payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صالح‌شهر شهری از توابع شهرستان گتوند در استان خوزستان است، صالح شهر ابتدا شهرک چمران نام داشت بعدها با ارتقاء به شهر به شهر صالح شهر تغییر یافت.مردم این شهر از ایل بختیاری و بیشتر از ایل بهداروند میباشند مردم. اهالی این شهر از ایل بختیاری می باشند. موقعیت. صالح‌شهر از توابع بخش مرکزی شهرستان گتوند در ۲۷کیلومتری جنوب شرق شوشتر، ۲۳کیلومتری غرب شهرستان گتوند در کنار جادهٔ منتهی به شهرستان‌های دزفول–شوشتر قرار دارد. سابقهٔ شکل‌گیری. در دههٔ ۱۳۵۰ توسعهٔ کشاورزیِ استان خوزستان و ایجاد طرح‌های صنعتی و کشاورزی
استان خوزستان و ایجاد طرح‌های صنعتی و کشاورزی زمین‌های واقع در منطقه‌ای به نام دیمچه جهت کشت نیشکر در نظر گرفته شد که این امر از طریق ایجاد کشت و صنعت کارون مدنظر قرار گرفت و اراضی زراعی بافت مسکونی تعداد زیادی از روستاهای منطقه را دربرگرفت و اراضی آن‌ها به تملک شرکت درآمد. اراضی دیمچه شامل ۹ روستا به زیر کشت نیشکر رفته و مردم ساکن در این روستا می‌بایست در جایی دیگر اسکان داده می‌شد که احداث شهرک‌های مسکونی برای اسکان ساکنان روستاهای مشمول طرح و کارگران شاغل در دستورکار قرار گرفت. عملیات اجراییِ کشت و صنعت
در دستورکار قرار گرفت. عملیات اجراییِ کشت و صنعت و احداث شهرک‌ها پس از یک وقفهٔ کوتاه در انقلاب و سال‌های اول جنگ ایران و عراق که منطقهٔ موردمطالعه را نیز دربرمی‌گرفت، از اوایل دههٔ ۱۳۶۰ ازسر گرفته شد. احداث شهرک شهید چمران(صالح شهر) نیز در این فرایند برای اسکان جمعیت روستاهای: گمار بلواسیان، گمار کوچک، گمار بزرگ(تعدادی از خانوارها)، قبر شیخین، پهونده علیا، پهونده سفلی، سمندی، بنه برجعلی و روستای سمندی درنظر گرفته شد و با نقشهٔ شطرنجی ازپیش‌طراحی‌شده با همکاری بخشداری و جهاد سازندگی و بنیاد مسکن آغاز شد و
بخشداری و جهاد سازندگی و بنیاد مسکن آغاز شد و با همیاری اهالی روستاها طی یک دهه تکمیل گردید. اسم شهرک با توجه به تعدد روستاهای تجمیع‌شده و عدم امکان انتخاب اسم یکی از آن‌ها از یک طرف و رشادت‌های مصطفی چمران در جبهه‌های جنگ ایران و عراق به یاد او نام گرفت. از سال ۱۳۸۱، با تأسیس دفتر عمران شهری، و از سال ۱۳۸۳ با افتتاح دهیاری شهرک شهید چمران و تلاش شورای اسلامی شهرک و دهیاری برای رونق و گسترش کالبدی و تبدیل سریع به شهر از طریق تفکیک و واگذاری اراضی مسکونی در حاشیه را می‌توان ار دلایل رشد بالای آن عنوان کرد.
حاشیه را می‌توان ار دلایل رشد بالای آن عنوان کرد. درنهایت، شهرداری صالح‌شهر فعالیت خود را رسماً از ۱۳۸۷/۴/۱۱ جهت خدمت‌رسانی مطلوب به همشهریان آغاز نمود و توانست با همت و تلاش مردم صالح شهر و پرسنل زحمتکش شهرداری و همکاری و همیاری شهروندان، فعالیت‌های چشمگیر و قابل توجهی در زمینه‌های عمرانی و خدمات شهری داشته باشد. حوادث. 25 آذرماه 1392 یک روز بسیار تلخ برای اهالی این شهر و شهرستان گتوند می‌باشد در این روز مینی‌بوس حامل شهروندان صالح‌شهر در محور شوشتر به دزفول در حرکت بود که در این جاده تصادف کرد و 12 نفر
در حرکت بود که در این جاده تصادف کرد و 12 نفر از سرنشینان مینی‌بوس جان باختند و 8 نفر مجروح شدند از 12 نفر 9 نفر دانشجو بودند این حادثه غم‌انگیز هرگز از اذهان مردم صالح شهر پاک نخواهد شد و داغی‌ست که تا ابد بر دلهای این مردم خواهد ماند. در روز تشییع و خاکسپاری جان ‌باختگان این حادثه، سیل عظیمی از حضور مردم دیده می‌شد، از همه نقاط استان برای حضور در این مراسم آمده بودند، حضور مردم فوق تصور و بی‌نظیر بود هزاران نفر در تشییع و خاکسپاری جان‌باختگان شرکت کردند روزی که این حادثه غم‌انگیز و جانسوز رقم خورد باند
روزی که این حادثه غم‌انگیز و جانسوز رقم خورد باند دیگر جاده ورودی صالح‌شهر آماده افتتاح بود اما افتتاح نشد، به‌راستی که اگر این باند افتتاح می‌شد شاید این حادثه رقم نمی‌خورد و همین امر موجب خشمگین شدن مردم صالح‌شهر شد و در هفته اول دی‌ماه 92 مردم در جاده شوشتر به دزفول در محدوده گتوند(صالح‌شهر) تجمع کردند و جاده برای ساعاتی مسدود شد. مردم صالح‌شهر در آن تجمع خواستار رسیدگی فوری به مسئله دوبانده کردن جاده شوشتر به دزفول شدند. گردشگری. صالح شهر دارای یک پارک جنگلی و تپه‌ها و طبیعت زیبایی می‌باشد پارک جنگلی
جنگلی و تپه‌ها و طبیعت زیبایی می‌باشد پارک جنگلی صالح شهر در جوار آرامستان این شهر که علی پهونده نام دارد قرار دارد و نعطیلات عید میزبان میهمانان نوروزی است تپه‌ها و طبیعت زیبای پشت شهر نیز از دیگر مکان‌های گردشگری این شهر می‌باشند تپه‌های سنگلاخی و طبیعت بکر و زیبا و فضای باز و آرامش بخش مکان بسیار خوبی برای تفریح و اتراق چند روزه است، اين منطقه در گويش محلي به زُروونا (ZORUNA) معروف است منابع. 2 -25 آذر 92 ناگهان صالح‌شهر سیاه‌پوش شد/جاده‌ای که پس از 7 سال تکمیل نشد / خبرگزاری فارس 3- تصادف مرگبار در
سال تکمیل نشد / خبرگزاری فارس 3- تصادف مرگبار در جاده شوشتر - دزفول / خبرگزاری ایلنا 4- ۲۵ آذر ۹۲ ناگهان صالح‌شهر سیاه‌پوش شد / پایگاه تحلیلی خبری علم جنوب 5- شهرستان گتوند را بهتر بشناسیم / خبرگزاری فارس 6- جاده گتوند به دزفول یک طرفه می شود / خبرگزاری خورنا __بافهرست__ __بی‌بخش__
مرکز گردهمایی ، ساختمان‌های‌بزرگ و مجهزی هستند که جهت برگزاری کنفرانس‌ها و همایش‌ها طراحی شده‌اند. این ساختمان‌ها شامل سالن‌های کنفرانس و سالن‌های‌ اصلی بزرگ جهت برگزاری مراسم‌های رسمی یک همایش می‌باشند. معمولاً یک سالن اصلی که بزرگ‌ترین سالن در مرکز همایش‌ها است به محل برگزاری مراسم آغازین (گشایش یا افتتاحیه) و مراسم پایانی (اختتامیه) اختصاص می‌یابد. در مراکز همایش‌ افراد و گروه‌ها برای آگاهی‌رسانی و همرسانی کردن منافع مشترک جمع می‌شوند. مرکز همایش‌ها عموماً به گسترگی کافی برای جابجایی چند هزار نفر
عموماً به گسترگی کافی برای جابجایی چند هزار نفر شرکت‌کننده طراحی شده‌‌است. مراکز نمایشگاه بسیار بزرگ، مناسب برای نمایشگاه‌های بزرگ بازرگانی، گاهی به عنوان مراکز نمایشگاه شناخته می‌شوند. مراکز همایش معمولاً دارای یک تالار مرکزی (کانونی) هستند و همچنین ممکن است شامل تالار کنسرت، سالن سخنرانی، اتاق نشست‌ها و تالار کنفرانس باشد.
رضا جودی تهیه کننده و فیلمبردار سینما و تلویزیون ایران است.
ریچارد مارکوس ولزلی (۱۸۴۲-۱۷۶۰) زادهٔ ایرلند، سیاست‌مدار و از مدیران استعماری بریتانیا و نایب‌السلطنه هند بود. او جد مادری الیزابت دوم ملکه بریتانیا است. ولزلی از فرماندهان جنگ علیه امپراتوری اول فرانسه بود و با سیاست‌هایش پایه‌های قدرت کمپانی هند شرقی را مستحکم کرد.
داگلاس کارل انگلبارت (زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۲۵- مرگ ۲ ژوئیه ۲۰۱۳) مخترع آمریکایی و از پیشگامان علوم رایانه و اینترنت بود. او به دلیل کارهای خود در رابطه با چالش‌های تعامل انسان و رایانه شناخته شده‌است؛ که نتیجه آن اختراع موشواره، توسعه ابرمتن، شبکه‌های رایانه‌ای و پیش‌سازهای واسط گرافیکی کاربر بوده‌است. او طرفدار و متعهد به توسعه و استفاده از رایانه و شبکه رایانه‌ای برای کمک به مقابله با مشکلات فزاینده و پیچیده جهان به‌طور فوری است. زندگی. انگلبارت به سالِ ۱۹۲۵ در شهر پورتلند آمریکا متولد شد. در جنگ جهانی دوم
در شهر پورتلند آمریکا متولد شد. در جنگ جهانی دوم به نیروی دریایی ملحق شد و به‌مدت دو سال به‌عنوان تکنسین رادار در فیلیپین به انجام وظیفه پرداخت. پس از پایان جنگ به دانشگاه رفت و با درجه کارشناسی مهندسی برق فارغ‌التحصیل شد و در ادامه در کمیته «شورای ملی هوانوردی آمریکا» (NACA) مشغول به فعالیت شد. او در سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۵ موفق به اخذ مدارک کارشناسی ارشد و دکترای مهندسی برق از دانشگاه کالیفرنیا گردید. وی در سال ۱۹۵۷، به مؤسسه بین‌المللی تحقیقات استنفورد که در آن‌زمان بیش از یک دهه عمر داشت، رفت. در سال ۱۹۶۰
آن‌زمان بیش از یک دهه عمر داشت، رفت. در سال ۱۹۶۰ در این مؤسسه، یک مرکز تحقیقاتی با نام ARC را راه‌اندازی کرد و تا ۱۹۷۷ ریاست آن مرکز را بر عهده داشت. در همین مرکز بود که انگلبارت، در سال ۱۹۶۳ ایده موشواره را مطرح کرد. هر چند که آن ایده، انقلابی در صنعت کامپیوترهای شخصی ایجاد نمود اما سالها طول کشید که موشواره در معرض دید و استفاده عموم مردم قرار گیرد. در سال ۱۹۸۶ در کنفرانسی در سانفرانسیسکو، انگلبارت ایده‌های ابرمتن، ویرایش آنی متن، استفاده از چند پنجره و کنفرانس تلفنی را مطرح کرد. ضمن اینکه در این کنفرانس
تلفنی را مطرح کرد. ضمن اینکه در این کنفرانس او سه دستگاه را که با یکدیگر برای کنترل یک کامپیوتر کار می‌کردند، نشان داد. انگلبارت خطاب به حاضران گفت: “ما یک دستگاه اشاره گر بنام موشواره، یک صفحه کلید استاندارد و یک مجموعه کلید مخصوص داریم. ” در دنیای کامپیوترهای غول پیکر Main-Frame که با صفحه کلید کنترل می‌شدند موشواره ایده جدیدی بود. انگلبارت در پاسخ به فردی که دلیل انتخاب نام Mouse را پرسیده بود گفت: “من نمی‌دانم چرا اسم آن را Mouse گذاشتیم. بعضی موقع‌ها از این بابت پوزش می‌خواهم. از ابتدا با این اسم شروع
این بابت پوزش می‌خواهم. از ابتدا با این اسم شروع شد و ما هیچ‌وقت تغییرش ندادیم. ” یک سال بعد مرکز تحقیقاتی ARC به جهت تلاشهای او در دنیای کامپیوتر به دومین نقطه ارتباطی پروژه Arpanet که شکل اولیه اینترنت امروزی بود، تبدیل شد. اکنون پس از گذشت ده‌ها سال از اختراع موشواره این دستگاه کوچک همچنان از ملزومات کامپیوترهای شخصی محسوب می‌شود. او به سبب تلاشهایش جوایز و نشان‌های متعددی را دریافت کرد. از جمله آنها می‌توان به مدال ملی فناوری در سال ۲۰۰۰ و جوایز Lemelson-MIT و جایزه Turing در سال ۱۹۷۷ اشاره کرد.
معیشت: یک لغت عربی است که اعاشه نمودن معنی می‌دهد. در مفهوم عبارتند از چگونگی غذا ، تغذیه، نوعیت غذا و طرز توزیع آن است که ملت افغانستان از آن استفاده می‌نمایند. ویا درآمدی را که ملت افغانستان به منظور به‌دست آوردن غذای روزانه خویش برای ادامه حیات به مصرف می‌رسانند بحث می‌نماید. معیشت مردم این سرزمین مربوط است به شرایط طبیعی، موقعیت جغرافیائی، توانائی اقتصادی، حاصل دهی کشاورزی، بارندگی سالیانه، جنگ و صلح، نوعیت ابزار تولیدی، حفاظت و نگهداشت غذاها می‌باشد. معیشت مردم علاوه بر دیگر عوامل وابسته به نظام سیاسی
مردم علاوه بر دیگر عوامل وابسته به نظام سیاسی بوده از یک نظام تا نظام دیگر سیاسی خیلی‌ها متفاوت بوده‌است. فلاکت جنگ ۳۳ ساله نظم زندگی این ملت را دگرگون ساخته است ، عدم موجودیت غذا و تغذیه سالم تعداد مرگ ومیر را به ۶۰ فیصد کشانیده‌است. تعداد زیادی اطفال از رشد طبیعی سالم محروم گردیده‌اند. حدود ۶۵ فیصد خاک دارای کارند که دارای اعاشه ۲۴ ساعته مختلف یعنی عالی، متوسط و فقیرانه می‌باشد. ۳۵ فیصد بدون کار بوده از این جمله ۱۰ فیصد آن به کلی گدا می‌باشد. با وجودی که دولت افغانستان ، موسسات کمک رسانی و انسان‌های شریف
افغانستان ، موسسات کمک رسانی و انسان‌های شریف تلاش دارند تا وضع بهبود یابد ولی در این کشور آنقدر نا بسامانی وجود دارد که جهان نتوانست نابسامانانی این کشور را حل کند. پس از سال ۲۰۰۱ بر اثر کمک‌های بین‌المللی به‌طور نسبی زندگی تعداد کثیر این ملت بهتر گردیده علاوه بر تولیدات داخلی از غذاهای خارجی سالم نیز استفاده می‌نمایند. وضیعت معیشت در شرایط موجوده. مردم افغانستان ۱۰۰ فیصد بالای نان گندم زندگی می‌نمایند. پس از نان گندم سیب زمینی و برنج دومین مواد مصرفی این ملت می‌باشد. آخرین معیار که یک فامیل غریب و ناتوان
می‌باشد. آخرین معیار که یک فامیل غریب و ناتوان خانه‌دار بتواند زندگی نماید ۳۰۰۰ افغانی (۶۰ دالر) است. پایینتر ازین زندگی نمی‌شود. عواید سرانه ۹۰۰دالر دریک سال و۷۵دالر دریک ماه می‌باشد. قیمت یک کیلو آرد وطنی ۱۶ افغانی و از پاکستانی ۲۱ افغانی می‌باشد. نفوس افغانستان ۲۵ میلیون بوده سالانه ۴میلون تن گندم به ارزش ۸۰ میلیارد افغانی یا۱٬۲ میلیارد دالر مصارف دارند. در مجموع ۶ میلیون تن افغان سرگردان دنبال نان و کار می‌گردند. طور کل دولت افغانستان به ۵٫۲میلیارد دالر در سال اشد ضرورت دارد. زیرا ۱٫۲ میلیارد دالر
دالر در سال اشد ضرورت دارد. زیرا ۱٫۲ میلیارد دالر مصارف قوای مسلح بوده متباقی ۲٫۷ میلیارد دالر برای بودجه عادی و باقی را بودجه انکشافی در بر می‌گیرد. ۵۷٪ بودجه عادی غرض امنیت و۱۷ فیصد غرض تعلیم و پرورش به مصرف می‌رسد. ۴۲ فیصد بودجه عادی ۱۰۰٪ بودجه انکشافی و قوای مسلح را کشورهای خارجی می‌پردازد. قبلاً بانک‌های افغانستان دولتی بود. دولت با موجودیت ۱۲ میلیارد پول افغانی ۶۰ میلیارد پلان را در سال به پیش می‌برد. دلیل آن این بود که بانک‌های شخصی وجود نداشت دولت علاوه بر بانک‌ها دارای تأسیسات صنعتی ترانسپورتی
علاوه بر بانک‌ها دارای تأسیسات صنعتی ترانسپورتی ساختمانی تولیدی و غیره بود. اکثر مواد خام و پخته از تولیدات داخلی بود. کشورهای غرب توقع دارند که افغانستان قدرت این را دارد که از فروش معادن چنین پول را به‌دست آورد. در گزارش بانک جهانی و سی آی اس ایا لات متحده آمریکا آمده‌است که عواید داخلی افغانستان ۲۹٫۹۹ میلیارد دالر است. امکان دارد ولی چنین پول در بانک‌های دولتی و داخلی دوباره جمع نمی‌گردد. فعلاً پول‌های افغان‌ها در حبیب بانک پاکستان، بانک‌های دوبی و روسیه ذخیره شده‌است. دولت افغانستان نتوانسته‌است تا
ذخیره شده‌است. دولت افغانستان نتوانسته‌است تا جلوگیری ازین فرار سرمایه بدون تبادل را گیرد. پول که قدرت مندان افغانی و تاجرین در بانک‌های دوبی ذخیره نموده‌اند بیشتر از ملیاردها دالر می‌باشد. در صورت استفاده ازین پول در بخش زراعت و صنعت کشوررا از فقر نجات می‌داد. فرار سرمایه باعث تنزیل ارزش محصولات زراعتی گردیده افزونی در نرخ اجناس خارجی ببار آورده‌است. در سال ۲۰۱۰ تولیدات گندم افغانستان ۳٬۴میلون تن رسیده بود برخلاف در سال۲۰۱۲/۲۰۱۱ حاصلات به ۲٫۵ میلون تن رسیده‌است که یک تنزیل بی‌سابقه را نشان می‌دهد. در
رسیده‌است که یک تنزیل بی‌سابقه را نشان می‌دهد. در اینصورت ۳۳٪کاهش دیده می‌شود. این کاهش به مقدار۰٬۹ میلون تن گندم می‌باشد؛ که غذای ۶ میلون افغان دریک سال می‌باشد. دلایل عمده آن خشکسالی است. یکی از دلایل عمده کشت نمودن کوکنار و چرس جای گندم را گرفته‌است. حدود ۲۴٫۵۲۰۰ فامیل که۱٫۶ میلون نفر می‌شود مصروف کشت این ماده خطرناک هستند. معیشت باشندگان افغانستان در طول تاریخ. تاریخ ۵۰۰۰ ساله افغانستان را از لحاظ درآمد و مالیه دهی که ارتباط مستقیم بالای معیشت مردم تأثیر داشته‌است به دو قسمت تقسم می‌شود. اول در
تأثیر داشته‌است به دو قسمت تقسم می‌شود. اول در زمانی‌که هنوز قبیله‌ها به ملت تبدیل نگردیده بودند وهر کس با فامیل خود بدون خطر انسانی دریک محل حیات به‌سر می‌بردند. درین دوره‌ها غذای خود را توسط شکار حیوانات و ماهی، کشت نباتات، گوشت حیوانات اهلی و غیره به‌دست می‌آوردند آنچه که به‌دست می‌آوردند همه یکجا می‌خوردند. درین دوره انسان به کشف خوردن یک تعداد نباتات نیز آغاز نمودند. خوردن گندم جو جودر ارزن شفتل هندوانه خربوزه نعنا پودینه کندنه تره کدو ترائی زردک از قدیم درین کشور مروج بوده‌است. روایت است که سرنشینان
درین کشور مروج بوده‌است. روایت است که سرنشینان افغانستان وایران ۹۰۰۰سال قبل گوسفند و بز را اهلی ساخته‌اند. زیرا بدخشان مادر گوسفند مارکوپولو و نورستان مادر بز کوهی نورستانی است. مردم از میوه جات تازه و خشک چون بادام کوهی زردآلو وحشی سنجد پسته جلغوزه انگور توت استفاده می‌نمودند. مردم در غذای روزانه خود از کشت اصلاح شده طبیعی اپومکسس کایمیرا این‌گونه نباتات استفاده می‌نمودند. اینکه این ملیتها روز چند وقت نان می‌خوردند شواهد در دست نیست. در سرما زمستان از خشک نمودن میوه جات گوشت و علوفه جات حبوبات استفاده
نمودن میوه جات گوشت و علوفه جات حبوبات استفاده می‌نمودند. نوشابه‌های همان وقت از تر کردن میوه جات [که بعداً به نام هفت میوه مشهور کشت، ازتر کردن کشمش خشک شراب به‌دست می‌آمد مهم‌ترین شراب قدیم آریای‌ها را به نام سونا یاد می‌نمودند. از برگ یکنوع گیاه تخم کوکنار، چهارمغز، خسته بادام خسته زردآلو، بنگ دانه و شیر گاو محلول درست می‌کردند که در رقص‌های مدور با سرودها آن را می‌نوشیدند. معیشت شهری در افغانستان. اساس بهبود معیشت کار است. یک تفاوت فاحش میان کار و درآمد شهرها و دهات وجود دارد. تمامی مردم افغانستان آنچه
شهرها و دهات وجود دارد. تمامی مردم افغانستان آنچه که می‌خورند می‌نوشند وکار می‌کنند بدون بیمه است. کارها در دهات معمولاً کشاورزی ومالداری است؛ ولی در شهرها اشکال کار تفاوت دارد. کار ثابت، کار موقتی وکار خانم‌ها است. روانه تعداد مردم بالاثر کار زخمی و ناتوان می‌گردند. پس از ناتوان شدن هیچ مرجع دایمی نیست که بقیه زندگی کار گر را تضمین نماید. اتحادیه‌های افغانستان تا اکنون خود محتاج اند نمی‌تواند برای اعضای خود حقوق باز نشستگی [تقاعد] ویا مریضی دهند. بدین صورت فامیل‌ها بطرف فقر می‌روند. دربسیاری دهات زنان
فامیل‌ها بطرف فقر می‌روند. دربسیاری دهات زنان کارهای شاقه زمین و مالداری را می‌نمایند بالاثر این کارها عوارض بدنی برای شان ایجاد می‌گردد وسال‌ها با این مرض زندگی می‌نمایند. کسی نیست که آنهارا نزد دکتر معالج برند. بالاثر این عوامل معیشت فامیل‌ها تفاوت را در خود دارند.. در دو مطالعه و تحقیق که جوبیل نماینده AREU در مورد معیشت شهری افغانستان انجام داد نشان داده شد؛ که ساکنان یک تعداد از شهرها فقیر تر از دهات بوده‌است. این آسیب‌پذیری در شهر به نسبت عوامل چون یک عضو نان ده را از دست دادن یا معلول و معیوب شدن،
عضو نان ده را از دست دادن یا معلول و معیوب شدن، فقر تنگدستی، خشکسالی‌های پیاپی در دهات، بی‌جا شدن از سکونت پدری می‌باشد. زنان افغان به نسبت عوامل مختلف در همه جا کار یا گشت وگذار نمی‌توانند؛ و صرف مردان برای کار است تا بتواند نفقه فامیل را تأمین نماید. غالباً بالاثر درگیری‌های خشونت‌آمیز ساکنان آواره شده‌اند وبا از دست دادن مرد خانه، فامیل‌ها اطفال خورد خود را مجبور به دریافت نفقه نموده‌اند؛ که اکثراً کار شاقه اطفال را از تعلیم و تربیه بازداشته‌است. بعض ازین فامیل‌ها بطرف فحشا، بعضی از این‌ها مجبور می‌شوند
فامیل‌ها بطرف فحشا، بعضی از این‌ها مجبور می‌شوند تا اطفال و دختران خود را بفروشند. باشندگان شهری فقیر به نسبت کمی یا بدون دسترسی به خدمات اولیه و زیرساخت‌های اجتماعی، با آب‌های آلوده و بهداشت ضعیف منجر به مشکلات سلامتی مزمن گردیده‌است؛ که خطر بالقوه ناتوانی امرار معاش آنهارا تهدید می‌نماید. این‌گونه فامیل‌ها غالباً در مشاغل خطرناک و استثماری مشغولیت حاصل می‌نمایند. جریان درآمد نامنظم منجر شده‌است که بسیاری از خانواده‌ها به قرض گرفتن تکیه کنند و توان ادا کردن آن را ندارند مجبور می‌شوند غرض ادای بدهی تمامی
آن را ندارند مجبور می‌شوند غرض ادای بدهی تمامی زمین و جایداد خود را بفروش رسانند. در نتیجه آن‌عده افراد که در جریان جنگ ۳۳ ساله روش دریافت پول را یافته‌اند ملکیتهای دولت ومردم را خریداری نموده‌اند. در زمینه افزایش بی‌سابقه در قیمت و اجاره ملکیت‌ها به وجود آمده و زمینه رقابت بین مالکین را به وجود آورده‌است. این رقابت خیلی خطرناک ارزیابی شده‌است زیرا تبهکاری و مردم سالاری تا هنوز ختم نشده‌است. ۸۰ فیصد شهرک‌ها که در کابل ساخته شده‌است غیرقانونی و زمین ان غصب است. بدین وسیله دولت نمی‌تواند درشهرها رایگان به بی
بدین وسیله دولت نمی‌تواند درشهرها رایگان به بی خانه‌ها مسکن سازد؛ و روزانه تعداد آواره وبی خانه ازدیاد می‌یابد. فرهنگ استفاده از مواد غذائی در افغانستان. تقریباً تمامی ملت افغان از غذاهای قوی سخت ثقیل العضم استفاده می‌نمایند. معمولاً مواد غذائی از قبیل گوشت و حبوبات به حرارت‌های بلند نرم گردیده قابل هضم می‌گردد. دلیل آن حیوانات اهلی به چرا طبیعی روزانه فاصله زیاد را طی می‌کند و هکذا حبوبات غیر اصلاح شده بوده به حرارت‌های خیلی بلند قابل هضم می‌گردد. غالباً غذاهای افغانی از تولیدات داخلی و طرز پخت آن غیر صحی
افغانی از تولیدات داخلی و طرز پخت آن غیر صحی می‌باشد. نوشیدن آب از چاهای خود سر و سرباز و خوردن سبزیجات غیر صحی درین کشور معمول بوده همه ساله تعداد زیادی را به کام مرگ می‌کشاند. سبزی خیار افغانی و کندنه یکی از کشنده‌ترین مواد غذائی بوده همه ساله تعداد زیادی را ازبین می‌برد. در کشورهای پیشرفته سبزیجات از طریق کمپنی‌ها شسته شده بفروش می‌رسد. طور انفرادی بدون تضمین هیچ‌کس حق فروش سبزیجات را ندارد؛ ولی در افغانستان هر زمین‌دار بدون تضمین راساً به مستهلکان می‌فروشد؛ که بدین ترتیب به میلیون‌ها مکروب‌های مختلف از
که بدین ترتیب به میلیون‌ها مکروب‌های مختلف از طریق زمین هر دهقان به فامیل‌ها انتقال می‌نماید. در کشورهای گرم آسیائی ۶۰فیصد مرگ ومیر از کثافات و بکتریا که در آب و غذا است می‌میرند. قسمت زیادی از آب‌های ولایات اندخوی شبرغان مزارشریف الی قندوز شور و در بعضی ساحات تلخ است. مردم شمال افغانستان به نسبت گرمی هوا از چای سبز و غذاهای چرب استفاده می‌نمایند. تعداد کمی از مردم بدخشان از نان ارزن و حدودی از مردم از نان جو و حدودی در جلال‌آباد وسایر نقاط از نان جواری استفاده می‌نمایند. بالعموم مردم افغانستان به قابلی
می‌نمایند. بالعموم مردم افغانستان به قابلی پلو خیلی علاقمند بوده و از غذاهای رسمی نیز می‌باشد. در رستوران‌ها و هتل‌ها قابلی پلو و شوربای گوشت معمول است می‌شود. انداختن مثاله جات چون مرچ سیاه، مرچ سرخ، تخم گشنیز، هفت مثاله (مثاله دیگ) زرد چوبه نمک در غذاها معمول است. نهال یک تعداد میوه جات در دوره تیموریان به کشور ما ترویج گردید. نهال‌های انجیر انگور کلان انار بادام نازک در زمان احمدشاه بابا از سمرقند به افغانستان وارد شد. کشت بادنجان رومی بادنجان سیاه انواع دال کچالو مرچ شلغم لبلبو ملی سرخک گشنیز و غیره پس
دال کچالو مرچ شلغم لبلبو ملی سرخک گشنیز و غیره پس از قرن ۱۸ توسط انگلیس‌ها در افغانستان ترویج گردیده مردم به خوردن سبزیجات عادت نمودند. بدین صورت تعداد مواد غذائی در خاک بیشتر گردید. پس از قرن ۱۸ مینو غذائی مردم افغانستان به ۳ وقت تقسم گردیده‌است؛ که درین سه وقت مردم نادار از غذاهای کم ارزش و دارندگان از غذاهای متنوع استفاده می‌نمودند. انوای غذاهای مردم افغانستان. فرهنگ پخت غذا باشندگان افغانستان با کشوهای پیشرفته فرق دارد. زیاده مردم افغانستان به‌خصوص روستا نشینان به نسبت تابیدن آفتاب زیاد به غذای چرب و
نشینان به نسبت تابیدن آفتاب زیاد به غذای چرب و میوه جات شیرین علاقمندی دارند. از لحاظ فرهنگی غذاهای این کشور به دو صنف تقسیم شده می‌تواند. یعنی غذا متنوع که دارای مقدار زیاد پروتیین‌ها شحمیات انرژی و کالوری می‌باشد که نصیب دارندگان است. نوع دوم آن غذای کم انرژی دارای مقدار کم مواد ضروری می‌باشد. غذای نشایسته دار نصیب غریبان و ناداران است. صبحانه مردمان دارا مانند کشورهای دارا می‌باشد. ناشتای صبح افراد غریب نان خشک و چای می‌باشد. بعضی افغان‌ها با غذای صبح شکر ٫ کشمش ٫گر (شیره نیشکر)٫ انگور٫ خربوزه نوش جان
٫ کشمش ٫گر (شیره نیشکر)٫ انگور٫ خربوزه نوش جان می‌نمایند. در بعضی قریه جات شمال صبحانه آن‌ها مانند نان عصر می‌باشد. حدود صد سال پیش صبحانه مردم دارا نوشیدن شیر یا چای با سمبوسه قدلمه گوشفیل خجور بود که توسط خانم‌های خانه ساخته می‌شد؛ که فعلاً کم مروج است. در قریه جات مردم اکثر ضروریات خود را از حیوانات و زمین‌های خود پوره می‌نمایند. باشندگان اصلی مزارشریف شبرغان میمنه به نسبت خوردن زیاد خربوزه و کشمش قوی سفید چاق و فربه می‌باشد. برخلاف باشندگان اصلی جلال‌آباد لغمان و خوست به نسبت شدت گرما در تابستان لاغر
لغمان و خوست به نسبت شدت گرما در تابستان لاغر ودارای چهره تیره می‌باشند. عادتهای بد اجتماعی. نسوار بینی، نسوار، سگرت، چلم، چرس، الکحول، مورفین، و تریاک، بنگ، غمزه می‌باشد. غذائی هوسآنه. شوربای کله پاچه، بولانی آش، آشک، سموسه، منتو می‌باشد. غذای دفاتر دولتی. مطابق به قانون کار افغانستان غذای ظهر [۱۲:۰۰] را دولت وکار فرمایان خصوصی باید بپردازد. در صورتی‌که وظیفه ۲۴ ساعته باشد باید ۳ بار غذا را نیز کار فرما بپردازد. کارکنان دولتی هفته ۳ بار حق خوردن گوشت را در اداره دولتی دارند. در قوای مسلح هفته هفت بار حق
اداره دولتی دارند. در قوای مسلح هفته هفت بار حق خوردن گوشت را دارند. غذاهای دفاتر دولتی مشابه به غذاهای متوسط بوده و طرز پخت آن غیر صحی می‌باشد. تا اکنون آشپز خانه‌های افغانستان مجهز به ماشین‌های پخت و پز (با فشار زیاد و حرارت کم) نمی‌باشد. معمولاً پخت و پز با دیگ‌های وطنی بوده که با حرارت بلند و وقت زیاد پخته می‌شود. غذای بیمارستان‌ها غذای عادی بوده دارای مقدار پروتیین و مقدار زیاد نشایسته فاقد سبزیجات منرال می‌باشد. غذاهای زندانیان نیز در جمله غذای زندانیان کشورهای عقب مانده می‌باشد. غذای زندان پلچرخی را
کشورهای عقب مانده می‌باشد. غذای زندان پلچرخی را صلیب سرخ می‌پردازد. غذا ی قوای مسلح افغانستان نیز از مینو وطنی تهیه گردیده ولی مقدار پروتیین زیاده استفاده می‌گردد. غذاهای مهمانان دیپلومات وخارجی از طرف هتل‌های دولتی آریانا انتر کانتینتل و غیره سرویس می‌گردد. غذای بیکاران فقرا و پیشه وران فقیر. حدود ۳۵ فیصد خاک بیکار و حدود ۱۰ فیصد آن محتاج به نان خشک بوده گدا می‌باشد. این‌گونه فامیل‌ها اکثراً کسانی است که از جنگای ۳۳ ساله صدمه زیاد دیده‌اند. سرپرست این‌گونه فامیل‌ها شخص ناتوان بوده که از عهده مخارج فامیل
فامیل‌ها شخص ناتوان بوده که از عهده مخارج فامیل برآمده نمی‌تواند. در این‌گونه فامیل‌ها سرپرست یک زن یا یک ریش سفید ناتوان یا طفل یا یک شخص معیوب و معلول می‌باشد. درین گروپ مردم ناشتا صبح نان گندم غذای پیشین و شب نان گندم با غذای فقیرانه می‌باشد. غذای فقیرانه این‌گونه اشخاص نان چای، یا نان خشک با کچالو(سیب زمینی)، قروتی [ماست خشک شده با نمک] می‌باشد؛ که در افغانستان به نام غذای بخور نمیر یاد می‌شود؛ و اینکه این نان را از کجا می‌کنند جواب طولانی دارد. اشکال نان خشک در افغانستان. پختن نان نیز یک مسله مهم‌اند.
خشک در افغانستان. پختن نان نیز یک مسله مهم‌اند. در افغانستان نان در خانه‌ها و در خبازی پخته می‌شود. اشکال پختن نان فرق دارد که عمده ان عبارتند نان خاصه، نان پنجه کشی، نان گرد مزاری یا نان مدور، نان چپاتی انواع نان‌های سیلو می‌باشد. آرد للمی سفید دارای پروتیین کم ولی آردهای سایر مناطق افغانستان سیاه، هضمش ثقیل، وداری مقدار زیاد پروتیین وسایر مواد می‌باشد؛ که به نام آرد سبوس دار یاد می‌شود. نتیجه و پیشنهاد. طوری‌که ارزیابی می‌شود درافغانستان شغل‌ها خارج از اداره دولت اتحادیه‌ها وسایر ارگان‌ها زیربط با دولت
دولت اتحادیه‌ها وسایر ارگان‌ها زیربط با دولت می‌باشد. هکذا بیمه شغل وجود ندارد. در کشورهای اروپائی هر شغل یا چند شغل نزدیک اتحادیه دارند. از زمان که یک شخص بدولت ویا شخصی بکار آغاز می‌نمایند به اتحادیه خود حق العضویت پول بازنشستگی خود را می‌پردازند. کسانیکه بی شغل است به اداره شهری رابط دارد. هر کس که مریض شود دولت یا اتحادیه صنفی حقوق آن را به شمول معالجه آن می‌پردازد. در صورت که ناتوان (Disable) گردد. اداره تقاعد به آن شخص تقاعد می‌پردازد و پس از مردن تا زمانی‌که آخرین طفلش سن ۱۸ را تکمیل نکند اتحادیه یا
آخرین طفلش سن ۱۸ را تکمیل نکند اتحادیه یا دولت برایش حقوق می‌پردازد. این اتحادیه‌ها در حمایت دولت بوده دولت ۷۵٪ به آن‌ها همکاری می‌نمایند. ودولت نمی‌گذارد اتحادیه مفلس یا از بین رود. در افغانستان تا زمانی‌که موسسات خیره کورس‌های کثیرالمدت حرفه‌ای، دفاتر کار یابی، اتحادیه ها۱۰۰٪ فعال نگردند. مردم ودولت ازین مشکلات رهائی نمی‌یابند. با وجودی که دولت افغانستان موسسات کمک رسانی و انسان‌های شریف تلاش دارند تا وضع بهبود یابد ولی درین کشور آنقدر نا بسامانی وجود دارد که از عهده دولت دور است.
لیمپرلند کشوری است.که بنیانگذار آن جک رابسون است. معماری. فراوانی بناهای گنبد‌مانند، بافت مدرن، سد اختصاصی و کانال‌های طولانی سیل‌بند، وجود آب شیرین و گوارا (در منطقه‌ای خشک و کم‌آب) از جمله ویژگی‌های این روستا است. همچنین وجود زمین‌های بزرگ وقفی در منطقه‌ای که از نظر زمین در مضیقه می‌باشد باعث رونق این روستا و احداث چندین فقره مدرسه، مسجد، پارک و حسینه شده‌است. فرهنگ مردم. مردم این روستا بسیار مهمان نواز و غریب‌نواز هستند و آمار بزه‌کاری در این روستا بشدت پایین است. از جمله شیرینی‌های سنتی این روستا
بشدت پایین است. از جمله شیرینی‌های سنتی این روستا «رنگینک» نام دارد که از آرد گندم و خرما تهیه می‌شود. کار و پیشه. خواص این روستا در دهه‌های قبل از خوانین، دامداران، کشاورزان و تفنگ‌داران بزرگ منطقه جنوب استان فارس و بوشهر بوده‌اند. اما از دهه پنجاه شمسی تا سال‌های نه چندان دور، اکثر مردم این روستا برای کار به کشورهای حوزه خلیج فارس مهاجرت می‌کردند. اما امروز به جز عده معدودی، کمتر شاهد این امر هستیم. مردم این روستا امروزه حرفه‌های مختلفی از جمله فنی، کشاوری، فرهنگی و غیره در پیش‌گرفته‌اند و نمی‌توان یک