payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویژه‌ای انجام‌شده و تابوت گرانبهایی را نیز برای آپیس هدیه داده‌است. متن کتیبه چنین است: بر سنگ تابوت هم نوشته شده: در سمت چپ کتیبهٔ مذکور، کمبوجیه دیده می‌شود که در برابر آپیس زانو زده و بالای سرش نام و عنوان‌های «نماد هوروس، پروردگار آفتاب درخشان، فرعون مصر بالا و پایین. پروردگار رع، کمبوجیه خداوندگار مهربان و سرور دو کشور» را نوشته‌اند. به هر حال داستان هرودوت را نمی‌توان در پوند اوجاهورسنه دانست که بنابر آن، حضور کمبوجیه در سائیس علت دیگری داشته و آن، پرستش الههٔ نه ایث بوده‌است. داستان هرودوت را آشکارا
الههٔ نه ایث بوده‌است. داستان هرودوت را آشکارا بعدها کاهن‌های مصری و برای بدنام کردن کمبوجیه بافته‌اند. تنها می‌توان گفت پس از سرکوب قیام مصر، چند معبد غارت شده که دلیل آن هم، نه خصومت کمبوجیه با عقیده‌های مصری‌ها، که روی برتافتن ایشان از تابعیت شاه هخامنشی بوده‌است. بنابراین با دلیل می‌توانیم باور کنیم که کمبوجیه نیز مانند سلف و خلف خویش، کوروش بزرگ و داریوش بزرگ، کوشید تا از سیاست کلی ایرانیان بر پایهٔ مسامحه و سازگاری پیروی کند. واقعهٔ بردیا. بنا به روایت هرودوت، بردیا به‌همراه کمبوجیه به مصر رفت ولی پس
هرودوت، بردیا به‌همراه کمبوجیه به مصر رفت ولی پس از مدتی بین آن‌ها اختلافاتی ایجاد شد و کمبوجیه دستور داد برادرش به ایران بازگردد و مخفیانه فرمان قتل او را صادر کرد که در بین راه توسط مأموران دولتی کشته شد. اما بنا بر سنگ‌نبشتهٔ داریوش در بیستون، کمبوجیه قبل از حرکت به‌سوی مصر، بردیا را به قتل رسانید. هرودوت می‌گوید، بردیا پس از فتح مصر در این کشور بود و کمبوجیه بخاطر رشک بر او فرمان داد تا او به ایران برگردد. پس از رفتن او، کمبوجیه بیمناک بود و ترس از این داشت که بردیا او را بکشد و خود بر تخت بنشیند. او
داشت که بردیا او را بکشد و خود بر تخت بنشیند. او به پرکساسپ فرمان داد تا به پارس برود و بردیا را به‌طور پنهانی بکشد. پرکساسپ نیز چنین کرد و بنا بر گفتهٔ برخی، بردیا را در شکارگاهی کشت و برخی دیگر نیز می‌گویند که او را در دریای اریتره در آب غرق کرد. پس از کشتن بردیا، جز چند تن از مردم، کسی از راز کشتن او باخبر نبود؛ از جملهٔ آنان پیشکار کمبوجیه بود که کاخ شاهی را در دست داشت. این مرد برادری داشت که به بردیا شباهت بسیاری داشت. او طرحی اندیشید و به برادر خود گفت که تو باید به‌نام پسر کوروش بر تخت شاهی بنشینی.
که تو باید به‌نام پسر کوروش بر تخت شاهی بنشینی. بردیای دروغین بر تخت نشست و دو برادر به سراسر کشور و از جمله به مصر، پیک و پیغام فرستادند که از این پس باید فرمانبردار بردیا پسر کوروش بود نه کمبوجیه. کمبوجیه اندکی بعد از این واقعه و پس از اعتراف به کشتن بردیا در نزد بزرگان پارس که در بستر مرگ او حضور داشتند، پس از هفت سال و پنج ماه شاهی درگذشت. بزرگان پارس حرف کمبوجیه را باور نکردند و گمان کردند که او چنین گفته‌است تا آن‌ها را به ستیزه با بردیا برانگیزد. پرکساسپ نیز که با مرگ کمبوجیه خود را در امان نمی‌دید
نیز که با مرگ کمبوجیه خود را در امان نمی‌دید کشتن بردیا را انکار می‌کرد. بدین ترتیب بردیای دروغین با مرگ کمبوجیه بی‌رقیب شد. او مالیات سه سال را به مردم کشورهای شاهنشاهی بخشید و نیز آنان را از خدمت جنگی معاف ساخت. اما برخی از پژوهشگران معاصر در درستی قتل بردیا توسط کمبوجیه اتفاق نظر ندارند و برخی همچون "وینکلر"، "رست"، کارل جولیوس بلوخ، آلبرت اومستد و دیگران، معقتدند مردی که بر کمبوجیه شورید، در واقع بردیای واقعی پسر کوروش بزرگ و وارث حقیقی سلطنت بود. داریوش بزرگ او را کشت، آنگاه او را گئومات نامید و
داریوش بزرگ او را کشت، آنگاه او را گئومات نامید و داستان بردیای دروغین را اختراع کرد تا غصب سلطنت را موجه جلوه دهد. آلبرت اومستد می‌گوید، آرشام پدربزرگ داریوش، تنها یک شاه کوچک محلی بود، و پسرش ویشتاسب فرماندار پارت و گرگان بود. با این حال اگر جانشینی بر اساس پیوندهای خونی و خانوادگی باشد، پدربزرگ و پدر داریوش هنوز زنده بودند و بر او پیشی داشتند. داریوش فقط از راه یک شاخهٔ فرعی با خاندان شاهنشاهی بستگی داشت و هیچ دلیلی نیست که باور کنیم او را پس از شاه وارث تاج و تخت می‌دانستند. طرفداران این نظریه همچنین
تاج و تخت می‌دانستند. طرفداران این نظریه همچنین می‌گویند که هرودوت و اسناد بابلی کسی را که بر کمبوجیه شورید، گئومات نخوانده‌اند و با نام "بردیا" از او یاد کرده‌اند. این نشان می‌دهد که غاصب نامی جز بردیا نداشته‌است. برای نمونه، از نیمهٔ ماه آوریل ۵۲۲ پیش از میلاد، در میان‌رودان اسناد را به نام «شاه برزیه» تاریخ‌گذاری کرده‌اند که تلفظ مادی بردیا است. مخالفان این نظریه نیز در پاسخ می‌گویند، نام گئومات در نوشته‌های برخی از مورخان یونانی مانند تروگوس پمپیوس که او را "کوماتس" یا "گوماتس" می‌خواند، آمده‌است. از
او را "کوماتس" یا "گوماتس" می‌خواند، آمده‌است. از این گذشته، گئومات لقب بردیا را بر خود نهاده‌بود و طبیعی است که مردم او را بردیا بنامند. مرگ. بر پایهٔ سنگ‌نبشتهٔ بیستون و متون رسمی بابلی، کمبوجیه پس از ماه ژوئیه سال ۵۲۲ پیش از میلاد درگذشته‌است. او هنوز در مصر بود که گئومات در ۱۱ مارس سال ۵۲۲ ق م در ایران جای او را گرفت و بر تخت نشست. بر اساس گفته‌های هرودوت، او در راه بازگشت به ایران، در سوریه بود، که خبر برتخت‌نشینی گئومات را از جارچی دریافت کرد. مرگ کمبوجیه در هاله‌ای از ابهام و افسانه است: بر اساس
کمبوجیه در هاله‌ای از ابهام و افسانه است: بر اساس کتیبهٔ بیستون، او «به مرگ خود مُرد». این عبارت مشخص نمی‌کند که آیا کمبوجیه خودکشی کرد یا چنانچه برخی استدلال کرده‌اند، منظور داریوش، مرگی بر اثر جهالت و عقوبت کارهای کمبوجیه بود. عبدالحسین زرین‌کوب معتقد است که این جملهٔ داریوش، هم فکر وقوع خودکشی را نفی و هم مرگ طبیعی را انکار می‌کند. پژوهشگران در تفسیر این عبارت، اتفاق نظر ندارند و مشخص نیست، منظور داریوش مرگی طبیعی، خودکشی یا هردو بوده‌است. برخی معتقدند مرگ کمبوجیه تصادفی و به‌دست خودش بوده‌است. در
مرگ کمبوجیه تصادفی و به‌دست خودش بوده‌است. در سالنامه‌ها و رویدادنامه‌های محلی مصریان، تنها گفته‌شده که مرگ کمبوجیه در زمان مسافرت روی داده‌است و جزئیات بیش‌تری ذکر نشده‌است. هرودوت گزارش می‌دهد شاه هنگام سوارشدن بر اسب بی‌احتیاطی کرد و خنجری که بر کمر داشت در رانش فرورفت و پس از سه هفته، درگذشت. از سوی دیگر، کتزیاس گزارش می‌دهد که کمبوجیه بر اثر حادثه‌ای در خانه‌اش در بابل درگذشت: «هنگامی که او برای سرگرمی خویش تکه چوبی را با کاردش می‌تراشید، کارد در رانش فرورفت، آن را شکافت و بعد از یازده روز درگذشت.» او
آن را شکافت و بعد از یازده روز درگذشت.» او همچنین می‌نویسد که ایگسابات، یکی از سرداران هخامنشی جنازهٔ او را با خود به پایتخت آورد. میراث. ارنست هرتسفلد معتقد است بنایی که در زبان عامیانه «تخت رستم» نامیده می‌شود و در نزدیکی نقش رستم و در چهار کیلومتری شمال تخت جمشید قرار دارد، برای آرامگاه کمبوجیه در نظر گرفته شده بود ولی پس از مرگش ناتمام ماند. کوشش‌های هرتسفلد در سال ۱۹۳۲ میلادی، برای دستیابی به اسناد سنگ بنا به جایی نرسید. برخی دیگر، از جمله علیرضا شاپور شهبازی اعتقاد دارند ویرانهٔ سنگی «زندان سلیمان»
شهبازی اعتقاد دارند ویرانهٔ سنگی «زندان سلیمان» در پاسارگاد آرامگاه کمبوجیه است. گروهی دیگر نیز آثار سنگی بین تخت جمشید و نقش رستم که به نام تخت گوهر معروف است را آرامگاه کمبوجیه دانسته‌اند. ایمان‌پور معتقد است که بنای تخت رستم، طرح نیمه‌تمام آرامگاه کمبوجیه به سبک آرامگاه کوروش بزرگ است که با مرگ نابهنگام وی نیمه‌تمام رها گردید و پس از مرگش مکان دیگری در نیریز برای وی ساخته و در آن دفن شد. شخصیت. آشنایی ما با شخصیت کمبوجیه به کمک منابع دست دوم است زیرا سنگ‌نوشته‌ای از دوران او باقی نمانده تا تصویر
سنگ‌نوشته‌ای از دوران او باقی نمانده تا تصویر کامل‌تری از شخصیتش به دست دهد. بسیاری از تاریخ‌نگاران کلاسیک، گزارش می‌دهند که کمبوجیه از زمان کودکی به بیماری صرع و جنون مبتلا بوده و همچنین ذکر می‌کنند که رفتار کمبوجیه در مصر همراه با خشونت، تمسخر خدایان مصری و تعرض به مقبره‌های شاهانه بوده‌است. این در حالی‌ست که تاکنون هیچ‌گونه گزارش و مدرکی از منابع مصری، مبنی بر تعرض و تخریب معابد مصر توسط کمبوجیه به‌دست نیامده است. هرودوت می‌گوید که ایرانیان به کمبوجیه «جبار» می‌گفتند زیرا او نیمه‌دیوانه، ستمگر و گستاخ
می‌گفتند زیرا او نیمه‌دیوانه، ستمگر و گستاخ بود؛ اما این ارزیابی، نشان‌دهندهٔ تبلیغات منفی ایرانیان و مصری‌ها در دوران پس از کمبوجیه است. او قطعاً از سوی بزرگان هخامنشی مورد تنفر بود زیرا کمبوجیه قدرت را در دستان خویش متمرکز کرده بود. روحانیون مصری نیز داستان‌های نادرستی دربارهٔ وی انتشار دادند زیرا کمبوجیه، حقوق و بودجه‌های دولتی معابد مصری را کاهش داده بود. طبیعتاً این فرمان تنفر شدیدی را در میان کاهنان مصری نسبت به کمبوجیه برانگیخت که مطمئناً از سنت ضدکمبوجیه‌ای سرچشمه می‌گیرد. اما گزارش دیگری که تصویری
سرچشمه می‌گیرد. اما گزارش دیگری که تصویری واقعی‌تر از کمبوجیه ارائه می‌دهد، کتیبهٔ روی مجسمهٔ اوجاهورسنت است که کمبوجیه را به منزلهٔ یک فرعون مصر و شخصیتی خیرخواه معرفی می‌کند. بنابر عقیده مری بویس، کمبوجیه شخصیتی سختکوش بود و در قانون‌گذاری و احترام به سنن و آداب می‌کوشید. ادعای ازدواج با خواهران. مهمترین ادعای یونانیان در مورد کمبوجیه، این است که او نخستین کسی بود که با عمل خویدوده، یعنی زناشویی با نزدیکان را انجام داده‌است. به گفته هرودوت، کمبوجیه دلباخته یکی از خواهرانش شده بود و می‌خواست با او زناشویی
یکی از خواهرانش شده بود و می‌خواست با او زناشویی کند، ولی چون نقشه‌اش برخلاف همه رسوم بود، پس موبدان را فراخواند و از آنان پرسید که آیا قانونی هست که اجازه دهد مردی با خواهر خویش — اگر او بخواهد — زناشویی کند. آن‌ها پاسخی به وی دادند که هم جانشان را ایمن می‌داشت و هم مطابق عدالت بود. آن‌ها گفتند که «قانونی نیافته‌اند که زناشویی خواهر و برادر را جایز شمرد، ولی قانونی دیگری یافته‌اند که اجازه می‌دهد شاه پارس هر چه دلش بخواهد انجام دهد.» به همین سبب، کمبوجیه نخست با این خواهر و سپس با خواهر دیگرش آتوسا
نخست با این خواهر و سپس با خواهر دیگرش آتوسا زناشویی کرد. اگر جزئیات گزارش هرودوت قابل اعتماد باشد، نشان می‌دهد که تا پیش از روزگار کمبوجیه، خویدوده برای ایرانیان غربی امری ناشناخته بوده‌است. از نظر بویس شگفت‌آور است که عملی برخواسته از بلهوسی یک پادشاه، وظیفه دینی و و لازمه ایمان انگاشته شود. وانگهی از خانتوس لودیایی که هم‌روزگار هرودوت بوده‌است نیز نقل شده که «مغان با مادران خویش همبستر می‌شوند. آن‌ها ممکن است چنین رابطه‌ای هم با دختران و خواهران خویش داشته باشند.» وجود عمل زناشویی همخونی، به صورت گسترده
باشند.» وجود عمل زناشویی همخونی، به صورت گسترده در میان جوامع باستانی اثبات شده بود. از نظر فرای، ازدواج با محارم توسط روحانیان زرتشتی در روزگارهای اخیرتر ترغیب شد. از آنجا که یونانیان ازدواج با محارم را ناپسند و مخالف قانون می‌دیدند و نیز از آنجا که هرودوت نظر دشمنانه یونانی-مصری شدیدی به دست می‌دهد و شاید هم شرحی ویژه از قول ایرانیان دربارهٔ کمبوجیه بیان می‌کند، پس ناممکن نیست که این عمل را از کارهای رایج شاهان هخامنشی بدانند. به عقیدهٔ ریچارد فرای، منشأ این نوع ازدواج، شاید زرتشتی نبوده و ایلامی
منشأ این نوع ازدواج، شاید زرتشتی نبوده و ایلامی بوده‌است که هخامنشیان به منظور نگهداری از پاکی خون خاندان شاهی آن را اخذ کرده‌اند. به عقیده احمدی، این احتمال که ازدواج با محارم، تاکتیکی مختص با اشراف‌زادگان باشد، بعید نیست. چرا که ازدواج‌های درون‌خانوادگی، سیاست دائمی و مؤثر در میان پادشاهان پارس بود؛ از این جهت که دودمان پادشاهی را در محدود خاندان حاکم پادشاه (انشان‌ها/هخامنش‌ها) نگه دارند و از جاه‌طلبی و قدرت‌گیری بزرگان پارسی و مداخله‌جویی آن‌ها در نظام جانشینی سلطنت، از طریق ازدواج با دختران دودمان
جانشینی سلطنت، از طریق ازدواج با دختران دودمان شاهنشاهی، جلوگیری کنند. حتی ماریا بروسیوس، مدعی است که «ازدواج با محارم» هم، یکی دیگر از چندین اتهاماتی (همچون کشتن برادر، کشتن گاو مقدس مصر، آپیس) است که روحانیان مصری، جهت دیوانه‌نگاری جعل و شایع کرده بودند.
قطر انرژی شرکت دولتی نفت‌وگاز قطر است، که در زمینه اکتشاف، استخراج، پالایش، انتقال و ذخیره‌سازی نفت خام، گاز طبیعی و تولید ال‌ان‌جی، ال‌پی‌جی، محصولات پتروشیمی، فولاد، آلومینیوم و فراورده‌های نفتی فعالیت می‌کند. این شرکت به‌طور میانگین روزانه ۶۵۵ هزار بشکه نفت خام تولید می‌نماید. ریاست هیئت مدیره شرکت قطر انرژی به‌طور سنتی، برعهده وزیر انرژی و صنایع قطر می‌باشد و هم‌اکنون محمد بن صالح السادة در این جایگاه فعالیت می‌کند. درآمد حاصل از نفت و گازی که توسط شرکت قطر انرژی به‌دست می‌آید، به‌طور متوسط ۶۰٪ از تولید
انرژی به‌دست می‌آید، به‌طور متوسط ۶۰٪ از تولید ناخالص داخلی این کشور را شامل می‌شود. قطر انرژی یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی جهان، از نظر مالکیت مجموع ذخایر نفت‌وگاز می‌باشد.
روس‌نِفت شرکت نفت و گاز روسی است، که ۶۹ درصد از سهام آن متعلق به دولت روسیه و ۱۹ درصد از سهام آن نیز در اختیار شرکت بریتانیایی بی‌پی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در منطقه بالچوگ، در نزدیکی کاخ کرملین، در شهر مسکو قرار دارد. شرکت روس‌نفت در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان یک واحد سازمانی، توسط دولت روسیه تأسیس شد و با تزریق دارایی‌های شرکت "روس‌نفته‌گاز"، فعالیت عملیاتی خود را آغاز کرد. این شرکت پس از خریداری دارایی‌های بزرگترین شرکت نفتی روسیه؛ یوکاس، در مزایده دولتی، به یک شرکت نفتی بزرگ تبدیل شد. فعالیت عمده شرکت
به یک شرکت نفتی بزرگ تبدیل شد. فعالیت عمده شرکت روس‌نفت در حوزه‌های اکتشاف، تولید و پالایش نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید محصولات پتروشیمی متمرکز می‌باشد. از ماه مارس سال ۲۰۱۳ در پی خریداری سومین شرکت بزرگ نفتی روسیه؛ تی‌ان‌کی-بی‌پی، توسط روس‌نفت، این شرکت به‌عنوان بزرگترین شرکت نفتی روسی شناخته می‌شود. هم‌اکنون ایگور سچین که از نزدیکترین متحدان ولادیمیر پوتین است، مدیرعاملی این شرکت را برعهده دارد. از مشتریان روس نفت در ایران می توان به : ۱) شرکت آریا نفت ۲) شرکت ملی نفت ۳) شرکت تجارت افشان رضوان
نفت ۲) شرکت ملی نفت ۳) شرکت تجارت افشان رضوان (تارضوان) ۴) شرکت تام انرژی صبا اشاره نمود. تاریخچه. شرکت روس‌نفت در سال ۱۹۹۳ به عنوان یک واحد سازمانی تأسیس شد. این شرکت نخست با تزریق دارایی‌های شرکت "روس‌نفته‌گاز" که از شرکت‌های زیرمجموعه وزارت نفت و گاز اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی محسوب می‌شد، راه‌اندازی گردید. در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی تقریباً همه شرکت‌های نفتی روسی و پالایشگاه‌ها، نخست به این شرکت ضمیمه شد، سپس در یک فرایند کنترل‌شده، از شرکت روس‌نفت تفکیک و در پایان به‌عنوان یک شرکت سهامی عام ثبت
تفکیک و در پایان به‌عنوان یک شرکت سهامی عام ثبت می‌شدند. این شرکت‌ها در مجموع به ۱۰ شرکت یکپارچه تبدیل شدند. در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۵ دولت روسیه پس از تصویب قانون شماره № ۹۷۱، روس‌نفت را به یک شرکت سهامی تبدیل نمود و در ماه اکتبر سال ۱۹۹۸ دولت روسیه "سرگی بوگدانچیکوف" را به‌عنوان مدیرعامل این شرکت نفتی منصوب کرد. شرکت روس‌نفت فعالیتش را با دو پالایشگاه نفت قدیمی به علاوه چند شرکت تابعه با میزان تولید پائین آغاز نمود. دولت روسیه در اواخر دهه ۱۹۹۰ برنامه‌های بسیاری برای خصوصی‌سازی این شرکت در نظر گرفته بود،
بسیاری برای خصوصی‌سازی این شرکت در نظر گرفته بود، اما به دلیل رقابت با شرکت‌های دیگر و نفوذ آن‌ها در دولت روسیه هرگز به این برنامه‌ها جامه‌عمل پوشانده نشد. تولید نفت شرکت روس‌نفت از ۹۸ میلیون بشکه (۱۳٫۴۷ میلیون تن) در سال ۲۰۰۰ به ۱۴۸ میلیون بشکه (۲۰٫۲۷ میلیون تن) در سال ۲۰۰۴ افزایش یافت. در سال ۲۰۰۱ نیز این شرکت به‌عنوان نماینده رسمی دولت روسیه در پروژه‌های با توافقنامه‌های اشتراک تولید تعیین شد. سال ۲۰۰۳ تولید در بلوک آدای در نزدیکی دریای خزر، در غرب قزاقستان آغاز شد. در سال ۲۰۰۴ شرکت روس‌نفت موافقت خود
آغاز شد. در سال ۲۰۰۴ شرکت روس‌نفت موافقت خود را به ادغام با شرکت گازپروم اعلام نمود. برنامه ادغام در ماه مه سال ۲۰۰۵ ملغی اعلام شد، که دلیل آن مخالفت بوگدانچیکوف با کاهش نقشش در شرکت ادغامی، در مقابل مدیرعامل شرکت گازپروم؛ الکسی میلر بود. مزایده یوکاس. از سال ۲۰۰۴ یک سری از مزایده‌ها توسط دولت روسیه سازماندهی شد، که در نهایت به خرید اکثریت دارایی‌های شرکت نفتی یوکاس که در گذشته نه چندان دور بزرگترین شرکت نفتی کشور روسیه محسوب می‌شد، توسط روس‌نفت انجامید. در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۴ روس‌نفت اقدام به خریداری
در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۴ روس‌نفت اقدام به خریداری شرکت نفتی نه‌چندان شناخته شده روسی؛ به نام گروه مالی بایکال نمود. سه روز پیش از آن گروه بایکال، بزرگترین شرکت تابعه کمپانی یوکاس، به نام "یوگانسک" را، خریداری کرده بود. روس‌نفت در سال ۲۰۰۵ و پس از مالکیت شرکت یوگانسک به دومین تولید کننده نفت و گاز روسیه تبدیل شد. تولید این شرکت در سال ۲۰۰۵ به‌طور متوسط معادل ۱،۶ میلیون بشکه نفت در روز بوده‌است. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۷ روس‌نفت ۷۳۱ میلیون دلار برای به‌دست آوردن دارایی‌های بخش ترابری و خطوط لوله یوکاس پرداخت نمود.
بخش ترابری و خطوط لوله یوکاس پرداخت نمود. غرامت. دادگاه بین‌المللی لاهه پس از ۱۰ سال بررسی دعوای حقوقی در ژوئیه ۲۰۱۴ با صدور حکمی به نفع سهام‌داران سابق شرکت نفت یوکاس روسیه را محکوم کرد. بر مبنای این حکم دادگاه دولت روسیه باید ۵۰ میلیارد دلار جریمه به صاحبان سابق سهام این شرکت نفت بپردازد. با این رأی دادگاه صاحبان سابق سهام شرکت نفت یوکوس روسیه به نیمی از خواست خود در دادگاه بین‌المللی لاهه می‌رسند. این سهام‌داران از دادگاه تقاضای ۱۰۰ میلیارد دلار جریمه کرده بودند. اما سرگئی لاوروف (وزیر خارجه روسیه)
کرده بودند. اما سرگئی لاوروف (وزیر خارجه روسیه) اعلام کرد که کشورش این حکم را نمی‌پذیرد. دادگاه بین‌المللی دولت روسیه را متهم کرد که در گذشته میخائیل خودورکوفسکی منتقد پیشین ولادیمیر پوتین و رئیس پیشین شرکت نفت یوکاس را دستگیر و سرمایه این شرکت را بدون پرداخت مناسب زیان مصادره و شرکت را منحل اعلام کرده‌است. در حکم دادگاه لاهه آمده‌است که دلیل اصلی اقدامات روسیه علیه شرکت یوکاس نه کنترل مالیاتی، بلکه به وجود آوردن شرایطی بوده که این شرکت بزرگ نفتی را به سوی ورشکستگی سوق دهد. قضات دادگاه بین‌المللی لاهه بر
ورشکستگی سوق دهد. قضات دادگاه بین‌المللی لاهه بر این نظر بودند که دولت روسیه با دلایل سیاسی سعی در ورشکسته کردن شرکت نفت یوکاس داشت. دادگاه لاهه حکم پرداخت ۵۰ میلیارد دلار به سهام‌داران شرکت یوکاس را لغو کرد. روسیه سه دادخواست به دادگاه لاهه تقدیم کرد که در رابطه با سه دادخواست پرداخت غرامت از سوی مسکو به سهامداران پیشین شرکت یوکاس هستند. این دادخواست‌ها توسط شرکت‌های آفشوری قبرسی Hulley Enterprises Limited و Мэн Yukos Universal Limited هستند که عضو گروه Group Menatep Limited (GML) بوده و به‌طور مشترک حدود
Menatep Limited (GML) بوده و به‌طور مشترک حدود 70,5% سهام شرکت یوکاس را کنترل می‌کردند. دادگاه حکمیت لاهه در ژوئیه سال ۲۰۱۴ دادخواست سهامداران سابق شرکت "یوکاس" را قبول کرد و روسیه را ملزم به پرداخت ۵۰ میلیارد دلار به آن‌ها کرد. در این رابطه دادخواست‌هایی دربارهٔ توقیف دارایی‌ها و وجوه متعلق به روسیه در شماری از کشورها از جمله فرانسه و بلژیک مطرح شدند. سرانجام دادگاه لاهه با صدور حکمی قبول کرد که دادگاه حکمیت لاهه صلاحیت صدور رای پرداخت ۵۰ میلیارد دلار به سهام‌داران پیشین شرکت یوکاس را نداشت و حکم صادره
سهام‌داران پیشین شرکت یوکاس را نداشت و حکم صادره پیشین را لغو نمود. مدیریت. مدیر عامل. شرکت روس نفت از سال ۱۹۹۳ که به‌طور رسمی فعالیتش را آغاز نمود، تابه‌حال ۴ مدیرعامل از سوی هیئت مدیره این شرکت نفتی منصوب شده‌اند، که نام‌های آن‌ها و سال‌های ریاست هر یک به صورت زیر می‌باشد: هیئت مدیره. هم‌اکنون فهرست اعضای هیئت مدیره شرکت روس‌نفت و سمت‌های دیگر هر یک از اعضای آن به صورت زیر است. سهامداران. دولت روسیه با در اختیار داشتن ۷۵٪ درصد از سهام شرکت روس‌نفت، بزرگترین سهامدار آن به‌شمار می‌آید. شرکت بریتانیایی
سهامدار آن به‌شمار می‌آید. شرکت بریتانیایی بی‌پی نیز ۱۹٫۷۵٪ درصد از سهام روس‌نفت را در اختیار دارد. بخشی از سهام این شرکت همچنین در بازارهای بورس مسکو و بورس لندن دادوستد می‌شود. معادل ۲٫۶ میلیارد دلار از سهام عرضه شده این شرکت در اختیار سه شرکت نفتی: پتروناس، بی‌پی و شرکت ملی نفت چین قرار دارد. همچنین معادل ۱ میلیارد دلار از سهام عرضه شده روس‌نفت در بورس لندن نیز در اختیار سه سرمایه‌گذار روسی: رومن آبراموویچ، ولادیمیر لیسین و اولگ دریپاسکا قرار گرفته‌است. تی‌ان‌کی-بی‌پی. تی‌ان‌کی-بی‌پی شرکت نفتی روسی است،
تی‌ان‌کی-بی‌پی شرکت نفتی روسی است، که سومین تولید کننده نفت روسیه است و در فهرست ۱۰ شرکت بزرگ نفتی خصوصی جهان نیز قرار دارد. شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی از نظر میزان ذخایر و تولید نفت خام نیز به عنوان سومین شرکت نفتی روسیه محسوب می‌شود. این شرکت با سرمایه‌گذاری مشترک شرکت بی‌پی و گروه آلفا راه‌اندازی شد. شرکت بریتانیایی بی‌پی، مالک ۵۰٪ درصد از سهام این شرکت بود و ۵۰٪ درصد دیگر آن، در اختیار کنسرسیوم گروه آلفا بوده، که توسط گروهی از بازرگانان روسی که در صدر آن‌ها جرمن خان قرار داشت، تشکیل شد. در سال ۲۰۱۳ شرکت
جرمن خان قرار داشت، تشکیل شد. در سال ۲۰۱۳ شرکت روس‌نفت سهام شرکت بی‌پی را در تی‌ان‌کی-بی‌پی خریداری کرد و هم‌اکنون مالک نیمی از سهام آن محسوب می‌شود. در مقابل شرکت بی‌پی نیز مالکیت ۱۹٫۷۵٪ درصد از سهام شرکت روس نفت را خریداری نمود.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۱ مهر ۱۳۹۱، ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی به همراه جمعی ۱۴۰ نفره از هم‌راهان، برای حضور در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل عازم شهر نیویورک واقع در ایالات متحده آمریکا شد. احمدی‌نژاد، در این سفر، تنها توانست با ۳ تن از رؤسای کشورها دیدار دوجانبه داشته باشد. این افراد عبارت بودند از: اوو مورالس، رئیس‌جمهور بولیوی، اکیلیلو دونین، رئیس‌جمهور کومور و مسواتی سوم، پادشاه سوازیلند. سخنرانی در جلسه مجمع عمومی. محمود احمدی‌نژاد که آخرین سخنرانی خود به عنوان رئیس‌جمهور ایران را در سازمان ملل متحد
به عنوان رئیس‌جمهور ایران را در سازمان ملل متحد ایراد می‌کرد، در سخنان خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از «ساختار انحصاری قدرت جهانی و سلطه‌گری کشورهای قدرتمند» انتقاد کرد و با استفاده از تعابیری شاعرانه اشاره‌هایی آخرالزمانی به وضعیت نامطلوب جهان کرد و نقدهایی کلی درباره مشکلات جهانی بیان کرد. اقامت. محمود احمدی‌نژاد و هیئت ۱۴۰ نفره ایرانی هم‌راه وی در هتل وارویک نیویورک اقامت کردند. هزینه اقامت ۵ روزه این هیئت ایرانی، ۱٬۲۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان برآورد شده‌است. در طول اقامت محمود احمدی‌نژاد و هیئت هم‌راه،
در طول اقامت محمود احمدی‌نژاد و هیئت هم‌راه، تظاهرات و تجمع مخالفان و هم‌چنین موافقان احمدی‌نژاد در محل مقابل اقامت او جریان داشت. جنجال‌های حاشیه سفر. توهین روزنامه نیویورک پُست. روزنامه نیویورک پُست از یک جناس کلامی در زبان انگلیسی و تشابه تلفظ در دو لغت استفاده کرد و با توجه به پیشنهاد صلح محمود احمدی‌نژاد در عین تهدید اسرائیل عبارتی را به کار برد که در محاوره روزمره انگلیسی معنی «یک تکه کثافت» می‌دهد. درگیری خیابانی رامین مهمان‌پرست. رامین مهمان‌پرست سخنگوی وزارت امور خارجه ایران که برای شرکت در نشست
وزارت امور خارجه ایران که برای شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد به همراه محمود احمدی‌نژاد راهی نیویورک شده بود، در نزدیکی ساختمان اجلاس مورد حمله گروهی از مخالفان جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. رامین مهمان‌پرست پس از شرکت در اجلاس، زمانی که ساختمان سازمان ملل متحد را به مقصد هتل محل استقرار ترک می‌کرد، مورد تهاجم و تهدید گروهی از مخالفان ایران و سوریه قرار گرفت. درخواست پناهندگی یکی از اعضای هیئت همراه از آمریکا. حسن گلخن‌بان، تصویربردار سازمان صدا و سیما که هیأت ایرانی در سازمان ملل را هم‌راهی
و سیما که هیأت ایرانی در سازمان ملل را هم‌راهی می‌کرد، از بازگشت با هواپیمای رئیس‌جمهوری خودداری کرد. او تقاضای پناهندگی‌اش را تسلیم اداره مهاجرت ایالات متحده آمریکا کرد.
مدال ملی فناوری و نوآوری افتخاری ست که رییس جمهور ایالات متحده به مخترعین و نوآوران آمریکایی که مشارکت‌های قابل‌توجهی برای توسعه فناوری نوین و مهم داشته باشند اعطا می‌کند. جایزه ممکن است به شخص خاص یا گروهی از مردم یا تمام یک سازمان یا شرکت اعطا شود. این عالی‌ترین افتخاریست که ایالات متحده آمریکا به یک شهروند خود برای دستاوردهای مربوط به پیشرفت فناورانه اعطا می‌کند.
جبهه جنوبی جنگ انقلاب آمریکا منطقه مرکزی عملیات در آمریکای شمالی در نیمه دوم جنگ انقلاب آمریکا بود. در جریان سه سال اول منازعه؛ بزرگترین مواجهات نظامی در شمال بودند، و بر کارزارهایی پیرامون شهرهای بوستن، نیویورک، و فیلادلفیا متمرکز بود. پس از شکست کارزار ساراتوگا، برتانیایی‌ها عملیات را در مستعمرات میانی به طور گسترده متوقف کردند و استراتژی سلح در مستعمرات جنوبی را پیشه کردند.
پکیج سورس یک سیستم مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری برای سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس است. pkgsrc در سال ۱۹۹۷ از پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی منشعب شده و به عنوان مدیر بسته اصلی در سیستم‌عامل نت‌بی‌اس‌دی انتخاب شد. از آن پس pkgsrc به صورت مستقل توسعه داده می‌شود. همانند خود NetBSD، سیستم pkgsrc هم به صورت پورتابل طراحی شده و می‌توان از آن بر روی سکوهای مختلفی استفاده کرد. در سال ۱۹۹۹ پشتیبانی از سیستم‌عامل سولاریس و بعدها هم پشتیبانی از دیگر سیستم‌عامل‌ها به آن اضافه شد. همچنین دراگون‌فلی‌بی‌اس‌دی هم از نسخه ۱٫۴ به بعد از
دراگون‌فلی‌بی‌اس‌دی هم از نسخه ۱٫۴ به بعد از pkgsrc به عنوان مدیر بسته پیشفرض خود استفاده می‌کند. از طریق رابط خط فرمان می‌توانید از pkgsrc استفاده کرده و به نصب، حذف، بروزرسانی و به‌طور کلی مدیریت نرم‌افزارها بپردازید. این نرم‌افزارها هم می‌توانند به صورت باینری و از قبل کامپایل شده باشند و هم می‌توانند از روی کدهای منبع و توسط خود کاربر کامپایل شوند. در حال حاضر pkgsrc شامل بیش از ۱۰۰۰۰ نرم‌افزار است که تقریباً بیشتر نرم‌افزارهای محبوب آزاد و بازمتن را دربرمیگیرد. همچنین pkgsrc حدودا از ۱۴ سیستم‌عامل
دربرمیگیرد. همچنین pkgsrc حدودا از ۱۴ سیستم‌عامل مختلف پشتیبانی می‌کند که برخی این سیستم‌عامل‌ها عبارتند از: AIX، مشتقات BSD، HP-UX, IRIX, Linux, Mac OS X, Solaris، QNX و ... قسمت اعظم پکیج‌سورس از یکسری Makefile و شل اسکریپت تشکیل شده‌است. فرایند نصب نرم‌افزارها به وسیلهٔ پکیج‌سورس از چندین مرحله تشکیل می‌شود که تمام این مراحل به صورت خودکار انجام می‌شوند. ابتدا نرم‌افزار از نظر وجود داشتن آسیب‌پذیری‌های امنیتی بررسی می‌شود و در صورت وجود داشتن چنین آسیب‌پذیری‌هایی یک هشدار نمایش داده می‌شود. سپس
آسیب‌پذیری‌هایی یک هشدار نمایش داده می‌شود. سپس نرم‌افزار از طریق اینترنت دانلود می‌شود، در مرحله بعد فایل‌های دانلود شده بررسی می‌شوند تا مبادا اشتباها یک فایل مخرب دانلود شده باشد. پس از آن وابستگی‌های نرم‌افزاری تشخیص داده شده و نصب می‌شوند. همینطور وصله‌های مورد نیاز بر روی برنامه اعمال می‌شوند تا برنامه به‌درستی بر روی نت‌بی‌اس‌دی اجرا شود. در مرحله بعد برنامه کامپایل شده و بر روی سیستم نصب می‌شود. در آخرین مرحله، تمام فایل‌هایی که توسط برنامه بر روی سیستم نصب می‌شود، در یک پایگاه داده ثبت می‌شوند و
سیستم نصب می‌شود، در یک پایگاه داده ثبت می‌شوند و یک بسته باینری از نرم‌افزار مورد نظر ایجاد می‌شود. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Pkgsrc
ویلیام رابرتز ، (زاده ۵ ژوئن ۱۸۹۵ - درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۹۸۰) نقاش و هنرمند جنگ بریتانیایی بود. وی نمادهایی از زندگی کارگران را به شیوه کوبیسم نگارگری می‌کرد. او عضو گروه لندن بود. با عنوان صحنه‌نگار در جنگ‌های جهانی اول و دوم حضور داشت. او ارتباط محکمی با سبک دوران‌گری داشت.
کیتوسان یا چیتوسان (به انگلیسی: Chitosan) مشتقی از گلوکان با واحدهای تکرار شونده کیتین است که توسط روگت در سال ۱۸۵۹ با عامل شناخته شده‌ای بروز نموده و بسیار شایع تر از نوع ثانویه می‌باشد. جوشاندن کیتین در محلول پتاس با غلظت مشخص به دست آمد. کیتین یک موکو پلی ساکارید طبیعی با فرمول شیمیایی (C8H13NO5) بوده که به وفور در اسکلت خارجی بندپایان مانند میگو، خرچنگ و همچنین گیاهان پست از قبیل مخمرها و کوتیکول حشرات یافت می‌شود. کیتین، از واژه یونانی کیتون، به معنای پوشش سخت گرفته شده‌است. این ترکیب برای اولین بار