payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمدآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش انارک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چوپانان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
مشجری، روستایی از توابع بخش انارک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چوپانان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
عباس‌آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش انارک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چوپانان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مظفرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. این روستا در مسیر جاده نایین ورزنه واقع شده‌است و فاصله آن تا شهرستان ورزنه 40 کیلومتر می‌باشد . جمعیت. این روستا در ددهستان لای سیاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ابراهیم‌آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.
جگارگ، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
خرم‌دشت (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فَرْخی (به زبان فروی: فَرْوی) شهری در بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است که تا مرکز استان ۴۰۰ کیلومتر فاصله دارد. این آبادی در عرف زبان فارسی فَرُّخی تلفظ می‌شود. شهر فرخی در ۵۴ درجه و ۵۵ دقیقه طول شرقی و ۳۳ درجه و ۵۱دقیقه عرض شمالی و در ۴۰۰ کیلومتری شرق اصفهان قرار دارد. فرخی از شرق به شهر خور و از غرب به روستای چاهملک و از جنوب به روستاهای جعفرآباد و ابراهیم‌آباد و از شمال به کوه‌های کم ارتفاع فرخی محدود می‌شود. شهر «فرخی» از توابع شهرستان خور و بیابانک در تاریخ ۱۶/۹/۱۳۸۸ با موافقت
خور و بیابانک در تاریخ ۱۶/۹/۱۳۸۸ با موافقت هیئت دولت و به استناد ماده ۱۳ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری به شهر تبدیل شد. این شهر با جمعیتی بیش از چهار هزار و ۶۰۰ نفر در ۱۵ کیلومتری غرب شهر خور، مرکز شهرستان خور و بیابانک قرار دارد. فرخی آب و هوایی گرم و خشک دارد و حیات آن به چند رشته قنات وابسته است که قدیمی‌ترین آن به طول ۹ کیلومتر است. شغل اهالی این شهر بیشتر کرباس بافی، قالی بافی و کشاورزی است. گندم، جو، خرما، پنبه و تخمه آفتابگردان از مهم‌ترین محصولات شهر فرخی است. اکثریت مردم به زبان فروی از
محصولات شهر فرخی است. اکثریت مردم به زبان فروی از زبان‌های ایران مرکزی و اقلیت به زبان فارسی سخن می‌گویند. جمعیت. این شهر در شهرستان خوروبیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹۶۸ (۹۰۹ خانوار) بوده است. پیشینه. از زمان پیدایش شهر «فرخی» اطلاع درستی در دست نیست اما در جنگ‌نامه امام‌زاده روستای پیاده (بیاذه) از مزرعه‌ای به نام «فرخ» یاد شده است که به احتمال زیاد همان «فرخی» است. این شهر در گذشته به «دارالامان» نیز شهرت داشته که حریم آن تا شعاع سه کیلومتری بوده است و کسانی
که حریم آن تا شعاع سه کیلومتری بوده است و کسانی که از حاکمان جور در امان نبودند خود را به شهر فرخی نزد قاضی می‌رساندند و او نیز آنان را پناه می‌داد. در دوره قاجاریه خور و بیابانک را قرای سبعه می‌گفتند و بنا به نوشته اعتمادالسلطنه در مرآت البلدان این قراء عبارت بودند از: خور، جندق، فرخی، مهرجان، بیاضه، اردیب، گرمه. از نوشته‌های مورخین و جغرافیدانان چنین بر می‌آید که منطقه شهرفرخی (بیابانک) به تناوب جزیی از استان یزد، خراسان، قومس (سمنان) به‌شمار می‌رفته است. در قرن چهارم و پنجم هجری از توابع خراسان و یزد و
در قرن چهارم و پنجم هجری از توابع خراسان و یزد و در دوران صفویه و قاجاریه از توابع یزد و سمنان بوده است. اسناد راهگشا در این مورد، سفرنامه ناصر خسرو، نزهه القلوب حمدالله مستوفی قزوینی، احسن التقاسیم مقدسی، المسالک و الممالک استخری، معجم البلدان یاقوت حموی، صوره الارض ابن حوقل و… می‌باشد. در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی میرزا فتح‌الله علوی معروف به آقا ناصر که در حوزه علمیه یزد تحصیلات خود را به پایان رسانده بود، با سرمایه شخصی، مدرسه «فرخ» که جزء #اولین_مدارس_ایران محسوب می‌شود را در این روستا بنا نهاد. این مدرسه پس
می‌شود را در این روستا بنا نهاد. این مدرسه پس از وی توسط فرزند ارشد ایشان حسن الله علوی به کار خود ادامه داد. این مدرسه تا مقطع پنجم ابتدایی ادامه داشته و تحت نظر وزارت آموزش و پرورش وقت به فعالیت خود می‌پرداخته است. همچنین در این مدرسه از سال ۱۳۴۰ به دختران نیز آموزش داده شده است. شیوه خانه‌سازی. شهر فرخی از نوع متراکمند و خانه‌ها در مظهر قنات چشمه یا در راستای جوی آب پیش رفته‌اند. چنان‌که در شهر فرخی بافت قدیمی بر روی کانال قنات شهر بنا گشته است. مواد و مصالح خانه‌های روستایی از گِل و خشت و سقف خانه‌ها،
خانه‌های روستایی از گِل و خشت و سقف خانه‌ها، گنبدی یا تخت با اندود کاهگل است. در دوران معاصر خانه‌ها به سبک و سیاق شهرهای بزرگ ساخته می‌ش مسجد جامع فرخی. از جمله آثاری است که به دستور «حاج سید میرزا مجتهد»، قاضی نامور خور و بیابانک در سال ۱۲۴۹هجری قمری بنا شده است. مسجد جامع فرخی واقع در مرکز شهر می‌باشد که دارای دو شبستان است. یک شبستان برای بهار و تابستان و شیستان دیگر زمستانه است. اما به دلیل افزایش جمعیت و کمبود جا در مسجد فعلاً شبستان زمستانه مردانه و شبستان بهاره زنانه شده است. بنای این طبق مسجد جامع
بهاره زنانه شده است. بنای این طبق مسجد جامع سمنان و با الگو برداری و معماری آن ساخته شده است. صحن شبستان بهاره دارای یک گنبد بزرگ می‌باشد و شبستان پاییزه در حدود یک متر پایینتر از شبستان بهاره و دارای گنبدهای کوچک با ستونهای بسیار بزرگ می‌باشد. این گنبدها در دو ردیف هشت تایی بنا شده است. سال تأسیس بنا بنا بر کتبه نوشته شده در جلو محراب بهاره به سال ۱۲۴۹ هجری قمری است طبق سنگ نوشته درون محراب شبستان بهاره. سنگ نوشته درون محراب در حال حاضر به دلیل کمبود جا به قسمت شبستان زمستانه مقداری اضافه شده است. تا چند
قسمت شبستان زمستانه مقداری اضافه شده است. تا چند سال پیش دو قرآن دست نوشته هم در مسجد بود که هنگام خاکروبی مسجد برای محرم می‌خواستند در چاه مخصوص قرآن و ادعیه بیندازند که آن زمان بنده نگذاشتم این کار را بکنند. الان نمی‌دانم این قرآنها در مسجد هست یا نه. قدمت این قرآنها طبق تاریخ تولد نام شخصی که در پشت آن ثبت شده بود بیش از صد سال بود. مسجد دارای اوقافی می‌باشد که صرف برگزاری مراسم روضه خوانی در مناسبتها و اذان گو و خادم و امام جماعت می‌شود. ج) معرفی قنوات و مزارع فروی. ۱- قنات و دشت فرخی این قنات در حدود
و مزارع فروی. ۱- قنات و دشت فرخی این قنات در حدود ۱۲ کیلومتر طول دارد و دارای چندین ده حلقه چاه به هم پیوسته می‌باشد و آب این قنات زمین‌ها و نخلستان اصلی فرخی را سیراب می‌نماید. این قنات بیش از ۷۰۰ دانگ آب می‌باشد و این دانگهای آب در طی ده روز و شب که دارای نامهایی می‌باشد در بین اهالی و صاحبان آب تقسیم می‌شود. ۲- قنات محمدآباد این قنات نیز کیلومترها طول دارد و آب آن دشت محمدآباد را سیراب می‌نماید و آب آن به صورت شبانه‌روزی بین صاحبان آن تقسیم شده است. ۳- قنات نورآباد دارای قنات و موتور آبی می‌باشد که
۳- قنات نورآباد دارای قنات و موتور آبی می‌باشد که زمین‌های کشاورزی نورآباد را سیراب می‌کند. ۴- قنات حاجی‌آباد متأسفانه آب این قنات خشک شده است. در گذشته آب و منطقه کشاورزی حاجی‌آباد از بهترین‌های روستا بود. بهترین محصولات در این دشت بدست می‌آمد؛ ولی متأسفانه آب آن خشک شد و هر چه کار کردند که از خشک شدن آن جلوگیری کنند نتوانستند. شاید هم دولت آنگونه که باید اهتمام نورزید. الان نخلهای آن نیز خشک شده است و لم یزرع افتاده است. ۵- قنات اصحابیه طول قنات این مزرعه کمتر است و مقدار زمین کشاورزی آن نیز کم می‌باشد و
کمتر است و مقدار زمین کشاورزی آن نیز کم می‌باشد و دارای موتور آب با یک چاه عمیق می‌باشد. ۶- مزرعه عزیزآباد دارای زمین‌های کم و آب کمی است و در حال خشک شدن است. ۷- مزرعه حیدریه دارای چند حلق چاه به هم پیوسته و یک موتور آب است. ۸- مزرعه جلال‌آباد در کنار مزرعه حیدریه و شبیه به آن می‌باشد. ۹- مینو دشت دارای موتور آب و مزارع کشاورزی است. د) معرفی محصولات کشاورزی. مهم‌ترین محصولات کشاورزی فرخی شامل محصولات زیر می‌باشد: الف) خرما مهم‌ترین محصول کشاورزی منطقه است. این شهریکی از مناطق نخل خیز کشور است که از جنوب
این شهریکی از مناطق نخل خیز کشور است که از جنوب غرب ایران شروع شده و در این منطقه به پایان خط تولید خود می‌رسد. به دلیل آب و هوای گرم و خشک منطقه این محصول کشت فراوان دارد ولی به دلیل کم بودن دوره گرما در اکثر سال‌ها این محصول مرغوب نمی‌باشد. خرماهای این شهر دارای نمونه‌های است مانند: کرمانی – قسی – بادامی و … ب) گندم ج) جو د) تخمه آفتابگردان هـ) پنبه و) پسته ز) ارزن ح) شلغم و سبزیجات پوشش‌های گیاهی مهم. بادام تلخ: در گویش فروی متفاوت تلفظ می‌شود. مغز بادام تلخ را برای از بین بردن سم آن چندین بار در آب
تلخ را برای از بین بردن سم آن چندین بار در آب می‌جوشانند. موژو نام دیگری است که به این درخت می‌دهند. از چوب آن برای تهیه بیل، کلنگ، عصا و زغال استفاده می‌شود و از شاخه‌های آن سبد بافته می‌شود. از ریشهٔ آن که به روس معروف است برای دباغی پست مشک استفاده می‌کنند. تاغ: تاغ زرد: درختی با تنه قطور و انشعاباتی با رنک سبز روشن. تاغ سیاه: شبیه تاغ زرد با ساقه‌ای محکم‌تر. گز: سرخه گز: با رنگ سبز متمایل به قرمز با برگ‌های باریک و رشته مانند. شوره گز: با رنک سبز متمایل به سفید و برای استفاده احشام آن را در آب می‌شویند
به سفید و برای استفاده احشام آن را در آب می‌شویند تا شوری آن از بین برود. کوره گز: بزرگتر از ۲ گز دیگر است و برای دام مناسب نیست و برای جلوگیری از نفوذ شن در مزارع بکار می‌رود. اشنان (اشنون - اشنیان)*[۱]: این گیاه از خانواده اسفناجیان و بوته‌ای می‌باشد و ارتفاع آن تا ۱۵۰ سانتی‌متر هم می‌رسد. برگ رسیدهٔ آن را آسیاب کرده و به عنوان پودر رختشویی بکار می‌ببرند. پوشش گیاهی و جانوری شهر فرخی (بیابانک). از جمله پوشش‌های گیاهی این شهر می‌توان به تاغ، گز، هنگ (انقوزه)، روناس، اسکمبیل، اشنو، قیچ، ریواس، پر سیاوش،
روناس، اسکمبیل، اشنو، قیچ، ریواس، پر سیاوش، بنه، بادام کوهی، انجیر کوهی، قدومه، خارشتر، مارچوبه، آویشن، زیره سیاه، حنظل (هندوانه ابوجهل) اسفند و شیرین بیان که در گویش محلی به مدکی معروف است که اغلب این گونه‌ها جنبه طبی و صنعتی دارند اشاره کرد. حیات وحش شهر فرخی (بیابانک). حیات وحش: در شهرفرخی (بیابانک) در حال حاضر زیستگاه بسیاری از گونه‌های حیات وحش از قبیل:کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، یوزپلنگ، جبیر، خرگوش، قمری، کبک و تیهو، با قرقره، آهوبره، روباه شنی، روباه معمولی، گرگ، کبوتر وحشی، عقاب طلایی، انواع زرد
معمولی، گرگ، کبوتر وحشی، عقاب طلایی، انواع زرد پرها، وسایر گنجشگ سانان، کاراکال، سیاگوش، گربه وحشی، سمور، انواع مارها وافعی‌ها و… می‌باشد و درگذشته‌ای دور زیستگاه مناسبی برای آهو و گورِخرآسیایی بوده است. محصولات عمده این شهر؛ گندم، جو، پنبه، ارزن، تخمة آفتابگردان، پسته، سنجد، خرما، انجیر، زردآلو و بادام کوهی است. طناب بافی و فرشبافی با طرح نایینی از صنایع دستی آن است. اهالی عمدتاً به دامداری و باغداری مشغول‌اند ساعت خوش کردن در فرخی. یکی از برنامه‌های زیبا و قدیمی در شهر فرخی ماجرای ساعت خوش کردن است. این
و قدیمی در شهر فرخی ماجرای ساعت خوش کردن است. این مراسم که در میان کشاورزان شهر برگزار می‌گردد بدین صورت است: برای کاستن از گرمای زیاد کویر در تابستان فرخی‌ها یک سنت قدیمی به نام ساعت خوش کردن برگزار می‌کنند. ابتدا شخصی خوش‌نام و اغلب از سادات محل را برای این کار انتخاب می‌کنند. بامداد یک روز از نیمه دوم مردادماه این شخص اولین کسی است که زمینی را در آن سال به زیر کشت می‌برد. صبح آن روز که اغلب بعد از نماز صبح می‌باشد ابتدا چاووش به چاووشی می‌پردازد و مردم را آگاه می‌سازد. پس از جمع شدن کشاورزان بر سرزمین
را آگاه می‌سازد. پس از جمع شدن کشاورزان بر سرزمین انتخاب شده شخص منتخب برنامه کشت و آبیاری را انجام می‌دهد. در این زمین بیشتر شلغم و جو توامان کشت می‌شود. کشاورزان با سلام و صلوات در هنگام کشت با شخص ساعت خوش کن همراهی می‌کنند. پس از بذر پاشی و آبیاری توسط شخص منتخب از طرف شخص منتخب مردم به صرف چای و صبحانه در کنار همان زمین دعوت می‌شوند. پس از صرف صبحانه و دعا برای فراوانی محصول در آن سال این برنامه به پایان می‌رسد. در چند سال اخیر شخص منتخب برای این کار مرحوم آقای سید مجتبی نبوی بوده است. مراسم شهر فرخی
آقای سید مجتبی نبوی بوده است. مراسم شهر فرخی (بیابانک). سوگواری محرم دوماه محرم و صفر به ویژه دهه اول ماه محرم برپائی مجالس عزاداری شوری دیگر می‌گیرد. شب هنگام مسجدها آکنده از عزادارن است ودسته‌های سینه زنی و زنجیرزنی به راه می‌افتند وافرادی که نذر و نیاز دارند در این ایام از عزاداران حسینی پذیرائی می‌کنند. نخل‌گردانی روز پنجم محرم الحرام مردم درحسینیه‌ها جمع شده نخل و علم به پا می‌کنند یعنی به آن‌ها جامه‌های رنگین می‌پوشند و آینه و شمشیر می‌آویزند و پس ازتزئین نخل و علم را در خیابان‌ها و کوچه‌ها حرکت داده
نخل و علم را در خیابان‌ها و کوچه‌ها حرکت داده و مردم در این روز نیز قربانی هم می‌کنند از شب ششم تا شب یازدهم نخل بردوش جوانان درحسینیه در میان جمعیت به حرکت در می‌آید و چاووش به چاووشی می‌پردازد و در پایان هر بیت شعری که چاووش می‌خواند حاملان نخل آن را به شدت می‌جنبانند و زنگهای آن را به صدا درآورند نخل سمبلی از کاروان حسین (ع) است در روز عاشورا جامه نخل به صورت نیمه‌افراشته درمی‌آید که نشانه‌ای از شهادت شهدای کربلا و سمبلی از یک کاروان ستم‌دیده را می‌نمایاند. هر شب هنگام نخل‌گردانی مراسم علم‌گردانی هم
هر شب هنگام نخل‌گردانی مراسم علم‌گردانی هم انجام می‌گیرد. علم را یکی از سادات بر شانهٔ خود حمل می‌کند. علم‌گردانی روز نهم محر هر سال در فرخی و قصبات آن مراسمی به نام علم‌گردانی انجام می‌گیرد. علم به هر خانه‌ای که وارد می‌شود، اهل آن خانه در سوگ عزیزان خود و حسین شیون و ناله می‌کنند. فرخی در لغتنامه دهخدا. دهی است از دهستان جندق بیابانک بخش خور بیابانک شهرستان نائین، واقع در ۱۴هزارگزی شمال باختری خور، متصل به راه خور به جندق. ناحیه‌ای است واقع در جلگه، معتدل و دارای ۶۳۲ تن سکنه. از قنات مشروب می‌شود.
معتدل و دارای ۶۳۲ تن سکنه. از قنات مشروب می‌شود. محصولاتش غلات و خرما است. اهالی به کشاورزی گذران می‌کنند. هنر دستی زنان کرباس بافی است. راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰) کشتزارهای پیرامون این شهر مانند «سلمگان»، «حاجی‌آباد»، «عزیزآباد»، «مهدی‌آباد»، «فرح‌آباد» و «سیدآباد» هم اینک خالی از سکنه است. از جمله مزارع تازه‌احداث‌شدهٔ این شهر می‌توان به «نوشهر»، «برادران»، «اسلام‌آباد»، «طالقانی»، «سفیدرود» و «گلشن» اشاره کرد. فرخی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از امکانات و خدمات ویژه‌ای مانند مرکز بهداشتی
از امکانات و خدمات ویژه‌ای مانند مرکز بهداشتی درمانی، راهنمایی دخترانه، دبیرستان پسرانه و دخترانه، مهد کودک، مخابرات، پست بانک، دهداری، دهیاری، شهرداری، مرکز فنی و حرفه‌ای، پایگاه بسیج و خوابگاه دانشگاه برخوردار شده است.
ده بالا (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
میان‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نصرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ١٤٠٢، جمعیت آن ٧نفر (٣خانوار) بوده‌است. مزار. در قبرستان اين روستا افرادى همچون محمدعلی سلمان ،استادعلی سلمان، علی اکبر سلمان،ربابه سلمان و...مدفون هستند آب و آبادانی. در گذشته زمین های کشاورزی(دشت ها)در روستا به وسیله آب قنات این روستا موسوم به قنات نصرآباد آبیاری میشد.این قنات که حدود ٢/٥کیلومتر طول دارد نزدیک بیست سال قبل به طور
٢/٥کیلومتر طول دارد نزدیک بیست سال قبل به طور کامل خشک شد و امروزه زمین های کشاورزی به وسیله چاه های آب آبیاری میشود این روستا دارای دو آب انبار(حوض) است که در فصول سرد سال آب را برای استفاده در فصول گرم ذخیره میکردند امروزه با وجود شیر های آب آشامیدنی دیگر نیازی به استفاده از حوض نیست
آبادان (خور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خوروبیابانک در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
چاه افضل (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاهملک ، روستایی از توابع شهرستان خوروبیابانک در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۰۲ نفر (۳۷۰خانوار) بوده‌است. در مورد احداث اين روستا گفته اند:موقعي كه شاه عباس از راه كوير به مشهد مي رفته است در محل فعلي چاه ملك چاهي حفر نموده است،وبه همين مناسبت اينجا به چاه ملك مشهور شده است.نقل دیگر این است که آبادي چاه ملك در سال 1275 هجري قمري توسط فامیل های رحمانی و افلاکی و غلامرضایی پایه گذاری شده است. چاهملك دشت وسيعي
و غلامرضایی پایه گذاری شده است. چاهملك دشت وسيعي دارد و محصولات آن خرما، گندم، جو، پنبه، هندوانه(دیمی)، گوجه فرنگي، بادمجان،انگور و انار است. چاهملك داراي مسجد، حمام، مدرسه ي دخترانه و پسرانه است. اغلب مردم به كشاورزي و قاليبافي وگروهي به فعاليتهاي ديگر من جمله ميكانيكي و بنايي مشغولند. مردم این روستا از هوش ذاتی در مورد مسائیل فنی و ابداعات صنعتی برخوار بوده و در منطقه به این موضوع معروف هستند. در اطراف چاهملك چند مزرعه وجود دارد كه عبارتند از: 1-قادرآباد كه درسال1335ش احداث شده است 2-آبادان كه درسال1325ش
درسال1335ش احداث شده است 2-آبادان كه درسال1325ش توسط جندقي ها احداث شده است 3-اكبرآباد1328ش(مزرعه شيخيها) 4-نودشت كه زميني حاصل خيز دارد و 33سال پيش احداث شده است 5- هاشم آباد 6-اميرآباد 7-همت آباد 8- پشت کوه و ... چاه ملک شهر خورشید شهر آفتابگردان شهر گل انار شهر مردان غیور و زنان نجیب شهر جوانان پرشور و دلیر چاه ملک در 40 کیلومتری مرکز شهرستان خور و بیابانک و 340 کیلومتری مرکز استان اصفهان در مسیر طریق الرضا قرار دارد. حدود 300 سال قدمت دارد . یکی از قطب های کشاورزی شهرستان و یک روستای صنعتی و دارای
قطب های کشاورزی شهرستان و یک روستای صنعتی و دارای کارگاه های مختلف می باشد. از افتخارات این روستا سی و یک شهید اهدایی مردم روستا در راه دفاع از میهن و اسلام می باشد.
قادرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
نودشت، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیابانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بهاآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جندق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاه گیر، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جندق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مصر (نام‌های پیشین: چاه دراز، کلاته یوسف، مزرعه یوسف)، روستایی از توابع شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان است. این روستا در دشت کویر ایران و در ۴۵ کیلومتری شرق فرخی و در ۶۰ کیلومتری شمال خور واقع شده‌است. روستای مصر یا کویر مصر درست در میانه راه دامغان به نائین و اصفهان قرار دارد. مصر به همراه دو روستای بسیار کوچک دیگر به نامهای امیرآباد و فرحزاد دریک خط شمالی– جنوبی به طول حدود ۶ کیلومتر واقع شده‌اند. بخشی از فیلم خیلی دور، خیلی نزدیک در این روستا فیلم‌برداری شده‌است. این کویر که یکی از جذاب‌ترین و
شده‌است. این کویر که یکی از جذاب‌ترین و باشکوه‌ترین نقاط توریستی و طبیعی ایران به‌شمار می‌رود سالانه میزبان تعداد زیادی از گردشگران و کویرنوردان داخلی و خارجی است. ریشه نام روستا. چندین سال پیش بنیان‌گذار این روستا فرد سرمایه‌داری به نام یوسف بود که به شبانی و چراندن گوسفندان می‌پرداخت. عمر این روستا شاید بیشتر از ۱۰۰ سال نباشد، اما همه آن را به نام مزرعه یوسف می‌شناختند تا آنکه قنات‌های روستا خشک و کم‌آب شد و یوسف را مجبور به حفر چاه با موتورهای دیزلی انگلیسی کرد. چند سال بعد از بهره‌برداری از این چاه،
کرد. چند سال بعد از بهره‌برداری از این چاه، دوباره سفره‌های زیرزمینی آب پائین‌تر رفت تا اینکه یوسف چاه عمیق‌تری را حفر کرد؛ به همین دلیل اهالی روستاهای همجوار، این روستا را «چاه دراز» نامیدند. اما از آنجا که یوسف این نام را دوست نداشت، از اهالی روستا درخواست کرد که چون نام وی یوسف است و داستان یوسف پیامبر نیز در سرزمین مصر اتفاق افتاد بود، از آن به بعد نام این روستا را مصر بنامند. اهالی روستا نیز به‌دلیل احترام زیادی که برای یوسف قائل بودند، این روستا را «مصر» نامیدند. یوسف دستور داد تا در وسط روستا نیز
«مصر» نامیدند. یوسف دستور داد تا در وسط روستا نیز خیابان عریضی به طول حداقل ۵۰۰ متر احداث شود. او در پاسخ به ابهامات اهالی که می‌گفتند روستای ما کوچک است و نیازی به احداث این خیابان عریض و طویل نیست، می‌گفت که در آینده‌ای نزدیک اینجا معروف و پرتردد می‌شود. جالب اینکه این پیش‌بینی یوسف درست از آب درآمد و اکنون گردشگران زیادی از این روستا بازدید می‌کنند؛ به نحوی که اکنون این روستا یکی از مقاصد مهم طبیعت گردی در ایران به‌شمار می‌آید. شرح روستا. در ورودی روستا دو طاق کوچک مقابل هم قرار دارد که داخل یکی ژنراتور
طاق کوچک مقابل هم قرار دارد که داخل یکی ژنراتور بزرگی وجود دارد که برق مصر و روستای هم‌جوار آن را (فرحزاد) از این طریق تأمین می‌گردد و دیگری تنها مغازهٔ روستا می‌باشد که مجهز به خط تلفن ثابتی است که ارتباطات مخابراتی ساکنان یا احیاناً مسافران را برقرار می‌کند. هم‌اکنون استفاده از تلفن همراه میسر می‌باشد جاذبه‌های گردشگری روستای مصر. وجود چاه آب عمیق، سرسبزی منطقه بیابانی و کشت درخت گز جهت جلوگیری از جابجایی شن‌های روان، بلوار به عرض حدود ۵۰ متر داخل روستا، وجود خانه‌های قدیمی و بازسازی آنها جهت اسکان
وجود خانه‌های قدیمی و بازسازی آنها جهت اسکان توریست، موتور سواری، شترسواری در کویر و از همه مهم‌تر وجود نیزارهایی وسیع و سرسبز در فاصله ۵ کیلومتری روستا و وجود تپه‌های شنی در اطراف آن از جمله عواملی هستند که باعث جذب توریست در دل کویر گشته‌است و حضور توریست‌های خارجی برای دیدن عجایب کویر مرکزی ایران در آن فراوان است. بسیاری از منجمان ایرانی و خارجی آسمان صاف و تاریک این مکان را برای برپایی کارگاه‌های رصدی خود انتخاب می‌کنند و همچنین بسیاری از عکاسان از طبیعت کویری آنجا برای عکاسی استفاده می‌نمایند. جمعیت.
کویری آنجا برای عکاسی استفاده می‌نمایند. جمعیت. این روستا در دهستان جندق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۳ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در بخش خور و بیابانک شهرستان نائین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
روستای هفتومان یک روستای زیبا در دل کویر با جاذبه‌های توریستی است. این روستا یک روستای منحصر به فرد از نظر جذب و حمایت از سرمایه گذاران در زمینه سنگ‌های تزئینی است. وجه تسمیه آن از اینرو بوده که هفت رشته کاریز یا قنات داشته است و بر این اساس به آن هفتومان می‌گویند. کویر مرکزی ایران که به دشت کویر موسوم است در بخش شمال فلات ایران قرار دارد. این چاله زمین‌شناسی از خشک‌ترین نواحی ایران است، بزرگ‌ترین بیابان بسته محصور در خشکی کره زمین به‌شمار می‌رود. کویر آسمان نیلگون و پرستاره ای دارد‏، که سرا پرده ملکوت
نیلگون و پرستاره ای دارد‏، که سرا پرده ملکوت خداست. نگریستن به آسمان، ناظرین را به اندیشیدن و سیر آفاقی وامی‌دارد که پختگی فکری‏، رشد عقلی و شکوفایی اندیشه‌ها واستعدادها، ارمغان آن است. مهتاب کویر مهربان است و آرامش بخش، افق گسترده کویر که نه فرازی دارد و نه نشیبی، انسانهایی گشاده‌رو، مهربان و مهمان نوازی را بار آ ورده است. روستای هفتومان واقع در بخش نیمه کوهستانی این شهرستان در زمره مناطقی است که اهالی اش سالهاست درخت بنه کهنسالی را که یک عمر آزگار در مسیر زوار ثامن الائمه شاهد صادق رهپویان عشق بوده است،
زوار ثامن الائمه شاهد صادق رهپویان عشق بوده است، بعنوان میعادگاه نذر و نیازشان برگزیده‌اند. این روستا و درختش با آب و هوای خوبش در گذشته، یکی از منازل عبور کاروان‌های زیارتی از دل کویر بوده است. روستای هفتومان در لابلای مناطق نیمه کوهستانی شهرستان خور و بیابانک واقع است. هفتومان اکنون حدود۱۷۰ نفر جمعیت دارد که اکثراً از راه کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند. در ۲۰۰ متری شرق این روستا و از دل یک تخت سنگ (با محیط ۲۰ متر و ارتفاع سه متر)، درخت بنه ای سر برآورده که با تنه قطورش معلوم است عمر درازی دارد. در
که با تنه قطورش معلوم است عمر درازی دارد. در تاریخ ۱۳۹۲/۲/۲۰ با حضور مسئولین شهرستان خور و بیابانک - نائین و اصفهان، خانه سنتی هفتومان افتتاح شد. وضعیت جغرافیایی. اصفهان- شهرستان خوروبیابانک- روستای هفتومان فاصله تا اصفهان ۳۶۰ کیلومتر فاصله تا نایین ۲۴۰ کیلومتر فاصله تا خور ۷۰ کیلومتر این روستا در ۳۳ درجه و ۳۱ دقیقه شمالی و ۵۴ درجه و ۴۵ دقیقه شرقی قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۶۸ متر می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر
مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۴۱خانوار) بوده است. هفتومان، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان خوروبیابانک در استان اصفهان ایران است.
آبگرم (نائین)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اُردیب(ordib)، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۷ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
عروسان گلستان ، روستایی از توابع بخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا با نخلستان های زیبا در ۱۰ کیلومتر ی روستای بیاضه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۵ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.