payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سورات شابد یوگا، شکلی از ممارست معنوی است که در سانت مات و بسیاری دیگر از سنت‌های معنوی پیروی می‌شود. "سورات" به معنی توجه یا رویارویی می‌باشد که بیان بیرونی از روح است، "شابد" به معنی کلمه است و یوگا به معنی اتحاد است. اصطلاح کلمه به معنی جریان صوت می‌باشد، جریان حیات قابل شنیدن یا ذات عالی مطلق، که نیروی دینامیکی از انرژی خلقت است. این انرژی از وجود اعظم به سمت ژرفای فضا در آغاز تجلی کائنات همچون ارتعاش صدایی به بیرون فرستاده می‌شود و به پیش فرستاده می‌شود، در طول اعصار ، همه چیزهایی که این جهان را تشکیل
در طول اعصار ، همه چیزهایی که این جهان را تشکیل می دهند و زنده نگه می دارند را شکل می‌دهد. ریشه شناسی سورات شابد یوگا، هدف آن را ارائه می‌کند: "اتحاد روح با ذات وجود اعظم مطلق". عبارات دیگری که برای سورات شابد یوگا استفاده می‌شود شامل سیهاج یوگا (راه آسانی منجر به سیهاج یا توازن) مسیر نور و صوت، مسیر قدیسان، سفر روح و یوگای جریان صوت است. اصول اساسی. کلمه "سیهاج" به همان نسبت گوروی عشق، گوروی امید، گوروی جنگ، گوروی زمان را شرح می‌دهد. هدف بیان شده سورات شابد یوگا، تشخیص خود واقعی(خوشناسی)، ذات حقیقی(شناخت
یوگا، تشخیص خود واقعی(خوشناسی)، ذات حقیقی(شناخت روح)، حقیقت الهی(شناخت خدا) می‌باشد، در حالی که فرد در جسم فیزیکی زندگی می‌کند. این مسیر شامل سفری از روح جهت اتحاد مجددی در مراحل مختلف با آنچه ذات وجود مطلق متعالی نامیده می‌شود، می‌شود. وصول به خودشناسی و بالاتر از آن، همچنین در جیوان موکشا/ موکتی، آزادی/ رهایی از چرخه سامسارا، چرخه کارمیکی و تناسخ را در حالی کی فرد در جسم فیزیکی است، به ارمغان می‌آورد. تشرف به یک سات گورویی زندهٔ بیرونی(معلم- گورو، سات حقیقی) لازم است و این شامل فعال‌سازی مجدد شابد و
حقیقی) لازم است و این شامل فعال‌سازی مجدد شابد و استقرار استاد شابد درونی(بازنمودی از آن استاد بیرونی) در چاکرای چشم سوم(تیسرا تیل) است. تمارین معنوی(سادهاناس) سیمران(تکرار، به ویژه تکرار مانتراهایی در سکوت که در مراسم تشرف داده می‌شود)، دهایان(تمرکز، مشاهده یا تامل به ویژه بر استاد درون) و بهاجان(گوش دادن به صداهای درونی از طریق شابد یا استاد شابد) را شامل می‌شود. جهان‌شناسی سورات شابد یوگا کل خلقت(عالم) را به عنوان اینکه در سلسله مراتب متفاوت معنوی جاری شده و ترتیب داده شده به تصویر می کشد، که اغلب به
شده و ترتیب داده شده به تصویر می کشد، که اغلب به عنوان آنداها(تخم ها)، مناطق یا سطوح بدان‌ها رجوع می‌شود. به‌طور معمول، هشت سطح معنوی بالای جهان فیزیکی توصیف می‌شود، اگر چه نام‌ها و تقسیم بندی‌ها درون این سطوح تا حدی به‌ وسیله جنبش و استاد متفاوت هستند. به این ترتیب، خوشناسی در سومین سطح آسمانی، داسوان دار(Daswan Dwar) به دست می‌آید، شناخت روح در چهارمین سطح آسمانی،بهانوار گوپا، به دست می‌آید و در پنجمین سطح آسمانی به خدا شناسی ، ساچ خاند(سات لوک)، نائل می‌شود. (یک نسخه از خلقت از چشم‌اندازی سورات شابد
می‌شود. (یک نسخه از خلقت از چشم‌اندازی سورات شابد یوگا در سایت یادبود قدیس عجایب سینگ ترسیم می‌شود) . تمام سطوح زیر مناطق صرفاً معنوی، موضوعی برای چرخه‌های خلقت و نابودی(پرالیا) یا انحلال بزرگ(پرالیا ماها) هستند. این جهان‌شناسی تشکیل آغازین (عالم صغیر) به عنوان ماکت دقیقی از این دنیا را ارائه می‌دهد. در نتیجه، عالم صغیر از تعدادی کالبد تشکیل می‌شود، که هر یک جهت تعامل با سطح متناسبش یا منطقه ایی در عالم مناسب است. این کالبدها در طول یوگا هایی(yuga) از طریق پیوندی(ناشی از سطوح بالاتر به سطوح پایین تر) و
پیوندی(ناشی از سطوح بالاتر به سطوح پایین تر) و تکامل(رجوع از سطوح پایین‌تر به سطوح بالاتر) از جمله از طریق کارما و تناسخ در حالت‌های مختلف آگاهی توسعه یافتند. مسیر نور و صوت شامل آغاز سفر عالم صغیر به‌طور دارمیکی در آگاهی(روح) با راهنمایی و حمایت استاد بیرونی زنده در جهان فیزیکی و استاد شابد درونی در جهان‌های بالاتر می‌شود تا اینکه به مناطق معنویت کامل رسیده شود و رسیدن به شناخت خدا حاصل شود. جنبش‌ها و استادان. طرفدارن بر این باورند سورات شابد یوگا توسط جنبش‌هایی با استادان مختلف بسیاری شرح داده شده‌است.
با استادان مختلف بسیاری شرح داده شده‌است. هر چند، چون اصول اساسی سنت سورات شابد یوگا برای یک استاد در قید حیات بیرونی جهت تشرف به پیروان در این مسیر لازم است، این جنبش‌هایی که سات گورهای تاریخی در آن فوت کرده‌اند و جانشینانشان ادعایی مبنی بر سات گورو شدن در سورات شابد یوگا ندارند معمولاً به عنوان اینکه جنبش‌ها سورات شابد یوگا می‌باشند چه توسط رهبران متعلق به خودشان یا جنبش‌هایی با استادان در قید حیات کنونی در نظر گرفته نمی‌شوند. جنبش رادها سوامی سورات شابد یوگا توسط شیودایال سینگ (1818- 1878) و با نام
یوگا توسط شیودایال سینگ (1818- 1878) و با نام رادها سوامی سات سانگ تقریباً در 1861 تأسیس شد. شیودایال سینگ که همچنین با نام سوامی جی ماهاراج شناخته می‌شود جلسات سات سانگ را برای 17 سال در پانی گالی و سوامی باغ در شهر آگرا هند تا زمان مرگش در 15 ژوئن، 1878 اداره کرد. حدسی در زمینه گوروش و جانشینانش متفاوت است، اگر چه او دستورالعمل‌های کلامی را در آخرین روزهای زندگیش در مورد اینکه چطور پیروانش می بایست آن را نگهداری کنند داد. برطبق نظر رادها سوامی سات سانگ بیاس گوروی وی تولسای صاحیب اهل هتراس بود. برطبق نظر
گوروی وی تولسای صاحیب اهل هتراس بود. برطبق نظر جانشینان سوآمی باغ و دایال باغ، تولسای صاحیب گوروی معاصر با تعالیمی مشابه شیودایال سینگ بود و شیودایال سینگ فطرتاً سات گورور متولد شد و خودش گورویی نداشت. بعد از مرگش، 6 جانشین بلافصل تعالیم شیودایال سینگ را حفظ کردند از جمله هازور ماهاراج رائی سالیگرام از پیپال ماندی، شهر آگرا؛ باباجی ماهاراج جایمال سینگ از درا بابا جایمال سینگ که همکنون مقر فعلی رادها سوامی سات سانگ بیاس(RSSB) می‌باشد؛ اطلاعات بیشتر در مورد استادان در قید حیات مرتبط با دودمان شیودایال سینگ
استادان در قید حیات مرتبط با دودمان شیودایال سینگ می‌تواند در مقاله جنبش سانت مات معاصر یافت شود. سنت کیرپال سینگ، گوروی سانت مات معاصر، توضیح داد که "نام"(کلمه) در سنت‌های بسیاری از طریق استفاده از شماری از اصطلاحات مختلف توصیف شده‌است. در تعالیمش، عبارات زیر به عنوان مشابهی برای "نام" تفسیر می‌شود: اخیراً اظهار می‌شود که روش مدیتیشن کوان یین که از طریق آموزه‌های معنوی استاد اعظم چینگ های حمایت می‌کند دراری شباهت‌های قابل توجهی به سورات شابد یوگا می‌باشد. و بیان شده‌است که روش مراقبه بر نور و صوت(شابد
و بیان شده‌است که روش مراقبه بر نور و صوت(شابد یوگا) را نیز از وی از تاکار سینگ آموخته است اگر چه هیچ گاه نامی از وی نبرده است. اکنکار جنبش آمریکایی پیوندهای بسیاری با سورات شابد یوگا دارد از جمله در اصطلاح شناسی، اگر چه مؤسس آمریکایی اش پال توئیچل ارتباط خود را با معلم سابقش کیرپال سینگ برید. جنبش آگاهی درونی معنوی، همچنین در 1971 در آمریکا توسط جان روگر تأسیس شد و حالا با شاگردانی در 32 کشور، همچنین شکل مشابهی از عمل مراقبه را با نام "تمارین معنوی" تعلیم می‌دهد، آنچه بکارگیری جریان صوت و تون‌های باستانی
می‌دهد، آنچه بکارگیری جریان صوت و تون‌های باستانی سانسکریت به منظور حرکت و رجوع به قلمروهای بالاتر روح و به سمت خدا شرح می‌شود. مسیر استاد(MasterPath) جنبش آمریکایی معاصر دیگری از سورات شابد یوگا است. گری اولسن(Gary Olsen)، استاد در قید حیات کنونی از این جنبش مدعی است که چندین شخصیت تاریخی، سات گوروهایی از سورات شابد یوگا به عنوان نمایندگان ابدی برای استاد شابد درونی هستند. معدودی از این استادان زنده روزگارشان شامل لائو تزه، مسیح، فیثاغورث، سقراط، کبیر، استادان صوفی و شعرای عارف حافظ و مولوی، ده گوروی سیک
صوفی و شعرای عارف حافظ و مولوی، ده گوروی سیک آغازین با گورو نانک، تولسای صاحیب و رادها سوامی/ و استادان منشعب از آن شامل شیودایال سینگ، بابا ساوان سینگ، بابا فقیر چند، و سنت کیرپال سینگ می‌باشند. ده سات گوروی سیک در متون شان از نور و صوت درونی بسیار بحث می‌کنند. اولین سات گوروی سیک گورو نانک بود، اما استادش "واهی گورو" (Waheguru) بود. استادان بالا این دو روش را آموزش می دهند. در آنجا استادی هست که 4 تکنیک را شامل این 2 یعنی نور درونی و موسیقی درونی را آموزش می‌دهد. او نور درونی(بینش)، موسیقی درونی(شنیدن)،
می‌دهد. او نور درونی(بینش)، موسیقی درونی(شنیدن)، ارتعاش ازلی(حس لامسه) و شهد(طعم و مزه) را می آموزد. این به حواس 5 گانه مربوط است و اینکه چطور شما آن‌ها را به درون به تجربه آنچه درون شماست بدل می کنید. ویشنو با 4 دستش به این امر مربوط است. در یک دست چرخه ایی(چاکرا) از نور را در دست دارد. در دست دیگر پوسته صدف حلزونی را برای صدای درونی نگه می دارد(آن را برای گوش شما نگه داشته و شما چیزی می شنوید ). در دستی دیگر گل لوتوسی را که نشان از شهد و رایحه است نگه می دارد و در چهارمین دست گرز آهنی را برای ارتعاش
می دارد و در چهارمین دست گرز آهنی را برای ارتعاش درونی نگه می دارد. اگر شما با آن ضربه به چیزی بزنید، همچون دیاپازون(دوشاخه صوتی مرتعش) مرتعش می گردد. بعضی مردم به این انرژی درونی به عنوان روح اشاره می‌کنند. تنوع جنبش‌ها. اگر چه همه جنبش‌های سورات شابد یوگا عناصر مشترک مربوط به اصول پایه ایی را خواهند داشت، اختلافات شایان توجهی نیز وجود دارد. برای مثال قبل از اینکه او جسم فیزیکی اش را ترک کند، دهمین گوروی سیک، گورو گوبیند سیک، گورو گرانت صاحیب را (متنی مقدس) را به عنوان گورو آینده و همیشگی سیک ها برگزید.
را به عنوان گورو آینده و همیشگی سیک ها برگزید. دیگر جنبش‌ها نیاز به استاد در قید حیات را جهت تشرف شاگردان در شابد ادامه می دهند. جنبش‌ها همچنین در نامه‌های بکار برده شده برای اینکه وجود مطلق متعال را توصیف کنند شامل آنامی پروش(قدرت بی نام) و رادها سوامی(خداوندگار روح)؛ فرمانروایان(خدایان) رئیس و تقسیمات این دنیا، تعداد متشرفان بیرونی، کلماتی که به عنوان مانترا داده می‌شود و تعهدات اولیه یا پیش شرط‌هایی که می بایست قبل از اینکه به عنوان متشرف پذیرفته شود قبول شود بسیار متفاوت خواهند بود. تکنیک شابد یوگا.
شود بسیار متفاوت خواهند بود. تکنیک شابد یوگا. شابد یوگا روش باستانی است که هنگامی که به‌طور صحیحی انجام شود می‌تواند مجموعه‌ای از تجارب قابل توجه را سبب شود، حداقل آن ایجاد یک حس عمیقی از سرحالی است. هر چند این تمرین باستانی (که ظاهراً حداقل به دوره قبل از وداها در هند بر می گردد) بشدت با تغییر دکترین‌های مذهبی درهم پیچیده شده(طیفی از ناتهیسم تا رادها سوامی) است که سادگی تکنیکش تحت‌الشعاع پوشش‌های الاهیاتی غیرضروری قرار گرفته‌است. این تکنیک در کل پیچیده نیست. این تکنیک، به سادگی می‌تواند در یک جمله طولانی
این تکنیک، به سادگی می‌تواند در یک جمله طولانی توضیح داده شود. با چشمان و گوش‌هایی بسته بنشینید(چه در یک حالت چمباته با آرنجی که بر روی زانو تکیه داده است یا از یک T -stick برای انجام آن استفاده کنید و انگشت شست خود را داخل گوش فرو کنید)، مدیتیشن‌کننده توجه اش را بر درون و چشم سوم قرار می‌دهد. حالتی که در آن شخص بتواند به صداهای خالص و پالایش شده تری گوش کند و گوش به صداها ی لطیف و نافذ درونی در درون سر بدهد. این سبب ارتقا آگاهی فردی به اشکال ظریف تر و ظریف تری از آگاهی و سعادت می گردد. طبق آنچه ساوان
ظریف تری از آگاهی و سعادت می گردد. طبق آنچه ساوان سینگ(1858- 1948) به‌طور ساده در مورد مدیتیشن نور و صوت اشاره می‌کند این است که کل موضوع فقط توجه است، و سپس توجه پیوسته ایی به مرکز چشم، که از ورود افکار مزاحم دیگر به آگاهی که شما را از این مر کز دور می‌کند، جلوگیری می‌کند. در هنگام نشستن در مراقبه بر نور نباید تلاش کنید که جریان صدا را بشنوید در این زمان نام ها(مانتراها) تکرار می کنیدو دو سوم زمان مدیتیشن خود را به آن اختصاص دهید. و سپس توجهتان را به گوش کردن بر جریان صدا یا صوت متمرکز کنید. یک چیز در یک
بر جریان صدا یا صوت متمرکز کنید. یک چیز در یک زمان- بهترین است."
انتخابات نخستین دورهٔ مجلس شورای اسلامی در ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ حدود یک سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ برگزار شد و دور دوم این انتخابات نیز در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ برگزار شد. در انتخابات سه گروه عمده ائتلاف بزرگ به رهبری سید علی خامنه‌ای، دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم و رئیس‌جمهور به سرپرستی ابوالحسن بنی‌صدر و گروه همنام به سرپرستی مهدی بازرگان رأی آوردند. طبق آمارهای رسمی ۵۲٫۱۴٪ واجدان در پنجمین انتخابات پیاپی در سال ۱۳۵۸ انتخابات شرکت کردند. ۲۰٬۸۵۷٬۳۹۱ نفر واجد بودند که ۱۰٫۸۷۵٬۹۶۹ رأی به صندوق ریختند. نامزدان نهایی حدود ۱۹۰۰
رأی به صندوق ریختند. نامزدان نهایی حدود ۱۹۰۰ تن بودند (۵۴۰ نفر برای تهران) که سر ۲۷۰ کرسی رقابت می‌کردند. پیشینه. چون قانون اساسی تازه سازمان یافته‌بود قانون انتخاباتی نبود و گروهی از وزارت کشور مشغول تدوین قانون انتخابات بودند. قانون به تصویب شورای انقلاب رسید و ۱۸ بهمن ۱۳۵۸ منتشر شد. در پی برخی اعتراض‌ها و احتمال پس افتادن انتخابات، بند منطقه‌ای شدن انتخابات لغو شد. بند دیگری که مورد اعتراض برخی بود بحث اکثریت مطلق آرا بود که ماند. رهبر انقلاب اسلامی سید روح‌الله خمینی در ۲۳ بهمن مردم را این‌گونه دعوت به
خمینی در ۲۳ بهمن مردم را این‌گونه دعوت به شرکت در انتخابات کرد: «سرفرازی و مباهات آن‌گاه به حد کمال خواهد رسید که در انتخابات مجلس شورای اسلامی، چون انتخابات ریاست جمهوری کمال رشد انسانی- اسلامی خود را نشان دهید. شما ای ملت عزیز که برای خدا و جلب رضای او بپاخاستید و با تأیید و توفیق ذات مقدسش به پیروزی معجزه‌آسا رسیدید، اکنون نیز در این مرحله که مقام امتحان است کوشش کنید که مصالح اسلام و کشور اسلامی را فدای منافع شخصی یا گروهی نکنید» معیار مردم در انتخابات. اغلب این دوره از انتخابات را آزادانه‌ترین دورهٔ
اغلب این دوره از انتخابات را آزادانه‌ترین دورهٔ انتخابات در تاریخ جمهوری اسلامی ایران می‌دانند چرا که گزینش خاصی از نامزدهای این دوره صورت نگرفته بود. از سخنان سید روح‌الله خمینی رهبر انقلاب اسلامی ایران که در توصیه‌هایی مردم را دعوت به شرکت در دور دوم انتخابات نخستین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نموده و سپس به بیان معیارهایی برای انتخاب نمایندگان مجلس شورای اسلامی پرداخته‌است می‌توان به عنوان تنها شرایط نمایندگان مجلس شورای اسلامی در این دوره یاد کرد. وی در ۱۷ اردیبهشت ۵۹ تنها دو روز پیش از دور دوم انتخابات
اردیبهشت ۵۹ تنها دو روز پیش از دور دوم انتخابات گفت: ملت عزیز در این روز امتحان الهی باید توجه به اموری داشته باشد: ۸- اشخاص بی‌سواد قبلًا با مشورت اشخاص مطمئن متدین، کاندیداهای خود را که در تهران دوازده نفر و در شهرستان‌ها به تعدادی که لازم است می‌باشد، به‌وسیلهٔ شخص متدینی بنویسند و باز به شخص دیگری که مطمئن است بدهند بخواند و خودشان با دست خودشان رأی خود را به صندوق بیندازند و اختیار نوشتن رأی یا به صندوق انداختن را به هیچ‌کس ندهند. نتیجه. ائتلاف بزرگ: جامعهٔ روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان
جامعهٔ روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، انجمن اسلامی معلمان، نهضت زنان مسلمان، سازمان فجر اسلام، اتحادیهٔ انجمن‌های اسلامی شهر ری و بنیاد الهادی - ۳۱٪ گروه همنام: نهضت آزادی ۷٪ دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رئیس‌جمهور: حامی ابوالحسن بنی‌صدر - ۱۲٪ جبههٔ ملی ایران ۳٪ حزب توده ۴٪ شورای مرکزی کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه: سازمان مجاهدین خلق - بدون نماینده: مسعود رجوی رهبر مجاهدین خلق از تهران (با ۵۳۰ هزار رأی) و ۲۹ کاندیدای دیگر مجاهدین از شهرستان‌ها به مرحلهٔ دوم رسیدند اما
مجاهدین از شهرستان‌ها به مرحلهٔ دوم رسیدند اما هیچ‌یک از آن‌ها در دور دوم انتخاب نشدند. مستقل‌ها: ۴۳٪ در اولین اقدام مجلس که در تعامل با رئیس‌جمهور وقت برای تعیین نخست‌وزیر صورت گرفت، حاکی از همراهی منفردها با فراکسیون ائتلاف بزرگ بود و به‌طور تقریبی ۲/۳ کل نمایندگان با فراکسیون نیروهای مذهبی همراهی می‌کردند.
تاج دندان از نظر آناتومیکی به آن قسمت از دندان گفته می‌شود که توسط مینا پوشیده شده‌است. تاج کلینیکی، آن قسمت از دندان است که در دهان نمایان است. تاج کلینیکی از نظر اندازه ممکن است با تاج آناتومیکی تطابق نکند. این تاج در تمام طول زندگی می‌تواند تغییر کند، در حالیکه تاج آناتویکی همیشه اندازه ثابتی دارد. برجستگی‌های تاج. اجتماع چهار ریج یک کاسب را می‌سازد که بر حسب محل قرار گرفتن آن‌ها نامگذاری می‌شود. به‌طور کلی ریج عنصر اصلی تشکیل دهنده هر کاسب است. برای تجسم بیشتر می‌توان کوه‌ها و تپه‌ها را که خود از تعداد
بیشتر می‌توان کوه‌ها و تپه‌ها را که خود از تعداد بیشماری ریج تشکیل شده‌اند را در نظر گرفت. ریج‌ها ۵ نوع هستند: مارژینال ریج (Marginal Ridge). یک ریج خطی شکل است و در مزیال و دیستال سطح جونده دندان‌های خلفی دیده می‌شود. مارژینال ریج در سطوح مزیال و دیستال دندان‌های قدامی نیز هست اما برجستگی کمتری دارد. ریج مثلثی (Triangular R.). ریج خطی است که از رأس کاسب (Casp tip) دندان‌های خلفی به طرف شیار مرکزی (Central groove) می‌رود و مقطع آن‌ها کم و بیش مثلثی شکل است. ریج عرضی (Transverse R.). از به هم پیوستن دو ریج
ریج عرضی (Transverse R.). از به هم پیوستن دو ریج مثلثی که به‌طور عرضی در سطح جونده دندان‌های خلفی قرار دارد به وجود می‌آید. به این ترتیب ریج عرضی، رأس یک کاسپ باکال (گونه‌ای) را به رأس کاسپ لینگوال متصل می‌کند. ریج مایل (Oblique R.). ریج کاملاً اختصاصی است که فقط در مولرهای بالا دیده می‌شود و به‌طور عرضی ولی مایل از کاسپ مزیولینگوال به دیستوباکال کشیده شده‌است. ماملون (Mamelon). برجستگی‌های گرد شده و کوچکی از جنس مینا است که در ریج اینسیزال(جونده) دندان‌های قدامی تازه روییده، دیده می‌شود و در بسیاری از
قدامی تازه روییده، دیده می‌شود و در بسیاری از موارد به مرور زمان ساییده شده و از بین می‌رود.
پنتان یک ترکیب آلی است. این ماده با پنج اتم کربن در دسته آلکان‌ها دسته‌بندی می‌شود. از نرمال پنتان به‌عنوان حلال غیرقطبی در آزمایشگاه همچنین در صنعت به عنوان عامل در تولید پلی‌استایرن فوم استفاده می‌شود. همچنین از پنتان در واحدهای نیروی ژئوترمال استفاده می‌شود.
شکوه‌السلطنه (زادهٔ ۱۲۶۸ ه‍.ق – ۱۴ شوال ۱۳۰۹ ه‍.ق) سومین همسر عقدی ناصرالدین‌شاه و مادر مظفرالدین‌شاه بود. او دختر فتح‌الله میرزا شعاع‌السلطنه سی‌وششمین پسر فتحعلی‌شاه بود که در سال ۱۲۶۸ قمری و در سن دوازده سالگی به عقد ناصرالدین‌شاه درآمد. شکوه‌السلطنه یکی از تاثیرگذارترین و قدرتمندترین زنان دورهٔ قاجار بود. زندگی‌نامه. خانواده و ازدواج. شکوه‌السلطنه دختر فتح‌الله میرزا شعاع‌السلطنه و شهربانو خانم دختر ابراهيم خان ظهيرالدوله، ‌حکمران کرمان، در سال ۱۲۵۴ هجری قمری به دنيا آمد. شعاع‌السلطنه خود فرزند سي و ششم
قمری به دنيا آمد. شعاع‌السلطنه خود فرزند سي و ششم فتحعلی‌شاه و فاطمه خانم سُنبُل‌باجی، يکی از همسران مورد توجه و با نفوذ در دربار فتحعلی‌شاه بود. شکوه‌السلطنه دوازده سال بيشتر نداشت که در سال ۱۲۶۸ق به عقد دائم ناصرالدین‌ شاه جوان درآمد. او سومين همسر عقدی شاه بود، حاصل ازدواج او دو فرزند (دختر و پسر) بود. نخست مظفرالدین‌ میرزا که در روز چهاردهم جمادی‌الثانی ۱۲۶۹ق متولد شد و دومين دختری به نام زينت‌الدوله که پس از نه ماه فوت کرد. رسیدن به مقام مادر ولیعهد. ‌با فوت سه وليعهد انتخابی ناصرالدین‌شاه و ضرورت
‌با فوت سه وليعهد انتخابی ناصرالدین‌شاه و ضرورت تعيين وليعهد،‌ عليرغم ميل درونی شاه، مظفرالدين ميرزا در سال ۱۲۷۸ق به ولايتعهدی انتخاب شد. اين انتخاب برای شکوه‌السلطنه اقتداری خاص به همراه آورد. دکتر ياکوب پولاک اتريشی، پزشک ناصرالدین‌شاه در خاطرات خود تحت عنوان "ايران و ايرانيان" در خصوص انتخاب مظفرالدين ميرزا به وليعهدی از انزجاز و تنفر شاه نسبت به شکوه‌السلطنه و پدرش سخن می‌گويد. نقل است پيش از انتخاب وی به ولايتعهدی، در سال ۱۲۷۴ق محمدولی ميرزای منجم‌باشی، که در علم طالع‌بينی صاحب مهارت بود نُقلی به
که در علم طالع‌بينی صاحب مهارت بود نُقلی به شعاع‌السلطنه، پدر شکوه‌السلطنه داده و به او تبريک وليعهدی نوه‌اش را می‌گويد. شکوه‌السلطنه خود در دربار ناصری در تهران بود اما بر امور دربار وليعهد، مظفرالدين ميرزا در تبريز نظارت خاص داشت. در زمانی که امور دربار وليعهد در دست افرادی قرار گرفت که بيشتر به دنبال خوشگذرانی بودند بزرگان دربار تبريز عريضه‌ای برای شکوه‌السلطنه نوشته او را در جريان ماوقع قرار دادند. او نيز عين عريضه را به همسرش، ناصرالدین‌شاه داد تا به اين موضوع رسيدگی کند. دخالت در زندگی خصوصی ولیعهد.
موضوع رسيدگی کند. دخالت در زندگی خصوصی ولیعهد. در جريان اختلاف بين مظفرالدين ميرزا و همسرش تاج‌الملوک (دختر امیرکبیر و عزت‌الدوله،‌ خواهر ناصرالدین‌شاه) دخالت می‌کرد و سعی داشت تا نظر موافق شاه را برای طلاق اين دو جلب نمايد. شکوه‌السلطنه از دستخط محرمانه شاه به وليعهد در خصوص اختلافش با تاج‌الملوک آگاه شد و از ميرزا محمدعلی خان غفاری حامل اين دستخط محرمانه خواست تا او را از مضمون نامه شاه آگاه کند که پذيرفته نشد. شکوه‌السلطنه در نامه به محمدعلی خان غفاری نوشت: ناصرالدين شاه تنها به سخنان شکوه‌السلطنه و
نوشت: ناصرالدين شاه تنها به سخنان شکوه‌السلطنه و مظفرالدين ميرزا بسنده نکرد، او میرزا حسین خان سپهسالار را مامور رسيدگی به اين موضوع کرد، سپهسالار بعد از بررسی اين موضوع متوجه اصرار شکوه‌السلطنه براي جدايی پسرش از تاج‌الملوک شد و سعی کرد با مذاکره او را راضی به انصراف از اين امر کند. او خطاب به شاه نوشت: اما شکوه‌السلطنه ميلی به اصلاح نداشت گرچه اعتراف می‌کرد که «با داشتن سه شاهزاده خلافست طلاق داده شود» اما به دنبال قدری تنبيه و سياست برای ام‌الخاقان بود. او حال مطمئن بود که تا زمانی که وليعهد و همسرش در
او حال مطمئن بود که تا زمانی که وليعهد و همسرش در تبريز باشند طلاقی رخ نخواهد داد، از نزديکان وليعهد خواست تا او را مجبور کنند با اظهار دلتنگی برای شاه و نوشتن عريضه برای مادرش در اين خصوص راه خود را به تهران باز کند: تلاش شکوه‌السلطنه به نتيجه رسيد و مظفرالدين ميرزا در سال ۱۲۹۳ق پس از آمدن به تهران همسر خود تاج‌الملوک ام‌ا‌‌لخاقان را طلاق داد. عزت‌الدوله (یگانه خواهر ناصرالدین‌شاه و مادر تاج‌ا‌لملوک) در نامه‌ای خطاب به ميرزا حسين خان سپهسالار از شکوه‌السلطنه شکايت کرد: شکوه‌السلطنه تا مدتی از فرزندان
شکايت کرد: شکوه‌السلطنه تا مدتی از فرزندان مظفرالدين ميرزا نگهداری می‌کرد. پس از حل مسئله خانوادگی وليعهد از نظارت مادرش کاسته نشد و او بر امور دربار تبريز همچنان مسلط بود و وليعهد نيز او را در جريان امور حکومت خود قرار می‌داد. حمایت از مقام فرزند. در سال ۱۲۹۶ق و بحران نان در تبريز مظفرالدين ميرزا در تلگرافی از گرفتاری خود با مسئله کمبود نان شکايت مي‍‍کند و شکوه‌السلطنه در پاسخ او را به صبر مي‌خواند و می‌نویسد: پس از عدم موفقيت وليعهد در سرکوب شورش شيخ عبيدالله،‌ در ۱۲۹۸ق ناصرالدین‌شاه به عنوان تنبيه و عدم
در ۱۲۹۸ق ناصرالدین‌شاه به عنوان تنبيه و عدم کفايت او را به تهران فراخواند و وليعهد در باغ ايلخانی مستقر شد. شاه علنا کم لطفی خود را نسبت به وليعهد نشان می‌داد و حتي شايع بود که شايد شاه فرزند ديگر خود سلطان مسعود میرزا ظل‌السلطان را به ولايتعهدی منصوب کند. شکوه‌السطنه نگران اين موضوع برای ماندگاری فرزند خود در اين مقام تلاش می‌کرد. در ملاقاتی با حاج سياح که به تازگی از سفر فرنگ بازگشته بود داشت از وی خواست تا به ملاقات مظفرالدين ميرزا برود. پس از اين ملاقات شکوه‌ا‌لسلطنه از سياح خواست تا با رفع کدورت ميان
شکوه‌ا‌لسلطنه از سياح خواست تا با رفع کدورت ميان دو برادر، ‌حمايت ظل‌السلطان را به نفع مظفرالدين ميرزا جلب کند. حاج سياح در اين امر موفق بود و موجب رضايت خاطر شکوه‌السلطنه شد. موقعیت در حرمسرا. اهالی اندرون شکوه‌السلطنه بنا به اقتدار او خود هر يک خود صاحب نفوذ بودند. احمد خان خواجه يکی از خواجگان او و علی خان خواجه‌ای از خواجگان مقتدر در دربار شکوه‌السلطنه بود. در دربار ناصری تنها زنان مقرب دارای وزير بودند و وزير شکوه‌السلطنه حاجی محمدخان بود. مباشر او ميرزا‍‍ جواد خان موتمن‌الممالک در دوره نخست مجلس
ميرزا‍‍ جواد خان موتمن‌الممالک در دوره نخست مجلس شورای ملی به نمايندگی از بروجرد انتخاب شد و به امور مالی و داخلی کشور کاملا تسلط داشت. شکوه‌السلطنه خود دارای خانه‌ای مستقل در ارگ بود که خود در قسمت اندرونی آن سکنی داشت و اين خود نشان‌دهنده ميزان استقلال وی و اقتدارش بود. بیماری و مرگ. با شيوع بيماری آنفلونزا در سال ۱۳۰۹ق،‌ شکوه‌السلطنه نيز به اين بيماری مبتلا شد، ‌برای معالجه و مداوای وی شش پزشک ايرانی و فرنگی فراخوانده شدند. دکتر فووريه يکی از اين پزشکان بود که در اين خصوص می‌نويسد: «چون مريض ديد که در
بود که در اين خصوص می‌نويسد: «چون مريض ديد که در طرز مداوا بين ما اتفاق حاصل نمي‌شود متوسل به استخاره شد و چون استخاره براي معالجه به اطبای ايرانی راه داد من بيرون آمدم» بيماری او سه ماه طول کشيد و سرانجام در پنجاه و پنج سالگی به علت شدت بيماری در تاريخ ۱۴ شوال ۱۳۰۹ق درگذشت و نماند تا بر تخت نشستن فرزند خود را ببيند. جنازه شکوه‌السلطنه در سال ۱۳۲۳ به عتبات عاليات منتقل شد. جایگاهش در نزد شاه. شکوه‌ا‍‍‌لسلطنه گرچه محبوبيتش در نزد شاه به پای انيس‌الدوله و امین‌اقدس نمی‌‍رسيد ولی جايگاه خاص خود را داشت چنانچه
نمی‌‍رسيد ولی جايگاه خاص خود را داشت چنانچه شاه در سفر سوم فرنگستان تنها برای شکوه‌السلطنه عکس از خود فرستاد و امین‌اقدس برای جلوگيری از کدورت ميان همسران شاه دو قطعه از عکسهای ناصرالدین‌شاه را به گلين خانم و تاج‌الدوله که به مانند شکوه‌السلطنه از همسران عقدی شاه و از نوادگان فتحعلی‌شاه بودند داد. پس از مرگ. اعتمادالسلطنه در انتقاد به بی‌توجهی رجال دربار به مرگ مادر وليعهد نوشت: چارلز جيمز ويلسون درخصوص شکوه‌السلطنه مي‌نويسد:«بزرگترين و نجيب‌ترين نسوان اعليحضرت شاه نواب عليه عاليه شکوه‌السلطنه است که
اعليحضرت شاه نواب عليه عاليه شکوه‌السلطنه است که مشاراليها هم دخترعموی اعليحضرت شاه و هم از نوادگان مرحوم مغفور فتحعلی‌شاه است.»
رادها سوامی سازمانی فلسفی است که منشا آن در هند به قرن ۱۹ در هند برمی گردد و توسط پیروانش به عنوان روش درست نیل به شناخت خدا در نظر گرفته می‌شود. طریقت رادها سوامی همچنین به عنوان سانت مات، طریقت قدیسان شناخته می‌شود. کلمه رادها سوامی خودش در حقیقت ترکیبی از دو کلمه است: رادها(اشاره به روح یا جوهر روحانی، هر یک از افراد یا از کل) و سوامی(اشاره به استاد معنوی؛ هم ریشه اصطلاح سانسکریت سوامی swami یا svami)؛ کلمه ترکیبی که در نتیجه به "پروردگار روح " یا خدا اشاره می‌کند. همچنین می‌تواند به معنی "روح استاد" یا
می‌کند. همچنین می‌تواند به معنی "روح استاد" یا "استاد روح" که شاگردان را به سطوح بالاتر آگاهی هدایت می‌کند تفسیر شود.. همچون خواهر خوانده فرقه سانت ماتش، رادها سوامی برای اینکه مریدان به سطوح مطلوبی از پیشرفت معنوی دست یابند بر استفاده از گوش دادن برای دستیابی به صدای درونی(از طریق مانترا/ سیمران) همراه با وفاداری شخصی به استاد زنده تأکید می‌کند. سوامی شیودایال سینگ ختری سیتی متعلق به طبقه ایی از تبار قبیله چورا(که به سوبلی مشهورند) در شهر آگرا، هند بود. او بر این امر که کسانی که از او پیروی می‌کنند بایستی
بر این امر که کسانی که از او پیروی می‌کنند بایستی غذای غیرگیاهی را ترک کند و از خوردن الکل و مسکرات بپرهیزد و به زندگی با معیارهای اخلاقی بالا ره یابند و بیش از دو ساعت به تمرین مراقبه سورات شابد یوگا در هر روز بپردازند. در میانه دهه ۱۸۵۰ سوامی جی ماهاراج شاگردان انگشت شماری در شهر آگرای هند داشت. هر چند تعالیمش در نهایت شاگردانی را از سراسر هند جذب کرد و تا قبل از زمان مرگش در ۱۸۷۸ سوامی جی چند هزار شاگرد داشت. او در ۱۵ ژوئن ۱۸۷۸ در شهر آگرای هند رحلت کرد. رادها جی همسر سوامی جی، رائی سالیگرام، سانموک
رادها جی همسر سوامی جی، رائی سالیگرام، سانموک داس، قریب داس، پارتاب سینگ(برادر جوان سوامی جی ) و بابا جایمال سینگ تنی چند از شاگردان برجسته اش هستند که در اطراف آن‌ها گروه‌های سات سانگ اختصاصی را تشکیل دادند. این انشعاب به انتشار تعالیم رادها سوامی به مخاطبان گسترده تری هر چند با تفاسیر متنوعی منجر شد. بابا جایمال سینگ سات سانگش را بر سواحل رودخانه بیاس در پنجاب تأسیس کرد. و امروز این سات سانگ معروفترین رادها سوامی سات سانگ در سراسر جهان است. در حقیقت تعداد شاگردانش بیش از شاگردان بقیه سات سانگ‌ها در کنار