payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شاپوردختک (پارسی میانه: "Šābuhrduxtag"، به معنای «دختر شاپور») یک ملکه ساسانی ("بانبشن") و همسر شاهنشاه بهرام دوم (حکومت از ۲۷۴ تا ۲۹۳) در سده سوم میلادی بود. او دختر شاپور میشانشاه و نوهٔ شاپور یکم بود. زندگی‌نامه. شاپوردختک تنها دختر شاپور میشانشاه، پسر شاهنشاه شاپور یکم و فرمانروای میشان، بود. مادر شاپوردختک دینگ نام داشت. او دارای برادران بسیاری به نام‌های هرمز، هرمزک، اودابخت، بهرام، شاپور و پیروز بود. او احتمالاً در میشان که پدرش آن را اداره می‌کرد، بزرگ شده‌است. در سال ۲۶۰ پدرش درگذشت و احتمالاً دینگ
شده‌است. در سال ۲۶۰ پدرش درگذشت و احتمالاً دینگ به عنوان فرماندار میشان جانشین وی شد. در سال ۲۷۴ پسرعموی شاپوردختک، بهرام دوم، بر تخت نشست و کمی بعد با او ازدواج کرد. شاپوردختک سپس عنوان "بانبشنان بانبشن" به معنای «ملکه ملکه‌ها» را دریافت کرد. در حدود سال ۲۸۱، برادرش هرمز بر بهرام دوم شورید و مورد حمایت ساکنان شرق ایران، از جمله گیلان، قرار گرفت. شورش هرمز سرانجام در حدود سال ۲۸۳ سرکوب شد و او نیز کمی بعد به دستور بهرام دوم اعدام شد. به دستور بهرام دوم، پسرش بهرام سوم نیز به عنوان فرماندار سکستان گماشته
بهرام سوم نیز به عنوان فرماندار سکستان گماشته شد. شاپوردختک در نقش برجسته‌هایی در کنار بهرام دوم به تصویر کشیده شده‌است. یکی از این نقش برجسته‌ها در سرمشهد در جنوب کازرون قرار دارد که بهرام را به عنوان یک شکارچی به تصویر کشیده که در حالی که شمشیر خود را به سوی دیگری می‌اندازد، شیری را به قتل رسانده‌است. شاپوردختک دست راست او را به نشانه حفاظت نگه داشته در حالی که کرتیر و یک چهره دیگر، احتمالاً یک شاهزاده، در حال تماشا هستند. این چشم‌انداز چندین معنا و مفهوم استعاره‌ای دارد و تصور می‌شود که به احتمال زیاد
استعاره‌ای دارد و تصور می‌شود که به احتمال زیاد قرار است یک نمایش سلطنتی ساده دلیرانه را هنگام شکار در زندگی واقعی به تصویر بکشد. نقش برجسته دیگری در نقش رستم، بهرام دوم را ایستاده به تصویر می‌کشد در حالی که خانواده و همراهانش او را فرا گرفته‌اند؛ در سمت چپ او شاپوردختک، یک شاهزاده، ولیعهد بهرام سوم، کرتیر و نرسه مجسم شده‌اند. در راست او نیز بابک و دو بزرگ دیگر قرار دارند. بهرام دوم همچنین سکه‌های بسیاری را با تصویر خودش، شاپوردختک و بهرام سوم ضرب کرده‌است. شاپوردختک روی این سکه‌ها کلاه‌هایی با شکل‌های
شاپوردختک روی این سکه‌ها کلاه‌هایی با شکل‌های مختلف، گراز، شیردال، اسب یا عقاب، پوشیده‌است. گرچه معنای دقیق این امر مشخص نیست. به نظر می‌رسد او هنوز در زمان مرگ شوهرش در سال ۲۹۳ زندگی می‌کرده و احتمالاً چند سال بعد درگذشته است.
پلکان ورودی تخت جمشید یک جفت پلکان قرینه است که در دیوار غربی نزدیک به گوشه شمالی ارگ تخت جمشید قرار گرفته‌است. در آنجا، در جلوی دیوار، محوطه‌ای به طول ۵۱۰ سانتی‌متر و پهنای ۷۰۰ سانتی‌متر را به اندازه ۱۰ سانتی‌متر از سطح دشت بالاتر آورده و با سنگ‌های بزرگ و نیک تراشیده فرش کرده‌اند و در امتداد اضلاع کوتاهتر آن دو ردیف پلکان بالا آورده‌اند. هر پلکان، ۶۳ پله دارد و به پاگردی وسیع منتهی می‌شود، سپس ۱۸۰ درجه پیچیده و در جهت مخالف ردیف نخستین، ۴۸ پله دیگر می‌خورد و در ارتفاع نزدیک به دوازده متری زمین به صفه تخت
و در ارتفاع نزدیک به دوازده متری زمین به صفه تخت جمشید می‌رسد. هر پلکان بر روی هم ۱۱۱ پله دارد که هر کدام ۶۹۰ سانتی‌متر طول، ۳۸ سانتی‌متر عرض و ۱۰ سانتی‌متر پاخیز دارد. پاخیز این پله‌ها به قدری کم است که اگر بخواهند، می‌توانند سواره از آنها بالا روند. زمانی که از تخت جمشید پاسبانی نمی‌شده، حیوانات بارکش از آنها بالا و پایین می‌رفته‌اند. کناره پلکان‌ها دارای جان پناهی از کنگره‌ها چهار پله‌ای زیبایی بوده که برخی از آنها هنوز برجایند. هر کنگره ۶۴ سانتی‌متر ارتفاع داشته و در جبهه پهنش تاقچه‌ای مستطیل شکل
ارتفاع داشته و در جبهه پهنش تاقچه‌ای مستطیل شکل درآورده بودند. به نظر می‌آید که این کنگره‌ها نمودار و مظهر دژهای پارسیان و فرورفتگی وسط آنها نمایانگر دروازه دژها بوده‌است. در بالا، میان دو سر پلکان و کاخ دروازه کشورها، جلو خان کوچکی وجود داشته‌است. سنگ‌های آهکی که در ساختن این پلکان توأمان به کار رفته، نامنظم و بسیار بزرگ اند و بدون ملاط بر روی هم چیده شده و با بست‌های تقریباً مستطیل شکل به هم پیوند خورده‌اند. این نوع بست‌ها و کار تراش سنگ‌ها بیشتر خصوصیات دوره خشایارشا را نشان می‌دهد و از این جهت بسیار
دوره خشایارشا را نشان می‌دهد و از این جهت بسیار احتمال دارد که پلکان بزرگ توأمان، ساخته خشایارشا بوده باشد. از هر تخته سنگی چهار یا پنج پله درآورده‌اند و بسیاری از پله‌ها بر اثر عبور و مرور مردمان و گزند آب و هوا ساییده شده یا شکستگی پیدا کرده‌است، این آسیب‌ها را متخصصان ایتالیایی و ایرانی دهه ۵۰ شمسی تعمیر کرده‌اند.
برَزِرز یا برازرز یک شرکت تولید فیلم‌های پورنوگرافی واقع در مونترآل کانادا می‌باشد، که محتوای هاردکور ارائه می‌دهد. شعار این وبسایت «برترین وبسایت پورنوگرافی اچ‌دی» است. تاریخچه. برزرز در سال ۲۰۰۵ توسط گروهی از سرمایه‌گذاران مونترال تأسیس شد. برزرز به عنوان یکی از زیرمجموعه‌های وبسایت «مانسِف» شروع به کار کرد. این شرکت در سال ۲۰۱۰ مانسف توسط «فابین تویلمن» خریداری شد و نام آن به «مانوین» تغییر پیدا کرد. در سال ۲۰۱۲ تویلمن به دلیل فرار از مالیات از بلژیک به آلمان مهاجرت کرد. در سال ۲۰۱۳، تویلمن شرکت ماینوین
مهاجرت کرد. در سال ۲۰۱۳، تویلمن شرکت ماینوین و زیرمجموعه‌هایش (از جمله برزرز) را تماماً به یک گروه مدیریتی به نام مایندگیک با مدیریت فراس آنتون و سرمایه‌گذاری دیوید تاسیلو فروخت.
تاناکا هیساشیگه (نام هیساشیگه، نام خانوادگی تاناکا) یک مخترع و مهندس ژاپنی بود که در دوره ادو و عصر میجی در ژاپن می‌زیست. او یکی از مؤسسان شرکت توشیبا بود و لقبش، "توماس ادیسون ژاپن" می‌باشد. عروسک‌های معروف ژاپنی کاراکوری ساختهٔ وی می‌باشند. زندگینامه. تاناکا در کورومه، ولایت چیکوگو(استان فوکوئوکا کنونی) به دنیا آمد. او پسر بزرگ یک استاد‌کار پوسته لاک پشت بود. تاناکا که از سنین پایین شاگردی می‌کرد، صنعتگری با استعداد بود. او در سن هشت سالگی، سنگ جوهری دارای یک قفل مخفی اختراع کرد که برای باز کردن آن باید
یک قفل مخفی اختراع کرد که برای باز کردن آن باید تاری را به طرز خاصی بپیچاند. تاناکا در سن ۱۴ سالگی دستگاه بافندگی را اختراع کرد که می‌توانست طرح های پیچیده‌ای را به درون پارچه ببافد. تاناکا از سن ۲۰ سالگی شروع به ساخت عروسک‌های اتوماتیک «کاراکوری» کرد، این عروسک ها که فنری، پنوماتیک و هیدرولیکی بودند، قابلیت انجام حرکات نسبتاً پیچیده‌ای داشتند و به شدت مورد تقاضا اشراف کیوتو، دایمیو ها و دربار شوگان بودند. تاناکا در سن ۲۱ سالگی با ساختن این عروسک های کوکی، در سراسر کشور در جشنواره ها برنامه اجرا می کرد. او
سراسر کشور در جشنواره ها برنامه اجرا می کرد. او از عهده‌گیری کسب و کار خانوادگی خود امتناع کرد و آن را به برادر کوچکترش سپرد تا تمام توجه‌اش را صرف عروسک های کاراکوری کند. غالبا عروسک های «یومی-هیکی دوجی» (به معنای پسر تیرانداز) و «موجی-کاکی» (به معنای عروسک نامه نویس) از بهترین شاهکار های او محسوب می‌شود. با این حال تاناکا در اواسط دهه سی سالگی، تمایل داشت محصولات کاربردی‌تری را بسازد. تاناکا در سال ۱۸۳۴، به اوساکا نقل مکان کرد و در آنجا آزمایش‌هایی پنوماتیک، هیدرولیک و انواع نورپردازی ها مبتنی بر روغن
هیدرولیک و انواع نورپردازی ها مبتنی بر روغن کلزا انجام داد؛ از جمله کارهای او یک شمعدان جیبی و یک چراغ نفتی با پمپ سوخت تحت فشار هوا بودند که به شدت محبوب واقع شدند. سپس تاناکا به کیوتو نقل مکان کرد و درآنجا به یادگیری علوم غربی («رانگاکو») و نجوم پرداخت. او یک پمپ آتش نشانی پنوماتیک اختراع کرد و در سال ۱۸۵۱، یک ساعت ژاپنی موسوم به «ساعت هزار ساله» ساخت که اکنون توسط دولت ژاپن به عنوان یک میراث فرهنگی حائز اهمیت تلقی شده هست. با پیشرفت جنبش سوننو جوئی، فضا کیوتو به طرز فزاینده ای نسبت به تاثیرات و فناوری
کیوتو به طرز فزاینده ای نسبت به تاثیرات و فناوری های کشور های خارجی مقاومت می‌کرد و خطرناک شد؛ و تاناکا توسط سانو سونه تامی به قلمروی ساگا در کیوشو دعوت شد و مورد استقبال دایمیوآنجا، نابه‌شیما نائوماسا، قرار گرفت. در مدتی که تاناکا در ساگا بود، او موفق به ساخت و طراحی اولین لوکوموتیو بخار و کشتی جنگی بخار محصول ژاپن شد. با وجود اینکه تاناکا در این زمینه هیچ تجربه قبلی نداشت، اما با دسترسی به یک کتاب مرجع هلندی و تماشا یک موتور بخار (که یفیمی پوتیاتین، دیپلمات روسی، آن را به نمایش گذاشته بود) در طول بازدید
روسی، آن را به نمایش گذاشته بود) در طول بازدید از ناکازاکی در سال ۱۸۵۳، در انجام آن کار موفق گشت. تاناکا بعدها در مرکز آموزش نیروی دریایی ناگاساکی به تحصیل پرداخت. پس از تعطیلی مرکز و خروج مشاوران هلندی‌اش، تاناکا به ساگا بازگشت و در «سیرن کاتا»( Seirenkata) مشغول به کار شد. تاناکا در آنجا موفق شد لوکوموتیو بخار و نمونه هایی از کشتی‌ بخار جنگی (هم با پروانه و هم با چرخ های جانبی) بسازد و آزمایش‌هایی برای ساخت تلگراف و تاسیس کارخانه شیشه سازی انجام داد. تاناکا در ساخت یک کوره بازتابی در ساگا برای تولید
تاناکا در ساخت یک کوره بازتابی در ساگا برای تولید اسلحه آرمسترانگ (نوعی توپ). او در سال ۱۸۶۴، به زادگاهش کورومه بازگشت و در آنجا به توسعه تسلیحات مدرن کمک کرد. در سال ۱۸۷۳، شش سال پس از اصلاحات میجی، تاناکا که با وجود ۷۴ سال سن هنوز فرد فعالی بود، از طرف وزارت صنعت به توکیو دعوت شد تا در کارخانه کوچک وزارتخانه تلگراف بسازد. او در سال ۱۸۷۵ به منطقه گینزا نقل مکان کرد و طبقه دوم معبدی را در محلی که اکنون روپونگی نامیده می‌شود، به عنوان کارگاه اجاره کرد که به اولین شرکت او و اولین کارخانه ساخت تجهیزات تلگراف
اولین شرکت او و اولین کارخانه ساخت تجهیزات تلگراف در ژاپن تبدیل گشت. پس از مرگ تاناکا در سال ۱۸۸۱، پسرش شرکت مهندسی تاناکا (田中製造所، Tanaka Seizōsho) را تأسیس کرد. این شرکت در سال ۱۹۰۴ پس از مرگ تاناکا پسر نام خود را به کارخانه مهندسی شیبا اورا (芝浦製造所، Shibaura Seizōsho)تغییر داد. پس از ادغام این شرکت با با توکیو دنکی در سال ۱۹۳۹، نام آن به «توکیو شیبا اورا دنکی» (Tokyo Shibaura Denki ) تبدیل شد که امروزه عموما با نام توشیبا شناخته می شود.
ضدآب‌سازی مصالح ساختمانی نوعی عمل کردن است که انتظار می‌رود مصالح را در مقابل آب نفوذ ناپذیر کند. فن آوری‌ها و پیشرفت‌های زیادی در تولید محصولات ضدآب‌سازی از حدود سال ۱۹۵۰ به بعد به ویژه در استفاده از شیمی پلیمری پایه و بسیاری محصولات دیگر صورت گرفته‌است. این روش بسیار مفید جایگزین عایق های سنتی بوده و با قیمت بسیار پایین تر و محصولات با دوام طولانی و کاربردی آسان جایگاه خود را در بازار پیدا کرده است. معرفی. وجود رسوخ در مصالح ساختمانی همانند بتن مسلح، ملات، آستر سیمانی، بلوکه‌های سیمانی ساختمان، ورقه‌های
آستر سیمانی، بلوکه‌های سیمانی ساختمان، ورقه‌های سیمانی، لوله‌های سیمانی و…، نشت آب بعلت خلل و فرج داخلی و ترکهای ریز همواره مسئله‌ای شناخته شده‌است. ضدآب‌سازی نوعی عمل کردن است که انتظار می‌رود مصالح را در مقابل آب نفوذ ناپذیر کند. فن آوری‌ها و پیشرفت‌های زیادی در تولید محصولات ضدآب‌سازی در طول ۵۰ ‏سال گذشته بویژه دراستفاده از شیمی پلیمری پایه و بسیاری محصولات دیگر صورت گرفته‌است. در چند سال اخیر استفاده از فناوری نانو در تولید پوشش‌های ضدآب‌کننده ساختمانی انقلابی را در این صنعت در جهان ایجاد نموده‌است.
انقلابی را در این صنعت در جهان ایجاد نموده‌است. لازم است ذکر شود که تحقیقات در این زمینه به منظور بررسی تأثیر فناوری نانو بر روی عملکرد این نوع پوشش‌ها هنوز در حال توسعه می‌باشد مشکلات مرتبط با نفوذ آب در مصالح. بیشتر مصالح ساختمانی تخلخل بسیاری دارند و در سطح دارای گروه‌های هیدروکسیل هستند. این گروه‌های هیدروکسیل بخاطر شباهت با ساختار آب و ویژگی آب دوستی، جاذب آب هستند؛ بنابراین بیشتر مصالح ساختمانی به راحتی خیس می‌شوند و در منافذشان آب جذب می‌کنند. اندازه مولکول آب ۱۸/۰ نانومتر است. اندازه منافذ در بیشتر
مولکول آب ۱۸/۰ نانومتر است. اندازه منافذ در بیشتر مصالح ساختمانی بین ۵ تا ۲۰۰ نانومتر است. اندازه بیشتر آلاینده‌ها چون اسیدها، کلریدها و سولفات‌ها بین ۱ تا ۲ نانومتر می‌باشد. حتی در بتن و سنگ فشرده اندازه منافذ بسیار بزرگتر از آب است و با توجه به خاصیت آب دوستی مصالح ساختمانی امکان ورود آسان آب را فراهم می‌کند. با توجه به افزایش هزینه نیروی انسانی، صنعت ساختمان ضدآب‌سازی را راهی برای حفظ و نگهداری ظاهر ساختمان‌های نوساز در نظر گرفته‌است. محصولات بسیاری در بازار وجود دارد و برخی معیارهای انتخاب مصالح ضدآب
بازار وجود دارد و برخی معیارهای انتخاب مصالح ضدآب عبارتند از:
محمد ابراهیم شریف‌زاده (زادهٔ باخرز - درگذشتهٔ ۲۲ آبان ۱۳۹۵ در باخرز)، خواننده و آهنگساز پیش‌کسوت موسیقی مقامی خراسان بود. آثار و فعالیت هنری. همکاری وی با غلامحسین سمندری از دوتار نوازان شهیر باخرزی ۶۰ سال طول کشید، آلبوم موسیقی خون‌پاش و نغمه‌ریز حاصل این همکاری می‌باشد.مستند (دلبر رعنا) با نگاه به شخصیت این استاد آواز محلی خراسان ساخته شد. محمدرضا درویشی، کارشناس موسیقی مدعی شده است که شورای عالی ارزشیابی هنرمندان کشور در حوزهٔ موسیقی که از زیرمجموعه‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران است، در زمستان ۱۳۹۴ خورشیدی به وی نشان درجه یک هنری اعطا کرده است اما پس از آگاهی از اینکه شغل وی مرده‌شوی بوده است، این موضوع طرح شد که نشان را پس بگیرند که درویشی به مخالفت برخاسته است. از دیگر آثار ماندگار او می توان به یک اذان که به سبک خاص خود خوانده است اشاره کرد درگذشت. وی ۲۲ آبان ۱۳۹۵ در حدود هشتاد سالگی درگذشت. درباره او. مستند "دلبر رعنا"به معرفی محمد ابراهیم شریف‌زاده اختصاص دارد و آن را مسلم کرمانی نوشته و کارگردانی کرده است.
دیوارها و برج‌های پدافندی تخت جمشید در دو جبهه غربی و جنوبی صفّه بوسیله دیوارهای سنگی صافی که چندین متر از سطح دشت ارتفاع داشته، قرار دارند. در این دو جهت، تنها دیواری ساده، کوتاه و جان پناهی با کنگره‌های چند پله‌ای بر فراز دیوار شالوده تخت ایجاد کرده بودند. اما در دو جهت دیگر، یعنی مشرق و شمال، یک رشته استحکامات خشتی درست کرده‌اند تا نگهبان بناهای درون صفّه باشد. علاوه بر این، چون از پشت کوهپایه‌ای که بر صفّه مشرف است، به آسانی می‌توان با اسب یا پیاده بالا آمد و به سوی تخت سرازیر شد. زنجیری از برج و باروی
آمد و به سوی تخت سرازیر شد. زنجیری از برج و باروی خشتی بر ستیغ این کوهپایه، از گوشة شمال شرقی صفّه تا حد جنوب شرقی آن کشیده شده و تمام منطقه دامنه کوهپایه مشرف بر صفّه را دربر گرفته‌است. اساس این باروی شرقی بدین گونه بود که ابتدا دیواری بسیار ستبر خشتی با شالوده‌ای که در قسمت برج‌ها تا ۱۹ متر پهنا داشت، درست کردند. این دیوارها را به صورت دو یا سه جداره می‌ساختند، یعنی دو یا سه دیوار موازی، پهلوی هم بالا می‌آوردند و بعد درون آنها را با شن و ماسه و گل پر می‌کردند به طوری که در بالا سطح صافی تشکیل می‌شد.
می‌کردند به طوری که در بالا سطح صافی تشکیل می‌شد. خشت‌هایی که برای ساختن این دیوارها به کار می‌بردند، بسیار بزرگ بود. اندازة هر یک ۳۳ در ۳۳ سانتی‌متر و پهنای آن به ۱۳ سانتی‌متر می‌رسید. بر فراز شالوده‌ای چنین ستبر و استوار، دیواری برآوردند که ۷ متر بلندی داشت و دالانی از میان آن می‌گذشت که همه برج‌ها و قسمت‌های دیوار را چون خیابانی سرپوشیده به هم پیوند می‌داد. برج‌ها چهار گوشه و بلندای آنها بیشتر از دیوار بود. درون آنها اتاقک‌هایی برای نگهبانان ساخته شده بود که از راه دری به دالان سرتاسری راه می‌یافت. درون
که از راه دری به دالان سرتاسری راه می‌یافت. درون دالان و اتاقک‌ها، تاقچه‌های مضرّسی درست کرده بودند و در فرورفتگی‌های داخل دیوار، روزنه‌ای به صورت پیکان درآورده بودند تا بتوان از آنجا به بیرون تیراندازی کرد. پشت این دیوار و برج‌های آن، یعنی در سمت مشرق، خندقی برای خروج آب باران کوهستانی کنده بودند. ساختمان برج و بارو نیز بر همین منوال با دالان سرتاسری، اتاقک‌ها و روزن‌های پیکان شکل بود. در این قسمت، چند برج و بخشی از دیوار را حدود سی سال پیش از زیر خاک بیرون آورده‌اند که به صورت زنجیری محافظتی بر بالای
آورده‌اند که به صورت زنجیری محافظتی بر بالای کوهپایه به سمت بر صفّه دیده می‌شود.
برم‌هگزین دارویی است که معمولاً به صورت شربت یا قرص به عنوان خلط‌آور (رقیق‌کننده ترشحات موکوسی) در مواردی که ترشحات موکوسی زیاد است مورد استفاده قرار می‌گیرد. برم‌هگزین همچنین خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. این دارو فرآورده ای بسیار تلخ بوده که برای کاهش تلخی به آن ۴ میلی‌گرم بر میلی لیتر «سدیم ساخارین» افزوده می‌شود. عوارض. تغییرات گوارشی مثل اسهال وخواب آلودگی می‌تواند از عوارض این دارو باشد. در طبقه‌بندی دارو در بارداری گروه C می‌باشد. مقدار مصرف. در کودکان زیر ۵ سال ۵ سی‌سی از الگزیر، هر ۱۲ ساعت؛ و برای
زیر ۵ سال ۵ سی‌سی از الگزیر، هر ۱۲ ساعت؛ و برای کودکان بالای ۵ سال همان مقدار هر ۶ ساعت می‌تواند مصرف شود.
خیابان سپاهیان بین کاخ دروازه کشورها و دروازه ناتمام جای دارد. پس از دروازه ناتمام در قسمت غرب آن و در پشت دروازه کشورها خیابان سپاهیان که ۹۲ متر طول و نزدیک به ۱۰ متر عرض دارد قرار دارد. این خیابان دروازه کشورها را به دروازه ناتمام و ایوان شمالی کاخ صدستون پیوند می‌دهد. در دو طرف خیابان دیوارهای خشتی قطور قرار دارد که در طول آنها و با فاصله‌های ۷ متر طاقچه‌هایی (گوشواره) تعبیه کرده‌اند که احتمالاً محل استقرار سربازان و افسران گارد به هنگام تشریفات بوده‌است. دیوار سمت راست (جنوبی) دیوار اتاق‌هایی است که
دیوار سمت راست (جنوبی) دیوار اتاق‌هایی است که حیاط آپادانا را از خیابان سپاهیان جدا می‌کند که احتمالاً محل استقرار نگهبانان کاخ بوده‌است. دیوار سمت چپ (شمالی) دیوار اتاق‌هایی است که محل استقرار حجاران و بخشی از کارگاه حجاری بوده‌است. در انتها خیابان قطعات ستون‌هایی که برای دروازه ناتمام در حال حمل بوده‌است مشاهده می‌شود. در سمت چپ (شمال) خیابان سپاهیان سرستون دو عقاب نیز کشف شده‌است.
دروازه آر یا کاخ دروازه، دروازه‌ای در پاسارگاد به‌شمار می‌رفته و در منتهی الیه مجموعه کاخ‌ها در فاصله ۲۰۰ متری جنوب شرقی کاخ بارعام واقع شده است. طرح آن به صورت تالاری بوده مستطیل شکل، به طول ۵/۲۸ متر و عرض ۵/۲۵ متر که دارای دو ردیف چهارتایی ستون بلند و چهار درگاه بوده است. درگاه‌های شمال شرقی و شمال غربی اصلی بوده‌اند و دو درگاه دیگر فرعی به‌شمار می‌رفته‌اند.
گوشِ موشان یا «فراموشم مکن آبزی» نام یک نوع بوته زینتی با گل‌های کوچک و سفید آبی رنگ، گیاهی همیشه سبز و عاشق رطوبت بوده و دارای دوران گلدهی طولانی در فصل تابستان است. گل‌های آبی کم رنگ و ریز و کوچک این گیاه دارای یک نقطه یا چشم نارنجی زرد رنگ در مرکز هستند. برگ‌های قاشقی شکل این بوته زینتی در جوانی دارای کرک‌های ظریفی هستند. این گیاه اغلب به عنوان یک گیاه آبزی حاشیه‌ای یا کناره‌ای شناخته می‌شود. تکثیر و ازدیاد آن ها توسط قلمه‌های نیمه‌رسیده ته‌دار یا پاشنه‌دار برگرفته شده در بهار یا کاشت بذر در ابتدای
برگرفته شده در بهار یا کاشت بذر در ابتدای تابستان در هوای آزاد یا تقسیم ریشه گونه‌های چند ساله در بهار انجام می‌شود.
امامزاده زید (از نوادگان سجاد) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان تهران، تهران، بزرگراه آیت‌الله سعیدی (جاده ساوه)، بعد از چهارراه یافت آباد نرسیده به سه راه نعمت‌آباد، محله شهرک ولیعصر، کوچه امامزاده زید واقع می‌باشد. امامزاده زید در جنوب غربی تهران و شامل حرم و آرامگاه مسلمانان است. معماری زیبای درون و بیرون حرم قابل توجه می‌باشد. مسیر دسترسی به امامزاده زید از باند ضلع غربی بزرگراه آیت‌الله سعیدی با علائم مشخص شده است.
سمفونی شماره ۱ در دو ماژور، اپوس ۲۱، اولین سمفونی لودویگ فان بتهوون است که نخستین بار در ۲ آوریل ۱۸۰۰ در وین اجرا شد و پارتیتور آن در سال ۱۸۰۱ در لایپزیک منتشر شد. دقیقاً مشخص نیست که بتهوون نوشتن این اثر را به چه صورتی به پایان رسانده، اما طرح‌های فینال از سال ۱۷۹۵ نمایان شده‌است. سمفونی از چهار موومان تشکیل شده و سبک بتهوون تابع گذشتگانِ خود است، اما در آن زمان دارای ابتکارات قابل توجه‌ای بود که به گفتۀ مفسران «وداع شایسته‌ای با موسیقی قرن هجدهم است». سمفونی به بارون گاتفریت فان سویتن حامی اولیهٔ آهنگساز
به بارون گاتفریت فان سویتن حامی اولیهٔ آهنگساز اهدا شده‌ است. تاریخچه. سمفونی شماره یک نخستین بار در ۲ آوریل ۱۸۰۰ در وین اجرا شد. بتهوون در این سمفونی به وضوح پیرو سبک پیشینیان خود مانند معلمش هایدن و همچنین موتسارت است اما با این حال دارای ویژگی‌های منحصر به فردِ آثار بتهوون است، به‌خصوص استفادۀ مکرر از اسفورزاندو، تغییر ناگهانی در مرکز تنال (به‌خصوص در موومان سوم) و کاربرد برجسته و مستقل در سازهای بادی که در فرم سنتی کلاسیک معمول نبود. طرح‌هایی نیز برای قسمت فینال در میان تمریناتِ بتهوون هنگام مطالعهٔ
قسمت فینال در میان تمریناتِ بتهوون هنگام مطالعهٔ کتاب کنترپوان، که در بهار سال ۱۷۹۷ توسط یوهان آلبرشتس‌برگر نوشته شده‌ است، یافت می‌شود. بتهوون در ابتدا قصد داشت سمفونی را به شاهزاده ماکسیمیلیان فرانتس که توسط ارتش انقلابی فرانسه از بن اخراج شده بود و در آن زمان در کاخ «شلوس هتزندورف»، درست خارج از وین، اقامت داشت، تقدیم کند و این تقدیم ممکن است به‌عنوان یک پیشکش صلح در نظر گرفته شده باشد. با این حال، ماکسیمیلیان فرانتس در ۲۶ ژوئیه ۱۸۰۱ درگذشت و متعاقباً به بارون گاتفریت فان سویتن اهدا شد. اجرای اولیه در
بارون گاتفریت فان سویتن اهدا شد. اجرای اولیه در تاریخ ۲ آوریل ۱۸۰۰ در سالن بورگ‌تئاتر وین بود. بیشتر منابع اشاره می‌کنند که برنامهٔ کنسرت همچنین شامل سپتت (بتهوون) و یک سمفونی از موتسارت بوده‌است، اما اختلاف نظر وجود دارد که آیا بقیهٔ برنامه شامل گزیده‌هایی از اوراتوریو هایدن است، «آفرینش» یا «فصل‌ها» بوده یا اینکه «کنسرتو پیانو شماره ۱» یا شماره ۲ بتهوون گنجانده شده است. این کنسرت به‌طور مؤثری اعلام استعداد بتهوون برای خدمت به وین بود. پارتیتور این قطعه در سال ۱۸۰۱ توسط انتشارات «هافمیستر و کوهلن» در
در سال ۱۸۰۱ توسط انتشارات «هافمیستر و کوهلن» در لایپزیک منتشر شد. دقیقاً مشخص نیست که بتهوون نوشتن این اثر را به چه صورتی به پایان رسانده، اما طرح‌های فینال از سال ۱۷۹۵ نمایان شد. در این سمفونی که بتهوون تابع گذشتگانِ خود است، عظمت و شکوهِ دیگر سمفونی‌هایش مانند: سوم، پنجم و نهم را ندارد و به قول واگنر، «بتهوونی نیست»، اما در آن زمان این سمفونی دارای ابتکارات قابل توجه‌ای بود که به گفتۀ دونالد فرانسیس تووی: «این سمفونی وداع شایسته‌ای با موسیقی قرن هجدهم است». ساختار. سازبندی. سازهای این سمفونی عبارتند از:
ساختار. سازبندی. سازهای این سمفونی عبارتند از: بخش‌های کلارینت معمولاً در «سی بمل» اجرا می‌شود (ر.ک. ساز انتقالی)، زیرا کلارینت‌های «دو» و «ر» به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. با این حال، اختلاف نظر وجود دارد که آیا به جای آن باید با کلارینت‌های «می بمل» اجرا شوند. تمبر کلارینت «می بمل» بسیار نزدیک به کلارینت‌های «دو» و «ر» هستند و از کلارینت‌ «سی بمل» گرم‌تر است. فلوت دوم نیز در موومان دوم استفاده نمی‌شود. موومان‌ها. سمفونی دارای چهار موومان است: یک اجرای معمولی بین ۲۲ تا ۲۹ دقیقه طول می‌کشد.
یک اجرای معمولی بین ۲۲ تا ۲۹ دقیقه طول می‌کشد. موومان اول. موومان اول در فرم سونات با مقدمه و تمپوی آهسته مانند سمفونی‌های هایدن و موتسارت آغاز می‌گردد و با آنکه سمفونی در دو ماژور است، از تنالیتهٔ فا ماژور شروع می‌شود و پس از لا مینور و سل ماژور، به دو ماژور می‌رسد. این نوع ترتیب در آخرین سالِ قرن هجدهم تحولی جدید و برخلاف سنتِ فرم کلاسیک قلمداد شد و مورد انتقاد موسیقیدانان آن دوره قرار گرفت. پس از مقدمه، دو تم متضاد با سرعت تند ادامه می‌یابد که «تم اول» توسط ارکستر زهی و «تم دوم» با سازهای فلوت و ابوا به
ارکستر زهی و «تم دوم» با سازهای فلوت و ابوا به صورت متناوب اجرا می‌شوند. &lt;score sound="1" override_midi="Beethoven - Symphony No. 1, introduction secondary dominants.mid"&gt; \new PianoStaff « \new Staff « \relative c" { \tempo "Adagio molto" \clef treble \key c \major \time 4/4 &lt;e g bes e&gt;2(\fp &lt;f a f'&gt;8) r r4 \override DynamicLineSpanner.staff-padding = #3 2(\fp &lt;c e c'&gt;8) r r4 &lt;fis a c fis&gt;2\cresc &lt;fis a c fis&gt;4-.\!( &lt;fis a c fis&gt;-.) &lt;g b d g&gt;4\f » \new Staff
a c fis&gt;-.) &lt;g b d g&gt;4\f » \new Staff « \new Voice \relative c { \clef bass \key c \major \time 4/4 &lt;f, f' c'&gt;8) r r4 &lt;g g'&gt;2( 8) r r4 &lt;d, d'&gt;2 &lt;d d'&gt;4-.( &lt;d d'&gt;-.) &lt;g, g'&gt; » &lt;/score&gt; موومان دوم. این قسمت با تمپوی آهسته و توسط ویولن دوم‌ها آغاز می‌شود. ملودی «زیبا و شوخ‌طبعانۀ» این موومان مورد استقبال زیادی در آن زمان قرار گرفت. موومان سوم. قسمت سوم با آنکه منوئه نام‌گذاری شده، اولین اسکرتسویی است که توسط بتهوون نوشته شده‌ است. دلیلش این بود که آن زمان
بتهوون نوشته شده‌ است. دلیلش این بود که آن زمان هنوز نام مشخصی برای این نوع فرم وجود نداشت. موومان چهارم. این قسمت شروع آهسته‌ای دارد و در ادامه، با سرعت تند و پرحجم به پایان می‌رسد.
نورا میائو (به انگلیسی Nora Miao و به چینی 苗可秀) - زاده ۸ فوریه سال ۱۹۵۲ میلادی - بازیگر اهل هنگ کنگ در فیلم‌های رزمی است که از مهمترین حضور او در سینما، بازی در کنار بروس لی در فیلم راه اژدها و خشم اژدها و همراه جکی چان در فیلم "ضربه نهایی جدید"، "فرار کن پدر، فرار کن" و "شمشیر بی‌رحم" است. وی در برخی از مستندهای بیشماری که دربارهٔ بروس لی ساخته شده‌است نیز حضور داشته‌است. نورا هم اینک در تورنتو زندگی می‌کند و در برنامه رادیویی "Coffee Talk" در CCBC Radio فعالیت دارد.
سجهرود (مخفف سه جهت رود)یکی از روستاهای استان اردبیل است که در دهستان خورش رستم جنوبی بخش خورش رستم شهرستان خلخال واقع شده‌است. طبیعت. این منطقه کوهستانی دارای اب و هوای خشک و گرم است و مردم این منطقه جزو عشایران بومی ایران می‌باشند. زندگی مردم. مردم این منطق زندگی عشایری دارند و در ییلاق و قشلاق مهاجرت می‌کنند شغل بیشتر مردم دامداری و کشاورزی است. ایل‌ها. ایل‌های خوبیاری و آرواتان و علی خانی دراین روستا با هم و درکنارهم زندگی می‌کنند.
امامزاده حسن در خیابان امین‌الملک میان پل امامزاده معصوم و سه راه آذری، در منطقهٔ ۱۷ شهر تهران واقع شده‌ است. بر اساس شجره‌نامه موجود، امامزاده حسن از نوادگان حسن مجتبی و پسر عموی شاه‌عبدالعظیم بوده‌است. بقعه وی دارای گنبد و بارگاه و صحن وسیعی می‌باشد. ورودی این بنا به طرف شمال قرار دارد و اطراف آن را صحن فرا گرفته‌است. بین رواق و حرم، در خاتم بسیار عالی نصب گردیده‌است که بر روی آن با خطوط نستعلیق امامزاده حسن را فرزند حضرت امام حسن مجتبی (ع) معرفی کرده که تاریخ ۱۲۷۶ هجری قمری دارد. بالای دیوارهای حرم
که تاریخ ۱۲۷۶ هجری قمری دارد. بالای دیوارهای حرم حاشیه‌ای پهن مشتمل بر کتیبه قرآنی است که به خط ثلث و برجسته به رنگ طلایی بر زمینه لاجوردی گچ‌بری شده‌است. گنبد بقعه با ترکیبی متناسب و موزون از کاشی‌های سفید و فیروزه‌ای بر زمینه مشکی و کتیبه‌ای قرآنی در دور تا دور پوشیده شده و کتیبه آن نشان می‌دهد که مربوط به زمان ناصرالدین شاه قاجار است. رواق و حرم دارای تزیینات مقرنس کاری و آیینه کاری است. تزیینات آینه کاری در سال ۱۳۵۸ شمسی توسط هنرمند معاصر محمدرضا نوید انجام گرفته‌است. در میان ضریح صندوق چوبی مشتمل بر
انجام گرفته‌است. در میان ضریح صندوق چوبی مشتمل بر کتیبه‌ای به خط نستعلیق اشعار و صلوات بر چهارده معصوم به‌طور بر جسته بر روی مرقد مطهر قرار دارد که از آثار زمان فتحعلی شاه قاجار است. در سال‌های اخیر در این بقعه طرح جامع عمرانی در حال اجرا است و دو شبستان وسیع، هر یک به مساحت یکهزار متر مربع در طرفین بقعه احداث گردیده‌است.
چن زن نام شخصیتی است که اولین بار نای کوآنگ آن را خلق کرد و در سال ۱۹۷۲ میلادی در فیلم مشت خشم، بروس لی در این نقش ظاهر شد . تا به امروز بازیگران بیشماری در فیلم های مختلف نقش چن زن را ایفا کرده‌اند که از مهمترین آن ها جت لی در فیلم مشت افسانه‌ای و دانی ین در فیلم بوده است . فیلم. و ... تلویزیون. و ... منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی