payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طهمورثات، روستایی از توابع بخش رودشت شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. فاصله این روستا تا شهر تاریخی ورزنه ۲۳ کیلومتر است. جمعیت. این روستا در دهستان کفرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
کفران، مرکز بخش رودشت و روستایی از توابع این بخش در شهرستان ورزنه استان اصفهان ایران است. این روستا در ۱۷ کیلومتری شهر ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان رودشت شرقی قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲٬۶۷۹ نفر (۸۸۷ خانوار) بوده است. وجه تسمیه. کَفران (به فتح کاف)، بر وزن دَرمان، به معنای سرزمینی گود و پایین‌تر از نواحی اطراف است. پیشینه تاریخی. شهر کفران در کنار یک تپه باستانی به نام کهن‌ده بنا شده است که در زبان محلی کپنده نامیده می‌شود. باقی‌مانده ظروف
در زبان محلی کپنده نامیده می‌شود. باقی‌مانده ظروف سفالی به وفور در جای جای این تپه باستانی دیده می‌شود. نخستین بررسی‌ها در این تپه باستانی نشان می‌دهد که تپه کپنده (کهن‌ده) متعلق به دوره آغاز شهرنشینی در فلات ایران است. کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه کپنده که در فاصله ۸۵ کیلومتری شهر اصفهان قرار دارد منجر به کشف سه اسکلت متعلق به انسان‌های پیش از تاریخ شده است. یافته‌های باستان‌شناسی از این تپه پیش از تاریخ شامل سه گور متعلق به دو مرد و یک زن می‌شود که به صورت درون‌مسکونی و زیر خانه محل زندگی شان دفن
به صورت درون‌مسکونی و زیر خانه محل زندگی شان دفن شده‌اند. تدفین‌ها به صورت طاق باز بوده و همراه اسکلت‌ها ظروف سفالی و یک آویز و دستبند مفرغی نیز کشف شده است. نخستین اسکلت در این تپه متعلق به یک مرد است که به صورت جنینی زیر یک اجاق خوراک پزی در حالی که آویز مفرغی نیز بر گردن وی بوده کشف شده است. یکی دیگر از اسکلت‌های کشف شده متعلق به مردی است که در کنار کوره سفال‌گری خود دفن شده است. شواهد باستان‌شناسی و بقایای خاکستر نشان می‌دهد که کوره وی پس از مرگ نیز به کار خود ادامه داده است. بر اساس شواهد باستان
به کار خود ادامه داده است. بر اساس شواهد باستان شناسیبه دست آمده، اقوام ساکن در این تپه از اواخر هزاه چهارم و اوایل هزاره سوم پیش از میلاد در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند. از جمله مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی در تپه پیش از تاریخی کپنده، کشف مقادیر قابل توجهی ژتون است که در دوران پیش از تاریخ برای تجارت مورد استفاده قرار می‌گرفته است. باستان شناسان گمان می‌کنند اقوام ساکن در این تپه حدود ۶ هزار سال پیش با نقاط دیگر هم جوار خود در تجارت و داد و ستد بوده‌اند. شواهد نشان می‌دهد مکان استقرار به دست آمده متعلق
شواهد نشان می‌دهد مکان استقرار به دست آمده متعلق به بناهای خشتی با خشت‌های قالب گرفته شده است. باستان شناسان در تلاشند تا ارتباط ساکنان این تپه باستانی را با دیگر تپه‌های هم دوره شناسایی کنند در حال حاضر سطح این تپه به منظور ساخت زمین فوتبال تسطیح شده و باستان شناسان روی این تپه تاریخی به رغم برهم خوردن لایه‌های تاریخی، شواهدی از عصر آهن پیدا کرده‌اند. اماکن تاریخی. باغ سرهنگ. در نزدیکی تپه باستانی کهن‌ده یا کپنده، باقی‌مانده‌های یک ارگ حکومتی با نام باغ سرهنگ وجود دارد که ساخت آن مربوط به اواخر دوره قاجار
وجود دارد که ساخت آن مربوط به اواخر دوره قاجار است. این بنا درواقع دارالحکومه حسینعلی خان ینگ‌آبادی معروف به سرهنگ بوده است که حاکم وقت روستای کفران و روستاهای اطراف از جمله روستای طهمورثات بوده است. وقایع تاریخی مهم. حمله دزدان یاغی به رودشتین. از جمله وقایع تاریخی مربوط به دوره فرمانداری حسینعلی خان ینگ‌آبادی در کفران، حمله دزدان یاغی در سال ۱۲۹۷ هجری شمسی (۱۹۱۸ میلادی مطابق با سال پایانی جنگ جهانی اول) به سرکردگی جعفرقلی چرمهینی، رضا جوزدانی، علینقی‌چی و شجاع همایون دهکردی به روستاهای رودشت از جمله
و شجاع همایون دهکردی به روستاهای رودشت از جمله کفران است. در تصویری که از این واقعه به جای مانده است، یاغی معروف علینقی‌چی در غل و زنجیر توسط حسینعلی‌خان سرهنگ اسیر شده است. مردم. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶۷۹ نفر (۸۸۷خانوار) بوده است. زبان. زبان مردم کفران از شاخه‌های زبان‌های ایران باستان یا پهلوی است و در زبان عامه به زبان ولایتی کِی‌رونی معروف است. برخی از واژه‌های این زبان و معادل فارسی آن عبارتند از: اَخی = مرد رجال و بزرگان برجسته. میرزا نورالله کفرانی
= مرد رجال و بزرگان برجسته. میرزا نورالله کفرانی (ضیا اصفهانی). میرزا نورالله اهل کفران رویدشت (رودشت) شاعر و از کُتِاب دفتر دیوان در دربار شاه عباس اول (ماضی) و شاه صفی صفوی بوده است. میرزا نورالله در سال ۱۰۵۲ هجری قمری فوت کرد و در گورستان تخت پولاد اصفهان در قسمت تکیه فاضل هندی به خاک سپرده شد. آرامگاه وی دارای سنگ قبر بسیار گران‌بهایی بوده است که تا قبل از آذر ماه سال ۱۳۳۳ هجری شمسی پیدا و نمودار بود ولی بر اثر بارندگی شدید آذر ماه سال ۱۳۳۳ هجری شمسی که منجر به ایجاد سیل و تخریب و ویرانی تخت پولاد شد،
منجر به ایجاد سیل و تخریب و ویرانی تخت پولاد شد، قبر و سنگ قبر نفیس میرزا نورالله هم مفقود گردید. او به اعتبار سابقه خانوادگی مورد عنایت شاه عباس صفوی قرار گرفته و ابتدا اوراجه نویس آذربایجان شد. در سال ۱۰۲۹ق پس از فوت میرزا قوام الدّین محمّد کفرانی، به جای او منصب مستوفی الممالکی را برعهده گرفت و در زمان شاه صفی نیز این منصب را حفظ کرد.[۱] وی از میرزا سعید مستوفی دل خوشی نداشته و این شعر را جهت او سروده است: صبا به خدمت مستوفی الممالک دهر اگر رسی ز مَنَش هیچ دردسر مرسان/ ور او کند گله از من به حقّ نکهت گل
دردسر مرسان/ ور او کند گله از من به حقّ نکهت گل که هرچه بشنوی از وی مرا خبر مرسان/ مگو چرا ز تو نفعی نمی‌رسد به ضیا که من گذشته‌ام از نفع گو ضرر مرسان/ همین بس است که گویی ز خیر و شر با او مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان[۲] میرزا نورالله کفرانی معروف به ضیاء اصفهانی، معاصر شاه عباس ماضی و از کُتّاب دیوان بوده است. هدایت در مجمع الفصحا گوید: اسمش میرزا نوراللَّه از قریهٔ کفران رودشتین من بلوکات تسعهٔ اصفهان، ازجملهٔ اکابر آن دیار و در عهد شاه عباس ماضی از کُتّاب دفتر دیوان بوده، طبع خوشی داشته است و به
کُتّاب دفتر دیوان بوده، طبع خوشی داشته است و به اکثر کمالات موصوف. از اوست: صبا بخدمت مستوفی الممالک عهد اگر رسی ز منش هیچ دردسر مرسان/ ور او کند گله از من به خاکپای بتان که هرچه بشنوی از وی بمن خبر مرسان/ مگو چرا ز تو نفعی نمی‌رسد به ضیا که من گذشته‌ام از نفع گو ضرر مرسان/ همین بس است که گوئی ز خیر و شر با او مرا بخیر تو امّید نیست شر مرسان و شعری دیگر از او: داورا ایران مدارا قبله گاهی صاحبا ای غبار آستانت سرمهٔ چشم ترم کار من از دست رفت و غافلی از کار من از ضرورت چند حرفی بر زبان می‌آورم نخل طورم لیک
من از ضرورت چند حرفی بر زبان می‌آورم نخل طورم لیک خشک از قحط سال مردمی طوبی باغ بهشتم لیک بی بارو برم مکنتی می‌خواستم در خورد همت ای دریغ رستم بی گرز و تیغم جبرئیل بی پرم نه فلک بر در گهت دارند هریک خدمتی من که اینجا هرزه گردم از کدامین کمترم لطف کردی منصبی دادی و ممنونم ولی دم به دم در کار بی گار خود حیران ترم نفع نه، مرسوم نه، عزت نه و استقلال نه مجملاً شرمنهٔ کلک و دوات و دفتر از پریشانی غلام و نوکر از من شد نفود نیست کس کز قطره آبی گلو سازد ترم بس که وجه جیره و مرسوم بر من جمع شد چون شتر در زیر بار
وجه جیره و مرسوم بر من جمع شد چون شتر در زیر بار ساربان و مهترم چون ندارم هیچ چیز از چاپلوسی چاره نیست ساربانم را غلامم، مهترم را کمترم بیش از مپسند بی سامان و سرگردان مرا رخصتی گر هرزه کارم شفقتی گر نو کرم خط آزادی اگر نیم در بندگی سر خط مرسوم اگر بهر غلامی در خورم قصه کوته طاقت محنت ندارم بیش از این رخصتم ده گر نخواهد داد چیز دیگ مراسم‌ها و آیین. پنجی. پنجی به آیین باستانی مردم کفران در روز پنجم بهار و ماه فروردین گفته می‌شود که بر اساس آن مردم روستا برای بزرگداشت بهار و سبزی و رویش دوباره به طبیعت و
بزرگداشت بهار و سبزی و رویش دوباره به طبیعت و مزارع و تفرجگاه‌های اطراف روستا رفته و به شادی و سرور می‌پردازند و از غذاها و خوراکی‌های ویژه ایام نوروز تناول می‌کنند. شبیه‌خوانی یا تعزیه‌خوانی. از روزگاران قدیم سنت شبیه‌خوانی یا تعزیه‌خوانی (شِبیه در زبان محلی) در این روستا برگزار می‌شده است. این مراسم مذهبی بیشتر توسط مردان روستا اجرا می‌شود. در این مراسم، مردان نقش شخصیت‌های واقعه کربلا را بر عهده دارند و از روی متن‌های قدیمی به نام «نسخه» نقش خود را اجرا می‌کنند. از جمله شخصیت‌های معروف شبیه‌خوانی در این
از جمله شخصیت‌های معروف شبیه‌خوانی در این روستا می‌توان از مرحوم حاج عبدالله قدیری نام برد که سال‌های طولانی نقش شمر ابن ذی‌الحوشن را در این مراسم برعهده داشت. علاوه بر این، مراسم دیگری نیز به نام «زار» در ایام دهه اول محرم برگزار می‌شده است که در آن عزاداران مرد و زن با لباس سیاه و با حمل علم و کتل و نخل (حجله آراسته شده با پارچه‌های سبز و سیاه که نماد حمل پیکر امام سوم شیعیان است و به نخل‌گردانی معروف می‌باشد)، در کوچه‌های روستا عزاداری می‌کردند. منابع. http://lib.eshia.ir/10111/3/310 [۱] خلد برین: ایران
[۱] خلد برین: ایران در زمان شاه صفی و شاه عباس دوم، ص۳۴۶؛ میراث فرهنگی نطنز، ج۲، صص ۷۵ و ۷۶. [۲] تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۱۲۵ ۷- مجمع الفصحا جلد ۵ ۱۵- سایت:kafran.ir
جندان، مرکز و روستایی از توابع بخش رودشت شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. هنر فرش بافی این روستا شهرت خاصی دارد.در این روستا مراسم خاصی به نام زار خاک در ایام تاسوعا و عاشورای محرم و 28 صفر برگزار میگردد.امامزاده علی ابن محمد ابن زید ابن موسی کاظم در این روستا از اماکن مذهبی و دارای احترام خاصی بین اهالی روستا میباشد. با دارا بودن چندین آموزشگاه دخترانه و پسرانه ، مراکز درمانی ، کارگاه های صنعت و تولیدی ، مراکز خرید و ... ایجاب کرده که نیاز خود و سایر روستاهای هم جوار را تامین کند. جمعیت. این روستا
روستاهای هم جوار را تامین کند. جمعیت. این روستا درشهرستان ورزنه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با '۱۹۹۸" نفر ("۶۵۱ خانوار) بوده‌است.
کفرود، روستایی از توابع بخش رودشت شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کفرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰۰ نفر (950خانوار) بوده‌است.
قورتان مرکز دهستان گاوخونی شمالی و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. این روستا در فاصله ۱۰۵ کیلومتری شرق اصفهان، ۱۰ کیلومتری شهر ورزنه و ۳۵ کیلومتری تالاب گاوخونی در گورهکون واقع شده است. ارتفاع از سطح دریا ۱۴۸۰ متر می‌باشد. رودخانهٔ زاینده رود در طی مسیر حرکت خود به طرف تالاب گاوخونی ازجنوب آن عبور می‌کند. پیشینه تاریخی. روستای تاریخی قورتان ورقی ناخوانده و غبار گرفته از تاریخ کهن ایران زمین و استان اصفهان است، شاید گوشه ای ازدوران رونق و آبادی شهری را در روایات و
گوشه ای ازدوران رونق و آبادی شهری را در روایات و داستان‌های کهنسالان آن بتوان یافت، اما راز سربه‌مهر این خطه درسینه پر اسرار کویر مدفون است. از پیدایش قورتان تاریخ دقیق و درستی دردست نیست. اما به گواهی نام‌ها و محل‌هایی که وجود دارند و با پیدا شدن بقایای ظروف سفالی در شرق روستا و درکنار زمین‌های کشاورزی حاشیهٔ رودخانهٔ زاینده رود و با تشخیص باستان شناسان، این تکه‌های سفالی به هزاره اول نسبت داده شده وحکایت براین موضوع داردکه قدمت روستا چند هزار ساله می‌باشد. در کنار کبوترخانه ای که در غرب روستا واقع گردیده
در کنار کبوترخانه ای که در غرب روستا واقع گردیده است، و به زبان محلی به این مکان (بارام شاه) می‌گویند که مخفف کلمهٔ بهرام شاه است. قلعه ای وجود داشته که بعدها با ساختن قلعهٔ اصلی روستا این مکان قلعه کنی (قلعهٔ کهنه) معرف گردیده، که بعدها تخریب و به زمین کشاورزی تبدیل شد. وجه تسمیه روستا. به گفته دکتر جعفری زند در کتاب اصفهان پیش از اسلام: (شهرها و محل‌هایی که نام آن‌ها با گور شروع شده است، منطقهٔ آن‌ها از زمین‌های اطراف پست‌تر و گودتر است که روستای گورتان نیز این ویژگی را دارد). موقعیت قلعه نشان می‌دهد که
این ویژگی را دارد). موقعیت قلعه نشان می‌دهد که این واژه شبیه واژه‌های ترکی قور= سلاح یا قورچی= رئیس اسلحه خانه، قورخانه= کارخانه اسلحه و قوریلتای به ضم قاف و کسر را مأخوذ از زبان مغولی و به معنی مجلس شورای نظامی است وبه زبان اهالی خوارزم قورلتان به معنی شورا و مشاورت با هم است و چنین استنباط می‌شود که قلعه قورتان جنبه نظامی و دفاعی داشته و به احتمال قوی انبار مهمات و با محل شورای نظامی گروهی از جنگجویان سلسله‌های دیلمی و سلجوقی بوده است. در حقیقت از شهر اصفهان تا این قلعه ارتباطی وجود داشته و امکان خبر و
تا این قلعه ارتباطی وجود داشته و امکان خبر و علامت دهی از روی قلعه‌های که با فواصل از اصفهان تا قلعه قورتان بوده امکان‌پذیر بوده است. درکتاب نزهه القلوب حمداله مستوفی قولتان نیز مشاهده شده است. همچنین در گذشته کورتون نیز گفته می‌شد. جمعیت. این روستا در دهستان گاوخونی شمالی قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱٬۲۸۳ نفر (۴۰۹ خانوار) بوده است. مردم. مردم قورتان در کنار فارسی به زبانی خاص صحبت می‌کنند که به زبان ولاتی (ورزنه ای) که ویژه ساکنان شرق اصفهان و برخی نقاط دیگر
ای) که ویژه ساکنان شرق اصفهان و برخی نقاط دیگر است که به اعتقاد زبان شناسان در فارسی قدیم و پهلوی ریشه دارد. اقتصاد. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. آثار تاریخی. قلعه قورتان نزدیک به ۴۰ هزار متر مربع مساحت دارد و دارای ۱۴ برج بوده که دوبرج آن را رودخانه تخریب کرده است. قلعه میان جاده اصلی و رودخانه زاینده واقع شده است.
بزم (اصفهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گاوخونی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۵ نفر (۱۸۰خانوار) بوده‌است.
سهران (ورزنه) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. مردمان سهرن با گویشی بسیار قدیمی صحبت می‌کنند (زبان ورزنه ای) که به فارسی پهلوی و تاتی بسیار نزدیک است. قلعه‌ای قدیمی از زمان ساسانیان در این روستا واقع شده که به شکل دژهای نظامی دور تا دور آن را به شکل دایره، خندقی با عرض حدوداً پنجاه متر ،وعمق دو تا سه متر کنده بودند که از یک طرف به وسیله پلی قابل دسترس بوده‌است. آنچه از گفته‌های قدیمی بر می‌آید این قلعه متعلق به سهراب گبر بوده که با علویون می‌جنگیده و همچنین تپه‌ای باستانی
که با علویون می‌جنگیده و همچنین تپه‌ای باستانی در این روستا واقع شده که بنا به شواهد همزمان با تمدن تپه‌های سیلک کاشان بوده‌است که بخاطر بی‌توجهی و نبود کارشناسان این تپه تقریباً از بین رفته و در حال حاضر زمین آن زمین کشاورزی است. قلعه ای نیز متعلق به زمان قاجار در این روستا قرار دارد. سفالگری از پیشه‌های قدیمی این روستا بوده که هم‌اکنون به‌طور کامل از بین رفته‌است. شغل اصلی مردمان روستا کشاورزی می‌باشد که بعد از کم شدن آب سد و خشک شدن زاینده رود فعالیت‌های کشاورزی در این روستا ضعیف شده‌است. در حال حاضر با
کشاورزی در این روستا ضعیف شده‌است. در حال حاضر با گرایش مردم به سمت شغل‌های جدید و بهره‌مندی از طرح‌هایی مثل ایجاد سالن‌های‌پرورش قارچ و پرورش ماهی قزل‌آلا و همچنین صادر کردن پروانه‌های کشاورزی و دامداری برای استفاده از برق وضعیت مردمان روستا رو به بهبود است. دهیار روستا محمدرضا بیگی ورزنه است. جمعیت. این روستا در دهستان گاوخونی جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۹ نفر (۲۵۶خانوار) بوده‌است.
اشکهران، مرکز دهستان گاوخونی جنوبی و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۴۶۳ نفر (۴۱۷خانوار) بوده‌است.
بلان (ورزنه)، روستایی از توابع دهستان گاوخونی جنوبی بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گاوخونی جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
قلعه امام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ورزنه در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گاوخونی جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۴ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
باقرآباد (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هاشم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
شریف‌آباد (هرند) روستایی در دهستان هاشم‌آباد بخش مرکزی شهرستان هرند استان اصفهان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۵۷ نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است.
کبریت (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هاشم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۹ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
هاشم‌آباد، مرکز دهستان هاشم‌آباد و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. این روستا در مسیر جاده هرند - ورزنه واقع شده و دروازه ورودی شهرستان ورزنه است . جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۱۹۷ نفر (۳۵۸خانوار) بوده‌است. 1403 1450 21%+
امامزاده عبدالعزیز، مرکز دهستان امامزاده عبدالعزیز و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲٬۴۹۳ نفر (۸۱۶ خانوار) بوده است.
قمشان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۶ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
گیشی (اصفهان)، روستایی از توابع شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۰ نفر (۲۰۶خانوار) بوده‌است.
سیدان (هرند)، روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
قلعه بالا یا قلعه بالاسیان روستایی در حاشیه جاده اصفهان ورزنه که در دهستان امامزاده عبدالعزیز بخش مرکزی شهرستان هرند استان اصفهان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۸۸ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
کلیل (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 200نفر (50خانوار) بوده‌است. مکان های اداری. این روستا دارای یک بادجه پست بانک به کد 803 که طیق ساعات اداری کشور فعالیت میکند. دارای مخابرات مستقل بوده که عموما بسته است و صرفا جهت بررسی های فنی یا بر طرف کردن مشکلات احتمالی توسط اداره مخابرات استان اصفان باز میشود. دهیاری روستا عموما دو روز در هفته کاملا باز میباشد و امور را پیگیری میکند و بقیه روزها به صورت پاره وقت فعالیت میکند. شورای اسلامی روستا که شامل سه
وقت فعالیت میکند. شورای اسلامی روستا که شامل سه نفر میباشد ، به صورت پاره وقت فعالیت میکند. و دفتر آنان در دهیاری روستا میباشد. فعالیت اقتصادی. شغل بیشتر اهالی این روستا کشاورزی میباشد و محصولات انان بیشتر گندم، جو، یونجه، گلرنگ، کاهو بذری، چقندر و... میباشد اما طی سال های اخیر و در پی تنش های ابی مردم به شغل های دیگر از جمله کامیونداری، رانندگی، کارگری و... روی اورده اند. مکان های مذهبی. این روستا دارای دو مسجد و دو حسینیه به نام های مسجد و حسینیه دو طفلان مسلم علیه السلام و مسجد و حسینیه امام حسین علیه
مسلم علیه السلام و مسجد و حسینیه امام حسین علیه السلام می باشد. مسجد و حسینیه دوطفلان مسلم علیه السلام را مسجد قدیمی می گویند این مسجد اولین مسجدی است که در این روستا بنا شده است دقیقاً از تاریخ تاسیس آن چیزی در دسترس نیست اما آنچه که بزرگان روستا می گویند تاسیس بنای اولیه آن باید به دوره قاجار و قبل ان برگردد. حدوداً سال های ۱۳۴۰ این مسجد توسط کدخدای روستا آقای شیرعلی منتظری گسترش یافت اما با توجه به ساخت مسجد امام حسین علیه السلام در سال ۱۳۷۷ کم کم این مسجد مورد کم لطفی قرار گرفت اما با توجه به معجزاتی
مورد کم لطفی قرار گرفت اما با توجه به معجزاتی که اهالی این روستا از مسجد دوطفلان دیده بودند در سال ۱۳۹۵ این مسجد به همت خیرین روستا کاملاً بازسازی و گسترش یافت و هم اکنون مورد استفاده اهالی روستا می باشد. دیگر مسجد روستا یعنی مسجد امام حسین علیه السلام مسجدی است که اکثر فعالیت‌های اجتماعی فرهنگی و مذهبی و... در آن برگزار می‌شود و محل و مقر اصلی هیئت متوسلین به آقا اباعبدالله الحسین روستای پاجیک آباد که برگزار کننده مراسمات مذهبی است، می باشد. مراسمات مذهبی. مراسمات مذهبی روستا بیشتر در ماه محرم و صفر
مراسمات مذهبی روستا بیشتر در ماه محرم و صفر برگزار میشود در روز تاسوعا هیئت متوسلین به آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام روستای پاجیک آباد به دعوت هیئت امنا امامزاده سید محمد سنوچی و امامزاده ابراهیم خویا به این مکان های مقدس می روند. نکته جالب نحوه عزاداری آنان می باشد هیئت میهمان وقتی که به آنجا رسید به هیئت میزبان سلام می‌دهد و هیئت میزبان نیز جواب سلام آنان را می دهد و بعد از آن هر دو هیئت ها ترکیب می شوند و با هم به عزاداری می پردازند نحوه سلام دادن هیئت ها به هم اینگونه است که ابتدا هیئت میهمان با
هیئت ها به هم اینگونه است که ابتدا هیئت میهمان با ذکر اشعاری سنتی از ائمه اطهار و سلام به آنان و عزاداران امام حسین علیه السلام می گوید (سلام کردم و خواهم جواب با برکات به شاه کشور دین مرتضی علی صلوات) سپس هیئت میزبان هم با ذکری از ائمه جواب سلام آنان را با اشعار سنتی می دهد (مثلا: سلام و صد علیه السلام ای عزاداران شهید کربلا) یا با اشعاری همچون (ای عزاداران شهید کربلا به بزم ما خوش آمدید ناگاه) صبح روز عاشورا و همچنین ۲۸ صفر به مناسبت شهادت امام حسین علیه السلام و امام حسن علیه السلام و حضرت محمد صلی الله
و امام حسن علیه السلام و حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم هیئت متوسلین به آقا ابا عبدالله الحسین علیه السلام به روستای شاتور می روند آنان ابتداً به سنگ راس الحسین می روند و بعد از آن نیز به آستان مقدس امامزاده عبدالعزیز می روند و حدودا تا ظهر عزاداری می‌کنند. تا قبل از سال ۱۴۰۰ در صبح عاشورا و ۲۸ صفر هیئت متوسلین به آقا ابا عبدالحسین علیه السلام روستای پاجیک آباد ابتداً میزبان هیئت های روستای قلعه ساربان، روستای کمندان و روستای سیریان بود و بعد از اینکه همه‌ی هئیات با همدیگر سلام می دادند با هم ترکیب می
هئیات با همدیگر سلام می دادند با هم ترکیب می شدند و به روستای شاتور می رفتند اما از سال ۱۴۰۰ هر کدام به صورت مستقل به روستای شاتور می روند یکی از مراسمات جالب آنان مراسم شام غریبان امام حسین علیه السلام است آنان در این شب تمامی سیستم های صوتی را کنار می‌گذارند و به صورت سینه زنان از مسجد امام حسین علیه السلام به سمت مسجد دو طفلان مسلم حرکت میکنند و اشعاری را در وصف این شب میخوانند و بر سینه می زنند و عزاداری خود را ادامه می دهند و در مسیر با نمایش گهواره حضرت علی اصغر و همچنین آتش زدن خیمه ها فضای خارق
حضرت علی اصغر و همچنین آتش زدن خیمه ها فضای خارق العاده ای را ایجاد می‌کنند بعد از آن به سر دیگ سمنو می‌روند و در کنار دیگ سمنو نیز علاوه بر راز و نیایش با خداوند عزاداری می کنند. علاوه بر آنچه که در بالا ذکر شد در ده شب اول ماه محرم و ده شب آخر ماه صفر و همچنین ایام شهادت مولای خوبان امام علی علیه السلام مراسمات سینه زنی و زنجیر زنی در مسجد امام حسین علیه السلام برگزار می شود. مکان آموزشی. مکان آموزشی این روستا فقط دارای یک مدرسه دبستان دوره اول و دوم به صورت مختلط میباشد که در سال ۱۳۵۷ تاسیس شده. مکان
صورت مختلط میباشد که در سال ۱۳۵۷ تاسیس شده. مکان ورزشی. مکان ورزشی این روستا دارای میدان فوتسال و فوتبال خاکی میباشد که زمین آنان توسط اهالی محترم تامین شده است. دیگر اماکن. مزار این روستا نشان از قدمت این روستا دارد در گودبرداری اطراف مزار این روستا سنگ های مزار بسیار قدیمی که با زبان عربی و فارسی دری و ... حکاکی شده بود کشف شد که متاسفانه مورد بی مهری قرار گرفت و اکثر آن ها مورد سرقت گرار گرفت و در حال حاضر فقط چندتای آن ها که از ارزش کمتری برخوردار هستند موجود میباشد از طرفی چون تا چند سال پیش تمام
موجود میباشد از طرفی چون تا چند سال پیش تمام مردگان روستا های دیگر هم در این روستا تدفین می‌کردند نشان از قدمت این مزار و شاید راز های پنهان آن باشد. در صحبت با یکی از اهالی یافتیم که آنطور که آن نشان می‌دهد و از پدران و مادران نقل می‌کند حدود ۱۵۰ سال پیش این مکان یک حسینیه بوده
خورچان روستایی در بخش جلگه استان اصفهان ایران است. این روستا در جوار رودخانه زاینده‌رود در فاصله ۵۵ کیلومتری شرق شهر اصفهان قرار دارد. این روستا در حاشیه جاده اصفهان ورزنه واقع شده و دارای آب وهوای گرم و خشک می‌باشد شغل اصلی ساکنان روستا کشاورزی و دامداری است؛ و عمده محصولات کشاورزی این روستا گندم و جو می‌باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸۲ نفر (۱۶۳خانوار) بوده‌است.
سکان (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
سنوچی، روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است که در حاشیه جاده اصفهان ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
سیچی روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. این روستا در مسیر جاده اصفهان ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
هلارته روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. این روستا در مسیر جاده اصفهان ورزنه واقع شده است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
جمبزه (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. این روستا در مسیر جاده اصفهان ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
خرم (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است.این روستا در حاشیه جاده اصفهان ورزنه واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
سریان، روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
قلعه عبدالله (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالعزیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۸ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
کلیشاد، مرکز دهستان کلیشاد و روستایی از توابع بخش اژیه شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کلیشاد قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۳۴۳ نفر (۱۰۸ خانوار) بوده‌است.