payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌گردد. بیشتر آن مستقیماً از رگ‌های خونی شبکهٔ مشیمیه‌ای ترشح شده با اینحال حدود یک سوم آن از عروق نرم شامه و سطوح اپندیمال بطن‌ها و غشاهای عنکبوتیه ترشح می‌گردد. سطوح اپندیمال اشاره به غشای اپی تلیال نازک پوشانندهٔ مغز و کانال نخاعی دارد. جذب. جذب مایع مغزی نخاعی از طریق پرزهای عنکبوتیه: پرزهای عنکبوتیه تو رفتگی‌های میکروسکوپی و انگشتانه‌ای پرده عنکبوتیه در جدار سینوس‌های سیاهرگی هستند که به درون آن‌ها برجسته شده‌اند. کلافه‌های درهم پیچیده این پرزها به صورت ساختمان‌هایی ماکروسکوپی موسوم به دانه‌های
به صورت ساختمان‌هایی ماکروسکوپی موسوم به دانه‌های عنکبوتیه (arachnoid granulations) هستند که می‌توان برجسته شدن آن‌ها به درون سینوس‌ها را دید. با میکروسکوپ الکترونی دیده‌اند که سلول‌های اندوتلیال پوشاننده پرزها دارای مجاری بزرگ وزیکولی هستند که مستقیماً از جسم سلولی می‌گذرند. این مجاری به حدی بزرگ هستند که امکان عبور نسبتاً آزاد (۱) مایع مغزی نخاعی، (۲) مولکول‌های محلول پروتئینی و حتی (۳) ذراتی به بزرگی گلبول‌های قرمز و سفید را به درون خون سیاهرگی فراهم می‌کنند. وظایف مایع مغزی-نخاعی. ۱-محافظت: مایع
می‌کنند. وظایف مایع مغزی-نخاعی. ۱-محافظت: مایع مغزی-نخاعی از مغز در برابر آسیب توسط عمل ضربه‌گیری (buffering) محافظت می‌کند. در مواقع خاص همچون تصادفات رانندگی یا سوانح ورزشی، CSF قادر به محافظت مغز از تماس اجباری مغز با محفظه جمجمه نمی‌باشد که باعث ایجاد خونریزی، آسیب مغزی، و گاهی مواقع مرگ می‌شود. ۲- شناوری: وزن واقعی مغز انسان حدود ۱۴۰۰ گرم است، اما وزن خالص مغز غوطه‌ور در مایع مغزی-نخاعی حدوداً ۵۰ یا ۲۵ گرم می‌باشد؛ بنابراین مغز در شناوری (بویانسی) خنثی قرار دارد که به مغز این امکان را می‌دهد تا چگالی
قرار دارد که به مغز این امکان را می‌دهد تا چگالی خود را بدون آسیب دیدگی ثابت نگه دارد. فشار مایع مغزی نخاعی. فشار طبیعی دستگاه مایع مغزی نخاعی در وضعیت افقی درازکش به‌طور متوسط ۱۳۰ میلی‌متر آب(۱۰ میلی‌متر جیوه) است. گرچه این مقدار حتی در اشخاص سالم طبیعی ممکن است تا حداقل ۶۵ میلی‌متر آب یا حداکثر ۱۹۵ میلی‌متر آب برسد. فشار. سرعت طبیعی ساخت مایع مغزی نخاعی تقریباً ثابت است. به‌طوری‌که تغییرات ساخت مایع به ندرت عاملی برای کنترل فشار مایع است. در مقابل، عملکرد پرزها شبیه دریچه‌هایی است که به مایع و محتویات آن
پرزها شبیه دریچه‌هایی است که به مایع و محتویات آن اجازه عبور آسان به درون خون سینوس‌های سیاهرگی را می‌دهند و در عین حال مانع از جریان برگشتی در جهت عکس می‌شوند. در حالت طبیعی این عمل دریچه‌ای پرزها اجازه می‌دهد زمانی که فشار مایع مغزی نخاعی به حدود ۱٫۵ میلی‌متر جیوه بالاتر از فشار خون سینوس‌های سیاهرگی رسید، مایع شروع به جریان به درون خون کند. از آن پس هرچه فشار مایع مغزی نخاعی بالاتر رود، دریچه‌ها بازتر می‌شوند، به‌طوری‌که در شرایط طبیعی فشار مایع مغزی نخاعی تقریباً هیچگاه بیش از چند میلی‌متر جیوه بالاتر
تقریباً هیچگاه بیش از چند میلی‌متر جیوه بالاتر از فشار سینوس‌های سیاهرگی مغز نیست. در مقابل گاهی اوقات در حالات بیماری، پرزها بر اثر ذرات بزرگ، فیبروز، یا حتی سلول‌های خونی زائد که در بیماری‌های مغزی به درون مایع مغزی نخاعی نشت کرده‌اند، مسدود می‌شوند. فشار مایع مغزی نخاعی در بیماری‌های پاتولوژیکی مغز: اغلب یک تومور بزرگ مغزی با کاستن از باز جذب مایع مغزی نخاعی به درون خون، فشار مایع مغزی نخاعی را بالا می‌برد. در نتیجه فشار مایع مغزی نخاعی زیر چادرینه می‌تواند تا ۵۰۰ میلی‌متر آب(۳۷ میلی‌متر جیوه) یا حدود
تا ۵۰۰ میلی‌متر آب(۳۷ میلی‌متر جیوه) یا حدود چهار برابر حالت معمول بالا برود. در صورت وقوع خون‌ریزی (هموراژ) یا عفونت در حفره جمجمه(cranial vault) نیز فشار مایع مغزی نخاعی به مقدار چشمگیری بالا می‌رود. در هر دو حالت فوق، به صورت ناگهانی تعداد زیادی گلبول‌های قرمز یا سفید خون در مایع مغزی نخاعی ظاهر می‌شوند که می‌توانند سبب انسداد خطرناک کانال‌های ریز جذبی در پرزهای عنکبوتیه گردند. این حالت گاهی اوقات فشار مایع مغزی نخاعی را به ۴۰۰ یا ۶۰۰ میلی‌متر آب (حدود ۴ برابر حالت نرمال) می‌رساند. برخی از کودکان با
۴ برابر حالت نرمال) می‌رساند. برخی از کودکان با فشار زیاد مایع مغزی نخاعی متولد می‌شوند. این امر اغلب ناشی از مقاومت بالای غیرطبیعی نسبت به باز جذب از طریق پرزهای عنکبوتیه است که بر اثر خیلی کم بودن تعداد پرزها یا به واسطهٔ غیرعادی بودن خصوصیات جذبی پرزها ایجاد می‌شود. سنجش فشار. مایع مغزی-نخاعی را می‌توان برای تشخیص انواع بیماری‌های نورولوژیکی مورد آزمایش قرار داد. این مایع معمولاً توسط روشی موسوم به پونکسیون کمری (lumbar puncture) یا گرفتن مایع مغزی-نخاعی بدست می‌آید. گرفتن مایع مغزی-نخاعی یا پونکسیون
بدست می‌آید. گرفتن مایع مغزی-نخاعی یا پونکسیون کمری(LP) جزء بررسی‌هایی است که پزشکان در زمان مشکوک شدن به عفونت پرده‌های مغزی (مانند مننژیت) یا التهاب مغز آن را انجام می‌دهند. گاهی اوقات نیز برای تشخیص سایر بیماری‌های مغزی از جمله خونریزی‌های خاص مغزی و بیماری‌های التهابی انجام می‌شود. در برخی اوقات از این روش برای تزریق برخی داروها به فضاهای دور مغز و نخاع نیز استفاده می‌شود. انجام LP یا گرفتن مایع مغزی-نخاعی در هر نوزاد شیرخوار یا کودکی که مشکوک به عفونت مغزی یا پرده‌های مغز باشد اقدامی بسیار ضروری و
مغزی یا پرده‌های مغز باشد اقدامی بسیار ضروری و فوری است که نباید به تأخیر انداخته شود به عنوان مثال کلیه شیرخوارانی که با تب و تشنج مراجعه می‌کنند یا علائمی مانند از دست رفتن هوشیاری، ضعف ناگهانی عضلات، سفتی گردن دارند، مشکوک به مننژیت یا عفونت و التهاب مغز تلقی می‌شوند. روش معمول اندازه‌گیری فشار مایع مغزی نخاعی ساده است: ابتدا شخص دقیقاً به حالت افقی بر یک پهلو می‌خوابد، به‌طوری‌که فشار مایع در کانال نخاعی با فشار درون حفره جمجمه برابر شود. فرد را ممکن است به پهلو خوابانده یا به حالت نشسته قرار دهند و
است به پهلو خوابانده یا به حالت نشسته قرار دهند و معمولاً یک نفر دستیار ستون فقرات را خم می‌کند تا فضای بین مهره‌های کمر از پشت باز شود. پس از ضدعفونی کردن و آماده‌سازی محل مورد نظر، سوزن مناسبی را از لابلای دو مهره کمری عبور می‌دهند تا نوک سوزن وارد این فضای اطراف نخاعی شود. در این حالت چند قطره از مایع نخاعی گرفته می‌شود و سپس سوزن خارج شده و محل پانسمان می‌شود. برای اندازه‌گیری فشار مایع نخاعی سوزن نخاعی را در انتهای تحتانی نخاع وارد کانال نخاع کمری می‌کنند و آن را به یک لوله شیشه‌ای قائم وصل می‌نمایند
و آن را به یک لوله شیشه‌ای قائم وصل می‌نمایند که بالای آن به هوا راه دارد. اجازه می‌دهند مایع تا هر اندازه که می‌تواند در لوله بالا رود. اگر مایع ۱۳۶ میلی‌متر بالاتر از سطح سوزن برود، می‌گویند فشار آن ۱۳۶ میلی‌متر آب است؛ از تقسیم این رقم بر جرم مخصوص جیوه یعنی ۱۳٫۶، فشاری معادل ۱۰ mmHg به دست می‌آید. گرفتن مایع مغزی-نخاعی در صورتی که کلیه اصول مربوط به آن رعایت شده باشد اقدامی تقریباً بی‌خطر به حساب می‌آید. شایع‌ترین عارضهٔ آن بروز سردرد است که در بزرگسالان شایع تر از کودکان می‌باشد و با اندکی استراحت نیز
شایع تر از کودکان می‌باشد و با اندکی استراحت نیز بهبود می‌یابد. گرفتن مایع مغزی-نخاعی در حین پونکسیون کمری می‌تواند سردرد شدیدی بعد از گرفتن مایع ایجاد کند، زیرا کشش بر روی رگ‌ها و ریشه‌های عصبی باعث تحریک فیبرهای درد می‌شود. درد را می‌توان با تزریق داخل تراشه‌ای محلول استریل سالین ایزوتونیک کاهش داد. پونکسیون کمری برای شمارش سلول‌ها در مایع و اندازه‌گیری سطوح پروتئین و گلوکز انجام می‌گیرد. این پارامترها به تنهایی ممکن است در تشخیص خون‌ریزی ساب آراکنوئید و عفونت‌های دستگاه عصبی مرکزی (مانند مننژیت) بسیار
عفونت‌های دستگاه عصبی مرکزی (مانند مننژیت) بسیار سودمند و کمک‌کننده باشند. به علاوه معاینه کشت CSF ممکن است میکروارگانیزم‌هایی را تولید کند که مسبب ایجاد عفونت بوده‌اند. با استفاده از روش‌های پیچیده‌تر، از قبیل شناسایی باندهای الیگوکلونال، می‌توان یک بیماری التهابی مداوم (مانند اسکلروز چندگانه یا ام اس) را شناسایی کرد. سنجش بتا-۲-ترانسفرین بسیار خاص و حساس برای تشخیص، مانند نشت CSF می‌باشد. ادم پاپی. فشار زیاد مایع مغزی نخاعی موجب ادم دیسک بینایی می‌شود. از لحاظ آناتومیکی، سخت شامهٔ مغز به صورت غلافی در
از لحاظ آناتومیکی، سخت شامهٔ مغز به صورت غلافی در اطراف و برگرد عصب بینایی امتداد می‌یابد و سپس به صلبیه (اسکلرای) چشم متصل می‌شود. در صورتی که فشار درون سیستم مایع مغزی نخاعی بالا برود، فشار درون غلاف عصب بینایی هم بالا می‌رود. سرخرگ و سیاهرگ شبکیه چند میلی‌متر در پشت چشم به درون این غلاف نفوذ می‌کنند و سپس به همراه عصب بینایی وارد چشم می‌شوند؛ بنابراین (۱) فشار زیاد مایع مغزی نخاعی ابتدا مایع را به درون غلاف عصب بینایی و سپس در طول فضاهای بین فیبرهای عصب بینایی به درون کره چشم می‌راند، (۲) این فشار زیاد
بینایی به درون کره چشم می‌راند، (۲) این فشار زیاد باعث کاهش جریان خروجی مایع در اعصاب بینایی و در نتیجه باعث تجمع مایع اضافی در دیسک بینایی مرکز شبکیه می‌گردد، (۳) فشار درون غلاف همچنین مانع از جریان خون در سیاهرگ شبکیه می‌شود و بدین وسیله فشار مویرگ‌های شبکیه را در تمام چشم افزایش می‌دهد که حاصل آن ادم بیشتر شبکیه است. بافت‌های دیسک بینایی بسیار راحت‌تر بافت‌های بقیه شبکیه متسع می‌شوند، به‌طوری‌که دیسک بسیار بیشتر از بقیه شبکیه متورم می‌شود و به درون حفرهٔ چشم برجسته می‌گردد. به تورم دیسک که با افتالموسکپ
چشم برجسته می‌گردد. به تورم دیسک که با افتالموسکپ قابل مشاهده است ادم پاپی (papilledema) می‌گویند. متخصصان اعصاب می‌توانند با ارزیابی میزان برجستگی دیسک بینایی به درون کرهٔ چشم، فشار مایع مغزی نخاعی را تخمین بزنند. جریان خون مغزی. مغز قادر به ذخیره مواد غذایی نمی‌باشد و به‌طور مداوم به اکسیژن نیاز دارد. این نیاز مغز با جریان خون مغزی تأمین می‌شود. مغز تقریباً ۱۵ درصد از برون ده قلبی یا ۷۵۰ میلی لیتر خون در هر دقیقه دریافت می‌کند. مسیر خون مغزی منحصر به فرد می‌باشد زیرا جریان آن مخالف نیروی گراویتی است؛
می‌باشد زیرا جریان آن مخالف نیروی گراویتی است؛ سرخرگ‌های آن از زیر و سیاهرگ‌های آن از بالا تخلیه می‌شوند. در مقایسه با دیگر اندام‌ها که ممکن است کاهش در جریان خون را بخاطر گردش دوشادوش و نزدیک به هم کافی خود تحمل نمایند، مغز فاقد جریان خونی دوشادوش و موازی است و زمانی که جریان خون حتی برای دوره کوتاه زمانی مسدود شود ممکن است به آسیب بافت غیرقابل برگشت منجر گردد. جریان خون مغزی (CBF) از چندین جنبه منحصر به فرد می‌باشد. نخست آن که جریان خون سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌های آن مشابه با دیگر اندام‌های بدن نمی‌باشد که
آن مشابه با دیگر اندام‌های بدن نمی‌باشد که می‌توان علت را تا حدی به نقش دستگاه سیاهرگی در جذب مایع مغزی نخاعی مرتبط دانست. دوم آنکه مغز می‌تواند از طریق حلقهٔ ویلیس جریان خون کمی دریافت کند و در نتیجه با تغییر جهت جریان، خون را به مناطق نیازمند خون برساند. سوم آنکه، عروق خونی در مغز به جای سه لایه دارای دو لایه هستند و همین امر باعث می‌شود که تحت شرایط فشار یا در صورت ضعیف شدن لایه‌ها، عروق بیشتر مستعد پارگی باشند. سد خونی-مغزی. غلظت چند جزء مهم مایع مغزی نخاعی دقیقاً با غلظت آن‌ها در مایع خارج سلولی سایر
دقیقاً با غلظت آن‌ها در مایع خارج سلولی سایر قسمت‌های بدن یکسان نیست. به علاوه، بسیاری از مولکول‌های درشت به مقدار ناچیزی از خون وارد مایع مغزی نخاعی یا مایعات میان بافتی مغز می‌شوند، در حالیکه همین مواد به آسانی وارد مایعات معمول میان بافتی بدن می‌گردند؛ بنابراین گفته می‌شود که سدهایی به نام سد خونی-مایع مغزی نخاعی (blood–cerebrospinal fluid barrier) و سد خونی-مغزی (blood-brain barrier) به ترتیب بین خون و مایع مغزی نخاعی، و خون و مایع مغزی وجود دارد. این سدها هم در شبکهٔ مشیمیه‌ای و هم در غشای مویرگ‌های
سدها هم در شبکهٔ مشیمیه‌ای و هم در غشای مویرگ‌های بافتی تقریباً تمام نواحی پارانشیم مغز به جز برخی از نواحی هیپوتالاموس، غدهٔ پینئال(pineal gland)، و ناحیهٔ پوسترما (area postrema) وجود دارند؛ در این قسمت‌ها مواد به آسانی به درون فضاهای بافتی انتشار می‌یابند. سهولت انتشار در این نواحی از آن جهت مهم است که آن‌ها دارای گیرنده‌های حسی پاسخ دهنده به تغییرات مختلف مایعات بدن نظیر تغییرات اسمولالیته و غلظت گلوکز هستند، و نیز گیرنده‌هایی برای هورمون‌های پپتیدی تنظیم‌کنندهٔ تشنگی مانند آنژیوتانسین II. همچنین سد
تشنگی مانند آنژیوتانسین II. همچنین سد خونی-مغزی دارای مولکول‌های خاص ناقل است که انتقال هورمون‌هایی مانند لپتین را از خون به هیپوتالاموس تسهیل می‌کنند؛ در آنجا هورمون‌ها به گیرنده‌های خاص کنترل‌کنندهٔ اعمال دیگر نظیر اشتها و فعالیت دستگاه عصبی سمپاتیک متصل می‌شوند. به‌طور کلی سدهای خونی-مایع مغزی نخاعی و خونی-مغزی نفوذپذیری زیادی نسبت به آب، دی‌اکسید کربن، اکسیژن و بیشتر مواد محلول در چربی نظیر الکل و هوشبرها(anesthetics) دارند؛ نسبت به الکترولیت‌هایی نظیر سدیم، کلر و پتاسیم مختصری نفوذپذیرند؛ و نسبت به
سدیم، کلر و پتاسیم مختصری نفوذپذیرند؛ و نسبت به پروتئین‌های پلاسما و بیشتر مولکول‌های آلی و درشت نامحلول در چربی تقریباً به کلی نفوذناپذیرند. بنابراین سدهای خونی-مایع مغزی نخاعی و خونی-مغزی اغلب حصول غلظت‌های مؤثر داروهایی نظیر آنتی‌بادی‌های پروتئینی و داروهای نامحلول در چربی را در مایع مغزی نخاعی یا پارانشیم مغز ناممکن می‌سازند. علت نفوذپذیری کم سدهای خونی-مایع مغزی نخاعی و خونی-مغزی، نحوهٔ اتصال سلول‌های اندوتلیال مویرگ‌های بافت مغز به یکدیگر است. آن‌ها بوسیلهٔ اتصالات محکم به هم متصلند. به عبارت دیگر
بوسیلهٔ اتصالات محکم به هم متصلند. به عبارت دیگر غشاهای سلول‌های اندوتلیال مجاور بر خلاف بیشتر مویرگ‌های دیگر بدن که منافذ شکافی بازی بین خود دارند، محکم به یکدیگر متصل شده‌اند. سد خونی-مغزی (BBB) مسئول نگهداری از مایع مغزی-نخاعی و سیال مغزی بوده و اجازه عبور محدود سدیم، کلر و پتاسیم را می‌دهد اما اجازه عبور هیچ پروتئین پلاسما و مولکول آلی را نمی‌دهد. دسترسی بسیاری از مواد موجود در پلاسمای خون (مانند داروها، رنگ‌ها و آنتی‌بیوتیک‌ها) به دستگاه عصبی مرکزی غیرممکن است. بعد از تزریق این مواد به داخل خون، به
است. بعد از تزریق این مواد به داخل خون، به دلیل وجود سد خونی-مغزی آن‌ها نمی‌توانند به نورون‌های دستگاه عصبی مرکزی دسترسی پیدا کنند. این سد توسط سلول‌های اندوتلیال مویرگ‌های مغز ساخته می‌شود که با به وجود آوردن اتصالات پی در پی و محکم، مانع و سدی در برابر نفوذ ماکرومولکول‌ها و بسیاری ترکیبات دیگر ایجاد می‌نماید. تمامی مواد وارد شده به مایع مغزی-نخاعی بایستی از طریق سلول‌های اندوتلیال مویرگی و آستروسیت‌ها گذشته و توسط آن‌ها پالایش و فیلتر شوند. اغلب در نتیجه تروما، ادم مغزی و هیپوکسمی مغزی، سد خونی-مغزی
تروما، ادم مغزی و هیپوکسمی مغزی، سد خونی-مغزی تغییر می‌کند که باید در انتخاب دارو و درمان اختلالات دستگاه اعصاب مرکزی در نظر گرفته شود. جستارهای وابسته. فشار داخل جمجمه‌ای
مصر علیا یا مصر بالاتر (در عربی: "صعید مصر") منطقه‌ای در جنوب مصر کنونی است. از هنگامه‌های دور، رود نیل بیشترین توجه را در میان مصریان ایجاد می‌کرده است و به همین دلیل، این بخش را «مصر علیا» می‌نامیده‌اند. رود نیل از مرکز آفریقا (جایی که دریاچه‌های بزرگ قرار دارند) سرچشمه می‌گیرد و پس از در نوردیدن مصر به سوی شمال، در دلتای نیل به دریای مدیترانه می‌ریزد. از روی قانون حرکت آب‌ها روی زمین می‌توان پی برد که جنوب مصر بالاتر از شمال آن قرار دارد. این می‌تواند دلیلی برای آن باشد که مصر علیا در جنوب آن، از گورستان
برای آن باشد که مصر علیا در جنوب آن، از گورستان تبس تا سد اسوان و آغاز نوبیه، قرار گرفته‌است. نماد مصر علیا تاج سپید رنگ هچت بوده‌است.
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۰) هفتمین دورهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران بود که در ۲۱ تیرماه سال ۱۳۹۰ رئیس‌جمهور احمدی‌نژاد دستور آن را برای اجرا در سراسر کشور اعلام کرد. این طرح، که در گذشته هر ۱۰ سال یکبار انجام می‌شد، طبق مصوبهٔ هیئت وزیران در سال ۱۳۸۶، مقرر شد هر ۵ سال یکبار انجام شود. سرشماری نفوس در ۱۳۳۵ نخستین سرشماری عمومی نفوس کشور بود و در آن تمامی افراد کشور شمارش شدند. در سال ۱۳۹۰ هم این طرح در طول ۲۰ روز در سراسر کشور اجرا شد. تعداد سوالات پرسیده شده. درصد عدم همکاری در نرم بین‌المللی در
پرسیده شده. درصد عدم همکاری در نرم بین‌المللی در سرشماری‌ها یک درصد است اما این میزان در این سرشماری ۵ در هزار بوده است. پاسخگویان عمدتاً زنان خانه‌دار بودند که حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه برای پاسخ به پرسشنامه وقت صرف کردند، رئیس ستاد سرشماری هر استان نیز، استاندار و در شهرستان‌ها فرماندار بود. مدت زمان انجام این سرشماری که از تاریخ ۲ تا ۲۴ آبان به طول انجامید ۲۴ روز بود که ۲۱ روز آن برای انجام سرشماری و سه روز آن برای سرشماری غایبان تمدید شد. آمارگران ۶۰ پرسش از هر خانوار مطرح کردند. سؤالها در مورد تعداد اعضای
هر خانوار مطرح کردند. سؤالها در مورد تعداد اعضای خانواده، تحصیلات، شغل پرسیده شد. علاوه بر آن در این سرشماری برای اولین بار پرسش‌های جدیدی چون شماره ملی، کد پستی، اقامتگاه دوم، دسترسی به اینترنت و کامپیوتر و فهرست بهره برداران کشاورزی پرسیده شد. نتایج اولیه. کل جمعیت. بر این اساس، جمعیت کشور بالغ بر ۷۵٬۱۴۹٬۶۶۹ تن است. سرشماری سال ۱۳۹۰ از دو سال پیش در مرکز آمار یعنی از سال ۸۸ آغاز شده بود که شامل مرحله طراحی، آزمایش، سازماندهی و اجرا و استخراج و پردازش بوده است. اخذ کد پستی و کد ملی برای اولین بار در
بوده است. اخذ کد پستی و کد ملی برای اولین بار در سرشماری‌های عمومی نفوس و مسکن صورت گرفته است. روند جمعیتی در سرشماری سال ۹۰ با پیش‌بینی‌های مرکز آمار همخوانی نداشت. بر اساس این سرشماری، جمعیت سال ۱۳۹۰ به صورت رند ۷۵ میلیون نفر و به‌طور دقیق ۷۴۹۶۱۷۰۲ نفر است که با توجه به تمدید مهلت برای سرشماری خانوارهای غایب پیش‌بینی می‌شود در نتایج نهایی این تعداد یک درصد افزایش یابد. نسبت مرد (درصد مردان کشور به جمعیت) ۵۱ درصد و زنان ۴۹ درصد است. در سرشماری سال ۸۵ نیز این اعداد همین گونه بوده است در سرشماری سال ۸۵
این اعداد همین گونه بوده است در سرشماری سال ۸۵ جمعیت کشور بالغ بر ۷۰ میلیون و ۴۹۵ هزار و ۷۸۲ نفر بوده است. درصد جمعیت شهری کشور بر اساس سرشماری سال ۹۰، ۷۱ درصد اعلام شد، این درصد در سرشماری سال ۸۵ بالغ بر ۶۸ درصد بوده است. نسبت جنسیتی. نسبت جنسیتی جمعیت کشور بر اساس سرشماری سال ۹۰ به سال ۸۵ تغییری نکرده است و بر اساس این سرشماری در مقابل هر ۱۰۰ زن ۱۰۳ مرد وجود دارد که این رقم بر اساس نرم بین‌المللی و طبیعی است. رشد جمعیت. متوسط نرخ رشد جمعیت سالانه در سال ۹۰ معادل ۱٫۳ درصد بوده است که این رقم در سرشماری
۹۰ معادل ۱٫۳ درصد بوده است که این رقم در سرشماری سال ۸۵ معادل ۱٫۶ درصد بوده است این در حالی است که پیش‌بینی مرکز آمار رقم ۱٫۴۷ درصد بوده است بنابراین پیش‌بینی مرکز آمار محقق نشد. بعد و تعداد خانوار. بعد خانوار ایرانی (تعداد نفرات در هر خانوار ایرانی) بر اساس سرشماری ۹۰ معادل ۳٫۶ نفر بود که این رقم مطابق پیش‌بینی مرکز آمار بوده است این در حالی است که بعد خانوار بر اساس سرشماری سال ۸۵ معادل ۴ نفر و در سرشماری سال ۷۵ معادل ۴٫۴ نفر بوده است. کاهش ۴ دهم درصدی بعد خانوار در سال ۹۰ نسبت به سال ۸۵ طی ۵ سال اتفاق
خانوار در سال ۹۰ نسبت به سال ۸۵ طی ۵ سال اتفاق افتاده است اما کاهش ۴ دهم درصدی بعد خانوار در سال ۸۵ نسبت به سرشماری سال ۷۵ طی ۱۰ سال اتفاق افتاده است. خطای پوششی در این سرشماری حداکثر یک درصد و خطای محتوایی نیز حداکثر یک درصد است. تعداد خانوارها بر اساس این سرشماری ۲۰ میلیون و ۷۰۳ هزار و ۹۵۳ خانوار اعلام شد و افزود: ۳٫۴ درصد خانوارها قبل از زمان تمدید غایب بودند که تلاش شد این میزان به کمتر از یک درصد برسد.
واخواهی (Lodging a protest) یکی از روش‌های اعتراض به آراء دادگاه‌ها است. واخواهی به معنی اعتراض به یک حکم یا تصمیم قانونی است. این اعتراض به یک مرجع بالاتر از مرجع صادرکننده حکم یا تصمیم ارائه می‌شود و هدف آن بررسی مجدد پرونده و رفع اشتباهات احتمالی است. واخواهی با فرجام‌خواهی (تجدیدنظرخواهی) متفاوت است. در فرجام‌خواهی، مرجع بالاتر به ماهیت دعوا و دلایل ارائه شده توسط طرفین رسیدگی می‌کند، در حالی که در واخواهی، صرفاً به بررسی مجدد پرونده و رفع اشتباهات احتمالی پرداخته می‌شود. در آیین دادرسی مدنی ایران، هر
پرداخته می‌شود. در آیین دادرسی مدنی ایران، هر زمان صحبت از واخواهی می‌شود، بیشتر اعتراض به حکم غیابی را می‌رساند. در نظام قضایی ایران، واخواهی به دو صورت امکان‌پذیر است: در هر دو صورت، درخواست واخواهی باید ظرف مهلت قانونی و با رعایت تشریفات مقرر به مرجع صالح ارائه شود. مرجع صالح برای رسیدگی به واخواهی، معمولاً همان دادگاهی است که حکم یا تصمیم اولیه را صادر کرده است. مهلت قانونی برای ارائه درخواست واخواهی برای افرادی که مقیم ایران هستند، بیست روز و برای اشخاصی که در خارج از ایران اقامت دارند، ۲ ماه از تاریخ
که در خارج از ایران اقامت دارند، ۲ ماه از تاریخ ابلاغ واقعی خواهد بود.
دربارهٔ نسبت بابک با ساسان در منابع اولیه تفاوت‌هایی وجود می‌دارد. برپایهٔ آنچه طبری و سایر مورخین اسلامی به‌دست می‌دهند، ساسان پدر بابک بوده‌است. این گزارش طبری مبنی بر وجود ارتباط پدر و پسری میان ساسان و بابک مشکوک است و با بدگمانی نگریسته می‌شود زیرا وی شجره‌نامه‌ای دراز از نیاکان «اردشیر پسر بابک» به‌دست می‌دهد که نسب وی را به پادشاهان اسطوره‌ایِ ایران باستان می‌رساند. گزارش درخور دیگری که پیرامون نسبت بابک با ساسان وجود می‌دارد، قول موجود در کارنامهٔ اردشیر بابکان و شاهنامهٔ فردوسی است. این منابع چنین
بابکان و شاهنامهٔ فردوسی است. این منابع چنین به‌دست می‌دهند که بابک حاکمی محلی در ایالت فارس بود که دخترش را به عقد ساسان —که از نسل دارا می‌پنداشتش— درآورد و اردشیر زادهٔ این پیوند است. موسس خورناتسی نیز این روایت را بطور گذرا نقل می‌کند. این روایت احتمالاً سرچشمه‌ای برای نشان دادن حقانیت و مشروعیت‌بخشی به پایه‌گذار سلسلهٔ ساسانیان بوده‌است. لیکن برخی نیز گزارش شاهنامه را از دیگر گزارش‌ها موجه‌تر می‌دانند و معتقدند ساسان پدر واقعی اردشیر بوده‌است که اندکی پس از تولد اردشیر، درگذشت و براساس رسومات زردشتی،
پس از تولد اردشیر، درگذشت و براساس رسومات زردشتی، بابک اردشیر را به فرزندخواندگی بپذیرفت یا اینکه پس از مرگ شاپورنامی که فرزند بابک بود، فرایند فرزندخواندگی صورت پذیرفت. تفسیر دیگر بر اینکه اردشیر پسر دختر بابک بوده این است که او اردشیر بابکان نامیده می‌شد، به استناد مجمل التواریخ بابک مدعی شد که اردشیر پسر اوست بدین خاطر که از افشای اصل و نسبش به اشکانیان می‌ترسید. غرر ثعالبی به ما اطلاع می‌دهد که ساسان افسر و داماد بابک بوده‌است ولی ساسان زود از دنیا می‌رود بنابراین اردشیر توسط پدربزرگش بابک بزرگ می‌شود
بنابراین اردشیر توسط پدربزرگش بابک بزرگ می‌شود و به دربار اردوان فرستاده می‌شود و آنجا باقی می‌ماند تا اینکه بابک می‌میرد. ریچارد فرای گزارش می‌دهد که در یک مأخذ پهلوی به نام کارنامهٔ اردشیر آمده‌است که ساسان شبان پاپک شاه بود که در شهر استخر نزدیک تخت جمشید فرمانروایی می‌کرد. ساسان از بازماندگان هخامنشیان بود ولی این راز را پنهان می‌داشت تا آنکه پاپک خوابی دید که آن را چنین تعبیر کردند که پسر ساسان روزی فرمانروای جهان می‌شود. پس پاپک دختر خویش را به زنی به ساسان داد و از این پیوند اردشیر زاده شد. همین
به ساسان داد و از این پیوند اردشیر زاده شد. همین داستان را فردوسی در حماسهٔ ملی ایران آورده‌است و چنین می‌نماید که این داستان را همگان باور داشتند. زیرا که آگاثیاس که در سدهٔ ششم می‌زیسته، داستانی می‌دهد که اندکی با آنچه گفته شد، تفاوت دارد. وی پاپک را اخترشناس و ساسان را سربازی که مهمان پاپک بوده، نوشته‌است. چون پاپک در ساسان نشان بزرگی دید همسر خویش را به او داد و از این پیوند اردشیر زاده شد. سالها بعد هنگامی که اردشیر بر تخت شاهی نشسته بود، دو پیر کهنسال پیکار کردند و داوری نزد اردشیر که پسر پاپک ولی از
پیکار کردند و داوری نزد اردشیر که پسر پاپک ولی از پشت ساسان بود بردند. در کتیبهٔ شاپور یکم در کعبه زرتشت، ساسان یک نجیب‌زاده (و نه پدر بابک) و بابک یک پادشاه نمایانده شده‌است. آگاثیاس نیز روایتی متفاوت با آنِ «کارنامهٔ اردشیر بابکان» و «شاهنامهٔ فردوسی» به‌دست می‌دهد. آگاثیاس چنین نقل کرده که بابک کفشگری بود که از اخترشناسی علمی داشت. روزی بابک از وضعیت ستارگان دریافت که مهمان وی (ساسان) پسری خواهد داشت که شخص مهمی خواهد شد؛ بنابراین بابک اجازه می‌دهد که ساسان با زنش بخوابد و از این اتفاق اردشیر زاده
که ساسان با زنش بخوابد و از این اتفاق اردشیر زاده می‌شود و بابک اردشیر را همچو فرزند خود می‌پروراند؛ بنابراین اردشیر پسر بابک لیکن از تبار ساسان می‌شود. شکی روایت آگاثیاس را داستان بیهوده و مبتذلی از جانب مغرضین و بدخواهان ساسانی توسط سرگویس نامی، مترجم سوریانی دربار انوشیروان می‌داند. شکی می‌گوید روشن است که این اراجیف را سرگیوس مسیحی ریاکارانه به آگاثیاس القا کرده‌است، گو اینکه از نسب نامه اردشیر در کارنامه گرده برداشته است، از برساخته‌های مسیحیون و فرق الحادی و دهریون و غیره است. استدلال شکی بر قانون
الحادی و دهریون و غیره است. استدلال شکی بر قانون جاری در مناسبات زناشویی است که در آن فرزندانی که حاصل ازدواج زن با همسر دومش (بعد از طلاق از همسر اولش)، به همسر اولی تعلق خواهند داشت. در بندهشن نیز پیرامون نسبت بابک با ساسان روایتی موجود است؛ در بندهشن شجره‌نامهٔ اردشیر بابکان اینگونه نوشته شده‌است: «اردشیر پسر بابک که مادرش دختر ساسان، پسر وه‌آفرید [است]» برخی مورخین چنین پیش نهاده‌اند که همچو هخامنش که نیای دور هخامنشیان بوده، ساسان نیز نیای دور یا «نام‌خاندان» آنان بوده‌است. در روایت دیگری از ابن اثیر
آنان بوده‌است. در روایت دیگری از ابن اثیر و اوتیکیوس و دیگران ساسان از شهریاران فارس و بابک را پسر و اردشیر را نوه او دانسته‌اند. بیشتر دانشمندان امروزه به ویژه پس از پیدا شدن کتیبه سه زبانه شاپور اول در کعبه زرتشت که برای‌تبار ساسانیان همانند کتیبه فارسی باستانی بیستون است در این عقیده هم‌داستانند. در این کتیبه از ساسان با عنوان «بزرگ» یاد شده و چنین می‌نماید که از نیاکان شاپور باشد. اما از بابک در اینجا و جاهای دیگر به ویژه با عنوان پدربزرگ شاپور یاد شده‌است. نام مادر بابک را دناک نوشته ولی هیچ نگفته‌است
نام مادر بابک را دناک نوشته ولی هیچ نگفته‌است که او با ساسان پیوند زناشویی بست؛ و از ساسان همچون پدربزرگ اردشیر یادی نشده با آنکه این احتمالی است مبتنی بر فرض؛ بنابراین حتی درین کتیبه گونه‌ای تاریکی دربارهٔ پیوند درست میان ساسان و بابک وجود دارد
ژانگ تائوفنگ یک تک‌تیرانداز چینی در طول جنگ کره بود. شهرت او با رکورد ۲۱۴ تیراندازی موفق (منجر به مرگ) در طول ۳۲ روز و بدون استفاده از تفنگ دروبین‌دار حاصل گشته است. جنگ کره. ژانگ در 11 ژانویه 1953 به همراه گروهان 8، هنگ 214، سپاه 24 در تریانگ هیل مستقر شد. او کمتر از دو سال بود که بخشی از ارتش بود. او با یک موسین-ناگانت قدیمی بدون محدوده PU مسلح بود.[1] 18 روز بعد ژانگ یک هدف را مشاهده کرد. او بلافاصله 12 بار هدف گرفت، شلیک کرد و از دست داد و تقریباً در اثر ضد آتش کشته شد. بر اساس آن تجربه، ژانگ یک تکنیک
ضد آتش کشته شد. بر اساس آن تجربه، ژانگ یک تکنیک هدف گیری را با استفاده از دید آهنی توسعه داد و در مرحله بعد به یک هدف برخورد کرد. در 15 فوریه، او 7 هدف را با 9 گلوله اصابت کرد، نسبتی که از بسیاری از تک تیراندازان با تجربه پیشی گرفت.[1]
جهانی زبانی یا جهانی‌های زبانی یا همگانی‌های زبان الگو یا عنصری است که به‌صورت نظام‌مند در زبان‌های طبیعی نمود می‌یابد. مثلاً همهٔ زبان‌ها دارای واکه (مصوِّت) و همخوان (صامت) هستند. نخستین بار جوزف گرینبرگ بر این مفهوم تأکید کرد و «جهانی‌ها» بعدها در دستور زایشی بسیار اهمیت یافتند.