payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را یکنواخت و خسته‌کننده خوانده و امتیاز ۶ از ۱۰ را به این مجموعه صوتی داد. وبگاه ArtasticGaming در بررسی خود بر روی موسیقی متن این بازی، ترکیب نابجای سازهای موسیقی و ضرب‌گذاری‌های داب‌استپ را جزو نقاط ضعف این مجموعه برآورد کرده‌است، اما در مقابل همخوانی موسیقی متن با فضای بازی را جزو نقاط قوت دانسته‌است. این وبگاه در جمع‌بندی نهایی خود موسیقی متن "فار کرای ۳" را مناسب یکی از بهترین بازی‌های تیراندازی سال ندانسته و آن را متوسط خوانده‌است. انتشار و فروش. "فار کرای ۳" ابتدا در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در استرالیا و سپس
کرای ۳" ابتدا در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در استرالیا و سپس با فاصله چند روز در اروپا و آمریکای شمالی نیز در دسترس عموم قرار گرفت. "فار کرای ۳" در تاریخ ۷ مارس ۲۰۱۳ در ژاپن نیز منتشر شد. طبق گفته یوبی‌سافت تا فوریه ۲۰۱۳ حدود ۴٬۵ میلیون نسخه از این بازی به فروش رسید. این عدد بعداً به ۶ میلیون نسخه رسید. فروش این بازی در پلتفرم ایکس‌باکس ۳۶۰ در ۱۰ هفته اول پس از انتشار به ترتیب در کشور آمریکا ۷۷۰٬۶۱۸ نسخه، بریتانیا ۴۱۶٬۸۱۱ نسخه، آلمان ۹۸٬۳۴۰ نسخه، فرانسه ۱۰۸٬۱۲۰ نسخه و ژاپن ۱۵٬۱۲۸ نسخه بود. انتشار و فروش برای رایانه
و ژاپن ۱۵٬۱۲۸ نسخه بود. انتشار و فروش برای رایانه شخصی. این بازی، برای نخستین بار برای ویندوز، در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در استرالیا عرضه شد. همچنین نخستین نسخه پشتیبان‌کننده از استیم این بازی نیز در منطقه آمریکای شمالی و در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۲ عرضه شد. انتشار و فروش برای ایکس‌باکس ۳۶۰. نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰ این بازی، برای نخستین بار در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در استرالیا عرضه شد. انتشار و فروش برای پلی‌استیشن ۳. نسخه پلی‌استیشن ۳ این بازی، برای نخستین بار در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در استرالیا عرضه شد. جدول فروش. این بازی تا نوامبر
استرالیا عرضه شد. جدول فروش. این بازی تا نوامبر ۲۰۱۳ در مجموع ویرایش‌های عرضه شده به فروش حدود ۵٬۷۳ میلیون نسخه در سطح جهان رسید. شخصیت‌های بازی. در "فار کرای ۳" برخلاف نسخه قبل تنها یک کاراکتر قابل بازی وجود دارد، شخصیت‌های این بازی از سه گروه: ۱- مسافران (جیسون برادی و دوستانش)، ۲- قاچاقچیان مواد مخدر و انسان، و ۳- بومیان جزیره تشکیل شده‌اند. شخصیت اصلی و قابل کنترل بازی، جیسون برادی یکی از گردشگران به دام افتاده در جزیره است و سیترا مونته‌نگرو و دنیس راجرز جزو مهم‌ترین هم جبهه‌های او در جزیره روک هستند؛
جزو مهم‌ترین هم جبهه‌های او در جزیره روک هستند؛ در طرف مقابل واس مونته‌نگرو، رهبر دزدان دریایی و هیت ولکر، رئیس کل قاچاقچیان جزو دشمنان اصلی کاراکتر جیسون در "فار کرای ۳" هستند. بازخوردها. انتشار بازی "فار کرای ۳" تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت. بررسی‌های گیم‌رنکینگز و متاکریتیک بر روی نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰ امتیاز ۸۹٬۶۷٪ و ۹۰ از ۱۰۰، بر روی نسخه پلی‌استیشن ۳ امتیاز ۸۹٬۱۸٪ و ۹۰ از ۱۰۰ و برای نسخه ویندوز امتیاز ۸۸٬۱۲٪ و ۸۸ از ۱۰۰ را به همراه داشت. کریستوفر براون از وبگاه آل‌گیم تلاش جیسون برای پیدا کردن
براون از وبگاه آل‌گیم تلاش جیسون برای پیدا کردن راهی برای نجات دوستانش از میان یاغیان و جنگجویان جزیره و همچنین و وجود چشم‌اندازی وسیع از غارها، معابد باستانی، کشتی‌های غرق‌شده و حیوانات وحشی را جزو ویژگی‌های بازی دانسته‌است و امتیاز ۴٬۵ ستاره را به این بازی داده‌است. وبگاه گیم رولیشن این بازی را به‌طور خلاصه با این عبارت توصیف کرده‌است: «اسکایریم اما با اسلحه» و امتیاز ۴ ستاره را به این بازی داده‌است. گیم اینفورمر به این بازی امتیاز ۹ از ۱۰ را داده‌است و و بازبودن دست بازیکن برای انتخاب روش بازی را را جزو
بازبودن دست بازیکن برای انتخاب روش بازی را را جزو معیارهای مثبت این بازی ارزیابی کرده‌است و آزادی موجود در "فار کرای ۳" را هیجان‌انگیز خوانده‌است. مجله اج نیز در تمجید از «بازی وحشی و غیرقابل پیشبینی» به "فار کرای ۳" نمره ۸ از ۱۰ را داد. گیم تریلرز از حس تکراری که جزیره روک به گیمر می‌دهد انتقاد کرد، اما داستان بازی، شخصیت‌ها و شباهت "فار کرای ۳" به کیش یک آدم‌کش را تحسین کرد. تام برامول از وبگاه یوروگیمر، پس از بررسی کامل نقاط قوت و ضعف داستان و گیم‌پلی "فار کرای ۳" به این بازی نمره کامل ۱۰ از ۱۰ را
"فار کرای ۳" به این بازی نمره کامل ۱۰ از ۱۰ را داده‌است. مجله رسمی ایکس‌باکس به بررسی کلی این بازی پرداخته و جراحی‌های آماتور جیسون برای التیام زخم‌های خود و پرواز با گلایدر را جزو نکات جالب بازی دانسته‌است. وبگاه آی‌جی‌ان بازی بسیار خوب شخصیت‌ها، برخوردهای غیرقابل پیش‌بینی دشمنان و محیط جهان آزاد بازی را ستوده و امتیاز ۹ از ۱۰ را به "فار کرای ۳" داده‌است. وبگاه Video Game Writers نقشه "فار کرای ۳" را بسیار بزرگ و چیزی شبیه به توصیف کرده و از احساس طبیعی که بازی به گیمر می‌دهد تمجید کرده‌است و همچنین طراحی
بازی به گیمر می‌دهد تمجید کرده‌است و همچنین طراحی صدای بازی را شایسته توجه دانسته‌است اما از پایین بودن سطح هوش مصنوعی دشمنان در بازی انتقاد کرده و آن را در بعضی مواقع خنده‌دار دانسته‌است. وبگاه گیم اسپات بررسی کامل و مفصلی از بازی انجام داده و تمام ریزه‌کاری‌ها و مراحل آن را بررسی کرده‌است. در بررسی این وبگاه سلاح‌های بازی، پایگاه‌ها، روستاها، دشمنان، مراحل اصلی و فرعی و تقریباً هرچیزی که در بازی موجود است مورد تحلیل قرار گرفته‌است. این بازی در جوایز انتخاب توسعه‌دهندگان بازی برای دو رشته بهترین هنرهای
توسعه‌دهندگان بازی برای دو رشته بهترین هنرهای تجسمی و بهترین تکنولوژی نامزد شد. همچنین "فار کرای ۳" در نهمین دوره جوایز آکادمی بازی‌های رایانه‌ای بریتانیا برای جوایز متعددی چون بهترین بازی، بهترین دستاورد هنری، بهترین دستاورد صوتی و بهترین طراحی بازی و داستان نامزد شده و در نهایت موفق به بردن جایزه بهترین بازی اکشن شد.
تاکسیدو فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی کوین دوناوان است. در این فیلم جکی چان، جنیفر لاو هیوت، جیسون ایساکس، دبی مازار، ریچی کاستر، پیتر استرمر ، رومانی مالکو، دانیل کش، بوید بنکس، باب بالابان، کریستیان پوتنزا، جیمز براون، اسکات یافه، نوح دانبی، کالین ماکری ، کیم رابرتس بازی کردند. خلاصه. «جیمی تانگ» (چان)، راننده ی تاکسی خوش قلب و قدری دست و پا چلفتی نیویورکی را «استینا» (مازار)، به عنوان راننده ی شخصی شریکش، «کلارک دولین» میلیونر (آیزاکس) استخدام می کند اما خیلی زود «تانگ» متوجه می شوند که رئیس جدیدش
اما خیلی زود «تانگ» متوجه می شوند که رئیس جدیدش مأموری مخفی است که برای یک آژانس امنیتی مهم کار می کند. راز موفقیت او نیز به عنوان جاسوس، لباس رسمی خاصی است که می پوشد…
دفتر بودجه کنگره ایالات متحده در سال ۲۰۱۲ میلادی تخمین زده‌است که در صورت تغییر نکردن قوانین مربوط به مالیات‌های دریافتی و هزینه‌های دولتی در ایالات متحده، کسری بودجه دولت در سال ۲۰۱۳ نصف خواهد شد که این امر مثبتی برای دولت این کشور به‌شمار می‌آید. اما با این کار، یعنی سوق دادن پول‌ها به سوی دولت، پول در دست شهروندان کاهش یافته و بنابراین قدرت خرید مصرف‌کننده کم می‌شود. این به نوبه خود باعث ایجاد رکود اقتصادی در اوایل سال ۲۰۱۳ در آمریکا خواهد شد. این رکود احتمالی پیش روی ایالات متحده را اصطلاحاً پرتگاه مالی
پیش روی ایالات متحده را اصطلاحاً پرتگاه مالی می‌نامند. مهلت تغییر قانون‌های مالی یادشده تا پایان سال ۲۰۱۲ میلادی است اما برای تغییر این قوانین به توافق میان دو حزب اصلی ایالات متحده یعنی دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان نیاز است و این دو حزب هم‌چنان بر سر این موضوع به توافق نرسیده‌اند. دموکرات‌ها درصدد آنند که میزان مالیاتی را که ثروتمندان می‌پردازند افزایش دهند و به تعبیر دیگر مالیات پرداختی را منوط به میزان درآمد کنند اما جمهوری‌خواهان با این امر مخالفند. اگر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه تا آغاز سال ۲۰۱۳ به
دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه تا آغاز سال ۲۰۱۳ به توافق نرسند، ایالات متحده با افزایش مالیات‌ها و کاهش هزینه‌های بسیاری از مراکز و ادارات دولتی مواجه خواهد شد که رقم آن به ۶۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. یکی از موارد نیازمند توافق، مسئله تمدید قانون کاهش مالیات‌ها است که در دوران جورج بوش تصویب شده بود و با نزدیک شدن پایان مهلت تمدید آن مالیات‌ها با افزایش روبه‌رو خواهد شد. قانون دیگر نیازمند تغییر، قانون کنترل بودجه ۲۰۱۱ است که موجب کاهش هزینه‌ها شده‌است.
شورش ۱۶۸۲ مسکو که با نام شورش استرلتسی نیز شناخته می‌شود، یک قیام هنگ‌های استرلتسی به سال ۱۶۸۲ میلادی در مسکو بود که منجر به انتقال حاکمیت از خاندان ناریشکین به رهبری ناتالیا ناریشکینا به خاندان میلوسلاوسکی تحت رهبری سوفیا آلکسیونا شد. در پس این قیام، رقابت میان بستگان این دو خاندان که هر دو ملکه‌هایی برای تزار الکسی یکم داشتند، برای تسلط بر اداره روسیه تزاری نهفته بود. پیش‌زمینه. در ۲۷ آوریل ۱۶۸۲ تزار فیودور سوم بدون اینکه وارثی از خود به جای بگذارد، درگذشت. قاعده بر آن بود که تاج و تخت به ایوان ۱۵ ساله،
قاعده بر آن بود که تاج و تخت به ایوان ۱۵ ساله، بزرگ‌ترین پسر باقی‌مانده الکسی یکم برسد. ایوان برادر تنی فیودور از همسر اول تزار الکسی، تزارینا ماریا میلوسلاوسکایا بود که تا پیش از مرگش رهبری خاندان میلوسلاوسکی را نیز بر عهده داشت. در مقابل آنها، خاندان ناریشکین‌ها تحت رهبری ناتالیا ناریشکینا دومین همسر تزار الکسی قرار داشتند که از تزارویچ خود یعنی پیتر ۹ ساله حمایت می‌کردند. پس از مرگ بی‌وارث فئودور سوم، مبارزه بین دو خانواده سلطنتی به اوج خود رسید. بقا و در قدرت ماندنِ هر کدام از این خاندان‌ها بستگی به
در قدرت ماندنِ هر کدام از این خاندان‌ها بستگی به این داشت که کدام تزارویچ بر تخت می‌نشیند. تصمیم نهایی در این مورد به دومای بویار واگذار شد. برای اکثر بویار‌ها که آینده آنها به خشنودی یا عدم خوشنودی تزار بستگی داشت، حدس زدن اینکه کدام یک از مدعیان برنده می‌شود تا از قبل طرف او را بگیرند، بسیار مهم بود. ایوان پسر ماریا مانند تمام دیگر برادرانش از دوران کودکی بسیار بیمار بود؛ بنابراین احتمال درگذشت زودهنگام او و تزار شدن پتر وجود داشت. در این وضعیت، اکثریت دومای بویار و پاتریارک یواخیم، پاتریارک کلیسای
دومای بویار و پاتریارک یواخیم، پاتریارک کلیسای ارتدکس روسی، به نفع پیتر امیدبخش رأی دادند و در ۲۷ آوریل ۱۶۸۲، همان روز مرگ فئودور سوم، پیتر تزار روسیه اعلام شد. مطابق دیدگاه سنتی، برای میلوسلاوسکی‌ها این چرخش وقایع به معنای از دست دادن تمام چشم‌اندازهای قدرت و پیروزی خاندان رقیب بود. سوفیا آلکسیونا، تزارونا ۲۵ ساله باهوش و پرانرژی که خواهر تنی ایوان بود، تصمیم گرفت رهبری خاندان میلوسلاوسکی را به عهده گرفته و از نارضایتی استرلتسی‌ها و با تکیه بر خاندان میلوسلاوسکی و تعدادی از بویارها از جمله واسیلی گلیتسین
و تعدادی از بویارها از جمله واسیلی گلیتسین و ایوان خووانسکی، برای تغییر وضعیت پیش آمده سوءاستفاده کند. با این حال، تاریخ‌نگاری مدرن استدلال می‌کند که تقلیل این رویارویی میان قدرت‌های گسترده دربار به درگیری بین میلوسلاوسکی‌ها و ناریشکین‌ها یک ساده‌انگاری بزرگ است. نقش اصلی در این شورش را افرادی ایفا کردند که به وضوح به هیچ یک از دو خاندان تعلق نداشتند. نارضایتی طولانی مدت هنگ‌های استرلتسی در زمان سلطنت فیودور سوم ایجاد شده بود. پس از ایجاد نخستین هنگ‌های نظام جدید، نگرش نسبت به استرلتسی‌ها در زمینه قدرت
نظام جدید، نگرش نسبت به استرلتسی‌ها در زمینه قدرت شروع به تغییر کرد. از آن زمان، آنها کمتر به عنوان «واحدهای نظامی نخبه» و بیشتر به عنوان نوعی «پلیس شهری» دیده می‌شدند. خزانه مملکت خالی بود و حقوق استرلتسی‌ها به‌طور نامنظم و با تأخیرهای طولانی پرداخت می‌شد. علاوه بر این، فرماندهان ارشد سپاه استرلتسی اغلب از موقعیت خود سوءاستفاده می‌کردند و بخشی از حقوق استرلتسی‌ها را به نفع خود غصب می‌کردند و آنان را مجبور می‌کردند تا کارهای خانه را در املاک‌شان انجام دهند. در چنین شرایطی، فرستادگان میلوسلاوسکی‌ها شروع به
در چنین شرایطی، فرستادگان میلوسلاوسکی‌ها شروع به برانگیختن نارضایتی در بین استرلتسی‌ها و نیز پخش شایعاتی در بین آنها کردند که با روی کار آمدن ناریشکین‌ها ظلم و محرومیت بیشتری در انتظار آنها خواهد بود. نافرمانی از مافوق در میان استرلتسی‌ها بیشتر شد و چندین فرمانده استرلتسی که سعی در بازگرداندن نظم و انضباط داشتند توسط سربازان از بالای یک برج ناقوس به زمین پرتاب شدند. در ۱۵ مه، یک بویار نزدیک به میلوسلاوسکی‌ها و برادرزاده‌اش پیتر آندریوویچ تولستوی وارد شهرک‌های استرلتسی‌ها شدند و آنها را برای خدمت به کرملین
استرلتسی‌ها شدند و آنها را برای خدمت به کرملین مسکو فراخواندند و فریاد زدند که ناریشکین‌ها تزاروویچ ایوان را خفه کرده‌اند. شورش. این شایعه بهانه لازم برای یک شورش را به سپاه استرلتسی داد. زنگ‌های خطر به صدا درآمدند و استرلتسی‌های بسیاری از هنگ‌ها مسلحانه، به صورت ترکیبی و زیر ضرب طبل وارد کرملین مسکو شدند. نخست چندین نگهبان خاندان سلطنتی را درهم شکستند و میدان کلیسای جامع را در مقابل کاخ پر کردند. ناتالیا ناریشکینا درحالی‌که دستان پیتر و ایوان را گرفته بود، پاتریارک یواخیم و چند بویار به ایوان کاخ آمدند.
پاتریارک یواخیم و چند بویار به ایوان کاخ آمدند. در میان استرلتسی‌ها سردرگمی وجود داشت؛ زیرا تزارویچ ایوان زنده و سالم بود و به پرسش‌های آنان چنین پاسخ داد: «هیچ‌کس مرا اذیت نمی‌کند و کسی نیست که از او شکایت کنم...» برانگیختگی استرلتسی‌ها در این زمینه هیچ توجیهی نداشت و به سادگی می‌شد آن را یک شورش تلقی کرد؛ درحالی‌که خودشان مدعی نقش مدافعان دولت و پاسداران قانون بودند. در این زمان یکی از اشراف به نام "میخائیل دولگوروکوف" شروع به فریاد زدن بر سر استرلتسی‌ها کرد و آنها را به دزدی، خیانت و تهدید به مجازات
کرد و آنها را به دزدی، خیانت و تهدید به مجازات شدید متهم کرد. این باعث شد جمعیتی که تا حد زیادی عصبی شده بود متشنج شود. استرلتسی‌ها به ایوان کاخ صعود کردند و دولگوروکوف را با نیزه‌هایشان یه سیخ کشیدند. از آن پس، خونریزی شروع به افزایش کرد؛ قربانی بعدی بویار آرتامون ماتویف پدرخوانده ناتالیا و رهبر شناخته شده ناریشکین‌ها بود. سپاه استرلتسی وارد اتاق‌های داخلی کاخ شدند و مطابق فهرست ممنوعه‌ای که از قبل تهیه شده بود تتی چند از درباریان، ازجمله یک برادر ناتالیا به نام "آفاناسی کیریلوویچ ناریشکین" را کشتند.
به نام "آفاناسی کیریلوویچ ناریشکین" را کشتند. استرلتسی‌ها به دنبال برادر دیگر وی یعنی "ایوان کیریلوویچ ناریشکین" هم بودند اما آن روز او را پیدا نکردند؛ زیرا در یکی از اتاق‌های خواهرش پنهان شده بود. در شهر مسکو نیز قتل‌عام بویارها و فرماندهان استرلتسی بسیاری انجام شد. استرلتسی‌ها نگهبانان خود را در کرملین قرار دادند که قرار نبود به کسی اجازه ورود یا خروج را بدهند. تقریباً تمام ساکنان کرملین از جمله خانواده سلطنتی، گروگان شورشیان شدند. روز بعد در ۱۷ مه، استرلتسی‌ها دوباره به کرملین آمدند و خواستار استرداد
دوباره به کرملین آمدند و خواستار استرداد ایوان ناریشکین شدند و در غیر این صورت، تهدید کردند که همه بویارها را خواهند کشت. سوفیا و بویارها فشار زیادی بر ناتالیا ناریشکینا وارد کردند: در نهایت ایوان ناریشکین نیز استرداد، شکنجه و سلاخی شد. پدر سالخورده ملکه کیریل ناریشکین، به اجبار راهب شد و به صومعه کیریلو-بلوزرسکی تبعید شد. قتل‌های فراقانونی تا ۱۸ مه ادامه داشت. یکی از آخرین قربانیان استرلتسی‌های شورشی، پزشک آلمانی دربار "فون گادن" بود. او متهم به مسموم کردن تزار فیودور سوم شده بود. شفاعت بیوه آن تزار فقید
تزار فیودور سوم شده بود. شفاعت بیوه آن تزار فقید یعنی تزارینا مارفا که شهادت داد فون گادن در مقابل چشمان خودش تمام داروهایی را که به پادشاه بیمار می‌داد چشیده است نیز کمکی به زنده ماندن او نکرد. قدرت دولتی کاملاً از میان رفته بود. تا این لحظه پیتر جوان و مادرش ناتالیا ناریشکینا اسماً تزار و نایب‌السلطنه ماندند؛ اما هیچ دولت توانمندی نداشتند. زیرا همه بستگان و حامیان آنها یا کشته و تبعید شده بودند یا از مسکو گریخته بودند. در ۱۹ مه، مقامات منتخب سپاه استرلتسی توماری را برای پرداخت تمام دستمزدهای معوقه به
توماری را برای پرداخت تمام دستمزدهای معوقه به تزار ارائه کردند که طبق محاسبات آنها بالغ بر ۲۴۰ هزار روبل بود. این به ظاهر یک درخواست اما در حقیقت یک اولتیماتوم بود. چنین پولی در خزانه وجود نداشت؛ با این وجود، این خواسته باید برآورده می‌شد و تزارونا سوفیا (که هنوز هیچ قدرت رسمی نداشت) دستور داد برای این کار در سراسر کشور پول جمع آوری کنند و حتی ظروف طلا و نقره سلطنتی را ذوب کنند. در ۲۳ مه، استرلتسی‌ها دادخواست جدیدی ارائه کردند تا علاوه بر پیتر، تزارویچ ایوان نیز تزار و در حقیقت «تزار بزرگ» نامیده شود. ۶
نیز تزار و در حقیقت «تزار بزرگ» نامیده شود. ۶ روز بعد تومار دیگری ارائه شد تا شاهزاده خانم سوفیا آلکسیونا به دلیل خردسالی تزارها، به مقام نایب‌السلطنگی برسد و فرمانروای بالفعل کشور شود. این درخواست‌های مستمر استرلتسی‌ها که عمدتاً منافع خاندان میلوسلاوسکی را برآورده می‌کرد، بدیهی است که متأثر از تحریکات حامیان سوفیا بود. همچنین استرلتسی‌ها در تقویت میلوسلاوسکی‌ها و سرنگونی ناریشکین‌ها، منافع خود را در عمل به مورد دوم دیدند. پدرسالار یواخیم و دومای بویار خواسته‌های سپاه استرلتسی را پذیرفتند و در ۲۵ ژوئن
خواسته‌های سپاه استرلتسی را پذیرفتند و در ۲۵ ژوئن ایوان و برادرش با عنوان ایوان پنجم و پتر یکم در کلیسای جامع کرملین مسکو تاج‌گذاری کردند. معلوم شد که سپاه استرلتسی ارباب حقیقی کشور است و اراده خود را به دولت دیکته می‌کند؛ اما خود آنان نیز احساس ناامنی می‌کردند و متوجه بودند که به محض ترک کرملین، قدرت‌شان به پایان می‌رسد و پس از آن نباید انتظار پاسخ خوبی را داشته باشند. سپاه استرلتسی در تلاش برای محافظت از خود در برابر مجازات احتمالی در آینده، تومار یا اولتیماتوم جدیدی به دربار ارائه کرد که طبق آن تمام
جدیدی به دربار ارائه کرد که طبق آن تمام اقدامات آنها از ۱۵ تا ۱۸ مه آن سال، از جمله قتل بویارها، باید توسط دولت مشروع و مطابق با منافع کشور و خانواده سلطنتی به رسمیت شناخته می‌شد و استرلتسی‌ها دیگر مستلزم توبیخ در نظر گرفته نشوند. به نشانه آن، باید ستون یادبودی در محل اعدام شهر نصب می‌شد که نام همه بویارهای مجرم کشته شده توسط استرلتسی‌ها و فهرستی از تخلفات‌شان (راست یا دروغ) روی آن حک شده باشد. دولت مجبور شد به این خواسته‌ها عمل کند. ماجرای خووانشچینا. سوفیا آلکسیونا "ایوان آندریوویچ خووانسکی"، یکی از
سوفیا آلکسیونا "ایوان آندریوویچ خووانسکی"، یکی از حامیان میلوسلاوسکی‌ها را که در میان سپاه استرلتسی نیز محبوب بود، به عنوان فرمانده ارشد سپاه منصوب کرد. سوفیا امیدوار بود که خووانسکی استرلتسی‌ها را آرام کند؛ اما خووانسکی تصمیم گرفت بازی خود را انجام دهد. او رهبری سپاه را به دست گرفت و با تکیه بر آنها سعی کرد به حاکمیت فشار بیاورد. هنگ‌های استرلتسی به بهانه حفاظت از کرملین به کنترل آن ادامه داد و توانایی طرح مطالبات جدید از دولت را حفظ کرد. این وضعیت در تاریخ روسیه با اصطلاح «خووانشچینا» شناخته شد. در آن
روسیه با اصطلاح «خووانشچینا» شناخته شد. در آن زمان بود که باورمندان کهن که همواره تحت آزار و اذیت ظالمانه مقامات تزاری قرار داشتند، با احساس ضعف دولت، دریافتند که دوران آنها فرا رسیده است. سردمداران آنها در مسکو از صومعه‌های دور جمع شدند و به هنگ‌های استرلتسی شورشی پیوستند و بازگشت به آیین‌های پیش از راسکول و اصلاحات نیکون را موعظه کردند. ایوان خووانسکی که اهرم فشار دیگری علیه دولت یافته بود، با شور و شوق از این تبلیغات حمایت کرد؛ اما نه او و نه سوفیا نتوانستند به تنهایی این موضوع را که در حوضه عمل کلیسای
به تنهایی این موضوع را که در حوضه عمل کلیسای ارتدکس روسیه بود حل و فصل کنند. کلیسا تحت هیچ شرایطی نمی‌توانست تصمیمات اتخاذ شده توسط شورای گذشته را رد کند؛ به خصوص که قبلاً هم باورمندان کهن را به عنوان بدعت‌گذار معرفی کرده بودند و برای سوفیا نیز بازگشت به ایمان سابق، به معنای اعتراف به اشتباه پدرش تزار الکسی یکم و برادرش فیودور سوم بود که از آیین جدید حمایت می‌کردند. باورمندان کهن برای حل اختلافاتشان، یک مناظره کلامی علنی را میان خود و باورمندان آیین جدید پیشنهاد کردند که باید در میدان سرخ با حضور همه مردم
کردند که باید در میدان سرخ با حضور همه مردم برگزار شود. خووانسکی برای اجرای این مناظره تلاش کرد. اما پاتریارک یواخیم با برگزاری مناظره در میدان مخالفت کرد؛ زیرا او می‌دانست که پیروزی در یک مناظره علنی نه به استدلال و منطق، بلکه به همدردی جمعیت بستگی دارد که از همان ابتدا مخالف دولت و کلیسای رسمی مورد حمایت آن بودند. پدرسالار پیشنهاد داد که مناظره‌ای در کاخ مناظر کرملین برگزار شود؛ مکانی که بسیاری از مردم عادی نمی‌توانند در آن جا شوند و همراهان پدرسالار، خانواده سلطنتی، بویارها و نگهبانان وزنه تعادل
خانواده سلطنتی، بویارها و نگهبانان وزنه تعادل قابل‌توجهی را تشکیل خواهند داد. سوفیا همراه با دیگر دختران خانواده سلطنتی هم در این مناظره حضور و در آن نقشی فعال داشت. در جامعه سنتی روسیه آن روزگار، حضور زنان در چنین گردهمایی‌هایی «شرم‌آورانه» بود. پس از کشمکش‌های فراوان، سرانجام خووانسکی و باورمندان کهن با مجلس در کاخ مناظر موافقت کردند و این مناظره دینی پرحاشیه در ۵ ژوئیه برگزار شد. هیئت رسمی کلیسا توسط پاتریارک یواخیم و باورمندان کهن توسط "نیکیتا پوستوسویات" رهبری می‌شد. بحث در نهایت به اتهامات متقابل به
رهبری می‌شد. بحث در نهایت به اتهامات متقابل به بدعت و جهل و در نهایت، به فحش و تقریباً دعوا ختم شد. باورمندان کهن کاخ را با سرهای برافراشته ترک کردند و علناً پیروزی کامل خود را در میدان سرخ اعلام کردند. در این هنگام در اتاق مناظر، سوفیا به نمایندگان استرلتسی گفت: «به چه نگاه می‌کنید؟ آیا خوب است که چنین مردان نادانی با عصیان نزد ما بیایند و همه ما را آزار دهند و هیاهو راه بیندازند؟ آیا شما خدمتگزاران وفادار پدربزرگ، پدر و برادر ما با انشقاق‌گرایان یکدل هستید؟ شما که بندگان باوفای ما دانسته می‌شوید چرا چنین
شما که بندگان باوفای ما دانسته می‌شوید چرا چنین جاهلانی را روا می‌دارید؟ اگر ما باید در چنین بردگی باشیم، دیگر تزارها و ما نمی‌توانیم اینجا زندگی کنیم. بیایید به شهرهای دیگر برویم و چنین نافرمانی و خرابی را به گوش همه مردم برسانیم.» این سخنان حاوی یک تهدید آشکار بود؛ در صورت خروج از مسکو و رهایی از قیومیت استرلتسی‌ها، دولت می‌توانست یک گروه شبه‌نظامی وفادار که قادر به سرکوب استرلتسی‌ها باشند، بسیج کند. از این‌رو سپاه استرلتسی دست از حمایت باورمندان کهن کشید و آنها را به اغتشاش و تمایل به خیزش علیه حاکمیت
و آنها را به اغتشاش و تمایل به خیزش علیه حاکمیت متهم کرد. در عصر همان روز، استرلتسی‌ها به سراغ نیکیتا پوستوسویات رفتند و او را سر بریدند. خووانسکی به سختی توانست باقی باورمندان کهن را که قبلاً امنیت آنها را تضمین کرده بود نجات دهد. پس از این ماجرا، سوفیا دیگر روی کمک خووانسکی حساب نکرد و او را یکی از مخالفان اصلی خود به شمار آورد. وابستگی دولت به سپاه استرلتسی تا اواسط ماه اوت ادامه داشت. ایوان خووانسکی همچنان قدرت حقیقی را در اختیار داشت و احتمالاً در نظر داشت خود را به عنوان نایب‌السلطنه جدید، به دولت
داشت خود را به عنوان نایب‌السلطنه جدید، به دولت تحمیل کند. تا اینکه سوفیا راهی برای خلاصی از وی پیدا کرد. در ۱۹ اوت، یک راهپیمایی مذهبی در صومعه دونسکووی برگزار می‌شد که طبق عرف، فرمانروایان نیز در آن شرکت می‌کردند. او نقشه کشید تا با جلب توجهی، خووانسکی را فریب دهد و سپس مخفیانه او را به قتل برساند. سوفیا با استفاده از این فرصت اجماع در صومعه، همراه با کل خانواده سلطنتی و به ظاهر تحت اسکورت نگهبانان با هدف رفتن به صومعه، مسکو را ترک کردند. اما مسیر خود را عوض کردند و با دور زدن مسکو، در ۱۴ سپتامبر با
را عوض کردند و با دور زدن مسکو، در ۱۴ سپتامبر با دومای بویار در صومعه دیگر به نام تریتینی-سرگیوس در روستای "وزدویژنسکویه" جمع شدند. این تحرکات استرلتسی‌ها را نگران کرد. ایوان خووانسکی و پسر بزرگش "آندری خووانسکی" برای آگاهی از وضعیت به سراغ آنها رفتند؛ اما در ۱۷ سپتامبر در منطقه پوشکینو، جایی که شب را در مسیر می‌گذراندند، توسط یک گروه از گارد سلطنتی دستگیر شدند. گارد آنها را به عنوان زندانی به وزدویژنسکویه آورد و در حومه آنجا با حضور چند بویار، اتهام «قصد نابودی تزارها» و «غصب تاج و تخت» به آنها زده شد و
نابودی تزارها» و «غصب تاج و تخت» به آنها زده شد و پس از قرائت حکم‌شان، پدر و پسر هر دو بلافاصله اعدام شدند. نقشه فوق خیلی سریع اجرا شد. سوفیا مقر خود را به ترینیتی-سرگیوف منتقل کرد و با کمک "فئودور لئونتیویچ شاکلوویتی" شروع به جمع آوری یک قوای شبه‌نظامی برای سرکوب کردن سپاه استرلتسی کرد. سرانجام. با خبر ناگهانی از دست دادن رهبر خود، استرلتسی‌ها تمام توانایی خود را برای هرگونه عمل قاطعی از دست دادند. آنها تومارهایشان را یکی پس از دیگری برای سوفیا فرستادند که در آنان از او می‌خواستند که آنها را از رحمت خود
در آنان از او می‌خواستند که آنها را از رحمت خود محروم نکند و قول دادند که صادقانه با جان‌شان به او خدمت خواهند کرد. آنها ایوان، کوچک‌ترین پسر خووانسکی مقتول را هم به ترینیتی فرستادند که متعاقباً به تبعید فرستاده شد. در ماه اکتبر، سپاه استرلتسی توماری ارسال کردند که در آن اقدامات‌شان در ۱۵ تا ۱۸ مه را اقداماتی «جنایتکارانه» دانسته، از تزارها طلب رحمت کرده و خود فرمان سلطنتی برای تخریب ستون یادبود در محل اعدام را که زمانی به خواست خودشان به عنوان تضمینی در برابر آزار و شکنجه ساخته شده بود، خواستار شدند.
برابر آزار و شکنجه ساخته شده بود، خواستار شدند. سوفیا به استرلتسی‌ها قول بخشش داد و تنها "الکسی یودین"، نزدیک‌ترین دستیار خووانسکی را اعدام کرد که توسط استرلتسی‌ها مورد خیانت قرار گرفت. منشی دوما، فئودور شاکلوویتی، به فرماندهی سپاه استرلتسی منصوب شد که نظم و انضباط را به ارتش بازگرداند و عمدتاً بدون سرکوب عمل می‌کرد. در آغاز ماه نوامبر، دربار سلطنتی به مسکو بازگشت. تنها ناتالیا ناریشکینا ماندن در کرملین را که همه‌چیز در آنجا تحت کنترل میلوسلاوسکی‌ها بود، برای خود و پسرش ناامن دانست. او زندگی در اقامتگاه
برای خود و پسرش ناامن دانست. او زندگی در اقامتگاه محلی شوهر فقیدش الکسی میخایلوویچ در روستای "پرئوبراژنسکویه"، در کنار حمایت مردم وفادار را انتخاب کرد. تزار پتر جوان در آنجا زندگی می‌کرد و فقط برای شرکت در مراسماتی که حضور او در آنها ضروری بود به مسکو می‌آمد. رژیم سوفیا آلکسیونا تحت سلطنت اسمی پتر یکم و ایوان پنجم که در نتیجه این شورش استرلتسی‌ها ایجاد شد، ۷ سال باقی ماند. تا اینکه در سپتامبر سال ۱۶۸۹ و به دنبال تشدید رقابت میان پیتر بالغ و سوفیا، دولتش سقوط کرد و از قدرت برکنار شد. پس از آن دربار دوباره
کرد و از قدرت برکنار شد. پس از آن دربار دوباره به دست ناریشکین‌ها افتاد.
جرالد جینکس «جری» موش یکی از دو شخصیت اصلی در سری کارتون‌های تام و جری است. این شخصیت توسط ویلیام هانا و جوزف باربرا خلق شده‌است. جری موش قهوه ای انسان نمایی است که اولین بار در سال ۱۹۴۰ در یک انیمیشن کوتاه ظاهر شد. نام این شخصیت داستانی هنگام نمایش اولین قسمت این انیمیشن در سال ۱۹۴۰، جینکس بود اما از قسمت دوم به بعد «جری» نام گرفت. او بعضی وقت ها بدجنس و خود شیفته است و چون باهوش و خوش شانس تر از تام است روزگار را برایش سیاه میکند اما زیاد میبینیم این دو باهم متحد شوند
نبرد سدان طی جنگ فرانسه و پروس در روز ۱ سپتامبر ۱۸۷۰ میلادی رخ داد. این نبرد در نهایت به اسارت امپراتور ناپلئون سوم و عده زیادی از فرانسویان و سقوط دولت فرانسه انجامید. با این پیروزی پروسی‌ها، عملاً جنگ خیلی زود به نفع آنان تغییر یافت و حکومت ملی فرانسه نیز تبدیل به جمهوری شد. ارتش ۱۲۰ هزار نفری فرانسه معروف به لشکر شالون، تحت فرماندهی مارشال پاتریس دو مک ماهون و با همراهی امپراتور ناپلئون سوم تلاش کرد که محاصره شهر متز را بشکند. متز توسط ارتش پروس زیر محاصره شدیدی قرار گرفته بود. لشکر سوم پروس به فرماندهی
شدیدی قرار گرفته بود. لشکر سوم پروس به فرماندهی فیلد-مارشال هلموت فون مولتکه و با همراهی شاه پروس ویلهلم اول و صدراعظم اتو فون بیسمارک، ارتش مک ماهون را در سدان زمینگیر کرد. مک ماهون نیز طی نبرد زخمی شد و ارتش فرانسه نیز مدتی بعد تسلیم گشت. پایان نبرد. در پایان روز ناپلئون سوم، در حالی که هیچ امیدی به ادامه جنگ نداشت، دستور پایان نبرد را صادر کرد. فرانسویان متحمل ۱۷ هزار کشته و زخمی و ۲۱ هزار اسیر شدند. ناپلئون سوم فرمان داد که پرچم سفید را به نشانه آتش‌بس به اهتزاز درآورند و خود نیز روز بعد، ۲ سپتامبر