payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جاذبه و دافعه علی نام کتابی است از مرتضی مطهری، فیلسوف و نویسنده ایرانی، مشتمل بر ۴ سخنرانی وی در روزهای ۱۸ تا ۲۱ ماه رمضان ۱۳۸۸ قمری که در حسینیه ارشاد ایراد شده‌است. این کتاب از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است. بخش اول یا مقدمه به کلیاتی دربارهٔ جذب و دفع انسان‌ها می‌پردازد. بخش دوم و سوم هم به تشریح جاذبه و دافعه علی بن ابی‌طالب اختصاص دارد. فتح‌الله امید نجف‌آبادی تنظیم و تدوین کتاب جاذبه و دافعه علی بن ابی طالب را از روی سخنرانی‌های مرتضی مطهری پیاده کرد و برای آن پا ورقی زد. مرتضی مطهری در مقدمه این کتاب
برای آن پا ورقی زد. مرتضی مطهری در مقدمه این کتاب نوشت: در بخشی از این کتاب میخوانیم :افرادى که نه جاذبه و نه دافعه دارند; نه کسى آن ها را دوست دارد و نه کسى آن ها را دشمن دارد. این ها یک موجود ساقط و بى اثر هستند, زیرا انسان نیاز دارد که دوست بدارد و دوست داشته شود و به عبارتى دیگر, نیازمند است دشمن بدارد و او را دشمن بدارند. 2 ـ مردمى که جاذبه دارند ولى دافعه ندارند.
قرارداد آتی یا قرارداد آینده، یا به اصطلاح «فیوچر» نوعی قرارداد رسمی و استاندارد است که بین دو طرف بسته می‌شود و بر اساس آن توافق می‌کنند که یک دارایی مشخص را در تاریخ معینی در آینده و با قیمتی که امروز تعیین می‌شود، معامله کنند. قرارداد آتی ابزاری قانونی و استاندارد برای خرید یا فروش دارایی‌هایی در آینده با قیمتی معین است. این ابزار برای: کاهش ریسک نوسان قیمت، فرصت کسب سود از پیش‌بینی قیمت، و استفاده از اهرم مالی، بسیار کاربردی است؛ البته همراه با ریسک و نیاز به دانش مالی دقیق‌. این قرارداد معمولاً در
و نیاز به دانش مالی دقیق‌. این قرارداد معمولاً در بازارهای رسمی و تحت نظارت بورس‌ها انجام می‌شود و شامل کالاهایی مانند نفت، طلا، محصولات کشاورزی یا حتی شاخص‌های بورس و ارزهای خارجی می‌شود. قرارداد آتی را می‌توان نوعی «ابزار مشتقه» دانست، یعنی ارزش آن از ارزش یک دارایی دیگر گرفته می‌شود. افراد و شرکت‌ها از این قراردادها برای مدیریت ریسک استفاده می‌کنند. برای مثال، یک کشاورز که نگران افت قیمت گندم در چند ماه آینده است، می‌تواند از حالا قرارداد آتی بفروشد تا قیمت گندم خود را تثبیت کند. از طرف دیگر، شرکت‌ها یا
گندم خود را تثبیت کند. از طرف دیگر، شرکت‌ها یا معامله‌گران حرفه‌ای نیز ممکن است از قراردادهای آتی برای سود بردن از نوسان قیمت‌ها استفاده کنند؛ یعنی اگر پیش‌بینی کنند که قیمت در آینده بالا می‌رود، از حالا قرارداد خرید امضا می‌کنند و در زمان افزایش قیمت، آن را با سود می‌فروشند. یکی از ویژگی‌های مهم قراردادهای آتی این است که به صورت روزانه تسویه می‌شوند، یعنی سود یا ضرر طرفین در پایان هر روز محاسبه و اعمال می‌شود. به این سازوکار «مارک‌تو‌مارکت» گفته می‌شود. همچنین چون این قراردادها در بورس رسمی معامله
همچنین چون این قراردادها در بورس رسمی معامله می‌شوند، یک نهاد واسطه به نام «اتاق پایاپای» وجود دارد که ریسک عدم پرداخت یا تخلف را بسیار کاهش می‌دهد. برخلاف قراردادهای خصوصی که بین دو نفر بدون نظارت بیرونی بسته می‌شوند (مثل پیمان آتی)، قراردادهای آتی شفاف، استاندارد و قابل معامله در بازار هستند. البته این معاملات بدون ریسک نیستند؛ چون معمولاً با استفاده از اهرم مالی انجام می‌شوند، یعنی معامله‌گر با پرداخت مبلغی کم می‌تواند معامله بزرگی انجام دهد. این مسئله باعث می‌شود اگر پیش‌بینی او اشتباه باشد، ضررهای
باعث می‌شود اگر پیش‌بینی او اشتباه باشد، ضررهای بزرگی متحمل شود، حتی بیش از سرمایه اولیه‌اش. در مجموع، قرارداد آتی ابزاری است برای کسانی که می‌خواهند ریسک آینده را کنترل کنند یا از نوسانات قیمت سود ببرند، اما ورود به این نوع معاملات نیاز به دانش، تحلیل و آمادگی روانی بالا دارد، زیرا همان‌قدر که می‌تواند سودآور باشد، می‌تواند زیان‌بار هم باشد.. در این قرارداد بر پایه عقد صلح، یک طرف (فروشنده) توافق می‌کند که در سررسید معین، مقدار مشخصی از کالا را در عوض قیمتی که اکنون تعیین می‌کنند، به طرف دیگر معامله آتی
که اکنون تعیین می‌کنند، به طرف دیگر معامله آتی (خریدار) تحویل دهد. قراردادهای آتی برای نخستین بار بر پایهٔ محصولات کشاورزی و بعدها بر پایهٔ منابع و مخازن طبیعی زیرزمینی مانند نفت خام و گاز طبیعی معامله می‌شدند. قراردادهای آتی بطور رسمی در سال ۱۹۷۲ وارد بازارهای مالی بین‌المللی شدند. در سالهای اخیر قراداد بر پایه‌های دیگر مانند ارز، نرخ بهره و یا شاخص‌های بازار سهام، بسیار متداول شده‌اند و امروزه نقش مهمی در کنترل ریسک‌های موجود در بازارهای مالی و اقتصادی ایفا می‌کنند.
مسابقات تنیس روی میز در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۲۸ ژوئیه تا ۸ اوت در لندن برگزار شد. خلاصه مدال‌ها. رویدادها. همهٔ مسابقات تنیس روی میز به صورت مراحل حذفی برگزار شده‌ است.
انگلیسی‌ها، ملت و قومیت بومی انگلستان هستند که به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند. هویت انگلیسی، ریشه در اوایل قرون وسطی دارد؛ زمانیکه در انگلیسی قدیم به نام انگلیکن شناخته می‌شدند. انگلستان یکی از کشورهای بریتانیا است و مردمان انگلیسی انگستان، شهروندان بریتانیا هستند. این نام ریشه در آنگل‌های آنگلو-ساکسون دارد، مردمانی ژرمنیک که به بریتانیای کبیر پس از سده پنجم میلادی مهاجرت کردند. از لحاظ تاریخی جمعیت انگلستان تشکیل شده از گروه‌های ژنتیکی شبیه به هم می‌باشد؛ اولینشان بریتون‌ها، قبایل ژرمن سکنا گزیده در منطقه
بریتون‌ها، قبایل ژرمن سکنا گزیده در منطقه شامل آنگل‌ها، ساکسون‌ها و جوت‌ها که مجموعاً آنگلوساکسون نامیده می‌شوند. آنها کشوری را بنیان گذاشتند که امروزه انگستان نامیده می‌شود. همچنین گروه‌های دنز، نورمن‌ها و دیگران. در پی قانون اتحاد ۱۷۰۷ که انگلستان بخشی ازپادشاهی بریتانیای کبیر شد رسوم و هویت انگلیسی‌ها به رسوم و هویت بریتانیایی بسیار نزدیک شد و در پی این نزدیکی و اتحاد این کشور توانست برای سال های طولانی به یکی از ابرقدرت‌ها جهان تبدیل شود. امروزه برخی انگلیسی‌ها فرزندان اخیر اجداد نزدیکی از بخشهای دیگر
فرزندان اخیر اجداد نزدیکی از بخشهای دیگر بریتانیا هستند؛ درحالی‌که بعضی دیگر فرزندان مهاجران کشورهای دیگر اروپایی یا کشورهای مشترک‌المنافع هستند. مردمان انگستان منشأ زبان انگلیسی، سیستم پارلمانی، سیستم کامن لا (common law system)، و بسیاری ورزشهای اصلی هستند. اینها به علاوه خصوصیات فرهنگی دیگر انگلیسی امروزه جهانی شده و بخشی از آن ناشی از امپراتوری بریتانیای سابق است.
جنگ داخلی رواندا، یک جنگ داخلی در رواندا بود که یک طرف آن، نیروهای مسلح رواندا به‌عنوان نماینده‌ی حکومت وقت رواندا، و طرف دیگر آن شورشی‌های جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا بود. این جنگ از ۱ اکتبر ۱۹۹۰ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴ در جریان بود‌. این جنگ از درگیری‌های طولانی‌مدت بین گروه‌های هوتو و توتسی که بخش‌هایی از جمعیت رواندا را تشکیل می‌دادند برخاست. پیش‌تر، یک انقلاب در رواندا، باعث سرنگونی پادشاهی توتسی‌ها و برآمدن حکومت جمهوری جدید به رهبری هوتوها شده بود که چیزی حدود ۳۳۶هزار نفر توتسی را مجبور به فرار و پناهجو شدن در
نفر توتسی را مجبور به فرار و پناهجو شدن در کشورهای همسایه کرد‌. یک گروه از این پناهجویان در اوگاندا، جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا را ایجاد کردند که در دهه‌ی ۱۹۸۰ و تحت رهبری فرد رویگیما و پل کاگامه، تبدیل به یک ارتش آماده‌ی جنگ شد. جنگ در روز ۱ اکتبر ۱۹۹۰ و در حالی آغاز شد که نیروهای جبهه‌ی وطن‌پرستان از سمت شمال شرق رواندا تا ۶۰ کیلومتر پیشروی کرده بودند. در روز دوم جنگ وقتی در یکی از عملیات‌ها فرد رویگیما کشته شد، نیروهای جبهه‌ی وطن‌پرستان نیز مجبور به عقب‌نشینی شدند‌. ارتش رواندا که توسط نیروهای کمکی فرانسه
شدند‌. ارتش رواندا که توسط نیروهای کمکی فرانسه پشتیبانی می‌شد، در یک ماه اول دست بالا را در جنگ داشت و جبهه‌ی وطن‌پرستان تا انتهای اکتبر دچار شکست‌های گسترده‌ای شده بود‌. همچنین کاگامه نیز که در این دوران در آمریکا به سر می‌برد، به منطقه‌ی جنگ بازگشت تا دستورهای جنگی را از نزدیک صادر کند و شخصا کارها را به‌دست بگیرد. او پس از ورود به مناطق جنگی، دستور عقب‌نشینی داد و ارتش خود را به هدف آمادگی برای حملات بعدی به کوه‌های ویرونگا برد. بعدها، جبهه‌ی وطن‌پرستان برای حملات بعدی روش جنگ چریکی را برگزید. این جنگ
برای حملات بعدی روش جنگ چریکی را برگزید. این جنگ بدون آنکه هیچ‌یک از طرف‌ها دست بالا را داشته باشد، تا میانه‌ی سال ۱۹۹۲ ادامه داشت‌. همچنین، یک سلسله تظاهرات در داخل رواندا، رئیس‌جمهور وقت جووینال هابیاریمانا را مجبور کرد تا با جبهه‌ی وطن‌پرستان و گروه‌های محلی مخالف حکومت مرکزی، مذاکرات صلح را آغاز کند. در دوران مذاکرات صلح، گروه‌های هوتو به کشتار می‌پرداختند و عده‌ای افراط‌گرایان نیز در داخل رواندا به مخالفت با مذاکرات می‌پرداختند. همچنین نیروهای جبهه‌ی وطن‌پرستان چندین حمله‌ی دیگر را نیز در اوایل سال
وطن‌پرستان چندین حمله‌ی دیگر را نیز در اوایل سال ۱۹۹۳ انجام دادند. علی‌رغم همه‌ی این رخدادها، مذاکرات موفقیت‌آمیز بود و یک پیمان صلح در اوت سال ۱۹۹۳ بین جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا و حکومت مرکزی رواندا بسته شد. پس از بسته‌شدن پیمان صلح، مفاد آن پیمان تدریجا به‌طور عملی پیاده‌سازی شدند. نیروهای جبهه‌ی وطن‌پرستان به پایگاه‌هایی در کیگالی منتقل شدند و سازمان ملل‌ متحد نیروهایی برای کمک به تسریع پروژه‌ی صلح به رواندا اعزام کرد. در این میان، جنبش‌های هوتو (که مخالف صلح بودند) در حال قدرت گرفتن و برنامه‌ریزی
مخالف صلح بودند) در حال قدرت گرفتن و برنامه‌ریزی طرح‌هایی برای "نابودی" توتسی‌ها بودند. آن‌ها اجرای یکی از این طرح‌ها را پس از ترور هابیاریمانا (رئیس‌جمهور وقت) در ۶ آپریل ۱۹۹۴ آغاز کردند. طی اجرای این برنامه‌ها توسط هوتوهای تندرو در یک بازه‌ی حدودا صد روزه، چیزی حدود ۵۰۰هزار تا ۱ میلیون نفر از توتسی‌ها و هوتوهای میانه‌رو در نسل‌کشی رواندا کشته شدند. در واکنش به این اقدام، جبهه‌ی وطن‌پرستان به سرعت جنگ را از سر گرفت. آن‌ها به سرعت بر اوضاع مسلط شدند، شهرها را محاصره کردند و راه‌های تامین سلاح را بر نیروهای
محاصره کردند و راه‌های تامین سلاح را بر نیروهای حکومتی در شهرها بستند. در اواسط ماه ژوئن، آن‌ها پایتخت رواندا، کیگالی را محاصره کردند و در ۴ ژوئیه وارد پایتخت شدند. بعد از فتح پایگاه‌های نظامی شهر توسط جبهه‌ی وطن‌پرستان، جنگ به اتمام رسید و نیروهای جبهه‌ی وطن‌پرستان، مقامات حکومتی و عوامل نسل‌کشی را تبعید کرده و به زئیر فرستادند. جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا که حالا پیروز جنگ به حساب می‌آمد، کنترل حکومت را به‌دست گرفت و پل کاگامه را به‌عنوان رئیس جدید حکومت معرفی کرد. کاگامه پس از آن از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ در سمت
کرد. کاگامه پس از آن از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ در سمت نخست‌وزیری فعالیت کرد. در این دوره، حکومت جدید (جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا) برنامه‌هایی را مبنی بر ترمیم زیرساخت‌ها و اقتصاد صدمه‌دیده‌ی کشور، دادگاهی کردن عوامل نسل‌کشی، و تبلیغ اتحاد بین‌ هوتوها و توتسی‌ها آغاز کرد. در سال ۱۹۹۶، حکومت رواندا عملیات‌هایی نظامی را در کمپ‌های پناهجویان زئیر آغاز کرد که در آن زمان محل اقامت رهبران معزول و تبعیدشده‌ی حکومت قبلی و همچنین محل اقامت میلیون‌ها هوتوی پناهجو بود. این حملات باعث آغاز جنگ نخست کنگو شد که حاصل آن، سقوط
حملات باعث آغاز جنگ نخست کنگو شد که حاصل آن، سقوط موبوتو سسه سوکو، دیکتاتور اهل کنگو بود. از آن زمان تا امروز، کاگامه و جبهه‌ی وطن‌پرستان رواندا، همچنان نیروی سیاسی غالب در رواندا هستند.
هیستینگز ۱۰۶۶ نام دومین آلبوم استودیویی گروه سمفونیک پاور متال ایتالیایی "دای مجستی" است که در سال ۲۰۰۲ توسط اسکارلت رکوردز منتشر شد. هیستینگز ۱۰۶۶ آلبومی مفهومی است که به نبرد تاریخی هیستینگز در سال ۱۰۶۶ بین آنگلوساکسون‌ها و نورمان‌ها می‌پردازد. فهرست آهنگ‌ها. آلبوم هیستینگز ۱۰۶۶ دارای ۱۴ قطعه است و در نسخهٔ مخصوص ژاپن ترک پانزدهمی نیز با نام "In God We Trust " که بازاجرایی از ترانه‌ای به همین نام از گروه استرایپر بود به عنوان ترک اضافه وجود داشت. فهرست آهنگ‌های این آلبوم به شرح زیر است: اعضا. گروه دای
آهنگ‌های این آلبوم به شرح زیر است: اعضا. گروه دای مجستی به هنگام ضبط این آلبوم شامل اعضای زیر بود:
«دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» ترانه‌ای اجراشده توسط خواننده باربادوسی ریانا است که در پنجمین آلبوم استودیویی وی به نام "بلند" (۲۰۱۰) قرار دارد. در این ترانه امینم، رپر آمریکایی نیز حضور دارد که ترانه را همراه اسکایلر گری و آلکس دا کید نوشته است. این ترانه به صورت دنبالهٔ ترانهٔ «دروغ گفتنت را دوست دارم» اجرا شده و به شکل پاسخ به این ترانه است. ترانه نظرات مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد و در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰ در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۰ درکنار «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» اجرا شد. شعر این
چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» اجرا شد. شعر این آهنگ را الکساندر گرنت، هالی هافرمن و مارشال مترز نوشته‌اند. این ترانه در سال ۲۰۱۰ در استودیو «وست‌لیک» کالیفرنیا و استودیو «افیگای» میشیگان توسط آلکس دا کید ضبط شده‌است. موفقیت این قطعه در حدی بود که در کنار ترانه‌هایی چون «محو»، «مردان بارانی» و «اس و ام» در برخی جدول‌های مطرح موسیقی قرار گرفت. زمینه. نسخه اصلی. «دروغ گفتنت را دوست دارم» ترانه شماره ۱۵ آلبوم ریکاوری امینم بود که پس از انتشار در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۰ با موفقیت فوق‌العاده‌ای روبرو شده و به مدت ۷
۲۰۱۰ با موفقیت فوق‌العاده‌ای روبرو شده و به مدت ۷ هفته متوالی در جدول موسیقی ایالات متحده آمریکا در رتبه ۱ قرار داشت. این ترانه نامزد دریافت ۵ جایزه گرمی شده و همچنین نماهنگ این ترانه با ۶٫۶ میلیون بازدیدکننده در روز نخست یک رکورد تاریخی در وبگاه یوتیوب به جا گذاشت. این ترانه موفق به دریافت جایزه بهترین ترانه رپ از مراسم جایزه موسیقی بیلبورد شد. قسمت دوم. پس از انتشار و موفقیت تجاری ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» در سال ۲۰۱۰ و برنده شدن جوایزی همچون جوایز برگزیده نوجوانان، جایزه برگزیده مردم و جایزه
برگزیده نوجوانان، جایزه برگزیده مردم و جایزه موسیقی بیلبورد و همچنین کسب رتبه تک رقمی در تمامی جدول‌های هفتگی موسیقی جهان، امینم تصمیم به ساخت نسخه جایگزین گرفت اما با این تفاوت که ریانا در این ترانه نقش خواننده اصلی را بر عهده داشت و بر خلاف ترانه پیشین این ترانه از دیدگاه یک زن بیان می‌شد. ریانا در مصاحبه‌ای با ام‌تی‌وی گفت که با ساختن قسمت دوم «دروغ گفتنت را دوست دارم» مخالف بود زیرا احساس می‌کرد نباید «ترانه اصلی آسیب ببیند». هردو ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» و «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)»
دوست دارم» و «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» در واقع در هنگام ضبط نسخه دمو در پاییز ۲۰۰۹ نوشته و ضبط شده‌اند. اسکایلر گری، نویسنده دمو ترانه در مصاحبه‌ای با وبگاه پاپ‌ایتر پیرامون چگونگی قرار گرفتن این آهنگ در آلبوم "بلند" گفت: دمو این آهنگ در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۱۲ با حضور گری در جلسات «مراسم خاکسپاری اسکایلر گری» پخش شد. موضوع. این ترانه به صورت دنبالهٔ ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» نوشته شده‌است. عشق جنون‌آمیزی که در نسخه اولیه در قالب آلترناتیو رپ از زبان امینم روایت می‌شد این بار با ریتمی ملو و
از زبان امینم روایت می‌شد این بار با ریتمی ملو و آرام در قالب ریتم و بلوز از زبان ریانا گفته می‌شود. بر خلاف ترانه اول که با لحنی عصبی و خشن بیان می‌شد در این نسخه شیوه بیان خواننده آرام و زجرآلود است به گونه‌ای که احساس پشیمانی و شکست را به شنونده القا کند. ضبط و آهنگ‌سازی. ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» توسط الکساندر گرانت، هالی هافرمن و مارشال مترز نوشته شده و تهیه‌کننده آن آلکس دا کید بوده‌است. ضربآهنگ ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» میان تندا است، که شامل ژانرهای موسیقی ریتم و
میان تندا است، که شامل ژانرهای موسیقی ریتم و بلوز و هیپ هاپ می‌شود. ریتم این ترانه ۴/۴ با سرعت متوسط ۸۹ ضربه (بیت) در دقیقه است و در کلید سُل مینور نوشته شده‌است. همچنین محدودهٔ آوازی ریانا در این ترانه بین نت پایین F3 تا نت بالای D5 است. انتشار و نقدهای دریافتی. عملکرد این ترانه به گونه‌ای بود که توانست در در کنار ترانه‌هایی چون «محو»، «مرد بارانی» و «اس و ام» در برخی جدول‌های مطرح موسیقی قرار بگیرد. در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰ این ترانه برای اولین‌بار در مراسم جایزه موسیقی آمریکا ۲۰۱۰ به صورت ترکیب‌شده با
جایزه موسیقی آمریکا ۲۰۱۰ به صورت ترکیب‌شده با ترانه‌های «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» به اجرا درآمد. عملکرد نسخه‌های آگوستیک این ترانه پس از گذر در میان آهنگ‌های دیگری همچون «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» مورد توجه قرار گرفت. نظر استیو جونز از یواس‌ای تودی در بازبینی ترکیب این ترانه این بوده‌است که «امینم دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم) را همچون نقشی بر سنگی قیمتی حک کرد اما در واقع به چیز اضافه‌ای نسبت به آن چیزی که در قسمت اول ترانه در آلبوم ریکاوری گفته بود اشاره نکرد.» جیمز اسکینر
آلبوم ریکاوری گفته بود اشاره نکرد.» جیمز اسکینر از بی‌بی‌سی آنلاین این ترانه را بهتر از نسخه اولیه توصیف کرده و احساس واقع‌گرایانه خوانندگان در ترانه را عامل اصلی موفقیتش خواند. جدول‌های فروش موسیقی. هیچ‌یک از دو نسخه اصلی و پیانو «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» برای فروش جداگانه در فروشگاه‌های آی‌تیونز در دسترس نیست و متقاضی باید آلبوم "بلند" را خریداری کند. با این‌حال، این آهنگ به‌طور جداگانه و به عنوان بخشی از نسخه کامل آلبوم قابل خریداری است. «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» در پایان دسامبر
گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» در پایان دسامبر ۲۰۱۰ با رتبهٔ ۱۹ وارد جدول ۱۰۰ آهنگ داغ کانادا شد و به مدت ۹ هفته در آن فهرست باقی‌ماند. عملکرد این ترانه به گونه‌ای بود که توانست در رتبه ۱۶۰ جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و در کنار ترانه‌هایی چون «محو»، «مرد بارانی» و «اس و ام» قرار بگیرد. این ترانه در هفته بیست و پجم سال ۲۰۱۱، موفق شد به رتبه ۲۴ جدول انجمن صنفی گرامافون پرتغال برسد و ۴۸ هفته در این جایگاه باقی بماند. در کره جنوبی، این ترانه با قرار گرفتن در مکان ۴ جدول بین‌المللی کره جنوبی به بالاترین رتبه خود
۴ جدول بین‌المللی کره جنوبی به بالاترین رتبه خود رسید.
سیف الدین خان مکری (۱۲۴۲ بوکان – ۱۲۷۰ تبریز) فرزند عزیزخان مکری از شخصیت‌های سیاسی در دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار بود. او حکمرانی ولایت ساوجبلاغ مکری را مدتی به عهده داشت. سیف‌الدین‌خان دومین سردار بوکان و پاشاخان مکری از خویشاوندان او به‌شمار می‌رفت. سیف‌الدین در سال ۱۲۴۲ متولد شد و در سال ۱۲۴۹ که تنها ۷ سن داشت، از سوی ناصرالدین شاه به عنوان حاکم ساوجبلاغ مکری منصوب شد. مادر او، رضیه‌خانم تیلکوئی که از عشایر منطقهٔ اردلان بود. سیف‌الدین، توجه و اهمیّت زیادی به بوکان می‌داد و از این رو، کارهای عمرانی مهمی
به بوکان می‌داد و از این رو، کارهای عمرانی مهمی مانند ساخت بازار بوکان، گسترش مسجد جامع بوکان و ساخت حوضخانه بوکان از او به‌جا مانده است. در سال ۱۲۷۰ در سن ۲۹ سالگی در تبریز درگذشت و در نزدیکی قبر عزیزخان مکری دفن شد. سفرنامهٔ ژاک دو مورگان. ژاک دو مورگان در کتاب جغرافیای غرب ایران (صفحهٔ ۲۰ و ۲۱) دربارهٔ سیف الدین خان مُکری چنین نوشته است: سیف الدین خان سردار پسر حاکم سابق آذربایجان به‌همین نام، از اعقاب والی‌های مکری و از همین رو دارای قدرت و حمکرانی غیرقابل انکاری بر طوایف و عشایر مختلف بود. بدبختانه
انکاری بر طوایف و عشایر مختلف بود. بدبختانه کمی بعد از عزیمت ما از مکریان، اجل این مرد توانا و دانا را در بیست و نه سالگی در ربود و ایران را از وجود یک هوشمند و برگزیده محروم ساخت. در بازگشت به مکریان من و خام مرگان و همه کاروان را در قصر سردار آباد که دوست من سیف الدین خان با کمال لطف آن را در اختیار ما نهاده بود گذاشتم و خود به منظور سروصورت دادن بعضی مسائل مربوط به ماموریتم با چاربار به تبریز رفتم. در کتاب خاطرات و سفرنامه مرگان نسخهٔ ۱۸۹۰ به جزئیات بیشتری در مورد سیف الدین خان پرداخته است که از این
در مورد سیف الدین خان پرداخته است که از این قرار است: پیش از این گفته‌ام تمامی کُردها عشایر بودند تا کم‌کم با الگوبرداری از ایرانی‌ها و مسیحیان آذربایجان دست به ساخت روستاهایی زدند. بسیار دشوار است برآورد اینکه چه زمانی این دگرگونی آغاز شده یا حتی پیش از گسترش شهریت توسط امیرخان سردار. سیف الدین والی مکری و حاکم آذربایجان در سرزمین‌های موروثی‌اش در آنجا سردارآباد را بنا نهاد و اهمیّت بوکان را افزایش داد و کُردها را تشویق به ایجاد دهات در زمین‌هایشان کرد. در این شرایط تعجب‌آور نیست یافتن موارد مشترک در میان
این شرایط تعجب‌آور نیست یافتن موارد مشترک در میان دهات کُرد و آذربایجان. این خانه‌ها و بناهای خشتی پوشیده از تراس، راه‌های باریک و پر پیچ‌وخم که امکان عبور را فراهم می‌کنند و انبوه خاک رس در کنار درب خانه‌ها انباشته شده است. در تمام روز هوا وحشتناک است، باران و تگرگ است و باد شدید و سرد. پنج فرسخ (۳۳ کیلومتر) را پیمودیم تا به دِه کوچیک رسیدیم. مالک کوچیک دو ارمنی توریس هستند که در آنجا سکنی دارند. آن‌ها بسیار دوست داشتنی هستند و از ما به بهترین روش ممکن استقبال کردند اما در کشور به عنوان راهزنان خطرناکی
کردند اما در کشور به عنوان راهزنان خطرناکی شناخته شده‌اند. آن‌ها به شکل کُردها لباس می‌پوشند تا بتوانند کارهایشان را آسانتر انجام دهند. در آنجا خبر مرگ ژنرال سیف الدین خان، حاکم کردستانِ مکری به ما رسید. او بیست و نه ساله بود و شاه او را بتازگی به سمت مارشال منصوب کرده بود. سیف الدین خان مدت زمانی را دور از پدرش گذراند. وی تنها هفت سال داشت زمانی که مارشال، حاکم آذربایجان درگذشت. مادرش از جوانی وی استفاده کرد و در جهت منافع خود ثروت عظیمی را که در کنترل داشت از بین برد. او از طرف گماشتگان قبلی سردار
داشت از بین برد. او از طرف گماشتگان قبلی سردار (عزیزخان) مورد حمایت قرار گرفت و زمانی که سیف الدین به سن بلوغ عقلی رسید از صد و هشت دِه و قلمرو وسیعی که پدرش در تصاحب داشت تنها دِه بوکان بجا مانده بود، همانجایی که در جریانِ شورش مکری، در برابر شورشیان استقامت کرد. سیف الدین خان استعداد خارق‌العاده‌ای داشت و به‌صورت تحسین‌برانگیزی زبان‌های شرقی مانند ترکی، فارسی، عربی، کردی و فرانسوی و کمی انگلیسی و آلمانی را از برداشت. او خود به تنهایی آموخته بود و قدرت جذب باورنکردنی‌اش وی را بزودی برتر از تمام ایرانیانی
باورنکردنی‌اش وی را بزودی برتر از تمام ایرانیانی قرار داد که در اروپا دانش‌آموخته بودند. به‌جز این سیف الدین خان در مشکلات یک مدیر خوب و شجاع بود. در چندین مورد صلح را در کردستان مکری برقرار کرد. مرگ وی خسارت بزرگی بود برای حکومت ایران (یادداشت ۲۰ نوامبر ۱۸۹۰). بعدها دانستم که سیف الدین خان توسط همسرش که دختر یک آقای کردستانِ مکری بود مسموم شد. مرگ. سیف الدین خان مکری در سال ۱۳۰۸ هجری قمری برابر با ۱۲۷۰ خورشیدی درگذشت و او را در تبریز نزدیک مقبره عزیزخان دفن کردند. اقدامات. از فعالیت‌ها و اقدامات سیف الدین
کردند. اقدامات. از فعالیت‌ها و اقدامات سیف الدین خان می‌توان این موارد را نام برد:
علی صداقتی خیاط ملقب به «عمو خیاط» متولد ۱۳۲۵ در مشهد، نویسنده، فعال حقوق کودک و جامعه شناس ایرانی است. او سال‌های زیادی را صرف سوادآموزی به کودکان کار و خیابان و بازمانده از تحصیل نموده و مبتکر شیوۀ آموزشی جدید (به نام «هنر خواندن و نوشتن») برای سوادآموزی به کودکان و بزرگسالان بازمانده از تحصیل است. زندگی‌نامه. وی دوران تحصیلات مقدماتی خود را در مشهد گذراند، و در رشته‌های جامعه‌شناسی و اقتصاد سیاسی در پاریس ادامه تحصیل داد. او در سال ۱۳۵۵ ازدواج کرد و سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت. فعالیت‌ها. در سال ۱۳۷۱ علی
۱۳۵۶ به ایران بازگشت. فعالیت‌ها. در سال ۱۳۷۱ علی صداقتی خیاط در کسوت نویسنده رمان نخستین خود را به نام «گورگاه» به چاپ رساند و در سال ۱۳۷۴ «حکیم ایاز» را منتشر کرد. (که این رمان پس از کسب مجوز رسمی در سال ۱۳۷۸ با نام «مه‌سوار» از سوی انتشارات آگاه منتشر شد) در سال ۱۳۷۶ در کمتر از شش ماه سه زلزله مخرب بجنورد، اردبیل و قاین را لرزاند، صداقتی خیاط در روزهای نخست زلزله خود را به سرعین، حاجی‌آباد و اسفدان رساند. در سال ۱۳۸۱ پس از امداد رسانی و کمک به زلزله‌زدگان آوج قزوین درساختن یک باب راهنمایی شبانه روزی برای
آوج قزوین درساختن یک باب راهنمایی شبانه روزی برای دختران که تا آن زمان از ادامه تحصیل محروم بودند، در روستای حصار همکاری کرد. پس از بازگشت از منطقه در قامت یک جامعه‌شناس به بررسی پیامدهای روانی_اجتماعی زلزله پرداخت و سلسله مقالاتی را با عنوان «مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی زلزله» به رشته تحریر در آورد که یکی از آن‌ها در تابستان ۱۳۸۱ و در فصلنامه «رفاه اجتماعی» به چاپ رسید. در سال ۱۳۸۰ با کودکان کار و خیابان آشنا شد و پس از بررسی رفتارها و شرایط زندگی آنان طرح «اتاق امن ذهن» را مطرح کرد، اتاق امنی که وی معتقد بود
امن ذهن» را مطرح کرد، اتاق امنی که وی معتقد بود این کودکان از آن بی‌بهره‌اند. بنابراین تصمیم گرفت به آنان برای دستیابی به یک «اتاق امن ذهن» کمک کند. (علی صداقتی خیاط در فیلم مستند "اتاق امن" - ساخته ارسلان امیری و آیدا پناهنده در سال ۱۳۸۹- که راجع به کودکان کار و فعالیت‌های وی ساخته شده، در رابطه با طرح اتاق خلوت و امن ذهنی توضیحات کاملی را ارائه می‌دهد) او درروزهای جمعه در دروازه غار با همکاری انجمن حمایت از حقوق کودکان کلاس‌های خلاقیت برگزار کرد. در همین کلاس‌ها بود که کودکان و داوطلبان وی را "عمو خیاط"
کلاس‌ها بود که کودکان و داوطلبان وی را "عمو خیاط" نامیدند. در سال ۱۳۸۱ کلاس‌های خلاقیت را در خانه کودک شوش و ناصر خسرو نیز تشکیل داد. همچنین در سال ۱۳۸۲ در خانه کودک پامنار؛ کانون فرهنگی_حمایتی کودکان کار و در سال ۱۳۸۳ در جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، کلاس‌های خلاقیت را برپا نمود. در سال ۱۳۸۴ نخستین بخش از نوشته‌های کودکان کار و خیابان - که در همان کلاس‌های خلاقیت و توسط خود کودکان به رشته تحریر درآمده بود- را تدوین و تحت عنوان «برج غار» توسط نشر قصه منتشر کرد. همچنین در همین سال کلاس‌های خلاقیت خود
منتشر کرد. همچنین در همین سال کلاس‌های خلاقیت خود را در بنیاد امید مهر تشکیل داد. در سال ۱۳۸۵ دومین بخش از نوشته‌های کودکان کار و خیابان را تحت عنوان «غار تار» و در سال ۱۳۸۶ سومین بخش از همین نوشته‌ها را با نام «ترس غار» توسط انتشارات ناهید منتشر کرد. همچنین بخش اول از رمان خاکستر را در سومین گاه‌نامه کانون نویسندگان ایران منتشر نمود. در سال ۱۳۸۷ چهارمین بخش از نوشته‌های کودکان کار و خیابان را با عنوان «زیرگذر» توسط انتشارات ناهید به چاپ رساند. در سال ۱۳۸۸ چند تن از شرکت کنندگان ۱۴ تا ۲۲ ساله در کلاس‌های
چند تن از شرکت کنندگان ۱۴ تا ۲۲ ساله در کلاس‌های خلاقیت وی اعلام کردند حاضر به نوشتن داستان نیستند و می‌خواهند داستان‌هایشان را به صورت شفاهی بیان کنند. این گروه از شرکت کنندگان کسانی بودند که در مقطع اول تا چهارم دبستان ترک تحصیل کرده و برای کمک به مخارج خانواده مشغول کار شده بودند. بنابراین عمو خیاط به بررسی علل کُند بودن روند سواد آموزی در زبان فارسی و عوامل تشدید کنندهٔ بی‌سوادی پرداخت و در پاسگاه نعمت آباد کلاس‌های سوادآموزی را برای این دسته از کودکان و نوجوانان دایر نمود. او با بررسی، تحقیق و نیز
و نوجوانان دایر نمود. او با بررسی، تحقیق و نیز تجربیاتی که در این زمینه کسب کرده بود، روش نوین هنر خواندن و نوشتن در سی جلسه (۱۵ روزه) را طراحی نمود و آن را در سال ۱۳۹۰ منتشر کرد. وی این شیوه را در جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، شهرک امید، کانون اصلاح و تربیت، خاک سفید، صباشهر، مولوی، امامزاده حسن، هفت جوب شهریار و... اجرا کرد و بی‌سوادان بسیاری را از موهبت خواندن و نوشتن برخوردار نمود. همچنین با پیگیری و تشویق عمو خیاط بسیاری از این کودکان و نوجوانان به کمک داوطلبان دیگر، دورهٔ راهنمایی و تعدادی نیز
به کمک داوطلبان دیگر، دورهٔ راهنمایی و تعدادی نیز دوران دبیرستان را در کمتر از دو سال به پایان رساندند. در سال ۱۳۹۰ در سالن اجتماعات شهرک امید سمینار هنر خواندن و نوشتن برگزار شد که در این جلسه عمو خیاط و شیوه او معرفی شد و همچنین از کودکان کار و خیابان و کارگران بیسوادی که توانسته بودند در مدت ۱۶ ماه نه تنها باسواد شده بلکه بخشی از آن‌ها با کمک یاوران این برنامه و NGOهای جمعیت دفاع از کودکان کار، بنیاد همدلان کودک، انجمن حامی سوم راهنمایی را امتحان داده و کارنامه قبولی دریافت کرده بودند، تجلیل به عمل آمد.