payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انجمن پلیمر ایران یک مؤسسه علمی پژوهشی ایرانی است که در زمینه علوم و صنایع پلیمر فعالیت دارد. این انجمن در بیست و ششم فروردین سال ۱۳۷۷ تأسیس شد. اهداف. این انجمن، مؤسسه‌ای غیر انتفاعی و غیر سیاسی است و تمام در آمدهای ناشی از ارائه خدمات آموزشی، پژوهشی و مشاوره‌ای یا سایر موارد صرف تحقیق اهداف انجمن می‌گردد:
سون آندرس هدین (۱۹ فوریهٔ ۱۸۶۵ – ۲۶ نوامبر ۱۹۵۲) جغرافی‌دان، مکان‌نگار، عکاس، کاوشگر و سفرنامه نویس سوئدی بود. زندگی. سون هدین در ۱۹ فوریه سال ۱۸۶۵ در استکهلم به دنیا آمد. او از کودکی به جغرافیا علاقه نشان داد و ماجراهای کاشفان اواخر قرن ۱۹ را که به دنبال کشف نقاط ناشناخته بودند به دقت دنبال می‌کرد. در پانزده سالگی زمانی که به همراه خانواده و دیگر هموطنانش، بازگشت موفقیت‌آمیز نوردنسکیولد را پس از عبور از سرزمینهای شمالی جشن گرفته بودند، تصمیم گرفت به کشف سرزمینهای ناشناخته برود و در همین سن بود که مطالعه
ناشناخته برود و در همین سن بود که مطالعه جغرافیا و خاطرات کاشفان را آغاز کرد و ترسیم نقشه‌های جغرافیایی را آموخت. او در خلال سفر اکتشافی‌اش در آسیای میانه کوه‌های پامیر را کاوید، سرچشمهٔ رودهای برامپورا، سند و ستلج را یافت و دریاچه لوپ‌نور، ویرانه‌های شهرهای باستانی و مکان‌های باستانشناسی و دیوار چین را نیز در بیابان حوضه تاریم مورد بررسی قرارداد. نتیجهٔ بسیاری از کاوش‌های او پس از مرگش منتشر شد. هدین به ایران و افغانستان هم سفر کرده‌بود. نخستین بار در ۱۸۸۶ میلادی پس از اقامتی در باکو از راه دریای مازندران
میلادی پس از اقامتی در باکو از راه دریای مازندران رهسپار ایران شد، از کوه‌های البرز گذشت و به تهران رسید و سپس شهرهای اصفهان، شیراز و بوشهر را دید و از راه این بندر به بغداد رفت از راه بغداد به کرمانشاه آمده و باز به تهران بازگشت و از راه قفقاز راهی اروپاشد. یک سال پس از آن او سفرنامه‌اش را دربارهٔ این سفر منتشر کرد. در ۱۸۹۰ برای بار دوم به ایران سفر کرد و این بار در سمت کنسول دومی سفارت سوئد در ایران. در این سفر با شاه ایران هم دیدار کرد و نشان سرافیم را از سوی پادشاه سوئد بدو پیشکش کرد. وی در معیت
را از سوی پادشاه سوئد بدو پیشکش کرد. وی در معیت ناصرالدین شاه به دیدن کوه دماوند رفت و خود به همراه چند تن دیگر از کوه بالا رفتند. آنگاه از راه شهرهای مشهد، عشق‌آباد، بخارا، سمرقند، تاشکند و کاشغر -یعنی جاده ابریشم تاریخی- به کرانه‌های خاوری بیابان تکله‌مکان رسید. او مورد تقدیر بسیاری از سران جهان و چهره‌های سرشناس از جمله ناصرالدین شاه قاجار، نیکلای دوم، فرانتس یوزف یکم، جرج کرزن، ویلهلم دوم، امپراتور میجی، پاپ پیوس دهم، تئودور روزولت، پاول فون هیندنبورگ، چیانگ کای‌شک و آدولف هیتلر قرار گرفت. او در سال
چیانگ کای‌شک و آدولف هیتلر قرار گرفت. او در سال ۱۹۰۰ میلادی قصد عبور از کویر ریگ جن ایران را داشت که به علت باتلاقی بودن آن در آن برهه زمانی از این تصمیم منصرف شد. او بعدها در کتاب «کویرهای ایران» از کویر ریگ جن نام می‌برد. سفر به ایران. اولین سفر. هدین در ماه مه سال ۱۸۸۵ از مدرسه بسکوسکای استکهلم فارغ‌التحصیل شد. در همان ایام از او دعوت شد جهت آموزش پسربچه‌ای سوئدی که پدرش برای برادران نوبل (لودویگ و روبرت) کار می‌کرد، به باکو برود. سفر در ماه اوت و از طریقِ هلسینکی و سن پترزبورگ آغاز شد. با قطار تا
طریقِ هلسینکی و سن پترزبورگ آغاز شد. با قطار تا ولادی‌قفقاز و سپس با اسب تا تفلیس و از آن‌جا هم باقی‌مانده مسیر تا باکو از حاشیه دریای خزر. هدین در باکو شروع به یادگیری زبان‌های آسیایی کرد. او که در مدرسه زبان‌های آلمانی و انگلیسی را آموخته بود، شروع به یادگیری زبان‌های فارسی و تاتاری کرد و در سال‌های بعد زبان‌های قرقیزی، مغولی و تبتی را یادگرفت و تا آنجا پیش رفت که حتی چینی را هم با کمی کمک گرفتن متوجه می‌شد. هدین در سال‌هایی که در باکو بود به همراهِ دوست و معلم زبانش باکیخانوف برای سفر به ایران
دوست و معلم زبانش باکیخانوف برای سفر به ایران برنامه‌ریزی کرد. آن‌ها باکو را در سال ۱۸۸۶ با قایق به مقصد سواحل شمال غربی ایران ترک کرده، سپس با اسب از کوه‌های البرز گذشتند و به تهران رسیدند. در تهران با دندان‌پزشک سوئدی‌تبار دربار ایران، برتراند هی‌بنت ملاقات کردند و چهار شیشه مشروب سوئدی به او دادند و او برایشان معرفی‌نامه نوشت. باکیخانوف در تهران بیمار شد و هدین به ناچار بقیه سفر را به تنهایی طی کرد. او به سمت جنوب، اصفهان و شیراز رفت و ۲۹ روز بعد از ترک تهران و پس از طی حدود ۵۰۰ کیلومتر، به بندر بوشهر
تهران و پس از طی حدود ۵۰۰ کیلومتر، به بندر بوشهر در خلیج‌فارس رسید. در این زمان هدین که هیچ پولی برایش نمانده بود به دنبال تاجر ثروتمند آقا محمدحسن گشت و برای او توضیح داد که او از سوئد می‌آید و هموطن شاه کارل دوازدهم است. از آن‌جا که کارل دوازدهم مدتی مهمان ترکها (عثمانی‌ها) بود، هدین هم جایگاه ویژه‌ای نزد آقا محمدحسن پیدا کرد و مدتی مهمانِ مخصوصِ او شد و حتی خرج سفری هم از او گرفت. هدین بعدها به قسطنطنیه رسید و با کارل گوستاو رانگل روزنامه‌نگار سوئدی در خیابان ملاقات کرد و توضیح داد که مایل است کتابی
خیابان ملاقات کرد و توضیح داد که مایل است کتابی راجع به سفرش به ایران بنویسد. رانگل معرفی‌نامه‌ای به ناشر کارل اتو بونیر نوشت. ناشر به طرح کتاب علاقه نشان داد و اولین کتاب هدین به نام «سفری به ایران، بین‌النهرین و قفقاز» در پاییز ۱۸۸۷ به چاپ رسید. این اولین اثر هدین جوان ۲۲ ساله بود. کتاب در ۳۸۰۰ نسخه به چاپ رسید و ناشرش آن را یک «موفقیت بسیار زیبا» توصیف کرده‌است. دومین سفر. هدین بعد از بازگشت از سفر در دانشگاه استکهلم در رشته جغرافیا و زمین‌شناسی مشغول تحصیل و در دسامبر ۱۸۸۸ فارغ‌التحصیل شد. در پاییز
تحصیل و در دسامبر ۱۸۸۸ فارغ‌التحصیل شد. در پاییز ۱۸۸۹ در دانشگاه فردریش ویلهلم در برلین که امروزه با نام دانشگاه هومبولت شناخته می‌شود، زیر نظر فردیناند فون ریشتهوفن که خودش سفری به چین انجام داده بود، به تحصیل در زمینه زمین‌شناسی ادامه داد. در آوریل ۱۸۹۰ قرار بر این شد که یک گروه از طرف پادشاه سوئد عازم ایران شوند تا یکی از بلندمرتبه‌ترین نشان‌های دربار سوئد یعنی نشان سرافیم را تقدیم شاه ایران، ناصرالدین شاه قاجار بکنند. هدین به خاطر توانایی‌اش در فهم زبان فارسی به عنوان مترجم همراه گروه سوئدی عازم ایران
فارسی به عنوان مترجم همراه گروه سوئدی عازم ایران شد. بعد از پایان مأموریت، وقتی فرستادگان سوئدی برگشتند، هدین پیش آشنای قدیمش هیبنت ماند و این موقعیت را به دست آورد که یک بار که شاه ایران با خدم و حشم ۱۲۰۰ نفره‌اش برای تفریح عازم کوه و صحرا می‌شود، همراهشان برود. هدین همچنین از بلندترین کوه ایران، دماوند هم بالا رفته‌است. هدین در سپتامبر ۱۸۹۰ از طریق مسیر کاروان‌ها از تهران راهی مشهد شد و از آن‌جا به عشق‌آباد، سمرقند و بخارا و در نهایت شهر کاشغر در چین رسید. در آن شهر، هدین با پتروسکی سرکنسول روسیه طرح
در آن شهر، هدین با پتروسکی سرکنسول روسیه طرح دوستی ریخت و از مهمان‌نوازی و توصیه‌های او بهره برد. او بعدها بارها به کاشغر بازگشت و از آن شهر به عنوان پایگاهی برای سفرهای بعدی‌اش استفاده کرد. هدین در مارس ۱۸۹۱ بار دیگر به استکهلم برگشت و بلافاصله کتاب «نمایندگان شاه اسکار به شاه پارس» را نوشت که در پاییز ۱۸۹۱ منتشر شد و سپس «سفری به خراسان و ترکستان» را به رشته تحریر درآورد که در پاییز ۱۸۹۲ به چاپ رسید. در سال‌های بعد او برای کسب درآمد سخنرانی می‌کرد و برای روزنامه‌های سوئدی و خارجی مقاله می‌نوشت. در آوریل
روزنامه‌های سوئدی و خارجی مقاله می‌نوشت. در آوریل ۱۸۹۲ به برلین رفت تا در درس‌های ریختهوف شرکت کند و بعدها به شهر هاله رفت، جایی که رسالهٔ دکترایش را در مورد سفرش به کوه دماوند نوشت. سفر به افغانستان. هدین در سفرها و تحقیقات خود، به مناطق مختلف افغانستان نیز سفر کرد و در کتاب‌های خود، گزارش‌هایی از جغرافیای افغانستان، مردم، فرهنگ و تاریخ این کشور ارائه داده است.
شرح حال به مجموعه اطلاعاتی گویند که بیمار در مورد بیماری‌اش به گروه درمانی ارائه می‌کند که شامل شکایت اصلی و علت مراجعه بیمار به کلینیک یا بستری در بیمارستان و علایم همراه آن و هم‌چنین سایر اطلاعات در مورد تاریخچه بیماری‌های همراه و نتایج بررسی‌ها و آزمایش‌های قبلی است. معمولاً این اطلاعات در برگه‌ شرح‌حال بیمار در پرونده پزشکی او درج می‌گردد. این اطلاعات به پزشک معالج و سایر اعضای تیم درمانی در تشخیص بیماری و سایر کارهای لازم برای بهبود وضعیت بیمار کمک می‌کند. فرایند شرح‌حال‌گیری. در مراجعات سرپایی بیماران
فرایند شرح‌حال‌گیری. در مراجعات سرپایی بیماران به درمانگاه معمولاً شرح حال توسط خود پزشک از بیمار گرفته می‌شود. در بیمارستان‌های آموزشی معمولاً شرح‌حال بیماران بستری شده توسط کارورزان پزشکی (اینترن‌ها) به صورت مصاحبه حضوری از بیمار و همراهانش اخذ می‌شود. ساختار. شرح‌حال‌گیری یکی از مهارت‌های مهم در پزشکی است که در شروع دوران کارآموزی به دانشجویان پزشکی تعلیم داده می‌شود. بخش‌های اصلی شرح‌حال شامل موارد زیر است. پیوند به بیرون. نمونه یک شرح حال (قدیمی)
ورزشگاه خوزه آمالفیتانی ورزشگاهی در شهر بوئنوس آیرس است که ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد می‌باشد. این ورزشگاه در سال ۱۹۴۳ میلادی ساخته شده‌است و ظرفیت آن ۷۴٬۵۴۰ نفر است. ۳ بازی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
دال با هسته توخالی، همچنین به عنوان دال حفروی هسته یا دال توخالی شناخته می شود، یک دال پیش ساخته با بتن پیش تنیده است، که به طور معمول در ساخت و ساز طبقات در ساختمان های چند طبقه آپارتمان استفاده می شود . دال به ویژه در کشورهایی که در آنها تاکید ساخت و ساز خانه با بتن پیش ساخته شده است محبوب شده، از جمله شمال اروپا و کشورهای سوسیالیستی اروپای شرقی . محبوبیت بتن پیش ساخته در مناطق کم لرزه می باشد و ساخت و ساز مقرون به صرفه تر است . اولین استفاده‌ها و ریشه‌های تاریخی در اروپا. ایده استفاده از مقاطع توخالی در
تاریخی در اروپا. ایده استفاده از مقاطع توخالی در ساخت دال‌های بتنی، برای اولین بار در اوایل قرن بیستم در اروپا مطرح شد. کشورهای اسکاندیناوی به‌ویژه دانمارک و سوئد، از پیشگامان این فناوری بودند. در دهه ۱۹۳۰، اولین نمونه‌های دال با هسته توخالی در این مناطق تولید و در پروژه‌های ساختمانی به‌کار گرفته شد. هدف اصلی از طراحی این دال‌ها، کاهش وزن سازه و افزایش سرعت ساخت بود. تکامل طراحی و فناوری تولید در قرن بیستم. در دهه ۱۹۵۰، با توسعه فناوری‌های پیش‌تنیدگی و پس‌تنیدگی، طراحی و تولید دال‌های با هسته توخالی دچار
طراحی و تولید دال‌های با هسته توخالی دچار تحولی اساسی شد. این فناوری‌ها امکان افزایش ظرفیت باربری و کاهش ترک‌خوردگی را فراهم کردند. کشورهای هلند و آلمان نیز به‌سرعت این فناوری را پذیرفته و بهبود دادند. در همین دوره، تولید صنعتی این دال‌ها با استفاده از ماشین‌آلات مخصوص آغاز شد که منجر به افزایش کیفیت و دقت در تولید گردید. گسترش و پذیرش در کشورهای مختلف اروپایی. با پیشرفت فناوری تولید و مزایای قابل توجه دال با هسته توخالی، این سیستم به‌سرعت در سایر کشورهای اروپایی مورد توجه قرار گرفت. در دهه ۱۹۷۰، بریتانیا،
مورد توجه قرار گرفت. در دهه ۱۹۷۰، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و بلژیک نیز به جمع تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان این دال‌ها پیوستند. سرعت نصب بالا، کاهش هزینه‌ها و انعطاف‌پذیری در طراحی، از مهم‌ترین عوامل استقبال مهندسان و معماران از این فناوری بود. نوآوری‌ها و تأثیرات بر صنعت ساخت‌وساز اروپا. در دهه‌های اخیر، نوآوری‌هایی نظیر استفاده از بتن‌های با مقاومت بالا، بهینه‌سازی طراحی مقاطع و به‌کارگیری فناوری‌های جدید در تولید، باعث بهبود عملکرد و افزایش طول عمر دال‌های با هسته توخالی شده است. این نوآوری‌ها به‌ویژه در
با هسته توخالی شده است. این نوآوری‌ها به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ تجاری و مسکونی اروپایی مورد استفاده قرار گرفته و به‌عنوان یکی از روش‌های استاندارد در ساخت‌وساز مدرن شناخته می‌شوند. جمع‌بندی و تأثیرات تاریخی بر معماری مدرن. دال با هسته توخالی از زمان پیدایش تا کنون، به‌عنوان یکی از نوآورانه‌ترین سیستم‌های دال بتنی در اروپا شناخته می‌شود. این فناوری با کاهش وزن سازه، افزایش سرعت ساخت و صرفه‌جویی در مصرف مواد، تأثیرات عمیقی بر معماری و مهندسی سازه در اروپا داشته است. امروزه، این نوع دال‌ها به‌عنوان یک راه‌حل
است. امروزه، این نوع دال‌ها به‌عنوان یک راه‌حل پایدار و کارآمد در صنعت ساخت‌وساز شناخته می‌شوند.
دوران حکمرانی پریکلس در آتن باستان از ۴۸۰ ق. م تا ۴۰۴ ق. م را عصر طلایی آتن می‌دانند. در این دوره، آتن، اتحادیه دلوس، را کاملاً در کنترل خود گرفته و مخازن اتحادیه را از جزیره دلوس به آتن انتقال داد. همچنین از نظر سیاسی، دموکراسی آتن با رهبری پرکلس شکوفا شده و آثار ادبی و هنری چون معبد پارتنون در آکروپولیس و نمایشنامه‌هایی چون تراژدی پارسیان و همچنین تاریخ هرودوت با حمایت دولت آتن و برای رویارویی همه‌جانبه با شاهنشاهی هخامنشی نوشته شد. در این عصر، که پس از شکست هخامنشیان از یونانیان و عقب‌نشینی ایران آغاز
شکست هخامنشیان از یونانیان و عقب‌نشینی ایران آغاز شد، در هر رشته از امور اشخاص برجسته‌ای پیدا شدند که موجب افتخار یونان باستان هستند: در کار سیاست و حکومت تمیستوکلس و پریکلس، در هنرهای زیبا فیدیاس و میرون، در تاریخ هرودوت و توسیدید، در نمایش و تعزیه آیسخولوس و سوفوکل، در بازیگری و تقلید آریستوفان از نامداران جهان هستند. لیکن حسادت اسپارت نگذاشت این عصر ادامه یابد و جنگ‌های پلوپونزی موجب خرابی همهٔ یونان شد و دولت آتن را از لحاظ سیاسی از میان برد، لیکن ادب و هنرش باقی‌ماند.
ابوالحسن علوی طباطبایی (زاده ۱۳۲۴ شهربروجرد - درگذشته ۲۲ تیر ۱۳۹۰ تهران) ، منتقد و مترجم و از فعالان مطبوعاتی جمهوری اسلامی ایران خانواده. او از نوادگان دختری آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی می‌باشد. تحصیلات. علوی طباطبایی تحصیلات عالیه خود را در رشته زبان و ادبیات انگلیسی ادامه داد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی شد و همچنین در رشته ارتباطات مدرک کارشناسی ارشد را دریافت نمود. جوایز. در ۲۸ دی سال ۱۳۸۸ از ابوالحسن علوی طباطبایی، نویسنده و منتقد پیشکسوت سینمایی به خاطر یک عمر فعالیت مستمر در این حوزه از سوی
به خاطر یک عمر فعالیت مستمر در این حوزه از سوی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران تقدیر به عمل آمد و جایزه برترین منتقد سال به ایشان تعلق گرفت درگذشت. علوی طباطبایی از چند سال پیش مرگش به بیماری سرطان خون مبتلا شده بود و در روز ۲۲ تیرماه ۱۳۹۰ در بیمارستان عرفان تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
مشاهده در پزشکی بخشی از مجموعه اقدامات و بررسی‌هایی که پزشک یا تیم درمانی در ارتباط مستقیم با بدن بیمار انجام می‌دهند تا به تشخیص و تعیین شدت بیماری پی ببرند. در نظام سازمانی درمانی به دیدن همه بدن با چشم معمولی توسط پزشک یا تیم درمانی معاینه گفته شده و یکی از چهار عمل اصلی در معاینه بالینی است. ساختار. اگرچه مشاهده به هر صورتی می‌تواند انجام شود ولی برای ایجاد یک معیار به این منظور که نکته‌ای از دید پزشک پنهان نماند یا فراموش نشود معمولاً معاینه به ترتیب از سر و گردن شروع شده و به قسمت‌های پایین بدن ختم
از سر و گردن شروع شده و به قسمت‌های پایین بدن ختم می‌شود. جستارهای پیوسته. شرح‌حال
تمهیدات یا تماهید از آثار عرفانی سده ششم و به زبان فارسی است. نویسنده تمهیدات، عین‌القضات همدانی میانجی است که این اثر را به فارسی در حدود سال ۵۲۱ قمری نوشته است. درون‌مایه کتاب. کتاب تمهیدات یکی از گنجینه‌های ادب فارسی در زمینه عرفان اسلامی است که علاوه بر مباحث عمیق عرفانی اطلاعات مفیدی دربارهٔ بسیاری از صوفیان در اختیار ما قرار می‌دهد که اگر این کتاب نبود نام و اقوال آنان ناشناخته می‌ماند. از این حیث یکی از آثار مهم عرفان اسلامی و ایرانی به‌شمار می‌رود که بیش از هشتصد سال مورد مطالعه اهل تصوف در ایران،
بیش از هشتصد سال مورد مطالعه اهل تصوف در ایران، هند و دیگر نواحی جنوب آسیا قرار گرفته است. عین القضات در این اثر مطالب پیچیده و مشکل عرفانی را مطرح نموده و از آیات، احادیث، اشعار فارسی و عربی و تشبیهات و تمثیلات بسیاری استفاده کرده است. عناوین کتاب. اصل و حقیقت آسمان و زمین نور محمد و ابلیس آمد از مضامین اصلی و مهم تمهیدات، عشق است. مؤلف با جسارت و خلاقیت این مضمون را با قرآن و حدیث و نوشته‌های صوفیان متقدم خاصه احمد غزالی در سوانح العشاق آمیخته است. کتاب انشایی مقرون به غلبهٔ شوق دارد و از این روی بسیار
انشایی مقرون به غلبهٔ شوق دارد و از این روی بسیار گیرا و دلپذیر است. چاپ کتاب. تمهیدات به زبان ترکی هم ترجمه شده و اصل اثر به زبان فارسی همراه با شرح سید محمد گیسودراز در سال ۱۳۲۴ق در حیدرآباد دکن هند و سپس در سال ۱۳۴۲ق در شیراز چاپ شده است. هر چند بهترین چاپ آن را عفیف عسیران انجام داده که تاکنون دانشگاه تهران، کتابخانه منوچهری، انتشارات اساطیر و مولی آن را منتشر ساخته‌اند. به تازگی نسخه جدیدی بر اساس نسخه عفیف عسیران به همراه ترجمه آیات، احادیث و عبارات عربی متن کتاب به اهتمام زهرا عسلی توسط انتشارات لوح
متن کتاب به اهتمام زهرا عسلی توسط انتشارات لوح فکر منتشر گردیده که برای سهولت در خواندن بر اساس رسم‌الخط امروزی حروف چینی شده است. منابع. مقدمه تمهیدات، چاپ تهران، عفیف عسیران، چ۳، ۱۳۷۰
ورزشگاه ماریو آلبرتو کمپس ورزشگاهی در شهر کوردوبا است. این ورزشگاه در سال ۱۹۷۸ میلادی ساخته شده‌است و ظرفیت آن ۵۷٬۰۰۰ نفر است. ۸ بازی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
ایرانیان، اثری شاعرانه و تخیلی در سبک نمایشنامه سوگ نامه است که به قلم آیسخولوس (آشیل) در سال ۴۷۲ پ. م در آتن باستان، با پشتیبانی مالی پریکلس، دولتمرد آتن نوشته شده است. این نمایشنامه نخستین اثر مهم آیسخولوس و نخستین تراژدی مهم عصر طلایی آتن و کهن‌ترین نمایشنامه تاریخ بشر است که تا امروز باقی مانده است. تراژدی "ایرانیان" داستان یورش خشایارشا به یونان را روایت می‌کند. بر اساس این نمایشنامه، شاهنشاه هخامنشی، خدایان را فرا می‌خواند تا با همکاری آنان، یونان را تسخیر کنند. آتوسا، ملکه مادر و خشایارشا مهم‌ترین
تسخیر کنند. آتوسا، ملکه مادر و خشایارشا مهم‌ترین چهره‌های این نمایشنامه هستند. نویسنده با تأکید بر پیروزی ناوگان دریایی آتن در نبرد سالامیس، تأثیر بسزایی بر روحیه آتنی‌ها می‌گذارد. چندی پس از این نمایشنامه، هرودوت تاریخ خود را بر پایه جنگ‌های ایران و یونان با حمایت دولت آتن، بازنویسی کرد. "ایرانیان" تا به امروز به همه زبان‌های مهم ترجمه شده و بارها در تماشاخانه‌های غرب اجرا شده است. درون‌مایه. پیش از آیسخولوس، فرونیخوس نمایشنامه‌نویسِ دیگر یونانی، دو نمایشنامه دربارهٔ جنگ یونان با ایران نوشته بود. یکی
دربارهٔ جنگ یونان با ایران نوشته بود. یکی "غارت میلتوس" (نوشته شده در ۴۹۳، ۲۱ سال پیش از نمایش اسخیلوس) در بیانِ نابودیِ کلونیِ ایونیانِ آتن در آسیای صغیر به دست ایرانیان که فرونیخوس را برای نشان‌دادن این شکستِ ناخوشایند و پافشاری‌اش بر واگذاری این کولونی توسط آتن، جریمه کردند و قانونی تصویب شد که از آن پس، از اجرای آن جلوگیری شد و دومی "زنان فنیقی" یا زنان صیدا (نوشته شده در ۴۷۶، چهار سال پس از نمایش آیسخولوس) که بیانگر همان رویدادهای روایت‌شده در این نمایش‌نامهٔ آیسخولوس بوده و به دست ما نرسیده‌است.
نمایش‌نامهٔ آیسخولوس بوده و به دست ما نرسیده‌است. "ایرانیان" با توجه به نخستین اجرای آن در سال ۴۷۲ پ. م کهن‌ترین نمایشنامه بازمانده در تاریخِ تئاتر است. این اثر واکنش ایرانیان هخامنشی را به اخبار شکست جنگاورانشان در نبرد سالامیس (نقطهٔ عطف جنگ‌های ایران و یونان(۴۸۰ پ. م)) به نمایش کشیده و از آنجا که تنها نمایشنامهٔ برجای‌مانده و نوشته‌شده از رویدادهای معاصرِ خودِ نویسنده است، برجسته است. ایرانیان دومین بخش از سه‌گانه‌ای است که نخستین جایزه نمایش‌نامه‌نویسی را در رقابت‌های جشنواره شهر دیونوسیا در سال ۴۷۲ پ.
در رقابت‌های جشنواره شهر دیونوسیا در سال ۴۷۲ پ. م ربود. پریکلس برگزارکننده و از همسرایان افتخاری آن بود. در مسابقات نمایش‌نامه‌نویسی سه سوگ‌نامه و یک شادی‌نامه اجرا می‌شده‌است. نخستین نمایش در این سه‌گانه فینئوس نام داشت و دربارهٔ یاسون و آزادسازی شاه فینئوس توسط آرگونوت‌هایِ پهلوان بود که هارپی‌های هیولا به دستور زئوس او را شکنجه می‌کردند. نمایش سوم گلوکوس بود که موضوع آن شاه افسانه‌ای کورینتوس بود که اسب‌های او از برای خشم‌گرفتنش بر آفرودیت، ایزدبانویِ او را فروخوردند. اما تمرکز نمایش‌نامه بر شکستِ
او را فروخوردند. اما تمرکز نمایش‌نامه بر شکستِ ناوگان دریایی خشایارشا در نبرد سالامیس (۸۰–۴۷۹ پ. م) است که برای لشگرکشی خودخواهانه‌اش به یونان کینهٔ خدایان را بهانه می‌کند. شاید بتوان انگیزه اسخیلوس در نگاشتن این سه‌گانه‌ها را نمایش کیفرِ خدایان و عقوبت الهی دانست. مکالمات این نمایش‌نامه‌ها به گونه‌ای غیرمستقیم سرانجام یورش ایرانیان را پیش‌بینی کرده و اگر بنا را بر محتوای آن‌ها بگذاریم، لشکر خشایارشا پس از رفتن به تراکیه، در جنگ پلاته سال ۴۷۹ شکست خورده تلقی می‌شود. نمایش‌نامهٔ پرومتئوس پیرکائوس، نمایشی
می‌شود. نمایش‌نامهٔ پرومتئوس پیرکائوس، نمایشی هجو پس از این سه‌گانه بود که آن را پرومته آتش‌افروز و «پرومتهٔ آتش‌آور» هم ترجمه کرده‌اند و بازنویسی خنده‌داری‌ست از دزد آتشِ تیتان. بخش‌هایی از پرومتئوس پیرکائوس موجود است و بنا به گفتهٔ پلوتارک یکی از بخش‌های آن بیانیه‌ای از پرومته بوده‌است در هشدار به ساتیری که می‌خواسته آتش را ببوسد و در آغوش بگیرد تا شاید که «برای ریش خود سوگواری کند اگر چنین کند.» هربرت ویر اسمیت بخش دیگری از آن را این‌گونه برگردانده‌است: «پس باید که مراقب آن باشی تا در چهره‌ات نَوَزَد،
«پس باید که مراقب آن باشی تا در چهره‌ات نَوَزَد، زیرا که بُرّان است، و دَم داغش، سوزان و کشنده است». چکیده. شوش، یکی از پایتخت‌های شاهنشاهی هخامنشی، رخدادگاه نمایش ایرانیان است که با همسرایی بزرگان شوشی می‌آغازد و بزودی شهبانوی مادر، آتوسا، به آنان می‌پیوندد تا همگی چشم‌به‌راه خبری از لشگرکشی خشایارشا به یونان بنشینند. آتوسا با نگرانی و ناخشنودی گزارش می‌دهد. گفته می‌شود این نخستین کاربرد "فن میان‌پرده‌گویی" در تئاتر اروپا است. این گشایش اسخیلوس برای یک سوگ‌نامه شگفت‌آور است؛ معمولاً هم‌سرایان به این زودی
شگفت‌آور است؛ معمولاً هم‌سرایان به این زودی و پس از سخنرانی شخصیتی فرعی به روی صحنه نمی‌آیند. پیکی خسته با گزارشی نقشینه از نبرد سالامیس و پی‌آمد خونین آن از راه می‌رسد. او از شکست ایرانیان، نام فرماندهان کشته شده، گریختن خشایارشا و بازگشتش می‌گوید. اوج سخنرانی پیک بازگویی رجزخوانی یونانیانی است که فریاد می‌زدند:"به پیش، ای پسران یونان! رها سازید، میهن‌تان، فرزندان و همسرانتان را، خانهٔ نیاکان و پرستشگاه‌های خدایانتان را! همه را نجات دهید، وگرنه همگی از دست رفته‌است!"آتوسا در آرامگاه داریوش، همسر از دست
رفته‌است!"آتوسا در آرامگاه داریوش، همسر از دست رفته‌اش، از کدخدایان می‌خواهد که روانش را فراخوانند: "شاید علاجی بداند، در درست کردن ویرانی‌هاً و آنان نیز چنین کردند. داریوش پس از آگاهی از شکست ایرانیان، تصمیم مغرورانه پسرش در یورش به یونان را سرزنش می‌کند. او تصمیم نابخردانه خشایارشا را در ساختن پلی بر رود هلسپونت جهت پیشروی ارتش ایران، توبیخ می‌نماید. روان داریوش پیش از رفتنش از شکست دیگری برای ایرانیان در نبرد پلاته پیشگویی می‌کند: «در دشتی پرآب است و سرسبز، آنجا که رودهای آسوپوس روانند و خاکِ پربار
سرسبز، آنجا که رودهای آسوپوس روانند و خاکِ پربار بیوتیا را سیراب می‌کنند، به کیفر گستاخی و سزای کوچک شمردن خدایان، مادرِ بدبختی‌ها چشم‌به‌راه آنان است.»سرانجام خشایارشا با پوششی پاره‌پاره از راه می‌رسد و از شکست خردکننده‌اش مویه می‌کند و شهبانوی مادر در هنگامهٔ شیون و فریاد و درست پیش از رسیدنش می‌خواند:«اما آنچه بیش از همه می‌سوزاند، شنیدن این است که پسرم، شه‌زاده‌ام، پاره‌پاره می‌پوشد و ژنده‌پوش است.»در ادامهٔ نمایش شاه همراه همسرایان سرگرم خودزنی و شیون و کوموس خوانی می‌شوند که زاریدن بر شکست سنگین
و کوموس خوانی می‌شوند که زاریدن بر شکست سنگین ایرانیان است. نبردهای ایران و دولت شهرهای یونانی. شاید آنچه تاریخ‌نویسان یونانی از این جنگ‌ها نوشته‌اند با آنچه به‌راستی رخ داده‌است یکسان نباشد. در تاریخ هرودت (دفتر پنجم و ششم) اشاره شده‌است که ایران و یونان از سال ۴۹۹ پ.م. به درازای پنجاه سال در نبرد رو در رو با یکدیگر بودند. کورش بزرگ سرزمین‌های ماد و بابل را به فرمان خود درآورد. با گشایش لیدی نیز چند تبار یونانی از آتن جدا شده و به ایران پیوست شدند که شاید یونانی‌تبارهای ایونی و فریقی در این میان
که شاید یونانی‌تبارهای ایونی و فریقی در این میان شناخته‌شده‌تر باشند. پس از کورش پسرش کمبوجیه، مصر را گرفت. سپس بردیا به شاهی رسید و آنگاه داریوش بر تخت نشست و مقدونیه باستان را ساتراپی ایران کرد. سپس ایونی‌های بر فرماندار ایرانی خویش شوریدند و یونانیان به کمک آنان شتافته و شهر سارد را به آتش کشیدند. داریوش خشمگین شد و سپاهی زمینی و دریایی به فرماندهی دامادش مردونیه برای کیفر یونان به سوی ایونیه و آتن گسیل نمود و همزمان هم دسته‌ای از پیک‌های خویش را برای پذیرش فرمانبرداری‌اش به دولت‌شهرهای یونان فرستاد.
پذیرش فرمانبرداری‌اش به دولت‌شهرهای یونان فرستاد. برخی فرمان داریوش را پذیرفتند، اما آتن و اسپارت نمایندگان ایرانی را کشتند. شاه ایران خشمگین گردید و برای گوشمالی آنان سپاه دیگری به فرماندهی داتیس آماده ساخت و پایان این لشگرکشی نبرد ماراتن شد. زندگی زمان کیفردهی به داریوش نداد و پسرش خشایارشا به شاهنشاهی رسید. سپاه کلان او به سوی آتن روانه شد و با ساختن پلی از گردنهٔ هلس‌پونت (داردانل) گذشتند و پس از گذر از تراکیه به گردنه ترموپیل و سپاه اسپارت‌ها به فرماندهی لئونیداس برخورد کرده و پس از شکست دادن آنان به
لئونیداس برخورد کرده و پس از شکست دادن آنان به سوی آتن تاختند. در نزدیکی آتن و در تنگهٔ سالامیس گرفتاری ایرانیان افزون گشت و طوفان از هم‌زمان رسیدن ناوگان دریایی و سپاه پیاده جلوگیری نمود و در آن نبرد، ایرانیان شکست را پذیرا شدند. خشایارشا به ایران بازگشت و مردونیه را همراه سپاهی به آتن فرستاد. آنان آتن را گرفتند، اما در بازگشت و در دشت پلاته با ارتش یونان برخوردند و در آن جنگ سپاه ایران شکست خورد. آنچه آمد از هرودت بود که زایش او چهل سال پس از این نبردها بود. اما اسخیلوس در پایان جنگ‌های ایران و یونان
بود. اما اسخیلوس در پایان جنگ‌های ایران و یونان سیزده ساله است، پس همهٔ این جنگ‌ها را اگر در آن نبوده، دست‌کم دیده یا شنیده‌است. در درستی روایت‌های هرودت جای تردید بسیار است. در این میان در نقد بر تاریخ هرودت، دفتر یونانیان و بربرها، نوشته امیرمهدی بدیع قابل توجه است. بدیع که برای بررسی خود طبعاً هیچ منبعی غیر از خود تواریخ در اختیار ندارد، از تناقض‌گویی‌ها و افسانه‌پردازی‌های آشکارا دروغ هرودوت برای رد نوشته‌های او بهره می‌گیرد. به راستی شش کتاب اول تواریخ نمایشنامه‌ای از پیش پرداخته شده و مقدمه‌ای هستند
نمایشنامه‌ای از پیش پرداخته شده و مقدمه‌ای هستند برای سه کتاب آخر که به نبردهای پلاته و سالامیس و چند نبرد خیالی یا بی‌اهمیت اختصاص دارند که اوج دروغ‌پردازی‌ها و صحنه‌سازی‌های اوست. بدیع اشاره می‌کند: «در سراسر حدود ۲۳۰ سال فرمانروایی هخامنشیان حتی یک ایرانی به شاه و کشور خود خیانت نمی‌کند، ولی یونانیان نه تنها گله‌گله مزدور سپاه ایران می‌شوند، بلکه از شاه و سردار تا فرد عادی هر لحظه آمادهٔ خیانت به آرمان کشور خویش هستند. می‌آموزیم همان یونانیانی که همواره از برابر سپاه ایران گریخته‌اند و اجازه داده‌اند
از برابر سپاه ایران گریخته‌اند و اجازه داده‌اند ظرف دو سال دو بار ایرانیان آتن را تصرف کنند، و مدت ۱۲ روز نیز در هنگام نبرد پلاته پیوسته از برابر سپاه مردونیه می‌گریزند و از ایرانیان در هراس اند و تن به جنگ نمی‌دهند مگر آن که مجبور شوند، ناگهان ظرف یک نیم‌روز با مرگ مردونیه سپه‌سالار ایران و معجزه بت‌های خود چنان جانی می‌گیرند که غیرممکن را ممکن سازند و طی چند ساعت، ۲۹۷ هزار از ۳۰۰ هزار سپاه مردونیه را قتل‌عام می‌کنند و خود کمتر از ۲۰۰ نفر کشته می‌دهند، و مورخان غربی نیز یا این یاوه‌ها را می‌پذیرند یا با