payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این تفاسیر باید گفت که این روزها مردم این کشور تحت تأثیر زبان فارسی و اشعار آن هستند اگرچه امور روزمره خود را به زبان اردو و انگلیسی انجام می‌دهند، فارسی را زبان علم و مذهب می‌دانند و شاعران ایرانی را دوست داشته و از آن تأثیر می‌گیرند. برخی مردم پاکستان حتی دیوان اشعار حافظ شیرازی را در خانه‌های خود دارند و در زمان‌هایی که لازم بدانند، به آن تفأل می‌زنند و اشعار حافظ، مولانا و عطار نیشابوری بر مردم پاکستان تأثیرگذار بوده‌است.سرود ملی پاکستان به زبان فارسی ساخته شده و فارسی زبان مادر زبان اردو به‌شمار
ساخته شده و فارسی زبان مادر زبان اردو به‌شمار می‌آید. امروزه در برخی ایالات همچون پیشاور، پاراچنار، شهر کویته، و قلعه لادگشت فارسی‌گویان زیادی وجود دارند. شمار دانش‌آموختگان پاکستانی در رشته زبان و ادبیات فارسی بیشتر از همه کشورها، به‌جز ایران، است. در گوشه و کنار شهرهای مختلف پاکستان سنگ‌نبشته‌ها و لوحه‌هایی به زبان فارسی به چشم می‌خورد، شعرخوانی و فارسی‌سرایی نیز در این کشور رواج دارد. غالباً مردم پاکستان در جریان گفتگو به زبان اردو، برای دلیل محکم در گفتار خود، شعر یا ضرب‌المثل فارسی را شاهد می‌آورند.
خود، شعر یا ضرب‌المثل فارسی را شاهد می‌آورند. در انجمن‌های ادبی از شهرهای گوناگون پاکستان مجالس سخنرانی و شعرخوانی فارسی هفتگی یا ماهانه برگزار می‌شود که در آن از کشورهای فارسی‌زبان اشخاص و افراد دعوت به عمل می‌آید. تلویزیون حکومتی پاکستان، شب‌های جمعه بزم غزل‌خوانی فارسی را به نمایش می‌گذارد که هنرمندان آهنگ‌های فارسی و غزلیات فارسی را می‌خوانند. افزون بر شاعران و نویسندگان فارسی پاکستانی، شماری زیادی از سیاستمداران و هنرمندان آوازخوان در پاکستان وجود دارند که به زبان فارسی صحبت می‌کنند. مؤسسه زبان فارسی.
که به زبان فارسی صحبت می‌کنند. مؤسسه زبان فارسی. ایران در پاکستان علاوه بر سفارت، چند کنسولگری، خانه‌های فرهنگ در شهرهای راولپندی، لاهور، پیشاور، مولتان، حیدرآباد، کراچی، کویته و یک مرکز تحقیقات دارد. این وضع کم و بیش در هندوستان هم برقرار است. علاوه بر این در بیش از ده دانشگاه پاکستان، کرسی زبان و ادبیات فارسی دایر است، که تأیید و تأکیدی بر اهمیت حفظ ارتباط ایران با این کشور و دیگر کشورهای منطقه شبه قاره از طریق زبان فارسی است. پاکستان و دولت ایران در سال ۱۳۴۸ مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان را در
سال ۱۳۴۸ مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان را در اسلام‌آباد تأسیس کردند و زمینی برای تأسیس ساختمان آن داده شد، ولی تاکنون این مرکز در یک ساختمان اجاره‌ای فعالیت‌های خود را ادامه داده‌است. در ۳۵ سال گذشته؛ این مرکز ۳ ساختمان را عوض کرده‌است. این مرکز ۲۴ هزار نسخ خطی، مخطوطه و کتاب‌های نادر و نایاب دارد. مرکز کتابخانه میکروفیلم نیز دارد که مخطوطه کامل در یک سی دی ارائه شده‌است. نسخه‌های اصلی نیز نگهداری شده‌است. کپی نسخه اصلی به‌طور جداگانه نگهداری می‌شود. این کتاب‌های نادر و نایاب شامل کتاب‌های فارسی،
این کتاب‌های نادر و نایاب شامل کتاب‌های فارسی، عربی، پنجابی، سندهی، بلوچی، پشتو، سرائیکی، ترکی و زبان‌های دیگر است. در سال ۱۳۸۴ خانم نگهت فردوس فهرست ۳۰۰۰ نسخ خطی را مرتب کرد. از این تعداد ۱۳۸۰ نسخ خطی قرآن مجید، تفسیر و ترجمه است، که صفحات اول و آخر آن محفوظ است. اسم نویسنده و سال نوشتن نیز دارد. نسخی که اطلاعات دربارهٔ قدمت و … معلوم نیست، آنان را شامل فهرست نکرده‌اند. نشریات فارسی‌زبان پاکستان. مهم‌ترین مجله فارسی‌زبانی که در پاکستان چاپ می‌شود فصلنامه علمی پژوهشی «دانش» است که ۲۱ سال از انتشار آن
علمی پژوهشی «دانش» است که ۲۱ سال از انتشار آن می‌گذرد. این مجله در ۱۴ سال اول سه زبانه منتشر می‌شده و پس از آن تنها به زبان فارسی منتشر می‌شود. مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان فصلنامه «دانش» را برای ترویج زبان فارسی در منطقه چاپ می‌کند که شمارگان آن در حدود دوهزار نسخه‌است و موضوعات ادبی، فرهنگی، ایرانشناسی، نسخه‌شناسی، کتابشناسی را پوشش می‌دهد. از نشریات نامرتب فارسی که در پاکستان منتشر می‌شود می‌توان به فصلنامه «اقبالیات فارسی» اُرگان آکادمی «اقبال» پاکستان لاهور که تا سال ۱۳۹۰ خورشیدی ۱۳ شماره آن چاپ
لاهور که تا سال ۱۳۹۰ خورشیدی ۱۳ شماره آن چاپ شده و فصلنامه «سفینه» اُرگان بخش فارسی دانشکده خاورشناسی لاهور که در سه سال دو شماره آن منتشر شده‌است، اشاره کرد. از مجلات فارسی دری که اغلب پناهندگان افغانی ساکن پاکستان چاپ می‌کنند، آماری در دست نیست. مجله دوماهه‌ای نیز به نام «سروش» از سوی اداره مطبوعات پاکستان منتشر می‌شود که اغلب مقالات آن به فارسی دری تهیّه می‌شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37203095&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-05T10:12:43Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Jeeputer's Cat&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به ()&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42183857&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; رود مکنزی رودی در شمال غربی کاناداست که از دریاچه گریت اسلیو در جنوب نورت‌وست تریتوریز سرچشمه گرفته و پس از جریان یافتن در
تریتوریز سرچشمه گرفته و پس از جریان یافتن در مسیری عمدتاً شمال-شمال غربی به دلتایی وسیع در خلیج مکنزی در دریای بوفورت در اقیانوس منجمد شمالی می‌ریزد. الکساندر مکنزی، کاشف اسکاتلندی، نخستین کسی بود که این رودخانه را در سال ۱۷۸۹ کشف و کاوش نمود و این رودخانه به افتخار او چنین نامگذاری‌شده‌است. مشخصات. رود مکنزی بزرگترین سیستم رودخانه‌ای را در شمال غربی آمریکای شمالی تشکیل می‌دهد حوضهٔ آبخیز این رودخانه با مساحتی پیرامون ۱٬۸۰۵٬۲۰۰ کیلومتر مربع (تقریباً به بزرگی مکزیک) بزرگترین حوضهٔ آبخیز در کانادا و دومین پس
مکزیک) بزرگترین حوضهٔ آبخیز در کانادا و دومین پس از سیستم می‌سی‌سی‌پی-میسوری در آمریکای شمالی است. این سیستم آبی به‌طور کلی ۴٬۲۴۱ کیلومتر درازا دارد و طول خود رود مکنزی به‌تنهایی به ۱٬۶۵۰ کیلومتر می‌رسد. این رود همچنین به‌نسبت عریض بوده و بین ۱٬۶ تا ۳٬۲ کیلومتر در طول مسیر و بین ۴٬۸ تا ۶٬۴ در بخش‌های جزیره‌دار رودخانه پهنا دارد. چندین رود بزرگ با حوضه‌های آبخیز وسیع از جمله رودهای لایرد، پیس و آتاباسکا در این سیستم جریان دارند و دیگر سرچشمه‌های مکنزی را تشکیل می‌دهند. همچنین دریاچه‌های بزرگ گریت اسلیو و
می‌دهند. همچنین دریاچه‌های بزرگ گریت اسلیو و گریت بر و دریاچهٔ کوچک آتاباسکا در حوضهٔ آبخیز مکنزی قرار دارند. دلتای مثلثی‌شکل رود مکنزی که توسط دریاچه‌ای پوشیده شده‌است از شمال تا جنوب بیش از ۱۹۰ کیلومتر طول داشته و پهنای آن در امتداد کرانه‌های اقیانوس منجمد شمال در حدود ۸۰ کیلومتر است. کل این منطقه دارای زمستان‌هایی سخت است، بااین‌وجود این منطقه یکی از معدود نواحی بزرگ دست‌نخوردهٔ دنیاست که دارای حیاتی وحش متنوع و چشم‌اندازی دیدنی می‌باشد.
کشمکش یا جدال در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، تقابل میان شخصیت‌ها یا نیروهای مختلف داستان است که بنیاد حوادث را پی می‌ریزد. کشمکش ممکن است میان یک شخصیت با یک یا چند شخصیت دیگر یا با جامعه، یا یک شخصیت یا یک نیرو، یا دو نیرو باهم، یا یک شخصیت با خودش باشد. رایج‌ترین نوع، کشمکش دو شخصیت با یکدیگر است. کشمکش غالباً به چهار صورت نمود می‌یابد. ممکن است در یک اثر، چند نوع کشمکش یا حتی همهٔ انواع آن موجود باشد.
جرج کورلی والاس (به انگلیسی: George Wallace؛ ۲۵ اوت ۱۹۱۹ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۸) سیاست‌مدار آمریکایی و چهل و پنجمین فرماندار آلاباما از حزب دموکرات که چهار دوره صاحب این منصب بود: ۱۹۶۷–۱۹۶۳، ۱۹۷۹–۱۹۷۱ و ۱۹۸۷–۱۹۸۳. والاس با ۵۸۴۸ روز فرمانداری، سومین فرد از لحاظ بیشترین زمان فرمانداری در تاریخ ایالات متحده است. از نظر دان تی. کارتر و استفان لشر، زندگی‌نامه‌نویسان برجسته، والاس «تأثیرگذارترین بازنده» در سیاست قرن بیستم ایالات متحده بود زیرا که چهار دوره در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده شرکت کرد که سه بار رسماً
جمهوری ایالات متحده شرکت کرد که سه بار رسماً به عنوان یک دموکرات و یک بار به نمایندگی از حزب مستقل آمریکایی (به انگلیسی: American Independent Party) نامزد شده بود. در ۱۹۷۲ بر اثر سوء قصد به جانش معلول شد و تا آخر عمر مجبور به استفاده از ویلچر شد. او بیشتر به خاطر گرایش‌های عوام‌گرایانه جنوبی و طرفداری از تبعیض نژادی در دوره‌ای که ایالات متحده در حال مبارزه با تبعیض نژادی بود شهره شد که البته بعدها از تبعیض نژادی روی گرداند اما همچنان یک عوام‌گرا باقی ماند. سال‌های اولیه زندگی. جرج اولین فرزند از چهار بچه
سال‌های اولیه زندگی. جرج اولین فرزند از چهار بچه جرج کورلی والاس و موزل اسمیت بود که در شهر کلیو در ایالت آلاباما به دنیا آمد. او از ده سالگی شیفته سیاست شده بود. در ۱۹۳۵ در رقابتی برای پیشخدمتی در مجلس ایالتی آلاباما برنده شد و پیش‌بینی کرد که روزی فرماندار خواهد شد.
پیرمرد خِنزٍر پِنزِری یا پیرمرد قوزی شخصیتی است در داستان بوف کور اثر صادق هدایت. او زشت و درهم شکسته و بی‌روح است؛ پارهٔ تنِ راوی است، او و جلوه‌های گوناگونش (پدر، عموی راوی، پدر لکاته، پیرمردِ نشسته زیر درخت سرو، کالسکه‌چی نعش‌کش، خنزر پنزری) همگی جلوه‌های متفاوت خود راوی هستند. سرانجام نیز راوی پس از کشتن لکاته تبدیل به پیرمرد قوزی خنزر پنزری می‌شود. بدلی از شخصیت پیرمرد قوزی خنزر پنزری در رمان پیکر فرهاد اثر عباس معروفی نیز حضور دارد. خنزر پنزر در اصل به معنی اشیای گوناگون شکسته، پاره، فرسوده یا از کار
معنی اشیای گوناگون شکسته، پاره، فرسوده یا از کار افتاده است و خنزر پنزری کسی است که خنزر پنزر را گردآوری و خرید و فروش می‌کند.
تیراندازیِ پارتی نوعی روشِ نظامی است که با نام اشکانیان شناخته شده‌است. سوارانِ اشکانی در نبردها، سوار بر اسبانی تیزرو، وانمود می‌کردند که در حال عقب‌نشینی از جبههٔ جنگ هستند. سپس، درحالی‌که اسب چهارنعل می‌تاخت، بدنِ خود را به سوی عقب برمی‌گرداندند تا به سوی دشمنی که در حالِ تعقیب آنها بود تیراندازی کنند. این شیوهٔ نظامی، نیازمند تبحر و مهارتِ فوق‌العادهٔ سوارکار بود، زیرا هنگامی که سوار به سوی عقب خم می‌شد تا تیر خود را پرتاب کند، با دو دستِ خود کمان را گرفته بود و تنها می‌توانست با تغییرِ فشارِ پاهای خود
بود و تنها می‌توانست با تغییرِ فشارِ پاهای خود بر بدنِ اسب، آن را هدایت کند. این روش به‌وسیلهٔ قبیله‌های اوراسیایی مانند سکاها، هون‌ها، ترک‌ها و مغول‌ها موردِ استفاده قرار می‌گرفت و در نهایت به‌عنوانِ روشی نظامی وارد ارتش‌های خارج از استپ اوراسیا شد. نبردِ مهمی که در آن اشکانیان از این روش بهره جستند، نبرد حران (کاره) در شمال میانرودان بود. در آن نبرد، این روشِ تیراندازی عاملِ مهمی در پیروزیِ سپاهِ ایران بر سپاهِ روم به فرماندهیِ کراسوس بود. این بخش از شعرِ ساموئل باتلر خطاب به همسرش اشاره‌ای به این شیوهٔ
ساموئل باتلر خطاب به همسرش اشاره‌ای به این شیوهٔ تیراندازی پارتی است: «چون اشکانیان زخم بر من زنی بدان هنگام که پروازکنان عقب می‌نشینی با چشمانِ دورشونده‌ات مرا به خاک می‌فکنی». در اشعار اراسموس جان میلتون و شاعران بزرگ رومی ازجمله ویرژیل نیز به این توانایی پارتیان اشاره شده‌است.
عباس رسام ارژنگی (۱۲۷۱ – ۱۳۵۴) نقاش ایرانی بود که به دلیل تلفیق عناصر اروپایی و ایرانی در آثارش شهرت داشت. او در تبریز زاده شد. پدرش آقا ابراهیم، نقاش دربار مظفرالدین‌شاه (حکومت ۱۲۷۵–۱۲۸۵)، بود و برادر بزرگ‌تری به نام سید حسین ارژنگی داشت. «ارژنگی» نامی بود که این دو برادر بعدها برگزیدند، برگرفته از "ارژنگ"، کتاب مصور مانی، بنیان‌گذار آیین مانوی در قرن سوم میلادی، که آن‌ها او را بنیان‌گذار افسانه‌ای نقاشی ایرانی می‌دانستند. در سال ۱۲۸۲ خورشیدی، عباس و برادرش سید حسین به امپراتوری روسیه مهاجرت کردند و تا سال
سید حسین به امپراتوری روسیه مهاجرت کردند و تا سال ۱۲۸۷ در شهر تفلیس اقامت داشتند. سپس به مسکو نقل مکان کردند، اما به دلیل آغاز جنگ جهانی اول، تا سال ۱۲۹۳ به ایران بازگشتند. در طول پنجاه سال بعدی، بدون حمایت دولت، عباس رسام مجموعه گسترده‌ای از نقاشی‌ها را در سبک‌های مختلف در تبریز و تهران خلق کرد. به احتمال زیاد به‌خاطر دیدگاه‌های سیاسی‌شان، عباس رسام و سید حسین در تاریخ هنر مدرن ایران چندان مورد تقدیر قرار نگرفته‌اند. عباس رسام فرزندی به نام فرهاد ارژنگی داشت که خود نقاش، نوازنده تار و آهنگساز بود. زندگی.
که خود نقاش، نوازنده تار و آهنگساز بود. زندگی. او در خانواده‌ای با پیشینهٔ هنری به دنیا آمد و نسب وی به آقا میرک نقاش بزرگ عهد صفویه می‌رسید؛ او و برادر بزرگترش، میرمصور ارژنگی نقش کلیدی در آموزش هنر در تبریز ایفا کردند. فرزند وی فرهاد ارژنگی در عرصه هنری فعالیت داشت. یکی از معروف‌ترین نقاشی‌های وی «آزادسازی آذربایجان» نام دارد که به میمنت بازپس‌گیری منطقه آذربایجان توسط ارتش ایران و سقوط پیشه‌وری و فرقه دموکرات کشیده شده است. نقاشی. رسام ارژنگی از جمله نخستین هنرمندان ایرانی است که با تأثیر از هنر
نخستین هنرمندان ایرانی است که با تأثیر از هنر امپرسیونیسم روسی، به ارائه این هنر در ایران پرداخت. او به همراه هنرمندانی چون حبیب محمدی از جمله ایرانیان ساکن روسیه و قفقاز بودند که پس از تحصیل در روسیه و بازگشت به ایران، در تبریز ساکن شدند و با تأسیس هنرستان هنرهای زیبا میرک به آموزش روش‌های خود به شاگردان‌شان پرداختند. آن‌ها بدون پیروی از مکتب واقع‌گرایانه کمال‌الملک و شاگردان او، امپرسیونیسم روسی و بعدها رئالیسم– سوسیالیسم روسی را پیگیری کردند. هنرمندان جوان‌تری چون علی‌اصغر پتگر و عباس کاتوزیان از رسام
چون علی‌اصغر پتگر و عباس کاتوزیان از رسام ارژنگی تأثیر گرفتند. تلاش رسام ارژنگی این بود که نقاشی واقع‌گرا و نقاشی خیالی مکتب قاجار را با سبک امپرسیونیستی خود تلفیق و همراه کند. اگرچه در بسیاری از نقدهای نوشته شده دربارهٔ هنر معاصر ایران از وی نامی برده نشده است، اما او را می‌توان ار جمله پیشگامان آشنایی هنر ایران با مکتب‌های جدید اروپایی دانست.
تظاهر به جنسیت متضاد یک اصطلاحِ غیرِرسمی است که برای اشاره به فردی به کار می‌رود که فعالانه الگوهای جنسیتی ِ پذیرفته شده را می‌شکند یا خم می‌کند. این امر گاه نوعی فعالیت ِ اجتماعی در پاسخ به فرضیات ِ جامعه در مورد ِ الگوهای جنسیتی یا تعمیم دادنهای کلی در این زمینه‌است. برخی از آنها هویت ِ جنسیتی که با آن زاده شده‌اند را دارند، اما از طریقِ رفتارهای دوجنسی یا نقشهای جنسیتیِ نامعمول، عرف ِ منسوب به آن جنسیت را زیر ِ سؤال می‌برند. gender benderها ممکن است خود را Transgender یا تغییر جنسیت دهنده Genderqueer
را Transgender یا تغییر جنسیت دهنده Genderqueer (دارای جنسیتی عجیب) بخوانند و احساس کنند که جنسیتی که با آن زاده شده‌اند، توصیفی ناقص یا غیرِ دقیق از آنهاست. برخی دیگر تراجنسی (Transsexual) بوده، دوست دارند جنسیت ِ فیزیکی ِ خود را از طریق ِ درمانهای هورمونی یا جراحی ِ تغییر جنسیت عوض کنند، در حالی که برخی دیگر بدون جنسیت (Intersex) زاده شده‌اند.
تکیهٔ بزرگ تجریش نام تکیه‌ای قدیمی در بازار تجریش، واقع در کنار میدان تجریش در منطقه ۱ شهرداری تهران است. تکیه بزرگ تجریش به همراه زیارتگاه امامزاده صالح و بازار تجریش از اماکن مهم این منطقه هستند. این تکیه به «تکیه بالا» معروف بوده‌است و در برابر تکیه پایین که مسجد اعظم تجریش در آن قرار دارد، معرفی می‌شده‌است. تاریخچه. تکیهٔ بزرگ تجریش مربوط به دورهٔ قاجار است و در تهران، میدان تجریش، ضلع شمالی امامزاده صالح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. همجواری امامزاده صالح و بازار سنتی تجریش با بنای تاریخی تکیه، آن را در یک محدودهٔ پرتردد و نیز هویت‌بخش این بازار قدیمی قرار داده‌است. تکیهٔ تاریخی تجریش دارای پوشش شیروانی و پلان مستطیل شکل است. تکیهٔ تجریش در دو طبقه ساخته شده و طبقهٔ دوم آن بالکن‌هایی مشرف بر صحن طبقهٔ اول است. در طبقهٔ اول در قسمت‌های شمالی فضای میانی شش حجره، در قسمت جنوبی پنج حجره و در قسمت شرقی سه حجره قرار دارد و در قسمت غربی، شاه‌نشین واقع شده‌است. در طبقهٔ دوم نیز در قسمت شمالی
واقع شده‌است. در طبقهٔ دوم نیز در قسمت شمالی چهار حجره و در قسمت‌های شرقی و جنوبی هر کدام شش حجره قرار دارد. این تکیه به دستور محمدعلی‌خان تجریشی توسط محمد مفیدی طراحی و ساخته شده‌است. در حال حاضر در تکیهٔ تجریش حجره‌های پیرامون فضای میانی به لحاظ موقعیت‌شان در بازار تجریش کاربری اولیهٔ خود را از دست داده و عملکرد تجاری گرفته‌اند. البته در ماه محرم از این بنا برای برگزاری مراسم سوگواری استفاده می‌شود. صحن وسط، سکویی به شکل مستطیل است که در گذشته به عنوان مکانی برای اجرای آیین شبیه‌خوانی مورد استفاده قرار
برای اجرای آیین شبیه‌خوانی مورد استفاده قرار می‌گرفت. هر کدام از غرفه‌های تکیهٔ تجریش در گذشته به نام یکی از اهالی قدیمی محل نامگذاری شده بودند. تکیهٔ تجریش، یکی از بناهای شاخص خشتی شمیران است که در اثر وقوع سیل ۱۳۶۶ تجریش به کلی تخریب شد و هویت و اصالت تاریخی خود را از دست داد ولی بعدها بازسازی شد. پس از سیل تجریش بسیاری از اشیای تاریخی و مذهبی که داخل تکیه بود توسط مردم جمع‌آوری و حفظ شد.
حسین جعفریان (زاده ۱۳۲۳ - تهران) فیلم‌بردار سینما اهل ایران است. وی تحصیلاتش را در رشته فیلمبرداری در مدرسه عالی تلویزیون و سینما آغاز کرد و توانست در رشته سینما و تلویزیون از دانشکده هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شود. کار خود را در تلویزیون به عنوان فیلمبردار و سپس کارگردان شروع کرد و در سمت مدیر فیلمبرداری و فیلم‌نامه‌نویس ادامه داد و در این مدت بیش از ۳۰ فیلم داستانی، مستند و سریال تلویزیونی کار کرده و در این بین به کارگردانی مستندهای تلویزیونی نیز پرداخت.
دریاچه وینیپگ دریاچه‌ای در شمال شهر وینیپگ در استان مانیتوبا در کاناداست که در لبهٔ جنوب غربی سپر کانادا که منطقه‌ای صخره‌ای و یخچالی در شرق این کشور است واقع‌شده و منطقه‌ای از مرکز تا جنوب مانیتوبا را در بر می‌گیرد. این دریاچه که باقی‌ماندهٔ دریاچهٔ یخچالی آگاسیز است ۲۱۷ متر از سطح دریا ارتفاع داشته و ۴۲۵ کیلومتر طول و تا ۱۰۹ کیلومتر عرض دارد. دریاچهٔ وینیپگ یکی از بزرگترین دریاچه‌های آب شیرین در کاناداست و با داشتن مساحت تقریبی ۲۴٬۴۰۰ کیلومتر مربع، ششمین دریاچهٔ بزرگ کانادا به‌شمار می‌رود. رودها و
ششمین دریاچهٔ بزرگ کانادا به‌شمار می‌رود. رودها و جویبارهای بسیاری همچون رود رد، رود وینیپگ و رود ساسکاچوان به این دریاچه می‌ریزند و خود آن نیز از طریق رود نلسون در شمال شرقی به خلیج هودسن می‌پیوندد. اطراف دریاچهٔ وینیپگ را جنگل‌هایی پوشانده است که از نظر تولید الوار دارای ارزش بسیاری هستند. چندین تفرجگاه تابستانی در سواحل آن ساخته شده‌است و از نظر کشتی‌رانی و ماهی‌گیری تجاری نیز دریاچهٔ وینیپگ دارای اهمیت بسیاری است. جزایر هکلا، دیر و بلک که بخشی از پارک ۸۶۲ کیلومتر مربعی هکلا را تشکیل می‌دهند از جمله
۸۶۲ کیلومتر مربعی هکلا را تشکیل می‌دهند از جمله مهمترین جزیره‌های دریاچهٔ وینیپگ هستند. دریاچهٔ وینیپگ در سال ۱۷۳۳ توسط گروه اکتشافی Vérendrye مورد کاوش قرار گرفت. آنان آن را وینیپگ نامیدند که در زبان سرخپوستان کری به‌معنای «آب گل‌آلود» است.
هواپیماهای ایکس یک سری از هواپیما، راکت و بالگرد هستند که برای آزمایش و ارزیابی فناوری‌های جدید و مفاهیم آیرودینامیکی ایالات متحده آمریکا ساخته می‌شود. اطلاعات برخی از این پروژه‌ها در اختیار همگان قرار می‌گیرد و برخی مانند ایکس-۱۶ سری هستند. اولین نمونه از سری هواپیماهای ایکس بل ایکس-۱ بود که در سال ۱۹۴۷ معرفی شد. ساخت هواپیماهای ایکس نتایج مهمی در زمینه‌های آئرودینامیک و فنی به همراه داشته‌است. هواپیماهای ۷ تا ۱۲ در واقع موشک بوده‌اند. بیشتر این هواپیما برای آزمایش بوده‌اند نه تولید ولی برخی به توسعه یافته
آزمایش بوده‌اند نه تولید ولی برخی به توسعه یافته شدند و به تولید رسیدند ایکس-۳۵ و ایکس-۳۲ نمونه‌هایی بوداند که پس از توسعه منجر به اف ۳۵ شده‌است. تولید بسیاری از هواپیماهای ایکس توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF)، ناسا (NASA)و کمیته مشورتی ملی هوانوردی (NACA) اداره می‌شوند. بیشتر نام هواپیما با نام‌های تولید کنندگان شناخته شده‌اند.
بوئینگ ایکس-۴۰ فضاپیمای آزمون مانور ساخت شرکت بوئینگ فانتوم ورکرز آمریکا بود که نخستین پروازش را در ۱۱ اوت سال ۱۹۹۸ انجام داد و (اِی‌اف‌آرال AFRL)، و ناسا بکارگیرنده آن بودند. این فضاپیمای آزمایشی به منظور آزمایش مانورهایی که؛ فضاپیمای قابل مصرف چندبارهٔ بوئینگ ایکس-۳۷ نهایتاً برای انجام آن‌ها طراحی شده، ساخته شده‌بود. پیشینه. فضاپیمای بدون سرنشین ایکس-۴۰ برای تست و بررسی ایرودینامیک و ناوبری ایکس-۳۷ در پروژه‌های آینده-ایکس؛ به‌طور قابل استفادهٔ مجدد، راه‌اندازی شده‌بود. این فضاپیما به مقیاس ۸۵ درصد کوچک‌تر
شده‌بود. این فضاپیما به مقیاس ۸۵ درصد کوچک‌تر از ایکس-۳۷ ساخته شده‌است. پس از آزمون نخستین پیش‌نمونه در ماه اوت ۱۹۹۸، این وسیلهٔ پرتاب آزمایشی به ناسا منتقل شد که تغییرات لازم در آن صورت‌گرفت. بین ۴ آوریل و ۱۹ مهٔ ۲۰۰۱، این وسیله هفت پرواز آزاد را با موفقیت انجام داد. در سال ۲۰۰۱ ایکس-۴۰ با موفقیت قابلیت مانور طراحیِ بدنهٔ چاق‌تر و بال‌کوتاه‌تر ایکس-۳۷ها را، نشان داد و اعتبار سیستم پیشنهادی هدایت آن‌را تأیید کرد. آزمایش. بوئینگ ایکس-۴۰ در ۱۱ اوت سال ۱۹۹۸ آزمایش شد و آزمایش‌های آن با موفیت صورت گرفت.
ناسا ایکس-۳۸ هواپیمای ساخت شرکت سکیلد کامپوزیتس آمریکاست که نخستین پروازش را در سال ۱۹۹۹ انجام داد و در ۲۹ آوریل ۲۰۰۲ این پروژه به علت کمبود بودجه کنسل شد. ایکس ٣٨ نمونه توسعه یافته مارتین ماریتا ایکس-۲۴ای بود که برای ناسا ساخت شد.
بوئینگ ایکس-۳۷ یک فضاپیمای رباتیک با قابلیت بازیابی و استفادهٔ مجدد، ساخت شرکت بوئینگ آمریکا است که نخستین پرتاب آن در ۷ آوریل ۲۰۰۶ انجام شد و در ۲۲ آوریل تا ۳ دسامبر ۲۰۱۰ اولین پروازهای فضایی خود را انجام داد. ایکس-۳۷ برای به‌کارگیری در ناسا، دارپا و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ساخته شد. بوئینگ ایکس-۴۰ برای آزمایش مانورهایی که فضاپیماهای بوئینگ ایکس-۳۷ نهایتاً برای انجام آن‌ها طراحی شده‌اند، ساخته شده‌بود. این فضاپیما فاقد سرنشین است و با استفاده از یک پرتابگر به فضا رفته و پس از بازگشت و ورود به جو
پرتابگر به فضا رفته و پس از بازگشت و ورود به جو زمین، مانند یک هواپیمای فضایی، در باند فرودگاه تعیین‌شده فرود می‌آید. ایکس-۳۷ توسط نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا مورد استفاده است و پیش از این توسط فرماندهی فضایی نیروی هوایی آمریکا مورد استفاده بود. پیشرفت. پروژه ایکس-۳۷ ابتدا در سال ۱۹۹۹ توسط ناسا شروع شد و سپس در سال ۲۰۰۴ به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا منتقل شد. تست پرتاب ایکس-۳۷ در ۷ آوریل ۲۰۰۶ در پایگاه نیروی هوایی ادواردز انجام گرفت. این پرنده بی‌خلبان، در مارس ۲۰۱۰، توسط نیروی هوایی آمریکا به خارج
در مارس ۲۰۱۰، توسط نیروی هوایی آمریکا به خارج از جو زمین فرستاده شد. مأموریت‌ها. ایکس-۳۷بی در ماه مه ۲۰۱۵ از محل پایگاه نیروی هوایی آمریکا در کیپ کاناورال از طریق یک موشک اتلس ۵ به فضا پرتاب شد. این فضاپیما بیش از ۷۲۰ روز در مدار زمین بود و براساس اعلام نیروی هوایی آمریکا در پی تکمیل مأموریت محرمانه‌ای در ساعت ۷:۴۷ دقیقه صبح یکشنبه در باند فرودی که سابقاً برای فرودهای شاتل‌های فضایی از دور خارج شده استفاده می‌شد، در مرکز فضایی کندی در فلوریدا فرود آمد. عملیات فرود آن در فلوریدا باعث شکستن دیوار صوتی شده که
فرود آن در فلوریدا باعث شکستن دیوار صوتی شده که در سراسر این ایالت شنیده شد. این چهارمین و طولانی‌ترین مأموریتی بوده که از سوی فضاپیمای X-37B انجام شده‌است. در رکوردی جدید، این هواپیما پس از ۷۸۰ روز حضور در فضا که برابر با دو سال و پنجاه روز است، رکورد خود را شکست و در اکتبر ۲۰۱۹ به زمین بازگشت. این فضاپیما مجدداً رکورد خود را در نوامبر ۲۰۲۲ شکست و پس از ۹۰۸ روز پرواز در مدار زمین در مرکز فضایی کندی به زمین نشست. با توجه به مجموع ماموریت‌های اعلام شده از سوی ناسا و نیروی هوایی ایالات متحده، فضاپیمای
از سوی ناسا و نیروی هوایی ایالات متحده، فضاپیمای ایکس-۳۷ بی تاکنون بیش از ۲۴۰۰ روز در مدار زمین عملیات انجام داده‌است.
لاکهید مارتین ایکس-۳۵ یک هواپیمای جنگنده آزمایشی پیشنهاد شده توسط شرکت لاکهید مارتین برای پروژهٔ جنگنده تهاجمی مشترک بود و در رقابت با هواپیمای بوئینگ ایکس-۳۲ (پیشنهاد شده توسط بوئینگ) در نهایت برای پروژه انتخاب شد. این هواپیما در قالب پروژهٔ جنگنده تهاجمی مشترک به لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ توسعه یافته‌است.
مکدانل داگلاس ایکس-۳۶ هواپیمای ساخت شرکت مک‌دانل داگلاس آمریکا است که نخستین پروازش را در ۱۷ مه ۱۹۹۷ انجام داد و اکنون به کار گرفته نمی‌شود. در اوت سال ۱۹۹۷ مک‌دانل داگلاس با بوئینگ ادغام شدند و به این علت داگلاس ایکس-۳۶ با عنوان بوئینگ ایکس-۳۶ نیز شناخته می‌شود. طراحی و توسعه. ایکس-۳۶ هواپیمای جنگنده بدون دم بود و ۳۱ پرواز موفقیت‌آمیز انجام داد. ایکس - ۳۶ دارای قدرت مانور بالایی است که برای استفاده به عنوان یک جنگنده ایده‌آل است.
اوربیتال ساینس ایکس-۳۴ هواپیمای بدون سرنشین ساخت اوربیتال ساینسز کورپوریشن آمریکا است. تا ۱۶ نوامبر، ۲۰۱۰ دو نمونه از آن در پایگاه نیروی هوایی ادواردز نگه داشته می‌شد که پس از آن توسط ناسا برای بازگرداندن آنها به وضعیت پرواز به موهاوی کالیفرنیا منتقل شدند.
بوئینگ ایکس-۵۰ دراگون‌فلای هواپیمای پهپاد ساخت شرکت بوئینگ آمریکا است که نخستین پروازش را در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۳ انجام داد و هم‌اکنون ساخت آن متوقف شده‌است.
بوئینگ ایکس-۴۶ هواپیمای ساخت شرکت هواپیماسازی بوئینگ آمریکا است که برای بکارگیری در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ساخته شده‌است.
لاکهید مارتین ایکس-۴۴ مانتا هواپیمای ساخت شرکت لاکهید مارتین آمریکا است. ایکس-۴۴ نمونه بدون دم و توسعه یافته اف-۲۲ رپتور بود که برای به کارگیری در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و ناسا ساخته شد.
ناسا ایکس-۴۳ هواپیمای بدون سرنشین مافوق صوت است که توسط ناسا ساخته شد. پیشرفت. نسخه اولیه، ایکس-۴۳ بیش از هفت ماخ در حدود ۸۵۷۵ کیلومتر / ساعت در ارتفاع ۳۰،۰۰۰ متر یا بیشتر را تجربه کرد. سه نمونه از ایکس-۴۳ ساخته شده که نمونه اولیه در اقیانوس آرام سقوط کرد ولی دو نمونه دیگر با موفقیت پرواز کردند.
گلف‌استریم ایکس-۵۴ هواپیمای ساخت هوافضای گلف‌استریم آمریکا است که هم‌اکنون در حال آزمایش است. پیشرفت. در سال ۲۰۰۸ ساخت ایکس-۵۴ به عنوان یک هواپیمای مافوق صوت اغاز شد.
لاکهید مارتین ایکس-۵۵ هواپیمای توسعه یافته دورنیه ۳۲۸ جت ساخت شرکت لاکهید مارتین, شانک ورکز آمریکا است که نخستین پروازش را در ۲ ژوئن ۲۰۰۹ انجام داد و هم‌اکنون در حال توسعه و آزمایش است. پیشرفت. در طراحی لاکهید مارتین ایکس-۵۵ از آنتونوف-۷۲ الگو گرفته شده‌است.
بوئینگ ایکس-۵۱ هواپیمای ساخت شرکت بوئینگ آمریکایی است که نخستین پروازش را در ۲۶ مه ۲۰۱۰ انجام داد و هم‌اکنون در حال پروازهای آزمایشی است و توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به کار گرفته خواهد شد. هواپیمای ایکس-۵۱ تست مافوق صوت (۶ ماخ ، حدود ۴۰۰۰ مایل در ساعت (۶۴۰۰ کیلومتر / ساعت) در ارتفاع) در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۰ با موفقیت انجام داده همچنین طولانی‌ترین مدت زمان پرواز در سرعت‌های بیش از ماخ ۵ به دست آورد.
جوزف آنتونیو کارتاخنا (متولد ۱۹ آگوست ۱۹۷۰) که بیشتر با نام هنری فت جو شناخته می‌شود رپر آمریکایی است. منابع. www.myspace.com/fatjoe
دریاچهٔ نیکاراگوئه یا کوکیبولکا یا گرانادا بزرگترین دریاچهٔ آب شیرین در آمریکای مرکزی، نوزدهمین دریاچه بزرگ جهان و نهمین دریاچه بزرگ قاره آمریکا است که با مساحت در جنوب غربی نیکاراگوئه قرار دارد. این دریاچه که زمانی بخشی از دریای کنونی کارائیب بوده و بر اثر بالاآمدن خشکی‌های اطرافش در دوران پیش از تاریخ شکل گرفته‌است، بین تا ۱۶۴ کیلومتر طول و تا ۷۲ کیلومتر عرض دارد. دریاچهٔ نیکاراکوآ همچنین تنها دریاچهٔ آب شیرین در جهان است که آبزیان آب شوری همچون ماهی تن، کوسه و شمشیرماهی که به تغییرات محیطی دریاچه خو
کوسه و شمشیرماهی که به تغییرات محیطی دریاچه خو گرفته‌اند در آن می‌زیند. دریاچهٔ نیکاراگوئه از طریق رود تیپیتاپا به دریاچه ماناگوآ می‌پیوندد و از طریق رود سن خوان به دریای کارائیب متصل می‌شود. چندین جزیره در این دریاچه وجود دارد که بزرگترین آنها اومتپه، بهترین مکان در سرتاسر نیکاراگوئه برای یافته‌های باستانشناسی پیشاکلمبی است. دریاچهٔ نیکاراگوئه همچنین یکی از مسیرهای ترابری است و گرانادا، مهمترین بندر آن به‌شمار می‌رود. حداکثر عمق دریاچه ۲۶ متر است.