payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود، لازم به نظر می‌رسید. به این ترتیب کارشناسان و نویسندگان به استفاده از اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» روی آوردند. پس از آن و به تدریج تعدادی از روش‌شناسی‌ها و فریم ورک‌های توسعه نرم‌افزار (مانند SSADM) این مفهوم را دربر گرفته، مورد استفاده قرار دادند اما با توسعه فن آوری اطلاعات و همه گیر شدن آن، گرایش واضحی به غلبه بر نقاط ضعف و محدودیت‌های پنهان در این مفهوم شکل گرفت و متدولوژی‌های جدید تر به‌طور روزافزون به بازتعریف آن به شکلی منعطف و چابک روی آوردند و این ممکن نبود مگر با مبهم کردن و از ریخت
آوردند و این ممکن نبود مگر با مبهم کردن و از ریخت انداختن و هم‌زمان کاهش معناداری در میزان استفاده از این اصطلاح به منظور توصیف روند توسعه سیستم‌های اطلاعاتی. مراحل. قدیمی‌ترین روش‌شناسی توسعه سیستم روش آبشاری (Waterfall) است که در حقیقت برآمده از همین مفهوم، «چرخه حیات توسعه سیستم» است و هرچند که امروزه عملاً یک روش منسوخ و قدیمی محسوب می‌شود اما در بسیاری از موارد مفاهیم و واژه‌نامه آن به منظور ارائه تصویری ولو کلی از نحوه جریان امور پروژه‌های توسعه سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روش‌شناسی آبشاری
مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روش‌شناسی آبشاری تصویری ساده انگارانه از فرایند توسعه سیستم مطرح است: تکامل. همچنانکه اشاره شد اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» در طول زمان دستخوش تحول و تغییر بسیار گردیده‌است. از چمله مهمترین این تغییرات بازی با واژه «چرخه» (cycle) است که به برخی نویسندگان اجازه داد تا یک مسیر بازخورد (feedback) از آخرین مرحله به مرحله اول را مورد اشاره قرار دهند که ابداً منطبق بر روش‌شناسی آبشاری نیست. این قبیل اصلاحات همچنین شامل افزودن مسیرهای بازخورد بین کلیه مراحل (مثلاً از تولید به طراحی
بازخورد بین کلیه مراحل (مثلاً از تولید به طراحی یا از طراحی به آنالیز و …) یا ادغام آن‌ها (مانند آنچه که در روش‌شناسی پیش نمایه‌سازی یا prototyping با آن روبروییم) نیز هست. به این ترتیب نحوه کاربرد این اصطلاح در حوزه اداری-قانونی تفاوت معناداری با حوزه فنی پیدا کرد که در مجموع منجر به کاهش استفاده از آن در هر دو بخش شده‌است.
سازمان دموکراتیک زنان افغانستان از سازمان‌های توده‌ای زنان فعال در افغانستان بود که در جنبش زنان در افغانستان و حقوق زنان و نیز دموکراسی تلاش می‌کرد. این سازمان در سال ۱۳۴۴ (نوامبر ۱۹۶۵ میلادی) توسط دکتر آناهیتا راتب زاد، ثریا پرلیکا، کبرا علی، حمیده شیرزی، مومنه بصیر و جمیله کشتمند در کابل بنیان گذاشته شد. از فعالیت‌های این گروه می‌توان به برپایی تظاهرات‌هایی در جهت حقوق زنان اشاره کرد. برای اولین بار در افغانستان، زنان در تظاهرات مظاهره سه عقرب که توسط گروه‌های چپ‌گرا سازمان‌دهی شده بود، شرکت کردند. در
چپ‌گرا سازمان‌دهی شده بود، شرکت کردند. در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) برخی از اعضای محافظه‌کار ولسی جرگه می‌خواستند قانونی برای منع تحصیل دختران افغان در خارج کشور به تصویب برسانند ولی با سازماندهی سازمان زنان، صدها دختر علیه این پیشنهاد تظاهرات کرده و آن را مغایر با قانون اساسی افغانستان و تساوی حقوق زن و مرد دانستند. در نتیجه، ولسی جرگه از این پیشنهاد صرف نظر کرد. در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) اعضای جناح افراطی «جوانان مسلمان» علیه پوشیدن لباس کوتاه و شیک پوشی زنان، به پای دختران و زنانی که لباس کوتاه به تن
زنان، به پای دختران و زنانی که لباس کوتاه به تن داشتند، فیر کردند و گاه به روی بعضی آن‌ها با تیزاب اسید پاشی کردند. سازمان زنان بیش از ۵۰۰۰ زن و دختر در شهر کابل را سازمان‌دهی کرد و با تظاهراتی گسترده از حکومت وقت خواهان بازرسی و مجازات عاملان این کار شدند. حکومت نیز تعدادی از عاملان را دستگیر و زندانی کرد. ساختار تشکیلاتی این سازمان دارای کنگره، شورای مرکزی، شورای اجراییه و شوراهای ولایتی و شهری بود. کنگره به عنوان عالیترین مقام، هر سه سال یک بار دایر می‌شد و اعضای شورای مرکزی از میان نمایندگان کنگره
می‌شد و اعضای شورای مرکزی از میان نمایندگان کنگره انتخاب می‌شدند. کمیتهٔ اجراییهٔ این سازمان کمیسیون‌های دایم داشت. آناهیتا راتب زاد که علاوه بر عضویت در سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، نماینده مردم کابل در پارلمان ۱۲ نیز بود در ایجاد شوراهای ولایتی زنان نقش مهمی داشت. شوراهای ولایتی زنان که از سازمان‌های زنان بسیار قدیمی در افغانستان و منطقه بود، در این زمان تأسیس شدند. این شوراها دارای ۱۶۵ هزار عضو در ۳۱ شورای ولایتی، ۲۵ شورای شهری، ۳۸ شورای ناحیوی، ۲۵ شورای ولسوالی و ۳۱۰۰ سازمان اولیه می‌باشد.
سوخو-۳۷ مدل آزمایشی یک‌سرنشینه از جنگنده چندمنظوره سوخو است که قابلیت مانور بالایی دارد. گونه توسعه‌یافته از سوخو-۲۷ (فلانکر) و تغییریافته نسل اول سوخو-۳۵ (با نام پیشین تی۱۰ام) است. این مدل دارای اویونیک و سیستم کنترل آتش بهتری است و شکل آن به خاطر اضافه شدن دهانه‌های فشاری خروجی موتور برجسته شده‌است. در حین آزمایش پرواز آن، کنترل‌های فعال در هنگام مانورهای تن‌به‌تن هوایی قابل دسترسی نیستند. همچنین آزمایش‌ها نشان داده‌اند که دهانه‌های فشاری خروجی موتور باعث مانور تن‌به‌تن هوایی بهتر آن می‌شوند. اولین
باعث مانور تن‌به‌تن هوایی بهتر آن می‌شوند. اولین سوخو-۳۷ از تبدیل یازدهمین سوخو-۳۵ به وجود آمد که پرواز اولیه اش را در آوریل ۱۹۹۶ در ژوکوسکی انجام داد. نمونه دیگری از آن در ۱۹۹۸ ساخته شد. این هواپیما کارایی خود را در نمایش‌های هوایی بسیاری که اجرا کرده نشان داده و موفق به انجام مانورهایی شده‌است که پیش‌تر از این غیرممکن به نظر می‌رسیدند (از جمله پشتک ۳۶۰ درجه‌ای که با نام‌های کولبیت یا "چاکرای فرولوف" شناخته می‌شود). با وجود مزیت‌های تاکتیکی بسیار زیاد، این گونه به تولید انبوه نرسید و تنها به عنوان
این گونه به تولید انبوه نرسید و تنها به عنوان ارائه‌کننده تکنولوژی‌های جدید برای نسخه‌های جدید خانواده هواپیماهای سوخو-۲۷ مانند سوخو-۳۰ و سوخو-۳۵بی‌ام باقی‌ماند. طراحی و توسعه. اولین تحقیقات بر دهانه‌های فشاری خروجی موتور در سوخو به ۱۹۸۳ برمی‌گردد. واحد طراحی این کارخانه کار بر روی اضافه دو بعدی خروجی موتور را (که غربی‌ها آن را بهترین راه کنترل نیروی پرتابه می‌دانستند) شروع کرد. طراح اصلی، میخاییل سیمونوف، بر این باور بود که اضافه سه‌بعدی نامتقارن خروجی موتور از نوع دوبعدی آن مناسب‌تر است. بنا به خواست
موتور از نوع دوبعدی آن مناسب‌تر است. بنا به خواست سوخو، هر دوی این دنباله‌های خروجی موتور بدست انستیتوی تحقیق هوانوردی سیبری (SibNIA) ساخته شد. در همین زمان، سوخو در حال کار بر روی تی۱۰ام (بعدها با نام سوخو-۳۵ شناخته شد) بود که به‌روزآوری عمده‌ای از سوخو-۲۷ بود. تی۱۰ام دارای تغییرات آیرودینامیکی زیاد، چابکی بالا، اویونیک و جنگ‌افزار بهتر و نیز سیستم توربوفن بهتری بود. نمونه اولیه سوخو-۲۷ام (تی۱۰اس۷۰) پرواز اولیه‌اش را در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۸ انجام داد. در این نمونه تفاوت‌هایی نسبت به سوخو-۲۷ پدید آمد از جمله
نمونه تفاوت‌هایی نسبت به سوخو-۲۷ پدید آمد از جمله کانارد، موتورهای تقویت‌شده، رادار جدید و سیستم کنترل پرواز هواگرد دیجیتالی سیمی. اولین نمونه سوخو-۳۵ نیز تغییراتی از جمله کابین خلبان شیشه‌ای و باله عمودی تغییریافته داشت. در ساخت سوخو-۳۵ از کامپوزیت‌هایی از جمله آلومینیوم-لیتیوم استفاده شده‌است. سامانه کنترل آتش آن نیز بهبود یافته‌است. از دیگر موارد تغییر می‌توان به فاززاترن ان-۰۱۱ام ژواک-ام اشاره کرد. این رادار قادر به پویش °۱۸۰ افقی و °۵۵ به سمت بالا و پایین است. همچنین توانایی رهگیری ۲۰ هدف هوایی و
و پایین است. همچنین توانایی رهگیری ۲۰ هدف هوایی و راهنمایی ۸ موشک هوا به هوا را داراست. در دم هواپیما نیز راداری از همین نوع قرار داد که دید °۱۲۰ افقی را داراست. سوخو-۳۷ دارای بسته پشتیبانی از جنگ الکترونیک است. سوخو-۳۷ قادر به حمل موشک هوا به هوا و موشک هوا به زمین است، که قادر به هدف قرار دادن ۱۲ هدف به‌طور همزمان است. این هواپیما توانایی بکارگیری گستره وسیعی از تسلیحات را دارد.. سوخو-۳۷ می‌تواند ۸۰۰۰ کیلوگرم (۱۷۶۰۰۰ پوند) تسلیحات حمل نماید که یک توپ ۳۰ میلیمتری را نیز شامل می‌شود. به جای تسلیحات آنالوگ
را نیز شامل می‌شود. به جای تسلیحات آنالوگ سنتی، کابین خلبان دارای چهار ال‌سی‌دی تی-شکل از شرکت تیلز گروپ است. این نمایشگرها وظیفه نمایش داده‌ها، مسیریابی، وضعیت سامانه و انتخاب تسلیحات و نیز اطلاعات وضعیت تاکتیکی را برعهده دارند. خلبان بر صندلیِ کی-۳۶دی‌ام می‌نشیند که قادر است با شیب °۳۰ خلبان را به بالا پرتاب نماید تا یک پرتاب با نیروی مطمئن داشته باشد. فرمان کنترلی دو-بخشی، خلبان را قادر می‌سازد تا در زمان درگیری با سرعت بالا و با چرخش زیاد، بتواند تماسش با فرمان را حفظ نماید. تاریخچه عملیاتی. رنگ‌آمیزی
با فرمان را حفظ نماید. تاریخچه عملیاتی. رنگ‌آمیزی وهم‌انگیز این هواپیما به شکل خاکی و قهوه‌ایی است. این هواپیما دارای کد «۷۱۱ آبی» بود که بعداً به «۷۱۱ سفید تغییر» کرد. سوخو-۳۷ اولین پروازش را در فرودگاه رامنسکویه در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۹۶ انجام داد که خلبانی آن را یوگونی ایوانوویچ فرولوف برعهده داشت. در ۱۲ روز پس از آن، ایگو وتینستف نیز به فرولوف پیوست و این دو به نوبت خلبانی هواپیما را برعهده می‌گرفتند. ۷۱۱ آبی، در بهار ۱۹۹۶ در زاکوسکی رونمایی شد. آغاز به کار عمومیِ این هواپیما در سپتامبر و در نمایشگاه هوایی
عمومیِ این هواپیما در سپتامبر و در نمایشگاه هوایی فرانبورگ صورت گرفت. خلبان نیز یِوگِنی فرولوف بود. بحث‌های زیادی در مورد هواپیما انجام شد که مهم‌ترین آن پیرامون عملیات مانور کبرا بود. در این عملیات، هواپیما با زاویه ۱۸۰ درجه به سمت بالا رفت که با چرخش دم همراه بود. پس از این عملیات چند ثانیه‌ای، یک عملیات کولبیت ۳۶۰ درجه نیز اجرا شد. در همان سال این هواپیما وارد نمایش هوایی پاریس شد تا پنج نمایش را به اجرا گذارد. این نمایش‌ها در روز پنجم و آخر نمایشگاه برگزار شدند.
اره نواری از مهم‌ترین ابزارهای کارگاه صنایع چوب است. نخستین بار طرح اره نواری در سال ۱۸۰۸ در انگلستان به ثبت رسیده‌است. ماشین اره نواری ممکن است، افقی یا عمودی باشد. از ماشین اره نواری در کارهای مختلفی مانند قوس بری، برش طولی، بریدن چوبهای ظریف، بریدن فاق و زبانه و تبدیل گرده بینه‌های چوب به الوار و تخته، قطع کردن چوبهای ضخیم و سایر کارهای دیگر می‌توان استفاده نمود، و در بعضی از اره‌ها می‌توان کار اره را کج کرده و برشهای زاویه‌ای و زوایای مرکب ایجاد نمود. انواع اره نواری برای مصارف صنعت فلزکاری نیز طراحی و
اره نواری برای مصارف صنعت فلزکاری نیز طراحی و تولید گردیده است. این نوع اره‌ها با طراحی‌های جدید دارای قابلیت‌های فراوانی هستند که با آن‌ها می‌توان انواع فلزات را با دقت بسیار زیاد برش داد . اره‌های نواری چند مزیت عمده نسبت به اره لنگ‌ها دارند. این مزایا عبارتند از ایجاد برش باریکتر که موجب اتلاف‌های کمتری می‌شود، برش سریع و کارآمد که نرخ هزینه در هر برش را پائین می‌آورد، و برشکاری هموار و دقیق. انواع. اره‌های نواری برقی انواع گوناگون دارند ولی به‌طور کلی در سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شوند این گونه اره‌ها
در سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شوند این گونه اره‌ها دارای میز کار هستند و در بعضی از آن‌ها گیره‌ای هم برای نگهداشتن قطعه کار وجود دارد. میز کار در همه اره‌های نواری وجود دارد. در ماشین هائی که گیره دارند، گیره روی میز کار بسته می‌شود. اره‌های صفحه‌ای کم سرعت برای برش فلزات آهنی و ایجاد سطح صاف و صیقلی به کار می‌روند. این اره‌ها در سرعت‌های ۲۵ و ۵۲ دور بر دقیقه یا تیغه‌های با قطر ۲۰ تا ۳۵ سانتی متر کار می‌کنند. گام این تیغه‌ها تابع اندازه قطر آن‌ها است. تیغه اره‌های صفحه‌ای موجود در بازار دارای ۸۰ تا ۳۰۰
اره‌های صفحه‌ای موجود در بازار دارای ۸۰ تا ۳۰۰ دندانه هستند و در نتیجه بعضی از اندازه‌های قطعات را با دقت می‌برند. اره‌های مخصوص برش مواد غیرآهنی و آلومینیوم برای برش پلاستیک‌های سخت نیز به کار می‌روند. برش فارسی با استفاده از این اره با تلورانس‌های بسیار دقیق انجام می‌شود. سرعت برش این اره‌ها بیش از سرعت اره لنگ‌ها است. تیغه این گونه اره‌ها به یاری سیستم خنک‌کننده پاششی خنک کاری و روغنکاری می‌شود. بعضی از تیغه‌های این نوع ماشین‌های نوک کاربیدی هستند. این اره برای برش سریع و دقیق فلزات غیرآهنی به کار
این اره برای برش سریع و دقیق فلزات غیرآهنی به کار می‌رود. برای افزایش تولید نیز گیره‌های زودچفت این ماشین‌ها امتیازی برای آن‌ها به‌شمار می‌رود. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
فرودگاه محلی نجران یک فرودگاه همگانی با کد یاتا EAM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر نجران کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. [Closed No Airlines Traffic]
فرودگاه ناها یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناها، اوکیناوا کشور ژاپن قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Cargo service. آل نیپون ایرویز operates an overnight cargo hub at Naha Airport, which receives inbound بوئینگ ۷۶۷ freighter flights from key destinations in Japan, China and Southeast Asia between 1 and 4 a.m., followed by return flights between 4 and 6 a.m., allowing
by return flights between 4 and 6 a.m., allowing overnight service between these regional hubs as well as onward connections to other ANA and partner carrier flights. The hub began operations in 2009; by 2013 it served eight cities, and ANA had chartered a نیپون کارگو ایرلاینز بوئینگ ۷۴۷ freighter to handle demand on the trunk route from ناریتا.
فرودگاه بین‌المللی مسقط یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا MCT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۸۴ متر است. این فرودگاه در شهر مسقط کشور عمان قرار دارد و بزرگ‌ترین فرودگاه این کشور است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Muscat:
فرودگاه مورسیا-سان یاویر (به زبان بومی: Aeropuerto de Murcia-San Javier) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا MJV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مورسیا کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۳٫۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Murcia:
فرودگاه بین‌المللی مانستر اوسنابروک (به زبان بومی: Flughafen Münster/Osnabrück) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FMO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۷۰ متر است. این فرودگاه در شهر گرفن (وستفالن) کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Münster Osnabrück International Airport:
فرودگاه مودگی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DGE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Charter and scenic flights are also اجرا توسط Commercial helicopters. Flights to Sydney resumed on ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ after an 18 months break.
میخاییل سیمونوف (۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ - ۴ مارس ۲۰۱۱) طراح هواپیمای روسی بود که به خاطر طراحی جنگنده-بمب‌افکن سوخو-۲۷ شناخته‌شده‌است. سوخو-۲۷، جواب اتحاد جماهیر شوروی به ساخت جنگنده اف-۱۵ ایالات متحده آمریکا بود. پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، سیمونوف به خاطر شرایط اقتصادی نامناسب دولت روسیه، فروش آن را به دولت‌های بیگانه هماهنگ کرد. او در سال ۱۹۹۹، به خاطر موفقیت‌هایش عنوان قهرمان فدراسیون روسیه را بدست آورد. سیمونوف در ۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ در شهر بندری روستوف-نا-دونو به دنیا آمد. او در دهه ۱۹۵۰ مهندس هوانوردی شد و در
دنیا آمد. او در دهه ۱۹۵۰ مهندس هوانوردی شد و در ۱۹۷۰ به عنوان طراح به شرکت سوخو پیوست. او در زمان حضور در سوخو، علاوه بر جنگنده سوخو-۲۷، بمب‌افکن سوخو-۲۴ و جنگنده تهاجمی سوخو-۲۵ را نیز طراحی کرد. او در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳، معاون وزیر صنایع هواپیمایی شوروی بود.
پادشاهی اسکاتلند (گیلیک اسکاتلندی:Rìoghachd na h-Alba؛ اسکاتس:Kinrick o Scotland) کشوری مستقل در اروپای شمالی بود که براساس داستان‌های سنتی در ۸۴۳ میلادی تأسیس شد و تا ۱۷۰۷، که در اتحاد با انگلستان پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل داد، به حیات خود ادامه داد. تاریخ. سلطه وایکینگ‌ها بر مناطق شمالی انگلستان و ساکن شدن آن‌ها در یورک‌شر، موجب جدایی سرزمین کنونی اسکاتلند از مردمان آنگلوساکسون جنوب و تشکیل پادشاهی مجزای اسکاتلند در آنجا گردید. اسکاتلند همواره مورد تهاجم انگلیسی‌ها بود اما در زمان رابرت اول با
تهاجم انگلیسی‌ها بود اما در زمان رابرت اول با پیروزی بر مهاجمان توانست در سراسر قرون وسطی استقلال خود را حفظ کند. در سال ۱۶۰۳ میلادی جیمز ششم پادشاه انگلستان شد؛ در نتیجه اسکاتلند و انگلستان به وسیلهٔ اتحاد شخصی با یکدیگر متحد شدند. در سال ۱۷۰۷ میلادی دو پادشاهی به یکدیگر پیوستند و بریتانیا را به وجود آوردند. به دنبال این اتحاد، در ۱۴۷۲ میلادی جزایر شمالی متعلق به پادشاهی نروژ نیز به خاک اسکاتلند ضمیمه شد و به این ترتیب سرزمین اسکاتلند با قلمرو کنونی اش شکل گرفت. در اواخر قرن پانزدهم میلادی، قلمرو اسکاتلند
گرفت. در اواخر قرن پانزدهم میلادی، قلمرو اسکاتلند شامل سرزمین اصلی اسکاتلند می‌شد که از شمال و غرب به اقیانوس اطلس، از شرق به دریای شمال و از جنوب غربی به دریای ایرلند و کانال شمال می‌رسید. جغرافیا. جدا از سرزمین اصلی، اسکاتلند دارای بیش از ۷۹۰ جزیره بود. جمعیت پادشاهی اسکاتلند نیز در ۱۷۰۱ میلادی، ۱٫۱ میلیون نفر بود.
اره لنگ دستگاهی است که برای برش انواع قطعات فلزی از آن استفاده می‌شود. دستگاه اره لنگ می‌تواند کار را بسیار سریع تر و دقیق تر از اره‌های دستی انجام دهد. میز کار بیشتر این اره‌ها مجهز به گیره‌ای است که می‌تواند نسبت به امتداد تیغه راه موازی یا مورب باشد. اره لنگ‌ها با توجه به نیاز صنعتی در انواع گوناگون ساخته می‌شوند.
وحدت آلمان مجموعه‌ای از رویدادها در قرن ۱۹ میلادی بود که به یکپارچگی آلمان و اعلام تأسیس امپراتوری آلمان در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ میلادی () در تالار آینه‌ها در کاخ ورسای فرانسه انجامید و تمامی دولت‌های آلمانی، ویلهلم یکم شاه پروس را پس از پیروزی در جنگ فرانسه و پروس، به عنوان امپراتور آلمان شناختند. در واقع این وقایع باعث تشکیل دولتی فئودالی در آلمان گشت؛ زیرا، این کشور دارای نژادها و زبان‌های مختلفی بود. پس از آنکه امپراتور فرانتس دوم تاج امپراتور مقدس روم را در بحبوحه جنگ‌های ناپلئونی کنار گذاشت، امپراتوری مقدس
جنگ‌های ناپلئونی کنار گذاشت، امپراتوری مقدس روم که از ۳۵۰ دولت جدا از هم تشکیل شده بود، در ۶ اوت ۱۸۰۶ میلادی به‌طور کامل منحل شد. با این وجود، عقاید انقلابی ملت آلمان که از انقلاب فرانسه نشات گرفته بود و طی جنگ‌های انقلاب فرانسه گسترش یافته بود، آن‌ها را به سوی هدف یکپارچگی آلمان به پیش برد. بعد از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی، سرزمین‌های آلمانی در قالب کنفدراسیون آلمان به رهبری اتریش قرار گرفتند اما اتریشی‌ها به قدرت گرفتن تدریجی پروس دقت نکردند و این موضوع باعث سر برآوردن این قدرت در میان دولت‌های آلمانی شد
سر برآوردن این قدرت در میان دولت‌های آلمانی شد و به ایجاد کینه و دشمنی میان این دو سرزمین انجامید. تاریخدانان شک دارند که آیا اوتو فون بیسمارک، صدراعظم پروس، از ابتدا قصد تشکیل کشوری واحد و یگانگی آلمان را داشت یا این که فقط به افزایش قدرت پادشاهی پروس می‌اندیشید. در هرحال، آنان بر این موضوع نظر واحدی دارند که بیسمارک کوشید تا ملی‌گرایی آلمانی‌ها را به اوج برساند تا از این طریق، برای افزایش قلمرو و غلبه بر همسایگان آلمان (دانمارک، اتریش، فرانسه) استفاده کند. پیش‌زمینه. انحلال امپراتوری مقدس روم. پس از حمله
پیش‌زمینه. انحلال امپراتوری مقدس روم. پس از حمله ناپلئون در ۱۸۰۶ و شکست فرانتس دوم، امپراتور مقدس روم در نبرد استرلیتز و اعلام انصراف او از عنوان امپراتور مقدس روم، این عنوان از بین رفت و به امپراتوری اتریش تغییر نام یافت. کنفدراسیون آلمان. کنگره وین در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین‌های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک کنفدراسیون آلمانی به رهبری اتریش گردهم آمدند. ازین پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در
ازین پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش‌های انقلابی شد. از ۱۸۱۸ جنبش‌های ملی‌گرایی در بین دانشجویانی که در جنگ‌های ناپلئونی علیه فرانسه شرکت کرده بودند بروز کرد ولی تا ۱۸۳۰ مجالی برای مخالفت با استبداد سلطنتی پیدا نکردند. سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به دست مترنیخ صدراعظم اتریش داد تا طی کنفرانس کالسباد در ۱۸۱۹ و وین در ۱۸۲۰ مجوز لازم برای سرکوب جنبش و لغو قانون اساسی
۱۸۲۰ مجوز لازم برای سرکوب جنبش و لغو قانون اساسی ایالات جنوبی را به دست آورد. انقلاب‌های ۱۸۳۰ در فرانسه (انقلاب ژوئیه) و دیگر کشورها آزادی‌خواهان آلمانی را به جنبش درآورد تا اینکه شهریارنشین‌های آلمانی نیز مجبور به اعطای قانون اساسی و پاره‌ای از آزادی‌ها شدند. شکست جنبش‌های ۱۸۴۸ با این که به برکناری مترنیخ انجامید، موضوع وحدت آلمان را به تعویق انداخت. روند وحدت. به قدرت رسیدن بیسمارک. ویلهلم اول که در ۱۸۶۱ به پادشاهی پروس رسید دو اقدام مهم انجام داد: مجلس ایالتی پروس (لندتاگ) زیر فشار طبقه متوسط با افزایش
پروس (لندتاگ) زیر فشار طبقه متوسط با افزایش مالیات‌ها به منظور تقویت ارتش مخالفت می‌کرد و بیسمارک تنها کسی بود که از عهده حل این معضل برمی‌آمد. بیسمارک وحدت سیاسی آلمان را با سه جنگ تحقق بخشید. جنگ با دانمارک. دولت دانمارک دو ایالت آلمانی شلسویگ و هولشتاین را در تصرف خود داشت و پروس بارها به این مسئله اعتراض کرده بود. در ۱۸۶۴، بیسمارک به اتفاق اتریش جنگ با دانمارک را شروع کرد. پس از تصرف شلسویگ و هلشتاین، در مورد چگونگی اداره این دو ایالت بین پروس و اتریش اختلاف افتاد. با امضای کنوانسیون گاشتاین در ۱۸۶۵،
اختلاف افتاد. با امضای کنوانسیون گاشتاین در ۱۸۶۵، این مسئله با سپردن اداره هلشتاین به اتریش و شلسویگ به پروس به شکل موقت حل شد. جنگ پروس و اتریش. بیسمارک یک سال پیش از آغاز جنگ با اتریش، از بی‌طرفی ناپلئون سوم امپراتور دوم فرانسه، موضع دوستانه دربار روسیه، و همکاری ایتالیا با پروس اطمینان پیدا کرده بود. علاوه بر این، بسیاری از شهریارنشین‌های آلمانی نیز به پروس پیوسته بودند. اتریش پس از شکست سریع در نبرد سادوا در ۱۸۶۶ راضی به پذیرش شرایط بیسمارک شد. آثار این شکست عبارت بود از: جنگ پروس و فرانسه. بی‌طرفی
این شکست عبارت بود از: جنگ پروس و فرانسه. بی‌طرفی ناپلئون سوم در جنگ اتریش و پروس به این جهت بود که گمان می‌کرد این جنگ طولانی خواهد شد و هر دو کشور را تضعیف می‌کند. بیسمارک که در جنگ با اتریش به سرعت دست این کشور را از سرزمین‌های آلمانی کوتاه کرده بود و نمی‌خواست موجب نگرانی کنسرت اروپا شود، پیشنهاد اتریش در مورد وساطت ناپلئون سوم را پذیرفت. عقد معاهده پراگ میان اتریش و پروس و پیروزی بیسمارک موجب موجی از نگرانی و مخالفت با ناپلئون سوم در فرانسه شد، ولی لوئی ناپلئون که در آن زمان بیمار بود علاقه‌ای به جنگ
ناپلئون که در آن زمان بیمار بود علاقه‌ای به جنگ نداشت. در ۱۸۶۸ میلادی در پی انقلاب شکوهمند اسپانیا، انقلابیون ملکه ایزابلا را از پادشاهی برکنار و خواستار پادشاهی لئوپولد از دودمان هوهن‌تسولرن شدند. ناپلئون سوم که از اتحاد پروس و اسپانیا می‌ترسید، از پادشاه پروس ویلهلم یکم درخواست کرد که از پادشاهی لئوپولد حمایت نکند. ویلهلم که در تعطیلات در امس بود پیامی به بیسمارک فرستاد که به تلگراف امس مشهور است. بیسمارک با تحریف پیام ویلهلم و بیان آن در جراید، کاری کرد که خودداری پادشاه پروس از پاسخ به ناپلئون سوم، به
که خودداری پادشاه پروس از پاسخ به ناپلئون سوم، به گونه‌ای که در مطبوعات اروپا بازتاب یافت برای فرانسه توهین‌آمیز تلقی شود. در نتیجه فرانسه در ژوئیه ۱۸۷۰ روابط خود را با پروس قطع کرد و به این کشور اعلان جنگ داد. شهریارنشین‌های شمالی آلمان به سرعت نیروهای خود را در کنار پروس بسیج کردند. از آنجا که جنگ از سوی فرانسه آغاز شده بود، بیسمارک به آسانی توانست شهریارنشین‌های جنوبی آلمان را هم با خود همراه سازد. در صحنه بین‌الملل نیز بیسمارک توانست بی‌طرفی اتریش-مجارستان (که به حمایت پروس در برابر روسیه نیازمند بود)،
(که به حمایت پروس در برابر روسیه نیازمند بود)، ایتالیا (که از پشتیبانی ناپلئون سوم از کاتولیک‌ها در نبرد ۱۸۶۸ رم دلخور بود) و روسیه (که هنوز از آثار جنگ کریمه بهبود نیافته بود) تضمین کند. بریتانیا نیز به خاطر دخالت ناپلئون در مکزیک در سال‌ها ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۸، ادعای او در مورد بلژیک و پرستیژی که پس از جنگ کریمه به عنوان ناجی ملت‌های ضعیف بالکان به دست آورده بود با گوشمالی فرانسه مخالفتی نداشت. به این ترتیب در حالی‌که فرانسه در انزوای کامل سیاسی قرار داشت جنگ میان دو کشور در اوت ۱۸۷۰ رخ داد. نیروهای پروس از نظر
دو کشور در اوت ۱۸۷۰ رخ داد. نیروهای پروس از نظر تعداد، تجهیزات و فرماندهی به مراتب سرآمد تر از نیروهای فرانسوی بودند، به طوری‌که در کمتر از یک ماه آثار شکست در ارتش فرانسه پدیدار شد. در اول سپتامبر ۱۸۷۰، ناپلئون سوم که در منطقه سدان در شمال فرانسه محاصره شده بود بدون قید و بند تسلیم و خواستار آتش‌بس شد. با رسیدن خبر اسارت امپراتور به پاریس، مردم این شهر شورش کرده و با برانداختن امپراتوری دوم فرانسه، جمهوری سوم فرانسه را تشکیل دادند. ارتش پروس و متحدان پیشروی خود را تا پاریس ادامه داده و کاخ ورسای را به مقر
خود را تا پاریس ادامه داده و کاخ ورسای را به مقر فرماندهی ارتش تبدیل کردند. در روز ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ شهریاران آلمانی که در تالار آینه در کاخ ورسای جمع شده بودند، تاج خود را تقدیم ویلهلم یکم کردند و امپراتوری آلمان که به "رایش آلمان" گفته می‌شود، اعلام موجودیت کرد. پیش‌نویس قرارداد صلحی که در ۲۷ فوریه آماده شده بود در ۱۰ می ۱۸۷۱ به امضای نهایی رسید که به صلح فرانکفورت مشهور است و طبق آن مقرر شد: منابع. &lt;link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۶۶_(میلادی)"/&gt; &lt;link
/رده:درگیری‌ها_در_۱۸۶۶_(میلادی)"/&gt; &lt;link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۷۱_(میلادی)"/&gt;
ویکتوریا نولاند (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۶۱) دستیار سابق امور اروپایی و اورآسیای وزارت خارجه ایالات متحده است. وی سابقه‌ای طولانی در وزارت امور خارجه ایالات متحده دارد و برای هر دو حزب جمهوری‌خواه و حزب دموکرات کار کرده‌است. جو بایدن رئیس‌جمهور منتخب آمریکا نولاند را برای معاونت امور سیاسی وزیر امور خارجه این کشور نامزد کرد. ویکتوریا نولاند در مقطعی سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بود که پس از آن جن ساکی در این منصب جای او را گرفت. زندگی. ویکتوریا نولاند، فرزند پروفسور شروین نولاند (جراح، مؤلف و استاد
فرزند پروفسور شروین نولاند (جراح، مؤلف و استاد دانشگاه که دارای نام خانوادگی قبلی نودلمن بود) است. پدربزرگ او میر نودلمن بوده‌است که از یهودیانی بوده‌است که از امپراطوری روسیه به ایالات متحده مهاجرت کردند. او دارای مدرک کارشناسی از دانشگاه براون است. او همسر رابرت کیگن (مورخ) و دارای دو فرزند می‌باشد. وی به زبان‌های روسی و فرانسوی تسلط و با زبان چینی آشنایی دارد.
کولبیت (با نام فرولوف چاکرا نیز شناخته می‌شود که از نام خلبان آزمایشی "اوگنی فرولوف" گرفته شده‌است) یک مانور هوایی است که بدست خلبانان روسی طراحی شده و در آن هواپیما یک حلقه بسته را دور می‌زند. این حلقه معمولاً چنان بسته و با قطر کمی است که گاهی قطر آن کمی از طول هواپیما بیشتر است. این مانور نمونه‌ای از پسا واماندگی و اَبَر چرخش است. مانند بیشتر ابرچرخش‌ها، بیان‌کننده کنترل بر اوج پرواز در شرایط غیرمعمول پروازی است که در آن می‌توان اوج پرواز را با جریان روی پایدارکننده‌ها یا بالابرها کنترل کرد. کولبیت، سرعت