payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ترانهٔ پیشتر عرضه‌نشدهٔ "Autumn Twilight" و "Lo Specchio D'Argento"، دیگر ترک‌های این سینگل را تشکیل می‌دهند. اعضا. اصلی مهمان سایر
آزمون F یا F"-تست (F"-test)، هرنوع آزمون آماری است که در آن آماره آزمون، تحت فرض صفر، دارای توزیع F (یا "F"-توزیع) باشد. ازین آزمون اغلب هنگام مقایسه آماری مدل‌هایی استفاده می‌شود که به مجموعه داده‌ها برازش (فیت) شده باشند، تا بدین وسیله مدلی که بهترین برازش را با جامعه آماری (که از آن نمونه‌گیری صورت گرفته) دارد، شناسایی شود. عمدهٔ «"F"-تست‌ها» هنگامی ظاهر می‌شوند که مدل‌هایی با استفاده از روش کمترین مربعات با داده‌ها برازش شده باشند. این نام توسط جورج دبلیو. اسندکور، و به افتخار رونالد ای. فیشر ابداع
دبلیو. اسندکور، و به افتخار رونالد ای. فیشر ابداع شده‌است. فیشر در ابتدا این آماره را در دهه ۱۹۲۰ میلادی، به عنوان نسبت واریانس توسعه داد. مثال‌های رایج. مثال‌های رایجی که از آزمون F استفاده می‌کنند شامل موارد زیر اند: به علاوه، برخی از فرایندهای آماری چون روش شف (Scheffé's method) برای تطابق مقایسه‌های چندگانه در مدل‌های خطی نیز از آزمون‌های اف استفاده می‌کنند. آزمون F برای برابری دو واریانس. آزمون F به غیر-نرمال بودن حساس است. در تحلیل واریانس (ANOVA)، آزمون‌های جایگزین شامل آزمون لوین (Levene's test)،
جایگزین شامل آزمون لوین (Levene's test)، آزمون بارتلت (Bartlett's test) و آزمون براون-فورسایت (Brown-Forsythe test) می‌باشند. با این حال، زمانی که هرکدام از این آزمون‌ها را جهت بررسی فرض زیربنایی همگنی واریانس (homoscedasticity)، به عنوان قدم اولیه در آزمون اثرات میانگین به کار برند، افزایشی در نرخ خطای نوع اول دیده خواهد شد. فرمول‌ها و محاسبات. بسیاری از آزمون‌های F با در نظر گرفتن تجزیه واریانس برحسب جمع مربعات در گردایه ای از داده‌ها، صورت می‌پذیرند. آماره آزمون در یک آزمون F، نسبت ضرایبی از جمع مربعات
آزمون در یک آزمون F، نسبت ضرایبی از جمع مربعات است که هر کدام انعکاس گر منابع واریانسی متفاوتی اند. چنین جمع مربعاتی به گونه ای ساخته شده‌اند که هنگام نادرستی فرض صفر، آماره تمایل به بزرگ شدن داشته باشد. به جهت این که آماره تحت فرض صفر از توزیع F (یا F-توزیع) پیروی کند، جمع مربعات باید از نظر آماری مستقل بوده و هر کدام باید از توزیع خی‌دو مقیاس یافته (یعنی ضریبی از ) پیرونی کنند. در صورتی که مقادیر داده‌ها مستقل بوده و دارای توزیع نرمالی با واریانس مشترک باشند، شرط اخیر نیز تضمین شده خواهد بود.
سید هادی کیا دومین پادشاه سلسله کارکیاییان در بیه پیش، گیلان بود. او که فرزند امیر کیای ملاطی بنیان‌گذار این سلسله بود و در تنکابن حکومت می‌کرد پس از برادرش سید علی کیا از راه رسید و بیه پیش را از دست برادرانش در آورد، بر رانکوه و لاهیجان مسلط شد و زمین‌های بیه پیش را دوباره به گونه‌ای که می‌خواست بین افراد تقسیم کرد. فتح تنکابن. در ۷۶۹ سید رکابزن کیا، از فرزندان کیا ابوالحسن مشهور به المؤید باللّه، بر تنکابن و قسمتی از دیلمستان مانند شیرود و هزار حکمرانی می‌کرده و بسیاری از اهالی مانند او شیعه زیدی
می‌کرده و بسیاری از اهالی مانند او شیعه زیدی بوده‌اند. در ۷۸۹، عده‌ای از سادات گیلان به دستور امرای گیلانی، از جمله امرای ناصرود، کشته شدند. در پی این واقعه، سیدهادی کیا با نزدیکان و یاران خود به سمت تنکابن رفت و در «دژ تنکا» پناه گرفت. این امر موجب شد تا امرای ناصرود که در پی سادات بودند، به حدود تنکابن حمله و خانه‌ها را غارت کرده، آتش بزنند. سیدهادی کیا در سال ۷۹۶ـ۷۹۷ فرمانروای تنکابن شد. وی در تقسیم ولایت بیه پیش، فرزندش، سیدیحیی کیا، را به تنکابن گسیل کرده، ملک موروثی خود را به او واگذار کرد. سید علی
کرده، ملک موروثی خود را به او واگذار کرد. سید علی کیا پس از حمله به تنکابن با پشتیبانی قوام الدین مرعشی با فرزند رکابزن جنگید و پیروز شد و بر تنکابن مسلط گردید. به این ترتیب حکومت سادات کیا در سال ۷۶۹ ق/ ۱۳۶۷م آغاز گردید. سیدعلی، تنکابن را به سید هادی کیا سپرد و به جنگ با همسایگان پرداخت. وی توانست مناطق لشت نشا، کوهدم، قلعه شمیران، طارم، دیلمستان و قزوین را تصرف کند. سید علی کیا سرانجام در جنگی که با امرای بخش غربی گیلان داشت در سال ۷۹۱ق/۱۳۸۸م به همراه برادر و دو پسر و بسیاری از سادات در رشت کشته شد.
برادر و دو پسر و بسیاری از سادات در رشت کشته شد. رسیدن به حکومت کیایی. از این رو فرزندان سید علی و سید مهدی کیا یعنی برادرزاده‌های سید هادی کیا ادعا کردند چون از ابتدای آمدن سادات امیر کیایی (در سال۷۶۷هجری یعنی کمتر از پانزده سال) این زمین‌ها توسط پدرانشان فتح شده بود، پس ملک موروثی آنان بوده و باید به آنان پس داده شود و جنگ‌های خانوادگی در این خاندان شروع شد. در همین رابطه آنان در سال ۷۸۱هجری یعنی ۱۴ سال پس از فتح گیلان به دست امیر کیایی‌ها، برای سید هادی کیا یعنی عموی خود پیغام فرستادند: «نزد سید هادی
کیا یعنی عموی خود پیغام فرستادند: «نزد سید هادی کیا پیغام دادند که هر چند عین گستاخی و بی ادبی است اما توقع از غایت عطوفت شما آن است که عنایت فرموده، ملک موروثی ما را بدین فرزندان خود مسلم فرمایید وبند گان را نا امید نگردانید تا آنچه وظایف خدمات و عبودیات است به تقدیم رسانید آید» . ادعای ملک موروثی توسط سید هادی کیا یعنی فاتح بعدی وحاکم فعلی نیز به همان استدلال و استناد فرزندان سید علی وسید مهدی کیا استوار بود. چرا که سید هادی کیا نیز استدلال می‌کرد که این زمین‌ها پس از اشغال بیه پسیان، عقیم مانده و او بود
پس از اشغال بیه پسیان، عقیم مانده و او بود که دوباره به ضرب تیر وشمشیر از طایفهٔ ناصرودان و بیه پسیان باز پس گرفته‌است. او در پاسخ فرزندان برادران خود عکس‌العمل نشان داد:«چون این سخن به سمع اشرف سید هادی کیا رسید، غضب فرمود واشارت کرد که ملک عقیم است ومن این ولایت را به ضرب تیر وشمشیر از مردم بیه پس و ناصرود ستانده‌ام و از آن خود می‌دانم و شما هر یکی را نیر فراخور نصیبی داده‌ام. بیش از این توقع نمودن مناسب نمی‌نماید. باید که از این خیال بگذرند» . بدین ترتیب حکام و والیان منبع اصلی قدرت و از آن طریق منبع
حکام و والیان منبع اصلی قدرت و از آن طریق منبع ثروت به حساب می‌آمدند و تقسیم این دو عنصر در سلسله مراتب قدرت نیز به عهدهٔ آن‌ها بود. دراینجا طبقات و نهادهای مستقل از قدرت وجود نداشت که بتوانند بر قدرت مستقیماً تأثیر بگذارند و اصولاً منطق کسانی که می‌توانند در این دوره از گیلان بر قدرت تأثیر بگذارند نیز همان منطق واستدلال قدرت فائقه بود. در ۸۰۶ خواندمیر به ولایت تنکابن اشاره کرده و در ۸۱۶ مرعشی از حکمرانی سیدداوود کارکیای تنکابنی، فرزند سیدهادی کیا، در تنکابن یاد کرده‌است (۱۳۶۳ ش، ص ۴۷۰ـ۴۷۱).
کی‌ان‌بی‌سی یک ایستگاه تلویزیونی متعلق به ان‌بی‌سی است که در لس‌آنجلس پخش می‌شود. استودیوهای کی‌ان‌بی‌سی در برینک در ایالت کالیفرنیا قرار دارند. کی‌ان‌بی‌سی در کنار تلموندو یکی از دو شبکه متعلق به ان‌بی‌سی در لس‌آنجلس است.
ایرج صغیری (۱ آذر ۱۳۲۵ – ۱۰ شهریور ۱۴۰۴) متولد بوشهر، کوی شکری، بازیگر، کارگردان، نمایشنامه‌نویس و داستان‌نویس ایرانی‌ بود.او با بازی در نقش ابوذر در تئاتری که با همکاری داریوش ارجمند و نظارت علی شریعتی در دانشگاه فردوسی و حسینیه ارشاد اجرا شد، توانست مهارت خود را به نمایش بگذارد و به محبوبیت دست یابد. نمایشنامه «قلندرخونه» از آثار او به عنوان اثر شایسته تقدیر بیستمین دوره جایزه کتاب فصل شناخته شد.
اردک سوت‌زن شکم‌سیاه که به نام اردک سوت‌زن نوک‌سرخ نیز شناخته می‌شود گونه‌ای پرنده از تیره مرغابیان است. این پرنده از جنوب تگزاس تا شمال آرژانتین یافت می‌شود. توصیف ظاهری. اندازه بدن این اردک میان ۴۸ تا ۵۳ سانتی‌متر است. مشخصه آن نوک قرمزرنگ و پاهای صورتی‌رنگش است. رنگ سر آن قهوه‌ای است با شکمی سیاه‌رنگ و نواری سفیدرنگ و بزرگ بر بال. اردک‌های جوان رنگ روشن‌تری دارند و در زیر بدن قهوه‌ای هستند و نوک و پاهایشان به رنگ قهوه‌ای-آبیند. زیرگونه‌ها. دو زیرگونه در حال حیات این اردک وجود دارند که در اندازه بدن با هم
حیات این اردک وجود دارند که در اندازه بدن با هم تفاوت دارند:
آرچر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: رسانه. مکان‌ها:
اردک سوت‌زن گندم‌گون گونه‌ای اردک سوت‌زن است که در مناطق استوایی آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی، آفریقای سیاه، شبه‌قاره هند، و ساحل خلیج ایالات متحده یافت می‌شود. زیستگاه. اردک سوت‌زن گندم‌گون در دریاچه‌های آب شیرین، شالیزارها، یا مخازن سدها که دارای انبوه گیاهان آبی هستند زندگی می‌کند. این اردک اغلب در شب تغذیه می‌کند و تخم گیاهان، ریشه هایشان، و دیگر بخش‌های گیاهان آبزی را می‌خورد. توصیف ظاهری. اردک سوت‌زن گندم‌گون دارای طول بدنی برابر با ۵۳-۴۸ سانتی‌متر است. نوک آن بلند و قهوه‌ای‌رنگ است. این پرنده سری
است. نوک آن بلند و قهوه‌ای‌رنگ است. این پرنده سری کشیده، پاهای بلند، تاجی تیره و بال‌هایی به رنگ قهوه‌ای تیره دارد. دم و نوارهای روی بال به رنگ قهوه‌ای بلوطی هستند و الگویی صلیب‌شکل در هنگام پرواز بر دم آن آشکار است. اردک‌های سوت‌زن گندم‌گون در میان علفزارها و در بستری از شاخه‌های خشک تخم‌گذاری می‌کنند و در هر فصل جفت‌گیری ۸ تا ۱۲ تخم می‌گذارند. گاهی نیز درختان و لانه پرندگان دیگر نیز به عنوان مکان تخم‌گذاری انتخاب می‌شوند. بر خلاف دیگر اردک‌های سوت‌زن، این اردک‌ها پرریزی زیادی ندارند.
بل گلید شهری در شهرستان پام بیچ ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۸ بنیان‌گذاری شده است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۷٬۴۶۷ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱۲٫۱ کیلومتر مربع است.
درخت شیپوری صورتی نام یکی از گونه‌های تیرهٔ پیچ‌اناریان است. این گیاه بومی قاره آمریکا، از شمال مکزیک تا جنوب و شمال آرژانتین و همچنین در جنوب شرقی بولیوی است. درخت شیپوری صورتی گل ملی کشور برزیل است.
جدول مدال های بازیه های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شامل رتبه بندی کشورها بر اساس مدال های کسب شده در طول بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن یونان است که از ۱۳ تا ۲۹ اوت برگزار شد. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۲۰۰۰ میلادی که در سیدنی استرالیا می‌باشد که از ۱ سپتامبر تا ۱۵ اوت ۲۰۰۰ با شرکت ۱۰۶۵۱ ورزشکار از ۱۹۹ کشور دنیا در ۲۸ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال‌ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین‌المللی المپیک (ioc) اعلام شده‌است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۹۶ میلادی در آتلانتا ایالات متحده آمریکا می‌باشد که از ۱۹ جولای تا ۴ اگوست ۱۹۹۶ با شرکت ۱۰۳۱۸ ورزشکار از ۱۹۷ کشور دنیا در ۲۶ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده‌است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۹۲ میلادی که در شهر بارسلون اسپانیا از ۲۵ جولای تا ۹ اوت ۱۹۹۲ با شرکت ۹۳۵۶ ورزشکار از ۱۶۹ کشور دنیا در ۲۸ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده‌است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۸۸ میلادی که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد و ۵۲ کشور از ۱۰۸ کشور شرکت‌کننده در مسابقه‌ها مدال کسب کردند. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده‌است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۸۰ میلادی که در روسیه شوروی سابق از ۱۹ جولای تا ۳ آگوست ۱۹۸۰ با شرکت ۵۱۷۹ ورزشکار از ۸۰ ملیت مختلف برگزار شد. جدول مدال‌ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده‌است.
جدول مدال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۷۶ میلادی که در مونترال کانادا می‌باشد که از ۱۷ جولای تا ۱ آگوست سال ۱۹۷۶ با شرکت ۶۰۸۴ورزشکار از ۹۶ کشور دنیا در۲۳ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال‌ها. ایران در این رقابت‌ها رتبه ۳۳ از بین ۳۷ کشور حاضر در این المپیک تابستانه را بدست آورد و قهرمان این رقابت‌ها با کسب ۴۹ مدال طلا و مجموع ۱۲۵ مدال بوده است. منبع
جدول مدال بازی های المپیک تابستانی 1972 فهرستی از مدال های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال 1972 میلادی که در شهر مونیخ آلمان از 26 آگوست تا 15 سپتامبر ۲۰۸۸ با شرکت 7134 ورزشکار از 121 کشور دنیا در 23 رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۲ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۵۲ میلادی که در هلسینکی فنلاند برگزار شد. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۴۸ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۴۸ میلادی که از ۲۹ ژوئیه تا ۱۴ اگوست در لندن انگلستان برگزار شد. در این دوره ۴۰۹۹ ورزشکار زن و مرد در ۱۹ رشته ورزشی از ۵۹ کشور دنیا شرکت داشتند. جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین‌المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۳۶ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۳۶ میلادی که در برلین آلمان ۱ تا ۱۶ اگوست برگزار شد. مجموع ۳۹۶۳ از ۴۹ کشور جهان در ۱۹ رشته ورزشی شرکت داشتند جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۳۲ فهرستی از مدال های کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۳۲ میلادی که در لوس آنجلس کالیفرنیا ایالات متحده آمریکا از ۳۰ جولای تا ۱۴ آگوست سال ۱۹۳۲ با شرکت ۱۳۳۲ ورزشکار از ۳۷ کشور دنیا در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدال‌ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین‌المللی المپیک (ioc) اعلام شدهاست.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۲۸ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۲۸ میلادی که در آمستردام هلند از ۱۷ مه تا ۲۷ آگوست سال ۱۹۲۸ با شرکت ۲۸۸۳ ورزشکار از ۴۶ کشور دنیا در ۱۵ رشته ورزشی برگزار شد. جدول مدالها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شدهاست.
جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۲۴ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۲۴ میلادی که در پاریس فرانسه ورزشی برگزار شد. جدول مدالها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شدهاست.
جدول مدال‌های المپیک تابستانی۱۹۲۰ شامل مدال‌هایی است که در بازی‌های این دوره که در بلژیک برگزار شد می‌باشد جدول مدال ها. رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شدهاست.
خان احمدخان گیلانی (۹۴۲ – ۱۰۰۵ ه‍.ق) آخرین کارکیای سلسلهٔ کیاییان در گیلان بود. او که در ۹۴۳ ه‍. ق/ ۱۵۳۸ م، در یک سالگی پس از مرگ ناگهانی پدرش کارکیا حسن دوم به حکومت رسید، تا ۹۷۵ ه‍.ق بر بیه‌پیش و سپس کل گیلان حکومت کرد. او به دستور شاه طهماسب، مذهب دوازده‌امامی را جایگزین زیدیه کرد؛ ولی وقتی شروع به ارتباط با عثمانیان کرد و خواست برای حمله به قزوین به شیروان و لاهیجان سرباز بفرستند، از چشم شاه افتاد. در این سال به دستور شاه طهماسب دستگیر و در قلعه قهقهه و قلعه استخر زندانی شد. در ۹۸۵ ه‍.ق در دورهٔ محمد
و قلعه استخر زندانی شد. در ۹۸۵ ه‍.ق در دورهٔ محمد خدابنده آزاد شد و دوباره به حکومت رسید. قوای شاه عباس برای استیلا بر ابریشم و موقعیت جغرافیایی ویژهٔ گیلان و نیز خاتمه دادن به حکومت خان احمد که به ارتباط با عثمانی‌ها ادامه داده بود در سال ۱۰۰۰ ه‍.ق به گیلان یورش بردند و خان احمد به شیروان گریخت. او بقیهٔ عمر خود را در استانبول و بغداد عثمانی گذراند و تلاش‌های بی‌ثمری برای بازگشتن به قدرت انجام داد. او در ۱۰۰۵ ه‍.ق در بغداد درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. خان احمد را سیاستمداری جاه‌طلب، زیرک، حادثه‌آفرین،
احمد را سیاستمداری جاه‌طلب، زیرک، حادثه‌آفرین، انتقام‌جو، عیاش و خوش‌گذران و شاعری چیره‌دست و علاقه‌مند به موسیقی تصویر کرده‌اند. او درباری هنرپرور داشت و شعرا، موسیقی‌دانان و دانشمندانی چون فغفور لاهیجی شاعر و استاد زیتون چهارتاری نوازنده در خدمت او بودند. تولد و اوایل حکومت. پدر خان احمدخان، کارکیا حسن دوم، پس از چیرگی بر برادر خود سیدعلی کارکیا، حکومت بیَه‌پیش را به دست گرفت. کارکیا حسن در ۹۴۳ ه‍.ق در اثر طاعون درگذشت و فرزند یک‌ساله‌اش، خان احمد، با تلاش امیره عباس، سپهسالار پدرش، جانشین او شد. کیاخور
امیره عباس، سپهسالار پدرش، جانشین او شد. کیاخور کیا طالقانی، وکیل کارکیا حسن، که نیابت او را بر عهده گرفته بود، در رقابت با امیره عباس و برای جلوگیری از افزایش قدرت خان احمدخان، شاه طهماسب اول را به تصرف گیلان تشویق کرد. شاه طهماسب، به دلیل خردسال بودن خان احمدخان موقتاً برادرش بهرام میرزا را در راس ارتشی بزرگ به حکومت بیه‌پیش منصوب کرد. بهرام میرزا در دیلمان استقرار یافت و چند ماه بعد کیا خور کیا را، که بسیار مورد احترام مردم گیلان بود زندانی کرد. حکومت بهرام میرزا در گیلان بیش از یک سال طول نکشید. مردم
میرزا در گیلان بیش از یک سال طول نکشید. مردم شوریدند و شاهزاده را شکست دادند و او به قزوین فرار کرد. در روایتی دیگر، امیرعباس، سپهسالار کارکیا، خان احمد را به حکومت رساند. شاه طهماسب در تربیت خان احمدخان کوشید. خان احمد بسیار زود زمام امور منطقهٔ خود را به‌طور مستقل در اختیار گرفت. او در آغاز جوانی با تی‌تی خانم دختر چپک ازدواج کرد و صاحب پسری شد که شاه طهماسب نام حسن را بر او نهاد و او را فرزند خود خطاب کرد. صفویان و به‌طور خاص شاه طهماسب، از ابتدا سعی در مطیع‌سازی دولت‌های کوچک و ملوک‌الطوایفی گیلان
در مطیع‌سازی دولت‌های کوچک و ملوک‌الطوایفی گیلان داشتند. امیره حسام الدین دباج فومنی (مظفرالسلطان)، حکمران اسحاقوندی بیه‌پس اولین قدرت منطقه‌ای بود که از اطاعت سرپیچی کرد، و قلعه رودخان را بازسازی کرد تا از آنجا به مقاومت بپردازد ولی موفقیتی به دست نیاورد و به دربند گریخت و نهایتاً دستگیر و در تبریز اعدام شد. شاه طهماسب برای متمرکزسازی قدرت و ساختار اداری در غرب گیلان، بلوک‌های قدرت در این منطقه یعنی گسکر، تولم، فومن، شفت، رشت، لشت نشاء، کوچصفهان و کهدم که از قدیم وجود داشتند را به رسمیت نمی‌شناخت و همه را
قدیم وجود داشتند را به رسمیت نمی‌شناخت و همه را فقط به بیه‌پس تعبیر می‌کرد. پس از کشته شدن امیره دباج، طهماسب نگران از اخذ مقرری سالانهٔ بیه‌پس و خلأ قدرت در آن‌جا در ۹۴۵ ه‍. ق به خان احمد دستور داد بیه‌پس را هم به قلمروی خود بیفزاید و مقرری سالانه را به دربار صفوی ارسال کند. به نوشتهٔ عبدالفتاح فومنی در تاریخ گیلان، خان احمد با بیست هزار نفر به بیه‌پس حمله کرد و با وجود کشته شدن پنج هزار بیه‌پسی موفق به تصرف آن نشد. در عوض رشت تاراج شد. خان احمد با در دست داشتن حکم طهماسب، با استفاده از خلأ قدرت در آن
داشتن حکم طهماسب، با استفاده از خلأ قدرت در آن ناحیه در سال‌های بعد به حمله‌های غارت‌گرانهٔ خود به بیه‌پس ادامه داد. در شوال ۹۵۰ ه‍. ق/ ژانویهٔ ۱۵۴۴ م، اهالی بیَه‌پس به سبب قساوت سران لشکر خان احمدخان به امیره شاهرخ، که خود را برادر امیره دباج یا مظفرالسطان حکمران سابق بیه‌پس می‌خواند، ملحق شدند. او تا ۹۵۷ ه‍.ق بر بیه‌پس حکومت کرد و به شیوهٔ سلاطین سابق گیلان احکام خود را طغرا می‌کشید و مهر می‌کرد و به نام شاه طهماسب نیز سکه ضرب کرد و به نام او خطبه می‌کرد. امیره شاهرخ که با توطئه‌های خان احمدخان که
امیره شاهرخ که با توطئه‌های خان احمدخان که می‌خواست باز حکومت بیه‌پس را بر عهده بگیرد مواجه بود و یارای برآوری نیازهای مالی قزلباشان را نداشت به‌طور سری گیلان را ترک کرد؛ ولی توسط قشون تعقیب‌کننده‌اش دستگیر و در تبریز به همراه همه وکلایش اعدام شد. سپس در بیه‌پس آشوب کامل حکمفرما شد و کودکان دزدیده می‌شدند و به بردگی فروخته می‌شدند. سپس، شاه طهماسب در ۹۶۵ ه‍. ق/ ۱۵۵۷–۵۸ م حکومت بیه‌پس را به محمود پسر مظفر سلطان، و وزارت آن را به کارکیا احمد فومنی واگذار کرد. او رشت را دارالاماره خویش نمود. کارکیا احمد به
او رشت را دارالاماره خویش نمود. کارکیا احمد به امید تضمین‌کردن حکومت بیه‌پس برای خود به دربار شکایت برد که محمود مناسب حکومت نیست. محمود، پس از پنج سال حکومت، به دستور شاه برکنار و به شیراز تبعید شد. شاه طهماسب میر غیاث‌الدین محمد شیرازی را به معلمیِ او گماشت. خان احمدخان که با سلاطین اسحاقوندی بیه‌پس خصومت عمیقی داشت یکی از معتمدان خود به نام ملا شکر را فرستاد که معلم را فریب داد و معلم محمود را کشت و خود در لاهیجان پناه گرفت. شاه طهماسب از خان احمدخان خواست تا ملا شکر و میر غیاث‌الدین محمد را به دربار
تا ملا شکر و میر غیاث‌الدین محمد را به دربار بفرستد اما خان احمدخان از این کار سرباز زد. دستگیری و حبس. پس از مرگ محمود، طهماسب پسر او و نوه خودش، جمشیدخان را در خلخال به شیوهٔ قزلباشان و در راستای سیاست‌های تمرکزبخش شاه، به گفته فومنی به مدت هفت سال تربیت کرد. خان احمدخان پس از مرگ محمود، علاوه بر بیه‌پیش حکمران بزرگ بیه‌پس بود. شاه طهماسب برای کاهش قدرت او که نشانه‌هایی از نافرمانی نشان داده بود و برای بیست سال به دربار نرفته بود، حکومت را به جمشیدخان داد. او در سال ۹۷۴ ه‍.ق به خان احمد چنین نوشت: همزمان
او در سال ۹۷۴ ه‍.ق به خان احمد چنین نوشت: همزمان به خان احمدخان فرمان داده شد که گسکر را به ارباب سابقش امیره ساسان که خان احمدخان آنجا را از چنگش درآورده بود واگذار کند. خان احمدخان بیه‌پس را واگذار کرد ولی با ادعای این که کوچصفهان همواره جزء بیه‌پیش بوده از واگذاری آن امتناع کرد (کوچصفهان در ۸۸۲ ه‍.ق در دورهٔ حکومت محمد بیه‌پس به آن ملحق شد و در ۹۰۷ ه‍.ق باز بدان پیوست) شاه برای سرکوب شورش او یکی از معتمدینش یولقلی بیک ذوالقدر را به مأموریت صلح به گیلان فرستاد. در ذی‌الحجهٔ ۹۷۴ ه‍. ق/ ژوئن ۱۵۶۷ م، امیره
در ذی‌الحجهٔ ۹۷۴ ه‍. ق/ ژوئن ۱۵۶۷ م، امیره ساسان در یک حملهٔ غافلگیرکننده در نزدیکی سیاه رودبار توسط شاه منصور لاهیجی فرمانده نظامی لاهیجان و حاکم کوچصفهان تار و مار شد. یولقلی بیک ذوالقدر نماینده شاه، که در رشت بود با عده‌ای از وکلایش کشته شد و سرش برای خان احمدخان که پیروزمندانه وارد رشت شد فرستاده شد. شاه طهماسب که هنوز به امید راه حلی صلح‌آمیز بود نامه‌ای تهدیدآمیز برای خان احمدخان فرستاد و در آن جرایم او و اقدامات آشوبگرانه‌اش را برشمرد ولی به او در صورت رفتن به دربار قول بخشش داد. خان احمدخان در پاسخ
رفتن به دربار قول بخشش داد. خان احمدخان در پاسخ از نرفتن به دربار به مدت ۲۰ سال عذر خواست ولی اجابت نکرد. او دلیل غیبتش را خواسته‌های گزاف امرای قزلباش و دبیران دیوان دانست. شاه از قبل از نقش منفی او در مسموم کردن محمود و این که چندین فرستاده سلطنتی برای دستگیری غیاث‌الدین منصور که در پناه خان احمد بود دست خالی از پیش او برگشته بودند، عصبانی بود. دلیل دیگر مخالفت شاه طهماسب با او عدم پرداخت مقرری خراج به دربار شاهی و نیز دخالت او در طبرستان بود که باعث شد میرعبدالکریم مرعشی حاکم طبرستان از او به دربار
شد میرعبدالکریم مرعشی حاکم طبرستان از او به دربار شکایت کند. نزدیکی گیلان به قزوین مقر طهماسب برای او مهم بود و می‌خواست گیلان را مطیع خود ببیند. اهمیت اقتصادی تجارت ابریشم گیلان هم برای او بالا بود. امرای قزلباش برای افزودن گیلان که منطقه‌ای زرخیز بود به تیول شاهی فشار می‌آوردند اما درگیری‌های او با عثمانی و ازبکان و نیز موقعیت طبیعی دشوار گیلان او را از تصرف گیلان بازمی‌داشت. پس از پایان جنگ‌ها با عثمانی و صلح آماسیه، او مصمم به فتح گیلان شد و به لشکری عظیم متشکل از معصوم بیگ صفوی (اعتمادالدوله) از
عظیم متشکل از معصوم بیگ صفوی (اعتمادالدوله) از اردبیل و مغان و ارسباررود و قزل آغاج، لنگرکنان و خلخال و طارم به همراه احمد سلطان (وکیل جمشیدخان)، حاکم طالش آستارا، حاکم گسکر و کهدم و لشکریان عراق و قزوین؛ دستور داد تا به بیه‌پیش حمله کرده، خان احمدخان را دستگیر کنند. بزرگی این سپاه نشان از اهمیت تسخیر گیلان برای شاه داشت. خان احمد سپاهش را منظم کرد و برای نبرد آماده شد ولی سپاهش تحت هدایت کیا رستم حاکم نظامی رشت شکست خورد و او متواری شد. ارتش صفوی در حالی که در جستجوی خان احمد بود، قساوت‌های بسیاری هم در
که در جستجوی خان احمد بود، قساوت‌های بسیاری هم در گیلان مرتکب شد، یکسره اموال را غارت و تخریب کرد و مردم را کشت. در این هنگام، فرزندش سلطان به بیماری محرقه مبتلا شد و خان احمدخان به لاهیجان بازگشت، اما کارکیا حسن درگذشت. پس از چند جنگ با حملهٔ معصوم‌بیگ به لاهیجان، خان احمدخان به کوه‌های اشکور گریخت و سپهسالارانش دستگیر و به اصفهان فرستاده شدند و حکومت بیه‌پیش به امرای شاه طهماسب واگذار گردید. خان احمدخان پس از یکسال، در تنکابن دستگیر و با احترام به دربار شاه طهماسب در قزوین فرستاده شد. بدین شکل، در سال
شاه طهماسب در قزوین فرستاده شد. بدین شکل، در سال ۹۷۴ ه‍.ق حاکمیت گیلان بیه‌پیش و بیه‌پس برای اولین بار به‌طور کامل در دست نمایندگان مستقیم دولت مرکزی ایران قرار گرفت. در ۹۷۵ ه‍. ق، خان احمدخان به امر شاه در قلعهٔ قهقهه در آذربایجان زندانی شد. او در وصف خود این رباعی را سرود: شاعری درباری در پاسخ به خان احمدخان گفت: در قلعهٔ قهقهه بود که او با شاهزاده اسماعیل میرزای سنی‌مذهب، شاه اسماعیل دوم بعدی دوست شد، که در نتیجهٔ آن شاه طهماسب هراسان از شورش در قلعه، خان احمدخان را به قلعهٔ استخر در فارس فرستاد که در
احمدخان را به قلعهٔ استخر در فارس فرستاد که در آنجا ده سال ماند. او در قلعهٔ استخر مرتباً برای آزادی خود به پادشاه صفوی نامه می‌نوشت. شاه بعدی، اسماعیل دوم، در دوران سلطنت یک‌ساله‌اش، دستور آزادی خان احمدخان را داده بود، ولی نتوانست آن را عملی کند، و خان احمد همچنان در زندان ماند. پس از برکناری خان احمدخان، بیه‌پس در دورهٔ جمشیدخان که وارد فومن شده بود و بعداً با دختر شاه طهماسب ازدواج کرد از یک دوره صلح برخوردار شد. الله قلی بیگ سلطان استاجلو که خان احمد را دستگیر کرده بود به عنوان للهٔ شاهزاده محمود
را دستگیر کرده بود به عنوان للهٔ شاهزاده محمود میرزا حکومت لاهیجان را به عنوان پاداش دریافت کرد و بقیهٔ بیه‌پیش بین دیگر امرای قزلباش تقسیم شد. حکمرانی سختگیرانهٔ امرا، که نیازهای زیاد آنان انگار به پایان نمی‌رسید، نهایتاً منجر به خیزش مردمی در ۹۷۹ ه‍. ق/ ۱۵۷۱–۱۵۷۲ م در لاهیجان شد. مردم قلعهٔ لاهیجان را در نبود الله قلی سلطان مورد حمله قرار داده و همه از جمله زنان و کودکان را کشتند و همچنین امیره ساسان حاکم گسکر را شکست دادند. قیام با کشته‌شدن رهبرش، که یک دباج بود، در نبرد با سپاه اعزامی از سوی شاه طهماسب
بود، در نبرد با سپاه اعزامی از سوی شاه طهماسب پایان یافت. رسیدن دوباره به حکومت. او در ۹۸۵ ه‍. ق/ ۱۵۷۸ م، در آغاز حکومت محمد خدابنده، به وساطت خیرالنساء بیگم، همسر شاه، که خویشاوند او بود و قدرت اصلی را در دست داشت، آزاد شد و با مریم بیگم، دختر شاه طهماسب، ازدواج کرد و بار دیگر به حکومت بیه‌پیش منصوب شد. این ازدواج پایه‌های قدرت و سلطنت او را محکم‌تر کرد. حاصل این ازدواج دختری به نام یکهان بیگم بود. خان احمدخان در کل دورهٔ حکومت محمد خدابنده، به دلیل خویشاوندی با خیرالنساء بیگم، و نیز تا اوایل حکومت شاه
با خیرالنساء بیگم، و نیز تا اوایل حکومت شاه عباس اول، به‌تدریج بر بخش‌هایی از بیه‌پس تسلط یافت و از ۹۸۵ ه‍.ق تا ۱۰۰۰ ه‍.ق حکمران مطلق بود. او دستور داد اگر کسی در دوران حبسش مال زیادی از دیوان دریافت کرده، از او پس گرفته شود و جلوی هر کسی که ممرّات مردم را تصرف کند گرفته شود و هر کسی که تخطی کند مجازات گردد. او در دورهٔ محمد خدابنده حکومتی مستقل و سلطنت گونه داشت که میزان این استقلال با افزایش خطر عثمانی و ازبکان و آشفتگی دربار صفوی بیشتر شد. بازگشت خان احمدخان، که همچنان هدفش مبدل شدن به تنها حاکم گیلان