میلادی در پاریس متولد شد. او از شاگردان «مدرسهٔ زبان‌های شرقی» و «اکول پرتیک» (پژوهشگاه علوم اجتماعی) بود. به سه زبان فارسی، ترکی و عربی
علوم اجتماعی) بود. به سه زبان فارسی، ترکی و عربی مسلط بود و در هریک تألیفاتی دارد. همچنین مقالاتی در باب تاریخ و جغرافیا، صرف و نحو و ادبیات ملل اسلامی و ادبیات ایران به چاپ رسانده‌ است، از جمله در نشریۀ آسیایی و دانشنامۀ اسلام؛ از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۹۸ میلادی. به مدت بیست سال در استانبول و سه سال در دمشق با سمت مترجمی و کنسولیار و سرکنسول به کار مشغول بود. در سال ۱۸۹۸ میلادی پس از مرگ شارل شفر، شرق‌شناس معروف، به‌جای او به سمت استادی زبان فارسی در مدرسهٔ زبان‌های شرقی منصوب شد و از سال ۱۹۰۸ میلادی استاد علوم
شرقی منصوب شد و از سال ۱۹۰۸ میلادی استاد علوم اسلامی و مدیر تحقیقات «اکول پرتیک» گردید. در سال ۱۹۱۹ میلادی به‌جای ماسپرو، به عضویت «آکادمی ادبیات و کتیبه‌ها» درآمد. کلمان نامزد ریاست کل «آکادمی ادبیات و کتیبه‌ها» در سال ۱۹۲۷ میلادی شد، اما پیش از آن یعنی، در اواخر سال ۱۹۲۶ میلادی درگذشت. او فرزند یک وکیل بود و از ۱۴ سالگی نزد آماند کوسن دو پرسوال (درگذشته ۱۸۷۱، استاد عربی محاوره‌ای و گویش‌ها در مدرسه زبان‌های شرقی) شروع به آموختن زبان عربی کرد. او در مدرسه زبان‌های شرقی در رشته‌های عربی، فارسی، ترکی و
زبان‌های شرقی در رشته‌های عربی، فارسی، ترکی و یونانی نوین فارغ‌التحصیل شد. سپس در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی (EPHE)، بخش علوم دینی، به تحصیل پرداخت و پایان‌نامه‌اش را با عنوان ترجمه «شرف‌الدین رامی، انیس‌العشاق، رساله‌ای در اصطلاحات مربوط به زیبایی» نوشت. اوار در وزارت امور خارجه منصوب شد و به‌عنوان دانشجوی مترجم به دمشق اعزام شد (۱۸۷۵-۱۸۷۸). او در قسطنطنیه به‌عنوان نایب کنسول و کنسول خدمت کرد (۱۸۷۸-۱۸۹۸). پس از درگذشت شارل شفر (۱۸۹۸)، او کرسی زبان فارسی را در مدرسه زبان‌های شرقی برعهده گرفت و پس از او، آن
در مدرسه زبان‌های شرقی برعهده گرفت و پس از او، آن مقام به آنری ماسه (۱۸۸۶-۱۹۶۹) رسید. در سال ۱۹۰۸، او همچنین به‌عنوان مدیر مطالعات اسلام و ادیان عربستان در EPHE منصوب شد. او همچنان به‌عنوان «منشی-مترجم» در وزارت امور خارجه خدمت کرد و در سال ۱۹۱۲ به‌عنوان «کنسول کل فرانسه» بازنشسته شد. در ژانویه ۱۹۱۹، به عضویت آکادمی کتیبه‌ها و ادبیات زیبا انتخاب شد و در سال ۱۹۲۷ ریاست آن را برعهده داشت. او عضو انجمن آسیایی (۱۸۹۸، نایب رئیس ۱۹۱۶-۱۹۲۶) و آکادمی علوم استعماری، رئیس انجمن زبان‌شناسی (۱۹۰۳-۱۹۰۴، ۱۹۱۸) و انجمن
رئیس انجمن زبان‌شناسی (۱۹۰۳-۱۹۰۴، ۱۹۱۸) و انجمن قوم‌نگاری بود. اوار در کنگره‌های شرق‌شناسان، از جمله الجزایر (۱۹۰۵)، کپنهاگ (۱۹۰۸) و قاهره (۱۹۰۹) شرکت کرد. دانش گسترده او در مطالعات شرقی با تسلط او بر زبان‌های اروپایی (انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی) نیز تقویت شد. دستاوردهای او در زمینه‌های مطالعات عربی، فارسی و ترکی توسط زندگی‌نامه‌نویسانش ستایش شده است. به گفته هم‌عصرانش، «ترجیحات پنهانی» او برای عربی بود (بویِر)، و او ترکی را بهتر از فارسی می‌دانست که آن را «کمی به شیوه ترکی» تلفظ می‌کرد (ژان دنی). او بارها