payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجرد ردیابی نشد؛ زن، یوزفا بیِرونسکا، همراه با فرزندانش به آفریقای جنوبی رفت. پسرش در جوانی بر اثر حادثه‌ای درگذشت؛ دخترش همچنان در آفریقای جنوبی همراه با نوه‌هایش زندگی می‌کند. هند. بسیاری از لهستانی‌ها به لطف تلاش‌های کنسول لهستان در بمبئی، اوژنیش باناسینسکی، ایران را به مقصد هند ترک کردند. دولت هند با پذیرش ۱۰٬۰۰۰ پناهندهٔ لهستانی، از جمله ۵٬۰۰۰ یتیم، موافقت کرد. کودکان تحت مراقبت صلیب سرخ لهستانی و ساکنان بمبئی قرار گرفتند. در ابتدا، آن‌ها به شهر بندرا در حومهٔ بمبئی منتقل شدند، جایی که خانکا اردونوونا
حومهٔ بمبئی منتقل شدند، جایی که خانکا اردونوونا از کودکان مراقبت می‌کرد. سپس اردوگاه ویژه‌ای برای کودکان لهستانی در نزدیکی روستای بالاچادی در جام‌نگر، کاتیهاوار با کمک مهاراجه جام صاحب از ایالت ناواناگر ساخته شد. انتقال‌های بعدی لهستانی‌ها از بندر اهواز به بمبئی از راه دریا انجام شد. چندین اردوگاه در داخل و اطراف بمبئی باز شد که بزرگ‌ترین آن در کولاپور ولیواد قرار داشت و ۵٬۰۰۰ نفر در آن ساکن شدند. در میان کسانی که در آنجا اقامت داشتند بوگدان چایکوفسکی نیز حضور داشت. ویسلاوا پاسکیویچ، که در کولاپور اقامت
حضور داشت. ویسلاوا پاسکیویچ، که در کولاپور اقامت داشت، نوشت: «فعالیت‌های روزانهٔ ما با مدرسه، کلیسا و پیشاهنگی مشخص می‌شد. ما از نظر ذهنی توسط سازمان‌هایی چون انجمن بانوی ما و صلیب عشای ربانی شکل گرفتیم. تیم‌های ورزشی، یک گروه کر و گروه‌های فعالیت وجود داشت». پناهندگان لهستانی در کولاپور روابط نزدیکی با جمعیت محلی برقرار کردند. رامراو اینگل، یک وکیل محلی، به یاد می‌آورد که «مردم لهستانی با ما برابر رفتار می‌کردند، برخلاف بریتانیایی‌ها که به ما از بالا نگاه می‌کردند»، در حالی که نیرمالا نسرکار به یاد
نگاه می‌کردند»، در حالی که نیرمالا نسرکار به یاد می‌آورد که لهستانی‌ها و هندی‌ها مرتباً با هم غذا می‌خوردند و هدیه ردوبدل می‌کردند. جرج کوالسکی، که در سال ۱۹۴۳ به هند آمد، میزبانانش را «خوش‌آمدگو و مهمان‌نواز» توصیف می‌کند، در حالی که رموآلدا شنجایدر، که پنج سال در ولیواد زندگی کرد، جمعیت محلی را «واقعاً پذیرنده و یاری‌رسان» به یاد می‌آورد. آن‌ها حتی کمی لهستانی آموختند تا بهتر با ما ارتباط برقرار کنند و دادوستد کنند. بسیاری از یتیمان جوان لهستانی در هند شباهت‌هایی میان تجربیات خود و امپریالیسم بریتانیا در
میان تجربیات خود و امپریالیسم بریتانیا در هند می‌دیدند. دانوتا پنیوسکا به یاد می‌آورد که با گروه پیشاهنگی‌اش به مالوان سفر کردند و همراه با فعالان استقلال‌طلب محلی شعار «انگلیسی‌ها، به خانه بروید» سر دادند. ایران و خاورمیانه. در سال ۱۹۴۲، حدود ۱۲۰٬۰۰۰ پناهنده از لهستان خروج خود به ایران را از نقاط دورافتادهٔ اتحاد شوروی آغاز کردند. با وجود بی‌ثباتی سیاسی و قحطی در ایران در آن زمان، پناهندگان لهستانی با لبخندها و سخاوت مردم ایران مورد استقبال قرار گرفتند. در اواخر ۱۹۴۲ و اوایل ۱۹۴۳، اردوگاه‌های لهستانی در
اواخر ۱۹۴۲ و اوایل ۱۹۴۳، اردوگاه‌های لهستانی در ایران در تهران، اصفهان، مشهد و اهواز قرار داشتند. نخستین مدرسه‌ها در تهران افتتاح شدند و پس از یک سال، ده مؤسسهٔ آموزشی لهستانی وجود داشت. در یتیم‌خانهٔ لهستانی اصفهان، اردوگاهی برای کودکان ایجاد شد که ۲٬۳۰۰ کودک و ۳۰۰ بزرگسال در آن اقامت داشتند و هشت مدرسهٔ ابتدایی ساخته شد. در اهواز، «کمپ پولونیا» یکی از مراکز اصلی خروج لهستانی‌ها از ایران بود و آخرین اردوگاه اهواز در ۱۹۴۵ بسته شد. نخستین پناهندگان لهستانی در تابستان ۱۹۴۲ به فلسطین رسیدند. آن‌ها پسران و
در تابستان ۱۹۴۲ به فلسطین رسیدند. آن‌ها پسران و دخترانی ۱۴ تا ۱۸ ساله بودند که در اتحاد شوروی عضو یک سازمان پیشاهنگی ارتش لهستان بودند. انتقال‌های پیشاهنگان که به فلسطین رفتند به اردوگاه بشیت هدایت شدند. آنجا همه به چند گروه تقسیم شدند و آموزش خود را آغاز کردند. در اوت ۱۹۴۲، دو مدرسه ایجاد شد، برای پیشاهنگان کم‌سن‌تر (۸ تا ۱۵ سال) و بزرگ‌تر. کلاس‌ها در اول سپتامبر ۱۹۴۲ آغاز شد. در مجموع، بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۷، مدارس لهستانی در فلسطین ۱٬۶۳۲ دانش‌آموز داشتند. افزون بر این، مدارسی در مصر، در تل الکبیر و
افزون بر این، مدارسی در مصر، در تل الکبیر و هلیوپلیس وجود داشت. در مجموع، در سال‌های ۱۹۴۳–۱۹۴۴، ۲۶ مدرسه برای پناهندگان لهستانی در خاور نزدیک وجود داشت. نیوزیلند. در سال ۱۹۴۴، نخست‌وزیر نیوزیلند، پیتر فریزر، با پذیرش شمار محدودی از یتیمان و نیمه‌یتیمان لهستانی موافقت کرد؛ کسانی که والدینشان یا در اتحاد شوروی یا در تهران درگذشته بودند، یا پدرانشان در جبهه جنگیده بودند. در حالی که هنوز در اصفهان بودند، ۱۰۵ معلم، پزشک و کارمند اداری، به‌همراه یک کشیش، پدر میخائو ویلنیویچ، و دو راهبه کاتولیک رومی برگزیده شدند.
ویلنیویچ، و دو راهبه کاتولیک رومی برگزیده شدند. در ۱ نوامبر ۱۹۴۴، یواس‌اس ژنرال جرج ام. رندال (AP-115) با ۷۳۳ کودک به ولینگتون رسید. کودکان و بزرگسالان سپس به شهر پاهیاتوا در جزیره شمالی منتقل شدند، جایی که اردوگاه کودکان لهستانی — پاهیاتوا — در پادگان‌های پیشین نظامی افتتاح شد. این اردوگاه دارای باشگاه، بیمارستان و سالن ورزشی بود. خیابان اصلی اردوگاه به نام ژنرال تادئوش کوموروسکی نام‌گذاری شد. یک مهدکودک، یک مدرسهٔ پسرانه، یک مدرسهٔ دخترانه و یک مدرسهٔ متوسطه وجود داشت. بعدها تیم‌های پیشاهنگی سازماندهی
وجود داشت. بعدها تیم‌های پیشاهنگی سازماندهی شدند. اردوگاه کودکان لهستانی با بودجهٔ دولت نیوزیلند و با کمک دولت در تبعید لهستان مستقر در لندن اداره می‌شد. مکزیک. بر اساس توافق بین نخست‌وزیر ووادیسواف سیکورسکی و دولت مکزیک، حدود ۱۰٬۰۰۰ پناهندهٔ لهستانی در مکزیک ساکن شدند. دولت مکزیک هزینهٔ اقامت آن‌ها را تأمین نکرد — پول از صندوق‌های یک کمیتهٔ ویژهٔ لهستانی-بریتانیایی-آمریکایی پرداخت می‌شد. لهستانی‌ها در مکزیک اجازهٔ خروج از اردوگاه‌هایشان را نداشتند. آن‌ها به‌عنوان کشاورز کار می‌کردند و نخستین کاروانشان در
کشاورز کار می‌کردند و نخستین کاروانشان در اکتبر ۱۹۴۳ با ۷۲۰ نفر، عمدتاً زن و کودک، از طریق هند رسید. آن‌ها در اردوگاهی در سانتا روسا، نزدیک شهر لئون، در مرکز مکزیک ساکن شدند. کاروان‌های بعدی لهستانی در اواخر ۱۹۴۳ به مکزیک رسیدند. لهستانی‌هایی که در اتحاد شوروی باقی ماندند. پس از آن‌که ارتش لهستان اتحاد شوروی را ترک کرد، رویکرد شوروی‌ها نسبت به لهستانی‌های باقی‌مانده بدتر شد. هم مقامات شوروی و هم شهروندان کشور ادعا می‌کردند که چون ارتش لهستان با آلمانی‌ها نجنگیده است، لهستانی‌ها مستحق هیچ امتیازی نیستند. در
است، لهستانی‌ها مستحق هیچ امتیازی نیستند. در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۴۳، وزارت امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی یادداشتی به سفارت لهستان صادر کرد و در آن از بسته‌شدن کنسولگری‌های لهستان در اتحاد شوروی و لغو تصمیم اعطای شهروندی لهستانی به کسانی که پیش از سپتامبر ۱۹۳۹ در کرسی (سرزمین) زندگی می‌کردند خبر داد. این به معنای آن بود که همهٔ لهستانی‌های باقی‌مانده دوباره تابعیت شوروی گرفتند و گذرنامهٔ شوروی دریافت کردند. مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی در فاصلهٔ فوریه تا مه ۱۹۴۳ گذرنامه‌های شوروی را به لهستانی‌ها دادند.
مه ۱۹۴۳ گذرنامه‌های شوروی را به لهستانی‌ها دادند. کسانی که امتناع کردند، تحت آزار قرار گرفتند، به زندان فرستاده شدند؛ به مادران گفته می‌شد اگر نپذیرند به اردوگاه‌های کار فرستاده می‌شوند و فرزندانشان در یتیم‌خانه‌ها خواهند افتاد. در مجموع، ۲۵۷٬۶۶۰ شهروند جمهوری دوم لهستان (۱۹۰٬۹۴۲ بزرگسال و ۶۶٬۷۱۸ کودک) گذرنامه دریافت کردند؛ ۱٬۵۸۳ نفر نپذیرفتند یا به زندان یا به گولاگ فرستاده شدند. برای وضعیت لهستانی‌هایی که تا شکست آلمان در عمق شوروی باقی ماندند، نگاه کنید به انتقال جمعیت لهستانی (۱۹۴۶–۱۹۴۴) و تبادل جمعیت
به انتقال جمعیت لهستانی (۱۹۴۶–۱۹۴۴) و تبادل جمعیت بین لهستان و اوکراین شوروی. با رسمیت یافتن مرز جدید میان لهستان پساجنگ و اتحاد شوروی در امتداد خط کرزن (خواستهٔ استالین در نشست یالتا)، تبادل جمعیت حدود ۱٫۱ میلیون لهستانی (از جمله یهودیان لهستانی) و همچنین نزدیک به نیم‌میلیون اوکراینی قومی را دربر گرفت. بر اساس داده‌های رسمی، در طول اخراج دولتی میان سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶، کمتر از ۵۰٪ لهستانی‌هایی که برای انتقال جمعیت ثبت‌نام کرده بودند، توانستند از غربی‌ترین جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی خارج شوند. بازگشت
جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی خارج شوند. بازگشت لهستانی‌ها (۱۹۵۵–۱۹۵۹) پس از مرگ استالین انجام گرفت. رفتار ایرانی‌ها در قبال لهستانی‌ها. در آن زمان ایران خود با قحطی و کمبود مواد غذایی، نابسامانی سیاسی و اقتصادی در اثر اشغال کشور و … مواجه بود. با این وجود ایرانیان علی‌رغم مصائبی که داشتند از میهمان نوازی دریغ نکردند. وزیر مختار لهستان – کارل بادر – در نامه‌ای به استاندار خراسان از این رفتار ایرانیان چنین یاد می‌کند: «نیات خیرخواهانه جنابعالی نسبت به هم میهنان من، مهاجران لهستانی، تأثیر عمیقی بر من بخشیده
من، مهاجران لهستانی، تأثیر عمیقی بر من بخشیده است. طبق گزارش‌هایی که به من رسیده، جنابعالی از روی کمال مرحمت یک دستگاه عمارت بزرگ را در اختیار اطفال یتیم لهستانی گذارده‌اید که در آنجا آنها نگهداری شوند. من از صمیم قلب از مراحم خیرخواهانه و نوع پرستانه جنابعالی متشکرم و اطمینان می‌دهم که لهستانی‌ها برای همیشه کمال امتنان را از جنابعالی خواهند داشت» نامه نمایندگان مهاجران لهستانی به دولتمردان ایرانی نیز حکایت از وجود چنین روحیه‌ای دارد: «در این موقع که پناهندگان لهستانی بعد از سه سال اقامت در خاک پاک کشور
لهستانی بعد از سه سال اقامت در خاک پاک کشور شما از این سرزمین عزیمت می‌کنند، اینجانبان از آن جناب تمنا داریم که بهترین تشکرات صمیمانه ما را در مقابل میهمان نوازی و پذیرایی دوستانه که از طرف آن جناب و کلیه اولیای امور ایرانی و عامه مردم به عمل آمده، قبول فرمایند. این حسن میهمان نوازی و پذیرایی و همچنین تمام اقدامات و توجهاتی که از طرف اولیای کشوری و لشکری ایران به عمل آمده هیچگاه از خاطره ملت لهستان پاک نخواهد شد. تمام ماها که در وطن شما زندگانی کرده‌ایم بهترین یادبودها را از آن حفظ خواهیم کرد. ما نه تنها
یادبودها را از آن حفظ خواهیم کرد. ما نه تنها با قلبی مملو از امتنان ایران را ترک می‌کنیم بلکه بهترین ادعیه صمیمانه خود را برای سعادت و ترقی کشور شما و ملت ایران نثار می‌کنیم .». هنر عکاسی و مستندسازی زندگی لهستانی‌ها در ایران. عکس‌های ثبت‌شده توسط ابولقاسم جلا، عکاس اصفهانی که توسط پریسا دمندان یافت شده و شامل پرتره‌ها و عکس‌های گروهی خارج از استودیوی عکاسی بوده، بازتاب‌دهندهٔ بسیاری از حقایق و شرایط زندگی شهروندان فراری از تبعید در اتحاد جماهیر شوروی و مقیم ایران علی‌الخصوص کودکان لهستانی است. پریسا
و مقیم ایران علی‌الخصوص کودکان لهستانی است. پریسا دمندان در کتاب خود با همین عنوان "کودکان لهستانی" به چاپ این عکس‌ها پرداخته است. آثار به‌جامانده. کنیسهٔ دانیل. علاوه بر آثار فرهنگی و اجتماعی، آثار دیگری از این مهاجرت منحصربه‌فرد باقی‌مانده است. در همان زمان به کمک هیئت مدیره کنیسای حییم در خیابان قوام السلطنه، کنیسای کوچکی بنام کنیسای «دانیل» در داخل آن برای لهستانی‌ها ساخته شد تا یهودیان اشکنازی بتوانند در آن به امور مذهبی خود بپردازند گورستان‌ها. بیماری و سپس مرگ، بسیاری از مهاجرین لهستانی را امان نداد
و سپس مرگ، بسیاری از مهاجرین لهستانی را امان نداد که از ایران خارج شوند. برای فوت شدگان در تهران، بندر انزلی و اصفهان گورستان‌های اختصاصی ایجاد یا در گورستانهای مسیحی دفن شدند. آمار نشان می‌دهد در گورستان بندرانزلی ۶۳۹ نفر سرباز و افراد عادی لهستانی مدفون هستند. در سینما. مرثیهٔ گمشده. خسرو سینایی فیلمی ۹۵ دقیقه‌ای بنام «مرثیه گمشده» دربارهٔ وقایع این مهاجرت در سال ۱۳۶۲ ساخته است که ساخت آن به دلیل مشکلات، ۱۳ سال طول کشیده است. سینایی برای ساخت این فیلم، عکس‌های باقی‌مانده از جنگ جهانی دوم را به‌کار برده و
باقی‌مانده از جنگ جهانی دوم را به‌کار برده و همچنین با افرادی که آن دوره را به یاد دارند، گفتگو کرده است. وی بخاطر این فیلم، نشان افتخار «صلیب لیاقت» از رئیس‌جمهور وقت لهستان دریافت کرده است. در ادبیات. در سال‌های پس از مهاجرت بزرگ لهستانی‌هایی بوده‌اند که به ادبیات فارسی علاقمند شده و آثاری از کلاسیک‌های قدیم و جدیدش را به زبان لهستانی ترجمه کرده‌اند، مثل مارک اسموژینسکی و ایوونا نویسکا. رمان تو به اصفهان بازخواهی گشت، اثر مصطفی انصافی، اولین رمان فارسی است که با محوریت حضور لهستانی‌ها در ایران نوشته شده
که با محوریت حضور لهستانی‌ها در ایران نوشته شده است. این کتاب در سال ۲۰۱۹ توسط نشر پونته ۳۳ به زبان ایتالیایی منتشر شد. رمان «تو به اصفهان بازخواهی گشت» با ورود دختری لهستانی به نام الیزا به دانشگاه تهران و دیدار با یکی از استادان دانشکده ادبیات برای دریافت مشاوره برای پایان‌نامه‌اش آغاز می‌شود، اما با پیشرفت داستان متوجه می‌شویم پایان‌نامه فقط یک بهانه بوده و الیزا در جست‌وجوی مادربزرگش است که در سال ۱۳۲۱ همراه با هزاران نفر از لهستانی‌ها از طریق بندر انزلی به ایران آمده و ماندگار شده است.
صیاد ۴۰ یک سامانه شنود پدافند هوایی است که توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران ساخته شده‌است. از این سامانه در جریان رزمایش مدافعان آسمان ولایت ۴ در آبانماه ۱۳۹۱ رونمایی شد. طراحی. به گفته امیر سرتیپ فرزاد اسماعیلی فرمانده قرارگاه پدافند هوایی ارتش ایران، سامانه «صیاد ۴۰» توسط فرماندهی اطلاعات و شناسایی قرارگاه پدافند هوایی طراحی شده‌است. خصوصیات. به گفته سرتیپ فرزاد اسماعیلی، این سامانه شنود به دلیل اینکه انتشاری از خود ندارد قابل کشف نیست و به دلیل ضریب امنیتی بالایی که دارد این سامانه به صورت متحرک طراحی
بالایی که دارد این سامانه به صورت متحرک طراحی شده‌است تا پدافند بتواند از این سامانه در نقاط مختلف استفاده کند. وی در توضیح این سامانه می‌افزاید، سامانه شنود صیاد ۴۰ علاوه بر تکمیل اطلاعات به دست آمده، قابلیت انجام تاکتیک‌های جدیدی چون رهگیری هواپیماهای با سرنشین به کمک شبکه‌ای از همین سامانه‌ها را دارد به گونه‌ای که هواپیمای متجاوز نمی‌تواند تشخیص دهد که از کدام نقطه رهگیری شده‌است و آنچه به دشمن هدیه می‌دهد، در واقع غافلگیری است.
رستم پاشا، (زادهٔ حدود ۱۵۰۰ در سکرادین دالماسی ـ درگذشته ژوئیه ۱۵۶۱)، یک کروات بود که به زمام‌داری و ژنرالی در دربار عثمانی رسید. او به‌عنوان وزیر اعظم سلیمان قانونی خدمت کرد. وی همچنین به‌عنوان «داماد رستم پاشا» (به‌معنی داماد دربار عثمانی) شناخته می‌شد، چرا که با مهرماه سلطان، دختر سلطان سلیمان و همسر قدرتمندش خرم سلطان، ازدواج کرده بود. مسجد رستم پاشا در فاتح استانبول قرار دارد رستم پاشا تمام قدرت و نفوذ و ثروتش را به وسیله مادر همسرش خرم سلطان که زنی بسیار قدرتمند و پرنفوذ در امپراتوری عثمانی بود و در
قدرتمند و پرنفوذ در امپراتوری عثمانی بود و در سلطنت کنار سلطان بود به دست آورد خرم سلطان سلطه بسیاری بر همسرش و دیگر وزیران عثمانی داشت رستم پاشا به مدت دوازده سال به عنوان وزیراعظم و فرمانده سپاه برای خرم سلطان در دیوان و ارتش حضور داشت و خرم سلطان تمامی امور سیاسی و نظامی را در دست داشت و به واسط وزیر اعظم بر امپراتوری عثمانی حکومت کرد حتی زمانی که کارا احمد پاشا روی کار بود و رستم پاشا از قدرت خلع شد بود خرم سلطان هنوز بر کارهای دیوان و دربار و ارتش نظارت داشت و با کمک دخترش مهرماه سلطان کارا احمد پاشا
داشت و با کمک دخترش مهرماه سلطان کارا احمد پاشا را اعدام کرد و رستم پاشا علاوه بر به قدرت صدراعظم برگشت بلکه قدرتش بیشتر هم شد که این امر رستم پاشا را دومین وزیر اعظم قدرتمند امپراتوری عثمانی تبدیل کرد البته دوباره تمام قدرت عملا در دست خرم سلطان افتاد. نقش رستم پاشا در قتل شهید ثانی. قاضی صیدا به سلطان روم عثمانی نامه ای نوشت که در بلاد شام (سوریه) مردی عالم زندگی می‌کند که بدعت‌گذار و بیرون از مذاهب چهارگانه اهل سنت و مشغول تبلیغ عقاید خود می‌باشد؛ سلطان سلیمان، رستم پاشا را که وزیر او بود، برای دستگیری
سلیمان، رستم پاشا را که وزیر او بود، برای دستگیری وی مأمور ساخت و گفت باید او را زنده دستگیر کنی تا با دانشمندان استانبول مباحثه کند و از عقاید او تفتیش شود تا سرانجام از مذهب و آئین او مطلع گردند رستم پاشا به جبع رفت و از وی پرس‌وجو کرد به او گفتند که به حج رفته‌است این مأمور در هنگام راه مکه به شهید ثانی رسید؛ در راه به شخصی برخوردند که گفت: تو دربارهٔ این مرد در اثنای راه کوتاهی کرده و او را آزار رسانده‌ای، ممکن است در حضور سلطان از تو شکایت کند و دوستان و یاران او نیز به حمایت و دفاع از وی برخیزند و
و یاران او نیز به حمایت و دفاع از وی برخیزند و برای تو موجبات ناراحتی و احیاناً قتل فراهم کنند؛ پس همین‌جا سرش را از بدن جدا کن و سر بریده اش را نزد سلطان ببر. رستم پاشا در کنار دریا او را گردن زد و آنگاه سر بریده او را حضور سلطان آورد سلطان بر او برآشفت و رستم پاشا به این جرم، محکوم به مرگ گردید. مدت سه روز جسد او بر روی زمین ماند و کسی او را دفن نکرد سرانجام جسد او را به دریا افکندند.
راصد ۳۲ یک سامانه شنود و دیده‌بانی هوشمند است که توسط ارتش ایران ساخته شده‌است. از این سامانه در جریان رزمایش مدافعان آسمان ولایت ۴ در آبانماه ۱۳۹۱ رونمایی شد. خصوصیات. به گفته سرتیپ فرزاد اسماعیلی فرمانده قرارگاه پدافند هوایی ارتش ایران، سامانه راصد ۳۲ به شبکه یکپارچه پدافند هوایی ارتش ایران تحت عنوان دیده‌بان هوشمند متصل شده‌است و این قابلیت را می‌دهد که تمامی اطلاعات پروازی یک هدف کشف شده و بدون صرف زمان بلافاصله اطلاعات را به پست‌های فرماندهی ارسال کند. وی افزود سامانه راصد ۳۲ در مناطق حساس و حیاتی و
وی افزود سامانه راصد ۳۲ در مناطق حساس و حیاتی و نیز مراکز هسته‌ای ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سامانه قابلیت تحرک دارد و سیار است و هر پرنده یا سایت زمینی به هر میزان که قدرت انتشار امواج داشته باشد توسط این سیستم شنود قابل کشف است.
کیک پادشاه یا گالت دِ روا ، نوعی کیک با منشأ فرانسوی است که در یکی از جشن‌های در ارتباط با کریسمس بنام جشن خاج‌شویان یا عید تعمید عیسی، در برخی از کشورها خورده می‌شود. این کیک معمولاً به شکل حلقه‌است و یک عروسک نوزاد به نشانهٔ عیسی مسیح در داخل آن قرار دارد. قسمتی از کیک که حاوی عروسک نوزاد است نصیب هر کس که بشود از امتیازات یا وظایفی تعیین شده‌ای بهره‌مند می‌شود. این کیک به‌طور سنتی با شکری که به سه رنگ بنفش، طلایی و سبز رنگ آمیزی شده‌است، تزئین می‌شود که یادآور سه مُغی است که پس از زایش عیسی به زیارت او
یادآور سه مُغی است که پس از زایش عیسی به زیارت او رفتند و هدایایی پیشکش او کردند. این کیک توسط مهاجران فرانسوی و اسپانیایی در جنوب شرقی آمریکا از فلوریدا تا تکزاس و به‌خصوص شهر نیواورلئان رواج پیدا کرده‌است. به سبک فرانسه. کیک به طور سنتی در هنگام جشن خاج‌شویان در کشور فرانسه و استان کبک در کشور کانادا در بسیاری از نانوایی‌ها در طول ماه ژانویه به فروش می‌رسد. دو نوع از این کیک وجود دارد: در شمال فرانسه و استان کبک به نام کیک گالت دِ روا نامیده می‌شود (که می‌تواند یا دایره یا مستطیل شکل باشد) گالت د روا
می‌تواند یا دایره یا مستطیل شکل باشد) گالت د روا متشکل است از لایه‌های پوسته پوسته که از خمیر هزار لا به دست می آید و یک مرکز متراکم که مواد آن را کرم کاستارد مخلوط شده با کرم بادام تشکیل می‌دهد به نام frangipane. در جنوب فرانسه کیک به شکل دایره‌ای میان خالی است و با میوه‌های قندی تزیین داده شده و رنگ آن شبیه به یک تاج است. کیک سه پادشاه در جنوب فرانسه نیای کیک‌های سه پادشاه در اسپانیا است و به کیک سه پادشاه در نیو اورلئان در آمریکا بسیار شباهت دارد.
فرزاد اسماعیلی (زاده ۲۵ دی ۱۳۵۰ سالومحله) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که در فاصله سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۷ دومین فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا بود. وی هم‌اکنون به‌عنوان مشاور و دستیار فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. فرزاد اسماعیلی در ۲۵ دی‌ماه سال ۱۳۵۰ در روستای سالومحله، شهرستان رودسر در استان گیلان زاده شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهرستان لاهیجان گذراند. او در خردادماه سال ۱۳۶۸ دیپلم رشته ریاضی فیزیک گرفت و در آزمون کنکور سراسری آن سال، با توجه به علاقه
و در آزمون کنکور سراسری آن سال، با توجه به علاقه به نظامی‌گری، رشته مهندسی تکنولوژی فرماندهی و کنترل دانشگاه هوایی را برگزید و از ۱۶ دی ۱۳۶۸ وارد دانشگاه هوایی شد و در سال ۱۳۷۲ با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل و با درجه ستوان دومی، فعالیت رسمی در ارتش جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد. وی در سال ۱۳۷۳ به گروه پدافند هوایی دزفول منتقل شد و به عنوان افسر آموزش ارزیابی عملیات رادار و جانشین رئیس عملیات رادار به فعالیت خود ادامه داد. او در سال ۱۳۸۰ به معاونت عملیات فرماندهی پدافند هوایی منتقل و رئیس دایره تمرینات
فرماندهی پدافند هوایی منتقل و رئیس دایره تمرینات مدیر آموزش عملیات شد. اسماعیلی در سال ۱۳۸۲ به گروه پدافند هوایی آبدانان منتقل شد و در این گروه در مشاغل مختلف از جمله جانشین سایت رادار، فرمانده سایت، معاون عملیات گروه و جانشین گروه منصوب گردید و با انتقال به معاونت عملیات نهاجا در سمت مدیر ارزیابی عهده‌دار مسئولیت شد. وی در سال ۱۳۸۷ به معاونت عملیات قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا منتقل شد و در سمت مدیر رادار عهده‌دار مسئولیت گردید و از سال ۱۳۸۸ تا ۱۶ شهریور ۱۳۸۹ جانشین فرماندهی اطلاعات و شناسایی این
شهریور ۱۳۸۹ جانشین فرماندهی اطلاعات و شناسایی این قرارگاه بود. اسماعیلی همچنین فرماندهی منطقه پدافند هوایی مرکزی (اصفهان) را در کارنامه خود دارد. وی در سال ۱۳۸۱ دوره عالی رسته‌ای و در سال ۱۳۸۶ دوره کارشناسی ارشد (دافوس آجا) را به پایان رساند. وی در سال ۱۳۸۹ از درجهٔ سرهنگی به سرتیپی ارتقای درجه یافت و بنا به پیشنهاد فرماندهی کل آجا و تصویب رهبر جمهوری اسلامی، طی حکمی به سمت فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا منصوب گردید. در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۷ طی حکمی از سوی سید علی خامنه‌ای سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد
از سوی سید علی خامنه‌ای سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد جایگزین اسماعیلی در فرماندهی این قرارگاه شد. او سپس به‌عنوان دستیار فرمانده کل ارتش ایران منصوب شد و همچنان در این سمت به فعالیت ادامه می‌دهد. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی امیر اسماعیلی است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت. منابع. http://hamshahrionline.ir/details/216735
خالد بن سعد از مهاجرین قریش بود. خالد بن سعد از آن گروهی بود که به دلیل مشورت نکردن ابوبکر با علی، با تاخیر و تعلل و پس از چند روز از گذشت سقیفه با ابوبکر بیعت کرد.
انحلال‌پذیری یا حل‌شوندگی مفهومی بنیادی در علم شیمی و مبحث محلول‌ها است که میزان حل شدن یک ماده (جامد، مایع یا گاز) را در یک حلال مشخص (جامد، مایع یا گاز) بیان می‌کند. این کمیت با عواملی چون نوع حلال، دما و فشار رابطه دارد. هر محلولی یک مقدار مشخص از یک حل‌شونده را می‌تواند در خود حل کند. برای مثال گفته می‌شود انحلال‌پذیری شکر در آب برابر X است؛ یعنی بیشترین مقداری که می‌شود شکر را در ۱۰۰ گرم آب حل کرد برابر X گرم است. اگر کمتر از X گرم در آب شکر حل شود، به این محلول، محلول سیر نشده می‌گویند. اگر در آب به
این محلول، محلول سیر نشده می‌گویند. اگر در آب به مقدار X گرم شکر حل شود، به این محلول، محلول سیر شده می‌گویند. حال می‌توان محلول را گرم کرد تا انحلال‌پذیری اش بالا برود. حال شکر بیشتر از قبل در آن حل می‌شود. اگر این ماده سرد شود، رسوب می‌کند. به این محلول، محلول فراسیر شده می‌گویند. محلولی که به جنس ماده بستگی دارد اندازه انحلال‌پذیری خود در دما و فشار مشخص، ماده‌ای را در خود حل کرده باشد، محلول اشباع (سیر شده) گویند و در صورتی که بیش از این مقدار ماده در محلول حل شود، محلول را فوق اشباع (فراسیر شده)
در محلول حل شود، محلول را فوق اشباع (فراسیر شده) می‌نامند. معمولاً انحلال‌پذیری مواد مختلف را به صورت گراف نسبت به عوامل دیگری چون دما و فشار نمایش می‌دهند. انحلال‌پذیری به نوعی بیانگر این است که در ۱۰۰ گرم حلال در شرایط X، چند گرم حل شونده می‌توان حل کرد. اگر درصد حل‌شونده ما در محلول از این مقدار بیشتر باشد، گفته می‌شود یک محلول فرا سیر شده داریم، اگر مقدار درصد حل شونده در محلول از این مقدار کمتر باشد، گفته می‌شود محلول سیر نشده داریم. بیشترین مقدار ماده ای که می‌تواند در ۱۰۰ گرم آب (یا هر حلال دیگر) با
ای که می‌تواند در ۱۰۰ گرم آب (یا هر حلال دیگر) با دمای معین حل شود را انحلال‌پذیری آن ماده می‌گویند. کمی‌سازی حلالیت. حلالیت یک حل‌شونده خاص در یک حلال خاص به‌طور کلی به عنوان غلظت یک محلول اشباع از این دو بیان می‌شود. برای بیان این غلظت چندین روش وجود دارد که هرکدام می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند، مانند جرم، حجم، یا مقدار بر حسب مول حل‌شونده برای جرم، حجم یا مقدار مول خاصی از حلال یا محلول. به ازای هر مقدار حلال به‌طور خاص، کتاب‌های راهنمای شیمیایی اغلب حلالیت را به صورت گرم حل‌شونده در ۱۰۰ میلی لیتر
حلالیت را به صورت گرم حل‌شونده در ۱۰۰ میلی لیتر حلال یا به صورت گرم حل‌شونده در هر دسی لیتر حلال بیان می‌کنند. در مواردی هم به صورت گرم حل‌شونده در لیتر حلال بیان شده است. در عوض، مقدار حلال را می‌توان به صورت جرمی، به صورت گرم حل‌شونده در هر ۱۰۰ گرم حلال یا به صورت گرم حل‌شونده در هر کیلوگرم حلال بیان کرد. ممکن است عدد در این مورد به صورت درصد بیان شود و از علامت اختصاری "w/w" برای نشان دادن "وزن در هر واحد وزن" استفاده شود. (مقادیر g/L و g/kg برای آب مشابه هستند، اما ممکن است برای حلال‌های دیگر صدق
مشابه هستند، اما ممکن است برای حلال‌های دیگر صدق نکنند) به عنوان روش دیگر می‌توان حلالیت یک حل‌شونده را به صورت مول بر جرم بیان کرد. به عنوان مثال، اگر مقدار حلال به کیلوگرم داده شود، مقدارحلال به صورت مولالیته (mol/kg) داده می‌شود. به ازای هر مقدار محلول حلالیت یک ماده در یک مایع نیز ممکن است به عنوان مقدار حل‌شونده در هر مقدار محلول بیان شود نه حلال. به عنوان مثال، در روش تیتراسیون، ممکن است به صورت مول حل‌شونده در هر لیتر محلول (mol/L)، مولاریته ثانویه، بیان شود. در زمینه‌های تخصصی‌تر، حلالیت ممکن است
بیان شود. در زمینه‌های تخصصی‌تر، حلالیت ممکن است توسط کسر مولی (مول حل‌شونده در مول کل حل‌شونده به اضافه حلال) یا با کسر جرمی در حالت تعادل (جرم حل‌شونده در هر جرم حل‌شونده به اضافه حلال) داده شود. هر دو اعداد بدون بعد و بین ۰ و ۱ هستند که ممکن است به صورت درصد (%) بیان شوند. حل‌شونده مایع و گاز برای محلول‌های مایعات یا گازها در مایعات، مقدار هر دو ماده ممکن است به جای جرم یا مول، به صوزت حجم داده شود. مانند لیتر حل‌شونده در لیتر حلال یا لیتر حل‌شونده در لیتر محلول. این مقدار ممکن است به صورت درصد داده
لیتر محلول. این مقدار ممکن است به صورت درصد داده شود، و مخفف "v/v" برای "حجم در هر واحد حجم" ممکن است برای نشان دادن این انتخاب استفاده شود. تبدیل مقادیر حلالیت تبدیل بین این روش‌های مختلف اندازه‌گیری حلالیت بی‌اهمیت نیست، زیرا ممکن است به دانستن چگالی محلول نیاز داشته باشد - که اغلب اندازه‌گیری نمی‌شود و نمی‌توان آن را پیش‌بینی کرد. در حالی که جرم کل با انحلال حفظ می‌شود، حجم نهایی ممکن است با حجم حلال و مجموع دو حجم متفاوت باشد. علاوه بر این، بسیاری از جامدات (مانند اسیدها و نمک‌ها) در صورت حل شدن به
جامدات (مانند اسیدها و نمک‌ها) در صورت حل شدن به روش‌های غیرضروری تجزیه می‌شوند. در این موارد، مجموع مول‌های مولکول‌های حل‌شونده و حلال در واقع مجموع مول‌های محلول ذرات مستقل، نیست. عوامل مؤثر بر حلالیت. حلالیت برای فازهای خاص تعریف شده است. به عنوان مثال، انتظار می‌رود که حلالیت آراگونیت و کلسیت در آب متفاوت باشد، حتی اگر هر دو پلی‌مورف کلسیم کربنات باشند و فرمول شیمیایی یکسانی داشته باشند. حلالیت یک ماده در ماده دیگر با تعادل نیروهای بین مولکولی بین حلال و حل‌شونده و تغییر آنتروپی که با حلالیت همراه است