payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر فضای ابر نیز جزئی از فایروال‌های برنامه‌های کاربردی تحت وب (WAF) و خانوادهٔ تکنولوژی امنیتی نرم‌افزارهای تحت وب می‌باشند. این تکنولوژی از این جهت که وابسته به بسترهای نرم‌افزاری نبوده و نیازمند هیچ گونه تغییر سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری در میزبان (host) نمی‌باشد. فناوری منحصربه‌فردی است. تمامی ارائه دهندگان به جز یک مورد نیازمند یک تغییر pns می‌باشند؛ که در آن کلیهٔ ترافیک وب از طریق waf یعنی جاییکه در آن فرایند بازرسی و خنثی سازی تهدیدات صورت می‌پذیرد‚ هدایت می‌گردد. Waf مبتنی بر فضای ابر نوعاً هماهنگ
هدایت می‌گردد. Waf مبتنی بر فضای ابر نوعاً هماهنگ متمرکز هستند بدین معنی که اطلاعات ردیابی تهدید در میان تمامی متصرفان سریس به اشتراک گذاشته شده‌است. نتیجهٔ این همکاری بهبود نرخ و سرعت ردیابی می‌باشد. سایبر شیلد(xyber schield) تنها waf مبتنی بر فضای ابر است که مستلزم یک تغییر pns نمی‌باد اما در عوض متکی بر یک اسکریپت K4 ای موضعی و ارتباط ثابت با سرویس سراسری در ۵۵ نقطه می‌باشد. یک waf مبتنی بر فضای ابر را که ویژگی‌های پیشرفته نظیر کنترل سرعت و قواعد دلخواه را به هم آویخته‌است‚ عرضه خواهد کرد که این مسئله
را به هم آویخته‌است‚ عرضه خواهد کرد که این مسئله قابلیت مقابله با حملات DDOS ولایهٔ ۷را در اختیار آن قرار می‌دهد.
آدمیان کرومانیون مردمانی بودند که در عصر پارینه‌سنگی زبرین در اروپا می‌زیستند. آنها حدود چهل هزار سال پیش - همزمان با پایان عصر یخبندان - از آفریقا به اروپا مهاجرت کردند و با انسان نئاندرتال زیستگاه مشترک یافتند. کرومانیون‌ها در ابزارسازی و فن شکار از هم‌قاره‌ای‌های نئاندرتال خود برتر بودند و مهارت‌های زبانی و فرهنگ پیشرفته‌تری داشتند. گمان می‌رود که مسبب اصلی نابودی نسل نئاندرتال‌ها هم ایشان بوده‌اند. آدمیان کرومانیون از نظر ظاهر و ریخت بسیار همانند مردم امروز بودند؛ از این رو دانشمندان ترجیح می‌دهند آنها
بودند؛ از این رو دانشمندان ترجیح می‌دهند آنها را انسان امروزین اولیه بنامند. کشف. غار یا پناهگاه صخره‌ای کرومانیون – جایی که نخستین سنگواره انسان کرومانیون کشف شد – نزدیک روستای له ایزیه (Les Eyzies) در شهرستان دوردونی فرانسه قرار دارد. در سال ۱۸۶۸ کارگران راه‌آهن در حین کار در منطقه تصادفاً غار و استخوان‌های درون آن را پیدا کردند. خبر این کشف که به دولتمردان رسید، زمین‌شناس جوانی به نام لویی لارته را فرستادند تا محل را بررسی کند. لارته در انتهای غار استخوان‌های پنج انسان را یافت؛ دو زن، یک مرد و یک نوزاد
پنج انسان را یافت؛ دو زن، یک مرد و یک نوزاد که به نظر می‌رسید همزمان مرده و با هم دفن شده‌اند. علاوه بر آن خرده‌های استخوان، تزئیناتی برساخته از صدف و دندان حیوانات و ابزارهای سنگی و استخوانی، پراکنده بر کف غار دیده می‌شد. یکی از جمجمه‌ها به ویژه توجه لارته را برانگیخت؛ جمجمه‌ای تقریباً کامل از آنِ مردی میانسال که به خوبی ویژگی‌های کلی چهره کرومانیون‌ها را نمایان می‌کرد: پیشانی بلند و صاف، چشمخانه‌های کشیده، چانه برآمده و کاسه سر بزرگ و حجیم. وضعیت سنگواره‌های غار از شرایط دشوار زندگی در آن دوران حکایت
غار از شرایط دشوار زندگی در آن دوران حکایت داشت؛ استخوان صورت مرد میانسال در اثر عفونت قارچی سوراخ شده و در مهره‌های گردنی افراد دیگر عارضه هم‌آمیختگی (fused vertebrae) ناشی از ضربه شدید دیده می‌شود. یکی از زنان نیز دچار شکستگی سر شده و مدتی پس از آن زنده مانده‌است. این‌ها نشان می‌دهد که کرومانیون‌ها از افراد زخمی و آسیب‌دیده گروه خود نگهداری می‌کرده‌اند.
در رمزنگاری، حملهٔ راه‌اندازی سرد یا در مقیاس کوچکتر، حملهٔ راه‌اندازی مجدد صفحه نوعی از جمله کانال یک‌طرفه می‌باشد که در آن شخص حمله‌کننده با دسترسی فیزیکی به یک کامپیوتر قادر به بازیافتن کلید رمز از سیستم عامل در حال اجرا بعد از استفاده از cold report برای راه‌اندازی مجدد ماشین. این حمله به مقدار پسماند داده‌های DRAM و SRAM برای بازیابی محتوای حافظه‌ای که به صورت قابل خواندن از چند ثانیه تا چند دقیقه پس از قطع منبع انرژی باقی می‌ماند، بستگی دارد. شرح. برای اجرای این حمله، ماشین راه‌اندازی سرد شده‌است،
اجرای این حمله، ماشین راه‌اندازی سرد شده‌است، راه‌اندازی سرد، اشاره به وقتی دارد که منبع انرژی به صورت چرخه‌ای بدون این که به کامپیوتر اجازهٔ خاموش شدن کامل را بدهد، قطع و وصل می‌شود، و یا، در صورت امکان، فشار دادن دکمهٔ reset می‌باشد. سپس یک سیستم عامل سبک وزن به صورت بلافاصله بوت می‌شود، (مثلاً از یک فلش)، و محتوای پیش‌راه‌انداز حافظه (pre-boot memory) در یک فایل نسخه بردای می‌شود. به‌طور متناوب، تکه‌های حافظه از سیستم اولیه پاک شده و سریعاً در یک ماشین دیگر که تحت کنترل فرد حمله‌کننده‌است جایگزین می‌شود
که تحت کنترل فرد حمله‌کننده‌است جایگزین می‌شود که این ماشین بعداً برای دسترسی به حافظه بوت خواهد شد. سپس تحلیل‌ها و بررسی‌های بیشتر می‌تواند در اطلاعات نسخه برداری شده از حافظه به منظور پیدا کردن داده‌های حساس مختلف مانند کلیدهای مشمول در آن انجام گیرد (بسیاری از ابزارها هم‌اکنون این کار را به صورت خودکار انجام می‌دهند). ثابت شده‌است که این حمله در مقابل طرح full disk encryption فروشنده‌های مختلف و سیستم عامل‌های گوناگون بسیار مؤثر می‌باشد، حتی وقتی که یک (Trusted Platform Module) TPM رمزپرداز امن مورد
(Trusted Platform Module) TPM رمزپرداز امن مورد استفاده قرار گرفته باشد و این به این دلیل می‌باشد که مشکل اساساً به سخت‌افزار مرتبط می‌باشد (در واقع به یک حافظهٔ ناامن) و نه به یک ایدهٔ نرم‌افزاری. از آن‌جایی که تمرکز تحقیقات اخیر بر روی رمزنگاری دیسک می‌باشد، هر دادهٔ حساسی که در حافظه نگهداری می‌شود در مقابل حمله آسیب‌پذیر می‌باشد. پنچرهٔ زمانی برای یک حمله می‌تواند به وسیلهٔ خنک‌سازی قطعه‌های حافظه تا چند ساعت هم بسط داده شود. علاوه بر این، همین که یک بیت در حافظه در طول مدت ناپدید شود، می‌تواند بازسازی
در حافظه در طول مدت ناپدید شود، می‌تواند بازسازی گردد، همان‌طور هم اگر که آن‌ها در یک طریقهٔ قابل پیش‌بینی ناپدید گردند در مورد برنامه‌های رمز نگاری دیسک سخت که می‌توانند به منظور اجازه دادن به سیستم عامل برای بوت شدن بدون یک pre-boot PIN شکل گرفته باشد یا کلیدهای سخت‌افزاری موجودند. (برای مثال BitLocker در حالت ساده اش که از TPM بدون PIN با احراز هویت ۲ مرحله‌ای یا کلید USB استفاده می‌کند) در مورد قاب زمانی برای یک حمله هیچ گونه محدودیتی وجود ندارد. این تنها حمله‌ای نیست که به کلیدهای رمزنگاری اجازهٔ
تنها حمله‌ای نیست که به کلیدهای رمزنگاری اجازهٔ خوانده شدن از از حافظه را می‌دهد، برای مثال، یک DMA attack به حافظهٔ فیزیکی اجازهٔ دسترسی از طریق کانال 1394 DMAرا می‌دهد. در صورتی که این موضوع به صورت یک تهدید خود نمایی کند مایکروسافت تغییراتی را در تنظیمات پیش‌فرض ویندوز برای جلوگیری از این مورد اعمال می‌کند. سبک‌سازی. پیاده‌سازی دیسک‌های رمزنگاری شده. بسیاری از سیستم‌های رمزنگاری‌های دیسک سخت، کلیدهای رمزنگاری کش شده در خودشان را به عنوان دیسک‌های رمزنگاری شده‌ای که پیاده‌سازی شده‌اند بازنویسی می‌کنند.
شده‌ای که پیاده‌سازی شده‌اند بازنویسی می‌کنند. بنابر این، اطمینان از این که همهٔ دیسک‌های رمزنگاری شده هنگامی که کامپیوتر در حالتی است که امکان دزدیده شدن وجود دارد، پیاده‌سازی شده‌اند (ایمن اند)، ممکن است این خطر را رفع کند و همچنین نشانگر بهترین حالت آن باشد. حالت‌های رمزنگاری پیشرفته. تنظیمات پیش‌فرض بیت لوکر از یک TPM بدون bootPIN یا کلید خارجی استفاده می‌کند. در این تنظیمات، کلید رمزنگاری دیسک، از شفافیت TPM در طول مراحل متوالی بالا آمدن سیستم عامل، بدون هیچ گونه دخالت کاربر؛ بازیابی می‌شود. در نتیجه
هیچ گونه دخالت کاربر؛ بازیابی می‌شود. در نتیجه حملهٔ راه‌اندازی سرد می‌تواند هنوز در برابر ماشین‌هایی با این پیکربندی اجرا شود، حتی جایی که خاموش باشد و ظاهراً با تنها کلیدش در TPM امن شده باشد، همین که ماشین بتواند قبل از آغاز یک حمله به سادگی روشن شود. تصدیق هویت ۲ مرحله‌ای، مانند pre-boot PIN و/یا USB قابل پاک شدن شامل یک کلید راه‌اندازی به همراه یک TPM می‌شود، که می‌تواند برای کار پیرامون این آسیب‌پذیری در پیاده‌سازی پیش‌فرض بیت لاکر استفاده شود. در این حالت؛ یک PIN یا کلید راه‌اندازی وقتی که ماشین
این حالت؛ یک PIN یا کلید راه‌اندازی وقتی که ماشین روشن می‌شود یا وقتی که در حالت هایبرنت کار می‌کند (حالت قطع منبع انرژی) مورد نیاز است. نتیجه چنین خواهد بود که همین که کامپیوتر برای چند دقیقه خاموش شود، داده‌های درون RAM دیگر بدون کلید محرمانه قابل دسترسی نخواهد بود؛ این حمله تنها در صورتی می‌تواند کامل شود که وسیله مادامی که روشن است به دست گرفته شود. هیچ حفاظت اضافه‌ای در طول حالت sleep (حالت کم مصرف انرژی) پیشنهاد نشده‌است؛ بدین صورت که کلید نوعاً در حافظه با رمزنگاری کامل دیسک باقی می‌ماند و لازم به
با رمزنگاری کامل دیسک باقی می‌ماند و لازم به مجدداً وارد کردن آن به هنگامهٔ ادامهٔ کار سیستم نمی‌باشد. مدیریت منبع انرژی. خاموش کردن یک کامپیوتر باعث تعدادی از بسته‌های نرم‌افزاری معروف رمزنگاری برای پیاده‌سازی داده‌های رمز شده و پاک کردن کلیدهای رمزنگاری از حافظه می‌گردد. هنگامی که یک ماشین خاموش می‌شود یا منبع انرژی خود را از دست می‌دهد در حالی که رمزنگاری هنوز پایان نپذیرفته‌است (اتفاقاتی مانند فقدان اتفاقی منبع انرژی) داده‌ها ممکن است از چند ده ثانیه تا چندین دقیقه قابل خواندن باقی بمانند که این مدت
تا چندین دقیقه قابل خواندن باقی بمانند که این مدت زمان به حافظهٔ RAM فیزیکی در ماشین بستگی خواهد داشت. اطمینان از این که کامپیوتر به هنگامهٔ احتمال سرقت خاموش است می‌تواند از مقدار خطرات بکاهد. برای سیستم‌هایی که از ویژگی‌های خواب زمستانی سیستم (hibernation feature (ACPI state S4),) استفاده می‌کنند، در سیستم رمزنگاری باید هم همهٔ دیسک‌های رمزنگاری شده را به هنگامهٔ ورود به حالت خواب زمستانی پیاده‌سازی شود و هم فایل یا قسمت خواب زمستانی نیاز به رمزنگاری به عنوان قسمتی از سیستم رمزنگاری دیسک خواهد داشت. در
عنوان قسمتی از سیستم رمزنگاری دیسک خواهد داشت. در طرف دیگر؛ حالت sleep به صورت کلی ناامن می‌باشد، به دلیل باقی‌ماندن کلید رمزنگاری به صورت آسیب‌پذیر در حافظهٔ کامپیوتر، اجازه دادن به کامپیوتر برای خواندن داده‌های رمزنگاری شده بعد از بیرون آمدن از این حالت یا از ازسرخوانی محتویات حافظه. پیکر بندی یک سیستم عامل برای خاموش کردن یا هایبرنت شدن در هنگام بلااستفاده ماندن، در عوض استفاده از حالت sleep می‌تواند مقدار خطرات را کاهش دهد. سامانه‌های سازگار با تی‌سی‌جی. یک روش کاهش دیگر استفاده از سخت‌افزار و یک سیستم
یک روش کاهش دیگر استفاده از سخت‌افزار و یک سیستم عامل است که هر دو با "TCG Platform Reset Attack Mitigation Specification", مطابقت داشته باشند. یک واکنش صنعتی به این حملهٔ خاص. این خصوصیات bios را مجبور به بازنویسی حافظه در طول POST در صورت خاموش نشدن کامل و صریح کامپیوتر خواهد کرد. هر چند این اندازه‌ها هنوز می‌تواند با پاک کردن عناصر حافظه از سیستم و خواندن مجدد آن در یک سیستم دیگر تحت کنترل حمله‌کننده که این اندازه‌ها را حمایت نمی‌کند مورد دستکاری قرار داده شود (همانطوری‌که در صفحهٔ اصلی شرح داده شد) بوت
شود (همانطوری‌که در صفحهٔ اصلی شرح داده شد) بوت شدن. اگر چه محدود کردن اختیارات ابزارهای بوت در بایوس ممکن است اندکی کم‌تر نسبت بوت کردن یک سیستم عامل دیگر آسان باشد، بسیاری از biosها کاربر را به بوت کردن دستگاه بعد از فشار دادن یک دکمهٔ خاص در طول مدت زمان بوت کردن وامی‌دارند. اختیارات دستگاه بوت محدود از تکه‌های حافظه در مقابل پاک شدن از سیستم و بازخوانی آن بر روی یک سیستم ثانی جلوگیری نخواهند کرد، به علاوه بیشتر چیپ ست‌هایی که به تنظیمات بایوس اجازهٔ reset شدن را به هنگامهٔ در دسترس بودن فیزیکی مین بورد
شدن را به هنگامهٔ در دسترس بودن فیزیکی مین بورد می‌دهند، اجازه تنظیمات بوت پیش‌فرض را برای به حالت اولیه برگرداندن آن می‌دهند، حتی هنگامی که آن‌ها به وسیلهٔ یک پسورد مورد محافظت قرار گرفته باشند. ذخیره‌سازی کلید در ثبات‌های سی‌پی‌یو. هسته‌های مرکزی مانند TRESOR (در لینوکس)، ارائه شده در USENIX Security 2011، شالودهٔ سیستم عامل را اصلاح می‌کند، بنابراین ثبات‌های واحد مرکزی پردازش (CPU) یا در مورد لینوکس و TRESORs, x86 debug registers، می‌تواند به جای RAM برای ذخیرهٔ کلید رمزنگاری مورد استفاده قرار گیرد،
برای ذخیرهٔ کلید رمزنگاری مورد استفاده قرار گیرد، کلیدهایی که در اینجا ذخیره می‌شوند نمی‌توانند به آسانی از منطقهٔ کاربر قابل خواندن باشند و هنگامی هم که کامپیوتر به هر دلیل ی RESTART شود از بین خواهند رفت. TRESOR از یک کلید معلق نزدیک به کلید اصلی استفاده می‌کند، و از دسترسی معمولی برای اشکال زدایی ثبات‌ها به وسیلهٔ ptrace برای امنیت ممانعت به عمل می‌آورد. تنها AES واحد مرکزی پردازش را به عنوان یک روال رمزنگاری اضافه، اضافه می‌کند. توسعه دهندگان سعی در اجرای TRESOR در یک واحد مرکزی پرداش ۶۴ بیتی که از
اجرای TRESOR در یک واحد مرکزی پرداش ۶۴ بیتی که از AES-NI پشتیبانی می‌کند دارند، در این صورت هیچ خطای عملکردی ای در مقایسه با پیاده‌سازی عمومی و عادی AES وجود نخواهد داشت، و حتی با وجود نیاز به تجدید محاسبهٔ کلید اندکی سریعتر از رمزنگاری استاندارد می‌باشد.
فهرست سیاه در علم رایانه، یک مکانیزم کنترل دسترسی پایه‌است که به همه اجازهٔ دسترسی می‌دهد، به جز اعضای فهرست سیاه (یعنی فهرست دسترسی‌های منع شده). متضاد آن فهرست سفید است؛ که به معنی اجازه دادن به هیچ‌کس به جز اعضای فهرست سفید است. به عنوان یک نمونهٔ میانه، یک فهرست خاکستری، شامل ورودی‌هایی است که یا به طور موقت بلوک شده‌اند یا به طور موقت مجاز هستند. موارد فهرست خاکستری ممکن است مورد بازبینی قرار بگیرد یا بعداً برای گنجاندن در فهرست سیاه یا فهرست سفید، آزمایش شوند. یک سازمان ممکن است فهرست سیاهی از
آزمایش شوند. یک سازمان ممکن است فهرست سیاهی از نرم‌افزار یا وب‌گاه‌ها را در سیستم رایانه‌ای خود نگه دارد. عناوین موجود در فهرست، ممنوع خواهد بود و هرچیز دیگری مجاز خواهد بود. برای مثال، یک مدرسه ممکن است "Limewire" و "ICQ" را در فهرست سیاه بگذارد؛ دیگر خدمات اینترنت هنوز مجاز خواهند بود. نمونه‌ها. شرکت‌هایی مانند گوگل، سیمنتک، سوکوری ، فهرست‌های سیاه داخلی از سایت‌هایی که به داشتن بدافزار شناخته شده هستند نگه می‌دارند و قبل از آن‌که کاربر بخواهد کلیک کند، یک هشدار نمایش می‌دهند. نرم‌افزارهای کنترل محتوا
یک هشدار نمایش می‌دهند. نرم‌افزارهای کنترل محتوا مانند "DansGuardian" و "SquidGuard" ممکن است به منظور مسدود کردن نشانی وب‌هایی که برای محیط کاری یا آموزشی نامناسب هستند، با یک فهرست سیاه کار کنند. یک فیلتر اسپم ممکن است یک فهرست سیاه از آدرس‌ها نگهداری کند، که مانع رسیدن هر پست الکترونیکی از آن‌ها به مقصد مورد نظرش می‌شود. یک تکنیک معروف برای پیاده‌سازی فهرست‌های سیاه، فهرست سیاه سیستم نام دامنه است. یک دیوار آتش یا سامانه تشخیص نفوذ نیز ممکن است از یک فهرست سیاه برای آی‌پی‌ها یا شبکه‌های خصمانهٔ شناخته
سیاه برای آی‌پی‌ها یا شبکه‌های خصمانهٔ شناخته شده استفاده کند. مثالی برای این فهرست می‌تواند پروژهٔ "OpenBL" باشد. بسیاری از طرح‌های حفاظت از کپی، در فهرست سیاه نرم‌افزارها قرار می‌گیرند. اعضای سایت‌های حراج آنلاین، ممکن است اعضای دیگر را در فهرست سیاه خود اضافه کنند. این به این معنی است که آن‌ها نمی‌توانند در مورد حراج‌های شما سؤال بپرسند یا پیشنهاد بدهند و همچنین نمی‌توانند نسبت به خرید کالای شما اقدام کنند. با این وجود، نوع دیگری از فهرست، فهرست زرد است که فهرستی از آدرس‌های آی‌پی کارساز پست الکترونیکی
که فهرستی از آدرس‌های آی‌پی کارساز پست الکترونیکی است که اکثر پست‌های الکترونیکی خوب را می‌فرستد، اما برخی اسپم‌ها را نیز ارسال می‌کند. مانند یاهو!، هات‌میل و جی‌میل. یک کارساز قرارگرفته در فهرست زرد، کارسازی است که نباید هیچ‌وقت در فهرست سیاه قرار بگیرد. ابتدا فهرست زرد چاپ می‌شود و در صورتی که در فهرست زرد قرار داشت، آزمایش‌های فهرست سیاه نادیده گرفته می‌شود. در "modprobe" موجود در لینوکس، ورودی "blacklist modulename" در یک فایل تنظیمات "modprobe"، نشان می‌دهد که تمام نام‌های مستعار داخلی ماژول خاص،
می‌دهد که تمام نام‌های مستعار داخلی ماژول خاص، نادیده گرفته می‌شود. حالت‌هایی وجود دارد که دو یا بیشتر ماژول، هر دو از یک وسیلهٔ یکسان پشتیبانی می‌کنند، یا یک ماژول به طور نامعتبر ادعای پشتیبانی از یک وسیله را می‌کند. مرورگرهای بسیاری دارای توانایی مشورت کردن با فهرست‌های سیاه ضد فیشینگ به منظور هشدار دادن به کاربرانی که به طور ناخواسته مورد هدف بازدید از یک سایت جعلی قرار گرفته‌اند. بسیاری از برنامه‌های همتا به همتا (P2P) از فهرست‌های سیاهی که دسترسی به سایت‌هایی که متعلق به دارندگان مالکیت معنوی را مسدود
که متعلق به دارندگان مالکیت معنوی را مسدود می‌کنند، پشتیبانی می‌کنند. یک نمونه، مجموعه فهرست سیاه بلوتک (ماده چسبنده) است. منابع. https://web.archive.org/web/20061007144649/http://www.bluetack.co.uk/forums/index.php?autocom=faq
به دفاع در برابر فیشینگ مورد استفاده قرار گیرد. کارایی ضد فیشینگ. مطالعه‌ای توسط ۳Sharp انجام شد که در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۰۶ منتشر شد ، توانایی هشت راه حل ضد فیشینگ برای جلوگیری از ورود به سایت‌های فیشینگ شناخته شده ، هشدار در مورد سایت‌های فیشینگ و اجازه ورود به سایت‌های خوب را آزمایش می‌کرد . این مطالعه ، که توسط مایکروسافت راه اندازی شد و با عنوان "بررسی ابزار ضد فیشینگ را برای ویندوز" مطرح شد ، به این نتیجه رسید که نوار ابزار اینترنت اکسپلورر و Netcraft مؤثرترین ابزار ضد فیشینگ بودند. در یک مطالعه تازه ،
ابزار ضد فیشینگ بودند. در یک مطالعه تازه ، که توسط SmartWare برای موزیلا انجام شده‌است ، منتشر شده در نوامبر ۱۴ ۲۰۰۶، نتیجه گرفت که فیلتر ضد فیشینگ در فایرفاکس از اینترنت اکسپلورر بیش از ۱۰ درصد مؤثرتر بود است . نتایج این مطالعه توسط منتقدان مورد نقد واقع شده‌است.
مدیریت کلید، در واقع مدیریت یک کلیدهای رمزنگاری در یک سیستم رمزنگار می‌باشد و این شامل تولید، مبادله، ذخیره، استفاده، و جانشانی کلیدها می‌شود. این به معنی طراحی پروتکل نفتن، سرور کلید، رویه‌های کاربر، و پروتکل‌های وابستهٔ دیگر می‌باشد. مدیریت کلید به کلیدهای سطح کاربر مربوط می‌شود، حال چه بین کاربران باشد یا بین سیستم‌ها. این با زمان‌بندی کلیدها در تقابل می‌باشد، زمانبندی کلید نوعاً به کنترل داخلی مواد کلید در عمل رمزکردن اشاره دارد. یک مدیریت کلید موفق برای امنیت یک سیستم رمز نگار بسیار حیاتی است، در واقع
امنیت یک سیستم رمز نگار بسیار حیاتی است، در واقع می‌توان گفت که تقریباً سخت‌ترین جنبهٔ رمز نگاری می‌باشد چرا که شامل سیاست‌های سیستم، آموزش کاربر، سازمان دهی و فعل و انفعالات سازمانی، و هماهنگی بین تمامی این موارد می‌باشد. انواع کلیدها. سیستم‌های رمز ممکن است از کلیدهای متفاوتی استفاده کنند، در برخی نیز ممکن است از بیشتر از تنها یک کلید استفاده شود که می‌تواند شامل کلیدهای متقارن یا غیر متقارن گردد. در الگوریتم کلید متقارن، کلیدهای یکسان هم برای رمز کردن و هم برای رمزگشایی یک پیغام مورد استفاده قرار
و هم برای رمزگشایی یک پیغام مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلیدها باید با دقت خاصی انتخاب شوند؛ و با امنیت توزیع و ذخیره گردند. کلیدهای نامتقارن، در مقابل، دو کلید مجزا هستند که به صورت یک رابطهٔ ریاضی به یکدیگر مرتبط می‌گردند. آنها نوعاً در ترکیب عطفی برای ارتباط برقرار کردن استفاده می‌گردند. جابه جایی کلید. قبل از هر ارتباط امن، کاربرها می‌بایست جزئییات رمزنگاری را تنظیم کنند، در برخی نمونه‌ها این کار نیاز به جا به جایی کلیدهای همسان دارند (در این مورد خاص از کلید متقارن سیستمی). در سایر نمونه‌ها ممکن است به
کلید متقارن سیستمی). در سایر نمونه‌ها ممکن است به کلید عمومی که به سایر قمست‌ها متعلق است نیاز داشته باشد. زمانی که کلیدهای عمومی می‌توانند به صورت باز مبادله شوند (کلید خصوصی متناظر آنها به صورت محرمانه باقی خواهد ماند)، کلیدهای متقارن آنها باید از طریق یک کانال ارتباطی امن مبادله شده باشد. قبل از این، جابه جایی چنین کلیدی بسیار پر دردسر بود، و دسترسی به کانالهای امنی مانند diplomatic bag به شدت آسان بود. انتقال کلیدهای متقارن هر جداکننده‌ای را که سریعاً کلید را می‌شناخت و هردادهٔ رمزنگاری شده را فعال
کلید را می‌شناخت و هردادهٔ رمزنگاری شده را فعال می‌ساخت. پیشترفت رمزنگاری کلیدهای عمومی در دههٔ ۱۹۷۰ دردسرهای جابه جایی کلیدها را کمتر ساخت. هنگامی که پروتکل جابه جایی Diffie-Hellman در سال ۱۹۷۵ منتشر گردید، ارتباط یک کلید از طریق یک کانال ارتباطی نامطمئن ممکن گردید؛ که به مقدار زیادی خطر لو رفتن کلید در طی یک توزیع را کاهش داد. استفاده از چیزهایی شبیه به یک BOOK CODE برای شامل شدن شاخص‌های کلید به عنوان CLEAR TEXT وابسته به یک پیغام رمزنگاری شده محتمل است. تکنیک‌های رمز نگاری ای که توسط کد Richard Sorge
تکنیک‌های رمز نگاری ای که توسط کد Richard Sorge استفاده می‌شد، از این نوع بودند؛ که به صفحه‌ای در راهنمای وابسته ارجاع داشتند، اگر چه در حقیقت این یک کد بود. کلید رمزنگاری متقارن معمای ارتش آلمان در ابتدا نوع پیچیده‌ای برای استفاده کردن بود. این کلید ترکیبی از زمانبندی کلید توزیع یافتهٔ محرمانه و اجزای کلید بخش ای انتخاب شده توسط کاربر برای هر پیغام بود. در سیستم‌های مدرن تر، مانند سیستم‌های سازگار OpenPGP، یک کلید بخش ای برای یک الگوریتم کلید متقارن توسط یک الگوریتم کلید نامتقارن به صورت توزیع یافته
یک الگوریتم کلید نامتقارن به صورت توزیع یافته رمزنگاری می‌شد. این تقریب حتی از ضرورت استفاده از یک پروتکل جابه جایی کلید شبیه به جا به جایی کلید Diffie-Hellman جلوگیری می‌کرد. یک متد پیچیده‌تر از جابه جایی کلید شامل تجمیع یکی از کلیدها درون دیگری می‌شود، روشن نیست برای حالتی که اگر یک کلیدبتواند با امنیت جابه‌جا شود (کلید تجمیع کننده)، کلید تجمیع شونده احتمالاً، افزایش امنیت داشته باشد. این تکنیک اصطلاحاً Key Wrap نامیده می‌شود. یک تکنیک رایج که در رمزنگاری Block ciphers و توابع hash استفاده می‌شود. یک روش
Block ciphers و توابع hash استفاده می‌شود. یک روش مرتبط، و البته پیچیده‌تر، تبادل یک شاه کلید است (که گاهی اوقات کلید ریشه نامیده می‌شود)، و، همان‌طور که نیاز ماست، کلیدهای فرعی مشتق شده، برای هر بخش، از آن کلید، ممکن است. نظر به این که طور خلاطه یک نمای کلی از کلید هیچ سود مشهودی را برای ما در برندارد، برای حالتی که شاه کلید بتواند به صورت امن توزیع شود، ممکن است از کلیدهای کمکی استفاده شود. زمانی که دسترسی متناوب به یک جا به جایی امن داریم، یا زمانی که کلیدها باید به یکدیگر مرتبط باشند (شبیه به کلیدهای
باید به یکدیگر مرتبط باشند (شبیه به کلیدهای سازمانی ای که به کلیدهای تقسیمی گره خورده‌اند و کلیدهای منفرد گره خورده به کلیدهای سازمانی) این تکنیک می‌تواند مفید واقع گردد. هر چند گرده زدن کلیدها به یکدیگر مقدار خسارت وارده را افزایش می‌دهد که این می‌تواند نتیجهٔ یک نقض امنیت باشد همانگونه که حمله کننده‌ها در مورد بیشتر از یک کلید خواهند دانست. این، بی نظمی را برای شخص حمله کننده در مورد هر کلید شامل شده کاهش می‌دهد. ذخیره‌سازی کلید. هر چند کلیدها توزیع شده‌اند، اما کلیدها باید به صورت امن برای نگه داشتن
اما کلیدها باید به صورت امن برای نگه داشتن ارتباطی امن ذخیره گردند. تکنیک‌های متنوعی در عمل برای چنین کاری وجود دارد، خوشبختانه رایج‌ترین تکنیک، برنامهٔ مدیریت رمزنگاری کلید برای کاربر است و وابسته به یک رمز عبور برای کنترل کلید می‌باشد. استفاده از کلید. یک مسئلهٔ بزرگ در این رابطه انتخاب طول مناسب کلیدیست که مورد استفاده قرار می‌دهیم، و پس از آن، بسامد جایگزینی آن. به خاطر افزایش دادن تلاش و تقلای شخص حمله کننده، کلیدها باید به‌طور متناوب عوض شوند. این کار همچنین باعت محدود گشتن گم شدن اطلاعات نیز
این کار همچنین باعت محدود گشتن گم شدن اطلاعات نیز می‌گردد. تعداد پیام‌های رمزنگاری شدهٔ ذخیره شده که به هنگام یافتن کلید قابل خواندن می‌گردند با افزایش دورهٔ تغییر کلید کاهش خواهند یافت. مدت هاست، کلیدهای متقارن برای دوره‌های زمانی طولانی در موقعیت‌هایی که مبادلهٔ کلید بسیار سخت بود یا این که تنها تناوب ممکن بود، استفاده می‌شد. در یک حالت ایده‌آل، کلید متقارن باید با هر پیام یا هر فعل و انفعالی تغییر کند، بنابراین پیام تنها در صورتی قابل خواندن خواهد گشت که کلید را داشته باشد. (e.g. , stolen,
خواهد گشت که کلید را داشته باشد. (e.g. , stolen, cryptanalyzed, or social engineered). سازمان کلید عمومی. سازمان کلید عمومی یک توع از مدیریت کلید سیستم است که از یک گواهینامهٔ رقمی سلسله مراتبی (hierarchical digital certificates) برای فراهم ساختن احراز هویت و از کلیدهای عمومی برای فراهم سازی رمزنگاری استفاده می‌کند. PKIها در ترافیک www و معمولاً به صورت SSL استفاده می‌شوند. گروه‌های چندنقشی مدیریت کلید. گروه‌های چندنقشی مدیریت کلید (Multicast Group Key Management) به معنای مدیریت کلیدها در یک گروه ارتباطی
به معنای مدیریت کلیدها در یک گروه ارتباطی می‌باشد. بیشتر گروه‌های ارتباطی از ارتباطات چند نقشی استفاده می‌کنند، زیرا اگر پیامی توسط فرستنده ارسال گردد، همهٔ کاربران آن را دریافت می‌کنند. مشکل اساسی در گروه‌های ارتباطی چند نقشی، امنیت آن است. به منظور بهبود امنیت، کلیدهای متنوعی به کاربران داده می‌شود. کلیدهایی که کاربران می‌توانند با استفاده از آن پیام‌هایشان را رمز کرده و به صورت محرمانه ارسال کنند. سیستم‌های تجاری مدیریت کلید. لیست زیر که شامل سیستم‌های مدیریت کلید می‌باشند به صورت تجاری فراهم هستند.
نظریه حالت گذار نظریه ای در سینتیک شیمیایی است که چگونگی انجام یک واکنش شیمیایی بین مواد واکنش دهنده و تولید فرآورده را توصیف می‌کند. در این نظریه مفهومی فرضی به نام حد واسط یا کمپلکس فعال معرفی می‌شود که عبارت است از ماده ای با سطح انرژی بالا که در آن پیوندهای مواد واکنش دهنده در حال سست شدن و پیوندهای مواد فرآورده در حال تشکیل است. با استفاده از نمودار مربوط به این تئوری می‌توان مقدار انرژی فعال سازی واکنش، آنتالپی واکنش و نوع واکنش(گرما گیر یا گرماده بودن) را تشخیص داد.
یک رایانه میزبان سنگر ، رایانه‌ای با هدف خاص در شبکه‌ است که مشخصا برای مقاومت در برابر حملات طراحی و پیکربندی شده‌است. این رایانه عموماً تنها یک برنامه کاربردی را میزبانی می‌کند. به عنوان مثال کارگزار پروکسی و تمام سرویس‌های دیگر حذف یا محدود می‌شوند تا تهدیدات به رایانه کاهش یابند. تهدید و حمله به رایانه در این روش اصولاً سخت شده‌است به علت هدف و محل قرار گیریش که خارج دیواره آتش است و معمولاً دسترسی از شبکه‌ها و رایانه‌های نا مطمئن را شامل می‌شود. تاریخچه. این عبارت به‌طور کلی منسوب به Marcus j.ranum در
این عبارت به‌طور کلی منسوب به Marcus j.ranum در یک مقاله‌است که در مورد دیوارهای آتش بحث می‌کند. در این مقاله او رایانه میزبان سنگر را به صورت زیر تعریف می‌کند: سیستمی که توسط مسئول دیواره اتش به عنوان یک نقطه بحرانی در امنیت شبکه شناسایی شده‌است. به‌طور کلی رایانه‌های میزبان سنگر درجاتی از توجهات اضافی به امنیت نشان خواهند داشت. ممکن است متحمل بازبینی‌های مکرر شوند و ممکن است نرم‌افزارهای اصلاح شده داشته باشند. تعریف. یک رایانه میزبان شبکه رایانه‌ای است که کاملاً در منطقه غیر نظامی معرض حمله قرار دارد (در
کاملاً در منطقه غیر نظامی معرض حمله قرار دارد (در یرابر حمله بی‌پناه باشد) سیتم در سمت عمومی محدوده غیرنظامی قرار دارد و بدون حمایت یک دیواره آتش یا یک مسیر یاب فیلترکننده (filtering router) خیلی از اوقات نقش این سیستم‌ها برای سیستم امنیت شبکه بسیار حساس و حیاتی است به‌طور قطع دیواره‌های آتش و مسیریاب‌ها می‌توانند به عنوان رایانه میزبان سنگر تلقی شوند. به علت در معرض دید قرار گرفتن آن‌ها تلاش زیادی برای طراحی و پیکر بندی رایانه‌های میزبان سنگر باید انجام شود تا شانس نفوذ کمینه شود. سایر انواع رایانه‌های