payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشگاه فوتبال ویکوم واندررز یک باشگاه فوتبال در شهر های ویکام، کشور انگلستان است که در سال ۱۸۸۷ میلادی تأسیس شده‌است. این تیم در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۰ در استادیوم ومبلی، پس از شکست دادن باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد با نتیجه ۲-۱ در فینال پلی آف ”لیگ یک فوتبال انگلستان” انگلستان، برای نخستین بار در تاریخ خود به لیگ ”چمپیونشیپ” برای فصل ۲۰۲۰- ۲۱ صعود نمود. رایان تفضلی هم اکنون در این تیم بازی میکند.
بریجتون شهری در ایالت مین کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۲۱۰ نفر بوده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
بتزدا شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۰٬۸۵۸ نفر بوده‌است. بتزدا به عنوان یک جامعه ثبت نشده، هیچ مرز رسمی ندارد. اداره سرشماری ایالات متحده یک مکان تعیین شده سرشماری به نام بتسدا را تعریف می‌کند که مرکز آن در ۳۸ درجه و ۵۹ دقیقه شمالی ۷۷ درجه و ۷ دقیقه غربی واقع شده‌است، در حالی که سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده بتسدا را به عنوان منطقه ای تعریف کرده‌است که مرکز آن در ۳۸ درجه و ۵۸ دقیقه و ۵۰ دقیقه است. ″N 77°۶'۲″W، کمی متفاوت با تعریف اداره سرشماری.
″N 77°۶'۲″W، کمی متفاوت با تعریف اداره سرشماری. تعاریف دیگر توسط منطقه برنامه‌ریزی شهری بتسدا، خدمات پستی ایالات متحده (که بتزدا را شامل کدهای پستی ۲۰۸۱۰، ۲۰۸۱۱، ۲۰۸۱۳، ۲۰۸۱۴، ۲۰۸۱۵، ۲۰۸۱۶، و ۲۰۸۱۷ تعریف می‌کند) و سایر سازمان‌ها استفاده می‌شود. بر اساس سرشماری ۲۰۲۰ ایالات متحده، جمعیت این جامعه ۶۸۰۵۶ نفر بود. مقر مؤسسه ملی سلامت و همچنین مرکز پزشکی والتر رید در بتزدا قرار دارند. تاریخ. بتزدا در منطقه ای قرار دارد که در زمان استعمار اروپا توسط قبایل Piscataway و Nacotchtank پر جمعیت بود. هنری فلیت، تاجر خز،
و Nacotchtank پر جمعیت بود. هنری فلیت، تاجر خز، اولین اروپایی بود که از این منطقه دیدن کرد و با عبور از رودخانه پوتوماک به آن رسید. او از سال ۱۶۲۳ تا ۱۶۲۷ با قبیله پیسکاتاوی، چه به عنوان مهمان و چه به عنوان زندانی ماند (روایت‌های تاریخی متفاوت است). ناوگان سرانجام بودجه ای را برای سفر دیگری به منطقه تأمین کرد و بعداً حقوق مالکیت ۲۰۰۰ هکتاری در مستعمره نوپا به او اعطا شد و به عضویت مجلس استعماری مریلند درآمد.[۳] حملات از Senecas و Susquehannock منجر به ایجاد بخش مریلند رنجرز در ۱۶۹۴ برای گشت زنی در مرز.
بخش مریلند رنجرز در ۱۶۹۴ برای گشت زنی در مرز. بیشتر مهاجران در مریلند مستعمره، کشاورزان مستأجر بودند که اجاره بهای خود را با تنباکو می‌پرداختند، و مستعمره نشینان در جستجوی زمین‌های حاصلخیز به گسترش مناطق دورتر شمال ادامه دادند. هنری دارنال (۱۶۴۵–۱۷۱۱) در سال ۱۶۹۴ منطقه ای به مساحت ۷۱۰ هکتار (۲۹۰ هکتار) را مورد بررسی قرار داد که اولین اعطای زمین در بتسدا بود. کشاورزی تنباکو روش اولیه زندگی در بتسدا در طول دهه ۱۷۰۰ بود. این شهر در طول جنگ انقلابی از دیدن اقدامات خودداری کرد، اگرچه به منطقه ای برای نیروی
اقدامات خودداری کرد، اگرچه به منطقه ای برای نیروی دریایی تازه تأسیس قاره تبدیل شد. تأسیس واشینگتن دی سی در سال ۱۷۹۰ شهرستان مونتگومری را از مرکز اقتصادی خود در جورج تاون محروم کرد، اگرچه این رویداد تأثیر کمی بر کشاورزان کوچک در سراسر بتسدا داشت. بین سال‌های ۱۸۰۵ و ۱۸۲۱، بتسدا پس از توسعه واشینگتن و راک‌ویل، که تنباکو و سایر محصولات را بین جورج‌تاون و راک‌ویل و شمال به فردریک حمل می‌کرد، تبدیل به یک ایستگاه راه روستایی شد. در سال ۱۸۶۲، یک سکونتگاه کوچک در اطراف یک فروشگاه و عوارضی در امتداد راهپیمایی که به
یک فروشگاه و عوارضی در امتداد راهپیمایی که به نام «فروشگاه دارسی» شناخته می‌شد، به نام ویلیام ای. دارسی، مالک فروشگاه، شکل گرفت. این شهرک در سال ۱۸۷۱ توسط رئیس پست رابرت فرانک به نام خانه ملاقات بتسدا، یک کلیسای پروتستانی که در سال ۱۸۲۰ ساخته شد، تغییر نام داد. این کلیسا در سال ۱۸۴۹ در آتش سوخت و در همان سال در حدود ۱۰۰ یارد (۹۱ متر) جنوب بازسازی شد و مکان سابق آن به قبرستان تبدیل شد. از خانه ملاقات بتسدا. بتسدا در قرن نوزدهم فراتر از یک روستای چهارراه کوچک توسعه پیدا نکرد. آن زمان شامل آهنگری، کلیسا و
توسعه پیدا نکرد. آن زمان شامل آهنگری، کلیسا و مدرسه و چند خانه و مغازه بود. در سال ۱۸۵۲، رئیس کل پست یک اداره پست در بتسدا تأسیس کرد و کشیش A. R. Smith را اولین رئیس پست آن منصوب کرد. یک خط تراموا در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد و در اوایل دهه ۱۹۰۰ حومه نشینی افزایش یافت و بتسدا شروع به افزایش جمعیت کرد. جوامعی که در نزدیکی خطوط راه‌آهن قرار داشتند در طول قرن نوزدهم سریع‌ترین رشد را داشتند، اما تولید انبوه خودرو به این وابستگی پایان داد و برنامه‌ریزان بتزدا با در نظر گرفتن انقلاب حمل‌ونقل، جامعه را رشد دادند. این
گرفتن انقلاب حمل‌ونقل، جامعه را رشد دادند. این شامل تبدیل شدن به یک نقطه توقف کلیدی برای راه‌آهن B&amp;O در خط شعبه جورج تاون آنها بود که در حدود سال ۱۹۱۰ تکمیل شد و از سیلور اسپرینگ تا جورج تاون ادامه داشت و در راه از بتسدا می‌گذشت. این شعبه دارای یک حیاط ذخیره‌سازی و کناره‌های متعددی بود که در اوایل قرن بیستم به صنایع در بتسدا خدمت می‌کرد. جانشین B&amp;O CSX خدمات قطار را در این خط در سال ۱۹۸۵ متوقف کرد، بنابراین شهرستان آن را به مسیری در حرکت ریل به مسیر تبدیل کرد. مسیرها در سال ۱۹۹۴ حذف شدند و قسمت اول
تبدیل کرد. مسیرها در سال ۱۹۹۴ حذف شدند و قسمت اول مسیر در سال ۱۹۹۸ افتتاح شد. این مسیر به پرمصرف‌ترین مسیر راه‌آهن در ایالات متحده تبدیل شده‌است که به‌طور متوسط بیش از یک میلیون کاربر در سال دارد. بخش‌های فرعی در اواخر قرن نوزدهم در زمین‌های کشاورزی قدیمی ظاهر شدند و به محله‌های Drummond, Woodmont, Edgemoor و Battery Park تبدیل شدند. دورتر از شمال، چند مرد ثروتمند راویل پایک را به خاطر عمارت‌هایش معروف کردند. اینها شامل برینارد دبلیو پارکر ("سدارکرافت"، ۱۸۹۲)، جیمز اویستر ("استراثمور"، ۱۸۹۹)، جورج ای.
۱۸۹۲)، جیمز اویستر ("استراثمور"، ۱۸۹۹)، جورج ای. همیلتون ("خانه همیلتون"، ۱۹۰۴؛ اکنون مدرسه استون ریج)، لوک آی ویلسون ("درخت") تاپس»، ۱۹۲۶)، گیلبرت هوی گروسونور («آکرهای وحشی»، ۱۹۲۸–۲۹)، و جورج فریلند پیتر («خانه سنگی»، ۱۹۳۰). در سال ۱۹۳۰، عمارت پیشگام دکتر آرمیستد پیتر "Winona" (1873) به کلوپ باشگاه وودمونت کانتری در زمینی تبدیل شد که اکنون بخشی از پردیس مؤسسه ملی بهداشت (NIH) است. عمارت مرل تورپ "Pook's Hill" (1927، تخریب ۱۹۴۸) در طول جنگ جهانی دوم به خانه تبعیدی خانواده سلطنتی نروژ تبدیل شد.
کالیج پارک شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰٬۴۱۳ نفر بوده‌است. کالج پارک در شهرستان پرینس جورج، مریلند واقع شده است. این شهر همچنین بخشی از منطقه شهری واشنگتن است و تمام محله های آن به جز کامدن و سانی ساید در داخل کمربند پایتخت قرار دارند. از شمال با بلتس‌ویل، از شرق با گرین‌بلت و ارتفاعات بروین، از جنوب با پارک ریوردیل و پارک دانشگاه، و از غرب با هایتس‌ویل و آدلفی همسایه است.
دروود شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۸۱ نفر بوده‌است. نام این منطقه به دلیل وجود تعداد زیادی گله آهو از واژه Deer (به معنای آهو) گرفته شده است.
چساپیک رنچ استیتس-درام پوینت شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۷۳۱ نفر بوده‌است.
فرت مید شهری در شهرستان آنا آروندل ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۳۲۷ نفر بوده‌است.
گلن برنی شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۷٬۶۳۹ نفر بوده‌است.
رالف گوستاو دارندورف یا بارون دارندورف، دارای رتبه امپراتوری بریتانیا و عضو آکادمی بریتانیا (۱ مه ۱۹۲۹ – ۱۷ ژوئن ۲۰۰۹) جامعه‌شناس، فیلسوف، دانشمند علوم سیاسی و سیاستمدار لیبرال آلمانی-انگلیسی بود. در دوره سیاستمداری اش به عنوان عضو پارلمان آلمان، کمیسر اروپا در تجارت، کمیسر اروپا در تحقیق، نوآوری و علوم و عضو مجلس اعیان بریتانیا به فعال بوده‌است. از ۱۹۹۳ پس از دریافت نشان سلطنتی پادشاهی متحده در آنجا با عنوان لرد دارندورف شناخته می‌شود. دارندورف یکی از متخصصین پیشگام در طبقه‌بندی جوامع مدرن بود و به عنوان
پیشگام در طبقه‌بندی جوامع مدرن بود و به عنوان یکی از تاثیرگذارترین متفکرین زمان توصیف شده‌است. طبقات اجتماعی و نزاع‌های طبقاتی در جامعه صنعتی. از موثرترین کارهای دارندورف دربارهٔ نابرابری اجتماعی، "طبقات اجتماعی و نزاع‌های طبقاتی در جامعه صنعتی" است که در ۱۹۵۹ انتشار یافته‌است. این کتاب نخستین شرح مفصل وی از مسئله نابرابری در جوامع مدرن یا پسااستعماری است. جان کلام دارندورف این است که نه کارکردگرایی ساختاری و نه مارکسیسم هیچ‌کدام به تنهایی، نمی‌توانند چشم‌انداز روشن و قابل قبولی از جامعه پیشرفته ارائه
روشن و قابل قبولی از جامعه پیشرفته ارائه دهند. وی مدعی است که کارکردگرایی ساختاری توجه بسیار کمی به مسئله نزاع طبقاتی دارد و مارکس هم طبقات اش را بسیار بی دقت و در زمینه خاص تاریخی تعریف نموده‌است.
میدلبورگ شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۰ نفر بوده‌است.
ولنی شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳٬۸۴۴ نفر بوده است.
شاطر داوود با نام اصلی سید داوود روغنی (۱۳۰۱ در محله نفرآباد شهرری—خرداد ۱۳۵۷)، یکی از شاطرهای معروف شهر ری بود و یکی از نخستین کتاب‌ها را دربارهٔ نان سنگک با نام «مجموعه معارف و فرهنگ نانوایی سنگکی و نان سنگک» در سال ۱۳۵۶ نوشت. پدر داوود با نام سید محمود نیز نانوا بود اما پدر و مادر داوود هر دو تا سن یک سالگی وی درگذشتند. او تنها پسر از بین ۷ برادر بود که حرفه نانوایی را ادامه داد. او تا کلاس ششم ابتدایی درس خواند و از سن ۱۸ سالگی که شاطری وی تأیید شد تا پایان عمر به این کار پرداخت. شاطر داوود برای نوشتن
عمر به این کار پرداخت. شاطر داوود برای نوشتن «مجموعه معارف و فرهنگ نانوایی سنگکی و نان سنگک» مدتی به پژوهش پرداخت و ابتدا قرار بود این کتاب را مرکز مردم‌شناسی وزارت فرهنگ و هنر چاپ کند اما مرگ شاطر داوود در خرداد ۵۷ سبب توقف جریان چاپ کتاب شد. این کتاب در سال ۱۳۸۵ با پی‌گیری جواد صفی‌نژاد و همکاری انتشارات اختران چاپ شد.
سیلور هیل شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۹۵۰ نفر بوده‌ است.
سیلور اسپرینگ شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۲۰ میلادی، ۸۱۰۱۵ نفر بوده‌است. ساختمانِ مرکزیِ سازمان غذا و دارو آمریکا در این شهر واقع است.
اسوانتون شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۸ نفر بوده است.
والکرسویل شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۸۰۰ نفر بوده است.
واشینگتن گرووو شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۵۵ نفر بوده‌است.
انسفالوپاتی یک اختلال عملکرد یا بیماری مغز است.&lt;ref name="urleMedicine/Stedman Medical Dictionary Lookup!"&gt;&lt;/ref&gt; در پزشکی نوین، انسفالوپاتی یه یک بیماری خاص گفته نمی‌شود، بلکه یک نشانگان یا سندروم همراه با اختلال کلی در کارکرد مغزی است. این نشانگان می‌تواند در اثر عواملی با ریشه ارگانیک و آلی یا ناارگانیک باشد. برخی منابع تمامی بیماری‌های غیرقابل برگشت را انسفالوپاتی می‌نامند و برخی دیگر انواع قابل برگشت را در زیرگروه جای می‌دهند. اما در پزشکی همه آن‌ها انسفالوپاتی در نظر گرفته می‌شوند. برای
همه آن‌ها انسفالوپاتی در نظر گرفته می‌شوند. برای نمونه بیماری پریون و رنجوری‌های مغزی اسفنجی همواره کشنده در نظر گرفته شده اما سایر انسفالوپاتی‌های ناشی از سموم، تغذیه و غیره زیردسته قابل برگشت جای می‌گیرند. انواع. مهمترین انواع انسفالوپاتی شامل: نشانه‌ها. ویژگی انسفالوپاتی حالت ذهنی تغییر یافته‌است. بسته به نوع و شدت انسفالوپاتی علائم عصبی٬از دست دادن عملکردهای شناختی، تغییر خفیف شخصیتی، ناتوانی در تمرکز، بی حالی، و افسردگی آگاهانه شایع هستند. دیگر علائم ممکن است شامل مایوکلونوس یا کشش غیرارادی یک عضله یا
است شامل مایوکلونوس یا کشش غیرارادی یک عضله یا گروهی از عضلات، آستریکسی (از دست دادن ناگهانی تون عضلات)، نیستاگموس (حرکات غیرارادی و سریع چشم)، لرزش، تشنج و اختلالات تنفسی مانند تنفس شِین-استوکس (اپیلاسیون دوره‌ای و توقف دوره‌های جزر و مدی) باشند.
گاه‌شمار جنگ داخلی سوریه به توالی رخداد‌های جنگ داخلی سوریه از اوایل ۲۰۱۱ اشاره دارد. در ۱۵ مارس ۲۰۱۱ در شهر درعا در جنوب غرب سوریه، نیروهای امنیتی و اطلاعاتی چند دانش آموز ابتدایی که بر روی دیوار مدرسه به جرم «کشیدن نقاشی‌های ضدحکومتی با اسپری روی دیوار مدرسه» دستگیر و شکنجه کردند. پس از آن، برای اولین بار در تاریخ سوریه معترضان به خیابان‌ها آمدند و این آغاز اعتراضات بود. بعد از مدتی نیروهای امنیتی به دستور بشار اسد برای سرکوب مخالفان به سمت آنها شلیک و گاز اشک آور پرتاب کردند که باعث افزایش اعتراضات در
اشک آور پرتاب کردند که باعث افزایش اعتراضات در سراسر سوریه شد. بعد از چند ماه گروه های مختلفی علیه حکومت بشار اسد تشکیل شد که باعث شروع جنگ داخلی و چالشی برای خاورمیانه تبدیل شد. گفته می‌شود این اولین اعتراضات ضدحکومتی سوریه بود و چهار قربانی آن نیز اولین قربانیان قیامی بودند که به یک جنگ داخلی ویرانگر تبدیل شد. آغاز اعتراضات و شروع جنگ داخلی (۲۰۱۱–۲۰۱۲). ژانویه ۲۰۱۱: صدها هزار معترض در شهرهای مختلف سوریه نظیر دمشق، حماة، جبله، لاذقیه، درعا و حمص به‌مدت چندین ماه، در روزهای مختلف به‌ویژه روزهای جمعه (با
ماه، در روزهای مختلف به‌ویژه روزهای جمعه (با نام‌هایی مانند جمعه عزت، جمعه مقاومت، جمعه شهدا، جمعه مبارزه، جمعه آزادگان، جمعه آزادی، جمعه نگهبانان میهن، جمعه کودکان، جمعه عشایر، جمعه صالح العلی، جمعه عدم مشروعیت، جمعه ارحل، جمعه لا للحوار و جمعه سر فرود نمی‌آوریم جز در مقابل خدا)، علیه دولت بشار اسد دست به اعتراض و تظاهرات زدند و خواهان کناره‌ گیری او از قدرت شدند. تانک‌ها و نیروهای نظامی دولت بشار اسد در شهرهای مختلف سوریه نظیر دمشق، درعا و حمص مستقر شدند و معترضان را سرکوب کردند. معترضان به دخالت نیروهای
معترضان را سرکوب کردند. معترضان به دخالت نیروهای دولت ایران در مسائل امنیتی کشورشان نیز اعتراض داشتند. مارس ۲۰۱۱: در ۱۸ مارس، معترضان در دمشق و حلب خواستار اصلاحات دموکراتیک و آزادی زندانیان سیاسی شدند. در مقابل، نیروهای امنیتی به‌روی معترضان آتش گشودند. شاهدان عینی که با بی‌بی‌سی ورلد نیوز صحبت کرده بودند، گفتند که نیروهای دولتی شش نفر از معترضان را بازداشت کردند. لوئی الحسین نویسنده و تحلیلگر با اشاره به بهار عربی در آن زمان نوشت: «سوریه درحال حاضر با قیام خود، گویی بر روی نقشه کشورها در منطقه قرار
قیام خود، گویی بر روی نقشه کشورها در منطقه قرار دارد.» در ۲۰ مارس، معترضان مقر حزب بعث سوریه و ساختمان‌های دیگر را آتش زدند. در پی آن، درگیری‌ها جان ۷ افسر پلیس و ۱۵ معترض را گرفت. ده روز بعد، بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه، «توطئه‌کنندگان خارجی» را مسئول این تظاهرات دانست. تا ۲۸ مارس ۲۰۱۱ اعتراضات در درعا و سرکوب‌های نیروهای امنیتی ادامه یافت. دست‌کم ۶۰ نفر از معترضان زندانی شدند و اعتراضات به دیگر شهرهای سوریه نیز گسترش یافت. به تدریج برخی از مخالفان به مبارزهٔ مسلحانه روی آوردند. آوریل ۲۰۱۱: در ۷ آوریل،
مسلحانه روی آوردند. آوریل ۲۰۱۱: در ۷ آوریل، معترضان عمدتاً خواستار اصلاحات دموکراتیک، آزادی زندانیان سیاسی، افزایش آزادی، لغو قانون وضعیت اضطراری و پایان دادن به فساد بودند. پس از ۸ آوریل ۲۰۱۱، شعارهای تظاهرات به آرامی به‌سوی فراخوانی برای سرنگونی دولت اسد تغییر کرد. ژوئن ۲۰۱۱: در ۴ ژوئن، نیروهای مسلح سوریه در شهر جسرالشغور در استان ادلب عملیاتی را علیه مخالفان با نام «مبارزه با تروریست‌ها» آغاز کردند که در جریان آن شماری از معترضان و مخالفان کشته شدند. در ۶ ژوئن تلویزیون دولتی سوریه اعلام کرد که مخالفان
۶ ژوئن تلویزیون دولتی سوریه اعلام کرد که مخالفان مسلح در شهر جسرالشغور به نیروهای دولتی حمله کرده و ۲۰ پلیس را کشته‌اند. بنا بر گزارش‌های دولتی تا ساعات پایانی آن روز به بسیاری از ایستگاه‌های پلیس حمله و در مجموع ۱۲۰ پلیس کشته شدند. ژوئیه ۲۰۱۱: در ۲۹ ژوئیه، گروهی از مخالفان مسلح بشار اسد ارتش آزاد سوریه (FSA) را تشکیل دادند. این گروه قبل از آنکه سلفی‌ها، جهادی‌ها و تکفیری‌ها وارد صحنه شوند، اصلی‌ترین گروه مسلح مخالف بشار اسد محسوب می‌شد. اعضای ارتش آزاد سوریه را در ابتدا عمدتاً مقامات نظامی جدا شده از ارتش
را در ابتدا عمدتاً مقامات نظامی جدا شده از ارتش بشار اسد و همچنین افرادی با دیدگاه‌های ملی‌گرایانه و دموکراتیک تشکیل می‌دادند. اوت ۲۰۱۱: در ۱۸ اوت، باراک اوباما رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در واکنش به سرکوب‌های گسترده در سوریه از بشار اسد خواست تا استعفا دهد. او همچنین دستور داد تا تمام دارایی‌های دولت سوریه در آمریکا مسدود شود. سال ۲۰۱۲: افزایش درگیری‌ها میان مخالفان و هواداران بشار اسد، ورود اسلام‌گرایان به جنگ داخلی سوریه، خروج ارتش سوریه از مناطق کردنشین. ژانویه ۲۰۱۲: در ۲۳ ژانویه، گروه
از مناطق کردنشین. ژانویه ۲۰۱۲: در ۲۳ ژانویه، گروه اسلام‌گرای جبهه النصره به رهبری ابومحمد الجولانی شکل‌گیری خود را اعلام کرد پس از مدتی این گروه تبدیل به شاخه رسمی القاعده در سوریه می‌شود، کاخ سفید نیز در دسامبر ۲۰۱۲ جبهه نصرت را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داد. فوریه ۲۰۱۲: به گفته مخالفان در ۵ فوریه، بیش از ۷۲۰۰ نفر از معترضان سوری، توسط نیروهای نظامی و امنیتی دولت بشار اسد کشته شده‌اند و بین ۶۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ نفر از معترضان در این کشور دستگیرشده‌اند و ۱۲ هزار و ۴۰۰ نفر هم از سوریه گریخته‌اند، که این
۱۲ هزار و ۴۰۰ نفر هم از سوریه گریخته‌اند، که این اقدامات از سوی بان کی‌مون دبیرکل وقت سازمان ملل متحد محکوم شده‌است. مقامات سوریه در پاسخ به گزارش‌های سازمان ملل متحد دربارهٔ آمار کشته‌ها، این گزارش‌ها را بی اساس و غیرواقعی خوانده‌اند و اعلام کردند که ۲۰۰۰ نیروی امنیتی سوریه در شهرهای مختلف این کشور هدف تیراندازی گروه‌های تروریستی قرار گرفته و کشته شده‌اند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۲ و در واکنش به جنگ داخلی سوریه، بشار اسد همه‌پرسی پیش‌نویس قانون اساسی جدید این کشور را برگزار کرد. او اعلام کرد که بیش از ۸۹ درصد از
را برگزار کرد. او اعلام کرد که بیش از ۸۹ درصد از رأی دهندگان با این پیش‌نویس موافقت کرده‌اند. قانون اساسی جدید مدت زمامداری را برای هر رئیس‌جمهور به دو دورهٔ هفت ساله محدود و همچنین ماده ۸ را که اعلام می‌کرد حزب بعث رهبری دولت و جامعه را در دست دارد، حذف کرد. والری ایموس، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه در پی دیدار از منطقه بابا عمرو حمص در سوریه گفت بخش‌هایی از این شهر کاملاً ویران شده‌است. مارس ۲۰۱۲: در ۷ مارس مخالفان از کشته شدن ۳۹ تن در سراسر سوریه خبر دادند که به گفته آنها ۲۶ تن از
در سراسر سوریه خبر دادند که به گفته آنها ۲۶ تن از آنها در شهر حمص، ۶ تن در ادلب، ۳ نفر در درعا، ۲ نفر در حومه دمشق و ۲ نفر در حومه حلب کشته شده‌اند. در ۹ مارس با ادامه خشونت‌ها در شهرهای مختلف سوریه، کمیته هماهنگی محلی که از گروه‌های مخالف دولت سوریه‌است، اعلام کرده‌است که در این روز در شهرهای مختلف سوریه ۷۷ نفر کشته شده‌اند که از این تعداد، ۲۶ نفر در حمص، ۲۸ نفر در حلب، ۶ نفر در درعا، ۴ نفر در حماة، ۹ نفر در مناطق مختلف دمشق، دو نفر در لاذقیه و یک نفر در هریک از شهرهای حلب و بوکمال جان خود را از دست
در هریک از شهرهای حلب و بوکمال جان خود را از دست داده‌اند. در ۲۸ مارس، شبکه خبری الشام از حضور گسترده نیروهای امنیتی در اکثر خیابان‌ها و محله‌های منطقه القابون در دمشق پایتخت سوریه خبر داد. بنا بر این گزارش نیروهای امنیتی به‌شماری از منازل در نزدیکی مسجد الحسن یورش برده و جوانان حاضر در این منازل را دستگیر کردند. آوریل ۲۰۱۲: هیئت عمومی انقلاب سوریه در ۷ آوریل، شمار کشته شدگان در این روز به دست نیروهای دولتی این کشور در مناطق مختلف را، دستکم ۱۵۶ نفر اعلام کرد؛ که بیش از ۷۰ نفر از آن‌ها از شهر اللطامنه در
کرد؛ که بیش از ۷۰ نفر از آن‌ها از شهر اللطامنه در حومه حماه هستند. در این قتل‌عام سه خانواده به‌طور کامل کشته شدند و دیگران در اثر گلوله‌باران بی‌هدف شهر توسط خودروهای زرهی ارتش دولتی سوریه، جان خود را از دست داده‌اند. گزارش‌های منتشره از حمص هم از گلوله‌باران توپخانه‌ای شدید مناطق دیر بعلبه، جوره الشیاح و شماری دیگر از مناطق حکایت داشت. این گلوله‌باران که تصاویری از آن بر روی شبکه اینترنت پخش شد، ده‌ها کشته و زخمی در پی داشت. خبرگزاری رویترز به نقل از فعالان سوری گزارش داد که ۱۲ تن از کشته شدگان، خانواده
سوری گزارش داد که ۱۲ تن از کشته شدگان، خانواده یک افسر جدا شده از ارتش سوریه هستند. فیلم ویدئویی حاوی تصاویر این کشته‌شدگان در شبکه اینترنت منتشر شد. همچنین ده‌ها نفر در گلوله‌باران شهرهایی در حومه استان‌های حلب و ادلب، کشته شدند. بنا بر اعلام دیده‌بان حقوق بشر سوریه، نیروهای دولتی به شهر اریحا در استان ادلب یورش برده و ده‌ها منزل را به آتش کشیدند. شهر المیادین در حومه دیرالزور نیز شاهد یورش نیروهای دولتی و دستگیری ده‌ها تن از اهالی آن بود. مه ۲۰۱۲: در ۱۸ مه، هزاران نفر در شهر حلب، واقع در شمال سوریه، دست
هزاران نفر در شهر حلب، واقع در شمال سوریه، دست به تظاهرات زده‌اند. فعالان حقوق بشر در سوریه می‌گویند که این بزرگ‌ترین تظاهراتی است که از زمان آغاز شورش‌ها در سوریه برگزار شده‌است. گزارش شده‌است که همزمان تظاهراتی نیز در سایر نقاط سوریه برگزار شده‌است. این تظاهرات یک روز پس از آن صورت می‌گیرد که فعالان به منظور حمایت از دانشجویان حلب برای راهپیمایی فراخوان داده بودند. ناظران می‌گویند که جو ضد دولتی در این شهر با کشته شدن چند تن از دانشجویان به دست نیروهای امنیتی در اوایل ماه مه ۲۰۱۲ افزایش یافت. ویدیوهایی
در اوایل ماه مه ۲۰۱۲ افزایش یافت. ویدیوهایی که توسط فعالان در اینترنت منتشر شده‌است نشان می‌دهد که صدها نفر در نقاط مختلف حلب در راهپیمایی‌های ضد دولتی شرکت‌کرده‌اند. در ۲۱ مه، گروه نظارت بر حقوق بشر در سوریه که در بریتانیا مستقر است اعلام نمود که گلوله‌باران نیروهای امنیتی سوریه در استان حما واقع در غرب این کشور ۳۴ کشته و تعداد زیادی مجروح بر جای گذاشته‌است. این نهاد گفت که در میان کشته‌شدگان شهر صوران در مرکز این استان چند کودک نیز وجود دارند. رامی عبدالرحمان، رئیس این نهاد به خبرگزاری رویترز گفت:
عبدالرحمان، رئیس این نهاد به خبرگزاری رویترز گفت: «نیروهای ارتش ابتدا شهر را به گلوله بستند و سپس به شهر حمله کردند.» در ۲۵ مه، درگیری‌ها و خشونت‌های روز جمعه در سراسر سوریه، حداقل ۲۰ نفر کشته شدند. پس از نماز جمعه ۲۵ می ۲۰۱۲ ده‌ها هزار نفر در تظاهرات ضد دولتی در گوشه و کنار سوریه شرکت نمودند. روز بعد در ۲۶ مه، حداقل ۱۰۸ تن از جمله سیزده کودک در شهر حمص، به دست نیروهای ارتش این کشور کشته شده‌اند. این افراد از سازمان ملل و ناظرانش در سوریه خواسته‌اند تا اقدامات بیشتری برای دفاع از غیرنظامیان انجام دهند. در
بیشتری برای دفاع از غیرنظامیان انجام دهند. در تصاویر ویدئویی، اجساد کودکان پس از گلوله‌باران شهرک حولا دیده می‌شود. در گلوله‌باران شهرک حولا، نیروهای دولتی از تانک، خمپاره و سایر سلاح‌های سنگین استفاده کردند. مخالفان دولت سوریه می‌گویند کل اعضای خانواده‌ها در این حملات کشته شده و افرادی هم که نجات پیدا کردند، پس از آن که اسیر نیروهای دولتی شدند، کشته شدند. در واکنش به قتل ۱۰۸ تن از شهروندان سوریه، که به گفته ناظران سازمان ملل متحد توسط نیروهای دولتی بشار اسد صورت گرفت، آمریکا این اقدام را «وحشیانه» خواند و
صورت گرفت، آمریکا این اقدام را «وحشیانه» خواند و اتحادیه عرب نیز اعلام کرد نشستی اضطراری در این مورد برگزار کند. سازمان ملل متحد، بریتانیا و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس نیز بیانیه‌هایی در محکومیت این کشتار منتشر کردند. آلمان، فرانسه، ایتالیا، بریتانیا، کانادا و استرالیا در واکنش به ادامه کشتار شهروندان غیرنظامی، سفیران سوریه را اخراج کردند. ژوئیه ۲۰۱۲: در ۱۷ ژوئیه ارتش آزاد سوریه در نبردی دمشق را آغاز کرد. اگرچه در نهایت بشار اسد توانست کنترل بر دمشق را حفظ کند اما حومهٔ این شهر به‌ویژه منطقهٔ غوطه شرقی
کند اما حومهٔ این شهر به‌ویژه منطقهٔ غوطه شرقی به دست مخالفان افتاد. به این ترتیب این منطقهٔ سرسبز که پیش‌تر با باغ‌ها و تفریحگاه‌هایش، میزبان مردم در تعطیلات آخر هفته بود تحت بمباران شدید هواپیماهای دولتی و بارش خمپاره‌ها قرار گرفت و از اوایل سال ۲۰۱۳ میلادی نیز به محاصرهٔ کامل نیروهای ارتش سوریه درآمد؛ ولی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ درگیری‌ها به شهر حلب، دومین شهر بزرگ سوریه و از مراکز مهم تجاری این کشور گسترش یافت. سپتامبر ۲۰۱۲: در ماه سپتامبر، ارتش سوریه از مناطق کردنشین ازجمله؛ عامودا، عفرین، کوبانی، قامشلی
کردنشین ازجمله؛ عامودا، عفرین، کوبانی، قامشلی خارج شده بود. در نتیجه، یگان‌های مدافع خلق کنترل این مناطق را به دست گرفتند. دسامبر ۲۰۱۲: دولت اسلامی عراق و شام (داعش) اعلام موجودیت کرد؛ و از ماه آوریل ۲۰۱۳ فعالیت خود را گسترش داد. در ۷ دسامبر، شورشیان سوری موفق شدند کنترل اکثر مناطق دیرالزور را در دست بگیرند. سال ۲۰۱۳ (قدرت گرفتن مخالفان بشار اسد و ورود ایران و حزب‌الله). ژانویه ۲۰۱۳: در ۱۱ ژانویه، مخالفان بشار اسد به رهبری احرار الشام و جبهه النصره، موفق شدند تا پایگاه نظامی تَفِتناز را به تصرف نظامی خود
تا پایگاه نظامی تَفِتناز را به تصرف نظامی خود درآورند. فوریه ۲۰۱۳: مخالفان دولت بشار اسد در ۱۱ فوریه، پایگاه نظامی الجَراح را به تصرف نظامی خود درآورند. همچنین عمران الزعبی، وزیر اطلاع‌رسانی حکومت سوریه، تأیید کرد که در جریان سقوط پایگاه الجَراح، سه فروند هواپیمای جنگنده سالم ولی کارکرده از فرودگاه نظامی الجراح به دست داعش افتاده بود. مارس ۲۰۱۳: در ۷ مارس، مخالفان بشار اسد شامل نیروهای جبهه النصره، احرار الشام و لواء صقور الشام موفق به تصرف شهر رقه و دستگیری استاندار منصوب بشار اسد شدند. در ۱۹ مارس،
دستگیری استاندار منصوب بشار اسد شدند. در ۱۹ مارس، استفاده از گاز اعصاب سارین در بمباران شهر خان عسل در شمال‌غرب سوریه دست‌کم ۲۶ کشته بر جای گذاشت که حدود نیمی از قربانیانش سربازان دولتی بودند. تحقیقات سازمان ملل استفاده از گاز سارین در این منطقه را تأیید کرد؛ اما نتوانست تعیین کند که کدام طرف از آن استفاده کرده‌است. دولت سوریه و مخالفان دولت، یکدیگر را به استفاده از این گاز سمی متهم می‌کردند. در ۲۱ مارس، محمدسعید رمضان البوطی، امام جمعه مسجد اموی دمشق و بلندپایه‌ترین روحانی سنی سوریه، در مسجد ایمان در
بلندپایه‌ترین روحانی سنی سوریه، در مسجد ایمان در منطقه «مزرعه» در مرکز دمشق، طی یک حمله انتحاری کشته شد. وی در جریان جنگ داخلی سوریه به صورت علنی از بشار اسد که متعلق به اقلیت علویان است حمایت می‌کرد. آوریل ۲۰۱۳: در ۳۰ آوریل، سید حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله لبنان برای کمک به دولت بشار اسد وارد عمل شد. جمهوری اسلامی ایران نیز با کمک قاسم سلیمانی، بسیج سوریه (نیروهای دفاع ملی سوریه) را تشکیل و سازماندهی کرد و به متحد اصلی بشار اسد در منطقه تبدیل شد. ۵ ژوئن ۲۰۱۳: شهر استراتژیک قصیر در غرب سوریه در مرز لبنان،
شهر استراتژیک قصیر در غرب سوریه در مرز لبنان، پس از هجده ماه درگیری بار دیگر به کنترل دولت سوریه درآمد. نیروهای حزب‌الله، ارتش سوریه را در بازپس‌گیری این شهر همراهی کردند. اوت ۲۰۱۳: ۲۱ اوت، در حومهٔ دمشق در منطقهٔ تحت کنترل شورشیان، حملهٔ دیگری با گاز سارین و به مراتب مرگبارتر از حمله خان عسل روی داد که صدها کشته برجای گذاشت. کارشناسان سازمان ملل اعلام کردند که موشکهای زمین به زمین حامل گاز سارین در زمانی که مردم خواب بودند، مناطق مسکونی را هدف قرار داده‌اند. ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورها بشار اسد را