payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تعطیلات در نروژ بود از دنیا رفت. او را در نزدیکی خانه‌اش به خاک سپردند. پسر او، پرسی فرانکلند هم از شیمیدانان برجسته بود و توانسته بود که به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. کار علمی. فرانکلند از آغاز به حل مسائل پژوهشی شیمی مانند جداسازی برخی رادیکال‌های آلی، علاقه نشان می‌داد. او پس از چندی به ساخت مواد شیمیایی تازه روی آورد و هنگامی که تنها ۲۵ سال داشت در میانهٔ یک پژوهش که به پیشنهاد روبرت بونزن و هرمان کلبه بر روی کاکودیل انجام می‌داد به دست آوردهای مهمی در زمینهٔ ترکیب‌های شیمی آلی فلزی رسید. او هنگامی که
زمینهٔ ترکیب‌های شیمی آلی فلزی رسید. او هنگامی که به انگلستان بازگشت توانست دی‌اتیل‌روی و دی‌متیل‌روی را از واکنش میان اتیل یدید و متیل یدید با روی بسازد. فرانکلند یکی کسانی است که توانست هلیوم را شناسایی کند. همچنین پژوهش‌های او علاوه بر شیمی در زمینهٔ زیست‌شناسی و باکتری‌ها هم ادامه داشت.
وستوک-۲ دومین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی به سمت فضا بود. این ماموریت پس از پرواز تاریخی یوری گاگارین که با وستوک ۱ انجام گرفت، دومین پرواز مداری سرنشین‌دار بوده است. فضانورد این فضاپیما گرمان تیتوف در تاریخ ۶ اوت ۱۹۶۱ وارد فضا شد و پس از ۱۷/۵ چرخش مداری به دور زمین در سلامت به زمین برگشت. فضاپیمای وستوک-۲ در این پرواز تجهیزات پشتیبانی از حیات، رادیو و تلویزیون برای پاییدن وضعیت فضانورد، ضبط صوت، سیستم سنجش از دور، ابزارهایی برای آزمایش‌های زیستی، و تجهیزات کنترل دستی و خودکار را با خود حمل
و تجهیزات کنترل دستی و خودکار را با خود حمل می‌کرد. پس از ۱۷/۵ چرخش مداری، فضاپیما در ساعت ۷ و ۱۸ دقیقه به وقت گرینویچ در نزدیکی کرازنی‌کوت در ساراتوف روسیه به زمین نشست. گرمان تیتوف با استفاده از چتر جداگانه‌ای که همراه صندلی‌پران فضاپیما بود به زمین نشست. اهداف این ماموریت فضایی، بررسی تاثیرات محیط بیرون از جو بر روی سازواره (ارگانیسم) انسان در خلال پروازهای مداری طولانی و در پی آن بازگشت به سطح زمین و نیز بررسی توانایی انسان برای کار و جنبش درازمدت در حالت بی‌وزنی بود.
سیزدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا در ۷ اکتبر ۲۰۱۲ (۱۶ مهر ۱۳۹۱) برگزار شد. در این انتخابات هوگو چاوز رئیس‌جمهور پیشین با کسب حدود ۵۵٪ رای‌ها به پیروزی رسید. کاندید اصلی اپوزیسیون با اعلام نتایج مقدماتی شکست را پذیرفت. انتخابات زودهنگام. با مرگ هوگو چاوز بر اثر بیماری سرطان، انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری تا یک ماه پس از مرگ او در ونزوئلا برگزار شده‌است.
«بگذار باشد» نام ترانه‌ای از گروه بیتلز (The beatles) می‌باشد. این تک‌آهنگ از آلبومی به همین نام می‌باشد و نوشتن آن به عهده جان لنون و پل مک‌کارتنی (لنون-مککارتنی) بود. جرج مارتین نیز تهیه‌کنندگی آلبوم را به عهده گرفت. این آهنگ همراه با آلبوم بگذار باشد (آلبوم) در تاریخ ۶ مارس ۱۹۷۰ منتشر گردید. در حال حاضر نسخهٔ تصویری این آهنگ وجود دارد و معروف می‌باشد. این اثر توسط فرهاد مهراد نیز اجرا شده‌است. رتبه‌بندی. این آهنگ بر اساس رتبه‌بندی مجله رولینگ استون رتبهٔ ۸ را در تمام دوران در بخش بهترین‌های بیتلز به دست
۸ را در تمام دوران در بخش بهترین‌های بیتلز به دست آورد. همچنین این آهنگ در Aol radio blog رتبهٔ دهم را بدست آورد. بسیاری از منتقدین سایت‌ها و بزر گان نیز این آهنگ را جزو ۵۰ آهنگ برتر جهان به حساب می‌آورند. جوایز. در مراسم اسکار سال ۱۹۷۰، بیتلز برای مستند بگذار باشد، برنده جایزه اسکار بهترین ترانه شدند. مشخصات نوع آهنگ. این آهنگ بیش از آن که حاصل کار گروهی بیتل‌ها باشد اثریست که تماماً امضای پل مکارتنی را بر خود دارد. نوع اجرا و سادگی ملودیهای اثر باعث شده بسیاری از خوانندگان دست به بازخوانی آن بزنند. جان
بسیاری از خوانندگان دست به بازخوانی آن بزنند. جان لننون از این آهنگ به شدت متنفر بود. طوری که بعدها در تک‌آهنگ How Do You Sleep به هجو این اثر پرداخت. لیست اجرا کنندگان:
کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴، تلاش تعدادی از افسران ارتش آلمان برای حذف آدولف هیتلر و جلوگیری از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم بود. در این کودتا با طرح‌ریزی نقشه‌ای، کلاوس فون اشتاوفنبرگ افسر ستاد ارتش آلمان نازی اقدام به بمبگذاری در مقر نظامی هیتلر در جبهه شرقی به نام آشیانه گرگ کرد. هیتلر در این ترور آسیبی ندید. به عقیدهٔ کودتاگران، به دلیل برخی سیاست‌های غلط هیتلر در سال‌های آخر جنگ، آلمان نازی رو به سقوط بود. پیش زمینه. از آغاز سلطه هیتلر بر آلمان گروه‌های مختلفی در ارتش آلمان در مخالفت با او شکل گرفته بودند.
در ارتش آلمان در مخالفت با او شکل گرفته بودند. فعالیت این گروه‌ها به دلیل هراس آن‌ها از کشیده شدن دوباره آلمان به جنگ جهانی در ۱۹۳۸ و در پی تهدیدات هیتلر علیه چکسلواکی به اوج رسید. اما قرارداد مونیخ و تصرف بدون خونریزی چکسلواکی به افزایش محبوبیت هیتلر کمک کرد و بسیاری از این گروه‌ها از تلاش برای جایگزینی هیتلر منصرف شدند. از سال ۱۹۴۲ و پس از شکستهای ارتش آلمان در شوروی و شمال آفریقا، به دلیل پافشاری هیتلر بر ادامه جنگ، فعالیت این گروه‌ها در راستای حذف هیتلر دوباره از سرگرفته شد. هدف اصلی این گروه‌های از
دوباره از سرگرفته شد. هدف اصلی این گروه‌های از حذف فیزیکی هیتلر این بود که هیتلر از سال ۱۹۳۴، نظامیان را به یادکردن سوگند وفاداری به خودش وادار کرده بود و بسیاری از نظامیان سرپیچی از فرمانهای هیتلر را خلاف شرف و آیین نظامیگری می‌دانستند؛ در نتیجه این گروه‌ها به این نتیجه رسیده بودند که برای نجات آلمان به ناچار باید به صورت فیزیکی او را حذف کنند. بمبگذاری. مهم‌ترین عملیات این گروه‌ها، تلاش آن‌ها برای حذف هیتلر در بیست ژوئیه ۱۹۴۴ از طریق انفجار بمب در جلسه مذاکره هیتلر در راستنبرگ بوده‌است. راستنبرگ (که
مذاکره هیتلر در راستنبرگ بوده‌است. راستنبرگ (که اکنون جزئی از لهستان هست) در پروس شرقی قرار داشت. قرارگاه هیتلر در راستنبرگ، وولفز شانزه (آشیانه گرگ) نام داشت و هیتلر از آن جهت هدایت عملیات جبهه شرقی (نبرد با روسیه) استفاده می‌کرد. سفر هوایی بین برلین و راستنبرگ حدود دو ساعت و نیم زمان می‌برد. قرارگاه وولف شانزده دارای پناهگاه‌های زیر زمینی ضدهوایی بود، اما در روز انفجار بمب، جلسه در ساختمانی ساده بر روی زمین برگزار شده بود. در طی این واقعه، کلنل ون اشتافنبرگ کیفی حاوی بمب را در زیر میز مذاکره قرار داده و
کیفی حاوی بمب را در زیر میز مذاکره قرار داده و به بهانه مکالمه تلفنی از جلسه خارج شد و پس از انفجار بمب با هواپیما به سوی برلین بازگشت. زنده ماندن هیتلر. با وجود صدمه فراوان به ساختمان جلسه مذاکره، هیتلر توانست بدون آسیب جدی از بمب‌گذاری نجات پیدا کند. دلایل متعددی برای زنده ماندن او مطرح شده‌است. از طرفی بمب مورد استفاده فاقد ترکش بود و از طرفی دیگر بازبودن پنجره‌های ساختمان محل مذاکره به دلیل گرم بودن هوا از شدت انفجار کاسته بود. همچنین یکی از شرکت کنندگان، کیف حاوی بمب را از نزدیکی هیتلر به پشت پایه
کیف حاوی بمب را از نزدیکی هیتلر به پشت پایه چوبی بزرگ میز مذاکره جابجا کرده بود که بسیاری معتقدند باعث نجات جان هیتلر در این واقعه شده بود. کودتا در برلین. طبق نقشه کودتا، ارتش ذخیره آلمان موظف شده بود که با استفاده از پوشش عملیات والکری ایستگاه‌های رادیویی و مراکز مخابراتی را تصرف کند، افراد مهم دولت نازی از قبیل گوبلز را دستگیر کرده و اس اس را خلع سلاح کند. عملیات والکری را سران کودتا از جمله هنینگ فن ترشکو، تحت عنوان استفاده از ارتش ذخیره برای سرکوب شورش داخلی در آلمان به تصویب هیتلر رسانده بودند. شکست
داخلی در آلمان به تصویب هیتلر رسانده بودند. شکست کودتا. ارتباطات مخابراتی محل جلسه در راستنبرگ تنها به‌طور موقت با برلین قطع شده بود و مقامات نازی در برلین به سرعت توانستند از سلامت هیتلر اطمینان پیدا کنند. در ضمن تعلل مقامات ارتش ذخیره برای اجرای اقدامات کودتا تا قبل از بازگشت ون اشتافنبرگ به برلین، موجب شد که جمع کوچکی از نیروهای پلیس برلین بتواند ضد کودتایی اجرا کند و عوامل کودتا را دستگیر نموده و از ادامه کودتا ممانعت به عمل آورد. بسیاری از نیروهای ارتش آلمان در فرانسه که با کودتاگران همکاری داشتند،
آلمان در فرانسه که با کودتاگران همکاری داشتند، اقدام به دستگیری سران اس اس در فرانسه کرده بودند که با شکست کودتا مجبور به آزاد کردن این افراد شدند و خود به عنوان خائن دستگیر و محاکمه شدند. نتایج کودتا. در پی شکست کودتا و با بازجویی شدید دستگیرشدگان، بیشتر عوامل شرکت‌کننده و طراح کودتا شناسایی شده و در دادگاه‌هایی به نام "دادگاه مردمی" محاکمه شده و اعدام شدند. اعتقاد بر این هست که بیش از ۷۰۰۰ نفر در جریان این پاکسازیها اعدام شدند. دامنه پاکسازی به افراد مهم ارتش آلمان، همچون فیلد مارشال رومل، فون ویتزلبن و
ارتش آلمان، همچون فیلد مارشال رومل، فون ویتزلبن و ون کلوگه نیز رسید.
لهران روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز است. این روستا واقع در دهستان پایین‌طالقان ابتدای راه عمومی قزوین این روستا کوهستانی و سردسیر آب این ده از چشمه تأمین می‌گردد. شغل اهالی این ده زراعت بوده است. مکان های دینی این روستا از جمله چشمه ای به نام گو چشمه و سوسن پرتگاه زبان زد خاص و عام است. زبان. مردم لهران به تاتی طالقانی تکلم می‌کنند. محصولات. غلات و گردو از محصولات این روستا است. صنایع دستی. کرباس، گلیم و جاجیم از صنایع دستی این روستا می‌باشد. منابع. لغت نامه دهخدا
الکساندر الکساندرویچ بوگدانف (زاده ۲۲ آگوست ۱۸۷۳ – درگذشته ۷ آوریل ۱۹۲۸) پزشک، فیلسوف، نویسنده علمی–تخیلی و انقلابی بلشویک روسی بلاروس تبار بود. الکساندر بوگدانف متولد روسیه بود. در تلاش برای جوانی پایدار در تلاش برای جوانی همیشگی، او شروع به آزمایشهایی روی انتقال خون کرد. او تزریق خون را روی خودش امتحان کرد و ادعا کرد که طاس شدنش متوقف شده و دید چشمش بهتر شده‌است. اما او اصلاً خون‌های اهداکننده‌ها را آزمایش نمی‌کرد و در یکی از آزمایش‌هایش خون فردی مبتلا به مالاریا و سل را به خودش تزریق کرد و در نتیجه عوارض
و سل را به خودش تزریق کرد و در نتیجه عوارض این تزریق درگذشت.
جام خیریه انگلستان ۲۰۱۲، ۹۰امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ برتر انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۲ آگوست ۲۰۱۲ مابین تیم‌های منچستر سیتی و چلسی در ورزشگاه ویلا پارک برگزار شده‌است. تیم منچستر سیتی در این مسابقه با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی دست یافت.
گلینک، روستایی از توابع شهرستان طالقان در استان البرز روستایی است واقع در بخش مرکزی شهرستان طالقان آب و هوای این ده سرد است. آب این منطقه از رودخانهٔ حسنجون تأمین می‌گردد. شغل مردم این ده زراعت می‌باشد و عده‌ای هم در اداره‌های تهران مشغول به کار هستند. زبان مردمش تاتی است. محصولات. غلات، یونجه، سیب زمینی، لوبیا ، گردو و میوهٔ دیمی و انواع نان محلی از محصولات این روستا می‌باشند. صنایع دستی. کرباس و جاجیم از صنایع دستی این ده هستند. منابع. لغت نامه دهخدا
بی‌شوجو (با معنای تحت‌اللفظی «دختر زیبای جوان») از واژگان ژاپنی است و به دخترهای جوان و زیبایی اشاره دارد که معمولاً در سنین کم‌تر از دانشگاه هستند. "بیشوجو" در واژه‌نامهٔ ژاپنی شاخص کوجین در زمرهٔ لغات قرار نگرفته‌است. یک واژهٔ دیگر، "بیوجو" به دختری در سنین کم‌تر از بلوغ اشاره دارد. "بی‌شوجو" اشاره به تعداد زیادی از سبک‌های مختلف انیمه و مانگا دارد و تقریباً تمام انیمه‌هایی که دارای ویژگی‌هایی از قبیل دختران زیبا هستند (همانند سیلر مون) به عنوان "بی‌شوجو" در نظر گرفته می‌شوند. در انیمه و مانگا. شخصیت‌های
در نظر گرفته می‌شوند. در انیمه و مانگا. شخصیت‌های "بیشوجو" تقریباً در تمام گونه‌های انیمه و مانگا دیده می‌شوند، به ویژه در دیتنیگ سیم‌ها، رمان‌های تصویری (که با عنوان بازی بیشوجو نیز شناخته می‌شوند) و انیمه و مانگاهای حارم. گاهی این واژه با واژهٔ مشابه "شوجو" اشتباه می‌شود؛ "بیشوجو" به جنسیت و ویژگی‌های منحصربه‌فرد "شخصیت" اشاره دارد درحالی که «شوجو» به "مخاطبین" اشاره دارد. اگرچه "بیشوجو" صرفاً نوعی طراحی کاراکتر است و یک ژانر نیست، اما گاهی اوقات مجموعه‌هایی که به‌طرز بارزی چنین کاراکترهایی را
مجموعه‌هایی که به‌طرز بارزی چنین کاراکترهایی را دربرمی‌گیرند مانند «حارم» یا رمان‌های تصویری، به عنوان «مجموعه‌های "بیشوجو"» شناخته می‌شوند. از آن‌جا که یکی از جذابیت‌های این مجموعه‌ها، هنر ترسیمی و شخصیت‌های زن جذاب است، گاهی این واژه به عنوان گونه‌ای که تنها بر بازاریابی شخصیت‌های زیبا تأکید دارد و نه محتوای داستان، دارای باری منفی است.
الفبای گوارانی الفبایی برگرفته از خط لاتین است که زبان گوارانی بدان نوشته می‌شود. تا پیش از ورود کنکیستادورها به آمریکای جنوبی زبان گوارانی فاقد کتابت بود. نخستین نوشته به این زبان توسط مسیونرهای یسوعی بود که درصدد بودند مسیحیت را میان متکلمان این زبان رواج دهند. بعدها در میانه سده هفدهم میلادی فرهنگ لغت اسپانیایی-گوارانی نوشته شد. از آن زمان به بعد تا کنون زبان گوارانی به خط لاتین نوشته می‌شود. گوارانی یکی از زبان‌های رسمی کشور پاراگوئه است. این الفبا از سی و سه حرف تشکیل شده است: نام این سی و سه حرف نیز
و سه حرف تشکیل شده است: نام این سی و سه حرف نیز به شرح زیر است:
رنج مرجع در حوزه پزشکی و سلامت٬ به بازه‌ای از مقادیر قابل پذیرش در رابطه با یک پارامتر یا آزمایش پزشکی٬ گفته می‌شود. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی: Reference range
بهروز احمدی معمار ایرانی و طراح پروژه‌های برح آرمیتا در خیابان بخارست تهران، موزهٔ قرآن و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت‌های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن به معماری و هنر ایران خدمت کرد. زندگی. بهروز احمدی در آبان ماه ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد. او در سال ۱۳۴۴ وارد دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۳ از آن فارغ‌التحصیل شد. این معمار پیشکسوت در نهایت در صبح روز چهارشنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۳۹۱، در سن ۶۶ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر این معمار صبح روز ۱۶
اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر این معمار صبح روز ۱۶ شهریور ۱۳۹۱، از مقابل دفتر مهندسین مشاور شارستان تشیع و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. فعالیت‌ها. بهروز احمدی عضو هیئت مدیرهٔ شرکت مهندسان مشاور شارستان و یکی از بنیانگذاران این شرکت بوده که امروز آثار ماندگاری از او برجای مانده‌است. احمدی طراح پروژه‌های برج آرمیتاژ در خیابان بخارست، میدان آرژانتین تهران، موزهٔ قرآن واقع در مجموعهٔ نهاد ریاست‌جمهوری ایران و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت‌های خود در زمینهٔ
مهندس معمار با مجموعه فعالیت‌های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن در زمینهٔ معماری و هنر ایران فعالیت کرد. از دیگر آثار او می‌توان به ساختمان‌هایی همچون فروشگاه کوروش، مجتمع ساختمان‌های اداری بم، موزهٔ منطقه‌ای سیستان و بلوچستان، طراحی فرشی به مساحت هزار مترمربع در میدان شهید بهشتی شهر تبریز (مشهور به میدان فرش) و طراحی نمای بیمارستان چشم پزشکی نگاه بعنوان معمار همکار شرکت توسعه بنای کسری اشاره کرد. بهروز احمدی در طول دورهٔ فعالیت حرفه‌ای خود حدود ۹۰ پروژه انجام داده که بیشتر این پروژه‌ها در به آثاری
انجام داده که بیشتر این پروژه‌ها در به آثاری نمادین و به‌یادماندنی برای ایرانیان بدل شده‌است. او در آثارش با المان‌های سنتی کار می‌کرد. او طرح برج آرمیتاژ در خیابان بخارست تهران را با الهام از پستخانهٔ سابق ایران و ساختمان مجتمع ادارات بم را با الهام از ساختمان‌های ارگ بم طراحی کرد. احمدی خود در مورد سبک معماری‌اش گفته بود:
شهرهای ناپیدا یکی از رمان‌های ایتالو کالوینو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این کتاب نخستین بار (۱۳۶۸) توسط ترانه یلدا با عنوان شهرهای نامرئی و بعد توسط بهمن رییسی دهکردی با عنوان شهرهای ناپیدا و فرزام پروا با عنوان شهرهای بی نشان به فارسی برگردانده شده‌است. داستان. این کتاب قدرت و توانایی قوه تخیل را از طریق توصیف‌های مارکوپولو نشان می‌دهد. این کتاب گفت‌وگو میان امپراتور سالخورده مغول قوبلای خان و مارکوپولو تنظیم است. در این کتاب که به شکل شعر نثری نوشته شده ۵۵ شهر خیالی توسط مارکوپولو توصیف می‌شود. هر یک از
شهر خیالی توسط مارکوپولو توصیف می‌شود. هر یک از این اشعار به موضوعی عمیق نظیر فرهنگ، زبان، زمان، حافظه و مرگ می‌پردازد. ساختارشناسی. مارکوپولو در طول نه فصل کتاب در مجموع پنجاه و پنج شهر را برای قوبلای خان توصیف می کند، اسامی این شهرها همگی نام زنان است. شهرها به یازده گروه موضوعی و هر کدام پنج گروه تقسیم می شوند: او همچنان که این فهرست را به ترتیب کامل می‌کند، در یک ساختار ریاضی دقیق، بین گروه‌ها به جلو و عقب حرکت می‌کند. در جدول زیر شهرها به ترتیبی که در کتاب معرفی می‌شوند به همراه گروهی که به آن تعلق
کتاب معرفی می‌شوند به همراه گروهی که به آن تعلق دارند نشان داده شده است. این خط موربِ پنج‌شهری در فصل بعدی یک ستون موضوعی به جلو می‌رود زمینه. ارسطو در کتاب سیاست خود می‌نویسد: «هدف اساسی شهرساز این است که بوسیله علم خود نه تنها در شهروندان و ساکنان شهر خود اطمینان نفس و آرامش خاطر به‌وجود آورد، بلکه محیط رفاه و شادابی آنها را نیز فراهم سازد.» این نظر که بیش از سیصد سال قبل از میلاد مسیح ایجاد شده‌است، همواره فکر روشنفکران را بخود مشغول داشته‌است. ما هم‌اکنون شهرهای بسیاری را می‌شناسیم که در قرون مختلف و
شهرهای بسیاری را می‌شناسیم که در قرون مختلف و در اقصی و اکناف کره ارض به وجود آمده، رشد کرده، دوران شکوفائی خود را پیموده و از بین رفته‌اند و داستان‌های کم و بیش شگفت‌انگیزی از خود به‌جای گذاشته‌اند که دهان به دهان گشته و به گوش ما نیز رسیده‌است.. از اوّلین شهرهای بین‌النهرین شنیده‌ایم؛ از میان آن‌ها آشور و بابل، هگمتانه و پاسارگاد، اور و شوش، تیسفون و مداین را بیاد می‌آوریم که گهواره تمدن محسوب می‌شوند؛ از آتن، اسکندریه و شهرهای یونان باستان شنیده‌ایم که دمکراسی و حکومت مردم بر مردم در آن‌ها حاکم بود. از
و حکومت مردم بر مردم در آن‌ها حاکم بود. از لوله‌های آبرسانی معلق رومی‌ها شنیده‌ایم که به کمک پل‌ها و طاقی‌های آجری و سنگی؛ اّب آشامیدنی را از فرسنگ‌ها مسافت به حوضها و فواره‌های داخل شهر می‌رساندند. شنیده‌ایم که مردمان آن‌ها در میدان‌های ورزشی جمع می‌شدند و از کشتی‌گیری و نبرد بین گلادیاتورها لذت می‌بردند؛ بعضی مواقع مسیحیان و مخالفان دین رسمی را در مقابل چشم خود تجسم می‌کنیم که در همان میدان‌ها لقمهٔ ببرها، شیرها و حیوانات وحشی دیگر می‌شدند؛ روم و کارتاژ، اسکندریه و قسطنطنیه را به یاد می‌آوریم و به عظمت
اسکندریه و قسطنطنیه را به یاد می‌آوریم و به عظمت از دست رفته آن‌ها فکر می‌کنیم. اهرام ثلاثه مصر را در خاطر خود زنده می‌کنیم و به نظم چند هزارهٔ مصریان در شمال آفریقا، هندوستان و چین در آسیا، آزتک‌ها و اینکاها در آمریکای مرکزی و جنوبی می‌اندیشیم و به سازماندهی پر پیچ و خم اداری آن‌ها فکر می‌کنیم. شهرهای قرون وسطی را به یاد می‌آوریم و ناقوس کلیساها در گوشمان طنین می‌اندازد؛ به یاد صومعه‌ها و دیرهایی می‌افتیم که ساکنان آن‌ها از صبح تا شب و سپس از شب تا صبح به عبادت خدای خود می‌نشستند؛ کلیساها را تجسم می‌کنیم
عبادت خدای خود می‌نشستند؛ کلیساها را تجسم می‌کنیم که بعضی مواقع با گنبدهای سر به فلک کشیده، به سوی آسمان کش می‌آوردند تا روح مؤمنان را به عرش والا برسانند و بعضی مواقع به دور خود حُجره می‌زدند تا تصویر زاهدان به زانو نشسته را نشان دهند؛ جیغ و داد «زنان جادوگر و مؤمنان مرتد؛ ملحدان دینی و علمای خطاکار» را می‌شنویم که زیر دستگاه تفتیش عقاید به جادوگری، مرتدی و گناه ناکردهٔ خود اعتراف می‌کردند و بر خرمنی آتش تقاص پس می دادند. شهری را در خواب می‌بینیم که «شهر صلح» نام دارد؛ بعضی‌ها آن را یروشالیم یا اورشلیم
صلح» نام دارد؛ بعضی‌ها آن را یروشالیم یا اورشلیم می‌نامند و بعضی دیگر دارالسلام یا قدس و بیت‌المقدس. آن را سرزمین موعود می‌گویند و برایش دعواها به راه می‌اندازند، اما وقتی فرصت پیدا می‌کنند، همگی بسویش می‌نگرند و بعد از آنکه نماز و عبادت کردند، چه‌ها که نمی‌کنند: به راستی که دل خاص و عام برای آن کباب می‌شود! شهرهای دوران اسلامی را می‌شناسیم که در زیر طاق بازارچه‌ها و چهارسوق‌های خود سر و صدای زرگران و مسگران، مخمل دوزان و قالیبافان را طنین می‌اندازد. حمام‌ها را به یاد می‌آوریم که گاهی مردانه هستند و گاهی
را به یاد می‌آوریم که گاهی مردانه هستند و گاهی زنانه: از جاروجنجالی که به راه می‌افتد حرفی نمی‌زنیم که واقعاً تماشائی است! میدان‌های و باغ‌های بغداد و اصفهان، سمرقند و بخارا، دمشق و قرنطیه را تصور می‌کنیم و به یاد گلدسته‌های مساجدی می‌افتیم که مؤذن از فراز آن‌ها بانگ الله اکبر را به گوش مؤمنان می‌رساند. کاروانسراهایی را به یاد می‌آوریم که مسافران خسته و کوفته و تازه از راه سفر رسیده را آرامش می‌داد. به یاد بادگیرها، یخچالها، کاریزها و قنات‌های آبرسانی و سایه روشن‌های کوی و برزن شهرهای حواشی کویر می‌افتیم و
روشن‌های کوی و برزن شهرهای حواشی کویر می‌افتیم و در مقابل عملکرد آن‌ها مات و متحیر می‌مانیم. با یک چشم به شهر عالی و ایدئال دوران رنسانس، به مدینه فاضله و دیگر شهرهای تخیلی می‌نگریم و با چشم دیگر به شهر انقلاب صنعتی را به یاد می‌آوریم که بالاخره تمام ساکنان را در مقابل تساوی حقوق شهروندی قرار داد. به شهرهای مملو از آسمانخراش‌های سر به فلک کشیدهٔ دنیای مدرن می‌نگریم و آدم هادی را می‌بینیم که همانند مورچه از اینور به آن ورمی‌روند و طوری عمل می‌کنند که گوئی همه با هم قهر هستند: یا کلمه‌ای رد و بدل نمی‌کنند یا
با هم قهر هستند: یا کلمه‌ای رد و بدل نمی‌کنند یا آنکه ادا و اطوار درمی‌آورند و در تنهائی با خود پچ پچ می‌کنند. شیکاگو و نیویورک، توکیو و تهران بزرگ را می‌بینیم و انگشت حیرت به دهان می‌گیریم. از خود می‌پرسیم:چه چیزی برسرما آمده‌است؟ خدایا چه گناهی کردیم که چنین مصیبتی دچارمان شد؟ چرا قادر به تنفس نیستیم؟ چرا رنگ و بوی هوا و آب آشامیدنی عوض شده‌است؟ این‌ها و چیزهای دیگر، موضوعاتی است که نویسنده در کتاب شهرهای ناپیدا بررسی کرده و تا حدی به آن‌ها پاسخ داده‌است. گرچه شهرهای کالوینو به هیچ‌یک از شهرهای امروزی
گرچه شهرهای کالوینو به هیچ‌یک از شهرهای امروزی شهرهای امروزی شباهت ندارد، اما همچون آینه منعکس کنندهٔ تمام مسائل آنهاست.
میدان تقسیم یا میدان تکسیم در بخش اروپایی شهر استانبول واقع است و یکی از مراکز خرید، جاذبه‌های گردشگری و تفریحی این شهر به‌شمار می‌آید که به خاطر رستوران‌ها، مغازه‌ها و هتل‌های متعددش شناخته شده‌است. این میدان شناخته شده‌ترین و معروف‌ترین مرکز مدرن شهر استانبول است. میدان تقسیم، قلب استانبول مدرن در نظر گرفته می‌شود و ایستگاه مرکزی شبکهٔ متروی استانبول در این میدان قرار دارد. یادبود جمهوریت که توسط پیکرتراش مشهور ایتالیایی، پیئترو کانونیکا ساخته شده و در سال ۱۹۲۸ میلادی رونمایی شد نیز در میدان تقسیم و در
۱۹۲۸ میلادی رونمایی شد نیز در میدان تقسیم و در ابتدای خیابان استقلال واقع شده‌است. یادبود جمهوریت، ادای احترامی است به تشکیل جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ میلادی که در نتیجهٔ جنگ استقلال به دست آمد این بنا از آن زمان به بعد محلی برای اجتماعات مردمی در استانبول به‌شمار می‌آید و جشن‌ها و اعتراضات زیادی تا به حال در این میدان برگزار شده‌است. این بنا همچنین محل دور زدن ترامواهایی است که از قدیم در این خیابان مسافران را جابه‌جا می‌کرده‌اند و اکنون تبدیل به تنها وسیله حمل و نقل در طول خیابان استقلال شده‌اند که عمدتاً
حمل و نقل در طول خیابان استقلال شده‌اند که عمدتاً توسط توریست‌ها و گردشگران مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ترامواها یکی از قدیمی‌ترین ترامواهای دنیا حساب می‌شوند… میدان تقسیم یا میدان تکسیم استانبول یکی از قطب‌های مهم حمل و نقل این شهر است که تقریباً دسترسی به همهٔ نقاط شهر را برای مسافران و ساکنان شهر فراهم می‌کند؛ همچنین به عنوان مرکز شهر و قطب حمل و نقل بهترین نقطه شروع برای گشت و گذار در شهر تاریخی استانبول است که تعدادی از مراکز دیدنی را نیز در اطراف خود جای داده‌است. نامگذاری میدان تقسیم به اوایل
خود جای داده‌است. نامگذاری میدان تقسیم به اوایل دوران عثمانی بازمی‌گردد که این میدان به عنوان محلی برای جمع‌آوری و ارسال آب به سراسر شهر استفاده می‌شد. میدان تقسیم از آب‌انبار و گورستان تا استادیوم و فضاهای تجمع اجتماعی را به خود دیده و کاربری آن در طول زمان دستخوش تغییراتی شده است. تقسیم، میدانی عمومی بود که زمان شکل‌گیری جمهوری ترکیه به وجود آمد. با این حال، میدان مذکور برای مدت ۱۳ سال به فراموشی سپرده شد تا اینکه به‌تدریج مورد توجه قرار گرفت و به فضای تفریحی و فرهنگی تبدیل شد. در آن زمان به‌سراغ کارشناس
و فرهنگی تبدیل شد. در آن زمان به‌سراغ کارشناس خارجی رفتند و «هنری پروست» (Henry Proust) فرانسوی را برای یک برنامه بلندمدت فراخواندند. بنای یادبود استقلال، مهم‌ترین بنای تاریخی میدان تقسیم است که توسط «پیترو کانونیکا» (Pietro Canonica)، مجسمه‌ساز ایتالیایی، با کمک‌های مردمی ساخته و در سال ۱۹۲۸ میلادی افتتاح شد. این یادبود برای گرامیداشت مصطفی کمال آتاتورک، بنیان‌گذار جمهوری ترکیه، در دو نقش فرمانده کل ارتش و یک دولتمرد ساخته شد. در نمای جنوبی آن که مشرف به خیابان سیراسلویلر (Sıraselviler) است، آتاتورک، عصمت
سیراسلویلر (Sıraselviler) است، آتاتورک، عصمت اینونو و مارشال فوزی چخماق در جلو و چهره‌های دیگری در پشت سر آن‌ها دیده می‌شود که نمادی از پایه و اساس جمهوری ترکیه هستند. مجسمه‌ دو ژنرال روسی به نام‌های «میخائیل واسیلیویچ فرونز» (Mikhail Vasilyevich Frunze) و مارشال «کلیمنت یفرموویچ وروشیلوف» (Kliment Yefremovich Voroshilov) نیز پشت اینونو و چخماق ایستاده‌اند که به کمک‌های نظامی ولادیمیر لنین در طول جنگ استقلال اشاره دارند. در نمای شمالی مشرف به خیابان جمهوریت، نماد جنگ استقلال ترکیه قرار دارد. در نماهای شرقی
نماد جنگ استقلال ترکیه قرار دارد. در نماهای شرقی و غربی، سربازی با پرچم ترکیه، نمادی از ارتش این کشور است. میدان تقسیم، یک منطقه تجاری، تفریحی و دیدنی مهم برای افراد محلی و گردشگران در استانبول است. این میدان همچنین محلی عالی برای ملاقات با دیگران و آغاز یک پیاده‌روی شهری در استانبول محسوب می‌شود. قدم‌زدن در اطراف میدان تقسیم، تماشای جمعیت و عبور از خیابان استقلال و لذت‌بردن از فضای پرجنب‌وجوش آن، یکی از بهترین تفریحات گردشگران است.
لاک‌ها یا لَکها گروه قومی در داغستان در قفقاز شمالی روسیه می‌باشند. آن‌ها به زبان لاکی صحبت می‌کنند. لاکها به‌طور تاریخی در دو بخش لاکسکی و کولنیسکی داغستان زندگی می‌کنند. این منطقهٔ قومی فرهنگی به عنوان لاکیه شناخته می‌شود که جمعیتی حدود ۱۸۰٬۰۰۰ نفر دارد. آنها ارتباط هایی با قوم لک ایران دارند. سرزمین. سرزمین تاریخی لک‌ها در میان کوه‌های داغستان است و خود آن را لکیه می‌نامند. منطقهٔ زندگی لک‌ها از نظر تاریخی بخش مرکزی داغستان کوهستانی (منطقهٔ لاک و کول) است و یکی از قوم‌های بومی داغستان به‌شمار می‌آیند.
و یکی از قوم‌های بومی داغستان به‌شمار می‌آیند. مرکزیت اداری لک‌ها دهستان قمق است. تاریخچه. تاریخچه اولیهٔ لاک‌ها نامشخص است. آنطور که مشخص شده‌است لاک‌ها از پیش از عصر برنز در داغستان حضور داشته‌اند. با اینکه مسیحیت توسط ارامنه و گرجی‌ها به لاک‌ها معرفی شده بود اما با فتح سرزمین‌شان توسط مسلم بن عبدالملک از سرداران خلیفهٔ عباسی اسلام به آنجا راه یافته‌است. ریشه‌شناسی نام‌های لِگ و لِک. نام لگ در منابع باستانی به دست آمده دربارهٔ قوم‌های جنوب داغستان دیده می‌شود که در این منابع نام لگ در پیوند با قوم
می‌شود که در این منابع نام لگ در پیوند با قوم آلبان‌ها آمده‌است. یکی از متخصصان برجستهٔ تاریخ آلبانیای قفقاز، کامیلا تریویر می‌گوید: «به نظر من لگ‌ها در منطقه‌های کوهستانی حوزهٔ رودخانه سامور، شمال منطقهٔ سکونت اودین‌ها و آلبان‌ها زندگی می‌کردند. این موضوع که استرابون لگ‌ها و گِل‌ها را از اقوام سکا می‌داند این تفاوت اساسی را آشکار می‌کند که قوم کوه‌نشین لگ با اودیان و آلبان‌ها تفاوت داشته‌اند.» ام. گ گاجیف، اُ.ام. داویدف و آ. آر شیخ سعیدف نام لگ باستانی را با لک گرجی مرتبط می‌دانند و می‌گوید: «از نظر هویت