payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طول و 45.25 متر عرض داشت و دیوارهای آن از خشت خام بود، و فقط پی ریزی آنه از آجرهای 7*30*30 سانتیمتر ساخته شده بود. از طرف خارج دیوار این مسجد به فاصله‌های 7.60 متر جرزهایی از خشت خام قرار داده شده بود تا استحکام بیشتری به دیوار بدهد. "ورودی" با چهار پله از دیوار شمالی بود که 1.40 متر از کف صحن مسجد پائین تر بود. به مرور زمان با بالا آمدن خاک، در قرن 7 که مسجد شوشتر کاملاً متروکه بود برای ورود به آن از طرف کوچه پله‌ای وجود نداشت. ورودی مسجد شوشتر روی محور بنا نیست و کمی در طرف راست آن قرار گرفته‌است. قسمت
نیست و کمی در طرف راست آن قرار گرفته‌است. قسمت شمال غرب مسجد روبه مکه بود و تالاری با 4 ردیف از 9 ستون آجری برپا کرده بودند. در سه طرف دیگر مسجد یک رواق با 2 ردیف ستون وجود داشته. مجموع ستون‌های این مسجد به عدد 74 می رسید و در بالای آن طاق‌ها و گنبدها قرار داده شده بودند. درباره ارتفاع ستون‌ها اطلاعات دقیقی در دست نیست چون آجرهای ستون‌ها برای مصارف ساختمان‌های جدید بکار رفته بود.قوس‌هایی که در بالای این ستون‌ها قرار گرفته بود با گچ بری‌ها تزئین شده بود و کتیبه‌هایی از سوره قرآن به خط کوفی بوده‌است. سه نوع
از سوره قرآن به خط کوفی بوده‌است. سه نوع کتیبه ی دیگر در ضلع شرقی بدست آمده‌است. این مسجد فقط یک مناره داشت که در گوشه شرقی برپا شده بود و فقط پایه آن باقی مانده‌است. نمای مسجد را ستون‌های توکار در طرح اصلی چهارگوشه هستند همراه با احتمالاً تنها راهروی واقع در وسط تأکید می‌کنند.در گوشه ی شرقی حیاط بقایای ساخته‌ای به شکل بقعه با طرحی مربع یافت می‌شود که احتمالاً بر چاه آبی سایه می افکنده است.تقسیم دیوار احاطه‌کننده با برج‌های گوشه‌ای و میانی، به نظر میرسد که مربوط به منطقه،یعنی معماری مقدس بین النهرین است.
کنگرهٔ جهانی معماران مدرن (سیام) (به فرانسوی: Congrès internationaux d'architecture moderne (CIAM)) و (به انگلیسی:International Congresses of Modern Architecture) برای حمایت حرفهٔ معماری تشکیل شده‌‌است. نخستین کنگره سیام در ماه جون سال ۱۹۲۸ میلادی (سال ۱۳۰۷ خورشیدی) در شاتودو لاساراز سوئیس برگزار شد. هدف از تشکیل آن عبارت بود از تعیین حقوق معماری معاصر در مقابل دشمنانی که به بواسطهٔ مؤسسات رسمی حق انتخاب داشتند؛ ولی کنگرهٔ سیام بزرگترین ضربه را به مدرنیسم زد. سه عامل تأسیس این کنگره: 1) کوشش و ابتکار الن
زد. سه عامل تأسیس این کنگره: 1) کوشش و ابتکار الن دوماندرو (قبلاً خانهٔ هنرمندان را تأسیس کرد) 2) رسوایی حاصل از مسابقات انتخاب بهترین طرح برای ساختمان مجمع ملل در ژنو. 3) برای تعریف کمال مطلوب حرفهٔ معماری با این هدف که معماران در کشور های دیگر نیز بتوانند با کمک هم از حرفه معماری دفاع کنند. برای سهولت مقایسهٔ نقشه‌ها، مصوب شد که نقشه‌ها با یک مقیاس و یک شیوه در کنگرهٔ سیام ارائه شوند. کار سیام با با بحث دربارهٔ ساختن خانه‌های ارزان قیمت (۱۹۳۹) که در آن زمان خارج از عرصهٔ معماری تصور می‌شد آغاز شد و سپس
خارج از عرصهٔ معماری تصور می‌شد آغاز شد و سپس با بحث درباره نحوهٔ استفادهٔ منطقی از زمین، مبحث شهرسازی مرکز ثقل مباحث سیام شد. نخستین مطالعه دربارهٔ وضعیت شهرها با در نظر گرفتن چهار اصل: زندگی، کار، تفریح و عبور و مرور به سال ۱۹۳۴ صورت گرفت و بعد به سال ۱۹۵۱، سیما (منظر) وچگونگی بوجود آمدن مراکز شهر مورد تحقیق و مباحثه قرار گرفت و بین سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۷ شهر به عنوان محیطی برای زندگی طبیعی آدمیان مورد مطالعه واقع شد. مباحث کنگره‌ها. "کنگرهٔ دوم": خانه‌های ارزان قیمت. "کنگرهٔ سوم": استفادهٔ منطقی از زمین
ارزان قیمت. "کنگرهٔ سوم": استفادهٔ منطقی از زمین برای ساختمان‌ها "کنگرهٔ چهارم": که منجر به تصویب منشور آتن شد. طی آن سه نوع نقشه با هدف درک مسائل مختلف شهرها و مقایسهٔ آن‌ها با یکدیگر با توجه به علائم و قراردادهای جهانی مصوب شد: وسیله‌ای که تا آن زمان وجود نداشت و از این رو مطالعهٔ شهر به آسانی میسر نبود. در منشور آتن با مطالعه و تجزیه و تحلیل شهرها در قیاس با هم، اعضای کنگره توانستند اساس شهرسازی معاصر را پی‌ریزی کنند و آن را به صورت قطعنامه‌ای به رشتهٔ تحریر در بیاورند. کنگره چهارم طولانی‌ترین و
رشتهٔ تحریر در بیاورند. کنگره چهارم طولانی‌ترین و مهیج‌ترین کنگره بود. بعدها خوزه لوئی سر نتایج کنگرهٔ چهارم در کتابی با عنوان &lt;آیا شهرهای ما باقی خواهند ماند.&gt; منتشر شد. "کنگرهٔ پنجم": محل سکونت و محل تفریح. انتشار کتاب &lt;مسکن و تفریح&gt;توسط لوکوربوزیه. "کنگرهٔ ششم":بعد از ده سال وقفه بعلت جنگ جهانی، تشکیل شد. کتاب &lt;ده سال معمار نو&gt; توسط (فراری – هردوی) از مباحث کنگره منتشر شد. "کنگرهٔ هفتم": زیبایی در معماری. مباحث این گنگره موجب به وجود آمدن مباحث شدید دربارهٔ هنر و فرد عامی شد. "کنگرهٔ
مباحث شدید دربارهٔ هنر و فرد عامی شد. "کنگرهٔ هشتم": قلب شهر. چهار مبحث مورد بررسی قرار گرفته در منشور اتن کافی نبود، برای درک تمام خصوصیات شهر مباحث باید فراتر بروند. دربارهٔ شکل و چگونگی به وجود آمدن مرکز شهر بحث کردند. نکتهٔ قابل توجه در آن تأکید بر حق پیاده بود که اکنون از نکات مورد توجه در شهرسازی است. در این باره کتاب &lt;قلب شهر&gt; توسط (جی تیرو بهت، خوزه لوئی سر،ن.جر) به نشر رسید. "کنگرهٔ نهم": محیط طبیعی انسان. محیطی است که به نحو احسن مناسب احتیاجات آنی و آتی انسان می‌باشد. محیط زندگی ورای خانه
آنی و آتی انسان می‌باشد. محیط زندگی ورای خانه و رابطهٔ فرد و اجتماع مورد توجه قرار گرفت. کنگرهٔ دهم: وسیله‌ای به وجود آورد تا فرد تماشای بی‌طرفانهٔ جهان را کنار بگذارد و خود در زندگی اجتماعی سهم مؤثری بعهده گیرد. سیام یک نهضت پیشرو بود و نهضت‌های پیشرو عمری کوتاه دارند. بانیان نهضت چون خود به طرح پروژه‌های بزرگ مشغول بودند و برنامهٔ سنگین داشتند تصمیم گرفتند کار را به گروه معماران جوان واگذار کنند؛ ولی آرا و عقاید گوناگون و متفاوت نتوانست منشور را به وجود بیاورد. رهبران قدیمی پیشنهاد استعفا دادند تا نام
بیاورد. رهبران قدیمی پیشنهاد استعفا دادند تا نام سیام را منسوخ کنند و مؤسسه نو پایه‌ریزی کنند که مخالفت شد. سیام مجمعی بود که تلاش می‌کرد "اساسی مشترک" برای کارهای خود پی ریزی کند؛ ولی بزرگترین اشتباه سیام این بود که همان قاعده‌های معماری اروپا و آمریکا به واسطهٔ جنس نگاه معمارانه‌‌شان را در بقیهٔ دنیا و شرق پیاده کردند که با آن منطقه سازگاری نداشت و درک نکردند چه محتوایی بر شهر حاکم است.
هم اکنون طبق آخرین آمار افغانستان دارای بیش از دو میلیون کاربر اینترنت می‌باشد. برای اولین بار افغانستان دامینaf. را در سال ۲۰۰۳ گرفت. مرکز شبکه اطلاعات افغانستان به انگلیسی ((Afghanistan Network Information Center (AFGNIC) مدیریت سراسری اینترنت را به عهده دارد. دولت کنونی اینترنت را عنوان یک منبع مهم رشد و توسعه برای کشور به رسمیت می‌شناسد، و اعتقاد دارد که فناوری اطلاعات و ارتباطات می‌تواند فرصت‌هایی خوبی را برای تمام قشرهای جامعه ایجاد کند. در نوامبر سال ۲۰۰۶، وزارت ارتباطات قراردادی را با یک شرکت‌های
۲۰۰۶، وزارت ارتباطات قراردادی را با یک شرکت‌های چینی برای ایجاد یک شبکه کابل فیبر نوری در سراسر کشور امضا کرد. دسترسی. تا سال ۲۰۱۲، ادارات دولتی در افغانستان به اینترنت متصل شده بودند و برنامهٔ «حکومت الکترونیک» نیز با هدف تأمین امنیت شبکه در این ادارات شروع به کار کرده بود. در سال ۲۰۱۰ دولت افغانستان اقدام به بستن کافه‌های اینترنتی کرد که محتوای غیراخلاقی در دسترس کاربران قرار می‌دادند. دولت افغانستان در زمان‌های مختلف اقدام به فیلترینگ اینترنت کرده‌است. از جمله، وب‌گاه یوتیوب در افغانستان در پاسخ به
از جمله، وب‌گاه یوتیوب در افغانستان در پاسخ به منتشر شدن یک فیلم توهین‌آمیز به پیامبر اسلام فیلتر شد که بعداً در سال ۲۰۱۳ از فیلتر خارج شد. اکثر کاربران اینترنتی در افغانستان از اینترنت سیم کارت استفاده می کنند. هر چند شرکت هایی به منظور تهیه و توزیع اینترنت در کلان شهرهای افغانستان وجود دارند ولی اکثر کاربران اینترنت در افغانستان از اینترنت سیم کارتهای روشن، سلام، ام تی ان، اتصالات و افغان بی سیم استفاده می کنند. قیمت اینترنت در افغانستان. برای اینترنت در کشور افغانستان نرخ مشخصی وجود ندارد و شرکت‌های
در کشور افغانستان نرخ مشخصی وجود ندارد و شرکت‌های ارائه‌دهنده نظر به بسته‌ها و کیفیت آن‌ها نرخ‌هایی را وضع می‌کنند. افغانستان از جمله کشورهایی است که نرخ اینترنت در آن خیلی بالا است و کیفیت آن کم که بارها کاربران اینترنت در شبکه‌های مجازی با هشتک‌هایی همچون #اترا_کجاست و #قیمت_اینترنت_را_کاهش_دهید به این موضوع واکنش جمعی نشان داده‌اند. نام دامنه. افغانستان دارای دامین af. می‌باشد. سانسور. در آوریل ۲۰۲۴، دولت طالبان اعلام کرد که قصد دارد دسترسی به فیس‌بوک در افغانستان را محدود یا مسدود کند. وزیر ارتباطات،
افغانستان را محدود یا مسدود کند. وزیر ارتباطات، نجیب‌الله حقانی، اظهار داشت که وزارتخانه برنامه‌ای برای محدود کردن یا مسدود کردن کامل دسترسی به برخی شبکه‌های اجتماعی، از جمله فیس‌بوک، تدوین کرده است. با وجود این اعلام‌ها، تا اوت ۲۰۲۵، فیس‌بوک همچنان در افغانستان قابل دسترسی است. با این حال، قصد دولت برای محدود یا مسدود کردن این پلتفرم نگرانی‌هایی را در میان مدافعان آزادی رسانه‌ها ایجاد کرده است. کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران (CPJ) نسبت به برنامه‌های طالبان هشدار داده و تأکید کرده که چنین اقداماتی جریان
هشدار داده و تأکید کرده که چنین اقداماتی جریان آزاد اطلاعات در کشور را بیش از پیش مختل خواهد کرد. برای دور زدن محدودیت‌های احتمالی، بسیاری از کاربران اینترنت افغان از شبکه خصوصی مجازی (VPN) استفاده می‌کنند. استفاده از وی‌پی‌ان در سطح جهان افزایش یافته و به افراد امکان می‌دهد سانسور اینترنت را دور زده و به محتوای مسدود شده دسترسی پیدا کنند. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵، رهبر عالی طالبان هبت‌الله آخندزاده ممنوعیت استفاده از شبکه‌های فیبر نوری و خدمات وای‌فای در افغانستان را به‌منظور «جلوگیری از بی‌اخلاقی» صادر کرد،
را به‌منظور «جلوگیری از بی‌اخلاقی» صادر کرد، به‌ویژه در بلخ، قندهار، ولایت اروزگان، زابل و نیمروز، اگرچه مقامات طالبان قصد داشتند این ممنوعیت را در سراسر کشور اعمال کنند. در ۱۶ سپتامبر، مدیر اطلاعات، صدیق‌الله قریشی، تأیید کرد که اتصال اینترنت در ننگرهار قطع شده است. مقامات طالبان اعلام کردند که دسترسی به اینترنت از طریق دادهٔ موبایل همچنان امکان‌پذیر است، هرچند غیرقابل اعتماد و پرهزینه خواهد بود.این اقدام با صدور ممنوعیت اینترنت در سراسر کشور توسط هبت‌الله در ۲۹ سپتامبر دنبال شد؛ او اظهار داشت که اینترنت
در ۲۹ سپتامبر دنبال شد؛ او اظهار داشت که اینترنت غیرضروری است و پیش از این توسط ملا عمر با نتایج مطلوبی ممنوع شده بود.
التقاط‌گرایی رویکرد مفهومی است که با جدیت بر پارادایم واحد و مجموعه‌ای از مفروضات تکیه نمی‌کند، بلکه در عوض از نظریه‌ها، سبک‌ها یا ایده‌های متعددی برای به دست آوردن دیدگاه‌های مکمل در مورد یک موضوع بهره‌گیری می‌کند، یا نظریه‌های مختلف را در موارد خاص به کار می‌گیرد. با این حال، التقاط‌گرایی اغلب بدون قاعده‌ها یا قوانینی است که چگونگی یا ترکیب کدام نظریه‌ها را تعیین کند. در سال ۱۸۴۶ مجادلهٔ بین دو سبک نئوکلاسیسیسم و نئو گوتیک به اوج شدت خود رسیده بود؛ که به پیروزی هیچ‌کدام از این دسته‌ها منجر نشد و از آن
پیروزی هیچ‌کدام از این دسته‌ها منجر نشد و از آن زمان به بعد اکثر معماران نه تنها از سبک کلاسیک و گوتیک استفاده کردند بلکه سبک‌های رمانتیک، بیزانس، مصری، عربی و رنسانس را هم بکار گرفتند. از این طریق بود که مکتبی که با نام اکلکتیزم مشهور است به وجود آمد. مکتبی که هستهٔ آن در مکتب‌های نئوکلاسیک و رمانتیک نهفته است. شناخت بهتر سبک‌ها و بناهای کشورهای متفاوت، رواج مکتب اکلکتیزم را تسریع کرد. از نظر فلاسفه هریک از این مکتب‌ها دنبالهٔ مکتب پیشین بوده، دارای ارزشی متساوی هستند و جمع کثیری از آنان تئوری‌هایی بر این
هستند و جمع کثیری از آنان تئوری‌هایی بر این پایه وجود آورده‌اند. هگل سعی می‌کند سلسله مراتب سبک‌های متفاوت را به صورت یک گفتمان و دیالکتیک حل کند. وی این مکتب‌ها را سلسله‌ای از تز، آنتی‌تز و سنتز می‌داند و چون مکتب اکلکتیزم را نتیجهٔ برخورد سبک‌های متفاوت می‌داند، آن را توصیه می‌کرد؛ ولی در عمل از اکلکتیزم به صورت ناخوشایندی استفاده شد. آراء وارده بر مکتب. که از همان ابتدا نویسندگان روشنفکر و پیشرو به مخالفت با آن پرداختند، از مخالفان گوتیه می‌گوید: اگر قرار است فلسفهٔ اکلکتیزم درست باشد من هم بی میل نیستم
است فلسفهٔ اکلکتیزم درست باشد من هم بی میل نیستم دزدی کنم که این خود فلسفهٔ اکلکتیک است. از طرف دیگر نیز تعداد زیادی از افراد به صراحت از اکلکتیزم دفاع می‌کردند. اروی می‌گوید: هنر هرگز تا این حد آزاد نبوده‌است، زیرا که ناچار نیست که از قیودی که مد روز به وجود می‌آورد تبعیت کند. این برای زمان ما افتخاری ست که از تمام سبک‌ها، بهر نحو و عنوان، استقبال می‌کند؛ زیرا با بالا رفتن سطح آموزش هنری، مردم بهتر می‌توانند ارزش سبک‌های مختلف را درک کنند. "پیروان مکتب اکلکتیزم" (مثل گارنیه) بر این نظر بودند که باید از
(مثل گارنیه) بر این نظر بودند که باید از مدل‌های گذشته آزادانه استفاده کرد. با احیای مجدد مدل‌های گذشته مخالفت داشتند؛ ولی در عمل آنه هرگز استفادهٔ صحیح از این سبک‌ها نکردند، یعنی به خلق ترکیب‌های تازه راضی نشدند و خود را در چهارچوب اصلاحات فرهنگی مکتب اکلکتیزم محدود کردند. درک این مسئله که چطور یک معمار تحصیل کرده مرتباً از شاخی به شاخی می‌پرد و بدنبال تجربه در سبک‌های مختلف است، تا حدی مشکل است. معماران نمایندهٔ فرهنگ از هم گسیختهٔ زمان هستند. فرهنگی که پیوند خود را با گذشته از دست داده و درهای خود را
پیوند خود را با گذشته از دست داده و درهای خود را بسوی تجربیات نا متجانس و تازه‌ای گشود، بدون اینکه قادر باشد از این میان راه مشخص و معینی را انتخاب کند. رسیونالیست. نام رسیونالیست به کسانی که از تناقضات موجود در اکلکتیزم ناراحت بودند داده شد. آن‌ها بر این عقیده بودند که باید عمق مطلب را در ورای ظواهر فرمال جستجو کرد و انتخاب روش باید مستدل به حقایق خارجی بود، ضمن اینکه از طریق عینی قابل لمس است. بحران در اکلکتیزم. از زمان انقلاب ۱۸۴۸ یعنی وقتی که هنر، علم و سیاست، بیش از پیش به یکدیگر مربوط شدند، اختلافات
سیاست، بیش از پیش به یکدیگر مربوط شدند، اختلافات بین اکلکتیزم و رسیونالیست‌ها به اوج خود رسید. در سال ۱۸۵۲ رسیونالیست‌ها به رهبری (ویولت لودوک) با نوشتن مقالاتی علیه (اکلکتیزم)، تأکید می‌کند که معماری باید بر پایهٔ عملکرد، راه حل‌ها و خواص مصالح ساختمانی مستقر شود، و تمام انتقادات وارد بر اکلکتیزم را به آکادمی (مدرسهٔ هنرهای زیبا گراندپری) نسبت داد. هنگامی که تکنیک‌های ساختمان به‌سرعت رو به تکامل می‌رفت، فرهنگ هنری موروثی وارد بحران نهایی خود می‌شود. مکتب اکلکتیست سعی می‌کند که به استخوان بندی ساخت
مکتب اکلکتیست سعی می‌کند که به استخوان بندی ساخت مهندسان، متانت و تشخص بدهد، بدون اینکه خود به اصلی قابل قبول دست یافته باشد. در سال ۱۸۷۶ مقرراتی برای آموزش آکادمیک تدوین شد در حالی که جنبه‌های قدیمی آموزش را تأیید می‌کرد بعضی از نظریات سیستماتیک رسونالیست‌ها را در موارد درسی در آن گنجاند. در برنامهٔ جدید از سبک‌ها به به عنوان وسیله‌ای فرعی صحبت شده‌است که هیچ‌کدام بر دیگری مزیتی ندارد، و آنچه معماران را از مهندسین متمایز می‌دارد آزادی در انتخاب فرم‌های مختلف است، که آن هم به‌نوبه خود امری ست فردی و تنها
است، که آن هم به‌نوبه خود امری ست فردی و تنها به طبقه معمار مربوط نمی‌شود زیرا بیشتر به احساس بستگی دارد تا به منطق. در این ایام اکلکتیزم دیگر به عنوان یک سبک بی‌ثبات تعبیر نمی‌شود و هدفش آن است که آگاهانه خود را از قید هر نوع مقررات رها ساخته، با چشمی بی طرفانه به مسائل بپردازد. هنرمندان پیشقدم جنبش مدرن با تکیه بر اصول آزادی فردی و اهمیت تخیل، بیانی نوین و مستقل از مدل‌های تاریخی خلق می‌کنندکه با موفقیت در مقابل سبک‌های کهن عرض اندام می‌نمایند.
باغ مصلای نائین که تاریخ سنگ مزارش به ۹۵۳ هجری (۱۵۴۷ میلادی) بازمی‌گردد، باغی آرامگاهی است که به دستور شاه قاجار برای ارج گذاری و یادبود، بر مزار پیشینیان خاندان‌های پیرزاده و پیرنیا ساخته شده‌ است. باغ مصلای به مصافت ۱۸٬۰۰۰ متر مربع می‌باشد که امارت اصلی اش، گنبدخانه ای است، که در میان آن سه سنگ مزار در کنارهم، پیام‌ رسان مجموعه‌ای از احوال و سرگذشت مربوط به سه نفر از بزرگمردان خاندان‌های پیرزاده و پیرنیا می‌باشد. ساخت و ایجاد مصلا. در سال ۱۲۴۹ هجری با رسیدن خبر درگذشت عباس میرزا نایب السلطنه به فتحعلی شاه
خبر درگذشت عباس میرزا نایب السلطنه به فتحعلی شاه قاجار، شاهزاده محمد میرزا توسط شاه از کرمان به تهران احضار میگردد که در هنگام عزیمت به تهران در نایین به اتفاق لشکر و همراهان در مزرعه باغ حاجی معروف نائین به عشق آباد جهت استراحت توقف می‌نمایند. آنجا با پیرمردی که همان حاج محمدحسن نائینی بوده برخورد می‌نمایند و پیر نائین آن‌ها را به خانه دعوت نموده. پس از گفتگو، پادشاهی محمد میرزا را پیش‌بینی می‌نماید که در بازگشت شاهزاده به تهران پیش‌بینی پیر نایین به اجرا درمیآید و فتحعلی شاه؛ محمد میرزا را به ولیعهدی
درمیآید و فتحعلی شاه؛ محمد میرزا را به ولیعهدی انتخاب و پس از یکسال با فوت فتحعلی شاه قاجار، در سال ۱۲۵۰ هجری قمری، بر سریر سلطنت ایران قرار می‌گردد. محمد میرزا «محمد شاه،» چون به مسند ملک قرار گرفت به یاد پیر نایین افتاد و پس از اطلاع از فوت پیر به میرزا کاظم نظام‌الملک، حاکم یزد، دستور ساختن بقعه مصلی نائین را، که از سال ۱۲۵۰–۱۲۶۵ قمری (۱۸۳۵–۱۸۴۹ میلادی) به طول انجانید، بر مزار پیر و ایجاد باغی بر گِرد آن صادر کرد. در میان ساختمان گنبد فیروزه ای باغ، سنگِ نوشته شمالی، بیانگر احوال پیر عبدالوهاب (پیر
سنگِ نوشته شمالی، بیانگر احوال پیر عبدالوهاب (پیر نائین) که پدر جد پیرزاده نائینی از صوفیان روشنفکر و جهانگرد دوره قاجاریه بوده رواست، در کنار دو سنگ نوشته میانی مربوط است به احوال ابوالحسن خان پیرنیا (معاضدالسلطنه) از رجالیون دوران قاجاریه و از نواده گان پیر نائین، و سنگ نوشته جنوبی، احوال حسین پیرنیا از دیگر رجالیون دوره‌های قاجاریه و پهلوی، و از نواده گان دیگر پیرنیا می‌باشد. معرفی باغ. باغ مصلا در میان چهار خیابان قدیمی شهر نائین امروزی، عرصه‌ای فرهنگی با جلوه‌های شهری موزون و آرامشبخش است که در حاشیه
با جلوه‌های شهری موزون و آرامشبخش است که در حاشیه بافت قدیم شهر جا دارد. باغ دارای دو دروازه ورودی است: یکی از دیوار شمالی در راستای سر دروازه جا دارد که ورودی اصلی محسوب می‌شده‌است. ورودی دیگر دروازه جنوبی است که بر محور شمالی جنوبی باغ و در راستای دروازه شمالی قرار گرفته‌است. راستای خیابان با محور ورودی اصلی و محور تقارن گذرها مطابقت دارد و از وسط ساختمان می‌گذرد. دو ردیف درخت پسته در دو طرف گذرهای کناری و میانی باغ کاشته شده و درختان کاج در باغ به صورت پراکنده کاشته شده‌اند. آبیاری باغچه‌ها و درختان باغ
کاشته شده‌اند. آبیاری باغچه‌ها و درختان باغ از طریق جوی‌های خاکی انجام می‌شود. جوی‌هایی که از پای درختان کناری دوطرف گذرهای اصلی باغ می‌گذرند. آبگیر و آبنمایی در سطح باغ وجود ندارد، ولی گذربندی فضای باغ از نظام هندسی معمول باغ‌های ایران استفاده کرده‌است. بنای اصلی (گنبدی) باغ در قسمت شمالی و در جهت رو به قبله باغ احداث شده‌است. محل اصلی تختگاه در باغ بر بالای محور تقارن قرار گرفته‌است. ایوان، شاهنشین و سرابستان در این جایگاه قرار دارند که غالباً با چشم‌انداز‌هایی زبیا از باغچه‌هایی با گل‌های رنگین و ردیف
زبیا از باغچه‌هایی با گل‌های رنگین و ردیف درختان کنار جوی‌های دو سمتِ گذر محوری باغ، آب مورد نیاز شرب مردم را از باران که در آب انبارها «آب انبار مصلا» جمع می‌شوند، در کنار باغ واقع است که به صورت یک فضای عمومی خود را نمایان کرده‌است. پیش از آنکه باغ مصلا با این نام شناخته شود، با نام «باغ حاجی» خوانده می‌شد، چون از قناتی با همین نام آبیاری می‌شد. فضای بسته مجموعه «باغ مصلا» و فضای باز آب انبارش، در میان چهار خیابان شهر نائین که به میدانچه‌ای می‌رسد، نمایان می‌باشد. این مجموعه از همجواری دو بخش مستطیل شکل
می‌باشد. این مجموعه از همجواری دو بخش مستطیل شکل تشکیل شده، که هریک با نمایی متمایز، شاخصی در میان دیگر عرصه‌های شهری است. مستطیل شرقی در میان دیواری حصارمانند و بلند جای دارد که اطراف باغ کشیده شده‌است و چهار برج در چهار گوشه آن برپا است. از خیابان شمالی، گنبد فیروزه ای رنگ باغ مشخص است. در بخش غربی باغ بنای آب انباری بزرگ در زیرزمین احداث شده‌است با مشخصه "بادگیر بلند هشت وجهی" که در میان فضای باز پا برجاست. سمت شرقی آب انبار مسلط به دیوار کنگره‌دار باغ است، در میان حصار دو بادگیر دیگر آب انبار است که با
در میان حصار دو بادگیر دیگر آب انبار است که با بنایی که راه پله دسترسی به پاشیر آب انبار است، ارتباط دارد که از درون باغ دسترسی به پاشیر آب انبار راه فراهم می‌کند. باغ مصلا نائین، در آبان ۱۳۶۵، با شماره ثبت ۱۷۱۹، به عنوان یکی از آثار ملی ایران، به ثبت رسیده‌است. عمارت اصلی. گنبدی فیروزه ای رنگ و بلند بر بلندی بخش میانی ساختمان باغ قرار دارد که بر بخش میانی آن، تالار چایپا شکل پابرجا است. هشت در ورودی مشبک یکسان، دسترسی باغ را به تالار گنبد پوش آسان می‌کند. در هر جداره از بنای هشت وجهی دو در ورودی و
در هر جداره از بنای هشت وجهی دو در ورودی و روزنه‌ای وسیع در اطراف آن وجود دارد که این معنای تمثیلی است از باز کردن هشت در باغ بهشت بر این عمارت. نقشه عمارت نقشه هندسی ساده هشت و نیم هشت است که اضلاع بلندتر آن با محور قبلی در یک جهت قرار گرفته و بر همین اساس چهار ضلع کوتاهتر در جهات فرعی قرار گرفته‌اند. هرکدام از اضلاع کوتاهتر ایوانی رو به باغ دارد که بین دو در ورودی جا گرفته‌اند. راستای دو ورودی در دو جهت عمود برهم اصلی است. ایوان‌های ساختمان مانند تالار انتظاری هستند برای ورود به ساختمان. هریک از ورودی‌ها
هستند برای ورود به ساختمان. هریک از ورودی‌ها به دالانی راه پیدا می‌کنند که دو به دو، در نزدیکی فضای گنبد خانه یکی شده‌است و به ورودی‌های اصلی گنبد خانه دسترسی دارد. جهت همه ورودی‌های گنبدخانه، در جهات فرعی ست که هندسه آن تابع فضای هشت و نیم هشت گنبد خانه است.
جُل‌وزغ یا جلبک دریایی به جلبکهایی بزرگ و قابل دید دریا گفته می‌شود. پیدازادان جزو جلبک‌های دریای به‌شمار نمی‌آیند. برای اشاره به پیدازادگان که گروه‌های محدود و کمتری را شامل می‌شوند، از واژهٔ علف دریایی استفاده می‌شود. جلبک‌های میکروسکوپی دیگری که در دریا زندگی می‌کنند مانند پلانکتونها نیز جزو جلبک‌هایی دریایی نیستند. جلبک‌های دریایی سبز رنگ در نقاط کم عمق دریا یافت می‌شوند و نوع قهوه‌ای آن در مناطق پرعمق دریا نیز قادر به زندگی است. از جلبک دریایی برای صنایع خوراکی، کود و دیگر صنایع استفاده می‌شود.
احسان عبده تبریزی زاده (۷ مرداد ۱۳۵۷) فعال دانشجویی و زندانی سیاسی ایرانی است. زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم. عبده تبریزی که در رشته علوم سیاسی دانشگاه دورهام انگلستان و در مقطع دکترا مشغول به تحصیل بود، در سال ۱۳۸۹ هنگام بازگشت از انگلستان به ایران، در فرودگاه بین‌المللی امام بازداشت و به اتهام توهین به رهبری و به اتهام اجتماع و تبانی (از طریق حضور در تظاهرات اعتراضی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم مقابل سفارت ایران در لندن)، در دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی مقیسه به هفت سال حبس تعزیری
اسلامی به ریاست قاضی مقیسه به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد. او در بند ۳۵۰ زندان اوین در اعتراض به حکم محکومیتش چندین بار دست به اعتصاب غذا زده است.دانشگاه دورهام نیز با نوشتن نامه‌ای خطاب به علی خامنه‌ای خواستار آزادی احسان عبده تبریزی شد. پدر او، حسین عبده تبریزی، یکی از منتقدان سیاست‌های اقتصادی دولت احمدی‌نژاد در روزنامه سرمایه و دبیر اسبق بورس تهران بوده است. وی با نقدهای اقتصادی در روزنامه سرمایه واکنش‌های دولت را برانگیخته بود. پانویس. روزنامه سرمایه
جوشیدن به پدیده تبخیر سریع مایع جوشیدن گویند و هنگامی است که مایع به نقطه جوش خود برسد. این پدیده گوناگونی کاربری گسترده‌ای از خوراک تا صنایع بزرگ دارد. خوراک. آب‌پز کردن یکی از روش‌های پخت‌وپز است. در این روش موادغذایی در آب جوش پخته می‌شوند. این روش با آب‌پزی ملایم تفاوت زیادی دارد. هدف در این روش تنها استفاده از حرارت آب جهت پخت مواد است ممکن است گاهی کمی نمک هم به آب جوش اضافه شود اما به استثنای نمک مواد مزه‌دهندهٔ دیگری به آب جوش افزوده نمی‌شود. درجهٔ جوش آب ۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد و ۲۱۲ درجهٔ فارنهایت
جوش آب ۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد و ۲۱۲ درجهٔ فارنهایت است. مواد غذایی بعد از جوش آمدن آب به آن افزوده می‌شوند و معمولاً پس از پختن مواد آب به دور انداخته می‌شود ولی در مورد برخی از مواد غذایی مانند برخی از غلات ممکن است آب بعد از پختن غله نوشیده شود. نکته‌ای که لازم است مورد توجه قرار بگیرد اینست به علت حل شدن مواد مغذی مختلف در آب مانند ویتامین‌ها، مواد نباید بیش از حد آب پخته شوند. انتقال گرما. تبخیر در فصل مشترک جامد – مایع را جوشش می‌گویند. این فرایند وقتی روی می‌دهد که دمای سطح از دمای اشباع متناظر با فشار
می‌دهد که دمای سطح از دمای اشباع متناظر با فشار مایع بیشتر شود. گرما از سطح جامد به مایع منتقل می‌شود، و قانون سرمایش نیوتن به صورت زیر می‌باشد: که در آن دلتا C را دمای مازاد می‌گویند. فرایند با تشکیل حباب‌های بخار، که رشد می‌کنند و پشت سرهم از سطح جدا می‌شوند، مشخص می‌شود. رشد و تحرک حباب‌های بخار، به شکل پیچیده‌ای، به دمای مازاد، ماهیت سطح، و خواص ترمودینامیکی سیال، از قبیل کشش سطحی بستگی دارد. همچنین تشکیل حباب بخار بر حرکت سیال نزدیک سطح، و لذا بر ضریب انتقال گرما، به شدت تأثیر می‌گذارد جوشش می‌تواند
انتقال گرما، به شدت تأثیر می‌گذارد جوشش می‌تواند در شرایط مختلفی روی دهد؛ مثلاً، در جوشش استخری، مایع ساکن است و حرکت آن در نزدیک سطح بر اثر جابه جایی آزاد و آشفته ناشی از رشد و جدایی حباب از سطح می‌باشد؛ ولی در جوشش با جابه جایی واداشته حرکت سیال توسط عوامل خارجی و همچنین بر اثر جابه جایی آزاد و آشفتگی حبابی به وجود می‌آید. در ادامه تنها به جوشش استخری می‌پردازیم جوشش استخری. هر گاه دمای جسمی که در داخل مایع غوطه ور است مانند جداره یک ظرف از دمای اشباع سیال مرتبط با آن بیشتر باشد پدیده جوشش استخری مشاهده
مرتبط با آن بیشتر باشد پدیده جوشش استخری مشاهده می‌شود. فرایند جوشش باتشکیل حباب‌های بخار مشخص می‌گردد، که این حباب‌ها بعد از رشد متوالی از سطح گرم جدا می‌شوند. رشد حباب‌ها به‌طور پیچیده‌ای به دمای اضافی، جنس سطح، خواص ترمودینامیکی سیال و کشش سطحی بستگی دارد. از طرفی نحوه تشکیل بخار و جوشش در سطح نیز بر انتقال حرارت مؤثر می‌باشد. برای اولین بار نوکیاما با استفاده از وسیله آزمایشگاهی رژیم‌های مختلف جوشش استخری را تشخیص داد. شدت جریان حرارت از سیم نیکرومی افقی به آب اشباع، توسط اندازه‌گیری شدت جریانI و افت
به آب اشباع، توسط اندازه‌گیری شدت جریانI و افت پتانسیل V تعیین می‌گردد. دمای سیم را نیز می‌توان با داشتن اطلاعاتی در مورد نحوه تغییر مقاومت الکتریکی با دما، به‌دست آورد. این آزمایش گرمایش با کنترل توان نام دارد، که در آن دمای سیم TW (بنابراین دمای اضافی (Te یک متغیر وابسته بوده و توان (بنابراین شدت جریان حرارت ( q یک متغیر مستقل می‌باشد. با دنبال کردن پیکان‌های منحنی گرمایش روشن است که با اعمال توان، شدت جریان حرارت همراه دمای اضافی افزایش پیدا می‌کند، که روند افزایش ابتدا آرام و سپس بسیار سریع است.
که روند افزایش ابتدا آرام و سپس بسیار سریع است. نوکیاما مشاهده نمود که جوشش همچنان‌که از حضور حباب‌ها معلوم است تا زمانیکه Te = ۵ (درجه سانتیگراد) نشده‌است شروع نمی‌شود. با افزایش توان شدت جریان حرارت ناگهان افزایش قابل ملاحظه‌ای یافته و به ازای اندکی بیش از مقدار ماکزیمم qmax دمای سیم به نقطه ذوب نزدیک شده و منجر به پارگی سیم می‌شود. نوکیاما با تکرار آزمایش با سیم پلاتینی که نقطه ذوب بالاتری داشت، توانست شدت جریان حرارت را بالاتر از مقدار ماکزیمم نگه دارد، بی‌آنکه پارگی سیم اتفاق افتد. وقتی او تدریجاً