payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(Beyond Denial) نام داشت که در سال ۱۹۹۴منتشر شد. این گروه موسیقی سنتی ایرانی را با موسیقی غربی آمیخته‌اند به نحوی که برای شنوندهٔ غربی ناآشنا نیست. در آثار Axiom of Choice صدای سازهای موسیقی سنتی ایران همچون تار، سه‌تار و دف با چاشنی آلات موسیقی غربی چون گیتار و بیس همراه است. در واقع، شروع کار این گروه باعث شد که یک سبک جدیدی از موسیقی در حوزهٔ موسیقی فارسی ایجاد شود. دیگر آلبوم‌های این گروه "نیایش" و "گشایش" نام دارند که هر کدام به نوبهٔ خود نمونهٔ عالی موسیقی تلفیقی است. البته، فعالیت مامک خادم تنها
موسیقی تلفیقی است. البته، فعالیت مامک خادم تنها محدود به این گروه نشد. او در تهیهٔ چند فیلم سینمایی، تلویزیونی و نمایشنامهٔ تئاتر همکاری داشته‌است. از جملهٔ این فیلم‌ها می‌توان به صلح‌آورThe Peacemaker اشاره کرد که در آن با موسیقیدان برجسته، هانس زیمر همکاری کرده‌است. همچنین او در ساختن موسیقی فیلم‌های دیگری چون "دراکولا ۲۰۰۰" و "ترافیک" نیز همکاری داشت. افزون بر این، وی در قطعه‌ای که توسط "اوا بگلاریان" در تئاتر یونانی "ساقی‌های خدایان" در جشنوارهٔ پتراس یونان هنرنمایی کرده است. علاوه بر همهٔ اینها او در
هنرنمایی کرده است. علاوه بر همهٔ اینها او در تهیهٔ قسمت "فصل روح" از رشته‌آلبوم‌های "بودا بار" نیز همکاری کرده‌است. به گفتهٔ خودش، یکی از مهمترین دغدغه‌های فکری او، نحوهٔ آموزش آواز در ایران است. مامک خادم بر اساس تجربیات شخصی خودش، معتقد است که شیوهٔ آموزش آواز در ایران بسیار سخت است و از همان آغاز شاگردان مجبورند با ردیف‌های موسیقی آشنا شوند، در صورتی که افراد باید بدانند که صدا، از کجای گلو و با چه اندازه نفس‌گیری و به چه شیوه‌ای برون می‌آید. او نظام آموزش موسیقی سنتی در قالب موسیقی غربی را عرضه
آموزش موسیقی سنتی در قالب موسیقی غربی را عرضه کرده‌است. آلبوم جدید مامک خادم "جستجو" نام دارد که ثمرهٔ سفرهای گوناگون وی به گوشه و کنار جهان و ایران است. او با برگرفتن نقاط مشترک موسیقی سنتی ایرانی با دیگر کشورها، این آلبوم را شکل داده‌است. در این آلبوم، کلام فارسی به خوبی بر روی نواهای برگرفته از موسیقی کشورهای دیگر نشسته و در نتیجه، یک نمونهٔ برجستهٔ دیگر در زمینهٔ موسیقی تلفیقی را به بار آورده‌است.
اسلام در لوکزامبورگ یک اقلیت دینی به حساب می‌آید که در کنار دین مردمان لوکزامبورگ که مسیحی کاتولیک می‌باشند به همراه مسیحیان پروتستان، و یهودیان اقلیت دینی به‌شمار می‌روند. مجلس لوکزامبورگ از سال ۲۰۰۸ دین اسلام را به صورت قانونی در این کشور به رسمیت شناخته شده‌است. تا دههٔ ۱۹۷۰ میلادی جمعیت مسلمانان لوکزامبورگ بسیار کوچک و کم‌جمعیت بود. در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ جمعیت مسلمان تنها ۳۰۰ نفر شمارش شده‌بود؛ که در واسطه دههٔ ۱۹۹۰ و از زمان آغاز جنگ‌های داخلی در یوگسلاوی سابق پناهجویان عمدتاً مسلمان بوسنیایی وارد
سابق پناهجویان عمدتاً مسلمان بوسنیایی وارد لوکزامبورگ شدند، این پناهجویان در حدود بیش از ۳٬۰۰۰ تخمین زده می‌شوند. امروزه شش مسجد در لوکزامبورگ وجود دارد و جمعیت مسلمانان در حدود ۱۰٬۰۰۰–۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود حال حاضر اسلام دین دوم در لوکزامبورگ، بعد از کاتولیک به‌شمار می‌رود.
آدا (به یونان: Ἄδα) ؛ (۳۷۷ – ۳۲۶ پیش از میلاد) ساتراپ کاریا در سدهٔ چهارم پیش از میلاد بود. آدا دختر هکاتومنوس ساتراپ کاریا و خواهر ماسول، آرتمسیا، ایدریئوس، و پیکسوداروس بود. او با بردارش، ایدریئوس، وصلت نمود که در سال ۳۵۱ پیش از میلاد جانشین آرتمسیا شده بود. در سال ۳۴۴ پیش از میلاد با مرگ ایدریئوس، آدا ساتراپ کاریا شد اما چند سال بعد توسط برادر دیگرش، پیکسداروس اخراج شد و پیکسوداروس خود را ساتراپ جدید کاریا نامید. در سال ۳۳۵ پیش از میلاد پس از مرگ پیکسوداروس، دامادش اورونتوباتس، از سوی شاهنشاه هخامنشیان
دامادش اورونتوباتس، از سوی شاهنشاه هخامنشیان عهده‌دار این مسئولیت شد. سال بعد که اسکندر مقدونی به کاریا حمله کرد، آدا که در آن زمان دژ آلیندا را در مالکیت داشت، بدون هیچگونه مقاومتی دژ را تسلیم اسکندر کرد. به پاس این خوش‌خدمتی، اسکندر او را فرمانده محاصره‌ی هالیکارناس کرد و پس از تسخیر هالیکارناس، فرمانروایی بر کاریا را به آدا سپرد. آدا نیز رسماً اسکندر را به فرزندخواندگی پذیرفت تا بدین ترتیب حکومت کاریا پس از مرگش بدون هیچگونه قید و شرطی به خود اسکندر برسد. ميراث. بنا بر اظهارات باستان‌شناسان ترک، مقبرهٔ
ميراث. بنا بر اظهارات باستان‌شناسان ترک، مقبرهٔ آدا پیدا شده‌است و بقایای او امروزه در موزهٔ باستان‌شناسی بودروم در معرض نمایش است.
تنگ طه روستایی در فاصلهٔ ۴۰ کیلومتری شهر داراب استان فارس است. این روستا از توابع دهستان قلعه بیابان و از بخش جنت شهرستان داراب است. موقعیت جغرافیایی و تاریخچه. روستای تنگ طه یکی از روستاهای شهرستان داراب فارس است که قدمت آن به حدود ۷۰ سال پیش می‌رسد و در ۴۰ کیلومتری شهر داراب و به مختصات ۲۸ درجه و ۳۲ دقیقهٔ شمالی و ۵۴ درجه و ۴۶ دقیقهٔ شرقی واقع است. از لحاظ طبیعی این روستا به صورت یک دشت نسبتاً هموار است که با دو رودخانهٔ فصلی که از وسط آن می‌گذرد به سه قسمت تقسیم شده است. این دو رودخانه در تغذیهٔ آب‌های
تقسیم شده است. این دو رودخانه در تغذیهٔ آب‌های زیرزمینی روستای تنگ طه و روستاهای پایین‌دست نظیر فتح‌آباد و جنت‌شهر و دیگر روستاها نقش مهمی دارد و برای جلوگیری از جاری شدن سیل و هدر رفتن آب بر روی هردو رودخانه سدهای خاکی مخزنی ایجاد نموده‌اند که اگر در طول سال ۲ تا ۳ بار از آب پر گردند روستاهای پایین‌دست از نظر آب مورد نیاز تغذیه می‌گردند. در سه طرف آن تپّه‌هایی قرار گرفته و یک طرف آن به دشت وسیع قلعه بیابان وصل است. اقلیم تنگ طه نسبتاً معتدل است. در زمستان‌ها دمای هوا به ندرت به زیر صفر می‌رسد. مردم این
دمای هوا به ندرت به زیر صفر می‌رسد. مردم این روستا از حدود ۷۰ سال پیش از روستای تاریخی نوایگان برای کشاورزی به این مکان آمده‌اند. ابتدا شخصی به نام شیخ حسین انصاری در این مکان شروع به کشاورزی نمود و بعدها با تشویق عدهٔ دیگری نیز به اینجا آمدند و با حفر چاه‌های متعدد باعث رونق کشاورزی و دامداری در این مکان گشتند. در ابتدا مردم به دلیل نبود امکانات و کمی جمعیت و نبود درآمد کافی با مشکلات فراوانی روبه‌رو بودند اما با گذشت زمان و به برنشستن درختان آن‌ها که عمدتاً انار بود، وضع مردم بهتر شد و با پیشرفت کشاورزی
انار بود، وضع مردم بهتر شد و با پیشرفت کشاورزی افراد مختلفی از روستاهای اطراف برای کار به این روستا آمدند به‌طوری‌که اکنون جمعیت افراد غیر بومی که برای کار به روستا آمده‌اند از جمعیت بومی بیشتر است؛ و در فصل کار جمعیت این روستا تا ده برابر افزایش پیدا می‌کند. جمعیت بومی این روستا حدوداً ۴۰۰ نفر است.
نقوش صخره‌ای عقربلو در روستای عقربلو در ۸ کیلومتری غرب شاهین‌دژ و در کنار رودخانه دائمی زرینه رود شاهین دژ واقع گردیده است. در حدود ۵۰۰ متری شمال روستا بلندی صخره‌ای کوچکی قرار گرفته است که دارای سطحی صاف وسیقلی است. درضلع شرقی این سطوح آثار حجاری انسان عصر شکار به چشم می‌خورد. اطلاعات دقیقی از زمان ایجاد این نقوش در دست نیست اما احتمال می‌رود مربوط به دوره پارینه سنگی باشند. این نقوش معمولاً آرزوهای نقاش را به تصویر می‌کشد، وجود این نقوش نشان از دیرینگی سکونت انسان در این مناطق دارد. این نقوش تصاویر زیبایی
انسان در این مناطق دارد. این نقوش تصاویر زیبایی از چند بزکوهی و یک سری علائم دیگر را به تصویر کشیده است. این اثر به ثبت ملی رسیده است.
ایکی باتیستا (متولد ۳ نوامبر ۱۹۵۶) بازرگان و کارآفرین برزیلی است، که بخش اعظم ثروت خود را از صنایع استخراج معادن و نیز اکتشاف نفت و گاز کسب نموده است. در حال حاضر، او رییس هیئت مدیره شرکت برزیلی ای‌بی‌اکس گروپ می‌باشد. این گروه شامل پنج شرکت تابعه است، که سهام آن‌ها در بازار بورس سائوپائولو دادوستد می‌شود. این پنج شرکت عبارتند از: اوجی‌اکس (نفت و گاز)، ام‌پی‌اکس (انرژی)، ال‌ال‌اکس (تدارکات)، ام‌ام‌اکس مینراسائو (استخراج نفت) و اواس‌اکس (خدمات و تجهیزات دریایی). در اوایل سال ۲۰۱۲، باتیستا با دارایی خالص ۳۰،۰
در اوایل سال ۲۰۱۲، باتیستا با دارایی خالص ۳۰،۰ میلیارد دلار، به‌عنوان هفتمین فرد ثروتمند جهان و نیز ثروتمندترین فرد در برزیل شناخته شده‌است.
سامنیت‌ها مردمی ایتالیایی بودند که در سامنیوم در جنوب مرکزی ایتالیا زندگی می‌کردند، آن‌ها جنگ‌های پرشماری با جمهوری روم کردند. سامنیت‌ها مردمی اوسکی‌زبان و شاید شاخه‌ای از سابین‌ها بودند. سامنیت‌ها اتحادی از قبایل هیرپینی، کائودینی، کاراسنی و پنتری ساختند. آن‌ها با روم در برابر گلها در سال ۳۵۴ پیش از میلاد هم پیمان شدند اما بعداً دشمنان روم شدند و به زودی درگیر مجموعه‌ای از سه جنگ (۳۴۳-۳۴۱، ۳۲۷-۳۰۴ و ۲۹۸-۲۹۰) در برابر روم بودند. با وجود پیروزی تماشایی بر رومی‌ها در جنگ چنگال‌های کائودین (۳۲۱)سامنیت‌ها
رومی‌ها در جنگ چنگال‌های کائودین (۳۲۱)سامنیت‌ها سرانجام مطیع شدند.
سابینان قبیله‌ای باستانی ایتالیایی بودند که در مرکز کوه‌های آپنین و پیش از تأسیس روم می‌زیستند و پس از ظهور روم نیز همسایگان شمال‌شرقی ایشان بودند. این قوم جنگ‌های بی‌شماری با رومیان داشت. داستان ربودن زنان سابینی. افسانهٔ ربودن زنان سابینی می‌گوید که وقتی به‌تازگی شهر روم به‌دست رومولوس تأسیس شده بود، به‌دلیل قلت تعداد زنان امکان زادوولد نبود و نسل رومیان یک یا دو نسلْ بیشتر به درازا نمی‌کشید. پس رومولوس، به‌توصیه‌ی سناتورها، سفیرانی به دولت‌شهرهای همجوار فرستاد تا از آنان درخواست ازدواج و نکاح برای مردانش
تا از آنان درخواست ازدواج و نکاح برای مردانش کنند. اما رؤسای دولت‌های همسایه پاسخ منفی و حتی استهزاءآمیز به این فرستادگان دادند. پس رومولوس دست‌به‌کار آن شد تا هرطور شده، حتی به‌زور، زنان اقوام همسایه را به روم بکشاند و به عقد مردان رومی دربیاورد. پس جشنواره‌ای موسوم‌به کنسوالیا را به‌افتخار نپتون ترتیب داد و خَلق‌های همسایه ــ از جمله آنتم‌ناتان، کروستومینان، کاینیننسان و سابینان ــ را بدین جشن دعوت و وانمود کرد که از پاسخ منفی همسایگان ناراحت نیست. وقتی این زنان با پدران و مادران و برادران خود وارد روم
این زنان با پدران و مادران و برادران خود وارد روم شدند، بازی‌ها شروع شد. ناگهان و مطابق نقشه‌ی قبلی، مردان جوان رومی از اینسو و آنسو وارد معرکه شدند و هر دختر باکره‌ی سابینی را که سر راه خود می‌دیدند می‌ربودند و به خانه‌ی خود می‌بردند. انتقام‌گیری والدینِ باکرگانِ ربوده‌شده. جنگ با کاینیننسان و آنتم‌ناتان و کروستومینان. در روز جشنواره و ربودن دختران، پدران و مادران این باکرگان نتوانستند کاری کنند. پس گریان و نالان از آن جشنواره بیرون رفتند و به خدایان شکایت بردند که چرا رومیان از حسن‌اعتمادشان سوءاستفاده
بردند که چرا رومیان از حسن‌اعتمادشان سوءاستفاده کرده‌اند. پس از چندی، بر گِرد تیتوس تاتیوس، پادشاه سابینان، آمدند و از او خواستند سپاهی راست کند و به‌جنگ رومیان برود و دخترانشان را بدیشان بازگرداند. تاتیوس پذیرفت. اما پیش از لشکرکشی به‌سوی روم، کاینیننسان احساس کردند که تاتیوس و دیگر متحدان با حرارت کافی نمی‌شتابند. پس خودشان ابتکار عمل را در دست گرفته به‌تنهایی بر قلمرو روم تاختند. اما رومولوس با سپاهش سر راهشان سبز شد و با یک درگیری مختصر شکستشان داد. سپس سپاه آنتم‌ناتان بر قلمرو روم تاخت. رومولوس ایشان
سپاه آنتم‌ناتان بر قلمرو روم تاخت. رومولوس ایشان را و بعد کروستومینان را نیز شکست داد. هرسیلیا، همسر رومولوس، از شوهرش خواست که والدین باکرگانِ ربوده‌شده را در شهروندی روم بپذیرد، چه دولتش با سیاست صلح‌وسازش می‌تواند تقویت هم بشود. رومولوس درخواستش را پذیرفت. در نتیجه، از آن شهرها به‌سوی روم مهاجرت‌های انبوهی شد که بیشتر این مهاجران را والدین و بستگان دوشیزگان ربوده‌شده تشکیل می‌دادند. جنگ با سابینانِ تحت رهبری تیتوس تاتیوس و مداخله‌ی زنان. سپس میان پدران و برادرانِ این زنان ــ به‌رهبری تیتوس تاتیوس ــ و
و برادرانِ این زنان ــ به‌رهبری تیتوس تاتیوس ــ و رومیان ــ به‌رهبری رومولوس ــ جنگی خونین در گرفت. زنان سابینی، که تاب دیدن کشته شدنِ شوهرانِ رومی و پدران سابینی‌شان را نداشتند، خویشتن را به وسط بارانِ نیزه‌ها انداختند. آنان شوهران و پدران خود را التماس می‌کردند که از ریختن خون یکدیگر دست بدارند و اسباط خود (فرزندان این دسته و نوه‌های آن دسته) را به ننگ پدرکشی بدنام نکنند و خون پدرزنان و دامادان خود را نریزند و گفتند که «همان بهتر که ما زنان ــ که مسبب این جنگیم ــ بمیریم، زیرا طاقت نداریم چونان بیوگان یا
جنگیم ــ بمیریم، زیرا طاقت نداریم چونان بیوگان یا یتیمان بزییم.» این التماس دو سپاه را تحت‌تأثیر قرار داد و جنگ را متوقف کرد و سکوتی سنگین حکمفرما شد. سپس سران دو سپاه، رومولوس و تاتیوس، جلو آمدند و معاهده‌ی صلح بستند و پادشاهی متحدی به مرکزیت روم تشکیل دادند. پس از این واقعه، زنان سابینی در چشم شوهران و پدرانشان عزیزتر هم شدند. ربودن زنان سابینی بدل به سوژه‌ای در هنر شده است و آثار بسیاری راجع‌به آن آفریده‌اند.
فیلیپ نیچک(به انگلیسی Philip Nitschke؛ متولد ۸ اوت ۱۹۴۷) نویسنده، انسان گرا و پزشکی استرالیایی است که سازمانی تحت عنوان «خروج جهانی» را در حمایت از اوتانازی بنیان‌گذاری کرده‌است. وی با برگزاری کمپینهایی موفق شد تا اوتانازی را در قلمرو شمالی (استرالیا) قانونی کند و قبل از آنکه این قانون توسط دولت نقض شود، توانست به چهار نفر در انجام عمل هومرگ یاری بدهد. او عقیده دارد اولین پزشک در دنیاست که عمل تزریق کشنده را به صورت قانونی و داوطلبانه به اجرا گذاشته‌است. نیچک از این که خود و گروهش دائماً توسط مسئولین مورد
از این که خود و گروهش دائماً توسط مسئولین مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرد، ناراضی است. وی همچنین نظریات متناقض شخصی خود در رابطه با خودکشی کمکی و اثر دین در تضاد و تقابل با این امر را به رشته تحریر درآورده است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
گره گوردی افسانه‌ای مرتبط با اسکندر است. این عبارت به مشکلی اشاره دارد که به‌ظاهر لاینحل است ولی با راه‌حلی زیرکانه یا با تقلب رفع می‌شود. افسانه. مدتی بود که اهالی فریگیه بدون شاه مانده بودند. غیب‌گویی از تلمیسوس (پایتخت باستانی فریگیه) مقرر کرده بود که نخستین مردی که سوار بر ارابه وارد شهر شود، شاه فریگیه اعلام شود. دهقانی به نام گوردیاس سوار بر ارابه وارد شهر شد. جایگاه و منزلت او را پیشتر عقابی که بر روی ارابه‌اش نشسته بود و نشانه‌ای از خدایان دانسته می‌شد، نوید داده بود. گوردیاس را به محض ورود به شهر،
نوید داده بود. گوردیاس را به محض ورود به شهر، شاه اعلام کردند. پسر او، میداس، به پاس شاه شدن پدرش، ارابهٔ او را به درگاه خدای فریگیه، سابازیوس (که یونانیان او را با زئوس مرتبط می‌دانستند)، اهدا کرد و بدین منظور ارابه را به یک تیرک یا تنهٔ یک درخت گره زد. گره به قدری کور و محکم بود که به هنگام ورود اسکندر به فریگیه در سدهٔ چهارم پیش از میلاد، همچنان ارابه سر جایش قرار داشت. در آن زمان فریگیه به یکی از ساتراپی‌های شاهنشاهی هخامنشیان مبدل شده بود. در زمستان سال ۳۳۳ پیش از میلاد، اسکندر در فریگیه اردو زد و
سال ۳۳۳ پیش از میلاد، اسکندر در فریگیه اردو زد و تلاش کرد تا گره را بگشاید. پس از آنکه نتواست سر گره را بیابد، با یک ضربهٔ شمشیر گره را به دو نیم کرد و برای گره دو سر جدید ایجاد کرد. آن شب هوا به‌شدت طوفانی شد. آریستاندر، پیشگوی اسکندر، خبر داد که این طوفان نشان از خوشحالی زئوس دارد و پیروزی‌های بسیاری برای اسکندر به همراه خواهد آورد. پس از آنکه اسکندر با یک ضربهٔ شمشیر گره را برید، زندگی‌نویسان او ادعا کردند که پیشتر غیبگویی از غیب خبر آورده‌است که هرکس گره را بگشاید، شاه آسیا خواهد شد.
مردم بوسنیایی یا بوسنیاک‌ها (زبان بوسنیایی: Bošnjak) از گروه قومی اسلاوهای جنوبی هستند که به طور عمده در بوسنی و هرزگوین، و با اقلیتی کوچکتر در سرزمین‌های دیگر شبه جزیره بالکان به خصوص در صربستان، مونته‌نگرو و کرواسی زندگی می‌کنند. بوسنیایی‌ها به طور معمول با پایبندی سنتی به دین اسلام پس از قرن ۱۵ام و ۱۶ام، با فرهنگ مشترک و زبان بوسنیایی مشخص می‌شوند. در کشورهای انگلیسی‌زبان، به بوسنیایی‌ها به عنوان بوسنیایی تبار و مسلمان اشاره می‌شود. گاهی تمام کسانی که در خاک کشور بوسنی زندگی می‌کنند بر اساس اشتباهی رایج
خاک کشور بوسنی زندگی می‌کنند بر اساس اشتباهی رایج جزء مردم بوسنیایی شمرده می‌شوند. زبان بوسنیایی به عنوان یکی از زبان‌های اسلاوی جنوبی تعریف شده است. ریشه. بسیاری از ویژگی‌های فرهنگی و زبانی بوسنیایی در دوره مهاجرت از قرون وسطی ریشه دارد. مطالعات ژنتیکی نشان می‌دهد که اولین ریشه‌های ژنتیکی مردم بوسنی را می‌توان به جمعیت‌های باستانیی که از شبه جزیره بالکان پس از آخرین یخبندان حداکثر ۲۱ هزار سال پیش گسترش یافته‌است مربوط دانست. فرهنگ. بوسنیایی‌ها سنتی با سابقهٔ طولانی دارند که قدمت آن به قرن ۱۵ام می‌رسد. تا
طولانی دارند که قدمت آن به قرن ۱۵ام می‌رسد. تا قبل از قرن ۱۹ام بسیاری از عناصر فرهنگ بوسنیایی تحت تأثیر تأثیر اروپا و امپراتوری عثمانی قرار گرفته‌بود. فرهنگ کشور بوسنی و هرزگووین از منطقه‌ای به منطقه‌ای دیگر و شهرستانی به شهرستانی دیگر بسیار متفاوت است. به عنوان مثال شهرهایی مانند سارایوو و موستار یک سنت غنی موسیقیای ویژه را با خود به همراه دارند. زبان. بوسنیایی‌ها به زبان بوسنیایی صحبت می‌کنند. این زبان در نگارش و دستور زبان فقط کمی با زبان صربی و زبان کرواتی متفاوت است، اما گویشوران زبان بوسنیایی
کرواتی متفاوت است، اما گویشوران زبان بوسنیایی می‌توانند به زبان صربی و کرواتی صحبت کنند. لغت‌نامه رسمی زبان بوسنیایی برای اولین بار در دههٔ ۱۶۳۰ چاپ شده‌است. جمعیت. بیش از دو میلیون بوسنیایی در کشور بوسنی و یک میلیون نفر دیگر در شبه جزیره بالکان و سراسر نقاط جهان زندگی می‌کنند. بوسنیایی‌ها در دو مرحله توسط صرب‌ها مورد هجوم، نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی قرار گرفته‌اند که به نسل‌کشی بوسنی مشهور است. دین. اکثر بوسنیایی‌ها مسلمانِ سنی هستند، همچنین به لحاظ تاریخی تصوف نیز نقش مهمی در این کشور داشته‌است.
سازمان خروج جهانی (به انگلیسی Exit International)یک سازمان ناسودبر بین‌المللی است که در جهت حمایت از اوتانازی فعالیت می‌کند. نام پیشین آن"بنیاد تحقیق درباره اوتانازی (VERF Inc.)بود. از دیگر سازمان‌های حمایت‌کننده از حق هومرگ اوتانازی و خودکشی کمکی می‌توان به دیگنیتاس (سازمان کمک به خودکش‌ها) و خروج نهایی اشاره کرد. فیلیپ نیچک این سازمان را پس از آنکه اولین قانون حمایت از اوتانازی که در استرالیا به تصویب رسیده بود، نقض شد، بنیان‌گذاری نمود. در زمانی که این قانون به اجرا درآمد، فیلیپ نیچک اولین پزشک در دنیا
به اجرا درآمد، فیلیپ نیچک اولین پزشک در دنیا بود که توانست عمل تزریق کشنده را به جهت اوتانازی به انجام برساند. خروج جهانی یک سازمان ناسودبر است که در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۵۰۰ نفر در آن کار می‌کردند. فعالیت‌ها. در سال ۲۰۱۱ میلادی این سازمان در یکی از بزرگ راههای استرالیا به نام هیوم، نخستین بیلبورد تبلیغاتی در حمایت از اوتانازی را رونمایی کرد. قبل از رونمایی از این بیلبورد اداره تبلیغات استرالیا به این سازمان هشدار داده بود که نصب چنین بیلبوردی ممکن است با قوانین ایالتی که هر گونه کمک به خودکشی را منع می‌کند،
ایالتی که هر گونه کمک به خودکشی را منع می‌کند، مغایر باشد. اما نهایتاً سازمان خروج جهانی موفق شد بیلبورد را نصب کند چرا که معتقد بود طرز بیان جملات بیلبورد کسی را ترغیب به اوتانازی نمی‌کند بلکه تنها در پی جلب حمایت عمومی برای قانونی شدن این عمل است. پیش از این نیز سازمان خروج جهانی یک آگهی تبلیغاتی تلویزیونی در حمایت از اوتانازی تهیه کرده بود که قرار بود در سال ۲۰۱۰ پخش شود. این آگهی توسط شبکه گروئِن ترَنسفِر که یک شبکه تبلیغاتی در استرالیاست، ساخته شد. دو آژانس تبلیغاتی برای درست کردن تبلیغ این سازمان با
آژانس تبلیغاتی برای درست کردن تبلیغ این سازمان با هم رقابت می‌کردند تا به قول خود «برای چیزی که غیرممکن است، بازاریابی کنند.» اگرچه سازمان نتوانست آگهی را پخش کند اما در انتخاب آژانس مناسب برای تولید آگهی موفق بود. قرار بود این آگهی در ۱۲ سپتامبر به نمایش در آید اما دو روز قبل از پخش جوازش باطل شد و دلیل آن نیز موانع قانونی که با حمایت از هر گونه اوتانازی یا خودکشی در تقابل بودند اعلام شد.
مِی (جمیله) هاشیموتو (به انگلیسی: "May Hashimoto"، به ژاپنی: 橋本芽生)، زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۸۸، با عنوان هنری مِی جِی.، خوانندهٔ پاپ و آراندبی اهل یوکوهامای ژاپن است. وی از مادری پارسی زبان و پدری ژاپنی زبان متولّد شد. می جی در ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۶، با انتشار آلبوم «» فعّالیت هنری خود را آغاز کرد.
هومن بهمنش (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۵۹ در لاهیجان) مدیر فیلمبرداری اهل ایران است. هومن بهمنش در ۳۰ شهریور ۱۳۵۹ در خانواده‌ای اهل سنندج در لاهیجان به دنیا آمد. او در رشته کارگردانی سینما تحصیل کرده و عضو انجمن مدیران فیلمبرداری سینمای ایران، انجمن فیلم کوتاه سینمای ایران، آکادمی علوم و فنون سینمایی آسیا پاسیفیک-استرالیا می‌باشد. او جوایزی از جشنواره‌های بین‌المللی و دیگر جشنواره‌ها برای فیلمبرداری دریافت کرده‌است. بهمنش در سال‌های ۹۱ و ۹۵ برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری جشنواره فیلم فجر شده‌است. او از سال
فیلم‌برداری جشنواره فیلم فجر شده‌است. او از سال ۱۳۷۴ فعالیت خود را در سینما از انجمن سینمای جوانان ایران آغاز کرد و در سال ۱۳۸۴ با فیلم سینمایی "آن سه" به صورت مستقل مدیریت فیلمبرداری را آغاز کرد.
دیگنیتاس نام سازمانی در سوئیس است متشکل از پرستاران و پزشکان مستقل سوئیسی است که به آن دسته از افرادی که بیماری های لاعلاج فیزیکی و روحی روانی داشته باشند، کمک می‌کند تا خود را از بین ببرند. ملاک بیماری لاعلاج این است که منجر به مرگ طی چند ماه شود یا درد غیرقابل تحمل به همراه داشته باشد. این سازمان در کشور سوئیس به افرادی که بیماری لاعلاج دارند با اجازهٔ پزشک، طبق رای دادگاه کمک می‌کند تا توسط خودکشی کمکی به زندگی خود پایان دهند. در پایان سال 2020 میلادی ، آنها خانه ها و واحد هایی در سوئیس که در نزدیکی
، آنها خانه ها و واحد هایی در سوئیس که در نزدیکی زوریخ قرار داشت را به منظور خودکشی در خانه برای 3,248 انسان مهیا کردند تاریخ تاسیس. دیگنیتاس در سال 17 مه 1998 میلادی توسط یک وکیل سوئیسی متخصص حقوق بشر به نام لودویگ مینلی ( Ludwig Minelli ) تأسیس شد. قوانین سوئیس تصریح می کند که کمک به خودکشی تا زمانی که با انگیزه های خودخواهانه انجام نشود قانونی است. مدرک قابل قبول قانونی مبنی بر اینکه فرد مایل به مرگ است نیز در قالب یک شهادت نامه امضا شده توسط شاهدان مستقل ایجاد می شود. اگر بیمار از نظر جسمی قادر به
مستقل ایجاد می شود. اگر بیمار از نظر جسمی قادر به امضای سند نباشد، فیلم کوتاهی از بیمار تهیه می‌شود که در آن از او خواسته می‌شود هویت خود را تأیید کند، که می‌خواهد بمیرد، و اینکه تصمیم او خواسته خود بوده و بدون متقاعدسازی و اجبار صورت گرفته شده است. همه‌پرسی طی دو همه‌پرسی در تاریخ 15 مه 2011 میلادی ، رای‌دهندگان در کانتون زوریخ با اکثریت قاطع درخواست‌ها برای غیرقانونی کردن این عمل و ممنوعیت کمک به خودکشی برای افراد مقیم یا غیر مقیم را رد شده اعلام کردند. طرح ممنوعیت در کمک به خودکشی توسط بیش از 278,000
طرح ممنوعیت در کمک به خودکشی توسط بیش از 278,000 نفر از رای‌دهندگان رد شد و طرح غیرقانونی کردن آن برای افراد غیرمقیم توسط 78 درصد رد شد.
جولیا پیرسون رئیس سابق سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا بود. او که در ۲۷ مارس ۲۰۱۳ از سوی باراک اوباما به این سمت منصوب شد، نخستین زنی است که تصدی این پست را به دست گرفته‌است. پیش از جولیا پیرسون، مارک سالیوان رئیس این سازمان بود. جولیا پیرسون در اول اکتبر ۲۰۱۴ استعفانامه‌اش را تسلیم وزیر امنیت داخلی آمریکا کرد. دلیل این استعفای وی ضعف‌های امنیتی در زمان تصدی وی بر سرویس مخفی اعلام شد. جوزف کلنسی یک مأمور ویژه که پیش از این مسئول بخش حفاظت از ریاست جمهوری بود، به عنوان جانشین خانم پیرسون منصوب شد.
بیمارستان پورسینا واقع در شهر رشت بیمارستانی است آموزشی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان با ۲۸۱ تخت ثابت که در سال ۱۲۸۴ خورشیدی تأسیس گردید. هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های اتاق عمل، اورژانس، داخلی، داخلی اعصاب (نورولوژی)، تروما، ICUG، ارتوپدی زنان، ارتوپدی مردان، جراحی، جراحی مغز و اعصاب، NICU، جراحی مغز و اعصاب الکتیو، جراحی ترمیمی، جراحی عروق، جراحی اطفال، گوارش، جراحی عمومی می‌باشد.
گریدن اسکووئر (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۱ با نام اصلی ادی کالینز) یک رپر آمریکایی است. او سرباز سابق در جنگ عراق بوده، و یک بی‌خدای صریح است که به ترویج، بحث و گفتگو دربارهٔ مسائل فلسفی می‌پردازد. او در زمینه فیزیک تحصیل کرده و سپس به تحصیل در علوم کامپیوتر پرداخته‌است.
استان از تقسیمات کشوری سابق کنیا بوده که در سال ۲۰۱۳ منحل و ۴۷ شهرستان جایگزین آن شد. این استان‌ها عبارتند از:
بیمارستان رازی واقع در خیابان رازی شهر رشت بیمارستانی است آموزشی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان با ۲۰۴ تخت ثابت که در سال ۱۳۳۲ خورشیدی تأسیس گردید. هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های ارولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی ریه-فوق تخصصی ـ داخلی کبد و گوارش-فوق تخصصی ـ داخلی کلیه (نفرولوژی)-عفونی -پیوند کلیه -پوست-ICU جنرال-فوق تخصصی ـ جراحی عروق-فوق تخصصی ـ داخلی روماتولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی هماتولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی غدد (اندو کراینولوژی)-جراحی عمومی-فوق تخصصی ـ جراحی توراکس - دیالیز-اتاق عمل جراحی
تخصصی ـ جراحی توراکس - دیالیز-اتاق عمل جراحی توراکس-اتاق عمل جراحی عمومی-اتاق عمل جراحی عروق-تالاسمی- اورژانس-هموفیلی-اتاق عمل ارولوژی- اتاق عمل سرپایی ارولوژی-اتاق عمل سرپایی جراحی عمومی -اتاق عمل سرپایی عروق -اتاق عمل سرپایی توراکس و واحدهای متنوع پاراکیلنی و درمانگاهی می‌باشد. این بیمارستان در دوره کووید ۱۹ جزو بیمارستان های دارای پذیرش بیمار کرونایی در رشت بود. تاریخچه. جنگ جهانی دوم و اشغال گیلان به وسیله دولت شوروی و کمبود آذوقه و بی سرو سامانی‌های سیاسی و اقتصادی همزمان با بررسی دکتر شارل (کارشناس
و اقتصادی همزمان با بررسی دکتر شارل (کارشناس فرانسوی) از گیلان در سال ۱۳۳۲ و انجام مینو گرافی در سراسر شهر و اعلام آلودگی شدید منطقه کار را بدان جا کشاند که مقدمات تشکیل انجمنی به نام انجمن حمایت از مسلولین را فراهم آورد. اطباء و انجمن حمایت نظر استاندار وقت عباس حشمتی را به تأسیس آسایشگاه و مرکز مبارزه با سل جلب کردند. ابتدا این انجمن به جمعیت مبارزه با سل و حمایت از مسلولین تغییر نام داد و با ۲ هدف به فعالیت پرداخت: هدف اول به سامان رساندن ساختمان آسایشگاه و مرکز مبارزه با سل و هدف دوم جمع‌آوری اعانه‌های
و مرکز مبارزه با سل و هدف دوم جمع‌آوری اعانه‌های مردمی برای ساخت و ساز این تأسیسات. در راستای انجام این ۲ هدف در مرحله اول جمعیت موفق شد از آقای محمود محمودی نماینده مردم گیلان در مجلس شورای ملی قطعه زمینی در حدود ۴۰ هزار متر مربع واقع در کنار رودخانه گوهر رود به رایگان تهیه کند و در آن قطعه زمینی برای مسلولین منطقهٔ گیلان آسایشگاه و تأسیسات فنی به وجود آورد. در سال ۱۳۳۲ افراد متشکله عبارت بودند از عباس حشمتی استاندار، محمود محمودی، دکتر یحیی دیلمی (کفیل بهداری)، جهانگیر سرتیپ پور (شهردار)، لاکانی
(کفیل بهداری)، جهانگیر سرتیپ پور (شهردار)، لاکانی (دادستان)، معتمد همایون مژده‌ای (رئیس جمعیت)، دکتر محمد حسن نویدی و دکتر محمد مهدی کاشانی (اطبای معرفی شده از کانون پزشکان)، مهندس ادیب سمیعی. با تهیه زمین از آقایان مهندس ادیب سمیعی، مهندس پیروز و مهندس شایگان تقاضا شد پیمانکاری این آسایشگاه را به عهده گیرند. با تهیه مقدمات لازم در اسفند ۱۳۳۲ مراسم کلنگ زنی صورت گرفت و کار ساختمانی آسایشگاه آغاز شد تا وصول اعتبارات از وزارت بهداری جمعیت ۲ میلیون ریال به صورت قرض الحسنه در اختیار پیمانکار قرار داد و اسکلت
قرض الحسنه در اختیار پیمانکار قرار داد و اسکلت آسایشگاه تا پوشش سقف به انجام رسید. ظرفیت آسایشگاه ۲۰۰ تخت خواب و قابل افزایش تا ۳۰۰ تخت بود. در ۸ مهر ۱۳۳۸ مبلغ ۱۰ میلیون ریال بودجه برای ادامه کار آسایشگاه در اختیار بهداری استان قرار گرفت ساختمان تجهیز و تکمیل آسایشگاه تا ۱۳۴۶ طول کشید. از این سال با ظرفیت ۱۰۰ تخت خواب و در سال ۱۳۴۸ با ظرفیت ۱۵۰ تخت شروع به کار کرد .(۱۳۰ تخت برای بزرگسالان و ۲۰ تخت برای کودکان) و به صورت یکی از آسایشگاه‌های جدید بین‌المللی درآمد. در ۱۳۴۹ جمعیت به احداث مرکز آموزشی حرفه‌ای