payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قوشی خانه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
وسمق (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. این روستا در فاصله ۶۰ کیلومتری از مرکز شهرستان تفرش قرار گرفته و از نقاط بسیار خوش آب و هوا استان مرکز میباشد.این روستا در جوار رودخانه دائمی قره چای قرار گرفته و تامین اب کشاورزی زمینهای اطراف نیز برعهده همین رودخانه همیشه جاری میباشد. شغل اکثر مردم کشاورزی و دامداری میباشد و گویش آنها ترک زبان هستند. متاسفانه در چند سال اخیر علارقم میل باتنی شیب مهاجرت اهالی روستا به شهر بیشتر شده و کمتر جوانی برای ادامه زندگی در روستا سکنا
شده و کمتر جوانی برای ادامه زندگی در روستا سکنا میگزیند و دلیل این امر هم چیزی جز سخت شدن زندگی ها و نبود درامد کافی میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است. تعداد ۶۳ نفر مرد و۶۷ نفر زن تشکیل داده است.
هفتیان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
طریزآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
قره جاقیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
قزلقاش (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
کوره (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
گوگسگرد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.روستایی سرسبز و خوش آب و هوا،ییلاقی و دنج که محصولات کشاورزی عمده آن گردو ،بادام و انگور می باشد . از سمت شرق در هفتاد کیلومتری شهرستان تفرش و از سمت جنوب در 35کیلومتری شهرستان فرمهین واقع شده است.بیشتر مردم روستا به شهر قم و ساوه کوچ کرده اند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
محمدآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
هفتان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
بکلیک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
ثمردشت (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.نام قدیم این روستا خرک بوده است که بعدا به ثمردشت تغییر پیدا کرد جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
جفتان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.
حشه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
دیزک روستایی در دهستان رودبار بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
فرک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۱۱۸خانوار) بوده‌است.
فسنگان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۴ نفر (۸۰خانوار) و تا سال ۱۴۰۲ جمعیتش به خاطر برگشت فصلی مهاجرین بیشتر شده است.
فلوجرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است. زبان روستا ترکی است. محصولات. قسمت عمده محصولات این روستا را بادام، گردو، سنجد، پسته، یونجه، خیار، گوجه، انار، انجیر و زرد آلو تشکیل می‌دهد.
نوبهار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
ابره‌در روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.جمعیت این روستا در سرشماری سال ۱۳۸۵، ۲۱۵ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده است. این روستا از مناطق بسیار کهن نواحی مرکزی ایران بوده که قدمت آن را به بیش از اسلام تخمین می‌زنند. قبرستان قدیمی روستا که در آن سنگ قبرهایی با قدمت بیش از ۸۰۰ سال وجود دارد و بقایای قلعه‌های قدیمی و حتی نام روستا و طوایف ساکن در آن همگی دلالت بر تاریخی بودن آن دارند. مردمان این روستا از طوایف متعددی می‌باشندو به دو زبان فارسی (اصلی) وترکی تکلم می‌کنند. در ماهنامهٔ فرهنگ
(اصلی) وترکی تکلم می‌کنند. در ماهنامهٔ فرهنگ مردم آمده است: نام روستا از دو کلمه (ابره) به معنی آستر و رویه و (در) به معنی مکان و جا می‌باشد و اصطلاحاً به جایی گفته می‌شد که در آنجا جولایی و کرباس بافی رواج داشته است می‌گویند در گذشته بسیار دور قریه‌ای آباد و پرجمعیت بوده که پس از حمله مغول به اطراف ساوه اینجا نیز به ویرانه‌ای مبدل شده است. منطقه‌ای که در آن واقع شده است منطقه‌ای کوهستانی با آب وهوای معتدل و خاک حاصلخیز می‌باشد. شرایط مساعد آب و هوایی موجب شده انواع محصولات زراعی شامل گندم- جو- عدس- ماش-
شده انواع محصولات زراعی شامل گندم- جو- عدس- ماش- لوبیا- نخود و محصولات باغی شامل بادام- گردو- پسته- زرد آلو - و … در آنجا قابل کشت و پرورش می‌باشند همچنین عرصه‌های کوهپایه‌ای و مرتعی ابره در رویشگاه انواع رستنی‌های وحشی و حتی گیاهان دارویی مثل- والریان- سنبل الطیف- بو مادران- پنیرک- منداب- تاج الملوک- بارهنگ- خاکشیر- کاسنی- انواع شقایق وحشی شوکران شکر تیقال وحشی شوکران آتروپین قدومه و… است. منابع آبی روستا، قنات- چشمه- و تعدادی چاه نیمه عمیق می‌باشد. از اماکن مقدس و زیارتی روستا می‌توان به قدمگاه شاهزاده
مقدس و زیارتی روستا می‌توان به قدمگاه شاهزاده قاسم- شاهزاده اسماعیل- شاه زاده حسین و محمد اشاره نمود که همگی منسوب به اهل بیت بوده و هر ساله پذیرایی مشتاقانی از مناطق مختلف می‌باشند. از مکانهای مقدس قبل از اسلام هم می‌توان به قلعه گبری اشاره کرد که الان فقط ویرانه‌ای از آن باقی مانده است. معرفی کلی روستا. از گردشگران عزیز خواهشمندیم در حفاظت از طبیعت این روستا دقت فرمایید. با سپاس از مردم خوب روستای ابره در مسیر های منتهی به روستا. برای رسیدن به این روستا 3 راه وجود دارد: 1- از راه تفرش ، خرازان و سپس ابره
راه وجود دارد: 1- از راه تفرش ، خرازان و سپس ابره در 2-از جاده قاهان ، مهرزمین و سپس ابره در واقع در جاده ساوه-سلفچگان 3-جاده ساوه به جلایر و خانک و سپس ابره در جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۰ نفر (۲۰۰خانوار) بوده است. روستای ابره در در بخش مرکزی شهرستان تفرش قرار دارد این روستا پس از خرازان و در مسیر خانک قرار گرفته است. روستای ابره در از قدیمی‌ترین روستاهای ایران به‌شمار می‌آید برج قلعه و قبرستان و امامزاده کشف شده در روستا گواه این
و قبرستان و امامزاده کشف شده در روستا گواه این مسئله می‌باشد. در این روستا اقوام اصیل سالیان سال سکونت داشتند و اقوامی نیز بعدها به این روستا مهاجرت کرده‌اند. روستای ابره در از نعمت کشاورزی و دامداری بهره‌مند می‌باشد اما کم‌آبی سالهای اخیر کشاورزی این منطقه را به چالش کشیده است. امامزاده محمد از نوادگان امام موسی کاظم در این روستا قرار دارد. از املاک مهم این روستا می‌توان به شاه آباد، کهریزنو، گلان، ارجین کشه، سبریزی، حیدراباد. دیار. اشاره کرد.
خّرازان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. در لغتنامه دهخدا آمده‌است: خرازان دهی است جزء دهستان تفرش بخش طرخوران شهرستان اراک. واقع در ۹هزارگزی شمال خاوری طرخوران و ۹هزارگزی راه مالرو عمومی. این ناحیه کوهستانی و سردسیر و دارای ۳۷۵ تن سکنهٔ فارسی‌زبان است. آب آن از قنات و محصولاتش: غلات، گردو، بادام و بنشن است. اهالی بکشاورزی و گله داری گذران می‌کنند و راه آن مالرو است. عده ای از آنجا جهت تأمین معاش برای کارگری بطهران می‌روند. مزارع مکان و روازک جزء این ده منظور شده‌است. (از
مزارع مکان و روازک جزء این ده منظور شده‌است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲) جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
دیزج (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
سرآبادان روستایی در دهستان خرازان، بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است که در شمال شرقی شهرستان تفرش واقع شده است. روستای سرآبادان در مرزی‌ترین نقطه بین استان مرکزی و استان قم قراردارد. این روستا با روستاهای ابره‌در، خرازان، کهک، انجیله و با شهر تفرش مرز مشترک دارد. به عقیده برخی از زبان شناسان، در گویش محلی مردم سرآبادان کماکان بسیاری از الفاظ و کلمات فارسی پهلوی مصطلح بوده و در نوع خود منحصر به فرد و متفاوت از نواحی اطراف می‌باشد. جغرافیا. روستای سرآبادان از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش با مختصات
از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش با مختصات جغرافیایی ۵۰ درجه و هفت دقیقه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۴۴ دقیقه عرض شمالی در ۲۵ کیلومتری شهرستان تفرش و ۹۵ کیلومتری شهر اراک واقع شده است. موقعیت جغرافیایی این روستا در یکی از مرتفع‌ترین نقاط تفرش و در میان کوه‌ها قرار دارد و به همین سبب، به عنوان ماسوله استان مرکزی معرفی شده است. نامگذاری روستا. دِه سرآبادان به معنی بلندترین یا بالاترین روستا است (از آنجا که سر بالاترین عضو بدن و آبادان به معنی آبادی هاست). جاذبه‌های گردشگری. به گفتهٔ دهیار روستای سرآبادان، در عملیات
به گفتهٔ دهیار روستای سرآبادان، در عملیات راهسازی اداره راه و شهرسازی شهرستان تفرش گورهایی کشف شد که بر اساس گزارش باستان‌شناسان، قدمت هزار و ۸۰۰ ساله دارند. امامزاده شاهزاده سلیمان که تخریب شده بود، به‌دست اهالی و خیران بازسازی شد که سبب رونق و بازگشت مجدد روستاییان به سرآبادان شده؛ گرچه نیاز است در خصوص حفظ و احیای سنگ قبرهای قدیمی تخریب شده، اعتبار ویژه تخصیص یابد. یکی از دلایل استفاده نشدن از ظرفیت گردشگری این منطقه، نداشتن راه مناسب است که در عدم استقبال گردشگران اثر مستقیم دارد. یکی از اماکن باستانی
گردشگران اثر مستقیم دارد. یکی از اماکن باستانی روستای سرآبادان گورستان این روستا می‌باشد که دارای پیشینه‌ای بسیار کهن است. گذشته از قبوری که هیچ نشانه ای بر روی آنها وجود نداشته است؛ بررسی‌های تخصصی دیرینه‌شناسی بر روی شکل فیزیکی و بقایای بدست آمده از درون این قبور، حکایت از قدمت بیش از یک هزار ساله آنها دارد، وجود سنگهای قبور مکعب مستطیل شکل با طول بیش از یک و نیم متر که اکثراً با خط ثلث یا نسخ نام ساده‌ای از متوفی همراه با تاریخ قمری بر روی آن حک شده، پیشینه سیصد الی پانصد ساله را به روشنی پیش روی بازدید
سیصد الی پانصد ساله را به روشنی پیش روی بازدید کنندگان قرار می‌دهد. یکی از نکات جالب در مورد این نمونه از سنگ‌ها شیوه منحصر بفرد حک کردن زمان فوت متوفی با تاریخ قمری است؛ بدین گونه که به‌طور مثال برای درج سال ۱۱۰۱، در گوشه سنگ پس از حک کردن کلمه «سنه» از چپ به راست ابتدا عدد یک و سپس سه صفر در جلوی آن به نشانه هزار حک شده که بصورت عمودی روی هم قرار گرفته‌اند و بعد از آن مجدداً عدد یک و دو صفر در جلوی آن بصورت عمودی به نشانه صد و در نهایت عدد یک حک شده است. در طی قرن‌ها، بسیاری از این سنگ‌ها که جنس آهکی
در طی قرن‌ها، بسیاری از این سنگ‌ها که جنس آهکی بسیار شکننده و به رنگ سبز دارند، در اثر عوامل طبیعی از بین رفته یا با جاری شدن سیلاب‌های تند به‌ویژه سیلی که حدود دو دهه قبل کل منطقه را به ویرانی کشید زیر گل مدفون شده است. گذشته از سنگ‌های یاد شده که به نوعی بیانگر دورانی خاص از تأثیر فرهنگ اسلامی در این منطقه می‌باشد، تعدادی از سنگ‌های قبور این گورستان باستانی نیز در اندازه متفاوت‌تری با طول کمتر و پهنای بیشتر عمدتاً از جنس آهکی سبز و شیری رنگ وجود دارد که بالای آنها گوشه‌دار یا با انحنایی متأثر از محراب
بالای آنها گوشه‌دار یا با انحنایی متأثر از محراب بوده و بر روی آن‌ها بر نام متوفی نقش‌هایی از مهر نماز حک شده که با توجه به تاریخ فوت متعلق به دویست تا سیصد سال پیش می‌باشد. خطوط نگارش بر روی این سنگ‌ها بیشتر از نوع نستعلیق و تلفیقی از نسخ و ثلث می‌باشد. مسیرهای دسترسی به روستا. از ۳ طریق می‌توان به روستای سرآبادان دسترسی پیدا کرد. در مسیر اول از محور ساوه جاده سده ساوه (الغدیر) و بعد از طی نمودن مسیر روستای کندج، خانک، ابره‌در و سپس به روستای سرآبادان رسید. روش دوم از استان قم از طریق طی نمودن روستاهای
روش دوم از استان قم از طریق طی نمودن روستاهای قاهان، کاسوا، نویس، انجیله و سپس روستای سرآبادان رسید. و در مسیر سوم از طریق شهرستان تفرش جاده روستای کهک به سرآبادان به این روستا می‌توان رسید. لازم به توضیح است که در حال حاضر تمامی مسیرهای منتهی به روستا خاکی می‌باشد و از محور آسفالت محروم می‌باشد. شهدای روستا. روستای سرآبادان از دوران جنگ ۸ ساله ایران و عراق ۲۵ شهید و بیش از ۳۰ جانباز و آزاده دارد. در ۲۷ شهریور ۱۳۹۵ دومین یادواره شهدای روستا در محل روستای سرآبادان برگزار گردید. قدمت روستا. سرآبادان قدمتی
سرآبادان برگزار گردید. قدمت روستا. سرآبادان قدمتی بیش از هزار هشتصد سال دارد و وجود سنگ قبرهای ۱۰۰ ساله روستا گواهی بر این مدعاست، هرچند متأسفانه تعدادی از این سنگ قبرها دستخوش سرقت و برخی در زیر سیلاب‌ها مدفون شدند، اما همچنان با گذری بر این روستای کهن می‌توان شماری از آنها را دید و به قدمت این منطقه و سرآبادان پی برد. با توجه به مستندات تاریخ تأسیس روستا به دوران حکومت ساسانیان شاهپور دوم ساسانی بازمی‌گردد. از رایج‌ترین مراسم‌های مذهبی روستا می‌توان به تعزیه خوانی ایان محرم اشاره کرد که در مکان تکیه
تعزیه خوانی ایان محرم اشاره کرد که در مکان تکیه تاریخی روستا از شب اول محرم تاشب دهم محرم و شام غریبان برگزار می‌گردد. امام زاده (شاهزاده) سلیمان. روستا بواسطه وجود امامزاده شاهزاده سلیمان که به‌دست خیران روستا بازسازی و نوسازی شده است جاذبه گردشگری مذهبی نیز دارد و در واقع سرآبادان مجموعه‌ای از گردشگری تاریخی، طبیعی و مذهبی را در خود جای داده است که تنها باید به مسافران و گردشگران معرفی شود. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (۲۶خانوار) بوده است. جمعیت روستا در حال
۵۲ نفر (۲۶خانوار) بوده است. جمعیت روستا در حال حاضر حدود ۵۳ نفر است که در فصل بهار و تابستان بویژه ایام تعطیل بواسطه طبیعت بکر به حدود ۳۰۰ نفر افزایش می‌یابد و در واقع مهاجران روستا بازمی‌گردند و اوج این بازگشت در اردیبهشت ماه رقم می‌خورد. وجود چشمه‌سارها که در نقاط مختلف روستا پراکنده شده است خود عاملی جهت آبادانی سرآبادان و بازگشت اهالی مهاجرت کرده روستاست.
جلایر (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است که در نزدیکی سد ساوه (الغدیر) واقع شده‌است. روستای جلایر با توجه به موقعیت جغرافیایی و وجود منابع آبی فراوان و با توجه به خاک حاصل خیز و همچنین تنوع زیست جانوری همواره در تمام ادوار تاریخ خاستگاه نوع بشر بوده است که سند این ادعا با کمی جستجویی ساده و کمی دقت در اطراف روستا قابل مشاهده است. متاسفانه امروزه گردشگری غیر اصولی و غیر حرفه ای و همچنین کم لطفی گردشگران فراوانی که به این روستا سفر می‌کنند باعث شده که زیبایی های بی نظیر و
سفر می‌کنند باعث شده که زیبایی های بی نظیر و بکر این روستا در زیر زباله ها مدفون گردد و دیگر شاهد شادابی و طراوت بی مثال این روستا نباشیم جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
خانک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است. سوغات. ماده ارزشمند خانک که ارزش غذایی داشته و تنها سوغاتی شهرک به حساب می‌آید، لواشک است.
فرسمانه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
کندج (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.عکس روستا جمعیت. این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
سفیدشبان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
شهراب ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. مردم این روستا اکثراً مقیم تهران می‌باشند و برای تعطیلات آخر هفته، نوروز و تابستان به شهراب سفر می‌کنند. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت ساکنین دائم ۴۷۱ نفر (۱۷۷خانوار) بوده است. وضعیت جغرافیایی. شهراب در حدود ۲۰کیلومتری شمال فرمهین و ۱۵کیلومتری جنوب تفرش و ۱۵ کیلومتری غرب آشتیان قرار دارد. شهراب با مساحت حدود صد کیلومتر مربع در عرض ۳۴ درجه و ۳۵ دقیقه جغرافیایی و ۴۹
مربع در عرض ۳۴ درجه و ۳۵ دقیقه جغرافیایی و ۴۹ درجه ۵۵ دقیقه طول شرقی قرار دارد. شهراب مرکز دهستان کوه پناه از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش است و در حد فاصل شهرهای تفرش (شمال)، آشتیان (شرق) و فرمهین (جنوب) قرار دارد. روستای شهراب دارای ۳ محلهٔ بالادِه، میان دِه (قلعه)، پایین دِه (یاندی) می‌باشد. در زمان کریم خان زند گروهی از درباریان شیراز به خاطر بی‌توجهی کریم خان زند به آن‌ها از شیراز به روستای شهراب نقل مکان کردند و در محله پایین دِه (یاندی) سکونت گزیدند. به عبارتی مردم محلهٔ پایین دِه، اصالتاً
گزیدند. به عبارتی مردم محلهٔ پایین دِه، اصالتاً شیرازی(پارسی)هستند. و بومی روستای شهراب نیستند و تنها مردم محله‌های بالا دِه و میان دِه (قلعه) بومی روستای شهراب هستند. شهراب دارای مزارع انگور زیادی در اطراف خود می‌باشد که در حاشیه رودخانه‌های فصلی ایجاد گردیده‌اند. گردو و بادام و گندم از دیگر محصولات کشاورزی این روستا می‌باشد. شهراب دارای امام زاده و سه مسجد است که هر مسجد در یک محله آن قرار دارد. سد خاکی مرحوم ارجمند در نزدیکی شهراب (بالادست) ساخته شده و به یاد مرحوم ارجمند که از خیرین شهراب بودند و در
به یاد مرحوم ارجمند که از خیرین شهراب بودند و در ساخت سد، مرکز بهداشت، و سایر امور شهراب زحمات زیادی را متقبل شدند به نام ایشان نام گذاری شده است. شهراب دارای خانواده‌های گسترده‌ای است که از جمله می‌توان از خالقی، نوروزی، ایمانی نام برد اما اکثر منتسیبن به این روستا فامیل شهرابی فراهانی دارند. شهراب دارای تحصیلکردگان عالی‌رتبه فراوانی است که در مشاغلی چون پزشکی و دندانپزشکی، هوافضا، قضاوت، مدیت‌های ارشد و … مشغول فعالیتند. شهراب تجار و بازرگانان و کسبه بسیار موفقی در بازار تهران و خصوصاً در صنوف لوازم
بسیار موفقی در بازار تهران و خصوصاً در صنوف لوازم خانگی دارد. طلا و جواهرسازان، فعالان عرصه پوشاک بنام شهرابی در شهر تهران معروفند.
دارستان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است. زبان. زبان این روستا و همچنین چند روستای مجاور آن زبان خلجی می‌باشد. این زبان با زبان ترکی متفاوت است اما ارتباط بسیار اندکی بین آن‌ها مشهود است. قدمت تاریخی. در این منطقه دشت تاریخی اصفحانک قرار دارد که دارای قدمت تاریخی زیادی است و به گفته بعضی از افراد محلی قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز
از افراد محلی قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد.جستجو برای گنج در این دشت بسیار اتفاق می‌افتد و دزدان آثار تاریخی هر سال در زمستان این منطقه را مورد کندوکاو قرار می‌دهند. این جستجوها باعث خراب شدن جاده‌ها و خسارت دیدن زمین‌های کشاورزی و سلب آسایش مردم شده ‌است. در این دشت حرم امامزاده اسماعیل نیز واقع است و محوطه باستان شناختی تپه امامزاده اسماعیل در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این امامزاده از نوادگان امام ششم است و مردم به این امامزاده اعتقاد خاصی دارند و در طول سال به این امامزاده که
اعتقاد خاصی دارند و در طول سال به این امامزاده که حدود دو کیلومتر از هسته اصلی روستا فاصله دارد سر می زنند و این امامزاده را زیارت می کنند و در مراسم خاص نیز مانند تحویل سال در این مکان مقدس دور هم جمع می شوند. محدوده جغرافیایی. این روستا بین دو شهر فرمهین و تفرش واقع شده است و در 11 کیلومتری شهر فرمهین قرار دارد، اما با توجه به تقسیمات جدید کشوری، تحت نظر شهرستان تفرش قرار گرفته است. این روستا از سمت شمال به روستاهای درمنک و ماستر و نوده‌حاج‌نبی از سمت غرب به روستای مجدآباد کهنه و از سمت جنوب به روستای
به روستای مجدآباد کهنه و از سمت جنوب به روستای نوده خلج و از سمت شرق به روستاهای کشه و سفیدآب و سربند محدود است. شغل مردم. شغل اکثر مردم این روستا دامداری و کشاورزی است و با توجه به آب و هوای این ناحیه محصول اصلی این روستا گندم است اما به مقدار کم محصولاتی دیگر مانند جو، نخود، عدس و ... نیز کاشته می شوند. شایان ذکر است که با توجه به نبود آب کافی اکثر این محصولات به صورت دیم کاشته می شوند. دلیل اصلی این که آبی برای کاشت وجود ندارد تا مزارع بیشتری زیر کشت آبی روند این است که مزارعی که در گذشته دارای قنات
آبی روند این است که مزارعی که در گذشته دارای قنات بوده‌اند اکنون یا در حال ویرانی قناتشان هستند و یا این که قناتشان به طور کامل از بین رفته است. علت اصلی این اتفاق این است که هر مزرعه دست چند خرده مالک است و سازماندهی کردن برای رسیدگی یکپارچه به این مزارع کاری دشوار است. با توجه به کمبود آب، سطح زیر کشت باغات نیز کاهش چشمگیری پیدا کرده است و نسبت به سالیان دور سطح بسیار کمی زیر کشت باغات قرار دارد. محصول اصلی این باغ ها انگور است. دارستان دارای سد کوچکی است که با توجه به سال پربارش یا کم بارش، این سد
است که با توجه به سال پربارش یا کم بارش، این سد آب‌گیری شده و یا فاقد آب است. اگر سالی پربارش باشد ابتدا بندهای موجود بر روی رودخانه قبل از سد دارستان پر می‌شوند و سپس آب به این سد میرسد. این سد آخرین بندی است که بر روی رودخانه‌ای که از کوه های تفرش سرچشمه می گیرد قرار دارد و بعد از آن دیگر بندی وجود ندارد. این رودخانه نیز یکی از طولانی‌ترین رودخانه‌های استان مرکزی است.
سربند (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
سفیدآب روستایی در دهستان کوه پناه بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
کنگران (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
کشه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. مردم. مردم این روستا لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
فرج‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. مردم. مردم این روستا لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۶ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است. سنگ‌نوشته‌های گورستان خمین. سنگ‌نوشته‌های مربوط به گورستان ساکنین قدیم روستای فرج‌آباد خمین می‌باشد.
قره کهریز، روستایی از توابع دهستان آشناخور بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۶ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است. مردم. مردم روستای قره کهریز لر زبان و از ایل بختیاری می باشند.
نورآباد (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۴۴خانوار) بوده است. روستای نورآباد در مجاورت روستای نصرآباد و در بیست کیلومتری جنوب غربی شهرستان خمین در استان مرکزی قراردارد. این روستا درگذشته از توابع شهرستان ازنا در استان لرستان بوده است. نام قبلی این روستا خوار/خار آباد بوده است.
خورزن (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. مردم. مردم این روستا لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
عکس‌آباد (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت 109 نفر (24خانوار) بوده‌است.