payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیپسبیما (به معنی سکوبالا)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پسین می‌باشد که در ۸۳ تا ۷۳ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در کارولینای، ایالات متحده کشف شده‌است و در سال ۱۸۶۹ به وسیله ادوارد درینکر کوپه نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هیپسما کراسیکاودا نام دارد.
ساندر فان دورن (زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۷۹ در آیندهوون، برابانت شمالی، هلند با نام واقعی ساندر کتلارس ) یک دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی ترنس و هاوس پیش‌روندهٔ هلندی است. مجلّهٔ دی‌جی در سال ۲۰۰۶ در رده‌بندی سالانهٔ خود، ساندر را در جایگاه ۳۲ام قرار داد. دو سال بعد، یعنی در سال ۲۰۰۸ او توانست در این رده‌بندی جایگاه ۱۳ام جهان را از آن خود کند. در سال ۲۰۰۹، او باز هم پیشرفت کرد و در ردهٔ ۱۰ام جهان قرار گرفت؛ امّا در سال بعد (۲۰۱۱) دو پلّه سقوط کرد و در رتبهٔ ۱۲ام جای گرفت. در سال ۲۰۱۲ او بر اساس رده‌بندی مجلّهٔ
جای گرفت. در سال ۲۰۱۲ او بر اساس رده‌بندی مجلّهٔ دی‌جی، دی‌جی ۱۶ام جهان بود.
شکارچی جادوگر یک سری انیمه ژاپنی به نویسندگی کنیچی کانماکی و کارگردانی کویچی ماشیمو که استودیو «بی تِرین» آن را منتشر کرده‌است. "شکارچی جادوگر" سومین و آخرین بخش از سه‌گانه دختران با اسلحه کویچی ماشیمو و بی تِرین، و دنباله معنوی مجموعه‌های نوآر و مدلاکس به حساب می‌آید. پخش این انیمه به تعداد ۲۶ قسمت در شبکه تی‌وی توکیو از تاریخ ۲ آوریل ۲۰۰۷ آغاز شده و تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷ ادامه داشت. خلاصه داستان. داستان دربارهٔ دختری به نام اِلیس که یادزدودگی دارد و دارای قدرتی ماوراءطبیعی می‌باشد و برای سر او جایزه گذاشته
ماوراءطبیعی می‌باشد و برای سر او جایزه گذاشته شده‌است و نادی یک شکارچی انسان که به همراه اِلیس برای پیداکردن گذشته او به جنوب سفر می‌کنند. تنها سرنخ آن‌ها تکه سنگی است که فالگیری به اِلیس داده بود. شخصیت‌ها. اِلیس نادی جودی هیوارد داگلاس روزنبرگ
رژهٔ نمک یا ساتیاگراهای نمک بخش بسیار تأثیرگذاری از جنبش استقلال‌طلبی هند بود که در ماه مارس ۱۹۳۰ با رژهٔ دندی آغاز شد. این رژه مصداقی از مقاومت بدون خشونت و کمپینی برای تحریم مالیاتیِ انحصارطلبیِ بریتانیا برای تولید نمک در هند بریتانیایی بود که جنبش گسترده‌ای از نافرمانی‌های مدنی را به دنبال داشت. این جنبش سازمان‌یافته‌ترین چالش بریتانیا بعد از جنبش عدم همکاری (۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲) و بلافاصله بعد از این بود که کنگرهٔ ملی هند در ژانویهٔ ۱۹۳۰ بیانیهٔ استقلال هند را صادر کرد. ماهاتما گاندی رهبری این رژه را به عهده
صادر کرد. ماهاتما گاندی رهبری این رژه را به عهده داشت. او این رژه را از پایگاهش در سابارماتی در نزدیکی روستای احمدآباد شروع کرد و تا ساحل دریا در نزدیکی دندی ادامه داد تا بعد از ۲۳ روز با پیمودن ۳۹۰ کیلومتر، بدون پرداخت مالیات بتواند به تولید نمک بپردازد. در این مدت هندی‌های بسیاری به او پیوستند. ساعت شش و سی دقیقهٔ صبح ۶ آوریل ۱۹۳۰ وقتی که گاندی قانون نمک را زیر پا گذاشت، میلیون‌ها هندی را برانگیخت تا در اعتراض به قوانین راج انگلیسی در مورد نمک، دست به انجام نافرمانی‌های مدنی بزنند. کمپین نتوانست بریتانیا
نافرمانی‌های مدنی بزنند. کمپین نتوانست بریتانیا را از هند بیرون براند اما تأثیر بسیار بزرگی در افکار مردم دربارهٔ بریتانیا و دید بریتانیا از استقلال‌طلبی هند گذاشت. بعد از تولید نمک در دندی، گاندی در امتداد ساحل به سمت جنوب حرکت کرد و ضمن تولید نمک، مردم را برای شرکت در ساتیاگراهایی که قرار بود در داراسانا برگزار شود، دعوت کرد ولی در نیمه‌شب ۴ مه ۱۹۳۰ گاندی بازداشت شد. ساتیاگراها علیه مالیات نمک تا یک سال بعد ادامه پیدا کرد یعنی تا زمانی که گاندی آزاد شد و با لرد ایروین در کنفرانس میزگرد دوم مذاکره کرد. در
لرد ایروین در کنفرانس میزگرد دوم مذاکره کرد. در خلال رژهٔ نمک حدود ۸۰٬۰۰۰ نفر بازداشت شدند. بیانیه استقلال. نیمه شب ۳۱ دسامبر ۱۹۲۹ اعضای کمیته ملی هند پرچم این کشور را در کرانه‌های رودخانهٔ راوی در لاهور برافراشتند و خاطر نشان کردند که "تا زمانی که فقط یک هندو در هند باقی‌مانده باشد، این پرچم پایین نخواهد آمد". در روز ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۰ کمیتهٔ ملی هند به رهبری گاندی و جواهر لعل نهرو، بیانیهٔ استقلال هند یا همان پورنا سواراج را منتشر کرد. در بیانیه، اعلام آمادگی برای نپرداختن مالیات و این عبارت گنجانده
آمادگی برای نپرداختن مالیات و این عبارت گنجانده شده‌بود: در اواسط فوریه، کمیتهٔ کار کنگره، هدایت مرحلهٔ اول نافرمانی‌های مدنی را به گاندی سپرد و قرار شد که در صورت بازداشت گاندی، مسئولیت رهبری جنبش بر عهدهٔ خودِ کنگره باشد و در صورتی که بازداشت‌ها بیشتر و بیشتر شد، کار به ابتکارات مردم سپرده شود. برنامهٔ گاندی این بود که نافرمانی‌های مدنی را با ساتیاگراهایی شروع کند که مالیات بریتانیا بر نمک را هدف بگیرد. اخذ مالیات، جمع‌آوری و تولید نمک در هند طی لایحهٔ سال ۱۸۸۲ به انحصار بریتانیا درآمده بود و با وجودی که
۱۸۸۲ به انحصار بریتانیا درآمده بود و با وجودی که ساحل‌نشینان می‌توانستند نمک را به صورت رایگان از دریا بگیرند، باید آن را از دولت می‌خریدند. انتخاب نمک برای شروع اعتراضات. پیشنهاد گاندی در مورد اعتراض به مالیات نمک، با دیدی شکاکانه مورد بررسی کمیتهٔ کار کنگره قرار گرفت. جواهر لعل نهرو و موتیلال نهرو نظری ممتنع داشتند و سردار پاتل تحریم درآمدهای زمین را به عنوان جایگزین پیشنهاد کرد. دستگاه حکومتی بریتانیا هم چندان احساس خطری از جانب این طرح نمی‌کرد به‌طوری‌که لرد ایروین، نایب‌السلطنهٔ بریتانیا در نامه‌ای به
لرد ایروین، نایب‌السلطنهٔ بریتانیا در نامه‌ای به لندن نوشت: به هر حال گاندی دلایل موجهی برای انتخابش داشت. مالیات نمک ۸٫۲٪ از درآمد مالیاتی راج انگلیس را شامل می‌شد و این رقم به فقیرترین قشرهای هند آسیب می‌رساند. او حس می‌کرد که این اعتراض، لمس پورنا سواراج را برای قشرهای پایین جامعه ممکن می‌کند؛ همچنین مسلمانان و هندوها را در مصاف با ستم مشترک، متحد می‌کند. ساتیاگراها. ماهاتما گاندی و دیگر اعضای حزب کنگره برای رسیدن به استقلال، تعهد بلند مدتی به نافرمانی‌های بدون خشونتِ مدنی داشتند که پیشتر گاندی، آن را
بدون خشونتِ مدنی داشتند که پیشتر گاندی، آن را ساتیاگراها نام نهاده بود. رابطهٔ بین ساتیاگراها و پورنا سواراج، از دید گاندی همان رابطهٔ خدشه‌ناپذیر میان وسیله و هدف است؛ یعنی همان رابطه‌ای که بین بذر و درخت وجود دارد. به گفتهٔ او: ساتیاگراها در تصور گاندی چیزی فراتر از مقاوت منفعلانه بود و با تمرین روش‌های خشونت‌گریز، قوی‌تر می‌شد: اولین ساتیاگراهای گستردهٔ قابل توجه در هند، جنبش عدم همکاری بود که در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ به وقوع پیوست. با وجودی که این ساتیاگراها میلیون‌ها هندی را علیه بریتانیا به خیابان
میلیون‌ها هندی را علیه بریتانیا به خیابان کشید، اما اعتراضات به خشونت کشیده شد و ۲۲ پلیس غیر مسلح، کشته شدند. گاندی بر خلاف نظر دیگر اعضای کنگره، اعتراضات را به حالت تعلیق درآورد. او معتقد بود که مردم هند هنوز برای مقاومت بدون خشونت آماده نیستند. ساتیاگراهای بردولی در سال ۱۹۲۸ کمی موفق‌تر بود. این اعتراضات، دولت بریتانیا را فلج کرد و امتیازات قابل توجهی کسب کرد و مهم‌تر این که با پوشش خبری گسترده، پیروزی تبلیغاتی خوبی به نسبت ابعاد ماجرا به همراه آورد. گاندی بعدها اعلام کرد که موفقیت‌های بردولی، باورش را
بعدها اعلام کرد که موفقیت‌های بردولی، باورش را به ساتیاگراها و سواراج تأیید کرد. گاندی در رژهٔ نمک، از حضور شرکت‌کنندگان در ساتیاگراهای بردولی بهره برد؛ به این صورت که در هنگام رژه از همان روستاهایی عبور کرد که در بردولی شرکت کرده بودند. رژه به سوی دندی. ۱۲ مارس ۱۹۳۰ گاندی به همراه ۷۸ نفر ساتیاگراهی، پیاده به سوی روستای دندی در گجرات به راه افتادند. آن‌ها می‌بایست ۳۹۰ کیلومتر را از سابارماتی آشرام تا دندی طی کنند. همهٔ آن‌ها لباس‌های سفید داشتند؛ به همین دلیل به رژهٔ نمک، "رودخانهٔ سفید جاری" هم می‌گویند.
به رژهٔ نمک، "رودخانهٔ سفید جاری" هم می‌گویند. به گفتهٔ روزنامهٔ رسمی دولت هند که همیشه آمار جمعیت را در اعتراضات کمتر از واقع اعلام می‌کرد، ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در راهی که سابارماتی را از احمدآباد جدا می‌کرد، جمع شده‌بودند. آن‌ها به هر روستایی که می‌رسیدند، جمعیت با طبل و سنج از آن‌ها استقبال می‌کرد و گاندی طی سخنرانی‌هایی مالیات نمک را به عنوان یک عمل غیرانسانی تقبیح می‌کرد و ساتیاگراها را به عنوان مبارزهٔ تهی‌دستان معرفی می‌کرد. آن‌ها هر شب در فضای باز می‌خوابیدند و تنها چیزی که از روستاییان قبول می‌کردند، آب و
و تنها چیزی که از روستاییان قبول می‌کردند، آب و خوراک بود. گاندی بر این باور بود که این کار، تهی‌دستان را به مبارزه برای استقلال می‌کشاند؛ که برای پیروزی نهایی لازم بود. هر روز تعداد بیشتری به آن‌ها ملحق می‌شدند تا جایی که طول صفوف همراهان به بیش از دو مایل رسید. در طول مسیر او مقاله‌هایی می‌نوشت و با روزنامه‌ها مصاحبه می‌کرد. روزنامهٔ نیویورک تایمز در روزهای ۶ و ۷ آوریل، صفحهٔ اولش را به رژهٔ نمک اختصاص داد. در روزهای پایانی رژه، گاندی تأکید کرد: در روز ۵ آوریل، به محض رسیدن به ساحل، گاندی با آسوشیتد پرس
آوریل، به محض رسیدن به ساحل، گاندی با آسوشیتد پرس مصاحبه کرد: صبح روز بعد، بعد از نیایش، گاندی توده‌ای گِلِ نمک را برداشت و اعلام کرد: پس از آن، گاندی با جوشاندن گِل در آب دریا، نمکِ غیرمجاز تولید کرد و از همهٔ هزاران همراهش خواست تا هر کجا که مناسب‌تر است، همین کار را انجام دهند. نافرمانی مدنی بزرگ. میلیون‌ها نفر در هند با تولید یا خرید غیرقانونی نمک، به جریان نافرمانی مدنی پیوستند. نمک غیرقانونی همه‌جای سواحل هند خرید و فروش می‌شد. یک مشت از نمکی که گاندی تولید کرده بود به قیمت ۱٬۶۰۰ روپیه (معادل ۷۵۰
تولید کرده بود به قیمت ۱٬۶۰۰ روپیه (معادل ۷۵۰ دلار در همان زمان) فروخته شد. در مقابل، تا پایان ماه، دولت بریتانیا بیش از شصت هزار نفر را روانهٔ زندان کرد. ساتیاگراهای نمک خیلی زود به یک ساتیاگراهای بزرگ تبدیل شد. کشاورزان گجراتی از پرداخت مالیات سر باز زدند. در منطقهٔ میدناپور، چوکیدارها (دیده‌بانان جنگل) و مأموران روستا از سوی مردم طرد شدند و پرداخت مالیات به آن‌ها قطع شد تا جایی که بیش از ۱٬۰۰۰ چوکیدار استعفا دادند. در بمبئی، با هدایت کنگره، معترضان با دراز کشیدن در مسیرها، از ورود کالاهای خارجی جلوگیری
کشیدن در مسیرها، از ورود کالاهای خارجی جلوگیری کردند و سیاست‌های مشابهی از سوی کنگره در شهرهای مرداس و کلکته در پیش گرفته شد. در پیشاور، خان عبدالغفار خان گروهش را که به خدمتکاران خدا معروف بودند ترغیب کرد تا به مقاومت مدنی گاندی بپیوندند. خان عبدالغفار خان و دیگر سران خدمتکاران خدا، بازداشت شدند و مردم برای اعتراض به بازداشت‌ها در بازار قصه‌خوانی پیشاور جمع شدند. نیروهای دولتی بریتانیا به سوی مردم غیر مسلح آتش گشودند و حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر را کشتند. در ادمه تشکیلات خدمتگاران خدا غیرقانونی اعلام شد و
ادمه تشکیلات خدمتگاران خدا غیرقانونی اعلام شد و دفترشان بسته شد و تعدادی از تفنگچی‌های ارتش که از شلیک به سمت مردم سر باز زده بودند، دستگیر و زندانی شدند. خشونت در کلکته، کراچی و گجرات به اوج خود رسید. بر خلاف جنبش عدم همکاری که خشونت باعث توقف فعالیت‌های گاندی شده‌بود، این بار گاندی بی‌حرکت ماند؛ خواستار توقف خشونت شد و به خانواده‌های قربانیان ادای احترام کرد و گفت: "مرگ یک مبارز هیچ‌گاه اندوه به همراه ندارد". مستندات بریتانیا نشان می‌دهد که دولت بریتانیا از این ساتیاگراها به لرزه درآمد. اعتراض بدون خشونت
این ساتیاگراها به لرزه درآمد. اعتراض بدون خشونت سبب شد که بریتانیا در اتخاذ تصمیم برای زندانی کردن گاندی مشوش شود. جان کورت کری، رئیس پلیس بریتانیایی هند، ودوود بن، وزیر امور خارجهٔ هند و افراد دیگری در دولت بریتانیایی، مبارزهٔ خشونت‌بار را به مقاومت بدون خشونت ترجیح می‌دادند. تأثیرهای بلندمدت. رژهٔ نمک، گام کوچکی در راه پیشرفت جایگاه استقلال‌طلبی در هند بود و در اخذ امتیازهای تأثیرگذار، چندان موفق نبود. این جنبش حتی در زمینهٔ جذب مسلمانان هم موفق نبود چرا که بسیاری از مسلمانان ساتیاگراها را تحریم
چرا که بسیاری از مسلمانان ساتیاگراها را تحریم کرده‌بودند. در سال ۱۹۳۴، گاندی از کنگره فاصله گرفت تا بر روی برنامهٔ سازندهٔ خود، که تلاش‌هایی برای پایان دادن به نجس‌پنداری‌ها در جنبش هریجان بود، متمرکز شود. نهرو و اعضای دیگر کنگره در غیاب گاندی، بیش از پیش زیر فشار بودند. بالاخره در سال ۱۹۳۴ رهبران کنگره به‌طور رسمی تصمیم گرفتند که ساتیاگراها را به پایان برسانند. با وجودی که از میانهٔ دههٔ ۱۹۳۰، قدرت در کنترل بریتانیا بود، اما هند، بریتانیا و افکار عمومی جهان، به‌طور فزاینده‌ای مشروعیتِ خواست‌های گاندی و
به‌طور فزاینده‌ای مشروعیتِ خواست‌های گاندی و کنگره را برای استقلال، به رسمیت شناختند. ساتیاگراهای دههٔ ۱۹۳۰، به بریتانیا نشان داد که کنترلش بر هند در گرو مقبولیتِ آن‌ها در میان مردم هند است. رژهٔ نمک گام بزرگی در راستای مقبولیت‌زدایی از بریتانیا بود. نهرو بعدها خاطر نشان کرد که رژهٔ نمک نقطهٔ اوج همکاری‌های او و گاندی بود و ارزش رژهٔ نمک در تغییر نگرشی بود که در میان مردم ایجاد کرد: بیش از سی سال بعد، در دههٔ ۶۰، ساتیاگراها و رژه به سوی دندی، تأثیرهای ژرفی بر مارتین لوتر کینگ و مبارزه‌هایش در زمینهٔ حقوق
بر مارتین لوتر کینگ و مبارزه‌هایش در زمینهٔ حقوق مدنی سیاهان گذاشت:
دونیا خوآنا آتشفشانی چینه‌ای و پوشیده از جنگل به ارتفاع تقریبی ۴۱۵۰ متر واقع در رشته‌کوه‌های آند در کشور کلمبیا در آمریکای جنوبی است. این آتشفشان در عین حال بخشی از پارک ملی طبیعی دونیا خوآنا و کاسکابل را تشکیل می‌دهد. مشخصات. آتشفشان دونیا خوآنا در فاصلهٔ ۵۶ کیلومتری از شمال شرقی آتشفشان گالراس قرار دارد. ارتفاع قلهٔ این آتشفشان آندزیتی-داسیتی به بیش از ۴۱۵۰ متر می‌رسد و از مجموعه‌ای از گنبدهای گدازهٔ پسا-کالدرایی تشکیل شده است. دو کاسه آتشفشانی (کالدرا) در شمال شرقی و جنوب غربی آتشفشان دیده می‌شود که
در شمال شرقی و جنوب غربی آتشفشان دیده می‌شود که کالدرای شمال شرقی قدیمی‌تر بوده و در اواسط دورهٔ هولوسن شکل گرفته است. کالدرای دیگر جوانتر بوده و مخروط فعال مرکزی را در خود جای داده است. نام‌گذاری. دونیا خوآنا به معنای بانو جوانا است و این نام برگرفته از یکی از افسانه‌های سرخپوستان چینچا است که آتشفشان در سرزمین آنها قرار دارد. بنا بر این افسانه، ماما جوانا که یک کویتویی زیبارو بود عاشق پدرو که پسری روستایی بود می‌شود. از آنجا که والدینشان مخالف ازدواج آن دو هستند آنها با یکدیگر فرار می‌کنند، اما نفرین شده
هستند آنها با یکدیگر فرار می‌کنند، اما نفرین شده و به آتشفشان بدل می‌شوند. تاریخچه فوران. تنها تاریخچه‌ای که از فعالیت‌های دونیا خوآنا وجود دارد به فوران‌های طولانی‌مدت این آتشفشان در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۶ باز می‌گردد که یکی از گنبدهای گدازهٔ قله در حال رشد بود و همراه با آن جریان‌های عظیم آذرآواری نیز تولید شد. آخرین فوران این آتشفشان در سال ۱۹۰۶ روی داد.
عبدالحسین وهاب‌زاده (زاده ۷ مهر ۱۳۲۶ - سبزوار)، مترجم و اکولوژیست اهل ایران است. زندگی‌نامه. وهاب‌زاده لیسانس خود را در رشته کشاورزی از دانشگاه جندی شاپور اهواز و فوق لیسانس خود را در رشتهٔ علوم زیستی از دانشگاه آیووا آمریکا دریافت کرد و تحت تأثیر مطالعه آثار دیوید لک بوم‌شناس و پرنده‌شناس مشهور انگلیسی برای تحصیل در مقطع دکتری رهسپار دانشگاه آبردین (اسکاتلند) شد و رساله‌ای تحت عنوان بوم‌شناسی قمری خانگی در محیط‌های شهری را برای تز دکترایش انتخاب کرد. او برای انجام کارهای عملی مربوط به پایان‌نامه به ایران
انجام کارهای عملی مربوط به پایان‌نامه به ایران بازگشت ولی به علت تغییر و تحولات پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۵۷ و وقوع انقلاب فرهنگی و همچنین مرگ استاد راهنما نتوانست به تحصیل در این مقطع ادامه دهد و مقطع دکتری او نیمه تمام ماند. وی بیش از ۴۰ سال در دانشگاه‌های مختلف ایران، بوم‌شناسی و علوم محیط‌زیست تدریس کرد و هم‌اکنون در سمت مدیر مسئول یک مؤسسهٔ پژوهشی خصوصی در زمینهٔ علوم زیستی مشغول به کار است. وهاب‌زاده در کمیتهٔ آموزشی اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) نیز عضویت دارد. عبدالحسین
حفاظت از طبیعت (IUCN) نیز عضویت دارد. عبدالحسین وهاب‌زاده از صاحب‌نظران برجستهٔ محیط زیست در ایران محسوب می‌شود و از ویژگی‌های او برخورداری از دیدگاهی اکولوژیکی- فرهنگی است، به‌طوری‌که محیط زیست و تغییرات آن را صرفاً پدیده‌ای اکولوژیکی نمی‌داند بلکه به کنش‌های فرهنگی و اجتماعی نیز توجه دارد. از او مقالات چندی در نشریات معتبر به چاپ رسیده‌است. وهاب‌زاده در سال ۱۳۸۴ برندهٔ جایزهٔ ملی محیط زیست ایران شد و در سال ۸۵ جایزهٔ مهرگان علم برای کتاب «تنوع حیات» به ایشان اهدا گردید. وی همچنین در سال ۱۳۸۷ از سوی
به ایشان اهدا گردید. وی همچنین در سال ۱۳۸۷ از سوی شهرداری تهران به عنوان یکی از سی خادم محیط زیست ایران معرفی شد. عبدالحسین وهاب‌زاده، در سال ۱۴۰۲ در قالب یک مسترکلاس تخصصی آنلاین و ۱۸ قسمتی در پلتفرم آموزشی «صفحه نو» به‌عنوان بنیان‌گذارِ «مدرسه طبیعت» در صفحه‌نو از تجربیات خود دربارهٔ کودک و طبیعت سخن گفت. او در این دوره دربارهٔ شناخت دوران کودکی، تأثیر طبیعت بر رشد کودک، پیامدهای دوری کودک از طبیعت، شیوهٔ یادگیری آزاد، انتخاب رویکرد آموزشی مناسب برای کودک و اشکالات موجود در نظام آموزشی، و همچنین دربارهٔ
و اشکالات موجود در نظام آموزشی، و همچنین دربارهٔ تسهیلگری، زیستگاه غنی، بازی و رهایی و تأثیرشان بر رشد کودک، تأثیرات مثبت و منفی خانواده بر کودک، راه‌هایی برای تجربهٔ طبیعت در شهر، محله و خانه سخن گفته‌است. مدرسه طبیعت. وهاب‌زاده ایده پرداز شکل‌گیری مدرسه طبیعت در ایران است، ایده‌ای که در نقاط زیادی از دنیا در حال اجرا است. ایده مدرسه طبیعت حاصل سال‌های طولانی تدریس و تجربیات وی برای یافتن نقطه اثرگذاری و ایفای نقش اجتماعی‌اش و از منظر وی گره‌گشای آموزش‌های ناکارآمد محیط زیست است. عبدالحسین وهاب‌زاده در
ناکارآمد محیط زیست است. عبدالحسین وهاب‌زاده در حال ترویج ایده مدرسه طبیعت در سرتاسر ایران است؛ بذرهایی که این فعال محیط زیست ایران در حال کاشتن است، برخی میوه داده‌اند و برخی تازه جوانه زده‌اند. این ایده در مدرسه طبیعت «کاوی‌کنج سابق» باغ شبنم مشهد، مدرسه «گلستان»، همجوار با پارک ملی گلستان، مدارس چالوس، کیاشهر، بیرجند، اصفهان، تهران، عباس‌آباد مازندران، کرمانشاه، قشم، ساری، همدان، دماوند، کرج (چهارباغ) و بابل … با تلاش دوستداران کودک و طبیعت در حال پا گرفتن است. تا کنون بیش از ۷۰ مدرسه طبیعت در سرتاسر
است. تا کنون بیش از ۷۰ مدرسه طبیعت در سرتاسر ایران آغاز به کار کرده‌اند. در مرداد ۱۳۹۸ دستور تعطیلی این مدارس صادر گردید. آثار. وهاب‌زاده تاکنون بیش از ده هزار صفحه تألیف و ترجمه را با ممارست و حساسیت ویژه در اختیار علاقه‌مندان محیط زیست قرار داده که به شرح ذیل می‌باشد:
انگشت ماشه‌ای حالتی است که در آن حرکت تاندون ماهیچه‌های خم‌کننده (فلکسور) انگشتان در داخل نیام عضله به راحتی صورت نمی‌گیرد و ممکن است با درد نیز همراه باشد. در این حالت معمولاً نیام عضله متورم و کلفت می‌شود. این بیماری می‌تواند همه انگشتان دست را درگیر کند ولی معمولاً انگشت حلقه و وسط و شست بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به این اختلال هستند. نوع مادرزادی این بیماری نیز وجود دارد که معمولاً انگشت شصت را درگیر می‌کند. تشخیص. تشخیص معمولاً با شرح‌حال و معاینه قطعی می‌شود. معمولاً بیش از یک انگشت در این بیماری
می‌شود. معمولاً بیش از یک انگشت در این بیماری درگیر می‌شود. منابع. Trigger finger: etiology, evaluation, and treatment Al Hasan Makkouk, Matthew E. Oetgen, Carrie R. Swigart, Seth D. Dodds Curr Rev Musculoskelet Med. 2008 June; 1(2): 92–96. Published online 2007 November 27. doi: 10.1007/s12178-007-9012-1 PMCID: PMC2684207
ابوالعباس احمد بن محمد مَقَّری (حدود ۱۵۷۸–۱۶۳۲)، مورخی از تِلِمسان واقع در الجزایر امروزی، وی پس از آموزش مقدمات به فاس در مغرب و در پی آن همراه دربار احمد المنصور، که کتاب خود روضة الاس العاطرة الانفاس، دربارهٔ علمای مراکش و فاس را پیشکشش کرده بود به مراکش رفت. در پی مرگ المنصور به سال ۱۶۰۳ مقیم فاس شد و جانشین و پسر منصور، زیدان ابوالمعالی (زیدان بن احمد المنصور بن محمد الشیخ، معروف به "زیدان السعدی " و مُکَنّیٰ به ابوالمعالی، از ملوک دولت اشراف السعدیین) در سال ۱۶۱۸همزمان مفتی و امام مسجد قراویین‌اش کرد
در سال ۱۶۱۸همزمان مفتی و امام مسجد قراویین‌اش کرد هر چند در همان سال و احتمالاً بر اثر جنگ و ستیز میان سعدیون از فاس خارج و عازم زیارت مکه شد. پیوند به بیرون. محمدابن احمد بن جعفر ساوجی مقری
حزب بهاراتیا جاناتا (به هندی: (भारतीय जनता पार्टी [भाजपा]، اردو: بهارتیهَ جنَتا پارٹی) یا به اختصار بی‌جِی‌پی (BJP)، به معنای حزب مردم هند، حزبی سیاسی ملی‌گرا در هند است. شاخه جوانان حزب «بهارتی جنتا جوبا مورچا» است. در انتخابات مجلس ۲۰۰۴ حزب ۸۵٬۸۶۶٬۵۹۳ رأی (۲۲٪, ۱۳۸ کرسی) دریافت کرد. حزب بهاراتیا جاناتا (بی، جی، پی) است که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد، طی ۲۰ سال به تدریج از قدرت چشمگیری برخوردار گردیده و به‌ویژه پس از واقعه تخریب مسجد بابری با حمایت این حزب، بی‌جی‌پی توانست طی سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ قدرت را در دست
توانست طی سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ قدرت را در دست داشته باشد. اگرچه در این حزب گرایش‌های نژادپرستانه و به‌ویژه ضدمسلمانان وجود دارد، اما از گذشته افراطی خود فاصله گرفته است و اکنون با تعدیل سیاسی و فکری، همچنان رقیب جدی برای حزب کنگره ملی بشمار می‌رود. گرچه برخی معتقدند وضعیت در هندوستان روز به روز برای مسلمانان بدتر می‌شود و پروپاگاندای حزب بهاراتیا بر ضداسلام است. ایدئولوژی. ملی ناسیونالیست طرفدار هندوها احزاب مهم سیاسی هندوستان عبارتند از: •حزب کنگره • جاناتا دال (حزب خلق) • حزب بهاراتیا جاناتا (حزب خلق
دال (حزب خلق) • حزب بهاراتیا جاناتا (حزب خلق هند؛ هندوی راست‌گرا) •حزب کمونیست هند – مارکسیست• حزب کمونیست هند و تعدادی گروه‌بندی‌های منطقه‌ای. حزب کنگره ملی هند(INC) که در سال ۱۸۸۵ میلادی تأسیس شده است، بزرگ‌ترین تشکل شرکت‌کننده در انتخابات و دارای بیشترین تعداد نامزدها است. رقیب اصلی این حزب، حزب بهاراتیاجاناتا (بی، جی، پی) است. هند دارای دو مجلس است با نام‌های لوک‌سابا (مجلس عوام) و راجیاسابا (مجلس سنا). نمایندگان راجیاسابا (سنا) ۲۵۰ نفرند که ۱۲ تن از آن‌ها را رئیس‌جمهور برمی‌گزیند و بقیه را نمایندگان
را رئیس‌جمهور برمی‌گزیند و بقیه را نمایندگان مجالس ایالتی انتخاب می‌کنند. ریاست مجلس به‌طور معمول با معاون رئیس‌جمهور است. لوک‌سابا (مجلس عوام) ۵۴۵ نماینده دارد، که ۵۳۰ نفر با رأی مستقیم شهروندان و ۱۳ نفر از ۷ فرمانداری کل انتخاب و به مجلس عوام راه پیدا می‌کنند. ۲ نفر را نیز رئیس‌جمهور از میان بریتانیایی‌های هندی‌تبار برمی‌گزیند. معرفی و رسمیت نخست‌وزیر از طریق حزب حاکم یا ائتلاف احزاب در مجلس عوام (لوک‌سابا) صورت می‌پذیرد. بیش از ۷۰۰ حزب سیاسی در هند وجود دارد که به سه گروه ملی (کشوری)، منطقه‌ای (ایالتی)
دارد که به سه گروه ملی (کشوری)، منطقه‌ای (ایالتی) و محلی تقسیم می‌شوند. از میان این احزاب براساس سابقه و قدرت حزبی، حزب کنگره که بنیان‌گذار آن گاندی و نهرو بودند، حزب بهاراتیا جاناتا (بی، جی، پی) که دارای گرایش‌های شدید نژادی و هندو است، و حزب کمونیست مارکسیست هند(cpi-m) از بزرگ‌ترین احزاب و فراگیر به‌شمار می‌روند.
آتشفشان سوتارا یا سِرُو آسافاتودو آتشفشانی چینه‌ای با ارتفاعی بیش از ۴۴۰۰ متر واقع در رشته‌کوه‌های آند در جنوب کلمبیا در آمریکای جنوبی است. مشخصات. سوتارا آتشفشان چینه‌ای آندزیتی-داسیتی کمتر شناخته‌شده‌ای واقع در جنوب کلمبیا است. این آتشفشان در جنوب غربی آتشفشان پوراسه و در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری از جنوب-جنوب غربی شهر پوپایان قرار دارد. وجود ۳ کاسه آتشفشانی (کالدرا) با قطرهای ۴٬۵ کیلومتر، ۲٬۵ کیلومتر و ۱ کیلومتر بر بلندای سوتارا سبب شده تا قلهٔ آتشفشان حالتی بی‌قاعده و نامنظم داشته باشد. فعالیت‌های آتشفشانی.
و نامنظم داشته باشد. فعالیت‌های آتشفشانی. تاریخچهٔ فوران شناخته‌شده‌ای برای سوتارا وجود ندارد با وجود این در سال‌های اخیر فعالیت‌های دودخانی در این آتشفشان دیده شده است. همچنین دستگاه‌های زلزله‌نگاری در اواخر ژوئن ۲۰۱۲ وقوع بیش از ۹۰۰ زمین‌لرزهٔ کوچک در زیر آتشفشان را به ثبت رساندند.
زیرپیراهن یا زیرپوش نوعی از انواع لباس زیر است که به نوعی نخستین لایه محافظتی از پوست در برابر محیط اطراف می‌باشد. کاربرد غالب این تن‌پوش توسط آقایان به عنوان ساده‌ترین بالاپوش شناخته می‌شود. تی‌شرت و زیرپیراهن رکابی دو نوع از زیرپیراهن‌های مرسوم هستند. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Undershirt&amp;oldid=502970935
پارک ملی طبیعی پوراسه پارکی ملی واقع در منطقه آند کلمبیا، در جنوب شرقی شهر پوپایان در رشته‌کوه کوردیرای مرکزی (رشته‌کوه‌های مرکزی) است. آتشفشان چینه‌ای فعال پوراسه مهمترین اثر طبیعی واقع در این پارک است که این آتشفشان، یکی از فعالترین آتشفشان‌های کلمبیا نیز به‌شمار می‌رود. همچنین ۴ رود مهم کشور شامل رود ماگدالنا، کاوکا، خاپورا و پاتیا از این منطقه سرچشمه می‌گیرند. مشخصات. پارک ملی طبیعی پوراسه به عنوان نخستین پارک ملی کاوکا در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد. این پارک در طی دههٔ ۱۹۹۰ مورد استفادهٔ نیروهای مسلح انقلابی
طی دههٔ ۱۹۹۰ مورد استفادهٔ نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا موسوم به چریک‌های فارک به عنوان پایگاه اصلی آنها قرار گرفته بود اما تا سال ۲۰۰۲ و پس از کمپین آلوارو اوریبه، رئیس‌جمهور کلمبیا، علیه این نیروها از حضور آنها پاکسازی شد. پوراسه با ارتفاع ۴۵۸۰ متری خود تنها آتشفشان فعال منطقه است و علاوه بر آن، دو آتشفشان مرتفعتر آزوکار (۵۰۰۰ متر) و کوکونوکو (۴۶۰۰ متر) و ۴ آتشفشان کوتاهتر نیز در این پارک واقعند. بالاترین درجه حرارت پارک در در روز بین ۱۴–۱۶ درجهٔ سانتی‌گراد است و در سردترین زمان در شب به زیر صفر می‌رسد.
است و در سردترین زمان در شب به زیر صفر می‌رسد. پوشش گیاهی و جانوری. بیش از ۲۰۰ نوع از ثعلبیان و گیاهان بومی در معرض خطری همچون کاج کلمبیا، بلوط آندی و نخل مومی در این پارک یافت می‌شوند. همچنین بیش از ۱۶۰ گونهٔ پرنده همچون مگس‌مرغ، اردک، جیجاق آبی و پرندگان شکاری در این پارک قابل مشاهده هستند. از جمله پستانداران پارک نیز می‌توان به خرس عینکی، تاپیر کوهی، شیر کوهی و پودو اشاره نمود. کندور آندی دیگر پرندهٔ این پارک است که با کمک باغ وحش سن دیگو در دههٔ ۱۹۹۰ در این منطقه رهاسازی شد. همچنین در جنگل‌های نواحی
در این منطقه رهاسازی شد. همچنین در جنگل‌های نواحی کم‌ارتفاع‌تر می‌توان میمون پشمالو، میمون جیغ‌زن، میمون شب شکم‌خاکستری و کاپوچین قهوه‌ای را مشاهده نمود.
مسجد شاکرین (که در زبان ترکی Şakirin Camii نام دارد) مسجدی است که در بخش آسیایی شهر استانبول قرار دارد. این مسجد در طول ۵ سال از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ احداث شده‌است و به عنوان یکی از مساجد مدرن ترکیه و جهان اسلام از آن نام برده می‌شود. این مسجد به دلیل آنکه یکی از معماران آن یک بانوی مسلمان است مشهور شده‌است اما معماری آن بر اساس پلان و نقشه خسرو تایلا صورت گرفته‌است و خانم زینب فادیللی اوغلو که یک مهندس معمار ترک است طراحی داخلی و تصحیح معماری آن را برعهده داشته‌است. سفارش ساخت مسجد توسط بازماندگان خانم سمیحه
سفارش ساخت مسجد توسط بازماندگان خانم سمیحه شاکرین از خیرین ترکیه داده شده‌است و با موافقت شهرداری استانبول روی زمینی به مساحت ۱۰٫۰۰۰ متر مربع و با زیربنای ۳۰۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. مسجد دارای دو مناره به ارتفاع ۳۵ متر است و چیزی که این مسجد را از سایر مساجد معاصر متمایز می‌کند طراحی داخلی غیرمعمول و مدرن آن است. سه سمت این مسجد شیشه ای می‌باشد منابع. http://www.sakirincamii.net/
ای می‌باشد منابع. http://www.sakirincamii.net/ https://web.archive.org/web/20110716214403/http://www.tgrthaber.com/news_view.aspx?guid=%7BF6A167F0-1840-435C-BB8A-9931F88ED4E2%7D http://v3.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&amp;ID=41407
سقف کاذب یک سقف ثانویه است که زیر سقف اصلی (سازه‌ای) نصب شده است. همچنین ممکن است به عنوان سقف افتاده، سقف T-bar، سقف مشبک، افت سقف، سقف کشویی، یا کاشی سقف، سقف رابیتز و یا سقف کنافی نیز شناخته شود و جزء اصلی ساخت و ساز و معماری مدرن در هر دو بخش مسکونی و تجاری است. ساختار. سقف کاذب به عنوان یک پوشش برای سقف اصلی در نظر گرفته می‌شود. این پوشش علاوه بر زیبایی سقف، به منظور مخفی نگه داشتن تأسیسات و سیم کشی‌ها به کار می‌رود. سقف کاذب نوعی سقف ثانویه برای ساختمان محسوب می‌شود که در پایین سقف اصلی نصب می‌شود.