payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گروه بیمه زوریخ بزرگترین شرکت بیمه سوئیسی است، که در سال ۲۰۱۸ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۷۹ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت. شرکت بیمه زوریخ در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد و هم‌اکنون خدمات خود را در ۱۷۰ کشور جهان عرضه می‌نمایند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر زوریخ، سوئیس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس لندن و بورس سیکس سوئیس معامله می‌شود.
قرارداد اجتماعی یعنی این‌که مردم یک جامعه به‌طور نانوشته یا گاهی رسمی با هم توافق می‌کنند که برای داشتن یک زندگی منظم، امن و قابل پیش‌بینی، بخشی از آزادی‌های فردی خود را به حکومت یا قانون بسپارند. مثلا افراد قبول می‌کنند که همه نمی‌توانند خودشان قانون‌گذاری یا مجازات کنند، پس به نهادی مثل دولت اختیار می‌دهند که این کارها را انجام دهد، به شرطی که آن نهاد هم از حقوق و منافع مردم دفاع کند. این قرارداد پایه‌ای برای شکل‌گیری حکومت‌هاست و بر این اساس، قدرت حکومت از رضایت مردم سرچشمه می‌گیرد، نه از زور یا سلطهٔ
از رضایت مردم سرچشمه می‌گیرد، نه از زور یا سلطهٔ بی‌پایه. در فلسفه سیاسی، قرارداد اجتماعی یا قرارداد سیاسی، نظریه یا مدلی است که ریشه در عصر روشنگری دارد و در پی یافتن پاسخ خاستگاه اجتماع و مشروعیت تسلط حکومت بر اشخاص است. نظریهٔ قرارداد اجتماعی ناظر است بر تنظیم قراردادی میان افراد آزاد برای بنیاد نهادن اصول سیاسی، مدنی، یا اخلاقی در یک اجتماع. در این راستا، نظریهٔ قرارداد اجتماعی می‌کوشد با تکیه بر مفهوم توافق، به این اصول مشروعیت ببخشد. قرارداد به واسطهٔ این توافق مدعی نوعی اقتدار می‌گردد که از پیمان
این توافق مدعی نوعی اقتدار می‌گردد که از پیمان کسانی که متعهد شده‌اند به این قرارداد ملتزم بمانند نشات گرفته‌است. هابز، جان لاک و ژان-ژاک روسو نظریه‌هایی پیرامون قرارداد اجتماعی مطرح کردند، حال آنکه متفکرانی از قبیل هیوم، هگل و مارکس انتقادهایی به این دیدگاه بیان کردند. قرارداد اجتماعی عبارت است از توافق قراردادی بین افراد جامعه که برای همه واجب است. این قرارداد، در حالت طبیعی به این صورت است که شخص در تمام امور و مقدرات خود، در مقابل اراده عام که مأمور اجرای تمام امور زندگی است متعهد می‌شود. روسو گوید:
تمام امور زندگی است متعهد می‌شود. روسو گوید: «انسان با قرارداد اجتماعی آزادی اجتماعی خود را به دست می‌آورد و آزادی طبیعی خود را از دست می‌دهد.» نزد هربرت اسپنسر قرارداد عبارت است از صورت آرمانی و مثالی تمام روابط اجتماعی.
اردک دم‌دراز پرندهای از تیرهٔ مرغابیان و تنها گونهٔ زنده از سرده‌اش است. این پرنده بسیار زیبا دارای دو بزرگ پر سوزنی‌شکل و بلند در قسمت دم است. در فصول سرد سال بیشتر قسمت‌های بدن از پر سفید پوشیده شده است و تنها کناره‌های گردن و پشت و قسمتی از سینه را پرهای قهوه‌ای تیره‌رنگ پوشانده است. در فصول گرم سال پرهای سفید ریخته شده و پرهای قهوه‌ای رنگ جایگزین آن‌ها می‌شود. نوک این پرنده بسیار کوتاه و نازک و به رنگ نارنجی است. محل زیست این اردک در کنار دریاها بوده و از جانوران آبزی تغذیه می‌نماید. از دیگر صفات این
از جانوران آبزی تغذیه می‌نماید. از دیگر صفات این مرغابی مهارت در غواصی، کشیده راه رفتن روی زمین و گذاردن ۱۲ تخم در هر دوره است. خاستگاه آن‌ها شمال شوروی سابق و شمال کانادا است و زمستان‌ها به مناطق گرم مهاجرت می‌کند. این گونه در ایران هم یافت می‌شود.
میرزا نبی قزوینی ملقب به امیردیوان دولتمرد عصر قاجار، داماد فتحعلی شاه و حکمران فارس و اصفهان در دوران سلطنت محمدشاه قاجار و همچنین پدر صدراعظم نامدار دوره ناصری میرزا حسین خان سپهسالار بود. عابدین بیک علی‌آبادی، پدر نبی‌خان که اصالتاً مازندرانی بود، در قزوین وارد دستگاه علینقی میرزا رکن‌الدوله (حاکم قزوین و پسر فتحعلی شاه) شد و رفته رفته تقرب یافته و مشاغل مهمی برعهده گرفت. نبی خان در خدمت علینقی میرزا پرورش یافت و در سلک خدمتگزاران دولت درآمد. پس از مدتی علینقی میرزا از پدرش استدعا کرد دختری به عقد او
علینقی میرزا از پدرش استدعا کرد دختری به عقد او درآورد. فتحعلی شاه نیز از میان دختران خود، ماه‌نوش لب‌خانم افتخارالسلطنه را که مادرش از دیگر بانوان اندرون مقرب‌تر و محبوب‌تر بود، به او داد. نبی خان در سال ۱۲۵۴ هجری قمری به پاداش لیاقتی که در فرونشاندن آشوب شهر شیراز از خود نشان داد، به حکومت فارس منصوب شد و یکسال در آن منطقه حکمرانی کرد. باردیگر در سال ۱۲۵۸ قمری به جای فرهاد میرزا معتمدالدوله به حکومت فارس رفت و در سال ۱۲۶۱ قمری حکمران اصفهان شد. او در سال جلوس ناصرالدین شاه حکمران اصفهان بود و از مالیات
جلوس ناصرالدین شاه حکمران اصفهان بود و از مالیات آن شهر مبالغی برای شاه فرستاد تا او را که در امر تثبیت حکومتش با مضیقه مالی رو به رو بود، یاری کند. نبی‌خان در اوایل حکومت ناصرالدین شاه درگذشت. او از خود چهار پسر و دو دختر باقی گذاشت: میرزا حسین خان سپهسالار (صدراعظم ناصرالدین شاه)، میرزا یحیی خان مشیرالدوله (هر دو از بطن دختر حاج اسماعیل آشوری قزوینی) نصرالله خان نصرالملک (از بطن زنی سیده) و عبدالله‌خان علاءالملک و نیم‌تاج‌خانم همسر حسین خان حسام‌الملک حاکم کرمانشاه (هر دو از بطن افتخارالسلطنه دختر فتحعلی
کرمانشاه (هر دو از بطن افتخارالسلطنه دختر فتحعلی شاه) و دختر دوم او با پسر میرزا فضل‌الله وزیرنظام ازدواج کرد.
اردک سرحنایی یا گیلار قهوه‌ای پرندهای از تیرهٔ مرغابیان و اردک‌های شیرجه‌زن با اندازهٔ متوسط است. زیستگاه پروش و زادآوری آن در مانداب‌ها و دریاچه‌های با یک متر ژرفا یا بیشتر است. پرهای بدن این پرنده به رنگ قهوه‌ای متمایل به سرخ است. تنها پرهای سینه و قسمتی از پشت سیاه رنگ است. نوک آن‌ها سیاه می‌باشد. مقدار تخم آن‌ها ۱۶ عدد و به رنگ سبز زیتونی می‌باشد. این اردک به سختی راه می‌رود. بیشتر اوقات در آب به سر می‌برد و زادبوم آن‌ها شمال اروپاست.
اردک سرسیاه از اردک‌های غواص (از تیرهٔ مرغابیان) است. اردک سرسیاه نر دارای سر سیاه رنگ است که همه گردن و جلوی سینه را نیز گرفته و پرهای پشت آن‌ها خاکستری رنگ است. مرغابی ماده در جلوی سر یک قسمت سفید رنگ دارد و بقیه سر و گردن ارغوانیست. حداکثر ۱۲ تخم سبزرنگ می‌گذارد. نوک پهن و ملاقه‌ای آن‌ها به رنگ خاکستری می‌باشد. پرهای قسمت شکم و پهلوها سفید رنگ است. این اردک، غواص بسیار ماهریست. از گیاهان و جانوران ریز آبزی تغذیه می‌نماید. موطن اصلی آن‌ها شمال اروپاست و میدان مهاجرتشان ایران، ژاپن، کره و هند و شمال
و میدان مهاجرتشان ایران، ژاپن، کره و هند و شمال آمریکاست و در مجموع زندگی در کنار آب شور را به آب شیرین ترجیح می‌دهد.
سیاه‌اردک معمولی پرندهای از زیرتیرهٔ اردکیان است. این اردک دارای نوک بزرگ و پهن و سیاه رنگی است که در انتهای آن دو برجستگی و برآمدگی بزرگ دیده می‌شود. نرها به رنگ سیاه یک‌دست می‌باشند و ماده‌ها دارای رنگ قهوه‌ای تیره هستند. در هر دوره تخم‌گذاری حدود ۱۲ تخم می‌گذارند که رنگ پوسته آن‌ها زرد می‌باشد. دم آن‌ها کوتاه و نوک دار است. در کنار آب‌های شیرین که مشرف به جنگل باشد لانه می‌سازند و بیشتر از جانوران آبزی تغذیه می‌کنند. در شمال اروپا زندگی می‌نمایند؛ و به هنگام زمستان به اروپای جنوبی و شمال آفریقا و دریای
زمستان به اروپای جنوبی و شمال آفریقا و دریای خزر مهاجرت می‌کنند.
سیاه‌اردک مخملی پرندهای از زیرتیرهٔ اردکیان است. در انتها برجستگی کوتاهی دارد. مرغابی‌های نر همه سیاه رنگ و ماده‌ها به رنگ ارغوانی می‌باشند. از ویژگی‌های مهم این پرنده این است که شاهپردومی‌های بال آن‌ها به رنگ سفید موج‌دار می‌باشد. در دوره تخم‌گذاری حداکثر ۱۰ تخم می‌گذارد. خاستگاه آن‌ها چند جمهوری سابق شوروی از جمله گرجستان، آذربایجان و ارمنستان و اوکراین می‌باشد. در شمال دریای بالتیک نیز زندگی می‌کنند. در زمستان به نواحی گرمسیر از جمله دریای سیاه و مدیترانه و دریای خزر مهاجرت می‌نمایند.
اردک سیاه‌کاکل یا گیلار سرسیاه پرنده‌ای از تیرهٔ مرغابیان است. این مرغابی کاکل آویزان دارد. سر آن‌ها دارای پرهای سیاه‌رنگ و پهلوها و شکم آن‌ها سفید رنگ می‌باشد. اردک سیاه‌کاکل تنها در آب شنا می‌کند و در کنار رودخانه‌ها و دریاچه‌های آب شیرین زندگی می‌نماید. مقدار تخم این مرغابی در هر دوره حداکثر ۱۵ عدد و به رنگ پوسته زیتونی است. این اردک غواص بسیار ماهری است. محدوده پراکنش او شمال اروپا می‌باشد، ولی در زمستان به نواحی گرمسیر مانند شمال آفریقا، هندوستان، ایران و قبرس مهاجرت می‌کند.
اردک چشم‌طلایی یا اردک گونه‌سفید پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است. ویژگی‌ها. نرهای بالغ بین ۴۵ تا ۵۱ سانتی‌متر طول و تقریباً ۱۰۰۰ گرم وزن دارند. در حالی که ماده‌ها دارای بین ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متر طول و وزن تقریباً ۸۰۰ گرم هستند. طول بال‌های چشم‌طلایی معمولی ۷۷–۸۳ سانتی‌متر ست. این گونه به دلیل چشم زرد طلایی خود نام‌گذاری شده‌است. نرهای بالغ دارای سر تیره با براق مایل به سبز و لکه سفید مدور زیر چشم، پشت تیره و گردن و شکم سفید هستند. ماده‌های بالغ دارای سر قهوه‌ای و بدنی عمدتاً خاکستری هستند. پاها و پاهای آن‌ها به
بدنی عمدتاً خاکستری هستند. پاها و پاهای آن‌ها به رنگ زرد نارنجی است. دو زیرگونه به‌طور کلی شناخته شده‌است، زیرگونه نمادین اوراسیایی Bucephala clangula clangula و آمریکای شمالی B. c. آمریکایی، آمریکایی نوک بلندتر و ضخیم‌تری نسبت به کلنگولا دارد.
خوتکای ابروسفید پرنده‌ای از زیرخانوادهٔ مرغابیان روی آبچر از تیرهٔ مرغابیان است. این پرنده که دارای ابروی سفید رنگیست دارای پروازی تیز و تند است. رنگ کلی نرها سبز فلزی و براق است و تنها روی بال‌ها، پرهای سفید رنگ دارند. پاها و نوک آن‌ها خاکستری رنگ بوده و ماده‌ها کم رنگ تر از نرها هستند. در یک دوره تخمگذاری حداکثر ۲۶ تخم زردرنگ گذاشته و در آب‌های کم عمق زندگی می‌نمایند. زمستان‌ها در مرداب انزلی و استان مازندران دیده شده‌اند. زادبوم اصلی آن‌ها اروپای شمالی است.
اردک مرمری یا خوتکا مرمری پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است. این پرنده در گذشته در دسته مرغابیان پهنه‌چین طبقه‌بندی می‌شد ولی اکنون در اردک‌های شیرجه‌زن طبقه‌بندی می‌شود. این پرنده بسیار آرام و بی صدا بوده و به صورت جفتی زندگی می‌نماید. اردک مرمری در نیزارها به لانه‌سازی پرداخته و در ارتفاع پایین پرواز می‌نماید. نر و ماده تقریباً هم شکلند. فقط ماده‌ها کوچکتر از نرها هستند. از مشخصات ظاهری این اردک‌ها کاکل سر آن هاست که به رنگ قهوه‌ای روشن بوده و نوک آن‌ها نیز بلند و باریک و سیاه می‌باشد. تعداد ۱۲ تخم حاصل هر
بلند و باریک و سیاه می‌باشد. تعداد ۱۲ تخم حاصل هر دوره تخم‌گذاری آن هاست و از گیاهان آبزی تغذیه می‌نمایند. شوروی، افغانستان، شمال ایران، آفریقای جنوبی (بخش شمالی کشور)، ایتالیا، اسپانیا و فرانسه محل زیست آن‌ها است.
لیلی آهی، معروف به لیلا اَیمَن، (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۰۸ – درگذشته ۱۵ شهریور ۱۳۹۷) از مؤسسان شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۱ بود. لیلی آهی از هنگام آغاز به کار این شورا تا سال ۱۳۵۹ که از ایران به ایالات متحده آمریکا کوچ کرد، دبیر هیئت مدیره شورای کتاب کودک بود. لیلی آهی و توران میرهادی از دوستان و همکاران بسیار نزدیک بودند. لیلی آهی مشاور فنی اداره کل مطالعات و برنامه‌های وزارت فرهنگ، آموزگار ادبیات کودک به مربیان کودکستان، پایه‌گذار بخش انتشار کتاب‌های کودکان به زبان فارسی به دعوت بنگاه ترجمه و نشر کتاب، و عضو
زبان فارسی به دعوت بنگاه ترجمه و نشر کتاب، و عضو گروه بررسی کتاب‌های درسی دبستان به دعوت مؤسسه انتشارات فرانکلین بود. لیلی ایمن پس از دوره ویژه‌ای که در آمریکا گذراند، دبیر فنی و مشاور فنی وزارت آموزش و پرورش، بنیانگذار، عضو و دبیر هیئت مدیره شورای کتاب کودک از آغاز پیدایش در ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۹ شد. کار عمده این شورا بررسی ادبیات کودکان بود و انتخاب کتاب سال کودک از وظایف آن شورا به شمار می رفت. همچنین او از اعضای نگارش کتاب های جدید فارسی در پایه اول،دوم و سوم دبستان در سال های آغازین دهه چهل خورشیدی می باشد و
در سال های آغازین دهه چهل خورشیدی می باشد و نقش تعیین کننده ای در باز آفرینی زبان و ادبیات فارسی داشته است. کنش‌ها. آغاز کنش‌های لیلی ایمن (آهی) همکاری با توران میرهادی در مجله "سپیده فردا" در سال ۱۳۳۲ بود. این همکاری به برگزاری نخستین نمایشگاه کتاب کودک در سال ۱۳۳۵ انجامید. استقبال از این نمایشگاه به جایی رسید که در سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ نیز برگزار شد. شورای کتاب کودک. در هنگام برگزاری نمایشگاه‌های کتاب کودک لیلی آهی و ۳۷ نفر از دیگر همکاران و همفکران او به کمبود ادبیات کودک پِی بردند؛ بنابراین نهادی را
به کمبود ادبیات کودک پِی بردند؛ بنابراین نهادی را برای سامان‌دهی به ادبیات کودک پایه گذاشتند. اساسنامه این نهاد در مدرسه فرهاد نوشته شد. در هنگام آغاز به کار این نهاد در ۱۳۴۱ آن را «شورای کتاب کودک» نامیدند و از همان زمان برای افزایش کیفیت و وضعیت ادبیات کودک، با همه توان تلاش کردند. کار عمده این شورا بررسی ادبیات کودک و انتخاب کتاب سال کودک بود. لیلی آهی دلیل رشد شورای کتاب را نبود وابستگی به هیچ نهاد دولتی و استقلال کاری و فکر آن می‌دانست. لیلی آهی دو دوره به عنوان عضو هیئت مدیره دفتر بین‌المللی کتاب
دوره به عنوان عضو هیئت مدیره دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) برگزیده شد و از سوی این هیئت در کنگره برزیل و چند سال پس از آن در آلمان شرکت کرد. نوشته‌ها. از لیلی آهی ۳۹ نوشته منتشر شده‌است. کتاب‌های "پالتو قرمز"، "هرکه پیدا کرد مال خودش"، و نوشتارهای مانند "نقدها و نظرها:شورای کتاب کودک" و "کتابهای خوب کدامند؟" از آن جمله هستند. زندگی شخصی. ایشان همسر جناب دکتر ایرج ایمن و مادر «سبا»، «رویا» و «راما» ایمن هستند. ایشان در یکی از مصاحبه هایشان به سوال اینکه مهمترین انگیزه فعالیت در بستر تعلیم و
سوال اینکه مهمترین انگیزه فعالیت در بستر تعلیم و تربیت را چه بود؛ پاسخ دادند استادی به نام دکتر محمد باقر هوشیار داشتند که تاثیر بسزایی در ایجاد این انگیزه داشتند،دیدی که دکتر هوشیار در مورد یک انسان و وظیفه یک معلم داشتند ایده آلی را در ایشان شکل داد که چگونه می توانند به بهترین وجه به مردم کشورشان خدمت نمایند. بانو لیلی ایمن (آهی) از پیروان آیین بهائی بودند. درگذشت. لیلی ایمن در سال ۱۳۹۷ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
میرزا علی‌اکبر معلم دامغانی (زاده ۱۲۸۲ – درگذشته ۲۰ آبان ۱۳۷۶ خورشیدی)، فرزند میرزا محمد اهل دامغان از عارفان شیعه و از دوستان صمیمی سید روح‌الله خمینی بود. وی تحصیلات خود را ابتدا در مشهد و سپس قم ادامه داد. وی خارج فقه را از آیت الله عبدالکریم حائری و در علوم باطن از آیت الله علی اکبر الهیان و سید موسی زرآبادی قزوینی بهره گرفت. میرزا مهدی اصفهانی و شیخ مجتبی قزوینی نیز از استادان وی بودند. معلم دامغانی بنا به مصالحی از کسوت روحانیت بیرون آمد. حسین معلم ، علی معلم و محمدعلی معلم دامغانی برادرزاده های
، علی معلم و محمدعلی معلم دامغانی برادرزاده های اویند.
ستیغ عصبی (neural crest) یا تاج عصبی نواری تیغه‌مانند از یاخته‌های بنیادی در ناحیهٔ پشتی ـ کناری لولهٔ عصبی است که گره‌های نخاعی و مغزی و برخی ساختارهای دیگر را به وجود می‌آورد. همچنان که چین‌های عصبی با یکدیگر جوش می‌خورند و لولهٔ عصبی را تشکیل می‌دهند، برخی از سلول‌های نورواکتودرمی که در طول کنارهٔ هریک از چین‌ها واقع می‌گردند پیوستگی اپی‌تلیال و همچنین اتصالات خود به سلول‌های مجاور را از دست می‌دهند. با جدا شدن لوله عصبی از برون‌پوست (اکتودرم) سطحی این سلول‌های نورواکتودرمی نیز که سلول‌های ستیغ عصبی
سلول‌های نورواکتودرمی نیز که سلول‌های ستیغ عصبی نامیده می‌شوند به طرف لولهٔ عصبی مهاجرت می‌کنند. سلول‌های یادشده در ابتدا تودهٔ تخت و نامنظمی به نام ستیغ عصبی را بین لولهٔ عصبی و برون‌پوست روی آن ایجاد می‌نمایند. ستیغ عصبی به زودی به دو بخش راست و چپ تقسیم می‌شود که به بخش‌های پشتی-خارجی لولهٔ عصبی مهاجرت کرده و در این محل‌ها گانگلیونهای اعصاب نخاعی (گانگلیون‌های ریشهٔ پشتی) و مغزی (قسمت‌هایی از گانگلیون‌های اعصاب ۵، ۷، ۹، ۱۰) و همچنین گانگلیون‌های دستگاه عصبی خودکار را به وجود می‌آورند. ستیغ عصبی علاوه بر
خودکار را به وجود می‌آورند. ستیغ عصبی علاوه بر سلول‌های گانگلیونی، غلاف‌های اعصاب (سلول‌های شوان) و پوشش مننژیال مغز و نخاع (حداقل نرم‌شامه و عنکبوتیه) را تشکیل می‌دهند. بسیاری از سلول‌های ستیغ عصبی در جهت شکمی و کناری شروع به مهاجرت نموده و با توزیع گستردهٔ خود در بخش‌های مختلف بدن، دارای مشتقات مهمی هستند. از جمله این مشتقات می‌توان سلول‌های رنگدانه‌ای مغز، غده فوق کلیه و چندین جزء عضلانی و اسکلتی سر را نام برد.
غاز پازرد نوعی غاز است که در اروپا و آسیا پرورش پیدا می‌کند. مشخصات. این پرنده ۷۵ سانتیمتر طول دارد و کوچک‌تر و لاغرتر از غاز خاکستری و اندکی بزرگتر از غاز پیشانی سفید است. سر و گردن قهوه ای تیره و عمدتاً پیشانی سیاه اند. بدن قهوه ای کمرنگ و منقار سیاه و نارنجی و گاهی اوقات کاملاً نارنجی است. به‌طور تصادفی، قاعده منقار سیاه است. پاها نارنجی روشن، مایل به صورتی، و حاشیه بال‌ها سفید تا تیره است. رو تنه قهوه ای و حاشیه پرها سفید است که حالت راه راه عرضی پیدا می‌کند. زیرتنه قهوه ای نخودی رنگ، با حالت دودی است.
زیرتنه قهوه ای نخودی رنگ، با حالت دودی است. هنگام پرواز، روی بال و پرها پوشش قهوه ای کمرنگی دیده می‌شود که اندکی در انتهای پرها به رنگ خاکستری است.
غاز پیشانی‌سفید بزرگ گونه‌ای از غازها است که چند زیرگونه دارد. غاز پیشانی سفید بزرگ از غاز خاکستری کوچک‌تر است، اما از غاز پیشانی‌سفید کوچک بزرگ‌تر است. رنگ پر وبال این پرنده خاکستری و روی پیشانی‌اش نواری سفید رنگ وجود دارد. این پرنده در مناطقی مانند نیزارها، شالیزارها و تالاب‌ها زندگی می‌کند. ویژگی‌ها. غازهای پیشانی سفید بزرگ، ۶۴ تا ۸۱ سانتی‌متر طول، ۱۳۰ تا ۱۶۵ سانتی‌متر طول بال و وزن ۱٫۹۳ تا ۳٫۳۱ کیلوگرم دارند. آنها دارای پاهای نارنجی روشن و پوشش بالای بال به رنگ موش هستند. آنها کوچکتر از غازهای خاکستری
به رنگ موش هستند. آنها کوچکتر از غازهای خاکستری هستند. غاز پیشانی سفید بزرگتر علاوه بر اینکه بزرگتر از غاز پیشانی سفید کوچک است، فاقد حلقه چشم زرد آن گونه است و شعله سفید صورت به اندازه غاز کوچکتر به سمت بالا گسترش نمی‌یابد. جنس نر از نظر اندازه معمولی بزرگتر است، هر دو جنس از نظر ظاهری شبیه به هم هستند - پرندگان قهوه ای مایل به خاکستری با سینه‌های خاکستری روشن با لکه‌ها و میله‌های قهوه ای تیره تا سیاه. هم نرها و هم ماده‌ها دارای منقار صورتی و پاها و پاهای نارنجی هستند. غازهای پیشانی سفید بزرگ انواع مختلفی
هستند. غازهای پیشانی سفید بزرگ انواع مختلفی از صداها را تولید می‌کنند، اما به‌طور قابل توجهی قابل تشخیص‌ترین آنها صدای بلندی است که می‌توان آن را با صداهای "he-he" تقلید کرد. شکسته شدن نت از اولین کاکل تا دوم مشخص است.
غاز پیشانی‌سفید کوچک پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است. غاز پیشانی سفید کوچک غازی با جثه کوچک است که شباهت زیادی به غاز پیشانی‌سفید بزرگ دارد اما به دلیل جثه و سر کوچک‌تر، گردن کوتاه‌تر، منقار کوچک، گرد و ظریف و حلقه چشمی زردرنگ از آن متمایز می‌شود. در پرنده بالغ سر، گردن و روتنه قهوه‌ای تیره است. اطراف قاعده منقار سفید است که تا تارک سر ادامه می‌یابد. زیرتنه رو شن‌تر از روتنه و نوارهای باریکی به رنگ قهوه‌ای کم‌رنگ دارد که در بخش عقبی پهلوها و شکم با نوارهای سیاه همراه است. منقار مایل به صورتی روشن و پاها نیز
همراه است. منقار مایل به صورتی روشن و پاها نیز نارنجی هستند. پرنده نابالغ بدون حلقه سفید در قاعده منقار است، لکه‌ها و نوارهای سیاه در زیرتنه دیده نمی‌شود و نوک منقار قهوه‌ای است. همان‌طور که گفته شد نر و ماده این گونه از لحاظ ظاهری هم‌شکل هستند و با تغییر فصل تغییراتی در ظاهر آن‌ها ایجاد نمی‌شود. زیستگاه مناطق تالابی بدون درخت، اراضی کشاورزی و علفزارها زیستگاه مناسبی برای این پرنده به‌شمار می‌رود.
غاز خاکستری دسته‌ای از غازها است که در مناطق تالابی، باتلاق‌ها، دشت‌های سیلابی، ساحل دریاچه‌ها و رودخانه‌ها به سر برده و در کنار اراضی باتلاقی و روی زمین آشیانه می‌سازد. در ایران، به صورت مهاجر و در بیشتر مناطق زیستگاهی دیده می‌شود.
سوئیس ره یا سوئیس ری شرکت بیمه سوئیسی است، که از سال ۲۰۰۶ پس از خریداری شرکت بیمه جی‌ای، با ارزش ۷٫۴ میلیارد دلار از جنرال الکتریک، به‌عنوان دومین ارائه‌دهنده خدمات بیمه اتکایی در جهان محسوب می‌شود. این شرکت در سال ۱۸۶۳ تحت نام شرکت بیمه اتکایی سوئیس تأسیس شد. دفتر مرکزی سوئیس ره در شهر زوریخ قرار دارد و هم‌اکنون در ۲۵ کشور جهان دارای شعبه می‌باشد. بخشی از سهام شرکت سوئیس ره در بازار بورس سیکس سوئیس معامله می‌شود.
الیاس بن خضر مشهور به فردوسی رومی، اوزون فردوسی، فردوسی طویل (۱۴۵۳ - ؟) شاعر و نویسندۀ عثمانی بود که به‌دلیل نگارش سلیمان‌نامه مشهور است. برخی از منابع نام اصلی وی را «شرف‌الدین موسی»، «شرف‌الدین عیسی» یا تنها «الیاس» ذکر کرده‌اند. لقب «اوزون» به دلیل طولانی بودن متن سلیمان‌نامه به وی داده‌شده‌است. از دیگر آثار وی می‌توان به کتب‌نامه، سلحشورنامه و سانترانچ‌نامه اشاره کرد. در مورد زندگی وی تنها اطلاعاتی که در دست است نشان‌دهندهٔ زندگی وی در دوران بایزید دوم و سپس سفر از استانبول (و یا بالیکسیر) به ایران و
و سپس سفر از استانبول (و یا بالیکسیر) به ایران و مرگ وی در آنجاست. تاریخ درگذشت وی (پس از ۱۵۰۸ میلادی) مشخص نیست.
نوک‌پهن شمالی پرنده‌ای از تیرهٔ مرغابیان است که موک بزرگ و پهن ملاقه‌مانند دارد. این پرنده در بسیاری از نقاط جهان گسترده است. زادآوری معمولاً در مناطق شمالی اروپا و آمریکا انجام می‌شود اما این پرنده در زمستان‌ها به مناطق گرم تر در جنوب اروپا، آفریقا، آسیا، آمریکای جنوبی و شبه قاره هند مهاجرت می‌کند. این پرنده ابتدا در سردهٔ Anas قرار داشت اما طی بررسی‌ها در سال ۲۰۰۹ با استفاده از روش‌های مولکولی و ژنتیکی به سردهٔ "Spatula" منتقل شد. طول این پرنده ۴۸ و طول بال‌ها ۷۶ سانتی‌متر و وزن آن حدود ۶۰۰ گرم است.
بال‌ها ۷۶ سانتی‌متر و وزن آن حدود ۶۰۰ گرم است. نوک‌پهن شمالی ماده دارای پرهای قهوه‌ای و تیره و خال‌دار است و جنس نر بسیار خوش‌رنگ و زیباست. سر آن سبزرنگ و درخشان، نوک سیاه و عنبیه زردرنگ دارد. سینه سفید و پرهای آیینهٔ بالی سبزرنگ، و پاها به رنگ نارنجی هستند. دو سوی دم را دو تا چهار پر سفید دربر گرفته است. این پرنده از جانوران آبزی و حلزون و کرم‌ها تغذیه می‌نماید.
ایگون شرکت چندملیتی بیمه عمر، مزایای بازنشستگی و مدیریت دارایی هلندی است، که ساختمان مرکزی آن در شهر لاهه، هلند قرار دارد. در پایان سال ۲۰۱۱ تعداد کارکنان شرکت ایگون در حدود ۲۵ هزار نفر بود، که در سراسر جهان به بیش از ۴۷ میلیون مشتری، انواع خدمات بیمه را ارائه می‌نمایند. بخشی از سهام شرکت ایگون در بازارهای بورس نیویورک و بورس یورونکست آمستردام معامله می‌شود و جزئی از شاخص آای‌اکس هلند محسوب می‌شود. شرکت ایگون از سال ۲۰۰۸ به‌عنوان سرمایه‌گذار اصلی (اسپانسر) باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام فعالیت می‌کند.
محمدحسن نامی (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۳۲ در بیجگان) نظامی و سیاستمدار ایرانی است که از مهر ۱۴۰۳ مشاور و دستیار ویژه وزیر کشور است. وی پیش‌تر از اسفند ۱۴۰۰ تا مهر ۱۴۰۳ به‌عنوان رئیس سازمان مدیریت بحران فعالیت می‌کرد. او در دولت دهم از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲ و کمتر از یک سال سمت وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات را برعهده داشت. او به عنوان نیروی نظامی و با رسته پیاده به نیروی زمینی ارتش ملحق گردید و در طول جنگ ایران و عراق در عملیات‌های متعددی حضور داشته است و بیش از ۱۰۰ ماه در مناطق جنگی و نظامی سابقه فعالیت دارد. او پس از
در مناطق جنگی و نظامی سابقه فعالیت دارد. او پس از پایان جنگ به عنوان نماینده ارتش به کشور کره اعزام گردید و بعد از آن به سمت معاونت اطلاعات ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی برگزیده شد در سال ۱۳۸۴ و در زمان تصدی مصطفی محمدنجار در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، او به سمت ریاست سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح منصوب گردید و تا سال ۱۳۹۱ این سمت را در اختیار داشت. از دیگر فعالیت‌های وی در دوران تصدی‌گری ریاست سازمان جغرافیایی می‌توان به تألیف و ترجمه بیش از ۳۰ عنوان کتاب در حوزه جغرافیای سیاسی و منطقه‌ای اشاره
کتاب در حوزه جغرافیای سیاسی و منطقه‌ای اشاره کرد. همچنین طرح‌های نوآورانه و چالش‌برانگیزی در این دوران مطرح گردید که از این بین می‌توان به تغییر مساحت ایران از ۱۶۴۸۱۹۵ کیلومتر مربع به ۱۸۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع اشاره نمود. او پس از برکناری رضا تقی‌پور در آذرماه سال ۱۳۹۱ و سرپرستی علی نیکزاد وزیر راه و شهرسازی بر این وزارتخانه، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران در بهمن‌ماه ۱۳۹۱ محمدحسن نامی معاون وزیر دفاع را به عنوان سرپرست وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات منصوب کرد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی ۸
کرد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی ۸ اسفند ۱۳۹۱ محمدحسن نامی، وزیر پیشنهادی دولت برای وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را با ۱۷۷ رای موافق از مجموع ۲۴۳ رای برای تصدی این وزارتخانه انتخاب کردند. انتخابات ۱۴۰۰. در نخستین روز (۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰) آغاز ثبت‌نام انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ با حضور در وزارت کشور به صورت رسمی نام‌نویسی کرد اما پس از مدتی به نفع سید ابراهیم رئیسی کناره‌گیری کرد.
شُکر آباد، مرکز دهستان شلیل از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. دهستان شلیل متشکل از سه روستای شلیل علیاء، عزت آباد و شکر آباد می‌باشد. جمعیت. شکر آباد در دهستان شلیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۳ نفر (۱۴۵خانوار) بوده‌است. در حالی که روستای شکرآباد به عنوان مرکز دهستان مطرح می‌باشد ، روستاهایی چون شهرک محمدیه، بهلول آباد، شهرک تلخاب، دورک قنبری، چنده، گوزلک و لندی اطراف این دهستان هستند.
کارگِل (لاداخی: ཀར་གིལ་؛ ) شهری در بخش کارگل در لداخ، کشمیر است. این شهر در مرز بین چین، هند و پاکستان قرار دارد. این شهر دومین شهر بزرگ لداخ پس از له است و در ۶۰ کیلومتری دراس و ۲۴۰ کیلومتری سرینگر واقع شده است. جغرافیا. کارگل به‌طور میانگین بلندایی برابر ۲٬۶۷۶ متر از سطح دریا دارد و در کرانه سرو دریا واقع شده است. کارگل در شمال با ایالت گلگت-بلتستان هم‌مرز است. این منطقه مانند دیگر مناطق هیمالیا اقلیمی معتدل دارد و تابستان‌های آن خنک با شب‌های سرد و زمستان‌هایش طولانی و بسیار سرد است چنانچه گاهی هوا تا ۵۴
طولانی و بسیار سرد است چنانچه گاهی هوا تا ۵۴ درجه سلسیوس زیر صفر پایین می‌آید. ترابری. یکی از بزرگراه‌های هند که سرینگر را به له وصل می‌کند به کارگل متصل است. یکی از راه‌های مشهور که در همه فصول باز است راه کارگل-سکردو است که کارگل را به سکردو شهری در گلگت-بلتستان مرتبط می‌کند که البته پس از تصرف بلتستان توسط پاکستان در سال ۱۹۴۸ بسته شده است. در حالی که دولت هند در ژستی بشردوستانه خواهان گشودن دوباره این راه شده است دولت پاکستان این درخواست را رد می‌کند. تاریخ. تا پیش از چندپارگی هند کارگل بخشی از ناحیه
تاریخ. تا پیش از چندپارگی هند کارگل بخشی از ناحیه بلتستانِ لداخ بود. دره‌ای بود که توسط بلندترین کوه‌های جهان از دیگر مناطق جدا افتاده و جمعیتی اندک از اقوام، ادیان و زبان‌های گوناگون در آن می‌زیستند. جنگ نخست کشمیر به چندپارگی بلتستان انجامید. به گونه‌ای که ناحیه و شهر کارگل در سمت هند در لداخ از ایالت جامو و کشمیر قرار گرفت. پس از پایان جنگ هند و پاکستان در ۱۹۷۱ دو دولت با امضای عهدنامه سیملا متعهد شدند که وارد درگیری نظامی نشوند و به مرزهای موجود احترام بگذارند. در ۱۹۹۹ این ناحیه توسط پاکستان مورد حمله
بگذارند. در ۱۹۹۹ این ناحیه توسط پاکستان مورد حمله قرار گرفت که هندی‌ها در جنگ کارگل ایشان را پس راندند. جمعیت‌شناسی. برپایه سرشماری سال ۲۰۰۱ کارگل از ۲٬۰۶۵ خانوار داشته که جمعیتی برابر با ۱۰٬۶۵۷ نفر می‌شدند. نرخ جنسی شهر ۵۵۹ زن در برابر هر ۱٬۰۰۰ مرد است. نرخ باسوادی کارگل ۷۳٪ است که تنها ۱٪ از میانگین ملی پایین‌تر است. در سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت شهر ۱۶٬۳۳۸ نفر بود. ۷۸٪ مردم شهر را مسلمانان (عمدتا شیعه)، ۱۹٪ هندوها و ۲٪ سیک‌ها و ۱٪ هم باقی ادیان تشکیل می‌دادند. جمعیت مردان منطقه ۱۰۰۸۲ نفر، و زنان ۶۲۵۶ نفر
جمعیت مردان منطقه ۱۰۰۸۲ نفر، و زنان ۶۲۵۶ نفر است که به دنبال آن نسبت جنسیتی ۶۲۱ زن به هر ۱۰۰۰ مرد است. نرخ باسوادی ۷۵٫۵٪ است که این نرخ برای مردان ۸۵٫۶٪ و برای زنان ۵۹٫۴٪ است. مردم کارگل پیشینه مخلوط داردی و تبتی دارند. بومیان کارگل تا پیش از سده‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی که مبلغان مسلمان پای به این سرزمین گذاشتند پیروان بودایی‌گرایی تبتی بودند. معماری مسجد قدیمی کارگل ترکیبی از سبک‌های ایرانی و تبتی است، در حالی که معماری مسجد جدید از سبک‌های جدید ایرانی و عربی پیروی می‌کند. پیوند با ایران. بسیاری از مردم کارگِل