payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آمده‌است. شرکت آی‌ای‌سی ویمیو را در اوت سال ۲۰۰۶ خریداری کرد. معروفیت. در دسامبر سال ۲۰۱۱، ویمیو بالغ بر ۶۵ میلیون بازدیدکننده در هر ماه و همچنین بیش از ۸ میلیون کاربر ثبت شده داشته‌است. ۱۵ درصد ترافیک ویمیو از دستگاه‌های همراه می‌باشد. فیلترینگ. ایران. ویمیو هم‌اکنون در ایران فیلتر است. چین. ویمیو هم‌اکنون در چین فیلتر است. هند. در ماه مه۲۰۱۲، وبگاه ویمیو بدون هیچ گونه دلیل معینی با تصمیم وزارت ارتباطات هند فیلتر شد. اندونزی. در ماه مه ۲۰۱۴، به دستور وزیر ارتباطات اندونزی وبگاه اشتراک ویدیوی ویمیو بر اساس
اندونزی وبگاه اشتراک ویدیوی ویمیو بر اساس قانون مقابله با پورنوگرافی فیلتر شد.
شیر آمریکایی که به نام‌های شیر آمریکای شمالی و شیر غارنشین آمریکایی نیز شناخته می‌شود، یک گونهٔ منقرض‌شده از پلنگیان است که در دورهٔ پلیستوسن و بین ۳۴۰٫۰۰۰ تا ۱۱٫۰۰۰ سال پیش بومی آمریکای شمالی بوده و برای دوره‌ای نزدیک به یک سوم میلیون سال زندگی می‌کرده است. بررسی‌های ژنتیکی نشان می‌دهند که این گونه رابطهٔ خویشاوندی نزدیکی با شیر غارنشین اوراسیایی داشته است. شیر آمریکایی حدود ۲۵٪ بزرگ‌تر از شیر امروزی بوده و از بزرگ‌ترین گربه‌سانان تاریخ به‌شمار می‌رود. اندازه‌ها. طبق برآوردها طول شیر آمریکایی از نوک بینی
طبق برآوردها طول شیر آمریکایی از نوک بینی تا پای دم حدود ۱٫۶ تا ۲٫۵ متر و ارتفاع آن تا شانه حدود ۱۲۰ سانتی‌متر بوده است؛ بنابراین این جانور از رقیب اصلی خود یعنی خرس کوتاه‌چهره کوچک‌تر بوده و کوچک‌تر از دیگر گربهٔ بزرگ پیشاتاریخی یعنی چاقودندان بوده است. در سال ۲۰۰۸ وزن این جانور را حدود ۴۲۰ کیلوگرم برآورد کردند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۹ وزن شیرهای نر را به‌طور میانگین حدود ۲۵۶ کیلوگرم و برای بزرگ‌ترین نمونه حدود ۳۶۰ کیلوگرم اعلام کرد.
آندریاس ایلیگر متولد ۱۹۸۲ (میلادی) یک توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی خودآموختهی آلمانی است که در آکادمی هنرهای زیبای ماسِسیوس شهر کیل در رشته طراحی ارتباطی درس خوانده است. وی ناشر و سازنده بازی تاینی وینگز برای آی‌اواس است که ۵٫۶ میلیون دلار تا به حال فروخته است.
پیاز کویری نام یکی از گونه‌های سردهٔ والک است. ارتفاع گیاه ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر است. دو برگ تقریباً متقابل آن بیش از ۱ تا ۲ میلی‌متر عرض نداشته و قطعات گلپوش سفید این گونه به طول ۵ تا ۶ میلی‌متر است که سرتاسر رگهٔ میانی این قطعات به رنگ ارغوانی متمایل به قهوه‌ای است. میلهٔ پرچم ساده و بدون دندانه‌است. این گونه در استپ‌های خشک مرکزی ایران می‌روید. زمان گل‌دهی در فروردین و اردیبهشت ماه‌است. پیوند به بیرون. عکس گیاه
جیمز نیسمیت (متولد ۶ نوامبر ۱۸۶۱، درگذشته ۲۸ نوامبر ۱۹۳۹) پزشک، معلم تربیت‌بدنی، کشیش، مربی ورزش و مخترع اهل کانادا بود. او در سال ۱۸۹۱ برای اولین بار ورزش بسکتبال را ابداع کرد و سپس به‌تنهایی اولین کتاب قوانین بسکتبال را به رشتهٔ تحریر درآورد و برنامهٔ بسکتبال دانشگاه کانزاس را پایه‌گذاری کرد. نیسمیت آنقدر زنده ماند که شاهد جهانی‌شدن این رشتهٔ ورزشی و حضور آن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین و تولد رقابت‌های ملی بسکتبال دانشگاهی و البته جام قهرمانی بسکتبال دسته اول مردان (ان‌سی‌ای‌ای) در سال ۱۹۳۹
بسکتبال دسته اول مردان (ان‌سی‌ای‌ای) در سال ۱۹۳۹ باشد. اوایل زندگی. جیمز نیسمیت در ۶ نوامبر ۱۸۶۱ در المونت، در استان انتاریو از پدر و مادری اسکاتلندی متولد شد. در طول دوران کودکی، نیسمیت در مدرسه با مشکلات زیادی روبرو بود، اما به کار در مزرعه عشق می‌ورزید و بیشتر اوقات روز را در کنار دوستان با بازی‌های محلی و دسته‌جمعی سپری می‌کرد. در یکی از این بازی‌ها که ریشه در قرون وسطی داشت، بازیکنان در تیم‌های رقیب سعی می‌کردند سنگ‌های چیده‌شده روی هم را با پرتاب سنگ‌های کوچک‌تر فروبیندازند. پس از مدت کوتاهی نیسمیت
کوچک‌تر فروبیندازند. پس از مدت کوتاهی نیسمیت متوجه شد که پرتاب قوس‌دار و نرم می‌تواند بسیار دقیق‌تر و مؤثرتر از پرتاب محکم و مستقیم باشد؛ همین تجربه در نهایت یکی از کلیدی‌ترین دلایل اختراع بازی بسکتبال بود. مدت زیادی نگذشت که نیسمیتِ نوجوان، پدر و مادرش را از دست داد و چندین سال در منزل خاله و شوهرخاله‌اش زندگی کرد. پس از آن در دبیرستان المونت انتاریو ثبت‌نام کرد و در سال ۱۸۸۳ فارغ‌التحصیل شد. نیسمیت در همان سال، وارد دانشگاه مک‌گیل در مونترآل شد. اگرچه با ۱۷۸ سانتی‌متر قد و ۷۶ کیلوگرم وزن، جثه‌ای نسبتاً
۱۷۸ سانتی‌متر قد و ۷۶ کیلوگرم وزن، جثه‌ای نسبتاً کوچک داشت، اما ورزشکاری بسیار با استعداد و زیرک بود و در رشته‌های فوتبال کانادایی، لاکراس، راگبی (فوتبال آمریکایی) فوتبال و ژیمناستیک به عضویت تیم دانشگاه درآمده بود. او برای تیم فوتبال دانشگاه در مرکز زمین بازی می‌کرد و به‌خاطر نمایش‌های ژیمناستیک خیره‌کننده‌ای که داشت، برندهٔ چندین مدال استانی شده بود. نیسمیت در سال ۱۸۸۸ مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ تربیت‌بدنی گرفت و دیپلم علوم دینی خود را نیز در سال ۱۸۹۰ از کالج پروتستانها در مونترآل دریافت کرد. از سال
از کالج پروتستانها در مونترآل دریافت کرد. از سال ۱۸۹۱ کار تدریس در رشتهٔ تربیت‌بدنی را آغاز کرد و به اولین مدیر ورزشی مک‌گیل تبدیل شد، اما در ادامهٔ راه تصمیم گرفت مونترآل را ترک کند و برای تدریس در رشته تربیت‌بدنی به مدرسهٔ بین‌المللی YMCA در شهر اسپرینگ‌فیلد ایالت ماساچوست برود. کالج اسپرینگ: اختراع بسکتبال. در این مرکز آموزشی، مسئولیت کلاس بسیار بی‌نظمی را به‌عهده گرفت و به‌دلیل سرمای سخت ناحیهٔ «نیو انگلند» مجبور بود در تمام طول زمستان کلاس‌ها را در داخل ساختمان برگزار کند. مشکلات عدیده‌ای که در طول
ساختمان برگزار کند. مشکلات عدیده‌ای که در طول سال برای این کلاس به‌وجود آمد، باعث شد مدیر مرکز برای «ایجاد نظم ورزشی» در میان دانشجویان، تنها ۱۴ روز به نای‌اسمیت فرصت بدهد تا یک بازی داخل سالن ابداع کند. مدیر دانشکده از نیسمیت خواست تا بازی ابداعی احتیاج به فضای زیادی نداشته باشد، دانشجویان برای حفظ سلامت در آن دوندگی زیادی داشته باشند، و البته بیش از هر چیز برای همه عادلانه و از خشونت نیز به دور باشد. در مسیر ابداع این بازی جدید، سه ایدهٔ اصلی نیسمیت را هدایت می‌کردند. اول اینکه با بررسی بازی‌های تیمی
هدایت می‌کردند. اول اینکه با بررسی بازی‌های تیمی محبوب در آن دوران (هاکی، راگبی، لاکراس، فوتبال و بیس‌بال) نای‌اسمیت متوجهٔ خطر استفاده از توپ شد و تصمیم گرفت از نرم‌ترین و ایمن‌ترین توپ ممکن، یعنی توپ فوتبال استفاده کند. در قدم دوم متوجه شد بیشتر برخوردها در لحظهٔ دویدن با توپ و دریبل زدن اتفاق می‌افتد و برای کاهش برخوردها تصمیم گرفت پاس دادن را اجباری کند؛ و در پایان، تصمیم گرفت دفاع از گل را غیرقانونی اعلام کند تا برخوردها به حداقل برسد و هدف را در محلی بالاتر از سر بازیکنان قرار دهد. پس از آن نام بازی
بالاتر از سر بازیکنان قرار دهد. پس از آن نام بازی جدید را «بسکتبال» گذاشت و ۱۳ قانون پایه برایش تعریف کرد. بالاخره اولین بازی تاریخ بسکتبال در ماه دسامبر سال ۱۸۹۱ انجام شد. برخلاف بسکتبال مدرن، در ابتدا هر تیم متشکل از ۹ بازیکن بود که یک توپ فوتبال در دست داشتند و به‌جای پرتاب به سمت حلقه، باید توپ را داخل سبدهای هلو می‌انداختند. او در یادداشتی شخصی، اولین بازی بسکتبال تاریخ را این‌گونه شرح می‌دهد: «آقای استابینز سبدهای هلو را به سالن آورد و من آن‌ها را روی لبه‌های دیوار که حدود ۳ متر از زمین فاصله داشتند
لبه‌های دیوار که حدود ۳ متر از زمین فاصله داشتند در دو سوی سالن محکم کردم. بعد ۱۳ قانون را روی تخته‌ای پشت سر معلم نوشتم و در حالی که توپ فوتبال در دستم بود، منتظر ورود بچه‌های کلاس به سالن شدم… بچه‌ها خیلی هیجان‌زده نبودند، اما با دقت به توضیحاتم گوش دادند… بعد من توضیح دادم که چطور باید توپ را داخل سبد بیندازند… بیشتر خطاها زمانی رخ می‌داد که بچه‌ها سعی می‌کردند توپ را به‌دست بگیرند و به‌سمت سبدها بدوند، البته هل دادن فرد صاحب توپ هم کم پیش نمی‌آمد.» برخلاف بسکتبال مدرن، در قوانین اولیه چیزی به نام دریبل
بسکتبال مدرن، در قوانین اولیه چیزی به نام دریبل وجود نداشت و تنها راه جلو بردن توپ در زمین پاس دادن به هم‌تیمی‌های در حال دویدن و از بالای سر بازیکنان حریف بود. بعد از به ثمر رسیدن هر گل، بازی دوباره با جامپ‌بال از وسط زمین شروع می‌شد. دانشگاه کانزاس. در سال ۱۸۹۲ بسکتبال به‌قدری در میان دانشجویان محبوب شده بود که روزنامهٔ محلی در مقاله‌ای تحت عنوان «یک بازی جدید» از همگان درخواست کرده بود به این بازی «نیسمیت بال» بگویند، اما خود نیسمیت این پیشنهاد را رد کرد. پس از آن نیسمیت از اسپرینگ‌فیلد به دِنور رفت، پس
پس از آن نیسمیت از اسپرینگ‌فیلد به دِنور رفت، پس از اتمام تحصیلاتش در رشتهٔ پزشکی به دانشگاه کانزاس پیوست و برنامهٔ بسکتبال مردان دانشگاه کانزاس را به‌صورت رسمی پایه‌گذاری کرد. نیسمیت در ابتدا به‌عنوان مربی بسکتبال شناخته نمی‌شد و بیشتر نقش مدیر و مربی تربیت‌بدنی را به‌عهده داشت؛ اما پس از مدتی هدایت تیم بسکتبال دانشگاه کانزاس را به‌عهده گرفت. حریفان اصلی تیم بسکتبال کانزاس در آن دوران عبارت بودند از تیم‌های YMCA، تیمی که با سفرهای خود به نواحی مختلف ایالات‌متحده نقش مهمی در تولد بسکتبال بازی کرد، دانشگاه
نقش مهمی در تولد بسکتبال بازی کرد، دانشگاه «هاسکِ ایندین نِیشن» و دانشکدهٔ «جول ویلیام». دوران مربیگری نیسمیت چندان درخشان نبود و حتی نتوانست تیمش را در نیمی از بازی‌ها به پیروزی برساند (۵۵ پیروزی در ۱۱۵ بازی). با شروع قرن بیستم تعداد دانشکده‌های شرق آمریکا به اندازه‌ای رسیده بود که بتوان اولین مسابقات قهرمانی بین دانشگاهی را سازمان‌دهی کرد. اگرچه این ورزش هرروز گسترش بیشتری پیدا می‌کرد، اما خود نیسمیت دیگر علاقه‌ای به انجام آن نداشت و فقط قدری نسبت به آن کنجکاو بود و برای ورزش بیشتر ترجیح می‌داد به
آن کنجکاو بود و برای ورزش بیشتر ترجیح می‌داد به رشته‌های ژیمناستیک و کشتی بپردازد. میراث. نیسمیت مبدع بسکتبال بود و ۱۳ قانون اولیهٔ این ورزش را به رشتهٔ تحریر درآورد. تالار مشاهیر بسکتبال در اسپرینگفیلد ماساچوست به افتخار او «نیسمیت» نام‌گذاری شده است و یادبودهایی از او، اولین‌هایی بود که در سال ۱۹۵۹ وارد این تالار شد؛ پس از آن نام او به‌عنوان یکی از اعضای مهم وارد بسیاری از تالارهای مشاهیر بسکتبال در سراسر جهان، و به خصوص در آمریکای شمالی شد. اتحادیهٔ ملی ورزش دانشگاهی همه‌ساله جایزه‌ای را تحت عنوان
ملی ورزش دانشگاهی همه‌ساله جایزه‌ای را تحت عنوان «جایزهٔ نیسمیت»، به بهترین بازیکنان و مربیان اهدا می‌کند. جام قهرمانی بسکتبال جهان به افتخار او، «جام جیمز نیسمیت» نامیده می‌شود. شهر زادگاه او، یعنی المونت در انتاریو به افتخار او هر ساله شاهد رقابت بسکتبال سه‌نفره در تمام رده‌های سنی است. امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر دنیا بسکتبال بازی می‌کنند، و این ورزش به یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های تیمی جهان تبدیل شده است. در آمریکای شمالی برخی از بزرگ‌ترین ورزشکاران قرن بیستم در این رشتهٔ ورزشی فعالیت
ورزشکاران قرن بیستم در این رشتهٔ ورزشی فعالیت داشته‌اند. بزرگ‌ترین بسکتبالیست تاریخ، یعنی مایکل جردن در رأی‌گیری صورت‌گرفته توسط شبکه ای‌اس‌پی‌ان و آسوشیتدپرس، به ترتیب اولین و دومین ورزشکار آمریکای شمالی در قرن بیستم لقب گرفت؛ دو بسکتبالیست دیگر یعنی ویلت چمبرلین و بیل راسل هم در میان ۲۰ ورزشکار برتر قرن قرار گرفتند. در دسامبر سال ۲۰۱۰ قوانین اولیهٔ بسکتبال که توسط جیمز نیسمیت در سال ۱۸۹۱ نوشته شده بود و سند تأسیس رشتهٔ بسکتبال در جهان محسوب می‌شد، در حراجی‌ای در نیویورک به مزایده گذاشته شد و در نهایت یک
در نیویورک به مزایده گذاشته شد و در نهایت یک میلیاردر بانکدار به‌نام «دیوید جی‌بوث» که فارغ‌التحصیل دانشگاه کانزاس بود، توانست آن را به مبلغ ۴٬۳۳۸٬۵۰۰ دلار بخرد تا این سند به گران‌قیمت‌ترین یادگار تاریخ ورزش در جهان بدل شود؛ دیوید بوث در نهایت این سند را به دانشگاه کانزاس اهدا کرد. زندگی شخصی. او در سال ۱۸۹۴ با «ماود اِوِلین شِرمان» ازدواج کرد که حاصلش سه دختر و دو پسر بود. نیسمیت تا پایان عمر به‌عنوان یک کشیش پروتستان فعالیت‌های مذهبی خود را ادامه داد و در کنار آن عضو فراماسون هم بود. او در سال ۱۹۲۵
و در کنار آن عضو فراماسون هم بود. او در سال ۱۹۲۵ تابعیت ایالات‌متحده را پذیرفت و در نهایت ۱۴ سال بعد در سن ۷۸ سالگی در منزل خود در لورنس، کانزاس از دنیا رفت و جسدش در کنار همسر فقیدش در قبرستان پارک یادبود در شهر لورنسِ کانزاس به خاک سپرده شد.
شکست‌گرایی، شکست‌طلبی، شکست باوری، یا شکست‌باوری و شکست‌پذیری، اشاره به حالتی است که کوتاه آمدن و مدارایِ پیش‌دستانه امری عاقلانه و سنجیده محسوب می‌شود، چون در غیر این صورت نابودی و باخت تمام‌عیار از پیش امری حتمی در نظر گرفته می‌شود. تاریخچه. جدا از نمونه‌های تاریخی در گذشته‌های دور (گفتگوهای ملین، صلح حدیبیه و…)، در تاریخ معاصر نیز، توسل به این شیوه بارها پیش آمده است. پس از جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰ که فرانسه آسیب بسیار دید و ویلهلم اول به عنوان آخرین توهین به فرانسوی‌ها در کاخ ورسای در قلب فرانسه به
توهین به فرانسوی‌ها در کاخ ورسای در قلب فرانسه به عنوان امپراتور آلمان سوگند خورد، کوتاه آمدن و عقب‌نشینی فرانسه با شکست‌پذیری و شکست‌باوری توجیه شد. در «کنفرانس زیمروالد» که در سوئیس از ۵ سپتامبر تا ۸ سپتامبر ۱۹۱۵ برگزار شد، کنفرانسی که ائتلاف میان کمونیست‌ها و سوسیال دموکرات‌های اصلاح‌طلب را در بین‌الملل دوم خدشه‌دار کرد، شکست‌پذیری مطرح گشت. در جنگ جهانی اول نیز لنین برای مبارزه با ناسیونالیسم روسی و عدم حمایت از دولت تزاری در جنگ با آلمان، از اصطلاح شکست‌طلبی انقلابی استفاده نمود. لنین، با بیان این که
انقلابی استفاده نمود. لنین، با بیان این که پرولتاریا نباید خود را درگیر جنگ سرمایه‌داری کند، اعلام کرد که دشمن پرولتاریا، رهبران امپریالیستی هستند که طبقات پایین خود را به نبرد می‌فرستند. چنانچه جنگ، به جنگ داخلی و سپس انقلاب جهانی تبدیل شود، کارگران از شکست‌های ملت خود به مراتب بیش‌تر منتفع خواهند شد. تروتسکی این مسئله را این‌گونه توضیح داد: «امروز ما نه بر پایهٔ چشم‌انداز انحطاط، که بر پایهٔ چشم‌انداز انقلاب پیش می‌رویم. شکست‌طلبی انقلابی ما به هزینهٔ امپریالیست‌ها صورت می‌گیرد و نه به هزینهٔ پرولتاریا.»
صورت می‌گیرد و نه به هزینهٔ پرولتاریا.» لنین در کتاب بیماری کودکی چپ‌گرایی در کمونیسم یادآور می‌شود: «نفی سازش از نظر اصولی و نفی مجاز بودن هرگونه سازش بچه‌گانه است… سراسر تاریخ بلشویسم، خواه پیش و خواه پس از انقلاب اکتبر، سرشار از موارد مانور، ساخت و پاخت و سازش با احزاب دیگر و از جمله احزاب بورژوایی است.» در پیامد بمباران هیروشیما و ناکازاکی و شکست و تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم اصطلاح سیکاتاگانایی (هیچ راهی وجود ندارد؛ این نیز بگذرد؛ رضا به داده بده وز جبین گره بگشا…)، بر سر زبانها افتاد و امپراتور ژاپن
گره بگشا…)، بر سر زبانها افتاد و امپراتور ژاپن هیروهیتو شکست‌باوری و شکست‌پذیری را توجیه نمود. در ضرب‌المثل‌های فارسی نیز مضمون این برخورد اشاره شده است: «جایی که نمیتونی ورجی، فروجه» و «خودت را با شاخ گاو در نینداز». نقد. اگرچه گاهی شکست‌پذیری و شکست‌باوری، (دیپلماسی انقلابی) کارسازتر و مفیدتر از سینه سپر کردن‌های کورکورانه است و کوتاه آمدن از موضع ترقی‌خواهی، با سازش فرق دارد و قابل توجیه است اما در حّد و مرز آن بحث بسیار است و منتقدان می‌گویند که نمی‌توان هر کنش مربوط یا نامربوط را با صلح حدیبیه یا صلح
هر کنش مربوط یا نامربوط را با صلح حدیبیه یا صلح برست لیتوفسک و… توجیه نمود و نامش را شکست‌پذیری و شکست‌باوری گذاشت.
والک بلند نام یکی از گونه‌های سردهٔ والک است. ارتفاع گیاه به ۸۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر می‌رسد. مجموعه گل‌های توپی آن که در رأس ساقه گل بلند ظاهر می گردد ممکن است ۱۲ تا ۱۵ سانتیمتر قطر داشته باشد. در حالیکه هر یک از گل‌های آن بیش از ۵ میلی‌متر طول ندارند. برگ‌های قاعده‌ای، بسیار پهن و به رنگ سبز متمایل به آبی است. این گیاه در باغ‌های اروپا پرورش می‌یابد لکن برای رشد واقعی احتیاج به تابستان‌های گرمتر و زمستان های ملایم‌تر نسبت به آب و هوای کشورهای شمالی دارد. در ایران در منتهی‌الیه شمال شرق خراسان دیده می‌شود. زمان
در منتهی‌الیه شمال شرق خراسان دیده می‌شود. زمان گلدهی در اردیبهشت ماه است.
بوسبک (زمان حیات ۱۵۹۲–۱۵۲۲ میلادی) از اهالی فلاندری بود. نویسنده، پژوهشگر گیاه‌درمانی و سفیر فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم در امپراتوری عثمانی بود. او دربارهٔ اقامتش در قسطنطنیه کتابی به نام نامه‌های ترکی نوشت.
آتشک لاله ، یک نوع بیماری قارچی در گل لاله است. علائم. ابتدا لکه‌هایی به مانند خیساندن برگ در آب و به رنگ سبز تیره یا قهوه‌ای روشن در روی برگ پدیدار می‌شود، سپس این لکه‌ها گسترش پیدا می‌کنند. در گل لکه‌هایی به رنگ سفید تا قهوه‌ای روشن بروز کرده گل خشک می‌شود. راه انتشار از طریق پیاز آلوده‌است. دمای بین ۲۰–۱۵ درجه سانتیگراد و بارش مداوم و پی در پی باران شرایط مناسب برای ابتدا به این بیماری را به وجود می‌آورد.
روز ملی کودکان گم‌شده روز ۲۵ می هر سال در ایالات متحده آمریکا است. اولین بار رونالد ریگان ۴۰مین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۸۳ میلادی، این روز را که روز گم‌شدن کودکی شش ساله در منطقهٔ سوهو در شهر نیویورک به نام ایتان پات بود، را «روز ملی کودکان گم‌شده» نامید. ماجرای ناپدید شدن این کودک و بی‌نتیجه ماندن تمام تلاش‌ها برای پیدا کردن ایتان در شهر نیویورک، بسیاری از خانواده‌های آمریکایی را در آن زمان نگران امنیت فرزندان‌شان کرد. هم‌چنین این موضوع باعث شد تا بحث‌های زیادی دربارهٔ آزادی کودکان و امنیت
شد تا بحث‌های زیادی دربارهٔ آزادی کودکان و امنیت آن‌ها در جامعه آمریکا مطرح شود.
فرودگاه فرانکفورت-هان (به زبان بومی: Flughafen Frankfurt-Hahn) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا HHN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کیرشبرگ (هونزروک) کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۵۰۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Hahn:
فرودگاه بین‌المللی فورت وین، ایندیانا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FWA است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۶۵۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Fort Wayne International Airport has eight shared-use gates. Any gate can be used by any airline serving the airport at any time with the airport's shared-use gate system. Gates 1 through 4 are ground-level on the first floor of the
4 are ground-level on the first floor of the terminal, whereas Gates 5 through 8 are on the second floor of the terminal and board via jetways. A half-height jetway was added to Gate 4 in 2015, while Gate 2 has a Commute-a-Walk covered walkway. Gates 1 and 3 are currently uncovered. As Gates 5 through 8 were built at a time when the airport had mainline service, these gates can handle aircraft ranging in size from the Canadair Regional Jet family used by Delta, American, and United to the مک‌دانل داگلاس
Delta, American, and United to the مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۸۰، بوئینگ ۷۵۷, and خانواده ایرباس ای۳۲۰ aircraft used by Allegiant.
فرودگاه ماراتون فلوریدا کیز یک فرودگاه است که در شهر ماراتون از شهرستان مونرو، در میانهٔ مجمع‌الجزایر فلوریدا کیز در ایالت فلوریدا و در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این فرودگاه ۷۷ هکتار زمین را در برمیگیرد و یک باند فرودگاه دارد.
فلورن پایگاه هوایی یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۸۵ متر است. این فرودگاه در شهر فلورن کشور بلژیک قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جزیره فلیندرز یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FLS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور تاسمانی قرار دارد و در ارتفاع ۱۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. In the early postwar years, the airport was served by small passenger aircraft اجرا توسط Flinders Island Airways and serving the route from Melbourne's مورابین which is located to the southeast of the city.
فرودگاه آبی دریاچه فایو مایل یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه فردیناند لومبان توبینگ (به زبان بومی: Bandar Udara Ferdinand Lumban Tobing) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FLZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۱۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following destinations are served from this Airport:
فرودگاه فیض‌آباد یک فرودگاه با کد یاتا FBD است . این فرودگاه در حدود ۳/۵ مایلی (۵/۶ کیلومتری) شمال غربی فیض‌آباد مرکز ولایت بدخشان در افغانستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۷۱ متری از سطح دریا واقع شده است. این فرودگاه داخلی زیر نظر وزارت حمل و نقل و هوانوردی افغانستان (MoTCA) است و به مردم ولایت بدخشان خدمات‌رسانی می‌کند. امنیت داخل و اطراف فرودگاه توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان تامین می‌شود. فرودگاه فیض‌آباد در زمان اشغال شوروی ساخته شده است که باند فرودگاه از تخته‌های فولادی سوراخ شده بود که به موازات این
از تخته‌های فولادی سوراخ شده بود که به موازات این باند فولادی، ساخت باند آسفالت جدید در تابستان ۲۰۱۲ به پایان رسید..
فرودگاه فارو (به زبان بومی: Aeroporto de Faro) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا FAO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر فارو (پرتغال) کشور پرتغال قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه فراه یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FAH است . این فرودگاه در بخش شرقی فراه، مرکز ولایت فراه در افغانستان، در ارتفاع ۷۳۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این فرودگاه زیر نظر وزارت حمل و نقل و هوانوردی افغانستان (MoTCA) است و به مردم جنوب غربی افغانستان خدمات‌رسانی می‌کند. این فرودگاه خدمات پرواز داخلی را به چندین شهر ارائه می‌دهد. فرودگاه فراه در گذشته توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا و نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ISAF) از جمله نیروی هوایی افغانستان (AAF) برای اهداف نظامی استفاده می‌شد. این
(AAF) برای اهداف نظامی استفاده می‌شد. این فرودگاه بازسازی و توسعه یافت و امکانات جدیدی برای نیروهای امنیت ملی افغانستان (ANSF) اضافه شده بود.
والک سوری نام یکی از گونه‌های سردهٔ والک است. ارتفاع گیاه به ۳۰ سانتیمتر می‌رسد. دارای ۳ تا ۴ برگ بلندتر از ساقهٔ گل بوده و عرض آنها به ۲ سانتیمتر می‌رسد. ویژگی این گونه وجود یک برگهٔ افراشته در پای چتر است که دمگل‌ها را مانند غلافی در بر می‌گیرد. قطعات گلپوش ارغوانی مایل به صورتی آن تا ۱۴ میلی‌متر طول دارند. این گونه اکثراً در کردستان می‌روید. زمان گلدهی در اردیبهشت است. این گیاه همچنین در این گیاه در قزوین، کامیاران، سقز، آقابرلاغ و همدان وجود دارد و در استان کرمانشاه در پاوه، خانقاه، روستای پشته،
و در استان کرمانشاه در پاوه، خانقاه، روستای پشته، اسلام‌آباد غرب، کرند غرب و کرمانشاه می‌توان آن را یافت. از پیاز والک سوری به عنوان موسیر استفاده می‌شود و از برگ و ساقهٔ جوان آن نیز در آش استفاده می‌شود.
فرودگاه تسوشیما یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TSJ است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۱۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر تسوشیما کشور ژاپن قرار دارد.
فرودگاه ترویزو (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا TSF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۲۰ متر است. این فرودگاه در شهر ترویزو کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Treviso Airport:
فرودگاه ترنتون-مرسر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TTN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۱ متر است. این فرودگاه در شهر ترنتون کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۴٫۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
چماق یک سلاح سرد به شکل چوب صافی است که یک سر آن دارای برآمدگی باشد.چماق (همچنین به عنوان باتوم، چوب شب، یا سلاح ضربه ای نیز شناخته می شود) عصا یا چوب کوتاهی است که معمولاً از چوب ساخته می‌شود و از دوران ماقبل تاریخ به عنوان سلاح استفاده می‌شود. نمونه‌های متعددی از ضربه‌های شدید ناشی از چماق‌ها در گذشته وجود دارد، از جمله در محل Nataruk در تورکانا، کنیا، که به عنوان صحنه درگیری ماقبل تاریخ بین گروه‌های شکارچی-گردآورنده در 10000 سال پیش توصیف شده است. بیشتر چماق‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که بتوان آن‌ها را
چماق‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که بتوان آن‌ها را با یک دست تاب داد، اگرچه برای مؤثر بودن، ممکن است برای چماق‌های بزرگ‌تر نیاز به استفاده از دو دست باشد. از باشگاه‌های تخصصی مختلف در هنرهای رزمی و سایر رشته‌ها از جمله باتوم نیروی انتظامی استفاده می شود. گرز نظامی یکی از نوادگان پیچیده‌تر چماق است که معمولاً از فلز ساخته می‌شود و دارای سر میخ‌دار، دستگیره‌دار یا فلنجی است که به یک محور متصل است. نمونه‌هایی از تصویرهای فرهنگی باشگاه‌ها را می‌توان در اساطیر یافت، جایی که آن‌ها با شخصیت‌های قوی مانند هرکول یا
جایی که آن‌ها با شخصیت‌های قوی مانند هرکول یا آنی ژاپنی مرتبط هستند، یا در فرهنگ عامه که با فرهنگ‌های بدوی، به‌ویژه غارنشینان مرتبط هستند. گرزهای تشریفاتی نیز ممکن است به عنوان نماد اقتدار دولتی نمایش داده شوند. زخم‌هایی که توسط چماق ایجاد می‌شود به طور کلی به عنوان ترومای ضربه‌ای یا آسیب‌های ترومایی با نیروی بلانت شناخته می‌شوند. اجراي قانون. نیروهای پلیس و پیشینیان آن‌ها به طور سنتی استفاده از سلاح‌های کم کشنده را نسبت به اسلحه یا تیغه، در صورت امکان، ترجیح می‌دهند. تا زمان‌های اخیر، زمانی که
امکان، ترجیح می‌دهند. تا زمان‌های اخیر، زمانی که جایگزین‌هایی مانند تیزر و اسپری فلفل دلمه‌ای در دسترس قرار گرفت، این دسته از سلاح‌های پلیسی عموماً توسط نوعی چماق چوبی به نام‌های چوبی، باتوم، چوب شب یا لثه پر می‌شد. چماق‌های کوتاه و منعطف نیز اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند، به ویژه توسط افسران لباس شخصی که باید از اطلاع خود اجتناب کنند. این‌ها در عامیانه به عنوان بلک جک، شیره یا کوش شناخته می‌شوند. برعکس، مجرمان شناخته شده‌اند که خود را به مجموعه‌ای از چماق‌های دست‌ساز یا بداهه مسلح می‌کنند، که عموماً
چماق‌های دست‌ساز یا بداهه مسلح می‌کنند، که عموماً اندازه‌های آن‌ها به راحتی قابل پنهان است، یا می‌توان آن‌ها را به عنوان حمل‌شده برای اهداف قانونی (مانند چوب‌های بیسبال) توضیح داد. علاوه بر این، راهبان شائولین و اعضای دیگر فرقه‌های مذهبی در سرتاسر جهان هر از چند گاهی از نوک به عنوان سلاح دفاعی استفاده می‌کنند. انواع. اگرچه شاید ساده‌ترین اسلحه‌ها باشد، اما چماق‌ها انواع مختلفی دارند، از جمله: آکلیس – چوبی با یک بند چرمی یکپارچه که پس از ضربه زدن به حریف آن را به دست باز می‌گرداند. مورد استفاده لژیون‌های
را به دست باز می‌گرداند. مورد استفاده لژیون‌های امپراتوری روم. باشگاه توپ - این باشگاه توسط بومیان آمریکایی استفاده می‌شد. دو نوع وجود دارد؛ چماق‌های توپ سنگی که بیشتر توسط دشت‌های اولیه، فلات و سرخپوستان بومی جنوب غربی استفاده می‌شد و چماق‌های توپ چوبی که قبایل هورون و ایروکوئی استفاده می‌کردند. این شامل یک سر نسبتاً آزاد از سنگ گرد یا چوب بود که به یک دسته چوبی متصل شده بود. بنگ - نوع سلاح نظامی چینی که در قرون وسطی استفاده می‌شد. همچنین در ویترین ووشو مدرن و تمرین هنرهای رزمی استفاده می شود. چوب بیس