payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محسوب می‌شود که در پایین سقف اصلی نصب می‌شود. سقف های کاذب، جایگزین بسیار مناسبی برای سقف های کاذب غیر استاندارد ساخته شده با رابیتس و گچ می باشند. این ساختار که به عنوان سقف ثانویه در ساختمان ها پیاده سازی می شود، می تواند زیبایی محیط را دو چندان کند. مزایای سقف کاذب عبارتند از: زیباسازی محیط: استفاده از این ساختار در محیط هایی که سقف اصلی، ظاهری خسته کننده و ساده یا قدیمی و فرسوده داشته باشد، بسیار مناسب است. با اجرای سقف کاذب، علاوه بر ایجاد نورپردازی مخفی، می توان انواع تاسیسات را که در زیر سقف اصلی
مخفی، می توان انواع تاسیسات را که در زیر سقف اصلی قرار دارد، پنهان کرد. انعطاف پذیری بالا: این ساختار از نظر معماری بسیار منعطف بوده و در ساخت سقف های معلق تزیینی (دکوراتیو) کاربرد دارد. سقف های کاذب قابلیت اجرای انواع قوس، شکست ها و طرح های تزئینی مانند قوس و آرک را دارا می باشند. سرعت اجرایی بالا: اجرای سریع و آسان زیرسازی و پنل گذاری، باعث بالا رفتن سرعت اجرای سقف کاذب می شود. حمل و نقل مقرون به صرفه: محصولات و مصالح ساختارهای درای وال، بسیار سبک و کم حجم می باشند؛ بنابراین این امر موجب کاهش هزینه های
می باشند؛ بنابراین این امر موجب کاهش هزینه های حمل و نقل می شود. دستیابی به مشخصات فنی مورد نیاز طراح: به طور کلی ساختارهای سیستم های درای وال کی پلاس با توجه به خصوصیات عملکردی متنوع همچون صوتی و حرارتی و غیره، این امکان را به طراحان می دهند تا بتوانند اصولی ترین و بهترین سیستم ها را در طرح های خود پیاده سازی کنند. عایق معدنی مینرال پلاس به عنوان یکی از جدیدترین محصولات کی پلاس، امکان دستیابی به خاصیت های فیزیکی مورد نیاز طراحان را فراهم می سازد؛ با قرار دادن این عایق معدنی در پشت سقف کاذب، امکان دستیابی
این عایق معدنی در پشت سقف کاذب، امکان دستیابی به قابلیت های صوتی و حرارتی وجود دارد. مقاومت در برابر زلزله: به دلیل سبکی و بهره گیری از اتصالات استاندارد و محکم، این ساختارها مقاومت بسیار مناسبی در برابر زلزله دارند. قابلیت ترمیم، تعویض و تعمیر: اجزای مختلف این ساختار (مانند صفحات و پنل‌ها) را می توان به راحتی تعویض و تعمیر نمود. دقت بالا در اجرا: به دلیل روش اجرایی آسان و استاندارد، خطاهای اجرایی و هزینه های ناشی از آن کاهش یافته و عملیات اجرایی با صرفه جویی در مصالح، نیروی انسانی و زمان همراه است. این
جویی در مصالح، نیروی انسانی و زمان همراه است. این سقف به سقف اصلی و دیوارهای اطراف متصل می‌گردد و سازه اصلی بار آن را تحمل می‌کند. سقف کاذب برای عایق نمودن سقف در برابر صدا و حرارت، اجرای نورپردازی‌های دکوراتیو و پوشش سیم‌های تأسیسات کاربرد دارد و در بسیاری از خانه‌های امروزی می‌توان نمونه‌های مختلف آن را مشاهده کرد. سقف کاذب، یک جایگزین بسیار مناسب و بهینه برای سقف های غیر استاندارد (تشکیل شده از رابیتس و گچ) است. این سقف ارتفاع اتاق را کاهش می‌دهد، به همین منظور برای جلوگیری از ایجاد فضایی محدود و تنگ آن
منظور برای جلوگیری از ایجاد فضایی محدود و تنگ آن را لزوماً دیوار به دیوار نصب نمی‌کنند. امروزه با خلق ایده‌های جدید، طرح‌های متنوعی برای سقف کاذب ارائه می‌شود که می‌توان با توجه به سلیقه و دکوراسیون مورد نظر آن‌ها را انتخاب نمود. طراحی سقف‌های کاذب از جمله جذاب‌ترین موضوعات در معماری می‌باشد. با استفاده از این نوع سقف‌ها می‌توان تغییرات اساسی در دکوراسیون داخلی به وجود آورد. این سقف‌ها با طراحی‌های منحصر بفرد، دکوراسیون را زیباتر نشان می‌دهند و جلوه ای متفاوت به آن می‌بخشند. از قابلیت‌های ویژه سقف کاذب این
به آن می‌بخشند. از قابلیت‌های ویژه سقف کاذب این است که می‌توان در آن نورپردازی انجام داد و فضایی دکوراتیو و دلنشین به نمایش گذاشت. گاهی سقف کاذب برای تأکید بر یک نقطه از منزل مانند میز نهارخوری اجرا می‌شود که این کار یکنواختی فضا را از بین می‌برد و آن را به مرکز توجه تبدیل می‌کند. از سقف کاذب نه تنها برای پوشش سقف اتاق بلکه برای سقف حمام و سرویس بهداشتی نیز استفاده می‌شود. سقف‌هایی که در این قسمت از خانه نصب می‌شوند اصولاً ضدآب هستند و مقاومت بالایی در برابر نفوذ آب و رطوبت دارند. سقف کاذبی که برای
در برابر نفوذ آب و رطوبت دارند. سقف کاذبی که برای مکان‌های مرطوب کاربرد دارد، از PVC ساخته شده است. سقف کاذب نوعی پوشش جدید است که امروزه بسیاری افراد به آن گرایش پیدا کرده‌اند و برای دکوراتیو نمودن منزل خود از آن استفاده می‌نمایند. این سقف جایگزین مناسبی برای گچ کاری محسوب می‌شود و سازه آن به صورت پیش ساخته در کارخانه تولید می‌گردد. سقف کاذب را با مصالح بسیار سبک می‌سازند و فریم آن را به دیوارهای مجاور متصل می‌کنند تا هنگام وقوع زلزله در اثر تکان‌های شدید منجر به تخریب دیوار نشود. جنس این سقف می تواند از
منجر به تخریب دیوار نشود. جنس این سقف می تواند از PVC، آهن، گچ، چوب، فلز، طلق، آلومینیوم، آهن، کامپوزیت، صفحات فلزی روکش دار یا ترکیبی از این متریال‌ها می‌باشد. قسمت‌های مختلف سقف کاذب. ردیف ۱ و ۲ برای کلیهٔ سقف‌های کاذب عمومیت دارد و ردیف ۳ و ۴ و ۵ فقط برای سقف‌های کاذب آکوستیک اجرا می‌شود و دو ردیف ۶ و ۷ نیز فقط برای سقف‌هایی که لایهٔ آخر آن گچ‌کاری است کاربرد دارند. میلگردهای عمودی. همانطور که قبلاً نیز اشاره شده سقف کاذب از سقف اصلی ساختمان آویزان است. برای اینکار میلگردهایی در حین کار با طول معین در
برای اینکار میلگردهایی در حین کار با طول معین در سقف نصب می‌شود. چنانچه سقف، بتنی یا تیرچه بلوک باشد قبل از بتن‌ریزی این میلگرد‌ها را بین آرماتورهای سقف قرار می‌دهند. در این نوع سقف‌ها فاصله میلگردها از یکدیگر حدود یک متر است. چنانچه سقف، تیرآهن یا طاق ضربی باشد میلگردها را به تیرآهن جوش می‌دهند. با توجه به اینکه فاصله تیرآهن‌ها از یکدیگر در حدود یک متر است، در این صورت فاصله میلگردهای عمودی از یکدیگر نیز یک متر می‌شود. سر انتهاییِ میلگردها را به‌ صورت چنگک خم می‌کنند تا میلگردهای افقی به‌راحتی داخل آن
خم می‌کنند تا میلگردهای افقی به‌راحتی داخل آن قرار گیرد. برای میلگردهای عمودی می‌توان از میلگرد ۱۰ تا ۱۲ استفاده نمود. میلگردهای افقی چپ و راست. بعد از میلگردهای عمودی انتهای این میلگردها را به‌وسیلهٔ دو ردیف میلگرد چپ و راست به یکدیگر متصل می‌کنند به‌ طوری‌ که در زیر آن‌ها مستطیل‌هایی به ابعاد ۴۰ در ۴۰ یا ۱۰ در ۱۰ سانتیمتر تشکیل می‌شود. به جای میلگردهای افقی چپ و راست می‌توان از نبشی یا سپری استفاده کرد. نبشی کنار دیوار. در کنار دیوار یعنی در محل اتصال سقف کاذب به دیوار یک عدد نبشی وصل می‌کنند. اگر در آن
کاذب به دیوار یک عدد نبشی وصل می‌کنند. اگر در آن ناحیه امکان آویزان کردن میلگرد از سقف وجود داشته باشد این نبشی کنار دیوار را به آن میلگردها جوش می‌دهند ولی اگر امکان آویزان کردن میلگرد از سقف نباشد، نبشی را با شاخ به دیوار مجاور به‌وسیلهٔ گچ متصل می‌کنند. آنگاه سپری‌ها یا نبشی‌های چپ و راست را به آن جوش می‌دهند. چوب‌های چهار تراش چپ و راست. اگر آخرین لایه سقف ورقه‌های آکوستیک باشد روی این لایه نبشی دو سری چوبهای چهارتراش ۳در۳ سانتیمتر متصل می‌کنند. بدین طریق که سری اول را به نبشی و یا سپری با سیم
بدین طریق که سری اول را به نبشی و یا سپری با سیم آرماتوربندی می‌بندند و سری دوم را به سری اول به وسیله میخ متصل می‌نمایند. فاصله این لایه آخر از یکدیگر کاملاً بستگی به ابعاد آکوستیک دارد. آنگاه ورقه آکوستیک را روی آن نصب می‌کنند. ورقه‌های آکوستیک. اصولاً آکوستیک یک نوع ایزوله صوتی است که با مصالح مختلف ساخته می‌شود. این لایه در سالن‌هایی که نباید صوت، تولید پژواک نماید مورد استفاده قرار می‌گیرد. مانند سالن‌های سینما، اپرا یا سالن‌های سخنرانی. برای جلوگیری از تشدید صوت مصالح مختلفی از قبیل پارچه که آن را به
تشدید صوت مصالح مختلفی از قبیل پارچه که آن را به صورت چین دار در محل‌های مربوطه نصب می‌کنند یا پلاک‌های گچی یا پلاک‌های چوبی و در نهایت ورقه‌های مقوایی فشرده که معمولاً به رنگ سفید بوده و دارای سوراخ‌های منظم یا نا منظمی است که مانع برگشت صوت می‌شود استفاده می‌کنند. این ورقه‌ها که به نام ورقه‌های آکوستیک در بازار شناخته می‌شوند به وسیله کام و زبانه به یکدیگر متصل می‌شوند و آن را به‌وسیلهٔ سنجاق‌های مخصوصی شبیه به سنجاق ماشین دوخت به زیرسازی چوبی سقف متصل می‌نمایند. به همین دلیل است که تراز بودن قسمت چوبی
به همین دلیل است که تراز بودن قسمت چوبی زیر آکوستیک از مهم‌ترین مطالب سقف کاذب است. رابیتز. چنانچه لایه آخر سقف کاذب سفیدکاری با گچ باشد از اجرای چوب‌های چهارتراش خودداری نموده و بعد از نصب میلگردهای چپ و راست، ورقه‌های رابیتز (شبکه فلزی) را که تقریباً شبیه توری است به این میلگردها با مفتول ۳ تا ۳٫۵ می‌بندند. فاصله بستن رابیتز به سقف نباید زیاد باشد زیرا در این صورت رابیتز وزن گچ و خاک و گچ روی آن را تحمل نکرده و سقف ناصاف می‌شود. به این ناصافی اصطلاحاً کاس و سینه می‌گویند. در این طریقه هم باید نبشی کنار
و سینه می‌گویند. در این طریقه هم باید نبشی کنار دیوار کار گذاشته شود و سر ورقه‌های رابیتز به آن متصل گردد. گچ کاری روی رابیتز. اجرای این لایه عیناً مانند همان است که در مورد گچ کاری توضیح داده شد. فقط در این مرحله برای قشر زیر گچ کاری نمی‌توان از کاهگل استفاده نمود بلکه باید زیرکار را به وسیلهٔ یک قشر گچ و خاک پوشانید. زیرا گچ و خاک از سوراخ‌های رابیتز گذشته و مانند قلابی در پشت آن قرار گرفته و سطح محکم و یکنواختی را ایجاد می‌نمایند. برای آخرین قشر سقف کاذب از انواع دیگر پوشش‌ها نیز استفاده می‌نمایند.
کاذب از انواع دیگر پوشش‌ها نیز استفاده می‌نمایند. مانند ورقه‌های یونولیت یا انواع چوب‌های تزیینی یا انواع قالب‌های گچ.
جفری اولمن استاد بازنشسته علوم کامپیوتر دانشگاه استنفورد است. او در زمینه کامپایلرها، نظریه آتاماتا و پایگاه داده‌ها تعدادی کتاب درسی نگاشته‌است. شناخته شده‌ترین کتاب او که از دهه ۶۰ میلادی تا به امروز بارها تجدید چاپ شده‌است «آشنایی با نظریهٔ آتاماتا، زبان‌ها و رایانش» نام دارد که به خاطر طرح روی جلدش به نام کتاب سیندرلا شناخته می‌شود. او استاد راهنمای سرگئی برین بوده و مدتی نیز به عنوان مشاور برای شرکت گوگل فعالیت کرده‌است. در حال حاضر از او یک سری ویدئوهای درسی دربارهٔ نظریه آتاما در سایت کورسرا موجود
درسی دربارهٔ نظریه آتاما در سایت کورسرا موجود است. اظهارات ایران ستیزانه. جفری اولمن دربارهٔ مردم و دولت ایران سخنانی جنجال‌برانگیز و ایران ستیزانه بر زبان رانده است و همچنان بر این رفتار خود پافشاری می‌کند. او در صفحهٔ شخصی خود برگی مجزا به ایرانیان اختصاص داده و به آنچه به ادعای او سوالات متداول ایرانیان است پاسخ گفته است. اولمن در این نوشتار مدعی است که در ایران گروهی به صورت منسجم سعی می‌کنند تا در آمریکا یارگیری کرده و دوست پیدا کنند؛ لذا نامه‌های تمام دانشجویان ایرانی که از داخل ایران برای گرفتن
تمام دانشجویان ایرانی که از داخل ایران برای گرفتن پذیرش سؤال می‌کنند را با بی‌ادبی و توهین پاسخ گفته و از کمک به آنان سرباز می‌زند. در همین صفحه او ذکر کرده که به عنوان فردی ایران ستیز شناخته شده‌است و البته این اتهام را رد می‌کند و معتقد است که دشمنی او تنها با دولت ایران است. در ادامه، در پاسخ به سوالاتی که مدعی است ایرانیان دربارهٔ مسائل سیاسی از او می‌پرسند نظرات نژادپرستانه و افراطی زیر را مطرح می‌کند. او معتقد است: نامه‌هایی که دانشجویان ایرانی برای او نوشته‌اند را نیز معمولاً با همین آشفته گویی‌های
نوشته‌اند را نیز معمولاً با همین آشفته گویی‌های نامربوط به موضوع و توهین پاسخ می‌گوید و مدافع تمام قد تحریم مردم ایران است با این توجیه که دولت ایران کشور اسراییل را قبول ندارد و ایران در فکر توسعه سلاح هسته‌ای است. مثلاً در سال ۲۰۱۱ در پاسخ به پرسشی که یک دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف برای پذیرش گرفتن از استنفورد کرده بود جنین پاسخ گفته‌است: شورای ملی ایرانیان آمریکا به دلیل این سخنان شکایتی رسمی به دانشگاه استنفورد ارسال کرد و خواستار مؤاخذه و تنبیه اولمن شد لیسا لاپین، نماینده دانشگاه استنفورد در پاسخ به
لیسا لاپین، نماینده دانشگاه استنفورد در پاسخ به این شکایت اظهار کرد که اولمن نظرات شخصی خودش را گفته است و او در روند پذیرش نقشی ندارد و دانشگاه میان دانشجویان فرقی نمی‌گذارد.
لیام ردی متولد ۶ آگوست ۱۹۸۱ (سیدنی، استرالیا) یک بازیکن فوتبال می‌باشد که در پست دروازه بان عضو تیم باشگاه فوتبال استقلال تهران و در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کرد. او برای باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس در افتتاح فصل ای-لیگ بازی کرده‌است و سابقه بازی در تیم‌های اف‌سی سیدنی، ولینگتون فونیکس، را داشته است. زندگی شخصی. خانواده او یک خانواده موفق در زمینه ورزش است و پدر و برادر او در رشته راگبی در تیم‌های استرالیایی فعال بوده‌اند.
بیانیهٔ راسل-اینشتین یا مانیفست راسل-اینشتین، بیانیه‌ای است که برتراند راسل در ۹ ژوئیه ۱۹۵۵، در روزگار جنگ سرد و در لندن انتشار داد. پیش‌نویس این بیانیه را، که موضوع آن هشدار دربارهٔ خطرات گسترش سلاح‌های هسته‌ای برای جامعهٔ بشری بود، برتراند راسل تهیه کرد و یازده دانشمند آن زمان آن‌را امضا کردند.
مارگارت ماهی نویسندهٔ برجستهٔ آثار کودکان در نیوزیلند و یکی از نویسندگان شاخص این رشته در جهان بود. زندگی. مارگارت ماهی بزرگ‌ترین فرزند از میان پنج فرزند خانواده بود. او در زادگاهش فاکاتانی بزرگ شد. پدرش که کارگر پلسازی بود اغلب برای فرزندانش از داستان‌های ماجراجویانه‌ای تعریف می‌کرد که بعدها روی نوشته‌های ماهی تأثیر گذاشت. مادر مارگارت معلم بود. مارگارت نخستین اثرش «هری بد است» را وقتی منتشر کرد که هفت سالش بود. او داستانش را در کلاسی که در آن درس می‌خواند نشان داد تا به آن‌ها نشان دهد که می‌توانند در هر
نشان داد تا به آن‌ها نشان دهد که می‌توانند در هر سنی که باشند داستان بنویسند. مارگارت به یک دبیرستان محلی رفت، جایی که به عنوان یک شناگر مستعد شناخته شد. ماهی لیسانس خود را در کالج دانشگاهی اوکلند (۱۹۵۲-۱۹۵۴) و کالج دانشگاهی کانتربوری گذراند و در سال ۱۹۵۵ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۵۶ مارگارت در دانشکدهٔ کتابداری نیوزیلند ولینگتون آموزش کتابداری دید و سپس به عنوان کتابدار در خدمات کتابداری کریسچرچ در پتون مشغول به کار شد و در سال ۱۹۷۶ در کتابخانه عمومی کانتربوری مشغول به کار شد. در طول این مدت او داستان‌های
مشغول به کار شد. در طول این مدت او داستان‌های زیادی را در ژورنال مدارس نیوزیلند منتشر کرد و در نهایت اولین کتاب وی با نام «یک شیر در علفزار» در سال ۱۹۶۹ منتشر شد که منجر به شهرت بین‌المللی او گردید. در نهایت زندگی این نویسندهٔ برجسته با یک دورهٔ کوتاه بیماری به پایان رسید. فعالیت ادبی. این نویسندهٔ پرکار در سال ۱۹۶۹ با انتشار نخستین کتابش با عنوان «یک شیر در علفزار» توسط یک ویراستار آمریکایی کشف شد و از همان زمان کارش را در گسترهٔ جهانی ادامه داد. او در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ این کتاب گفته بود فکر می‌کنم این
سال ۲۰۰۶ دربارهٔ این کتاب گفته بود فکر می‌کنم این کتاب هنوز هم برای من خیلی خاص است چون نخستین کتاب چاپ‌شده‌ام بود. اما در واقع، او نخستین کتابش را وقتی که تنها هفت سال داشت نوشت. وی مادر دو فرزند بود و روزها به عنوان یک کتابدار کار می‌کرد و شب‌ها به خلق آثارش می‌پرداخت. او می‌گفت باید برای بچه‌ها کتاب‌هایم را می‌خواندم تا به خواب بروند. خانم ماهی از سال ۱۹۸۰ به عنوان یک نویسندهٔ تمام‌وقت بر نوشتن متمرکز شد و آثار باارزشی خلق کرد. او در طول دورهٔ کاری‌اش ۲۰۰ عنوان کتاب نوشت و منتشر کرد که بیشتر آن‌ها به
۲۰۰ عنوان کتاب نوشت و منتشر کرد که بیشتر آن‌ها به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده‌اند. با اقتباس از آثار او فیلم‌های تلویزیونی نیز ساخته شده و شماری از آن‌ها در قالب نمایش بر صحنه رفته‌اند. او می‌گفت اغلب پیش از نوشتن قصه‌هایش آن‌ها را وقت راه‌رفتن با صدای بلند برای خودش تعریف می‌کرد. وی معتقد بود از نوشتن چیز مادی چندانی به دست نمی‌آید اما وی احساس غنی‌بودن می‌کرد چون بچه‌های زیادی با قصه‌هایش آشنا بودند. آخرین کتاب او با عنوان «مردی از سرزمین فاندانگونف» هفتهٔ پیش از درگذشتش منتشر شد. جوایز. این نویسندهٔ
پیش از درگذشتش منتشر شد. جوایز. این نویسندهٔ برجسته دو بار مدال کارنگی را در سال‌های ۱۹۸۲ برای «شکار» و ۱۹۸۴ برای «تبدیل» دریافت کرد و سه جایزهٔ فونکس را نیز در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ گرفت. او برندهٔ جایزهٔ هانس کریستین آندرسن در سال ۲۰۰۶ نیز بود.
فرانک رومر پیرسون تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان صاحب‌نام آمریکایی است. زندگی. پیرسون در تاریخ ۱۲ مهٔ سال ۱۹۲۵ میلادی در نیویورک به دنیا آمد و پس از تحصیل در دانشگاه هاروارد به عنوان خبرنگار در مجله «تایم» آغاز به کار کرد. او علاوه‌بر فعالیت در حوزهٔ خبر، فعالیت خود را به عنوان فیلم‌نامه‌نویس در برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه‌ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد. این تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان
نهاد. این تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان صاحب‌نام آمریکایی در روز ۲۳ ژوئیه پس از گذراندن یک دوره بیماری در شهر لس‌آنجلس و در ۸۷ سالگی درگذشت. فعالیت هنری. پیرسون پس از فارغ‌التصیلی از دانشگاه و در کنار فعالیت خبرنگاری‌اش فعالیت خود را به عنوان فیلم‌نامه‌نویس در برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه‌ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد. فیلم‌های سینمایی «ستاره‌ای متولد شده است» که باربارا استرایسند و کریس
متولد شده است» که باربارا استرایسند و کریس کریستوفرسون در آن ایفای نقش کرده‌اند و «پادشاه کولی‌ها» از جمله آثار مطرح و برجسته‌ای هستند که فرانک پیرسون به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۸ میلادی کارگردانی آن‌ها را برعهده داشته‌است. فرانک پیرسن علاوه‌بر فعالیت به عنوان تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان، بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ میلادی نیز نمایندهٔ آکادمی هنرهای تصویری و علوم اسکار بود. او همچنین در سال‌های آخر عمر خود نیز به عنوان تهیه‌کننده و نویسنده در ۲ مجموعهٔ تلویزیونی «مردان دیوانه» و «همسر خوب» فعالیت
تلویزیونی «مردان دیوانه» و «همسر خوب» فعالیت می‌کرد. او همچنین بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ میلادی و ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی نمایندهٔ «انجمن نویسندگان آمریکا» بود. جوایز. فرانک پیرسون در سال ۱۹۷۶ موفق شد برای نگارش فیلم‌نامهٔ «بعدازظهر سگی» جایزهٔ اسکار بهترین فیلمنامهٔ غیراقتباسی را دریافت کند. پیرسون پیش از این فیلم، در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ نیز به ترتیب برای نگارش فیلم‌نامهٔ فیلم‌های سینمایی «کت بالو» و «لوک خوش‌شانس» نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی شده بود. علاوه بر این، پیرسون در سال‌های
اقتباسی شده بود. علاوه بر این، پیرسون در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ برای ساخت فیلم‌های تلویزیونی «ترومن» و «توطئه» موفق به دریافت ۲ جایزهٔ بهترین کارگردان مراسم اهدای جوایز «امی» شده‌است. پیرسون همچنین توانسته جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن نویسندگان آمریکا را نیز به خود اختصاص دهد. جایزهٔ ویژه جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای نگارش فیلم‌نامه «کت بالو» در سال ۱۹۶۵ و جایزهٔ بهترین کارگردان «انجمن کارگردانان آمریکا» برای ساخت فیلم سینمایی «توطئه» در سال ۲۰۰۲ میلادی دیگر جوایزی‌اند که فرانک پیرسون در دوران
میلادی دیگر جوایزی‌اند که فرانک پیرسون در دوران فعالیت خود موفق به دریافت آن‌ها شده‌است.
قانون بازگشت (عبری: חוק השבות) یک قانون اسرائیلی است که در سال ۱۹۵۰ تصویب شده و به یهودیان اجازه مهاجرت به اسرائیل و گرفتن تابعیت اسرائیلی می‌دهد. در سال ۱۹۷۰ این قانون به افراد دارای نژاد یهودی و همسران آنان اضافه پیدا کرد. قانون. این قانون در پنج ژوئیه سال ۱۹۵۰ تصویب شد. بر اساس این قانون «هر یهودی دارای حق مهاجرت به اسرائیل است». در سال ۱۹۷۰ این قانون به غیریهودیانی را که دارای همسر یهودی باشند نیز تعمیم پیدا کرد. این قانون به یهودی زاده‌ها و کسانی که به یهودیت گرویده باشند اعمال پیدا می‌کند. این قانون
یهودیت گرویده باشند اعمال پیدا می‌کند. این قانون بر اساس اهداف جنبش صهیونیزم که هدف آن بازگرداندن یهودیان از تمام دنیا به اسرائیل بود تصویب شد. کسانی که بر اساس قانون بازگشت به اسرائیل مهاجرت کنند تابعیت اسرائیلی را آنی بدست می‌آورند؛ ولیکن اختلاف نظرهایی در مورد اینکه آیا کسی که بر اساس این قانون مهاجرت کرده است یهودی محسوب می‌شود یا نه وجود دارد. زیرا بر اساس قوانین حالاخا کسی که مادر یهودی داشته باشد یا به یهودیت گرویده باشد یهودی است ولیکن بر اساس این قانون ممکن است کسانی به اسرائیل مهاجرت کنند که از
قانون ممکن است کسانی به اسرائیل مهاجرت کنند که از نظر روحانیون یهودی، یهودی محسوب نشوند. اگر فرد یهودی دارای خطر برای اسرائیل تشخیص داده شود ممکن است که از اعمال این قانون مستثنی شود. نژاد یهودی. بر اساس تعمیمات این قانون در سال ۱۹۷۰ که به مسئله چه کسی یهودی است؟ پرداخت موادی به این قانون اضافه شد. به طور کلی در تعریف اولیه این قانون کسی یهودی محسوب می‌شد که بر اساس قوانین نورنبرگ یهودی حساب می‌شد. به دلیل اینکه قوانین نورنبرگ بر پایه قوانین حالاخا نبودند، تعریف یهودی بودن در این قانون نیز تعریف حالاخایی
تعریف یهودی بودن در این قانون نیز تعریف حالاخایی نیست. از این رو بر اساس حالاخا کسی که دین یهودی بودن خود را با نظر خود عوض کرده باشد بر اساس حالاخا هنوز یهودی محسوب می‌شود ولیکن بر اساس این قانون حق مهاجرت را به اسرائیل ندارد. یک تعریف دیگر از این قانون در زمانی مطرح شد که مهاجران از لهستان به دلیل برنامه‌های ضد یهودی آن کشور مهاجرت کردند. بسیاری از این یهودیان دارای افراد غیریهودی در بین افراد خانواده خود بودند. به دلیل اینکه سیستم قانونی برای ازدواج و طلاق در اسرائیل بر پایه یهودیت ارتدوکس است امکان این
در اسرائیل بر پایه یهودیت ارتدوکس است امکان این وجود دارد که کسی بر اساس قانون بازگشت یهودی محسوب شود ولیکن بر اساس قوانین ارتدوکس یهودی محسوب نشود و ازدواج او از نظر قانونی مشکل دار باشد. بحث. منتقدان معمولاً این قانون را نشانه نژادپرستی و غیر دموکراتیک بودن اسرائیل می‌دانند. فلسطینیان معمولاً به این امر اشاره می‌کنند که بر اساس اینکه آنها نیز از سرزمین خود رانده شده‌اند باید شامل قانون بازگشت شوند. همچنین به دلیل اینکه این قانون به آنها اجازه بازگشت نمی‌دهد آن را نژادپرست می‌دانند. از این رو فلسطینیانی
آن را نژادپرست می‌دانند. از این رو فلسطینیانی که تمامی اجداد آنها در این محل زندگی می‌کردند حق بازگشت را ندارند ولیکن هر فرد یهودی و حتی یهودی زاده که به شریعت یهودی پابند نیست از هر کشور حق به دست آوردن تابعیت اسرائیلی را به صورت فوری دارد. طرفداران اسرائیل معمولاً در دفاع از این قانون بیان می‌کنند که به دلیل اینکه یهودیان در کشورهای دیگر مورد ظلم قرار گرفته‌اند اسرائیل باید جمعیت خود را با اکثریت یهودی حفظ کند. از این رو اسرائیل باید محل امنی برای یهودیان در صورت رانده شدن از کشورهای دیگر باشد. همچنین
در صورت رانده شدن از کشورهای دیگر باشد. همچنین آنها می‌گویند به دلیل اینکه این قانون به همسر یا بستگان غیر یهودی فرد یهودی نیز تابعیت اسرائیلی می‌دهد پس نمونه نژادپرستی نیست.
استیون کرین (زاده ۱ نوامبر ۱۸۷۱ – درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۰۰) شاعر و نویسنده آمریکایی بود. زندگی. استیون کرین به سالِ ۱۸۷۱ در نیوآرک، نیوجرسی به دنیا آمد. تحصیلات کرین کمتر از نقل مکان او به شهر نیویورک در زندگی‌اش تأثیر داشت. در این شهر بود که به محله‌های پست و کثیف رفت‌وآمد کرد و محله باوه ری و فقر و نکبت آن دستمایه نخستین رمان او، "مگی، دختر ولگرد"، قرار گرفت. "مگی، دختر ولگرد"، که در سال ۱۸۹۳ به هزینه کرین به چاپ رسید، برخی از ویژگی‌های برجسته رمان ناتورالیستی را نشان می‌دهد. کرین پلیدی‌های زندگی تهیدستانه را
را نشان می‌دهد. کرین پلیدی‌های زندگی تهیدستانه را می‌نمایاند و بر قدرت تعیین‌کننده ارث و محیط تأکید می‌گذارد. با این همه، او شگردی با ناتورالیست‌ها در پیش می‌گیرد؛ شگردی که در آن نمونه‌ها دست‌چین می‌شوند و به گونه‌ای غیرمستقیم ارائه می‌گردند. کرین در ۱۸۹۵، مجموعه شعر آزاد خود را با عنوان "سواران سیاه و سطرهای دیگر" انتشار داد. این کتاب تنش‌هایی به دنبال آورد و بدگویی‌های را برانگیخت. اما کرین در اواخر همین سال بود که با انتشار نسخه کامل "نشان سرخ دلیری" به شهرت رسید. اهمیت این رمان در دقت تولستوی گونه آن
شهرت رسید. اهمیت این رمان در دقت تولستوی گونه آن در ارائه جزئیات تجربه جنگ است. اما در عین حال تصویری دقیق از هیجانات روانشناسانه به دست می‌دهد. کرین با انتشار این رمان شهرتی جهانی کسب کرد. در ۱۸۹۶، کرین "مادر جورج" را منتشر کرد که رمانی همانند "مگی" اما کم‌اهمیت‌تر از آن است. به دنبال این رمان در همان سال مجموعه داستان "هنگ کوچک و بنفشه سوم" را انتشار داد. با این همه، موفقیت برای کرین با تنزل قدرت خلاقه او همراه بود. کرین رفته‌رفته به صورت چهره ملی درآمد و بنابراین برای برآوردن خواست‌های عام دست به کار
و بنابراین برای برآوردن خواست‌های عام دست به کار شد. حاصل کار، انتشار شماری داستان کم‌ارزش پیرامون جنگ بود. برخی از زیباترین داستان‌های کرین در همین دوران نوشته شد. در این داستان هاست که استعداد او شکوفا گردید. منتقدان بر سر این موضوع که کرین را باید رئالیست نامید یا ناتورالیست یا امپرسیونیست، بگومگوی بسیار کرده‌اند. با این همه، هریک از این مکتب‌ها با جنبه‌هایی از آثار کرین متناسب‌اند. مشابهت‌های آشکاری میان "مگی" و "مادر جورج" و رمان‌های زولا به چشم می‌خورد. اما کرین خود شیوه کارش را امپرسیونیستی می‌خواند
اما کرین خود شیوه کارش را امپرسیونیستی می‌خواند و داستان‌های او که به صورت رشته‌ای احساسات و ادراکات زودگذر جلوه می‌کنند، تأییدی بر این مدعاست. جای دادن کرین در مکتب با نهضتی خاص، نادیده انگاشتن سرشت اساسی دستاوردهای اوست. جهان کرین، جهان اتفاقی است، جهان رویدادهای تصادفی و رخدادهای پیش‌بینی‌نشده است. تجربه در آثار او تصادفی و عاری از طرح است. کرین شگردی روایی را در آثارش به کار می‌گیرد که با این بینش او انطباق دارد. او طرح، زنجیره علت و معلول آن و توالی منظم رویدادها را به کناری می‌افکند و ساختمان اثر را
رویدادها را به کناری می‌افکند و ساختمان اثر را از رویدادهای فرعی بنا می‌کند. از موضوع‌های مخاطره‌آمیز به سرعت می‌گذرد و رویدادهای فرعی را برجسته ارائه می‌دهد. موضوع‌های نامنتظر و غریب، به صورت امور واقع در می‌آید و چیزهای پیش پا افتاده شگفتی‌آور می‌شوند. حاصل اجتناب‌ناپذیر چنین شگردی آن است که چهره‌ای از آدم داستان پرداخته می‌شود که در برابر دگرگونی‌های جهان هوس‌باز، پناهی ندارد و بیش از آنکه بازیگر باشد، قربانی است. نتیجه این شیوه ارائه طنز است؛ طنزی که آماجش حالات آدم‌هاست که تلاش می‌کنند تا در میان
آماجش حالات آدم‌هاست که تلاش می‌کنند تا در میان آشفتگی‌های زندگی خویش، غرور یا وقار یا اعتماد به نفس خود را برهانند. تمایلات ضدقهرمانی بسیاری از آثار کرین، بخشی از جریانی در داستان آمریکایی قرن نوزدهم است که واکنشی بر ضد رمانتیسم و ایدئالیسم به شمار می‌آید. با این همه، رمانتیسمی که کرین بر آن می‌شورد، در سرشت او نهفته است و آثار او به کلی عاری از رمانتیسم نیست. این موضوع، بعدها هنگامی که اصول عقاید خود را اعلام داشت، روشن‌تر شد. تأثیر کرین در آثار هنرمندانی چون جوزف کنراد، ویلا کاتر، تئودور درایزر، کارل
چون جوزف کنراد، ویلا کاتر، تئودور درایزر، کارل سندبرگ و شروود اندرسن مشهود است. اما نویسنده‌ای که بیش از هر کس مدیون اوست، کسی جز ارنست همینگوی نیست. سبک عریان، موجز و پرمایه همینگوی، توانایی او در القای روشن عقاید تأثیرهای ساده، همه مرهون کرین‌اند. دوران کوتاه عمر ۲۸ ساله او، سراسر پر از رنج و آلام و بیماری بود. کوشش مداوم او در راه خبرنگاری به جایی نرسید و با شکست‌های فراوان رو به رو شد. اندیشه‌های بلند و سلیقه خاص او در داستان‌نویسی مورد پسند روزنامه‌نگاران و ناشرین قرار نگرفت و از طرفی ضعف جسمانی و
و ناشرین قرار نگرفت و از طرفی ضعف جسمانی و بیماری مداوم او نیز مزید بر علت شد. سرانجام بیماری، او را در غربت و دور از وطن، از نعمت حیات محروم ساخت. کرین، شهرت خود را در ادبیات آمریکا بیشتر مدیون کتاب "نشان سرخ دلیری" است. مطالب این کتاب که بر صحنه‌های هیجان‌انگیز و تکان‌دهنده جنگ‌های داخلی آمریکا دور می‌زند، او را در میان داستان‌سرایان جوان آمریکا انگشت‌نما کرد. او با نگارش این کتاب و داستان‌های جالب و کوتاه دیگری که در صدر فهرست آن‌ها عنوان «زورق بی حفاظ» قرار دارد، مقام شامخی در بین نویسندگان دنیای نو