payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیدگاه اول. مقبره تیموری، متعلق به یکی از سرداران معروف امیر تیمور گورکانی است. مقبره دارای سنگ قبر سیاه رنگی بوده که دزدیده شده‌است. بر دو روی سنگ، خطوطی حک شده بوده که به علت ساییدگی دقیقاً خوانده نمی‌شده؛ اما کلمه «عید خواجه» تا اندازه‌ای واضح‌تر از بقیه خطوط بوده‌است. (در کتب تاریخی، از عید خواجه به عنوان یکی از سرداران تیمور نام برده شده‌است. دیدگاه دوم. عده دیگری از محققان اعتقاد دارند که این بنا، احتمالاً از دوره شاهرخ میرزا، فرزند تیمور بر جای مانده‌است. دیدگاه سوم. بعضی از معمرین، مقبره مذکور را
دیدگاه سوم. بعضی از معمرین، مقبره مذکور را به شیخ تیمور نسبت می‌دهند که نمی‌تواند مورد قبول باشد؛ زیرا طبق وقف نامه موجود امام زاده حمزه رضا (ع) به تاریخ «شهر ذیقعده الحرام سنه ۱۰۴۵ هـ.ق.» که با خط بسیار زیبایی نگاشته شده‌است. واقف املاک، شخصی به نام امیر محمد شیخ تیموری، پسر شیخ حسن تیموری از اعقاب میر درویش حسن زیارتی، متولی و خادم امام زاده حمزه رضا (ع) ذکر شده که بیش از ۲۰ نفر از بزرگان و معتمدان محلی وقت، این وقف نامه با ارزش را امضاء و مهر کرده‌اند. البته این احتمال وجوددارد که جنازه میردرویش حسن ـ
البته این احتمال وجوددارد که جنازه میردرویش حسن ـ جد بزرگ شیخ تیمور ـ را داخل مقبره تیموری دفن کرده باشند.
محمدنظام العلما مشهور به نظام العلما اصطهباناتی (زادهٔ ۱۶ دی ۱۲۲۸ - استهبان و درگذشتهٔ ۲۹ آذر ۱۳۲۱ - استهبان فارس) ادیب، فقیه و از بزرگان و علمای سرشناس اواخر دوره قاجار و پهلوی اول که هم در کتاب فارسنامه ناصری و هم در کتاب «وقایع اتفاقیه» از او به احترام و نیکی تمام یاد شده است. بیان ویژگی‌ها در متون تاریخی. کتاب فارسنامه ناصری، یکی از متون تاریخی معتبر در شرح تاریخ، جغرافیا و جغرافیای تاریخی سرزمین فارس، تألیف حاج میرزا حسن فسایی (۱۲۳۷–۱۳۱۶ قمری) که در فاصله سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۱ (قمری) به درخواست
در فاصله سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۱ (قمری) به درخواست ناصرالدین‌شاه به رشته تحریر درآمده است، از محمدنظام العلمای اصطهباناتی، به عنوان یکی از بزرگان منطقه، به احترام و نیکی تمام یاد کرده و او را "ادیب اریب محمدنظام العلمای اصطهباناتی" خطاب می‌کند. کتاب "«وقایع اتفاقیه»: مجموعه گزارشهای خفیه‌نویسان انگلیس در ولایات جنوبی ایران از سال ۱۲۹۱ تا ۱۳۲۲ (قمری)"، مشتمل بر مجموعه‌ای از یادداشت‌هایی که توسط عاملین و مخبرین اطلاعاتی انگلستان در سال‌های آخر پیش از انقلاب مشروطیت ایران از رویدادها و اوضاع و احوال مملکت و به
ایران از رویدادها و اوضاع و احوال مملکت و به ویژه حکومت فارس و با تمرکز بر تحولات سیاسی و مذهبی در فارس، نوشته می‌شده و برای سفارت انگلستان در تهران و مسوولین دولت انگلستان ارسال می‌گردیده است؛ بر این مطلب اذعان و تأکید می‌ورزد که هر چه سعی کرده‌اند بیهوده و بی‌فایده بوده و به هیچ وجه نتوانسته‌اند بر محمدنظام العلمای اصطهباناتی کمترین نفوذی داشته باشند.
حکمرانی خوب یا حکمرانی مطلوب، در سه دهه اخیر به شدت مورد توجه محققان علوم اجتماعی بوده‌است. علی مختاری (۱۹۸۹) در گزارشی به بررسی اثرات حاکمیت نامطلوب بر تأخیر رشد اقتصادی کشورهای در حال توسعه پرداخته‌است. در این گزارش، که ناشی از نگرانی‌های مربوط به رابطه توسعه، دموکراسی و موضوعات متنوع اجتماعی می‌باشد، مفهوم حکمرانی خوب مطرح گردیده‌است. نتایج گزارش بر این موضوع استوار است که ضعف در به‌کارگیری و عملی نمودن اصول حکمرانی خوب، یکی از مهمترین موانع رشد و توسعه در کشورهای آفریقایی می‌باشد. آنها مهمترین وظایف
در کشورهای آفریقایی می‌باشد. آنها مهمترین وظایف دولت در قبال جامعه را بر سه دسته تقسیم می‌نمایند: الف) روابط توسعه‌ای؛ به این معنی که دولت‌ها با مدیریت اقتصاد به منظور نیل به حداکثر رشد اقتصادی، قادر به ایجاد تغییرات بنیادین در زمینه‌های مختلف هستند. ب) روابط دموکراتیک و حقوق شهروندی ج) حقوق اجتماعی و فراهم نمودن زمینه مشارکت در امور مربوط به اداره کشور. تعریف. بر طبق جدیدترین تعریف بانک جهانی، حکمرانی خوب، در اتخاذ سیاست‌های پیش‌بینی شده، آشکار و صریح دولت (که نشان‌دهنده شفافیت فعالیت‌های دولت است)؛
دولت (که نشان‌دهنده شفافیت فعالیت‌های دولت است)؛ بوروکراسی شفاف؛ پاسخگویی دستگاه‌های اجرایی در قبال فعالیت‌های خود؛ مشارکت فعال مردم در امور اجتماعی و سیاسی و نیز برابری همه افراد در برابر قانون، تبلور می‌یابد. به‌طور کلی می‌توان گفت که حکمرانی خوب، تمرین مدیریت (سیاسی، اقتصادی، اجرایی و…) منابع یک کشور، برای رسیدن به اهداف تعیین شده می‌باشد. این تمرین دربر گیرنده راهکارها و نهادهایی است که افراد و گروه‌های اجتماعی از طریق آن، توانایی دنبال کردن علایق و حقوق قانونی خود را با توجه به محدودیت‌ها داشته باشند.
قانونی خود را با توجه به محدودیت‌ها داشته باشند. اصول حکمرانی خوب. اگر چه در برخی از متون، حکمرانی خوب (Good Governance) به معنی دولت خوب (Good Government) نیز تعریف شده‌است، اما نمی‌توان این دو مفهوم را مترادف دانست، زیرا همه نهادهای جامعه در قوه مجریه خلاصه نشده و سایر نهادها نیز در روند اداره یک کشور به اندازه خود سهیم می‌باشند. اما در میان بسیاری از اندیشمندان این اتفاق نظر وجود دارد که وجود دولت خوب، شرط لازم برای حکمرانی خوب است. کمیسیون اقتصادی، اجتماعی آسیا و اقیانوس آرام (ESCAP) اصول مهم حکمرانی
آسیا و اقیانوس آرام (ESCAP) اصول مهم حکمرانی خوب و عوامل مؤثر در تقویت این اصول را تبیین نموده‌است؛ حکومت‌ها با احترام نهادن به این اصول و اجرایی نمودن آنها، می‌توانند گام‌های مؤثری در روند توسعه پایدار بردارند. ESCAP، اصول حکمرانی خوب را به شکل زیر تعریف می‌نماید: ۱- مشارکت: میزان مشارکت مردم در امور جامعه یکی از کلیدی‌ترین پایه‌های حکمرانی خوب به‌شمار می‌رود. مشارکت می‌تواند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم (از طریق نهادهای قانونی) صورت گیرد. البته نمی‌توان انتظار داشت که در نظام تصمیم‌گیری یک کشور، تمامی
انتظار داشت که در نظام تصمیم‌گیری یک کشور، تمامی نظرات موجود مد نظر قرار گیرد، بلکه مفهوم مشارکت در اینجا، اشاره به آزادی بیان و تنوع دیدگاه‌ها و سازماندهی یک جامعه مدنی دارد. ۲- حاکمیت قانون: حکمرانی خوب نیازمند چارچوب عادلانه‌ای از قوانین است که در بر گیرنده حمایت کامل از حقوق افراد (بویژه اقلیت‌ها) در جامعه بوده و به صورت شایسته‌ای اجرا گردد. لازم است ذکر شود که اجرای عادلانه قوانین، مستلزم وجود نظام قضایی مستقل و یک بازوی اجرایی (پلیس) فساد ناپذیر برای این نظام می‌باشد. ۳- شفافیت: شفافیت، به معنی جریان
نظام می‌باشد. ۳- شفافیت: شفافیت، به معنی جریان آزاد اطلاعات و قابلیت دسترسی سهل و آسان به آن برای همه‌است. همچنین شفافیت را می‌توان آگاهی افراد جامعه از چگونگی اتخاذ و اجرای تصمیمات نیز دانست. در چنین شرایطی، رسانه‌های گروهی به راحتی قادر به تجزیه و تحلیل و نقد سیاست‌های اتخاذ شده در نظام تصمیم‌گیری و اجرایی کشور خواهند بود. ۴- پاسخگویی: پاسخگویی نهادها، سازمان‌ها و موسسات در چارچوب قانونی و زمانی مشخص در برابر اعضاء خود و ارباب رجوع، از جمله عواملی است که به استوار شدن پایه‌های حکمرانی خوب در یک جامعه
که به استوار شدن پایه‌های حکمرانی خوب در یک جامعه منجر می‌شود. ۵- شکل‌گیری وفاق عمومی: همانگونه که بیان گردید، فراهم نمودن زمینه ظهور نظرات متفاوت در عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، از جمله اصول حکمرانی خوب می‌باشد. حکمران خوب، باید نظرات مختلف را در قالب وفاق ملی عمومی به سمتی رهنمون گردد که بیشترین همگرایی را با اهداف کل جامعه داشته باشد. ایفای این نقش حیاتی نیازمند شناخت دقیق نیازهای بلندمدت جامعه در مسیر حرکت به سمت توسعه پایدار می‌باشد. ۶- حقوق مساوی (عدالت): رفاه و آرامش پایدار در جامعه، با
مساوی (عدالت): رفاه و آرامش پایدار در جامعه، با به رسمیت شناختن حقوق مساوی برای تمامی افراد ممکن خواهد بود. در جامعه باید این اطمینان وجود داشته باشد که افراد، به تناسب فعالیت خود در منافع جامعه سهیم خواهند بود. به عبارت دیگر در حکمرانی خوب، همه افراد باید از فرصت‌های برابر برخوردار باشند. ۷- اثر بخشی و کارایی: از حکمرانی خوب به عنوان ابزاری برای تنظیم فعالیت نهادها در راستای استفاده کارا از منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست نیز یاد می‌شود. کارایی و اثر بخشی در مقوله حکمرانی از جمله مباحثی است که با گذشت
در مقوله حکمرانی از جمله مباحثی است که با گذشت زمان، اهمیت بیشتری پیدا نموده‌است. ۸- مسئولیت پذیری: مسئولیت‌پذیری را می‌توان یکی از کلیدی‌ترین مولفه‌های حکمرانی خوب به‌شمار آورد. درکنار موسسات و نهادهای حکومتی، سازمان‌های خصوصی و نهادهای مدنی فعال در جامعه نیز باید در قبال سیاست‌ها و اقدامات خود پاسخگو باشند. باید عنوان نمود که اصول حکمرانی خوب به‌صورت زنجیرای متصل به هم بوده و اجرایی شدن هرکدام از آنها، مستلزم اجرای سایر اصول می‌باشد. برای مثال نمی‌توان انتظار داشت که مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی بدون وجود
انتظار داشت که مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی بدون وجود شفافیت و حاکمیت قانون جنبه اجرایی چندانی در جامعه داشته باشد. منابع. نقش حکمرانی خوب در بهبود کارکرد هزینه‌های دولت: مطالعه موردی بخش بهداشت و آموزش کشورهای اسلامی»، فصلنامه تحقیقات اقتصادی، شماره ۸۶، صفحات ۱۰۹-۱۳۰، دانشگاه تهران ۱۳۸۸. منابع برای مطالعه بیشتر. ۱. کرمانی، مجید؛ مهدی باسخا؛ نقش حکمرانی خوب در بهبود کارکرد هزینه‌های دولت: مطالعه موردی بخش بهداشت و آموزش کشورهای اسلامی؛ تحقیقات اقتصادی بهار ۱۳۸۸; ۴۴(۸۶):۱۰۹-۱۳۰. 2.
تحقیقات اقتصادی بهار ۱۳۸۸; ۴۴(۸۶):۱۰۹-۱۳۰. 2. نفری%۲۰ندا;مدیریت%۲۰دولتی;پاییز%۲۰و%۲۰زمستان%۲۰۱۳۸۸;۱;۳;۳;۱۸ دباغ سروش،ندا نفری؛ تبیین مفهوم خوبی در حکمرانی خوب، مدیریت دولتی پاییز و زمستان ۱۳۸۸; ۱(۳):۳-۱۸. 3. میدری احمد؛ مقدمه‌ای بر نظریه حکمرانی خوب، رفاه اجتماعی پاییز ۱۳۸۵; ۶(۲۲):۲۶۱-۲۸۷.
دیوید جفری گریفیث ، فیزیک‌دان آمریکایی، نویسنده و استاد بازنشستهٔ کالج رید است. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ فیزیک از دانشگاه هاروارد است (کارشناسی ۱۹۶۴، کارشناسی ارشد ۱۹۶۶ و دکتری ۱۹۷۰). "گریفیث" عمدتاً در مقام نویسندهٔ سه کتاب درسی مطرح مربوط به دوره کارشناسی فیزیک شناخته شده‌است. هم‌اکنون این کتاب‌ها به عنوان مرجع استاندارد آموزش پذیرفته شده و در بسیاری از دانشکده‌های فیزیک در سراسر دنیا به عنوان کتاب اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این سه کتاب با مشخصات زیر به فارسی ترجمه شده‌است: "آشنایی با الکترودینامیک"،
فارسی ترجمه شده‌است: "آشنایی با الکترودینامیک"، ترجمهٔ حسین فرمان، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۲؛ "آشنایی با ذرات بنیادی"، ترجمهٔ حمیدرضا مشفق و سلیمه کیمیاگر، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۵؛ "آشنایی با مکانیک کوانتومی"، ترجمهٔ حمیدرضا مشفق و سعید واشهری و فرشاد نژادستاری، تهران، نشر کتاب دانشگاهی، ۱۳۸۸. گریفیث همچنین در سال ۱۹۹۷ جایزه رابرت میلیکان را که به دستاوردهای استثنایی در آموزش فیزیک اختصاص دارد دریافت کرد. کتاب‌ها. ناشر: جان وایلی و پسران ناشر: دانشگاه کمبریج ناشر: ادیسون-وایسلی
ماجرای سوکال، که به شوخی فریب‌دهنده سوکال نیز معروف است ، مربوط می‌شود به چاپ یک مقاله در باب مفاهیم پسانوگرا توسط آلن سوکال، استاد فیزیک دانشگاه نیویورک. در سال ۱۹۹۶، وی مقاله‌ای در نشریهٔ پسانوگرای Social Text به چاپ رساند. هدف وی آزمودن سخت‌گیری علمی دبیران این نشریه و نشان دادن امکان سوءاستفاده از مفاهیم علمی در متون پسانوگرا بود. اصل این ماجرا از آن جایی شروع می‌شود که سوکال، برای آزمودن جامعه متفکر پست‌مدرن، مقاله‌ای (تحت عنوان «تجاوز از مرزها: به سوی هرمنوتیک دگرگون‌کننده گرانش کوانتومی») آکنده از
هرمنوتیک دگرگون‌کننده گرانش کوانتومی») آکنده از لفاظی‌های فلسفی، برخی آسمان‌ریسمان‌های پسانوگرا و استفاده‌های کاملاً نارسا، نابه‌جا یا نادرست بعضی متفکران از مفاهیم علوم طبیعی و نظری - از جمله آشوب، نسبیت عام، فیزیک کوانتوم، ، برخال، هندسه نااقلیدسی، مکانیک سیالات و مانند آن - و پیوند دادن آن به هرمنوتیک، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، فمینیسم و نظایر آن را به رشته تحریر درمی‌آورد و در نشریه Social Text به چاپ می‌رساند. طنز ماجرا این جا است که این مقاله بی‌اندازه مغلق و به همان اندازه بی‌معنا و بی‌ربط است، ولی
مغلق و به همان اندازه بی‌معنا و بی‌ربط است، ولی چنان روشنفکرمآبانه و ژرف می‌نماید که هیچ‌یک از اعضای تحریریه این نشریه جرئت ایراد گرفتن به هیچ بخشی از آن را پیدا نمی‌کنند و چشم‌بسته دست به انتشارش می‌زنند. بعد از چاپ مقاله توسط این نشریه پسانوگرا، سوکال قضیه را رو کرده و شروع به اثبات این می‌کند که چطور به‌سادگی توانسته دبیران نشریه را با متنی چنین بی‌ربط ولی درست‌نما مرعوب و آنان را بی‌هیچ زحمتی راغب به چاپ چنین چرندیاتی بکند. وی سپس همراه با ژان بریکمون، مجموعه تاملات خود را در زمینه سوءاستفاده‌هایی که
مجموعه تاملات خود را در زمینه سوءاستفاده‌هایی که برخی از متفکران و نظریه‌پردازان پسانوگرا از مفاهیم و نظریه‌های علمی کرده‌اند، در قالب این کتاب چرندیات پست‌مدرن؛ سوءاستفاده روشنفکران پست‌مدرن از علم (با ترجمه فارسی عرفان ثابتی) گرد می‌آورد و به چاپ می‌رساند. ماجرای سوکال در سال‌های بعد مبنای کشمکشی شد که به آن «جنگ بین علوم» می گویند.
ژان بریکمون Jean Bricmont، متولد سال ۱۹۵۲ میلادی، فیزیکدان نظری بلژیکی و استاد است. کار اصلی وی بر گروه‌های بازنرمال‌شده و معادلات دیفرانسیل غیرخطی متمرکز است. برای مخاطبان غیردانشگاهی، او را بیشتر به خاطر همکاریش با آلن سوکال در نگارش کتاب چرندیات پست‌مدرن؛ سوءاستفاده روشنفکران پست‌مدرن از علم می‌شناسند. این کتاب در باب سوءاستفاده‌های برخی از روشنفکران پسانوگرا از مفاهیم و نظریات علمی است. بریکمون در پیامی به احسان شاه قاسمی در مورد پل ویریلیو متفکر پست مدرن فرانسوی می‌نویسد «پل ویریلیو یک حقه باز واقعی
فرانسوی می‌نویسد «پل ویریلیو یک حقه باز واقعی است.»
چرندیات پست‌مدرن؛ سوءاستفاده روشنفکران پست‌مدرن از علم عنوان کتابی است از آلن سوکال و ژان بریکمون که در مورد سوءاستفاده برخی روشنفکران و فیلسوفان پست‌مدرن از مفاهیم و نظریه‌های علمی برای نوگرانمایی یا بالاتر نشان دادن بار علمی نظریات و مقالات خود صحبت می‌کند. این کتاب در سال ۱۹۹۷ میلادی به زبان فرانسه و سپس در سال ۱۹۹۸ به زبان انگلیسی به چاپ رسید. ترجمه فارسی این کتاب نیز در سال ۱۳۸۴ به ترجمه عرفان ثابتی و توسط انتشارات ققنوس چاپ و منتشر شده‌است. واکنش‌ها. ناقدان. در حلقه فیلسوفان پسانوگرا و سکولارهایی با
ناقدان. در حلقه فیلسوفان پسانوگرا و سکولارهایی با گرایش فلسفه قاره‌ای، از این کتاب انتقادهای بسیاری شده‌است. «بروس فینک» (که اولین ترجمه کامل Ecrits اثر ژاک لاکان را به انگلیسی برگردانده است)، در کتابی به نام «لاکان، واژه‌به‌واژه» ، سوکال و بریکمون را متهم می‌کند به این که از "نگارش جدی" چیزی جز "حمل معنای شفاف" اراده نمی‌کنند. وی می‌گوید برخی مفاهیمی که نویسندگان اثر آن‌ها را اختیاری یا بی‌معنا دانسته‌اند، ریشه در تاریخ زبان‌شناسی دارند و این که لاکان از مفاهیم ریاضی در کاربرد استعاری آن‌ها استفاده
از مفاهیم ریاضی در کاربرد استعاری آن‌ها استفاده می‌کند، نه این که ادعا کند که مفاهیمش بنیان ریاضی دارند. از دیگر کسانی به کتاب ایراد گرفته‌اند، می‌توان به «آرکادی پلاتنیتسکی» (که در مقاله‌ای جنجالی سوکال، که به ماجرای سوکال منجر شده، ذکری از او هم رفته‌است) اشاره کرد. وی می‌گوید: «برخی از ادعاهای ایشان دربارهٔ موضوعات ریاضی مورد بحث در کتاب، به‌خصوص اعداد مختلط، نادرستند.» علی‌الخصوص وقتی که ادعا می‌کنند که اعداد مختلط و اعداد گنگ هیچ ربطی به هم ندارند. پلاتنیتسکی از دیدگاه لاکان دفاع می‌کند: «مفوم اعداد
از دیدگاه لاکان دفاع می‌کند: «مفوم اعداد موهومی بسط مفهوم اعداد گنگ است؛ هر دو، در معنایی مفهومی و عمومی، عدد را تا منشأ باستانی ریاضیات و فلسفه را گسترش می‌دهند … و همچنین در معنای جبر نوین.» در ایران، رضا داوری اردکانی در مقاله‌ای تحت عنوان «فلسفه در مواجهه با غرور و حماقت» و مهدی پارسا در مقاله‌ای تحت عنوان «مقابله به مثل» به نقد این کتاب پرداختند. واکنش مثبت. این اثر با واکنش مثبتی از سوی بسیاری از دانشمندان مواجه شده‌است. پروفسور تامس نیگل، فیلسوف، با توصیف این کتاب به عنوانی اثری که هم پر از
با توصیف این کتاب به عنوانی اثری که هم پر از نقل‌قول‌هایی قلمبه‌سلمبه از روشنفکران بزرگ فرانسوی است و هم آکنده از توضیحات بسیار صبورانه‌ای که چرا این گفته‌های چرندیات هستند، از سوکال و بریکمون حمایت کرده‌است. وی اظهار می‌کند که «ظاهراً در صحنه پاریسی چیزی هست که آن را برای گزافه‌گویی‌های بی‌پروا مهمان‌نواز می‌کند.» از دیگر دانشمندانی که احساس مشابهی نسبت به قضیه داشته‌اند، می‌توان از ریچارد داوکینز نام برد که در مقاله‌ای تحلیلی بر این کتاب، در مورد بخش لاکان می‌نویسد: «لازم نیست تبحر سوکال و بریکمون را در
می‌نویسد: «لازم نیست تبحر سوکال و بریکمون را در ریاضیات داشته باشیم تا بفهمیم که نویسنده چنین چیزهایی «ساختگی» است. شاید، وقتی از مفاهیم غیرعلمی صحبت می‌کند، اصالت داشته باشد، اما، وقتی یک فیلسوف "عضو نعوظ‌کننده بدن" مرد را با "ریشه دوم عدد منهای یک" برابر می‌کند، در زمینه مباحثی که من سررشته‌ای از آن‌ها ندارم، در چشم من تمام اعتبار خود را از دست می‌دهد.» نمونه‌ها. در زیر نمونه‌هایی از نوشته روشن‌فکرانی که مورد نقد این کتاب بوده؛ آورده شده‌است:
واکامه یک نوع جلبک دریایی خوراکی است. ریشهٔ واکامه به صخره‌ها چسبیده و گیاه، شکلی برگ مانند دارد و طول آن به ۲ متر می‌رسد. واکامه به علت تکثیر بی‌رویه، یکی از انواع گونه‌های مهاجم به شمار می‌آید و نام آن در فهرست جهانی ۱۰۰ گانه مضرترین گونه‌های مهاجم که توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست تهیه می‌شود، آمده‌است. مصرف خوراکی. واکامه را توسط نمک سود یا خشک کردن می‌توان به مدت طولانی‌تری حفظ کرد. قبل از شستن نمک آن زدوده می‌شود. واکامه بیشتر برای درست کردن میسوشیرو و غذاهای سوپی، سالاد، ناماسو بکار برده
میسوشیرو و غذاهای سوپی، سالاد، ناماسو بکار برده می‌شود. کالری واکامه بسیار کم بوده و برای رژیم غذایی مناسب است. واکامه بخصوص در نزد مردم کشور کره بسیار محبوب است و به‌طور تقریبی کره‌ای‌ها سه برابر مردم ژاپن واکامه را به عنوان مادهٔ غذایی مصرف می‌کنند. قبلاً در چین خوردن واکامه چندان مرسوم نبود ولی اخیراً تحت تأثیر فرهنگ ژاپن خوردن واکامه در این کشور نیز رواج پیدا کرده‌است.
مراقبت تسکینی بنا به تعریف سازمان بهداشت جهانی دربرگیرنده همه اقدامات فعال و کامل برای کاستن از رنج و درد و بهبود کیفیت زندگی در بیمار است. در حالت عمده این روش مختص به بیماران مبتلا به یک بیماری خاص است که به درمان پاسخ نمی‌دهند و نتیجه مستقیم بیماری، مرگ است و تنها به آرام نمودن بیمار و کم کردن نشانه‌های بیماری در وی برمی‌گردد. در کنار نام مراقبت "پالیاتیو" می‌توان به داروهای تسکینی اشاره کرد که دربرگیرنده تجویز دارو برای ازبین بردن درد یا کاهش یک سمپتوم می‌شود برای مثال به دارودرمانی در رفع تهوع پس از
می‌شود برای مثال به دارودرمانی در رفع تهوع پس از شیمی‌درمانی یا حتی کاستن سمپتوم‌ها در آنفلوانزا اشاره نمود. اهداف. هدف عمده در مراقبت تسکینی، دادن معنا و مفهوم زندگی و شأن و منزلت به زندگی بیمار تا پایان آن، در اولین قدم تسکین خود درد، کمک و حمایت بیمار ولی نه فقط در زمینه پزشکی، فهماندن این نکته به بیمار که همیشه مهم بوده و مهم خواهد بود تا پایان زندگی. این روش درمانی نه تنها به مراقبت‌های پزشکی ساده به جای اتاق‌های سی‌سی‌یو نیاز دارد، بلکه می‌تواند یک مسیر آرامش و صلح‌آمیز در طول زندگی بیمار و خانواده
آرامش و صلح‌آمیز در طول زندگی بیمار و خانواده بیمار فراهم می‌کند. به‌این‌دلیل با نظر متفق کارشناسان بین‌المللی، روش مراقبت تسکینی بهترین پاسخ انسانی به بیماری‌های بدون درمان و سخت مانند برخی سرطان‌ها و نیز پاسخی به طرفداران اتانازی یا کشتن از سر ترحم است. اهداف مراقبت‌های تسکینی به شرح زیر:
والتر ترنس استیس (زاده ۱۷ نوامبر ۱۸۸۶ - مرگ ۲ اگوست ۱۹۶۷) فیلسوف انگلیسی بود. پژوهش‌های او عمدتاً در زمینه فلسفه هگل، عرفان و نسبی‌گرایی اخلاقی است. استیس تحصیلات خود را به ترتیب در باث کالج انگلستان، فتر کالج اسکاتلند و ترینیتی کالج ایرلند به پایان رساند. در سال ۱۹۳۲ به دانشیاری فلسفه در دانشگاه پرینستون آمریکا و در سال ۱۹۳۵ به سمت استادی در همان دانشگاه منصوب شد.
هیجیکی یک نوع جلبک دریایی خوراکی است. از قدیم گفته می‌شد که خوردن هیجیکی باعث طولانی شدن عمر می‌شود به همین خاطر روز پانزدهم سپتامبر روز سالمندان در ژاپن روز هیجیکی نامگذاری شده‌است. مصرف خوراکی. هیجیکی یکی از مواد غذایی اصلی است و در بسیاری از غذاها مانند سالاد، تمپورا و ناماسو بکار می‌رود. هیجیکی معمولاً به صورت خشک شده در مراکز خرید به فروش می‌رسد. هیجیکی خشک را نخست در آب خیسانده و سپس با شکر و سس سویا (شویو) می‌پزند. هیجیکی خاصیت سوزاندن چربی‌های بدن را دارد.
ولسوالی علی‌آباد یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت کندز، به مرکزیت شهر علی آباد در شمال افغانستان است. علی‌آباد از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت کندز بوده، پهناوری آن ۷۳۴ کیلومتر مربع است و با ۶۱٬۲۷۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، ششمین ولسوالی پر جمعیت ولایت کندز می‌باشد. ولسوالی علی‌آباد این ولسوالی از جنوب با ولایت بغلان، از باختر با ولسوالی چهاردره، از شمال با ولسوالی‌های قندوز و خان‌آباد و از خاور با ولایت تخار همسایه است. این ولسوالی عموماً تهیدست و به‌سختی از خشکسالی صدمه دیده است. گروه بازسازی آلمانی مشغول ساخت یک سد
دیده است. گروه بازسازی آلمانی مشغول ساخت یک سد است.
ولسوالی اَرچی یا ولسوالی دشتِ اَرچی یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت کندز، به مرکزیت شهر ارچی در شمال افغانستان است. دشتِ اَرچی از ولسوالی‌های درجه اول ولایت کندز بوده، پهناوری آن ۹۷۴ کیلومتر مربع است و با ۱۰۳٬۳۹۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهارمین ولسوالی پر جمعیت ولایت کندز می‌باشد. ولسوالی دشتِ اَرچی در شمال باختری ولایت قندوز قرار دارد و با ولسوالی‌های خان‌آباد و قندوز از جنوب باختری، با ولسوالی امام‌صاحب از شمال باختری، با ولایت تخار از خاور و با تاجیکستان از شمال محدود است.
هتل میامی گرگان در استان گلستان شهر گرگان قرار داشته و یکی از اصیل‌ترین آثار معماری دوره‌های پهلوی گرگان می‌باشد که دیگر وجود خارجی ندارد . این اثر را به لحاظ کارشناسی شاید بتوان روایت تاریخی عینی از دورهٔ مدرنیسم متاخر و وارداتی بزرگانی چون وارطان هوانسیان دانست. تراسی‌های کنسول شده، عناصر خاص و خالص و موتیف‌های متناسب، استفاده از مصالح دورهٔ مدرنیته چون سیمان به روی نما و حجم ستودنی آن به همراه قاب‌بندی متناسب با نسبت‌هایی مدرن و در حاشیه اصلی‌ترین گره شهری که همان میدان شهرداری گرگان می‌باشد قرار
گره شهری که همان میدان شهرداری گرگان می‌باشد قرار داشته‌است.
عکاسی با وجودی که در فرانسه اختراع شده‌است امّا توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجهٔ تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است. سال‌ها قبل از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته‌است؛ موزی فیلسوف چینی، ارسطو و اقلیدس ریاضی‌دانان یونانی در سدهٔ ۵ و ۴ پیش از میلاد نحوهٔ کارکرد دوربین سوراخ سوزنی را شرح داده‌بودند. در یونان باستان عقیده بر این بود که نور از چشم به سمت اشیا می‌تابد و بازتاب آن باعث دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری
دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری سوراخ‌سوزنی تلاش کردند خلاف آن نظریه را ثابت کنند؛ آن‌ها در پشت دوربین‌های سوراخ سوزنی صفحه‌ای نیمه‌مات قرار می‌دادند تا تصویر بازتاب‌شده روی آن با چشم دیده شود. در قرن ششم میلادی، آنتمیوس ریاضی‌دان بیزانسی در آزمایش‌های خود از دوربین تاریکخانه‌ای استفاده کرد. عکاسی از آغاز تا امروز. رابطهٔ عکاسی و هنر از آغاز با دشواری‌هایی درآمیخته بوده‌است. نقاشان همواره عکس را چیزی در حد یک پیش طرح مقدماتی، منبع پیش پا افتادهٔ اندیشه‌ها یا ثبت مضامینی دانسته‌اند که
پا افتادهٔ اندیشه‌ها یا ثبت مضامینی دانسته‌اند که تدریجاً تکمیل شود و به صورت یک اثر کامل درمی‌آید. بنیان‌گذاران عکاسی. در سال ۱۷۵۷ یکی از مهم‌ترین عوامل قطعی برای پیشرفت در عکاسی فراهم شد و آن این بود که بکاری تأثیر نور را روی یک طبقه نقره کلرید کشف نمود و سپس در سال ۱۸۰۲ شوسیه تأثیر هیپوسولفیت دوسود را روی املاح نقره کشف کرد. بعدها در سال ۱۸۲۲ مخترعی فرانسوی به نام ژوزف نیسفور نیپس (۱۷۶۵–۱۸۳۳) در ۵۷ سالگی توانست نخستین تصویر تثبیت شدهٔ دائمی را تولید کند. نخستین کار بر جای مانده از او به ۴ سال بعد از این
نخستین کار بر جای مانده از او به ۴ سال بعد از این تاریخ مربوط می‌شود. نیپس بعدها با یک عکاس جوان‌تر به نام لوئی ژاک ماندداگر (۱۷۸۹–۱۸۵۱) که طراح دوربین عکاسی پیشرفته تری بود به همکاری پرداخت. پس از ۱۰ سال دیگر که صرف تحقیقات شیمیایی و مکانیکی شد دستگاه داگرئوتیپ ساخته شد. این دستگاه که تصویر مثبت تولید می‌کرد در سال ۱۸۳۹ به نمایش گذاشته شد و بدین ترتیب عصر عکاسی آغاز گردید. اعلام این خبر نیز ویلیام فاکس تالبوت (۱۸۰۰–۱۸۷۷) انگلیسی را ترغیب کرد تا روش عکاسی خود را تکمیل نماید. در روش او نیز از یک نگاتیو
خود را تکمیل نماید. در روش او نیز از یک نگاتیو کاغذی استفاده می‌شد که امکان تهیهٔ تصویر مثبت از آن وجود داشت و مراحل تکمیل آن از سال ۱۸۳۳ مستقلاً توسط تالبوت آغاز گردیده بود. اگر پرسیده شود عکاسان اولیه با چه انگیزه‌ای فعالیت می‌کردند می‌توان در پاسخ به این سؤال چنین گفت که آنان در جستجوی یک محمل هنری بودند نه در اندیشهٔ دست یافتن به ابزار یا دستگاهی مفید. با آن که نیپس بیشتر یک شیمیدان تجربی بود تا یک نقاش دستاوردش قدمی فراتر از تلاش‌های او در جهت اصلاح روش لیتوگرافی به‌شمار می‌رفت. داگر خود نقاشی ماهر
روش لیتوگرافی به‌شمار می‌رفت. داگر خود نقاشی ماهر بود که احتمالاً برای عمیق‌تر کردن پرسپکتیو دیوراماهای نقاشی شدهٔ عظیم خویش که در دهه‌های سوم و چهارم قرن ۱۹ در پاریس رواج داشت به دوربین عکاسی روی آورد. فاکس تالبت پس از آنکه در جریان تعطیلاتش از یک اتاق تاریک عکاسی به عنوان ابزاری برای ثبت مناظر استفاده کرد. عکاسی را جانشین طراحی و وسیله‌ای برای تکثیر تصاویر پنداشت. علاقهٔ همه بنیان‌گذاران عکاسی به قدرت هنری محمل یا بازاری که کشف کرده بودند در عکس‌هایشان بازتاب یافته‌است. نخستین عکس داگر تقلیدی است از
بازتاب یافته‌است. نخستین عکس داگر تقلیدی است از طبیعت بی‌جان که شاردن مبتکر آن بود. قایق بادبانی اثر فاکس تالبت به نقاشی‌های دریایی نقاشان انگلیسی همان دوره شباهت دارد. اینکه احساس می‌شد این ابزار جدید باید دارای جنبه‌های مکانیکی باشد مخصوصاً به جا بود چنین به نظر می‌رسید که گویا انقلاب صنعتی پس از دگرگون‌سازی‌های نهایی شیوهٔ زندگی در تمدن بشر مجبور شده بود ابزار خاص خویش را برای ثبت این دگرگونی اختراع کند. هر چه گذرایی زندگی‌نوین از طریق متوقف ساختن حرکت تا دههٔ ۱۰، قرن ۱۹ صید و ثبت نشده بود. عکاسی
حرکت تا دههٔ ۱۰، قرن ۱۹ صید و ثبت نشده بود. عکاسی دست‌خوش یک رشته اصلاحات سریع مانند اختراع عدسی‌های بهتر، نگاتیوهای شیشه‌ای و روش‌های جدید شیمیایی شد که به تولید امولسیون‌های حساس تر و تصاویر پایدارتر انجامید. از آنجا که بسیاری از محدودیت‌های اولیهٔ عکاسی در اواسط آن قرن از میان برداشته شد بازگویی تاریخ اولیهٔ این ابزار به صورت پیشرفت‌های فنی (هر چند مهم) در اینجا گمراه‌کننده خواهد بود. باید به خاطر داشت که مبانی مکانیکی و شیمیایی عکاسی نیز از مدت‌ها پیش روشن و شناخته شده بود. سابقهٔ تاریخی اتاق تاریک یا
و شناخته شده بود. سابقهٔ تاریخی اتاق تاریک یا جعبه‌ای که سوراخی کوچک در یک طرفش ایجاد می‌شد به روزگار قدیم بازمی‌گردد. در قرن ۱۶ همه جا از این ابزار برای نمایش تصاویر استفاده می‌شد. در دورهٔ باروک یا عصر پیشرفت‌های بزرگ در علوم بصری تا رسیدن به فیزیک نیوتنی دوربین عکاسی به یک آیینه و سپس یک عدسی مجهز شد. در دههٔ سوم قرن ۱۸ دوربین نقش ابزاری کمکی در طراحی صحنه‌های معماری را پیدا کرده بود و در همان سال‌ها حساس بودن املاح نقره در برابر نور کشف شد. عکاسی نه در تاریخ تکنولوژی اجتناب ناپذیر بود نه برای تاریخ هنر