payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که بلافاصله پس از بهبود شرایط جوی در اولین فرصت، این بخش از بدنهٔ شناور و سایر قسمت‌های باقی‌مانده نیز جدا و به کارخانه منتقل می‌شود. وی همچنین افزود: هیچ محدودیتی برای احیای مجدد ناوشکن دماوند وجود ندارد و به‌دلیل بومی بودن تمام بخش‌های آن با انتقال قطعات جداشده به‌زودی عملیات احیاء ناوشکن دماوند و بازگشت آن به چرخه عملیات آغاز می‌شود. احیاء. بر اساس اعلام سخنگوی ارتش جمهوری اسلامی ایران مقرر شده‌است که عملیات جداسازی، برداشت و احیای این شناور انجام شود، با جدا کردن بلوک‌های سازه، این کشتی جنگی به
شود، با جدا کردن بلوک‌های سازه، این کشتی جنگی به کارخانجات کشتی‌سازی شهید تمجیدی منتقل می‌شود. در آثار هنری. امیر تتلو، خواننده و ترانه‌سرا، موزیک ویدئوی ترانهٔ "انرژی هسته‌ای" خود را بر عرشهٔ این ناو، فیلم‌برداری کرد که در بحبوحهٔ تصویب برجام وایرال شد.
مایکل اسنو (متولد ۱۹۷۴ در فولندورف، آلمان) یک وکیل مستقر در سیاتل، واشینگتن است و در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ رئیس هیئت امنای بنیاد ویکی‌مدیا بود. او در حال حاضر در هیئت مشاوره بنیاد خدمت می‌کند. تحصیلات. اسنو مدرک حقوق را از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن دریافت کرد.
دزیره شل میزبان برنامه رادیویی و پادکست "" (صحبت شک‌گرایانه) است. به عنوان یک شک‌گرا، او مدافع قوی اندیشه انتقادی و علاقه‌مند به ترویج فلسفه شک‌گرایی به صورت عمومی است. او به عنوان کارمند سازمان کار، برنامه درسی تولید می‌کند و دوره‌هایی در زمینه کنش‌گری تاثیرگذار تدریس می‌کند. دزیره عضو و سخنگوی مرکز جستار است. او یکی از سخنرانان کنفرانس در سال ۲۰۱۱ بوده‌است.
امتناع تفکر در فرهنگ دینی کتابی است نوشته آرامش دوستدار که توسط انتشارات خاوران، در پاریس و در سال ۱۳۷۰ خورشیدی، چاپ شد. دوستدار در این کتاب با نام‌گذاری «فرهنگ دین‌خو» بر فرهنگ دینی ایران، نااندیشی و ناپُرسایی آن را به چالش و پرسش، کشیده‌است. نقد. محمدرضا نیکفر در سلسله مقالاتی این کتاب را نقد کرده‌است.
نوک‌سرخ دریایی پرنده‌ای آبزی از راستهٔ نوک‌سرخ‌سانان است که در مناطق گرمسیر اقیانوس اطلس، شرق اقیانوس آرام و اقیانوس هند زیست می‌کند. نوع بالغ این پرنده عمدتاً سفید رنگ و شاه‌پرهای انتهایی سیاه و شاه‌پرهای دم بلند دارد. طول بدن آن به ۴۸ سانتی‌متر و طول بال‌ها به یک متر می‌رسد. توضیف ظاهری. نوک‌سرخ دریایی دارای طولی برابر با ۹۸ سانتی‌متر است. دم این پرنده به تنهایی ۵۰ سانتی‌متر طول دارد. منقار به رنگ قرمز و پر و بال به رنگ سفید هستند. شاهپرهای انتهایی سیاه‌رنگ و جفت میانی شاهپرهای دم بسیار بلند و تقریباً به
و جفت میانی شاهپرهای دم بسیار بلند و تقریباً به اندازهٔ طول بدن هستند. در نوک‌سرخ‌های نابالغ این شاهپرها هنوز وجود ندارند. سطح پشتی روتنه دارای خطوطی عرضی به رنگ قهوه‌ای مایل به خاکستری است و نوار چشمی سیاه‌رنگی نیز وجود دارد. این پرنده دودیسی جنسی ندارد و نر و ماده همانند هم هستند. زیستگاه. نوک‌سرخ دریایی دریازی است و تنها برای تخم‌گذاری به ساحل می‌آید. این پرنده در شکاف سنگ‌های ساحلی یا زیر بوته‌ها آشیانه می‌سازد. این پرنده در گذشته در جزایر جنوبی خلیج فارس و تنگه هرمز دیده شده‌است.
اندرو بونار لاو ؛ ۱۶ سپتامبر ۱۸۵۸ – ۳۰ اکتبر ۱۹۲۳) سیاستمدار بریتانیایی از حزب محافظه کار (بریتانیا) بود. او در مستعمره بورنزویک جدید در کانادا به دنیا امده بود. تنها نخست وزیر بریتانیا ست که متولد خارج این کشور است. او همچنین با ۲۱۱ روز کوتاه‌ترین دوران نخست وزیری در قرن بیستم را داشت. با این حال دوران طولانی تری را رهبر حزب محافظه کار بود. (از ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۱) و دور دوم (از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳). او از پیشنیه اشرافی و بازرگانی خود به عنوان یک برتری به خوبی استفاده می‌کرد و نظر تجار و بازرگانان بسیاری را به این شیوه
و نظر تجار و بازرگانان بسیاری را به این شیوه به حزب جلب کرده بود. بونار لاو در ۲۲ مه ۱۹۲۳ بخاطر سرطان حنجره دیگر قادر به صحبت در پارلمان نبود برای همین استعفای خود را تقدیم جرج پنجم کرد و شاه استنلی بالدوین را مامور تشکیل کابینه کرد. او بعداً در همان سال در سن ۶۵ سالگی در لندن درگذشت و در کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شد.
دررفتگی مفصل شانه موقعی اتفاق می‌افتد که در اثر ضربه وارد به بازو و کتف، عناصر نگهدارنده مفصل آسیب دیده و سر استخوان بازو از گودی-کاسه‌ای (Glenoid fossa)استخوان کتف خارج شود. تاریخچه. سابقه تشخیص و درمان دررفتگی شانه به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. در مومیایی‌های مصر علائم دررفتگی و آثار درمان‌های اولیه آن یافته شده‌است. همچنین در نقاشی‌های آن دوره، درمان جا انداختن با روش کوخر دیده می‌شود. در یونان باستان، بقراط نیز علاوه بر روش‌های جا انداختن، درمان دررفتگی‌های مکرر را شرح داده است. آسیب‌شناسی تشریحی.
مکرر را شرح داده است. آسیب‌شناسی تشریحی. استحکام و پایداری مفصل شانه بعلت وضعیت نعلبکی شکل استخوان‌های تشکیل دهنده آن، بستگی زیادی به کپسول مفصلی و رباط‌های اطراف آن دارد. هرچند حلقه دور مفصلی حفره استخوان کتف نیز در پایداری این مفصل نقش عمده‌ای دارد، اما هرگاه نیروهای وارد به آن که از طرف استخوان بازو اعمال می‌شود بیش از حد تحمل خواص فیزیکی این حلقه و بخصوص رباط‌ها باشد، پارگی آن‌ها باعث دررفتگی مفصل می‌گردد. همه‌گیرشناسی. مفصل شانه یکی از شایعترین مفاصلی است که دچار دررفتگی می‌شود. برطبق آمار کشورهای
است که دچار دررفتگی می‌شود. برطبق آمار کشورهای مختلف شیوع آن ۱ الی ۱٫۷ درصد و وقوع ۱۱–۱۷ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفردرسال می‌باشد. اکثراً زیز ۷۰ سال اتفاق افتاده و در دامنه سنی ۲۰ الی ۳۰ سال نسبت مرد به زن ۹ به یک است و در حدود سنی ۶۰–۸۰ سال به نسبت سه به یک است. علت. بیش از ۹۰ موارد علت دررفتگی، سقوط از بلندی یا تصادف جاده‌ای است. موارد نادری در برق گرفتگی یا تشنج‌های شدید دیده شده‌است. انواع. برحسب جابجایی سر استخوان بازو، در سه حالت دررفتگی به جلو، پشت و پائین اتفاق می‌افتد، در بیش از ۹۰٪ موارد دررفتگی به جلو صورت
می‌افتد، در بیش از ۹۰٪ موارد دررفتگی به جلو صورت می‌گیرد. دررفتگی قدامی. در این حالت بازو از بدن دور شده و دچار چرخش خارجی با محدودیت چرخش داخلی می‌شود. معمولاً در پی سوانح یا حرکات اختیاری می‌تواند ایجاد شود. دررفتگی خلفی. در این حالت بازو به بدن نزدیک شده و دچار چرخش داخلی با محدودیت چرخش خارجی می‌شود. این نوع دررفتگی معمولاً در حرکات ناخودآگاه شانه همچون تشنج و برق گرفتگی یا در حین مستی اتفاق می‌افتد. تشخیص. علائم بالینی. علامت‌های عمده آن عبارتند از درد شدید در ناحیه شانه و بازو همراه با اسپاسم عضلات
شدید در ناحیه شانه و بازو همراه با اسپاسم عضلات آن منطقه و محدودیت حرکتی در مفصل شانه. علائم دیگری نیز وجود دارند مثل از بین رفتن حالت گردی شانه که در نگاه دقیق می‌توان مشاهده کرد. بیمار بازو را در حالت ثابت چرخش به خارج نگه داشته‌است. علاوه بر معاینه اندام مبتلا از نظر سطح حسی و حرکتی عضو و همچنین نبض‌های محیطی، بایستی معاینه عمومی بیمار ضربه دیده و تصادفی نیز انجام شود. تصویربرداری. پرتونگاری برای تشخیص دررفتگی شانه لازم است و علاوه بر اینکه وجود دررفتگی را اثبات می‌کند شکستگی‌های احتمالی را نیز نشان
را اثبات می‌کند شکستگی‌های احتمالی را نیز نشان می‌دهد. نمای روبرو و زیربغلی از روش‌های معمول است و ممکنست نماهای دیگری نیز لازم شود. گاهی نیز لازم می‌آید برای موارد پیچیده از مقطع‌نگاری رایانه‌ای کمک گرفت. درمان. ممکنست شانه دررفته را در محل حادثه خیلی راحت جا انداخت ولی پس از گذشت زمان اسپاسم عضلات اطراف مفصل این کار را سخت‌تر می‌کند و بیمار نیاز به هدایت به درمانگاه اورژانس دارد و برای جااندازی نیازمند تجویز مسکن و شل‌کننده عضلانی تحت نظارت پزشک دارد. روش‌های مختلفی برای جا انداختن دررفتگی شانه وجود دارد
مختلفی برای جا انداختن دررفتگی شانه وجود دارد که برحسب تجربه و علاقه پزشک معالج متفاوت هستند. شایعترین روش‌های بکار رفته عبارتند از روش کوخر، روش سیمسون، روش بقراط و روش‌های دیگر. بعد از جااندازی لازم است پرتونگاری مجدد انجام شود تا از جا بودن مفصل اطمینان حاصل شود و نیز لازم است اندام فوقانی از نظر سلامت اعصاب محیطی و عروق معاینه گردد. لازم است بعد از جااندازی بمدت سه هفته اندام فوقانی با بانداژ مخصوص بی‌حرکت گردد، هرچند بعضی از مطالعات بی‌حرکتی طولانی را تجویز نمی‌کنند. عوارض. دررفتگی مفصل شانه ممکنست با
نمی‌کنند. عوارض. دررفتگی مفصل شانه ممکنست با عوارضی همراه شود. این عوارض گاه همراه با دررفتگی بوده و گاه از عوارض دیررس هستند. ازمهمترین این عوارض می‌توان به شکستگی‌های همراه دررفتگی اشاره کرد، این شکستگی‌ها می‌تواند در سر استخوان بازو یا در حفره مفصلی کتف باشند. از عوارضی که می‌توانند در دررفتگی قدامی ایجاد شوند و معمولاً بعد از جا انداختن خود را نشان دهند می‌توان به کندگی حلقه غضروفی دور مفصلی اشاره کرد این عارضه را ضایعه بانکارت می‌نامند. همین‌طور چال افتادگی و کندگی خلفی سر استخوان بازو که به نام ضایعه
و کندگی خلفی سر استخوان بازو که به نام ضایعه هیل-ساکس نامیده می‌شود. این ضایعات می‌توانند در نهایت به عارضه مهمتری از عوارض دیررس دررفتگی شانه یعنی دررفتگی مکرر شانه منجر شوند. دررفتگی مفصل شانه همچنین ممکن است عصب یا شریان آگزیلاری را آسیب بزند. همچنین احتمال آسیب به براکیال پلکسوس وجود دارد.
جولیا آن سویینی (زاده ۱۹ اکتبر، ۱۹۵۹) یک هنرپیشه، کمدین، صداپیشه و نویسنده آمریکایی است. حرفه. او به خاطر نقش‌اش در ساتردی نایت لایو و اجراهای خودزندگی‌نامه مشهور است. او نقش میس‌ایز کیپر در فیلم انیمیشن استوارت کوچک و صدای بریتنی در پدر غرور را اجرا کرده‌است. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به هر چی لازم باشه، عزیزم، بچه را بزرگ کردم، ، سر مخروطی‌ها و استوارت خانواده‌اش را نجات می‌دهد اشاره کرد.
سمفونی شماره ۷ در لا ماژور، اُپوس ۹۲، در چهار موومان، اثر لودویگ فان بتهوون است که بین سال‌های ۱۸۱۱ و ۱۸۱۲، هنگامی‌که سلامتی خود را در چشمهٔ آبگرم تپلیتسه از شهر بوهم بهبود می‌بخشید، ساخته شده‌است. تاریخچه. بتهوون تصنیفِ «سمفونی شمارهٔ ۷» را در سال ۱۸۱۲ به اتمام رساند و آن را به کُنت موریتس فون فریس اهدا کرد. این کار با حضور خودِ بتهوون در ۸ دسامبر ۱۸۱۳ در وین در یک کنسرت خیرخواهانه برای سربازان زخمی شده در «نبرد هانائو» آغاز شد. در نشانه‌هایی که بتهوون برای شرکت کنندگان اظهار داشته، انگیزه‌های آشکاری ذکر
شرکت کنندگان اظهار داشته، انگیزه‌های آشکاری ذکر نشده‌است: «ما به غیر از وطن‌پرستی خالص و فداکاری شادمانۀ نیروهایمان، و کسانی که اینقدر برای ما فداکاری کرده‌اند، حرکتی نمی‌کنیم». اجرای اولیه همچنین شامل کار میهنی «"پیروزی ولینگتون"»، ستایش از پیروزی بریتانیایی‌ها بر امپراتوری فرانسهٔ ناپلئون بود. این ارکستر توسط دوست بتهوون، ایگناتس شوپانتسیگ رهبری شد با حضور و اجرای تعدادی از بهترین موسیقی‌دانان روز دنیا را شامل می‌شد که عبارت بودند از: لویی اشپور (ویولونیست)، آهنگسازان یوهان نپوموک هومل، جاکومو مایربر،
آهنگسازان یوهان نپوموک هومل، جاکومو مایربر، آنتونیو سالییری و گیتاریست چیره‌دست مائورو جولیانی، ویلنسل نواخت. بتهوون در اولین اجرای خود اظهار داشت كه این اثر یکی از «بهترین کارهای اوست». موومان دوم بیشتر مورد توجه عموم قرار گرفت و اجرایش در کنسرت باید تکرار می‌شد. محبوبیت زیادی که موومان دوم به‌دست آورد، باعث شد که جدای از سمفونی نیز اجرا گردد. از ویژگی‌های این سمفونی ریتم آن است، به‌خصوص موومان‌های اول، دوم و چهارم که به قول واگنر: «رقص در عالی‌ترین درجۀ کمال و بهترین شیوۀ ایده‌آلِ حرکتِ بدن»، به اجرا در
و بهترین شیوۀ ایده‌آلِ حرکتِ بدن»، به اجرا در می‌آید. ساختار. سازبندی. سازهای سمفونی هفتم عبارتند از: موومان‌ها. سمفونی هفتم دارای چهار موومان است که به ترتیب عبارتند از: این اثر به دلیل استفادۀ مجموعه‌ای از روش‌های ریتمیک که نشان‌دهندهٔ رقص است، شناخته شده‌است، مانند: ریتم‌های نقطه‌دار و فیگورهای ریتمیک تکراری. همچنین تنش‌های بین تنالیته‌ها در کلیدهای لا ماژور، دو ماژور و فا ماژور بسیار مهیج است. به عنوان مثال: موومان اول در لا ماژور است اما تکرارها در دو ماژور و فا ماژور است. علاوه بر آن موومان دوم در
ماژور و فا ماژور است. علاوه بر آن موومان دوم در گام مینور است ولی در بخش‌هایی به لا ماژور ورود می‌کند، و موومان سوم یک اسکرتسو در فا ماژور است. زمانِ یک اجرای معمولی حدود ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. موومان اول. این قسمت در فرم سونات، ابتدا به آهستگی شروع می‌شود و به تدریج ریتم تندتری به خود می‌گیرد. موومان اول با یک مقدمهٔ طولانی و گسترده شروع می‌شود که دارای سرعت پوکو سوستنوتو (علامت مترونوم: ۶۹ = ♩) است. برای گام‌های صعودیِ طولانی، از یک سریِ نمایان کاربردی به صورت آبشاری استفاده شده‌است که مدولاسیون را به سمت
آبشاری استفاده شده‌است که مدولاسیون را به سمت دو ماژور و فا ماژور تسهیل می‌کند. در آخرین بخش گذر از فا ماژور، موومان به بخش اصلیِ ویواچه منتقل می‌شود. «ویواچه» (۱۰۴ = ♩) در فرم سونات است، و توسط ریتم‌های نقطه‌دار، با تغییرات ناگهانی در دینامیک و مدولاسیون‌های غیرمنتظره همراه است. اولین تمِ «ویواچه» در زیر نشان داده می‌شود: بخش بسط و گسترش از دو ماژور شروع شده و شامل بخش‌های گسترده‌ای در فا ماژور است. موومان با یک کدای طولانی، که به‌مانند بخش «بسط و گسترش» آغاز می‌شود، به پایان می‌رسد. این کدا حاوی یک پاساژ
می‌شود، به پایان می‌رسد. این کدا حاوی یک پاساژ بیست میزانی معروف است که دارای یک موتیف دو میزانی است و ده بار تکرار می‌شود، در پس‌زمینه‌ای با عمق چهار اکتاو به صورت پدال روی نت می. موومان دوم. موومان دوم در ابتدا مانند مارشِ عزا با اجرای هورن‌ها است، اما در ادامه، از تنالیته لا مینور به لا ماژور تغییر کرده و موسیقی پر جنب و جوش ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به حالتِ اولیه بازمی‌گردد. این موومان در اجرای اولیه مورد استقبال عمومی قرار گرفت و محبوب شد. در این موومان اِتکا به بخش زهی، آن را به عنوان مثال خوبی
موومان اِتکا به بخش زهی، آن را به عنوان مثال خوبی از پیشرفت‌های بتهوون در نوشتن ارکسترال برای «ارکستر زهی» که بر اساسِ نوآوری‌های تجربی یوزف هایدن بنا می‌کند. موومان با ساختاری در فرمِ دوبل واریاسیون بر روی یک اوستیناتو (فیگور ریتمیک مکرر، یا باس زمینه، یا پاساکاگلیا از یک نت سیاه، دو نت چنگ و دو نت سیاه)، شروع می‌شود و ملودی اصلی توسط ویولاها و ویلنسل‌ها اجرا می‌شود. این «ملودی اول»، سپس توسط ویولن‌دوم‌ها اجرا می‌شود درحالی‌که ویولن‌اول‌ها و ویلنسل‌ها «ملودی دوم» را اجرا می‌کنند، که توسط جرج گروو به عنوان
دوم» را اجرا می‌کنند، که توسط جرج گروو به عنوان «زیبایی زهی‌ها دست در دست» توصیف شده‌است. سپس مجدداً ویولن‌اول‌ها «ملودی اول» را و ویلن‌دوم‌ها، «ملودی دوم» را به‌دست می‌گیرند. این پیشرفت با ورود سازهای بادی به اوج می‌رسد، هنگامی که ملودیِ اول را اجرا می‌کنند و ویلن‌های‌اول و دوم، ملودیِِ دوم را اجرا می‌کنند. پس از آن موسیقی از مینور به ماژور تغییر می‌کند زیرا کلارینت‌ها یک ملودیِ آرام‌تر را با پس‌زمینه‌ای تریوله (نت‌های سه‌تایی) و سَبُک که توسط ویولن‌ها اجرا می‌شوند، به عهده می‌گیرند. این بخش سی‌و‌هفت
اجرا می‌شوند، به عهده می‌گیرند. این بخش سی‌و‌هفت میزانی را بعداً زهی‌ها با حرکتی نزولی در گام مینور به پایان می‌رسانند، و ملودی اول، دوباره در یک فوگ دقیق از سر گرفته می‌شود. موومان سوم. این قسمت در فرم اسکرتسو است و تم اصلی آن بر گرفته از یک ترانهٔ مذهبی متعلق به زاهدانِ اتریشی است. ساختار این موومان دارای سه‌گانهٔ (ABA) است که تکرار شده و به صورت (ABABA) اجرا می‌شود که این فرم در دیگر آثار بتهوون مانند: سمفونی چهارم، پاستورال و «کوارتت زهی، اپوس ۵۹، شماره ۲» نیز وجود داشته‌است. موومان چهارم. موومان چهارم
۲» نیز وجود داشته‌است. موومان چهارم. موومان چهارم در فرم سونات است و دارای ریتم رقص و تمپوی تند است. در ادامه، سمفونی با انرژی و هیجانِ حیرت‌انگیزی به پایان می‌رسد. طبق گفتهٔ گلن استنلی (مورخ موسیقی)، بتهوون «از این احتمال استفاده می‌کند که یک «بخش زهی» می‌تواند هم حرکت زاویه‌دار و هم تضادِ ریتمیک را تحقق ببخشد اگر، از پس زمینه‌ای مانند «اوبلیگاتو» (نت غیرقابل حذف) استفاده شود»، به خصوص در کدا، که حاوی نمونه‌ای کمیاب با شدت () در موسیقی بتهوون است. جرج گروو در کتاب خود «"بتهوون و نُه سمفونی‌هایش"»، نوشت:
در کتاب خود «"بتهوون و نُه سمفونی‌هایش"»، نوشت: «نیرویی که در تمام این قلمرو حاکم است به معنای واقعی کلمه بسیار باورنکردنی است و رام داس، یکی از قهرمانان توماس کارلایل را به یاد می‌آورد. به اندازه کافی آتش در شکم او قرار دارد تا تمام جهان را به آتش بکشد». دونالد تووی در «"مقاله‌های تحلیل موسیقی"»، دربارهٔ این موومان اظهار داشت «خشم دیونیسوس» است، و بسیاری از نویسندگان دیگر دربارهٔ «رقص-انرژی» آن اظهار نظر کرده‌اند: تم اصلی یک نوع واریاسیون دوبل از یک موسیقی فولکلور ایرلندی تنظیم خودِ بتهوون با نام «مرا از
فولکلور ایرلندی تنظیم خودِ بتهوون با نام «مرا از خردمند و قبر نجات بده»، قطعهٔ شماره ۸، از «دوازده آهنگ فولکلور ایرلندی، وو ۱۵۴» است. واکنش‌ها. منتقدان و شنوندگان اکثراً احساس اِغنا و الهام از سمفونی هفتم دارند. برای نمونه، یک نویسنده در یادداشتِ برنامه نوشته‌است: آنتِنی هاپکینز (آهنگساز و نویسندهٔ موسیقی)، دربارهٔ سمفونی می‌گوید: تحسین کنندهٔ دیگر، ریشارد واگنر است که با اشاره به ریتم‌های سرزنده‌ای که اثر را در بر می‌گیرد، آن را «ایزدانگاری رقص» و «جشن باشکوهی که برای خدای شراب برپا شده» توصیف می‌کند. اگر
که برای خدای شراب برپا شده» توصیف می‌کند. اگر این نظر و توصیف واگنر درست هم نباشد، اما جوش و خروش بتهوون در این اثر، نشان از جشن‌های مذهبی دارد که از سرزمین مادری‌اش در خاطرش مانده‌است. از طرف دیگر، تحسین این اثر همگانی نبوده و انتقاداتی هم داشته‌است. فریدریش ویک که در هنگام تمرین حضور داشت، گفت: اجماع بین موسیقی‌دانان و افراد، غیرمستقیم این بود که بتهوون باید سمفونی را در حالت مستی ساخته باشد، و سر توماس بیچام دربارهٔ موومان سوم اظهار داشت: «چه کاری می‌توانید با آن انجام دهید؟ این مانند بسیاری از یاک‌ها
با آن انجام دهید؟ این مانند بسیاری از یاک‌ها است که در حال پریدن هستند». تضادهای روحی غیرمنتظره و رفتارهای ناگهانی بتهوون در بیانِ خشم و شادی، جلوه‌های ناهماهنگ ولی پرشکوه و التهابات افسانه‌ای در آثارش خودنمایی می‌کند و همین روحیات باعث شد که مردم آلمان شمالی، سمفونی هفتم را «اثری از یک میخوارهٔ همیشه مست» بدانند. بتهوون خودش گفته‌است: «من همچون باکوس هستم که برای بشریت شرابی مطبوع می‌سازم، من هستم که بر روح مردم سرمستی الهی می‌بخشم». ادعای تکراری مبنی بر اینکه کارل ماریا فون وبر، خط باس کروماتیک را در
اینکه کارل ماریا فون وبر، خط باس کروماتیک را در کدای اولین موومان، شاهدی در نظر گرفته‌است که به نظر می‌رسد بتهوون «از تیمارستان رسیده» است، این ادعا اولین بار از طرف آنتون شیندلر زندگی‌نامه‌نویسِ بتهوون به «وبر» نسبت داده شد. تعصب ذهنی او به بتهوون کاملاً آشکار است، او به دلیل حملات وسواسی به وبر، مورد انتقاد معاصران خود قرار گرفته بود. طبق گفتهٔ جان واراک (زندگی‌نامه‌نویسِ «وبر»)، شیندلر هنگام دفاع از بتهوون از لحاظ شخصیتی گریزان بود، و «هیچ‌گونه اثبات مشخصی» تاکنون به دست نیامده که وبر این اظهارات را
مشخصی» تاکنون به دست نیامده که وبر این اظهارات را داشته باشد. رومن رولان سمفونی هفتم را «غوغای مستانه و آشوب‌برانگیزِ ریتم و آهنگ» می‌داند و می‌نویسد: رونوشت. یک رونوشت از نسخهٔ دست‌نویس پارتیتور سمفونی شمارۀ هفتِ بتهوون در سال ۲۰۱۷ توسط انتشارات «فیگارو ورلاگ» منتشر شد.
رسوایی چهارمین ساختهٔ سینمایی مسعود ده‌نمکی است که در ژانر درام/کمدی در ۲۳ اسفند ۹۱ به پردهٔ سینماها رفت. این فیلم به موضوعات مذهبی مانند امر به معروف و نهی از منکر اشاره دارد. خلاصه داستان. افسانه دختری زیبارو و فقیر جنوب شهری است که علاقه‌مند به حضور در جامعه با ظاهری متفاوت و جلب توجه مردان می‌باشد. خانواده وی از طرف آقاشریف که طلبکار و صاحبخانه ایشان است، تحت فشار هستند. آقاشریف که مردی میانسال و مجرد (به دلیل فوت همسر) است، علاقه‌مند به ازدواج با افسانه است و این مهم را شرط برداشتن فشارهای مالی از جانب
است و این مهم را شرط برداشتن فشارهای مالی از جانب خود به افسانه و خانواده وی عنوان کرده‌است. افسانه نیز تصمیم می‌گیرد برای کمک به خانواده خود، به آقا شریف نزدیک شود تا بتواند امتیازهایی از وی بگیرد. اما در یکی از دیدارهای خصوصی که بین وی و آقا شریف در دفتر کار آقا شریف انجام می‌شود...
سمفونی شماره ۶ یا پاستورال در فا ماژور، اُپوس ۶۸، اثر لودویگ فان بتهوون است. تصنیفِ سمفونی شماره ۶ در سال ۱۸۰۸ به اتمام رسید اما طراحی‌های آن از سال ۱۸۰۳ آغاز شد. بتهوون این سمفونی را بر اساس برداشت‌های یک فرد (شهری) از طبیعت و محیط روستایی بنا نهاد. از آنجایی که ممکن بود این اثر با تعابیر فراموسیقایی به معنای موسیقی برنامه‌ای درک شود، آهنگساز تصریح کرد که سمفونی ششم «بیشتر بیان احساس است تا نقاشی». اجرای اولیهٔ سمفونی ششم در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۸۰۸، در یک کنسرت عظیم در سالن «تئاتر ان‌ دِ وین»، به رهبری بتهوون
عظیم در سالن «تئاتر ان‌ دِ وین»، به رهبری بتهوون برگزار شد. پاستورال برای مدت طولانی از نظر محبوبیت نسبت به دیگر سمفونی‌های بتهوون عقب ماند اما با گذشت زمان تأثیرگذاری خود را بر جای نهاد، کلود دبوسی، ابتدا به انتقاد از این اثر پرداخت، اما چند سال بعد آن را «شاهکار» خواند. آهنگسازانی مانند گوستاو مالر و آنتون بروکنر از سمفونی استقبال کردند، هکتور برلیوز آن را «زیباترین ساختهٔ بتهوون» نامید و سمفونی فانتاستیک (یکی از ده سمفونی برترِ تاریخ موسیقی) خود را با ژانر تصویریِ پاستورال پیوند داد. سمفونی در پنج
با ژانر تصویریِ پاستورال پیوند داد. سمفونی در پنج موومان به موقعیت‌های مختلفی می‌پردازند که در کنار هم یک اثر کامل را تشکیل می‌دهند. موومان اول با تمپوی آلگرو در فا ماژور و فرم سونات است؛ به آرامی شروع می‌شود و احساس آهنگساز برای ورود به طبیعت است؛ برخی از موسیقیدانان اعتقاد دارند که در این قسمت از «تم‌های محلی راین» اقتباس شده‌ است. موومان دوم با تمپوی آندانته در سی بمل ماژور و فرم سونات، با صدایی آهسته، کنارِ جویبار را توصیف می‌کند؛ در این قسمت سازهای بادی چوبی، صدای پرندگان را تقلید می‌کنند. موومان سوم
چوبی، صدای پرندگان را تقلید می‌کنند. موومان سوم با تمپوی آلگرو در فا ماژور، یک اسکرتسو است که گردهمایی شاد و پُر سرورِ روستاییان را توصیف می‌کند. موومان چهارم با تمپوی آلگرو در فا مینور، در توصیف طوفان، باران‌های سیل‌آسا و رعدوبرق است؛ بتهوون در این قسمت، رعدوبرق را به وسیلۀ سازهای کوبه‌ای با همراهی ویولنسل‌ها و کنترباس‌ها توصیف می‌کند؛ در ادامه، پس از فروکشِ باران و طوفان، نوای آرام و ملایم ابوا شنیده می‌شود. موومان پنجم با تمپوی آلگرتو در فا ماژور و فرم روندو، دارای یک تمِ کوتاه است که بیانگرِ احساس‌های
دارای یک تمِ کوتاه است که بیانگرِ احساس‌های آمیخته با شادمانی و سپاس به‌خاطر پایان‌یافتنِ طوفان است. بتهوون با تقدیمی دوگانه، سمفونی ششم را به شاهزاده فرانتس فون لوبکوویتس و کنت آندرئاس رازوموفسکی اهدا کرد. بخش‌هایی از پارتیتور، چند ماه پس از اجرای اول در آوریل ۱۸۰۹، توسط انتشارات برایتکپف و هرتل در لایپزیک منتشر شد. انتشار بعدی، توسط همان ناشر در مارس ۱۸۲۶، از روی دست‌نوشته و بخش‌هایی از آن، بدون توجه کافی به سایر نسخه‌های خطی مرتبط با این اثر، در سال ۱۸۰۹، چاپ شد. در قرن بیستم ده‌ها اجرای قابل توجه از
چاپ شد. در قرن بیستم ده‌ها اجرای قابل توجه از ارکسترهای معتبر جهانی مانند ارکستر فیلارمونیک برلین، ارکستر فیلارمونیک وین، ارکستر سمفونیک شیکاگو ، ارکستر گواندهاوس لایپزیگ و غیره با همراهی رهبرانی چون ویلهلم فورت‌ونگلر، آرتورو توسکانینی، هربرت فون کارایان، سایمون رتل و بسیاری دیگر، ضبط و منتشر شده است. سمفونی‌های شماره ۵ و شماره ۶ که ظاهراً متفاوت به‌نظر می‌رسند، مکمل یکدیگر در نظر گرفته می‌شوند و بنابراین اغلب به‌عنوان «آثار خواهر» شناخته می‌شوند. بتهوون عاشق طبیعت بود و آرامش خود را تنها در طبیعت می‌جست.
طبیعت بود و آرامش خود را تنها در طبیعت می‌جست. «سمفونی ششم توصیف آرامشِ طبیعت و آرامشِ روحِ انسان است، بیانِ احساسی که آهنگساز در تمام عمر، آرزوی آن را داشت». تاریخچه. آهنگسازی. اولین طرح‌های سمفونی "پاستورال" در سال ۱۸۰۲ پدیدار شد. دفترچه یادداشتی از بتهوون در سال ۱۸۰۳ وجود دارد که طرح‌هایی برای سمفونی ششم همراه با طرح‌های "اروئیکا" و آغاز سمفونی پنجم در آن یافت می‌شود، طرح‌هایی نیز برای تم «زمزمهٔ جویبار» که در موومان دوم و موتیف کنترباس که در موومان سوم استفاده شد، وجود دارد. همچنین تِم «طوفان» در
سوم استفاده شد، وجود دارد. همچنین تِم «طوفان» در مقدمهٔ اورتور بالهٔ آفریدگان پرومتئوس وجود دارد، زیرا پرومتئوس توسط «طوفان» در آسمان تعقیب می‌شود. پیش‌نویس‌های بعدی در همان دفتر طراحی، ایده‌های بتهوون برای آغاز اثر را منعکس می‌کنند. با این حال، تا سال ۱۸۰۸ طول کشید تا او دوباره این ایده‌ها را مطرح کند و طرح‌های دقیقی برای سمفونی ترسیم کند. دیگر نمی‌توان دقیقاً مشخص کرد که تک تکِ موومان‌های "پاستورال" چه زمانی نوشته شده‌اند، اما تقریباً بین فوریه و ژوئیه یا اوت ۱۸۰۸ ثبت شده‌اند. بتهوون اولین آهنگسازی نبود
اوت ۱۸۰۸ ثبت شده‌اند. بتهوون اولین آهنگسازی نبود که به نوشتن سمفونی با مضمونِ پاستورال پرداخت؛ در سال ۱۷۸۴، ناشری با نام هاینریش فیلیپ بوسلر اثری سمفونیک از جاستین هاینریش کنشت (آهنگساز آلمانی، ۱۸۱۷–۱۷۵۲) با عنوان «پرترهٔ موسیقایی طبیعت» منتشر کرد که برنامهٔ بسیار مفصلی را معرفی می‌کرد و طرح کلی آن در پنج موومان بود اما فرم معمول سمفونی را نداشت؛ با این حال مشخص نیست که آیا بتهوون این اثر را می‌شناخته یا نه. به گفتهٔ فرانک ای. دِآکونه (موسیقی‌شناس آمریکایی)، ممکن است این کار الهام‌بخش بتهوون برای تصنیف
ممکن است این کار الهام‌بخش بتهوون برای تصنیف سمفونی "پاستورال" باشد، چرا که در آن اثر نیز قطعاتی با نام «رعدوبرق» و یک سرود پایانی با نام «به درگاه خالق»، وجود دارد. خاستگاه. بتهوون به‌عنوان پیش‌درآمد، این سمفونی را بر اساس برداشت‌های یک فرد (شهری) از طبیعت و محیط روستایی بنا نهاد و پنج موومان به موقعیت‌های مختلفی می‌پردازند که در کنار هم یک اثر کامل را تشکیل می‌دهند. از آنجایی که وی مخالف موسیقی با تعابیر فراموسیقایی به معنای موسیقی برنامه‌ای بود، نگرانی داشت که مبادا اثرش توسط عموم و منتقدان به اشتباه
داشت که مبادا اثرش توسط عموم و منتقدان به اشتباه فهمیده شود. با این حال حتی اگر عنوان‌های تعیین‌شده برای موومان‌ها در سمفونی را در نظر نگیریم، موومان‌های سوم و چهارم دقیقاً مشخص می‌کند که بتهوون قصدِ توصیفِ یا نقاشی غیرموسیقایی از طبیعت داشته است. طبق نشانه‌هایی که در برخی پیش‌نویس‌ها آمده، بتهوون برای مدت کوتاهی در نظر داشت که فینال و سمفونی را با یک گروه کر مذهبی به پایان برساند؛ در یک نسخه خطی قدیمی‌تر، نیتِ مذهبی وی قطعاً صریح‌ بیان شده است؛ بتهوون نوشته بود: «آواز چوپانان، احساسات خیرخواهانه‌ای است که
بود: «آواز چوپانان، احساسات خیرخواهانه‌ای است که پس از طوفان با سپاسگزاری از الوهیت، پیوند خورده‌اند». بتهوون عاشق طبیعت بود و بخش زیادی از وقت خود را در پیاده‌روی در خارج از شهر می‌گذراند، وی آرامش خود را تنها در طبیعت می‌جست. او غالباً وین را برای کار در مناطق روستایی ترک می‌کرد. این آهنگساز می‌گوید سمفونی ششم «بیشتر بیان احساس است تا نقاشی»، نکته‌ای که در عنوانِ نخستین موومان، تأکید می‌کند. کنتس تِرِزه برونسویک معشوقهٔ بتهوون می‌گوید: «طبیعت تنها مَحرَم رازِ او بود». چارلز نیا موسیقیدان بریتانیایی
رازِ او بود». چارلز نیا موسیقیدان بریتانیایی (۱۸۷۷–۱۷۸۴) که در سال ۱۸۱۵ با بتهوون آشنا شده بود، می‌نویسد: «هیچ‌کس را ندیده است که همچون او عاشق طبیعت باشد، گلها و ابرها را دوست بدارد، مثل اینکه در طبیعت زندگی می‌کرد». بتهوون خودش می‌نویسد: سمفونی‌های شماره ۵ و شماره ۶ که ظاهراً متفاوت به‌نظر می‌رسند، مکمل یکدیگر در نظر گرفته می‌شوند و بنابراین اغلب به‌عنوان «آثار خواهر» شناخته می‌شوند. برای مثال، در سال ۱۹۹۵، ویلیام کیندرمن (موسیقی‌شناس آمریکایی)، نوشت: «مانند سونات‌های «والدشتاین» و «آپاسیوناتا»،