payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رودریگ دیاز ملقب به ال سید یا سید (به اسپانیایی: El Cid) یا شناخته‌شده با عنوان قهرمان (اسپانیایی: El Campeador) متولد ۱۰۴۳ میلادی در اسپانیا و درگذشته به سال ۱۰۹۹ میلادی در والنسیا، قهرمان ملی و رهبر نظامی کستیلی بود که با عنوان سید (از عربی: ارباب) یا ارباب نظامی شناخته می‌شد. سال‌های نخستین. ال سید از اشراف درجه دو کستیل بود و در جوانی به دربار فردیناند یکم کستیل فرستاده شد. وقتی فرزند فردیناند ـ سانچو دوم ـ به تخت پادشاهی کستیل رسید، سیدِ بیست‌ودو ساله را برای فرماندهی گارد پادشاهی نامزد کرد. این ترقیِ
برای فرماندهی گارد پادشاهی نامزد کرد. این ترقیِ زودهنگام نشان می‌دهد که سید پیش از آن هم در امور نظامی به دلاوری شناخته شده بود. در سال ۱۰۶۷ میلادی، او نمایندگان سانچو را در مواجهه با پادشاهی ساراگوسا همراهی کرد و در مذاکراتی شرکت نمود که پادشاه ساراگوسا ـ المقتدر ـ را خراج‌گزار کستیلی‌ها نمود. فردیناند، پیش از مرگ، قلمرو پادشاهیِ خود را میان فرزندانش تقسیم کرده‌بود؛ بنابراین، لئون را برای پسر دومش ـ آلفونسو ششم ـ باقی گذاشته‌بود. در سال ۱۰۶۷ م سانچو به‌قصد تصرف لئون با برادرش وارد جنگ شد. سید نقش مؤثری در
تصرف لئون با برادرش وارد جنگ شد. سید نقش مؤثری در پیروزی کمپین سانچو برعهده داشت، اما این موضوع بعداً در سال ۱۰۷۲ م برایش مایهٔ شرمساری شد. در سال ۱۰۷۲ م سانچو بر اثر حادثه‌ای کشته شد، و از آنجا که فرزندی نداشت، برادرش آلفونسو به جایش نشست و در نتیجه سید مرتبهٔ سابق خود را در جایگاه فرمانده گارد شاهی از دست داد، اما کماکان توانست در دربار پادشاه باقی بمانَد. در سال ۱۰۷۴ م احتمالاً به‌خواستِ آلفونسو با خواهرزاده‌اش جیمنا، دختر کنت اویدو، ازدواج کرد. با این ازدواج، سید با پادشاهی باستانیِ لئون متحد شد. از
ازدواج، سید با پادشاهی باستانیِ لئون متحد شد. از این ازدواج، یک پسر و دو دختر بر جای ماند که پسرش در جریان یک درگیری با مهاجمان مسلمان مرابطان به‌قتل رسید. ازدواج ال سید با خواهرزاده شاه، موقعیت ویژه‌ای را برای او فراهم کرده بود. اما بدگویی بدخواهان و علاقه آلفونس به شنیدن شایعات بی‌اساس و همچنین این حقیقت که ال سید، مردان قدرتمند را به صورت عمومی به ریشخند می‌گرفت، همگی موجب سقوط‌ش شد و نهایتاً او را تبعید کردند. از سال ۱۰۸۱ م، ال سید هیچگاه نتوانست برای مدت زیادی در قلمرو آلفونس ششم زندگی کند. در خدمت
مدت زیادی در قلمرو آلفونس ششم زندگی کند. در خدمت مسلمانان. سید در تبعید به پادشاهی مسلمان ساراگوسا که از سال ۱۰۶۵ م با آن‌ها آشنایی یافته بود، پیشنهاد داد که او را به خدمت بپذیرند. پادشاه ساراگوسا در شمال شرقی اسپانیا، الموتمن، درخواست این جنگاور ارزشمند مسیحی را برای دفاع از پادشاهی آسیب پذیرش پذیرفت. سید از این زمان برای مدت یک دهه به الموتمن و جانشین او وفادارانه خدمت کرد. در نتیجه این تجربه با پیچیدگی‌های سیاست عرب و اسپانیایی و قوانین اسلام بهتر آشنا شد و همین موضوع بعدها به او برای تسخیر و نگهداری
شد و همین موضوع بعدها به او برای تسخیر و نگهداری والنسیا کمک کرد. در همین دوران او به عنوان ژنرالی شناخته شد که هیچگاه در هیچ نبردی شکست نخورده‌است. در سال ۱۰۸۲ م او شکستی را بر پادشاه لریدا وارد کرد که نتیجتاً از اربابان مسلمانش پاداش بسیاری گرفت. در سال ۱۰۸۶ م تهاجم گسترده مسلمان مرابطان از شمال آفریقا آغاز شد؛ آلفونس ششم شکست سختی خورد؛ بنابراین، به دشمنی خود با سید خاتمه داد و او را به عنوان بهترین ژنرال مسیحی از تبعید فراخواند. حضور سید در دربار آلفونس در ژوئیه ۱۰۸۷ ثبت شده اما به فاصله کوتاهی به
در ژوئیه ۱۰۸۷ ثبت شده اما به فاصله کوتاهی به ساراگوسا بازگشت و از اینرو در نبردهای علیه مرابطان شرکت نداشت. سید در این دوران فعالیت‌هایی را آغاز کرده بود با این امید که پادشاهی ثروتمند والنسیا را در اختیار بگیرد. اشغال والنسیا. نخستین اقدام سید برای اشغال والنسیا، حذف قدرت کنت‌های بارسلونا در این منطقه بود. این اتفاق در می ۱۰۹۰ م، زمانی که رمون دوم، کنت بارسلونا، شکست تحقیر آمیزی خورد، به وقوع پیوست. در طول سال‌های بعد سید قدرت خود را بر والنسیا و حکمران آن، القادر، به عنوان خراجگزار خود، گسترش داد. لحظه
القادر، به عنوان خراجگزار خود، گسترش داد. لحظه سرنوشت‌ساز او در سال ۱۰۹۲ م پیش‌آمد؛ زمانی که قاضی ابن جحاف با پشتیبانی سیاسی مرابطان، شورش کرد و القادر را کشت. سید بلافاصله شهر را در محاصره گرفت. محاصرهٔ شهر ماه‌ها به طول انجامید و شکستن آن ممکن نشد تا اینکه در سال ۱۰۹۴، سید والنسیا را به تصرف درآورد. برای تسهیل در تصرف شهر ابتدا به ابن جحاف امان نامه داد اما به محض اینکه او را دستگیر کردند، زنده در آتش سوزاندند. بنابراین از این تاریخ سید به‌طور مستقیم بر مسیحیان و مسلمانان این منطقه حکومت می‌کرد و اگرچه
مسیحیان و مسلمانان این منطقه حکومت می‌کرد و اگرچه در ظاهر این حکومت با نام آلفونس ششم بود اما در حقیقت حکمرانی مستقلی داشت. مسجد بزرگ شهر هم در سال ۱۰۹۶ م یک کلیسای مسیحی شد و یک اسقف مسیحی را بر آن گماردند. پس از مرگ. پس از مرگ ال سید، بار دیگر والنسیا توسط مرابطان محاصره شد. آلفونس ششم مجبور شد شخصاً برای دفاع از شهر مداخله کند. اما او به خوبی می‌دانست که شهر بی‌دفاع است و تنها در صورتی می‌توان از آن دفاع کرد که یا خود او شخصاً در آنجا حضور دائمی داشته باشد، یا تعداد زیادی سرباز را بر آن بگمارند. نتیجتاً
یا تعداد زیادی سرباز را بر آن بگمارند. نتیجتاً شهر را تخلیه کرد و دستور داد تا آن را بسوزانند. در سال ۱۱۰۲ م، مرابطان بر شهر دست یافتند و تا سال ۱۲۳۸ م بر آن منطقه حکومت کردند. جسد سید به کستیل برده شد و او را در صومعهٔ سن پدرو مجدداً دفن کردند. منابع. The Cid. (2012). In Encyclopædia Britannica. Retrieved from http://www.britannica.com/EBchecked/topic/117669/the-Cid
فهرست دریاچه‌های بزرگ جهان برپایهٔ حجم Two bodies of water commonly considered lakes are hydrologically ocean (Maracaibo) or geologically ocean (the Caspian Sea). The following are geological as well as geographic lakes. In 1960, the دریاچه آرال was the world's twelfth largest known lake by volume, at . However, by 2007 it had shrunk to 10% its original volume, divided into three lakes, none large enough to appear on this list.
مگان () مگان یک نام زنانه ولزی است که در اصل شکل مخفف شده‌ای از مارگارت است. مارگارت از زبان یونانی μαργαρίτης (margarítēs)، لاتین margarīta، به معنای «مروارید» است. مگان یکی از محبوب‌ترین نام‌های ولزی زبان برای زنان در ولز و انگلستان است و معمولاً به صورت «مگ» مخفف می‌شود. مگان یکی از محبوب‌ترین نام‌های زنانه در دنیای انگلیسی زبان در دهه ۱۹۹۰ بود که در سال ۱۹۹۰ در ایالات متحده و ۱۹۹۹ در بریتانیا به اوج خود رسید. تقریباً ۵۴٪ از افرادی که به نام مگان در ایالات متحده متولد شده‌اند در سال ۱۹۹۰ یا بعد از آن
متحده متولد شده‌اند در سال ۱۹۹۰ یا بعد از آن متولد شده‌اند.[۲] مگان همچنین اغلب در خارج از ولز و بقیه بریتانیا به دلیل نفوذ املایی از نام‌های ایرلندی زبان Meagan, Meghan, Meghan یا Mehgan نوشته می‌شود.
فهرست دریاچه‌ها بر پایهٔ ژرفا (عمق): دریاچه‌ها بر پایهٔ بیش‌ترین ژرفا. این فهرست شامل دریاچه‌هایی است که بیشینه ژرفای تأییدشدهٔ آن‌ها بیش از دانسته می‌شود. از نظر جغرافیایی، دریای خزر، مانند دریاهای سیاه، و مدیترانه، باقیمانده‌ای از اقیانوس باستانی تتیس است. عمیق‌ترین ناحیه بیشتر از آنکه پوستهٔ قاره‌ای باشد، اقیانوسی است. اگرچه، معمولاً از سوی جغرافی‌دانان به‌عنوان یک حوضه بسته دریاچه نمک در نظر گرفته می‌شود. دریاچه‌ها بر پایهٔ میانگین ژرفا. Mean ژرفا can be a more useful indicator than maximum ژرفا for
be a more useful indicator than maximum ژرفا for many ecological purposes. Unfortunately, accurate mean ژرفا figures are only available for well-studied lakes, as they must be calculated by dividing the lake's volume by its surface area. A reliable volume figure requires a bathymetric survey. Therefore, mean ژرفا figures are not available for many deep lakes in remote locations. The دریای خزر ranks much further down the list on mean ژرفا, as it has a large فلات قاره (significantly larger than the oceanic
فلات قاره (significantly larger than the oceanic basin that contains its greatest ژرفاs). یادداشت. "Note: Lake ژرفاs often vary depending on sources. The ژرفاs used here are the most reliable figures available in recent sources. See the articles on individual lakes for more details and data sources. "
سنوسرت سوم یا سِسوستریس سوم (به زبان یونانی) پنجمین پادشاه در دودمان دوازدهم مصر باستان بود که میان سال‌های ۱۸۷۸ تا ۱۸۳۹ پیش از میلاد در دوره‌ای از قدرت و رفاه فراوان، حکومت کرد. فرمانروایی می‌کرد. او سازه‌های بسیاری ساخت که از میان آن‌ها آبراه سسوستریس از همه مهمتر بوده‌است. او را قدرتمندترین فرعون دودمان دوازدهم می‌دانند. وی سرزمین‌های متعددی را در آسیا و جنوب مصر تصرف کرد و با سرزمین‌های کرت و فینیقیه نیز رابطه تجاری برقرار کرد. یونانیان او را «فاتح جهان» می‌خواندند و به دورۀ فرمانروایی او «دوران طلایی»
می‌خواندند و به دورۀ فرمانروایی او «دوران طلایی» مصر لقب داده‌اند. خانواده. سنوسرت سوم پسر و جانشین فرعون سنوسرت دوم و همسرش شهبانو خنمت‌نفرحدجت‌ورت یکم بود. همسران اصلی سنوسرت شهبانویان خنمت‌نفرحدجت‌ورت دوم و نفرت‌حنوت بودند که از آن‌ها دخترانی به نام‌های سِنِت‌سِنبتی‌سی،، مِنِت، و مِرِرِت و احتمالا سیت‌حاتحور داشت. به نظر می‌آید که او همسر دیگری به نام مرت‌سگر نیز داشته باشد چرا که نامش در سازه‌های بر جای مانده از پادشاهی میانه دیده می‌شود؛ با این حال وجود چنین شخصی تاکنون تأیید نشده. فرمانروایی. سنوسرت
چنین شخصی تاکنون تأیید نشده. فرمانروایی. سنوسرت سوم آبراهی که تا آبشار نخست می‌رسید را پیمود و قلمروی خویش را درون سرزمین نوبی به پیش برد. در آنجا، او دژهای بزرگی چون بوهن، سمنا، توشکا، و اورونارتی در کنار رودخانه بنا نهاد. او کمینه چهار کاوش بزرگ درون خاک نوبی در سال‌های ۸، ۱۰، ۱۶، و ۱۹ فرمانرواییش انجام داد. او در سنگ یادبودی که در هجوم سال هشتمش در سمنا به جای گذاشته توضیح می‌دهد که آنچنان شکستی به دشمنان وارد آورده که جنوب کشور را از حمله آن‌ها امن کرده‌است. هجوم‌های سخت و تأثیر شدید او در نوبی باعث شد
هجوم‌های سخت و تأثیر شدید او در نوبی باعث شد که نسل‌های بعدی در سمنا او را به عنوان ایزدی بپرستند. سنوسرت سوم معبد و شهری نیز در ابیدوس بنا کرد. پس از مرگ. نام سنوسرت سوم در متن‌های پس از او به عنوان فرعونی بزرگ دیده می‌شود. هرودوت خبر از فتوحات سنوسرت در تراکیه و دریای سرخ می‌دهد. او همچنین از سنگ‌های یادبودی که فرمانروایان مناطق اشغال شده برای شاه درست می‌کردند، نوشته است. طبق نوشتۀ مان‌تو او همۀ آسیا و تراکیه را بی زیر یوغ خود درآورد. مان‌تو نیز دربارهٔ سنگ‌نبشته‌ها حرف می‌زند. حتا یوحنای نیقاوی در سده
سنگ‌نبشته‌ها حرف می‌زند. حتا یوحنای نیقاوی در سده هفتم پس از میلاد نیز سخن از سنگ‌نبشته‌هایی دارد که اطلاعاتی دربارهٔ زمین‌ها، مالیات، و زندانیان انتقال یافته در آن‌ها نوشته شده بود.
عرفان ثابتی مترجم، پژوهشگر جامعه‌شناسی، جامعه‌شناسی دین و فلسفه است. او در دانشگاه لنکستر کار و در لندن زندگی می‌کند و تاکنون چند بار در برنامه پرگار بی‌بی‌سی فارسی، سمت نو ، روبه‌رو و چشم انداز ایران اینترنشنال حضور یافته‌ است.
محمود صدری (متولد ۱۳۴۰ در اقلید) روزنامه‌نگار ایرانی‌ست. او لیسانس علوم سیاسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد و کار روزنامه‌نگاری را از سال ۶۹ با فعالیت در مجلات ادبی آغاز کرد. از سال ۷۱ تا ۱۳۸۵ دبیر گروه سیاسی و بین‌الملل روزنامه همشهری بود. او اکنون در روزنامه دنیای اقتصاد مشغول به کار است. وی کتابهای تفکر سیاسی گلن تیندر و راه بندگی به روایت کاریکاتور نوشته فردریش هایک، کارل مارکس در ترازو نوشته اویگن بوم‌باورک و رودولف هیلفردینگ، و سیاست اقتصادی نوشته لودویگ فون میزس را نیز ترجمه کرده است. ادبیات و فلسفه
فون میزس را نیز ترجمه کرده است. ادبیات و فلسفه و اقتصاد سیاسی زمینه‌های مورد علاقه اوست. او در ماه‌های نخست انتشار روزنامه جامعه، ستون اقتصاد جهان را راه‌اندازی کرد و همین موضوع مشوق ورودش به حوزه روزنامه‌نگاری اقتصادی شد. دوره اول روزنامه‌های هم‌میهن و کارگزاران را سردبیری کرد. با آغاز انتشار روزنامه دنیای اقتصاد به این روزنامه پیوست و فعلاً به عنوان مدیر انتشارات دنیای اقتصاد مشغول است.
آتش درخشان رمانی کوتاه از جان استاینبک است. این کتاب که در قالب «داستان-نمایش» نوشته شده است دارای چهار پرده و چهار بازیگر است که در صحنه های مختلف یک موضوع را پیگیری می کنند. کتاب حول آرزوی پیرمردی به نام جوسول که آرزوی فرزند دارد اما به دلیل عقیم بودن قادر به داشتن فرزند نیست و به همین دلیل همسر جوانش ناگزیر می‌شود برای آبستن شدن با کارگر جوسول همبستر شود. ترجمه به فارسی. این رمان به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است: منابع. 2.آتش فروزان،جان اشتاین بک،ترجمه مرضیه خسروی،انتشارات روزگار
آخرین روز یک محکوم به اعدام ، نام یک کتاب رمان کوتاه ادبی از ویکتور هوگو نویسندهٔ فرانسوی است؛ که برای نخستین‌بار در سال ۱۸۲۹ منتشر شدو یکی از آثار مشهور ادبی جهان به‌شمار می‌رود. این رمان تفکر مردی محکوم به مرگ را بازگو می‌کند. ویکتور هوگو این رمان را در نفی و تقبیح حکم اعدام نوشت. این کتاب در سال ۱۳۹۷ بعد از سال‌ها با ترجمه بنفشه فریس‌آبادی و توسط نشر چشمه با عنوان «آخرین روز یک محکوم» به بازار کتاب برگشت. در نسخه منتشر شده توسط نشر چشمه، علاوه بر رمان آخرین روز یک محکوم، داستان «کلود بی‌نوا» و نیز ترجمه
روز یک محکوم، داستان «کلود بی‌نوا» و نیز ترجمه مقدمه‌ رمان که خطابه مفصل هوگو علیه حکم اعدام است نیز برای اولین بار در ایران منتشر شده است. پیدایش. ویکتور هوگو چندین بار چشم‌انداز گیوتین را دیده و خشمگین و عصبی بود که جامعه می‌توانست از آن استفاده کند. یک روز پس از عبور از "Place de l'Hotel de Ville" جایی که یک محکوم به اعدام در انتظار یک اعدام از پیش برنامه‌ریزی شده بود، هوگو شروع به نوشتن "آخرین روز یک محکوم" کرد و به سرعت این رمان را به پایان رسانید. این کتاب در فوریه ۱۸۲۹ توسط انتشارات چارلز گوسلین
این کتاب در فوریه ۱۸۲۹ توسط انتشارات چارلز گوسلین بدون نام نویسنده منتشر شد. با وجود این، سه سال بعد، در تاریخ ۱۵ مارس ۱۸۳۲، هوگو داستان خود را با پیشینه طولانی و امضای خود تکمیل کرد. چکیده داستان. مردی که در قرن نوزدهم در فرانسه توسط گیوتین محکوم به مرگ شده‌است، در حالی که منتظر اعدام است، اندیشه و تفکرات، احساسات، و ترس خود را دربارهٔ اعدام می‌نویسد. نوشتهٔ او تغییر روحیهٔ خود را نسبت به جهان خارج از سلول زندان در طول زندان خود نشان می‌دهد و زندگیش را در زندان توصیف می‌کند، داستان با ورود یک کشیش به
در زندان توصیف می‌کند، داستان با ورود یک کشیش به زندان برای طلب بخشش و توبه توسط زندانی و گفتگوهایی که بین آن‌ها به وقوع می‌پیوندد؛ ادامه می‌یابد. او نام او را به آنچه که او را به آن نام صدا می زدند (همچون، جنایت کار، قاتل، مجرم و ...) صدا نمی‌کند، اما به‌طور مبهمی اشاره می‌کند که او کسی را کشته است. در روز اعدام او دختر سه ساله خود را برای آخرین بار می‌بیند، اما او دیگر او را به رسمیت نمی‌شناسد و دخترش به وی می‌گوید که پدرش مرده است. در این رمان، فردی که به اعدام محکوم شده‌است به شدت خواستار عفو و بخشش
به اعدام محکوم شده‌است به شدت خواستار عفو و بخشش مردم است تا بتواند بار دیگر همچون یک شهروند خوب و به دور از جرم و جنایت به زندگی خود در کنار دخترش ادامه دهد، چرا که دخترش اکنون به جز او کسی را در این دنیا ندارد؛ اما مردم به شدت از وی متنفر هستند و خواستار آن هستند که هر چه زودتر او اعدام شود.
خاطرات مرد زیادی یک رمان کوتاه است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است. این کتاب توسط عباس باقری تحت عنوان «آدم زیادی» به فارسی ترجمه شده است و توسط نشر علم منتشر شده است
آهنگ روستایی (به فرانسوی: La Symphonie Pastorale) نام یک کتاب ادبی است که توسط آندره ژید، نویسندهٔ اهل فرانسه در سال ۱۹۱۹ نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. این کتاب با چندین نام توسط مترجمان مختلف به فارسی برگردانده شده است:
آیوانهو نام داستانی است که به‌دست سر والتر اسکات، نویسندهٔ اسکاتلندی نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار نامیِ ادبی جهان است. اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی. این رمان مبنای اقتباس برای تولید چندین فیلم سینمایی بلند بوده‌است. همچنین بسیاری از اقتباس‌های تلویزیونی از این رمان وجود دارد، از جمله: کانتاتای نمایشی ویکتور سیگ ایوانوئه در سال ۱۸۶۴ برنده جایزه د رم و در همان سال در پاریس شد. اقتباس دیگری از این رمان توسط سر آرتور سالیوان (تحت عنوان ایوانهو) در سال ۱۸۹۱ بیش از ۱۵۰ اجرای پیاپی اجرا شد. همچنین اپرای
۱۸۹۱ بیش از ۱۵۰ اجرای پیاپی اجرا شد. همچنین اپرای دیگری بر اساس این رمان توسط جیواچینو روسینی (ایوانوئه)، توماس ساری (ایوانوئه)، بارتولومئو پیسانی (ربکا) ساخته شده‌است.
اتاق شمارهٔ ۶ (به‌روسی: Палата № 6)داستان کوتاهی از آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه است. این اثر در ایران توسط کاظم انصاری و آبتین گلکار ترجمه شده‌است. خلاصه داستان. این کتاب در مورد یک اتاق به نام اتاق شماره شش و همچنین بیماران در اتاق و پزشک معالج آن‌ها می‌باشد. موضوع. بحران موجودیتی روشنایی حقیقت آگین در لحظه مرگ می‌آید، برای زندگی در حکمت بسیار دیر است.» در طول داستان، راگین با یک نبرد درونی برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا زندگی او ارزشی دارد یا خیر دست و پنجه نرم می‌کند. او در بیمارستان طوری رفتار
دست و پنجه نرم می‌کند. او در بیمارستان طوری رفتار می‌کند که گویی اقدامات او به عنوان یک پزشک تأثیری بر زندگی دیگران ندارد و مرگ را نتیجه هر موقعیت پزشکی می‌داند. او پزشک شهر و محترم است، اما از موقعیت خود برای ایجاد تغییر در شرایط بیمارستان و بخش استفاده نمی‌کند. راگین مردی دانا بود که اجازه داد زندگی از کنارش بگذرد و فقط هر روز را به صورت روباتیک تکرار می کرد. راگین در حالی که در تعطیلات با میهایل بود، ساعت‌های خود را روی مبل دراز کشیده و به زندگی و مرگ فکر می‌کرد. اگرچه طول عمر طولانی‌ترین چیزی است که یک
می‌کرد. اگرچه طول عمر طولانی‌ترین چیزی است که یک فرد تجربه می‌کند، او احساس می‌کرد که وقتی مرگ اتفاق افتاد، به سادگی تبخیر شد و هیچ اثری در جهان باقی نگذاشت. جامعه بی توجهی رنج کشیدن چخوف به مقوله رنج در این کتاب به شکل ویژه‌ای پرداخته‌است.
اتوبوس سرگردان نام یک کتاب ادبی است که توسط جان استاین‌بک، نویسندهٔ اهل آمریکا در سال ۱۹۴۷ نوشته شده است. "اتوبوس سرگردان" به‌دست سعید ایمانی به فارسی ترجمه شده است. ترجمه به فارسی. این رمان به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
اراده‌ی معطوف به قدرت (خواستِ قدرت): کوششی برای سنجشِ دوباره‌ی همه‌ی ارزش‌ها مهم‌ترین اثر فردریش ویلهلم نیچه که در بردارنده‌ی مهم‌ترین وجه‌های فلسفیِ فیلسوف است. کتابِ «اراده معطوف به قدرت» در زمانِ زندگانیِ نیچه، آماده‌ی چاپ نشد و متاسفانه پس از مرگ وی و به کوششِ خواهرِ فیلسوف، در دو مرحله گردآوری شده و به چاپ ِ نهایی رسید. محققان بر این باورند که خواهر فردریش نیچه در محتوای بخشی از یادداشت‌های مربوط به اراده‌ی معطوف به قدرت دخل و تصرف‌هایی را روا داشته است. اما ساختار کلی و چهارفصلیِ کتاب، نام‌گذاریِ
است. اما ساختار کلی و چهارفصلیِ کتاب، نام‌گذاریِ فصل‌ها و طرح کلیِ تمامیِ گزینه‌گویه‌ها متعلق به خودِ فیلسوف می‌باشد. موضوع‌های محوری کتاب عبارتند از: اراده‌ی معطوف به قدرت (Wille zur Macht), بازگشتِ جاودان (Ewige Wiederkehr) و ارزش گذاریِ دوباره‌ی همه‌ی ارزش‌ها (Umwertung aller Werte).
پادشاهی کاستیل یکی از پادشاهی‌های قرون وسطی در شبه‌جزیره ایبری بود. این پادشاهی به عنوان یک واحد مستقل در قرن نهم میلادی پدیدار شد و بیش از یک چهارم وسعت شبه جزیره ایبری را در بر می‌گرفت. نام کاستیل به معنای سرزمین قلعه‌ها آمده‌است. در متون اسلامی این نام را به صورت قشتاله می‌نوشتند. منابع. Castile. (2012). In Encyclopædia Britannica. Retrieved from http://www.britannica.com/EBchecked/topic/98547/Castile
ژرژ برسنس [ʒɔʁʒ bʁasɛ̃s] شاعر، خواننده و آهنگساز فرانسوی در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۱ در منطقهٔ سِت در ارو (فرانسه) چشم به جهان گشود و در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۱ در منطقهٔ سن-ژلی-دو-فِک (به فرانسه: Saint-Gély-du-Fesc) در سن ۶۰ سالگی درگذشت. ژرژ برَسَنس برای بیش از صدها شعر خودش و دیگر شاعرانی مانند پل فور (Paul Fort) با گیتار آهنگسازی کرد. او بین سال‌های ۱۹۵۲ تا۱۹۷۶ چهارده آلبوم ضبط نمود. ژرژ برسنس در سال ۱۹۶۷ جایزه بزرگ آکادمی شعر فرانسه را از آن خود کرد. زندگی‌نامه. ژرژ برَسَنس در یک محله پر رفت‌وآمد در نزدیکی بندر ست به دنیا
در یک محله پر رفت‌وآمد در نزدیکی بندر ست به دنیا آمد. نام مادرش الویرا (Elvira) پدرش ژان لویی (Jean-Louis) و خواهر ناتنی‌اش سیمون (Simone) نام داشت. ژرژ برسنس حاصل ازدواج نخست مادرش بود. مادرش الویرا یک زن بیوه کاتولیک معتقد بود از پدر و مادری با اصلیتی از جنوب ایتالیا که همسر نخست خود را در جنگ از دست‌داده بود. الویرا در سال ۱۹۱۹ حدود یکسال پس از پایان جنگ جهانی اول به همسری ژان لویی برسنس درآمد. پدرش پیمانکار بنایی و معماری بود و مردی آرام، سخاوتمند، آزاداندیش و ضد عقاید خشک مذهبی و دارای ذهنی بسیار باز
و ضد عقاید خشک مذهبی و دارای ذهنی بسیار باز بود. دوشخصیت کاملاً مخالف هم اما نقطه مشترکشان خواندن ترانه بود. همه در خانه ترانه زمزمه می‌کردند بر گرامافون صفحه خواننده‌هایی مانند میرِی - ژان نوهِن - تینو رُسی یا رِی ونتورا و همکارانش همیشه در حال خواندن بود. دهه سی در «سِت. ژرژ برسنس در ۴ سالگی به خواست مادرش تحصیل در انستیتوی خواهران روحانی (کاتولیک) سَن ونسان (به فرانسه: Institution catholique des sœurs de Saint-Vincent) را آغاز نمود. پس از دو سال از این انستیتو بیرون آمد تا وارد مدرسه شود آن هم به خواست
بیرون آمد تا وارد مدرسه شود آن هم به خواست پدرش. ژرژ برسنس با یک دانش آموز خوب فاصله زیادی داشت. دوستانش او را به عنوان یک خیال پرداز در کلاس می‌شناختند. اما پس از مدرسه او بازی کردن، دعوا کردن، و شنا کردن در دریا و تفریح را به کارهای دیگر ترجیح می‌داد. برای اینکه نمرات تحصیل ژرژ بهتر شود مادرش او را از رفتن به کلاس موسیقی منع کرد و همین باعث شد که او با سلفژ آشنا نشود؛ ولی تمام این‌ها باعث نشد تا نت موسیقی ترانه‌های کوچک برگرفته از شعرهایش را ننویسد. آلفونز بونافه (Alphonse Bonnafé). در ۱۹۳۶ به لطف
آلفونز بونافه (Alphonse Bonnafé). در ۱۹۳۶ به لطف آموزگار فرانسوی خود آلفونس بُنافه (به فرانسوی: Alphonse Bonnafé) ملقب به بوکسور (le boxeur) وارد دنیای شاعری شد. ژرژ برسنس نوجوان جرئت کرد و چند جمله قافیه دار خود را در اختیار او قرار می‌دهد. بدون خرده گرفتن به کیفیت کار ژرژ، آموزگارش او را تشویق به تلاش بیشتر برای بهتر کردن نمونه‌هایش کرد و توجه او را به تکنیک‌های گوناگون شاعری و قافیه‌نویسی جلب نمود. پس از شعر و شاعری و ترانه‌های مردمی توجهش به ریتم‌های تازه جاز جلب شد که اصلیت آمریکایی داشتند و از طریق
جاز جلب شد که اصلیت آمریکایی داشتند و از طریق رادیو گوش می‌کرد. بدنامی. آشنایی او با شعر و شاعری اما نتوانست او را از انجام «هر کاری به هر قیمتی» در سن و سال او و عواقب آن دور نگه دارد. در بهار ۱۹۳۸ و در سن ۱۶ سالگی بود که درگیر حوادث ناخوشایندی شد و تأثیرات آن حتی در اشعار و ترانه‌های آینده او هم به چشم می‌خورد. ژرژ برسنس و دوستانش به هدف تأمین پول روزانه خود دست به دزدی زدند و مطمئن‌ترین و راحت‌ترین کار برای این نوجوانان نزدیکان‌شان بود. ژرژ برسنس به نوبه خود انگشتر و گردنبند خواهرش را دزدید. دزدی‌های
خود انگشتر و گردنبند خواهرش را دزدید. دزدی‌های این چنینی باعث شد آرامش شهر محل زندگی او به هم بریزد و پلیس بسختی پیگیر پرونده دزدی‌های اینچنینی شد تا اینکه موفق شد تا متهمین را دستگیر کند و این باعث آبروریزی خود و خانواده ژرژ برسنس شد. ژان لوئی برسنس پدر ژرژ زمانی که به پاسگاه پلیس رفت تا پسرش را تحویل بگیرد او را از این بابت سرزنش نکرد و با او به هیچ وجه به خاطر کارهایی که انجام داده‌بود بدرفتاری نکرد. ژرژ برای تقدیر از کار پدرش بعدها ترانه‌ای به نام Les Quatre Bacheliers را ساخت و به احترام پدرش پس از
Quatre Bacheliers را ساخت و به احترام پدرش پس از مرگ او آن را خواند. او دربارهٔ این رویداد بعدها چنین گفت: "من معتقدم او به من درسی داد که کمکم کرد تا برای خودم برنامه ریزی کنم، به این ترتیب من تلاش کردم تا اعتماد به نفس خودم را بازیابم… از روش‌های خاص خودم سعی کردم همانند پدرم شوم. من می‌گویم که تلاش خوبی بود. " ژرژ برسنس در این ماجراجویی در سال ۱۹۳۹ به حبس تعلیقی محکوم شد. پس از این جریانات او دیگر به دانشگاه بازنگشت و تمام تابستان را در اتاقش خانه‌نشین شد. در ۳ سپتامبر، فرانسه به آلمان اعلان جنگ نمود.
شد. در ۳ سپتامبر، فرانسه به آلمان اعلان جنگ نمود. ژرژ برسنس که می‌توانست حرفه پدرش را پس از او ادامه دهد متوجه شد که این حرفه نمی‌تواند او را راضی کند و به این ترتیب پدرو مادرش را راضی نمود تا به پاریس برود و شانس خود را در آن جا بیازماید و از طرفی از بدنامی که همه جا گریبانگیرش بود خلاصی یابد. دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris). پاریس. در فوریه ۱۹۴۰ ژرژ برسنس با هماهنگی پدر و مادرش در خانه خاله اش آنتوانت داگروسا (به فرانسوی: Antoinette Dagrosa) در منطقه ۱۴ پاریس مستقر شد. در خانه
Dagrosa) در منطقه ۱۴ پاریس مستقر شد. در خانه خاله‌اش پیانویی بود که ژرژ از وجود آن و زمانی که دست داده‌بود استفاده کرد تا بدون دانستن سلفژ در نواختن پیانو مهارت پیدا کند. او برای اینکه درآمدی داشته باشد به دنبال کار گشت و در شرکت رنو به عنوان کارگر مشغول به کار شد که البته زیاد طول نکشید زیرا در ۳ ژوئن پاریس و حومه آن توسط نیروهوایی آلمان لوفت وافه (به آلمانی: Luftwaffe) بمباران شد و کارخانه رنو واقع در بولونی-بیانکور نیز آسیب دید؛ و در ۱۴ ژوئن نیروهای آلمان ورماخت (به آلمانی: Wehrmach) وارد پاریس شدند. در
ورماخت (به آلمانی: Wehrmach) وارد پاریس شدند. در دوره مهاجرت مردم ژرژ نیز به خانه پدری بازگشت. پس از تابستان، ژرژ که مطمئن بود آینده‌ای برایش درآنجا نیست به پاریس و پیش خاله‌اش بازگشت. اما پاریس دیگر همان شهر قبلی نبود و کار نیز منحصر به کسانی بود که با آلمانی‌ها همکاری می‌کردند و تقریباً پیدا کردن کار ناممکن شده‌بود. باسدورف. در فوریه ۱۹۴۳ طرح کار اجباری (STO) از طرف آلمان نازی بر دولت ویشی فرانسه اعمال شد و ژرژ که درآن زمان ۲۲ سال داشت به شهرداری منطقه ۱۴ پاریس فراخوانده می‌شود و برگه تردد خود را دریافت
پاریس فراخوانده می‌شود و برگه تردد خود را دریافت می‌کند. تدابیر سفت و سختی برای رفت‌وآمد از طرف آلمان نازی در نظر گرفته می‌شود و با معترضین به تندی برخورد می‌شد. ۸ مارس ۱۹۴۳ بود که ژرژ از مسیر راه‌آهن جنوب پاریس به اردوگاه کار اجباری باسدورف آلمان فرستاده می‌شود و در آن جا در کارخانه ساخت موتور هواپیمای بی ام و (BMW) مشغول به کار می‌شود. در ماه مارس ۱۹۴۴ ژرژ موفق به گرفتن مرخصی ۱۵ روزه‌ای می‌شود که پس از آن دیگر به آلمان بازنمی‌گردد. ژرژ اغلب مواقع در حال خواندن کتاب و نوشتن ترانه دیده می‌شد که همین باعث
خواندن کتاب و نوشتن ترانه دیده می‌شد که همین باعث سرگرمی همراهانش بود و بدنبال آغاز یک رمان در پاریس به نام لالی کاکامو (به فرانسه: Lalie Kakamou)او به زنجیره دوستانی متصل می‌شود که در تمام طول عمرش به آن وفادار می‌ماند. از جمله این دوستان می‌توان آندره لارو (به فرانسه: André Larue)رنه ایسکین (به فرانسه: René Iskin) و به خصوص پیر اونتنیانت (به فرانسه: Pierre Onténiente)کتابخانه‌داری که همیشه از او کتاب قرض می‌گرفت را نام برد. زندگی مخفیانه. در بازگشت به پاریس او می‌بایستی محلی را برای مخفی شدن پیدا می‌کرد