payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به تأخیر در تکمیل طراحی تانک هندی آرجون و خرید تانک‌های اوکراینی تی-۸۰یودی توسط پاکستان صورت گرفت. همچنین شباهت تی-۹۰ و تی-۷۲ (تانک دیگر ارتش هند) و اشتراک لجستیکی ۶۰ درصدی این دو تانک که تولید، آموزش و تعمیر و پشتیبانی از آن را برای ارتش هند ساده‌تر می‌کند، در این انتخاب نقش مهمی داشت. در سال ۲۰۰۷ هم قراردادی به ارزش ۱٫۲۳ میلیارد دلار برای تولید مشترک ۳۴۷ عراده مدل ارتقایافته تی-۹۰ام بین هند و روسیه به امضا رسید. بر اساس برنامه ارتش هند بین سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۰ بایستی ۱۶۴۰ عراده تی-۹۰ در ارتش هند فعال باشند.
بایستی ۱۶۴۰ عراده تی-۹۰ در ارتش هند فعال باشند. دولت قبرس نیز در سال ۲۰۰۹ بودجه لازم برای خرید ۴۱ عراده تی-۹۰ را در اختیار ارتش قرار داد اما یک سال بعد اعلام شد تی-۸۰ به جای تی-۹۰ از سوی قبرس خریداری خواهد شد. گزارش‌هایی در مورد احتمال خرید تی-۹۰ توسط ونزوئلا، عربستان، و لیبی هم منتشر شده که به واقعیت نپیوست.
مِنوآ فرزند و جانشین ایشپوئینی پیشوای قبایل اورارتو. وی در دوران حکومت آداد نراری سوم پادشاه آشور به مستعمرات آشور یعنی سرزمین ماننا یورش برد. لشکرکشی منوآ به ماننا در پایان قرن نهم پیش از میلاد صورت گرفت و تعداد این لشکرکشی‌ها کمتر از دو نبود. پیشوای اورارتو قلعه‌ای در خاک ماننا احداث یا احیا کرد و لوحی از وی در آنجا باقی است که حاکی از آن می‌باشد. یورش نخست. نخستین لشکرکشی اورارتو به ماننا در زمان حکومت مشترک ایشپوئینی و منوآ وقوع یافته بوده و مربوط است به سال‌های - ۸۲۰ تا ۸۱۰ پیش از میلاد - لشکرکشی دوم
سال‌های - ۸۲۰ تا ۸۱۰ پیش از میلاد - لشکرکشی دوم را می‌باید به بعد از سال - ۸۰۶ پیش از میلاد - و حتی محتملا بعد از سال - ۸۰۲ پیش از میلاد - مربوط دانست. در عین حال لشکرکشی‌های آشور علیه خوبوشکیه در جنوب دریاچه وان را که در سال - ۸۰۱ پیش از میلاد - آغاز گردیده بوده باید همچون اقدام متقابلی علیه تهاجم اورارتوییان به جناح شرقی آشور دانست. بدین سبب و به ظن اقوی، سلطه و سیادت اورارتو در ماننا در تاریخ - ۸۰۲ و ۸۰۱ پیش از میلاد - صورت گرفته بود. جنگ‌های منوآ. سمیرامیس و پسرش آداد نراری سوم با منوآ پیشوای قبایل
و پسرش آداد نراری سوم با منوآ پیشوای قبایل اورارتوییان دو بار در ماننا و پنج بار در جنوب دریاچه وان در خوبوشکیه و یک بار در درّهٔ علیای فرات پیکار کردند. سلمنسر چهارم جانشین آداد نراری سوم نیز از سال - ۷۸۱ تا ۷۷۸ پیش از میلاد - با اورارتو در جنگ بود، ولی کامیاب نگردید. در آن زمان قبایل جنگجوی اورارتو برای آشور خطری جدّی بشمار می‌رفت. حتی در پایان قرن نهم پیش از میلاد اورارتوییان موساسیر را در بخش علیای زاب بزرگ در مرز آشور اشغال کردند و مستقیماً مرکز خاک آشور را مورد تهدید قرار دادند و در آغاز قرن هشتم
آشور را مورد تهدید قرار دادند و در آغاز قرن هشتم وارد قسمت علیای رود فرات گشتند.
آتشفشان کونسپسیون آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع تقریبی ۱۷۰۰ متر است که در نیکاراگوئه در آمریکای مرکزی قرار دارد. این آتشفشان درعین حال یکی از بلندترین و فعالترین آتشفشان‌های این کشور است. مشخصات. کونسپسیون آتشفشان بازالتی تا داسیتی متقارن و مخروطی‌شکلی است که نیمهٔ شمال غربی جزیرهٔ دمبلشکل اومتپه در دریاچه نیکاراگوئه را تشکیل داده و از طریق باریکه‌ای خشکی به آتشفشان مادراس در جنوب شرقی جزیره متصل می‌شود. کونسپسیون در عین حال بزرگترین آتشفشان این جزیره است. کونسپسیون بر روی بستری از رسوبات دریاچه‌ای به‌وجود
بر روی بستری از رسوبات دریاچه‌ای به‌وجود آمده و مخروط امروزی آن بر روی کاسه آتشفشانیای عمدتاً مدفون شکل گرفته است. این آتشفشان دارای دهانه‌ای چکادی با دیواره‌هایی شیبدار و ژرفایی ۲۵۰ متری است که این دهانه در لبهٔ غربی خود ارتفاع بیشتری می‌یابد. فوران‌های انفجاری مداوم در طی نیم قرن گذشته باعث افزایش ارتفاع قلهٔ کونسپسیون و عاری‌شدن قسمت بالایی آتشفشان از پوشش گیاهی شده است. با وجود این بخش‌های پایین‌دست آتشفشان از درخت پوشیده شده و مزارع کشت موز در پای آن وجود دارند، اما به سمت قسمت‌های بالادست آتشفشان از
دارند، اما به سمت قسمت‌های بالادست آتشفشان از پوشش گیاهی آن کاسته می‌شود. کونسپسیون دارای دامنه‌هایی با شیب بسیار است که این موضوع با توجه به ارتفاع بالای آتشفشان آن را به یکی از صعب‌الصعودترین آتشفشان‌های نیکاراگوئه بدل ساخته است. فعالیت‌های آتشفشانی. کونسپسیون آتشفشانی فعال است و از دهانهٔ آن دود خارج می‌شود. همچنین چدین دودخان در دامنه‌های آن وجود دارد. شدیدترین فوران کونسپسیون در دوران معاصر در سال ۱۹۸۶ روی داد و خروج گاز و خاکستر از آن تا مدت‌ها ادامه داشت. در اوت ۲۰۰۵ بار دیگر خاکستر از آتشفشان به
داشت. در اوت ۲۰۰۵ بار دیگر خاکستر از آتشفشان به بیرون پرتاب و بر فعالیت‌های لرزه‌ای اطراف جزیره افزوده شد. این آتشفشان پس از سال ۱۸۸۳ حداقل ۲۵ مرتبه فوران کرده است، که آخرین مورد آن به سال ۲۰۱۱ بازمی‌گردد.
مسجد اهل‌سنت رنگونی‌های آبادان، سال ۱۲۹۱ شمسی پالایشگاه آبادان به عنوان اولین واحد تصفیه نفت ایران و مرکز عمده صدور فراورده‌های نفتی در نیمکره شرقی آغاز بکار کرد. با مطرح شدن آبادان به عنوان یکی از شهرهای صنعتی، هزاران تبعه انگلیسی، هندی و پاکستانی به این شهر مهاجرت کردند. از نخستین گروه‌هایی که به آبادان آمدند کارکنان پالایشگاه رانگون پایتخت کشور برمه و عمدتاً رنگونی الاصل و مسلمان بودند. به همین لحاظ درصدد تأسیس عبادتگاه در زمین‌های شرکت نفت بآمدند و بالاخره با موافقت این شرکت، ساخت مسجد بدست کارگران
با موافقت این شرکت، ساخت مسجد بدست کارگران پاکستانی پالایشگاه آبادان آغاز و در سال ۱۲۹۹ خورشیدی بنای آن نهاده شد. سبک معماری. مسجد رنگونی‌ها، به سبک معماری شبه قاره هند با گچبری‌هایی زیبا و برجسته و آرایه‌هایی سیمانی و منحصربفرد دارای شبستان، حیاط اصلی و مأذنه و در پیشانی بنا نقشینه‌ای منقش به آیه «بسم الله الرحمن الرحیم» می‌باشد. متولی مسجد شیخ عبدالرشید مندل بود و امامین جماعت آن، شیخ قادری هندی، حاج آقا رنگونی و سپس محمد اسلم راجا بودند. ثبت مسجد رنگونی‌ها در فهرست آثار ملی. این بنای تاریخی در تاریخ ۹
در فهرست آثار ملی. این بنای تاریخی در تاریخ ۹ فروردین ماه ۱۳۷۸ به شماره ۲۲۸۹ به عنوان یکی از آثار ملی در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید.
آنتونی مارک دیوید گورملی (؛ ) از مهمترین و تأثیرگذارترین مجسمه‌سازان مدرن بریتانیایی است. او در کارهای خود به بررسی رابطه بدن انسان با اجتماع و جهان اطراف خود می‌پرداخت. از آثار شناخته شده می‌توان به ""، "جایی دیگر"، و "افق رویداد" اشاره کرد. زندگی‌نامه. آنتونی گورملی هفتمین و کوچکترین فرزند خانواده‌ای ثروتمند در ۳۰ اوت ۱۹۵۰ در محله همپستید شهر لندن از مادری آلمانی و پدری ایرلندی زاده شد. او در خانواده‌ای کاتولیک پرورش یافت. او بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ در کالج ترینیتی، کمبریج به تحصیل باستان‌شناسی و
در کالج ترینیتی، کمبریج به تحصیل باستان‌شناسی و انسان‌شناسی و تاریخ هنر پرداخت. گورملی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ برای پژوهش در مورد مذهب بودیسم به هند و سریلانکا سفر کرد. او پس از بازگشت از سفر در مدرسه هنر سنت مارتین و دانشکده گلداسمیت، دانشگاه لندن و مدرسه هنرهای زیبای اِسلِید به ادامه تحصیل پرداخت و کارشناسی ارشد مجسمه‌سازی گرفت. کارنامه هنری. آنتونی گورملی فعلیت حرفه‌ای خود را با برگزاری نمایشگاهی انفرادی در سال ۱۹۸۱ در نگارخانه وایت چپل لندن آغاز کرد. موضوع اصلی کارهای آنتونی گورملی انسان و رابط او با محیط
اصلی کارهای آنتونی گورملی انسان و رابط او با محیط اطراف است. او در حقیقت جوهره وجودی انسان را در آثارش به چالش می‌کشد. در همه کارهای گورملی فرم بدن انسان به نوعی به چشم می‌خورد. او برای قالب اولیه از بدن خود استفاده می‌کند. او می‌گوید: «علت اینکه من از بدن خودم به عنوان مدل اصلی برای قالبگیری استفاده می‌کنم این است که احساس می‌کنم این روش، نزدیک‌ترین و واقعی‌ترین تجربه‌ای است که من می‌توانم از دنیای مادی داشته باشم. من از قالب بدنم به عنوان پلی برای متصل کردن دو دنیا، یکی دنیای غیر واقعی و درونی با دنیای
دو دنیا، یکی دنیای غیر واقعی و درونی با دنیای واقعی که در آن هستیم، استفاده می‌کنم.» یکی از مهمترین آثار آنتونی گورملی، مجسمه‌ای بزرگ به نام "فرشته شمال" با ارتفاع ۲۰ متر در حوالی شهر نیوکاسل است که دست‌های آن به شکل بال هواپیما به عرض ۵۴ متر باز شده‌اند. یکی دیگر از آثار او به نام "جایی دیگر"، مجموعه‌ای بالغ بر ۱۰۰ مجسمه از مردهایی ایستاده است که به دریا خیره شده‌اند. این مجسمه‌ها در گستره‌ای دو کیلومتری در ساحل کرازبی شهر لیورپول قرار گرفته‌اند. آنتونی گورملی در سال ۱۹۹۴ به خاطر چیدمان for the British
گورملی در سال ۱۹۹۴ به خاطر چیدمان for the British Isles" موفق به دریافت جایزه ترنر، از معتبرترین جایزه‌های هنری بریتانیا شد.
آقچای علیا (به ترکی آذری باش آقچای)روستایی زیبا با چشم اندازهایی بکر در استان اردبیل، شهرستان نیر، بخش کوراییم، دهستان یورتچی شرقی قرار دارد. چشمه های طبیعی با خواص درمانی در اطراف این ده وجود دارد.
ْ‌
دومنیکو آنتونیو کِلِمنته پانائینو یا آنتونیو پانائینو (A. Panaino) تاریخ‌دان و خاورشناس ایتالیایی است. او استاد زبان‌شناسی ایرانی در دانشگاه بولونیا است و مقاله‌های زیادی در زمینه تاریخ، زبانشناسی و زبان مذهبی مردم ایران نوشته‌است. آثار. از میان تک‌نگاشته‌های او:
فهرست بزرگترین شرکت‌ها بر پایه درآمد بر پایه گزارش رتبه‌بندی فورچون جهانی ۵۰۰ در ۲ اوت سال ۲۰۲۱ است. این فهرست شامل بزرگ‌ترین شرکت‌ها با درآمد منسجم است. شرکت خرده‌فروشی آمریکا والمارت از سال ۲۰۱۴ بزرگ‌ترین شرکت براساس درآمد بوده است. این فهرست به ۵۰ شرکت برتر محدود است که همگی از ۱۲۰ میلیارد دلار درآمد سالیانه دارند. این فهرست ناقص است، زیرا همه شرکت‌ها اطلاعات خود را به عموم مردم فاش نمی‌کنند. فهرست. شرکت دولتی (مالکیت بیش از پنجاه درصد توسط دولت)
حسن علی ذکره السلام و یا حسن دوم، امام موروثی اسماعیلیان نزاری دوران الموت از سال 1162 تا 1166 میلادی بود. او از پایتخت خود در الموت بر مناطقی از ایران و سوریه حکومت میکرد. یکی از اصلی ترین خادمان او در سوریه، رشیدالدین سنان مشهور به پیرمرد کوهستان بود. سرگذشت. اختلاف برسر اصل و نسب. در مورد نسب حسن گزارش های مختلفی بیان شده است. یکی از گزارش های تاریخی موجود توسط عطاملک جوینی که با اسماعیلیان دشمنی داشت، ادعا میکند که حسن فرزند محمد بزرگ امید داعی فاطمی و حاکم قلعه الموت بوده است. بر اساس گزارش جوینی، حسن
قلعه الموت بوده است. بر اساس گزارش جوینی، حسن پس از آنکه خود را امام خواند ادعای خلافت نمود. اگرچه منابع نزاری عموما برای او نسبی از خاندان علی بیان کرده و معتقدند که حسن نوه بزرگ امید با حسن علی ذکره السلام دو شخص متفاوت بوده اند. بسیاری حسن بزرگ‌امید مشهور به علی ذکره السلام را یکی از بنیانگذاران پروتستانتیسم اسلامی خوانده‌اند. او در روز ۱۷ رمضان ۵۵٩ ق اعلام جشن قیامت کرد و با برداشتن زنجیر شرعیات و حقوق الهی، مردم را به رعایت حق‌الناس دعوت کرد. وی نهایتاً توسط برادر زن خود کشته شد.
فهرست‌گذاری در پایگاه‌داده روشی برای ارائه دسترسی سریع به مقادیر یک یا چند ستون است. این بهبود در بازیابی، در ازای هزینهٔ بیشتر در هنگام تغییر/درج/حدف رکوردها می‌باشد. به بیانی دیگر، استفاده از فهرست، فرایند بازیابی (Retrieval) را سرعت می‌بخشد، ولی در هنگام حذف و اضافه یا تغییر مقادیر، هم داده باید تغییر کند و هم فهرست باید به روز شود، و این به معنای هزینهٔ بیشتر است. به عنوان مثال، برای به‌دست آوردن رکورد "حساب" با داشتن شماره حساب، به جای آنکه در بین تمامی حساب‌ها جستجو شود، سامانه پایگاه‌داده می‌تواند
حساب‌ها جستجو شود، سامانه پایگاه‌داده می‌تواند ابتدا به فهرست برای یافتن شماره بلوک دیسکی که رکورد مرتبط در آن است مراجعه کند، و سپس تنها به آن بلوک دیسک مراجعه کرده و رکورد را استخراج کند.
جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه که معمولاً به عنوان جایزه ساخاروف شناخته می‌شود، جایزه افتخاری برای افراد یا گروه‌هایی است که زندگی خود را وقف دفاع از حقوق بشر و آزادی اندیشه کرده‌اند. در دسامبر ۱۹۸۸، پارلمان اروپا این جایزه را به نام دانشمند و دگراندیش روسی آندره ساخاروف، بنیان نهاد. کمیته روابط خارجی و کمیته توسعه پارلمان اروپا هر ساله فهرست کوتاهی از نامزدها را تهیه می‌کنند. سپس در ماه سپتامبر، اعضای پارلمان اروپا که این کمیته‌ها را تشکیل می‌دهند، فهرست نهایی را برمی‌گزینند. پس از آن، انتخاب نهایی به
نهایی را برمی‌گزینند. پس از آن، انتخاب نهایی به کنفرانس روسای پارلمان اروپا (رئیس جمهور و رهبران گروه‌های سیاسی) تقدیم و نام برنده در اواخر اکتبر اعلام می‌شود. این جایزه در مراسمی در پارلمان استراسبورگ همراه با یک جایزه نقدی ۵۰٬۰۰۰ یورویی، در ماه دسامبر اعطا می‌شود. اولین جایزه به طور مشترک به نلسون ماندلا از آفریقای جنوبی و آناتولی مارچنکو از روسیه اهدا شد. جایزه سال ۱۹۹۰ به آنگ سان سو چی تعلق گرفت، اما او تا سال ۲۰۱۳ به دلیل زندانی شدن سیاسی در برمه نتوانست آن را دریافت کند. همچنین جایزه ساخاروف به
نتوانست آن را دریافت کند. همچنین جایزه ساخاروف به سازمان‌های مختلفی اهدا شده که مادران پلازا د مایو از آرژانتین، اولین سازمان برنده این جایزه در سال ۱۹۹۲ هستند. پنج برنده ساخاروف: نلسون ماندلا، آنگ سان سو چی، ملاله یوسف‌زی، دنیس موک‌وگه و نادیا مراد، بعدها جایزه صلح نوبل را دریافت کردند. رزان زیتونه (یکی از برندگان سال ۲۰۱۱) در سال ۲۰۱۳ ربوده شد و همچنان مفقود است. نسرین ستوده و جعفر پناهی، برندگان سال ۲۰۱۲، بعدها از زندان آزاد شدند.
امارت ارمنیه (به عربی: إمارة أرمينية) ؛ نامی بود که اعراب مسلمان بر مناطق ارمنستان ، ایبری قفقاز و اران( آلبانی قفقاز) پس از تصرف آنها در جنگ با امپراتوری های ساسانی و روم شرقی در قرن هفتم میلادی اطلاق می کردند. اگرچه خلفا در ابتدا به یک بزرگ زاده ارمنی اجازه دادند در ازای خراج و وفاداری ارمنیان در هنگام جنگ، در ارمنستان فرمانداری کند، خلیفه عبدالملک بن مروان حاکمیت مستقیم اعراب را در منطقه به ریاست یک امیر به مرکزیت شهر دوین برپا ساخت. ارمنیه نامی است که در کتاب‌های تاریخی مسلمانان برای منطقه‌ای بین کورا و
کتاب‌های تاریخی مسلمانان برای منطقه‌ای بین کورا و دریای خزر، در کنار آران و آذربایجان آمده‌است. این منطقه اکنون بخشی از جمهوری آذربایجان و ارمنستان و گرجستان است. مرز ارمنیه در منابع گوناگون به‌طور مختلف آمده‌است. برای نمونه المقدسی البشاری در کتاب «أحسن التقاسیم فی معرفة الأقالیم» این شهرها را جزو ارمنیه گفته‌است: «خلاط، ارچیش، برکری، خوی، سلماس، أرمیة، آذرشهر (داخرقان)، مراغه، اهر، مرند، سنجان، قالیقلا، قندریة، قلعة یونس، نورین»
کیسه‌داران آمریکا بالاراسته‍ای از پستانداران است که دو راسته دوزهدانی‌شکلان و کم‌تکمیزه‌ایان را در بر می‌گیرد. رده‌بندی. کیسه‌داران آمریکا نزدیک ۹۰ گونه را در ۲۲ سرده در بر می‌گیرد. راسته‌های زیرمجموعه این بالاراسته عبارتند از:
درخت جستجوی تعمیم‌یافته شیوه دسترسی با ساختار درختی است، که به عنوان قالبی پایه برای پیاده‌سازی طرح‌های فهرست دلخواه به کار می‌رود. درخت‌های بی، درخت‌های آر، و بسیاری از طرح‌های فهرست‌گذاری دیگر را می‌توان با GiST پیاده‌سازی کرد.
فهرست معکوس تعمیم‌یافته روشی برای فهرست‌گذاری در پایگاه‌های داده است. این روش برای اداره‌کردن حالت‌هایی به کار می‌رود که اقلامی که قرار است فهرست‌گذاری شوند مقادیر مرکب هستند، و پرس‌وجوهایی که قرار است توسط فهرست اداره شوند نیاز به جستجوی مقدار عنصری که در داخل مقادیر مرکب ظاهر می‌شوند دارند. به عنوان نمونه، اقلام می‌توانند سندهای متنی باشند، و جستجوها می‌تواند جستجو برای سندهایی که شامل کلمات خاصی است باشد.
صاریغ‌های موشی یا کم‌برآمدگی‌داران راسته‌ای از ابرراسته کیسه‌داران آمریکا است که شامل شش گونه صاریغ موشی می‌شود. صاریغ‌های موشی کوچک‌جثه هستند و ظاهری همانند موش دارند و تنها در رشته‌کوه‌های آند در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. از این جانوران با نام موش‌صاریغ و صاریغ‌های حشره‌خوارمانند نیز یاد می‌شود. به این خاطر که برخلاف دیگر پستانداران، هریک از دندان‌های نیش پایینی صاریغ‌های موشی در بخش تاج، تنها یک برآمدگی (کاسپ) دارند به این راسته «کم‌برآمدگی‌داران» هم گفته شده‌است. گستره پراکندگی. صاریغان موشی در غرب
گفته شده‌است. گستره پراکندگی. صاریغان موشی در غرب آمریکای جنوبی در رشته‌کوه‌های آند در کلمبیا، اکوادور، پرو، و همچنین در جنوب شیلی از جمله در جزیره چیلوئه زندگی می‌کنند. ویژگی ظاهری. صاریغ‌های موشی ظاهری همچون حشره‌خوارها دارند. از آنجا که حشره‌خوارها در آمریکای جنوبی یافت نمی‌شوند (مگر در شمال دور آن)، صاریغ‌های موشی به صورت جزئی کنام آن‌ها را اشغال کرده‌اند. همانند حشره‌خوارها، صاریغ‌های موشی دارای سری کشیده هستند. طول بدنشان میان ۹ تا ۱۳ سانتی‌متر است و دمی دارند که طولی تقریباً برابر با طول بدن دارد.
دمی دارند که طولی تقریباً برابر با طول بدن دارد. پوستشان پشمی صاف و ضخیم دارد که به صورت معمول به رنگ قهوه‌ای، خاکستری، یا سیاه‌است. رده‌بندی. شش گونه در تیره صاریغ‌های موشی وجود دارند که به شرح زیر هستند:
ریزش سقف فرودگاه مهرآباد رویدادیست که در ۱۴ آذرماه ۱۳۵۳ (۵ دسامبر ۱۹۷۴ میلادی) در یکی از سالن‌های انتظار فرودگاه مهرآباد رخ داد. در این حادثه، دست کم ۱۸ نفر کشته و ده‌ها نفر مجروح شدند. گفته می‌شود نشستن برف سنگین باعث ریزش سقف شده بود. قابل ذکر است که ستون نگهدارندهٔ سقف سالن به دلیل انجام پاره‌ای از عملیات عمرانی به صورت موقت برداشته شده بود. به گفته علی ملک از کارکنان شرکت آیبک-Ibac-(مجری بروزرسانی سیستم ناوبری برج مراقبت فرودگاه) که ساعتی قبل از حادثه در سالن حضور داشته، وی ابتدا منشی دفتر اطلاعات و سپس
سالن حضور داشته، وی ابتدا منشی دفتر اطلاعات و سپس مدیر سالن را در جریان خطری که بر اثر برداشتن ستون و ریزش سنگین برف در حال شکل‌گیری است گذارده، اما مدیر سالن باذکر این موضوع که این عملیات کاملاً کنترل شده و مهندسی می‌باشد ترتیب اثری به این هشدار به هنگام نداده‌است. پیامدها. پس از این حادثه، نهاد اورژانس با همکاری کشور آمریکا رسماً در ایران تأسیس شد. قبل از آن، هیچ سیستم ازپیش‌طراحی‌شده‌ای برای کمک‌رسانی و انتقال مجروحین به بیمارستان در این‌گونه حوادث ناگهانی وجود نداشت. سالن مربوط در زمان مدیر عاملی
ناگهانی وجود نداشت. سالن مربوط در زمان مدیر عاملی ابوالحسن ابتهاج ساخته شده بود و این حادثه به اتهامات قبلی ابتهاج، یک پرونده دیگر اضافه کرد.
روهینگیا مردمی مسلمان هستند که در ایالت راخین در غرب میانمار زندگی می‌کنند. سازمان ملل متحد و همچنین اغلب رسانه‌های بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری مردم روهینگیا را جزو ستم‌دیده‌ترین اقلیت‌ها در جهان توصیف می‌کنند. این مردم ۴ درصد کل جمعیت میانمار را تشکیل می‌دهند. اصالت. مسلمانان روهینگیا و برخی از محققان معتقدند که آنها بومی ایالت راخین هستند. درحالیکه دیگر مورخان ادعا می‌کنند که ایشان مهاجرانی هستند که بیشتر طی دوره حکومت بریتانیا در برمه از بنگلادش به میانمار و به میزان کمتر، پس از استقلال برمه در سال
و به میزان کمتر، پس از استقلال برمه در سال ۱۹۴۸ و جنگ آزادیبخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ مهاجرت کرده‌اند. مسلمانان روهینگیا بین ۴ تا ۱۰ درصد از جمعیت میانمار را تشکیل می‌دهند. نداشتن تابعیت. تا پیش از کودتای نظامی سال ۱۹۶۲ میلادی، روهینگیایی ها شهروند این کشور قلمداد می‌شدند و حتی در پارلمان نماینده داشتند. پس از کودتا سیاستی تبعیض آمیز و نظام مند بر ضد این قوم آغاز شد و اقداماتی نظامی برای بیرون راندن آنها از کشور در پیش گرفته شد. از دید آن‌ها مسلمانان روهینگیا، علی رغم سکونت چند صد ساله در آن کشور، مهاجرانی
علی رغم سکونت چند صد ساله در آن کشور، مهاجرانی غیرقانونی تلقی می‌شدند، که از بنگلادش به میانمار وارد شده بودند، از این رو نظامیان میانمار مسلمانان را از مناصب حکومتی و نظامی اخراج و حتی هویت آن‌ها را به عنوان یک اقلیت به رسمیت نشناختند. برای نمونه در سال ۱۹۷۸ میلادی ارتش برمه زیر نظر ژنرال نئون برن حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار روهینگیایی را مهاجر بنگلادشی قلمداد کرده و آن‌ها را اخراج نمود. در سال ۱۹۸۲ میلادی براساس قوانینی که در زمان حکومت نظامیان در میانمار تدوین شد، مسلمانان روهینگیا از جمله اقوام تشکیل دهنده
شد، مسلمانان روهینگیا از جمله اقوام تشکیل دهنده ملت میانمار محسوب نمی‌شوند و از بسیاری از خدمات دولتی و منافع شهروندی محروم هستند و در شرایطی مانند آپارتاید زندگی می‌کنند. از جمعیت یک میلیون و سیصد هزار نفری مسلمانان میانمار تنها نزدیک ۴۰ هزار نفر تابعیت این کشور را دارند. دولت میانمار اقلیت مسلمان روهینگیا را مهاجرانی غیرقانونی به‌شمار می‌آورد که از بنگلادش وارد شده‌اند. دولت بنگلادش نیز درقبال «مهاجران غیرقانونی» سیاست بسیار سرسختانه‌ای دارد و از ورود آنها جلوگیری می‌کند. دولت میانمار از واژه «بنگالی»
جلوگیری می‌کند. دولت میانمار از واژه «بنگالی» برای اشاره به این اقلیت استفاده می‌کند؛ به معنی افرادی که به‌طور غیرقانونی از بنگلادش وارد میانمار شده‌اند. روزنامه‌های دولتی میانمار از آنها با الفاظی چون «سیاه»، «عرب» یا «بنگلادشی» نام می‌برند. آن سانگ سوچی رهبر مخالفان و حزب اتحادیه ملی برای دموکراسی هم از موضعگیری آشکار دربارهٔ آنها خودداری کرده و تاکنون هیچ حرفی دربارهٔ خشونت با این اقلیت و سرکوب آنان نزده‌است. در حالی که اصل این شرایط در ارتباط با سازمان ملل متحد هنوز نامشخص است، سازمان ملل این اقلیت را
ملل متحد هنوز نامشخص است، سازمان ملل این اقلیت را «بزرگترین جمعیت بدون تابعیت» در جهان توصیف کرده‌است. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد گروهی را برای جمع آوری مدارک جنایات احتمالی که علیه مسلمانان روهینگیا انجام شده تشکیل خواهد داد.پس از مردم فلسطینی، مسلمانان روهینگیا بزرگ‌ترین جمعیت بی‌تابعیت جهان را تشکیل می‌دهند. به طوریکه یک دهم از کل جمعیت بی‌تابعیت جهان، مسلمان روهینگیا هستند. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۸ جرمی هانت. وزیر خارجه بریتانیا در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد اجلاسی با
در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد اجلاسی با برخی وزرای خارجه دیگر انجام داد تا بحران روهینگیا را مورد بحث قرار دهند. در دیگر کشورها. بخش دیگری از مردم روهینگیا در بنگلادش، پاکستان، عربستان سعودی، تایلند، مالزی، اندونزی یا اروپا و استرالیا زندگی می‌کنند. اینان بازماندگان بازرگانان و جهانگردان عرب و بنگلادشی هستند و فرهنگ و زبان و هویتی خاص دارند. دین. مذهب مردم روهینگیا مسلمان سنی با عناصری از تصوف است. دولت فرصت‌های آموزشی را برای آنها بسیار محدود کرده و تحصیل در مدارس اسلامی محلی تنها گزینه آموزشی
و تحصیل در مدارس اسلامی محلی تنها گزینه آموزشی آنهاست. هم‌اکنون مساجد و مدارس بیشتر در روستاها هستند. به‌طور سنتی، مردان به جماعت عبادت می‌کنند و زنان در خانه. مهاجرت و آوارگی. خشونت‌های قومی میان بوداییان که اکثریت جمعیت میانمار را تشکیل می‌دهند و اقلیت مسلمان روهینگیا تاکنون صدها کشته بر جای گذاشته و هزاران نفر خانه و کاشانه خود را از دست داده و آواره شده‌اند. بسیاری از آنان در کمپ‌های پناهندگان در نزدیکی مرز بنگلادش به سر می‌برند. بیش از ۱۴۰ هزار نفر از آنها به دنبال درگیری با قوم بودایی «راخینه» در سال
به دنبال درگیری با قوم بودایی «راخینه» در سال ۲۰۱۲ به مناطق دیگر آواره شده‌اند و تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۶۰۰ هزار نفر از اقلیت مسلمانان روهینگیا به بنگلادش فرار کرده‌اند.در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ شیخ حسیما رئیس‌جمهور بنگلادش در هفتادو سومین مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت ۱/۱ میلیون پناهنده روهینگیایی در بنگلادش وجود دارند. بودائیان تندرو در میانمار با ادعای اینکه مسلمانان روهینگیا از خارج به این کشور مهاجرت کرده و از ساکنان قدیمی این سرزمین نیستند، همواره خواستار اخراج و بازگرداندن آنها به «کشورشان» بوده‌اند. پس از
و بازگرداندن آنها به «کشورشان» بوده‌اند. پس از درگیری‌های قومی و مذهبی در کشور میانمار و کشتار مسلمانان روهینگیایی در این کشور، بسیاری از این افراد به کشورهای دیگر مهاجرت کردند. برخی از این مهاجران در کشورهای دیگر نیز سرنوشت خوبی نداشتند و به قتل رسیدند. بیشتر این مهاجران در دام قاچاقچیان انسان گرفتار شدند.
کلید شیفت یا کلید تبدیل یکی‌از کلیدهای اصلاحگر است که با علائم مختلفی از قبیل واژه Shift یا نشانه پیکان توخالی رو به بالا در صفحه کلید مشخص شود، و معمولاً به تعداد یک یا دوتا در صفحه‌کلیدهای فیزیکی در سطر B موجود است و برای انتخاب سطح ۲ (Letter case) نویسه‌های صفحه‌کلید به کار می‌رود. کلید تبدیل در نرم‌افزارهای ویرایشگر گرافیکی، اغلب کاربرد ترسم اشکال با ابعاد یکسان را دارد. در ویندوز. استفاده از دکمه تبدیل در سیستم عامل مایکروسافت ویندوز.
کلید آلت یا کلید دگرساز دو کلید اصلاحگر در صفحه کلید است که معمولاً هر دو با کلمه Alt مشخص می‌شوند (در صفحه‌کلیدهای آمریکایی)، یا کلید سمت چپ با کلمهٔ Alt و کلید سمت راست با کلمهٔ AltGr مشخص می‌شود (در صفحه‌کلیدهای اروپایی). این کلیدها معمولاً در سطر A قرار دارند. در صورتی که صفحه‌کلید و رایانه بتوانند رفتار متفاوتی برای این دو کلید پشتیبانی کنند، کلید Alt سمت راست یا AltGr در این استاندارد به عنوان کلید آلت راست شناخته می‌شود. این کلید برای انتخاب سطح ۳ کاراکترهای صفحه‌کلید به کار می‌رود.
روادیان (۹۵۵–۱۰۷۱)، دودمانی کُردتبار یا عرب‌تبار بودند که از اوایل سده سوم تا اواخر سده پنجم بر آذربایجان و بخش‌هایی از ارمنستان حکومت می‌کردند. مرکزیت حکومت آن‌ها تبریز و مراغه بود. آغاز. کسروی معتقد است: دو خاندان مهم به نام روادی معروف بودند یکی خاندان رواد ازدی که نژاد تازی داشتند و دیگری خاندان محمد بن شداد حاکم آران که چون نژاد کردی داشتند و از تیره معروف روادی بودند روادیان خوانده می‌شدند. ابن‌خلّکان تاریخ‌نگار کُرد رَوّادیان را از آغاز کُردتبار دانسته است. ولی برخی منابع مانند داشنامه جهان اسلام
است. ولی برخی منابع مانند داشنامه جهان اسلام بیان می‌دارند ابن خلکان به اشتباه این خاندان را کرد تبار دانسته است برخی منابع دیگر بیان میکنند که رَوّادیان، در ابتدا خاندانی عرب‌تبار بودند که در قرن هشتم میلادی به آذربایجان مهاجرت کردند، اما تا قرن دهم میلادی با استحاله در جمعیت مردم منطقه از نظر زبانی و فرهنگی کرد گردیدند. از این رو در قرن دهم میلادی به عنوان یک خاندان کُردتبار شناخته می‌شدند. نیای این خاندان مُثنّی از قبیلهٔ عرب‌تبار اَزْد بود که در نیمهٔ اول قرن دوم هجری قمری به فرمان یزیدبن حاتم، والی
اول قرن دوم هجری قمری به فرمان یزیدبن حاتم، والی آذربایجان، به همراه دیگر یمنیان از بصره به آذربایجان کوچ کردند و یزیدبن حاتم حکومت منطقه بین تبریز و بَذ را به روادبن مثنّی سپرد. روادیان به تدریج از اوایل قرن دهم میلادی از نظر فرهنگی کرد شده و شروع به استفاده از کلمات کردی "مملان" به جای "محمد" و "احمدیل" به جای "احمد" در نام‌هایشان کردند. کلیفورد ادموند باسورث در این‌باره می‌گوید: هیو کندی نیز در مورد روادیان و دیگر سلسله‌های کرد آن‌زمان می‌گوید: وَجناء، محمد و یحیی. روادبن مثنّی سه پسر به نامهای وَجناء،
و یحیی. روادبن مثنّی سه پسر به نامهای وَجناء، محمد و یحیی داشت. بلاذری و یاقوت تجدید بنای شهر تبریز و آباد ساختن آن را از اقدامات خانوادهٔ رواد به‌ویژه پسران او دانسته‌اند. آنان همچنین به دور شهر بارو کشیدند. پسران رواد در دوره‌های مختلف بر ضد خلفای عباسی شوریدند. وجناء به همدستی صدقةبن علی، حاکم ارومی، بر هارون‌الرشید طغیان کرد. به نظر می‌رسد شورش وجناء را خزیمةبن خازم سرکوب کرده باشد. محمدبن رواد، که در آغاز خلافت مأمون در تبریز حکومت می‌کرد، سر به شورش برداشت، اما سپس به اطاعت مأمون درآمد. ابن‌خرداذبه
برداشت، اما سپس به اطاعت مأمون درآمد. ابن‌خرداذبه در ۲۳۲ ــ هنگامی که محمدبن رواد در تبریز حکومت می‌کرد از آن شهر دیدن کرده بود. به گفتهٔ ابن‌ندیم، بابک خرم‌دین پیش از قیامش، دو سال در تبریز نزد محمدبن رواد بود. یحیی‌بن رواد پس از برادرش محمد، به فرمان متوکل عهده‌دار حکومت تبریز شد. او نیز همچون برادرانش یاغی شد، اما در ۲۳۵ حمدویةبن علی، یکی از سرداران متوکل، وی را دستگیر کرد و به بغداد فرستاد. از این پس تا حدود ۳۴۴ که ابن‌حوقل از حکومت ابوالهَیجابن رواد بر اهر و زرقان یاد کرده است، از این خاندان اطلاعی