payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیتانیوم هیدرید با فرمول شیمیایی TiH۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۹۷۰۹۴ است. که جرم مولی آن ۴۹٫۸۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بنفش و قرمز است. تیتانیوم هیدرید جزو خانواده ترکیبات غیر آلی بوده و در زمرهء مواد غیر استوکیومتری قرار می‌گیرد. این ترکیب به صورت پودری در رنگ‌های خاکستری/سیاه در بازار یافت می‌شود. از کاربردهای این ترکیب می توان به موارد زیر اشاره کرد: واکنش و تولید تیتانیوم هیدرید. برای تولید تیتانیوم هیدرید غیر‌استوکیومتری، تیتانیوم را با گاز هیدروژن در فشار 1 اتمسفر در دمای
را با گاز هیدروژن در فشار 1 اتمسفر در دمای بین 300-500 درجه سانتی‌گراد واکنش می‌دهند. این واکنش سریع انجام می‌شود و به دلیل جذب هیدروژن گرماده است و موجب تغییر رنگ اسفنج تیتانیوم می‌شود. محصول این واکنش پودری است که ترکیبی برابر TiH1.95 دارد.برای تولید تیتانیوم هیدرید در مقیاس آزمایشگاهی می‌توان پودر تیتانیوم را در معرض حرارت گاز هیدروژن با دمای 700 درجه سانتی گراد قرار داد. واکنش آن به صورت زیر خواهد بود: &lt;chem&gt;Ti + H2 -&gt; TiH2&lt;/chem&gt; سایر روش های تولید تیتانیوم هیدرید: ، در برابر تاثیرات آب
های تولید تیتانیوم هیدرید: ، در برابر تاثیرات آب و هوا خنثی است ولی با اسیدهای قوی مثل هیدروفلوئوریک اسید و سولفوریک اسید داغ واکنش داده و در آن‌‌‌ها حل می شود. از طرفی این ماده در برابر عامل اکسنده به سرعت واکنش می‌دهد، به همین دلیل از تیتانیوم هیدرید در کاربردهای آتش بازی استفاده می شود. کاربرد تیتانیوم هیدرید در باتری لیتیم-یون. تیتانیوم هیدرید به عنوان الکترود منفی در باتری های لیتیم-یون توسط الکترولیت &lt;chem&gt;LiBH4&lt;/chem&gt; استفاده می شود. از ویژگی‌های مهم تیتانیوم هیدرید خواص الکتروشیمیایی
ویژگی‌های مهم تیتانیوم هیدرید خواص الکتروشیمیایی مطلوب آن در فرایند الکترولیزی نسبت به سایر مواد است. کاربرد تیتانیوم هیدرید در تولید پودر. اسفنج فلز تیتانیوم که اغلب تیتانیوم خالص است، شکل پذیری بالایی دارد که این امر موجب دشواری فرایند تولید پودر می شود. یکی از راه حل‌های رایج استفاده از فرایند هیدروژن‌دهی-هیدروژن‌زدایی است.‌ نفوذ عامدانه هیدروژن به اسفنج تیتانیوم منجر به تشکیل تیتانیوم هیدرید می شود. از آنجایی که تیتانیوم هیدرید یک فاز سخت و شکننده است؛‍‌‌منجر به سهولت تولید پودر توسط آسیاب کردن آن
به سهولت تولید پودر توسط آسیاب کردن آن اسفنج تیتانیومی می شود. بعد از تولید پودر مطلوب، آن را هیدروژن زدایی کرده تا مجدداً تیتانیوم خالص حاصل شود. از پودر تیتانیوم هیدرید می‌توان برای تولید پودرهای آلیاژی اسفاده کرد. برای این کار پودر تیتانیوم هیدرید را با پودر فلز آلومینیوم مخلوط می‌کنند تا یک پودر یکنواخت حاصل شود. در نهایت این ترکیب به مرحله ی تف‌جوشی و متالورژی پودر، برای تولید محصولات فشرده می‌رود. اثر تردی هیدروژنی بر تیتانیوم و آلیاژهای آن. آلیاژهای تیتانیوم به‌طور گسترده ­ای در محیط­ های دارای
تیتانیوم به‌طور گسترده ­ای در محیط­ های دارای هیدروژن و تحت شرایطی که در آن کوپل­ های گالوانیک یا باردهی کاتدی موجب می­ شود هیدروژن روی سطح فلز احیا شود به کار می­ روند. در بیشتر موارد، این آلیاژها مقاومتی عالی در برابر آسیب نشان می­ دهند. هیدروژن بوسیله منابع زیادی از جمله بخار آب، اسیدهای به کار رفته برای اسیدشویی و هیدروکربن­ ها تامین می­ شود. مقدار جذب عمدتا به فیلم اکسید تیتانیوم روی سطح فلز بستگی دارد به‌طوری­که یک فیلم بدون شکستگی چسبیده به سطح می­ تواند به‌طور محسوسی جذب هیدروژن را کند نماید. جذب
تواند به‌طور محسوسی جذب هیدروژن را کند نماید. جذب هیدروژن و تشکیل تیتانیوم هیدرید موجب تاثیرات مخربی بر تیتانیوم و آلیاژهای آن می شود. این اثر با تردی هیدروژنی شناخته می شود و همچنین نگرانی اصلی در سازه‌هایی است که توسط تیتانیوم یا آلیاژهای آن ساخته شده اند. از نمونه های این سازه ها می توان به راکتورهای هسته ای اشاره کرد. تردی هیدروژنی موجب کاهش شکل‌پذیری و شدن سطح فلز تیتانیوم می شود. میزان تاثیر هیدروژن به شدت وابسته به ترکیب آلیاژ و ریزساختار آن است. بنابراین فرایندهای پیشینی که برای تولید محصول
بنابراین فرایندهای پیشینی که برای تولید محصول تیتانیومی صورت گرفته، بر میزان اثر هیدروژن تاثیر می‌گذارد. تیتانیوم تجاری یا CP (درصد خلوص کمتر از %99.55)، مستعدتر از تیتانیوم خالص آلفا در برابر اثر تردی هیدروژنی است. مقدار هیدروژن لازم برای ایجاد رفتار انتقال از نرمی به تردی در تیتانیوم خالص بسیار کمتر از نیمی از مقدار لازم در تیتانیوم خالص است. حضور هیدروژن حتی به مقدار بسیار اندک(ppm 30-40)، موجب شکل گیری محلول جامد هیدروژن در تیتانیوم شده و به دنبال آن منجر به کاهش شکل پذیری قطعه متأثر از تردی هیدروژنی
به کاهش شکل پذیری قطعه متأثر از تردی هیدروژنی می شود.تردی جدی در گریدهای تجاری در حضور یک تنش پسماند بالا یا یک افزایش ­دهنده تنش و دمای بالا می­ تواند رخ دهد. این شرایط موجب مهاجرت هیدروژن به افزایش­ دهنده تنش شده منجر به تمرکز موضعی بیشتر هیدروژن و رسوب هیدریدها می­ شود که می­ تواند منجر به گسیختگی گردد. مواردی از تشکیل موضعی هیدریدها در محیط ­هایی که تیتانیوم به‌طور متفاوتی عملکرد خوبی داشته است وجود داشته است. بررسی ­ها از چنین مواردی نشان می­ دهد که تشکیل هیدرید نتیجه ناخالصی­ های موجود در فلز (به
تشکیل هیدرید نتیجه ناخالصی­ های موجود در فلز (به ویژه مقدار آهن) و مقدار آلودگی سطحی وارد شده در حین تولید است. یک پیوند مستحکم بین آلودگی آهن سطح و تشکیل هیدریدهای تیتانیوم وجود دارد. تشکیل شدید هیدرید در هیدروژن خشک گازی با فشار بالا در اطراف ذرات آهن موجود روی سطح ملاحظه شده است. جوشکاری تیتانیوم و آلیاژهای آن منجر به تشکیل ذرات هیدرید در ترکیب می شود. به همین دلیل برای جوشکاری آلیاژهای تیتانیوم از گاز محافظ به منظور حداقل سازی میزان تشکیل هیدرید، استفاده می شود. لایه ی اکسیدی تیتانیوم که در شرایط عادی
می شود. لایه ی اکسیدی تیتانیوم که در شرایط عادی غیرفعال یا passive است؛ شامل ترکیبی از اکسیدهای مختلف است. این اکسیدها شامل (Ti(IV) , Ti(III), Ti(II هستند. این لایه‌ی اکسیدی موجب محافظت از فلز در برابر نفوذ هیدروژن می شود. لازم است ذکر شود برای محافظت بهتر، از روش های آندش برای ضخیم سازی این لایه‌ی حفاظتی استفاده می شود. آندایز کردن در محلول سولفات آمونیوم 10 درصد آلودگی سطحی را از بین برده و منجر به ضخیم ­شدن فیلم اکسید می­ شود. در مصارف شیمیایی که دما به گونه ­ای است که می­ تواند به درون فیلم اکسیدی
به گونه ­ای است که می­ تواند به درون فیلم اکسیدی محافظ نفوذ کند، اگر فیلم اکسیدی محافظ تخریب شود تردی شدیدی می­ تواند رخ دهد. برای نمونه، در اسیدهای به شدت احیاکننده که فیلم اکسید تیتانیوم ناپایدار است هیدرید می­ تواند به سرعت تشکیل شود. انباشت هیدروژن نیز تحت شرایط با سرعت بالا که فیلم محافظ به همان سرعتی که تشکیل می­ شود ساییده می­ شود ملاحظه شده است.
تیتانیوم نیترید که گاهی tinite نیز خوانده می‌شود یک ماده سرامیکی با سختی فوق‌العاده بالاست که معمولاً به عنوان پوشش آلیاژهای تیتانیوم، فولاد، کاربید و اجزای آلومینیومی برای بهبود خواص سطح ماده زیرین مورد استفاده قرار می‌گیرد. تیتانیوم نیترید به صورت یک پوشش نازک، برای سختکاری ابزارهای برشی، برای کاربردهای تزئیناتی (به دلیل ظاهر طلایی زیبای آن) و به عنوان یک پوشش غیر سمی برای ایمپلنت‌ها یا درون‌کاشت‌های پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ضخامت این پوشش در اغلب موارد کمتر از ۵ میکرومتر است. خواص. عدد سختی ویکرز
کمتر از ۵ میکرومتر است. خواص. عدد سختی ویکرز تیتانیوم نیترید در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۱۰۰، مدول الاستیسیته آن ۲۵۱ گیگاپاسکال، ضریب انبساط گرمایی آن 9.35x10-6 k-1 و دمای تبدیل ابررسانای آن ۵٫۶ کلوین است. تیتانیوم نیترید در دمای ۸۰۰ درجه سلسیوس در اتمسفر معمولی اکسید می‌شود. در دمای ۲۰ درجه سلسیوس به صورت شیمیایی پایدار است. این ماده در دماهای کرایوژنیک خاصیت ابررسانایی پیدا می‌کند و دمای بحرانی آن برای کریستال تکی برابر ۶ کلوین می‌باشد. با سرد کردن لایه نازکی از این ماده تا نزدیک صفر مطلق، مقاومت به‌طور ناگهانی با
ماده تا نزدیک صفر مطلق، مقاومت به‌طور ناگهانی با ضریب ۱۰۰۰۰۰ افزایش می‌باید که اینکار باعث تولید اولین شناخته شده گردید. کاربردها. یکی از کاربردهای شناخته‌شده تیتانیوم نیترید جهت پوشش‌دهی مته‌های دریل و تیغچه‌های فرزکاری برای حفظ لبه‌های تیز و جلوگیری از خوردگی است. این پوشش معمولاً باعث افزایش ۲ تا ۱۰ برابری عمر ابزار می‌شود. تولید. شناخته شده‌ترین روش اجرای پوشش تیتانیوم نیترید استفاده از فرایند انباشت بخار فیزیکی (PVD) و انباشت بخار شیمیایی (CVD) است. در هر دو روش تیتانیوم تصعید شده و در یک محیط خلاء و
هر دو روش تیتانیوم تصعید شده و در یک محیط خلاء و با انرژی بالا با نیتروژن واکنش داده می‌شود. برای پوشش دهی TiN بر روی سطح نمونه‌ها بعد از آماده‌سازی و صیقلی نمودن سطح نمونه‌ها، آنها را درون محفظه دستگاه PACVD قرار می‌دهند. با اعمال خلاء درون محفظه گازهای اضافی از درون منبع حذف می‌شود. سپس گازهای نیتروژن، هیدروژن و آرگون با مقدار معین وارد محفظه شده و با اعمال اختلاف پتانسیلی در حدود ۶۰۰ ولت، بر روی سطح نمونه‌ها پلاسما تشکیل می‌شود. در این شرایط این گازها به صورت یونیزه درآمده و به سطح نمونه که کاتد می‌باشد
صورت یونیزه درآمده و به سطح نمونه که کاتد می‌باشد برخورد می‌کنند. در اثر برخورد این ذرات با سطح نمونه، هم آلودگی‌های سطح نمونه‌ها با استفاده از روش کندو پاش از بین رفته و هم دمای نمونه افزایش می‌یابد تا نمونه به دمای مورد نظر برسد. بعد از رسیدن نمونه به دمای انجام واکنش به مدت یک ساعت همین گازها به درون محفظه وارد می‌شوند تا سطح نمونه در اثر برخورد یون‌های نیتروژن، نیتروژن‌دهی شود. با اتمام فرایند نیتروژن‌دهی مقدار گازهای نیتروژن و هیدروژن در ترکیب گاز کم شده و به جای آن گاز تیتانیوم تتراکلرید (TiCl4) که
شده و به جای آن گاز تیتانیوم تتراکلرید (TiCl4) که تأمین کننده تیتانیم مورد نیاز می‌باشد به درون محفظه وارد می‌شود. این گاز درون پلاسما یونیزه شده و با یون‌های نیتروژن درون محفظه واکنش می‌دهد و بر روی سطح نمونه رسوب می‌کند. با مجتمع شدن این ذرات سطح نمونه از ماده TiN پوشیده شده و لایه مورد نظر ایجاد می‌شود.
تیتانیوم دی‌سولفید با فرمول شیمیایی TiS۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۱۱٫۹۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، روکشی از رنگ طلایی است.
تیتانیوم دی‌سیلیسید با فرمول شیمیایی TiSi۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۰۴٫۰۳۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
کربنات تالیم(I) با فرمول شیمیایی Tl۲CO۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۳۰۳۱ است. که جرم مولی آن ۴۶۸٫۷۷۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری راست‌لوزی سیاه است.
سولفید تالیم(I) با فرمول شیمیایی Tl۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۴۰٫۸۳۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید بی‌بو است.
سولفات تالیم (I) با فرمول شیمیایی Tl۲SO۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۸۳۳ است. که جرم مولی آن ۵۰۴٫۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سفید است.
اورانیوم نیترید با فرمول شیمیایی U۲N۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۵۱۸٫۰۷۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سفید بی‌بو است.
اورانیوم تترافلورید با فرمول شیمیایی UF۴ یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن ۳۱۴٫۰۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد است.
اورانیوم دی‌اکسید با فرمول شیمیایی UO۲ یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن ۲۷۰٫۰۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سبز است.
اورانیل استات با فرمول شیمیایی UO۲(CH۳COO)۲ (anhydrous)UO۲(CH۳COO)۲·2H۲O (dihydrate) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۲۴٫۱۴۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد رنگ است.
اورانیل نیترات با فرمول شیمیایی UO۲(NO۳)۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۹۴٫۰۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد است.
تری‌اکسید اورانیم با فرمول شیمیایی UO3 یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۲۸۶٫۲۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد و سبز است.
وانادوسن با فرمول شیمیایی V(C۵H۵)۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۱٫۱۲۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر نارنجی و زرد است.
کلرید بنزالکونیوم (BZK , BKC , BAK , BAC)، که به کلرید آلکلید متیل بنزیلاممونیوم (ADBAC) و با نام تجاری Zephiran نیز شناخته می‌شود، یک نوع سورفکتانت کاتیونی است. این ماده یک نمک آلی است که به عنوان یک ترکیب آمونیوم چهارتایی طبقه‌بندی می‌شود. ADBACها سه دسته اصلی استفاده دارند: به عنوان ماده زیست کش، سورفاکتانت کاتیونی و عامل انتقال فاز. ADBAC مخلوطی از کلریدهای آلکیل بنزیل دی متیل آمونیوم است که در آن گروه آلکیل دارای زنجیره‌های طولی متفاوت آلکیل با تعداد زوج است. حلالیت و خواص فیزیکی. بسته به میزان خلوص،
است. حلالیت و خواص فیزیکی. بسته به میزان خلوص، کلرید بنزالکونیوم از بی‌رنگ تا زرد کمرنگ (ناخالص) دیده می‌شود. کلرید بنزالکونیوم به راحتی در اتانول و استون حل می‌شود. انحلال در آب به کندی صورت می‌گیرد. محلول‌های آبی باید خنثی تا کمی قلیایی باشند. محلول‌ها بعد از تکان دادن کف می‌کنند. محلول‌های غلیظ دارای طعم تلخ و بوی ضعیف مانند بادام هستند. کنسانتره‌های استاندارد به صورت محلول‌های ۵۰٪ و ۸۰٪ وزنی بر وزن (w/w) تولید می‌شوند و با نام‌های تجاری مانند BC50، BC80، BAC50، BAC80 و غیره به فروش می‌رسند. محلول ۵۰٪
BAC50، BAC80 و غیره به فروش می‌رسند. محلول ۵۰٪ کاملاً آبکی است، در حالی که محلول‌های غلیظ تر برای جلوگیری از افزایش گرانروی یا تشکیل ژل در شرایط دمای پایین نیاز به ترکیب اصلاح کننده‌های رئولوژی دارند (مثل الکل‌ها، پلی اتیلن گلیکول‌ها و غیره). سورفاکتانت کاتیونی. کلرید بنزالکونیوم دارای خواص سورفاکتانتی است، باعث حل شدن فاز لیپیدی لایه نازک (فیلم) اشک در چشم می‌شود و به افزایش نفوذ دارو در آن کمک می‌کند، و به همین دلیل آن را به یک مفید تبدیل می‌کند، اما با ایحاد خطر آسیب به سطح چشم. عامل انتقال فاز. کلرید
ایحاد خطر آسیب به سطح چشم. عامل انتقال فاز. کلرید بنزالکونیوم یک رکن اصلی در تجزیه و تحلیل انتقال فاز است که در کابردهایی مثل دارو یک فناوری مهم در سنتز ترکیبات آلی به حساب می‌آید. عامل زیست فعال. کلرید بنزالکونیوم یک ماده فعال در بسیاری از محصولات مصرفی به خصوص برای فعالیت ضد میکروبی است: کلرید بنزالکونیوم در بسیاری از فرایندها و محصولات غیر مصرفی در ضد عفونی جراحی و به عنوان یک ماده فعال استفاده می‌شود. لیست جامع کاربردهای این ماده شامل کاربردهای صنعتی نیز می‌شود. یک مزیت کلرید بنزالکونیوم، به غیر از ضد
می‌شود. یک مزیت کلرید بنزالکونیوم، به غیر از ضد عفونی کننده‌های مبتنی بر اتانول یا ضد عفونی کننده پراکسید هیدروژن، آن است که هنگام استفاده بر روی پوست آسیب دیده، احساس سوزش ایجاد نمی‌کند. با این حال، تماس طولانی مدت یا مکرر پوستی ممکن است باعث درماتیت شود. در طی بیماری همه گیر COVID-19، هر از گاهی کمبود پاک کننده دست حاوی اتانول یا ایزوپروپانول (عنوان مواد فعال) وجود دارد. FDA اعلام کرده است که کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک گزینه مناسب برای استفاده در فرمول مالش دست پرسنل مراقبت‌های بهداشتی، واجد شرایط
مالش دست پرسنل مراقبت‌های بهداشتی، واجد شرایط است. با این حال، با اشاره به قانون CDC، سازمان FDA بیان کرده است که جایگزین پیشنهادی برای اتانول یا ایزوپروپانول به عنوان عناصر فعال ندارد. و می‌افزاید که «شواهد موجود نشان می‌دهد که کلرید بنزالکونیوم نسبت به به دو الکل اشاره شده در بالا، قابل اعتماد کمتری در برابر باکتری‌ها و ویروس‌ها نسبت دارد» دارو. کلرید بنزالکونیوم یک ماده نگهدارنده است که اغلب در قطره‌های چشم استفاده می‌شود. غلظتهای معمول از ۰٫۰۰۴٪ تا ۰٫۰۱٪ است. غلظت قوی تر می‌تواند باعث ایجاد سوزش بشود و
است. غلظت قوی تر می‌تواند باعث ایجاد سوزش بشود و باعث آسیب غیرقابل برگشت به اندوتلیوم قرنیه شود. در محاورات پزشکی، اجتناب از استفاده از محلول‌های کلرید بنزالکونیوم در حالی که لنزهای تماسی در چشم قرار دارند به کرات بیان شده است. در روسیه و چین از کلرید بنزالکونیوم به عنوان ماده پیشگیری از بارداری استفاده می‌شود. قرص‌ها از طریق واژن وارد می‌شوند یا ژل استفاده می‌شود و در نتیجه باعث پیشگیری از بارداری به روش اسپرم‌کش می‌شود. این روش ناامن نیست و می‌تواند باعث تحریک محیطی شود. عوارض جانبی اگرچه از نظر تاریخی
تحریک محیطی شود. عوارض جانبی اگرچه از نظر تاریخی کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده نگهدارنده در داروهای چشم‌پزشکی وجود داشته است، اما سمی بودن آن برای چشم و خاصیت تحریک کننده آن و همچنین با توجه به تقاضای مصرف‌کننده‌ها، شرکت‌های دارویی را بر آن داشته است که تولید داروهای بدون مواد نگهدارنده را افزایش دهند یا مواد نگهدارنده دیگری را جایگزین کلرید بنزالکونیوم کنند که آسیب کمتری دارند. علی‌رغم شواهد قابل توجهی که نشان می‌دهد این ماده می‌تواند بر حرکت مژگانی، پاک‌سازی مخاطی‌مژه‌ای، بافت‌شناسی مخاط بینی،
پاک‌سازی مخاطی‌مژه‌ای، بافت‌شناسی مخاط بینی، عملکرد نوتروفیل انسان و واکنش لکوسیت‌ها به التهاب موضعی تأثیر منفی بگذارد، بسیاری از فرمولاسیون‌های استنشاقی و اسپری بینی که به صورت انبوه به بازار عرضه شده‌اند حاوی کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده نگهدارنده هستند. اگرچه برخی از مطالعات هیچ ارتباطی بین استفاده از کلرید بنزالکونیوم در غلظت‌های زیر ۱/۰٪ در اسپری‌های بینی و رینیت ناشی از دارو پیدا نکرده‌اند، برخی دیگر توصیه کرده‌اند که از کلرید بنزالکونیوم در اسپری‌های بینی اجتناب شود. در ایالات متحده، داروهای
بینی اجتناب شود. در ایالات متحده، داروهای استروئیدی بینی که فاقد کلرید بنزالکونیوم هستند شامل استنشاقی‌های آئروسل بودزونید، تریامسینولون استونید، دگزامتازون و بکوناز و ونسناز می‌شوند. کلرید بنزالکونیوم در غلظت‌های معمول باعث تحریک بافت‌های گوش میانی می‌شود. مسمیوم شدن گوش داخلی گزارش شده است. تماس شغلی با کلرید بنزالکونیوم با ایجاد آسم ارتباط دارد. در سال ۲۰۱۱، یک کارآزمایی بالینی بزرگ که به منظور ارزیابی اثر ضد عفونی کننده دست بر اساس مواد مختلف فعال در جلوگیری از انتقال ویروس در بین دانش‌آموزان طراحی شده
از انتقال ویروس در بین دانش‌آموزان طراحی شده بود، به دلیل رعایت نکات ایمنی، ضد عفونی کننده‌های مبتنی بر کلرید بنزالکونیوم را حذف کرد. کلرید بنزالکونیوم از دهه ۱۹۴۰ به عنوان یک نگهدارنده دارویی و ضد میکروبی معمولی مورد استفاده قرار گرفته است. در حالی که مطالعات اولیه خواص خورنده و تحریک کننده کلرید بنزالکونیوم را تأیید می‌کردند، اما تحقیقات در مورد اثرات سو و بیماری‌های مرتبط با کلرید بنزالکونیوم فقط در طول ۳۰ سال گذشته در جراید ظاهر شده است. سم‌شناسی. RTECS داده‌های سم‌شناسی حاد زیر را فهرست کرده است:
داده‌های سم‌شناسی حاد زیر را فهرست کرده است: کلرید بنزالکونیوم باعث تحرک پوست انسان و تحریک شدید چشم می‌شود. این مشکوک به ایجاد مسمومیت تنفسی ، مسمومیت دستگاه گوارش، مسموم کننده سیستم ایمنی و مسمومیت عصبی است. فرمولاسیون کلرید بنزالکونیوم برای استفاده توسط مصرف‌کننده‌ها، به صورت محلول‌های رقیق است. محلول‌های غلیظ برای انسان سمی هستند، در صورت مصرف داخلی و در حجم کافی باعث خوردگی / تحریک پوست و مخاط می‌شوند و باعث مرگ می‌شوند. ۰٫۱ درصد حداکثر غلظت کلرید بنزالکونیوم است که باعث تحریک اولیه روی پوست سالم (دست
است که باعث تحریک اولیه روی پوست سالم (دست نخورده) نمی‌شود یا به عنوان یک ماده حساس کننده عمل نمی‌کند. گزارش‌هایی که در سایت EWG منتشر شده است، میزان سلامت استفاده از این ترکیب را ۵ اعلام نموده است و آن را یک مادهٔ آلرژیک برای برخی افراد به حساب می‌آورد. دلیلی بر سرطانزا بودن این ترکیب یافت نشده است. گزارش‌ها در رابطه با مسمومیت با کلرید بنزالکونیوم زیاد است. یک مطالعه موردی در سال ۲۰۱۴ که به جزئیات بلعنده کشنده حداکثر ۸٫۱ اونس (۲۴۰ میلی لیتر) کلرید ۱۰٪ بنزالکونیوم در یک مرد ۷۸ ساله پرداخته، شامل خلاصه ای
در یک مرد ۷۸ ساله پرداخته، شامل خلاصه ای از گزارش‌ها موردی است که در حال حاضر از مصرف کلرید بنزالکونیوم منتشر شده است. در حالی که اکثر موارد ناشی از اشتباه در برآورد محتوای ظروف بود، یک مورد رقت نادرست داروخانه از کلرید بنزالکونیوم را دلیل مسمومیت دو نوزاد ذکر می‌کند. در سال ۲۰۱۸ یک پرستار ژاپنی ه دلیل مسمومیت تقریباً ۲۰ بیمار در بیمارستانی در یوکوهاما با تزریق کلرید بنزالکونیوم در کیسه‌های قطره ای داخل وریدی دستگیر شد. مسمومیت حیوانات خانگی اهلی با کلرید بنزالکونیوم در اثر تماس مستقیم با سطوح تمیز شده با
در اثر تماس مستقیم با سطوح تمیز شده با مواد ضد عفونی کننده حاوی (کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده فعال) گزارش شده است فعالیت بیولوژیکی. بیشترین فعالیت زیست کشی، با مشتقات C12 دودسیل و C14 میریستیل آلکیل همراه است. تصور می‌شود مکانیسم عملکرد باکتری کش / میکروب کش به دلیل برهم خوردن فعل و انفعالات بین مولکولی باشد. این می‌تواند باعث تجزیه لایه‌های دوگانه لیپیدی غشای سلولی شود، که کنترل نفوذ پذیری سلولی را به خطر می‌اندازد و باعث نشت محتوای سلولی می‌شود. سایر کمپلکس‌های زیست مولکولی درون سلول باکتریایی نیز
کمپلکس‌های زیست مولکولی درون سلول باکتریایی نیز می‌توانند تجزیه شوند. به ویژه آنزیم‌هایی که طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های سلولی تنفسی و متابولیکی را به خوبی کنترل می‌کنند در معرض غیرفعال شدن هستند. فعل و انفعالات بین مولکولی بحرانی و ساختارهای سه‌گانه در چنین سیستم‌های بیوشیمیایی بسیار خاصی می‌تواند به راحتی توسط سورفاکتانت‌های کاتیونی مختل شود. محلول‌های کلرید بنزالکونیوم عوامل زیست کش سریع و با مدت زمان عمل متوسط هستند. این محلول‌ها در برابر باکتریها و برخی ویروس‌ها، قارچ‌ها و پروتوزوئاها فعال هستند.
برخی ویروس‌ها، قارچ‌ها و پروتوزوئاها فعال هستند. اسپورهای باکتریایی در برابر این محلول‌ها مقاوم در نظر گرفته می‌شوند. محلول‌ها با توجه به غلظت آنها باکتریواستاتیک یا باکتری کش هستند. باکتری‌های گرم مثبت به‌طور کلی حساس تر از باکتری‌های گرم منفی هستند. فعالیت آن در لحظه درمان به غلظت سورفاکتانت و همچنین به غلظت باکتری (تلقیح) بستگی دارد. فعالیت تا حد زیادی تحت تأثیر PH قرار نمی‌گیرد، اما در دماهای بالاتر و مدت زمان طولانی مواجهه، به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. در یک مطالعه در سال ۱۹۹۸ با استفاده از
می‌یابد. در یک مطالعه در سال ۱۹۹۸ با استفاده از پروتکل FDA، یک ضد عفونی کننده غیر الکلی با کلرید بنزالکونیوم به عنوان ماده فعال از استانداردهای عملکرد FDA برخوردار بود. در حالی که Purell، یک ضد عفونی کننده محبوب بر پایه الکل، این کار را نکرد. این مطالعه که توسط توسعه دهنده، تولیدکننده و بازاریاب برجسته داروهای ضد میکروبی موضعی مبتنی بر ترکیبات آمونیوم کواترنر انجام شده و گزارش شده است، نشان داد که ضد عفونی کننده پایه کلرید بنزالکونیوم خود پس از استفاده مکرر، عملکرد بهتری نسبت به ضد عفونی کننده دست مبتنی بر
عملکرد بهتری نسبت به ضد عفونی کننده دست مبتنی بر الکل دارد. پیشرفت در کیفیت و اثربخشی کلرید بنزالکونیوم در ضد عفونی کننده‌های دست غیر الکلی نگرانی CDC را در مورد باکتری‌های گرم منفی برطرف کرده است، اگر محصولات مؤثر در برابر گرم منفی، به ویژه متالیو-بتا-لاکتاماز دهلی نو و ۱ سایر باکتریهای مقاوم به آنتی‌بیوتیک. تنزل. &lt;section data-mw-cx-source="Google" id="cxTargetSection42" rel="cx:Section"&gt; تخریب کلرید بنزالکونیوم به دنبال مراحل زدودن متوالی، دی آلکیلاسیون و دمتیلاسیون تولید بنزیل کلراید، آلکیل دی
و دمتیلاسیون تولید بنزیل کلراید، آلکیل دی متیل آمین، دی متیل آمین، آلکان با زنجیره بلند و آمونیاک انجام می‌شود. س از آن محصولات میانی، اصلی، و جزئی می‌توانند به CO2، H2O, NH3، و Cl– شکسته شود. اولین مرحله برای تجزیه بیولوژیکی BAC شکافت یا تقسیم زنجیره آلکیل از نیتروژن چهارگانه است؛ همان‌طور که در نمودار نشان داده شده است. این کار با حذف هیدروژن از زنجیره آلکیل با استفاده از یک رادیکال هیدروکسیل انجام می‌شود و به یک رادیکال کربن محور تبدیل می‌شود. این نتایج در بنزیل دی متیل آمین به عنوان اولین واسطه و
در بنزیل دی متیل آمین به عنوان اولین واسطه و دودکانال به عنوان محصول اصلی است. از این مرحله له بعد می‌توان بنزیل دی متیل آمین را با استفاده از به اسید بنزوئیک اکسید کرد. گروه تری متیل آمین موجود در دی متیل بنزیلامین را می‌توان شکافت و بنزیلی تشکیل داد که می‌تواند بعداً به اسید بنزوئیک اکسید تبدیل شود. بنزوئیک اسید برای تبدیل شدن به اسید P-hydroxybenzoic به هیدروکسیلی (اضافه کردن یک گروه هیدروکسیل) نیاز دارد. سپس به دنبال debenzylation، می‌توان Benzyldimethylamine را با demethylation به آمونیاک تبدیل کرد.
را با demethylation به آمونیاک تبدیل کرد. با این کار هر دو گروه متیل حذف می‌شوند و گروه بنزیل با استفاده از هیدروژنه کردن حذف می‌شود. نمودار نشان دهنده مسیرهای پیشنهادی تخریب زیستی BAC برای هر دو منطقه آبگریز و آب دوست از سورفاکتانت است. از آنجا که کلرید استئارآلکونیوم نوعی BAC است، فرایند تجزیه بیولوژیکی نیز باید به همان روش انجام شود. &lt;/section&gt;&lt;section data-mw-cx-source="Google" id="cxTargetSection43" rel="cx:Section"&gt; مقررات. کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده فعال ضد عفونی کننده رده III
به عنوان یک ماده فعال ضد عفونی کننده رده III توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) طبقه‌بندی می‌شود. زمانی که "داده‌های موجود برای طبقه بندی ایمن و موثر کافی نیستند و آزمایشات بیشتری لازم است"، مواد تشکیل دهنده در گروه III طبقه‌بندی می‌شوند. قانونگذاری کلرید بنزالکونیوم در قانون نهایی FDA 2019 در مورد ایمنی و اثربخشی مواد ضدعفونی کننده مصرف‌کننده به تعویق افتاد. در سپتامبر ۲۰۱۶، FDA ممنوعیت نوزده ماده تشکیل دهنده صابون‌های ضد باکتری مصرف‌کننده را به دلیل کمبود شواهد در مورد ایمنی و اثربخشی اعلام کرد.
کمبود شواهد در مورد ایمنی و اثربخشی اعلام کرد. ممنوعیت استفاده از سه ماده اضافی، از جمله کلرید بنزالکونیوم، به منظور انجام مطالعات در حال انجام به تعویق افتاد. &lt;/section&gt;
فلوئورید وانادیم(III) با فرمول شیمیایی VF۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۶۲۳۰ است. که جرم مولی آن ۱۰۷٫۹۳۶۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد یا سفید بی‌بو است.
فلوئورید وانادیم(V) با فرمول شیمیایی VF۵ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۴۵٫۹۳۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سبز و خاکستری است.
اکسید وانادیم(IV) یا وانادیم دی‌اکسید با فرمول شیمیایی VO2 یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۸۲٫۹۴ گرم بر مول می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی تیره است. دمای انتقال فاز VO2 بسیار نزدیک به دمای اتاق (~ ۶۶ درجه سلسیوس) است. مقاومت الکتریکی، تیرگی و غیره می‌تواند چندین نظم را تغییر دهد. به دلیل این خصوصیات، می‌توان از آن در پوشش‌های سطح، ساخت سنسورها، و تصویربرداری استفاده کرد. کاربردهای بالقوه شامل استفاده در دستگاه‌های حافظه، سوئیچ‌های تغییر فاز، سیستم‌های ارتباطی هوافضا و محاسبات نورومورفیک است.
وانادیل سولفات با فرمول شیمیایی VOSO۴ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۶۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی است. بسیار محلول در آب است. چگالی آن از آب بیشتر بوده و در صورت تماس با بدن می‌تواند موجب ایجاد حساسیت برای پوست ، چشم و غشاء مخاطی شود. در صورت بلعیده شدن ، استنشاق و جذب پوستی می‌تواند سمی باشد.
تنگستن دی‌کلرید دی‌اکسید با فرمول شیمیایی WO۲Cl۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۸۶٫۷۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد به رنگ آبی است.
تری‌اکسیدتنگستن با فرمول شیمیایی WO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۱٫۸۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد است.
تنگستن دی‌سیلیسید با فرمول شیمیایی WSi۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۰٫۰۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
تری‌اکسیدِ زنون با فرمول شیمیایی XeO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۹٫۲۸۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری چهارگوشه آبی و خاکستری است.این مولکول شکل هرمی دارد. مولکول این ترکیب درمیدان الکتریکی جهت‌گیری می‌کند(قطبی می‌باشد).