payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که فقط حول یک شخصیت «سر انداخته» شده‌است. مهدی آذریزدی نیز در یک مجموعه قصه منتشر نشده به نام قصه‌های مکتبخانه، داستان خاله سوسکه را بازنویسی کرده‌است. خسرو صالحی اثری پژوهشی را با عنوان خاله سوسکه در سال ۱۳۸۷ راهی بازار کتاب نموده‌است. در این اثر ۴۰۰ صفحه‌ای، ۱۵۰ روایت منتشر شده از متل خاله سوسکه بررسی شده‌است. این کتاب دارای یک مقدمه ۴۰ صفحه‌ای است. خارج از ایران. در سال ۱۳۸۱ کتاب «خاله سوسکه کجا می‌ری؟» در کشور ژاپن منتشر شد. نگاره‌های این کتاب به قلم مرتضی زاهدی و در سبک اکسپرسیونیسم پدید آمده بود.
مرتضی زاهدی و در سبک اکسپرسیونیسم پدید آمده بود. همچنین روت براون، قصه‌گوی کانادایی نسخه منحصربه‌فردی از این قصه پدیدآورده‌است. این نسخه کتاب از پارچه ساخته شده و به کتابخانه تحقیقاتی شورای کتاب کودک ایران نیز هدیه شده‌است. خلاصه داستان. پدر خاله سوسکه از بی‌شوهر ماندن دخترش خسته می‌شود و به او پیشنهاد می‌کند به همدان برود و همسر «مش رمضون» بشود و «نان گندم بخورد، قلیان بلور بکشد، منت بابا نکشد». خاله سوسکه با چادری از پوست پیاز و کفش‌هایی از چوب گردو به سوی همدان به راه می‌افتد. در طول مسیر کسبه بازار
سوی همدان به راه می‌افتد. در طول مسیر کسبه بازار همچون قصاب و نانوا از وی خواستگاری خشنی می‌کنند که با پاسخ سرد خاله سوسکه مواجه می‌شوند. خاله سوسکه از آنان می‌پرسد که اگر همسر آنان شود، در موقع دعوا او را چگونه خواهند زد. خواستگاران هریک به فراخور شغل خود روش خشونت باری برای تنبیه احتمالی او در نظر می‌گیرند و خاله سوسکه به همین دلیل از ازدواج با آنان منصرف می‌شود. آخرین خواستگار «آقا موشه» است که با لحنی ملاطفت‌آمیز از وی خواستگاری می‌کند و در پاسخ به پرسش تکراری او، عنوان می‌کند که به جای تنبیه احتمالی،
تکراری او، عنوان می‌کند که به جای تنبیه احتمالی، با دم نرم خود سرمه به چشم عروس خواهد کشید. ازدواج این دو سر می‌گیرد؛ ولی خاله سوسکه در نهر آب می‌افتد و پس از نجات به وسیله آقا موشه و به کمک نردبان طلا، بیمار می‌شود و آقاموشه که مشغول پختن شوربا برای تیمار همسر بیمار خود است، به داخل دیگ آش می‌افتد و می‌میرد. به همین دلیل خاله سوسکه پس از آن سیاهپوش می‌شود. نقد و تحلیل. سیاهپوش بودن سوسک در عزای شوهر، دوستداری حیوانات و جان بخشیدن به خودی‌ترین و چندش‌آورترین حشرات و جانوران و تعیین مثبت و منفی بودن
حشرات و جانوران و تعیین مثبت و منفی بودن شخصیت‌ها، نه براساس جنس، نه بر روال داستان از نکات مهم این قصه‌است. هانا ناصرزاده احتمال می‌دهد که این قصه، روایتی واقعی از قصه پرداز آن است. ثریا قزل‌ایاق، پزوهشگر بازی‌های سنتی ایرانی نیز خالق این قصه را یک زن می‌داند که در این قصه با هوشمندی و ظرافت از حق خود دفاع کرده‌است. هانا ناصرزاده خاستگاه داستان را غرب کشور و شهرهای اطراف همدان می‌داند. جایی که امکان سفر به همدان با پای پیاده وجود داشته‌است. در قصه هیچ اشاره‌ای به وسایل حمل و نقل نمی‌شود. سمیرا اصلان‌پور
به وسایل حمل و نقل نمی‌شود. سمیرا اصلان‌پور این قصه را متعلق به کودکان نمی‌داند. به گفته وی بسیاری از قصه‌ها و افسانه‌های عامیانه‌ای که برای کودکان گفته می‌شود، همچون این قصه، اصلاً موضوعات کودکانه‌ای ندارد. هفته‌نامه سلامت در شماره ۲۳۳ خود به تحلیل طنز این داستان از دیدگاه نشانه شناسی پزشکی پرداخت. شهرام شکیبا نیز مطلب طنزی با موضوع قصه خاله سوسکه دارد. نقد جنسیتی. خاله سوسکه دختری از جامعه‌ای سنتی است که در انتظار گشوده شدن بخت خود نمی‌نشیند و دست روی دست نمی‌گذارد، بلکه با به دست گرفتن ابتکار عمل، خود
نمی‌گذارد، بلکه با به دست گرفتن ابتکار عمل، خود آینده‌اش را رقم زده و برای خود همسری می‌گزیند. او سرانجام از میان خواستگاران کاسبکار و مالدار، موشی نرم‌خوی و خوش زبان، هرچند ندار را انتخاب می‌کند. موشی که سرانجام جان در ره عشق او (پختن شوربایی برای خاله سوسکه بیمار) می‌گذارد. ابزار و تنها برگ برنده خاله سوسکه در جذب خواستگاران، جلوه‌گری زنانه است. دنیای خاله سوسکه، دنیایی کاملاً مرد سالار است. این پدر است که تصمیم می‌گیرد دختر را به شوهر بدهد. شوهری که (در برخی روایت‌ها) حرمسرایی دارد و از زنان ریزنقش خوشش
روایت‌ها) حرمسرایی دارد و از زنان ریزنقش خوشش می‌آید. در طول مسیر سفر خاله سوسکه، مردان به خود اجازه می‌دهند که بی‌مقدمه از نام و نشان و قصد او از سفرش پرس و جو کنند. در داستان دلیل این رفتارهای جنسیتی، عدم استقلال اقتصادی زنان عنوان می‌شود. فقط مردان قصه هستند که نقشی اقتصادی و اجتماعی (بقال، قصاب،...) در جامعه دارند و خاله سوسکه سرانجام با ازدواج با آقاموشه «سر و سامان» می‌گیرد. تنها جایی در قصه که آقاموشه نقش جنسیتی را زیر پا می‌گذارد و دست به آشپزی می‌زند، تاوان سختی می‌پردازد. از ابتدای داستان هم پدر
تاوان سختی می‌پردازد. از ابتدای داستان هم پدر خاله سوسکه به دلیل ناتوانی اقتصادی تصمیم به ازدواج دخترش با مش‌رمضون می‌گیرد. در این میان ایده‌آل‌های خاله سوسکه نیز اغلب اقتصادی است. وقتی او در جوی آب افتاده و آقا موشه قصد نجات او را دارد، خاله سوسکه به کمتر از نردبان طلا برای نجات خویش راضی نمی‌شود. از ابتدای داستان نیز توجیه خاله سوسکه برای آغاز سفر، خوردن نان گندم و قلیان بلور در خانه مش‌رمضون است. با این‌حال شروط خاله سوسکه برای ازدواج مادی نیست. او در هنگام پاسخ دادن به خواستگاران خود بر جنبه مبادله‌گری
پاسخ دادن به خواستگاران خود بر جنبه مبادله‌گری ازدواج و مهریه سنگین تأکید نمی‌کند. او فقط به دنبال همسری است که در کنار او عمر را به پیری برساند. شادی صدر، فعال حقوق زنان، قصه خاله سوسکه را بزرگترین مثال کلیشه‌های جنسیتی در ادبیات کودک می‌داند. خاله سوسکه نمادی از ارادهٔ زن ایرانی و آرزوهای دست نیافته و فروخورده‌اش تصویر شده‌است. هانا ناصرزاده خاله سوسکه را دختری مستقل و آزاداندیش، ولی محدود به عرف و محدودیت‌های موجود اجتماعی می‌داند. خاله سوسکه زنی است که از سرکوفت‌های خانه پدری به تنگ آمده و به ناچار تن
از سرکوفت‌های خانه پدری به تنگ آمده و به ناچار تن به ازدواج با «مش رمضان» (که شاید خاله سوسکه جای نوه او باشد) داده‌است. پولدار بودن مش رمضان از لقب مشهدی و دوره‌ای که داستان به آن تعلق دارد برمی‌آید. آذردخت بهرامی خاله سوسکه را زنی میانسال می‌دانست که به دنبال شوهر مطلوب خویش می‌گردد. خاله سوسکه زنی متکی به نفس است که در اجتماع، به مزاحمت‌ها و اهانت‌های رندان جواب دندان شکن می‌دهد؛ ولی به گفته هانا ناصرزاده، او کتک خوردن از همسر را به عنوان یک اصل غیرقابل تغییر پذیرفته‌است. خاله سوسکه اصل را بر این گرفته
تغییر پذیرفته‌است. خاله سوسکه اصل را بر این گرفته که گریزی از تنبیه بدنی ندارد. در واقع پیام ضمنی قصه این است که کتک زدن زن در جامعه امری است بدیهی و نهادینه شده. نهایت تدبیری که خاله سوسکه می‌تواند بیندیشد این است که تن به ازدواج با چه کسی دهد تا کمتر کتک بخورد. به گفته فریده پورگیو، داستان‌سرا حتی تلاش نمی‌کند تا آزار جسمی زن توسط شوهر را به چالش بکشد، بلکه در صدد پذیرش آن و القای طبیعی بودن چنین رفتاری است. در دیدگاهی دیگر و به گفته حبیب‌الله لزگی، اگرچه این قصه خشونت را به عنوان یک واقعیت اجتماعی طرح
این قصه خشونت را به عنوان یک واقعیت اجتماعی طرح می‌کند، ولی خواننده را به پذیرش آن ترغیب نمی‌کند و وی را به عصیان در برابر این پدیده فرا می‌خواند. از سوی دیگر فعل کتک خوردن هیچ‌گاه در داستان از حرف به عمل در نمی‌آید. نقد ادبی. جمال‌الدین اکرمی، خاله سوسکه را نه یک قصه و داستان، بلکه یک متل معرفی می‌کند که لحن روایی آن، نمایه مسلط بر آن است. وی خاله سوسکه را در ردیف «اتل متل» و « «دویدم و دویدم» برمی‌شمرد. محمدهادی محمدی و زهره قاینی نیز خاله سوسکه را متل معرفی کرده و اضافه می‌کنند: «خاله سوسکه از متل‌های
کرده و اضافه می‌کنند: «خاله سوسکه از متل‌های ویژه کودکان… و قصهای سرگرم‌کننده و شادیبخش است که تنها برای سرگرمی کودک پدید آمده و آموزه‌های اخلاقی و آموزشی ندارد» احمدرضا احمدی، شاعر کرمانی نیز خاله سوسکه را به دلیل تحمیل همیشگی فضای ادبیات بزرگسال به ادبیات کودک شعر یا داستان نمی‌داند. بلکه آن را خرده‌روایت و قصه عامیانه‌ای می‌داند که به دنبال پایان قصه‌است. عبدالحسین زرینکوب قصه‌هایی از قبیل خاله سوسکه را در ردیف افسانه‌های زنجیری قرار می‌دهد. در افسانه‌های زنجیری زبان فارسی، شخصیت‌های داستان پی در پی از
زنجیری زبان فارسی، شخصیت‌های داستان پی در پی از یکدیگر سؤال می‌پرسند تا بالاخره به جواب اصلی برسند. این سؤالات در قالب عبارت‌های موزون هستند که به صورت ترجیع تکرار می‌شود. اولریش مارزلف نیز خاله سوسکه را در شمار قصه‌های زنجیره‌ای و با شماره ۲۰۲۳ در کتاب خود به نام «طبقهبندی قصه‌های ایرانی» جای داده است. فیلم. در سال ۱۳۸۸ فیلم مستند خاله سوسکه به کارگردانی نادره ترکمانی ساخته شد. این فیلم به روایت تغییرات افسانه خاله سوسکه، از اولین روایت چاپی تا زمان ساخت فیلم پرداخته بود. در این فیلم سحر ولدبیگی در نقش
فیلم پرداخته بود. در این فیلم سحر ولدبیگی در نقش خاله سوسکه نقش آفرینی کرده‌است. علی‌رغم تمایل استانداری همدان به ساخته شدن این فیلم در این استان، فیلم در بازار سرپوشیده اراک ساخته شده‌است. این فیلم برداشت آزادی از تحقیقات مندرج در کتاب «خاله سوسکه از اولین روایت چاپی تا امروز» نوشته و پژوهش «خسرو صالحی» است. کارگردان این فیلم با توجه به قابلیت بصری بالای افسانه خاله سوسکه، ابزار تکنولوژی و جلوه‌های ویژه سینمای ایران را برای تقویت فضای فانتزی مورد نیاز این‌گونه افسانه‌ها بسیار اندک دانسته‌است. این فیلم در
افسانه‌ها بسیار اندک دانسته‌است. این فیلم در فرهنگسرای انقلاب تهران نقد شده‌است. خاله سوسکه بر آثار سینمایی دیگری نیز تأثیر غیرمستقیم داشته‌است. در سکانسی از فیلم گبه اثر محسن مخملباف، شخصیت اصلی فیلم که مردی میانسال و مجرد است، به دنبال دختر روستایی جوانی به سرچشمه می‌رود. دختر که با لباس قشقایی مشغول شستن ظرف است، در پاسخ به خواستگاری مرد می‌پرسد: «اگر از دستم عصبانی بشی چطوری تلافی می‌کنی؟» و مرد که منشأ سؤال دختر را می‌داند پاسخ می‌دهد «برات شعر می‌خونم» تئاتر و نمایش عروسکی. در آبان‌ماه سال ۱۳۹۰ یک
تئاتر و نمایش عروسکی. در آبان‌ماه سال ۱۳۹۰ یک گروه نمایش عروسکی از اصفهان، نمایشی بر اساس این داستان را به کارگردانی اعظم مختاری در جشنواره بین الملی تئاتر کودک و نوجوان در همدان و همچنین هشتمین جشنواره سراسری تئاتر ماه به روی صحنه برد. این نمایش برنده لوح تقدیر و جوایزی از این دو جشنواره گردید.
بسته به اینکه اندودکاری با چه ماده‌ای انجام شود، نحوهٔ اجرای آن متفاوت است اما مادهٔ مورد استفاده در اندودکاری در معماری ملات نام دارد. یک نوع ملات از ماسه و سیمان تشکیل شده که با درصد مشخصی با آب مخلوط می‌شود و جهت اندودکاری با وسایلی چون کمچه و ماله مورد استفاده قرار می‌گیرد، هر ملات حداقل شامل ۳ ماده است یکی از این سه ماده، مادهٔ پرکننده دوم مادهٔ چسباننده و سومی آب است. واژه. واژه مناسب تر به جای اندودکشی اندود کاریست، اما چون گاهی این واژه همراه با واژه بندکشی به کار می‌رود گاهی با نام اندود کشی نیز
بندکشی به کار می‌رود گاهی با نام اندود کشی نیز نقل می‌شود اندود در فارسی به معنی کاه گل و کاهگل مالیدن بر بام و دیوار است. و هر پوشش نازکی که از همه جهت چیزی را احاطه کند. و هرگاه با کلمه دیگر ترکیب شود، معنی اندوده یا "مالیده شده" دارد مثل زر اندود. سیم اندود. گل اندود. ملات اندودکاری بیرونی و داخلی. مخلوطی از یک یا چند چسباننده معدنی، سنگدانه، آب و گاهی مواد افزونه یا افزودنی که در اندودکاری بیرونی یا داخلی استفاده می‌شود. ملات اندودکاری بیرونی و داخلی تازه به ملاتی گفته می‌شود که کاملاً مخلوط شده و
تازه به ملاتی گفته می‌شود که کاملاً مخلوط شده و آماده برای استفاده است. ملات اندودکاری طراحی شده. ملاتی که ترکیبات و روش تولید آن برای دستیابی به خواص ویژه، توسط تولیدکننده انتخاب می‌شود (بر اساس عملکرد) ملات اندودکاری بیرونی و داخلی از پیش تعریف شده ملاتی که در نسبت‌های از پیش تعیین شده ساخته شده و خواص آن با توجه به نسبت‌های اجزای متشکل، در نظر گرفته می‌شود (بر اساس عملکرد). ملات اندودکاری بیرونی و داخلی مطابق با روش تولید. ملات اندودکاری بیرونی و داخلی آماده ملاتی که در کارخانه پیمانه و مخلوط شده‌است،
آماده ملاتی که در کارخانه پیمانه و مخلوط شده‌است، این ملات می‌تواند به صورت خشک (باید هنگام مصرف با آب مخلوط شود) یا به صورت تر آماده برای مصرف، عرضه شود. ملات اندودکاری بیرونی و داخلی نیمه آماده "ملات اندودکاری بیرونی و داخلی از پیش پیمانه شده": ملاتی که اجزای متشکل آن کاملاً در کارخانه پیمانه شده و به کارگاه ساختمانی عرضه و مطابق ویژگی‌ها و شرایط ذکر شده توسط تولیدکننده مخلوط می‌شود. "ملات اندودکاری بیرونی و داخلی ماسه-آهک از پیش مخلوط شده": ملاتی که اجزای متشکل آن در کارخانه کاملاً پیمانه و مخلوط می‌شود
متشکل آن در کارخانه کاملاً پیمانه و مخلوط می‌شود و به کارگاه ساختمانی عرضه و در آنجا مواد متشکل دیگری که توسط کارخانه مشخص یا فراهم شده‌است، اضافه می‌شود (مانند سیمان). ملات اندودکاری بیرونی و داخلی کارگاهی ملاتی که هر یک از اجزای متشکل آن به‌طور جداگانه پیمانه شده و در کارگاه ساختمانی مخلوط می‌شود. ملات اندودکاری برای کارهای عمومی. ملات اندودکاری‌ای است بدون خواص ویژه که می‌تواند از پیش تعریف شده یا طراحی شده باشد. ملات اندودکاری بیرونی و داخلی سبک ملات طراحی شده با چگالی مساوی یا کمتر از ۱۳۰۰ کیلوگرم بر
شده با چگالی مساوی یا کمتر از ۱۳۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب ملات اندودکاری بیرونی و داخلی رنگی برای کاربردهای ویژه رنگی شده (رنگ این نوع ملات با استفاده از رنگدانه‌ها یا سنگ‌دانه‌های رنگی به دست می‌آید). ملات اندودکاری بیرونی یک لایه در یک لایه به کار می‌رود و همه وظایف یک سیستم چند لایه را که در اندودکاری خارجی استفاده می‌شود، انجام می‌دهد. این نوع ملات معمولاً به صورت رنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ملات‌های یک لایه برای استفاده بیرونی را می‌توان با استفاده از سنگدانه‌های معمولی یا سبک تولید کرد.
المر برنستاین (زاده ۴ آوریل ۱۹۲۲ – درگذشته ۱۸ اوت ۲۰۰۴) آهنگساز، رهبر ارکستر و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود. برنستاین آهنگساز فیلم‌هایی مانند "ده فرمان"، "فرار بزرگ"، "روح"، "هفت زن"، "غرب وحشیِ وحشی"، "عصر معصومیت" و "دور از بهشت" است. موسیقی فیلم‌های بزرگی چون "تبهکاران نیویورک" یا "پرنده‌باز آلکاتراز" نیز از کارهای اوست. شاید بتوان بزرگ‌ترین کار موسیقی او را موسیقی فیلم "هفت دلاور" دانست که مورد توجه بسیاری از محافل موسیقی قرار گرفت. برنستاین نامزد دریافت ۱۴ اسکار موسیقی فیلم شد اما فقط توانست
دریافت ۱۴ اسکار موسیقی فیلم شد اما فقط توانست در سال ۱۹۶۷ برای فیلم "کامل‌ترین میلی مدرن" جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی فیلم را نصیب خود کند. او این توانایی را داشت که از موسیقی فیلم‌های کلاسیک تا موسیقی فیلم‌های پرانرژی جاز را تهیه کند. برنستاین اغلب از ارکسترهای بزرگ و کامل استفاده می‌کرد اما در برخی موارد مانند فیلم "مردی با بازوان طلایی" که در آن فرانک سیناترا نیز به ایفای نقش می‌پرداخت، به دلیل جاز بودن فضای فیلم، ارکستر بزرگ را کنار گذاشته و با گروه‌های کوچک جاز اقدام به ساخت موسیقی برای فیلم می‌کرد. او
جاز اقدام به ساخت موسیقی برای فیلم می‌کرد. او در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ به صورت خستگی‌ناپذیری برای سینمای هالیوود کار می‌کرد و در دههٔ ۸۰ بیشتر برای تلویزیون؛ از آن جمله می‌توان به همکاری‌اش با برنامهٔ «نشنال جئوگرافی» در تهیهٔ موسیقی برنامه‌های تلویزیونی اشاره کرد. او علاقهٔ بسیاری به نوازندگی پیانو داشت و بسیاری معتقد بودند که اگر آرزوهای جوانی او تحقق پیدا می‌کرد، بدون شک می‌توانست یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان پیانو در جهان باشد؛ در عین حال، همگی خوشحال هستند که نوازنده نشد؛ چرا که در این صورت دنیای موسیقی از
نوازنده نشد؛ چرا که در این صورت دنیای موسیقی از خلق آثار او بی‌بهره می‌ماند! برنستاین در قرن بیست‌ویکم نیز جزو آهنگسازان و موسیقیدانان فعال بود و علاوه بر آهنگسازی اقدام به اجرا و انتشار مجدد کارهای موفق خود نمود.
میکلوش روژا (مجاری: [ˈmiklo:ʃ ˈro:ʒɒ) (زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۰۷ – درگذشتهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۵) آهنگساز مجار برنده ۳ جایزه اسکار که شهرت خود را بیش از هر چیز به موسیقی متن فیلم‌های هالیوودی و انگلیسی مدیون است. او هم‌چنین سازندهٔ قطعات بسیاری از موسیقی‌های مجلسی، کنسرتو و قطعات ارکسترال برای اجرا در سالن‌های موسیقی است. موسیقی روژا به سبک پست‌رومانتیک و بسیار تحت تأثیر ملودی‌های فولکلور کشورش - مجارستان - و تأثیر جزئی دو غول موسیقی قرن بیستم مجارستان یعنی «بلا بارتوک» و «زولتان کودای» است. زندگی‌نامه. میکلوش روژا در
و «زولتان کودای» است. زندگی‌نامه. میکلوش روژا در ۱۸ آوریل ۱۹۰۷ در بوداپست، مجارستان به دنیا آمد و در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ در سن ۸۸ سالگی در لس‌آنجلس ایالات متحده آمریکا درگذشت. روژا فرزند یک خانوادهٔ ثروتمند اهل بوداپست بود؛ پدرش کارخانه‌دار و مادرش زنی هنرمند و عاشق موسیقی بود. او در طول تابستان‌هایی که در املاک پدرش می‌گذراند با طبقهٔ دهقان و رعایای روستاهای اطراف آشنا شد تا جایی که می‌توانست موسیقی فولکلوریک آن‌ها را به خاطر بسپارد. میکلوش کوچک در سن ۵ سالگی نواختن ویولن را آغاز کرد و بعد به آموختن ویولا و
نواختن ویولن را آغاز کرد و بعد به آموختن ویولا و پیانو پرداخت، در ۷ سالگی برای اولین بار به روی صحنه رفت و برای عموم به نواختن پرداخت. او در دوران دبیرستان عضو مهم انجمن فرانتس لیست، پیانیست و آهنگساز بااستعداد مجار بود اما به خاطر ایراد دو سخنرانی در دفاع از بارتوک و کودای - که در آن زمان مدرنیست‌های بسیار جنجالی به‌شمار می‌آمدند - به عنوان دانش‌آموز شورشی شناخته می‌شد. در سال ۱۹۲۵ او به خاطر دلخوشی پدرش، در رشتهٔ شیمی دانشگاه لایپزیک ثبت نام کرد اما پس از اتمام سال اول، تغییر رشته داد و به تحصیل موسیقی
اتمام سال اول، تغییر رشته داد و به تحصیل موسیقی پرداخت. استادان او در این زمان هرمان گربنر و کارل اشتراوب بودند. او در سال‌های تحصیل اولین اثر رسمی خود را تحریر کرد که یک تریو - سرناد برای سازهای زهی بود. این اثر استادش اشتراوب را چنان تحت تأثیر قرار داد که آن را به انتشارات بریت کوف و هارتل معرفی کرد و آن‌ها این اثر را همراه با یک تریو - سرناد منتشر کردند. روژا پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۲۹ به عنوان دستیار برای گربنر کار می‌کرد و سپس در ۱۹۳۱ به پاریس نقل مکان کرد. سرناد روژا در بوداپست تحت رهبری ارنست
مکان کرد. سرناد روژا در بوداپست تحت رهبری ارنست فون دونانی اجرا شد؛ جالب آن که ریشارد اشتراوس آهنگساز آلمانی با شنیدن این اثر، روژا را به‌شدت تشویق کرد تا به آهنگسازی ادامه دهد. روژا در اواسط دههٔ ۳۰، زمانی که دوستش آرتور هونگر موسیقی متن یک فیلم را ساخت، این شاخه از آهنگسازی را کشف کرد. با دیدن نتیجهٔ چشمگیر کار هونگر، روژا به مطالعهٔ فیلم‌ها و نقش موسیقی در قدرت بخشیدن به آن‌ها پرداخت. در ۱۹۳۷ از او دعوت شد تا موسیقی فیلم جاسوسی-عشقی «شوالیهٔ بدون زره» را بسازد. این فیلم که مارلنه دیتریش ستارهٔ آن است،
بسازد. این فیلم که مارلنه دیتریش ستارهٔ آن است، یک موفقیت بین‌المللی بود و مدت کوتاهی پس از پخش آن از روژا دعوت شد تا به گروه تولید کمپانی لندن فیلمز بپیوندد. این کمپانی که توسط فیلمساز مجار الکساندر کوردا به وجود آمده بود، در طول سه سال، آثار کلاسیکی چون «چهار پر و دزد بغداد» را تولید کرد. موسیقی فیلم‌های «طلسم‌شده» (۱۹۴۵) و مرد دوچهره (۱۹۴۷) برای روژا جایزه اسکار را به دنبال داشت. پس از آن روژا به گروه تولید مترو گلدوین مایر پیوست و برای پانزده سال با آن‌ها همکاری کرد. حاصل این همکاری موسیقی فیلم‌هایی
همکاری کرد. حاصل این همکاری موسیقی فیلم‌هایی چون «بن‌هور»، که اسکار سوم او را به ارمغان آورد - «ال سید»، «آیوانهو» (۱۹۵۲)، «بِس جوان» و بسیاری دیگر از آثارِ مشهور است. در این دوران، او کار نوشتن موسیقی برای کنسرت را فراموش نکرد. روژا در میان نسل آهنگسازان فیلم دوران خود، از جمله موفق‌ترین‌ها بود، زیرا توانست تعادلی بین آثار سینمایی و کنسرت‌های خود به وجود بیاورد. موسیقی کنسرتی او در اثر حضورش در هالیوود ضعیف نشد و روژا همواره موقعیت خود را به عنوان یک آهنگساز جدی حفظ کرد. گاهی اوقات روژا دو نوع کار خود را
جدی حفظ کرد. گاهی اوقات روژا دو نوع کار خود را در هم ادغام می‌کرد؛ در فیلم «زندگی خصوصی شرلوک هولمز» ساختهٔ بیلی وایلدر در سال ۱۹۷۰، روژا علاوه بر ساختن موسیقی متن، در صحنه‌ای از فیلم در حال رهبری کنسرتوی ویولن خود دیده می‌شود. او طی سال‌های ۸۰ هم‌چنان فعال بود و تا آخر این دهه به انتشار آثار جدید خود می‌پرداخت. به‌رغم بالا رفتن سن و یک حملهٔ قلبی تضعیف‌کننده که موجب پایان کار حرفه‌ای روژا در اجرا و رهبری شد، او در دههٔ ۹۰ نیز هم‌چنان در تمام جنبه‌های کار خود فعال بود. روژا در ضبط نسخه‌های جدید آثارش به
خود فعال بود. روژا در ضبط نسخه‌های جدید آثارش به رهبری جیمز سیدارس همکاری کرد
پاپ آیکان (در فارسی به معنای: نماد مردمی) یک سلبریتی که ویژگی‌ها و مشخصه‌های خاص یک فرهنگ، ملت یا کشور به خصوصی را ارائه می‌دهد. دادن لقب "پاپ آیکان" به افراد یا اشیاء مستلزم آن است که فرد یا شی مورد نظر دارای ویژگی‌های خاصی همانند «ماندگاری»، «حضور همیشگی»، «تمایز» یا «دارای چهرهٔ مهم تاریخی» باشند. پاپ آیکون‌ها. از برجسته‌ترین پاپ آیکون‌ها می‌توان به این افراد اشاره کرد:
گروه‌های چریکی چپ‌گرا در ایران که سعی در براندازی رژیم محمدرضا پهلوی با شیوهٔ چریکی داشتند، در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۶ در ایران فعّالیت می‌کردند. تمامی گروه‌ها متعهد به مبارزهٔ مسلحانه بودند؛ امّا در ایدئولوژی تفاوت‌هایی با یکدیگر داشتند. اکثر آن‌ها گرایشات مارکسیستی داشتند؛ امّا گروه «مجاهدین خلق ایران» به عنوان یک سازمان سوسیالیست اسلامی بنیان گذارده شده بود. جنبش چریکی، رهبری انقلاب ۱۳۵۷ ایران را بر عهده نداشت، ولی چهار سازمان چریکی فدائیان خلق، فدائیان منشعب وابسته به حزب توده، مجاهدین خلق و پیکار
منشعب وابسته به حزب توده، مجاهدین خلق و پیکار (مجاهدین مارکسیست) با مشارکت در درگیری‌های خیابانی ۲۰ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تیر خلاص را به جسد نیمه‌جان نظام پهلوی شلیک کردند. پیش‌زمینه. بنابر نظر یرواند آبراهامیان، پ‍ژوهشگر برجسته در زمینهٔ انقلاب ایران، سازمان‌های چریکی ایران را می‌توان بر حسب مواضع سیاسی، به پنج دسته تقسیم کرد: عمدتاً عامل تشکیل گروه‌های چریکی را سرکوب شدید حزب غیر مسلح کمونیست توده که از فعّالیت بازداشته شده‌ بود، می‌دانند. از طرف‌ دیگر، در سطح جهانی نیز چریک‌هایی نظیر مائو تسه تونگ، تیمسار وو
جهانی نیز چریک‌هایی نظیر مائو تسه تونگ، تیمسار وو نوین جیاپ، و چه گوارا به موفّقیت‌هایی دست یافته یا در حال رسیدن بودند. آبراهامیان، استراتژی گروه‌های چریکی را «توسّل به اعمال قهرمانانهٔ خشونت‌بار برای از بین بردن جو اختناق و وحشت حکومتی» توصیف می‌کند. در چنین شرایطی که هیچ حلقهٔ ارتباطی محکمی میان روشنفکران انقلابی و توده‌ها وجود ندارد، ما مانند ماهی در آب نیستیم، بلکه ماهی جدا افتاده‌ای هستیم که توسّط تمساح‌های خطرناک محاصره شده است. اختناق، سرکوب و نبود دموکراسی، ایجاد سازمان‌های کارگری را برای ما
نبود دموکراسی، ایجاد سازمان‌های کارگری را برای ما ناممکن کرده است. برای شکستن این طلسم ضعف و ناتوانی و به حرکت درآوردن مردم، باید به مبارزهٔ مسلحانهٔ انقلابی متوسّل شویم. از نظر پیشینهٔ اجتماعی، اعضای گروه‌های چریکی اغلب از روشنفکران طبقهٔ متوسط بودند. در سال‌های میان حماسهٔ سیاهکل (۱۹ بهمن ۱۳۴۹) تا مهر ۱۳۵۶ که راهپیمایی‌های خیابانی تهران آغاز می‌شد، تقریباً ۳۴۱ تن از چریک‌ها کشته شدند که از میان کشته‌شدگانی که اطلاعاتی از آن‌ها در دست است، بیش از ۹۰ درصدشان روشنفکر تلقی می‌شوند. پیشینه. اغلب مورخین حملهٔ
روشنفکر تلقی می‌شوند. پیشینه. اغلب مورخین حملهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۴۹ به پاسگاه ژاندارمری در سیاهکل واقع در جنگل‌های گیلان را به عنوان آغاز دوران مبارزهٔ چریکی در ایران به حساب می‌آورند. طی آن عملیات، چریک‌ها سه پلیس را کشتند و دو چریکی را که پیشتر دستگیر شده بودند، آزاد کردند. سازمان‌های چریکی در نیمهٔ نخست دههٔ ۱۳۵۰ نسبتاً فعّال بودند. بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴، سه سرهنگ آمریکایی، یک تیمسار ایرانی، یک گروهبان ایرانی و یک مترجم ایرانی سفارت ایالات متحده همگی توسّط گروه‌های چریکی کشته شدند. در زمستان سال ۱۳۵۴، یازده
چریکی کشته شدند. در زمستان سال ۱۳۵۴، یازده تن از چریک‌ها به خاطر این قتل‌ها اعدام شدند. با این وجود، در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۵۰ گروه‌های چریکی به دلیل اختلافات درون حزبی و سرکوب رژیم، اندک اندک رو به ضعف نهادند. سازمان مجاهدین خلق ایران در کوران مباحث درون حزبی پیرامون ادامه دادن یا کنار گذاشتن مبارزهٔ مسلحانه بود و انتشارات خود حزب، عملیات‌های معدودی را طی سال ۱۳۵۷ گزارش کرد. به‌گونه‌ای یک «سکوت نسبی» به دلیل کاهش عملیات‌ها پس از خرداد ۱۳۵۷ روی داده بود. سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بنابر اظهارات یکی از
چریک‌های فدایی خلق ایران بنابر اظهارات یکی از رهبران گروه، پس از «ضربه‌های سنگین ۱۳۵۴، از هم پاشید و ناپدید شد»، «تلاشش را برای حفظ بقا متمرکز کرد» و تنها به «عملیات‌های پراکنده» پرداخت تا نشان دهد، هنوز موجودیت دارد. در بهترین حالت، تنها چند ده نفر از اعضای گروه باقی‌ مانده بودند. گروه تصمیم گرفت که شرایط عینی برای انقلاب وجود ندارد و همان‌طور که جنبش اسلامی قوت می‌گرفت، سازمان مسئولیت عملیات‌های نسبتاً اندکی را بر عهده گرفت؛ بنابر اعلامیه‌های رسمی گروه یک مورد در تابستان ۱۳۵۶، دو مورد در زمستان ۱۳۵۶ و
یک مورد در تابستان ۱۳۵۶، دو مورد در زمستان ۱۳۵۶ و پنج مورد در تابستان ۱۳۵۷. در انتهای پاییز ۱۳۵۷، با رشد احتمالی اعضای گروه، سازمان جانی تازه گرفت و مسئولیت شش عملیات را در آذر و ۱۲ مورد دیگر را در دی ۱۳۵۷ بر عهده گرفت. انقلاب ۱۳۵۷. در اواخر پاییز ۱۳۵۷، تظاهرات عظیم مردمی، بازگشت مخالفین از خارج و فشار بر روی نیروهای امنیتی نظام سلطنتی از جانب نیروهای انقلابی، گروه‌های چریکی را دوباره احیا کرد. گروه‌های چریکی دوباره «هم در کشتن رهبران ارتش و پلیس ایران و هم شرکت در راهپیمایی‌هل اعتراضی» فعّال شدند. «در
هم شرکت در راهپیمایی‌هل اعتراضی» فعّال شدند. «در پاییز ۱۳۵۷... هر دو گروه مجاهدین و فدائیان قادر بودند… حرکت‌های قابل ملاحظه‌ای را آغاز کنند که اغلب شرکت‌کنندگان در این حرکت‌ها، جوانان بودند.» پس از انقلاب ۱۳۵۷، اغلب گروه‌ها توسّط جمهوری اسلامی به طرز موفّقیت‌آمیزی سرکوب شدند. مجاهدین خلق ایران به حیات خویش ادامه داد؛ امّا به عراق نقل مکان کرد که درگیر جنگ با جمهوری اسلامی بود. مجاهدین خلق هم‌اکنون خود را گروه اپوزیسیون دموکراتیک غیر خشونت‌بار توصیف می‌کند.
فصل کرگدن یک فیلم درام و دلهره‌آور به کارگردانی بهمن قبادی محصول سال ۲۰۱۲ با بازی بهروز وثوقی، مونیکا بلوچی، آرش لباف، برن سات و جانر جیندوروک است. این فیلم روایتگر یک داستان عاشقانه پس از تحولات سیاسی بعد از انقلاب ۵۷ ایران است. فصل کرگدن اولین فیلم بهمن قبادی است که در ترکیه ساخته می‌شود. تورج اصلانی برای این فیلم برنده بهترین فیلمبرداری از جشنواره فیلم سن‌سباستین شد. قبادی این فیلم را به صانع ژاله و فرزاد کمانگر تقدیم کرده‌است. این فیلم بر اساس زندگی صدیق کمانگر، شاعر و نویسنده کرد ایرانی ساخته شده است.
کمانگر، شاعر و نویسنده کرد ایرانی ساخته شده است. او ۲۷ سال را در ایران در زندان گذراند، در حالی که به خانواده‌اش گفته شده بود که او مرده است. خانواده صادق سال‌ها بر سر قبری جعلی که توسط دولت ایران ساخته شده بود، گریه می‌کردند. داستان فیلم. ماجرا مربوط به بی‌خبری یک عاشق و معشوق در یک خانه اشرافی قبل از انقلاب است که نوکر زاده خانه (راننده) با حسادت و نفرت آنها را زیر نظر دارد پس از تحولات انقلاب نوکرزاده با پرونده سازی منجر به مصادره منزل و کشتن صاحبخانه و اسارت دختر و دوستش می‌شود. وی با ورود به سیستم
و اسارت دختر و دوستش می‌شود. وی با ورود به سیستم نظامی انقلاب که اکثرا از جنس خود او هستند موجبات شکنجه عاشق و معشوق را فراهم می‌کند و در نهایت در زندان به دختر تجاوز می‌کند و پس از آزادی با او ازدواج کرده و یک دختر و یک پسر از او به دنیا می آید. حال سالها بعد به پوچی زندگی می‌کند دخترش در ترکیه فاحشه شده‌ و عاشق قدیم با بازی بهروز وثوقی که میانسال و دلشکسته اما همچنان استوار است بدون اینکه دختر همسرش را بشناسد با دختر ارتباط جنسی می‌گیرد. بهروز پس از آنکه جلاد خود را شناخت و متوجه شد عشقش و دخترانش که
جلاد خود را شناخت و متوجه شد عشقش و دخترانش که هستند موجبات مرگ خود و جلاد فاسق را فراهم می‌کند.