payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حسن بن حسن بن حسن مجتبی مشهور به حسن مثلث، به علت هم‌نامی با پدرش حسن مثنی و پدربزرگش حسن مجتبی (امام دوم شیعیان)، حسن مثلث نامیده می‌شود. پدرش حسن مثنی، از پسران حسن بن علی (امام دوم شیعه) و مادرش فاطمه بنت حسین (فاطمه صغری) از دختران حسین بن علی (امام سوم شیعیان) بود. حسن مثلث از مبارزان سرسخت دوران منصور عباسی بود که بعد از مقابله جدی با دستگاه منصور دوانقی، در زندان او (در کوفه در سال ۱۴۵ق) درگذشت. او شش پسر به نام‌های: طلحه، عباس، حمزه، ابراهیم، عبدالله و علی داشت. حسین بن علی، که نزد شیعیان به «شهید
و علی داشت. حسین بن علی، که نزد شیعیان به «شهید فخ» معروف است نوه او بود که به همراه جمعی از علویان قیام کرد و در منطقه فخ کشته شد.
حسن به افراد مشهور زیر گفته می‌شود: همچنین ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره داشته باشد:
کِشتِلی (کِشتِله) روستایی از توابع دهستان گتاب شمالی و بخش گتاب از شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. کشتلی (کشتله). روستای کِشتِلی (کِشتِله) از توابع دهستان گتاب شمالی و بخش گتاب از شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. مردمان روستا به اموری چون کشاورزی (برنجکاری و باغ مرکبات و سیفی کاری به صورت محدود) و دامداری مشغول می‌باشند. این روستا خود مرکب از پنج روستای میدان‌سر کشتلی، شوب‌محله، چناربن کشتلی، پائین‌محله کشتلی و سیدکلا است. در تقسمات کشوری جدید شوب‌محله قسمتی از دهستان گتاب شمالی محسوب
جدید شوب‌محله قسمتی از دهستان گتاب شمالی محسوب می‌شود. روستای کشتله از شمال به سرست و چاری و غرب به گتاب و شرق رودخانه بابلرود (روستای گنج افروز) و در جنوب به روستای ولوکلا و جنوب غرب به روستای چوب بست ختم می‌شود. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت روستای کشتلی (متشکل از پنج روستا) ۳۰۵۳ نفر (۱۰۵۱ خانوار) بوده‌است. تاریخچه اسم کشتلی (کشتله). کشتلی . [ک ِ ت ِ] (اِخ) در فرهنگ دهخدا بدینگونه معرفی شده‌است: «دهی است از دهستان مشهد گنج افروز بخش مرکزی شهرستان بابل واقع در ۱۲ هزارگزی جنوب
بخش مرکزی شهرستان بابل واقع در ۱۲ هزارگزی جنوب بابل و یک هزارگزی باختر شوسهٔ فرعی بابل به بابل کنار با 1100 تن سکنه. آب آن از رودخانه بابل و سجادرود و محصول آن برنج و پنبه و نیشکر و کنف و غلات و صیفی است. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3)». بر اساس نظر بزرگان روستا دلیل نامگذاری «کشتلی» ممکن است موارد زیر بوده باشد:
این فهرست فهرست زمین‌لرزه‌های قرن بیستم در جهان است. پس از ۱۹۰۰ میلادی بیشتر زمین‌لرزه‌ها تا درجاتی از رکوردهای دستگاهی برخوردارند. این بدین معناست که مکان و بزرگی آنها از رویدادهای گذشته موثق‌ترند. برای کنترل بیشتر، فهرست زیر تنها باید زلزله‌های با بزرگی ۶ و بالاتر را شامل شود، مگر اینکه زمین‌لرزه برجستگی ویژه‌ای داشته باشد. جستارهای وابسته. فهرست زمین‌لرزه‌های ایران
ویلیام هنری جکسون (۴ آوریل، ۱۸۴۳ - ۳۰ ژوئن، ۱۹۴۲) نقاش آمریکایی، و عکاس سازمان زمین‌شناسی در زمان جنگ داخلی و یک کاشف بود که برای تصاویر خود از غرب آمریکا و زندگی سرخ‌پوستان معروف است. جکسون هفت مدال برای عکس‌هایی که در نمایشگاه صدسالهٔ فیلادلفیا به نمایش درآمد به‌دست آورد. جکسون هر بار دوربین‌های بزرگ‌تری با خودش می‌برد و دریافته بود که دورنماهای وسیع به تصویرهای تا حد امکان بزرگ نیاز دارند. در آن روزها، بزرگ کردن تصویر ممکن بود، اما به‌سختی عملی می‌شد. جکسون، علاوه بر ضبط این دورنماهای باشکوه، محل زندگی
علاوه بر ضبط این دورنماهای باشکوه، محل زندگی سرخپوستان قدیم را در نواحی کوهستانی جنوب‌غربی کشف کرد و از آنها عکس گرفت. از این که باستان‌شناسان قدر کارش را می‌دانند به‌خودش می‌بالید و مقالهٔ عالمانه‌ای برای «خبرنامه هیئت بررسی زمین‌شناسی ایالات متحده» با عنوان «ویرانه‌های باستانی آریزونا و یوتا» نوشت. جکسون مسئول نمایشگاه صد سالهٔ سال ۱۸۷۶ هیئت هم بود و در این نمایشگاه کارهای دستی سرخ‌پوستان و الگوهای کوچک‌شدهٔ دهکده‌های سرخ‌پوستان و ویرانه‌های آثار باستانی که خود جکسون از روی عکس‌ها و یادداشت‌هایش ساخته
که خود جکسون از روی عکس‌ها و یادداشت‌هایش ساخته بود به نمایش درآمد. به‌خاطر اهمیت این نمایشگاه، جکسون در طول این سال در محل نمایشگاه حضور داشت و به پرسش‌های بازدیدکنندگان پاسخ می‌گفت. پیشینه. ویلیام هنری جکسون در ۱۸۴۳ زاده شد و از کودکی دلبستگی عمیقی به تصاویر داشت. مادرش، که نقاشی می‌کرد، به او آموزش می‌داد و تا پیش از بیست سالگی، با نقاشی پنجره‌ها، دکور تئاترها و دیوارکوبهای سیاسی پول در می‌آورد. پس از پایان تحصیلاتش در تروی نیویورک- که در آن هنگام محل اقامت خانواده‌اش بود-کاری در یک نگارخانه عکاسی پیدا
خانواده‌اش بود-کاری در یک نگارخانه عکاسی پیدا کرد و پس از مدتی توانست کار دیگری در نگارخانه فرانک موری، در شهر روتلند- ورمونت-بدست بیاورد. کار حرفه‌ای جکسون که تازه داشت روی غلتک می‌افتاد با بروز جنگ داخلی متوقف شد. ویلیام هنری جکسون کار هنری‌اش را بعنوان عکاس غرب آمریکا درست پس از پایان گرفتن جنگ داخلی آغاز کرد، و از همان هنگام بود که در آمریکای متحد شده، به اکتشافات منظم نواحی وسیع غرب کشور-میان رودخانهٔ میزوری و نوادا-پرداخت. او از سال ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۸، عکاس «هیئت بررسی زمین‌شناسی و جغرافیایی ایالات متحده»
«هیئت بررسی زمین‌شناسی و جغرافیایی ایالات متحده» بود و همراه با زمین‌شناسان، مردم‌شناسان، باستان‌شناسان، طبیعی‌دانان و کارشناسان دیگر، به سفرهای دور و دراز و دشوار رفت. عکس‌هایی که او و همکارانش، در هیئت‌های بررسی مشابه، به شرق بازآوردند تصویر روشنی از سرزمین و زندگی بومیان غرب آمریکا نشان می‌داد. جکسون علاوه بر سفرهای اکتشافی‌اش، در نگارخانه اوماها، در میان صخره‌های کاغذی و برگ و گیاه مصنوعی از سرخ‌پوستان عکس می‌گرفت. یکی از اولین عکس‌هایی که از او در دست هست او را در حالی نشان می‌دهد که در مقابل چادری که
او را در حالی نشان می‌دهد که در مقابل چادری که کار تاریکخانه را می‌کرده ایستاده‌است و وسایل کارش را آماده می‌کند.
احمدعلی مقیمی (زادهٔ ۱۳۳۶ در بهشهر) سیاستمدار ایرانی و نماینده دوره هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی ایران و دارای مدرک دکتری حقوق بین‌الملل می‌باشد. او پس از محمدحسن جمشیدی اردشیری و پیش از علی‌محمد شاعری به عنوان نماینده مردم بهشهر برای دو دوره متوالی در مجلس شورای اسلامی مشغول فعالیت بوده و در دوره دهم با کسب ۲۲,۵۰۱ رأی از ۱۷۵,۹۷۳ رأی مأخوذه، در رده سوم شمارش آراء قرار گرفت و نتوانست به مجلس راه پیدا کند. او همچنین در انتخابات دوره هفتم نیز از همین حوزه اعلام کاندیداتوری کرده بود که در آن دوره محمدحسن جمشیدی
کاندیداتوری کرده بود که در آن دوره محمدحسن جمشیدی با کسب ۵۰٬۷۴۱ رأی از ۱۴۷٬۰۸۴ رأی راهی بهارستان شده بود.
فرایند راه‌اندازی لینوکس فرایند راه‌اندازی اولیه سیستم عامل گنو/لینوکس است و از بسیاری جهات شبیه بی‌اس‌دی و سیستم‌عاملهای شبه یونیکس است. بررسی اجمالی. در لینوکس فرایند بوت از بایوس شروع می‌شود سپس به بوت لودر و کرنل منتقل می‌شود. سپس کرنل فرایند زمان‌بندی را برای چندکارگی شدن سیستم شروع کرده، اولین برنامه مقدار دهی اولیه فضای کاربری را (محیط کاربر را مقدار دهی اولیه می‌کند و به کاربر اجازه ورود و تعامل با سیستم عامل را می‌دهد) اجرا می‌کند. در این مرحله کرنل تا زمانی که از خارج فراخوانی شود غیرفعال می‌شود.
تا زمانی که از خارج فراخوانی شود غیرفعال می‌شود. یک سیستم عامل عادی عموماً حافظه مجازی را به دو قسمت فضای کرنل و فضای کاربر تقسیم می‌کند. در فضای کرنل فقط کرنل، الحاقات کرنل، و بسیاری از راه‌اندازهای سخت‌افزار اجرا می‌شود. در مقابل در فضای کاربر برنامه‌های کاربردی کاربر اجرا می‌شود و این قسمت حافظه می‌تواند در مواقع لزوم swap شود.
بازاریابی دهان‌به‌دهان یا تبلیغ دهان‌به‌دهان نوعی ترویج رایگان — چه شفاهی چه مکتوب — است که در آن مشتریانی که از کسب‌وکار، محصول، خدمات، یا رویدادی راضی بوده‌اند، از رضایتمندی‌شان به دیگران می‌گویند. تبلیغ دهان‌به‌دهان یکی از موثق‌ترین شیوه‌های تبلیغ است؛ زیرا افرادی که از تبلیغ آن شیء نفعِ شخصی نمی‌برند، با هر بار توصیهٔ کالا یا خدماتی، از اعتبار خودشان مایه می‌گذارند.
سَنگ‌اَفراشْت‌ها سنگ‌های بسیار بزرگ و درازی هستند که در روزگار باستان به‌طور عمودی در دل خاک فروبرده شده‌اند به شیوه‌ای که بخش اعظم آن‌ها از زمین بیرون است. سنگ‌افراشت‌ها در دوره‌های مختلف پیش از تاریخ ساخته و افراشته شده‌اند، و بخشی از یک فرهنگ بزرگتر خرسنگی به‌شمار می‌آیند که در مناطق گوناگون جهان شکوفا شد. در زبان‌های اروپایی به سنگ‌افراشت Menhir می‌گویند که از دو واژه برتونی Men بمعنی سنگ و hir بمعنی دراز ترکیب شده و ترجمه آن سنگ دراز می‌شود. سنگ‌افراشت‌ها گاه به تنهایی به عنوان خرسنگ، و گاه به عنوان
گاه به تنهایی به عنوان خرسنگ، و گاه به عنوان بخشی از یک گروه از سنگ‌های مشابه یافت می‌شود که در این حالت اصطلاحاً «سنگ‌رده» نامیده می‌شوند. اندازه آن‌ها می‌تواند به‌طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت باشد، اما شکل آن‌ها به‌طور معمول ناصاف و چهارگوش است، که اغلب به سمت بالا کاهش تدریجی دارند. سنگ‌افراشت‌ها در سراسر آسیا، اروپا، و آفریقا به‌طور گسترده‌ای یافت می‌شوند، اما تراکم آن‌ها در غرب اروپا، به‌ویژه در ایرلند، بریتانیا و بریتانی بیشتر است. در این مناطق حدود ۵۰ هزار سنگ‌افراشت وجود دارد، در حالی که در شمال غربی
سنگ‌افراشت وجود دارد، در حالی که در شمال غربی فرانسه به تنهایی ۱۲۰۰ سنگ‌افراشت یافت می‌شود. علت ساخت و کارکرد سنگ‌افراشت بحث‌های زیادی را برانگیخته‌است و برخی آن‌ها را جزئی از آیین‌های قربانی کردن انسان دانسته‌اند و دیگران آن‌ها را میل‌های نشانه‌گذاری قلمرو و برخی دیگر نیز این سنگ‌ها را عناصری از یک سیستم پیچیده ایدئولوژیک و برخی نیز آن را گونه‌ای از تقویم‌های اولیه دانسته‌اند. برپایه پژوهش‌هایی که انجام شده و نظریاتی که ابراز گردیده بسیاری از بناهای سنگی باستانی بر روی زمین دارای جهاتی هستند که با وضع
باستانی بر روی زمین دارای جهاتی هستند که با وضع ستارگان در آسمان تنظیم شده بوده‌است. بدین‌معنی که اگر کلیه سنگ‌افراشت‌های جهان، منشورهایی تصور شود که قاعده آن‌ها چندضلعی است همیشه ضلع بزرگ این چندضلعی در جهت برآمدن خورشید در آسمان و در برابر جنوب است. حال اگر قاعدهٔ منشوری مثل سنگ‌افراشت شامپو (Champeaux) مربع باشد بناچار ضلع مربع در جهت برآمدن آفتاب و هریک از سطوح پیرامون منشور در مقابل جهات چهارگانه‌است. اما در سنگ‌افراشت‌های دوتایی مانند «کوزاورهای جزیره سن» و «سنگ دوقلو»های «پیژومل منت سن الوای
جزیره سن» و «سنگ دوقلو»های «پیژومل منت سن الوای پادوکاله» در فرانسه و دوخواهران جزیره خارک، خطی که دو سنگ‌افراشت را ولو با فاصله چند کیلومتر به‌هم وصل می‌کند دقت شود باز خط مزبور در جهت برآمدن آفتاب است. در ایران. بناهای سنگی که تاکنون در ایران دیده شده بیشتر از نوع سنگ‌افراشت‌های ساده، سنگ رودها و خانه‌سنگی‌هاست و در دامنه‌های کوه سبلان در آذربایجان و در نواحی دیلمان و املش و دو سنگ‌افراشت دوقلو در جزیره خارک می‌باشد که اهالی این جزیره آن‌ها را دوخواهرون می‌نامند و عقیده داشتند که «این دو سنگ دو خواهر
می‌نامند و عقیده داشتند که «این دو سنگ دو خواهر بوده‌اند که روزی برهنه شده بودند تا در دریا شنا و شستشو کنند که ناگاه عده‌ای نامحرم به جزیره وارد می‌گردند و به نزدیک آن‌ها می‌رسند و دو خواهران از خجالت و برای پوشانیدن بدن خود به‌هم می‌چسبند و در همین حال سنگ می‌شوند.» در آذربایجان سنگ‌افراشت‌ها در روستاهای پیرازمیان (مشکین‌شهر)، نشتبان (سراب) و دیگر جاها دیده می‌شود که شاید با ارزشترین آن‌ها در دهکدهٔ پیرازمیان با نام شهریری یا یوردشهری باشد که به نام مکتب اوشاقلاری خوانده می‌شود.
بازی ال، بازی ساده و استراتژیک است که توسط ادوارد دو بونو ابداع شده است. این بازی دو نفره است. نوبت هر بازیکن به صورت چرخشی تغییر پیدا می‌کند. محل بازی بر روی یک صفحه ۴×۴ خانه است. هر بازیکن دارای یک قطعه L شکل ۲×۳ است. دو قطعه ۱×۱ بی طرف وجود دارد. در هر نوبت، بازیکن ابتدا باید قطعه L خود را حرکت دهد و سپس در صورت نیاز می‌تواند یک قطعه ۱×۱ را حرکت دهد. قطعات نمی‌توانند با یکدیگر همپوشانی داشته باشند. در حرکت قطعه L آن را برداشته و آن در خانه‌های خالی صفحه قرار می‌دهید. حرکت قطعه L می‌تواند با چرخش و انعکاس
می‌دهید. حرکت قطعه L می‌تواند با چرخش و انعکاس همراه باشد. در هر نوبت باید موقعیت قطعه L تغییر کند. در حرکت قطعه ۱×۱ که اختیاری است، قطعه را برداشته و سپس آن را در هر خانه خالی در صفحه می‌توانید قرار دهید. بازنده این بازی اولین بازیکنی است که قادر به حرکت قطعه L خود به موقعیت جدید نباشد. یکی از راهبردهای این باز ی این است که با استفاده از یک قطعه ۱×۱ و قطعه L، خانه‌های ۳×۳ را در یک گوشه مسدود کنید و سپس در حرکات بعدی با استفاده از قطعه ۱×۱، جلوی حرکت انعکاس و جابجایی قطعه L حریف را بگیرید. راهبرد دیگر این
و جابجایی قطعه L حریف را بگیرید. راهبرد دیگر این است که با قطعه L و یک قطعه ۱×۱ خود حرکت را در نصف صفحه مسدود کرده و با یک قطعه ۱×۱، جلوی حرکت قطعه L حریف بگیرید. ۸ خانه بحرانی در صفحه برای قطعه ۱×۱ وجود دارد. خانه‌های اطراف صفحه که شامل خانه‌های گوشه صفحه نباشند را خانه بحرانی بازی هستند. تحلیل. در صورتی که دو بازیکن حرفه‌ای اقدام به این بازی کنند؛ این بازی می‌تواند برنده یا بازنده نداشته باشد. حالات این بازی محدود است. در صورت حذف حالات متقارن و چرخش یافته صفحه بازی و یکسان فرض کردن قطعات ۱×۱، این بازی
صفحه بازی و یکسان فرض کردن قطعات ۱×۱، این بازی ۲۲۹۶ حالات دارد. هر بازیکن در ۱۵ وضعیت می‌تواند بازی را ببرد و در ۱۴ وضعیت می‌تواند ببازد. ۲۲۶۷وضعیت مساوی کند. در صورتی که اگر هر دو بازیکن به ۸ خانه بحرانی قطعات ۱×۱ واقف باشند. می‌تواند جلوی برد حریف را بگیرند. این بازی به تساوی می‌کشد.
ان جی سی ۳۹۳۸، ، یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار گرفته‌است. ویلیام هرشل این کهکشان را در ۶ فوریه ۱۷۸۸ کشف کرد. ان جی سی ۳۹۳۸ بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی در این صورت فلکی بوده و تقریباً نزدیک ۴۳ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. یک ابرنواختر در این کهکشان شناسایی شده‌است. این سوپرنوا که از نوع سوپرنوا درجه دو است در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ کشف شد و کاشف آن دوگ ریچ بود
جنگ نیابتی، جنگ واسطه‌ای یا جنگ وکالتی (به انگلیسی: proxy war) وضعیتی است که در آن قدرت‌های درگیر به جای اینکه مستقیماً وارد جنگ با یکدیگر شوند با حمایت‌های مالی، تسلیحاتی و تبلیغاتی از کشورها یا گروه‌های مسلح دیگری که با قدرت مقابل یا متحدین آن در جنگند، سعی در تضعیف آن قدرت یا فشار بر آن می‌نمایند. در بسیاری از موارد به علت توان بالای نظامی قدرت‌های اصلی، درگیری نظامی مستقیم آن‌ها با یکدیگر می‌تواند هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و انسانی بالایی را برای هر دو طرف در پی داشته باشد و از این رو طرفین تلاش می‌کنند
در پی داشته باشد و از این رو طرفین تلاش می‌کنند که بدون وارد شدن به جنگ تمام عیار از طریق حمایت از گروه‌ها و دولت‌های ثالث به طرف مقابل ضربه بزنند. در موارد دیگری ممکن است دو قدرت اصلی به جنگ مستقیم با یکدیگر مشغول شده باشند، اما همزمان در مناطق دیگری با حمایت از گروه‌ها و کشورهای ثالث به جنگ نیابتی با قدرت مقابل نیز بپردازند. جنگ نیابتی خالص تقریباً وجود ندارد، زیرا گروه‌هایی که با یک کشور خاص در جنگ هستند معمولاً به دنبال منافع و هدف‌های خاص خود هستند که ممکن است با منافع و هدف‌های کشور حامی آن‌ها یکی
ممکن است با منافع و هدف‌های کشور حامی آن‌ها یکی نباشد. معمولاً بیشترین کاربرد جنگ‌های نیابتی در دوران‌های جنگ سرد است، زیرا به این وسیله می‌توان بدون درگیری مستقیم با قدرت مقابل و ورود در یک جنگ بزرگ و بسیار پرهزینه، به فشار بر قدرت مقابل ادامه داد. دلایل. کشورها و قدرت‌های نظامی ممکن است تصمیم بگیرند که دشمنان خود را به روشی همه‌جانبه مورد حمله قرار ندهند و در عوض به چند دلیل جنگ‌های نیابتی به راه بیندازند: مثال‌ها. جنگ داخلی اسپانیا. جنگ داخلی اسپانیا از نمونه‌های مشهوری است که می‌توان در آن الگوهای جنگ
نمونه‌های مشهوری است که می‌توان در آن الگوهای جنگ نیابتی را به خوبی مشاهده کرد. این جنگ که بین سوسیالیست‌ها و آنارشیست‌های هوادار جمهوری دوم اسپانیا از یک سو و ناسیونالیست‌ها و سلطنت‌طلبان به رهبری فرانسیسکو فرانکو از سوی دیگر آغاز شد به زودی منجر به حمایت آلمان نازی و ایتالیای فاشیست از ملی‌گرایان و اتحاد جماهیر شوروی از جمهوری‌خواهان شد. جنگ سرد. جنگ‌های نیابتی در طول جنگ سرد امری معمول بود، زیرا دو ابرقدرت (یعنی ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی) به علت ترس از بروز جنگ هسته‌ای تمایلی به درگیری
به علت ترس از بروز جنگ هسته‌ای تمایلی به درگیری مستقیم با یکدیگر نداشتند و به جای آن به منظور افزایش دامنه نفوذ خود به حمایت از واسطه‌های خود در جنگ‌هایی نظیر افغانستان، آنگولا، کره، ویتنام و نیز در خاورمیانه و آمریکای لاتین می‌پرداختند. جنگ کره. در جنگ کره که از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ طول کشید جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی از کمونیست‌ها در شمال در مقابل نیروهای سازمان ملل به رهبری آمریکا حمایت می‌کردند. شوروی به‌طور مستقیم وارد این درگیری نشد، اما چین هزاران سرباز را در حمایت از کره شمالی به جبهه‌های جنگ
سرباز را در حمایت از کره شمالی به جبهه‌های جنگ فرستاد. جنگ ویتنام. در جنگ ویتنام شوروی و کشورهای کمونیستی از چریک‌های ویت کنگ و دولت ویتنام شمالی در مقابل ویتنام جنوبی و متحدان آن از جمله آمریکا حمایت می‌کردند. آمریکا با اعزام صدها هزار سرباز خود نیز به‌طور مستقیم وارد این منازعه شد. جنگ نیابتی ایران و اسرائیل. این جنگ برخی اوقات جنگ سرد بین ایران و اسرائیل گفته می‌شود. ایران از طریق گروه‌های مسلح ضداسرائیلی از جمله حزب‌الله لبنان، حماس و جهاد اسلامی فلسطین از جنگ در مقابل اسرائیل و تضعیف کردن قدرت آن
از جنگ در مقابل اسرائیل و تضعیف کردن قدرت آن حمایت می‌کند و اسرائیل از طریق گروه‌های شورشی ضدایرانی از جمله مجاهدین خلق و جندالله از جنگ در مقابل ایران و تضعیف کردن قدرتش حمایت می‌کند. جنگ داخلی سوریه. جنگ داخلی سوریه را می‌توان یک جنگ نیابتی دانست که در آن قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای نظیر روسیه و ایران با حمایت از دولت بشار اسد و از سویی دیگر، عربستان، قطر، ترکیه، آمریکا، انگلستان و فرانسه و اسرائیل با پشتیبانی از گروه‌های مختلف شورشی، سعی در تضعیف غیرمستقیم دولت‌های رقیب، یا حفظ و افزایش دامنه نفوذ خود در
دولت‌های رقیب، یا حفظ و افزایش دامنه نفوذ خود در این کشور داشتند. جنگ داخلی یمن. جنگ نیابتی ایران با عربستان و هم‌پیمانان نظامی‌اش در کشور یمن.
اسرافیل شیرچی هنرمند خوشنویس ایرانی است. وی متولد سال ۱۳۴۱ بابل و فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ هنرهای زیبا در دانشگاه تهران است. این خوشنویس در انجمن خوشنویسان ایران، عنوان استاد رشته خوشنویسی و خطاطی را در کارنامه فعالیت‌های هنری‌اش دارد. مهم‌ترین ویژگی آثار شیرچی، توجه و کار در زمینه خط شکسته نستعلیق و آموزش آن است. شمار بسیاری از آثار خوشنویسی این هنرمند در قالب مجموعه‌هایی نفیس به چاپ رسیده‌اند. آثاری همچون: سیمای رستم در شاهنامه فردوسی، شهریار شهر غزل، شرح مجموعه گل، تاب شکسته، حلقه عشق، گلبانگ حافظ، آواز
مجموعه گل، تاب شکسته، حلقه عشق، گلبانگ حافظ، آواز شقایق، اسرار ازل(خیام)، تماشاگه راز، گذاران (مولانا)، پوسترهای نفیس و کارت پستال خط در انواع مختلف، کاست ویدئویی آموزش خط شکسته نستعلیق، پژوهش و گفت و گوهای گوناگون در زمینه هنر. همچنین شیرچی نمایشگاه‌های گوناگون از آثار خوشنویسی‌اش را در نمایشگاه‌های داخل و خارج از کشور برگزار کرده‌است. آثاری از شیرچی به نمایش در آمده‌اند، از سال ۱۳۵۹ به بعد توسط وی نگاشته شده‌اند. زندگی‌نامه. کودکی. اسرافیل شیرچی در سال ۱۳۴۱ در روستای خراسان‌محله بابل زاده شد. او در
۱۳۴۱ در روستای خراسان‌محله بابل زاده شد. او در دبستانی به نام «مهر» تحصیل کرد. شیرچی در کودکی لکنت زبان شدیدی داشت و همین موجب شد تا از سوی هم‌شاگردی‌ها مورد تمسخر قرار بگیرد. او از این تمسخرها بسیار دلگیر و آزرده می‌شد و همین باعث شد تا رو به کاغذ و نقاشی بیاورد. او در نقاشی استعداد فراوانی داشت و حتی در کلاس، نقاشی‌های بچه‌های دیگر را می‌کشید و بنا بر گفتهٔ خودش، با این کار افزون بر تمرین، ترس را از خود دور می‌کرد. از این رو که برادرهای اسرافیل هم در هنرهای خوش‌نویسی، تذهیب و موسیقی دستی داشتند، او هم به
خوش‌نویسی، تذهیب و موسیقی دستی داشتند، او هم به سوی این هنرها کشیده شد و هفت یا هشت سالگی خوش‌نویسی را با شعر «من یار مهربانم...» اثر عباس یمینی‌شریف آغاز کرد. شیرچی نقش خانوادهٔ مادریش را در گرایش او به نقاشی بسیار مهم می‌دانست. مادر او بافته‌های خوش‌رنگ، جوراب‌های رنگین زمستانی و گلیم‌های خوش‌نقش روستایی می‌بافت و همین موجب گرایش شیرچی به نقش و نقاشی شد. جوانی. شیرچی جوان در روستا فعالیت‌های نقاشی و خوش‌نویسی خود را ادامه می‌داد تا این که در سال ۵۵ یا ۵۶ خورشیدی، در ۱۵ سالگی به شهر بابل آمد و به گروه
۵۶ خورشیدی، در ۱۵ سالگی به شهر بابل آمد و به گروه «نقاشان آزاد بابل» پیوست که چند نقاش مهم، از جمله احمد نصراللهی عضو آن بودند. پس از عضویت در این گروه، شیرچی با بوم و سه‌پایه به روستاهای پیرامون بابل می‌رفت و به شیوهٔ نقاش‌های دریافتگر، نقاشی می‌کرد. بعد از ظهرها، نقاشی‌های شیرچی و دیگران در گروه نقاشان آزاد بابل نقد می‌شد و در فصل‌های خوب سال برای آن‌ها نمایشگاه برگزار می‌شد. شیرچی در آن روزگار به عنوان جوان‌ترین عضو گروه، شور و شوق بسیاری برای پیشرفت داشت و دوستی وی با اعضای این گروه سال‌ها ادامه پیدا
و دوستی وی با اعضای این گروه سال‌ها ادامه پیدا کرده‌است. خوشنویسی. با این که شیرچی در روستا هم بدون هیچ آموزشی خوشنویسی می‌کرد، ولی ورود جدی او به این هنر در هنگام آمدنش به شهر بابل و همچنین رفتن به تهران در سال‌های ۱۳۵۵ یا ۱۳۵۶ بود. او زیر نظر استاد غلامحسین امیرخانی مشق خوشنویسی را آغاز کرد. او در کنار امیرخانی، با دیگر استادان انجمن هنرمندان خوش‌نویس آشنا شد. به گفتهٔ خود شیرچی، به دلیل پیوند نزدیک دنیای خط به ادبیات غنی و پرمغز، دلبستگی‌اش به خط بیشتر شد. شیوهٔ کار. به گفتهٔ خود شیرچی، او روزهای پیاپی
شیوهٔ کار. به گفتهٔ خود شیرچی، او روزهای پیاپی سیاه‌مشق می‌کند تا دستانش گرم شود. او برای هر متن یا شعر چندین بار تمرین و سیاه‌مشق می‌کند تا بتواند بهترین فرم را ارائه دهد. تحصیلات. شیرچی در سال ۱۳۶۱ یا ۱۳۶۲ وارد رشته نقاشی در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. به گفتهٔ خود شیرچی، رشتهٔ نقاشی برای تعالی و خوب دیدن خط بسیار لازم بود. او در دانشگاه از راهنمایی‌های استادان نقاشی چون «حلیمی» و «پاکباز» برای ترکیب و توازن و نوآوری در خط بهره‌مند شد. تدریس. شیرچی که هم‌زمان با قبولی در رشتهٔ نقاشی دانشگاه، در
که هم‌زمان با قبولی در رشتهٔ نقاشی دانشگاه، در کلاس‌های انجمن خوشنویسان ایران هم شرکت می‌کرد، از سال ۱۳۶۴ در این انجمن تدریس می‌کند. شیوهٔ تدریس او به گونه‌ای است که شعر و خط را در کنار هم در بر می‌گیرد. او گاهی در کلاس‌هایش از مبانی و اصول هنرهای تجسمی هم سخن می‌گوید. شیرچی از کسانی‌ست که به شیوهٔ ادارهٔ انجمن خوشنویسان ایران انتقاد دارد و از دیدگاه او، این انجمن باید برخورد آکادمیک‌تری داشته باشد و از یکنواختی آموزشی بپرهیزد. او به فضای آموزشی این انجمن هم انتقاد دارد و باور دارد که فضای رنگ و رو رفتهٔ
هم انتقاد دارد و باور دارد که فضای رنگ و رو رفتهٔ انجمن دلگیر است و شاگردان را جذب نمی‌کند. فعالیت. شیرچی از آموزگاران انجمن خوشنویسان ایران می‌باشد. نمایشگاه‌ها. شیرچی هرساله نمایشگاه‌های بسیاری برای آثار خود برگزار می‌کند و از این حیث، یکی از پرکارترین هنرمندان خوشنویسی ایران است. شیرچی از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۷۹ بیست نمایشگاه تکی و شصت نمایشگاه گروهی در درون ایران برپا کرده‌است. وی همچنین در بیرون از ایران هم نمایشگاه‌هایی داشته که از آن جمله می‌توان به نمایشگاه در دانشگاه‌های کلمبیا و هاروارد اشاره کرد. او
در دانشگاه‌های کلمبیا و هاروارد اشاره کرد. او نمایشگاه‌های فراوانی در کشورهای اروپایی، آمریکایی و آسیایی داشته‌است. ویژگی نمایشگاه‌های شیرچی، ترکیب خط و موسیقی با هم است. وی باور دارد: «اگر خط موزون است، حتماً موسیقی در آن خط رعایت شده‌است.» شیرچی با دستگاه‌های آواز ایرانی آشناست و به گفتهٔ خودش، پدر و مادرش آوای خوشی داشتند و به خوبی آواز می‌خواندند که همین مشوق شیرچی در همراه‌ساختن موسیقی با خط بوده‌است. شیرچی خود را هنرمندی خوش‌اقبال می‌داند که مردم از هر قشر و طبقه‌ای خواهان کارهایش هستند. کتاب. شیرچی
قشر و طبقه‌ای خواهان کارهایش هستند. کتاب. شیرچی تاکنون بیش از ۲۰ کتاب تألیف کرده‌است. از مهم‌ترین آثار شیرچی می‌توان به «سیمای رستم در شاهنامه»، «شهریار شهر غزل»، «شرح مجموعهٔ گل»، «حلقهٔ عشق»، «باران عشق»، «خط عشق»، «گلبانگ حافظ»، «تماشاگه راز» و... اشاره کرد. تلویزیون. شیرچی از معدود کسانی است که در تلویزیون سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برنامهٔ آموزش خوشنویسی اجرا کرده‌است. نام این برنامه «خط عشق» است که چند سال از شبکه‌های گوناگون تلویزیونی ایران پخش می‌شود.
فرهنگ موضوعی قرآن (نام کامل: فرهنگ موضوعی قرآن مجید) یک فرهنگ‌نامه تألیف کامران فانی و بهاءالدین خرمشاهی است. این فرهنگ‌نامه، فرهنگ لغات "قرآن" همراه با شرح و بسط معانی آنها نیست؛ بلکه درواقع کشف‌المطالب الفبایی یا فهرست موضوعی "قرآن" می‌باشد که مانند اغلب فرهنگ‌های لغت به روش الفبایی (ابجدی) تنظیم یافته‌است. این فهرست به عربی است و این امر مهم و ناگزیر بوده‌است، زیرا اگر قرار بود فارسی باشد دیگر امکانِ آوردن عین اصطلاحات و تعبیرات "قرآن" وجود نداشت؛ حال آنکه این امر اهمیت فراوان دارد. سابقهٔ فهرست‌های
آنکه این امر اهمیت فراوان دارد. سابقهٔ فهرست‌های موضوعی. این فهرست‌ها که با نام‌های تفصیل‌الآیات، طبقات‌الآیات، کشف‌المطالب و... شناخته می‌شوند، از گذشته تاکنون دارای اهمیت زیادی بودند. "تفصیل‌الآیات" ژول لابوم (خاورشناس فرانسوی) نخستین فهرست موضوعی "قرآن" است که در سال ۱۸۷۷ منتشر شد. از دیگر فرهنگ‌های موضوعی مهم منتشرشده می‌توان "تفصیل آیات القرآن کریم" از محمد فؤاد عبدالباقی، "کشف‌المطالب" اعتمادالسلطنه (ترجمهٔ فارسیِ فرهنگ ژول لابوم)، و "فهرست‌المطالب" دکتر محمود رامیار نام برد. روش تنظیم در این فرهنگ
دکتر محمود رامیار نام برد. روش تنظیم در این فرهنگ موضوعی. در این فرهنگ از روش‌های جدید علم کتابداری استفاده شده‌است، بر این اساس که به‌جای اینکه موضوعاتْ ذهنی و از قبل تعیین شوند و کلمات "قرآن" درزیر آن آورده شود، خود "قرآن" را آیه به آیه فهرست کرده‌است؛ یا به تعبیر دیگر، به آیه‌آیهٔ "قرآن" موضوع داده شده‌است و تقطیع موضوعی انجام شده‌است و در اکثر موارد از لفظ قرآنی استفاده شده‌است. بر این اساس، این فرهنگ موضوعی، در حدود ۷۰۰۰ موضوع یا مدخل اصلی همراه با توابعش که در زیر هر موضوع آمده، و ۳۰۰۰ مدخل ارجاعی
که در زیر هر موضوع آمده، و ۳۰۰۰ مدخل ارجاعی (اعم از اصلی و کمکی) را دربردارد و به‌جرأت می‌توان گفت که موضوعاتی که در "قرآن" آمده‌است دیگر محدود به تعدادی خاص مانند فهرست‌های قبلی نیست. نکته‌ها برای استفاده از این فرهنگ.  عدم آوردن آیات قرآن به دلیل افزایش حجم و نداشتن کارایی  کلماتی که با علامت {-} متصل شده‌اند موضوع فرعی می‌باشد.  املا و ضبط کلمات عربی بر اساس رسم الخط عربی معاصر می‌باشد.  نداشتن معادل فارسی لغات عربی جز به ندرت برای تشخیص کلمات ؛ مثلاً: الرجال (=پیادگان)، الرجال (=مردان)  استفاده از
الرجال (=پیادگان)، الرجال (=مردان)  استفاده از مدخل‌های ارجاعی (کلمات فارسی و مترادفات عربی) به مدخل اصلی به منظور افزایش کارایی؛ برای مثال از زن به المرأه؛ الامرءه؛ النساء و از این سه نیز به یکدیگر ارجاع داده شده‌است. ویژگی برجستهٔ این فرهنگ. ارجاع اخیر یکی از ویژگی‌های مهم این فرهنگ است که طی آن موضوع‌های هم معنی یا مربوط به هم ارجاع داده شده‌اند. این ارجاعات به صورت نیز {یعنی نیز رجوع کنید به} آمده‌است. برای مثال، زیر کلمهٔ «گناه» و ترکیبات آن چنین آمده‌است: یعنی اگر بخواهید تصویر کلی از مسألهٔ «گناه»