payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به صورت برهنه در جمع عزاداران حاضر می‌شد، و به سینه زدن و مرثیه خوانی در وصف اهل بیت می‌پرداخت. او قمه‌زنی در غم حسین بن علی را واجب کفایی می‌دانست و بر این اعتقاد بود که به کار بردن لفظ "افراط و تفریط" برای عزاداری حسین بن علی معنایی ندارد. وی در زمره منتقدان تفکرات علی شریعتی محسوب می‌شد و برخی از تفکرات وی را مغایر با مبانی دین اسلام می‌دانست. درگذشت. وی در واپسین روزهای دهه دوم محرم ۱۴۳۸ هجری قمری قم را ترک و عازم زیارت عتبات عالیات در عراق شد. او پس از زیارت ائمه در شهرهای نجف، کاظمین و سامرا؛
پس از زیارت ائمه در شهرهای نجف، کاظمین و سامرا؛ رهسپار کربلا شد. سرانجام در شامگاه ۶ آبان‌ماه ۱۳۹۵ هجری شمسی (مصادف با ۲۵ محرم ۱۴۳۸) در سن ۹۴ سالگی در کربلا درگذشت. سپس پیکر وی برای تشییع به نجف منتقل شد و در غرفه ۳۰ حرم علی بن ابی‌طالب امام اول شیعیان (در حجره کناری محل دفن ابوالقاسم خویی) به خاک سپرده شد، و نماز میت بر پیکر وی توسط فرزند روحانی‌اش، سیدحسین در شهر کربلا اقامه شد. در پی درگذشت سیدتقی طباطبائی قمی مراجع طراز اول از جمله سید علی سیستانی، حسین وحید خراسانی، سید علی خامنه‌ای، سید موسی شبیری
وحید خراسانی، سید علی خامنه‌ای، سید موسی شبیری زنجانی، لطف‌الله صافی گلپایگانی، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، سید محمدصادق روحانی، سید صادق حسینی شیرازی، ناصر مکارم شیرازی، عبدالله جوادی آملی، بشیر نجفی، محمداسحاق فیاض، یوسف صانعی، اسدالله بیات زنجانی، سید محمدسعید حکیم، سید محمدتقی مدرسی، سید محمدعلی علوی گرگانی، حسین مظاهری، دیگر مراجع تقلید، و بیوت مراجع راحل پیام تسلیت خود را به بیت طباطبائی قمی ابلاغ کردند. همچنین پیام‌های تسلیت جداگانه‌ای از سوی رسای قوای سه‌گانه وقت؛ حسن روحانی، علی لاریجانی، صادق
قوای سه‌گانه وقت؛ حسن روحانی، علی لاریجانی، صادق لاریجانی و سایر شخصیت‌های سیاسی و مملکتی به بیت ایشان ارسال شد. به مناسبت درگذشت او درس‌های حوزه‌های علمیه نجف، قم و مشهد و برخی از کشورهای اسلامی تعطیل شد. همچنین مراسم مختلف عزاداری و ترحیم سید تقی طباطبائی قمی، از طرف مراجع عظام تقلید در نجف، قم و سایر شهرهای اسلامی برگزار شد. تعدادی از مراجع عظام تقلید از جمله وحید خراسانی نیز برای عرض تسلیت به بازماندگان خاندان قمی، شخصاً در بیت وی حضور یافتند.
یکای رونتگن، واحد اندازه‌گیری برای پرتوهای یونیزه (مانند پرتوی ایکس و پرتوی گاما) می‌باشد. نام این یکای اندازه‌گیری برای بزرگداشت ویلهلم رونتگن نامگذاری کرده‌است. یک رونتگن مقدار اشعه x یا گاما است که در یک سانتی‌متر مکعب هوا در شرایط متعارف (صفر درجه سانتیگراد و ۷۶ سانتیمتر جیوه) و در اثر یونیزاسیون یک واحد الکترواستاتیک بار الکتریکی مثبت یا منفی ایجاد کند. اگر هر یون دارای بار الکتریکی معادل یک الکترون باشد، esu 1 از بار الکتریکی مثبت یا منفی معادل ۱۰۹´ ۰۸۳/۲ جفت یون است. واحد دوز تابشی در سیستم
۱۰۹´ ۰۸۳/۲ جفت یون است. واحد دوز تابشی در سیستم اندازه‌گیری بین‌المللی SI به صورت کولن بر کیلوگرم هوا (C/kg) تعریف می‌شود و آن مقدار اشعه‌ای است که در یک کیلوگرم هوا مقدار یک کولن بار الکتریکی ایجاد کند.
عروس‌نشان یا انتخاب عروس به رسم گردآوردن و برگزیدن زن یا زنان منتخب توسط فرمانروا یا بزرگان یک کشور گفته می‌شود. عروس‌نشان در کشورهایی که تعدد زوجات در آنها وجود دارد، «انتخاب حرم‌سرا» نیز نامیده می‌شود. عروس‌نشان یک رسم شرقی است که در فرهنگ جهان غرب نیز رواج یافت و امروزه بیشتر با دو حکومت امپراتوری بیزانس و روسیه تزاری شناخته می‌شوند. معرفی. واژه "عروس‌نشان" به معنای «نمایش عروس»، به انتخاب زنان متعددی اطلاق می‌شود که دارای شرایط خاصی برای نامزدی مقام همسری مردان سلطنتی در کشورهایی با نظام سلطنتی هستند.
مردان سلطنتی در کشورهایی با نظام سلطنتی هستند. در این رسم بهترین نامزدها را به عنوان همسر پادشاه یا سایر مردان اشراف انتخاب می‌کنند. در زبان انگلیسی به این رسم «bride-show» (نمایش عروس) می‌گویند. همچنین به عروس‌نشان توسط پادشاهان در کشورهایی که تعدد زوجات در آنها وجود دارد، «انتخاب حرم‌سرا» نیز می‌گویند. زنان نامزد شده در یک عروس‌نشان باید دارای شرایط خاصی مانند زیبایی، جوانی، نژادگی، فضیلت و حتی در بسیاری موارد، باکرگی باشند. عروس‌نشان یک رسم شرقی (آسیایی) بوده است. نخستین روایتی که از این عمل بر جای
بوده است. نخستین روایتی که از این عمل بر جای مانده، روایت "کتاب استر" دین یهود است که پیشینه آن به عهد باستان بازمی‌گردد. در برخی از دوران‌ها، فرمانروایان پیش از انتخاب عروس، ازدواج عمومی و خصوصی را برای جلوگیری از عروس شدن برخی دختران در کل کشور ممنوع می‌کردند. به مرور این رسم در فرهنگ جهان غرب نیز رواج یافت و عموماً دو حکومت امپراتوری بیزانس و روسیه تزاری با آن شناخته می‌شوند. در برخی از خانواده‌های سلطنتی کنونی، هنوز ازدواج‌های ترتیب داده شده صورت می‌گیرد که در آن پادشاه یا خانواده سلطنتی و غیره، این حق
که در آن پادشاه یا خانواده سلطنتی و غیره، این حق را دارند که به جای اینکه اعضای مرد خانواده سلطنتی آزادانه و بر اساس علاقه با یک زن ازدواج کنند، به‌طور یک‌جانبه در مورد انتخاب عروس سلطنتی تصمیم بگیرند؛ بنابراین هنوز هم رسم عروس‌نشان وجود دارد، اما امروزه زنان در آن معمولاً داوطلبانه انتخاب می‌شوند. اگرچه در برخی از خانواده‌های سلطنتی اعضا اجازه دارند آزادانه عاشق شوند، اما هنوز شرایط خاصی برای انتخاب عروس در آنها وجود دارد. حتی اگر هر دو طرف به هم علاقه‌مند باشند و قصد ازدواج داشته باشند، صلاحیت عروس
باشند و قصد ازدواج داشته باشند، صلاحیت عروس همچنان باید به تصویب برسد. توصیف. بیشترین توصیفات مراسم عروس‌نشان از زمان دو حکومت امپراتوری بیزانس و روسیه تزاری وجود دارد. اطلاعات کمی در مورد آیین‌های بیزانسی حفظ شده است؛ با این حال، تواریخ جزئیاتی در مورد آنها ارائه می‌دهند. انتخاب اولیه از میان صدها دختر آورده شده در دو مرحله انجام می‌شد: اول، بازرسان دختران را می‌دیدند و آنهایی که شرایط لازم را داشتند انتخاب می‌کردند. ملکه آینده می‌بایست قد بلند، زیبا و سالم باشد تا فرزندان زیادی از او متولد شود. ضمانت
سالم باشد تا فرزندان زیادی از او متولد شود. ضمانت امکان باروری مهم‌ترین نکته در مورد جانشینی تاج و تخت بود. در نهایت چند ده دختر باقی‌مانده شخصاً به فرمانروا ارائه می‌شدند. فرستادگان در سراسر کشور به دنبال «زیبایی» بودند. در بیزانس برای این منظور سفیران با دستوراتی به تمام مناطق فرستاده می‌شدند. آنها باید «جذابیت چهره» را ارزیابی می‌کردند و دست کم سه پارامتر انتخاب داشتند: اندازه‌گیری قد، اندازه سر و طول پا. نخستین عروس‌نشان در بیزانس در سال ۷۸۸ میلادی مشاهده شد؛ زمانی که امپراتریس ایرنه به دنبال همسری
شد؛ زمانی که امپراتریس ایرنه به دنبال همسری برای پسرش، امپراتور اسمی کنستانتین ششم بود. از ۱۳ نامزد برگزیده شده، ایرنه ماریا آمنیوس، یک دختر جوان ارمنی اهل پافلاگونیا را به عنوان عروس پسرش انتخاب کرد. از سایر دختران، دو نفر توسط اشراف به همسری گرفته شدند و بقیه با هدایای گران به خانه فرستاده شدند. یکی از توصیفات معروف در مورد انتخاب عروس توسط امپراتور بیزانس تئوفیلوس چنین است: در روسیه، اطلاعات بیشتری دربارهٔ مراسم عروس‌نشان وجود دارد. در آنجا جستجو و سختگیری در گردآوردن دختران بسیار بیشتر شد و نامزدی
در گردآوردن دختران بسیار بیشتر شد و نامزدی دختران هم اجباری بود: شاید عظیم‌ترین شکل این مراسم در زمان ایوان مخوف اجرا شده باشد که شخصاً به این طریق سه همسر پیدا کرد. در عروس‌نشانی که موجب سومین ازدواج او شد ۲ هزار دختر نامزد شده بودند. معرفی نامزدهای مراسم به پادشاه ممکن بود زمان زیادی ببرد. آنها موقتاً با خواهران یا دختران پادشاه در قصر مستقر می‌شدند. داستان انتخاب ناتالیا ناریشکینا مادر پتر کبیر توسط الکسی یکم، به خوبی شناخته شده است. از ۲۸ نوامبر ۱۶۶۹ تا ۱۷ آوریل ۱۶۷۰، الکسی شبانه نوزده بار در اطراف
تا ۱۷ آوریل ۱۶۷۰، الکسی شبانه نوزده بار در اطراف اتاق‌های خواب زنانه قدم زد تا از میان ۶۰ زیباروی خفته، دختری را که از نظر او زیباتر و جذاب‌تر بود، انتخاب کند. نامزدها اغلب از خانه‌های فقیرانه و ساده می‌آمدند. پدر ماریا میلوسلاوسکایا همسر اول الکسی یکم، یک کراوچی (پیشخدمت) بود که برای ایوان گراموتین کارمند سفارت روسیه خدمت می‌کرد. در مورد اودوکیا استرشنووا همسر میخائیل یکم، ندیمه‌های او می‌گفتند: «او یک ملکه نجیب نیست. اگر با ژلتیکی (چکمه‌های ساده زنان رعیت) راه می‌رفت او را نمی‌شناختیم!» و در مورد
رعیت) راه می‌رفت او را نمی‌شناختیم!» و در مورد ناتالیا، شاکلویتی منشی دولت که پیشنهاد نابودی او را به سوفیا آلکسیونا داد گفته بود: «ای ملکه، نمی‌دانی خانواده او چگونه است و او در اسمولنسک چگونه کفش‌هایی به پا می‌کرد!». نمی‌توان انتخاب‌های انجام شده در چنین «مسابقه زیبایی» را با بی‌طرفی مطلق در نظر گرفت. همه نامزدها از بهترین دختران کشور بودند. از این‌رو در همان دور مقدماتی، آنهایی که فقط به دلایل سیاسی یا منافع شخصی بزرگان نامطلوب بودند، حذف می‌شدند. دخترانی که برگزیده می‌شدند ممکن بود سرنوشت بدتری داشته
که برگزیده می‌شدند ممکن بود سرنوشت بدتری داشته باشند. در مواردی، برخی از عروس‌ها که حضورشان برای سایر اعضای خانواده سلطنتی (ازجمله ملکه مادر) یا اشراف خوشایند نبود، حتی به قتل می‌رسیدند. در صورت موفقیت، مقام تزارینا به خانواده او امتیازات عظیمی می‌بخشید و شرایط را برای ترقی سریع آنان در دولت محیا می‌کرد. اما تاوان شکست نیز سنگین بود؛ حتی در اغلب موارد شرکت در مراسم عروس‌نشان یک بلیط یک‌طرفه برای دختران محسوب می‌شد. برگزیدگان با دسیسه‌های گوناگون به‌طور ناگهانی و مشکوک می‌مردند. کل خانواده فرد نیز می‌توانست
و مشکوک می‌مردند. کل خانواده فرد نیز می‌توانست تحت سرکوب قرار گیرد. بسیاری از والدین با آگاهی از سرنوشت شوم عروس‌های تزار، در تلاش برای محافظت از خانواده خود دختران‌شان را مخفی می‌کردند و به مراسم نمی‌بردند. با این وجود، برای دخترانی با تبار پست یا اعضای خاندان‌هایی که نفوذ خود را در کشور از دست داده بودند، این نمایش فرصتی استثنایی برای زندگی بهتر بود. برخی از پژوهشگران مانند لنهارت رایدن، فیلسوف و پژوهشگر سوئدی، وجود چنین مراسمی را در امپراتوری بیزانس زیر سؤال برده‌اند. به عقیده آنها چنین رسمی در بیزانس
سؤال برده‌اند. به عقیده آنها چنین رسمی در بیزانس وجود نداشته است و برخی از روایت‌ها در این مورد، در حقیقت اختراع تاریخ‌نگاران سده نهم میلادی است که عاشق چنین داستان زیبایی شده بودند. از آن زمان، چندین مورخ به‌طور خلاصه استدلال‌های رایدن را به جهت ناکافی دانستن رد کردند. با این همه، دیگر پژوهشگران اغلب پس از در نظر گرفتن کمبود شواهد، ایرادات و نتیجه‌گیری‌های رایدن را پذیرفته‌اند. تاریخچه. در آسیا. چین. در چین باستان، امپراتورها عموماً مقاماتی را می‌فرستادند تا دختران باکره و از خانواده‌های نجیب را برای ورود
دختران باکره و از خانواده‌های نجیب را برای ورود به حرمسرا انتخاب کنند و سپس امپراتور از میان آنها صیغه‌های خود را انتخاب می‌کرد. نخستین فعالیت ثبت شده انتخاب عروس در تاریخ چین از سلسله هان شرقی که در حومه پایتخت وقت لوئویانگ انجام شد، آغاز و از حداقل دودمان سونگ (۹۶۰–۱۲۷۹) به بعد انجام می‌شد. در یک نمونه، امپراتور وو جین شروع به یک عروس‌نشان گسترده در دوره تایشی کرد. ابتدا ازدواج در میان مردم ممنوع شد و سپس خواجه‌ها را می‌فرستادند که «ناظران را در کالسکه‌ها سوار کرده، در استان‌ها و شهرستان‌ها بگردانند تا
سوار کرده، در استان‌ها و شهرستان‌ها بگردانند تا دختران برگزیده را احضار و سپس انتخاب کنند». در طول دودمان چینگ (۱۶۴۴–۱۹۱۲)، دختران نجیب‌زاده پیش از ازدواج برای بازرسی به کاخ امپراتوری احضار می‌شدند تا امپراتور همسران ثانویه یا صیغه‌ای خود را انتخاب کند. از دهه ۱۹۵۰، دولت جمهوری خلق چین یک نظام ازدواج تک‌همسری را در سرزمین چین اجبار کرده است. کره. در کره، برای نمونه در اوایل سلسله چوسان (۱۳۹۲–۱۸۹۷)، صیغه‌های ولیعهد لیانگ دی و همچنین پادشاه وقت، همگی از دوشیزگان خانواده‌های ممتاز انتخاب می‌شدند. بعدها دامنه
خانواده‌های ممتاز انتخاب می‌شدند. بعدها دامنه انتخاب عروس به دختران قانونی یانگبان‌ها محدود شد. پیش از انتخاب عروس، دستور ممنوعیت ازدواج صادر می‌شد و سپس مأموران به هشت سو فرستاده می‌شدند تا باکره‌های منتخب را که به سن تعیین شده رسیده بودند انتخاب کنند. ژاپن. در ژاپن از دوران باستان تا پیش از جنگ جهانی دوم، عروس‌ها همگی از میان خانواده سلطنتی یا اشراف انتخاب می‌شدند؛ از این‌رو امکان انتخاب نامزدهای زیادی وجود نداشته است. نامزدها در دوره هی‌آن همه توسط اشراف معرفی و توصیه می‌شدند و پس از هر جشنواره دایجو و
معرفی و توصیه می‌شدند و پس از هر جشنواره دایجو و شینجو، دختران نجیب‌زاده در مقابل امپراتور می‌رقصیدند و مهارت‌های خود در رقص، موسیقی، گفتار، ظاهر و غیره را به نمایش می‌گذاشتند و سپس از میان آنها عروس‌ها انتخاب می‌شدند. مقام عروس‌ها بر اساس مقام رسمی پدرشان تعیین می‌شد. در ژاپن مدرن نیز نمونه‌ای از سیستم عروس‌نشان در دودمان حاکم وجود دارد. زنان نامزد توسط آژانس خاندان امپراتوری بررسی و حذف می‌شوند. نامزدها باید کاملاً ژاپنی و دارای سطح معینی از هوش و موفقیت باشند. با این حال، ولیعهد همچنین می‌تواند زنی که
باشند. با این حال، ولیعهد همچنین می‌تواند زنی که دوست دارد را به عنوان نامزد پیشنهاد کند؛ اما پس از آن هنوز زن برای موفقیت در ازدواج با خانواده سلطنتی باید از موانع بسیاری عبور کند. به عنوان مثال، پیش از اینکه امپراتور فعلی ناروهیتو با ماساکو ازدواج کند، یک بار دو زن را که دوست داشت به عنوان کاندیدای ولیعهد پیشنهاد کرد، اما هر دو پس از بررسی توسط آژانس خاندان امپراتوری حذف شدند. ایران. مطابق روایت "کتاب استر" در عهد عتیق، اخشورش، که تصور می‌شود خشایارشا یکم شاهنشاه هخامنشی باشد، پس از عزل همسر نخست خود
یکم شاهنشاه هخامنشی باشد، پس از عزل همسر نخست خود شهبانو وشتی، در نظر داشت همسر جدیدی را انتخاب کند. از این‌رو فرستادگانی به ۱۲۷ استان در سراسر کشورش فرستاد تا زیباترین دوشیزگان را برای آمدن به شهر شوش پایتخت دولت انتخاب کنند. تمام دختران را پس از چند رسیدگی زیبایی، برای ملاقات با پادشاه به کاخ آوردند که در نتیجه آن، استر، دختر زیبای یهودی، توسط اخشورش به عنوان شهبانوی جدید انتخاب شد. روسیه. مطابق باور رایج، رسم عروس‌نشان از سنت‌های بیزانسی در زمان دوک‌نشین بزرگ مسکو وارد این سرزمین شد. این روش به‌طور منظم
بزرگ مسکو وارد این سرزمین شد. این روش به‌طور منظم در قرن‌های ۱۶ و ۱۷، ازجمله در انتخاب ۳ همسر ایوان چهارم مورد استفاده قرار گرفت. در روسیه تمام دختران مجرد باید در مراسم شرکت می‌کردند. امتناع از حضور بی‌احترامی به تزار تلقی می‌شد و هم دختر و هم والدینش مجازات می‌شدند. در روسیه نه نژادگی، بلکه زیبایی و سلامتی ملاک اصلی بود. اولین باری که این روش به‌طور رسمی ثبت شد در سال ۱۵۰۵ بود؛ زمانی که همسر واسیلی سوم از این طریق انتخاب شد. این روش توسط مادر بیزانسی واسیلی، سوفیا پالایولوگینا معرفی شده بود. آخرین مراسم
سوفیا پالایولوگینا معرفی شده بود. آخرین مراسم عروس‌نشان برای یک تزار روسیه، در انتخاب همسر برای ایوان پنجم در سال ۱۶۸۴ بود. پس از آن به دنبال اصلاحات غربی برادر ایوان یعنی پتر کبیر، این رسم در روسیه کنار گذاشته شد. در اروپا. بیزانس. در اروپا، امپراتوری بیزانس نخستین حکومتی بود که در آن زنان غیر سلطنتی یا غیراشرافی به عنوان ملکه پذیرفته می‌شدند. مراسم عروس‌نشان در بیزانس شناخته شده است و حداقل از سده هشتم میلادی به بعد مورد استفاده قرار گرفته است. در عروس‌نشان‌های بیزانسی، ملکه مادر در انتخاب همسر برای پسرش
بیزانسی، ملکه مادر در انتخاب همسر برای پسرش تسلط داشت. احتمال دارد ایرنه به این روش برای لئوی چهارم انتخاب شده باشد. اولین نمایش عروس ثبت شده در بیزانس در سال ۷۸۸ بود که در آن ماریا آمنیوس به عنوان همسر امپراتور کنستانتین ششم انتخاب شد. این روش به‌طور منظم در قرون هشتم و نهم استفاده گشت. یکی از عروس‌نشان‌های مشهور، موردی بود که تئودورا توسط تئوفیلوس انتخاب شد و کاسیا شاعر زن سرشناس رد شد. با این همه، مشخص نیست که هیچ‌یک از امپراتریس‌های سده دهم به بعد به این روش انتخاب شده باشند و این مراسم مطمئناً از سده
روش انتخاب شده باشند و این مراسم مطمئناً از سده سیزدهم مرده بود. در آفریقا. شکل‌هایی از عروس‌نشان در آفریقا هم وجود دارد. برای نمونه طبق سنت پادشاهی آفریقایی اسواتینی، پادشاه چندین عروس را اختیار می‌کند. پادشاه ابتدا با دو ملکه که توسط اعضای پارلمان انتخاب می‌شوند ازدواج می‌کند. ملکه‌ها در مناسبت‌های تشریفاتی و ایالتی وظایف خاصی دارند، اما شاهزادگانی که به دنیا می‌آورند نمی‌توانند تاج و تخت را به ارث ببرند. پس از انتخاب ملکه، پادشاه به‌طور سنتی از تمام طوایف در سراسر کشور صیغه‌هایی انتخاب می‌کند تا روابط
در سراسر کشور صیغه‌هایی انتخاب می‌کند تا روابط بین خانواده سلطنتی اسواتینی و قبایل را تحکیم بخشد. از آنجایی که بسیاری از دوشیزگان از سراسر کشور در جشنواره سنتی و سالانه نی‌نی شرکت می‌کنند، پادشاه اغلب در این زمان زنان خود را انتخاب می‌کند. منابع. مقاله ترجمه شده از: مطالب بیشتر:
یولیوس اینگلبرت رونتگن ، (زاده ۹ می۱۸۵۵- ۱۳ ستپامبر ۱۹۳۲) یک آهنگساز آلمانی قطعات موسیقی کلاسیک بود. رونتگن در لایپزیگ، آلمان در خانواده‌ای موسیقی‌دان زاده شد. پدر وی نوازنده نخست ویلون ارکستر گیوندهاوس در لایپزیگ و مادرش نوازنده پیانو بوده‌است. کارهای رونتگن شامل ۲۵ سمفونی و کنسرتو و شمار بسیاری قطعات دیگر است.
ارنو روبیک، خالق مکعب جادویی، در ۱۳ ژوئیه سال ۱۹۴۴، درست یک سال پیش از پایان جنگ جهانی دوم، در بوداپست، پایتخت مجارستان زاده شد. پدرش مهندس پرواز فرودگاه، و مادرش شاعر و هنرمند بود. او که دانش آموختهٔ دانشکدهٔ فنی بوداپست (پایهٔ مهندسی معماری) و دارای مدرک فوق لیسانس در مجسمه سازی و معماری داخلی (۱۹۶۷) است، از واپسین سال‌های دههٔ ۱۹۶۰ به استادی طراحی داخلی و معماری «آکادمی هنری صنایع کاربردی» بوداپست دست یافت. او در آن هنگام آموزشیار رتبهٔ سهٔ آکادمی بود و در ساعت‌های بی‌کاری‌اش بر روی مدل‌ها و طرح‌های سه
در ساعت‌های بی‌کاری‌اش بر روی مدل‌ها و طرح‌های سه بعدی کار می‌کرد، تا آن که سرانجام در سال ۱۹۷۴ ساخت نخستین نمونهٔ مکعب خود را به پایان رساند، و نزدیک به یک سال پس از آن درخواست ثبت طرح خود را به ادارهٔ ثبت اختراعات مجارستان داد.روبیک که امروز به سبب همان نوآوری آوازه‌ای جهانی به دست آورده‌است، از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ بیشتر وقتش را به معماری گذراند، ولی از آن پس همهٔ توان خود را بر تدریس در دانشگاه متمرکز ساخت. در آن روزگار، حل معمای طرح شده به هیچ روی آسان نمی‌نمود، و این حرف زبان‌زد همگان بود که خود پروفسور
و این حرف زبان‌زد همگان بود که خود پروفسور بر سر حل آن یک ماه وقت گذاشته‌است. مکعب روبیک در سال ۱۹۷۷ در کشور مجارستان به تولید انبوه رسید و با آن که بیرون از مرزهای مجارستان برایش هیچ گونه بازاریابی یا تبلیغاتی صورت نپذیرفته بود، نخستین زمزمه‌های مردم پسندی‌اش از گوشه و کنار کشورهای اروپایی برخاست. اندکی پس از آن، در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ فکرافزار نوبرانهٔ روبیک به ایالات متحدهٔ آمریکا و دیگر کشورهای جهان نیز شناسانده شد. تاریخ دقیقی از راهیابی مکعب روبیک به ایران در دست نیست، ولی آنچه روشن است، این که
به ایران در دست نیست، ولی آنچه روشن است، این که می‌بایست هم زمان با گسترش جهانی آن در سال‌های پیش از ۱۹۷۹ بوده باشد. بدین‌سان، مکعب روبیک در سراسر جهان فروشی چند میلیونی یافت و شگفتی ریاضی دانان و دانشوران دیگر حوزه‌های دانشگاهی را نیز برانگیخت. البته تا آن زمان هنوز هیچ راه حل جامع و کاملی برای مکعب به نگارش در نیامده بود و دانش آموختگان و مهندسان، می‌کوشیدند تا روش‌هایی را برای حل معما بیابند. نخستین بار در سال ۱۹۸۱، شیمیدان و ریاضیدانی به نام جیمز جی. نورس، راه حل خود را به نگارش درآورد.
قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۷۸ (۲۸ اسفند ۱۳۵۶) تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ اسرائیل-لبنان است. این قطعنامه طی نشست ۲٬۰۷۴ام با ۱۲ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد. قطعنامه شماره (۴۲۵) سال ۱۹۷۸: مبنی بر دعوت اسرائیل به متوقف ساختن اقدامات نظامی علیه تمامیت ارضی لبنان و عقب‌نشینی نیروهای خود از کلیه سرزمینهای لبنانی. شورای امنیت با آگاهی از نامه‌های نماینده دائمی لبنان به شماره‌های (اس - - ۱۲۶۰۰) و (اس - - ۱۲۶۰۶) و نماینده دائمی اسرائیل به شماره (اس - - ۱۲۶۰۷) و استماع
دائمی اسرائیل به شماره (اس - - ۱۲۶۰۷) و استماع سخنان نمایندگان دائم لبنان و اسرائیل، از فروپاشیدن اوضاع در خاورمیانه و انعکاس آن در حفظ صلح جهانی اظهار نگرانی شدید می‌کند و به خاطر اینکه شورای امنیت باور دارد که اوضاع کنونی موانعی را در برابر رسیدن به صلح عادلانه در خاورمیانه ایجاد کرده: به احترام قاطعانه تمامیت ارضی، حاکمیت و استقلال سیاسی و ثبات در داخل مرزهای رسمی شناخته شده لبنان دعوت می‌نماید. اسرائیل را به متوقف نمودن فوری اقدامات نظامی علیه یکپارچگی سرزمین لبنان و عقب‌نشینی فوری نیروهای خود از
سرزمین لبنان و عقب‌نشینی فوری نیروهای خود از سرزمینهای لبنان دعوت می‌کند. شورای امنیت، در پرتو درخواست لبنان، تصمیم گرفته یک نیروی بین‌المللی موقت و فوری در جنوب لبنان که تحت فرماندهی خود می‌باشد و جهت اطمینان به عقب‌نشینی نیروهای اسرائیلی و بازگشت صلح جهانی به حالت سابق خود و کمک به دولت لبنان برای فراهم ساختن کنترل منطقه تشکیل دهد. عناصر این نیروها باید از کشورهای عضو سازمان ملل باشد. شورای امنیت از دبیرکل درخواست می‌کند که طی ۲۴ ساعت از اجرای این قطعنامه گزارشی تهیه و به این شورا ارائه نماید. شورای
گزارشی تهیه و به این شورا ارائه نماید. شورای امنیت این قطعنامه را در جلسه شماره ۲۰۷۴ با ۱۲ رای موافق و دو رای ممتنع و بدون رای مخالف، تصویب کرد.
آیی یا اَی یا اَیا یا آمی فرعونی در واپسین سال‌های دودمان هجدهم مصر باستان بود که مدت کوتاه چهار ساله‌ای میان سال‌های ۱۳۱۹-۱۳۲۳ یا ۱۳۲۳-۱۳۲۷ پیش از میلاد مسیح فرمانروایی می‌کرد. او مشاور نزدیکی به دو یا شاید سه فرعون پیش از خود بود و گفته می‌شود که پشتیبان تاج و تخت در هنگام فرعون توت‌عنخ‌آمون بوده. طبق کتاب سینوهه پزشک مخصوص فرعون او به همراه هرمهب با سینوهه دست به قتل آخناتون زدند تا مصر را از بدبختی و فقر نجات دهند در زمان حکومت چهار ساله او هرمهب به آزاد سازی بخش های تصرف شده مصر توسط هیتیها پرداخت. او
سازی بخش های تصرف شده مصر توسط هیتیها پرداخت. او بعلت جاه طلبی و ترس از مرگ غذای کم تناول میکرد و طبق کتاب سینوهه فقط نان خشک میخورد و طبق شایعات آن زمان او که مرد پیری بوده بر اثر گرسنگی جان سپرده پس از او هرمهب تمام فقر و سختی های ناشی از جنگ را در نظر مردم به او نسبت داد و سعی در منهدم کردن آثار باقی مانده از او کرد نام شاهی او، "خِپِر خِپِرو رَع" ، به معنای "تجسدهای رع جاویدانند" بود در حالی که نام او در هنگام تولد "اَی ایت نِچِر" به معنای "آیی، پدر خدا" بوده‌است. اطلاعات و تندیس‌های فراوانی از او در
بوده‌است. اطلاعات و تندیس‌های فراوانی از او در دست نیست و این نه تنها به خاطر طول دوران پادشاهی کم او است که تلاش جانشینش، هرمهب، در پاک کردن تاریخ مصر از آثار دوران آمرنه نیز در این کم اطلاعی نقش داشته. دوره آمارنه. آنچه که به حتم از آیی می‌دانیم آن است که تا هنگامی که او اجازه ساخت آرامگاهی برای خود در عمارنه را در دوران فرمانروایی آخناتون یافت، موفق به دریافت لقب "سرپرست همه اسب‌های شاه" شده بود؛ لقبی که به بلندپایه‌ترین کس در ارتش سواره نظام مصر داده میشد و یک پله پایین‌تر از ارتشبد بوده. پیش از آنکه
و یک پله پایین‌تر از ارتشبد بوده. پیش از آنکه او به این مرتبه برسد فرمانده نظامی و پیش از آن یک مسوول ساده اصطبل شاهی بوده. از دیگر القاب او می‌توان به لقب مهم "نگهدارنده بادزن شاه در سوی راستش" اشاره کرد که جایگاه مهم او در نزد شاه را می‌رسانده. "پدر خدا" نیز که بیشتر درباره او به کار گرفته می‌شود، بعدها و هنگامی که به فرعونی رسید نام شاهی او شد. این نام می‌تواند به معنای این باشد که او یا پدر زن شاه بوده یا حتی پدر همسر نخست شاه، نفرتیتی. با این حال این فرضیه اثبات نشده است و فراگیر نیست. آیی به سنت‌های
اثبات نشده است و فراگیر نیست. آیی به سنت‌های شاهان پیش از خود در دوره آمارنه ادامه داد و در چهار سال فرمانروایی خود ساخت و سازهایی در کارناک و اقصر انجام داد. آرامگاه او (دبلیووی۲۳) در نزدیکی آرامگاه آمنهوتپ سوم در غرب دره پادشاهان قرار دارد. آثار کمی با نام او بر جای مانده‌اند. پس از مرگ به دلیل نفرین محو یادبودی که شاهان دوره رامسسی و نیز جانشین خود او، هرمهب، علیه همه کسانی که در دوره آمارنه دین کشور را دگرگون کرده بودند، نام و یاد آیی نیز نابود شد؛ به ویژه آنکه او برای مدت طولانی مشاور آخناتون
شد؛ به ویژه آنکه او برای مدت طولانی مشاور آخناتون بوده‌است. یاد کردن او به صورت رسمی ممنوع شد و تندیس‌ها و تصاویر و آثاری که نامش را در بر می‌گرفتند- از جمله تابوتش - نابود شدند. نام او در فهرست پادشاهان ابیدوس نیز نیامده است.
قطعنامه ۴۷۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ ژوئن ۱۹۸۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سرزمین‌های اشغالی توسط اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۲٬۲۲۶ام با ۱۴ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۷۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۸۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سرزمین‌های اشغالی توسط اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۲٬۲۴۲ام با ۱۴ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد. قطعنامه 476 شورای امنیت سازمان ملل متحد، مصوب 30 ژوئن 1980، اعلام کرد که «کلیه اقدامات قانونی و اداری و اقدامات انجام شده توسط اسرائیل، قدرت اشغالگر، که هدف آن تغییر ماهیت و جایگاه شهر مقدس اورشلیم است، فاقد اعتبار قانونی است. نقض آشکار کنوانسیون چهارم ژنو است».
قطعنامه ۴۷۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ اوت ۱۹۸۰ (۲۹ مرداد ۱۳۵۹) تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سرزمین‌های تحت کنترل ارتش اسرائیل پس حمله اعراب به خاک آنها است. این قطعنامه طی نشست ۲٬۲۴۵ ام با ۱۴ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد. متن قطعنامهٔ ۴۷۸ شورای امنیت: «با عطف به قطعنامهٔ ۴۷۶ این شورا در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۰، مجدداً تأکید می‌شود که کسب مالکیت یک سرزمین است. نگرانی عمیق دربارهٔ تصویب «حقوق پایه» (Basic Law) در کنست اسراییل که مدعی تغییر در ویژگی و وضعیت شهر مقدس اورشلیم و برقراری لوازم
در ویژگی و وضعیت شهر مقدس اورشلیم و برقراری لوازم خاص تأمین طرح و امنیت آن، شده است، وجود دارد. با توجه به اینکه اسرائیل به قطعنامهٔ ۴۷۶ شورای امنیت عمل نکرده است (۱۹۸۰) و با تأکید مجدد بر اینکه (اسرائیل) روشها و ابزارهای عملی منطبق با شروط منشور سازمان ملل برای تضمین اجرای کامل قطعنامهٔ ۴۷6 (1980) را عملی نکرده است: ۱- به‌طور قاطع مصوبه حقوق پایه اسراییل دربارهٔ اورشلیم شورای امنیت توسط آن (اسراییل) اداره می‌شود. ۲- تأکید می‌شود که تصویب «حقوق پایه» بوسیلهٔ اسراییل نقض حقوق بین‌المللی می‌باشد و ناقض
اسراییل نقض حقوق بین‌المللی می‌باشد و ناقض چهارمین کنوانسیون ژنو مصوب ۱۲ اوت ۱۹۴۹ (دربارهٔ حمایت از افراد غیرنظامی در زمان جنگ) در سرزمینهای تحت کنترل این اعراب در ژوئن ۱۹۶۷ از جمله اورشلیم است. ۶- از دبیرکل سازمان ملل خواسته می‌شد که به شورای امنیت دربارهٔ روند اجرای این قطعنامه تا قبل از ۱۵ نوامبر ۱۹۸۰ گزارش دهد؛ ۷- تصمیم گرفته می‌شود که این موضع بصورت جدی حفظ شود.
قطعنامه ۴۷۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۰ یا ۶ مهرماه ۱۳۵۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ ایران-عراق است. این قطعنامه طی نشست ۲٬۲۴۸ام با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. شورا پس از یادآوری به کشورهای عضو در مورد عدم استفاده از تهدید و زور در روابط بین‌الملل، از ایران و عراق خواست فوراً هرگونه استفاده بیشتر از زور را متوقف کنند و اختلاف خود را از طریق مذاکره حل و فصل کنند. قطعنامه از هر دو کشور خواست تا هرگونه پیشنهاد مناسب میانجیگری را بپذیرند و از کشورهای عضو خواست از