payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و امثالهم و بخاطر ساختن کارخانه سموم شیمیایی جنگی در لیبی (نه در عراق که موضوع اصلی دعاوی بود) به پرداخت جریمه نقدی محکوم شد. مالک شرکت نیز به چند سال زندان محکوم شد، ولی بخاطر «ناراحتی‌های عصبی» چند ماهی بیش در زندان نماند. از پیش‌آمدهای انگشت‌نمای این پرونده، به گفته مجله اشپیگل این است که درآمدهای شخصی مالک کارخانه و مدیران زیردست او که از راه‌های غیرقانونی کسب شده بودند و همچنین ثروت شخصی آنها هرگز توسط دولت ضبط نشدند. جستارهای وابسته. جنگ‌افزارهای شیمیایی جنگ ایران و عراق استفاده عراق از سلاح‌های
شیمیایی جنگ ایران و عراق استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی جنگ آمریکا و ویتنام
انجمن مهندسی متالورژی و مواد ایران ، یک سازمان ملی حرفه‌ای است که هدف اصلی آن کمک به پیش‌برد فناوری و علم مواد به‌طور گسترده و حوزه‌های وابسته به مهندسی مواد و مهندسی متالورژی و هم‌چنین زمینه‌های وابسته به‌طور خاص است. تاریخچه. در اولین سمپوزیم متالورژی ایران که در سال ۱۳۷۰ در شهر اهواز و با حضور بیش از ۱۰۰۰ نفر از اساتید، متخصصان، صنعتگران و کارشناسان علم و مهندسی متالورژی و مواد ایران برگزار گردید، لزوم تشکیل یک انجمن فراگیر بنام "انجمن مهندسین متالورژی ایران" مطرح و در نشست‌های متعدد، مورد تأیید قرار
ایران" مطرح و در نشست‌های متعدد، مورد تأیید قرار گرفت. اولین مجمع عمومی، در زمستان ۱۳۷۱ برگزار شد و اساسنامه، اهداف و مشی انجمن مورد تصویب قرار گرفت. پروانه تأسیس انجمن مهندسین متالورژی ایران پیرو تاییدیه جلسه مورخ ۱۳۷۲/۲/۱ کمیسیون انجمن‌های علمی ایران از سوی معاونت پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و رئیس کمیسیون انجمن‌های علمی ایران صادر گردید. انجمن در تاریخ ۱۳۷۲/۲/۲۱ به ثبت رسید و رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. هیئت مدیره هر دو سال یکبار توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند و وظایف هدایت و راهبرد انجمن را
انتخاب می‌شوند و وظایف هدایت و راهبرد انجمن را بر عهده دارند . در حال حاضر انجمن مهندسین متالورژی ایران دارای اعضاء حقیقی (شامل اساتید دانشگاه‌ها، مهندسان، متخصصان و کارشناسان صنعت، دانشجویان و ... ) و اعضاء حقوقی (شامل کارخانجات و شرکتهای تولیدی، خدماتی، صنعتی، تحقیقاتی، بازرگانی و ... ) می‌باشد.
زاگرس چین خورده یک پهنه زمین‌شناسی در غرب ایران، در بخش غربی و جنوبی رشته‌کوه زاگرس، با طولی حدود ۱۳۷۵ کیلومتر و عرضی بین ۱۲۰ تا ۲۵۰ کیلومتر است. این بخش از زاگرس، در ادامهٔ زاگرس مرتفع، تا خلیج فارس و تنگه هرمز ادامه می‌یابد. تاقدیس‌های بزرگ و کشیده از مشخصه‌های زاگرس چین خورده هستند. ارتفاع کوه‌های منطقه نسبت به زاگرس مرتفع کمتر است اما وسعت ناحیه کوهستانی بیشتر است. گسل زاگرس بلند مرز شمالی پهنه زاگرس چین‌خورده محسوب می‌شود و این پهنه را از زاگرس بلند جدا می‌سازد.
دوباره‌خوانی پنجمین آلبوم استودیویی رپر آمریکایی امینم است که در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر شد. این آلبوم در سه هفتهٔ اول، ۷۱۰۰۰۰ کپی در آمریکا فروخت. دوباره خوانی نامزد دریافت سه جایزهٔ گرمی، شامل بهترین آلبوم رپ شد. این آلبوم در بردارندهٔ موضوعات مختلفی است. از جمله رابطهٔ امینم با همسر سابقش، کیم، که در آهنگ‌های استفراغ، بیشتر دوستت دارم و دیوانه ی عاشقی، درباهٔ هیلی جید، دختر امینم که در آهنگ مرغ مقلد به آن اشاره شده‌است. همچنین آهنگ‌های مُش و ما به عنوان آمریکایی ها برضد جورج بوش، رئیس‌جمهور آمریکا سروده
ها برضد جورج بوش، رئیس‌جمهور آمریکا سروده شده‌است. دوباره خوانی همچنین در برداندهٔ آهنگ‌هایی دربارهٔ دوران کودکی امینم و رابطهٔ او با مادرش نیز می‌باشد. از جمله آهنگ‌های شیطان کردار و جاده ی زرد آجری. در آهنگ فقط از دستش بده با محاکمهٔ کودک آزاری مایکل جکسون و حادثهٔ پپسی و شایعهٔ جراحی پلاستیک او شوخی کرد. با وجود اینکه فروش آلبوم را قطعه‌ای با زمینه کمدی تأمین می‌کرد، دوباره خوانی از مضامین جدی نظیر قطعه ضد جنگ مُش هم بهره مند بود. ۲۵ اکتبر ۲۰۰۴، درست ۱ هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا سال ۲۰۰۴،
قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا سال ۲۰۰۴، امینم نماهنگ مُش را در اینترنت منتشر کرد. این آهنگ مضامین ضد بوش زیاد و قسمت‌های تندی مثل «لعنت به بوش» و: «این سلاح کشتار جمعی که بهش می‌گیم رییس جمهور» داشت. این نماهنگ ارتشی از انسان‌ها از جمله لوید بنکس رپر را نشان می‌داد که امینم آن‌ها را به سمت کاخ سفید هدایت می‌کرد. در پایان نماهنگ وقتی ارتش کاخ را تصرف می‌کند، نشان داده می‌شود که آن‌ها تنها برای رای دادن آمده‌اند. نماهنگ با کلمات «سه شنبه ۲ نوامبر رای بدهید» تمام می‌شد. ولی بعد از پیروزی بوش در انتخابات
تمام می‌شد. ولی بعد از پیروزی بوش در انتخابات به پوسترهایی تغییر کرد که در آن‌ها امینم به بوش در حال سخنرانی حمله می‌کرد.
مداد شمعی یا پاستل روغنی، نوعی قلم ساخته شده از موم است، که از آن برای نوشتن، نقاشی، رنگ آمیزی و دیگر سبکهای تصویرگری بهره برده می‌شود. مداد شمعی، از ترکیب رنگدانه، چسب موم و نوعی روغن غیرقابل خشک شدن ساخته می‌شود. مداد شمعی‌ها بافتی درشت تر از دیگر انواع پاستل ایجاد می‌کنند که پوشاندن آن‌ها با ثابت‌کننده رنگ فیکساتیو را دشوارتر می‌کند. تفاوت مداد شمعی و پاستل. به‌طور کلی مداد شمعی و پاستل روغنی را در یک گروه از ابزار نقاشی دسته‌بندی می‌کنند، ولی با کمی تفاوت در ترکیبات، دارای تفاوت‌هایی هستند. پاستل‌های
در ترکیبات، دارای تفاوت‌هایی هستند. پاستل‌های روغنی، بیشتر خمیری هستند و نرم‌تر روی مقوا می‌نشینند و پوشانندگی بیشتر و بهتری دارند؛ ولی مدادهای شمعی، چرب‌تر و شمعی(مومی) هستند و در برابر رنگ‌های حلال در آب از خود مقاومت بیشتری نشان می‌دهند.
محمد محمد مُرسی عیسی العیاط (۸ اوت ۱۹۵۱ – ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹) سیاستمدار مصری، پنجمین رئیس‌جمهور مصر و نخستین و تنها رئیس‌جمهور منتخب با شیوه دموکراتیک در این کشور بود. او رئیس حزب آزادی و عدالت و کاندیدای این حزب در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ بود. او از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ نمایندهٔ پارلمان مصر بود. محمد مُرسی در دوازدهم تیر ۱۳۹۲ پس از ناآرامی‌های چندروزه و حالت بحرانی مصر، پس از کودتایی به دست ارتش مصر، برکنار و زندانی شد. مرسی بعد از بازداشت با چند مورد اتهام مواجه و به زندان‌های بلندمدت محکوم شده بود. در ۲۷ خرداد
و به زندان‌های بلندمدت محکوم شده بود. در ۲۷ خرداد ۱۳۹۸، مرسی به دنبال بی‌هوش‌شدن در دادگاه، درگذشت و بر اساس نظریه‌ای که دادگاه مصر و پزشک قانونی اعلام کرد، محمد مرسی در هنگام مرگ هیچ‌گونه علامت جرح در وی وجود نداشته‌است. تحصیلات. او لیسانس و فوق لیسانس مهندسی فلزات (متالورژی) خود را از دانشگاه قاهره (در ۱۹۷۸) و دکترا و فوق دکترای محافظت از موتورهای فضاپیما را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گرفت که پس از پایان تحصیلات در این دانشگاه نیز به تدریس مشغول بود. او از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ استادیار دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ استادیار دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج بود. در این سال استاد دانشگاه زقازیق مصر شد. ۲ تن از ۵ فرزند او متولد کالیفرنیا و شهروند آمریکا هستند. ریاست‌جمهوری. در دورهٔ دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر که در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ برگزار گردید، محمد مرسی بر اساس آمار رسمی در رقابت با ژنرال احمد شفیق پیروز انتخابات گردید. وی اولین رئیس‌جمهور پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و پنجمین رئیس‌جمهور تاریخ این کشور بود. از چالش‌های پیش روی محمد مرسی در دوران ریاست‌جمهوریش، اختلاف با فرماندهان عالی‌رتبه ارتش مصر در
اختلاف با فرماندهان عالی‌رتبه ارتش مصر در زمینهٔ دخالت آنها در سیاست در مصر بود. محمد مرسی همواره در سخنان خود تأکید داشت ارتش مصر تنها باید در خدمت دفاع از سرزمین مصر به کار گرفته شود. هاآرتص عنوان می‌کند دوران ریاست جمهوری محمد مرسی یکی از بهترین دوران تاریخ تشکیل اسرائیل به‌شمار می‌رفت. اسرائیل گمان می‌کرد با روی کار آمدن محمد مرسی، عضو اخوان المسلمین، روابط دو کشور دچار تنش مضاعف می‌شود ولی در دوران ریاست جمهوری محمد مرسی دو کشور بیشتر از گذشته به هم نزدیک شده بودند. در این دوره اسرائیل توانست
به هم نزدیک شده بودند. در این دوره اسرائیل توانست امتیازاتی از مصر دریافت کند که کسب آنها در دوره حسنی مبارک نیز ممکن نبود. اسرائیل به چهار دلیل از سقوط دولت محمد مرسی دچار آسیب شده و از این برکناری ناخرسند است: از طرف دیگر برخلاف وعده‌های گذشته اخوان‌المسلمین مبنی بر نزدیک‌تر شدن روابط با حماس و اهالی نوار غزه، آنطور که گمان می‌رفت گذرگاه رفح در طول دوره ریاست‌جمهوری محمد مرسی به‌طور کامل باز خواهد شد و کمک‌ها به نوار غزه سرازیر می‌شود، اینگونه نشد و تنگنای اقتصادی اهالی منطقه تغییر چندانی نکرد که همین
اقتصادی اهالی منطقه تغییر چندانی نکرد که همین موجب نارضایتی حامیان مردم نوار غزه در مصر شد. محمد مرسی در ۹ شهریور ۱۳۹۱ جهت سخنرانی در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد وارد تهران شد. او ریاست اجلاس جنبش غیرمتعهدها را به محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهوری وقت ایران واگذار کرد. لغو حکم انحلال پارلمان. در ۸ ژوئیه ۲۰۱۲، محمد مرسی حکم انحلال پارلمان را لغو کرده و خواستار برگزاری جلسات آن شد. پیش از این شورای عالی نظامی، مجلس مصر را منحل کرده بود. موضع‌گیری بر ضد نظام سوریه. محمد مرسی در قسمتی از سخنان خود در
ضد نظام سوریه. محمد مرسی در قسمتی از سخنان خود در شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها گفت: «حکومت سوریه ظالم است و مخالفان آن باید متحد شوند.» او افزود: «اعلام همبستگی با مردم سوریه در مقابل حکومتی که مشروعیت خود را از دست داده‌است، وظیفه اخلاقی است. ما آماده حمایت از سوریه جدید و آزاد هستیم.» او همچنین خواستار یک «دخالت کارآمد» از سوی همگان برای پایان بحران سوریه شد. سرنگونی. چند روز پیش از اولین سالگرد تحلیف محمد مرسی، موج جدیدی از اعتراضات علیه مرسی به نام جنبش تمرد به نمایندگی محمد البرادعی شکل گرفت.
نام جنبش تمرد به نمایندگی محمد البرادعی شکل گرفت. معترضان محمد مرسی را به تلاش برای گسترش اختیارات خود و اخوان‌المسلمین متهم و خواهان کناره‌گیری مرسی از قدرت و برگزاری انتخابات زودهنگام بودند. مرسی نیز گفته بود که منتخب مردم است و کنار نمی‌رود. چند روز پس از اوج‌گیری اعتراضات، هفت تن از وزرای مرسی و نخست‌وزیر مصر، هشام قندیل، استعفاء کردند. در چنین شرایطی ارتش مصر در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ مهلت ۴۸ ساعته داده بود تا اختلافات حل شوند در غیر این صورت مداخله خواهد کرد. مرسی و اعضای بلندپایهٔ اخوان المسلمین مصر در پاسخ،
و اعضای بلندپایهٔ اخوان المسلمین مصر در پاسخ، این کار ارتش را دخالت در سیاست خوانده بود. ارتش مصر نیز در شامگاه ۱۲ تیر ۱۳۹۲ (به وقت ایران) پس از اتمام ضرب‌الاجل دو روزه اعلام کرده بود که بیانیه‌ای صادر خواهد کرد. محمد مرسی در ۱۲ تیر ۱۳۹۲ (سوم ژوئیه ۲۰۱۳) طی کودتایی و با بیانیهٔ فرماندهٔ ارتش مصر عبدالفتاح السیسی و حمایت نماینده مخالفان دولت محمد البرادعی، شیخ الازهر شیخ احمد الطبیب و پاپ مسیحیان قبطی مصر پاپ تواضروس دوم از قدرت برکنار شد طی همان بیانیه عدلی منصور، رئیس دادگاه قانون اساسی مصر به عنوان
عدلی منصور، رئیس دادگاه قانون اساسی مصر به عنوان رئیس‌جمهور موقت دولت انتقالی تعیین شد. چندین ساعت بعد محمد بدیع رئیس اخوان المسلمین مصر بازداشت شده اما روز بعد آزاد گشت. همچنین ۳۰۰ نفر از سران اخوان تحت تعقیب قرار گرفته و شخص محمد مرسی در گارد ریاست جمهوری بازداشت گردید. روز ۱۳ تیر ادعا شد که محمد البرادعی در طی مصاحبه با رویترز گفت: «این خون حسن شحاته بود که موجب سقوط محمد مرسی و اخوان المسلمین گشت.» این خبر ساعاتی بعد تکذیب شد. محاکمه. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۳، کاترین اشتون، سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا، به دیدار
اشتون، سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا، به دیدار محمد مرسی رفت. وی نخستین مقام خارجی بود که از زمان سرنگونی حکومت محمد مرسی، توسط ارتش با او دیدار کرد. این دیدار دو ساعته در محل نگهداری محمد مرسی صورت گرفت. کاترین اشتون پس از این دیدار گفت: محمد مرسی به تلویزیون و روزنامه دسترسی دارد. وی همچنین در روز ۲۸ ژوئیه، با شماری از مقامات دولت موقت مصر از جمله عدلی منصور، رئیس‌جمهوری، محمد البرادعی، معاون رئیس‌جمهوری در امور بین‌الملل ژنرال عبدالفتاح السیسی، فرماندهٔ ارتش و سران حزب آزادی و عدالت، شاخه سیاسی
ارتش و سران حزب آزادی و عدالت، شاخه سیاسی اخوان‌المسلمین دیدار و گفتگو کرد. در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۱۵ دادگاه جنایی قاهره محمد مرسی را به جرم تحریک خشونت‌ها بین نیروهای امنیتی‌اش و معترضان که منجر به مرگ سه نفر گردید به بیست سال زندان محکوم کرد. پس از این حکم سنگین سازمان عفو بین‌الملل با مخالفت شدید به این حکم واکنش نشان داد. سازمان عفو بین‌الملل در مطلبی اعلام کرد: نظام عدالت مصر به نظر ناتوان از اجرای محاکمه‌های عادلانه اعضا یا طرفداران رئیس‌جمهوری سابق مصر و اعضای اخوان المسلمین است. محمد مرسی باید در یک
و اعضای اخوان المسلمین است. محمد مرسی باید در یک دادگاه مدنی و متناسب با معیارهای بین‌المللی به صورت عادلانه محاکمه شود یا اینکه آزاد شود. همچنین پس از این حکم حسیبه حاج صحراوی، معاون خاورمیانه و شمال آفریقا سازمان عفو بین‌الملل نیز اعلام کرد: «این حکم همه امیدها دربارهٔ استقلال و بی‌طرفی در نظام کیفری در مصر را از بین می‌برد.» در تاریخ ۱۶ مهٔ ۲۰۱۵ دادگاهی در قاهره، محمد مرسی را به اعدام محکوم کرد. اتهام وی سازماندهی در حمله به یک زندان در سال ۲۰۱۱ که فرار هزاران زندانی از جمله خود او را در پی داشت، اعلام
هزاران زندانی از جمله خود او را در پی داشت، اعلام شده‌بود. در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵ حکم اعدام محمد مرسی تأیید شد. حضور در دادگاه با لباس اعدام. یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۴ دادگاه جنایی قاهره برای محاکمهٔ مجدد مرسی و تعدادی از رهبران اخوان‌المسلمین در پروندهٔ جاسوسی برای قطر تشکیل جلسه داد و مرسی با «لباس قرمز» که لباس اعدام است در این جلسه حاضر شد. در مصر زندانیان محکوم به اعدام باید لباس قرمز بپوشند. طبق گزارش، تحقیقات دیوان عالی امنیت دولت در این پرونده نشان می‌دهد که محمد مرسی و تعدادی از متهمان، گزارش‌های صادره
که محمد مرسی و تعدادی از متهمان، گزارش‌های صادره از دستگاه‌های اطلاعات عمومی و جنگی، نیروهای مسلح، نیروهای امنیت ملی در وزارت کشور و سازمان نظارت اداری را به سرقت برده‌اند که در میان آنها اسناد کاملاً محرمانه مربوط به ارتش، مکان‌های استقرار نیروهای ارتش و سیاست‌های کلی دولت نیز دیده می‌شود. بر اساس گزارش فوق این متهمان قصد داشتند این گزارش‌ها و اسناد را به دستگاه اطلاعات قطر و شبکهٔ ماهواره‌ای الجزیره متعلق به این کشور تحویل داده و به مصر و امنیت ملی آن لطمه بزنند. مرسی همچنین به خاطر اتهامات مربوط به قتل
بزنند. مرسی همچنین به خاطر اتهامات مربوط به قتل تظاهرات‌کنندگان در پروندهٔ موسوم به کاخ الاتحادیه به ۲۰ سال زندان محکوم شده‌بود. در فروردین ۱۳۹۸ روزنامه یوم السابع چاپ قاهره به نقل از دادستانی مصر خبری در خصوص درخواست مجازات اعدام به دلیل جاسوسی برای سپاه پاسداران ایران برای محمد مرسی را منتشر کرد. مرگ. در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹، محمد مرسی بعد از حاضر شدن در دادگاه حدود ۲۰ دقیقه در مقابل قاضی صحبت کرد و گفت رازهایی می‌داند که اگر آنها را فاش کند، موجب آزادی وی خواهد شد اما به جهت حفظ مصالح کشور چنین نخواهد کرد. پس
شد اما به جهت حفظ مصالح کشور چنین نخواهد کرد. پس از مطرح شدن این موضوع وی درحالی‌که در یک محفظهٔ شیشه‌ای قرار داشت از حال رفت. او بعد از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد. فعالان و خانوادهٔ مرسی مدت‌ها اعلام می‌کردند که مسئولان زندان به بیماری‌های جدی‌اش از قبیل فشار خون بسیار بالا و دیابت رسیدگی نمی‌کنند. به گزارش یک گروه پارلمانی بریتانیا به سرپرستی کریسپین بلانت (Crispin Blunt) در سال ۲۰۱۸، مرسی را ۲۳ ساعت از ۲۴ ساعت شبانه‌روز در زندان انفرادی نگه می‌داشتند که می‌تواند نوعی شکنجه باشد و موجب مرگ
می‌داشتند که می‌تواند نوعی شکنجه باشد و موجب مرگ زودرس شود. به گفتهٔ ماگدالنا مغربی (Magdalena Mughrabi)، معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل، مرسی تقریباً شش سال در انفرادی حبس کشید که همین امر مشکلات روحی و جسمی فراوانی را به او وارد کرد. سارا لی، مسئول بخش خاورمیانه دیدبان حقوق بشر، نیز اعلام کرد مرگ مرسی وحشتناک، ولی کاملاً قابل پیش‌بینی بود. مرسی سه‌شنبه ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹ در قبرستانی در شرق قاهره دفن شد. پسر او، عبدالله نیز در ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ در اثر حملهٔ قلبی درگذشت که با توجه به سابقهٔ
در اثر حملهٔ قلبی درگذشت که با توجه به سابقهٔ زندانش، یک مرگ مشکوک ارزیابی شد.
ژان چهارم ترابوزان یا ژان چهارم کومنن (یونانی: Ιωάννης Δ΄ Μέγας Κομνηνός، Iōannēs IV Megas Komnēnos) (زاده: حدود ۱۴۰۳م، مرگ: ۱۴۵۹م) امپراتور ترابوزان است. خانواده. ژان چهارم در ازدواج نخستش، همسر دختری [ناشناس] از پادشاه گرجستان الکساندر یکم، شد. نتیجه این ازدواج سه فرزند بود: ژان چهارم ازدواج دومش با شاهزاده خانمی ترک بود که نامش در تاریخ نیست. از این ازدواج فرزندی حاصل نشد.
شورتِ بندی (که با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود) نوعی پوشاک است که معمولاً به عنوان لباس زیر یا مایو پوشیده می‌شود. همچنین برای برخی مراسم‌ها و ورزش‌ها ممکن است استفاده شود. شورت بندی از جلو شبیه بیکینی است؛ اما در قسمت عقب اندازه آن به حداقل می‌رسد. شورت‌های بندی تقریباً همیشه طوری طراحی می‌شوند که بیشتر باسن بدون پوشش باشد و تنها اندام جنسی، موی عانه، مقعد و میاندوراه پوشیده شود. شورت‌های بندی در انواع مختلفی وابسته به ضخامت، جنس و نوع اتصال در قسمت عقب، هم برای زنان و هم مردان در بیشتر نقاط جهان ارائه
هم برای زنان و هم مردان در بیشتر نقاط جهان ارائه می‌شوند. یکی از انواع شورت‌های بندی، نخ در بهشت (G-string) است که بخش عقب آن فقط از یک تکه بند (معمولاً کشسان) تشکیل شده‌است. در زبان محاوره‌ای، این دو اصطلاح به جای یکدیگر برای توصیف لباس‌های زیر کوتاه با حداقل پوشش پشت استفاده می‌شوند، گرچه تفاوت اصلی معمولاً به پهنای بند در بخش پشتی شورت‌ها نسبت داده می‌شود. تاریخچه. عقیده بر این است که این پوشش، مانند لباس کمر، یکی از قدیمی‌ترین اشکال لباس‌های انسانی است و همچنین تصور می‌شود که بیشتر یا منحصراً توسط
است و همچنین تصور می‌شود که بیشتر یا منحصراً توسط مردان پوشیده می‌شده‌است. تصور می‌شود که این لباس در ابتدا برای محافظت، حمایت یا پنهان کردن اندام تناسلی مردانه ساخته شده‌است. لباس کمر احتمالاً قدیمی‌ترین شکل لباس مورد استفاده بشر است، که در آب و هوای گرم جنوب صحرای آفریقا، جایی که لباس برای اولین بار تقریباً ۷۵۰۰۰ سال پیش پوشیده شد، سرچشمه گرفته‌است. بسیاری از قوم‌های قبیله ای، مانند برخی از مردم در جنوب آفریقا، قرن‌ها این لباس را می‌پوشیدند. مانند فوندوشی ژاپنی، این لباس‌های اولیه با در نظر گرفتن پوشش
ژاپنی، این لباس‌های اولیه با در نظر گرفتن پوشش اندام تناسلی مردانه ساخته می‌شدند.
علی بخشایش خیابانی (۱۲۹۵–۱۳۷۷) از خوانندهٔ تبریزی در آواز و ردیف خوانی موسیقی ایرانی و از شاگردان ابوالحسن اقبال‌آذر و میرعلی عسگر صادق الوعد و از دوستان شاعر بزرگ شهریار (شاعر) بوده‌است زندگی‌نامه. او در سال ۱۲۹۵ در تبریز چشم به جهان گشود پدرش (احمد) از درباریان قاجار بود و مادرش (رقیه) از اهالی تبریز بود. به گفته خود استاد مادرش صدای زیبا و رسایی داشته‌است و صدای زیبا را از مادر به ارث برده‌است زندگی شخصی. علی بخشایش خیابانی یک بار ازدواج کرد و صاحب یک دختر و سه پسر شد فراگیری آواز و گرفتن تصدیق کتبی آواز
و سه پسر شد فراگیری آواز و گرفتن تصدیق کتبی آواز از استاد اقبال آذر. او از جوانی در مغازه شخصی خود در محله ششگلان تبریز کار می‌کرد و همچنین در این مدت مشغول یادگیری آواز از استادش ابوالحسن اقبال آذر بوده و در مراسم‌های خصوصی استاد شرکت داشت. در نهایت وی موفق به گرفتن تصدیق کتبی آواز از استاد اقبال آذر که در آن زمان کار بسیار دشواری بوده شد.. آشنایی با استاد بزرگ موسیقی میر علی عسگر صادق الوعد. استاد علی بخشایش خیابانی در سال ۱۳۳۹ نزد استاد موسیقی میر علی عسگر صادق الوعد که از چهره‌های مطرح موسیقی در تبریز
صادق الوعد که از چهره‌های مطرح موسیقی در تبریز بوده می‌رسد. استاد صادق الوعد قطعه آواز از ایشون می‌شنوند و از صدای استاد علی بخشایش خیابانی خوششان می‌آید و یک قطعه عکس از خود را به همراه پشت‌نویس به علی بخشایش خیابانی می‌دهد پشت عکس چنین نوشته شده (آقای بخشایش صدای خوبی دارند اگر کمی تئوری هم کار کند بهتر خواهد شد ذوق موسیقی دارد و در هنر موسیقی موفق خواهد شد. بدینوسیله تصدیق می‌شود: ۱۳۳۹/۳/۱۷ تبریز) دوستی با استاد شهریار (شاعر). استاد علی بخشایش خیابانی دوستی نزدیک با استاد شهریار داشته‌است. او در خاطرات
نزدیک با استاد شهریار داشته‌است. او در خاطرات خود می‌گوید در سال‌های بعد از انقلاب در زمان کهولت سن گه گاهی استاد شهریار به مغازه می‌آمدند و می‌نشستند و بنده به یاد دوران استاد اقبال برایشان آواز می‌خواندم. در این خلوت استاد شهریار یک جلد از کتاب‌های کوچک شعرش در سال‌های آخر عمر با دست خط خود در اول کتاب به استاد علی هدیه می‌دهد همچنین در کتاب خاطرات استاد شهریار چنین نوشته شده‌است. (دوستی خیاط داشتم که صدای زیبایی داشت هر وقت دلتنگ صدای اقبال آذر می‌شد به مغازه او می‌رفتم و از او می‌خواستم برایم بخواند
مغازه او می‌رفتم و از او می‌خواستم برایم بخواند چون صدایش یادآور صدای اقبال آذر بود. همچنین در همان روزها استاد علی بخشایش خیابانی دست نوشته ای از استاد محمد حسین شهریار در وصف و تعریف صدایش دیافت می‌کند. فعالیت هنری. متأسفانه در همه این سال‌ها و بعد از انقلاب سال ۵۷ استاد بخشایش خیابانی به صورت حرفه‌ای در زمینه هنر و آواز فعالیت نکردند و تنها در مجالس خصوصی و دوستانه آواز می‌خواندند و تا اواخر عمر در سن ۸۰ سالگی هر روز برای خود و دوستان با صدای قوی و رسا می‌خواندند مرگ. در مرداد ماه سال ۱۳۷۷ در سن ۸۲
می‌خواندند مرگ. در مرداد ماه سال ۱۳۷۷ در سن ۸۲ سالگی به علت بیماری سرطان در تبریز درگذشت و در گورستان وادی رحمتبلوک ۳۷ ردیف۳۵ قبر ۱۰ به خاک سپرده شد
شیر موسباخ با نام دیگر شیر غارنشین اروپایی دوره میانی پلیستوسن گربه‌سانی منقرض شده از دوره پلیستوسن است. این جانور به عنوان یکی از نخستین زیرگونه‌های اولیه از شیر و همچنین بزرگترین زیرگونه شیر در طول تاریخ شناخته شده که حدود ۶۰۰٫۰۰۰ سال پیش می‌زیسته‌است. ویژگی‌ها. شیر موسباخ بزرگ‌ترین زیرگونه شناخته شده از شیر و بزرگ‌ترین گربه سان جهان در طول تاريخ بوده است. با طول بدنی برابر با ۲٫۴ متر (بدون در نظر گرفتن دم) که نزدیک به ۰٫۵ متر بیشتر از طول شیرهای امروزین در آفریقا و اوراسیا است، و وزنی بین ۳۰۰ تا ۴۰۰
در آفریقا و اوراسیا است، و وزنی بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلوگرم و در برخی موارد هم ۴۵۰ کیلوگرم و حتی ۵۰۰ کیلوگرم و هم اندازه ببر وانسین و حدود ۵۰٪ بزرگتر از شیرهای امروزی در اوراسیا و آفریقا و حدود ۲۵٪ بزرگتر از شیر آمریکایی و شیر غارنشین اوراسیایی در دوره پلیستوسن و ببر سیبری و ببر خرزی در دوران معاصر بوده است. کشف. تعداد زیادی تکه‌های استخوان این گربه‌سان نخستین بار در روستای کوچک موسباخ در آلمان، که امروزه جزئی از شهرک ویسبادن است، پیدا شدند. بعدها جمجمه‌ای کامل در موئر در هایدلبرگ پیدا شد. در همان لایه‌های خاک
در موئر در هایدلبرگ پیدا شد. در همان لایه‌های خاک که این جمجمه یافت شد، استخوان فک پایینی انسان‌نمای آغازین از جنس انسان راست‌قامت مربوط به ۵۵۰٫۰۰۰ سال پیش پیدا شد که به نام انسان هایدلبرگی معروف است. شیر غارنشین بعدها از این جانور نشات گرفت و قدیمی‌ترین نشانه‌های آن به ۳۰۰٫۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد.
آلن رنه (زاده ۳ ژوئن ۱۹۲۲ – درگذشت ۱ مارس ۲۰۱۴) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی با بیش از شش دهه پیشینه حرفه‌ای بود. او همچنین به عنوان یکی از پیشروان موج نوی فرانسه و سبک اکسپرسیونیسم آلمان شناخته می‌شود. زندگی. آلن رنه در ۳ ژوئن ۱۹۲۲ در بریتانی فرانسه به دنیا آمد. پدرش داروساز بود. وی در کودکی شدیداً به خواندن علاقه‌مند بود و انواع گسترده‌ای از مطالب، از آثار کلاسیک گرفته تا قصه‌های مصور (کمیک استریپ) را می‌خواند اما از ۱۰ سالگی به سینما علاقه‌مند شد. والدینش به مناسبت دوازدهمین سال تولد او برایش یک
والدینش به مناسبت دوازدهمین سال تولد او برایش یک دوربین کداک هشت میلی‌متری خریدند در ۱۴ سالگی اولین فیلمش ماجراهای گای را به صورت هشت میلی‌متری ساخت، از این فیلم نسخه‌ای موجود نیست اما گویا تحت تأثیر سری فیلم‌های جنایی «فانتوماس» اثر لویی فویاد ساخته شده بود. در ۱۹۳۰ به پاریس رفت تا بازیگری بیاموزد و در ۱۹۴۲ به عنوان سیاهی لشکر در فیلم «مهمانان شب» اثر مارسل کارنه بازی کرد. اما از اواسط دهه ۴۰ به‌طور جدی وارد سینما شد. او در ۱۹۴۶ نخستین فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری خود را ساخت که کمدی سوررئالی با عنوان طرحی
خود را ساخت که کمدی سوررئالی با عنوان طرحی برای شناسایی بود. رنه در ابتدا در کنار کارگردانی به تدوین و فیلمبرداری، اکثراً در فیلم‌های کوتاه هم مشغول بود. علی‌رغم این که رنه در دوران اوج کارش، محبوب جشنواره‌های روشنفکری اروپایی بود، اما جالب است بدانید برای اولین بار توسط داوران یک مراسم آمریکایی مورد توجه قرار گرفت. زمانی که برای ساخت یکی از اپیزودهای مستندی به نام «تصویر» (PICTURA) به همراه سه کارگردان دیگر، جایزه ویژه‌ای از جوایز تازه‌تأسیس گلدن‌گلوب دریافت کرد. اما دوران شهرت رنه با ساخت مستند کوتاه «شب
کرد. اما دوران شهرت رنه با ساخت مستند کوتاه «شب و مه» (۱۹۵۵) آغاز شد. این مستند به تاریخچه اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها می‌پرداخت. رنه برای این فیلم نامزد جوایز بفتا شد و جایزه ویژه ژان ویگو را هم برای بهترین فیلم کوتاه دریافت کرد. البته رنه پیش از «شب و مه» هم یک بار این جایزه را دریافت کرده بود). رنه در اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ با ساخت سه فیلم پیاپی، غوغایی به پا کرد: «هیروشیما عشق من» (۱۹۵۹)، «سال گذشته در مارین باد» (۱۹۶۱) و «موریل» که با نام «زمان بازگشت» هم شناخته می‌شود. رنه برای «هیروشیما عشق من»
هم شناخته می‌شود. رنه برای «هیروشیما عشق من» جایزه ویژه سازمان ملل را از جوایز بفتا دریافت کرد و نامزد جایزه بفتای بهترین فیلم به مفهوم مطلق شد و همچنین یکی از شرکت‌کنندگان بخش مسابقه جشنواره کن بود. ارتباط میان رنه و جشنواره کن که با این فیلم شروع شد، در دهه‌های بعد هم ادامه یافت و حاصل آن دو جایزه از جشنواره کن برای فیلم «عموی آمریکایی من» در سال ۱۹۸۰ و جایزه یک عمر فعالیت هنری در سال ۲۰۰۹ بود. «هیروشیما عشق من» همچنین رنه را نامزد جایزه بهترین کارگردانی سال از انجمن کارگردانان فیلم آمریکا کرد. رنه با
سال از انجمن کارگردانان فیلم آمریکا کرد. رنه با فیلم «سال گذشته در مارین باد» موفق شد جایزه شیر طلایی بهترین فیلم را از جشنواره ونیز دریافت کند و با فیلم «موریل» نامزد شیر طلایی شد. در همین سه فیلم، رنه علایق و نگاه خاص خودش را به رخ تماشاگران کشید. رنه از معدود کارگردان‌های تاریخ است که روند موفقیت‌هایش محدود به دوره خاصی از زندگی کاری‌اش نیستند. به طوری که او برای آخرین فیلمش، «زندگی رایلی»، موفق شد دو جایزه از جشنواره فیلم برلین دریافت کند. چه سینمای آلن رنه را دوست داشته باشیم و چه نه، نمی‌توانیم انکار
رنه را دوست داشته باشیم و چه نه، نمی‌توانیم انکار کنیم که او در فیلم‌هایش نگاهی منحصر به فرد به کارکردهای سینما داشت و همین دیدگاه و تلقی خاص باعث شد تا سینما به کمک فیلم‌های او، وارد حوزه‌های تازه‌ای از روایت شود. رنه به آنچه «سینمای خالص» نامیده می‌شود اعتقاد چندانی نداشت و در اکثر آثارش سعی می‌کرد از ارتباط میان سینما و هنرهای دیگر استفاده کند. اما این نکته هیچ ربطی به شور و اشتیاق رنه برای فیلم ساختن ندارد. رنه زمانی گفته بود: «فیلم ساختن خیلی خوب است، اما فیلم دیدن حتی از آن هم بهتر است». رنه که
است، اما فیلم دیدن حتی از آن هم بهتر است». رنه که آشکارا به نمایش مضامینی چون خاطرات گذشته، تقدیر و تأثیراتی که گذر عمر بر انسان می‌گذارند علاقه داشت در چند تا از مهم‌ترین فیلم‌هایش، ابهام را نه در قالب یکی از عناصر مضمونی فیلم، که به عنوان اصلی‌ترین عنصر در جهان فیلم و شکل‌دهنده شیوه روایی یک اثر سینمایی به کار می‌گرفت و این دیدگاه او، پیشنهاد جدیدی برای سینما بود. به اعتبار همین جهان و فرم روایی خاص بود که آلن رنه، فراتر از همه جوایزی گرفت و همه تشویق‌هایی که در طول بیش از ۶ دهه فعالیت هنری دریافت کرد،