payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غریق نوه ایشان است. غلامحسین‌خان نیز وارد خدمت نظام شد و درجه سرتیپی گرفت و در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در یوش درگذشت. میرزا محمدخان لقب حشمت‌خاقان داشت و در آذرماه ۱۳۱۶ در بابل از دنیا رفت. برادر دیگر آن‌ها، غلامعلی‌خان، مردی تحصیلکرده بود که در تاریخ مازندران و انساب خانواده اسفندیاری اطلاعات وسیعی داشت. او در ۱۳۰۱ خورشیدی در رستم‌رود درگذشت. ابوالحسن‌خان نیز وارد خدمت نظام شد و به درجه سرهنگی رسید و در سال ۱۳۰۷ خورشیدی در یوش درگذشت. شاخه میرزا هاشم‌خان. میرزا هاشم خان پسر محمدرضا خان پسر رستم خان صاحب پسری به
خان پسر محمدرضا خان پسر رستم خان صاحب پسری به نام محمدرضاخان بود که فرزند او علی‌خان ناظم‌الایاله است. شاخه میرزا عبدالله خان نوری. میرزا عبدالله خان نوری پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، منشی مخصوص عباس میرزا نایب السلطنه قاجار بوده‌است . وی به دفعات حکومت آذربایجان و مازندران را عهده‌دار بوده‌است. وی در ۲۲ رجب سال ۱۲٣٩ هجری و در تبریز فوت کرد و جنازه اش در کربلا دفن شد . فرزندش میرزا محمد خان (صدیق الملک) در هفتم رمضان ۱۲٣٣ در تبریز دربار سلطنت قاجار متولد شد. او ابتدا منشی ناصرالدین شاه بود و سپس به
شد. او ابتدا منشی ناصرالدین شاه بود و سپس به وزارت خارجه راه یافت. در سه ماهی که میرزا سعیدخان انصاری به مشهد تبعید شده بود، از طرف ناصرالدین شاه کفیل وزارت خارجه شد و در همین زمان ملقب به صدیق‌الملک شد. صدیق‌الملک از ازدواج اول دو پسر به نام‌های میرزا احمد خان و میرزا عبدالله خان و از ازدواج دوم که با دخترعمویش، دختر میرزا رفیع نوری بود دو پسر به نام های حسن اسفندیاری و جعفرخان یمین‌الممالک داشت. دختر صدیق‌الملک با میرزا ابوالقاسم آهی ازدواج کرد و مادر مجید آهی است. شاخه آقاسی‌خان. آقاسی خان پسر حاج
مجید آهی است. شاخه آقاسی‌خان. آقاسی خان پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، در زمان فتحعلی‌شاه مدتی حاکم گیلان بود. پسرانش به نام‌های حبیب‌الله‌خان و هدایت‌الله‌خان بودند. شاخه محمدرضاخان. محمدرضا پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، صاحب پسری به نام علیرضاخان بود که او نیز پدر محمدقلی‌خان منتخب‌الملک است.
خاندان شیبانی یکی از خاندان‌های معروف کاشان است. نسب خاندان شیبانی کاشان به قبیله شیبانی از قبایل فارس می‌رسد. اصالت خاندان شیبانی از اعراب بنی‌شیبان و سلسله نسبشان به "معد بن عدنان" ختم می‌شود که از قبایل مستعربه (اعرابی که اصالتا عرب نیستند) می‌باشند و محل سکونتشان در شبه‌جزیره عربستان و حدود عراق و بین‌النهرین بوده است. جد اعلای شیبانیان کاشان، امیر "غیاث‌الدین محمد شیبانی" معروف به حاجی غیاث بیدگلی، از دانشمندان فارس بود که به همراه پدر خود "جلال‌الدین محمدنعیم شیبانی"، پسر نعمان پسر "معین‌الدین مهدی" و
شیبانی"، پسر نعمان پسر "معین‌الدین مهدی" و برخی دیگر از مریدانش از فارس به کاشان مهاجرت کرد و در بیدگل (آران و بیدگل کنونی) ساکن شد. از شاخه‌های دیگر شیبانی در ایران، خاندان خزیمه علم و زنگویی در خراسان است. مشاهیر. نظام‌الدین مجیر شیبانی، نویسنده کتاب "تاریخ تمدن" برنده جایز کتاب سال سلطنتی در دوره پهلوی
خاندان قوام شیرازی از خاندان‌های دیوان‌سالار دورۀ قاجار بودند که در شیراز قدرت و نفوذ بسیار داشتند. این خاندان بر پایه نوشتارهای زیادی دارای اصلیت یهودی بودند و تا زمان پهلوی در ایران بسیار پرنفوذ باقی ماندند. قدرت خاندان قوام در جنوب ایران و استان فارس آنقدر زیاد بود که مردم شیراز می‌گفتند: «تا قبل از رضاشاه، قوام‌ها در اینجا [شیراز] شاه بودند.» خاندان قوام از نسل نخستین وزیر اعظمِ ایران، حاج ابراهیم کلانتر، بودند. آن‌ها پس از مرگ ابراهیم و اکثر فرزندانش، برای مدت کوتاهی ضعیف شدند، اما ثروت خود را
برای مدت کوتاهی ضعیف شدند، اما ثروت خود را بازگرداندند. آن‌ها معماران شیراز معاصر بودند که بیش از بیست کاخ و باغ در آن‌جا ساخته بودند و معروف‌ترین آن‌ها نارنجستان قوام است. اصل و نسب. خاندان قوام شیرازی از نسل پسران و برادران حاج ابراهیم کلانتر، صدراعظم لطفعلی خان زند و سپس آقامحمدخان قاجار هستند. این خاندان نسب خود را به حاج قوام الدین وزیر قرن ۱۴ شیراز می‌دانند که در شعرهای حافظ نیز به وی اشاره شده‌است. در نوشتارهای مخفی سفارت بریتانیا در سال ۱۸۹۰ در مقاله ای به عنوان «رجال مهم ایران» این خاندان یهودی
ای به عنوان «رجال مهم ایران» این خاندان یهودی دانسته شده‌اند. ناصرالدین شاه قاجار نیز خانواده قوام را یهودی می‌دانست و هنگام سفر به اروپا و دیدار با نمایندگان سازمان اتحاد جهانی آلیانس و رئیس آن آدولف کرمیو گفت: این سخن ناصرالدین‌شاه در یهودی دانستن حاج ابراهیم هیچگاه مورد رد توسط مقامهای سازمان آلیانس قرار نگرفت. بسیاری منابع دیگر نیز حاج ابراهیم کلانتر را یهودی دانسته‌اند. پزشک یهودی اتریشی پولاک که در قرن ۱۹ به ایران سفر کرده بود نیز در نوشتارهای خود خاندان قوام را یهودی و محافظ یهودیان ایران
خود خاندان قوام را یهودی و محافظ یهودیان ایران دانسته‌است؛ ولیکن در سال ۱۹۱۰ و در ماجرای تهمت خون شیراز و حمله به محله یهودیان خاندان قوام نیز در این مسئله مقصر بودند. ولیکن بعضی مانند ویلیام رویس در یهودی بودن حاج ابراهیم شک داشتند. فیشر نیز در کتاب خود به کتاب خاندان قوام الملک نوشته قاسمی در سال ۱۹۵۰ اشاره می‌کند و حاج ابراهیم و خاندان قوام را یهودی می‌داند. عبدالله شهبازی خانواده قوام را از آنوسی‌ها یا یهودیان مخفی می‌داند و بر این باور است که جد اعلای خانواده قوام، ملا آشر، در اوایل سده دوازدهم و در
خانواده قوام، ملا آشر، در اوایل سده دوازدهم و در کوران حمله افغان از قزوین به شیراز مهاجرت کرده‌است و در اواسط این سده کدخدا یا کلانتر محلات حیدری‌خانه، یعنی نیمی از شهر شیراز بود و خود را به نام «حاجی هاشم جدیدالاسلام» معرفی می‌کرد. او سپس با دختری از بازماندگان خانواده حاجی قوام ازدواج کرد و از این رو نوادگان او خود را از نسل حاجی قوام می‌دانند. این خانواده در اوایل دوران قاجار به سبب انتساب به حاجی هاشم، به «سلسله هاشمیه» معروف بودند که همین عنوان را حسن فسائی نیز در فارسنامه ناصری به کار برده‌است.
حسن فسائی نیز در فارسنامه ناصری به کار برده‌است. تاریخچه. نخستین عضو این خانواده که در تاریخ ایران دارای اهمیت و شهرت شد، حاج ابراهیم کلانتر، پسر حاجی هاشم است که در زمان لطفعلی خان زند کلانتر شیراز بود. او با بستن دروازه‌های شیراز به روی لطفعلی‌خان، باعث پیروزی آقامحمدخان شد و در ازای آن آقامحمدخان او را به صدراعظمی ارتقاء داد. حاج ابراهیم رفته رفته دامنه قدرت خود را افزایش داد و برادران و فرزندان خود را به مناصب حکومتی گماشت، به طوری که بخش بزرگی از کشور توسط بستگان او اداره می‌شد. فتحعلی‌شاه پس از نشستن
بستگان او اداره می‌شد. فتحعلی‌شاه پس از نشستن بر تخت سلطنت، به سبب بدگمانی به حاج ابراهیم، او را کشت و برادران و پسران حاج ابراهیم را نیز به قتل رساند و تعدادی را نیز کور یا اخته کرد. حاجی ابراهیم صاحب پنج پسر و سه دختر بود که از این میان علی‌اکبر که خردسال و مریض بود و برادرش حاج علی‌رضا به همراه برادر کوچکترشان فتح‌اله سه تن از پسران کلانتر بودند که از این کشتارها جان به در بردند. هرچند فتحعلی‌شاه حاجی علی‌رضا را نیز اخته کرد و او بعدها به عنوان خواجه در حرمسرای فتحعلی‌شاه کار می‌کرد و در اواخر عمر، از
حرمسرای فتحعلی‌شاه کار می‌کرد و در اواخر عمر، از آنجا که وارثی نداشت، ثروت خود را صرف ساخت قنات حاج‌علیرضا در تهران کرد. علی‌اکبر به سبب آنکه به وبا مبتلا شده بود و امیدی به ادامه حیات او نبود، کشته نشد و فتح‌اله به جهت سن کم مورد عفو قرار گرفت. سه دختر حاج ابراهیم به ترتیب همسران ابوالحسن شیرازی، محمدحسین‌خان صدر اصفهانی (سومین صدراعظم فتحعلی شاه) و محمدتقی میرزا حسام‌السلطنه بودند و طبق رسم آن زمان شاه به آن‌ها آسیبی نرساند. علی‌اکبر بعدها به شیراز بازگشت و به درخواست مردم فتحعلی‌شاه او را به کلانتری
و به درخواست مردم فتحعلی‌شاه او را به کلانتری شیراز منصوب کرد. در سال ۱۲۴۵ قمری ملقب به قوام‌الملک شد و در ۱۲۷۹ قمری به تولیت آستان قدس رضوی رسید. قوام‌الملک از ازدواج با حاجیه بی‌بی دختر محمدزکی‌خان نوری صاحب چند دختر و پسر شد. پسر چهارمش به نام علی‌محمد پس از او کلانتر شیراز شد و لقب قوام‌الملک را نیز به میراث برد و ایلات خمسه را ایجاد کرد. فتحعلی‌خان صاحب‌دیوان پسر دیگر حاجی علی‌اکبر به تهران رفت و با دختر فتحعلی‌شاه ازدواج کرد. او به حکومت بسیاری از ایالات منصوب شد، پیش از اولین سفر ناصرالدین‌شاه به
منصوب شد، پیش از اولین سفر ناصرالدین‌شاه به اروپا به مقام وزیرنظامی سرافراز شد و سرانجام به تولیت آستان قدس رضوی رسید. پسر دیگر حاجی علی‌اکبر، میرزا حسنعلی نصیرالملک بود که در شیراز باقی ماند و به حکومت شهرهایی چون بوشهر، لار و بندرعباس رسید. پس از علی‌محمد خان، پسرش محمدرضا خان قوام‌الملک به حکومت رسید که در جریان انقلاب مشروطه، به دست یکی از مشروطه‌خواهان ترور شد. حبیب‌الله خان قوام‌الملک چهارمین قوام‌الملک بود که در دوره نخست مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده شیراز حضور داشت و همچنین با تأسیس شهرداری
نماینده شیراز حضور داشت و همچنین با تأسیس شهرداری شیراز در سال ۱۲۹۰ او به عنوان نخستین شهردار شهر منصوب شد. حبیب‌الله خان در بهمن ماه ۱۲۹۴ در جریان یک شکار از اسب سقوط کرد و درگذشت. پس از او فرزندش ابراهیم خان قوام‌الملک به مقام کلانتری فارس رسید. ابراهیم قوام، آخرین قوام‌الملک بود که در دهه ۱۳۱۰ توسط رضاشاه از شغل موروثی خود یعنی «کلانتر شیراز»، عزل و به اجبار به همراه خانواده‌اش به تهران تبعید شد. پسر او علی قوام با اشرف پهلوی دختر رضاشاه ازدواج کرد. رابطه با انگلیس. خاندان قوام با سفارت بریتانیا و دولت
با انگلیس. خاندان قوام با سفارت بریتانیا و دولت انگلستان رابطه بسیار خوبی داشتند و در بسیاری مواقع به عنوان رابط بین دولت ایران و دولت بریتانیا بودند. در قرن نوزدهم دولت مرکزی ایران دارای قدرت زیادی در منطقه فارس نبود و ارتش خمسه که توسط قوام‌ها ایجاد شده بود در آن منطقه منافع قوام‌ها و بریتانیا را حفاظت می‌کرد. در این زمان درگیری‌های بسیاری بین ایل قشقایی و قوامها درگرفت. ژنرال حسین فردوست در خاطرات خود می‌نویسد خاندان قوام آن قدر با دولت انگلستان صمیمی بودند که کارکنان سفارت بریتانیا آخر هفته‌ها در منزل
که کارکنان سفارت بریتانیا آخر هفته‌ها در منزل وی اوقات خود را سپری می‌کردند و با آنان مانند یکی از اعضای خانواده رفتار می‌شد. پیام‌آورهای قوام دائماً میان شیراز، تهران و سفارت بریتانیا در حرکت بودند ولیکن در مورد مسائل مهم شخص قوام‌الملک به تهران آمده و به سفارت بریتانیا و دولت ایران می‌رفت. به‌طور مثال در اوت ۱۹۴۱ و در زمان جنگ جهانی دوم قوام و نماینده دولت بریتانیا سر ریدر بولارد دیدار کردند تا در مورد سرنوشت رضاشاه تصمیم بگیرند. تصمیم بریتانیا برای تبعید رضاشاه و به تخت نشاندن پسرش با تأیید و موافقت
رضاشاه و به تخت نشاندن پسرش با تأیید و موافقت قوام انجام شد. بازماندگان. پس از اجباری شدن نام‌خانوادگی در دوران رضاشاه، نوادگان صاحب‌دیوان نام خانوادگی «صاحب‌دیوانی» و نوادگان نصیرالملک و میرزا علی‌محمد قوام‌الملک، نام خانوادگی «قوام» را انتخاب کردند. از این رو خاندان قوام به سه شاخه اصلی تقسیم می‌شود:
ابی‌فرای یکی از غذاهایی است که توسط روغن‌پزی میگو تهیه می‌شود. در ژاپن نمونهٔ غذاهای به سبک غربی به شمار می‌آید. معمولاً میگویی که انتخاب می‌شود از نوع است. برای تهیه آن ابتدا پوست میگو کنده می‌شود و داخل شکم او خالی شده و برای صاف ماندن آن بعد از پخت با کارد شکاف‌های کوچک عرضی در سمت شکم ایجاد می‌شود. سپس آن را در داخل مایعی از تخم مرغ و آرد و در آخر پودر نان فرو برده و سپس در روغن داغ و فراوان سرخ می‌شود. برای چاشنی از سس ویستا به زبان ژاپنی یا ، سس تارتار، آبلیمو و سس سویا استفاده می‌شود.
تونکاتسو یکی از غذاهایی است که توسط روغن‌پزی عمیق گوشت خوک تهیه می‌شود و یکی از غذاهای به سبک غربی در ژاپن به‌شمار می‌آید. برای تهیه آن گوشت خوک ابتدا در داخل مایعی از تخم مرغ و آرد و در آخر پودر نان فرو برده و سپس در روغن داغ و فراوان سرخ می‌شود. برای چاشنی از سس ویستا به زبان ژاپنی یا یا سس مخصوص تونکاتسو که ممکن است در هر رستوران به‌طور اختصاصی تهیه شود، استفاده می‌شود. هر چند این سبک غذا در دوره میجی به تقلید از سبک غربی در ژاپن ابداع شده‌است، در حال حاضر در آمریکا به عنوان یکی از غذاهای ژاپنی معرفی
حاضر در آمریکا به عنوان یکی از غذاهای ژاپنی معرفی می‌شود.
یاکی‌توری یکی از غذاهایی است که در آشپزی ژاپنی تهیه می‌شود. در این غذا به طور عمده از گوشت مرغ استفاده می‌شود. یاکی در زبان ژاپنی به معنای کباب کردن و توری نیز به معنای پرنده است. در این غذا گوشت یا جگر یا حتی پوست مرغ به اندازهٔ یک لقمه بریده می‌شود و به تعداد ۵–۱ عدد از این قطعات مرغ در داخل سیخ کوچکی از چوب خیزران فرو برده می‌شود. سپس بر روی زغال یا گاز کباب می‌شود.
نشان‌دهند که اعتقادات ما بدون معرفت چیزی می‌ارزد. همانند آگاهی، ارائه یک تحلیل بدون متنازع برای یقین کار سختی‌است. یک دلیل این است که انواع مختلفی از یقین وجود دارند که به سادگی باهم اشتباه می‌شوند. دلیل دیگر تمام ارزش یقین است که به سختی قابل درک است. دلیل سوم آن‌است که دو بعد برای یقین وجود دارد: یک اعتقاد می‌تواند در یک لحظه یقینی باشد یا برای یک مدت طولانی. نویسندهٔ بستان العارفین می‌گوید: ابلیس به خداوند گفت: ایوب از بهر مال دنیا و فرزندان، تو را اطاعت دارد. اگر مرا به وی بگماری، پدید کنم که از بهر
دارد. اگر مرا به وی بگماری، پدید کنم که از بهر این چیزها تو را می‌پرستد. آنگاه خداوند تعالی، ابلیس را بر مال و فرزندان وی گماشت – تا هلاکشان. ابلیس، چندان محبت به ایوب فرستاد، ایوب دل نگردانید و خشم نگرفت و از خدمت هیچ کم نکرد تا پدید آمد که: چه نیکو بنده‌ای بود که وی توبه‌گر بود. ایوب، نمونه یقین کامل باورها و زندگی است.
سوسیس بندری یا خوراک بندری، یکی از غذاهای ایرانی است. که بیشتر در مناطق جنوبی ایران تهیه و جزء غذایی نیمه‌فوری محسوب می‌شود. مواد تشکیل‌دهنده این غذا شامل سوسیس، پیاز، رب گوجه‌فرنگی، نمک، فلفل سیاه و ادویه‌جات مانند ادویه کاری و سیب زمینی است. سوسیس بندری باید تند و داغ سرو شود. این غذا معمولاً با نان ساندویچی، سس تند و سالاد سرو می‌شود. این غذا در ساندویچی‌ها معمول است. مواد اولیه. طرز تهیه پیازها را به‌طور متوسط که نه خیلی ریز باشند و نه خیلی درشت خرد می‌کنیم و به همراه مقداری روغن داخل تابه می‌ریزیم. کمی
و به همراه مقداری روغن داخل تابه می‌ریزیم. کمی پیاز را تفت می‌دهیم تا نرم شود. پس از اینکه پیازها نرم شدند سیب زمینی و سوسیس را به تابه اضافه می‌کنیم. در مرحله پایانی نمک، فلفل سیاه و رب گوجه فرنگی را به دیگر مواد اضافه می‌کنیم. مواد را خوب مخلوط می‌کنیم تا رب گوجه فرنگی به خورد مواد برود. پس از اینکه سوسیس بندری آماده شد آن را به همراه گوجه فرنگی، خیارشور و سس تند سرو می‌کنیم.
ویسنته بلاسکو ایبانز یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم اسپانیا و شاید بزرگترین این نویسندگان است. زندگینامه. وی به سال ۱۸۶۷ متولد شد و دوران جوانی را در مادرید گذرانید پیش از آنکه تحصیلات خود را تمام کند به جرم افکار انقلابی از دانشگاه مادرید اخراج شد و در سال ۱۸۸۹ بر اثر شرکت در نهضت شورش‌طلبی اسپانیا به فرانسه پناه برد. چند سال بعد به کشورش بازگشت و مجله مهم «ملت» را که ارگان نهضت جمهوریخواهان بود تأسیس کرد و نخستین رمان‌های خود را به نام «گل بهار» و «آرزوی تارتانا» برای همین مجله نوشت. اندکی بعد دوباره
تارتانا» برای همین مجله نوشت. اندکی بعد دوباره ناچار به فرار از اسپانیا شد و با لباس ملاحی به ایتالیا رفت. در بازگشت به اسپانیا خود را به ستاد ارتش معرفی کرد و بازداشت شد و در نتیجه محاکمه به چهار سال زندان محکوم گردید. نه ماه بعد بخشیده شد و به نمایندگی مجلس انتخاب گشت در همین سال بود که کتاب معروف «سرزمین‌های نفرین شده» را که بهترین اثر ادبی نیمه دوم قرن نوزدهم اسپانیا دانسته‌اند، انتشار داد. بلاسکو ایبانز تا سال ۱۹۰۹ در عالم سیاست بود. اما از آن پس از سیاست کناره گرفت و به جهانگردی و فعالیت ادبی پرداخت
کناره گرفت و به جهانگردی و فعالیت ادبی پرداخت و محصول این فعالیت ادبی او، یکی از عالیترین گنجینه‌های ادبی زبان اسپانیا را تشکیل داد. وی در آغاز کار رمان‌نویس ملی بزرگی محسوب می‌شد، اما اندک‌اندک پا از دایره «ملی» بیرون گذاشت و رمان‌نویس «بشری» شد. یکی از آثار او «میدان‌های خونین» که در ایران به نام «خون و شن» معروف است، به قدری شهرت یافته که تقریباً به تمام زبان‌ها ترجمه شده‌است. مهم‌ترین آثار ادبی او بدین قرارند: سونیکا هرجایی (۱۹۰۱)، چهار سوار سرنوشت (۱۹۰۲)، گل و نی، کلیسا (۱۹۰۳)، مشرق و زمین و خون و شن
گل و نی، کلیسا (۱۹۰۳)، مشرق و زمین و خون و شن (۱۹۰۸).
املت خرما، یا تخم‌مرغ خرما غذایی مناسب برای صبحانه یا عصرانه است. مواد تشکیل‌دهنده این غذا شامل خرما، مغز گردو، کنجد خام، جوزهندى، تخم مرغ، کره، دارچین، نمک و فلفل می‌باشد. برای تهیه این غذا خرماها را به همراه مغز گردو و کنجد خام در روغن و کره تفت داده و در انتها تخم‌مرغ را اضافه می‌کنند. این غذا با نان سرو می‌شود و دارای انرژی زیادی است.
باسک نامی است که به میهن مردم باسکی در غرب پیرنه در مرز اسپانیا و فرانسه در ساحل اطلس گفته می‌شود. این منطقه شامل سرزمین باسک جنوبی در اسپانیا شامل دو جامعه خودمختار سرزمین باسک و ناوارا و سرزمین باسک شمالی در فرانسه است.
واژهٔ کوهسار یا واژهٔ بلندی‌ها یا بلندبوم یا به‌طور کلی «بلندبوم» ها برای اشاره به هرگونه ناحیهٔ کوهستانی یا فلات برآمدهٔ کوهستانی به کار می‌رود. واژه "تپه‌سار" بیشتر برای اشاره به رشته تپه‌هایی با بلندای ۳۰۰ متر تا ۵۰۰–۶۰۰ متر، و واژه "کوهسار" برای اشاره به رشته کوه‌هایی با بلندای بیشتر از تپه‌ها ولی کمتر از قله‌ها و کوه‌های بلند کاربرد دارد.
سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا مجموعه‌ای از ۱۴ قلمرو است که تحت سرپرستی بریتانیا قرار دارد. مساحت این ۱۴ سرزمین مجموعاً ۱۷۰۰۰ کیلومترمربع و جمعیت آن‌ها ۲۶۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است. این چهارده سرزمین، باقی‌مانده‌های امپراتوری بریتانیا هستند که یا هنوز به استقلال نرسیده‌اند، یا به باقی‌ماندن به عنوان بخشی از بریتانیا رأی آری داده‌اند. این سرزمین‌ها جزوی از پادشاهی متحده نیستند و به استثنای جبل‌الطارق، هیچ‌کدام بخشی از اتحادیه اروپا نیستند. اکثر سرزمین‌هایی که در آن سکونت وجود دارد حکومت‌های خودمختاری دارند و
در آن سکونت وجود دارد حکومت‌های خودمختاری دارند و پادشاهی متحده مسئول دفاع و روابط خارجی است. همه آنها پادشاه بریتانیا چارلز سوم را به عنوان رئیس کشور به رسمیت می‌شناسند. نام «سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا» از قانون سال ۲۰۰۲ میلادی سرچشمه می‌گیرد. این نام، جایگزین نام «سرزمین‌های وابسته بریتانیا» شد، که توسط قانون ملیت ۱۹۸۱ بریتانیا معرفی شده‌بود. پیش از ۱۹۸۱ میلادی، این سرزمین‌ها، مستعمره‌های تاج شناخته می‌شدند.
گادیون بورکهارد (زاده ۳ ژوئیه ۱۹۶۹) بازیگر آلمانی است. او بیشتر به خاطر بازی در سریال کمیسر و رکس و بازی در نقش کمیسر براندتنر مشهور است. او هم چنین در سریال هشدار برای کبرا ۱۱ بازی کرده‌است.
سیل ناگهانی یا سیل برق‌آسا سیلاب کوتاه مدتی که به‌طور ناگهانی درون یک درهٔ خشک جریان یابد. اینگونه سیل‌ها مخصوص مناطق خشک و کم‌بارانی است که رگبار شدید و کم‌دوامی در آن ببارد. این سیلاب‌ها در حین جریان مواد فراوانی را با خود حمل کرده و به شکل آب گل‌آلود غلیظی بستر خود را می‌پوشاند و اغلب احشام و حتی انسان را با خود می‌برد و زیان‌های فراوانی از خود به‌جای می‌گذارد.
رودپیچ یا پیچان‌رود به قوسی از یک رودخانهٔ مارپیچ گفته می‌شود. میزان آب‌شوئی در قسمت‌های کاو (مقعر) رودپیچ قابل ملاحظه بوده و برعکس موادی که در قسمت‌های کوژ (محدب) رودپیچ رسوب می‌کند نیز در خور توجه‌است. در نتیجه این تغییرات دیواره‌های قسمت مقعر رودپیچ شیب تند و قائمی داشته و بر ژرفای بستر رودخانه می‌افزاید در حالیکه ته نشست‌های قسمت محدب بستر رودخانه را بالا آورده و شیب دیواره‌های آن را ملایم می‌سازد. گاهی رودپیچ به‌شکل دایرهٔ کاملی درآمده و عارضه‌ای بنام "دریاچه طوقی" پدیدمی‌آورد. به این عارضه «چم» نیز
"دریاچه طوقی" پدیدمی‌آورد. به این عارضه «چم» نیز گفته می‌شود.
سُوِیحان یکی از روستاهای شهر العین در شیخ‌نشین ابوظبی در کشور امارات متحده عربی است. فاصلۀ این روستا از العین ۷۰ کیلومتر می‌باشد و عمده شهرت آن بدلیل مزرعه‌هایی است که آن را احاطه کرده و همچنین ساکنان محلی آن است. همچنین در این منطقه یک مرکز ملی تحقیق در مورد پرندگان وجود دارد که در نوع خود بزرگترین مرکز در امارت ابوظبی می‌باشد.
آبخوان یا سفرهٔ آب، آب‌زا قسمتی از پوستهٔ زمین است که سوراخ‌ها یا خلل و فرج سنگ‌های آن از آب مملو و اشباع شده باشد. معمولاً منافذ و سوراخ‌های سنگ‌ها بر اثر بارندگی‌های ممتد از آب پر شده و با رسیدن به سطح غیرقابل تراوشی مانند سنگ‌های رسی در همان‌جا متوقف می‌گردد و به شکل چشمه‌سارهای مختلفی در سطح زمین آشکار می‌شود. بدیهی است متناسب با خارج شدن آب از این چشمه‌ها سطح آب‌های زیرزمینی افت کرده و پائین می‌رود. قاعدتاً سطح آب‌های زیرزمینی در فصل‌های مرطوب بالا آمده و برعکس در فصل‌های خشک پائین می‌رود ولی هیچگاه از
و برعکس در فصل‌های خشک پائین می‌رود ولی هیچگاه از سطح معینی بالاتر یا پائین‌تر نخواهد رفت. پائین‌ترین سطح آب زیرزمینی هر منطقه را سطح آب دائمی آن منطقه می‌نامند. آبخوان یا سفرهٔ آب زیرزمینی یک لایهٔ آبدار زیرزمینی است که در لایه‌های تحکیم نیافته (گراول، ماسه و سیلت) یا در سنگ‌های دارای درز و شکاف ایجاد می‌شود. این آب می‌تواند از طریق چاه بهره‌برداری شود. آبخوان ناتراوا و آبخوان کم‌تراوا، نام‌های است که به لایه‌های آبدار با درجات مختلف قابلیت آب دادن و ذخیره‌سازی داده می‌شود. تئوری‌های مربوط به منشأ آب‌های
داده می‌شود. تئوری‌های مربوط به منشأ آب‌های زیرزمینی. برای منشأ آب‌های زیرزمینی تئوری‌های متعددی بیان گردیده است که از همه مهم‌تر تئوری نفوذ آب در زمین است. قسمت بزرگی از آبی که به صورت برف و باران به زمین می‌رسد در زمین نفوذ کرده و پس از برخورد با سنگ‌ها و طبقات غیرقابل نفوذ مخازن آب‌های زیرزمینی را می‌سازند. این تئوری را نخستین بار فیزیکدانی فرانسوی به نام ماریوت، در قرن ۱۸ میلادی بیان گردید و پس از چندی لومونوسوف آن را تأیید کرد. با این توصیف که ترکیب شیمیایی این آب‌ها پس از نفوذ در زمین ثابت نمی‌ماند و
این آب‌ها پس از نفوذ در زمین ثابت نمی‌ماند و بر حسب سنگی که در آن جریان یافته است تغییر می‌یابد. تئوری فوق مدتی مورد پذیش بود ولی در مورد آب‌هایی که در مناطق مختلف زیرزمینی محبوس بودند بدون این که در آنجا بارش آسمانی قابل توجهی دیده شده باشد، درست نبود؛ لذا در پایان سدهٔ ۲۰ ولگر تئوری تازه‌ای ارائه کرد. این تئوری منشأ آب‌های زیرزمینی را از طریق آب‌های نفوذی قابل قبول نمی‌داند بلکه تشکیل آن‌ها را از تراکم بخار آب موجود در هوا که در بین ذرات و خلل و فرج سنگ‌ها نفوذ می‌کند استنباط می‌نماید؛ بنابراین تئوری
نفوذ می‌کند استنباط می‌نماید؛ بنابراین تئوری جدیدی به نام تئوری تراکم آب به وجود می‌آید. این تئوری به شدت از طرف اکثر دانشمندان انتقاد می‌شود و آن را غیرواقعی اعلام می‌دادند زیرا که بخار آب موجود در فضا به اندازه کافی نیست که بتواند مستقلاً منابع عظیمی از آب‌های زیرزمینی را تشکیل دهند. در اوایل قرن ۲۰ تئوری دیگری به نام تئوری آب‌های ابتدایی توسط یک نفر دانشمند اتریشی به نام E Suess ارائه داده می‌شود که از طرف بسیاری از آبشناسان استقبال می‌گردد. طبق این تئوری بخارها و گازهایی که از ماگما در اعماق زمین
تئوری بخارها و گازهایی که از ماگما در اعماق زمین برمی‌خیزد با نزدیک شدن به سطح زمین متراکم شده و به صورت آب ابتدایی پدیدار می‌گردند. تجربیات کافی امروزه این نظریه را نیز رد می‌کند. سرانجام تئوری آب‌های فسیل مطرح می‌شود. در این تئوری آب‌های زیرزمینی نواحی عمیق به باقی‌مانده آب‌های حوضه‌های قدیمی که در زیر رسوبات مدفون شده‌اند ربط داده می‌شود. پس از اظهار نظر آبشناسان ممالک مختلف و بررسی تئوری‌های فوق، قریب به اتفاق متخصصین تئوری اول یعنی تئوری آب‌های نفوذی را در مورد آب‌های زیرزمینی قابل قبول می‌دانند. نفوذ
در مورد آب‌های زیرزمینی قابل قبول می‌دانند. نفوذ آب در زمین تا برخورد به قشرهای نفوذ ناپذیر ادامه می‌یابد. به محض این که آب‌ها به این قبیل لایه‌ها رسیدند و جریان آن‌ها از هر طرف متوقف گردید در خلال حفره‌های سنگ‌ها جمع شده و سفره‌های آبدار یا مخازن زیرزمینی آب را تشکیل می‌دهند. چون غالباً در اعماق زمین طبقات نفوذ پذیر و غیرقابل نفوذ به‌طور متناوب قرار دارند، لذا ممکن است در ناحیه‌ای از زیرزمین چندین سفره آبدار بر روی یکدیگر وجود داشته باشند. بالاترین سفره‌های آبدار زمین را که نزدیک به سطح زمین است و چاه‌های
آبدار زمین را که نزدیک به سطح زمین است و چاه‌های معمولی به آن می‌رسد سفره‌های آب سطحی یا مخزن چاه‌ها می‌نامند و سفره‌های زیرین را آب‌های عمیق و مخصوصاً آن‌هایی که در اعماق زیادتر قرار دارند آب‌های محصور یا سفره‌های محاط می‌خوانند. مخازن سطحی آب‌های زیرزمینی با تغییر بارش و درجه گرمای بیرون بسیار تغییر می‌کند. از همین رو مقدار آب چاه‌هایی که از این مخازن تغذیه می‌نمایند سریعاً کم و زیاد می‌شود. در صورتی‌که چاه‌های عمیق که از مخازن عمیق‌تر زمین (منطقه اشباعی دائم) آب می‌گیرند مقدار آبشان چندان تغییر
اشباعی دائم) آب می‌گیرند مقدار آبشان چندان تغییر نمی‌نماید. به علاوه از نظر بهداشت هم آب چاه‌های عمیق (مخصوصاً در نواحی مسکونی) پاک تر از آب چاه‌هایی است که به مخازن سطحی مربوط می‌شوند. عوارض خارجی سطح زمین باعث می‌شود که سطح ایستایی آب‌های زیرزمینی افقی نباشد. آنان که در مجاورت دره‌ها که نیروی جذب سنگ‌های مخزن کمتر است و از مقاومت در مقابل مسیر جریان آب در داخل زمین کسر می‌شود سطح ایستایی پایین‌تر قرار می‌گیرد، بدین ترتیب سطح ایستایی آب‌های زیرزمینی عموماً در کنار دره‌ها انحنا پیدا می‌کند و تحدب سطح مزبور
در کنار دره‌ها انحنا پیدا می‌کند و تحدب سطح مزبور به سمت بالا می‌رود. همان طوری‌که برجستگی‌های سطح زمین باعث تقسیم آب‌های سطحی از یکدیگر است، چین‌خوردگی لایه‌های غیرقابل نفوذ در اعماق زمین هم وسیله جدا بودن حوضه‌هایی از سفره‌های آبدار زیرزمین می‌گردد و باعث می‌شود تغییرات آب یک مخزن در مخزن مجاور مؤثر نباشد.
شکستن طلسم: دین به عنوان پدیده‌ای طبیعی کتابی نوشته دنیل دنت فیلسوف آمریکایی و پژوهشگر علوم شناختی است. در این کتاب منتشرشده در سال ۲۰۰۶، دنت به تحلیل علمی دین می‌پردازد، و بر اساس این تحلیل، آینده پدیده دین را پیش‌بینی می‌کند. این کتاب در سال ۲۰۱۹ توسط امیر منیعی به زبان فارسی ترجمه گردید. به گفته دنت، او امیدوار است این کتاب مختص بی‌خدایان و ندانم‌گرایان نباشد، زیرا در نوشتن آن خوانندگان مذهبی را نیز مد نظر داشته‌است. به نظر او باورمندان نیز می‌توانند از شناخت علمی باورهای خود بهره ببرند، و عقاید خوب را
شناخت علمی باورهای خود بهره ببرند، و عقاید خوب را از بد جدا کنند. طلسمی که این کتاب با هدف شکستنش نوشته شده، تابو تلقی شدن تحقیق و بررسی علمی پدیده دین است. دنت در این کتاب امیدوار است این طلسم را بشکند، و دین را چون دیگر پدیده‌ها قابل بررسی نماید.
لیگ قهرمانان اروپا ۱۲–۲۰۱۱ پنجاه و هفتمین دوره از سری مسابقه‌های فوتبال بود که زیر نظر یوفا برگزار می‌شد، همچنین بیستمین فصل از سری مسابقه‌های فوتبال در اروپا بود که با نام لیگ قهرمانان انجام می‌شد، دیدار فینال مسابقه‌ها در ورزشگاه آلیانز آرنا شهر مونیخ آلمان برگزار شد، چلسی توانست در ضربات پنالتی بایرن مونیخ را شکست دهد و قهرمان جام شود. رتبه‌بندی کشورها. ۷۶ تیم در سال ۱۲–۲۰۱۱ از ۵۲ لیگ اروپایی وارد این دوره از مسابقه‌ها شدند که براساس امتیازها و عملکردشان دسته‌بندی شدند. تیم‌ها. موقعیت تیم‌ها در فصل قبل
دسته‌بندی شدند. تیم‌ها. موقعیت تیم‌ها در فصل قبل بازیهای لیگ‌های اروپایی در داخل پرانتز نشان داده شده‌است مرحله اول انتخابی. قرعه‌کشی برای مرحله اول و دوم انتخابی در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱ انجام شد. دور رفت در ۲۸ ژوئن دور برگشت در ۵ و ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ برگزار شد. مرحله دوم انتخابی. دور رفت در ۱۲ و ۱۳ ژوئیه و دور برگشت در ۱۹ و ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ برگزار شد. مرحله سوم انتخابی. قرعه‌کشی مرحله سوم انتخابی در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱ انجام شد. دور رفت در ۲۶ و ۲۷ ژوئیه و دور برگشت در ۲ و ۳ اوت ۲۰۱۱ برگزار شد. مرحله سوم انتخابی به