payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیماران تحت درمان با ناقلین ویروسی برای سندروم ویسکوت-آلدریچ دچار لوسمی سلول T شدند که به علت محل درج و دخول ناقل ویروسی گزارش شده است. پتانسیل اشباع بیش از حد کمپلکس RISC نیز مشکلی دیگر است. اگر shRNA در مقادیر بالایی بیان شود، سلول ممکن است نتواند قادر به پردازش همه RNAهای بیان شده باشد و درنتیجه موجب مشکلات قابل توجهی شود. چالش دیگر این است که بیمار امکان دارد در برابر این فرایند درمانی از خود پاسخ ایمنی نشان دهد. در نهایت، ممکن است اثرات خارج از هدف رخ داده و shRNA موجب خاموشی ژنی غیر از ژن موردنظر
رخ داده و shRNA موجب خاموشی ژنی غیر از ژن موردنظر شود. در توسعه روش‌های درمانی برمبنای shRNA، تمامی این چالش‌ها باید در نظر گرفته شوند.
مهاجم در فوتبال بازیکنانی هستند، که در نزدیک‌ترین ردیف به دروازه حریف بازی می‌کنند و برای گل زدن تلاش می‌کنند. در ترکیب‌های فوتبال مدرن، تیم‌ها معمولاً از ۱ تا ۳ مهاجم بهره می‌برند. مهاجم دوم یا مهاجم سایه در فوتبال بازیکنانی هستند که پشت مهاجم نخست بازی می‌کنند و بیشتر وظیفه بازی‌سازی برای او را بر عهده دارند. کریستیانو رونالدو یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال می‌باشد. مهاجم نوک. نقش سنتی یک مهاجم این است که بیشتر گل‌ها را برای تیم بزند. اگر آنها بازیکنانی قد بلند و با فیزیک بدنی مناسب باشند، با توانایی
قد بلند و با فیزیک بدنی مناسب باشند، با توانایی سر زنی خوب، ممکن است از این بازیکنان برای قرار گرفتن به عنوان هدف سانترها یا ارسال‌های بلند، نبردهای هوایی در هنگام ارسال توپ‌های بلند، یا دریافت پاس‌ها و حفظ مالکیت توپ با قرارگیری در موقعیت پشت به دروازه در حین پیشروی هم تیمی‌ها استفاده گردد. همچنین از این بازیکنان به منظور ایجاد فضا برای تیم یا کمک به هم تیمی‌های خود با ارسال یک پاس (از طریق «پاس در عمق» به داخل محوطه جریمه)، که دومی نیازمند به سریع بودن و حرکت بدنی خوب است، استفاده می‌گردد. علاوه بر آن
و حرکت بدنی خوب است، استفاده می‌گردد. علاوه بر آن مهاجم نوک نیازمند توانایی تمام کنندگی می‌باشد. مهاجم میانی. مهاجم‌های مرکزی پیشینه طولانی در بازی دارند، اما عنوان‌ها برای توصیف گونه بازی‌شان در طول سال‌ها متفاوت بوده است. نخست چنین بازیکنانی را مهاجمان داخلی، مهاجمان مرکزی خلاق یا عمق «ساب فوروارد» می‌نامیدند. در دوران کنونی، دو گونه دیگر از این نوع بازیکنان سنتی ایجاد گردیده است: مهاجم دوم، یا سایه، یا پشتیبان، یا مهاجم کمکی و، در چیزی که واقعاً برای خودش متمایز است، مهاجم شماره ۱۰. وینگر. وینگر بازیکنی
متمایز است، مهاجم شماره ۱۰. وینگر. وینگر بازیکنی هجومی است که در موقعیت عرضی در نزدیکی خطوط محوطه جریمه قرار دارد. با در نظر گرفتن منشأ آنها به عنوان «مهاجم بیرونی» که یک پست قدیمی است می‌توان آنها را به عنوان مهاجم طبقه‌بندی کرد؛ و همچنان در بیشتر نقاط جهان، به ویژه در فرهنگ‌های فوتبال لاتین و هلند، به عنوان مهاجم شناخته می‌شوند. با این حال، در بازی‌های کشورهای بریتانیایی (که در آن بیشتر از ترکیب ۴–۴–۲ و انواع آن استفاده می‌شود) معمولاً آنها به‌عنوان بخشی از خط میانی در نظر گرفته می‌شوند. ۹ کاذب. ۹ کاذب،
از خط میانی در نظر گرفته می‌شوند. ۹ کاذب. ۹ کاذب، تا اندازه‌ای همانند نقش پیشرفته‌تر هافبک هجومی/بازی‌ساز است، یک مهاجم تنها یا مهاجم مرکزی غیر متعارف است که در عمق خط میانی زمین جای می‌گیرد. هدف از این کار این است که برای مدافعان میانی حریف که می‌روند تا ۹ کاذب را دنبال کنند مشکل ایجاد کند، و در پشت سرشان فضایی برای هافبک‌ها، مهاجمان یا وینگرهای مهاجم برای استفاده آنها بگذارند، یا اینکه ۹ کاذب را رها کنند تا زمان و فضای کافی به او برای دریبل کردن یا پاس دادن بدهند. یک پاس را انتخاب کنید این اصطلاح از
دادن بدهند. یک پاس را انتخاب کنید این اصطلاح از شمارهٔ سنتی برای مهاجمان میانی (۹) می‌آید و این واقعیت است که معمولاً یک مهاجم وسط به‌طور معمول در نزدیکی خط مدافعان می‌ماند تا زمانی که فرصتی برای عبور از آنها به سمت دروازه پیدا کند. ویژگی‌های کلیدی برای ۹ کاذب مشابه ویژگی‌های یک مهاجم نوک است: توانایی دریبل زدن برای استفاده از فضای بین خطوط، توانایی پاس کوتاه خوب برای ارتباط با خط هافبک و نگاهی باز برای بازی‌سازی از طریق هم تیمی‌هایی که از عمق به سوی دروازه می‌دوند. مهاجم هدف. اصطلاح «مهاجم هدف» یا «بازیکن
می‌دوند. مهاجم هدف. اصطلاح «مهاجم هدف» یا «بازیکن هدف» اغلب برای توصیف نوع خاصی از مهاجم یا مهاجم مرکزی استفاده می‌شود که نقش اصلی آنها دریافت توپ‌های بلند در هوا، نگه داشتن توپ و ایجاد موقعیت برای سایر هم‌تیمی‌ها علاوه بر آن گلزنی برای تیم است.
در رایانش، به‌خاطرسپاری یک روش بهینه‌سازی است که در درجهٔ اول برای سرعت بخشیدن به برنامه‌های رایانه‌ای با ذخیرهٔ نتایج فراخوان‌های توابع هزینه‌بر و بازگرداندن نتیجهٔ ذخیره‌شده در صورت تکرار ورودی‌های مشابه استفاده می‌شود. از به‌خاطرسپاری در سایر زمینه‌ها (و برای مقاصدی غیر از افزایش سرعت) نیز استفاده شده است، مانند تجزیهٔ نزولیِ بازگشتیِ متقابل ساده. به‌خاطرسپاری اگرچه با حافظه نهان مرتبط است، اما مورد خاصی از این بهینه‌سازی است و با فرم‌های ذخیرهٔ کَش مانند حافظهٔ میانگیر (بافر) یا جایگزینی صفحه فرق دارد.
حافظهٔ میانگیر (بافر) یا جایگزینی صفحه فرق دارد. در زمینهٔ برخی از زبان‌های برنامه‌نویسی منطقی، به‌خاطرسپاری به‌عنوان جدول‌بندی نیز شناخته می‌شود. ریشه‌شناسی. اصطلاح مموایز کردن توسط Donald Michie در سال ۱۹۶۸ ابداع شده بود و از واژهٔ لاتینِ memorandum (به یاد داشتن) برگرفته شده است و بنابراین دربردارندهٔ معنی برگرداندن (نتایج) یک تابع به چیزی است تا به یاد سپرده شود. در حالی که مموایز کردن ممکن است با به memorization اشتباه گرفته شود (به خاطرِ به اشتراک‌گذاری ریشهٔ مشترک)، مموایز کردن معنی خاصی در رایانش
ریشهٔ مشترک)، مموایز کردن معنی خاصی در رایانش دارد. بررسی اجمالی. یک تابع به‌خاطرسپاری نتایجی را که با مجموعه‌هایی از ورودی‌های خاص مرتبط است «به خاطر می‌سپارد». فراخوانی‌های بعدی با ورودی‌های به خاطر سپرده شده نتایج را به جای محاسبه مجدد آن برمی‌گرداند، بنابراین هزینه اولیه فراخوانی با پارامترهای داده‌شده را از همهٔ (به‌جز اولین) فراخوانی‌های تابع با آن پارامترها حذف می‌کند. مجموعهٔ ارتباطات به خاطر سپرده شده ممکن است یک مجموعه با اندازه ثابت باشد که توسط الگوریتم‌های جایگزینی یا یک مجموعه ثابت کنترل شود
الگوریتم‌های جایگزینی یا یک مجموعه ثابت کنترل شود که بستگی به طبیعت تابع و کاربردهای آن دارد. یک تابع در صورتی می‌تواند به‌خاطرسپاری شود که به‌طور ارجاعی شفاف باشد؛ که فقط در صورتی ممکن است که، فراخوانی تابع دقیقاً اثری مشابه با جایگزینی فراخوانی تابع با مقدار بازگشتی آن داشته باشد (اگرچه، موارد استثناء خاصی نیز برای این محدودیت وجود دارد). درحالی‌که مموایز کردن با جداول مراجعه مرتبط است، چون اغلب از چنین جداولی در اجرایش استفاده می‌کند، اما مموایز کردن فضای کش نتایج اش را به‌طور شفاف و در حین اجرا، در
فضای کش نتایج اش را به‌طور شفاف و در حین اجرا، در صورت نیاز، و نه پیشاپیش، پر می‌کند. مموایز کردن یک وسیله برای پایین آوردن هزینه زمان تابع در عوض افزایش هزینه فضا است؛ که به این معنی است که توابع ممورایزشده برای افزایش سرعت در عوض استفادهٔ بیشتر از حافظه کامپیوتر بهینه می‌شوند. «هزینه» فضا/زمان الگوریتم‌ها اسم خاصی در رایانش به نام پیچیدگی محاسباتی دارند. همهٔ توابع یک پیچیدگی محاسباتی در زمان (یعنی: زمانی که برای اجرا لازم دارند) و در فضا دارند. اگرچه یک بده بستان در رابطه با فضا-زمان اتفاق می‌افتد
یک بده بستان در رابطه با فضا-زمان اتفاق می‌افتد (یعنی:فضای بیشتری مصرف شده و در عوض سرعت بیشتر می‌شود)، اما با دیگر بهینه‌سازی‌ها که بده بستان فضا-زمان دارند نظیر کاهش قدرت، متفاوت است، به این معنی که مموایز کردن یک بهینه‌سازی زمان اجرا است و نه بهینه‌سازی زمان کامپایل. علاوه بر این، کاهش قدرت، به‌طور بالقوه، یک عملیات هزینه بر نظیر ضرب را با یک عملیات کم هزینه تر نظیر جمع جایگزین می‌کند، و میزان کاهش هزینه می‌تواند بسیار وابسته به ماشین (غیرقابل حمل در بین ماشین‌ها) باشند در حالی که مموایز کردن بیشتر
بین ماشین‌ها) باشند در حالی که مموایز کردن بیشتر مستقل از ماشین می‌باشد و در پلتفرم‌های مختلف قابل جابجایی می‌باشد(کراس پلتفرم). تابع شبه‌کد پایین را برای محاسبه فاکتوریل n در نظر بگیرید: function factorial ("n" is a non-negative integer) if "n" is 0 then return 1 ["by the convention that" 0! = 1] else return factorial("n" – 1) times "n" ["recursively invoke factorial" "with the parameter 1 less than n"] end if end function برای هر عدد صحیح n به‌طوری‌که n≥۰, نتیجه پایانی تابع فاکتوریل غیرمتغیر است. اگر به
نتیجه پایانی تابع فاکتوریل غیرمتغیر است. اگر به (x = factorial(3 استناد داده شده باشد، نتیجه طوری است که x همیشه برابر با مقدار ۶ خواهد بود. یک نسخه غیر مموایز از مورد بالا، با طبیعت الگوریتم بازگشتی درگیر داده شده، احتیاج به فراخوانی‌های n + 1 فاکتوریل دارد تا به نتیجه بالا برسد و هرکدام از این فراخوانیها، به نوبه خود، هزینه‌ای مرتبط در زمان می‌گیرد تا تابع مقدار محاسبه‌شده را بازگرداند. بسته به ماشین، این نتیجه جمع موارد زیر خواهد بود: در یک اجرای غیرممورایز، هر فراخوانی سطح‌بالا به فاکتوریل شامل هزینهٔ
هر فراخوانی سطح‌بالا به فاکتوریل شامل هزینهٔ انباشتهٔ مراحل ۲ تا ۶ متناسب با مقدار n اولیه است. یک نسخهٔ ممورایزشده از تابع فاکتوریل به این صورت است: function factorial ("n" is a non-negative integer) if "n" is 0 then return 1 ["by the convention that" 0! = 1] else if "n" is in "lookup-table" then return "lookup-table-value-for-n" else let x = factorial(n – 1) times "n" ["recursively invoke factorial" "with the parameter 1 less than n"] store "x" in "lookup-table" in the "n"th slot ["remember the result of
in the "n"th slot ["remember the result of n! for later"] return x end if end function دراین مثال خاص، اگر فاکتوریل در ابتدا با ۵ فراخوانی شود و سپس بعداً باهر مقداری کم‌تر یا برابر با ۵ فراخوانی شود، آن مقادیر بازگشتی همچنین مموایز خواهند شد، چون فاکتوریل به صورت بازگشتی با مقادیر۰و۱و۲و۳و۴و۵ فراخوانی خواهند شد، و مقادیر بازگشتی برای هر کدام از آن‌ها ذخیره خواند بود. اگر آن بعداً با یک شماره بزرگتر از ۵، نظیر ۷فراخوانی شود، فقط ۲ فراخوانی بازگشتی(۶و۷)انجام می‌شود و نتیجه !۵ از قبل ذخیره شده است. در این
می‌شود و نتیجه !۵ از قبل ذخیره شده است. در این روش، مموایز کردن به یک تابع اجازه می‌دهد که از نظر زمانی بیشتر بهینه شود مادامی که بیشتر فراخوانی می‌شود، بنابراین منتهی به یک افزایش سرعت نهایی می‌شود. بعضی از دیگر ملاحظات. ممورایزکردن اتوماتیک. اگر چه ممکن است مموایز کردن به توابع به صورت داخلی و واضح به وسیلهٔ یک برنامه‌نویس کامپیوتر، بیسار شبیه به روش اشاره شده در بالا که برای اجرای فاکتوریل بود، اضافه شود، توابع شفاف ارجاعی ممکن است به صورت اتوماتیک و خارجی مموایز شوند. تکنیک‌هایی که توسط Peter Norvig به
مموایز شوند. تکنیک‌هایی که توسط Peter Norvig به کار گرفته شده‌اند کاربردهایی نه تنها در LISP مرسوم (زبانی که در آن در مقاله اش ممورایزکردن اتوماتیک رانشان داد)، بلکه در تعداد زیادی از زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر دارد. کاربردهای مموایز اتوماتیک به‌طور رسمی در مطالعات دوباره‌نویسی اصطلاح و هوش مصنوعی جستجو شده‌اند. در زبان‌های برنامه‌نویسی جایی که توابع اشیاء کلاس پایه هستند (نظیر Lua, Python, یا Perl)، مموایز کردن اتوماتیک می‌تواند توسط جایگزینی (در زمان اجرا) یک تابع با مقدار محاسبه شده اش وقتی که یک مقدار
یک تابع با مقدار محاسبه شده اش وقتی که یک مقدار از محاسبه به ازای پازامترهای داده شده به دست آمد، اجرا شود. تابعی که این جایگزینی مقدار برای تابع شیء را انجام می‌دهد می‌تواند به‌طور کلی هر تابع ارجاعی شفافی را بسته‌بندی کند. شبه‌کد پایین را در نظر بگیرید (جایی که فرض شده توابع از مقادیر کلاس پایه هستند): function memoized-call if F has no attached array values then allocate an associative array called values; attach values to F; end if; if F.values[arguments] is empty then F.values[arguments] =
is empty then F.values[arguments] = F(arguments); end if; return F.values[arguments]; end function به منظور فراخوانی نسخهٔ ممورایزشده اتوماتیک فاکتوریل با استفاده از استراتژی بالا، به جای فراخوانی مستقیم فاکتوریل، کد فراخوانی مموایز ((factorial(n) را فراخوانی می‌کند. همچنین فراخوانی‌ای درابتدا چک می‌کند تا ببیند که آیا یک آرایه نگه دارنده برای ذخیره‌سازی نتایج اختصاص داده شده است، وگرنه، آن آرایه را الحاق می‌کند. اگر هیچ آرایه‌ای در مکان [values [arguments نباشد (جایی که آرگومان‌ها به‌عنوان کلید آرایه شرکت
(جایی که آرگومان‌ها به‌عنوان کلید آرایه شرکت پذیر استفاده شده‌اند) و یک فراخوانی واقعی به فاکتوریل با آرگومان‌های فراهم شده درست می‌شود. درآخر، ورودی در آرایه در موقعیت کلید به فراخواننده بازمی‌گردد. استراتژی بالا به بسته‌بندی واضح در هر فراخوانی به یک تابع که می‌خواهد مموایز شود احتیاج دارد. در زبان‌هایی که به بستن اجازه می‌دهند مموایز کردن می‌تواند به‌طور ضمنی توسط یک کارخانه‌ی عمل‌کننده که یک شیء تابع ممورایزشده را بسته‌بندی می‌کند، تحت تأثیر قرار بگیرد. در شبه‌کد، این مورد می‌تواند به این صورت بیان
در شبه‌کد، این مورد می‌تواند به این صورت بیان شود: function construct-memoized-functor allocate a function object called memoized-version; let memoized-version(arguments) be if self has no attached array values then [self is a reference to this object] allocate an associative array called values; attach values to self; end if; if self.values[arguments] is empty then self.values[arguments] = F(arguments); end if; return self.values[arguments]; end let; return memoized-version; end function به جای فراخوانی
memoized-version; end function به جای فراخوانی فاکتوریل، یک شیء جدید تابع memfact به صورت مقابل ایجاد می‌شود. memfct = construct-memoized- functor factorial مثال بالا فرض می‌کند که تابع فاکتوریل قبل از فراخوانی به تابع construct-memoized-functor ایجاد شده است. از این‌جا به بعد، memfact(n) هر وقت فاکتوریل n مورد نیاز باشد، فراخوانی می‌شود. در زبان‌هایی نظیر Lua، تکنیک‌های پخته‌تر بیشتری وجود دارند که به یک تابع اجازه می‌دهند تا با یک مقدار جدید با اسم مشابه جایگزین شود اجازه خواهند داد که: factorial =
جایگزین شود اجازه خواهند داد که: factorial = construct-memoized-functor factorial به‌طور ضروری، چنین تکنیک‌هایی الحاق کردن شیء تابع اصلی را به عمل‌کننده ایجاد شده و ارسال فراخوانی‌ها را به تابع اصلی که توسط یک اسم مستعار مموایز شده‌اند را هنگامی که یک فراخوانی به تابع اصلی نیاز است، شامل می‌شوند. (برای جلوگیری از بازگشتی بی پایان) و همانند چیزی که در پایین نشان داده شده: function construct-memoized-functor allocate a function object called memoized-version; let memoized-version(arguments) be if self has no
let memoized-version(arguments) be if self has no attached array values then [self is a reference to this object] allocate an associative array called values; attach values to self; allocate a new function object called alias; attach alias to self; [for later ability to invoke F indirectly] self.alias = F; end if; if self.values[arguments] is empty then self.values[arguments] = self.alias(arguments); [not a direct call to F] end if; return self.values[arguments]; end let; return memoized-version; end
end let; return memoized-version; end function
گود عربان و درب شیخ، محله‌ای بسیار قدیمی در مرکز شیراز قدیم است که در دوره قاجاریه و پیش از آن دارالحکومه شیراز قدیم محسوب می‌شد. علت نام‌گذاری. در این محله قدیمی یک کاروانسرا وجود داشته که به دلیل نزدیکی به جنوب شهر شیراز بیشتر مورد رفت و آمد اعراب بوده است. در حیاط این کاروانسرا گودی وجود داشته که مسافران و اعراب اجناس خود را جهت داد و ستد در آن گود قرار می‌دادند. به همین دلیل این محله گودعربان نام گرفته است. تا چند سال قبل آثاری از خرابه‌ها و دیوارهای این کاروانسرا وجود داشت. بناهای شاخص محله. این محله
کاروانسرا وجود داشت. بناهای شاخص محله. این محله مقر مساجد قدیمی بسیاری از جمله مسجد نصیرالملک، خانهٔ نصیرنظام، مدارس علمیه نظیر مدرسه خان، کاخ قوام الملک و حرمسرای زینت الملک است. در اين محله خانه بناهای مهم دیگری مانند آرامگاه شیخ روزبهان، حسینیه قوام، امامزاده زنجیری هم وجود دارند. تقسیم‌بندی محلات شیراز قدیم. در کل محلات شیراز به دو دسته بزرگ حیدری و نعمتی تقسیم شده بودند. حیدری به محلاتی گفته می‌شد که افراد آن محلات، خود را پیرو سلطان حیدر که از مشایخ عرفان بود، می‌دانستند. نعمتی به محلاتی اطلاقی می‌شد
بود، می‌دانستند. نعمتی به محلاتی اطلاقی می‌شد که ساکنان آن خود را پیرو شاه نعمت‌الله ولی که او نیز از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین عرفای عصر بود می‌دانستند. درگیری‌ها و مخاصماتی که بین این دو دسته در سال‌های متمادی صورت گرفته هنوز هم مورد بحث است و حتی به صورت ضرب‌المثل جنگ حیدری، نعمتی در زبان‌هاست. پنج محله‌ محله اسحاق بیگ، محله درب شاهزاده، محله بالا کفت، محله میدان شاه و محله بازار مرغ را حیدری خانه و پنج محله محله سرباغ، محله سنگ سیاه، محله درب مسجد، محله لب آب و محله سر دزک را نعمتی خانه می‌گفتند. البته
لب آب و محله سر دزک را نعمتی خانه می‌گفتند. البته محله ارمنی‌ها و محله کلیمی‌ها جزء محلات بی‌طرف بودند و کاری به درگیری‌ها و مخاصمات نداشتند. جستارهای وابسته. شیراز
بقعه شاه داعی‌الله آرامگاه شاعر شیرازی نظام‌الدین محمد الحسینی متخلص به داعی است است که در جنوب شیراز، در مشرق گورستان دارالاسلام و خارج از دروازه شاهداعی واقع شده است. در مجاور وی قبر فرزندش سیدمیرقاسم که در سال ۹۲۰ هجری قمری درگذشت، قرار دارد. ساختمان بقعه او در زمان کریم خان زند احداث شد که سنگی بزرگ و خوش نگار بر قبر او قرار داده شده و بر روی آن به خط ثلث برجسته نوشته شده است که متعاقباً در سال ۱۲۹۹ هجری قمری توسط فردی خیر به نام حاج میرزا کریم صراف تعمیراتی بر آن انجام گرفته است. این بقعه با آجر و کاشی
بر آن انجام گرفته است. این بقعه با آجر و کاشی و چوب تزئین شده و بسیار باشکوه و با خطوط زیبا از کلام‌الله و اشعار شاه داعی الی الله به خط نستعلیق منقوش شده است. بر روی سطح دیوار رو به قبله قبر، زندگی شاه داعی الی الله به‌طور مختصر برای اطلاع عموم بر روی کاشی نوشته شده است. این آرامگاه دارای دو سنگ قبر بزرگ سماقی مجلل سرخ رنگ متعلق به شاه داعی و فرزندش است و از دو قسمت تشکیل شده است. بر سر در آرامگاه شعری از خود شاه داعی الی الله نوشته شده است:
پروین عالی‌پور کاکس (زاده ۱۳۲۷ – درگذشته ۱ بهمن ۱۳۹۹ - ۷۲ سال) خواننده آواز بختیاری بود. زندگینامه. پدرش به دلیل اشتغال در شرکت نفت به همراه خانواده به اهواز مهاجرت کرد و پروین در آن شهر به دنیا آمد. در هفده‌سالگی به رادیو اهواز دعوت شد و نخستین صفحه ترانه شیرعلی مردان با صدای او ضبط شد که شهرت او را به همراه داشت. بعد از انقلاب و از آن‌جا که خوانندگی زنان ممنوع شد او به بریتانیا مهاجرت کرد. در انگلستان ازدواج کرد و نام خانوادگی شوهرش "کاکس" را برگزید. از صدای پروین کاکس در بسیاری از آثار برجسته موسیقی و
صدای پروین کاکس در بسیاری از آثار برجسته موسیقی و موسیقی فیلم جهان استفاده شده است. کاکس ۱ بهمن ۱۳۹۹ در سن هفتاد و دوسالگی در لندن درگذشت. فعالیت حرفه‌ای. شروع فعالیت هنری او از سن ۱۳ سالگی در رادیو اهواز بود و در ۱۷ سالگی ترانه شیرعلیمردون را روی صفحه برد. پروین عالی‌پور سابقاً در رادیو اهواز به اجرای برنامه خصوصاً آوازهای بختیاری می‌پرداخت. او سپس به لندن رفت و به عنوان خواننده آزاد به همکاری با آهنگ‌سازان مختلف پرداخت. از آن جمله است همکاری با جوسلین پوک در آلبوم‌های Untold Things و موسیقی فیلم
پوک در آلبوم‌های Untold Things و موسیقی فیلم Habitación En Roma، همکاری با :داریو ماریانلی در موسیقی فیلم Agora، همکاری با مجید انتظامی در موسیقی فیلم «جایی برای زندگی» و همچنین «سوئیت سمفونی نانو» و هم‌چنین همکاری با آریا عظیمی‌نژاد در موسیقی فیلم «چند کیلو خرما برای مراسم تدفین» و همکاری با ورنر هرتزوگ کارگردان آلمانی در موسیقی فیلم Pilgrimage و همین‌طور هم‌کاری‌هایی با سازمان پزشکان بدون مرز و سازمان عفو بین‌الملل می‌باشد.
طهران تهران فیلم دو اپیزودی محصول سال ۱۳۸۸ ایران است که کارگردان اپیزود نخست به نام «طهران: روزهای آشنایی» داریوش مهرجویی و کارگردان اپیزود دوم به نام «تهران: سیم آخر» مهدی کرم‌پور است. فیلم "طهران تهران" که پیش‌تر "تهران در جستجوی زیبایی" نام داشت قرار بود سه قسمت داشته باشد و قسمت وسط را سیف‌الله داد کارگردانی کند که وی پیش از شروع ساخت فیلم درگذشت. طهران: روزهای آشنایی. «طهران: روزهای آشنایی» اپیزود اول فیلم سینمایی است. داریوش مهرجویی در این اپیزود، تهران قدیم را روایت می‌کند. در این اپیزود پانته آ
تهران قدیم را روایت می‌کند. در این اپیزود پانته آ بهرام، قربان نجفی، مهتاج نجومی، غلامرضا نیکخواه، کتایون امیرابراهیمی، فریده سپاه‌منصور و بازیگران خردسال نیکی نصریان و مهدی طالب‌زاده بازی می‌کنند. تهران: سیم آخر. «تهران: سیم آخر» داستان چند نوازنده جوان را که دنبال مکانی برای برگزاری کنسرت می‌گردند. در این اپیزود رعنا آزادی ور، طناز طباطبایی و برزو ارجمند بازی می‌کنند. تیتراژ. خواندن تیتراژ این فیلم را رضا یزدانی که در فیلم نیز حضور داشتن با آهنگی به همین نام با ترانه‌سرایی اندیشه فولادوند بر عهده داشتند.
در علوم رایانه، "طولانی‌ترین زیررشته مشترک" (Longest Common Substring) به طولانی‌ترین رشته‌ای گفته می‌شود که به‌صورت متوالی در دو یا چند رشته دیگر ظاهر می‌شود. برای مثال، در رشته‌های "ABABC" و "BABCA"، زیررشته "ABC" طولانی‌ترین زیررشته مشترک است. این مفهوم در کاربردهایی مانند تشخیص سرقت ادبی و حذف داده‌های تکراری مفید است. این مسئله نباید با مسئله بلندترین زیردنباله مشترک اشتباه گرفته شود.(برای توضیحی در مورد تفاوت میان یک زیررشته و یک زیردنباله به زیررشته درمقابل زیردنباله رجوع کنید). مثال. طولانی‌ترین
درمقابل زیردنباله رجوع کنید). مثال. طولانی‌ترین زیررشته مشترک از رشته‌های "ABAB", "BABA و "ABBA" ، رشته‌های "AB" و "BA" از طول دو هستند.دیگر زیر رشته‌های مشترک "A" و "B" هستند. ABAB BABA ABBA تعریف مسئله. با دو رشته داده شده،formula_1 از طولformula_2 و formula_3 از طول formula_4،بلندترین رشته‌هایی که زیر رشته‌های هر دوی formula_1 و formula_3 هستند را پیدا کنید.یک تعمیم از این مسئله، مسئله formula_7 زیررشته مشترک است.بارشته‌های داده شده formula_8 جایی که formula_9 و Σformula_10. الگوریتم‌ها. ما می‌توانیم
و Σformula_10. الگوریتم‌ها. ما می‌توانیم طول‌ها و مکان‌های شروع بلندترین زیررشته‌های مشترک formula_1 و formula_3 را در زمان formula_13 به کمک درخت پسوندی توسعه یافته بیابیم.پیداکردن آن‌ها به کمک برنامه نویسی پویاهزینه‌ای معادل formula_14 دارد.راه حل مسئله تعمیم یافته،زمان formula_15 و formula_16 را می‌گیرد. درخت پسوندی. بزرگترین زیررشته مشترک از یک مجموعه از رشته‌ها می‌تواند توسط ساختن یک درخت پسوندی تعمیم یافته برای رشته‌ها ، و سپس یافتن عمیق‌ترین نودهای داخلی که گره‌های برگی که از همه رشته‌ها در درخت
داخلی که گره‌های برگی که از همه رشته‌ها در درخت پایین اشان دارند ،یافت شود. شکل سمت چپ درخت پسوندی برای رشته‌های "ABAB" ،"BABA" و"ABBA" است که توسط پایانه‌های یکتای رشته‌ها خالی شده‌اند، تا "ABAB$0", "BABA$1" و "ABBA$2" شوند.گره‌هایی که "A", "B", "AB" و "BA" را نمایش می‌دهند همگی برگ‌های فرزندی از همهٔ رشته‌ها دارند،که با0،1 و 2 شماره‌گذاری شده‌اند. ساختن درخت پسوندی زمان formula_17 time می‌گیرد(طول الفبا ثابت است).اگردرخت از پایین به بالا با یک بردار بیتی که می‌گوید چه رشته‌هایی پایین هر گره دیده
بیتی که می‌گوید چه رشته‌هایی پایین هر گره دیده شده‌اند،پیمایش شود،مسئله K زیررشته مشترک می‌تواند در زمان formula_18 حل شود.اگردرخت پسوندی برای زمان ثابت بازیابی کم‌ترین پدران مشترک آماده شود،می‌تواند در زمان formula_19 time. حل شود. برنامه‌نویسی پویا. درابتدا بزرگترین پسوند مشترک رابرای همهٔ جفت پیشوندهای رشته بیابید.بزرگترین پسوند مشترک formula_20 است. برای مثال رشته‌های "ABAB" و "BABA": حداکثراین طولانی‌ترین پسوندهای مشترک ازپیشوندهای مشترک باید طولانی‌ترین زیررشته‌های مشترک از S و T باشند.این‌ها در
زیررشته‌های مشترک از S و T باشند.این‌ها در جدول،باقرمز،روی قطرها نمایش داده شده‌اند.برای این مثال طولانی‌ترین زیر رشته‌های مشترک "BAB" و "ABA" هستند این مورد می‌تواند به بیش از دو رشته با اضافه کردن ابعاد بیشتر به جدول بسط داده شود. شبه کد. شبه کد پایین مجموعه بزرگترین زیر رشته‌های مشترک رامیان دورشته با برنامه نویسی پویا می‌یابد. function LCSubstr(S[1..m], T[1..n]) L := array(1..m, 1..n) z := 0 for i := 1..m for j := 1..n if S[i] = T[j] if i = 1 or j = 1 L[i,j] := 1 else L[i,j] := L[i-1,j-1] + 1 if
= 1 L[i,j] := 1 else L[i,j] := L[i-1,j-1] + 1 if L[i,j]&gt; z z := L[i,j] if L[i,j] = z else L[i,j]=0; return ret این الگوریتم در زمان formula_22 اجرا می‌شود. متغیر codice_1 برای نگهداری طول بزرگترین زیررشته مشرک که ناکنون یافت شده‌است به کار می‌رود.مجموعه codice_2 برای نگهداری مجموعه‌ای از رشته‌ها که از طول codice_1 هستند به کار می‌رود.مجموعه codice_2 می‌تواند به‌طور کارایی توسط انباره کردن اندیس codice_5 ذخیره شود،که آخرین کاراکتر از طولانی‌ترین زیررشته مشترک(از اندازه Z) به جای codice_6 است.بنابراین
مشترک(از اندازه Z) به جای codice_6 است.بنابراین همهٔ طولانی‌ترین زیررشته‌های مشترک به ازای هر i در codice_2, codice_8 خواهند بود. ترفندهای زیر می‌تواند برای کاهش حافظه در یک اجرا به کار رود.
مدرسه پسرانه تربیت ( نام رسمی: مدرسه مقدسه تربیت) در تاریخ ۱۳۲۶ هجری قمری (مقارن با ۱۹۰۸ میلادی) اواسط دوره قاجاریه و در اثنای انقلاب مشروطه توسط آقا ملا علیرضا تربیت در محله تاریخی درب شیخ شیراز تأسیس شد. مدرسه تربیت اولین مدرسه رسما ثبت شده به سبک جدید در شیراز و جنوب ایران بود که در آن علاوه بر علوم قدیم (نظیر قرآن ،ادبیات فارسی و ریاضیات)، علوم جدید نیز نظیر علم الاحیاء (علوم طبیعی)، جغرافیا و زبان‌های انگلیسی و فرانسه تدریس می شد. وی برای تدریس زبان انگلیسی، معلم هندی از هندوستان به شیراز دعوت کرد.
انگلیسی، معلم هندی از هندوستان به شیراز دعوت کرد. شهرت و اعتبار این مدرسه چنان بود که حتی قوام الملک والی ایالت فارس فرزندان خود را برای تحصیل به این مدرسه می فرستاد. به سال ۱۳۳۸هجری قمری (مقارن با ۱۹۱۹ میلادی)، همچنین مدرسه تربیت نسوان یا مدرسه تربیت بنات به عنوان اولین مدرسه دخترانه‌ جدید در شیراز و جنوب ایران توسط آقا ملا علیرضا تربیت به‌طور جداگانه از مدرسه پسرانه تأسیس شد. در واقع پیش از تأسیس مدرسه دخترانه، همسر وی دختران را آموزش می‌داد تا اینکه سرانجام اولین مدرسه دخترانه رسما تأسیس گردید. . مدرسه
اولین مدرسه دخترانه رسما تأسیس گردید. . مدرسه مقدسه تربیت در دوره پهلوی اول و پس از بیش از ۳۰ سال کار به علت فوت آقا ملا علیرضا تربیت، تعطیل شد.
اردک سوت‌زن سرگردان گونه‌ای اردک سوت‌زن است که در مناطق زیراستوایی استرالیا، فیلیپین، بورنئو، اندونزی، پاپوآ گینه نو، و جزایر اقیانوس آرام زندگی می‌کند. رده‌بندی. اردک سوت‌زن سرگردان داراری سه زیرگونه است: زیرگونه "D. a. arcuata" با نام اردک سوت‌زن سرگردان اندونزیایی، زیرگونه "D. a. australis" با نام اردک سوت‌زن سرگردان استرالیایی، و زیرگونه "D. a. pygmaea" با نام اردک سوت‌زن سرگردان کوتوله.
فرودگاه سیمیکوت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا IMK است . این فرودگاه در کشور نپال قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. زیارت and کوله‌گردی bound for Lake Manasarovar and کوه کایلاش in جمهوری خلق چین's منطقه خودمختار تبت fly into Simikot and proceed to the international border at Hilsa on foot or by helicopter.