payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از تارهای طلایی بافته شده و با مروارید نقش‌دوزی شده‌بودند. شمشیرها و خنجرهای آن‌ها در غلاف‌های طلایی و تزیین‌شده با نقش‌هایی از حیوانات، جای گرفته‌بودند، و کمربندهای آن‌ها با نقش‌های مدالی آذین داده شده‌اند؛ گردنبندها و آویزه‌ها با ایزدان ایرانی و یونانی، همچون کوبله (Cybele) به شکل ایزدبانوی حیوانات نقش‌نگاری شده‌اند. گمان می‌رود این آثار هنری توسط زرگران سیتی (Scythian) یا همان سکایی ساخته شده‌باشد که در خدمت شاهزادگان کوچ‌نشین سرزمین باختر بودند و در سرزمین گندهارا تندیس‌هایی تهیه می‌کردند که هنر بکار
گندهارا تندیس‌هایی تهیه می‌کردند که هنر بکار رفته در آن تلفیقی از هنر یونانی-پارتی و هنر مردمان باشندهٔ اِستِپ‌ها بوده و شامل زیورآلات و تندیس‌های از بوداسف می‌شده‌است. باختر. سرزمین باستانی باختر، واقع در درهٔ آمودریا ، زمانی یک واحد یکپارچهٔ سیاسی در منطقه‌ای را تشکیل می‌داد که امروزه به چند ولایت شمالی در افغانستان تقسیم شده‌است. نوشته‌های تاریخی حکایت از آبادانی و شکوفایی این سرزمین دارند که جمعیت زیادی در آن می‌زیستند، جایی که امروز تبدیل به یک بیابان شده‌است. در پژوهش‌های اخیر، مناطق شهری و فرهنگی
شده‌است. در پژوهش‌های اخیر، مناطق شهری و فرهنگی حیرت‌انگیزی در این سرزمین نمایان شده‌اند که حاوی نمونه‌هایی شگفت‌انگیز از تزئینات و معماری هستند. شهر باستانی آی‌خانم، واقع در منتهی‌الیه شمال‌شرقی باختر یکی از شهرهای مهم دوره یونانی باختر اند که توسط اسکندرمقدونی ساخته شده‌است. صنایع پس از قرن ۱۸. برای نخستین بار تکنولوژی پیشرفته غرب به کشور هند که همسایه افغانستان بود، توسط انگلیسی‌ها وارد شد. روی‌هم‌رفته دولت و مردم افغانستان با این تکنولوژی آشنا شده تقاضا شد تا در کشور از این فناوری‌ها استفاده نمایند.
شد تا در کشور از این فناوری‌ها استفاده نمایند. رشد صنعت در زمان امیر شیر علی خان. امیر شیرعلی خان نخستین پادشاه بود کوشید تا در کشور تجارت تولیدات کشاورزی و صنعت رشد یابد. در دوران همین شاه مطبعه لیتوگرافی، کارخانه توپ‌ریزی، تفنگ‌سازی و باروت‌سازی ساخته شد. تولید سالانه (ماشین خانه کابل) بر طبق احصائیه میر غلام محمد غبار مؤلف «افغانستان در مسیر تاریخ» یکصدو چهار توپ جلو پر و دنباله پر صحرا، توپ طاهری، توپ بزرگ استحکام قلعه، ماشیندار و ۲۵۰۰ تفنگ نوع هنری مارتین، تفنگ ۳۰۳ بور، تفنگ بغل پر، تفنگ ۱۲ تکه، تفنگ
تفنگ ۳۰۳ بور، تفنگ بغل پر، تفنگ ۱۲ تکه، تفنگ پنج تکه، جاغر دار، تفنگ دومیله شکاری، خنجر، کارد، چاقو، باروت، کارتوس، پتاقی، توپ و تفنگ فیوز برنجی و چوبی بود. این‌گونه تولیدات زراعتی بلند رفت و در عرصه سرمایه‌گذاری خصوصی و دولتی پا نهاده شد. رشد صنعت در زمان عبدالرحمن خان. عبدالرحمن در ۲۰ سال سلطنت خود اصلاحات دولتی رشد سرمایه‌داری، توسعه تجارت کوشید. بیمارستان ابن‌سینا و نخستین آب آشامیدنی صحی بنا شد. تصدی‌های رسمی تجاری تشکیل شد. صادرات پوست قره قل، بادام، پسته، چوب و سنگ‌های معدنی به خارج کشور آغاز گردید.
چوب و سنگ‌های معدنی به خارج کشور آغاز گردید. استخراج معادن با آلات و ابزارهای ابتدایی آغاز شد. صنایع دستی و پیشه‌وری دوباره زنده شد. تقاضای بازارهای کشور این صنایع به ویژه نساجی کرک، برک، بشرویه، قناویز، الچه، قالین، گلیم، پوستین و غیره توسعه یافت. تولیدات کارخانه حربی کابل و کارخانه چرم‌گری در رشته‌های فلزکاری و تولید افزارهای چرمی، سبب ارتقای ظرفیت‌های صنعتگران و پیشه‌وران گردید. صنعت ساختمانی در این دوره گسترش یافت. نخستین دسته موسیقی از هند داخل کشور شد. واردات تولیدات انگلیس آغاز شد. رشد صنعت در زمان
واردات تولیدات انگلیس آغاز شد. رشد صنعت در زمان حبیب‌اله خان. حبیب‌الله خان پادشاهی پیشرفت‌پسند بود. در رشد دانش، تولیدات داخلی، تولیدات کشاورزی، ساختمان‌های دولتی، رشد سرمایه‌داری، تلاش به‌خرج داد. این‌گونه غلامی که پیامد ننگین جامعه فئودالی بود از بین برده‌شد. موسیقی رشد یافت، مطابع جدید توپوگرافی به کار انداخته شد. یک شرکت تورید موتر توسط درباریان ساخته شد. درهمین وقت کارخانه چرم‌گری در کابل به سرپرستی متخصص انگلیسی تأسیس گردید. این کارخانه چرم بوت، موزه و سلیپر مورد نیاز برای اردوی افغانستان تهیه
موزه و سلیپر مورد نیاز برای اردوی افغانستان تهیه می‌نمود و هم در بازارهای کابل عرضه می‌کرد. در ۱۹۱۳ کارخانه پشمینه‌بافی کابل به قوای ۵۰۰ اسب‌بخار بنیاد گذاشته شد و در ۱۹۱۴ به تولید آغاز کرد. این کارخانه در ابتدا سالانه برای ۵۰۰۰۰ سرباز تکه دریشی نظامی تولید می‌کرد و به بازار سرج عرضه می‌کرد. کارخانه برق آبی جبل السراج در ۱۹۰۷ زیر ساختمان قرار گرفت. برای نخستین بار در کارخانه حربی کابل باروت سفید یا باروت بیدود تولید شد. تمدید خطوط تلفن کابل ـ ننگرهار و کابل ـ جبل السراج و… نیز در همین دوره صورت‌گرفت. در
ـ جبل السراج و… نیز در همین دوره صورت‌گرفت. در ۱۹۱۱ میلادی بیمارستان ملکی کابل تأسیس شد. اعمار و ترمیم جاده‌ها روی دست گرفته شد. شمار کارگران در این مقطع از ۱۵۰۰ به ۵۰۰۰ رسید. سیر صعودی افزایش کارگران در دورهٔ سلطنت امیر حبیب‌الله خان نشاندهندهٔ گسترش سرمایه‌گذاری در این دوره است. رشد صنعت در زمان شاه امان‌اله خان. امان‌الله شاه توسط جنبش شاهی مشروطه به سر اقتدار آمد. او خود یک شخص اصلاح‌طلب بود می‌خواست خیلی سریع کشور را به مدارج پیشرفت رساند. در قدمه اول اصلاحات قوانین را تصویب نمود تا زمینه رشد را آسان
اصلاحات قوانین را تصویب نمود تا زمینه رشد را آسان سازد. در سال ۱۹۲۲ قانون تشویق صنایع تصویب شد و شاه از راه اصلاح مالیات، رشد صنایع را تشویق کرد. همچنین برای تقویت تولید، قانون «تقاعد» وضع گردید. در این دوره مالکیت خصوصی تحکیم یافت. به علت لغو گمرکات متعدد داخلی، روند گسترش سرمایه‌داری تسریع شد. شرکت‌های تجارتی تنویرات، موتر، ادویه، رفقای افغان، اتحاد افغان، قمر و ضیا جرمنی تأسیس گردیدند. دولت موسسات تجاری به نام شرکت امانیه و شرکت ثمر ساخت. ار آنجائیکه در افغانستان کالاهای خارجی مانع توسعه بیشتر صنایع
در افغانستان کالاهای خارجی مانع توسعه بیشتر صنایع داخلی می‌گردید، اقتصاد کشور به حالت بدوی باقی‌مانده بود. مملکت فاقد کارخانه‌های عمده، خط آهن و کتله‌های وسیع کارگری بود؛ لذا حکومت امانیه در صدد ایجاد کارخانه‌ها و خط آهن برآمد و در لویه جرگه ۱۳۰۷ هجری خورشیدی اعلان نمود که دولت برای تهیه یک کارخانهٔ بازسازی هواپیما کارهایی را روی دست گرفته‌است و همچنان یک کارخانه دیگر باروت سفید ساخته خواهد شد. در این دوره با دو شرکت آلمانی و فرانسوی قراردادهایی بسته شد که بر بنیاد آن قرار بود از جنوب به شمال افغانستان در
بر بنیاد آن قرار بود از جنوب به شمال افغانستان در مدت ده سال خط آهن احداث شود. تمدید لین تلگراف و تلفن بین مرکز و ولایات کشور زیر دست گرفته شد. ایستگاه‌های برق در پغمان، جلال‌آباد و قندهار زیر کار گرفته شدند. به کارخانه‌های چرم گری، باروت سازی، کارخانه‌های سمنت و تولید گوگرد انرژی برق داده شد؛ کارخانه‌های ترمیم موتر و پرزه سازی، صابون، عطریات، نختابی و پارچه بافی، نجاری و یخ سازی، پنبه و روغن کشی در قندهار، مزارشریف و هرات تأسیس شدند. همچنان در این دوره قرار بود تا کارخانه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های ذیل روی دست
بود تا کارخانه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های ذیل روی دست گرفته شوند: قندسازی، نساجی نخی و جیم، دکمه سازی، حفظ میوه، مسکه و پنیر سازی، آبکشی و تیل‌خاک‌کشی، پوسته هوایی بین‌المللی کابل و مزار با اتحاد جماهیر شوروی، ایران و ترکیه در برنامه دولت قرار گرفت؛ بند آب غازی و بند سراج غزنی تکمیل شد و بستن بند آب چمکنی و تکمیل نهر رزاق روی دست گرفته شد؛ به منظور انعقاد قراردادهایی معادن لاجورد بدخشان، نفت هرات و ایجاد یک کارخانه ذوب آهن و توسعه معادن آهن، زغال‌سنگ، گوگرد، سرب، ابرک، تباشیر، مرمر و گِل سفید برنامه‌های روی دست
ابرک، تباشیر، مرمر و گِل سفید برنامه‌های روی دست گرفته شد و دوخت لباس از تکه‌های ساخت کشور برای کارمندان دولت اجباری گردید. سیستم نوین مسکوکات در دورهٔ امانی شکل گرفت و در اخیر این دوره پول کاغذی به وجود آمد. پایتخت توسط تلگراف با مراکز بزرگ بین‌المللی وصل شد. در عرصهٔ صنایع، سیاست امان‌الله خان ادامهٔ سیاست گذشته بود. این سیاست مبنی بر تأسیس کارخانه‌های نوین با سرمایهٔ دولت بود. در دوره سلطنت شاه امان‌الله بخش خصوصی آمادگی‌های لازم برای سرمایه‌گذاری در عرصه صنایع را نداشت و از آنجائیکه کارخانه‌های دولت
صنایع را نداشت و از آنجائیکه کارخانه‌های دولت بدون بررسی مواد خام و سنجش درآمد و مصارف خریداری شده بودند، به صورت مطلوب و مؤثر مورد بهره‌برداری قرار نگرفتند و سبب رشد چشمگیر تولید نشدند. امان‌الله خان تلاش ورزید تا صنایع ملی را در برابر صنایع خارجی تقویت کند و به این منظور مستهلکین را وادار به مصرف کالای داخلی می‌کرد و سعی می‌ورزید تا به این صورت صنایع داخلی را تقویت کند و بازار وارداتی افغانستان را به بازار صادراتی و متکی به‌خود مبدل‌سازد. رشد صنعت در زمان نادر خان. پس از سقوط شاه امان‌اله یک دوره تاراج
نادر خان. پس از سقوط شاه امان‌اله یک دوره تاراج بمیان آمد که دولت میان‌تهی گشت. نادر خان بنا دوباره دولت افغانستان را از صفر آغاز نمود. در تقویه اردو، معارف و تولیدات ملی بسیار کوشش نمود. در این دوره دولت به نسبت ضعف اقتصادی نتوانست صنایع کشور راه تقویت نماید. در سال ۱۳۰۹ یک شرکت سهامی با سرمایه ۵میلیون افغانی یک بانک را با نام بانک ملی تأسیس نمود. رشد صنعت در زمان ظاهر شاه. عصر پیشرفت و رشد در افغانستان از زمان اعلی‌حضرت محمد ظاهر شاه آغاز گردید. در کشور برنامه‌های توسعه ۵ ساله و ۲۵ ساله طرح و تا۲ مرحله
برنامه‌های توسعه ۵ ساله و ۲۵ ساله طرح و تا۲ مرحله کاملاً تطبیق گردید. درمرحله سوم مشکلات در بودجه وارد گردیده و مرحله چهارم نیز موفقانه به اتمام رسید. در نتیجه افغانستان صاحب شاه‌راه حلقوی ۱۱سد برق ۵۲۰۰ موسسات صنایع کوچک و کارخانه‌ها گردید. وضع حمل‌ونقلی خصوصی و دولتی بهتر و منظم گردید. از تأسیسات و کارخانه‌های مهم آن‌وقت کارخانه نساجی گلبهار، نساجی بگرامی، نساجی افغان، پشمینه بافی، نختابی کابل، بوت آهو، پشمینه بافی قندهار، کود و برق مزارشریف، صابون سازی، سیلوها، کارخانه سمنت غوری، جبل‌سراج، و هرات،
سیلوها، کارخانه سمنت غوری، جبل‌سراج، و هرات، دوچرخه‌سازی پامیر، پلاستیک سازی‌ها، دستگاه ساختمانی هلمند، افغانی، بنائی، سپین غر، راه میدان سازی، کارخانه پایه سازی، تصدی جنگلک، کارخانه حجاری بتون، کارخانه حجاری و نجاری، کابل فلز، خشکه شویی‌ها، کامازها، افسوتر، کارخانه‌های کشمش پاک‌کنی، بانک‌ها، شرکت‌های صادراتی بین‌المللی، بنادر تجاری، سفارت خانه‌ها، وزارت خانه‌ها، تأسیسات و بناهای دولتی، کارخانه شکر بغلان، کارخانه جین و پرس مزارشریف، کارخانه روغن‌سازی سپین زر، استخراج زغال‌سنگ وسایر معادن، ایجاد مکاتب و
زر، استخراج زغال‌سنگ وسایر معادن، ایجاد مکاتب و لیسه‌ها، توزیع کوپن مواد اولیه به مأمورین، توشیع قوانین، قوای مسلح مجهز، تشکیل احزاب سیاسی، تعاونی‌ها و اتحادیه‌های صنفی، مطابع، میدان‌های هوایی، محلات رهایشی، شرکت صادراتی قالین، قره قل و غیره می‌باشد. در آن‌زمان افغانستان از لحاظ تولیدات کشاورزی متکی به‌خود بوده و سالانه صادرات خشک‌میوه‌ها تازه پوست قالین و گیاهان‌دارویی را داشت؛ که توازن اقتصاد کشور را مستحکم و حفظ نموده بود. در طول سلطنت محمد ظاهرشاه نرخ ارزها ثابت بوده از ۳۴ افغانی هیچگاه بلند نرفته‌است.
ثابت بوده از ۳۴ افغانی هیچگاه بلند نرفته‌است. تشکیل سرای صرافی شهزاده مشکلات هزاران تاجرین و سایر افغان‌ها را حل‌کرده‌است که هم‌اکنون نیز این بازار موجود است. رشد صنعت در زمان داود خان. داود خان شخص مقتدر و سیاست‌مدار افغانستان بود. او در طول حکومت محمد ظاهر شاه اردو افغانستان را مجهز به سلاح مدرن روسی نمود. محمد داود خان در زمان حکومت خود در توسعه اقتصاد و پروژه‌های عام‌المنفعه کمک زیاد نمود. وی طرح ۲۵ ساله توسعه را در عمران کشور روی دست گرفت، پروژه اعمار تلویزیون افغانستان، سروی خط آهن از اسلام قلعه
تلویزیون افغانستان، سروی خط آهن از اسلام قلعه تورغندی قندهار غزنی تا کابل، طرح میدان هوای دشت قلعه لوگر، استخراج مس عینک، سد برقی، آسفالت سرک کابل گردیز و غیره را در پیش گرفت. داوود خان در ۷ ثور سال ۱۳۵۷ توسط افسران کودتا چی کشته شد. رشد صنعت از سال ۱۹۷۸–۲۰۰۱. افغانستان از سال ۱۳۵۷ الی ۱۳۸۰ نه تنها رشد نموده بلکه به دلیل جنگ‌های داخلی آنچه که ساخته شده بود نیز ویران گردید. رشد صنعت پس از سال ۲۰۰۲. پس از سال ۲۰۰۲ بخاطر توجه کشورهای جهان افغانستان از صفر در مسیر رشد پا نهاده و وضع اقتصادی بهتر پیدا نمود. پس
رشد پا نهاده و وضع اقتصادی بهتر پیدا نمود. پس از این سال در حصه سرک‌سازی، احداث پروژه‌های برق‌آبی، خورشیدی و باد، معماری، صنایع دستی و ماشینی خدمات ارزنده صورت گرفت. پروژه‌های مرغ‌داری و زنبورداری وضع بهتری یافته‌است. در وضیعت مطبوعات تب و نشر، و اطلاعات جمعی تفاوت خیلی ارزنده به‌وجود آمده‌است. صدها مدرسه و مکتب و ده‌ها دانشگاه تأسیس گردیده‌است. به هزاران پروژه رهایشی خصوصی بنا شد. وضع مخابرات به کلی بهتر شد. به اساس ارقام اداره سرمایه‌گذاری افغانستان از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ میلادی ۲۵۲۶۵ شرکت داخلی و ۳۸۵۴ شرکت
۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ میلادی ۲۵۲۶۵ شرکت داخلی و ۳۸۵۴ شرکت خارجی ثبت شده که میزان سرمایه‌گذاری آن‌ها در بخش‌های مختلف در افغانستان، به بیشتر از ۵٬۲۵۵ میلیارد دلار می‌رسد. در ۱۳۸۴٫۹٫۱۵ قانون سرمایه‌گذاری افغانستان در ۹ فصل ۳۳ماده تصویب گردید تا در کشور صنعت رشد نماید.
انول (Enol) یا آلکنول (alkenol) به آلکنهایی گفته می‌شود که به کربن‌هایی از آن‌ها که پیوند دوگانه دارند یک گروه هیدروکسیل چسبیده است. آلکن‌هایی که یک گروه هیدروکسیل در دو سوی پیوند دو گانه دارند را اندیول (enediol) می‌نامند. در صورت جدایی از انول و تشکیل آنیون، انولات (enolate) بدست می‌آید. یک ریداکتون (reductone) ترکیبی است که ساختار اندیول با یک گروه کربونیل در همسایگی داشته باشد. پیوند دوگانهٔ C=C در ترکیب با الکل ویژگی‌های شیمیایی انول و اندیول را بدست می‌دهد این ماده توتومری کتو-انول نام دارد. در این
می‌دهد این ماده توتومری کتو-انول نام دارد. در این ماده انول‌ها دو به دو به کتون یا آلدهید تبدیل می‌شوند. نام انول یا آلکنول از ترکیب دو واژهٔ آلکن (یا تنها پسوند ene برای نشان دادن پیوند دوگانهٔ C=C در آلکن) و الکل (نشان دهندهٔ گروه هیدروکسیل انول) بدست آمده است. اندیول. اندیول‌ها، آلکن‌هایی با یک گروه هیدروکسیل در هر دو سوی پیوند دوگانهٔ C=C اند.
در الکترونیک دیجیتال، خصوصاً رایانش، یک ثبات سخت افزاری بیتهای (کوچکترین واحدهای داده) اطلاعات را به‌صورتی که قابل خواندن و نوشتن همزمان باشند ذخیره مینماید. بیشتر بدانیم. ثبات
تماس با سامانه‌ یا فراخوان سیستمی یا صدازدن سیستم با کوته‌نوشت syscall، در رایانش، یک روش برنامه‌نویسی است که در آن یک برنامه رایانه‌ای از هسته سیستم‌عاملی که روی آن اجرا می‌گردد، یک خدمت (سرویس) درخواست می‌کند. این موضوع می‌تواند شامل سرویس‌های مرتبط با سخت‌افزار (برای مثال، دسترسی به یک درایو دیسک سخت)، ساخت و اجرای فرایندهای جدید، و ارتباط با یکپارچه مثل زمان‌بندی فرایندها باشد. فراخوان‌های سیستمی یک واسط اساسی بین یک فرایند و سیستم‌عامل فراهم می‌کند. هرگاه یک نرم‌افزار سطح کاربر نیاز به دسترسی به منابع
یک نرم‌افزار سطح کاربر نیاز به دسترسی به منابع سیستم و سخت افزار را داشته باشد، یکی از توابع درون سیستم عامل را فراخوانی می‌کند. که به این عمل فراخوان سیستمی (به انگلیسی: System Call یا Syscall) می‌گویند فراخوان سیستمی را گاه فراخوان هسته‌ای (kernel call) نیز می نامند چرا در اکثر پردازنده‌های مدرن (مثلا معماری x86), برای انجام فراخوان سیستمی پردازنده باید در حالت مد هسته (kernel mode) باشد. به زبانی دیگر هیچ برنامه‌ ای حق دسترسی مستقیم به سخت‌افزار را ندارد و باید توسط واسطه‌ای که سیستم‌عامل در اختیارش
و باید توسط واسطه‌ای که سیستم‌عامل در اختیارش قرار میدهد و نامش "فراخوان سیستمی" است به سخت‌افزار سیستم دسترسی پیدا کند. در حقیقت فراخوان سیستمی پس از مدیریت منابع (به انگلیسی:Resource Management)، دومین هدف اصلی یک سیستم عامل می‌باشد. سیستم عامل استفاده از رایانه را ساده می‌سازد. این بدان معناست که مثلاً کاربر یا برنامه نویس بدون درگیر شدن با مسائل سخت افزاری دیسک ها، به راحتی پرونده‌ای را بر روی دیسک ذخیره و حذف کند. این کار در واقع با به کار بردن دستورهای ساده‌ای که فراخوان‌های سیستمی را صدا می‌زنند
ساده‌ای که فراخوان‌های سیستمی را صدا می‌زنند انجام می‌پذیرد. در صورت عدم وجود سیستم عامل، کاربر یا برنامه‌نویس می‌بایست آشنایی کاملی با سخت افزارهای مختلف رایانه (مثل صفحه نمایش ،دیسکهای‌گردان، صفحه کلید و غیره) داشته باشد و روتین‌هایی برای خواندن یا نوشتن آن‌ها به زبان‌های سطح-پائین بنویسد. از این جنبه گاه، به سیستم عامل با عنوان ماشین توسعه یافته (به انگلیسی: Extended machine) یا ماشین مجازی (به انگلیسی:Virtual machine) یاد می‌شود که واقعیت سخت افزار را از دید کاربران مخفی می‌سازد.
جورج وینسنت گیلیگان جونیور (؛ زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۶۷) نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی است. وی کارگردان و خالق سریال‌هایی چون "بریکینگ بد" (۲۰۰۸–۲۰۱۳) و اسپین-آف آن "بهتره با سال تماس بگیری" (۲۰۱۵–۲۰۲۲) بوده و در تهیه سریال "پرونده‌های اکس" نیز نقش مهمی داشته است. او همچنین فیلم "" (۲۰۱۹) را در ادامهٔ "بریکینگ بد" ساخت. کودکی. گیلیگان در ریچموند در ایالت ویرجینیا زاده شد. مادرش معلم مدرسه و پدرش در امور بیمه‌ای کار می‌کرد که البته این زوج در ۱۹۷۴ از هم طلاق گرفتند. گیلیگان یک برادر کوچک‌تر به نام
هم طلاق گرفتند. گیلیگان یک برادر کوچک‌تر به نام پاتریک هم دارد. در دوران کودکی بود که با انگس وال، یکی از تدوین‌گرهای آینده سینما دوست می‌شود. عشق گیلیگان به سینما زمانی بالا گرفت که مادر انگس وال، یک دوربین ۸ میلی‌متری را به گیلیگان قرض می‌دهد. از آن پس بود که وی شروع به ساخت فیلم‌هایی برای خودش، عمدتاً در ژانر علمی-تخیلی می‌کند. نام یکی از این فیلم‌ها، که با همین دوربین فیلم‌برداری کرد، "نابودی فضا" بود که نقش اول را نیز برادرش پاتریک بازی می‌کرد. این فیلم توانست برنده جایزه‌ای در رده سنی کودکان و
فیلم توانست برنده جایزه‌ای در رده سنی کودکان و نوجوانان از دانشگاه ویرجینیا شود. وی دانش‌آموخته دانشگاه نیویورک بوده و مدرک کارشناسیش را در رشته تهیه‌کنندگی فیلم از این دانشگاه دریافت کرده است. در زمان تحصیل در دانشگاه، گیلیگان موفق به نوشتن نمایش نامه‌ای شد که چندی بعد از روی این نمایشنامه فیلمی را ساختند. بخاطر همین کار او مورد تقدیر فرماندار ویرجینا قرار گرفت. زمینه کاری. پرونده‌های اکس. گیلیگان یکی از طرفداران سریال پرونده‌های اکس بود. وی با پیوستن به این پروژه که از محصولات فاکس بود، نمایشنامه قسمت ۲۳
پروژه که از محصولات فاکس بود، نمایشنامه قسمت ۲۳ از فصل ۲ آن را نوشت. بعد از آن نیز برای ۲۹ قسمت دیگر نیز نویسندگی کرد و البته این نویسندگی‌ها در کنار نقش مهم وی به عنوان تهیه‌کننده در این سریال بود. برکینگ بد. گیلیگان را عمدتاً بخاطر سریال برکینگ بد می‌شناسند. وی خالق این سریال تلویزیونی شبکه ای‌ام‌سی بود که مورد استقبال بسیار خوبی قرار گرفت. بعد از اینکه وینس گیلیگان وارد پروژه برکینگ بد می‌شود، ناگهان پی می‌برد که سریالی دیگری نیز با داستانی شبیه به سریالش تحت نام Weeds در حال ساخت است. تهیه‌کنندگان
تحت نام Weeds در حال ساخت است. تهیه‌کنندگان برکینگ بد موفق به قانع کردن گیلیگان شدند که سریال او با Weeds تفاوت‌های زیادی دارد و شانس موفقیتش بالاست. گیلیگان چندی بعد در طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که اگر زودتر در مورد سریال Weeds باخبر می‌شد، برکینگ بد را هیچوقت ادامه نمی‌داد. در سپتامبر ۲۰۱۳ شرکت سونی پیکچرز تلویژن رسماً اعلام کرد که طی قرارداری با شبکه ای‌ام‌سی پروژه جدیدی به نام بهتره با ساول تماس بگیری را خواهند ساخت. این سریال در رابطه با برکینگ بد بوده با این تفاوت که ساول گودمن، وکیل والتر وایت در این
این تفاوت که ساول گودمن، وکیل والتر وایت در این فیلم نقش اصلی را دارد. نقش ساول گودمن را باب ادنکیرک بازی می‌کند و خالق این مجموعه نیز وینس گیلیگان است. پخش بهتره با ساول تماس بگیری از ۸ فوریه ۲۰۱۵ شروع شد. گیلیگان در کنار نویسندگی، کارگردانی قسمت اول این مجموعه را نیز بر عهده داشت. شرکت سونی چندی بعد مجدداً از قراردادی با شبکه سی‌بی‌اس یاد کرد. بر طبق این قرارداد، قرار شد سریالی بر اساس نمایشنامه وینس گیلیگان برای پاییز ۲۰۱۴ این شبکه ساخته شود. پخش این سریال تحت عنوان "بتل کریک" از ۱ مارس ۲۰۱۵ آغاز شد.
تحت عنوان "بتل کریک" از ۱ مارس ۲۰۱۵ آغاز شد. موضوع آن در مورد همکاری یک کارآگاه پلیس و یک مأمور اف‌بی‌آی است. زندگی شخصی. گیلیگان از سال ۱۹۹۱ با هالی رایس در رابطه بوده و در سال ۲۰۲۲ او را همسر خود نامید. او که در خانواده‌ای کاتولیک بزرگ شده، خود را ندانم‌گرا می‌داند. گیلیگان اعلام کرده است که هم مسیحیت بنیادی و هم خداناباوری را «به سختی می‌توانم درک کنم».
مدل شیء مؤلفه با کوته‌نوشت COM یک استاندارد واسط دودویی برای مولفه‌های نرم‌افزاری است که توسط شرکت مایکروسافت در سال ۱۹۹۳ (سال ۱۳۷۲ شمسی) معرفی شد. از این فناوری برای ایجاد توانمندی «ارتباط بین‌پردازه‌ای» در ایجاد شیء در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی استفاده می‌شود. COM مبنای چندین فناوری و چارچوب دیگر مایکروسافت است، مثلاً , , , ActiveX, , , Windows shell, DirectX, ، و براساس COM هستند. ماهیت COM ایجاد یک روش «خنثی از نظر زبان» برای پیاده‌سازی اشیایی است که قابلیت استفاده در محیطی را دارند که با محیطی که
قابلیت استفاده در محیطی را دارند که با محیطی که در آن ایجاد شده‌اند متفاوت است، یعنی حتی می‌توان در محدودهٔ بین ماشینی از آن استفاده کرد. برای مولفه‌هایی که به‌خوبی نوشته شده باشند، COM امکان استفاده مجدد از اشیا را بدون هیچ دانشی از پیاده‌سازی درونی آن‌ها می‌دهد، زیرا این فناوری پیاده‌سازهای مولفه را مجبور می‌کند تا «های خوش‌تعریف» تهیه کنند، که این واسط‌ها از پیاده‌سازی جدا هستند. معانی تخصیص در زبان‌های مختلف متفاوت است، اما این موضوع به این صورت سازگارسازی می‌شوند که اشیا «خودشان» مسئول ساخت خودشان
می‌شوند که اشیا «خودشان» مسئول ساخت خودشان باشند و از بین بردن آن‌ها از طریق شمارش ارجاع انجام می‌شود. بین واسط‌های متفاوت یک شیء از طریق شگرد QueryInterface به دست می‌آید. شگرد ارجح «ارث‌بری» در COM، ساخت زیرشیءهایی است که به آن‌ها «تماس» شگردی واگذار می‌شوند. COM یک فناوری واسط است که به عنوان یک «فقط استاندارد» در مایکروسافت ویندوز و اپل ۱٫۳ و سپس در افزونه‌های واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) تعریف و پیاده‌سازی شده‌است. در API فقط بخشی از کل واسط COM پیاده‌سازی می‌شود. در بعضی از کاربردها، COM تاحدی
پیاده‌سازی می‌شود. در بعضی از کاربردها، COM تاحدی به‌وسیله چارچوب دات‌نت مایکروسافت جایگزین شده‌است، و در پشتیبانی از خدمات وب توسط (WCF) جایگزین شده‌است. با این حال، اشیای COM را می‌توان با همه زبان‌های دات‌نت، از طریق در دات‌نت استفاده کرد. DCOMهای شبکه‌ای از دودویی استفاده می‌کنند، درحالی‌که WCF (بنیاد ارتباط ویندوز) استفاده از پیام‌های SOAP که مبتنی بر XML اند را تشویق کرده‌است. COM به دیگر فن‌آوری‌های واسط نرم‌افزار مولفه، مثل CORBA، و بسیار شبیه است، اگرچه هرکدام از آن‌ها نقاط قوت و ضعف خودشان را
اگرچه هرکدام از آن‌ها نقاط قوت و ضعف خودشان را دارند. برخلاف C++، در COM یک واسط دودویی کاربردی پایدار (ABI) فراهم شده‌است، و این واسط بین انتشارهای مختلف کامپایلر، تغییر نمی‌کند. این موضوع واسط‌های COM را برای کتابخانه‌های شیءگرای C++ جذاب ساخته‌است؛ زیرا این واسط‌ها باید توسط کارخواه‌های کامپایل شده توسط نسخه‌های کامپایلر مختلف استفاده شوند. الگوی COM به منظور توانمندسازی ارتباطات بین پردازشی و ساختن اشیاء به صورت پویا، برای تعداد زیادی از زبان‌های برنامه‌نویسی مورد استفاده قرار گرفته‌است. اصطلاح COM در
مورد استفاده قرار گرفته‌است. اصطلاح COM در صنعت توسعه نرم‌افزاری مایکروسافت، به عنوان چتری که دربرگیرنده فناوریهای زیرمی‌باشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. نکته: هرگز نباید با قالب پروندهای COM، که پسوندی برای یک نوع از پرونده‌های اجرایی می‌باشد، اشتباه گرفته شود. امنیت. مولفه‌های COM و ActiveX به صورت کد محلی در ماشین کاربر اجرا می‌شوند، و هیچ جعبه شنی در اینجا وجود ندارد. درنتیجه محدودیت‌های کمی روی این موضوع که کد چه می‌تواند انجام دهد وجود دارد. تلاش‌های قبلی برای توکارسازی مولفه‌های ActiveX در صفحات وب
قبلی برای توکارسازی مولفه‌های ActiveX در صفحات وب با اینترنت اکسپلورر منجر به مسائلی در زمینه سرایت بدافزار شده‌اند. مایکروسافت مشکل با ActiveX را در سال ۱۹۹۶ تشخیص داد، موقعی چارلز فیتزجرالد گفته بود «ما هیچ وقت ادعا نکرده‌ایم که ActiveX به صورت ذاتی امن است». ورژن‌های جدید اینترنت اکسپلورر قبل از نصب کنترل‌های ActiveX از کاربر اجازه می‌گیرند، و این موضوع به کاربر امکان آن را می‌دهد تا اجازه نصب کنترل‌ها از سایت‌هایی که کاربر به آن‌ها اعتماد ندارد، را ندهد. کنترل‌های ActiceX توسط «امضای دیجیتال» امضا
ندهد. کنترل‌های ActiceX توسط «امضای دیجیتال» امضا شده‌اند، تا درستی و صحت آنها تضمین گردد. این موضوع مقدور هست که همه کنترل‌های ActiveX را غیرفعال کنیم، یا فقط تعدادی اندکی که انتخاب شده‌اند را مجاز بدانیم. «پشتیبانی شفاف برای سرورهای خارج‌ از فرآیند COM» هم امنیت نرم‌افزار را، در قالب جداسازی فرایندها، افزایش می‌دهد. این موضوع برای جداسازی زیرسامانه‌های برنامه‌کاربردی بزرگ به فرایندهای مجزا می‌تواند مفید باشد. انزوای فرایند، خرابی حالت در یک فرایند را، از تأثیر مخرب در درستی دیگر فرایندها، محدود می‌کند،
تأثیر مخرب در درستی دیگر فرایندها، محدود می‌کند، زیرا آنها فقط از طریق واسط‌های موکداً تعریف شده ارتباط برقرار می‌کنند؛ بنابراین، فقط زیرسامانه تأثیر پذیرفته، برای بازیابی حالت مجاز، باید راه‌اندازی مجدد گردد. این موضوع برای زیر سامانه‌های موجود در فرایند مشابه درست نیست، چراکه در آن یک اشاره‌گر سرکش در یک زیرسیستم به صورت تصادفی، می‌تواند دیگر زیرسامانه‌ها را خراب کند. جزئیات فنی. برنامه‌نویسان COM نرم‌افزارشان را به کمک مولفه‌های مطلع از COM می‌سازند. انواع مختلف مولفه توسط ID کلاس شناسایی می‌شوند
انواع مختلف مولفه توسط ID کلاس شناسایی می‌شوند (CLSIDs) که شناسانه‌های یکتای جهانی هستند (GUIDs). هر مولفه COM، کارایی اش را از طریق یک یا بیشتر واسط در معرض دید قرار می‌دهد. واسط‌های مختلفی که توسط یک مولفه پشتیبانی می‌شوند، توسط ID واسط شان (IID) از یکدیگر مجزا می‌گردند، که این IIDها GUID هم هستند. واسط‌های COM بستگی‌هایی در زبان‌های مختلف مثل C, C++، ویژوال بیسیک، دلفی، پایتون، و دیگر زبان‌های اجرانامه‌نویسی که در بن‌سازه ویندوز پیاده‌سازی شده‌اند دارند. تمام دسترسی‌ها به مولفه‌ها از طریق شگردهای
دارند. تمام دسترسی‌ها به مولفه‌ها از طریق شگردهای واسط‌ها انجام می‌شود. این موضوع امکان فن‌آوری‌هایی مثل برنامه‌نویسی بین‌پردازه‌ای یا حتی برنامه‌نویسی بین‌رایانه‌ای را فراهم می‌کند (که دومی از طریق پشتیبانی از DCOM انجام می‌شود). واسط‌ها. همه مولفه‌های COM واسط (سفارشی) IUnknown را پیاده‌سازی می‌کنند، که شگردهایی برای شمارش ارجاع و تبدیل نوع (ریخته‌گری نوع) نمایان می‌سازند. یک واسط سفارشی IUnknown شامل یک اشاره‌گر به جدول شگرد مجازی است، که شامل یک لیست از اشاره‌گرها به توابعی است که توابع اعلان شده در
از اشاره‌گرها به توابعی است که توابع اعلان شده در واسط را پیاده‌سازی می‌کنند، و این موضوع به همان ترتیبی انجام می‌شود که در واسط اعلان شده‌اند. از این رو سربار فراخوانی بین‌پردازشی قابل مقایسه با تماس‌های شگرد مجازی در C++ است. علاوه بر واسط‌های سفارشی، COM از واسط‌های اعزامی نیز پشتیبانی می‌کند، که از IDispatch ارث‌بری می‌کنند. واسط‌های اعزامی از «بستگی دیرموقع» برای خودکارسازی OLE پشتیبانی می‌کنند. این موضوع به واسط‌های اعزامی امکان می‌دهد تا به صورت محلی توسط محدوده گسترده‌تری از زبان‌های برنامه‌نویسی