payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مناسبی از بالکن جمع می‌شوند. در گذشته، بالکن‌ها را با PVC یا هر گونه ملزمه‌ای همچون آلومینیوم می‌پوشاندند و آن را کاملاً به یک محیط بسته تبدیل می‌کردند. بالکن‌هایی که به این شکل پوشانده می‌شدند دیگر کاربری بالکن نداشتند و همچون دیگر فضاها و اتاق‌های خانه می‌شدند. با به روی کار آمدن بالکن‌های شیشه‌ای، این وضعیت از میان برچیده شد. بالکن‌هایی که به مردم فضای راحتی در خانه‌هایشان می‌دهند، اهمیت بیشتری می‌یابند. منابع. &lt;link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:کفپوش‌ها"/&gt; &lt;link
href=". /رده:کفپوش‌ها"/&gt; &lt;link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:ویژگی‌های_باغ"/&gt;
درین گران‌پیشه (متولد ۱۳۴۱ در تهران) روان‌شناس بالینی ایرانی-آمریکایی و سازنده مستند ستایش‌شده «بازگشت: سفری به درخودماندگی و بازگشت» است که زندگی چهار کودک مبتلا به درخودماندگی را که کاملاً درمان شده‌اند، نشان می‌دهد. او همچنین بنیان‌گذار و رئیس ای‌سی‌تی تودی است که برای خانواده‌هایی که نمی‌توانند هزینه درمان را بپردازند، حمایت مالی ارائه می‌دهد. گران‌پیشه دوره دکتری روان‌شناسی را در دانشگاه کالیفرنیا گذرانده‌است.
شورش ان لوشان آشوب و اغتشاش اجتماعی بود که در دوره سلسله تانگ در چین از ۱۶ دسامبر ۷۵۵ تا ۱۷ فوریه ۷۶۳ میلادی به طول انجامید. این شورش زمانی آغاز شد که ژنرال ان لوشان در شمال چین خود را امپراتور نامید و سلسله یان را تأسیس نمود. این واقعه به عنوان شورش آن-شی یا اغتشاشات آن-شی نیز شناخته می‌شود. این شورش پس از مرگ ان لوشان نیز در زمان پسرش، آن چینگ شو، و جانشین آن چینگ شو - شی سیمینگ - ادامه یافت. این شورش اگرچه در نهایت سرکوب شد، اما محدوده آن بسیار وسیع بود. شورش ان لوشان تمامی چین شمالی به انضمام بخشی از
شورش ان لوشان تمامی چین شمالی به انضمام بخشی از مغولستان امروزی و ترکستان را دربر گرفت. شورش آن لوشان تلفات زیادی دربرداشت (طبق آمار: ۳۶ میلیون کشته) و در نهایت به تضعیف سلسله تانگ و سقوطش در آینده منجر شد. شورش و فتح لوئو یانگ. در پایان سال ۷۵۵ میلادی، ان لوشان شورش کرد. ارتش او از فانیانگ (نزدیک پکن امروزی) به سرزمین‌های جنوب سرازیر شد. آن لوشان، در طول راه، کارگزاران تانگ را که به او پیوستند با خشنودی پذیرفت. به تدریج، افراد زیادی به او ملحق شدند. ان لوشان با عبور از آبراه بزرگ، شهر لوئویانگ (پایتخت
لوشان با عبور از آبراه بزرگ، شهر لوئویانگ (پایتخت شرقی تانگ) را در همان سال تسخیر کرد و نیروهای ضعیف و پراکنده تانگ را درهم کوبید. او در لوئویانگ، خود را امپراتور چین خواند و سلسله جدید یان (大燕皇帝) را تأسیس کرد. قدم بعدی او تسخیر چانگان (پایتخت غربی تانگ) و بقیه چین جنوبی بود. نتیجه جنگ. سرشماری های انجام شده در نیم قرن قبل از افزایش تدریجی جمعیت شورشی را نشان می دهد. در آخرین سرشماری انجام شده قبل از شورش ، در سال 755 میلادی ، جمعیت 52،919،309 نفر و 8،914،709 خانوار ثبت شده است. با این حال ، یک سرشماری که
خانوار ثبت شده است. با این حال ، یک سرشماری که در سال 764 ، سال پس از پایان شورش انجام شد ، فقط 16 میلیون و 900 هزار نفر و 2 میلیون و 900 هزار خانوار را ثبت کرد. سرشماری های بعدی فقط خانوارها را محاسبه می کند ، اما در سال 855 این رقم به 4955151 خانوار رسیده است که کمی بیش از نیمی از تعداد ثبت شده در سال 755 است. [33] تفاوت در آمار سرشماری به 36 میلیون نفر می رسد ، یعنی دو سوم جمعیت جمعیت امپراتوری ، اگرچه محققان به عواملی از جمله شکست در مالیات و جمع آوری سرشماری نسبت داده اند. [34]
هنری استوارت هزلیت (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۸۹۴ در فیلادلفیا آمریکا — درگذشتهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۹۳) اقتصاددان، فیلسوف، روشنفکر عمومی طرفدار بازار آزاد، منتقد ادبی و روزنامه‌نگار لیبرترین آمریکایی بود که در نشریاتی همچون وال استریت ژورنال، نیوزویک و نیویورک تایمز قلم می‌زد و به عنوان یک تحلیلگر سرشناس مسائل اقتصادی از زاویه دید لیبرترینها و محافظه‌کاران آمریکایی شناخته شده بود. زندگی. هنری هزلیت در فیلادلفیا پنسیلوانیا زاده شد و در بروکلین نیویورک رشد کرد. وقتی تنها یک نوزاد بود پدرش درگذشت و او در فقر نسبی بزرگ شد.
نوزاد بود پدرش درگذشت و او در فقر نسبی بزرگ شد. قهرمانان اولیه او هربرت اسپنسر و ویلیام جیمز بودند و آرزوی اولش تحصیلات دانشگاهی در رشته روانشناسی و فلسفه بود. هزلیت کارش را در دوران نوجوانی در وال استریت ژورنال به عنوان دستیار دبیر تحریریه آغاز کرد، و علاقه‌اش به اقتصاد از همان‌جا شکل گرفت. مطالعاتش او را با «عقل سلیم اقتصاد سیاسی» اثر فیلیپ ویکستید آشنا کرد که بعدها خود هزلیت گفت نخستین اثرگذاری جدی در حوزه اقتصاد بر او بوده‌است. هزلیت نخستین کتابش "دانش اندیشیدن" را در سن ۲۱ سالگی منتشر کرد. در جنگ
اندیشیدن" را در سن ۲۱ سالگی منتشر کرد. در جنگ جهانی اول در تکزاس به خدمت نیروی هوایی ارتش درآمد و پس از آن برای سال‌ها در نیویورک ساکن شد. در سال ۱۹۱۵ و پس از دوره‌ای کوتاه که در نیروی هوایی آمریکا کار کرد، «مسیر قدرت اراده» را که نقدی بر روانکاوی بود، نوشت. او همچنین در نیویورک ایونینگ پست (۱۸–۱۹۱۶)، نشریه مالی «بانک ملی مکانیک و فلزات» (۲۰–۱۹۱۹)، نیویورک ایونینگ میل (۲۳–۱۹۲۱) و نیویورک سان (۲۹–۱۹۲۴) قلم زد. هازلیت از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ به عنوان ویراستار ادبی در مجله «نیشن» کار کرد. در دهه‌های میان دو جنگ که
در مجله «نیشن» کار کرد. در دهه‌های میان دو جنگ که دورانی لرزان در تاریخ ادبیات آمریکا به‌شمار می‌آید هزلیت به عنوان دبیر بخش ادبی نیویورک سان فعالیت کرد. هزلیت طی فعالیت‌های روزنامه‌نگارانه‌اش در نشریه دست چپی نیشن، «برنامه‌ای کاربردی برای آمریکا» را به تحریر درآورد که تحلیلی از رکود بزرگ بود. او از معدود افرادی بود که از کاهش مداخله دولت در اقتصاد دفاع می‌کرد. پس از مناظره‌هایی عمومی با لویی فیشر سوسیالیست، همکاری هزلیت با نیشن قطع شد. در سال ۱۹۳۳ هزلیت "آناتومی نقد" را منتشر کرد که برخی از این کتاب به
"آناتومی نقد" را منتشر کرد که برخی از این کتاب به عنوان تکذیبیه‌ای پیشاپیش برای شالوده شکنی یاد کرده‌اند. از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۶ هزلیت سرمقاله‌نویس اصلی نیویورک تایمز در حوزه اقتصاد بود که هر هفته ستونی ثابت با امضا و تعداد بسیار زیادی مقالات بدون امضا در این حوزه منتشر می‌کرد و حجم بالایی از کار اقتصادی را در این دوره آفرید. به گفته خود هزلیت، او در حوزه اقتصاد بیشترین تأثیر را از کار لودویگ فن میزس گرفته‌است و به همین دلیل هم هزلیت به عنوان معرف آثار مکتب اتریش در اقتصاد به دنیای انگلیسی زبان شناخته
مکتب اتریش در اقتصاد به دنیای انگلیسی زبان شناخته شده‌است. برای مثال در ۱۹۳۸ ترجمه انگلیسی کتاب سوسیالیسم میزس که تازه منتشر شده بود را در نیویورک تایمز بررسی کرد و از آن به عنوان یک اثر کلاسیک و ویرانگرترین نقد سوسیالیسم که تا کنون قلمی شده یاد کرد. هزلیت توان تحلیلی چشمگیری در فهم پذیر کردن پیچیدگی‌ها و ظرافت‌های اندیشه متفکر ژرف بینی چون میزس، برای همه، بی آنکه به یکپارچگی نظری بحث او آسیب زند، از خود نشان داد و بیش از هر چیز برای واگویی نظریه‌های میزس در عرصه عمومی کوشید. پس از مهاجرت اقتصاددانان یهودی
عرصه عمومی کوشید. پس از مهاجرت اقتصاددانان یهودی از اروپای تحت اشغال نازی‌ها به آمریکا، هزلیت شرایط انتشار مقالات میزس در نیویورک تایمز را فراهم کرد و کمک کرد که برای میزس موقعیت تدریسی در دانشگاه نیویورک فراهم شود. هزلیت همچنین به معرفی کتاب راه بردگی هایک به مخاطبان آمریکایی کمک شایانی کرد. او راه بردگی را «یکی از مهم‌ترین کتاب‌های نسل ما» می‌خواند. هزلیت برخلاف بسیاری از اندیشمندان لیبرال هم نسل خود در هیچ دورانی از عمر خود سوسیالیست یا کمونیست نبود و هرگز در دیدگاه‌های لیبرال کلاسیک خود تجدید نظر نکرد.
در دیدگاه‌های لیبرال کلاسیک خود تجدید نظر نکرد. او نویسنده‌ای صاحب سبک و تیزهوش و هواخواه نستوه فردگرایی و اقتصاد کاپیتالیستی بود و از خودگذشتگی‌هایی کرد که برای اعتقاد به باورهایی که آن روزها بسیار بی طرفدار بودند، لازم بود. زمانی که هزلیت سرانجام در سال ۱۹۶۶ همکاریش با نیوزویک را قطع کرد، این نشریه سه استاد مطرح اقتصاد را جایگزین او کرد: میلتون فریدمن از دانشگاه شیکاگو، هنری والیچ از دانشگاه ییل، و پل سمیوئلسون مدافع اقتصاد کینزی از ام. آی. تی. آخرین مقاله دانشگاهی او در سال ۱۹۸۷ در نخستین شماره از
مقاله دانشگاهی او در سال ۱۹۸۷ در نخستین شماره از «بررسی اقتصاد اتریشی» که اکنون با عنوان «فصلنامه اقتصاد اتریشی» منتشر می‌شود به طبع رسید. هزلیت در ۹۸ سالگی در سال ۱۹۹۳ درگذشت. اندیشه‌ها. سال ۱۹۸۱ رئیس‌جمهور آمریکا رونالد ریگان در سخنرانیش هنری هزلیت را همراه هایک، میزس و فریدمن به عنوان رهبران فکری نام برد که بسیار در شکل‌دهی به افکار ما نقش داشته‌اند. هزلیت از مدافعان جدی سرمایه‌داری است و معتقد است که «سرمایه‌داری همان آزادی اقتصادی است.» سرمایه‌داری از دید او ترکیبی از دو نهاد است: مالکیت خصوصی و بازار
او ترکیبی از دو نهاد است: مالکیت خصوصی و بازار (اقتصاد) و بدیهی است که بدون حق مالکیت خصوصی، بشر عمده انگیزه‌اش را برای تولید هر چیزی با ارزش پایدار از دست خواهد داد چرا که اگر یک برزگر بداند، پس از آن که زمینش را شخم بزند، بکارد و نگهداری کند، هر کس دیگر هم قانوناً به اندازه او حق دارد محصولش را درو کند، یا محصول درو شده را تصاحب کند، مطمئناً از همان ابتدا زحمت کاشتن محصول را به خود نمی‌دهد. یا اگر هر کسی بداند بعد از آنکه خانه‌ای بسازد و اثاثش را تهیه کند، هر کس دیگری حق دارد آن را اشغال کند، خانه‌ای
کند، هر کس دیگری حق دارد آن را اشغال کند، خانه‌ای ساخته نمی‌شد. مالکیت خصوصی پیش‌نیاز ضروری کار و تولید محصول با ارزش پایدار، به‌شمار می‌رود. همچنین بازار آزاد به معنی حق خرید و فروش اموال در معاملاتی است که فرد می‌خواهد ترتیب دهد. وجود بازار آزاد نیز برای تولید بیشینه ثروت، ضروری است. از طریق همین سازوکار بازار آزاد است که میزان تولید نه تنها بیشینه که بهینه نیز می‌شود: هر کس به عنوان تولیدکننده، در پی بیشترین درآمد است و به عنوان مصرف‌کننده در پی سودآورترین چیزی که با آن بتواند نیازهایش را تأمین کند. به
چیزی که با آن بتواند نیازهایش را تأمین کند. به همین ترتیب، این سازوکار منجر به آفرینش ده‌ها هزار کالا و خدمات متفاوت در مقادیر و نسبت‌هایی که مجموعه بزرگ مصرف‌کنندگان نیاز دارند خواهد شد. با این روش است که نظام سرمایه‌داری، معضل محاسبات اقتصادی را حل می‌کند، معضلی که یک نظام سوسیالیستی، مطلقاً از حل آن ناتوان است. نخستین اقتصاددانی که این مسئله را قاطعانه نشان داد، لودویگ فون میزس بود. پس سرمایه‌داری نظام انگیزه‌ها و بازدارنده‌هاست. این نظام، انگیزه تولید هر کالایی را بیشینه نمی‌کند، بلکه انگیزه را برای
هر کالایی را بیشینه نمی‌کند، بلکه انگیزه را برای تولید کارآمد کالاهایی که بیش از بقیه مورد نیازند، بیشینه می‌کند. سرمایه‌داری، این مطلوب را از راه دیگری نیز به انجام می‌رساند: سرمایه را همواره در دست کسانی می‌گذارند که نشان داده‌اند استفاده بهتر از آن را بلدند. کسانی بالاترین سود را می‌برند که در جابجایی تولید به سودآورترین مسیرها، و در انتخاب کارآمدترین روش‌ها و تواناترین مدیرها بهترین داوری را می‌کنند. هر برنامه‌ای که برای مردمی که کار نمی‌کنند درآمدی فراهم کند، تا حد مشخصی انگیزه‌ها را کاهش می‌دهد. همه
کند، تا حد مشخصی انگیزه‌ها را کاهش می‌دهد. همه مالیات‌ها، به خودی خود، چه بسته به میزان و چه بسته به طبیعتشان، انگیزه تولید را کاهش می‌دهند. مالیات تصاعدی بر درآمد شخصی و مالیات شرکتی، رشد بالقوه را به شدت کند می‌کند. مخارج دولتی، به خودی خود، تهدیدی سنگین علیه نظام تجارت آزاد است و تأمین این مخارج از راه‌های غیر مالیاتی مانند کسری بودجه و تورم، تهدیدی جدی‌تر است. آثار. «اقتصاد در یک درس» (۱۹۴۶) ماندگارترین اثر هزلیت نامیده شده‌است که به ده زبان ترجمه شده و بیش از یک میلیون نسخه از ان فروش رفته‌است. این
و بیش از یک میلیون نسخه از ان فروش رفته‌است. این میزان فروش «اقتصاد در یک درس» آن را به یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های اقتصادی که تاکنون نوشته شده‌اند، تبدیل کرد. این کتاب به ابزار آموزشی مهمی برای چندین نسل از دانشجویان و اهالی کسب و کار بدل شد و آن‌ها را در برابر مغلطه‌های کینزی که آن روزها هواخواهان زیادی داشت، محافظت کرد. یک اثر ماندگار دیگر او «شکست اقتصاد نوین» (۱۹۵۹) یک نقد جزء به جزء از تأثیرگذارترین اثر جان مینارد کینز، «نظریه عمومی اشتغال، سود و پول» است و در آن از سمیوئل جانسون نقل می‌کند که در این
است و در آن از سمیوئل جانسون نقل می‌کند که در این اثر نظریه‌ای که هم درست و هم مبتکرانه باشد یافت نمی‌شود. آنچه در این کتاب مبتکرانه‌است، درست نیست و آنچه درست است مبتکرانه نیست. هزلیت کتاب‌هایی هم دربارهٔ تورم (مثلاً از برتون وودز تا تورم جهانی) و فقر (مثلاً انسان در مقابل دولت رفاه و فتح فقر) نوشته‌است. مهمترین اثر او در فلسفه بنیادهای اخلاق(۱۹۶۴) است که بر اساس آثار دیوید هیوم و جان استوارت میل نوشته‌است. کتاب او با نام Hazlitt's 1922 work, "راهی به سوی خواست قدرت به عنوان دفاعی از آزادی فردی در مقابل
خواست قدرت به عنوان دفاعی از آزادی فردی در مقابل جبرگرایی زیگموند فروید توصیف شده‌است. هزلیت نویسنده‌ای پرکار بود که از او ۲۵ کتاب منتشر شده‌است. آثار ترجمه شده. از هزلیت تنها کتاب «اقتصاد در یک درس» او به فارسی ترجمه شده‌است. این کتاب را محسن رنجبر و نیلوفر اورعی ترجمه کرده‌اند و انتشارات دنیای‌اقتصاد منتشر کرده‌است. هازلیت در این کتاب نقدی رادیکال بر همه اشکال مداخله دولتی در اقتصاد نوشته و با زبانی ساده و روان توضیح داده‌است که بسیاری از «نتایج مثبت» اقدام‌های دولتی و مداخله‌جویانه در اقتصاد، در واقع،
دولتی و مداخله‌جویانه در اقتصاد، در واقع، بخش‌هایی است که دیده می‌شود؛ حال آنکه بخش مهم‌تر که «نتایج منفی» مداخلات دولت است معمولاً دیده نمی‌شود. هازلیت در کتاب خود کوشیده‌است با الهام از نظریات فردریک باستیا، اقتصاددان فرانسوی (۱۸۰۱–۱۸۵۰)، آنچه را که در جریان مداخله دولت‌ها رخ می‌دهد اما دیده نمی‌شود، نشان دهد.
جانزتاون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰٬۹۷۸ نفر بوده‌است. در ۳۱ ماه مه ۱۸۸۹ در این شهر سیلی آمد. که ۲٬۲۰۹ کشته برجای گذاشت و خسارات مادی سیل جانزتاون ۱۷ میلیون دلار تخمین زده شد. این میزان خسارت مالی معادل ۴۲۵ میلیون دلار امروزی برآورد می‌شود. ۹۹ خانوار به طور کامل در این سیل از بین رفتند و ۳۹۶ تن از قربانیان این سیل کودک بودند. شهر جونزتاون پیش از سیل ۳۰ هزار نفر جمعیت داشت و این شهر که به خاطر کیفیت فولاد تولیدی خود شهرت یافته بود مهاجران
کیفیت فولاد تولیدی خود شهرت یافته بود مهاجران آلمانی و ولزی زیادی را به خود جلب کرده‌بود.
لنکستر یا لَنْکَسْتِر شهر کوچک در شهرستانی به همان نام در ایالت پنسیلوانیا در کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد که در قرن ۱۸ میلادی تأسیس شد و طبق دفتر سرشماری آمریکا در ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی جمعیتش ۶۰٬۰۵۸ نفر بوده است. اکثریت جمیعت شهرستان لنکستر اصلش اروپایی است و مخصوصاً آلمانی، اما در خود شهر لنکستر مردمی که اصلشان از کشورهای اسپانیایی زبان (مخصوصاً از کارائیب) می‌باشد بخش بزرگی (تقریباً ۳۹٪) و آمریکایی‌های با اصل آفریقایی هم بخشی (تقریباً ۱۶٪) از جمعیت را تشکیل می‌دهند. افزون بر این، اقلیت‌های دیگر مثل مردم
می‌دهند. افزون بر این، اقلیت‌های دیگر مثل مردم با اصل ویتنامی و پناهندگان ازمیانمار، نپال، و عراق در شهر زندگی می‌کنند. اگرچه لنکستر شهر بزرگی نیست، به علت چنین گوناگونی دارای رستوران‌های متفاوت می‌باشد که خوراک‌هایی از سراسر جهان ارائه می‌کنند. لنکستر هم دارای جنبش هنری می‌باشد که نسبت به اندازهٔ شهر خیلی زنده است. بازار مرکزی لنکستر (Lancaster Central Market) که در ساختمان تاریخی قرار دارد و در آن هم سبزیجات و میوه و گوشت تازه و هم غ‍ذای گوناگون و صنایع دستی فروخته می‌شود، از مشهورترین و محبوبترین مؤسسات
فروخته می‌شود، از مشهورترین و محبوبترین مؤسسات شهر محسوب می‌شود و قدیمترین «بازار کشاورز» (Farmer’s Market) در آمریکاست که بدون توقف کار می‌کرده.
ردینگ شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۸٬۰۸۲ نفر بوده‌است. تیلور سوئیفت، خواننده آمریکایی، اهل این شهر است.
اسکرانتون شهری در ایالت پنسیلوانیا و ششمین شهر بزرگ این ایالت در کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶٬۰۸۹ نفر بوده‌است. این شهر مرکز شهرستان لاکاونا در دره وایومینگ در پنسیلوانیای شمال شرقی است و یک دفتر قوه قضاییه فدرال ایالات متحده آمریکا را دارد. این شهر به‌طور کلی به نه بخش به نام‌های اسکرانتون شمالی، جنوبی، غربی، بخش تپه‌ای، مرکز شهر، مینوکا، کوه شرقی، پراویدنس و گرین ریدج تقسیم شده‌است، هرچند که وضعیت جداگانه‌ای برای خود ندارند و از لحاظ مدیریتی بخشی از اسکرانتون
خود ندارند و از لحاظ مدیریتی بخشی از اسکرانتون هستند. اسکرانتون قلب جغرافیایی و فرهنگی رود لاکاوانا و شمال شرق پنسیلوانیا است و همچنین بزرگ‌ترین معدن آنتراسیت بود. اسکرانتون در ۱۴ فوریه ۱۸۵۴ به عنوان یک بخشی از شهرستان لوزرن و در ۲۳ آوریل ۱۸۶۶ به عنوان یک شهر ادغام شد. بعدتر این شهر به یک قطب صنعتی و یک مرکز معدن و راه‌آهن شد و مهاجران زیادی را جذب کرد. محبوبیت عمده این شهر به علت سریال اداره (The office) است
توموئه (به هیراگانا: ともゑ) یک شکل انتزاعی ژاپنی است که همچون یک چرخه و به شکل ویرگول و ماگاتاما است. برخی بر این باورند که توموئه از «نوشتن روی تومو (鞆)» گرفته شده‌است. (تومو نوعی بازوبند برای محافظت دست است که تیراندازان ژاپنی در گذشته بر دست می‌بسته‌اند.) اما برخی دیگر نیز بر این باورند که تومو نوعی دیگر از نوشتن و تلفظ ماگاتاما است. از توموئه در طرح‌های نشان‌های خانوادگی ژاپنی (کامون) زیاد به کار گرفته می‌شود؛ انواعی از کامون که دارای سه قسمت به شکل توموئه باشند را "میتسودوموئه" (三つ巴) می‌نامند. از برخی
باشند را "میتسودوموئه" (三つ巴) می‌نامند. از برخی جهات می‌توان گفت که "میتسودوموئه" بیانگر سه مفهوم انسان، زمین و آسمان است که مفموهی مهم در آیین شینتو است. توموئه در اصل مربوط به هاچیمان (خدای جنگ و کمانداری در ژاپن) است و ساموراییها از آن استفاده می‌کرده‌اند. یکی از انواع این نشان با نام "هیداری گومون" نشان سنتی اوکیناوا است. شینگون که از شاخه‌های مهم آیین بوداگرایی در ژاپن است از توموئه برای بیان تصویری چرخه زندگی استفاده می‌کند. توموئه دوقسمتی شبیه به نماد چینی تایجیتسو است در حالیکه سه‌قسمتی آن شبیه به
چینی تایجیتسو است در حالیکه سه‌قسمتی آن شبیه به نماد کره‌ای تاگوک است. فضای خالی بین نمادها نوعی نشان سواستیکا را پدید می‌آورد که در آیین‌ّای هندی همچون هندوئیسم و جینیسم به‌کار می‌رود. نمادهای مشابه‌ای همچون لاوبورو متعلق به باسک و نماد سلتیک تریسکل دارای گروه‌های کوچک توموئه هستند.
دستور جهانی نظریه‌ای در زبان‌شناسی است که پایه‌گذار آن نوام چامسکی است و بر مبنای آن، مغز انسان به طور خاص برای یادگیری زبان، پیشاپیش برنامه‌ریزی شده‌است. طبق این نظریه، دانش زبانی انسان بدون آموزش شکل می‌گیرد و از طرف دیگر، همه زبان‌های طبیعی، ویژگی‌های مشترکی دارند. پس برای تعیین اینکه دقیقاً کدام ویژگی‌های زبانی، ذاتی هستند، نیاز به مشاهده، آزمایش و تحلیل وجود دارد. استدلال مبنی بر وجود دستور جهانی. به ادعای زبان‌شناسان زایشی مبنای این نظریه بر پایه چند واقعیت قرار دارد: حال به منظور پر کردن خلأ میان
واقعیت قرار دارد: حال به منظور پر کردن خلأ میان دانش زبانی و «داده‌های زبانی اولیه» (PLD)، زبان‌شناسان زایشی استدلال می‌کنند که کودکان از نظر زیستی، نوعی توانایی ذاتی در اکتساب زبان دارند. در پنج دهه گذشته، پژوهش‌های این زبان‌شناسان در جهت ارائه توصیفی از این توانایی بوده که بتواند دو واقعیت عمده را دربارهٔ زبان طبیعی انسان تبیین کند: اول، تنوع سطحی و ظاهری زبان‌ها و دوم، عدم دشواری یادگیری زبان با وجود فقر محرک زبانی (که به آن مسئله افلاطون نیز گفته می‌شود). این توصیف را می‌توان «دستور جهانی» نامید. در
این توصیف را می‌توان «دستور جهانی» نامید. در واقع، هر انسان در هنگام تولد، مجهز به تعدادی اصل (یعنی همان دستور جهانی) برای ساخت دستور زبان است. این اصول را می‌توان دستورالعملی برای «پخت» دستور زبان یک زبان خاص با ترکیب، دسته‌بندی و تحلیل داده‌های زبانی اولیه دانست. در واقع دستور جهانی یک تابع است که داده‌های زبانی اولیه را به عنوان درون‌داد می‌گیرد و یک دستور زبان خاص (مثل دستور زبان انگلیسی، آلمانی، فارسی و ...) را به عنوان برون‌داد ارائه می‌دهد. دستور جهانی را می‌توان اصولی عام برای دستور زبان با
جهانی را می‌توان اصولی عام برای دستور زبان با پارامترهایی تعیین‌نشده دانست که ارزش آنها بر مبنای تجربه زبانی تعیین می‌شود. این پارامترها را می‌شود کلیدهای «خاموش/روشن» فرض کرد که هر ترکیب مربوط به تنظیم آنها به صورت خاموش یا روشن، دستور یک زبان خاص را شکل می‌دهد. پس، یادگیری یک زبان طبیعی، همان مشخص کردن ارزش برای این پارامترهای تعیین‌نشده یا خاموش و روشن کردن کلیدهاست و این کار را کودک بر مبنای داده‌های زبانی اولیه که در محیط زبانی خود به آن دسترسی دارد، انجام می‌دهد؛ بنابراین، اولاً فرایند یادگیری زبان،
می‌دهد؛ بنابراین، اولاً فرایند یادگیری زبان، به جزئیات درون‌داد زبانی/محیطی حساس است و ثانیاً دانش شکل‌گرفته محدود به اطلاعات متنوع یا درهم‌ریخته‌ای که ناشی از «داده‌های زبانی اولیه» است، نخواهد بود، زیرا اصول عامی که دستور جهانی تعیین کرده‌است، پیشاپیش وجود دارند و صورت کلی این دانش را تعیین می‌کنند.
اعداد خوشحال عدد صحیح مثبتی است که اگر مجموع مربعات ارقام آن به عنوان عدد بعدی در نظر گرفته‌شود و این عمل ادامه یابد به عدد یک ختم شود. در غیر این صورت آن عدد یک عدد غیرخوشحال می‌باشد. اگر یک عدد خوشحال باشد تمام اعضای توالی ان نیز خوشحال خواهند بود و اگر عددی غیر خوشحال باشد تمام اعداد توالی آن نیز غیر خوشحال خواهند بود. ۱۹ یک عدد خوشحال است پس اعداد حاصل از آن در توالی اعداد هم خوشحال هستند. تعریف رسمی. عدد معلوم n=n۰ را در نظر بگیرید. توالی از اعداد n۱ ,n۲, n۳ و... را در نظر بگیرید به‌طوری‌که ni+۱ مجموع
n۳ و... را در نظر بگیرید به‌طوری‌که ni+۱ مجموع مربعات ارقام ni باشد. آنگاه n یک عدد خوشحال است اگر و تنها اگر وجود داشته باشد i ای که ۱=ni. به‌طور مثال عدد ۱۹: پس عدد ۱۹ یک عدد خوشحال است. عدد اول خوشحال. عدد اول خوشحال، عدد خوشحالی است که اول باشد. همهٔ اعداد و در نتیجه همه اعداد اولی که به شکل ۳+ ۱۰n و ۱۰n+۹ باشند، اعداد خوشحال هستند. (اولی را می‌توان ۱۳ و دومی را می‌توان ۱۹ در نظر گرفت و از صفرها صرف نظر کرد) اعداد خوشحال کمتر از ۵۰۰. اعداد خوشحال کمتر از ۵۰۰ عبارتند از: ۱، ۷، ۱۰، ۱۳، ۱۹، ۲۳، ۲۸، ۳۱،
از ۵۰۰ عبارتند از: ۱، ۷، ۱۰، ۱۳، ۱۹، ۲۳، ۲۸، ۳۱، ۳۲، ۴۴، ۴۹، ۶۸، ۷۰، ۷۹، ۸۲، ۸۶، ۹۱، ۹۴، ۹۷، ۱۰۰، ۱۰۳، ۱۰۹، ۱۲۹، ۱۳۰، ۱۳۳، ۱۳۹، ۱۶۷، ۱۷۶، ۱۸۸، ۱۹۰، ۱۹۲، ۱۹۳، ۲۰۳، ۲۰۸، ۲۱۹، ۲۲۶، ۲۳۰، ۲۳۶، ۲۳۹، ۲۶۲، ۲۶۳، ۲۸۰، ۲۹۱، ۲۹۳، ۳۰۱، ۳۰۲، ۳۱۰، ۳۱۳، ۳۱۹، ۳۲۰، ۳۲۶، ۳۲۹، ۳۳۱، ۳۳۸، ۳۵۶، ۳۶۲، ۳۶۵، ۳۶۷، ۳۶۸، ۳۷۶، ۳۷۹، ۳۸۳، ۳۸۶، ۳۹۱، ۳۹۲، ۳۹۷، ۴۰۴، ۴۰۹، ۴۴۰، ۴۴۶، ۴۶۴، ۴۶۹، ۴۷۸، ۴۸۷، ۴۹۰، ۴۹۶.
پیمان وین یا صلح وین در ۱۸ نوامبر ۱۷۳۸ میلادی امضاء شد. این پیمان به جنگ جانشینی لهستان خاتمه داد. در مذاکرات صلح، استانیسلاو لکزینسکی ادعایش در مورد تاج و تخت لهستان را پس گرفت و آگوستوس سوم، دوک ساکسونی، را به رسمیت شناخت. او در عوض این کار، دوک نشین لورن را دریافت کرد که قرار شد پس از مرگش، به فرانسه برسد. او در سال ۱۷۶۶ میلادی مرد. فرانسیس استفان، دوک لورن- در عوض از دست دادن قلمروش - دوک نشین بزرگ توسکانی را دریافت کرد که آخرین پادشاه آن از خاندان مدیچی، در ۱۷۳۷ درگذشته بود. همچنین، فرانسه ،در این
در ۱۷۳۷ درگذشته بود. همچنین، فرانسه ،در این پیمان، با قانون ضامن اجرای عملی ۱۷۱۳ موافقت نمود. طبق شرط مفاد دیگر این پیمان پادشاهی ناپل و سیسیل از طرف اتریش به شارل سوم دوک پارما و پیاچنزا -پسر کوچکتر شاه فیلیپ پنجم اسپانیا- واگذار گردید. در عوض، شارل مجبور بود پارما را به اتریش واگذار نموده و از ادعایش در مورد تاج و تخت توسکانی، چشم پوشد. پیش‌زمینه. در سال ۱۷۳۳ پادشاه لهستان اگوست دوم مرد و برای تعیین جانشین او میان اعضای دیت لهستان اختلاف افتاد: اکثریت اعضا، استانیسلاس لکزینسکی را پادشاه خواندند و اقلیت
استانیسلاس لکزینسکی را پادشاه خواندند و اقلیت مجلس مزبور به هواخواهی از منتخب ساکس، یعنی اگوست سوم، پسر اگوست دوم برخاست. اتریش و روسیه از منتخب ساکس طرفداری می‌کردند ولی فرانسه از استانیسلاس، که دخترش ماری لکزینسکی به همسری پادشاه فرانسه لوئی پانزدهم درآمده بود، پشتیبانی می‌کرد؛ اسپانیا و ساردنی (ساووای قدیم) برای اقناع جاه طلبی‌های شخصی خود، به کمک فرانسه وارد جنگ شدند ولی دولت انگلیس بیطرف ماند. مراحل اولیه جنگ در لهستان صورت گرفت. روس‌ها و اتریشی‌ها پس از تصرف این سرزمین، اگوست سوم را به تخت شاهی
پس از تصرف این سرزمین، اگوست سوم را به تخت شاهی نشاندند و معدودی از قوای فرانسه که به دانتزیگ اعزام شده بودند با وجود مقاومت و پایداری زیاد، شکست خورده تسلیم شدند. از این پس میدان نبرد به ممالک غربی یعنی آلمان و بخصوص ایتالیا انتقال یافت؛ قوای فرانسه و ساردنی، اتریشی‌ها را در پارما و گواستالا شکست داده ناحیهٔ میلانه را گرفتند و اسپانیائی‌ها که در بی تونتو فاتح شده بودند ناپل و سیسیل را تصرف کردند. پی از این، بنا به اصرار کاردینال دوفلوری که رهبری سیاست فرانسه را به عهده داشت و طالب صلح با اتریش بود،
فرانسه را به عهده داشت و طالب صلح با اتریش بود، مذاکراتی انجام گرفت که در سال ۱۷۳۴ به عهدنامهٔ وین منجر شد: به موجب این عهدنامه، اگوست سوم به پادشاهی لهستان رسید و دوک‌نشین لرن به اختیار استانیسلاس درآمد به این شرط که پس از مرگ استانیسلاس، ضمیمه خاک فرانسه گردد. پارما نصیب اتریش شد و دولت اتریش دو شهر لمباردی را به ساردنی، و سیسیل و ناپل را به اسپانیا داد. این صلح اساس متین و استواری نداشت و در طول چهار سال پس از آن، مقدمات برخورد و نزاع جدیدی، در دریاها و مستعمرات، میان انگلیس، اسپانیا و فرانسه و از طرف
مستعمرات، میان انگلیس، اسپانیا و فرانسه و از طرف دیگر جنگ‌هایی در قاره اروپا، میان پروس و اتریش فراهم شد.
روغن کبد کوسه از کوسه‌هایی که برای هدف‌های غذایی گرفتار شده‌اند و در اقیانوس‌ های سرد و عمیق زندگی می‌کنند بدست آمده‌است. روغن کبد از کوسه‌هایی توسط ماهی گیران برای قرن‌ها به عنوان یک درمان سنتی برای سلامت عمومی استفاده شده‌است. این روغن ظاهراً برای درمان زخم‌ها مفید است.برای درمان: زخم‌ها – برای تحریک دستگاه تنفسی – و مجرای غذایی و برای تورم گره‌های لنفاوی. روغن کبد کوسه از نظر آلکی گلیسرول‌ها (alkylglycerols) غنی است که به طور طبیعی در شیر مادر و در مغز استخوان یافت می‌شود. این روغن نیز شامل
و در مغز استخوان یافت می‌شود. این روغن نیز شامل pristane(آلکان ترپنوئید اشباع) –اسکوالن- ویتامین‌های AوD و اسید چرب امگا۳ –تری گلیسیریدها –استرهای گلیسرول و الکل چرب است. هیچ کدام از این ادعاها از نظر پزشکی معتبر نیستند. روغن کبد کوسه (به تنهایی) داروی تجویز شده یا مورد استفاده شده توسط پزشکان آمریکایی نیست. با این حال جزئی از تعدادی داروی بسیار مشهور هموروئید تجاری در دسترس در ایالات متحده جایی که مشهور به داشتن ظرفیت برای عروق خونی چروکیده ملتهب است، می‌باشد. به تازگی بر چسب این داروها به تماس به یک عنصر
به تازگی بر چسب این داروها به تماس به یک عنصر غیر فعال روغن کبد کوسه مخدوش شده‌است ۲۰۱۰ تصویر از تهیه برچسب شیاف H نشان می‌دهد آن شامل ۳% روغن کبد کوسه به عنوان یک عنصر فعال محافظ می‌شود. فشارسنج‌های روغن کوسه: به طور سنتی. برموداها بر روغن کوسه‌های منحصربه‌فرد بر پایه فشار سنج‌ها تکیه می‌کنند تا طوفان و آب و هوای طاقت فرسا را پیش بینی کنند. بطری‌های کوچک روغن در بیرون آویزان شده‌اند. استفاده دارویی: بیشتر مکمل‌های روغن کبد کوسه آزمایش نده‌اند تا پیدا شود در صورتی که آنها با داروها –غذاها یا سایر گیاهان و