payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استانیسلاو پتروف (؛ ۹ سپتامبر ۱۹۳۹–۱۹ مه ۲۰۱۷) نام درجه‌دار روسی بازنشسته‌ای است که در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۳ با تسلط بر اعصاب خود از «پاتک» اتمی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در برابر ایالات متحده آمریکا جلوگیری کرد. این پاتک می‌توانست با حجم بسیار کلان محاسبه و پیش‌بینی شده «برنامه ضد حمله موشکی» روس‌ها، به نابودی نسل بشر بینجامد. شرح حادثه. در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۳ او افسر ارشد در مقر کنترل سیستم‌های رادار ماهواره ای و فرماندهی فاز یکم تأسیسات موشکی روسیه در ۵۰ کیلومتری مسکو واقع در سرپوخوف بود. او به یکباره
کیلومتری مسکو واقع در سرپوخوف بود. او به یکباره متوجه می‌شود که رایانه‌ها گزارش حمله یک موشک اتمی آمریکایی را روی صفحه آورده‌اند. استانیسلاو پتروف با تعجب فکر می‌کند، این امر ممکن نیست که آمریکا فقط با یک موشک به روسیه حمله کند. پس از چند دقیقه پرش موشک دوم، سوم، چهارم و پنجم گزارش می‌شود. افسر (ارتش) کارکشته باز هم با تسلط به اعصاب خود باور نمی‌کند که حمله‌ای در کار باشد و «دکمه قرمز» را نمی‌فشارد که در حقیقت عامل یک سلسله عملیات زنجیره‌ای ضد حمله در کاخ کرملین می‌شد. او گوشی را برداشت و به ستاد ارتش
کرملین می‌شد. او گوشی را برداشت و به ستاد ارتش شوروی زنگ زد و به جای این که شلیک موشک‌ها از سمت آمریکا را بگوید گفت که سیستم‌های رایانه‌ای اشکال پیدا کرده‌اند. پتروف می‌گوید: در آن لحظات با یک چشم میهن خود را می‌دیدم که با خاک یکسان شده و با چشم دیگر دنیایی را که دیگر جانداری در آن زندگی نمی‌کند. پتروف همچنین گفت که «۲۳ دقیقه» نفس گیر را سپری کرده و پس از آن به تشخیص خود مطمئن شده‌است که حمله اتمی در کار نبود. پس از ماجرا. چندی بعد کشف شد که نرم‌افزار ماهواره‌های روسی اشتباه بزرگی می‌کنند و بازتاب یا شکست
روسی اشتباه بزرگی می‌کنند و بازتاب یا شکست نور خورشید را پس از برخورد با ابر‌های سفید، برابر الگوی نور دریافتی پس از برخاستن موشک‌های مجهز به کلاهک اتمی تعبیر کرده و اشتباهاً آن را حمله موشکی گزارش می‌کنند. عامل این پیش‌آمد، ماهواره‌های روسی، از رده «کاسموس ۱۳۸۲» شناخته شدند که پایگاه موشکی نیروی هوایی آمریکا، به نام «Malmstrom Air Force Base»، واقع در مونتانا را رصد کرده بودند. سرنوشت استانیسلاو پتروف. در رابطه با سرنوشت استانیسلاو پتروف گفته‌های متفاوت هست. برخی می‌گویند که او نه تشویق و نه تنبیه شد و
هست. برخی می‌گویند که او نه تشویق و نه تنبیه شد و برخی دیگر حکایت از این دارند که او سخت تنبیه شد چون طبق دستورهای نظامی عمل نکرده بود. او پس از یک سال بازنشست شد ولی پس از چندی به عنوان خدمه غیرنظامی به پایگاه خود بازگشت. او سال‌ها بعد به بهانه «دلایل دیگری» بخاطر شجاعتش مورد تشویق قرارگرفت. عمل انسان دوستانه استانیسلاو پتروف تا سال ۱۹۹۸ مخفی نگهداشته شد. سازمان «Association of World Citizens» واقع در سانفرانسیسکو در سال ۲۰۰۴ نشان «World Citizen Award» را به همراه ۱۰۰۰ دلار در مسکو به پتروف اهداء کرد. در
به همراه ۱۰۰۰ دلار در مسکو به پتروف اهداء کرد. در سال ۲۰۰۶ این مراسم در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک تکرار شد. درگذشت. پتروف در ماه مه ۲۰۱۷ میلادی در خانه‌اش در مسکو درگذشت اما خبر آن چندماه بعد در سپتامبر ۲۰۱۷ منعکس شد.
علی مریم‌کاشانی معمار معروف ایرانی سدهٔ ۱۳ هجری (۱۹ میلادی) می‌باشد که بناهای معروفی را در شهر کاشان طراحی نموده‌است. زندگی. استاد علی متولد ۱۲۳۶ می‌باشد. پدر علی مریم کاشانی که استاد محمد شیخ الاسلامی نام داشت و مادرش زنی هنرمند به نام آزاده دخت ابراهیمی از یک خاندان بزرگ و به نام شهر و فردی معمار زاده بوده‌است. استاد علی که در زمان ساخت مسجد آقابزرگ (۱۲۶۰–۱۲۵۰ ه‍.ق) حدود ۱۰ تا ۱۵ ساله بوده‌است، به خدمت و شاگردی معمار آن یعنی استاد "«حاج شعبانعلی معمار پشت مشهدی کاشانی»" درمی‌آید. خانه محل زندگی وی که همان
کاشانی»" درمی‌آید. خانه محل زندگی وی که همان خانه پدری بود، در گذر محمد صالح‌بیک قرار دارد. از وی فرزندی به نام "«استاد عباس»" به جا ماند که او نیز معمار بود. آثار معماری. شعر زیر بر سر در حجره‌ای در کاروانسرای امین‌الدوله در رثای وی می‌باشد:
ورزشگاه صباح السالم (به عربی:ستاد صباح السالم) ورزشگاه فوتبال در شهر کویت در کشور کویت است. این ورزشگاه در تاریخ ۵ ژانویه سال ۱۹۷۹ افتتاح شده است و گنجایش ۲۸٬۰۰۰ تماشاگر را دارد.
روستای باوله (به کُردی: باوەلە) یکی از روستاهای شهرستان سنقر وکلیایی می‌باشد و مرکز بخش باوله که در ۱۵ کیلومتری این شهرستان واقع شده‌است. باوله به معنای برآوله ، ((بر به معنی کنار))، آو : آب و له : پسوند مکان، مکانی که در کنار آب (رود خانه) قرار گرفته‌است بلاو: در زبان کردی به معنی جای پهن و گسترده در کنار آب هم معنی می‌دهد که ریشه اش همه (برآو) میباشد برآوله : بر اثر کثرت و تخفیف به صورت ((باوله)) در امده است. در سنقر نامه آمده است : (( دیگر از سلاطین که به خاک سنقر و کلیایی آمده است، محمد شاه قاجار است که
خاک سنقر و کلیایی آمده است، محمد شاه قاجار است که از همدان به آذربایجان رفته و سه شب در قریه (( باوله )) که از جمله فعله کری ( پیله کری) است برای تفرج و تفریح اقامت نموده و سرا پرده کنار گاورود زده‌اند طایفه این روستا به زبان کردی خود تظلم و شکایاتی که داشتند به عرض وی رساندند. هم اکنون باوله دهستان شده و روستاهای اطراف تابع ان می‌باشد. نقل قول‌های زیادی در مورد نام این روستا هست که هیچ‌کدام چندان معتبر نیست ((با ولایت)) ((باب علی)) ((باولع)) جمعی هم می گویند. مهم‌ترین بخش شهر کلشتر بوده‌است که یک نفر به
مهم‌ترین بخش شهر کلشتر بوده‌است که یک نفر به انم ولی که نزد مردم حرمتی داشته‌است آن را ارداه می کرده(بابا ولی) فرهنگ ومردم. مردم این روستا به زبان کردی کلیایی سخن می گویند. در کتاب کرمانشاهان و تاریخ باستان جلد اول آمده مردمان این روستا از طایفه شه ملک تیره فعله کری ایل کلیایی میباشند. منابع. کتاب سنقر در گندم زار کلیایی ایجاد بخش باوله به مرکزیت روستای باوله
باشگاه فوتبال اولسان اچ‌دی () که قبلا با نام اولسان هیوندای شناخته میشد، یک باشگاه فوتبال در شهر اولسان در کره جنوبی است که در کی لیگ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۸۳ میلادی تأسیس شده‌است. اولسان سابقهٔ قهرمانی در کی‌لیگ (۵ قهرمانی)، جام حذفی کره (۱ قهرمانی) و سوپرجام کره (۱ قهرمانی) را دارد. این تیم در جام برندگان جام آسیا ۹۷–۱۹۹۶ به مقام سوم و در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ و لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ به مقام قهرمانی دست یافت. این تیم همچنین در لیگ قهرمانان‌اسیا ۲۰۲۱ در مرحله نیمه نهایی حضور داشت. همچنین سابقه
۲۰۲۱ در مرحله نیمه نهایی حضور داشت. همچنین سابقه یک قهرمانی در جام قهرمانان شرق آسیا را دارد. که توانست پرسپولیس را شکست دهد و برنده بشود بازیکنان برجسته. سرور جپاروف جونیور نگرائو پارک چو-یونگ لی چونگ-یونگ لی چونگ-یونگ افتخارات. رقابتهای داخلی. جام‌ها. یادداشت ۱: تیم رزرو
کاشیوا ریسول یک باشگاه فوتبال در شهر کاشیوا، چیبا در کشور ژاپن می‌باشد که در جی لیگ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۴۰ تأسیس شده‌است و سابقهٔ قهرمانی در جی‌لیگ را دارد. کاشیوا ریسول همچنین یک بار به مقام قهرمانی در جام جی‌لیگ رسیده‌است. کاشیوا ریسول در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ اولین حضور خود را در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا تجربه کرد.
مقامات مهم‌ترین اثر بدیع‌الزمان همدانی که به عربی نوشته شده‌است که اول بار به همراه شرح آن، در سال ۱۸۸۹ میلادی در بیروت به طبع رسید. تعداد آن‌ها ۵۱ مقامه است. ثعالبی شمار مقامات را ۴۰ نوشته‌است ولی باید دانست که منشأ این قول از بدیع‌الزمان می‌باشد زیرا وی در رساله‌ای که آن را در انتقاد از قصیدهٔ ابوبکر خوارزمی نوشته، تعداد مقامات را ۴۰ ذکر کرده‌است ولی همان‌طور که کارل بروکلمان عقیده دارد منظور بدیع‌الزمان در این رساله تعیین عدد واقعی مقامات نمی‌باشد بلکه وی فقط جنبهٔ مفاخره و برتری را در نظر داشته‌است. از
فقط جنبهٔ مفاخره و برتری را در نظر داشته‌است. از مقامات بدیع‌الزمان نسخ خطی متعدد در کتابخانه‌های مختلف دنیا مانند فرانسه، آلمان، ترکیه باقی مانده‌است و آن چندین بار در نقاط مختلف جهان به چاپ رسیده‌است، از جمله در سال ۱۸۸۹ در بیروت با شرح شیخ محمد عبده و یکبار هم در ایران بسال ۱۲۹۵ قمری با چاپ سنگی به چاپ رسیده‌است. اثر ارزنده‌ای که مقام بدیع‌الزمان را در ادب عربی ممتاز می‌کند و او را مبتکر واقعی مقامه‌نویسی نشان می‌دهد، مقامات اوست. بدیع‌الزمان اغلب این مقامات را در نیشابور انشاء نمود و گفته‌اند که آن‌ها
را در نیشابور انشاء نمود و گفته‌اند که آن‌ها را برای شاگردان خویش در پایان درس قرائت می‌کرده است. موضوع مقامات تنها شامل کدیه و دریوزگی نمی‌باشد بلکه قهرمان مقامات یعنی ابوالفتح اسکندری در لباس مختلفی ظاهر می‌شود و از مسائل گوناگونی چون ادیبی توانا سخن می‌گوید و با بیان شیوا و ساحر خود هر لحظه در جلب دینار و درهم حلیلهٔ دیگری بکار می‌بندد. وی در شهرهای مختلف به سیاحت می‌پردازند و شاید این امر موجب است که بدیع‌الزمان نام شهرهای مختلف بخصوص شهرهای ایران را بر مقامات خود بگذارد. بدیع‌الزمان در مقامات داستان و
مقامات خود بگذارد. بدیع‌الزمان در مقامات داستان و قصه را هدف اساسی قرار نمی‌دهد بلکه او داستان را بهانه قرار داده‌است تا بدین وسیله عبارات مسجوع را همراه با تشبیه و کنایه و استعاره و ضرب‌المثل بدنبال یکدیگر تحریر کند از همین جاست که برای خود موضوع معینی در نظر نگرفته و اطراف موضوعات مختلف سخن گفته‌است. مقامات نه تنها در کدیه نوشته شده بلکه عاری از جنبهٔ تعلیمی نیز نمی‌باشد اما اسلوب مقامات عبارت از آوردن سجع‌ها و عباراتی است که خواننده را بخود جلب کند و او را در استعمال لغات غریب و اشعار و صنایع لفظی و
او را در استعمال لغات غریب و اشعار و صنایع لفظی و معنوی به شگفت اندازد. سجع‌های او لطیف است و در آنها تکلفی دیده نمی‌شود گویی وی صیاد ماهری است که کلمات متناسب را شکار می‌کند و هریک را در موضع مناسب خود می‌نشاند. پس برای بدیع‌الزمان تعبیری در مقامات دشوار بنظر نمی‌رسد و کلمات از نظر وی مخفی نمی‌شوند بلکه الفاظ از هر طرف به نزد وی روی می‌کنند تا او مطابق میل خود آنها را انتخاب نماید و هرگونه که می‌خواهد بکار برد. از همین‌جا بر وسعت ذوق لغوی بدیع الزمان در مقامات می‌توان پی برد و بر اقتدار زاید الوصف وی در
می‌توان پی برد و بر اقتدار زاید الوصف وی در ادب عربی حکم کرد. در مقامات بدیع الزمان روح فکاهی نیز مشاهده می‌شود و همین امر موجب می‌گردد که مقامات در دل مردم مقبول واقع شود و به جملات مسجع و کلمات غریب خواننده را ملول نسازد. مقامات بدیع الزمان از بهترین آثار ادبی عربی بشمار می‌رود.
رسائل بدیع‌الزمان، اثر بدیع‌الزمان همدانی و شامل ۲۳۳ رساله است. رسائل بدیع‌الزمان چندین بار به چاپ رسیده، از جمله در بیروت در سال ۱۹۲۱ میلادی و در سال ۱۲۹۸ قمری در استانبول چاپ شده‌است. این رسائل در جلد دوم از تاریخ ادبیات عربی، تألیف کارل بروکلمان نیز موجود است. بدیع‌الزمان در این رسائل از موضوعات مختلفی مانند مدح و استعطاف و زهد و اعتذار و ملامت و عتاب و سب و شتم و غیره سخن می‌گوید و در اغلب آنها به استعاره و کنایه و تلمیح و اشاره و محسنات لفظی و معنوی متوسل می‌شود و در استعمال سجع های متوالی و جناسهای
می‌شود و در استعمال سجع های متوالی و جناسهای متعدد مبالغه می‌کند. از امتیازات بدیع‌الزمان در رسائل آنست که وی اشعار شعرا را در عبارات خود می‌گنجاند و علاوه برآنکه پاره‌ای از اشعار شاعران را مانند متنبی و غیره تضمین می‌نماید. در برخی از عبارات با چنان مهارتی شعر شاعر را جای می‌دهد که گوئی شعر مذکور جزء لاینفک نثر و از پرداخته‌های خود بدیع‌الزمان است. بدیع‌الزمان در رسائل خود علاقهٔ و افری به استعمال ضرب‌المثل‌های عربی و اصطلاح‌های مذهبی نشان می‌دهد و غالب نامه‌های وی از ضرب‌المثل‌های عربی و اصطلاحات دینی از
وی از ضرب‌المثل‌های عربی و اصطلاحات دینی از قبیل عدل- العمرین غیره مشحون است و تضمین اشعار و آیات و ضرب‌المثل‌ها و استعمال غرائب لغات خود بهترین دلیل بر قدرت حافظه بدیع‌الزمان است، بنابراین اگرچه دانشمندانی چون ثعالبی و دیگران در قدرت حافظهٔ بدیع‌الزمان مبالغه‌هائی کرده‌اند که پذیرفتن آنها برای عقل سلیم خالی از اشکال نمی‌باشد ولی تردید نیست که بدیع الزمان در قدرت حافظه اعجوبهٔ دوران خود بوده‌است. رسائل بدیع الزمان اگرچه تماما با مهارت و براعت زاید الوصفی نوشته شده‌است ولی سیمای حقیقی بدیع‌الزمان در رسائلی
شده‌است ولی سیمای حقیقی بدیع‌الزمان در رسائلی که پیرامون سب و شقم و انتقاد سخن می‌گوید بهتر و واضع‌تر جلوه می‌کند، به عبارت دیگر بدیع‌الزمان در هجائیات خود بیش از اخوانیات موفق می‌شود. زبان هجو در این رساله به اندازه‌ای قویست که می‌توان آن را عالیترین نمونهٔ هجا تا زمان حاضر دانست.
حکومت وحشت () دورانی از انقلاب فرانسه می‌باشد که در پی تشکیل جمهوری اول فرانسه در آن قتل‌عام‌ها و اعدام‌های در ملأ عام به‌خاطر غیرت انقلابی، احساسات روحانی‌ستیز و اتهامات خیانت توسط کمیته امنیت عمومی انجام شدند. تاریخ‌دانان دربارهٔ سرآغاز «وحشت» اختلاف نظر دارند. برخی آغاز آن را تنها در ۱۷۹۳ یا در ۵ سپتامبر، ژوئن یا مارس می‌دانند زمانی که دادگاه انقلابی بوجود آمد. دیگران زمان کشتار سپتامبر در سال ۱۷۹۲، یا حتی جولای ۱۷۸۹ زمانی که اولین کشتار انقلابی رخ داد را سرآغاز دوران حکومت وحشت می‌دانند. در نهایت نزدیک
سرآغاز دوران حکومت وحشت می‌دانند. در نهایت نزدیک به ۴۰ هزار زندانی به اعدام محکوم شدند که نزدیک به نیمی از آن‌ها بدون جلسه دادرسی اعدام شدند یا در انتظار مرگ مردند. پس از انقلاب فرانسه در ۱۷۸۹ و برقراری رژیم جدید، جدال برای کسب قدرت بین گروه‌های رقیب ادامه یافت. به‌طوری‌که در نخستین روزهای انقلاب، احزاب و گروه‌های سیاسی متعددی با یکدیگر مبارزه می‌کردند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت بودند از: تاریخ‌دانان آغاز دوره ترور را ۵ سپتامبر ۱۷۹۳ می‌دانند. ژاکوبن‌های تندرو و انقلابی، به رهبری ماکسیمیلیان روبسپیر، قدرت را
و انقلابی، به رهبری ماکسیمیلیان روبسپیر، قدرت را به دست گرفتند. این دوره ۱۰ ماه به درازا انجامید. ژاکوبن‌ها، ژیروندن‌ها را از مجلس کنوانسیون بیرون کردند و دو کمیته «نجات ملی» و «امنیت عمومی» را برگزیدند. این دو به‌زودی به قدرت مخوفی بدل شد و مجلس را بازیچه دست خود کرد تا از آن راه، قوانین ظالمانه را تصویب کند. مجمع ملی ۱۷۹۳ قانون مهمی به نام «قانون مظنونات» را به تصویب رساند که طبق آن هر کس مورد سوءظن قرار می‌گرفت تحت تعقیب واقع می‌شد. در دوره ترور، ۲۲ تن از ژیروندن‌های انقلابی در دادگاه‌های انقلاب محاکمه
ژیروندن‌های انقلابی در دادگاه‌های انقلاب محاکمه و اعدام شدند و بسیاری از مردان انقلابی دیگر نیز، یکی پس از دیگری به تیغ گیوتین سپرده شدند که ازجملهٔ آن‌ها ژرژ دانتون، رهبر انقلابی و قهرمان دفاع از حقوق طبقات فقیر را باید نام برد. یکی دیگر از محکومین، لاووازیه، شیمی‌دان پرآوازه بود که برای انجام آزمایش‌های علمی خود تقاضای مهلت نمود ولی یکی از قضات پاسخ داد: «جمهوری انقلابی فرانسه دیگر شیمی‌دان نیاز ندارد». قربانیان کمیته نجات ملی را در حدود ۴۰ هزار نفر برآورد کرده‌اند و روبسپیر از مشهورترین مردان انقلاب و
کرده‌اند و روبسپیر از مشهورترین مردان انقلاب و رهبر ژاکوبن‌ها، مظهر و هدایت‌کنندهٔ این ترورها شده بود. یکی از سیاستمدارانی که به‌طور معجزه‌آسا از تیغه گیوتین روبسپیر جان به در برده بود، پیشنهاد کرد روی سنگ قبر او (روبسپیر) این جمله را حک کنند: «ای عابر! بر مرگ من گریه نکن، زیرا اگر من زنده بودم تو مرده بودی».
دیوان شعر بدیع‌الزمان یکی از آثار بدیع‌الزمان همدانی است. این دیوان مشتمل بر اشعار عربی و ملمعات است که برای نخستین بار در قاهره به سال ۱۳۲۱ هجری (۱۹۰۳ میلادی) به چاپ رسید. اشعار بدیع‌الزمان در قدرت و کمال به آثار مقامات و رسائل بدیع‌الزمان وی نمی‌رسد. با این همه اشعارش نیز خالی از لطف و دقایق ادبی نمی‌باشد. دیوان بدیع‌الزمان از معمیات و احاجی مشحون است و نیز شامل اشعاری است که در آنها بدیع‌الزمان کلمات فارسی را با عربی مخلوط کرده‌است. بدیع‌الزمان در اشعارش نیز از بکار بردن سجع و مبالغه در تشبیه و استعاره
نیز از بکار بردن سجع و مبالغه در تشبیه و استعاره خودداری نمی‌کند و تقریباً همان شیوه‌ای را دنبال می‌کند که در رسائل و مقامات پیروی می‌نماید.
در علم رایانه، Dādān (به صورت مفرد، جمع، یا به عنوان یک اسم جرم) هر دنباله‌ای از یک یا چند نماد است. Datum یک نماد واحد از داده‌ها است. داده‌ها برای تبدیل شدن به اطلاعات نیاز به تفسیر دارند. داده‌های دیجیتال، داده‌هایی است که با استفاده از سیستم عدد باینری یک‌ها (۱) و صفرها (۰) به جای نمایش آنالوگ نمایش داده می‌شوند. در سیستم‌های کامپیوتری مدرن (پس از سال 1960)، تمام داده‌ها دیجیتال هستند. Dādānhā در سه حالت وجود دارند: داده در حالت استراحت، داده در حال انتقال و داده در حال استفاده. داده‌های درون یک
انتقال و داده در حال استفاده. داده‌های درون یک کامپیوتر، در بیشتر موارد، بصورت داده‌های موازی حرکت می‌کند. داده‌هایی که به یا از یک کامپیوتر در حال حرکت هستند، در بیشتر موارد به صورت داده سریال حرکت می‌کنند. داده‌های منبع شده از یک دستگاه آنالوگ، مانند سنسور دما، ممکن است با استفاده از مبدل آنالوگ به دیجیتال، به دیجیتال تبدیل شود. داده‌هایی که نشان دهنده مقادیر، کاراکترها یا نمادهایی هستند که عملیات بر روی آنها توسط رایانه انجام می‌شود، در رسانه‌های مغناطیسی، نوری، الکترونیکی یا مکانیکی ذخیره و ضبط می‌شوند
نوری، الکترونیکی یا مکانیکی ذخیره و ضبط می‌شوند و به شکل سیگنال‌های الکتریکی یا نوری دیجیتال ارسال می‌شوند. داده‌ها از طریق دستگاه‌های جانبی وارد و خارج از رایانه می‌شوند. Dādānhā و برنامه‌ها. اصولاً، رایانه‌ها دستورالعمل‌هایی که به آن‌ها داده شده دنبال می‌کنند. مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها برای اجرای یک وظیفه (یا وظایف) معلوم «برنامه» نامیده می‌شود.داده‌ها به عنوان ورودی برنامه در رایانه شناخته می‌شوند که از طریق دستگاه‌های جانبی مانند صفحه کلید، اسکنر، موس، دوربین و … به رایانه منتقل می‌شوند. برای مثال،
دوربین و … به رایانه منتقل می‌شوند. برای مثال، زمانی که شما از طریق دستگاه اسکنر یک عکس را اسکن می‌کنید، تصویر اسکن شده توسط پویشگر به صورت باینری به رایانه انتقال می‌یابد در اینجا تصویر اسکن شده به عنوان داده شناخته می‌شود. در آن طرف، «برنامه» اسکنر داخل رایانه اطلاعات باینری را دریافت کرده و پس از پردازش به صورت عکس به شما نمایش می‌دهد مرز میان برنامه و داده می‌تواندمبهم شود. برای مثال یک مفسر، یک برنامه است. داده ورودی به یک مفسر نیز با اینکه خودش یک برنامه است، اما برنامه‌ای که در زبان بومی ماشین بیان
است، اما برنامه‌ای که در زبان بومی ماشین بیان شود، نیست. در بسیاری از موارد، برنامه تفسیر شده یک پرونده متنی خواندنی توسط انسان خواهد بودکه با یک ویرایشگر متنی دستکاری می‌شود، که معمولاً با متون پلین همراه است. به شکل مشابه، متابرنامه‌نویسی حاوی برنامه‌هایی است که دیگر برنامه‌ها را به شکل داده دستکاری می‌کند. همچنین، برای برنامه‌هایی همچون کامپایلرها، لینکرها، دیباگرها، به روزرسان‌های برنامه وغیره، ممکن است دیگر برنامه هابه عنوان داده عمل کنند. ویژه‌ترین مورد، کدهای خوداصلاح است که خودشان را تغییر می‌دهند.
نجیب ابن رزاق (زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۳) ششمین نخست‌وزیر مالزی است. او از سال ۲۰۰۹، با پیشی گرفتن از عبدالله احمد بداوی، نخست‌وزیر پیشین مالزی، به سمت نخست‌وزیری دست یافت ولی با بازگشت دوباره مهاتیر محمد نخست‌وزیر سابق مالزی به عرصه سیاست در سال ۲۰۱۸ از او شکست خورد. رزاق از ۷ ژانویهٔ ۲۰۰۴ تا ۳ آوریل ۲۰۰۹، سمت معاونت نخست‌وزیری مالزی را برعهده داشت. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ دادگاه عالی مالزی نجیب رزاق را در هفت مورد اتهام شامل جرم سوءاستفاده از قدرت، سه فقره جرم خیانت در امانت و سه فقره پولشویی، در هر هفت اتهام مجرم
در امانت و سه فقره پولشویی، در هر هفت اتهام مجرم تشخیص داد، و در اولین جلسه دادگاه وی را مقصر اعلام کرد. رزاق محکوم به ۱۲ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی شد. رسوایی مالی. در اوایل ماه ژوئیهٔ ۲۰۱۶ نشریهٔ آمریکایی "وال استریت ژورنال" گزارش داد که پول سپرده در حساب‌های رزاق از محل بودجهٔ توسعهٔ دولت تأمین شده‌است. به نقل از خبرگزاری رویترز، وزارت دادگستری آمریکا ماه گذشتهٔ میلادی با تنظیم شکایت‌های مدنی اعلام کرد که بیش از ۳٫۵ میلیارد دلار از صندوق دولتی توسعهٔ مالزی برهاد۱ (1MDB) اختلاس شده‌است؛ ازآنجایی‌که
مالزی برهاد۱ (1MDB) اختلاس شده‌است؛ ازآنجایی‌که این صندوق توسط نجیب رزاق، نخست‌وزیر مالزی، تأسیس شده‌است، منتقدان دولت مالزی را به دست داشتن در این فساد مالی متهم کرده و از نجیب رزاق خواسته‌اند تا استعفا دهد، زیرا پاسخ‌های او را قانع‌کننده ندانسته‌اند. نجیب رزاق این اتهامات را رد کرده و گفته که این مبالغ را برای کارهای شخصی خودش خرج نکرده‌است.
کاروی دوم یا کاروی کوتاه (زادهٔ ۱۳۴۵- مرگ ۲۴ فوریهٔ ۱۳۸۶) پادشاه ناپل، پادشاه اسمی اورشلیم (از ۱۳۸۲میلادی) و از از ۱۳۸۵ پادشاه مجارستان بود. در ۱۳۸۳ فرمانروایی بر شاهزاده‌نشین اخائیه از آن او شد. زندگی. او پسر لوئیجی دی دوراتزو کنت گراوینا بود و نیایش شارل دوم پادشاه ناپل. او از یازده‌سالگی به دربار لایوش یکم در مجارستان فرستاده شد. او توانست توجه شاه و مردمان مجارستان، کرواسی و دالماسی را به خویش جلب کند و در ۱۳۷۱ نیز دوک این دو ناحیهٔ اخیر شود. در ۱۳۷۹ نیز که جنگ میان جمهوری ونیز و مجارستان رخ‌داد، سفیر
که جنگ میان جمهوری ونیز و مجارستان رخ‌داد، سفیر مجارستان برای بستن پیمان میان دو طرف بود. با مرگ لایوش او که بزرگ‌ترین عضو نرینهٔ دودمان کاپتی آنژو بود تاج و تخت مجارستان را خواستار شد. بدین منظور در ۱۳۸۵ ماریای یکم دختر لایوش را از تخت کنار زد و چون پشتیبانی اشراف مجارستان را داشت بی مانع به قدرت رسید؛ ولی در این میان الیزابت بوسنیایی مادر ماریا و بیوهٔ لایوش نقشه‌ای را برای ترور کاروی کشید. در جریان این ترور کاروی در ۷ فوریهٔ ۱۳۸۶ زخمی شد و چند روز پس از آن به همان زخم درگذشت و در بلگراد به خاک سپرده شد.
به همان زخم درگذشت و در بلگراد به خاک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Charles III of Naples," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_III_of_Naples&amp;oldid=452963845 (accessed December 3, 2011).
نهنگان شکار یا نهنگیان تیره‌ای از نهنگان بی‌دندان است که دو سرده از نهنگ‌ها را در بر می‌گیرد. این تیره با نام «شکارنهنگان» نیز خوانده می‌شود چرا که بیشتر نهنگان شکار را در خود جای داده، با این حال نهنگ قطبی نیز عضوی از این تیره است. ویژگی‌ها. نهنگیان جانوران بزرگی هستند با طولی میان ۱۵ تا ۱۷ متر در بالغ‌ها. مشخصه‌های اصلی آن‌ها فک بالایی باریک و کمان‌شکلشان است که ظاهری بسیار همانند کمان به دهانشان می‌دهد. درون دهان به جای دندان صفحه شانه‌ای وجود دارد که با بهره‌گیری از آن آب دریا را تصفیه کرده و پس از پاک
بهره‌گیری از آن آب دریا را تصفیه کرده و پس از پاک کردن صفحه‌های شانه‌ای با زبانشان، جانداران ریز به دام افتاده همچون سخت‌پوستان کوچک، به ویژه پاروپایان، و کریل را می‌بلعند. روش غذا خوردن آن‌ها بر خلاف روش تغذیه نهنگان بزرگ‌باله و نهنگ خاکستری است. سر نهنگیان نسبت به بدنشان بسیار بزرگ است و در مورد نهنگ قطبی نسبت طول سر به کل بدن به ۴۰٪ می‌رسد. این نهنگ‌ها باله‌های کناری کوتاه اما پهنی دارند و فاقد باله پشتی می‌باشند. سه نهنگ عضو نهنگان شکار از لحاظ جغرافیایی از هم گسسته اند. نهنگ قطبی دارای جثه به نسبت
از هم گسسته اند. نهنگ قطبی دارای جثه به نسبت بزرگتر و بدنی به رنگ تاریک یکنواخت‌تر است. این نهنگ همچنین پینه‌های کم‌رنگ روی سر نهنگان شکار را ندارد.
کَرنا یکی از کهن‌ترین سازهای بادی ایران است که در خانواده سازهای بادی قمیش دار دسته‌بندی می‌شود. بر اساس نوشته‌های تاریخی و اشیاء مکشوفه از امپراطوری هخامنشی، پیشینه ۲۵۰۰ ساله اش، قطعی به نظر می‌رسد. هرودوت مورخ یونانی عهد باستان می‌نویسد: «در زمان کورش بزرگ، سپاهیان با صدای شیپور حاضر باش، رهسپار میدان جنگ می‌شدند.» به دلایلی که خواهد آمد، شیپور مورد نظر هرودوت، همان ساز کرناست. استرابون دیگر مورخ یونانی، نشانی دقیق تری به ما می‌دهد. وی با اشاره به دوره‌های آموزشی شاهزادگان و امیر زادگان هخامنشی می‌نویسد:
آموزشی شاهزادگان و امیر زادگان هخامنشی می‌نویسد: «هر روز پیش از دمیدن آفتاب، جوانان با صدای کرنا به تمرین‌های نظامی فرا خوانده می‌شدند. مربیان، پسران را به دسته‌های ۵۰ نفری تقسیم می‌کردند و ریاست هر دسته را به یکی از پسران شاه یا یکی از امیر زادگان می‌سپردند.» بر این اساس معلوم می‌شود کرنا در گذشته یک ساز حکومتی بوده و برای اعلان‌ها، جشن‌ها و جنگ‌ها به کار می‌رفته‌است. اما سندی از این بهتر، یک شیپوره مفرغی است که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی) از نزدیکی آرامگاه منسوب به داریوش سوم در نزدیکی پارسه پیدا
آرامگاه منسوب به داریوش سوم در نزدیکی پارسه پیدا شد. بلندای این نمونه منحصر به فرد ۱۲۰، قطر دهانه بیرونی ۵۰ و قطر دهانه کوچک و محل نواختن دهان ۵ سانتی‌متر است و هم اینک در گنجینه ی دیرینکده تخت جمشید استان فارس نگهداری می‌شود. ساز یاد شده به کرنای هخامنشی یا پارسی نیز شهرت دارد. با توجه به این که معمولاً در آرامگاه پادشاهان دوران باستان، اشیاء گرانقیمت و دارای افتخار دفن می‌شده‌است، چنین به نظر می‌رسد کرنا در ساختار حکومتی هخامنشیان، چیزی بیش از یک ابزار موسیقایی بوده و به گمان میرسد نمادی از قدرت
ابزار موسیقایی بوده و به گمان میرسد نمادی از قدرت امپراطوری محسوب می‌شده‌است. با توجه به مستندات تاریخی، چنین می‌نماید استان فارس در جنوب ایران، یگانه خاستگاه اصلی این ساز باشد. به همین دلیل در بیشتر نوشته‌های تاریخی همواره از آن به عنوان کرنای فارس یاد می‌شود. نگاهی به ساختمان کرنای هخامنشی، نشان می‌دهد که این ساز جد کرنای امروزی است. دهانه ورودی کرنای هخامنشی ۵ سانتی‌متر قطر دارد و پر واضح است که هیچ نوازنده‌ای نمی‌تواند آن را در دهان خود قرار دهد. در واقع چیزی که از عهد باستان بر جای مانده، تنها بخشی از
چیزی که از عهد باستان بر جای مانده، تنها بخشی از بدنه کرناست و دو بخش دیگرش که غیر فلزی بوده‌اند، به مرور زمان پوسیده‌اند. کرنای امروزی در مناطق لر و بختیاری نشین به تُشمال(توشمال) معروف است و در عزا و شادی کاربرد دارد همچنین نوازنده این ساز نیز تُشمال نامیده می‌شود. واژه شناسی. واژه «کرنا» از دو بخش تشکیل شده، «کَر» یا «کار» به معنای جنگ و «نا» یا «نای» به معنای نی یا شیبور. و در کل کرنا یعنی نای جنگی یا شیبور جنگی. البتّه برخی معتقدند این آلت موسیقی در اصل با "Cornu در" لاتین و Horn در انگلیسی ریشه مشترک
با "Cornu در" لاتین و Horn در انگلیسی ریشه مشترک دارد، و علت نامگذاری آن این بوده که در ابتدا از شاخ حیوانات ساخته میشده است. در کلمه ذوالقرنین (که بعضی محققین معتقند اشاره به کورش دارد) قرن به معنی شاخ است که عربی شده کرن در فارسی میباشد. ساختار. کرنا از سه بخش اصلی تشکیل می‌شو د و جزو معدود سازهای دوجنسی جهان به‌شمار می‌آید. چنان که می‌دانید غالب سازهای بادی، به دو دسته بادی چوبی و بادی برنجی تقسیم‌بندی می‌شوند. ولی کرنا در هیچ یک از این دو دسته جای نمی‌گیرد. زیرا یک بخش کاملاً چوبی با طولی حدود ۳۵ تا ۵۰
زیرا یک بخش کاملاً چوبی با طولی حدود ۳۵ تا ۵۰ سانتی‌متر به نام دسته دارد که رویش هشت سوراخ و در پشت نیز یک سوراخ تعبیه می‌شود. بخش دوم یک شیپوره برنجی به طول ۴۵ تا ۶۰ سانتی‌متر است. بخش سوم اش «میل کرنا» خوانده می‌شود و آن از یک لوله نازک برنجی یا چوبی تشکیل می‌شود که در انتهایش یک قمیش از جنس نی دارد و نوازنده با دمیدن در این قمیش، هسته اصلی صدا را تولید می‌کند. اما این صدا تا به کیفیت مورد نظر برسد، راه درازی در پیش دارد. ابتدا در بخش چوبی توسط انگشتان نوازنده با نت‌های مختلف می‌چرخد تا یک ملودی جذاب شکل
با نت‌های مختلف می‌چرخد تا یک ملودی جذاب شکل بگیرد. صدای تولید شده در بدنه چوبی، شدت لازم را ندارد و در عین حال خیلی شفاف نیست. بخش فلزی یا شیپوره به عنوان تمام‌کننده صدای کرنا، هم به نوای ساز حجم می‌دهد و هم شفافیت آن را بالا می‌برد. به‌طوری‌که از مسافت‌های دور هم می‌توان صدای کرنا را شنید. کرناهای امروزی بین ۷۵ تا ۱۱۰ سانتی‌متر طول دارند. ولی کرنای هخامنشی با توجه به طول ۱۲۰ سانتی متری بخش فلزی اش، چنین به نظر می‌رسد که حدود ۱۷۰ سانتی‌متر طول داشته‌است. گستره صدادهی این ساز معمولاً یک هنگام است. ولی