payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منطقه حفاظت شده کالمند یا منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ کالمند و بهادران یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۲۳۰۱۸۱ هکتار است که در استان یزد در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۷۹۴ در تاریخ ۹۹/۱۱/۰۶ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت. منطقه حفاظت شده کالمند در، ۲۰ کیلومتری شهرستان مهریز و ۵۰ کیلومتری بهادران و ۸۵ کیلومتری یزد قرار گرفته است. این منطقه در حدفاصل ۳۱درجه و ۵دقیقه تا ۳۱درجه و ۳۵دقیقه عرض جغرافیایی و مابین ۵۴درجه و ۲۰دقیقه تا ۵۵درجه و ۱۵دقیقه طول جغرافیایی واقع شده
تا ۵۵درجه و ۱۵دقیقه طول جغرافیایی واقع شده است. مکان مناسبی برای تخم‌گذاری پرنده با ارزش و کمیاب هوبره و زیست جانورانی چون: آهو و زاغ بور است که در اول خرداد ماه سال ۱۳۷۰ از منطقه شکارممنوع ارتقاء یافت و به عنوان مناطق حفاظت شده اعلام گردید. علاوه بر وجود گورخر در منطقه توران و بهرام گور، در سال ۱۳۷۶ طرح انتقال و رهاسازی گورخر ایرانی در این منطقه نیز راه اندازی شد. پیشتر وجود این گونه منحصر به دو منطقه توران و بهرام گور بوده است.
منطقه حفاظت‌شده کبیرکوه یک منطقه حفاظت‌شده در شهرستان‌های دره‌شهر و بدره در استان ایلام ایران است که با مساحت ۱۷۹ کیلومتر مربع در دامنه شمالی رشته‌کوه کبیرکوه و در ارتفاع ۹۵۰ تا ۲۷۹۰ متری قرار دارد. منطقه حفاظت‌شده کبیرکوه منطقه‌ای کوهستانی، با شیب‌های تند و خاک کم‌عمق از رشته‌کوه‌های زاگرس است که در دامنه ارتفاعی ۹۵۰ تا ۲۸۱۰ متر از سطح دریا قرار دارد. این منطقه به لحاظ داشتن تنوع ارتفاعی دارای اکوسیستم‌های مختلف بوده که اغلب غیرقابل دسترس هستند و نسبت به سایر مناطق، به صورت بکر و دست نخورده باقی مانده‌اند.
مناطق، به صورت بکر و دست نخورده باقی مانده‌اند. با توجه به تنوع و تغییرات شرایط فیزیکی که در سطح منطقه وجود دارد، علاوه بر برخورداری از غنای زیستی دارای ارزش‌های گردشگری و اکوتوریسم بالایی نیز می‌باشد. منطقه کبیرکوه طی مصوبه شماره ۲۱۶ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ با مساحت ۱۷٬۹۲۳ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته‌است. از آن تاریخ به بعد این منطقه شاهد تحولات مثبتی در روند افزایش گونه‌های گیاهی و جانوری بوده و امروزه این منطقه یکی از مناطق شاخص استان
بوده و امروزه این منطقه یکی از مناطق شاخص استان ایلام در راستای تنوع گیاهی و جانوری محسوب می‌شود. کبیرکوه. کبیرکوه مهم‌ترین و بزرگ‌ترین رشته کوه استان ایلام است که در زبان کردی به کۆور یا کەۆور معروف است. طول این رشته کوه ۱۶۰ کیلومتر است که در جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی به صورت دیواری منظم امتداد دارد. بلندترین قله کبیرکوه «کان صیفی» نام دارد که در ناحیه «ورزین یا ورزرین» شهرستان ملکشاهی واقع شده‌است. این قله ۲۸۱۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. شهرستان‌های ملکشاهی، مهران، آبدانان و دهلران در غرب کبیرکوه قرار
مهران، آبدانان و دهلران در غرب کبیرکوه قرار دارند و دره شهر و بدره در شرق این رشته کوه واقع هستند. شهرستان‌های ایلام، شیروان، چرداول و ایوان در کوهستانهای شمال و شمال شرقی استان واقع شده‌اند. پوشش گیاهی. در دامنه‌های کبیرکوه وضعیت پوشش گیاهی به تدریج تغییر یافته و هرچه از روستاها دورتر شده و به مناطق کوهستانی نزدیک می‌شود پوشش گیاه وضع بهتری پیدا می‌کند. هرچه به ارتفاعات منطقه نزدیک شویم گونه‌های درختی که غالبیت با بلوط ایرانی است، به صورت گونه‌های غالب ظاهر می‌شوند. در منطقه حفاظت شده کبیرکوه و در نزدیکی
می‌شوند. در منطقه حفاظت شده کبیرکوه و در نزدیکی شهر بدره و در پشته بدره یکی از گونه‌های نادر درختی به نام لرگ (Pterocarya fraxinifolia) در اطراف آبراهه‌ها و چشمه‌های منطقه با حدود ۱۰۰ پایه وجود دارد که نظر هر بیننده‌ای را در آن منطقه به خود جلب می‌کند. تعدادی از گونه‌های گیاهی موجود در منطقه حفاظت شده کبیرکوه عبارتند از: زبان گنجشک، داغداغان، ارژن، آلبالو وحشی، پرسیاوش، اسپند، گوش بره، دافنه، بلوط ایرانی، بروموس، بومادران، جو دوسر، چمن، بنه، بادام، زالزالک، تمشک، گاو زبان، کنگر، پنیرک، ملیکا، شنبلیله و…
تمشک، گاو زبان، کنگر، پنیرک، ملیکا، شنبلیله و… گونه‌های جانوری. منطقه حفاظت شده کبیرکوه به علت شرایط خاص، پستی و بلندی و برخورداری از صخره‌ها، تپه‌ماهورها، اراضی کم شیب ناهموار، بیشه‌زارها و دره‌های عمیق شامل طیف متنوع زیستگاهی است و به همین دلیل توان مناسبی برای ازدیاد حیات وحش خصوصاً کل و بز دارد. تهیه شناسنامه‌ای کامل از حیات وحش این منطقه نیاز به مطالعات خیلی زیادی دارد. گونه‌های پستاندار منطقه حفاظت شده کبیرکوه عبارتند از: خرس قهوه‌ای، پلنگ، گربه وحشی، کاراکال، گرگ، شغال، روباه معمولی، کفتار، سمور،
کاراکال، گرگ، شغال، روباه معمولی، کفتار، سمور، راسو، کل و بز، گراز، خرگوش، سنجاب ایرانی، خارپشت اروپایی، خارپشت گوش بلند، هامستر خاکستری و موش خانگی. سهم منطقه حفاظت شده کبیرکوه از پرندگان ایران که تاکنون گزارش شده؛ ۴۶ گونه می‌باشد که در ۷ راسته و ۱۹ تیره جای می‌گیرند. این منطقه با توجه به تنوع زیستگاه‌ها از نظر تنوع گونه‌ای پرندگان نیز غنی می‌باشد.
فایروال آی‌پی‌کوپ یک توزیع لینوکس باهدف فراهم کردن ابزاری ساده برای ایجاد فایروال بر اساس امکانات سخت‌افزاری موجود کامپیوتر می‌باشد. این فایروال رایگان و کد باز بر پایه لینوکس بوده و دارای امکانات متعددی از قبیل firewall - proxy - vpn و مدیریت امن شبکه‌های بی‌سیم را هم در اختیار دارد.
پارک ملی هفتادقله اراک در ۱۵ کیلومتری شرق و جنوب شرقی شهر اراک و بین شهرستان‌های اراک، محلات و خمین در ۵۵/۳۳ تا ۱۸/۳۴ عرض شمالی و ۵۷/۴۹ تا ۳۲/۵۰ طول شرقی واقع شده و مساحت آن ۹۷۴۰۷ هکتار است. عمده مساحت منطقه حفاظت‌شده و پارک ملی هفتادقله در دره‌ها، دامنه‌ها و بخش شمالی کوهستان هفتادقله در شهرستان اراک قرار گرفته است. این منطقه در دهه‌های گذشته با عنوان منطقه حفاظت شده تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران قرار داشت و در سال‌های گذشته، با ارتقا به پارک ملی، تحت حفاظت عالی‌تری قرار گرفت. دوربین‌های تله‌ای
تحت حفاظت عالی‌تری قرار گرفت. دوربین‌های تله‌ای در سال ۱۳۹۲، موفق به ثبت حضور پلنگ ایرانی در پارک ملی هفتادقله اراک شدند. بلندترین نقطه در محدوده منطقه حفاظت‌شده هفتادقله، قله برف‌شاه در نزدیکی روستای انجدان اراک است که ارتفاع آن به حدود ۳۰۰۰ متر می‌رسد. ریشه نام. به دلیل تعداد زیاد کوه در این مناطق هفتاد قله نامگذاری شده‌است موقعیت. منطقه حفاظت‌شده هفتادقله از اوایل دهه ۵۰ شمسی تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران قرار گرفت. در اواخر دهه ۹۰ حدود یک چهارم این منطقه با عنوان سومین خاستگاه تنوع زیستی
چهارم این منطقه با عنوان سومین خاستگاه تنوع زیستی ایران، به پارک ملی ارتقا یافت و تحت مدیریت و رده حفاظتی عالی‌تر قرار گرفت. عمده بخش‌های این منطقه و کلیه نقاط پارک ملی هفتادقله در محدوده شهرستان اراک، مرکز استان مرکزی و در سوی شمالی ارتفاعات هفتادقله، دره‌ها و دامنه‌های آن قرار دارد. معدود بخش‌هایی از منطقه حفاظت‌شده در شمال خمین، شمال محلات و شمال‌غرب دلیجان واقع شد ه است. کوهستان هفتادقله، کوهستانی مشترک میان شهرستان‌های اراک، شمال خمین، شمال محلات و دلیجان است و باید دقت کرد که عمده قسمت شمالی این
دلیجان است و باید دقت کرد که عمده قسمت شمالی این کوهستان، جزیی از منطقه حفاظت‌شده هفتادقله به شمار رفته که وسعت محدوده حفاظتی به بیش از ۹۷ هزار هکتار می‌رسد. ویژگی‌های بوم‌شناختی. گیاگان. پوشش گیاهی:کاسنی، نعناع، شب بو، تنگرس، نسترن، لرک، فرفیون ،اسپند و آویشن زیاگان. پستانداران: کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، کفتارراه راه ، شغال، گرگ، گورکن، خرگوش، تشی و روباه. پرندگان: کبک، تیهو، بلدرچین، باقرقره، کبوتر چاهی، عقاب طلایی، سارگپه، هما، کرکس، دال، شاهین، بحری، لیل، بوتیمار و حواصیل. خزندگان: چند نوع افعی، مارآبی
بوتیمار و حواصیل. خزندگان: چند نوع افعی، مارآبی و لاک‌پشت.
پیله‌گاه یکی از شهرهای جمهوری آذربایجان است که از توابع شهر باکو است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۸۲۰۰ نفر بود. نام این شهر از دو واژه پیله به معنی پیله کرم ابریشم و گاه که پسوند مکان است تشکیل شده است.
انعکاس‌درمانی، بازتاب‌شناسی یا طب بازتابی یا منطقه درمانی نوعی روش تشخیص و درمان بیماریها است که پیشینه کهن در دو کشور چین و هند دارد. اصل اساسی این روش مالش ماساژ عمیق کف، رو، کناره‌ها و بین انگشتان پاها است. برخی درمانگران این روش گاهی کف، کناره و بین انگشتان دست‌ها را نیز مالش می‌دهند ولی این اصل نیست و نوعی مکمل است. هیچ مدرک و سند علمی معتبر و قانع‌کننده ای نیست که نشان دهد رفلکسولوژی برای حتی یک بیماری یا شرایط پزشکی مؤثر و اثرگذار است. تاریخچه. طب بازتابی تا ابتدای قرن بیستم در کشورهای غربی ناشناخته
تا ابتدای قرن بیستم در کشورهای غربی ناشناخته بود. در آن زمان یک پزشک آمریکایی متخصص گوش و حلق و بینی به نام ویلیام فیتز جرالد آن را به نام زون درمانی به کار گرفت. انتخاب این نام از سوی وی به دو دلیل بود، یکی اینکه برخی درمانگران چینی کهن این روش را زون درمانی نامیده و همراه با سوزن درمانی بکار گرفته بودند، دیگر اینکه خود او به تجربه دریافت مناطقی در کف، رو، کناره‌ها و بین انگشتان پاها هستند که نوعی ارتباط با دیگر اعضای بدن دارند و مالش آن مناطق آثار درمانی بر اعضای دور دست بدن می‌گذارند، به عبارتی دیگر،
بر اعضای دور دست بدن می‌گذارند، به عبارتی دیگر، تحریک یک منطقه از بدن انعکاس و واکنش درمانی در منطقه‌ای دیگر از بدن تولید می‌کند. بزرگ‌ترین مبلغ این روش در کشورهای غربی یک آمریکایی دیگر به نام اونیس اینگام بود که آموزه فیتز جرالد را کامل تر کرد و سپس آن را تقریباً به‌طور کامل روی مناطق پا متمرکز کرد. این روش امروزه در همه کشورهای غربی به ویژه ایالات متحده آمریکا محبوبیت گسترده دارد. بسیاری از درمانگران انعکاس درمانی معمولاً همراه با این روش یکی دیگر از درمان‌های طبیعی چون اوستئوپتی، یا کایروپرکتیک را بکار
طبیعی چون اوستئوپتی، یا کایروپرکتیک را بکار می‌گیرند. طبقه‌بندی بر اساس «مناطق انعکاسی». قسمتهای مختلفی از لحاظ مناطق انعکاسی تا به امروز روی آنها کار شده‌است: دستها (رفلکس کف دست). پا (رفلکس پا)؛ گوش (رفلکس گوش)؛ مقعد (رفلکس مقعد)؛ ستون فقرات (بازتاب مهره‌ها)؛ صورت (رفلکس صورت)؛ و جمجمه (رفلکس جمجمه)؛ و به‌طور جداگانه مناطق انعکاسی دهان، دندان و بینی نیز کار شده‌است. پا. تمرین کنندگان این روش معتقدند نقاطی روی پاها وجود دارد که نشان دهنده وضعیت سلامتی کل بدن انسان است. به همین دلیل، این مناطق تحریک
کل بدن انسان است. به همین دلیل، این مناطق تحریک می‌شوند تا درد، اختلالات ارگانیک، عاطفی (خفیف) و قسمت‌های مختلف بدن را تسکین دهند، بنابراین به ساده‌ترین شکل ممکن تعادل بدن را ایجاد می‌کنند. سِر ویلیام اوسلر (۱۲ ژوئیه ۱۸۴۹–۲۹ دسامبر ۱۹۱۹)، پزشک کانادایی، یکی از نمادهای پزشکی مدرن، یک متخصص و مدافع انعکاس درمانی پا بود، یک روز، اظهار داشت: «وقتی اعصاب چشم و پاها به درستی درک شوند، دیگر کمتر به مداخلات جراحی احتیاج خواهیم داشت». دستها. همین اصل در مورد دست‌ها نیز صدق می‌کند. روی دست‌ها و پاها، نزدیکترین منطقه
صدق می‌کند. روی دست‌ها و پاها، نزدیکترین منطقه به نوک انگشتان مربوط به سر و منطقه نزدیک به مچ و مچ پا به ناحیه ران است. مقعد. مقعد به انرژی اعضای بدن اتصال دارد. جریان انرژی در جوان سازی حائز اهمیت بسیار است. در صورت عدم جریان انرژی به قسمتی که ماساژ داده می‌شود، بهبودی حاصل نخواهد شد. که در اینجا در ۲ مبحث جدا بیان می‌گردد: الف - بخش میانه(Middle): بخش میانه به واژن، رحم، آئورت و بزرگ‌سیاهرگ، معده، قلب، غده تیروئید و پاراتیروئید، غده نخامی یا هیپوفیز، غده صنوبری یا اپی فیز و نقطه بالای سر (تاج سر) مرتبط
صنوبری یا اپی فیز و نقطه بالای سر (تاج سر) مرتبط است. ب - بخش جلو(Front): بخش جلو به غده پروستات، مثانه، روده کوچک، معده، غده تیموس و بخش جلوی مغز مرتبط است. پ - بخش پشت(Back): بخش پشت با ساکروم، لگن خاصره، ۱۲ مهره سینه ای، ۷ مهره گردن و مغز کوچک در ارتباط است. ت - بخش چپ(Left): این بخش به تخمدان چپ، روده بزرگ، کلیه چپ، غده فوق کلیوی، طحال، ریه چپ و قسمت چپ مغز مرتبط است. ث - بخش راست(Right): این بخش با تخمدان راست، روده بزرگ، کلیه راست، غده فوق کلیوی، کبد، کیسه صفرا، ریه چپ و قسمت راست مغز در ارتباط است.
کیسه صفرا، ریه چپ و قسمت راست مغز در ارتباط است. با تحریک کردن پرینیوم و بخشهای پنجگانه مقعد، می‌توان به اعضا یا غدد، انرژی بیشتری رساند و اثر ماساژ را افزایش داد. ستون فقرات. تکنیک ضربات ستون فقرات شامل ایجاد ضربه‌های ملایم (ضربات) با انگشت میانی خم، رسیدن به نواحی مربوط به انحراف ستون فقرات مهره‌های انتخابی (و یا در مناطق بین مهره ای) با پالپ انگشت میانی که به عنوان ناخن است. تا حد امکان نزدیک برش بزنید. بعضی از نویسندگان همچنین تحریک الکتریکی همان مناطق با جریان الکتریکی سینوسی را پیشنهاد می‌کنند. گوش.
با جریان الکتریکی سینوسی را پیشنهاد می‌کنند. گوش. اوریکولوتراپی (طب سوزنی گوش) یک شکل از پزشکی جایگزین است بر اساس این ایده که گوش یک سیستم میکرو، که نشان دهنده کل بدن، به نمایندگی در لاله گوش، در بخش خارجی از گوش می‌باشد. فرض بر این است که شرایط مؤثر بر سلامت جسمی، روحی یا روانی بیمار با تحریک سطح گوش به‌طور انحصاری قابل درمان است. از نگاشت‌های مشابه در بسیاری از مناطق بدن استفاده می‌شود، از جمله اقدامات انعکاس‌درمانی و ایریدولوژی. این نگاشت‌ها براساس هیچ شواهد علمی پزشکی پشتیبانی نمی‌شوند، و بنابراین به
شواهد علمی پزشکی پشتیبانی نمی‌شوند، و بنابراین به عنوان شبه‌علم در نظر گرفته می‌شود. چگونگی اجراء. در هنگام مراجع بیمار درمانگر همه نقاط پای بیمار را با سر انگشتان خود لمس می‌کند تا مناطق سخت شده به اصطلاح معمول در این روش درمانی، نقاط کریستالیزه را در زیر پوست پاهای بیمار پیدا کند. هر گاه که درمانگر یکی از این‌گونه نقاط را پیدا کرد تشخیص می‌دهد که کدام عضو بدن بیمار گرفتار بیماری شده‌است. درمانگر این روش پای بیمار را همانگونه می‌خواند که نابینا حروف بریل را روی صفحه‌ای می‌خواند. در مواقع دیگر، درمانگر
را روی صفحه‌ای می‌خواند. در مواقع دیگر، درمانگر نمی‌کوشد همه نقاط پای بیمار را بخواند و از ابتدا روی نقطه‌ای خاص از پای بیمار تمرکز می‌کند زیرا به وضوح می‌داند که بیماری شخصی که نزد او آمده چیست و به کدام نقطهٔ خاص پای او مربوط است. آنگاه که درمانگر شروع به مالش شدید روی منطقه‌ای از پای بیمار می‌کند، بیمار دردی در آن منطقه یا عضوی که آن منطقه خاص پایش نمایانگر آن است، یا هر دو مکان حس می‌کند. درجه دردی که ماساژ درمانگر در پای شخص بیمار تولید می‌کند، ممکن است نسبتاً شدید باشد، حتی اگر او نقطهٔ انعکاسی پا را
نسبتاً شدید باشد، حتی اگر او نقطهٔ انعکاسی پا را به نرمی ماساژ دهد، ممکن است شدید باشد. کاربردها. روش انعکاس درمانی مانند روش سوزن درمانی، بیشترین موفقیت را در اختلالات کارکردی دارد. احتمال اینکه روش انعکاس درمانی بتواند نوعی عفونت شدید داخلی را درمان کند کم است و نیز مسلم است که این روش نمی‌تواند حالات غیرعادی ساختاری بدن چون بادفتق، مسدود شدن روده یا شکستگی استخوان را درمان کند. این روش در درمان یبوست، تنگ نفس، حالات فشار عصبی-روانی، مشکلات کیسه مثانه، مشکلات سینوس‌ها، و حتی مشکلات شدید چون سنگ کلیه و
مشکلات سینوس‌ها، و حتی مشکلات شدید چون سنگ کلیه و سنگ کیسه صفرا موفقیت خوبی داشته‌است، همچنین برای درمان انواع سردردها به ویژه سردرد میگرن مفید بوده‌است. کار اصلی انعکاس درمانی تحریک نیروهای شفابخش طبیعی بدن به فعالیت بیشتر و برانگیختن آن‌ها و هدایت تمرکز آن‌ها روی یک عضو خاص بدن است. چگونگی عملکرد. هر عضو بدن یک منطقه نمایندگی روی پوست دارد و آن منطقه وابسته به همان رشته عصبی است که به آن عضو خاص می‌رود و با تحریک منطقه‌ای روی پوست که نمایانگر یکی از اعضای بدن است آثار ملموس یا محسوس در آن عضو پدید خواهد
بدن است آثار ملموس یا محسوس در آن عضو پدید خواهد آمد. به عنوان مثال، درد سرشانه (اگر ربطی به آبستنی نابجا نداشته باشد) بازتاب ناراحتی حجاب حاجز است زیرا هر دوی آن‌ها پیوستگی به یک رشته عصبی دارند. روش انعکاس درمانی بر این اصل استوار است که کل بدن انسان در پای او جلوه می‌یابد یا به عبارتی دیگر کل بدن انسان به نوعی در پای او نمایندگی‌هایی دارد و بازتابنده می‌شود که از طریق مالش عمیق یک نقطه خاص پا، آن که با آن نقطه خاص رابطه دارد به گونه‌ای تحریک می‌شود که به عادی شدن کارش بینجامد.
آرقه‌لیق (به قزاقی: Арқалық، ارقالىق) یا آرخالیق شهری در استان قوستانای کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۵۶۶۱۴ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۹۶۵ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است. نام این شهر برگرفته از نوعی پوشاک محلی سنتی است.
آتیراو (, ؛ , ; )، که تا سال ۱۹۹۱ با نام گورییف () شناخته می‌شد، شهری در قزاقستان و پایتخت استان آتیراو است. آتیراو یک شهر میان‌قاره‌ای در دهانهٔ رود اورال بر دریای خزر، میان اروپا و آسیا، در غرب آلماتی و شرق شهر آستراخان در روسیه است. آتیراو به خاطر صنایع نفت و گاز خود مشهور است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ برابر با ۳۵۵٬۱۱۷ نفر بود. این جمعیت عمدتاً از مردم قزاق تشکیل شده و اقلیت‌ها شامل روس‌ها، کره‌ای‌ها، تاتارها و ازبک‌ها هستند. تاریخچه. دژ چوبی در دهانهٔ رود اورال در سال ۱۶۴۵ به نام "نیژنی یایتسکی گورودوک"
اورال در سال ۱۶۴۵ به نام "نیژنی یایتسکی گورودوک" (به‌معنای «دژ پایین یایک») به دست بازرگان روسی، گوری نازاروف، اهل یاروسلاول که در تجارت با خیوه و بخارا تخصص داشت، بنیان گذاشته شد. این دژ به دست قزاق‌های یایک غارت شد و خانوادهٔ گورییف آن را میان سال‌های ۱۶۴۷ تا ۱۶۶۲ با سنگ بازسازی کردند. الکسی یکم گروهی از استرلتسی را برای محافظت از دژ در برابر یورش قزاق‌ها فرستاد. با وجود این تلاش‌ها، شورشی قزاق استنکا رازین در سال‌های ۱۶۶۷ و ۱۶۶۸ شهر را تصرف کرد. این دژ به‌تدریج اهمیت راهبردی خود را از دست داد و در سال
به‌تدریج اهمیت راهبردی خود را از دست داد و در سال ۱۸۱۰ ویران شد. میان سال‌های ۱۷۰۸ تا ۱۹۹۲ شهر با نام "گورییف" شناخته می‌شد. نام قزاقی "آتیراو" به معنای «دلتا» است. شهر در دو بخش جهان قرار دارد. بخش سامارسکایا (سمت راست رودخانه) در اروپا و کرانهٔ چپ بخارسکایا در آسیا واقع شده است. این شهر در سال ۱۶۱۵ توسط کارفرمایی به نام میخائیل گورییف بنیان گذاشته شد که با فرمانی از تزار میخائیل فئودوروویچ، حق انحصاری صید ماهی خاویاری در دهانهٔ اورال را دریافت کرده بود. خاستگاه نام. مُرزایِف ا. در کتاب «واژه‌نامهٔ
بود. خاستگاه نام. مُرزایِف ا. در کتاب «واژه‌نامهٔ اصطلاحات جغرافیایی رایج» (۱۹۸۴) می‌نویسد: آ. نورماگنبِتوف و م. خُبدابایف می‌نویسند: واژه‌نامهٔ بوم‌شناسی قزاقی–روسی (۲۰۰۱) بیان می‌کند: جغرافیا. آتیراو (به همراه آق‌تاو) از شهرهای اصلی بندرگاهی قزاقستان در دریای خزر است. آتیراو در دلتای رود اورال قرار دارد. شهر آتیراو تقریباً پایین‌تر از سطح دریا است. این شهر به دلیل تقسیم‌شدن به‌وسیلهٔ رود اورال هم در آسیا و هم در اروپا قرار گرفته است. این شهر مرکز نفت‌خیز پست‌بوم کاسپین است؛ به همین دلیل، چاه‌های نفت
پست‌بوم کاسپین است؛ به همین دلیل، چاه‌های نفت بسیاری در مناطق میدان تنگیز و میدان کاشاقان حفر شده‌اند. یک خط لولهٔ نفت از آتیراو به سامارا می‌رود و به سامانهٔ خط لولهٔ روسیه متصل می‌شود. خط لولهٔ نفت دیگری نیز از میدان تنگیز تا بندر دریای سیاه روسیه، نووروسیسک، امتداد دارد. جمعیت. در آغاز سال ۲۰۲۰، جمعیت شهر ۲۹۰٬۷۰۰ نفر و جمعیت کل قلمرو آکیمات شهر ۳۵۵٬۱۱۷ نفر بوده است. ترکیب ملی (در آغاز سال ۲۰۲۰): جمع کل – ۳۵۵٬۱۱۷ نفر. اقلیم. اقلیم آتیراو نیمه‌خشک (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن "BSk") است و تنها اندکی با
طبقه‌بندی اقلیمی کوپن "BSk") است و تنها اندکی با بیابانی (طبقه‌بندی کوپن "BWk") فاصله دارد، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد. بارش در طول سال اندک است. برف در زمستان معمول است، اما سبک. کمینهٔ دمای ثبت‌شده در سال ۱۹۰۹ و بیشینهٔ دمای ثبت‌شده در اوت ۱۹۴۰ بوده است. اقلیم این منطقه بسیار قاره‌ای‌تر از نواحی غربی‌تر در قارهٔ اروپا است؛ تابستان‌ها با دمای میانگین و کمبود بارش مشخص می‌شود که شبیه به مدیترانه‌ای قاره‌ای با تابستان‌های گرم است، و زمستان‌ها جنب‌شمالگانی با برف اندک اما دماهای بسیار سرد. این
با برف اندک اما دماهای بسیار سرد. این تغییرات وسیع دما بیشتر با سیبری و دشت‌های آمریکای شمالی قابل مقایسه است. رکورد غیررسمی بیشینهٔ دما ۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد (۱۲۲ درجهٔ فارنهایت) در ۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ است که بالاترین دمای ثبت‌شده در قزاقستان به‌شمار می‌آید. مشکلات زیست‌محیطی. در نتیجهٔ صنعت نفت، هوای شهر با گاز سمی هیدروژن سولفید آلوده شده است. بررسی‌ها نشان داده‌اند که غلظت هوای شهر به‌طور منظم از حد مجاز فراتر می‌رود و همواره بوی «تخم‌مرغ گندیده» در فضا احساس می‌شود. آموزش. سه مؤسسهٔ اصلی آموزش عالی در آتیراو
آموزش. سه مؤسسهٔ اصلی آموزش عالی در آتیراو وجود دارد (همگی دولتی): مؤسسهٔ مهندسی و علوم انسانی آتیراو، دانشگاه نفت و گاز آتیراو به‌نام صافی اوتِبایف، و دانشگاه آتیراو به‌نام خالِل دوسموخامدوف. ورزش. این شهر میزبان تیم بسکتبال باشگاه بسکتبال بارسی آتیراو است. این تیم در بسکتبال قهرمانی باشگاه‌های آسیا و مسابقات قهرمانی بسکتبال قزاقستان شرکت می‌کند و بازی‌های خانگی خود را در "مجتمع ورزشی و تفریحی آتیراو" برگزار می‌کند. یک ورزشگاه چندمنظوره به نام ورزشگاه مونایشی نیز وجود دارد که بیشتر برای مسابقات فوتبال
نیز وجود دارد که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شود و میزبان باشگاه فوتبال آتیراو است. گنجایش ورزشگاه ۸٬۹۰۰ نفر است. ترابری. هوایی. فرودگاه آتیراو به شهر آتیراو خدمات می‌دهد. این فرودگاه در ۸ کیلومتری شمال‌غربی آتیراو قرار دارد. فرودگاه میزبان ۶ شرکت هواپیمایی است که بیشتر پروازهای داخلی را انجام می‌دهند و قطب شرکت هواپیمایی شرکت هواپیمایی ملی ایر آستانه به‌شمار می‌رود. در سال ۲۰۱۹، این فرودگاه پنجمین فرودگاه پرتردد قزاقستان بود، زیرا در آن سال ۹۳۷٬۰۳۲ نفر از آن عبور کرده بودند. چند مقصد بین‌المللی
نفر از آن عبور کرده بودند. چند مقصد بین‌المللی نیز وجود دارد، از جمله پرواز به مسکو با آئروفلوت، و پرواز به آمستردام و استانبول که هر دو توسط ایر آستانه انجام می‌شود. ریلی. ایستگاه راه‌آهنی در شمال‌شرقی آتیراو قرار دارد. بیشتر مسیرها داخلی‌اند، مانند مسیر به شهرهای بزرگ آلماتی، آق‌تپه (قزاقستان) و آستانه (قزاقستان). با این حال مسیرهای بین‌المللی نیز وجود دارد، از جمله مسیر به شهرهای روسیه چون آستراخان، ساراتوف، مسکو و ولگوگراد، همچنین به شهرهای تاجیکستان چون کولاب، خجند و دوشنبه و نیز به تاشکند پایتخت
چون کولاب، خجند و دوشنبه و نیز به تاشکند پایتخت ازبکستان. شهرهای خواهرخوانده. آتیراو با شهرهای زیر خواهرخوانده است: پل‌های آتیراو. در ۲۸ اوت ۱۹۶۵، نخستین پل واقعی بتن‌آرمه در شهر که از روی رود اورال می‌گذرد ساخته و به بهره‌برداری رسید. طول این پل و ارتفاع آن است. این پل بلوار ستپایف را به خیابان آبی متصل می‌کند. در ساحل اروپایی سمت راست در بلوار ستپایف، ساختمان آکیمات (دفتر شهردار) شهر و آکیمات (فرمانداری) استان آتیراو به پل متصل می‌شوند. در سال ۲۰۰۱، یک پل معلق ویژهٔ عابران پیاده ساخته شد. این پل در کتاب
معلق ویژهٔ عابران پیاده ساخته شد. این پل در کتاب رکوردهای گینس به‌عنوان طولانی‌ترین پل عابر پیادهٔ جهان ثبت شده است. از میانهٔ پل بر فراز اورال چشم‌اندازهایی از بلوار آزاتیک و پیرامون آن دیده می‌شود. در سال ۲۰۰۹، پل سلطان بیبارس گشایش یافت – پلی چهاربانده با ظرفیت عبور ۵ تا ۷ هزار خودرو در روز، به طول همراه با جاده‌های دسترسی، به طول و عرض . عرض مسیر خودرو است و دو مسیر پیاده‌روی ی در دو طرف آن قرار دارد.
بایکونور شهری در استان قیزیل‌اوردا کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۵۹۴۵۲ نفر جمعیت داشته‌است و از سال ۱۹۶۹ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده‌است. نام بای‌کونور (بایقوڭیر) به معنای «[خاک] قهوه‌ای حاصل‌خیز» است. شهر بایکونور اصلی یک شهر معدنکاری در چندصد کیلومتری شمال شرقی بایکونور فعلی بود. با شروع برنامه وستوک-۱ در آوریل ۱۹۶۱، محل پرتاب موشک، پایگاه فضایی بایکونور نام گرفت تا باعث گمراهی شود و محل اصلی پرتاب را سری نگه دارد. شهری که در کنار پایگاه موشکی ایجاد شده بود، ابتدا لنینسک (Leninsk)
موشکی ایجاد شده بود، ابتدا لنینسک (Leninsk) نامیده می‌شد، اما در سال ۱۹۹۵، بوریس یلتسین نام این شهر را به بایکونور تغییر داد.
قوستانای (به قزاقی: Қостанай، قوستاناي) یا کوستانای شهری در استان قوستانای کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۴۹۳۹۵ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۸۹۳ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است. ریشه شناسی نام آن ثابت نشده است. شاید این نام با تقسیمات کشوری قزاقستان مرتبط باشد یا نوعی برنزه که در گذشته در آن منطقه وجود داشته است.
جانگی‌اوزن شهری در استان مانغیستاو کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶۰۷۹۶ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۹۶۸ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است. نام جانگی‌اوزناز دو جزء جانگی (جاڭا، شکل دیگر ینگی/یئنی ترکی به معنی «نو») و اوزن (به معنی رودخانه) ترکیب شده و به معنی «رود نو» است.
پاولودار (به قزاقی: Павлодар، پاۆلودار) شهری در استان پاولودار کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۵۴۸۰۹ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۸۶۱ میلادی، به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است.
ساران (به قزاقی: Саран، ساران) شهری در استان قراغندی کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۴۹۰۸۲ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۹۵۴ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است.
ساتپایف (به قزاقی: Сәтбаев، ساتباەۆ) شهری در استان اولی‌تاو کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۷۳۸۷۴ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۹۷۳ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است.
ترکستان (به قزاقی: Түркістан، تۇرکىستان) یا حضرت ترکستان یا یَسی (شاوغر باستان) شهری در استان ترکستان کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱۴۲٬۸۹۹ نفر جمعیت داشته است و از دوران تاریخ باستان به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است. با ارتقاء شهر چیمکند به «شهر هم‌درجه استان» و استقلال آن از حوزه اداری استان قزاقستان جنوبی، این شهر به عنوان مرکز جدید استان قزاقستان جنوبی انتخاب و نام استان نیز به استان ترکستان تغییر داده شد. در راستای سیاست‌های پانترکیستی نظربایف و دولت قزاقستان این شهر از سال ۲۰۱۸ به جای
و دولت قزاقستان این شهر از سال ۲۰۱۸ به جای چیمکند مرکز استان قزاقستان جنوبی انتخاب و نام استان نیز به استان ترکستان تغییر داده شد. خواجه احمد یسوی، صوفی معروف، در اسپیجاب زاده شد اما در یسی زیست و نام او نیز منسوب به همین شهر است. پیشینه. یسی یکی از کهن‌ترین شهرهای کوچک در جنوب قزاقستان امروزی است که در نزدیکی چیمکند و بر کرانه رود سیردریا قرار دارد. این منطقه به‌صورت واحه‌ای در حاشیه صحرای قزل‌قوم شکل گرفت و با آبراه‌ها و کانال‌هایی که از کوه‌های قرا‌تائو (قره‌داغ) می‌آمدند، آبیاری می‌شد. موقعیت جغرافیایی
می‌آمدند، آبیاری می‌شد. موقعیت جغرافیایی آن، در مرز میان کوچ‌نشینان و ساکنان شهری آسیای میانه، باعث شد همیشه مورد توجه و رقابت فاتحان مشهور و گمنام قرار گیرد. تاریخ‌دانان، ترکستان را با شهر کهن شاوْغَر یکی دانسته‌اند. غر در زبان سغدی به معنی کوه است. جغرافی‌دانان عرب و ایرانی قرن چهارم/دهم میلادی از آن نام برده‌اند. قدیمی‌ترین لایهٔ این محوطه، یک زیارتگاه احتمالاً زرتشتی بود که به قرن اول پیش از میلاد برمی‌گردد. از نظر باستان‌شناسی، هستهٔ کهنِ شهر با محوطهٔ «کول‌تپه» در داخل شهر ترکستان امروزی یکی دانسته
«کول‌تپه» در داخل شهر ترکستان امروزی یکی دانسته می‌شود؛ گزارش‌های کاوش می‌گویند شهر در دوره‌های مختلف با نام‌های شاوغر، سپس یَسی و نهایتاً ترکستان شناخته شده و شواهد سکه و لایه‌های قرون وسطی تأییدش می‌کند. در لغت‌نامه دهخدا اشارات به این شهر این‌گونه آمده است: شاوغر: ولایتی است بر کنار ماوراءالنهر و آنجا بیابان ریگ است و از آن سوی ریگ کافر است و مردم شاوغر بیشتر کرباس‌باف باشند. ( لغت فرس اسدی ): نام ولایتی است از ماوراءالنهر که ساکنان آنجا بیشتر جولاهه باشند و بر یک طرف آن ولایت بیابان ریگ است که کافران