payamvha/North_RAG huggingface dataset:
كالاي مورد احتياج او را نيز عرضه كند كه بروز اين وضعيت بسيار دشوار است . 2) تعدد مبادلات غير لازم موجب مي گرديد جهت رسيدن به كالاي مورد نظر اقدام به مبادلات متعدد نمايد . 3) حمل و نقل كالاها بدليل پيشرفته نبودن وسائط به دشواري صورت مي گرفت لذا مبادلات از حيث جغرافيايي در سطح محدودي باقي مي ماند . 4) غير قابل تقسيم بودن برخي كالاها : مثلاً اگر يك رأس گاو معادل صد كيلوگرم برنج ارزش داشته باشد ، حال اگر شخصي به 50 كيلوگرم برنج نياز داشته باشد نصف كردن گاو دشوار خواهد بود . 5) دشواري مبادله برخي خدمات نيز يكي
خواهد بود . 5) دشواري مبادله برخي خدمات نيز يكي ديگر از مشكلات بود بطوريكه مثلاً يك معلم بدشواري مي توانست خدمت خود را با كالاهاي مورد نياز خود مبادله نمايد . 6) فسادپذيري برخي كالاها ي مورد نياز ، مانند گندم ، برنج و احشام را به طولاني مدت نمي توان ذخيره كرد. 7) محدوديت در تقسيم كار و تخصيص كار . در اين زمان هر كس مجبور بود تمام كالاهاي مصرفي خود را توليد كند. در نتيجه هيچ كس نمي توانست در زمينه توليد كالاي خاصي متخصص شود و بتواند توليد خود را افزايش دهد. 8) محدوديت توليد و بازار. بازار به مكاني گفته مي
8) محدوديت توليد و بازار. بازار به مكاني گفته مي شد كه هركسي كه كالايي داشت به آنجا مراجعه مي كرد. كالاي خود را ارائه و سپس مايحتارج خود را دريافت مي كرد. 9) محدوديت در مبادله نسيه. در اين بازار مبادله نسيه ديگر موضوعيت نداشت. مشكلات مبادله مبادلات پاياپاي موجب گرديد بشر بفكر ايجاد وسيله اي براي تسهيل داد و ستد بيفتد. ابتدا كالاهايي بعنوان پول انتخاب شد و سپس از سكه طلا و نقره بعنوان پول استفاده شد. با پيشرفت علوم و فنون پول كاغذي جانشين سكه طلا و نقره شد. امروزه با گسترش علوم رايانه، پول بصورت الكترونيكي
امروزه با گسترش علوم رايانه، پول بصورت الكترونيكي جايگزين انواع مختلف پول شده است. پیشینه. برخلاف باور و اذهان عمومی، هیچ نوع مدرک مبنی بر وجود یک جامعه یا اقتصاد که به صورت انحصاری و عمده‌ای و ابتدایی متکی بر دادوستد پایاپای نمی‌باشد. در عوض، کشورهایی که اقتصاد غیرپولی دارند به صورت اساسی بر پایه اصول قرض و وام و هدایای اقتصادی عمل می‌کنند. زمانیکه معامله کالا به کالا در حقیقت اتفاق افتاد، زمانی بود که این مبادلات بین غریبه‌ها انجام می‌شد یا حتی بین دشمنان انجام می‌شد. در زمانی که معاملات کالا به کالا یک
انجام می‌شد. در زمانی که معاملات کالا به کالا یک نفره انجام می‌شد و حالت کاملاً غیررسمی داشت، معاملات سازمان یافته نیز شروع به رشد نمود و سومین بخش مبادلات کالا به کالا هدایت یافت. فرد مبادله‌کننده کالا به عنوان یک دلال عمل می‌کند و به بانکی که در آن اعضا دارای یک حساب می‌باشد یک وام ارائه می‌کند در زمانیکه خریدها انجام می‌شود و زمانیکه فروش انجام می‌شود اعتبار تهیه می‌کنند، در مقایسه با مبادلات یک نفره ملاحظات بسته به مبادلات غیرمساوی کاهش می‌یابد. این نوع مبادلات در برزیل رواج داشته‌است البته در آن زمان
مبادلات در برزیل رواج داشته‌است البته در آن زمان هندوها هیچ اطلاعی از این مبادلات نداشتند. دادوستد پایاپای برای کشورها و شرکتهایی که سودی در مبادلات نقدی نمی‌بینند بسیار مفید و سودآور می‌باشد. این نوع مبادلات برای کسانی که دارای سیستم رایج پولی نمی‌باشند نیز مفید می‌باشد. این نوع مبادلات به عنوان مثال در تایلند انجام شد فردی به نام kut chum یک سری اوراقی چاپ نمود به عنوان سیستم مبادله مورد استفاده قرار گرفت. براساس قوانین جامعه کوپنهای کالا به کالا به نام Boon (بون) تغییر یافت. این کوپنها یک ارزش ثابت برای
(بون) تغییر یافت. این کوپنها یک ارزش ثابت برای تایلندی‌ها داشت که به وسیله آن کالاها و سرویسها را در کشور خود معاوضه می‌کردند. دادوستدهای بازرگانی. مبادله‌کننده‌های تجاری یک ارگان اقتصادی می‌باشند که برای مشتری‌ها و اعضای خودشان یک سری سیستم‌های نگهدارنده و برنامه‌های تجاری دارا می‌باشند. اعضای این شرکت‌ها در درون خود سیستم یک سری فراورده‌ها را خریداری و فروش می‌کنند. و از یک سیستم پولی داخلی به عنوان دادوستد پایاپای یا دلارهای معامله استفاده می‌کنند. پایاپای‌گرهای جدید به صورت چشمگیری رشد یافته‌اند و به
جدید به صورت چشمگیری رشد یافته‌اند و به صورت یک روش مؤثر برای افزایش خرید و حفظ نقدینگی مورد استفاده قرار می‌گیرند و از ظرفیتهای تولید برای تجارت در سراسر دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرند. معامله کننده‌ها در یک دادوستد پایاپای یک سری اعتبارات تجاری (به جای پول) به دست می‌آورند که به حسابشان واریز می‌شود. آنها می‌توانند با استفاده از این اعتبارات یک سری کالا و خدمات از اعضا دیگر این سیستم خریداری کنند. به دلیل وجود ثبت مبادلات و مهارت‌های دلالی و بیان‌ها و اعلانات ماهانه این مبادلات بسیار مهم می‌باشد.
و اعلانات ماهانه این مبادلات بسیار مهم می‌باشد. دادوستدهای بازرگانی با تهیه شارژ گروه چه برای خرید چه برای فروش یا هر دو و برای اعضا پول تهیه می‌کنند. نرخ مبادلات معمولاً بین ۱۵% تا ۸% کنترل می‌شود. بیش از ۴۵۰ هزار مبادله در آمریکا در سال ۲۰۱۰ در فعالیت‌های دادوستد پایاپای شرکت داشته‌اند. حدود ۴۰۰ شرکت پایاپای و اقتصادی در سراسر دنیا ارائه‌کننده خدمات می‌باشند. فرصت‌های زیادی برای ایجاد شرکت‌های پایاپای در آمریکا و کانادا وجود دارد. یکسری شرکت‌های تجاری I RTA در آمریکا ارائه‌کننده آموزش و ارتقاء
تجاری I RTA در آمریکا ارائه‌کننده آموزش و ارتقاء استانداردهای محلی در بین اعضا می‌باشند. هر کدام دارای وجه رایج خود می‌باشند به عنوان UC شناخته می‌شود. نخستین نظام دادوستد در سوئیس ایجاد شد و به عنوان بانک WIR نامیده شد. این سیستم در سال ۱۹۳۴ در نتیجه فقدان و کمبود پول و بعد از سقوط بازار در سال ۱۹۲۹ ایجاد شد. توجه WIR مخفف یک کلمه در سوئیس و آلمان می‌باشد. شرکت پایاپای. این نوع شرکت بر روی مبادلات وسیع‌تر و عظیم تر تمرکز پیدا کرده‌است. که کاملاً از دادوستدهای پایاپای که شامل خرده‌فروشی سنتی و قدیمی بود
پایاپای که شامل خرده‌فروشی سنتی و قدیمی بود متفاوت می‌باشد شرکت پایاپای از رسانه‌ها و تبلیغات به عنوان یک اهرم برای مبادلات خود استفاده می‌کند. آن‌ها از یک اعتبار تجاری به عنوان نقدیندگی استفاده می‌کنند. این نوع اعتبار باید شناخته شده و تضمین شده باشد و همچنین باید دارای یک ارزش در مقدار نیز باشد که قابل خرید برای مشتری باشد. بازارهای پایاپای. در اسپانیا این نوع بازارهای کالا به کالا وجود دارد مردم اجناسی را که مورد نیازشان نیست برای معاوضه و مبادله به بازار می‌آورند. این نوع بازارها بدون پول عمل می‌کنند.
می‌آورند. این نوع بازارها بدون پول عمل می‌کنند. معاوضه در بین سه بخش برای افراد رضایت بخش نیز می‌باشد. حجم مبادلات انجام شده در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۱۰ میلیون دلار بوده‌است. طبق آمار بین‌المللی IRTA. اشارات و معانی محیطی: این نوع کالا به کالا کردن تکمیل‌کننده حرکت محیطی می‌باشد که یک کشش در آخر قرن ۲۰ و اوایل قرن ۲۱ را در بر می‌گرفت. (هزینه) برآمد منابع شامل شده در تولید و پخش فراورده‌های جدید به صورت همراه وار به وسیلهٔ محصولات موجود تجاری کاهش می‌یابد. یک بازار جهانی برای کاهش تلفات و اعمال به عنوان
یک بازار جهانی برای کاهش تلفات و اعمال به عنوان خنثی‌کننده اقتصاد قابل عرضه وجود دارد. تأثیر بر مالیات. در آمریکا فردی به نام «کارل» از مبادلات کالا به کالا برای IRS و برای گرفتن حقوق ماهانه و به عنوان یک نوع مقاومت مالیاتی استفاده کرد. او در روزنامه نیویورک تایمز این روش را توضیح داد. مبادلات کالا به کالا به عنوان یک درآمد مالیات به وسیله IRS شناخته شد. در کشورهای دیگر این نوع محاسبات برای مبادلات کالا به کالا، مالیات زا نبود، بلکه این روند برای محاسبات نقدی محاسبه می‌شد. محدودیت‌ها. برای اینکه یک اتفاق
محاسبه می‌شد. محدودیت‌ها. برای اینکه یک اتفاق دو جانبه برای تقاضاها انجام شود یعنی برای ایجاد یک مبادله، هر دو طرف باید آنچه طرف مقابل می‌خواهد را داشته باشد. عدم وجود یک معیار برای محاسبه ارزش: در سیستم نقدی پول به عنوان یک معیار وجود دارد ولی در سیستم غیرنقدی وجود ندارد. عدم تفکیک پذیری بعضی از کالاها: اگر فرد به اندازه یک قسمت از کالا نیاز داشته باشد ولی کاملاً تفکیک‌پذیر نباشد معامله صورت نمی‌گیرد. عدم وجود استانداردها برای باز پرداختها: شکل دیگر عدم وجود یک معیار مرسوم و معمول برای مبادلات می‌باشد.
وجود یک معیار مرسوم و معمول برای مبادلات می‌باشد. مشکلات در ذخیره و انبارسازی منابع و ثروتها: اگر یک کشور تنها متکی بر یک سری منابع فنا شدنی باشد این نوع اتکا یک مشکل دیگر ایجاد می‌کند.
امیر آجرلو ریاضی‌دان اهل ایران است. او در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ موفق به کسب مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی شده‌است. وی در سال اول حضور خود در این مسابقات ۳۴ و در سال دوم ۳۳ امتیاز از ۴۲ امتیاز ممکن را کسب کرد. وی پس از این موفقیت ها به ایلات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا نیز به موفقیت های چشمگیری دست یافت. همچنین معلم این ریاضی دان بزرگ آقای پیمان قاعمی است آجرلو هم‌چنین نویسندهٔ کتاب‌های ریاضی و المپیاد است.
قطاع دایره یا قطاع بخشی از یک قرص یا دایره‌است که به دو شعاع و یک کمان محدود شده‌است. θ زاویهٔ مرکزی روبروی کمان، formula_1 شعاع دایره و formula_2 طول کمان است. یک قطاع با زاویهٔ ۱۸۰ درجه را نیم‌دایره و با زاویهٔ ۹۰ درجه را ربع دایره می‌نامند. اگر دو انتهای کمان را به هر نقطه‌ای غیر از مرکز دایره وصل کنیم، بخش پدید آمده قطاع نخواهد بود؛ و زاویهٔ ساخته شده در آن هم زاویهٔ مرکزی نخواهد بود. مساحت. مساحت سراسر دایره برابر formula_3 است پس مساحت یک قطاع برابر است با حاصل ضرب نسبت زاویه‌ای که دربر دارد به زاویهٔ
با حاصل ضرب نسبت زاویه‌ای که دربر دارد به زاویهٔ کل دایره (۳۶۰ درجه) در مساحت کل دایره. اگر زاویهٔ θ به رادیان باشد، مساحت قطاع خواهد بود: و اگر θ به درجه باشد: روش دیگر آن است که مساحت این قطاع را از راه انتگرال زیر بدست آوریم: پیرامون. پیرامون یک قطاع برابر است با مجموع طول کمان آن و دو شعاع دایره: که در اینجا θ به رادیان است.
پادشاهی گوریو (؛ )، یک دودمان کره‌ای بود که در سال ۹۱۸، در دوره سه پادشاهی پایانی کره، تأسیس شد که تا سال ۱۳۹۲ شبه‌جزیره کره را متحد کرد و بر آن حکومت کرد. نام «کره» برگرفته از نام «گوریو» است که به عنوان رومی نیز به عنوان Koryŏ شناخته می‌شود، که اولین بار در اوایل قرن پنجم توسط گوگوریو استفاده شد. به گفته مورخان کره‌ای، در دوره گوریو بود که هویت‌های فردی گوگوریو، بکجه و شیلا با موفقیت در یک موجودیت واحد ادغام شدند که اساس هویت کره‌ای امروزی شد. گوریو به چیزی دست یافت که مورخان کره ای آن را «اتحاد ملی
چیزی دست یافت که مورخان کره ای آن را «اتحاد ملی واقعی» می‌نامند، زیرا نه تنها سه پادشاهی پایانی را متحد کرد، بلکه بسیاری از طبقه حاکمه پادشاهی شمالی بالهه را نیز دربر گرفت، که منشأ آنها در گوگوریو از سه پادشاهی کره بود. گوریو خود را جانشین گوگوریو اعلام کرد. گوریو سرانجام در سال ۱۳۹۲. م توسط فرمانده خودش یی سونگ یی که برای محافظت از کشور رفته بود، سقوط کرد و سلسله چوسان تأسیس شد. بعد از تأسیس کشور چوسان نام ملی همان گوریو باقی مانده بود اما بعد از ۷ ماه با پیشنهاد وزرا و درباریان نام کشور به چوسان تغییر
پیشنهاد وزرا و درباریان نام کشور به چوسان تغییر کرد. نام. تجو وانگ گان، پادشاه گونگ یه از ته بونگ را بیرون راند و کشوری جدید تأسیس کرد و آن را «گوریو» نامید. گوریو یک عنوان ملی بود که با هدف جانشینی گوگوریو که توسط پادشاه دونگ میونگ سونگ تأسیس شده بود، انتخاب شد. در مورد گوگوریو، عنوان ملی رسمی پس از پادشاه جانگسو، گوریو بود. نام کشوری که در ابتدا توسط گونگ یه تأسیس شد، گوگوریو جدید بود، اما تنها پس از سه سال رها شد و به ماجین و سپس ته بونگ تغییر یافت و کشور ته بونگ را به‌طور کامل تأسیس کرد. وانگ گان گونگ
ته بونگ را به‌طور کامل تأسیس کرد. وانگ گان گونگ یه را از طریق یک انقلاب بیرون راند، ته بونگ را نابود کرد، به سلطنت رسید، کشوری جدید تأسیس کرد و آن را گوریو نامید. نام گوریو (عربی: غوریو، فارسی: گوریو) توسط بازرگانان عرب و فارسی به جهان غرب معرفی شد. این نام از واژگان لاتین رونویسی شده است و کلماتی که با «C» شروع می‌شوند عمدتاً از زبان‌های رومی و کلماتی که با «K» شروع می‌شوند عمدتاً از زبان‌های ژرمنی و اسلاوی برگرفته شده‌اند. عقیده‌ای وجود دارد که تلفظ خالص کره‌ای گوریو (高麗) گوریو نیست بلکه «گوری» است. این
کره‌ای گوریو (高麗) گوریو نیست بلکه «گوری» است. این به دلیل قاعده آوایی است که «麗» هنگام اشاره به نام کشور به صورت «ری» تلفظ می‌شود. با این حال، طبق ادبیات هانگول که پس از ایجاد هونمین‌جئونگوم در سلسله چوسون پدید آمد، به صورت «گوریو» ظاهر می‌شود و در «داِدونگ‌جی‌جی» ثبت شده است که «(برخلاف کتاب‌های چینی یا آواشناسی) مردم کره آن را «ریو» می‌نامند.» علاوه بر این، یک استثنا وجود دارد که «麗» هنگام اشاره به نام کشور به صورت «ریو» خوانده می‌شود، بنابراین این استدلال پذیرفته نیست. علاوه بر عنوان ملی، «گوریو» در
پذیرفته نیست. علاوه بر عنوان ملی، «گوریو» در بسیاری از زمینه‌ها مانند مردم کوریو، دانشگاه کره، مدرسه الهیات کره، خطوط هوایی کره و جینسنگ کره استفاده می‌شود. حرف اختصاری چینی برای عنوان ملی، دونگ‌گوک (東國) است. علم. علم و فناوری گوریو ضمن ارضای خواسته‌های فرهنگی اشراف در فرهنگ اشرافی، با به ارث بردن علم و فناوری شیلای متحد و علم و فناوری چینی سلسله‌های سونگ و یوان، توسعه یافت. چاپ و سلادون گوریو، که نمایانگر توسعه فناوری گوریو هستند، محصول چنین فرهنگ اشرافی بودند. در نجوم، رصد آسمانی به‌طور ویژه توسعه یافت و
در نجوم، رصد آسمانی به‌طور ویژه توسعه یافت و سوابق رصدی منحصر به فرد و دقیق شناخته می‌شوند. علاوه بر این، در پایان گوریو، می‌دانستند که چگونه باروت تولید کنند و فناوری کشتی‌سازی آن، به ویژه کشتی‌های جنگی، به برتری رسید. دانش جغرافیایی گوریو از چین محوری سنتی فاصله گرفت و بر اساس جهان‌بینی بودایی خاورمیانه بنا شد که شامل به اصطلاح پنج پادشاهی آسمانی هند و آسیای مرکزی می‌شد و همچنین از دانش جغرافیایی عربستان و خاورمیانه برخوردار بود. پزشکی در گوریو در حوزه پزشکی سیستم آزمون خدمات کشوری که از سال ۹۵۸ آغاز شد،
سیستم آزمون خدمات کشوری که از سال ۹۵۸ آغاز شد، گنجانده شد و کتاب‌های پزشکی مانند (هیانگ‌یاک‌گوگ‌بانگ) نوشته مردم گوریو به همراه کتاب‌های پزشکی چینی منتشر شدند. با این حال، جنبه آکادمیک علم گوریو به اندازه حوزه فنی منحصر به فرد نبود. اگرچه مردم گوریو پیشرفت‌های نظری جدیدی نداشتند، اما به‌طور پیوسته در زمینه‌های تجربی و عملی دستاوردهایی را کسب کردند. فرهنگ. فرهنگ گوریو در اواخر دوره شیلا آغاز شد و متشکل از فرهنگ اشرافی بود که در اوایل دوره گوریو شکوفا شد، فرهنگ شاعرانه محققانی که در دوران رژیم نظامی در انزوا
شاعرانه محققانی که در دوران رژیم نظامی در انزوا زندگی می‌کردند، و فرهنگ نئوکنفوسیوسی متاخر و فرهنگ تحت تأثیر سلسله یوان. در همین حال، گوریو به‌طور کلی ویژگی‌های یک فرهنگ اشرافی را داشت. برخلاف شیلای متحد که تحت تأثیر آداب و رسوم مختلف بود، و چوسون که تحت نظم سختگیرانه کنفوسیوسی بود، فضای اجتماعی احترام به زنان به‌طور برجسته‌تری در سلسله گوریو ایجاد شد. در تاریخ یوان چین سابقه‌ای وجود دارد که قوبلای خان، بنیانگذار سلسله یوان، برای توانایی‌های مردم گوریو ارزش زیادی قائل بود و می‌گفت: «اگرچه گوریو کشور کوچکی
زیادی قائل بود و می‌گفت: «اگرچه گوریو کشور کوچکی است، اما تکنسین‌های آن از تکنسین‌های مردم کره برتر هستند و دانشمندان کنفوسیوسی آن همگی در آثار کلاسیک تبحر دارند و کنفوسیوس و منسیوس را مطالعه می‌کنند. کنفوسیوسیسم که در دوره سیلا معرفی شده بود، به عنوان یک ایدئولوژی سیاسی پذیرفته و به کار گرفته شد و آگاهی از کنفوسیوسیسم را گسترش داد و بعدها نئوکنفوسیوسیسم نیز معرفی شد. بودیسم بیش از دوره سیلا گسترش یافت و بر همه جنبه‌های زندگی تأثیر گذاشت. در این بحبوحه، تفکر بودایی تعمیق یافت و جنبش ادغام بودیسم گیو و سئون
بودایی تعمیق یافت و جنبش ادغام بودیسم گیو و سئون به‌طور پیوسته ترویج شد. هنر قرون وسطی ویژگی‌های ظریف و پالایش‌یافته‌ای را به نمایش می‌گذارد که بر اشرافیت متمرکز است. در معماری و مجسمه‌سازی، سبک‌های قرون وسطایی با فاصله گرفتن از طبیعت باستانی ایجاد شدند و سلادون و چاپ دارای استانداردهای جهانی هستند. سبک پالایش‌یافته قرون وسطی را می‌توان در نقاشی‌ها و ادبیات نیز یافت. در اوایل دوره گوریو، ادبیات چینی همراه با سیستم آزمون خدمات کشوری به شدت توسعه یافت و از زمان سلطنت پادشاه سونگ جونگ به بعد، با محبوبیت سیاست
سلطنت پادشاه سونگ جونگ به بعد، با محبوبیت سیاست ادبی، به یک هنر آزاد ضروری تبدیل شد. در نتیجه، شاعران بسیار خوبی ظهور کردند. مردم گوریو از ساختن آثار هنری مختلف برای ارضای سبک زندگی مجلل خود لذت می‌بردند و از این رو در زمینه هنر پیشرفت زیادی کردند. برجسته‌ترین زمینه در میان آنها صنایع دستی بود. صنایع دستی عمدتاً پیرامون ابزارهایی برای زندگی روزمره و ابزارهایی که در آیین‌های بودایی استفاده می‌شدند، توسعه یافتند و به ویژه در صنایع سرامیکی بسیار عالی بودند. گوریو بودیسم را دین رسمی خود قرار داد، اما ادیان
گوریو بودیسم را دین رسمی خود قرار داد، اما ادیان دیگر را ممنوع نکرد و به مردم اجازه داد آزادانه آنها را انجام دهند و بدین ترتیب آزادی مذهب را به رسمیت شناخت. فرهنگ اواخر دوره گوریو با رونق فرقه جوگیه و معرفی کنفوسیوسیسم مشخص می‌شود. در بودیسم، فرقه جوگیه از طریق فعالیت‌های باک‌کون (白雲)، تائگو (太古)، نائونگ (懶翁) و موهاک (無學) تأثیر زیادی بر سبک مذهبی گذاشت، اما با توسعه کنفوسیوسیسم نوظهور، رهبری آن در دنیای معنوی بودیسم از دست رفت. پس از پادشاه چونگ نیول، آیین کنفوسیوس از چین ترویج و معرفی شد. آیین کنفوسیوس
کنفوسیوس از چین ترویج و معرفی شد. آیین کنفوسیوس به تدریج توسعه یافت و فضایی از طرد بودیسم ایجاد کرد. علاوه بر این، تاریخ توسعه یافت و کتاب‌های تاریخی بسیاری گردآوری شد و اشکال جدیدی از شعر مانند گیونگی- چگا (景幾體歌) و جانگ-گا (長歌) پدیدار شدند. آثار هنری بسیاری نیز به جا ماند. بسیاری از ساختمان‌ها، از جمله موریانگ سوجئون (無量壽殿) معبد بوسئوکسا در یئونگجو، قدیمی‌ترین ساختمان چوبی موجود در کره، ظاهر آن زمان را نشان می‌دهند و پاگوداهای سنگی و بتکده‌های سنگی نیز از هنر آن زمان حکایت دارند. نقاشی نیز به تدریج توسعه
هنر آن زمان حکایت دارند. نقاشی نیز به تدریج توسعه یافت و روندهای ظریف سونگ سول-چه (宋雪體) در خوشنویسی ظاهر شد. با این حال، قابل توجه‌ترین آثار فرهنگی اواخر سلسله گوریو شامل توسعه فناوری چاپ، معرفی پنبه و تولید باروت است. طبق یک مطالعه، تقریباً ۱۷۰/۰۰۰ نفر از قومیت‌های خارجی از زمان تأسیس گوریو تا اوایل قرن دوازدهم، زمانی که سلسله‌های لیائو و جین در حال گذار بودند، به گوریو مهاجرت کردند. این تعداد ۸٫۵٪ از جمعیت تخمینی در آن زمان است که بسیار بیشتر از نرخ فعلی ۳٫۹٪ از خارجی‌های ساکن در کشور است. برخلاف امروز،
۳٫۹٪ از خارجی‌های ساکن در کشور است. برخلاف امروز، که تابعیت از طریق افراد و تابعیت از طریق ازدواج‌های بین‌المللی رایج است، بسیاری از افراد دارای تابعیت در طول سلسله گوریو در واحدهای خانوادگی یا گروهی مهاجرت کردند. لباس‌های وزیران و پادشاهان گوریو عمدتاً شبیه به لباس شیلا بود اما در دوران پادشاه گوانگ‌جونگ نوع لباس‌ها تغییر کرد. مردم عادی معمولاً لباس سفید می‌پوشیدند، در حالی که زنان گاهی لباس قرمز یا زرد می‌پوشیدند. زنان جوان روبان قرمز و مردان مجرد روبان سیاه می‌بستند. اشراف کفش چرمی می‌پوشیدند، در حالی
سیاه می‌بستند. اشراف کفش چرمی می‌پوشیدند، در حالی که مردم عادی کفش حصیری می‌پوشیدند. همسران اشراف روبند می‌پوشیدند. مجرمان اجازه نداشتند کلاه یا هود بپوشند. خانواده سلطنتی و اشراف از ظروف طلا و نقره و ظروف چینی مرغوب استفاده می‌کردند، در حالی که مردم عادی از ظروف چینی خام، سفال، ظروف مسی و ظروف برنجی استفاده می‌کردند. از آنجایی که بودیسم در دوره سیلا رایج‌تر از دوره قبل بود، رسم سوزاندن جسد پس از فوت فرد رواج پیدا می‌کرد و معمولاً برای والدین ۱۰۰ روز سوگواری می‌شد. رسم عزاداری سه ساله از دانشمندان
سوگواری می‌شد. رسم عزاداری سه ساله از دانشمندان کنفوسیوسی مانند جونگ مونگ جو در دوره بعدی سرچشمه گرفته است. شمن‌ها عموماً محبوب بودند، و زیارتگاه‌ها و سئونانگ‌دانگ‌هایی وجود داشت که به خدایان کوهستان و همچنین بسیاری از ارواح دیگر اختصاص داده شده بود. تعطیلات رایج شامل سئولال (Seollal)، جئونگ وولبورئوم (اولین ماه کامل سال قمری)، هانسیک (غذای کره‌ای)، سانگسا (Sangsa) (سومین روز از سومین ماه قمری)، دانو (Dano) (غذای کره‌ای)، چوسوک (Chuseok) (روز شکرگزاری کره‌ای)، جونگ یانگ جئول (Jungyangjeol) (نهمین روز از
جونگ یانگ جئول (Jungyangjeol) (نهمین روز از نهمین ماه قمری)، دونگ جی (Dongji) (انقلاب زمستانی) و پالگوان هو (Palgwanhoe) (جشنواره هشت پاس) است. علاوه بر این، اینیل (Inil) (هفتمین روز از اولین ماه قمری)، ایپچون (Ipchun) (آغاز بهار)، یئون دونگ (Yeondeung) (جشن فانوس در فوریه)، سامجینال (Samjinnal) (سومین روز از سومین ماه قمری)، ساول چوبال (Sawoolchobal) (پنجمین روز از چهارمین ماه قمری)، یودو (Yudu) (پانزدهمین روز از ششمین ماه قمری)، اولامبانا (Ullambana) (پانزدهمین روز از هفتمین ماه قمری) و جسئوک (Jeseok)
روز از هفتمین ماه قمری) و جسئوک (Jeseok) (وعده غذایی عصرانه پنجمین ماه قمری) نیز وجود دارند. در روز سئول، آنها آیین‌های اجدادی خود را برگزار می‌کردند و اداره دولت نیز قبل و بعد از آن هفت روز تعطیلات می‌داد. در پانزدهمین روز از اولین ماه قمری، آنها از روی پل عبور می‌کردند، در ایپچون (اولین روز بهار)، طومار می‌نوشتند و نصب می‌کردند، در هانسیک (اولین روز بهار)، به زیارت قبور می‌رفتند و تاب بازی می‌کردند، در سامجینال (سومین روز بهار)، بازی‌های میدانی انجام می‌دادند و کیک برنجی ماگورت می‌خوردند، در ساولچو
می‌دادند و کیک برنجی ماگورت می‌خوردند، در ساولچو (پنجمین روز از چهارمین ماه قمری)، هر خانه فانوس روشن می‌کرد، در دانو (پنجمین روز از پنجمین ماه قمری)، گونگچیگی بازی می‌کردند، سوکجون (یک بازی سنتی کره‌ای)، تاب بازی می‌کردند و از قبور بازدید می‌کردند، در یودو (پنجمین روز بهار)، موهای خود را می‌شستند تا ارواح شیطانی را بشویند، در اولامبانا (پنجمین روز بهار)، به معابد می‌رفتند تا نذورات بدهند، در چوسوک (سومین روز بهار) و جونگ‌یانگ (هفتمین روز بهار)، به زیارت قبور می‌رفتند و بازی می‌کردند، و در دونگ‌جی (هفتمین
می‌رفتند و بازی می‌کردند، و در دونگ‌جی (هفتمین روز بهار)، فرنی لوبیا قرمز می‌خوردند. در میان این تعطیلات، وون جونگ (元正) به نام‌های سئولال (اولین روز بهار)، دونگجی (هفتمین روز بهار)، پالگوان (هشتمین روز بهار) و سونگ سانگ جئول (تولد پادشاه) بودند. دین. بودیسم. بودیسم دین رسمی گوریو بود، اما گوریو ادیانی غیر از بودیسم، مانند تائوئیسم، کنفوسیوسیسم و شمنیسم را ممنوع نکرد و آزادی مذهب را به رسمیت شناخت. از زمان سلطنت پادشاه تجو، بودیسم به عنوان دین رسمی کشور مورد پرستش قرار می‌گرفت و معابد زیادی در سراسر کشور،
پرستش قرار می‌گرفت و معابد زیادی در سراسر کشور، از جمله پایتخت، گائسونگ، وجود داشت. نه تنها رعایا، بلکه بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی نیز به راهب تبدیل شدند. در گوریو، از آنجایی که بودیسم بسیار مورد احترام بود، جایگاه اجتماعی راهبان نیز ارتقا یافت و آنها مزارع وسیع معابد را اشغال کردند و از حقوق دنیوی بزرگی برخوردار شدند. در هر دو فرقه سئون و گیو، یک سیستم راهبانی منظم وجود داشت و معلم پادشاه، معلم سلطنتی، و معلم ایالتی، معلم ملی، بسیار مورد احترام بودند. بر این اساس، بسیاری از متفکران یا راهبان بزرگ ظهور
این اساس، بسیاری از متفکران یا راهبان بزرگ ظهور کردند و چهره‌های شاخص آن شامل ته گاک گوکسا اویچون ، بوجو گوکسا جینول و تائگو بو بودند. بودیسم در گوریو کارکردهای اجتماعی مثبت زیادی داشت، از جمله چاپ تریپیتاکا کوریانا، اما کارکردهای منفی نیز داشت. خرج کردن مکرر پول برای ساخت معابد و برگزاری رویدادهای بودایی یکی از دلایل زوال گوریو بود. تائوئیسم. در طول سلسله گوریو، آداب و رسوم سلسله سونگ (۹۶۰–۱۲۷۹)، که به تائوئیسم بها می‌دادند، به تدریج رواج یافت و در طول سلطنت پادشاه یجونگ (سلطنت: ۱۱۰۵–۱۱۲۲)، امپراتور
سلطنت پادشاه یجونگ (سلطنت: ۱۱۰۵–۱۱۲۲)، امپراتور هوئی‌زونگ از سونگ (سلطنت: ۱۱۰۰–۱۱۲۵) دو کاهن تائوئیست را برای گسترش آموزه‌های تائوئیست فرستاد. در پاسخ، گوریو یک معبد تائوئیست به نام بوک‌وان-گوان (福源觀) در شمال گه‌سونگ (開城) ساخت، مجسمه سامچونگ‌سانگ (三淸像) را در آن جای داد و کاهنان تائوئیست را منصوب کرد. با این حال، تائوئیسم محدود به آیین‌های تائوئیست متمرکز بر دولت باقی ماند و به عنوان یک دین در بین عموم مردم توسعه نیافت و اعتقاد به سونگ‌سین (星辰)، استفاده از طلسم‌ها (符籍) و رعایت گیونگ‌سین (庚申) محبوب شد. آیین
(符籍) و رعایت گیونگ‌سین (庚申) محبوب شد. آیین قربانی و دعایی که در تائوئیسم انجام می‌شود، جِچو (齋醮) نام دارد و در گوریو، روستایی به نام جئونگسا-سائک (淨事色) وجود داشت که جِچو در آن اجرا می‌شد. آیین کنفوسیوس. همان‌طور که در بخش آخر ته‌جوسیفونیو دیده می‌شود، کنفوسیوسیسم در گوریو عمدتاً یک ایدئولوژی حاکم بود. او کتب کلاسیک و تاریخ را به‌طور گسترده مطالعه می‌کرد و برای پادشاهان آینده وصیت‌نامه‌ای مبنی بر اجرای سیاست‌های خوب به جا گذاشت. تأسیس مدرسه‌ای در سوگ‌یونگ (西京) را نیز می‌توان تلاشی برای آموزش افراد با
(西京) را نیز می‌توان تلاشی برای آموزش افراد با استعداد با کنفوسیوسیسم به عنوان یک ایدئولوژی دانست. در طول سلطنت ششمین پادشاه، سونگ‌جونگ، آکادمی ملی علوم تأسیس شد و یک دکتر ادبیات کلاسیک منصوب شد و طبق توصیه چوی سونگ رو، اداره امور دولتی اصلاح شد. در طول سلطنت چهارمین پادشاه، گوانگ‌جونگ، آزمون خدمات کشوری اجرا شد که منجر به رسم احترام به نویسندگی شد. با این حال، از آنجایی که تأکید بر نوشتن شعر و نثر (詞章詩賦) بیشتر بر نوشتن مقاله بود تا حفظ کردن بخش‌هایی از متون کلاسیک (明經)، مطالعه متون کلاسیک ضعیف بود. بعدها،
کلاسیک (明經)، مطالعه متون کلاسیک ضعیف بود. بعدها، در طول سلطنت یازدهمین پادشاه، مونجونگ، مدارس خصوصی، از جمله گوجائه (九齋) چوی چونگ، رونق گرفتند و به اصطلاح دوازده شاگرد (十二徒) پدید آمدند و یک سبک دانشگاهی با محوریت مطالعه متون کلاسیک و تاریخ پدیدار شد. با این حال، کنفوسیوسیسم حدود ۲۰۰ سال پس از چوی چونگ در رکود بود و اکثر مردم فقط بر مطالعات ادبی متمرکز بر شعر و نثر تمرکز داشتند. در آن زمان، حتی کنفوسیوسی‌ها صرفاً کنفوسیوسیسم را مطالعه نمی‌کردند، بلکه ترکیبی از کنفوسیوس، بودیسم و تائوئیسم را مطالعه می‌کردند،
کنفوسیوس، بودیسم و تائوئیسم را مطالعه می‌کردند، مشابه روندی که در دوران سلسله تانگ در چین وجود داشت؛ بنابراین، در پایان سلسله گوریو، اصلاحات جدیدی برای غلبه بر هرج و مرج و رکود فرهنگی که از زمان تأسیس کشور تجربه شده بود، فراخوانده شد و جنبش نوآوری کنفوسیوسی در پاسخ به آن ظهور کرد. در سال ۱۲۸۹ (پانزدهمین سال سلطنت پادشاه چونگ نیول)، آن هیانگ (安珦) به دنبال پادشاه چونگ نیول به دادو رفت و «آثار کامل ژو شی (朱子全書)» را به دست آورد. پس از بازگشت، او به دولت پیشنهادهایی برای تأسیس یک مدرسه ملی و تعمیر معبد
پیشنهادهایی برای تأسیس یک مدرسه ملی و تعمیر معبد کنفوسیوسی داد و سهم بزرگی در احیای کنفوسیوسیسم داشت. نئوکنفوسیوسیسم یک سیستم نظری جدید کنفوسیوسی بود که در چین سازماندهی و تجدید سازمان شد تا با دوره‌های تائوئیسم و بودیسم سلسله‌های هان و تانگ مقابله کند. نئوکنفوسیوسیسم که در آن زمان جدید و منطقی بود و روحیه استقلال‌طلبی قوی داشت، فضای جدیدی ایجاد کرد. نوسازی معبد کنفوسیوسی توسط آن هیانگ (安珦) و معرفی کتاب ژو شی برای اولین بار، و توسعه آموزش در سلسله جین متأخر منجر به پرورش دانشمندان کنفوسیوسی مانند باک ای -
منجر به پرورش دانشمندان کنفوسیوسی مانند باک ای - جونگ، وو تاک و کوون بو شد که حول محور سونگ کیون کوان متمرکز بودند. بک ای-جونگ این آموزه‌های جونگ-جو را مطالعه کرد، وو تاک کتاب تغییرات (易傳) نوشته چنگ ژو (程朱) را که در این زمان معرفی شده بود، مطالعه کرد و اولین کسی بود که در گوریو مطالعه کتاب تغییرات (易理) را گسترش داد، و کوون بو انتشار آثار کامل ژو شی را پیشنهاد داد که همگی آنها سهم بسزایی در ترویج آموزه‌های جونگ-جو داشتند. بورسیه تحصیلی آن هیانگ، محققانی مانند لی جه-هیون، یی سک، جونگ مونگ - جو، جونگ دو-جون و