payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعلام کرد آماده‌است در صورت بازگشت کشور به آرامش، وضعیت اضطراری را لغو کند. ارتش همچنین در بیانیه دیگری اعلام کرد، تضمین می‌کند که انتخابات آزاد و عادلانه برگزار گردد. باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا نیز می‌گوید به نظر نمی‌رسد تغییرات آنی در مصر، قابل ملاحظه و کافی باشد. او شدیداً از سخنان حسنی مبارک انتقاد کرد و گفت دولت مصر باید با مردم خود واضح صحبت کند. نیکولاس سرکوزی نیز در بیانیه‌ای گفت، من از ته قلبم برای دموکراسی در مصر دعا می‌کنم. او همچنین از لزوم جلوگیری از تشکیل یک حکومت دیکتاتوری مذهبی در مصر
جلوگیری از تشکیل یک حکومت دیکتاتوری مذهبی در مصر صحبت کرد. ایهود باراک وزیر دفاع اسراییل نیز گفت اگر طی ۹۰ روز آینده در مصر همه پرسی برگزار شود، اخوان المسلمین قدرت را به دست خواهد گرفت. او از به قدرت رسیدن اخوان المسلمین ابراز نگرانی کرد. گزارش‌ها حاکی از این است که در دیگر شهرهای مصر نیز نا آرامی‌هایی علیه حکومت حسنی مبارک وجود دارد. عاقبت، در یازدهم فوریه (بیست‌ودوم بهمن) عمر سلیمان اعلام کرد حسنی مبارک پس از سی سال از مقام ریاست جمهوری استعفا داد و هم‌اکنون، قدرت در دست ارتش مصر است. رخدادهای پس از
قدرت در دست ارتش مصر است. رخدادهای پس از رفتن مبارک. دو روز پس از استعفاء مبارک، در روز ۱۳ فوریه ۲۰۱۱ دولت نظامی (موقت) اعلام کرد تا برگزاری انتخابات مجلس و ریاست جمهوری که در شش ماه دیگر انتخاب می‌شود بر سر قدرت خواهند ماند. کابینه ارتشی مصر نیز مجلس را منحل اعلام کرد. ۳ مارس. احمد شفیق، نخست‌وزیر دولت موقت مصر از سمت خود استعفاء کرد، شورای عالی نیروهای مسلح عصام شرف، وزیر حمل و نقل سابق را به عنوان نخست‌وزیر مصر برگزید. احمد شفیق به‌دنبال درخواست انقلابیون این کشور برای حذف شخصیت‌های وابسته به نظام حسنی
این کشور برای حذف شخصیت‌های وابسته به نظام حسنی مبارک، رئیس‌جمهوری سابق و تشکیل دولت انتقالی تکنوکرات از مقام خود کناره گرفت. شورای عالی نیروهای مسلح مصر در پیامی در صفحه این شورا در شبکه اجتماعی فیس‌بوک، اعلام کرد که استعفای احمد شفیق را که در روزهای آخر حسنی مبارک او را به این سمت انتخاب کرد، پذیرفته‌است. ۲۱ مارس. ۷۷ درصد از رای‌دهندگان مصری از اصلاحات در قانون اساسی بطور قاطع حمایت کردند. مهم‌ترین این تغییرات عبارتند از: «کاهش دوره ریاست‌جمهوری از شش سال به چهار سال و محدود کردن آن به دو دوره»، «ملزم
به چهار سال و محدود کردن آن به دو دوره»، «ملزم کردن رئیس‌جمهور به انتخاب یک معاون طی ۳۰ روز پس از انتخابات» و «اعمال شرایط جدید برای نامزدهای ریاست‌جمهوری از جمله این‌که حداقل سن آن‌ها باید ۴۰ سال باشد و همسر غیرمصری نداشته باشند». دو گروه سیاسی اصلی مصر، حزب دمکراتیک ملی وابسته به حسنی مبارک و اخوان‌المسلمین از این اصلاحات حمایت کرده‌اند. ۹ سپتامبر. معترضان مصری روز جمعه با پتک و میله‌های فلزی بخشی از دیوار حفاظتی سفارت اسرائیل را خراب کردند و وارد یکی از اتاق‌های واقع در طبقات اولیه این ساختمان ۲۱ طبقه
اتاق‌های واقع در طبقات اولیه این ساختمان ۲۱ طبقه شدند. معترضین مصری توانستند بخش‌هایی از سفارت اسرائیل در قاهره را برای مدت زمان کوتاهی به اشغال خود درآوردند. آن‌ها در هنگام اشغال چند طبقه از برج سفارت اسرائیل، بخش‌هایی از اسناد و مدارک سفارت را از پنجره به بیرون ریختند و پرچم اسرائیل را پایین کشیدند. سفیراسرائیل در قاهره در اعتراض به این حوادث، مصر را ترک کرده‌است. علاوه بر سفیر اسرائیل، دیپلمات‌های اسرائیلی نیز به همراه خانواده‌های خود با استفاده از یک فروند هواپیمای اسرائیلی اختصاصی قاهره را به مقصد تل
هواپیمای اسرائیلی اختصاصی قاهره را به مقصد تل آویو ترک کردند.
در علم ارتباطات و مهندسی کامپیوتر، تاخیر صف (تاخیر صفبندی) به مدت زمانی گفته می‌شود که یک کار (پردازش) برای اجرا شدن در صف منتظر می‌ماند. که مفهوم مهمی در تأخیر شبکه است. این کلمه اغلب در مواقعی به کار می‌رود که با روتر سرو کار داریم. زمانی که بسته‌ها به روتر می‌رسند، آن‌ها ابتدا پردازش شده و سپس منتقل می‌شوند. هر روتر می‌تواند یک بسته را در واحد زمان پردازش کند. اگر نرخ ورود بسته‌ها از نرخ پردازش بسته‌ها توسط روتر بیشتر باشد (مثل ترافیک انفجاری) روتر بسته‌ها را تا زمانی که نوبت انقال آن‌ها برسد، در صف (که
را تا زمانی که نوبت انقال آن‌ها برسد، در صف (که بافر هم نامیده می‌شود) قرار می‌دهد. ماکزیمم تأخیر صف متناسب با اندازه بافر (صف) می‌باشد. انتظار تعداد زیادی از بسته‌ها (خط طولانی از بسته‌ها) برای ارسال شدن که همان زیاد شدن میانگین زمان انتظار است. و وقتی که بافر (صف) پر شود روتر باید بسته‌ها را دور بریزد. پروتکل انتقال، دور انداختنه شدن بسته‌ها را نشانه پر بودن صف در نظر می‌گیرد، و از آن برای تنظیم درجه انتقال استفاده می‌کند، مانند تی سی پی در اینترنت که، پهنای باند را نسبتاً نزدیک به گنجایش نظری با کمترین
باند را نسبتاً نزدیک به گنجایش نظری با کمترین تأخیر ازدحام شبکه به اشتراک می‌گذارد. مشکلی که در این مکانیزم داریم این است که تاخیرها هم غیرقابل پیش‌بینی هستند و هم خیلی سریع زیاد و کم می‌شوند، پس این نشانه مانند آزادراهی برای رسیدن به گنجایش نظری است. اندازه گیری سطح مؤثرترین راه حل در اینجاست، همانطور که مؤثرترین راه حل در زمانی که ما ترافیکی از بسته‌ها را داریم، خود تنظیم بودن تی سی پی است. این راه حل هم از نظر مدل ریاضی و هم از نظر شهودی سخت است برای افرادی که در ریاضیات یا شبکه‌های واقعی فاقد
برای افرادی که در ریاضیات یا شبکه‌های واقعی فاقد تجربه‌اند. عدم دور انداخته شدن بسته‌ها، نیاز به انتخاب بافرهایی دارد که تعداد آن‌ها روبه افزایش است. در نماد کندال ، مدل صف M/M/1/K، که K سایز بافر است، که ممکن است در آنالیز تأخیر صف در یک سیستم خاص استفاده شود.
NS (خلاصهٔ Network Simulator به معنای شبیه‌ساز شبکه) نامی برای یک سری از شبیه‌سازهای رویداد گسسته شبکه است، مخصوصاً NS-1، NS-2 وNS-3. همه آن‌ها شبیه‌ساز رویداد گسسته شبکه هستند که اوایل در تحقیق و تدریس استفاده شدند. ns-3 یک نرم‌افزار رایگان است که عموماً تحت لیسانس GNU GPLv2 برای تحقیق، توسعه و استفاده موجود است. هدف پروژهٔ ns-3 فراهم آوردن محیط شبیه‌سازی آزاد برای تحقیقات شبکه است که در درون جامعه تحقیقاتی پذیرفته شده خواهد بود که به‌طور عمده معنی اش دو چیز است: از زمان فرایند تولید شبیه‌سازی شبکه‌ای که
است: از زمان فرایند تولید شبیه‌سازی شبکه‌ای که دارای تعداد کافی ماژول باکیفیت بالا و معتبر و آزمایش شده و به صورت پویا نگهداری شده‌است کار زیادی نیاز داشته که پروژهٔ ns-3 این بار کاری را بین جامعه بزرگ کاربران و توسعه دهندگان توزیع کرده‌است. تاریخچه. قبل از ns شبیه‌سازی به نام REAL وجود داشته که قدمت آن به سال ۱۹۸۹ بر می‌گردد. ns-1. اولین ورژن ns به نام ns-1، در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (LBNL) در بازه زمانی ۱۹۹۵-۹۷ توسط استیو مک کین، سالی فلوید، کوین فال و همکارانشان توسعه داده شده‌است. که به نام شبیه‌ساز
همکارانشان توسعه داده شده‌است. که به نام شبیه‌ساز شبکه LBNL شناخته شد که از شبیه‌ساز قبلی خود به نام REAL توسط s. keshav گرفته شده‌است. هسته شبیه‌ساز با C++ نوشته شده و سناریوهای شبیه‌سازی با اسکریپت TCL. توزیع‌های بلند مدت آن همچنین از پروؤه‌های سان مایکروسیستمز و UC Berkeley Daedelus و Carnegie Mellon Monarch نیز می‌آمدند. ns-2. در سال ۱۹۹۶-۹۷ کار بر روی نسخه دوم ns (ns-2) برپایه بازسازی استیو مک کین انجام شد. استفاده از tcl با tcl شی گرا (otcl) جایگزین شده بود. هسته ns-2 نیز با C++ نوشته شده بود اما
شده بود. هسته ns-2 نیز با C++ نوشته شده بود اما اشیا شبیه‌سازی c++ به اشیا سایه در otcl وصل هستند و متغیرها می‌توانند بین این دو حوزه زبان بهم وصل شوند. اسکریپت‌های شبیه‌سازی به زبان OTCL نوشته شده‌اند. این ساختار اجازه می‌دهد شبیه‌سازی‌ها در یک محیط تفیسر شده نوشته واصلاح شوند بدون دوباره کامپایل کردن شبیه‌ساز وقتی که ساختارش تغییر کرد. در فاصله زمانی که ns-2 معرفی شد دو راحتی چشمگیر را فراهم کرد اجتناب از دوباره کامپایل کردن‌های وقت گیر و همچنین علائم اسکریپتی ساده برای توصیف شبیه‌سازی. Ns-2 یک انیمیشن
ساده برای توصیف شبیه‌سازی. Ns-2 یک انیمیشن همراه به نام انیماتور شبکه nam-1 دارد که توسط مارک هندلی نوشته شده‌است برای بصری سازی شبیه‌سازی خروجی و تنظیمات گرافیکی (محدود) برای سناریوهای شبیه‌سازی. در سال ۱۹۹۷ پروژه the DARPA Virtual InterNetwork Testbed (VINT) دارپا شامل LBNL، زیراکس پارک، UC Berkeley، and USC's Information Sciences Institute (ISI) آغاز شد. بخش عمده توسعه ns-2 در این فاصله زمانی اتفاق افتاد. همچنین فعالیت‌های نگهداری نرم‌افزار در این دوره به isi مهاجرت کرد و سرانجام به John Heidemann. بعد
isi مهاجرت کرد و سرانجام به John Heidemann. بعد از جمع بندی پروژه VINT، ns-2 همچنان در فاصله زمانی ۰۴-۲۰۰۱ توسط DARPA SAMAN و NSF CONSER awards to USC/ISI بودجه بندی می‌شد. در حال حاضر، ns-2 شامل بیشتر از ۳۰۰۰۰۰ خط سورس کد است. و احتمالاً شامل کدهای توزیعی قابل ملاحظه‌ای دیگری که به‌طور مستقیم با توزیع اصلی یکپارچه نشده‌اند. نرم‌افزار بر روی لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، سولاریس، اواس‌ده و Windows 95/98/NT/2000/XP قابل اجرا است که توسط ورژن ۲ پروانه عمومی همگانی گنو لایسنس شده‌اند. ns-3. کار بر روی ns-3 در فاصله
لایسنس شده‌اند. ns-3. کار بر روی ns-3 در فاصله زمانی ۰۵-۲۰۰۴ شروع شد. یک تیم به رهبری Tom Henderson (دانشگاه واشینگتن) و همچنین شامل George Riley (مؤسسه فناوری جورجیا)، Sally Floyd (International Computer Science Institute) و Sumit Roy (دانشگاه واشینگتن)، برای دریافت بودجه از U.S. National Science Foundation (NSF) اپلای کردند. تا جایگزینی برای ns-2 به نام ns-3 بسازند. حدوداً در همان فاصله زمانی تیم نحقیقاتی Planete در INRIA Sophia Antipolis شامل Mathieu Lacage و Walid Dabbous شروع به جستجو برای جایگزینی
و Walid Dabbous شروع به جستجو برای جایگزینی ns-2، با تأکید اولیه بر مدل‌های آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ وای-فای کردند. شبیه‌ساز اولیه Lacage بنام Yet Another Network Simulator (yans) نامگذاری شد. این دو تلاش با هم ترکیب شدند و بحث بر روی طراحی ns-3 بر روی فهرست پستی توسعه دهندگان ns در فوریه ۲۰۰۵ شروع شد مخصوصاً در ۲۲ فوریه ۲۰۰۵ تام هندرسون پستی بر روی فهرست پستی توسعه دهندگان ns زد مبنی بر اینکه ما می‌خواهیم بحث‌های بر روی اینکه چگونه بعضی از ns-2ها در توسعه‌های آینده می‌توانند هم ریفکتور و هم فورک شوند داشته
آینده می‌توانند هم ریفکتور و هم فورک شوند داشته باشیم. بعضی از هدف‌های اصلی شامل پشتیبانی بهتر شبیه‌سازی شبکه و استفاده مجدد از کدهای پیاده‌سازی و همچنین یکپارچگی بهتر ابزارها با تحقیقات پایه است. در فرایند توسعه ns-3 سازگاری با ns-2 اساساً بخاطر سربار بالای نگهداری که نتیجه گرفته شده بود رها شد. شبیه‌ساز جدید از ابتدا توسط زبان برنامه نویسی سی++ نوشته شده بود. توسعه ns-3 در ۱ ژوئیه ۲۰۰۶ شروع شدهسته نرم‌افزار تا حد زیادی توسط متیو Lacage نوشته شده‌است، هم چنین برگفته شده از شبیه‌ساز yans. the Georgia Tech
برگفته شده از شبیه‌ساز yans. the Georgia Tech Network Simulator (GTNetS) توسط George Riley ساخته شد و ns-2. یک چارچوب برای ایجاد اتصالات پایتون (pybindgen) و استفاده از سیستم ساخت WAF که توسط گوستاو Carneiro توزیع شده بود. اولین نسخه از ns-3.1 در ژوئیه ۲۰۰۸ ساخته شد و پس از آن این پروژه با انتشار نرم‌افزار فصلنامه ادامه داد و اخیراً به سه انتشار در سال منتقل شد ns-3 پنجمین انتشار (ns-3.15) خود را در سومین فصل ۲۰۱۲ ساخت. وضعیت حال حاضر این ۳ ورژن به صورت زیر است: طراحی. Ns-3 با استفاده از سی++ و پایتون
زیر است: طراحی. Ns-3 با استفاده از سی++ و پایتون ساخته شد و اسکریپت‌نویسی با هر دو زبان موجود است. کتابخانه ns-3 به لطف کتابخانه pybindgen به پایتون پیچیده شد که ملزم به جدا کردن هدر c++ ns -3 به gccxml و pygccxml می‌کند. تا به صورت خودکار اتصال c++ را برقرار سازد. این فایل‌های تولید شده خودکار c++ سرانجام به ماژول پایتون ns- 3 کامپایل می‌شوند که به کاربران اجازه می‌دهد که با ماژول‌های c++ ns-3 و هسته از طریق اسکریپت‌های پایتون ارتباط برقرار کنند. محتویات. Ns-3 به بیش از چندین جفت ماژول تقسیم می‌شود که
Ns-3 به بیش از چندین جفت ماژول تقسیم می‌شود که شامل یک یا بیشتر ماژول برای ابزار یا پروتکل‌های شبکه دنیای واقعی است. گردش کار شبیه‌سازی. فرایند عمومی تولید یک شبیه‌سازی می‌تواند به چندین مرحله تقسیم شود: انتقاد. Ns-2 بسیاری از اوقات انتقاد می‌شود زیرا مدلسازی آن خیلی پیچیده و یک فرایند زمان بر است و چون محیط گرافیکی ندارد باید زبان اسکریپت نویسی، تئوری صف و تکنیک‌های مدلسازی یاد گرفته شود. و هم چنین اخیراً شکایاتی مبنی بر اینکه نتایج سازگار نیستند وجود دارد (احتمالاً بخاطر تغییرات متناوب کد آن) وپروتکل‌های
(احتمالاً بخاطر تغییرات متناوب کد آن) وپروتکل‌های خاص آن مملو از باگ هستند. Ns-3 بیشتر بخاطر کمبود پشتیبانی از پروتکل‌هایی که در ns-2 پشتیبانی می‌شدند مورد انتقاد قرار می‌گیرند که بخاطر سازگار نبودن آن با Ns-2 است. همانند ns-2، ns-3 نیز برای یادگیری و استفاده زمان بر است در مقایسه با شبیه‌سازهای دارای رابط گرافیکی. پیوند به بیرون. آموزش نصب ns2
درنظریه صف، از مدل صف بندی برای تخمین وضعیت صف بندی واقعی سیستم استفاده می‌شود؛ بنابراین رفتار صف می‌تواند یک آنالیز ریاضی داشته باشد. در مدل‌های صف بندی به ما اجازه می‌دهد که تصمیم‌گیری کنیم بر تعداد مفید مقیاس‌های اندازه‌گیری کارایی وضعیت ثابت که شامل: میانگین تعداد (عناصر) در صف یا سیستم میانگین زمان صرف شده در صف یا سیستم توزیع آماری تعداد (مشتریان، بسته،...) یا زمان احتمال پر یا خالی بودن صف احتمال یافتن در صف/سیسنم در وضعیت خاص این مقیاس‌های اندازه‌گیری کارایی، برای مسائل و مشکلاتی که به وسیله وضعیت
کارایی، برای مسائل و مشکلاتی که به وسیله وضعیت صف بندی ایجاد شده‌اند بسیار مهم هستند. این مسائل و مشکلات غالبآ مرتبط است به عدم رضایت مشتریان از سرویس ارائه شده یا می‌تواند از مسائل ریشه‌ای مانند زیان‌های اقتصادی در تجارت باشد. انالیزهای مربوط به مدل‌های صف بندی به ما اجازه می‌دهد موضوعات صف بندی مختلف را برای مشخص کردن و ادغام کردن اهداف برای تغییر ارزیابی‌ها ایجاد کنیم. مدل‌های صف بندی می‌توانند از نمادهای کندال استفاده کنند: A/B/S/K//N/D که در آن: در بسیاری از مواقع اعضای (مشتریان) قدیمی حذف می‌شوند؛
از مواقع اعضای (مشتریان) قدیمی حذف می‌شوند؛ بنابراین نمادها عبارتنداز A/B/S و هم چنین فرض می‌کنیم ظرفیت سیستم و تعداد فراخوانی جمعیت بی‌نهایت و انضباط فرض شده برای سرویس از نوع صف (رایانه) می‌باشد. نمادهای استاندارد. نمادهای استاندارد که برای توزیع وجود دارد عبارتنداز: مدل‌ها. مدل‌های صف بندی معمولآ در ساختار و نمایش صف بندی سیستم وضعیت ثابتی دارند. به این ترتیب مدل‌های تصادفی احتمال اینکه سیستم صف بندی بتواند یک وضعیت یت پیکربندی مخصوص پیدا کند را نشان می‌دهند. روال‌های عمومی برای ساختاربندی و آنالیز
می‌دهند. روال‌های عمومی برای ساختاربندی و آنالیز مدل‌های صف بندی عبارتنداز: صف با یک سرویس دهنده. شاید شایع‌ترین وضعیت صف بندی که در زندگی واقعی با آن مواجه می‌شویم صف‌هایی با یک سرویس دهنده می‌باشند. در بسیاری از شرایط با یک صف تک سرویس دهنده مواجه می‌شویم، از جمله کسب و کار، صنعت، انتقال و... در نتیجه توانایی مدل‌سازی و تجزیه تحلیل یک صف تک سرویس دهنده در زمینه خاص، می‌تواند باشد. جریان ورود و سرویس با استفاده از فرایند پواسون. مدل M/M/1 نشان دهنده این است که یک صف با یک سرویس دهنده، ظرفیت نامحدود و
است که یک صف با یک سرویس دهنده، ظرفیت نامحدود و فراخوانی جمعیت نامحدود داریم. در حالیکه ورود هنوز بر اساس پواسون است. به این معنا که هر دو جریان بین ورود و زمان سرویس به صورت توزیع نمایی است. از آنجا که ماهیت ریاضی، توزیع آماری، تعدادی از روابط ساده است، می‌تواندبرای چندین اندازه‌گیری عملکرد بر اساس دانستن نرخ ورود و نرخ سرویس مشتق شده باشد. با توجه به مطالب بالا مدل صف بندی M/M/1 تقریبآ برای بسیاری از شرایط مناسب است جریان ورودی پواسون و جریان سرویس عمومی. مدل M/G/1 نشان دهنده یک صف با یک سرویس دهنده،
مدل M/G/1 نشان دهنده یک صف با یک سرویس دهنده، ظرفیت صف نامحدود و فداخوانی جمعیت نامحدود است. این در حالی است که فرایند ورود بر حسب پواسون است به این معنا که از نظر توزیع آماری جریان ورود بر اساس توزیع نمایی است و توزیع زمان سرویس دیگر نمایی نیست. بلکه توزیع زمان سرویس، ممکن است هر توزیع اماری عمومی را دنبال کند و نه فقط نمایی. روابط هنوز هم می‌تواند برای تعدادی از اندازه‌گیری عملکرد مشتق شده باشد اگر نرخ ورود، میانگین و واریانس نرخ سرویس مشخص باشد. با این حال این مشتقات به‌طور کلی پیچیده‌تر و دشوار است.
حال این مشتقات به‌طور کلی پیچیده‌تر و دشوار است. یکی از موارد خاص M/G/1 ارئه راه حل‌های خاص با بینش بسیار گسترده برای انتخاب بهترین مدل برای موقعیت‌های خاص صف است. به همین دلیل شما اجازع مقایسه ـن راه حل‌ها با عملکرد یک مدل M/M/1 را دارید. صف با چند سرویس دهنده. صف‌هایی با چند سرویس دهنده غالبآ برای ارتباط راه دور یا خدمات مشتری استفاده می‌شوند. هنگامیکه این مدل صف مدل‌سازی می‌شود لازم است تا اطمینان حاصل شود که صف‌های چند سرویس دهنده، شبکه‌ای از صف‌های تک سرویس دهنده نیستند. چراکه نتایج ممکن است متفاوت
سرویس دهنده نیستند. چراکه نتایج ممکن است متفاوت باشد با توجه به چگونگی رفتار مدل صف. یک بینش مشاهده با مقایسه مدل‌های صف بندی اینست که یک صف با چند سرویس دهنده از نظر کارایی از چندین صف با هر کدام با یک سرویس دهنده بهتر است. ویک استخر بزرگ از سرویس دهنده از نظر کارایی از ۲ یا چند استخر کوچک بهتر است. حتی اگر به همان تعداد در کل سیستم سرزیس دهنده وجود داشته باشد. مثال. یک مثال ساده برای اثبات واقعیت فوق به شرح زیر است: یک سیستم را در نظر بگیرید با ۸ خط ورودی، یک صف واحد و ۸ سرویس دهنده. خط خروجی دارای ظرفیت
یک صف واحد و ۸ سرویس دهنده. خط خروجی دارای ظرفیت ۶۴KB/s است. با توجه به اینکه سرعت ورود به هر خط با نرخ ۲ بسته بر ثانیه است؛ بنابراین کل نرخ ورود ۱۶ بسته بر ثانیه است. با میانگین ۲۰۰۰ بیت در هر بسته نرخ خدمات برابر ۶۴kb/s/2000b = 32packet/sec از این رو میانگین زمان پاسخ برای این سیستم بربر ۰٫۰۶۲۵ = ۱۶–۱/۳۲ حال سیستم دوم را با ۸ صف در نظر بگیرید و با یک سرویس دهنده برای هر کدام. هر خط خروجی ظرفیتی معادل ۸kbit/s دارد. محاسبه بازده زمان پاسخ برابر ۰٫۵ = ۲–۱/۴ میانگین زمان انتظار برای صف حالت اول برابر ۰٫۰۶۲۵
میانگین زمان انتظار برای صف حالت اول برابر ۰٫۰۶۲۵ در حالیکه این زمان برای صف حالت دوم برابر ۰٫۲۵ می‌باشد. مدل M/M این مدل نشان دهنده بی‌نهایت سرویس دهنده می‌باشد که در واقعیت عملآ با این مدل هرگز مواجه نمی‌شویم. مدل با سرزیس دهنده نامحدود یک مدل نظری مناسب برای شرایطی که شامل دخیرع‌سازی یا تآخیر از قبیل پارکینگ، انبارها و حتی انتقال است. در این مدل‌ها صف وجود ندارد. به عنوان مثال بعد از رسین هر مشتری بلافاصله سرویس دریافت می‌کند. وقتی از بعد بیرون نگاه شود به نظر می‌رسد این مدل برای به تآخیر انداختن یا
به نظر می‌رسد این مدل برای به تآخیر انداختن یا ذخیره هر مشتری برای برخی از زمان هاست.
دانشگاه نانت یکی از دانشگاه‌های فرانسه است که در شهر نانت قرار دارد. این دانشگاه هم‌اکنون ۳۴۰۰۰ دانشجو دارد که ده درصد آنها دانشجویان خارجی از ۱۱۰ کشور جهان هستند.
دانشگاه تولوز مجموعه‌های از نهادهای آموزش عالی در فرانسه است. تاریخ فعالیت این نهادها به ۱۲۲۹ میلادی بازمی‌گردد.
توپولف تو-۲۲ -نام ناتو: Blinder - نخستین بمب‌افکن فراصوت اتحاد جماهیر شوروی بود که شرکت توپولف آن را طراحی و تولید کرده و در دههٔ ۱۹۶۰ در ارتش شوروی به خدمت گرفته شد و آخرین نمونه‌های آن در دههٔ ۱۹۹۰ از رده خارج گردید. این هواپیما به تعداد ۳۱۱ فروند تولید شد و شرایط ناامیدکننده‌ای داشت زیرا برخلاف انتظار مقامات شوروی، فاقد بُرد بین‌قاره‌ای بود. بعدها هنگامی که هنوز در خدمت ارتش شوروی بود به‌عنوان سکوی پرتاب موشک ای‌اس-۴ به‌کار گرفته شد. توپولف-۲۲ یکی از معدود بمب‌افکن‌های جنگ‌دیده شوروی‌ست. این بمب‌افکن به
بمب‌افکن‌های جنگ‌دیده شوروی‌ست. این بمب‌افکن به وسیلهٔ نیروی هوایی عراق، در طول جنگ ایران و عراق و به‌وسیلهٔ نیروی هوایی لیبی، علیه چاد و تانزانیا به‌کار گرفته می‌شد. توپولف-۲۲ به‌عنوان یک جایگزین فراصوت برای بمب‌افکن توپولف-۱۶ ساخته شد. طراحی اولیهٔ این هواپیما در شرکت توپولف برای برآورده کردن این نیاز در سال ۱۹۵۴ میلادی آغاز گشت و در زمان طراحی نام هواپیمای ۱۰۵ را به خود گرفت. نخستین نمونهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۹۵۷ تکمیل گردید و نخستین پرواز خود را از فرودگاه ژوکوفسکی در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۵۸ انجام داد. خلبان
ژوکوفسکی در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۵۸ انجام داد. خلبان این پرواز آزمایشی یوری آلاشیف بود. در دسترس بودن موتورهای نیرومندتر و لزوم کاهش نیروی پسار در این هواپیما منجر به ساخت یک نمونهٔ اولیهٔ اصلاح شده در آن گردید که ۱۰۵ آ نامیده شد. نخستین پرواز مدل اصلاح شده در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۵۹ انجام گرفت. اولین سری توپولف-۲۲ به تاریخ ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۰ میلادی در کارخانهٔ شمارهٔ ۲۲ در کازان ساخته‌شد. که در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۶۱ در رژهٔ روز هوانوردی نوشینو با پرواز ده هواپیما به عموم معرفی گردید. ناتو ابتدا نام آن را بولشات
به عموم معرفی گردید. ناتو ابتدا نام آن را بولشات (Bullshot) گذاشت که بعداً نامناسب تشخیص داده شد و به بیوتی (Beauty) تغییر پیدا کرد؛ ولی این نام هم زیاده از حد ستایش‌آمیز شناخته شد و در نهایت نامش بلایندر (Blinder) گذاشته شد. کرو پروازی شوروی به خاطر شکل ظاهریش آن را شیلا (به معنی درفش) می‌نامیدند. توپولف-۲۲ سال ۱۹۶۲ میلادی به خدمت گرفته شد، ولی مشکلات قابل ملاحظه‌ای در آن وجود داشت که منجر به زمینگیر شدن آن و چندین سانحه گردید. یکی از مهم‌ترین نقیصه‌های آن داغ شدن پوستهٔ آن در سرعت فراصوت بود که منجر به
داغ شدن پوستهٔ آن در سرعت فراصوت بود که منجر به تاب برداشتن کنترل راد می‌شد و کنترل آن را مشکل می‌کرد. سرعت آن هنگام فرود صد کیلومتر در ساعت بیشتر از بمب‌افکن‌های پیش از خود بود و دم آن هنگام فرود میل به برخورد به زمین داشت، ولی این مشکل بعداً با افزودن تثبیت‌کننده‌های الکترونیکی برطرف شد. حتی پس از برطرف شدن مشکلاتش پرواز با بلایندر آسان نبود و به تعمیر و نگهداری بسیار زیادی نیاز داشت. یکی از ویژگی‌های ناخوشایند آن طراحی بال آن بود که سبب وارونگی سکان و غیرقابل کنترل شدن هواپیما می‌شد. خلبانان
سکان و غیرقابل کنترل شدن هواپیما می‌شد. خلبانان اسکادران‌های توپولف-۲۲ از میان خلبانان تراز اول توپولف-۱۶ برگزیده می‌شدند. انتقال از توپولف-۱۶ به توپولف-۲۲ برای خلبانان مشکل بود زیرا توپولف-۱۶ دارای یک کمک خلبان بود و بیشتر خلبانان برگزیده عادت کرده بودند که همهٔ عملیات پروازی توپولف-۱۶ را به غیر از برخاستن و فرود را به کمک خلبان بسپارند و در نتیجه خلبانانی که از توپولف-۱۶ به توپولف-۲۲ تک خلبانه منتقل می‌شدند مجبور بودند همهٔ وظایف یک خلبان را به تنهایی و در یک اتاقک خلبان بسیار پیچیده‌تر انجام دهند. از
در یک اتاقک خلبان بسیار پیچیده‌تر انجام دهند. از این رو بسیاری از خلبانان موفق نمی‌شدند که دورهٔ آموزشی خود را به پایان برسانند. سرانجام خلبانان سوخو-۱۷ برای این کار برگزیده شدند و این خلبانان با مشکل کمتری توانستند به اسکادران توپولف-۲۲ منتقل شوند. توپولف-۲۲ از همان روزهای اول ورود به خدمت به علت شکل خاص بدنه، از جانب خلبانهای شوروی به " شیلو " (به روسیШило) به معنی درفش معروف شد و آن را با این نام می‌خواندند. بعدها با سوانح زیاد بین خلبانان روس به " لودایِد " (به روسیЛюдоед) به معنی آدم‌خوار معروف شد.
" (به روسیЛюдоед) به معنی آدم‌خوار معروف شد. ورژن‌ها. هنگامی که توپولف-۲۲ب (بلایندر-آ) به خدمت گرفته شد، تقریباً آشکار بود که کاربرد عملیاتی آن محدود است. به غیر از سرعت بالای آن در موارد دیگر مانند شعاع عملیاتی، گنجایش حمل سلاح و سرویس‌پذیری به پای توپولف-۱۶ نمی‌رسید. نیکیتا خروشچف دبیرکل حزب کمونیست شوروی معتقد بود که آینده متعلق به موشک‌های بالیستیک است و ساخت بمب‌افکن‌هایی مانند توپولف-۲۲ در خطر کنسل شدن قرار داشت. در نتیجه فقط ۱۵ فروند (به گفتهٔ برخی منابع ۲۰ فروند) توپولف-۲۲ ب ساخته شد. یک ورژن
منابع ۲۰ فروند) توپولف-۲۲ ب ساخته شد. یک ورژن بمب‌افکن شناسایی توپولف-۲۲ به نام توپولف-۲۲آر (بلایندر-سی) هم‌زمان با ورژن بمب‌افکن آن ساخته شد که در سال ۱۹۶۲ به خدمت گرفته شد. توپولف-۲۲آر دارای سامانهٔ سوخت‌گیری هوایی بود که البته این سامانه بعداً در بیشتر توپولف-۲۲ها نصب گردید که شعاع عملیاتی آن‌ها را افزایش می‌داد. ۱۲۸ فروند توپولف-۲۲آر تولید شد که ۶۲ فروند آن به نیروی دریایی شوروی برای عملیات شناسایی دریایی منتقل گردید. برخی از آن‌ها نیز برای این که به عنوان توپولف-۲۲ب به کشورهای دیگر فروخته شود دوربین و
توپولف-۲۲ب به کشورهای دیگر فروخته شود دوربین و سنسورشان برداشته شد که با وجود این باز هنوز بیشتر با توپولف-۲۲آر قابل مقایسه بودند تا توپولف-۲۲ب. ورژن آموزشی آن، توپولف-۲۲یو (بلایندر دی)، هم هم‌زمان ساخته شد که دارای یک اتاقک خلبان اضافی برای آموزش دهنده بود. توپولف-۲۲یو دارای مسلسل دم نبود و توانایی نبرد نداشت و ۴۶ فروند از آن ساخته شد. برای افزایش قدرت نبرد توپولف-۲۲ یک ورژن دیگر آن با نام توپولف-۲۲کا (بلایندر-بی) تولید شد که توانایی حمل موشک رادوگا خا-۲۲ (نام گزارشی ناتو: ای اس-۴ کیچن) را داشت. این نوع
(نام گزارشی ناتو: ای اس-۴ کیچن) را داشت. این نوع از توپولف هم به وسیلهٔ نیروی هوایی شوروی و هم نیروی دریایی شوروی به کار گرفته شد. آخرین نوع توپولف-۲۲ نوع توپولف-۲۲پی (بلایندر-ئی) بود که ویژهٔ جنگ الکترونیک بود. برخی از این مدل برای پادکار الکترونیکی و اختلال در رادار هواپیمای دشمن برای پشتیبانی از توپولف-۲۲کا به کار گرفته شد. توپولف-۲۲ با موتورهای نیرومندتر و با توانایی سوخت‌گیری هوایی (برای آنهایی که این توانایی را نداشتند) و افزودن تجهیزات الکترونیک ارتقاء داده شد. پسوند "دی"(D) مخفف واژهٔ (Дальный
ارتقاء داده شد. پسوند "دی"(D) مخفف واژهٔ (Дальный (dalniy به معنی دوربرد است که برای انواعی که توانایی سوختگیری هوایی دارند به کار می‌رود. توپولف-۲۲ در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی به عراق و لیبی صادر شد. درخواست مصر برای خرید این هواپیما به علت اعتراض شوروی به جنگ یوم کیپور رد شد. طراحی. توپولف-۲۲ دارای بال پسگرا با زاویهٔ ۵۵ درجه است. دارای دو موتور توربوجت دوبرینین وی دی-۷ ام بود که بعداً با موتورهای کولسوف آردی-۷ ام۲ جایگزین شد. موتورهای آن در دو طرف سکان عمودی قرار دارند. ارابه فرود عقب آن در زیر بال‌ها قرار
قرار دارند. ارابه فرود عقب آن در زیر بال‌ها قرار دارند. زاویهٔ تند بال پیکانی برای ایجاد پسار کم به هنگام سرعت مافوق‌صوت طراحی شده، ولی همین باعث سرعت بسیار هنگام فرود و برخاست دیرهنگام از باند فرودگاه می‌شود. این هواپیما دارای ۳ کرو پروازیست که شامل یک خلبان در جلو، یک افسر مهمات در عقب و یک ناوبر در پایین می‌شود. اتاقک خلبان توپولف-۲۲ دارای دید بدی به بیرون است و فرود و برخاست مشکل این هواپیما را برای خلبان مشکل‌تر می‌کند. عدم راحتی صندلی‌ها و جایگاه بد ابزار آلات و سوییچ‌ها از دیگر ویژگی‌های این هواپیما
آلات و سوییچ‌ها از دیگر ویژگی‌های این هواپیما است. مهمات دفاعی توپولف-۲۲ که به وسیلهٔ افسر اسلحه کنترل می‌شود شامل یک برجک دم در زیر موتور می‌باشد که شامل یک ای ام-۲۳ ۲۳ میلی‌متری یا توپخانهٔ آر-۲۳ است. برجک به وسیلهٔ یک رادار هدف یابی پی آر اس-۳آ (آرگون) جهت‌یابی می‌شود تا فقدان دید عقب افسر اسلحه را جبران کند. بار اصلی سلاح این بمب‌افکن در محفظه‌ای میان دو بال قرار دارد که شامل ۲۴ بمب معمولی فاب-۵۰۰، یک بمب فاب-۹۰۰۰ و چندین بمب اتمی می‌باشد. در توپولف-۲۲ کا محفظه به گونه‌ای طراحی شده تا توانایی حمل موشک
کا محفظه به گونه‌ای طراحی شده تا توانایی حمل موشک رادوگا خا-۲۲ (ای اس-۴ کیچن) را داشته باشد. این موشک آن قدر بزرگ بود که بر کنترل و کیفیت پرواز هواپیما تأثیرگذار بود و همچنین ایمنی هواپیما را به خطر می‌انداخت. توپولف-۲۲ب دارای سیستم بمباران چشمی (در توپولف-۲۲آر نیز به کار گرفته شد) بود همراه با رادار ناوبری/حملهٔ روبین-۱آ. تعداد کمی از توپولف-۲۲کاها تبدیل به توپولف-۲۲کاپی یا توپولف-۲۲کاپی‌دی شدند که دارای تجهیزات شناسایی سیستم رادار دشمن بودند و با موشک ضدرادار خا-۲۲پی سازگاری داشتند. پیشینهٔ عملیات. جنگ