payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و چه در علوم اجتماعی و علوم انسانی و فرهنگ عمومی، مفهوم «مطلقه» یک اصطلاح «خاص» نیست و معنای «عام» دارد و بسته به موضوع و متن «معنای خاص» پیدا می‌کند. مطلقه را در آن واحد می‌توان به یک نظام سیاسی نسبت داد و هم می‌توان به یک فرد یا شخصیت و رفتار افراد نسبت داد و کاربردهای مختلفی در علوم انسانی و اجتماعی دارد. اما منظور مشخص شما در این‌جا دولت مطلقه است که در جامعه‌شناسی تاریخی دولت به مرحله‌ای از تاریخ تکوین دولت مدرن در غرب اشاره دارد. همان‌طور که در مطالعات ایران‌شناسی مطلقه به فرهنگ سیاسی سنتی ایرانی
ایران‌شناسی مطلقه به فرهنگ سیاسی سنتی ایرانی اشاره دارد که در آن شاهان مطلق‌العنان بودند و خود را «سایه خدا در زمین» یا «ظل‌الله» یا «قبله عالم» و «داور مطلق» می‌دانستند و در محدوده‌های قدرت خود گاه به معنای واقعی کلمه این مطلقه بودن را به نمایش می‌گذاشتند … در حقیقت «پادشاهی ایلی مطلقه» اشاره به آن نظام سنتی-ایلی دارد که شاه از نظر فرهنگ سیاسی سنتی قدرت مطلق‌العنانی دارد و اصطلاح و مفهوم «قانون» نه وجود خارجی دارد و نه معنای لغوی، تنها محدودیت‌های شرعی است و محدودیت‌های قدرت نظامی و اجرایی و تا هر نقطه از
و محدودیت‌های قدرت نظامی و اجرایی و تا هر نقطه از سرزمین پادشاهی که قدرت نظامی و اجرایی شاه برسد او قادر است این «حق‌الهی-سنتی» داورِ مطلق بودن را اجرا کند.» محمدحسین خسروپناه نیز در نقد این اثر می‌گوید: «من برخلاف نظر نویسنده کتاب فکر می‌کنم در دوره رضاشاه یک دولت مدرن وجود ندارد، بلکه در این دوره دولت تلفیقی از دولت سنتی و مدرن است زیرا نوع حکومت در این دوره به شکلی است که مجلس و قوانین که اساس یک دولت مدرن است، چندان به بازی گرفته نمی‌شوند و شخص شاه در مقابل برخی مولفه‌های دولت مدرن مقاومت می‌کند؛
در مقابل برخی مولفه‌های دولت مدرن مقاومت می‌کند؛ بنابراین در این دوره سنت در برابر مدرنیته به چالش کشیده می‌شود.» شرایط تاریخی تفکر علمی در ایران. کتاب تبارشناسی تفکر علمی در ایران از جریان حاشیه‌ای شدن علوم عقلی و علوم طبیعی و تجربی در قرن‌های اولیه اسلام در ایران شروع می‌شود و از مقابله و ستیز با آموزش علوم عقلی در تاریخ مدارس علمی ایران در دوران میانه صحبت به میان می‌آورد و از خشکیدن علوم تجربی و طبیعی و ریاضی در آغاز عصر قاجار و از «بیگانگی فرهنگ علمی» این عصر نسبت به «حسیات» و «شواهد تجربی» بحث
علمی» این عصر نسبت به «حسیات» و «شواهد تجربی» بحث می‌شود. در ادامه این کتاب دربارهٔ شکل‌گیری و ظهور «دانشگاه» و «علوم جدید» به عنوان مرجع جدید علمی در ایران بحث می‌کند و به موضوع «دوقطبی شدن مراجع دانش» و «بحران دوگانگی» به عنوان پیامدهای این گسست فرهنگی و تاریخی در دوران معاصر ایران می‌پردازد. نقد دانشگاه ایرانی. او در مقالهٔ «پرسش‌گری تاریخی و دانشکده ایرانی تاریخ» به نقد «دانشگاه ایرانی» پرداخت. بنظر ادیب‌زاده «دانشگاه برای دولت» و «دانشگاه در خدمت دولت» مهمترین «اتفاق تاریخی» در عرصه علمی ایران بود. در
مهمترین «اتفاق تاریخی» در عرصه علمی ایران بود. در ایران، دانشگاه از درون دولت متولد شد و دولت تبدیل به «کارفرمای تولید علم» و «متولی اداره نهادهای آموزشی» گردید. کارفرمایی که «علم» فقط در راستای نیازهای سیاسی و اداری آن و خواسته‌های کارگزاران و مدیرانش اهمیت و معنا داشت. برای همین، همواره با آمدن مدیران و کارگزاران جدید سیاسی، وضعیت دانشگاه‌ها دچار تغییر و تحولات اساسی شده و چهره‌های حزبی و سیاسی وابسته به «گروه سیاسی حاکم» بخشی از هیئت علمی دانشگاه‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. دانشگاه در ایران، نه نهادی
خود اختصاص داده‌اند. دانشگاه در ایران، نه نهادی علمی و آموزشی بلکه دستگاهی اداری و بوروکراتیک بوده‌است که حتی هیئت علمی آن نیز همچون کارمندان دستگاه‌های اداری با آمدن و رفتن مدیران و روسا دستخوش تغییر و تحولات جدی و تعیین‌کننده شده‌اند. وضعیتی که از ابتدای تأسیس نهادهای علمی جدید در ایران بر آن حاکم شده و به یک دولت یا گروه سیاسی خاصی محدود نشده و به‌طور مداوم در «تاریخ دانشگاه در ایران» تکرار شده‌است. به دلیل سلطه دولت بر دانشگاه از طریق بودجه و سیاست‌گذاری‌های آموزشی یا به‌طور مستقیم از طریق احکام و
آموزشی یا به‌طور مستقیم از طریق احکام و آیین‌نامه‌های وزارتخانه‌ای و تعیین رؤسای دانشگاه‌ها، دانشگاه ایرانی بخشی از بوروکراسی عریض و طویل دولت بوده و هیچ‌گاه نتواست نهادی مستقل بماند. برای همین، دانشگاهیان در ایران نه «پرسشگران انتقادی علم و تاریخ»، بلکه بخش کوچکی از کارمندان بوروکراسی سلسله‌مراتبی عریض و طویل دولتی شدند و برعکس غرب، در ایران «دانشوران خودبنیاد علم» هیچ‌گاه فرصت ظهور نیافتند. ادبیات مدرن فارسی و فرهنگ سیاسی ایران. در کتاب دیگری با عنوان «"امپراتوری اسطوره‌ها و تصویر غرب"» با عنوان فرعی
«"امپراتوری اسطوره‌ها و تصویر غرب"» با عنوان فرعی «"روانکاوی گفتمان ادبی ایران ۱۳۳۲-۱۳۵۶"» از طریق روانکاوی گفتمان ادبی ایران در دوره ۱۳۳۲–۱۳۵۶ به این موضوع می‌پردازد که چگونه تصویر تازه‌ای از غرب در فرهنگ ادبی ایران شکل گرفته‌است. روش این کتاب «روانکاوی فرهنگی» است و نویسنده با رویکردی ترکیبی از نظریه‌های روانکاوی، نشانه‌شناسی و تحلیل گفتمان به تحلیل محتوای ادبیات مدرن فارسی و تأثیر آن بر فرهنگ سیاسی ایران پرداخته‌است. مجتبی گلستانی در روزنامه آرمان در نقد این کتاب می‌نویسد: «نویسنده در مقدمه کتاب اشاره
این کتاب می‌نویسد: «نویسنده در مقدمه کتاب اشاره می‌کند که امر سیاسی در پرتو نظریات پسافرویدی لاکان و دلوز گتاری معنای تازه‌ای پیدا می‌کند و در مفهوم «میل» بازتعریف می‌شود، اما اساساً به نظریه‌های پسافرویدیِ مورد اشاره خود استناد مستقیم نمی‌کند، به‌جز وام گرفتن برخی واژگان مثل «ابژه» و «ابژه بیگانه» و «نظام دلالتی زبان»؛ درمقابل، او به برخی واژگان یونگی و نقدهای اسطوره‌ای ادبیات و فرهنگ متوسل می‌شود که با موضع پساساختارگرا و فوکویی که او مفهوم گفتمان را از آن‌جا اخذ کرده و با موضع پسافرویدی و لکانی که او
آن‌جا اخذ کرده و با موضع پسافرویدی و لکانی که او مفاهیم ابژه بیگانه یا ابژه میل را از آن اخذ کرده، سازگار نیست و حتی با بن‌مایه‌های نظری تحلیل بینامتنی مورد نظر نویسنده نیز نمی‌خواند.» کتاب امپراتوری اسطوره‌ها و تصویر غرب به همراه آثاری چون رمان تاریخی گئورگ لوکاچ به مرحله نهایی جایزه کتاب فصل در گروه ادبیات راه یافت و مورد تقدیر بیست و دومین دوره جایزه کتاب فصل در شاخه نقد ادبی قرار گرفت. گفتمان‌های ایرانی و سیاست خارجی ایران. در کتاب «"زبان، گفتمان و سیاست خارجی"» با عنوان فرعی «"دیالکتیک بازنمایی از غرب
خارجی"» با عنوان فرعی «"دیالکتیک بازنمایی از غرب در جهان نمادین ایرانی"» ادیب‌زاده با رویکرد تحلیل گفتمان به تبارشناسی و شیوه‌های بازنمایی از غرب درون جهان نمادین متن‌ها و «گفتمان‌های ایرانی» نیم‌قرن اخیر می‌پردازد و ریشه‌های عمیق «غرب‌ستیزی» در «فرهنگ سیاسی ایران» و «گفتمان سیاست خارجی» را بررسی می‌کند و پیوند تنگاتنگ «زبان» و «امر فرهنگی» را با «امر سیاسی»، در «ایران مدرن»، مورد توجه خویش قرار می‌دهد. ساناز چیت‌ساز در مجله آیین در نقد این کتاب می‌نویسد: «ادیب‌زاده همان‌طور که خودش می‌گوید می‌خواهد از
«ادیب‌زاده همان‌طور که خودش می‌گوید می‌خواهد از «نگاه زبان‌شناسانه سیاست»، جمهوری اسلامی ایران را از خلال گفتمان‌های آن بازنمایی کند. این نگاه اگر چه تازه است و می‌تواند به افق‌های تازه‌ای در عرصه شناخت فرهنگ سیاسی راه بگشاید، اما دقیقاً از همان موضعی دچار ضعف است که می‌خواهد وارد بحث شود، یعنی موضوع «زبان‌شناسی» و «تحلیل زبان‌شناسانه» … ادیب‌زاده با تکیه بر مفهوم «سیاست پسااستعماری»، سیاست‌های پسااستعماری ایران را از دهه سی خورشیدی تا پس از انقلاب مرور می‌کند و به یک تقسیم‌بندی «گفتمان شباهت با غرب»
می‌کند و به یک تقسیم‌بندی «گفتمان شباهت با غرب» («گفتمان قدرت»)، «گفتمان تفاوت با غرب» («گفتمان ضدقدرت») و «گفتمان تقابل با غرب» در قالب گفتمان بعد از انقلاب می‌رسد … گفتمان تفاوت با غرب قالب‌های مختلفی دارد، مثل «اسلام‌گرایی»، «غربزدگی» و «بازگشت به خویشتن». اما این تفاوت‌ها و تقسیم‌بندی‌ها به‌طور دقیق تعریف نمی‌شوند و از هم جدا نمی‌گردند. به همین دلیل این‌ها همه می‌توانند در یک قالب بزرگ‌تر و فربه‌تر به نام «ضدقدرت» با یکدیگر هم‌کاسه شوند. این بی‌توجهی و غفلت سبب می‌شود تقاوت‌های «ذهنی»، «اعتقادی»،
و غفلت سبب می‌شود تقاوت‌های «ذهنی»، «اعتقادی»، «نظری» و حتی «ساخت منطقی» و زبانی گفتمان‌های منسوب به چند قدرت، نادیده گرفته شوند و فقط به سطح ظاهری مشابه آن‌ها استناد و اکتفا شود. این تفاوت‌های نادیده گرفته شده به حدی است که گاه یک گفتمان تنها در دایره خواص وجود دارد و قابل فهم است. گاه نیز یک گفتمان به قدری ساده و «عامیانه» و «تک‌معنایی» است که به هیچ وجه ظرفیت بار شدن معنای اضافی را بر دوش واژگان خود ندارد. این نکته مهمی است که مجید ادیب زاده در توجه به مفاهیم و کارکردهای کلی زبان و مشغول شدن به تأثیرات
و کارکردهای کلی زبان و مشغول شدن به تأثیرات کلی و بیرونی گفتمان‌های پسااستعماری در سه قالب گفتمان قدرت پهلوی، گفتمان تفاوت با غرب پیش از انقلاب و گفتمان تقابل با غرب پس از انقلاب، از آن بازمی‌ماند و از اهمیت و امکان توجه تازه‌اش در بازخوانی موقعیت ایرانی در مقام قدرت و ضدقدرت و قدرت مجدد تا حدودی کاسته می‌شود.»
عملیات اجرائی در صنعت نفت، معمولاً به سه جزء اصلی تقسیم‌بندی می‌شوند، که عبارتند از: بالادست، میان دست و پایین دست. فعالیت‌های میان دستی، در عمل همیشه در بخش عملیات پایین دستی قرار می‌گیرد؛ در نتیجه، عملیات در این صنعت، به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند: بخش پایین دستی، اصطلاحی است، که برای اشاره به عملیاتی از قبیل: فروش و توزیع گاز طبیعی و محصولات مشتق شده از نفت خام، مورد استفاده قرار می‌گیرد. محصولات مشتق شده از نفت خام، عبارتند از: گاز مایع (ال پی جی)، بنزین، سوخت جت، گازوئیل، روغن‌ها و آسفالت و… از
بنزین، سوخت جت، گازوئیل، روغن‌ها و آسفالت و… از مسئولیت‌های دیگری که به بخش پایین دستی این صنعت مربوط می‌شود، توزیع محصولات بیشمار نفتی و پخش گاز طبیعی می‌باشد. ارتباط با مصرف‌کنندگان. بر خلاف بخش بالا دستی صنعت نفت، صنعت پایین دستی نفت، به صورت مستقیم با مصرف‌کنندگان در ارتباط است. که برقراری این رابطه، از طریق هزاران محصول مانند: بنزین، گازوئیل، نفت گرمایش، گریس، لاستیک، پلاستیک، کود، ضدیخ، آفت کش، گاز طبیعی، پروپان و غیره می‌باشد. محصول فرعی گوگرد. نفت خام، مخلوطی از انواع بسیاری از هیدروکربن‌ها می‌باشد
مخلوطی از انواع بسیاری از هیدروکربن‌ها می‌باشد و غالبأ حاوی ترکیبات گوگرد است. فرایندهای تصفیه که در پالایشگاههای نفت انجام می‌شود، در بیشتر موارد، پس از تولید و فرآورش محصول اصلی، در پی بدست آوردن سولفید هیدروژن (هیدروژن سولفوره) بوده، که طی فرایندی، سولفور یا همان گوگرد از آن مشتق خواهد شد. همچنین در پالایشگاه‌های گاز نیز ممکن است گاز سولفید هیدروژن در گاز تصفیه نشده موجود باشد، که در اینصورت، گوگرد حاوی آن، قبل از اینکه گاز به مصرف‌کنندگان توزیع شود، استخراج می‌گردد. سولفید هیدروژن در پالایش و فرآوری
می‌گردد. سولفید هیدروژن در پالایش و فرآوری نفت خام و گاز طبیعی برداشت شده و پس از آن، به گوگرد تبدیل می‌شود. در سال ۲۰۰۵ در حدود ۶۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تن گوگرد تولید شده در سراسر جهان، از طریق پالایشگاه‌های نفت و گاز تولید شده‌است.
لَلَک یا گِمنه‌ نوعی گندم پوست کنده و خیلی خرد شده است با اندازه ای در حدود دانه ارزن که در مناطق جنوبی ایران مانند برنج پخته می‌شود و به تنهایی یا به همراه خورش ماهی خورده می‌شود. این یکی از غذاهای استان خوزستان و بوشهر است. این غذا شباهت زیادی به کوسکوس دارد که یک غذای محبوب در کشورهای بربر شمال افریقا مانند مصر، لیبی، الجزایر، مراکش و تونس است و به طور سنتی از سمولینای گندم تهیه می‌شود. طرز تهیه. للک را از روغن و نمک و آب مرغ و پیاز تهیه می کنند. ابتدا للک پوست کنده شده را الک کرده و تف می دهیم سپس پیاز
پوست کنده شده را الک کرده و تف می دهیم سپس پیاز را با روغن تف می دهیم. آب مرغ را به پیاز اضافه می کنیم تا جوش بیاد. وقتی جوش آمد للک ها را به محتویات اضافه میکنیم وقتی آب قابلمه تمام شد، آنرا دم می کنیم و پس از۱۰ دقیقه غذای ما آماده است.
امیر ارسلان نامدار نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی شاپور یاسمی و محصول سال ۱۳۳۴ می‌باشد. داستان. امیر ارسلان نامدار که شیفتهٔ فرخ لقا است در جستجوی او به فرنگ سفر می‌کند و با دو وزیر پطروس شاه روبرو می‌شود. ایکی از این وزیران به نام «شمس وزیر» یاری‌رسان و حامی اوست و آن دیگری به نامِ «قمر وزیر»، مخالف و دشمن اوست. امیرارسلان پس از پشت سرگذاشتنِ وقایعِ گوناگون، سرانجام به وصالِ «فرخ‌لقا» می‌رسد.
«پرندهٔ آزاد» ترانه‌ای از گروه ساترن راک آمریکایی لِنِرد اسکینِرد و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم آن‌ها با نام "لِ-نِرد اسکین-نِرد تلفظ شده" است. اعضای لنرد اسکینرد این ترانه را به یاد دوین آلمن گیتاریست درگذشتهٔ آلمن برادرز سرودند. لُری فلمینگ-نقدنویس موسیقی وب‌سایت AOL-از «پرندهٔ آزاد» به‌عنوان پر تقاضا ترین ترانه در تاریخ موسیقی راک یاد کرده‌است. بیل جانویتز از AllMusic هم گیتار گری راسینگتون در «پرندهٔ آزاد» را جزو مشکل‌ترین و طاقت‌فرساترین ریف‌ها و سولوهای موسیقی راک توصیف کرده و تنها رقیبش در آن زمان را
موسیقی راک توصیف کرده و تنها رقیبش در آن زمان را «پلکانی به بهشت» لد زپلین دانسته‌است. مجلهٔ دنیای گیتار در سال ۲۰۰۸ و در معرفی «۱۰۰ تکنوازی برتر گیتار همهٔ دوران» جایگاه سوم را به پرندهٔ آزاد اختصاص داده‌است. تک‌آهنگ «پرندهٔ آزاد» که در سال ۱۹۷۴ روانهٔ بازار شد دومین اثر گروه بود که به جمع ۴۰ ترانهٔ برتر بیلبورد هات ۱۰۰ راه پیدا کرد و تا ردهٔ ۱۹اُم صعود کرد. نسخهٔ لایو ترانه که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد هم به جدول بیلبورد ۱۰۰تای برتر راه یافت و تا ردهٔ ۳۸اُم آن جدول صعود کرد. «پرندهٔ آزاد» که طولانی‌ترین
آن جدول صعود کرد. «پرندهٔ آزاد» که طولانی‌ترین ترانهٔ لنرد اسکینرد به‌شمار می‌آید معمولاً در کنسرت‌هایشان به‌عنوان آهنگ پایانی اجرا می‌شد و در بیشتر مواقع، اجرای زندهٔ آن بیش از ۱۴ دقیقه طول می‌کشید.
از پاریس برگشته نام فیلمی است به کارگردانی هنریک استپانیان که محصول سال ۱۳۳۸ است. داستان. بازگشت تازه عروس و تازه داماد با دو حادثه مصادف می‌شود: اول بازگشت خان عمو (عموی داماد) از سفر پاریس و بعد حضور زنی که نوکر خانه به قصد عشقبازی او را وارد خانه کرده‌است. با ورود عروس و داماد و خان عمو، نوکر زن را پنهان می‌کند. این زن نقش مهمی در خانواده دارد. چون همسر سابق خان عمو معشوقهٔ تازه داماد بوده‌است. خان عمو و تازه داماد یکی پس از دیگری از ماجرا باخبر می‌شوند و ماجراهای متعددی روی می‌دهد.
انسان پرنده نام فیلمی است به کارگردانی پرویز خطیبی که محصول سال ۱۳۴۰ می‌باشد. داستان. آدم ساده لوح و خیالبافی برای عملی کردن رویاهایش دست به اختراعاتی می‌زند و هدفش اینست که به سرعت پولدار شود، اما طی یک سلسله ماجرا به این نتیجه می‌رسد که باید دنبال واقعیت باشد.
پرواز اولیه برای یک هواگرد به زمانی گفته می‌شود که هواگرد توسط نیروی خودش برای اولین بار زمین را ترک کند. اولین پرواز برای هر نوع هواگرد، واقعه‌ای تاریخی برای آن مدل خواهد بود. همچنین این پرواز بشدت خطرناک است زیرا تا آن زمان، چگونگی هدایت درست هواگرد هنوز ناشناخته‌است به همین دلیل، اولین پرواز برای یک نوع جدید، همواره توسط خلبانی بسیار باتجربه صورت می‌پذیرد. معمولاً اولین پرواز با همراهی یک یا چند هواپیمای دیگر در کنار آن هواگرد صورت می‌گیرد که وظیفهٔ مشخص کردن مواردی چون ارتفاع، سرعت و صلاحیتهای عمومی
کردن مواردی چون ارتفاع، سرعت و صلاحیتهای عمومی دیگر را دارند. این پرواز تنها یک مرحله از چندین مرحله در ساخت یک هواگرد است. اما در صورتی که آن مدل، تحقیقی بر یک هواگرد خاص و ناب باشد (مانند هواپیمای X-15)، هواگرد می‌بایست چندین و چند بار و در شرایط مختلف آزموده شود تا از کارایی دلخواه و مورد نظر و همچنین ضریب ایمنی آن اطمینان حاصل شود. برای هواگردهای کشوری (غیرنظامی)، مدلهای جدید می‌بایست صلاحیت خود را نیز از نمایندگیهای دولتی (مانند اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده) قبل از عملیاتی شدن کسب نمایند.
ابرام در پاریس فیلمی به کارگردانی اسماعیل کوشان و نویسندگی مهدی سهیلی محصول سال ۱۳۴۳ است. داستان. ابرام به همراه پدر دختری که او را جهت همسری برادرش در نظر گرفته، به پاریس سفر می‌کند. در پاریس ابرام درمی یابد که او قصد ازدواج با دختر پاریسی را دارد. ابرام سعی در منصرف ساختن او می‌نماید اما خود نیز شیفتهٔ دختری پاریسی به نام نیکول می‌شود. نیکول از نظر ابرام، علی‌رغم زیبائی و محسناتش چون با اعتقادات و سنت‌های زندگی وی در تضاد است، اگر چه به او شدیداً علاقه‌مند شده، با این حال تصمیم می‌گیرد که به ایران بازگشته
شده، با این حال تصمیم می‌گیرد که به ایران بازگشته و دختری را که برای همسری برادرش، برگزیده، به ازدواج خود درآورد.
سید علیرضا یاسینی (زاده ۱۵ فروردین ۱۳۳۰ آبادان – درگذشته ۱۵ دی ۱۳۷۳ اصفهان) سرتیپ خلبان اف-۴ فانتوم نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و رئیس ستاد آن نیرو از ۱۰ اسفند ۱۳۷۲ تا زمان فوت‌اش در ۱۵ دی۱۳۷۳ بود. وی در سال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه خلبانی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران شد و پس از گذراندن دورهٔ مقدماتی پرواز با هواپیمای تی-۳۳ برای تکمیل دورهٔ تکمیلی به ایالات متحده آمریکا رفت. وی پس از بازگشت به ایران با درجهٔ ستوان دومی در پایگاه ششم شکاری بوشهر مشغول خدمت شد. یاسینی سرانجام در دی ۱۳۷۳ طی سانحه سقوط هواپیمای
یاسینی سرانجام در دی ۱۳۷۳ طی سانحه سقوط هواپیمای حاملش در فرودگاه اصفهان به همراه عده ای از فرماندهان عالی‌رتبه نیروی هوایی درگذشتند. پس از درگذشت به درجه سرلشکری ارتقا داده شد. جنگ ایران و عراق. با شروع جنگ ایران و عراق از جمله خلبانانی بود که در عملیات ۱۴۰ فروندی در حمله به خاک عراق نقش مهمی ایفا کرد. وی به علت شایستگی‌های نشان داده در ۱۰ اسفند ۱۳۷۲ به سمت رئیس ستاد و معاون هماهنگ‌کنندهٔ نیروی هوایی ارتش ایران منصوب شد و تا هنگام کشته شدن این سمت را بر عهده داشت. یاسینی در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۷۳ در یک سانحهٔ
داشت. یاسینی در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۷۳ در یک سانحهٔ هوایی به همراه چند تن از فرماندهان عالی‌رتبهٔ نیروی هوایی کشته شد. بزرگراهی را در تهران به یاد او نامگذاری نموده‌اند. رضا یاسینی که در سن ۱۷ سالگی در تنگه چذابه کشته شد، برادر علیرضا یاسینی می‌باشد.
آتشفشان کونچاگوا یا کوچاگوئه آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۱۲۲۵ متر واقع در السالوادور در آمریکای مرکزی است. مشخصات. آتشفشان کونچاگوا آتشفشانی مخروطی‌شکل اما شدیداً فرسایش یافته واقع در لا یونیون در کونچاگوا در منتهی‌الیه جنوب شرقی السالوادور است که تقریباً ۱۹۰ کیلومتر با سان سالوادور، پایتخت، فاصله دارد. این آتشفشان مشرف به خلیج فونسکا است و دامنه‌های شرقی و جنوبی آن تا درون دریا امتداد یافته‌اند. سِرو د لا باندرا و سرو دل اُکوته قله‌های اصلی آتشفشان را تشکیل می‌دهند و چنین می‌نماید که سرو د لا باندرا از قلهٔ
و چنین می‌نماید که سرو د لا باندرا از قلهٔ دیگر جوانتر است. گزارش‌هایی در مورد فوران آتشفشان کونچاگوآ در سال‌های ۱۵۲۲، ۱۶۸۸، ۱۸۶۸ و ۱۹۴۷ وجود دارد که نادرستند و ممکن است به رانش زمین بر اثر وقوع زمین‌لرزه اشاره داشته باشند. تاریخ آخرین فوران کونچاگوا مشخص نیست. نام. نام آتشفشان کونچاگوا در زبان لنکایی به معنای «درهٔ باریک» است گرچه برخی نویسندگان ریشهٔ نام آن را مرتبط با داستانی دربارهٔ زنی بی‌باک به نام کومیزاهوال (به معنای «ببر پرنده») می‌دانند. در عین حال یکی از مسیرهایی که به قلهٔ آتشفشان می‌رسد نیز
حال یکی از مسیرهایی که به قلهٔ آتشفشان می‌رسد نیز «ببر پرنده» نام‌گذاری شده‌است.
انتروکوک یک سرده از لاکتوباسیلالس از شاخه فیرمیکوت‌ها هستند. انتروکوک‌ها، کوکسی‌های گرم مثبت هستند که به صورت جفت (دیپلوکوک) یا زنجیره‌های کوتاه دیده می‌شوند. تمایز انتروکوک‌ها از استرپتوکوک‌ها از روی ویژگی‌های ظاهری، بسیار مشکل است. دو گونه مهم همزیست از انتروکوک در رودهٔ انسان (مدفوع) عبارتند از: انتروکوک فکالیس (۹۰٪ تا ۹۵٪) و انتروکوک فاسیوم (۵٪ تا ۱۰٪). سایر گونه‌های انتروکوک که به ندرت ایجاد بیماری می‌کنند عبارتند از انتروکوک کاسلی فلاووس، انتروکوک گالیناروم و انتروکوک رافینوسوس. فیزیولوژی و طبقه‌بندی.
و انتروکوک رافینوسوس. فیزیولوژی و طبقه‌بندی. انتروکوک‌ها بی‌هوازی اختیاری هستند و اسپور تولید نمی‌کنند. آن‌ها گسترهٔ بزرگی از شرایط محیطی را تحمل می‌نمایند: دمای ۱۰ تا ۴۰ درجه سانتی گراد، pH از ۴ تا ۱۰ و غلظت‌های بالای کلرید سدیم. انتروکوک‌ها بر روی آگار خوندار گوسفندی، همولیز گاما ایجاد می‌کنند. تاریخچه. اعضای جنس انتروکوک تا سال ۱۹۸۴ همراه با استرپتوکوک‌های گروه D طبقه‌بندی می‌شدند. آنالیز ژنومی انتروکوک‌ها نشان داد که آن‌ها، جنس متفاوتی از استرپتوکوک‌های D هستند. پاتولوژی. مهم‌ترین عفونت‌های ایجاد شده
D هستند. پاتولوژی. مهم‌ترین عفونت‌های ایجاد شده توسط انتروکوک‌ها عبارتند از: عفونت ادراری، باکتریمی، التهاب درون‌شامه قلب و مننژیت. سویه‌های حساس را می‌توان با استفاده از آمپی‌سیلین و وانکومایسین درمان کرد. از دیدگاه پزشکی، انتروکوک‌ها از نظر مقاومت آنتی‌بیوتیکی ذاتی اهمیت دارند. برخی از انتروکوک‌ها به‌طور ذاتی به آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام (پنی‌سیلین، سفالوسپورین‌ها و کارباپنم) و آمینوگلیکوزیدها مقاوم هستند. در دو دههٔ گذشته، سویه‌های انتروکوکی مقاوم به وانکومایسین (VRE) در بیماران بستری در بیمارستان‌ها
(VRE) در بیماران بستری در بیمارستان‌ها افزایش یافته‌اند. برای درمان سویه‌های مقاوم به وانکومایسین، از آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند کوئینوپریستین/دالفوپریستین (سینرسید) یا تیگسیکلین استفاده می‌شود.
آبرسان، مرطوب‌کننده یا مویسترایزر مخلوطی از مواد شیمیایی است که برای نرم و انعطاف‌پذیر نمودن لایه‌های خارجی پوست (روپوست) مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مواد با کاهش تبخیر آب مقدار رطوبت پوست را افزایش می‌دهند. محصولاتی طبیعی همچون لیپید پوست و استورل‌ها یا روغن‌های طبیعی و مصنوعی و روان‌سازها ممکن است بخشی از ترکیبات مرطوب‌کننده‌های تجاری باشند. این محصولات معمولاً به عنوان لوازم آرایشی و درمانی در دسترس هستند اما می‌توان با استفاده از مواد اولیه داروسازی، آن‌ها را در خانه نیز تولید نمود. تاریخچه. استفاده
آن‌ها را در خانه نیز تولید نمود. تاریخچه. استفاده از مرطوب‌کننده‌ها به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد. در تمدن‌های باستانی، مردم از روغن‌های طبیعی مانند روغن زیتون و روغن آرگان برای نرم و مرطوب نگه داشتن پوست استفاده می‌کردند. در مصر باستان، ملکه کلئوپاترا از شیر و عسل برای مراقبت از پوست خود استفاده می‌کرد. در آیورودا، گھی و ترکیبات گیاهی مرطوب‌کننده جایگاه ویژه‌ای داشتند. در قرن نوزدهم، با پیشرفت‌های صنعت داروسازی، تولید مرطوب‌کننده‌ها با ترکیبات شیمیایی مانند گلیسیرین رواج یافت. گونه‌ها. مرطوب‌کننده‌ها به صورت
رواج یافت. گونه‌ها. مرطوب‌کننده‌ها به صورت لوسیون‌ها، کرم‌ها، پمادها، روغن‌های حمام یا به صورت صابون وجود دارند. از دیگر مرطوب کننده های رایج می توان به روغن کرچک ، الکل استیل ، الکل سیتاریل ، میریستات ایزوپروپیل ، ایزوپروپیل پالمیتات ، لانولین ، پارافین مایع ، پلی اتیلن گلیکول ها ، روغنهای سیلیکون ، اسید استئاریک و الکل استریل هستند. از دیگر مرطوب‌کننده‌های رایج می‌توان به روغن کرچک، الکل استیل، الکل سیتاریل، میریستات ایزوپروپیل، ایزوپروپیل پالمیتات، لانولین، پارافین مایع، پلی اتیلن گلیکول‌ها، روغن‌های
پارافین مایع، پلی اتیلن گلیکول‌ها، روغن‌های سیلیکون، اسید استئاریک و الکل استریل اشاره کرد. ترکیبات. مرطوب‌کننده‌ها شامل ترکیبات مختلفی هستند که هر کدام وظیفه‌ای خاص دارند: - **مواد مرطوب‌کننده**: مانند گلیسیرین و اسید هیالورونیک که آب را به لایه‌های خارجی پوست جذب می‌کنند. - **نرم‌کننده‌ها**: مانند لانولین و اسید استئاریک که با پر کردن شکاف‌های پوست، ظاهری نرم و صاف ایجاد می‌کنند. - **مواد انسدادی**: مانند وازلین و پارافین که لایه‌ای محافظ برای جلوگیری از تبخیر آب ایجاد می‌کنند. - **مواد فعال**: مانند
از تبخیر آب ایجاد می‌کنند. - **مواد فعال**: مانند سرامیدها و پپتیدها که به بازسازی سد پوستی کمک می‌کنند. سازوکار. مرطوب‌کننده‌ها به سه روش اصلی عمل می‌کنند: 1. جذب آب: مواد مرطوب‌کننده آب را از محیط یا لایه‌های داخلی پوست جذب کرده و لایه‌های خارجی را هیدراته می‌کنند. 2.انسداد تبخیر: مواد انسدادی با ایجاد یک لایه محافظ روی سطح پوست، مانع از تبخیر آب می‌شوند. 3.ترمیم پوست: مواد نرم‌کننده با پر کردن شکاف‌های میکروسکوپی پوست، ظاهر آن را بهبود می‌بخشند و مانع از نفوذ مواد خارجی می‌شوند موارد مصرف. از داروهای
از نفوذ مواد خارجی می‌شوند موارد مصرف. از داروهای مرطوب‌کننده و آبرسان برای درمان بسیاری از بیماری‌های پوستی مانند پسوریازیس، ایکتیوز ولگاریس، خشکی پوست و خارش آتوپیک درماتیت استفاده می‌شود. بیشتر اوقات هم به عنوان یک داروی موضعی کاربرد دارد، مانند پماد ویتفیلد. آنها غالباً با مواد کراتولیتیک، مانند اسید سالیسیلیک و اوره ترکیب می‌شوند. همچنین از مرطوب‌کننده‌ها به عنوان مواد تسکین‌دهنده در ضد آفتاب‌ها، ضد عرق‌ها، پاک‌کننده‌های پوستی، کرم‌های اصلاح، سایه‌بان‌ها و تونیک مو به‌طور گسترده استفاده می‌شود. مواد
و تونیک مو به‌طور گسترده استفاده می‌شود. مواد مرطوب‌کننده‌ها در دستمال‌های یکبار مصرف برای جلوگیری از خشکی پوستی و درماتیت دستمال نیز کاربرد دارند. اثرهای جانبی و احتیاط‌ها. استفاده نادرست از مرطوب‌کننده‌ها ممکن است منجر به مشکلات زیر شود: - **انسداد منافذ پوست** و ایجاد آکنه. - **واکنش‌های آلرژیک** یا درماتیت تماسی. - تغییر در فلور طبیعی پوست که ممکن است به رشد باکتری‌های پاتولوژیک منجر شود. برای جلوگیری از این مشکلات، استفاده از محصولات مناسب برای نوع پوست و بررسی ترکیبات محصول پیش از استفاده توصیه
پوست و بررسی ترکیبات محصول پیش از استفاده توصیه می‌شود. روتین مراقبت از پوست. مرطوب‌کننده یکی از بخش‌های ضروری روتین مراقبت از پوست است: 1. پاکسازی: با استفاده از شوینده‌های ملایم، پوست از آلودگی‌ها تمیز می‌شود. 2. آبرسانی: سرم‌ها و تونرها برای افزایش آبرسانی استفاده می‌شوند. 3. محافظت: مرطوب‌کننده‌ها رطوبت را حفظ کرده و پوست را از عوامل خارجی محافظت می‌کنند. 4. ضد آفتاب: استفاده از ضد آفتاب برای محافظت از اشعه ماورای بنفش ضروری است. تاثیر مرطوب‌کننده در پوست. لوسیون‌های مرطوب‌کننده معمولاً برای بهبود پوست
لوسیون‌های مرطوب‌کننده معمولاً برای بهبود پوست در نظر گرفته شده‌اند اما در صورت استفاده نادرست می‌توانند به پوست آسیب نیز برسانند. مرطوب‌کننده‌ها حاوی ترکیباتی هستند که می‌توانند انسداد ایجاد کنند. به این صورت که مواد مرطوب‌کننده برای جذب آب به پوست استفاده می‌شوند و تجمع مداوم آب در پوست می‌تواند باعث از بین رفتن عوامل طبیعی پوست شود. این مسئله ممکن است منجر به واکنش آلرژی یا درماتیت تماسی تحریک‌کننده پوست شود و همچنین باعث نفوذ مواد خارجی به پوست گردد. تغییر در محیط طبیعی پوست می‌تواند رشد موجودات
تغییر در محیط طبیعی پوست می‌تواند رشد موجودات پاتولوژیک را افزایش دهد. لوسیون‌ها حاوی ۶۵ تا ۸۵ درصد آب هستند. آب به عنوان یک عامل برای پراکندگی عناصر فعال و غیرفعال در لوسیون عمل می‌کند. مقدار بالای آب همچنین راهی برای جذب برخی از اجزا و تبخیر مرطوب‌کننده است. آب به عنوان یک عامل هیدراتاسیون موقتی نیز عمل می‌کند. انواع پوست و مرطوب‌کننده‌ها. هر نوع پوست نیازهای خاص خود را دارد و استفاده از مرطوب‌کننده مناسب می‌تواند در بهبود سلامت و ظاهر پوست تأثیر بسزایی داشته باشد: پوست خشک. پوست خشک معمولاً کمبود چربی
داشته باشد: پوست خشک. پوست خشک معمولاً کمبود چربی طبیعی و رطوبت دارد. مرطوب‌کننده‌های مناسب: - محصولات حاوی مواد انسدادی مانند وازلین و پارافین. - مرطوب‌کننده‌های غنی از شی‌باتر و لانولین. - کرم‌هایی با اسید هیالورونیک. پوست چرب. پوست چرب به دلیل تولید بیش‌ازحد چربی، ظاهری براق دارد. بهترین مرطوب‌کننده برای پوست چرب، محصولی است که بدون برجای گذاشتن اثر چربی، آبرسانی لازم را برای پوست فراهم کند و حاوی موادی باشد که سبوم پوست را تنظیم نماید. ویژگی‌های بهترین کرم مرطوب‌کننده برای پوست چرب عبارتند از: - بافت