payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهاجرت کردند و اینک در دریپر ایالت یوتا ساکنند. در آوریل ۲۰۰۹ آپا بنیاد آپا شرپا را به منظور بهبود توسعهٔ اقتصادی و آموزشی در نپال بنیان نهاد. او همچنین در زمان‌هایی که صعود نمی‌کند برای شرکت Diamond Mold در سالت لیک سیتی که در زمینهٔ ماشین‌کاری و قالبگیری تزریقی فعال بوده و در عین حال حامی بنیاد آرپا نیز بوده‌است کار می‌کند. تاریخچه صعود. نخستین صعود آپا شرپا به قلهٔ اورست در چهارمین تلاشش و همراه با تیم کوهنوردی نیوزیلند به سرپرستی راب هال و همراه با پیتر هیلاری، پسر ادموند هیلاری در ۱۰ مهٔ ۱۹۹۰ رقم
پیتر هیلاری، پسر ادموند هیلاری در ۱۰ مهٔ ۱۹۹۰ رقم خورد. پس از آن آپا به عنوان سردار یا سرشرپا در بسیاری از کوهنوردی‌های در ارتفاعات بالا به کار خود ادامه داد و در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۱ هر ساله به استثنای ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱ به قلهٔ اورست صعود کرد. او در ۲۱ مه ۲۰۰۹ همراه با تیمی به سرپرستی بیل برک برای نوزدهمین بار به بالای اورست رفت. هدف آنان آگاهی‌بخشی در زمینهٔ تغییر اقلیم بود و اعضای تیم با گذراندن نیم ساعت بر فراز اورست پرچمی را با نوشتهٔ "Stop Climate Change" به اهتزاز درآوردند. آن‌ها همچنین با خود ۵ تن
به اهتزاز درآوردند. آن‌ها همچنین با خود ۵ تن زبالهٔ کوهستانی شامل قطعات هلی‌کوپتری سقوط‌کرده، قوطی‌های فلزی و اقلام کوهنوردی همچون نردبان، چادر و طناب‌های قدیمی را به پایین آوردند. آپا شرپا در صعود خود در ۲۲ مهٔ ۲۰۱۰ عنوان داشت که صعود به اورست به دلیل ذوب یخ‌ها و بیرون‌آمدن سطوح صخره‌ها دشوار شده و او به وضوح شاهد دگرگونی قلهٔ اورست درنتیجهٔ گرم‌شدن زمین است. آپا در ۱۱ مهٔ ۲۰۱۱ با شکستن رکورد قبلی خود برای ۲۱مین بار قلهٔ اورست را فتح نمود.
خع‌مررنبتی یکم شهبانویی مصری در دودمان چهارم و همسر فرعون خفرع بود. او مادر شاه منکورع و شهبانو خع‌مررنبتی دوم نیز به شمار می‌رود. درباره اینکه آیا پدر او خوفو بوده است یا نه تردید وجود دارد ولی سنگ‌نبشته‌هایی نام او را "دختر شاه" ذکر می‌کنند که نشان از پادشاه بودن پدرش دارد. نگاره‌های آرامگاهی در جیزه به احتمال زیاد برای او ساخته شده بوده ولی برای دخترش خمررنبتی دوم تمام شده، اطلاعات زیادی درباره او به همراه داشته‌اند. او در نوشته‌های این آرامگاه با نام‌هایی چون "بزرگ ستایش‌شدگان"، "بزرگِ عصای پادشاهی
چون "بزرگ ستایش‌شدگان"، "بزرگِ عصای پادشاهی حتپ"، "او که هوروس و ست را می‌بیند"، "مادر شاه دوگانه"، "دختر خدایگان"، "کاهن تت"، "کاهن چازپف"، و "همسر شاه و معشوقه‌اش" خوانده شده است.
زن برای فروش، سریالی است به کارگردانی نیل تال ، محصول سال ۲۰۰۵ میلادی که به بررسی پدیده انتقال زنان روسی به اسرائیل برای تن‌فروشی می‌پردازد. تن‌فروشی در اسرائیل مجاز است. خلاصه داستان فیلم. در دوران پس از پرسترویکا در روسیه، بسیاری از زنان جوان به دلیل سختی‌هایی که در کشور خود متحمل می‌شدند به کار در خارج از کشور رانده شدند. اسرائیل یکی از کشورهایی است که به آن مهاجرت می‌کنند و به عنوان فاحشه کار می‌کنند، برخی قاچاق می‌شوند و برخی در نهایت به زندان یا تبعید می‌روند. فیلم «زن برای فروش» زندگی این زنان را به
می‌روند. فیلم «زن برای فروش» زندگی این زنان را به شیوه‌ای دلسوزانه و بدون قضاوت بررسی می‌کند. این فیلم شامل مصاحبه با زنان است. این فیلم همچنین به بررسی نقش دین در زندگی زنان نیز می‌پردازد.
سرزمین اسرائیل ()، نام سنتی یهودی برای منطقه‌ای با گستره جغرافیایی نامعین در شام جنوبی است. سرزمین اسرائیل با اصطلاحاتی مذهبی و تاریخی و همچنین اصطلاحاتی مرتبط با کتاب مقدس، مثل سرزمین کنعان، سرزمین موعود، سرزمین مقدس و سرزمین فلسطین نیز شناخته می‌شود ("اسرائیل (ابهام زدایی) را نیز نگاه کنید"). حد و حدود این قلمرو، در قسمت‌های مختلف کتاب مقدس عبری، به اشکال متفاوت ذکر شده است. به طور مثال در قسمت‌های «پیدایش ۱۵»، «خروج ۲۳»، «اعداد ۳۴» و «حزقیال ۴۷» از کتاب مقدس عبری، به این سرزمین اشاره‌های خاصی شده است.
مقدس عبری، به این سرزمین اشاره‌های خاصی شده است. همچنین نُه بار در کتاب مقدس، گستردگی قلمرو این سرزمین، از شمالی‌ترین شهر پادشاهی اسرائیل یعنی «شهر باستانی دن» تا جنوبی‌ترین منطقه اسرائیل یعنی شهر «بئرشبع در صحرای نگب» ذکر شده است؛ همچنین سه بار دیگر در کتاب مقدس، حد و حدود این سرزمین، از ابتدای ورودی شهر حماة تا لب رود نیل در مصر توصیف شده است. مرزها طبق باور یهودیان. در متون مقدس قدیمی، توصیف‌های مختلفی برای سرزمین اسرائیل ارایه شده است. یکی از این توصیف‌ها این است که این قلمرو توسط بازگشت کنندگان از
این است که این قلمرو توسط بازگشت کنندگان از تبعید دوباره احیا می‌شود. مرزهای ذکر شده در این متون، هم با مرزهایی که در کتاب مقدس آمده و هم با مرزهای واقعی پادشاهی‌های قبلی اسراییل پیش از تبعید یهودیان، تفاوت‌های چشمگیری دارد. این سرزمین تقریباً از حدود شهر عکا در شمال تا شهر اشکلون در جنوب محل استقرار نیروهای اسراییل فعلی، در امتداد مدیترانه و شامل سرزمین جلیل و بلندی‌های جولان بوده است. این در حالی است که در تمام این متون، از شهر باستانی سامریه که توسط یهودیان ادعا می‌شود که پایتخت پادشاهی شمالی اسرائیل در
ادعا می‌شود که پایتخت پادشاهی شمالی اسرائیل در گذشته بوده است، هیچ حرفی به میان نیامده است.
عیسی بهنام(۱۲۸۵ تهران - ۹ آذر ۱۳۶۳ تهران) از بنیانگذاران رشتهٔ باستان‌شناسی دانشگاه تهران، از پایه‌گذاران موزه مردم‌شناسی تهران و از چهره‌های جهانی در باستان‌شناسی و هنر ایران بود. زندگی. عیسی بهنام در سال ۱۲۸۵ در تهران به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ آلیانس و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان‌های تهران به پایان رسانید و دیپلم خود را در رشته ادبی به پایان رساند. در سال ۱۳۰۸ به همراه نخستین گروه دانشجویان رشتهٔ باستان‌شناسی به فرانسه اعزام شد و در مدت هشت سال اقامت خود در فرانسه، دورهٔ تحصیلی مدرسهٔ
هشت سال اقامت خود در فرانسه، دورهٔ تحصیلی مدرسهٔ لوور را در باستان‌شناسی پیش از تاریخ به پایان برد و به اخذ درجهٔ لیسانس از دانشکدهٔ ادبیات در همین رشته و درجهٔ دیپلم از مؤسسهٔ هنر و باستان‌شناسی توفیق یافت. در سال ۱۳۱۶ وزارت فرهنگ او را برای افتتاح موزه ایران باستان به ایران فرا خواند و به این خاطر نتوانست رسالهٔ دکتری خود را به پایان رساند. بهنام در ۱۳۱۸ به همراه علی سامی، مأمور کاوش در تخت جمشید شد و از همین سال تا ۱۳۲۵ موزه‌دار موزه ایران باستان بود. در ۱۳۱۹ به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و به جای اریخ
در ۱۳۱۹ به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و به جای اریخ اشمیت ریاست هیئت علمی و گروه پژوهشی تخت جمشید را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۲۰ به تدریس در دانشگاه تهران پرداخت و رشتهٔ باستان‌شناسی را پایه‌گذاری کرد. وی چندی نیز منشی‌گری و مترجمی سفارت افغانستان در تهران را بر عهده داشت. او افزون بر استادی دانشگاه، در شورای موزه‌های ایران، پُرکار و در کنگره مردم‌شناسی در پاریس سخنگو بود. همچنین او نماینده ایران برای بردن اشیا وابسته به نمایشگاه هفت هزار سال هنر ایران در پاریس بود. از دیگر کارکردهای او می‌توان از نمایندگی ایران
از دیگر کارکردهای او می‌توان از نمایندگی ایران برای برپایی نمایشگاه نقاشی در مسکو و لنینگراد و پایه‌گذاری موزه مردم‌شناسی در ایران نام برد.» در سال ۱۳۳۳ با اخذ درجهٔ معادل دکتری از شورای دانشگاه تهران، به دانشیاری دانشکدهٔ ادبیات و پس از آن به استادی ارتقا یافت. وی ۲۳ سال در دانشگاه تدریس کرد. عیسی بهنام چندین روز پس از مرگ همسرش، در روز آدینه ۹ آذر ماه سال ۱۳۶۳ خورشیدی درگذشت.
ایتِت یا اَتِت زنی بلندمقام در دودمان چهارم مصر، همسر شاهزاده نفرماآت، و عروس سنفرو بود. او و نفرماآت سه دختر و تعداد زیادی پسر داشتند. نامدارترین پسرشان همیونو بود که به نظر می‌رسد همان وزیر همیونو، معمار هرم بزرگ جیزه، بوده باشد. ایتت به همراه همسرش در مصطبه‌ی ۱۶ در میدوم به خاک سپرده شدند. به احتمال زیاد او پیش از ۱۵امین سال فرمانروایی سنفرو درگذشته.
نفرماعت شاهزاده‌ای مصری و پسر شاه سنفرو، نخستین فرعون دودمان چهارم مصر بود. او وزیر ارشد دربار پدر بود. معنای نام او «عدالت برتر است» می‌باشد. آرامگاه. نفرماعت در مصطبه شماره ۱۶ در می‌دوم به خاک سپرده شد. او یکی از چندین نزدیکان فرعون سنفرو بود که در آن منطقه به خاک سپرده می‌شدند. این آرامگاه به خاطر روش ویژه نقاشی کشیدن صحنه‌ها در آن نامدار است. سنگتراشان تصاویری عمق‌دار را در دیوار کنده و سپس این حجم‌ها توسط رنگ پر گشته‌اند. این روش کار زیادی می‌طلبیده و بتونه به کار رفته پس از مدتی خشک و ترک‌خورده می‌شده
به کار رفته پس از مدتی خشک و ترک‌خورده می‌شده و فرو می‌افتاده ولی با این حال صحنه‌هایی بسیار طبیعی می‌آفریده. این روش به دلیل مشکلات مرتبط با آن از سوی دیگر مصریان پس از نفرماآت پیگیری نشد. این آرامگاه همچنین برای اثری مشهور به «غازهای می‌دوم» شناخته شده‌است؛ اثری که امروزه در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود. در این نگاره که به روش گفته شده و با بتونه رنگی ساخته شده شش غاز به تصویر کشیده شده‌اند؛ سه تا از آن‌ها به چپ و سه تای دیگر به راست متمایلند. غاز جلویی در هر یک از دو دسته سر به سوی پایین دارد و در
در هر یک از دو دسته سر به سوی پایین دارد و در حال چریدن است، دو غاز دیگر سرهایشان به بالا است. عدد ۳ در نوشتار مصر باستان نماد زیادی و فراوانی بوده‌است و این گروه‌ها نماد تعداد زیادی غاز هستند. به خاطر ویژگی‌های زیبایی‌شناختی این اثر، از آن به عنوان یک شاهکار هنری یاد می‌شود.
توپخانه خودکششی یا خودرو به خودروهای نظامی مجهز به توپ‌های جنگی گفته می‌شود که شامل توپ‌ها (یا هویتزرها)ی خودکششی و توپخانه راکت‌انداز می‌شود. این خودروها قابلیت تحرک بالایی دارند و معمولاً از یک شاسی خودرو شنی‌دار تشکیل می‌شوند که یک هویتزر یا دیگر انواع توپ‌های جنگی، یا یک خمپاره‌انداز، یا پرتابگرهای راکتی بر آن نصب شده‌اند. این ادوات توپخانه‌ای معمولاً برای بمباران غیرمستقیم حمایتی دوربرد در صحنه نبرد استفاده می‌شوند. در گذشته، خودروهای جنگی مخصوص آتش مستقیم مثل توپ‌های تهاجمیو تانک‌کش‌ها نیز در زمره
مستقیم مثل توپ‌های تهاجمیو تانک‌کش‌ها نیز در زمره توپخانه خودکششی قرار می‌گرفتند. این ادوات نظامی از زره سنگینی برخوردار بودند و اولی آتش مستقیم نزدیک را برای پیاده‌نظام فراهم می‌کرد، و دیگری نیز یک خودرو اختصاصی شکارگر تانک بود. توپ‌های خودکششی مدرن از نظر ظاهری به تانک شباهت دارند، اما به‌طور کلی زره سبک‌تری دارند، بسیار سبک‌تر از آن که آتش مستقیم میدان جنگ را تاب بیاورند. با وجود این، خدمه و سرنشینانشان را در برابر ترکش‌ها و گلوله‌های سلاح‌های سبک محافظت می‌کنند و در نتیجه در گروه خودروهای جنگی زرهی
می‌کنند و در نتیجه در گروه خودروهای جنگی زرهی طبقه‌بندی می‌شوند. بسیاری از آن‌ها هم برای دفاع از خود در مقابل پیاده‌نظام دشمن به مسلسل مجهزند. مزیت کلیدی توپخانه خودکششی بر توپخانه کششی سرعت بسیار بیشتر عملیاتی شدن آن‌هاست. توپ‌های کششی، پیش از استفاده، باید خودروی کشنده‌شان متوقف و توپ پیاده و تنظیم شود. برای تغییر موقعیت هم دوباره باید توپ را روی خودرو سوار و به محل جدید منتقل کرد. اما توپخانه خودکششی قادر است تا در محل دلخواه توقف و بلافاصله آغاز به شلیک و به سرعت به موقعیت جدید نقل مکان کند. این قابلیت
و به سرعت به موقعیت جدید نقل مکان کند. این قابلیت به ویژه در جنگ‌های متحرک و به خصوص در هنگام پیشروی مفید است. در نقطه مقابل، تولید و نگهداری توپخانه کششی ارزان‌تر است. وزن آن سبک‌تر است و می‌توان آن را در نقاطی قرار داد که در دسترس توپ‌های خودکششی نیست. از همین رو، با وجود مزیت‌های توپ‌های خودکششی، هنوز هم بسیاری از ارتش‌های مدرن دنیا زرادخانه‌ای از توپ‌های کششی را در اختیار دارند. تاریخچه. نخستین توپ خودکششی انگلیسی یک تانک آزمایشی در ژانویه ۱۹۱۷ بود که از شاسی تانک و یک توپ ۶ اینچی (کالیبر ۲۰۳) استفاده
شاسی تانک و یک توپ ۶ اینچی (کالیبر ۲۰۳) استفاده می‌کرد. فرانسوی‌ها هم یک توپ ۲۲۰ میلی‌متری را بر روی بدنه تانک سبک رنو اف‌تی نصب کردند. پس از جنگ جهانی اول تردیدهایی در مورد سودمندی توپ‌های خودکششی مطرح شده و جلوی تولید آن‌ها را گرفت. گرچه ژنرال ناظر توپخانه فرانسه پیشنهاد داده بود که تمام توپ‌های متوسط و سنگین این ارتش خودکششی باشند اما بیشتر نظامیان با وی مخالف بودند و این طرح انجام نشد. در آمریکا هم طرح تولید توپ خودکششی در سال ۱۹۲۲ متوقف شد و بریتانیایی‌ها اگرچه یک توپ ۱۸ پوندی را در سال ۱۹۲۵ آزمایش
اگرچه یک توپ ۱۸ پوندی را در سال ۱۹۲۵ آزمایش کردند اما نظریه غالب در میان آن‌ها مخالفت با چنین توپ‌هایی بود. مهم‌ترین دلیل مخالفت‌ها به مسئله چگونگی حمل و نقل مهمات این توپ‌ها آن هم در یک نبرد پرسرعت تانک‌ها مربوط می‌شد. این نظریه هم مطرح بود که با افزایش قدرت آتش تانک‌ها آن‌ها دیگر نیازی به حمایت توپخانه ندارند. به این ترتیب اکثر کشورها از جمله انگلستان و فرانسه جنگ جهانی دوم را بدون توپ خودکششی آغاز کردند اما تجربه جنگ بلافاصله تصورات را تغییر داد. بلافاصله نیاز به چنین توپ‌هایی احساس شده و آن‌ها وارد
نیاز به چنین توپ‌هایی احساس شده و آن‌ها وارد میدان نبرد شدند. این توپ‌های خودکششی شامل توپ‌های تهاجمی، ضد زره، صحرایی، هویتزر و ضدهوایی می‌شدند که کشورهای مختلف از جمله انگلیس، آمریکا، آلمان و شوروی به آن‌ها روی آوردند. در شوروی توپخانه خودکششی یکی از بخش‌های اصلی استراتژی جنگی آن‌ها بود که بر مبنای تهاجم واحدهای زرهی استوار شده بود و این توپ‌های به جای اینکه بخشی از توپخانه باشند معمولاً زیر فرماندهی نیروهای تانک قرار داشتند. از دهه ۱۹۶۰ وظیفهٔ شکار تانک‌ها در بیشتر ارتش‌ها به تانک‌ها واگذار شد با این حال
در بیشتر ارتش‌ها به تانک‌ها واگذار شد با این حال توپ‌های خودکششی همچنان در توپخانه‌های صحرایی استفاده می‌شوند چراکه قابلیت بالای حفاظتی و حرکت در خارج از جاده آن‌ها مناسب جنگ‌های زرهی مدرن است. شوروی‌ها یک خانوادهٔ جامع از توپ‌های خودکششی را در دههٔ ۱۹۷۰ تولید کردند که شامل توپ‌های ۱۲۲ م‌م 2S1 و ۱۵۲ م‌م 2S5 می‌شد. توپ خودکششی آمریکایی ۱۵۵ م‌م ام۱۰۹ نیز از اواسط دهه ۱۹۶۰ به مدت ۳۰ سال توپ اصلی کشورهای عضو ناتو بود. امروزه این توپ‌ها در حال جایگزینی با توپ‌های مدرن‌تری هستند که از قابلیت‌های ناوبری خودکار،
مدرن‌تری هستند که از قابلیت‌های ناوبری خودکار، گلوله‌گذاری اتوماتیک، شلیک رگبار و قدرت حفاظتی بیشتر برخوردارند.
ناتاشا امیری (۱۷ شهریور ۱۳۴۹)، داستان‌نویس و منتقد ادبی ایرانی است. زندگی. امیری در رشته مهندسی کشاورزی فارغ‌التحصیل شد، اما هرگز در رشته تحصیلی خود فعالیت نکرد. او داستان‌نویسی را از سال ۱۳۷۴ و پس از آشنایی با غزاله علیزاده آغاز کرد. اولین داستانش به نام «هیچ» در مجله ادبی کلک چاپ شد. او در نقاشی، مجسمه‌سازی، داوری مسابقات پرش با اسب و چوگان نیر تجربیاتی داشت. دکترین. ناتاشا امیری دکترینی باعنوان "تخیل یعنی ∞!" در مورد روند شهودی خلاقیت و داستاننویسی ارائه کرده که در مجله بررسی کتاب آمریکا ، سایت ادبی جن و
که در مجله بررسی کتاب آمریکا ، سایت ادبی جن و پری ، مجله ادبی پیاده‌رو و نشریه عروض به چاپ رسیده‌است.
کُنیه نامی برای تعریف شخصی از راهِ نامِ اولین پسر یا اولین دختر اوست. بعضی از کنیه‌ها لقب است، مانند ابوتراب برای علی ابن ابیطالب. کنیه در اصل بخشی از نام عربی است، با این حال در میانِ همه مسلمانان در دوره‌هایی رواج داشته‌است و امروزه نیز رواج دارد. بیشترین بحث‌ها دربارهٔ کنیه به علم حدیث پیوند دارد. در سده‌های رواج علم حدیث در جهان اسلام، برای اینکه میانِ افراد هم نام و هم کنیه آمیختگی و اشتباه نشود؛ کنیه در دستور زبان بسیار دقیق شد و مورد توجه زبان‌شناسان قرار گرفت. بیرون از دانش حدیث و ادبیات، مردم گاهی
قرار گرفت. بیرون از دانش حدیث و ادبیات، مردم گاهی کنیه‌ها را برای کوچک شمردن/بزرگ دانستن/ بیان ویژگی خاص بکار می‌برند. ساده‌ترین راهِ تشخیصِ کنیه این است، که هر واژه که پیش از آن «ابو» یا «اُم» باشد، آن یک کنیه است. بیشتر کنیه‌ها در علمِ حدیث با نامِ مشخصی همراه است. نمونه‌ها. ابوالحسن؛ ام لیلا؛ ام کلثوم؛ ابن حاجب؛ بنت الکرم؛ مثلاً اولین امام شیعه نامش علی و لقبش امیرالمؤمنین و کنیه اش ابوالحسن است. وقتی کنیه کسی مثلاً ابوالفضل است معنایش این نیست که حتماً فرزندی به نام فضل دارد و این فرد پدر اوست. هر چند
فرزندی به نام فضل دارد و این فرد پدر اوست. هر چند معمولاً چنین است، بلکه گاهی برای تفأل زدن و فال خیر کنیه‌ای بر کسی گذاشته می‌شود؛ مثلاً فردی که کنیه اش ابوالفضل می‌باشد، از همان کودکی این کنیه را بر او می‌گذارند و فال خیر می‌زنند که خداوند فرزندی به نام فضل به او عطا نماید یا صاحب فضل و احسان و کرم گردد. ابوالحسن که کنیه علی بن ابی طالب است هر چند در روایات دستور به انتخاب کنیه برای کودک شده‌است و الزاماً کنیه نباید بر اساس نام فرزند باشد به همین جهت کنیه علی بن موسی الرضا ابا الحسن بوده در حالی که وی
علی بن موسی الرضا ابا الحسن بوده در حالی که وی تنها فرزندشان محمد بن علی بوده‌است، لقب بر اساس اوصاف بارز شخص انتخاب و گذارده می‌شود، مانند امین و صادق، و تفاوت ان با کنیه در پیشوند اب و ام یا ابن است که در ابتدای کنیه وجود دارد، کنیه‌ها معمولاً از سوی خود شخص برای فرزندانشان انتخاب می‌شده‌است و در روایتی آمده‌است ما فرزندانمان را در کودکی برایشان کنیه انتخاب می‌کنیم لکن القاب آن‌ها بیشتر اوقات از سوی دیگران براساس اوصاف آنان گذارده می‌شده‌است. همچنین امین برای محمد یا سجاد برای امام چهارم شیعیان.
زبان‌های اروپا به زبان‌هایی گفته می‌شود که در محدودهٔ قارهٔ اروپا گویشورانی دارند. بیشتر این زبان‌ها عضوی از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی می‌باشند. زبان‌های هندواروپایی این قاره دربرگیرندهٔ زیرشاخه‌های زبان‌های رومی، ژرمنی، زبان‌های بالتی-اسلاوی، زبان های هلنی و زبان های اورالی و زبان های سلتی می‌باشند. خانوادهٔ زبانی رایج اروپا زبان‌های اورالی می‌باشد که سه زبان ملی مجاری، فنلاندی و استونیایی از این گروهند. زبان‌های ترکی و سامی نیز گویشورانی دارند. همچنین زبان‌های قفقازی جنوبی و قفقازی شمالی در مرزهای
زبان‌های قفقازی جنوبی و قفقازی شمالی در مرزهای جنوبی اروپا دارای اهمیت می‌باشند. زبان باسکی نیز در باختر پیرنه بدان سخن رانده می‌شود و زبان مالتی نیز یگانه زبان های سامی با موقعیت ملی این قاره است. زبان‌های هندواروپایی. خانواده زبان‌های هندواروپایی از تبار زبان نیاهندواروپایی هستند که گمان می‌رود هزاران سال پیش تکلم می‌شده‌است. گویشوران نخستین زبان‌های دختر هندواروپایی به احتمال زیاد در حدود ۴۰۰۰ سال پیش (عصر برنز) در اروپا پراکنش یافتند (فرهنگ پیاله ناقوسی). رومی. تقریباً ۲۱۵ میلیون اروپایی (بیشتر در غرب
رومی. تقریباً ۲۱۵ میلیون اروپایی (بیشتر در غرب و جنوب اروپا) گویشوران بومی زبان‌های رومی هستند. بزرگترین این زبان‌ها عبارتند از فرانسوی (۷۲ میلیون)، ایتالیایی (حدود ۶۵ میلیون)، اسپانیایی (حدود ۴۰ میلیون)، رومانیایی (حدود ۲۴ میلیون)، پرتغالی (حدود ۱۰ میلیون)، کاتالان (حدود ۹ میلیون)، سیسیلی (حدود ۵ میلیون)، ونتی (حدود ۴ میلیون)، گالیسی (حدود ۲ میلیون)، ساردنیایی (حدود ۱ میلیون) و اکسیتان (حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر). ژرمنی. زبان‌های ژرمنی خانواده زبانی غالب در غرب، شمال و مرکز اروپا هستند. برآورد شده حدود ۲۱۰ میلیون
و مرکز اروپا هستند. برآورد شده حدود ۲۱۰ میلیون اروپایی گویشور بومی زبان‌های ژرمنی هستند. بزرگترین گروه‌ها آلمانی (حدود ۹۵ میلیون)، انگلیسی (حدود ۷۰ میلیون)، هلندی (حدود ۲۴ میلیون)، سوئدی (حدود ۱۰ میلیون)، دانمارکی (حدود ۶ میلیون) و نروژی (حدود ۵ میلیون) هستند. اسلاوی. زبان‌های اسلاوی در مناطق بزرگی از جنوب، مرکز و شرق اروپا تکلم می‌شوند. حدود ۲۵۰ میلیون اروپایی گویشور بومی زبان‌های اسلاوی هستند. بزرگترین گروه‌ها روسی (حدود ۱۱۰ میلیون در روسیه اروپایی، بزرگترین جامعه زبانی اروپا)، لهستانی (حدود ۴۵ میلیون)،
جامعه زبانی اروپا)، لهستانی (حدود ۴۵ میلیون)، اوکراینی (حدود ۴۰ میلیون)، صربی‌کرواتی (حدود ۲۱ میلیون)، چکی (حدود ۱۱ میلیون)، بلغاری (حدود ۹ میلیون)، اسلواکی (حدود ۵ میلیون)، بلاروسی و اسلونیایی (هریک حدود ۳ میلیون) و مقدونی (حدود ۲ میلیون) هستند. زبان‌های غیر هندواروپایی. اورالی. زبان‌های اورالی بومی شمال ارواسیا هستند. زبان‌های مجاری (حدود ۱۳ میلیون)، فنلاندی (حدود ۵ میلیون)، استونیایی (حدود ۱ میلیون) و سامی (حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر) از مهم‌ترین زبان‌های این خانواده هستند. زبان‌های اشاره. ده‌ها زبان اشاره در
هستند. زبان‌های اشاره. ده‌ها زبان اشاره در سراسر اروپا وجود دارد که گسترده‌ترین آن‌ها زبان‌های اشاره فرانسوی است که اعضای آن در کشورهایی از ایبری تا بالکان و بالتیک یافت می‌شود. زبان‌های اشاره انگلیسی، فرانسوی و آلمانی بزرگترین زبان‌های اشاره اروپا از نظر شمار به‌کاربرنده هستند. جوامع مهاجر. مهاجرت‌های اخیر به اروپا (پس از سال ۱۹۴۵) جوامع بزرگی از گویشوران زبان‌های غیراروپایی را به وجود آورد. بزرگترین این جوامع شامل عرب‌زبانان (عرب‌های اروپا را ببینید) و ترک‌زبانان (ترک‌های اروپا را ببینید) هستند.
و ترک‌زبانان (ترک‌های اروپا را ببینید) هستند. ارمنی‌ها، بربرها و کردها نیز هرکدام دارای ۱ تا ۲ میلیون جمعیت در اروپا هستند. زبان‌های آفریقایی و هندی نیز هرکدام جوامع کوچکی را تشکیل می‌دهند. منابع. Wikipedia contributors, "Languages of Europe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Languages_of_Europe&amp;oldid=482756755 (accessed April 9, 2012).
چسبِ نواری یا نوارچسب یکی از انواع بسیار از چسب‌های حساس به فشار است که در انواع مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. این چسب‌ها از پوشش‌دهی خوبی بر روی نوارهایی از جنس پلاستیک، کاغذ، فیلم پلاستیکی، فویل‌های آلومینیومی و پارچه دارند. این چسب‌ها بدون نیاز به حرارت و با کمی فشار بر روی محل مورد نظر مورد استفاده قرار می‌گیرند. مواد تشکیل‌دهندهٔ چسب پهن (نوارچسب شیشه‌ای) چسب پهن از دو قسمت مهم فیلم یا سلفون BOPP و چسب مایع یا رزین آکرلیک تشکیل شده است. سلفون آغشته به رزین آکرلیک به دور بوبین کاغذی (قسمت نوار مرکزی
رزین آکرلیک به دور بوبین کاغذی (قسمت نوار مرکزی نوار چسب) پیچیده شده است. کیفیت نوار چسب کریستال تولیدی به چه مواردی بستگی دارد؟ کیفیت نوار چسب تولیدی به عوامل متعددی بستگی دارد. و این عوامل در نهایت با کیفیت و قیمت تمام شده چسب نواری تولید شده ارتباط مستقیم دارد. فیلم پلاستیک نوار چسب می تواند در ضخامت های گوناگون تولید شود. همچنین چسب مایع می تواند ترکیبات و ضخامت های متفاوتی داشته باشد. به این ترتیب با تغییر فاکتور های فوق انواع بسیار متفاوتی از نوار چسب ها تولید می شوند. که در صنایع مختلفی (از چاپ
چسب ها تولید می شوند. که در صنایع مختلفی (از چاپ شبرنگ و لوازم تحریر تا صنایع ساختمانی، خودرو، الکتریسیته و بسته‌بندی) استفاده می شود. دو عامل مهم در کیفیت نوار چسب پهن عبارتند از: 1- کیفیت و ضخامت سلفون استفاده شده در این نوع نوار چسب هر چه سلفون استفاده شده از کیفیت بالاتری برخوردار باشد از قدرت کشش بالاتری نیز برخوردار خواهد بود . 2 کیفیت رزین مورد استفاده در تولید نوار چسب هر چقدر از درصد جامدیت بیشتری برخوردار باشد محصول تولیدی نیز قدرت چسبندگی بالاتری را خواهد داشت. به طور کلی هرچقدر ضخامت نوار چسب
را خواهد داشت. به طور کلی هرچقدر ضخامت نوار چسب تولید شده بیشتر باشد قدرت چسبندگی ان نیز بالاتر خواهد بود.
چسب نواری برق یا لنت برق نوعی چسب نواری است که برای عایق‌سازی سیم‌های برق و دیگر رساناهای الکتریسیته به کار می‌رود. جنس آن معمولاً از پلاستیک و خصوصاً وینیل است. انواع بسیاری از لنت برق وجود دارد. برق‌کاران معمولاً از لنت سیاه برای عایق‌سازی سیم‌ها استفاده می‌کنند. رنگ‌های دیگر چسب برق برای نشان دادن ولتاژ و فاز سیم است. در سیم‌های بلند، عایق‌کاری را با لنت سیاه انجام می‌دهند و در انتهای سیم یک حلقه چسب رنگی می‌زنند تا وضعیت سیم معلوم شود. ویژگی های چسب برق. چسب برق به دلیل استفاده در شرایط مختلف فیزیکی و
چسب برق به دلیل استفاده در شرایط مختلف فیزیکی و آب و هوایی در معرض آسیب دیدگی قرار دارد. به همین دلیل باید به خوبی در برابر گرما، سرما، اشعه UV خورشید و ... مقاومت و اثر چسبندگی خود را از دست ندهد. چسب برق در بسیاری موارد بی‌ربط به عایق‌سازی هم به کار می‌رود؛ مثلاً برای چسباندن موقت اشیا به هم یا برچسب زدن (چون به‌آسانی می‌توان روی این چسب چیزی نوشت) یا ساخت ترقه اکلیل و سرنج. لنت برق را می‌توان با دست تکه‌تکه کرد.
ریوربنک آرنا ورزشگاهی در شهر لندن است که مخصوص مسابقات هاکی ساخته شده و بخشی از مجموعه المپیک پارک لندن است. این ورزشگاه، ویژه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ برای برگزاری مسابقات هاکی، فوتبال پنج و هفت نفره ساخته شده است. ورزشگاه ریوربنک آرنا همچنین میزبان مسابقات هاکی اروپا ۲۰۱۵ نیز می‌باشد.
دیپلماسی زیارت یا دیپلماسی درگاه یا "دیپلماسی ترحیم" یا "دیپلماسی مسجد" اصطلاحی است در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل که برای توصیف دیدارهای غیررسمی مقامات رسمی کشورهایی که با یکدیگر روابط سیاسی سردی دارند به کار می‌رود. نظر به اینکه سفر مقامات هند و پاکستان به کشورهای یکدیگر تبعات داخلی مهمی برجای می‌گذارد در نتیجه تاکنون سفر رسمی مقامات به ندرت و به سختی میان دو کشور انجام می‌گرفت اما مقامات پاکستان با استفاده از فرصت حج و زیارت درگاه شریف می‌توانند بدون دعوت رسمی به هند سفر کنند. در تاریخ ۱۸/۱/۹۱ رئیس
دعوت رسمی به هند سفر کنند. در تاریخ ۱۸/۱/۹۱ رئیس جمهور پاکستان برای زیارت آرامگاه "خواجه معین‌الدین چشتی" عازم درگاه "اجمیر شریف" یکی از زیارتگاه‌های مهم کشور هند شد. این شیوه سفر را بی‌نظیر بوتو پایه‌گذاری نمود. اگرچه آصف‌علی زرداری با هدف زیارت اجمیر شریف راهی هند شده‌است اما با "منموهن سینگ" نخست وزیر هند نیز ملاقات و در نهار رسمی با مقامات سیاسی و امنیتی مذاکراتی داشت. که از آن با نام دیپلماسی زیارت یا دیپلماسی درگاه یاد می‌شود. پیشتر نیز مقامات ایرانی تحت عنوان زیارت مکه و کربلا دیدارهای محرمانه‌ای با
عنوان زیارت مکه و کربلا دیدارهای محرمانه‌ای با مقامات سعودی و عراق برگزار می‌کردند. اصطلاحات دیپلماسی ترحیم و دیپلماسی مسجد نیز اخیراً رایج شده‌است.
هم‌کافت فرایندی است در دانش شیمی که طی آن یک پیوند به صورت کاملاً همگن به دو قسمت مساوی شکسته می‌شود و دو رادیکال آزاد را تشکیل می‌دهد. زیست‌شناسی. در زیست‌شناسی ، هم‌کافت به تشکیل دو سلول دختری هم‌اندازه از یک سلول اصلی گفته می‌شود.
فاحشه‌خانه یا روسپی‌خانه، شامل طیف گسترده‌ای می‌شود. در تعریف ساده، روسپی‌خانه، مکانی است که در آن، خدمات جنسی بر اساس قوانین تجاری، سازمان یافته و فروخته می‌شوند. با این حال، بنا به قوانین حقوقی و یا ملاحظات فرهنگی، یک فاحشه‌ خانه می‌تواند تحت عناوین دیگری مانند کلوب خصوصی و... فعالیت کند. شیوه سنتی فاحشه‌ خانه‌ها، بر اساس تقاضای خدمات جنسی توسط مردان و عرضه آن توسط زنان، شکل گرفته است. در کشورهایی که فروش خدمات جنسی، پوشش قانونی دارند، معمولاً از عناوین دیگری مانند «کارگر جنسی» برای نامیدن عرضه کنندگان
دیگری مانند «کارگر جنسی» برای نامیدن عرضه کنندگان خدمات جنسی، استفاده می‌شود. تفاوت فاحشی، هم از نظر قانونی و هم فرهنگی در ارتباط با تجارت خدمات جنسی بین کشورهای مختلف، وجود دارد. در ایران و برای مثال نروژ، فروش خدمات جنسی در مقابل پول، ممنوع است. در حالی که در کشورهای دیگر، کارگران جنسی با پرداخت مالیات، باعث افزایش درآمد ملی کشورشان می‌شوند. پیشینه. فعالیت روسپی‌خانه‌ها به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد برمی‌گردد. پیشینه در ایران. در زمان ناصرالدین شاه قاجار در تهران و سایر شهرهای ایران فاحشه خانه‌هایی به‌طور
تهران و سایر شهرهای ایران فاحشه خانه‌هایی به‌طور رسمی آغاز به کار کردند. همچنین بعدها در دوره پهلوی؛ شهرنو نام دیگر روسپی‌خانه‌ها در ایران بودند.
علی‌اکبر حیدری‌فر (زادهٔ ۱ آذر ۱۳۵۸) قاضی و دادیار سابق دادگاه انقلاب اسلامی بود. او دادیاری بود که در پی اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ دستور انتقال بازداشت شدگان به بازداشتگاه کهریزک را از سعید مرتضوی گرفته و اجرا کرد و بعدها به دلیل اتفاقات کهریزک از خدمت معلق شد. او یک بار به دلیل استفاده از اسلحه جهت دفاع از خود در مقابل چندین ناشناس در راه اصفهان به اتهام «اخلال در نظم، امنیت و آسایش عمومی» مدتی در زندان اوین بازداشت بود. او همچنین مشاور سعید مرتضوی در ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز