payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تراجنسیتی در بسیاری از نقاط جهان می‌توانند به طور قانونی نام خود را به نامی سازگار با هویت جنسیتی خود تغییر دهند، برخی مناطق همچنین می‌گذارند هویت جنسیتی قانونی شخص در مدارکی مانند گواهینامه رانندگی، شناسنامه و گذرنامه نیز تغییر کند. با وجود اینکه در برخی از کشور‌ها تغییرات در مدارک شناسایی نیازمند جراحی تطبیق و بازتایید جنسیت است، بیشتر کشورهای غربی روند تغییر در مدارک شناسایی افراد تراجنسیتی را بدون هیچ پیش‌شرط پزشکی، قانونی می‌دانند. همچنین نشانگر X در اسناد حقوقی برخی کشورها برای افراد غیردودویی به‌کار
حقوقی برخی کشورها برای افراد غیردودویی به‌کار می‌رود. الزامات قانونی برای تغییرات حقوقی در نقاط مختلف دنیا، متفاوت است.
آمرزش‌نامه، در مذهب کاتولیک وعدهٔ رهایی کامل یا جزئی از مجازات گناهانی‌ست که پیشتر بخشیده شده‌اند و مسیحی مؤمن بر حسب وظیفه به آن کار متمایل است و از آن مطابق شرایط تعیین شده با یاری کلیسا سود می‌برد، در حقیقت کلیسا مطابق اختیاراتی که دارد، مغفرت و خشنودی مسیح و قدیسین مسیحیت را به شخص توبه کرده اعطا می‌کند. این خشنودی، در قبال دعاها و کارهای نیک به شخص اعتراف‌کننده اعطا می‌شوند. آمرزش‌نامه، جایگزینی برای توبه‌های سخت و دشوار در مسیحیت اولیه شد. سوءاستفاده‌های به وجود آمده در اعطا و فروش آمرزش‌نامه، نقطهٔ
به وجود آمده در اعطا و فروش آمرزش‌نامه، نقطهٔ عطف اعتراض مارتین لوتر بود که به اصلاحات پروتستانی انجامید. آموزه‌های مسیحیت. بر طبق آموزه‌های مطرح شده در دستورهای مذهبی کلیسای کاتولیک، وقتی که شخص مسیحی مرتکب گناه می‌شود، دو عاقبت متمایز در انتظار وی است. یکی٬"گناه مرگبار" یا "گناه کبیره" است که آگاهانه و آزادانه توسط شخص گناهکار انتخاب می‌شود و برابر است با از دست دادن دوستی با خدا به عنوان تنها منبع زندگی ابدی. مطابق تعالیم کلیسای کاتولیک، از دست دادن زندگی و دوستی ابدی با خدا و مرگ ابدی در جهنم، "مجازات
و دوستی ابدی با خدا و مرگ ابدی در جهنم، "مجازات ابدی" نامیده می‌شود. دیگری گناهانی هستند که ابدی نیستند و با نام "گناهان قابل عفو" یا "گناهان صغیره" شناخته می‌شوند. این گناهان مطابق تعالیم کلیسای کاتولیک، در واقع دلبستگی ناسالم به آفریده‌ها هستند که می‌توانند یا در حین حیات یا بعد از مرگ در برزخ مورد عفو قرار گیرند. برای تنبیه، شخص گناهکار باید از تمام دلبستگی‌ها به آفریده‌ها دوری جوید و حتی زمانی که مورد بخشایش قرار گیرد، دلبستگی به موجودات دنیوی ممکن است در وی باقی‌مانده باشد. پس شخص باید سعی خود را بر
در وی باقی‌مانده باشد. پس شخص باید سعی خود را بر نیکوکاری و همچنین نماز و شیوه‌های دیگر توبه متمرکز کند تا بتواند "شخصیت سابق" را کنار گذاشته و به "شخصیت جدیدی" درآید. مقررات فعلی. بر طبق "اصول آمرزش"، از اول ژانویه ۱۹۶۷ پاپ پل ششم، در پاسخ به پیشنهادهای مطرح شده در شورای دوم واتیکان، به‌طور اساسی در کاربرد عملی اصول سنتی تجدید نظر به عمل آورد. او روشن ساخت که هدف کلیسا تنها کمک به مؤمنان برای توبه نبود بلکه می‌خواست آنان را به کارهای نیک و امور خیر نیز تشویق کند. پل ششم دستور داد که در لیست رسمی نمازهای
کند. پل ششم دستور داد که در لیست رسمی نمازهای آمرزش و اعمال نیک تجدید نظر به عمل آید، به این صورت که آمرزش‌نامه به مهم‌ترین نمازها، اعمال زاهدانه، توبه و طلب بخشایش تعلق گیرد. اعمالی که بر اساس آن‌ها آمرزش‌نامه اعطا می‌شود. آمرزش‌نامه‌ها به چهار صورت عمومی اعطا می‌شوند برای اینکه مؤمن مسیحی را تشویق به برانگیختن روح مسیحی در زندگی روزمره خود کند و آثار تلاش برای کمال را در وی پدیدار سازد.
بنیک امیریان، (؛ زاده ۱۹۳۰) اسکی‌باز ارمنی‌تبار اهل ایران است. زندگی‌نامه. وی در سال ۱۹۳۰ میلادی (۱۳۰۹ خورشیدی) در شهر تهران به دنیا آمد. وی از سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹) عضو تیم ملی اسکی ایران بود. امیریان در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) در مسابقات بین‌المللی لبنان شرکت کرد و موفق به کسب افتخاراتی گردید. بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۵۶ ملبورن، نخستین المپیک زمستانی بود که ایران در آن شرکت کرد و در رشته‌های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت. امیریان در مارپیچ کوچک و مارپیچ بزرگ به رتبه‌ای دست نیافت اما در
کوچک و مارپیچ بزرگ به رتبه‌ای دست نیافت اما در اسکی سرعت با رکورد ۵ دقیقه و ۲ ثانیه و ۷ دهم ثانیه در رتبه ۴۴ جدول رده‌بندی قرار گرفته و به کار خود در المپیک پایان داد.
رضا بازرگان، اسکی‌باز اهل ایران است که در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ ملبورن ، اولین المپیک زمستانی که ایران در آن شرکت کرده بود ، در رشته های مارپیچ کوچک ، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت . او در مارپیچ کوچک و اسکی سرعت به رتبه ای دست نیافت آما در مارپیچ بزرگ با رکورد ۴ دقیقه و ۱۵ ثانیه در رتبه ۷۵ جدول رده بندی قرار گرفته و به کار خود در المپیک پایان داد.
محمود بیگلو، اسکی‌باز اهل ایران است که در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ ملبورن، اولین المپیک زمستانی که ایران در آن شرکت کرده بود، در رشته‌های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت. او در مارپیچ کوچک با رکورد ۵ دقیقه و ۵۱ ثانیه و ۳ دهم ثانیه در رتبه ۵۵ جدول رده بندی قرار گرفت. در مارپیچ بزرگ با رکورد ۴ دقیقه و ۴۳ ثانیه و ۹ دهم ثانیه در رتبه ۸۲ و در اسکی سرعت با رکورد ۴ دقیقه و ۲۲ ثانیه در رتبه ۳۹ جدول قرار گرفت.
فیض‌الله بندعلی، اسکی‌باز اهل ایران است که در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ اینسبروک اتریش ، دومین المپیک زمستانی که ایران در آن شرکت کرده بود ، در رشته های مارپیچ کوچک ، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت . او در مارپیچ کوچک در رتبه ۶۲ ، در مارپیچ بزرگ در رتبه ۶۵ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۶ جدول رده بندی قرار گرفت. او در المپیک زمستانی ۱۹۶۸ که در گرونوبل فرانسه برگزار می شد نیز مجدد در همین سه رشته شرکت نمود و در مارپیچ بزرگ در رتبه ۷۰ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۸ جدول رده بندی قرار گرفت. فیض‌الله بندعلی برای
۶۸ جدول رده بندی قرار گرفت. فیض‌الله بندعلی برای سومین بار در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲ در سه رشته فوق شرکت نمود و نتایج زیر را کسب نمود : در مارپیچ کوچک در رتبه ۳۲ ، در مارپیچ بزرگ در رتبه ۴۰ و در اسکی سرعت در رتبه ۵۶ جدول رده بندی قرار گرفت.
لطف‌الله کیاشمشکی، اسکی‌باز اهل ایران بود که در ۳ دوره از بازی‌های المپیک زمستانی شرکت کرد. او در تیر ماه ۱۴۰۲ درگذشت. کیاشمشکی اولین بار در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ اینسبروک اتریش، شرکت کرد. این دومین دوره از بازی‌های المپیک زمستانی بود که ایران در آن شرکت می‌کرد. کیاشمشکی در رشته‌های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت. او در مارپیچ بزرگ در رتبه ۶۰ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۵ جدول رده‌بندی قرار گرفت. سپس در المپیک زمستانی ۱۹۶۸ در گرونوبل فرانسه نیز در همین سه رشته شرکت نمود و در مارپیچ
فرانسه نیز در همین سه رشته شرکت نمود و در مارپیچ بزرگ در رتبه ۷۱ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۶ جدول رده‌بندی قرار گرفت. لطف‌الله کیاشمشکی برای سومین بار در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲ در سه رشته فوق شرکت و نتایج زیر را کسب کرد: رتبه ۳۳ مارپیچ کوچک و رتبه ۵۵ اسکی سرعت.
آوانس مگردومیان (; ; زاده ۱۹۲۹)، اسکی‌باز ارمنی‌تبار اهل ایران است. زندگی‌نامه. مگردومیان در سال ۱۹۲۹ میلادی (۱۳۰۸ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد و فعالیت ورزشی خویش را در سال ۱۹۳۹ (۱۳۱۸) شروع کرد و در سال ۱۹۵۲ (۱۳۳۱) در ترکیب تیم ملی ایران در مسابقات سن آنتوان ناسیونال لبنان مقام قهرمانی را کسب نمود وی در سال‌های ۱۹۴۴ و ۱۹۴۵ (۱۳۲۳ و ۱۳۲۴) در کشور فرانسه دورهٔ کوهنوردی و اسکی را طی کرد و موفق به دریافت دیپلم عالی مربیگری گردید. در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۴ اینسبورگ، اتریش، دومین المپیک زمستانی که ایران در
اینسبورگ، اتریش، دومین المپیک زمستانی که ایران در آن شرکت کرده بود، به عنوان پرچمدار کاروان ایران (او تنها ایرانی است که ۳ بار و بصورت متوالی پرچمدار ایران در المپیک بوده است)، در رشته‌های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت. او در مارپیچ کوچک در رتبه ۶۵، در مارپیچ بزرگ در رتبه ۶۴ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۹ جدول رده‌بندی قرار گرفت. وی در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۸ که در گرونوبل، فرانسه برگزار می‌شد در ترکیب ایران نیز مجدد در همین سه رشته شرکت نمود و در مارپیچ کوچک در رتبه ۸۰،
سه رشته شرکت نمود و در مارپیچ کوچک در رتبه ۸۰، مارپیچ بزرگ در رتبه ۷۳ و در اسکی سرعت در رتبه ۶۹ جدول رده‌بندی قرار گرفت. وی در سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) به مقام سرپرستی تیم ملی اسکی ایران منصوب شد و در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) از سمت سرپرستی تیم ملی کناره گرفت.
علی ساوه‌شمشکی، اسکی‌باز اهل ایران است که در المپیک زمستانی ۱۹۶۸ که در گرونوبل فرانسه برگزار می‌شد شرکت کرده بود و در رشته‌های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ و اسکی سرعت به مصاف حریفان خود رفت. او در مارپیچ کوچک در رتبه ۶۷، مارپیچ بزرگ در رتبه ۷۷ و در اسکی سرعت در رتبه ۷۳ جدول رده بندی قرار گرفت. علی ساوه‌شمشکی برای دومین بار در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲ در سه رشته فوق شرکت نمود و نتایج زیر را کسب نمود : در مارپیچ بزرگ در رتبه ۴۴ و در اسکی سرعت در رتبه ۵۲ جدول رده بندی قرار گرفت.
درجه سختی تعریفی است که ورزشکاران صعودهای ورزشی به مسیرهای صعود رشته‌های کوهنوردی، سنگ‌نوردی و یخ‌نوردی می‌گویند که به‌طور اجمالی نمایانگر میزان دشواری مسیر و زمان مورد نیاز برای عبور از آن مسیر به‌ویژه است. هر کدام از شاخه‌های صعودهای ورزشی سیستم درجه‌بندی به‌ویژه خود را دارند که در آن رشته خاص قابل ارائه است. در این میان برخی کشورها سیستم‌های درجه‌بندی به‌ویژه خود را تعریف و معرفی کرده‌اند که اغلب آن‌ها در همان کشور کاربرد دارد. سیستم درجه‌بندی یوسیمیتی پر کاربردترین سیستم درجه‌بندی در سرتاسر دنیاست که در
کاربردترین سیستم درجه‌بندی در سرتاسر دنیاست که در ایران نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. صعود مصنوعی. برای درجه بندی صعودهایی که از ابزارهای کوبشی و تخریب‌کننده سنگ مانند میخ ,رول , کوپر هد و امثالهم استفاده می‌شود حرفA بکار برده می‌شود(A0-A6) و برای صعودهای پاکیزه که از ابزارهای غیر کوبشی همچون فرند, ترایکم,کیل و مانند آن استفاده می‌شود حرفC بکار برده می‌شود(C0-C6). توجه به این نکته ضروری است که درجه ارائه شده برای یک مسیر امری مطلق نیست . A0/C0 این درجه به مسیرهائی تعلق می‌گیرد که عمدتا" به صورت طبیعی صعود
تعلق می‌گیرد که عمدتا" به صورت طبیعی صعود می‌شوند اما در بخش‌هائی از آن سنگنورد به جای استفاده از عوارض طبیعی سنگ از ابزار مصنوعی کمک می‌گیرد. در این صعود از رکاب استفاده نمی شود اما در عوض سنگنورد در بخش‌هائی از مسیر با کمک گرفتن از تسمه‌ها و یا کوئیک دراهای متصل به ابزارهای میانی(میخ-رول-فرند-...) خود را بالا می کشد. انواع پاندوله‌ها و یا تراورس کششی(TENSION TRAVERS) و یا وزن آوردن بر روی ابزاز(مثلا" نشستن بر روی طناب) از انواع دیگری از صعودهای با درجه A0/C0 هستند. A1/C1 صعود مصنوعی ساده که با بهره‌گیری
هستند. A1/C1 صعود مصنوعی ساده که با بهره‌گیری از همه ابزارهای صعود مصنوعی در مسیرهائی با میانی‌های مطمئن و قابل اتکا که قابلیت تحمل پاندولیهای شدید را نیز داشته باشد انجام می‌شود. A2/C2 صعود مصنوعی متوسط . ابزارهای میانی عمدتا" مطمئن هستند اما ممکن است در اثر سقوط برخی ابزارهای میانی از موقعیت خود خارج شوند اما این سقوطها در حدی نیستند که منجر به جراحت و یا مصدومیت شوند. برخی مسیرهای مصنوعی که با ابزارگذاری انجام می‌شوند و ابزارها علی‌رغم اینکه قبلیت تحمل سقوط را دارند اما در موقعیت خیلی مناسبی نیستند و
سقوط را دارند اما در موقعیت خیلی مناسبی نیستند و موقعیت لرزانی دارند و یا امکان و شرائط مسیر اجازه دقت بالا در ابزارگذاری را نمی‌دهد نیز درجهC2 می‌گیرند. A3/C3 صعود مصنوعی دشوار , ابزارگذاری دشوار تر می‌شود و همراه است با ابزارگذاری‌های متوالی نا مطمئن و لب مرزی, خطر سقوط تا 7 متر نیز وجود دارد.ابزارگذاری درحالیکه تنها تحملی به اندازه وزن بدن صعودکننده را دارد نیز سخت تر شده و نیاز به مهارت و دقت بالاتری دارد . مشکلات بیشتر در مسیر یابی و صعودهای خطرناک بر روی هوک و یا پرچ‌های قدیمی از دیگر چالشهای صعود در
هوک و یا پرچ‌های قدیمی از دیگر چالشهای صعود در این کلاس است. مسیرهای با درجه C3 بیشتر صعود کنندگان مصنوعی را به چالش می کشد و ابزارگذاری‌های درجهC3 معمولا" نیاز به تست کردن دقیق قبل از وارد کردن وزن بدانها را دارد.در مسیرهای با درجهC3 همچنین احتمال سقوط بیشتری وجود دارد و احتمال زیپ شدن و خروج8-10 ابزار و سقوطی تا 15 متر وجود دارد البته این سقوط بسیار جدی نخواهد بود و منجر به جراحات شدید نخواهد شد.صعود بسیاری از مسیرهای با درجه A3/C3به چندین ساعت تلاش نیاز دارد. A4/C4 صعود مصنوعی با درجه سختی بالاتر همراه
دارد. A4/C4 صعود مصنوعی با درجه سختی بالاتر همراه با سقوطهای احتمالی خطرناک ,ابزارگذاری نامطمئن و لب مرزی و ترسناک. تا حدود 25 متر ابزارهای میانی که کار گذاشته می‌شود تنها تحمل وزن بدن را داشته و قابلیت تحمل شوک را ندارند و احتمال سقوطهای خطرناک بر روی لبه‌ها و یا سقوطهای طولانی نیز وجود دارد. هر ابزار کار گذاشته شده باید طوری تست شود که بتوان با ترکیب تعدادی از میانی‌های نامناسب به حد قابل قبولی از ایمنی دست یافت. صعود مسیرهائی با چنین درجه‌ای تنها از عهده سنگنوردان مصنوعی کار بسیار خبره و با تجربه بر
سنگنوردان مصنوعی کار بسیار خبره و با تجربه بر می‌آید. بیتر مسیرهای با چنین درجه‌ای نیازمند میخ کوبی و استفاده از هوک است. A4+/C4+: ضریب خطر بالا,سخت‌ترین حد صعود مصنوعی برای عمده سنگنوردان. برای درک صعود در این درجه صعود A4 را تصور کنید سپس یک درجه بر سختی آن بیافزائید. در صعود مسیرهای با این درجه سختی زمان زیادی صرف می‌شود تا صعودکننده هر حرکت خود را با دقت بالا و کنترل همه عوامل شامل مسیر صعود ابزارهای میانی, پله رکاب و ... انجام دهد حرکتها کاملا" بایستی حساب شده انجام گرفته و از شوکهای ناگهانی و یا فشار
شده انجام گرفته و از شوکهای ناگهانی و یا فشار آوردن در جهتی نامناسب و امثالهم پرهیز کرد گاهی اوقات یک ابزار به تنهائی نمی تواند وزن صعودکننده را تحمل کند و باید چندین ابزار را ترکیب نموده و برای اجرای یک حرکت بر آن‌ها نیرو وارد نمود. در این مسیرها سنگ‌ها عمدتا" لق ,پوسته پوسته و ناپایدار هستند . درصورت سقوط احتمال زیپ شدن و خروج متوالی ابزارها وجود دارد و همچنین احتمال برخورد با لبه‌های خطرناک همراه با جراحات بسیار شدید وجود دارد. A5/C5 حد نهائی دشواری و خطر در صعودهای مصنوعی را با این درجه نشان می دهند.
در صعودهای مصنوعی را با این درجه نشان می دهند. هیچکدام از میانی‌های کارگذاشته شده قابلیت تحمل شوک را نداشته و تنها در حد تحمل وزن صعودکننده هستند . مسیرهای A5/C5 از لحاظ سختی مسیری برتری نسبت به A4+/C4+ ندارند و تنها ضریب خطر و ریسک‌پذیری بالاتری دارند ضمنا" در مسیرهای با این درجه سختی نمی توان از ابزار مته برای ایجاد سوراخهائی ولو کوچک جهت کارگذاشتن هوک استفاده نمود و حتی یک مورد استفاده از سوراخهای ایجاد شده با مته درجه مسیر به A4/C4 کاهش می یابد. در صعود این مسیرها تنها کارگاهها هستند که مطمئن بوده و
این مسیرها تنها کارگاهها هستند که مطمئن بوده و قابلیت تحمل شوک را دارند. A6/C6 فری سولو مصنوعی!! درجه‌ای افسانه ای, آیا مسیری با چنین درجه‌ای قابل صعود است؟ تنها چیزی که می‌تواند مسیری را ازA5/C5 سخت تر کند , کارگاههای نامطمئن است کارگاههائی که قابلیت تحمل شوک ناشی از سقوط را نداشته باشد و در صورت یک خطا از جانب صعود کنندگان و سقوط آن‌ها بر روی یک میانی هر دو تا کف زمین به سقوط ادامه دهند!!!!
مسابقات شیرجه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن از ۲۹ ژوئیه تا ۱۱ اوت در مرکز ورزش‌های آبی در المپیک پارک لندن برگزار شد. کشورهای شرکت کننده. بیست و پنج کشور در رقابت‌های شیرجه به رقابت پرداختند:
دوک کاهاناموکو ورزشکار مرد رشتهٔ شنا اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۴ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۲ نقره را کسب کرد. او بعدها در چند فیلم هم بازی کرد که از آن جمله، می‌توان به ماجرا اشاره نمود. مرگ. کاهاناموکو در ۲۲ ژانویه ۱۹۶۸ در سن ۷۷ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.
فلورنس گریفیث-جوینر (۲۱ دسامبر ۱۹۵۹ – ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۸) ورزشکار زن دوهای سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود که همچنان سریع‌ترین زن تاریخ بشر و رکورددار دوهای ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر جهان است. او در بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸، در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال شامل ۳ مدال طلا و ۲ مدال نقره کسب کرد. المپیک سئول. گریفیث-جونیور در المپیک ۱۹۸۸ سئول با رکورد ۱۰:۴۹ ثانیه در دو ۱۰۰ متر و ۲۱:۳۴ ثانیه در ۲۰۰ متر قهرمان شد و رکورد جهانی این دو ماده را به شکل چشمگیری کاهش داد. این رکوردها هنوز دست‌نخورده باقی
کاهش داد. این رکوردها هنوز دست‌نخورده باقی مانده و هیچ‌کس حتی به آنها نزدیک هم نشده‌است. این رکوردها به قدری عجیب بوده‌اند که همواره بحث دوپینگ وی مطرح بوده‌است. یواخیم کروز، دوندهٔ برزیلیِ قهرمان المپیک، در این مورد گفته که این رکوردها فقط می‌تواند نتیجهٔ استفاده از داروهای استروئیدی یا داروهای نیروزای دیگر باشد؛ چراکه فیزیک بدنیِ گریفیث-جوینر در سال ۱۹۸۸ نسبت به سال قبل به شکل کاملاً آشکاری تغییر کرده بود و رکورد وی نیز در همین یک سال به طرز چشمگیری پایین آمده بود. تا پیش از سال ۱۹۸۸، رکورد شخصیِ فلورانس
آمده بود. تا پیش از سال ۱۹۸۸، رکورد شخصیِ فلورانس در ۱۰۰ متر ۱۰:۹۶ ثانیه و در ۲۰۰ متر ۲۱:۹۶ ثانیه بود. اما او در سال ۱۹۸۸ رکورد ۱۰۰ متر خود را ۰٫۴۷ ثانیه و رکورد ۲۰۰ مترش را ۰٫۶۲ ثانیه بهبود داده بود، آن هم در حالی که او یک زن ۲۹ساله بود؛ سنی که تقریباً پایان عمر ورزشی دونده‌های سرعت محسوب می‌شود. گریفیث-جوینر در مورد تغییر فیزیک بدنی خود گفته‌است که به دلیل تغییر برنامه بدنسازی این اتفاق افتاده‌است وی مربی خود را تغییر داده بود و مربی جدید تمرینات قدرتی پایین‌تنه بیشتری را برای او در نظر گرفته بود. این در
بیشتری را برای او در نظر گرفته بود. این در حالی‌ست که گریفیث-جوینر در طول مسابقات المپیک سئول بارها مورد آزمایش دوپینگ قرار گرفت و پاسخ تمام آنها منفی بود. گریفیث-جوینر پس از این المپیک، از ورزش حرفه‌ای خداحافظی کرد، اما وقتی در سال ۱۹۹۸ در ۳۸ سالگی بر اثر تشنج مغزی در خواب درگذشت، دوباره بحث‌های مربوط به احتمال دوپینگ وی و ارتباط این مرگ ناگهانی با عوارض مصرف داروها مطرح شد. پرنس الکساندر دی مرود، رئیس کمیسیون پزشکی کمیتهٔ بین‌المللی المپیک در آن زمان، گفته بود که ما در المپیک سئول به دلیل شایعاتی که در
بود که ما در المپیک سئول به دلیل شایعاتی که در مورد مصرف داروهای استروئیدی توسط گریفیث-جوینر مطرح بود، از او آزمایش‌های اضافی گرفتیم و تمام آنالیزهای ممکن و قابل تصور را بر روی او انجام داده بودیم. مانفرد دونیکه، که در آن دوران بهترین متخصص مسائل دارو و ورزش محسوب می‌شد، نتوانسته بود هیچ داروی ممنوعه‌ای را در این آزمایش‌ها پیدا کند.
یوکیو اندو ورزشکار مرد رشتهٔ ژیمناستیک اهل کشور ژاپن است. وی در بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۷ مدال، شامل ۵ مدال طلا و ۲ نقره را کسب کرد. وی در ۲۵ مارس ۲۰۰۹ بر اثر سرطان مری درگذشت.
ایزابل ورت متولد ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹ میلادی در راینبرگ، ورزشکار زن رشتهٔ سوارکاری اهل کشور آلمان است. او در پنج دورهٔ المپیک (۱۹۹۲، ۱۹۹۶، ۲۰۰۰، ۲۰۰۸، ۲۰۱۶) موفق به دریافت مدال شده‌است که ده عدد از آنها طلا بوده‌است. وی دارندهٔ رکورد بیشترین تعداد مدال المپیک در بین ورزشکاران رشتهٔ سوارکاری است. عناوین قهرمانی. ایزابل ورت در پنج المپیک و در سالهای ۱۹۹۲، ۱۹۹۶، ۲۰۰۰، ۲۰۰۸، ۲۰۱۶ شرکت کرده‌است و موفق به دریافت ده مدال شده‌است که شش عدد از آنها مدال طلا بوده‌اند. او همچنین در مسابقات قهرمانی درساژ جهان هفت مدال بدست
در مسابقات قهرمانی درساژ جهان هفت مدال بدست آورده که شش تای آنها طلا بوده‌است. او همین‌طور چندین بار در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا شرکت داشته‌است که موفق به دریافت چند مدال طلا، نقره و برنز نیز شده‌است. در المپیک سال ۲۰۰۸ او قهرمانی درساژ تیمی را به همراه هم تیمی‌هایش هایکه کمه و نادین کپلمان بدست آورد. در المپیک ۲۰۱۶ ایزابل ویرت یکبار دیگر و اینبار به همراه کریستینا اشپرهه و دوروتی اشنایدر و سونکه روتنبرگر قهرمانی درساژ تیمی را بدست آورد. چند روز پس از آن او مدال نقرهٔ انفرادی را نیز در بخش انفرادی به
آن او مدال نقرهٔ انفرادی را نیز در بخش انفرادی به این عنوان اضافه کرد و چهارمین مدال نقرهٔ انفرادی را در المپیک بدست آورد. حرفه. ایزابل ورت در مسابقات اسب جیگولو را که مالکیت آن با مربیش اووه شولتن-بامر از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ می‌راند. ایزابل ورت همگی عناوین خود را در بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ را همراه جیگولو بدست آورد. در سال ۲۰۰۶ او سواری با اسب واروم نیشت اف‌آرآچ را آغاز کرد که به همراه این اسب موفق شد تا در جام جهانی درساژ در لاس وگاس به قهرمانی برسد. واروم نیشت در سال ۲۰۱۲ بازنشسته شد. ایزابل ورت در المپیک
در سال ۲۰۱۲ بازنشسته شد. ایزابل ورت در المپیک پکن با اسبی به نام ساچمو شرکت کرد؛ که این اسب نیز در سال ۲۰۱۱ بازنشسته شد. در سال ۲۰۱۰ ورت با اسبی به نام "ای‌آی سانتو" در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کرد؛ تا زمانی که این اسب در سال ۲۰۱۶ به سوارکار اسپانیایی خوزه آنتونیو گارسیا منا داده شد. در سال ۲۰۱۶ لو به همراه اسبی به نام ویگلد ٱلد در مسابقات شرکت کرد که توانست مدال طلای تیمی و نقرهٔ انفرادی را در المپیک ریو بدست بیاورد. ایزابل ورت با شرکت بیتس استرالیا جهت ساخت و گسترش زین اسب برای ورزش درساژ که در بیتس و
ساخت و گسترش زین اسب برای ورزش درساژ که در بیتس و وینتک قابل دسترس است همکاری دارد. دوپینگ. در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۹ مادهٔ ممنوعهٔ فلوفنازین در نمونه ای از اسب ایزابل ورت با نام ویسپر در رقابتهای ویتسون شهر ویسبادن پیدا شد. او از تمامی بازیهای بین‌المللی که توسط فدراسیون جهانی سوارکاری انجام می‌شد تعلیق شد. در ۲ سپتامبر ۲۰۰۹ این تعلیق توسط فدراسیون جهانی سوارکاری از ۲۳ ژوئن برای مدت ۶ ماه اعمال شد.
فرهنگ ابوحفص سُغدی نوشته ابوحفص حکیم بن احوص سُغدی سمرقندی که موسیقی‌دان و از نخستین شاعران پارسی‌گوی و هم دوره حنظله بادغیسی و عباس مروزی (شاعر سدهٔ چهارم هجری) بوده‌ است. این فرهنگ تا اوایل سدهٔ ۱۱ ق در دست فرهنگ‌نویسان بوده است. زبان اهالی فرارود در آن هنگام فارسی بوده و زبان عربی زبان علمی به شمار می‌آمده است و ایرانیان فرهنگ‌های عربی - فارسی زیادی را نگارش کرده‌اند این کتاب امروز در کتابخانه‌ای وجود ندارد. اختلاف نظرها. محمد معین در پیشگفتار فرهنگ معین معتقد است که این فرهنگ اولین فرهنگ فارسی نوشته
معتقد است که این فرهنگ اولین فرهنگ فارسی نوشته شده‌است که از آن اثری نیست. سید محمد علی داعی‌الاسلام نیز در مقدمهٔ فرهنگ نظام معتقد است که فرهنگ سغدی «اکنون در هیچ کتابخانه بزرگ جهان» پیدا نمی‌شود. سعید نفیسی معتقد است که برخی از فرهنگ نویسان معروف مانند جمال الدین انجو، سروری و تتوی در تألیف آثار خود از لغت نامه‌ای منسوب به ابوحفص استفاده کرده‌اند ولی از آنجا که شعرهای شاهدی که این مولفان از لغت‌نامهٔ یادشده برای واژه‌های خود نقل کرده‌اند، از شاعران سده‌های ۴ و ۵ قمری (مانند ناصر خسرو و عنصری) است، باید
۴ و ۵ قمری (مانند ناصر خسرو و عنصری) است، باید این ابوحفص را شخص دیگری و زمان او را پس از سدۀ ۵ قمری دانست.
تفاسیر فی لغةالفرس یک فرهنگ لغت تألیف شرف‌الزمان قطران بن منصور اُرمَوی، شاعر معروف سدهٔ پنجم هـ. ق (متوفی در ۴۶۵ هـ. ق) است که بنا به حوادث تاریخی، اکنون اثری از آن دردست نیست. روایت‌ها. ناصرخسرو، شاعر و سفرنامه‌نویس معروف، در "سفرنامهٔ" خود در سال ۴۳۸ هـ. ق می‌گوید: «شاعری را دیدم شعر نیک می‌گفت، اما زبان فارسی (دری) نیکو نمی‌دانست». مراد او شرف‌الزمان قطران بن منصور اُرمَوی، شاعر معروف (درگذشته در سال ۴۶۵ هـ. ق) است که کتاب لغتی داشته‌است. در "فرهنگ جهانگیری" آمده‌است که فرهنگ اُرمَوی سیصد لغت داشته، و
آمده‌است که فرهنگ اُرمَوی سیصد لغت داشته، و دکتر محمد معین در پیشگفتار "فرهنگ فارسی معین" آن را نخستین فرهنگ ایرانی نامیده‌است.
فرهنگ مجمع‌الفرس در سال ۱۰۰۸ ق. توسط "محمد قاسم بن حاج محمد کاشانی" (متخلص به سروری) با مطالعهٔ ۱۶ نسخه از فرهنگ‌های گوناگون فارسی- عربی (و برعکس) و حذف واژه‌های عربی و افزودن شواهد شعری از شعرهای بزرگان شعر فارسی به نام شاه عباس اول صفوی تنوشته شده است. نویسنده در سال ۱۰۲۸ ق با دیدن چند فرهنگ دیگر نوشته خود را ویرایش و تکمیل‌تر کرده است که در سه جلد در اوایل دههٔ ۴۰ در تهران به چاپ رسیده‌اند.
فرهنگ معیار جمالی، نوشتهٔ شمس‌الدین محمد فخری اصفهانی است که به نام «شیخ ابواسحاق فارس» نوشته و در سال ۱۳۰۳ ه‍.ق به کوشش کارل زالمان در روسیه منتشر شده‌است. مشخصات. دکتر صادق‌کیا، در این باره می‌گوید: «شمس فخری، روش اسدی توسی را در واژه‌نویسی دنبال کرده‌است و هر حرف را یک باب کرده و باب‌ها را به ردیف الفبای کنونی فارسی آورده‌است» نقدها. برخی زبان‌شناسان مانند مؤلف فرهنگ نظام معتقدند که: «او روش فرهنگ‌نویسی را درست رعایت نکرده و جعل‌هایش موجب گمراهی دیگر فرهنگ‌نویسان شده‌است» دکتر صادق‌کیا می‌افزاید: «گاهی
شده‌است» دکتر صادق‌کیا می‌افزاید: «گاهی شمس فخری، معنی واژه‌ها را نیز نادرست آورده‌است»
کوزه بانوی رقصان یا بطری بانوی رقصان یکی از آثار فلزی به جای مانده از هنر ساسانیان است. روی این کوزهٔ از جنس نقره، زرکوب شده‌است. طرح روی ظرف چهار زن آراسته را در حال پایکوبی و رقص نمایش می‌دهد. این اثر اشاره به جشنواره‌ها و مراسم‌های مذهبی باشکوه و تجملی در دوران ساسانیان دارد. شکل ظاهری. این ظرف زینتی دارای شکل کلی تخم مرغی شکل و گرد است که با مهره‌های یک رشته گردنبند شکل در گلوگاه بطری پیراسته شده‌است. بدنه ظرف زرکوب شده‌است. پایین و گردنه کوزه و همچنین پیکره‌های تراشیده شده روی اثر زرکوب نشده‌است. چهار
تراشیده شده روی اثر زرکوب نشده‌است. چهار زن رقصنده بر روی کوزه به حالت قدم زنان و صف کشیده در حال رقص هستند. یک پای بانوان بالای زمین و دست هایشان باز می‌باشند. در دستان رقصنده‌ها پرنده و شاخ و برگ درختان است. زنان رقصنده همچنین لباسی بدن نما و چسبان بر تن دارند به طوریکه ضمن پوشاندن بازوهایشان به بدنشان نیز چسبیده‌است. آنها همچنین یک ردای پلیسه دار بر تن دارند که از قسمت آرنج نگاه داشته شده‌است.
دکتر گوردون فریمن یک شخصیت ساختگی در مجموعه بازی‌های ویدئویی "نیمه‌عمر" از شرکت ولو و قهرمان اصلی این سری است که توسط گیب نیوئل خلق شده است و به‌وسیلهٔ نیوئل و مارک لیدلا طراحی شده است. او یک دانشمند فیزیک نظری است که مجبور به حمایت از نسل بشر در مقابل بیگانگان و نیروهای انسانی دیگر که نتیجه شکست در تحقیقات آزمایشگاهی هستند، است. به منظور القا شخصیت او به بازیکن، گوردون به هیچ وجه حرف نمی‌زند، هیچ میان پرده‌ای در بازی وجود ندارد و تمام اعمال از چشمان گوردون دنبال می‌شود که تقریباً در تمام زمان نیز بازیکن
دنبال می‌شود که تقریباً در تمام زمان نیز بازیکن کنترل او را در اختیار دارد. تصاویر گوردون فقط بر روی جلد بازی، فهرست صفحه‌ها و همچنین تبلیغات بازی دیده می‌شود. طراح بازی گیب نیوئل، دادن ظاهر و صدا به گوردون در بازی را به صراحت رد کرده است. گوردون در اولین سری این مجموعه یعنی "نیمه‌عمر" (۱۹۹۸) به همگان معرفی شد و بعد از آن تقریباً در تمام این مجموعه حضور دارد. او دانشمندی بود که در مرکز تحقیقات بلک میسا مشغول کار بود. او در آنجا در حال یک آزمایش به‌طور اتفاقی موفق به باز کردن درگاه چندبعدی شد، که باعث
اتفاقی موفق به باز کردن درگاه چندبعدی شد، که باعث آزادشدن موجودات عجیبی به این مجموعه گردید. زندگی‌نامه. در زمان واقعه بلک میسا، گوردون فریمن ۲۷ ساله بود و هیچ خویشاوندی نداشت. گوردون فارغ‌التحصیل دانشگاه ام‌آی‌تی است و مدرک پی‌اچ‌دی خود را در رشته فیزیک نظری از آنجا دریافت کرد. اولین قهرمانان او آلبرت اینشتین، استیون هاوکینگ و ریچارد فاینمن بودند. پس از مشاهده یک سری آزمایش‌ها دربارهٔ انتقال اجسام که توسط مؤسسه تحقیقات اینسبروک اتریش انجام شده بود، این برنامه‌ها تمام فکر او را مشغول کرد. اما در نهایت او