payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دردامنه یکی ازکوه‌های نزدیک روستای آکوجان بنام «بزادشت» از ناحیه رشکین پره، غاری قرار دارد که حاجت خانه خوانده می‌شود. مردم محل شبهای جمعه به این غار می‌روند و به عبادت می‌پردازند. سنگهای بدنه داخل غار تمامی صیقلی شده و برروی آنها نقوشی کنده کاری شده است. این غار در فاصله ۷۹ کیلومتری ازشهرقزوین دربخش رودبارشهرستان واقع شده است. غار حاجت خانه در ۵ کیلومتری شمال روستا آکوجان قرار دارد. از این غار آثار ظروف سفالی و سکه‌های قدیمی کشف شده است و این غار واجد ارزش‌های تاریخی و باستانی است. مشخصات: فاصله روستا تا
تاریخی و باستانی است. مشخصات: فاصله روستا تا مرکز استان (کیلومتر) ۶۹ فاصله روستا تا شهر (کیلومتر) ۱۴ مذهب: شیعه نوع و کیفیت جاده ارتباطی: آسفالت جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۷ جمعیت آن ۷۸۰ نفر (۲۱۶ خانوار) بوده است. منابع. http://www.qchto.ir/روستای-هدف-گردشگری-آکوجان/
شهرستان سفلی، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۵ نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است. زبان. سکنهٔ الموت به گویش الموتی دیلمی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. تاریخ. شهرستان سفلی و شهرستان علیا که با نام شهرستان در طول تاریخ شناخته میشده‌اند از مهمترین شهرهای الموت بوده اند. ابواسحاق صابی از شهرستان در قصبه اشکورجان به عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین
به عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان یاد کرده است. جستانیان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی (اواخر قرن دوم تا اوایل سوم هجری) از رودبار در دیلم، بخش کوهستانی گیلان، فرمان می‌راندند. آنان در نواحی کوهستانی رودبار الموت امارتی کوچک و محلی داشتند که تختگاه‌شان بود (و امروزه در استان قزوین واقع است) و وسعت قلمروشان طالقان و سواحل شاهرود و سفیدرود را در بر می‌گرفت. محصولات کشاورزی. مهم ترین محصول این روستا برنج می باشد. برداشت میوه از جمله گیلاس، آلبالو و گردو نیز از سایر محصولات
از جمله گیلاس، آلبالو و گردو نیز از سایر محصولات تولیدی شهرستان سفلی می باشد. برخی از اهالی نیز به دام پروری مشغول می باشند. پیوند. دیلمستان جستانیان
هاشاکلایه، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
کیاکلایه علیا، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. وجه تسمیه. واژه کِلا (kelā) دگرگون گشته واژه کَلاک (kalāk) و کَلات (kalāt) در مفهوم قلعه است، که در زبان مازندرانی به‌صورت کَلا (kalā) و کُلا (kolā)، و در زبان گیلکی و زبان تاتی کَلایه (kalaye) تلفظ می‌شود و در مفهوم دژ و آبادی مجهز به جایگاه دفاعی می‌باشد. این واژه در نام بیشتر روستاهای مازندران از رامسر تا گرگان، روستاهایی در شرق گیلان و در قسمت های شمالی قزوین شامل الموت دیده می‌شود. بر خلاف زبان فارسی، در زبان های
دیده می‌شود. بر خلاف زبان فارسی، در زبان های خانواده ایرانی شمال غربی به مانند گیلکی و مازندرانی صفت بعد از اسم می‌اید، در نتیجه واژه کیا+کلایه معادل 'قلعه کیا' در فارسی می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است. مردم. زبان اهالی روستا تاتی و عمده محصولات کشاورزیشان گیلاس و هلو است.
کوشکدر، (به معنی در قصر)روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اصلی روستا فارسی است. روستای کوشکدر دارای دو طایفه بابائی و خادمی است. اقتصاد روستای کوشکدر کشاورزی و دامداری است و آب کشاورزی این روستا از طریق پمپاژ از رودخانه شاهرود تامین میشود. مقبره امامزاده موسی(دارای شجره نامه) در این روستا واقع شده است و هر ساله در سالروز واقعه عاشورا و رحلت پیامبر و اربعین میزبان میهمانان زیادی می باشد این روستا در گذشته دارای هفت برج دیدبانی،دارای قلعه در بالای بلند ترین صخره واقع
دیدبانی،دارای قلعه در بالای بلند ترین صخره واقع در روستا،وجود یک غار ،از داخل یک دره در مجاورت روستا به داخل قلعه بوده است، این غار جهت حفظ راه ارتباط با قلعه در زمان های که دشمنان قلعه را محاصره میکردند طراحی شده است. این روستا در گذشته محل ارتباط بین الموت غربی و شرقی بوده است که دارای محوطه وسیع که در گذشته به آن بارانداز (گمرک امروزی)میگفتند،که محل کنترل ورود و خروج کالا ها بوده هست. احتمالا با توجه به وجود قلعه،برج های دیده بانی و سه حمام عمومی، بارانداز و ... در گذشته شهر بوده است. این روستا در
و ... در گذشته شهر بوده است. این روستا در همجواری قلعه تاریخی لمبسر واقع شده است. . جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
شهرستان علیا، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است. تاریخ. شهرستان علیا و شهرستان سفلی که با نام شهرستان در طول تاریخ شناخته می‌شده‌اند، از مهم‌ترین شهرهای الموت بوده‌اند. ابواسحاق صابی از شهرستان در قصبه اشکورجان به‌عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان
محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان یاد کرده‌است. جستانیان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی (اواخر قرن دوم تا اوایل سوم هجری) از رودبار در دیلم، بخش کوهستانی گیلان، فرمان می‌راندند. آنان در نواحی کوهستانی رودبار الموت امارتی کوچک و محلی داشتند که تختگاه‌شان بود (و امروزه در استان قزوین واقع است)، و وسعت قلمروشان طالقان و سواحل شاهرود و سفیدرود را در بر می‌گرفت.
سالارکیا، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است. به دلیل قرار گرفتن روستا در حاشیه شاهرود عمده محصول روستا برنج و شغل اکثر مردم کشاورزی و دامداری می‌باشد.
کاظم‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۶ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.
زردچال، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است. عمده محصولات کشاورزی اهالی فندق و زردآلو می‌باشد. شغل بیشتر مردم روستا کشاورزی می‌باشد. فقط یک کیلومتر از راه ارتباطی روستا خاکی است.
گازرسنگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران و در مجاورت استان قزوین است.زبان مردم این روستا ترکی است. جمعیت. این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۲ نفر (۱۳۶خانوار) بوده‌است.
چرشدره، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تاتی زبان رایج در روستای چرشدره می‌باشد . جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
مغرورآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
تاق‌دره، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
قلندرآباد پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سلطانعلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۷ نفر (۱۴۸خانوار) بوده‌است.
امامزاده محمد (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
شنگل‌رود، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳95، جمعیت آن 45نفر (15خانوار) بوده‌است.
سوگاه، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر بوده‌است. زبان. زبان مادری مردم سوگاه تاتی است.
هجرت (گنبد کاووس)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سلطانعلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
دربند (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است. عمده محصولاتشان گیلاس و فندوق می‍باشد. و راه ارتباطی آن خاکی است. مزار امامزاده هاشم در این روستا قرار دارد.
مزرعه علیا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
مزرعه سفلی (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
گرمارود علیا، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان رایج در گرمارود علیا تاتی است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
گرمارود سفلی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است. زبان. اهالی روستای گرمارود سفلی به زبان فارسی با لهجه ی خاص و زبان مراقی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌رانند. روستای گرمارود از دو محله ی جداگانه تشکیل یافته است. پایین محله ( پشایی محله ) که به زبان فارسی سخن می گویند و بالا محله ( مراقی محله ) که به زبان تاتی سخن می رانند. ساکنان
مراقی محله ) که به زبان تاتی سخن می رانند. ساکنان پایین محله ساکنان قديمي روستا بوده و ساکنان بالا محله یا همان مراقی ها بعنوان مهاجر از روستاهای مراقی نشین در سده ی اخیر در این روستا سکونت گزیده
سرخه دزک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اصلی و مادری مردم تاتی است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
زواردشت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۶۹خانوار) بوده است. زبان. مردم روستا از دیرباز به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
ملاتقی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۶۴ نفر (۴۷۳خانوار) بوده‌است.
ازرت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
کوشک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنان روستای کوشک هستند و به زبان تاتی تکلم می‌کنند. جمعیت. این روستا در روستای معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۰نفر (۲۰۵خانوار) بوده‌است.
زابلی‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۹۴۲ نفر (۸۹۴خانوار) بوده‌است.
هرانک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستای هرانک به زبان ترکی سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۵۲خانوار) بوده است.
کشکدشت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم کشکدشت به زبان تبری صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
کافرکش، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. کافرکش در شمال شرقی استان قزوین و حدفاصل دو استان قزوین و البرز در منطقه ای کوهستانی قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است. مردم روستای کافرکش به زبان ترکی سخن می‌گویند.
سفیددر روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
روچ دره، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هنیز، روستایی از توابع بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۷۷ خانوار) بوده‌است. زبان مردم هنیز تاتی است.
وناش پایین، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنین این روستا هستند که به زبان تاتی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۷خانوار) بوده است.
طاله، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
خوب‌کوه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است. مردم روستای خوبکوه به زبان ترکی سخن می‌گویند.
چوثر، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
وناش بالا، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است. زبان. اهالی روستای وناش بالا هنوز به زبان تاتی سخن می‌گویند.
ایلان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
اتان‌رود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
داودی سپاهی دادگر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان باغلی ماراما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
یارفی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
ویکان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.دارای حیات وحش بسیار دیدنی و جذاب میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۹خانوار) بوده‌است. مردم. اکثر ویکانی‌ها سادات هستند.
نسا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستای نسا به زبان تاتی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
زوارک روستایی از توابع معلم کلایه و به عنوان مرکز دهستان های الموت شرقی در استان قزوین کشور ایران است. از محصولات این روستا میتوان به گردو ، گیلاس ، فندوق ، آلو ، زردآلو ، چاقاله بادام ، آلبالو و توت سیاه اشاره کرد. همچنین این روستا به وسیله قرار گیری در کناره رودخانه و جاده و در دسترس بودن ویلا های اجاره ای در روستا تفرجگاهی مناسب برای مسافران و گردشگران محترم است. بنا به آخرین بررسی ارشیا جمشیدی زوارکی وضعیت فعلی اینترنت در این روستا با توجه به فعالیت های اخیر شورای این روستا اینترنت 4G همراه اول در این
اخیر شورای این روستا اینترنت 4G همراه اول در این روستا قابل استفاده است . جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است. مردم. اهالی زوارک از تات‌های اصیل هستند و به زبان باستانی تاتی سخن می‌رانند.
روچ علیا یا بالاروچ، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است. مردم. سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. تات‌ها ساکنین روستای روچ علیا هستند که به زبان تاتی سخن می‌گویند. دربارۀ روستا. این روستا آبشارها و چشمه‌های متعددی دارد و غرب و شرق این روستا به دو دره عمیق متصل می‌شود. عمق این دره‌ها آنقدر است که رودخانه
متصل می‌شود. عمق این دره‌ها آنقدر است که رودخانه انتهای دره همچون نخی مارپیچ دیده می‌شود؛ که بعد از این دره‌ها از طرف شرق به روستای ورک و از غرب به روستای پایین روچ می‌رسیم. این سه روستا موازی با هم در سه دامنه قرینه یک کوه قرار گرفته‌اند و شباهت زیادی با هم دارند اما هیچ‌کدام به اندازه بالاروچ از آب فراوان برخوردار نیستند. بالاروچ از شمال با شیب نسبتاً تندی به رودخانه شاهرود می‌رسد و در کنار رودخانه به روستاهای خوبان و زوارک و نسا و سیلیکان می‌رسیم. از سمت جنوب به قلل البرز و در پشت آنها به منطقه طالقان
جنوب به قلل البرز و در پشت آنها به منطقه طالقان منتهی می‌شود. فاصله تقریبی بالا روچ از قزوین ۱۳۰ کیلومتر است. مرقد امازادگان ایوب و ذکریا هم در این روستا قرار دارد. ضمناً قسمتی از داستان تاریخی عزیز و نگار هم در بالاروچ اتفاق افتاده که کل احمد بالاروچی هم یکی از شخصیتهای این داستان عاشقانه منطقه الموت و طالقان است. بالاروچ روستاییست تقریباً ییلاقی چون زمستانهای سختی دارد. در تابستان جمعیت این روستا به بالای ۱۰۰ خانوار می‌رسد اما در زمستان حدود ۲ خانواده در آن ساکن هستند و همین امر باعث تداخل فرهنگ شهرنشینی
ساکن هستند و همین امر باعث تداخل فرهنگ شهرنشینی در این روستا شده و بافت روستایی و طبیعی این روستا در حال تخریب است.
روچ سفلی (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنین روستای روچ سفلی هستند که به زبان تاتی سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
ورکرود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نرمیلات، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده است. زبان. نرمیلاتی‌ها به گویش الموتی صحبت می‌کنند.
کلان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است. زبان. کلانی‌ها تاتی را با گویش الموتی صحبت می‌کنند.
گرمارود (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است. مردم و زبان. اهالی گرمارود تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌رانند.
هوتن (گنبد کاووس)، روستایی از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در شهرکرند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۹۲ نفر (۳۲۴خانوار) بوده‌است.
سیلکان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. گویش الموتی زبان مادری اهالی روستای سیلکان است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
سراج کلایه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در شمال شرقی قزوین دهستان الموت شرقی قرار دارد، از شمال به رشته کوه‌های البرز که مرز بین مازندران والموت می‌باشد، از جنوب به طالقان از شرق به گرمارود و از غرب به روستای زوارک می‌رسد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است؛ که البته در تابستان جمعیت این روستا به بیش از ۴۰ خانوار می‌رسد. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد ومحصولات اصلی این روستا شامل
و دامداری می‌باشد ومحصولات اصلی این روستا شامل گرد، فندق، گندم، جوولوبیا، می‌باشد و از یک چشمه آب طبیعی به نام کرمه کٌش (کرم کش) برخوردار است که یکی از بهترین آب‌های منطقه (از لحاظ کیفیت شرب) راشامل می‌شود. تاتی زبان رایج در روستا است.
دینه رود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است. مردم. دینه‌رودی‌ها تات هستند و به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
پیج بن، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. همانگونه که از نام روستا پیداست اهالی پیچ بن مانند دیگر الموتی‌ها تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۲خانوار) بوده است.
اوانک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۱ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است. مردم. اقوام گوناگونی در این روستا زندگی میکنند که اغلب ساکنین این روستا تورک ها هستند البته این روستا مهاجرانی از دیگر شهر ها هم نیز دارن مانند کورد هایی که از کرمانج به این روستا مهاجرت کرند یا لر هایی که از همدان به این روستا مهاجرت کردن یا مازنی ها و گیلک ها که از شمال کشور به این روستا
مازنی ها و گیلک ها که از شمال کشور به این روستا به دلایل مختلف مهاجرت کرده اند
اَواتَر، روستایی از توابع بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا شرقی‌ترین نقطه استان قزوین از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. اواتر آخرین روستای الموت از شمال شرق است و مردمش به زبان تاتی سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
الانگان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
باغ دشت (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است. مردم. زبان مردم باغدشت هم مثل اغلب روستاهای الموت تاتی است و آداب و رسوم مردم نیز در بیشتر زمینه‌ها با آداب و رسوم کل منطقه الموت تفاوت چندانی ندارد.
مردانچال، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شیرکوه (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
عنوان‌ظاهری شورستان علیا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۶ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است. زبان. شورستان علیا زبان تاتی را با گویش الموتی صحبت می‌کنند. امامزاده ی روستا: این روستا دارای یک امام زاده (امام زاده زین الدین) که هر سال در ماه محرم مردم از روستا های مجاور و دیگر روستا ها به آنجا میروند.
سلیمان‌آباد، که مردم محلی به آن «غوره در» هم می‌گویند در (شمال استان قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سلیمان‌آباد (غوره در) توسط سلیمان احمدی آباد شده است و پس از آن جمیعتی از مردمی که به زبان مراغی از شاخهٔ زبان تاتی سخن می‌گویند در آنجا زندگی می‌کنند، در امتداد رودخانه الموت رود یا همان شاهرود و در حد فاصل روستای باغدشت و شیرکوه قراردارد. مردم این روستا به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و
جمعیت. این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۰خانوار) بوده است.