payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جمله میوه‌ها و ریشه‌ها از دیگر منابع غذایی این پستاندار هستند. هوش. رودک‌های عسل‌خوار بسیار باهوش هستند. به جز خانواده نخستیان، چندین جانور با توانایی استفاده از ابزار دیده شده‌اند و رودک عسل‌خوار یکی از این جانوران است که به روش‌های جالبی از ابزارهای مختلف برای کاربردهای متفاوتی استفاده می‌کند. در یک برنامه مستند تلویزیونی نشان داده شد که یک رودک عسل‌خوار در هند چگونه کنده درخت را به حرکت درآورده و روی آن می‌ایستد تا یک جوجه مرغ ماهیخوار را شکار کند. فیلم دیگری در مرکز بازپروری جانوران در آفریقای جنوبی
دیگری در مرکز بازپروری جانوران در آفریقای جنوبی هم نشان داده که یک جفت رودک عسل‌خوار که در یک گودال با حصار دیواری قرار گرفته‌اند با استفاده از چوب یک چنگک، پشته‌کردن گل‌ها و سنگ‌ها موفق به بیرون آمدن می‌شود. شجاعت. بی‌باکی، سرسختی و درندگی رودک‌های عسل‌خوار مثل دیگر خویشاوندان راسوسان ایشان شهرت دارد. آن‌ها زمانی که فرار غیرممکن باشد با تمام وجود و بدون ترس با هر جانور مهاجمی وارد نبرد می‌شوند و مشاهده شده که حتی شکارچیان بسیار بزرگتری همچون شیر را به عقب‌نشینی واداشته‌اند و دیده شد که به شیرهای تازه‌بالغ
واداشته‌اند و دیده شد که به شیرهای تازه‌بالغ حمله کرده و طعمه آن‌ها را ربوده‌اند. حتی جانوران بزرگی چون اسب، شتر یا گاومیش در صورتی که وارد لانه این جانور شوند مورد حمله قرار خواهند گرفت. استقامت این جانور در هنگام درگیری نیز بسیار بالاست و آنقدر به نبرد ادامه می‌دهد که دشمن از کار خود پشیمان شود. پرهیز شکارچیان از انتخاب رودک عسل‌خوار باعث مطرح شدن این تئوری شده‌است که رنگ توله‌های یوزپلنگ به تقلید از رنگ پوست رودک عسل‌خوار فرگشت پیدا کرده تا شکارچیان را فراری دهد. توانایی ایجاد بوهای بسیار تند و تهوع‌آور
دهد. توانایی ایجاد بوهای بسیار تند و تهوع‌آور از غده‌های زیر دم، داشتن دندان‌های تیز و آرواره‌های قوی، پوست کلفت و چرم مانند و حالت تهاجمی باعث شده به او لقب جنگجوی بدون رقیب را بدهند. او قادر است در پوست خود که بسیار شل است بچرخد و با این عمل می‌تواند حتی جانوری را که پشت گردنش را گرفته‌است گاز بگیرد. پوست آن‌ها که در ناحیه گردن حدود ۶ میلی‌متر ضخامت دارد به قدری کلفت است که نیش زنبور، تیغ تشی و گاز درندگان به ندرت از آن عبور می‌کنند. با وجود این خوی درندگی چنانچه از کودکی در کنار انسان بزرگ شود بسیار
چنانچه از کودکی در کنار انسان بزرگ شود بسیار دست‌آموز شده و به جانوری کاملاً مطیع، مهربان و فعال تبدیل می‌شود. در ایران. این پستاندار در ایران هم زندگی می‌کند اما بسیار کمیاب است و به علت داشتن لانه قابل دسترس و آسیب‌پذیر، تخریب زیستگاه و اعتقاد مردم بومی مبنی بر اثرات درمانی چربی این جانور و کشتار توسط کشاورزان و شکارچیان در خطر انقراض قرار گرفته‌است. تاکنون در پناهگاه حیات وحش دز و رامهرمز در خوزستان، گرگان و ترکمن‌صحرا، پارک ملی خبر در استان کرمان و منطقه بوروئیه هرات در استان یزد مشاهده شده‌است و در
بوروئیه هرات در استان یزد مشاهده شده‌است و در سال‌های اخیر چندین مورد کشتار این جانور در اطراف پارک ملی خبر مشاهده شده‌است.
دانشگاه گوته فرانکفورت یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در فرانکفورت واقع در ایالت هسن آلمان است که در سال ۱۹۱۴ میلادی بنیان‌نهاده شده است. از دانش‌آموختگان برجسته و شناخته شده این دانشگاه می‌توان، ویلهلم گناتسینو، پیتر ایدن، کرنلیوس لانچوش، تئودور آدورنو، رایمر لوست و هورست لودویگ اشتورمر، برنده جایزه نوبل فیزیک (۱۹۹۸) را نام برد. مشخصات. این دانشگاه دارای ۴ پردیس و ۱۶ دانشکده است. پردیس‌ها. ۴ پردیس این دانشگاه به شرح ذیل هستند: جایزه نقدی دویچه بانک. جایزه نقدی دویچه بانک (Deutsche Bank Prize) از سال ۲۰۰۵ در
دویچه بانک (Deutsche Bank Prize) از سال ۲۰۰۵ در زمینه اقتصادی و مالی به پژوهشگرانی تعلق می‌گیرد که پژوهش‌های تأثیر گذاری بر روی امور مالی و اقتصاد کلان داشته‌اند و همچنین برای قدردانی از فعالیت کسانی است که نتایج مطالعات آن‌ها تأثیر بسزایی در سیاست و دانش اقتصادی گذاشته باشد. همچنین برای قدردانی از فعالیت کسانی است که نتایج مطالعات آن‌ها تأثیر بسزایی در سیاست و دانش اقتصادی گذاشته باشد. این جایزه ۵۰۰۰۰ یورویی به صورت دوسالانه و از طریق مرکز مطالعات مالی (Center for Financial Studies) و مشارکت دانشگاه گوته
for Financial Studies) و مشارکت دانشگاه گوته فرانکفورت اعطا می‌شود.
آبنیک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا یکی از جاذبه‌های گردشگری شهرستان شمیران است.افراد ساکن آبنیک نیز به آبنیکی معروف هستند جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۲۷۴ نفر در ۷۸ خانوار بوده است. اهالی آبنیک به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی
درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های کاسپین را دارددر سال های دور آن دسته از بومیان تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند به دلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند . والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با
این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد .تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و... هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است.حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و
که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد .
آهار از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران می‌باشد که در ۲۳ کیلومتری شمال غرب گلندوک واقع است. این روستا در محل تلاقی دو تنگه ای که یکی به سمت شمال غرب به ده تنگه و گردنه زرگاه و دیگری به سمت جنوب غرب که به منطقه و مزارع و آبشار شکرآب سرچشمه رودخانه آهار (بنجوئک) و قله توچال و مرز شهرستانک منتهی می‌شود، قرار دارد. روستای آهار از روستاهای آباد و پر رونق منطقه بوده و به علت داشتن مزارع و باغات وسیع، بیشتر ساکنین این روستا به کار باغداری مشغول می‌باشند. در این روستا بیشتر
به کار باغداری مشغول می‌باشند. در این روستا بیشتر میوه‌های گیلاس و آلبالو و گلابی و سیب پرورش داده می‌شود. طبیعت این منطقه در دو فصل بهار (اردیبهشت ماه) و پاییز (آبان ماه) بسیار زیبا و دیدنی می‌باشد. نشانه‌های باستانی در روستای آهار و پیرامون آن، گواه دیرینگی تاریخی این روستا است. آتشکده نزدیک آهار (قلعه دختر)، در روزگار ساسانیان و چند سده پس از آن نیز روشن بوده است همچنین از قلعه دختر دریاچه نمک قم و گردنه قوچک کاملاً دیده می‌شود. آب و هوا. طبیعت روستای آهار بسیار چشم‌نواز است و رودخانه‌های خروشان در
آهار بسیار چشم‌نواز است و رودخانه‌های خروشان در اطراف این روستا سبب خنکی هوای این منطقه در فصل‌های گرم سال می‌شوند. این رودخانه‌ها سراسر دامنه‌ها و دره‌های اطراف روستای آهار را سیراب می‌کنند و باعث سرسبزی این نواحی می‌شوند. نامگذاری. نام اصلی و باستانی روستا «اوهار» بوده است که این نام هنوز هم با ترکیب «گل‌اوهر» به محلی که مدخل روستا و در انتهای جاده فشم و ایگل می‌باشد گفته می‌شود. «او» به معنای آب و «هر» به معنای آسیاب می‌باشد. اوهر به معنای آبادی می‌باشد که آب فراوان برای احداث آسیاب دارد. نامی که خود
که آب فراوان برای احداث آسیاب دارد. نامی که خود آهاری‌ها به روستایشان می‌دهند «اوهار» است. گاه نیز «گل اوهر» نامیده می‌شود. اوهر به معنی آبِ روان است. هرچند آنهایی که باریک‌بینانه‌تر به این نام نگریسته‌اند، آهار را بازمانده واژه «آهور» دانسته‌اند. «هور» به معنی خورشید است. پس آهار یعنی: «سرزمین خورشید». این معنی درست‌تر به گمان می‌رسد. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰۲ نفر در ۲۳۲ خانوار بوده است. مردم آهار به گویش تجریشی که گونه‌ای از گویش‌های فارسی-مازندرانی است صحبت می‌کنند.
امین آباد (به تاتی: "ابنوا") یا امین آباد‌ ِ رودک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۳۹۰ نفر در ۱۰۳ خانوار بوده است. که قطعا تا کنون تغییر یافته است.
ایگُل(egol) از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.كه ابشار معروف ان به نام ابشار هفت حوض ايگل كه يكي از منابع گردشگر پزير اين روستا است. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می گویند جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۲۱ نفر در ۱۳۱ خانوار بوده است.
باغ گل از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. باغ گل بر دامنه شمالی کوه توچال واقع شده است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۹۲ نفر در ۳۱ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است.
پس‌قلعه از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا با نام قدیمی دربند علیا، بیش از ۲۰۰ هکتار مساحت و بین ۱۸۰۰ تا ۲۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. پس قلعه در ارتفاعات تجریش و شمال محله دربند واقع شده است. این روستا که نزدیکترین روستای سنتی به شهر تهران است، ۴۹۵ نفر جمعیت دارد. رودخانه دربند از میان روستای پس‌قلعه می‌گذرد و ابتدای مسیر اصلی صعود قله توچال را تشکیل می‌دهد. این روستا به دلیل داشتن آب و هوای خنک و واقع شدن بر سر راه مسیرهای کوهنوردی و
هوای خنک و واقع شدن بر سر راه مسیرهای کوهنوردی و سنگنوردی از دیرباز محل گردش و ورزش اهالی تهران بوده است؛ به همین دلیل تعداد زیادی چایخانه و رستوران دارد. از دیگر امکانات گردشگری آن تله‌سیژ دربند است. آستان مقدس امامزاده ابراهیم و قبور زرتشتیان (در انتهای روستا سر راه منطقه بندیخچال) از اماکن کهن پس‌قلعه هستند. قرارداد 1919. گفتگوهای مربوط به بستن قرارداد 1919، در سرتاسر تابستان ۱۲۹۸ خورشیدی (برابر ماه‌های ژوئن، ژوئیه و اوت ۱۹۱۹)، بر اساس مواد تنظیم شده از لندن، با وزیرمختار بریتانیا و مشاوران سیاسی وی در
لندن، با وزیرمختار بریتانیا و مشاوران سیاسی وی در ییلاق پس قلعه تهران، انجام گرفت.
حاجی‌آباد از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا در ابتدا توسط حاج علی اکبر حسن لاریجانی تأسیس شد و سپس اقوامی دیگر از سایر مناطق به آنجا مهاجرت کردند جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۴۶ نفر در ۴۵ خانوار بوده‌است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته‌است.
حدادیه از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۵ نفر در ۶ خانوار بوده‌است. که قطعاً تاکنون تغییر یافته‌است.
روته از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۵۰۸ نفر در ۱۵۳ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. اهالی روته به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی ، زبان آبادی زایگان را تاتی و مخلوطی از طالقانی و مازندرانی قید است.حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است : منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان،
است : منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر
لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد .
رودک یا رودبارَک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.همچنین این روستا بعد از زردبند ، دومین روستای رودبارقصران از سمت جاده لشگرک است. این روستا از دیدگاه تاریخی، به‌ مانند بیشتر روستاهای رودبارقصران، جزئی از بلوک لواسانات به‌شمار می‌آمده‌است، همچنان‌که امروزه نیز بیشتر مردم آن را جزئی از لواسان می‌دانند. مردم روستای رودک به تاتی که زبان غالب در منطقه رودبار قصران است سخن می گویند. موقعیت. در دامنه جنوبی کوه ورجین و به سمت روستای رودک دره ای وجود دارد که در
ورجین و به سمت روستای رودک دره ای وجود دارد که در نقشه های جغرافیایی از آن به نام "علی دره" یاد شده است اما مردم محل آن را "عالی دره" می نامند و معتقدند که این نام را ناصرالدین شاه بر آن نهاده است. به گفته آنان ناصرالدین شاه که برای شکار به کوه ورجین می آمده ، آب همۀ چشمه ها و دره ها را مورد بررسی قرار داده و آب این دره را عالی ترین آب منطقه تشخیص داده بود و از این رو این دره را ، عالی دره نامید. روستای رودک در شیب تند دامنه شمالی کوه هلیسون با ارتفاع ۲۶۰۲ متر که از قله های جبهه شرقی قله توچال است ، قرار
متر که از قله های جبهه شرقی قله توچال است ، قرار دارد. در جبهه شرقی این روستا دره عمیقی با شیب تند از جنوب غربی به سمت شمال شرقی امتداد دارد که اهالی آن را به نام زیارت دره میشناسند. انتهای زیارت دره به قله چال سیاه بند ، ختم میشود. آن طرف این قله مینی سیتی قرار دارد و سمت چپ آن به سوهانک و سمت راست آن به دارآباد منتهی می شود. آب و هوا. آب و هوای این روستا در تابستان خنک و دلپذیر و در زمستان سرد و برفی می باشد. به دلیل اینکه راه بقیه روستاها و شهرهای رودبارقصران از رودک می گذرد در روزهای تعطیل اغلب، جاده
از رودک می گذرد در روزهای تعطیل اغلب، جاده ترافیک است و به همین علت محل مناسبی جهت رستوران داری و فروشندگی است. به همین خاطر بیشتر رستوران های رودبار قصران در این روستا قرار دارد. روستای رودک به دلیل دارا بودن ظرفیت گردشگری، بالغ بر ۵۰ واحد صنفی رستوران دارد. در مرداد ماه سال ۹۷ سیل زیان باری رخ داد و سبب تخریب و وارد آمدن خسارات به رستوران های حاشیه رودخانه شد . این سیل ۴ مصدوم و ۱ کشته برجای گذاشت. جمعیت. جمعیت این روستا براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۶۷ نفر در ۲۱۴ خانوار بوده‌است. در سال ۱۳۹۳ جمعیت این
نفر در ۲۱۴ خانوار بوده‌است. در سال ۱۳۹۳ جمعیت این روستا ۱۰۰۰ نفر بود. در برخی فصل‌های سال، جمعیت به بیش از ۱۷۰۰ نفر می‌رسد. این روستا متشکل از ۵ طایفه میرمحمّدعلی رودکی،میررضائی رودکی،میرآقاسی رودکی،اسماعیل ولی رودکی و ایوبی رودکی می باشد.
زایگان (به تاتی: "زاگون") از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۲۵ نفر در ۱۳۰ خانوار بوده است. که قطعاً تاکنون تغییر یافته است. زبان. اهالی زایگان به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند.
دره جوزار یا درهٔ جوزار از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۰ نفر در ۳ خانوار بوده‌است؛ که قطعاً تا کنون تغییر یافته‌است.
کمرخانی از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۴ نفر در ۱۳ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است.
گرمابدر از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۲۸۹ نفر در ۹۰ خانوار بوده است؛ که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. اهالی گرمابدر به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در
منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های کاسپین را داردحسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری
نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد
لالان یا لالون از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. به علت وجود گل‌های لاله، به این روستا لالگون، یا لالون گفته می‌شود، و دارای چشمه آب گازدار طبیعی است که بومی‌ها به آن چشمه تلخاب می‌گویند. این روستا زادگاه خواننده مرحوم مشهور زن مرضیه است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۶۶۵ نفر در ۱۸۳ خانوار بوده است و در سال ۹۵ حدود ۱۱۳۵ نفر بوده است. اهالی لالان به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. مردم روستای لالان به گویش قصرانی زبان
کنند. زبان. مردم روستای لالان به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود.حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران
جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته
لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد .
کلوگان یا کلیگان از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۲۰۷ نفر بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. زبان گفتاری. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های
شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های کاسپین را دارد حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده‌است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته‌است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی
مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد. جاذبه گردشگری. ١- آبشار کلوگان ٢- چشمه پدر ٣- طبيعت زيبا جستارهای وابسته. شمیرانات رودبار قصران اوشان، فشم، میگون پانویس. نام اصلی روستای کلوگان از گلوگاه گرفته شده که گویا گلوگاهی جهت دسترسی از تهران به شمال ایران بوده است .
سفیدستان از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می‌شود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۳۹ نفر در ۴۰ خانوار بوده‌است.
شرکت فناوری آپنت (OPNET)، شرکتی نرم‌افزاری است که ارزیابی کارایی شبکه‌ها و کاربردهای کامپیوتری را فراهم می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۰ شناخته تر شد. مقر آن در بتسدا، مریلند است و دفاتری در کری، کارولینای شمالی؛ ناشوا، نیو همپشیر؛ دالاس، تگزاس؛ و در سانتا کلارا، کالیفرنیا دارد. این شرکت دفاتری بین‌المللی در اسلو، انگلستان؛ پاریس، فرانسه؛ خنت، بلژیک؛ فرانکفورت، آلمان؛ و سنگاپور، با کارمندان و مشاورانی در مناطقی از آسیا و آمریکای لاتین دارد. تاریخچه شرکت. آپنت پروژه کارشناسی ارشد آلن کوهن
تاریخچه شرکت. آپنت پروژه کارشناسی ارشد آلن کوهن (از مؤسسان و رئیس کنونی) در زمینه شبکه در دانشگاه ام‌آی‌تی بود. آپنت ابزارهایی برای بهینه‌سازی در مهندسی شبکه به وجود آورد. آلن به همراه برادرش مارک (از مؤسسان و مدیرعامل فعلی) و همکلاسیش استیون بارانیوک، تصمیم به تجاری‌سازی آن نرم‌افزار گرفتند. اولین محصول شرکت آپنت مدلر، یک ابزار نرم‌افزاری برای مدل کردن و شبیه‌سازی شبکه بود. از زمانی که در اوت سال ۲۰۰۰ عمومیت یافت، آپنت دستاوردهای زیر را به نمایش گذاشته است. رقبا. Riverbed Cascade, NetScout, Fluke, NetQoS,
رقبا. Riverbed Cascade, NetScout, Fluke, NetQoS, Solarwinds
شمشک بالا،یکی از محله های شهر شمشک_دربندسر می باشد،از بخششمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب میشود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۶۷۲ نفر در ۱۹۲ خانوار بوده است؛ زبان. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان
جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانیغلبه دارد. جستارهای وابسته. شمشک دربندسر
شمشک پایین از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب میشود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۶۰ نفر در ۱۳۰ خانوار بوده‌است. زبان. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران
مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانیغلبه دارد . جستارهای وابسته. شمشک دربندسر
جیرود یا جیررود از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می‌شود. مردم روستای جیرود به زبان مازندرانی سخن می‌گویند. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۸۱ نفر در ۲۸ خانوار بوده‌است، که قطعاً تا کنون تغییر یافته‌است. نکته مهم این است که این روستا بیش از دیگر روستاهای منطقه وضعیتی ییلاقی دارد و اکثر خانوارهای آن در روزهای
وضعیتی ییلاقی دارد و اکثر خانوارهای آن در روزهای غیرتعطیل سال ساکن تهران هستند. زبان. مردم جیرود به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. حد و مرز. مرز روستای جیرود با روستای پیش از خود (میگون) دره زیبای هملوتنگه است که زمین‌های آن از برای برخی اهالی میگون است. در این دره دو غار بزرگ و کوچک قرار دارند. مرز روستای جیرود با روستای بعد از خود (دورود) هم دره‌ای در میان مسیر است که سال‌ها در آن گاوداری‌ای قدیمی به چشم می‌خورد که متروک بود. این مکان امروزه تبدیل به رستورانی مدرن شده‌است. جستارهای وابسته. شمشک
درود یا دررود یا درروس از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می‌شود. زبان. گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده است : البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک،
مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از
پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد . جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۸۸ نفر در ۵۶ خانوار بوده‌است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته‌است. جستارهای وابسته. شمشک