payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را شکست داد ولی در ادامه در سه بازی دیگر مساوی کرد تا از صعود به مرحله بعدی بازیها باز بماند. سه حریف دیگر استقلال به ترتیب تیم ملی امید عمان، تیم ملی سوریه و الاهلی عربستان بودند. استقلال در اوایل پاییز در تورنمنتی به نام جام اتحادیه باشگاههای ایران نیز شرکت کرد و با شکست دادن تیم فولاد خوزستان در بازی فینال عنوان قهرمانی را کسب کرد. استقلال در دور مقدماتی این بازیها با ابومسلم خراسان مساوی کرد و تیم هما تهران را نیز شکست داد. بازی‌ها. لیگ برتر. منبع جام حذفی. منبع لیگ قهرمانان آسیا. منبع مرحله پلی‌آف
حذفی. منبع لیگ قهرمانان آسیا. منبع مرحله پلی‌آف مرحله گروهی (یک هشتم‌نهایی) گروه C جام دوستی عربستان. منبع جام اتحادیه باشگاههای ایران. منبع آمار. نمایش بازیکنان. اعداد آبی رنگ : تعداد حضور در ترکیب اصلی استقلال ۱- داریوش ایوبی در بازیهای لیگ قهرمانان آسیا شماره ۲۶ را بر تن میکرد. گلزن‌ها. اعداد آبی رنگ : تعداد گلهای زده شده از نقطه پنالتی ۱- رضا حسن‌زاده بازیکن سپاهان اصفهان در بازی هفته شانزدهم لیگ برتر تفکیک عملکرد مربیان. در این فصل رولاند کخ بعد از نتایج نه چندان جالب از هدایت استقلال کنار گذاشته شد و
نه چندان جالب از هدایت استقلال کنار گذاشته شد و در ادامه جواد زرینچه و سپس منصور پورحیدری سکاندار نیمکت استقلال شدند به همین خاطر در جدول زیر به تفکیک عملکرد این فصل استقلال بین مربیان پرداخته‌ایم
باشگاه فوتبال حرفه‌ای لوکوموتیو صوفیه یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در شهر صوفیه و کشور بلغارستان می‌باشد که در لیگ حرفه‌ای آ بلغارستان بازی می‌کند. این باشگاه توسط گروهی از کارکنان راه‌آهن تحت نام باشگاه ورزشی راه‌آهن یا ساده شدهٔ (RSC) و در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۲۹ میلادی تأسیس شده است. لوکوموتیو صوفیه ۴ بار به مقام قهرمانی لیگ حرفه‌ای آ بلغارستان و ۴ بار به مقام قهرمانی جام حذفی بلغارستان رسیده است.
جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال نام جایزه‌ای بود که در مراسم سالیانه جوایز گرمی، به آثارِ برترِ ضبط‌شدهٔ هنرمندان (شامل آهنگ و آلبوم) در سبکِ موسیقی هوی متال داده می‌شد. از سال ۲۰۱۲ به بعد تمام اجراهای سولو و هارد راک با این جایزه؛ تحت عنوان جایزه گرمی برای بهترین اجرای هارد راک/متال ادغام شد.گروه متالیکا با ۶ جایزه بیشترین جایزه را بدست آورده است.
اسپهبد فَرُخان یکم مشهور به فَرُخان بزرگ یا فَرُخان کبیر که عرب‌ها به او ذوالمناقب لقب داده بودند، یکی از اسپهبدهای دودمان دابویگان تبرستان بود که پس از مرگ پدرش، دابویه، به تبرستان آمد و بنیاد شهر ساری را نهاده و ساری را تختگاه خود نمود و تبرستان را از یورش ترکان از سوی شرق و تهاجم دیلمیان از سوی غرب مستحکم نموده و و قلمرو خود را تا نیشابور در خراسان گسترش داد و در ساری سکه‌هایی بنام تبرستان و به رسم شاهان ساسانی و به خط پهلوی ضرب می‌نمود. پادوسبانیان شاخه دیگر گاوبارگان در رویان که کرسی کوهستانی تبرستان
دیگر گاوبارگان در رویان که کرسی کوهستانی تبرستان بوده، حاکم بودند. اگرچه فرخان و جانشینانش ادعای مالکیت خود بر گیلان و دیلمان را حفظ کردند، اما آن ولایات عملاً تحت فرمان فرماندهان و شاهان مستقل بود اما وفادار به دابویگان بودند. نواحی کوهستان تبرستان به‌طور مؤثر تحت حاکمیت دو دودمان باوندیان و آل قارن بوده که سروری و مهتری دابویگان را به رسمیت می‌شناختند. در واقع کنترل دابویگان بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای (پست) تبرستان تا تمیشه احاطه داشته و گرگان توسط مرزبان اداره می‌شده است. او توانست یزید بن مهلب از
اداره می‌شده است. او توانست یزید بن مهلب از سرداران عرب اموی را که در جریان فتح گرگان تعداد زیادی از مردم آنجا را قتل عام کرد در نبردی بزرگ شکست دهد و بعد از تارومار لشکریانش او را به اسارت گرفت. فرخان در دوران حکومت دابویه. در سال ۷۵ هجری قمری، "قطری بن فجاة" که از رهبران خوارج ازرقی بود و پیش از این در نبردی با ارتش حجاج بن یوسف شکست خورده بود، به طبرستان پناهنده شد و اسپهبد آنان را در دماوند اسکان داد، ولی پس از مدتی قطری حاکمان طبرستان را به دین خود دعوت کرد و موجب نبردی میان خود و فرخان بزرگ شد. فرخان
کرد و موجب نبردی میان خود و فرخان بزرگ شد. فرخان به دماوند لشکرکشی نمود تا با قطری مقابله کند که "سفیان بن الابرد" از سوی امویان مسئول دفع قطری گشت. فرخان در این زمان از سفیان خواست که در قبال کمکش در دفع قطری، به طبرستان تعرض نکنند و سفیان پذیرفت. سرانجام فرخان در سمنان با قطری بن فجاة نزاع کرده و او را کُشت. پس از آن که سفیان بن الابرد فتح‌نامه‌اش را به حجاج داد، به دستور حجاج به فرخان یک خروار طلا دادند و اسپهبد نیز، تحت فشار وارده از سوی اعراب و حملات گسترده حجاج به سوی شرق، خراجی را با شرط وارد نشدن
گسترده حجاج به سوی شرق، خراجی را با شرط وارد نشدن مسلمین به مرزهای سرزمینش پذیرفت. به حکومت رسیدن فرخان. فرخان به آیین ساسانیان بر تخت اورنگ نشست و مانند شهریاران ساسانی سخن می‌گفت، همچنین به حاضران اجازه سخن راندن و نظر دادن می‌داد. در زمان فرخان بزرگ همچنان آیین زرتشت و آتشکده‌ها پابرجا بودند. گرچه گاوباریان فرمانروایان رسمی بودند ولی در گیلان و دیلمان حاکمان مستقل اما وفادار به دابویگان حکومت می‌کردند. در کوهستان‌های طبرستان نیز قارنوندیان و باوندیان قدرتمند بودند و در گرگان یک مرزبان حکومت می‌کرد و فقط
بودند و در گرگان یک مرزبان حکومت می‌کرد و فقط تا تمیشه مستقیماً تحت نظر اسپهبد گاوباری بود. مقابله با ترک‌ها. فَرُّخان بزرگ در ابتدای دوران فرمانروایی خویش، شاهد ضعف مرزهای شرقی قلمروش در مقابل ترک‌ها بود؛ به همین دلیل وی با آنان سازش کرده و پس از پرداخت گنجینه‌ای، قرار بر آن شد که ترکان تعرضی نکنند. طی این دو سال، به دستور فرخان، مرزهای شرقی تبرستان قدرتمندتر شد و سمت خاورین تمیشه، در مرز با گرگان، خندقی حفر نمودند، سپس فرخان از مناطق جلگه‌ای به سوی لفور (لپور) به جایی به نام «فیروزآباد» رفت و منتظر حملات
به جایی به نام «فیروزآباد» رفت و منتظر حملات سپاه ترکان ماند. همچنین فرخان به عنوان نخستین حاکم گاوباری مرکز حکومت خود را از گیلان به طبرستان منتقل کرد و آمل را پایتخت خود قرار داد. رهبر ترکان که شخصی به نام «صول» بود، به سوی تبرستان یورش برد و به تاراج و غارت دست برد. فرخان بزرگ شبانه به سوی سپاهیان ترک رفته و به آنان شبیخون زد. لشکریان ترک شکست خورده و اغلب کشته شدند، سپس در مکان آن نبرد شهری بنا کردند و نام آن را «توران‌جیر» گذاشتند. شورش سربازان دیلمی. پس از پیروزی سپاه فرخان بر ترک‌ها، سربازان دیلمی
پس از پیروزی سپاه فرخان بر ترک‌ها، سربازان دیلمی علیه فرخان شورش نموده و برای جمع‌آوری غنائم، قصد کشتن او را کردند ولی فرخان به آمل گریخت و در حصاری در قصبهٔ «فیروزآباد» ساکن شد. دیلمیان با منجنیق به حصار حمله کردند و پس از عدم موفقیت تا چهار ماه دور حصار بودند، تا آن‌که تدریجاً پراکنده شدند. بنیان سارویه. پس از آن اسپهبد در آباد کردن سرزمینش گام برداشت. در رابطه با طرز بنیان نهادن شهر سارویه، ابن‌اسفندیار چنین نگاشته که فرخان به شخصی به نام «باو» دستور داد که در مکان روستایی به نام «اوهر»، شهری بنا نهد.
که در مکان روستایی به نام «اوهر»، شهری بنا نهد. آن موضع بر جایگاهی بلند قرار داشته و دارای چشمه‌ساران فراوان بود. مردم به باو رشوه‌ای داده تا شهر را در مکان دیگری بسازد. باو پذیرفت و شهری را ساخت که اکنون «ساری» نام دارد. پس از اتمام ساخت شهر، فرخان برای بازدید بدانجا رفت و پس از مشخص شدن «خیانتِ» باو، او را به دار آویختند. با این حال شهر حاصله را به نام یکی از فرزندان فرخان بزرگ، سارویه نامیدند و تا مدت‌ها به این نام شهر شهرت داشت. چنانچه در عهد حسام‌الدوله شهریار بن قارن باوندی، سکه‌هایی مورخهٔ ۴۹۹ قمری،
شهریار بن قارن باوندی، سکه‌هایی مورخهٔ ۴۹۹ قمری، ضرب شده‌اند که بر آنان نام «سارویه» درج شده. در کنار شهر ساری، فرخان برای خود کاخی ساخت که آن را «شهر اسپهبدان» یا «اسپهبدان» نامیدند. شهر اسپهبدان گویا میان دو شهر سارویه و آمل بود و تا دریا دو مایل فاصله داشت. ارتباط با عرب‌ها. ارتباط نزدیک با قتیبه. در سال ۸۶ هجری قمری، «قتیبه بن ابی صالح مسلم بن عمرو باهلی» که به او «ابوحفص» نیز می‌گفتند، به دستور حجاج بن یوسف در خراسان به حکومت نشست. وی با اسپهبد فرخان متحد و دوست گشت؛ چنانچه هرگاه نامهٔ فتوحات خود را
متحد و دوست گشت؛ چنانچه هرگاه نامهٔ فتوحات خود را برای ولید بن عبدالملک، خلیفهٔ امویان، می‌فرستاد، با اشارهٔ یزید بن مهلب، که از نزدیکان سلیمان بن عبدالملک بود، سلیمان در پاسخ می‌نوشت: با این حال قتیبه تا پایان حکومتش در خراسان به طبرستان لشکر نکشید. ماجرای خاک بر سر شدن سفیان کلبی. در دوران خلافت عبدالملک اموی، قطری بن فجاه رئیس خوارج از ترس حجاج بن یوسف والی عراق به طبرستان گریخت و به حاکم طبرستان، اسپهبد فرخان پناه آورد. اسپهبد فرخان که در گیلان و طبرستان حکومت می‌کرد همان است که شهری برپا کرد و به نام
حکومت می‌کرد همان است که شهری برپا کرد و به نام فرزند کوچکش سارویه آن را ساری نامید که در شمال ایران قرار دارد. اسپهبد فرخان فرمان داده بود که کسی به قطران که در پناه اسپهبد در دماوند اقامت کرده بود، آزار نرساند و نیازمندی‌های او را برآورده سازند؛ ولی چون فصل سرما و زمستان سپری شد قطری حق نمک به جای نیاورد و رسولی نزد اسپهبد فرخان فرستاد و پیام داد که باید به دین و آیین ما در آیی و گرنه برای جنگ آماده باش. پس از آن هم با دستبرد زدن به‌آبادی‌ها و روستاهای اطراف دارای قدرت بسیاری شد. حجاج بن یوسف چون از قدرت
دارای قدرت بسیاری شد. حجاج بن یوسف چون از قدرت یافتن قطری آگاه شد سفیان کلبی را با لشکر بزرگی به دفع قطری و خوارج فرستاد. سفیان کلبی چون به ری رسید، اسپهبد در نامه‌ای که توسط رسولی برای او فرستاد به او پیشنهاد کرد که اگر قصد طبرستان نکند، او آماده است در جنگ با قطری او را یاری کند که این پیشنهاد مورد پذیرش سفیان کلبی قرار گرفت. قطری چون از جریان آگاه شد بی درنگ از دماوند به سمنان عقب نشست؛ ولی اسپهبد او را دنبال نمود و در نبردی بر او چیره شد و سرش را از تن جدا کرده و تحویل سفیان کلبی داد. سفیان نیز آن را
جدا کرده و تحویل سفیان کلبی داد. سفیان نیز آن را همراه با همهٔ غنایم بدون آن که نامی از رشادت و دلیری اسپهبد بیاورد به نام خود برای حجاج بن یوسف در کوفه فرستاد. حجاج بن یوسف که از این پیروزی بسیار خوش‌حال شده بود چندی بعد که شنید این کار در واقع به دست اسپهبد انجام گرفته‌است از سفیان کلبی به خشم آمد و رسولی با یک خروار زر و یک خروار خاک به ری فرستاد و فرمان داد رسیدگی کنند که اگر این پیروزی بدون کمک اسپهبد از دست سفیان کلبی برآمده است این زر را به سپاس از این خدمت به سفیان بدهند ولی اگر این کار به دست
از این خدمت به سفیان بدهند ولی اگر این کار به دست اسپهبد پایان گرفته‌است این زر را به اسپهبد بدهند و آن خاک را در وسط بازار شهر بر سر سفیان بریزند. و چون رسول بیامد و حقیقت آشکار شد، در اجرای فرمان حجاج زر به اسپهبد دادند و سفیان در وسط بازار خاک بر سر شد و از آن تاریخ است که عبارت خاک بر سر به صورت اصطلاح درآمده است. هبیره شیبانی. در زمان خلافت معاویه، حاکم دودمان امویان، شخصی به نام "مصقلة بن هبیرة الشیبانی" با چهار هزار سرباز و به نقلی بیست هزار تن، برای فتح طبرستان، راهی این سرزمین شد. پس از دو سال
فتح طبرستان، راهی این سرزمین شد. پس از دو سال درگیری بین وی با فرخان بزرگ توانست وارد طبرستان شود. نبردهای هبیره و فرخان دو سال طول کشید و سرانجام ارتش اموی نابود شده و مصقله در کجور به قتل رسید. شورش مسمغان. یکی از مرزبانانِ فرخان به نام «مسمغان» که در میان‌دورود ساری امارت داشت، یک‌بار علیه او شورش نمود و فرخان نه تنها گردن او را زد، بلکه همهٔ مرزبانان را برکنار کرده و سرزمینشان را تصرف نمود به جز باو که حرمت او و خاندانش را نگهداشت. حملات یزید بن مهلب. در سال ۹۸ هجری قمری، به دستور سلیمان بن عبدالملک،
در سال ۹۸ هجری قمری، به دستور سلیمان بن عبدالملک، یزید بن مهلب امیر خراسان شد. یزید پس از گشایش بخش‌هایی از فرارود برای سلیمان فتح‌نامه نوشت و سلیمان در پاسخ فتح‌نامه از یزید پرسید «چرا آنچه را به قتیبه عیب می‌کردی، خود نمی‌کنی و آهنگ فتح طبرستان نمی‌نمایی؟» بدین جهت یزید لشکریان عرب، خراسان و ماوراءالنهر را برداشته و به داهستان حمله نمود. حاکم دهستان گریخت و مدتی بعد از یزید امان خواست. سپس سپاه یزید دو قسمت شدند، گروهی به سرکردگی "ضریس" به سمت گرگان رفتند و خود یزید به تمیشه حمله کرد. اسپهبد فرخان نیز با
و خود یزید به تمیشه حمله کرد. اسپهبد فرخان نیز با فراهم کردن لشکری از طبرستان و گرگان و دیلمان، به جنگ یزید رفت و در تمیشه و ساری چندین بار دو سپاه جنگیدند که در این میان چند پیروزی ازان عرب‌ها و چند پیروزی ازان طبرستانیان گشت. سرانجام فرخان تصمیم گرفت که به سمت دیلم عقب‌نشینی کند؛ اما پسر بزرگش، دادمهر، وی را پشیمان نموده و پیشنهاد داد تا با فرستادن نامه به دیلمیان از آن‌ها درخواست نیرو کنند. پس از انجام شدن این نظر، ده هزار نفر به لشکریان طبرستان پیوستند و اسپهبد دوباره آماده نبرد گشت. گرچه ابتدا یزید
و اسپهبد دوباره آماده نبرد گشت. گرچه ابتدا یزید توانست اسپهبد را شکست دهد اما لشکریان فرخان به مناطق کوهستانی رفته و با انداختن سنگ و تیر به سوی مسلمانان، توانستند پانزده هزار تن از آنان را بکشند. همچنین لشکرگاه یزید را غارت نموده و خیمه‌هایش را سوزاندند. سپس از صول خواست که به ضریس حمله کند و بدین سبب صول به ضریس شبیخون زده و پس از شکست دادنش همهٔ لشکریان - که بسیاری از آن‌ها خویشاوندان یزید بودند - را کشت. به دام افتادن یزید در دام فرخان. اسپهبد فرخان دستور داد که خیابان‌ها و راه‌ها را با استفاده از
دستور داد که خیابان‌ها و راه‌ها را با استفاده از درختان نابود کنند. پس از رسیدن خبر این فرمان به یزید، او شخصی به نام «حیان النبطی» را که نژادی دیلمی داشت، نزد اسپهبد فرستاد و از او خواست تا اجازه دهد لشکریانش طبرستان را ترک کنند و در قبال این به حیان گفت که حاضر است تا سیصد هزار درهم بپردازد. اسپهبد پس از گفتگو با حیان حاضر شد که در ازای گرفتن سیصد هزار دینار از یزید بن مهلب و پنج هزار درهم از حیان و همچنین استرداد تمام اسیران و فروگذاشتن قلمروش، تقاضای یزید را بپذیرد. اعمال یزید در گرگان. یزید بن مهلب با
را بپذیرد. اعمال یزید در گرگان. یزید بن مهلب با انجام «عملیات‌های خلاف انسانی» در جرجان سعی نمود تا فرخان بزرگ را مجبور به پذیرش پیمان صلح کند. او یک بار با این دلیل که مردم گرگان علیه او طغیان کرده‌اند، هفت ماه شهر را محاصره کرده و پس از فتح آن، قسم خورد: «آن‌قدر مردم را بکشد تا آسیابی را با خون آن‌ها به حرکت درآورد.» ابن خلدون کشته‌شدگان این نبرد را چهل هزار نفر از مردم گرگان پنداشته ولی گردیزی تلفات گرگانیان را دوازده هزار کشته و شش هزار برده اعلام می‌کند، محمد بن جریر طبری نیز ضمن تأیید مرگ چهل هزار
محمد بن جریر طبری نیز ضمن تأیید مرگ چهل هزار گرگانی، می‌افزاید که شخصی به نام "جهم بن زحر" توسط یزید پس از فتح گرگان والی آن شهر شد. یزید همچنین پیش از شکست خوردن، پیمانی نوشت که مطابق شرح محمد بن جریر طبری مفاد این پیمان چنین بود که فرخان پانصد یا هفتصد هزار درهم بپردازد و سالانه چهارصد بار زعفران پیشکش نموده و چهارصد نفر مَرد را که روی سرشان سپری داشته و قنطاری نقره‌ای و بالشی حریری در دست، به حاکمان عرب دهند. ابن اعثم نیز علاوه بر این موارد انگشتری از طلا یا نقره و تحویل پانصد ترک که مسلمان‌های پناهنده
یا نقره و تحویل پانصد ترک که مسلمان‌های پناهنده را کشتند و آزادی سیصد برده مسلمان را شرح داده. پایان کار یزید بن مهلب. پس از این واقعه، فرخان بزرگ خود به تمیشه رفت و اسیران را به مرز و بوم خویش بازگرداند. در واقع لشکرکشی یزید بن مهلب که واپسین تلاش امویان برای دستیابی به طبرستان بود، از سال ۹۸ تا ۹۹ هجری قمری به طول انجامید و سرانجام به شکست پایان یافت و بدین ترتیب عمر بن عبدالعزیز، خلیفهٔ اموی، در سال ۹۹ هجری، یزید را از خراسان به عراق بازگرداند. یزید که وعدهٔ قطاری از غنائم را به خلیفه داده‌بود، پس از
وعدهٔ قطاری از غنائم را به خلیفه داده‌بود، پس از بازگشت به زندان افتاد. اسپهبد فرخان نیز پس از آن به مرمّت و بازسازی شهرها و آبادی‌ها پرداخت. درگذشت و میراث. فرخان بزرگ پس از هفده سال فرمانروایی در سال ۱۱۰ هجری برابر ۹۷ یزدگردی و ۲۴۰ طبری، درگذشت. در کتب تاریخی نام چهار تن از فرزندان او آمده‌است: پس از فرخان هیچ‌کدام از حاکمان اموی به طبرستان حمله نکرده و این مسئله تا دوره فرمانروایی اسپهبد خورشید ادامه داشت. سکه‌ها. پس از استیلای تازیان بر ایران، در مازندران راه و رسم ساسانیان ادامه یافت و آئین زردشت
راه و رسم ساسانیان ادامه یافت و آئین زردشت همچنان برقرار بود. اسپهبد فرخان که نوه جاماسب و ساسانی بود، پنجاه و نه سال پس از کشته شدن یزدگرد یعنی از سال ۹۳ هجری که برابر ۷۱۱ میلادی و ۸۰ یزدگردی بود ضرب سکه را به روش ساسانیان پیگیری کرد. سکه‌های او بجز در مورد سال و محل ضرب و اندازه سکه، از نظر طرح کلی هیچ‌گونه اختلافی با سکه آخرین شهریاران ساسانی ندارد. در روی سکه چهره او را می‌بینیم که متوجه راست است، تاج ساسانی با دو پر عقاب که در وسط آن ماه و ستاره است به‌سر دارد، در سه سمت دیگر روی سکه ماه و ستاره زینت
دارد، در سه سمت دیگر روی سکه ماه و ستاره زینت افزای این طرح زیباست. بر گوش، گوشواره، بر شانه ماه و ستاره و شرابه، بر گردن طوق مروارید دارد. در پشت سرش به رسم ساسانیان عبارت نیایش مخصوص «آرمان افزود» را می‌بینیم که مانند نوشته‌های پشت و روی سکه همگی به خط زیبای پهلوی است. در سمت راست در حاشیه به آئین سکه‌های خسرو پرویز کلمه «اپد» را به خط پهلوی می‌بینیم که حکایت از آبادانی می‌کند و در مقابل آن خط پهلوی «نوجین» بمعنی «ضرب جدید یا تاریخ جدید» به چشم می‌خورد. این کلمه را تاکنون سکه شناسان خارجی «نا آک» یعنی بی
کلمه را تاکنون سکه شناسان خارجی «نا آک» یعنی بی عیب خوانده‌اند که اشتباه است. نام او روبروی چهره اوست. در متن پشت سکه اسپهبد، در سه حلقه، آتشکده یا آتشدان را می‌بینیم. که در دو سوی آن دو هیربد به آئین ایستاده‌اند، در بالا، پائین و طرفین حاشیه ماه و ستاره جلوه گری می‌کنند و در فواصل بین آن‌ها سه نقطه را مثلث وار مشاهد ه می‌کنیم. سال ضرب سکه در سمت چپ متن دیده می‌شود که بتاریخ یزدگردی جدید یا طبرستانی است که مبدأ آن از سال کشته شدن یزدگرد است. محل ضرب سکه نیز تپورستان ذکر شده‌است و نظر به اینکه پایتخت او
نیز تپورستان ذکر شده‌است و نظر به اینکه پایتخت او ساری بوده‌است، جای دقیق ضرب باید همان ساری باشد. فرخان سکه‌هایی مشابه دوران ساسانی ضرب نمود، تنها تفاوت این سکه‌ها با سکه‌های آخرین شاهان ساسانیان، اندازه و تاریخشان است. چنانچه درهم تبری از درهم ساسانی کوچک‌تر بوده‌است. در تصویرِ روی سکه، فرخان بزرگ به سوی راست نگریسته، تاجی ساسانی با دو پر شاهین در میان ماه و ستاره‌ها بر سر دارد، گوشواری بر گوشش است، طوق مرواریدی بر گردن آویخته و روی شانه‌اش ماه و ستاره و شرابه دیده می‌شوند. پشت سر او عبارت «آرمان افزود»
شرابه دیده می‌شوند. پشت سر او عبارت «آرمان افزود» نوشته شده و روبرویش، نامش را نگاشته‌اند، همچنین کلمات «اپد» و «نوجین» به معانی «آبادانی مرز و بوم» و «ضرب نو یا تاریخ نو» در این سکه دیده می‌شوند.
هشتمین روز هفته نام تنها فیلم حسین رجاییان است. این فیلم را پس از مراجعت به ایران در سال ۱۳۵۲ ساخت. فیلم نامه این فیلم را حسین رجاییان و مهرداد کاشانی نوشتند. او در زمان اقامتش در ایالت کالیفرنیا در شهر لوس آنجلس با فرزانه تاییدی (بازیگر) آشنا شد. او فرزانه را برای ایفای نقش اول فیلم خود به ایران دعوت کرد. فرزانه تاییدی برای اولین بار حضور در سینما را با "هشتمین روز هفته" تجربه کرد و به خاطر بازی در این فیلم جایزه سپاس بهترین بازیگر زن در سال ۱۳۵۲ را از آن خود کرد. خلاصه داستان. لیلی (فرزانه تاییدی)،
آن خود کرد. خلاصه داستان. لیلی (فرزانه تاییدی)، دانشجوی دانشکدهٔ پزشکی است، یک شب هنگامی که در حال مراجعت به منزل است در تاریکی شب در کوچه‌ای خلوت، به او تجاوز می‌شود. دوستش علی (علی شاه یلانی) از رفتار لیلی متوجه وضع او می‌شود. تا اینکه جوان متجاوز با او تلفنی تماس می‌گیرد و اظهار ندامت می‌کند. علی که با گوشی دیگر به صحبت‌های آن دو گوش کرده به فکر چاره می‌افتد. در جشن عروسی علی و سیما (ژاله سام) داریوش (محسن سهرابی)، جوان متجاوز، با علی تماس می‌گیرد و اعلام می‌کند که حاضر است با لیلی ازدواج کند. علی و
می‌کند که حاضر است با لیلی ازدواج کند. علی و سیما به ماه عسل می‌روند و داریوش با لیلی تماس می‌گیرد و حقیقت را برای او روشن می‌کند. لیلی از دست او به رامسر می گریزد و داریوش او را می یابد و با اظهار ندامت از نو ماجرا را برای لیلی شرح می دهد و با درخواست ازدواج لیلی را با خود همراه می‌کند.
ویلدان پلین کاراهان (؛ زادهٔ ) بازیگر زن ترک است. فعالیت‌ها. او ابتدا با شرکت در تبلیغات‌های تلویزیونی و بعدها با بازی در سریال "Kavak Yelleri" که با اسلی انور همبازی شده بود، در نقش "آصلی زیبک"، خود را به شهرت رساند. او در سال ۲۰۱۲ با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی حریم سلطان جایگاه خود در سینما و تلویزیون را تثبیت کرد. او در سریال رهایی نیز نقش اصلی را داشت. زندگی شخصی. کاراهان با یک مربی بدن‌سازی به نام "اردینج بکیراوغلو" ازدواج کرد. او سال ۲۰۱۳ از "بکیراوغلو" جداشد و سال ۲۰۱۴ با "بدری گونتای" ازدواج کرد او
جداشد و سال ۲۰۱۴ با "بدری گونتای" ازدواج کرد او دو فرزند از "بدری گونتای" دارد.
ژائو کوآنگ یین یا امپراتور تائی زو مؤسس دودمان سونگ شمالی بود که از ۹۶۰ تا۹۷۶ میلادی سلطنت کرد. او کار وحدت چین را آغاز کرد؛ برنامه ای بزرگ که برادر و جانشینش ، امپراتور تائی زونگ ، آن را به پایان رساند. اقدامات. تائی زو در ابتدا بر حکومت های جنوبی چین غلبه کرد. سپس به جنگ با دولت های شمالی پرداخت. پیروزی مقتدرانه او در نبرد گائوپینگ علیه هان شمالی و لیائو ، فرمانروایی بر بخش بزرگی از چین را برای او به ارمغان آورد.
سوکار یا شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان شرکت دولتی نفت و گاز جمهوری آذربایجان است، که بزرگ‌ترین شرکت این کشور به‌شمار می‌آید. این شرکت تولید نفت خام و گاز طبیعی را در جمهوری آذربایجان برعهده دارد. سوکار مالک ۲ پالایشگاه نفت در این کشور می‌باشد. این شرکت وظیفه نظارت بر کنسرسیوم بین‌المللی که در حال توسعه میدان‌های نفت و گاز و اجرای پروژه‌های نفت و گاز در جمهوری آذربایجان می‌باشد را نیز برعهده دارد. شرکت سوکار از نظر میزان درآمدهای سالیانه در رتبه ۶۸ از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان قرار دارد. دفتر مرکزی شرکت
شرکت‌های جهان قرار دارد. دفتر مرکزی شرکت سوکار در شهر باکو مستقر می‌باشد. فعالیت‌ها. فعالیت‌های شرکت نفت آذربایجان در اکتشاف نفت و بهره‌برداری از میدان‌های نفت و گاز، واقع در مناطق خشکی و دریایی جمهوری آذربایجان، همچنین؛ انتقال، فرآورش، پالایش و فروش نفت، گاز و میعانات گازی می‌باشد. تعداد کارکنان این شرکت، بین ۵۸٬۹۴۵ تا ۷۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. جمهوری آذربایجان دارای ۵۷ میدان نفتی می‌باشد، که ۱۸ میدان آن در مناطق دریایی قرار دارد، که همه این میدان‌ها در بخش آذربایجانی دریای مازندران واقع شده‌است. در سال
آذربایجانی دریای مازندران واقع شده‌است. در سال ۲۰۰۶ شرکت نفت آذربایجان تولیدی معادل ۷٫۸۴ میلیون تُن نفت و ۴٫۳۴ میلیارد متر مکعب گاز در سال داشته‌است. در ژانویه ۲۰۰۹ پالایشگاه‌های تحت مدیریت سوکار، دارای ظرفیت پالایش نفتی برابر ۳۳۹٬۰۰۰ بشکه در روز بوده‌است. شرکت‌های تابعه. پیش‌تر دفتر مرکزی شرکت سوکار در مرکز شهر باکو، در یک ساختمان سه طبقه که به سبک رنسانس فرانسه ساخته شده‌است، قرار داشت اما اکنون در برج سوکار قرار دارد. دفاتر نمایندگی‌های شرکت سوکار در شهرهای بخارست، فرانکفورت، ژنو، لندن، استانبول، وین،
بخارست، فرانکفورت، ژنو، لندن، استانبول، وین، آستانه و تهران واقع شده‌است. شرکت سوکار مالک پالایشگاه استار ترکیه است و بخشی از سهام یک پالایشگاه در سوییس را خریده‌است و در حال ساخت یک مجتمع پتروشیمی در رومانی برای تأمین کشورهای اروپایی می‌باشد. دفاتر اتریش و آلمان شرکت سوکار نیز، وظیفه انتقال هیدروکربن از آذربایجان به اروپا را برعهده دارد. مدیریت. در ماه ژانویه سال ۲۰۰۶ رئیس سابق پالایشگاه نفت باکو و عضو پارلمان آذربایجان، رووناگ عبدالله‌یف، به عنوان مدیرعامل شرکت نفت آذربایجان منصوب شد. او جایگزین ناتیگ
شرکت نفت آذربایجان منصوب شد. او جایگزین ناتیگ علی‌اف، شده بود، که اندکی قبل به‌عنوان وزیر صنایع و انرژی جمهوری آذربایجان منصوب شده بود. شرکت عملیات بین‌المللی سوکار. شرکت عملیات بین‌المللی سوکار، کنسرسیومی است از ۱۰ شرکت بزرگ نفتی، که قراردادی را در جهت استخراج نفت خام میان پیمانکاران و دولت جمهوری آذربایجان به امضاء می‌رسانند. تبلیغات. این شرکت اسپانسر پانزدهمین دوره جام ملت‌های اروپا، یورو ۲۰۱۶ می‌باشد.
کلینیک مثلثی نوعی درمانگاه است که توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران راه اندازی شده و برای آموزش، مشاوره، پیشگیری پزشکی و درمان در سه محور زیر فعالیت می‌کند: خدمات این کلینیک‌ها به صورت رایگان و بدون دریافت هزینه‌است و در صورت تمایل مراجعه کننده، خدمات دهی به صورت هویت مخفی یا ناشناس انجام می‌شود؛ بنابراین بیماران و مراجعه کنندگان برای دادن آزمایش و بهره‌گیری از مشاوره نیازی به معرفی خود نداشته و مجبور به افشای نام و هویت خود نیستند. تاریخچه. به گفتهٔ مینو محرز، متخصص بیماری‌های عفونی، «اولین
گفتهٔ مینو محرز، متخصص بیماری‌های عفونی، «اولین کلینیک مثلثی در کرمانشاه تأسیس شد که بعدها بهترین مرکز مشاوره شناخته شد. بیماران به مکان‌هایی احتیاج دارند که پاسخگوی آنها باشد. کلینیک‌ها ابتدا در سه نقطهٔ کشور تأسیس شدند، به همین علت به آنها کلینیک‌های مثلثی گفته می‌شد. درحال حاضر این کلینیک‌ها در اکثر نقاط کشور تأسیس شده‌اند. پزشکانی که در این کلینیک‌ها فعالیت می‌کنند بیماران را معاینه می‌کنند و کارهای اولیه مانند واکسیناسیون و آزمایش‌های تشخیصی را برای آنان انجام می‌دهند. همچنین به آنها مشاوره می‌دهند.»
انجام می‌دهند. همچنین به آنها مشاوره می‌دهند.» کامیار و آرش علایی دو برادر پزشک ایرانی، از بنیان‌گذاران کلینیک‌های مثلثی برای درمان ایدز و اعتیاد در ایران هستند. به گفتهٔ آرش علایی، «طبق برنامه کشوری ایدز، خدمات بهداشتی-درمانی برای کنترل بیماری در ایران، رایگان است و حق بیمار است که از آنها بهره‌مند شود، کلینیک‌های مثلثی هم قسمتی از همین مراکز خدماتی هستند که برای اولین بار در استان کرمانشاه راه اندازی شدند و پس از آنکه از سوی سازمان جهانی بهداشت به‌عنوان بهترین الگوی عملیاتی شناخته شد، توسط وزارت بهداشت
بهترین الگوی عملیاتی شناخته شد، توسط وزارت بهداشت در سراسر کشور، به وسیله معاونت‌های بهداشتی دانشگاه‌ها به آن پرداخته شد که در حال حاضر این کلینیک‌ها در بسیاری از شهرها و استان‌ها وجود دارند.» کلینیک‌های مثلثی در زندانها و مراکز مراقبت پس از خروج از زندانیانی که سابقهٔ رفتارهای پرخطر همچون، اعتیاد تزریقی، خالکوبی و رفتار جنسی پر خطر دارند، آزمایش ایدز گرفته و آگاهی‌رسانی دربارهٔ زندگی با بیماری به آنها انجام شود. در آذر ۱۳۹۰، مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان‌ها تعداد کلینیکهای مثلثی در ایران را ۱۲۸ مرکز
تعداد کلینیکهای مثلثی در ایران را ۱۲۸ مرکز عنوان کرد.
خان‌نشین جغتای، که با نام اُلوس جغتای نیز شناخته می‌شود، خان‌نشینی مغولی و سپس ترک‌تبار بود که شامل سرزمین‌های تحت فرمانروایی جغتای خان، پسر دوم چنگیز خان، و نوادگان و جانشینانش می‌شد. این خان‌نشینی در اوج خود در اواخر قرن سیزدهم، از رود آمو در جنوب دریای آرال تا رشته‌کوه آلتای در مرز مغولستان و چین امروزی امتداد داشت و تقریباً با منطقه‌ای که زمانی توسط قراختایی‌ها (دودمان لیائوی غربی) اداره می‌شد، مطابقت دارد. مورخان از این منطقه با عنوان جته نیز یاد کرده‌اند. در ابتدا، حاکمان خان‌نشین جغتای حاکمیت خان
در ابتدا، حاکمان خان‌نشین جغتای حاکمیت خان بزرگ را به عنوان حاکمیتی برتر رسمیت می‌شناختند،[۱۵] اما در زمان سلطنت قوبلای خان، غیاث‌الدین براق دیگر از دستورات خان مغول اطاعت نمی‌کرد. از سال ۱۳۶۳ میلادی، جغتایی‌ها به تدریج ماوراءالنهر را به تیموریان واگذار کردند. بغلم روی آنها کاهش یافت و به سرزمین مغولستان معروف شد که تا اواخر قرن پانزدهم دوام داشت و در آن زمان به خان‌نشین یارقند و خان‌نشین تورپان تقسیم شد. در سال ۱۶۸۰ میلادی، سرزمین‌های باقی‌مانده جغتای استقلال خود را به خان‌نشین جونغار از دست دادند.