payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بادبر، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. روستایی با جمعیت کم و بیشتر باغات انگور سیب گردو و به میباشد زمین کشاورزی کاشت گندم جو یونجه و سایر علوفه ها زمستانی بسیار سرد در فصل بهار قارچ کوهی جاشیر کنگر و در فصل تابستان انواع گیاهان دارویی در کوهای مجاور میباشد قبلاً تفرجگاه حیوانات از قبیل اهو گوزن خرس و به گفته قدیمی ها پلنگ هم دیده شده ولی با شکار بی رویه چیزی باقی نمانده است از تفرجگاه های این روستا چشمه پیرکدوییه می باشد که با درختان کهنسال خود بیانگر قدمت این چشمه و
که با درختان کهنسال خود بیانگر قدمت این چشمه و روستای بادبر می باشد.از دیگر جاهای دیدنی این روستا چشمه اب گرم می باشد که در دل کوه قرار گرفته است.این روستا در دل کوه قرار گرفته و دارای طبیعت بکر و زیبا می باشد و دارای اب و هوای خنک در تابستان می باشد .در قدیم تمام اب کشاورزی این روستا توسط چشمه تامین میشد که به دلیل خشکسالی مداوم کم اب شده است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۰ نفر (۱۵۴خانوار)است. این روستا دارای تفرجگاه بسیار زیبایی به
چنارسوخته (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. گویش این روستا به زبان عربی و شاخه ای از ایل خمسه طایفهٔ لبومحمدی هستند. شغل اکثر مردم روستا کشاورزی (کشت انگور، بادام، گردو، سیب) و دامداری است. در مجاورت روستا دو کوه مرتفع که اهالی روستا با نام کوه سفید و کوه سیاه نام گذاری کرده‌اند وجود دارد جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
عاصمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. یکی از مکان های تاریخی آن قبرستان قدیمی به نام خواجه نصیرالدین است که در این روستا واقع شده است. اولین شهید روستا به نام سید محمد رحمانی در این قبرستان دفن شده است. اکثر مردم روستا به علت بیکاری و خشکسالی به مرکز شهرستان یعنی سوریان و به مرکز استان فارس و یا به استان یزد مهاجرت اجباری کرده اند. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
قدمگاه (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
قلعه آباده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
محله اکبری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۷ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است. روستای اکبری یکی از قدیمی‌ترین روستاهای بخش مزایجان شهرستان بوانات می‌باشد این روستا در قسمت شرقی آباده مرشدی قرار دارد. دارای آب وهوای کوهستانی است. از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است؛ که شامل: ۱- محله حمزه ۲- زمین‌های ملا حسن ۳- باغ‌های حسن مرجبو ۴- زمینهای زیدانی ۵- باغ نو ۶- زمین‌های شی جوی ۷- باغ بیات
زیدانی ۵- باغ نو ۶- زمین‌های شی جوی ۷- باغ بیات ۸-باغ کدبال باغ‌های رز نو فاصله‌ای روستا تا شهر بوانات ۲۵کیلومتر است. واحداموزشی :یک دبستان قدیمی ۵ کلاسه در این دبستان ۱۲ دانش آموز مشغول به تحصیل هستند. جاهای دیدنی :سروتنومند اکبری منابع. از کجا باید به شما کمک کرد
مرشدی (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۶ نفر (۱۵۸خانوار) بوده‌است.
دوراه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد، و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
سمارجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
شیرخورشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
فنجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. فنجان یکی از روستاهای کوهستانی شهرستان بوانات می‌باشد که در فاصله ۲۰ کیلومتری مرکز شهرستان به سمت جنوب و در بخش مرکزی قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۹ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است. و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۶۶ نفر بوده‌است. که بر اساس این آمار روند کاهشی داشته‌است.
قلعه سنگی (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
لقمان چشمه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۲ نفر بوده است.
خورکش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
سیمکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۰ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است. اقتصاد. شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و باغداری است. تعدادی هم به دام‌پروری مشغولند. افراد اندکی نیز در مناصب اداری و آموزشی فعالیت می‌کنند. از محصولات باغات این منطقه می‌توان به گردو، بادام، انگور، آلو، به، زرد آلو، هلو، سیب و … اشاره کرد.
قلعه مسه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
گله‌دار (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
هونزا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
جلودَر یا آس‌چپ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. روز ۱۷ فروردین ماه ۱۴۰۴ هنگام حفاری برای نصب تیر چراغ برق در یک زمین زراعی در روستای جلودَر، در حدود ۴۵ کیلومتری تخت جمشید، یک خمره سفالین بسیار بزرگ باستانی پیدا شد. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۷ نفر (۱۴۸خانوار) بوده است. پیشینه. دشت ارسنجان از ۵۰ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است. روستای جلودر، نخستین روستا از روستاهای توابع ارسنجان است. به نظر می‌رسد
از روستاهای توابع ارسنجان است. به نظر می‌رسد جلودر در کنار راه باستانی اصطخر ـ کرمان قرار داشته است. اصطخری و فرصت‌الدوله در متون خود به نام و موقعیت آن اشاره کرده‌اند. در سال ۱۳۶۱ پایه ستونی هنگام تعریض مسیر جادهٔ آسفالت ارسنجان- مرودشت می‌شود که جنس سنگ آن از آهک و بهرنگ خاکستری و به شکل مکعب‌مستطیل دو پله‌ای است. این یافته با پایه ستون‌های کاخ‌های پاسارگاد، تخت جمشید، برازجان و محوطه قصر ابونصر شیراز مقایسه شده است. به نظر باستان‌شناسان، کشف پایه ستون از تُل جلودَر می‌تواند نشانی از آن داشته باشد که این
تُل جلودَر می‌تواند نشانی از آن داشته باشد که این محوطه دارای بنایی ستوندار از دورهٔ هخامنشی بوده که تنها یک پایه ستون از آن به دست آمده است. کشف خمره سفالین در جلودر. در فروردین ۱۴۰۴، یک خمره سفالین بزرگ به‌طور اتفاقی در جریان عملیات برق‌رسانی در روستای جلودَر (آس‌چپ) از توابع شهرستان ارسنجان در استان فارس کشف شد. این خمره که ابعادی حدود ۱٫۵ در ۱٫۵ متر دارد، هنگام حفاری برای نصب تیر چراغ برق در زمین‌های زراعی پیدا شده و خالی بوده است. گمان می‌رود که در گذشته برای نگهداری غلات به کار می‌رفته است. بر اساس
برای نگهداری غلات به کار می‌رفته است. بر اساس ارزیابی‌های اولیه، قدمت این خمره به دوره ساسانی بازمی‌گردد، هرچند در ابتدا برخی گزارش‌ها به احتمال تعلق آن به دوره هخامنشی اشاره داشتند. این شیء تاریخی با حضور کارشناسان میراث فرهنگی و یگان حفاظت از محل خارج و برای مطالعه و مرمت به پایگاه میراث جهانی تخت جمشید منتقل شد. مسئولان تأکید کرده‌اند که این خمره هیچ ارتباطی با تخت جمشید ندارد و پس از انجام بررسی‌های لازم، به موزه‌ای مناسب در شیراز یا منطقه ارسنجان منتقل خواهد شد.
حسن‌آباد جلودر یا حسن‌آباد روستایی در دهستان خبریز بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰۸ نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
ده بید (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۳ نفر (۱۰۵خانوار) بوده‌است.
عزآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد عرب شیبانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
ده‌نو نصیرآباد یا ده‌نو روستایی در دهستان خبریز بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۳ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
رحیم‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
سعادت‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
سیدآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
عبدالله‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد سالار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۷ نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
ولی‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. این روستا دارای سه تپه تاریخی می‌باشد که در فهرست آثار ملی ثبت شده‌اند. طایفه لشنی از طایفه‌های لر بوده ک در زمان زندیان به همراه کریم خان زند به شیراز مهاجرت کردند و در زمان قاجار بسیاری از آنها تبعید شدند. جمعیت. این روستا در شهرستان ارسنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
انارک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
باغ تیر حاجی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
دره اهکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
رحمت‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
زیادآباد یا زیاد آباد کهنسال (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. روستای زیاد آباد کهنسال دارای قدمت زیادی می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۷ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است. منابع. دیدنی های زیادآباد کاجهای دوقلو دو کاج کهنسال از درختان باقیمانده باغ قدیمی سالار می باشند که در سال 1305 کاشته شده اند . این دو کاج نماد روستای زیادآباد هستند غار(اشکفت ) زیاداباد غاری بزرگ با ستون های دیدنی که بعد از
) زیاداباد غاری بزرگ با ستون های دیدنی که بعد از گلزار روستای زیادآباد در مسیر منتهی به روستای جمال آباد قرار دارد . ارتفاع غار از سطح زمین زیاد نیست و دسترسی به آن بسیار آسان است
صفرآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
قصرجمال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
مهریان (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
احمدآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. این روستا در فاصله ۲۵ کیلومتری ارسنجان واقع شده است. نام احمدآباد در کنار ۲۳ روستای دیگر که نامشان در فارسنامه ناصری(کتابی که توسط حسن حسینی فسائی و به دستور ناصرالدین‌شاه قاجار به رشتهٔ تحریر درآمده‌است و ناشر آن نیز امیر کبیر بوده است) بیان شده،آمده است. احمدآباد از گذشته دارای مردمی بافرهنگ بوده و افتخار آفرینان زیادی در این روستا پرورش یافته اند. شغل مردم احمدآباد از گذشته کشاورزی بوده است اما متاسفانه ،خشکسالی مردم
گذشته کشاورزی بوده است اما متاسفانه ،خشکسالی مردم این روستا را مجبور به تغییر شغل میکند. ↵از امکانات این روستا می توان به آموزشگاه ابتدایی و راهنمایی،زمین چمن مصنوعی، فروشگاه های سوپرمارکت،تعمیر گاه های موتور سیکلت و خودرو، جوشکاری، فروشگاه های لباس، خرازی ها، نانوایی، کافی شاپ،خانه بهداشت،فست فود،تصفیه آب،کافی نت و... اشاره کرد. احمدآباد پرامکانات ترین و آبادترین روستای مجموعه قدمگاه است و مهم ترین روستای این منطقه شناخته میشود. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران
شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن بیش از 100 خانوار بوده است.
حسن‌آباد قدمگاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
خان‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۴ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
سهل‌آباد سروش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
کوشک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۳ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
چشمه شیرین (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
چاشت خور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جاذبه‌های گردشگری. ' ایوان قدمگاه" بنایی مربوط به دوره هخامنشی (یا کمی بعد از دورهٔ هخامنشی) است در نزدیکی روستای چاشت خوار واقع شده است." جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد نجف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
دوکوهک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. وجه تسمیه. در مورد علت نامگذاری آن گفته اند چون دو کوه که یکی در سمت غرب و دیگری در سمت شرق روستا قرار دارد و این دو کوه نسبت به کوههای اطراف کوچکتر هستند به این روستا دوکوهک گفته اند. موقعیت جغرافیایی. روستای دوکوهک یکی از روستاهای دهستان شوراب از بخش مرکزی شهرستان ارسنجان است با طول جغرافیایی ۵۳° ۱۵’ ۵۰” و عرض جغرافیایی ۲۹° ۴۰’ ۵۰” از شرق به دریاچه طشک، از غرب به بخش کربال (شهرستان خرامه) و از شمال و غرب با روستاهای
کربال (شهرستان خرامه) و از شمال و غرب با روستاهای دهستان شوراب ختم می‌شود. از نظر موقعیت جغرافیای، این روستا در آخرین نقطه مرزی شهرستان ارسنجان و شهرستان خرامه قرار دارد. راه‌های ارتباطی این روستا از شمال به روستای مقبل آباد (ارسنجان) و از جنوب به شهر (سلطان شهر) منتهی می‌شود، البته این روستا از طریق جاده خاکی با روستاهای نجف آباد، حسین‌آباد قیطاس، حسین‌آباد کتک، نظام آباد و دولاب ارتباط دارد. فاصله این روستا تا مرکز دهستان ۸ کیلومتر و تا مرکز شهرستان ۳۰ کیلومتر است. مساحت کل این روستا حدود ۲۴ کیلومتر مربع
است. مساحت کل این روستا حدود ۲۴ کیلومتر مربع است که بیشتر آن را مراتع دام و زمین‌های بایر و شوره زار تشکیل داده است. همچنین ارتفاع از سطح دریا در این روستا 1600 متر است. جمعیت. این روستا در سرشماری سال ۱۳۹۰دارای ۹۷ خانوار و ۳۱۴ نفر جمعیت بوده است که از این تعداد ۱۵۳ مرد و ۱۶۱ زن هستند. تاریخ. با توجه به وجود چندین اشکفت و غار در کوههای روستا سابقۀ زندگی بشر در اینجا به دوران پیش از تاریخ و چندین هزار سال قبل بر میگردد از دوران ساسانی آثاری چون خرف خانه یا قبور لاشه سنگی در کوه های دوکوهک وجود دارد همچنین
قبور لاشه سنگی در کوه های دوکوهک وجود دارد همچنین تل گربه ای و تل جمال آباد شواهد زندگی انسان پیش از تاریخ در این منطقه هستند. تل حمّامی و تل خندقی و چند تل دیگر شواهد دوره اسلامی در این منطقه هستند. قبرستان بزرگی در قسمتی از مکان فعلی روستا قرار داشته که متأسفانه امروز از بین رفته و به نقل از مطلعین دارای سنگ قبرهای بسیار زیبا و خوش خط و پر نقش و نگار و شکیل بوده است. با توجه به برخی شواهد و نقل قول مطلعین و کهنسالان احتمال دارد که اقوامی که در اینجا زندگی می کردند از قوم نانکلی بودند. در دورۀ قاجاریه
می کردند از قوم نانکلی بودند. در دورۀ قاجاریه طایفه عمادی ایل عرب خمسه در دوکوهک زندگی می کرده و گویا دوکوهک به عنوان ییلاق آنها مورد استفاده قرار میگرفته است که کهنسالان با خواندن سنگ قبرهای آنان در قبرستان بزرگ روستای دوکوهک به این امر پی برده اند. از اواخر دوره قاجاریه اقوامی از ایلات و طوایف لشنی و کتکی در دوکوهک و قلعه جمال آباد ساکن شدند. تاریخ قلعه و مزرعه جمال آباد دوکوهک از قدیم الایام به هم پیوند خورده است. اقوامی که در گذشته زندگی میکردند به هنگام زمستان و بهار برای قشلاق محافظت از خود در مقابل
زمستان و بهار برای قشلاق محافظت از خود در مقابل سرما و باران و تهیه علوفه مناسب برای دامهایشان به دوکوهک می آمدند و تابستان به قلعه بر می گشتند. اولین مالک شناخته شده قلعه و مزرعه جمال آباد دوکوهک میرزا علی اکبر خان معز الملک حاکم ارسنجان در اواخر دورۀ قاجاریه بوده است میرزا علی اکبرخان، ملک جمال آباد را به آقایان رئیس علیخان زارعی (کلانتر طایفه کتکی) مشهدی عباسقلی زارعی (از متمولین طایفه کتکی) و ملا آقا میرزا رحیمی (کلانتر طایفه لشنی کوهکی ) می فروشد و آنان دهقانان خود را در آنجا مستقر می کنند. قلعه دارای
دهقانان خود را در آنجا مستقر می کنند. قلعه دارای چهار برج بوده و دو در ورود و خروج داشته که در اصلی آن به سمت غروب آفتاب باز می شده است. باغ بزرگ و زیبایی که پر از انواع درختان میوه بوده نیز در کنار قلعه قرار داشته که امروز بجز خرابی قلعه اثری از باغ نمی بینیم. قلعه جمال آباد تا حدود سال ۱۳۶۰ خورشیدی دارای آبادی و سکنه بوده و به مرور زمان و با وقوع سیل ۱۳۶۵ شمسی اکثر اهالی آن روستا به روستای دوکوهک و تعدادی نیز به روستای مقبل آباد و روستاهای همجوار مهاجرت کرده و در آنجا ساکن شدند. مکان‌های دیدنی و خاص
کرده و در آنجا ساکن شدند. مکان‌های دیدنی و خاص روستا. روستای دوکوهک در بین دو کوه واقع شده و خانه‌های مسکونی در دامنه کوه غربی قرار دارند. از مکان‌های دیدنی روستا می‌توان به اشکفت بزرگ که در کوه غربی واقع است و نمایی بسیار جالب دارد. این غار دهانه ای بطول ۱۵ متر و ارتفاع ۵ متر دارد و در قدیم به عنوان محل نگهداری دام‌ها و گوسفندان در فصول سرد سال استفاده می‌شده است. چشمه خشکیده یا به اصطلاح مردم روستا (چشموو)، انجیر باغی و قلعه جمال آباد از دیگر مکان‌های دیدنی روستا می‌باشد. این روستا همه ساله و در ایام عید
روستا می‌باشد. این روستا همه ساله و در ایام عید بخصوص روز ۱۳ فروردین پذیرای تعداد زیادی از میهمانان نوزوزی که برای روز طبیعت به این مکان آمده‌اند است. این روستا دارای یک مسجد بنام بیت العباس و یک مدرسه بنام ۱۵ خرداد (که چندسال تعطیل بوده است) و زمین ورزشی، خانه عالم و پایگاه بسیج (بنام حبیب ابن مظاهر) است و همچنین دو مغازه خواروبار فروشی و یک رستوران است. شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی بوده ولی با توجه به خشکسالی‌های پی در پی اکثر مردم روستا به دامداری و دامپروری (پرورش گوسفند و بز و گاو) روی آورده‌اند و
(پرورش گوسفند و بز و گاو) روی آورده‌اند و برخی نیز جهت کار به شهرها مهاجرت کرده‌اند. تنها محصول حاصل از کشاورزی این روستا جو است که به صورت دیم کشت می‌شود و در صورت نزول باران مستمر و بموقع محصول به ثمر خواهد نشست (گر چه بسیار بعید بنظر می‌رسد). خشکسالی بسیاری از مردم این روستا را تا مرز فقر کشانده ولی همچنان مردم روستا همه ساله از رحمت الهی ناامید نشده و به امید نزول باران شروع به کاشت جو می‌کنند گرچه موقع برداشت معلوم می‌شود که هم هزینه آماده کردن و شخم زمین و هم هزینه بذر را متضرر شده‌اند و دریغ از یک
زمین و هم هزینه بذر را متضرر شده‌اند و دریغ از یک ریال درآمد. منابع. __نمایه__
فتح‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
کفر (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۵ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
مقبل‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است، که در فاصله ۲۹ کیلومتری جنوب ارسنجان و در مسیر ارسنجان به سمت خرامه قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
نجف‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.دهیار روستا دکتر حمید برومند از استادان دانشگاه میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
دهک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
نظام‌آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۸ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
شورآب روستایی در دهستان شورآب بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۳۲۵ نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
خیرآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
کَتَک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان پارس ایران است. جمعیت. این روستا در قلات جیرو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1499 جمعیت آن 12 نفر بوده‌ است.
فشارعلی (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 150 میلیون نفر (50 میلیون خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد کتک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
دولاب بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
دولاب پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
کلاغ جیرو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۵ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
کوهنجان (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۹۸۶ نفر (۲۱۰خانوار) بوده است. نرخ رشد منفي از سال ١٣٩٠ تا ١٤٠٠. به دليل گسترش خشكسالي و افزايش نرخ فقر مطلق.