payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شود که یک‌سوم یهودیان اسپانیا برای فرار از دادگاه‌های تفتیش عقاید به آیین کاتولیک گرویده باشند. به این یهودیان سابق «کنورسوس» (تغییر دین داده‌ها) گفته می‌شد. در قرن پانزدهم میلادی، در مجموع حدود ۱۰۰ هزار یهودی از اسپانیا گریختند. برخی از آن‌ها به شمال آفریقا رفتند، اما بیشترشان در قدرت اقتصادی بزرگ آن دوران، یعنی امپراتوری عثمانی، مستقر شدند. امپراتوری عثمانی در آن زمان از مجارستان تا ترکیه را در برمی‌گرفت و همچنان در حال گسترش بود. حدود ۹۰ درصد یهودیان ساکن ترکیه امروزی نوادگان یهودیان سفارادی هستند.
ساکن ترکیه امروزی نوادگان یهودیان سفارادی هستند. سلیمان ابن گبیرول، ابراهیم بن عزرا، یهودا هلوی و موسی بن میمون از یهودیان سفارادی سرشناس در دورهٔ چیرگی مسلمانان بر اسپانیا بودند. زبان رسمی سفارادی‌ها زبان لادینو است که بدان یهودی اسپانیایی نیز می‌گویند از خانواده زبان‌های رومی با تأثیرپذیری از عبری و آرامی می‌باشد. امروزه سفارادی در مفهوم موسع‌تری نیز به کار می‌رود و شامل یهودیان مزراحی (جوامع یهودی که تبار آن‌ها به خاورمیانه می‌رسد) و سایر یهودیانی که از آئین‌ها و سنت‌های سفارادی‌ها پیروی می‌کنند، نیز
آئین‌ها و سنت‌های سفارادی‌ها پیروی می‌کنند، نیز می‌شود. واژه‌شناسی. "واژه سفارادی" ریشهٔ عبری دارد و نامی از مکان‌های کتاب مقدس است. جایِ سفاراد به درستی معلوم نیست اما واژه «سفاراد» (Sepharad) در عبری مدرن به‌معنای اسپانیاست. سفارادی در اصل برای اشاره به نوادگان یهودیان در هیسپانیا و شبه‌جزیره ایبری در اسپانیا استفاده می‌شده‌است. اصطلاح «یهودی سفارادی» امروزه معنای وسیع‌تری دارد و می‌تواند به‌معنای یهودیان شرقی، آسیایی و آفریقایی باشد. پراکندگی. سفارادی‌ها در سراسر جهان پراکنده هستند. از جمله در اسرائیل،
در سراسر جهان پراکنده هستند. از جمله در اسرائیل، ترکیه، ایالات متحده آمریکا، آمریکای جنوبی، یونان، بلغارستان، فرانسه و بریتانیا. حتی گروهی از آنها به خاطر شهرت کاشان به عنوان مرکز ساخت سفال و کاشی‌های زیبا و بعدها ابریشم، فاستونی، مخمل و فرش، که مهارت‌های آن را سفاردیان از قبل می‌دانستند، به این شهر جذب شده و به ایران آمدند. لرد دیوید آلیانس از نوادگان آنهاست. قرن ۲۱. اسپانیا. در ماه نوامبر ۲۰۱۲ آلبرتو روئیز گایاردون، وزیر دادگستری اسپانیا، طرحی را ارائه کرد که بر مبنای آن نوادگان جامعه یهودیان اسپانیا
کرد که بر مبنای آن نوادگان جامعه یهودیان اسپانیا (موسوم به یهودیان سفارادی) خواهند توانست به‌سرعت گذرنامه و تابعیت اسپانیایی دریافت کنند. او گفت: «در سفر طولانی اسپانیا برای کشف دوباره بخشی از میراثش، موقعیت‌های اندکی به اندازه این، مرا تحت تأثیر قرار داده است.» او اعلام کرد که به کسانی که بتوانند ثابت کنند از اعقاب یهودیان اسپانیا هستند، تابعیت اسپانیایی اعطا خواهد شد. این خبر به سرعت برق بین یهودیان سفارادی جهان پخش شد. براساس اعلام فدراسیون جوامع یهودی اسپانیا که مسئولیت بررسی درخواست‌ها در این زمینه را
که مسئولیت بررسی درخواست‌ها در این زمینه را به عهده دارد، تنها در یک ماه نخست اجرای این طرح حدود ۶ هزار درخواست ارائه شد. یکی از متقاضیان، نماینده کنگره آمریکا بود که البته نامش اعلام نشد. برخی دانشگاهیان مسلمان این پیشنهاد را غیرعادلانه خوانده‌اند و می‌گویند که نیاکان آن‌ها هم در جریان انکیزیسیون از اسپانیا اخراج شده‌اند، اما هیچ‌کس از آن‌ها دعوت نکرده است که به اسپانیا بازگردند. در سال ۲۰۲۴ میلادی، مستندی در اسپانیا با استفاده از آزمایش دی‌ان‌ای و پس از ۲۲ سال تحقیق، اعلام کرد کریستف کلمب، کاشف قاره
از ۲۲ سال تحقیق، اعلام کرد کریستف کلمب، کاشف قاره آمریکا، یهودی سفارادی و اهل اروپای غربی بوده است. این مستند به اختلاف نظرها دربارهٔ اصلیت کلمب پایان داد. پیش از این بسیاری او را اهل جنوآ ایتالیا می‌دانستند. پرتغال. در ژانویه ۲۰۱۵ (بهمن ۱۳۹۳) دولت پرتغال قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن نوادگان یهودیانی که بیش از ۵۰۰ سال پیش از این کشور اخراج شدند می‌توانند به پرتغال برگردند و تقاضای شهروندی کنند. آن دسته از نوادگان یهودیان سفارادی اخراج شده که بتوانند ریشه‌های خود و پیوند قوی با این کشور را ثابت کنند
ریشه‌های خود و پیوند قوی با این کشور را ثابت کنند می‌توانند برای دریافت گذرنامه پرتغال اقدام کنند. دولت گفت برای اثبات این پیوند، ترکیبی از نام خانوادگی، زبان مورد استفاده برای گفتگو در خانواده و شواهدی مبنی بر نسب مستقیم مورد نیاز است. منابع. Wikipedia contributors, "Sephardi Jews," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sephardi_Jews&amp;oldid=467504719 (accessed December ۲۶، ۲۰۱۱).
نظام آموزشی پودمانی گونه‌ای از نظام‌های آموزشی است که در آن طراحی سامانهٔ آموزشی بر اساس نیازسنجی شغلی و به‌صورت پودمانی شکل گرفته‌است. در علوم تربیتی، واژهٔ پودمان به معنای «پیمانه‌کردن»، «بخش‌کردن»، «واحدکردن» یا «آموزشِ گام‌به‌گام» به کار می‌رود. به واحد یا استاندارد اندازه‌گیری نیز پودمان (مدول) می‌گویند که این پودمان‌ها با هدف اجرای یک وظیفه یا آموزش خاص کنار هم قرار می‌گیرند. مهم‌ترین خاصیت هر پودمان استقلال آن از دیگر پودمان‌ها است. در نتیجه، هر پودمان آموزشی را می‌توان به معنی درسی مستقل دانست که
آموزشی را می‌توان به معنی درسی مستقل دانست که یادگیری محتوای آن فارغ از هر درس دیگری امکان‌پذیر است. با وجود این، گاهی پودمان‌ها پیش‌نیاز یکدیگر هستند.وقتی هر پودمان را امتحان می دهید دیگر آن را امتحان نمی‌دهید مگر یک پودمان را تجدید شوید تعریف پودمان و ساختار پودمانی. منظور از پودمان و ساختار پودمانی، مجموعه‌ای از چند درس وابسته به هم است که به همراه هم مهارتی خاص را آموزش می‌دهند. مجموعهٔ چند پودمان یک «دورهٔ آموزشی پودمانی» را شکل می‌دهد، که در آن تخصص‌های علمی یا مهارت‌های شغلی به فراگیران آموزش داده
علمی یا مهارت‌های شغلی به فراگیران آموزش داده می‌شود. مزایا. برخی از مزایای به‌کارگیری نظام آموزشی پودمانی:
پارک کشتی سبز شرق ، یکی از پارک‌های حومهٔ شانگهای در چین است. مساحت این پارک ۳۷۳ هکتار است و در نزدیک دریاچه دیانشان قرار دارد. پارک دارای دریاچه، منطقه کمپ، مجسمه های حجاری شده، زمین چمن و جنگل است. در سال ۲۰۱۰ ژاپن، ۲۰۰۰ اصله درخت ساکورا را به نشانهٔ دوستی بین دو ملت، به چین هدیه کرد. این درختان در پارک کشتی سبز شرقی کاشته شدند.
بیتس الکترونیکس که با نام تجاری بیتس بای دکتر دره نیز شناخته می‌شود، برند هدفون و بلندگو است که توسط خواننده هیپ هاپ آمریکایی، دکتر دره و جیمی آیوین رئیس سابق IGA تحت نام شرکت بیتس الکترونیکس به بازار عرضه شد. تاکنون ۶ نسخه از هدفون‌ها و ۶ نسخه از گوشی‌ها تحت لیسانس انحصاری مانستر کیبل پروداکت تولید و توزیع شده‌است. به عنوان بخشی از استراتژی بازاریابی، محصولات این شرکت در فیلم‌ها، تبلیغات، نماهنگها و آگهی‌ها به کار رفته‌است. واگذاری سهام به اچ تی سی. در سال ۲۰۱۲، ۲۵ درصد سهام به شرکت تایوانی اچ تی سی و
سال ۲۰۱۲، ۲۵ درصد سهام به شرکت تایوانی اچ تی سی و درصدی از آن نیز به خودروسازی فورد واگذار شد. در طی این مدت اچ تی سی از بلندگوهای بیتس در اسمارت فون‌های خود و از هدست‌های بیتس به عنوان لوازم جانبی آنها، استفاده می‌نمود. واگذاری به اپل. سرانجام در اول آگوست ۲۰۱۴، اپل تمامی سهام این شرکت را به صورت نقد، به مبلغ سه میلیارد دلار خریداری نمود.
محمدکریم خداپناهی (متولد ۱۳۲۳ در قزوین) روان‌شناس ایرانی، استاد گروه روان‌شناسی دانشگاه شهیدبهشتی و مدیر مجله روان‌شناسی است. او پس از صادق قطب‌زاده و پیش از میرحسین موسوی مدتی به عنوان سرپرست وزارت امور خارجه ایران فعالیت می‌کرد. تحصیلات و فعالیت‌ها. خداپناهی پس از اتمام دوره دبیرستان در سال ۱۳۴۳ جهت تحصیل به کشور آلمان مسافرت کرد. در آلمان پس از فراگیری زبان آلمانی و طی کردن دوره کالج دانشگاهی مونیخ و پس از موفقیت در امتحانات نهایی کالج وارد دانشگاه کنستانتس آلمان شد و در رشته روان‌شناسی فیزیولوژیک، به
آلمان شد و در رشته روان‌شناسی فیزیولوژیک، به عنوان رشته اصلی و رشته بیولوژی به عنوان رشته فرعی، مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۵۴ موفق به اخذ درجه فوق‌لیسانس روان‌شناسی فیزیولوژیک شد و در دورهٔ دکترای همین رشته به تحصیل ادامه داد. انقلاب. در ۲۹ مهرماه ۱۳۵۷ که مهندس بازرگان به پاریس می‌رود در منزل ایشان در پاریس اقامت می‌کند.با اوج‌گیری انقلاب در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به کشور بازگشته و تحصیل در دوره دکترا را ناتمام گذاشت. پس از انقلاب در سازمان صدا و سیما، وزارت امور خارجه و نخست‌وزیری مشغول به کار شد و از سال ۱۳۶۳ به
و نخست‌وزیری مشغول به کار شد و از سال ۱۳۶۳ به عنوان عضو هیئت علمی در دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی استخدام شد. خداپناهی در اولین دوره امتحان دکترای روان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس در سال ۱۳۶۹ شرکت کرد و پس از قبولی و گذراندن دوره دکترای روان‌شناسی در سال ۱۳۷۴ موفق به اخذ مدرک دکترا شد.
برده زرد یا در فارسی سنگ زرد یکی از کوه‌های شهرستان بوکان است که در چهار کیلومتری جنوب غربی بوکان و در کنار رود ته ته وو (سیمینه رود) واقع شده‌است. همچنین برده زرد نام یکی از روستاهای این شهرستان نیز است. در بالای این کوه، آرامگاه کوه‌نورد بوکانی مقبل هنرپژوه قرارگرفته طبق وصیت‌نامه خودش محل دفن خود را کوه برده زرد تعیین کرده بود. کوه برده زرد در نزدیکی کوه برده‌رش قرار گرفته‌است و به مکانی تفریحی تبدیل شده‌است.
دستیابی مستقیم به حافظه یا دسترسی مستقیم به حافظه یک ویژگی سیستم های کامپیوتری است که به بعضی از زیر واحدهای سخت‌افزاری کامپیوتر اجازه دسترسی به حافظه اصلی سیستم(به انگلیسی: RAM) را به صورت مستقل از واحد پردازش مرکزی می‌دهد. بدون DMA، زمانی که پردازشگر از ورودی/خروجی برنامه‌ریزی شده (Programmed I/O) استفاده میکند، در تمام مدتی که فرایند خواندن یا نوشتن در حال انجام است، پردازشگر به‌طور کامل مشغول است، و در نتیجه، نمی‌تواند روی وظایف دیگری کار کند. با استفاده از DMA، پردازشگر ابتدا فرایند انتقال را آغاز
از DMA، پردازشگر ابتدا فرایند انتقال را آغاز کرده، و هنگامی که انتقال در جریان است مشغول کارهای دیگر می‌شود. در انتها، زمانی که کل فرایند به اتمام برسد، وقفه‌ای از کنترل گر DMA دریافت می کند. این قابلیت در دو حالت بسیار مفید است. یکی، زمانی که سرعت انتقال از سرعت کار پردازشگر بالاتر است، و دیگری زمانی که پردازشگر به جای انتظار برای یک انتقال کُند، می‌تواند کارهای دیگری در سیستم انجام دهد. بسیاری از سیستم‌های سخت افزاری، شامل کنترل گرهای دیسک گردان ها، کارت‌های گرافیکی، کارت‌های شبکه و کارت‌های صدا از
کارت‌های گرافیکی، کارت‌های شبکه و کارت‌های صدا از قابلیت DMA استفاده می‌کنند. همچنین، این قابلیت برای انتقال داده در داخل تراشه در پردازنده‌های چند هسته ای نیز استفاده می‌شود. رایانه‌هایی که از کانال DMA بهره می برند، توانایی انتقال داده بین دستگاه‌ها را با سربار بسیار کمتری برای پردازشگر دارند. به‌طور مشابه، یک عنصر پردازش درون یک پردازنده ی چند هسته‌ای نیز می‌تواند بدون اشغال کردن زمان پردازشگر خود، داده را به حافظه ی محلی خود انتقال دهد یا از آن دریافت کند. در نتیجه، عمل محاسبه و انتقال داده می‌تواند
کند. در نتیجه، عمل محاسبه و انتقال داده می‌تواند به‌طور موازی پیش برود. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
مجموعه فرادریایی ( یا "COM") یکی از اصطلاحات در تقسیمات کشوری فرانسه است. این مجموعه از مستعمره‌های پیشین فرانسه هستند که بر اساس بندی از قانون اساسی فرانسه، که در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۳ به تأیید رسید، پنج قلمرو زیر جزو قلمروهای آن سوی دریاها ی فرانسه محسوب می‌گردند. مایوت از تاریخ ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۱ جزو قلمروهای آن سوی دریاها بود و بعد از آن به بخش آن‌سوی دریاها تبدیل شد.
در پی جنبش‌های استقلال‌طلبانه‌ای در پلی‌نزی فرانسه در سال ۲۰۰۴، فرانسه وضعیت پلی‌نزی فرانسه را از سرزمین فرادریایی فرانسه به کشور فرادریایی () تغییر داده‌است. پلی‌نزی فرانسه در گذشته قلمرو فرادریا بود که بعد از تغییر در قانون اساسی در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۳ به سرزمین فرادریایی فرانسه تغییر یافت و در پی جنبش‌های استقلال‌طلبانه در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۰۴ جزء دسته‌بندی کشور فرادریایی قرار گرفته‌است.
باشگاه فوتبال شهرداری اراک یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر اراک می‌باشد. این باشگاه در سال ۱۳۹۰ و با انتقال امتیاز از باشگاه فوتبال همیاری اراک تأسیس شده‌است. در سال ۹۰ شهرداری شهر اراک باشگاه را در اختیار گرفت اما روند ناامید کننده باشگاه پایان نیافت و سرانجام پس از یازده فصل رقابت در دسته اول با اتمام فصل ۹۱–۹۲ باشگاه به دسته دوم سقوط کرد. پس از یک فصل شرکت در دسته دوم و در پایان لیگ ۹۲–۹۳ باشگاه در رتبه سیزدهم لیگ دو قرار گرفت و به دسته سه فوتبال ایران سقوط کرد. و در نهایت در سال ۱۳۹۳ این باشگاه منحل شد و
کرد. و در نهایت در سال ۱۳۹۳ این باشگاه منحل شد و سهمیه این باشگاه را کارخانه آلومینیوم سازی اراک خرید.
جولیان بریم متولد ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۳۳ در لندن، درگذشت ۱۵ آگوست ۲۰۲۰؛ نوازندهٔ چیره‌دست گیتار کلاسیک اواخر قرن بیستم اهل انگلستان است. او نقش مهمی در بهبود نواختن گیتار کلاسیک به عنوان یک ساز مورد توجه ایفا کرد.شهرت وی بیشتر بخاطر اشاعه آموزش گیتار و سریال تلویزیونی اوست (بنام Guitarra) که هنوز هم بینندگانی دارد. زندگی. بریم در لندن متولد شد و در محیطی بزرگ شد که با موسیقی از ابتدا آشنایی پیدا کرد. پدر وی یک نقاش چیره دست و آهنگساز بود. مادر او اهل اسکاتلند بود ولی علاقه ای به موسیقی نداشت. برین زندگی خود را
ولی علاقه ای به موسیقی نداشت. برین زندگی خود را با نواختن گیتار جاز پدرش در سن نوجوانی آغاز کرد. آموزش موسیقی را به‌طور خودآموز آغاز کرد. رئیس دانشگاه موسیقی جورجیا ادامه آموزش موسیقی را به او داد. او از بچگی نبوغ اش بسیار قابل توجه بود. در سن ۱۲ سالگی بخاطر نواختن پیانو برنده جایزه نمایشگاه جوانان شد. او توانست در دانشگاه سلطنتی موسیقی پیانو بیاموزد و در ۱۳ سالگی قطعه ای برای گیتار ساخت و در سال ۱۹۵۱ در سالن Wigmore برنامه اجرا کرد. اولین تور اروپایی خود را در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ انجام داد و در سالهای
را در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ انجام داد و در سالهای ۱۹۵۸ این فعالیت‌ها را در خاور دور، هند، استرالیا و نقاط دیگر جهان ادامه داد. در سال ۱۹۵۹ اولین تکنوازی خود را در بوستون در کنسرتی اجرا کرد. افتخارات و جوایز. بریم در سال ۱۹۸۵ به عنوان مهمان افتخاری در جشن تولد ملکه بریتانیا شرکت کرد. او دکترای افتخاری از دانشگاه سوروی و لیدز را در سال ۱۹۸۴ دریافت کرد. او به عنوان عضو افتخاری آکادمی موسیقی سلطنتی در سال ۱۹۶۶ انتخاب شد. در سلا ۱۹۸۸ او عضویت افتخاری انجمن سلطنتی فیلارمونیک را کسب کرد و در سال ۱۹۹۶ جایزه
سلطنتی فیلارمونیک را کسب کرد و در سال ۱۹۹۶ جایزه فیلارمونی سلطنتی جامعه نوازندگان را از آن خود کرد.
عبدالحمید بدیع‌الزمانی کردستانی (۲۱ دی ۱۲۸۳ – ۵ آبان ۱۳۵۶) از استادان نامدار و کم‌نظیر ادبیات عربی، محقق، نویسنده و استاد دانشگاه تهران بود. زندگی. استاد عبدالحمید بدیع الزمانی کردستانی روز ۲۱ دی ماه ۱۲۸۳ هجری شمسی برابر با ۵ ذی‌القعده ۱۳۲۲ هجری قمری در شهر سنندج چشم به دنیا گشود. وی تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند. از استادان قدیم وی به «ملا محمد رشید مریوانی»، «شیخ حبیب‌الله کاشتری» (ادیب، فقیه و محدث نامدار)، «حاج شیخ عبدالحمید مشکانی»، «حیدرقلی سردار کابلی»، «ملا عبدالله مفتی دشتی»، «ملا سعدالدین
کابلی»، «ملا عبدالله مفتی دشتی»، «ملا سعدالدین سعدالشریعه» و «میرزا سیف‌الله مستوفی» می‌توان اشاره کرد. او در این دوران علم اصول و فقه و حدیث و تفسیر آموخت و به خواندن بسیاری از کتب مهم در این زمینه مانند «تهذیب المنطق»، «مختصر المعانی»، «جمع الجوامع»، «شرح نظام»، «تهذیب الکلام»، و کتب تفسیر ازجمله «بیضاوی»، «روح المعانی» و… مبادرت نمود. سپس در منصب دبیر در مدرسه «ممتازیة سنندج» و پس از انتقال به تهران در سال ۱۳۲۱ هـ. ش در دبیرستان‌های «دارالفنون»، «امیرکبیر»، «ادیب» و «گوهرشاد» مشغول به کار شد. برهه‌ای در
«ادیب» و «گوهرشاد» مشغول به کار شد. برهه‌ای در ارتش خدمت کرد و مدتی نیز به واسطهٔ تسلط بر زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسوی در روزنامه اطلاعات به کار ترجمه پرداخت تا اینکه در سال ۱۳۳۵ شمسی در دوران ریاست دکتر علی‌اکبر سیاسی بر دانشگاه تهران، استاد بدیع الزمانی، به پایمردی سه تن از شاگردانش یعنی احمد مهدوی دامغانی، مهدی محقق و سید جعفر شهیدی و با وساطت بدیع الزمان فروزانفر بدون آزمون ورودی به دانشگاه تهران راه یافت و در دانشکده معقول و منقول، دانشکده الهیات و دانشکده ادبیات و علوم انسانی استاد شد.
الهیات و دانشکده ادبیات و علوم انسانی استاد شد. بدیع‌الزمانی به دور از غوغاسازی و شهرت‌طلبی، مردی به تمام معنا دانشمند بود. تسلط او بر غرایب و دقایق ادب و لغت عرب، در کنار حافظهٔ قدرتمند او، مایهٔ تحیر و اعجاب اقران و اغیار بود. استاد احمد مهدوی دامغانی در خصوص وی می‌نویسد: «عالم فاضل مظلوم محرومی که فقط معدودی از معاصران به عظمت مقام او واقفند!». عبدالحمید بدیع الزمانی در سال ۱۳۴۲ هـ. ش به خواست خود بازنشسته شد و در ۵ آبان ۱۳۵۶ هـ. ش چشم از جهان فروبست. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سال‌ها خدمات علمی و
آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سال‌ها خدمات علمی و فرهنگی وی، طی برگزاری مراسم بزرگداشتی در سال ۱۳۸۲ ایشان را به عنوان یکی از مفاخر ایران زمین معرفی کرد و لوح تقدیری به خانواده استاد اهدا نمود. آثار. شاید برجسته‌ترین مکتوبات وی، تعلیقاتی است که هنگام مطالعهٔ کتب ممتاز، بر حاشیهٔ صفحات نگاشته‌است و بجاست اگر روزی گردآوری و منتشر گردد. اما از آثار دیگر او می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد:
محسن قاضی‌مرادی ( – ) بازیگر اهل ایران بود. او فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران بود و بازی در سینما را از سال ۱۳۵۱ با فیلم "حسن سیاه" (بدون ذکر در شناسنامه فیلم) به کارگردانی پرویز اصانلو آغاز کرد. او همسر مهوش وقاری بود. زندگی. محسن قاضی‌مرادی ۱۱ شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی در تهران متولد شد. او فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران بود و پیش از بازیگری به عنوان معلم در آموزش و پرورش به تدریس پرداخت. این بازیگر با مهوش وقاری، بازیگر سینما و تلویزیون که در برخی پروژه‌های سینما و تلویزیون نیز هم‌بازی بودند؛
پروژه‌های سینما و تلویزیون نیز هم‌بازی بودند؛ ازدواج کرد. آشنایی این دو بازیگر به همکاری در دفتر کل تربیت معلم در ۱۳۵۶ خورشیدی بازمی‌گردد که پس از سه سال در ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ به ازدواج منجر شد. قاضی مرادی بازیگری را از سال ۱۳۵۱ با فیلم حسن سیاه به کارگردانی پرویز اصلانی آغاز کرد، پس از کسب تجربه در این فیلم سینمایی به تلویزیون راه یافت و در چند تله تئاتر ایفای نقش کرد و پس از آن با بازی در سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی شناخته شد. محسن قاضی مرادی با کت جادویی در سال ۱۳۷۸ دیده شد و پس از آن در سریال
کت جادویی در سال ۱۳۷۸ دیده شد و پس از آن در سریال همسایه‌ها، هزاران چشم و پشت کنکوری‌ها به شهرت رسید. او برای بازی در فیلم سینمایی «ما همه خوبیم» ساخته بیژن میرباقری تندیس بهترین بازیگر نقش دوم مرد را از نهمین جشن خانه سینما دریافت کرد. محسن قاضی مرادی آخرین بار در فیلم سینمایی «ورود و خروج ممنوع» به عنوان پدر خسرو (هادی کاظمی) حضور داشت محسن قاضی مرادی در سال‌های پایانی زندگی به بیماری پارکینسون مبتلا شد. در واقع اولین علائم این بیماری از سال ۱۳۸۲ در این بازیگر آغاز شد و به مرور شدت گرفت. در ابتدا تنها
بازیگر آغاز شد و به مرور شدت گرفت. در ابتدا تنها مشکلی که به شکل حاد در او وجود داشت لرزش دست‌ها بود، اما به مرور مشکل بلع، حرکت و قدرت تکلم نیز به آن اضافه شد و محسن قاضی مرادی را خانه نشین کرد. بیماری و درگذشت. محسن قاضی مرادی چندین سال بود که از بیماری پارکینسون و مشکلات ناشی از آن رنج می‌برد. او سرانجام در شامگاه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ در ۷۹ سالگی، بر اثر عوارض این بیماری و کهولت سن در خانه خود در تهران درگذشت.
پریخان خانم (اوت ۱۵۴۸ – ۱۲ فوریه ۱۵۷۸) دختر شاه تهماسب یکم، دومین شاه صفوی، و همسر چرکس او، سلطان آغا خانم، بود. او فرزند مورد علاقه پدرش بود و اجازه داشت در فعالیت‌های دربار شرکت کند و به‌تدریج به شخصیتی تأثیرگذار تبدیل شد که توجه رهبران برجسته قبایل قزلباش را به خود جلب کرد. پریخان در بحران جانشینی پس از مرگ پدرش در سال ۱۵۷۶ نقش محوری داشت. او کوشش برادرش، حیدر میرزا، و حامیانش را برای به‌دست‌گرفتن تاج‌وتخت خنثی کرد و کاندید مورد علاقه‌اش، برادر دیگرش اسماعیل میرزا، را به‌عنوان اسماعیل دوم به تخت نشاند.
میرزا، را به‌عنوان اسماعیل دوم به تخت نشاند. اگرچه انتظار قدردانی از برادرش داشت، اسماعیل قدرت او را محدود کرد و وی را در حصر خانگی قرار داد. احتمالاً پریخان طراح اصلی قتل اسماعیل در سال ۱۵۷۷ بود. او از به تخت‌نشستن برادر بزرگ‌ترش، محمد خدابنده که تقریباً نابینا بود، حمایت کرد. پریخان انتظار داشت در حالی که محمد به‌شکل اسمی سلطنت می‌کند، خود او فرمانروای واقعی باشد، اما همسر محمد، خیرالنساء بیگم، به‌عنوان رقیب او پدیدار شد و در فوریه ۱۵۷۸ ترتیب داد که پریخان را خفه کنند. برخی پریخان را قدرتمندترین زن در
را خفه کنند. برخی پریخان را قدرتمندترین زن در تاریخ صفویه می‌دانند. او برای مدت کوتاهی توانست دربار ناکارآمد صفوی را در جامعه‌ای که محدودیت‌های شدیدی بر زنان طبقات بالا اعمال می‌کرد، تحت سلطه خود درآورد. معاصرانش او را به دلیل هوش و شایستگی‌اش ستودند، هرچند در تواریخ بعدی به‌عنوان شخصیتی شرور که دو برادرش را کشت و آرزوی غصب تاج‌وتخت داشت، به تصویر کشیده شد. او حامی شاعرانی مانند محتشم کاشانی بود که پنج مرثیه برایش سرود. نویسندگان زمانه آثاری را به او تقدیم کردند، مانند "تکملة الاخبار" اثر عبدی بیگ شیرازی،
کردند، مانند "تکملة الاخبار" اثر عبدی بیگ شیرازی، و او را با فاطمه زهرا، دختر محمد، پیامبر اسلام، مقایسه نمودند. نام. ترکیب فارسی "پَری‌خوان" به معنای «فراخوانندهٔ پَری» به موجودات خیرخواه و شبیه به پریان در اسطوره‌شناسی ایرانی، یعنی پَری‌ها اشاره دارد. این موجودات که در فرهنگ ایران باستان در آغاز به‌عنوان دیوان شرور شناخته می‌شدند، در ادبیات معاصر ایران دگرگونی یافته و به‌صورت «از ما بهتران» تصویر شده‌اند. بسیاری از نام‌های زنانه دربردارندهٔ جزء پَری هستند که در میان آن‌ها، نام‌هایی چون «پَری‌خوان» و
که در میان آن‌ها، نام‌هایی چون «پَری‌خوان» و «پَری‌افسا» (به معنای «آن‌که پَری را افسون کرده/به دام انداخته است») ممکن است نشانگر تداوم تأثیر آیین‌ها و باورهای شَمَنی در سنت‌های فرهنگی ایران باشند. بسیاری از پژوهشگران، از جمله شهزاده حسام‌الملک، این نام را به‌اشتباه به‌صورت پَری‌خان به معنای «خانِ پَری» ثبت کرده‌اند. زندگی‌نامه. پریخان خانم در ماه رجب ۹۵۵ در حوالی اهر متولد گشت. از آغاز زندگی پریخان خانم اطلاعی در دست نیست، طبق مدعای صاحب کتاب دانشنامه مشگین‌شهر تاریخ تولد ایشان به روستای پریخان از توابع
تاریخ تولد ایشان به روستای پریخان از توابع مشگین‌شهر می‌باشد و بخش عمده ای از زندگی وی نیز در آنجا بوده است و روستای پریخان نیز به نام وی زده شده است از مادری چرکس به دنیا آمد. اما مشخص است که از همان ابتدا کاملاً مورد توجه و مورد علاقه پدرش بوده. هنگامی که برادر طهماسب بهرام میرزا در سال ۱۵۴۹ درگذشت، طهماسب و خواهرش مهین‌بانو خانم مسئولیت مراقبت از بچه‌های او را برعهده گرفتند، حتی شاه طهماسب یکی از آنها به نام شاهزاده سلطان بدیع‌الزمان میرزا را پسر خود اعلام کرد. او در سال ۱۵۵۷ بدیع‌الزمان را به عنوان
اعلام کرد. او در سال ۱۵۵۷ بدیع‌الزمان را به عنوان والی سیستان منصوب کرد و پیشنهاد ازدواج پریخان خانم (که در آن زمان ۱۰ ساله بود) را به وی کرد که او نیز قبول کرد. با این حال، پریخان خانم به دلیل کاردانی و این که دختر مورد علاقه شاه بود از رفتن به سیستان منع شد. تعدادی از مورخان، معتقدند که او فقط با بدیع‌الزمان نامزد بوده است و هیچ ازدواجی صورت نگرفته است، زیرا پریخان خانم یک زندگی عمومی حکومتداری و پر سر و صدا در پایتخت را در کنار پدرش بر زندگی خصوصی زناشویی و آرام در سیستان در کنار شوهرش ترجیح می‌داد.
و آرام در سیستان در کنار شوهرش ترجیح می‌داد. اختلافات جانشینی. مشارکت فعال پریخان خانم در امور دولت صفویه از آخرین سالهای سلطنت پدرش آغاز شد. شأن و اعتبار پریخان خانم در نزد پدرش به اندازه‌ای گردید که شاه طهماسب در تمامی «امور جزئی و کلی و ضروری و ملکی و مالی و مرزی و سایر موضوعات مهم به صلاح و صواب‌دید او عمل می‌نمود و هیچ کاری را بدون مشورت با وی انجام نمی‌داد». شاه طهماسب که از زندگی حکومت‌داری خود خسته و ناامید شده بود، وظایف گسترده و اقتدار و اختیارات بسیار بزرگی را به پریخان خانم اعطا کرد، لذا بعد از
بزرگی را به پریخان خانم اعطا کرد، لذا بعد از بیماری شاه طهماسب نیز، امرا و بزرگان حکومت صفوی که برای رسیدگی به اوضاع کشور؛ اول از همه به پریخان خانم مراجعه می‌کردند و بدون مشورت با شاهزاده خانم، به هیچ‌یک از امور رسیدگی نمی‌کردند و قزلباشان دستوراتی که او صادر می‌کرد را اجرا می‌کردند. در نتیجه قانونی را به او داد تا بعداً باعث ظهور قدرت مهار نشدنی آینده‌اش شد. پریخان خانم که در امور حکمرانی و اختلافات جانشینی مشارکت فعال داشت، در تلاش برای نگهداشتن موقعیت قدرتمند و مستحکم خود در دربار بود. زمانی شرکت او در
و مستحکم خود در دربار بود. زمانی شرکت او در امور امر و نهی و به ویژه مشکلات جانشینی بیشتر شد که در ۱۸ اکتبر ۱۵۷۴، شاه طهماسب سخت بیمار شد - در طی بیماری، دو بار نزدیک بود بمیرد و هنوز جانشینی انتخاب نکرده بود. پریخان خانم از پدر بیمار خود مراقبت کرد و همین امر باعث نزدیکتر شدن بیشتر آنها به یکدیگر شد و تقربی بی‌حد و مرز حتی بیش از پیش در نزده پدرش یافت. همزمان، سرداران اصلی قزلباش جلسه ای ترتیب دادند تا دربارهٔ اینکه چه کسی باید جانشین وی باشد بحث کنند. طایفه اوستلو، و طایفه شیخاوند (که مربوط به خاندان
طایفه اوستلو، و طایفه شیخاوند (که مربوط به خاندان صفوی بود) از حیدر میرزا طرفداری می‌کردند. گرجی‌ها نیز از او حمایت کردند، زیرا مادرش سلطان‌زاده خانم از تبار گرجی بود. در حرمسرا نیز توطئه‌هایی حکمفرما شد؛ و سلطان‌زاده خانم برای سلطنت پسرش سخت می‌جنگید. خیلی سریع طایفه دیگر از قزلباشان؛ قبایل روملو، شاملو، افشار و قاجار و سایر سران دولتی به طرفداری از اسماعیل میرزا پیوستند که در قلعه قهقهه زندانی بود. پریخان خانم نیز طرفدار اسماعیل میرزا بود و وی از حمایت چرکس‌ها برخوردار بود، در واقع پریخان خانم بود که
چرکس‌ها برخوردار بود، در واقع پریخان خانم بود که طرفداران اسماعیل میرزا را جمع‌آوری کرده و علیه حیدر میرزا و متحدان او اقدام می‌کرد و در سال ۱۵۷۱ در رویداد قلعه قهقهه، که درگیری بین حبیب‌بیگ استاجلو و اسماعیل میرزا درگرفته بود، با مداخله او به نفع برادرش اسماعیل میرزا موضوع حل شد. در سال ۱۵۷۴، در حالی که شاه طهماسب هنوز در اوج بیماری بود، کسانی که از حیدر میرزا حمایت می‌کردند، پیامی را به قلعه قهقهه ارسال کردند، برای خلیفه انصار قراداغلو فرستادند. آنها از او درخواست کردند که اسماعیل میرزا را برای تضمین شدن
درخواست کردند که اسماعیل میرزا را برای تضمین شدن جانشینی حیدر میرزا بکشد. با این وجود، پریخان خانم موفق شد از این موضوع آگاه شود و این طرح را به طهماسب گفت و باعث خنثی شدن آن شد. طهماسب که به دلیل سپاس از شجاعتی که اسماعیل قبلاً در برخوردهایی با امپراتوری عثمانی داشت، هنوز احساساتی نسبت به اسماعیل میرزا داشت، به پیشنهاد پریخان‌خانم گروهی از تفنگداران افشار که نیز از طرفداران او بودند را برای حفاظت از وی به قلعه قهقهه فرستاد. دو ماه بعد، شاه طهماسب از بیماری تهدید کننده زندگی که داشت بود، نجات یافته و بهبود
تهدید کننده زندگی که داشت بود، نجات یافته و بهبود یافت، بعد از اتمام بیماری شاه تهماسب، پریخان خانم خیلی سریع ذهن پدرش را نسبت به حیدر میرزا و مادرش سلطان‌زاده خانم و طرفدارانشان به‌طور جدی مسموم کرد و طرز فکر پدرش را نسبت به اسماعیل میرزا مساعد کرد. با این وجود، دو سال بعد، شاه طهماسب در ۱۴ مه ۱۵۷۶، در قزوین درگذشت. حیدر میرزا تنها پسری بود که هنگام مرگ با او بود، و بنابراین روز بعد، او خود را به عنوان شاه جدید معرفی کرد. به‌طور معمول، برخی از قبایل قزلباش از کاخ سلطنتی محافظت می‌کردند و با سایر افراد