payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهران که نامش در اثر یونانی امیانوس مارسلینوس به‌صورت مِرِنا (Merena) ذکر شده، فرماندهٔ ارتش ساسانی در زمان پادشاهی شاپور دوم که در جنگ‌های ایران و روم در قرن چهارم میلادی مشارکت داشت. از جمله فعالیت‌های او فرماندهی ارتش ساسانی در نبرد تیسفون (۳۶۳) بود که در امتداد رودخانه دجله به‌وقوع پیوست. او یکی از کسانی بود که در تبعات پس از نبرد سامرا کشته شدند. مرگ او ساعاتی پیش از مرگ ژولیان بود.
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان شرکت نفت و گاز ایرانی است، که به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، در زمینه بهره‌برداری، فرآورش و انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت به‌طور متوسط معادل ۱۷۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، این شرکت همچنین به‌طور میانگین روزانه ۳۵۰ میلیون فوت مکعب (معادل ۱۰ میلیون مترمکعب) گاز طبیعی تولید می‌کند. شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان در دی‌ماه ۱۳۷۷ با ادغام ۴ منطقه نفتی لب‌سفید، نفت‌سفید، قلعه‌نار و هفتکل تأسیس شد و فعالیت رسمی خود را
قلعه‌نار و هفتکل تأسیس شد و فعالیت رسمی خود را از ابتدای سال ۱۳۷۸ به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز نمود. این شرکت اکنون در مجموع دارای ۴۹۲ حلقه چاه نفت، ۱۶ مجتمع بهره‌برداری، ۳ کارخانه نمک‌زدایی و ۴ ایستگاه تقویت فشار گاز است و در محدوده‌ای به وسعت ۲۷ هزار کیلومتر مربع، در ۳ استان خوزستان، ایلام و لرستان فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مسجدسلیمان، استان خوزستان قرار دارد. مجموع ذخایر تحت مدیریت شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان در حدود ۲۹ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. تاریخچه.
در حدود ۲۹ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. تاریخچه. حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان، به‌عنوان قدیمی‌ترین منطقه نفت‌خیز ایران و خاورمیانه، قدمت آن به سال ۱۲۸۷ و اکتشاف نخستین میدان نفتی خاورمیانه، توسط کنسرسیوم دارسی، تحت نام میدان نفتی مسجد سلیمان بازمی‌گردد. چاه شماره یک، در سال ۱۲۸۷ (معادل ۱۹۰۸ میلادی) در شهر مسجدسلیمان شروع به فعالیت تولیدی کرد. این کشف صنعتی، سرفصل جدیدی را در حیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور ایران به وجود آورد. در طول دهه‌های بعدی، چاه‌های نفت در مناطق شمالی استان
دهه‌های بعدی، چاه‌های نفت در مناطق شمالی استان خوزستان، یکی پس از دیگری حفاری و تکمیل شده و به بهره‌برداری رسیدند. جویندگان کار از اقصی نقاط ایران، به این مناطق هجوم آوردند و مسجدسلیمان به‌عنوان نخستین شهر صنعتی ایران شکل گرفت. حوزه مدیریتی شرکت نفت مسجدسلیمان در طول جنگ جهانی دوم با محوریت میدان نفتی مسجدسلیمان، عملأ انرژی ماشین جنگی بریتانیا را تأمین می‌کرد و این منطقه نفتخیز در آن دوره زمانی، به یکی از استراتژیک‌ترین نواحی صنعتی جهان مبدل شده بود. سال‌های ابتدای دهه ۱۳۵۰ به دلیل شتاب گرفتن روند
سال‌های ابتدای دهه ۱۳۵۰ به دلیل شتاب گرفتن روند فعالیت‌های تولید نفت و گاز در جهان و ورود فناوری‌های نوین اکتشاف و حفاری، همچنین ایجاد تغییرات قراردادی در صنایع نفت و گاز ایران، از قراردادهای مشارکت در تولید به قراردادهای خرید خدمت،"شرکت خاص خدمات نفت ایران" (به‌اختصار آسکو) توسط اعضای کنسرسیوم، تاسیس شد و در عمل جایگزین "شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران" گردید و فعالیت خود را به‌عنوان شرکت پیمانکار غیرانتفاعی طرف قرارداد شرکت ملی نفت ایران آغاز نمود. شرکت آسکو در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان‌ها، برنامه‌ریزی و
در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان‌ها، برنامه‌ریزی و اجرای عملیات حفاری، طراحی، نصب و راه‌اندازی تأسیسات و کارخانجات جانبی، همچنین احداث خطوط لوله، تهیه طرح پیشنهادی برنامه‌های توسعه میدان‌ها و نیز انجام برآورد بودجه‌های ارزی و ریالی فعالیت می‌کرد. در سالهای نخست، دفتر مرکزی شرکت آسکو در شهر مسجدسلیمان قرار داشت. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و خروج بخش اعظم کارشناسان خارجی و شرکت‌های بین‌المللی صنعتی از کشور، سپس تغییر ساختار سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی، شرکت آسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی با هم ادغام شدند و
آسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی با هم ادغام شدند و "مدیریت مناطق نفتخیز" را در شرکت ملی نفت ایران تشکیل دادند. دفتر مرکزی این شرکت نیز به شهر اهواز منتقل شد. این شرکت به‌عنوان متصدی کلیه عملیات مربوط به بخش بالادستی و پایین‌دستی نفت و گاز سراسر کشور، منهای میدان‌های دریایی مستقر در خلیج فارس که مدیریت آنها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران بود، را در بر می‌گرفت. در پی اعمال این تغییرات، مدیریت منطقه نفتخیز مسجدسیمان نیز به مدیریت مناطق نفتخیز شرکت ملی نفت محول شد. در نهایت با تولید بیش از حد در طول بیش از نیم
شد. در نهایت با تولید بیش از حد در طول بیش از نیم قرن از میدان نفتی مسجد سلیمان و میدان‌های همجوار آن که امروزه در حوزه عملیاتی شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان قرار دارند، میانگین تولید چاه‌های این میدان‌ها، رفته‌رفته رو به افول نهاد و اکتشاف میدان‌های جدید در جنوب کشور و عدم توجه به ایجاد زیرساخت‌های جدید در این مناطق نیز مزید بر علت شد، تا جایی که در ابتدای دهه ۱۳۶۰ تولید نفت خام از این مخازن نفتی فرسوده، دیگر اقتصادی نبود و کلیه فعالیت‌های مرتبط با استخراج نفت در این منطقه، متوقف گردید. پس از پایان جنگ ایران
در این منطقه، متوقف گردید. پس از پایان جنگ ایران و عراق، مدیریت مناطق نفتخیز، به "مدیریت تولید مناطق خشکی" تغییر نام داد و حوزه عملیاتی این مدیریت، کلیه میدان‌های نفتی و گازی سرزمینی را در بر گرفت. در سال ۱۳۷۷ مدیریت تولید مناطق خشکی به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب ارتقاء پیدا کرد و برنامه‌ریزی به‌منظور تغییر ساختار این شرکت با هدف کوچک‌سازی و تفکیک نمودن حوزه عملیاتی آن آغاز شد. سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های وزارت نفت، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت‌های حاکمیتی از تصدی‌گری،
در نحوه اداره فعالیت‌های حاکمیتی از تصدی‌گری، ساختار سازمانی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب مورد بازنگری قرار گرفت و بخش مدیریتی آن به ۲ شاخه اصلی شامل؛ ستاد مرکزی و شرکت‌های تابعه تفکیک گردید. سپس ۵ شرکت بهره‌برداری از تأسیسات و دارایی‌های بخش تولید نفت و گاز مناطق نفتخیز تأسیس شدند. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسیمان به‌عنوان یکی از ۵ شرکت بهره‌بردار تابع شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، با الحاق ۴ ناحیه نفتی لب‌سفید، قلعه‌نار، هفتکل و نفت‌سفید، در دی‌ماه ۱۳۷۷ شکل گرفت، ولی فعالیت‌های عملیاتی آن، به‌عنوان یک
شکل گرفت، ولی فعالیت‌های عملیاتی آن، به‌عنوان یک شرکت بهره‌بردار، از سال ۱۳۷۸ آغاز گردید. حوزه عملیاتی. محدوده جغرافیایی تحت مدیریت شرکت نفت و گاز مسجدسیمان از قسمت غربی تا ۷۵ کیلومتری شهر پلدختر، واقع در جنوب استان لرستان و از بخش شرقی نیز تا ۲۵ کیلومتری شهرستان ایذه در شمال استان خوزستان، محدوده‌ای به مساحت ۱۴۰ کیلومتر مربع را شامل می‌شود. تأسیسات. تأسیسات شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان شامل ۴۹۲ حلقه چاه نفت، ۱۶ مجتمع بهره‌برداری، ۳ کارخانه نمک‌زدایی و ۴ ایستگاه تقویت فشار گاز می‌باشد.
مهرمهرویه یا مهرماه‌روی (در منابع یونانی: "Mermeróēs"، Μερμερόης) از فرماندهان ارشد ارتش ایران در سده ششم میلادی در جنگ‌های ایران و روم بود. زندگی‌نامه. از دوران جوانی مهرمهرو چیزی دانسته نیست. در سال ۵۵۵ میلادی او به عنوان یک پیرمرد توصیف شده‌است. نخستین آگاهی مان از وی مربوط به سال ۵۳۰ میلادی در طی جنگ ایبری است. در آن جنگ وی سی هزار تن را برای اشغال ارمنستان روم رهبری می‌کرد؛ با اینحال در نزدیکی شهر ساتالا (در ترکیه امروزی) از ژنرال ارتش روم - سیتاس - شکست خورده و مجبور به عقب‌نشینی شد. در تابستان ۵۳۱ به
خورده و مجبور به عقب‌نشینی شد. در تابستان ۵۳۱ به دنبال پیروزی ایرانیان در نبرد کالینیکوم، شاهنشاه ایران - قباد یکم، مهرمهرو را به همراه کنارنگ به بیزانس فرستاد تا سیلوان را تصرف کنند. دو فرمانده شهر را تصرف کردند اما از ایران خبر مرگ قباد رسید؛ از طرفی هم زمستان بسیار سردی بود و نهایتاً تصمیم گرفتند که به خاک ایران عقب‌نشینی کنند. در سال ۵۴۰ پس از اینکه دو طرف مجدداً در سال ۵۴۰ به دشمنی روی آوردند، مهرمهرو به فرمان خسرو اول انوشیروان مأمور شد تا قلعه دارا را تصرف کند. اما به گفتهٔ گوربپوس او از فرمانده
را تصرف کند. اما به گفتهٔ گوربپوس او از فرمانده قلعه دارا - جان تیراگیلتا - شکست خورد. در سال ۵۴۲ به فرمان شاه با سپاهی برای رهاسازی پترا در لازستان که تحت تصرف قوای رومی بود، وارد آن منطقه شده و با شکست قوای رومی شهر را آزاد کرد اما به علت نرسیدن تدارکات مجبور به عقب‌نشینی به دوین در ارمنستان ایران شد. با اینحال سه هزار تن را در شهر و پنج هزار تن را برای بازنگه داشتن مسیر تدارکات در آنجا گذاشت. این نیروها توسط لازها و بیزانس‌ها شکست خوردند و بساس - فرمانده جدید نیروهای بیزانس - شهر را مجدداً محاصره کرد.
جدید نیروهای بیزانس - شهر را مجدداً محاصره کرد. در بهار ۵۵۱، مهرمهرو چنین نمایاند که بار دیگر قصد آزادسازی آن دژ را دارد اما پیش از آنکه چنین کند به سمت آرکیوپولیس (در گرجستان امروزی) رفت؛ او شهر را محاصره کرد اما از آنجا که نیروهایش از کمبود تدارکات در رنج بودند، مجبور به رها کردن شهر شد و به سمت غرب رفت. در طول زمستان بعد ۵۵۱/۵۵۲ میلادی، او تسلط خود را بر شرق لازستان گسترش داد اما پیشنهاد صلح اش با پادشاه لازستان مورد موافقت قرار نگرفت بنابراین مجبور شد تعدادی سرباز سبیر (هون‌هایی که در جنوب روسیه امروزی
سرباز سبیر (هون‌هایی که در جنوب روسیه امروزی زندگی می‌کردند) به مزدوری بگیرد و در سال ۵۵۲ مجدداً به آرکیوپولیس لشکر کشید اما موفق به فتح شهر نشد و عقب‌نشینی کرد. در سال ۵۵۴ موفق شد تا بیزانسی‌ها را از تفلیس بیرون براند. بیزانسی‌ها مجبور شدند در امتداد رود ریون (در گرجستان امروزی) عقب‌نشینی کنند. مهرمهرو استحکامات را تحکیم کرد اما به علت مشکل آذوقه و بیماری خود به ایبری رفت و در تابستان ۵۵۵ در اثر بیماری در کارتلی (گرجستان امروزی) درگذشت. و نخوارگان جانشین او شد.
اس‌تی‌اس-۷ هفتمین ماموریت شاتل‌های فضایی و دومین ماموریت شاتل فضایی چلنجر بود. این ماموریت در صبح روز ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ آغاز شد و پس از ۶ روز و ۹۷ بار گردش به دور زمین در ۲۴ ژوئن همان سال پایان یافت. در این ماموریت برای اولین بار فضانوردی زن به همراه شاتل به فضا رفت. اس‌تی‌اس-۷ طولانی‌ترین ماموریت در زمان خود بود. نکات برجسته ماموریت. سالی کی راید اولین زن فضانوردی بود که در فضا به پرواز درآمد. شاتل در این ماموریت دو ماهواره آنکی سی-۲ برای تل‌ست کانادا و پالاپا بی-۱ برای اندونزی را در انبار خود حمل می‌کرد. این
بی-۱ برای اندونزی را در انبار خود حمل می‌کرد. این دو ماهواره با موفقیت در مدار قرار گرفتند. ۷ جعبه دیگر نیز در انبار قرار داشتند که برای مطالعات در فضا در نظر گرفته‌شده‌بودند. یکی از این جعبه‌ها وظیفهٔ بررسی رفتار اجتماعی مورچه‌ها در وضعیت جاذبهٔ صفر را داشت. ۱۰ پلت به ماهوارهٔ پلت شاتل (اسپاس -۰۱) متصل بودند، که برای تحقیقات روی آلیاژهای فلزها در جاذبهٔ صفر و سنسورهای از راه دور استفاده شدند. آزمایش‌های انجام گرفته در این ماموریت عبارت‌اند از: مخزن خارجی. این ماموریت آخرین ماموریتی بود، که در آن از
این ماموریت آخرین ماموریتی بود، که در آن از اس‌دبلیوتی (مخزن با وزن استاندارد) استفاده شد. آهنگ بیدارباش. ناسا از برنامهٔ جمینی شروع به پخش موسیقی برای بیدارکردن فضانوردان کرد. فرود. این ماموریت ابتدا قرار بود، با فرود در پایگاه فضایی کندی پایان پذیرد، ولی با وجود هوای بد در فلوریدا مجبور به فرود در پایگاه ادواردز شد. برای فراهم شدن فرود در پایگاه ادورادز ماموریت برای دو گردش مداری تمدید شد. مدارگرد در ۲۹ ژوئن ۱۹۸۳ به پایگاه فضایی کندی انتقال یافت.
لازستان یا اِگریسی نام منطقهٔ جغرافیایی و پادشاهی آن در غرب کشور گرجستان امروزی است، که بر پایه نام قوم لاز چنین نامگذاری شده است و در دوره‌هایی هم توسط مردم محلی اداره می‌شد. جنگ لازستان این جنگ بر سر شهر لازیکا (گرجستان امروزی) بین ارتش‌های ایران و روم درگرفت و از سال ۵۴۰ میلادی آغاز شد. لازیکا شهری کوچکی به نام پترا داشت که زیر سلطه مستقیم امپراتوری روم بود. شهر پترا در کنار دریای سیاه قرار داشت و یک بندر کوچک به‌شمار می‌رفت. فرماندار رومی پترا بازرگانی را در انحصار خود گرفته بود و چون شاه لازیکا از این
در انحصار خود گرفته بود و چون شاه لازیکا از این کار فرماندار رومی خشمگین بود، برای ستاندن انحصار مذکور، از دربار ایران یاری خواست. در نهایت با رشادت و فداکاری ۱۵۰۰ نفر از ایرانیان جلوی پیشروی ارتش روم تا رسیدن قوای کمکی به فرماندهی مهرویه گرفته شد.
ستون فقرات شیطان فیلمی در ژانر ترسناک و گوتیک ساخته سال ۲۰۰۱ به کارگردانی گیرمو دل تورو، و نویسندگی آنتونیو تراسوراس، داوید مونیوس و دل تورو است. داستان فیلم هنگام جنگ داخلی ۱۹۳۹ اسپانیا، در یک مدرسهٔ شبانه‌روزی دور افتاده است. بر اساس یاداشت کارگردان در نسخه دی‌وی‌دی، به غیر از فیلم "پسر جهنمی"، این فیلم از پروژه‌های بسیار شخصی وی می‌باشد. فیلم در مادرید فیلمبرداری شده است. خلاصه داستان. در سال ۱۹۳۹ در روزهای پایانی سه سال جنگ خونین در اسپانیا کودک ده ساله‌ای به نام کارلوس (فرناندو تیلوه) که فرزند یک
ساله‌ای به نام کارلوس (فرناندو تیلوه) که فرزند یک قهرمان کشته شده جنگ است به یک مدرسه شبانه‌روزی دور افتاده سپرده می‌شود. این مدرسه توسط مدیری به نام کارمن (ماریسیا پاردس) به همراه پروفسور کازار اداره می‌شود اما کارلوس با هم مدرسه‌هایش و به خصوص با پسری بنام خایمه مشکل دارد. در این میان کارلوس متوجه حضور یک روح در آب انبار مدرسه می‌شود که سعی دارد چیزی را به او بفهماند. این روح، روح دانش آموزی به نام سانتی است که توسط جاسنتی کشته و در آب انبار مدرسه غرق شده بود.
در آمار توصیفی نمودار جعبه‌ای یا نمودار جعبه و خط نموداری است که برای توصیف پراکندگی داده به کار می‌رود. در این نمودار از جعبه‌ای برای نمایش فاصله بین چارک اول و سوم استفاده می‌شود و خطی در داخل جعبه میانه (چارک دوم) را مشخص می‌کند. خارج از جعبه حداقل و حداکثر مقدار داده را نیز مشخص می‌نمایند. حداقل داده ها بدین ترتیب محاسبه می شود که از چارک اول 1.5 برابر دامنه میان چارکی (IQR) را کم می کنیم. بیشترین داده را نیز با جمع زدن چارک سوم با 1.5 برابر دامنه میان چارکی به دست می آید. گهگاه نمونه‌های خارج از محدوده
به دست می آید. گهگاه نمونه‌های خارج از محدوده نیز به صورت نقاطی نشان داده می‌شوند. هر چه این نمودار مایل به پایین محور باشد نشان از این است که داده های آماری بیشتر از اعداد کوچکتر یا پایین تر است.
جایزهٔ پریکس‌پیکتت، یک جایزهٔ بین‌المللی عکاسی است که توسط بانک پیکتت در ژنو به بهترین تصاویر با موضوع محیط زیست پایدار اعطا می‌شود. پیکتت در سال ۲۰۰۸ توسط گروه پیکتت مستقر در ژنو با مأموریت استفاده از قدرت عکاسی برای انتقال پیام‌هایی در مورد پایداری اکولوژیکی به مخاطبان جهانی تأسیس شد. هدف آن عکاسی با بهترین کیفیت است که برای نشان دادن چالش‌های اجتماعی و زیست‌محیطی موجود اعمال می‌شود. این جایزه ۱۰۰۰۰۰ فرانک سوئیس توسط هیئت داوران مستقل بین ۴۷۰۰ عکاس شرکت‌کننده داوری می‌شود و نهایتا به برنده آن اعطا میگردد.
داوری می‌شود و نهایتا به برنده آن اعطا میگردد. این جایزه از سال ۲۰۰۸، ده دوره در بیش از ۱۰۰ نمایشگاه در ۲۵ کشور با تعداد بازدیدکنندگان بیش از ۵۵۰۰۰۰ نفر به نمایش گذاشته شده است. ده نفر از برندگان این جایزه عبارتند: از: بنوا آکوین، نداو کاندر، میچ اپستاین، لوک دلهای، مایکل اشمیت، والری بلین، ریچارد موس، جوآنا چومالی، سالی مان و گوری گیل. پروسه. ورود به مسابقه پریکس‌پیکتت از طریق کاندید شدن برای کسب این جایزه صورت میگیرد. از نوامبر ۲۰۲۳، بیش از ۳۰۰ نامزد این جایزه، گروهی از متخصصان صنعت از سراسر جهان متشکل
جایزه، گروهی از متخصصان صنعت از سراسر جهان متشکل از عکاسان، گالریست‌ها، رؤسای آژانس‌ها، دانشگاهیان، نویسندگان، ناشران، متصدیان، بنیادهای عکاسی و دیگران بودند. هر عکاس نامزد شده میتواند تا حداکثر ده تصویر را برای بررسی بدین منظور ارسال کند. جایزه پیکتت اولین بار در سال ۲۰۰۸ اعطا شد و در یک چرخه حدود ۱۸ ماهه فعالیت می‌کند. موضوعات گذشته شامل: آب، زمین، رشد، قدرت، مصرف، بی‌نظمی، فضا، امید، آتش بوده و در حال حاضر انسان است. از ماه مه ۲۰۱۴، این جایزه با مشارکت موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن و برای دو دوره با
موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن و برای دو دوره با مشارکت موزه هنر مدرن پاریس ارائه شده است.
رافائل آقایف (زاده ۴ مارس ۱۹۸۵، سومقاییت) کاراته کار ملی پوش کشور آذربایجانی در بخش کومیته است. آقایف یکی از کاراته کاهای معروف در سطح جهان نامداران این رشته‌است. وی ۲۳ بار مدال طلای جهانی را کسب کرده‌است. نوجوانی و جوانی. آقایف در هفت سالگی به فوتبال مشغول شد و همزمان، آموزش‌های کاراته را با راهنمایی رافائل ممدوف، اولین مربی خود آغاز کرد. او چندین سال آموزش دید و با شرکت در اولین مسابقه ملی مورد توجه و دعوت قرار گرفت تا تحت هدایت فیزولی موسایف در یکی از باشگاه‌های ورزشی معروف آذربایجان به نام بودوکان،
باشگاه‌های ورزشی معروف آذربایجان به نام بودوکان، تمرین کند. آقایف پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان شماره ۲۱ در سال ۲۰۰۳، وارد رشته ورزش‌های رزمی در آکادمی دولتی فرهنگ جسمی و ورزشی جمهوری آذربایجان شد و در سال ۲۰۰۷ به عنوان مربی ویژه کاراته فارغ‌التحصیل شد. وی قبل از انتقال به باشگاه ورزشی مرکزی وزارت دفاع به دلیل داشتن عنوان یک ورزشکار آینده دار، از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ در نیروهای مسلح آذربایجان در منطقه آغج آبادی خدمت می‌کرد. پدر آقایف عشق به ورزش را در سه پسرش تشویق می‌کرد و از این رو، آقایف قصد داشت در دو و
تشویق می‌کرد و از این رو، آقایف قصد داشت در دو و میدانی کار کند. برادر بزرگ‌تر او روسلان در جودو آموزش دید و دومین برادر بزرگ‌تر او، رستم بوکسور شد. ورزش قهرمانی. در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی کشوری جمهوری آذربایجان، رافائل پیروزی قاطعانه ای بر همه رقبای خود کسب کرد و مورد توجه رئیس فدراسیون ملی کاراته، یاشار باشیروف قرار گرفت که وی پتانسیل زیادی را در رافائل و تاکتیک‌های مبارزه ای غیرمعمول او می‌دید. آقایف بسیار کوشا بود و انگیزه زیادی برای پیروزی داشت، اما فاقد تجربه بین‌المللی بود. او برای اولین
اما فاقد تجربه بین‌المللی بود. او برای اولین بار در تیم ملی در سال ۱۹۹۷، در مسابقات آزاد جهانی مجارستان به مبارزه پرداخت. در این مسابقات به عنوان اولین نمایشش در عرصه بین‌المللی، موفق نبود، اما سال بعد او قهرمان مسابقات آزاد انگلیس شد و از آن پس عملکرد بسیار خوبی داشت. وی در اولین قهرمانی جهان در رده نوجوانان و جوانان که در سال ۲۰۰۱ در آتن برگزار شد، در مسابقات تیمی مقام سوم را کسب کرد. او در بیست و نهمین و سی امین دوره مسابقات کاراته قهرمانی اروپا در رده نوجوان موفق به کسب مدال طلا شد. روند رو به رشد او
نوجوان موفق به کسب مدال طلا شد. روند رو به رشد او همین‌طور ادامه داشت تا در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان که در سال ۲۰۰۶ در فنلاند برگزار شد توانست مدال طلا را کسب کند و برای اولین بار قهرمان بزرگسالان جهان شود. دو قهرمانی در یک مسابقه. در سال ۲۰۰۸ و در هجدهمین دوره مسابقات قهرمانی جهان در توکیو، رافائل نتیجه ای خیر کننده به دست آورد. او توانست در وزن -۷۰ و وزن آزاد دو نشان طلا از آن خود کند. او مورد توجه کاراته کاهای دنیا قرار گرفت و آنتونیو اسپینوزا، رئیس فدراسیون جهانی کاراته، پس از
اسپینوزا، رئیس فدراسیون جهانی کاراته، پس از این رقابت‌ها او را «الماس جهان کاراته» نامید. پس از این و تا سال ۲۰۱۳ آقایف در ۱۰ مسابقه در سطح قاره ای و جهانی شرکت کرد که در همه مسابقات توانست کسب مدال کند که ۷مدال در این میان، مدال طلا بودند. تاثیرگذاران در مسیر قهرمانی. هدایت شعبانوف، مربی تیم بزرگسالان، نقش مهمی در کارنامه آقایف داشت. شعبانوف بیش از هشت سال او را آموزش داد و در پیروزی‌هایش شریک بود. به دلیل دستاوردهای برجسته ورزشی در صحنه بین‌المللی، آقایف بارها از کمیته ملی المپیک، وزارت جوانان و ورزش
بارها از کمیته ملی المپیک، وزارت جوانان و ورزش جمهوری آذربایجان جوایزی دریافت کرده‌است و چندین سال متوالی در بین ده ورزشکار برتر این کشور قرار داشته‌است. وی از طرف اسپانسر رسمی فدراسیون، بانک بین‌المللی آذربایجان، کلیدهای یک آپارتمان جدید در یکی از مناطق نخبه شهر و همچنین یک آئودی Q7 را دریافت کرد. در ژوئن ۲۰۱۵، آذربایجان کشور میزبان بازی‌های افتتاحیه اروپا بود. او که در کاراته و به‌طور خاص در وزن ۷۵ کیلوگرم کومیته شرکت می‌کرد، مدال طلا کسب کرد.
سلول‌های سرتولی (Sertoli cells) یکی از مهم‌ترین سلول‌های بیضه در انسان هستند. این سلول‌ها هرمی شکلی هستند که به‌طور ناکامل، سلول‌های دودمان اسپرماتوژن را احاطه می‌کنند. قاعدهٔ سلول‌های سرتولی به لایهٔ قاعده ای می‌چسبد و انتهای راسی آن‌ها معمولاً تا مجرای لولهٔ منی ساز امتداد می‌یابد. در زیر میکروسکوپ نوری، حدود سلول سرتولی به‌خوبی مشخص نیست که به علت وجود استطاله‌های (زائده‌های) جانبی متعددی است که سلول‌های اسپرماتوژن را احاطه می‌کنند. بررسی این سلول‌ها به وسیلهٔ میکروسکوپ الکترونی، نشان داده‌است که این
وسیلهٔ میکروسکوپ الکترونی، نشان داده‌است که این سلول‌ها حاوی مقادیر زیادی شبکهٔ آندوپلاسمیک صاف، مقداری شبکه آندوپلاسمیک خشن، یک دستگاه گلژی تکامل یافته و تعداد زیادی میتوکندری و لیزوزوم هستند. هسته، که معمولاً مثلثی به نظر می‌رسد، حاوی تعداد زیادی تورفتگی و یک هستک مشخص است؛ هسته محتوی هتروکروماتین اندکی است. سلول‌های سرتولی مجاور، در بخش قاعده ای - جانبی سلول توسط اتصالات انسدادی به هم متصل می‌شوند و سد خونی - بیضه ای را تشکیل می‌دهند. اسپرماتوگونی‌ها در یک محوطهٔ قاعده ای قرار می‌گیرند که زیر سد مذکور
یک محوطهٔ قاعده ای قرار می‌گیرند که زیر سد مذکور واقع شده‌است. هنگام اسپرماتوژنز، برخی از سلول‌های حاصل از تقسیم اسپرماتوگونی‌ها، به طریقی از این اتصالات گذشته و در محوطه جنب مجرایی (که بالای سد واقع شده‌است) قرار می‌گیرند. اسپرماتوسیت‌ها و اسپرماتیدها در فرورفتگی‌های عمیق لبه‌های جانبی و راسی سلول‌های سرتولی، در بالای سد، قرار می‌گیرند. اسپرماتیدها در حین تکامل دم تاژکی آن‌ها، شبیه به دسته‌های مویی هستند که از انتهای فوقانی سلول‌های سرتولی خارج شده‌اند. سلول‌های سرتولی بوسیلهٔ اتصالات شکافدار نیز به هم
سلول‌های سرتولی بوسیلهٔ اتصالات شکافدار نیز به هم متصل شده‌اند، که خود سبب ایجاد ارتباط یونی و شیمیایی بین سلول‌ها می‌شود: این موضوع ممکن است جهت ایجاد هماهنگی در چرخهٔ بافت پوششی منی ساز دارای اهمیت باشد. سلول‌های سرتولی در انسان و سایر جانوران در خلال دورهٔ تولید مثل تقسیم نمی‌شوند. آن‌ها در برابر شرایط نامطلوبی مانند عفونت، سوء تغذیه و قرارگیری در معرض پرتو X بسیار مقاومند و به دنبال این تهاجمات میزان بقایشان بسیار بهتر از سلول‌های ردهٔ اسپرماتوژن است. کارکردهای سلول‌های سرتولی. سلول‌های سری اسپرماتوژن،
سلول‌های سرتولی. سلول‌های سری اسپرماتوژن، بوسیلهٔ پل‌های سیتوپلاسمی به یکدیگر متصل هستند. این شبکهٔ سلولی، از لحاظ فیزیکی یه وسیلهٔ انشعاب وسیع سیتوپلاسم سلول‌های سرتولی حمایت می‌شود. چون اسپرماتوسیت‌ها، اسپرماتید‌ها و اسپرماتوزوئیدها، بوسیلهٔ سد خونی-بیضه ای از جریان خون جدا نگه داشته می‌شوند، جهت مبادله موادغذایی و متابولیت‌ها به سلول‌های سرتولی وابسته هستند. سد سلول سرتولی، سلول‌های نطفه ای (sperm cell) در حال تکامل را، در برابر حملهٔ ایمونولوژیک نیز محافظت می‌کند. در حین اسپرمیوژنز، سیتوپلاسم
نیز محافظت می‌کند. در حین اسپرمیوژنز، سیتوپلاسم باقی‌ماندهٔ اسپرماتیدها به صورت اجسام باقی‌مانده از آن‌ها جدا می‌گردد. این قطعات سیتوپلاسمی به وسیلهٔ سلول‌های سرتولی فاگوسیته شده و توسط لیزوزوم آن‌ها هضم می‌گردند. سلول‌های سرتولی به‌طور مداوم مایعی به درون لوله‌های منی ساز ترشح می‌کنند که در جهت مجاری تناسلی جریان یافته و برای حمل اسپرم بکار می‌رود. ترشح یک ABP توسط سلول‌های سرتولی، تحت کنترلFSH و تستوسترون است و عمل آن، تغلیظ تستوسترون در درون لوله‌های منی ساز (که در آن جا جهت اسپرماتوژنز ضروری است)،
منی ساز (که در آن جا جهت اسپرماتوژنز ضروری است)، می‌باشد. سلول‌های سرتولی قادر به تبدیل تستوسترون به استرادیول هستند. این سلول‌ها، پپتیدی به نام اینهیبن (مهار کننده) نیز ترشح می‌کنند که ساخت و آزاد شدن FSH در بخش قدامی غدهٔ هیپوفیز را مهار می‌کند. این هورمون که هورمون مهار کنندهٔ مولرین نیز نامیده می‌شود، یک گلیکوپروتئین است که عضوی از خانوادهٔ فاکتور رشد ترانسفورمان بتا است و در دورهٔ تکامل رویانی تحلیل مجاری مولر را در جنین مذکر تحریک می‌کند. تستوسترون موجب نمو ساختمان‌های مشتق از مجاری ولف می‌شود. حضور
نمو ساختمان‌های مشتق از مجاری ولف می‌شود. حضور تعداد کمی از مواد داخل خون در مایع بیضه ای، نشان دهنده وجود یک سد بین خون و محیط داخلی لوله‌های منی ساز است. مویرگ‌های بیضه منفذدار بوده و به مولکول‌های بزرگ اجازه عبور می‌دهند. اسپرماتوگونی‌ها به مواد موجود در خون آزادانه دسترسی دارند. اما اتصالات انسدادی بین سلول‌های سرتولی، یک سد در برابر انتقال مولکول‌های بزرگ در امتداد فضای میان سلول‌های سرتولی ایجاد می‌کنند. بدین ترتیب، مراحل پیشرفته تر اسپرماتوژنز در برابر فراورده‌های موجود در خون محافظت می‌شوند.
در برابر فراورده‌های موجود در خون محافظت می‌شوند. inhibin B تولید FSH توسط هیپوفیز را مهار می‌کند. منابع. بافت‌شناسی پایه جان کوئیرا ویکی‌پدیای انگلیسی ]
ایوان خسرو یا طاق کسری یا ایوان مدائن برجسته‌ترین یادگار شاهنشاهی ساسانی، در تیسفون واقع در کشور عراق کنونی است. ایوان طاق کسری به عرض ۲۵متر پس از پل گاومیشان در ایران، عریض‌ترین طاق معماری باستان است. این ایوان بلندی تقریبی ۳۰ متر و پهنایی نزدیک به ۴۳ متر دارد. ارتفاع نمای عمارت زمانی به ۷ متر بلندتر از ارتفاع طاق می‌رسید. کاخ تیسفون و به خصوص ایوان باشکوه آن در زمان ساسانیان محل برگزاری دیدارهای مهم، بارعام و همچنین محل برگزاری جشن‌های سنتی مانند نوروز در حضور شاهنشاه ساسانی بوده‌است. در زمان حملهٔ اعراب
حضور شاهنشاه ساسانی بوده‌است. در زمان حملهٔ اعراب به ایران، این کاخ، در سدهٔ هفتم میلادی غارت شد. سپس مدتی بعد از آن به عنوان مسجد استفاده شد و پس از آن کم‌کم متروکه شد. اما همیشه زیبایی و عظمت این کاخ مورد توجه و حیرت شاعران، جهانگردان و تاریخ‌نگاران بوده‌است. مشهور است که فرش معروف بهارستان در این ایوان پهن شده بود که در زمان هجوم اعراب تکه‌تکه شد. مطالعات متعددی بر روی این بنای تاریخی انجام شده، که شامل عکس‌هایی بسیار نفیس می‌شود که قبل از این‌که یک سوم بنا در سیل ۱۸۸۸ میلادی تخریب شود گرفته شده و در
بنا در سیل ۱۸۸۸ میلادی تخریب شود گرفته شده و در سفرنامه ژان دیولافوا به چاپ رسیده‌است. واژه کسری، عربی است که عرب‌ها پادشاهان ساسانی را به آن لقب می‌خوانده‌اند و آن کلمه معرب اسم خسرو اول و خسرو دوم است که به آهنگ و لهجهٔ عربی درآمده. داستان کوشش منصور خلیفهٔ عباسی در تخریب کاخ ساسانیان معروف است که او نخست شروع به تخریب کرد و چون دید که آن عمل، خرج گزاف دارد و کاری دشوار است، از ادامهٔ کار منصرف شد. موقعیت مکانی. این اثر باستانی در ۳۷ کیلومتری جنوب شهر بغداد در کنارهٔ خاوری رود دجله واقع شده‌است. ایوان
در کنارهٔ خاوری رود دجله واقع شده‌است. ایوان کسری در کنار شهر سلمان پاک قرار دارد. طاق کسری همچنین نزدیک به آرامگاه سلمان فارسی از یاران محمد پیامبر اسلام است. تاریخ احداث و موقعیت تاریخی بنا. گمان دربارهٔ سال ساخت بنا یکی از مشکلات اساسی در مورد آن است؛ زیرا که هرگونه گمانه‌زنی و تفسیر در مورد این عمارت رابطهٔ مستقیم با سال ساخت آن دارد. دیدگاه‌ها از تعلق بنا به شاپور یکم (۲۴۱–۲۲۴ میلادی) تا دوره‌ای جدیدتر یعنی دورهٔ خسرو یکم (انوشیروان) (۵۷۸–۵۳۱ میلادی) متفاوت است. نخستین بار حمزه اصفهانی درکتاب یاقوت به
است. نخستین بار حمزه اصفهانی درکتاب یاقوت به نقل از ترجمه وقایع پهلوی ابن آل موقاف گفته که ایوان مدائن توسط شاپور اول پادشاه ساسانی ساخته شده‌است. این تاریخ، توسط ارنست هرتسفلد ترجیح داده شده‌است. گرچه خود حمزه اصفهانی، دیدگاه دیگری را مورد قبول دارد و می‌گوید به نقل از یک موبد زرتشتی، ایوان به دستور خسرو پرویز (۶۲۸–۵۹۰ میلادی) ساخته شده‌است. در منابع دیگر خسرو انوشیروان به‌عنوان بنیان‌گذار بنا نامیده شده‌است. این دیدگاه در سال‌های اخیر و به‌خاطر قابل فهم و ساده بودن آن مورد توجه قرار گرفته‌است. در یاقوت