payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و باغهای باصفای آنها در خاور به خوبی دیده میشود. در جنوب خاوری آتشگاه در فاصله چهار کیلومتری به خط راست ، در میان دره ای خرم و مصفا و باغهای سرسبز فرخ بخش ، آثار و بقایا و رسوم و آبادیی کهنه و قدیمی به چشم میخورد ، که آن را اکنون به سبب خوشی و گوارایی و خنکی آبش «شکراب» نامند ، که به شوندهایی که در همین بحث خواهد آمد به عهد باستان به آتشگاه وابسته بوده و «ارنگیز» یا «ارنگیزان» نام داشته است ؛ و به دوره اسلامی نیز هم اکنون بقعه پنج تن از سادات و امامزادگان مدفون در آنجا است. آتشگاه بودن این بنا. در ناحیه
مدفون در آنجا است. آتشگاه بودن این بنا. در ناحیه قصران بناهای بازمانده از زمانهای تاریخی گذشته فراوان است که از آن میان یکی همین بنای مورد بحث است که آتشگاه بوده است و نگارنده در گذشته به مناسبت جشن 2500 ساله ی شاهنشاهی ایران نوشتاری در این مورد فراهم آورد و پیشکش داشت ، و در اینجا بخش هایی از آن را می آورد : در آیین زرتشت اصرار رفته است که در کجا که گروهی از زرتشتیان اقامت می کنند ، و آنجا را وطن می گیرند ، آتشگاهی به وجود آورند ، این دستور در همه نسکهای دینی زرتشتیان ثبت است. به طور کلی آتشکده ها به سه
دینی زرتشتیان ثبت است. به طور کلی آتشکده ها به سه دسته بخش بندی میشود : 1 – آتش دادگاه : این آتش همان آتش آتشدان خانه هاست ، و مراسم تقدیس ندارد و آتش خانوادگی است ، و آنرا جان خانواده می پندارند. و مقام آن با کدخدای خانه برابر است. 2 – آتش آدران : این آتش را آتش آدریان یا درمهر نیز می خوانند. پایه و رتبت این آتش بالاتر از مقام آتش دادگاه است. این آتش به دیه ها و بلوک بزرگ و شهرها اختصاص دارد. آتش آتشگاه قصران از این نمونه است. 3 – آتش ورهرام : مقام آتش ورهرام برتر از دیگر آتش هاست ، و به باور زرتشتیان
ورهرام برتر از دیگر آتش هاست ، و به باور زرتشتیان ستایش و احترام این آتش بر همگان واجب بود. از آبادیهای قصران خارج آنچه به نزدیکی ری واقع بوده اند بی گمان از نظر برگزاری مراسم دینی به آتشگاه بزرگ ری ، دارای آتش ورهرام ، بستگی داشته اند ، بقایای آتشگاه ری در سوی راست راه ری به ورامین در محل موسوم به تپه میل اکنون باقی است ، ولی قصران داخل و آبادیهای دور از ری قصران خارج را آتشگاه ویژه یا آتش آدران بوده است. تعریف بنا و وضع کنونی و نقشه ی آتشگاه قصران. این آدران بر روی صخره ای بلند از سنگهای شیست بنیان یافته
بر روی صخره ای بلند از سنگهای شیست بنیان یافته است. گزینش این محل تصادفی نبوده است بلکه در تعیین آن ، همه ی مناسبات و جهات رعایت گردیده است. در میان مرتفعات آن حدود ، این نقطه تنها محلی است که از آنجا آبادیهای بیشتری از دیه های قصران پیداست ، و بر دره های بزرگ آن حدود همچون دره ی شهرستانک در باختر و دره آهار و ایگل و اوشان در جنوب خاوری و دره ی میگون در خاور مشرف است ، و کوه دماوند و چکاد توچال و رشته های کوه کلوم بستک و گاجره و کسیل از آنجا به خوبی نمایان است. پهنه ای که آتشگاه بر روی آن ساخته شده است به
است. پهنه ای که آتشگاه بر روی آن ساخته شده است به شکل چهارگوش است که هر وجه آن نزدیک به 10 متر و شیب آن از جنوب به شمال نزدیک به 1.80 متر است که از مصالح فشرده ی سنگ و ملاط گچ شیب را پر کرده اند ، و همه ی بنا نیز با همین مصالح ساخته شده است. ابعاد کل این بنای مربع شکل ده متر و نود و پنج سانتی متر در نه متر و نود سانتی متر است ، که در اصل دو اشکوبه بوده است ، ولی آنچه اکنون مشهود است بقایای دو تالار و یک دالان از اشکوب نخست است. درازای تالارها چهار متر و شصت سانتی متر و پهنای تالار باختری سه متر و پانزده
سانتی متر و پهنای تالار باختری سه متر و پانزده سانتی متر و پهنای تالار خاوری دو متر و شصت سانتی متر است. ورودی هر دو تالار از دالانی است که در جنوب بنا شده است. درازای این دالان هفت متر و پهنای آن دو متر و نیمه خاوری آن از جنوب باز بوده است. و گویا دری نیز از سوی باختر داشته است که محل آن نیز اکنون باز است. آفتاب به درون تالارها نمی تابیده است. تالار باختری به سبب بسته بودن جلوی ایوان از جنوب ، تاریک تر بوده است ، و باید چنین پنداشت که آتش سپندینه در این تالار که هم بزرگتر و هم تاریکتر بوده نگهداری می شده
که هم بزرگتر و هم تاریکتر بوده نگهداری می شده است ، و در برگزاری مراسم و تشریفات دینی از این آتش می گرفتند و به اشکوب بالا که بنای آن به قیاس آتشگاه های دیگر گویا چهارتاقی و از چهار سو باز بوده است می بردند ، و آیین نیایش در آن فضای باز انجام می پذیرفته است. روکاری دیوارهای به جا مانده در اثر گزند فراوانی که در طی دوره ها و سده ها از باد و باران و تابش آفتاب دیده ، نرم و خردشده و ریخته است. پوشش تالارها و دالان که هنوز کمی بجاست از تاق گهواره ای بوده است. بلندی بنا از کف تا روی بام حدود چهار متر و نیم و تا
بنا از کف تا روی بام حدود چهار متر و نیم و تا زیر سقف سه متر و پنجاه و هشت سانتی متر و کلفتی تاق نود و دو سانتی متر است. اصل بنا که بخش بزرگی از اشکوب نخست و همه ی اشکوب دوم آن از بین رفته است از سنگ لاشه و ملاط گچ به روش معمول در آغاز دوره ساسانیان با قالب دبه ساخته شده است. مغز دیوارها بسیار سخت و محکم است ولی بخش هایی از قشر دیوارها و تیزیها و گوشه ها و زوایه های بیرونی آنها پوسیده و نرم شده و ریخته است. پاره سنگها و کلوخ های ملاط و گچ و خاک سقف دیوارهای ویران شده در پای بنا و نیز در فاصله های دورتر به
ویران شده در پای بنا و نیز در فاصله های دورتر به جاست. گوشه هایی از بنا و کف آن از آسیب کلنگ گنج جویان ویران شده است. گویا این آدران را به دوره آبادی یک یا دو بنای فرعی سبک کناری نیز بوده است که در طی یازده سده که از ویرانی آن می گذرد ، در آن قله ی بلند به شوند باد و طوفان و رعد و تگرگ و برف و یخبندان سخت و تابش آفتاب گرم روز به کلی نابود و نشانه های آن زدوده شده است. دیوارهای بنا به صورت مستقل از یکدیگر ساخته شده ، و در مقاطع به هم پیوند ندارند. گویا نخست دیوارهای خاوری و باختری و دیوارهای میانی را به
دیوارهای خاوری و باختری و دیوارهای میانی را به وجود آورده اند که گنبدهای تالارها بر روی آنها گذارده شده است ، و سپس دیوار شمالی و جنوبی و دیوار داخلی راهرو را ساخته اند که بعدها بر فراز آن گنبد نهاده اند. در به وجود آوردن این بنا چوب ، چه به صورت قالب دبه (Coffrage) و چه به صورت قالب کمربندی (Cintrage) فراوان به کار گرفته شده است. دیوار میانی بین دو تالار را به هنگام ساختن گنبدها در قالب ریخته و ساخته اند. نشانه ی تخته چوب های قالبها بر روی دیوارها کاملا پیداست ، و بخشی از ملاطی که در قالب می ریخته اند ، و
، و بخشی از ملاطی که در قالب می ریخته اند ، و در روی سطح کوچک جنوبی و شمالی این دیوار برگشته است به روشنی دیده می شود. همچنین دیوارهای خاوری و باختری از داخل قالبگیری شده است. گنبدها بیضی شکل با تخته سنگها روی قالب هلالی تاق گذاشته شده است. گنبدها بر روی دیوارها با پیش آمدگی به میزان 0.05 متر آغاز گردیده است. بر روی هر دیوار سه حفره با قطر 0.20 متر وجود دارد ، که برای تحمل چوب بست تاقها و کفهای موقتی بوده است. آنچه از چوبها در این بنا به جا مانده است همه با پوششی از ملاط ویژه پوشانیده شده است تا از عوارض
پوششی از ملاط ویژه پوشانیده شده است تا از عوارض طبیعی نگهداری شود. از این چوبها تا سالهای اخیر مقداری به جا مانده بود و اکنون جز اندکی همه از بین رفته است. مهراز (معمار) به وجود آوردنده ی بنا را به کیفیت تهیه ی ملاط توجهی ویژه داشته است ، و در این باره بیش از تهیه ی سنگهای دیوار کوشش داشته است. سنگها ورقه هایی از شیست کم ستبراست. این سنگ به راحتی ورقه ورقه می شود و همین نکته شوند سنگ چینی به شکل پشت ماهی است که به روشنی در دیوارهای خاور و باختر فابل دیدن است. از آثار به جا مانده نمی توان دانست که این بنا
از آثار به جا مانده نمی توان دانست که این بنا را پیرایه های نیز بوده است یا نه؟. راهرو و دورسازی تالار که در بالا قرار دارد امکان تصور ساختن نوعی پیرایه به صورت منبت یا مولور(Moulure) را می دهد؛ دور از ذهن نیست که درون ساختمان به شیوه ای زیبا و ظریف گچ کاری شده بوده باشد. در تمام آتشگاه های بازمانده از دوره ساسانی آرایش نخستین از بین رفته و اندود زیر آن نیز فروریخته و در نتیجه اصل دیوار با مصالح نخستین نمایان است. کفهای درون بنای آدران قصران که تا حدودی دست نخورده مانده است از قشر ستبری از ملاط (4 تا 5
دست نخورده مانده است از قشر ستبری از ملاط (4 تا 5 سانتی متر) که بر روی پی یا سکویی سنگی قرار گرفته پوشیده شده است. ورودی بنا از ایوان یا دالان جنوبی است که گویا از درگاه باختری یا حنوبی وارد آن می شده اند. گواه هایی مبنی بر اینکه این آدران دو اشکوبه بوده است وجود دارد که بزرگ ترین این نشانه ها بلندتر بودن بقایای دیوار شمال – جنوبی در میان دو تالار این آدران از اندازه یک اشکوبه است ، و چون این دیوار در میان بنا واقع است و از رخدادها به دور بوده ، سالم تر مانده است. دیگر از نشانه های نشان دهنده دو اشکوبه
مانده است. دیگر از نشانه های نشان دهنده دو اشکوبه بودن این آدران بقایای سنگ و کلوخ موجود در پای بناست که تا نقطه های دور در پیرامون پراکنده شده است ، و با آنکه در طی دوره ها و سده ها ، حوادث طبیعی سنگها و کلوخها را خرد و نرم و نابود کرده اند ، آنچه هم اکنون موجود است از اندازه ی ویرانه ی یک بنای یک اشکوبه زیادتر است. دیگر از نشانه ها نبودن محلی چهارگوشه یا چهارتاقی که آتش سپندینه در آنجا مورد نیایش قرار می گیرد ، در بقایای آثار موجود است که گویا باید چنین پنداشت که این چهارتاقی در اشکوب بالایی قرار داشته
پنداشت که این چهارتاقی در اشکوب بالایی قرار داشته است و مردم آنجا پس از گرویدن به اسلام ، آن چهارتاقی را نابود کرده اند. تاریخچه بنای آتشگاه قصران و ویرانی و درازای پابرجا بودن آن. بنای این آدران به حکم گواه ها از جمله سن یابی که به روش کربن14 بر روی تکه چوبی که در گوشه ی باختری دیوار جنوبی دالان آتشگاه انجام گرفته سن آنرا 265 میلادی با تقریب 75سال (265±75میلادی) تعیین کرده اند که نتیجه همان دوره اردشیر یا آغاز ساسانیان می شود ، گواه دوم ، همانندی بنا و مصالح به کار رفته در بنا نشان از آتشگاه های پایان
مصالح به کار رفته در بنا نشان از آتشگاه های پایان دوران اشکانیان و آغاز دوره ساسانیان دارد و سومین گواه اینکه در زمان ساسانیان دین زرتشت دین رسمی کشور شد و بر شمار آتشگاه ها در سراسر ایران افزوده شد.
ولایت‌رود یا ولاترو روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم این روستا به گویش ولاترویی زبان مازندرانی (طبری) سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵۵ نفر (۴۸۵ خانوار) بوده‌است.
آزادبر روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. در گذشته بسیار دور بیشتر مردم، عشایر و کوچ نشین و اکثرا در حال مهاجرت بودند. منطقه آزادبر به لحاظ موقعیت جغرافیایی متصل کننده بیشتر روستا های اطراف به کرج بود و حتی کسانی که از مناطق شمالی کشور قصد عزیمت به کرج را داشتند از آزادبر عبور میکردند. همین امر موجب شده بود منطقه آزادبر به علت داشتن موقعیت جغرافیایی مناسب و امن، با توجه به شرایط جوی حاکم در کشور و آب و هوای خوب، میزبان چندین پارچه آبادی باشد. البته بیشتر در فصلهای بهار و
پارچه آبادی باشد. البته بیشتر در فصلهای بهار و تابستان در منطقه حضور داشتند و پاییز و زمستان ب علت بارش برفهای سنگین و صعب العبور بودن مناطق کوهستانی به مناطق گرمسیر کوچ میکردند. کم کم با پیشرفت زمان و رشد جمعیت و شیوع بیماریهای واگیر دار، زندگی در چنین منطقه ای سخت و منطقه به مرور زمان خالی از سکنه شد و فقط مردم روستای آزادبر ماندگار شدند. شغل اصلی مردم روستا دامداری و کشاورزی است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۳۸خانوار) بوده‌است.
سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۳۸خانوار) بوده‌است. مردم آزادبر به زبان طبری صحبت می‌کنند. البته به دلیل شرایط جوی و آب و هوایی در فصل سرما این روستا خالی از سکنه میباشد.
آسیاب‌درگاه روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. یکی از روستاهای لورا می باشد که در طول جغرافیای ۵۱ درجه و ۱۸ دقیقه و عرض جغرافیای ۳۶ درجه ۰۶ دقیقه قرار دارد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۲۱۰ متر می باشد که سیزدهمین روستا از لحاظ ارتفاع از سطح دریا در منطقه لورا می باشد.آب هوای متنوع و دوربودن از جاده اصلی چالوس ،مکانی دنج و آرام را برای اهالی و مهمانان فراهم آورده است.این روستا بهار و تابستای نمدار و خنک ،پاییزی رنگارنگ و سرد و زمستانی سپید با برف های سنگین دارد که در جای خود
زمستانی سپید با برف های سنگین دارد که در جای خود بسیار نادر هستند. آسیابدرگاه از دو واژه (آسیاب) و (درگاه)به معنای بیرون تشکیل شده است. علت نامگذاری این روستا آن است که مکان آسیاب در زمینی خارج از روستا موسوم به چل سر قرار گرفته است. حدود این روستا از شمال به گردنه تاریک نو ، گو وییر ، هلی چال ، مگس چالک و از جنوب به سریچال ، دهانه کفو ، زرد غار ، گلرد ، تلاورد ، گوچال ، و گردنه ویرنو و از شرق به رودخانه کرج (کندوان) و از غرب به ارتفاعات نیا در محدوده آزادبر می باشد. روستاهای وله در شمال ، امام چشمه
آزادبر می باشد. روستاهای وله در شمال ، امام چشمه (شاهپل) در شرق ، کهنه ده و آزادبر در غرب و روستای کوشکک در جنوب با آسیابدرگاه هم جوار می باشند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
کوشکک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.کوشکک روستایی تات‌زبان است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
کهنه ده روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است. زبان. ساکنین روستای کهنه ده به زبان تاتی سخن می‌گویند.
وارنگه‌رود روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم روستای وارنگه‌رود مانند اهالی روستای ولایت‌رود به زبان تاتی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
وله روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است. مردم. مردم روستای وله به زبان گیلکی صحبت می‌کنند.
امام‌چشمه روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
حسنک‌در (حسنک‌دره) روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. نام روستا از امامزاده حسن از نوادگان امام هفتم شیعیان که مدفون در آن است، برگرفته شده است. روستا حدوداً در کیلومتر 60 جاده چالوس قرار دارد. یکی از مسیرهای قله هزاربند از این روستا آغاز می‌شود. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۹۲ نفر (۱۹۸خانوار) بوده‌است. زبان. مردم روستای حسنکدر به زبان ایرانی دری وپهلوی سخن می‌گویند.
ملک فالیز روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. محل این روستا در کیلومتر جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و رساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸سا می باشد جاذبه ها و دیدنیهای این روستا بسیار اندک هستند میتوان به چشمه الاعدین کوه خنکا باغ ها و کوره های آهک پزی اشاره کرد ۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است. مردم. ساکنین روستای ملک فالیز مسلمان شیعه هستند و از قوم تات می‌باشند و زبان‌شان تاتی است.
نسا (کرج) روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است. مردم. مردم روستای نسا از قوم تات هستند. نسا نامی آشنا در بین مناطق تات‌نشین ایران است. روستاهای تات‌زبان دیگری با همین نام در طالقان و الموت هستند: نسا، نسا علیا و نسا سفلی.
سرخه دره روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم سرخه‌ده مانند دیگر روستاها به زبان تاتی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۸ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
گَسیل روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. زبان مردم روستا تاتی است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۸ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
گرماب روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است. زبان. مردم روستای گرماب به زبان-لورا سخن می‌گویند.
گشنادر روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم روستای گشنادر تات‌زبان هستند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
میدانک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸ نفر بوده‌است. زبان. اهالی روستا از مردمان تات‌زبان هستند.
حسن‌آباد کوه گچ، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
حصارسرخ (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
سلمان‌آباد، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۸ نفر (۲۴۲خانوار) بوده‌است.
طاهرآباد (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. روستایی امن و زیبا با اهالی بسیار خون گرم و مهمان نواز. کشاورزان این روستا سالها به دلیل فاصله زیاد چاه آب و خشک شدن قنات رغبتی به کشاورزی در زمینهای روستا نداشتند و اغلب سعی داشتند به دلیل مسافت زیاد چاه با روستا ، در زمینهای روستاهای بالا دست آب کشاورزی این روستا را استفاده نمایند. در سال ۱۳۹۸ توسط دو سرمایه گذار یدالله مهریزی و علی باقری از علاقه مندان به تولید و کشاورزی نیمی از زمینهای این روستا را از دو مالک
و کشاورزی نیمی از زمینهای این روستا را از دو مالک خریداری کردند، کشت و زراعت با تمرکز بیشتری در این روستا آغاز شد. با توجه به اهالی خونگرم و پرتلاش این روستا مالکین جدید که نیمی از این روستا را خریداری کردند توانستند برخی از مالکین را به همکاری در لوله گذاری تشویق و در سال ۱۳۹۹ با همت و مشارکت یکدیگر لوله انتقال آب چاه به روستا با طول ۴۵۰۰ متر از محل چاه تا زمینها صورت گرفت و باعث رونق کسب و کار و زراعت در این روستا گردید. منتظراخبار و اطلاعات بیشتر باشیم. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار
جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
بوالعرض، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۶ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۳۷ دقیقه و ۵۱ درجه است . فاصله آن با شرق شهر ورامین ۲۲ کیلومتر و با شهر پیشوا ۶ کیلومتر است . این روستا یکی از جذابترین ترین روستاهای ورامین است که اهالی آن بسیار خونگرم و مهربان هستند.متاسفانه این روستای زیبا و سرسبز چندین سال است که خالی از سکنه شده و مردم روستا فقط روزها برای کار به آنجا مراجعه می کنند.اهالی از طایفه ی شیبانی می باشند.یکی از خوشنامترین
از طایفه ی شیبانی می باشند.یکی از خوشنامترین خانواده های بوالعرض،فرزندان مرحوم حاج ستار شیبانی(عمو ستار)ومرحوم علی محمد خان و فرزندان او مرحومان مرتضی خان شیبانی و کدخدارضا هستند که انسانهای بسیار فرهیخته و مردمداری می باشند. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است که اقوام اصیل آن شیبانی ، مهابادی ، عجمی ، طباطبایی و تاجیک هستند . تاریخچه. از آثار تاریخی و مذهبی باقیمانده می توان اشاره به امامزاده عبدالله ، قلعه
می توان اشاره به امامزاده عبدالله ، قلعه ی مسکونی ، تپه یا قلعه ، غسالخانه ، مسجد ، حمام و درخت توت کهنسال یاد کرد . تمام آثار این روستا در فهرست آثار میراث فرهنگی ثبت گردیده است . آستانه مقدس امامزاده عبدالله. "مدخل ورودی امامزاده عبدالله رو به شرق است . با گنبدی بلند کاهگلی بدون هیچ تزئینی که بهترین عایق برای گرما و سرمای سرسخت دشت ورامین می باشد ساخته شده است . با مصالحی از خشت و گل اتاق حرم مطهر به ابعاد ۶*۶ متر طول و عرض محرابی شکل است و در دوران بعد ایوانی در قسمت شرقی به آن الحاق شده است . ضمناً در
در قسمت شرقی به آن الحاق شده است . ضمناً در فاصله متری تپه یا قلعه های متعددی وجود دارد که حرف از دل تاریخ باستان می زنند و آثار سفالینه آن از هنر و ذوق مردم دوران گذشته این دیار است دیده می شود . دارای قبرستانی بزرگ می باشد . سیستم اداری. توسط شورای روستایی و بخشداری اداره می شد . یکی از اولین نفر های شورای روستا بوالعرض در سال 1360 مرحوم مرتضی خان" شیبانی بود "که اقدامات مثبتی برای پیشرفت روستا انجام داد یکی از اقدامات او اوردن اب لوله کشی به روستا بود ،بخاطر این امر بین مردم به مردمداری، خردمندی، بزرگی
این امر بین مردم به مردمداری، خردمندی، بزرگی و سالاری شناخته می‌شد و مورد احترام مردم بود و در سال 1403 چشم بر اسمان گشود ومردم روستا بوالعرض را عزادار خود کرد ، یادش گرامی" منابع. ۱. علیرضا تاجیک و سیده زهرا عطری ، آثار تاریخی ورامین باستان ، پاییز ۱۳۸۴ ، صفحات ۱۱۶ و ۱۱۷
سوره (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جنوباً به همسایگی هفت جوبه ، شمالاً به روستای فتح آباد ، شرقاً به روستای بوالعرض و غرباً به روستای معین آباد می باشد که مردمی مذهبی و مهمان دوست هستند. سوره به دو قسمت تقسیم میشود سوره و بر بند که بیشتر از عشایر هداوند هستند. یکی از روستا های قدیمی بخش جواد آباد که در ۱۷ کیلومتری شرقی شهر ورامین می باشد . با درختان کهنسال که عمر درختان بیش از ۳۰۰ سال نشان می دهد با دشتی سرسبز و حاصلخیز که بیشترین محصولات غلات ، صیفی جات ،
و حاصلخیز که بیشترین محصولات غلات ، صیفی جات ، پنبه ، علوفات دامی ، حبوبات و دامپروری و مرغداری و کارگاهی صنعتی نیز مشغول می باشد . جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است تمام خانواده های آن میرزایی(از طایفه هداوند)هستند. تاریخچه. دارای آثار تاریخی مذهبی من جمله امامزاده دو سید ، قلعه یا تپه نقارخانه و قلعه مسکونی چارکول سوره و خانه ارباب معتمد لاریجانی می باشد. امامزاده دو سید روستای سوره. بقعه دو سید بزرگوار
امامزاده دو سید روستای سوره. بقعه دو سید بزرگوار در کنار جاده سوره به بوالعرض واقع شده با گنبدی اهرمی شکل متوسط است که از چهار طرف درب ورودی دارد که شباهت زیادی به امامزاده طاهر طاهر آباد دارد . مقبره دو سید بزرگوار در زیر گنبد وسط اتاق حرم واقع شده است . ابعاد داخل حرم مطهر ۶/۵*۸ متر طول و عرض است . با مصالحی از خشت گل است که ضخامت دیواره هایش بیش از ۲ متر است . در چند سال اخیر مرمتی از طرف مردم جهت جلوگیری از تخریب انجام شده . چهار طرف بقعه دیواری به صورت حمال ساخته شده . بدون ضریح و متولی است ، ضمن
صورت حمال ساخته شده . بدون ضریح و متولی است ، ضمن یادآوری که قلعه یا تپه در ضلع جنوب و جنوب شرقی فاصله ۵۰۰ متر دیده می شود و در ۱ کیلومتری شمال غربی تپه یا قلعه و نقاره خانه وجود دارد و در مسیر راه سوره قلعه مسکونی معین آباد با چهار برج دیده می شود بسیار زیبا و دیدنی که در دست بررسی ثبت آثار ملی است . در راه قلعه معین آباد آثار عمیقی از رانش زمین در چند سال اخیر دیده می شود که بعضی گمان می کنند این مسیر ری باستان می باشد و خانه ارباب محیط لاریجانی و قلعه مسکونی روستای معین آباد و قلعه مسکونی چهار برجی معین
روستای معین آباد و قلعه مسکونی چهار برجی معین آباد دیده می شود . آدرس : جاده قلعه سین ، دو راهی معین آباد ، کیلومتر ۱۰ شرقی شهر ورامین .
شمس‌آباد عرب، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۵ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
محمدآباد عرب، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. تفاوت این روستا با روستاهای اطراف این هست که بیش از 30 سال که درگیری در این روستا رخ نداده ومردمی مومن هستند جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۷۸ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.
هفت جوبه، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
قلعه خواجه (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۱۸ نفر (۳۱۶خانوار) بوده‌است.
حصار بالا، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۷ نفر (۱۴۷خانوار) بوده‌است.
رستم‌آباد (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۹ نفر (۱۹۲خانوار) بوده‌است.
احمدآباد کوزگران (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام وسط قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1400، جمعیت آن 2950 نفر بوده‌است == اقتصاد == شغل اکثر مردم روستا کارگری است و بیشتر جمعیت را مهاجرین تشکیل میدهد از نظر کیفیت زندگی در سطح قابل قبولی قراردارد وسایل نقلیه. احمدآباد وسط دارای 14 خط تاکسی عمومی جهت انتقال مسافران به ایستگاه قاسم آباد می‌باشد اما به دلایلی نامعلوم تنها 3 تاکسی در خط موجود می‌باشند
تپه عطا، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
روستای هدف گردشگری تجره، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۳ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۴۲ دقیقه و ۵۱ درجه است. این روستا در زمان قاجار به حمایت آقا محمد خان ۶۰ سوار به تهران گسیل داشته‌است. محصولات کشاورزی آن شامل صیفی جات، غلات، پنبه، انگور، انار و انجیر و علوفه دامی است. وجه تسمیه. در برهان قاطع تجره بر وزن شرر به خانه‌های زمستانی (کاخ) یا سپید پوش می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس