payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کهن‌دژ، روستایی در دهستان ناغان بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۱ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
جغدان، روستایی در دهستان ناغان از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.بافت جمعیتی آن هفت لنگ بختیاری است که از چندین ایل معظم بختیاری1.زراسوند(احمد خسروی)- 2.بهداروند(میلاسی)3.بابادی(راکی)4.چهرازی وطایفه مشایخ که اجدادنسبی آنها به اعراب عراقی وحجاز میرسد به گفته خودشان نوادگان سید صالح هستند و چندین فامیل دیگر که ایشان نیز بختیاری بوده و شالو میباشند و چندین فامیل که از روستاههای مجاور در جغدان ساکن شده اند می باشد اکثر اهالی با همدیگر رابطه خویشاوندی و فامبلی سببی و نسبی دارند. و در کنار
خویشاوندی و فامبلی سببی و نسبی دارند. و در کنار همدیگر در این بهشت زیبا روزگار میگذرانند محصولات کشاورزی روستا شامل؛ گردو بادام انگور گندم جو و ماهی قزل الا می باشد رودخانه خروشان سبزکوه که از سرشاخه های کارون است پایین دست روستا در دره ای زیبا جریان دارد که با کمی توجه و سرمایه گذاری میتواند در کنار شیلات های پرورش ماهی و جاذبه های کوه کلار همیشه استوار مکانی عالی برای گردشگری باشد جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۶ نفر (۱۵۹خانوار)
ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۶ نفر (۱۵۹خانوار) بوده‌است.
چهراز، روستایی در بخش ناغان از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۹ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
دم‌آب، روستایی در بخش ناغان (کیار) از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
چهارطاق، روستایی از توابع دهستان مشایخ بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
حیدرآباد یا عادل‌آباد، روستایی در دهستان ناغان، بخش ناغان، شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲۵ نفر (۱۴۹ خانوار) بوده‌است.
گوشه، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
مریک، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
عنوان‌ظاهری روستای سَرمُور رویگَر، روستایی واقع در استان چهار محال و بختیاری از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در کشور ایران است. معرفی و پیشینه. روستای سرمور روَر در دهستان دیناران قرار دارد بیشتر مردم سرمور از طایفه روگری ایل زراسوند می‌باشند و به گویش لری بختیاری صحبت می‌کنند. مور یک کلمه بختیاری به معنای چمن است و سر مور یعنی روی چمن وجه تسمیه روگر: نویسنده تاریخ شهر گهرو معتقد است روگر از دو واژه تشکیل شده است، یکی رو که مخفف همان کلمه روی به معنی بالا است و دیگری گر که به گویش بختیاری به صخره بزرگ گفته
و دیگری گر که به گویش بختیاری به صخره بزرگ گفته می‌شود، چون اکًثر روستاهای این منطقه در کرانه رود خروشان کارون ساخته شده‌اند و روی بلندی هستن به رو گر معروف شده است، و همچنین ایشان معتقدند: که این منطقه ابتدا روور بوده که روی سنگ قبرهای که حدود ۲۰۰ سال قدمت دارند بعد از نام متوفی پسوند رووری نوشته شده است که از دو واژه تشکیل شده است یکی رود و دیگری ورده به گویش بختیاری، که همان آورده است و رود مخفف رودخانه است چون زمانی که خلیل خان دورکی فرزند ابدال خان به این منطقه آمد با تعجب از او پرسیدن چگونه با این
این منطقه آمد با تعجب از او پرسیدن چگونه با این سرعت به اینجا آمدی گفت: رود آورده‌ام که این منطقه به رود آورده موسوم گردید و جهت سهولت در تلفظ بتدریج به روور تبدیل شده است. (منبع: مقاله اسکندر شهبازی گهرویی) جمعیت روستای سرمور با توجه به مهاجرت‌های این چند ساله کاهش چشمگیری داشته و امروز تقریباً۱۰۰۰نفر می‌باشد که پهنای هرم سنی جمعیت روستا به همانند کل کشور جمعیت جوان و جویای کار را نشان میدهدوبراساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۳ نفر (۱۸۸خانوار) بوده است. روستای سرمور در جنوب غربی استان
بوده است. روستای سرمور در جنوب غربی استان چهار محال وبختیاری واقع شده است و جزء بخش مرکزی شهرستان اردل محسوب می‌شود فاصله روستای سرمور با مرکز شهرستان حدود بیست کیلومتر می‌باشد و همچنین فاصله روستای سرمور تا مرکز استان چهارمحال و بختیاری حدود ۹۵ کیلومتر است. ۷۰ درصد بافت ساختمانی سرمور نوساز است. قدمت روستای سرمور حدود ۴۰۰ سال است که با توجه به آثار تاریخی باید بیش از این قدمت داشته باشد جوان‌های روستای سرمور استعداد وصف نشدنی در ورزش فوتبال دارند که متأسفانه مثل مابقی استعدادهای استان حتی کشور نابود
مثل مابقی استعدادهای استان حتی کشور نابود می‌شود زمینی به متراژ ۹۰۰۰متر به تربیت بدنی واگذاری شده که هیچ اقدامی توسط تربیت بدنی برای ساخت مجموعه‌ای ورزشی در این روستا نشده است. روستای سرمور در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ تیم فوتبال مطرحی به نام سرمور جوان (ظفر) به سرپرستی و مدیریت ایرج ظفری در سطح اول استان داشت که متأسفانه به دلایل مالی ادامه فعالتش متوقف شد روستای سرمور علاوه بر ورزش در آموزش هم استعداد بی نظیری در منطقه دارد روستای سرمور در حاشیه رشته کوهی زاگرس و در پایکوهی کوه مغول کشته واقع شده است. روایت شده که
پایکوهی کوه مغول کشته واقع شده است. روایت شده که در کوه مغول کشته سرمور جلوی هجوم لشکر مغول گرفته شد و همین دلیل نامگذاریش بود متأسفانه به دلیل برداشت بی‌رویه از جنگل‌های روستا در سال‌های پیش روستا فاقد جنگل است. آثار دیدنی و تاریخی: کِفت مغول کشته در جاده ورودی سرمور بسمت چهاربنیچه و کل منطقه دیناران مانند دژی بسیار محکم واقع شده است. و در امتداد گردنه مغول کشته تا دشت دیناران و غربی‌ترین آن به پر از جاذبه‌های باستانی از جمله پیکر تراش‌های زیبا همچون عقاب و.. ، بَردگوری‌های بسیار زیاد، حکاکی‌های جالب توجه
، بَردگوری‌های بسیار زیاد، حکاکی‌های جالب توجه و… بَردگوری‌های بسیار که در فروردین سال ۱۳۸۲ با شماره ۸۱۸۹ به ثبت ملی رسید روستای سرمور در سر راه گذرگاه تاریخی دزپارت هخامنشیان بوده است. رشته قنات‌های بسیار باستانی در سرمور وجود دارد (لوله‌های انتقال آب سفالی مدفون بسیار قدیمی در جنوب سرمور بسیار جذابند) سنگ‌فرشی مدفون همچون راه شاهی با عرض بسیار با طرح‌های موزاییکی منقش به اشکال گوناگون (کشف شده در جنوب غرب سرمور و بالای مرغزار و زمین چمن طبیعی فوتبال واقع در باغ حسین آقا ظفری) که اطراف آن پر است از اشیای
در باغ حسین آقا ظفری) که اطراف آن پر است از اشیای مفرقی بخصوص اشیایی جنگی مانند سر نیزه، خنجر، شمشیر و نقره‌های پودر شده، انواع ظرفهای‌های سفال و ظرفهای با سنگی شبیه به سنگ مشکی مَرمر که سرتاسر سرمور می‌شود براحتی در قبرستانهای بسیار متعدد مدفون در جای جای روستا که هرکدام برای دوران خاصی است و همچنین سکونتگاه قدیمی منتطقه کالوسی فاصله حدود ۱۵۰ متری به بقایای حمام بسیار تاریخی روستای سابق چلو (از جمله دو کف که یکی بعنوان گربه رو که دمای حمام را بصورت شگرفی کنترل می‌کرد و با ستون‌های بسیاربا آجرهای ۲۰*۲۰ و
کنترل می‌کرد و با ستون‌های بسیاربا آجرهای ۲۰*۲۰ و ارتفاع حدود ۸۰ سانتی که در تمام حمام‌های قدیمی دوران صفویه و اوایل قاجار وجود دارد این حمام بصورت اتفاقی کشف گردیدلوله‌های انتقال آب به حمام تماماً ساروجی می‌باشند این حمام حدود ۸۰ سال پیش کشف سپس تا قبل از رانش زمین و جابجایی روستای چلو در سال ۱۳۷۱ خورشیدی مورد استفاده قرار می‌گرفته) در پایین روستای سرمور جاذبه دیدنی بر اثر رانش زمین در سال ۷۲ پدید آمد که پرتگاهای به طول ۱۰۰ متر ایجاد کرده که دیدنی می‌باشد. علت رانش را در آن سالها مهندسین فعال حوزه انرژی
علت رانش را در آن سالها مهندسین فعال حوزه انرژی در این بخش را منابع عظیم گاز ونفت ذکر کرده‌اند گَرکوچوره و آثار باستانیش در امتداد کفت مغول کشته فاصله روستای سرمور با بزرگ‌ترین رودخانه کشور یعنی رود کارون از راه پیاده‌روی ۵۰۰ .۶۰۰ متر است. اطلاعات تکمیلی : فامیل مردمان سرمور بخاطر مهاجرپذیر بودنش به عنوان مرکزیت منطقه و محل استقرار خوانین (عمو زاده‌های آقا ابولقاسم بختیار)در گذشته‌های دور از سه فامیل عمده (احمدی یا میراحمدی کاکاوند، ظفری یا صفروند، خسروی یا شیخ خسروی)، میرزایی، رجبی، اورکی، خلیلی، کیانی
یا شیخ خسروی)، میرزایی، رجبی، اورکی، خلیلی، کیانی هفت لنگ، کاظمی، انصاری، شکوهی، نکوئی، ده چلی، اسدی، ترکی، رافعی، پَرور، سعادتمند، آشوری، مهدی پور و… جالب است هر کدام از این فامیلی‌ها کاملاً مجزا از دیگری است و از طایفه‌های زراسوند یا دینارانی باب دورکی یا اورک و… در ایل بختیاری می‌باشند. فامیل احمدی از سه طایفه مجزا تشکیل شده‌اند که ۲ طایفه از آن کاملاً فامیلی قراردادی است که از زمان صدور شناسنامه در ایران برای اتحاد گذاشته شده است است (مانند اولاد علی یار یا اولاد نجف و میراحمدی یا کاکاوند) روستای سرمور
یا اولاد نجف و میراحمدی یا کاکاوند) روستای سرمور زادگاه بزرگان خوانین و کلانترانی بسیار بنام از ایل بختیاری همچون خلیل خان دورکی (بختیار) علی خان خلیلی و حاج سلطان می‌باشد. امکانات روستا: روستای سرمرور از دهه‌های شصت و هفتاد به برق، آب لوله‌کشی (از چشمه کُری)، گازشهری، تلفن، خیابان و آسفالت و جدول کشی شده، زمین چمن طبیعی فوتبال (که بسیار ناهموار و تخریب شده)، بیمارستان، چهار مدرسه جداگانه(۲عدد در سرمور و ۲عدد در شهرک چلو)، امکانات بسیار محدود سرگرمی نظیر تاب، میزهای تنیس در هوای آزاد و… حمام عمومی درحال
تاب، میزهای تنیس در هوای آزاد و… حمام عمومی درحال تخریب در زمان جهاد سازندگی بر روی بقایای حمامی باستانی، ماشین جمع‌آوری زباله و… می‌باشد یکی دیگر از مشکلات اساسی روستا پروژه آب رسانی به بخش کشاورزیست که با توجه به موقعیت جغرافیای و زمین‌های هموار و حاصلخیز وبسیار مناسب هیچ اقدام مثمر ثمری توسط مسئولین در این چند سال نشده است که می‌توانیم دلیل عدم اجرای شدن این امر را در کم‌کاری و عدم همکاری برخی زمین داران اصلی مردم روستا بدلایل خاص!!! جستجو کرد منابع. __نمایه__
پارک ملی پینکلز پارکی طبیعی در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا است. این پارک ۱۰۸ کیلومتر مربع وسعت دارد. تاریخچه. بومیان چالون و موتسون از قوم اولون در پیناکلز زندگی می‌کردند و مصنوعات سنگی در پارک برجای گذاشتند. ورود اسپانیایی‌ها در قرن هجدهم و بیماری‌های اروپایی جدید باعث کاهش جمعیت آن‌ها شد، که با استقرار هیئت اسپانیایی در سولداد تسریع گردید. آخرین شالون تا سال ۱۸۱۰ یا مرده بود یا از منطقه رفته بود. از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۶۵، زمانی که اولین مهاجران انگلیسی-آمریکایی از راه رسیدند، منطقه پیناکلز بیابانی
از راه رسیدند، منطقه پیناکلز بیابانی بدون استفاده یا سکونت انسان بود. بنای یادبود ملی و شناسایی به عنوان پارک ملی. پیناکلز که بار در سال ۱۹۰۶ به عنوان بخشی از منطقه حفاظت شده جنگلی پیناکلز قرار گرفت. این پارک تاکنون تحت مدیریت‌های متعددی مانند اداره خدمات جنگلداری ایالات متحده، اداره کل اراضی ایالات متحده و در نهایت تا پارک‌های ملی ، را در خود جای داده است. در سال ۱۹۰۸، رئیس جمهور تئودور روزولت بنای یادبود ملی پیناکلز را ایجاد کرد. سازمان پارک ملی سرانجام در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، اما در آن زمان، پیناکلز به
در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، اما در آن زمان، پیناکلز به اندازه کافی مهم تلقی نمی‌شد تا به عنوان یک پارک ملی شناسایی شود. لایحه‌ای که توسط نماینده سم فار (دموکرات-کالیفرنیا) برای تبدیل بنای یادبود ملی پینکلز به یک پارک ملی تدوین شده بود، در 30 دسامبر 2012 در سنای ایالات متحده تصویب شد، در حالی که در 31 ژوئیه 2012 در مجلس نمایندگان تصویب شده بود. این قانون در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳ توسط رئیس جمهور باراک اوباما امضا شد.
شهرک ممسنی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. برخی تبار این مردمان را به لرهای ممسنی نسبت می دهند و برخی دیگر فقط آن را یک تشابه نامی می نامند به این دلیل که بسیاری دیگر از طوایف لری که در خاک بختیاری زندگی می کنند، اهالی روستای ممسنی ، ازتیره ممسنی طایفه اورک دینارونی باب ،هفت لنگ بختیاری هستند.محل سکونت این تیره در سردسیر دیناران و میانکوه و گرمسیرات دهدز وایذه خوزستان است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵،
و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۳۷ نفر (۱۹۵خانوار) بوده‌است.
شهرک چلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۲ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
عزیزآباد علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
چشمه سلیمان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
روپینه، روستایی از توابع دهستان دیناران در بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران این روستا در سال 1390، 37 نفر جمعیت (9 خانوار) و در سال 1395، 28 نفر جمعیت(7 خانوار) داشته است. مردم روستا از ایل بختیاری طایفه کورکور زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
عباس‌آباد (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.مردم روستا بختیاری از طایفه کورکور ایل زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
عزیزآباد سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۸ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
قراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.شغل عموم مردم دامداری و کشاورزی می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۲، جمعیت آن ۳۰۰ نفر ۶۰خانواده) بوده‌است.
گردپینه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۵ نفر (۹۷خانوار) بوده‌ است.مردم روستا از ایل بختیاری طایفه کورکور زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
نجف‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شهرک قراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
چویلان، (به لری بختیاری:چویلون) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.چویلان در دهستان دیناران واقع شده است و تا شهر اردل ۵۴کیلومتر فاصله دارد. مردم این روستا از قوم لر ، ایل بختیاری ، باب دینارانی و طایفه سهید هستند. چویلان در دامنه کوه گره (۳۹۷۵متر) قرار گرفته است و جز پر برف و باران ترین نقاط کشور است که اختلاف دمای سالانه ۱۰٫۴ درجه و بارش ۸۸۴٫۸ میلی متر سالانه گواه این مطلب است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال
قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
لشترگوروئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری در ایران است. فاصله روستا تا شهر اردل ۵۱کیلومتر است. مردم روستای لشتر از قوم لر ، ایل بختیاری ، باب دینارانی و از طایفه گورویی هستند. لشتر در دامنه جنوبی کوه میلی (۳۹۰۸متر ارتفاع ) قرار گرفته است. لشتر در دسته برف گیرترین نقاط ایران قرار دارد که اختلاف دمای سالانه ی ۱۰٫۴ درجه و بارش میانگین ۸۸۱ میلی متر در طول سال گواه این مطلب است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
لشتر کی شمس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
لاخشک (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
مرادآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
چم بلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بادره سمی یاگردوا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
دماب (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۹خانوار) بوده است. ولی امروزه به بیش از ۱۳۰۰ نفر می‌رسد. در روستایی دماب خانوارهایی که در روستا زندگی می‌کنند ۱۲۰ خانوار است. اقوام. مردم روستای دماب از قوم لر و ایل بختیاری می‌باشند و به زبان لری با گویش بختیاری تکلم می‌کنند. طوایف بختیاری. اکثر طوایف روستای دمابشاخه هفت لنگ شامل دورکی باب شامل طایفه زراسوند
هفت لنگ شامل دورکی باب شامل طایفه زراسوند تیره مشایخ می‌باشند. آب وهوا. در این روستا آب هوا در بهار معتدل در تابستان گرم در پاییز کمی سرد و در زمستان بسیار سرد است. فهرست روستاهای شهرستان اردل
ایذه ، شهرستانی از توابع استان خوزستان ایران است. جمعیت. این شهرستان در دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۳، جمعیت آن ۲۴۹۳۲۸ تن (۶۸۸۶۹ خانوار) بوده‌است.
زردلیمه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. آبشار زردلیمه یکی از زیباترین آبشارهای ایران است و در قعر دره ای جای گرفته که به رودخانه بازفت منتهی می شود . دسترسی به این آبشار برای افراد عادی سخت است و مستلزم پیاده روی حداقل ۸ ساعته و همراه داشتن حداقل وسایل کوه پیمایی و اقامت یک شبه در طبیعت زیبای منطقه است .همراه داشتن راهنمای و بلد محلی از مهمترین نکاتی است که باید در نظر داشت، با بهره گیری از امکانات جدید همچون GPS های پیشرفته و راهنمای محلی میتوان تجربه بازدید
های پیشرفته و راهنمای محلی میتوان تجربه بازدید ازین اثر منحصر به فرد را زیبا و خاطره آفرین کرد . از مهمترین راه های دسترسی به آبشار زردلیمه میتوان به راه تعاونی که مسیر دسترسی به آن از شهر کاج ،رستم آباد،عباس آباد،گرده پینه ،چسمه سلیمان،لاخشک و لشتر و در ادامه با انتخاب راه وسط به بقایای ساختمان شرکت تعاونی می رسیم در مسیر پاکوب به سمت آبشار سیاه چادرهای عشایر وجود دارند این مسیر دارای شیب تندی است و با حدودا ۶ تا ۸ ساعت پیاده روی سخت به آبشار منتهی می شود.همراه داشتن آب از مهمترین نکاتی است که باید در نظر
داشتن آب از مهمترین نکاتی است که باید در نظر داشت . راه دسترسی دیگر از مسیر دره است جمعیت. این روستا در دهستان دیناران شهرستان اردل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
سرتنگ (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن در حال حاضر ۶۴ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است. انتقال روستا. بخش زیادی از این روستا در سال 1386به مکان جدیدی منتقل شد؛ علت این انتقال قرار گرفتن این روستا روی گسل و سختی دسترسی به آن ذکر شده است.
ابسرده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۰ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
ارجل، روستایی از توابع بخش مركزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختياری است. اين آبادی در دامنه‌ی کوه «هفت چشمه» و در كنار رودخانه «آبسرده» واقع شده است. جمعیت. این ابادي در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال (۱۳۸۵)، جمعیت آن ۵۴۱ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است. نژاد و طوايف. مردم اين دهكده از شاخه هفت لنگ، طايف اورك و دينارانی باب و تيره چهاربنیچه می‌باشند. ساكنين و نامداران. نشان خانوادگي ساكنين اين ابادي (كياني/پوركيان/ ازادي/ابزاده/اذربايگان/ آشیانی) مي
ازادي/ابزاده/اذربايگان/ آشیانی) مي باشد ، تمامي ساكنين از خانواده هاي بزرگ و محترم مي باشند و غالبا رابطه خويشاوندي نزديك با همديگر دارند ، از بزرگان نامدار اين ديار كي مقصود كياني كه اوازه نامشان در قوم بختياري و طايفه اورك زبانزد عام و خاص و مورد احترام مي باشد و ايشان از پشتيبانان مالي مشروطه خواهان بختياري در زمان انقلاب مشروطيت و فتح تهران نيز مي باشد. و شعر مال من تا مال قارون بيش بود صد چند مثل قارون نزد من درويش بود از گفته هاي وي در زمان حمايت از مشروطه خواهان بختياري مي باشد. مردمداري و رشادتهاي
خواهان بختياري مي باشد. مردمداري و رشادتهاي ايشان دردفاع و نگهداري از ملك طايفه چهاربنيچه در خوزستان (تخت كبود اسماري) با گذشت ساليان زياد كماكان نقل محافل بزرگان قوم مي باشد. از دیگر بزرگان و نامداران اين ديار سردار سرلشكر شهيد مهندس محمدرضا پوركيان اولين سردار شهيد دفاع مقدس مي باشد كه اوازه ي نامشان بر پهنه ي سرزمين ايران گسترانيده شده است. همچنين اين ابادي دو تن ديگر از فزندان رشيد و پاك خود به نامهاي شهيد غلامرضا كياني و شهيد داود كياني را تقديم دفاع از سرزمين ايران نموده است. این دهکده از سرچشمه های
سرزمين ايران نموده است. این دهکده از سرچشمه های شعر بختیاری می باشد و شاعرانی چون وحید کیانیان و یاسر کیانی،جمشید پورکیان و حمید میرعلایی در این خطه رشد و پرورش یافته اند. بزرگش نخوانند اهل خرد كه نام بزرگان به زشتي برد منابع. تاريخ و مستندات كتبي و شفاهي قومي
شوران (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۵ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
لیرابی[شهرک منتظری]، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. نویسنده یاسین میرمرق آبی میرون. پیج اینستاگرام هاشمی یاسین yasimirll نژاد و طوایف. همه‌ی اولا ها باهم هم خون و برادر هستن اکثر طوایف روستای لیرابی از شاخه هفت لنگ و باب دینارانی شامل طایفه «اورک» و تیره چهار بنیچه می‌باشند. لیرابی چهاربرادر در آن زندگی می کنند //میرتاجدالدین /میرحیدر /میرعلیرضا/میرخسرو ایلاغ گرمسیری مرقاب طایفه اورک. چهار بنیچه کلبعلی/فرامرزی/میر/کی کریمی جلالی شیرانی اولاد حاجعلی قلعه سردی لجم
کریمی جلالی شیرانی اولاد حاجعلی قلعه سردی لجم اورک آر) احمدی اسماعیل وندی ، سخندری و...) قنبری (گودرزی) خدا بخشی زندی شیوندی موزرمی خواجه لندى غریبی گل با مکی آل داوودی کی شیخ عالی شیخ چهل تنانی شهپیری گوزلکی ممسنی عرب پسمکن سادات حسینی چهاربنیچه. چهاربنیچه طایفه ای از طوایف ایل اورک باب دیناران شاخه هفت لنگ بختیاری می باشد.طبق جستارهای وابسته و بدون منبع جمعیت چهاربنیچه بیش از بیست هزار نفر تخمین زده شده.در فرهنگ لغت بنیچه به معنای ریشه و چهاربنیچه به معنای گرفته شده از چهار ریشه وابسته به هم می
به معنای گرفته شده از چهار ریشه وابسته به هم می باشد.چهاربنیچه از پر جمعیت ترین طایفه اورک می باشد و به پاس حضور فعال و ارزشمند آنها در امور اجتماعی و فرهنگی در سطح منطقه،ایل اورک به آن می بالد و مایه سرافرازی اقوام بختیاری می باشد.طایفه چهاربنیچه از چهار شاخه تشکیل شده و گستردگی جغرافیایی مردم چهاربنیچه شامل: آبسرده ، ارجل ، دره توت ، نوترکی ، کری ، لیرابی ، اردل ، شهرکرد ، فرخشهر ، مینادشت ، فولادشهر ، زرین شهر ، اصفهان ، شاهین شهر ، تهران ، دهدز ، مورد ، مرغاب ، احمد آباد ، کل خواجه ، گرمت ، جفتان ، دره
مرغاب ، احمد آباد ، کل خواجه ، گرمت ، جفتان ، دره جهود ، دره خصی ، بلداجی ، خانمیرزا ، باغ حیران ، ایذه ، اشکفت بامیر ، باغ انار ، اکبر آباد ، باغملک ، هفتکل ، سرتنگ محمود ، عزیزآباد ، بازفت ، کاوند ، رامهرمز ، ایذه ، آبادان ، مسجدسلیمان ، ماهشهر ، گناوه ، بوشهر ، دلوار ، بندر ریگ ، عسلویه ، بندرعباس ، قشم ، کویت ، آلمان و آمریکا می شود.همچنین چند خانوار از چهاربنیچه در طایفه سعید و در طایفه منجزی سکونت دارند. شاخه های این تیره عبارتند از: 1-شاخه کلبعلی لالی و آن به یازده اولاد منشعب شده: الف: اولاد عسکر
و آن به یازده اولاد منشعب شده: الف: اولاد عسکر ب: اولاد حسن جافر ج: اولاد حسین شوسی د: اولاد اسمی و اولاد احسه هـ: اولاد گرگعلی ی: اولاد عالیشه 2-شاخه فرامرزی که پنج اولاد تشکیل شده: الف: اولاد عبدالله ب: اولاد محمد ج: اولاد حسن هاشم د: اولاد عزیز و اولاد میر شکال شهید علی کیانی فرزند عیدی از اولاد عبدالله می باشد. 3-تش کی کریمی که به سه شاخه تقسیم می شود: الف: اولاد محمد باندر ب: اولاد مقصود د: اولاد کی علیجان شهید غلامرضا کیانی ، شهید داود کیانی ، شهید کیانی فرزند علیرضا و شهید محمدرضا پور کیان از شاخه
فرزند علیرضا و شهید محمدرضا پور کیان از شاخه کی کریمی بودند. 4-شاخه میر که به چهار اولاد انشعاب پیدا کرده عبارتند از: الف: اولاد میر علیرضا ب: اولاد میر حیدر ج: اولاد میر خسرو د: اولاد میر تاجدین شهید میر الهی فرزند اسماعیل و شهید موسی هاشمی از شاخه های میر می باشند. طایفه چهاربنیچه با توجه به گستردگی و جمعیت زیاد از زمان ایلخانی به صورت دو کدخدایی اداره می شده.در زمان پهلوی آخرین کدخدایان طایفه چهاربنیچه مرحوم مش قباد کیانی و مرحوم ملا ناصر کیانی عهده دار کرا میران و کییان بودند.لازم به ذکر است این دو مرد
میران و کییان بودند.لازم به ذکر است این دو مرد بزرگ در جوی مسالمت آمیز و برادری نسبت به رتق و فتق امور طایفه با هم همکاری داشته و همچنین نسبت فامیلی نزدیکی میان این دو بزرگوار وجود دارد و در تمام ایل دیناران از حُسن شهرت و کاردانی و لیاقتشان به صورت عام خاص از آنان به نیکی یاد می شود.هم اکنون اداره طایفه به عهده شورای محلی سپرده شده است.ناگفته نماند هر یک از روستاهای چهاربنیچه در دوران پهلوی دارای یک نفر ریش سفید بوده که در حال حاضر شوراهای همیاری عهده دار این مسئولیت می باشند.