payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸ معترضان خود را به شکل مرده متحرک درآوردند تا به آنچه «کشته شدن و خودکشی‌های مشکوک ساینتولوژیست‌ها» نامیدند اشاره کنند. مراسم فرش قرمز فیلم والکیری که تام کروز بازیگر نقش اول و تهیه‌کننده آن بود، قرار بود در ۱۷ دسامبر در نیویورک برگزار شود. به گزارش خبرنگار معروف راجر فریدمن، این مراسم در یک سالن خصوصی در مرکز تایم وارنر برگزار شد، در حالی که بیشتر مراسم‌های اینچنینی در مکان‌های عمومی برگزار می‌شوند. مکان آغاز مراسم طوری انتخاب شده بود که کمترین دید را روی تظاهرکنندگان علیه ساینتولوژی داشته
دید را روی تظاهرکنندگان علیه ساینتولوژی داشته باشد که در مرکز تایم وارنر جمع شده بودند. به دلیلی مشابه، هنگام نمایش فیلم در لوس آنجلس، تام کروز از طریق یک تونل زیر زمینی وارد مرکز مراسم شد. در هشتم ژانویه ۲۰۰۹ یک عضو ۱۸ ساله مرد آنانیموس، بدون پیراهن و درحالی که با وازلین، موی عانه و ناخن پوشیده شده بود وارد ساختمان ساینتولوژی در نیویورک شد و شروع به پرتاب کتاب‌ها به اطراف و مالیدن مخلوطی ساخته بود به وسایل ساختمان کرد. پلیس این مرد را «محمود صمد المهدین» شناسایی کرد. المهدین به دزدی، شرارت و آزار
شناسایی کرد. المهدین به دزدی، شرارت و آزار خشونت‌آمیز متهم شد. ۲ هفته بعد یک دانشجوی فیلم‌برداری و عضو آنانیموس به نام جاکوب اسپرجن نیز بابت فیلم‌برداری از المهدین هنگام حمله به ساختمان، با همین اتهامات روبرو شد. منتقدان ساینتولوژی مارک بانکر و جیسون بک، با این حرکت این دو ابراز مخالفت کردند. آنانیموس یک تظاهرات را هم‌زمان با سالگرد آغاز جنبش چنولوژی در برای ۱۰ ژانویه ۲۰۰۹ تدارک دید. همچنین این گروه خود را عامل درز مدارک محرمانه ساینتولوژی به وب‌گاه ویکی‌لیکس اعلام کرد. در کنار این، آن‌ها تظاهرات‌های جهانی
اعلام کرد. در کنار این، آن‌ها تظاهرات‌های جهانی مختلفی را برای چند هفته در ژانویه ۲۰۰۹ به انجام رساندند. در سوم مارس ۲۰۰۹، شورای شهرستان ریورساید در کالیفرنیا قانونی را تصویب کردند که به موجب آن در هرگونه تحصن و اعتراض، معترضین باید حداقل ۳۰ فوت با املاک خصوصی فاصله داشته باشند. این قانون در اصل توسط رئیس شورا، جف استون در نوامبر ۲۰۰۸ معرفی شد. منتقدین این قانون اظهار کردند که جف استون این قانون را برای خوشامد کلیسای ساینتولوژی معرفی کرده‌است، که یکی از مراکز آن در ریورساید قراردارد. در می ۲۰۰۹، آنانیموس
آن در ریورساید قراردارد. در می ۲۰۰۹، آنانیموس به شبکه WSMV-TV گفتند که در یک تظاهرات علیه ساینتولوژی در نشویل، محافظان کلیسای ساینتولوژی به آن‌ها با خشونت حمله کرده‌اند. یکی از تظاهرکنندگان گفت که مورد حمله ۳ محافظ ساینتولوژی قرار گرفته در حالی ۴۰۰ یارد با مرکز ساینتولوژی فاصله داشته‌است. کلیسای ساینتولوژی از قبل به مأموران امنیتی گفته بود که تظاهر کنندگان «افراد خطرناکی هستند». در نوامبر ۲۰۰۹ روزنامه نیویورک پست با یکی از اعضای سابق ساینتولوژی به نام مندی مولن مصاحبه کرد. او ادعا کرد برخی اعضای ساینتولوژی
مصاحبه کرد. او ادعا کرد برخی اعضای ساینتولوژی را به زور مجبور به کمک مالی بیشتر به سازمان می‌شدند. او همچنین رهبران ساینتولوژی را به ابراز نظرهای شدیداً نژادپرستانه متهم کرد. یکی از رهبران ساینتولوژی در پاسخ به این اظهارات گفت: «گفته‌های مندی مولن همه دروغ‌هایی هستند در خدمت آنانیموس.. یک گروه نفرت که کلیسای ما را هدف قرار داده‌است.» کارزار علیه وضعیت معافیت از مالیات کلیسای ساینتولوژی. یک زن که خودش را یکی از اعضای آنانیموس معرفی کرد، به کی‌ان‌تی‌وی گفت که گروه در حال تغییر استراتژی خود برای حمله به
که گروه در حال تغییر استراتژی خود برای حمله به ساینتولوژیبه روش‌هایی است که از نظر دولت ایالات متحده غیرقانونی نیستند، شامل تلاشی برای مجاب کردن اداره مالیات برای بررسی مجدد وضعیت مالیاتی کلیسای ساینتولوژی. یک زن دیگر از آنانیموس به نیوزویک گفت این گروه قصد دارد این کار را از طریق لابی‌گری به انجام برساند. مسئولین مالیاتی ایالات متحده وضعیت معافیت از مالیات کلیسای ساینتولوژی را در قبلاً در سال ۱۹۶۷ لغو کرده بود زیرا آن را یک سازمان با هدف سود مالی و کسب و کار تشخیص داده بود. اما در سال ۱۹۹۳ کلیسای
کسب و کار تشخیص داده بود. اما در سال ۱۹۹۳ کلیسای ساینتولوژی دوباره از مالیات معاف شد. آنانیموس استدلال کرد که وضعیت معافیت از مالیات کلیسا باید تغییر کند، زیرا کلیسا اعضایش را مجبور به کمک‌های مالی بزرگ به خودش می‌کند. یکی از اعضای آنانیموس که خود را "انوی" معرفی کرد به برنامه Today Tonight گفت که گروه برنامه بلندمدت برای کلیسای ساینتولوژی دارد. پاسخ کلیسای ساینتولوژی. در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۸، یکی از سخنگویان کلیسای ساینتولوژی با اشاره به آنانیموس گفت: «این نوع افراد اطلاعات اشتباهی در مورد ساینتولوژی دارند.»
افراد اطلاعات اشتباهی در مورد ساینتولوژی دارند.» یکی دیگر از سخنگویان در تورونتو گفت که برایش هیچ اهمیتی ندارد که این گروه مسئول قطع دسترسی به وب‌گاه ساینتولوژی بوده‌است. یکی از سخنگویان به نام ایوت شنک یه روزنامه Sun Media گفت که از نظر او اعضای آنونیموس یک مشت «گیک کامپیوتر رقت انگیز» هستند. در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۸ گزارش شد که کلیسای ساینتولوژی از اف‌بی‌آی و اداره پلیس لس‌آنجلس خواسته‌است تا یک تحقیق را در باره موارد جنایی احتمالی در مورد حملات انکار سرویس آغاز کنند. در یک اطلاعیه منتشر شده در ویکی‌خبر، یکی از
کنند. در یک اطلاعیه منتشر شده در ویکی‌خبر، یکی از کارکنان کلیسای ساینتولوژی اقدام قانونی علیه آنانیموس را تأیید کرد. کلیسای ساینتولوژی در ۷ فوریه ۲۰۰۸ بیانیه‌ای در مورد تظاهرات بین‌المللی آنانیموس در دهم فوریه منتشر کرد. این بیانیه معترضان را «تروریست سایبری» خواند و گفت:«ما این موضوع را به دلیل طبیعت تهدیداتی که این گروه علناً انجام داده‌است جدی می‌گیریم. ما هر گام لازمی را برای حفاظت از کارکنان و اعضای جامعه با همکاری با مسئولین قانونی بر خواهیم داشت.» بیانیه همچنین کارهای اعضای پروژه چنولوژی را «جنایت
همچنین کارهای اعضای پروژه چنولوژی را «جنایت ناشی از تنفر» و «تعصب مذهبی» خواند و گفت که این گروه با مانیفست حزب کمونیست و نبرد من رهبری می‌شوند. یکی از تنظیم کنندگان تظاهرات پروژه چنولوژی در این مورد گفت که نمی‌داند کلیسای ساینتولوژی این حرف‌ها را از کجا آورده، و فکر نمی‌کند که درست باشند. با نظر به این واقعیت که خودش هم یک معتقد به سرمایه‌داری و هم یک یهودی است. کلیسای ساینتولوژی ویدئویی را در یوتیوب قرار داد که ادعا می‌کرد اعضای آنانیموس «تروریست» هستند و می‌گفت که این گروه در حال ارتکاب به «جنایت ناشی
و می‌گفت که این گروه در حال ارتکاب به «جنایت ناشی از تنفر» علیه کلیسا است. این ویدئو هیچ مدرکی برای پشتیبانی از ادعایش ارائه نمی‌کند، و اف‌بی‌آی نیز هیچ مظنونی را برای بیشتر تهدیدات اشاره شده در ویدئو معرفی نکرده‌است. آنانیموس نقش داشتن در چند مورد از اتهامات جدی را تکذیب کرده‌است. کلیسا همچنین یک دی‌وی‌دی شامل این ویدئو را نیز منتشر کرد. این دی. وی. دی آنانیموس را یک گروه «خطرناک» توصیف کرد و آن‌ها را متهم به ایجاد تهدید علیه کلیسا کرد. یک کاربر یوتیوب با نام کاربری «AnonymousFacts»، که رادار آنلاین آن را
کاربری «AnonymousFacts»، که رادار آنلاین آن را مرتبط با ساینتولوژی دانسته‌است، نام و اطلاعات شخصی چندین عضو مفروض آنانیموس را منتشر کرد و آن‌ها را به تروریسم متهم کرد. یوتیوب سریعاً این ویدئو را حذف کرد و کاربر «AnonymousFacts» را نیز بست. واکنش‌ها. آندره‌آس هلدال-لاند، بنیان‌گذار وبگاه منتقد ساینتولوژی و سازمان ناسودبر عملیات کلمبیک، در اعلامیه‌ای از حملات الکترونیک علیه ساینتولوژی انتقاد کرد. هلدال-لاند گفت: «مردم باید دسترسی آسان به هر دو طرف داشته باشند و خودشان قضاوت کنند. آزادی بیان یعنی ما باید به
و خودشان قضاوت کنند. آزادی بیان یعنی ما باید به همه اجازه بیان عقایدشان را بدهیم. شامل آن‌هایی که ما شدیداً مخالفشان هستیم. من معتقدم که کلیسای ساینتولوژی یک سازمان جنایتکار است و مکتبی است که توسط بیانگذار خیالبافش برای سوءاستفاده از مردم ایجاد شده. با این حال من متعهد به جنگیدن برای حق آن‌ها برای بیان عقایدشان هستم.» مارک بانکر، خبرنگار برنده جایزه امی، منتقد ساینتولوژی و مسئول وب‌گاه XenuTV.com، یک ویدئو روی یوتیوب قرار داد و در آن از آنانیموس خواست تا کارزار خود را علیه ساینتولوژی خفیف‌تر کند. به گفته
خود را علیه ساینتولوژی خفیف‌تر کند. به گفته رادیوی عمومی ملی، مارک بانکر به یک «صدای قابل احترام» برای بسیاری از اعضای آنانیموس تبدیل شده‌است، و آن‌ها او را «مرد ریشوی عاقل» می‌نامند. بانکر به "نیوزویک" گقت که از دیدن گروه بزرگی از جوانان مستقل که علیه ساینتولوژی عمل می‌کنند خیلی خوشحال شده‌است، اما همچنین اظهار کرد که نگران امنیت آن‌ها است: «من می‌دانم که ساینتولوژی چگونه کار می‌کند: آن‌ها این افراد رو به دردسر خواهند انداخت... من خیلی نگران امنیت آن‌ها هستم. و از ظرف دیگر من نگران امنیت ساینتولوژیست‌ها
و از ظرف دیگر من نگران امنیت ساینتولوژیست‌ها نیز هستم.» بانکر گفت که بیش از ۶۰۰۰ ایمیل از افرادی دریافت کرده که گفته‌اند اعضای آنانیموس هستند. بانکر در تظاهرات دهم فوریه ۲۰۰۸ در لس‌آنجلس به همراه آنانیموس شرکت کرد. توری کریستمن، منتقد ساینتولوژی و ساینتولوژیست سابق از ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۰، اظهار کرد که وی با روش‌های غیرقانونی مخالف است، اما از هجوم جدید منتقدان ساینتولوژی خوشحال است. کریستمن به برنامه مورنینگ ادیشن گفت: «مانند این است که ما به تنهایی در یک بیابان در حال جنگ تن به تن با آن‌ها بودیم که ناگهان یک
در حال جنگ تن به تن با آن‌ها بودیم که ناگهان یک ارتش عظیم از راه رسید که نه تنها هزاران سرباز، بلکه ابزار بهتری نیز داشت...»
گرگ رنگی یا رنگ به رنگه یا حساب گرجه فرنگی یا بازی رنگها، یکی از بازی‌های کودکان است که در فضای باز انجام می‌شود و دویدنی است. این بازی در دستهٔ "بازی‌های یک به چند" قرار می‌گیرد. "بازی‌های یک به چند" بازی‌هایی هستند که یک نفر در مقابل یک گروه قرار می‌گیرد. به آن یک نفر، «گرگ» گفته می‌شود. در آغاز بازی، مانند بازی‌های "گرگم به هوا "و" بالا بلندی"، پس از مشخص شدن گرگ، بقیه بازیکنان فرار می‌کنند و هدف گرگ این است که آنها را بگیرد. بازیکنان دیگر برای فرار باید شعری نظیر این را بخوانند: گرگ یک رنگ را نام می‌برد
نظیر این را بخوانند: گرگ یک رنگ را نام می‌برد و بازیکنان دیگر باید سریع بدوند و بر روی جسمی به همان رنگ دست بگذارند تا در مصونیت باشند. اگر بازیکنی جسمی به همان رنگ را لمس نکرده باشد گرگ می‌تواند او را بگیرد و این بازیکن می‌سوزد و برای دور بعد گرگ می‌شود. گونه‌های دیگر این بازی با تفاوت اندکی در شعرها بازی می‌شود مانند:
اسپانفوس با فرمول شیمیایی C۴۷H۴۶O۲P۲ یک ترکیب شیمیایی است.
جوزف چشایر کاتن هنرپیشه آمریکایی متولد ۱۵ مه ۱۹۰۵ در پترزبورگ ویرجینیا و مرگ در اثر سینه پهلو ۶ فوریه ۱۹۹۴ در وست وود کالیفرنیا. زندگی‌نامه. در یک خانواده کشاورز بدنیاآمد برای ادامه تحصیل به واشینگتن رفت و در کنار تحصیل فوتبال بازی می‌کرد و بر نمایش‌های تئاتر نقد می‌نوشت و آرزو داشت هنرپیشه شود. بالاخره به صحنه تئاتر راه یافت و در سال ۱۹۳۵ به نیویورک رفت و به عنوان دستیار گروه تکنسین‌ها در برادوی استخدام شد. در سال ۱۹۳۶ با اورسن ولز آشنا شد و با او کار در رادیو را آغاز کرد و در برنامه رادیویی مشهور اورسن
رادیو را آغاز کرد و در برنامه رادیویی مشهور اورسن ولز با نام جنگ دنیاها همکاری داشت. کار در سینما. زمانی که اورسن ولز در جستجو یافتن بازیگران اولین فیلمش همشهری کین بود نقش‌های اصلی فیلم را به منتقد تئاتر جد للاند(Jed Leland) و دوستش جوزف کاتن پیشنهاد کرد و این اولین تجربه سینمایی درهای هنرهفتم را بر او گشود. دو فیلم دیگر با اورسن ولز کار کرد امبرسون‌های باشکوه و سفر به سرزمین ترس. پس از آن نقش یک قاتل زیبا و جذاب سایه یک شک آلفرد هیچکاک را بازی کرد ویکی از بیاد ماندنی‌ترین نقش‌هایش را به نمایش گذاشت. در
بیاد ماندنی‌ترین نقش‌هایش را به نمایش گذاشت. در نقش نجات دهنده اینگرید برگمن در چراغ گاز (فیلم) جرج کیوکر ظاهر شد و بار دیگر در کنار اینگرید برگمن در فیلم در برج جدی هیچکاک بازی کرد؛ و دوباره در کنار اورسن ولز در فیلم مرد سوم کارول رید همبازی شد. پس از این فیلم کمتر در فیلم درخشانی بازی کرد. کار بازیگری را تا اوایل دهه ۸۰ ادامه داد.
در ادبیات داستانی، شخصیت یک شخص یا موجود دیگر در یک روایت (مانند یک رمان، نمایشنامه، برنامه رادیویی، مجموعه تلویزیونی، موسیقی، فیلم، یا بازی ویدیوئی) است. این شخصیت ممکن است کاملاً تخیلی یا مبتنی بر یک شخص واقعی باشد، در این صورت ممکن است تمایز یک شخصیت «تخیلی» در مقابل «واقعی» ایجاد شود. همذات پنداری با شخصیت. به باور پرکینز، ارتباط ما با شخصیت‌های فیلم و داستان آن، شباهت به یک نوع همذات‌پنداری دارد. اما این همذات‌پنداری به معنای یکی شدن کامل با شخصیت نیست؛ بلکه به این معناست که خودمان را به آن‌ها نزدیک
بلکه به این معناست که خودمان را به آن‌ها نزدیک می‌بینیم و با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنیم. این نزدیکی گاهی به شکل احساس برتری نسبت به شخصیت‌ها بروز می‌کند، به ویژه در ژانر کمدی. در این موارد، مخاطب با دیدن اشتباهات و مشکلات شخصیت‌ها، احساس رضایت و برتری پیدا می‌کند. این مکانیسم دفاعی به مخاطب اجازه می‌دهد تا از مشکلات خود فاصله بگیرد و لحظاتی را به خنده و تفریح بپردازد.
گوران، روستایی از توابع بخش بالاطالقان شهرستان طالقان در استان البرز است. این روستا از سمت شمال با روستای سَفَچخانی از سمت شرق با روستای نِساء از سمت جنوب با روستای گِلیَرد و از سمت غرب با روستای وِشته همجوار است. همچنین گوران مرکز دهستان کناررود، متشکل از مزارع، روستاها و مکان‌های گوران، گِلیَرد، خودکاوَند، اَورازان، وشته، سَفَچخانی، مَنگُلان، حصیران، کَرود، اَوانَک، محسن‌آباد، بُزَج، سُکران، سُکران چال، نَویزَک، جَزَن، حسنجون، جَزینان، سیدآباد، خُسبان، هَرَنج و پُرده‌سَر است. شهرستان طالقان به نقشه
هَرَنج و پُرده‌سَر است. شهرستان طالقان به نقشه تقسیمات کشوری اضافه شد. مردم روستای گوران به زبان تاتی سخن می‌رانند.
علیقلی جابادار (جاباداری یک نام خانوادگی گرجی) مهم‌ترین نقاش فرنگی‌ساز اواخر قرن هفده و اوایل قرن هجده ایران است. وی تکنیک‌های ایرانی و اروپایی را توأمان و در کنار هم به کار می‌برد. این هنرمند به نام‌های علی‌قلی بیگ فرنگی و علی‌قلی جبه‌دار عباسی و علی‌قلی آرنااوت و علی‌قلی بیگ ارناوت نادری اصفهانی در هنر تصویرسازی ایران شهره بوده‌است. تاریخچه هنرمندان ایران. منابع تاریخی در خصوص هنرمندان، در دوران صفوی، افشار، زند و قاجار بسیار ضعیف‌اند. تنها در تذکرهٔ آتشکده آذر اثر لطفعلی آذر بیگدلی از علی‌قلی جبادار یاد
آذر اثر لطفعلی آذر بیگدلی از علی‌قلی جبادار یاد شده، که در شرحی مختصر از «محمدعلی بن عبدل ابن علی‌قلی بیگ جبه‌دار» (جبادار) با نام مستعار «علی - فرنگ» نام برده، و مدعی‌است که وی مسیحی زاده‌ای بود، که به اسلام گرویده، و در اصفهان نقاش دربار صفوی بوده‌است. (فرنگ در اینجا اشاره به فرنگی‌سازی نقاش است). لطفعلی همچنین گزارش کرده که جبه‌دار با سمت «نقاش باشی» در دربار شاه تهماسب دوم و نادر شاه افشار خدمت کرده، اما پس از تحلیل رفتن بینایی‌اش، در مازندران به سال ۱۷۵۰ میلادی درگذشته‌است. تبار. برخلاف آنچه که عده‌ای
میلادی درگذشته‌است. تبار. برخلاف آنچه که عده‌ای معتقدند که «جبه‌دار مسیحی و از مردم آرنااوت (آلبانیای قفقاز) بوده که در زمان شاه عباس دوم صفوی (۱۰۵۲–۱۰۷۷ ق) به ایران آمده، تغییر مذهب داده و در بدایت حال به جبه‌خانه (اسلحه‌خانه) دولتی راه یافته‌است»، دکتر یعقوب آژند بر این باور است که وی فرنگی (اروپایی) نبوده، بلکه از اهالی گرجستان بوده‌است. (در دورهٔ صفوی مسیحیان آن دیار را فرنگی می‌نامیدند). وی نواده قرچقای‌خان گرجی، سپهسالار کل قشون ایران و حاکم مشهد در دوره شاه‌عباس اول است. قرچقای یا قرچغای‌خان‌دوم،
دوره شاه‌عباس اول است. قرچقای یا قرچغای‌خان‌دوم، فرزند منوچهر خان و نوهٔ قرچقای‌خان‌اول، سپهسالار سپاه شاه‌عباس‌اول، خود از پشتیبانان هنر کتاب آرایی محسوب می‌شد؛ چنان‌که شاهنامه قرچغای خان (شاهنامهٔ وینزور) به دستور وی و احتمالاً توسط محمد قاسم و محمد یوسف نگارگر کتاب آرایی شده‌است. این شاهنامه که از خاندان قرچقای به دست حاکمان هرات افتاده بود، به خاطر سپاسگزاری از حمایت قشون انگلیس از حکام یاد شده به هنگام محاصرهٔ هرات توسط قشون قاجار، به رسم تحفه به دربار بریتانیا فرستاده شده، و هم اینک در گنجینهٔ قصر
بریتانیا فرستاده شده، و هم اینک در گنجینهٔ قصر سلطنتی وینزور بریتانیا نگهداری می‌شود. پسر جبه‌دار، با نام محمدعلی‌بیگ نیز نقاش بود، و در زمان سلطنت نادر شاه به سمت نقاش‌باشی دربار یا رئیس کارگاه نقاشی دربار نادرشاه منصوب شد. سبک. جبه‌دار در مکتب تحول یافتهٔ نقاشی صفوی (که در دورهٔ قاجار به «ایرانی سازی» شهرت یافته) جزو پیشگامان و استادان بنام محسوب است و با محمد زمان اول معاصر و در سبک نقاشی هماهنگ و هم سلیقهٔ او بوده‌است. از همزمانان او می‌توان محمد قاسم و استاد محمد و محمد ابراهیم و محمد مسیح را نیز نام
استاد محمد و محمد ابراهیم و محمد مسیح را نیز نام برد. این نقاش در نازک قلمی و رنگ آمیزی و ملاحت کار، در شمار استادانی‌ست که کارهایش دارای شهرت فراوان بود. به سبب مقام و منزلت آباء و اجداد علی‌قلی در دربار صفوی، در سال ۱۰۴۹ یا ۱۰۵۰ هجری. به سمت کتاب‌دار خاصه شاه صفی و شاه عباس دوم برگزیده می‌شود. او منصب جبه‌داری و نقاش‌باشی دربار را نیز کسب می‌کند. در زمان شاه‌عباس ثانی اسلوب فرنگی‌سازی را از نقاشان هلندی مشغول در دربار همچون فیلیپس انجل، لوکار، رمیان، یان‌دوهارت و غیره فرا می‌گیرد و گاهی نیز به تقلید از
و غیره فرا می‌گیرد و گاهی نیز به تقلید از نقاشان طبیعت‌گرای هندی نظیر گواردهان می‌پردازد یا از تصاویر چاپی اروپایی بهره می‌گیرد و آثاری می‌آفریند که امروزه به سبک فرنگی‌سازی شهرت دارد. در کنار او نقاشان دیگری چون شیخ عباسی، بهرام سفره‌کش و غیره هم کار می‌کرده‌اند. وی به سبب آشنایی با نقاشی اروپایی، در تحول سبک، از مینیاتور صفوی به شیوهٔ ایرانی‌سازی، در شمار پیشگامان است. همچنین در مکتب هند و ایران نیز دست داشته، و آثاری در این مکتب از او به یادگار مانده‌است. علی قلی، تک‌صورت را بسیار لطیف می‌ساخت و عمارات
علی قلی، تک‌صورت را بسیار لطیف می‌ساخت و عمارات تاریخی و منظره‌ها را با لطافت و رعایت نزدیک نمایی و دورنمایی (پرسپکتیو) استادانه به تصویر می‌کشید. علاوه بر این در تصویرسازی جانوران نیز توانا بود. قلمدانهای کار او از نوع بهترین قلمدان‌های عصر صفوی محسوب می‌شود. عمده‌ترین آثارش در آبرنگ بوده، اما در رنگ روغن نیز مهارت داشت. دو نقاش همنام. در میان نگارگران ایران دو تن به نام «علیقلی» نامدار هستند که هردو از استادان چیره‌دست زمان خود بوده و آثار ارزشمندی به عالم هنر عرضه کرده‌اند. نخستین ایشان همین «علیقلی
عالم هنر عرضه کرده‌اند. نخستین ایشان همین «علیقلی جبه‌دار یا جبادار» معروف به «آرنااوت» است که گویا آلبانی‌تبار ولی پرورش یافته در ایران است و معاصر «شاه سلیمان» و «شاه سلطان حسین» صفوی ست، و تا اواخر سدهٔ یازده و اوایل سدهٔ دوازده می‌زیسته و به آفریدن آثار هنری می‌پرداخته‌است. لازم بذکر است در آن زمان آلبانیای قفقاز از ایالات ایران محسوب می‌شد و علی‌قلی ثانی هم از اتباع گرجستان بوده که آن بخشی از آن سرزمین هم در مقاطعی از تاریخ از ایالات ایرانی بشمار می‌رفت.
چندریختیِ ژن هنگامی رخ می‌دهد که در جایگاه کروموزومی در جمعیتی از یک گونهٔ زیستی، بیش از یک آلل (دگره) باشد و در آن جای بگیرد. به چنین ژن‌هایی، ژن‌های چندریخت گفته می‌شود. ژن‌های تعیین‌کنندهٔ رنگ مو نمونه‌ای از این گونه ژن‌ها هستند.
انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای نخستین بار در ۱۵ ثور ۱۳۰۶ یکمین نسخهٔ خود را به دست محی‌الدین انیس در شهر کابل افغانستان منتشر کرد. این روزنامه در حال حاضر زیر مدیریت دولتی وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان نشر می‌شود. هشتاد درصد از تمام این روزنامه به فارسی بوده و مابقی به پشتو نوشته می‌شود. گسترهٔ نشریاتی این روزنامه فقط در کابل بوده و هر از گاهی به شهرهای بزرگ افغانستان نیز فرستاده می‌شود؛ این روزنامه با شمارگان پنج هزار در روز در چاپ‌خانهٔ آزادی کابل چاپ
پنج هزار در روز در چاپ‌خانهٔ آزادی کابل چاپ می‌شود. زندگی‌نامهٔ غلام محی‌الدین انیس. خانوادهٔ غلام محی‌الدین انیس از منطقهٔ مقر ولایت تاریخی غزنی منسوب به قوم جمال‌خیل می‌باشد. جد وی بنابر پاره‌ای عوامل به ترک وطن مجبور و به مصر رفت و این مقارن به فرمانروایی شاه مستبد و مطلق‌العنان امیر عبدالرحمن خان بود که خانواده‌ها و شخصیت‌های زیادی را به بهانه‌های مختلف از وطن بیرون کرد و بنام فرار و تبعید از خانه بی‌خانه ساخت. از جملهٔ همین اشخاص جد محی‌الدین انیس که طبیب چشم بود و بعد فرزندش غلام نقشبند (پدر
که طبیب چشم بود و بعد فرزندش غلام نقشبند (پدر محی‌الدین) راه پدر را دنبال نمود و به شغل او اشتغال ورزید. غلام محی‌الدین انیس در کشور مصر نشو و نما یافته‌است. به تشویق محمد اسمعیل مشهور به افندی که در آن وقت از طرف افغانستان برای خریدن ماشین‌های طباعتی به مصر رفته بود به افغانستان آمد و مدت دو سال در مدرسهٔ سعیدیهٔ هرات اقامت نمود. انیس که به زبان عربی تسلط داشت هنگام اقامت در هرات به آموزش زبان و ادبیات فارسی‌دری پرداخت. وی که از همه بیشتر با سرور جویا محشور گردید و با او دوستی برقرار نمود، به توجهٔ جویا و
گردید و با او دوستی برقرار نمود، به توجهٔ جویا و فیاضی مدرس مدرسهٔ سعیدیهٔ خود را با زبان و ادبیات فارسی‌دری به سرعت پرمایه ساخت. انیس در هرات به تحریر و طبع کتاب «ندای کلبهٔ معارف یا حقوق ملت» که در واقع نخستین اثریست که در هرات چاپ شده‌است، توفیق یافت. این کتاب رمان‌گونه که به قول نویسنده پیش‌آهنگان ژورنالیزم به اتکای مجلهٔ «آواز» نخستین اثریست که در کشور طبع شده‌است. محل نشر و تیتراژ. مطبعهٔ انیس در کابل تیراژ شمارهٔ اول آن ۴۵ نسخه بود (کتاب سال انیس، ص ۳۲) از آن به بعد از ۱۰۰ تا ۵۰۰ نسخه بالا رفت و پس
۳۲) از آن به بعد از ۱۰۰ تا ۵۰۰ نسخه بالا رفت و پس از شمارهٔ سوم به یکهزار شماره بلند رفته و یکی از پر فروش‌ترین و محبوب‌ترین روزنامه در تاریخ مطبوعات افغانستان به‌شمار می‌رود. تیراژ انیس در سال‌های بعد و دوره‌های دیگر به ده هزار و بیشتر از آن ارتقا نمود. قطع و نحوهٔ چاپ و زبان نشریه. قطع روزنامهٔ انیس در مدت پنج سال اول نشرات به اندازهٔ دو ۲۰/۲۸ سانتی‌متر در جهان الی دوازده صفحه شکل‌دهی شده بود. هر صفحه دارای دو ستون مطالب بود در سال ۱۳۱۱ ه‍.ش/۱۹۳۲م. قطع انیس به ۳۰/۴۰ سانتی‌متر تغییر نمود و صفحات آن میان ۸
به ۳۰/۴۰ سانتی‌متر تغییر نمود و صفحات آن میان ۸ تا ۴ صفحه گسترش یافت. در سال ۱۳۳۰ ه‍.ش/۱۹۵۱م. قطع روزنامهٔ انیس ۶۰/۸۰ سانتی‌متر بزرگ‌تر شد. جریدهٔ انیس در اوایل در مطبعهٔ رفیق چاپ می‌شد. زمانیکه بنیانگذار آن توانایی مالی بیشتری پیدا نمود در مطبعهٔ شخصی انیس به نشر می‌رسید. پیشینه. روزنامهٔ انیس در سال ۱۳۰۴ در هرات تأسیس گردیده، در سال ۱۳۰۶ در زمان شاه امان‌الله از هرات به کابل انقال گردید. منحیث یک جریدهٔ غیردولتی آغاز به‌کار نمود. در دورهٔ سلطنت محمد نادرشاه، جریدهٔ انیس در سال ۱۳۱۳ ه‍.ش/۱۹۳۴م. نشریه یا
جریدهٔ انیس در سال ۱۳۱۳ ه‍.ش/۱۹۳۴م. نشریه یا روزنامهٔ دولتی شد و دولت وقت روزنامهٔ انیس را به عنوان بیانگر اهداف دولت اعلان نمود. در دورهٔ محمد ظاهر شاه، جریدهٔ انیس به روزنامه ارتقا نموده و ارگان نشراتی دولت افغانستان شناخته شد. این روزنامه در مطبعهٔ دولتی کابل چاپ می‌گردید و به ۱۲ صفحه گسترش یافت. روزنامهٔ انیس در دورهٔ صدارت محمد موسی شفیق (قوس۱۳۵۲ ه‍.ش/۱۹۷۳م) با روزنامهٔ دومی و معتبر کشور (اصلاح) یکجا شده و «یک ادارهٔ روابط عامه در چوکات حکومت تأسیس گردید … این دو روزنامه به حیث روزنامهٔ بزرگ ملی مدغم
… این دو روزنامه به حیث روزنامهٔ بزرگ ملی مدغم شد که همزمان در همهٔ ولایات افغانستان توزیع می‌گردید» (۱۵) «... مؤسسات نشراتی تحت ادارهٔ حکومت را به دستگاه‌های فارغ از مداخلت حکومت درآوردن، جز سیاست حکومت شفیق گردانیده و برای این کار اساسنامه‌های جدید برای مؤسسات نشراتی در حال تدوین قرار داده شد و ادغام روزنامه‌های اصلاح و انیس نخستین تجربه در این ساحه بود روزنامهٔ جدید بنام (اصلاح-انیس) مسمی گردید. نامگذاری این جریده یک مسئلهٔ اساسی بود زیرا پادشاه محمد ظاهر شاه نمی‌خواست نام (اصلاح) از بین برده شود.
ظاهر شاه نمی‌خواست نام (اصلاح) از بین برده شود. روزنامهٔ (اصلاح-انیس) دارای صفحات تیراژ و اعلانات زیادی شد برای بار اول در تاریخ کشور یک روزنامه هم‌زمان به همهٔ شهرهای عمدهٔ کشور توزیع گردید. حکومت (موسی شفیق) برای (اصلاح- انیس) آزادی‌های وسیع نشراتی داد … ولی کمونیست‌ها از این آزادی، برای اذیت حکومت یا کمک به داعیهٔ چپی‌ها استفادهٔ سوء نمودند و با درک این مطلب این روزنامه در یک چوکات سالم قرار گرفت تیراژ (اصلاح- انیس) از ۲٬۰۰۰ شماره به هشت هزار شماره ارتقا نمود …»(۱۶) در دورهٔ زمامداری داوود
شماره ارتقا نمود …»(۱۶) در دورهٔ زمامداری داوود (۱۳۵۳–۱۳۵۷ه‍.ش) روزنامهٔ انیس یکی از ارگان‌های معتبر نشراتی دولت درآمد و تیراژ آن به ده هزار شماره بلند رفت. با کودتای هفت ثور در ۱۳۵۷ ه‍.ش روزنامهٔ انیس مدت چند ماهی از نشر بازماند ولی پسان‌تر باز هم به عنوان یک ارگان دولتی در پهلوی نشرات دولت قرار گرفت و اهداف این رژیم از طریق روزنامه‌های انیس نیز انعکاس پیدا می‌نمود. در دورهٔ ببرک کارمل روزنامهٔ انیس به حیث ارگان نشراتی جبههٔ ملی پدر وطن نامگذاری شده بود. روزنامهٔ انیس در دورهٔ زمامداری برهان‌الدین ربانی
روزنامهٔ انیس در دورهٔ زمامداری برهان‌الدین ربانی نیز مدتی دست‌خوش حوادث قرار گرفت و از نشر بازماند. یک سال بعد روزنامهٔ انیس دوباره احیا گردید، البته با تیراژ پایین‌تر در پهلوی نشرات دولتی آغاز به کار کرد. با به قدرت رسیدن حرکت طالبان و تصرف کابل، انیس مانند دیگر نشرات مصادره شده و از نشر بازماند و اما از سال ۱۳۷۶ ه‍.ش/۱۹۹۸م. به بعد دوباره در تاریخ مطبوعات کشور را باز نمود. در دورهٔ زمامداری موقت و حکومت انتخابی حامد کرزی، روزنامهٔ انیس منحیث یکی از ارگان‌های نشراتی در چوکات وزارت اطلاعات و فرهنگ فعال بود
نشراتی در چوکات وزارت اطلاعات و فرهنگ فعال بود و تاکنون به نشرات خویش منحیث ارگان دولتی ادامه می‌دهد. همچنان انیس به گونهٔ غیرمنظم و صرف چند شمارهٔ محدود از طرف عده‌ای از افغان‌ها در شهر کالیفرنیای آمریکا منصه چاپ پیدا نمود که مسوولیت نشر آن را دکتور اسدالله شعور و فریده انوری به عهده داشتند …. نوع نشریه و زبان نشریه: روزنامه (شش‌بار در هفته به نشر می‌رسد)، پشتو و فارسی‌دری. پایان کار نشریه تا هنوز ادامه دارد و یکی از معتبرترین و قدیمی‌ترین روزنامه‌های افغانستان است. محتوی مطالب و محتوی انیس گسترده بود و
است. محتوی مطالب و محتوی انیس گسترده بود و ابعاد گوناگون دارد و از همان اوایل نشر روزنامهٔ انیس، در مشی سیاسی آن وسعت نظر موجود بود چنان‌که محی‌الدین انیس در اولین شمارهٔ روزنامه‌اش اهداف نشراتی خود را چنین بیان داشت: «هدف اساسی انیس تهیه و نشر مطالب علمی، قانونی، و روحی و ادبی به عرض آگاهی عمومی مردم و مخصوصاً مأمورین بوده‌است.» (۱۷) یکی از دلایلی که روزنامهٔ انیس توانست در میان جامعه راه باز نماید و تا هنوز در هیچ مقطع سیاسی بن و بست مواجه نگردیده‌است. بیان حقایق و نشر موضوعات متنوع به گونهٔ متعادل او
بیان حقایق و نشر موضوعات متنوع به گونهٔ متعادل او است. بنیانگذار و صاحب امتیاز محرر و طابع آن (مرحوم انیس) در سر مقاله همان شماره (اولین شماره) نوشت که: (انیس طفلک نوزادیست در عالم مطبوعات و می‌خواهد در اوقات فراغ ندیم، در ساعت‌های کار، تعاون، در امور مشکله مشاور، در حالت غم و اندوه: سمیر، و الحاصل در حیات فکری و عملی عموم، خاصهٔ فریق مأمورین، مونس و خدمتگار باشد)» (۱۸) زیرا انیس موافق با اندیشه و خواست همگان توانسته‌است در اندیشه‌ها جا داشته باشد و یکی از دلایل بلند رفتن تیراژ این روزنامه هم همین مسئله
دلایل بلند رفتن تیراژ این روزنامه هم همین مسئله بود. روزنامهٔ انیس با آنکه در دوره‌های متفاوت سیاسی افغانستان در مطبوعات کشور جا دارد، اما در محدودهٔ سیاسی همان دوره به انتشار اخبار پرداخته‌است. وجه متمایز انیس و برتری‌اش نسبت به سایر نشرات در این است که این روزنامه را حتی زمامداران سیاسی در دورهٔ قدرت خویش منحیث یک روزنامه همه‌گیر و بدیل آزادی مطبوعات، به مردم پیشکش شده‌است. روزنامهٔ انیس دورهٔ امان‌الله خان در رسانیدن اطلاع و پیام نقش مؤثری را بازی نموده و از آنجائیکه تعداد باسوادان کشور محدود بود.