payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نئارخوس (حدود ۳۶۰–۳۰۰ پیش از میلاد) یکی از سرداران اسکندر و سرکردهٔ نیروی دریایی او بود. او بیشتر به خاطر سفر دریایی مشهور خود که از رود سند آغاز شد، از طریق خلیج فارس ادامه یافت و در دهانه رود دجله پس از لشکرکشی هند اسکندر مقدونی در سال‌های ۳۲۶ تا ۳۲۴ پیش از میلاد به پایان رسید، شناخته شده است. شرح سفر دریایی او از پاکستان فعلی تا شوش را آریان در کتاب ایندیکا آورده است. اوایل زندگی و تبعید. نئارخوس که اصالتاً اهل لاتو در کرت و پسر آندروتموس بود، خانواده‌اش در زمان سلطنت فیلیپ دوم (احتمالاً پس از تصرف
در زمان سلطنت فیلیپ دوم (احتمالاً پس از تصرف آمفیپولیس در ۳۵۷ پیش از میلاد) در آمفیپولیس مقدونیه ساکن شدند. نئارخوس تقریباً به‌طور قطع از اسکندر بزرگتر بود، همان‌طور که بطلمیوس یکم سوتر، اریگیوس و دیگر «دوستان دوران کودکی» اسکندر نیز بزرگتر بودند. او همراه با بطلمیوس، اریگیوس، لائومدون و هارپال، یکی از مربیان اسکندر به‌شمار می‌رفت و به دلیل ماجرای پیکسوداروس توسط فیلیپ تبعید شد. محل تبعید آنها مشخص نیست، اما پس از مرگ فیلیپ و به قدرت رسیدن اسکندر به کشور بازگردانده شدند. فتح و نقش در لشکرکشی‌ها. پس از
بازگردانده شدند. فتح و نقش در لشکرکشی‌ها. پس از بازگشت از تبعید، این افراد مورد احترام فراوان قرار گرفتند. نئارخوس در سال ۳۳۴/۳ پیش از میلاد به عنوان ساتراپ لیکیه و پامفیلیه منصوب شد که یکی از اولین انتصابات ساتراپی اسکندر بود. محاصره دریایی ناوگان‌های ایرانی توسط نئارخوس که دریای اژه را تهدید می‌کردند، در فتح فنیقیه، مصر و بابل توسط اسکندر موفقیت‌آمیز بود. در سال ۳۲۸ پیش از میلاد، او از سمت خود برکنار شد و در باختر (بلخ) (شمال افغانستان) به اسکندر پیوست و نیروهای کمکی را با خود آورد. پس از محاصره آئرنوس
نیروهای کمکی را با خود آورد. پس از محاصره آئرنوس در ایالت خیبر پختونخوا کنونی پاکستان، نئارخوس در رأس یک مأموریت شناسایی فرستاده شد تا به ویژه دربارهٔ فیل‌ها اطلاعاتی کسب کند. سفر دریایی رود سند. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد، نئارخوس به عنوان دریاسالار ناوگانی که اسکندر در هیداسپس ساخته بود، منصوب شد. مسئولیت مالی ساخت این کشتی‌ها بر عهده نئارخوس بود. استرابو روایت می‌کند که رشته کوه هیمالیای امودوس نزدیک محل ساخت ناوگان در نزدیکی تاکسیلا قرار داشت و مقادیر زیادی الوار صنوبر، کاج و سرو را فراهم می‌کرد. در
زیادی الوار صنوبر، کاج و سرو را فراهم می‌کرد. در ابتدا، ناوگان در رود هیداسپس مانند یک رژه نظامی پیروزمندانه پیش می‌رفت و کاروان خشکی از نیروهای اصلی مسلح اسکندر، شامل سواره‌نظام، فیل‌ها و قطارهای غنیمتی، آن را همراهی می‌کردند. در محل تلاقی رودخانه‌های آسسین و سند، اسکندر شهری به نام اسکندریه-روی-سند را تأسیس کرد و آن را به ساتراپی وخش‌ارد (پدر روشنک (همسر اسکندر)) واگذار کرد و آن را با سربازان تراکیان پر کرد. توقف برای تعمیر و ادامه سفر در سند. در جریان سفر دریایی اسکندر در رود سند، برخی از کشتی‌ها آسیب
دریایی اسکندر در رود سند، برخی از کشتی‌ها آسیب دیدند و نئارخوس دستور گرفت تا برای نظارت بر تعمیرات باقی بماند و سپس به ادامه مسیر بپردازد. این موضوع شاید نشان‌دهنده دانش او در زمینه کشتی‌سازی باشد، اما قطعاً او تنها فرد ماهر در این زمینه نبوده است. این سفر در رود سند از سال ۳۲۶ تا ۳۲۵ پیش از میلاد به طول انجامید و منجر به تصرف شهرهای بومی هند شد. هنگامی که مقدونی‌ها به پاتالا (بهمن‌آباد کنونی در سند پاکستان) رسیدند، نئارخوس آماده شد تا ۱۷ تا ۲۰ هزار نفر را برای یک سفر اکتشافی به خلیج فارس رهبری کند، در
را برای یک سفر اکتشافی به خلیج فارس رهبری کند، در حالی که اسکندر از طریق صحرای گدروزیا به مسیر خود ادامه داد. نئارخوس تنها افسر دریایی یونانی نبود که سفری در رود سند را دنبال کرده بود؛ هرودوت نقل می‌کند که اسکیلاکس کاریاندایی نیز به دستور داریوش بزرگ چنین سفری را انجام داده بود. فرماندهی ناوگان و تألیف «ایندیکه». نئارخوس فرماندهی ناوگان را برای سفر از سند به خلیج فارس بر عهده داشت که جزئیات آن را به دقت ثبت کرد (و آرین از آن به‌طور گسترده در «ایندیکا» خود استفاده کرد). با وجود اینکه او دریاسالار و فرمانده
کرد). با وجود اینکه او دریاسالار و فرمانده ناوگان بود، اما دریانوردی عالی مورد نیاز نبود و مسئولیت‌های دریایی بر عهده اونیسیکریتوس بود. نئارخوس داستان سفر اکتشافی خود را در اثری مکتوب به نام «ایندیکه» گردآوری کرد که اکنون از بین رفته است، اما بخشی از محتوای «ایندیکا» آرین و «جغرافیا» استرابو را تشکیل می‌دهد. این اثر احتمالاً شامل دو بخش بوده است: یکی به جزئیات مرزها، اندازه، جمعیت، طبقه‌ها، جانوران، گیاهان، فرهنگ‌ها و ارتش‌های هند می‌پرداخته و دیگری سفر بازگشت او به سمت بابل را شرح می‌داده است. نئارخوس،
او به سمت بابل را شرح می‌داده است. نئارخوس، طبق روایت آرین، توضیح داده است که چگونه کالاهایی مانند برنج، نیشکر و پارچه‌ها و منسوجات پنبه‌ای در دره سند کشت، تولید و مبادله می‌شدند. سفر در خلیج فارس. نئارخوس سفر خود را از پاتالا آغاز کرد، هرچند باران‌های موسمی و بادهای شدید رسیدن او به دریای عرب را به تأخیر انداخت. برای گذراندن هوای نامساعد، ناوگان مقدونی در نزدیکی دهانه رود سند و آرابیوس اردو زدند و دیوارهای سنگی برای استحکام در برابر بومیان متخاصم ساختند و از آب شور، صدف سیاه، و تیغ‌ماهی تغذیه کردند. پس از
آب شور، صدف سیاه، و تیغ‌ماهی تغذیه کردند. پس از ۲۴ روز، نئارخوس به بندر مورون‌توبارا (جزیره مانورا در نزدیکی کراچی کنونی پاکستان) ادامه داد. آرین دربارهٔ مورون‌توبارا می‌نویسد که بندرگاهی وسیع، دایره‌ای، عمیق و آرام با ورودی باریک بود که بومیان آن را «استخر بانوان» می‌نامیدند. آنها پس از عبور از صخره‌های خطرناک و گذر از جزیره‌ای در سمت چپ خود، به دهانه رود آرابیس رسیدند که بندرگاه بزرگی داشت اما آب آشامیدنی نداشت و مجبور شدند برای یافتن آب، چهل کیلومتر به داخل خشکی بروند. ادامه سفر و ورود به کارمانیا. در
داخل خشکی بروند. ادامه سفر و ورود به کارمانیا. در مورون‌توبارا، لئوناتوس (یکی از ژنرال‌های اسکندر) اوریتی‌های محلی را شکست داده و آذوقه‌ای را برای ناوگان نئارخوس فراهم کرده بود. نئارخوس پس از تجدید قوا، به رود هنگول (در مکران، بلوچستان) رسید و جمعیت بومی را نابود کرد. او به سرزمین ایکتیوفاگوی ("ماهی‌خواران") که در منطقه ساحلی خشک مکران، بین دریای عرب و صحرای گدروزیا زندگی می‌کردند، رسید و بندر باگیسارا (بندر اورماره کنونی) را کشف کرد. در مرحله بعدی سفر، نئارخوس و ناوگانش ابتدا در کولتا، سپس کالیما (کلات)،
و ناوگانش ابتدا در کولتا، سپس کالیما (کلات)، کارنین (جزیره آستولا)، کیسا و موسارنا پناه گرفتند. در موسارنا، یک ملوان گدروزی به ناوگان آنها پیوست و آنها را به گوادر هدایت کرد، جایی که نخل خرما و باغ‌هایی یافتند. آنها شهر چاه بهار را غارت کردند و ناوگان را در دماغه ای به نام باگیا که به خدای خورشید اختصاص داشت، لنگر انداختند. نئارخوس به سمت خلیج فارس در تنگه هرمز ادامه داد. پس از ماجراهای بسیار، نئارخوس به کارمانیا در جنوب ایران رسید و پس از عبور اسکندر از صحرای گدروزیا، با او ملاقات کرد. در اینجا آنها
از صحرای گدروزیا، با او ملاقات کرد. در اینجا آنها مشاهده کردند که این منطقه به خوبی با غلات، مو و درختان (به جز درخت زیتون که مورد علاقه یونانیان بود) کشت شده بود. در تنگه هرمز، نئارخوس و اونیسیکریتوس شبه‌جزیره عمان در عربستان را دیدند، اما به آنجا نرفتند. عمان قبل از فتح اسکندر، ساتراپی امپراتوری هخامنشی بود. نئارخوس ظاهراً اولین فرمانده یونانی بود که از بحرین، که یونانیان آن را تیلوس می‌نامیدند، بازدید کرد. بازدید او نقطه آغازین گنجاندن بحرین در جهان هلنیستی بود. مقدونی‌ها از بسیاری از بنادر در خلیج فارس
بود. مقدونی‌ها از بسیاری از بنادر در خلیج فارس از جمله هرمزیه، جزیره قشم، راس بوستانه، جزیره قیس، بند نخیل، جزیره لازه (جایی که با صیادان مروارید روبرو شدند)، دماغه بندر شیعه، نای بند، کنگان، رود مند، بوشهر، رود دشت پلنگ، جزیره شیف و رود مارون بازدید کردند. آنها سرانجام در سال ۳۲۴ پیش از میلاد به دهانه رود دجله رسیدند. پس از رسیدن به رود دجله، نئارخوس تا فرات پیش رفت و سپس بازگشت تا در اوایل سال ۳۲۴ پیش از میلاد در شوش به اسکندر بپیوندد. او و اونیسیکریتوس برای اقداماتشان دیهیم طلایی دریافت کردند. نئارخوس
برای اقداماتشان دیهیم طلایی دریافت کردند. نئارخوس با دختر بارسین و منتور ازدواج کرد و تاجی به عنوان قدردانی از تلاش‌هایش دریافت کرد. سپس ناوگان را به بابل برد، جایی که هشدار کلدانیان را به اسکندر داد که وارد شهر نشود.
انتشارات جیحون ناشر معتبر و شناخته‌شدهٔ ایرانی است که در خیابان انقلاب، روبه‌روی دانشگاه تهران واقع شده‌ است. تاریخچه. انتشارات جیحون در سال ۱۳۷۲ با مدیریت محسن رخشانی تأسیس شد. این انتشارات کار خود را با نشر آثار پزشکی آغاز نمود، گرچه این کتب هنوز در زمینه پزشکی از منابع مهم پایه می‌باشند ولی از اواخر دهه هفتاد با تغییر راهبرد مدیر انتشارات حوزه اصلی فعالیت مؤسسه به زمینه روان‌شناسی با هدف خودیاری به مخاطبین خود تغییر یافت و در این زمینه از اقبال بیشتری برخوردار شد.کتابفروشی جیحون در کنار دفترمرکزی آن در
شد.کتابفروشی جیحون در کنار دفترمرکزی آن در خیابان انقلاب روبروی دانشگاه واقع شده است. زمینه فعالیت. انتشارات جیحون از زمان تأسیس در حوزه‌های مختلفی مانند روان‌شناسی، فلسفه و پزشکی کتاب‌های ماندگاری منتشر کرده‌است. "فرهنگ نمادها" از برجسته‌ترین کارهای این ناشر به‌شمار می‌رود. به‌طور دقیق‌تر این نشر در زمینه‌های فلسفه و مباحث وابسته، حکمت نظری، معرفت‌شناسی، مکاتب و دیدگاه‌های خاص فلسفی، روان‌شناسی، منطق، اخلاق (فلسفه اخلاقی)، ان ال پی [برنامه‌ریزی عصبی زبانی]، فلسفه قدیم و فلسفه جدید آثار زیادی منتشر
زبانی]، فلسفه قدیم و فلسفه جدید آثار زیادی منتشر کرده‌است که برخی از آن‌ها در حوزه‌های تخصصی منتخب و برگزیده شده‌اند. این موضوعات بر اساس رده‌بندی دیویی کد ۱۰۰ تا ۲۰۰ به‌طور اعم و کد ۱۵۰ تا ۲۰۰ به‌طور اخص محسوب شده و در رده‌بندی کنگره به صورت اعم B و به صورت اخص BV, BT, BE, BJ, BF, BD تعریف می‌شود و در این زمینه جز در موارد خاص بیش از ۲۵۰ عنوان کتاب منتشر نموده‌است.
اسدآباد (داورزن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلاته حبیب روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلاته شنستر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
روداب (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
موسی‌آباد (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلاته موسی، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
باشریک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
چهل حجره روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴٬۳۹۹ نفر (۱٬۲۳۸خانوار) بوده‌است.
خین چماقی روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.روستایی خوش آب و هوا با مردمی مهربان‌! برای کسانی که نیاز به طبیعتی بی نقص دارند پیشنهاد میکنم که حتما به این مکان سفر کنند! جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳۶ نفر (۱۶۳خانوار) بوده‌است.
عاشقان (مشهد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
لقمانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
استاج (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. اینجا قبلا محل تاجگذاری ۳پادشاه پس از ایلخانیان که می‌توان به چوپانیان و مظفریان و جلایریان اشاره کرد بوده است و در قدیم نام ان سه تاج گفته میشده.اما با وجود مغول تبار بودن بسیاری از این حاکمان، مردم این روستا هرگز با افرادی خارجی زاد و ولد نکردند و میتوان انها را افراد کاملا ایرانی تبار خواند. شغل همه انها سرمایه گذاری روی دام بوده که بسیاری از چوپان های انها از روستای باداشیان است. اهالی این روستا به دلیل ثروتی که
باداشیان است. اهالی این روستا به دلیل ثروتی که در زمان ایلخانیان به انها رسیده بود افرادی ثروتمند بودند. اهالی روستا از تاثیر گذار ترین افراد قیام سربداران بودند که بسیاری از انها در این قیام کشته شدند و سنگ قبر های حدود ۱۰۰۰ سال پیش انها هنوز هم در ارامگاه این روستا وجود دارد. اکنونه این روستا دارای قنات ها و چاه های قدیمی است که باعث شده که این روستا در دل بیابان باغ های پسته ، بادوم ، سیب ، سرسبزی داشته باشد. بدلیل تاجگذاری ۳ پادشاه و وقوع قیام در این روستا بسیاری از مردم این روستا اموال خود را در زیر
بسیاری از مردم این روستا اموال خود را در زیر خاک پنهان کردند و امروزه اهالی روستا گنج های متعددی را از زیر زمین پیدا کردند. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۷ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است. روستا استاج از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار است که از شمال به کوه معراج و از جنوب به کوه بهارستان محدود می‌شود.
زرکش، روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵٬۷۸۰ نفر (در ۱٬۶۲۰ خانوار) بوده است.
اسماعیل‌آباد یا اب اشکان روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۷۳۴ نفر (۷۸۵ خانوار) بوده‌است.
دوست‌آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸٬۹۶۹ نفر (۲٬۵۷۶خانوار) بوده‌است.
ناظرآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. روستای ناظر اباد روستایی ییلاقی میباشد که به واسطه داشتن درخت های توت و دیگر میوه ها در فصل بهار و تابستان مردم را از نقاط مختلف شهر به این روستا میکشاند جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است. ناظر اباد از خاندان بزرگ کلاه داراز ها تشکیل شده است که هم اکنون این خاندان بزرگ در نقاط مختلف شهر و کشور پخش شده اند امیدوار،خسروان‌جم،رستمی،تیموری و
کشور پخش شده اند امیدوار،خسروان‌جم،رستمی،تیموری و غلامی از بزرگترین و پرجمعیت ترین اقوام ناظر اباد میباشند که همگی از نسل کلاه دراز میباشند
اکبرآباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۹۷۵ نفر (۵۷۴خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۱۶ نفر (۲۶۲خانوار) بوده‌است.
حسن خردو روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است. موقعیت سیاسی. روستای حسن خردو (Hasan Khordo) از توابع دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد می‌باشد. وجه تسمیه. به آن حسن خوردو (Hasan Khurdo) می‌گویند. نام واژه جغرافیایی حسن خرود (خوردو) در تمام ایران منحصر به فرد بوده و از نام خاص حسن (به زبان عربی) و صفت خردو (به گویش خراسانی) تشکیل شده‌است. خاندان خردو
خردو (به گویش خراسانی) تشکیل شده‌است. خاندان خردو اصالتی روسی دارند و جزء خانواده‌های متمول روس به‌شمار می‌آمده‌اند که از میان آنان دو ژنرال نامدار ارتش تزاری یعنی سردار کوردینف و سرگئی کوردینف شهرت بسیار داشتند، در سال ۱۸۷۹ م. / ۱۲۵۸ ش. به علت مخالفت با دولت روسیه از این کشور متواری شده و به ایران مهاجرت نمودند. در ابتدای این تبعید خود خواسته و کوچ اجباری، آنان چون امنیت و جان خود را در خطر می‌دیدند، از طریق مرز زمینی وارد گیلان شده ودر شهر آستارا ساکن شدند. سپس چون هر آن احتمال می‌رفت جاسوسان دولت روسیه
سپس چون هر آن احتمال می‌رفت جاسوسان دولت روسیه به این شهر مرزی وارد شده و به آنان آسیب برسانند، پای در رکاب سفر نهاده و راهی خراسان در شرق ایران شدند. این گروه کوچک در شهرستان مشهد اقامت کرده و به ساختن روستایی کوچک دست یازیدند و چون اندام و جثه کوک و ریزی داشتند و در گویش خراسانی خردو به معنای کوچک، خرد، بسیار کوچک می‌باشد)، به این طایفه روس لقب خردو دادند. اندکی بعد این مهاجران روس تغییر آئین داده و از دیانت مسیحیت دست شسته و به مذهب تشیع اثنی عشری گرویدند و نام یکی از بزرگان خود را که به نام امام دوم
و نام یکی از بزرگان خود را که به نام امام دوم شیعیان تغییر داده شده بود، بر آبادی خود نهاده و آن را حسن خردو نامیدند. بخشی از اهالی این روستا، بعدها با استر آباد (گرگان کنونی) رفته و در آن جا به ثروت و قدرت رسیدند و اشخاصی چون ملا خردو و بی بی خردو در این شهر به فعالیت مذهبی و اقتصادی پرداختند. عده ای دیگر به ناحیه کرج، بنگرد در لامرد فارس، پارسیان (گاوبندی) در استان هرمزگان، مرج در شهر بابک کرمان و کرج در استان البرز مهاجرت کرده و خرده فرهنگ‌ها و روستاهایی را با نام مشترک خوردو یا خردو (انند یرد خرد در
را با نام مشترک خوردو یا خردو (انند یرد خرد در هرمزگان) پدیدآوردند. تاریخچه. روستای حسن خوردو (خردو)، یک روستای مهاجرنشین روس است که در روزگار قاجاریه بنیاد نهاده شده‌است. علی نقی حکیم الممالک، که در رکاب ناصرالدین شاه قاجار در روز ۱۲ صفر ۱۲۸۴ ق. / ۲۵ خرداد ۱۲۴۶ ش. به مشهد سفر کرده، نام این روستا را به شکل حسن خوردو و به عنوان یکی از قراء و مزارع رو به چناران از دست راست بلوک میان ولایت مشهد ثبت کرده‌است. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، وضعیت این روستا در عصر ناصری (۱۳۰۰–۱۲۹۰ ق) را چنین بیان می‌کند: مزرعه حسن
(۱۳۰۰–۱۲۹۰ ق) را چنین بیان می‌کند: مزرعه حسن خوردو: قدیم النسق است. در۳ فرسخی شهر واقع است. ۱۲ خانه وار کرد و ترک و تاجیک رعیت دارد. زراعت آنها از قنات مشروب می‌شود. هوایش معتدل است. نوکر دیوان ندارند. مولابخش و اسمیت (۱۹۰۶ م) آن را به شکل حسن خوردو و یکی از آبادی‌های سمت راست جاده مشهد به چناران و از توابع بلوک میان ولایت منطقه مشهد ثبت کرده‌اند. هسته اولیه روستا در ۳۰۰ متری شمال غرب آن و خارج از بافت روستا و قلع‌های شکل بوده‌است. روستا در مرحله نخست توسعه، در محدوه زمانی ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۲ انجام یافته و این
در محدوه زمانی ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۲ انجام یافته و این توصیه با ویژگی مهم گسستگی از هسته اولیه همراه بوده‌است. این مرحله ۶/ ۲۹٪ بافت روستا را شامل می‌گردد. مرحله دوم توسعه، که ۵/ ۲۵؛ مساحت آبادی را به خود اختصاص می‌دهد، در بازه زمانی اصلاحات ارضی تا پیروزی انقلاب اسلامی شکل گرفته و به علت وجود محدودیت توسعه در جنوب به دلیل وجود اراضی کشاورزی، روستا به سمت جنوب غرب مرحله اول توسعه گسترش یافت. با وجود لغو نظام ارباب و رعیتی و واگذاری اراضی روستا به ساکنان آن، به دلیل فقر اهالی و رویکرد آنان به حضور در واحدهای صنعتی،
فقر اهالی و رویکرد آنان به حضور در واحدهای صنعتی، رشد کمی واحدهای مسکونی با آهنگ کند روبرو گردید. در مرحله سوم توسعه که ۹/ ۴۴٪ اراضی دهکده را تشکیل داده و در چهار دهه اخیر به وقوع پیوسته‌است، شاهد نظم و انسجام شکلی و ساختاری معابر و واحدهای مسکونی روستا هستیم که با یک پلان مشخص و بهر هوری از مصالح بادوام شهری، چهره آن را به شکل قابل قبولی تغییر داده‌اند. موقعیت جغرافیایی. این آبادی دشتی در موقعیت جغرافیایی ۵۹ درجه و ۳۰ دقیقه و ۴ ثانیه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۲۶ دقیقه و ۳۴ ثانیه عرض شمالی واقع گردیده و ارتفاع
دقیقه و ۳۴ ثانیه عرض شمالی واقع گردیده و ارتفاع نسبی آن از سطح دریا ۱۰۲۰ متر است. این دهکده در ۱۲ کیلومتری شمال غرب شهر مشهد قرار گرفته و رودخانه کشف رود در شمال شرق آن روان است. آب و هوای آن معتدل خشک می‌باشد مساحت. این روستای کوچک تنها ۸ کیلومتر مربع وسعت داشته و اهالی آن در ۷۰ واحد مسکونی اقامت دارند. تراکم نسبی جمعیت در آن ۶۳/ ۳۰ نفر در هر کیلومتر مربع می‌باشد. آثار تاریخی. ۱. قلعه حسن خردو: این قلعه که از استحکامات دفاعی شمال خراسان به‌شمار می‌رفته، به گون‌های بوده که مجموعه خانه و کل بافت در درون
به گون‌های بوده که مجموعه خانه و کل بافت در درون قلعه قرار داشته و به مرور زمان و تأمین نسبی امنیت، واحدهای مسکونی به خارج از حصار قلعه کشیده شد. اجزای اصلی این قلعه را برج و بارو در اطراف تشکیل می‌داده و دیوار آن از چینه گلی بوده‌است. برج‌ها در گوشه‌ها و در میان این دیوارها همزمان دو نقش متفاوت را بازی می‌کرده‌اند. این بر جها از یک سو جنبه مقاومت و استحکام برای نگهداری دیوار را نداشته‌اند و از سوی دیگر امکان حفاظت و نظارت بر اتفاقات پشت دیوار قلعه را به وجود می‌آوردند. لب ه‌های دیوارها و برج‌ها گاهی دارای
می‌آوردند. لب ه‌های دیوارها و برج‌ها گاهی دارای کنگره‌هایی است که از یک سو در رد کردن سریع تر آب باران یا برف مؤثر بوده و از سوی دیگر امکان حفاظت از مأمور ناظر از بالا به پایین برج را ممکن می‌ساخته و به گونه ای پناه و استتار به او می‌داده‌است. آب قلعه نیز از دو طریق چاه و دسترسی زیرزمینی به مسیر قنات فراهم می‌شده‌است تا روستائیان دچار مضیقه نشوند. در حال حاضر، این قلعه ویرانه و غیرقابل استفاده می‌باشد و هیچ اقدامی نیز در خصوص ثبت آن در فهرست آثار تاریخی انجام نشده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و
نشده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۵ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
سوران روستایی در دهستان شاندیز بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۷۸ نفر (در ۲۹ خانوار) بوده است.
کاظم‌آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۵۰۱ نفر (۴۲۰خانوار) بوده‌است.
کلاته برفی محله ای قدیمی در بلوار شاهنامه بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. وجه تسمیه در گذشته به دلیل اینکه منطقه کلاته برفی و زمین های کشاورزی آن زیر کشت پنبه بوده است،و به دلیل اینکه شهر طوس از منطقه کلاته برفی پایین تر است،از فاصله دور زمین به رنگ سفید بوده است. که در گویش محلی به آن کلاته(بلندی،نقطه مرتفع)برفی گفته می شده است. بافت محله از دو طیف اهل تشیع و اهل سنت تشکیل شده است. محله تلفیقی است. دو مسجد بزرگ اهل تشیع مسجد الزهرا و مسجد امیرالمومنین علی ابن ابیطالب و مسجد اهل سنت هم
امیرالمومنین علی ابن ابیطالب و مسجد اهل سنت هم محمد رسول الله نام دارد. هیات موسی بن جعغر هم ازقدیمی ترین هیات های منطقه است. این محله از بزرگترین محله های بلوار شاهنامه است،از شاهنامه ۱۶ تا ۳۸ که متصل به بلوار شاهنامه است تا سمت غربی محله که به روستای شمس آباد متصل می شود،وسعت دارد. در گذشته این محله قطب صنعتی نیز بوده است.کارخانه پنبه،کارخانه لبنیات وَن،کارخانه کاشی و لعاب،سنگبری فردوسی،موازییک گلسنگ،کارخانه تولید پودر سنگ و ... از جمله کارخانه ها و کارگاه های صنعتی بوده که در گذشته فعالیت داشته و برخی
های صنعتی بوده که در گذشته فعالیت داشته و برخی هنوز فعالیت دارند. پیشه مردم در گذشته اکثرا کشاورزی بوده است. با پیدایش حاشیه نشینی در مشهد،این محله به یکی از مکان های مورد علاقه بلوچ ها و مهاجران افغانی تبدیل شده است. به طوری که در حال حاضر حدود ۲۰ درصد اهالی از اهل سنت و مهاجرین افغانی تشکیل شده است. در زمینه فرهنگی و مذهبی هم این محله دارای هیات عزاداری موسی بن جعفر علیه السلام است. در حال حاضر با پیوستن منطقه منفصله شهر توس به شهرداری مشهد،در تقسیمات شهری،جزو منطقه ۱۲ شهرداری مشهد می باشد. این محله با
منطقه ۱۲ شهرداری مشهد می باشد. این محله با قرار گرفتن به عنوان قطب محله کلاته برفی که شامل محله های حاجی آباد و مهدی آباد و اکبر آباد،به هیچ عنوان از مزایای قطب بودن بهره نمیبرد و هیچ کار توسعه و عمران و کار فرهنگی برای آن انجام نمی شود.متاسفانه این مورد باید از طرف شهرداری مشهد مورد بررسی قرار گیرد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۹۱۶ نفر (۷۴۷خانوار) بوده‌است.
تخته کاظم‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
احمدآباد مقبل روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰۳ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
جوفروش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران بود. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار داشت و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۹خانوار) بوده‌است. الحاق به مشهد. این روستا در سال ۱۳۹۹ در منطقهٔ ۱۲ شهر مشهد جذب شد.
شاه نیل یا اسلام‌آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۷ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
چاه زرقانی، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه همائی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شمس‌آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران بود. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۶ نفر (۵۷خانوار) بود. الحاق به مشهد. این روستا در سال ۱۳۹۹ در منطقهٔ ۱۲ شهر مشهد جذب شد.
محمدآباد ایلخانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۵ نفر (۱۴۳خانوار) بوده‌است.
دوچاهی (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه همائی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
مقیم‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
کلاته سیدعلی روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۵ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
شهید هاشمی‌نژاد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۶۹۲ نفر (۷۳۳خانوار) بوده‌است.