payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رسمی امپراتوری آشور قرار داد. تبدیل شدن "ش" به "ت" در زبان آرامی خصوصا در ابتدای واژه بسیار محتمل است، آنچنانکه به طور مثال شکل (واحد پول یا وزن) در میان‌رودان به "تکل" در زبان آرامی تغییر یافته است. دیاکونوف ایران‌شناس و زبانشناس روسی تبار در ردّ این نظر می‌گوید: اگر این فرض را که تئوشپا همان تئی‌سپ نیای کورش پارسی محتمل می‌شمردیم در آن صورت جنبهٔ ایرانی بودن کیمریان ثابت می‌شد. محتمل‌ترین توجیه نام تئوشپا تاواسپا مشتق از تاوا-ی اسکیتی است و اسپا به معنی اسب، اسب نیرومند یا دارای اسبان نیرومند است. توجیه
اسب نیرومند یا دارای اسبان نیرومند است. توجیه موافقان نام تئوشپا. اینکه تئوشپا ممکن است با اصطلاح تئی‌سپ مترداف و یکسان باشد بر پایهٔ زبان‌شناسی تطبیقی استوار است. توجیه هر دو نام یا لقب یا صفت با تئ شروع می‌شود. تئوشپا، تئی‌سپ. و بخش دوم هر دو اصطلاح یعنی شپا در تئوشپا و سپ ( سپا ) در تئی‌سپ کاملاً هم‌ریشه و مترداف هستند و در کل می‌تواند هر دو اصظلاح لقب یک فرد بوده باشد. همچنین برخی از آثار و قرائن رابطهٔ فرهنگ و عقاید مشترک میان اورارتوییان و هخامنشیان را گواهی می‌کنند. اورارتوییان و کیمریان متفاوتند
را گواهی می‌کنند. اورارتوییان و کیمریان متفاوتند ولی مأمن نخست هر دوی ایشان آسیای صغیر و آسیای مقدم بوده‌است.
بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۸۶ نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی بود که از ۱ تا ۸ مارس ۱۹۸۶ در ساپورو استان هوکایدو ژاپن برگزار شد. کمیته ملی المپیک ژاپن بود که برای نخستین بار در سال ۱۹۸۲ ایده برگزاری بازی‌های آسیایی زمستانی را مطرح نمود. کمیته المپیک آسیا در ۱۹۸۴ در سئول کره جنوبی تصمیم گرفت تا میزبانی نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی را به ژاپن بدهد. بازی‌ها. کشورهای شرکت‌کننده. کمیته‌های ملی المپیک ۷ کشور اقدام به اعزام ورزشکار به بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۸۶ ساپورو نمودند. رشته‌های ورزشی. در مجموع
۱۹۸۶ ساپورو نمودند. رشته‌های ورزشی. در مجموع ۳۵ رویداد در ۷ رشته ورزشی در نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی برگزار می‌شد. مسابقات پرش با اسکی نیز به صورت غیررسمی انجام می‌شد.
مؤخره (به انگلیسی: epilogue، به فرانسوی: épilogue، از یونانی: ἐπίλογος، به‌معنای «پایان»، «فرجام» و «نتیجه») بخشی که در پایان داستان یا نمایش می‌آید و اثر را به پایان می‌رسانَد. در مؤخره، معمولاً نویسنده به‌طور مستقیم با خواننده سخن می‌گوید. نقطهٔ مقابل مؤخره، دیباچه است؛ نوشته‌ای در ابتدای داستان یا نمایش که معمولاً برای شروع حکایت و جلب توجه خواننده نگاشته می‌شود.
دیباجه یا دیباچه (به انگلیسی: Prologue و Prolog، به فرانسوی: Prologue، از یونانی: πρόλογος) نوشته‌ای در ابتدای داستان یا نمایش که معمولاً برای شروع حکایت و جلب توجه خواننده نگاشته می‌شود. نقطهٔ مقابل دیباچه، مؤخره است؛ بخشی در پایان داستان یا نمایش که اثر را به پایان می‌رساند. معمولاً در مؤخره نویسنده به‌طور مستقیم با خواننده سخن می‌گوید.
حجت‌الله شکیبا (زادهٔ ۱۳۲۸، گرگان) نقاش هایپر رئالیست و عکاس ایرانی است. موضوع اغلب نقاشی‌های شکیبا، تاریخ ایران است. زندگی. شکیبا به سالِ ۱۳۲۸ در محلّهٔ باغشاه گرگان به دنیا آمد. پدرش، میرزا محمود، عکاس بود و در حدود سال‌های ۱۳۲۰ اولین عکاسی الکتریکی را در شهر گرگان تأسیس کرده بود. میرزا محمود دستی هم در نقاشی داشت. به این ترتیب بود که حجت‌الله از کودکی با نقاشی و عکاسی آشنا شد. شکیبا دورهٔ دبیرستان را در مدرسهٔ ایرانشهر گرگان گذراند. سپس به هنرستانی در تهران رفت و تحت نظر استادانی چون مقیمی تبریزی،
در تهران رفت و تحت نظر استادانی چون مقیمی تبریزی، غلامحسین نامی و… تعلیم دید. پس از آن تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادامه داد. در یکی از نقاشی‌هایش از یک اسکناس یک تومانی، شیوهٔ اجرا، استفاده از رنگ‌های پخته و سایه‌روشن‌ها چنان دقیق و به عکس نزدیک بود که او را درزمرهٔ نقاشان هایپر رئالیست قرار داد. اولین نمایشگاه او با عنوان «اسکناس‌های شکیبا» که در گالری سیحون در سال ۱۳۵۵ برگزار شد، او را به جامعه هنری ایران معرفی کرد. همکاری با علی حاتمی. آشنایی و همکاری شکیبا با علی حاتمی به پیش
حاتمی. آشنایی و همکاری شکیبا با علی حاتمی به پیش از انقلاب بازمی‌گردد. آیدین آغداشلو که با سبک و شیوهٔ کار شکیبا آشنایی داشت، او را به علی حاتمی معرفی کرد. این آشنایی به همکاری فیلمساز و نقاش در سال‌های بعد منجر شد. در هزاردستان تابلوی شهر قدیم مشهد، در کمال‌الملک بازسازی تمام تابلوهای کمال‌الملک از جمله تالار آینه، در دلشدگان پرتره‌ای از لیلا حاتمی از آثار حجت‌الله شکیبا هستند که این آخری در حراج کریستی لندن به فروش رفت. شدونا. «شدونا» عنوان عکسی از حجت شکیباست که در ونکوور کانادا گرفته شده. نام آن ترکیبی
که در ونکوور کانادا گرفته شده. نام آن ترکیبی از واژهٔ مدونا (مریم عذرا) و Shadow به معنای سایه است و ترکیب آن را می‌توان به «سایهٔ مریم» ترجمه کرد. این اثر الهام‌بخش شکیبا در خلق مجموعه آثار سال‌های اخیرش بوده‌است. او در مورد چگونگی خلق این اثر می‌گوید: «این عکس را در یک‌نیمه شب بهاری از بلندیهای مشرف به شهر ونکور کانادا گرفته‌ام. انعکاس نورهای ساختمان‌ها در آب آنقدر زیبا بود که مرا واداشت در آن لحظه متوقف شوم و عکسی بگیرم، چیزی که تعجب من را برانگیخت زمانی دیگر بود که تصویر را بزرگ شده می‌دیدم، گویی شاهد
دیگر بود که تصویر را بزرگ شده می‌دیدم، گویی شاهد دیدن یک اثر مدرن هستم که ریشه در آثار هنری کلاسیک دارد.» نمایشگاه‌ها. تاکنون نمایشگاه‌های متعددی از آثار شکیبا در ایران و جهان برگزار شده‌اند:
خاک‌سپهر یا پدوسفر (از واژۀ یونانی πέδον pedon به معنی «خاک» یا «زمین» و σφαίρα sfaíra به معنی «حوزه، فلک، سپهر»)، خارجی‌ترین لایهٔ زمین است که از خاک تشکیل‌شده و به فرایندهای تشکیل خاک مربوط است. خاک‌سپهر در ارتباط با سنگ‌کره، جو زمین، آب‌کره و زیست‌کره است. مجموع کلی تمام موجودات زنده، خاک و آب و هوا به عنوان خاک‌سپهر نامیده می‌شوند؛ خاک‌سپهر پوست کرهٔ زمین است و تنها زمانی توسعه پیدا می‌کند که تعاملی پویا بین جو (هوا در خاک و بالای آن)، زیست‌کره (موجودات زنده)، سنگ‌کره (ناسنگپوش و سنگ بستر) و آب‌کره (آب
زنده)، سنگ‌کره (ناسنگپوش و سنگ بستر) و آب‌کره (آب موجود در داخل، زیر و روی خاک) وجود داشته باشد. خاک‌سپهر پایه و اساس زندگی روی سیارهٔ زمین است. هوازدگی و انحلال مواد معدنی. به متلاشی‌شدن سنگ‌های پوستهٔ زمین به وسیله تماس مستقیم سطح زمین با هواکره، هوازدگی می‌گویند. فرایند تشکیل خاک تحت تأثیر هوازدگی شیمیایی مواد معدنی سیلیکات قرار دارد که با کمک فراورده‌های اسیدی گیاهان و موجودات زنده و همچنین اسید کربونیک جو امکان‌پذیر است. اسید کربنیک در اتمسفر و لایه‌های خاک طریق واکنش کربوناسیون تشکیل می‌شود.
لایه‌های خاک طریق واکنش کربوناسیون تشکیل می‌شود. formula_1 این فرم غالب هوازدگی شیمیایی است و در تجزیهٔ مواد معدنی کربنات مانند کلسیت و دولومیت و مواد معدنی سیلیکات مانند فلدسپار کمک می‌کند. تجزیهٔ آلبیت توسط اسید کربنیک برای تشکیل خاک کائولینیت به شرح زیر است: formula_2 نتایج این واکنش در این زمینه سطح بالای بی‌کربنات، یونهای سدیم و سیلیس در آب خواهد بود. تجزیهٔ مواد معدنی کربنات: formula_3 formula_4
گوگل نو دستیار شخصی هوشمندی است که در سیستم‌عامل اندروید گوگل قابل استفاده می‌باشد. گوگل نو یک قابلیت اضافه برای اپلیکیشن بومی جستجوگر گوگل اندروید است که برای پاسخ دادن به سوالات از رابط کاربری به زبان طبیعی استفاده می‌کند و درخواست‌ها را برای اجرا کردن، به یک سرویس دهنده وب ارسال می‌کند. استفاده از این سرویس همچنین برای محصولات اپل که دارای سیستم عامل iOS هستند، از آوریل ۲۰۱۳ امکان‌پذیر شد.
موزه‌های مازندران به شرح زیر هستند: موزه عمارت تاریخی رمدانی. عمارت تاریخی رمدانی در شهر ساری واقع در محله آب انبار نو واقع شده‌است. خانه رمدانی مربوط به اواخر دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. مجموعه موزه‌ای ساری از ترکیب سه بنای خانه رمدانی، حمام وزیری و آب‌انبار نو که در یک کوچه واقع هستند، در سه بخش تقریباً مستقل راه اندازی شده‌است. موزه تاریخ آمل. نام موزه‌ای است، در شهر آمل که در عمارت ساختمان دارائی واقع شده‌است. موزه
آمل که در عمارت ساختمان دارائی واقع شده‌است. موزه تاریخ آمل در سه طبقه و شامل گالری‌های آثار باستان‌شناسی، مردم‌شناسی و اسناد تاریخی ایران و مازندران است. در بخش اسناد تاریخی این موزه، گزارش‌های ادارات وقت در خصوص زلزله وآتش سوزی آمل مربوط به سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ و دست نوشته‌های شاهان دوره قاجار و مکاتبات اداری دربار قاجار با رؤسای حاکمان آمل به چشم می‌خورد. قدیمی‌ترین دست نوشته‌های اسناد تاریخی موزه صورت اسامی علما در آمل در سال ۱۲۸۶ هجری قمری است. اما در بخش باستان‌شناسی که این بخش را از دیگر قسمت‌های
بخش باستان‌شناسی که این بخش را از دیگر قسمت‌های موزه متمایز کرده وجود اشیای با ارزش تاریخی که است که قدمت تعدادی از این آثار به بیش از سه و چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح و دوره‌های آهن می‌رسد. بخش باستان‌شناسی موزه تاریخ آمل آثاری همچون سفال، فلز، سنگ وشیشه که به جای مانده از دوران پیش از تاریخ تا زمان قاجار درمحدوده شمال کشورو معرفی اشیای سفالینه از سایر استان‌های کشور و فرهنگ‌های تأثیرگذار و تأثیرپذیر منطقه شمال کشوراست، چشم هر بیننده‌ای را به خود مجذوب می‌کند. در موزه آمل یکی از بخش‌های جالب توجه که
می‌کند. در موزه آمل یکی از بخش‌های جالب توجه که بازدیدکنندگان و محققان تاریخی را برای دقایقی بیشتر کنار خود نگه می‌دارد، ویترین ای سکه‌ها است. موزه تاریخ آمل از وجود سکه‌ها که تاریخ مصوری از خط، آداب و رسوم کهن، آرایش صورت و نوع پوشش شاهان را نشان می‌دهد، بی‌بهره نمانده وسکه‌های مربوط به دوره‌های هخامنشی اسکندر، سلوکیان، اشکانیان، ساسانیان و دوره‌های اسلامی تا صفوی و قاجار را در خود جای داده‌است. آثار به دست آمده از کاوشهای علمی باستان شناسان آملی در سال ۸۸ درمحوطه باستانی قلعه کش آمل که مربوط به دوره مفرغ
درمحوطه باستانی قلعه کش آمل که مربوط به دوره مفرغ و آهن هست نیز در موزه تاریخ آمل به نمایش گذاشته شده‌است. موزه بابل. موزه بابل در خیابان مدرس واقع است. ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی به عنوان بلدیه (شهرداری) بنا شده و به دلیل دارا بودن ویژگی‌های خاص معماری در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است. این بنا در اسفند ماه ۱۳۷۴ با کاربری فرهنگی در اختیار سازمان میراث فرهنگی مازندران قرار گرفت و در بهمن ماه سال ۱۳۷۵ پس از احیا و مرمت و باز پیرایی تحت عنوان موزه بابل گشایش یافت. امروزه از طبقه همکف موزه به
موزه بابل گشایش یافت. امروزه از طبقه همکف موزه به عنوان نمایشگاه موقت آثار فرهنگی – هنری استفاده می‌شود و در طبقه دوم آن آثار باستان‌شناسی و مردم‌شناسی به نمایش درآمده‌است. موزه مردم‌شناسی رامسر. موزه مردم‌شناسی رامسر با مجوز سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، در اسفند ۸۹ با حضور مسئولین استانی و شهرستانی افتتاح گردید. موزه کندلوس نوشهر. موزه کندلوس یکی دیگر از موزه‌های این استان است که در منطقه کجور در روستای کندلوس یا میخساز بنا شده‌است. این موزه به همت آقای جهانگیری و با همکاری اهالی منطقه
موزه به همت آقای جهانگیری و با همکاری اهالی منطقه به خصوص اهالی همین روستا ساخته شده‌است. برای راهیابی به «کندلوس» از راه جاده چالوس، پس از گذر از شهر «مرزن آباد» و در چند کیلومتری آن به سمت چالوس، به یک سه راهی می‌رسیم که «دو آب کجور» نام دارد. اگر از اینجا به سمت راست حرکت کنیم، وارد جاده «دشت نظیر» می‌شویم که از اینجا به بعد، مناطقی بسیار زیبا و دلپذیر چهره می‌نماید. جاده دارای پیچ‌وخم‌های زیادی است و طبیعت اطراف به گونه‌ای است که گویی هر چند روز، یک بار تغییر چهره می‌دهد و زیبایی‌هایش هر بار تازه
بار تغییر چهره می‌دهد و زیبایی‌هایش هر بار تازه می‌شود. در این جاده که به رویان (علمده) منتهی می‌شود، پس از دشت نظیر در بخشی به نام «هنی سک»، جاده‌ای فرعی به سمت راست گشوده می‌شود که به ارتفاعات راه می‌برد و این جاده‌ای است که ما را به سوی کندلوس راهنمایی می‌کند؛ از دوآب تا کندلوس، ۴۲ کیلومتر است. موزه تاریخ طبیعی خشکه داران. در تنکابن و در منطقه نشتارود به سمت عباس‌آباد منطقه حفاظت شده خشکه داران قرار دارد. این منطقه که در صد متری دریا قرار دارد به عنوان تنها جنگل جلگه‌ای و بکر و از آخرین بازمانده‌های
تنها جنگل جلگه‌ای و بکر و از آخرین بازمانده‌های اکوسیستم‌های جنگلی شمال ایران است. این موزه با مساحتی بالغ بر ۲۶۰۰۰۰۰ متر مربع دارای گونه‌های مختلف جانوری و گیاهی است. پسازمان حفاظت محیط زیست موزه تاریخ طبیعی خشکه داران را با مجموعه تاکسیدرمی حیوانات شمال ایران در این منطقه دایر کرده که مورد استفاده گروه‌های مختلف گردش گران به ویژه دانش پژوهان قرار گرفته‌است. تماشاگه خزر. در سال ۱۳۱۶ به دست معماران و حجاران هنرمند ایرانی و به سرپرستی مهندسان آلمانی کاخ رامسر ساخته شد. محوطه بیرونی کاخ باغ وسیعی مملو از
ساخته شد. محوطه بیرونی کاخ باغ وسیعی مملو از گیاهان گونه گون و درختان متنوع و نادر است و بنا در میان آن قرار دارد. نمای خارجی کاخ از سنگ مرمر رگه دار و ایوان آن با ۴ ستون حجاری شده از سنگ مرمر یکپارچه و سرستون‌ها و پایه ستون‌های تزیینی شکل گرفته‌است. این بنا دارای یک تالار مرکزی است که در دو سمت آن دو اتاق قرار دارد. این کاخ هم‌اکنون به عنوان موزه (تماشاگه) خزر با آثاری از ارزشمندترین یافته‌های باستان‌شناسی منطقه خزر، بافته‌های دستان توانمند هنرمندان ایرانی، تابلوهای نفیس از نقاشان بزرگ دنیا، مجسمه‌های
تابلوهای نفیس از نقاشان بزرگ دنیا، مجسمه‌های برنزی و سنگی بسیار زیبا و آثار منحصربه‌فرد دیگری از هنرمندان بزرگ و معروف جهان را در خود جای داده و پذیرای علاقه‌مندان و پژوهش گران است.
صنایع دستی مازندران یکی از اصیل‌ترین و شاخص‌ترین صنایع دستی ایران است و قدمت آن به درازای تاریخ است. مردم مازندران نیز همچون دیگر اقوام ایرانی همواره به دنبال راهی برای استفاده بهتر از هنر نیاکانشان بوده‌اند. از صنایع دستی موجود در استان مازندران می‌توان به قالی بافی، گلیم بافی، جاجیمچه بافی، بافت گلیچه، چوقا، شمد و ملحفه، سوزن دوزی، رنگرزی و چاپ سنتی سفالگری و سرامیک سازی، فراورده‌های پوست و چرم، هنرهای مرتبط با فلز، هنرهای مرتبط با چوب، حصیر بافی، طراحی سنتی و نگارگری، صحافی و جلدسازی سنتی، صنایع دستی
سنتی و نگارگری، صحافی و جلدسازی سنتی، صنایع دستی دریایی عروسک‌سازی اشاره کرد. صنایع چوبی. صاحبان پیشه و فن همواره با عشق به زیبایی وسایل مادی زندگی را آفریده‌اند. دستان توانمند هنرمند ذهن مستقل و پویا و اندیشه جستجو گرش مجموعه‌ای دیدنی و سزاوار تحسین را به یادگار گذاشته‌است. مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: در ضریح، صندوق مزار، ارسی. از سده پنجم تا هفتم ه‍.ق هنرمند منبت کار با استفاده از شیوه قاب و گره، طرح‌های نو آفریده از سده هشتم هجری نمونه‌های فراوانی از رسم و عناصر هندسی و اشکال نباتی و گل و بته روی منبرهای
عناصر هندسی و اشکال نباتی و گل و بته روی منبرهای چوبی، صندوق مزارها، در و پنجره و رحل قرآن باقی‌مانده‌است. از اوایل سده نهم هجری این هنر رونق ویژه‌ای یافت و صنعتگران موفق شدند در آثار خود با به‌کارگیری انواع خطوط نمونه‌های ارزشمندی را بیافرینند که اکنون زینت افزای مرقد امامزادگان و بزرگان دینی است. پنجره‌های زیبا و خوش نقش و نگار چوبی که نشانه نور و روشنایی است با استفاده از هنر گره سازی و نقش‌های هندسی سه گوشه و چهار گوشه، ستاره‌های چهار پر و هشت پر و و در نهایت شیشه‌های رنگین پیشانی و رواق بناها را آذین
نهایت شیشه‌های رنگین پیشانی و رواق بناها را آذین می‌بخشد این پنجره‌ها به اورسی معروفند. لاک تراشی. لاک تراشی در مناطق روستایی و جنگلی مورد توجه پیشه وران هنرمندان بوده و انواع سازه‌های آن براساس نیاز زندگی روزمره گسترش یافته‌است. روستاییان ساکن مناطق جنگلی درگذشته بیشترین نیازهای خود را از چوب تهیه می‌کردند و در ساخت لوازم چوبی از مهارت خوبی برخوردار بودند. استادکاران بااستفاده از ریشه و تنه درختان بدون بهره‌گیری از ابزار کار امروزی ظروف چوبی مانند جوله، کلز، لاک دانه پاش، قند چوله، تنباکو چوله، قاشق،
کلز، لاک دانه پاش، قند چوله، تنباکو چوله، قاشق، ملاقه، کترا، می‌ساختند. هنر لاک تراشی یک کار ابتکاری است و جنگل نشینان با شناختی که از انواع درختان جنگلی دارند برای ساخت مصنوعات چوبی از ریشه و چوب درختان ویژه‌ای با استفاده از ابزار کار بسیار ابتدایی استفاده می‌کنند. درختانی که از چوب آن‌ها برای این کار بهره می‌گیرند افرا، راش، ملج، توسکا، ممرز، شمشاد، نم دار و انجیلی است. ظروفی که از ریشه درختان ساخته می‌شود سبک‌تر و در برابر سرما و گرما مقاوم تر است ترک برنمی‌دارد و در اثر ضربه به سادگی نمی‌شکند لاک
برنمی‌دارد و در اثر ضربه به سادگی نمی‌شکند لاک تراشان معتقدند ظروفی که از ریشه درختان تهیه می‌شود، اگر خوب نگهداری شود عمر مفید آن‌ها دست کم بالای صد سال خواهد بود. در صورتی که لوازم تهیه شده از ساقه و تنه درختان همین خاطر در گذشته لاک تراشان لوازم مورد نیاز در خانه را از ریشه زیرین ریشه‌هایی که از ساقه با شیب ملایمی در خاک نفوذ کرده‌اند استفاده کنند زیرا از دیدگاه آنان قسمت زیرین این نوع ریشه‌ها کمتر در معرض برف و باران قرار داشت. برخی از ظروف چوبی که در مازندارن کاربرد دارد عبارتند از: دانه پاش. به جای
مازندارن کاربرد دارد عبارتند از: دانه پاش. به جای سینی برای پاک کردن برنج و حبوبات به کار می‌رود. جوله. این وسیله شبیه پارچ آب، باگردن باریک و دهانه‌ای گشاد و در اندازه‌های گوناگون ساخته می‌شود. در گذشته برای دوشیدن شیر و نگهداری انواع مواد لبنی از آن بهره می‌گرفتند از نقش‌های متداول روی بدنه جوله می‌توان از جوله نقش مارپیچ، نقش زنجیره‌ای و نقش حلوایی نام برد. بزرگ‌ترین نوع جوله مندر نامیده می‌شود که حدود ۱۸کیلوگرم گنجایش دارد. نوع دیگری از جوله که جوله کون نام دارد از ریشه درخت افرا تراشیده می‌شود. کلز.
نام دارد از ریشه درخت افرا تراشیده می‌شود. کلز. از این وسیله چوبی به جای ملاقه برای هم زدن و سرد کردن شیر استفاده می‌کردند در مناطق مختلف مازندران این وسیله به نام‌های گوناگون خوانده می‌شود. به‌طور مثال در منطقه رامسر گیال در بخش مرکزی کلز یا کیلز و در منطقه گرگان کمچه لز نوع دیگر پیمانه شیر به نام منقار درمناطق جنگلی ساخته می‌شود و حدود ۲۰۰ کیلوگرم ظرفیت دارد. قاشق و ملاقه و کفگیر: این وسایل که در زبان محلی «گچه» «پل گیر» و «کترا» نامیده می‌شود. از ساقه و شاخه درخت شمشاد تهیه شده و در کنار انواع وسایل
و شاخه درخت شمشاد تهیه شده و در کنار انواع وسایل امروزی همچنان گذشته کابرد دارند. کیله لاک. به عنوان پیمانه استفاده می‌شود. هر پیمانه حدود ۶ کیلوگرم «شالی» یا «جو» و حدود۵/۷ کیلوگرم «گندم» ظرفیت دارد. عصا. از چوب درخت آزاد که به زبان محلی «ازدار» نام دارد تهیه می‌شود. قند چوله. برای خرد کردن قند به کار می‌رود. تنباکو چوله. به عنوان ظرف تنباکو مورد استفاده دارد. سیر کوب. در اندازه‌های متفاوت ساخته می‌شود. در قدیم از این ظرف به جای هاون برای کوبیدن و خرد کردن نیز استفاده می‌شد. حصیر بافی. حصیر بافی در برخی
نیز استفاده می‌شد. حصیر بافی. حصیر بافی در برخی از روستاهای استان مازندران به ویژه در غرب استان رایج است. در مازندران از نوعی حصیر به نام «کوب» برای زیرانداز استفاده می‌شود. برای بافت «کوب» از گیاهان خود رو چون «گاله» و «واش» که در باتلاق‌ها و اب بندان‌ها می‌روید بهره می‌جویند. برای تهیه زنبیل و سبد نیز از همین گیاهان استفاده می‌شود. گاه تهیه این مصنوعات با به‌کارگیری چوب و نی یاد و نوع علف به نام‌های «وران» و «سازیر» انجام می‌شود. گلیم بافی. گلیم بافی نیز یکی از دیگر صنایع دستی و سنتی استان محسوب می‌شود.
یکی از دیگر صنایع دستی و سنتی استان محسوب می‌شود. در حال حاضر در بیشتر روستاها و شهرهای استان به این هنر اشتغال دارند. نقوش گلیم اغلب به شکل هندسی است و بافنده با الهام گرفتن از اطراف طبیعت خود، نقش می‌زند. رنگ گلیم نیز بر گرفته از طبیعت پیرامون و غالب رنگ‌های تند و شاد مانند قرمز، نارنجی، کرم، سبز، سرمه‌ای است. جاجیم بافی. در میان دست بافت‌های روستایی، جاجیم از اهمیت بیشتری برخوردار است و کاربردهایی نظیر زیرانداز، پشتی، سجاده رختخواب پیچ، مفرش، پتو، وریه کرسی و… داردو این هنر در بسیاری از مناطق روستایی از
و… داردو این هنر در بسیاری از مناطق روستایی از جمله «متکازین» از توابع بهشهر بخش دودانگه شهرستان ساری، آلاشت سواد کوه، کجور، نوشهر و کلاردشت چالوس اقبال و توجه‌است. در روستای کوهستانی و ییلاقی متکازین در بخش هزار جریب بهشهر، اصولاً بافت جاجیم توسط زنان صورت می‌گیرد و مردان جز در مرحله تهیه پشم، نقش چندانی ندارند. در بافت جاجیم این منطقه پس از بافتن حاشیه، نقش اندازی که در اصطلاح «گل» خوانده می‌شود صورت می‌گیرد. این نقش‌ها نام‌های گوناگونی دارند چهار گل، خشتی، پنجه‌ای، گل آفتاب گردان، آفتاب تیره، حاشیه‌های
پنجه‌ای، گل آفتاب گردان، آفتاب تیره، حاشیه‌های اطراف نیز با طرح مثلث دندانه دار پر می‌شود. برای بافت جاجیم در اندازه‌های بزرگ‌تر دو یا چند عدد جاجیم بافته شده به اندازه عرض دار موجود را به یکدیگر متصل می‌نمایند و یک جاجیم در اندازه دل‌خواه شکل می‌گیرد. جوراب بافی. جوراب بافی یکی از صنایع دستی رایج و بومی منطقه‌است که به ویژه در روستای «صالحان» از جمله صنایع دستی اساسی محسوب می‌شود. این صنعت بومی را می‌توان بر مبنای تولید و مصرف آن به جوراب چکمه‌ای یا گردن بلند و گردن کوتاه تقسیم کرد. در روستاهای منطقه در
بلند و گردن کوتاه تقسیم کرد. در روستاهای منطقه در حال حاضر تولید جوراب به شکل ساده انجام می‌شود و پشم گرفته شده از گوسفند بدون رنگ آمیزی واستفاده از نقوش مختلف عرضه شده و جنبه هنری ندارد. موج بافی. ماده اولیه موج بافی که به نام‌های «رختخواب پیچ» و «ایزار» نیز معروف است، پشم است. به همین دلیل ارزان و قابل شستشو دارای استحکام، نرم و سبک است. موج بافی به دلیل صفت‌هایی که برشمردیم، به عنوان هنری فراگیری در گذشته مطرح بود و اکنون نیز کم و بیش در این منطقه رواج دارد. امروزه این هنر بیشتر در روستاهای منطقه کجور
دارد. امروزه این هنر بیشتر در روستاهای منطقه کجور به جا مانده‌است. گونه‌ای از این دست بافت‌ها با همین کاربرد «چاد شب» نامیده می‌شود. معروف‌ترین آن «چادر شب دارایی» است که دارای رنگ‌های متنوع به ویژه طیف‌های گوناگون رنگ قرمز که جاذبه بیشتری نسبت به رنگ‌های دیگر دارد است. در این منطقه در کنار بافت این نوع پارچه، سفره‌های ظریف و پرارزش نیز بافته می‌شود. پارچه بافی. در گذشته بافت انواع پارچه‌های پشمی، ابریشمی و نخی معمول بود. نوعی پارچه ابریشمی که الیجه نام داشت برای دوخت کت زنانه به کار می‌رفت. از پارچه‌های
برای دوخت کت زنانه به کار می‌رفت. از پارچه‌های پشمی «چوغا» و «باشلق» برای پالتو استفاده می‌شود؛ و از شمد که نوعی پارچه خنک و لطیف است در تابستان به جای پتو استفاده می‌شود. چنته لفور. چنته نوعی کیف دسته دار است که در روستای «لفور» از توابع سواد کوه تولید می‌شود برای بافت آن از دستگاه «کرک چال» استفاده می‌شود و مراحل تولید آن مانند جاجیم است با این تفاوت که پس از پایان کار، دوردوزی و گاه با مهره‌های تزیینی و خرمهره تزیین می‌شود. نمد مالی. نمد مالی در بیشتر مناطق استان مازندران به خصوص درمنطقه کجور و روستاهای
استان مازندران به خصوص درمنطقه کجور و روستاهای اطراف رامسر رواج دارد. ماده اصلی نمد پشم و گوسفند و به رنگ‌های طبیعی مانند سفید و سیاه و قهوه‌ای و برای نقش اندازی آن از پشم‌های رنگ شده شیمیایی بهره می‌جویند معمولاً ساخت یک قطعه نمد یک روز به طول می‌انجامید و اغلب چند نفر روی آن کار می‌کنند. جارو بافی. جارو بافی یکی از صنایع دستی کهن و ارزشمند مازندران است؛ این هنر بیشتر در شهر امیرکلا، یکی از شهرهای مهم استان بافته می‌شود، شهری که میراث‌دار بزرگ‌ترین شعرا و اندیشمندان است و صنایع دستی و سنتی بسیاری دارد.
و اندیشمندان است و صنایع دستی و سنتی بسیاری دارد. هنرمندان محلی امیرکلا برای بافت جارو که در زبان بومی با نام «سازه» شناخته می‌شود، با ظرافت زیاد و هنرمندانه ساقه‌های جارو را در کنار هم می‌چینند. آن‌ها در قسمت سکان دسته از انواع سیم‌های ظریف استفاده و قسمت تاج جارو را با نخ‌های پلاستیکی در رنگ‌های شاد و متنوع درست می‌کنند؛ رنگ‌هایی که نشئت گرفته از روحیه با نشاط مردم این منطقه است. سفال‌گری. یکی از مراکز ساخت سفال و سفال‌گری، کلاگر، محله جویبار و آقای غلامعلی چینی ساز از استادان به نام این منطقه‌است. ابزار
چینی ساز از استادان به نام این منطقه‌است. ابزار سفال‌گری شامل چرخ، کاردک برای بریدن و سوراخ کردن کار، غربال، سطل، تشت، کوره، ول کارد، نخ، قالب گل زدن است.
جَمع‌خانه (جمخانه هم نوشته‌اند) (در ترکیه با عنوان:جم‌اِوی) به محل تجمع و عبادت پیروان یارسان در ایران و عراق، و نیز پیروان علویگری در ترکیه و آلبانی گفته می‌شود. جمع‌خانه نیایشگاه و محل گردهمایی مردم یارسان (اهل حق) است. آئین و نذر و نیازهای مردم به همراه مراسم فاتحه‌خوانی برای در گذشتگان در این مکان تشکیل می‌شود. مراسم عبادی پیروان یاران که آیین "جم" (جمع) نامیده می‌شود، به‌طور منظم هر پنج‌شنبه شب در جمع‌خانه‌ها برگزار می‌شود.
اشباح نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی رضا میرلوحی و محصول سال ۱۳۶۰ می‌باشد. خلاصه داستان. دو مأمور ساواک با نام‌های مستعار دکتر و گروهبان پس از انقلاب برای خروج از کشور با گذرنامه جعلی به کلبه‌ای در جنگل می‌گریزند ولی انتظار زیاد سبب بالا گرفتن اختلاف بین این دو شده و یکدیگر را در جریان نزاعی از پای درمی‌آورند. نقد و بررسی. ماهنامه فیلم در شماره سوم خود در نقد فیلم می‌نویسد، "... هرچند که فیلم می‌کوشد با فاصله گذاریها، از فلاش بک تصویری خودداری کند (و این فلاش بک یکی از وسوسه هاییست که میرلوحی یه‌خوبی در
فلاش بک یکی از وسوسه هاییست که میرلوحی یه‌خوبی در برابرش مقاومت کرده) اما در فیلم، مرزی میان توهم و واقعیت وجود ندارد… ... آن بازگشت به گذشته‌های گفتاری در فیلم، سبب می‌شود که مایه اصلی مورد نظر فیلمساز (گرگهای گرسنه ای که یکدیگر را می درند) رنگ ببازد… نکته دیگر تیپ خاص و بازی همیشگی فخیم زاده است. در اشباح نیز طبق سنت فیلمهای پس از انقلاب، شکنجه گر ساواک قیافه کج و کوله و کریهی دارد. میرلوحی هم موضوع را غلیظ تر کرده و با درست کردن سبیل و موهای فخیم زاده به آن شکل زننده، قضیه را شدت بخشیده‌است… ... در کل،
آن شکل زننده، قضیه را شدت بخشیده‌است… ... در کل، به رغم تسلط نسبی میرلوحی بر دوربین و مونتاژ خوب فیلم، اشباح فیلم ناموفقی است و ناگفته نماند که میرلوحی به وسوسه دیگری نیز جز یکی دوبار، تن نداده‌است و آن مونتاژ خاصی است که او در چند فیلم شاپور قریب و فیلمهای خودش فراوان استفاده کرده‌است (سه بار تکرار شدن یک نما به‌طور پیاپی در صحنه‌های پر حرکت). در مقابل، او در برخی از فصل‌های فیلم از مونتاژ مقطعی استفاده کرده که حاصل خوبی داشته‌است".
مارنئولی شهری در استان کومو کارتلی گرجستان است. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۲٬۰۰۰ نفر بوده‌است. بیش از ۸۳٪ این شهر آذریایجانی‌های گرجستان تشکیل می‌دهند.
قلعه ازرج، روستایی از توابع بخش قره‌چای شهرستان خنداب در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اناج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۲ نفر (۱۴۷خانوار) بوده‌است.
مست بالا روستایی در بخش قره چای شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۹۳ نفر (۳۹۰خانوار) بوده‌است.
گوره زار یا کوره زار روستایی در دهستان اناج بخش قره چای شهرستان خنداب استان مرکزی ایران است. مردم این روستا به زبان لری سخن می گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۵۵ نفر (۱۷۰خانوار) بوده‌است.
گوشه سفلی، روستایی از توابع بخش قره‌چای شهرستان خنداب در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اناج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
گوشه علیا، روستایی از توابع بخش قره‌چای شهرستان خنداب در استان مرکزی ایران است.اولین خانه بهداشت روستایی استان مرکزی به همت کد خدا علی در گوشه علیا ساخته شد.گوشه علیا در کنارکوه شاه کیخسرو واقع شده جمعیت. این روستا در دهستان اناج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۱ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.