payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حقیقت موارد بیشتری از جمله سرعت انتقال یک بیت، تعداد بیت‌ها در هر کاراکتر، بیت توازن (parity) و تعداد بیت‌های توقف (به مفهوم پایان یک کاراکتر) در پیشبرد انتقال مورد توافق قرار می‌گیرد. به عنوان مثال مشخصه توافق شدهٔ ۹۶۰۰–۸-E-2 به این معنی است که کانال دارای سرعت انتقال ۹۶۰۰ بیت در هر ثانیه، با ۸ بیت در هر کاراکتر، بیت توازن زوج و دو بیت توقف است. این مشخصات در اتصالات سریال معمولاً به صورت ۹۶۰۰–۸-N-1 تنظیم می‌شوند (۹۶۰۰ بیت در هر ثانیه، ۸ بیت در هر کاراکتر، بدون بیت توازن و ۱ بیت توقف) در مجموع ۱۰ بیت
بدون بیت توازن و ۱ بیت توقف) در مجموع ۱۰ بیت برای ارسال هر کاراکتر ۸ بیتی منتقل می‌شود (یک بیت شروع، ۸ بیت داده و یک بیت توقف). این یعنی ۲۵٪ سربار؛ بنابراین یک لینک سریال ناهمگام با سرعت ۹۶۰۰ بیت در هر ثانیه (۱۲۰۰ بایت در هر ثانیه)، داده‌ها را با همین سرعت منتقل نمی‌کند. در این حالت سرعت واقعی انتقال ۹۶۰۰/۱۰ بایت در هر ثانیه (۹۶۰ بایت در هر ثانیه) است که به‌طور قابل ملاحظه‌ای کندتر از حد انتظار است. این وضعیت می‌تواند بدتر هم بشود. در صورتی که بیت توازن و دو بیت توقف استفاده شود، سربار حمل هر کاراکتر ۸
و دو بیت توقف استفاده شود، سربار حمل هر کاراکتر ۸ بیتی ۴ بیت خواهد بود (یک بیت شروع، بیت توازن و ۲ بیت توقف) که معادل سربار ۵۰٪ است. در این حالت یک کانال با سرعت ۹۶۰۰ بیت در هر ثانیه در واقع می‌تواند ۹۶۰۰/۱۲ بایت در هر ثانیه (معادل ۸۰۰ بایت در هر ثانیه) منتقل کند. سرعت انتقال در رابط‌های سریال ناهمگام معمولاً تا ۲۳۰٫۴ کیلو بیت در هر ثانیه پشتیبانی می‌شود. در این صورت اگر در تنظیمات کانال بیت توازن تعیین نشود و از یک بیت توقف استفاده شود، نرخ انتقال ۲۳٫۰۴ کیلوبایت در هر ثانیه می‌شود. مزیت اتصال سریال
کیلوبایت در هر ثانیه می‌شود. مزیت اتصال سریال ناهمگام سادگی آن است. یکی از معایب آن نیز بازدهی کم در حمل داده‌است. با استفاده از رابط هم‌زمان می‌توان بر این مورد غلبه کرد. در این نوع رابط، یک سیگنال ساعت (clock) از طریق یک سیم جدا اضافه شده و بیت‌ها منطبق با ساعت منتقل می‌شوند. رابط دیگر به بیت‌های شروع و توقف هر کاراکتر توجه نمی‌کند، با این حال به یک مکانیسم برای اطمینان از اینکه ساعت‌های ارسال و دریافت هم‌زمان هستند، نیاز است. به این منظور داده به کمک جداکننده‌های شناخته شده، به قاب‌هایی (frames) از
جداکننده‌های شناخته شده، به قاب‌هایی (frames) از کاراکترهای مختلف مجزا تقسیم می‌شود. در اینجا سه طرح رمزگذاری برای ارتباطات قاب‌بندی شده رواج بیشتری دارند، رمزگذاری‌های HDLC ،PPP و اترنت. کنترل لینک داده‌های سطح بالا. هنگامی که از روش کنترل لینک داده‌های سطح بالا (High Data Link Control) استفاده می‌شود، به جای اینکه برای هر بایت یک بیت شروع، بیت توازن و یک یا دو بیت توقف در نظر گرفته شود، بایت‌ها درون یک قاب قرار داده می‌شوند. شروع و پایان قاب با بیت‌های پرچم (flag) علامت‌گذاری و تشخیص خطا به کمک فیلد
پرچم (flag) علامت‌گذاری و تشخیص خطا به کمک فیلد 'ترتیب قاب' (sequence) انجام می‌شود. اگر قاب دارای حداکثر طول آدرس (۳۲ بیت)، حداکثر اندازه بخش کنترل (۱۶ بیت) و حداکثر اندازه فیلد ترتیب قاب (۱۶ بیت) باشد، سربار برای هر قاب به ۶۴ بیت می‌تواند برسد. با فرض اینکه هر قاب تنها یک بایت را حمل کند، آنگاه بازدهی توان عملیاتی داده بسیار کم خواهد بود. با این حال معمولاً بایت‌ها به صورتی قاب‌بندی می‌شوند که حتی با داشتن حداکثر سربار (۶۴ بیت)، قاب‌ها بیش از ۲۴ بایت داده را حمل می‌کند و این حالت کارآمدتر از ارتباطات
را حمل می‌کند و این حالت کارآمدتر از ارتباطات سریال ناهمگام است. قاب‌ها اندازه‌های متفاوتی می‌توانند داشته باشند چرا که تعداد بایت‌هایی که حمل می‌کنند متغیر است، یعنی سربار اتصال HDLC متغیر است. پروتکل نقطه به نقطه. این پروتکل (PPP) در RFC 1570، RFC 1661 و RFC 1662 تعریف شده‌است. از نظر قاب‌بندی بسته‌ها کاملاً شبیه به HDLC عمل می‌کند، اما علاوه بر روش بایت گرا (اکتت پرشده-octet stuffed) روش بیت گرا را هم پشتیبانی می‌کند که روش‌هایی برای محدود کردن قاب‌ها، ضمن حفظ شفافیت آن‌ها هستند. اترنت. اترنت یکی از
ضمن حفظ شفافیت آن‌ها هستند. اترنت. اترنت یکی از فناوری‌های 'شبکه محلی' (local area network) است که از روش قاب‌بندی استفاده می‌کند. روش‌های تعریف قاب به عنوان یک جریان الکتریکی در اتصال بین دو سیستم یک شبکه گسترده که از روش‌های HDLC یا PPP استفاده می‌کنند متفاوت است، اما این جزییات برای محاسبه توان عملیاتی اهمیتی ندارند. اترنت یک رسانه مشترک است، به‌طوری‌که هیچ تضمینی وجود ندارد که اتصال شبکه منحصراً در اختیار دو سیستمی باشد که در حال تبادل داده هستند. اگر چندین سیستم به‌طور هم‌زمان برای برقراری ارتباط تلاش
سیستم به‌طور هم‌زمان برای برقراری ارتباط تلاش کنند، توان عملیاتی بین هر جفت از سیستم‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای پایین‌تر از مقداری خواهد شد که به صورت تئوری محاسبه می‌شود. سایر پروتکل‌های سطح پایین. لینک‌های PPP اختصاصی، تنها گزینه برای اتصالات بین سیستم‌ها نیستند. سرویس‌های رلهٔ قاب بازپخش قاب، حالت انتقال ناهمگام (ATM) و راه گزینی برچسب چندپروتکلی (MPLS) نیز برای این منظور مورد استفاده قرار می‌گیرند. هنگام محاسبه یا برآورد کردن توان عملیاتی داده، جزییات مربوط به قالب قاب /سلول (cell)/ بسته و جزییات
مربوط به قالب قاب /سلول (cell)/ بسته و جزییات پیاده‌سازی فناوری شبکه باید در نظر گرفته شود. رلهٔ قاب. این فناوری از قالب تغییر یافتهٔ 'کنترل لینک داده‌های سطح بالا' برای تعریف قالب قاب خود استفاده می‌کند. حالت انتقال ناهمگام. حالت انتقال ناهمگام از یک روش کاملاً متفاوت برای حمل داده‌ها استفاده می‌کند. به جای استفاده از بسته‌ها یا قاب‌هایی با طول متغیر، داده‌ها در سلول‌هایی با اندازهٔ ثابت حمل می‌شوند. هر سلول ۵۶ بایت طول دارد که ۵ بایت اولیهٔ آن به عنوان سرآیند (header) و ۴۸ بایت باقی‌مانده به عنوان پی لود
(header) و ۴۸ بایت باقی‌مانده به عنوان پی لود (payload) تعریف می‌شود. شبکه‌های داده معمولاً به بسته‌هایی با طول بیشتر از ۴۸ بایت نیاز دارند، بنابراین در اینجا یک روش استاندارد برای فرایند انطباق (Adaptation) معرفی می‌شود که مشخص می‌کند چگونه بسته‌های دادهٔ بزرگتر به سلول‌های کوچکتر تقسیم شوند. این فرایند بر حسب داده‌ای که حمل می‌شود متفاوت است، در نتیجه در ساختار حالت انتقال ناهمگام لایه‌های انطباق (ATM Adaptation Layers) متفاوتی تعریف می‌شود. فرایندی که بر روی اکثر داده‌ها اعمال می‌شود مربوط به لایهٔ
بر روی اکثر داده‌ها اعمال می‌شود مربوط به لایهٔ انطباق شماره ۵ یا AAL5 می‌شود. برای درک توان عملیاتی لینک‌های حالت انتقال ناهمگام باید دانست که از کدام لایهٔ انطباق برای حمل داده استفاده شده‌است. راه گزینی برچسب چندپروتکلی. در راهگزینی برچسب چندپروتکلی (MPLS) یک سرآیند به عنوان برچسب به بسته‌های موجود داده اضافه می‌شود. در برخی شرایط این امکان وجود دارد که از MPLS به عنوان یک روش انباشته (stacked) استفاده شود، به‌طوری‌که برچسب به بسته‌های اطلاعاتی که قبلاً نشانه دار شده‌اند اضافه می‌شود. اتصالات بین
قبلاً نشانه دار شده‌اند اضافه می‌شود. اتصالات بین سیستم‌های MPLS می‌تواند بومی نیز باشد یعنی بدون هرنوع پروتکل انتقال زمینه‌ای، یا اینکه MPLS بسته‌های برچسب زده شده را به عنوان پی لود در بسته‌های رله قاب یا HDLC قرار دهد. برای محاسبه صحیح توان عملیاتی، نیاز به گذاشتن تنظیمات در حساب است. برای مثال به یک بسته داده به کمک برچسب انباشته، می‌توان دو برچسب MPLS الحاق کرد، سپس به عنوان پی لود درون یک بسته HDLC قرار داده شود. این کار باعث ایجاد سربار بیشتر در حسابی می‌شود که در آن یک برچسب تکی MPLS به یک بسته
می‌شود که در آن یک برچسب تکی MPLS به یک بسته الحاق شده و به صورت «بومی»، بدون هر نوع پروتکل زمینه‌ای برای سیستم دریافت، ارسال شده‌است. پروتکل‌های سطح بالاتر. سیستم‌های کمی هستند که فایل‌ها و داده‌ها را به سادگی با کپی کردن محتوای فایل در بخش «رشته داده»(data field) از قاب HDLC یا PPP انتقال می‌دهند. پروتکل دیگری وجود دارد که برای قالب بندی داده درون بخش «رشته داده» از قاب HDLC یا PPP استفاده می‌شود. رایج‌ترین پروتکل مورد استفاده برای این کار IP است که توسط RFC 791 تعریف شده‌است و سربار خاص خود را دارد. باز
791 تعریف شده‌است و سربار خاص خود را دارد. باز هم سیستم‌هایی وجود دارند که از روش ساده کپی کردن محتوای فایل درون بسته IP استفاده می‌کنند، اما در عین حال از پروتکل دیگری برای مدیریت اتصال میان دو سیستم نیز بهره می‌برند که همان پروتکل TCP (پروتکل کنترل انتقال) است و توسط RFC 1812 تعریف شده‌است. این پروتکل نیز سربار مخصوص خود را دارد. در نهایت یک پروتکل نیز فرایند واقعی انتقال داده را مدیریت می‌کند. رایج‌ترین پروتکل برای این کار FTP (پروتکل انتقال فایل) است که توسط RFC 959 تعریف شده‌است. ابزارهای موجود برای
توسط RFC 959 تعریف شده‌است. ابزارهای موجود برای اندازه‌گیری توان عملیاتی. این بخش ممکن است جامع نباشد، چرا که ابزارهای بسیاری وجود دارد که برخی از آن‌ها مختص برنامه‌های فروشندگان هستند. برخی از این ابزارها می‌توانند برای اهداف غیراخلاقی استفاده شوند. احتمالاً استفاده از این ابزارها ممکن است منجر به عواقب مضر شود، حتی اگر دستگاه تنها برای اهداف خوب ساخته شده باشد؛ بنابراین استفاده از ابزارها باید همراه با احتیاط و درک خوب از آن‌ها باشد.
چهارباغ نام یکی از مناطق و روستاهای ییلاقی، کوهستانی و خوش آب و هوای دهستان لواسان بزرگ بخش لواسانات شهرستان شمیرانات استان تهران است که در دامنه سرسبز رشته‌کوه‌های البرز و در فاصله ۱۴ کیلومتری از مشرق شهر لواسان مرکز بخش لواسانات، ۱۹ کیلومتری شمالشرقی تهران، ۹ کیلومتری شمال‌غربی پردیس و ۳۵ کیلومتری جنوب‌غربی قله دماوند قرار دارد. مردم چهارباغ به ترکیبی از زبان تاتی و زبان مازندرانی با لهجه لواسانی صحبت می‌کنند. توپوگرافی. چهارباغ در دامنهٔ رشته کوه البرز و در ارتفاع ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا، در ۱۹
و در ارتفاع ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا، در ۱۹ کیلومتری شمالشرقی تهران، ۹ کیلومتری شمال‌غربی پردیس و ۳۵ کیلومتری جنوب‌غربی قله دماوند قرار دارد. جمعیت. این روستا دارای ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر (تخمینی) سکنه می‌باشد. اقوام. چهارباغ دارای چهار قوم اصلی هدهدی، طلایی، هادیان و محمدیان می باشد. شغل اهالی. اهالی ساکن ثابت چهارباغ بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغولند. محصولات کشاورزی. گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، خرمالو، زردآلو، هلو، آلو، انگور، گوجه سبز، بادام، فندق، توت، بِه و ازگیل مهمترین محصولات کشاورزی چهارباغ لواسان
و ازگیل مهمترین محصولات کشاورزی چهارباغ لواسان بزرگ هستند. آثار دیدنی. آستان امامزادگان فضل و فاضل مربوط به سدهٔ ۱۰ و ۱۱ ه. ق. است و در شهرستان شمیرانات، بخش لواسانات، چهارباغ لواسان بزرگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. البته مسجد و حسینیه این روستا را نمی توان فراموش کرد. حسینیه این روستا که در سال ۱۳۲۱ به همت مرحوم حاج‌آقا هدهدی بنانهاده شده، جزو باسابقه‌ترین حسینیه های ایران است منابع. 3.آروین شکوهی
جزیره کارکار جزیره‌ای بیضی شکل و آتشفشانی است که در دریای بیسمارک و در حدفاصل ۳۰ کیلومتری شمال جزیره اصلی کشور پاپوآ گینه نو قرار گرفته است. در تقسیمات کشوری، این جزیره زیرمجموعه استان مادانگ به‌شمار می‌رود. طول جزیره ۱۹ کیلومتر و عرض آن نیز ۱۹ کیلومتر می‌باشد. در مرکز جزیره آتشفشانی فعال با دو دهانه آتشفشانی وجود دارد.
در نظریه صف، برای مدل کردن ورود مشتریان به صف از فرایند ورود مارکوف استفاده می‌شود. "فرایند پواسون"، "فرایند ورود مارکوف" و "فرایند ورود دسته‌ای مارکوف" برخی از رایج ترین‌ها محسوب می‌شوند. سابقه. فرایندهای ورودی مارکوف دارای دو فرایند است . فرایند مارکوف در زمان پیوسته formula_1، فرایندهای مارکوف که توسط یک مولد یا ماتریس تغییرات formula_2 تولید می‌شود. فرایند دیگر یک فرایند شمارنده است formula_3، که دارای فضای حالت formula_4 (که در آن formula_5 مجموعه‌ای از تمام اعداد طبیعی) که هر زمان formula_3 افزایش
از تمام اعداد طبیعی) که هر زمان formula_3 افزایش می‌بابد و یک‌گذار formula_1 وجود داشته و علامتگذاری شده‌است . فرایند پواسون. فرایند ورود پواسون یا فرایند پواسون تعداد ورودی‌ها را می‌شمارد به‌طوری‌که هریک از آن‌ها دارای توزیع نمایی بین ورود می‌باشد . در حالت کلی این مورد با ماتریس تغییرات نشان داده است ، در حالت همگن ساده‌تر هم می‌شود. در اینجا هر حالت‌گذار مشخص شده‌است . فرایندهای ورود مارکوف. فرایند ورود مارکوف (MAP) یک تعمیم از فرایند پواسون با توزیع غیر نمایی موقت بین ورودی‌ها است. در وضعیت همگن،
غیر نمایی موقت بین ورودی‌ها است. در وضعیت همگن، ماتریس تغییرات به صورت زیر است ، ورود در زمان‌گذار رخ می هد و باعث افزایش سطح (گذار مشخص شده ) می‌شود به عنوان مثال در تغییر حالت در زیر ماتریس formula_11 . در زیر ماتریس‌های formula_12 و formula_11 با عناصر formula_14 و تغییرات فرایند پواسون ، و چندین مورد خاص در فرایند ورود مارکوف وجود دارد. فرایندهای پوآسون با مدوله مارکوف. فرایندهای پوآسون با مدوله مارکوف یا "MMPP" که formula_19 به وسیلهٔ فرایندهای پواسون تغییر می‌کند . در صورتی که هر یک از فرایندهای
تغییر می‌کند . در صورتی که هر یک از فرایندهای پواسون formula_19 دارای تغییرات formula_21 و فرایند اساسی تولید شده به وسیلهٔ یک ماتریس مولد formula_22 باشد.، سپس در MAP نمایش داده می‌شود، ماتریس قطری در تغییرات پواسون است و فرایندهای تجدید فاز-نوع. فرایندهای تجدید فاز-نوع یک فرایند ورود مارکوف با توزیع فاز-نوع بین دو زمان ورود است . به‌طور مثال اگر یک فرایند ورودی بین دو ورود که زمان توزیع PH formula_25 با یک بردار خروجی نشان داده شد formula_26، فرایند ورودی یک ماتریس مولد دارد ، فرایند ورود دسته‌ای مارکوف.
یک ماتریس مولد دارد ، فرایند ورود دسته‌ای مارکوف. فرایند ورود دسته‌ای مارکوف ("BMAP") یک فرایند ورود مارکوف دارای ورودی‌ها بزرگتر از یک است . در وضعیت همگن، ماتریس تغییرات به صورت زیر است ، یک ورودی با اندازه formula_29 هر زمان رخ می‌دهد که‌گذار اتفاق می افتد . زیر ماتریس formula_30 دارای عناصر formula_14 است و تغییرات فرایند پواسون : و
راجر استیون کریسپ پژوهشگر و استاد فلسفه دانشگاه آکسفورد است. . پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه اخلاق به خصوص فرااخلاق، اخلاق هنجاری و اخلاق عملی است.
بِن‌تره از شهرهای کشور ویتنام و مرکز استان بنتره است. بنتره در جنوب این کشور قرار دارد.بن تره در ناحیه دلتایی مکونگ از ویتنام جنوبی واقع شده‌است. مساحت این شهر ۶۵٫۷۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن (طبق سرشماری سال ۲۰۰۹) ۱۴۳٬۶۳۹ نفر است.&lt;ref name="34/NQ-CP"&gt;&lt;/ref&gt; بن تره در 85کیلومتری جنوب شرقی شهر هوشی مین قرار گرفته وتوسط پل Rach Mieu Bridge به استان همجوار متصل می‌شود. تاریخچه. در سال 1867 فرانسه بن تره را اشغال کرد. افراد سرشناس. Thach Thi Ngoc-عضو تیم ویتانم جنوبی در المپیک سال 1968 Sister Chan
تیم ویتانم جنوبی در المپیک سال 1968 Sister Chan Khong-راهبه ای است که بیشتر از 50سال به استاد Thich Nhat Hanh خدمت کرده‌است. جستارهای وابسته. [بن تره-سومین جشنواره نارگیل2013] وبسایت رسمی استان بن تره (نسخه انگلیسی)
هدف اصلی فناوری آرایه چندگانه دیسک‌های مستقل یا RAID، پیوند دادن چند دیسک سخت جداگانه در چهارچوب یک آرایه ، برای دستیابی به کارایی، پایایی و گنجایشی بیش از یک دیسک بزرگ و گران می‌باشد. همچنین کل این آرایه برای سیستم عامل میزبان، به گونه ای یکپارچه رفتار می‌کند. کاربردها و دست آوردهای RAID. یک زیر دستگاه دیسک با راهبری RAID، کارایی‌های بسیار بیشتری را نسبت به یک زیر دستگاه دیسک JBOD نمایش می‌دهد. RAID در زمانیکه دیسک‌های سخت خیلی گران و نسبت به امروز، از پایایی کمتری برخوردار بودند، ساخته شد. RAID سر واژه
کمتری برخوردار بودند، ساخته شد. RAID سر واژه عبارت "Redundant Array of Independent Disks " می‌باشد. فناوری RAID دارای دو هدف بنیادی است: روش‌های راهبری RAID برای پخش داده. تکنیک striping، داده‌ها را روی چندین هارد دیسک پخش نموده و بدین گونه، بار را روی سخت افزار بیشتری پخش می‌نماید. از راه ترکیب شایسته از دیسک‌های سخت، توانایی افزایش چشمگیری fault-tolerance و performance، در دستگاه شدنی می‌گردد. گنجینهٔ دیسک‌های سخت زیر فرمان کنترلر RAID، دیسک‌های سخت مجازی نامیده می‌شوند. سروری که به یک دستگاه RAID به هم
نامیده می‌شوند. سروری که به یک دستگاه RAID به هم می‌رسد، تنها دیسک سخت مجازی را می‌بیند؛ این حقیقت که کنترلر RAID، داده‌ها را روی چندین دیسک سخت فیزیکی پخش می‌کند، صد درصد از دید سرور پنهان است. این امر تنها برای رهبر دستگاه، از بیرون دیده شدنی است. یک کنترلر RAID، با روش‌های گوناگونی می‌تواند داده‌هایی که یک سرور روی چندین هارد دیسک می‌نویسد را پخش نماید. یک فاکتور مشترک برای بیشتر لایه‌های RAID، این است که آن‌ها افزون بر داده‌های بنیادی، دانستار افزوده را اندوخته می‌نمایند. اگر یک دیسک سخت دچار آسیب شود،
اندوخته می‌نمایند. اگر یک دیسک سخت دچار آسیب شود، داده‌های آن را می‌توان از دیگر هارد دیسک‌های گنجینه بازسازی نمود. با بودن سخت افزار شایسته، حتی می‌توان در حین کار، هارد دیسک آسیب دیده را با یک مورد تازه جایگزین نمود. سپس کنترلر RAID، داده‌های دیسک جایگزین شده را بازسازی می‌نماید. این فرایند، جدای از اندکی کاهش در میزان کارکرد دستگاه، از دید سرور پنهان است: سرور، پیوسته به کار با دیسک سخت مجازی دنبال می‌کند. کنترلرهای مدرن RAID، این فرایند را به‌طور خودکار آغاز می‌کنند. این امر نیازمند شناختار دیسک‌های
آغاز می‌کنند. این امر نیازمند شناختار دیسک‌های باصطلاح hot spare می‌باشد. دیسک‌های hot spare، در حالت نرمال بهره گرفته نمی‌شوند. اگر یک دیسک دچار آسیب شود، کنترلر RAID، بی درنگ آغاز به رونویسی (copy) نمودن داده‌های دیسک درست به جامانده روی یک دیسک hot spare می‌نماید. پس از جایگزینی دیسک آسیب دیده، دیسک تازه در زمرهٔ دیسک‌های hot spare می‌باشد. بازسازی داده‌ها از یک دیسک سخت آسیب دیده، همزمان با پردازش خواندن/ نوشتن سرور روی دیسک سخت مجازی انجام می‌گیرد، بگونه ایکه از دیدگاه سرور، یک افت کوچک در کارکرد،
بگونه ایکه از دیدگاه سرور، یک افت کوچک در کارکرد، قابل مشاهده خواهد بود. دیسک‌های سخت مدرن، مجهز به برنامه‌های شناسایی هستند که خطاهای خواندن/ نوشتن را به سرور گزارش می‌دهند. ساخت دیسک با گنجایش بالاتر. یک برتری جانبی بهره‌گیری از چندین دیسک سخت به شکل یک دیسک مجازی، گنجایش بالاتر دیسک‌های سخت مجازی است. از این رو، آدرس‌های کمتری در کانال I/O بهره گرفته شده و بدینگونه سرپرستی سرور نیز ساده می‌گردد، زیرا دیسک‌های سخت کمتری (نام‌های درایو یا ولوم) به کار خواهد رفت. انواع RAID استاندارد. در ابتدا پنج سطح
خواهد رفت. انواع RAID استاندارد. در ابتدا پنج سطح استاندارد از Raid وجود داشت اما تغییرات زیادی از جمله چندین سطح تو در تو و بسیاری از سطوح غیر استاندارد ایجاد شده است. سطوح RAID و فرمت های داده مربوط به آنها توسط انجمن صنعت ذخیره سازی شبکه (SNIA) در استاندارد RAID Disk Drive Format (DDF) استاندارد می شود RAID 0 : که شامل راه اندازی ست ، اما بدون mirroring (بازتاب) یا striping است. در مقایسه با حجم گسترده ، ظرفیت حجم RAID 0 یکسان است. این مجموع ظرفیت درایوهای موجود در مجموعه است. اما از آنجا که striping
موجود در مجموعه است. اما از آنجا که striping محتویات هر فایل را بین همه درایوهای موجود در مجموعه توزیع می کند ، خرابی هر درایو باعث می شود که کل حجم RAID 0 و همه فایل ها از بین بروند. در یک مقایسه ، حجم گسترده ای فایل ها را در درایوهای unfailing (پایدار) حفظ می کند. مزیت RAID 0 این است که توان عملیات خواندن و نوشتن به هر پرونده در تعداد درایو ضرب می شود ، زیرا برخلاف حجم های گسترده ، خواندن و نوشتن به طور همزمان انجام می شود خرابی درایو در اثر افزایش آسیب پذیری ایجاد می‌شود. از آنجا که هر درایو در تنظیم
پذیری ایجاد می‌شود. از آنجا که هر درایو در تنظیم RAID 0 باعث از بین رفتن کل حجم می شود ، میزان خرابی متوسط حجم با تعداد درایوهای متصل افزایش می یابد. RAID 1 : شامل بازتاب داده ها ، بدون برابری یا خط کشی است. داده ها به طور یکسان با دو یا چند درایو نوشته می شوند در نتیجه یک مجموعه بازتاب از درایوها تولید می شود. بنابراین ، هر درخواست خواندن می تواند توسط هر درایو موجود در مجموعه پاسخ داده شود. اگر درخواستی در هر درایو موجود در مجموعه پخش شود ، می تواند توسط درایوی که ابتدا به داده ها دسترسی دارد (بسته به
درایوی که ابتدا به داده ها دسترسی دارد (بسته به زمان جستجو و تأخیر چرخشی) پاسخ داده شده و عملکرد را بهبود بخشد. اگر کنترلر یا نرم افزار برای آن بهینه سازی شده باشد ، خوانایی پایدار ، به مجموع توان خروجی هر درایو در مجموعه نزدیک می شود ، درست مانند RAID 0 سرعت خواندن واقعی اکثر پیاده سازی های RAID 1 کندتر از سریع ترین درایو است. سرعت نوشتن همیشه کندتر است زیرا هر درایو باید به روز شود و کندترین درایو عملکرد نوشتن را محدود می کند. این آرایه تا زمانی که حداقل یک درایو کار کند به کار خود ادامه می دهد. RAID 2 :
درایو کار کند به کار خود ادامه می دهد. RAID 2 : شامل لایه بندی سطحی بیت با برابری کد اختصاصی Hamming است. تمام چرخش دوک دیسک همگام سازی شده و داده ها به صورت راه راه هستند به طوری که هر بیت متوالی در درایو دیگری قرار دارد. برابری کد Hamming در بیت های مربوطه محاسبه می شود و حداقل در یک درایو برابری ذخیره می شود. این سطح فقط از اهمیت تاریخی برخوردار است. اگرچه در برخی از ماشینهای اولیه به عنوان مثال Thinking Machines CM 2 استفاده می شد ، اما از سال 2014 به بعد توسط هیچ سیستم تجاری موجود استفاده نمی شود.
بعد توسط هیچ سیستم تجاری موجود استفاده نمی شود. RAID 3 : شامل لایه بندی سطح بایت با برابری اختصاصی است. تمام چرخش دوک دیسک همگام سازی شده و داده ها به صورت راه راه هستند به طوری که هر بایت متوالی در درایو دیگری قرار دارد برابری در بایت های مربوطه محاسبه می شود و در درایو برابری اختصاصی ذخیره می شود اگرچه پیاده سازی هایی وجود دارد ، اما RAID 3 معمولاً در عمل استفاده نمی شود. RAID 4 : شامل لایه بندی سطح بلوک با برابری اختصاصی است این سطح قبلاً توسط NetApp استفاده می شد ، اما اکنون عمدتا با پیاده سازی اختصاصی
می شد ، اما اکنون عمدتا با پیاده سازی اختصاصی RAID 4 با دو دیسک برابری ، به نام RAID DP جایگزین شده است. مزیت اصلی RAID 4 نسبت به RAID 2 و 3 موازی سازی ورودی-خروجی در RAID 2 و 3 است ، یک عمل خواندن ورودی-خروجی مستلزم خواندن کل گروه درایوهای داده است ، در حالی که در RAID 4 یک عملیات خواندن ورودی-خروجی لازم نیست در تمام درایوهای داده پخش شود . در نتیجه ، عملیات ورودی-خروجی بیشتری را می توان به صورت موازی اجرا کرد و سبب بهبود عملکرد انتقال های کوچک شد. RAID 5 : شامل لایه بندی سطح بلوک با برابری توزیع شده است،
شامل لایه بندی سطح بلوک با برابری توزیع شده است، بر خلاف RAID 4 ، اطلاعات برابری بین درایوها توزیع می شود و برای کار به همه درایوها به جز یکی از آنها نیاز است در صورت خرابی یک درایو واحد ، با بهره گیری از قابلیت برابری توزیع شده می توان خواندن های بعدی را محاسبه کرد به طوری که هیچ داده ای از بین نرود. RAID 5 حداقل به سه دیسک نیاز دارد. مانند تمام مفاهیم برابری واحد ، پیاده سازی های بزرگ RAID 5 به دلیل روندهای مربوط به زمان بازسازی آرایه و احتمال خرابی درایو در هنگام بازسازی مستعد خرابی سیستم هستند. بازسازی
در هنگام بازسازی مستعد خرابی سیستم هستند. بازسازی یک آرایه مستلزم خواندن همه داده ها از همه دیسک ها و ایجاد فرصتی برای خرابی درایو دوم و از بین رفتن کل آرایه است. RAID 6 : شامل لایه بندی سطح بلوک با برابری دوگانه توزیع شده است. برابری دو گانه تحمل خطا را تا دو درایو از کار افتاده فراهم می کند. این کار گروه های RAID بزرگتر را عملی تر می کند ، مخصوصاً برای سیستم های با قابلیت دسترسی بالا زیرا بازگرداندن درایوهای با ظرفیت زیاد بیشتر طول می کشد RAID 6 به حداقل چهار دیسک نیاز دارد. مانند RAID 5 ، یک خرابی درایو
دیسک نیاز دارد. مانند RAID 5 ، یک خرابی درایو واحد منجر به کاهش عملکرد کل آرایه می شود تا درایو خراب جایگزین شود. با آرایه RAID 6 ، با استفاده از درایوهای تولید کنندگان و منابع متعدد ، می توان بسیاری از مشکلات مربوط به RAID 5 را کاهش داد. هرچه ظرفیت درایو بزرگتر و اندازه آرایه بزرگتر باشد ، انتخاب RAID 6 به جای RAID 5 اهمیت بیشتری پیدا می کندRAID 10 همچنین این مشکلات را به حداقل می رساند.
رودک عسل‌خوار یا گورکن عسل‌خوار جانوری از خانواده راسوها و بومی آفریقا، آسیای غربی و شبه‌قاره هند است. به این جانور لقب «نترس‌ترین جانور روی زمین» و «جنگجوی بدون رقیب» را داده‌اند چراکه فقط کمی بزرگتر از روباه است اما بارها مشاهده شده که با جانورانی چون شیر، خرس و پلنگ که قصد شکار او را داشته‌اند، وارد نبردی طولانی شده و آن‌ها را به عقب‌نشینی واداشته‌است. این جانور هوش بالایی دارد و از معدود جانوران غیرنخستی‌سان است که از ابزار استفاده می‌کند. گورکن عسل‌خوار تنها عضو از زیرخانوادهٔ "Mellivorinae" در
تنها عضو از زیرخانوادهٔ "Mellivorinae" در خانوادهٔ راسوسانان است و با اینکه گورکن نامیده می‌شود اما به راسوها و سمورها بیشتر شباهت دارد تا به گورکن. جثه رودک عسل‌خوار به اندازه گورکن است اما آناتومی آن مشابه یک راسوی بسیار بزرگ است. رودک‌های عسل‌خوار در محیط‌های طبیعی در هر ساعت شبانه‌روز ممکن است به شکار بروند اما در مناطقی که انسان‌ها حضور دارند بیشتر شب‌گرد هستند. ویژگی‌های ریخت‌شناسی و بوم‌شناسی. آنها ۲۳ تا ۲۸ سانتیمتر ارتفاع در ناحیه شانه دارند. طول بدنشان ۵۵ تا ۷۷ سانتیمتر است و دمشان هم ۱۲ تا ۳۰
بدنشان ۵۵ تا ۷۷ سانتیمتر است و دمشان هم ۱۲ تا ۳۰ سانتیمتر درازا دارد. نرها ۹ تا ۱۶ کیلو وزن دارند و وزن ماده‌ها ۵ تا ۱۰ کیلوگرم است. برخلاف اکثر پستانداران، رنگ پشت آن سفید یا خاکستری متمایل به زرد و رنگ پهلوها و زیر بدن کاملاً سیاه است. این پستاندار در زیستگاه‌های متنوعی از جمله مناطق نیمه‌بیابانی، استپی، جنگلی و بیشه‌زارها زندگی می‌کند. رودک عسل‌خوار جانوری شبگرد است و تنها یا همراه با جفتش در یک لانه زندگی می‌کند. با ناخن‌های قوی خود حفره‌هایی در زمین ساخته و در آن لانه می‌کند یا در غارهای طبیعی، شکاف
و در آن لانه می‌کند یا در غارهای طبیعی، شکاف سنگ‌ها و سوراخ درختان لانه می‌سازد. برای یافتن عسل از درختان بالا می‌رود و بعضی از خصوصیاتش شبیه خرس است. این جانور در اوایل پاییز جفت‌گیری می‌کند. مدت آبستنی شش تا هفت ماه است. یک تا دو بچه می‌زاید. طول عمر آن در حیات وحش مشخص نیست اما در اسارت طول عمر ۲۶ سال هم دیده شده‌است. پوست گورکن عسل‌خوار به قدری کلفت است که نیزه و چاقو و از همه مهم‌تر دندان جانوران نمی‌تواند آن را بدرد، همچنین پوست این جاندار بسیار شل است. به طوری که اگر جانوری در درگیری با گورکن عسل
است. به طوری که اگر جانوری در درگیری با گورکن عسل خوار او را بگیرد، می‌تواند درجا در پوست خود بچرخد و با نهایت خشم و درندگی با آن جانور روبرو شود. تصور کنید که شما یک پلنگ هستید و یک گورکن عسل خوار می‌خواهد غذای شما را بدزدد، شما دندانهایتان را در گردنش فرومی‌کنید، او هم درجا می‌چرخد و صورتتان را ریش‌ریش می‌کند. تغذیه. غذای مورد علاقه آن‌ها عسل است و نام آن‌ها هم به همین دلیل انتخاب شده‌است. آن‌ها برای پیدا کردن عسل از درخت هم بالا می‌روند. رودک عسل‌خوار در شکار مار هم تبحر دارد و دیده شده که مارهای بزرگ
شکار مار هم تبحر دارد و دیده شده که مارهای بزرگ یک و نیم متری و حتی بزرگ‌تر را از قبیل، مار پیتون هم شکار کرده‌اند. این جانور حفار ماهری است و در طول ده دقیقه در زمین سخت تونل می‌کند. او از این قابلیت برای شکار جوندگانی که در نقب‌های زیرزمینی زندگی می‌کنند همچون جربیل و سنجاب زمینی استفاده می‌کند. و آرواره‌های پرقدرت این جانور اجازه خوردن لاک‌پشت را هم به آن می‌دهد. حشرات، قورباغه‌ها، مارمولک‌ها، پستانداران کوچک، پرندگان و تخم پرندگان و غذاهای گیاهی از جمله میوه‌ها و ریشه‌ها از دیگر منابع غذایی این