payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نسنار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۲ نفر (۱۴۴خانوار) بوده‌است.عمده مردمان روستا مهاجرت کرده و به شغل آرماتوربندی در شهرهای مختلف خصوصاً" تهران و سنندج مشغول به فعالیت می باشند .
بیساران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. موقعیت جغرافیایی روستای بیساران. روستای بیساران در تقریباً ۲۴ کیلومتری جاده سنندج - مریوان «دوآب» قرار گرفته‌است. روستای بیساران در فاصلهٔ ۸۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سنندج و ۶۵ کیلومتری شهرستان مریوان و بر روی طول جغرافیایی ۳۹/۴۶ و عرض جغرافیایی ۱۱/۳۵ و در ارتفاع ۱۸۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته‌است. روستای بیساران از جنوب به روستاهای ژان و پایگلان، از شمال به روستاهای خواشت ، سالیان، نجی، و سفید بن، از شرق به روستاهای هویه،
سالیان، نجی، و سفید بن، از شرق به روستاهای هویه، سرهویه و از طرف غرب به روستاهای نسنار، هرسین و بوریدر محدود می‌گردد. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۳۰ نفر (۷۴۵خانوار) بوده‌است. درخت کهنسال. در روستای بیساران دو درخت گردوی کهنسال وجود دارد که «وزی خواچکه» و «وزی حیاته» نامیده می‌شوند، و به ترتیب با شماره‌های ۵۸۵ و ۵۸۶ در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۹۸ به عنوان میراث طبیعی ارزشمند در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌اند. * بیساران روستایی سرسبز و
ملی ایران ثبت شده‌اند. * بیساران روستایی سرسبز و خرم در ۸۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سنندج و ۶۵ کیلومتری شهرستان مریوان در ارتفاع ۸۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است. بیساران از جنوب به روستاهای ژان و پایگلان از شمال به روستاهای سالیان، نجی، و سفیدبن از شرق به روستا‌های شیان، هویه و سرهویه و از غرب به روستاهای نسنار، هرسین و بوریدر محدود می‌شود. روستایی بکر در دل کوه‌های مرتفعی همچون شه‌نشین، میرویس، کوری‌ مه‌ریم، کوری هه‌وریشان که کوه‌های آن تا اواخر فصل بهار و در سال‌های دورتر تا اوایل مردادماه برف به
بهار و در سال‌های دورتر تا اوایل مردادماه برف به دامن دارند.
ژان (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶۴ نفر (۲۱۹خانوار) بوده‌است.
یوژنان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. قدمت و تاریخ وِژَنان بر اساس صحبت‌هایی که مردم روستا، از بزرگان و ریش سفیدان خود نقل کرده‌اند، حداکثر به ۳۰۰ تا ۳۵۰ سال پیش بازمیگردد. لهجه روستای وِژَنان، اردلانی می‌باشد، که این ویژگی،وِژَنان را در میان دیگر روستاهای همجوار و منطقه متمایز کرده‌است. وجهه تسمیه. ریشه نام وِژَنان از واژه وِژَن و پسوند «ان» (نشانه جمع) تشکیل می‌شود. وِژَن در زبان کردی هورامی به درخت وَن گفته می‌شود. چون در گذشته کوه‌های اطراف این روستا پوشیده از
چون در گذشته کوه‌های اطراف این روستا پوشیده از گونه درختی ون بوده‌است، واژه وِژَنان را برای این مکان انتخاب نموده‌اند. موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، سروآباد و کامیاران قرار گرفته‌است، که بر اساس تقسیمات کشوری، در منطقه ژاورود غربی، جزء شهرستان سروآباد می‌باشد. روستای «وِژَنان» در فاصله ۳۵ کیلومتری جنوب شرق سروآباد و ۸۵ کیلومتری جنوب غرب سنندج واقع شده‌است. روستاهای همجوار. _از شمال و شمال شرق با روستاهای «نسنار» و «ژان» _از غرب با روستای «چشمیدر» _از جنوب و جنوب شرق با روستاهای «آریان»، «ژنین» و
_از جنوب و جنوب شرق با روستاهای «آریان»، «ژنین» و «پایگلان» همجوار است. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
آریان (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
بوریدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۸۲ نفر (۲۹۶خانوار) بوده‌است.
پایگلان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. وجه تسمیه. یعنی دامنهٔ گل‌ها از پای گُلان گرفته شده‌است. پایگلان : پای به معنی پایتخت و گلان به معنی اقوام. پس پایگلان به معنی پایتخت اقوام می‌باشد. پایگلان هم کلمه ای هخامنشی بوده به معنای بایت گلان سرزمین کشاورزی موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، مریوان سروآباد و کامیاران قرار گرفته‌است. از لحاظ تقسیمات کشوری جز شهرستان سروآباد می‌باشد. روستای پایگلان در فاصله ۲۰ کیلومتری جاده اصلی سنندج – مریوان و در دامنه کوه‌های سر به
جاده اصلی سنندج – مریوان و در دامنه کوه‌های سر به فلک کشیده قرار گرفته‌است. جاده این روستا از مسیر دوآب کاملاً آسفالت و از مسیر تفین به کامیاران به طول ده کیلومتر خاکی و بقیه آسفالت می‌باشد. مسیرهای منتهی به روستا: ۱- سنندج دوآب پایگلانحدودا ۹۰ کیلومتر ۲- مریوان و سروآباد دوآب پایگلان حدوداً ۶۰ کیلومتر ۳- کامیاران تفین پایگلان حدوداً ۷۰ کیلومتر جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۲۰ نفر (۴۵۷خانوار) بوده‌است. آثار تاریخی. ۱- مسجد جامع
(۴۵۷خانوار) بوده‌است. آثار تاریخی. ۱- مسجد جامع عبداللهی، که با توجه به متن کتیبهٔ سردرب و محراب این مسجد در سال ۳۷ هجری قمری به دست مبارک صحابی بزرگوار پیامبر اسلام (ص) حضرت عبدالله بن عمر تأسیس شده‌است و به مسجد عبداللهی مشهور است. ۲- قلعهٔ خاکی لا قه لا: این قلعه با توجه به کاوشهای جدید دارای قدمت 6500 ساله بوده که در ۳۰۰ متری جنوب روستا قرار داشته و در تاریخ ۱۵مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۸۰۳ به ثبت ملی رسیده‌است. ۳- قلعه بایزید: این قلعه هم که در ۵۰۰ متری شرق روستا قرار دارد در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۸۴ با
شرق روستا قرار دارد در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۸۰۲ به ثبت ملی رسیده‌است. قله‌ها و کوهها. ۱- کوری مریه م ۲- کوری گاول ۳- هیشاره ۵- توه نه و عولله خجانی ۶- حه شه به نا ۷- که لامه سیاوه ۸- چه هارگا ۹- مله که وه چشمه‌ها. ۱- گریان مرد ۲- سنجین ۳- چه مه و وه زه قالاوی ۴- هانه مراو ۵- هانه شیخ ۶- هانه ویل ۷- هانه ریز ۸- هانه کاریز ۹- هانه و سنجر خانی ۱۰- هانه تریشقه ۱۱- چه مه و هه ساره شیتهٔ ۱۲- هانه سه رده محصولات. انگور سیاه ، گردو، توت فرنگی، گلابی، گیلاس، سیب، آلو، زردآلو، آلبالو. منابع. روزنامه
گیلاس، سیب، آلو، زردآلو، آلبالو. منابع. روزنامه سیروان شماره ۷۱۲تاریخ۱۱آذر۱۳۹۱صفحه۱۱
ژنین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. اما بنا به خاطر دلایلی چون قرار داشتن در منطقه کوهستانی و دور بودن از جاده‌های اصلی بین شهری از توسعه و رقابت با شهرهای استان عقب مانده‌است. سابقه تاریخی روستا به چند هزار سال پیش بر می‌گردد. جالب است بدانید که در کشور لهستان یک شهرستان به همین نام وجود دارد. که در استان کویافسکو-پومورسکی واقع شده‌است. قدمت این منطقه با اسناد و مدارک کشف شده به حدود ۶۵۰۰ سال پیش میرسد و شواهدی از صنعت شیشه و فلزی هم به چشم می‌خورد.(طبق بررسی زمین
شیشه و فلزی هم به چشم می‌خورد.(طبق بررسی زمین شناسان و باستان شناسان در سال ۱۴۰۰. موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، مریوان سروآباد و کامیاران قرار گرفته‌است. از لحاظ تقسیمات کشوری جز شهرستان سروآباد می‌باشد. روستای ژنین در فاصله ۱۸ کیلومتری جاده اصلی سنندج – مریوان. جاده این روستا از مسیر دوآب کاملاً آسفالت و از مسیر تفین به کامیاران به طول ده کیلومتر خاکی و بقیه آسفالت می‌باشد. مسیرهای منتهی به روستا: ۱- سنندج ژنین حدوداً ۹۶ کیلومتر ۲- مریوان ژنین حدوداً ۷۶ کیلومتر. جغرافیا. شکل خانه‌ها و فضاهای
حدوداً ۷۶ کیلومتر. جغرافیا. شکل خانه‌ها و فضاهای درونی آن، براساس نوع فعالیت و میزان درآمد اقتصادی مردم شکل گرفته‌است. در چندین سال اخیر ساخت ساز خانه در روستای ژنین به صورت چشمگیری افزایش یافته‌است. پوشش گیاهی روستا شامل انواع گیاهان مانند، خاکشیر، ختمی (هرمله). بابونه (حاجیانه). گل گاو زبان (گوزربانه). بو مادران (بوژانه). آویشن. شیرین بیان. پونه. کنگر. ریواس. خوژه. قارچ. لوئی. رازیانه. جاشیر (لو). شنگ. خاز. بنا. (دریه زرده). اکینوپس یا قنقال (دریه نرمه). که کاربرد غذایی، دارویی و صنعتی دارند و کاسنی و
که کاربرد غذایی، دارویی و صنعتی دارند و کاسنی و انواع درختان بلوط، کیکم، ارژن، بنه (تایله)، ون، زالزالک (بلچی)، گلابی و گردو. آلوچه. سیب. زرد الو. هلو. الو سیاه. الوبالو. الوبالوی وحشی. سنجد. به. نارون (وزم). چنار. بید. شاه توت. توت سفید. اطراف روستا را مراتعی سرسبز، دربرگرفته است. پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام را داراست. گونه‌های جانوری در زیستگاهای روستا شامل :روباه، خرگوش، خوک و می‌باشد. و پرندگان ازجمله کبک، گنجشک، کلاغ و … و دارای پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام. جانوران و پرندگان می‌باشد. این مکان در
چرای دام. جانوران و پرندگان می‌باشد. این مکان در منطقه بزرگ اورامانات (بخش ژاوه رود غربی) قرار دارد. قله‌ها و کوه‌ها. تونه‌سیاوه. تونه‌چه‌رمه. هه‌مروگوره. یه‌ره‌همرو. تپه‌باوا. یاگه‌پاووگوری. هاره‌گله. وه‌ران‌وه‌ر. ویشله. قه‌لاگا. چشمه‌ها. هانه‌چه‌رمه. هانه‌کاریز. هانه‌ومیزای. هانه‌چیا. هانه‌قوته‌لان. هانه‌پیسایین. هانه‌ومامو ولی. هانه‌قول. هانه‌ویسیه. هانه درویشی. هانه‌گناو. هانه‌قلاگا. هانه‌قل‌قله. هانه سکله. هانه‌و زل‌ئاوای. هانه‌ومه‌لا. زبان و دین. مردم روستای ژنین به زبان‌هورامی سخن می‌گویند، پیرو دین
روستای ژنین به زبان‌هورامی سخن می‌گویند، پیرو دین اسلام و مسلمان و پیرو مذهب تسنن (شافعی مذهب) هستند. اقتصاد. این روستا دارای بیش از ۲۳۵ هکتار مزارع آبی و ۷۰ هکتار دیم می‌باشد و با توجه به این مقدار مزارع اکثر مردم به کار باغداری و کشاورزی و عده کمی به دامداری و زنبور عسل مشغولند. فراورده‌ها کشاورزی: گندم، جو، نخود، انگور و گردو، توت فرنگی می‌باشد.
گواز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (۱۶۰خانوار) بوده‌است.
احمدآباد تفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۷ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
ترخان‌آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت180 خانوار و 650 نفر جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۲ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
دورود روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
ابراهیم‌آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳٩٥، جمعیت آن ٤٩٦ نفر (١٦٠خانوار) بوده‌است.
محمودآباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
گوشخانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت‌شناسی. قومیت‌شناسی. جمعیت این منطقه را کُردها تشکیل می‌دهند. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۰۷ نفر (۲۸۹خانوار) بوده‌است.
نسل (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۶ نفر (۱۷۶خانوار) بوده‌است.
خانقاه رزاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
رزاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۵ نفر (۱۷۲خانوار) بوده‌است.
کرآباد ، زبان محلی ( کەڕاوا ) به لاتین ( Karrawa ) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. کراباد یکی از روستاهای بسیار زیبای مناطق کردستان است که دارای دشت‌های زیبا و پر میوه شامل:توت فرنگی، گردو، انواع هلو، آلوچه، زرد الو و … است که شغل اکثر مردم ان دامداری و باغ داری سنتی و نیمه مدرن است، در اوایل پاییز نیز بیشتر آنها از فروش گردو و درآوردن مغز گردو درآمد زایی می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۵ نفر
مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۵ نفر (۱۶۴خانوار) بوده‌است.
دگاگاه (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۱ نفر (۲۶۷خانوار) بوده‌است.
ماضی بن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۶ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
نی‌آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
تفین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. روستای تفین یکی از بهترین طبیعت های استان کردستان را برای گردشگران دارد. روستای تفین مردم بسیار مهربان و مهمان نواز دارند. همچنین طبیعت روستای تفین بسیار زیبا است و هیچکدام از روستا های اطراف آن همچین طبیعتی را ندارند. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
دزوند علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
دزوند سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
سوره تو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۶ نفر (۱۵۷خانوار) بوده‌است.
دهکانان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
کانی حسین بگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
کولیچ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
جولانده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر بوده‌است.
روستایی بسیار زیبا که در استان کردستان قرار دارد . و دارای مناظر طبیعی و بکر بی نظیری است. این روستا دارای یک زمین فوتبال چمن مصنوعی است که هر ساله میزبان مسابقات جام "تافوو دێوەزناوی" می باشد. دیوزناو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. این روستا دارای یک مجتمع پرورش ماهی قزل آلا با ۳۶ مزرعه در فاز اول است که منبع درآمدی برای بخشی از اهالی روستا به شمار می رود. فاز دوم این طرح بیش از ۲۵ سال است که به حالت تعلیق در آمده و توجه مسئولان ذی ربط را می طلبد. روستای دیوزناو از
توجه مسئولان ذی ربط را می طلبد. روستای دیوزناو از ابتدایی ترین امکانات از جمله جاده، طرح هادی، و آنتن دهی مناسب محروم است. نبود امکانات مذکور در این روستا به دلایلی مانند کم کاری مسئولان شهرستانی و استانی و... بر می گردد. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
دیور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
ژریژه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۰ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
سرومال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است. این روستا حدود سال 900 شمسی بنیاد نهاده شده است، این روستا در زمان‌های قدیم در یک مکان دیگر قرار داشته‌است و به گفته مردمان محلی به دلیل بیماری ای که مسری بوده و قربانیان زیادی گرفته؛ مردم مجبور به ترک محل زندگی خود شده و روستای فعلی را بنیاد نهاده‌اند. امروزه محل قدیمی روستا را " ده کهنه" می نامند. بیشتر
محل قدیمی روستا را " ده کهنه" می نامند. بیشتر خانه‌های روستای فعلی را شخصی به نام استادفیض الله رحیمی که معمار تجربی بوده‌است ساخته است. مردم این روستا در زمین‌هایی که حدود یک کیلومتر با روستا فاصله دارد مشغول کشاورزی می‌باشند. این زمین‌ها دارای نام‌های مخصوصی هستند مانند: تالنگا، ویکش، لامر، هویا، دره ره حمه ته، توه نه سیاوی، هه رره سیاوی، خره گوره، چناران، هاجیالی، داره مریا، نرس، سرچال، هانه سیاوله، ته پوله، وه ر ته پوله، هانه مه فه ر، حه شا واردی، دشته قولی چاله وجنا و... . بیشتر مردم این روستا به
قولی چاله وجنا و... . بیشتر مردم این روستا به شهرها مهاجرت نموده‌اند. بسیاری از افراد این روستا به کارهای فنی مشغول هستند. اغلب آن‌ها در معادن استخراج سنگ ساختمانی و سنگ شکن و فعالیت‌های مرتبط با راهسازی به ویژه کارخانه آسفالت مشغول فعالیت هستند.
ککلیک‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. معروف ترین چهره این روستا شیخ محمد عبدالله می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
دلمرز (دله مرز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. روستای دلمرز از توابع شهرستان سرو آباد استان کردستان، با مختصات جغرافیایی 46 درجه و 29 دقیقه طول شرقی و 35 درجه و 7 دقیقه عرض شمالی، در فاصله ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی سرو آباد قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۶ نفر (۱۴۱خانوار) بوده است. براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) جمعیت آن 271 نفر (76) خانوار می باشد.
روار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. این روستا در حال حاضر یکی از زیباترین روستاهای منطقهٔ هورامان است که زاد گاه عالم بلند پایه ماموستا ملا خضر رواری میباشد. شغل اکثر ساکنین این روستاکشاورزی و باغداری ست که باتوجه به وجود رود سیروان در امتداد روستا این مهم امکان‌پذیر شده‌است و در این روستا محصولاتی چون انار (عمدتاً)،انجیر ،انگور و... کشت و برداشت می‌شود. زبان این روستا هورامی است . جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال
قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
زوم (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۸ نفر بوده است. جغرافیا. روستای زوم در محدوده‌ای آب و هوایی کوهستانی استقرار یافته و ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً حدود ۹۰۰ متر است، این روستا، باآب وهوای مدیترانه ایی که در فصل بهار آب و هوایی خوب و معتدل و مطبوع، در تابستان هوای نسبتاً گرم و در پاییز و زمستان، سرد می‌باشد. روستای زوم در ۶۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر سروآباد
روستای زوم در ۶۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر سروآباد واقع شده است. یکی از شاخه‌های رودخانه سیروان (قشلاق) از باختر آبادی می‌گذرد. این روستا ازشمال به روستای دل ازغرب روستای اسپریز از شمال غربی روستای رودبار از شرق روستای دلمرز و از جنوب به کوه شاهو و شهر پاوه منتهی می‌شود. شکل خانه‌ها و فضاهای درونی آن، براساس نوع فعالیت و میزان درآمد اقتصادی مردم شکل گرفته است. مصالح اصلی به کار رفته در ساخت خانه‌ها، سنگ، چوب و گل است که دیوارها غالباً سنگی است و به صورت خشکه چینی ساخته می‌شوند. پوشش گیاهی روستا شامل انواع
چینی ساخته می‌شوند. پوشش گیاهی روستا شامل انواع گیاهان مانند گل گاو زبان، خاکشیر، ختمی، بابونه، گاو زبان، شقایق، بو مادران، آویشن، شیرین بیان، پونه، کنگر، ریواس، خوژه، قارچ و گون که کاربرد غذایی، دارویی و صنعتی دارند و کاسنی و انواع درختان بلوط، کیکم، ارژن، بنه، انار، ون، زالزالک، گلابی و انجیر و اطراف روستا را مراتعی سرسبز، دربرگرفته است. پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام را داراست. گونه‌های جانوری در زیستگاهای روستا شامل شغال، گرگ، خرس، بزکوهی، روباه، خرگوش، گراز، خوک و به گفته بعضی از مردم روستا گونه نادری
گراز، خوک و به گفته بعضی از مردم روستا گونه نادری از یوزپلنگ می‌باشد. و پرندگان ازجمله کبک، تیهو، گنجشک، کلاغ، ... و دارای پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام. جانوران و پرندگان می‌باشد. زبان و دین. مردم روستای زوم به زبان هورامی سخن می‌گویند، پیرو دین اسلام و مسلمان و پیرو مذهب تسنن (شافعی مذهب) هستند، مردم روستا مانند سایر ایرانیان مسلمان در اعیاد دینی عید فطر، عید قربان و میلاد پیامبر اکرم (ص) با برگزاری جشن به شادمانی می‌پردازند و عید نوروز باستانی را نیز گرامی می‌دارند و در این عید همانند دیگر مردمان ایران
می‌دارند و در این عید همانند دیگر مردمان ایران شادی و خوشحالی و آتش روشن و… می‌کنند. تاریخ. روستا ی زوم یکی از روستاهای قدیمی استان کردستان می‌باشد که قدمت هزار ساله دارد، وجه تسمیه آن به نظر می‌رسد. زوم از کلمه زور گرفته شده است که به مرور زمان حرف (ر) زور حذف شده است. می‌گویند یزد گرد سوم به زور آن جا را تصرف کرده است. بعضی می‌گویند قبر یزد گرد سوم در زوم و بعضی می‌گویند در روستای بر قرو است. به گفته ریش سفیدان و قدیمان روستا بنیان و و مؤسس روستای زوم سه برادر بوده‌اند و می‌گویند بخاطر همین می‌باشد که
برادر بوده‌اند و می‌گویند بخاطر همین می‌باشد که روستای زوم دارای سه قبیله و طایفه می‌باشد. اقتصاد. کار و پیشه روستا، کشاورزی اقتصاد این روستا بر پایه کشاورزی و دامداری و پرورش زنبور عسل وصنایع دستی ازجمله گلیم و کلاش و جاجیم بافی و سقز چینی کشت آبی و دیمی در روستا رواج دارد؛ آب آشامیدنی و زراعتی از طریق چشمه روبروی روستا (هه نجیری) واز طریق لوله کشیتامین می‌شود. فراورده‌ها کشاورزی: گندم، جو، نخود، انگور و گردو، توت، روستا دارای: برق، دبستان، مسجد و شورای ده است. مردم آبادی از فروشگاه تعاونی دل و امکانات
ده است. مردم آبادی از فروشگاه تعاونی دل و امکانات آموزشی دورهٔ راهنمایی رودبار و دوره دبیرستان از شبانه‌روزی روستای دل مشغول تحصیل هستند. لبنیات شامل شیر، ماست، پنیر، دوغ، کشک مهم‌ترین محصولات روستا هستند. غذاهای محلی روستا اغلب دوینه، دوخه وا، شه له مین، غازینه و انواع غذاهای گیاهی از متداول‌ترین غذاهای محلی در روستای زوم هستند. جاذبه‌های گردشگری. راه‌های دسترسی روستا به شهرهای مختلف از جمله پاوه، سروآباد ومریوان و سنندج قابل دسترسی است اما راه ارتباطی شهر و روستاهای همسایه و منطقه اغلب به صورت خاکی و
شهر و روستاهای همسایه و منطقه اغلب به صورت خاکی و صعب‌العبور است. خصوصاً در فصل زمستان سخت وصعب العبور می باشدودرتابستان جاده گردوخاک زیادی دارد و جاده دست اندازهای زیادی دارد. روستای زوم به دلیل برخورداری از موقعیت ویژه جلوه‌ای زیبا و بسیار منحصر به فرد دارد. مناظر و چشم‌اندازهای زیبای آن، در بیشتر فصول جذاب و جالب توجه است. مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی روستا رودخانه سیروان از به هم پیوستن تمامی رودهای بخش جنوبی غربی، غرب و مرکز استان، مانند رودخانه‌های قشلاق، گاو رود و گردلان، تشکیل یافته است.. این رودخانه
گاو رود و گردلان، تشکیل یافته است.. این رودخانه در پایان به رودخانه الوند (حلوان) می‌پیوندد و با نام دیاله در خاک عراق به دجله می‌ریزد. اطراف این رودخانه، بسیار زیبا و محل زیست انواع پرندگان و ماهیان است.. کوه شاهو: گه رده میان و سه رکه مه ر وبه رزه لنگ و … از جاهای بسیار دیدنی برای تفریح و سرگرمی و کوهنورد می‌باشند. همه ساله، در اردیبهشت ماه، دامداران گله‌های خود را برای چرا، به ییلاق یا کوه شاهو می‌برند؛ منظره این کوچ بهاری، زیبایی و شکوه زندگی در ارتفاعات را دوچندان می‌کند.. چشمه کلوریکی دیگر از جاهای
را دوچندان می‌کند.. چشمه کلوریکی دیگر از جاهای دیدنی و تفریحی و استراحتگاه می‌باشد واین منطقه آب بسیار سرد و معدنی دارد. یکی دیگر از جاهای دیدنی و گردشگری و تفریحی روستا، منطقه وه‌زه می‌باشد این مکان به خصوص درفصل بهار بسیار جالب و دیدنی می‌باشد. طبیعت بکر و دست نخورده، وجود شرایط مساعد جوی در چهار فصل و صید ماهی نیز از توانمندی‌های گردشگری روستا می‌باشند لذا برای گردشگران به خصوص کوهنوردان در فصل بهار سفر یک دو روزه خالی از لطف نیست. هنر و ورزش. در روستای زوم انواع ورزش‌ها و بازی‌های محلی متداول است؛
زوم انواع ورزش‌ها و بازی‌های محلی متداول است؛ مردان روستا اغلب مشغول بازی‌هایی از جمله: کیلو برز، قل قلان و خواجه چه بوکان الک وملک، باربارانی، قه له قه له، جوجو، گووه ره بازی، دومینو و … از دیگر بازی‌های رایج در روستاست.. موسیقی کردی (هورامی) از غنا و شور و حال خاصی برخورداراست و انواع آهنگ‌های شاد یا غمگین آن در مراسم مختلف، نواخته می‌شود. از انواع موسیقی کردی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:: سیاه چمانه؛ آهنگی غمگین که معمولاً در فراق یار و همچنین مراسم سوگواری نواخته می‌شودوگورانی دری وچه پله و گه‌ریان
نواخته می‌شودوگورانی دری وچه پله و گه‌ریان از دیگر آوازها و آهنگ‌های رایج در روستاست. برخی رقص‌های گروهی با مردان به تنهایی یا همراهی زنان و مردان فامیل که دست دردست هم داده‌اند، از جمله مراسم محلی است که به خصوص در عروسی‌ها متداول است. وچند نفر از اهالی روستا خواننده هستند و آواز و سرود و گورانی در مراسم‌ها، شادی‌ها و… می‌خوانند. مهاجرت. ساکنین مردم این روستا در شهرهای مریوان و پاوه اغلب مشغول کاسبی آزاد و مغازه و دکان داری و بعضی هم مشغول کارگری وصنایع دستی و عده ای هم در ادارات به خصوص در فرمانداری،
دستی و عده ای هم در ادارات به خصوص در فرمانداری، آموزش و پرورش، دامپزشکی، بیمارستان و … مشغول به کار هستند و درآمد و معیشت زندگی خانواده خود را راه کاسبی حلال تأمین می‌کنند. زنان ای روستا هم درتامین مخارج خانواده به همسران خود کمک و یاری می‌کنند. نگارخانه. عکاس تصاویر بالا «میلاد ازکات» می‌باشد.