payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که در آن رای‌دهندگان به هر تعداد نامزدی که دوست داشته باشند رأی می‌دهند و به عنوان نمونه‌ای برای داوری اکثریت می‌تواند در نظر گرفته شود که امتیازهای قابل اعطا در آن تنها صفر و یک هستند. این شیوه، اخیراً مورد مطالعات بسیار قرار گرفته و در این میان، برامز خاطر نشان کرده‌است که دلیل اصلی این که این شیوه انتخاباتی خیلی در بعضی از جوامع در انتخابات‌های عمومی شان مورد پذیرش و اعمال قرار نگرفته‌است این است که این جوامع از فقدان حمایت داخلی مردم خویش رنج می‌برند. انواع مختلفی از این نظام‌های رای‌گیری انباشتی وجود
مختلفی از این نظام‌های رای‌گیری انباشتی وجود دارد. نظام‌هایی که رای‌دهندگان در آن‌ها به تعداد گزینه‌های موجود، رأی برای دادن دارند، و می‌توانند این رأی‌هایشان را هر گونه که مایل هستند میان نامزدها توزیع کنند؛ همه را در صندوق یک نامزد بریزند یا با هر الگوی دیگری رأی‌هایشان را خرج کنند. این شیوه‌های رای‌گیری بیشتر در اجتماعاتی نظیر شرکت‌ها صورت می‌پذیرد و شیوه‌ای مناسب برای مثلاً تعیین هیئت مدیره شرکت‌ها به حساب می‌آید. شاید بتوان گفت که این شیوه رای‌گیری بیش و پیش از همه توسط لانی گینی‌یر (به انگلیسی: Lani
و پیش از همه توسط لانی گینی‌یر (به انگلیسی: Lani Guinier) تأسیس شده و مورد استفاده قرار گرفتند. تاریخچه. دموکراسی‌های اولیه. رای‌گیری یکی از ویژگی‌های اساسی دموکراسی از قرن ششم قبل از میلاد بوده‌است، وقتی که دموکراسی از طریق دموکراسی یونانی به جهان معرفی شد. با این وجود در دموکراسی آتن، رای‌گیری به عنوان غیر دموکراتیک‌ترین شیوه در میان دیگر روش‌های موجود برای انتخاب مقامات رسمی در آن جا به‌شمار می‌رفت، و استفاده از آن رواج کمی داشت، چرا که این باور در میان مردم بود که انتخابات‌ها باعث انتخاب شدن افراد
مردم بود که انتخابات‌ها باعث انتخاب شدن افراد ثروتمند و بیشتر شناخته شده هستند و شهروندان معمولی در این شیوه شانسی نخواهند داشت. دیدگاهی که برای مردم آن زمان آتن بیشتر دموکراتیک به نظر می‌رسید این بود که تمام مردم در مجمعی که به روی عموم باز و آزاد است، جمع شوند و در آنجا از طریق قرعه مقامات رسمی انتخاب شوند که برای دوره‌ای به کار و خدمت برای شهر و کشور بپردازند. یکی از اولین انتخابات‌های ثبت شده در آتن یک رای‌گیری اکثریتی بود که هیچ‌کس میلی به برنده شدن در آن نداشت؛ در این روند که نفی بلد خوانده می‌شد،
در آن نداشت؛ در این روند که نفی بلد خوانده می‌شد، رای‌دهندگان به شهروندانی که بیشتر از همه می‌خواستند به مدت ده سال از آتن طرد و تبعید شوند، رأی می‌دادند. بیشتر انتخابات‌ها در دوره اولیه دموکراسی‌ها به شیوه‌های اکثریتی برگزار می‌شدند با میزانی تغییر و تفاوت در سازوکارهای جزئی، اما در این میان استثنائی وجود دارد و آن ونیز در قرن سیزدهم است که برای انتخاب شورای عالی خود از شیوه‌ای استفاده کرد که ما امروزه آن را با نام شیوه تأییدی می‌شناسیم و به نوعی شیوه انباشت آراء می‌باشد. نظام ونیزی‌ها برای انتخاب اعضای
آراء می‌باشد. نظام ونیزی‌ها برای انتخاب اعضای این شورا، روندی خاص و پیچیده بود. این روند از پنج دور برای تعیین نامزدها و پنج دور برای رای‌گیری تأییدی تشکیل می‌شد. در آغاز پنج دور ابتدایی که برای تعیین نامزدهای انتخابات اصلی برگزار می‌شدند، سی نفر انتخاب می‌شدند که تا پایان این پنج دور به نه نفر کاهش می‌یافتند. این هیئت انتخاب کنندگان نامزدهای انتخابات اصلی که نه نفر بودند، چهل نفر را برای شرکت در انتخابات تأییدی تعیین می‌کردند تا وارد رقابت شوند، این چهل نفر تا دوره‌های بعدی به دوزاده نفر کاهش می‌یافتند.
تا دوره‌های بعدی به دوزاده نفر کاهش می‌یافتند. این چرخه با اعداد متفاوت در دورهای دیگر نیز تکرار می‌شد تا این که نهایتاً چهل و یک نفر برای ادارهٔ شورا مورد انتخاب و تأیید رای‌دهندگان قرار می‌گرفتند. علی‌رغم پیچیدگی‌های این مدل، چنین نظامی تضمین‌کنندهٔ این بود که سهم‌ها به‌طور مطلوب در میان نامزدها تقسیم شده‌اند و برنده این انتخابات بازتاب دهندهٔ نظر هم اکثریت و هم اقلیت می‌باشد. این روند با تغییراتی اندک سیاست اصلی جمهوری ونیز برای سالیان متعدد باقی ماند و در طول عمر پانصد سالهٔ این جمهوری یعنی از سال ۱۲۶۸
طول عمر پانصد سالهٔ این جمهوری یعنی از سال ۱۲۶۸ تا ۱۷۹۷ تأثیرات قابل توجهی را از خود باقی گذاشت. مبانی نظریه‌های انتخاباتی. نظریه‌های انتخاباتی در زمان انقلاب فرانسه تبدیل به یک رشته مورد توجه در فضای دانشگاهی شدند. ژان چارلز دو بوردا (به فرانسوی: ژان-شارل د بردا) شیوهٔ شمارش آرا بوردا را در سال ۱۷۷۰ به عنوان روشی برای انتخاب اعضای دانشگاه فرانسوی علوم، پیشنهاد داد. نظام پیشنهادی وی توسط مارکوس دو کوندورسه (به فرانسوی: ) مورد مخالفت قرار گرفت که به جای نظام وی نظام دو به دو را پیشنهاد می‌داد، این شیوه هم
وی نظام دو به دو را پیشنهاد می‌داد، این شیوه هم چنین با نام شیوهٔ کوندورسه نیز شناخته شده می‌باشد. وی هم چنین دربارهٔ تضاد کوندورسه هم نوشته‌است، که خود آن را لزوم ترجیح اکثریت نیز می‌نامد. در حالی که کوندورسه و بوردا معمولاً به عنوان بنیان‌گذاران نظریه‌های رای‌گیری در نظر گرفته می‌شدند، پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که فیلسوفی با نام رامون لول (به انگلیسی: ) در قرن سیزدهم به تمام دستاوردهای این دو نفر رسیده بود. متونی که وی در آن‌ها به توضیح این روش‌های رای‌گیری و نظریه‌ها پرداخته بود، در تاریخ گم شده
رای‌گیری و نظریه‌ها پرداخته بود، در تاریخ گم شده بودند تا این که نهایتاً در سال ۲۰۰۱ کشف شده و مورد استفاده قرار گرفتند. بعدتر در قرن هجدهم موضوع مرتبط دیگری یعنی تقسیم سهم‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. این عزم برای مطالعه و پژوهش دربارهٔ شیوه‌های صحیح و منصفانه تقسیم سهام در انتخابات‌ها در واقع از قانون اساسی ایالات متحده نشات می‌گیرد، که مقرر می‌داشت کرسی‌های مجلس نمایندگان ایالات متحده باید به گونه‌ای متناسب با جمعیت ایالات میان آن‌ها تقسیم شود، ولی البته دربارهٔ جزئیات و سازوکار اجرایی آن ساکت بود. انواع
جزئیات و سازوکار اجرایی آن ساکت بود. انواع مختلفی از روش‌ها توسط نظریه پردازان آمریکایی همچون الکساندر همیلتون، توماس جفرسون و دنیل وبستر ارائه شد. بعضی از این روش‌هایی که در ایالات متحده کشف و ارائه شدند ریشه‌هایی در اروپای قرن نوزدهم دارند، مانند برخی سازوکارهای اختصاص کرسی‌های مجلس نمایندگان در انتخابات‌های میان دوره‌ای. نتیجه این شد که بسیاری از این روش‌های ساخته و به کار گرفته شده در ایالات متحده دارای دو نام شدند، یکی نام آمریکایی شان و دیگری نامی که در اروپا به آن شناخته می‌شدند. تک رای قابل انتقال
در اروپا به آن شناخته می‌شدند. تک رای قابل انتقال توسط کارل آندره در دانمارک در سال ۱۸۵۵ و همین‌طور توسط توماس هیر در انگلستان در سال ۱۸۵۷ ارائه و به کار گرفته شد. کارهای این دو فرد ممکن است از یکدیگر مستقل بوده یا نبوده باشند. انتخابات‌هایی که مبتنی بر تک رای‌های قابل انتقال بودند اولین بار در دانمارک در سال ۱۸۵۶ مورد استفاده قرار گرفتند و وقتی در تاسمانی در سال ۱۸۹۶ به کار بسته شدند، توسط اندرو اینگلیس کلارک (به انگلیسی: ) بهبود یافتند. فهرست حزبی که در نظام نمایندگی تناسبی به کار گرفته می‌شود، اولین بار
نمایندگی تناسبی به کار گرفته می‌شود، اولین بار در انتخابات‌های مجالس قانون‌گذاری در اروپا در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت و بلژیک اولین کشوری بود که در سال ۱۸۹۹ از آن بهره جست. از آن زمان روش‌های تناسبی و نیمه تناسبی تقریباً در تمام کشورهای دموکراتیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند و بزرگ‌ترین استثنائات آن مستعمرات سابق بریتانیا بوده‌اند. احیای روش تک برنده‌ای. بعد از گسترش سریع استفاده از روش‌های چند برنده‌ای در نظام‌های انتخاباتی، نظریه پردازان در اواخر قرن نوزدهم دوباره به سراغ مطالعه و بررسی
در اواخر قرن نوزدهم دوباره به سراغ مطالعه و بررسی روش‌های تک برنده‌ای رفتند و دست به انتشار آثاری در اینباره زدند. این اتفاق در حوالی سال ۱۸۷۰ شروع شد، وقتی که ویلیام رابرت ویر پیشنهاد استفاده و اعمال تک رأی قابل انتقال را در انتخابات‌های تک برنده‌ای داد. بعد از این اتفاق، به زودی دیگر نظریه پردازانی که از تکنیک‌های ریاضیات در نظریه‌های خویش استفاده می‌کردند شروع به کار کردن بر روی نظریه کوندورسه و تغییر آن کرده و شیوه‌ای نوین را ابداع کردند. ادوارد جی نانسن (به انگلیسی: )دست به تلفیق شیوه کوندورسه با روش
(به انگلیسی: )دست به تلفیق شیوه کوندورسه با روش بوردا زد و روشی جدید را بنیان نهاد که شیوه نانسن نامیده می‌شود. چارلز دادسون که با نام لوئیس کارول هم شناخته می‌شود جزوه‌ای را دربارهٔ نظریهٔ رای‌گیری، با تمرکز بر روی نظریهٔ رای‌گیری کوندورسه منتشر کرد. او در این جزوه استفاده از ماتریس را در تحلیل انتخابات‌ها معرفی کرد، که قبل تر از وی نیز در کارهای رامون لول مورد اشاره قرار گرفته بود. نظام‌های رای‌گیری مبتنی بر درجه‌بندی، نهایتاً حمایت کافی را برای به کار بستن در انتخابات‌های دولتی به دست آوردند. در
کار بستن در انتخابات‌های دولتی به دست آوردند. در استرالیا این شیوه اولین بار در سال ۱۸۹۳ به کار بسته شد و به همراه تک رأی قابل انتقال تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته‌است. در ایالات متحده در اولیل قرن بیستم، شهرداری‌های مختلفی شروع به استفاده از این شیوهٔ رای‌گیری در انتخابات‌های خود کردند. اما امروزه این شیوه در ایالات متحده در انتخابات‌های دولتی دیگر کاربردی ندارد و حتی در دادگاه ایالتی مینه سوتا مخالف قانون اساسی اعلام شده‌است. تأثیر نظریه بازی. بعد از جان ون نیومان (به انگلیسی: ) و دیگر نظریه
بعد از جان ون نیومان (به انگلیسی: ) و دیگر نظریه پردازان و توسعه دهندگان بخش ریاضی نظریه بازی در سال ۱۹۴۰، ابزارهای ریاضیاتی جدیدی در دسترس قرار گرفت که اجازهٔ تحلیل و بررسی داده‌های آماری پروسه‌های رای‌گیری را می‌داد. یکی از این ابزارها موازنه سترگ نش بود که بر پایهٔ کارهای جان نش (به انگلیسی: ) در سال ۱۹۵۰ استوار شده بود. این روش و دیگر شیوه‌های مشابه منجر به نتیجه‌ای قابل توجه در زمینهٔ نظریه‌های رای‌گیری شدند. استفاده از ضوابط ریاضیاتی در ارزیابی نظام‌های انتخاباتی توسط کنث ارو (به انگلیسی: ) در این
انتخاباتی توسط کنث ارو (به انگلیسی: ) در این زمینه معرفی شد که نظر خود را در قضیه عدم امکان ارو بیان کرد. این قضیه مقرر می‌داشت یک سری معیارهایی که در بررسی رای‌گیری‌ها مستقیماً مطلوب و مورد نظر هستند در واقع در تضاد با یکدیگر می‌باشند، و این امر نشان دهندهٔ محدودیت‌های ذاتی در زمینهٔ نظریات رای‌گیری است. در میان تمام معیارهایی که ارو آن‌ها را مطلوب در نظر می‌گرفت، معیاری بود که برای بررسی هر نظام رای‌گیری حیاتی به نظر می‌رسید و آن درجه‌بندی اطلاعات موجود در هر رای‌گیری بود؛ بنابراین همان‌طور که جان
در هر رای‌گیری بود؛ بنابراین همان‌طور که جان هرسانیی (به انگلیسی: ) خاطر نشان کرده‌است این معیار باید در تمام نظام‌های رای‌گیری از قبیل رای‌گیری تأییدی، رای‌گیری بر مبنای درجه‌بندی، و داوری اکثریت نصب العین تحلیل گران قرار گیرد. استفاده از نظریه بازی در تحلیل نظام‌های رای‌گیری منجر به اکتشافات متعددی در هر یک از نظام‌ها به‌طور خاص شد. برای مثال قانون دوورگر (به انگلیسی: ) یکی از نمونه‌های بارز این تأثیر است، که نشان می‌دهد کثرت آرا در هر رای‌گیری اغلب منجر به بروز نظام دو حزبی می‌شود. پژوهش‌های بیشتر و بعد
بروز نظام دو حزبی می‌شود. پژوهش‌های بیشتر و بعد تر در این زمینه و دیگر ابعاد نظریه بازی منجر به این شد که استیون برامز (به انگلیسی: ) و پیتر فیشبرن (به انگلیسی: ) نظام رای‌گیری تأییدی را در سال ۱۹۷۷ توسعه و ارتقاء دهند. گرچه نظام رای‌گیری تأییدی قبل از آن هم مورد استفاده بود ولی تا آن موقع به‌طور رسمی موضوع مطالعات دانشگاهی قرار نگرفته بود و رشته یا واحد درسی با این عنوان وجود نداشت، به ویژه به این خاطر که یکی از نظریه‌های اساسی محققان آن دوره را نقض می‌کرد که می‌گفتند روش‌های تک برنده‌ای بر پایه همان
که می‌گفتند روش‌های تک برنده‌ای بر پایه همان درجه‌بندی بر اساس اولویت دسته‌بندی می‌شوند. نظریه انتخاب عمومی که رشته‌ای است که در آن از الگوها و ابزارهای اقتصادی برای مطالعهٔ رفتار سیاست‌مداران و رای‌دهندگان استفاده می‌کنند نیز از سال ۱۹۵۰ شروع به کار کرد و نظریه بازی یکی از ابزار کلیدی آن بود. این نظریه نیز به شدت هم بر نظریه‌های رای‌گیری تأثیر گذاشته و هم از آن‌ها تأثیر پذیرفته‌است. پیشرفت‌های بعد از سال ۱۹۸۰. نظریه‌های انتخاباتی امروزه به همان اندازه خود نظام‌های انتخاباتی محور بحث و بررسی‌های علمی و
نظام‌های انتخاباتی محور بحث و بررسی‌های علمی و دانشگاهی قرار می‌گیرند. امروزه دیگر هر توضیحی که دربارهٔ نقطه ضعف یا قوت یک نظام انتخاباتی ارائه می‌شود باید با ضوابط و معیارهای ریاضیاتی پشتیبانی شود. پژوهش‌های اخیر در زمینه نظریه‌های رای‌گیری باعث پدیدآیی معیارها و روش‌هایی نوین در این عرصه شده‌اند. دانشمندان علم سیاست در قرن بیستم مطالعات متعددی را دربارهٔ تأثیرات نظام‌های انتخاباتی بر انتخاب رای‌دهندگان و احزاب سیاسی و هم چنین بر روی پایداری و ثبات سیاسی منتشر کرده‌اند. تعداد اندکی از دانشمندان هم چنین بر
کرده‌اند. تعداد اندکی از دانشمندان هم چنین بر روی تأثیراتی که باعث شده‌اند یک ملت نظام رای‌گیری شان را متحول کرده و آن را تغییر دهند، مطالعه کرده‌اند. یکی از چهره‌های شاخص در زمینهٔ نظریه‌های رای‌گیری نیکولاس تایدمن (به انگلیسی: ) است. وی مفهوم نامزدی راهبردی و تأثیر تباه‌کننده را در این عرصه ابداع کرده و به توضیح و تفسیر آن‌ها پرداخته‌است. هم چنین دونالد جی ساری (به انگلیسی: ) برداشت‌های نوینی را بر نظریهٔ بوردا در کتابی که در سال ۲۰۰۱ منتشر کرده، ارائه کرده‌است. نکتهٔ اصلی وی در این کتاب استفاده از
کرده‌است. نکتهٔ اصلی وی در این کتاب استفاده از الگوهای مکانی برای قرار دادن نظام رای‌گیری مناسب و صحیح است. استفادهٔ روزافزون از پردازش توسط کامپیوترها باعث افزایش کارآمدی و استفاده از روش‌های مختلف تحلیل نظام‌های رای‌گیری شده‌است و به ویژه روش‌های ریاضیاتی و محاسباتی از سهولت بیشتری برخوردار شده‌اند و دیگر می‌توان هر انتخابات را با جزئیات ریز بسیار مورد تحلیل و بررسی قرار داد. ظهور اینترنت نیز باعث افزایش علاقه به نظام‌های رای‌گیری شده و موجب آن شده تا بتوان انتظار بروز نظام‌هایی جدید و ویژگی‌های متنوع را
انتظار بروز نظام‌هایی جدید و ویژگی‌های متنوع را در این زمینه داشت. برخلاف رشته‌های ریاضیات و دیگر رشته‌های عملی، نظریه‌های انتخاباتی عموماً می‌توانند توسط افراد عادی و غیر متخصص نیز پیگیری شده و حتی توسط آنان به دستاوردهای جدیدی برسند کما این که این اتفاق در طول تاریخ این رشته همیشه رخ داده‌است و اینترنت می‌تواند عاملی مهم در تسریع این امر باشد. مطالعه نظام‌های رای‌گیری باعث تأثیرگذاری در زمینه تغییر و اصلاحات انتخاباتی در حوالی دهه ۱۹۹۰ شده‌است، وقتی که نظریه پردازان پیشنهاد کردند تا جایگزینی برای رأی
نظریه پردازان پیشنهاد کردند تا جایگزینی برای رأی اکثریت توسط دیگر روش‌ها پیدا و ارائه شود. برای مثال، نیوزیلند از شیوه تناسبی مختلط برای انتخابات مجلس خویش در سال ۱۹۹۳ و از تک رأی قابل انتقال در بعضی انتخابات‌های محلی در ۲۰۰۴ بهره جست. با در نظر داشتن این که شیوه رأی اکثریت یک شاخصه کلیدی در نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰ بود، بسیاری از شهرداری‌ها شروع به اعمال و استفاده از دیگر شیوه‌های رای‌گیری در انتخابات‌های محلی خود کردند. استان کانادایی بریتیش کلمبیا دو همه‌پرسی نا موفق را در
کانادایی بریتیش کلمبیا دو همه‌پرسی نا موفق را در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ برگزار کرد تا بتواند نظام تک رأی قابل انتقال را در انتخابات‌های خویش اعمال کند، و اونتاریو دیگر استان کانادا، همه‌پرسی نا موفق دیگری را در ده اکتبر ۲۰۰۷ برگزار کرد که آیا از نظام تناسبی مختلط در انتخابات‌ها استفاده کند یا خیر. نکته‌ای که لازم است ذکر شود این است که امروزه طیف بسیار گسترده‌تری از نظام‌های انتخاباتی در نهادهای غیردولتی (NGO) مورد استفاده قرار می‌گیرند. گرچه تمام نظریه پردازان به اشتراک نظر دربارهٔ این که کدام یک از نظام‌های
به اشتراک نظر دربارهٔ این که کدام یک از نظام‌های انتخاباتی بهترین هستند، نرسیده‌اند، بسیاری بر این عقیده‌اند که وجود گزینه‌های متعدد خیلی بهتر از نظام‌های مبتنی بر نظر صرف اکثریت می‌باشد. برای مثال، اعلامیه مدافعان اصلاح شیوه انتخابات از اصلاح شیوه تک برنده‌ای حمایت می‌کنند. یکی دیگر از بحث‌هایی که اخیراً در این حوزه مطرح شده‌است تأثیر دموکراسی الکترونیک و مجازی بر نظام‌های رای‌گیری می‌باشد. و به این گونه است که دیجیتالی شدن روندهای دموکراتیک از جمله خود روند رای‌گیری باعث تسهیل در مطالعه و تحلیل این
روند رای‌گیری باعث تسهیل در مطالعه و تحلیل این نظام‌ها شده‌است. با این وجود برخی از نظریه پردازان دربارهٔ امنیت این گونه انتخابات‌ها مشکوک هستند و به نظرشان این شکل از انتخابات قابلیت به خطر افتادن امنیت و اطلاعات رای‌دهندگان و تقلب در انتخابات را دارد و معتقدند بهترین و مطمئن‌ترین راه همان شیوهٔ سابق برگه رای‌های کاغذی است؛ ولی به هر صورت استفاده از فناوری‌های پیشرفته روز به روز جای بیشتری را برای خود در نظام‌های انتخاباتی در سراسر دنیا باز می‌کند.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بلغارستان است. آمارهای مسافری. فرودگاه‌های بلغارستان بر پایهٔ تعداد مسافر در سال ۲۰۱۱ میلادی:
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کیپ ورد است.
پرده یا پرده بسته فیلمی از جعفر پناهی و کامبوزیا پرتوی که با دوربین شخصی پناهی و در ویلایی در شمال ایران در سال ۲۰۱۲ ساخته‌شده‌است. این فیلم در بخش مسابقه جشنوارهٔ فیلم برلین حضور داشت و برنده خرس نقره‌ای برای بهترین فیلم‌نامه شد. داستان فیلم. این فیلم داستان مردی است که پس از درگیری با مأمورانی که جفت سگ او را کشتند سگ خود را در ساک دستی‌اش پنهان می‌کند. و به همراه سگش به ویلایی در شمال می‌رود و پرده‌های خانه‌اش را می‌کشد. و با وارد شدن شخصیت های دیگر اتفاقات عجیبی می‌ افتد. حواشی. پس انتخاب فیلم برای بخش
عجیبی می‌ افتد. حواشی. پس انتخاب فیلم برای بخش مسابقه در جشنواره برلین، مدیران جشنواره درخواست اجازهٔ سفر پناهی به آلمان را کردند که پاسخی از طرف ایران داده‌نشد. پس از آن دولت آلمان هم به‌طور رسمی تقاضای اجازهٔ سفر وی را به آلمان کرد که به این درخواست نیز پاسخی داده نشد. در نهایت پرتوی و مقدم در جشنواره شرکت کردند و کامبوزیا پرتوی جایزه بهترین فیلم‌نامه را دریافت کرد. پس از بازگشت کامبوزیا پرتوی و مریم مقدم از جشنواره فیلم برلین، گذرنامه این دو، در فرودگاه امام خمینی تهران توقیف شد.
ملانین () یک اصطلاح گسترده‌ای برای گروهی از رنگدانه‌های طبیعی موجود در بسیاری از موجودات زنده (عنکبوتیان یکی از چند گروه معدود هستند که در آن تشخیص داده نشده‌است) است. ملانین مشتق شده از اسید آمینه تیروزین است، با این حال از اسیدهای آمینه ساخته نشده‌است و یک پروتئین نیست. رنگدانه‌ای است که در یک گروه تخصصی از سلول‌های شناخته شده به عنوان ملانوسیت‌ها تولید می‌شود. سه نوع اساسی از ملانین وجود دارد: eumelanin، pheomelanin، و neuromelanin است. رایج‌ترین نوع eumelanin است که به رنگ "سیاه " و "قهوه‌ای" تولید
eumelanin است که به رنگ "سیاه " و "قهوه‌ای" تولید می‌شود. Pheomelanin سیستئین حاوی پلیمر قرمز - قهوه‌ای از واحدهای بنزوتیازین تا حد زیادی مسئول رنگ قرمز مو و کک و مک است. Neuromelanin در مغز یافت می‌شود، هر چند عملکرد آن مبهم باقی می‌ماند. تولید ملانین. تولید ملانین در یک بخشی سلول ملانوسیت به نام ملانوزوم از اسیدآمینه تیروزین اتفاق می‌افتد، پوست، و مو با رنگدانه تیره حاوی ملانوزوم‌هایی با مقادیر بیشتر ملانین هستند لذا مرگ این سلول‌ها باعث ایجاد پوست روشن یا کاملاً سفید رنگ در فرد می‌شود. ملانین شایع
یا کاملاً سفید رنگ در فرد می‌شود. ملانین شایع یوملانین است که رنگدانه‌ای قهوه‌ای مایل به سیاه است. نژادها. تراکم ملانوسیت‌ها در پوست و مو بین نژادهای مختلف یکسان است، اما تفاوت رنگ پوست در نژادهای مختلف به علت تفاوت در میزان تولید رنگدانه توسط ملانوسیت‌ها است. میزان آن با نژاد، عوامل ژنتیکی، عوامل هورمونی و تماس با آفتاب رابطه دارد. اختلالات رنگدانه‌ای. دو مبدا در دو علت عوامل اختلالات رنگدانه های پوستی هستند: جستارهای وابسته. ملانوسیت رنگ پوست انسان
نابودگر یک شی تخیلی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک انتشارات مارول کامیکس می‌باشد. این شی اولین بار در "سفر به اسرار" جلد ۱۸ام (ژوئیه ۱۹۶۵) دیده و توسط استن لی و جک کربی خلق شده‌است. از زمان نقره‌ای کتاب‌های کامیک تا کنون، بیش از چهار دهه است که نابودگر در کتاب‌ها و دیگر محصولات شرکت مارول از جمله مجموعه کارتون‌های تلویزیونی، بازی‌های ویدئویی، مجسمهها و کارت‌های بازی دیده می‌شود. به خاطر مسائل بازرگانی، حداقل یک نسخه از آن با نام نابودگرِ مارول به فروش رفته‌است.نابودگر به حدی قدرتمند است که بارها وچندین باربه
به حدی قدرتمند است که بارها وچندین باربه تنهایی شخصیت ثور و حتی تمام انتقام جویان رو باهم شکست داده. تاریخچه تخیلی. نابودگر یک زره طلسم شده‌است که بدست اودین ساخته شده، و زمانی که اولین بار دیده شد گفته شد که به منظور مقابله با تهدیدهایی از طرف ستارگان ساخته شده‌است. اولین بار دیده شد که در معبد تاریکی در آسیا ساکن است. نابودگر چندین بار توسط دشمن خونی و برادر ناتنی ثور، لوکی استفاده شد و هر بار به کشتن ثور بسیار نزدیک شد. اولین بار توسط شکارچی استفاده شد که لوکی به کمک نیروهای ذهنی خود او را کنترل می‌کرد.
لوکی به کمک نیروهای ذهنی خود او را کنترل می‌کرد. در آن زمان، ثور در زمین زندانی بود؛ اما لوکی درست قبل از آنکه نابودگر بتواند با اشعه‌های خود به ثور شلیک کند، او را نجات داد. ثور سپس شکارچی را مجبور به برگشتن کرد و نابودگر را زیر هزاران تن سنگ مدفون کرد. استفاده بعدی آن توسط کارنیلا، که به صورت سیف درآمده بود، بود که می‌خواست با اوراقچی مبارزه کن. در آن زمان ثور به زمین فرستاده شده بود و تمام قدرت‌های خدا گونه‌اش بجز زور زیادش به منظور درس گرفتن، از او گرفته شده بود. این نقشه‌ای بود تا نابودگر به ثور حمله
شده بود. این نقشه‌ای بود تا نابودگر به ثور حمله کند تا سیف بتواند ارتباط ذهنی اش را با آن قطع کند. یکبار ثور به گالاکتوس بلعنده دنیا زره را پیشکش می‌کند تا در عوض ارباب آتش، قاصد گالاکتوس آزاد شود. گالاکتوس قبول می‌کند، و نابودگر را به عنوان قاصد خود به دنبال ضد زمین می‌فرستد و با چهار شگفت‌انگیز مبارزه می‌کند تا آنکه لوکی آن را میدزد. سالها بعد معلوم می‌شود که تهدیدی از ستارگان، آسمانی‌ها و پدران آسمانی (مانند اودین، زئوس و …) هستند که یک میلیون سال پیش دست به دست هم داده بودند تا سلاحی بسازند که بتوانند
به دست هم داده بودند تا سلاحی بسازند که بتوانند جلوی آمدن چهارمین آسمانی را بگیرند. در لحظات پایانی، اودین داخل نابودگر می‌شود و انرژی زندگی تمام آسگاردیان (بجز ثور که غایب بود) را جذب می‌کند و تا ۶۱۰ متر رشد می‌کند. نابودگر سپس شمشیر اودین را برمی‌کشد و به همراه تک-ذهن با چهارمین آسمانی مقابله می‌کند. چهارمین آسمانی تک-ذهن را متلاشی کرده، نابودگر را ذوب می‌کند و نیروی زندگی آسگاردیان را پراکنده می‌کند. آسگاردیان بعدها به کمک ثور که نیروهای پدران آسمانی را جمع کرده بود، زنده شدند. خود زره اما کاملاً نابود
جمع کرده بود، زنده شدند. خود زره اما کاملاً نابود نشده‌است و چندین سال بعد، لوکی دوباره آن را به کار می‌اندازد تا ثور را که افعی میدگارد کشته بود و به خاطر نفرین هلا، استخوان‌هایش به صورت ترمیم ناپذیری شکسته شده بود، بکشد. اما ثور کنترل زره را از راننده‌اش، غولی یخی به نام سیگورث، به کمک نیروی راستی می‌گیرد و حرکت می‌کند تا لوکی را شکست دهد. نابودگر سعی می‌کند کنترل خود را بدست بگیرد اما شکست می‌خورد، هر چند برای اولین بار "می‌اندیشد" و "صحبت می‌کند". سپس نابودگر با بدست گرفتن چکش ثور به دنیای خدابانوی
نابودگر با بدست گرفتن چکش ثور به دنیای خدابانوی مرگ، هلا، می‌رود، او را شکست می‌دهد و مجبورش می‌کند تا طلسمش را از روی ثور بردارد. نابودگر در دنیای هلا داخل کریستالی باقی می‌ماند و بعد از مدت‌ها بدست خدابانو لورلی به کنترل گرفته می‌شود. لورلی با چندین آسگاردی مبارزه می‌کند و داخل بعد دیوان بزرگ گرفتار می‌شود. نابودگر بعدها توسط غولان به کنترل گرفته می‌شود و با حلول روح مائسترو، نسخه شیطانی آینده هالک به کار می‌افتد. با این که هالک نمی‌تواند نابودگر را شکست دهد، از آنجایی که روحش با همان روح مائسترو است، به
از آنجایی که روحش با همان روح مائسترو است، به داخل نابودگر مکیده می‌شود و از آنجا با خود مائسترو می‌جنگد. هالک دو بار دیگر با نابودگر مواجه می‌شود که بار اول، تقریباً کشته می‌شود و بار دوم، فکش می‌شکند. باری دیگر نابودگر به دست لوکی می‌افتد و او دساک مأمور می‌کند تا نابودگر را کنترل کند اما ثور که نیروی اودین را بدست آورده‌است، با یکبار پرتاب میولنیر آن را از کار می‌اندازد. زمانی که ثور به سفری می‌رود تا برادرن آسگاردی خود را پیدا کند، نابودگر به بالدر می‌رسد. دکتر دووم نابودگر را می دزد و با کپی برداری از
دکتر دووم نابودگر را می دزد و با کپی برداری از آن، نسخه‌ای دیگر می‌سازد و به آسگارد حمله ن می‌کند. نیروها و توانایی‌ها. با آن که نابودگر برای مدتی توانست به تنهایی عمل کند، به‌طور کلی ساخته‌ای بی جان فرض می‌شود که با نیروی زندگی دیگری به کار می‌افتد. نابودگر شخصیت ابتدایی ساده‌ای دارد که در راننده‌اش را از بین می‌برد مگر آنکه آن راننده ارادهٔ قوی چون لوکی و ثور داشته باشد. تنها اودین می‌تواند با خواندن طلسمی، رانندهٔ آن را بیرون بیاورد و نابودگر را از کار بیندازد. به محض آنکه کسی نابودگر را فعال می‌کند،
بیندازد. به محض آنکه کسی نابودگر را فعال می‌کند، سازه قدرتی عظیم پیدا می‌کند و به نظر نابود نشدنی می‌رسد. نابودگر توانسته‌است تا وزن هزاران تن سنگ را تحمل کند و آسیبی نبیند و زمانی که توسط یکی از آسمانی‌ها آب شد، از حالت مذاب درآمد به شکل اصلی خود بازگشت. این دستگاه می‌تواند انفجارهای حرارتی و انرژی ایجاد کند، از کلاه خودش لیزر ساطع کند، و با بدست گرفتن انرژی الکترومغناطیسی و مولکولی می‌تواند سنگ جامد را آب کند و پرواز کند.
آمینه اردوغان (، زاده ، سابقاً گلباران ) بانوی اول ترکیه و همسر رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه است. اصالت خانوادگی او از شهر کوچک سیرت در جنوب شرق ترکیه است. او در خانواده‌ای با اصالت عرب در محله اوسکودار استانبول دیده به جهان گشود. در ۴ ژوئیه ۱۹۷۸ با رجب طیب اردوغان ازدواج نمود و حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های بلال و احمد و دو دختر به نام‌های سمیه و اسرا است. نام مادرش خیریه و پدرش جمال است. امینه گلباران بعد از ۴ پسر به نام‌های حسین، حسن، ایوب و علی به دنیا آمد. ۴ سال بیشتر نداشت که پدرش به استانبول
دنیا آمد. ۴ سال بیشتر نداشت که پدرش به استانبول مهاجرت کرد. امینه ۱۵ سال داشت که به اصرار و اجبار برادر بزرگ خود حسین که ۱۲ سال از او بزرگ‌تر بود، ملزم به استفاده از حجاب شد. او در تمام سفرهایی که همسرش را همراهی می‌کند با پوشش اسلامی ظاهر می‌شود.
حسن شاطری معروف به حسام خوش‌نویس (زاده ۱۳۴۱ سمنان – کشتهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۹۱ لبنان)، نظامی ایرانی و معاون مهندسی سپاه قدس بود که به عنوان مسئول بازسازی لبنان فعالیت می‌کرد. وی در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای واحد مهندسی سپاه پاسداران بشمار می‌آمد. پس از جنگ، مدتی معاونت فنی و مهندسی قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا را برعهده داشت. پس از جنگ ۳۳ روزه، مسئول بازسازی لبنان گردید. شاطری در بهمن ۱۳۹۱ درمسیر دمشق به بیروت، در پی تیرباران خودروی وی توسط نیروهای اسرائیلی، کشته شد. زندگی. حسن شاطری در سال ۱۳۴۱ در سمنان زاده
شد. زندگی. حسن شاطری در سال ۱۳۴۱ در سمنان زاده شد. وی در جریان جنگ ایران و عراق در حوزه مهندسی جنگ، جاده‌سازی و راه‌سازی مناطق جنگی فعالیت داشت. با پایان یافتن جنگ در بازسازی کردستان و افغانستان به فعالیت پرداخت. او با نام مستعار حسام خوش‌نویس به عنوان رئیس ستاد بازسازی جنوب لبنان در لیست تحریم آمریکا قرار داشت. وی صاحب چهار فرزند و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی عمران بود. حضور در لبنان. وی پس از جنگ ۳۳ روزه مسئول بازسازی لبنان گردید. از جمله اقدامات وی می‌توان به بازسازی کلیساهای جنوب لبنان و