payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تکنولوژی اجتناب ناپذیر بود نه برای تاریخ هنر ضرورت داشت با این حال اندیشه‌هایی بود که زمان شکستنش فرارسیده بود اگر لحظه‌ای بکوشیم که در تصویر آوریم که عکاسی یک قرن زودتر اختراع شده‌است فقط به دلایل هنری و صرف نظر از دلایل تکنولوژیکی متوجه خواهیم شد که چنین چیزی غیرممکن است. قرن ۱۸ بیش از آن در خیال پردازی غرق شده بود که بتواند علاقه‌ای به دقت موشکافانهٔ عکاسی داشته باشد؛ مثلاً چهره‌پردازی روکوکو بیشتر به ساختن چهره‌ای متملق توجه داشت تا عکاسی دقیق و ثبت صریح جزئیات توسط دوربین عکاسی نمی‌توانست محلی از
صریح جزئیات توسط دوربین عکاسی نمی‌توانست محلی از اعراب پیدا کند. حتی در نقاشی معماران هنرمند عمداً در بازنمایی حقیقت جغرافیایی یا مکانی راه افراط می‌پیمود. اختراع عکاسی پاسخی به کشش‌های هنری و نیروهای تاریخی تشکیل دهندهٔ شالودهٔ رمانیستیم بود. بخش بزرگی از انگیزهٔ مخترعان زاییدهٔ تلاش برای رسیدن به عنصر حقیقی و عنصر طبیعی بوده‌است. اشتیاق به تصاویر ساخت طبیعت را از یک طرف می‌توان در ترکیب بندی‌های لکه مرکبی الگزاندر کوزنس (طبیعی به این دلیل که تصادفاً ساخته می‌شدند) و از طرف دیگر در علاقهٔ همگانی رایج به
می‌شدند) و از طرف دیگر در علاقهٔ همگانی رایج به چهره‌های سیلوئت (که خطوط کناری آن را از سایهٔ نیمرخ مدل می‌کشیدند) در اواخر قرن ۱۸ جستجو کرد که خود به تلاش برای ثبت این گونه سایه‌ها بر سطح مواد حساس به نور انجامید. واقع گرایی تند داوید در پردهٔ مرگ‌ها را آرمان حقیقت صریح را اعلام کرده بود. انگر نیز در تابلوی لوئی برتن که معیارهای تجسم واقعیت فیزیکی و شخصیت را برای عکاسان پی‌ریزی کرده همان کار را انجام داده‌است. ریشه کلمه فتوگرافی. ابداع کلمه «فتوگرافی» معمولاً به سر جان هرشل در سال ۱۸۳۹ نسبت داده می‌شود.
به سر جان هرشل در سال ۱۸۳۹ نسبت داده می‌شود. این کلمه بر اساس واژه‌های‌یونانی φῶς ("phōs"; genitive "phōtos") به معنای «نور» و γραφή (graphê) به معنای «نگارش» است که از ترکیب آن دو «نگارش با نور» استخراج می‌شود. سوراخ‌سوزنی. ابن هیثم تئوری دوربین سوراخ‌سوزنی را گسترش داد و در مشاهدات خورشید گرفتگی خود از وسیله‌ای به نام «جعبه تاریک» استفاده کرده بود. بسیاری او را علاوه بر پایه‌گذار عکاسی، نخستین دانشمندی می‌دانند که فیزیک را به‌طور کامل به دانشی تجربی تبدیل کرد. او که مخترع ذره‌بین است، برای نخستین‌بار از
کرد. او که مخترع ذره‌بین است، برای نخستین‌بار از دوربین سوراخ سوزنی و دوربین تاریکخانه‌ای در آزمایش‌هایش جهت بررسی خواص نور استفاده کرد. آلبرتوس ماگنوس در قرن سیزدهم میلادی نیترات نقره و ژرژ فابریسیوس نقره کلرید را کشف کرد. و دانیل باربارو در سال ۱۵۶۸ میلادی نحوهٔ عملکرد دیافراگم و کارکرد عدسی در دوربین تاریکخانه‌ای را شرح داد. ویلهلم هومبرگ در سال ۱۶۹۴ میلادی توضیح داد که نور چگونه برخی از مواد شیمیایی را تاریک می‌کند و در سال ۱۸۰۲ میلادی توماس وجوود انگلیسی توانست بر روی سطح‌های حساس شده با نیترات نقره
توانست بر روی سطح‌های حساس شده با نیترات نقره تصویر شفافی به دست آورد. اتاق تاریک. اتاق تاریک منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد. اتاق تاریک عبارت از اتاقی بدون پنجره‌است که به جز روزنه‌ای که بر یکی از دیوارهای اتاق تعبیه شده، هیچ نوری به آن وارد نمی‌شود. تصاویر یا چشم‌اندازهای روبه‌روی روزنه به صورت وارونه بر دیوار روبرویش بازتاب می‌یابد که قابل دیدن است. بعضی از نگارگران از تصاویر بازتاب یافته به عنوان الگوی نقاشی استفاده می‌کردند. بعدها همین اتاق تاریک در ابعاد کوچک‌تر تبدیل شد به دوربین
اتاق تاریک در ابعاد کوچک‌تر تبدیل شد به دوربین عکاسی، یعنی در برابر روزنه‌ای که وجود داشت ماده حساس به نور قرار می‌دادند تا تصاویر بازتابش یافته، ثبت و ضبط شوند. نخستین تصویر لیتوگرافی نوری در سال ۱۸۲۲ میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه فور نیپس تولید شد اما در هنگام رونوشت‌برداری از بین رفت. اما نیپس در سال ۱۸۲۶ دوباره توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند. ولی زمان نوردهی این عکس هشت ساعت بود که زمان بسیار درازی است، و مشکل دیگر هم این بود که تصویر نگاتیو بود یعنی هرچه سفید بود
هم این بود که تصویر نگاتیو بود یعنی هرچه سفید بود را سیاه هرچه سیاه بود را سفید نشان می‌داد. به همین دلیل او به دنبال یافتن فرایند بهتری بود و با همکاری لوئی داگر، آزمایش‌هایی را بر ترکیبات نقره براساس یافته‌های یوهان هاینریش شولتز در سال ۱۸۱۶ میلادی انجام دادند؛ در آن سال شولتز مشاهده کرد که مخلوطی از نیترات نقره و آهک در مقابل نور، تیره می‌شوند. داگرئوتیپ. نیپس در سال ۱۸۳۳ درگذشت؛ ولی داگر در سال ۱۸۳۷ توانست روش داگرئوتیپ را اختراع کند. داگرئوتیپ بدین‌گونه بود که به صفحه‌ای نقره‌ای مدتی بخار ید داده تا
بود که به صفحه‌ای نقره‌ای مدتی بخار ید داده تا نسبت به نور حساس شود، سپس آن را درون یک دوربین جعبه‌ای گذاشته و با برداشتن عدسی حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه نور از شی موردنظر به صفحهٔ نقره ای تابانده می‌شد. برای ظهور تصویر، صفحه را در محلول جیوه با حرارت ۶۵ درجه قرار می‌داد تا با چسبیدن ذرات نقره و جیوه، عکس به وجود آید؛ سپس صفحه را در آب سرد فرومی‌برد تا سطح آن پایدار گردد، در نهایت صفحه را در آب‌نمک (سدیم کلرید) قرار می‌داد و تصویر ظاهر می‌شد. یکی از مشکلات روش داگرئوتیپ این بود که فقط می‌شد یک نسخهٔ پوزیتیو یا
این بود که فقط می‌شد یک نسخهٔ پوزیتیو یا مثبت (عکس دائمی) از سوژه ثبت کرد. کالوتایپ. در سال ۱۸۳۵ میلادی، چند ماه پس از اینکه نتیجهٔ آزمایش‌های داگر اعلام شد، شیمی‌دان انگلیسی، هنری فاکس تالبوت گزارشی از روند عکاسی خود که آن را «طراحی نوری» نامیده بود منتشر کرد؛ تالبوت این روش را در سال ۱۸۳۵ ابداع کرده بود اما آن را مخفی نگه داشت و روش خود را کامل و در سال ۱۸۴۰ با عنوان کالوتایپ معرفی کرد. در این روش، به‌جای استفاده از صفحات فلزی، از کاغذ حساس‌شده به نیترات نقره با ترکیبی از سدیم کلرید و اسید گالیک استفاده
نقره با ترکیبی از سدیم کلرید و اسید گالیک استفاده کرد. کاغذ حساس‌شده به مدت دو دقیقه نوردهی می‌شد و پس از آن یک تصویر پنهان به وجود می‌آمد که آن را با استفاده از پتاسیم یدید و سدیم سولفات به صورت نگاتیو (منفی) در اندازه‌های کوچکتر ثبت می‌کرد. سپس با استفاده از آن می‌شد نسخه‌های دائمی فراوانی در اندازه‌های مختلف تهیه کرد؛ تا پیش از این عکاسان مجبور بودند صفحهٔ حساس را به اندازهٔ شی موردنظر بسازند و امکان تغییر در اندازه وجود نداشت. تا سال ۱۸۶۰ روش داگرئوتایپ به کلی منسوخ شد و عکاسی مبتنی بر نسخه‌های نگاتیو
به کلی منسوخ شد و عکاسی مبتنی بر نسخه‌های نگاتیو و پوزیتیو جایگزین آن شد. عکاسی رنگی اولیه. در سال ۱۸۳۹ شیمیدان و ستاره‌شناس انگلیسی، جان هرشل با استفاده از سدیم تیو سولفات روشی را برای تهیهٔ نسخهٔ نگاتیو روی شیشه ابداع کرد که به‌مرور جایگزین نگاتیوهای کاغذی شد. تئوری عکس رنگی سه‌رنگ، توسط جیمز کلرک ماکسول فیزیک‌دان انگلیسی در سال ۱۸۵۵ پیشنهاد شده بود. برپایهٔ نظریهٔ او، نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز، زرد و آبی، تشکیل شده‌است. پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایهٔ آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود
لایهٔ آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس‌رنگی را در سال ۱۸۶۱ به ثبت برساند. بالاخره در سال ۱۸۷۴، یک شرکت انگلیسی نخستین شیشه‌های خشک عکاسی را به بازار عرضه کرد و عکاسی جنبهٔ عملی به خود گرفت. اما حمل و نقل مقدار زیادی شیشه، از لحاظ سنگینی و شکنندگی، یکی از مشکلات پیش روی بود تا اینکه در سال ۱۸۷۱ ریچارد مادوکس، فیزیک‌دان و عکاس انگلیسی با ابداع فیلم عکاسی ژلاتینی، زمان عکسبرداری را کوتاه کرد و جابه‌جایی فیلم‌های عکاسی را راحت نمود که نقطهٔ عطفی در تاریخ عکاسی محسوب می‌شود. جورج
که نقطهٔ عطفی در تاریخ عکاسی محسوب می‌شود. جورج ایستمن آمریکایی در سال ۱۸۸۴ فیلم رول را که فیلمی از جنس پلاستیک آغشته به امولسیون ژلاتینی است را ابداع کرد و با ساخت دوربین جعبه‌ای در سال ۱۸۸، عکاسی را برای مردم عادی مقرون به صرفه نمود و تحول مهمی در عکاسی ایجاد کرد؛ شعار تبلیغاتی کمپانی کداک برای دوربین‌هایش چنین بود که «شما دکمه را فشار دهید، بقیه‌اش را ما انجام می‌دهیم. » تصاویر دیجیتال در دههٔ ۱۹۶۰ و در جریان پیاده‌کردن انسان در ماه، تکامل پیدا کرد. دستگاه‌های گیرندهٔ امواج آنالوگ، اطلاعاتی که در مورد
گیرندهٔ امواج آنالوگ، اطلاعاتی که در مورد عکس از فضا ارسال می‌شد را بسیار دشوار دریافت می‌کردند. با دیجیتالیزه سیگنال‌ها و تقویت آن‌ها، پارازیت‌ها حذف می‌شدند و تصاویر واضح به‌دست می‌آمد. آزمایش کلودیون. با کشف فردریک آرچر، به نام «کلودیون» گام بزرگی در صنعت عکاسی برداشته شد. آرچر یدور پتاسیم را در کلودیون حل کرده سپس با این مخلوط سطح یک شیشه پاک را می‌پوشانید و بلافاصله شیشه را در محلول نیترات نقره حساس می‌کرد. پس از عکسبرداری در موقعی که شیشه هنوز خیس بود، فوراً آن را در محلول پیروگالول و نیترات نقره
بود، فوراً آن را در محلول پیروگالول و نیترات نقره ظاهر و با محلول هیپوسولفیت سدیم ثابت می‌نمود. نگاتیوهایی که بدین طریق به دست می‌آمد روی کاغذ آلبومین پوش چاپ می‌شد و سپس عکس به وسیله طلا به رنگ قهوه‌ای قشنگی درمی‌آمد. «لگری» و «راسل» طریقه‌ای یافتند که مانع زوال حساسیت کلودیون در اثر خشکی می‌شد. با این عمل عکاسی یک قدم دیگر به سوی تکامل برداشت. در سال ۱۸۷۱ «مداکس» و چند دانشمند دیگر امولسیون ژلاتینو برمور را به دست آوردند و در سال ۱۸۷۴ میلادی «چارلز بنت» به وسیله گرم کردن برمور نقره در مجاورت آمونیاک
به وسیله گرم کردن برمور نقره در مجاورت آمونیاک حساسیت صفحات ژلاتینو برمورنقره را بالا برد. در این زمان سرعت عکسبرداری به یک صدم ثانیه و در ۱۸۹۵ به یک هزارم ثانیه رسید. اختراع فلاشهای الکترونی به سرعت عکاسی در شب و جاهای کم نور کمک بسیاری کرد. یک دستگاه عکاسی، در آغاز پیدایش، وزن و حجم بسیاری داشت به‌طوری‌که حمل آن مشکل بود؛ ولی امروزه دوربین‌های بسیار ظریفی ساخته شده که در جیب جا گرفته و کار با آن نیز بسیار آسان است. حساسیت امولسیون‌ها نیز در طی این مدت در برابر نور زیادتر شد. در اوایل فقط تشعشعات آبی و
برابر نور زیادتر شد. در اوایل فقط تشعشعات آبی و بنفش صفحه را متأثر می‌ساخت ولی در سال ۱۸۷۳ فوگل موفق شد که تأثیر اشعه با طول‌موج کوتاه (آبی و بنفش) را به تأخیر اندازد تا اشعه دیگر بتواند صفحه را سیاه کند. با این ابتکار رنگ سبز به صورت خاکستری درمی‌آید. این امولسیون را «اورتوکروماتیک» نامیدند. بعد نور قرمز درروی صفحات تأثیر نمود و امولسیون آن را پانکروماتیک panchromatic نام نهادند. حساسیت صفحه حساس با این طریق باز هم به حساسیت چشم آدمی نزدیکتر گردید. قسمت اعظم بسط و رواج عکاسی آماتوری مدیون ابتکارات جرج
اعظم بسط و رواج عکاسی آماتوری مدیون ابتکارات جرج ایستمن بود که فیلم عکاسی و شیشه را ساخت. در سال ۱۸۸۹ فیلم شفاف جانشین کاغذ شد. عکاسی دیجیتال. پست‌مدرنیسم در عکاسی. عکاسی در عرصه پست مدرنیسم مضمون تصویر را همچون متن برگزیده است. با توجه به پیوند نزدیک بین کلمات و عکس‌ها در هنر ادراکی شاید بتوان گفت که چنین حرکتی اجتناب‌ناپذیر بوده باشد. لیکن پس از آنکه اهمیت تازه‌ای به علم نشانه‌شناسی داده شد و موجب بازشدن مسیرهای ثمربخش جدیدی در تحقیقات به روی هنرمند گردید عکاسی نیز در این حرکت جدید مصمم‌تر شد.
جام حذفی فوتبال مولداوی مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشورمولداوی از سال ۱۹۹۲ تاکنون برگزار می‌شود. این جام از ۳۰ تیم که از سراسر کشور مولداوی در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال شریف تیراسپول با ۷ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
الگولاگنیا () یا درددوستی یا دردطلبی در لغت، به معنای دوست داشتن درد است. این واژه گاهی مترادف آزارطلبی هم به کار می‌رود. انحرافی که در آن لذت جنسی از طریق درد کشیدن، زیر سلطه رفتن، و مورد بدرفتاری واقع شدن به دست می‌آید.
جیمز آگوستین شَنون (زاده ۱۹۰۴ و مرگ ۱۹۹۴) پزشک آمریکایی که ۱۳ سال (۱۹۶۸ـ۱۹۵۵) ریاست اِن‌آی‌اِچ را به عهده داشت. شنون در سال ۱۹۶۲ مدال رفاه عمومی را از آکادمی ملی علوم آمریکا دریافت کرد.
لیگ دسته اول فوتبال مقدونیه معتبرترین لیگ فوتبال در جمهوری مقدونیه است که از سال ۱۹۹۲ تاکنون برگزار می‌شود. این لیگ از ۱۲ تیم که از سراسر کشور مقدونیه در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال واردار با ۱۱ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
جام حذفی فوتبال مقدونیه مسابقاتی است که به صورت حذفی در جمهوری مقدونیه از سال ۱۹۹۳ تاکنون برگزار می‌شود. این جام از ۳۲ تیم که از سراسر کشور مقدونیه در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال واردار با ۵ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
ساشا ایلیچ (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۷۰ در اسکوپیه) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مقدونیه است. وی سابقه بازی در چند تیم اروپایی و آسیایی از جمله پرسپولیس، استقلال اهواز و پگاه گیلان را دارد. سه بازی ملی در کارنامه این بازیکن دیده می‌شود. که یکی از آنها در مقابل ایران بود. آن بازی با درخشش ایلیچ ۲ بر ۱ به سود مقدونیه پایان یافت. وی با بسته نگه داشتن ۱۱۵۷ دقیقه ای دروازهٔ خود در سال ۱۳۸۵ در لیگ یک و با تیم پگاه گیلان رکورددار کلین شیت فوتبال ایران است که این رکورد به اشتباه به سید حسین حسینی نسبت داده می‌شود.
فهرستی از قسمت‌های سریال آمریکایی "خانواده سوپرانو" (The Sopranos) که در شش فصل ساخته شده‌است. نمای کلی مجموعه. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; منابع. http://tviv.org/Category:The_Sopranos/Episodes
خوزه ماریا کایخون بوئنو بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. که برای باشگاه فوتبال ماربیا بازی می‌کند. او ابتدا در تیم پایهٔ رئال مادرید بازی می‌کرد سپس در سال ۲۰۰۸ به تیم بزرگسالان اسپانیول رفت. بازی خوب او در این تیم باعث شد که سران باشگاه رئال مادرید برای به خدمت گرفتن او مشتاق شوند تا بالاخره در ۲۳ مهٔ ۲۰۱۱ به رئال بازگشت. بعد از سه سال حضور در این تیم با ۱۰ میلیون یورو به ناپولی پیوست. کایخون پس از پیوستن به تیم ناپولی پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته و به عنوان دومین بازیکن برتر در تیمش در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ انتخاب
دومین بازیکن برتر در تیمش در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۴ از سوی نشریه معتبر کیکر در بین پنج مهاجم برتر سال قرار گرفت. رئال مادرید: لالیگا: (1) جام حذفی: (1) سوپرجام: (1) ناپولی: جام حذفی : (1) سوپرجام : (1)
شوابی نام گروهی از گویش‌های آلمانیش از شاخه آلمانی بالاست. گویشوران آن بیشتر در دو ایالت جنوبی آلمان یعنی بادن-وورتمبرگ و بایرن زندگی می‌کنند. دامنه این گویش‌ها از شوابی استاندارد (در شهر اشتوتگارت) تا گویش‌های غلیظ تر در مناطق روستایی تغییر می‌کند. افراد مسن تر قادرند تنها با شنیدن لهجه فرد، روستای محل زندگی وی را تشخیص دهند. فهمیدن گویش شوابی برای گویشوران زبان آلمانی استاندارد دشوار است، به خصوص که واژگان شوابی تفاوت بسیاری با واژگان آلمانی استاندارد دارد. گویش شوابی به گروه زبان‌های آلمانیش تعلق دارد.
عیار واحد اندازه‌گیری خلوص آلیاژهای طلا و دیگر فلزات گران‌بها است. هر چند که برای سایر مواد هم به کار می‌رود. عیار طلا معمولاً از واحد کامل ۲۴ بیان می‌شود. برای مثال طلای ۲۴ عیار طلای خالص با حداقل ۹۹٬۹ درصد طلا، و طلای ۱۸ عیار از ۷۵ درصد طلا و ۲۵ درصد فلز دیگر تشکیل شده است. برای محاسبه عیار از فرمول زیر استفاده می‌شود: که در آن formula_2 عیار آلیاژ، formula_3 جرم خالص طلا یا پلاتین در جسم، و formula_4 . جرم کل جسم است در زبان انگلیسی و دیگر زبان‌های اروپایی «عیار» را «قیرات» (carat یا Karat) با حرف
اروپایی «عیار» را «قیرات» (carat یا Karat) با حرف اختصاری "K" می‌نامند که این قیرات را نباید با قیراط که یک یکای جرم برای اندازه‌گیری جرم سنگ‌های قیمتی و مروارید است اشتباه گرفت. هر قیراط ۲۰۰ میلی‌گرم (۰٫۲ گرم) است. قیراط (املای ایالات متحده، نماد k یا Kt) یا قیراط (املای بریتانیا، نماد c یا Ct) یک معیار کسری از خلوص آلیاژهای طلا است. سیستم قیراط استانداردی است که توسط قانون فدرال ایالات متحده پذیرفته شده است. روش تعیین عیار. عیار طلا به روش‌های مختلف قابل تعیین است که در ادامه برخی از آنها تشریح شده است.
تعیین است که در ادامه برخی از آنها تشریح شده است. روش سنتی. در این روش طلا را به روی سنگ کوارتز یا سنگ محک می‌کشند. عیارهای پایین‌تر از ۱۴ را توسط اسید نیتریک خالص با غلظت‌های مختلف و عیارهای بالاتر از ۱۴ را توسط تیزاب سلطانی یا مخلوط اسید نیتریک و نمک طعام سنجیده و خورندگی نمونهٔ مجهول را در برابر اسیدها، در مقایسه با کلیدهای نمونه معین می‌کند. البته این روش، روشی استاندارد و با دقت بالا نیست. روش اسپکتروفتومتر. مقدار معینی طلا را وزن نموده و در تیزاب سلطانی حل کرده سپس با مقایسهٔ استانداردهای مختلف و با
حل کرده سپس با مقایسهٔ استانداردهای مختلف و با کشیدن منحنی، عیار نمونهٔ مجهول را معین می‌کنند. عیارهای مرسوم در طلاسازی بین‌المللی. طلای خالص با توجه به نرمی زیاد برای ساخت بیشتر وسایل مناسب نیست و به همین جهت بیشتر طلایی که در جواهرات به کار می‌رود، طلای خالص نیست. در کشورهای مختلف یک یا چند عیار برای طلاسازی مرسوم است. در کشورهای اروپایی طلای عیار پایین به دلیل قیمت کم‌تر رونق زیادی دارد اما در کشورهای شرقی به دلیل نگاه سرمایه‌ای مردم به طلا از عیارهای بالاتر برای تولید استفاده می‌شود. البته شرایط اقلیمی
برای تولید استفاده می‌شود. البته شرایط اقلیمی نیز در این مورد مؤثر است چراکه رطوبت بالا باعث تیرگی طلاهای عیار پایین‌تر می‌شود در نتیجه در هوای شرجی و گرم طلاهای عیار بالا محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند. در ایران معمولاً از عیار ۱۸ استفاده می‌شود و عیارهای ۲۰ و ۲۲ هم به رسمیت شناخته می‌شوند اما تولید طلا با عیار پایین‌تر از ۱۸ فقط برای صادرات مجاز است و عرضه آن در بازار داخل ممنوع است. البته در گذشته طلاهای ۱۷ عیار هم در ایران ساخته می‌شدند. عیار سکه‌ها معمولاً بالاتر از عیار جواهرات است و گاهی از طلای خالص
بالاتر از عیار جواهرات است و گاهی از طلای خالص هم در سکه‌زنی استفاده می‌شود. در ایران تمام انواع سکه‌های بهار آزادی با عیار ۲۱٫۶ (۹۰٪) ضرب می‌شوند. رایج‌ترین عیارهای‌های مورد استفاده برای فلزات گرانبها و رایج‌ترین اصطلاحات مرتبط با آنها شامل موارد ذیل است.
ایرج گرگین (زاده ۱۵ بهمن ۱۳۱۳ – درگذشته ۲۳ دی ۱۳۹۰) روزنامه‌نگار و از مدیران پیشین تلویزیون ملی ایران بود. زندگی‌نامه. ایرج گرگین روزنامه‌نگاری را از نوجوانی با انتشار روزنامه دانش‌آموز در سال ۱۳۳۰ در تهران آغاز کرد و در انتشار روزنامه جوانان دموکرات فعالیت داشت. همزمان با تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی در دانشگاه تهران، هم فعالیت‌های تئاتری داشت و هم کار حرفه‌ای مطبوعاتی را در روزنامه کیهان شروع کرد و مدت کوتاهی نیز مدیر داخلی مجله کیهان فرهنگی بود. گرگین در سال ۱۳۳۷ به عنوان تهیه‌کننده و گویندهٔ خبر به رادیو
۱۳۳۷ به عنوان تهیه‌کننده و گویندهٔ خبر به رادیو ایران پیوست و در همان سال طرح ایجاد یک رادیوی فرهنگی در تهران را ارائه داد که پس از تصویب به اجرا درآمد و رادیو تهران ایجاد شد. او در سال ۱۳۴۰ برای تحصیل در رشتهٔ تلویزیون به ژاپن رفت و زود به ایران برگشت. گرگین در سال‌های نخستین دههٔ ۴۰ شمسی سرپرست و مسئول «برنامه دوم رادیو تهران» شد. این ایستگاه رادیویی پایگاه طرح مباحث اجتماعی، فرهنگی و هنری بود. هنرمندانی مانند احمد شاملو، فروغ فرخزاد، نادر نادرپور، سیمین بهبهانی، مهدی اخوان‌ثالث، و فریدون رهنما در این
بهبهانی، مهدی اخوان‌ثالث، و فریدون رهنما در این شبکهٔ رادیویی، که مخاطب آن بیشتر اهالی و علاقه‌مندان فرهنگ و هنر بودند، حضور یافتند. وی در سال ۱۳۴۵ به همکاری با تلویزیون ملی ایران که تازه تشکیل شده بود پرداخت و اولین گوینده خبر آن بود. در سال ۱۳۴۶ مدیر روابط عمومی و انتشارات تلویزیون ملی ایران شد. در سال ۱۳۴۹ مدیریت خبر تلویزیون را برعهده گرفت و انتشار مجله تماشا توسط تلویزیون و با همت وی آغاز شد. در سال ۱۳۵۰ مدیریت تولید تلویزیون بر عهده وی گذارده شد. در سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیل به کالیفرنیا رفت و در
سال ۱۳۵۱ برای ادامه تحصیل به کالیفرنیا رفت و در رشته مدیریت ارتباطات در دانشگاه USC تحصیل کرد. در بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۳ مدیریت شبکه دوم تلویزیون را بر عهده گرفت. طی سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ به ساخت چند فیلم از موزه‌های مختلف دنیا پرداخت با عنوان «حضور ایران» که از جمله به دلیل وقایع و تحولات سیاسی در ایران ناتمام ماند. در سال ۱۳۵۹ از ایران خارج شد و در کالیفرنیا اقامت گزید. در سال ۱۳۶۱ رادیو امید را در جنوب کالیفرنیا بنیان نهاد. در سال ۱۳۷۷ در راه‌اندازی رادیو آزادی (بخش فارسی رادیو اروپای آزاد) در پراگ،
آزادی (بخش فارسی رادیو اروپای آزاد) در پراگ، جمهوری چک مشارکت داشت و سال‌ها مدیریت آن را برعهده داشت. این رادیو بعداً تبدیل به رادیو فردا شد. ایرج گرگین در سال ۱۳۸۸ بازنشسته شد و مقیم ویرجینیای شمالی در ایالات متحده شد. او صبح جمعه ۱۳ ژانویه بعد از یک دوره طولانی بیماری سرطان در بیمارستان فیرفکس در ویرجینیای شمالی درگذشت. عنوان رادیو زمانه نیز به پیشنهاد ایرج گرگین انتخاب شده‌است. تنها اثر مکتوب از گرگین کتابی ست با نام «امید و آزادی» که ماندانا زندیان، در گردهمایی سی و پنجمین سالگرد مجله «ره آورد» دربارهٔ
سی و پنجمین سالگرد مجله «ره آورد» دربارهٔ آن می‌آورد: «در سه سال و در هفت شماره رهاورد مصاحبه‌هایی درآوردیم که روایت ایرج گرگین از رادیو و تلویزیون در ایران بود و این شد مرکز و هسته تنها اثر مکتوبی که به جا ماند از ایرج گرگین، کتابی به نام «امید و آزادی» که زندگی‌نامه حرفه‌ای شان بود.» نظرات دیگران. روزنامه‌نگاران هم‌دوره آقای گرگین و کسانی که از او آموخته‌اند، این روزنامه‌نگار پیش‌کسوت را به اعتدال، دقت، و تعهد به اصول حرفه‌ای روزنامه‌نگاری معرفی کرده‌اند. ایرج گرگین در یکی از آخرین مصاحبه‌هایش در برنامه
ایرج گرگین در یکی از آخرین مصاحبه‌هایش در برنامه پارازیت تلویزیون صدای آمریکا، از روزنامه‌نگاران رسانه‌های فارسی‌زبانی که وابسته به دولت‌های غربی هستند انتقاد کرد که در روایت‌کردن وقایع و ارائه خبرها گاه «کاسه‌های داغ‌تر از آش» می‌شوند؛ در حدی حتی بیش از آنچه مورد انتظار دولت‌های حمایت‌کننده از این رسانه‌هاست. او گفت که علت چنین گرایشی، خصلت دولتی روزنامه‌نگاری در ایران است که روزنامه‌نگاران عادت به تلاش برای برآورده‌کردن انتظارات دولت تأمین‌کننده بودجه داشته‌اند. مسعود بهنود، روزنامه‌نگار ایرانی، دربارهٔ
مسعود بهنود، روزنامه‌نگار ایرانی، دربارهٔ ایرج گرگین گفته‌است: او جایی دیگر دربارهٔ گرگین گفته‌است:
مدیریت بر مبنای هدف به مشارکت افراد در تعیین هدف تأکید می‌شود. این هدفها باید قابل لمس، قابل تأیید وقابل سنجش یا اندازه‌گیری باشند یا به عبارت دیگر فرایندی که به واسطهٔ آن رئیس و زیر دست با کمک هم اهداف را شناسایی کرده همچنین معیار عملکرد و مسؤلیت افراد را تعریف می‌نمایند. تاریخچه. نخست این نظریه توسط پیتر دراکر ارائه شد. گرچه پیتر دراکر به عنوان پدر مدیریت بر مبنای هدف شناخته می‌شود امّا این جورج اودیورن بود که با بیان چهار فرضیه اساسی خود مدیریت بر مبنای هدف را به عموم شناساند. هدف گذاری. در این سیستم
هدف را به عموم شناساند. هدف گذاری. در این سیستم لازم است پیش از هرکاری ابتدا اهداف تعیین بشوند. برای مشخص شدن این اهداف لازم است از یک سری باید، نباید و اصول پیروی بشود. اصول. سیستم های هدف گذاری فراوانی وجود دارند. مانند اسمارت، OKR، سیستم چابک و... که هرکدام اصول خاص خودشان را دارند که آنها را به سیستمی متفاوت و خاص تبدیل کرده است، اما اصول و باید و نباید های فوق آنهایی است که در تمام آنها مستتر است و لازم است از ابتدا لحاظ بشوند. پس از هدف گذاری شما می توانید به مدیریت بر اساس سیستم خودتان روی بیآورید.
به مدیریت بر اساس سیستم خودتان روی بیآورید. یکی از بهترین سیستم ها OKR است. جان دوئر در کتاب خودش به معرفی کامل این سیستم پرداخته است. مدیریت بر مبنای هدف و اهداف سازمانی. ارزش مدیریت بر مبنای هدف در این است که می‌توان به وسیله آن هدفهای کوچک سازمانی را به صورت هدفهای خاص برای واحد سازمان و اعضای آن درآورد. به وسیله این روش کل هدفهای سازمان به صورت هدفهایی خاص درآمده که در سطوح سازمانی قرار می‌گیرند. ازآنجایی که مدیران واحدهای پایین ترسازمان در تعیین هدفهای مربوطه مشارکت می‌کنند، باید گفت مدیریت برمبنای
مربوطه مشارکت می‌کنند، باید گفت مدیریت برمبنای هدف، در سازمان، مسیر پایین به بالا می‌پیماید، و نه مسیر بالا به پایین. ارتباط مدیریت بر مبنای هدف و نظریه تعیین هدف. هنگامی که از مدیریت بر مبنای هدف را با نظریه تعیین هدف مقایسه می‌کنیم، اگر هدفهای مورد نظر مشکل باشند به گونه‌ای که فرد احساس کند به همکاری دیگران نیاز دارد، در آن صورت مدیریت بر مبنای هدف کارسازتر خواهد بود. تنها مورد اختلاف مدیریت بر مبنای هدف و نطریه تعیین هدف، مربوط به مسئله مشارکت دادن افراد است. منابع. ۱. ^ Drucker, Peter F. ، "The
افراد است. منابع. ۱. ^ Drucker, Peter F. ، "The Practice of Management", 1954. ۲. ^ Odiorne, George S. ، "Management by Objectives; a System of Managerial Leadership", New York: Pitman Pub. ، ۱۹۶۵. ۳. ^ Deming, W. Edwards, "Out of the Crisis", The MIT Press, 1994, ۴. ^ Deming’s 14 Points and Quality Project Leadership J. Alex Sherrer, March ۳، ۲۰۱۰ ۵. ^ Drucker, Peter, "Management Tasks, Responsibilities, Practices", Harper &amp; Row، ۱۹۷۳
در گراف نشاندن گراف formula_1 بر روی سطح Σ نمایش formula_1 بر روی Σ است که نقطه‌های Σ به راسهای گراف و منحنی‌های Σ (همسان‌ریختی تصویری در بازه [0,1]) به یالهای گراف متناظر شده‌اند به طوریکه: در این تعریف سطح فشرده و همبند و ۲-خمینه است.
' "مدیریت علمی"' از اواخر قرن چهاردهم هجری شمسی مقارن با اواخر قرن نوزدهم میلادی، گروهی تلاش کرده‌اند اصول مدیریت را با به کارگیری روش‌های مهندسی در طراحی شغل علمی‌تر سازند. این گروه تلاش خود را بر طراحی اثر بخشی کارکنان متمرکز کرده‌اند. در واقع جستجو در جهت یافتن روش‌های اثربخش و کارا در سازمان‌ها موجب ظهور مکتب کلاسیک در مدیریت شد که به تدوین مدیریت علمی به دست فردریک وینسلو تیلور انجامید این مکتب بر نگرش سازمانی بر مبنای تقسیم کار و تخصص، با توجه به سلسله مراتب اداری تأکید دارد. وی مدیریت علمی را تحت
مراتب اداری تأکید دارد. وی مدیریت علمی را تحت چهار اصل ارائه کرده‌است. چهار اصل مدیریت Such. ۱- جایگزینی علم با قوانین سر انگشتی ۲- انتخاب دقیق کارکنان بر اساس شایستگی و آموزش و توسعه آنها ۳- تهیه Colchester کامل انجام کار و نظارت هر کارگر بر عملکرد خاص هر کار ۴- تقسیم مسؤلیت‌ها بین مدیران و کارکنان به نحوی که مدیران اصول مدیریت علمی را در برنامه‌ریزی کارها به کار برده و کارگران آن کارها را انجام دهند. مکتب مدیریت علمی که به نام بنیان‌گذار آن فردریک وینسلوتیلور معروف شد اولین حرکت مشخص در زمینه تدوین
معروف شد اولین حرکت مشخص در زمینه تدوین پایه‌های تئوری مدیریت علمی در آمریکا و جهان غرب به‌حساب می‌آید فلسفه تیلوریسم سازمان و مدیریت بر پایه نگرشی تک‌بعدی به انسان به‌عنوان موجودی اقتصادی استوار است. در چنین مکتبی می‌توان با تشخیص روش‌های مختلف انجام هر کاری و به کار بردن فنون و تکنیک‌های مربوط به کار سنجی، بهترین طریق انجام هر کاری را کشف کرد. تیلور کلید عوامل مختلفی که می‌توانستند در باره کار مؤثر باشند از قبیل خصوصیات نیروی کارگران، عوامل محیط باز، ابزار و ادوات کار و بالاخره روش‌های گوناگون انجام کار
و ادوات کار و بالاخره روش‌های گوناگون انجام کار را تعیین نموده و اندازه‌گیری کرد. هدف اصلی مدیریت علمی تیلور، افزایش کارایی خصوصاً در سطح کارگاه بوده‌است. او اعتقاد دارد که به جای حدس و گمان باید اطلاعات صحیح و واقعی و علمی درباره ماهیت امور جمع‌آوری کرده و آن‌ها را اساس و پایه حل مسئله و مشکلات سازمانی و مدیریت قرار داد. در کل در نظریه تیلور باید تماماً کارهای فرعی را حذف کرده و به جای آن فقط به کار اصلی پرداخت. به عنوان مثال: اگر کارگری موظف است در طی روز تعدادی جعبه جابه جا کند در نظریه تیلور برای