payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در همان فصل، کارلینگ جوایز جداگانه‌ای را برای بازیکنان از جمله کفش طلا معرفی کرد. با این حال، جوایز بازیکن ماه و بازیکن فصل اولین بار در فصل ۹۵–۱۹۹۴ اهدا شد. نخستین بازیکنی که عنوان «بازیکن فصل لیگ برتر» را به‌دست‌آورد، آلن شیرر مهاجم بلکبرن روورز بود که در آن فصل به همراه این تیم به قهرمانی لیگ برتر رسید و همچنین جایزهٔ کفش طلا را برد. تیری آنری، کریستیانو رونالدو، نمانیا ویدیچ، کوین دی بروینه و محمد صلاح، تنها بازیکنانی هستند که توانستند بیش از یک‌بار برندهٔ این جایزه شوند که رونالدو در دو فصل متوالی
برندهٔ این جایزه شوند که رونالدو در دو فصل متوالی (۲۰۰۸ و ۲۰۰۷)، این جایزه را برد. هشت بازیکن جایزهٔ «کفش طلا» لیگ برتر و برترین بازیکن فصل را با هم کسب‌کرده‌اند. چهار نفر از این افراد یعنی کوین فیلیپس، آنری، رونالدو و لوییس سوارز، برندهٔ کفش طلای اروپا در همان فصل نیز شده‌اند. دوازده بازیکن در همان فصلی که این جایزه را کسب‌کرده‌اند، با باشگاه‌های خود به قهرمانی «لیگ برتر» نیز دست‌یافته‌اند که رونالدو و ویدیچ هر کدام دو بار با منچستر یونایتد موفق به کسب این قهرمانی شده‌اند. رونالدو تنها بازیکنی است که در
قهرمانی شده‌اند. رونالدو تنها بازیکنی است که در یک سال برندهٔ بازیکن فصل لیگ برتر و همچنین بازیکن سال فوتبال جهان شد. وقتی این کار را در سال ۲۰۰۸ انجام داد، اولین بازیکن از لیگ برتر شد که برترین بازیکن فوتبال جهان می‌شود. منابع. عمومی اختصاصی
زاموآ در بخش علیای رود زاب کوچک قرار داشت که خود یکی از شعبه‌های دجله بشمار می‌رفت، شعبه‌هایی که در مسیر سفلای آن خاک اصلی آشور را قطع می‌کنند. نواحی زاموآ از لحاظ جغرافیایی به آشور سخت مربوط بوده‌است. سراسر زمین‌هایی که از دریاچهٔ ارومیه تا بخش‌های علیای رود دیاله ممتد بود به معنی بسیط بنام ماننا موسوم بود ولی به‌طور محدود زاموآ نامیده می‌شده. تاریخچه زاموآ. در آغاز هزارهٔ‌یکم پیش از میلاد از میان دولت‌های ایرانی که نخست در سرزمین ماد تشکیل شدند نقش رهبری را دولت‌های کوچک نواحی زاموآ که مسکن لولوبیان و
را دولت‌های کوچک نواحی زاموآ که مسکن لولوبیان و کوتیان بود بازی می‌کردند. سرزمین مزبور در سال ۸۸۱ (پیش از میلاد) بدست آشور-ناصیر-پال دوم مسخر گردید بعدها در منابع (از نیمه دوم سده نهم پ. م.) به نام زاموآ یا مازاموآ خوانده شد بخش شمالی زاموآ را مننا و بخش جنوبی را پارسوآ خواندند. مننا (زاموای داخلی). در وقایع سال ۸۸۲ (پیش از میلاد) برای نخستین بار به اصطلاح حاکم‌نشین مازاموا برمی‌خوریم؛ ولی ایالت مزبور شامل بخش‌های جنوبی آن نمی‌گردید و ظاهراً چیزی از لشکرکشی ۸۸۰ (پیش از میلاد) نگذشت که مردم آن بخش‌ها
۸۸۰ (پیش از میلاد) نگذشت که مردم آن بخش‌ها استقلال خویش را باز پس گرفتند. باری شلمنسر سوم در سال ۸۵۹ (پیش از میلاد) به سرزمین مزبور لشکر کشید و در سال ۸۵۵ (پیش از میلاد) ناحیهٔ حاکم‌نشین مازاموا به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده بود. پارسوآ (زاموای خارجی). زاموای خارجی یا «زاموای جنوبی» واقع در جنوب کشور ماننا قرارداشت و ناحیه مزبور به سمت جنوب و جنوب شرقی نامحدود بوده و شاید تا سرزمین پارسیان امتداد می‌یافت؛ زاموای خارجی احتمالاً محل اسکان قبایل پارسی بوده‌است. باید اضافه نمود پارسوآ و ماننا دو قبیله با
باید اضافه نمود پارسوآ و ماننا دو قبیله با دو زبان، آیین، و فرهنگ متمایز بودند که هر دو تحت انقیاد آشوریان قرار داشتند و قبایل ماننا برای کسب استقلال خویش ظاهراً از پارسوآ پیشی گرفت. جامعهٔ زاموآ. جامعهٔ زاموآ آنچنانکه در سالنامه‌های آشور ناسیراپال وصف شده جامعه‌ای بود طبقاتی واجد پیشه‌های حرفه‌ای که در آشور بدان ارج می‌نهادند و بسیار ترقی کرده بود. بالضروه پیشه‌ها از کشاورزی تجزیه شده و بدین سبب تولیدات کالایی نیز محتملاً تا اندازه‌ای رونق داشت؛ ولی این جامعه در دوران بدوی پیدایش طبقات قرار داشت، دولت در
در دوران بدوی پیدایش طبقات قرار داشت، دولت در آن ضعیف بود و اینجا و آنجای آن سرزمین دولت‌های کوچک وجود داشتند که قادر به پایدری و مقابله با تجاوزات آشور نبودند. تأسیس جامعهٔ طبقاتی را در اینجا باید در نیمهٔ دوم هزارهٔ دوم پیش از میلاد دانست. محتملا جریان پیدایش طبقات بر اثر سلطهٔ موقتی بابل در عهد کاسیان، در سرزمین مزبور تسریع شد. سال‌نامه‌های آشور ناسیراپال دوم از نقاط مسکونی فوق یاد می‌کنند ولی ظاهرً موفق به تصرف دور لولومه نشدند زیرا که سال‌نامه‌ها فقط از تسخیر و نابودی نقاط مسکونی غیر مستحکم که جزء
از تسخیر و نابودی نقاط مسکونی غیر مستحکم که جزء بخش‌های لاربوسا و بار و بی‌نوسا و همچنین دور لولومه بوده‌است صحبت می‌دارند و دربارهٔ نقطهٔ اخیرالذکر بخصوص سخنی نرفته‌است. Zamua. Nur Adad. Ata. Ameka. Zamru. Arashtua. Bunasi. Musasina. Kirtiara. Kirrvri. Xudon. Simeci. Simera. Ulmania. Adaush. Xarga. Xarmasa. Parsindu. Ammaru. Iritu. Suritu. Uze&gt; Birutu. Alagalag. Bara. Dur Lulume پیشوایان مهم زاموآ. نخستین شاهکان زاموای‌داخلی نخستین شاهکان زاموای‌خارجی نواحی و اراضی مسکونی در زاموآ نواحی مجاور زاموای
نواحی و اراضی مسکونی در زاموآ نواحی مجاور زاموای جنوبی (پارسوآ) قلاع و دهکده‌های متروک دیگر: نگارخانه. جامعه زاموآ واجد پیشه‌های حرفه‌ای بود که در آشور بدان ارج می‌نهادند.
لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم. نتیجهٔ نخستین لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم به کوهستان زاگرس همانا ایجاد دو ایالت جدید پارسوا و بیت همبان در پادشاهی آشور بود . این دو ایالت تا سقوط آشور جزو آن بودند. در عهد سارگون دوم مقام رئیس ناحیهٔ پارسوا در آشور وجود داشته از نامه‌ای که فورر بدان اشاره کرده چنین بر می‌آید که پارسوا بعدها هم جزو آشور بوده. در زمان آشور -ناصیر-پال ایالت کیشه سو که شرقی‌تر از پارسوا بوده جزو آشور شمرده می‌شده.. گذشته از ایجاد ایالات پارسوا و بیت همبان یک نتیجهٔ دیگر لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم در سال -
یک نتیجهٔ دیگر لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم در سال - ۷۴۴ (پیش از میلاد) عبارت بود از تصرف اسبان و دام‌ها و بردن عده‌ای پیشه‌ور پارسوایی به آشور. بعدها بخشی از ساکنان را که در ایالت جدید آشور باقی‌مانده بودند نیز از آنجا تعبید و منتقل کردند. سال‌نامه‌های تیگلات-پیلسر سوم در وقایع سال ۷۳۸ (پیش از میلاد) می‌نویسد که عده‌ای از اسیران کوتی و ساکنان بیت سان گی بو تو را در شمال سوریه و فنیقیه شمالی مسکن دادند. گزارش حاکم منصوب پارسوآ. هنگام شورش ایالت مادی خارخار در زمان سارگون دوم پیرامون سال‌های - ۷۱۵ پ. م. - شخصی
سارگون دوم پیرامون سال‌های - ۷۱۵ پ. م. - شخصی که از طرف آشوریان در پارسوا حاکم بوده از اوضاع تحت فرمانش خطاب به سارگون دوم چنین اطلاع می‌دهد که ۲۰۰۰ مرد جنگی دارد. در بیت همبان هم لشکریانی وجود دارند. او از ماننا و مازائوما منتظر کمک است و قصور و تساهل در انجام وظیفه را رد می‌کند و می‌گوید که عده‌ای اسیر گرفته شده و در نیککور مرکز پارسوآ بیماری واگیری افتاده و از ۵۰ نفری که به اتفاق حاکم آمده بودند ۱۵ نفر تلف شده و مردم سرزمین اتحادیه قبایل ماد دشمنی می‌ورزند. نیککور، کین گوختو، کیزاخاسی و خارخار و غیره
نیککور، کین گوختو، کیزاخاسی و خارخار و غیره جزو شهرهایی که در خط مقدم جبهه یا ایالات شورشی قرار داشتند نام برده شده است پارسوا از دید مورخان. تئوری هیوزینگ این است که گویا پارسوا میهن پارسیان بوده و ایشان پس از تسخیر آن ناحیه بدست آشوریان از آنجا به پارس هجرت کردند. مخالفان این تئوری ابراز می‌دارند اولاً تجزیه و تحلیل نام‌هایی که منابع موجود به « پارسوا » منسوب می‌دانند نشان می‌دهد که مردم آن سرزمین هرگز آریایی نبودند و بالنتیجه نمی‌توانند نسبتی با پارسیان داشته باشند. ثانیاً نام کورش یکم پادشاه پارس در
داشته باشند. ثانیاً نام کورش یکم پادشاه پارس در منبع آشوری در آغاز دههٔ سوم - ۶۳۰ - قرن هفتم پ. م. آمده است و حال آنکه پارسوا مسلماً در آن تاریخ جزو آشور بوده و قدرت آشور هنوز استوارتر از آن بود که هجرت ساکنان متصرفات خویش را اجازه دهد. پارسوا جنوبی‌تر از زاب کوچک کوچک و در دیاله علیا قرار داشته و از یک سو با نواحی مختلف نامار و توپ‌لیاش در دیالهٔ وسطا و سفلا و از دیگر سو با ماننا و نواحی مختلف متمایل به ماننا و بالاخره با نواحی مختلف سرزمین ماد هم‌مرز بوده. و همچنین از کتیبه‌های اورارتویی مشهود است که
و همچنین از کتیبه‌های اورارتویی مشهود است که پارسوا میان ماننا و سرزمین بابلی نامار قرار داشته. از مجموع مراتب فوق چنین نتیجه گرفته می‌شود که پارسوا را باید در حدود سنندج کنونی جستجو کرد. عده‌ای از محققان محل پارسوآ را در نقاط بسیار شمالی‌تر قرار می‌دهند و نزدیکی آن را به نامار در نظر نمی‌گیرند ولی این بدان معنی است که پارسوآ از لحاظ حدود ارضی با پادشاهی‌های آراشتوا، آمکا و آتا منطبق بوده. در سالنامه‌های آشور-ناصیر-پال دوم محل کشور پارسوآ به بخش‌های جنوبی زاموآ می‌خورد و سه شاهک آتا، آراشتوا و آمکا جزو
زاموآ می‌خورد و سه شاهک آتا، آراشتوا و آمکا جزو سرزمین زاموآ بودند ولی زبان مردم آن سرزمین کماکان کاسپی بوده‌است تئوری دانشمندان. ویدنر و پس از وی، کامرون و بسیاری دیگر معتقدند که کوروش یکم پادشاه پرسید متأخر نبوده بلکه سلطنت پارسوا را در کوه‌های زاگرس و یا سرزمینی بینابین آن دو داشته. ولی ویدنر این نکته را که ناحیهٔ خودیمری که در همان متن آمده و همزمان با کوروش یکم به آشور باج می‌داده و مسلماً با قلمروی کوروش یکم مجاور بوده و در مشرق ایلام و کرانه‌های خلیج فارس یعنی در کنار پارس قرارداشته در نظر نگرفته
فارس یعنی در کنار پارس قرارداشته در نظر نگرفته است.
جوانمرد عنوان فیلمی سینمایی به کارگردانی جمشید آهنگرانی با بازی جمشید هاشم‌پور و فریماه فرجامی محصول سال ۱۳۷۵ است. داستان فیلم. توفیق که قهرمان ورزش بوکس است با همسر خود عهد می‌بندد که از این ورزش دوری کند اما پایبند قول خود نمی‌ماند و همسرش او را ترک می‌کند …
الیسون شوجی انیزوکا (Ellison Shoji Onizuka) {鬼塚 承次 Onizuka Shōji} یک فضانورد آمریکایی ژاپنی اهل هاوایی بود که در واقعهٔ انفجار فضاپیمای چلنجر کشته شد. او در ماموریت "STS-51-C" توانست با موفقیت به فضا سفر کند و اولین آسیایی آمریکایی شود که به فضا سفر کرده‌است. تحصیلات و زندگی. او در سال ۱۹۶۴از دبیرستان "Konawaena" فارغ‌التحصیل شد. در ژوئن سال ۱۹۶۹ مدرک کارشناسی و در دسامبر همان سال کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مهندسی هوافضا از دانشگاه دانشگاه کلرادو در بولدر دریافت کرد. اوزانیکا در تاریخ ۷ ژوئن سال ۱۹۶۹ در
دریافت کرد. اوزانیکا در تاریخ ۷ ژوئن سال ۱۹۶۹ در حالیکه در حین تکمیل مطالعات خود در دانشگاه کلرادو بود با "Lorna LeikoYoshida" ازدواج کرد. ماحصل این ازدواج دو دختر به نام‌های "JanelleOnizukaGillilan" و "Darien Lei Shizue Onizuka-Morgan" بود. اوزانیکا در در ژانویه ۱۹۷۸ توسط ناسا برای برنامهٔ فضایی ناسا انتخاب شد و بعد از یکسال تمرین برگزیده شد.
ابومحمد هَمْدانی (۲۸۰/۲۷۹–۳۳۴/۳۳۳ هجری؛ ۸۹۳–۹۴۵ میلادی؛ درگذشت در زندان صنعا) معروف به الهمدانی جغرافی‌دان، شاعر، زبان‌شناس، مورخ و ستاره‌شناس مسلمان عرب بود. نسب او ابو محمد حسن بن احمد بن یعقوب همدانی ابن الحائک است و متعلق به قبیله بنو همدان از قبایل غربی یمن به‌شمار می‌رفت. الهمدانی یکی از بهترین نمایندگان فرهنگی دنیای اسلام در خلال سال‌های پایانی خلافت عباسیان به‌شمار می‌رود. کتابی در جغرافیای عربستان به نام «صفات جزیره العرب» و کتاب عظیمی در تاریخ و باستان‌شناسی یمن موسوم به «الاکلیل» نوشت. این کتاب
یمن موسوم به «الاکلیل» نوشت. این کتاب حاوی اطلاعات زیادی دربارهٔ عقاید علمی اعراب قدیم مانند جهان‌شناسی، نجوم و حکمت طبیعی است. او جداول نجومی یمن را نیز تدوین کرد.
آقاخان میناخان اوغلو عبدالله‌یف (زاده: ۶ فوریه ۱۹۵۰، امیرجان، باکو - ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶) خواننده مقام آذربایجانی است. او دوره متوسطه را در ۱۹۶۸ به پایان برد. درخلال سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۷۳ به تحصیل در دانشکده موسیقی عاصف زینالی پرداخت. درگذشت. پس از سالها دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان، او در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ در روز کریسمس و در ۶۶ سالگی درگذشت و در قبرستان مشاهیر باکو دفن شد.
آندرس ون بکتولشیم (آندریاس ماریا ماکسیمیلیان فریهر فون ماوچنهیم گنانت بکتولشیم) ملقب به اندی، متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵، مهندس برق (با ملیّت آلمانی) و از بنیانگذاران شرکت سان مایکروسیستمز در سال ۱۹۸۲ و به عنوان سَرطراح سخت‌افزار آن شرکت بود. وی یکی از سرمایه‌گذاران اصلی در شرکت گوگل و چندین شرکت در زمینه شبکه است. اوایل زندگی. بکتولشیم در نزدیکی امرسی در ایالت باواریا در آلمان چشم به جهان گشود. وی در مزرعه‌ایی که نزدیک آلپ بود و در خانواده‌ایی با چهار فرزند رشد کرد. از آنجا که خانه از منبع برق و در نتیجه
رشد کرد. از آنجا که خانه از منبع برق و در نتیجه تلویزیون دور بود، وی خودش را با وسایل برقی دردسترس سرگرم می‌کرد. در سال ۱۹۶۳(۱۳۴۲ش) خانواده‌اش به رم در ایتالیا و بعداً در سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷ش) به نوننهورن در آلمان مهاجرت کرد. در ۱۶ سالگی وی در کنترلگر صنعتی‌ایی را براساس اینتل ۸۰۰۸ برای شرکتی طراحی نمود. وی در دانشگاه فناوری مونیخ دانشجو بود و ۳ سال بعد موفق به دریافت جایزه فیزیک در سال ۱۹۷۴ شد. وی با دریافت جایزه جایزه فولبرایت و مهاجرت به آمریکا و حضور در دانشگاه کارنگی ملون سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۴ش) را به پایان برد.
کارنگی ملون سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۴ش) را به پایان برد. وی توانست تا مدرک فوق لیسانسش را در مهندسی کامپیوتر در سال ۱۹۷۶ دریافت نماید در ۱۹۷۷(۱۳۵۶ش) وی به دره سیلیکون رفت تا برای شرکت اینتل کار کند؛ اما تنها بعد از یک هفته از آن شرکت خارج شد چراکه وی را به اورگن فرستادند. وی در تابستان همان سال شغلی را در دانشگاه استنفورد بدست آورد و توانست دکترای مهندسی برق را از آنجا کسب نماید. کار. در دانشگاه استنفورد، وی رایانهٔ قدرتمندی (که ایستگاه کاری خوانده می‌شد) را به همراه یک شبکهٔ داخلی ساخت که با نام ایستگاه کاری سان
یک شبکهٔ داخلی ساخت که با نام ایستگاه کاری سان شناخته می‌شد. این نام از سرنامِ شبکه دانشگاه استنفورد بدست آمده بود. این ماشین بر اساس رایانه زیراکس آلتو و در مرکز تحقیقات پالو آلتو زیراکس توسعه یافت. وی حقوقی دریافت نمی‌کرد اما این حق را داشت تا به تحقیقات موجود در شرکت زیراکس دسترسی داشته باشد. استاد راهنمای بکتولشیم، فارست باسکت بود و در سال ۱۹۸۰ وگان پرات نیز به پروژه سان اضافه شد. حمایت مالی لازم برای این کار نیز از سوی دارپا صورت می‌گرفت این رایانه ماژولار، برای تحقیقاتی از قبیل سیستم-وی و اینترنت
ماژولار، برای تحقیقاتی از قبیل سیستم-وی و اینترنت اولیه، به عنوان مسیریاب، استفاده شد. تأسیس سان. یکی از شرکت‌هایی که در زمینه وی‌ال‌اس‌آی فعالیت می‌کرد، شرکت دیزی سیستمز بود که توسط وینود خوسلا اداره می‌شد. خوسلا چند سال پیش از دانشگاه استفورد فارغ‌التحصیل شده بود و سابقه همکاری با اسکات مک‌نیلی، از مدیران انیکز سیستمز را داشت. این سه نفر طرح تجاری خود را ریختند و بی‌درنگ توانستند نظر شرکت وینچور کاپیتال را به خود جلب نمایند و مبلغی را برای آغاز کارشان دریافت نمایند. اندی دانشگاه استانفورد را برای تأسیس
نمایند. اندی دانشگاه استانفورد را برای تأسیس شرکت سان مایکروسیستمز ترک کرد و کارمند شماره یک شرکت شد. بیل جوی نیز که در تیم توسعه بی‌اس‌دی عضویت داشت؛ به کارمند شماره چهار شرکت تبدیل شد. برای مدتی نیز بکتولشیم و جوی حتی محل سکونتشان نیز مشترک بود؛ آپارتمانی در پالو آلتو. اولین محصول شرکت، سان-۱ بود که محتوی پردازنده‌ی مرکزی طراحی‌شده در دانشگاه استنفورد بود که در بخش حافظه بهبود یافته بود و نیز دارای محفظه‌ایی از فلز بود. در پایان سال فاصل آزمایشی اترنت نیز توسط بکتولشیم طراحی شده و جایگزین برد ۳کام شد.
توسط بکتولشیم طراحی شده و جایگزین برد ۳کام شد. سان مایکروسیستمز سهامش را در سال ۱۹۹۶ عمومی کرد و بیش از ۱ میلیارد دلار تا پایان سال ۱۹۹۸ ارزش یافت؛ ولی بکتولشیم چیزهای بیشتری را می‌خواست. وی پروژه‌ایی را با اسم رمز یونی‌سان راه انداخت تا رایانه میزیِ کوچک و ارزانی برای بازار آموزش، طراحی نماید. نتیجه این کار اسپارک‌استیشن ۱ (با نام مستعار "کمپوس")، شد. سایر شرکت‌ها. در سال ۱۹۹۵، بکتولشیم سان را ترک کرد تا شرکت جدیدی به نام گرانتی سیستمز را پایه‌گذاری نماید که هدفش سویچ‌های پرسرعت بود. در سال ۱۹۹۶، سیسکو
که هدفش سویچ‌های پرسرعت بود. در سال ۱۹۹۶، سیسکو سیستمز این شرکت را به قیمت ۲۲۰ میلیون دلار خرید؛ که اندی صاحب ۶۰٪ شرکت بود. وی به عنوان معاون و مدیر عمومی شرکت سیسکو گیگابیت منصوب شد که تا زمان ترک شرکت در سال ۲۰۰۳ این مقام را در اختیار داشت. شرکت جدید بکتولشیم، کیلا نام داشت. کیلا در سال ۲۰۰۱ توسط بکتولشیم و استاد دانشگاه استنفورد، دیوید چریتون تأسیس شد تا بر روی فناوری‌های سرور پیشرفته مبتنی بر پردازنده‌های اوپیترون کار نمایند. سان در سال ۲۰۰۴ اعلان نمود که در طی مبادله سهام، شرکت کیلا را خریداری
نمود که در طی مبادله سهام، شرکت کیلا را خریداری نموده‌است. با این تبادل، اندی بکتولشیم بار دیگر به معاونت سان مایکروسیستمز رسید و معمارِ ارشدِ شرکت شد. سخت‌افزار کیلا در سان فایر اکس۴۵۰۰ مورد استفاده قرار گرفت همراه با چریتون، بکتولشیم شرکت دیگری را در زمینهٔ شبکه‌های پرسرعت را در سال ۲۰۰۵ تأسیس کردند که آراسترا نام گرفت و سپس به آریستا نتورکز تغییر یافت. بکتولشیم سان را برای بار دوم ترک کرد تا مدیر و رئیس بخش توسعه آریستا باشد، اما هم‌زمان در سان نیز دارای نقش مشاور بود. بکتولشیم به عنوان عضو مؤسس کارنگی
نقش مشاور بود. بکتولشیم به عنوان عضو مؤسس کارنگی ملون دره سیلیکون نیز هست. سرمایه‌گذاری‌ها. بکتولشیم از مؤسسان های‌بار ونچورز به همراه همکاران سابقش در سان، بیل جوی و روی ساردینا بود. بکتولشیم و چریتون از اولین افرادی بودند که در شرکت گوگل سرمایه‌گذاری کردند؛ هر یک ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا در سال ۱۹۹۸. بکتولشیم چک را به نام "شرکت گوگل" کشید، شرکتی که در آن زمان ثبت نشده بود. البته این داستان که نام گوگل پیشنهاد اندی بکتولشیم بوده درست نیست، در هر حال وی مؤسسان شرکت را برای استفاده از این نام ترغیب نمود. هنگامی
را برای استفاده از این نام ترغیب نمود. هنگامی که وی چک را به لاری پیج و سرگئی برین، مؤسسان گوگل، داد که آنها هنوز به صورت قانونی شراکت را آغاز نکرده بودند. نتیجه این سرمایه‌گذاری عالی بود و بکتولشیم را به سرمایه‌گذار فرشته تبدیل کرد. سودآورترین سرمایه‌گذاری بکتولشیم، گوگل بود که سرمایه ۱۰۰هزاردلاری وی را به ۱٫۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۰ رساند. دارایی خالص وی بیش از ۲ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود که جایگاه وی را بعد از دانلد ترامپ قرار داده‌است. وی در شرکت تاپولوس که در زمینه بازی‌های آهنگین برای آیفون
تاپولوس که در زمینه بازی‌های آهنگین برای آیفون فعالیت داشت سرمایه‌گذاری نمود که در نهایت نیز این شرکت را شرکت دیزنی خریداری نمود.
هُووَخْشَتْرَه دوم یا شهریارخوب دوم (به زبان مادی: ؛ نویسه‌گردانی: هُووَخْشَثرَه، به پارسی باستان: ؛ نویسه‌گردانی‌به لاتین: ؛ نویسه‌گردانی: هُووَخْشَتْرَه، به زبان اکدی: ، به فریگی‌باستان: ، ، به لاتین: ) گفته می‌شود که از پادشاهان ماد بوده‌است و سلطنت او توسط کسنوفون شرح داده شده‌است. برخی از نظریه‌ها ادعا می‌کنند که او داریوش ماد در کتاب دانیال است. با این حال، تفاوت میان تاریخ هرودوت و کتزیاس باعث ایجاد اختلاف نظرهایی میان پژوهشگران شده‌است. در تاریخ هرودوت یا کتزیاس از او نامی برده نشده است و بسیاری از
یا کتزیاس از او نامی برده نشده است و بسیاری از محققان در وجود واقعی او تردید دارند. سؤال از وجود او بر این تأثیر می گذارد که آیا پادشاهی ماد در حدود سال 537 قبل از میلاد به طور مسالمت آمیز با پادشاهی ایرانیان به روایت گزنفون (8.6.22, 8.7.1) ادغام شد یا در شورش ایرانیان علیه کوروش به انقیاد درآمد. پدربزرگ در سال 559 قبل از میلاد، تاریخی برگرفته از هرودوت (1.214) و تقریباً در سراسر جهان توسط محققان فعلی پذیرفته شده است.[۱] کیروپادیا گزنفون. بر اساس سیروپیدیا گزنفون (1.5.2)، هووخشتره دوم پس از آستیاگ به تخت
گزنفون (1.5.2)، هووخشتره دوم پس از آستیاگ به تخت سلطنت ماد رسید و او همچنین برادر ماندان، مادر کوروش کبیر (1.2.1، 1.4.7) بود. او ایرانیان کوروش دوم/بزرگ را به عنوان رهبری لشکرکشی برای فتح بابل در سال 539 قبل از میلاد توصیف می کند، در حالی که عموی او، هووخشتره دوم، در اکباتانا باقی ماند. هووخشتره دوم در آن زمان پیرمردی بود و چون کوروش دوم/بزرگ فرماندهی لشکرکشی را برعهده داشت، ارتش کوروش کبیر را پادشاه دانست. پس از آنکه کوروش دوم/بزرگ هووخشتره (دوم) را به کاخی که برایش در بابل آماده کرده بود دعوت کرد،
به کاخی که برایش در بابل آماده کرده بود دعوت کرد، هووخشتره (دوم) دخترش (کوروش دوم/پسر عموی اول کبیر) را به عقد او درآورد و پادشاهی مادها به عنوان مهریه او بود. بر این فرض که هووخشتره دوم داریوش مادها است، ادعا می شود که او اسماً از بابل به عنوان رئیس امپراتوری مادها و پارس تا زمان مرگش دو سال سلطنت کرد، قدرت واقعی کوروش دوم/بزرگ بود. پس از مرگ هووخشتره دوم، امپراتوری به طور مسالمت آمیزی به کوروش دوم / کبیر رسید.[۲] بحث بر سر نام فردریش کونیگ ادعا کرد که گزنفون در مورد هووخشتره دوم (II) گیج شده است، زیرا
در مورد هووخشتره دوم (II) گیج شده است، زیرا این نام پدر آستیاگ (هووخشتره دوم اول) بود. با این حال، به ویژه در میان پادشاهان، غیرعادی نبود که فردی همنام پدربزرگش باشد. در مورد کوروش کبیر و کمبوجیه دوم نیز چنین بود. داریوش (I) هیستاسپس یک نوه به نام داریوش داشت که وارث ظاهری بود اما قبل از اینکه بتواند پادشاه شود کشته شد.[۳] بحث در مورد وجود هووخشتره دوم. هووخشتره دوم در کیروپادیا گزنفون نقش برجسته ای دارد. در مقابل، او در «تاریخ هرودوت» که جایی برای هووخشتره دوم دوم باقی نمی گذارد، غایب است. هرودوت می گوید
دوم دوم باقی نمی گذارد، غایب است. هرودوت می گوید که آستیاگ پادشاه ماد پسری نداشت و جانشین او به عنوان پادشاه ماد و ایران کوروش بزرگ بود. اجماع مدرن مورخان با هرودوت موافق است. جان ویتکامب نوشت که هووخشتره دوم گزنفون «تخیل صرف بود».[۴] حداقل از زمان جروم تا قرن 19، بسیاری از نویسندگان، اعم از یهودی و مسیحی، وجود هووخشتره دوم را پذیرفتند. در تفاسیر کتاب مقدس جان کالوین، آدام کلارک، کیل و دلیتزش، و لانگه، او را پادشاه ماد در پایان امپراتوری نو-بابلی می دانستند. در تفسیر لانگ، اتو زوکلر از گزینیوس، هنگستنبرگ و
در تفسیر لانگ، اتو زوکلر از گزینیوس، هنگستنبرگ و دیگر نویسندگان جدیدتر نام برد که هووخشتره دوم را با داریوش مادها دانیال یکی دانستند. این تفاسیر به شباهت‌هایی بین هووخشتره دوم که توسط گزنفون به تصویر کشیده شده است و آنچه ممکن است در مورد داریوش مادها از اظهارات پراکنده درباره او در کتاب دانیال استنباط شود، اشاره کرد. از نظر آنها، تفاوت در نام را می توان با این واقعیت توضیح داد که پادشاهان در آن زمان - از جمله اردشیر اول، داریوش دوم، اردشیر سوم و داریوش سوم - علاوه بر نام شخصی خود، نام تاج و تخت نیز داشتند.
علاوه بر نام شخصی خود، نام تاج و تخت نیز داشتند. در مورد هووخشتره دوم، هارپوکراسیون و بروسوس به عنوان شواهدی ذکر شدند که نشان می دهد نام تاج و تخت هووخشتره دوم داریوش مادها بوده است. زوکلر در مورد همبستگی‌های بین هووخشتره دوم دوم و داریوش مادها می‌نویسد: «گزارش گزنفون در مورد هووخشتره دوم به قدری با روایت دانیال درباره داریوش مادها مطابقت دارد، به طوری که همانطور که هیتسیگ اعتراف می‌کند، «هویت این دو فراتر از یک شک.'"[۵] شواهد پشتیبان. منابع زیر عموماً به نوعی از وجود هووخشتره دوم به عنوان پادشاهی که
به نوعی از وجود هووخشتره دوم به عنوان پادشاهی که جانشین آستیاگ بر تاج و تخت ماد شد و تا مدت کوتاهی پس از تصرف بابل توسط ارتش ترکیبی ماد و پارس و متحدانشان ادامه داشت، تأیید می‌کنند. . منابع به ترتیب زمانی ترکیب آنها ذکر شده است که در ابتدا قدیمی ترین آنها ذکر شده است.[۶] استیل حران استیل حران (پریچارد، ص 362-63) در سال چهاردهم یا پانزدهم نبونیدوس، یعنی 542 تا 540 قبل از میلاد، به مناسبت بازسازی معبد در ایلول ساخته شد. نبونیدوس نقل می کند که چگونه در سال دهم سلطنت خود (546 یا 545 قبل از میلاد)، پادشاهان
دهم سلطنت خود (546 یا 545 قبل از میلاد)، پادشاهان متخاصم از او دعوت کردند تا به بابل بازگردد. پادشاهان به عنوان «پادشاهان سرزمین مصر، سرزمین [v.l. for KUR: URU، شهر] مادها، از سرزمین اعراب، و همه پادشاهان دشمن (سرزمین)» نامیده می شوند. اهمیت این امر در تاریخ آن نهفته است، درست یک تا سه سال قبل از اینکه نبونیدوس پادشاهی خود را به دست مادها و پارس ها از دست بدهد. همچنین حدود 13 یا 14 سال پس از آن بود که کوروش ظاهراً مادها را تحت سلطه خود درآورد و در سال 559 قبل از میلاد فرمانروای امپراتوری ترکیبی شد. به گفته
از میلاد فرمانروای امپراتوری ترکیبی شد. به گفته هرودوت و اجماع مورخان جدید که از او پیروی می کنند. نابونیدوس از ایرانیانی که به زودی رهبران کسانی خواهند بود که پایتخت او را تصرف کردند، اشاره ای نمی کند. این با تصویر گزنفون از ایرانیان که هنوز شریک زیردست در کنفدراسیون ماد و پارس در آن زمان بودند، مطابقت دارد، با کوروش فرمانروای کوچک زیر دست عمویش، هووخشتره دوم، پادشاه ماد. در هیچ کجای کتیبه‌ای باقی‌مانده، کوروش پادشاه ماد نامیده نشده است، مگر اینکه گفته شود کتیبه کنونی چنین تفسیر شده است. پارسی، «شاه بزرگ»
کتیبه کنونی چنین تفسیر شده است. پارسی، «شاه بزرگ» و دیگر القاب مشابه. بنابراین استل حران گواه این است که اندکی قبل از سقوط بابل، پادشاه مادها که نامش ذکر نشده است، نه تنها وجود داشته، بلکه دشمن مهم‌تری برای بابلی‌ها از کوروش و ایرانیان به حساب می‌آمد.[۷] نقش برجسته های تخت جمشید ساخت شهر ایرانی تخت جمشید در اوایل سلطنت داریوش اول (522–486 قبل از میلاد)، احتمالاً در حدود 515 قبل از میلاد آغاز شد، و ساخت و ساز در سلطنت پسرش خشایارشا (486–465 قبل از میلاد) به پایان رسید. پلکان بزرگ آپادانا بخشی از فاز اول
به پایان رسید. پلکان بزرگ آپادانا بخشی از فاز اول ساختمان بود. نقش برجسته در بخشی از راه پله، اشراف پارسی و مادها را بدون تفاوت درجه ظاهری نشان می دهد.[۸] ترسیم پارسیان و مادها به عنوان یکسان با روایت هرودوت که پارسیان حدود 20 سال قبل از سقوط بابل مادها را "تسلیم" کرده و "برده" کردند، مطابقت ندارد (تاریخ 1.129،130). آنها با تصویری که در کیروپادیا از کنفدراسیون بین دو ملت ارائه شده است، مطابقت دارند، در حالی که مادها در ابتدا شرکای ارشد در کنفدراسیون بودند.[۹] آیسخولوس در پارسیان تراژدی آیسخولوس، ایرانیان،
آیسخولوس در پارسیان تراژدی آیسخولوس، ایرانیان، در سال 472 قبل از میلاد نوشته شد. نویسنده، آیسخلوس، معاصر داریوش هیستاسپس (522–486 قبل از میلاد) و پسرش خشایارشا (486–465) بود. او در ماراتن و سالامیس با ایرانیان جنگید. پارسیان هم پیش از گزنفون و هم هرودوت هستند و بنابراین مستقل از هر یک از این منابع هستند. این تراژدی بازنمایی دراماتیک از شکست ایرانیان در سالامیس (486 قبل از میلاد) است. در آن، شبح داریوش اول، دو پادشاه ماد را که پیش از کوروش به عنوان فرمانروایان اتحاد مادها و پارسیان بودند، توصیف می کند:زیرا
اتحاد مادها و پارسیان بودند، توصیف می کند:زیرا مادها اولین رهبر میزبان [ما] بود. و دیگری، پسرش، این کار را به پایان رساند، زیرا ذهن [او] اشتیاق او را هدایت می کند. و سوم از او کوروش، مردی خوش شانس بود. هنگامی که او حکومت کرد، صلح را برای همه خود برقرار کرد.[۱۰] در تاریخ هرودوت، دو پادشاه مادها که قبل از کوروش بودند، هووخشتره اول و پسرش آستیاگ بودند. اما همچنین به گفته هرودوت، هووخشتره یکم کنفدراسیون ماد و پارس را تأسیس نکرد و آستیاگ «این کار را به پایان نرساند». در عوض پس از آغاز جنگ علیه کوروش تاج و تخت
در عوض پس از آغاز جنگ علیه کوروش تاج و تخت خود را از دست داد. تضاد آیسخلوس با هرودوت در مورد تاریخ اولیه مادها و پارسها به قدری آشکار است که والتر کرانتس اظهار داشت: «مسلماً می توان شکایت کرد که به این ترتیب آیسخلوس (مانند شنوندگانش) از انقلاب عظیم شرق در مورد تغییر و تحول در شرق چیزی نمی دانست. استیون اندرسون می نویسد: «در نتیجه تلاش برای آشتی دادن آیسخلوس با هرودوت شکست می خورد، نه تنها به دلیل مشکل همبستگی پادشاهان ماد، بلکه به دلیل مشکل اتحاد ماد و پارس. آیسخلوس مادها و ایرانیان را به عنوان میزبانی