payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دی‌اکسید زنون با فرمول شیمیایی XeO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 163.29 g/mol می‌باشد.
تریس(بی پیریدین)روتنیم(II) کلرید با فرمول شیمیایی C۳۰H۲۴N۶Cl۲Ru·6H۲O یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 640.53 g/mol (anhydrous)748.62 g/mol (hexahydrate) می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد قرمز است.
وانیلین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۸۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است. وانیلین یک ترکیب آلی با فرمول C8H8O3 است. این ترکیب یک آلدهید فنولی است و شامل گروه‌های عاملی آلدهید، اتر و هیدروکسیل است. وانیلین اولین ترکیبی است که از استخراج دانه‌های وانیل بدست می‌آید اما امروزه وانیلین سنتزی کاربرد بیشتری دارد و به عنوان طعم دهنده در غذاها، نوشیدنی‌ها و صنعت دارو به کار می‌رود. اتیل وانیلین و وانیلین در صنعت غذایی کاربرد گسترده دارند. اتیل وانیلین گران‌تر از وانیلین است اما نسبت به وانیلین؛ تأثیر
گران‌تر از وانیلین است اما نسبت به وانیلین؛ تأثیر بیشتری در مقدار کمتر دارد و دلیل آن وجود گروه اتوکسی (−O−CH2CH3) در ساختار اتیل وانیلین به جای گروه عاملی متوکسی(−O−CH3) در وانیلین است.
تترالین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۴۰۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. تولید. تترالین بوسیله هیدروژن‌دار کردن کاتالیزوری نفتالین تولید می‌شود. اگرچه کاتالیزورهای نیکل به طور سنتی بکار گرفته می‌شوند، بسیاری از انواع دیگر کاتالیزورها مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. هیدروژن‌دار کردن بیش از حد تترالین موجب تولید اکتاهیدرونفتالن (دکالین) و به ندرت دی‌هیدرونفتالن (دیلین) می شود.
تی‌سی‌پی‌او یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۰۵۶۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است. کاربرد فراوانی در نورتابی دارد ساخت. از ترکیب 2.4.6تری کلروفنل در حلال تولوئن واضافه کردن تر اتیل آمین به عنوان کاتالیزور و سپس افزودن اکسالیل کلرید
تابون (عامل اعصاب) یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع قهوه‌ای است از این ماده صدام حسین به مراتب در جنگ ایران و عراق و حمله شیمیایی به حلبچه به عنوان ماده اصلی بمب شیمیایی استفاده کرد. این ماده در طبقه‌بندی سلاحهای شیمیایی جزو عوامل عصبی سری G قرار می‌گیرد. این ماده پیش از جنگ جهانی دوم توسط دانشمندان آلمانی کشف شد. تعاریف کلی. تابون یا GA(برآمده از نام آلمان) یک ترکیب فسفر آلی مصنوعی بسیار سمی است. مایعی است شفاف، بی رنگ و بی مزه با بوی کم رنگ میوه ای غالباً قهوه ای. این ماده به عنوان یک عامل
میوه ای غالباً قهوه ای. این ماده به عنوان یک عامل عصبی طبقه بندی می شود زیرا می تواند به طور کشنده ای در عملکرد طبیعی سیستم عصبی پستانداران اختلال ایجاد کند. تولید آن به شدت کنترل شده و ذخیره آن توسط کنوانسیون سلاح های شیمیایی در سال ۱۹۹۳ غیرقانونی است. تابون اولین عامل اعصاب سری G به همراه GB (سارین)، GD (سومان) و GF (سیکلوسارین)است. اگرچه تابون خالص شفاف است، اما تابون با خلوص کمتر ممکن است قهوه ای باشد. تابون یک ماده شیمیایی فرار است، اگرچه کمتر از سارین یا سومان چنین است. تابون را می توان با استفاده از
یا سومان چنین است. تابون را می توان با استفاده از عوامل اکسید کننده معمولی مانند هیپوکلریت سدیم به صورت شیمیایی غیرفعال کرد. تابون در مقیاس صنعتی توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم بر اساس فرآیند توسعه یافته توسط گرهارد شریدر ساخته شد. در کارخانه مواد شیمیایی در دیهرن فورث ان اردر، با نام رمز "Hochwerk" به معنای شاهین شب، حداقل ۱۲۰۰۰ تن از این ماده بین سال های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تولید شد. فرآیند تولید شامل دو مرحله بود، اولین مرحله واکنش دی متیل آمین گازی بود. مازاد فسفریل کلرید، دی کلرید دی متیل آمیدو فسفریک با
فسفریل کلرید، دی کلرید دی متیل آمیدو فسفریک با نام رمز "محصول ۳۹" یا "D4") و دی متیل آمونیوم کلرید تولید می کند. دی کلرید دی متیل آمیدو فسفریک به دست آمده با تقطیر در خلاء خالص شد و سپس به خط تولید اصلی تابون منتقل شد. در اینجا با بیش از حد سیانید سدیم، پراکنده در کلروبنزن خشک واکنش داده شد، و دی سیانید دی متیل آمیدوفسفریک میانی (در طرح نشان داده نشده است) و کلرید سدیم به دست آمد. سپس، اتانول مطلق اضافه شد، و با دی سیانید دی متیل آمیدوفسفریک واکنش داد تا تابون و هیدروژن سیانید تولید شود. پس از واکنش، مخلوط
و هیدروژن سیانید تولید شود. پس از واکنش، مخلوط (شامل حدود ۷۵ درصد کلروبنزن و ۲۵ درصد تابون، همراه با نمک های نامحلول و بقیه هیدروژن سیانید) برای حذف نمک های نامحلول فیلتر شد و برای حذف سیانید هیدروژن و کلروبنزن اضافی تقطیر در خلاء شد. تولید محصول فنی، شامل ۹۵% تابون با ۵٪ کلروبنزن (تابون A) یا (بعدا در جنگ) ۸۰٪ تابون با ۲۰٪ کلروبنزن(تابون B).
اسکوآلن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۰۵ است. اسکوالن یک ترکیب آلی است. این یک تری ترپنوئید با فرمول C30H50 است. این روغن بی رنگ است، اگرچه نمونه های ناخالص زرد به نظر می رسند. در اصل از روغن کبد کوسه به دست آمد. تخمین زده می شود که 12 درصد اسکوالن بدن در انسان در سبوم یافت می شود. اسکوالن همچنین در روان سازی و محافظت موضعی پوست نقش دارد. اکثر گیاهان، قارچ ها و حیوانات اسکوالن را به عنوان پیش ساز بیوشیمیایی در بیوسنتز استرول، از جمله کلسترول و هورمون های استروئیدی در بدن انسان تولید می کنند.همچنین یک
استروئیدی در بدن انسان تولید می کنند.همچنین یک واسطه در بیوسنتز هوپانوئیدها در بسیاری از باکتری ها است.
سدیم لاکتات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۸۶ است. که جرم مولی آن 112.06 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
اولآمید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۳۳۸۷ است. که جرم مولی آن 281.477 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، کرم جامد است. اولامید آمید اسید چرب اسیداولئیک است. این ماده دربدن پستانداران به‌خصوص هنگام محرومیت از خواب تولید می‌شود و ایجاد خواب می‌کند.
متیل بوتیرات یا متیل بوتانوات یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. بو و طعم سیب به خاطر وجود این استر در آن است.
متیل استات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۵۸۴ است. این حلال مهم به صورت عمده در صنایع رنگ و رزین مورد استفاده قرار می گیرد. اسامی رایج متیل استات. متیل استات که با نام‌های MeOAc، متیل استر اسید استیک یا متیل اتانوات نیز شناخته می‌شود. یک استر کربوکسیلات با فرمول CH3COOCH3 است. متیل استات الکل است ؟. این ماده ، به عنوان یک حلال استفاده می شود. زیرا، قطبی ضعیف و چربی دوست است. کاربرد و موارد استفاده از متیل استات. کاربرد عمده متیل استات به عنوان یک حلال فرار با سمیت کم در چسب ها، رنگ ها و پاک کننده های لاک
با سمیت کم در چسب ها، رنگ ها و پاک کننده های لاک ناخن است. انیدرید استیک توسط کربونیلاسیون متیل استات در فرآیندی که از سنتز اسید استیک مونسانتو الهام گرفته شده است، تولید می‌شود. کاربردهای دیگر آن به شرح زیر است.
متوکسی‌اتان یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. مولکول:C3H8O و C3H7OH ایزومرهایی دارد که در آنان شمار اتم‌های سازنده برابر است؛ اما شیوه برقراری پیوند متفاوت است و خواص مولکول‌ها نیز متفاوت می‌شود. شماره ۱ و ۲ ایزومر شاخه‌ای‌اند و این دو با ۳ ایزومر عاملی هستند. ترکیب شماره یک ۱-پروپانول ؛ ترکیب شماره دو propan-2-ol یا ایزوپروپیل الکل و ترکیب شماره سه متوکسی‌اتان نامیده میشود. مشخصات فیزیکی. متوکسی‌اتان یک گاز شفاف و بیرنگ با بوی دارو مانند است. تراکم آن از آب کمتر بوده و بخارات آن
مانند است. تراکم آن از آب کمتر بوده و بخارات آن از هوا سنگین‌تر است. اگر به مدت طولانی در معرض آتش یا حرارت قرار گیرد ممکن است به شدت از هم گسیخته شده و یا حالت انفجاری پیدا کند.
اکسید منگنز(II,III) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۴۸۲۵ است. که جرم مولی آن 228.812 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، قهوه‌ای یا قرمز است. وقتی اکسید منگنز در هوای بالای 1000 درجه سانتیگراد گرم می شود، Mn3O4 تشکیل می شود.
لیکوپن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۴۶۹۲۵ است. که جرم مولی آن 536.873 g/mol می‌باشد و به عنوان تتراترپن و کاروتن طبقه‌بندی می‌شود. شکل ظاهری این ترکیب، قرمز جامد است. لیکوپن یک مادهٔ مغذی ضروری برای انسان نیست اما معمولاً در رژیم غذایی و به طور عمده در غذاهای تهیه شده با گوجه فرنگی یافت می‌شود. رژیم غذایی. جذب لیکوپن مستلزم ترکیب آن با چربی و اسیدهای صفراوی به منظور تبدیل‌شدن به میسل است. جذب روده‌ای لیکوپن با وجود چربی و پختن افزایش می‌یابد. لیکوپن‌های موجود در مکمل‌های غذایی طبیعی (محلول در روغن)
موجود در مکمل‌های غذایی طبیعی (محلول در روغن) ممکن است موثرتر از لیکوپن‌های موجود در غذا جذب شوند. منابع لیکوپن. میوه ها و سبزیجاتی که سرشار از لیکوپن هستند عبارت هستند از گوجه فرنگی، کدوی خاردار، پاپایا، سنجد تلخ، گوجی‌بری، میوه گل رز و از میان این منابع، کدوی خاردار دارای بالاترین میزان لیکوپن شناخته شده (چندین برایر بیشتر از گوجه‌فرنگی) است. کچاپ نیز یک منبع غذایی رایج از لیکوپن است. گوجه فرنگی و سس‌های مبتنی بر گوجه فرنگی، آب‌میوها (میوه‌هایی که حاوی لیکوپن هستند) بیش از ۸۵٪ از لیکوپن دریافتی رژیم
لیکوپن هستند) بیش از ۸۵٪ از لیکوپن دریافتی رژیم غذایی را برای افراد تشکیل می‌دهند. مقدار لیکوپن گوجه فرنگی به تنوع آن بستگی دارد و با رسیدن میوه، افزایش می‌یابد. اثرات نامطلوب. لیکوپن غیر سمی است و معمولاً در رژیم غذایی عمدتاً تشکیل‌شده از گوجه‌فرنگی یافت می‌شود. مواردی از عدم تحمل یا واکنش آلرژیک به لیکوپن وجود دارد که ممکن است باعث اسهال، تهوع، درد یا گرفتگی معده، گاز معده و یا از دست دادن اشتها شود. همچنین لیکوپن ممکن است خطر خونریزی را در صورت مصرف با داروهای ضدانعقاد افزایش دهد. از آنجایی که لیکوپن
داروهای ضدانعقاد افزایش دهد. از آنجایی که لیکوپن ممکن است باعث کاهش فشار خون شود، مصرف آن ممکن است با داروهایی که بر فشار خون تاثیر می‌گذارند تداخل داشته باشد. همچنین لیکوپن ممکن است بر دستگاه ایمنی، دستگاه عصبی، حساسیت به نور خورشید یا داروهایی که برای معده استفاده می‌شوند، تاثیر بگذارد. لیکوپنمی تغییر رنگ پوست (نارنجی‌شدن رنگ پوست) است که با مصرف زیاد لیکوپن مشاهده می‌شود و انتظار می‌رود که این تغییر رنگ، پس از قطع بیش‌مصرفی لیکوپن نیز محو شود. تحقیقات و اثرات بالقوه سلامتی. یک بررسی در سال ۲۰۱۷ به این
اثرات بالقوه سلامتی. یک بررسی در سال ۲۰۱۷ به این نتیجه رسید که محصولات گوجه فرنگی و مکمل‌های لیکوپن باعث کاهش چربی‌های خون و فشار خون می‌شوند. یک بررسی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که لیکوپن غذایی با کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات مرتبط است این موضوع در حالی است که یک فراتحلیل جدیدتر مربوط به سال ۲۰۲۱ میلادی نشان داد که لیکوپن موجود در رژیم غذایی، هیچ تأثیری بر خطر سرطان پروستات ندارد. بررسی‌های دیگر به این نتیجه رسیدند که تحقیقات برای تعیین اینکه آیا مصرف لیکوپن بر سلامت انسان تأثیر می‌گذارد، کافی نبوده‌است.
بر سلامت انسان تأثیر می‌گذارد، کافی نبوده‌است. وضعیت نظارتی در اروپا و ایالات متحده. سازمان ایمنی غذایی اروپا به این نتیجه رسید که فواید بالقوه‌ای که برای لیکوپن برشمرده می‌شود و همچنین اثرات آنتی‌اکسیدان آن در انسان، به ویژه در پوست، عملکرد قلب یا محافظت از بینایی در برابر اشعه فرابنفش شواهد کافی ندارد. اگرچه لیکوپن گوجه فرنگی برای بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان پروستات در انسان آزمایش شده است، اما هیچ اثری بر روی هیچ بیماری مشاهده نشده است.
لوتئین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۱۲۴۳ است. که جرم مولی آن 568.871 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد نارنجی-قرمز است. لوتئین یکی از ششصد کاروتنوئید طبیعی شناخته شده‌است. لوتئین به عنوان یک آنتی‌اکسیدان در برخی از مواد غذایی مانند سبزیجات برگ‌دار و تیره رنگ مانند کلم برگ و کاهو با برگ‌های سبز تیره یافت می‌شود. لوتئین در زرده تخم‌مرغ و ذرت نیز یافت می‌شود. این ماده مفید علاوه بر مقابله با بیماری‌های مهلکی مثل سرطان و تنگی عروق به پیشگیری از بیماری‌های چشمی و پوستی نیز کمک می‌کند.
از بیماری‌های چشمی و پوستی نیز کمک می‌کند. لوتئین به عنوان یک آنتی‌اکسیدان، از آسیب رساندن رادیکال‌های آزاد به سلول‌های بدن محافظت می‌کند.
اکسید آهن (II,III) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۲۱۱۹۷۸ و جرم مولی 231.533 g/mol بوده و شکل ظاهری این ترکیب، پودری سیاه رنگ است. فرمول کلی این ترکیب Fe3O4 مگنتیت است. دو ترکیب دیگر، یکی "اکسید آهن" (FeO)، ترکیبی کمیاب بوده و دیگری "اکسید آهن سه ظرفیتی" با فرمول (Fe2O3) در شیمی به نام هماتیت معروف است و در متنهای کهن فارسی به نام شادنه آمده‌است.
هیدروژن یدید که به نام هیدرویدیک اسید هم شناخته می‌شود؛ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۸۴۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، گاز بی‌رنگ است. ساختار شیمیایی. هیدروژن یدید یک ماده مولکولی است که از واحدهای سازنده H-I ساخته شده است. در مولکول‌های این ماده، یک اتم هیدروژن و یک اتم ید با پیوند کووالانسی ساده (یگانه) به یک‌دیگر متصل شده‌اند. خواص فیزیکی. مولکول‌های هیدروژن یدید به دلیل پیوند قطبی بین اتم‌های‌شان (در نتیجه اختلاف الکترونگاتیوی بین هیدروژن و ید)، دارای قطبیت هستند. بنابراین نیروی جاذبه‌ای بین این
قطبیت هستند. بنابراین نیروی جاذبه‌ای بین این مولکول‌ها از نوع نیروهای لاندن و دوقطبی-دوقطبی است. نتیجه این نیروهای جاذبه، نقطه ذوب 51- درجه سلسیوس و نقطه جوش 35- درجه سلسیوس برای هیدروژن یدید و حالت گازی آن است. قطبیت مولکول‌های هیدروژن یدید باعث می‌شود که در آب حل شود؛ ضمن این‌که هنگام انحلال، مولکول‌ها به یون‌های هیدروژن (+H) و یدید (-I) تفکیک می‌شوند. خواص شیمیایی. مهم‌ترین ویژگی شیمیایی هیدروژن یدید، خصلت اسیدی آن است که پس از انحلال در آب و یونش، موجب افزایش مقدار و غلظت یون‌های هیدرونیوم (H3O+)
موجب افزایش مقدار و غلظت یون‌های هیدرونیوم (H3O+) می‌شود؛ به همین دلیل، هیدروژن یدید محلول در آب را «هیدرویدیک اسید» می‌خوانند. از آن‌جا که یونش کامل صورت می‌گیرد، این ماده در آب یک اسید قوی محسوب می‌شود. ویژگی شیمیایی دیگر هیدروژن یدید، خاصیت کاهندگی آن است. از آن‌جا که ید در کم‌ترین حالت اکسایش قرار دارد، می‌تواند با اکسایش به ید مولکولی و حتی حالت‌های اکسایش مثبت، نقش کاهنده را ایفا نماید. روش‌های تهیه. هیدروژن یدید را می‌توان از واکنش مستقیم بین هیدروژن و ید تهیه کرد. باید بدانیم که بر خلاف هیدروژن
و ید تهیه کرد. باید بدانیم که بر خلاف هیدروژن فلوئورید و هیدروژن کلرید، نمی‌توان هیدروژن یدید را از واکنش نمک یدید و سولفوریک اسید تهیه نمود، زیرا یون یدید، توسط سولفوریک اسید اکسید می‌شود و گوگرد، دی‌هیدروژن سولفید و همین‌طور گوگرد دی‌اکسید ایجاد می‌شود. دیگر روش تهیه این ماده، واکنش فسفر قرمز، ید و مقدار کمی از آب است که به تولید هیدروژن یدید و فسفرو اسید می‌انجامد.
دی هیدروژن دی سولفید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۸۱۹۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع زرد است.
هنتری‌آکونتان ، یا اون‌تریاکونتان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۲۴۱۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای مومی کدر سفید است.
اتیلن گلیکول یا اتیل گلایکول یا مونو اتیلن گلیکول یک ترکیب ارگانیک با ۲ فرمول C2H6O2 و CH2OH)2) است. اساساً به دو منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده به عنوان یک ماده خام در تولید الیاف پلی استر مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین برای فرمولاسیون محصولات ضدیخ استفاده می‌شود. اتیلن گلیکول مایع غلیظی (ویسکوز) بی‌رنگ و بی‌بو و شیرین مزه است. اتیلن گلیکول بسیار سمی است و به ویژه حیوانات خانگی در معرض مسمومیت‌های ناشی از نشتی این مایع از وسایلی که از آن استفاده می‌کنند، هستند. مونو اتیلن گلیکول. مونو اتیلن
می‌کنند، هستند. مونو اتیلن گلیکول. مونو اتیلن گلیکول (MEG) ساده‌ترین ترکیب از گلیکول‌ها است که با نام‌های ۱ و ۲- اتان دی اُل، اتیلن الکل، ۱ و ۲- دی هیدروکسی اتان و اسید هیدروکربنوس نیز شناخته می‌شود. برای تولید این ترکیب آلی، مواد اولیه اتیلن در صنعت به مصرف می‌رسد. در این فرایندها، ترکیب حدواسط اتیلن اکساید تشکیل می‌شود که در نهایت، با آب واکنش داده و ۱ و ۲- اتان دی اُل به دست می‌آید. این واکنش‌ها در حضور یک کاتالیزور یا تحت شرایط قلیایی یا اسیدی اتفاق می‌افتند. محصول نهایی، مونو اتیلن گلیکول است که با
محصول نهایی، مونو اتیلن گلیکول است که با حداکثر درصد خلوص ۹۰٪ تولید می‌شود. مونو اتیلن گلیکول یکی از رایج‌ترین ترکیبات آلی با خاصیت ضدیخ و ضد انجماد است. اتیلن گلیکول برای تهیه رزین‌های پلی استر به کار می‌رود؛ همچنین این ترکیب، جزء اصلی فرمولاسیون محصولات ضدیخ می‌باشد. ترکیبات مشابه اتیلن گلیکول عبارتند از: دی اتیلن گلیکول، تری اتیلن گلیکول و بوتیل گلیکول می‌باشد. طرز ساخت. اتیلن گلیکول از اتیلن (اتیل)، از طریق اتیل اتیلن متوسط تولید می‌شود. اتیل اتیل با آب برای تولید اتیلن گلیکول با توجه به معادله شیمیایی
برای تولید اتیلن گلیکول با توجه به معادله شیمیایی واکنش می‌دهد: مسیرهای بیولوژیکی. قارچ Galleria mellonella توانایی باکتری‌های روده را برای تخریب پلی اتیلن (PE) به اتیلن گلیکول دارد. مسیرهای تاریخی. طبق اکثر منابع، شارلز آدولف وورتز (۱۸۸۴–۱۸۱۷)، شیمیدان فرانسوی، اتیلن گلیکول را در سال ۱۸۵۶ آماده کرد. او ابتدا «اتیلن یدید» (C2H4I2) با استات نقره را درمان کرد و سپس «دی اتاتان اتیلن» با هیدروکسید پتاسیم هیدرولیز شد. وورتز ترکیب جدید خود را «گلیکول» نامید زیرا با هر دو اتیل الکل (با یک گروه هیدروکسیل) و
زیرا با هر دو اتیل الکل (با یک گروه هیدروکسیل) و گلیسیرین (با سه گروه هیدروکسیل) به اشتراک گذاشته شد. در سال ۱۸۵۹، وورتز اتیلن گلیکول را از طریق هیدراتاسیون اتیلن اکسید تهیه کرد. به نظر می‌رسد قبل از جنگ جهانی اول هیچ تولید تجاری یا کاربردی از اتیلن گلیکول وجود نداشته‌است، زمانی که از اتیلن دی کلرید در آلمان ساخته شد و به عنوان یک جایگزین برای گلیسرول در صنعت مواد منفجره استفاده می‌شود. در ایالات متحده، تولید نیمه تقطیر اتیلن گلیکول از طریق اتیلن کلر هیدرین در سال ۱۹۱۷ شروع شد. اولین کارخانه بزرگ گلیکول
در سال ۱۹۱۷ شروع شد. اولین کارخانه بزرگ گلیکول تجاری در سال ۱۹۲۵ در چارلستون جنوبی، ویرجینیای غربی، توسط کاربید و کربن شیمیایی شرکت (در حال حاضر Union Carbide Corp.). تا سال ۱۹۲۹، اتیلن گلیکول توسط تقریباً تمام تولیدکنندگان دینامیت مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۷، کاربید اولین کارخانه را بر اساس فرایند لورفت برای اکسیداسیون اتیلن با اتیلن اکسید کرد. کاربید انحصار پروسه اکسیداسیون مستقیم را تا سال ۱۹۵۳ حفظ کرد، زمانی که روند طراحی علمی تجاری شد و برای مجوزها ارائه شد. اطلاعات ایمنی و شرایط نگهداری. طبق
ارائه شد. اطلاعات ایمنی و شرایط نگهداری. طبق اطلاعات درج شده در برگه ایمنی و ملاحظات شیمیایی مونو اتیلن گلیکول، در خصوص استفاده از ترکیب آلی سمی، توجه به موارد زیر، بسیار اهمیت دارد: کاربردها. اتیلن گلیکول عمدتاً در فرمولاسیون ضدیخ (۵۰٪) و به عنوان یک ماده خام در ساخت پلی استر مانند پلی اتیلن ترفتالات (PET) (40%) استفاده می‌شود. کاربردهای مونو اتیلن گلیکول. خنک‌کننده و عامل انتقال گرما. استفاده عمده از اتیلن گلیکول به عنوان یک وسیله برای انتقال حرارت کنتراست در، به عنوان مثال، در خودرو و رایانه‌های قدرتمند
در، به عنوان مثال، در خودرو و رایانه‌های قدرتمند ، مایع خنک‌کننده است. اتیلن گلیکول نیز معمولاً در سیستم‌های تهویه مطبوع آب سرد استفاده می‌شود که هر دو از چیلر یا تهویه هوا در خارج یا سیستم‌هایی است که باید زیر دمای یخ زدایی آب قرار بگیرند. در سیستم‌های گرمایی / خنک‌سازی ژئوترمال، اتیلن گلیکول مایع است که از طریق استفاده از یک پمپ گرمایی زمین گرمایی گرما را حمل می‌کند. اتیلن گلیکول انرژی را از منبع (دریاچه، اقیانوس، آب آب) به دست می‌آورد یا گرما را به غرق می‌کند، بسته به اینکه آیا سیستم برای گرم کردن یا
می‌کند، بسته به اینکه آیا سیستم برای گرم کردن یا خنک‌سازی استفاده می‌شود. اتیلن گلیکول خالص ظرفیت گرمایی خاصی دارد که تقریباً نصف آن آب است؛ بنابراین، در حالی که حفاظت در برابر انجماد و نقطه افزایش جوش افزایش می‌یابد، اتیلن گلیکول ظرفیت گرمای ویژه مخلوط آب نسبت به آب خالص را کاهش می‌دهد. مخلوط ۱: ۱ با جرم دارای ظرفیت گرمایی ویژه حدود 3140 J / (kg · °C) (0.75 BTU / (lb · °F))، سه چهارم از آب خالص است، بنابراین نیاز به افزایش جریان جریان در یک سیستم مقایسه با آب شکل‌گیری حباب‌های بزرگ در عبورهای خنک‌کننده
با آب شکل‌گیری حباب‌های بزرگ در عبورهای خنک‌کننده موتورهای احتراق داخلی به‌طور جدی جریان گرما (شار) را از این منطقه مهار می‌کند، بنابراین امکان انتقال گرما به حباب‌های کوچک وجود ندارد. حباب‌های بزرگ در گذرگاه‌های خنک‌کننده خود پایدار یا بزرگتر می‌شوند، با تقریباً از دست دادن کامل خنک‌کننده در آن نقطه. با MEG خالص، نقطه داغ باید ۲۰۰ درجه سانتیگراد باشد (۳۹۲ درجه فارنهایت). خنک‌سازی به علت اثرات دیگر مانند پیش‌نویس هوا از فن و غیره (در تجزیه و تحلیل هسته خالص) در جلوگیری از تشکیل بزرگ حباب کمک خواهد کرد.
در جلوگیری از تشکیل بزرگ حباب کمک خواهد کرد. رابطه غلظت اتیلن گلیکول و دمای انجماد: رابطه غلظت اتیلن گلیکول و دمای جوش ضدیخ. اتیلن گلیکول هنگامی که در آب حل می‌شود، هیدروژن را مختل می‌کند. اتیلن گلیکول خالص در حدود -۱۲ درجه سانتیگراد (۱۰٫۴ درجه فارنهایت) سرد می‌شود، اما هنگام مخلوط شدن با آب، مخلوط به راحتی کریستال نمی‌شود و بنابراین نقطهٔ انجماد مخلوط کاهش می‌یابد. به‌طور خاص، مخلوطی از ۶۰٪ اتیلن گلیکول و ۴۰٪ آب در دمای -۴۵ °C (-49 درجه فارنهایت) انجماد می‌یابد. [۳] دی اتیلن گلیکول رفتار مشابهی دارد. این
[۳] دی اتیلن گلیکول رفتار مشابهی دارد. این به عنوان یک مایع ضد انجماد برای شیشه‌های جلو و هواپیما استفاده می‌شود. و به عنوان جزئی از ترکیبات مورد استفاده برای نگهداری بافت‌ها و اعضا در دمای پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترکیب اتیلن گلیکول و آب نیز می‌تواند به صورت شیمیایی به عنوان کنسانتره / ترکیب / مخلوط / محلول گلیکول شناخته شود. با این حال، نقطه جوش برای اتیلن گلیکول آبی به‌طور یکنواخت افزایش می‌یابد با افزایش درصد اتیلن گلیکول؛ بنابراین، استفاده از اتیلن گلیکول نه تنها نقطه انجماد را کاهش می‌دهد،
اتیلن گلیکول نه تنها نقطه انجماد را کاهش می‌دهد، بلکه نقطه جوش را نیز افزایش می‌دهد به‌طوری‌که محدوده عملیاتی انتقال حرارت انتقال در هر دو انتهای مقیاس درجه حرارت گسترش می‌یابد. افزایش دمای جوش به این علت است که اتیلن گلیکول خالص دارای نقطه جوش بسیار بالاتر و فشار بخار پایین‌تر نسبت به آب خالص است. پیش نیاز ساخت پلی استر. در صنایع پلاستیک، اتیلن گلیکول پیش نیاز مهم برای تولید الیاف و رزین‌های پلی استر است. پلی اتیلن ترفتالات، مورد استفاده برای ساخت بطری‌های پلاستیکی برای نوشیدنی‌های غیر الکلی، از اتیلن
پلاستیکی برای نوشیدنی‌های غیر الکلی، از اتیلن گلیکول تهیه می‌شود. استفاده‌های دیگر جستارهای وابسته. ماده خشک‌کننده. اتیلن گلیکول در صنعت گاز طبیعی برای حذف بخار آب از گاز طبیعی قبل از پردازش بیشتر استفاده می‌شود، به‌طور مشابه همانند تری اتیلن گلیکول (TEG). مهار هیدرات. به دلیل نقطه جوش بالا و وابستگی به آب، اتیلن گلیکول یک ماده خشک‌کننده مفید است. اتیلن گلیکول به‌طور گسترده‌ای برای جلوگیری از تشکیل کلرادات های گاز طبیعی (هیدرات‌ها) در خطوط لوله چند فاز طولانی که گاز طبیعی را از میدان‌های گازی دور به یک
که گاز طبیعی را از میدان‌های گازی دور به یک مرکز پردازش گاز انتقال می‌دهند. اتیلن گلیکول را می‌توان از گاز طبیعی بازیابی کرد و پس از تصفیه، به عنوان یک مهار کننده مجدداً استفاده می‌شود که آب و نمک‌های معدنی را از بین می‌برد. گاز طبیعی توسط اتیلن گلیکول خشک می‌شود. در این برنامه، اتیلن گلیکول از بالای برج عبور می‌کند و با مخلوطی از بخار آب و گازهای هیدروکربنی مواجه می‌شود. خروجی خشک از بالای برج. گلیکول و آب جدا شده و گلیکول بازیافت می‌شود. به جای از بین بردن آب، اتیلن گلیکول نیز می‌تواند مورد استفاده قرار
آب، اتیلن گلیکول نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد برای کاهش درجه حرارت که در آن هیدرات تشکیل می‌شود. خلوص گلیکول مورد استفاده برای سرکوب هیدرات (مونو اتیلن گلیکول) معمولاً حدود ۸۰ درصد است، در حالیکه خلوص گلیکول برای کاهش آب بدن (تری اتیلن گلیکول) معمولاً ۹۵ تا ۹۹ درصد است. علاوه بر این، نرخ تزریق برای سرکوب هیدرات بسیار پایین‌تر از میزان گردش خون در یک برج خشکی گلیکول است. کاربردهای فرعی. استفاده‌های جزئی از اتیلن گلیکول شامل تولید خازن‌ها به عنوان یک ماده شیمیایی در تولید ۱٬۴ دیوکسان به عنوان یک
یک ماده شیمیایی در تولید ۱٬۴ دیوکسان به عنوان یک افزودنی برای جلوگیری از خوردگی در سیستم‌های خنک‌کننده مایع برای رایانه‌های شخصی و در داخل دستگاه‌های لنز نوع لوله کادو از تلویزیون‌های پروجکشن عقب اتیلن گلیکول همچنین برای تولید برخی از واکسن‌ها استفاده می‌شود، اما در این تزریق‌ها به تنهایی در دسترس نیست. این ماده به عنوان ماده جانبی (۱–۲٪) در کفش لهستانی و همچنین در بعضی از رنگ‌ها و رنگ‌ها استفاده می‌شود. اتیلن گلیکول به عنوان استفاده از پوسیدگی و قارچی برای چوب استفاده می‌شود، هر دو به عنوان پیشگیری‌کننده
چوب استفاده می‌شود، هر دو به عنوان پیشگیری‌کننده و درمان پس از این واقعیت است. در مواردی چند مورد برای استفاده از اشیاء چوبی متولد شده به نمایش در موزه‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌است. این یکی از تنها چند درمان است که در برخورد با پوسیدگی در قایق‌های چوبی موفق است و نسبتاً ارزان است. اتیلن گلیکول همچنین می‌تواند یکی از اجزای جزئی در راه حل‌های تمیز کردن صفحه، همراه با عنصر اصلی ایزوپروپیل الکل باشد. اتیلن گلیکول به عنوان یک نگهدارنده برای نمونه‌های بیولوژیکی، به ویژه در مدارس متوسطه، در دوران رسوب به عنوان
به ویژه در مدارس متوسطه، در دوران رسوب به عنوان یک جایگزین مناسب برای فرمالدئید استفاده می‌شود. همچنین به عنوان بخشی از مایع هیدرولیکی آب استفاده شده برای کنترل تجهیزات زیردریایی نفت و گاز استفاده می‌شود. اتیلن گلیکول به عنوان یک گروه حفاظت در سنتز آلی برای محافظت از ترکیبات کربونیل مانند کتون و آلدهیدها استفاده می‌شود. واکنش‌های شیمیایی. اتیلن گلیکول به عنوان گروه حفاظتی برای گروه‌های کربونیل در ترکیبات آلی استفاده می‌شود. درمان کتون یا آلدهید با اتیلن گلیکول در حضور یک کاتالیزور اسیدی (به عنوان مثال،
گلیکول در حضور یک کاتالیزور اسیدی (به عنوان مثال، p-toluenesulfonic acid; BF3 · Et2O) به آن متصل می‌شود ۱٬۳-دیوکسولان، که به پایه و دیگر nucleophilesها مقاوم است. سپس گروه محافظ ۱٬۳-دیوکسولانی می‌تواند با هیدرولیز اسید بیشتر حذف شود. در این مثال، ایزوپرورون با استفاده از اتیلن گلیکول با اسید پنتانول سولفونیک با عملکرد متوسط حفظ شد. آب با تقطیر آسئوتروپیک برداشته شد تا تعادل را به سمت راست تغییر دهد. سمی بودن. اتیلن گلیکول نسبتاً سمی است و LDLo دهانی 786 mg / kg برای انسان است. [۱۹] خطر اصلی این است که طعم
/ kg برای انسان است. [۱۹] خطر اصلی این است که طعم شیرین آن، که می‌تواند بچه‌ها و حیوانات را جذب کند. پس از مصرف، اتیلن گلیکول به اسید گلیکولیک اکسید شده‌است، که به نوبه خود اکسید شده به اسید اگزالیک است که سمی است. این محصول و سموم سمی آن ابتدا بر سیستم عصبی مرکزی، سپس قلب و در نهایت کلیه‌ها تأثیر می‌گذارد. در صورت عدم درمان، تزریق مقدار کافی می‌تواند مرگبار باشد. [۲۰] تعداد مرگ و میر در سال تنها در ایالات متحده ثبت می‌شود. محصولات ضدعفونی برای استفاده در خودرو حاوی پروپیلن گلیکول به جای اتیلن گلیکول در
خودرو حاوی پروپیلن گلیکول به جای اتیلن گلیکول در دسترس هستند. آن‌ها معمولاً به عنوان استفاده ایمن تر در نظر گرفته می‌شوند، زیرا پروپیلن گلیکول به عنوان خوب به نظر نمی‌رسد [یادداشت ۱] و در بدن به اسید لاکتیک تبدیل می‌شود، یک محصول طبیعی متابولیسم و تمرین است. [۲۴] استرالیا، انگلستان و هفده ایالت ایالات متحده (از سال ۲۰۱۲) نیاز به اضافه کردن طعم تلخ (بن تناژین بنویس) به ضدیخ دارند. در ماه دسامبر ۲۰۱۲، تولیدکنندگان ضدیخ ایالات متحده به‌طور داوطلبانه موافقت کردند تا طعم تلخ برای تمام ضدیخ را که در بازار مصرف