payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را شکست داد. پس از فروپاشی امپراتوری ماکسیمیلین، رئیس‌جمهور وقت، بنیتو خوارس نام این شهر را به نام فعلی آن «پوئبلا» (پوئبلا د ساراگوسا) تغییر داد. در طول انقلاب مکزیک این در این شهر اکیلس سردان (Aquiles Serdán) پشت یکی از نخستین توطئها در برابر رژیم پورفیریو دیاس بود. این شهر در طول این انقلاب زیر کنترل پابلو گونزالس بود والی بعد به دست امیلیانو ساپاتا افتاد. با توجه به تاریخ و سبک‌های معماری این شهر که رنسانس و باروک مکزیکی هست، این شهر جایگاه خود را به عنوان یک میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۷ میلادی به
عنوان یک میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۷ میلادی به دست آورد. نام. نام نخست این شهر در زمان تأسیس «شهر فرشتگان» (سیوداد د لوس آنخلس) بود. نام فعلی آن «پوئبلا» (پوئبلا د ساراگوسا) را رئیس‌جمهور وقت، بنیتو خوارس پس از فروپاشی امپراتوری ماکسیمیلین، در اقدامی تلافی جویانه بر سر گروه محافظه کاری که در آن زمان این شهر را تحت سلطه داشت و به افتخاره ژنرال ایگناسیو ساراگوسا، که در زمان حمله فرانسه به مکزیک در تاریخ ۵ مه ۱۸۶۲ میلادی در این شهر اشغالگران فرانسوی را شکست داده بود، تغییر نام داد. امروزه. شهر پوئبلا به
داده بود، تغییر نام داد. امروزه. شهر پوئبلا به خاطر موقعیت جغرافیائی خود و نزدیکی به شهر مکزیکو سیتی، پیوستن بندر وراکروس به پایتخت و پا داشتن فرودگاه بین‌المللی در ۲۳ کیلومتری شمال غربی شهر، یکی از مهم‌ترین شهرهای کشور مکزیک به حساب می‌آید. این شهر یک شهر صنعتی و تجاری به‌شمار می‌رود، که بزرگترین آن‌ها نساجی و صنعت خودرو (کارخانهٔ ولکس واگن) است. از محصولات اصلی دیگر این شهر می‌شود از منسوجات، سفال، ظرف، کاشی و غذاهای فراوری شده نام برد. شهرهای خواهرخوانده. شهر پوئبلا ۹ شهر خواهرخوانده دارد.
احمد صدری جامعه‌شناس ایرانی‌ست. او برادر دوقلوی محمود صدری است. او از دانشگاه نیو اسکول دکترای جامعه‌شناسی دارد و استاد دانشگاه لیک فارست است.
حمیدرضا ابک (زادهٔ ۱۳۵۳) نویسنده، روزنامه‌نگار و ویراستار ایرانی‌ست. او فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت ایران و ارشد فلسفه از دانشگاه تهران است. او با چند نشریه از جمله روزنامه جامعه، روزنامه توس، روزنامه نشاط، نشریه مدرسه، نشریه حدید، روزنامه شرق و روزنامه همشهری همکاری داشته و دارد. ابک همچنین بنیانگذار و سردبیر مجله همشهری معماری بوده و تا سال ۱۳۹۳ این مسئولیت را با انتشار ۲۵ شماره برعهده داشت. او سردبیر نشریه اخبار فلسفه و ماهنامه خانه نو است.
هانبوک لباس سنتی کره‌ای است. این لباس‌ها از روی سبک خطوط ساده، رنگ آمیزی شاد و بدون جیب بودنشان تشخیص داده می‌شوند. اگرچه کلمه هانبوک به معنای لباس کره‌ای است، اما امروزه اشاره‌ای به نوع خاصی از لباس، متعلق به پادشاهی چوسان دارد و این لباس‌های در جشن‌ها یا جشنواره به‌طور رسمی یا نیمه رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرند، تاریخچه هانبوک به دوران امپراتوری گوگوریو، یکی از سه پادشاهی باستانی کره، بازمی‌گردد. تمامی مدل‌های هانبوک ها از ترکیب خطوط مستقیم و کمی خمیده تشکیل می‌شود.هانبوک ها معمولا به رنگ های روشن و
تشکیل می‌شود.هانبوک ها معمولا به رنگ های روشن و سرزنده تولید میشوند؛ با این تفسیر که هر رنگ بیانگر یک است: قرمز (آتش)، آبی (چوب)، سیاه (آب)، و زرد (زمین)، سفید (فلز) تاریخچه. تاریخ لباس سنتی کره (هانبوک) به دوران سه پادشاهی کره، به‌ویژه به پوشاک پادشاهی گوگوریو برمیگردد که در شمال شبه‌جزیره کره و شمال‌شرقی چین قرار داشت. در نقاشی‌های دیواری آرامگاه‌های گوگوریو از قرن ششم میلادی، اجزای مختلف هانبوک مانند روپوش (襦)، کمربند، و دامن دیده می‌شود. این طراحی‌های پایه‌ای تا به امروز در ساختار هانبوک حفظ شده‌اند.
پایه‌ای تا به امروز در ساختار هانبوک حفظ شده‌اند. پس از گوگوریو این دستاورد بزرگ به شیلا منتقل گشت و زیبایی آن ارتقاء یافت و در دوره چوسان نیز دستخوش تحول شد. انواع هانبوک. جوگوری:. جوگوری عضو اصلی هانبوک می باشد که مورد استفاده هم زنان و هم مردان بود.جوگوری بازوها و بخش بالایی بدن را می پوشاند. شکل اساسی جوگوری بخش های مختلفی مانند گیل، گیت، دونگ جونگ، گوریوم و آستین ها را دارد. گیل بخش بزرگی از لباس می باشد که در قسمت های جلویی و عقبی لباس، قرار میگیرد. گیت نواری از جنس پارچه می باشد که، باعث زیبایی یقه
نواری از جنس پارچه می باشد که، باعث زیبایی یقه می گردد. دونگ جونگ، یقه سفید رنگ بود که در انتهای گیت قرار داشت و به شکل مربعی بود. گوریوم رشته های کت هستند که باعث گره خوردن جوگوری می شوند. جوگوری زنان گاهی شامل ککیوت دونگ(دکمه سر دست های رنگی که در انتهای آستین قرار دارد)نیز هست. چیما:. چیما به معنی ” دامن ” است. قسمت زیر دامنی یا لایه زیر پیراهنی زنانه، سوکچیما نام دارد. دامن های راه راه، چهل تکه، سه گوش از سلسله های چوسون و گوگوریو شناخته می شوند. معمولا چیما به صورت مستطیلی که چین چین شده یا به صورت
چیما به صورت مستطیلی که چین چین شده یا به صورت بند دامن جمع شده، تشکیل شده است. سوکچیما تا اوایل قرن بیستم میلادی اکثرا به صورت رو دامنی دوخته می شد، تا اینکه بندهایی از جنس چرم اضافه شدند و بعدها به شکل جلیقه های بدون آستین توسعه یافتند. در اواسط قرن بیستم میلادی، برخی از چیماهای بیرونی نیز به صورت جلیقه های بدون آستین در آمدند که در آن زمان توسط جوگوری پوشانده می شدند. باجی:. باجی همان بخش زیرین هانبوک مردانه می باشد. باجی در مقایسه با شلوارهای سبک غربی، به صورت تنگ دوخته نمی شود. طراحی گشاد به منظور
به صورت تنگ دوخته نمی شود. طراحی گشاد به منظور دستیابی به لباسی که مناسب نشستن بر روی زمین باشد، انجام می شد. امروزه واژه باجی در کره، برای همه انواع شلوار به کار می رود. بندی دور کمر شلوار وجود داشت تا با گره خوردن بتواند آن را محکم نگه دارد. باجی می تواند با توجه به سبک لباس، روش دوخت و غیره به شکل شلوارهای بدون آستر، زیر شلوارهای ابریشمی و یا زیر شلوار های پشمی باشد. پو:. پو یا فو کلمه ای عمومی است که به معنی همان ردای یا پالتوی بیرونی است. پو سبکی عمومی از دوران سه پادشاهی کره تا اواخر سلسله چوسون بود.
از دوران سه پادشاهی کره تا اواخر سلسله چوسون بود. دوروماگی نوعی از پو می باشد که برای محافظت در برابر سرما مورد استفاده قرار می گیرد. این لباس به عنوان ردای بیرونی بر روی جوگوری و باجی پوشیده می شد. این لباس جوماگویی، جوچاوی یا جواوی نیز نامیده می شود. جوککی ، ماگوجا:. جوککی نوعی جلیقه است درحالی که، ماگوجا یک ژاکت بیرونی می باشد. جوککی و ماگوجا در پایان سلسله چوسون به وجود آمدند اما، بلافاصله پس از اینکه فرهنگ غربی بر کره نفوذ کرد این لباس ها، به عنوان لباس سنتی نام گرفتند. هر کدام از این لباس ها، برای
سنتی نام گرفتند. هر کدام از این لباس ها، برای گرم نگه داشتن و گاهی اوقات برای مد روی جوگوری پوشیده می شدند. ماگوجا به علت گرم نگه داشتن و سهولت پوشیدن، در کره محبوب شده بود. این لباس دوت جوگوری یا ماگوه نیز نامیده می شود. ماگوجا در اصل یک لباس مردانه بود ولی، بعدها به لباسی برای هر دو جنسیت تبدیل شد.ماگوجا مردانه دارای سوپ می باشد و درازتر از ماگوجا زنانه است. ماگوجا از ابریشم درست می شد و با یک یا دو دکمه که اکثرا از جنس کهربا بودند، دوخته می شد. دکمه ها در ماگوجا مردانه در سمت راست متصل می شد، اما در نوع
ماگوجا مردانه در سمت راست متصل می شد، اما در نوع زنانه در سمت چپ بود. رنگ نوع زنانه اش به دلیل ایجاد تناسب با لباس های دیگر خاکستری بود.ماگوجا مردانه در بهار و تابستان رنگ های یشمی، سبز، خاکستری و خاکستری تیره داشت.
جان باریمور (زادهٔ ۱۵ فوریهٔ ۱۸۸۲ در فیلادلفیا — درگذشتهٔ ۲۹ می ۱۹۴۲) بازیگر امریکایی بود. او در عصر فیلمهای صامت به ایفای نقش پرداخت. او پدربزرگ درو باریمور بازیگر زن هالیوود است. زندگی‌نامه. جان باریمور با نام جان سیدنی بلایت در ۱۵ فوریهٔ ۱۸۸۲ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا زاده شد. جوان‌ترین عضو «خانوادهٔ افسانه‌ای باریمور» بود. پسر موریس باریمور (هربرت بلایت) و جرجیانا درو بازیگران صحنه، برادر لیونل و اتل و پدر دایانا باریمور و جان (درو) باریمور جونیور و پدر بزرگ درو باریمور. تحصیلاتش را در «آکادمی جرج تاون»،
درو باریمور. تحصیلاتش را در «آکادمی جرج تاون»، «سیتن هال نیوجرسی» و «کینگز کالج در ویمبلدون» انگلستان به پایان برد. جان باریمور ابتدا با سرپیچی از سنت خانواده، به عنوان کاریکاتوریست یک روزنامه در نیویورک به کار پرداخت. اما در سال ۱۹۰۳ او هم به تئاتر روی آورد. به رغم شروع دیر هنگامش، خواهر و برادرش را پشت سرگذاشت و با حضور در نمایش‌هایی مثل «ماجراهای آناتول»، «پیتر ایبتسن» و «رستگاری» ستایش شده‌ترین بازیگر تئاتر دوران خود شد. در سال ۱۹۱۳ در نخستین فیلمش بازی کرد. فیلم‌های صامت او بیشتر درام‌های رومانتیک،
کرد. فیلم‌های صامت او بیشتر درام‌های رومانتیک، کمدی و ماجراهای شمشیربازی بودند و بازی او نقطهٔ اوج این آثار اغلب بی اهمیت به‌شمار می‌آمد. ژست‌های پُر قدرت ولی خویشتن دارانه او و نقش آفرینی تقریباً سرخوشانه اش به ضعیف‌ترین نقش‌ها روح می‌بخشید. با وجود موفقیت در نقش عاشق بزرگ، او خود نقش شخصیت‌های گروتسک و عذاب کشیده را ترجیح می‌داد و مثلاً در «دکتر جکیل و مستر هاید»، استحاله شخصیت اصلی را بدون کمک گریم برگزار کرد. با ظهور ناطق، صدای معرکهٔ باریمور نیز به امتیازات او، از جمله نیم رخ با شکوهش، اضافه شد و او
او، از جمله نیم رخ با شکوهش، اضافه شد و او را به ستاره‌ای پولساز بدل کرد. کمپانی‌ها مایل بودند از شهرت تئاتری اش حداکثر بهره‌برداری را کنند و به همین خاطر تک گویی‌هایی از نمایش نامه‌های معروف را در فیلم‌هایش اجرا می‌کرد. با تمام این‌ها، صدا دیرتر از آن به سینما رسید که بتواند شکوه کامل بازیگری اش را به نمایش بگذارد. در پنجاه سالگی و در حالی که از کم حافظگی رنج می‌برد، اغلب جملاتش را از روی کارت‌های راهنما می‌خواند. شیوهٔ بی بند و بار زندگی اش کم‌کم اثر خود را بر چهرهٔ او گذاشته بود. خاطرهٔ چهار ازدواج
خود را بر چهرهٔ او گذاشته بود. خاطرهٔ چهار ازدواج ناموفق و رسوایی‌های عشق بی‌شمار، مشکلات او را پیچیده تر ساخته بود (از جمله با دولورس کاستلوی بازیگر سینما). او ستاره‌ای در حال افول شده بود و نقش‌هایش، مثلاً بازیگر پیری که در خاطرهٔ شکوه گذشته غرق شده، هجویهٔ وضعیت دردبار خود او بودند. جان باریمور در همان اوان کارش، خود سرگذشت نامهٔ اعترافات یک بازیگر (۱۹۲۶) و کتاب ماسه تا (۱۹۳۵) را دربارهٔ خودش، آتل و لیونل نوشت. داستان زندگی اش موضوع کتاب شب بخیر شاهزادهٔ عزیز (۱۹۴۴) بود. در خود سرگذشت نامهٔ تراژیکِ
عزیز (۱۹۴۴) بود. در خود سرگذشت نامهٔ تراژیکِ دخترش، دایانا، خیلی زیاد، خیلی زود (۱۹۵۷) چهرهٔ او با ستایش ترسیم شده‌است. در نسخهٔ سینمایی این اثر، یک بازیگر بی بند و بار دیگر، ارول فلین نقش او را ایفا می‌کند. بعدها در و. ک. فیلدز و من (آرتور هیلر، ۱۹۷۶) جک کسیدی ایفای نقش او را به عهده گرفت. امروزه باریمور را نابغه‌ای می‌شمارند که از سویی هالیوود با تأمین هزینهٔ مصرف الکلش تباهش کرد و از سوی دیگر خودش با کوشش برای توجیه برچسب «عاشق پیشهٔ بزرگ» باعث این تباهی شد. او را نمونه‌ای از تراژدی بازیگر بزرگی
تباهی شد. او را نمونه‌ای از تراژدی بازیگر بزرگی می‌دانند که خالق تصاویری متعالی از «هملت»، «ریچارد سوم» و «مرکوشیو» بر پردهٔ سینما بوده‌است. اما در واقع این بیشتر یک افسانه‌سازی است تا حدیثی موثق. او بر خلاف تماشاگران رُمانتیکش به بازیگری ایمان نداشت. امتیازاتش به عنوان یک بازیگر- خوش سیمایی، فن بیان یا شکوه- خودش را متقاعد نمی‌کردند. به این ترتیب جان باریمور مرتباً از پرسونای ساخته شدهٔ خود فاصله می‌گرفت و آن را دست می‌انداخت. اهمیت او نیز در همین مرحله آشکار می‌شود. در واقع یک شاهکار، یعنی قرن بیستم بر
می‌شود. در واقع یک شاهکار، یعنی قرن بیستم بر محور همین جستجوی نومیدانهٔ خویشتن شکل گرفته‌است. او در این فیلم نقش بازیگر/ مدیر پُرادعا و موفقی را بازی می‌کند که درگیر ماجرایی عاشقانه و هم‌زمان نوعی رو کم کنی با کارول لومبارد می‌شود. نقشی که هم‌زمان تجلیل و تمسخر یک بازیگر بزرگ است. در این فیلم او بازیگری ناشی و بدگمان است که به پوچی رمانس معتقد است ولی آن را تنها راه حل در برابر آشفتگی و هرج و مرج می‌بیند. از این لحاظ باریمور متأخر جالب تر است چرا که افت دست مایه‌ها و افول ناشی از الکلیسم به عیان شدن این
مایه‌ها و افول ناشی از الکلیسم به عیان شدن این وجه «انتقاد از خود» کمک می‌کردند. او در چند فیلم کیوکر حضور جذابی داشت: در طلاق نامه- در نقش پدر کاترین هپبرن-، شام در ساعت هشت و رومیو و جولیت. یک رشته نقش‌های فرعی و فیلم‌های ردهٔ «ب» از پی آمدند و سپس در فیلم‌هایی متوالی با کنایه‌های سرد، دسیسه در نیمه شب. باریمور از طریق اسطوره شکنی خود، به نمونه‌ای از جذابیت‌های چند لایهٔ بازیگری بدل شد. مرگ. باریمور بر اثر سیروز کبدی و نارسایی کلیه که به دلیل ذات الریه عارضه شده بود درگذشت.
مارکتا ایرگلووا (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۸۸ در والاشسکی مزیریچی، جمهوری چک) موسیقی‌دان، بازی‌گر و خوانندهٔ اهل جمهوری چک است. او از سال ۲۰۱۰ ساکن نیویورک آمریکاست. او در گروه دونفرهٔ «سوئل سیزن» فعالیت داشته و موسیقی متن و بازی در فیلم «یک‌بار» را نیز به‌عهده داشته‌است. هم‌چنین او آلبوم تک‌نفره‌ای به اسم انار هم در سال ۲۰۱۱ به بازار عرضه کرده است. ترانه‌شناسی. با سوئل سیزن تک‌خوانی جایزه‌ها و نامزدی‌ها. جایزه‌ها نامزدی‌ها
اوج التهاب نام فیلم نوآری است که در سال ۱۹۴۹ توسط رائول والش کارگردانی شد. این فیلم به عنوان یکی از آثار کلاسیک سینمای گنگستری شناخته می‌شود و در سال ۲۰۰۳ به دلیل تأثیر فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی توسط کتابخانه کنگره آمریکا وارد فهرست ملی ثبت فیلم شد. این فیلم با عنوان «"التهاب"» و دوبله فارسی از شبکه نمایش پخش شد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ تعقیب و گریز تبهکار و جانی خطرناکی به نام کودی جَرِت (Cody Jarrett) است که توسط نیروهای پلیس مورد تعقیب است و بعد از مرگ مادرش برای کشتن قاتلانِ او تصمیم به فرار از
مرگ مادرش برای کشتن قاتلانِ او تصمیم به فرار از زندان می‌گیرد. تأثیر. کاراکتر کادی بر اساس شخصیت قاتل نیویورکی فرانسس کراولی ساخته شده در سن ۱۸ سالگی به دلیل قتل مأمور پلیس توسط چاقو به مرگ محکوم شد. آخرین کلمات او این بود: عشق من را به مادرم بفرستید. سرقت قطار که در اول فیلم نمایش داده می‌شود احتمالاً برگرفته از سرقت قطار طلایی است که در سال ۱۹۲۳ توسط برادران داترمونت صورت گرفت.
پادشاهی ممنوعه یا قلمرو ممنوعه عنوان فیلمی رزمی و حماسی به کارگردانی راب مینکاف می باشد که در سال یازدهم آوریل سال ۲۰۰۸ اکران عمومی شد. در این فیلم برای اولین بار جکی چان و جت لی در کنار هم نقش آفرینی کردند. مدت زمان فیلم صد و چهار دقیقه است. بودجه ، فروش. برای ساخت پادشاهی ممنوعه پنجاه و پنج میلیون دلار هزینه شد . این فیلم در گیشه بیش از صد و بیست و هفت میلیون دلار فروخت.
کاخِتی استانی است در کشور گرجستان که در خاور این کشور واقع شده و مرکز آن شهر تلاوی است. مطابق با نتایج سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی، جمعیت این استان حدوداً ۴۱۰ هزار نفر بوده‌است، که حدود ۸۴ درصد از آنها گرجی و ۹٫۸ درصد آذری بوده‌اند. استان کاختی جزء مناطق آذربایجانی‌نشین گرجستان به‌شمار می‌رود. اکثر مردم ساکن در استان کاختی، به یک گویش محلی از زبان گرجی سخن می‌گویند. کاختی از سوی شمال و شمال خاوری با فدراسیون روسیه هم‌مرز است. از سوی جنوب و جنوب خاوری با جمهوری آذربایجان هم‌مرز است و در باختر آن استان‌های
آذربایجان هم‌مرز است و در باختر آن استان‌های متسختا-متیانتی و کومو کارتلی واقع شده‌اند. منطقه کاختی را از نظر جغرافیایی به دو بخش کاختی درونی در شرق کوهستان تسیو-گومبوری، و کاختی بیرونی در غرب آن تقسیم می‌کنند. رودخانه اصلی بخش خاوری آلازانی نام دارد و رود اصلی بخش باختری نیز رود ایوری است. بخشی از مجموعه صومعه داوید گارجای گرجی در استان کاختی واقع شده و جمهوری آذربایجان و گرجستان بر سر آن مناقشه سرزمینی دارند. پیشینه. سرزمین کاختی از اواخر سده هشتم میلادی یک امیرنشین فئودال مستقل بود. در آغاز سده یازدهم
یک امیرنشین فئودال مستقل بود. در آغاز سده یازدهم میلادی، این امیرنشین به پادشاهی متحد گرجستان ضمیمه شد اما این پیوند ده سال بیشتر نپایید. در آغاز سده دوازدهم میلادی، داویت چهارم (۱۰۸۹–۱۱۲۵)، پادشاه گرجستان موفق شد کاختی را دوباره ضمیمه پادشاهی متحد گرجستان کند. همزمان با فروپاشی پادشاهی متحد گرجستان در نیمه دوم سده پانزدهم میلادی، سرزمین کاختی در دهه ۱۴۶۰ خود به یک پادشاهی مستقل تبدیل شد. در سال ۱۷۶۲ پادشاهی کاختی با پادشاهی گرجی‌تبار همسایه خود یعنی کارتلی یکپارچه شد و پادشاهی کارتلی-کاختی شکل گرفت. شهر
یکپارچه شد و پادشاهی کارتلی-کاختی شکل گرفت. شهر تلاوی که پایتخت سرزمین کاختی و همچنین مرکز هرتی آلبانیا بود، به عنوان پایتخت پادشاهی کارتلی-کاختی برگزیده شد. پیوستن آلبانیایی‌ها به پادشاهی کارتل-کاختی مایه نیرومندی مسیحیت در این مناطق شد، اما حمله‌های پرشمار ایران به این نواحی باعث شد که کارتل-کاختی به سستی بگراید. سرانجام در سال ۱۸۰۱ میلادی، پادشاهی کارتل-کاختی ضمیمه امپراتوری روسیه شد. در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱ میلادی، کاختی به صورت بخشی از جمهوری دموکراتیک گرجستان درآمد. از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۶ میلادی، سرزمین
گرجستان درآمد. از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۶ میلادی، سرزمین کاختی به صورت بخشی از جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی اداره می‌شد. از ۱۹۳۶ تا ۱۹۹۱ میلادی، کاختی به عنوان بخشی از جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی درآمد. از هنگام فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی، گرجستان یکبار دیگر به استقلال کامل دست یافت. از آن سال تا کنون، منطقه کاختی نیز به‌عنوان یکی از استان‌های گرجستان شناخته می‌شود. مرکز آن، شهر تلاوی انتخاب شده‌است.
محمد صدری (زاده ۱۳۴۲ در تهران) تهیه کننده و کارگردان ایرانی است. او فارغ‌التحصیل رشته سینما از دانشگاه هنر و کارشناس ارشد پژوهش هنر از همان دانشگاه می‌باشد. او ۲۰ سال سابقه کار در زمینه تولید برنامه‌های مستند در اقصی نقاط جهان دارد. محمد صدری بازنشسته سازمان صدا و سیما است. فعالیت‌های اجرایی و هنری. از جمله فعالیت‌های اجرایی و هنری محمد صدری به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: چندین مجموعه سریال تلویزیونی، جُنگ تلویزیونی، برنامه‌های مناسبتی، برنامه‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی
فریدریش ویلهلم سوم (زایش ۳ آگوست ۱۷۷۰ - مرگ ۷ ژوئن ۱۸۴۰) از سال ۱۷۹۷ تا ۱۸۴۰ پادشاه پروس بود. این پادشاه در نبرد با ناپلئون شکست سختی خورد و پذیرفت متحد و دست نشانده امپراتوری فرانسه گردد اما پس از شکست سنگین فرانسه در سرمای روسیه ، فردریش توانست با اتحاد با بریتانیا و روسیه و اتریش علیه فرانسه استقلال خود را به دست آورد و در تصرف فرانسه به دست نیروهای متحد نقش ایفا کند. دربازی جنگ اروپاEURPEAN WAR4
بوبی قهوه‌ای پرنده‌ای دریایی و بزرگ وابسته به خانواده بوبیان (Sulidae) است. بوبی قهوه‌ای بالغ به طول 76 سانتیمتر است. سر و روتنه قهوه‌ای تیره، در حالی‌که بخش‌های دیگر به طور متضاد سفید هستند. نوجوان‌ها قهوه‌ای خاکستری با تیرگی روی سر، بال‌ها و دم هستند. نوک کاملا تیز با لبه دندانه‌دار است. زیر گونه‌ها. این پرنده دارای ۴ زیرگونه است:
معبد کونسوارام (Koneswaram temple)، یک معبد هندو در شرق استان ترینکوال در کشور سریلانکا می‌باشد که در سراسر این قاره مورد تکریم و احترام هندوها می‌باشد. در سراسر این معبد تندیس و نقاشی‌های خدای مقدس هندوها، شیوا، به چشم می‌خورد. این معبد در طول قدمت آن بارها توسط استعمالگران خارجی تخریب و نابود شده‌است اما هر باره توسط بومیان و مریدان هندو ترمیم و بازسازی شده‌است. این معبد جزو یکی از غنی‌ترین و مورد بازدیدترین معابد آسیا می‌باشد و در اوایل قرن هفدهم مبدل به یکی از مهم‌ترین ساختمان‌های بازمانده با نفوذ از
یکی از مهم‌ترین ساختمان‌های بازمانده با نفوذ از دوره کلاسیک دراویدی شد. این معبد بین سال‌های ۳۰۰ تا ۱۶۰۰ قبل از میلاد مسیح توسط پادشاهان و حاکمان محلی توسعه و افزایش یافت. مجسمه‌ها و تندیس‌های بودا و شیوانا با دقت و هنرمندی تمام تزئین شده‌اند، دیواره‌های با گرانیت سیاه که هم‌اکنون نمومه اندکی از آن‌ها در آسیا است، پوشیده شده‌است. معبد کونسوارام به دلیل تکریم و احترامش ، پیوسته از سوی مردم و پادشاهان مورد کمک‌های مالی فراوانی قرار می‌گرفت.
سایه‌نگاری روشی در عکسبرداری است که در آن نور چشمه نقطه‌ای را به موازات آزمونگاه بر شاره در حال حرکت و از آنجا بر روی فیلم می‌تابانند تا بر اساس شکست نور در شاره تغییرات چگالی آن به صورت ناحیه‌های سایه‌روشن مشاهده شود. به عکسی که به روش سایه‌نگاری برداشته می‌شود سایه‌نگاشت گفته می‌شود. منابع و پانویس‌ها. واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۶ (حرف ژ - س).
پروژه ونوس پروژه‌ای است که توسط ژاک فرسکو و با هدف بهبود جامعه انسانی با استفاده از طراحی‌هایی که او اقتصاد منبع‌مبنا می‌نامد آغاز شده‌است. هدف نظام مورد نظر این پروژه به هم پیوستن مفاهیمی مثل شهرهایی با توسعه پایدار، نظام ارزشی، مزارع اشتراکی، مدیریت منابع طبیعی و خودکارسازی پیشرفته‌است. در وبگاه رسمی این پروژه چنین آمده‌است: «پروژه ونوس» یک نقشه اولیه واقعی و اثبات‌پذیر است برای آفرینش یک تمدن نوین جهانی؛ تمدنی که بر اساس [رفع] نگرانی‌های بشر و آبادسازی محیط زیست بنا شده باشد. نام این پروژه از ونوس واقع
زیست بنا شده باشد. نام این پروژه از ونوس واقع در ایالات فلوریدا ایالات متحده آمریکا، که مرکزی پژوهشی در آن قرار دارد، گرفته شده‌است. در این مرکز پژوهشی ده ساختمان قرار دارد که همگی توسط خود ژاک فرسکو طراحی شده‌اند و معماری مورد نظر این پروژه را به تصویر می‌کشند. مستند طراحی آینده فیلمی است که در مورد زندگی و کارهای ژاک فرسکو در سال ۲۰۰۶ میلادی ساخته شده‌است. تاریخچه. پروژه ونوس در سال ۱۹۷۵ میلادی با همکاری ژاک فرسکو و نقاش چهره، روکسان مدوز (انگلیسی: Roxanne Meadows) در ونوس فلوریدا آغاز شد. پروژه ونوس یک
Meadows) در ونوس فلوریدا آغاز شد. پروژه ونوس یک کسب‌وکار دوبخشی به نام "Future By Design" و یک شرکت تجاری به نام "Project Venus Inc" است. این پروژه بر اساس این ایده شکل گرفت که تمام ملل از پایه فاسدند و این فساد از استفاده از پول ناشی می‌شود. اقتصاد منبع‌مبنا. اصطلاح "اقتصاد منبع‌مبنا" اولین با توسط «ژاک فرسکو» ابداع شد. طبق تعریف، وی این نوع اقتصاد را "نظامی اقتصادی/اجتماعی کل‌نگر" می‌داند که در آن تمام کالاها و خدمات بدون استفاده از "پول"، "اعتبار" یا هر نوع نظام مبتنی بر "بدهی" به مردم عرضه می‌شود.
هر نوع نظام مبتنی بر "بدهی" به مردم عرضه می‌شود. اقتصاد پایدار سایبری‌شده. فرسکو در مبانی پروژه ونوس پیشنهاد می‌کند که در یک «اقتصاد منبع‌مبنا»، باید منابع را بر اساس نیاز مصرف‌کننده به کالاها و خدمات تخصیص داد و این کار باید بر پایه دسترسی‌پذیری، پایایی و پیشرفت‌های فناوریک باشد. در نتیجه، نقش پول از بین می‌رود و به جای آن، کامپیوترهای عظیم و متمرکزی صف‌بندی کالاها و خدمات را به‌عهده می‌گیرند و شهروندان درون این صف امکان سفارش محصول یا خدمات مورد نظر خود را خواهند داشت. وی این امر را با تمام‌کامپیوتری
را خواهند داشت. وی این امر را با تمام‌کامپیوتری کردن و خودکارسازی کامل فعالیت‌هایی چون تولید، انبارداری و ترابری و ساخت شهرهای پاک و پربازده (از دیدگاه مصرف انرژی) امکان‌پذیر می‌داند. ارتباط با اقتصاد بازار. اقتصاد منبع‌مبنا برای عرضه کالا و خدمات از معدن منبع تا محصول نهایی، مراکز توزیع و ارسال به دست مصرف‌کننده، از ماشین‌ها به عنوان نیروی کار استفاده می‌کند. نتیجه چنین روشی این است که هزینه‌ای به مصرف‌کننده تحمیل نمی‌شود؛ چرا که هزینه مربوطه در اساس به صورت انرژی و منابع به‌کاررفته خواهد بود که ماشین‌ها
انرژی و منابع به‌کاررفته خواهد بود که ماشین‌ها کار خودکارسازی تنظیم آن را به عهده گرفته، بارش را از دوش مصرف‌کننده برخواهند داشت. هدف اصلی این مدل، بیرون کشیدن بازار از اقتصاد بازار است و تغییر مفهوم سودبری کسب‌وکارها است. بدین ترتیب، ماشین‌ها کار رساندن کالاها و خدمات را به دست مصرف‌کننده انجام خواهند داد و در این زمینه جایگزین دولت و بازار خواهند شد. فرسکو برای رفع ابهام موجود در این مدل مثال زیر را می‌زند: «در آغاز جنگ جهانی دوم ایالات متحده آمریکا تنها ۶۰۰ هواپیمای جنگی تراز اول داشت. اما، به‌سرعت
۶۰۰ هواپیمای جنگی تراز اول داشت. اما، به‌سرعت توانست آن را به تعداد ۹۰،۰۰۰ فروند برساند. در ابتدای جنگ، سؤال این بود که "آیا سرمایه کافی برای تولید افزارهای جنگی را داریم؟" و پاسخ منفی بود؛ نه پول و نه طلای کافی برای این کار وجود داشت. اما آنچه که به وفور در دسترس بود، منابع مکفی بود و همین منابع آمریکا را قادر ساخت تا به کارایی تولید بسیار بالایی دست یابد. اما متأسفانه این امر فقط به زمان جنگ محدود شد.» جنبش روح زمانه. پروژه ونوس در سال ۲۰۰۸ میلادی در فیلم مستند (انگلیسی: ) به صورت برجسته‌ای ارائه و به
مستند (انگلیسی: ) به صورت برجسته‌ای ارائه و به عنوان راهکاری برای مشکلات جهانی مطرح شد. این فیلم در پنجمین جشنواره فیلم آرتیویست (انگلیسی: ) در لوس آنجلس، کالیفرنیا به نمایش درآمد و بالاترین جایزه را از آن خود کرد.
کاکائوئیان، تیره‌ای از پنیرک‌سانان درختی یا درختچه‌ای یا بالارونده یا علفی با حدود ۶۸ سرده و ۷۰۰ گونه است که در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌رویند؛ برگهایشان ساده یا مرکب یا دمبرگ‌دار با آرایش متناوب و حاشیه پهنک آنها دندانه‌دار یا کامل است و گلهایشان معمولاً منظم و گاهی نامنظم و معمولاً پنج‌پر است. منابع. واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۹ = حروف (ک – گ).
شمشیر استالینگراد یک شمشیر تیغه بلند دولبه تشریفاتی است که با سنگ‌های زینتی و جواهرات پوشیده شده که به سفارت حکومت پادشاهی متحده در کارخانه تیغه‌سازی "Wilkinson Sword" در مدت ۳ ماه ساخته شد. درازا این شمشیر در حدود ۱۲۰ سانتیمتر است و در آن ۱۸ قیراط طلا نیز به کار رفته است. غلاف این شمشیر از چرم قوچ ایرانی ساخته شده بود. در دومین روز از برگزاری کنفرانس تهران، چرچیل، نخست‌وزیر وقت بریتانیا، این شمشیر را به عنوان یک هدیه به نشانه وحدت و یکپارچگی متفقین، از طرف جرج ششم، پادشاه بریتانیا به جوزف استالین، رهبر
جرج ششم، پادشاه بریتانیا به جوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی اهدا کرد که با استقبال وی و فرانکلین روزولت، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا که در جلسه حاضر بود روبرو شد.
تَفتگاه یا لکهٔ داغ در دانش زمین‌شناسی به نقاطی در کره زمین گفته می‌شود که نسبت به نقاط دیگر به‌طور غیرعادی گرم هستند و باور دانشمندان بر این است که علت آن فعالیت‌های آتشفشانی در گوشته زمین در لایه‌های زیر این نقاط می‌باشد. تفتگاه‌ها ممکن است در نزدیکی صفحات زمین‌ساختی قرار داشته باشند یا از آن‌ها دور باشند. تعداد تفتگاه‌ها، حدود ۵۰ تا ۱۲۰ عدد تعیین شده است. یکی از این نقاط نیز در جزیره ایسلند در شمال اروپاست. زمین‌شناسان بر این باورند که نوعی مخزن در حال بالا آمدن از مواد گوشته، در زیر آتشفشان‌های داخل
بالا آمدن از مواد گوشته، در زیر آتشفشان‌های داخل صفحات اقیانوسی قرار دارد. گداختن این مواد در هنگام رسیدن به ژرفاها و کم‌وکاسته شدن از مقدار فشار، باعث پدیدآوردن نوعی نقطه داغ می‌شود. با فرض اینکه صفحه اقیانوس آرام از روی این نقطه داغ عبور می‌کند، به ترتیب ساختارهای آتشفشانی حاصل می‌آید. عمر هر آتشفشان نیز نشاندهنده زمانی است که کوه، در روی تفتگاه و ساکن گوشته قرار داشته است. نقاط داغ در واقع مراکز فعالیت‌های آتشفشانی ادوار گذشته و حال هستند. اگرچه تفتگاه‌ها بر روی صفحات سنگ‌کره قرار دارند ولی از نظر مکانی
بر روی صفحات سنگ‌کره قرار دارند ولی از نظر مکانی غالباً فاصله زیادی با حاشیه‌های فعال صفحه‌ها دارند. تفتگاه‌ها می‌توانند به صورت آتشفشان‌های منفرد یا گروهی هم در سنگ‌کره قاره‌ای و هم در سنگ‌کره اقیانوسی پدید آیند. در کف ژرف سنگ‌کره‌های اقیانوسی زنجیره‌هایی از آتشفشان‌ها به عنوان نقاط داغ مشاهده شده است. تفتگاه‌های دیگری نیز در حاشیه‌های سازنده صفحه‌ها به چشم می‌خورند. آتشفشان‌های مربوط به جزایر و رشته‌کوه‌های قوسی موجود در بالای منطقه فرورانش از رده تفتگاه‌ها خارج هستند و به‌عبارت دیگر در این ردیف و مفهوم