payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمدحسین احمدی شاهرودی (متولد ۱۳۳۷) قاضی و نماینده استان خوزستان در مجلس خبرگان رهبری در دوره چهارم و پنجم بود. او پیش از این مستشار دیوان عالی کشور، دبیر هیئت مرکزی گزینش قوه قضائیه و عضو هیئت اجرایی مشاوران حقوقی، وکلا و کارشناسان قوه قضائیه بود. او از اعضای اصلی هیات مرگ شمرده می‌شود. زندگی. او فرزند علی‌اصغر احمدی و متولد نجف اشرف، عراق است. پدر او از استادان حوزه‌های علمیه نجف و قم بود که در سال ۱۳۶۸ و در سن ۶۹ سالگی در جریان انتفاضه شیعیان عراق توسط عوامل دولت عراق در حرم علی بن ابی‌طالب در نجف
عوامل دولت عراق در حرم علی بن ابی‌طالب در نجف دستگیرشده و کشته شد. او نزد پدرش و نیز سید ابوالقاسم خویی تحصیل کرد. پس از انقلاب اسلامی ایران او و چند نفر از دیگر روحانیون نجف دستگیر و اخراج شدند. او در ۱۳۵۸ برای تحصیل به قم آمد. او در زمان تحصیل در حوزه علمیه قم نزد میرزا جواد تبریزی وحید خراسانی و سید کاظم حائری تحصیل کرد و به اجتهاد رسید. احمدی بعد از آن به سمت حاکم شرع و رئیس دادگاه‌های انقلاب اسلامی در استان خوزستان منصوب شد. وی همچنین در جنگ ایران و عراق مشارکت داشت. از دیگر سمتهای او رئیس نهاد
و عراق مشارکت داشت. از دیگر سمتهای او رئیس نهاد نمایندگی رهبر جمهوری اسلامی ایران در منطقه شش دانشگاه آزاد اسلامی استان خوزستان و مدیر کلی گزینش و استخدام قضات سراسر کشور به انتصاب سید محمود هاشمی شاهرودی بوده‌است. اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷. محمدحسین احمدی شاهرودی به عنوان حاکم شرع و رئیس دادگاه‌های انقلاب اسلامی استان خوزستان از مسئولان رسیدگی به پرونده‌های زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ بوده و در صدور احکام اعدام برای آنان نقش داشته‌ است. در ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ احمدی شاهرودی در گفت‌وگویی با خبرگزاری تسنیم،
احمدی شاهرودی در گفت‌وگویی با خبرگزاری تسنیم، نقش خود در اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ را تایید کرد و گفت:«در همان سال ۶۷ (تاریخ دقیق آن را نمی‌دانم) نیمه شبی بود که مدیرکل اطلاعات و و دادستانی وقت آمدند و به من نامه‌ای را دادند که در آن نامه حکمی از امام بود مبنی بر برخورد با منافقین. متن نامه این بود آنهایی که پافشاری سر موضع دارند، محکوم به اعدام‌ هستند که تشخیص آن به عهده رای اکثریت هیئت سه نفره یعنی دادستان، حاکم شرع و مدیرکل اطلاعات است.» سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی حاوی
اطلاعات است.» سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی حاوی اسناد و مدارکی از اعدام‌ زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، این اعدام‌ها را مصداق «جنایت علیه بشریت» دانسته و از احمدی شاهرودی به عنوان یکی از اعضای «هیئت مرگ» نام برده است. هیئت مرگ، کمیته‌ای متشکل از مقام‌های امنیتی و قضایی در سال ۱۳۶۷ بود که پس از پرسش درباره عقاید سیاسی و یا مذهبی زندانیان، در مورد اعدام یا زنده ماندن آنها تصمیم می‌گرفت. محمد رضا آشوغ، زندانی سیاسی دهه ۶۰ نیز که از اعدام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ در دزفول جان به در برده است، در مصاحبه‌ای با صدای
در دزفول جان به در برده است، در مصاحبه‌ای با صدای آمریکا، محمد حسین احمدی شاهرودی را از اعضای «هیئت مرگ» معرفی و مواجه خود با این هیئت را چنین روایت کرده است:«شنبه هشتم مرداد ۶۷ به ما گفتند که هیئت عفو می‌آید. ما را به صف کرده و در گروههای هشت نفری به داخل اتاق بردند. هنگام صحبت چشمبندم را برداشتم و دیدم که آقای آوایی(وزیر کنونی دادگستری)، محمد حسین احمدی حاکم شرع، شمس الدین کاظمی، عبدالرضا سالمی‌نژاد، نماینده اطلاعات و چند نفر دیگر بودند. از من پرسیدند مسلمانید؟ گفتم بله پدرم گفته مسلمانم. پرسیدند. برای
گفتم بله پدرم گفته مسلمانم. پرسیدند. برای کشورت حاضری بجنگی؟ گفتم بله. نماینده اطلاعات گفت حالا که مسلمانی حاضری به خاطر اسلامی روی مین بروی؟ گفتم حالا چون مسلمانم باید بروم روی مین؟ بین خود آقایان به خاطر نوع پرسیدن این سئوال بحث شد و در نماینده اطلاعات گفت که نامش را در لیست بنویسند.» به گفته سازمان عفو بین‌الملل در قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، نزدیک به ۵۰۰۰ تن طی چند ماه اعدام شدند. انتقاد به اعدام زندانیان سیاسی ۶۷. محمد حسین احمدی شاهرودی قاضی مورد اشاره منتظری بود، که از روند اعدام‌ها
قاضی مورد اشاره منتظری بود، که از روند اعدام‌ها انتقاد کرده بود، در مقطع اعدام‌ها در نامه‌ای خطاب به خمینی ضمن بیان جزئیاتی از سختگیری و تندروی در اعدام زندانیان، خواسته‌است: «ملاک و معیاری برای این امر مشخص فرمایید تا مسئولین اجرا دچار اشتباه و افراط و تفریط نشوند.»
سید علیرضا آوایی (زادهٔ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۳۵ در دزفول) قاضی عالی‌رتبه و سیاستمدار ایرانی، وزیر دادگستری و رئیس دفتر بازرسی ویژه رئیس‌جمهور بوده است که پس از وزارت دادگستری به عنوان قاضی دادگاه عالی انتظامی قضات منصوب شد. آوایی در جریان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، از اعضای هیئت مرگ در زندان‌های دزفول و اهواز بود. او پیشتر در قوه قضائیه ایران دارای سمت‌های گوناگونی از جمله رئیس سازمان ثبت احوال کشور و رئیس کل دادگستری استان تهران (۱۳۸۴–۱۳۹۳) و دادستان اهواز (۱۳۶۷) و مستشار دادگاه
و دادستان اهواز (۱۳۶۷) و مستشار دادگاه عالی انتظامی قضات بوده است. وی عضو مؤسس و رئیس هیئت امنای انجمن حقوق‌شناسی است که اولین نهاد مدنی ملی و فراصنفی در نظام حقوق ایران است. علیرضا آوایی با مشارکت در صدور حکم اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ به عنوان دادستان دزفول در ۱۸ مهر ۱۳۹۰ توسط اتحادیه اروپا به دلیل نقض حقوق بشر در ایران تحریم شد. سمت‌ها. آوائی از سال ۱۳۵۷ خورشیدی به استخدام دادگستری درآمد و از شاخص‌ترین قضات ایران (پایه ۱۱) در دستگاه قضایی بوده است. سمت‌های او به شرح زیر است: اعدام زندانیان سیاسی در
او به شرح زیر است: اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷. علیرضا آوایی به عنوان دادستان دزفول از مسئولان رسیدگی به پرونده‌های زندانیان سیاسی در سال ۶۷ بوده و در صدور احکام اعدام برای آنان مشارکت داشته است. در آذرماه ۱۳۹۷ سازمان عفو بین‌الملل با انتشار گزارشی حاوی اسناد و مدارکی از اعدام‌های سال ۶۷، این اعدام‌ها را مصداق «جنایت علیه بشریت» دانست و از علیرضا آوایی به عنوان یکی از اعضای «هیئت مرگ» نام برد. به‌گفته سازمان عفو بین‌الملل در قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ نزدیک ۵۰۰۰ نفر طی چند ماه اعدام شدند.
تابستان ۶۷ نزدیک ۵۰۰۰ نفر طی چند ماه اعدام شدند. تحریم اتحادیه اروپا. اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله سید علیرضا آوایی را از ورود به کشورهای این اتحادیه ممنوع کرد. بر اساس این تصمیم کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد. بیانیه اتحادیه اروپا وی را به دلیل مسئولیت در دادگستری استان تهران، مسئول نقض حقوق بشر دانسته است. اتحادیه اروپا او را به خاطر مشارکت در دستگیری‌های خودسرانه، نقض حقوق بشر، انکار حقوق زندانیان و افزایش اعدام‌ها، در لیست
انکار حقوق زندانیان و افزایش اعدام‌ها، در لیست تحریم‌های خود قرار داده است. علیرضا آوایی در سی و هفتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای سخنرانی از طرف ایران حضور یافت که در جریان سخنرانی او چند دیپلمات جلسه را ترک کردند و تظاهراتی نیز توسط معترضان ایرانی در ژنو با شعار «آوایی را دستگیر کنید» برپاشد. زندگی شخصی. سید علیرضا آوایی، در سال ۱۳۳۵ در شهرستان دزفول زاده شد. پدر او سید اسماعیل آوایی می‌باشد. برادر او سید احمد آوایی (نماینده دزفول در مجلس شورای اسلامی و معاون پارلمانی سابق وزارت صنایع) است.
جوانه‌دار کردن سیب‌زمینی یا چیتینگ به روشی گفته می‌شود که برای تولید سیب زمینی به کار می‌رود. غده‌های سیب‌زمینی را در سینی (که اغلب در جعبه‌های تخم مرغ) است را در یک مکان نورگیر و سرد، همراه با مقداری آب قرار می‌دهند. پس از مدتی قطعه‌های سیب‌زمینی، پس از رشد بزرگی که جوانهها تقریباً به اندازه ۲٫۵ سانتی‌متر (یک اینچ) شد در داخل خاک کاشته می‌شوند.
استقلال اسکاتلند (, )، جنبشی سیاسی با هدف موضع گیری سیاسی از احزاب سیاسی، افراد و گروه‌های مردمی پرنفوذ برای اسکاتلند است، یکی از کشورهای پادشاهی متحد(بریتانیا)، دوباره حاکمیتی مستقلساخت. دولت اسکاتلند در سال ۲۰۱۴ (میلادی) یک رفراندوم دربارهٔ استقلال برگزار کرد، که در آن از رأی دهندگان پرسیده شد و ۴۵٪ از رأی دهندگان «بله» پاسخ دادند و ۵۵٪ آنان به آن «نخیر» گفتند. شرکت کنندگان با حضور ۸۵٪ افراد واجد شرایط به این همه‌پرسی پاسخ می‌دادند. در سال ۲۰۱۶، نیکولا استورجن، نخست‌وزیر دولت محلی اسکاتلند، آشکارا اعلام
نخست‌وزیر دولت محلی اسکاتلند، آشکارا اعلام کرد که لازم است همه‌پرسی دیگری برگزار شود. این خواسته با عنوان ایندیرف ۲ معروف شده که خلاصه «رفراندوم دوم استقلال» است. در میان اعضای حزب ملی‌گرای اسکاتلند هم در مورد استراتژی حزب جهت غلبه بر مشکلات و برگزاری همه‌پرسی اختلاف نظرهایی وجود دارد. خانم استورجن پیش‌بینی کرده‌است که در صورتیکه در انتخابات محلی ماه آینده احزاب طرفدار استقلال اکثریت بزرگ کرسی‌ها در پارلمان اسکاتلند را کسب کنند، بریتانیا دست از مخالفت جدی با همه‌پرسی برخواهد داشت. اما برخی از نمایندگان
با همه‌پرسی برخواهد داشت. اما برخی از نمایندگان پارلمان و اعضای عادی حزب معتقد نیستند که این پیش‌بینی درست باشد و خانم استورجن و رهبری حزب را متهم کرده‌اند که با ابراز این نظر که برای برگزاری همه‌پرسی باید موافقت بریتانیا جلب شود، بیش از اندازه محتاط بوده‌اند. احتمالاً در تلاش برای جلب نظر مخالفان بوده که هفته پیش حزب ملی‌گرای اسکاتلند «نقشه راه رفراندوم» را در ۱۱ ماده منتشر کرد و گفت که یک «کارگروه ویژه استقلال» را مأمور پیگیری این موضوع کرده‌است. در نقشه راه آمده‌است که اگر پس از انتخابات ماه مه، استقلال
آمده‌است که اگر پس از انتخابات ماه مه، استقلال طلبان اکثریت کرسی‌ها را در پارلمان اسکاتلند به دست آورند، دولت لایحه همه‌پرسی را به پارلمان خواهد برد و این همه‌پرسی پس از پایان همه‌گیری کرونا برگزار خواهد شد. در این طرح آمده‌است که حزب «به شدت مخالف» هرگونه چالش قانونی دولت بریتانیا در برابر همه‌پرسی است هرچند تأکید دارد که همه‌پرسی فقط در صورتی برگزار خواهد شد که قانونی تشخیص داده شود. وزیر اول اسکاتلند اعلام کرد یکبار دیگر در سال آتی میلادی مسئله استقلال این منطقه از بریتانیا را مطرح می‌کند و هدفش برگزاری
منطقه از بریتانیا را مطرح می‌کند و هدفش برگزاری همه‌پرسی در ۲۰۲۳ است. نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، نیکولا استورجن، وزیر اول اسکاتلند گفت، کارزار استقلال که به دلیل پاندمی کرونا متوقف شده قرار است در اوایل بهار ۲۰۲۲ و اگر پاندمی اجازه دهد، از سر گرفته شود. وی در یک نشست خبری با حزبش ادامه داد: در سال آتی میلادی، بار دیگر روند از سرگیری کارزار استقلال اسکاتلند از بریتانیا را مطرخ می‌کنم و این همه‌پرسی سال ۲۰۲۳ برگزار می‌شود. حزب ما از نو روند استقلال را مطرح خواهد کرد. رای‌دهندگان اسکاتلندی در همه‌پرسی سال
خواهد کرد. رای‌دهندگان اسکاتلندی در همه‌پرسی سال ۲۰۱۴ تصمیم گرفتند که بخشی از بریتانیا باقی بمانند. اما حزب استورجن می‌گوید که رویداد بریگزیت در سال گذشته میلادی دورنمای سیاسی و اقتصادی منطقه را دگرگون کرده‌است. در همه‌پرسی ۲۰۱۶ رای‌دهندگان در کل بریتانیا، از بریگزیت حمایت کردند اما در آن میان ۶۲ درصد از اسکاتلندی‌ها به باقی ماندن در اتحادیه اروپا رای دادند و استورجن می‌گوید که اسکاتلندی‌ها برخلاف میلشان از این اتحادیه بیرون رانده شدند. استورجن به اعضای حزب همچنین گفت که دولتش در مورد چالش‌هایی که گذار به
همچنین گفت که دولتش در مورد چالش‌هایی که گذار به استقلال ایجاد می‌کند صادقانه خواهد بود و به وضوح بیان می‌کند که چگونه می‌تواند بر آنها غلبه کند. بریتانیا متشکل از انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی است. قانونی بودن. پارلمان پادشاهی بریتانیا بر کل پادشاهی بریتانیا حاکمیت دارد. ادعای استقلال مورد حمایت لرد بینگهم (Tom Bingham) قاضی کل بریتانیا قرار گرفت. قانونی بودن اعلام استقلال و جدا شدن کشوری از مجموعه پادشاهی متحد مانند جمهوری ایرلند مشخص نیست. مشروعیت. منشور ملل متحد به انسان‌ها حق تعیین سرنوشت
منشور ملل متحد به انسان‌ها حق تعیین سرنوشت اعطا کرده و اعلامیه جهانی حقوق بشر هم حق انسان در تغییر ملیت را تضمین کرده‌است. پادشاهی متحد هردو این اسناد را امضا کرده‌است. سیاستمداران در پارلمان‌های بریتانیا و اسکاتلند از جمله نخست‌وزیران پیشین بریتانیا جان میجر و مارگارت تاچر، حق مردم اسکاتلند برای تعیین سرنوشت را به رسمیت شناخته‌اند. حمایت از استقلال. سرشناس‌ترین حامی استقلال اسکاتلند حزب ملی اسکاتلند است. دلایل موافقت با استقلال عبارت اند از: مخالفت با استقلال. جریانی مخالف استقلال و مدافع استمرار اتحاد با
جریانی مخالف استقلال و مدافع استمرار اتحاد با انگلستان، ویلز و ایرلند شمالی هم وجود دارد. سه حزب سیاسی اصلی بریتانیا از آن جمله‌اند. منابع. /www.isna.ir/amp/1400090906591/
شبح اپرا یک تئاتر موزیکال از اندرو لوید وبر، که بر اساس رمانی فرانسوی به نام "شبح اپرا" (Le Fantôme de l'Opéra) از گاستون لورو ساخته شده‌است. آهنگسازی ترانه‌های این موزیکال از لوید وبر، ترانه‌سرایی آن با چارلز هرت و ریچارد استیلگو بوده‌است. "شبح اپرا" در تئاتر وست اند در سال ۱۹۸۶ روی صحنه رفت و در تئاتر برادوی در سال ۱۹۸۸. این موزیکال برنده جایزه الیور در سال ۱۹۸۶ و جایزه تونی در سال ۱۹۸۸ برای بهترین موزیکال شده‌است و بازیگر نقش اصلی آن مایکل کرافورد در همان سال‌ها برنده جایزه بهترین اجرای بازیگر مرد در
سال‌ها برنده جایزه بهترین اجرای بازیگر مرد در موزیکال گردید. همچنین شبح اپرا طولانی‌ترین زمان روی صحنه بودن را در برادوی داشته‌است (در ۱۱ فوریه ۲۰۱۲ ده هزارمین اجرای آن در برادوی جشن گرفته شد) همچنین طولانی‌ترین اجرا در موزیکال‌های وست اند بوده‌است. فروش مجموع اجراهای آن در سراسر جهان ۵٫۱ میلیارد دلار آمریکا (۳٫۵ میلیارد پوند استرلینگ) بوده‌است،که فروش اجراهای برادوی آن فقط ۸۴۵ میلیون دلار آمریکاست، شبح اپرا پرفروش‌ترین تئاتر در کل تاریخ بوده‌است. بازیگران. بازیگران اصلی اجرای شبح اپرا: † نقش کریستین دائه
بازیگران اصلی اجرای شبح اپرا: † نقش کریستین دائه دو بازیگری بود. بازیگر دوم دو روز در هفته بازی می‌کرد. ‡ سه نقش در اجرای لاس وگاس دو بازیگری بودند.اجرای لاس وگاس اکنون همان بازیگران برادوی است تک‌بازیگره برای همه نقش‌ها به جز کریستین. منابع. Wikipedia contributors, "The Phantom of the Opera (1986 musical)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Phantom_of_the_Opera_(1986_musical)&amp;oldid=505106257 (accessed August 2, 2012).
وست اند لندن که برای سادگی وست اند خوانده می‌شود ناحیه‌ای در مرکز لندن است که در آن جاذبه‌های بزرگ توریستی، مغازه‌ها، ساختمان‌های حکومت و همچنین مراکز سرگرمی مانند تئاتر وست اند قرار داد. این اصطلاح به اوایل قرن نوزدهم بازمی‌گردد که به مناطق غرب چرینگ کراس گفته می‌شود. نرخ اجاره فضای اداری در این منطقه از نظر گرانی رتبه دوم در جهان است. حمل‌ونقل. بعضی از ایستگاه‌های متروی لندن در وست اند:
یادآوری کامل فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی لن وایزمن است. فیلم‌نامه این فیلم توسط کرت ویمر و مارک بامبک بر اساس فیلمی "به همین نام" محصول ۱۹۹۰ (با بازی آرنولد شوارتزنگر)، به رشته تحریر درآمده است. کالین فارل، کیت بکینسیل و جسیکا بیل در نقش‌های اصلی در کنار برایان کرانستون، بوکیم وودبین، جان چو، ناتالی لیسینسکا، و بیل نای در فیلم به ایفای نقش می‌پردازند. همچنین ایثن هاوک نیز، در نسخه مخصوص کارگردان، حضور کوتاهی دارد که در فهرست بازیگران مطرح نمی‌شود. بکینسل در این فیلم با
بازیگران مطرح نمی‌شود. بکینسل در این فیلم با کالین فارل در سکانس‌های اولیه فیلم در رختخواب به بوسیدن و نوازش یکدیگر پرداختند که واکنش‌های زیادی در مورد هر دوی آن‌ها در سینمای هالیوود به دنبال داشت. مشروح داستان. در اواخر قرن بیست‌ویکم، جنگ‌های شیمیایی زمین را ویران کرده و تنها دو منطقه قابل سکونت باقی مانده است: «فدراسیون متحد بریتانیا» (یواف‌بی) که شامل جزایر بریتانیا و شمال غرب اروپا می‌شود و «مستعمره» که سراسر استرالیا را در بر می‌گیرد. کارگران مستعمره روزانه با استفاده از «سقوط»، یک آسانسور گرانشی که
روزانه با استفاده از «سقوط»، یک آسانسور گرانشی که از هسته زمین عبور می‌کند، به یواف‌بی رفت‌وآمد می‌کنند. نابرابری در شرایط زندگی باعث شده تا گروهی از مردم به نام «مقاومت» شکل بگیرند که یواف‌بی آن‌ها را تروریست می‌داند و آن‌ها به دنبال بهبود شرایط زندگی در مستعمره هستند. داگلاس کواید، یکی از کارگران مستعمره، به طور مکرر خواب‌هایی می‌بیند که در آن به عنوان یک مأمور مخفی همراه با زنی ناشناس فعالیت می‌کند. او که از شغل خود در کارخانه تولید ربات‌های پلیس خسته شده، به شرکت «ریکال» می‌رود که خاطرات مصنوعی را در
به شرکت «ریکال» می‌رود که خاطرات مصنوعی را در ذهن افراد کاشت می‌کند. او سناریوی مأمور مخفی بودن را انتخاب می‌کند. اما در حین آماده‌سازی، مک‌کلین، تکنسین ریکال، متوجه می‌شود که کواید از قبل دارای خاطرات واقعی یک جاسوس است. پیش از آن‌که بررسی بیشتری صورت گیرد، گروهی از پلیس‌های یواف‌بی به ریکال یورش می‌برند و کارکنان را می‌کشند. کواید با استفاده از غرایز ناشناخته‌ای همه پلیس‌ها را می‌کشد. او به خانه بازمی‌گردد و ماجرا را برای همسرش لوری تعریف می‌کند. اما لوری به او حمله می‌کند و فاش می‌کند که او یک مأمور
به او حمله می‌کند و فاش می‌کند که او یک مأمور اطلاعاتی یواف‌بی است و ازدواج آن‌ها تنها شش هفته طول کشیده، نه هفت سال. کواید فرار می‌کند و با تماس چارلز هموند، همکار سابقش، به یک صندوق امانات می‌رود و پیامی از خودش پیدا می‌کند که به او آدرس یک آپارتمان در یواف‌بی را می‌دهد. کواید که توسط لوری و تیم او تعقیب می‌شود، توسط ملینا، زن رویاهایش، نجات می‌یابد. در آپارتمان، کواید یک ویدئو دیگر پیدا می‌کند که هویت واقعی او را فاش می‌کند: او کارل هاوزر، مأمور فراری یواف‌بی است که برای صدر اعظم کوهاگن کار می‌کرده و به
است که برای صدر اعظم کوهاگن کار می‌کرده و به مقاومت نفوذ کرده بود، اما پس از تغییر عقیده دستگیر و خاطراتش تغییر داده شده‌اند. او یک کد نابودگر ربات‌های کوهاگن را کشف کرده بود، اما دستگیر شد. ملینا فاش می‌کند که او معشوقه هاوزر بوده و آن‌ها هر دو با هم تیر خورده‌اند، زخمی که هر دو هنوز دارند. پلیس‌ها و هری، دوست سابق کواید، ظاهر می‌شوند. هری ادعا می‌کند که کواید هنوز در حالت خواب ریکال است و باید ملینا را بکشد تا بیدار شود. اما کواید با دیدن اشک ملینا متوجه می‌شود که او واقعی است و هری را می‌کشد. ملینا
می‌شود که او واقعی است و هری را می‌کشد. ملینا کواید را به ملاقات ماتیاس، رهبر مقاومت، می‌برد. او سعی می‌کند خاطرات کواید را بررسی کند، اما کوهاگن و نیروهایش به مقر حمله کرده و ماتیاس را می‌کشند. کوهاگن فاش می‌کند که نقشه کد نابودگر تنها یک تله بوده تا کواید را به ماتیاس برساند. کوهاگن ملینا را دستگیر و کواید را برای بازگرداندن خاطرات قدیمی‌اش آماده می‌کند، اما هموند او را آزاد می‌کند و جانش را از دست می‌دهد. کواید به طور مخفیانه وارد «سقوط» می‌شود، جایی که کوهاگن در حال بارگیری ارتش ربات‌هایش است. او
که کوهاگن در حال بارگیری ارتش ربات‌هایش است. او بمب‌هایی در سراسر وسیله قرار می‌دهد و به دنبال ملینا می‌گردد. پس از نجات ملینا، آن‌ها با کوهاگن و نیروهایش مبارزه می‌کنند. بمب‌ها منفجر می‌شوند و «سقوط» نابود می‌شود، همراه با ارتش ربات‌ها و خود کوهاگن. کواید در آمبولانس بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که همراهش در واقع لوری است که با هولوگرام خود را به شکل ملینا درآورده. او لوری را می‌کشد و به ملینای واقعی می‌پیوندد، در حالی که اخبار استقلال مستعمره از یواف‌بی اعلام می‌شود.
دستکش‌های پزشکی، دستکش‌های یک‌بار مصرفی هستند که در معاینات و اقدامات پزشکی برای جلوگیری از آلودگی متقابل بین مراقبان و بیماران استفاده می‌شوند. این دستکش‌ها از پلیمرهای مختلفی مانند لاتکس، نیتریل، پلی‌وینیل کلراید و نئوپرین ساخته می‌شوند. آن‌ها به‌صورت بدون پودر یا همراه با پودر نشاسته ذرت عرضه می‌شوند تا به لغزنده شدن سطح داخلی کمک کرده و پوشیدن دستکش را آسان‌تر کنند. نشاسته ذرت جایگزین پودرهای تحریک‌کننده‌ای مانند پودر لیکوپودیوم و تالک شده است؛ با این حال، حتی نشاسته ذرت نیز اگر وارد بافت‌ها شود (مثلاً
حتی نشاسته ذرت نیز اگر وارد بافت‌ها شود (مثلاً در حین جراحی)، می‌تواند روند بهبود را مختل کند. به همین دلیل، در جراحی‌ها و سایر اقدامات حساس، بیشتر از دستکش‌های بدون پودر استفاده می‌شود. در این موارد، از فرآیندهای خاصی در تولید استفاده می‌شود تا نبود پودر جبران شود. دو نوع اصلی از دستکش‌های پزشکی وجود دارد: دستکش‌های معاینه و دستکش‌های جراحی. دستکش‌های جراحی دارای اندازه‌گیری دقیق‌تری هستند، دقت و حساسیت بالاتری دارند و با استاندارد بالاتری تولید می‌شوند. دستکش‌های معاینه می‌توانند استریل یا غیراستریل
دستکش‌های معاینه می‌توانند استریل یا غیراستریل باشند، در حالی که دستکش‌های جراحی معمولاً استریل هستند. علاوه بر پزشکی، از دستکش‌های پزشکی به‌طور گسترده در آزمایشگاه‌های شیمی و بیوشیمی نیز استفاده می‌شود. این دستکش‌ها تا حدی در برابر مواد خورنده و آلودگی‌های سطحی محافظت ایجاد می‌کنند، اما به‌راحتی توسط حلال‌ها و مواد شیمیایی خطرناک نفوذ‌پذیر هستند و نباید برای شست‌وشوی ظروف یا کارهایی که نیاز به غوطه‌ور کردن دستکش در حلال دارند، استفاده شوند. پوشیدن دستکش پزشکی به دو دلیل اصلی توصیه می‌شود: تاریخچه. کارولین
به دو دلیل اصلی توصیه می‌شود: تاریخچه. کارولین حمپتن زمانی که بیمارستان جانز هاپکینز در سال ۱۸۸۹ افتتاح شد، به عنوان سرپرست پرستاران اتاق عمل منصوب شد. در «زمستان ۱۸۸۹ یا ۱۸۹۰»، او دچار واکنش پوستی به کلرید جیوه شد که در آن زمان برای ضدعفونی کردن استفاده می‌شد. ویلیام هالستد، که بعدها همسر او شد، از شرکت گودیر رابر درخواست کرد تا برای محافظت از دستان حمپتن، دستکش‌های نازک لاستیکی تولید کند. در سال ۱۸۹۴، هالستد استفاده از دستکش‌های پزشکی استریل‌شده را در جانز هاپکینز رواج داد. با این حال، اولین دستکش پزشکی
هاپکینز رواج داد. با این حال، اولین دستکش پزشکی یک‌بار مصرف مدرن در سال ۱۹۶۵ توسط شرکت Ansell Rubber Co. Pty. Ltd. اختراع شد. آن‌ها فرآیند تولید را بر اساس تکنیک ساخت کاندوم طراحی کردند. این نوع دستکش‌ها کاربردهای کلینیکی گسترده‌ای دارند، از جمله در تماس با مدفوع انسانی تا استفاده در اقدامات دندان‌پزشکی. مجرمان نیز گاهی هنگام ارتکاب جرم از دستکش‌های پزشکی استفاده می‌کنند. این دستکش‌ها به دلیل نازک بودن و چسبیدن به دست، که امکان مهارت حرکتی بیشتری فراهم می‌کند، اغلب انتخاب می‌شوند. با این حال، به دلیل نازکی
اغلب انتخاب می‌شوند. با این حال، به دلیل نازکی این نوع دستکش‌ها، اثر انگشت‌ها ممکن است از طریق مواد دستکش عبور کرده و به صورت اثر دستکش بر روی سطوح منتقل شوند و در نتیجه، اثر انگشت فرد به‌طور غیرمستقیم باقی بماند. شرکت‌کنندگان در رسوایی واترگیت برای پنهان کردن اثر انگشت‌های خود، از دستکش‌های جراحی لاستیکی استفاده کردند. صنعت. در سال ۲۰۲۰، بازار دستکش‌های پزشکی ارزشی بیش از ۱۰٫۱۷ میلیارد دلار آمریکا داشت و با توجه به افزایش تقاضا (به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه)، انتظار می‌رود این بازار تا سال ۲۰۲۸ هر سال
انتظار می‌رود این بازار تا سال ۲۰۲۸ هر سال حدود ۹٫۲ درصد رشد داشته باشد. بخش عمده‌ای از دستکش‌های پزشکی در جنوب شرق آسیا تولید می‌شود و تنها مالزی در سال ۲۰۲۰ حدود سه‌چهارم از تولید جهانی را به خود اختصاص داده بود. نقض حقوق کارگران. تحقیقات متعددی در کارخانه‌های واقع در مالزی، تایلند و سری‌لانکا انجام شده است که موارد نقض شدید حقوق بشر و حقوق کار را مستند کرده‌اند. در مالزی و تایلند، مهاجران اکثریت نیروی کار را در مشاغل سخت بدنی تشکیل می‌دهند. آن‌ها اغلب از کشورهای کم‌درآمدتری مانند نپال و از طریق
اغلب از کشورهای کم‌درآمدتری مانند نپال و از طریق آژانس‌های تخصصی استخدام می‌شوند، که معمولاً از آن‌ها هزینه‌های بالای جذب دریافت می‌شود و این امر آن‌ها را وارد بردگی بدهی می‌کند. مواردی نیز مستند شده است که در آن کارفرمایان گذرنامه کارکنان را ضبط کرده‌اند، که این موضوع باعث آسیب‌پذیری شدید کارگران در برابر استثمار می‌شود. در سال ۲۰۱۰، سازمان غیردولتی سوئدی سوئدواچ که در سازمان مردم‌نهاد فعالیت می‌کند، طی بررسی‌ای در یکی از کارخانه‌های مالزی گزارش داد که بیشتر کارکنان به مدت ۱۲ ساعت در روز و هفت روز در هفته
کارکنان به مدت ۱۲ ساعت در روز و هفت روز در هفته کار می‌کردند، بدون پرداخت اضافه‌کاری یا ارائه فیش حقوقی. همچنین مواردی از آزار و اذیت کارگران توسط مدیریت، کمبودهای ایمنی، و شرایط بهداشتی نامناسب در محل سکونت کارکنان گزارش شد. در واکنش به این یافته‌ها، وزارت کار ایالات متحده آمریکا از اکتبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۰، دستکش‌های پزشکی تولیدشده در مالزی را در فهرست کالاهای تولیدی کودکان کار یا کار اجباری قرار داد و به‌طور موقت واردات دستکش از شرکت مالزیایی تاپ گلاو را که در آن زمان بزرگ‌ترین تولیدکننده دستکش در جهان
که در آن زمان بزرگ‌ترین تولیدکننده دستکش در جهان بود ممنوع کرد. اندازه. به‌طور کلی، دستکش‌های معاینه در اندازه‌های XS، S، M و L عرضه می‌شوند. برخی برندها ممکن است اندازه XL را نیز ارائه دهند. اما دستکش‌های جراحی معمولاً با دقت بیشتری اندازه‌گذاری می‌شوند، چرا که برای مدت طولانی‌تری پوشیده می‌شوند و نیاز به مهارت حرکتی و دقت بالا دارند. اندازه‌گیری دستکش‌های جراحی بر اساس محیط کف دست (بدون احتساب شست) و بر حسب اینچ، در سطحی کمی بالاتر از محل دوخت شست انجام می‌شود. اندازه‌های رایج معمولاً از ۵٫۵ تا ۹٫۰ هستند
اندازه‌های رایج معمولاً از ۵٫۵ تا ۹٫۰ هستند و به‌صورت نیم‌واحد (۰٫۵) افزایش می‌یابند. برخی برندها ممکن است اندازه ۵٫۰ را نیز ارائه کنند. کاربران تازه‌کار ممکن است مدتی طول بکشد تا اندازه و برند مناسب با ساختار دست خود را پیدا کنند. افرادی که کف دست پهن‌تری دارند ممکن است به دستکش‌هایی با اندازه بزرگ‌تر از مقدار اندازه‌گیری‌شده نیاز داشته باشند و بالعکس. اندازه‌ مناسب باید از اولین نکاتی باشد که در انتخاب دستکش در نظر گرفته می‌شود. داشتن مهارت حرکتی برای هر کاربر ضروری است و پوشیدن دستکش با اندازه نامناسب
کاربر ضروری است و پوشیدن دستکش با اندازه نامناسب می‌تواند تأثیر منفی زیادی بر عملکرد فرد بگذارد. همچنین، استفاده از دستکش با اندازه درست می‌تواند راحتی بیشتری ایجاد کند، که این موضوع می‌تواند افراد را به استفاده منظم از تجهیزات حفاظتی فردی تشویق کند. بر اساس پژوهشی بر روی گروهی از جراحان آمریکایی، رایج‌ترین اندازه دستکش جراحی برای مردان، اندازه ۷٫۰ و پس از آن ۶٫۵ بوده است؛ در حالی که برای زنان، اندازه ۶٫۰ و سپس ۵٫۵ بیشترین فراوانی را داشته‌اند. دستکش‌های پودری. برای آسان‌تر کردن پوشیدن دستکش‌ها، از پودرها
برای آسان‌تر کردن پوشیدن دستکش‌ها، از پودرها به عنوان روان‌کننده استفاده می‌شد. پودرهای اولیه‌ای که از کاج یا خزه‌های چماقی به دست می‌آمدند، بعدها سمی شناخته شدند. پودر تالک نیز برای دهه‌ها مورد استفاده قرار گرفت، اما بعدها ارتباط آن با گرانولوم پس از عمل و ایجاد جای زخم مشخص شد. نشاسته ذرت، به عنوان روان‌کننده‌ای دیگر، نیز با عوارض احتمالی مانند واکنش‌های التهابی، گرانولوم و ایجاد جای زخم مرتبط دانسته شده است. حذف دستکش‌های پزشکی پودری. با فراهم شدن دستکش‌های بدون پودر که پوشیدن آن‌ها آسان بود، درخواست‌ها
بدون پودر که پوشیدن آن‌ها آسان بود، درخواست‌ها برای حذف کامل دستکش‌های پودری افزایش یافت. تا سال ۲۰۱۶، سیستم‌های سلامت در آلمان و بریتانیا استفاده از این نوع دستکش‌ها را کاملاً متوقف کرده بودند. در مارس ۲۰۱۶، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (اف‌دی‌ای) پیشنهادی برای ممنوعیت استفاده پزشکی از دستکش‌های پودری ارائه کرد و در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۶ قانونی را تصویب کرد که همه دستکش‌های پودری با کاربرد پزشکی را ممنوع می‌کرد. این قانون در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷ لازم‌الاجرا شد. دستکش‌های پزشکی بدون پودر امروزه در محیط‌های