payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وی به عنوان خلیفه مسلمانان آماده کند. در اوج تلاش‌های احمد فؤاد بود که کتاب "الاسلام و اصول الحکم" منتشر شد و جنجال‌های زیادی را برانگیخت؛ زیرا بر خلاف دیدگاه رایج بود. علی عبدالرازق در این کتاب، به صراحت نوشته بود: «ما هیچ نیازی به نظام خلافت نداریم، نه به خاطر ساماندهی امور دنیوی‌مان و نه به جهت مسایل دینی‌مان. خلافت از سابق تا حال حاضر برای مسلمانان جز فلاکت و خواری به بار نیاورده است.» نقدها و پاسخ‌ها. بسیاری معتقدند علی عبدالرازق در کتاب "الاسلام والنصرانیة"، نظریات استاد خود محمد عبده را با وضوح
نظریات استاد خود محمد عبده را با وضوح بیشتری بیان می‌کند. انتشار کتاب او به خصوص پس از زوال امپراتوری عثمانی در ترکیه و برپایی خلافت، شوک سنگینی را به طیف فقیهان سنتی وارد کرد و حتی فقهای برجسته دانشگاه الازهر چون عبدالوهاب خلّاف، علی‌رغم نزدیکی فکری با علی عبدالرازق از اظهار نظر در چنین جوی خودداری کردند. یکی از سرسخت‌ترین دشمنان او محمد رشید رضا بود. محمد رشید رضا بر عکس استاد خود محمد عبده، از طرز تلقی سنتی ـ تقلیدی دفاع کرده و دربارهٔ کتاب عبدالرازق چنین نوشت: «بر بزرگان مصر جایز نیست که نسبت به این
نوشت: «بر بزرگان مصر جایز نیست که نسبت به این [کتاب] ساکت بمانند. نویسنده، کسی از میان آنهاست. پس بر آنان واجب است که حکم اسلام را دربارهٔ این کتاب آشکار سازند. اگر در این رابطه کوتاهی صورت پذیرد، ممکن است یارانِ او سکوت آنان را، یا مجوزی برای کتاب یا ناتوانی در مواجههٔ ایشان با کتاب تلقی کنند». عبدالرازق در کتاب خود به تفصیل، نظرات عنوان‌شده محمد رشید رضا در کتاب "الخلافة او الامامة العظمی" را به چالش کشید. همچنین عبدالرازق فصل مختصری از کتابش را به اجماع اختصاص داد و بعدها در کتاب دیگر خود، به‌طور کامل
اختصاص داد و بعدها در کتاب دیگر خود، به‌طور کامل به نقد مبانی حجیت اجماع در فقه پرداخت. دیدگاه‌های عبدالرازق دربارهٔ اجماع مورد توجه فقیه بزرگ و رئیس دانشگاه الازهر محمود شلتوت قرار گرفت. شلتوت هم در کتاب پرآوازه "الاسلام عقیدة و شریعة" امکان اجماع نظری را امری غیرممکن برمی‌شمارد. برگردان فارسی. از کتاب الاسلام و اصول الحکم دستکم دو برگردان به زبان فارسی در دسترس است. یکی برگردان امیر رضایی به نام "اسلام و مبانی قدرت" انتشارات قصیده سرا، ۱۳۸۰. و دیگری "اسلام و مبانی حکومت"، برگردان محترم رحمانی و محمد تقی
و مبانی حکومت"، برگردان محترم رحمانی و محمد تقی محمدی با نقد مفصل دکتر محمد عماره انتشارات سرایی است.
هانس کرل (زاده ۱۱ دسامبر ۱۸۸۷ _ مرگ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ ) یک وکیل آلمانی و وزیر امور کلیسای رایش سوم از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۴۱ بود. کرل در سال ۱۹۳۴ وزیر فاقد مقام در کابینه هیتلر شد و یک سال بعد وزیر امور کلیسا شد. وی از طرفی میان رهبران نازی که از مسیحیت تنفر داشتند (مانند هاینریش هیملر) و کلیساها تعادل ایجاد می‌کرد و از طرفی دیگر این وظیفه کرل بود که کلیساها و رهبران آن‌ها را مطیع پیشوا سازد. کرل هیتلر را 'عیسی مسیح آلمان' می‌خواند، مسیحیت مثبت را ناسیونال سوسیالیسم معرفی می‌کرد و بسیاری از پیشوایان دینی
سوسیالیسم معرفی می‌کرد و بسیاری از پیشوایان دینی پروتستان را مجبور ساخت که قسم وفاداری به هیتلر بخورند. کرل تلاش بسیاری داشت تا رابطه میان کلیسا و حزب نازی را بهبود بخشد. با این حال بسیاری از روحانیون با دولت نازی همکاری نمی‌کردند. وی به تدریج از دایره اطرافیان هیتلر به حاشیه رانده شد به طوری که در اواخر عمرش تبدیل به یک وزیر بی‌قدرت شده بود. وی در نهایت در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ درگذشت. هیتلر جانشینی برای او تعیین نکرد.
شعب ابی‌طالب، نام محلی مابین دو کوه ابوقبیس و خندمه در نزدیکی شهر مکه است که پیامبر اسلام و پیروانش از اول محرم سال هفتم پیش از هجرت محمد، به مدت سه‌سال در آن در محاصره اقتصادی مخالفان خود قرار گرفتند و شرایط بسیار سختی را پشت سر گذاشتند. براساس منابع اسلامی اعلامیه تحریم مسلمانان که بر روی پوست نوشته شده بود به اذن خداوند توسط موریانه‌ها خورده شده و فقط کلمهٔ الله باقی مانده بود و این حادثه باعث تمام شدن تحریم شده است.
فرودگاه بین‌المللی اَسَن‌بوغا در آنکارا در سال ۱۹۵۵ در دشت چوبوک در ۲۸ کیلومتری آنکارا احداث گردید. ویژگی‌های فرودگاه. فرودگاه بین‌المللی اسن‌بوغا بر اساس درجه‌بندی ایکائو در طبقه‌بندی ۲ و ۳ قرار دارد. این فرودگاه در زمینی به مساحت ۷٫۵ میلیون متر مربع احداث شده‌است و ترمینال پروازهای داخلی آن ۷٬۵۰۰ متر مربع و ترمینال پروازهای خارجی آن نیز ۷٬۹۵۰ متر مربع مساحت دارد. بر اساس داده‌های سازمان آمار فرودگاه‌های ترکیه فرودگاه اسن‌بوغا با انتقال ۷٬۷۵۹٬۴۷۲ مسافر بعد از فرودگاه‌های آتاترک، آنتالیا و صبیحه گوکچن از
از فرودگاه‌های آتاترک، آنتالیا و صبیحه گوکچن از لحاظ ترابری در ردهٔ چهارم قرار داشته‌است. فرودگاه دارای دو پیست بتن کامپوزیت در ابعاد ۳۷۵۰ در ۶۰ متر و ۳۷۵۰ در ۴۵ متر می‌باشد. ترمینال‌های فرودگاه دارای کلینیک، داروخانه، شعبه وزارت دارایی، پست، بانک، فست فود، کافه تریا، روزنامه فروشی و فروشگاه صنایع دستی می‌باشند. این فرودگاه در سال ۲۰۰۹ از سوی شورای فرودگاه‌های بین‌المللی اروپا عنوان بهترین فرودگاه را در آن سال به دست آورد. فرودگاه مزبور که از سوی شرکت خصوصی تاو مدیریت می‌شود در طبقه‌بندی فرودگاه‌های با
تاو مدیریت می‌شود در طبقه‌بندی فرودگاه‌های با ظرفیت ۵ تا ۱۰ میلیون مسافر بهترین فرودگاه اروپا اعلام گردید. این جایزه به دلیل حساسیت نسبت به مسائل زیست محیطی، کیفیت، امنیت، محدوده‌های تجاری و روانی ترافیک به این فرودگاه اعطا شده‌است. آمار. (*) Preliminary data.
دفاع موشکی به سامانه یا جنگ‌افزار یا فناوری‌ای گفته می‌شود که برای تشخیص، ردیابی، جلوگیری یا ازمیان‌بردن حمله موشکی به‌کار می‌رود. دفاع موشکی در اصل برای دفاع در برابر جنگ‌افزارهای هسته‌ای نصب‌شده روی موشک‌های بالستیک قاره‌پیما طراحی شده اما سپس برای مقابله با موشک‌های تاکتیکی و موشک‌های میدان جنگ کوتاه‌برد غیرهسته‌ای هم توسعه یافت. دفاع موشکی از زمان‌های پیشین توسعه بسیاری داشته است. در دهه ۶۰ بیشتر موشک‌های دفاعی در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما دارای کلاهک هسته‌ای بودند اما در سال‌های گذشته بیشتر
کلاهک هسته‌ای بودند اما در سال‌های گذشته بیشتر پرتابه‌های غیرهسته‌ای توسعه یافته‌اند. جنگ‌افزارهای انرژی هدایت‌شده مانند لیزرها به اندازه محدودی توسعه‌یافته شده‌اند. کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، روسیه، اسرائیل، هند و ایران کشورهایی هستند که اینگونه جنگ‌افزارهای دفاع هوایی را توسعه داده‌اند. در ایالات متحده دفاع هوایی در اصل برعهده نیروی زمینی بود اما در سال‌های گذشته برای کاربری نیروی دریایی و نیروی هوایی نیز طراحی شده‌اند.
صبیحَه گوکچَن (به ترکی استانبولی: Sabiha Gökçen؛ ۲۲ مارس ۱۹۱۳ در بورسا – ۲۲ مارس ۲۰۰۱ در آنکارا) خلبان زن اهل ترکیه و دخترخوانده آتاتُرک بود. بنابر اطلاعات دانشگاه هوایی (وابسته به نیروی هوایی ایالات متحده)، صبیحه گوکچن در سن ۲۳ سالگی اولین خلبان زن هواپیماهای جنگنده در سرتاسر جهان است. او یکی از هشت کودکی بود که مصطفی کمال آتاترک آن‌ها را به فرزندخواندگی پذیرفته بود. فرودگاه بین‌المللی صبیحه گوکچن در استانبول به یاد او نامگذاری شده‌است. اصلیت صبیحه. در تاریخ ششم ژانویه سال ۲۰۰۴ مقاله‌ای در «هفته‌نامه آگوس»
ششم ژانویه سال ۲۰۰۴ مقاله‌ای در «هفته‌نامه آگوس» چاپ استانبول به قلم هرانت دینک، تحت عنوان «معمای صبیحه گوگچن دختر خوانده کمال آتاتورک» به چاپ رسید. این مقاله گزیده‌ای از کتاب «کوه و سرنوشت» نوشته سیمون سیمونیان را شامل می‌شد که در سال ۱۹۷۲ در بیروت به چاپ رسیده بود. نویسنده در این کتاب برای اولین بار از صبیحه گوکچن دختر خوانده مصطفی کمال آتاترک صحبت کرده و فاش ساخته بود که صبیحه گوکچن یک دختر یتیم ارمنی و از بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ بوده و نام واقعی او «خاتون سیبلیجیان» است. به‌دنبال
و نام واقعی او «خاتون سیبلیجیان» است. به‌دنبال افشاگری هراند دینک از این ماجرا خانمی با نام «هریپسیمه سیبلیجیان» به دفتر روزنامه «آگوس» در استانبول رفته و مدعی می‌شود که صبیحه گوکچن خاله وی می‌باشد. هراند دینک با او به گفتگو می‌نشیند و هریپسیمه سیبلیجیان می‌گوید:
شرقی‌ها نام کتابی (مجموعه اشعاری) از ویکتور هوگو است که نخستین بار در ژانویهٔ ۱۸۲۹ میلادی، یعنی هنگامیکه هوگو تقریباً ۲۷ سال داشت ، منتشر شده‌است. هوگو در کتاب «شرقی‌ها» قطعاتی از انجیل، مربوط به شرق، و مقدار کثیری اشعار مختلف مربوط به احساسات حاصل از جنگ استقلال یونان، و هوا و هوس و تجملات شرقیان و بعض چیزهای دیگر که راجع به ممالک شرقی است سروده‌است. این اشعار بسیار محکم و شیرین است و قدرت تصور، مهارت و زبردستی شاعر را در تجسم یک شرق خیالی و زیبا مسلم می‌سازد؛ زیرا هوگو این کتاب را بی دیدن مشرق زمین
می‌سازد؛ زیرا هوگو این کتاب را بی دیدن مشرق زمین سروده‌است. به هر صورت دیوان شرقی‌ها از هر حیث شاهکار به‌شمار می‌رود. قطعات معروف این کتاب عبارتند از «روشنایی ماه»، «جذبه»، «کودک»، «نوامبر»، «شبح»، «مازیار»، «قناری»، «آتشِ آسمان»، «سرایِ سلطان»، «درویش»، «انار»، «جن‌ها» و غیره. منابع. مقدمهٔ بینوایان اثر ویکتور هوگو به قلم مترجم حسینقلی مستعان ویکی‌پدیای انگلیسی صفحهٔ
گلوتامین سنتتاز آنزیمی است که نقش مهمی در متابولیسم نیتروژن از طریق ساختن گلوتامین از گلوتامات و آمونیاک دارد. Glutamate + ATP + NH3 → Glutamine + ADP + phosphate
برگ‌های خزان اثر ویکتور هوگو کتابی است که اهل ادب و هنرمندان معاصر را به بزرگی و نبوغ هوگو معترف کرد. می‌توان گفت این کتاب خلاصه‌ای از خصوصیات زندگانی شاعر به ویژه ایام کودکی و نوجوانی اوست. این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۸۳۱ میلادی منتشر شده است. در این کتاب هوگو با احساسات و عواطف قوی و ظریفش، مسرات و آلام گوناگونش را شرح می‌دهد و سرگذشت‌ها و خاطرات طفولیت و احساسات کودکانه اش را در اشعار شیرینی مجسم می‌سازد. در این مجموعه اشعار لطیفی در خصوص اطفال و تصویرهای زیبایی از مناظر بدیع و تماشایی فرانسه ساخته
زیبایی از مناظر بدیع و تماشایی فرانسه ساخته و و نشان داده که به خوبی می‌تواند آنچه را که به چشم دیده با نهایت توانایی بر صفحهٔ کاغذ مجسم کند. غالب اشعار این مجموعه، مؤثر و لطیفند و در قلب خواننده رسوخ می‌کنند. زیباترین قطعاتش عبارتند از: «دو سال از این قرن گذشته بود» (راجع به ولادت خودش)، «به مسیو لو ب»، «تفکرات یک عابر در خصوص یک شاه»، «صدایی که بر فراز یک کوه شنیده می‌شود»، «به یک مسافر»، «آنچه که بچه ظاهر می‌شود…»، «به مسیو لامارتین»، «در خوابگاه تاریک»، «ای نامه‌های عاشقانهٔ من»، «به دوستان ل.ب.و.س.
«ای نامه‌های عاشقانهٔ من»، «به دوستان ل.ب.و.س. ب»، «یادگارهای کودکی»، «سراشیب تصورات»، «برای بیچارگان»، «غروب آفتاب»، «دعا برای همه»، «پان»، «جد»، «سعادت»، «دوستان»، «یک کلمهٔ دیگر» که زیبایی و لطف هر یک از این اشعار را از عناوینِ آن‌ها می‌توان حدس زد. نخستین قطعهٔ کتاب. هوگو در نخستین قطعهٔ کتاب «برگ‌های خزان» تاریخ ولادتش را با اشاره به حوادث آن عصر چنین ذکر کرده است: «این قرن دو سال داشت، رم جای اسپارت را می‌گرفت، از زیر جلد بناپارت، ناپلئون ظاهر می‌گشت، قنسول اول بود، اما پیشانی امپراتوریش، این نقاب
قنسول اول بود، اما پیشانی امپراتوریش، این نقاب تنگ را در هم می‌شکست در چنین موقع، در بزانسون شهر قدیم اسپانیایی، مانند حبه‌ای در معرض یک تندباد، از نژادی در عین حال برتون و لورن طفلی به وجود آمد …»
لپ استیل گیتار نوعی از استیل گیتار است، یک نوع ساز که از گیتار مشتق شده و در موسیقی سازی از آن استفاده می‌شود و دارای شش سیم است. سه نوع رایج از این نوع گیتار؛ لپ اسلاید گیتار، تشدید کننده و لپ استیل گیتار الکتریکی است.
وی‌دی‌آر۲ یک کانال رادیویی در آلمان است که تمرکزش بر روی موسیقی پاپ معاصر برای مخاطبین بزرگسال است و رویدادهایی ورزشی مانند مسابقات فوتبال بوندسلیگا را نیز پوشش می‌دهد. پیوند به بیرون. تارنمای اصلی
سمفونی شماره ۴ در فا مینور، اُپوس ۳۶، یکی از سمفونی‌های پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، آهنگساز و موسیقی‌دان روسی است که بین سال‌های ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ میلادی نوشته شده‌است. این سمفونی اولین بار در کنسرت انجمن موسیقی روسیه در ۱۰ فوریه (تاریخ قدیم)/ ۲۲ فوریه (تاریخ جدید) ۱۸۷۸ به رهبری نیکلای روبینشتاین اجرا شد. این سمفونی ۴ موومان دارد.
اقتصاد گیلان، بر پایه کشاورزی، دامداری، صیدماهی و پرورش زنبور عسل و کرم ابریشم استوار است. مهم‌ترین محصولات کشاورزی شامل برنج و چای می‌باشد، که در شهرهای مختلف گیلان، از جمله لنگرود، آستانه اشرفیه، لاهیجان و رودسر کشت می‌شوند. زیتون نیز از دیگر فرآورده‌های زراعی است که کشت آن در شهرستان رودبار رایج است. مراکز مهم صید ماهی عبارتند از بندر آستارا، بندر کیاشهر و بندرانزلی. مهم‌ترین مراکز پرورش زنبور عسل عبارتند از اشکور بالا و پایین، عمارلو، دیلمان،آستارا و تالش. دامداری نیز در مناطق کوهپایه‌ای انجام می‌شود.
دامداری نیز در مناطق کوهپایه‌ای انجام می‌شود. گندم و جو، بادام زمینی، توتون و فندق نیز از دیگر محصولات زراعی گیلان می‌باشند که هنوز نیز به صورت انبوه در نقاط مختلف استان کشت می‌شوند. صنایع دستی. منطقه گیلان سنت صنایع دستی بزرگی نظیر استانهای داخلی ایران ندارد. از جمله سنتهای محلی می‌توان ابریشم، یا چادرشب قاسم آباد، قلابدوزی رشت، حصیربافی شامل سفره، سبد و کلاه، مصنوعات چوبی خم شده مثل پایه میز و جاسیگاری و ... و سفالگری (گمج) را نام برد. این دامنه محدود صنایع دستی به این دلیل است که گیلان بیشتر منطقه
صنایع دستی به این دلیل است که گیلان بیشتر منطقه تولیدکننده ماده خام (مقل ابریشم) بوده تا جایی که محصولات تمام شده تولید می‌کرده و ضمناً این منطقه به مدت طولانی روستایی مانده و کارگاهها و استادکاران حرفه‌ای اهمیت ناچیزی داشته‌اند. از محصولات نساجی گیلان می‌توان به لنگ، پارچه تافته و کجینی اشاره کرد. قلابدوزی رشت مورد تحسین زیادی قرار گرفته‌است. در شمال تالش شال، و در جنوب استان جاجیم هم بافته می‌شود. نمدبافی در جنوب تالش و سیاه ورود و طارم و نیز در قاسم آباد رواج دارد. حصیربافی فعالیت مشخص دلتای سفیدرود و
رواج دارد. حصیربافی فعالیت مشخص دلتای سفیدرود و تالاب انزلی است. گونه‌های مختلف گالی و نی روینده در ساحل دریا و نیز در منابع آب کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرند. پنج نوع خاص سفالگری تا پایان دهه ۱۹۷۰ در مناطق مختلف گیلان از جمله کاسه و تنور نانوایی در هشتپر، گمج، نمکار و چیره در جیرده، گمج و چیره خام در گیلده و خرطوم، ظروف آب و ماست در روستاهای غرب تالاب انزلی و نزدیک سیاهکل، جنوب رودسر و تنها کارگاههای شهری در خمیران زاهدان در رشت موجود بوده‌است. سفال همچنین برای پوشش سقف خانه‌ها مورد استفاده قرار
همچنین برای پوشش سقف خانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. کشاورزی. گیلان، به دلیل آب و هوای مناسبش، دارای کشاورزی و دامپروری غنی، در سرزمین ایران، است. نام‌دارترین فراورده‌های کشاورزی گیلان عبارتند از: برنج، مرکبات، چای، فندق، بادام زمینی، سیب زمینی، خاویار، پیله ابریشم، کدو، زیتون و... ۵۲ درصد اراضی کشاورزی گیلان به کشت برنج اختصاص دارد. تا سال ۱۳۶۱ شمسی گیلان بزرگترین تولیدکننده برنج ایران بود و ۴۰ تا ۵۰ درصد تولید ملی را داشت ولی در این سال استان همجوار مازندران از آن پیشی گرفت. ۶۰ درصد تولید استان در
مازندران از آن پیشی گرفت. ۶۰ درصد تولید استان در ناحیه دلتای سفیدرود انجام می‌شود ولی در جلگه‌های حاشیه‌ای غربی و شرقی تولید برنج با محصولات متنوع دیگری ترکیب شده‌است. این میزان تولید در گیلان اخیراً رخ داده‌است. در ۱۹۱۱ رابینو نوشت: «گرچه برنج گیلان از مازندران و استرآباد بهتر است، دو تای آخری پایتخت و مرکز ایران را تأمین می‌کنند.» و چرچیل و ابوت گفته‌اند که در میانه قرن نوزدهم گیلان مجبور بود برای تأمین نیاز محلی خود از مازندران وارد کند. این دو دلیل اصلی داشت: اولاً زمینداران گیلان برای پاسخ به نیاز
داشت: اولاً زمینداران گیلان برای پاسخ به نیاز فزاینده بازارهای اروپایی اولویت را به نوغان داری می‌دادند و این فقط در ۱۸۶۰ بود که به علت نابودی کرمهای ابریشم توسط مرض پبرین کشاورزان به برنج روی آوردند؛ ثانیاً گیلان تا ابتدای قرن بیستم و احداث راه رشت-قزوین، که آن را به فلات ایران مرتبط کرد از بقیه کشور ایزوله بود. تهران به دلیل امکانات ارتباطی از آمل توسط مازندران تأمین می‌شد. مانند بسیاری از دیگر فعالیتها، تولید برنج در گیلان به دلیل نیاز بازار روسیه رونق گرفت. در ۱۸۹۲، گیلان ۸٬۸۹۹٬۶۰۰ قران برنج به روسیه
گرفت. در ۱۸۹۲، گیلان ۸٬۸۹۹٬۶۰۰ قران برنج به روسیه صادر کرد ولی تنها ۵۸۹٬۰۰۰ قران به داخل ایران که عمدتاً توسط مازندران تغذیه می‌کرد صادر کرد. با در نظر گرفتن سختی حمل و نقل، و این که در جنوب برنج تولید می‌شد واردات برنج از خارج بی معنی بود، حال آن که در ۱۳۱۰ گیلان مقادیر زیادی برنج به روسیه صادر می‌کرد. کشت چای در ایران به دلیل بهره بردن استانهای خزری از شرایط اقلیمی لازم محدود به این استانها ست: بارندگی فراوان بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلیمتر، خاکهای اندک اسیدی. بیشتز کاشت در کوهپایه‌های البرز در زمین‌های شیبدار
کاشت در کوهپایه‌های البرز در زمین‌های شیبدار نامناسب برای برنجکاری در سه شهر لاهیجان، لنگرود و رودسر انجام می‌شود. حاج محمد میرزا کاشف‌السلطنه، کنسول ایران در هند پس از چندین تلاش ناموفق توسط دیگران، ۳۰۰۰ دانه چای آسامی را به کشورش قاچاق کرد. او آن‌ها را در لاهیجان به‌طور آزمایشی کاشت و به زودی موفق شد یک کیلوگرم چای ایرانی را برای مظفرالدین شاه بفرستد. او همچنین سعی کرد مجلس اول را متقاعد کند که یک شرکت ایرانی برای تأمین مالی توسعه چای در گیلان تأسیس کند. اولین کارخانه فراوری چای در ایران در ۱۳۱۱ در یک
اولین کارخانه فراوری چای در ایران در ۱۳۱۱ در یک ایستگاه تحقیقاتی در لاهیجان تأسیس شد و انگیزه‌ای برای کشت این گیاه ایجاد کرد. امروزه گیلان اصلی‌ترین منطقه تولید ابریشم در ایران است، و ۸۰ درصد تولید ملی را که بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ تن در سال می‌شود را در اختیار دارد. تیلمبار، محل نگهداری کرمهای ابریشم از مشخصه‌های معماری بومی گیلان است. شرکت سهامی پرورش کرم ابریشم ایران در رشت واقع شده‌است.
سوپر لیگ والیبال ایران در سال ۱۳۹۰-۹۱ با قهرمانی تیم والیبال کاله آمل به پایان رسید. یکی از قوانین جدید لیگ در این سال این بود که: نتیجه ۳ بر ۰ و ۳ بر ۱ = ۳ امتیاز تیم برنده و تیم بازنده امتیازی نمی‌گیرد نتیجه ۳ بر ۲ = ۲ امتیاز تیم برنده و ۱ امتیاز تیم بازنده همچنین ۴ تیم نخست سوپر لیگ نیز می‌بایست در پایان لیگ به صورت ضربدی (تیم اول با تیم چهارم و تیم دوم با تیم سوم) با هم بازی می‌کردند و تیم برنده می‌بایست در دیدار فینال به مصاف هم بروند و تیم‌های بازنده نیز برای کسب رده سوم و چهارم به مصاف هم بروند. نام
برای کسب رده سوم و چهارم به مصاف هم بروند. نام باشگاه: هاوش گنبد سالن: المپیک تاریخ تأسیس: سال ۱۳۹۰-۹۱ افتخارات: کسب مقام هفتم سوپر لیگ ایران بازیکنان در سال ۹۰-۹۱: فرهاد قائمی - ادریس دانشفر - رحمان رئوفی - احسان دوجی - عبدالله ناظری - محمد ولی پور - ابراهیم چابکیان - سخی عیدی - مجتبی عطار - پوریا ثمری - سلیم عربی - کارلوس تجدا (ونزوئلا) - فرانسیسکو سوتلدو (ونزوئلا) اعضای کادر فنی در سال ۹۰-۹۱: سرمربی، بای محمد دوجی - مربی، استراهیل بالف (بلغارستان) - آنالیزور، منصور جزیده - تدارکات، ابراهیم ناظری -
آنالیزور، منصور جزیده - تدارکات، ابراهیم ناظری - سرپرست، هادی واحدی مدیر باشگاه: مهدی محممدی نام باشگاه: کاله آمل سالن: پیامبر اعظم تاریخ تأسیس: ۱۳۸۸-۸۹ افتخارات: دو بار کسب مقام سوم و یک بار قهرمانی در سوپر لیگ ایران و مقام سوم جام باشگاه‌های آسیا بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: سعید معروف - وحید سید عباسی - حمزه زرینی - فرهاد نظری افشار - میلاد عبادی پور - آرش صادقیانی - عادل غلامی - کراسیمیر گایدارسکی (روسیه)- مهدی رنجبر - علیرضا نادی - عبدالرضا علیزاده - رافع طبری - رضا قرا - شهرام محمودی - سانجای کومار (هند)
- رضا قرا - شهرام محمودی - سانجای کومار (هند) اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: بهروز عطایی مربی:آرنندو دامیان مدیر باشگاه: حسن منصوری نام باشگاه: شهرداری ارومیه سالن: غدیر تاریخ تأسیس: ۱۳۸۹-۹۰ افتخارات: کسب مقام سوم سوپر لیگ بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: مهران زارع - سعید مصطفی وند - کراسیمیر استفانوف - صابر علیپور - عطا زراعتگر - بهرام فرید - احسن الله شیرکوند - امیر برزگر - فرهاد عادلی - علیرضا بهبودی - مهدی کریمی - علی رشیدی غفاری - ایرج میکائیل زاده - فرهاد پیروت پور - علی تقی نژادجهانگیر اعضای کادر
فرهاد پیروت پور - علی تقی نژادجهانگیر اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: ابراهیم وطن پرست مربی: حمید ساداتی پزشک: یدالله فرجی مربی تمرین دهنده: ابراهیم قادر مدیر باشگاه: محمد نجف زاده نام باشگاه: گسترش نوین کشاورز تهران سالن: خانه والیبال تهران تاریخ تأسیس: ۱۳۹۰-۹۱ افتخارات: کسب مقام دهم سوپر لیگ ایران بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: رضا نائینی - معین رحیمی - بهمن جهاندیده - مصطفی حسینی فر - امیر گلریز - سید امیر احمدی - مارتین پنف - شهروز همایونفر - امین علوی - سید توحید حسینی - مهدی بابایی اعضای کادر فنی در
- سید توحید حسینی - مهدی بابایی اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: مسعود آرمات مربی: جهانگیر تراب پور پزشک: میر ابوالفضل معصوم زاده مربی تمرین دهنده: بهمن تاروردی زاده مدیر باشگاه: محمود خوردبین
سِرو نِگرو دِ مایاسکِر آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۴۴۴۵ متر است که در مرز کلمبیا با اکوادور در آمریکای جنوبی قرار دارد. مشخصات. آتشفشان سرو نگرو د مایاسکر آتشفشانی آندزیتی-داسیتی است و قدمت جریان‌های گدازه‌ای آندزیتی و داسیتی آن به احتمالاً دورهٔ هولوسن می‌رسد. همچنین کاسه‌ای آتشفشانی (کالدرا) در غرب این آتشفشان و دریاچه‌ای آتشفشانی نیز در دهانهٔ آن وجود دارد. قلهٔ پوشیده از یخچال‌های پلیستوسنی آتشفشان خاموش چیلس در ۳ کیلومتری جنوب شرقی این آتشفشان قرار دارد. در سال ۱۹۳۶ گزارشی از فوران آتشفشان سرو نگرو د
الفبای ترکی استانبولی (به ترکی‌استانبولی: Türk alfabesi) الفبایی لاتین است که برای نوشتن زبان ترکی استانبولی به کار می‌رود و از ۲۹ حرف تشکیل شده‌است که هفت تای آن‌ها (Ç، Ğ، I، İ، Ö، Ş، Ü) شکل تغییر یافته‌ای از حروف اصلی لاتین و متناسب با نیازهای آوایی زبان ترکی می‌باشند. این الفبا تلفظ واژگان ترکی استانبولی را با دقتی بالا نشان می‌دهد و هر حرف فقط و فقط نمایانگر یک صدا می‌باشد. این الفبا هم‌اکنون الفبای رسمی زبان ترکی استانبولی به‌شمار می‌آید و آخرین الفبا از سری الفباهایی می‌باشد که در دوره‌های مختلف برای
سری الفباهایی می‌باشد که در دوره‌های مختلف برای این زبان به کار گرفته شده‌اند. ابداع و به‌کارگیری این الفبا در قرن بیستم از عناصر فرهنگی برآمدن و پیروزی ملی‌گرایی ترک به‌شمار می‌آید. حروف. حروف الفبای ترکی استانبولی (به ترتیب از راست به چپ) از قرار زیرند: از میان این ۲۹ حرف، ۸ تای آن‌ها واکه هستند (A, E، I، İ، O، Ö، U، Ü) و مابقی همخوان. حروف Q, W، و X از الفبای لاتین در ترکی استانبولی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند ولی I نقطه‌دار و بی‌نقطه حروف مجزا و متمایزی هستند بنابراین "i" نشانگر شکل کوچک "I" نیست. در
هستند بنابراین "i" نشانگر شکل کوچک "I" نیست. در ترکی استانبولی همچنین از a, i، و u هشتکدار استفاده می‌شود: نام‌ها. نام واکه‌ها همان صدایی است که می‌دهند ولی نام صامت‌ها، صدای صامت به علاوهٔ e می‌باشد. تنها استثنا حرف ğ است که یوموشاک گِ خوانده می‌شود. a, be, ce, çe, de, e, fe, ge, yumuşak ge, he, ı, i, je, ke, le, me, ne, o, ö, pe, re, se, şe, te, u, ü, ve, ye, ze صداها. رسم‌الخط ترکی کاملاً فونمیک است و تلفظ لغات همواره از روی املای آن‌ها قابل تشخیص است. جدول زیر حروف ترکی، صداهای متناظرشان در الفبای
جدول زیر حروف ترکی، صداهای متناظرشان در الفبای آوانگاری بین‌المللی، و نحوهٔ تلفظشان توسط یک انگلیسی‌زبان را نشان می‌دهد. پیشینه. پیشنهادهای اولیه برای اصلاح. اولین الفبای شناخته‌شدهٔ ترکی، خط اورخون است. در کل خانوادهٔ زبان‌های ترکی با استفاده از الفباهای گوناگونی من جمله سیریلیک، عربی، یونانی، لاتین، و چندین دبیرهٔ آسیایی دیگر نوشته شده‌اند. به مدت بیش از هزار سال زبان ترکی استانبولی با استفاده از الفبای ترکی عثمانی که مبتنی بر خط عربی بود کتابت می‌شد. این خط برای نوشتن واژگان فارسی و عربی که میزان قابل
خط برای نوشتن واژگان فارسی و عربی که میزان قابل توجهی از زبان ترکی عثمانی را تشکیل می‌دادند بسیار مناسب بود، اما برای نوشتن واژگان اصیل ترکی مناسب نبود. خط عربی برای نشان دادن واجهای ترکی ناکافی و ناقص به نظر می‌رسید. برای برخی از واج‌ها چهار علامت مختلف (ز، ذ، ض، ظ) وجود داشت در حالی‌که برخی دیگر از واج‌ها را اصلاً نمی‌شد نمایش داد. با رواج یافتن تلگراف و صنعت چاپ در قرن نوزدهم ضعف‌های بیشتری از خط عربی نمایان شد. برخی از اصلاح‌طلبان ترک، سال‌ها پیش از وقوع اصلاحات آتاترک کنارگذاشتن خط عربی را خواستار شده
اصلاحات آتاترک کنارگذاشتن خط عربی را خواستار شده بودند. در سال ۱۸۲۶ و به هنگام دوران اولیهٔ اصلاحات، مونوف پاشا از تغییر الفبا طرفداری می‌کرد. در آغاز قرن بیستم نیز طرح‌های مشابه توسط نویسندگانی که با جنبش ترک‌های جوان مرتبط بودند از جمله حسین جاهد، عبدالله جودت، و جلال نوری ارائه شده بود. این موضوع بار دیگر در سال ۱۹۲۳ به هنگام برگزاری اولین کنگرهٔ اقتصادی جمهوری تازه تشکیل‌شدهٔ ترکیه مطرح شد و جرقه‌ای شد برای آغاز بحث‌ها و جدل‌هایی در این باره در سطح عموم که چندین سال طول کشید. محافظه‌کاران و مذهبیون
که چندین سال طول کشید. محافظه‌کاران و مذهبیون به‌شدت مخالف کنار گذاشتن خط عربی بودند با این استدلال که با به کار گرفتن خط لاتین، ترکیه از جهان اسلام منفک خواهد شد و مفهومی غربی از هویت ملی جایگزین جامعه‌ای مذهبی و سنتی خواهد شد. برخی دیگر بر اساس دلایل کاربردی با به‌کارگیری خط لاتین مخالفت می‌کردند؛ زیرا که تا آن زمان هنوز طرحی برای وفق دادن خط لاتین با واج‌های ترکی ارائه نشده بود. برخی دیگر نیز پیشنهاد می‌کردند که راه‌حل بهتر، تغییر خط عربی و معرفی نویسه‌های جدیدی‌است که نمایانگر مصوت‌های ترکی باشند. در
جدیدی‌است که نمایانگر مصوت‌های ترکی باشند. در سال ۱۹۲۶ جمهوری‌های ترک‌تبار شوروی، خط لاتین را به‌کار گرفتند و راه را برای اصلاح‌طلبان در ترکیه باز کردند.
سوسمار دیواری ایتالیایی یا استانبولی گونه‌ای از خانواده سوسمارها می‌باشد. مارمولک ایتالیایی بومی بوسنی و هرزگوین، فرانسه، کرواسی، ایتالیا، صربستان، مونته‌نگرو، اسلونی و سوئیس است اما در اسپانیا، ترکیه و ایالات متحده هم وجود دارد. این نوع مارمولک فراوان‌ترین گونه در جنوب ایتالیا است. این گونه در سال ۲۰۰۸ بعد از انشار یک مطالعه پژوهشی مورد توجه قرار گرفت که جزییات رفتاری و ریخت‌شناسی نشان‌دهنده تکامل سریع این گونه می‌باشد. زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن‌ها، پوشش‌های گیاهی مدیترانه‌ای پوشیده از بوته، مناطق صخره‌ای،
گیاهی مدیترانه‌ای پوشیده از بوته، مناطق صخره‌ای، سواحل صخره‌ای، سواحل شنی، باغ‌های روستایی، چراگاه، مزارع و مناطق شهری می‌باشد.
خنسو (؛ همچنین با صورت‌های نوشتاری: خنسو، خنس، خونس، چونس، خونشو یا کنشو؛ ؛ تلفظ‌شده به صورت شُنس)، یکی از خدایان مصر باستان و خدای ماه بود. نام او به معنای «مسافر» است، که احتمالاً به حرکت شبانه‌ی ماه در آسمان اشاره دارد. خنسو، همراه با تحوت، مسئول اندازه‌گیری گذر زمان بود و با بابون‌ها (نوعی میمون مقدس در مصر باستان) نیز مرتبط دانسته می‌شد. او نقش مهمی در آفرینش زندگی تازه در تمامی موجودات زنده داشت. در طیبه، او بخشی از سه‌گانه‌ی خانوادگیِ مقدس (معروف به «سه‌گانه تبسی») به شمار می‌رفت؛ که شامل موت (مادرش)
تبسی») به شمار می‌رفت؛ که شامل موت (مادرش) و آمون (پدرش) می‌شد. ویژگی‌ها و صفات خنسو. در هنر مصر باستان، خنسو معمولاً به‌صورت مومیایی‌شده به تصویر کشیده می‌شود؛ با نماد کودکی یعنی زلف کناری (گیسوی کودکانه‌ای که از کنار سر آویزان است) و همچنین گردنبند منات به همراه عصای چوپانی (چُماق) و درفش سلطنتی. او ارتباط نزدیکی با دیگر خدایان کودک همچون حوروس و شُو دارد. خنسو گاه با سر شاهین نیز نمایش داده می‌شود و مانند حوروس—که با او به عنوان نگهبان و درمان‌گر مرتبط است—با دیسک ماه و هلال ماه آراسته می‌گردد. در متون