payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌فهمد که به دلیل یک لحظه کامجویی او چگونه دختر بی‌گناهی به مغاک انحطاط و تیرگی سقوط کرده است و در همین لحظه روح او دچار تحول و تغییر می‌شود و برای جبران گناه خود به پا می‌خیزد ولی آیا می‌تواند آب رفته را دوباره به جوی باز گرداند و سعادت ازدست‌رفتهٔ دختر جوان و نگون‌بخت را به او بازگرداند. او سرانجام دست به اصلاح خود می زند و تمام دارایی‌های خود را به فقرا می‌دهد، از نازو نعمت دست می‌کشد و به کمک به مردم روی می‌آورد. کارهایی که قبلاً با اشراف انجام می‌داده، دیگر هیچ ارزشی برایش ندارند. دوستان
می‌داده، دیگر هیچ ارزشی برایش ندارند. دوستان اشراف‌زاده‌اش به او می خندند و او را دیوانه قلمداد می‌کند. او تصمیم می‌گیرد که با ماسلوا ازدواج کند. تولستوی در این رمان تصویری غم‌انگیز از طبقات فقیر جامعه ارائه می‌دهد و بر ظلم و ستمی که اشراف بر این طبقه روا می‌دارند، تأکید می‌کند. ترجمه به فارسی. رمان "رستاخیز" تاکنون چندین بار توسط مترجمان مختلف به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است: منابع. انجمن کتابخوانان ایران
رنج و سرمستی رمانی است از ایروینگ استون، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا، که زندگی میکل‌آنژ، پیکرتراش نابغهٔ دورهٔ رنسانس را حکایت می‌کند. "رنج و سرمستی" به‌دست پرویز داریوش به فارسی برگردانده شده و چاپ اول آن در اردیبهشت‌ماه ۱۳۴۳ و چاپ دوم در اسفندماه ۱۳۴۴ توسط انتشارات امیرکبیر منشر شده‌است.
کارگران دریا نام یک رمان است که توسط ویکتور هوگو، نویسندهٔ نامدار فرانسوی نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. داستان کتاب از جایی شروع می‌شود که شخصی به‌نام لوتیری برای نجات کشتی خود از غرق شدن به ناچار اعلام می‌کند که هر کسی که بتواند از این امر جلوگیری کند می‌تواند با برادرزادهٔ او ازدواج کند که دختری به‌نام دروشت است. در این بین ژیلیات پیش قدم می‌شود. ژیلیات صیادی گوشه‌گیر و اهل مطالعه است که محبوبیت چندانی بین مردم شهر ندارد زیرا در خانه‌ای زندگی می‌کند که همه آن را جن زده می‌دانند.
زندگی می‌کند که همه آن را جن زده می‌دانند. او مدت‌هاست که عاشق دروشت و در آرزوی وصال است. ژیلیات در راه عشق جان خود را کف دست می‌گیرد و هزاران بار با مرگ گلاویز می‌شود؛ اما چون فکر رسیدن به دروشت را در سر دارد از این خطرها هراسی ندارد. در نهایت، تلاش بی‌وقفهٔ او به ثمر می‌رسد و موفق می‌شود که موانع را کنار بزند. او بی‌خبر از همه جا خیال وصال یار را در سر می‌پروراند و خیال‌بافی می‌کند غافل از این‌که دروشت خود عاشق کشیشی به‌نام اینزر است. ناگفته نماند که ژیلیات پیش از این اینزر را در حالی‌که بر روی تخته سنگی
پیش از این اینزر را در حالی‌که بر روی تخته سنگی به خواب رفته است و جزر و مد دریا او را به زیر آب می‌کشاند، پیدا می‌کند و از غرق شدن نجات می‌دهد.
روسپی بزرگوار نام نمایش‌نامه است که توسط ژان پل سارتر، فیلسوف اهل فرانسه در سال ۱۹۴۶ (میلادی) نوشته شده‌است. داستان درمورد زنی به نام لیزی است که ازنیویورک به یکی از شهرهای جنوبی امریکا میرود که با مردی به نام فردی همخواب میشودو...
زمین دست‌نخورده یا خاک بکر ، نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگینف، نویسندهٔ اهل روسیه در سال ۱۸۷۷ نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. خلاصه داستان. داستان جمعی از جوانان انقلابی روس در دهه 1870 میلادی... جوانانی که از طبقه دهقانان و کارگران نیستند اما دل در گرو تغییر نظام ناعادلانه اشرافی دارند و ایمان دارند که به زودی انقلاب رخ خواهد داد و نظام فاسد روسیه تزاری فرو خواهد ریخت. این جوانان روشنفکر به دنبال عمل هستند و حاضرند به موقعیت خود پشت پا بزنند و به میان طبقات فرودست بروند و
خود پشت پا بزنند و به میان طبقات فرودست بروند و حتی جان خود را به خطر بیندازند و فدا کنند. "نژدانف" دانشجویی است در سن پترزبورگ که هم قلم خوبی دارد و هم خوب بحث می کند و فعالیت سازمانی هم دارد و در مرکز حلقه کوچکی از جوانان انقلابی است که البته از مسکو رهبری و هدایت می شوند. نژدانف فرزند نامشروع یک اشرافزاده است که مقرری سالانه مناسبی هم به ارث برده است. او در پی آگهی کاریابی که به روزنامه داده است جهت تعلیم به فرزند یکی از اشراف سرشناس(سیپیاگین) به ملک او می رود و در آنجا با مارینا (خواهرزاده سیپیاگین)
می رود و در آنجا با مارینا (خواهرزاده سیپیاگین) آشنا می شود. آن دو ضمن این که به هم علاقه‌مند می شوند، هر دو آرزومند انقلاب قریب‌الوقوع سوسیالیستی و شرکت در آن می باشند. پس تصمیم می گیرند که...
زنبق دره نام رمانی‌ست از انوره دو بالزاک، نویسندهٔ اهل فرانسه. این کتاب از آثار ادبی مشهور جهان است. این کتاب برای نخستین بار توسط م.ا. به آذین به فارسی برداگردانده شد و در سال ۱۳۹۵ تحت عنوان زنبق دشت با ترجمه مهدی سجودی مقدم و در سال ۱۴۰۰ با ترجمه محدثه صادقی منتشر شده‌است.
زنبق سرخ نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. این کتاب اولین بار توسط محمود پورشالچی و حسن فرامرزی از متن انگلیسی و عربی مشترکا ترجمه و توسط انتشارات صفی علیشاه منتشر و بار دوم توسط فتح الله دولتشاهی از متن اصلی ترجمه و تحت عنوان عشق و عصیان یا زنبق سرخ توسط انتشارات علمی کرمانشاه چاپ و منتشر گردیده است . خلاصه داستان: کنتس ترز مارتن بلم، در‌عین‌حال که همسر مردی از اهالی سیاست است، پنهانی با روبر لو منیل جوان و بی‌ثبات نیز
است، پنهانی با روبر لو منیل جوان و بی‌ثبات نیز نرد عشق می‌بازد. ژاک دوشارترِ پیکرتراش او را برمی‌انگیزد که به این عشق شیطانی خاتمه دهد و کنتس نیز چنین می‌کند و طی سفری به ایتالیا جسم و روح خود را در اختیار دوشارتر می‌نهد. چنین به‌نظر می‌رسد که این عشق دیرزمانی دوام آورَد، اما حسادت در جان دوشارتر ریشه می‌دواند تا آن‌که سرانجام پیوند آنان می‌گسلد. هرچند این رمان بسیار مشهور آناتول فرانس مقبول طبع بانوان ظریف‌طبع افتاد، اما باید اذعان کرد که زنبق سرخ در مقایسه با رمان‌های دیگر نویسنده همچون بریان‌پزی ملکۀ
با رمان‌های دیگر نویسنده همچون بریان‌پزی ملکۀ سبا در مرتبه‌ای فروتر جای دارد.
زندگی‌من ٬ نام داستانی کوتاه است که توسط آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است. این داستان یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. زندگی من یکی از مهم ترین و البته منسجم ترین داستانهای چخوف است. داستان روایتی است خواندنی از سالهای پس از قتل الکساندر دوم سالهایی که تغییرات شگفتی در اوضاع اجتماعی و زمانه روسیه رخ داد روزگاری که برای بسیاری از مردم روسیه با عسرت و تهیدستی و نکبت فقر همراه بود اما امید به روزهای پیش رو زنده بود و نفس می کشید.
زندگی من کتابی ادبی و خودزندگی‌نامه‌ مارک تواین، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است. دربارهٔ کتاب. پس از گذشت ۱۰۰ سال از مرگ مارک تواین، خودزندگی‌نامه‌اش در آستانهٔ انتشار قرار گرفت. او این خودزندگی‌نامه را در دههٔ آخر عمر خویش نوشته و خواسته بوده که تا یک قرن پس از مرگش انتشار نیابد. در سال ۲۰۱۰ پس از گذشت این مدت دانشگاه برکلی کالیفرنیا اولین جلد این خودزندگی‌نامه را منتشر کرد. فروش کتاب از انتظار ناشر آن بسیار فراتر رفت و تا نوامبر ۲۰۱۰، در آمریکا ۲۷۵۰۰۰ نسخه از آن فروخته شد. بخش اعظم کتاب را تواین در
نسخه از آن فروخته شد. بخش اعظم کتاب را تواین در چهار سال آخر عمر خود به تندنویسش دیکته کرده بود. منتقد نیویورک تایمز خودزندگی‌نامه تواین را سیاسی‌تر از سایر آثار او می‌داند و آن را «رک و راست، بانمک و خشمگین» توصیف می‌کند. به گزارش وی این کتاب سرشار از خاطرات دوران کودکی تواین است که تأثیر بسزایی بر کتاب ماجراهای هاکلبری فین گذاشته بود.
زندانی شیلان نام یک کتاب ادبی است که توسط لرد بایرون، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. زندانی شیلان یک زندان‌نامه تخیلی است.
ژان-کریستُف رمانی موزیکال اثر رومن رولان، نویسندهٔ فرانسوی است که در شمار مشهورترین آثار ادبی جهان است که بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ انتشار یافته‌است. "ژان کریستف" در ایران یکی با ترجمهٔ علی‌اصغر خبره‌زاده در چهار جلد، و دیگری ترجمه محمود اعتمادزاده (م.ا. به‌آذین) در ده جلد به شرح زیر منتشر شده‌است: موضوع داستان. داستان از به دنیا آمدن پسری به نام کریستف در خانوادهٔ کرافت آغاز می‌شود. پدر خانواده، ملیکور، مردی ویولنیست و دائم‌الخمر است و لوئیزا، مادر خانواده، و کریستف و برادران کوچکترش را آزار می‌دهد و کتک
و کریستف و برادران کوچکترش را آزار می‌دهد و کتک می‌زند. ابتدا پدربزرگ کریستف، ژان میشل، او را به پیانو، موسیقی و نوابغی چون یوهان سباستین باخ و بتهوون، علاقه‌مند می‌کند ام پدرش، به زور کتک او را مجبور به تمرین و نواختن پیانو می‌کند. در جوانی کریستف منتقد موسیقی و نوازنده و آهنگساز در شهر کوچکشان در آلمان می‌شود، اما چون به بت‌های ملی آلمان حمله می‌کند و وطن‌پرستی و تعصب بیجای ملت آلمان به دستاوردهای ناچیزشان را در هم می‌شکند، بدنام می‌شود، از دربار بیرون رانده می‌شود و در طی ماجراهایی به پاریس نقل مکان
رانده می‌شود و در طی ماجراهایی به پاریس نقل مکان می‌کند و در آنجا با اولیویه ژانن، مردی اهل نوشتن و ادبیات، دوست و هم‌خانه می‌شود. این کتاب شرح حال مفصلی از وقایع زندگی یک موسیقی‌دان است که در خلال آن به بازگویی عقاید فلسفی، اجتماعی، ادبی، سیاسی و… پرداخته می‌شود. رومن رولان ذکر می کند نخستین جرقه هایی که برای نوشتن این کتاب در ذهن من ایجاد شد در بهار سال ۱۸۹۰ در رم بود و بیش از بیست سال از عمر مرا در بر می‌گیرد. آخرین کلمات آن در ژوئن ۱۹۱۲ نوشته شد اما او بیان می کند این اثر از این حدود هم دور تر می رود و
می کند این اثر از این حدود هم دور تر می رود و افکار نوشتن این اثر از سال ۱۸۸۸ هنگامی که هنوز دانشجوی دانشسرای عالی پاریس بوده در ذهن او پیدا می شود. رومن رولان می گوید من تا پایان سال ۱۹۰۰ ژان کريستف را مانند زنی باردار درون خود داشتم و او جزیره آرامش من بود و من خود را تک و تنها از میان دریای دشمن خو به ساحل خود می رساندم؛ و در آنجا نیرو های خود را برای نبرد های آینده فراهم می آوردم. او می گوید مدت ها پیش از اقدام قطعی به نگارش این کتاب چهره های اصلی آن در ذهنم نقش بسته بود، به عنوان مثال: کریستف از سال
ذهنم نقش بسته بود، به عنوان مثال: کریستف از سال ۱۸۹۰، گراتسیا از ۱۸۹۷ و آنای درخت آتشین به طور کامل در ۱۹۰۲ تصویر شده بود؛ الیویه و آنتوانت در ۱۹۰۱-۱۹۰۲؛ و مرگ کریستف در ۱۹۰۳. در نهایت در مارس ۱۹۰۳ چنین یادداشت کرد(امروز، ۲۰ مارس ۱۹۰۳ به طور قطع نوشتن ژان کريستف را آغاز می کنم). پس از اتفاقات بسیار و پیوند هایی که به وجود می آیند و گسسته می شوند، و انسان هایی که از میان می روند و حزن و شادی کریستف و هماهنگی جفت بزرگوار مهر و کین در نهایت ژان کريستف از رود می گذرد و به جایی می رسد که خیلی دورتر از آن است که
گذرد و به جایی می رسد که خیلی دورتر از آن است که فریاد کسانی که بر جای مانده اند به او برسد. رومن رولان بخش وداع با ژان کریستف را در اکتبر سال ۱۹۱۲ می نویسد. ژان کریستف حماسه ای در ساخت و سبک، سرشار از احساس شاعرانه، بحران های پی در پی را در برابر یک نابغه خلاق ارائه می دهد. زندگی کریستف بخشی از زندگی لودویگ فان بتهوون و بخشی از زندگی خود رولان الگوبرداری شده است، که با وجود دلسردی و استرس های شخصیت آشفته خود، از عشق به زندگی الهام گرفته است. انتقاد. اگرچه رولان برای اولین بار این رمان را در بهار ۱۸۹۰ در
رولان برای اولین بار این رمان را در بهار ۱۸۹۰ در رم تصور کرد، اما در سال ۱۹۰۳ پس از انتشار زندگینامه بتهوون به طور جدی شروع به کار کرد. نامه‌ای در ۱۳ سپتامبر ۱۹۰۲ نقشه‌های او را آشکار می‌کند: اما رولان در پیشگفتار خود برای "Dans la Maison" که در سال ۱۹۰۹ منتشر شد، این موضوع را رد کرد که در حال نوشتن رمانی به معنای سنتی است، اما "رمان موسیقی" که در آن احساسات، نه "عمل" کلاسیک، دیکته می کند. سیر وقایع «وقتی مردی را می‌بینی، از خود می‌پرسی که او رمان است یا شعر؟ [...] "ژان کریستف" همیشه به نظر من مانند یک
شعر؟ [...] "ژان کریستف" همیشه به نظر من مانند یک رودخانه جریان دارد. من از همان صفحات اول گفته‌ام.» این اصطلاح «رومی-فلیو» (رمان-رود) را ابداع کرد، که از آن زمان برای دیگر سکانس‌های رمان به همین سبک به کار رفته است. بسیاری از آهنگ‌های منفرد از داستان کرافت منحرف شده‌اند تا بر شخصیت‌های دیگر تمرکز کنند. رولان از تحسین‌کنندگان لئو تولستوی بود، و مانند «جنگ و صلح»، بخش بسیار زیادی از کار به افکار نویسنده در مورد موضوعات مختلف اختصاص دارد: موسیقی، هنر، ادبیات، فمینیسم، میلیتاریسم، شخصیت ملی و تغییرات اجتماعی
فمینیسم، میلیتاریسم، شخصیت ملی و تغییرات اجتماعی در جمهوری سوم که عمدتاً به کرافت نسبت داده می‌شود، اگرچه رولان منکر این بود که ویژگی‌های مشترک زیادی با آهنگساز داستانی‌اش دارد. جنبه های آموزشی «ژان کریستف» مورد انتقاد بسیاری از خوانندگان قرار گرفته است. رولان در استفاده زیاد از جزئیات واقعی، از روش‌های پیشینیان طبیعت‌گرا پیروی می‌کرد که در غیر این صورت اشتراکات کمی با آنها داشت.
اف. موری آبراهام (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹) بازیگر اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. او در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، به‌دنبال کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بابت ایفای نقش آنتونیو سالییری در فیلم "آمادئوس" (۱۹۸۴) به شهرت رسید. وی همچنین بابت این نقش، برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام و نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او در نقش‌های مختلفی (اصلی و مکمل) ظاهر شده‌است و برخی فیلم‌های مهمش عبارتند از: "همه مردان رئیس‌جمهور"، (۱۹۷۶) "صورت‌زخمی"، (۱۹۸۳) "آمادئوس"، (۱۹۸۴) "نام گل سرخ"،
(۱۹۸۳) "آمادئوس"، (۱۹۸۴) "نام گل سرخ"، (۱۹۸۶) "آخرین قهرمان اکشن"، (۱۹۹۳) ""، (۱۹۹۸) "یافتن فارستر"، (۲۰۰۰) "درون لوین دیویس" (۲۰۱۳) و "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴). آبراهام بابت نقش‌های تلویزیونی و تئاتری‌اش نیز شهرت دارد و یکی از بازیگران دوره‌ای سریال "هوملند" در شبکهٔ شوتایم بود که او را نامزد دریافت جایزهٔ اِمی نمود. وی همچنین صداپیشگی شخصیت‌هایی در "جزیره سگ‌ها" (۲۰۱۸) و "" (۲۰۱۹) را به عهده داشته و اینک در سریال کمدی "جستجوی افسانه‌ای" اپل تی‌وی پلاس بازی می‌کند. اوایل زندگی. موری آبراهام در ۲۴ اکتبر
می‌کند. اوایل زندگی. موری آبراهام در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹ در شهر پیتسبرگ زاده شد. پدرش «فرید "فِـرِد" آبراهام» یک مکانیک خودرو و مادرش «جوزفین اِستلو»، خانه‌دار بود. موری خود را سوریه‌ای-آمریکایی می‌داند. پدر او در سن ۵ سالگی به‌همراه خانواده‌اش و به دنبال «قحطی بزرگ جبل لبنان» از روستای کوچک مقلس واقع در وادی النصاری در سوریهٔ عثمانی به آمریکا مهاجرت کرد. پدربزرگ پدرش، یک کشیش در کلیسای ارتدکس یونانی انطاکیه بود. مادرش که یکی از چهارده فرزندِ خانواده بود، به آمریکایی-ایتالیایی و فرزند یک کارگر معدن زغال‌سنگ در
و فرزند یک کارگر معدن زغال‌سنگ در پنسیلوانیای غربی بود. او دو برادر کوچکتر از خود به نام‌های «رابرت» و «جک» داشت که هر یک در دو سانحهٔ رانندگی جداگانه کشته شدند. موری آبراهام در اِل پاسو بزرگ شد. موری و دو برادرش، خدمت‌گذاران محراب «کلیسای ارتودکس اسقفی سنت‌جرج» بودند. او به «مدرسهٔ صرف و نحو ویلاس» رفت و در سال ۱۹۵۸ از «دبیرستان ال پاسو» فارغ‌التحصیل شد. وی در دوران نوجوانی، عضو یک گروه خلافکار بود. در ال پاسو و پیش از شروع حرفهٔ بازیگری، موری در یک کارخانهٔ تولید لباس به نام «» کار می‌کرد که متعلق به
تولید لباس به نام «» کار می‌کرد که متعلق به خانوادهٔ لبنانی (منصور فرح و همسرش) بود. کمی بعد او به «وسترن کالج تگزاس» رفت که بعدها تبدیل به دانشگاه تگزاس در ال پاسو شد و در آنجا بابت ایفای نقش یک سرخ‌پوست به نام «نوکونا» در نمایشنامهٔ «"عقاب کومانچی"» در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۵۹، برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از سوی جامعهٔ تئاتر آلفا پسی امگا شد. وی سپس به دانشگاه تگزاس در آستین رفت و سرانجام در نیویورک و زیر نظر یوتا هیگن در اچ‌بی استودیو به تحصیل در رشتهٔ بازیگری پرداخت. وی کار حرفه‌ای بازیگری را از صحنهٔ
پرداخت. وی کار حرفه‌ای بازیگری را از صحنهٔ تئاتر و در شهر لس آنجلس با نمایش «کت‌وشلوار وانیلی شگفت‌انگیز» اثر ری بردبری آغاز نمود. او حرف «اِف» (F) را به افتخارِ نامِ کوچک پدرش به ابتدای نام هنری‌اش افزود. وی در این باره گفت: «موری آبراهام یک اسم معمولی است و چیز خاصی ندارد. در نتیجه فکر کردم بهتر است این نام را درون یک قاب بگذارم.» حرفهٔ بازیگری. سینما و تلویزیون. نخستین اثر سینمایی آبراهام، ایفای نقش یک دربان در فیلم "آنها ممکن است غول باشند" در سال ۱۹۷۱ بود. سپس وی نقش یک افسر پلیس مخفی را در کنار آل
بود. سپس وی نقش یک افسر پلیس مخفی را در کنار آل پاچینو در فیلم "سرپیکو" (۱۹۷۳) به کارگردانی سیدنی لومت بازی کرد. در تلویزیون، او نقش یکی از شخصیت‌های منفی سریال "کوجک" را ایفا نمود. کمی بعد نقش یک راننده تاکسی در "زندانی خیابان دوم" (۱۹۷۵)، یک تعمیرکار خودرو در "پسران آفتاب" (۱۹۷۵) و یک افسر پلیس در "همه مردان رئیس‌جمهور" (۱۹۷۶) را بازی نمود. تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، او در زمینهٔ آگهی‌های تبلیغاتی و صداپیشگی هم فعالیتی مستمر داشت. به‌طور مشخص، او ایفاگر شخصیت «بَرگ» در تبلیغات شرکت پوشاک فروت آو لوم برای
«بَرگ» در تبلیغات شرکت پوشاک فروت آو لوم برای لباس‌های زیر بود. سرانجام در سال ۱۹۷۸ او تصمیم گرفت که از اینگونه فعالیت‌ها کناره‌گیری کند. او که از نداشتن نقش‌های مهم و اصلی دلخور بود، در یک گفتگو اظهار داشت: «هیچ‌کس بازیگری مرا جدی نمی‌گرفت. با خودم فکر کردم اگر این کار را کنار بگذارم، دیگر هیچ حقی دربارهٔ رویاهایی که همیشه در سر داشتم، نخواهم داشت.». همسرش «کیت حنان» به عنوان دستیار مشغول به کار شد و آبراهام در خانه ماند و «شوهر خانه‌نشین» شد. او می‌گوید: «آشپزی می‌کردم، تمیزکاری می‌کردم، مراقب بچه‌ها
«آشپزی می‌کردم، تمیزکاری می‌کردم، مراقب بچه‌ها بودم. برای عقاید مردسالارانه من دربارهٔ زندگی، لحظات سختی بود؛ ولی در واقع بهترین اتفاقی بود که برایم افتاد.» آبراهام با بازی در نقش یک دلال مواد مخدر در "صورت‌زخمی" (۱۹۸۳) توجه‌ها را به خود جلب کرد. سپس در سال ۱۹۸۴، وی نقش آنتونیو سالییری را در فیلمِ برندهٔ اسکار، "آمادئوس" به کارگردانی میلوش فورمن ایفا نمود که بابت آن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد، جایزه‌ای که هم‌بازی او تام هولس نیز که نقش ولفگانگ آمادئوس موتسارت را بازی کرده بود، نامزد دریافتش
آمادئوس موتسارت را بازی کرده بود، نامزد دریافتش بود. وی همچنین برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد و این نقش او تا به امروز، شاخص‌ترین بازی او بوده‌است. کمی بعد او در "نام گل سرخ" نقش برنار گی را ایفا نمود که عامل مجازات شخصیت «ویلیام باسکرویل» (با بازی شان کانری) بود. در بخش گفتگوهای پشت‌صحنهٔ فیلم در دی‌وی‌دی، کارگردان آن ژان-ژاک آنو گفت که «آبراهام در هنگام فیلم‌برداری یک «خودخواه» بود، و خود را مهمتر از شان کانری می‌دانست چرا که کانری اسکار نداشت.» بل وجود تنش‌های حین تصویربرداری و
اسکار نداشت.» بل وجود تنش‌های حین تصویربرداری و ساخت، این فیلم با موفقیت تجاری و انتقادی مواجه شد. پس از انتشار "نام گل سرخ"، آبراهام در مصاحبه‌ای گفت که از بازی در نقش شخصیت‌های منفی خسته شده‌است و می‌خواهد به نقش‌های کمدی سابق برگردد. طی دهه‌های بعد، آبراهام نقش‌های اصلی و برجستهٔ کمتری داشت اما نقش‌های مکمل مهمی در "مردی بی‌گناه" (۱۹۸۹) به کارگردانی پیتر ییتس، "آفرودیت توانا" (۱۹۹۵) به کارگردانی وودی آلن، "" (۱۹۹۸) و "یافتن فارستر" (۲۰۰۰) به کارگردانی گاس ون سنت را ایفا کرد که در فیلم اخیر، مجدداً در
گاس ون سنت را ایفا کرد که در فیلم اخیر، مجدداً در نقش یک کیفردهندهٔ نقش شان کانری ظاهر شد. او نقش مهمی در آتش غرور به کارگردانی برایان دی پالما داشت، اما به سبب اختلاف در قراردادش، درخواست کرد که نامش در فیلم قرار نگیرد. وی ارتباط خود را با موسیقی کلاسیک با روایت خلاصهٔ داستان اپراهای "حلقه نیبلونگ" ریشارد واگنر در پخش تلویزیونی اجرای آن در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک از شبکهٔ پی‌بی‌اس در سال ۱۹۹۰ میلادی ادامه داد، برنامه‌ای که تا به امروز، پرتماشاگرترین اجرای "حلقه نیبلونگ" بوده‌است و توسط جیمز لواین
اجرای "حلقه نیبلونگ" بوده‌است و توسط جیمز لواین رهبری شد. حرفهٔ کم‌رونق آبراهام به دنبال کسب جایزهٔ اسکار، نمونه‌ای از «نحسی اسکار» قلمداد می‌شود. منتقد فیلم لئونارد ملتین، وقتی کسی در هالیوود به‌موفقیتی زودهنگام می‌رسد و سپس دچار افول شغلی می‌شود، می‌گویند دچار «سندرم اف. موری آبراهام» شده‌است. آبراهام این نظر ملتین را قبول ندارد و خطاب به او گفت: «اسکار مهمترین رویداد زندگی حرفه‌ای من بود. من با شاهان بر سر یک سفره بوده‌ام. به اندازهٔ غول‌های این صنعت پول گرفته‌ام و در دانشگاه‌های هاوارد و کلمبیا سخنرانی
گرفته‌ام و در دانشگاه‌های هاوارد و کلمبیا سخنرانی کرده‌ام. اگر این اسمش نحسی است، من دنبال دومی‌اش هستم.» در همان مصاحبه، آبراهام گفت: «گرچه اسکار را بردم، اما هنوز می‌توانم سوار متروهای نیویورک شوم و هیچ‌کس مرا به‌جا نمی‌آورد. برای برخی بازیگران این موضوع ناراحت‌کننده است، اما برای من خوشایند است.» در سال ۲۰۰۹، حضور به‌عنوان بازیگر میهمان در مجموعهٔ تلویزیونی "نجات گریس"، فصل جدیدی را در حرفهٔ او رقم زد و او بیش از پیش در این حوزهٔ هنری فعال شد. وی مابین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، نقش‌هایی را در سریال‌های ""،
۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، نقش‌هایی را در سریال‌های ""، "لوئی"، "زیاد ذوق‌زده نشو" و "همسر خوب" ایفا نمود. وی همچنین راوی برنامهٔ تلویزیونی «"طبیعت"» در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در شبکهٔ پی‌بی‌اس بود و ۳۲ قسمت از این برنامه را (به علاوهٔ یک برامهٔ اضافی در سال ۲۰۱۳) روایت کرد. شاخص‌ترین نقش تلویزیونی او در سریال "هوملند" شبکهٔ شوتایم که در آن نقش یک متخصص عملیات سیاه به نام «دار آدل» را ایفا نمود. او بابت ایفای این نقش دو مرتبه در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ نامزد دریافت جایزهٔ اِمی شد. در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، او در دو فیلم ستایش‌شده
شد. در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، او در دو فیلم ستایش‌شده بازی کرد: اول در نقش برنامه‌ریز و مدیر موسیقی فولکلور «باد گراسمن» در فیلم "درون لوین دیویس" (۲۰۱۳) به کارگردانی برادران کوئن و سپس در نقش مردی مرموز به نام «آقای مصطفی» در فیلم "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴) به کارگردانی وس اندرسن. در سال‌های اخیر او صداپیشگی دو کارتون جزیره سگ‌ها و را به عهده گرفت و نقش «تونی» را نیز در فیلم لایو اکشن "بانو و ولگرد" بازی کرد. تئاتر. پس از بازی در فیلم "آمادئوس"، موری آبراهام بیشتر متمرکز بر تئاتر کلاسیک بوده‌است و در بسیاری از
متمرکز بر تئاتر کلاسیک بوده‌است و در بسیاری از تولیدات شکسپیری همچون "اُتِللو" و "ریچارد سوم" بازی کرده‌است. وی در نمایشنامه‌های دیگری از ساموئل بکت و گیلبرت و سالیوان هنرنمایی کرده و نقش اصلی "دایی وانیا" آنتون چخوف را ایفا نمود که برایش جایزه اوبی را به ارمغان آورد. نمایش و تئاتر، تمرکز اصلی موری آبراهام در سرتاسر حرفهٔ بازیگری‌اش بوده‌است و نقش‌های مختلفی را در آثار برجستهٔ نمایشی ایفا نموده‌است که از آن میان می‌توان به نقش پوزو در نمایشنامهٔ "در انتظار گودو" به کارگردانی مایک نیکولز، مال‌وُلیو در "شب
گودو" به کارگردانی مایک نیکولز، مال‌وُلیو در "شب دوازدهم" شکسپیر در «جشنوارهٔ شکسپیر نیویورک» و شایلاک در "تاجر ونیزی" برای گروه هنری آف برادوی «تئاتر برای مخاطبان جدید» (TFANA) در مارس ۲۰۰۷ اشاره نمود که در سالن نمایش دوک منهتن و سالن نمایش سوان استراتفورد (که وابسته به رویال شکسپیر کامپنی است) به روی صحنه رفت. او این نقش اخیر را در فوریه ۲۰۱۱ و با جایگزینی به‌جای آل پاچینو مجدداً ایفا نمود. در فصل‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ تئاتر برادوی او در یک موزیکال مجلسی به نام «"جشن عشق"» در کنار بتی باکلی هنرنمایی کرد که
نام «"جشن عشق"» در کنار بتی باکلی هنرنمایی کرد که اقتباسی از یک کمدی کلاسیک اثرِ پیر دو ماریوو بود. این نمایش با استقبال شایانی مواجه نشد و تنها ۸۵ اجرا به روی صحنه رفت. موری آبراهام مدتی در کالج بروکلین به تدریس تئاتر پرداخت. در سال ۲۰۱۶ او بازیگر اصلی نمایشنامهٔ بود. آبراهام در سال ۱۹۸۴ و یک هفته پس از ربودن جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بابت ایفای نقش در فیلم "آمادئوس"، به «گروه هنری تئاتر میرور» پیوست، چرا که می‌خواست همبازی جرالدین پیج در نمایشنامهٔ «بانوی دیوانهٔ شایو» (اثرِ ژان ژیرودو) در این گروه
دیوانهٔ شایو» (اثرِ ژان ژیرودو) در این گروه هنری شود؛ بازیگری که سالِ بعد، موری آبراهام در مراسم اسکار، جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را با دستان خودش به او تقدیم کرد. در سال ۱۹۹۴، آبراهام با جایگزینی به‌جای ران لیبمن، نقشِ روی کوهن را در نمایشنامهٔ "فرشتگان در آمریکا" اثر تونی کوشنر در تئاتر والتر کر ایفا نمود. زندگی خصوصی. موری در سال ۱۹۶۲ با «کِـیت حنان» ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند است: میک و جمیل. او یک نوه هم به نام حنان دارد. در ژانویهٔ ۲۰۱۰، آبراهام ضمن گلاویز شدن و درگیری با یک دزد، در رختکن یک
ضمن گلاویز شدن و درگیری با یک دزد، در رختکن یک سالن همگانی تمرین تئاتر در نیویورک، تجسم زندهٔ یک قهرمان در یک صحنهٔ تبهکاری واقعی شد. آبراهام همچنین دربارهٔ عقاید مذهبی‌اش چنین گفته‌است: «من به کلیساهای فراوانی رفته‌ام و همچون یک مسیحی ارتدکس بزرگ شدم و خادم محراب بودم. عاشق جامعهٔ مذهبی دوستان (کوئیکرها) هستم. به مدت پانزده سال در همایش‌های آنان شرکت کردم. اینک (در سال ۲۰۰۸) به «نخستین کلیسای پرسبیتریان نیویورک» می‌روم، چرا که آنان حقیقتاً سخاوتمند و فوق‌العاده هستند و دستِ یاری‌رسان دارند. به سالمندان،
هستند و دستِ یاری‌رسان دارند. به سالمندان، به بی‌خانمان‌ها، به الکلی‌های گمنام و به دگرجنس‌پوش‌ها کمک می‌کنند. آنها به راستی کلیسایی در راستای آموزه‌های مسیح هستند. دین برای زندگی‌ام ضروری است». جوایز و افتخارها. آبراهام بابت بازی در فیلم "آمادئوس" (۱۹۸۴)، برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام و همچنین نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او یک جایزهٔ گرمی و ۲ نامزدی برای جایزهٔ امی ساعات پربیننده در کارنامه دارد. وی همچنین ۳ بار نامزد دریافت
در کارنامه دارد. وی همچنین ۳ بار نامزد دریافت جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم برای "هوملند" و "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴) شده‌است. آبراهام ۲ جایزه اوبی هم برای نقش‌آفرینی‌های تئاتری‌اش در "دایی وانیا" (۱۹۸۴) و "تاجر ونیزی" (۲۰۱۱) به‌دست آورده‌است. در ژوئیه ۲۰۰۴، طی مراسمی در شهر رم، وی برندهٔ «جایزه برای ایتالیایی‌های جهان» شد که توسط «بنیاد مارتسیو ترمالیا» و «دولت ایتالیا» به مهاجران ایتالیایی یا اَعقاب و نسل‌های بعدی آنها که به موفقیت چشمگیری در خارج ایتالیا رسیده باشند، اعطا می‌شود. در سال ۲۰۰۹، انجمن
رسیده باشند، اعطا می‌شود. در سال ۲۰۰۹، انجمن فارغ‌التحصیلان کالج شهری نیویورک او را بابت خدمات شایان و مثال‌زدنی‌اش به شهر نیویورک، مفتخر به دریافت «جایزهٔ جان اچ. فینلی» نمود. در سال ۲۰۱۰، آبراهام برندهٔ جایزه گیلگد شد. در سال ۲۰۱۵، نام وی در «تالار مشاهیر تئاتر آمریکا» ثبت شد. او همچنین دارای دکترای افتخاری از دانشگاه رایدر در لاورنس، نیوجرسی است. این بازیگر در جشنواره جوایز امی در سال ۲۰۲۴ نامزدِ دریافتِ جایزهٔ «بهترین بازیگر مکمل مرد در یک سریال درام» شد.
راسکو کانکلینگ آرباکِل (؛ )؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۳) مشهور به آرباکل چاقالو ()، بازیگر فیلم‌های صامت، کمدین، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او کارش را در شرکت سیلیگ پلی‌سکوپ آغاز کرد و در نهایت به استودیو کی‌استون پیوست و در آنجا با میبل نورماند و هارولد لوید و همچنین با خواهرزاده‌اش اَل سنت جان همکاری کرد. او همچنین مربی و مشاور چارلی چاپلین، مانتی بنکس و باب هوپ بود و ستارهٔ وودویل، باستر کیتون را به دنیای سینما آورد. آرباکل یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های فیلم‌های
آورد. آرباکل یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های فیلم‌های صامت در دهه ۱۹۱۰ و یکی از پردرآمدترین بازیگران هالیوود بود؛ به‌نحوی که در سال ۱۹۲۰ با پارامونت پیکچرز قراردادی به ارزش ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار در سال (معادل ۱۴٬۶۰۸٬۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۲) امضا کرد. آرباکل در سه محاکمه پُر هیاهو بین نوامبر ۱۹۲۱ و آوریل ۱۹۲۲ متهم به تجاوز جنسی و قتل ویرجینیا رَپـِی شد. رَپـِی در یک مهمانی که آرباکل در هتل سنت فرانسیس سان فرانسیسکو در سپتامبر ۱۹۲۱ برگزار کرده بود، بیمار شد و چهار روز بعد درگذشت. یکی از دوستان رَپـِی، آرباکل را به تجاوز و