payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد و به عنوان یک اسکادران جنگنده و آموزشی به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۵ بسته شد. یک سال بعد، در سال ۱۹۸۶، این اسکادران با جت‌های جنگنده اف-۱۶ای/بی "نِتز" که از پایگاه‌های دیگر در اینجا گردآوری شده بودند، در نواتیم بازگشایی شد. این اسکادران در سال ۲۰۱۳ مجدداً بسته شد و جت‌های باقی‌مانده اف-۱۶ای/بی آن به اسکادران ۱۱۶ «مدافعان جنوب» – که آن هم در نواتیم بود – واگذار شدند. جت اف-۱۶ای شماره ۲۴۳ (عکس در گالری زیر را ببینید) در عملیات اپرا در ۷ ژوئن ۱۹۸۱، یعنی تخریب رآکتور هسته‌ای "اوزیراک"
۷ ژوئن ۱۹۸۱، یعنی تخریب رآکتور هسته‌ای "اوزیراک" عراق، شرکت داشت. این هواپیما توسط ایلان رامون (۱۹۵۴–۲۰۰۳) به پرواز درآمد و برای این عملیات از پایگاه هوایی عتصیون برخاست و پس از آن یک نماد مثلثی مربوطه را دریافت کرد. در آن زمان، این اف-۱۶ای به اسکادران ۱۱۰ «شوالیه‌های شمال» در رمت دیوید تعلق داشت و بعداً، همان‌طور که در عکس زیر دیده می‌شود، به اسکادران ۱۴۰ «عقاب طلایی» در نواتیم منتقل شد. در دسامبر ۲۰۱۶، اسکادران ۱۴۰ «عقاب طلایی» در نواتیم بازگشایی شد و اولین اسکادران در اسرائیل (و خارج از ایالات متحده)
اسکادران در اسرائیل (و خارج از ایالات متحده) بود که جت جنگنده رادارگریز جدید اف-۳۵آی با نام عبری "ادیر" را دریافت کرد. امروز. زیرساخت. بخش شمالی پایگاه هوایی نواتیم با دو باند پروازی خود، میزبان سه اسکادران جت‌های جنگنده رادارگریز اف-۳۵آی است. دو باند دیگر در آنجا که به روزهای اولیه پایگاه بازمی‌گردند، دیگر فعال نیستند (نقشه را ببینید). باند جنوبی با طول ۳۹۰۰ متر در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد و در آن زمان طولانی‌ترین باند در خاورمیانه بود. منطقه جنوبی عمدتاً میزبان هواپیماهای ترابری، هواپیماهای تانکر و هواپیماهای
هواپیماهای ترابری، هواپیماهای تانکر و هواپیماهای شناسایی و نظارت است. هواپیماهای رادارگریز. از دسامبر ۲۰۱۶، جت‌های جنگنده رادارگریز اف-۳۵آی "ادیر" (قدرتمند) در نواتیم مستقر شده‌اند. اسرائیل این هواپیماها را از یک کنسرسیوم تولیدکننده آمریکایی به رهبری لاکهید مارتین، با تغییراتی متناسب با نیازهای خود، خریداری می‌کند. تاکنون در مجموع ۷۵ فروند از این جت‌های رادارگریز سفارش داده شده است که قرار است تا پایان دهه ۲۰۲۰ تحویل داده شوند. با این کار سه اسکادران که همگی در نواتیم مستقر شده‌اند، تا آن زمان به ظرفیت
همگی در نواتیم مستقر شده‌اند، تا آن زمان به ظرفیت کامل خود خواهند رسید. این اسکادران‌ها عبارتند از: اسکادران ۱۱۶ «شیرهای جنوب»، اسکادران ۱۱۷ «نخستین جت» و اسکادران ۱۴۰ «عقاب طلایی» که همگی سابقه طولانی‌تری در پایگاه‌های دیگر و با هواپیماهای دیگر دارند (بالا و همچنین بخش یگان‌ها را ببینید). شبیه‌ساز پرواز. همزمان با معرفی اف-۳۵آی، یک شبیه‌ساز پرواز نیز در نواتیم نصب شد که هدف آن آشنا کردن خلبانان جدید با هواپیما قبل از نشستن در کابین برای اولین بار و آشنا کردن خلبانان باتجربه با موقعیت‌های جنگی بدون قرار
کردن خلبانان باتجربه با موقعیت‌های جنگی بدون قرار دادن خود در معرض خطر است. اولین مأموریت‌های جنگی. پس از یک سال آزمایش و آموزش، اسرائیل در اوایل دسامبر ۲۰۱۷ رسماً هشت فروند اف-۳۵آی اول پایگاه را عملیاتی اعلام کرد. در ۲۲ مه ۲۰۱۸، فرمانده وقت نیروی هوایی اسرائیل، سرلشکر عمیکام نورکین، گزارش داد که اسرائیل اولین کشور در جهان است که در درگیری‌های اخیر با ایران در سوریه از اف-۳۵ در جنگ استفاده کرده است. در ژوئیه ۲۰۱۹، اف-۳۵آی‌های مستقر در نواتیم دو بار به انبارهای موشکی ایران واقع در شمال و شمال شرقی پایتخت
موشکی ایران واقع در شمال و شمال شرقی پایتخت عراق، بغداد، حمله کردند. جنگ غزه و «حالت هیولا». در مارس ۲۰۲۵، نیروی هوایی اسرائیل تأیید کرد که از زمان آغاز جنگ غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، هزاران سورتی پرواز در تمام صحنه‌های نبرد با جت‌های رادارگریز اف-۳۵آی "ادیر" خود انجام داده است، از جمله با استفاده از «مهمات خارجی». در این پیکربندی که به «حالت هیولا» (Beast Mode) معروف است، تا چهار بمب یا موشک مستقیماً زیر بال‌ها نصب می‌شود. اف-۳۵ به‌طور معمول سلاح‌ها را به صورت داخلی حمل می‌کند تا قابلیت‌های رادارگریزی خود را
داخلی حمل می‌کند تا قابلیت‌های رادارگریزی خود را حفظ کند. با سلاح‌های خارجی، دیگر رادارگریز نیست، اما به نظر می‌رسد این موضوع در درگیری غزه اهمیت کمتری دارد، زیرا حماس پدافند هوایی ندارد. هم نیروی هوایی آمریکا و هم نیروی هوایی اسرائیل در حال توسعه مخازن سوخت خارجی برای جت‌های رادارگریز اف-۳۵ خود هستند، یا به صورت قابل رهاسازی زیر بال‌ها، یا به اصطلاح CFTها (مخزن سوخت تطبیقی) که به صورت چسبیده در امتداد بدنه نصب می‌شوند. نوع دوم باید رادارگریز باشد، زیرا قابل رهاسازی نیست. نیروی هوایی اسرائیل در توسعه CFTها
رهاسازی نیست. نیروی هوایی اسرائیل در توسعه CFTها بر روی جت‌های جنگنده اف-۱۵ و اف-۱۶ خود پیشگام است. هواپیماهای ترابری. اسکادران ۱۰۳ «فیل‌ها» در طول جنگ فلسطین در ژوئیه ۱۹۴۸ در پایگاه هوایی رمت دیوید تأسیس شد و از آن زمان با هواپیماهای ترابری مختلف در چندین پایگاه پرواز کرده است. در سال ۲۰۰۸، سرانجام هواپیماهای سی-۱۳۰اِچ هرکولس "کرناف" خود را از پایگاه هوایی سابق لود (بخش نظامی فرودگاه بین‌المللی بن گوریون) به پایگاه هوایی نواتیم منتقل کرد. در سال ۲۰۱۴، این اسکادران نسخه بهبودیافته سی-۱۳۰جی-۳۰ سوپر هرکولس
اسکادران نسخه بهبودیافته سی-۱۳۰جی-۳۰ سوپر هرکولس "شیمشون" را دریافت کرد که تا به امروز با آن پرواز می‌کند. اسکادران ۱۳۱ «شوالیه‌های پرنده زرد» در اکتبر ۱۹۷۳ در طول جنگ یوم کیپور در پایگاه هوایی سابق لود (فرودگاه بین‌المللی بن گوریون) تأسیس شد و از همان ابتدا با سی-۱۳۰ای/اِچ هرکولس "کرناف" پرواز می‌کرد. در سال ۲۰۰۸، اسکادران ۱۳۱ سرانجام با سی-۱۳۰اِچ‌های باقی‌مانده خود، به همراه اسکادران ۱۰۳، به پایگاه هوایی نواتیم منتقل شد. پس از خروج اسکادران‌های ۱۰۳، ۱۳۱، ۱۲۰ و ۱۲۲ (در بخش یگان‌ها در زیر ببینید)، پایگاه
۱۲۰ و ۱۲۲ (در بخش یگان‌ها در زیر ببینید)، پایگاه هوایی لود بسته شد و بن گوریون به یک فرودگاه کاملاً غیرنظامی تبدیل شد. هواپیماهای تانکر. اسکادران ۱۲۰ «غول‌های صحرا» (که قبلاً «اسکادران بین‌المللی» در پایگاه هوایی لود بود) از هواپیماهای تانکر بوئینگ ۷۰۷ "رِاِم" تشکیل شده است که قدمت آن‌ها به دهه ۱۹۷۰ بازمی‌گردد و از سال ۲۰۰۸ در نواتیم مستقر هستند. این هواپیماها در سال‌های آینده با هواپیماهای جدیدتر بوئینگ کی‌سی-۴۶ای پگاسوس جایگزین خواهند شد. در اوایل سال ۲۰۲۱، اسرائیل یک قرارداد اولیه برای دو هواپیمای تانکر
اسرائیل یک قرارداد اولیه برای دو هواپیمای تانکر امضا کرد؛ در میان‌مدت، تا هشت فروند برنامه‌ریزی شده است که قرار است از حدود سال ۲۰۲۵ تحویل داده شوند. در نوامبر ۲۰۲۴ اعلام شد که بوئینگ تولید اولین فروند از چهار هواپیمای تانکر برای اسرائیل را آغاز کرده و گزینه‌ای برای هشت فروند دیگر وجود دارد. علاوه بر این، آشیانه‌های بزرگ جدیدی برای تمام تانکرهای پگاسوس ساخته خواهد شد. در پایان اوت ۲۰۲۵، تعداد هواپیماهای تانکر سفارش داده شده به شش فروند افزایش یافت. هواپیماهای شناسایی. اسکادران ۱۲۲ «نَحشون» که از سال ۱۹۷۱
شناسایی. اسکادران ۱۲۲ «نَحشون» که از سال ۱۹۷۱ وجود دارد، با چندین جت گلف‌استریم در پیکربندی‌های مختلف در نواتیم عملیات می‌کند: سه هواپیمای جی‌وی سما "شاویت" از سال ۲۰۰۵، پنج هواپیمای جی۵۵۰ کایو "اِیتام" از سال ۲۰۰۸ و جی۵۵۰ الینت/کامنت "اورون" از سال ۲۰۲۱، که همگی برای وظایف مختلفی مانند شناسایی و نظارت الکترونیکی، هشدار زودهنگام، شناسایی عکس و غیره، همچنین برای نیروی دریایی اسرائیل به کار می‌روند. خرید ماشین‌های اضافی از جدیدترین نوع در حال انجام است. نیروی هوایی یک اسرائیل. پایگاه هوایی نواتیم همچنین
هوایی یک اسرائیل. پایگاه هوایی نواتیم همچنین پایگاه اصلی هواپیمایی است که به آن "نیروی هوایی یک اسرائیل" می‌گویند؛ یک هواپیمای تبدیل شده بوئینگ ۷۶۷ برای سفرهای بین‌المللی رئیس‌جمهور اسرائیل یا نخست‌وزیر. این هواپیما که رسماً "بال صهیون" نامیده می‌شود، توسط نیروی هوایی اسرائیل اداره می‌شود و آشیانه مخصوص خود را در نواتیم دارد. خرید و نگهداری این هواپیما در اسرائیل بسیار بحث‌برانگیز است که منجر به زمین‌گیر شدن آن قبل از عملیاتی شدن در سال ۲۰۲۲ شد. پس از انتخاب مجدد بنیامین نتانیاهو به عنوان نخست‌وزیر در
مجدد بنیامین نتانیاهو به عنوان نخست‌وزیر در پایان سال ۲۰۲۲، "بال صهیون" سرانجام در طول سال ۲۰۲۳ عملیاتی شد و اولین پرواز رسمی خود را در ژوئیه ۲۰۲۴ انجام داد. سلاح‌های هسته‌ای. حتی قبل از اینکه نیروی هوایی ایالات متحده در اوایل مارس ۲۰۲۴ اعلام کند که جت‌های رادارگریز اف-۳۵ آن اکنون برای استفاده از بمب‌های اتمی بی۶۱–۱۲ تأیید صلاحیت شده‌اند، این بحث وجود داشت که آیا هواپیماهای اف-۳۵آی "ادیر" اسرائیل در نواتیم قادر به حمل و پرتاب سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل هستند یا خیر. برای این منظور، این سلاح‌ها باید در
هستند یا خیر. برای این منظور، این سلاح‌ها باید در پناهگاه‌های ویژه‌ای در این پایگاه نگهداری شوند. حملات ایران در سال ۲۰۲۴. در آوریل ۲۰۲۴، این پایگاه هوایی به عنوان بخشی از درگیری ایران و اسرائیل در سال ۲۰۲۴ مورد حمله ایران قرار گرفت؛ بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره‌ای توسط آسوشیتد پرس، تنها خسارت جزئی وارد شده است. در حمله ایران در اکتبر ۲۰۲۴، ویدئوهایی که توسط سی‌ان‌ان موقعیت‌یابی جغرافیایی شده بودند، نشان دادند که تعداد قابل توجهی از موشک‌های ایرانی به این پایگاه اصابت کرده‌اند. رسانه‌های ایرانی گزارش دادند
اصابت کرده‌اند. رسانه‌های ایرانی گزارش دادند که چندین فروند از پیشرفته‌ترین هواپیماهای اسرائیل منهدم شده‌اند، بدون اینکه مدرکی برای تأیید این ادعا ارائه دهند. نیروهای دفاعی اسرائیل اعلام کردند: «حمله موشکی بالستیک امشب ایران هیچ تأثیر عملیاتی بر نیروی هوایی اسرائیل و حملات هوایی مداوم آن علیه اهداف تروریستی در نوار غزه و لبنان نداشته است». سوابق مسیر پرواز نشان داد که بخش قابل توجهی از هواپیماهای بوئینگ ۷۰۷ و سی-۱۳۰ نیروی هوایی اسرائیل در نزدیکی سواحل اسرائیل در حال آماده‌باش بودند، یا برای پشتیبانی از
در حال آماده‌باش بودند، یا برای پشتیبانی از فعالیت جنگنده‌های نیروی هوایی یا برای ایمنی خودشان در پیش‌بینی حملات به پایگاه‌های هوایی به هوا فرستاده شده بودند. تصاویر ماهواره‌ای گرفته شده پس از حمله، چهار مورد اصابت ظاهری موشک‌های ایرانی را در این پایگاه نشان داد. یکی از آن‌ها باعث ایجاد یک حفره بزرگ در سقف یک مجموعه آشیانه در نزدیکی باند جنوبی شد. به نظر می‌رسد موشک دیگری به یک جاده در پایگاه اصابت کرده است. نیروهای دفاعی اسرائیل گفتند که موشک‌های ایرانی به «ساختمان‌های اداری و سایر مناطق تعمیر و نگهداری»
«ساختمان‌های اداری و سایر مناطق تعمیر و نگهداری» در پایگاه‌های هوایی آن آسیب رسانده‌اند اما به هیچ سرباز، سلاح یا هواپیمایی آسیبی نرسیده است. فرودگاه بین‌المللی. از آنجایی که فرودگاه بین‌المللی بن گوریون در نزدیکی تل‌آویو سال‌هاست به حد ظرفیت خود رسیده، ملاحظاتی برای تبدیل کامل یا جزئی یکی از پایگاه‌های هوایی نظامی اسرائیل به یک فرودگاه غیرنظامی یا توسعه آن در نظر گرفته شده است. علاوه بر تبدیل کامل پایگاه هوایی رمت دیوید در شمال اسرائیل، استفاده دوگانه از پایگاه هوایی نواتیم نیز مورد بحث است، زیرا می‌توان
هوایی نواتیم نیز مورد بحث است، زیرا می‌توان آن را بدون مشکلات عمده گسترش داد چون توسط بیابان با سکونتگاه‌های اندک احاطه شده است. نزدیکی به شهر رو به رشد بئرشبع (حدود ۱۵ کیلومتر) نیز به نفع این گزینه است. نیروی هوایی اسرائیل به شدت با این پیشنهاد اخیر مخالف است زیرا معتقد است که این امر حرکات پروازی نظامی را بیش از حد محدود می‌کند. در پایان ژانویه ۲۰۲۵، کنست تصمیم گرفت تا پایان سال طرحی را برای چگونگی ایجاد یک فرودگاه بین‌المللی در نواتیم تهیه کند. این به معنای ساخت قطعی آن نیست، بلکه ابتدا تمام گزینه‌ها
معنای ساخت قطعی آن نیست، بلکه ابتدا تمام گزینه‌ها برای چگونگی و مکان ساخت فرودگاه در آنجا بررسی خواهد شد. با این حال، وقایع پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نیز نشان داده است که نیروی هوایی اسرائیل چقدر به‌طور فشرده از پایگاه هوایی نواتیم برای انجام تمام وظایف خود، مانند عملیات‌های فشرده در نوار غزه و کرانه باختری، در لبنان و سوریه، حملات تلافی‌جویانه دوربرد در ایران و علیه حوثی‌ها در یمن استفاده می‌کند. اگر فرودگاه دو منظوره در نواتیم ایجاد شود، عملیات‌هایی مانند گذشته از آنجا دیگر ممکن نخواهد بود. یک کمیته کمیته امور
از آنجا دیگر ممکن نخواهد بود. یک کمیته کمیته امور اقتصادی کنست در مارس ۲۰۲۵ طرح‌های ساخت فرودگاه را پیش برد، که به دنبال لابی‌گری گروه «نگب از نواتیم برمی‌خیزد»، یک گروه حمایتی از ساکنان نگب و دره یزرعیل، انجام شد. در اواخر همان سال، در ماه ژوئیه، گزارش شد که نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو تصمیم گرفته است که فرودگاه در سایت باستان‌شناسی سیکلاگ، در غرب رهط ساخته شود. همچنین در ژوئیه ۲۰۲۵، شورای ملی برنامه‌ریزی و ساخت‌وساز اسرائیل بررسی طرح‌های دو فرودگاه بین‌المللی در رمت دیوید و سیکلاگ را تأیید کرد، که شامل
در رمت دیوید و سیکلاگ را تأیید کرد، که شامل تنظیمات زیست‌محیطی، بررسی جنبه‌های امنیتی و رفع محدودیت‌های ساخت‌وساز موجود است. این بدان معناست که استفاده غیرنظامی اضافی از پایگاه هوایی نواتیم اکنون به نظر می‌رسد از دستور کار خارج شده است. یگان‌ها. ⃰ سما = هواپیمای مأموریت ویژه الکترونیکی، کایو = هشدار زودهنگام هوابرد تطبیقی، الینت = شنود الکترونیک، کامنت = شنود ارتباطات نکته: هواپیماهای نیروی هوایی اسرائیل معمولاً از طریق نمادهای روی دم یا ورودی‌های هوا قابل تخصیص به اسکادران خود هستند.
فرودگاه نوشاتل یک فرودگاه با کد یاتا QNC است . این فرودگاه در شهر نوشاتل کشور سوئیس قرار دارد .
فرودگاه نویبراندنبورگ یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا FNB است . این فرودگاه در شهر نویبرندنبورگ کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی نتاجی سبهاش چندر بوس یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CCU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۲۰ متر است. این فرودگاه در شهر کلکته کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نروینو یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۱۸ متر است. این فرودگاه در شهر بک‌وورث، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۹۳٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نرو-مر یک فرودگاه با کد یاتا BBV است . این فرودگاه در کشور ساحل عاج قرار دارد .
فرودگاه نپالگونج یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KEP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۵۳ متر است. این فرودگاه در نپالگونج، نپال قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
روضة الشهدا (به معنی باغ شهدا) مقتلی است از حسین واعظ کاشفی دربارهٔ سرگذشت حسین بن علی و وقایع حزن‌انگیز کربلا که در ده باب و به سال ۹۰۸ هجری قمری تألیف شد. تمرکز کتاب بر روی واقعهٔ کربلاست ولی ابوابی از آن به شرح مصائب سایر انبیا و امامان شیعه پرداخته‌است. اگرچه بارها "روضة الشهدا" را اولین مقتل فارسی خوانده‌اند، شواهد حاکی از آن است که مقتل‌هایی به زبان فارسی از پیشتر موجود بوده اما هیچ کتابی از لحاظ جامعیت با آن برابری نمی‌کرد. "روضة الشهدا" در اواخر عهد تیموریان تألیف شد، زمانی که جنب‌وجوش طریقت‌های
تیموریان تألیف شد، زمانی که جنب‌وجوش طریقت‌های صوفی–شیعی و گرایش به تشیع در سرتاسر دنیای فارسی‌زبان از مدت‌ها پیش فزونی گرفته بود، شاه اسماعیل صفوی تبریز را فتح کرده و تشیع دوازده‌امامی را مذهب رسمی دولت خویش اعلام کرده بود، و خطر ازبکان سنی از جانب شمال شرق احساس می‌شد. در این برههٔ حساس بود که کاشفی به نوشتن "روضة الشهدا" با حمایت شاهزاده سید عبدالله میرزا همت گماشت. کتاب نیز به همو تقدیم شده‌است. پیدایش اصطلاحات «روضه» و «روضه‌خوانی» را به این اثر و رواج آن میان اهل منبر نسبت داده‌اند. این کتاب منشأ
آن میان اهل منبر نسبت داده‌اند. این کتاب منشأ روایی تعزیه شد و به شکل‌گیری فرهنگ عامهٔ تشیع در ایران و سایر مناطق شیعه‌نشین کمک شایانی کرد. شاعران، نویسندگان، و داستان‌سرایان متعددی از "روضة الشهدا" برای خلق آثار ادبی و هنری الهام گرفتند. امروزه برداشت عامهٔ مردم از واقعهٔ کربلا همچنان متأثر از این کتاب است. "روضة الشهدا" نقش مهمی در روند گسترش تشیع در ایران ایفا کرد. حکومت صفوی نیز در بهره‌برداری از این اثر برای قوام بخشیدن به نهضت خود فروگذاری نکرد. از سوی دیگر، "روضة الشهدا" به اندیشهٔ تشیع رنگ و بوی
سوی دیگر، "روضة الشهدا" به اندیشهٔ تشیع رنگ و بوی ایرانی بخشید. عمدهٔ شهرت "روضة الشهدا" به دلیل عبارت‌پردازی‌های زیبای آن است. کتاب به شیوهٔ "گلستان" سعدی، با نثری مسجع و جذاب و با بهره‌گیری از عناصر داستانی نوشته شده که همین امر استقبال فراوان تودهٔ مردم از آن را در پی داشته‌است. با وجود این، بسیاری از قصه‌های کتاب از لحاظ علمی و تاریخی صحت ندارند و کتاب را باید در گونهٔ (ژانرِ) رمان تاریخی طبقه‌بندی و بیشتر بر ارزش‌های ادبی آن تأکید کرد تا ارزش‌های تاریخی‌اش. منابع مورد استفادهٔ کاشفی عمدتاً نامعتبر و
منابع مورد استفادهٔ کاشفی عمدتاً نامعتبر و نامشهور بوده‌اند و بخش‌های فراوانی از کتاب صرفاً از تخیلات نویسنده نشئت گرفته‌اند. پیش‌زمینه. دربارهٔ مؤلف. حسین واعظ کاشفی در ۸۴۰ ه‍.ق در سبزوار، مهم‌ترین پایگاه شیعیان در خراسان، متولد شد. پدرش واعظی شیعه بود. دوران کودکی را در سبزوار گذراند که هنوز یاد و خاطرهٔ حکومت شیعی سربداران (۸۰۸–۷۳۷ ه‍.ق) از یاد مردمان شهر نرفته بود. در جوانی برای ادامهٔ تحصیل راهی مشهد شد. در آنجا شیخ سعدالدین کاشغری را به خواب دید که او را به پیوستن به طریقت صوفی نقشبندی فرا می‌خواند.
را به پیوستن به طریقت صوفی نقشبندی فرا می‌خواند. کاشفی در جستجوی شیخ، درس و مدرسه را رها کرد و به هرات رفت اما شیخ تنها چند روز پیش‌تر درگذشته بود. به عقیدهٔ عباس امانت، استاد تاریخ و مطالعات بین‌المللی در دانشگاه ییل، این رؤیای احتمالاً ساختگیِ کاشفی را می‌توان توجیهی برای ترک جامعهٔ محلی و حاشیه‌ای شیعه‌نشین زادگاهش و عزیمت به هرات، پایتخت پرآتیه و سنی‌نشین تیموریان در نظر گرفت. کاشفی با توسل به تصوف از این مرحله گذر کرد. او در هرات به حلقهٔ شیخ عبدالرحمان جامی، شاعر و صوفی پرآوازهٔ نقشبندی، درآمد و
جامی، شاعر و صوفی پرآوازهٔ نقشبندی، درآمد و خواهرش را نیز به زنی گرفت. این رابطه راه او را برای معاشرت با مقامات تیموری، ایراد وعظ و خطابه در مراکز حساس حکومتی و فرهنگی، و تألیف ده‌ها کتاب و رساله هموار کرد. با وجود این، هیچگاه در هرات از تهمت رفض و گرایش به تشیع بری نگشت. در سبزوار هم به خاطر رابطه با مقامات تیموری، سکونت در هرات، و ترک هویت شیعی مورد طعن قرار می‌گرفت. دو بار به سمت قاضی‌القضات بیهق منصوب شد ولی هر بار اوضاع بر او چندان سخت گذشت که ترجیح داد استعفا کرده به هرات برگردد. مذهب کاشفی به‌روشنی
استعفا کرده به هرات برگردد. مذهب کاشفی به‌روشنی معلوم نیست ولی به احتمال قوی با استناد به نوشته‌هایش سنی حنفی بود. شک دیگر آن است که شیعه مانده ولی تقیه کرده باشد. در این اواخر فرضیهٔ دیگری توسط رسول جعفریان، استاد تاریخ دانشگاه تهران، مطرح شده که او را از «سنیان دوازده‌امامی» دانسته‌است. وضعیت زمانه. هرات در اواخر قرن نهم هجری عاری از احساسات شیعی نبود. اغلب طریقت‌های صوفی اهل بیت را گرامی می‌داشتند و نخستین حلقهٔ سلسله‌شان پس از پیامبر به علی بن ابی‌طالب می‌رسید. شور حسینی نیز در جامعه جاری بود. جامی و
می‌رسید. شور حسینی نیز در جامعه جاری بود. جامی و سایر مشایخ نقشبندیه از سنیان تفضیلی بودند یعنی بدون انکار مشروعیت خلفای راشدین، علی و خاندانش را بیشتر دوست می‌داشتند. سلطان حسین بایقرا و خانواده‌اش و بسیاری از مشایخ و علمای هرات نیز گرایش‌های شیعی داشتند. اما امیر علی‌شیر نوایی، وزیر متنفذ و ادب‌پرور تیموری، سخت دل در گرو تسنن داشت. جنب‌وجوش طریقت‌های صوفی–شیعی و به‌ویژه موفقیت‌های اخیر صفویان در غرب موجب نگرانی امیر از رشد فزایندهٔ تشیع شده بود. خطابه‌های شاه قاسم انوار (۸۳۷–۷۵۷ ه‍.ق)، شاعر صوفی‌مسلک، که
شاه قاسم انوار (۸۳۷–۷۵۷ ه‍.ق)، شاعر صوفی‌مسلک، که به تبلیغ نهضت خداوندگاران اردبیل، شش دهه پیش از ظهور خاندان صفوی می‌پرداخت برای مقامات تیموری دردسرساز شده بود. سخنان انوار نه تنها بر دل درویشان و صوفیان و عامهٔ مردم نشسته بود، که شاهزادگان تیموری را نیز خوش آمده بود. کار چندان بالا گرفت که سرانجام او را در ۸۳۰ ه‍.ق از هرات تبعید کردند. اما این اقدامات برای جلوگیری از رشد تشیع کافی نبود. در اواخر قرن نهم هجری، در سرتاسر دنیای فارسی‌زبان از کاشغر، دهلی، سمرقند، و هرات تا شیراز، تبریز، و بورسه اقبال به
سمرقند، و هرات تا شیراز، تبریز، و بورسه اقبال به طریقت‌های صوفی–شیعی با رویکرد براندازی حکومت، در حال افزایش بود. اما در اواخر عهد تیموریان که کار دولت رو به ضعف رفته بود، خطر واقعی نه از جانب طریقت‌های صوفی–شیعی، که از جانب قبائل ازبک سنی واقع در استپ‌های آسیای میانه احساس می‌شد. خواندمیر، تاریخ‌نگار نامدار، در شرح حالش از امیر علی‌شیر نوایی موردی را مطرح می‌کند که به‌روشنی نشانگر نگرانی‌های فرایندهٔ مشایخ هرات از خطر قریب‌الوقوع ازبک‌هاست. او می‌نویسد که امیر علی‌شیر نوایی بالاخره در محرم ۹۰۶ ه‍.ق از
که امیر علی‌شیر نوایی بالاخره در محرم ۹۰۶ ه‍.ق از سلطان حسین بایقرا اجازه گرفت که به سفر حج برود. اما جمعی از مشایخ و علما و اشراف و اعیان جامعه از جمله کاشفی خدمت امیر رسیده و از او خواستند: سبب آرامش بلاد خراسان و موجب آسایش طوایف ایشان ذات فایضة البرکات شماست. در این وقت این دیار از وجود با جود سلطان صاحب‌قران خالی است. اگر فرّ حضور فایض النور نیز عاطل ماند، یمکن که فتنه‌هایی روی نماید که تدارک آن در حیّز امکان نیاید، خصوصاً که پادشاه اوزبک بر ماوراءالنهر استیلا یافته و داعیهٔ عبور از آمویه دارد. اکنون
استیلا یافته و داعیهٔ عبور از آمویه دارد. اکنون چون احوال عراق و شام نیز در غایت پریشانی است و طرق در نهایت ناامنی و به حسب شرع شریف در چنین وقتی حج واجب نیست، التماس این فقیران آن است که یک بار دیگر بر جان خراسانیان منت نهاده امسال از سر این سفر درگذرند و ثواب این خیر را از هفتاد حج پیاده زیاده شمرند. نوایی «جهت مصلحت عباد» به این خواستهٔ آنان تن داد. اما آنقدر زنده نماند که حج گذارد؛ او تنها یک سال بعد درگذشت. مرگ نوایی ضربه‌ای عظیم بر پیکرهٔ حکومت تیموریان وارد آورد و از آن پس هرات به مدت یک دهه دچار
وارد آورد و از آن پس هرات به مدت یک دهه دچار ناامنی و آشوب شد. در سال ۹۰۵ ه‍.ق بداق‌خان، سلطان حسین را در بلخ شکست داده بود. دو سال بعد پسرش، شیبک‌خان ازبک بر سمرقند چیره شد و عملاً به حضور کجدار و مریز تیموریان در ماورای آمودریا خاتمه داد. از دست رفتن پایتخت پیشین تیموریان و فرار شاهزاده‌های تیموری به خراسان در دل مردم هرات ترس افکند. سلطان حسین در ۹۱۱ ه‍.ق درگذشت. شیبک‌خان در محرم ۹۱۲ ه‍.ق هرات را تصرف و پس از در هم شکستن مقاومت ناچیز دو پسر سلطان، سلطهٔ شیبانیان را بر مابقی خراسان تثبیت کرد. ازبکان که
شیبانیان را بر مابقی خراسان تثبیت کرد. ازبکان که اجدادی مغول داشتند، برای مردم خراسان یادآور مصائب و ویرانی‌های ناشی از حملهٔ مغول بودند. همچنین آنان در تسنن تعصب می‌ورزیدند که تحمل این وضعیت برای نخبگان هرات که به مُدارا مَنِشی و تساهل تیموریان خو کرده بودند، دشوار می‌نمود. انگیزهٔ تألیف. در این برههٔ حساس بود که کاشفی در ۹۰۸ ه‍. ق، تنها دو سال پیش از مرگش، به تألیف "روضة الشهدا" همت گماشت. عباس امانت تقارن سیر وقایع تاریخی و موضوع کتاب کاشفی را صرفاً به پای اتفاق نمی‌گذارد، خاصه از این منظر که تنها اندکی
اتفاق نمی‌گذارد، خاصه از این منظر که تنها اندکی پس از سلطهٔ ازبکان بر هرات که بر تسنن تأکید می‌ورزیدند، شهر در سال ۹۱۶ ه‍.ق به دست شاه اسماعیل صفوی فتح شد که در تشیع شدیداً متعصب بود و بسیار افراط می‌ورزید. به احتمال قوی در ۹۰۸ ه‍.ق یعنی یک سال پس از فتح تبریز به دست شاه اسماعیل و رسمی اعلام کردن تشیع دوازده‌امامی، کاشفی و مشایخ متمایل به تشیع در هرات از وقایع سرنوشت‌سازی که در غرب ایران رخ می‌داد باخبر بودند. "روضة الشهدا" به شاهزاده سید عبدالله میرزا تقدیم شده‌است؛ بدین معنی که او از تألیف کتاب حمایت
شده‌است؛ بدین معنی که او از تألیف کتاب حمایت مالی کرد. سید میرزا که خواهرزادهٔ سلطان حسین بود، دختر سلطان، مریم سلطان بَیگُم، را نیز به زنی گرفته بود لذا در امور سیاسی هرات صاحب‌نفوذ به‌شمار می‌آمد. به عقیدهٔ امانت، سید میرزا در این برهه لازم دیده بود از کاشفی برای نگارش "روضة الشهدا" حمایت کند تا بر اصل و نسب شیعی خویش تأکید ورزد و بدین وسیله بخت خود را برای جانشینی سلطان حسین در روزگاری که به راه انداختن نهضت‌های شیعی رایج و مورد پسند مردم بود افزایش دهد. این موضوع از مقدمهٔ کاشفی بر "روضة الشهدا" نیز
این موضوع از مقدمهٔ کاشفی بر "روضة الشهدا" نیز مشهود است. کاشفی در مقدمهٔ کتابش اصل و نسب سید میرزا را هم از جانب پدر و هم از جانب مادر می‌ستاید. کاشفی نوشته‌است «با وجود علوّ نسب در سیادت . . . به سُمُوّ مرتبت در نسبت سلطنت نیز آراسته است؛ هم سیادت در نسب، هم شهریاری در حسب». کاشفی نسب پدری شاهزاده سید میرزا را به حسن بن علی، امام دوم شیعیان، و نسب مادری‌اش را به سیدان حسینی می‌رساند و در نهایت شجره‌نامهٔ تیموری مادرش را به تیمور لنگ گره می‌زند. امانت نتیجه می‌گیرد که "روضة الشهدا" با عنایت به
امانت نتیجه می‌گیرد که "روضة الشهدا" با عنایت به جاه‌طلبی‌های سیاسی شاهزادهٔ تیموری و با هدف افزایش دادن نفوذ و بالا بردن وجههٔ او بین طرفداران تشیع نوشته شده‌است. احوال سید میرزا، تا آنجا که معلوم است، مؤید چنین برنامهٔ سیاسی‌ای تنها در اواخر عهد تیموریان است. در کشاکش عداوت‌ها و رقابت‌های خانمان‌سوز اواخر سلطنت سلطان حسین بایقرا و نیز بلافاصله پس از مرگ او که نهایتاً منجر به فروپاشی تیموریان شد، سید میرزا می‌کوشید اصل و نسب شیعی خویش را برجسته کند تا حمایت قشرهای مردمیِ هرات را به دست آورد. او در سال ۹۰۶
قشرهای مردمیِ هرات را به دست آورد. او در سال ۹۰۶ ه‍.ق در دفاع از هرات با بدیع‌الزمان میرزا، پسر ارشد سلطان که علیه پدر شوریده بود، جنگید اما شکست خورد و به جانب اردوی سلطان گریخت. با مرگ سلطان به سال ۹۱۱ ه‍.ق آرزوی دست‌یابی به قدرت دوباره در او بیدار شد. گرچه زنان دربار من جمله همسرش، او را تحت فشار گذاشتند تا با بدیع‌الزمان میرزا بیعت کند، اما ظاهراً او نسبت به حکومت زودگذر بدیع‌الزمان اعلام وفاداری نکرد. با این وجود، سید میرزا در آخرین روزهای عمر حکومت تیموریان، تغییر عقیده داد. او از مقابل سپاهیان ازبک
تغییر عقیده داد. او از مقابل سپاهیان ازبک در هرات گریخت و به سپاه بدیع‌الزمان در مشهد پیوست اما این مقاومت با شکست تام مواجه شد. با این وجود، سید میرزا طی تلاش مذبوحانهٔ دیگری، این بار در سبزوار و به امید حمایت شیعیان این شهر از او به مقاومت علیه ازبکان برخاست که این تلاش نیز ناکام ماند و او در همان‌جا به سال ۹۱۳ ه‍.ق کشته شد. اما به نوشتهٔ رسول جعفریان، شواهدی هست که نشان می‌دهد مجالس سوگواری در آن اعصار نه تنها در سبزوار، زادگاه کاشفی و از پایگاه‌های مهم شیعیان، بلکه در هرات، پایتخت تیموریان، نیز برگزار
شیعیان، بلکه در هرات، پایتخت تیموریان، نیز برگزار می‌شده‌است. کاشفی به درخواست سید میرزا، از اعیان و سادات بزرگ هرات، مأمور تهیهٔ متنی برای این مجالس شد. او کتاب‌های قدما در این باره را از جهت «جامعیت فضایل سبطین و تفاصیل احوال ایشان خالی» می‌داند و به نگارش «نسخه‌ای جامع که حالات اهل بلا، از انبیا و اصفیا و شهدا و سایر ارباب ابتلا و احوال آل عبا بر سبیل توضیح و تفصیل در وی مسطور و مذکور بُود» همت می‌گمارد. کاشفی چندین بار در مقدمهٔ کتاب متذکر می‌شود که از نقل اشعار عربی خودداری کرده چون بر شنوندهٔ
که از نقل اشعار عربی خودداری کرده چون بر شنوندهٔ فارسی‌زبان اثر نمی‌کنند که حاکی از آن است که "روضة الشهدا" از همان ابتدا به قصد خوانده‌شدن در مجالس سوگواری نگاشته شده‌است. تألیف. "روضه" یعنی باغ، چمنزار، یا مرغزار. مراد کاشفی از روضه همان ارض کربلا است که به واسطهٔ خون شهدا آبیاری شده‌است. کاشفی روضه را در معنای قبر نیز به کار برده‌است. کتاب در ۱۰ باب و به منظور بیان چگونگی وقوع واقعهٔ کربلا نوشته شده‌است: خاتمه‌ای نیز «در ذکر اولاد سبطین و سلسلهٔ نسب بعضی از ایشان» آمده‌است که به اجمال به زندگی سایر