payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از بازگشت به دمشق، گویا تا پایان زندگی، دیگر به سفر نپرداخت و روزگار خود مرا به مطالعه، تدریس، نقل حدیث، تألیف و پاسخ گویی به مسایل شرعی گذرانید. از جمله مشاغل او، استادی دارالحدیث اشرفیه، ریاست قاریان تربت اشرفیه و در اواخر عمر، مدیریت دارالحدیث اشرفیه بود. او عادت به بدگویی از دیگران و اهانت به علما و بزرگان داشته و از سوی دیگر جسارت در بیان حق و مبارزه با بدعتها و درگیریهای مذهبی حنبلیها شافعیان او را گرفتار کرد. دو تن از شاگردانش یا به روایتی از مخالفان او، به بهانه‌ای وارد خانه‌اش شدند و او را زخمی
او، به بهانه‌ای وارد خانه‌اش شدند و او را زخمی کردند که در پی این آسیب یا بر اثر سوءقصدی دیگر درگذشت و در دارالفرادیس دمشق به خاک سپرده شد. از معروفترین کتاب‌های وی کتاب «الروضتین فی أخبار الدولتین الصلاحیة والنوریة» است. منابع. کتابخانه تبیان
هیلدگارد (زادهٔ ۷۵۸ – درگذشتهٔ ۳۰ آوریل ۷۸۳) زنی آلمانی‌تبار بود که در ۷۷۱ به‌عنوان دومین همسر شارلمانی به ازدواج او درآمد و تا هنگام مرگش در ۷۸۳ ملکهٔ فرانک‌ها بود. زندگینامه. هیلدگارد دختر گیرولت فون آنگلاخگائو، کُنت کرایشگائو و آنگلاخگائو و امای آلامانیایی، دختر هنابی، دوک آلامانی بود. در ۷۷۱ شارلمانی، پادشاه فرانک‌ها، که به‌تازگی از همسرش دسیدراتا، دختر دسیدریوس، پادشاه لمباردها جداشده‌بود با هیلدگارد ازدواج کرد. آن‌دو در طول زندگی مشترکشان صاحب ۹ فرزند شدند. هیلدگارد در طول لشکرکشی‌های شارلمانی به
شدند. هیلدگارد در طول لشکرکشی‌های شارلمانی به ایتالیا در فاصلهٔ سال‌های ۷۷۳ تا ۷۷۴ همراه او بود و در محاصرهٔ پاویا حضور داشت. او در آنجا فرزندش آدلاید را به‌دنیا آورد که هنگام بازگشت در جنوب فرانسه درگذشت. او همچنین در لشکرکشی به اسپانیا در ۷۷۸ با همسرش همراه بود و در نزدیکی پوآتیه، دوقلوهایش لوتر و لویی پارسا را به‌دنیا آورد. هیلدگارد روابطی حسنه با راهبه‌ای به‌نام لیوبا (بعدتر لیوبای قدیسه) داشت که اغلب برای ملاقات ملکه به دربار می‌آمد. او همچنین کمک‌های بسیاری به کلیساها، به‌ویژه کلیساهای جامع کمپتن و
بسیاری به کلیساها، به‌ویژه کلیساهای جامع کمپتن و رایشنو نمود. هیلدگارد در ۳۰ آوریل ۷۸۳ در تیون‌ویل، پس از به‌دنیاآوردن آخرین فرزندش در سن ۲۶ سالگی درگذشت. او را در کلیسای آرنولد مقدس واقع در شهر متز در شمال شرقی فرانسه به‌خاک سپردند. ۵ ماه پس از مرگ هیلدگارد، شارلمانی با فاسترادای فرانکونیایی ازدواج کرد.
چرخه اتو در علم ترمودینامیک چرخهٔ ایده‌آل موتورهای درون‌سوز جرقه‌ای است. این چرخه ترمودینامیکی از دو فرایند هم‌حجم و دو فرایند هم‌آنتروپی ثابت تشکیل شده‌است. اتو برای مطابقت کار ماشین‌های درون‌سوز و برون‌سوز نظریه زیر را داد: اتو فرض کرد که در مرحلهٔ احتراق جسم در بالاترین دما و فشار خود قرار می‌گیرد و نمی‌سوزد بلکه به بالاترین نقطه انبساطی میرسد و در مرحلهٔ تخلیه نیز بسیار سرد می‌شود به طوریکه به ماده اولیه داخل سیلندر تبدیل می‌شود و ماده سوختنی خارج نمی‌شود و در چرخه بعدی شرکت می‌کند.
مهندس محمد یونس نواندیش شهردار کابل می‌باشد. وی از سال ۱۳۸۸ تا به حال شهردار کابل می‌باشد. فعالیت‌ها. یکی از کارهای که شهردار کابل شخصاً به رسیدگی می‌کند بازسازی بناهای تاریخی کابل و زنده کردم رسوم گذشته این شهر است.
پیِر بونار (۱۸۶۷–۱۹۴۷) نقاش فرانسوی و از بنیان‌گذاران گروه نبی‌ها بود. زندگی‌نامه. پیِر بونار در سال ۱۸۶۷ در حومهٔ پاریس به دنیا آمد. زندگی جوانی او به عنوان پسر وزیر برجسته و رسمی جنگ فرانسه، شاد و سبکبار بود. به خاطر پافشاری پدرش، او حقوق خواند، فارغ‌التحصیل شد و مدت کوتاهی به عنوان وکیل مدافع کار کرد. در عین حال او در کلاس‌های هنری هم شرکت می‌کرد. ابتدا در آکادمی ژولین و سپس در مدرسه هنرهای زیبای پاریس هنرآموزی کرد. در دهه ۱۸۹۰ به کار طراحی پوستر، طراحی صحنه تئاتر و نقاشی دکور پرداخت. مدتی نیز به کشیدن
صحنه تئاتر و نقاشی دکور پرداخت. مدتی نیز به کشیدن صحنه‌هایی از زندگی روزمره خانگی مشغول شد. اولین نمایشگاهش در گالری دوراند روئل در ۱۸۹۶ بود. در دهه بیستم زندگیش عضوی از یک گروه پاریسی بود که خود را «نبی‌ها» (پیامبران) می‌نامیدند و به بونار لقب «نبی بسیار ژاپنی» داده بودند. گروه نبی‌ها، گروهی از هنرمندان جوانی بودند که معتقد به خلق آثار سمبلیک و طبیعت معنوی بودند. دیگر نبی‌ها شامل ادوارد ویارد و موریس دنی بودند. نبی‌ها، که گو گن را قهرمان خود می‌دانستند، همچون او به دنبال سبکی بودند که سادگی و ظرافت را در
او به دنبال سبکی بودند که سادگی و ظرافت را در خود جمع داشته باشد و به پیچیدگی‌های رنگ باخته هنر رسمی پاسخ گوید. او در سال ۱۹۱۰ پاریس را به مقصد جنوب فرانسه ترک گفت و به طو ر دائم مقیم آنجا شد. بونار خود به دلیل آنکه با جنبش معاصرتری همیشه همراه نبود، خود را " واپسین نقاش امپرسیونیست می‌نامید. او در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۷ در لو کنه (جنوب شرقی فرانسه) چشم از زندگی فروبست. هنگامی که پیر بونار در سال ۱۹۴۷ چشم از زندگی فروبست، نمایشگاه یادمانی بزرگی از آثار او در پاریس بر پا شد. خصوصیات آثار. اکثر تابلوهای او دارای
بر پا شد. خصوصیات آثار. اکثر تابلوهای او دارای رنگهای شاد و متنوع و نقش‌مایه‌های چشم آشنایند. فضاهای داخلی زندگی عادی یا چند نفری که دور یک میز جمع شدند، یا زنی برهنه که در حال شستشو و آرایش خویش است، و نیز طبیعت بی جان و چشم‌اندازها – و هر کدامشان علاقه‌مندان خاص خود را دارد. آنها نه سورئالیستی اند، نه هنر انتزاعی، ونه به معنای آکادمیک و پیشا امپرسیونیستی، شکل نما (یا فیگوراتیو)اند. بونار بیش از بیست سال از زندگی خود را درجنوب فرانسه گذرانده و نقاشی‌هایش گویی سرشار از تابناکی و درخشندگی سواحل مدیترانه
گویی سرشار از تابناکی و درخشندگی سواحل مدیترانه است. در بیشتر تابلوهایش مناظر مدیترانه را تصویر کرده‌است و نور در آثار او فراوان دیده می‌شود. برجستگی بونار در شور و عشقی بود که به باسمه‌های چوبی ژاپنی، رنگ‌بندی تخت آنها، فضاهای موزون، و ترکیب بندی‌های غالباً مقطع و با روح آن‌ها داشت. بونار در آثارش از نقاشی‌های ژاپنی الهام گرفته بود و تابلوهای او مناظر گیاهان را نشان می- دهد. شهرت اولیه وی حاصل چاپ نقش‌هایی بود که این ویژگی‌ها در آن نمایان بودند. نقاشی‌های همان سال او، اغلب صمیمانه‌تر و دارای فضای گرمتری
همان سال او، اغلب صمیمانه‌تر و دارای فضای گرمتری هستند: آن‌ها تابلوهای کوچکی اند، که بامایه‌های ملایم و خال خالهای شکل‌دار خفیفی، تزئینات داخلی آن زمان خانه‌های بورژوایی را منعکس می‌کنند. برخی از این تابلوها شامل پیکره‌های برهنه‌اند که به ویژه یکی، دوتای آن‌ها شهوت انگیزند، ولی فضای معمول آنها، فضای آرامش بخش درون خانه است. افزون بر آنها، بونار در فرصتهایی در این دوره از عهدهٔ کشیدن نقاشی‌های تزئینی بزرگ-تری برآمده‌است که مایه‌های تصویری سبک‌تر و حال وهوای روشن تری دارند و آرایش فرمهای تزئینی شان به گونهٔ
روشن تری دارند و آرایش فرمهای تزئینی شان به گونهٔ واضحی به چشم می‌آید. در چند تابلو یک سگ را در کنار زن جوانی به تصویر می‌کشد، یعنی عنصری بیگانه را به نقشی از زیبایی خیالی می‌افزاید تا ده ناتانسون که از دوستان نزدیک بونار بود می‌گفت:" سگ همیشه بخشی از شخصیت بونار بود. نظر منتقدان و علاقه‌مندان آثار. علاقه‌مندان، تابلوهای او را " با شکوه "، " پر جاذبه "، و" شاد " توصیف می‌کردند. منتقدان تابلوهای بونار را به خاطر حال وهوای درون‌خانه‌ای آنها، " خودمانی نامیده‌اند بونار به هیچ وجه یک امپرسیونیست نبود: درون
بونار به هیچ وجه یک امپرسیونیست نبود: درون مایهٔ کار او دریافت بصری نیست بلکه حافظه و خاطره است. ویلیام جیمز، فیلسوف وروان‌شناس آمریکایی، حدود سال ۱۸۹۰ در بارهٔ خاطره سخنی گفته‌است که ذکرش بی مناسبت نیست: " خاطره، مانند احساس مستقیم و بی واسطه است. گرمی و صمیمیتی که با یک خاطره درآمیخته می‌شود با موضوعات عینی و پیش رو میانه‌ای ندارد." مارسل پروست نویسندهٔ فرانسوی هم عصر بونار، زندگی خویش را وقف ساختن بنای با شکوه و پر ظرافت خاطره کرد و حاصل آن کتاب (در جستجوی زمان از دست رفته) بود (که حدوداً در سال ۱۹۱۲ به
زمان از دست رفته) بود (که حدوداً در سال ۱۹۱۲ به پایان رسید و بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۷ انتشار یافت) سوان، پرسوناژ اصلی کتاب، هنگامی که در پایان تلاش‌ها یش به گذشته می‌اندیشید چنین می‌گوید: " دچار خستگی و بیم می‌شدم از این حس که همهٔ این زمان دراز را نه تنها بی هیچ وقفه‌ای زندگی کرده، اندیشیده، زائیده بودم و این همه زندگی من در وجود خود من بود، بلکه باید آن را دقیقه به دقیقه به خود متصل نگه می‌داشتم، بر آن سوار بودم و بر بلندای سرگیجه آورش جا گرفته بودم و با هر حرکتم باید آن را هم جا به جا می- کردم." "
و با هر حرکتم باید آن را هم جا به جا می- کردم." " زائیدن" کلمهٔ گویا یی برای فعالیت بونار است که محرک آن لذت نیست، بلکه درد است. شیوهٔ کار بونار. او به‌طور معمول یک بوم را از عرض، روی دیوار یک اتاق، اغلب روی یک کاغذ دیواری نقش‌دار، میخ می‌کرد و دو، سه سوژه کاملاً متفاوت را، از حافظه و بدون نگاه به مدل، روی آن نقاشی می‌کرد. می‌گفت: من خیلی ضعیفم و در برابر یک شی یا شخص عنان اختیار از کنم خارج می‌شود. همچنین می‌گفت: " حضور شی یا شخص، ذهن نقاش را مغشوش می‌کند. نقاشی که کارش ضبط و ثبت "ایدهٔ اولیه" و "جذبه و
نقاشی که کارش ضبط و ثبت "ایدهٔ اولیه" و "جذبه و فریبندگی" است: "اگر این جذبه و فریبندگی، و ایدهٔ اولیه محو شود، تنها چیزی که باقی می‌ماند نقش مایه است، موضوعی که به نقاش هجوم می‌آورد و بر او چیره می‌گردد." تحلیل اثر برهنه در حمام. بونار هنگامی که به جنوب فرانسه نقل مکان می‌کند و آفتاب مدیترانه را به فضای نقاشی خود راه می‌دهد، حضور پیکرههای برهنه در تابلوهایش بیشتر و حرکت قلمش آزادتر می‌گردد. نمونهٔ گونه نمای این دورهٔ کار اوست. زن جوان، یک سگ و وسایل حمام را در فضایی می‌بینیم که آفتاب مدیترانه‌ای از میان
را در فضایی می‌بینیم که آفتاب مدیترانه‌ای از میان کرکرهٔ پنجره به درونش تابیده و بر اثر برخورد با کاشی‌ها انعکاس یافته‌است. زنی که بدن او در این تابلو قرار گرفته مارت نام دارد که از سال‌های ۱۸۹۰ دوست وی بود و سپس همسر رسمی او شده‌است. آنچه در وهلهٔ نخست جلب نظر می‌کند، غنای صدفی این نقاشی است؛ ولی آن در عین حال یک تصویر متحیرکننده است. زن در یک ژست غیرعادی دیده می‌شود و عملش نا معلوم است. سگی که در کنار پای او لمیده، یک سیلوئت (با طرح سایه وار) نیمه مشخص است که رنگ غیرواقعی دارد. رنگ‌ها کاملاً با واقعیت
است که رنگ غیرواقعی دارد. رنگ‌ها کاملاً با واقعیت جور در نمی‌آیند: تغییر رنگ کاشی‌ها عصبیت به نظر می‌رسند، سایه زیر چهار پایهٔ سفید رنگ است، و زن بنفش و ارغوانی است. برخی اشیا خط و مرز و شخصی دارند و برخی نا مشخص اند، و نمی‌توانیم توصیفی برای اختلاف آن‌ها داشته باشیم. سپس به یاد می‌آوریم که مارت باید در آن موقع به پنجاه سالگی رسیده باشد. او که اندامی ظریف داشت و بسیار جذاب به نظر می‌رسید، موجودی عصبی بود که وسواس بهداشت و سلامتی داشت. بونار اغلب او را در حمام به تصویر درآورده است، و او همیشه حضوری تقریباً
به تصویر درآورده است، و او همیشه حضوری تقریباً غیر مادی دارد، همچون مرواریدی است که در جا نگین خود گذاشته شده‌است. بونار نقاشی‌هایی چون برهنه در حمام را کاری نفس گیر می‌دانست. هنگامی که یکی از آن‌ها را به پایان رسانده بود گفت: «من دیگر به هیچ وجه جرئت نخواهم کرد که چنین سوژهٔ مشکلی را انتخاب کنم»، ولی بارها و بارها چنین کرد.
قصر تاج بیگ یکی از بناهای تاریخی کابل است که در سال ۱۲۱۰ هجری قمری برابر به ۱۷۹۵ میلادی برابر به ۱۱۷۴ خورشیدی در دوران زمان‌شاه درانی احداث گردید. فعلاً این قصر کاملاً مخروبه و بلا استفاده‌است. شهرداری کابل معتقد است که این قصر قابل ترمیم نبوده و می‌بایست برای احیای آن از نو ساخته شود. پیشینه قصر و تپه تاج بیگ. در دامنه تپه تاج بیگ سازه تاریخی‌های ویرانه وجود دارد که ممکن است از زمان داریوش و دوران کابل شاهان باشد. در زمان حملات قشون چنگیز به و یرانه‌ای مبدل شد. تیموریان این بنا را دوباره آباد نمودند. سپس
شد. تیموریان این بنا را دوباره آباد نمودند. سپس این بنا در جنگ‌های بین سلطنتهای گوناگون باز تخریب می‌شود. بابرشاهان باز هم در بالای مخروبه آن قصر آباد نمودند که این بنا هم تخریب شد. بالاخره در دوران شاه زمان این قصر با پول شاه گورگانی برای نواده «عالمگیر دوم» یعنی دختر اش ونواسه‌های اش نوآوری شد که باز ویران شد. قصرنوین با نام کهن تاج بیگ. در دهه بیست قرن بیستم میلادی (۱۹۲۲ میلادی، ۱۳۰۱ خورشیدی برابر به ۱۳۴۰هجری قمری در زمان سلطنت امان ﷲ خان این قصر و قصرها و ساختماهای نوین دیگری مانند "پل آرتن"، قصر
قصرها و ساختماهای نوین دیگری مانند "پل آرتن"، قصر دارالامان کابل مانند "رایش تاگ" پیش از جنگ جهانی دوم بوندستاگ کنونی در برلین به عنوان پارلمان و مرکز حکومت امانی، "لیسه امانی" (دبیرستان)، وصدها خانه‌ها و ویلاهای در کارته چار کابل و شهر پغمان از سوی ۲۲ مهندسان آلمانی بنا شد. سبک این قصر دیگر به شیوه گورگانی- ایرانی نیست بلکه به قصرهای به‌گونه شاهزاده‌های آلمانی می‌ماند که در زبان آلمانی "Herrenhäuser" یاد می‌شود. تنها باغ قصر به شیوه زینه‌ای پله به پله گورگانی مانند باغ بابر ساخته شده بود. دوران پس از
گورگانی مانند باغ بابر ساخته شده بود. دوران پس از کودتا هفت ثور. این قصر در سال ۱۳۵۸ خورشیدی مورد توجه حفیظ الله امین، رئیس‌جمهوری وقت قرارگرفت و آن را به عنوان خانه رئیس‌جمهوری استفاده می‌کرد. قصر تاج بیگ در سال‌های جنگ اخیر بیشتر به لحاظ موقعیت استراتژیک آن مورد توجه نظامیان بوده‌است. در سالهای دهه شصت خورشیدی این قصر مورد استفاده سربازان شوروی سابق بوده و پس از آنان، ارتش دولتی افغانستان استفاده می‌کرد نوت. شوربختانه دولت مردان کشور نامنهاد افغانستان در برگردان سنه‌ها و سالهای میلادی به قمری یا به
در برگردان سنه‌ها و سالهای میلادی به قمری یا به خورشیدی مشکل دارند. سال ۱۲۱۰ خورشیدی + ۶۲۱ = ۱۸۳۱ میلادی می‌شود. مرگ زمان‌شاه درانی در سال ۱۸۴۴ میلادی بود.
چرخهٔ رنکین در علم ترمودینامیک، یک چرخهٔ تبدیل گرما به کار است. این چرخه از دو فرایند هم فشار و دو فرایند هم آنتروپی تشکیل شده است. در چرخهٔ رنکین از تغییر فاز بین بخار و مایع استفاده می‌شود تا اختلاف حجم مخصوص بین فرایندهای تراکم و انبساط افزایش و در نتیجه کار خروجی افزایش یابد. این چرخه چرخهٔ ایده‌آل برای سیستم نیروگاه‌های بخار است. در این چرخه، سیال عامل بین یک منبع حرارتی و یک چاه حرارتی حرکت می‌کند تا کار مکانیکی استخراج شود. چرخه رانکین به نام ویلیام جان مک‌کوران رانکین، استاد چندرشته‌ای دانشگاه
جان مک‌کوران رانکین، استاد چندرشته‌ای دانشگاه گلاسگو، نام‌گذاری شده است. در چرخه رانکین، انرژی حرارتی از طریق یک بویلر به سیستم وارد می‌شود، جایی که سیال عامل به حالت گازی با فشار بالا (بخار) تبدیل می‌شود تا بتواند توربین را به حرکت درآورد. پس از عبور از توربین، سیال اجازه می‌یابد که دوباره به حالت مایع چگالیده شود، زیرا انرژی حرارتی زائد دفع می‌شود. سپس سیال به بویلر بازگردانده شده و چرخه تکمیل می‌شود. برای ساده‌سازی محاسبات، معمولاً تلفات اصطکاکی در سیستم نادیده گرفته می‌شود، زیرا این تلفات در مقایسه با
نادیده گرفته می‌شود، زیرا این تلفات در مقایسه با تلفات ترمودینامیکی، به‌ویژه در سیستم‌های بزرگتر، بسیار ناچیز است. چرخه رانکین به‌طور دقیق فرآیندی را توصیف می‌کند که در آن نیروگاه‌های حرارتی از انرژی گرمایی سوخت یا منابع حرارتی دیگر برای تولید برق استفاده می‌کنند. منابع حرارتی ممکن است شامل احتراق سوخت‌های فسیلی مانند زغال‌سنگ، گاز طبیعی و نفت، استفاده از منابع معدنی برای شکافت هسته‌ای، سوخت‌های تجدیدپذیر مانند بیومس و اتانول، و همچنین جذب انرژی از منابع طبیعی مانند انرژی خورشیدی متمرکز و انرژی زمین‌گرمایی
مانند انرژی خورشیدی متمرکز و انرژی زمین‌گرمایی باشند. چاه‌های حرارتی معمول شامل هوای محیط در اطراف نیروگاه و منابع آبی مانند رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و اقیانوس‌ها می‌باشند. بازده چرخه رانکین به اختلاف دمای نسبی بین منبع حرارت و چاه حرارت بستگی دارد. هرچه این اختلاف دما بیشتر باشد، انرژی مکانیکی بیشتری می‌توان از انرژی گرمایی به‌طور کارآمد استخراج کرد، مطابق با قضیه کارنو. با این حال، بازده چرخه رانکین به دلیل گرمای نهان تبخیر بالای سیال عامل محدود است. مگر اینکه فشار و دما در بویلر به سطوح فوق بحرانی برسد،
فشار و دما در بویلر به سطوح فوق بحرانی برسد، بازه دمایی که چرخه می‌تواند در آن عمل کند نسبتاً کوچک است. نیروگاه‌های فوق بحرانی معمولاً از فشار ورودی بخار ۲۴٫۱ مگاپاسکال و دمای ورودی بین ۵۳۸ تا ۵۶۶ درجه سانتی‌گراد استفاده می‌کنند که بازدهی حدود ۴۰ درصد ایجاد می‌کند. در صورت افزایش فشار به ۳۱ مگاپاسکال، نیروگاه به عنوان «فوق فوق بحرانی» شناخته شده و دمای ورودی بخار به ۶۰۰ درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد که منجر به بازدهی حرارتی ۴۲ درصد می‌شود. روابط. بازده این چرخه بر اساس رابطهٔ زیر محاسبه می‌گردد: مقادیر
چرخه بر اساس رابطهٔ زیر محاسبه می‌گردد: مقادیر داخل رابطه با توجه به فرمول‌های زیر و نمودار فوق به این صورت خواهد بود:
قصر چهل‌ستون کابل در زمان سلطنت شاه زمان سدوزایی (۱۷۷۰- ۱۸۴۴ میلادی برابر به ۱۱۵۹ تا ۱۲۲۳ خورشیدی , برابر به ۱۱۸۴ـ۱۲۶۰ هجری قمری) در سال ۱۲۱۰ (قمری) یعنی ۱۷۹۶ (میلادی) برابر به سال ۱۱۷۵ خورشیدی ساخته شده و پیش از ویرانی، از کاخ‌های باشکوه کابل شمرده می‌شد. این قصر چهار پیشینه دارد، که به نام‌های گوناگون یاد می‌شد. نام. چهل‌ستون کابل پیش از تخریب اش به دستور فریدریک رابرتس، آرل کندهار (Frederick Roberts, ۱. Earl Roberts) انگلیس فرمانده قشون مذکور برای کابل - قندهار در جنگ دوم افغان انگلیس قصر جهان‌نما هندکی
قندهار در جنگ دوم افغان انگلیس قصر جهان‌نما هندکی یاد می‌شد. این قصر در آن زمان چهل ستون داشت. تاریخچه. عالمگیر دوم برای دختر خود (گوهربیگم یا زهره بیگم) و داماد خود (تیمورشاه درانی) بر فراز تپه‌ای از کوه هندکی ساخت که زمان‌شاه درانی، نواده احمدخان ابدالی (سپس درانی) در آن زندگی می‌کرد. خانم تیمورشاه دخت عالمگیر دوم (۱۷۵۹-۱۸۰۶) از نواده بابرشاه بنیانگذار سلسله گورکانیان هند بود. این قصر هندوایرانی چهل ستون داشت که با کلاه رستم داستان خیابان (گنبد مشهور ایران زمین) پوشیده بود. به کلاه رستم داستان خیابان
زمین) پوشیده بود. به کلاه رستم داستان خیابان عمارت کلاه‌فرنگی ویا کوشک گفته می‌شود. احمدعلی کهزاد در نبشته خود زیر عنوان "بنای قصر چهل ستون به سمت شرقی بالاحصار کابل" سال ۱۲۱۰ هجری قمری را می‌نامد که "چهل ستون زمانشاهی عمارتی بود بلند و رفیع و مشتعل بر چهار منزل و در یکی از اتاق‌های منزل چهارم سریر پادشاهی گذاشته شده بود، پوشش قصر بشکل گنبد بزرگ صورت گرفته بود چنانچه آن را (کلاه فرنگی) می‌خواند و به (خود رستم دستان) تشبیه می‌کند" ملا فیض‌محمد کاتب (۱۸۶۲۔۱۹۳۱میلادی برابر به ۱۲۴۱۔۱۳۱۰ خورشیدی برابر به
برابر به ۱۲۴۱۔۱۳۱۰ خورشیدی برابر به ۱۲۷۸۔۱۳۴۹ هجری قمری) محمد در کتاب خود سراج التواریخ چندین بار از هر دو قصر جهان نما، قصرجهان نما هندکی (سپس مشهور به قصر چهلستون در کابل) و قصر جهان نما تاجقرغان یا تاشقرغان می‌نویسد. فریدریک رابرتس که لقب نجبای "آرل کندهار" و "بارونت" را گرفت امیر عبدالرحمن‌خان را در ۲۲ جولای ۱۸۸۰ میلادی برابر به ۱۲۵۹ خورشیدی برابر به ۱۲۹۷ هجری قمری به عنوان شاه در کشور هندوکش مقرر کرد. در سال ۱۳۰۵ هجری قمری که برابر به ۱۲۶۷ خورشیدی و ۱۸۸۸ میلادی می‌شود برای پسر خود بروی آوار قصر
و ۱۸۸۸ میلادی می‌شود برای پسر خود بروی آوار قصر چهلستونه جهان نما قصر بدون چهل ستون آباد کرد و نامش را از جهان نما به چهلستون تغیر داد. بخش غربی کوه هندکی به کوه چهلستون مسما شد. عده هم گفتند که چهلستون به نام «هنده کی» هم یاد می‌گردید. حبیب اله خان و سپس ظاهرخان این قصر را توسعه دادند، چهار طبقه ساختند. لیلیاس انا امیلتون Dr Lillias Anna Hamilton M.D پزشک امیر عبدالرحمن‌خان بود و از هر دو بناها در دامنه کوه هندکی در چاردهی کابل عکسبرداری نموده بود. نانسی هاتچ دوپری دردانشنامه ایرانیکا پیرامون قصر چهلستون
دوپری دردانشنامه ایرانیکا پیرامون قصر چهلستون کابل و تغیر نامش از هنده کی، هندکی، اندکی... به چهلستون می‌نویسد. ساختمان. این قصر دارای دو باغ داخلی و خارجی می‌باشد. مساحت پارک اش (باغ خارجی) تقریباً به ۳۰ هکتار گفته شده‌است. این قصر در حال حاضر کاملاً ویران شده و شهرداری کابل قصد از نوسازی آن را دارد.
پروژه آگاهی برنامه‌ای جهانی جهت حفظ و حمایت از منابع آبزی است که توسط انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی PADI برپا گردیده‌است. مأموریت. از آنجائیکه غواصان در ارتباط تنگاتنگ با محیط زیست دریائی و آبزیان می‌باشند و حفاظت از آن محیط وظیفه یکایک افرادیست که از آن لذت برده و استفاده می‌نمایند، بنابراین انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی بر آن شد تا مجموعه‌ای را تأسیس و به امر حفاظت از منابع دریائی توسط غواصان اختصاص داده تا بتواند زیبایی‌های زیرآبی را حفظ و به نسل‌های آینده هدیه دهد. تاریخچه. پروژه حفاظت از آبزیان این انجمن در
دهد. تاریخچه. پروژه حفاظت از آبزیان این انجمن در سال ۱۹۸۹ تأسیس و تاکنون نقش بسیار مهمی را در کند نمودن روند تخریب و در بسیاری موارد، احیائ منابع دریائی داشته‌است. فعالیتها. این پروژه نظارت بر کلیه فعالیتهای غواصی، زیرآبی و فعالیتهای اعضایانجمن مربیان حرفه‌ای غواصی را بر عهده داشته تا حتی الامکان آنها را تشویق نموده تا در راستای اهداف این پروژه که حفاظت از آبزیان می‌باشد قرار گرفته و گام بردارند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی. پیوند به بیرون. http://www.projectaware.org
تاژَک‌داران ریزاندامکانی هستند که دارای سازه‌ای شلاق‌مانند به نام تاژک می‌باشند. برخی یاخته‌ها در شاخه جانوران دارای تاژک می‌باشند که اسپرم یک نمونه از آن است. گیاهان گلدار تاژک نمی‌سازند اما برخی مانند کرف، خزه، جلبک سبز، برخی گیاهان بازدانه و دیگر گیاهان وابسته به آن، تاژک می‌سازند. همچنین اکثر قارچ‌ها یاخته‌هایی بدون تاژک تولید می‌کنند، اما قارچ‌های نخستین مانند قارچ‌های دیگچه‌ای Chytridiomycota تاژک ایجاد می‌کنند. بسیاری از آغازیان ساختاری را به خود می‌گیرند که تک‌سلولی تاژکدار نام دارد. تاژک‌داران
می‌گیرند که تک‌سلولی تاژکدار نام دارد. تاژک‌داران اکسیژن محلول در آب را به صورت انتشار از سطح بدن جذب و گاز کربنیک را دفع می‌کند و به عبارتی تنفس آن‌ها بدین صورت است. تولید مثل در تاژک‌داران به صورت غیرجنسی و به دو روش تقسیم دوتایی طولی و چندتایی صورت می‌گیرد. تغذیه در تاژکداران. مشتمل بر سه نوع است: نورپرورده‌رُست Holophytic، پوده‌رست Saprophytic، و حیوان‌گون‌خوار Holozoic.
لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشور جمهوری آذربایجان از سال ۱۹۹۲ تاکنون برگزار می‌شود. این جام از ۲۰ تیم که از سراسر کشور آذربایجان در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. تیم قره‌باغ با ۷ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
دوربین جعبه‌ای یک نوع دوربین عکاسی است که پس از دوربین سوراخ سوزنی ساده‌ترین گونهٔ دوربین است. شکل سنتی این نوع دوربین‌ها شامل یک عدسی یا لنز در قسمت جلو و فیلم عکاسی در انتهای دیگر آن است؛ که لنز آن‌ها دارای فوکوس ثابت و معمولاً فاقد کنترل دیافراگم و سرعت شاتر است و که این ویژگی‌ها، تنها امکان عکسبرداری در روز از اجسام ایستا و ساکن در فاصلهٔ متوسط را به عکاس می‌دهد. هدف. دوربین KODAK معرفی شده در سال ۱۸۸۸ اولین دوربین جعبه‌ای بود که به طور گسترده‌ای توسط عموم به تصویب رسید و طراحی آن برای طرح‌های دوربین
عموم به تصویب رسید و طراحی آن برای طرح‌های دوربین جعبه‌ای معرفی شده توسط بسیاری از تولیدکنندگان مختلف تبدیل شد. استفاده از فیلم رول انعطاف‌پذیر به این معنی بود که دوربین‌ها سبک و قابل حمل بودند و می‌توانستند بدون محصور شدن سه پایه‌ها و مشکل همراه استفاده از صفحات عکاسی شیشه‌ای که معمولی از دوربین‌های حرفه‌ای بودند، مورد استفاده قرار گیرند. پیش از معرفی کوداک، عکاسان مسئول ترتیبات خود برای توسعه و چاپ تصاویر خود بودند. اولین کوداک از پیش لود شده با فیلم آمد و مشتری دوربین را برای پردازش به کوداک برگرداند و
و مشتری دوربین را برای پردازش به کوداک برگرداند و با فیلم برای مشتری دوباره بارگذاری شود. در سال ۱۹۰۰ یک دوربین جعبه صفحه ییل ۲ دلار آمریکا (حدود ۶۱٫۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹هزینه داشت. و یک جعبه رولفیلم کوداک به قیمت ۱ دلار آمریکا فروخته شد (حدود ۳۱٫۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹دلار) اختراع. ایدهٔ ساخت چنین دوربینی توسط مخترع فرانسوی ژوزف نیسه فور نیپس ارائه شده بود. او با همکاری لوئی داگر در دههٔ ۱۸۲۰ موفق به ساخت دوربین جعبه‌ای شد.
برنامه‌ریز غواصی تفریحی (RDP) یکی ازجدولهای برداشت فشار غواصی و تنها جدول رفع فشاری است که در آن مدت زمان غواصی بدون نیاز به توقف برداشت فشار در آب محاسبه شده‌است. RDP توسط DSAT علوم و فناوری غواصی که از شرکت‌های وابسته به انجمن مربیان حرفه ای غواصی PADI است تهیه و توسعه داده شده‌است و نخستین جدولی است که منحصراً برای غواصی تفریحی طراحی شده‌است. چهار نوع RDP وجود دارد: نسخه جدول که برای اولین بار در سال ۱۹۸۸ معرفی شده‌است، نسخه چرخ، نسخه الکترونیکی یا eRDP معرفی شده در سال ۲۰۰۵ و در نهایت آخرین نسخه
eRDP معرفی شده در سال ۲۰۰۵ و در نهایت آخرین نسخه الکترونیکی چند سطحی آن یا eRDPML معرفی شده در سال 2008 از جدولهای RDP همیشه در کنار دفترچه‌های ثبت غوص برای ثبت و نظارت بر عمق، فشار و سطح نیتروژن باقی‌مانده استفاده می‌شود. امروزه قیمت پایین و راحتی استفاده از رایانه‌های مدرن غواصی منجر شده‌است تا بسیاری از غواصان تفریحی، تنها استفاده از جداول مثل RDP را فقط برای یک زمان کوتاه در طول آموزش خود و قبل از استفاده از کامپیوترهای غواصی بیاموزند. در کامپیوترهای غواصی نیز از الگوی مدرج کاهنده حباب که بر طبق همان
نیز از الگوی مدرج کاهنده حباب که بر طبق همان الگوریتم استفاده شده در جدولهای RDP بدون نیاز رفع فشار و بر اساس مبنای محاسباتی آنهاست استفاده شده و مدت زمان غوص و میزان نیتروژن جذب شده در بدن غواص را محاسبه مینمایند. این در صورتی است که کامپیوترهای غواصی با محاسبه لحظه به لحظه و دقیق غوص مدت زمان بیشتری برای باقی‌ماندن در آب را به غواص ارائه میدهند و در نتیجه گزینه‌ای محبوب تر برای بیشتر غواصان است.
کمیته رابط بین‌المللی احیا در سال ۱۹۹۲ تشکیل شد تا با یکدیگر فرصتی برای همکاری سازمان‌های عمده فعالیت کننده در زمینه عملیات احیا را در زمینه CPR (احیا قلبی ریوی) و ECC (مراقبت اورژانس قلب و عروق)فراهم کند. نام کمیته (ILCOR) در سال ۱۹۹۶ انتخاب شد و به صورت عمدی بر روی کلمات مربوط به درمان قلب بیمار -- «cor در بیمار» (cœur برای قلب در زبان فرانسه تأکید شده‌است). ILCOR از انجمن قلب آمریکا (AHA)، شورای احیا اروپا (ERC)، بنیاد قلب و سکته کانادا(HSFC)، کمیته احیای استرالیا و نیوزیلند، شوراهای احیای آفریقای جنوبی
استرالیا و نیوزیلند، شوراهای احیای آفریقای جنوبی (RCSA)، شوراهای احیای آسیا (RCA) و بنیاد قلب آمریکا (IAHF) تشکیل گردیده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی. پیوند به بیرون. https://web.archive.org/web/20120118005830/http://www.ilcor.org/en/home
کاربرد. گاز مورد استفاده در غواصی همین هوای معمولی می‌باشد که به‌ صورت فشرده‌شده داخل سیلندر قرارگرفته است . هوا متشکل از حدود 79 % نیتروژن و 21 % اکسیژن است. هوای غنی‌شده شامل درصد اکسیژن بالاتری از 21 % می‌باشد به هر مخلوطی که گاز نیتروژن و اکسیژن اجزای اصلی تشکیل‌دهنده آن باشد نایتروکس گفته می‌شود . به مخلوطی که بیش از این دو گاز در آن باشد نایتروکس گفته نمی‌شود . هوای غنی‌شده به‌ صورت مختصر EANx و به دنبال آن درصد میزان اکسیژن نوشته می‌شود به‌ عنوان‌ مثال EANx36 شامل 36 % اکسیژن و 64 % نیتروژن می‌باشد
EANx36 شامل 36 % اکسیژن و 64 % نیتروژن می‌باشد که همچنین نایتروکس 36 نیز گفته می‌شود هدف اولیه استفاده از هوای غنی‌شده هدف اولیه استفاده کردن از هوای غنی‌شده در هنگام غواصی بالا بردن مدت‌زمان غواصی بدون محدودیت رفع فشار می‌باشد . همان‌طور که می‌دانید بدن ما در هنگام غواصی و تنفس نمودن هوای فشرده شروع به جذب نیتروژن می‌کند و این عمل مادامی‌که ما مشغول به غواصی هستیم ادامه دارد اما زمانی که ما شروع به صعود به سطح آب می‌کنیم بدن ما از طریق تنفس شروع به دفع نیتروژن می‌کند . ولی همان‌طور که می‌دانید با استفاده