payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نظریهٔ برچسب‌زنی (به انگلیسی: Labeling Theory)، رویکردی بسیار نزدیک به تحلیل‌های ساخت اجتماعی و تعامل نمادین است. این نظریه توسط جامعه‌شناسان در دههٔ ۶۰ میلادی توسعه یافت. کتاب هوارد ساول بکر، با عنوان "بیگانگان"، تأثیر زیادی بر توسعه و محبوبیت این نظریه گذاشته‌است. نظریهٔ برچسب‌زنی باورمند است که انحراف از قانون ذاتی نیست، و به‌جای آن، بر تمایل اکثریت به چسباندن برچسب منفی به اقلیت، یا کسانی متمرکز می‌شود که آنها را منحرف از هنجارهای معمول تلقی می‌کند،. دل‌مشغولی این نظریه این است که چگونه هویت و رفتار
دل‌مشغولی این نظریه این است که چگونه هویت و رفتار افراد ممکن است توسط واژگانی که برای تشریح یا طبقه‌بندی‌شان به‌کار می‌رود، ارزیابی شده یا تحت‌تأثیر قرار گیرد. این نظریه با مفاهیم خودتوسعه‌یابندهٔ واجد پیش‌گویی و کلیشه هم‌راه‌است. نظریهٔ برچسب‌زنی در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی برجسته بود، و برخی نسخه‌های اصلاح‌شدهٔ آن، اکنون نیز معتبر هستند. مطابق این نظریه، توصیف‌ها یا طبقه‌بندی‌های ناخواسته، اعم از واژگانی که به انحراف، ناتوانی، یا تشخیص یک اختلال روانی مربوطند، می‌توانند عمدتاً با تلاش برای جای‌گزین
مربوطند، می‌توانند عمدتاً با تلاش برای جای‌گزین کردن‌شان با یک زبان سازنده‌تر، برپایهٔ این‌که صرفاً «برچسب»هایی هستند، رد شوند. مثلاً ننگ به یک برچسب نیرومند منفی تعبیر می‌شود، که می‌تواند دیدگاه شخص راجع به خود، و هم‌چنین هویت اجتماعی‌اش را دگرگون کند. پایهٔ نظری. نظریهٔ برچسب‌زنی، ریشه‌های خود را از کتاب "خودکشی"، اثر جامعه‌شناس فرانسوی، امیل دورکِم گرفته‌است. او دریافت که جرم، تخطی از یک قانون کیفری نیست، بلکه عملی‌ست که به حریم جامعه تجاوز می‌کند. او نخستین کسی بود که فهمید برچسب انحراف چنین نقشی را
نخستین کسی بود که فهمید برچسب انحراف چنین نقشی را ایفا می‌کند؛ نیاز جامعه به کنترل رفتار. به‌عنوان یکی از توسعه‌دهندگان واقع‌گرایی آمریکایی، و بعدتر به‌عنوان عضو هیئت‌علمی دانشگاه شیکاگو، جُرج هِربِرت‌مید، فرض می‌کند که «خود» از طریق تعامل با اجتماع به‌گونه‌ای اجتماعی شکل می‌گیرد و بازسازی می‌شود. نظریهٔ برچسب‌زنی نشان می‌دهد که مردم برچسب‌ها را از این‌که دیگران چگونه تمایلات یا رفتارهای‌شان را نشان می‌دهند، اخذ می‌کنند. هر فرد آگاه‌است که چگونه توسط دیگران مورد قضاوت قرار می‌گیرد، زیرا او بارها به نقش‌ها
مورد قضاوت قرار می‌گیرد، زیرا او بارها به نقش‌ها و کارکردهای گوناگون در تعامل‌های اجتماعی مبادرت کرده و در نتیجه قادر به ارزیابی واکنش‌های آن‌هاست. این دیدگاه نظری یک تصور ذهنی از «خود» ایجاد می‌کند، اما همین که دیگران خود را به واقعیت زندگی فردی تحمیل می‌کنند، نشان‌دهندهٔ داده‌ای عینی می‌شود که شاید نیازمند بازارزیابی از آن، با توجه به اعتبار قضاوت دیگران باشد. خانواده و دوستان ممکن است متفاوت با غریبه‌های تصادفی قضاوت کنند. هم‌چنین، ممکن است قضاوت‌های افرادی که در جامعه بازنمایی‌های بیش‌تری صورت می‌دهند
که در جامعه بازنمایی‌های بیش‌تری صورت می‌دهند ــ نظیر مأموران پلیس یا قضات ــ از نظر عدهٔ بیش‌تری معتبر باشد. اگر انحراف عدم مطابقت با قواعدی باشد که توسط بیش‌تر اعضای یک گروه پذیرفته شده‌است، واکنش گروه برچسب‌زدن به شخصی‌ست که هنجارهای اخلاقی یا اجتماعی رفتار گروه را جریحه‌دار کرده‌است. این قدرت گروه‌است؛ تعیین‌کردن نقض قواعد خود به‌عنوان انحراف، و مجازات شخص با توجه به میزان جدی‌بودن نقض. هرقدر برخوردها متفاوت‌تر باشند، تصویر شخصی فرد از خود بیش‌تر تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. نظریهٔ برچسب‌زنی خود را چندان با
قرار می‌گیرد. نظریهٔ برچسب‌زنی خود را چندان با نقش‌های طبیعی‌ای که زندگی ما را می‌سازد درگیر نمی‌کند، بلکه با آن دسته از نقش‌های خاص که جامعه برای رفتار انحرافی مهیا می‌کند و نقش‌های انحرافی، ننگین، یا ننگ نامیده می‌شوند ــ درگیر است. نقش اجتماعی مجموعه‌ای از انتظارات ما در مورد یک رفتار است، و برای سازمان و کارکردبندی هر گروه یا جامعه ضروری‌ست. برای مثال، ما انتظار داریم پستچی به قواعد ثابتی دربارهٔ این‌که چگونه کارش را انجام می‌دهد، پای‌بند باشد. «انحراف» برای یک جامعه‌شناس به آن معنا نیست که رفتاری
برای یک جامعه‌شناس به آن معنا نیست که رفتاری اخلاقاً نادرست است، بلکه به آن معناست که رفتاری در یک جامعه محکوم است. رفتار انحرافی می‌تواند اعم از رفتارهای مجرمانه و غیرمجرمانه باشد. پژوهش‌گران دریافته‌اند که چگونگی درک ما از افراد واجد نقش‌های انحرافی، شدیداً تحت‌تأثیر این نقش‌هاست. نقش‌های انحرافی هم‌چنین بر چگونگی درک کنش‌گر از خود و رابطه‌اش با جامعه تأثیرگذارند. نقش‌های انحرافی و برچسب متصل به آن‌ها، به‌عنوان یک ننگ اجتماعی عمل می‌کنند. آنچه همواره در یک نقش انحرافی ذاتی‌ست، اِسناد برخی شکل‌های
در یک نقش انحرافی ذاتی‌ست، اِسناد برخی شکل‌های «آلودگی» یا تفاوت است، که فرد برچسب‌خورده را به‌عنوان شخصی متفاوت از دیگران نشان می‌دهد. جامعه از این نقش‌های ننگین برای کنترل یا محدودکردن رفتار انحرافی استفاده می‌کند: «اگر به این شکل از رفتار ادامه دهی، یکی از اعضای گروه نقش‌های ننگین خواهی‌شد». این‌که آیا نقض یک قاعدهٔ موجود بدنام‌کننده خواهدبود یا نه، به اخلاق یا اعتقادی بستگی دارد که آن قاعده بازنمایی می‌کند. به‌عنوان مثال، روابط جنسی نامشروع ممکن است نقض یک قاعدهٔ غیررسمی در نظر گرفته شود، یا ممکن است
یک قاعدهٔ غیررسمی در نظر گرفته شود، یا ممکن است با توجه به وضعیت ازدواج، اخلاق و مذهب اجتماع، جرم‌انگاری شود. در اکثر کشورهای غربی، این امر جرم نیست. چسباندن برچسب «فاعل رابطهٔ نامشروع» ممکن است برخی عواقب تأسف‌بار را در پی داشته‌باشد، ولی آن‌ها معمولاً شدید نیستند، اما در برخی کشورهای اسلامی، «زِنا» جرم است، و اثبات فعالیت‌های نامشروع ممکن است منجر به عواقب شدیدی برای همهٔ مرتکبان آن شود. انگ معمولاً نتیجهٔ قوانین وضع‌شده علیه رفتار است. برای مثال، قوانین حمایت از برده‌داری، یا ممنوع‌کنندهٔ هم‌جنس‌گرایی،
حمایت از برده‌داری، یا ممنوع‌کنندهٔ هم‌جنس‌گرایی، در طول زمان به نقش‌های انحرافی مرتبط با این رفتارها انجامیده‌است. کسانی که این نقش‌ها به ایشان اختصاص می‌یابد، به‌تدریج دارای انسانیت و قابلیت اعتماد کم‌تر شناخته خواهندشد. نقش‌های انحرافی منبع کلیشه‌های منفی‌ای هستند که به حمایت از مخالفت جامعه با رفتار گرایش دارند.
استان ژتومیر (), also referred to as Zhytomyrshchyna () از استان‌های شمالی کشور اکراین و به مرکزیت شهر ژیتومیر است تاریخ. این استان به عنوان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۷ رسمیت یافت، ولی تاریخ قدیمش جزئی از منطقه تاریخی پولسیا بوده‌است. جغرافی. مساحت کل این استان ۲۹٬۸۳۲ کیلومتر است. منطقه شامل جنگل‌هایی به مساحت ۷۵۰ هکتار و ۲۲۱ رودخانه که مجموع طول آن‌ها ۵۳۶۶ کیلومتر است و همگی در حوزه آب‌خیز دنیپر قرار دارند. و همچنین دریاچه‌ها و برکه‌های بسیار دارد. جمعیت. جمعیت تخمینی استان ۱٬۳۲۸٬۱۵۸ نفر
دارد. جمعیت. جمعیت تخمینی استان ۱٬۳۲۸٬۱۵۸ نفر است (۲۰۰۶) و این استان مهم‌ترین منطقه اقامت اقلیت لهستانی تبار اکراین با ۴۹۰۰۰ نفر جمعیت است. اقتصاد. اقتصاد استان ژتومیر بیشتر بر اساس استخراج معادن سنگ‌های ساختمانی، بهره‌برداری از جنگل‌ها، کشاورزی و کارخانه‌های ماشین‌سازی استوار است. این منطقه دارای معادنی بزرگ از گرانیت، مرمر، گابرو، لابرادوریت و از فلزات کم‌یاب مانند: وانادیوم، اسکاندیوم هافنیوم توریوم و ایلمنیت و همچنین فلزات نیمه گران‌بها مانند: جاسپر، توپاز و کوارتز می‌باشد. برخی از قسمت‌های شمالی این
و کوارتز می‌باشد. برخی از قسمت‌های شمالی این استان به شدت بر اثر حادثه چرنوبیل به شدت آسیب دیدند. برخی شهرها و بخش‌ها ویران شد و جزو حوزه قرنطینه هسته‌ای چرنوبیل قرار گرفت، در حالی که دیگر مناطق نیز از تولید محصولات کشاورزی خود منع شده بودند. تقسیمات کشوری. استان به ۲۳ رایون (منطقه) تقسیم شده و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از:
داستان‌های بیدپای ترجمه‌ای دیگر از کتاب کلیله و دمنه به فارسی است. تاریخچه. این ترجمه به امر اتابک سیف الدین غازی اول، از اتابکان موصل، به دست محمد بن عبدالله بخاری بین سال‌های ۵۴۱ تا ۵۴۴ ق انجام شده‌است. از این کتاب تنها یک نسخه در کتابخانۀ موزۀ طوپقاپوسرای ترکیه موجود است. این ترجمه از کلیله و دمنه بر خلاف ترجمۀ نصرالله منشی، از پیچیدگی و لفاظی به‌دور است و سبکی ساده‌تر دارد. غلامحسین یوسفی ترجمۀ بخاری را «ساده و روشن و گیرا» توصیف کرده‌است. وی صفت عمدۀ نثر بخاری را ایجاز و جمله‌های کوتاه می‌داند. ظاهراً
بخاری را ایجاز و جمله‌های کوتاه می‌داند. ظاهراً داستان‌های بیدپای در ۱۵ باب نگارش شده‌است، ولی نسخۀ اساس آن افتادگی‌هایی دارد. بهترین تصحیح داستان‌های بیدپای را پرویز ناتل خانلری و محمد روشن فراهم کرده‌اند.
سامانه‌های پیشگیری از نفوذ (به انگلیسی Intrusion prevention system) که با نام سامانه‌های تشخیص و جلوگیری از نفوذ هم شناخته می‌شوند، ابزاری برای امنیت شبکه هستند که فعالیت‌های موجود در شبکه یا سامانه را برای تشخیص و جلوگیری از فعالیت‌های مخرب تحت نظر می‌گیرند. وظایف اصلی یک سامانه جلوگیری نفوذ شامل شناسایی فعالیت‌های مخرب، ثبت اطلاعات در مورد این فعالیت‌ها، اقدام به بلوکه و متوقف کردن این فعالیت‌ها و ثبت گزارش کارهای انجام شده توسط خود سامانه می‌شوند. سامانه‌های جلوگیری از نفوذ حالت ارتقا یافته سامانه‌های
جلوگیری از نفوذ حالت ارتقا یافته سامانه‌های تشخیص نفوذ محسوب می‌شوند چرا که هر دو این سامانه‌ها فعالیت‌های شبکه یا سامانه را برای یافتن فعالیت‌های مخرب نظارت می‌کنند. تفاوت اصلی این سامانه‌ها با سامانه‌های تشخیص نفوذ در این است که این سامانه‌ها می‌توانند به صورت فعال مانع فعالیت‌های مخرب شده یا آن‌ها را متوقف کنند. به‌طور دقیق‌تر می‌توان گفت که یک سامانه جلوگیری نفوذ توانایی انجام کارهایی مانند ارسال هشدار، دور ریختن بسته‌های مخرب، بازنشاندن یا بلوکه کردن ارتباط از طرف آدرس‌های متخاصم. این سامانه‌ها همچنین
از طرف آدرس‌های متخاصم. این سامانه‌ها همچنین توانایی اصلاح خطاهای CRC، اصلاح ترتیب بسته‌ها، جلوگیری از مسائل ترتیب بسته TCP و پاکسازی گزینه‌های ناخواسته در لایه حمل و شبکه را دارند. دسته بندی‌ها. سامانه‌های جلوگیری از نفوذ به چهار نوع مختلف تقسیم بندی می‌شوند: روش‌های شناسایی. اکثر سامانه‌های پیشگیری از نفوذ، از یکی از سه روش پیشگیری استفاده می‌کنند: ۱- مبتنی بر امضا ۲- مبتنی بر آنومالی آماری ۳- تجزیه و تحلیل پروتکل مبتنی بر حالت
خمیر کاغذی یا پاپیه ماشه (به معنای کاغذْجویده یا کاغذِ جویده‌شده) یکی از صنایع دستی است. پاپیه ماشه موادی ترکیبی از تکه‌های کاغذ یا خمیر کاغذ است، که گاهی با پارچه‌ها توسط ماده‌ای چسباننده تقویت (و مستحکم) می‌شود. علت نام گذاری. پاپیه ماشه در اصل لغتی فرانسوی است به معنای کاغذ فشرده (پاپیه به معنای کاغذ و ماشه (mâché) به معنای مچاله‌شده)، و علت نامگذاری آن این است که کاغذ را پس از خمیر کردن با سریش مخلوط می‌کنند و تحت فشار قرار می‌دهند تا زیرساخت کار تولید شود. تاریخچه. "برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این
تاریخچه. "برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این مورد نگاه کنید به مقالهٔ تاریخچهٔ پاپیه ماشه" خاستگاه این هنر از کشورهای آسیایی بوده‌است و در قرن ۱۵ میلادی در اروپا از این هنر برای ساخت مجسمه‌های کوچک مذهبی استفاده می‌شده‌است. از جمله مجسمه‌هایی که با این روش ساخته شده‌است، مجسمه غول پیکر نانا است. این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند. تهیه کاغذ. برای تهیه کاغذی محکم از پاپیه ماشه که بتوان از آن در ساخت وسایل استفاده کرد ابتدا برگ‌های کاغذ آهار
در ساخت وسایل استفاده کرد ابتدا برگ‌های کاغذ آهار نخورده را از دو طرف با سریش آغشته می‌کنند و بهم می‌چسبانند و سپس در قالب‌های فلزی قرار می‌دهند تا در دمای ۱۰۰ درجهٔ فارنهایت (۳۸ درجهٔ سانتی‌گراد) خشک شود. محصول بدست آمده دارای مقاومت و دوام زیاد در برابر رطوبت است. روش اول ساخت مجسمه پاپیه ماشه روزنامه یا کاغذ باطله را خرد کنید. مخلوطی از آب و مقداری چسب چوب را در یک ظرف آماده کنید. روزنامه و کاغذهای باطله‌ای که از قبل خرد کرده‌اید به این مخلوط اضافه کنید. با استفاده از سیم مفتول یا مقوای ضخیم برای طرح
با استفاده از سیم مفتول یا مقوای ضخیم برای طرح خود اسکلتی آماده کنید. ترکیب ساخته‌شده را روی اسکلت پیاده‌سازی کنید. فرایند خشک شدن خمیر مجسمه پاپیه ماشه با فزایش حجم و وسعت کار، میزان استفاده از خمیر پاپیه ماشه روی اسکلت هم افزایش می‌یابد که در این صورت زمان بیشتری برای خشک شدن آن نیاز دارید. به‌طور کلی خشک شدن خمیر پاپیه ماشه چند روز زمان نیاز دارد. برای رنگ‌آمیزی این خمیر ابتدا ۲ یا ۳ لایه رنگ سفید را به‌دقت روی اسکلت پیاده کرده و سپس از رنگ‌های دلخواه خود استفاده کنید. موارد استفاده. "برای اطلاعات
خود استفاده کنید. موارد استفاده. "برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این مورد نگاه کنید به مقالهٔ تاریخچه پاپیه ماشه" این هنر بیشتر در مجسمه‌سازی، ساخت قلمدان، قاب قرآن و جلد کتاب به کار می‌رود. منابع. انکیدو آرت| مجسمه پاپیه ماشه
رامسس پنجم چهارمین پادشاه دودمان بیستم مصر باستان است. او میان سال‌های ۱۱۴۹ تا ۱۱۴۵ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کرد. او پسر رامسس چهارم از شهبانو دواتنتروپت بود. بر پایه باور بعضی مصرشناسان، او در سومین ماه فصل آخت به پادشاهی رسید و پایان حکومتش برابر با روز ۲۸ام ماه دوم فصل پرت بود. در زمان فرمانروایی او یهودیان و فلسطینیان در فلسطین نبرد داشتند، ارمنیان به سوریه حمله کرده بودند، و امپراتوری‌های آشور و بابل به سراشیبی سقوط افتاده بودند. پاپیروس ویلبور مدرکی مهم است که اطلاعات سودمندی درباره دوران فرمانروایی
است که اطلاعات سودمندی درباره دوران فرمانروایی او به دست می‌دهد. این پاپیروس همچنین از مهم‌ترین مدارکی است که درباره اقتصاد این دوره از تاریخ مصر آگاهی می‌دهد. به روشنی معلوم نیست که دلیل مرگ رامسس پنجم چه بوده‌است. این احتمال هست که او توسط جانشینش، رامسس ششم، به قتل رسیده باشد. مومیایی او در دسترس است و نشانه‌هایی کسی را دارد که از آبله مرده‌است، اگرچه ضربه‌ای سخت به سر نیز می‌توانسته دلیل مرگ باشد.
باریکه یونی متمرکز یا بیم روشی برای نمونه‌سنجی است که در آن از باریکه متمرکز یون‌ها برای تصویرسازی یا لایه‌برداری از نمونه استفاده می‌شود. این تکنیک در فناوری نیمه‌رسانا، مهندسی و علم مواد و ماشین‌کاری کاربرد دارد. از دیگر زمینه‌های کاربرد این فناوری زیست‌شناسی است که برای تجزیه و تحلیل، رسوب‌دهی و فرسودن بکار می‌رود. تاریخچه. اولین سیستم‌های باریکه یونی متمرکز بر پایه تکنولوژی میدان نشر و با استفاده از منابع یونیزاسیون میدان گاز در سال 1975 توسط لوی-ستی و سوانسون گورلوف توسعه یافتند. ساخت اولین دستگاه
و سوانسون گورلوف توسعه یافتند. ساخت اولین دستگاه باریکه یونی متمرکز بر پایه منابع یونیزاسیون میدان گاز در سال 1978 توسط سلیگر انجام شد. منابع باریکه یونی. اغلب تجهیزات رایج، از منابع یون فلز مایع مانند گالیم، ایریدیم و طلا مخصوصاً منابع یون گالیم استفاده می‌کنند. در یک منبع یون فلز مایع گالیم، فلز گالیم در تماس با یک سوزن تنگستنی قرار می‌گیرد و گالیم در اثر گرما ذوب شده و به سمت نوک سوزن تنگستنی جریان می یابد که در اثر نیروهای ناشی از تنش سطحی و میدان الکتریکی گالیم مذاب را به شکل مخروطی مانند که مخروط
گالیم مذاب را به شکل مخروطی مانند که مخروط تیلور نامیده می‌شود، در می‌آورد. شعاع نوک این مخروط به شدت کم می‌باشد (حدود ۲ نانومتر). میدان الکتریکی بسیار قوی (بیش از یکصد میلیون ولت بر سانتی متر) در این نوک کوچک باعث یونیزاسیون و نشر اتم‌های گالیم می‌شود. سپس یون‌های منبع به سرعت تا ۱-۵۰ کیلو الکترون ولت افزایش انرژی پیدا می‌کنند و به وسیلهٔ لنزهای الکترواستاتیک روی نمونه متمرکز می‌شوند. عملکرد. سیستم‌های باریکه یونی متمرکز روشی مشابه میکروسکوپ‌های پویشی الکترونی دارند، با این تفاوت که همان طور که از نام
دارند، با این تفاوت که همان طور که از نام باریکه یونی متمرکز بر می‌آید، در این سیستم‌ها جریان یونی (معمولا گالیم) به جای جریان الکترونی به صورت دقیق متمرکز می‌شوند. در این سیستم ها، باریکه یون اصلی (یون مثبت گالیم) به نمونه برخورد می‌کند و باعث جداشدن مقدار کمی از اتم‌های نمونه می‌شود که سطح نمونه را ترک می‌کنند، این اتم‌های جدا شده شده می‌توانند دارای بار الکتریکی مثبت یا منفی یا خنثی باشند. باریکهٔ اصلی همچنین باعث جداشدن الکترون‌های ثانویه‌ای می‌شوند. به محض برخورد باریکهٔ اصلی به نمونه، سیگنال‌های ناشی
محض برخورد باریکهٔ اصلی به نمونه، سیگنال‌های ناشی از اتم‌های جداشده و یا الکترون‌های ثانویه جذب می‌شوند تا تصویری را شکل دهند. در جریان‌های پایین باریکهٔ اصلی، مقدار بسیار کمی از ماده جدا می‌شود و دستگاه‌های امروزی باریکه یونی متمرکز به راحتی می‌توانند به رزولوشن تصویربرداری ۵ نانومتر دست یابند. در جریان‌های بالاتر، مقدار قابل توجهی از ماده می‌تواند جدا شود که شرایط خرد کردن دقیق نمونه را تا مقیاس کوچکتر از میکرومتر و حتی نانومتر را فراهم می‌کند. در صورتی که نمونه نارسانا باشد، می‌توان از تفنگ الکترونی با
نمونه نارسانا باشد، می‌توان از تفنگ الکترونی با انرژی پایین جهت جدا نمودن بار استفاده کرد. در این حالت، با تصویربرداری به وسیلهٔ یون‌های ثانویه مثبت (با استفاده از باریکه یونی مثبت)، حتی نمونه‌های بسیار عایق نیز قابل تصویربرداری و خردسازی بدون استفاده از پوشش رسانا می‌باشند. شرحی بر کاربردها. بر خلاف میکروسکوپ‌های الکترونی، باریکه یونی متمرکز ذاتا برای نمونه مخرب می‌باشد. زمانی که یون‌های پر انرژی گالیم به نمونه برخورد می‌کنند، اتم‌هایی را از سطح نمونه جدا می‌کنند. همچنین اتم‌های گالیم در چند نانومتر سطح
می‌کنند. همچنین اتم‌های گالیم در چند نانومتر سطح نمونه فرو می روند و سطح نمونه به حالت آمورف یا غیر کریستالی در در می‌آید. به خاطر خاصیت جداکنندگی، باریکه یونی متمرکز در ماشین کاری‌های در ابعاد میکرو و نانو استفاده می‌شود. ماشین کاری به وسیلهٔ باریکه یونی متمرکز در ابعاد میکرو، زمینه‌ای وسیع در کاربرد صنعتی پیدا کرده‌است، اما در ابعاد نانو، این وسیله همچنان در حال توسعه یافتن می‌باشد. به‌طور عادی، کوچکترین اندازه تصویر در تصویربرداری باریکه یونی متمرکز ۲.۵-۶ نانومتر می‌باشد. کوچکترین ابعاد قابلیت خردسازی
نانومتر می‌باشد. کوچکترین ابعاد قابلیت خردسازی به مراتب بزرگتر است (۱۵-۱۰ نانومتر) که این به اندازه کلی باریکه و واکنش آن با نمونهٔ مورد خردسازی وابسته است. ابزار باریکه یونی متمرکز برای صیغلی‌سازی و ماشین کاری سطوح طراحی شده‌اند. یک دستگاه باریکه یونی متمرکز ایده آل می‌تواند یک لایهٔ اتمی را بدون آسیب به اتم‌های لایه‌های دیگر ماشین کاری کند، حال آنکه در حال حاضر دستگاه‌های فعلی رایج، سطوح را در مقیاس میکرومتر ماشین کاری می‌کنند. باریکه یونی متمرکز اغلب در صنایع نیمه رساناها برای متصل کردن و یا اصلاح قطعات
نیمه رساناها برای متصل کردن و یا اصلاح قطعات نیمه رسانامورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال، در یک مدار مجتمع، باریکه گالیم برای قطع کردناتصالات الکتریکی ناخواسته و یا برای ذخیره‌سازی مادهٔ رسانا برای برقرار کردن یک جریان الکتریکی استفاده می‌شود. قسمت بالایی سطح نیمهرساناها در مسیرهای تعیین شدهوارد واکنش با باریکه یونی متمرکز شده و شرایط مطلوب در این صنعت از این طریق حاصل می‌شود. باریکه یونی متمرکز همچنین برای آماده‌سازی نمونه برای میکروسکوپ‌های الکترونی عبوریچ استفاده می‌شود. میکروسکوپ‌های الکترونی عبوری
استفاده می‌شود. میکروسکوپ‌های الکترونی عبوری نمونه‌هایی بسیار نازک ( معمولاً حدود ۱۰۰ نانومتر) می خواهند. اگرچه تکنیک‌های دیگری نیز برای دستیابی به چنین نمونه‌های نازکی وجود دارند ولی برای دستیابی به مقیاس نانومتری و بسیار دقیق همواره روش باریکه یونی متمرکز انتخاب می‌شود. این مسئله در مواردی مانند آنالیز شکست مدارهای مجتمع بسیار پر اهمیت می‌باشد. باریکه یونی متمرکز در نمونه‌های برودتی یخ زده نیز کاربرد دارد، به‌طوری‌که امکان آنالیز نمونه‌ها به صورت برش عرضی برای بررسی مایعات یا چربی‌ها را فراهم می‌آورد،
برای بررسی مایعات یا چربی‌ها را فراهم می‌آورد، نمونه‌هایی مثل نمونه‌های بیولوژیکی، دارویی، کف ها، جوهرها و مواد غذایی. باریکه یونی متمرکز همچنین ئر طیف سنجی ثانویه جرم یون کاربرد دارد، بعد از برخورد باریکه یونی متمرکز به سطح نمونه و جداشدن یون‌های ثانویهٔ نمونه، این یون‌های ثانویه جمع‌آوری و آنالیز می‌شوند. تصویربرداری باریکه یونی متمرکز. در نرخ‌های پایین باریکه، تصویربرداری باریکه یونی متمرکز قابل مقایسه با میکروسکوپ الکترونی پویشی می‌باشد، اگرچه حالت دوگانه در تصویربرداری به روش باریکه یونی متمرکز، که
در تصویربرداری به روش باریکه یونی متمرکز، که شامل الکترون‌های ثانویه و یون‌های ثانویه می‌شود، به مراتب برتری تصویربرداری به روش باریکه یونی متمرکز را بر میکروسکوپ الکترونی پویشی می‌رساند. تصویرهای الکترون‌های ثانویه باریکه یونی متمرکز، جهت‌های متفاوت دانه‌ها را نمایان می‌کند. به عنوان نتیجه ریخت‌شناسی دانه‌ها می‌تواند بدون جداسازی شیمیایی صورت پذیرد. تصویرهای یون‌های ثانویه حاصل از تصویربرداری به روش باریکه یونی متمرکز، تفاوت‌های شیمیایی را نشان می‌دهد و این تصویرها به ویژه در مطالعات خوردگی مفید هستند.
این تصویرها به ویژه در مطالعات خوردگی مفید هستند. برتری دیگر تصویربرداری الکترون‌های ثانویه باریکه یونی متمرکز این است که باریکه یونی، سیگنال ناشی از کاوش فلوئورسنت را دگرگون نمی‌کند؛ بنابراین زمینه را برای مرتبط کردن تصویرهای باریکه یونی متمرکز و تصویرهای حاصل از میکروسکوپ‌های فلوئورسنت را فراهم می‌کند. میکروسکوپ یون هلیوم. منبع یون دیگری که در دستگاه‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، منبع یونی هلیوم است که به‌طور قابل توجهی کمتر از یون‌های گالیم به نمونه آسیب می‌رساند، هرچند مقدار کمی از سطح نمونه را
آسیب می‌رساند، هرچند مقدار کمی از سطح نمونه را مخصوصاً در بزرگنمایی‌های زیاد و پویش‌های طولانی جدا می‌کند. از آن جایی که هلیوم می‌تواند در ناحیه کوچکی متمرکز شود و نیروهای واکنشی کمتری را ناشی شود، نسبت به میکروسکوپ الکترونی پویشی، میکروسکوپ یونی هلیوم می‌تواند تصویر با رزولوشن برابر و یا بهتر و با نمایش بهتر ماده و عمق بیشتر تمرکز ایجاد کند. دستگاه‌های صنعتی مجهز به این میکروسکوپ، قابلیت تصویربرداری با رزولوشن کوچکتر از یک نانومتر را دارند.
کاخ جوانان مکان‌هایی فرهنگی، هنری و آموزشی در ایران بود که برای پر کردن اوقات فراغت جوانان از سال ۱۳۴۵ در تهران و در بعضی مراکز استان‌ها و شهرستان‌ها ساخته شدند. هدف این مراکز «ترقی سطح اخلاق جوانان کشور»، و هدایت‌شان به «اجتماعی که فقط پاکدامنی و انسانیت و شاه‌دوستی و بشردوستی و میهن‌پرستی در آنجا اساس زندگی است» اعلام شده بود. پیشینه. در دورهٔ نخست‌وزیری علی امینی در ۱۳۴۰ سازمانی به‌نام «سازمان رهبری جوانان» تأسیس شده بود که در زمینه‌های مختلفی چون ورزش، سخنرانی، تئاتر، موسیقی و البته به جز مسائل سیاسی،
سخنرانی، تئاتر، موسیقی و البته به جز مسائل سیاسی، به مدت چهار سال فعالیت کرد و به دلیل عدم استقبال مناسب از سوی جوانان به باشگاهی ورزشی تبدیل گردید. بعدها مسئولان متوجه شدند در برخی از کشورها خانه‌هایی به نام خانهٔ جوانان برپا شده بود که در جذب جوانان و گذراندن اوقات فراغت آنان موفقیت‌هایی داشتند. در این خانه‌ها معمولاً زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی و زبان کشور مربوط آموزش داده می‌شد و امکاناتی چون سالن‌های ورزشی، اتاق‌های سرگرمی، کلاس‌های آموزشی و سالن‌های غذاخوری پیش‌بینی شده بود. خانه‌های جوانان
غذاخوری پیش‌بینی شده بود. خانه‌های جوانان کشورهای مختلف دنیا با هم مرتبط بود و مرکز آن در کپنهاگ قرار داشت. جوانان برای استفاده از این خانه‌ها در نقاط مختلف جهان به عضویت خانهٔ جوان کشور خود درمی‌آمدند. استرالیا، اتریش، بلژیک، کانادا، دانمارک، مصر، انگلستان، ایرلند، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، ایسلند، هندوستان، فلسطین، ایتالیا، ژاپن، لوکزامبورگ، مراکش، هلند، اسکاتلند، ونزوئلا، نروژ، پاکستان، لهستان، پرتغال، اسپانیا، سوئد، سوئیس، تونس، آمریکا، اروگوئه و تایلند خانهٔ جوانان داشتند. در آمریکا، انجمن یا
و تایلند خانهٔ جوانان داشتند. در آمریکا، انجمن یا سازمان جوانان وابسته به متعلق به جوانان مسیحی بیشترین نقش را در جذب نسل جوان به عهده داشت. این انجمن شعباتی نیز در برخی از کشورها تأسیس کرده بود و کمیته‌های مختلفی با وظایفی مشخص و معین فعالیت می‌کردند. کمیتهٔ مدیران شعب، کمیتهٔ اداری، کمیتهٔ ارتباطات و خدمات جهانی و کمیتهٔ روابط بین‌المللی از آن جمله بود. اولین کاخ جوانان. ساخت اولین شعبهٔ کاخ جوانان در جادهٔ شمیران، بالاتر از سه‌راه ضرابخانه، با صرف ده میلیون تومان هزینه، در زمینی به مساحت هشت هزار متر
تومان هزینه، در زمینی به مساحت هشت هزار متر مربع به‌مدت هفت ماه طول کشید و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به‌دست محمدرضا شاه پهلوی افتتاح گردید. سپس ساختمان دیگری در ضلع غربی آن با ده هزار متر مربع فضا ضمیمهٔ این مرکز شد. اساسنامه‌ای بدین منظور تهیه شد و به ثبت رسید و هیئت مدیره‌ای از سوی امیرعباس هویدا نخست‌وزیر وقت انتخاب شد که اعضای هیئت مدیرهٔ انتخابی غلامرضا نیک‌پی، پروین ثابتی، محمدرضا گودرزی، منوچهر پیروز، احمد کاشفی، فتح‌الله ستوده و نردین امیرطهماسب بودند. اساسنامهٔ کاخ. اساسنامهٔ کاخ جوانان در ۲۶ ماده و ۱۴ تبصره
کاخ. اساسنامهٔ کاخ جوانان در ۲۶ ماده و ۱۴ تبصره در نخستین جلسهٔ مجمع عمومی در ۱۵ مهر ۱۳۴۶ تصویب شد: هدف: مادهٔ ۱ به منظور ایجاد محیط مناسب برای پرورش ذوق و استعداد و نیروی فکری جوانان کشور کاخ جوانان تأسیس می‌شود. مرکز و شعب: مادهٔ ۲ کاخ جوانان دارای شخصیت حقوقی است. مرکز آن در تهران و مدت آن نامحدود است. عضویت: مادهٔ ۳ کلیهٔ جوانان کشور حق استفاده از امکانات کاخ را با رعایت شرایط زیر دارا می‌باشند ولی عضویت آنان طبق مادهٔ بعد خواهد بود. الف، سن بین ۲۰ تا ۳۰ سال، ب، تحصیلات بیش از دیپلم. حق عضویت: ماهیانه
سال، ب، تحصیلات بیش از دیپلم. حق عضویت: ماهیانه پنجاه ریال کاخ جوانان از ابتدای تأسیس سه رویه در پیش گرفت: ۱- استفاده از اعضا برای ادارهٔ امور کاخ در زمینه‌های ستادی و اجرایی. ۲- آشنا کردن جوانان با وظایف اجتماعی و پیشرفت‌های مملکتی. ۳- تهیه و تدارک فعالیت‌های تفریحی برای جوانان. مسئولان و دست‌اندرکاران کاخ جوانان در تبلیغات خود برای جذب جوانان به کاخ‌ها اعلام کردند که بی‌توجهی و سهل‌انگاری به خواسته‌های جوانان، عاملی مهم در سرگردانی و هیچ و پوچ خواندن خواسته‌های آنان است و توجه به این خواسته‌ها باید مستمر
آنان است و توجه به این خواسته‌ها باید مستمر و مداوم ادامه یابد. کاخ جوانان با خصوصیات گوناگونی که دارد به خوبی می‌تواند به این خواسته‌ها و نظریات جوانان توجه کند. جوانان با هر نوع ذوق و علاقه و خصوصیات فکری می‌توانند در یکی از گروه‌های کاخ جوانان به فعالیت بپردازند. در نظر آنان، ایجاد تحرک و پرورش ذوق و تشویق جوان‌ها می‌توانست پایان‌بخش اغلب مشکلات و مسائل گریبانگیر جوانان باشد. پس ایجاد کاخ جوانان نه تنها جوانان را از سرگردانی و پوچی و هیپی‌گری و مهاجرت می‌رهاند بلکه خود عاملی مهم و اساسی در پرورش و تربیت
بلکه خود عاملی مهم و اساسی در پرورش و تربیت ذوق و استعدادهای شگرف جوانان می‌بود. گروه‌های تشکیل شده در کاخ. گروه‌ها و رشته‌های مختلفی در کاخ جوانان تشکیل گردید و در دل هر گروهی نیز کمیته‌هایی با وظایف مشخص پدید آمد: شعب کاخ. شعبه مرکزی. روبه‌روی حسینیه ارشاد قرار داشت. در بنای آن کتابخانه، سینما، کافه تریا، اتاق‌های شطرنج، موسیقی و بیلیارد تعبیه شده بود. در حیاط آن نیز یک حوض شنا برای دختران و پسران ساخته شد. تالار اجتماعات آن گنجایش ۳۵۰ نفر را داشت و هر روز برنامه‌هایی از قبیل نمایش فیلم، تئاتر، کنسرت و
برنامه‌هایی از قبیل نمایش فیلم، تئاتر، کنسرت و سخنرانی در آن به اجرا درمی‌آمد. اکنون، شعبهٔ نخست کاخ جوانان «کانون فرهنگی و تربیتی شهید مفتح» نامیده می‌شود. شعب جنوبی و غربی: تأسیس ۱۳۴۷: شعبهٔ غربی در منطقهٔ سلسبیل و شعبهٔ جنوبی در راه‌آهن قرار داشت و هر دوشنبه تقریباً از امکاناتی مشابه امکانات شعبهٔ مرکزی برخوردار بودند. محل کاخ جنوبی پیش از آن از مراکز آلونک‌نشین تهران بود که ساکنان آن به کوی نهم آبان انتقال یافتند. در جریان ایجاد و افتتاح شعب جنوبی و غربی، مسئولان کاخ اعلام کردند به منظور به وجود آوردن