payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از لایه encoder/decoder می­باشد. لایه پنهان یا کد در حقیقت representation یا نمایش داده در فضای بعد کاهش یافته آن می­باشد و عملا متناظر با ویژگی های استخراج شده است. پس از آموزش شبکه بخش decoder حذف شده و خروجی میانی­‌ترین لایه پنهان به عنوان ویژگی های استخراج شده در نظر گرفته می­‌شود. به منظور کاهش بیشتر ابعاد می‌بایست از تعداد لایه ­های پنهان بیشتری در شبکه استفاده کرد که در اصطلاح خودرمزگذار عمیق نامیده می­شود. در صورتی که در لایه میانی تنها از توابع خطی استفاده شود یا اینکه تنها از یک لایه سیگموید
خطی استفاده شود یا اینکه تنها از یک لایه سیگموید استفاده شود، عملکرد شبکه مطابق با تحلیل مؤلفه‌های اصلی است. تاریخچه. خودرمزگذار‌ها اولین بار در حدود سال 1980 توسط Hinton و گروه PDP معرفی شد که در تلاش بودند تا مسئله‌ی پس ­انتشار بدون معلم را حل کنند. نخستین استفاده‌های خودرمزگذار‌ها در بحث کاهش ابعاد یا یادگیری ویژگی بود اما امروزه در بسیاری از حوزه‌های دیگر در هوش مصنوعی و یادگیری ماشین همچون یادگیری انتقالی کاربرد دارند. از حدود سال 2010 با پیشرفت حوزه‌ی یادگیری ژرف از آن‌ها در بسیاری از مسائل یادگیری
یادگیری ژرف از آن‌ها در بسیاری از مسائل یادگیری ماشین مخصوصا در روش‌های مبتنی بر معماری عمیق استفاده می‌شود. کاربرد‌ها. همانطور که در بالا ذکر کردیم از امروزه از خودرمزگذار‌ها در بسیاری از مسائل استفاده می‌شود که در زیر به چند تا از مهم‌ترین آن‌ها می‌پردازیم. کاهش ابعاد. کاهش ابعاد روندی است که در آن تعداد ابعاد داده را کاهش می‌دهیم. به عبارت دیگر داده‌ها را از فضای برداری ابعاد بالاتر به فضای ابعاد پایین‌تر می‌بریم یا تنها تعدادی از ویژگی‌ها و ابعاد را انتخاب می‌کنیم. دلیل این کار خیلی جاها برای جلوگیری
می‌کنیم. دلیل این کار خیلی جاها برای جلوگیری از بیش برازش یا کار کردن راحت‌تر با داده‌ها یا مصور‌سازی می‌باشد. به کمک خودرمزگذار‌ها می‌توان داده‌ها را از ابعاد بالاتر به ابعاد پایین‌تر برد و استخراج ویژگی را انجام داد. در واقع همانطور که در بخش‌های بالاتر توضیح داده شد می‌توان لایه‌ی کد (که به آن در برخی منابع لایه‌ی تنگنا یا bottleneck نیز گفته می‌شود) را به عنوان بازنمایی جدیدی از داده در نظر گرفت که در فضای برداری با ابعاد کمتری قرار دارد. در واقع بعد از آموزش کامل خودرمزگذار، کافی است تا بخش decoder
از آموزش کامل خودرمزگذار، کافی است تا بخش decoder (رمزگشا) را جدا کرد و تنها بخش encoder (رمزگذار) را نگه داشت و به عنوان شبکه‌ای از آن استفاده کرد که داده را ورودی می‌گیرد و خروجی آن بازنمایی جدیدی از داده در ابعاد پایین‌تر است.در واقع با این کار عملاً استخراج ویژگی را نیز انجام داده‌ایم. خود رمزگذار‌ها در مقایسه با روش‌های دیگر کاهش ابعاد مثل PCA یا همان تحلیل مؤلفه‌های اصلی معمولا از قدرت بهتری برخوردارتر هستند و طبق آزمایش‌ها نتایج منطقی‌تری می‌دهند. برای نمونه می‌توانید به عکس بالا دقت کنید. البته دقت
نمونه می‌توانید به عکس بالا دقت کنید. البته دقت کنید که استفاده از توابع غیر خطی در میان لایه‌های خودرمزگذار قدرت آن را بیشتر از روش‌هایی مثل تحلیل مؤلفه‌های اصلی می‌کند. در صورتی که تمام لایه‌ها در خودرمزگذار خطی باشند تفاوت آن‌چنان و کاهش ابعاد بهتری در مقایسه با روش‌های سنتی نخواهیم داشت. تشخیص ناهنجاری. ----در تحلیل داده‌ها، تشخیص ناهنجاری (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Anomaly detection&lt;/bdi&gt;) به فرایند تشخیص الگو‌ها یا آیتم‌های منحصر به فرد که از عموم دیتا فاصله‌ی بسیار زیادی دارند و با رفتار نرمال از
فاصله‌ی بسیار زیادی دارند و با رفتار نرمال از پیش مقررشده‌ی داده مطابقت ندارند، اشاره دارد. خیلی ساده می‌توان از خودرمزگذار‌ها برای این کار استفاده کرد. فرض کنید یک خودرمزگذار داریم که بر روی عکس‌های داده‌هایی مربوط به سگ‌ها آموزش داده شده است. در نتیجه این خودرمزگذار قادر است تا با گرفتن عکس یک سگ تا حد خوبی و با مقدار تابع هزینه‌ی کم، آن را بازسازی کند. در نتیجه اگر یک عکس از دامنه‌ی دیگری به آن داده شود، هم این تابع هزینه بسیار بالا می‌رود و هم نمی‌تواند به خوبی عکس را بازسازی کند. زیرا فضای نهفته‌ای که
به خوبی عکس را بازسازی کند. زیرا فضای نهفته‌ای که آموزش دیده شده مربوط به دامنه‌ی سگ‌ها بوده و در نتیجه با این روش به سادگی می‌توان ناهنجاری را تشخیص داد. رفع نویز در عکس. در دینای امروزه، دیتایی که در دست ما برای حل مسائل قرار دارد اغلب دارای نویز است و مدل‌هایمان برای آموزش درست و صحیح به داده‌ای بهتر و تا حد امکان نویز کمتر نیاز دارند. دسته‌ای از خودرمزگذار‌ها که به آن‌ها رمزگذار‌های رفع نویز نیز گفته می‌شود، در این جا می‌توانند استفاده شوند تا به خوبی و با عملکرد قابل قبولی نویز‌های درون عکس را حذف
و با عملکرد قابل قبولی نویز‌های درون عکس را حذف کنند. برخلاف متد‌های سنتی که برای حذف نویز استفاده می‌شود، خودرمزگذار‌ها دنبال نویز درون عکس نمی‌گردند بلکه آن‌ها با یادگیری بازنمایی صحیحی از عکس سعی می‌کنند تا از دست این نویز‌ها راحت شوند و در نهایت با ساختن دوباره‌ی عکس این بار بدون نویز این کار را انجام دهند. در واقع برای آموزش این دسته‌ از خودرمزگذار‌ها معمولا از تعداد زیادی عکس در دو حالت با نویز و بدون نویز استفاده می‌کنند. تولید عکس‌. یک دسته‌ی خاصی از خودرمزگذار‌ها که به آن‌ها خودرمزگذار متغیر گفته
خودرمزگذار‌ها که به آن‌ها خودرمزگذار متغیر گفته می‌شود، می‌توانند استفاده شوند تا به ما در تولید عکس‌های متنوع و جدیدی کمک کنند. در واقع این نوع مدل‌ها از دسته‌ی مدل سازنده می‌باشند که برای تولید عکس می‌توان از آن‌ها کمک گرفت. ایده‌ی کار به این ترتیب است که از روی تعدادی عکس ورودی برای مثال تعدادی عکس صورت انسان، می‌تواند عکس‌های جدیدی از صورت‌ها درست کند که بسیار طبیعی و شبیه به عکس‌های داده شده باشند ولی همچین آدم‌هایی یا همچین عکس‌هایی در حقیقت وجود ندارند. در خودرمزگذار متغیر سعی می‌شود تا با استفاده
در خودرمزگذار متغیر سعی می‌شود تا با استفاده از یک دانش پیشین شروطی روی فضای نهفته تولید شده توسط رمزگذار قرار داده شود تا نقاط نزدیک هم در فضا، داده‌هایی نزدیک به هم در فضای ورودی تولید کنند. در این روش رمزگذار می‌تواند چندین داده‌ی جدید از هر ورودی تولید کند که همه از یک توزیع آماری (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Probability distribution&lt;/bdi&gt;) نمونه‌برداری شده‌اند. آموزش. یک شبکه عصبی خودرمزگذار با تنظیم مقادیر خروجی هدف برابر با مقادیر ورودی، پس‌انتشار را انجام می‌دهد و بدین ترتیب خودرمزنگار آموزش داده
انجام می‌دهد و بدین ترتیب خودرمزنگار آموزش داده می‌شود تا اختلاف بین داده‌ها و بازسازی آن را به حداقل برساند (یعنی تفاوت بین بردار واقعی خروجی و بردار خروجی مورد انتظار، که در آن خروجی مورد انتظار همان بردار ورودی است). در نتیجه، خودرمزنگار‌ها قادر به یادگیری بدون معلم (ناظر) هستند. در نگاه اول شاید برایتان عجیب برسد که چرا باید یک شبکه داشته باشیم که در آن تنها بخواهیم که خروجی ما همچون ورودی باشد و چرا باید آن را آموزش دهیم ولی در حقیقت به کمک لایه‌های میانی، مخصوصا لایه‌ی Bottleneck یا گلوگاه که در آن
مخصوصا لایه‌ی Bottleneck یا گلوگاه که در آن داده‌ی ورودی به کمترین تعداد بعد می‌رسد، می‌توان کارهای خوبی کرد و به اطلاعات ارزشمندی از داده برسیم که چند نمونه از کاربرد‌های آن را هم در بالا مطرح کردیم. در پروسه‌ی آموزش تلاش می‌شود تا تابع هزینه‌ی بازسازی را کمینه کنیم. در ادامه سعی می‌کنیم تا کمی از نظر ریاضی یک خودرمزگذار ساده را توضیح دهیم. اگر ورودی formula_1 باشد، به کمک رمز‌گذار formula_2 را محاسبه می‌کند و فضای نهفته تولید می‌شود. سپس رمزگشا با گرفتن formula_3 به عنوان ورودی سعی می‌کند تا ورودی را
formula_3 به عنوان ورودی سعی می‌کند تا ورودی را بازسازی کند. به طور ریاضی می‌توان گفت: formula_4 تابع هزینه‌ی ما به کمک تفاوت میان formula_1 و formula_6 محاسبه می‌شود و در طول آموزش تلاش می‌شود تا توابع formula_7 و formula_8 را به نحوی بدست آورد که تابع هزینه‌ کمینه شود. به طور معمول تابع هزینه را خطای میانگین مربعات بین ورودی و خروجی بازسازی شده یا همان formula_6 در نظر می‌گیرند.
عهدنامهٔ کاناگاوا به معنی پیمان دوستی بین ژاپن و ایالات متحده آمریکا، نام عهدنامه‌ای است که در ۳۱ مارس سال ۱۸۵۴ میلادی و در دوران شوگون‌سالاری توکوگاوا بین کشور ژاپن و ایالات متحده آمریکا به امضا رسید. سیاست انزوا در ژاپن بیش از دو قرن ادامه داشت. در ۸ ژوئیه سال ۱۸۵۳ میلادی متیو سی. پری (زمان حیات ۱۰ آوریل ۱۷۹۴–۴ مارس ۱۸۵۸) افسر نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا همراه با چهار ناو جنگی در بندر یوکوهاما لنگر انداخت و با تقدیم نامهٔ رسمی رئیس‌جمهور آمریکا به امپراتور ژاپن خواستار بازکردن درهای تجارت آزاد، حفاظت
ژاپن خواستار بازکردن درهای تجارت آزاد، حفاظت از کشتی‌های خراب شده آمریکایی، تهیه زغال‌سنگ و دیگر مواد لازم جهت کشتی‌های تجاری در یک یا دو بندر ژاپنی شد. پری پس از تحویل نامه و تهدید به بازگشت بندر را به قصد چین که در آن هنگام درگیر شورش تای‌پینگ بود و احتمال به وجود آمدن ضرر برای منافع آمریکا به وجود آمده بود، ترک کرد و ابتدا به اوکیناوا و سپس به هنگ کنگ رفت. شوگون‌سالاری توکوگاوا پس از پذیرفتن نامه قول داد که سال بعد به این نامه پاسخ بدهد. ناخدا پری پس از چند ماه با ناوگانی قوی تر و به همراه ۹ کشتی جنگی
چند ماه با ناوگانی قوی تر و به همراه ۹ کشتی جنگی دوباره به ژاپن برگشت و عهدنامهٔ کاناگاوا بین دو کشور بسته شد. این عهدنامه دارای ۱۲ شرط است. پیمان صلح و دوستی (۱۸۵۴). پیمان صلح و دوستی ژاپن و آمریکا دوازده ماده دارد: ماده آخر، ماده دوازدهم، شرط کرده بود که مفاد این پیمان باید توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و «حاکم ژاپن» ظرف ۱۸ ماه تصویب شود. در آن زمان، " شوگون " توکوگاوا ایه‌سادا عملاً حاکم ژاپن بود و برای امپراتور ژاپن تعامل با خارجی‌ها خارج از بحث بود. متیو سی. پری پیمان نامه را با نمایندگان شوگون
متیو سی. پری پیمان نامه را با نمایندگان شوگون به سرپرستی نماینده منعقد کرد و متن متعاقباً، با اکراه توسط، امپراتور کومی تأیید شد. این پیمان در ۲۱ فوریه ۱۸۵۵ تصویب شد. طبق پیمان کاناگاوا دو بندر هاکوداته و شیمودا جهت انجام تدارکات و تجارت بر روی کشتی‌های آمریکایی گشوده می‌شد و به کشتی‌های آمریکایی که دچار شکستگی و آسیب دیدگی بودند در این بندرها رسیدگی و کمک‌رسانی می‌شد. به یک کنسول آمریکایی اجازهٔ اقامت در شیمودا داده می‌شد تا مراقب امور تجاری و اتباع آمریکایی در آن بندر باشد.
گلودرد (sore throat) که به throat pain نیز معروف است، عبارت است از درد یا سوزش گلو. علل شایع ایجاد کننده گلودرد عبارتند از: اکثر گلودردها ناشی از یک ویروس هستند که مصرف آنتی‌بیوتیک برای درمان آنها مفید نیست. ارتباطی قوی بین استفاده نادرست از آنتی‌بیوتیک و مقاومت آنتی‌بیوتیکی نشان داده شده است. برای گلودرد ناشی از باکتری (GAS)، درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است به بهبود سریع‌تر فرد کمک کند، خطر گسترش عفونت باکتریایی را کاهش دهد، از ایجاد آبسه‌های خلفی حلق و گلو پیشگیری کند و خطر بروز دیگر عوارض را مانند
و گلو پیشگیری کند و خطر بروز دیگر عوارض را مانند بیماری‌های تب روماتیسمی و روماتیسم قلبی کاهش دهد. در اکثر کشورهای توسعه یافته، بیماری‌های پس از ابتلا به عفونت استرپتوکوکی بسیار کمتر دیده می‌شوند. به همین دلیل، آگاهی‌بخشی و نوآوری‌های سلامت عمومی به منظور ترویج به حداقل رساندن استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در عفونت‌های ویروسی مورد توجه قرار گرفته است. تقریبا ۳۵ درصد از گلودردهای دوران کودکی و ۵ تا ۲۵ درصد از گلودردهای بزرگسالان ناشی از عفونت باکتریایی استرپتوکوک گروه A است. گلودردهایی که «استرپتوکوک غیر گروه
گروه A است. گلودردهایی که «استرپتوکوک غیر گروه A» هستند، احتمالا در اثر یک عفونت ویروسی ایجاد می‌شوند. گلودرد یک دلیل رایج برای مراجعه افراد به پزشکان بخش مراقبت‌های اولیه و دلیل اصلی تجویز آنتی‌بیوتیک توسط پزشکان مراقبت‌های اولیه مانند پزشکان خانواده است. در ایالات متحده، گلودرد حدود ۱ درصد از کل مراجعات را به بخش اورژانس بیمارستانی، مطب پزشکان و کلینیک‌های پزشکی، و کلینیک‌های سرپایی تشکیل می‌دهد (بیش از ۷ میلیون ویزیت برای بزرگسالان و ۷ میلیون ویزیت برای کودکان در سال). تعریف. گلودرد عبارت است از دردی که
در سال). تعریف. گلودرد عبارت است از دردی که در هر جایی از گلو احساس می‌شود. تظاهرات بیماری. نشانه‌های گلودرد عبارتند از: تشخیص. شایع‌ترین علت (۸۰ درصد) بروز فارنژیت حاد ویروسی، عفونت ویروسی گلو است. علل دیگر آن عبارتند از عفونت‌های باکتریایی (مانند استرپتوکوک گروه A یا فارنژیت استرپتوکوکی)، تروما، و تومورها. بیماری ریفلاکس اسید معده به مری می‌تواند باعث برگشت اسید معده به گلو و همچنین باعث درد گلو شود.افارنژیت استرپتوکوکی در کودکان، ۳۵ تا ۳۷ درصد از موارد گلودرد را تشکیل می‌دهد. نشانه‌های عفونت ویروسی و
گلودرد را تشکیل می‌دهد. نشانه‌های عفونت ویروسی و عفونت باکتریایی ممکن است بسیار مشابه هم باشند. برخی از دستورالعمل‌های بالینی پیشنهاد می‌کنند که علت گلودرد پیش از تجویز آنتی‌بیوتیک تأیید شده و تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها را فقط برای کودکانی توصیه می‌کنند که در معرض خطر بالای ابتلا به عوارض غیر چرکی قرار دارند. عفونت استرپتوکوک گروه A را می‌توان با کشت گلو یا آزمایش سریع تشخیص داد. به منظور انجام کشت گلو، نمونه‌ای از گلو (که با استفاده از سواب به دست می‌آید) روی صفحه خون آگار کشت داده می‌شود تا وجود استرپتوکوک
صفحه خون آگار کشت داده می‌شود تا وجود استرپتوکوک گروه A تأیید شود. کشت گلو برای افرادی مؤثر است که تعداد پائین باکتری دارند (حساسیت بالا)، با این حال، معمولا حدود ۴۸ ساعت طول می‌کشد تا نتایج کشت گلو حاصل شوند. پزشکان اغلب فقط بر اساس علائم و نشانه‌های بیمار تصمیمات درمانی خود را می‌گیرند. در ایالات متحده، تقریبا دو‌سوم بزرگسالان و نیمی از کودکان مبتلا به گلودرد بر اساس علائم تشخیص داده شده و آزمایشی را برای وجود GAS جهت تأیید عفونت باکتریایی انجام نمی‌دهند. آزمایش‌های سریع برای تشخیص GAS (باکتری) یک نتیجه
آزمایش‌های سریع برای تشخیص GAS (باکتری) یک نتیجه مثبت یا منفی را می‌دهد که اغلب بر اساس تغییر رنگ روی نوار آزمایشی است که سواب گلو (نمونه) روی آن قرار داده می‌شود. نوارهای تست با استفاده از یک واکنش ایمونولوژیک، کربوهیدرات دیواره سلولی را که مخصوص GAS است، تشخیص می‌دهند. آزمایش سریع را می‌توان در کلینیک انجام داد و معمولا ۵ تا ۱۰ دقیقه طول می‌کشد تا نتیجه نهایی را نشان دهد. ویژگی (specificity) اکثر تست‌های سریع تقریبا ۹۵ درصد است، اما حساسیتی (sensitivity) حدود ۸۵ درصد دارند. اگرچه استفاده از آزمایش سریع
حدود ۸۵ درصد دارند. اگرچه استفاده از آزمایش سریع با کاهش کلی تعداد نسخه‌های آنتی‌بیوتیک مرتبط است، انجام تحقیقات بیشتر برای آگاهی از دیگر پیامدها مانند بی‌خطری آنها، و زمانی که فرد احساس بهتر شدن دارد، ضروری است. سیستم‌های امتیازدهی بالینی متعددی (ابزار تصمیم‌گیری) نیز برای حمایت از تصمیم‌های بالینی توسعه یافته‌اند. سیستم‌های امتیازدهی که در این زمینه پیشنهاد شده‌اند، عبارتند از Centor's، McIsaac's و feverPAIN. سیستم امتیازدهی بالینی اغلب همراه با آزمایش سریع استفاده می‌شود. این سیستم‌ها از علائم و
سریع استفاده می‌شود. این سیستم‌ها از علائم و نشانه‌های مشاهده شده برای تعیین احتمال وجود عفونت باکتریایی بهره می‌برند. مدیریت درمانی. گلودرد یا احساس سوزش و خراشیدگی گلو را می‌توان با غرغره کردن محلولی متشکل از یک‌چهارم تا یک‌دوم قاشق چایخوری نمک در یک لیوان ۲۳۰ میلی‌لیتری آب به طور موقت تسکین داد. داروهای ضد درد مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) و پاراستامول (استامینوفن) به مدیریت درد کمک می‌کنند. به نظر می‌رسد استفاده از کورتیکواستروئیدها احتمال بهبودی و کاهش درد را اندکی افزایش می‌دهند،
احتمال بهبودی و کاهش درد را اندکی افزایش می‌دهند، اما انجام تجزیه‌وتحلیل بیشتری در این زمینه لازم است تا اطمینان حاصل شود که این حداقل مزیت بر خطرات مصرف آن برتری دارد. آنتی‌بیوتیک‌ها احتمالا درد را کاهش می‌دهند، سردرد را تسکین می‌بخشند و می‌توانند از بروز برخی عوارض گلودرد پیشگیری کنند؛ اما، از آنجایی که این تاثیرات کوچک هستند، باید در مقابل تهدید ایجاد مقاومت ضد میکروبی متعادل شوند. مشخص نیست که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای پیشگیری از عود گلودرد مؤثر هستند یا خیر. یک داستان قدیمی وجود دارد که می‌گوید نوشیدن
خیر. یک داستان قدیمی وجود دارد که می‌گوید نوشیدن یک نوشیدنی داغ می‌تواند به برطرف شدن نشانه‌های سرماخوردگی و آنفلوآنزا، از جمله گلودرد، کمک کند، اما شواهد محدودی برای حمایت از این ایده وجود دارد. اگر گلودرد ربطی به سرماخوردگی نداشته باشد و به عنوان مثال ناشی از التهاب لوزه باشد، نوشیدنی سرد ممکن است مفید باشد. همچنین داروهای دیگری مانند قرص‌های مکیدنی مخصوص وجود دارند که می‌توانند به افراد برای مقابله با گلودرد کمک کنند. بدون درمان فعال، نشانه‌های بیماری معمولا دو تا هفت روز طول می‌کشند. آمار. در ایالات
معمولا دو تا هفت روز طول می‌کشند. آمار. در ایالات متحده، سالانه حدود ۴/۲ میلیون مراجعه به بخش اورژانس با شکایات مربوط به گلو انجام می‌شود.
شیر اندوه (به انگلیسی: The Milk of Sorrow) نام فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ میلادی و ساختهٔ کارگردان پرویی به نام کلاودیا یوسا، برادرزادهٔ ماریو بارگاس یوسا، نویسندهٔ مشهور ادبیات است. این فیلم، اولین بار در ۱۲ فوریه ۲۰۰۹ در جشنوارهٔ برلین آلمان به نمایش درآمد و توانست در روز اهدای جوایز بخش اصلی مسابقه، جایزهٔ خرس طلای بهترین فیلم جشنوارهٔ برلین را از آنِ خود کند. فیلم، در جشنواره‌های بسیاری مورد تحسین قرار گرفت، از جمله اینکه جز ۵ فیلم نهایی بهترین فیلم خارجی زبان سال اسکار شد. فیلم ۹۴ دقیق ای کلاودیا یوسا، بسیار
سال اسکار شد. فیلم ۹۴ دقیق ای کلاودیا یوسا، بسیار تلخ و پُر از جلوه‌های بصری استثنایی است. مهمترین نقطهٔ قوت فیلم، استفادهٔ فوق العادهٔ یوسا از موقعیت‌های متضاد به بهترین شکل ممکن در کنار هم است. او تضادها را به بیننده منتقل می‌کند. نه فقط تضادهای آشکار، بلکه حتی تضادهای کوچک. داستان فیلم. فاستا، (با بازی ماگالی سولی یر) دختری پرویی، مبتلا به بیماری ای است که به آن شیر اندوه می‌گویند و در باور محلیان آنجا، از مادر حامله‌ای که مورد تجاوز قرار گرفته به فرزندش منتقل می‌شود. این بیماری در او یأس و شکستی مهیب
منتقل می‌شود. این بیماری در او یأس و شکستی مهیب به وجود می‌آورد به گونه‌ای که اگر تمام شهر هم شاد باشند؛ اما او نمی‌تواند دلشاد باشد. ترسی از آینده و بزرگ شدن غده‌ای به شکل سیب زمینی که در بدن او رشد می‌کند، او را مریض و ناامید کرده‌است. در این میان مادر او هم می‌میرد؛ و او تصمیم می‌گیرد تا او را طی مراسم مناسبی و در شهر دفن کند؛ اما فقر به او این اجازه را نمی‌دهد، تا این که مجبور می‌شود در خانهٔ زنی پیانیست و ثروتمند کار کند…
دستگاه تنفسی تحتانی به قسمت‌هایی از دستگاه تنفسی گفته می‌شود که بین نای و شش قرار دارند. اجزای اصلی. دستگاه تنفسی تحتانی تشکیل شده‌است از:
درد عضله یا درد ماهیچه، یکی از علائم بسیاری از بیماری‌ها و اختلالات است. شایع‌ترین عامل آن کار کشیدن زیاد یا کشیدگی گروهی از ماهیچه‌ها است و اگر دلیل آن فیزیکی نباشد، می‌تواند به دلیل عفونت ویروسی باشد. علل. شایع‌ترین عامل درد عضله کار کشیدن زیاد، جراحت یا کشیدگی ماهیچه‌ای است. با این حال می‌تواند نشان‌دهنده بسیاری از بیماری‌های دیگر یا واکنش بدن به واکسیناسیون باشد. شایع‌ترین علل عبارتند از: درد عضله معمولاً در موارد زیر اتفاق می‌افتد:
نمودار لوله‌کشی و تجهیزات در فرایندهای صنعتی از جمله صنایع شیمیایی، برای نمایش نوع تجهیزات و نحوه اتصال آنها به هم به کار می‌رود. دیاگرام لوله گذاری و تجهیزات (piping and instrumentation diagram) از علامت‌ها برای نشان دادن اتصال بین تجهیزات، حسگرها و شیرها در یک سیستم کنترلی استفاده می‌کند. مواردی که قبل از کشیدن P&amp;ID لازم است تا بدانیم به شرح زیر است: 1-PFD Vs P&amp;ID ممکن است اغلب موارد P&amp;ID با PFD اشتباه گرفته شود. P&amp;ID و PFD معمولاً از نمادهای یکسان برای نشان دادن تجهیزات استفاده می‌کنند
یکسان برای نشان دادن تجهیزات استفاده می‌کنند ولی دو هدف متفاوت را دنبال می‌کنند. PFD معمولاً در هنگام بهره بردای مورد استفاده قرار می‌گیرد که نشان می‌دهد که فرایند دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد ولی P&amp;ID تمام کنترلرها، سنسورها و نوع شیرهایی که در یک ساختار استفاده شده است را به نمایش می‌گذارد. ۲-اطلاعاتی که در P&amp;ID ثبت می‌شوند اطلاعات زیر در P&amp;ID به طور مشخص و واضح داده می‌شود که در PFD مشاهده نمی‌شود: - تمام شیرها و انواع آن - کنترلرهای موجود - معماری کنترلرها - قطر، جنس و مشخصات عایق لوله‌ها -
کنترلرها - قطر، جنس و مشخصات عایق لوله‌ها - جنس تجهیزات ساختار ۳-استفاده‌های P&amp;ID - توسعه متدلوژی عملیاتی - توسعه فلسفه امنیت و حفاظت - اساس برنامه‌ریزی و کنترل - سند ارتباطی برای چگونگی کارکرد فرایند - ارزیابی ساختار فرایند - آموزش کارکنان و... ۴-مشخصات P&amp;ID - گروه‌بندی شده توسط واحدهای صنعتی مشخص - همه اتصال‌های بین سنسورها و محرک‌ها و کنترل کننده‌ها را نمایش می‌دهد - نمایش یک شماتیک کلی (بدون در نظر گرفتن اندازه‌ها، مقیاس‌ها) - باید منظم و بدون درهم ریختگی باشد -معمولاً خیلی محرمانه هستند و
درهم ریختگی باشد -معمولاً خیلی محرمانه هستند و دسترسی به آنها محدود است 5- P&amp;ID ... نیست - دیاگرام معماری فرایند نیست - برطبق مقیاس دقیق کشیده نشده - نیازی به نمایش سوییچ‌های دستی نیست -نیازی به نمایش دما، فشار واقعی و جریان اطلاعات نیست ۶-بازبینی P&amp;ID -بازبینی‌ها باید به وضوح مشخص باشد - درهرتغییر چشم گیر بین تمام پرسنل منتشر می‌شود - در حین فرایند طراحی معمولاً نیاز به ۱۵ الی ۲۰ باز بازبینی می‌باشد. - تمام بازبینی‌ها برای تمام پرسنل ارسال شود تا از اشتباهات ساختاری بحرانی جلوگیری شود ۷-علامت
تا از اشتباهات ساختاری بحرانی جلوگیری شود ۷-علامت گذاری P&amp;ID
ازدواج تویا (به انگلیسی: Tuya's Marriage)، فیلمی ساختهٔ وانگ کوآنان، فیلمساز چینی است که در سال ۲۰۰۶ میلادی ساخته شد. این فیلم در پنجاه و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم برلین توانست جایزهٔ اصلی جشنواره یعنی خرس طلای بهترین فیلم را دریافت کند. اعضای هیئت داوران، افرادی همچون پل شریدر (فیلمساز آلمانی)، ویلیام دافو (بازیگر آمریکایی) و گائل گارسیا برنال (بازیگر مکزیکی) بودند که وانگ کوآنان توانست برای این فیلم، خرس طلا را از آن‌ها دریافت کند. وانگ به هنگام دریافت جایزه خرس طلایی گفت:رویای بسیار زیبایی برای من به
جایزه خرس طلایی گفت:رویای بسیار زیبایی برای من به واقعیت تعبیر شده‌است. شاید این آخرین فیلمی باشد که دربارهٔ دامداران مغولی ساخته می‌شود زیرا به هرتقدیر (با توجه به روند کنونی توسعه) آن‌ها در هیاهوی شهرها ناپدید خواهند شد. وانگ کوانان پس از دریافت جایزه خود از پل شریدر، رئیس هیئت داوران جشنواره سال ۲۰۰۷ برلین گفت، با توجه به نزدیک بودن سال نو چینی‌ها، هیچ عیدی ای برای او نمی‌توانست بهتر از این باشد. «وقتی کار فیلمسازی را تازه شروع کرده بودم، معلم ام به من گفت فیلم‌ها باید رؤیای آدم‌ها را نشان دهند. این
گفت فیلم‌ها باید رؤیای آدم‌ها را نشان دهند. این فیلم رویاهای مرا به واقعیت تبدیل کرد.» داستان فیلم. فیلم، روایت زن دامدار مغولی است که زندگی شهری و صنعتی، او را مجبور می‌کند تا به شهر برود…
دلمه کلم‌پیچ که معمولاً کلم پر شده هم نامیده می‌شود از یک بشقاب برگ کلم پر شده تشکیل می‌شود. این یک غذای مشترک میان اقوامی از بالکان، و همچنین سایر نقاط اروپا مانند فنلاند و سوئد و همچنین خاورمیانه است. در اروپا این غذا را بر پایه گوشتهایی نظیر گوشت گاو، گوشت گوسفند یا گوشت خوک، به همراه چاشنی‌هایی مانند سیر، پیاز و ادویه تهیه می‌کنند. علاوه بر آن از غلاتی مانند برنج و جو، تخم‌مرغ، قارچ و سبزیجات هم استفاده می‌شود. برای تهیه این غذا به ویژه در جنوب شرقی اروپا، برگ کلم ترشی بسته‌بندی شده به‌کار می‌رود. در
برگ کلم ترشی بسته‌بندی شده به‌کار می‌رود. در آسیا از غذاهای دریایی، توفو و قارچ شیتاکه نیز ممکن است استفاده شود و کلم چینی هم برای پیچیدن آن‌ها به‌کار می‌رود.
امپراتور تایشو (زاده: ۳۱ اوت ۱۸۷۹ – درگذشت: ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶) صد و بیست و سومین امپراتور ژاپن با توجه به نظم سنتی جانشینی تا زمان مرگش بود. نام شخصی امپراتور یوشیهیتو بود. بر طبق سنت ژاپنی، در زمان سلطنت امپراتور نامیده می‌شود ولی پس از مرگش توسط یک نام پسامرگ، با توجه به یک رسم با نام عصر سلطنتش شناخته می‌شود. در طول حکومت دوره تایشو، او به عنوان امپراتور تایشو شناخته شده است. زندگی شخصی. شاهزاده یوشیهیتو در کاخ آیاما در توکیو از امپراتور میجی و یاناگیوارا ناروکو، با عنوان رسمی «گون نو تنجی» متولد شد. به
ناروکو، با عنوان رسمی «گون نو تنجی» متولد شد. به عنوان روش مرسوم در آن زمان، همسر اصلی امپراتور میجی، امپراتریس شوکن، رسماً به عنوان مادر او در نظر گرفته شد. او نام شخصی «یوشیهیتو شیننو» و عنوان «هارو نو میا» را از امپراتور در ۶ سپتامبر سال ۱۸۷۹ دریافت کرد. دو برادر بزرگتر او در نوزادی مرده بودند، و او نیز شدیداً بیمار متولد شد. شاهزاده یوشیهیتو در سه هفته اول بعد از تولدش مننژیت مغزی داشت به همین خاطر او در این زمان از سلامت جسمانی خوبی برخوردار نبود. (همچنین شایعه شده است که او از مسمومیت با سرب رنج
(همچنین شایعه شده است که او از مسمومیت با سرب رنج می‌برد، ظاهراً این از آرایش مرطوب تیم ندیمه‌های او ناشی شده بود) همان‌طور که در آن زمان مرسوم بود، شاهزاده یوشیهیتو تحت مراقبت پدربزرگش ناکایاما تادایاسو قرار گرفت، که از دوران کودکی تا هفت سالگی در خانه او زندگی کرد. شاهزاده ناکایاما همچنین پدر تایشو، امپراتور میجی را در کودکی بزرگ کرده بود. از مارس سال ۱۸۸۵، شاهزاده یوشیهیتو به قصر آیاما نقل مکان کرد، جایی که صبح‌ها به او آموزش خواندن، نوشتن، حساب و اخلاق و بعد از ظهرها تمرین ورزش داده می‌شد، اما پیشرفتش
و بعد از ظهرها تمرین ورزش داده می‌شد، اما پیشرفتش به علت تب‌های مکرر و سلامت ضعیف شاهزاده کند بود. از سال ۱۸۸۶، او همراه با ۱۵–۲۰ همکلاسی‌های انتخاب شده اش از سطح اوکه و رتبه بالاتر کازوکو به عنوان مقام سناتوری در یک مدرسه خاص به نام گوگاکومونشو درون کاخ آیاما آموزش داده شد. شاهزاده یوشیهیتو در ۳۱ اوت سال ۱۸۸۷ رسماً به عنوان ولیعهد انتخاب شد. در زمان ولیعهدی، او اغلب به سادگی به عنوان توگو شناخته می‌شد (در رسم قدیمی شرق آسیا این کلمه به معنی ولیعهد استفاده می‌شود). در سپتامبر سال ۱۸۸۷ شاهزاده وارد بخش
می‌شود). در سپتامبر سال ۱۸۸۷ شاهزاده وارد بخش ابتدایی از گاکوشوئین شد، اما به دلیل مشکلات جسمانی اغلب قادر به ادامه تحصیل او نبود. او بسیاری از جوانی خود را در کنار دریا در ویلاهای سلطنتی در هایاما و نومازو به دلایل درمانی به سر برد. با این حال شاهزاده مهارتش در بعضی از حوزه‌ها، مانند اسب سواری را نشان داد. او در نهایت از گاکوشوئین قبل از اتمام دوره مدرسه در سال ۱۸۹۴ خارج شد. با این حال، او نشان داد استعداد خوبی در یادگیری زبانهای خارجی دارد و به همین جهت برای ادامه در آن حوزه و دریافت آموزش‌های گسترده‌ای
ادامه در آن حوزه و دریافت آموزش‌های گسترده‌ای در زبان‌های فرانسه، چینی، و تاریخ از معلمان خصوصی به کاخ آکاساکا رفت. پس از آن امپراتور میجی مسئولیت مراقبت از شاهزاده یوشیهیتو را به شاهزاده تاکهیتو داد و از این رو این دو شاهزاده با هم دوست شدند. از سال ۱۸۹۸، تا حد زیادی به دلیل اصرار ایتو هیروبومی، شاهزاده شروع به شرکت در جلسات مجلس ژاپن به عنوان راهی برای یادگیری نگرانی‌های سیاسی و نظامی کشور کرد. در همان سال، او اولین پذیرش رسمی خود را از دیپلمات‌های خارجی انجام داد. شیفتگی او به فرهنگ غرب و تمایل به
انجام داد. شیفتگی او به فرهنگ غرب و تمایل به استفاده از کلمات فرانسوی در صحبت‌هایش باعث آزردگی خاطر امپراتور میجی شد. در اکتبر سال ۱۸۹۸، شاهزاده از کاخ سلطنتی نومازو به کوبه، هیروشیما و اتاجیما سفر کرد و همچنین بازدیدهایی از مراکز نیروی دریایی سلطنتی ژاپن داشت. او همچنین برای بازدید از ادارات دولتی، مدارس و کارخانه‌ها (مانند آهن و فولاد یاواتا در فوکوئوکا و کارخانه کشتی‌سازی میتسوبیشی در ناگاساکی) سفر دیگری در سال ۱۸۹۹ به کیوشو انجام داد. ازدواج. در ۱۰ ماه مه سال ۱۹۰۰، ولیعهد یوشیهیتو با کوجو ساداکوی