payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در بیست و چهار سالگی در ۱۲۷۴.ش به وطنش تهران بازگشت و به تدریس، وعـظ و اقامۀ جماعت در مدرسه و مسجد تازه تأسیس « عبدالحسین» در بازار تهران مشغول شد. وی علاوه بر تهران بیـتی نیز در قم داشت که در آن‌جا نیز به حل مشکلات شرعی و رتق و فتق امور اجتماعی مردم می‌پرداخت. فعالیت سیاسی. میر پورطهرانی در جریان عزل عین‌الدوله، از بانیان هجرت روحانیون به مرقد عبدالعظیم (هجرت صغری) و هجرت کبری (قم) بود و در مشروطه اول نقش بسیار فعالی ایفا کرد. او در روز به توپ بستن مجلس شورای ملی، از مسجد عبدالحسین در بازار تهران به همراه
ملی، از مسجد عبدالحسین در بازار تهران به همراه شاگردان و مردم همراهش به بهارستان رفت و در درگیری‌ها شرکت نمود. وی با آغاز استبداد صغیر فتوایی معروف صادر و و ضمن تقبیح شدید برخورد با آزادی‌خواهان و نمایندگان مردم آن را محاربه با خدا نامید. متن فتوا بدین شرح است: «فی الحال که دست شیطانی استبداد داخلی از آستین اجانب بی‌دین و کافران روس بیرون آمده است و در روز روشن ناموس مملکت هتک حرمت می‌شود و ناجوانمردانه آزادی‌خواهان و وکلای طبقات ملت ایران به بند کشیده می‌شوند، این عمل دولت به وضوح «محاربه الله و الرسول» و
این عمل دولت به وضوح «محاربه الله و الرسول» و «افساد فی الارض» است و دادن مالیات به این دولت خائن و جائر که استقلال وطن را ملعبه خود قرار داده و با قوۀ اجنبی دستش به خون مسلمین آلوده شده حرام می‌باشد. در این اوضاع و احوال، عموم رجال سیاسی باید مطلع باشند [که] تنها راه تعالی ایران قانون مشروطه و مجلس شورای ملی است و تکیه بر دول اجنبی عاقبتی جز حقارت ندارد. البته تا زمانی که چشم سلاطین این آب و خاک بر دهان سفرای روس و انگلیس دوخته شده‌است، این مملکت روی ترقی و عزت نخواهد دید.» پس از آن توسط نیروهای ولادیمیر
و عزت نخواهد دید.» پس از آن توسط نیروهای ولادیمیر لیاخوف روسی دستگیر، زندانی و متحمل شکنجه های فراوان شد به طوری که اگر اعتبار و قدرت خاندانش نبود، به طور قطع جانش را از دست می‌داد. وی اندکی بعد تحت‌الحفظ به عتبات تبعید شد. او پس از فتح تهران توسط مجاهدین به زادگاهش بازگشت و در تربیت شاگردان و رونق بخشیدن به حوزه علمیه تهران کوشید. مخالفت با قرارداد ۱۹۱۹. میرپور طهرانی بار دیگر در جریان قرارداد ۱۹۱۹ با دولت بریتانیا قدم در میدان مبارزه گذاشت. وی در منابر و مساجد به ویژه در مسجد « عبدالحسین» که سال‌ها در آن
به ویژه در مسجد « عبدالحسین» که سال‌ها در آن واعظ و امام جمعه بود، ضد قرارداد و بانیان داخلی آن به ویژه وثوق‌الدوله نطق می‌کرد. او با توجه به روحیۀ زبانزد میهن دوستی‌اش، این قرارداد را تحت‌الحمایگی تام ایران توسط انگلیس می‌دانست و مجدانه و پی‌گیر، مردم را از مفاد ضد ایرانی آن قرارداد ننگین آگاه می‌ساخت. وی امضاءکنندگان و حامیان داخلی آن پیمان را خائنین به مملکت می‌دانست. شاگردان. سید مرعشی ملا محمد کرمانی علی صدرالفضلاء میرزا ابراهیم خان قزوینی محمد کبیر تبریزی سید تقی تنکابنی آقا کمال‌الدین خراسانی محمد
سید تقی تنکابنی آقا کمال‌الدین خراسانی محمد شاه آبادی سید عباس کرمانشاهی میرزا رضا بوشهری ابوالفضل گیلانی درگذشت. وی در سال ۱۳۲۷ در تهران درگذشت و حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد. به مناسبت درگذشت وی مجالس ختم و ترحیم متعدد و باشکوهی در تهران و قم منعقد گردید. از وی موقوفاتی در عتبات عالیات از جمله مسافرخانه‌ای در سامرا، وقف رفاه زائران گردیده است. بازماندگان. سیدعلی حق شناس نتیجۀ پسری وی است.
صلح در فقه و حقوق ایران نوعی عقد لازم است که در آن دو طرف، توافق بر امری می‌کنند که عنوان آن امر از عقود معروف از قبیل بیع، رهن، اجاره و امثالهم نباشد. صلح در لغت به معنای سازش، آشتی کردن، توافق کردن، پیمانی که بر حسب آن دعوایی را حل و فصل کردن و پیمان تسلیم است. عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است. صلح گاهی برای رفع اختلافات موجود یا برای جلوگیری از تنازع احتمالی آینده صورت می‌گیرد یا به‌جای یکی از عقود معاملاتی به‌کار می‌رود. انواع صلح. صلح به دو قسم زیر تقسیم‌بندی می‌شود: شرایط عقد صلح.
به دو قسم زیر تقسیم‌بندی می‌شود: شرایط عقد صلح. عقد صلح برای صحت باید شرایط زیر را دارا باشد: موارد فسخ صلح. موارد فسخ صلح عبارت اند از: (مطابق ماده ۷۶۰ قانون مدنی، صلح عقد لازم است اگر چه در مقام عقود جایزه واقع شده باشد و بر هم نمی خورد مگر در موارد فسخ به خیار یا اقاله.)
سامانه موقعیت‌یاب محلی یک سامانه ناوبری محلی است. نام این سیستم LPS مخفف Local positioning system می‌باشد که سیستم مکان یاب محلی است. سیستم موقعیت یاب محلی است که موقعیت و اطلاعات را در هر آب و هوایی و در هر کجا میسر می‌سازد. برای راه‌اندازی این سیستم حداقل ۳ دکل نیاز می‌باشد. بر خلاف جی پی اس و دیگر سیستم‌های موقعیت یاب ماهواره‌ای، ال پی اس پوشش جهانی ندارد و فقط در همان محدوده کاربرد دارد. کاربردهای قدیمی و جدید ال پی اس. در گذشته سیستم ال پی اس برای تشخیص موقعیت کشتی‌ها و هواپیماها استفاده می‌شده است.
موقعیت کشتی‌ها و هواپیماها استفاده می‌شده است. مصادیق این استفاده سیستم Decca Navigator و LORAN هستند. در حال حاضر عمدتاً از این سیستم جهت تکمیل جی پی اس استفاده می‌شود مخصوصاً در جاهایی که پوشش جی پی اس ضعیف است یا دسترسی به جی پی اس امکان‌پذیر نمی‌باشد. از سیستم ال پی اس می‌توان در گوشی‌های تلفن‌های همراهی که قابلیت دریافت جی پی اس را ندارند استفاده نمود. منابع. 1.http://en.wikipedia.org/wiki/Global_Positioning_System 2. http://en.wikipedia.org/wiki/Local_positioning_system
اِعسار در حقوق مدنی ایران به وضعیت فرد غیر تاجری گفته می‌شود که به دلیل عدم دسترسی به مال خود یا کافی نبودن دارایی، قدرت پرداخت دیون (بدهی‌ها) یا هزینه دادرسی خود را نداشته باشد. اعسار معادل کلمه فقهی افلاس است. اعسار بدهکار معمولاً با اعتراف تمامی یا برخی طلب‌کاران به اعسار وی و نیز شهادت دو مرد عادل ثابت می‌شود.بر خلاف ورشکستگی تجاری، مُعسر محجور محسوب نمی‌شود و می‌تواند در اموال خود تصرف کند. ادعای اعسار صرفاً از سوی اشخاص حقیقی غیر تاجر قابل طرح بوده و تجار و اشخاص حقوقی باید دعوای ورشکستگی مطرح نمایند
و اشخاص حقوقی باید دعوای ورشکستگی مطرح نمایند چرا که ادعای اعسار آنها پذیرفته نخواهد شد. در قوانین ایران، اعسار تنها به هزینه دادرسی محدود نمی‌شود، بلکه شامل مواردی مانند اعسار از پرداخت مهریه، اعسار از محکوم‌به مالی، و حتی اعسار در جرایم مالی نیز می‌شود. قانونگذار برای هر کدام از این موارد شرایط و ضوابط خاصی در نظر گرفته است. هدف از پیش‌بینی نهاد اعسار، ایجاد توازن میان حق طلبکار و توانایی واقعی بدهکار است تا ضمن حمایت از دسترسی افراد کم‌برخوردار به عدالت قضایی، از سوءاستفاده احتمالی نیز جلوگیری شود.
قضایی، از سوءاستفاده احتمالی نیز جلوگیری شود. چگونگی اثبات اعسار. آنطور که از قانون جدید نحوه محکومیت های مالی سال ۹۴، به ویژه ماده ۷ آن مستفاد می شود، بر خلاف قانون قبلی، اصل بر معسر و تنگدستی مدعی اعسار ( مدیون) می باشد و خوانده دعوا میبایست دارا بودن مدیون را اثبات کند مگر آن که وضع مالی گذشته مدیون، حاکی از دارا بودن مدیون باشد و یا ثابت شود او در گذشته به هر نحوی مالی به دست آورده است. مطابق ماده ۸ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی سال ۹۴، شخص مدعی اعسار( مدیون ) باید صورت کلیه اموال خود شامل تعداد یا
مدیون ) باید صورت کلیه اموال خود شامل تعداد یا مقدار و قیمت کلیه اموال منقول و غیر منقول رابه طور دقیق از جمله میزان وجوه نقدی که وی به هر عنوان نزد بانک ها و یا موسسات مالی و اعتباری ایرانی و خارجی دارد، به همراه مشخصات دقیق حساب های مذکور و هچنین کلیه اموالی که او به هر نحو نزد اشخاص ثالث دارد و کلیه مطالبات او از اشخاص ثالث و نیز فهرست نقل و انتقالات و هر نوع تغییر دیگر در اموال مذکور از زمان یکسال قبل از طرح دعوای اعسار به بعد را ضمیمه دادخواست اعسار خود کند.
افلاس در فقه به صفت اصلی مفلس که همانا عدم کفایت مالی شخص برای پرداخت بدهی‌هایش است، می‌گویند. در قانون تجارت ایران به‌جای واژه افلاس، از عبارت "ورشکستگی" استفاده شده است. در ماده ۱۲۶۵ قانون مدنی ایران هم عنوان ورشکستگی و افلاس از هم جدا شده‌اند. افلاس در لغت عبارت است از بی‌چیز شدن، نادار شدن، تنگدستی و بینوایی و ورشکستگی.در افلاس شخص مدیون به درخواست طلبکاران و با حکم دادگاه از تصرف در اموال و دارایی خود منع می‌شود، همچنین افلاس موجب سقوط دین خواهد شد.
متوسط مجموع بارش سالیانه مراکز استان‌های ایران از بدو تأسیس ایستگاه هواشناسی آن شهرها تا سال ۲۰۱۰ (به جز ساری). منبع این آمار، آرشیو اطلاعات هواشناسی در تارنمای سازمان هواشناسی ایران است. جستارهای وابسته. تعداد روزهای برفی مراکز استان‌های ایران
بانکو بیلبائو گروه بین‌المللی بانکداری اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ با ادغام بانکو بیلبائو ویزکایا و بانک آرژنتاریا، تأسیس شد. بانکو بیلبائو پس از گروه سانتاندر دومین بانک بزرگ، در کشور اسپانیا محسوب می‌شود. این بانک در سال‌های اخیر، فعالیت‌های بین‌المللی خود را، توسعه داده و در حال حاضر، در ۴۰ کشور جهان دارای شعبه می‌باشد، که برای نمونه می‌توان به زیرمجموعه‌هایی چون: بی‌بی‌وی‌ای بانکو فرانچز، بی‌بی‌وی‌ای کنتیننتال، بی‌بی‌وی‌ای بانکومر و بی‌بی‌وی‌ای کامپس اشاره کرد. بانکو بیلبائو نیز، مانند بسیاری از
اشاره کرد. بانکو بیلبائو نیز، مانند بسیاری از شرکت‌های اسپانیایی، فعالیت‌های بخش بین‌المللی خود را، بر روی کشورهای اسپانیایی زبان مستقر در آمریکای لاتین، متمرکز کرده‌است. این بانک همچنین، دارای حضوری پُر رنگ، در کشورهای جنوب اروپا، به‌خصوص پرتغال و ایتالیا می‌باشد. بخشی از سهام این بانک در بازار بورس نیویورک و بورس مادرید دادوستد می‌شود.
خودرو جنگی پیاده نظام خودرو زره‌پوش چرخ‌دار یا شنی‌داری است که به خوبی مسلح شده و غالباً توانایی حرکت در آب را هم دارد و برای حمل پیاده‌نظام به میدان نبرد و تهیه آتش حمایتی برای آنها استفاده می‌شود. خودروهای جنگی پیاده نظام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در کنار پیاده نظام بجنگند و با خودروهای زرهی دیگر در منطقه جنگی مقابله کنند. خودروهای جنگی پیاده نظام با تکامل نفربرهای زرهپوش ساخته شده‌اند. نفربرها تنها وظیفه دارند تا از سربازان در برابر گلوله و ترکش‌ها در میدان نبرد حفاظت کرده و آنان را به سرعت به خط مقدم
نبرد حفاظت کرده و آنان را به سرعت به خط مقدم نبرد منتقل کنند و فقط برای دفاع از خود به مسلسل و گاهی نارنجک‌انداز اتوماتیک مجهز شده‌اند اما خودروهای جنگی پیاده‌نظام علاوه بر نقل‌و‌انتقال سربازان، وظیفه نبرد مستقیم با دشمن و حمایت از سربازان پیاده شده را هم دارند، در نتیجه بسیار بهتر از نفربرها مسلح شده‌اند. خودروهای جنگی پیاده نظام معمولاً در مقایسه با نفربرها زره بهتری هم دارند و برخی از آنها به دریچه‌های شلیک هم مجهز شده‌اند تا سربازان از طریق آنها با سلاح شخصی خود به سوی دشمن شلیک کنند. بیشتر این خودروها
شخصی خود به سوی دشمن شلیک کنند. بیشتر این خودروها به یک توپ اتوماتیک کالیبر ۲۰ تا ۴۰ میلی‌متری به عنوان سلاح اصلی، همراه با یک یا چند مسلسل کالیبر ۷٫۶۲، چند پرتابگر نارنجک دودزا و گاهی لانچرهای شلیک موشک ضد تانک یا موشک‌های ضد هوایی مسلح شده‌اند. هرچند قدرت آتش و مقاومت زره خودروهای رزمی پیاده‌نظام معمولاً بسیار پائینتر از تانک‌های اصلی میدان نبرد است اما موشک‌های هدایت‌شونده ضدزره آنها می‌تواند تهدید مؤثری علیه تانک‌های دشمن باشد.
در سپیده دم بامداد روز 28 شوال ۱۲۶۸ هنگامی که ناصرالدین شاه از کاخ ییلاقی نیاوران عازم شکار بود، گروهی از بابیان که توسط شیخ علی عظیم مأمور شده بودند، در فاصله کوتاهی از کاخ به شاه حمله کردند. آنان عریضه به دست به موکب شاه که تنها به اتفاق چند تن ملازم رکاب پیش می‌راند، نزدیک شدند و جبران وهنی را خواستند که با کشته شدن سید علی‌محمد باب به کیش آنان وارد شده بود. به ترتیب سه تن از آنان سه تیر شلیک کردند که تیر دوم شاه را مجروح ساخت. در زد و خوردی که پیش‌آمد قراولان شاه یک تن از مهاجمان را کشتند و دو تن را
قراولان شاه یک تن از مهاجمان را کشتند و دو تن را دستگیر کردند. این ترور نافرجام ماند و شاه در این سوء قصد فقط جراحاتی سطحی برداشت. با این حال وی فرمان قتل‌عام بابیان را صادر کرد. بسیاری از بابیان و حتی افرادی که مشکوک به بابی بودن بودند در یک کشتار دسته جمعی هولناک با سازماندهی علماء، دولتیان، شاهزادگان قاجار، دیوان‌سالاران و تاجران در ملاء عام به نحو فجیع شکنجه و اعدام شدند. میرزا آقاخان نوری برای کاهش احتمال انتقام دستور داده بود که قربانیان بین گروه‌های مختلف مانند نظامیان، نجیب‌زادگان و استادان و
مختلف مانند نظامیان، نجیب‌زادگان و استادان و شاگردان دارالفنون تقسیم شوند تا مسئولیت کشتار بین همگان تقسیم شود. بعضی را مانند سلیمان خان شمع‌آجین کردند، بعضی را به دم توپ بستند، بعضی را قطعه قطعه کردند، و بعضی را قبل از اعدام چشم از حدقه درآورند، یا پوست از پا کندند و بعد از فرو بردن در قیر داغ مجبور به دویدن کردند. چندین هزار نفر در این قتل‌عام کشته شدند. ترور ناصرالدین شاه قاجار. در سپیده دم بامداد روز 28 شوال ۱۲۶۸ هنگامی که ناصرالدین شاه از کاخ ییلاقی نیاوران عازم شکار بود، گروهی از بابیان که توسط شیخ
عازم شکار بود، گروهی از بابیان که توسط شیخ علی عظیم مأمور شده بودند، در فاصله کوتاهی از کاخ به شاه حمله کردند. آنان عریضه به دست به موکب شاه که تنها به اتفاق چندتن ملازم رکاب پیش می‌راند، نزدیک شدند و جبران وهنی را خواستند که با کشته شدن سید علی‌محمد باب به کیش آنان وارد شده بود. به ترتیب سه تن از آنان سه تیر شلیک کردند که تیر دوم شاه را مجروح ساخت. در زد و خوردی که پیش آمد قراولان شاه یک تن از مهاجمان را کشتند و دو تن را دستگیر کردند. بلافاصله بعد از سوءقصد نافرجام و در همان روزهای اول ۳۶ نفر بابی دستگیر
نافرجام و در همان روزهای اول ۳۶ نفر بابی دستگیر می‌شوند. خورموجی می‌نویسد: «تفحصی بسزا درکار هر یک به عمل آمده سه چهار نفر نوری چون کفر و ارتداد ایشان به ثبوت شرعی نرسیده به جان امان یافته محبوس شدند. بقیه را بین الناس تقسیم نمودند که عموم بندگان خدا از این فیض عظمی بی نصیب نباشند.» با این ابتکار دولتیان و روحانیون دو هدف را تعقیب می‌کردند. یکی آلوده کردن دست همه گروه‌های اجتماعی به خون بابیان، و دوم در امان بودن از حمله احتمالی بابیان به عنوان قصاص از عاملین کشتار. از این نظر هر یک از بابیان را به گروهی
کشتار. از این نظر هر یک از بابیان را به گروهی که متعلق به آن بوده‌اند جهت اعدام می‌سپارند. برای نمونه «میرزا نبی دماوندی که مردی عالم بوده‌است به دست معلمان دارالفنون، ملا شیخ علی که از روحانیون بوده‌است به دست علما و طلاب، محمد تقی شیرازی که کارگری ساده بوده‌است به دست عمله اصطبل و محمد علی نجف آبادی که یک سرباز بوده‌است به دست خمپاره‌چیان می‌سپارند که هرطور میل دارند آن‌ها را بکشند.» مهد علیا بهاءالله (میرزا حسینعلی نوری) را به همراه صدر اعظم اقا خان نوری به همدستی در سو قصد به پسرش متهم می‌کرد. اما
نوری به همدستی در سو قصد به پسرش متهم می‌کرد. اما بهالله نه تنها مقصر نبود بلکه از قبل به پیروان بابی خود انذار داده بود که به هیچ وجه در قبال دادخواهی اعدام باب توسط امیرکبیر و ناصرالدین شاه، به این عمل شنیع دست نزنند. خبر تیراندازی به شاه توسط برادر صدراعظم، جعفر قلی خان به بهالله رسید و به او پیشنهاد داد مدتی در محلی به سر برد تا این هیاهو تمام شود. اما بهالله این پیشنهاد را نپذیرفت و روز بعد قصد عزیمت به اردوی شاه در نیاوران را کرد تا خود را ازین‌ اتهام مبرا سازد و حسن نیت خود را نشان دهد. در بین راه
مبرا سازد و حسن نیت خود را نشان دهد. در بین راه در زرگنده به دعوت میرزا مجید منشی سفارت روس مهمان آنجا شد. اما جمعی از خادمین حاجی علیخان حاجب الدوله، بهاءالله را شناختند و به حاجب الدوله از توقف بهاءالله در منزل منشی سفارت روس خبر دادند. حاجب الدوله فورا مراتب را به عرض شاه رساند. روسای دربار از ورود بهاءالله به جوار اردوی شاه به هراس و تعجب افتادند. ناصرالدین شاه هم بی نهایت متعجب شد که چگونه شخص متهم به اینگونه تهمت بزرگی جرئت کرده خود را در معرض انظار قرار دهد و فورا ماموری فرستاد تا بهاءالله را از
قرار دهد و فورا ماموری فرستاد تا بهاءالله را از منزل منشی روس تحویل گرفته و به نزد شاه بیاورد. در نهایت مامورین شاه در بین نیاوران و طهران بهاءالله را دستگیر کردند و او را با پای برهنه به طهران بردند و در زندان سیاهچال تهران محبوس کردند. دستگیری و کشتار برخی از پیروان کتاب بیان. ادوارد براون می‌نویسد: دو بابی زنده مانده تحت شکنجه قرار گرفتند گر چه مجبور شدند دین و نیت خود را آشکار کنند اما از گفتن نام هر یک از هم دینان خود یا فاش کردن محل تجمعشان امتناع کردند. توداری سرسختانه آنان به هر حال بی‌فایده بود و
توداری سرسختانه آنان به هر حال بی‌فایده بود و تحقیق و بررسی شدیدی که توسط پلیس مخفی تهران آغاز شده بود منجر شد به دستگیری حدوداً چهل تن از بابیون که در خانه سلیمان خان غافلگیر شدند. پنج یا شش تن از اینها به انضمام بهاءالله که اکنون ادعای بیعت با اکثریت بزرگی از بابی‌ها را می‌کنند بخشیده شده اما بقیه همگی به مرگ محکوم شدند. نخست‌وزیر از ترس انتقام جویی این فرقه، تصمیم به وادار کردن تمام گروه‌ها در کشتار زندانیان گرفت. برای این منظور او آن‌ها را در بین ادارات مختلف دولتی، اصناف تجار و سایر بخش‌های جامعه پخش
مختلف دولتی، اصناف تجار و سایر بخش‌های جامعه پخش کرد و در همان زمان به هر گروه فهماند که شاه روی وفاداری و پذیرش هر یک از گروه‌ها در نحوه برخورد و رفتار آن‌ها با قربانیان قضاوت خواهد کرد. وزارت جنگ، وزارت امور خارجه، تجار، روحانیون، درویش‌ها، پیش خدمت‌های در خدمت شاه، حتی دانشجویان دانشگاه‌ها که در آن زمان بر اساس یک مدل اروپایی تأسیس شده بود، هر یک زندانی مختص خود را دریافت کردند. "انواع مرگ‌های تحمیل شده بسیار وحشتناک بودند که برخی از آن‌ها با تعصب و افراط گری وحشیانه، ترس از سوء ظن یا جنون تمام عیار به
گری وحشیانه، ترس از سوء ظن یا جنون تمام عیار به ستمگری و قساوت طراحی شده بودند. از بداقبالی بابی‌ها برخی تکه‌تکه شدند، برخی با اره از هم جدا شدند، برخی با تازیانه پوستشان کنده شد و برخی با شلیک دهانه تفنگ منفجر شدند." سلیمان خان. سلیمان خان بخاطر پناهگاهی که به فرقه ممنوعه داده بود از مقامش خلع شد و شکنجه‌های هولناک تری هم در انتظار او بود. فتیله‌های روشن روی زخمهای وارده روی اعضاء و بدنش گذاشته شدند، دندانهایش را از دهان بیرون کشیدند و روی فرق سرش بزور فروکردند. حتی با وجود درد و رنج شدید او شهادت می‌داد
حتی با وجود درد و رنج شدید او شهادت می‌داد به چنین لذت پرشور و گرمی که برتر از رنج و شکنجه بود طوری‌که جلادان او با تمسخری تلخ از او پرسیدند که چرا آواز نمی‌خواند. او فریاد زد " آواز " و سپس شروع به خواندن کرد. " یک دست جام باده و یک دست زلف یار رقصی چنین میانه بازارم آرزوست. مؤلف اخبار ناصری می‌نویسد: حاجی سلیمان خان تبریزی که کاشانه‌اش آشیانه جنجال‌برانگیزی بود با قاسم نیریزی که مدعی نیابت سید یحی بود، بعد از آنکه اعضاء ایشان بواسطه شمع‌های افروخته، مهبط انوار گردید، هر یک به چهارپاره بر دار شدند..»
انوار گردید، هر یک به چهارپاره بر دار شدند..» سیدحسین یزدی کاتب. ادوارد براون می‌نویسد: در بین قربانیان آن روز هولناک دو تن بودند که ما قبلاً با آنان آشنا شدیم. یکی سید حسین یزدی بود که حداقل ظاهراً مرشد خود را (در زمان اعدام سید علی محمد باب) انکار کرده بود و در آن روز دستخوش رنج و تالم شدید قرار گرفت، مرگ را نه تنها با رضایت بلکه با اشتیاق بی‌اختیاری ملاقات کرد. سید حسین یزدی را آجودان باشی و میران پنجه و سر تیپان به قتل رساندند. طاهره قرةالعین. قرةالعین نیز در این ماجرا کشته شد. او که از سال ۱۲۶۵ هجری
نیز در این ماجرا کشته شد. او که از سال ۱۲۶۵ هجری قمری دستگیر شده بود، در زمان سوء قصد در منزل کلانتر تهران محبوس بود ولی دو هفته بعد از واقعه استنطاق و اعدام شد. دکتر پولاک، پزشک اتریشی که در آن زمان در خدمت شاه بود، با یادداشت‌های خود به اعدام این زن واقعاً شهادت می‌دهد. حاج میرزاجانی کاشانی نویسنده تاریخ نقطةالکاف. حاج میرزاجانی کاشانی، فرزند حاج محمد حسن معروف به پرپا مؤلف کتاب معروف نقطةالکاف از تجار کاشان و از قدمای گروندگان غیابی به سیدعلی محمد باب بوده و جزء بیست هشت نفری است که در سال ۱۲۶۸قمری، در
و جزء بیست هشت نفری است که در سال ۱۲۶۸قمری، در جریان ترور نافرجام ناصر الدین شاه به قتل رسید و در گورستان سیدولی در تهران دفن شد. کشته‌شدگان دیگر. برای مثال، ملا شیخ علی به علما و طلاب، سید حسن خراسانی به شاهزادگان، ملا زین‌العابدین یزدی به مستوفی‌الممالک و مستوفیان، ملا حسین خراسانی را نظام‌الملک و وزیر دول خارجه، میرزا عبدالوهاب شیرازی به بقیه اولاد صدراعظم، ملا فتح‌الله قمی و ملا علی و آقا مهدی صحاب را حجاب‌الدوله و فراشان، شیخ عباس طهرانی به امرا و خوانین، محمدباقر نجف‌آبادی به پیش‌خدمت‌های پادشاهی،
محمدباقر نجف‌آبادی به پیش‌خدمت‌های پادشاهی، محمدتقی شیرازی به امیرآخور و عمله اصطبل، محمد نجف‌آبادی به ایشک‌آقاسی‌باشی و سایر عمله سلام، میرزا محمد نیریزی به کشیک‌چی‌باشی و یوز باشیان و غلام پیش‌خدمت‌ها، محمدعلی نجف‌آبادی را خمپاره‌چیان، سید حسین یزدی را آجودان‌باشی و میران‌پنجه و سرتیپان، میرزا نبی دماوندی که مردی عالم بوده‌است به دست معلمان و متعلمان دارالفنون، میرزا رفیع مازندرانی را سواره نظام، میرزا محمد قزوینی به زنبورک‌چیان، حسین میلانی به سربازان، عبدالکریم قزوینی را توپچیان، لطف‌علی شیرازی را
عبدالکریم قزوینی را توپچیان، لطف‌علی شیرازی را شاطران، نجف خمسه‌ای را کسبه شهر، حاجی میرزا جانی کاشانی (نویسنده نقطةالکاف) را به ملک‌التجار و تاجران، حسن خمسه را ناظر و مطبخیان و شربت‌داران، محمدباقر قهپایه را آقایان قاجار هر یک از نامبردگان را جماعت مجاهدان فی سبیل الله غربتاً الی الله و طلباً لمرضاته، به انواع سیاسات و عقوبات به دار بوار و خصار فرستادند. صادق زنجانی که ملتزمین رکاب به قتلش پرداختند، جسدش را پاره‌پاره در دروازه‌های شهر زینت قناره نمودند. حاجی سلیمان خان تبریزی - که کاشانه‌اش آشیانه
حاجی سلیمان خان تبریزی - که کاشانه‌اش آشیانه جنجال‌انگیزی بود - با قاسم نیریزی که مدعی نیابت سید یحی بود، بعد از آنکه اعضای ایشان به‌واسطه شمع‌های افروخته، مهبط انوار گردید، هر یک به چهارپاره بر دار شدند.
هفتهٔ مُد نیویورک که با عنوان هفته مد مرسدس بنز نیز شناخته می‌شود، یک رخداد نیمه سالانه در شهر نیویورک است که هر سال در ماه فوریه برای مد بهاره/تابستانه و در سپتامبر برای مد پاییزه/زمستانه برگزار می‌شود. این رخداد در کنار هفته مد لندن، هفته مد میلان و هفته مد پاریس به عنوان چهار رویداد مهم دنیای مد محسوب می‌شوند. تاریخچه. اولین هفته مد نیویورک که بعدها به عنوان هفته خبر نیز شهرت یافت، اولین هفته مد در دنیا به حساب می‌آید که در سال ۱۹۴۳ و در میانه جنگ جهانی دوم برپا شد. دلیل تا آن زمان پاریس به عنوان پایتخت
برپا شد. دلیل تا آن زمان پاریس به عنوان پایتخت مد در دنیا شناخته می‌شد. اما جنگ جهانی دوم مانع از این می‌شد که مردم و طراحان بتوانند برای بازدید و ارائه آخرین دستاوردهایشان به این شهر بروند، از این رو، هفته مد نیویورک متولد شد. الینور لمبرت روزنامه‌نگار مشهور مد و فشن، در همان زمان با ترتیب دادن هفته‌ای به نام هفته خبر و با دعوت از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران در دنیای مد، سعی کرد طراحان نیویورکی و آمریکایی که تا آن زمان نادیده گرفته شده بودند را به همگان نشان دهد. البته در این مراسم بازدیدکنندگان اجازه حضور
دهد. البته در این مراسم بازدیدکنندگان اجازه حضور نداشتند و باید به شوروم هر طراح به صورت مجزا سر می‌زدند. از نگاه تمام نشریات مطرح این برنامه بسیار مطرح بود، چرا که نشریات معتبری چون ووگ که تا پیش از این فقط به طراحی‌ها و طراحان پاریسی اهمیت می‌دادند، تا حد زیادی در نظر خود تجدید نظر کردند و مد نیویورک به مجلات معتبر راه یافت. در سال ۱۹۹۴، مراسم هفته مد نیویورک توسط فرن مالیس به محل اصلی و رسمی خود در بریانت پارک منتقل شد. پیش از این این مراسم محل مشخصی نداشت و مراسم هفته مد نیویورک در خیمه‌هایی طولانی
نداشت و مراسم هفته مد نیویورک در خیمه‌هایی طولانی برگزار می‌شد. از نکات قابل توجه در رابطه با این هفته مد این است که حضور در مراسم تنها با استفاده از دعوت پیشین امکان‌پذیر است. در مراسم هفته مد نیویورک که اولین برنامه از چهار هفته مد مطرح در دنیا است، طراحان مد، صنعت‌گران لباس و مد، خبرنگاران حوزه فشن، سلبریتی‌ها و نشریات الکترونیکی اینترنتی فشن دعوت می‌شوند. اما در سال ۲۰۰۹ تعدادی از طراحان تصمیم گرفتند خارج از بریانت پارک برنامه خود را برگزار کنند. این طراحان دلیل این تصمیم خود را مشکلات اقتصادی و
این طراحان دلیل این تصمیم خود را مشکلات اقتصادی و سخنرانی‌ها و پرزنتیشن‌های طولانی در مراسم هفته مد عنوان کردند. رویدادهای سال ۲۰۰۹. در پاییز سال ۲۰۰۹ اما هفته مد نیویورک روند خود را کمی تغییر داد و به تکنولوژی نزدیک شد. عملی که برای افزایش وسعت این رویداد مهم دنیای مد نیاز بود. این مسئله نه تنها به طراحان کمک کرد که با هزینه کمتری مجموعه خود را تهیه کنند و به نمایش بگذارند، بلکه در زمان و هزینه سفر نیز صرفه‌جویی شد، چرا که طراحان می‌توانستند از این پس طرح‌های خود را از طریق اینترنت به معرض تماشای عمومی
خود را از طریق اینترنت به معرض تماشای عمومی بگذارند. این رخداد باعث شد نه‌تنها تعدادی از طراحان محصولات خود را برای عرضه در اینترنت معرفی کنند، بلکه تعدادی از آن‌ها مزون‌های آنلاین راه‌اندازی کردند و تنها محصولات خود را از طریق اینترنت عرضه کردند. عملی که تا کنون نیز ادامه داشته است. نورما کامالی طراح به نام و برند مشهور پولو رالف لورن راگبی، بنتون، ویکتوریا سکرت و بسیاری از برندهای مطرح دنیا برای محصولات اپل و سیستم iOS برنامه‌هایی برای معرفی و فروش محصولات خود طراحی کرده‌اند. پس از این رویداد بود که
خود طراحی کرده‌اند. پس از این رویداد بود که ووینه تام طراح به نام چینی/آمریکایی به دست مدل‌های خود به جای کیف، تبلت‌های اچ. پی داد. در همان زمان نیز مرسدس بنز خود را به عنوان اسپانسر هفته مد نیویورک معرفی کرد و از آن پس هفته مد نیویورک به هفته مد مرسدس‌بنز نیز شهرت یافت. به دلیل مشکلات اقتصادی که در سال ۲۰۰۹ گریبان‌گیر دنیا شده بود، بسیاری از طراحان مجبور شدند از شرکت در هفته مد نیویورک در پاییز این سال صرف نظر کنند. در سال‌های گذشته، خانه‌های مد هزینه‌ای تا حدود ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را برای برگزاری هرچه بهتر هفته
حدود ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را برای برگزاری هرچه بهتر هفته مد نیویورک تقبل می‌کردند. ایده استفاده از مانکن‌های مشترک برای کاهش هزینه‌های ران‌وی توسط دو طراح به‌نام مد، بتسی جانسون و ورا ونگ ارائه شد. با همین ایده بود که مارا هافمن، سرگیو داویلا و نیکولاس کی توانستند با استفاده از مانکن‌های مشترک هزینه‌های خود را تا ۴۰ درصد کاهش دهند. آن‌ها خطوط مجزای کت‌واک خود را یکی کردند و همین امر هزینهٔ آن‌ها را به شدت کاهش داد. یکی دیگر از رخدادهای مهم در فشن‌شو سال ۲۰۰۹، نمایش اقلامی بود که امکان استفاده در فصول مختلف سال را
اقلامی بود که امکان استفاده در فصول مختلف سال را داشتند. طراحان به همین دلیل نام این فشن‌شوها را فشن‌شو دوستانه گذاردند. یکی از طرح‌هایی که در این فصل بسیار مرسوم شد، لباس‌هایی بود که می‌شد در فصل سرما به همراه یقه اسکی پوشید و در فصول گرم‌تر، آن‌ها را تنهایی به تن کرد. تمام این رویدادها را می‌توان به نوعی با بحران اقتصادی که در این سال به اوج خود رسید مرتبط دانست. طراحان مد و برندهای مطرح، با مشکل کاهش فروش مواجه شدند و راهی نداشتند جز طراحی لباس‌هایی که هزینه خریداران را کم کند. اما در سال ۲۰۱۰ هفته مد
هزینه خریداران را کم کند. اما در سال ۲۰۱۰ هفته مد نیویورک مجدداً مجبور به تغییر مکان شد. دلیل این تغییر مکان فشارهای زیادی بود که از سوی اداره پارک بریانت بر برگزار کنندگان وارد شد. به همین دلیل در این سال، محل برگزاری هفته مد مرسدس‌بنز به مرکز هنرهای تجسمی و نمایشی لینکلن منتقل شد. در سپتامبر سال ۲۰۱۰ اولین مراسم هفته مد در محل جدید برگزار شد. با تغییر مکان محل برگزاری این رویداد، برگزار کنندگان هفته مد مرسدس‌بنز، به سیستم جدید که در سال ۲۰۰۶ توسط ادی مولون ابداع شده بود روی آوردند. فشن جی.پی. اس نام