payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با لک گرجی مرتبط می‌دانند و می‌گوید: «از نظر هویت و مکان واژهٔ لک دارای چند معنی است. به یک معنی می‌تواند به همهٔ قوم‌هایی که در داغستان زندگی می‌کنند گفته شود. به معنایی دیگر و بنابر نظر تاریخ‌نگار گرجی لئونتی مروویلی این واژه به بخش بزرگی از قوم‌های داغستان در سده‌های میانه دلالت می‌کرده است. به معنای دیگر معنای این واژه گسترش یافته و برای بخش بزرگی از قلمرو داغستان به کار می‌رود، ولی نه به همهٔ بخش‌های داغستان. به‌طور کلی نام لاک ریشه در واژهٔ باستانی لگ و واژه گرجی لک دارد.» نیکولای تروبتسکوی می‌گوید:
و واژه گرجی لک دارد.» نیکولای تروبتسکوی می‌گوید: «چچن‌ها، لاک‌ها (کوموخ‌ها)، اودیان گروهی را تشکیل می‌دهند که از نسل لگوی (لگای)های باستانی هستند.» پژوهشگران و خاورشناسان سرشناسی چون پیوتر اوسلار و لاورف نام لگی را با نام‌های داغستانی "لاک"، "لک"، "لکزی" و "لزگی" دارای یک تعریف می‌دانند، ولی مشخص نیست که این تعریف مربوط به نیاکان لاک‌ها می‌شده یا این که مربوط به همهٔ ساکنان کوهستان‌های داغستان می‌شده است. رمضانف و شیخ سعیدف تأکید می‌کنند که «نمی‌توان ریشهٔ گِل‌ها و لگ‌ها را در یک قوم به خصوصی دانست. پیش از
و لگ‌ها را در یک قوم به خصوصی دانست. پیش از هر چیزی آنچه که از این نام‌ها استنباط می‌شود به‌طور کلی مردمان داغستان، از جمله مردمانی که زبان آن‌ها لزگی یا با لزگی هم خانواده بوده است می‌باشد.» ریشه‌شناسی نام‌های لاک و کازیکوماخ (غازی قمق). در روسیهٔ پیش از انقلاب اکتبر لاک‌ها خود را کازیکوماخ، کازیکوموک یا لاک می‌نامیدند. نخستین کاربرد مستند نام کازی-کوموک که به معنای «مبارز در راه عقیده» است، به سدهٔ چهاردهم میلادی بر می‌گردد که در منابع نوشتاری نظام الدین شامی و شرف الدین یزدی آمده است. بنا بر نوشته‌های
شامی و شرف الدین یزدی آمده است. بنا بر نوشته‌های تاریخ‌نگار و خاورشناس بزرگ واسیلی بارتلد، تیمور لنگ در اواخر سدهٔ چهاردهم وارد داغستان شد: «لشگرکشی تیمور به داغستان نشان داد که تا چه اندازه اندک اسلام در آن منطقه گسترش یافته است. موضوع گسترش اندک اسلام در این منطقه در سدهٔ دهم به خوبی نمود پیدا می‌کرد. در این زمان کوموک‌ها که اکنون مسلمان بودند و کازی کوموک نامیده می‌شدند (کازی از واژهٔ عربی "غزا" به معنی جنگ در راه عقیده می‌آید) از این رو به این نام خوانده می‌شدند که به عنوان مبارز در راه اسلام در برابر
می‌شدند که به عنوان مبارز در راه اسلام در برابر غیر مسلمانان می‌جنگیدند. پس از لشگرکشی تیمور به آن منطقه در اواخر سدهٔ چهاردهم کازی کوموک‌ها تیمور را دشمن خود می‌دانستند و از همسایگان غیر مسلمان خود در بخش جنوبی داغستان که قیطاق‌ها و آکوشین‌ها بودند پشتیبانی کردند. از این رو تیمور آنان را سرزنش کرد که نام کازی کوموک را آلوده کرده‌اند.» همچنین ریشهٔ نام این قوم به گفتهٔ نیکلای دوبروین اینگونه آمده: «قومی که نزد ما به نام کازی کوموخ نامیده می‌شوند خود را لاک می‌نامند و سرزمینشان را لاکرال-کانو. پیدایش نام
می‌نامند و سرزمینشان را لاکرال-کانو. پیدایش نام کازی کوموخ که نزد ما به لاک معروف است، این حقیقت را توضیح می‌دهد که این قوم این نام را به عنوان یک لقب افتخاری از نخستین آموزه‌های اسلام گرفته است که به معنای مبارز در راه عقیده می‌باشد. به این ترتیب که نام دهکدهٔ اصلی این قوم کوموخ (گوموک) بوده است که این دهکده دارای حاکم بوده است. از به هم پیوستن نام این دهکده با واژهٔ گازی که از غزای عربی می‌آید نام کازی-کوموخ پدید آمده است.» دین و مذهب. لاک‌ها پیرو مذهب شافعی هستند. مسلمان شدن لاک‌ها اتحاد آن‌ها را حفظ
شافعی هستند. مسلمان شدن لاک‌ها اتحاد آن‌ها را حفظ کرده است و همچنین در طول تاریخ آن‌ها را در مقابل دولت‌های مسلمان محافظت کرده است. روستا نشینان لاک همچنین باورهای پیش از اسلام خویش را در کنار اسلام حفظ کرده‌اند. زبان. زبان اصلی تمامی لاک‌ها لاکی نام دارد. این زبان عضوی از خانواده بسیار متنوع زبان‌های شمال شرقی قفقازی است. بحث‌های زیادی دربارهٔ ریشه‌های این زبان و رده‌بندی اش وجود دارد. بیشتر این باور وجود دارد که این زبان به صورت منزوی از یک نقطه آغازین تحول یافته یا اگر ارتباطی با دیگر زبان‌ها داشته در
یافته یا اگر ارتباطی با دیگر زبان‌ها داشته در طول زمان آن ارتباط را از دست داده است. اعتقادات و مختصات. اعتقادات آنها چیست؟ لک ها یکی از اولین مردم داغستانی بودند که در قرن هشتم به اسلام گرویدند و برای قرن ها شهر مرکزی کوهستانی آنها کومخ مرکز آموزش اسلامی بود. اکنون در این عصر، لک‌ها برای بسیاری از داغستانی‌ها، تا حدی به دلیل رهبری باستانی آنها و همچنین اکنون به دلیل نفوذ متحدکننده آنها که در بسیاری از بخش‌های داغستان گسترش یافته‌اند، جایگاه احترام دارند. از دهه 1990، تعداد قابل توجهی از لک‌های شهرنشین به
دهه 1990، تعداد قابل توجهی از لک‌های شهرنشین به عیسی( مسیحی) ایمان آوردند - در حال حاضر بیش از 50 مؤمن( مسیحی) لک وجود دارد که عمدتاً در بخش‌های شهری داغستان هستند. گروه قرابت: مردم آسیای مرکزی بلوک قرابت: مردمان اوراسیا خوشه مردم: قفقاز زبان: لک - ( lbe ) نام (های) جایگزین: Kazikumukhtsy، kumux، Laki، Laki مذهب اولیه: اسلام ـ سنی کشور: فدراسیون روسیه همچنین در : ترکمنستان ، ازبکستان جمعیت : 179000 جمعیت جهانی : 188600 PEID: 24467 ROP: 105583 بررسی اجمالی : لک های فدراسیون روسیه ، که تعداد آنها به 179000
: لک های فدراسیون روسیه ، که تعداد آنها به 179000 نفر می رسد ، درگیر و در عین حال دست نیافتنی هستند. آنها بخشی از خوشه مردم قفقاز در بلوک وابستگی مردمان اوراسیا هستند. در سطح جهانی، این گروه در مجموع 188600 نفر در 3 کشور است. زبان اصلی آنها لکی است. دین اصلی لک ها اسلام سنی است که بزرگترین شاخه اسلام است. مسلمانان اهل سنت از تعالیم قرآن پیروی می کنند و چهار خلیفه اول را جانشینان برحق محمد می دانند. زبان لک ها، یکی از زبان های ادبی شوروی داغستان زبان لک به گروه داغستانی زبان های قفقازی (ایبری-قفقازی) تعلق
گروه داغستانی زبان های قفقازی (ایبری-قفقازی) تعلق دارد. تقریباً 82200 نفر (سرشماری 1970) در مناطق لاکا، کولی و نوایا لاکا در شوروی داغستان صحبت می کنند. لکی به پنج گویش اصلی تقسیم می شود. زبان ادبی لکی بر اساس گویش کوموخی است. ساختار آوایی لک با وجود صامت های لبی شده [kƏv]، [tsƏv]، [t∫t∫v]، و [kh'v] و با تضاد واجی صامت های ساده و تشدید شده مشخص می شود که از نظر طول و عدم تمایل متمایز می شوند. ریخت شناسی لک با چهار کلاس دستوری مشخص می شود. دارای یک سیستم دکلنسیال چندحرفه ای است. افعال برای شخص عطف می شوند.
چندحرفه ای است. افعال برای شخص عطف می شوند. زمان ها و حالت ها از یک ریشه اولیه (ریشه فعل با مصدر) یا از یک ریشه ثانویه (از مصدر) تشکیل می شوند. جمله ساده در لکی از ساختارهای ارگاتیو، اسمی و داتیو استفاده می کند. در قرن هشتم، زبان لکی شروع به استفاده از کلمات قرضی از زبان های ارمنی، فارسی و ترکی کرد. در زمان شوروی، لک واژگان را عمدتاً از روسی وام گرفته است. لک الفبای بر اساس خط عربی تا سال 1928 داشت که الفبای رومی شد. در سال 1938 زبان لکی سیستم نوشتاری مبتنی بر الفبای روسی را پذیرفت. مراجع ژیرکوف، LI
مبتنی بر الفبای روسی را پذیرفت. مراجع ژیرکوف، LI Lakskii iazyk: Fonetika i morfologiia. مسکو، 1955. Murkelinskii، GB "Lakskii iazyk." در Iazyki narodov SSSR, vol. 4. Moscow, 1967. Murkelinskii, GB Grammatika lakskogo iazyka, part 1.Makhachkala, 1971. Murkelinskii, GB Russko-lakskii slovar'. ماخاچکالا، 1953. Khaidakov, SM Laksko-russkii slovar'. مسکو، 1962. دایره المعارف بزرگ شوروی، چاپ سوم (1970-1979) زبان و سواد غنی لکی. تا قرن نوزدهم لک ها مانند همه مسلمانان داغستانی به عربی می نوشتند. در قرن هجدهم
مسلمانان داغستانی به عربی می نوشتند. در قرن هجدهم ادبیات غنی آموزشی و مذهبی ظاهر شده بود. از جمله این نویسندگان اولیه می‌توان به عمر بالکار، قاضی سعید حسین و حاجی موسی حاجی اشاره کرد. اولین اسناد نوشته شده به زبان لکی در اواسط قرن نوزدهم (با استفاده از خط عربی) ظاهر شد. از آنجایی که روستای کومخ مرکز فرهنگی، سیاسی و اقتصادی قلمرو لک بود، گویش کومخ اساس زبان ادبی تازه تأسیس لکی شد و معیار زبان ادبی امروزی باقی مانده است. ادبیات غنایی لک در اواخر قرن نوزدهم پدیدار شد (مثلاً یوسف قد، مرقولی) و ادبیات تاریخی
پدیدار شد (مثلاً یوسف قد، مرقولی) و ادبیات تاریخی (مثلاً شافعی نیتسوری). ادبیات لک دوره شوروی توسط هارون سعید (سعیدوف) تأسیس شد که هم اولین نویسنده نمایشنامه داغستانی و هم نویسنده اولین مجله بلشویک داغستانی - ایلچی (پیام آور) بود. سایر نویسندگان لک عبارتند از سعید گاویف، ابوطالب غفوروف، عبدالرحمن عمروف، و ای فندی کاپیف (که فقط به زبان روسی نوشته است). اگرچه یک زبان ادبی لکی متمایز وجود دارد، اما آثار کمی در آن نوشته شده است. اکثر نویسندگان لک به زبان روسی می نویسند و اکثریت قریب به اتفاق کتاب ها و مقالاتی
نویسند و اکثریت قریب به اتفاق کتاب ها و مقالاتی که به زبان لکی منتشر شده اند ترجمه از زبان های دیگر (به ویژه روسی) بوده اند. این قابل درک است زیرا تعداد کمی از گویشوران زبان لکی وجود دارد - نویسندگان برای داشتن خوانندگان بیشتر به زبان های دیگر می نویسند. در سال 1928، رژیم کمونیستی به عنوان بخشی از مبارزات ضد اسلامی خود، همه مردم مسلمان اتحاد جماهیر شوروی، از جمله لک ها را مجبور کرد که از خط لاتین به جای عربی استفاده کنند. بررسی ارتباط با لک‌های ایران. تحقیقات مری لوئیس در مورد لک های ایران و داغستان:
تحقیقات مری لوئیس در مورد لک های ایران و داغستان: برگردانده شده به زبان فارسی نویسنده :مری لوئیس بله ، در واقع پیوندهای زیادی بین لک های ایران (لرستان / لکستان ) و لک های داغستان در قفقاز وجود دارد . دقیقاً یکسان بودن نام آنها تصادفی نیست . ابتدا با بررسی داغستان شروع می کنیم . داغستان نامی ایرانی است و ریشه باستانی به دوران امپراتوری اشکانی و ساسانی دارد . ساسانیان در داغستان مکان‌های مهمی مانند دروازه‌های خزر ساخته بودند. تاریخ داغستان را اینجا ببینید: نام بسیاری از نقاط داغستان همگی ایرانی است، مانند
نام بسیاری از نقاط داغستان همگی ایرانی است، مانند زرگران، دربند (دربند) و غیره. ثانیاً پرچم آنها عامل بسیار مهمی در این پیوند است. پرچم آنها از رنگ‌های قرمز، سفید و سبز تشکیل شده است که در پرچم‌های ایران قرار دارد و عقابی در وسط با خورشید دارد که دقیقاً شبیه همان عقاب و خورشیدی است که در پرچم امپراتوری هخامنشی/فارس (درافش شهباز) یافت می‌شود. پرچم لک های داغستان: درفش شهباز: نماد لک های داغستان: نکته بسیار بسیار جالبی که در مورد لک های داغستان باید به آن توجه کرد این است که آنها منطقه خود را لکستان می نامند
کرد این است که آنها منطقه خود را لکستان می نامند ، دقیقاً همان نامی که لک های ایران برای منطقه مسکونی خود برچسب گذاری کرده اند منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lakia https://en.wikipedia.org/wiki/Laks_(Caucasus) علاوه بر این، در داغستان نیز لزگین ها زندگی می کنند. جالب اینجاست که لزگین ها نیز خود را لک می نامند . این دقیقاً همان روشی است که لک ها در ایران نام خود را lek تلفظ می کنند ، لک ها در زبان آنها ( مردم لزگین ) به معنای عقاب است، منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lezgins علاوه بر آن ، لک ها
علاوه بر آن ، لک ها (لزگین ها) به منطقه ای که در آن ساکن هستند، لکیا می گویند . منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lezgistan این نام در امروز برای اشاره به کردامیر نیز به کار می رود. همانطور که می دانید کردها نیز با لک ها ارتباط نزدیک دارند و در داغستان نیز عید نوروز برگزار می شود در اینجا در روستای لک کوهستانی بلخار جشن گرفته می شود منبع https://tripsider.com/tours/12913/nowruz_in_the_mountains_of_dagestan نوروز در داغستان جشن ملی است ، همانطور که می دانید برخی از اولین مردمان قفقاز خزرهایی بودند که
دانید برخی از اولین مردمان قفقاز خزرهایی بودند که اصالتا ایرانی داشتند. امروزه بسیاری از اقوام ایرانی مانند کرد، تات، تالش، آذری، اوستی و... در قفقاز زندگی می کنند. در این مطالعه مشاهده می کنید که از نظر ژنتیکی مردم داغستان (از جمله لک ها) یک جزء اصلی ایرانی در DNA خود دارند که منشاء آن از کوه های زاگرس است. منبع https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10530682/ هویت ایرانی. در زمان صفویه شمخالات غازی قمق حکومت تاریخی لاک‌ها با نام تازه خانات غازی قمق بخشی از حکومت ایران شد و خان‌هایش مرزهای شمالی
بخشی از حکومت ایران شد و خان‌هایش مرزهای شمالی ایران را پاسداری می‌کردند. پس از سقوط صفویه اما سرخای خان (سهراب خان) فرمانروای غازی قمق علم خودمختاری برافراشت و در برابر سپاه نادرشاه ایستادگی کرد که البته شکست خورد اما بعدها مورد لطف نادرشاه قرار گرفت. بعدها سرخای خان لکزی نواده سرخای خان (خان غاز قمق و لاک‌ها) از طرف حکومت قاجار والی داغستان شد وی به همراه شیخعلی خان قبه‌ای زیر پرچم ایران در سپاه عباس میرزا سال‌ها با روس‌ها جنگید. حتی پس از عهدنامه ترکمانچای از پای ننشت و همراه شیخعلی خان قبه‌ای به جنگ و
از پای ننشت و همراه شیخعلی خان قبه‌ای به جنگ و گریز با روس‌ها ادامه داد تا در ۱۲۳۵ پس از جنگ خونین با سپاه یرملوف به دربار عباس میرزا پناهنده شد. سرزمین. سرزمین تاریخی لاک‌ها در میان کوه‌های داغستان است و خود آن را لاکیه می‌نامند. منطقهٔ زندگی لک‌ها از نظر تاریخی بخش مرکزی داغستان کوهستانی (منطقهٔ لاک و کول) است و یکی از قوم‌های بومی داغستان به‌شمار می‌آیند. مرکزیت اداری لاک‌ها دهستان قمق است. تاریخچه. تاریخچه اولیهٔ لاک‌ها نامشخص است. آنطور که مشخص شده‌است لاک‌ها از پیش از عصر برنز در داغستان حضور
شده‌است لاک‌ها از پیش از عصر برنز در داغستان حضور داشته‌اند. با اینکه مسیحیت توسط ارامنه و گرجی‌ها به لاک‌ها معرفی شده بود اما با فتح سرزمین‌شان توسط مسلم بن عبدالملک از سرداران خلیفهٔ عباسی اسلام به آنجا راه یافته‌است. ریشه‌شناسی نام‌های لِگ و لِک. نام لگ در منابع باستانی به دست آمده دربارهٔ قوم‌های جنوب داغستان دیده می‌شود که در این منابع نام لگ در پیوند با قوم آلبان‌ها آمده‌است. یکی از متخصصان برجستهٔ تاریخ آلبانیای قفقاز، کامیلا تریویر می‌گوید: ام. گ گاجیف، اُ.ام. داویدف و آ. آر شیخ سعیدف نام لگ
گ گاجیف، اُ.ام. داویدف و آ. آر شیخ سعیدف نام لگ باستانی را با لک گرجی مرتبط می‌دانند: نیکولای تروبتسکوی می‌گوید: پژوهشگران و خاورشناسان سرشناسی چون پیوتر اوسلار و لاورف نام لگی را با نام‌های داغستانی "لاک"، "لک"، "لکزی" و "لزگی" دارای یک تعریف می‌دانند، ولی مشخص نیست که این تعریف مربوط به نیاکان لاک‌ها می‌شده یا این که مربوط به همهٔ ساکنان کوهستان‌های داغستان می‌شده‌است. رمضانف و شیخ سعیدف تأکید می‌کنند که "نمی‌توان ریشهٔ گِل‌ها و لگ‌ها را در یک قوم به خصوصی دانست. پیش از هر چیزی آنچه که از این نام‌ها
خصوصی دانست. پیش از هر چیزی آنچه که از این نام‌ها استنباط می‌شود به‌طور کلی مردمان داغستان، از جمله مردمانی که زبان آن‌ها لزگی یا با لزگی هم خانواده بوده‌است می‌باشد." ریشه‌شناسی نام‌های لاک و "کازیکوماخ (غازی قمق)". در روسیهٔ پیش از انقلاب اکتبر لاک‌ها خود را کازیکوماخ، کازیکوموک یا لاک می‌نامیدند. نخستین کاربرد مستند نام کازی-کوموک که به معنای "مبارز در راه عقیده" است، بر می‌گردد به سدهٔ چهاردهم میلادی در منابع نوشتاری نظام الدین شامی و شرف الدین یزدی. بنا بر نوشته‌های تاریخ‌نگار و خاورشناس بزرگ واسیلی
بر نوشته‌های تاریخ‌نگار و خاورشناس بزرگ واسیلی بارتلد، تیمور لنگ در اواخر سدهٔ چهاردهم وارد داغستان شد: ریشهٔ این نام بنابر گفتهٔ نیکلای دوبروین: دین. لاک‌ها پیرو مذهب شافعی هستند. مسلمان شدن لاک‌ها اتحاد آن‌ها را حفظ کرده‌است و همچنین در طول تاریخ آن‌ها را در مقابل دولت‌های مسلمان محافظت کرده‌است. روستا نشینان لاک همچنین باورهای پیش از اسلام خویش را در کنار اسلام حفظ کرده‌اند. زبان. زبان اصلی تمامی لاک‌ها لاکی نام دارد. این زبان عضوی از خانواده بسیار متنوع زبان‌های شمال شرقی قفقازی است. بحث‌های زیادی
زبان‌های شمال شرقی قفقازی است. بحث‌های زیادی دربارهٔ ریشه‌های این زبان و رده‌بندی اش وجود دارد. بیشتر این باور وجود دارد که این زبان به صورت منزوی از یک نقطه آغازین تحول یافته یا اگر ارتباطی با دیگر زبان‌ها داشته در طول زمان آن ارتباط را از دست داده‌است. بررسی ارتباط با لک‌های ایران. ممکن است عده‌ای بگویند که لک‌های لرستان در هزاران سال پیش به قفقاز رفته و در طول سالیان، تغییر زبان و فرهنگ داده‌اند، در جواب آن‌ها باید گفت که خیر آنها هیچ ارتباطی با لک های ایران ندارند و از بومی های قفقاز شمالی هستند.در
ایران ندارند و از بومی های قفقاز شمالی هستند.در کتاب اقوام مسلمان اتحاد شوروی در صفحهٔ ۱۸۸ به‌صراحت گفته شده که: «لک‌ها، قوم بومی داغستان هستند.» و در ادامه برای تأکید بیشتر می‌افزاید: «نویسندگان سدهٔ نهم و دهم عرب نظیر مسعودی از قومی به نام غومیک نام می‌برد که در ناحیهٔ کنونی متعلق به لک‌ها [ی داغستان] سکنی داشته‌اند و گمان می‌رود که اجداد لک‌های [داغستان] امروزی باشند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۸). در توضیح واژهٔ غومیک لازم است ذکر شود که قبلاً لک‌ها [ی داغستان] را به‌نام قاضی کوموخ یا قاضی کومیک می‌شناختند (آکینر
به‌نام قاضی کوموخ یا قاضی کومیک می‌شناختند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۸). در باب تشابه کلمه‌ای باید گفت با آنکه کومیک‌ها و قاضی‌کومیک‌ها از نظر لغوی بسیار به هم شبیه هستند و با آن که در داغستان و در کنار هم سکنی دارند اما در بحث زبان و قومیت، هرگز آن‌ها را یکی ندانسته و کاملاً از هم جدا می‌دانند. کومیک‌ها بر خلاف قاضی کومیک‌ها ترک تبارند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۹). کومیک‌ها در گروه زبانی و قومی، آلتایی (ترکی) قرار دارند در حالی که قاضی‌کومیک‌ها (لک‌های داغستان) در گروه زبانی و قومی قفقازی هستند. ب هویت ایرانی. در زمان صفویه
و قومی قفقازی هستند. ب هویت ایرانی. در زمان صفویه شمخالات غازی قمق حکومت تاریخی لاک‌ها با نام تازه خانات غازی قمق بخشی از حکومت ایران شد و خان‌هایش مرزهای شمالی ایران را پاسداری می‌کردند. پس از سقوط صفویه اما سرخای خان (سهراب خان) فرمانروای غازی قمق علم خودمختاری برافراشت و در برابر سپاه نادرشاه ایستادگی کرد که البته شکست خورد اما بعدها مورد لطف نادرشاه قرار گرفت. بعدها سرخای خان لکزی نواده سرخای خان (خان غاز قمق و لاک‌ها) از طرف حکومت قاجار والی داغستان شد وی به همراه شیخعلی خان قبه‌ای زیر پرچم ایران در
وی به همراه شیخعلی خان قبه‌ای زیر پرچم ایران در سپاه عباس میرزا سال‌ها با روس‌ها جنگید. حتی پس از عهدنامه ترکمانچای از پای ننشت و همراه شیخعلی خان قبه‌ای به جنگ و گریز با روس‌ها ادامه داد تا در ۱۲۳۵ پس از جنگ خونین با سپاه یرملوف به دربار عباس میرزا پناهنده شد.
میرزا سید محمدحسین فراهانی (درگذشتهٔ ۱۲۱۲ ه‍.ق) شاعر و سیاست‌مدار ایرانی عصر زندیه و متخلص به وفا بوده است.وی در سال ۱۱۸۰ ه‍.ق وارد دیوان کریم خان زند شد و نخستین باری که به وزارت رسید، در دوران صادق خان زند بود. بعدها نیز پس از درگذشت علیمرادخان زند توانست بار دیگر به وزارت جعفرخان و لطفعلی‌خان زند دست یابد. اما پس از مدتی نهایتاً لطفعلی‌خان او را کنار نهاد و حاج ابراهیم کلانتر را به صدارت برگزید و فراهانی نیز راهی سفر حج شد. پس از سقوط زندیان و قتل لطفعلیخان، وارد دربار آقامحمدخان قاجار شد ولی به واسطهٔ
وارد دربار آقامحمدخان قاجار شد ولی به واسطهٔ پیری و ناتوانی جسمی از ادامهٔ خدمت دیوانی عذرخواهی کرد و از شاه اجازهٔ سفر به عتبات و زندگی در آنجا راگرفت. فراهانی سرانجام در ۱۲۱۲ ه‍.ق در قزوین درگذشت و پیکرش در حرم علی بن ابی‌طالب بخاک سپرده شد. تنها فرزند او دختری بود که به ازدواج برادرزاده‌اش میرزا عیسی فراهانی درآمد و مادر قائم‌مقام فراهانی شد. آثار. آثاری که از محمدحسین فراهانی به جای مانده است: مثنوی بر وزن هفت پیکر نظامی و دیوان شعر که قریب به چهار یا پنج هزار بیت است و منظومه عاشقانه فیروز و شوخ و
پنج هزار بیت است و منظومه عاشقانه فیروز و شوخ و همچنین کتابی بانام تاریخ زندیه.
مترسک با نام واقعی دکتر جاناتان کرین، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است که اغلب به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان بتمن به‌شمار می‌رود. "دکتر جاناتان کرین" روانشناس، روان‌پزشک و شیمیدان از نخستین دشمنان بتمن در دنیای دی‌سی است. وی در ۱۹۴۱ توسط باب کین و بیل فینگر خلق شد. او نخستین بار در پاییز سال ۱۹۴۱ در شمارهٔ ۳ از مجموعه کمیک جنایی "برترین کمیک‌های دنیا" حضور یافت. در اصل قدرتش در هوش او و ماده دیوانه کننده‌اش است که باعث ترس می‌شود، اما در نهایت خودش به آن
است که باعث ترس می‌شود، اما در نهایت خودش به آن مسموم می‌شود. ماده او از گیاه سمی خاصی است. تاریخچه. او بعد حضورش در "برترین کمیک‌های دنیا" در کمیک شماره ۱۸۹ در عصر نقره‌ای بتمن حضور یافت. او همچنین در کمیک‌های «تاریکترین شب» (به انگلیسی:blackest night) حضور یافت. در رسانه‌ها. فیلم‌ها. مترسک قرار بود در قسمت بعدی بتمن‌های جوئل شوماخر حضور داشته باشد ولی بعد از شکست "بتمن و رابین" این فیلم ساخته نشد. امّا در سال ۲۰۰۵ در فیلم "بتمن آغاز می‌کند" حضور یافت و نقشش را کیلین مورفی ایفا کرد. چارلی تاهان نیز در
نقشش را کیلین مورفی ایفا کرد. چارلی تاهان نیز در سریال "گاتهام" این نقش را بازی کرد. انیمیشن. سری انیمیشن "" "ماجراهای جدید بتمن" (به انگلیسی:The new adventures of Batman)
میرزا محمد مهدی فراهانی (ملک‌الکُتّاب اول) (۱۱۸۲–۱۲۷۰ هـ. ق) شاعر و خطاط و از ملتزمین فتحعلی‌شاه قاجار، متخلص به «عشرت». پدرش میرزا روح‌الله تفرشی، وزیر صادق خان زند بود. میرزا مهدی در فراهان و بروجرد تحصیل کرد و با ادبیات فارسی و عربی آشنا شد. هنگامی که میرزا بزرگ قائم مقام به وزارت وزارت عباس میرزا به تبریز می‌رفت، میرزا مهدی را به دامادی خود برگزید و همراه برد. در ۱۲۲۶ میرزا ابوالقاسم قائم مقام که به درخواست میرزا بزرگ به وزارت عباس میرزا برگزیده شده بود، به تبریز رفت و میرزا مهدی را برای وکالت در امور
به تبریز رفت و میرزا مهدی را برای وکالت در امور ولیعهد به تهران فرستاد. میرزا مهدی توسط ملک‌الشعرای صبا به فتحعلی‌شاه معرفی شد. در ۱۲۳۰ از سوی شاه به «کتابت خاصه همایون» منصوب شد و در ۱۲۳۵ لقب «ملک‌الکتاب» یافت. س از درگذشت عباس میرزا، قائم مقام به همدستی و همرازی میرزا مهدی محمد میرزا را ولیعهد کردند. محمد میرزا در دستخطی به ملک‌الکتاب چنین می‌نویسد: «میرزا مهدی ملک‌الکتاب مورد مرحمت شد و نظر به خدمات سابق او التفات فرمودیم و از خلصین درگاه سرکار است. بجهت سرافرازی او این چند کلمه بخظ سرکار مرقوم شد،
بجهت سرافرازی او این چند کلمه بخظ سرکار مرقوم شد، ۱۲۴۹.» پس از قتل قائم مقام ملک‌الکتاب نیز مغضوب شد و به دستور محمدشاه محبوس گشت، ولی پس از چندی از زندان فرار کرد و پیاده به قم رفت و در آن‌جا تحصن جست. او در تمام دوران سلطنت محمدشاه در تنگدستی و پریشانی زندگی می‌کرد تا پس از جلوس ناصرالدین‌شاه که امیرکبیر به پاس محبت‌های ولی‌نعمت خود قائم مقام، وی را از قم طلبید و باغ‌ها و املاک ضبط شده او را در تهران و شمیران بازپس داد. پس از عزل امیر، ماجراهای پیشین باردیگر تکرار گشت و خانه ملک‌الکتاب به غارت رفت و از
تکرار گشت و خانه ملک‌الکتاب به غارت رفت و از جمله قطعات نفیس خطوط استادان که جمع‌آوری می‌کرد نابود شد. ملک‌الکتاب تا سال ۱۲۶۹ در تهران بود و پس از این تاریخ به فراهان رفت و در قریه آهنگران فراهان در ذی‌الحجه ۱۲۷۰ در هشتاد و هشت سالگی درگذشت.ملک‌الکتاب در نوشتن انواع خط استاد بود و به شیوه درویش عبدالمجید طالقانی می‌نوشت. قدرت قلم او به قدری بود که در ظرف هفت ساعت یکهزار بیت به خط نیکو می‌نوشت بی‌آنکه سطری سیاه و صفحه‌ای کثیف کرده باشد. از او ابیاتی در مجمع الفصحا و تذکره انجمن خاقان نقل شده، اما دیوانی از
الفصحا و تذکره انجمن خاقان نقل شده، اما دیوانی از وی باقی نمانده است. ملک‌الکتاب مردی ملایم و خوش طینت و صدیق بود. قائم مقام در نامه‌ای به میرزا صادق وقایع‌نویس سادگی او را چنین توصیف می‌کند: «اگر ملک مثل «الف» هیچ ندارد، مخلصان دیگر دارید که مثل شین هم نقطه دارند و هم داندانه و هم مد و هم دایره.»
میرزا محمدحسین فراهانی (ملک‌الکتاب ثانی) (۱۲۶۴-۱۳۳۱ هـ. ق) شاعر و نویسنده عصر قاجار، متخلص به «گلبن». در قریه آهنگران فراهان متولد شد. پدرش میرزا محمدمهدی ملک‌الکتاب بود. در کودکی پدرش را از دست داد و مادرش او را تا سن دوازده سالگی در فراهان نگاه داشت و سپس برای تکمیل تحصیلات به تهران فرستاد. در ۱۲۸۶ هـ. ق برای مأموریت سیاسی و مذاکره با آقاخان محلاتی به بمبئی فرستاده شد و از آن پس به سفر علاقه زیادی پیدا کرد. در ۱۲۸۷ هـ. ق که ناصرالدین شاه برای زیارت عتبات به عراق می‌رفت، عازم بغداد شد تا وصلتی بین خاندان
به عراق می‌رفت، عازم بغداد شد تا وصلتی بین خاندان قاجار و پسر آقاخان محلاتی ترتیب دهد، اما موفق نشد و به این علت مدتی مغضوب شاه بود. در سال ۱۳۰۰ هـ. ق در رکاب ناصرالدین شاه به خراسان رفت و از طرف محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه مأموریت یافت پیرامون آثار تاریخی خراسان تحقیق کند. در سال ۱۳۰۲ هـ. ق از راه قفقاز به زیارت مکه رفت و به دستور ناصرالدین شاه سفرنامه‌ای در این باره نوشت و شاه برای انجام این کار به او لقب «ملک‌الکتاب» داد، که پیش از این لقب پدرش بود.ملک‌الکتاب در نگارش کتاب "مطلع‌الشمس" با اعتمادالسلطنه
در نگارش کتاب "مطلع‌الشمس" با اعتمادالسلطنه همکاری داشت. از آثار دیگر او، دو رساله "حالت" و "آداب‌السرور" است. بنا به گفته ادیب‌الممالک فراهانی او مجموعه شعر و منشآتی نیز داشته که امروزه مفقود شده است. ملک‌الکتاب به بخشندگی، خوش‌خطی، لطف بیان و زیبایی تحریر شهرت داشته است. او پدر احمد خان ملک ساسانی است.
شای،در اساطیر مصر باستان به عنوان خدای سرنوشت،محافظ از بدو تولد تا مرگ پنداشته می‌شده‌است. نمادشناسی. شای به هیأت مردی به شکل بز و گاه به هیأت یک افعی که زیر خشت چالۀ تولد،که به شکل سر مسخنت است،ترسیم کرده‌اند. اعتقادات بر این خدا. این خدا به همراه مسخنت و تاورت در هنگام به دنیا آمدن کودکی بر او پدیدار می شدند و سرنوشت او را رقم می زندند.
میرزا موسی فراهانی برادر قائم مقام فراهانی و از رجال سیاسی معروف عصر قاجار است زندگی‌نامه. میرزا موسی در طول حیات خود از طرف شاهان قاجار به مناصب حکومتی مهمی برقرار می‌شد. از جمله مناصب او تولیت آستان قدس رضوی بود که به این سبب به «متولی» معروف شد. وي داماد فتحعلي شاه قاجار شد و با دختر وي بنام شمس بانو معروف به شاهزاده سادات ازدواج كرد.
محله برو بیا به کارگردانی هنری داریوش مودبیان و کارگردانی تلویزیونی حسین فردرو و بالاخره نویسندگی بیژن بیرنگ، از مجموعه‌های تلویزیونی ساخته شده و موفق بعد از انقلاب است. این مجموعه محصول سال ۱۳۶۱ شبکه دوم سیما بود که سال بعد، یعنی سال ۱۳۶۲، به جدول پخش تلویزیون راه یافت. هدف «محله برو بیا» که روزهای پنجشنبه از شبکه تلویزیون پخش می‌شد، آشنایی بچه‌ها با واژه «قانون» و کاربردش در زندگی روزمره بود. این مجموعه همچنین بچه‌ها را با اتفاقاتی که ممکن است در خارج از منزل با آن روبرو شوند آشنا می‌کرد و به آموزش علایم
با آن روبرو شوند آشنا می‌کرد و به آموزش علایم راهنمایی و رانندگی در قالب طنز می‌پرداخت. در ادامه مجموعه «محله بروبیا» مجموعه آموزشی دیگری با نام «محله بهداشت» ساخته شد. «محله بروبیا» بازیگران محدودی داشت که گاه در چند نقش ظاهر می‌شدند. گاهی در یک صحنه یک بازیگر دو نقش داشت. در چنین صحنه‌های بیژن بیرنگ خود به بازی آن نقش می‌پرداخت. او گاهی در این مجموعه در نقش زورو ظاهر می‌شد. همچنین از حضور عروسک برای بعضی از شخصیت‌ها استفاده می‌شد. در مجموعه دوم «محله بهداشت» اما چند شخصیت دیگر به محله بروبیا اضافه شدند.
اما چند شخصیت دیگر به محله بروبیا اضافه شدند. خانواده آقای شمعدانی یا همان قسمت آقای تابلوکار، قسمتی از مجموعه محله برو بیا بود با بازی غلامحسین لطفی فاطمه معتمد آریا و سه خردسال به نامهای مجید بوذری، مریم بوذری و مونا بوذری که این سه خواهر و برادر با هم در این مجموعه ایفای نقش می‌نمودند. از دیگر نکات قابل تأمل این مجموعه، سرودها و ترانه‌هایی بود که بچه‌ها در طول هر قسمت می‌خوانند و همچنین موسیقی هر دو مجموعه که شاعران و آهنگسازانی چون شکوه قاسم‌نیا (شاعر کودک)، مهرداد جهانفر (آهنگساز) و آندره آرزومیان