payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قافلانکوه نام رشته کوهی در شرق شهرستان میانه است. نام. نام این رشته کوه در گویش محلی قافلانتی می‌باشد که هم‌اکنون نیز این نام بکار می‌رود. شکل قدیمی‌تر آن، قپلانتو است که واژه‌ای ترکی و به معنای «کنام پلنگان» است. شکل قدیمی این نام در نام روستای قپلانتو در حوالی سقز محفوظ مانده‌است.قافلان یا قاپلان در ترکی به معنی پلنگ است. ژان دیولافوا نام این رشته کوه را کوه ببر ذکر کرده‌است. جغرافیا. رشته کوه فرعی قافلانتی به طول تقریبی ۵۰ کیلومتر از شرق روستای بارگاه به مختصات ۳۷٫۱۹۹۵ شمالی و ۴۷٫۴۰۳۰ شرقی در جنوب شهر
مختصات ۳۷٫۱۹۹۵ شمالی و ۴۷٫۴۰۳۰ شرقی در جنوب شهر میانه آغاز شده و به سمت شمال شرق تا روستای ممان (میانه) به مختصات ۳۷٫۴۶۳۴ شمالی و ۴۷٫۹۰۰۴ شرقی امتداد یافته و به رشته کوه البرز غربی متصل می‌شود. رودخانه قزل اوزن این رشته کوه را در شرق شهر میانه قطع می‌کند. قلل شاخص آن عبارتند از: خانم ژان دیولافوا رشته کوه قافلانتی را حد فاصل آذربایجان و عراق عجم ذکر کرده‌است. در سده اخیر تنها راه اصلی ارتباط منطقه آذربایجان با مرکز کشور بخصوص با شهر تهران از طریق جاده‌ای که از کنار رودخانه قزل اوزن عبور می‌کرده و با گذر از
از کنار رودخانه قزل اوزن عبور می‌کرده و با گذر از پل‌دختر (میانه) صورت می‌گرفته‌است؛ از این‌رو این رشته کوه فرعی علی‌رغم کوچکی آن از اهمیت راهبردی برخوردار بوده و عملاً دروازه ورود به آذربایجان بوده‌است. اکنون آزادراه ۲ (ایران) از منتهی‌الیه جنوبی این رشته کوه از جنوب روستای بارگاه عبور می‌کند و عملاً محدودیت ارتباطی منطقه آذربایجان با مرکز کشور برطرف شده‌است. جایگاه تاریخی. در هزاره اول قبل از میلاد این رشته کوه بخشی از حکومت گیزیل بوندا بوده‌است.
مهرداد سوم (۲۱۰–۱۹۰ ق. م)، چهارمین شاه پونت و پسر مهرداد دوم و لائودیس بود. او دو خواهر با نام لائودیس داشت که یکی از آنان همسر اول آنتیوخوس سوم بود. او در دوره‌ای نامعین (احتمالاً ۲۲۰–۱۸۳ ق. م) حکومت می‌کرد. او شهر سینوپ را تصرف کرد. مهرداد سوم با یک شاهزادهٔ سلوکی به نام لائودیس ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد: مهرداد چهارم پنتوس، فارناک یکم پنتوس و لائودیس.
پروتکل IEC-61850، پروتکل اختصاصی سیستم اتوماسیون پست می‌باشد. این پروتکل بر پایه پروتکل TCP/IP بوده و دارای قابلیت‌هایی است که تا حدی محدودیت‌های سیستم اتوماسیون را برطرف می‌کند. آنچه که در بخش‌های قبل گفته شد در مورد شبکه‌های کامپیوتری بود. حال اگر به جای کامپیوترها، رله‌ها و تجهیزات اندازه گیری مستقر شوند، هرچند موارد فوق در مورد آن‌ها نیز صدق می‌کند اما شبکه دچار محدودیت‌هایی می‌گردد. یکی از مهمترین محدودیت‌های سیستم اتوماسیون این است که تجهیزات ساخته شده توسط سازنده‌های مختلف نمی‌توانند به درستی ارتباط
توسط سازنده‌های مختلف نمی‌توانند به درستی ارتباط برقرار کنند زیرا هریک دارای پروتکل و ساختار متفاوتی می‌باشند و در واقع بین دو تجهیز از دو سازنده مختلف ارتباط پذیری وجود ندارد. بنابراین هدف از تدوین استاندارد و پروتکل IEC-61850 تعریف یک چارچوب برای ایجاد ارتباط پذیری بین تجهیزات سازندگان مختلف است. علاوه برآن، این پروتکل بر اساس تکنولوژی GOOSE طراحی شده‌است که تجهیزات پست به عنوان یک شی در نظر گرفته می‌شوند. یکی از قابلیت‌های مهم تکنولوژی GOOSE امکان برقراری ارتباط مستقیم بین دو تجهیز می‌باشد که در آن دو
ارتباط مستقیم بین دو تجهیز می‌باشد که در آن دو تجهیز متصل به شبکه می‌توانند به یکدیگر اطلاعات ارسال نمایند. لذا این پروتکل یک زبان ارتباطی اختصاصی پست با قابلیت اطمینان بالا می‌باشد. با ظهور پروتکل IEC-61850 که خاص سیستم‌های اتوماسیون پست‌ها است می‌توان سطح Process را نیز دیجیتالی نمود. البته برای این کار لازم است تجهیزات فشارقوی ارتقا یافته و مجهز به ورودی و خروجی‌های نیومریک شوند. لازم به ذکر است طول هر بسته داده در این پروتکل ۹۸۲ بیت است که ۵۵۲ بیت آن اطلاعات مفید می‌باشد. همچنین کنترل خطا در این پروتکل
مفید می‌باشد. همچنین کنترل خطا در این پروتکل بر اساس روش ایست و انتظار بوده و دسترسی به شبکه آن بر اساس راهبرد ۱- Persistent CSMA می‌باشد که در بخش‌های بعدی توضیح داده می‌شوند.
ناوبان یکم، دوم و سوم نام سه درجه در نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که معادل ستوان یکم، دوم و سوم در سایر نیروهای ارتش ایران می‌باشند. درجه ناوبان سوم پایین‌ترین درجه افسری محسوب می‌شود. جستارهای وابسته. درجه‌های نظامی ایران
ناواستوار یکم و دوم نام دو درجه در نیروی دریایی ارتش ایران هستند که معادل استوار یکم و دوم در نیروهای زمینی و هوایی می‌باشند. ناواستوار یکم بالاترین درجه‌دار در نیروی دریایی می‌باشد. جستارهای وابسته. درجه‌های نظامی ایران
سرناوی درجه‌ای در نیروی دریایی ایران است که معادل سرجوخه در نیروهای زمینی و هوایی می‌باشد. جستارهای وابسته. درجه‌های نظامی ایران
استان ویبو والنتیا به مساحت ۱٬۱۳۹ کیلومتر مربع یکی از استان‌های ناحیهٔ کالابریای کشور ایتالیاست و مرکز آن شهر ویبو والنتیا می‌باشد. این استان از ۱۴ شهرستان یا کُمونه تشکیل شده و جمعیت کل آن در سرشماری سال ۲۰۰۵ برابر با ۱۶۸٬۸۹۴ نفر بوده‌است. سواحل آفتابی مدیترانه و پیاز قرمز تروپه‌آ از مهمترین درآمد های این استان محسوب می‌شوند.
محمد کمال اسماعیل ( - ) معمار مصری بود که درتوسعه مساجد مصر و همچنین مسجدالحرام و مسجدالنبی مشارکت داشت. ملک فهد، پادشاه درگذشته عربستان سعودی به او مسئولیت نظارت بر گسترش مسجدالحرام در مکه و مسجدالنبی در مدینه را داد. از دیگر اقدامات وی طراحی میدان التحریر در قاهره بود. گسترش مسجدالحرام. محمد کمال تا آن هنگام کم‌سن‌ترین دانش‌آموز مصری بود که از دبیرستان فارغ‌التحصیل و جوان‌ترین دانش‌آموخته دانشکده سلطنتی مهندسی بود. سپس به اروپا رفت تا در زمینه معماری اسلامی تحصیل کند. او فردی مومن با سبک زندگی خاصی بود و
تحصیل کند. او فردی مومن با سبک زندگی خاصی بود و بیشتر وقت خود را صرف عبادت می‌کرد. او بیشتر عمر خود را صرف بناهای اسلامی کرد. با وجود گرمای بسیار شدید در عربستان، کف مسجدالحرام همیشه خنک است. علت آن، گونه نادری از مرمر سفید است که در یونان یافت می‌شود. کمال برای تهیه این سنگ شخصا به یونان سفر کرد. با وجود تلاش ملک فهد و شرکت سعودی بن لادن برای پرداخت دستمزد، او هیچ پولی برای طراحی مهندسی و نظارت بر ساخت این بناها دریافت نکرد. زندگی شخصی. محمد کمال اسماعیل در ۴۴ سالگی ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد.
مردمان ژاپنی قومی هستند که بومیان کشور ژاپن می‌باشند. ژاپنی‌ها ۹۸٫۵ درصد جمعیت کشورشان را تشکیل می‌دهند. در جهان حدود ۱۳۰ میلیون ژاپنی زندگی می‌کنند که از این شمار حدود ۱۲۷ میلیون نفر در این کشور هستند. زبان. زبان ژاپنی زبانی است که در گذشته به عنوان زبان ایزوله شناخته می‌شد؛ این به زبان‌های ریوکیویی مرتبط است. زبان ژاپنی یک سامانه نوشتاری سه جانبه با استفاده از هیراگانا، کاتاکانا و کانجی دارد. مردم ژاپنی عمدتاً از ژاپنی اولیه برای تعامل روزانه استفاده می‌کنند. میزان سواد بزرگسالان در ژاپن بیش از ۹۹ درصد
میزان سواد بزرگسالان در ژاپن بیش از ۹۹ درصد است. کانجی‌ها همان علایمی هستند که هر یک به تنهایی بیان‌کننده یک واژه هستند. کانجی‌های استاندارد ژاپن در حدود ۲۰۰۰ هستند؛ و کانجی‌ها اصولاً از زبان چینی گرفته شدند. تا سده هفت ژاپن دارای خط نبود و خط را از چین گرفت. دین. دین عمومی در ژاپن به‌طور سنتی، تلفیق‌گرایی در طبیعت بوده‌است که تلفیقی از آیین بودایی و شینتو است. ۸۰ تا ۹۰ درصد ژاپنی‌ها به شینتو باور دارند. مسیحیت در ژاپن نیز وجود دارد، هرچند این گروه کمتر از ۲ درصد جمعیت ژاپن را تشکیل می‌دهند. ادبیات. نخستین
درصد جمعیت ژاپن را تشکیل می‌دهند. ادبیات. نخستین آثار ادبیات ژاپنی به‌شدت تحت تأثیر ارتباطات فرهنگی با چین و ادبیات چینی سروده شدند. این آثار به زبان چینی کلاسیک سروده می‌شدند. ادبیات هندی نیز با گسترش بودیسم در ژاپن بر ادبیات این کشور تأثیر گذاشت. اما در نهایت هنگامی که نویسندگان ژاپنی شروع به نوشتن دربارهٔ ژاپن کردند توانستند سبک خاص خود را توسعه بخشند اما همچنان تأثیر ادبیات چینی و چینی کلاسیک را می‌شد تا پایان دورهٔ ادو در این آثار مشاهده کرد. هنر. هنر ژاپنی دربرگیرنده بسیاری از رشته‌ها، از جمله
هنر ژاپنی دربرگیرنده بسیاری از رشته‌ها، از جمله معماری، نقاشی، بافندگی، سفال‌گری، موسیقی، سینما، مانگا، خوشنویسی، فلزکاری، چاپ‌های چوبی، اُریگامی، باغ‌سازی و آشپزی می‌باشد. معماری ژاپنی. معماری ژاپنی را به شکل عرفی با ساختمان‌های چوبی، با ارتفاع کم و سقف‌های سفالی یا کاهگلی می‌شناسند. در این ساختمان‌ها درهای کشویی (فوسوما) به جای دیوار به کار برده می‌شوند و به این ترتیب این امکان را به دست می‌دهند که پیکربندی فضاهای داخلی را، بسته به موقعیت، بتوان تغییر داد. تاریخ ژاپن. تاریخ ژاپن شامل تاریخ رشته جزیره‌های
تاریخ ژاپن. تاریخ ژاپن شامل تاریخ رشته جزیره‌های ژاپن و مردم ژاپن است و از دوران پیش از تاریخ، تا تاریخ نوین این کشور به عنوان یک دولت-ملت را در بر می‌گیرد. نخستین ارجاع شناخته‌شده نوشتاری به ژاپن در قرن اول میلادی و در مجموعه متن‌های چینی بیست و چهار تاریخ دیده می‌شود. با این حال شواهد حاکی از آن است که بشر از اواخر دوران پارینه‌سنگی در جزیره‌های ژاپن زندگی می‌کرده‌است. تا پایان آخرین عصر یخبندان، ژاپن از طریق خشکی با قاره اوراسیا پیوند داشت. آب شدن یخ‌ها باعث جدا شدن جزیره‌های ژاپن از خشکی‌های قاره
باعث جدا شدن جزیره‌های ژاپن از خشکی‌های قاره اوراسیا شد. الگوهای باثبات زندگی و نشانه‌های تمدن با فرهنگ جومون (از پایان عصر یخبندان تا هزاره نخست پیش از میلاد) ظاهر شد و از حدود پانصد سال پیش از میلاد در زمانی که به دوره یایویی مشهور است، کار با آهن‌آلات آغاز شد. در پایان همین دوران، جمعیت زیادی از شبه جزیره کره به سرزمین‌های ژاپن مهاجرت کردند. شهروندی. ماده ۱۰ قانون اساسی ژاپن اصطلاح ژاپنی را بر اساس ملیت ژاپنی تعریف می‌کند. مفهوم گروه‌های قومی توسط آمار ژاپن با سرشماری قومی آمریکای شمالی یا برخی آمار
ژاپن با سرشماری قومی آمریکای شمالی یا برخی آمار غربی اروپایی متفاوت است. به عنوان مثال، سرشماری بریتانیا بر اساس پیشینه نژادی و قومی است که جمعیت کل بریتانیا را بدون توجه به ملیت‌های خود ترکیب می‌کند. پروفسور جان لا، از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، بر خلاف باور عمومی که ژاپن به لحاظ قومی یکسان است، ژاپن را به عنوان یک جامعهٔ چند ملیتی توصیف می‌کند. حتی چنین ادعاهایی از سوی دیگر بخش‌های جامعه ژاپن مانند نخست‌وزیر پیشین ژاپن، تارو آسو، که قبلاً ژاپن را به عنوان یک ملت «یک نژاد، یک تمدن، یک زبان و یک فرهنگ»
یک ملت «یک نژاد، یک تمدن، یک زبان و یک فرهنگ» توصیف کرده‌است، رد کرده‌است.
علی محمد حکیم علی محمد منشی متخلص به حکیم نویسنده و شاعر ایرانی عصر ناصرالدین شاه است. در سال ۱۲۵۸ ه‍.ق در قم به دنیا آمد. محل زندگی وی قم بوده‌است. وی در خطاطی شاگردِ شخصی به نام رشید خان اخگر بیگدلی (از نوادگانِ آذر بیگدلی) بود و در خط و نقاشی، به اذعانِ برادرش علی‌اکبر فیض قمی، از سرآمدانِ قم به‌شمار می‌رفته‌است و در علم و ادب نیز شاگرد حسن، از شاگردان مرتضی انصاری بود. وی دو همسر اختیار کرده‌است و فرزندانی داشته‌است که تعداد آنان معلوم نیست ولی نام سه تن از آنان، یک پسر به نام محمد و دو دختر به نامهای
از آنان، یک پسر به نام محمد و دو دختر به نامهای بی‌بی شاهزاده و خانم شاهزاده ثبت شده‌است. وی تا سال ۱۳۱۷ ه‍.ق در قید حیات بوده‌است از سال ۱۳۱۷ق. رفته رفته بینایی وی رو به ضعف گذاشت. همسر وی از شاهزادگان قاجار و نواده فتحعلی‌شاه بود و کتاب شکرستان خود را به نام اعتضادالدوله محمدمهدی خان داماد ناصرالدین شاه و به تقلید از گلستان سعدی نوشته‌است. این کتاب شامل ۳۰ حکایت گوناگون به نثر و نظم است. در کتاب شکرستان لقب خود را اثیرالدین ذکر کرده‌است. وفات وی بعد از سال ۱۳۱۷ ه‍.ق است، و گویا کتابی به خط وی از سال ۱۳۰۵
۱۳۱۷ ه‍.ق است، و گویا کتابی به خط وی از سال ۱۳۰۵ ه‍.ق نیز در دست است. وی با برخی از رجال عصر قاجار نظیر علی امین الدوله و ابوالفتح میرزا مویدالدوله ارتباط داشته‌است. برخی از اشعار وی در کتاب شکرستان وی و نیز تذکرهٔ شعرای دارالایمان قم موجود است. خاندان و تبار. جد وی، علی اکبر خوانساری نام داشت. عمویش علی محمد نام داشت و با تخلّص قرقی شعر می‌سرود. علی محمد قرقی و برادر کوچکترش میرزا محمد، به تهران آمدند، و علی محمد قرقی به خاطر صدای زیبایی که داشت به دربار فتحعلی شاه راه یافت. علی محمد قرقی، به منصب تولیت
فتحعلی شاه راه یافت. علی محمد قرقی، به منصب تولیت مقبره فتحعلی شاه رسید، لذا به اتفاق برادرش میرزا محمد و خانواده اش به قم مهاجرت کرد. در سال ۱۲۵۸ق. علی محمد قرقی که تنها دو دختر داشت، درگذشت، و همسر بیوه اش به عقد میرزا محمد، برادر علی محمد قرقی، درآمد. میرزا محمد بجز این زن، سه زن دیگر داشت، و علی محمد حکیم از همین زن بیوه علی محمد قرقی به دنیا آمد، و نام عموی درگذشته اش که شوهر اوّل مادرش نیز بود را بر وی نهادند. علی محمد حکیم، ۷ برادر و دو خواهر داشت، که یکی از برادرانش به نام علی اکبر فیض، تولیت مقبره
یکی از برادرانش به نام علی اکبر فیض، تولیت مقبره فتحعلی شاه را پس از مرگ پدرشان میرزا محمد برعهده گرفت، و برادرش علی محمد حکیم را به نیابت خود برگزید. این برادر علی محمد حکیم که علی اکبر فیض نام داشت، در قم نویسنده ای مشهور شد، و پسر وی که برادرزاده علی محمد حکیم باشد، با نام آیت‌الله محمد فیض قمی، فقیهی مشهور شد، آیت‌الله محمد فیض در سال ۱۳۲۹ شمسی درگذشت و در مجلس ترحیم وی، سپهبد رزم آرا ترور شد. پسر آیت‌الله فیض، به نام دکتر علیرضا فیض (زاده در ۱۳۰۴ شمسی) استاد ممتاز دانشگاه تهران بود. علی محمد حکیم به
استاد ممتاز دانشگاه تهران بود. علی محمد حکیم به سبب شغل خانوادگی و ارتباطات گسترده‌ای که خاندانش با برخی رجال قاجار داشتند، موفق شد با شاهزاده خانمی که دختر صاحبقران میرزا پسر فتحعلی شاه بود، ازدواج کند. شعر. برخی از اشعارِ علیمحمد حکیم، در کتاب تذکرهٔ شعرای معاصران دارالایمان قم ذکر شده‌است. نویسندهٔ این کتاب، علی‌اکبر فیض برادرِ علی‌محمد حکیم است. در صفحات ۱۹۷ تا ۲۲۶ این کتاب، بیش از ۵۰۰ بیت از اشعار علی‌محمد حکیم درج شده‌است، به عنوان نمونه: ساقی بده از آن می دیرینه یکی جام تا چند خورم تازه به تازه غمِ
آن می دیرینه یکی جام تا چند خورم تازه به تازه غمِ ایّام کن بُنگه جم خانه از آن ماه پریروی پس زآن می جانسوز پریخانه بکن جام… و نیز: مرا محنتِ یار یار است گویی غمِ او مرا غمگسار است گویی قرارِ دلِ درهمِ زارِ عاشق بدان طرّهٔ بیقرار است گویی تو در پردهٔ ناز و از زخمهٔ غم مرا ناله چون زیرِ تار است است گویی تو را چهره چون صبحِ اقبال روشن مرا روز چون شام تار است گویی پروفسور فضل‌الله رضا در کتاب برگ بی برگی شعری را از میرزا علی محمد حکمی ذکر کرده‌است. امّا باید دانست علی محمد حکمی شخص دیگری است و ارتباطی با علی
علی محمد حکمی شخص دیگری است و ارتباطی با علی محمد حکیم ندارد. کتاب شکرستان وی نیز در سال ۱۳۹۲، به تصحیح و تعلیقات احمد بهنامی، براساس هفت نسخه خطی منتشر شده‌است. جستارهای وابسته. شکرستان علی محمد حکیم منابع. شکرستان، نوشته علیمحمد حکیم، نسخه کتابخانه ملی ایران، مورخ ۱۲۹۰
دانشنامه میزان الحکمه عنوان کتابی روایی است که توسط محمد محمدی ری شهری نگاشته شده‌است. چاپ‌ها. این اثر تا کنون بیش از ۲۰ باز تجدید چاپ شده و مورد توجه قرار گرفته‌است از جمله: ۱. میزان الحکمة، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول،۱۳۶۲-۱۳۶۳ ش،۱۰ ج، رقعی. ۲. میزان الحکمة، ویراش جدید، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۷۵ ش،۵ ج، وزیری.(جلد پنجم فهارس است)سال ۱۴۱۹ ق، چاپ افست آن با اوراق کمتر در بیروت در ۹ و ۱۲ جلد به‌طور جداگانه چاپ و منتشر شد. ۳. میزان الحکمة با ترجمه فارسی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ
فارسی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۷۷- ۱۳۷۸ ش،۱۵ ج، وزیری.(جلد پانزدهم فهارس است)این چاپ همراه با ویرایش سوم متن عربی است. ۴. میزان الحکمة، ترجمهٔ محمّد علی فاضل، لاهور، مصباح الهدی، چاپ اول،۱۴۲۶ ق، وزیری. متن عربی همراه با ترجمهٔ اردو است. ۵. منتخب میزان الحکمة، تلخیص سیّد حمید حسینی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۴۲۲ ق،۱ ج، وزیری. ۶. منتخب میزان الحکمة با ترجمهٔ فارسی، تلخیص سیّد حمید حسینی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۱ ش،۲ ج، وزیری. این مجموعه در یک جلد رحلی نیز به چاپ
ج، وزیری. این مجموعه در یک جلد رحلی نیز به چاپ رسیده‌است. ۷. گزیده میزان الحکمة، تلخیص سیّد حمید حسینی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۱ ش،۱ ج، وزیری. بدون متن عربی است. ۸. موسوعة میزان الحکمة، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۳ ش، وزیری. تاکنون جلد نخست این اثر چاپ شده‌است و پیش‌بینی می‌شود به پنجاه جلد برسد. ۹. دانشنامهٔ میزان الحکمة، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۴ ش، وزیری. این اثر در واقع همان موسوعة میزان الحکمة که همراه با ترجمه‌است تاکنون سه جلد آن چاپ و پیش‌بینی می‌شود
ترجمه‌است تاکنون سه جلد آن چاپ و پیش‌بینی می‌شود حدوداً به صد جلد برسد. جستارهای وابسته. محمد محمدی ری‌شهری
۳۰ راک یک سریال آمریکایی ساخته شده توسط تینا فی است. تینا فی و الک بلدوین بازیگران اصلی این سریال هستند. این سریال ساخته شبکه ان‌بی‌سی است. فصل اول سریال در سال ۲۰۰۶ پخش شده است. نام سریال از آدرس راکفلر سنتر در شهر نیویورک الهام گرفته شده است. استودیوهای شرکت ان‌بی‌سی در راکفلر سنتر واقع هستند.
بلبلستان کتابی است به زبان فارسی که در سال ۱۱۵۲ هجری توسط فوزی موستاری نوشته شد. این کتاب شامل شش خلد با نام‌های کرامت، اخلاص و غیره است. بلبلستان به مانند گلستان مجموعه‌ای از حکایات به نظم و نثر است. این کتاب به سال ۲۰۰۳ به زبان صربوکرواتی ترجمه و منتشر شد. کتاب دیگری با نام بلبلستان نوشتهٔ فوزی افندی نیز در دست است که نباید با بلبلستان فوزی موستاری اشتباه گرفته شود. فوزی موستاری در دیباچه کتاب خود می‌گوید روزی به کتاب بهارستان جامی نگاه می‌کرده است و با خود اندیشیده است که بوستان و گلستان را سعدی و
با خود اندیشیده است که بوستان و گلستان را سعدی و بهارستان را جامی و سنبلستان را شیخ شجاع به وجود آورده‌اند و بعد از آن به فکر تألیف کتاب بلبلستان می‌افتد. بسیاری از حکایات بلبلستان از آثاری نظیر کشف المحجوب هجویری و مناقب العارفین افلاکی اقتباس شده‌اند و نام بسیاری از عرفاً و اولیا در این کتاب آمده است. این اثر بیانگر حضور زبان فارسی در بالکان در سده دوازدهم هجری است و یک بار نیز در سال ۱۹۳۵ به فرانسوی ترجمه شده است. برای نخستین بار در ایران، در سال 1391 این کتاب توسط احمد بهنامی تصحیح و در شماره 15 نشریه
کتاب توسط احمد بهنامی تصحیح و در شماره 15 نشریه پیام بهارستان به چاپ رسید و نسخه آنلاین آن به‌طور کامل بر روی اینترنت موجود است نمونه‌ای از حکایات نثر کتاب بلبلستان: حکمت: پادشاهی در مملکت خودش چندان که اهل دانش و ارباب معارف هست بود جمع آورد و به ایشان فرمود: «دانید شما را برای چه درهم آوردم»؟ گفتند: «نمی دانیم». گفت: «از برای آن آوردم که مرا خبر دهید بعد از این چند سال در این عالم معمّر باشم»؟ گفتند: «ای گزیده اهل عقول و ای زبده ارباب فضل فضول اگر ما چنان کار دانسته بودیم، نخست از مرگ خود پیام گرفتمی که
کار دانسته بودیم، نخست از مرگ خود پیام گرفتمی که عمر ما دراز است یا کوتاه»؟ قطعه گفت: «اگر مرا پیام ندهید کی شما از دست جور من رهایی یابد»؟ در میان ایشان، تنی چند از مردم هستی که از ارباب تنجیم بودند. آنان گفتند: «ای پادشاه دادکار و ای وسعت یافته روزگار! اگر پذیری بر مقتضای علم جزییات شما خبر دهیم». گفت: «بدهید. هرچه گویید، پذیرفتم». روزی چند وعده نهادند و بر مقتضای علم گفتند: «ای پادشاه عاقبت اندیش مترس. راستش ایزد تعالی داند بر مقتضای اختر تو را بیست سال زندگی هست». گفتا: «در آن سال که پایان عمرم باشد،
زندگی هست». گفتا: «در آن سال که پایان عمرم باشد، من به چه مرض میرم؟ آن را نیز خبر دهید». گفتند: «در سال پسین که هنگام مردنت باشد، تو را کژدمی گزد و از زخمش بمیری به هیچ دارو درمان نپذیرد». گفت: «در کدامین روز است و در کدامین ساعت»؟ گفتند: «در ماه نخستین سال پسین و در روز شنبه در نیمروزی». و به این سخن آن را انجام دادند . پادشاه روز بروز شمرد تا سال پسین درآمد . قطعه و آن روز را که وعده کرده بودند، آن نیز درآمد. پادشاه اسبی را در حضور آورد. زین برکرد و سوار شد و پیش کاشانه او جویی بود. در وی زد که آن ساعت
شد و پیش کاشانه او جویی بود. در وی زد که آن ساعت در میان آب بگذرد تا از مرگ رها یابد ایرا در میان آب کژدم نباشد. صغار و کبار گرد آمدند به تماشای آن که چون خواهد شد. اسب در زیرش گردان گردید و دمی زد و از بینی او کژدمی بیرون جست و پادشاه را گزید. چند دم برنیامد که از جان جدا شد. قطعه که رست با کوشش از دست اجل تا تو چنان باشی اگر دیدی از این بهتر نباشد رای و تدبیری وگرنه قوت ره اندوز که تا در صحن رستاخیز بناداری نباشد جان خود را رنج تشویری بلبلستان فوزی افندی. فوزی افندی نویسنده عثمانی که در سال ۱۳۱۸ ه.ق.
فوزی افندی نویسنده عثمانی که در سال ۱۳۱۸ ه.ق. درگذشته است نیز کتابی در ده باب با نام بلبلستان در سال ۱۳۱۰ ه.ق. نوشته است که در سال ۱۳۱۲ ه. ق در استانبول چاپ شده است.
حاج محمد فوزی ملقب به مفتی ادرنه و فوزی افندی، نویسنده ای از امپراتوری عثمانی است که به زبان فارسی می نوشت. از وی اثری با نام بلبلستان در ده باب و درباره مسائل عرفانی به سال ۱۳۱۲ ه.ق. در عثمانی به چاپ رسیده است. نباید فوزی افندی و کتاب بلبلستان وی را با شیخ محمد فوزی موستاری و کتاب بلبلستان او اشتباه گرفت. وی در سال ۱۳۱۸ ه.ق. درگذشت.&lt;&gt; کتاب وی مقدمه ای یک صفحه ای دارد که در آن کتاب را به سلطان عبدالحمید دوم تقدیم کرده است.
پارکری کولی یک زبان هندوآریایی است که در استان سند پاکستان گویشورانی دارد. گویشوران این زبان در مرزهای جنوب خاوری پاکستان با هند می‌زیند. ۸۳٪ واژگان این زبان با زبان مارواری مشترکند. از ۱۹۸۵ میلادی برای نگارش این زبان از خطی که برای نگارش زبان سندی استفاده می‌شود با افزودن سه حرف ۮ، ۯ و ۿ بهره‌برده‌اند. منابع. Wikipedia contributors، "Parkari Koli language،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Parkari_Koli_language&amp;oldid=484658618 (accessed November 3، 2012).
در سال 1290 (قمری) علی محمد حکیم که در شهر قم نایب تولیت مقبره فتحعلی شاه قاجار را به عهده داشت و از منشیان و نویسندگانی بود که در خدمت اعتضادالدوله بود، به امر وی مشغول نوشتن کتاب شکرستان شد. وی کتاب شکرستان را ابتدا در 20 حکایت به نظم و نثر نوشت و سه سال بعد برای مظفرالدین میرزا ولیعهد نسخه‌ای دیگر از آن ترتیب داد که شامل 31 حکایت بود. کتاب شکرستان شامل حکایتهایی از گذشتگان و زندگی شخصی علی محمد حکیم است. در این کتاب حکیم از معاصرین خود نظیر ابوالفتح میرزا مؤیدالدوله و علی امین الدوله و میرزا سهای شاعر
مؤیدالدوله و علی امین الدوله و میرزا سهای شاعر نام برده است و به مدح ناصرالدین شاه پرداخته است. بعضی از حکایت‌های شکرستان از منابعی نظیر تاریخ بیهقی و هزار و یک شب اقتباس شده‌اند. از کتاب شکرستان چند نسخه خطی باقی‌مانده است که بعضی از آن‌ها به خط خود علی محمد حکیم است. علی محمد حکیم در شکرستان تلاش بسیار کرده است سبک سعدی را در گلستان تقلید کند. با این تفاوت که گلستان در هشت باب نوشته شده است ولی علی محمد حکیم ابتدا قصد داشته است شکرستان را در چهار جزء بنویسد ولی گویا هرگز موفق نشده است به کتاب خود نظم و
ولی گویا هرگز موفق نشده است به کتاب خود نظم و ترتیب مناسبی بدهد. نمونه‌ای از حکایات شکرستان: در سیر ستوده ملوک و نیکوئی داد و انصاف و عدل و رأفت بر عامّه خلق حکایت: پیرزنی مظلمه پیش ملکشاه برد در آن هنگام که بر فراز پل زاینده رود ایستاده بود و گوش بر عرایض دادخواهان نهاده. عوانانش از پیش براندند پادشاهش پیش خواند و نوازش فرمود. گویند عنانش بگرفت و زبان ثنا بگشود و گفت: «دادگرا برین پل عنانت گرفتم و بر صراط دامنت خواهم گرفت اگر فردا جوابم توانی دادامروز دادم مده.» ملکشاه سخت بگریست و دادش بداد. قطعه این اثر
مده.» ملکشاه سخت بگریست و دادش بداد. قطعه این اثر در سال 1392، توسط احمد بهنامی و بر اساس 7 نسخۀ خطی تصحیح و منتشر شده است.
ولی شخصی است که به حکم قانون اختیار دیگری یا دیگران را در قسمتی از امور دارا باشد، خواه در امور خصوصی (مانند پدر که ولی فرزند،صغیر خود است) و خواه در امور عمومی (مانند کارمندان دولت در حیطه شغل خویش)ولی واژه‌ای از ریشه عربی به معنی شخصی است که بر دیگری ولایت دارد و در فقه و حقوق اسلامی کاربرد دارد. (ولایت قهری) سرپرست یا قیم شخصی است که مسئولیت مراقبت، نگهداری و تربیت محجوران بی‌کس را برعهده دارد. این نهاد مشابه فرزندخواندگی در کشورهای غیر اسلامی است چرا که در اسلام فرزند خواندگی وجود ندارد. ولایت در قوانین
اسلام فرزند خواندگی وجود ندارد. ولایت در قوانین ایران. ولی قهری در ایران و اسلام، پدر و پدر بزرگ پدری است و این دو کس، به موجب قانون و شرع، سرپرست هستند و مطابق اسلام، عزل ایشان بنا به اکثرت قول فقها، ناشدنی است؛ ولی وفق قانون مدنی ایران، عزل پدر و پدر بزرگ پدری از سمت ولایت قهری یا همان سرپرستی، طی شرایطی ممکن است. پدر و پدر بزرگ پدری سرپرست کسانی هستند که در زیر یاد می‌شوند: سرپرستی در قوانین ایران. در قوانین ایران سرپرستی کودکان یعنی افرادی که به سن بلوغ نرسیده‌اند (دختران کمتر از ۹ سال قمری و پسران
نرسیده‌اند (دختران کمتر از ۹ سال قمری و پسران کمتر از ۱۵ سال قمری)، مجنونین و سفیهان (کم‌خردان) در صورت نداشتن ولی (پدر و جد پدری) یا وصی منصوب از طرف ولی با حکم دادگاه به شخصی واگذار می‌شود، و این شخص سرپرست یا قیم لقب می‌گیرد. دادستان وظیفه دارد که در صورت شناسایی چنین اشخاصی موضوع را به دادگاه اطلاع داده و اشخاصی را که برای سرپرستی مناسب می‌بیند به ادگاه معرفی کند. البته سرپرستی بر سفها فقط مربوط به امور مالی وی است. حقوق و تکالیف سرپرست و طفل تحت سرپرستی از نظر نگهداری و تربیت و نفقه و احترام مشابه
از نظر نگهداری و تربیت و نفقه و احترام مشابه حقوق تکالیف فرزند و پدر و مادر است. سرپرست اجازه انجام تنبیهات، محرومیت‌ها و محدودیت‌های متعارف را در جهت تربیت بر شخص مورد سرپرستی دارد.
نادرشاه پادشاه ایرانی و غیور و قدرتمند بود. او بسیار خوی کشورگشایی داشت و از شدت تلاش های زیاد برای ایران، کمرش خم شد. به گفته ی استاد تاریخ ایشان در پایان عمرش فسیل شد.
یک مجموعه سینن مانگای ژاپنی که توسط ساکوراکو گوکوراکوئین نوشته شده است و از ۳ دسامبر ۲۰۰۴ تا اوت ۲۰۱۵ در مجلهٔ "یانگ گانگان" توسط اسکوئر انیکس منتشر می‌شد. از روی این مانگا، دو مجموعه تلویزیونی انیمه توسط استودیو سون آرکس و به کارگردانی کیزو کوساکاوا تهیه گردیده است که در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ پخش گردیده‌اند. داستان مجموعه حول محور پسری به نام میناتو ساهاشی است، که برای دو سال پیاپی امتحان ورودی به دانشگاه را رد شده است. اما زندگی او با بوسیدن دختری زیبا به نام موسوبی دچار تغییر گردید. داستان. داستان در شهر توکیو
دچار تغییر گردید. داستان. داستان در شهر توکیو و در سال ۲۰۲۰ رخ می‌دهد. شخصیت اصلی داستان پسری ۱۹ ساله به نام میناتو ساهاشی است که برای دو سال موفق به قبول شدن در امتحان ورودی دانشگاه را نشده است. میناتو پسری بسیار باهوش است اما باتوجه به ناتوانی او برای مقابله با فشارهای روحی آزمون ورودی، از ورود به دانشگاه عاجز مانده است. در یکی از روزها میناتو با دختری زیبا به نام موسوبی که آسمان به پایین پرتاب شده بود برخورد می‌کند. او بزودی درمی‌یابد که موسوبی یک "سکیری" است که او را به عنوان آشکابی (انسان‌هایی دارای
است که او را به عنوان آشکابی (انسان‌هایی دارای ژن به خصوصی هستند که آن‌ها را قادر می‌سازد با "سکیری" همگام شوند) خود انتخاب کرده است و آن‌ها وارد یک مسابقه به نام سکیری پلن شده‌اند، مسابقه‌ای که بین ۱۰۸ سکیری در کنار آشکابی‌های آن‌ها صورت می‌گیرد. این همگام سازی که توسط بوسه‌ای صورت می‌گیرد، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا از تمام نیروی خود برای مبارزه با دیگر سکیری‌ها استفاده کنند. برای آخرین نفری که در این مبارزات باقی بماند جایزهٔ باشکوهی در انتظارشان است، اما برای کسانی که شکست می‌خورند جدایی ابدی از کسی که