payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عالم هستی معروف است و سپس صور دوم توسط اسرافیل یا خود حق تعالی نواخته می‌شود و جهان دوباره زنده‌می‌شود. و ۳-در آغاز رستاخیز (صور دوم) پس از نواخته شدن صور دوم جهان رستاخیز آغاز می‌گردد قرآن از حوادث آغاز جهان رستاخیز تعابیر بسیاری داردکه بخشی از آن‌ها اشاره می‌شود. مردم به‌مانند پروانه‌های پراکنده‌اند-آنچه درسینه هاست پدیدار می‌شود-زلزله زمین و خروج بارهای آن-زمین اخبار خود را می‌دهد-انسان از خود می‌پرسد چه خبرست-آمدن مردم دسته دسته برای دیدن اعمال خود-از نعمت‌های خداوند بازخواست می‌شود-آن روز سودی
نعمت‌های خداوند بازخواست می‌شود-آن روز سودی ندارد-کسی عذاب کسی را نمی‌پذیرد-کسی بند کسی را باز نمی‌کند-روزی که نه مال یاور انسان است نه فرزند-درآن روز رشوه و هدیه کمکی نمی‌کند-مجرمان با علائم‌شان شناخته می‌شوند و با موی پیشانی گرفته و به جهنم برده می‌شوند-هر امتی با امام خود می‌آید-درآن روز هر بارداری بار خود را زمین می‌گذارد و هر صاحب جمعی از جمع خود غافل می‌شود-درآن روز مردم دو دسته‌اند دسته‌ای نامه اعمالشان به‌دست راست که اصحاب الیمین یا اصحاب المیمنه‌اند آنان دربهشت برین جای دارند و دسته دیگر نامه
آنان دربهشت برین جای دارند و دسته دیگر نامه اعمال از پشت و به دست چپ آنان داده می‌شود آنان اصحاب الشمال یا اصحاب المشئمه‌اند و جایگاه آنان دوزخست-چهره‌های ابرار شادان و چهره‌های فجار غمگین و غبارآلود است-گروهی دیگر مقربین یا سابقین اند که در جایگاه ویژه‌ای قراردارند-درآن روز اعضا و جوارح و پوست بدن شهادت می‌دهند-برخی کورند زیرا در دنیا خدا را فراموش کرده بودند برخی به صورت بوزینه یا سایر حیوانات به دلیل اعمالشان-مقدرات هرکس طوق گردن اوست-درآن روز دل‌ها به حنجره می‌رسد و آرزوی بازگشت به دنیا می‌شود. و مدت
حنجره می‌رسد و آرزوی بازگشت به دنیا می‌شود. و مدت توقف در رستاخیز. قرآن خداوند را سریع الحساب بیان می‌کند. در سورهٔ یس آیه ۵۱ الی ۵۴ خداوند می‌فرماید: و در صور دمیده می‌شود پس در آن هنگام آن‌ها از قبرها بسوی پروردگارشان جاری می‌شوند. می‌گویند ای وای بر ما چه کسی ما را از قبرمان برانگیخت؟ این چیزی است که خدای الرحمان وعده داده و پیامبران راست گفتند. آن مگر یک نعره‌ای نیست پس در آن لحظه آن‌ها در نزد ما جمع شدگانی حاضرند. پس امروز بر هیچ نفسی ظلم نخواهد شد و جزا نمی‌بینید مگر آنچه که می‌کردید. ذن، بودیسم.
و جزا نمی‌بینید مگر آنچه که می‌کردید. ذن، بودیسم. داستان‌هایی در بودیسم هستند که در چان یا سنت ذن از قدرت رستاخیز گفته می‌شود. یکی از این موارد افسانه‌ای دربارهٔ بودی دارما یک استاد هندی است که مکتب اکایانا را از هند به چین به ارمغان آورد و بعدها تبدیل به چان بودیسم شد. مورد دیگر دربارهٔ مرگ یک فرد چینی به اسم پوهوا، جی فوک است که یک استاد چان بود. پوهوا برای رفتار غیرعادی و سبک تدریسش شناخته شده بود بنابراین جای تعجب نیست که اتفاقی غیرمعمول و نقض‌کننده محدودیت‌های مرسوم درباره‌اش سر بزند. روایتی از
محدودیت‌های مرسوم درباره‌اش سر بزند. روایتی از آموزه‌های ذن رینزای نقل شده که، ناپدید شدن (پدیده‌ای مجزا از زنده شدن دوباره). به موازات رشد دانش ادیان و مذاهب مختلف، ادعای ناپدید شدن جسم برخی از اشخاص مذهبی و اساطیری نیز وارد این مقوله شده است. در آیین یونان باستان، این روش خدایان بود تا برای برخی جسم جاودانه به وجود آورند از جمله اشخاصی چون کلیتوس، گانیمید، منلائوس و تیتونوس پلوتارک فیلسوف یونانی در فصل رومولوس از کتاب خود با عنوان زندگی‌های موازی، اعتقاد به چنین ناپدید شدن‌هایی مورد نقد قرار می‌دهد و
به چنین ناپدید شدن‌هایی مورد نقد قرار می‌دهد و ادعای ناپدید شدن‌های معجزه آسای شخصیت‌های تاریخی چون کلومدس، استیپالایا و کروسس را مورد استناد قرار می‌دهد. در زمان بت پرستان گذشته شباهت‌های این کارهای به وسیله نویسندگان اولیه مسیحی چون جاستین به عنوان کار شیاطین و شیاطینی شرح داده شده که قصد گمراه کردن مسیحیان را داشته‌اند. اما در سال‌های اخیر مشابه چنین وقایعی مثلاً دربارهٔ گِسار، منجی تبتی گزارش شده که در پایان، پس از سر دادن شعار در بالای کوه لباس‌هایش خالی به زمین سقوط می‌کنند. بدن اولین گورو (معلم
خالی به زمین سقوط می‌کنند. بدن اولین گورو (معلم معنوی) سیک‌ها، که با عنوان گورو نانک شناخته می‌شود نیز ناپدید اعلام شده بطوری‌که گل‌ها در محل جسم مرده او باقی‌ماندند. همچنین نقطه‌ای قدیمی در اورشلیم هست جایی که محمد سوار بر اسب البراق شد و معراج رفت. لرد راگلان، بسیاری از شخصیت‌های دینی را که جسمشان ناپدید شده یا بیش از یک زیارتگاه دارند را فهرست کرده است. بی تراوان، نویسنده کتاب گنج سیرا مادره، نوشت که اینکا ویروکوچا، بر روی دریا قدم زد و به بالا رفت و ناپدید شد. بنظر می‌رسد که آموزه‌هایی دربارهٔ پاکی و
شد. بنظر می‌رسد که آموزه‌هایی دربارهٔ پاکی و فساد ناپذیری بدن قهرمانان به این پدیده مرتبط هستند. شاید، این نیز برای ممانعت از دنبال کردن و جمع‌آوری بقایای بدن قهرمان هااست. در حالی که اگر ناپدید شوند با ایمنی محافظت می‌شوند اولین مورد از این نوع در کتاب مقدس ذکر شده است که خنوخ (پسر یارد، پدر پدربزرگ نوح، و پدر متوشالح) است. گفته می‌شود که خنوخ در زندگی با خدا راه رفت و پس از آن ناپدید شد، چرا که خدا او را برد. در تثنیه موسی مخفیانه به خاک سپرده شد. ایلیا در یک گردباد ناپدید شد. پس از صدها سال این دو
در یک گردباد ناپدید شد. پس از صدها سال این دو قهرمان پیشین کتاب مقدس به‌طور ناگهانی دوباره ظهور می‌کنند و در حال راه رفتن با مسیح دیده می‌شوند و سپس دوباره ناپدید می‌شوند. دربارهٔ آخرین باری که او دیده شده تنها در انجیل لوقا اشاره رفته که عیسی شاگردان خود را با صعودی به آسمان ترک کرده است. زامبی‌ها. زامبی‌ها (فرانسوی هائیتی: "zombi، زبان کریول آییسینی: zonbi)" یک مرده متحرک است که از طریق زنده کردن جسد انسان ایجاد شده است. زامبی‌ها بیشتر در آثار ژانر ترسناک و فانتزی یافت می‌شوند. این اصطلاح از فولکلور
و فانتزی یافت می‌شوند. این اصطلاح از فولکلور هائیتی آمده است، که در آن "زامبی" یک بدن مُرده است که با روش‌های مختلف، معمولاً جادو، دوباره زنده می‌شود.
کیتسونِه (狐، ) (به انگلیسی: Kitsune) عبارتی‌ست ژاپنی که در مورد روباه استفاده می‌شود. روباه‌ها از موضوعات متداول رسوم اجدادی ژاپن به‌شمار می‌آیند. داستان‌ها آن‌ها را به عنوان موجودات باهوش و دارای توانایی‌های جادویی به تصویر می‌کشند که با بالا رفتنِ سن و عقل آنها، این توانایی‌ها نیز در آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. قبل از هر چیز این موجودات دارای یک توانایی خاص هستند و آن شکل انسانی به خود گرفتن‌است. برخی از افسانه‌های قومی و اجدادی در مورد کیتسونه، گویای این مطلب است که کیتسونه از این توانایی به منظور
این مطلب است که کیتسونه از این توانایی به منظور فریب‌دادن دیگران استفاده می‌کند. این ویژگی ذکر شده در رسوم اجدادی ژاپن به کیتسونه منتسب می‌شود اما در دیگر داستان‌ها آن‌ها به عنوان نگهبانان وفادار، دوستان، عاشقان و همسران به تصویر کشیده می‌شوند. زندگی روباه‌ها و انسان‌ها در کنار یکدیگر در تاریخ ژاپن ریشه دوانده‌است، این همدمی باعث به وجود آمدن افسانه‌های متعددی در مورد این موجودات شد. کیتسونه‌ها با ایناریها (کامی شینتو یا روح) ارتباط بسیار نزدیکی داشتند و به عنوان قاصدان آن‌ها عمل می‌کردند. این نقش اهمیت
به عنوان قاصدان آن‌ها عمل می‌کردند. این نقش اهمیت فراطبیعی روباه را تقویت کرده‌است. هر چه دم‌های کیتسونه بیشتر باشد (آن‌ها ممکن است ۹ تا دم داشته باشند) مسن‌تر، عاقل‌تر و قوی‌تر هستند. به خاطر قدرت بالقوه و نفوذ آنها، برخی از مردم به همان صورتی که برای قدیسان هدایایی را قربانی می‌کردند، برای آن‌ها نیز همین کار را انجام می‌دادند. منشأ. در این مورد که بسیاری از اسطوره‌های روباه در ژاپن را می‌توان در چین، کره جنوبی، یا هند ردیابی کرد توافق نظر زیادی وجود دارد. قصه‌های قومی چینی دربارهٔ روح روباهی به اسم
دارد. قصه‌های قومی چینی دربارهٔ روح روباهی به اسم هولی‌جینگ یا کیوبی نو کیتسونه (به زبان ژاپنی) حکایت می‌کنند که احتمالاً نه دم داشته‌است. این روایت‌ها در بسیاری از اولین داستان‌های باقی‌مانده در کونجاکو مونوگاتاریشو، مجموعه قرن یازدهم چینی، هندی و روایت‌های ژاپنی ثبت شده‌اند. در مورد اینکه آیا اسطوره کیتسونه به‌طور کامل از منابع خارجی سرچشمه گرفته‌است یا در بخشی از مفهوم ژاپنی بومی بوده‌است که قدمت آن به سده ۵ (پیش از میلاد) بر می‌گردد اختلاف نظرهایی وجود دارد. تبارشناس ژاپنی، کیوشی نوزاکی استدلال‌هایی
دارد. تبارشناس ژاپنی، کیوشی نوزاکی استدلال‌هایی دارد مبنی بر اینکه که کیتسونه در اوایل سده ۴ (میلادی) مورد توجه ژاپنی‌ها قرار گرفته‌است؛ تنها چیزهایی که از چین یا کره وارد شد ویژگی‌های منفی کیتسونه بودند. او می‌گوید بر طبق کتاب اسناد سده ۱۶ (میلادی) که نیهون ریاکی نامیده می‌شود، روباه‌ها و انسان‌ها به‌طور تنگاتنگی در کنار هم در ژاپن باستان زندگی می‌کردند و بر همین اساس اشاره می‌کند که در اثر همین داستان‌ها افسانه‌های بومی فراوانی در مورد این موجودات به وجود آمد. محققی به نام کارن آن سمیرس یادآور می‌شود که
آمد. محققی به نام کارن آن سمیرس یادآور می‌شود که معرفی روباهی که ویژگی اغفال‌کنندگی دارد و همچنین مشابه رابطهٔ اسطورهٔ روباه با بودیسم در رسوم اجدادی ژاپنی، در داستان‌های چینی هم به چشم می‌خورد، در عین حال او معتقد است که برخی از داستان‌هایی که در مورد روباه مطرح می‌شود، حاوی عناصر منحصربه‌فردی است که در ژاپن شکل گرفته‌است. ریشه‌شناسی. ریشه‌شناسی کامل کیتسونه روشن نیست. قدیمی‌ترین کاربرد شناخته شدهٔ این کلمه در متن ۷۹۴ شین‌یاکو کگون‌کیا اونجی شیکی است. دیگر منابع قدیمی عبارتند از نیهون ریویکی (۸۱۰–۸۲۴) و
منابع قدیمی عبارتند از نیهون ریویکی (۸۱۰–۸۲۴) و وامیو رویجوشو (حدود ۹۳۴). این‌ها قدیمی‌ترین منابع در مان‌یوگانا هستند که به وضوح تلفظ تاریخی عنوان کیتسونه را در آن‌ها می‌توان شناسایی کرد. بعد از تغییرات متعدد در صوت‌شناسی زمانی، در نهایت تبدیل به کیتسونه می‌شود. بسیاری از مستندات مربوط به ریشهٔ لغت‌های ساخته شده در زیر آمده‌است، اما هیچ توافق کلی در مورد آن‌ها وجود ندارد. بر اساس نظر نوزاکی، واژهٔ کیتسونه در اصل تسمیهٔ نام‌آوا بود. کیتسو زوزه روباه را نشان می‌داد و بعداً تبدیل به یک واژهٔ کلی برای روباه
می‌داد و بعداً تبدیل به یک واژهٔ کلی برای روباه شد. ne”، پسوندی برای نشان‌دادن حالت مهربانی است که نوزاکی آن را به عنوان یک شاهد و دلیل اضافی مبنی بر تثبیت‌شده و غیر‌وارداتی بودن مفهوم "روباه خیرخواه" در رسوم اجدادی ژاپنی ذکر می‌کند. کیتسو در حال حاضر اسطورهای کهن است. در ژاپنی مدرن، گریه روباه به عنوان کن کن یا گون گون ترجمه می‌شود. یکی از قدیمی‌ترین افسانه‌های موجود دربارهٔ کیتسونه شناخت گسترده ریشه‌شناسی قومی از کلمهٔ کیتسونه را به وجود آورده‌است. برخلاف بسیاری از داستان‌های کیتسونه که گفته می‌شود تبدیل
بسیاری از داستان‌های کیتسونه که گفته می‌شود تبدیل به انسان شد و با یک انسان مذکر ازدواج کرد، این یکی به‌طور غم‌انگیز تمام نمی‌شود. با آنکه روباه هر شب به عنوان یک زن به نزد شوهرش بازمی‌گردد، اما هر روز صبح به عنوان یک روباه آنجا را ترک می‌کند، او کیتسونه نامیده می‌شود. در ژاپن کلاسیک، کیتسونه به معنی «می‌آیند» و «می‌خوابد» و کیتسونه به معنی «همیشه می‌آید» است. ویژگی‌ها. کیتسونه به داشتن هوش برتر، عمر طولانی، و قدرت‌های جادویی شناخته شده‌است. آن‌ها از انواع یوکای، یا وجود معنوی هستند، و کلمه کیتسونه اغلب به
یا وجود معنوی هستند، و کلمه کیتسونه اغلب به عنوان روح روباه ترجمه شده‌است. اگرچه، این به این معنا نیست که کیتسونه‌ها شبح هستند و از سوی دیگر اینگونه هم نیست که آن‌ها اساساً با روباه‌های عادی متفاوت هستند. از آنجا که کلمه روح برای منعکس کردن درجهٔ دانش یا روشن‌شدگی استفاده شده‌است، همهٔ روباه‌های دارای عمر طولانی، توانایی‌های فراطبیعی به‌دست می‌آورند. دو طبقه‌بندی رایج از کیتسونه وجود دارد. "زنکو"، (به‌طور تحت‌اللفظی روباه‌های خوب) روباه‌های خیرخواه و ملکوتی هستند که با خداوند ایناری (روح) در ارتباطند؛ گاهی
هستند که با خداوند ایناری (روح) در ارتباطند؛ گاهی به اختصار روباه‌های ایناری نامیده می‌شوند. از سوی دیگر، "یاکو" (به‌طور تحت‌اللفظی روباه‌های صحرایی همچنین "نوگیتسونه" نامیده می‌شوند) که به خصلت‌های فتنه‌آمیزی یا حتی بدجنسی تمایل دارد. سنت‌های محلی انواع بیشتری هم به این دسته‌بندی اضافه کرده‌اند. به عنوان مثال، "نینکو" یک روح روباه نامرئی است که انسان تنها زمانی می‌تواند آن را درک کند که در تصاحب آن در بیاید. سنت دیگری کیتسونه را به یکی از سیزده انواع تعریف شده طبقه‌بندی می‌کند که به‌وسیلهٔ آن توانایی‌های
شده طبقه‌بندی می‌کند که به‌وسیلهٔ آن توانایی‌های فراطبیعی کیتسونه را تصاحب کنند. به لحاظ جسمی، کیتسونه‌ها دارای ۹ دم متصور می‌شوند. به‌طور کلی، هر چقدر تعداد دم‌ها بیشتر باشد نشان‌دهنده بزرگتر و قوی‌تر بودن روباه‌است. در واقع، برخی از افسانه‌های قومی و اجدادی می‌گویند که روباه تنها زمانی دم‌های اضافه‌اش رشد خواهند کرد که ۱۰۰ سال زندگی کرده‌است. یک، پنج، هفت و نُه دم رایج‌ترین اعداد در داستان‌های قومی هستند. وقتی کیتسونه نهمین دم خودش را به‌دست می‌آورد، موی او سفید یا طلایی می‌شود. این کیوبی‌نوکیتسونه
موی او سفید یا طلایی می‌شود. این کیوبی‌نوکیتسونه (روباه نه‌دم) توانایی برای دیدن و شنیدن هر چیزی که در هر نقطه از جهان اتفاق می‌افتد را به دست می‌آورد. در داستان‌های دیگری شاهد این هستیم که به آن‌ها عقل بی‌نهایت (علم لایتناهی) نیز نسبت می‌دهند. توانایی تغییر شکل. کیتسونه دارای قابلیت دگرپیکری است، این یک توانایی اکتسابی است که وقتی به سن مشخص می‌رسد رخ می‌دهد معمولاً ۱۰۰ سال، هر چند برخی از داستان‌ها می‌گویند ۵۰ سال. به عنوان یک پیش‌نیاز مشترک برای تغییر شکل، روباه باید نی، برگ پهن، یا یک جمجمه را روی سر
روباه باید نی، برگ پهن، یا یک جمجمه را روی سر خود قرار دهد. شکل‌های مشترکی که برای کیتسونه فرض شده‌اند شامل زنان زیبا، دختران جوان، و مردان سالخورده می‌شود. این اشکال به سن یا جنسیت روباه محدود نیستند، کیتسونه می‌تواند ظاهر یک شخص خاص را کپی کند. روباه‌ها معروف هستند که به‌طور خاص می‌توانند خود را به جای زنان زیبا جا بزنند. باور رایج در ژاپن قرون وسطی این بود که هر زنی که به خصوص در هنگام غروب یا شب تنها شود، می‌تواند یک روباه شود. در برخی از داستان‌ها، کیتسونه هنگامی که شکل انسان به خود می‌گیرد در مخفی
هنگامی که شکل انسان به خود می‌گیرد در مخفی کردن دم خود با مشکل مواجه‌است. جستجو کردن برای یافتن دم، وقتی که روباه مَست یا بی‌دقت می‌شود، یک روش معمول برای تشخیص دادن ماهیت واقعی این موجود است. گوناگونی موضوع، کیتسونه را از صفات دیگر روباه مانند پوشش موی خوب، سایه‌ای به شکل روباه، یا بازتابی که شکل واقعی او را نشان می‌دهد حفظ کرده‌است. "کیتسونه‌گائو" یا چهرهٔ روباه به زنانی که دارای چهره‌های باریک با چشم‌های نزدیک به هم، ابروهای نازک و استخوان‌های گونه هستند اشاره دارد. به‌طور سنتی، این تصویرسازی، جذاب در
اشاره دارد. به‌طور سنتی، این تصویرسازی، جذاب در نظر گرفته شده‌است، و برخی از داستان‌ها آن را به روباه‌ها در شکل انسانی نسبت می‌دهند. کیتسونه حتی زمانی که در شکل انسانی هم هست، از سگ ترس و نفرت شدیدی دارد، برخی از آن‌ها با حضور سگ‌ها تضعیف روحیه می‌شوند و به شکل روباه بر می‌گردند و فرار می‌کنند. افراد مذهبی خاص ممکن است بتوانند به صورت خودکار و مستقیم تغییر شکل روباه را ببینند. یکی از داستان‌های قومی، این کمبودها که کیتسونه در شکل انسانیش دارد را با مورد توجه قرار دادن شخصی به نام اسن کوان نشان می‌دهند.
توجه قرار دادن شخصی به نام اسن کوان نشان می‌دهند. (منظور یک شخص تاریخی است که با عقل و قدرت‌های جادویی طالع بینی دارای اعتبار می‌باشد) بر اساس این افسانه، او در خانه یکی از دوستداران خود مانده بود تا اینکه وقتی وارد حمام شد در اثر داغ بودن بیش از حد آب پایش سوخت. سپس، در حالی‌که درد می‌کشید به صورت برهنه از حمام بیرون دوید. هنگامی که اهل خانه او را دیدند، مشاهده کردند که بیشتر بدن کوان با خز پوشانده شده‌است و مانند روباه دم دارد و از این اتفاق شگفت‌زده شدند. سپس کوان در مقابل آن‌ها به یک روباه سالخورده
سپس کوان در مقابل آن‌ها به یک روباه سالخورده تبدیل شد و فرار کرد. سایر توانایی‌های مافوق‌طبیعی که معمولاً به کیتسونه نسبت داده شده‌اند عبارتند از: توانایی تسخیر، دهان‌ها یا دم‌هایی که ایجاد آتش‌سوزی یا رعد و برق می‌کردند (شناخته شده به عنوان "کیتسونه‌بی"، به‌طور تحت‌اللفظی، روباه آتش)، تجلی عمدی در رویاهای دیگران، پرواز، نامریی بودن و ایجاد توهمات شدید تا حدی که تقریباً از واقعیت غیرقابل تشخیص است. برخی از داستان‌ها از قدرت‌های بیشتر کیتسونه صحبت می‌کنند: مثلاً توانایی به منحرف کردن زمان و فضا، دیوانه کردن
توانایی به منحرف کردن زمان و فضا، دیوانه کردن مردم، یا گرفتن اشکال فوق‌العاده‌ای مانند یک درخت با ارتفاع باور نکردنی یا ماه دوم در آسمان. کیتسونه‌های دیگر دارای ویژگی‌هایی هستند که خون‌آشام‌ها یا ساکوبی‌ها را به یاد می‌آورند و از طریق تماس جنسی از زندگی یا روح انسان تغذیه می‌کنند. کیتسونه‌تسوکی. "کیتسونه‌تسوکی" به‌طور تحت‌اللفظی به معنی موجودی است که به تسخیر روباه درآمده است. قربانی همیشه زن جوان است، کسی که روباه از زیر ناخن یا از طریق سینههای او وارد می‌شود. در برخی از موارد گفته شده‌است که حالت چهره
در برخی از موارد گفته شده‌است که حالت چهره قربانیان تغییر می‌کند، به حالتی که شبیه به روباه به نظر می‌رسند. سنت ژاپنی معتقد است که تسخیر شدگی توسط روباه می‌تواند باعث این شود که قربانیان بی‌سواد به‌طور موقتی توانایی خواندن به دست بیاورند. اگرچه روباه‌ها در رسوم اجدادی می‌توانند اراده شخص را از او سلب کنند، کیتسونه‌تسوکی اغلب به مفاهیم خبیث موروثی کارفرمایان روباه یا تسوکی مونو سوجی نسبت داده شده‌است. لافکادیو هرن قوم‌شناس شرایطی را در جلد اول از کتاب خود بنام "نگاه اجمالی به ژاپن ناشناخته" توصیف می‌کند:
بنام "نگاه اجمالی به ژاپن ناشناخته" توصیف می‌کند: «جنون کسانی که روباه شیطان به آنها وارد می‌شود عجیب است. گاهی آنها برهنه و در حال فریاد زدن در خیابان می‌دوند. گاهی آنها دراز می‌کشند و از دهانشان کف می‌آید، و مانند روباه زوزه می‌کشند؛ و در بخشی از بدن تسخیرشده یک توده در حال حرکت در زیر پوست دیده می‌شود، که به نظر می‌رسد که حیات مجزایی دارد. اگر آن را با سوزن سوراخ کنند لیز می‌خورد و فوراً به مکانی دیگر می‌لغزد. هر چقدر آن را محکم بگیریم حرکتی نمی‌کند به این علت که آن محکم با یک دست قوی فشرده شده‌است و از
علت که آن محکم با یک دست قوی فشرده شده‌است و از زیر انگشتان حرکت نخواهد کرد. شخص به تسخیر درآمده به زبانی حرف می‌زند و می‌نویسد که تا پیش از تسخیر کاملاً نسبت بدان ناآگاه بوده‌است. آنها تنها چیزهایی را می‌خورند که روباه‌ها آنها را دوست دارند مانند: توفو، آبوراآگه، لوبیای آزوکی، و غیره و آنها مقدار زیادی می‌خورند و تأکید می‌کنند که آنها خودشان نیستند، بلکه تسخیر شدهٔ روباه‌های گرسنه هستند.» او یادآور می‌شود که به محض آزاد شدن از قید تسخیر، قربانی دیگر هرگز قادر به خوردن توفو، آزوکیمشی، یا دیگر غذاهای مورد
قادر به خوردن توفو، آزوکیمشی، یا دیگر غذاهای مورد علاقهٔ روباه نمی‌باشد: جن‌گیری، اغلب در معبد ایناری انجام می‌شد، و ممکن بود یک روباه را وادار کند تا جسم میزبان خود را ترک کند. در گذشته، هنگامی که چنین اقدامات معمولی جوابگو نبود یا یک روحانی در دسترس نبود، قربانی کیتسونه‌تسوکی مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفت یا به شدت مورد سوختگی قرار می‌گرفت به امید اینکه روباه مجبور به ترک او شود. به محض اینکه تصور می‌شد عضوی از یک خانواده به تسخیر روباه درآمده، همهٔ اعضای خانواده به‌وسیلهٔ جامعه خود طرد می‌شدند. در ژاپن،
خانواده به‌وسیلهٔ جامعه خود طرد می‌شدند. در ژاپن، کیتسونه‌تسوکی در اوایل دوره هی‌آن به عنوان یک بیماری محسوب می‌شد و به‌صورت یک تشخیص مرسوم برای بیماری روانی تا اوایل قرن بیستم باقی ماند. تسخیر شدگی توضیحی برای رفتار غیرطبیعی افراد مبتلا بود. در اواخر سده ۱۹ (میلادی)، دکتر شانیچی شیمامورا اشاره کرد که بیماری‌های جسمی که ناشی از تب بودند اغلب کیتسونه‌تسوکی در نظر گرفته می‌شدند. با اینکه این اعتقاد دیگر طرفدار چندانی نداشت، اما داستان‌های تسخیر توسط روباه هنوز هم شنیده می‌شد، مانند اظهاراتی که اعضای فرقه
هنوز هم شنیده می‌شد، مانند اظهاراتی که اعضای فرقه اوم‌شینریکیو در مورد تسخیر شدنشان کرده بودند. در طب، کیتسونه‌تسوکی یک سندرم وابسته به فرهنگ و مختص فرهنگ ژاپنی است. کسانی که از این وضعیت رنج می‌برند بر این باور بودند که توسط یک روباه تسخیر شده‌اند. نشانه‌ها عبارتند از: میل شدید و پایدار برای برنج یا لوبیای آزوکی شیرین، بی‌حالی و سستی، بی‌قراری، و تنفر از ارتباط چشمی. کیتسونه‌تسوکی مشابه با تصورات بالینی شخصی است که فکر می‌کند تبدیل به گرگ شده، و البته از آن بیماری متمایز است. هوشی‌نوتاما (توپ‌های
از آن بیماری متمایز است. هوشی‌نوتاما (توپ‌های ستاره‌ای). توصیفاتی که از کیتسونه می‌شود یا از سمت قربانیان تسخیر شدهٔ آن‌ها نقل شده‌است، به این شکل است که آن‌ها توپی به شکل گرد یا توپ سفید پیازی شکل (با عنوان هوشی‌نوتاما یا توپ‌های ستاره‌ای) در اختیار دارند که تمام قدرت آن‌ها در آن توپ ستاره‌ای نهفته‌است، داستان‌ها این‌ها را همراه با موجوداتی تابان به نام کیتسونه‌بی، یا روباه آتش توصیف می‌کنند. بعضی از داستان‌ها آن‌ها را به عنوان جواهرات جادویی یا مروارید می‌شناسند. زمانی که کیتسونه به شکل یک انسان در
می‌شناسند. زمانی که کیتسونه به شکل یک انسان در می‌آید یا در زمانی که انسانی را به تسخیر خود درآورده است، توپ را در دهان خود نگه می‌دارد یا آن را بر روی دم خود حمل می‌کند. جواهرات، نمادهای معمولی ایناری هستند، و نشان دادن روباه مقدس ایناری بدون آن‌ها نادر است. یک باور بر این است که زمانی که کیتسونه شکل خود را تغییر می‌دهد، هوشی‌نوتاما (توپ درخشان او) بخشی از قدرت جادوییش را در خود ذخیره می‌کند. یک سنت دیگر این است که مروارید، نمایانگر و نماد روح کیتسونه است. کیتسونه اگر از آن برای مدت طولانی جدا شود خواهد
کیتسونه اگر از آن برای مدت طولانی جدا شود خواهد مرد. کسانی که بتوانند توپ را به دست آورند ممکن است بتوانند در ازای بازگرداندن آن از کیتسونه قول کمک بگیرند. برای مثال، یک داستان سده ۱۲ (میلادی) توصیف می‌کند که یک مرد از هوشی‌نوتامای روباه استفاده می‌کند تا ضمانتی بگیرد برای گرفتن کمک از او: تصویرپردازی دربارهٔ کیتسونه. خدمتکار ایناری. کیتسونه‌ها در ارتباط با ایناری، خدای برنج شینتو هستند. این رابطه اهمیت مافوق طبیعی روباه را تقویت کرده‌است. در اصل، کیتسونه‌ها پیام‌آوران ایناری بودند، اما ارتباط بین این دو
پیام‌آوران ایناری بودند، اما ارتباط بین این دو در حال حاضر کم رنگ است به طوری که ایناری خودش ممکن است به عنوان یک روباه به تصویر کشیده شود. به همین دلیل است که کل معبد به کیتسونه اختصاص یافته‌است، جایی که دوستداران می‌توانند صدقاتشان را بگذارند. گفته شده‌است که روح روباه علاقه خاصی به نوعی توفو (فراورده‌ای از لوبیای سویا) که به شکل ورقه درآمده و سرخ شده به‌نام آبوراآگه دارد. بر این اساس دو نوع از انواع غذاهای رشته فرنگی ژاپنی که بر روی رشته فرنگی یک ورقه آبوراآگه قرار داده می‌شود، به نام‌های کیتسونه‌اودون
قرار داده می‌شود، به نام‌های کیتسونه‌اودون و کیتسونه‌سوبا نامگذاری شده‌اند. به‌طور مشابه، ایناری‌زوشی نیز نوعی سوشی است که به نام ایناری نامگذاری شده‌است و متشکل از آبوراآگه‌ای به شکل کیسه است که داخل این آبوراآگه با برنج پر می‌شود. حدس و گمان‌هایی در میان رسوم اجدادی وجود داشته‌است در اینباره که آیا خدای روباه شینتو دیگری هم در گذشته وجود داشته‌است یا خیر؟. روباه‌ها مدت‌های طولانی به عنوان کامی (در آیین شینتو ژاپن) (روح یکی از خدایان یا نیاکان) پرستش شده‌اند. کیتسونه‌های ایناری، سفید (رنگ خوش‌یمن) هستند.
کیتسونه‌های ایناری، سفید (رنگ خوش‌یمن) هستند. آن‌ها دارای قدرت از خود دور کردن شیطان هستند، و گاهی به عنوان ارواح نگهبان خدمت می‌کنند. علاوه بر حفاظت از زیارتگاه ایناری، آن‌ها برای یاری رساندن از سوی افراد محلی و به ویژه کمک کردن در مقابل "نوگیتسونه" پردردسر (روح روباه‌هایی که به ایناری خدمت نمی‌کنند) گمارده شده‌اند. همچنین روباه‌های سیاه و روباه‌های نه‌دم، خوش‌یمن در نظر گرفته شده‌اند. با توجه به باورهای به دست آمده از فنگ‌شویی قدرت روباه بر شیطان به گونه‌ای است که فقط مجسمه روباه می‌تواند کیمون (شیطان)
است که فقط مجسمه روباه می‌تواند کیمون (شیطان) یا انرژی که از شمال شرقی جریان می‌یابد را متفرق کند. بسیاری از معابد ایناری، مانند معبد معروف فوشیمی ایناری در کیوتو، چنین مجسمه‌هایی را و گاهی تعداد بسیار زیادی از آن‌ها را به نمایش می‌گذارند. کیتسونه با مذهب بودایی از طریق داکینی، الهه تلفیق شده با جنبه زن ایناری مرتبط شده‌اند. داکینیتن به عنوان بوداسف زن، که یک شمشیر در دست دارد و سوار بر روباه سفید در حال پرواز است نشان داده شده‌است. شیادان. کیتسونه اغلب به عنوان شیادانی نشان داده شده‌اند که انگیزه‌های
به عنوان شیادانی نشان داده شده‌اند که انگیزه‌های مختلفی از قبیل فتنه تا بدجنسی را در سر می‌پرورانند. داستان‌ها می‌گویند که کیتسونه بیشتر از یک سامورایی مغرور، تجار حریص، و آدم عادی خودستا حقه‌بازی می‌کند، در حالی که از تجار و کشاورزان فقیر یا راهبان بودایی مؤمن ظالم سوء استفاده می‌کنند. قربانیان آن‌ها معمولاً مردان هستند و در عوض زنان تسخیر می‌شوند. به عنوان مثال، باور بر اینست که کیتسونه، کیتسونه‌بی یا روباه آتش را استخدام می‌کرده تا مسافران در مسیر روشنایی ساختگی منحرف شوند. یکی دیگر از تاکتیک‌های
روشنایی ساختگی منحرف شوند. یکی دیگر از تاکتیک‌های کیتسونه، گیج کردن هدف خود با توهمات یا تصورات است. اهداف مشترک دیگر کیتسونه شیاد شامل اغوا، سرقت مواد غذایی، تحقیر انسان‌های پرمباهات، یا انتقام گرفتن است. بازی سنتی به‌نام "کیتسونه‌کن" (مشت - روباه) به قدرت کیتسونه بر انسان اشاره می‌کند. این بازی شبیه به سنگ-کاغذ-قیچی است و به همان شکل در هنگام بازی، دست می‌تواند به سه حالت مختلف قرار گیرد، این سه حالت به این شرح است: یک حالت دست نشان دهندهٔ یک روباه، یک حالت، نشان‌دهندهٔ یک شکارچی، و حالت سوم نشان‌دهندهٔ
نشان‌دهندهٔ یک شکارچی، و حالت سوم نشان‌دهندهٔ یک رئیس روستا می‌باشد. رئیس روستا، شکارچی را می‌زند، کسی که ارشدیت داشته، شکارچی، روباه را می‌زند، کسی که شلیک می‌کند و روباه، رئیس را می‌زند، کسی که او را طلسم می‌کند. این نمایش دو پهلو همراه با شهرتی که به عنوان انتقام‌جویی دارد، مردم را به تلاش برای کشف انگیزه‌های روباه مزاحم و دردسرساز سوق می‌دهد. در یک مورد، تویوتومی هیده‌یوشی، رهبر تأثیرگذار ژاپن، یک نامه به کامی ایناری نوشت: اگر به این نتیجه برسیم که روباه برای رفتار خود دلیل کافی نداشته، شما یکبار او را
برای رفتار خود دلیل کافی نداشته، شما یکبار او را دستگیر و مجازات کنید. اگر در این اقدام تردید کنید من باید برای نابودی همهٔ روباه‌ها در این سرزمین دستور صادر کنم. اگر در هر موضوع خاص دیگری در رابطه با آنچه رخ داده می‌خواهید مطلع شوید، می‌توانید از کاهن اعظم یوشیدا شینتو خبر بگیرید. کیتسونه به قول‌های خود عمل می‌کند و سعی می‌کند تا هر گونه لطفی را جبران کند. گاهی کیتسونه خود را به یک فرد یا خانواده متصل می‌کند، جایی که می‌تواند انواع آسیب‌ها را ایجاد کند. در یک داستان از سده ۱۲ (میلادی)، تنها تهدید کردن
در یک داستان از سده ۱۲ (میلادی)، تنها تهدید کردن صاحبخانه به نابودی روباه، آن‌ها را متقاعد می‌کند تا رفتار بهتری داشته باشند. کهن‌ترین کیتسونه در خواب مرد ظاهر می‌شود: کیتسونه‌های دیگر تا زمانی که انسان‌ها با احترام با آن‌ها رفتار کنند از سحر و جادوی خود برای منفعت همنشین یا میزبان‌های خود استفاده می‌کنند. مانند یوکای، اگرچه، کیتسونه اخلاق انسانی را به اشتراک نمی‌گذارد، و یک کیتسونه که در خانه‌ای پذیرفته شده‌است ممکن‌است به عنوان مثال، برای میزبانش پول بیاورد یا مواردی که از همسایه‌ها به سرقت رفته‌است. بر