payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد. حواشی. نیلوفر اردلان، بازیکن ملی پوش فوتسال ایران در راه سفر تیم ملی به رقابت‌های جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ مالزی با مخالفت همسر خود مهدی توتونچی مواجه شد و نتوانست کاروان تیم ملی را در این تورنمنت همراهی کند؛ موضوعی جنجالی که به سوژه رسانه‌ها بدل شد و پس از پیگیری‌های فراوان و با کسب مجوز از دادستانی کل کشور، اردلان توانست همراه ملی‌پوشان به مسابقات قهرمانی فوتسال زنان جهان ۲۰۱۵ گواتمالا سفر کند. رکوردهای تیمی. برد یکطرفه. ایران ۳۲–۱ ترکمنستان ۲ مهر ۱۳۸۴ تعداد بازی‌های ملی. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ از نظر تعداد
تعداد بازی‌های ملی. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ از نظر تعداد بازی ملی در رده چهارم جهان و اول آسیا قرار دارد: رنکینگ. در سال ۲۰۲۴ در رده نهم جهان و دوم آسیا قرار دارد. فهرست بازیکنان. ترکیب فعلی. فرزانه توسلی، طاهره مهدی‌پور، مهدیه محمودی‌نیا، فاطمه رحمتی، سارا شیربیگی، فرشته خسروی، فرشته کریمی، الهام عنافچه، زهرا کیانی، نسیمه غلامی، نسترن مقیمی، مارال ترکمان، مهتاب بنایی و فاطمه حسینی فهرست بازیکنان در سال ۲۰۲۰. فهرست بازیکنان در سال ۲۰۱۸: فهرست بازیکنان در سال ۲۰۱۵: نتایج. جام جهانی. ایران به اولین دوره جام جهانی
نتایج. جام جهانی. ایران به اولین دوره جام جهانی فوتسال ۲۰۲۵ راه یافته است. مسابقات جهانی غیررسمی. با نام فوتسال ورلد تورنمنت بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ برگزار می‌شد. بازی‌های اسلامی بانوان. با توجه به اینکه فوتسال زنان قدمت چندانی در دنیا و ایران ندارد این رقابت‌ها اولین حضور نیمه رسمی فوتسال زنان در عرصه رقابت‌های ملی و بین‌المللی است. جام پیروزی. این رقابت‌ها با نام ویکتوری دی کاپ (Victory Day Cup) به صورت سالانه در روسیه برگزار می‌شود. آخرین بار سال ۲۰۱۹ برگزار شد که ایران با سه شکست چهارم شد. سال ۲۰۱۸
برگزار شد که ایران با سه شکست چهارم شد. سال ۲۰۱۸ ایران حضور نداشت. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به دلیل پاندمی جهانی و جنگ در روسیه برگزار نشده است. منبع: جام نوروز. ۲۰۲۳. اولین دوره در ایران با حضور ایران الف و ب و روسیه برگزار شد. تایلند انصراف داد. منبع:
چند ریسمانی همزمان (به انگلیسی: Simultaneous Multithreading یا SMT) روشی برای افزایش بهره‌وری کل سیستم، شامل طراحی پردازنده‌هایی است که می‌توانند هم‌زمان چندین دستورالعمل را اجرا کنند. این پردازنده‌ها که به سوپراسکالر معروف هستند؛ با سخت‌افزار‌های مجهز به قابلیت «چند ریسمانی سخت‌افزاری» کار می‌کنند. فناوری SMT این امکان را فراهم می‌کند تا ریسه‌هایِ مستقل، بهینه‌تر از منابع پردازنده استفاده کنند. پردازنده‌های سوپر اسکالر، به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که می‌توانند در هر چرخهٔ ساعت چندین دستورالعمل را به‌صورت
در هر چرخهٔ ساعت چندین دستورالعمل را به‌صورت هم‌زمان اجرا کنند؛ با این حال، در عمل بسیاری از واحدهای اجرایی پردازنده ممکن است به‌طور کامل در هر چرخه استفاده نشوند؛ زیرا همه دستورالعمل‌ها به منابع یکسانی نیاز ندارند. در اینجا فناوری SMT (چند ریسمانی هم‌زمان) به کمک می‌آید و بهبودهای زیادی ارائه می‌دهد. اصول کارکرد SMT. در فناوری SMT (چند ریسمانی همزمان)، چندین ریسه (thread) یا فرایند (process) می‌تواند به‌طور همزمان روی یک پردازنده اجرا شود. این ریسه‌ها از منابع مشترک پردازنده،مانند واحدهای محاسباتی،ثبات‌ها
مشترک پردازنده،مانند واحدهای محاسباتی،ثبات‌ها (registers) و حافظه پنهان (cache) استفاده‌می‌کنند. هدف اصلی SMT بهبود بهره‌وری منابع پردازنده است که در یک ریسه منفرد ممکن است به‌طور کامل استفاده نشوند. فناوری SMT، این امکان را فراهم می‌کند که اگر یک ریسه به دلیل انتظار برای دسترسی به حافظه یا سایر منابع معطل شود، ریسه‌های دیگر بتوانند از منابع پردازشی بدون فعالیت استفاده کنند و بدون وقفه به اجرای خود ادامه دهند. این ویژگی به بهبود بازدهی کلی پردازنده و کاهش زمان تأخیر کمک می‌کند. یکی از نمونه‌های برجسته
زمان تأخیر کمک می‌کند. یکی از نمونه‌های برجسته استفاده از فناوری SMT، پردازنده‌های سری Intel Hyper-Threading است. این پردازنده‌ها با استفاده از SMT می‌توانند دو ریسه را به‌طور همزمان روی هر هسته فیزیکی اجرا کنند. این یعنی یک پردازنده چهار هسته‌ای با Hyper-Threading می‌تواند همزمان هشت ریسه را اجرا کند که منجر به بهبود چشمگیر عملکرد در برنامه‌هایی می‌شود که قابلیت اجرای موازی دارند. پردازنده‌های AMD نیز از فناوری مشابهی به نام Simultaneous Multi-Threading (چند رشته‌ای همزمان) استفاده می‌کنند. این فناوری در
رشته‌ای همزمان) استفاده می‌کنند. این فناوری در پردازنده‌های Ryzen این شرکت به کار گرفته شده و عملکرد بالاتری را در برنامه‌های چند ریسمانی ارائه می‌دهد. چالش‌ها و ضرورت‌های SMT. فناوری SMT، نیازمند تغییرات و بهبودهای قابل توجهی در طراحی سخت‌افزاری پردازنده‌ها است. از جمله این تغییرات می‌توان به مدیریت پیچیده‌تر ثبات‌ها، افزایش تعداد ، و بهبود سیستم حافظه نهان اشاره کرد. علاوه بر این، نرم‌افزار نیز باید به گونه‌ای طراحی شود که بتواند از مزایای SMT بهره‌برداری کند. این به معنای برنامه‌نویسی برای اجرای موازی و
کند. این به معنای برنامه‌نویسی برای اجرای موازی و بهینه‌سازی الگوریتم‌ها برای استفاده از چندین ریسه به‌طور همزمان است. یکی از چالش‌های اصلی SMT، مدیریت منابع مشترک بین ریسه‌ها است. اگرچه این فناوری می‌تواند بهبودهای بزرگی در عملکرد ایجاد کند، اما در صورت مدیریت نادرست منابع ممکن است به کاهش عملکرد یا تداخل بین ریسه‌ها منجر شود؛ بنابراین ریسه‌ها باید به‌طور مؤثری مدیریت شوند تا رقابت بر سر منابع مشترک به حداقل برسد و منجر به کاهش عملکرد سیستم نشود. به عنوان مثال، اگر دو ریسه به‌طور همزمان به یک منبع خاص
مثال، اگر دو ریسه به‌طور همزمان به یک منبع خاص نیاز داشته باشند، ممکن است باعث ایجاد تأخیر در اجرا شوند. برنامه‌نویسان باید الگوریتم‌های خود را برای بهره از مزایای چندریسمانی، بهینه‌سازی کنند تا عملکرد بهتری در برنامه‌های موازی داشته باشند. مزایای استفاده از SMT شامل افزایش بازدهی پردازنده، بهبود عملکرد در برنامه‌های چند ریسمانی، و کاهش زمان تأخیر است. این فناوری به ویژه در برنامه‌هایی که به شدت به پردازش موازی متکی هستند، مانند شبیه‌سازی‌ها، محاسبات علمی، و پردازش داده‌های بزرگ، بسیار مؤثر است. با این حال
پردازش داده‌های بزرگ، بسیار مؤثر است. با این حال همه برنامه‌ها نمی‌توانند از مزایای SMT بهره‌برداری کنند. برنامه‌هایی که به صورت ترتیبی اجرا می‌شوند و نیاز به پردازش موازی ندارند، ممکن است بهبود قابل توجهی در عملکرد مشاهده نکنند. به همین دلیل، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار باید به‌طور دقیق نیازها و الگوهای کاری برنامه‌های خود را بررسی کنند تا بتوانند از فناوری SMT بهره‌برداری کنند. در نتیجه، فناوری چند ریسمانی همزمان یک ابزار قدرتمند برای بهبود عملکرد پردازنده‌ها و افزایش بازدهی سیستم‌های کامپیوتری است. این
و افزایش بازدهی سیستم‌های کامپیوتری است. این فناوری با به‌کارگیری همزمان چندین ریسه در یک پردازنده، می‌تواند بهره‌وری از منابع سخت‌افزاری را به حداکثر برساند و عملکرد سیستم را در برنامه‌های چندریسمانی بهبود ببخشد. با این حال، بهره‌برداری بهینه از این فناوری نیازمند طراحی دقیق سخت‌افزار و نرم‌افزار و مدیریت مؤثر منابع مشترک بین ریسه‌ها است. جزئیات. نام چندرشتگی به دلیل ویژگی‌های آن ممکن است مبهم باشد؛ چرا که چندین رشته و وظیفه مختلف با جداول صفحه، سطح‌های وضعیت وظیفه، حلقه‌های حفاظت، اجازه‌های ورود و خروج و
وظیفه، حلقه‌های حفاظت، اجازه‌های ورود و خروج و غیره می‌توانند به‌طور همزمان روی یک هستهٔ سی پی یو اجرا شوند. این در حالی است که علی‌رغم اجرای همزمان، پردازندهٔ هر رشته کاملاً مستقل است. از نظر مفهومی، چندرشتگی شبیه به چند وظیفه‌ای انحصاری است، اما در سطح رشته و در پردازنده‌های ابر مقیاس پذیر جدید پیاده‌سازی شده است. چندرشتگی همزمان یکی از دو روش اصلی پیاده‌سازی چندرشتگی است، در حالی که شکل دیگر آن، چندرشتگی زمانی است. در چندرشتگی زمانی، در هر لحظه زمانی داده شده، تنها یک رشتهٔ دستورالعمل قابل اجرا است. اما
شده، تنها یک رشتهٔ دستورالعمل قابل اجرا است. اما در چندرشتگی همزمان، دستورالعمل‌های بیش از یک رشته در هر لحظه زمانی قابل اجرا هستند. این ویژگی بدون تغییرات عمده نسبت به معماری پایهٔ پردازنده انجام شده است. ملحقات اصلی مورد نیاز شامل توانایی واکشی دستورالعمل‌ها از چندرشتگی در یک دوره زمانی و یک فایل ثبات بزرگتر برای نگه‌داری داده‌های چندرشتگی است. تعداد رشته‌های همزمان توسط طراحان تراشه قابل تعیین است. دو رشتهٔ همزمان در هر هستهٔ CPU رایج‌ترین حالت است، اما برخی پردازنده‌ها تا ۸ رشته متقارن و همزمان را در
برخی پردازنده‌ها تا ۸ رشته متقارن و همزمان را در یک هسته دارند. با این‌که این روش فنی بسیار سودمند است و با اشتراک‌گذاری منابع درگیر است، اندازه‌گیری و تأیید اثربخشی آن می‌تواند دشوار باشد. به هر حال، اندازه‌گیری اثربخشی انرژی SMT توسط موازی‌سازی بومی و مدیریت میزان کار در تاریخ از 130nm به 32nm در پیاده‌سازی SMT شرکت اینتل نشان داده است که SMT در انرژی بسیار کارآمد است، به خصوص در پیاده‌سازی‌های 45nm و 32nm. حتّی در پردازنده‌های اتمی در سیستم‌های مدرن، SMT به‌طور همزمان با نیروی پویای کم اضافی کار می‌کند
به‌طور همزمان با نیروی پویای کم اضافی کار می‌کند و حتی در حداقل بازده، می‌توان به صرفه‌جویی در مصرف برق دست یافت. برخی محققان نشان داده‌اند که رشته‌های اضافی می‌تواند به عنوان منبع اشتراک‌گذاری فعال مانند مخزن مورد استفاده قرار گیرد و عملکرد رشته‌های دیگر را بهبود بخشد. این ادعا نشان می‌دهد که SMT تنها یک راه حل مفید نیست. استفاده دیگر از SMT ارائه محاسبات اضافی برای کشف و ترمیم خطاها است. در نهایت، در بسیاری از موارد، SMT برای پوشش تأخیر در کار حافظه، افزایش کارایی و توان محاسباتی سخت‌افزار مفید است.
افزایش کارایی و توان محاسباتی سخت‌افزار مفید است. طبقه‌بندی. در طراحی پردازنده، دو روش برای تقارن تراشه با کمترین منابع مورد نیاز وجود دارد: یک روش سوپر است، که سعی بر به‌کارگیری سطح دستورالعمل به‌طور موازی (ILP) و دیگر رویکرد چندرشتگی در به‌کارگیری سطح رشته به‌طور موازی است (TLP). سوپر به معنای اجرای چندین دستورالعمل می‌باشد، در حالی که سطح رشته موازی (TLP) اجرای دستورالعمل دستورالعمل‌ها در چندین رشته همراه با یک تراشهٔ پردازنده به‌طور همزمان می‌باشد. فاکتور کلیدی تشخیص دادن آن‌ها، توجه به تعداد
فاکتور کلیدی تشخیص دادن آن‌ها، توجه به تعداد دستورالعمل‌هایی که یک پردازنده می‌تواند در یک دوره زمانی انجام دهد و تعداد رشته‌هایی که از هر دستورالعمل به عمل می‌آید. ریزسیستم UltraSPARC T1 شرکت سان (شناخته شده با عنوان «نیاگارا» تا زمان پخش آن در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵) یک پردازنده چندهسته‌ای است که به جای چندرشتگی هم‌زمان با روش چندرشتگی درشت ترکیب شده است به دلیل آن که هر هسته در یک لحظه تنها می‌تواند یک دستورالعمل را انجام دهد. پیاده‌سازی در طول تاریخ. مادامی که چندرشتگی CPUها که از حدود سال ۱۹۵۰ وجود دارند،
که چندرشتگی CPUها که از حدود سال ۱۹۵۰ وجود دارند، چندرشتگی همزمان اولین تحقیق شرکت IBM به عنوان بخشی از پروژهٔ ACS-360 در سال ۱۹۶۸ بود. اولین تجارت بزرگ ریز پردازنده‌ها توسعه یافته توسط SMT, Alpha 21464 (EV8) می‌باشد. این ریز پردازنده توسط DEC با هماهنگی دین تُلسن ازدانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو و سوزان ایگرز و هنری لِوی از دانشگاه واشینگتن توسعه یافت. از زمانی که خط Alpha ریز پردازنده‌ها به مدت کوتاهی متوقف شد، ریز پردازنده هیچگاه عرضه نشد؛ قبل از اینکه HP, Compaq را به دست آورد DEC را به‌دست آورده بود.
Compaq را به دست آورد DEC را به‌دست آورده بود. کار دین تُلسن همچنین توسعه دادن نسخه‌های فوق رشته‌ای (تکنولوژی فوق رشته‌ای یا HTT) ریز پردازندههای پنتیوم ۴ شرکت اینتل بود، به عنوان مثال"Northwood" و "Prescott ". پیاده‌سازی مدرن تجاری. پنتیوم ۴ شرکت اینتل اولین پردازنده میزی مدرن برای پیاده‌سازی چندرشتگی هم‌زمان بود، که با ۳٫۰۶ گیگاهرتز در سال ۲۰۰۲ به‌دست آمد و در آن زمان تعدادی از پردازنده‌هایشان را معرفی کردند. اینتل آن را عملکرد فوق رشته‌ای می‌نامد و موتور دو رشته‌ای اس‌ام‌تی را تدارک دید. اینتل تا افزایش
دو رشته‌ای اس‌ام‌تی را تدارک دید. اینتل تا افزایش ۳۰ درصدی سرعت در مقایسه با موارد یکسان در پنتیوم بدون SMT پیش رفت. دید نسبت به بهبود عملکرد بسیار وابسته به نرم‌افزار است؛ در حالی که دو برنامه را اجرا می‌کنید که به توجه کامل پردازنده نیاز دارید که امکان دارد بنظر برسد یک یا هر دو برنامه زمانی که فوق رشته‌ای روشن شده، به‌طور محسوسی (سرعتشان) پایین آمده است؛ که این ناشی از بسته شدن منابع اجرایی ارزشمند سیستم پاسخ‌دهی پنتیوم ۴ است. افزایش مغایرت منابع مثل پهنای باند، مخزن (cache), TLBها، دوباره مرتب کردن
پهنای باند، مخزن (cache), TLBها، دوباره مرتب کردن ورودی‌های بافر، تساوی منابع پردازنده بین دو برنامه که میزان زمان متغیر برای اجرا را اضافه می‌کند. پنتیوم ۴ با هسته پرساکت صف پاسخگویی به‌دست‌آورد، که زمان اجرا مورد نیاز برای سیستم پاسخگویی را افزایش می‌دهد. این کافی است تا به‌طور کامل در برابر عملکرد تصادم‌ها غلبه کند. آخرین طراحی در معماری MIPS شامل سیستم اس‌ام‌تی است که با عنوان MIPS MT شناخته شده است. MIPS MT، وزن سنگین عناصر پردازش مجازی و وزن کم ریزرشته‌های سخت‌افزار بهبود داد. RMI، راه انداز برپایهٔ
سخت‌افزار بهبود داد. RMI، راه انداز برپایهٔ کوپرتینو، اولین فروشنده MIPS برای بهبود پردازنده برپایهٔ SOC بر روی ۸ هسته می‌باشد که هرکدام ۴ رشته را اجرا می‌کند. رشته‌ها می‌توانند در حالت ریز بخش اجرا شوند که یک سری رشته مختلف می‌توانند در یک دوره زمانی انجام شوند. رشته‌ها می‌توانند به یک سری اولویت‌ها اختصاص داده شوند. تکنولوژی تصوری MIPS در CPU دارای 2 SMT رشته در یک هسته می‌باشند. IBM ژن آبی / Q دارای ۴ راه SMT است. 5 IBM POWER، معرفی شده در ماه مه سال ۲۰۰۴، هم به عنوان ماژول دو هسته‌ای دو تراشه‌ای (DCM)
هم به عنوان ماژول دو هسته‌ای دو تراشه‌ای (DCM) و هم به عنوان ماژول چهار یا هشت هسته‌ای دو تراشه‌ای (MCM)، همراه هر هسته دو رشته موتور SMT است. پیاده‌سازی IBM بسیار پیچیده‌تر از قبلی‌هایش است، به دلیل اینکه می‌تواند عملیات مختلفی را به رشته‌های متفاوت اعمال کند، بیشتر ریز بخش است و موتور SMT به صورت پویا می‌تواند خاموش و روشن شود تا بهتر آن ظرفیت کاری را که پردازنده SMT نمی‌تواند افزایش کارایی دهد، اجرا کند. این دومین پیاده‌سازی چندرشتگی سخت‌افزاری در دسترس عموم شرکت IBM است. در ۲۰۱۰، شرکت آی‌بی‌ام سیستمی
عموم شرکت IBM است. در ۲۰۱۰، شرکت آی‌بی‌ام سیستمی بر پایهٔ پردازنده 7POWER با هشت هسته معرفی کرد که هر هسته دارای ۴ رشته هوشمند هم‌زمان می‌باشد. این جابه‌جایی‌ها (تغییرات) در رشته‌ها بین یک رشته، دو رشته و چهار رشته به تعداد رشته‌های فرایند (پروسه) ای که زمان‌بندی شده‌اند بستگی دارد. این کار، استفاده از هسته را در پاسخگویی در حداقل زمان یا برای حداکثر خروجی بهینه می‌کند. 8IBM POWER دارای ۸ رشتهٔ هم‌زمان هوشمند می‌باشد. (SMT8). IBM Z13 دارای ۲ رشته در هر هسته می‌باشد (SMT-2). همچنین بسیاری از مردم گزارش
هسته می‌باشد (SMT-2). همچنین بسیاری از مردم گزارش کرده‌اند که ریزسیستم UltraSPARC T1 شرکت سان (که در ۱۴ نوامبر سال ۲۰۰۵ با نام "نیاگاراً شناخته شد) و در حال حاضر پردازنده موسوم به "راک" که از بین رفته است (که در سال ۲۰۰۵ به معرف عموم رسید اما بعدی کلی تأخیر در سال ۲۰۰۹ تعطیل شد) پیاده‌سازی SPARC اغلب بر بهره‌برداری از روش SMT و CMP متمرکز شده است، در حالی که "نیاگاراً از SMT استفاده نمی‌کند. شرکت سان تمایل به این رویکرد ترکیبی با نام "CMT" و مفهوم کلی "توان محاسباتی" دارد. "نیاگاراً دارای ۸ هسته می‌باشد،
محاسباتی" دارد. "نیاگاراً دارای ۸ هسته می‌باشد، اما هر هسته تنها یک خط لوله (pipeline) داراست، در واقع از چندرشتگی ریز بخش استفاده می‌کند. برخلاف SMT که دستورالعمل‌های چندرشتگی که پنجره عملیات را در هر دوره زمانی به اشتراک می‌گذارد، پردازنده از سیاست دور رابین برای اعمال دستورالعمل‌ها از رشته فعال بعدی در هر دوره زمانی استفاده می‌کند. این باعث می‌شود تا بیشتر شبیه به پردازنده بسته باشد. پردازنده "راک" شرکت سان متفاوت است، دارای چند هسته پیچیده است که دارای بیش از یک خط لوله (pipeline) می‌باشد. محصول SPARC
بیش از یک خط لوله (pipeline) می‌باشد. محصول SPARC T3 شرکت اوراکل (Oracle) دارای ۸ رشته ریز بخش در هر هسته می‌باشد ،4 SPARC T ،5 SPARC T،5M SPARC و 6Sparc M دارای ۸ رشته درشت بخش در هر هسته می‌باشد که هر دو می‌توانند به‌طور هم‌زمان عملیات انجام دهند. شرکت فوجیتسو (FUJITSU) مدل SPARC 64VI دارای چندرشتگی درشت بخش عمودی(VMT) و SPARCVII و جدیدتر دارای اس‌ام‌تی دو روشی هستند. شرکت اینتل (Intel) در مونته سیتو ایتانیوم خود از چندرشتگی درشت بخش استفاده کرده است و توکویلا و جدیدتر از اس‌ام‌تی دو روشی استفاده می‌کند
و جدیدتر از اس‌ام‌تی دو روشی استفاده می‌کند (همراه با چندرشتگی دو-دامنه‌ای). شرکت اینتل در زئون فای از SMT 4-روشی (همراه با چندرشتگی زمان تسهیم شده) با سخت‌افزاری که برپایهٔ رشته‌ها است برخلاف فوق رشته‌ای منظم نمی‌تواند غیرفعال شود. اتمِ اینتل، در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، اولین محصول برای آیندهٔ SMT دو روشی (فروخته‌شده به عنوان فوق رشته‌ای) بدون معین کردن مرتب‌سازی دستورالعمل، اجرای حدسی یا تغییر نام رجیستر است. اینتل فوق رشته‌ای را همراه با ریزساختار «نهالم» بعد از غیاب آن در معماری هسته باز معرفی کرد. معماری
از غیاب آن در معماری هسته باز معرفی کرد. معماری بولدوزر AMD، تراشه FLEX TPU و Shared L2 چندرشتگی هستند اما هسته‌های عدد صحیح ماژول، تک‌رشته‌ای هستند، بنابراین این تنها یک پیاده‌سازی جزئی از اس‌ام‌تی می‌باشد. ریز ساختار «زِن» AMD, SMT دو روشی دارد. معایب این سیستم. بر اساس طراحی و معماری پردازنده، چندرشتگی هم‌زمان می‌تواند کارکرد را کاهش دهد. اگر هر یک از منابع به اشتراک گذاشته شده تنگناهایی برای کارایی باشند. منتقدان در مورد این موضوع با هم گفتگو کرده‌اند که بار قابل توجهی وجود دارد که به توسعه دهندگان
که بار قابل توجهی وجود دارد که به توسعه دهندگان نرم‌افزارها بپذیرند که آنها مجبور هستند که چه چندرشتگی هم‌زمان خوب باشد و چه بد، بر روی نرم افزارش در موقعیت‌های مختلف و با اضافه کردن (جملات) منطقی به آن، آزمایش انجام دهند تا اگر کارایی را کاهش می‌دهد. آن را خاموش کنند (از دور خارج کنند). سیستم عامل‌های نامناسب کنونی API خواستار این مقصود و برای جلوگیری از پردازش همراه با اولویت مختلف با گرفتن منابع از یکدیگر هستند. همچنین در مورد پیاده‌سازی چندرشتگی هم‌زمان کنونی، نگرانی‌های امنیتی وجود دارد. پیاده‌سازی
کنونی، نگرانی‌های امنیتی وجود دارد. پیاده‌سازی فوق رشته‌ای شرکت اینتل این آسیب‌پذیری را دارد که یک نرم‌افزار ممکن است کلید رمزنگاری آن از اجرای یک نرم‌افزار دیگر با پردازنده ای مشابه توسط نظارت بر استفاده تراشه دزدیده شود.
مرد بارانی فیلمی ایرانی محصول ۱۳۷۸ به کارگردانی ابوالحسن داوودی و نویسندگی داوود میرباقری و ابوالحسن داوودی است. خلاصه داستان. یک دکتر، قصد دارد با تحقیقات خود داروی ضد سرطان بسازد. در این حال مشکلات خانوادگی زیادی نیز دارد... جوایز. این فیلم در هجدهمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۸) موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین نقش اول مرد برای فرامرز قریبیان شد. هم چنین نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم، نقش دوم مرد (جمشید اسماعیل خانی)، بهترین نقش اول زن (مهتاب کرامتی)، بهترین نقش دوم زن (رویا تیموریان)، بهترین طراحی صحنه
نقش دوم زن (رویا تیموریان)، بهترین طراحی صحنه (پروین صفری)، بهترین چهره پردازی (رضا رادمنش)، بهترین فیلمبرداری (بهرام بدخشانی) بود.
تور یکی از یکاهای غیراس‌آی برای اندازه‌گیری فشار است. ۱ اتمسفر استاندارد برابر است ۷۶۰ تور. این یکا به گونه‌ای گزینش شده است که با تقریب خوبی برابر فشار حاصل از یک میلی‌متر جیوه باشد؛ بنابراین فشار ۱ تور تقریباً برابر با فشار حاصل از یک میلی‌متر جیوه است. این یکا به یاد اوانجلیستا توریچلی نام‌گذاری شده است—فیزیک‌دان و ریاضی‌دان ایتالیایی که اصول عملکرد فشارسنج را در ۱۶۴۴ میلادی کشف کرد.
نبرد بغداد که در ۱۶۲۵ میلادی (آبان ۱۰۰۴ خورشیدی) آغاز شد، رزمی بود که دولت عثمانی در زمان مراد چهارم برای پس‌گیری شهر بغداد از شاه عباس یکم انجام داد. این آورد پیرو فتح بغداد بود که در سال ۱۶۲۳ روی داد. قوای عثمانی پس از چندین ماه جنگ موفق به پس‌گیری بغداد نشدند. پیش زمینه. فتح بغداد (۲۵ ژانویه ۱۶۲۳ میلادی برابر با ۵ بهمن ۱۰۰۱ خورشیدی) نبردی بود که بین قراچقای خان سردار سپاه شاه عباس یکم و نیروهای عثمانی حاکم بر شهر بغداد روی داد. این شهر مدت ۹۰ سال و از زمان شاه طهماسب در اختیار امپراطوری عثمانی بود. لشکر
شاه طهماسب در اختیار امپراطوری عثمانی بود. لشکر عثمانی در جبهه‌های مختلف و در دروازه شهر بغداد از قوای ایرانی شکست خورده و بغداد به دست شاه عباس می‌افتد. اقدام عثمانی برای پس گیری شهر. مراد چهارم شاه عثمانی در نوامبر ۱۶۲۵ میلادی (آبان ۱۰۰۴ خورشیدی)، حافظ احمد پاشا وزیر اعظم را به فرماندهی کل قوا منصوب و با لشکری بزرگ راهی بغداد کرد. در آغاز کار به علت خیانت مقراوخان گرجی، گرجستان به دست عثمانی افتاد و در کرکوک نیز آن‌ها یک نیروی فرعی ایرانی را شکست دادند. حافظ احمد پاشا که شرایط را خوب دید عازم بغداد شد و
احمد پاشا که شرایط را خوب دید عازم بغداد شد و شهر را از سه سوی محاصره کرد. خطوط عثمانی در شرق رود دجله به خوبی تدارک شده بود. در این هنگام یک نیروی ضربتی صفوی با گذر از خطوط قوای عثمانی، باروت و سرب فراوان از انبارهای آن‌ها به سرقت برد. نزدیک شدن سپاه شاه عباس یکم به بغداد. شاه صفوی که می‌دانست نیروهای مدافع بغداد به تنهایی نمی‌توانند در برابر لشکر بزرگ عثمانی پایداری کنند، هر چه سریع‌تر سپاه بزرگ خود را به سوی شهر محاصره شده بغداد پیش راند. بارندگی و گل و لای زیاد نیز سرعت او را کند کرده بود. جنگ در پشت
لای زیاد نیز سرعت او را کند کرده بود. جنگ در پشت دیوارهای قلعه. سربازان عثمانی که مایل بودند بغداد را پیش از سر رسیدن شاه عباس تسخیر کنند در آغاز با آتش توپخانه دیوار شهر را به رگبار بستند ولی دیوار آن قدر ضخیم بود که فقط سوراخ‌های کوچکی در آن ایجاد شد. خندق ایجاد شده در مقابل دژ نیز مانع دیگر بر سر راه قوای عثمانی‌ها بود که سبب شد به فرمان حافظ پاشا درختان منطقه بریده شده و بر روی گودال ریخته شود. اما نیروهای داوطلب به کمک اعراب شبانه درختان را به داخل قلعه منتقل کردند تا خندق پر نشود. به گفته گشتال
قلعه منتقل کردند تا خندق پر نشود. به گفته گشتال نویسنده کتاب تاریخ امپراطوری عثمانی، ۵۲ نقب در طی ۲ ماه ضد بغداد زده شد اما نیروهای مدافع همه را منهدم کردند. ضربات مکرر توپخانه نیز اثر کاری نداشت و هر نقطه مشکلی ایجاد می‌شد، مدافعان با ساختن یک دیوار نو در پشت دیوار خسارت دیده به تقویت آن می‌پرداختند. تا پیش از فرارسیدن سپاه شاه عباس یکم، تعداد زیادی از قوای عثمانی زخمی شده یا جان خود را از دست دادند. رسیدن لشکر صفوی. پس از ۷ ماه محاصره بغداد، شاه عباس به بغداد می‌رسد. سپاه عثمانی میان ارتش شاه عباس و
به بغداد می‌رسد. سپاه عثمانی میان ارتش شاه عباس و مدافعان قلعه قرار می‌گیرند. شاه عباس یکم دستور داد سه روز تمام مواضع عثمانی‌ها را با توپ و تفنگ مورد آتشباری قرار دهند. سپس حملات پراکنده را ضد آنان سامان داد. شاه صفوی چون عثمانی‌ها بعد از ۶ ماه مبارزه، اردوی خود را در پیرامون شهر تبدیل به دژی قوی کرده بودند از حمله اصلی اجتناب کرد. تصمیم شاه این بود که از طریق یورش به خطوط تدارکاتی و محاصره قوای دشمن، ضربه به عثمانی بزند. وی پس از بستن خط موصل - بغداد و دیاله به سراغ نیروهای اعزامی از بصره رفت و بر خط
دیاله به سراغ نیروهای اعزامی از بصره رفت و بر خط بصره - بغداد مسلط شد. ورود به اردوی عثمانی. به گفته گشتال در کتاب تاریخ امپراطوری عثمانی، یک گروه ۱۵۰۰ نفره از سواران ایرانی به فرمان باتالیان نیز پس از آنکه آگاه شد قرار نیست به زودی رزمی در بگیرد به نزد شاه رفته و گفتند ما می‌خواهیم یا عثمانی‌ها را شکست دهیم یا تا آخرین نفر کشته شویم. شاه نیز پیشنهاد باتالیان را قبول کرد چرا که می‌دانست این تک ناگهانی می‌تواند روحیه عثمانی را بکاهد و بر عکس موجب تقویت انگیزه سربازان ایرانی می‌گردد. پیرو پذیرش شاه با حمله،
سربازان ایرانی می‌گردد. پیرو پذیرش شاه با حمله، نیروهای ضربتی با شتاب خویش را به سوی سنگرهای عثمانی رسانده و نخستین دسته سواران عثمانی را که تحت دستور مراد پاشا بودند از سر راه برداشتند و با داخل شدن به اردو، مبادرت به کشتار سربازان عثمانی کردند. آن‌ها پس از گذشت از صفوف ینی چری عثمانی خود را به خندق نیز رساندند. باتالیان و هم‌رزمانش پس از کشتار زیاد عثمانیان همگی به قتل رسیدند. آخرین حمله عثمانی. واپسین یورش قوای عثمانی نیز به شدت سرکوب شد و قحطی و مریضی نیز به شکل سختی شایع شده بود. با ارسال شبانه آذوقه
به شکل سختی شایع شده بود. با ارسال شبانه آذوقه به مدافعان بغداد در داخل دژ، عثمانیان راهی جز عقب نشینی پیدا نکردند. نهایتاً" به دلیل شورش ینی چریان، قحطی، مریضی و مرگ بسیاری از سربازان عثمانی، قوای عثمانی به عقب رانده شدند. پس از فتح بغداد طی جنگ‌های دیگری کل عراق عرب به خاک ایران پیوست.
یک ریسمان اجرایی یا نخ اجرایی در علوم رایانه، «کوچترین توالی» از دستورالعمل‌های برنامه‌ریزی شده‌است که توسط یک زمان‌بند می‌تواند مستقلاً مدیریت گردد، این زمان‌بند معمولاً جزئی از سیستم‌عامل است. پیاده‌سازی ریسمان‌ها و فرایندها از یک سیستم‌عامل به سیستم‌عامل دیگر متفاوت است اما در اکثر موارد، ریسمان یک مولفه از فرایند است. چندین ریسمان می‌توانند در داخل یک فرایند یکسان قرار داشته باشند، که به صورت هم‌روند اجرا می‌شوند و منابعی (مثل حافظه) را در میان خود به اشتراک می‌گذارند، اما فرایندهای متفاوت، این منابع را
می‌گذارند، اما فرایندهای متفاوت، این منابع را به اشتراک نمی‌گذارند. ریسمان‌های یک فرایند، مخصوصا «کد اجرایی‌شان»، «مقادیر متغیرهای با انتساب پویا»، و «متغیرهای سراسری » را، در هر زمان، به اشتراک می‌گذارند. ریسمان، فرایند سبک‌وزنی است. به ویژه اینکه، ریسمان در یک فرایند دستورالعمل (کد قابل اجرا) و متن خود (ارزش هر متغیر در هر لحظه معین) را به اشتراک می‌گذارد. در سیستم تک‌پردازنده‌ای، چندریسمانی به صورت عمده توسط تقسیم-زمانی چندگانه (به انگلیسی: time-division multiplexing) به صورت برنامه چندکاره اجرا می‌شود
multiplexing) به صورت برنامه چندکاره اجرا می‌شود و واحد پردازش مرکزی (CPU) در بین ریسمان‌های نرم‌افزاری متفاوت تعویض می‌شود. این تعویض زمینه به گونه‌ای اجرا می‌شود که کاربر تصور می‌کند ریسمان‌ها یا وظایف؛ هم‌زمان اجرا می‌شوند. در سیستم‌های چند پردازنده‌ای یا چندهسته‌ای، ریسمان‌ها می‌توانند به صورت جداگانه و هم‌زمان توسط هر کدام از پردازنده‌ها یا هسته‌ها اجرا شوند. در حالت چندپردازنده‌ای، سیستم عامل ممکن است از ریسمان‌های سخت‌افزار که برای بهره‌برداری بهتر از پردازندهٔ مرکزی؛ در پشتیبان سخت‌افزار موجود است
پردازندهٔ مرکزی؛ در پشتیبان سخت‌افزار موجود است استفاده کند و این حالت با ریسمان‌های نرم‌افزاری که به‌طور کامل توسط نرم‌افزار بدون دخالت پردازنده مرکزی ساخته می‌شوند؛ متفاوت است. زمان‌بندی پردازش در اغلب سیستم عامل‌های امروزه به‌طور مستقیم از هر دو حالت ریسمان‌های اشتراک زمانی و چندپردازنده‌ای پشتیبانی می‌کنند. هسته سیستم عامل به برنامه‌ها این اجازه را می‌دهد که ریسمان‌ها را توسط بازبینی واسط فراخوان سیستمی اداره کند. برخی از پیاده‌سازی ریسمان ها؛ ریسمان‌های هسته نامیده می‌شوند، در حقیقت فرایندهای سبک‌وزن
هسته نامیده می‌شوند، در حقیقت فرایندهای سبک‌وزن نوع خاصی از ریسمان‌های هسته هستند که وضعیت و اطلاعات مشابه را به اشتراک می‌گذارند. برنامه‌ها می‌توانند ریسمان‌های فضای کاربر را برای ایجاد وقفه در عملکرد خود توسط زمان‌سنج، ارسال سیگنال یا روش‌های دیگر استفاده کنند. به‌طور مثال اد هوک و قبضه‌کردن از این دسته‌اند. ریسمان‌ها در مقابل فرایندها. ریسمان‌ها با چندکارگی پردازش رایانه سنتی؛ در موارد زیر تفاوت دارند: سیستم‌هایی مانند ویندوز ان‌تی (به انگلیسی: Windows NT) و اواس/۲ (به انگلیسی: OS/2) به عنوان سیستم‌هایی