payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشد. مقررات دولتی به قوانینی گفته می‌شود که دولت برای تنظیم یک دین وضع می‌کند و مقررات اجتماعی تبعیض علیه شهروندان است زیرا آنها به یک یا چند دین پایبند هستند. در واقع، در برخی کشورها آزار دینی منجر به خشونت دینی و مشکل حقوق بشر می‌شود. پاکسازی مذهبی. پاکسازی مذهبی نوواژه‌ای است برای یک نوع از اذیت و آزار مذهبی که در آن یکدستی دینی در سرزمین تحت کنترل اکثریت دینی، از طریق ابزارهایی مانند حبس، اخراج، یا مرگ بر اعضای یک اقلیت دینی به دست می‌آید.
وقایع مارس یا روزهای مارس نزاع بین قومی و کشتارجمعی تا ۱۲٬۰۰۰ آذربایجانی و دیگر مسلمانان است که بین ۳۰ مارس تا ۲ آوریل ۱۹۱۸ در شهر باکو و نواحی نزدیکش در فرمانداری باکوی جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی به وقوع پیوست. این وقایع که کشمکش بین بلشویک‌ها با حمایت فدراسیون انقلابی ارمنی در یک سو و حزب آذربایجانی مساوات در سوی دیگر آن را تسهیل کرد، به شایعاتی در خصوص یک قیام احتمالی مسلمانان در میان نیروهای بلشویک و داشناک دامن زد و به ایجاد کمون کوتاه مدت ۲۶ روزه باکو در آوریل ۱۹۱۸ انجامید. بیشتر منابع تاریخی
باکو در آوریل ۱۹۱۸ انجامید. بیشتر منابع تاریخی و گزارش‌ها وقایع مارس را در پیش زمینه ناآرامی جنگ داخلی تفسیر می‌کنند، در حالی که منابع معاصر جمهوری آذربایجان رسماً از وقایع مارس به عنوان "نسل‌کشی" () یاد می‌کنند. در پی این وقایع، روزهای سپتامبر رخ داد که ۱۰٬۰۰۰ ارمنی‌تبار از سوی اردوی اسلام قفقاز و همپیمانان محلی آذری آنها در پی تسخیر باکو کشتار جمعی شدند.
متفقین در جنگ جهانی دوم بمباران‌های استراتژیک بسیاری انجام دادند. هامبورگ به عنوان بندری بزرگ و مرکزی صنعتی و محل پالایش نفت در سرتاسر جنگ هدف حمله قرار گرفت. پایگاه قدیمی‌ترین کارخانه دینامیت جهان، ساخته آلفرد نوبل هم در نزدیکی هامبورگ بود. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و آمریکا در ژوئیه ۱۹۴۳ در یکی از بزرگ‌ترین طوفان‌های آتشین خود در جنگ جهانی دوم حدود ۳۷٬۰۰۰ تن را کشته و ۱۸۰٬۰۰۰ تن را زخمی کرده و ۶۰ درصد از خانه‌های شهر را نابود کردند.
بدعت دینی به هر نوع باور یا نظریه‌ای گفته می‌شود که در مغایرت با برخی باورها یا آداب و رسوم بنیادی یک دین باشد. بدعت با ارتداد تفاوت دارد که ترک صریح دین یا باور است و همچنین با کفرگویی که توهین به مقدسات است تفاوت دارد. بدعت دینی معمولاً به معنی تخطی از قوانین مذهبی یا سنتی و قانون‌های آن است، هر چند برخی افراط‌گرایان سیاسی از آن برای خطاب کردن مخالفان خود استفاده می‌کنند. این واژه حامل بار معنایی رفتار یا عقیده‌هایی است که به احتمال زیاد اخلاقیات پذیرفته شده را تضعیف کرده یا باعث شر ملموس، لعنت یا
شده را تضعیف کرده یا باعث شر ملموس، لعنت یا مجازات‌های دیگر می‌شوند. در برخی ادیان، فرد بدعت‌گذار حامی نمادهای شر مثل شیطان و هرج و مرج در نظر گرفته می‌شود. در فرهنگ‌های تاریخی مسیحی و یهودی و برخی دیگر فرهنگ‌ها ایده‌هایی که بدعت تلقی می‌شدند قانوناً قابل مجازات بودند.
سرمایه‌داری‌ستیزی، ضد-سرمایه‌داری، کاپیتالیسم ستیزی یا آنتی کاپیتالیسم (یا ضد-سرمایه‌گرایی)، نوعی جنبش و ایدئولوژی سیاسی است که دربرگیرندهٔ انواع متنوعی از نگرش‌ها و ایده‌های مخالف با تفکر سرمایه‌داری می‌باشد. از این جهت، ضد-سرمایه‌داران کسانی‌اند که آرزومند جایگزینی سرمایه‌داری با نوع دیگری از نظام اقتصادی، اغلب نوعی سوسیالیسم، می‌باشند. سوسیالیسم. سوسیالیسم، از مالکیت عمومی یا مستقیم کارگران دفاع کرده و طرفدار مدیریت ابزار تولید و تخصیص منابع بوده، و همچنین جامعه‌ای را خواهانند که در آن برای تمام افراد،
جامعه‌ای را خواهانند که در آن برای تمام افراد، دسترسی برابر به منابع، با روش مساوات‌خواهی وجود داشته باشد. سوسیالیست‌ها می‌گویند که تجمع سرمایه از طریق اثرات جانبی موجب اتلاف منابع شده که نیازمند اقدامات تنظیم‌کننده و اصلاح‌گر هزینه‌برداری می‌باشد. همچنین اشاره می‌کنند که این فرایند موجب ایجاد صنایع و اعمال زائدی است که وجودشان تنها جهت ایجاد تقاضای کافی برای محصولاتی است که فروششان سودآور باشند (همچون تبلیغات پر-فشار)؛ ازین رو به جای ارضاء نیازهای اقتصادی، صرفاً حجم تولیدات بالا می‌رود. سنت‌گرایی. طیف‌های
صرفاً حجم تولیدات بالا می‌رود. سنت‌گرایی. طیف‌های سنت‌گرا و محافظه‌کار جامعه ممکن است نسبت به کاپیتالیسم لیبرال نظر مساعدی نداشته باشند. خصوصاً در قاره اروپا بسیاری از افراد محافظه کار و سنت‌گرا از تأثیرات سرمایه‌داری بر فرهنگ و آداب و سنن ناراضی می‌باشند. اکوفمینیسم. اکوفمینیست‌ها در مورد رابطه سرمایه‌داری و جهان طبیعت انتقاد دارند و لذا با تغییر و تحول در طبیعت برای خدمت به اهداف و منافع انسان مخالف هستند. آن‌ها ذات سرمایه‌داری را باعث کاهش رابطه دوستانه انسان‌ها با یکدیگر و با جهان طبیعت می‌دانند. آن‌ها
با یکدیگر و با جهان طبیعت می‌دانند. آن‌ها سرمایه‌داری را به‌عنوان یک ساخت‌ و‌ ساز پدرسالارانه می‌دانند که بر اساس استثمار زنان، استثمار طبیعت و استعمار مردم دیگر شکل گرفته‌است. فاشیسم. فاشیسم در مورد سرمایه‌داری مواضع مختلط دارد. در عین حال که از حقوق مالکیت خصوصی و حکومت محوری و کورپوراتیسم حمایت می‌کند، ولی موضعی خصمانه نسبت به مفاهیم لسه فر سرمایه‌داری ، سیستم بازار آزاد، تجارت آزاد، فردگرایی اقتصادی، فرهنگ مصرف‌گرایی، و فرهنگ بورژوایی دارد. فاشیسم نیز همانند مارکسیسم، معتقد است که تضاد طبقاتی، حفظ یک
همانند مارکسیسم، معتقد است که تضاد طبقاتی، حفظ یک ویژگی ذاتی در جوامع سرمایه‌داری است. به همین دلیل به دنبال آن است که فاصله طبقاتی را توسط دولت جبران کند. مذهب. کلیسای کاتولیک، ربا را منع نموده‌است؛ ولی با شورش رفرم‌های پروتستانی علیه تعصبات پاپی و با فرارسیدن عصر روشنگری و رد آموزش‌های اخلاقی پاپی، «مسیحیت اروپا» برخی از انواع شارژ و بهره را پذیرفت. این امر موجب برخی تغییرات اجتماعی گردید که اجازه می‌داد فئودالیسم با کاپیتالیسم یا سایر روش‌های حکومت جایگزین شود. مسیحیت منبع انتقادات بسیاری از سرمایه‌داری
شود. مسیحیت منبع انتقادات بسیاری از سرمایه‌داری به‌خصوص آن جنبه‌های مادی آن بوده‌ است. جنبش‌های ضد جهانی‌سازی. جنبش ضد جهانی‌سازی جنبشی فعال در سراسر جهان است. این جنبش منتقد جهانی شدن سرمایه‌داری می‌باشد. فعالان ضد جهانی‌سازی از ماهیت غیر دموکراتیک نهادینه‌شدن سرمایه‌داری در جهان انتقاد دارند. آن‌ها مخالف با ترویج جهانی نئولیبرالیسم هستند و معتقدند که نهادهای بین‌المللی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی که از مروجین جهانی نئولیبرالیسم هستند به اثرات غالباً ویرانگر سرمایه‌داری جهانی در شرایط
اثرات غالباً ویرانگر سرمایه‌داری جهانی در شرایط محلی کشورها بی‌توجه هستند. جلسات این نهادها اغلب با اعتراضهای شدید فعالان جنبش ضد جهانی‌سازی مواجه شده‌اند.
علی صمدی احدی (زاده ۱۳۵۱ در تبریز، ایران) فیلم‌ساز و کارگردان ایرانی-آلمانی و برنده چندین جایزه سینمایی از جمله جایزه فیلم سال آلمان است. از مهم‌ترین فیلم‌های او می‌توان به "سالامی علیکم" و "بچه‌های گم‌شده" اشاره کرد.همچنین فیلم انمیشین (( 2021 ، "بچه‌های گم‌شده" (۲۰۰۵) فیلمی مستند دربارهٔ زندگی سخت کودکان سرباز شمال اوگاندا است و جایزه فیلم سال آلمان را دریافت کرده است. "سالامی علیکم" از فیلم‌های پرفروش در آلمان، فیلمی کمدی است که به زبان طنز به ایرانیان مهاجر آلمان و روابط آلمانیان و مهاجران می‌پردازد.
مهاجر آلمان و روابط آلمانیان و مهاجران می‌پردازد. فیلم "موج سبز" او ترکیبی از پویانمایی و فیلم مستند بی‌واسطه است. زندگی. علی صمدی احدی در سال ۱۳۵۱ در تبریز زاده شده و تا ۱۳ سالگی در ایران زندگی می‌کرد. در زمان جنگ ایران و عراق هنگامی که ۱۳ ساله بود به تنهایی از ایران گریخت و به آلمان مهاجرت کرد. او در آلمان تحصیل را ادمه داد در رشته‌های جامعه‌شناسی و سینما و تلویزیون (ارتباطات بصری) تحصیل کرد. سپس به عنوان فیلمساز و فیلمنامه‌نویس مستقل کار خود را آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد. علی صمدی تا سال ۲۰۰۴ که
که تا امروز ادامه دارد. علی صمدی تا سال ۲۰۰۴ که "بچه‌های گم‌شده" را ساخت همواره فیلم کوتاه و مستند می‌ساخت. مستند "بچه‌های گم‌شده" دربارهٔ زندگی سخت کودکان سرباز شمال اوگاندا، مستند تلخ بسیار موفقی بود و جایزه‌هایی مانند جایزه فیلم سال آلمان را دریافت کرد. او پس از وقفه‌ای سه ساله فیلم کمدی "سالامی علیکم" را دربارهٔ مهاجران ایرانی در آلمان ساخت که به گفتهٔ خودش برگرفته از تجربیات و زندگی شخصی‌اش در آلمان بود. صمدی احدی می‌گوید «تم فیلم بیشتر در مورد جستجوی وطن است. یک وطن جدید که در مورد خیلی از ایرانی‌های
است. یک وطن جدید که در مورد خیلی از ایرانی‌های مقیم خارج از کشور، صادق است. دوره و زمانه گاهی آدم را مجبور می‌کند قبول کند جایی که زندگی می‌کند، وطن او شده است.» پرداخت شخصیت و فضا سازی آلمان شرقی نیز از جنبه‌های بسیار موفق این فیلم است.
حالت به روی افتاده و پیشانی بر زمین نهاده را اصطلاحاً دَمَر یا دَمَرو می‌گویند. اصل این واژه «دیم به رو» است که دیم در فارسی به معنای صورت است. در جراحی. قرارگیری دمرو متداول‌ترین وضعیت در اعمال جراحی ستون مهره و نخاع می‌باشد.نخست بیمار در وضعیت طاق‌باز بیهوش گردیده و سپس توسط تیم جراحی به حالت صاف بر روی شکم برگردانده می‌شود. نقاط تحت فشار. گونه، قسمت جلویی دنده‌ها، خارایلیاک پیشین، کشکک و انگشتان پا که می‌توان با قرار دادن یک بالش در زیر پا از انگشتان محافظت نمود. در چه عمل‌هایی به کار می‌رود؟.
محافظت نمود. در چه عمل‌هایی به کار می‌رود؟. لامینکتومی، رگ‌های واریسی، عمل‌های جراحی پشت قفسهٔ سینه و سینوس پایلونیدال.
توسعه چابک نرم‌افزار یا توسعه نرم‌افزاری چابک گروهی از متدهای توسعهٔ نرم‌افزار مبتنی بر تکرار و به شکل تدریجی است که در آنها، راه‌حل‌ها از طریق خودسازمان‌دهی و همکاری بین تیم‌های مختلف کاری، انجام می‌شوند. این روش برنامه‌ریزی تطبیقی، توسعه و تحویل تکاملی و رویکرد زمان بسته‌بندیِ تکرارشونده را ارتقا می‌بخشد و پاسخ‌های سریع و انعطاف‌پذیر برای انجام تغییرات را تقویت می‌کند. در واقع چابک‌سازی یک چارچوب مفهومی است که پیش‌بینی تعاملات در سراسر چرخهٔ توسعه را بهبود می‌بخشد. بیانیهٔ چابک در سال ۲۰۰۱ این اصطلاح را
می‌بخشد. بیانیهٔ چابک در سال ۲۰۰۱ این اصطلاح را معرفی کرد. تاریخچه. سوابق. متدهای توسعهٔ افزایشی نرم‌افزار به سال ۱۹۵۷ برمی‌گردند. در سال ۱۹۷۴، E.A. Edmonds در مقاله‌ای فرایند توسعهٔ تطبیقی نرم‌افزار را معرفی کرد. هم‌زمان و به‌طور مستقل متدهای مشابه توسعه یافت و توسط مرکز توسعهٔ سیستم‌های شرکت تلفن نیویورک زیر نظر Dan Gielan گسترش یافت. اوایل دههٔ ۱۹۷۰، Tom Gilb شروع به انتشار مفاهیمی در مورد کنترل تحولی پروژه (EVO) کرد، که به مهندسی رقابتی توسعه یافت. در طول نیمه تا انتهای دههٔ 1970 Gielan به‌طور گسترده
طول نیمه تا انتهای دههٔ 1970 Gielan به‌طور گسترده در ایالات متحده در مورد این متدولوژی، تجارب و فواید آن سخنرانی‌هایی ارائه داد. متدهای توسعهٔ به اصطلاح چالاک و چابک نرم‌افزار اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به صورت یک عکس‌العمل در مقابل متدهای سنگین آبشاری مطرح شد، که توسط منتقدان آن به صورت یک مدل توسعهٔ به شدت منظم، دسته‌بندی‌شده، میکرو مدیریتی و آبشاری توصیف شده‌است. استدلال‌کنندگان متدهای چالاک و چابک ادعا می‌کنند، این متدها به منزلهٔ بازگشت به تجارب توسعهٔ نرم‌افزار در اوایل تاریخ هستند. پیاده‌سازی‌های اولیهٔ متدهای
اوایل تاریخ هستند. پیاده‌سازی‌های اولیهٔ متدهای چابک، شامل Rational Unified Process (1994)، Scrum (1995)، Crystal Clear، برنامه‌نویسیExtreme (1996)، توسعهٔ تطبیقی نرم‌افزار، توسعهٔ ویژگی‌محور و متد توسعهٔ سیستم‌های دینامیک (DSDM، ۱۹۹۵) می‌شود. بعد از انتشار بیانیهٔ چابک در سال ۲۰۰۱، اکنون این‌ها به‌طور معمول به متدولوژی‌های چابک برمی‌گردند. بیانیه‌ی چابک. در فوریهٔ ۲۰۰۱، تعداد ۱۷ توسعه‌دهندهٔ نرم‌افزار، در Snowbird یوتا ملاقاتی داشتند تا در مورد متدهای توسعهٔ چالاک گفتگو کنند. آن‌ها برای توصیف رویکردی که
چالاک گفتگو کنند. آن‌ها برای توصیف رویکردی که اکنون به عنوان «توسعهٔ چابک نرم‌افزار» شناخته می‌شود، بیانیه‌ای برای توسعهٔ چابک نرم‌افزار منتشر کردند. بعضی از نویسندگان این بیانیه، اتحاد Agile را ایجاد کردند؛ یک سازمان غیرانتفاعی که توسعهٔ نرم‌افزار را بر اساس اصول این بیانیه ترویج می‌دهد. بیانیهٔ چابک به شرح زیر است: ما با توسعه نرم‌افزار و کمک به دیگران در انجام آن، در حال کشف راه‌های بهتری برای توسعهٔ نرم‌افزار هستیم. از این کار به ارزش‌های زیر می‌رسیم: ۱- افراد و تعاملات بالاتر از فرایندها و ابزارها ۲-
افراد و تعاملات بالاتر از فرایندها و ابزارها ۲- نرم‌افزار کارکننده بالاتر از مستندات جامع ۳- مشارکت مشتری بالاتر از قرارداد کاری ۴- پاسخگویی به تغییرات بالاتر از پیروی از یک برنامه با آنکه موارد سمت چپ ارزشمند هستند ولی ما برای موارد سمت راست ارزش بیشتری قائل هستیم. معنی موارد سمت راست این بیانیه در مفهوم توسعهٔ چابک نرم‌افزار در زیر توضیح داده شده است: افراد و تعاملات بالاتر از فرایندها و ابزارها. افراد مهم‌ترین نقش را در پیروزی یک پروژه دارند. یک فرایند عالی بدون نیروی مناسب منجر به شکست می‌گردد و بر عکس
بدون نیروی مناسب منجر به شکست می‌گردد و بر عکس افراد قوی تحت فرایند وضعیت ناکارآمد خواهند بود. یک نیروی قوی لازم نیست که برنامه‌نویسی عالی باشد، بلکه کافیست که یک برنامه‌نویسی معمولی با قابلیت همکاری مناسب با سایر اعضای تیم باشد. کار کردن با دیگران و تعامل درست و سازنده با سایر اعضای تیم خیلی مهم‌تر از این است که یک برنامه‌نویس با هوش باشد. برنامه نویسان معمولی که تعامل درستی با یکدیگر دارند به مراتب موفق‌تر هستند از تعدادی برنامه‌نویس عالی که قدرت تعامل مناسب با یکدیگر را ندارند. در انتخاب ابزارها آنقدر
با یکدیگر را ندارند. در انتخاب ابزارها آنقدر وقت نگذارید که کار اصلی و تیم را فراموش کنید. به عنوان مثال می‌توانید در شروع به جای بانک اطلاعاتی از فایل استفاده کنید، به جای ابزار کنترل کد گران‌قیمت از برنامه رایگان کدباز استفاده کنید. باید به هیچ ابزاری عادت نکنید و صرفاً به آن‌ها به عنوان امکانی جهت تسهیل فرایندها نگاه کنید. نرم‌افزار کارکننده بالاتر از مستندات جامع. نرم‌افزار بدون مستندات فاجعه است. کد برنامه ابزار مناسبی برای تشریح سیستم نرم‌افزاری نیست. تیم باید مستندات قابل فهم برای مشتری بسازد تا
تیم باید مستندات قابل فهم برای مشتری بسازد تا ابعاد سیستم از تجزیه تحلیل تا طراحی و پیاده‌سازی آن را تشریح نماید. با این حال، مستندات زیاد از مستندات کم بدتر است. ساخت مستندات زیاد نیاز به وقت زیادی دارد و وقت بیشتری را می‌گیرد تا آن را با کد برنامه به روز نمایید. اگر آن‌ها با یکدیگر به روز نباشند باعث درک اشتباه از سیستم می‌شوند. بهتر است که همیشه مستندات کم حجمی از منطق و ساختار برنامه داشته باشید و آن را به روز نمایید. البته آن‌ها باید کوتاه و برجسته باشند. کوتاه به این معنی که ۱۰ تا ۲۰ صفحه بیشتر نباشد
کوتاه به این معنی که ۱۰ تا ۲۰ صفحه بیشتر نباشد و برجسته به این معنی که طراحی کلی و ساختار سطح بالای سیستم را بیان نمایند. اگر فقط مستندات کوتاه از ساختار و منطق سیستم داشته باشیم چگونه می‌توانیم اعضای جدید تیم را آموزش دهیم؟ پاسخ کار نزدیک شدن به آن‌ها است. ما دانش خود را با نشستن در کنار آن‌ها و کمک کردن به آن‌ها انتقال می‌دهیم. ما آن‌ها را بخشی از تیم می‌کنیم و با تعامل نزدیک و رو در رو به آن‌ها آموزش می‌دهیم. مشارکت مشتری بالاتر از قرارداد کاری. نرم‌افزار نمی‌تواند مثل یک جنس سفارش داده شود. شما
نمی‌تواند مثل یک جنس سفارش داده شود. شما نمی‌توانید یک توصیف از نرم‌افزاری که می‌خواهید را بنویسید و آنگاه فردی آن را بسازد و در یک زمان معین با قیمت مشخص به شما تحویل دهد. بارها و بارها این شیوه با شکست مواجه شده است. این قابل تصور است که مدیران شرکت به اعضای تیم توسعه بگویند که نیازهای آن‌ها چیست، سپس اعضای تیم بروند و بعد از مدتی برگردند و یک سیستمی که نیازهای آن‌ها را برآورده می‌کند بسازند. اما این تعامل به کیفیت پایین نرم‌افزار و در نهایت شکست آن می‌انجامد. پروژه‌های موفق بر اساس دریافت بازخورد مشتری
پروژه‌های موفق بر اساس دریافت بازخورد مشتری در بازه‌های زمانی کوتاه و مداوم است. به جای وابستگی به قرارداد یا دستور کار، مشتری به‌طور تنگاتنگ با تیم توسعه کار کرده و مرتباً اعمال نظر می‌کند. قراردادی که مشخص‌کننده نیازمندیها، زمانبندی و قیمت پروژه است، اساساً نقص دارد. بهترین قرارداد این است که مشتری در ازای اینکه زودتر به نرم‌افزار سفارش داده شده خود برسد متعهد شود دفعات بیشتری به‌طور تنگاتنگ با تیم توسعه تعامل داشته باشد. پاسخگویی به تغییرات بالاتر از پیروی از یک برنامه. توانایی پاسخ به تغییرات اغلب
پیروی از یک برنامه. توانایی پاسخ به تغییرات اغلب تعیین‌کنندهٔ موفقیت یا شکست یک پروژهٔ نرم‌افزاری است. وقتی که طرحی را می‌ریزیم باید مطمئن شویم که به اندازهٔ کافی انعطاف‌پذیر است و آمادگی پذیرش تغییرات در سطح تجاری و تکنولوژی را دارد. مسیر یک پروژهٔ نرم‌افزاری نمی‌تواند برای بازه زمانی طولانی برنامه‌ریزی شود. اولاً احتمالاً محیط تغییر می‌کند و باعث تغییر در نیازمندی‌ها می‌شود. ثانیاً همین که سیستم شروع به کار کند مشتریان نیازمندی‌های خود را تغییر می‌دهند؛ بنابراین اگر بدانیم که نیازها چیست و مطمئن شویم که
اگر بدانیم که نیازها چیست و مطمئن شویم که تغییر نمی‌کنند، قادر به برآورد مناسب خواهیم بود، که این شرایط بعید است. یک استراتژی خوب برای برنامه‌ریزی این است که یک برنامه‌ریزی دقیق برای یک هفتهٔ بعد داشته باشیم و یک برنامه‌ریزی کلی برای سه ماه بعد. اصول چابک. بر اساس نظرات Kent Beck، بیانیهٔ چابک، بر ۱۲ اصل استوار است: در سال ۲۰۰۵، گروهی به ریاست Alistair Cockburn و Jim Highsmith ضمیمه‌ای تحت عنوان «اعلامیهٔ وابستگی» برای اصول مدیریت پروژه نوشتند، که مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری را بر اساس متدهای توسعهٔ
پروژه‌های نرم‌افزاری را بر اساس متدهای توسعهٔ نرم‌افزار پیش ببرد.. مشخصات. متدهای توسعهٔ چابک مشخص زیادی وجود دارند، که بیشترشان توسعه، کار تیمی، همکاری و سازگاری فرایند در چرخهٔ حیات پروژه را ترفیع می‌دهند. متدهای چابک وظایف را به گام‌های کوچک با کمترین میزان برنامه‌ریزی می‌شکنند که به‌طور مستقیم با برنامه‌ریزی‌های طولانی‌مدت درگیر نیستند. تکرارها فریم‌های (بسته‌های زمانی) کوتاه‌مدتی هستند که معمولاً بین یک تا چهار هفته طول می‌کشند. هر تکرار دارای یک تیم متقابل عملکردی در تمام مأموریت‌ها است: تحلیل
تیم متقابل عملکردی در تمام مأموریت‌ها است: تحلیل نیازمندی‌ها، طراحی، کدنویسی، واحد تست، و قبولی در تست. در پایان هر تکرار یک محصول کاری به ذی‌نفعان نشان داده می‌شود. این، ریسک کلی را به حداقل رسانده و اجازه می‌دهد پروژه خیلی سریع با تغییرات منطبق شود. ممکن است یک تکرار قابلیت کافی برای تضمین پخش در بازار را نیفزاید، اما هدف، انتشار در دسترس (با حداقل شکاف) در پایان هر تکرار است. شاید تکرارهای چندگانه نیاز به انتشار یک محصول یا ویژگی‌های جدید داشته باشند. ترکیب تیم در یک پروژهٔ چابک معمولاً عملکردی متقابل و
تیم در یک پروژهٔ چابک معمولاً عملکردی متقابل و خودسازمان‌دهی است، بدون توجه به هرگونه سلسله‌مراتب شرکتی یا نقش‌های شرکتی اعضای تیم. اعضای تیم به‌طور معمول مسئولیت وظایفی را که قابلیت نیازهای تکرار را ارائه می‌دهد، بر عهده می‌گیرند. آن‌ها به صورت جداگانه تصمیم می‌گیرند که چگونه با نیازمندی‌های یک تکرار مواجه شوند. متدهای چابک، وقتی تیم‌ها با هم در یک مکان هستند، بر ارتباطات رو در رو برای تمام مستندات نوشته‌شده تأکید دارد. بیشتر تیم‌های چابک در یک دفتر تک‌واحدی (به نام bullpen) کار می‌کنند، که چنین ارتباطاتی
(به نام bullpen) کار می‌کنند، که چنین ارتباطاتی را تسهیل می‌کند. به منظور ساده کردن ارتباطات و همکاری تیمی، گروه معمولاً کوچک (بین ۵ تا ۹ نفره) است. پروژه‌های بزرگ توسعه می‌توانند توسط تیم‌های کاری چندگانه در راستای یک هدف رایج یا در بخش‌های متفاوت یک پروژه تحویل شوند. ممکن است این امر نیاز به هماهنگی اولویت‌های تمام تیم‌ها داشته باشد. وقتی تیمی در مکان‌های مختلفی کار می‌کند، افراد ارتباط روزانه‌شان را از طریق ویدئو کنفرانس، صدا، ایمیل و... حفظ می‌کنند. مهم نیست چه دیسیپلین‌های توسعه‌ای لازم است، هر تیم
نیست چه دیسیپلین‌های توسعه‌ای لازم است، هر تیم چابک، یک پاسخگوی مشتری دارد. این شخص توسط ذی‌نفعان به نمایندگی انتخاب می‌شود و یک تعهد فردی ایجاد می‌کند که برای پاسخگویی به سؤالات اواسط تکرار، در دسترس توسعه‌دهندگان باشد. در انتهای هر تکرار، ذی‌نفعان و نمایندهٔ مشتریان پیشرفت را بررسی می‌کنند، اولویت‌ها را با دید بهینه‌سازی بازگشت سرمایه (ROI) مجدداً می‌سنجند و از انطباق نیازهای مشتری با اهداف شرکت اطمینان حاصل می‌کنند. بیشتر پیاده‌سازی‌های چابک از ارتباطات غیررسمی، روزانه و رو در رو در میان اعضای تیم بهره
غیررسمی، روزانه و رو در رو در میان اعضای تیم بهره می‌گیرند. این به‌طور خاص شامل نمایندهٔ مشتری و هر کدام از ذی‌نفعان علاقه‌مند به عنوان ناظر می‌شود. در یک جلسهٔ مختصر، هر کدام از اعضای تیم گزارش می‌دهند که در روز گذشته چه کرده‌اند، قصد دارند در روز جاری چه کارهایی انجام دهند و موانع پیش روی‌شان کدامند. این ارتباطات رو در رو مشکلات را به محض بروز، افشا می‌کند. «این جلسات روزانه، گاهی به صورت ایستاده یا نشست‌های اسکرام هر روز در یک زمان و مکان ثابت برگزار می‌شوند و نباید بیش از ۱۵ دقیقه طول بکشند. معمولاً
و نباید بیش از ۱۵ دقیقه طول بکشند. معمولاً جلسات ایستاده این نقش را دارند.» توسعهٔ چابک بر کار نرم‌افزار به عنوان مقیاس اصلی پیشرفت تأکید دارد، که با مزیت ارتباطات رو در رو در هم آمیخته شده، و نسبت به سایر متدها مستندات مکتوب کمتری تولید می‌شود. متد چابک ذی‌نفعان را به اولویت‌بندی «خواسته‌ها» با نتایج حاصل از سایر تکرارها، بر اساس ارزش کسب‌وکار مشاهده‌شده در ابتدای تکرار (که با عنوان ارزش‌محور شناخته می‌شود) ترغیب می‌کند. ابزارها و تکنیک‌های خاص، مانند یکپارچه‌سازی مستمر، تست اتوماتیک یا xUnit،
مانند یکپارچه‌سازی مستمر، تست اتوماتیک یا xUnit، برنامه‌نویسی دوجزئی، توسعهٔ آزمون‌محور، الگوهای طراحی، طراحی دامنه‌محور، code refactoring و دیگر تکنیک‌ها اغلب برای بهبود کیفیت و افزایش چابکی پروژه به کار می‌روند. توسعهٔ کمی‌چابک (LAD) چاشنی متدولوژی چابک است که تکنیک‌های دست‌چین را (از طیف وسیع‌تری از پروژه‌های چابک) برای شرکت‌های مناسب مختلف، تیم‌ها، موقعیت‌ها و محیط‌های توسعه به کار می‌بندد. یکی دیگر از جنبه‌های کلیدی LAD متمایل به کاربرمحور بودن است، در درجهٔ اول بر تجارب کاربر و واسط‌های نرم‌افزاری
در درجهٔ اول بر تجارب کاربر و واسط‌های نرم‌افزاری قابل‌استفاده تمرکز می‌کند و برای تحویل آن‌ها متدولوژی‌های چابک را به کار می‌بندد. بیشتر پیاده‌سازی‌های چابک دنیای واقعی در عمل واقعاً LAD هستند، چون ارزش اصلی متدولوژی به انعطاف‌پذیری، معقول بودن و تمرکز بر کارهایی که انجام شده، است. در توسعهٔ چابک نرم‌افزار، یک رادیاتور اطلاعات، صفحه‌نمایشی فیزیکی (معمولاً بزرگ) واقع در صدر دفتر کار است، جایی که رهگذران بتوانند آن را ببینند. این صفحه‌نمایش خلاصه‌ای از آخرین وضعیت محصول (های) نرم‌افزاری را نمایش می‌دهد. این
وضعیت محصول (های) نرم‌افزاری را نمایش می‌دهد. این نام توسط Alistair Cockburn ابداع و در کتاب «توسعهٔ چابک نرم‌افزار» در سال ۲۰۰۲ توصیف شد. ممکن است یک نشانگر نوری برای آگاه کردن اعضای تیم در مورد وضعیت فعلی پروژه‌شان به کار رود. مقایسه با متدهای دیگر. متدهایی در زنجیرهٔ بین انطباقی تا پیشگویانه وجود دارند. متدهای چابک در بخش انطباقی این زنجیره قرار دارند. متدهای انطباقی بر انطباق سریع با واقعیات تغییریافته متمرکز است. وقتی نیازهای یک پروژه تغییر می‌کند، یک تیم انطباقی نیز تغییر می‌کند. یک تیم انطباقی به
تیم انطباقی نیز تغییر می‌کند. یک تیم انطباقی به سختی توضیح می‌دهد که در آینده دقیقاً چه اتفاقی خواهد افتاد. در متد انطباقی هرچه تاریخ دورتر باشد، ابهام در بیان اینکه در آن تاریخ چه اتفاقی خواهد افتاد، بیشتر است. یک تیم انطباقی نمی‌تواند وظایفی را که اعضا در هفتهٔ آینده خواهد داشت گزارش دهد، تنها می‌تواند ترکیب کارهایی را که برای ماه آینده قرار است انجام شود بیان کند. وقتی در مورد انتشار شش ماه از حالا سؤال می‌شود، یک تیم انطباقی ممکن است فقط بتواند بیانیهٔ مأموریت (برای آن انتشار) یا بیانیهٔ ارزش
بیانیهٔ مأموریت (برای آن انتشار) یا بیانیهٔ ارزش موردانتظار در مقابل هزینه را گزارش دهد. در مقابل، متدهای پیشگویانه، بر تحلیل و برنامه‌ریزی آینده به صورت جزئی و برای ریسک‌های شناخته‌شده تمرکز دارد. در نهایت، یک تیم پیشگویانه می‌تواند دقیقاً گزارش دهد که چه ترکیب کار و چه وظایفی در سرتاسر فرایند توسعه برنامه‌ریزی شده‌است. متدهای پیشگویانه بر فاز ابتدایی و اثربخش تحلیل تکیه دارد و اگر این فاز با اشتباه زیادی پیش رود، ممکن است جهت پروژه به سختی اصلاح شود. تیم‌های پیشگویانه اغلب یک هیئت کنترل تغییر ایجاد
تیم‌های پیشگویانه اغلب یک هیئت کنترل تغییر ایجاد می‌کنند تا اطمینان یابند که تنها به تغییرات با ارزش فکر می‌شود. متدهای رسمی، بر خلاف متدهای انطباقی و پیشگویانه، بر تئوری علوم کامپیوتری با طیف گسترده‌ای از انواع مفاهیم ثابت تکیه دارد. یک متد رسمی می‌کوشد تا نبود خطاها را با درجه‌ای از جبرگرایی ثابت کند. بعضی متدهای رسمی مبتنی بر بررسی مدل هستند و مثال‌های متضادی برای کدهایی که نمی‌توان ثابت کرد، فراهم می‌کنند. تیم‌های چابک ممکن است متدهای رسمی بسیار منظمی به کار گیرند. متدهای چابک که از دههٔ ۹۰–۱۹۸۰ توسط
به کار گیرند. متدهای چابک که از دههٔ ۹۰–۱۹۸۰ توسط James Martin و دیگران حمایت شدند، اشتراکات زیادی با «توسعهٔ سریع اپلیکیشن‌ها» دارند. علاوه بر متدهای مبتنی بر تکنولوژی، متدهای مشتری‌محور و طراحی‌محور (مانند نمونه‌سازی سریع تجسم‌محور که توسط Brian Willison توسعه یافت)، مشتریان و کاربران نهایی را به تسهیل توسعهٔ چابک نرم‌افزار تشویق می‌کنند. در سال ۲۰۰۸ مؤسسهٔ مهندسی نرم‌افزار (SEI) گزارش فنی «CMMI یا چابک: چرا هر دو نه؟» را برای روشن کردن اینکه مدل یکپارچهٔ قابلیت بلوغ (CMMI) و مدل چابک هر دو می‌توانند
قابلیت بلوغ (CMMI) و مدل چابک هر دو می‌توانند وجود داشته باشند، منتشر کرد. CMMI ورژن ۱٫۳ شامل تیپ‌هایی برای پیاده‌سازی چابک و CMMI است. یکی از تفاوت‌های بین چابک و آبشاری، این است که تست نرم‌افزار در نقاط مختلفی در چرخهٔ عمر توسعهٔ نرم‌افزار انجام می‌شود. در مدل آبشاری، یک فاز تست به صورت جداگانه بعد از پیاده‌سازی وجود دارد. در چابک XP، به‌طور هم‌زمان با پیاده‌سازی انجام می‌شود. به‌طور کلی اگر بیشتر ناشناخته‌ها شناخته شوند (مانند نیازمندی‌های خوبی که تا آن زمان تحلیل شده‌اند)، رویکرد پیشگویانه ممکن است
آن زمان تحلیل شده‌اند)، رویکرد پیشگویانه ممکن است مناسب‌تر باشد. اما اگر ناشناخته‌های شناخته‌نشدهٔ زیادی وجود داشته باشد (مانند نیازمندی‌هایی که ضعیف شناخته‌شده‌اند و هنوز بهبود نیافته‌اند)، رویکرد چابک اجازهٔ بلوغ تدریجی و پیاده‌سازی را می‌دهد. متدهای چابک. متدهای معروف توسعهٔ چابک نرم‌افزار عبارتند از: سازمان‌دهی متد. در، اصطلاحات متفاوتی به مفهوم متد انطباقی برمی‌گردد، شامل «سازمان‌دهی متد»، «تطابق قطعات متد» و «مهندسی موقعیتی متد». مناسب‌سازی متد به صورت زیر تعریف می‌شود: فرایند یا قابلیتی که در آن
صورت زیر تعریف می‌شود: فرایند یا قابلیتی که در آن عوامل انسانی یک رویکرد توسعهٔ سیستم را برای موقعیت پروژه‌ای خاص از طریق تغییرات پاسخگو در، و اثرات متقابل دینامیک بین زمینه‌ها، مفاهیم و قطعات متد تعریف می‌کنند. به‌طور بالقوه، تقریباً تمام متدهای چابک برای سازمان‌دهی متد مناسب هستند. حتی متد DSDM نیز با این هدف به کار گرفته شده و با موفقیت در یک زمینهٔ CMM سازمان‌دهی می‌شود. اقتضای وضعیت، به عنوان یک مشخصهٔ متمایز بین متدهای چابک و متدهای توسعهٔ سنتی نرم‌افزار مطرح است، دومی نسبتاً جدی‌تر و تجویزی است.
مطرح است، دومی نسبتاً جدی‌تر و تجویزی است. پیاده‌سازی کاربردی این است که متدهای چابک به تیم‌های پروژه اجازهٔ تطبیق روش‌های کاری را با نیازهای پروژه‌های منحصربه‌فرد بدهند. روش‌ها فعالیت‌ها و محصولات به هم پیوسته‌ای هستند که بخشی از یک چارچوب متد را تشکیل می‌دهند. در یک سطح خیلی بالاتر، فلسفهٔ پشت متد، شامل تعدادی اصول است که می‌توانند منطبق باشند (Aydin، 2004). برنامه‌نویسی Extreme (XP) نیاز به انطباق متد را شفاف می‌کند. یکی از ایده‌های بنیادین XP این است که هیچ فرایندی برای تمام پروژه‌ها مناسب نیست، اما