payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کند و کسب و کارهای نامرتبطی چون لبنیات، مواد شیمیایی و نوشیدنی را متوقف کرد. در این زمان «مک کسان» شرکت «مراقبت‌های بهداشتی اتومیتد» را تصاحب کرد. شرکت همچنین HBO &amp; Company را به قیمت ۱۴ میلیارد دلار در بازار سهام به تصاحب خود درآورد و به این ترتیب بزرگ‌ترین شرکت ارائه خدمات مراقبت بهداشتی جهان تشکیل شد. در سال ۲۰۰۰ شرکت فعالیت تنها دارایی غیرمرتبط خود به محصولات بهداشتی یعنی شرکت «آب معدنی مک کسان» را نیز متوقف کرد. وضعیت امروز شرکت «مک کسان» در سال ۲۰۱۱ با درآمد ۱۰۶٫۶ میلیارد دلار، در فهرست فورچون
۲۰۱۱ با درآمد ۱۰۶٫۶ میلیارد دلار، در فهرست فورچون ۵۰۰ رتبه ۱۴ را کسب کرده‌است. این شرکت امروزه ارائه‌کننده داروهای حیاتی، تجهیزات پزشکی و راه‌حل‌های فناوری اطلاعات در زمینه مراقبت‌های بهداشتی است و از این طریق بر زندگی و سلامت بیماران در بسیاری از کشورهای جهان تأثیرگذار است. این شرکت امروزه بیشترین تعداد مشتری را در صنعت مراقبت‌های بهداشتی داراست، به‌طوری که ۲۰۰۰۰۰ پزشک، ۲۶۰۰۰ داروخانه خرده فروشی، ۱۰۰۰۰ مرکز مراقبت‌های بلندمدت پزشکی، ۵۰۰۰ بیمارستان، ۲۰۰۰ تولیدکننده کالاهای پزشکی و اورژانس و شمار زیادی از
کالاهای پزشکی و اورژانس و شمار زیادی از آژانس‌های ارائه دهنده مراقبت‌های پزشکی در منزل و تولیدکنندگان محصولات داروخانه‌ای مشتری این شرکت هستند. از مشتریان به نام این شرکت می‌توان به فروشگاه‌های زنجیره‌ای وال‌مارت و ارتش آمریکا اشاره کرد. این شرکت در جریان بحران اقتصادی بسیار قدرتمند عمل کرد؛ به طوری که رتبه آن در استاندارد اندپورز (شاخصی که از سال ۱۹۵۷ مورد استفاده قرار گرفت و از قیمت سهام ۵۰۰ شرکت بزرگ که در دو بازار عمده سهام ایالات متحده داد و ستد می‌شوند، به دست می‌آید) ارتقا یافت. مک کسان امروزه در
به دست می‌آید) ارتقا یافت. مک کسان امروزه در حدود ۵/۴ میلیون محصول در روز تولید می‌کند و در حال توسعه فعالیت‌های خود به حوزه‌هایی چون دیجیتالی کردن پرونده پزشکی بیماران است.
کارگیل شرکت صنایع غذایی چندملیتی آمریکایی است، که توسط خانواده کارگیل مدیریت می‌شود و مقر اصلی آن در شهر مینه‌تونکا ایالت مینه‌سوتا قرار دارد. این شرکت در سال ۱۸۶۵ بنا نهاده شد و اکنون از لحاظ میزان درآمد، به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی جهان شناخته می‌شود. اگر سهام این شرکت به صورت عمومی واگذار شود و کارگیل را یک شرکت سهامی عام در نظر بگیریم، آنگاه در فهرست فرچون ۵۰۰ با توجه به رتبه‌بندی سال ۲۰۱۳، شرکت کارگیل در رتبه نهم از بزرگترین ‌شرکت‌های عمومی جهان، پس از شرکت فورد و پیش از والرو انرژی قرار می‌گرفت. برخی
شرکت فورد و پیش از والرو انرژی قرار می‌گرفت. برخی از فعالیت‌های اقتصادی کارگیل در زمینه خرید، فروش و توزیع انواع غلات، دانه‌های خوراکی و دیگر کالاهای کشاورزی، تولید خوراک دام، تولید موادغذایی، مانند نشاسته، روغن‌های گیاهی و دیگر روغن‌های خوراکی، برای استفاده در غذاها و همچنین روغن‌های غیرخوراکی، برای مصارف صنعتی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه تجارت انرژی نیز فعالیت می‌نماید. کارگیل باقی‌مانده شرکتی متعلق به خانواده‌های کارگیل و مک‌میلان است، که اکنون ۸۵٪ از سهام آن نیز متعلق به نوادگان دو خانواده
۸۵٪ از سهام آن نیز متعلق به نوادگان دو خانواده بنیانگذار این شرکت می‌باشد. عامل اصلی رشد و توسعه کارگیل، مربوط به سرمایه‌گذاری مجدد توسط مالکین شرکت بوده، که این سرمایه از سود حاصل از خود شرکت به‌دست آمده و نه از منابع مالی عمومی شرکت. تاریخچه. شرکت تجاری خانوادگی کارگیل در سال ۱۸۶۵ زمانی که «ویلیام کارگیل» یک کشتزار بزرگ در آیووا خریداری کرد، فعالیت خود را آغاز نمود. یک سال بعد سام کارگیل برادر ویلیام، نیز به او پیوست و دو برادر شروع به توسعه تجارت خانواده خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین
خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین منتقل شد و برادر دیگرشان جیمز نیز، به آن‌ها پیوست. مالکان شرکت کارگیل از همان آغاز همواره بر آن بودند، که توجه رسانه‌ها را به خود جلب نکنند، که اساسی‌ترین دلیل این مسئله، درآمد عظیم این شرکت خانوادگی هشتاد عضوی بوده‌است. این شرکت که سال‌ها به عنوان یک واسطه در عرضه محصولاتی همچون گندم، ذرت، سویا، شکر و پنبه فعالیت می‌کرد، با خرید ارزان و فروش گران محصولات کشاورزی، به سرمایه بسیاری دست یافت. شرکت کارگیل به عنوان یکی از غول‌های صنایع کشاورزی، در چند حوزه و صنعت
یکی از غول‌های صنایع کشاورزی، در چند حوزه و صنعت دیگر نیز، فعالیت می‌کند و به همراه شرکت داو کمیکال، برترین شرکت شیمیایی جهان، در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی به توسعه و تبدیل شکرهای گیاهی به پلاستیک همت گماشتند، که در نهایت به تبدیل شکر حاصل از ذرت و دیگر گیاهان، به پلاستیکی به نام پلی لاکتید منجر شد. در این فرایند، زنجیره‌ای مشابه زنجیره پلی‌اتیلن ترفتالات، که پلاستیکی پتروشیمیایی است و در بطری نوشابه‌های خانواده و در الیاف لباس‌ها استفاده می‌شود، به دست می‌آید. در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از
در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از فعالیت‌های طبیعی شرکت کارگیل بود، که با استفاده از کارخانه‌های آسیاب مرطوب، دانه‌های ذرت را به محصولات مختلفی مانند شربت با فروکتوز بالای ذرت، اسید سیتریک، روغن نباتی، بیواتانول و غذاهای حیوانات تبدیل می‌کرد. در سال ۱۹۹۹ کارخانه‌های این شرکت ۳۹ میلیون تن ذرت را فرآوری کردند، که این مقدار تقریباً ۱۵٪ درصد کل برداشت ذرت ایالات متحده در آن سال بود. در آغاز سال ۲۰۰۰ مجموعه «کارگیل- داو» طرحی با سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان
میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان راه‌اندازی کرد. این طرح با نام تجاری نیچر ورکز و برای تولید انبوه پلی‌اتیلن ترفتالات ارائه شد. این شرکت مالک دو/سوم شرکت «موزاییک» یکی از عرضه‌کنندگان بزرگ فسفات و پتاس بوده و همچنین مالک گروه مالی بزرگی بود، که در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زیرمجموعه از این شرکت جدا شد و با نام «شرکت مدیریت دارایی بلک ریور» ثبت گردید. این شرکت همچنان به ارائه خدمات سرمایه‌گذاری مالی می‌پردازد. از زمانی که پیمان نفتا بین کشورهای آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به
آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به مکزیک سه برابر شده و بهای محصولات داخلی ۷۰٪ درصد کاهش یافت. در همین حال صنایع کشاورزی ایالات متحده شاهد سود زودرس و سریع بوده‌اند. در سال ۲۰۰۸ شرکت کارگیل اعلام کرد، که سود سه‌ماهه سوم این شرکت ۸۶٪ درصد افزایش داشته و به بیش از یک میلیارد دلار رسیده‌است، اما در همین مدت، تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر به دلیل افزایش بهای مواد غذایی فقیرتر شدند، گرچه ارتباط مستقیم با این شرکت نمی‌تواند داشته باشد. آمار و ارقام. کارگیل دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت
دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت ریسک‌های مالی در بازارهای کالا را، برای این شرکت انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ شرکت کارگیل درآمدی معادل ۱۱۶،۶ میلیارد دلار کسب نموده، که نسبت به سال ۲۰۰۹، در حدود ۳،۳۳ میلیارد دلار افزایش درآمد داشته‌است. شمار کارکنان این شرکت بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد، که در شعب مختلف آن، در ۶۶ کشور فعالیت می‌نمایند. شرکت کارگیل ۲۵٪ درصد از صادرات دانه‌های خوراکی ایالات متحده را، به خود اختصاص داده است. شرکت کارگیل همچنین تأمین حدود ۲۲٪ درصد از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را نیز
۲۲٪ درصد از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را نیز بر عهده دارد. کارگیل بزرگترین تولیدکننده مرغ در کشور تایلند است، همچنین، بزرگترین تولیدکننده نمک، در ایالات متحده به‌شمار می‌آید. مدیریت ارشد. هیئت مدیره. اکنون رییس هیئت مدیره شرکت کارگیل؛ گریگوری آر. پیج است. وی که عضو هیچکدام از دو خانواده کارگیل یا مک میلان نیست، پیش از آن مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. گریگوری پیج در سال ۱۹۷۴ به عضویت شرکت کارگیل درآمد، در دوران مدیریت وارن استالی، سال‌ها معاون مدیرعامل کارگیل بود و در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی استالی،
کارگیل بود و در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی استالی، به این سمت انتخاب شده بود. پیج تا ۲۰۱۳ مدیر عامل اجرایی کارگیل بود، سپس به ریاست هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. مدیرعامل. اکنون مدیرعامل شرکت کارگیل؛ دیوید دبلیو. مک‌لنان است. وی در سال ۲۰۱۳ از سوی هیئت مدیره کارگیل به‌عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت برگزیده شد. پیش از مک‌لنان، گریگوری پیج مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. پیج در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی مدیرعامل پیشین کارگیل؛ وارن استالی به این سمت منصوب شده بود. استالی نیز در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را
بود. استالی نیز در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را در دست گرفته بود و در طول ۵ سال ریاست وی بر این شرکت، درآمد سالیانه آن برای نخستین بار، از مرز ۵۰ میلیارد دلار گذشت. خانواده کارگیل. خانواده کارگیل، یکی از ثروتمندترین خانواده‌های جهان است، که مالک اصلی شرکت کارگیل محسوب می‌شود. بنابر اعلام مجله فوربز، چهار نفر از اعضای این خانواده در سال ۲۰۱۰، هر کدام با ثروت ۴٫۵ میلیارد دلار، در جایگاه ۱۷۶ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار دارند. این خانواده که به شدت از انظار عمومی کناره‌گیری می‌کنند، از نوادگان ویلیام
انظار عمومی کناره‌گیری می‌کنند، از نوادگان ویلیام دبلیو. کارگیل هستند، که شرکت کارگیل را در آیووا و پس از جنگ‌های داخلی آمریکا تأسیس کرد. وی پسر یک کاپیتان دریایی اسکاتلندی بود. خانواده کارگیل مالک ۹۰٪ درصد این کسب و کار خانوادگی است. از آنجایی که کنترل شرکت کارگیل تقریباً در دست این خانواده است و آن‌ها دارایی‌های دقیق آن را افشا نمی‌کنند، ثروت دقیق این خانواده مشخص نیست. ویلیام کارگیل در سال ۱۸۶۵ یک انبار خرید و نخستین تأسیسات نگهداری حبوبات در ایالات متحده آمریکا را راه‌اندازی کرد. برادران ویلیام، سام و
آمریکا را راه‌اندازی کرد. برادران ویلیام، سام و جیمز هم، به زودی به کسب و کار او پیوستند و دفتر مرکزی شرکت را در لاکروس در ایالت ویسکانسین تأسیس کردند. آن‌ها برای جمع‌آوری و فرآوری حبوبات به گسترش سیستم راه‌آهن کمک بسیاری کردند. این شرکت طی بیش از ۱۴۰ سال رشد بسیاری داشته و تبدیل به یک شرکت عظیم شده‌است. خانواده کارگیل دو شاخه دارد. پس از مرگ ویلیام کارگیل در سال ۱۹۰۹ داماد او، جان مک‌میلان، شرکت را از بحران بدهی‌ها نجات داد. او با بانک‌های مختلف مذاکره کرد و همچنین برخی از بخش‌های کسب و کار را که روی
کرد و همچنین برخی از بخش‌های کسب و کار را که روی تجارت حبوبات تمرکز نداشتند، فروخت. او همچنین دفتر مرکزی شرکت را به مینیاپولیس انتقال داد. بنابراین دو شاخه تشکیل دهنده این خانواده عبارتند از: این دو خانواده از حوالی سال ۱۸۸۰ خانواده‌های برجسته و ثروتمندی در لاکروس بوده‌اند. شرکت کارگیل از سال ۱۹۹۵ و پس از بازنشستگی ویتنی مک میلان، دیگر توسط خانواده کارگیل مدیریت نمی‌شود.
وین‌زیپ، (انگلیسی : WinZip) نرم‌افزاری برای فشرده سازی یا بایگانی فایلها در محیط ویندوز و مکینتاش اواس‌ده می‌باشد. این نرم‌افزار در ابتدا توسط "نیکو مک کامپیوتینگ" تولید شد، ولی بعدها توسط "وین‌زیپ کامپیوتینگ"، توسعه یافت. نرم‌افزار وین‌زیپ، آرشیوهای زیپ را ایجاد می‌نماید، علاوه بر این، انواع فرمت‌های آرشیو و فشرده شده در رایانه را پشتیبانی می‌کند. تاریخچه. نرم‌افزار وین‌زیپ، اولین بار در آوریل ۱۹۹۱ به عنوان یک واسط گرافیکی کاربر توسط نیکو مک کامپیوتینگ تولید شد. بعدها در سال ۲۰۰۶ این کمپانی، به‌طور کامل
شد. بعدها در سال ۲۰۰۶ این کمپانی، به‌طور کامل توسط کورل خریداری شد. تا پیش از ویندوز اکس پی، نرم‌افزار وین‌زیپ، رونق بسیار زیادی داشت و تقریبأ در تمامی کامپیوترها این نرم‌افزار دیده می‌شد. ولی پس از آنکه در نسخه ویندوز اکس پی، کمپانی مایکروسافت قابلیت آنزیپ نمودن را جای داده بود، این نرم‌افزار نیز کم کم، از رونق افتاد... وین‌زیپ از جمله نخستین نرم‌افزارهای فشرده سازی رایانه‌ای است، که تا کنون توانسته هر روز با امکاناتی بهتر از روز قبل خود را توانمندتر سازد. با این نرم‌افزار، کاربر قادر خواهد بود فایل‌ها یا
با این نرم‌افزار، کاربر قادر خواهد بود فایل‌ها یا پوشه‌ها را فشرده سازی و یکپارچه کرده یا از حالت فشرده، خارج و از آن استفاده نماید. امکانات نرم‌افزار. برنامه وین‌زیپ، نرم‌افزاری حرفه‌ای و سریع برای کار با فایل‌های فشرده می‌باشد که از قدرت و امکانات ویژه‌ای برخوردار است. رکورد دانلود این نرم‌افزار، بیش از ۱۵۰ میلیون بار، توسط کاربران بوده، که این به نوبه خود، اعتبار ویژه‌ای را متوجه کمپانی سازنده می‌نماید. یکی از امکانات مهم این نرم‌افزار، کد گذاری محرمانه بر روی فایل‌ها و فولدرها می‌باشد که این نرم‌افزار
بر روی فایل‌ها و فولدرها می‌باشد که این نرم‌افزار به آسانی قادر به انجام آن می‌باشد. این برنامه قادر است تا آرشیوی از فایل‌های موجود در سیستم را، ارائه دهد. همچنین می‌تواند فایل‌ها را بر روی دیسک‌های مختلف کپی کند. با این نرم‌افزار کاریر قادر خواهد بود، فایل‌های زیپ Zip شده را، بر روی شبکه سرورهای اف‌تی‌پی FTP قرار داده و به اصطلاح آپلود نماید. وین‌زیپ، فرمت‌های هم دسته خود را نیز پشتیبانی می‌کند و قابلیت عملکرد اجرایی نیز در این زمینه دارد. همچنین این نرم‌افزار، قابلیت نمایش یک تصویر از محتویات فایل‌های
قابلیت نمایش یک تصویر از محتویات فایل‌های فشرده شده را نیز دارد. تمامی کاربران اینترنت اعم از حرفه‌ای و غیر حرفه‌ای، به خوبی می‌دانند که امروزه انتقال یا اشتراک فایل‌های اینترنتی، برپایه فایل‌های فشرده بوده و می‌توان گفت که این روش هم‌اکنون کاملاً متداول می‌باشد. فشرده سازی فایل، علاوه بر کم نمودن حجم فایل موردنظر و سهولت کاربر برای کپی نمودن و استفاده از آن، از امنیت بیشتری برخوردار بوده و به نوعی خود به عنوان غلاف محافظ نیز می‌تواند عمل کند. علاوه بر این، بسیاری از سایت‌های اینترنتی جهت تبلیغ یا محافظت
بسیاری از سایت‌های اینترنتی جهت تبلیغ یا محافظت از محتوای سایت، فایل‌ها را فشرده و سپس رمز گذاری می‌کنند. با وجود این تفاسیر، می‌توان گفت که؛ اکثر کاربران اینترنتی با فشرده سازها برخورد داشته و حداقل یک بار، فایلی را با آن گشوده‌اند. به‌طور خلاصه، با نرم‌افزار وین‌زیپ، کاربر، تنها با یک کلیک راست بر روی فایل یا فولدر مورد نظر، می‌تواند آن‌ها را به راحتی فشرده سازی و رمز گذاری کرده، سپس آن‌ها را ایمیل یا به اشتراک بگذارد. ویژگی‌های نرم‌افزار. برخی از ویژگی‌های نرم‌افزار وین‌زیپ، عبارتست از :
بورس اوراق بهادار بمبئی به‌اختصار بی‌اس‌ای BSE بازار بورس اوراق بهادار هند می‌باشد، که ساختمان مرکزی آن در شهر بمبئی قرار دارد. بازار بورس بمبئی قدیمی‌ترین بازار بورس فعال در منطقه آسیا است. در سال ۲۰۱۹ ارزش بازار صاحبان سهام شرکت‌های ذکر شده در بازار بورس بمبئی بالغ بر ۲ تریلیون دلار برآورد گردید و هم‌اکنون به عنوان ششمین بازار بزرگ بورس در آسیا شناخته می‌شود و نیز در فهرست بزرگترین بازارهای بورس جهان در رتبه ۱۴ قرار دارد. در بازار بورس بمبئی سهام ۵٫۴۳۹ شرکت عرضه شده است و دارای بیشترین شمار شرکت فهرست شده
عرضه شده است و دارای بیشترین شمار شرکت فهرست شده در میان همه بازارهای بورس جهان می‌باشد.
ساینوپک شرکت نفت و گاز چینی است، که ساختمان مرکزی آن در منطقه چااویانگ، پکن قرار دارد. در رتبه‌بندی انجام شده در سال ۲۰۱۳ شرکت ساینوپک با درآمدی بالغ بر ۴۱۱ میلیارد دلار، پس از شرکت‌های وال‌مارت، رویال داچ شل، اکسان‌موبیل و شرکت ملی نفت چین، به‌عنوان پنجمین شرکت بزرگ جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته شد. شرکت پتروشیمی چین مالکیت اکثریت سهام ساینوپک را در اختیار دارد و بخشی از سهام آن نیز در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس شانگهای و بورس نیویورک مبادله می‌شود. ساینوپک هم‌اکنون بزرگترین شرکت
مبادله می‌شود. ساینوپک هم‌اکنون بزرگترین شرکت پائین‌دستی نفت و گاز چین محسوب می‌شود. تاریخچه. ساینوپک به عنوان یک شرکت سهامی عام، تحت نام شرکت پتروشیمی چین، در ماه فوریه سال ۲۰۰۰ تأسیس شد. در ماه اکتبر همان سال، به‌طور همزمان در سه نقطه جهان؛ هنگ کنگ، نیویورک و لندن نیز بعنوان یک شرکت سهامی ثبت گردید. همچنین در ژوئن ۲۰۰۱ به فهرست شرکت‌های فعال در بازار بورس شانگهای اضافه شد. شرکت ساینوپک نخستین عملیات بین‌المللی خود را در سال ۲۰۰۲ در کشور گابن آغاز نمود. در حالی که کارکنان شرکت ساینوپک در پارک ملی لوانگو
حالی که کارکنان شرکت ساینوپک در پارک ملی لوانگو در جنوب گابن به اکتشاف نفت مشغول بودند، دولت گابن، یک چهارم از سرزمین خود را در راستای حفظ محیط زیست به منطقه حفاظت شده اختصاص داد، که در پی آن در ابتدای سال ۲۰۰۳ این شرکت برای دینامیت‌گذاری و آلوده کردن فضای پارک ملی لوانگو گابن، توسط سازمان محیط زیست ایالات متحده آمریکا به نام «انجمن حفاظت از حیات وحش» محکوم شد. تا اواسط سال ۲۰۰۳ سازمان‌های امداد بین‌المللی از جمله اتحادیه اروپا، نیز از این شرکت شکایت کردند. در سال ۲۰۰۴ ساینوپک یک سری قرارداد اکتشاف و
در سال ۲۰۰۴ ساینوپک یک سری قرارداد اکتشاف و استخراج دیگر را با دولت گابن منعقد کرده بود و در جریان سفر رییس‌جمهور چین به آفریقا، وی با همتای گابنی خود توافقات تجاری متعددی با هدف نشان دادن تمایل دو طرف برای توسعه اکتشاف، استخراج، پالایش و صادرات فراورده‌های نفتی به امضا رساند. طی این توافقات سه منطقه دیگر برای کاوش انتخاب شدند که به گفته وزارت نفت گابن یکی از آن‌ها در ۲۰۰ کیلومتری جنوب قطب اقتصادی این کشور در بندر جنتیل و دو منطقه دیگر در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق این بندر بودند. شرکت ساینوپک عضو کنسرسیوم
شرق این بندر بودند. شرکت ساینوپک عضو کنسرسیوم «پترودار» است، که از اعضای آن شرکت ملی نفت چین و سوداپت (شرکت نفتی دولتی سودان) می‌باشند. در اوت ۲۰۰۵ پترودار از شروع تولید نفت در بلوک ۳ و ۷ در جنوب غربی سودان خبر داد. در دسامبر همان سال پترودار اعلام کرد که اولین محموله نفت‌خام آن‌ها در اوایل سال ۲۰۰۶ روانه بازار خواهد شد. عملیات این کنسرسیوم افزایش عمده‌ای در تولید کلی نفت سودان را سبب شد. ساینوپک علاوه بر سودان به دنبال شرکت‌های نفتی دیگری در غرب آفریقا برای خریداری بود و در نهایت موفق به خرید شرکت «آداکس
خریداری بود و در نهایت موفق به خرید شرکت «آداکس پترولیوم» در کلگری به قیمت ۵٫۷ میلیارد دلار شد، که بزرگ‌ترین تصاحب خارجی چین محسوب می‌شد. ساینوپک همچنین درصدد خرید شرکت انرژی ای‌آراچ‌سی بود که در چندین منطقه دارایی‌های نفتی مختلفی داشت. در پایان سال ۲۰۰۵ نیز همکاری‌های خود با شرکت ملی نفت چین را برای گسترش کسب‌وکار خود در سودان افزایش داد. در نهایت فعالیت‌های ساینوپک در پارک ملی لوانگو، در سال ۲۰۰۶ به وسیله شورای ملی پارک‌های گابن متوقف شد. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ حمله گروه‌های قومی شورشی سومالی در یک سایت حفاری
حمله گروه‌های قومی شورشی سومالی در یک سایت حفاری ساینوپک در شرق صحرای «اوگادن» اتیوپی، خسارات زیادی به بار گذاشت و چندین نفر ربوده شدند. جبهه آزادی بخش ملی سومالی پس از آزادی آن‌ها به شرکت‌های خارجی در رابطه با کار در این منطقه هشدار داد، ولی ساینوپک به‌رغم این هشدار اعلام کرد که قصد خروج از این منطقه غنی را ندارد. در ماه فوریه ۲۰۰۷ شرکت سعودی آرامکو عربستان سعودی و اکسان‌موبیل قراردادی با ساینوپک برای افزایش ظرفیت پالایشگاه فوجی تا ۲۴۰ هزار بشکه در روز تا سال ۲۰۰۹ منعقد کردند. این شرکت‌ها همچنین توافقاتی
سال ۲۰۰۹ منعقد کردند. این شرکت‌ها همچنین توافقاتی برای بازاریابی سوخت امضا کردند که ۷۵۰ ایستگاه خدماتی سوخت‌رسانی و شبکه ترمینال‌های فوجی را مدیریت کنند. یونیپک که یکی از زیرمجموعه‌های ساینوپک می‌باشد، قراردادی با شرکت نفتی فرانسوی توتال گابن در سال ۲۰۰۲ منعقد کرده بود و طی این قرارداد، چین برای اولین بار نفت خام خود را از گابن خریداری کرد. در ۱۳ آوریل سال ۲۰۱۰ این شرکت از خرید ۹٪ درصد از سهام کونوکو فیلیپس در شرکت‌های نفت ماسه کانادا خبر داد. این قرارداد در ۲۵ ژوئن توسط دولت کانادا تأیید شد. با توجه به
در ۲۵ ژوئن توسط دولت کانادا تأیید شد. با توجه به نوع فعالیت‌ها و پروژه‌هایی که در سال‌های گذشته، توسط ساینوپک انجام شده‌است، تحلیل‌گران نفتی، شرکت ساینوپک را، بگونه‌ای خواهر یا مکمل کمپانی پتروچاینا طبقه‌بندی می‌کنند، که نقش بخش پایین‌دستی را در صنعت نفت چین، برای شرکت پتروچاینا (که ۹۰٪ درصد از سهام آن، به دولت چین تعلق دارد) ایفا می‌کند... ! از نظر حجم سالانه پالایش و پردازش نفت و فراورده‌های نفتی، شرکت ساینوپک، بزرگترین پالایشگر نفت، در آسیا و بزرگترین شرکت نفتی جهان، در بخش پایین‌دستی صنعت نفت می‌باشد.
نفتی جهان، در بخش پایین‌دستی صنعت نفت می‌باشد. زمینه فعالیت. حوزه فعالیت شرکت ساینوپک در شاخه‌های مختلف صنعت نفت است، که عبارتند از: اکتشاف نفت، استخراج نفت، بازاریابی و فروش؛ نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید مواد پتروشیمیایی و نیز تولید طیف وسیعی از مواد شیمیایی؛ از قبیل کودهای شیمیایی و محصولات شیمیایی دیگر می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه ساخت خط لوله، ذخیره‌سازی و حمل و نقل نفت خام و گاز طبیعی، صادرات، واردات نفت و گاز و فراورده‌های نفتی، احداث انواع پالایشگاه، کارخانجات صنایع شیمیایی و صنایع
انواع پالایشگاه، کارخانجات صنایع شیمیایی و صنایع پتروشیمی، همچنین پالایش و تولید انواع فراورده‌های نفت و گاز اشتغال دارد. عملیات. ساینوپک در کشورهای مختلف دنیا دفاتر و دارایی‌های فراوانی دارد. همچنین دارای میادین نفتی و گازی همچنین پالایشگاه و مخازن ذخیره‌سازی اختصاصی، در چندین کشور می‌باشد. این شرکت چینی، در کشورهایی مانند: گابن، عربستان سعودی، سودان، اتیوپی، کانادا، برزیل و چند کشور دیگر، به صورت مستقیم فعالیت می‌نماید. آمار و ارقام. کمپانی ساینوپک در سال ۲۰۱۱ در رتبه‌بندی فوربس، در فهرست فوربز جهانی
سال ۲۰۱۱ در رتبه‌بندی فوربس، در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰، در مکان پنجم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹ نیز در لیست فورچون جهانی ۵۰۰، رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های جهان را به خود اختصاص داد. همچنین در لیست ۱۰ شرکت بزرگ چینی، به عنوان نخست دست یافت. درحالی‌که سال ۲۰۰۹ به عنوان هفتمین شرکت بزرگ جهان انتخاب شده بود. ساینوپک برای اولین بار، در سال ۲۰۰۷ در فهرست ۵۰۰ شرکت برتر چین، رتبه اول را، از آن خود کرد. شرکت پتروشیمی چین. شرکت پتروشیمی چین، یا گروه ساینوپک بزرگترین تولیدکننده محصولات پتروشیمی و همچنین بزرگترین
تولیدکننده محصولات پتروشیمی و همچنین بزرگترین پالایشگر نفت در آسیا می‌باشد. این شرکت، توسط سازمان ساساک و از سوی شورای مرکزی حزب کمونیست چین مدیریت می‌شود. شرکت ساینوپک به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت پتروشیمی چین محسوب می‌شود و به‌طور مستقیم زیر نظر این شرکت فعالیت می‌نماید. سو شالین هم‌اکنون ریاست هیئت مدیره شرکت پتروشیمی چین را بر عهده دارد.
پتروایران شرکت خدمات نفت و گاز ایرانی است، که در زمینهٔ توسعهٔ میدان‌های نفت و گاز فعالیت می‌کند. شرکت پتروایران در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نیکو تاسیس شد، که از شرکت‌های فرعی شرکت ملی نفت ایران به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در تهران قرار دارد. تاریخچه. شرکت پتروایران، در سال ۱۹۹۷ میلادی (معادل ۱۳۷۵) با دستور مستقیم وزیر نفت وقت (بیژن زنگنه) در شهر تهران راه‌اندازی شد. این شرکت در سال ۱۹۹۹ شعبه بین‌المللی خود را در سن هلیه، جرسی در کشور بریتانیا تأسیس نمود. دهه نخست فعالیت‌های این شرکت
بریتانیا تأسیس نمود. دهه نخست فعالیت‌های این شرکت با مدیریت پروژه‌های نفتی در گستره خلیج فارس، مانند توسعه و افزایش تولید میدان نفتی نصرت و میدان نفتی فرزام، میدان نفتی و گازی سلمان، میدان نفتی فروزان و میدان نفتی اسفندیار، میدان گازی هنگام، توسعه لایه نفتی پارس جنوبی، پروژه انتقال گاز سیری به عسلویه و در بخش خشکی؛ طرح توسعه میدان نفتی جفیر، همراه بود، که اجرای این پروژه‌ها، اغلب در چارچوب قراردادهای بیع‌متقابل، منعقد شده‌است. با توجه به کاهش سهم شرکت ژاپنی اینپکس به ۱۰٪ درصد در طرح توسعه میدان نفتی
ژاپنی اینپکس به ۱۰٪ درصد در طرح توسعه میدان نفتی آزادگان، فعالیت‌های اجرایی این طرح، از ماه اکتبر سال ۲۰۰۶ به نیابت از شرکت نیکو (نفت‌ایران) و توسط شرکت پتروایران در حال انجام بود، که در ابتدای سال ۲۰۱۰ به شرکت ملی نفت چین واگذار گردید. همچنین، قرارداد پروژه سرویس‌های یکپارچه حفاری بین شرکت پتروایران به عنوان پیمانکار و شرکت نفت فلات قاره ایران به عنوان کارفرما، جهت تهیه سرویس‌های حفاری و نگهداری از چاه‌های نفت و گاز، در میدان‌ها تحت مدیریت شرکت نفت فلات قاره ایران، امضا شد. یکی از علل موفقیت شرکت
فلات قاره ایران، امضا شد. یکی از علل موفقیت شرکت پتروایران در طول دوران فعالیتش در صنعت نفت ایران و در جهت اجرای پروژه‌های تخصصی، بهره‌گیری از مدیران با تجربه در حوزه نفت و گاز بوده‌است. ادغام با پتروپارس. در سال ۲۰۰۳ شرکت‌های پتروایران و پتروپارس (یکی دیگر از شرکت‌های تابعه نفت‌ایران) با هم ادغام شدند. شرکت پتروپارس یکی از شرکت‌های تابعه نفت‌ایران (نیکو) است، که در زمینه اکتشاف و استخراج گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این ادغام، مدت زیادی به‌طول نینجامید و پس از گذشت کمتر از یک سال، مجدداً دو شرکت تفکیک شدند.
گذشت کمتر از یک سال، مجدداً دو شرکت تفکیک شدند. واگذاری به انرژی دانا. در سال ۲۰۰۷ در راستای طرح واگذاری شرکت‌های دولتی به بخش خصوصی، شرکت پتروایران به بخش خصوصی واگذار شد. در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸، شرکت انرژی دانا اعلام نمود، که سهام پتروایران را به‌طور کامل، خریداری کرده‌است و مالک اصلی این شرکت محسوب می‌شود، ولی در نهایت، پس از ماه‌ها مذاکره و رایزنی، با مخالفت مدیرعامل وقت شرکت نفت‌ایران؛ سیف‌الله جشن‌ساز، این قرارداد نهایی نشد. در پی فسخ قرارداد اولیه و بازپرداخت مبلغ مورد قرارداد، همچنین پرداخت خسارت
بازپرداخت مبلغ مورد قرارداد، همچنین پرداخت خسارت از سوی شرکت نیکو، به انرژی دانا، پتروایران حفظ گردید. فعالیت‌ها. شرکت پتروایران، مسئولیت توسعه فهرستی از مهم‌ترین میدان‌ها نفتی و گازی ایران را، بر عهده دارد. این شرکت، یک کمپانی تخصصی نفتی است، که در زمینه اجرای پروژه‌های بخش بالادستی صنعت نفت فعالیت می‌نماید. میادینی که شرکت پتروایران، پروژه توسعه آن‌ها را در دست دارد: طرح توسعه لایه نفتی پارس جنوبی. میدان پارس جنوبی در فاصله تقریبی ۱۰۵ کیلومتری جنوب بندر عسلویه در خلیج فارس و در مجاورت مرز مشترک آبی ایران
در خلیج فارس و در مجاورت مرز مشترک آبی ایران و قطر قرار دارد. میدان پارس جنوبی و میدان نفتی الشاهین قطر با یکدیگر مشترک بوده، در طرفین مرز مشترک آبی دو کشور، واقع گردیده‌اند. طرح توسعه میدان نفتی فروزان. میدان نفتی فروزان در خلیج فارس واقع شده‌است. این میدان از میدان‌ها مشترک ایران، می‌باشد، که در مرز دریایی ایران و عربستان و در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی جزیره خارک قرار دارد. طرح توسعه این میدان نفتی، شامل طراحی پایه، طراحی تفصیلی و مشتمل بر دو بخش می‌باشد: تولید این میدان، از سال ۱۹۷۵ و پس از اجرای طرح توسعه
این میدان، از سال ۱۹۷۵ و پس از اجرای طرح توسعه در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز شده‌است. در تاریخ ۵ مارس ۲۰۰۹، تأمین مالی طرح توسعه میدان فروزان و اسفندیار از روش بیع متقابل، به روش استفاده از منابع داخلی، تغییر یافت. طرح توسعه میدان نفتی جفیر. قرارداد طرح توسعه میدان نفتی جفیر، در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۰۷ بین شرکت ملی نفت ایران به عنوان کارفرما و شرکت‌های «پتروایران» و «بل‌ترانس‌گاز» به عنوان پیمانکاران بیع‌متقابل، امضاء گردید و جهت انجام این طرح، شرکت «بل پارس پترولیوم» در خارج از ایران، به صورت مشارکت برابر، توسط
در خارج از ایران، به صورت مشارکت برابر، توسط شرکت‌های «پتروایران» و «بل‌ترانس‌گاز» در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۰۷ ثبت شد. مأموریت این شرکت، توسعه میدان نفتی جفیر براساس آخرین استاندارهای بین‌المللی در صنعت نفت و گاز بود؛ ولی پس از تحریم ایران، این شرکت نیز، فعالیت خود را نیمه کاره، رها کرد. در حال حاضر، پروژه میدان جفیر، توسط شرکت گسترش انرژی پاسارگاد، انجام می‌گیرد. طرح توسعه میدان نفت و گاز سلمان. طرح توسعه میدان نفتی و گازی سلمان، با هدف تولید گاز طبیعی و افزایش ظرفیت تولید نفت خام، تعریف شده‌است. محل اجرای این
ظرفیت تولید نفت خام، تعریف شده‌است. محل اجرای این طرح، در میدان سلمان، واقع در ۱۲۰ کیلومتری جنوب جزیره لاوان قرار دارد. میدان آزادگان. میدان آزادگان، یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی کشف شده در جهان و ایران در ۳۰ سال گذشته می‌باشد. این میدان در ۹۰ کیلومتری غرب شهر اهواز قرار داشته و میزان ذخیره درجای نفت آن معادل ۳۲۴۳۳ میلیون بشکه برآورد شده‌است که با مساحت تقریبی ۹۰۰ کیلومتر مربع، دارای دو بخش شمالی و جنوبی می‌باشد. طرح توسعه میدان‌های نصرت و فرزام. طرح توسعه میدان‌های نصرت و فرزام، به منظور افزایش تولید،