payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گته ده روستایی از توابع شهرستان طالقان در استان البرز می‌باشد. روستایی است در بخش بالا طالقان این ده سردسیر و کوهستانی می‌باشد آب این ده از رودخانۀ گرآب و درۀ کهارکوه. شغل مردم این روستا زراعت و گله داری است و عده‌ای در اداره‌های تهران مشغول به کار هستند. مردم. اهالی گته ده تبری هستند و به گویش طبری طالقانی زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. گَت در زبان تبری به معنای بزرگ می‌باشد و منظور از "گته ده" آبادی بزرگ است. محصولات. غلات ، سیب زمینی ، بنشن و قلمستان از محصولات این روستا است. صنایع دستی. کرباس ، گلیم ،
محصولات این روستا است. صنایع دستی. کرباس ، گلیم ، جاجیم و شال بافی از صنایع دستی این روستا می‌باشد. آثار تاریخی. در جنوب روستا روی کوه‌های میرابشم قلعه‌ای به نام قلعه دختر دیده می‌شود. منابع. لغت نامه دهخدا
استان هلا(به انگلیسی:Hela Province) یکی از استان‌های کشور پاپوا گینه نو می‌باشد. مرکز این استان تاری است. طبق آمار سال ۲۰۱۰ میلادی، این استان ۱۰٬۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۱٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد. استان هلا در ۱۷ ماه مه ۲۰۱۲ میلادی از ادغام سه منطقه از منطقه‌های استان ارتفاعات جنوبی تشکیل شد. تقسیمات. این استان از ۳ منطقه تشکیل شده‌است و این منطقه‌ها در مجموع دارای ۱۱ فرمانداری محلی هستند. لازم به ذکز است که هر فرمانداری محلی، در زمان آمار گیری به چند بخش تقسیم می‌شود.
مطالعات فرهنگ مردم یا مطالعات فرهنگ عامیانه رشته‌ای علمی برای مطالعه فولکلور و فرهنگ مردم است. مطالعات فرهنگی، همچنین به عنوان توده‌شناسی، و گاه‍گاهی مطالعات سنتی یا مطالعات زندگی در بریتانیا، شناخته شده است، این رشته تحصیلی شاخه رسمی و علمی است که به مطالعه فولکلور اختصاص دارد. این اصطلاح همراه در دهه ۱۹۵۰ ارزشی را به دست آورد تا تمایز آکادمیک فرهنگ سنتی از خود مصنوعات فولکلور را به خود اختصاص دهد. این علم مترادف است با Volkskunde (آلمانی)، folkermimne (نروژی)، و folkminnen (سوئدی) و تحقیقات نظرات و
(نروژی)، و folkminnen (سوئدی) و تحقیقات نظرات و پژوهش‌های افرادی مانند ولادیمیر پراپ در این علم تاثیرگذار بوده است.
ارنست کالتنبرونر (زاده ۴ اکتبر ۱۹۰۳ – مرگ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶) یک سیاستمدار اتریشی و از سال ۳۰ ژانویه ۱۹۴۳ تا ۱۲ مه ۱۹۴۵ رئیس اداره اصلی امنیت رایش بود. وی در دادگاه نورنبرگ به مرگ محکوم شد. اوایل زندگی. وی در رید ایم اینکرایس در امپراتوری اتریش-مجارستان زاده شد. پدر وی وکیل بود. آدولف آیشمان، افسر بدنام اس‌اس، دوست دوران کودکی او بود. در سال ۱۹۲۶ مدرک دکترای خود را در رشته حقوق از دانشگاه گراتس دریافت کرد. وی جای زخم‌هایی بر روی صورت خود داشت که مربوط به یک دوئل در دوران دانشجویی بود، هرچند برخی این زخم را به یک
دوران دانشجویی بود، هرچند برخی این زخم را به یک تصادف اتومبیل نسبت می‌دهند. وی در ۱۴ ژانویه ۱۹۳۴ با الیزابت ادر ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند بود. وی هم‌چنین یک جفت دوقلو به نام‌های ولفگانگ و اورسولا از معشوقه‌اش گیزلا گرفین فون وستارپ داشت. فعالیت در اس‌اس. وی در ۱۸ اکتبر ۱۹۳۰ به حزب نازی پیوست. در ۱۹۳۱ سخنگوی حزب در اوبراسترایش شد. در ۳۱ اوت ۱۹۳۱ عضو اس‌اس شد. وی در ژانویه ۱۹۳۴ به همراه چند تن دیگر از هواداران حزب نازی در اتریش توسط دولت انگلبرت دلفوس برای مدت کوتاهی زندانی شد. در زندان دست به
دلفوس برای مدت کوتاهی زندانی شد. در زندان دست به اعتصاب غذا زد که این امر موجب آزادی وی و ۴۸۹ عضو حزب از زندان شد. دوباره در ۱۹۳۵ به دلیل مظنون بودن به خیانت ملی زندانی شد. اتهام وی اثبات نشد اما به جرم توطئه به ۶ ماه زندان محکوم و گواهی حقوقی وی نیز لغو گردید. وی از نیمه ۱۹۳۵ فرماندهی یک واحد غیرقانونی اس‌اس را در شهر لینتس برعهده داشت. وی چندین سفر به باواریا داشت. هم‌چنین برای سفر به پاساو ابتدا در یک قطار و سپس یک کشتی پنهان شد و با پول و دستورات مربوطه برای افراد اس‌اس در بازگشت. دوباره در ۱۹۳۷ به جرم
برای افراد اس‌اس در بازگشت. دوباره در ۱۹۳۷ به جرم رهبری حزب غیرقانونی نازی در اوبراسترایش زندانی گشت اما در همان سال آزاد شد. وی در جریان آنشلوس (الحاق اتریش به آلمان نازی) در مارس ۱۹۳۸، زیر نظر هرمان گورینگ با آلمان‌ها همکاری داشت و پس از آن به عنوان وزیر امور خارجه برای امنیت عمومی به کابینه آرتور زایس-اینکوارت راه یافت. در ۲۱ مارس ۱۹۳۸ به درجه اس‌اس-بریگادفورر ارتقا یافت. در ۱۰ آوریل ۱۹۳۸ نماینده رایشستاگ و تا ۸ می ۱۹۴۵ در این سمت ماند. وی هم‌چنین در راه‌اندازی اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن در نزدیکی
راه‌اندازی اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن در نزدیکی لینتس شرکت داشت. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۸ به درجه اس‌اس-گروپنفورر ارتقا یافت که معادل درجه سپهبد در ارتش بود. در همان سال رهبر اس‌اس و پلیس دوناو (دانوب) شد که اولین واحد رسمی اس‌اس در اتریش بود. وی تا ۳۰ ژانویه ۱۹۴۳ در این سمت ماند. جنگ جهانی دوم. وی در ژوئن ۱۹۴۰ رئیس پلیس وین شد و به مدت یک سال در این سمت ماند. وی در کنار دیگر وظایفش، یک شبکه سراسری اطلاعات در اتریش را ایجاد و آن را به سمت جنوب و شرق کشور توسعه داد که همین موضوع موجب شد هاینریش هیملر رئیس اس‌اس
که همین موضوع موجب شد هاینریش هیملر رئیس اس‌اس وی را در ژانویه ۱۹۴۳ به سمت رئیس اداره اصلی امنیت رایش منصوب کند. وی جانشین راینهارد هایدریش در اداره امنیت شد که در ژوئن ۱۹۴۲ ترور شده بود. وی تا پایان جنگ در این سمت ماند. در ۲۱ ژوئن به رتبه اس‌اس-اوبرگروپنفورر ارتقا یافت. وی هم‌چنین به عنوان جانشین هایدریش به ریاست کمیسیون بین‌المللی پلیس جنایی (ICPC) منصوب شد. سازمانی که امروزه با نام اینترپل شناخته می‌شود. انتخاب کالتنبرونر به عنوان جانشین هایدریش در اداره امنیت، موجب شگفتی کاندیداهای دیگر این سمت مانند
امنیت، موجب شگفتی کاندیداهای دیگر این سمت مانند هاینریش مولر رئیس گشتاپو یا حتی والتر شلنبرگ رئیس سازمان اطلاعات شد. با این حال انتخاب او ظاهراً بیشتر به این دلیل بوده که وی به عنوان یک «تازه‌وارد» در برابر هیملر انعطاف بیشتری از خود نشان می‌داد. وی در تابستان ۱۹۴۳ برای دومین بار از اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن دیدار کرد. در آن‌جا ۱۵ زندانی برای نشان دادن ۳ روش کشتن افراد انتخاب شده بودند:شلیک به گردن، به دار آویختن و کشتن با گاز. پس از نمایش کشتارها، وی از کوره‌های جسدسوزی و سپس معدن بازدید کرد. در اکتبر
کوره‌های جسدسوزی و سپس معدن بازدید کرد. در اکتبر ۱۹۴۳ وی به هربرت کاپلر رئیس پلیس آلمانی رم دستور تخلیه یهودیان از ایتالیا را داد. چهار روز بعد، نیروهای اس‌اس در ایتالیا شروع به جمع‌آوری یهودیان و تبعید آنان به اردوگاه آشویتس کردند. در ۱۹۴۴ هیتلر برای ملاقات با میکلوش هورتی برای تجهیز نظامی مجارستان و تسلیم مجارستان در برابر خواسته‌های آلمان به قلعه‌ای در زالتسبورگ رفت. کالتنبرونر در مذاکرات حاضر بود و هیتلر را اسکورت می‌کرد. در پایان هورتی و کالتنبرونر به همراه آدولف آیشمان به مجارستان بازگشتند. آیشمان به
آدولف آیشمان به مجارستان بازگشتند. آیشمان به همراه یک واحد ویژه آینزاتس‌کماندو وارد مجارستان شد تا جمع‌آوری ۷۵۰٬۰۰۰ یهودی مجارستان را آغاز کنند. بسیار گفته می‌شود که حتی هیملر از او می‌ترسید. کالتنبرونر ۱٬۹۴ متر قد داشت و زخم‌هایی بر روی صورتش بود. وی هم‌چنین دوست چندین ساله اتو اسکورتسینی بود و بسیاری از ماموریت‌های مخفی را به او پیشنهاد داده بود و او را از مأموران ارزشمند هیتلر کرده بود. کالتنبرونر هم‌چنین طراح عملیات پرش بلند برای ترور همزمان ژوزف استالین، وینستون چرچیل، و فرانکلین روزولت در جریان
وینستون چرچیل، و فرانکلین روزولت در جریان کنفرانس تهران بود که با اطلاع‌یافتن جاسوسان شوروی به رهبری گئورگ وارطانیان این طرح عقیم ماند. در پی کودتای ۲۰ ژوئیه، کالتنبرونر توسط هیملر از اداره امنیت در برلین به آشیانه گرگ فراخوانده شد تا دریابد که چه کسی مسئول ترور هیتلر بوده است. پس از آن که مشخص گردید یک کودتای نظامی علیه هیتلر صورت گرفته است، هیملر و کالتنبرونر گام‌های خود را آرام‌تر برداشتند زیرا ارتش در حوزه قضایی اس دی یا گشتاپو نبود. از آن‌جایی که هیتلر از ترور جان سالم به در برد و کودتاچیان تا حدودی
از ترور جان سالم به در برد و کودتاچیان تا حدودی بی‌پروا بودند، هویت آن‌ها به سرعت فاش شد. پیش از آن که کار کالتنبرونر برای دستگیری تمامی افرادی که به نوعی با کودتا مرتبط بودند به پایان برسد، بیش از ۵٬۰۰۰ نفر اعدام و چندین هزار نفر دیگر به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شده بودند. گزارشات بازجویی‌ها از طرف کالتنبرونر به مارتین بورمان فرستاده می‌شد. کار رسیدگی به پرونده با قضاوت قاضی بدنام نازی رولاند فرایسلر، تا پایان جنگ ادامه داشت. بسیاری از افرادی که به شرکت در کودتا متهم شده بودند، در حالی که از میله
شرکت در کودتا متهم شده بودند، در حالی که از میله قصابی آویزان بودند با سیم‌های پیانو به دار آویخته شدند. خانواده بسیاری از کودتاچیان نیز به قتل رسیدند. وی در مقام رئیس اداره امنیت در ۶ فوریه ۱۹۴۵ فرمانی را صادر کرد که به پلیس اجازه می‌داد به افراد تنها بر حسب احتیاط و بدون طی کردن روند قضایی شلیک کنند. در ۱۲ مارس ۱۹۴۵ وی با کارل یاکوب بورکهارت رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در فورآرلبرگ اتریش ملاقات کرد. نازی‌ها تمایل داشتند که کمی به صلیب سرخ امتیاز بدهند. به فاصله یک ماه بعد، هیملر مطلع شد که کارل ولف
به فاصله یک ماه بعد، هیملر مطلع شد که کارل ولف مذاکراتی با متفقین دربارهٔ تسلیم ایتالیا داشته است. هیملر ولف را بازخواست کرد و ولف اینطور توضیح داد که تحت دستورات هیتلر عمل کرده و تلاش می‌کرده که با متفقین تبادل زندانی انجام دهد. هیملر حرف او را باور کرد. اما کالتنبرونر سخنان ولف را باور نکرد و شخصاً با هیملر صحبت کرد و به او گفت که از یک منبع مطلع شنیده که ولف با کاردینال شوستر از میلان دربارهٔ تسلیم کل ایتالیا و جبهه‌های جنوبی آلمان به متفقین مذاکره کرده است. هیملر با عصبانیت ادعاهای وی را تکرار کرد و
است. هیملر با عصبانیت ادعاهای وی را تکرار کرد و ولف از هیملر خواست تا در حضور خود هیتلر این ادعاها مطرح شوند. هیملر عقب کشید و کالتنبرونر و ولف را به پناهگاه هیتلر فرستاد. هیتلر استقبال گرمی از آنان کرد و سخنان ولف دربارهٔ مذاکرات مفیدی که با آلن دالس داشته کالتنبرونر را ساکت کرد. سپس هیتلر به ولف دستور داد تا به ایتالیا بازگردد و مذاکرات را با آمریکایی‌ها از سر گیرد. در ۱۸ آوریل ۱۹۴۵ هیملر کالتنبرونر را فرمانده کل نیروهای باقی‌مانده آلمانی در جنوب اروپا کرد. کالتنبرونر نیز آژانس‌های اطلاعاتی را به صورت
کرد. کالتنبرونر نیز آژانس‌های اطلاعاتی را به صورت شبکه‌های زیرزمینی دوباره سازماندهی کرد. هیتلر برای آخرین بار در ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ در برابر دوربین فیلم‌برداری حاضر شد تا به شماری از سربازان سازمان جوانان هیتلری مدال اعطا کند. در این مراسم کالتنبرونر نیز حضور داشت. در اواخر آوریل ۱۹۴۵ کالتنبرونر از برلین گریخت و به التاوسی رفت؛ جایی که بیشتر مواقع تعطیلات خود را در آن‌جا می‌گذراند. وی در آن‌جا با تلاش‌های آوگوست آیگروبر برای نابودی کلکسیون آثار هنری به سرقت رفته از موزه‌ها و گالری‌های سرزمین‌های اشغال‌شده برای
از موزه‌ها و گالری‌های سرزمین‌های اشغال‌شده برای راه‌اندازی موزه پیشوا در لینتس مواجه شد و جلوی آن را گرفت. این کلکسیون شامل بیش از ۶٬۵۰۰ اثر نقاشی و مجسمه بود. آیگروبر مصمم بود که مطابق دستور هیتلر عمل کند و تمامی آثار هنری را با مواد انفجاری از بین ببرد تا به‌دست یهودیان و بلشویک‌ها نیفتد. با این حال کالتنبرونر جلوی این کار را گرفت و آثار ارزشمندی هم‌چون مدونای بروخه اثر میکلانژ را از خطر نابودی نجات داد. شواهد تازه. در سال ۲۰۰۱ مهر امنیتی شخصی کالتنبرونر در دریاچه‌ای در اشتایرمارک پیدا شد. او آن را رها
در دریاچه‌ای در اشتایرمارک پیدا شد. او آن را رها کرده بود تا بتواند هویت خود را مخفی کند. این مهر توسط یک فرد هلندی که تعطیلات خود را در اتریش سپری می‌کرد یافت شد. بر روی مهر عبارت "Chef der Sicherheitspolizei und des SD" (رئیس پلیس امنیت و اس دی) حک شده بود. کارشناسان اظهار کرده‌اند که این مهر در اواخر می ۱۹۴۵ رها شده است. وی در ۱۲ می ۱۹۴۵ هویت خود را تغییر داد و تحت یک نام جعلی خود را دکتر معرفی می‌کرد. اما معشوقه‌اش او را شناخت و متفقین او را دستگیر کردند. گرچه اسناد سازمان سیا اینطور بیان می‌کنند که
گرچه اسناد سازمان سیا اینطور بیان می‌کنند که گروهی فعالانه در جستجوی او بودند و پیش از آن که معشوقه‌اش هویت واقعی او را افشا کند، سربازان آمریکایی او را شناخته بودند. دادگاه نورنبرگ. وی در دادگاه نورنبرگ به توطئه برای ارتکاب جرایم علیه صلح، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت متهم شد. گرچه در طی محاکمات از اتهام جرایم علیه صلح تبرئه شد. وی در جلسات اولیه دادگاه حاضر نبود زیرا دو خونریزی زیر عنکبوتیه را پشت سر گذاشته بود و نیاز به چندین هفته استراحت داشت. وی پس از بازیابی سلامت خود از بیمارستان نظامی مرخص شد و به
بازیابی سلامت خود از بیمارستان نظامی مرخص شد و به دادگاه فرستاده شد. وی در دادگاه خود را بی‌گناه خواند. هزاران سند در دادگاه ارائه شد که امضای وی پای آن‌ها بود. وی در دادگاه ادعا کرد که هاینریش مولر رئیس گشتاپو امضای او را جعل کرده و پای بسیاری از اسناد زده است. وی در جریان دفاعیات خود اظهار کرد که سمت او به عنوان رئیس اداره اصلی امنیت رایش تنها یک عنوان بوده و در واقع ریاست شبکه‌های جاسوسی و اطلاعاتی را برعهده داشته است. وی هم‌چنین اظهار داشت که تا ۱۹۴۳ از برنامه راه حل نهایی اطلاعی نداشته و نسبت به
از برنامه راه حل نهایی اطلاعی نداشته و نسبت به بدرفتاری هیتلر و هیملر علیه یهودیان اعتراض کرده. وی بازدید خود از اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن را نیز تکذیب کرد. وی در طی جلسات دادگاه، افراد حاضر را با پاسخ‌های متناقض خود گیج می‌کرد. دادگاه در نهایت اینطور نتیجه‌گیری کرد که گرچه وی در مقام رئیس اداره اصلی امنیت رایش با شبکه‌های اطلاعاتی در ارتباط بوده است، اما شواهد نشان می‌دهد که وی در بسیاری از موارد جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت نیز مشارکت داشته است. دادگاه در نهایت در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ وی را به اتهام جنایت
در نهایت در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ وی را به اتهام جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت به اعدام با طناب دار محکوم کرد. اعدام. آخرین کلمات کالتنبرونر چنین بود: وی در حدود ساعت ۱:۱۵ صبح ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ به دار آویخته شد. جنازه وی و نه فرد اعدام‌شده دیگر در کنار جنازه هرمان گورینگ که پیش از اعدام خودکشی کرده بود، به اوستفریدهوف فرستاده شد و در آن‌جا بدن‌ها سوزانده شد و خاکستر آن‌ها به رود ایسار ریخته شد.
رِوِنتادور یا ولکان ال رونتادور آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۳۵۶۲ متر واقع در اکوادور در آمریکای جنوبی است. این آتشفشان یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در زنجیرهٔ آتشفشانی این کشور است. مشخصات. رونتادور آتشفشانی آندزیتی و پوشیده از جنگل است که در کوه‌های کوردیرا رئال در آند در شرق محور آتشفشانی اصلی قرار دارد. کاسه‌ٔ آتشفشانی‌ای نعلی‌شکل به قطرهای ۶ کیلومتر (شمال‌شرقی – جنوب‌شرقی) و ۴ کیلومتر (شمال-جنوب) در شرق رونتادور و در نتیجهٔ ریزش ساختمان آتشفشان به‌وجود آمده که مخروط آتشفشانی جوان و عاری از پوشش گیاهی‌ای به
که مخروط آتشفشانی جوان و عاری از پوشش گیاهی‌ای به ارتفاع ۱۳۰۰ متر بخشی از آن را در بر گرفته است. دیواره‌های داخلی این کاسهٔ آتشفشانی بسیار شیب‌دار بوده و چندین جویبار از آن سرچشمه می‌گیرند که پس از پیمودن مسافتی ۴ کیلومتری به سمت جنوب شرقی پایین آتشفشان در نهایت به رود کوکا که در نزدیکی رونتادور جریان دارد می‌ریزند. این کالدرا در عین حال به‌آرامی در حال پر شدن توسط مواد آتشفشانی ناشی از فوران رونتادور است. گرچه هیچ شهر یا شهرکی در مجاورت رونتادور وجود ندارد اما بزرگراه اصلی‌ای که به میدان‌های نفتی اکوادور
اما بزرگراه اصلی‌ای که به میدان‌های نفتی اکوادور می‌رسد به علاوهٔ دو خط لولهٔ انتقال نفت خام و یک خط لولهٔ انتقال نفت پالایش‌شده در شرق کاسهٔ آتشفشانی رونتادور ساخته شده‌اند. این تأسیسات در جریان فوران آتشفشان در سال ۲۰۰۲ به شدت آسیب دیدند. فعالیت‌های آتشفشانی. رونتادور یکی از فعالترین آتشفشان‌های اکوادور است و از سال ۱۵۴۱ تا کنون بیش از ۲۴ بار فوران کرده است. این آتشفشان در سدهٔ بیستم بسیار فعال بود و فوران‌های قابل توجه آن در سال‌های ۱۹۲۲، ۱۹۲۶، ۱۹۲۹، ۱۹۳۶، ۱۹۴۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳-۴ و ۱۹۷۶
۱۹۳۶، ۱۹۴۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳-۴ و ۱۹۷۶ اتفاق افتاد. بزرگترین و شدیدترین فوران رونتادور به‌طور ناگهانی در ۳ نوامبر ۲۰۰۲ و پس از ۲۶ سال عدم فعالیت روی داد به طوری که ارتفاع ستون فوران آتشفشان به ۱۷ کیلومتر می‌رسید و جریان‌های آذآواری مسافتی در حدود ۸ کیلومتر را پیمودند و گدازه از دودکش‌های واقع در دامنه و قلهٔ آتشفشان جریان یافت. پس از گذشت ۳ تا ۴ ساعت، ابر خاکستر به شهر کیتو که در فاصلهٔ ۱۰۰ کیلومتری از آتشفشان قرار داشت رسید و تقریباً باعث بروز تاریکی‌ای مطلق در اواخر بعدازظهر آن روز و تعطیلی
تاریکی‌ای مطلق در اواخر بعدازظهر آن روز و تعطیلی فرودگاه بین‌المللی کیتو شد. همچنین در نتیجهٔ این ابر لایه‌ای از خاکستر به ضخامت ۳-۵ میلی‌متر روی هرچیزی را پوشاند. اما شدیدترین ریزش خاکستر در استان‌های پیچینچا، ناپو و سوکومبیوس روی داد و بر اثر سقوط تفرا دو نفر به شدت مجروح شدند. همچنین به منظور پیشگیری از بروز خطرات احتمالی، خطوط انتقال نفت اکوادور بسته شد و دولت آن کشور با اعلام وضعیت اضطراری آمادهٔ تخلیهٔ ۳۰۰۰ نفر از اهالی مناطق نزدیک به آتشفشان گردید.
"ضعیف" نام ترانه‌ای از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این ترانه به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم متئورا کمی بعد از منتشر شدن توانست در بیشتر چارتها رتبه‌های کمتر از ۳۰ را از آن خود کند و همچنین به رتبه ۱ در بیلبورد ترانه‌های مدرن راک امریکا برسد. در آلبوم ریمیکس لینکین پارک همراه با جی-زی یعنی مسیر برخورد این ترانه بازخوانی شد. مفهوم ترانه. مفهوم این آهنگ ، آزار دیدن از حس نادیده گرفته شدن فرد توسط اطرافیان است . موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی کارگردانی شده توسط "مارک رومنک" در مرکز شهر لس آنجلس فیلمبرداری شد.
"مارک رومنک" در مرکز شهر لس آنجلس فیلمبرداری شد. برای ساخت این ویدئو از " اعضای LPU بالای ۱۸ سال" کمک گرفتند. ویدئو شامل صحنه‌هایی از اجرای گروه برای طرفداران است. چون ترانه درباره ی احساس نادیده گرفته شدن است در ابتدای ویدئو گروه از پشت سر و به صورت سایه‌هایی نشان داده می‌شوند و همینطور فضا تاریک است . سپس تصاویر و چهره ی گروه با گفتن جمله ی "I won't be ignored"واضح می‌شوند. پشت سر گروه دیواری است بدون سقف و روی آن نقاشی‌هایی کشیده شده مثل سرباز بالدار (نماد لینکین پارک). در پایان ویدئو هم مایک شینودا با
لینکین پارک). در پایان ویدئو هم مایک شینودا با یک افشانه عبارت "EN Proceso" (اسپانیایی)را روی درب گاراژ می نویسد . جوایز. در سال ۲۰۰۵ ترانه ی میکس شده به همراه جی-زی به نام "Jigga What"/"Faint" نامزد دریافت جایزه ی بهترین ویدئوی بین‌المللی از "ام تی وی برزیل" شد. در سال ۲۰۰۳ ترانه ی "ضعیف" نامزد دریافت جایزه ی بهترین تک‌آهنگ از " Kerrang! اواردز" شد.
مهران مهاجر (متولد ۱۳۴۳) عکاس، منتقد هنری، مترجم، زبان‌شناس و فرهنگ‌نویس ایرانی‌ست. مهاجر فارغ‌التحصیل رشته عکاسی از دانشکده هنرهای زیبا است. وی دوره کارشناسی ارشد زبان‌شناسی را با نگارش رساله‌ای تحت عنوان «زبان‌شناسی متن‌بنیاد و بررسی متن ادبی» به راهنمایی علی‌محمد حق‌شناس در سال ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران گذراند. او هم‌اکنون در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران و مؤسسه پرسش تدریس می‌کند.
شاپور رحیمی (زادهٔ ۱۳۲۶ در تهران) خواننده و نوازنده عود، مدیر سابق مرکز حفظ و اشاعه موسیقی است. زندگی هنری. شاپور رحیمی (محمد رحیمی) در سال ۱۳٣۵ در برنامهٔ کودک رادیو ایران به‌عنوان خواننده فعالیت هنری خود را آغاز کرد. سپس نزد اسماعیل مهرتاش به یادگیری ردیف وی پرداخت و پس از آن از محضر محمود کریمی، ادیب خوانساری، محمدرضا شجریان، عبدالله دوامی، نورعلی برومند بهره برد. سبک خوانندگی وی تحت تأثیر محمود کریمی است که ۱۸ سال شاگرد وی بوده‌است. شاپور رحیمی ردیف‌های سازی و نواختن عود (بربط) را نیز نزد نصرالله زرین
سازی و نواختن عود (بربط) را نیز نزد نصرالله زرین پنجه و منصور نریمان فرا گرفته‌است و مدرک دانشگاهی او کارشناسی عود است. در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به او اعطاء شد. تدریس. شاپور رحیمی از سال ۱۳۴۹ به امر تدریس و آموزش در دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی، هنرستان ملی موسیقی و هم‌چنین مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی (وابسته به صداوسیما) پرداخته‌است. از شاگردان او می‌توان به رضا رضایی پایور، علی خدایی، سجاد پورقناد، همایون کاظمی،احمد عسکری نیا،[ محسن کاظمی دره بيدي]، رامین بحیرایی، محمد حسام
محسن کاظمی دره بيدي]، رامین بحیرایی، محمد حسام آذربایجانی (سنتی )علی تفرشی ، علی شیرازی (خواننده سنتی) اشاره کرد. مدیریت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی. شاپور رحیمی به مدت چهار سال مدیریت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را عهده‌دار بود. آثار. سه آلبوم از شاپور رحیمی تا کنون منتشر شده‌است که به شرح زیرند:
دوروتی کریستیانه ارکسلبن ("Dorothea Christiane Erxleben") با نام اصلی لپورین ( ۱۳ نوامبر ۱۷۱۵ ، کوئدلیندبورگ - ۱۳ ژوئن ۱۷۶۲ ، کوئدلیندبورگ ) نخستین پزشک زن آلمانی بود. تعلیمات پزشکی او از سنین پایین توسط پدرش آغاز شد. کسب درجه استادی دانشگاه از سوی لائورا باززی ، دانشمند ایتالیایی ، به ارکسلبن انگیزه داد تا در جهت دستیابی به حق خود ، که تحصیل در رشته پزشکی بود مصصم تر شود. در سال ۱۷۴۲ رساله ای به چاپ رساند که در آن به بحث در باره حق تحصیل بانوان در دانشگاه می پرداخت. سرانجام فردریک کبیر ، با تقدیر از
می پرداخت. سرانجام فردریک کبیر ، با تقدیر از فعالیت‌های ارکسلبن ، اجازه ثبت نام در دانشگاه را برای وی صادر نمود. ارکسلبن در ۱۷۵۴ با مدرک دکترای پزشکی از دانشگاه هاله فارغ التحصیل شد و در ادامه فعالیت‌هایش شروع به پژوهش در مورد موانع سد راه تحصیل زنان در دانشگاه‌ها نمود. از جمله موانعی که وی تحقیقاتش را متوجه آن نمود ، نقش خانه داری و پرورش کودکان در ممانعت از تحصیل زنان بود.
بتی جی ایدی (بتی جین ایدی؛ به انگلیسی: Betty (Jean) Eadie؛ زادهٔ ۱۹۴۲) نویسنده آمریکایی کتاب‌های مربوط به تجربه‌های نزدیک به مرگ است. مشهورترین کتاب این نویسنده، در آغوش نور (غرق درنور) است. او دراین کتاب تجربه شخصی نزدیک به مرگ خود را توصیف کرده‌است. او همچنین کتاب‌های دیگری نیز در این زمینه دارد. زندگی. در سال ۱۹۴۲ از یک پدر دو رگه اسکاتلندی، ایرلندی و از یک مادر سرخپوست، در ایالت نبراسکا واقع در داکوتای جنوبی به دنیا آمد. از بین ده بچه، او هفتمین فرزند خانواده بود. در سن ۴ سالگی پدر و مادرش از هم جداشدند
بود. در سن ۴ سالگی پدر و مادرش از هم جداشدند و بتی همراه با شش نفر از برادر و خواهرهایش به مدرسهٔ شبانه‌روزی کاتولیک‌ها فرستاده شد. در اولین زمستان مبتلا به سیاه سرفه و ذات الریه شدید شد. دکترها از او قطع امید کرده و انتظار نداشتند تا صبح زنده بماند. در همان لحظه او تجربه نزدیک به مرگ داشت؛ و طبق گفته خودش پیرمردی نورانی را می‌بیند که او را بغل کرده‌است. بعد از این جریان دوباره به زندگی بازمی‌گردد. مدرسه. در مدرسه، که راهبه‌ها آن را اداره می‌کردند، آنان با بتی برخورد سخت و خشنی داشتند. راهبه‌ها برای آنکه
بتی برخورد سخت و خشنی داشتند. راهبه‌ها برای آنکه بچه‌ها را به دعا و آداب آنجا مجبور کنند، آن‌ها را کتک می‌زدند و در اتاق‌های کوچک محبوس می‌کردند. به گفته خودش آنجا دربارهٔ خدا به آن‌ها درسهایی دادند که هیچ وقت فراموش نمی‌کند. آن‌ها به او گفتند که سرخپوستها کافر و گناهکارند و او به این باور رسیده بود که راهبه‌ها در نظر خدا جایگاه خاصی دارند. به خاطر همین، ترس عجیبی از خدا در وجودش احساس می‌کرد و خدا را موجودی عصبانی و بسیار پرقدرت احساس می‌کرد که اگر خلاف میلش رفتار می‌کردند احتمالاً در روز قیامت یا حتی پیش
رفتار می‌کردند احتمالاً در روز قیامت یا حتی پیش از آن نابودش می‌کرد یا او را یکراست به جهنم می‌فرستاد. در هفت سالگی به مدرسه کارآموزی سرخپوستان برینارد فرستاده شد. درآنجا طبق گفتهٔ خودش از دیگر مدرسه بهتر بود و رفتار مسئولان با بچه‌ها شاد تر. به گفته بتی در آنجا صحبت از خدای شادتری می‌کردند که کمتر عصبانی می‌شد. او در کتاب غرق در نور می‌گوید: ازدواج اول. در پانزده سالگی او را نزد مادرش فرستادند. او بخاطر فرار از زندگی سخت با مادرش، با پسر همسایه ازدواج کرد؛ که این زوج، بعد از شش سال، و داشتن ۳ فرزند از
که این زوج، بعد از شش سال، و داشتن ۳ فرزند از یکدیگر جدا شدند. ازدواج دوم. در اولین کریسمس بعد از طلاق با «جو» آشنا می‌شود و با او ازدواج می‌کند.. جو در یک پایگاه هوایی کار می‌کرد. او نیز مانند بتی از همسر خود جدا شده بود. در سال ۱۹۶۷ هفتمین بچه به دنیا آمد. اما طبق گفته پزشکان بایستی بچه را سقط می‌کردند چون احتمال می‌دادند که ناقص‌الخلقه به دنیا بیاید. اما بتی به این کار راضی نمی‌شود و بچه سالم به دنیا می‌آید. بتی و جو تصمیم می‌گیرند بعد از بچه آخر، برای جلوگیری از حاملگی، بتی عمل جراحی بستن لوله‌های رحم
از حاملگی، بتی عمل جراحی بستن لوله‌های رحم را انجام دهد. تجربه نزدیک به مرگ. در شب ۱۸ نوامبر ۱۹۷۳ برای عمل جراحی و بستن لوله‌های رحم در سن ۳۱ سالگی در بیمارستان بستری می‌شود. بعد از عمل جراحی همه چیز به خوبی پیش می‌رود ولی در همان شب اول بعد از عمل جراحی ناگهان احساس عجیبی به او دست می‌دهد؛ و روح او از بدن جدا شده و به دنیای دیگری که در کتاب در آغوش نور به آن پرداخته سفر می‌کند؛ و پس از مراحلی که در کتاب شرح می‌دهد به دنیا بر می‌گردد پس از تجربه. او در این سال‌ها به نوشتن کتاب‌های متعدد پرداخته‌است.
این سال‌ها به نوشتن کتاب‌های متعدد پرداخته‌است. سخنرانی‌های متعددی انجام داده که همه آن‌ها مربوط به تجربه نزدیک به مرگ او است.
الفی اتکینز که در زبان سوئدی آلفونس اُبِری خوانده می‌شود، نام یک مجموعه کتاب کودکان است که گونیلا بریستروم، نویسندهٔ سوئدی، نوشته‌است. از سال ۱۹۷۲ تاکنون میلیون‌ها نسخه از این کتاب به فروش رفته و به ۲۷ زبان و ۱۰ گویش (از جمله فارسی) ترجمه شده‌است. بر اساس این کتاب‌ها مجموعه انیمه‌ای در ۱۶ قسمت ۱۰ دقیقه‌ای ساخته شده‌است. محتوا. الفی اتکینز پسربچه‌ای است که با پدرِ کمی سربه هوا و دست و پا چلفتی‌اش در حومهٔ شهر زندگی می‌کند. در این داستان‌ها الفی با انواع و اقسام موقعیت‌های عادی و روزمره مواجه می‌شود و از
اقسام موقعیت‌های عادی و روزمره مواجه می‌شود و از تک‌تک رویدادهای عادی زندگی لذت می‌برد. گاهی داستان به قلمرو فانتزی نزدیک می‌شود و شخصیت‌های خیالی و هیولاها وارد داستان می‌شوند. در ایران. در ایران، مجموعه تلویزیونی انیمهٔ الفی اتکینز، از کارتون‌های پرطرفدار دههٔ ۶۰ بود. ۲۶ جلد از کتاب‌های الفی اتکینز نیز به فارسی ترجمه شده‌است. ۴ جلد نخست از سوی انتشارات «هنرسرای اندیشه» در سال ۱۳۸۸ منتشر شد. در سال ۱۳۹۰ امتیاز چاپ مجدد این ۴ جلد و سایر کتاب‌های این مجموعه به نشر «آفرینشگر» واگذار شد. «شب بخیر الفی
مجموعه به نشر «آفرینشگر» واگذار شد. «شب بخیر الفی اتکینز»، «الفی اتکینز و دوست خیالی‌اش»، «تو ترسویی الفی اتکینز؟»، «بابایت چکار می‌کند الفی اتکینز؟»، «چه کسی الفی را نجات می‌دهد؟»، «خیلی زرنگی الفی اتکینز!»، «خوشحال باش الفی اتکینز!» و «زود باش الفی اتکینز!» عنوان ۸ کتابی‌ست که در آغاز با ترجمهٔ علی توکلی و نیلوفر نواری به فارسی منتشر شدند.
محمدافضل‌خان (۱۸۱۵ - ۷ اکتبر ۱۸۶۷) (۱۱۹۴ تا میزان ۱۲۴۶) امیر کابل (می ۱۸۶۶ تا اکتبر ۱۸۶۷)(ثور ۱۲۴۵ تا میزان ۱۲۴۶) (یک سال و چند ماه) و بزرگترین فرزند دوست‌محمدخان، برادر کلان شیرعلی‌خان و پدر عبدالرحمن‌خان بود که هرکدام نیز سالیانی امیر کابل و افغانستان بودند. افضل در نبردهای پدرکلان و پدرش با شاه‌شجاع و نیز جنگ اول افغانستان با بریتانیا شرکت داشت و اسیر شد. با تغییر سیاست دوست محمد و ابراز اطاعت به انگلیس، او در برگشت به افغانستان ابتدا حاکم ترکستان شد، شهر تخته‌پل را بنا نهاد و تلاش کرد با همکاری
شد، شهر تخته‌پل را بنا نهاد و تلاش کرد با همکاری عبدالرحمن ارتش تازه‌ای برای پدرش تأسیس کند. افضل پس از پدرش با همکاری برادر دیگرش محمداعظم و عبدالرحمن، با شیرعلی جنگید، به سمرقند و خانات بخارا گریخت و سرانجام توانست مدت کوتاهی در کابل حکومت کند. پیشینه. محمد افضل خان در سال ۱۲۳۰ ه‍.ق به‌دنیا آمد. در جنگ‌های دوست‌محمدخان بر ضد سیک‌ها شرکت داشت و در جنگ اول انگلیس-افغان با تسلیم شدن پدرش، به انگلیس‌ها او هم از مبارزه بر ضد انگلیس‌ها دست برداشت. دوست محمد خان همانند مرحلهٔ اول حکومتش مناطق شمالی قلمرو خود را