payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند. محدودیت‌های مذهبی و مراکز عمده جماعت احمدیه. بعد از اخراج سومین خلیفه جماعت مسلمانان احمدیه از پاکستان، هم‌اکنون مرکز این جمعیت در کشور انگلستان قرار دارد و امروزه پنجمین خلیفه جماعت احمدیه در شهر لندن زندگی می‌کند. طرفداران مذهب احمدیه در ۲ شهر ربوه در پاکستان و قادیان در هندوستان اکثریت مطلق را دارند. در پاکستان طرفداران این فرقه انجام فعالیت‌های مذهبی و برپایی مساجد خودشان را ندارند و شیوخ سنی و شیعه آن‌ها را «مرتد» و «گمراه» می‌خوانند. اما در هندوستان طرفداران تفکر احمدی مشکل ابراز عقاید و
هندوستان طرفداران تفکر احمدی مشکل ابراز عقاید و فعالیت‌های مذهبی خودشان را ندارند و در آنجا آزادانه فعالیت می‌کنند. در انگلستان، استرالیا، کانادا و آمریکا جمعیت احمدیه دارای مساجد و طرفداران زیادی است که اکثر آنان را مهاجرین هندی و پاکستانی‌تبار تشکیل می‌دهند. عربستان سعودی برای پیروان جماعت احمدیه روادید سفر حج صادر نمی‌کند و پیروان مذهب احمدیه حق ورود به اماکن مقدس اسلامی در عربستان سعودی را ندارند. شاخه‌ها. بعد از مرگ میرزا غلام احمد، که خود را عیسی مسیح دوباره ظهور کرده و مهدی مسلمانان می‌خواند، پس از
دوباره ظهور کرده و مهدی مسلمانان می‌خواند، پس از مدتی طرفداران وی بر سر چگونگی ادامه نهضت، رهنمود قرآن در مورد ختم پیامبران (۳۳–۴۰) و چگونگی جانشینی وی به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم شدند که عبارت بودند از حرکت احمدیه لاهور و جماعت مسلمین احمدیه. پیش‌زمینه. پس از مرگ میرزا غلام احمد در سال ۱۹۰۸، رهبری جماعت احمدیه به دست حکیم نورالدین سپرده شد. پیروان جماعت احمدیه مدعی هستند که وی اسلام‌شناسی بی همتا بوده و اولین شخصی بوده‌است که پس از ادعای میرزا غلام احمد مبنی بر مسیح و مهدی موعود بودن با وی در سال ۱۸۸۹
مبنی بر مسیح و مهدی موعود بودن با وی در سال ۱۸۸۹ بیعت کرد. پس از مرگ وی در سال ۱۹۱۴ دوره‌ای از اختلافات و انشعابات در جماعت احمدیه شکل گرفت. حرکت احمدیه لاهور. عده‌ای از طرفداران وی خواهان تشکیل شورا و هیئتی از اُمنأ برای اداره جماعت احمدیه شدند. طرفداران این طرز فکر با شدید شدن اختلافات مذهبی و عقیدتی با طرفداران خلیفه‌گری، حرکت احمدیه لاهور را به مرکزیت لاهور تشکیل دادند. گفتنی است که طرفداران حرکت احمدیه لاهور، میرزا غلام احمد را تنها یک شخصیت «اصلاح طلب و آگاه» و محمد را آخرین پیامبر با کتاب و چه بی
و آگاه» و محمد را آخرین پیامبر با کتاب و چه بی کتاب خدا می‌دانند. جماعت احمدیه. طرفداران خلیفه‌گری که نگاهی کاملاً متفاوت به نقش میرزا غلام احمد داشتند، مدعی شدند که محمد آخرین پیامبر با کتاب خدا و میرزا غلام احمد «مسیح و مهدی موعود» و پیامبر بدون کتاب خدا بوده‌است. به این ترتیب پس از مرگ حکیم نورالدین بروی در سال ۱۹۱۴، طرفداران خلیفه گری، پسر میرزا غلام احمد را به عنوان «خلیفه مسیح و مهدی دوم» برگزیدند. امروزه خلیفه جماعت مسلمین احمدیه به وسیله نمایندگانی از سراسر کشورهایی که دارای جمعیت قابل توجه احمدی
از سراسر کشورهایی که دارای جمعیت قابل توجه احمدی است انتخاب می‌شود و با اینکه اکثر خلفا از فرزندان و نسب میرزا غلام احمد بودند اما در آئین احمدی خلافت به صورت موروثی نیست و در کل خُلفا توسط نمایندگان جماعت احمدی در سرتاسر دنیا و به صورت مادام العمر انتخاب می‌شوند. آموزه‌های جمعیت احمدیه. پنج اصل بنیادین جمعیت احمدیه عبارت‌اند از: توحید، نماز، روزه، زکات و حج قابل ذکر است این جمعیت به چند باور اساسی که باورهای اکثریت قاطع مسلمانان جهان (سنی و شیعه) است اعتقاد ندارند. از آن جمله پیروان مذهب احمدیه پیامبر
ندارند. از آن جمله پیروان مذهب احمدیه پیامبر مسلمانان را واپسین پیامبر نمی‌دانند و میرزا غلام احمد را به عنوان «منجی بشریت» همچنین «مهدی موعود» و «عیسی مسیح» معرفی می‌کنند.
باغشهر اسلامیه، مرکز بخش اسلامیه شهرستان فردوس، شهری در نزدیکی شهر فردوس در استان خراسان جنوبی ایران است. موقعیت. شهر اسلامیه، در ۳۴ درجه و ۲ دقیقه عرض جغرافیایی شمالی و ۵۸ درجه و ۱۳ دقیقه طول شرقی و در ارتفاع ۱۳۳۰ متری از سطح دریا قرار گرفته‌است. این شهر در ۲ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس و در مسیر جاده فردوس-مشهد واقع شده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۱۰۸ نفر (در ۲٬۱۹۳ خانوار) بوده‌است. نام‌گذاری. مردم فردوس قبل از پیدایش شهر اسلامیه به این محدوده باغو (باغ‌ها)
از پیدایش شهر اسلامیه به این محدوده باغو (باغ‌ها) می‌گفتند. دلیل این نام‌گذاری این بود که در گذشته باغ‌های تفریحی مردم فردوس در این محل قرار داشته و در واقع محل اقامت تابستانی مردم فردوس همین باغ‌ها بوده‌است. پیشینه. اسلامیه در سال ۱۳۲۹ شمسی تنها دارای ۲۲۱ نفر سکنه بود. این شهر تا پیش زلزله ۱۳۴۷ فردوس، به صورت دو آبادی مقصودآباد و بهشت‌آباد، ییلاق فردوس به‌شمار می‌رفت و جمعیت ساکن ثابت چندانی نداشت. پس از زلزله که با تخریب کامل فردوس همراه بود، یکی از علما و روحانیون بزرگ خراسان مرحوم دانش سخنور که در آن
و روحانیون بزرگ خراسان مرحوم دانش سخنور که در آن زمان از محبوبیت بالایی برخوردار بود، مردم فردوس را ترغیب به مهاجرت به این منطقه و ساخت شهر جدید فردوس در محل فعلی اسلامیه نمود. به این ترتیب، تعدادی از مردم فردوس به این منطقه مهاجرت کردند ولی بخش عمده مردم در محلی که در نزدیکی شهر قدیمی ساخته شده بود ساکن شدند. این اتفاق حتی از دید گزارشگران غربی هم مخفی نماند. میشل فوکو در گزارشی برای روزنامه کوریره دلاسرا به این موضوع اشاره کرده‌است. پس از این رخداد، جمعیت اسلامیه افزایش یافت به طوری که جمعیت آن در سال
اسلامیه افزایش یافت به طوری که جمعیت آن در سال ۱۳۵۵ شمسی به ۳٬۷۳۱ نفر (۸۳۲ خانوار) افزایش یافت و در سال ۱۳۶۵ شمسی به ۴٬۴۶۷ نفر (۱٬۰۵۷ خانوار) رسید. باغ‌های زیبا، قرار گرفتن قسمتی از شاه‌جوی بلده در وسط شهر، خیابان طویلی که آب در دو طرف آن جاری بوده و درختان کهنسال را سیراب می‌کند جاذبه ای برای اهالی و گردشگران به‌شمار می‌آید. مردم آن آریایی و با گویش تونی (خاص جنوب خراسان و بازمانده از دوران سامانیان)تکلم می‌کنند. دینشان اسلام است و مذهب شیعه اثنی عشری دارند. پوشش گیاهی طبیعی محل شامل کلپوره، شاه‌تره،
دارند. پوشش گیاهی طبیعی محل شامل کلپوره، شاه‌تره، درمنه، پودنه و گیاهان مرتعی است و جانوران وحشی از جمله گرگ، شغال، روباه، خرگوش، کبک و سینه‌سیاه در پیرامون آن زندگی می‌کنند.
اکبرآباد هجری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۵ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
اکبرآبادبرخوردار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۹ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
امیرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: محله‌ها. امیر آباد((آبادان)) : یکی از منطقه های شهرستان آبادان در استان خوزستان است خیابان. خیابان امیرآباد، نام قدیم خیابان کارگر شمالی
آلاچیق یا تارَم ، سازه‌ای چوبی یا فلزی است که در گوشه باغ‌ها، پارک‌ها یا باغچه‌ها قرار داده می‌شود و به عنوان سرپناهی برای نشستن در هوای باز استفاده می‌شود. این سازه‌ها معمولاً دارای گنبد هستند و اطرافشان باز است. نام فارسی این سازه تارم است که در متون قدیمی بیشتر به صورت طارم نوشته شده است ولی آلاچیق که واژه‌ای ترکی است رواج بیشتری دارد. در غرب آلاچیق‌ها بیشتر سده نوزدهم در باغ‌های افراد ثروتمند دیده می‌شد و معمولاً در پیرامون آن‌ها گل‌کاری انجام می‌شد. امروزه آلاچیق‌های چوبی پیش‌ساخته را می‌توان از
امروزه آلاچیق‌های چوبی پیش‌ساخته را می‌توان از فروشگاه‌های وسایل باغچه خریداری کرد و در حیاط خانه قرار داد. در ساخت آلاچیق از چه متریال‌هایی استفاده می‌شود؟ آلاچیق پیش از هر چیز نیاز به یک سازه دارد که عموماً این سازه از فلز یا چوب است، از آنجایی که آلاچیق در فضای باز استفاده می‌شود باید به یادداشت که در صورت استفاده از فلز از رنگ‌های اپوکسی یا رنگ‌های پوشش دریایی برای کاور کردن استفاده شود و در صورتی که از چوب استفاده می‌کنیم حتماً چوب ترمو باشد. بخش مهم آلاچیق، سقف آن است که بسته به نوع طراحی از
مهم آلاچیق، سقف آن است که بسته به نوع طراحی از متریال‌های مختلف استفاده می‌شود. برای مثال در صورتی که سقف شیبدار است، نیازمند آهن کشی است تا پوشش سقف شیبدار بر روی آن اجرا شود و در صورتی که سقف شیبدار نباشد - عموماً در آلاچیق‌هایی با طراحی مدرن - در بخش‌های سرپوشیده می‌بایست از فلاشینگ و در بخش‌های نیمه باز می‌توان از ترمووود استفاده کرد. بخش بعدی دیواره آلاچیق است، گاهی هیچ دیواره‌ای در کار نیست و صرفاً بخش‌هایی از سازه در دیواره قرار دارند و گاهی نیز از دیواره سبز که توسط گیاه پوشیده شده‌استفاده می‌شود،
سبز که توسط گیاه پوشیده شده‌استفاده می‌شود، همچنین استفاده از چوب و شیشه نیز در دیواره آلاچیق کاربرد دارد. انواع آلاچیق. ۱- آلاچیق‌های فلزی. این نوع آلاچیق‌ها معمولاً در داخل پارک‌های شهری مورد استفاده قرار می‌گیرد، دارای دوام و مقاومت بالایی بوده، معمولاً بازیافت پذیر می‌باشند و شکل‌دهی به آن‌ها راحت‌تر است. سقف این نوع آلاچیق‌ها معمولاً از ورقه‌های فلزی یا سفال می‌باشد. ۲- آلاچیق‌های چوبی. همان‌طور که از نام این نوع آلاچیق‌ها مشخص است، جنس مواد مورد استفاده شده در آن‌ها چوبی می‌باشد. آلاچیق‌های چوبی
شده در آن‌ها چوبی می‌باشد. آلاچیق‌های چوبی معمولاً در جنگل‌ها و سواحل دریا مورد استفاده قرار می‌گیرند تا با محیط همخوانی داشته و احساس بهتری به ساکنین آن انتقال دهد. به دلیل داشتن رطوبت بالا جنس چوب از نوع درختان جنگلی مورد استفاده قرار گرفته و با استفاده از لایه‌های پلاستیکی که به صورت بی‌رنگ روی آن‌های قرار می‌گیرد، محافظت می‌شوند. ۳- آلاچیق‌های ترکیبی. بیشترین نوع آلاچیق‌های از این نوع بوده و در ساخت آن‌ها از مواد اولیه مختلف مانند: آهن، چوب، آلومینیوم، شیشه، سرامیک، سفال و… استفاده می‌شود. به دلیل
شیشه، سرامیک، سفال و… استفاده می‌شود. به دلیل زیبایی ظاهر و دوام بالا، این نوع از آلاچیق‌ها دارای بیشترین کاربرد بوده و بسته به نوع محیط، میزان مواد اولیه مورد استفاده در آن‌ها متفاوت می‌باشد. آلاچیق‌های ترکیبی در ویلا و باغ‌های شخصی، پارک‌های شهری، جنگل‌ها و سواحل و… کاربرد داشته و در کنار ظاهر شیک و زیبا، از دوام و طول عمر بالایی نیز برخوردار هستند.
باقرآباد طباطبائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دولت‌آباد قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۹ نفر (۹۳ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۹۶ نفر (۱۳۶ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۲۵ نفر (۲۱۲ خانوار) بوده‌ است.
بلک می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیاض در لغت به معنای سفیدی و در مقابل سواد می‌باشد. در خوشنویسی به نسبت سیاهی و سفیدی صفحه گفته می‌شود که بوسیله فاصله خطوط از هم و فشردگی نوشتار تعیین می‌شود. سواد و بیاض همچنین یکی از اصول دوازده‌گانه خوشنویسی ایرانی است که رعایت و سنجش سیاهی خط و پدیدآمدن آن سفیدی است که در حلقه‌های برخی حروف مانند صاد، ضاد، طاء، ظاء، فاء، قاف، عین، جیم، هاء و غیره پدید می‌آید. همچنین "نوعی از قطع کتاب" است که به قطع بیاضی مشهور گشته و عطف کتاب در بالای کتاب قرار گرفته و اوراق کتاب به سمت بالا ورق می‌خورد.
بیدان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران. این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
پاقلعه روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
تاج‌آباد، روستایی تاريخى و كهن از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.اين منطقه از قديم به عنوان قطب پسته رفسنجان شناخته مى شد. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
تلمبه احمدآبادافضلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دره دران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تلمبه وکیل آباددیانتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تیگرد، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مسکون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاری، روستایی در دهستان لاتیدان بخش کهورستان شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۵ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
چاله به معنای فرورفتگی یا گودال کوچک در زمین است. چاله ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
چاهک نام جاهای زیر است: دهستان. دهستان چاهک در شهرستان خاتم استان یزد
چشمه سفید (به کُردی: کیه‌نی چه‌رمی Kyenî Çermî)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه کرند قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۳خانوار) ۴۳۲نفر بوده‌است. مدرسه حسن فرسام. در مهر ۱۳۹۷ مدرسۀ دکتر حسن فرسام که با هزینۀ وی ساخته شده‌است افتتاح شد.
چلو خوراکی است که از برنج تهیه می‌شود و معمولاً با کباب یا خورش خورده می‌شود. در چلو برنج خالص با روغن یا کره پخته می‌شود. تفاوت آن با پلو در این است که در چلو، برنج به تنهایی و بدون مخلوط شدن با مواد دیگری از قبیل ماش و عدس و رشته و نظایر اینها پخت می‌شود. منظور از چلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را به تنهایی دم می‌کنند و بعد از دم کشیدن با خورش و انواع گوشت و کباب‌ها مصرف می‌نمایند. اصطلاحاً به چلو، برنج سفید هم می‌گویند؛ ولی منظور از پلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را با سبزی‌ها و گوشت و مرغ
که پس از آب‌کش کردن آن را با سبزی‌ها و گوشت و مرغ و انواع حبوبات دم می‌کنند. مانند باقلاپلو، سبزی‌پلو، استانبولي پلو، لوبیاپلو، عدس پلو. به گزارش پولاک، پزشک ناصرالدین شاه، پخت چلوی ایرانی بسیار سخت است. خصوصیات یک چلو مرغوب به قرار ذیل است. برنج به هیچ وجه نباید به هم بچسبد بلکه باید دانه‌دانه و جدا از هم باشد. دیگر آنکه باید کاملاً سفید و چنان نرم و با انعطاف باشد که پس از وارد آوردن یک فشار مختصر بر آن باز به حال نخستین بازگردد.
چمک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
چمن‌کاری در معماری منظر، به ناحیه‌ای گفته می‌شود که در آن علف‌هایی به منظور اهداف زیبایی شناسانه و تفریحی به کار رود. استفاده از چمن بیشتر به قصد ایجاد یک نوع فضای سبز طبیعی است. استفاده از علف و آرایش و رسیدگی بدان به منظور رسیدن به یک چمن مطبوع تاریخ طولانی ندارد و به پیش از قرن شانزدهم میلادی نمی‌رسد. چمن نقش مهمی در ایجاد هماهنگی بین طبیعت بکر و سازه‌های ساختمانی دارد. تاریخچه. کاشت چمن در مقابل ساختمان‌های شخصی یا عمومی اولین‌بار در اواخر قرون وسطی در قلعه‌های اشراف فرانسوی و انگلیسی رایج شد. در
در قلعه‌های اشراف فرانسوی و انگلیسی رایج شد. در روزگاری که دستگاه چمن‌زن و آب‌پاش خودکار هنوز اختراع نشده بود، کاشت و نگهداری چمن مستلزم کار زیادی بود و فقط اشراف و ثروتمندان از عهده آن برمی‌آمدند. به همین علت، کاشت چمن در آن دوران به نوعی نمادی از نجیب‌زادگی و اشرافی‌گری بود؛ به‌طوری‌که چمنِ آراسته و مرتب، بیان‌گر جایگاه و قدرت بالای صاحبِ خانه و چمن نامرتب، به‌وضوح، نشان‌دهنده اوضاع نامساعد او بود. قدم زدن در چمن در اوقات معمولی ممنوع بود و تنها در جشن‌ها و مهمانی‌های مهم مورد استفاده قرار می‌گرفت. با
و مهمانی‌های مهم مورد استفاده قرار می‌گرفت. با بروز انقلاب فرانسه و اعدام اشراف، استفاده از چمن در مقابل بناهای مهم از جمله پارلمان، دادگاه‌ها، اقامتگاه‌های سیاستمداران و… ادامه یافت. در قرن نوزدهم، بورژوازیِ نوظهور، چمن را به عنوان نمادی از قدرت سیاسی، موقعیت اجتماعی و ثروت اقتصادی پذیرفت. در آن دوران، وکیلان، کارخانه‌داران و افراد ثروتمند از عهده مخارج نگهداری چمن برمی‌آمدند. در پی وقوع انقلاب صنعتی و اختراع دستگاه چمن‌زن و آب‌پاش خودکار، استفاده از چمن در طبقات متوسط شایع شد؛ چنان‌که ناگهان میلیون‌ها
در طبقات متوسط شایع شد؛ چنان‌که ناگهان میلیون‌ها خانواده در دنیای صنعتی استطاعت کاشت و نگهداری چمن را پیدا کردند. امروزه چمن بعد از ذرت و گندم، شایع‌ترین گیاه زراعی در آمریکاست و صنعت پرورش چمن سالانه میلیاردها دلار گردش مالی دارد. نگهداشت. نگهداشت چمن‌کاری به دو صورت زبر (rough) و نرم (smooth) صورت می‌گیرد. در چمن‌کاری زبر، که با محیط زیست سازگارتر است، هر چند ماه یکبار از ماشین‌های مناسب یا حیوانات برای کوتاه‌کردن چمن استفاده می‌شود؛ مثلاً شرکت گوگل برای نگهداشت چمن‌کاری مقرش در مانتین ویو کالیفرنیا از
نگهداشت چمن‌کاری مقرش در مانتین ویو کالیفرنیا از ۲۰۰ بز استفاده می‌کند. نگهداشت نرم چمن‌کاری، که به دلایل زیبایی‌شناختی، عملکردی، یا فشار نظیر همسایگان صورت می‌گیرد، به مراقبت منظم و برنامه‌ریزی شده نیاز دارد. در بیشتر اقلیم‌ها، نگهداشت نرم به صورت چمن‌زنی با استفاده از ماشین چمن‌زن به صورت یکبار در هفته صورت می‌گیرد. در مناطق گرم و پرباران این نوع نگهداشت ممکن است به دو بار چمن‌زنی در هفته نیاز داشته باشد.
چِناران مرکز شهرستان چناران و از شهرهای استان خراسان رضوی می‌باشد که در فاصله ۴۰ کیلومتری شمال غربی مشهد و ۱۰ کیلومتری شهرستان گلبهار واقع شده است. این شهر و شهرستان میان کوه‌های بینالود و در شمال شرق ایران و در استان خراسان رضوی قراردارد. پیشینه. نام این ناحیه در گذشته‌های بسیار دور «رادکان» بوده و سپس «ارداک» خوانده شده و ظاهراً از سال ۱۳۳۸ هـ. ش، به چناران تبدیل یافته و مرکز آن رادکان تعیین شده است. از آن‌جا که در دوران پیش از اسلام و هم چنین سده‌های نخست اسلامی «رادکان» بسیار آباد و پررونق بوده و یکی از
اسلامی «رادکان» بسیار آباد و پررونق بوده و یکی از شهرهای چهارگانه توس به‌شمار می‌رفته و مردانی جوانمرد، نیک‌اندیش و شجاع داشته است، آن را «رادکان» به معنی جایگاه جوانمرد خوانده‌اند. واژه «ارداک» نیز دارای معانی گوناگونی چون مکان مردان بزرگ، قرارگاه سپاهیان و نیز نام شخصی خاص است. بنای ارداک (چناران) را به اردا، موبد اردشیر بابکان، که پارسیان او را پیامبر دانسته‌اند و پدرش ویراف بوده نسبت می‌دهند. شاید این موبد، موکل آتشکده این ناحیه بوده و به همین جهت به آن ارداک گفته‌اند. چناران به شکل جدید در دههٔ ۱۳۳۰
ارداک گفته‌اند. چناران به شکل جدید در دههٔ ۱۳۳۰ پس از ساخته شدن کارخانه قند چناران و بر گرد آن شکل گرفت. پیش از آن، ناحیه چناران بیشتر به نام رادکان شناخته می‌شد. رادکان که یکی از قریه‌های توس قدیم بوده امروزه بخشی از شهرستان چناران است. نام این شهرستان بر گرفته شده از دو درخت چنار بزرگ که در ورودی روستای حاج نصیر بوده است (که هم‌اکنون نام محله‌ای در این شهرستان است) می‌باشد. به علت وجود کارخانه قند در چناران روستای رادکان کنونی که در آن زمان قرار بود شهرستان شود نشد و شهر به چناران رسید. جغرافیا. آب و
شود نشد و شهر به چناران رسید. جغرافیا. آب و هوای آن در تابستان گرم و در زمستان سرد می‌باشد. همچنین آب و هوای آن در فصل بهار اغلب بسیار بارانی و همراه با باد شدید می‌باشد. با توجه به فاصله نسبتاً نزدیک تا مشهد به عنوان ییلاقات مشهد شناخته می‌شود. مردم‌شناسی. تنوع گونه‌های قومی ساکن در این شهرستان شامل بیشتر جمعیت ترک ها، فارس، کرمانج و خاوری می‌باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵۳٬۸۷۹ نفر (در ۱۵٬۶۰۹ خانوار) بوده است. موقعیت. چناران در محور شمال به کلانشهر مشهد قرار
موقعیت. چناران در محور شمال به کلانشهر مشهد قرار دارد و از جاده ۲۲ یا بزرگراه آسیایی می‌توان به این شهر وارد شد. با تکمیل متروی مشهد، گلبهار، چناران و تکمیل آزادراه مشهد-چناران، دسترسی‌های این سه شهرستان به یکدیگر آسانتر می‌شود. اقتصاد. از محصولات عمده کشاورزی این شهرستان سیب، گندم، چغندر، گوجه فرنگی و ذرت را می‌توان نام برد. شهرک صنعتی چناران که در سمت جنوبی شهر و فاصله ۵کیلومتری قرار دارد یکی از قطبهای صنعتی استان خراسان رضوی می‌باشد و دارای تعداد بسیار زیادی کارخانه که اکثراً تولیدشان مواد غذایی و صنایع
کارخانه که اکثراً تولیدشان مواد غذایی و صنایع بسته‌بندی می‌باشد فعالیت دارند. اصولاً اقتصادچناران متکی به کشاورزی است چون ۶۰٪شاغلان چناران دربخش کشاورزی مشغول بکاربوده وسهم صنعت حدود۲۵٪ازکل شاغلان می‌باشد هرچندبااحداث شهرک صنعتی درجنوب آن برتعدادشاغلان این بخش افزوده شده وبقیه شاغلان، (۱۵٪)دربخش خدمات مشغول بکارهستند. از جمله مهم‌ترین کارخانه‌ها: روستاها. از روستاهای چناران می‌توان به بهمن جان علیا (روستای کردنشین در شمال غربی چناران که در فاصله ۳۵ کیلومتری چناران قرار دارد، این روستا دارای باغ‌های انبوه
چناران قرار دارد، این روستا دارای باغ‌های انبوه گیلاس بوده و دارای رودخانه‌ای دائمی از سرشاخه‌های رود کشف رود می‌باشد. خیراباد، گلمکان، اخلمد، کاهو و فریزی که با توجه به فاصله نسبتاً نزدیک تا مشهد به عنوان ییلاقات مشهد شناخته می‌شود. روستاهای نظیر گهوه، حکیم آباد، بقمچ، اندیشش، شترپا و چمبر غربال، کبیر، [ حیطه طلا ]، [ کرنگان ]، [ جوقان ]، [ سرآسیاب ]، [ جمآب ] و (زندان لاجوردی) از روستاهای هم مسیر رشته کوه‌های هزار مسجد می‌باشد. نزدیک‌ترین روستا به این شهرستان روستای زناقل سرک، خرم‌آباد و (حسین‌آباد) است.
روستای زناقل سرک، خرم‌آباد و (حسین‌آباد) است. خرابه‌های شهرمنیجان منسوب به منیژه دخترافراسیاب که یکی از قدیمی‌ترین آثار تاریخی چناران و خراسان حتی کشور است. درحاشیه شمالی این روستا قرار دارد، این روستا دارای قناتی تاریخی وزیباست که قدمت آن به دوره صفویه می‌رسد و در اکثر اوقات سال دارای آب گوارایی است، منطقه تفریحی چشمهٔ دژنوه، درکوه‌های جنوب روستا و در دره ای به همین نام و در فاصله ۴ کیلومتری روستا قرار دارد، و از دیگر آثار تاریخی آن می‌توان به قلعه یالان تش خان، خانه دختره (قلعه ای کوهستانی، در جنوب غرب
تش خان، خانه دختره (قلعه ای کوهستانی، در جنوب غرب روستا) اشاره نمود، سردار شهید سپاه اسلام حسین خوشرو، ازفرماندهان ۸سال دفاع مقدس متولد شده این روستاست. امکانات. پمپ بنزین و گاز، مهمان‌پذیر، پارک ملت، سایر امکانات شهری پوشش شبکه‌های ارتباطی تلفن و اینترنت شبکه گاز شهری از لحاظ سیستم شبکه آب شرب شهری دارای ده هزار انشعاب آب خانگی می‌باشد.
چناران2، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
حسین آباددهنو (حسین آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خنامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
محمدی نژاد، ممکن است به موارد زیر اشاره نماید:
داوران، روستایی است در 27 کیلومتری شرق رفسنجان از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران. این روستا در مسیر جاده رفسنجان به زرند قرار دارد. اطراف این روستا کوه‌های بلندی است که معروفترین آنها کوه علمدار (کوسه‌) است که وجه تسمیه آن به دلیل سنگی بودن کامل و عدم رویش گیاهان در آن است – آب قنات داوران به عنوان یکی از بهترین آبهای قنات در کل منطقه رفسنجان شناخته می شود و حتی بسیاری از مردم شهرهای اطراف برای استفاده از آن به این روستا مراجعه می کنند. در بالا ده و پایین ده ۲ برج با قدمت بیش از ۱۰۰
در بالا ده و پایین ده ۲ برج با قدمت بیش از ۱۰۰ سال است که برای محافظت از شر دزدان و راهزنان مورداستفاده قرار می‌گرفته و در حال حاضر کاملا سالم و پابرجا می باشند. اماکن زیارتی بی بی گوهر در ابتدای داوران و شفاخانه حضرت علی (ع) در بالای ده است. در میان ده و در کوچه سرو کهن(کوچه مسجد میان ده) درخت سرو تنومندی وجود دارد که بسیار شگفت انگیز است و دارای قطر بزرگ و عمر بالایی می باشد. روستای داوران بتازگی درحال نوسازی کوچه ها و محله ها می باشد که امید است چهره ای زیباتر به آن داده شود. از جاذبه‌های دیدنی که توسط
زیباتر به آن داده شود. از جاذبه‌های دیدنی که توسط کوه نوردان داوران کشف شد می‌توان غار میرزا را نام برد که اطراف داوران و در کوه‌های دره رنج وجود دارد. داوران یکی از فرصت های سرمایه گذاری گردشگری وصنایع دستی ایران می باشد جاذبه های طبیعی · طبیعت زیبا و مناظر بی نظیر، آب و هوای مطبوع، رودخانه، چشمه، غار طبیعی، تپه ها و ارتفاعات زیبا، درختان و باغات میوه، پوشش گیاهی، پدیده های خاص طبیعی در مسیر روستا (چاه دریا) جاذبه های تاریخی عمارت میخانه، برج بالا و پایین، مدرسه داوران، شفاخانه حضرت علی علیه السلام ،
مدرسه داوران، شفاخانه حضرت علی علیه السلام ، مقبره بی بی گوهر، درخت کهنسال سرو بنه جاذبه های اجتماعی، فرهنگی و هنری ، مذهبی · امامزاده بی بی گوهر، آئین های باستانی و مذهبی، صنایع دستی، مراسم محلی هیئت و روضه هفتگی در بیت العباس داوران هرهفته شب های جمعه برقرار است جوانان روستا هرهفته شب های جمعه یکساعت بعد از نماز مغرب و عشاء بعداز قرائت دعای روحبخش کمیل و سینه زنی پای درس امیرالمومنین می نشینند و حکمت های نهج البلاغه را فرا میگیرند (کانون فرهنگی مذهبی علمدار داوران) امکانات و خدمات · آب، برق، تلفن ثابت و
داوران) امکانات و خدمات · آب، برق، تلفن ثابت و تلفن همراه، مخابرات، درمانگاه، اورژانس، مزیت ها، فرصت ها و قابلیت ها · انگیزه زیاد جهت توسعه منطقه توسط ساکنین آن، خونگرمی و مهمان نوازی و پذیرش افراد غریب، جوان بودن جمعیت منطقه، با سواد بودن اکثریت مردم منطقه، استقبال گردشگران از منطقه بویژه در ایام تعطیل، وجود امامزاده و مساجد در منطقه، آمادگی ایجاد و توسعه گردشگری توسط مردم منطقه، برخورداری از جاده دسترسی مناسب، وجود وسایل حمل و نقل عمومی تا مرکز دهستان، وجود منابع خاک و آب مناسب، وجود معادن در منطقه، وجود
منابع خاک و آب مناسب، وجود معادن در منطقه، وجود امکانات زیربنایی نسبی در منطقه، آب و هوای مناسب و مطلوب در فصول گرم سال، طبیعت زیبا و قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، جود رودخانه های فصلی در منطقه، وجود تپه ها جهت پیاده روی و طبیعت گردی، وجود باغات متعدد میوه و مزارع، وجود گیاهان دارویی و صنعتی در منطقه، وجود ارتفاعات متعدد و امکان ایجاد ورزشهای کوهنوردی و کوه پیمایی، وجود گونه های مختلف گیاهی و جانوری، امکان ایجاد بستر مناسب برای جذب گردشگران طبیعی و تفریح ساکنین نواحی گرمسیری به دلیل وضعیت آب و هوای مناسب،
نواحی گرمسیری به دلیل وضعیت آب و هوای مناسب، طبیعت زیبا و کوهستانی بودن منطقه جهت جذب گردشگر، امکان بوجود آوردن بستر لازم جهت ایجاد کمپ های زمستانی و تابستانی، جذب ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای بدلیل وجود ارتفاعات در منطقه، بستر مناسب جهت ایجاد کمپ های کوهنوردی، نزدیکی به مرکز شهرستان جهت استفاده از امکانات رفاهی، اقامتی و خدماتی، ارتقاء سطح فرهنگ منطقه در اثر تبادل نظر با گردشگران، بازسازی بناهای مذهبی، جذب گردشگران مذهبی به دلیل زیارتگاههای موجود در منطقه، ایجاد فرصت های جدید شغلی و افزایش درآمد منطقه
ایجاد فرصت های جدید شغلی و افزایش درآمد منطقه به دلیل ورود گردشگران بیشتر به منطقه، ایجاد همگرایی و یکپارچگی اجتماعی - فرهنگی در سطح منطقه و تقویت وحدت و وفاق ملی، وجود چشمه های آب و جویبارهای روان در منطقه نیازها بهسازی آسفالت جاده دسترسی داوران، بهسازی، ساماندهی سیستم جمع آوری و دفع زباله، توسعه و تجهیز مرکز بهداشت داوران، ایجاد کمپ کوهنوردی و تپه نوردی، نصب تابلوهای اطلاع رسانی، تهیه بروشور، کتاب، پوستر و فیلم، راه اندازی وب سایت اطلاع رسانی گردشگری در اینترنت، برگزاری اردوهای دانش آموزی و دانشجویی،