payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده ساریگل در شمال شرقی اسفراین استان خراسان شمالی قرار دارد و زیستگاه بزرگ‌ترین گربه‌سان ایران، یعنی پلنگ ایرانی است. منطقه ساریگل به دو منطقه پارک ملی ساریگل با وسعت ۷٬۰۳۷ هکتار و منطقه حفاظت‌شده ساریگل با وسعت ۲۱٬۳۰۹ هکتار تقسیم شده است. ساری‌گل منطقه‌ای است با زیستگاه‌های متنوع کوهستانی مرتفع و سرد، تپه ماهورهای معتدل و سطح کم جلگه‌ای که در مقایسه با نواحی کوهستانی منطقه از اقلیمی نسبتاً گرمتر برخوردار می‌باشد هرچند نواحی شمالی دارای زمستان‌های سردی می‌باشد که شش ماه از سال پوشیده
زمستان‌های سردی می‌باشد که شش ماه از سال پوشیده از برف است. منطقه حفاظت‌شده ساری‌گل حدود ۲۲۰۰۰ هکتار و پارک ملی آن حدود ۷۰۳۷ هکتار می‌باشد. بخشی از منطقه حفاظت‌شده ساری گل که خود از سال ۱۳۵۲ تحت حفاظت بوده در سال ۱۳۸۱ از آن تفکیک و به پارک ملی ارتقا یافته است. تنها سکونتگاه موجود در منطقه، روستای گنجدان با حدود ۳۰ خانوار جمعیت می‌باشد که در شمال منطقه قرار دارد و همچنین علاوه بر روستای فوق مزرعه‌ای به نام ریشی در غرب منطقه و در دره‌ای با همین نام موجود است که در فصل کشاورزی به صورت موقت توسط یک یا دو
است که در فصل کشاورزی به صورت موقت توسط یک یا دو خانوار مورد سکونت قرار می‌گیرد. موقعیت جغرافیایی. منطقه ساری گل با موقعیت ۷۶/۵۷ تا ۴۷/۵۷ طول شرقی و ۵۵/۳۶ تا ۰۸/۳۷ عرض شمالی قرار دارد. حداقل فاصله آن با نزدیکترین شهر یعنی اسفراین حدود ۸ کیلومتر و حداکثر آن حدود ۳۵ کیلومتر می‌باشد. بجنورد با ۹۰ کیلومتر و سبزوار با ۱۰۵ کیلومتر در فاصله‌های بعدی از این منطقه قرار گرفته‌اند. تاریخچه. منطقه ساریگل در تاریخ ۲۰ شهریور ماه سال ۱۳۵۳ (تصویب ۱۳۵۲) با عنوان منطقه حفاظت شده شاه جهان رسماً تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط
شده شاه جهان رسماً تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت. پس از انقلاب به ساریگل تغییر نام پیدا داد و از آذر ماه سال ۱۳۸۱ به دو منطقه با عناوین پارک ملی ساریگل و منطقه حفاظت شده ساریگل تقسیم شد. (محدوده امن منطقه حفاظت شده ساریگل به پارک ملی ارتقاء داده شد) محیط طبیعی. ارتفاعات کوهستانی سرد منطقه این ناحیه شامل ارتفاعات، آلبلاغ و ترکان از رویشگاه‌های عمده گیاه دارویی و صنعتی (باریحه)، تالاری چشمه پولاد. گنجدان، حوض امام وردی، قره طوقی، بیل باقلی، کلنگاه و لوشی بینی که در بعضی از نواحی پوشیده از
کلنگاه و لوشی بینی که در بعضی از نواحی پوشیده از جنگل‌های ارس و زرشک و به‌طور پراکنده بید وحشی و هم‌چنین از زیستگاه‌های مهم قوچ و میش و پلنگ و در گذشته‌ای نه چندان دور کل و بز بوده‌استتپه‌های ماهور کم ارتفاع. این ناحیه بیشترین سطح مراتع ساریگل را تشکیل می‌دهد و از بهترین مناطق زیستگاه قوچ و میش اوریال و پلنگ است منطقه دشتی. این ناحیه شامل دامنه ایزی و ریشی است و سطح کمی از منطقه را شامل می‌شود (حدود ۲۰۰۰ هکتار) اختلاف ارتفاع بین پست‌ترین نقطه منطقه در دشت جنوبی(۱۲۵۰متر) و مرتفع‌ترین نقطه در کوهستان‌های
جنوبی(۱۲۵۰متر) و مرتفع‌ترین نقطه در کوهستان‌های جنوب (۳۰۵۰ متر) به حدود ۱۸۰۰ متر بالغ می‌گردد و این اختلاف ارتفاع اکوسیستم‌های متنوعی را در این منطقه ایجاد نموده که به تبع آن بر تنوع زیستی منطقه افزوده شده به‌طوری‌که بسیاری از گونه‌های گیاهی مناطق گرم و سرد را در این منطقه می‌توان مشاهده نمود. در کف دره‌ها گونه‌های درختی و درختچه‌ای زرشک، بید انجیر و گردو و در مناطق مرتفع گونه‌های ارس به صورت پراکنده و انبوه به وفور دیده می‌شود پوشش گیاهی. بخش زیادی از منطقه حفاظت شده ساری‌گل از رویشگاه‌های جنگلی مرتفع است
حفاظت شده ساری‌گل از رویشگاه‌های جنگلی مرتفع است که در زیر اشکوب آن مراتع کوهستانی و ییلاقی قرار دارد. پوشش گیاهی منطقه را گیاهان یکساله پهن برگ گرامینه‌ها و گیاهان چند ساله و بوته‌ای و بالشتی تشکیل می‌دهد. در این منطه داروهای گیاهی از جمله گل قاصد، بو مادران، پنیرک، چوبک و … نیز یافت می‌شود. منطقه ساریگل با بیش از ۲۰۰ گونه گیاهی از تنوع نسبتاً مطلوبی برخوردار می‌باشد. قسمت عمده گیاهان منطقه را گونه‌های گلدار تشکیل می‌دهد و از بازدانگان گونه شاخص در این منطقه ارس می‌باشد که به صورت تنک تا پراکنده از ارتفاع
ارس می‌باشد که به صورت تنک تا پراکنده از ارتفاع حدود ۱۶۰۰ متر به بالا در سر تاسر منطقه مشاهده می‌شود این منطقه از نظر جغرافیای گیاهی در منطقه رویشی ایران تورانی واقع گردیده است. زیستگاه‌های تحت حفاظت منطقه ایران - تورانی علاوه بر جنس‌ها و گونه‌های آندمیک زیاد در مناطق کوهستانی خود، شمار زیادی از گونه‌های حمایت شده و در خطر تهدید مانند آهو، جبیر، هوبره، درنا، دراج، جیرفتی، و انواع پرندگان شکاری با ارزش را تحت پوشش قرار می‌دهد باریجه مهم‌ترین گیاه با ارزش منطقه ساریگل می‌باشد گیاه غالب منطقه درمنه می‌باشد که
ساریگل می‌باشد گیاه غالب منطقه درمنه می‌باشد که به صورت درمنه دشتی در قسمت جنوبی و درمنه کوهی در کوهستان‌های منطقه دیده می‌شود. پس از درمنه گونه غالب کلاه میرحسن و گون می‌باشد که این دو گونه گیاهی عمدتاً در کوهستان‌های شمالی منطقه دیده می‌شوند. خزندگان. دوزیستان ایران در ۶ خانواده، ۹ جنس و ۲۶ گونه و خزندگان ایران را ۲۱ خانواده، ۸۳ جنس و ۲۴۲ گونه تشکیل می‌دهد. در پژوهشی که توسط محمد تقدیسی از بهار ۱۳۸۸ تا پاییز ۱۳۹۰ در پارک ملی ساریگل انجام شده است مجموعاً تعداد ۱۵۲۸ نمونه مارمولک، ۲۵۸ نمونه مار، ۱۳ نمونه
تعداد ۱۵۲۸ نمونه مارمولک، ۲۵۸ نمونه مار، ۱۳ نمونه لاک‌پشت و ۱۷۴ نمونه دوزیست جمع‌آوری و پس از بررسی مریستیک و متریک در زیستگاهشان رهاسازی شدند و در نتیجه منجر شد به شناسایی ۲۴ گونه از ۲۲ جنس و ۱۳ خانواده خزنده و دوزیست. پرندگان. منطقهٔ ساریگل به علت دارا بودن شرایط کوهستانی مرتفع و وفور منابع آبی و تنوع گیاهی یکی از زیستگاه‌های با اهمیت پرندگان خراسان محسوب می‌شود بطوری‌که از ۵۰۲ گونه پرنده شناخته شده در کشور ۷ گونه یعنی ۳/۱۵٪ پرندگان شناخته شده کشور در این منطقه مشاهده می‌شوند که از این تعداد ۶/۳۷٪ آن
این منطقه مشاهده می‌شوند که از این تعداد ۶/۳۷٪ آن مهاجر و ۹٪ آن مهاجر عبوری می‌باشند. از پرندگان شکاری منطقه پیغوی کوچک، سنقر سفید و خاکستری، عقاب پرپا، کرکس، بحری، بالابان، لیل و تعدادی گونه دیگر بومی منطقه هستند. خانواده‌های باز، عقاب، لاشخور، شاهین و جغد به ترتیب عبارتند از: پیغوی کوچک و سنقر سفید، عقاب دو برادر و عقاب طلایی، هما و کرکس، لیل و دلیجه، شاه بوف و مرغ حق جنوبی و … می‌باشند. از کوکرها که پرندگانی شبیه کبوتر با جثه بزرگ و دارای پرواز سریع و مستقیم و دم دراز و نوک پهن هستند و اغلب در بیابان‌ها
و دم دراز و نوک پهن هستند و اغلب در بیابان‌ها و زمین‌های بایر زندگی می‌کنند دو گونه، از کبوترها سه گونه، چاخلق یک گونه و از خانواده قرقاول دو گونه شامل کبک و تیهو در این منطقه ساکن هستند. از خانواده‌های قرقاول، چاخلق، کوکر، کبوتر عبارتند از: کبک، چاخلق، کوکر شکم سیاه، قمری معمولی و… می‌باشند. از زنبورخورها که پرندگانی اجتماعی و رنگارنگ با بال‌های دراز و نوک تیز، دم بلند و منقاری نسبتاً خمیده و دراز و باریک هستند یک گونه، از بادخورکها که ظاهری شبیه پرستوها دارند دو گونه و از سبز قبادها و هدهد و شبگردها یک
دارند دو گونه و از سبز قبادها و هدهد و شبگردها یک گونه در این منطقه مشاهده می‌شوند. در این منطقه از دم‌جنبانکها که پرندگانی ریز جثه با دم دراز و پرواز قوی هستند و مرتباً دم خود را در جهت بالا و پایین حرکت می‌دهند دو گونه، از چکاوک‌ها که پرندگانی خوش آواز هستند سه گونه و از پرستوها که پرندگانی پرتحرک می‌باشند ۵ گونه مشاهده می‌شود. پستانداران. از مجموع پستانداران شناسایی شده در کشور دو گونه خارپشت ایرانی و گوش بلند از راسته حشره خواران، سه گونه خفاش شامل خفاش نعل اسبی کوهستانی، خفاش گوش موشی کوچک و خفاش بال
نعل اسبی کوهستانی، خفاش گوش موشی کوچک و خفاش بال سفید، ۱۱ گونه جونده از راسته جوندگان، ۱۰ گوشتخوار شامل پلنگ، گرگ، شغال، روباه، کفتار، سمور، رودک، زرد پره، گربه وحشی، گربه پالاس و ۵ گونه از زوج سمان در این منطقه زندگی می‌کنند.
پارک ملی و پناهگاه حیات وحش کلاه‌قاضی یک پارک ملی و پناهگاه حیات وحش در استان اصفهان است و مساحت آن در حدود ۴۷٬۱۴۲ هکتار است. پناهگاه حیات وحش کلاه‌قاضی با مساحت ۳۶۱۵ هکتار طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۹۹ در تاریخ ۱۳۸۴/۲/۱۴ و پارک ملی کلاه‌قاضی با مساحت ۴۷۱۶۸ هکتار طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۱۸ در تاریخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفتند. این زیستگاه از تنوع پوشش گیاهی و زیست‌جانوری برخوردار است. در داخل پارک ملی و پناهگاه حیات وحش کلاه قاضی هیچ‌گونه سکونتگاه انسانی وجود ندارد اما فاصلهٔ
هیچ‌گونه سکونتگاه انسانی وجود ندارد اما فاصلهٔ بسیار کمی با محدوده‌های شهری و روستایی دارد. این پارک شامل رشته کوه کلاه‌قاضی و کوه شیدان است. تاریخچه حفاظت. این منطقه شکارگاه سلطنتی از زمان صفویه و بعد از آن به خصوص در زمان قاجاریه و حکومت ظل السلطان بر اصفهان بوده که در سال ۱۳۴۶ از سوی شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید محدودهٔ کنونی کلاه‌قاضی تا کوه صفه در جنوب غرب اصفهان به عنوان منطقهٔ قرق اعلام شد. در سال ۱۳۴۸ منطقه به دو قسمت پارک وحش و منطقهٔ حفاظت شده تقسیم شد. در ۱۳۵۴ سطح حفاظتی قسمت پارک حیات وحش
تقسیم شد. در ۱۳۵۴ سطح حفاظتی قسمت پارک حیات وحش به پناهگاه حیات وحش تنزل پیدا کرد. در سال ۱۳۶۹ قسمت حفاظت شده به عنوان منطقهٔ آزاد اعلام شد. در سال ۱۳۷۴، ۴۷٬۱۸۴ هکتار به پارک ملی و ۳٬۲۲۷ هکتار باقی ماندن به عنوان پناهگاه حیات وحش طی مصوبهٔ شورای عالی حفاظت محیط‌زیست ارتقاء پیدا کرد. سرانجام طی مصوبهٔ شمارهٔ ۲۹۴ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۲ بهمن ۱۳۷۶ به عنوان پارک ملی معرفی گردید. پارک ملی کلاه قاضی به موجب شرایط خاص از دیرباز زیستگاه وحوش بوده و دارای قدمت تاریخی زیادی است. چنان‌که در تاریخ آمده است از
تاریخی زیادی است. چنان‌که در تاریخ آمده است از زمان شاه عباس صفوی و بعد از آن به خصوص در دورهٔ قاجاریان این کوه‌ها از شکارگاه‌های مخصوص این سلاطین محسوب می‌شده است. در اواخر قرن نوزدهم ظل السلطان پسر ارشد ناصرالدین شاه که سال‌های متمادی حاکم اصفهان بوده در کتاب خود از کلاه‌قاضی و شاهکوه به عنوان شکارگاه‌های غنی و زیبا یاد کرده است. ریشه‌یابی نام. نام کلاه قاضی را به خاطر شکل عجیب بلندترین قله این منطقه بر آن گذاشته‌اند. دو صخرهٔ سنگی بزرگ با شیبی تند قله این کوه را تشکیل می‌دهد و نمای آن‌ها از دور به کلاهی
کوه را تشکیل می‌دهد و نمای آن‌ها از دور به کلاهی شباهت دارد که قاضیان قدیم بر سر می‌گذاشته‌اند. جغرافیا. این پارک در ۳۶ کیلومتری جنوب شرقی شهر، پارک ملی کلاه‌قاضی ۴۷٬۲۶۲ هکتار و مساحت پناهگاه حیات وحش کلاه قاضی ۳٬۵۷۴ هکتار می‌باشد. الکی این منطقه متشکل از دو رشته‌کوه به همراه دشت‌های بین آن‌هاست؛ رشته‌کوه جنوبی کلاه‌قاضی و رشته‌کوه شمالی شیدان نام دارد. ما در جغرافیا بودیم حیات وحش. پارک ملی و پناهگاه حیات وحش کلاه‌قاضی زیستگاه گونه‌های مختلفی از گیاهان، پستانداران، پرندگان و خزندگان می‌باشد که برخی از
پستانداران، پرندگان و خزندگان می‌باشد که برخی از آن‌ها بسیار با ارزش می‌باشند و تعدادی نیز در معرض خطر انقراض بوده و تحت حفاظت و حمایت شدید می‌باشند. در سال‌های ابتدایی دههٔ هفتاد جمعیت ممد کلاه قاضی حدود ۱۵ قلاده تخمین زده می‌شد. جزیره‌ای شدن زیستگاه و محاصرهٔ پارک ملی کلاه‌قاضی توسط شهرک‌های مسکونی و پادگان نظامی و شهرک‌های صنعتی و گرفتن فضای حیاتی از ممد، همچنین شکارگاه و بیگاه ممد توسط شکارچیان غیرمجاز، تعداد ممد را در پارک ملی کلاه‌قاضی به زیر ۵ قلاده در ابتدای دههٔ ۸۰ رساند. گونهٔ فرد و زوج سم غالب
در ابتدای دههٔ ۸۰ رساند. گونهٔ فرد و زوج سم غالب در منطقهٔ کل و بز وحشی می‌باشد و گونهٔ بعدی آهوی ایرانی است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ در زیستگاه کلاه‌قاضی، حدود ۱٬۵۵۱ راس آهوی ایرانی، ۱٬۸۶۲ راس کل و بز و ۵۸ راس قوچ و میش زیست می‌کردند. پوشش گیاهی. تاکنون تعداد ۲۵۲ گونهٔ گیاهی متعلق به ۱۹۲ جنس و ۴۶ خانواده ثبت شده است. انواع مختلفی از گیاهان بوته‌ای از جمله درمنه، گل گندم، شقایق وحشی، آویشن، لاله وحشی، اسپند، خارشتر و درختان و درختچه‌ها مانند تنگرس، بادام کوهی، انجیر و بنه همچنین تعدادی از گیاهان دارویی از
انجیر و بنه همچنین تعدادی از گیاهان دارویی از جمله چوبک، قدومه، همیشه بهار، ریواس، خاکشیر، گل گاوزبان، شنگ، کاسنی، سمی در این پارک می‌رویند. درمنه دشتی و آنقوزه از گونه‌های در حال انقراض منطقه می‌باشند. جانوری. تاکنون ۱۷ گونه پستاندار، ۴۴ گونه پرنده، ۱۱ گونه خزنده و یک گونه دوزیست در پارک ملی کلاه‌قاضی شناسایی و ثبت گردیده است. کل و بز، قوچ و میش اصفهانی، آهو، پلنگ ایرانی، گربه وحشی، سیاه‌گوش، گرگ، کفتار راه راه، روباه معمولی، شغال، خرگوش، تشی، دوپای کوچک، جربیل بزرگ، جرد ایرانی، هامستر خاکستری، هامستر
جربیل بزرگ، جرد ایرانی، هامستر خاکستری، هامستر دم‌دراز، پامسواکی بزرگ و انواع موش از جمله پستانداران شناسایی شده در این پارک ملی است. عقاب طلایی، شاهین، سارگپه معمولی، سارگپه پابلند، کرکس کوچک، دلیجه، کبک، تیهو، هوبره، کوکر شکم‌سیاه، قمری معمولی، کوکو، جغد کوچک، شبگرد معمولی، بادخورک کوهی، چکاوک بیابانی، چکاوک کاکلی، چکاوک آسمانی، چلچله بیابانی، چلچله کوهی، چلچله دمگاه‌سفید، پرستوی دمگاه‌قرمز، پرستوی خانگی، دم جنبانک ابلق، سنگ چشم خاکستری کوچک، سنگ چشم دم سرخ، سسک جنبان، طرقه بنفش، چکچک بیابانی، چکچک گوش
سرخ، سسک جنبان، طرقه بنفش، چکچک بیابانی، چکچک گوش سیاه، چکچک دشتی، چکچک سرسیاه، چکچک ابلق، چکچک دم سرخ، کمرکلی کوچک، سهره صورتی، گنجشک خانگی، پری شاهرخ، زاغ نوک سرخ، غراب، زاغی، کلاغ سیاه، کلاغ ابلق، مگس گیر خالدار، کبوتر چاهی و باقرقره از جمله پرندگان شناسایی شده در این پارک ملی است. لاک‌پشت مهمیزدار، مار جعفری، افعی شاخدار، مارقیطانی تیرمار، مار پلنگی، بزمجه بیابانی خزری، آگامای پولک درشت صخره‌ای، آگامای چابک، آگامای وزغی خاکستری، مزالینای دم دراز بیابانی، جکوی دم زبر و جکوی دم کند از جمله خزندگان
جکوی دم زبر و جکوی دم کند از جمله خزندگان شناسایی شده در این پارک ملی است. وزغ سبز عربی تنها دوزیست شناسایی شده در این پارک ملی است. آسیب‌ها. جانورانِ این محدوده به دلیلِ داشتنِ جذابیت از سوی شکارچیان غیرمجاز در خطر "شکار غیراصولی" و نابودی گونه‌های در معرض انقراض و کم‌جمعیت هستند. کم‌آبی و بحران آبِ منطقه موجبِ عدم رویش سبزینهٔ کافی برای مصرف گیاه‌خواران و در نتیجه کمی شکار زنده برای گوشتخواران پارک است.
پارک ملی کیاسرمنطقه‌ای کوهستانی در البرز مرکزی و در استان مازندران ایران است که در بخش کیاسر، در ۷۰ کیلومتری جنوب شهر ساری واقع شده است. این پارک ملی در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر کیاسر و در شمال پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه، با مساحت ۷۳۱۲ هکتار سال ۱۳۸۳ در شهرستان ساری تعیین شد. منطقه جنگلی کیاسر از شمال به منطقه طرح جنگلداری سری ایلال، از جنوب به مناطق پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه، از شرق به منطقه طرح جنگلداری الحاقی هفت‌خال و از غرب به پیوندگاه رودخانه‌های کاردی‌کلا و تجن محدود می‌گردد. پارک
رودخانه‌های کاردی‌کلا و تجن محدود می‌گردد. پارک ملی کیاسر با مساحت ۹۵۳۰ هکتار بین طول‌های جغرافیایی ˝۲۰́۲۸˚ ۵۳ تا ˝ ́۲۱ ۴۱˚ ۵۳ شرقی و عرض‌های جغرافیایِی ˝ ́۳۸ ۷˚ ۳۶ تا ˝ ́۱۰ ۱۵˚ ۳۶ شمالی واقع شده است. میانگین بارندگی سالانه منطقه ۶۵۰ میلی‌متر و دمای متوسط سالانه ۱۲ درجه سانتی‌گراد است. پایین‌ترین ارتفاع در محدوده پارک ۸۸۳ متر و بالاترین ارتفاع ۲۷۷۵ متر از سطح دریاست. رودخانه جاری در پارک ملی کیاسر رودخانه لنگر، یکی از شاخه‌های سفیدرود است و رودخانه سفیدرود نیز یکی از شاخه‌های تجن است. رودخانه تجن در نهایت
نیز یکی از شاخه‌های تجن است. رودخانه تجن در نهایت به دریای خزر می‌ریزد. پارک ملی کیاسر دارای اقلیم نیمه مرطوب معتدل است. این منطقه کوهستانی در قسمت‌های میان‌بند و بالابند جنگل‌های خزری واقع شده که در جنوب شهرستان ساری و به صورت جنگل‌های طبیعی بکر و چراگاه‌های پردرخت و صخره‌ای است و رویشگاه گون‌های گیاهی منحصر بفرد چون بلوط اوری، سرخدار و… می‌باشد. پارک ملی کیاسر شامل دو حوزه بخشی از عرصه جنگلی واقع در قسمت‌های غرب و شمال منطقه به عنوان ذخیره گاه بیوسفر و بخش دیگر در قسمت‌های شرق و جنوب به عنوان پارک ملی
بخش دیگر در قسمت‌های شرق و جنوب به عنوان پارک ملی است. گونه‌های جانوری مهم منطقه مرال، شوکا، پلنگ، خرس قهوه‌ای، گراز، شغال، روباه معمولی، گربه جنگلی، گربه وحشی، راسو، سمور سنگی، تشی، کرکس، سارگپه جنگلی، کبوتر جنگلی، کبک، کوکو و هدهد. وجود تنوع زیستی بالا، جنگلهای کم‌نظیر و کم دست خورده هیرکانی، گونه‌های باارزش شوکا و مرال زمینه فعالیت‌های گردشگری را در این پارک مهیا ساخته است. شکار پلنگ کمیاب ایرانی در تیر ۹۲. شکارچیان پلنگ ایرانیِ کمیاب و در معرضِ خطرِ نابودی، در ۹ تیر ۱۳۹۲ در قائمشهر بازداشت شدند و یک
در ۹ تیر ۱۳۹۲ در قائمشهر بازداشت شدند و یک تخته پوست پلنگ که احتمالاً ۳ یا ۴ روز پیش از عملیات بازداشت شکار شده بود از آن‌ها کشف و ضبط گردید. مدیر دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران محل شکار این پلنگ تقریباً ۶ ساله را با احتمال پارک ملی کیاسر دانست.
منظومه به معنای سخنی است که به نظم آمده باشد، اما در معنای متداول به نوعی شعر روایی گفته می‌شود که معمولاً داستانی و طولانی است مانند افسانه سرودهٔ نیما یوشیج و از ویژگی‌های رایج آن تعدد راوی است. منظومه‌های قدیم بیشتر در قالب مثنوی سروده شده‌است، مانند جمشید و خورشید یا وامق و عذرا. وجود مضامین مشابه در منظومه های پر شمار فارسی سبب شده‌است که بعضی از پژوهشگران برای سهولت بازشناسی و بررسی منظومه‌ها به جز نوع اصلی منظومه مانند حماسی، عاشقانه، تعلیمی، و جز اینها نوعی تقسیم‌بندی فرعی موضوعی برای آنها خصوصاً
نوعی تقسیم‌بندی فرعی موضوعی برای آنها خصوصاً منظومه‌های سدهٔ نهم به بعد قائل شوند که اهم آنها از این قرار‌است: بعضی کتب علمی نیز مانند منظومه ملاهادی سبزواری در حکمت و منطق و الفیه در ادبیات عربی نام یا عنوان منظومه دارند.
تحوتموس یکم سومین فرعون دودمان هجدهم مصر باستان بود که میان سال‌های ۱۵۰۶ تا ۱۴۹۳ پیش از میلاد مسیح فرمانروایی می‌کرد. او پس از شاه آمنهوتپ یکم به پادشاهی رسید. در طول فرمانروایی‌اش، او به مناطق درونی نوبی لشکرکشی کرد و مرزهای جنوبی مصر را به گسترده‌ترین و دورترین نقاط در تاریخ این کشور برد. او همچنین معابد بسیاری در مصر ساخت و آرامگاه خود را نیز در دره پادشاهان بنا کرد. او نخستین شاهی است که دره پادشاهان را برای ساختن آرامگاه برگزید و شاهان پس از او این سنت را ادامه دادند. پس از او دو فرزندش تحوتموس دوم و
را ادامه دادند. پس از او دو فرزندش تحوتموس دوم و شهبانو حتشپسوت به ترتیب به تاج و تخت رسیدند. خانواده. نام پدر تحوتموس یکم مشخص نیست با این حال باور بر این است که پدر او آمنهوتپ یکم بوده. مادر تحوتموس سن‌سنب نام داشته و از خاندانی پادشاهی نبوده یا آنکه از همسران دون‌پایه شاه بوده. همسران تحوتموس یکم شهبانویان اهمسه و موت‌نوفرت بودند. او از اهمسه پسری به نام آمن‌موسه به دست آورد. تصویر او در سنگ‌نگاره‌ای دیده می‌شود در حالی که در چهارمین سال پادشاهی تحوتموس در حال شکار در نزدیکی ممفیس است. او بعدها "فرمانده
حال شکار در نزدیکی ممفیس است. او بعدها "فرمانده اعظم پدر خویش" شد. به نظر می‌آید که او این مقام را پیش از مرگ دریافت کرده باشد. او پسر دیگری به نام واجموسه و دو دختر به نام‌های حتشپسوت و نفروبیتی از اهمسه داشت. واجموسه پیش از پدرش مرد و نفروبیتی در کودکی درگذشت. تحوتموس دوم نیز از موت‌نوفرت به دنیا آمد که جانشینی پدر را به دست آورد و با حتشپسوت ازدواج کرد. دوران. نخستین سال فرمانروایی توتمس یکم با لشکرکشی‌های نیرومندانه به سودان آغاز شد. در سال دوم او نخست شورشی در نوبه را، که توسط شاهزاده‌ای نوبیایی آغاز
شورشی در نوبه را، که توسط شاهزاده‌ای نوبیایی آغاز شده بود، فرونشاند. آن گونه که سنگ‌نگاره‌ای در نزدیکی آبشار سوم و نیز سنگ‌نبشته‌ای در اسوان که در هنگام بازگشت ارتش نگاشته شد نشان می‌دهند، او جسد شاهزاده یاغی را که خود در نبرد کشته بود بر جلوی کشتی خود آویزان کرد. سنگ‌نبته دیگری در کورگس می‌نویسد که او تا اعماق نوبه پیش رفت و مردمان سیاه را برای کار در معدن‌های طلا در مناطقی که توسط مصر فتح شده بودند به بردگی گرفت. توتموس یکم در خاک آسیا نیز فتوحات گسترده‌ای داشت؛ حمله او به خاک سوریه نیز - که به احتمال
داشت؛ حمله او به خاک سوریه نیز - که به احتمال زیاد در سال چهارم یا پنجم پادشاهیش روی داد - بنا بر سنگ‌نبشته‌ها به دلیل انتقام در برابر حملات اهریمنی از سوی آن مردمان بوده‌است. او ارتش خود را تا شمال میان‌رودان پیش برد و سنگ یادبود پیروزی‌ای در کنار رود فرات نصب کرد. او سپس در منطقه شهر سوری نیجا به شکار فیل پرداخت. دختر او حتچپسوت بعدها عاج این فیل‌ها را به خدای آمون تقدیم کرد؛ کاری که از دیوارنگارهٔ معبد-آرامگاه او در دیر البحری مشخص شده.
تحوتموس دوم یا توتموس دوم، چهارمین فرعون در دودمان هجدهم مصر بود که پس از پدرش تحوتموس یکم به تاج و تخت رسید. او تعداد کمی سازه در مصر ساخت و جنگ‌های کم‌اهمیتی داشت. او با دختر پدرش یعنی خواهر ناتنی‌اش حتشپسوت که کاملاً از خاندان سلطنتی بود ازدواج کرد و او را به مقام ملکه مصر و یگانه همسر سلطنتی رساند. تحوتموس بسیار از او تأثیر می‌پذیرفت و به دلیل بیماری که داشت برای اداره کشور به او تکیه کرده بود. در این دوره حتشپسوت دخالت‌های فراوانی در مسائل سیاسی می‌کرد. چون به اعتقاد بسیاری از تاریخ‌نگاران حتشپسوت وارث
چون به اعتقاد بسیاری از تاریخ‌نگاران حتشپسوت وارث اصلی بود و یک خط خونی بی‌عیب و نقص داشت و به خاطر بیماری شدید توتمس دوم تبدیل به قدرت واقعی پشت تاج و تخت فرعون شده بود. دوران فرمانروایی تحوتموس دوم اغلب میان سال‌های ۱۴۹۳ تا ۱۴۷۹ پیش از میلاد عنوان می‌شود. با آنکه در میان مصرشناسان دربارهٔ درستی آن بحث وجود دارد. پیکر او در گور دی‌بی۳۲۰ در بالای معبد-آرامگاه حتشپسوت در دیر البحری پیدا شد و امروزه در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود. مقبره‌ای که او ابتدا در آن خاک شده بود در فوریه ۲۰۲۵ در دره غربی گورستان
آن خاک شده بود در فوریه ۲۰۲۵ در دره غربی گورستان طیبه در نزدیکی اقصر پیدا شد. کارزارها. در هنگام تاج‌گذاری تحوتموس دوم، کوش شورش کرد. این منطقه پیشتر نیز در هنگام دوران گذار از یک فرعون به فرعون دیگر چنین شورش‌هایی را تجربه کرده بود. تحوتموس سپس این ناحیه نوبی‌نشین را به گونه کامل زیر فرمان خود برد. ولی هنگامی که نظامیان تحوتموس در حال عقب‌نشینی به دژی که توسط او ساخته شده بود بودند، تعدادی شورشی از خنثن‌نوفر دوباره دست به شورش زدند. به دلیل جوان بودن او در هنگام آن نبرد، تحوتموس دوم خود در جنگ شرکت نکرد و
هنگام آن نبرد، تحوتموس دوم خود در جنگ شرکت نکرد و تنها گروهی از ارتش را برای سرکوب نافرمانی فرستاد. به نظر می‌آید که او با کمک ارتشبدان ارتش پدرش به سادگی موفق به انجام این کار شد. به نظر می‌آید که تحوتموس دوم ضد مردمان بدوی شاسو در صحرای سینا نیز کارزارهایی داشت. اهموسه پن‌نخبت می‌نویسد که این جنگ کوچک بود. ولی تکه نوشته‌ای به دست آمده توسط کورت ست نشان می‌دهد که او نبردی در شمال سوریه داشته و تا مکانی به نام نییی که توتموس در آن پس از گذر از رود فرات همانند پدرش به شکار فیل پرداخت، پیش رفته است. از این
پدرش به شکار فیل پرداخت، پیش رفته است. از این رو می‌توان نتیجه گرفت که نبرد با شاسو در میانهٔ راه به سوریه اتفاق افتاده است. مقبره. آرامگاه تحوتموس دوم، که توسط اشرد عمر در سال ۲۰۲۲ کشف شد و در سال ۲۰۲۵ به آن نسبت داده شد، یک مقبره سلطنتی متعلق به مصر باستان است که در منطقه وادی جبانت القُرود در غرب اقصر واقع شده است. این مقبره که با شماره مقبره وادی C-4 نیز شناخته می‌شود، توسط یک هیئت باستان‌شناسی مشترک مصری-بریتانیایی شناسایی شد. این مقبره به توتمس دوم، فرعونی از قرن‌های ۱۶ تا ۱۵ پیش از میلاد مرتبط است.
از قرن‌های ۱۶ تا ۱۵ پیش از میلاد مرتبط است. مومیایی تحوتموس در این مقبره وجود نداشت. زیرا قبلاً در سال ۱۸۸۱ در مخزن سلطنتی (Royal Cache) کشف شده بود. به نظر می‌رسد چند سال پس از مرگ او سیل به مقبره راه یافت. بنابراین مقام‌های وقت مصر محتویات آن را به مخزن سلطنتی بردند. دولت مصر این مقبره را نخستین مقبره سلطنتی مصری اعلام کرد که از زمان کشف مقبره توت‌عنخ‌آمون در سال ۱۹۲۲ پیدا شده است. مومیایی تحوتموس دوم در سال ۱۸۸۱ در گور دی‌بی۳۲۰ که به پنهانگاه دیرالبحری معروف است یافت شد. جسد او به همراه دیگر شاهانی چون
است یافت شد. جسد او به همراه دیگر شاهانی چون اهمسه یکم، آمنهوتپ یکم، پدرش تحوتموس یکم، پسرش تحوتموس سوم، رامسس یکم، ستی یکم، رامسس دوم، و رامسس نهم پیدا شد. مرگ و مومیایی. مومیایی تحوتموس دوم در ۱ ژوئیه ۱۸۸۶ به دست گستون مسپرو از هم باز شد. از لحاظ چهره، او شباهت بسیاری به تحوتموس یکم داشته و شکل صورت و جمجمه آن دو به هم شبیه هستند. بدن تحوتموس دوم اما توسط دزدان مقبره‌های مصر باستان آسیب فراوان دید: دست چپ او از مفصل شانه جدا شده بود، ساعد نیز به همچنین از آرنج جدا شده بود. دست راستش نیز در زیر آرنج تکه
آرنج جدا شده بود. دست راستش نیز در زیر آرنج تکه گردیده بود. سینه توسط جسم تیزی همچون تبر برای یافتن جواهرات شکافته شده بود و پای راست از بدن جدا افتاده بود. با آنکه همه این آسیب‌ها پس از مرگ پدید آمده بودند، شواهد بر بدن او نشان می‌دهند که او مرگ سختی را تجربه کرده بود. به گفته مسپرو:
شهرستان جو دویس شهرستانی در ایالت ایلی‌نوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۲۲۶۷۸ نفر جمعیت داشته‌است. رشد جمعیت این شهرستان از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، حدود ۱٫۷ درصد رشد مثبت بوده است طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۱۶۰۲٫۵ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۲٫۸۵ درصد آب و ۹۷٫۱۵ درصد خشکی می‌باشد. این شهرستان در ۱۸۲۷ از شهرستان هنری و شهرستان پوتنام جدا شده‌است. این شهرستان نام خود را از جوزف هامیلتون داویس، وکیل ایالتی کنتاکی، گرفته‌است. همسایگان و راه‌ها. همسایگان این شهرستان عبارتند
همسایگان و راه‌ها. همسایگان این شهرستان عبارتند از: راه‌های اصلی این شهرستان: هرم سنی. شکل روبرو هرم سنی شهرستان رادر سرشماری سال ۲۰۰۰ نشان می‌دهد:
مایل مکعب یکی از یکاهای اندازه‌گیری غیر متریک حجم است. این یکا بنا بر تعریف برابر با مکعبی است که طول هر یک از وجه‌های آن یک مایل باشد. هر مایل مکعب معادل ۴۱۶۸۱۸۱۸۴۳٫۰۶ متر مکعب است. تبدیل. هر یک مایل مکعب برابر یا معادل است با :
شیمی آماری یا شیمیومتری یا کمومتریکس ، کاربرد علوم آمار، رایانه، ریاضی و گرافیک برای درک بهتر داده‌های شیمی می‌باشد. از روش‌های ذکر شده برای درک بهتر اطلاعات شیمیایی که در آزمایشگاه به‌دست می‌آید؛ استفاده می‌شود، به این صورت که با استفاده از آنالیز داده‌های شیمیایی به‌دست‌آمده اطلاعات مفید استخراج می‌شود با توجه به این اطلاعات می‌توان آزمایش‌های مورد نظر با بازدهی بهتر را طراحی کرد. کاربرد روش‌های ریاضی در شیمی سابقه دیرین دارد ولی با توجه به پیشرفت علوم رایانه و کاربرد آن در علوم روش‌های شیمی آماری در دهه
و کاربرد آن در علوم روش‌های شیمی آماری در دهه اخیر پیشرفت بسیار داشته‌است. در این دو دهه روش‌های آماری مختلفی توسط شیمی‌دانان با کمک متخصصین علوم رایانه، ریاضی و آمار ارائه شده‌است. بسیاری از شیمی‌دانان، اسوانت وولد را به عنوان نخستین کسی که این روش‌ها را معرفی کرده‌است نام می‌برند و به او لقب پدر علم شیمی آماری را داده‌اند. آقای وولد در دهه ۶۰ میلادی مقالات بسیاری تحت عنوان معرفی روش‌های ریاضی و کاربرد آن‌ها در شیمی ارائه کرده‌است. سابقه استفاده و مطالعه روش‌های شیمی آماری در ایران حدود ۱۰ سال می‌باشد که
شیمی آماری در ایران حدود ۱۰ سال می‌باشد که در دانشگاه‌های مختلف این مطالعات انجام می‌شود. پیشرفت شیمی آماری در ایران در دهه اخیر توسط بسیاری از پژوهشگران شیمی تجزیه در دانشگاه‌های مختلف رو به رشد می‌باشد. از دانشگاه‌های فعال در زمینه شیمی آماری در ایران می‌توان دانشگاه‌های صنعتی شریف، دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت مدرس، پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی خواجه نصیر الدین طوسی، دانشگاه رازی، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه تحصیلات تکمیلی زنجان، دانشگاه شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی اراک، دانشگاه مازندران و دانشگاه شهرکرد
اسلامی اراک، دانشگاه مازندران و دانشگاه شهرکرد را نام برد.