payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دو پیکر کوچک که هینتس آن‌ها را نوادگان اردشیر یعنی بهرام و هرکول معرفی کرده‌است. این نگاره معرف نظام الگوبرداری جدیدی است. پیکرهای سنگین و بزرگتر از واقع آن نشان از الگوی سنگتراشی مخصوص ساسانیان دارد، اما نوعی نابهنجاری و ناپختگی عجیبی در آن‌ها محدودیت ایجاد کرده‌است. نقش برجستهٔ دیهیم گذاری در نقش رستم. نقش برجستهٔ دیهیم گذاری در نقش رستم تصویر اعطای حلقهٔ پادشاهی به اردشیر توسط اهورامزدا را نشان می‌دهد. هر دو پیکر سوار بر اسب هستند. در زیر سم اسب اردشیر پیکر در هم شکستهٔ شاه اشکانی، اردوان پنجم قرار دارد
در هم شکستهٔ شاه اشکانی، اردوان پنجم قرار دارد و در زیر سم اسب اهورامزدا پیکری افتاده که نماد اهریمن است. در پشت سر اردشیر یک پیشکار با سایبانی در دست ایستاده‌است. وجود دو سنگ نبشته بر این حکاکی، درک شفاف‌تری را از آن به ما ارائه می‌کند: بر سینهٔ اسب اهورامزدا به زبان پارسی پهلوی، پارتی، و یونانی نوشته‌است «این است تمثال خداوند، اهورامزدا»، و بر سینهٔ اسب اردشیر نیز جمله‌ای در وصف اردشیر نقش شده‌است. این سنگ نبشته‌ها به کمک حکاکی‌های شاردن (Chardin) و ای. کمپفر (E. Kaempfer) در قرن هفدهم کشف شدند و از آنجا
(E. Kaempfer) در قرن هفدهم کشف شدند و از آنجا که به سه زبان نگاشته شده بودند، به سیلوستر دوساسی در کشف رمز خط پارسی پهلوی در سال ۱۷۹۳ کمک شایانی نمودند؛ دستاوردی که مدت‌ها قبل‌تر از کشف رمز خط میخی پارسی توسط گروتفند و رالینسون حاصل شد. اهورامزدا پیش از این نیز در سنگ نبشتهٔ داریوش در بیستون، به عنوان خدای سلطنت-بخش نامیده شده بود. این کامل‌ترین و قطعاً آخرین نقش برجستهٔ اردشیر است. ترکیب متوازن و پیکرتراشی بسیار زنده و واقعی باعث شده‌است که این نگاره چیزی از نخستین نقش برجستهٔ شاپور یکم در نقش رجب کم
از نخستین نقش برجستهٔ شاپور یکم در نقش رجب کم نداشته باشد. در حالی که سه نقش برجستهٔ پیشین ممکن است بسیار متفاوت اما اساساً متناسب با معیارهای اولین آثار از نوع خود قلمداد شوند، و روشن است که توسط پیکرتراشان مختلفی نقش یافته‌اند، آخرین نقش برجستهٔ اردشیر مُهرِ سبک مخصوص ساسانیان، یعنی سبک غالب حکاکی‌های بعدی این سلسله را بر خود دارد. این نگاره همچنین یک عنصر خارجی را در موضوع اصلی حکاکی خود به عاریه گرفته‌است. تصویر دشمن شکست خورده در زیر پای اسب فاتح برگرفته از اثر تاریخی رومیان است، که مجسمهٔ سوار بر اسب
از اثر تاریخی رومیان است، که مجسمهٔ سوار بر اسب مارکوس اورلیوس (Marcus Aurelius) را در حال لگدمال کردن پیکر در حال حاضر مفقودِ یک شاه شکست خورده نشان می‌دهد. همچنین اسب‌ها در مجموع مشابه اسب‌های مرسوم در پیکره‌های رومی یکی از پاهای پیشین خود را بالا برده‌اند- مشخصه‌ای که تا زمان حکاکی نقش برجستهٔ بهرام دوم در بیشاپور حفظ گردید. از دیگر خصوصیات بارز نقش برجستهٔ اردشیر، اشارات ضمنی آن به تخت جمشید هستند. در سر و بالاتنهٔ پیکر اهورامزدا ویژگی‌های شاه شاهان، همانطور که در عمارت مرکزی تخت جمشید نشان داده شده،
که در عمارت مرکزی تخت جمشید نشان داده شده، با حفظ جزئیات مربوط به موها، ریش و چین و شکن‌های لباس به دقت نقش گردیده‌است. رد پای نخستین نشانه‌های این تأثیر در نقش برجستهٔ دیهیم گذاری نقش رجب، باوجود وضوح نه چندان بالا قابل بررسی است. نقش برجستهٔ سلماس. این نگاره اردشیر و شاپور را سوار بر اسب و در حال انتصاب دو استاندار ارمنی که به صورت پیاده نقش گردیده‌اند، نشان می‌دهد. شیوهٔ کار غیراستادانه و سبک آن سنگین و بی‌روح است؛ قدمت آن به دورهٔ پایانی حکومت اردشیر، و به نقل از هینتس احتمالاً به تاریخ ۲۳۸ میلادی باز
به نقل از هینتس احتمالاً به تاریخ ۲۳۸ میلادی باز می‌گردد. گفته می‌شود که نقش برجستهٔ موجود در داراب طی دو مرحله تراش خورده است، مرحلهٔ نخست در دورهٔ حکومت اردشیر و مرحلهٔ دوم در دورهٔ حکومت شاپور. البته این ادعا آن‌چنان نیز متقاعدکننده نیست، آن هم به این دلیل که سبک رداها و دیگر متعلقات افراد سلطنتی از هر حیث به دورهٔ حکومت شاپور تعلق دارد. و از طرفی، موضوع سنگ تراشی این نقش برجسته شاپور است. سنگ نگاره‌های اردشیر یکم یادگاری از یک دگرگونی تاریخی برجسته هستند. طرح این نگاره‌ها، همانند طرح سکه‌های اردشیر،
طرح این نگاره‌ها، همانند طرح سکه‌های اردشیر، اولین بارقه‌های حرکتی هستند که برای فاصله گرفتن از سنت‌های کهنه اشکانیان صورت گرفت. این نگاره‌ها خبر از احیای سنت ایرانی و آغاز یک تقابل همه جانبه با جهان رومی می‌دهند. آن‌ها مبنای سنگ تراشی ساسانی‌اند که از آن پس به مدت چهار قرن رشد و توسعه یافت تا به نقش برجستهٔ طاق بستان ختم شد، دوره‌ای که مدت زمان آن بسیار طولانی‌تر از بازهٔ زمانی مشخص شده برای هخامنشیان بود.
عفونت گوش خارجی یک بیماری مزمن گوش خارجی (لاله و مجرای شنوایی گوش) محسوب می‌شود. عامل این بیماری قارچ‌های ساپروفیت هستند که مهم‌ترین آن‌ها آسپرژیلوس نیجر است. البته عوامل دیگری همچون مخمرها و درماتوفیتها (عوامل کچلی) نیز می‌توانند این بیماری را ایجادکنند. این بیماری به علل مختلف از جمله مشکلات آناتومیک گوش مانند تنگی مجرای شنوایی، فروکردن جسم خارجی در گوش و ایجاد زخم در آن و باقی‌ماندن آب در گوش پس از استحمام و شنا ایجادمی‌شود. با مرطوب‌شدن مجرای گوش دو شرایط مطلوب برای زندگی قارچها یعنی رطوبت و تاریکی
شرایط مطلوب برای زندگی قارچها یعنی رطوبت و تاریکی فراهم می‌گردد و در نتیجه هاگ قارچ در آن تکثیر می‌یابد. این بیماری معروف به بیماری شناگران است. اپیدمیولوژی. این بیماری در مناطق گرم و مرطوب شایع است. علائم. از علائم آن می‌توان به شوره، خارش، درد، التهاب، قرمزی کانال خارجی گوش، احساس کم‌شنوایی و ناشنوایی به علت تجمع توده قارچی جلوی پرده گوش اشاره کرد. معمولاً پس از مدتی باکتری هم به محل وارد می‌شود. درمان. قبل از هرکاری باید نظافت و خشک‌کردن گوش پس از استحمام را جدی بگیریم. درمان دارویی آن معمولاً به صورت
را جدی بگیریم. درمان دارویی آن معمولاً به صورت کمپلکس خواهدبود. کوتریموکسازول، جنتامایسین یا پنی‌سیلین برای مقابله با باکتری‌ها. و در مورد قارچ‌ها نیز استفاده از قطره برای داخل گوش و کلوتریمازول، نیستاتین برای خارج گوش تجویز می‌شود. امروزه از اسیداستیک۲٪ استفاده می‌شود چرا که محیط اسیدی مانع رشد قارچ‌ها می‌شود. این درمان به مدت دو ماه روزی دو بار ادامه می‌یابد. استفاده از قطره کلوتریمازول 2 %.خشک نگه داشتن گوش به وسیلهٔ سشوار منابع. کتاب قارچ‌شناسی پزشکی
&lt;mapframe latitude="23.241346" longitude="77.662354" zoom="2" width="200" height="100" align="right"/&gt; شورای امور جهانی هند (The Indian Council of World Affairs) در سال ۱۹۴۳ به عنوان اولین اندیشگاه و مؤسسه پژوهشی توسط گروهی از روشنفکران هندی به رهبری آقای "سر تیج بهادر ساپرو" تشکیل شد. اهداف. این مؤسسه به عنوان یک سازمان غیردولتی، غیرسیاسی و غیرتجاری تشکیل شده و طبق قانون ثبت انجمن‌ها سال ۱۸۶۰ ثبت گردید. هدف از تشکیل این مؤسسه صرفاً مطالعه روابط بین‌المللی و امور خارجی بود. این مؤسسه از زمان تشکیل خود
و امور خارجی بود. این مؤسسه از زمان تشکیل خود جهت نیل به هدف خود تلاش‌های گسترده انجام داده است. آقای سر در تاریخ ۸ دسامبر ۱۸۷۵ در علیگر، ایالت اتار پرادش، متولد گردید. وی به یک خانواده هندو براهمن کشمیری تعلق داشته و یک وکیل معروف دادگاه عالی اله آباد بود. آقای ساپرو که یک حقوقدان برجسته بوده یک حزب سیاسی به نام «حزب لیبرال هند» Indian Liberal Party تشکیل داده بود. وی از حامیان مذاکره با دولت انگلیس بوده و خواهان استقلال کشور نبود. آقای ساپرو باتوجه به فعالیت‌های سیاسی خود در مجالس ایالتی و مرکزی هند
فعالیت‌های سیاسی خود در مجالس ایالتی و مرکزی هند عضویت داشته‌است. دولت انگلیس در سال ۱۹۲۲ به وی خطاب Sir اعطاء نمود. در واقع ساپرو همیشه سیاست معتدل را دنبال نموده و حتی ماهاتما گاندی را مورد انتقاد قرار داد. وی مخالف جنبش عدم همکاری با انگلیس به رهبری گاندی مخالف بوده اما در برخی موارد بین انگلیس و گاندی میانجیگری کرد. البته حزب لیبرال او نتوانست بین مردم نفوذ پیدا کند و صرفاً بهً یک مرکز مباحثه و تبادل نظر تبدیل شده بود. وی در سال ۱۹۴۳ شورای هندی امور جهانی هند را تشکیل داد. ساپرو اگرچه یک رهبر محترم در
هند را تشکیل داد. ساپرو اگرچه یک رهبر محترم در هند بعد از استقلال این کشور بوده، اما با توجه به مخالفت وی با حزب کنگره و ماهاتما گاندی میزان محبوبیت او بین مردم درسطح پایین قرار داشت و به همین دلیل بعد از استقلال هند در هیچ سمت رسمی منصوب نشد. آقای ساپرو در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۹ در اله آباد فوت کرد. مؤسسه تعدادی از کنفرانس‌های بین‌المللی و تاریخی از جمله «کنفرانس روابط آسیائی» Asian Relations Conference در سال ۱۹۴۷ به رهبری خانم ساروجنی نائیدو، یکی از رهبران معروف جنبش استقلال هند و حزب کنگره، و همچنین
معروف جنبش استقلال هند و حزب کنگره، و همچنین کنفرانس «سازمان ملل و نظم نوین جهانی» United Nations and the New World Order در سال ۱۹۹۴ برگزار کرده است. این مؤسسه کنفرانس‌ها، نشست‌ها و برنامه‌های تبادل نظر را به صورت موردی و براساس نیازهای روز برگزار می‌کنند. جواهر لعل نهرو، نخستین نخست وزیر هند، که نخستین وزیر امور خارجه و معمار سیاست خارجه این کشور نیز بوده، کراراً از این مؤسسه جهت تبادل نظر با روشنفکران و کارشناسان رشته امور خارجه بازدید می‌کرد. این مؤسسه در یک ساختمان مجلل به مساحت حدود دو هکتار در
در یک ساختمان مجلل به مساحت حدود دو هکتار در خیابان باراخامبا در دهلی نو مستقر می‌باشد. این ساختمان که با کمک مالی دولت مرکزی هند احداث گردیده در ماه مه سال ۱۹۵۵ توسط پندت جواهرلعل نهرو، نخست وزیر هند، افتتاح و براساس نام بنیان‌گذار انجمن یعنی آقای سر تیج بهادر ساپرو به عنوان «ساپرو هائوس» نامیده شد. وابستگی باگروه‌های مطالعاتی. همکاری و تبادل با اندیشکده‌های معروف از جمله Institute for Defence Studies and Analyses (IDSA)(موسسه مطالعات و بررسی‌های دفاعی)، School of International Studies (موسسه مطالعات
School of International Studies (موسسه مطالعات بین‌المللی که بعداً در دانشگاه جواهر لعل نهرو دهلی ادغام شد)، Children's Film Society of India(انجمن فیلم کودکان) و Press Institute of India (موسسه مطبوعات هند) در همین ساختمان تشکیل یافتند. قبلاً قسمت عمده بودجه این مؤسسه توسط دولت تأمین می‌شد اما اکنون این مؤسسه در اختیار مستقیم دولت قرار گرفته و رسماً به یک گروه مطالعاتی وزارت امور خارجه هند تبدیل شده‌است. دولت ائتلاف ملی متحد به رهبری حزب بی. جی. پی.، از طریق تصویب The Indian Council of World Affairs Act,
تصویب The Indian Council of World Affairs Act, 2001 (قانون شورای امور جهانی هند سال ۲۰۰۱) مدیریت این مؤسسه در اختیار مستقیم دولت گرفت. اهداف موسسه. ماده ۱۳ قانون یادشده اهداف این مؤسسه را به شرح ذیل بیان می‌نماید: تشویق به مطالعه امور بین‌المللی جهت تشکیل دیدگاهی براساس اطلاعات دقیق در مسائل بین‌المللی. تشویق از روابط هند با سایر کشورها از طریق مطالعه، تحقیقات، مباحثه، سخنرانی‌ها و تبادل نظرات و اطلاعات با سایر سازمان‌ها در داخل و خارج کشور سرگرم فعالیت‌های مشابه. فعالیت به عنوان یک مرکز اطلاعات و آگاهی در
مشابه. فعالیت به عنوان یک مرکز اطلاعات و آگاهی در خصوص امور جهانی. تهیه، تنظیم و انتشارکتب،مجلات، فصلنامه‌ها، بررسی‌ها، مقاله‌ها و مواد اطلاعاتی در موضوعات مورد نظر. برقراری تماس با سازمان‌های سرگرم انجام فعالیت‌های ذکر شده در بند فوق برگزاری کنفرانس‌ها، سمینارها و مباحثه‌ها و انجام مطالعات سیاست هند نسبت به امور بین‌المللی. ساختمان ساپرو. ساپرو هائوس که مرکز مؤسسه امور جهانی هند (ICWA) است، دارای تسهیلات زیادی برای مطالعه و برگزاری برنامه‌های مختلف مانند کنفرانس‌ها، سمینارها، مباحثه‌ها و میزگردها می‌باشد.
سمینارها، مباحثه‌ها و میزگردها می‌باشد. مساحت این ساختمان دو هکتار است. این ساختمان دارای یک تالار با ظرفیت ۳۸۰ کرسی، دو اتاق کنفرانس با ظرفیت ۷۵ و ۵۰ کرسی و یک کتاب خانه بزرگی می‌باشد. ساختار موسسه. این مؤسسه متشکل از یک شورای عمومی است که رئیس و شورای هیئت مدیره را انتخاب می کنند. رئیس مؤسسه یک شورای مدیریت را منصوب می‌نماید. اعضای شورای عمومی و هیئت مدیره، کارمند این مؤسسه نیستند، در حالی‌که اعضای شورای مدیران کارمند مؤسسه می‌باشند و از بودجه این مؤسسه براساس میزان حقوق کارمندان دولت مرکزی حقوق
مؤسسه براساس میزان حقوق کارمندان دولت مرکزی حقوق می‌گیرند. آقای حامد انصاری، معاون رئیس‌جمهور هند در حال حاضر رئیس این مؤسسه می‌باشد. اسامی روسای پیشین این مؤسسه به شرح ذیل می‌باشند: اسامی اعضای شورای عمومی از سال ۲۰۰۷. اسامی اعضای شورای مدیران: انتشارات. این مؤسسه علاوه بر چاپ کتب، مقاله‌ها و بررسی‌ها یک فصلنامه را نیز منتشر می‌نماید. عنوان این فصلنامه India Quarterly – A journal on International Affairs می‌باشد. عملیات انتشار این فصلنامه در سال ۱۹۴۵ شروع شده بود. مسئولیت چاپ این فصلنامه اکنون به عهده
شده بود. مسئولیت چاپ این فصلنامه اکنون به عهده گروه انتشاراتی خصوصی به عنوان SAGE Publications دریافت شده‌است. این مؤسسه مطالب را جهت درج در این مجله از کارشناسان داخلی و خارجی دعوت می کنند. مطالب این فصلنامه مربوط به مسائل معاصر هند و جهان می‌باشند. البته این مؤسسه از این مجله جهت ابراز دیدگاه خود استفاده نمی‌کند. اسامی مسئولین این مجله. شورای مشاور: آمیتاب ماتو، دانشگاه جواهر لعل نهرو، سی راجا موهان، دانشگاه فناوری نانیانگ، سنگاپور، خانم ایشر جاج آهلووالیا، ICRIER، کی راگونات، قائم مقام پیشین وزارت
ICRIER، کی راگونات، قائم مقام پیشین وزارت امورخارجه هند، لالیت مان سینگ، قائم مقام پیشین وزارت امور خارجه هند، پوشپیش پانت، دانشگاه جواهر لعل نهرو و سیدارت وارداراجان، روزنامه هندو. این کتاب خانه که برای نشستن ۱۲۰ نفر جا دارد یکی از مهم‌ترین کتاب خانه‌های تحقیقاتی در دهلی می‌باشد. این کتاب خانه بیش از ۱۲۵ هزار نسخه کتب، تعداد زیادی از مجلات و روزنامه‌ها، نقشه‌های نادر و مایکروفیلم‌ها وی‍ژه را ذخیره نموده است. یکی از ویژگی این کتاب خانه وجود بیش از هفت میلیون بریده‌های روزنامه‌های مختلف در موضوعات گوناگون و
بریده‌های روزنامه‌های مختلف در موضوعات گوناگون و فهرست بندی شده می‌باشد. قسمت عمده این بریده‌ها متعلق به موضوعات روابط بین‌المللی و قانون بین‌المللی می‌باشد. این کتابخانه تقریباً ۴۰۰ نوع مجلات تحقیقاتی داخلی و خارجی را مرتباً دریافت می‌نماید و حدود ۲۸ هزار جلد مجلات را ثبت کرده است. در این کتاب خانه آرشیو روزنامه‌های هندو (مدراس) متعلق به مدت ۱۹۳۳ تا ۱۹۷۹، روزنامه تایمزآوایندیا (بمبئی) طی دوره ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۵ و روزنامه تایمزآوایندیا (دهلی نو) طی دوره ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۴ نگهداری شده‌اند. آرشیو روزنامه‌های ایشین ایج،
نگهداری شده‌اند. آرشیو روزنامه‌های ایشین ایج، اکونامیک تایمز، فاینانشیال تایمز (لندن)، اینترنیشنال هیرالد تریبیون، نیشن (لاهور)، پاکستان تایمز، ژاپن تایمز (توکیو) اورشلیم پوست، یونگ یانگ تایمز و خبرگزاری‌های گراما و سودان نیز در این کتاب خانه وجود دارند. بخش سازمان ملل و اتحادیه اروپا. این کتابخانه دارای یک بخش سازمان ملل و اتحادیه اروپا می‌باشد که در آن مدارک، مجلات و فصلنامه‌های مربوط به سازمان ملل و اتحادیه اروپا نگهداری شده‌اند. این کتاب خانه تقریباً تمام مدارک مربوط به سازمان ملل از سال ۱۹۴۵، به ویژه
مدارک مربوط به سازمان ملل از سال ۱۹۴۵، به ویژه مباحث و قطعنامه‌های شورای امنیت و مجمع عمومی را دارا است. همینطور این کتاب خانه تمام مدارک مربوط به اتحادیه اروپا نیز حفظ نموده است. دسترسی به این مدارک رایگان می‌باشد. این کتابخانه واحدی را تحت عنوانCurrent Awareness Services (آگاهی از مسائل روز) را اداره می‌نماید و براساس مطالب ۲۰۲ مجلات مختلف را براساس موضوعات فهرست بندی می‌کند. این واحد از سال ۱۹۵۶ شروع شده و برای پژوهشگران مختلف بسیار مفید واقع شده‌است. مرکز آفریقا. در این کتاب خانه به منظور انجام مطالعه
آفریقا. در این کتاب خانه به منظور انجام مطالعه مسائل مربوط به کشورهای آفریقائی یک مرکز آفریقا نیز تأسیس شده‌است. این مرکز کتب، مجلات، نقشه‌ها و مدارک مختلف مربوط به این کشورها را نگهداری کرده است. عضویت: جستارهای وابسته. شورای امور جهانی هند
افچه روستایی است در شرق شهرستان گرمی در جنوب و ۵ کیلومتری مرکز بخش موران استان اردبیل کشور ایران است. این روستای کوچک درنقطه صفر مرزی با جمهوری آذربایجان قرار دارد. از نظر پوشش گیاهی وضعیت نیمه جنگلی دارد و مکانی مناسب برای گردشگری می‌باشد. در قسمت شرق افجه در فضای سبز چسبیده به روستا؛ درخت کهنسال گردو به قدمت۲۰۰ سال (به گفته صاحب درخت) خودنمایی می‌کند. پیوند به بیرون. تاریخچه و تصاویر روستای افچه ( اوچه )
ایرا، از روستاهای بخش لاریجان شهرستان آمل می‌باشد که در مقابل آن، به سمت شمال؛ شهر رینه، در پائین دست آن روستای آب اسک، در سمت شرق آن روستاهای نوا و نیاک و جنوب آن روستای لاسم واقع شده‌است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است. بیشتر جمعیت این روستای ییلاقی به صورت خوش‌نشین بوده و در فصول سرد سال در شهر آمل ساکن می‌باشند. مختصات جغرافیایی. روستای ییلاقی ایرا، با مختصات عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۵۱ دقیقه و طول جغرافیایی ۵۲ درجه و ۱۰ دقیقه وارتفاع ۲۱۶۰ متر از سطح دریا در جنوب شرقی
دقیقه وارتفاع ۲۱۶۰ متر از سطح دریا در جنوب شرقی قلّه دماوند قرار گرفته‌است. این روستا، از روستاهای بخش بالا لاریجان شهرستان آمل می‌باشد که در مقابل آن، به سمت شمال؛ شهر رینه، در پائین دست آن روستای اسک، در سمت شرق آن روستاهای نوا و نیاک و جنوب آن روستای لاسم واقع شده‌است. آب و هوا. دارای آب و هوایی کوهستانی و خشک در تابستان و سرد و به شدت برفی در زمستان می‌باشد. موقعیّت جوّی و آب و هوایی روستا موجب شده‌است تا بیشتر اهالی به صورت خوش‌نشین و در ماه‌های گرم سال خصوصاً مرداد و شهریور به روستا آمده و از آب و
سال خصوصاً مرداد و شهریور به روستا آمده و از آب و هوای مطبوع آن لذّت کافی را ببرند. اکثر اهالی بقیه فصل‌های سال را در شهر آمل ساکن و مشغول به کسب درآمد می‌باشند و عده کمی نیز ساکن در شهرهای دیگر می‌باشند. رودها و چشمه سارها. رودها و آبشارهای آن بیشتر فصلی می‌باشند که از اواخر زمستان تا اواسط بهار؛ پرآب و جاری هستند. امّا چشمه‌های آن همیشه پرآب و در حال جوشش می‌باشد که آب مناطق سه‌گانه ایرا یعنی محل، یاح و خارو را تأمین می‌کنند. آب شرب مورد نیاز اهالی از چشمه‌های سنگنو (ایرارجه)، نوارجه، یاح و خارو تأمین
سنگنو (ایرارجه)، نوارجه، یاح و خارو تأمین می‌گردد. تپّه‌ها و ناهمواری‌ها. روستای ایرا، به پلاک ۲۹ و ۳۰ منابع طبیعی بخش هفت آمل؛ شامل تپه‌ها و کوه‌های زیر است: یخچال‌های طبیعی. یخچالی طبیعی در زیر کوه گل‌اندام در دل صخره‌های بزرگ، به صورت چاهی به عمق حدود ۱۵ متر قرار دارد که برف و باران‌های زمستان در آن به صورت کریستال‌های سفید یخ ذخیره شده و محیط سردی را برای تمامی فصل‌های سال ایجاد می‌کند. در گذشته مردم از یخ‌های آن در مراسم و جشن‌های خود استفاده به عمل می‌آوردند. همچنین در مواردی از آن به عنوان انبار و
همچنین در مواردی از آن به عنوان انبار و محل نگهداری و ذخیره‌سازی گوشت و غذاها در طول سال نیز استفاده شده‌است.
درونیابی دوخطی در ریاضیات توسعه درونیابی خطی است که بر روی دو متغیر در جدول دو بعدی معمولی عمل می‌کند. تابع‌های درونیابی شده نباید از جمله‌های formula_1 یا formula_2 استفاده کند و تنها formula_3 که حالت دو خطی دو متغیر است استفاده خواهند شد. ایده اصلی درونیابی دو خطی این است که در ابتدا درونیابی در یک جهت انجام شود و پس از این کار مجدد درونیابی در جهت دیگر هم بدست بیاید. با وجود این که هر گام الگوریتم خطی هستند پاسخ نهایی بدست آمده دیگر خطی نیست. الگوریتم. فرض کنید مقدار ناشناخته تابع "f" در نقطه "P" =
فرض کنید مقدار ناشناخته تابع "f" در نقطه "P" = ("x"، "y") مدنظر باشد. اینگونه فرض خواهد شد که مقادیر "f" در نقاط "Q"11 = ("x"1، "y"1)، "Q"12 = ("x"1، "y"2)، "Q"21 = ("x"2، "y"1) و "Q"22 = ("x"2، "y"2) مشخص هستند. ابتدا درونیابی در سمت "x" انجام خواهد شد و نتیجه زیر بدست می‌آید: که در آن formula_5، که در آن formula_7 با درونیابی در سمت "y" ادامه خواهیم داد. بدین ترتیب مقدار تقریبی ("f" ("x"، "y" بدست می‌آید.
درونیابی دومکعبی در ریاضیات توسعه‌ای بر درونیابی مکعبی است که بر روی نقاط جدول معمولی دو بعدی عمل می‌کند. سطح بدست آمده با استفاده از این درونیابی نرم‌تر از سطح بدست آمده توسط درونیابی‌های دیگر مانند درونیابی نزدیکترین همسایه یا درونیابی دو خطی است. در کاربردهای پردازش تصویر در صورتی که نیاز به سرعت نباشد به‌طور معمول از این درونیابی استفاده خواهد. این درونیابی به جای ۴ نقطه درونیابی دوخطی از ۱۶ نقطه همجوار برای انجام درونیابی استفاده می‌کند. درونیابی دومکعبی. فرض کنید مقادیر تابع formula_1 و مشتقات
دومکعبی. فرض کنید مقادیر تابع formula_1 و مشتقات formula_2، formula_3 و formula_4 در چهار گوشه formula_5، formula_6، formula_7 و formula_8 مربع واحد مشخص باشد. در این صورت سطح درونیابی شده را می‌توان نوشت درونیابی متشکل از مشخص کردن مقادیر ضرایب ناشناخته formula_10 است. تطبیق formula_11 با مقادیر تابع معادلات زیر را به وجود خواهد آورد: به همین شکل مشتق‌ها در سمت formula_16 و سمت formula_17 بدست می‌آیند: و چهار معادله مشتق ترکیبی formula_26: که در آن چهار مقدار یکسان زیر استفاده می‌شود: این روند سطحی برای
یکسان زیر استفاده می‌شود: این روند سطحی برای formula_11 در مربع واحد پیوسته formula_35 ایجاد می‌کند.
تورج اصلانی (زادهٔ ۱۳۵۳ سنقر) مدیر فیلمبرداری و کارگردان اهل ایران است. زندگی. وی عکّاسی را از سن ۱۰ سالگی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان سنقر، همچنین شروع فیلمبرداری را از سن ۱۴ سالگی با دوربین ۸ میلی‌متری، فعالیت فیلمسازی را از سال ۱۳۶۹ در انجمن سینمای جوان کرمانشاه و فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۷۹ با فیلم «خواب سفید» آغاز کرد. وی ایفاگر نقش عرفان در سریال افعی تهران نیز هست. مدیر فیلمبرداری. فیلم‌های بلند:: (براساس تاریخ فیلمبرداری) جوایز. دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل
دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل کرگدن (بهمن قبادی) دریافت جایزه قورباغه برنزی بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل کرگدن (بهمن قبادی) کاندید بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل کرگدن (بهمن قبادی) و بغض (رضا درمیشیان) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل کرگدن (بهمن قبادی) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم فصل کرگدن (بهمن قبادی) دریافت دیپلم افتخار بهترین فیلمبردار برای فیلم بغض (رضا درمیشیان) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم بدرود بغداد (مهدی نادری) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای
(مهدی نادری) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم بدرود بغداد (مهدی نادری) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار مستند برای فیلم چه سر سبز بود دره ما (فرشته جغتایی) دریافت جایزه بهترین تهیه‌کنندگی مستند برای فیلم چه سر سبز بود دره ما (فرشته جغتایی) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار از انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلم بدرود بغداد (مهدی نادری) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم‌های بدرود بغداد (مهدی نادری) و زمزمه با باد (شهرام علیدی) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار آسیا و اروپا برای فیلم کسی از
بهترین فیلمبردار آسیا و اروپا برای فیلم کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره (بهمن قبادی) دریافت جایزه بهترین تهیه‌کنندگی فیلم مستند از انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند ایران برای فیلم چه سر سبز بود دره ما (فرشته جغتایی) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم چه سر سبز بود دره ما (فرشته جغتایی) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم هدرسه (رامتین لوافی پور) دریافت جایزه بهترین فیلمبردار برای فیلم هدرسه (رامتین لوافی پور) دریافت جایزه ویژه هیئت داوران فیلمبرداری ۱۴ تموز
شهرک دانش بخشی از شهرستان قدس در بخش مرکزی شهرستان قدس استان تهران قرار دارد. این شهرک در بزرگراه فتح و روبروی سه راه ایران خودرو است. تاریخچه. شهرک دانش در گذشته به نام قلعه سیدها معروف بوده‌است؛ و قدمت تقریبی آن به دوره قاجار می‌رسد. قلعه سیدها توسط خانواده بزرگی از سادات به صورت قلعه بنا شد و ساکنان آن همگی سید بودند و به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. سند ملکی این روستا در حوزه ثبت اسناد ری است. در دوران پهلوی دوم توسط فردی به نام تیمسار «بقایی» ساکنان قلعه از جای اصلی خود با فاصله اندکی به محل دیگری
قلعه از جای اصلی خود با فاصله اندکی به محل دیگری منتقل و بافت آن تبدیل به روستا شد و نام آن به شاه آباد تغییر یافت. مردم روستا جهت تأمین آب مصرفی خود با مشکلات فراوانی از آب سد کرج و گاهی هم از نهر فیروز بهرام استفاده می‌کردند تا اینکه معمار «مستوفی» و همسرش با حفر یک حلقه چاه عمیق، آب شیرین را به روستا آوردند. کودکان روستا در خانه یکی از اهالی به نام «قنبر مهر علی» آموزش می‌دیدند. اما اهدای زمین از طرف «لاله» یکی از زمین داران روستا و ساخت آن توسط خیرین کودکان روستا را صاحب مدرسه کرد. با گذشت زمان و به
کودکان روستا را صاحب مدرسه کرد. با گذشت زمان و به دلیل مهاجرت و وجود کارخانجات متعدد از جمله زامیاد و ایران خودرو به ساکنان روستا افزوده شد و به شهرکی تبدیل شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این محل به شهرک دانش تغییر نام داده شد. این شهرک تا سال ۱۳۷۵ زیر نظر بخش داری کن محسوب می‌شد و بعد از آن تاریخ به بخشداری مرکزی شهرستان قدس واگذار شد. ساکنان امروز آن بیشتر کارگر هستند و در کارخانه‌ها و کارگاه‌های اطراف شهرک به کار مشغولند. مردم. جمعیت آن براساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۴۰۳ نفر و تعداد ۱۰۵۰ خانوار در آن زندگی
۱۳۹۵، ۲۴۰۳ نفر و تعداد ۱۰۵۰ خانوار در آن زندگی می‌کنند. موقعیت. این شهرک از شمال به بزرگراه فتح (جاده قدیم کرج) و مسیر راه‌آهن تهران به کرج و از شرق به خیابان دکتر بهشتی (جاده سعیدآباد به شهریار) و از جنوب به روستای زرنان و از غرب به جاده کمربندی چیتگر (کمربندی قدس، اندیشه و شهریار منتهی می‌شود. شهرک در مجاورت صنایع و کارخانجات بزرگی است. مانند:
زمان ماند بیانگر مدت زمانی است که یک ذره در یک سیستم قرار دارد. تعریف بنیادی این کمیت به صورت زیر است: که به صورت زیر خلاصه می‌شود: formula_1 این کمیت در علوم مهندسی، شیمی و داروسازی کاربرد دارد.
قضیهٔ گیبارد–ساترویت در سال ۱۹۷۵ توسط آلن گیبارد و مارک ساتر ویت ضعف سیستم‌های انتخاب عمومی را برای رأی‌گیری مستقیم در جوامع بزرگ نشان داد. صورت مسئله. از رأی دهندگان خواسته می‌شود تا اولیت‌های خود را به ترتیب روی کاغذ بنویسند و نامزدهای a،b،c را به ترتیب در اولویت‌های ۱،۲،۳ قرار دهند. مکانیزم رای گیری. این رای‌ها به صندوق ریخته می‌شوند و تابعی به نام مکانیز رأی‌گیری روی آن اعمال شده و نتیجه نهایی را نشان خواهد داد. روش‌هایی که این مکانیز می‌تواند بر روی رای‌های گرفته شده اعمال کند به این شرح است: ویژگی‌های
گرفته شده اعمال کند به این شرح است: ویژگی‌های یک مکانیزم رای گیری. هر مکانیزم رأی‌گیری دست کم باید دو ویژگی زیر را داشته باشد 1- اگر گزینهٔ اول همهٔ رأی دهنده‌ها یکی بود، حتمن آن گزینه انتخاب شود. 2- مکانیزم دارای معیار یکنوایی باشد. یکنوایی. خاصیت یکنوایی به این معنا است که اگر پس از یک بار رأی‌گیری نامزد b انتخاب شد، اگر محبوبیت b نزد رأی دهنده‌ها افزایش پیدا کرد، تأثیری در انتخاب نامزدی به نام b نداشته باشد. نتیجه. بر اساس نظریهٔ یاد شده اگر بخواهید یک مکانیزم رأی‌گیری دست کم دو ویژگی بالا را داشته
یک مکانیزم رأی‌گیری دست کم دو ویژگی بالا را داشته باشد، بهترین روش برای نیل به آن استفاده از مکانیزیم دیکتاتوری است. گیبارد و ساتر ویت توانستند نشان دهند در صورتی که تعداد کاندیداها بیش از دو نفر باشد رأی دهنده‌ها با دادن رای‌های غیر واقعی می‌توانند موازنه را برهم زده و انتخابات را غیر واقعی کنند. بنابر این قضیه تنها راه فرار از این ضعف، استفاده از تنها دو کاندیدا برای رأی‌گیری است.
علی اقبالی (زاده ۱۲۹۰ همدان_ درگذشت ۱۳۹۱ همدان) بنیان‌گذار تدریس رشته نقشه‌برداری در دانشگاه تهران و مؤسس مدرسه عالی کشاورزی همدان در سال ۱۳۴۶بود و از ایشان به عنوان پدر آموزش عالی خصوصی ایران یاد می‌شود. او کتاب‌هایی از جمله سفرنامه «از پاریس تا کشورهای اسکاندیناوی»، «کارتوگرافی، جغرافیا و نقشه‌های زمین‌شناسی» و «امپراتوری اشکانیان» دارداز دیگر کارهای استاد اقبالی تاسیس دانشکده های کشاورزی شیراز ، ارومیه و اهواز بود. در سال ۱۳۲۶پس از تصویب قانون تاسیس دانشگاهها از طرف پروفسور اوبرلین با درجه استادی به