payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آیدر نیز متصل است. کانال کوتاهی به نام گیزلاو این رود را به کانال کیل پیوند می‌دهد. از دیدنی‌های مسیر این کانال، پل معلق راه‌آهن رندسبورگ است. پیشینه. ساخت این آب‌راه در سال ۱۸۸۷ آغاز شد و در سال ۱۸۹۵ ویلهلم دوم، قیصر آلمان، آن را افتتاح کرد. احداث این آب‌راه مسیر دریایی بین سواحل دریای بالتیک و دریای شمال آلمان را از حدود ۱۲۰۰ کیلومتر به تنها ۱۰۰ کیلومتر کاهش داد. پیش از آن آلمان وادار به تقسیم ناوگان دریایی خود بین این دو دریا بود اما زان پس می‌توانست توان توان دریایی خود را در ظرف مدت زمانی کوتاهی در
توان دریایی خود را در ظرف مدت زمانی کوتاهی در یکی از آنها گرد آورد. بدین شکل توان نیروی دریایی امپراتوری آلمان به شکل مؤثری اساساً دو برابر شد. این کانال از آن زمان تاکنون چندین بار تعریض شده‌است. این آبراه تا سال ۱۹۴۸ نام پدر ویلهلم دوم یعنی ویلهلم یکم را بر خود داشت.
حسگر فروسرخ غیرفعال یا پی‌آی‌آر (PIR sensor) نوعی از حسگرها هستند که به تابش فروسرخ حساسند. این حسگرها اغلب برای تشخیص تابش فروسرخ حاصل از بدن موجودات زنده و حرکتشان، در چشمی‌ها (آشکارسازهای حرکت) به کار می‌روند. ساختمان. حسگرهای مادون قرمز معمولاً به صورت یک قطعهٔ سه‌پایه هستند که از دو قطعهٔ کریستالی ساخته می‌شوند. بر اثر تابش فروسرخ روی این قطعه‌ها یک شارژ سطحی در آن‌ها ایجاد می‌شود؛ در اثر تغییر میزان تابش، شارژ سطحی نیز تغییر می‌کند که حسگر از این تغییر شارژ الکتریکی برای تولید سیگنال بهره می‌برد.
جلبک قرمز یکی از قدیمی‌ترین گروه‌های جلبک‌های یوکاریوت است که با وجود ۵٫۰۰۰ تا ۶٫۰۰۰ گونه از بزرگ‌ترین گروه‌ها می‌باشد. این گروه از چندسلولی‌های هستند که در اقیانوس‌ها رشد می‌کنند و بخش قابل توجهی از این گروه را جلبک دریایی تشکیل می‌دهد. منابع قابل توجه دیگری نیز وجود دارند که تعداد گونه‌های این گروه را تا ۱۰٫۰۰۰ گونه می‌دانند. جلبک‌های قرمز گروه بزرگی را تشکیل می‌دهند و تقریباً همۀ آن‌ها به استثنای چند نمونه، دریازی هستند و در اعماق دریا جایی که نور و روشنایی کمتر باشد، یافت می‌شوند. جلبک‌های قرمز تقریباً
کمتر باشد، یافت می‌شوند. جلبک‌های قرمز تقریباً ظاهری شبیه به گیاهانی دارند که می‌توانند در نور بسیار کم یا تاریکی هم فتوسنتز کنند. جلبک‌های قرمز دارای مشخصات و ویژگی‌های برجسته‌ای هستند که از آنها می‌توان به وجود سلول‌های یوکاریوتی بدون وجود تاژک و میانک، استفاده از نشاسته فلوریدن به عنوان غذا، استفاده از فیکوبیلی پروتئین در رنگدانه‌ها (که موجب قرمز شدن رنگ آنها می‌شود) و انجام فتوسنتز بدون داشتن شبکه آندوپلاسمی خارجی اشاره نمود. اکثر جلبک‌های قرمز علاوه بر پرسلولی بودن، میکروسکپی و دریایی می‌باشند و از
بر پرسلولی بودن، میکروسکپی و دریایی می‌باشند و از تولید مثل جنسی استفاده می‌کنند. برخی از گونه‌های جلبک‌های قرمز در دیواره خود رسوب فراوانی از کربنات کلسیم ایجاد می‌کنند و شکلی آهکی به خود می‌گیرند. رنگینه‌های جلبک‌های قرمز شامل مقدار زیادی «فیکواریترین» (رنگ قرمز) است که با رنگینه‌های دیگر، رنگ این جلبک را قرمز می‌سازد. البته نباید فراموش کرد که رنگ این جلبک‌ها همیشه قرمز نیست و به علت وجود رنگینه‌های مختلف دیگر مانند قهوه‌ای، سیاه یا سبز و آبی با طرح‌های گوناگون دیگری از این رنگ‌ها دیده می‌شود. جلبک‌های
گوناگون دیگری از این رنگ‌ها دیده می‌شود. جلبک‌های قرمز از نظر پیچیدگی و تکامل دستگاه‌های رویشی به پای جلبک‌های قهوه‌ای نمی‌رسند اما برخی از این جلبک‌ها از نظر تولیدمثل جنسی و چرخه زندگی بسیار پیچیده هستند و می‌توان گفت که از این جهت به پیشرفت‌های تکاملی بیشتری نسبت به جلبک‌های قهوه‌ای رسیده‌اند. جستارهای وابسته. کشند سرخ
لنز فرنل (Fresnel Lens) (یا آنچه که به اشتباه عدسی فرسنل خوانده می‌شود)، نوعی عدسی است که در اصل توسط یک فیزیکدان فرانسوی به نام آگوستن-ژان فرنل برای فانوس‌های دریایی ساخته شد. طراحی آن به گونه‌ای است که امکان تولید لنزهایی با دهانهٔ بزرگ و فاصلهٔ کانونی کوچک را فراهم می‌کند، بدون اینکه نیازی به جرم و حجمی از ماده که در لنزهای سنتی استفاده می‌شود باشد. در مقایسه با لنزهای سنتی حجیم، عدسی فرنل بسیار نازک‌تر، بزرگتر، و مسطح‌تر است، و نور مایل بیشتری را از منبع جذب می‌کند؛ بنابراین این امکان را فراهم می‌آورد
جذب می‌کند؛ بنابراین این امکان را فراهم می‌آورد که فانوس‌های دریایی از فاصله‌های بسیار دور رویت‌پذیر باشند.
فرم ("Fram Reykjavík") یکی از باشگاه‌های ورزشی معروف ریکیاویک پایتخت ایسلند می‌باشد . این باشگاه در اول مه ۱۹۰۸ میلادی تأسیس گردید. شناخته شده‌ترین تیم‌های ورزشی این باشگاه تیم‌های فوتبال و بسکتبال آن است. تیم فوتبال این باشگاه در بالاترین سطح فوتبال کشور فعالیت دارد ، اما تیم بسکتبال در سومین رده کشور مشغول به فعالیت می‌باشد . علاوه بر این ، رشته هندبال نیز در این باشگاه از اقبال ویژه ای برخوردار است به طوری که تیم هندبال این باشگاه در سال ۲۰۰۶ موفق به کسب مقام قهرمانی کشور شد. رشته های ورزشی دیگری نیز تحت
قهرمانی کشور شد. رشته های ورزشی دیگری نیز تحت پوشش این باشگاه ورزشی قرار دارند ، مثل اسکی و تکواندو.
آگاهی توانایی دانا شدن و درک کردن (برای احساس کردن) یا کسب معرفت از رویدادها است. آگاهی به‌طور گسترده‌تر، حالت هشیار بودن کسی یا چیزی است. در فلسفهٔ ذهن، آگاهی با هوشیاری برابر نیست بلکه هر یک تعریف جداگانه‌ای دارد. برای نمونه، دیوید چالمرز تفاوت میان آگاهی و هوشیاری را این‌گونه بیان می‌کند: مفهوم. آگاهی، مفهومی نسبی است. می‌تواند بر حالتی درونی متمرکز شود، مثلاً حسی احشایی؛ یا از راه ادراک سوهشی بر رویدادهای خارجی متمرکز شود. هر کس روزانه تجربه‌های آگاهانهٔ فراوانی دارد؛ برای نمونه آگاهی از گل قرمزی که در
فراوانی دارد؛ برای نمونه آگاهی از گل قرمزی که در باغچهٔ حیاط است؛ یا صدای هواپیمایی که در آسمان در حال پرواز است؛ یا مزهٔ شکلاتی که روی زبان فرد است. نمونهٔ نخست از سنخ تجربهٔ آگاهانهٔ دیداری، دومی شنیداری و سومی چشایی است. هر یک از این تجربه‌های آگاهانه «خصیصهٔ پدیداری» (phenomenal character) دارند، به این معنی که کیفیت (quality) خاصی برای تجربهٔ آن‌ها وجود دارد. خودآگاهی. پنداشت‌های عمومی دربارهٔ هشیاری این را به فکر خطور می‌دهند که این پدیده، وضعیت آگاه بودن شخص از خودش (خودآگاهی یا Self-awareness) را
بودن شخص از خودش (خودآگاهی یا Self-awareness) را توصیف می‌کند. تلاش‌ها در جهت توضیح هشیاری با عبارات و اصطلاحات عصب‌شناسی ، بر وصف شبکه‌های موجود در مغز که آگاهی را از کیفیات ذهنی توسعه یافته توسط دیگر شبکه‌ها توسعه می‌دهند، متمرکز شده‌است. علوم اعصاب. آگاهی ابتدایی. آگاهی ابتدایی از دنیای درونی و برونی یک شخص به ساقه مغز منوط است. بیورن مرکر، عصب‌شناس مستقلی در استکهلم سوئد، استدلال می‌کند که ساقهٔ مغز، شکلی مقدماتی از فکر هشیارانه را در کودکان مبتلا به هیدراننسفالی تأمین می‌کند. اشکال «عالی‌تر» آگاهی، از
تأمین می‌کند. اشکال «عالی‌تر» آگاهی، از جمله خودآگاهی نیازمند مشارکت قشری هستند، اما «هشیاری اولیه» یا «آگاهی ابتدایی» به عنوان قابلیتِ یکپارچه کردن حس‌های دریافتی از محیط با احساسات و اهداف فطری به منظور هدایت رفتار، از ساقه مغزی که بشر با بیش‌تر مهره‌داران به اشتراک دارد، سرچشمه می‌گیرد. دیدگاه سیستم‌های زنده. خارج از علوم اعصاب، دو زیست‌شناس Humberto Maturana و Francisco Varela، تئوری خود را با نام «تئوری شناخت سانتیاگو"»" ارائه کردند که در آن می‌نویسند:سیستم‌های زنده سیستم‌های شناختی هستند، و زندگی به
زنده سیستم‌های شناختی هستند، و زندگی به عنوان یک پروسه، پروسه‌ای از شناخت می‌باشد. این بیان برای همه ارگانیسم‌ها معتبر است، چه دارای سیستم عصبی و چه فاقد سیستم عصبی.این تئوری، این پرسپکتیو را ارائه می‌کند که شناخت پروسه‌ای است که در سطوح ارگانیکی حضور دارد که معمولاً آگاه در نظر گرفته نمی‌شوند. با توجه به رابطه ممکن میان آگاهی و شناخت، و هشیاری، این تئوری چشم‌اندازی جالبی را در گفتمان‌های فلسفی و علمی دربارهٔ آگاهی و تئوری سیستم‌های زنده اهدا می‌کند. مسئله تبیینی آگاهی. مسائل مختلفی دربارهٔ آگاهی وجود
تبیینی آگاهی. مسائل مختلفی دربارهٔ آگاهی وجود دارد: (الف) مسئلهٔ توصیفی که به مفهوم آگاهی مربوط است (ب) مسئلهٔ کارکردی یعنی اینکه چرا آگاهی وجود دارد و چه نقشی در سایر حالات ذهنی یا رفتارهای ما ایفا می‌کند، (ج) مسئلهٔ تبیینی آگاهی: آگاهی چه جایگاهی در طبیعت دارد؟ آیا آگاهی یک ویژگی بنیادین است که مستقل از هر چیز دیگر و در عرض سایر امور طبیعی وجود دارد یا وابسته به سایر امور ناآگاه (فیزیکی، زیستی، عصبی یا محاسباتی) است؟ در صورت دوم، یک امر ناآگاه چگونه می‌تواند آگاهی را به وجود آورد؟ گزینهٔ اول
چگونه می‌تواند آگاهی را به وجود آورد؟ گزینهٔ اول دوگانه‌انگاری است که بیشتر فیلسوفان از آن اجتناب می‌کنند، هرچند تقریر حداقلی آن (یعنی دوگانگی ویژگی‌ها نه دوگانه انگاری جوهری) در حال حاضر طرفدارانی دارد. مسئله‌های آسان و دشوار. دیوید چالمرز برای نخستین بار میان مسئلهٔ آگاهی را به دو مسئلهٔ دشوار و مسئلهٔ آسان تفکیک کرد. او در مقالهٔ «رویارویی با مسئلهٔ آگاهی» (Chalmers) درصدد است تا دشوارترین بخش از مسئلهٔ آگاهی را بیابد؛ برخی از مسائل آگاهی یا با پیشرفت‌های اخیر علمی حل شده‌اند یا دست‌کم در مقام نظر مانعی
اخیر علمی حل شده‌اند یا دست‌کم در مقام نظر مانعی برای حل‌شان وجود ندارد. معیار کلی برای تشخیص مسائل آسان و دشوار این است: مسائل آسان مسائلی هستند که به راحتی با روش‌های رایج علوم شناختی (مانند تبیین محاسباتی یا عصب‌شناسی) قابل حل‌اند، اما مسئلهٔ دشوار مسئله‌ای است که ظاهراً در برابر این روش‌های مرسوم مقاومت می‌کند. چالمرز پدیده‌های زیر را در زمرهٔ مسائل آسان آگاهی به حساب می‌آورد: همهٔ این پدیده‌ها با مفهوم آگاهی مرتبط‌اند؛ گاهی یک حالت ذهنی را به این خاطر آگاه می‌نامیم که دسترسی درونی به آن ممکن است یا
آگاه می‌نامیم که دسترسی درونی به آن ممکن است یا می‌توانیم از آن گزارش دهیم. گاهی به این دلیل که یک دستگاه می‌تواند بر اطلاعات دریافتی از محیط واکنشی از خود نشان دهد یا به آن اطلاعات توجه کند یا از آن اطلاعات برای کنترل رفتار استفاده کند، آن دستگاه را آگاه می‌دانیم و گاهی یک موجود را در حال بیداری آگاه می‌نامیم. پس آگاهی با همهٔ این مفاهیم مرتبط است. با وجود این، دربارهٔ تبیین علمی این پدیده‌ها مشکلی وجود ندارد؛ همهٔ آن‌ها را می‌توان به صورت محاسباتی یا عصب‌شناسی تبیین کرد؛ برای مثال، برای تبیین گزارش‌پذیری
تبیین کرد؛ برای مثال، برای تبیین گزارش‌پذیری حالات ذهنی همین اندازه کافی است که سازوکار دریافت اطلاعات مربوط به حالات درونی و عرضهٔ آن برای گزارش زبانی را مشخص کنیم یا برای تبیین خواب و بیداری، تبیین عصب ـ فیزیولوژیک از فرایندی که منشأ رفتارهای متقابل اندام‌واره در این دو حالت است، کفایت می‌کند. اگر آگاهی فقط همین پدیده‌ها بود، هیچ مشکلی در تبیین آن نداشتیم؛ درست است که در حال حاضر تبیین کاملی از این پدیده‌ها نداریم و شاید تبیین تفصیلی برخی از آن‌ها یکی دو قرن طول بکشد، اما می‌دانیم که چگونه باید آن‌ها را
قرن طول بکشد، اما می‌دانیم که چگونه باید آن‌ها را تبیین کنیم. به همین خاطر این مسائل را «مسائل آسان» می‌نامیم. چالمرز مسئلهٔ دشوار آگاهی را مسئلهٔ «تجربه» می‌نامد. به نظر او، وقتی فکر یا ادراک می‌کنیم، اطلاعاتی در ما پردازش می‌شوند، اما فکر یا ادراک به همین مقدار محدود نیست، بلکه علاوه بر آن، از یک جنبهٔ سابجکتیو هم برخوردار است؛ به تعبیر نیگل (Nagel) کیفیت خاصی برای آگاه بودن وجود دارد. این جنبهٔ سابجکتیو یا کیفی همان تجربه‌است؛ همان چیزی که احساس می‌شود مانند رنگی که از شیء در تجربهٔ بصری احساس می‌کنیم،
رنگی که از شیء در تجربهٔ بصری احساس می‌کنیم، بویی که از شیء در تجربهٔ بویایی احساس می‌کنیم و همین‌طور. این احساسات بسیار متفاوت‌اند؛ برخی از آن‌ها کاملاً ذهنی‌اند مانند صورت‌های خیالی و برخی بدنی‌اند مانند درد و لذت‌های جسمانی. جهت اشتراک همهٔ این حالات این است که قرار داشتن در هر یک از این حالات، کیفیت یا احساس خاصی به همراه دارد. مسئلهٔ دشوار آگاهی این است: اگر تجربه پایه‌های فیزیکی داشته باشد، چگونه و چرا از این امور فیزیکی که به کلی ناآگاهانه‌اند به وجود می‌آید؟ چرا فرایندهای فیزیکی موجب پیدایش یک حیات
می‌آید؟ چرا فرایندهای فیزیکی موجب پیدایش یک حیات درونی کاملاً پیچیده و غنی می‌شوند؟ ارتباط مفهومی میان فرایندهای عصبی و آگاهی پدیداری چیست؟ این همان مسئله‌ای است که در متون فلسفهٔ ذهن «شکاف تبیینی» نامیده می‌شود که در این جملهٔ معروف هاکسلی به آن اشاره شده‌است: «چگونگی ظهور چیز چشمگیری مثل حالت آگاهی در نتیجهٔ انگیزش بافت‌های عصبی درست به اندازهٔ ظهور غول از مالش چراغ علاءالدین تبیین‌ناپذیر است» (Huxley). شکاف تبیینی. مشکل شکاف تبیینی یا مسئلهٔ دشوار آگاهی از طریق چند استدلال بیان شده‌است که در ذیل به برخی
طریق چند استدلال بیان شده‌است که در ذیل به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم. نظریات آگاهی. دربارهٔ آگاهی نظریات مختلفی بیان شده‌است: بازنمودگرایی یا نظریات بازنمودی مرتبه اول، نظریات مرتبه بالاتر درباره آگاهی والگوی پیش‌نویس‌های چندگانهٔ آگاهی از دنیل دنت.
فرمانروای عشق یا جودها اکبر فیلم درام حماسی است که در کشور هند ساخته شده‌است و در تاریخ پانزدهم فوریه ۲۰۰۸ بر روی پرده رفت. داستان فیلم حول محور جلاالدین محمد اکبر شاه امپراتور گورکانی هندوستان و رابطه عاشقانه اش با جودا بای شاهزاده راجپوتی می‌گذرد. در این فیلم هرتیک روشن در نقش اکبر و آیشواریا رای در نقش جودا به هنرمندی پرداخته‌اند. صحت تاریخی. بسیاری از بخش‌های این فیلم بر پایه حوادث حقیقی تاریخی است اما گروه‌های راجپوتی مدعی اند که جودها با جهانگیر پسر اکبر ازدواج کرده‌است و نه اکبر. بسیاری از تاریخ
اکبر ازدواج کرده‌است و نه اکبر. بسیاری از تاریخ نگاران مدعی اند که همسر اکبر هیچ‌گاه با نام جودها بای شناخته نمی‌شده‌است. برپایه گفته‌های دکتر شیرین موسوی تاریخ‌نگار در دانشگاه اسلامی علیگر، نه تنها در اکبرنامه که در هیچ منبع تاریخی دیگر متعلق به آن دوران همسر اکبر به این نام خوانده نشده‌است. او مدعی است که این نام نخستین بار در منابع قرن نوزدهمی آورده شده‌است. اعتراض و مشکلات قانونی. چهره نشان داده شده از مردم بومی راجپوت در این فیلم با اعتراض گروه‌های مختلف راجپوتی مواجه شد، آن‌ها این موضوع را
مختلف راجپوتی مواجه شد، آن‌ها این موضوع را گمراه‌کننده و بازنویسی سیاسی تاریخ جهت کم قدمت نشان دادن تاریخ راجپوت دانسته‌اند. این گروه‌ها در بعضی از ایالت‌ها علیه فیلم تظاهرات کردند که نتیجه اش ممنوع شدن پخش فیلم در ایالات اوتار پرادش، راجستان، هاریانا و اوتاراکند بود. البته تهیه‌کننده فیلم در دادگاه عالی هند از این ممنوعیت شکایت کرد که در آخر به لغو ممنوعیت پخش فیلم در اوتار پرادش و برخی شهرهای دیگر ایالات انجامید. موسیقی متن. موسیقی متن فیلم شامل آهنگ‌های عظیم الاشان شهنشاه، جشن بهارا، این لمهان که دمان
عظیم الاشان شهنشاه، جشن بهارا، این لمهان که دمان می این و من مهانا است.
ابوالحسن ثالث یا یحیی‌خان غفاری، فرزند صنیع‌الملک، از نقاشان دوره قاجار و عصر ناصری و مظفری و از خاندان هنرمند غفاری بود که چندین نسل از آن‌ها در هنر نقاشی و نگارگری فعالیت داشتند. نام اصلی او یحیی غفاری، مشهور به یحیی‌خان غفاری بوده است. زندگی. لقب ابوالحسن ثالث. درباره نام ابوالحسن ثالث، مشهور است که به دلیل شباهتش به پدر و علاقه ناصرالدین‌شاه به صنیع‌الملک، از سوی شاه لقب "ابوالحسن ثالث" گرفت تا ادامه‌دهنده سنت و میراث نقاشی در این خانواده باشد. پیش از او، ابوالحسن مستوفی غفاری را ابوالحسن اول و
از او، ابوالحسن مستوفی غفاری را ابوالحسن اول و صنیع‌الملک، پدر یحیی‌خان را ابوالحسن ثانی می‌خواندند. وفات. تاریخ دقیق تولد و مرگ او معلوم نیست اما بر اساس شواهد و مستندات او تا سال ۱۳۲۴ ق. زنده بوده است. در بانک اطلاعات موزه متروپولیتن هم تاریخ مرگ او بین سالهای ۱۲۷۳ تا ۱۲۸۴ خورشیدی اعلام شده است که با تاریخ فوق همخوانی دارد. واقعه مرگ میرزا ابوتراب غفاری. یکی از وقایع مهم زندگی ابوالحسن ثالث مربوط به خودکشی میرزا ابوتراب غفاری در خانه‌ او بوده است. گفته شده که ابوالحسن ثالث در نجات وی اهمال کرد. برخی
شده که ابوالحسن ثالث در نجات وی اهمال کرد. برخی منابع دلیل این رفتار را حسادت او به استعداد هنری میرزا ابوتراب دانسته‌اند. او تا زمان مظفرالدین‌شاه زندگی کرد و آثار و فعالیت‌هایش بخشی از میراث هنری دوره قاجار را شکل داد. سبک هنری. ابوالحسن ثالث شاگرد پدر بود و به نقاشی‌های آبرنگ و رنگ روغن شهرت داشت؛ علاوه بر مهارت در این سبک‌ها، به رونگاری از آثار نقاشان دوره رنسانس نیز علاقه‌مند بود. آثار باقی‌مانده از او شامل نقاشی‌های منظره و تابلوهای رنگ روغن است که نشان از تأثیرپذیری او از هنر غربی و در عین حال حفظ
از تأثیرپذیری او از هنر غربی و در عین حال حفظ ریشه‌های هنری ایرانی دارد.
ریوکو موریاما (متولد ۱۸ ژانویه ۱۹۴۸) خواننده جاز ژاپنی است. پدرش هیساشی موریاما از پیش‌گامان جاز ژاپنی است. پسرش نائوتورو موریاما هم خواننده است. موریاما به جوآن بائز ژاپنی معروف است. موسیقی‌های او معمولاً جزو پرفروش‌ترین‌ها نیستند. با این وجود قطعه‌ای از اون به نام Satokibi Batake شهرت زیادی کسب کرده است. این قطعه در باره‌ی تراژدی‌ای است در نبرد اوکیناوا. نسخه‌ی کامل این قطعه ۱۰ دقیقه است و وقتی برای اولین بار منتشر شد، برای پخش در رادیو بیش از اندازه طولانی تشخیص داده شد. در حال حاضر این قطعه خیلی معروف
تشخیص داده شد. در حال حاضر این قطعه خیلی معروف است و هر تابستان رادیو تلویزیون ملی ژاپن (ان‌اچ‌کی) نسخه‌ی کوتاه شده‌ای از آن را به عنوان کارزار ضد جنگ پخش می‌کند. در این قطعه کلمه‌ی زاواوا ۶۶ بار تکرار می‌شود و به همین دلیل این قطعه به زاواوا هم معروف شده. یکی از آلبوم‌های سال ۱۹۶۹ وی با عنوان عشق ممنوع بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت و جایزه‌ی دیسک طلایی را از آن خود کرد
شهرستان آوج یکی از شهرستان‌های استان قزوین و به مرکزیت شهر آوج است. این شهرستان در سال ۱۳۹۱ از شهرستان بوئین‌زهرا جدا شد و مستقل گردید. این شهرستان با مساحت ۲۷۷۶ کیلومتر مربع در طول جغرافیایی ۰۶ و ۴۹ تا ۴۵َ و ۴۹ درجهٔ شرقی و عرض جغرافیایی ۲۵َ و ۳۵ تا ۴۷َ و ۳۵ درجهٔ شمالی قرار دارد. شهر آوج ودر ۱۱۰ کیلومتری جادهٔ قزوین به همدان و در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده است که این امر باعث گردیده که دارای تابستان‌های بسیار خنک و زمستان‌های پر برفی باشد. جمعیت ساکن در این شهرستان در حدود ۴۵ هزار نفر است. بر مبنای آخرین
شهرستان در حدود ۴۵ هزار نفر است. بر مبنای آخرین داده‌های سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS) بیشترین پهنای این شهرستان از جهت غربی بوده و ۹۵ کیلومتر است که به استان زنجان ختم می‌شود. این شهرستان از شمال با شهرستان تاکستان، از شرق با شهرستان بوئین‌زهرا، از سمت غرب با استان زنجان و از سمت جنوب با استان همدان، و استان مرکزی همسایه است. تقسیمات کشوری. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری این شهرستان دارای ۲ شهر، ۲ بخش و ۵ دهستان است. شهرها: آوج و آبگرم جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان آوج در سال ۱۳۹۵ برابر
آمار ایران، جمعیت شهرستان آوج در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۳٬۷۹۸ نفر بوده است. مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. از غذاها و سوغات‌های محلی آوج می‌توان به قاتوق آشو و لواشک انواع آلوها نام برد محصول اصلی باغ‌ها شهرستان آوج نیز گردو است. پیشینهٔ تاریخی. از سیر و تحول تاریخی آوج که به آن خرقان گفته می‌شود، اطلاعات دقیق و معتبری در دست نیست لیکن در مورد منطقه روایات متعددی وجود دارد که برخی از آن‌ها قدمت این ناحیه را به دوران ماد می‌رساند. طی درگیری‌هایی که بین آشوری‌ها و مادها به وجود آمد عده
که بین آشوری‌ها و مادها به وجود آمد عده زیادی از مادها کشته شدند ولی مادها دست از مقابله برنداشتند و در بازگشت راه را بر قوای آشور در منطقه کوهستانی میان قزوین و همدان بستند ولی مادها از آشوری‌ها ضرات شدیدی خوردند که محل کوهستانی درگیری این دو قوم در کوهستان‌های آوج بوده است. خرقان ناحیه‌ای بین قزوین و همدان و ری بوده است در کتب تاریخی که از فتح ناحیهٔ همدان و قزوین در موقع حملهٔ اعراب به ایران یاد می‌کنند به اسامی نقاطی چون دشتبی، قاقازان و خرقان برخورد می‌کنیم که نشان می‌دهد این نواحی قبل از حملهٔ اعراب
که نشان می‌دهد این نواحی قبل از حملهٔ اعراب به ایران دارای موقعیت ممتازی بوده‌اند. با انتخاب سلطانیه به عنوان پایتخت در زمان سلجوقیان و ایلخانان این محل به صورت شبکه راه‌ها درآمد و برخی از مسیرها تغییر یافت، چنان‌چه از حلوان راهی به همدان می‌آمد و از آنجا به سلطانیه می‌رفت. شاهراه همدان به سلطانیه در زمان مغول ساخته شد. شاهراه مزبور به جای آن‌که از طریق ساوه به ری برود مستقیماً به‌طرف شمال و از راه درگزین و خرقان به سلطانیه می‌رفت و بنابراین از هیچ‌یک از شهرهای بزرگ عبور نمی‌کرد. راه شرقی از سلطانیه به
شهرهای بزرگ عبور نمی‌کرد. راه شرقی از سلطانیه به صائین قلعه (قهود سابق) ابهر و خرقان می‌رفته و در خرقان راه دو شعبه می‌شد. یکی از کوه‌های خرقان گذشته و در رزن به راه ری-ساوه متصل می‌گشته و دیگری از طرف اشتهارد به تهران و ری و از آنجا به خراسان می‌رفته است. با توجه به آثار چشمگیر و ارزندهٔ معماری مربوط به قرن پنجم در این ناحیه می‌توان گفت که در زمان سلجوقیان نیز منطقهٔ مزبور دارای موقعیت ممتاز بوده است. از اهمیت این ناحیه با توجه به موقعیت خاص آن که در مسیر راه قزوین همدان قرار داشته در دوران‌های بعد نیز
راه قزوین همدان قرار داشته در دوران‌های بعد نیز کاسته نشد چنان‌که وجود کاروانسرای شاه عباسی در آوج دال بر این مدعا است. در دوران سلجو قیان و ایلخانان که کشمکش‌های مذهبی وجود داشت، این منطقه یکی از مراکز مهم شیعه‌نشین بوده است و مدرسه علیشاهی (در قرن پنجم هجری) شهر آوج مرکز تجمع علما و فضلا بوده که دانشمندانی همچون سید تاج‌الدین آوجی را پروانده است که در دستگاه الجایتو مقام صدارت را داشته و باعث شد تا شاه مذکور مذهب شیعه را بپذیرد. ناحیهٔ کوهستانی پهناوری که یونانیان آن را مدیا (madia) می‌گفتند و از باختر
یونانیان آن را مدیا (madia) می‌گفتند و از باختر به جلگه‌های بین‌النهرین و از خاور به کویر بزرگ ایران محدود می‌شد نزد جغرافی‌نویسان عرب به نام ایالت جبال معروف بوده که آوج نیز تحت عنوان خرقانین و آوه شمالی جزء ایالت جبال محسوب می‌شده. ناحیت اعلم همان است میان همدان و زنجان و خرقان که غالباً خرقانین خوانده می‌شود این ناحیه اعلم مشتمل بر چندین دهکده است که حمدالله مستوفی سیاهه آن‌ها را ذکر نموده تا میان آوه ساوه اشتباه نشود این آوه شمالی را به صورت آوا نیز ثبت شد. یاقوت حموی و مقدسی نیز در قرن چهارم بدان
ثبت شد. یاقوت حموی و مقدسی نیز در قرن چهارم بدان اشاره کرده‌اند. حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب می‌نویسد:. مواضع آبه (آوه یا آوج) اردان (اروان) گلچین (کلنجین) و طشکری (طبلشکین) و سیف آباد که معظمات قرای آن و حقوق دیوانی آن نه هزار و پانصد دینار است و آوه (آوج) به عنوان شهری یاد می‌کند که در عهد او دارای بارو بوده است. ناحیت خرقان به جهت مو قعیت طبیعی خود غالباً به صورت ییلاقی و اردوگاه نظامی مورد استفاده حکام قرار می‌گرفت چنانچه در وقایع سال ۸۷۱ هجری می‌خوانیم میرزا مظفرالدین جهانشاه پادشاه ترکان برای
میرزا مظفرالدین جهانشاه پادشاه ترکان برای اجتماع، سردران به بلاد آذربایجان و عراق فرستاد و بنا بر فرمان محمد میرزا از اصفهان و سایر امرا و تیول داران با خود فراوان به اردوی همایونی ملحق شدند. پادشاه جهانشاه احشام تراکمه را کوچانیده و از ییلاق خرقان با عظمت و شوکت تمام به جانب بغداد نهضت نمود. در وقایع سال ۹۱۶ آمده است که شاه اسماعیل صفوی در این سال در خرقان تجهیز لشکر نموده و به قصد سرکوبی حکام ازبک به سوی خراسان رهسپار شد؛ و شمار لشکریانی که در این منطقه به لشکریان شاه اسماعیل اضافه می‌شود بالغ بر ۱۰۰۰
به لشکریان شاه اسماعیل اضافه می‌شود بالغ بر ۱۰۰۰ نفر بوده است. در دوره قاجاریه با برگزیده شدن تهران به عنوان پایتخت و تغییراتی که در زمینهٔ واحدهای وابسته به قزوین به وجود آمد. برخی از آن‌ها از سرزمین مزبور جدا گشته و از نظر سازمان تشکیلاتی مملکتی جزء خاک تهران گردیدند؛ و برخی از دیگر، چون ابهر و قسمتی از خرقان ضمیمهٔ خمسه و زنجان شدند. ناحیهٔ خرقان اصولاً در منطقهٔ کوهستانی واقع شده و ارتفاعات آن به نواحی کوهستانی ایران مرکزی متصل می‌شوند. اماکن گردشگری. مکان‌های دیدنی فراوانی در این شهرستان وجود دارد که
دیدنی فراوانی در این شهرستان وجود دارد که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به دره سرسبز روستای توآباد، خروس دره، برج‌های دوگانه خرقان واقع در روستای حصار ولیعصر، کاروانسرای شاه عباسی آوج، آبگرم معدنی شهر آبگرم، تفرجگاه علی بولاغو در روستای ارتش آباد، درخت کهنسال روستای پروان، آبشار و پل معلق شاه دره آوج، آبشار روستای منصور، غار قلعه کرد، غار عباس‌آباد، امامزاده‌های روستای کلنجین، امامزاده اسماعیل، کوه بلند آق داغ، کهن سرزمین روستای وروق، طبیعت روستای مشانه، روستاهای دیدنی کامشکان، اروان، اسماعیل‌آباد، نیریج،
دیدنی کامشکان، اروان، اسماعیل‌آباد، نیریج، شهیدآباد، قهوج، قیرخ بولاغ (چهل چشمه)، روستای منصور، امامزاده علاءالدین، چوبینه، چنگوره، روستای یمق و… نام برد. کاروانسرای شاه عباسی آوج. این کاروانسرا در مرکز شهر آوج و در مسیر قزوین-همدان قرار گرفته، کاروانسرای مذکور دارای طرح مستطیلی شکل است که گوشه‌های آن به چهار ضلع کوچک ۷۰/۳ متری تبدیل یافته و در واقع طرح کاروانسرا به صورت هشت ضلعی درآمده که دو ضلع بلندتر آن ۲۰/۲۶ متر و پهنای آن ۷۰/۲۵ متر است. در بالای درِ ورودی کاروانسرا کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر روی یک
ورودی کاروانسرا کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر روی یک قطعه سنگی مرمر به شرح زیر کنده‌کاری شده است. با توجه به کتیبه مشاهده می‌گردد که کاروانسرای آوج در زمان سلطنت شاه صفی و در سال ۱۰۴۰ه‍.ق ساخته شده است. برج‌های دوگانه خرقان. این برج‌ها در سمت جنوب غربی استان قزوین و در غرب شهر آبگرم و در نزدیکی روستای حصار واقع شده و دو آرامگاه مربوط به دورهٔ سلجوقیان هستند. برج اولی یا شرقی ۲۶ سال قدیمی‌تر از برج غربی است و پلانی هشت‌ضلعی داشته که ضلع آن طرح‌های متنوع آجری نقش گردیده است؛ و با ستون‌های مدوّر نگهدارنده و روپوش
گردیده است؛ و با ستون‌های مدوّر نگهدارنده و روپوش تزئین آجری پلکان منتهی به بام طرح هندسی که بالای هر ضلع شکل خاصی دارد. ارتفاع این آرامگاه در حدود ۱۵ متر و قطر بنا حدود ۱۱ متر است. یک حاشیه کتیبه باریک به خط کوفی که آیاتی از قرآن (لو انزلنا) دربردارد و کتیبهٔ مذکور سال بنا را ۴۶۰ هجری قمری برابر با ۴۴۶ هجری شمسی (۹۵۰ سال پیش) معرفی می‌کند که یکی از چشم‌گیرترین و زیباترین آثار معماری این دوره است. برج دوم نزدیک به ۳۰ متر از برج اول فاصله داشته و از نظر شکل تقریباً هم‌اندازهٔ برج اول است؛ و این برج ۵۵
شکل تقریباً هم‌اندازهٔ برج اول است؛ و این برج ۵۵ سانتی‌متر بزرگ‌تر از برج اولی است. این بنا نیز دارای گنبد دوپوش و یک پلکان منتهی به فضای بین دو پوشش است و شیوهٔ آجرکاری بدیعی دارد که بعداً در گنجه سرخ مراغه و بناهای دیگر تقلید شده است و علاوه بر آیات (لو انزلناه) آیهٔ (افحسبتم انّما خلقناکم) نقش بسته و بقعه یک محراب با تزئینات آجری دارد. متن کتیبه‌های دو بنا حاکی از آن است که معماران آن‌ها از اهالی زنجان و برادر یا پدر و پسر بوده‌اند. نام معمار برج اول معمار محمد … زنجانی و نام معمار برج دوم ابومعالی محمد
محمد … زنجانی و نام معمار برج دوم ابومعالی محمد بن… زنجانی است. معروف است (بنا به قولی) که مقبره دو امامزاده خواهر و برادر به نام‌های محمد بن موسی الکاظم و حدیده خاتون بنت موسی الکاظم در آن جا است اما به قول صحیح‌تر مقبرهٔ دو تا از شاهزادگان سلجوقی است. کتیبه این برج تاریخ ۴۸۶ هجری قمری برابر با ۴۷۲ هجری شمسی (۹۲۵ سال پیش) را برخود دارد. برج‌های آرامگاهی خرقان با بیش از ۵۰ طرح آجری جزء شاهکارهای معماری ایران به‌شمار می‌روند اما بخش اعظم این بناها در زلزله سال ۱۳۴۱ بوئین زهرا پس از ۸۹۵ سال استقامت تخریب