payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زنبق ارومیه یکی از گونه‌های سردهٔ زنبق است. ارتفاع گیاه ۲۰ سانتیمتر است. این گونه ابتدا در حوالی دریاچه وان در شرق ترکیه شناسایی گردید. اما به علت تنوع رنگ آن نام‌های آمیخته و مختلفی به این گونه داده شده‌است. این گونه در دو شکل و با رنگ‌های به‌طور اعجاب‌انگیزی مختلف دیده می‌شود. گل‌های ارغوانی قهوه‌ای آن به نام و گل‌های زرد کم رنگ آن به نام خوانده می‌شود. آویزهای آن ۳ و نیم تا ۷ سانتی‌متر عرض داشته و درفش‌های آن قدری بزرگتر از آویزها هستند. در تپه‌های خشک و دامنه‌های سنگلاخی و از ارتفاع ۱۳۰۰ تا ۲۳۰۰ متری
و دامنه‌های سنگلاخی و از ارتفاع ۱۳۰۰ تا ۲۳۰۰ متری آذربایجان خصوصاً در اطراف دریاچه ارومیه یافت می‌شود. فصل گلدهی اردیبهشت تا خرداد است. پیوند به بیرون. برای مشاهده عکس به سایت‌های زیر مراجعه شود.
خشکسالی و دروغ نمایشی از محمد یعقوبی است که فیلمی نیز به همین نام توسط پدرام علیزاده از آن ساخته‌شده‌است. شخصیت‌ها. شخصیت‌های این نمایش شامل امید یک وکیل دادگستری، میترا همسر اول امید، آلا یک وکیل همسر دوم امید و آرش برادر آلا است که همراه با امید و آلا در یک دفتر حقوقی کار می‌کند. اجرا. این نمایش تاکنون سه بار در تهران به کارگردانی محمد یعقوبی در تئاتر شهر (شهریور ۸۸) و تماشاخانه ایرانشهر (آذر و دی ۹۰) و در فرهنگ‌سرای نیاوران (فروردین تا خرداد ۹۳) بر روی صحنه رفته‌است. نمایش خشکسالی و دروغ در بخش چشم‌انداز
رفته‌است. نمایش خشکسالی و دروغ در بخش چشم‌انداز بیست و هفتمین جشنواره تئاتر فجر، جشنواره «شب‌های سفید» آلمان در شهر مولهایم و ۱۶امین جشنواره تئاتر آدانا نیز اجرا شده‌است. نخستین اجرای این نمایش بدون پوستر و بروشور آغاز شد. موسیقی این نمایش را بهرنگ بقایی ساخته‌است. این نمایش در اجرای سال ۱۳۸۸ به عباس جوانمرد و در اجرای سال ۱۳۹۰ به حمید سمندریان تقدیم شد. اجرای دوم این نمایش پنج‌شنبه ۲۴ آذر پس از ۳ هفته اجرا توقیف شد ولی پس از اعمال تغییرات گسترده توسط یعقوبی اجرای آن ۲ دی از سر گرفته‌شد. در سال ۱۳۹۱ نسخهٔ
اجرای آن ۲ دی از سر گرفته‌شد. در سال ۱۳۹۱ نسخهٔ دی‌وی‌دی اجرای سال ۱۳۹۰ این نمایش توسط تماشاخانه ایرانشهر عرضه‌شد. در اجرای سال ۱۳۹۰ در سالن ایرانشهر، مهدی پاکدل به دلیل بازی در فیلمی از مجید مجیدی حضور نداشت و به جای او پیمان معادی نقش آرش را عهده‌دار شد. محمد یعقوبی پس از انتخاب پیمان معادی، بازیگر نقش مقابل او را تغییر داده و باران کوثری را برای این نقش انتخاب کرد. در اواسط دی ماه نیز به علت سفر پیمان معادی به آمریکا برای شرکت در جشنواره گلدن گلوب، احمد مهران‌فر نقش وی را عهده‌دار شد. در اجرای سال ۱۳۹۳
مهران‌فر نقش وی را عهده‌دار شد. در اجرای سال ۱۳۹۳ نیز به دلیل حضور باران کوثری در پروژه‌ای سینمایی، سحر دولتشاهی در برخی از اجراها نقش وی را عهده‌دار شد. محمد یعقوبی جایزهٔ دوم بهترین کارگردان یازدهمین جشن سالیانه انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانهٔ تئاتر و نیز جایزهٔ نمایش برگزیدهٔ سال ۱۳۹۱ کانون منتقدان تئاتر را برای این نمایش دریافت کرد. نمایشنامه. داستان این نمایش بر تأثیر دروغ در روابط بین افراد در خانواده تأکید دارد. اکثر کنش‌های داستان بین زوج شخصیت‌ها اتفاق می‌افتد: آرش و آلا، امید و میترا،
شخصیت‌ها اتفاق می‌افتد: آرش و آلا، امید و میترا، امید و آرش، آرش و میترا. اما اولین و آخرین کنش روابط را از حوزهٔ ارتباط خصوصی افراد به ارتباط خانوادگی و به صورت عام‌تر به روابط اجتماعی تعمیم می‌دهند. هر کدام از این کنش‌ها از رویدادهای ساده‌ای مانند خُر و پُف کردن، غذا درست کردن و... شروع می‌شود و به صورتی واقع‌گرایانه به بحران می‌رسد. این فرایند در رابطهٔ میان شخصیت‌ها تکرار می‌شود تا این که عمق پیدا کرده و به فاجعه ختم شود. ساده‌بودنِ شروع این کنش‌ها به همزادپنداریِ مخاطب با شخصیت‌ها بسیار کمک می‌کند.
همزادپنداریِ مخاطب با شخصیت‌ها بسیار کمک می‌کند. البته رگه‌های طنزِ داستان در دلِ تراژدی نیز تأثیر بسزایی بر موفقیت و ارتباط مخاطب با نمایش دارد. یعقوبی در این نمایش به جای پرداختن به قصه‌ای خطی و مطرح کردن تِم مورد نظر خود در ساختاری کلیشه‌ای، شخصیت‌ها را روانشناسی می‌کند. به همین دلیل با اینکه آدم‌های نمایش او ظاهراً گاهی گفتگوهای بی‌هدفی را دنبال می‌کنند ولی با هوشمندی به سراغ برخی انگیزه‌ها و دلایل ناگفته در متن می‌روند. نمایشنامهٔ خشکسالی و دروغ توسط انتشارات افراز چاپ‌شده و به چاپ چهارم رسیده‌است.
انتشارات افراز چاپ‌شده و به چاپ چهارم رسیده‌است. نسخهٔ ترکی این نمایشنامه نیز با ترجمهٔ هومن بهمنی جلالی توسط انتشارات میتوس بویت در ترکیه منتشر شده‌است. «خشکسالی و دروغ» و «ماه در آب» اولین نمایش‌نامه‌های ایرانی منتشر شده در ترکیه هستند. این نمایش‌نامه توسط مریوان حلبچه‌ای به کردی ترجمه و در سلیمانه کردستان به روی صحنه رفته است.
گینهٔ نو آلمان بخشی از مستعمرات امپراتوری آلمان بود. آلمان میان سال‌های ۱۸۸۴ تا ۱۹۱۴ میلادی قیمومت این منطقه را بر عهده داشت. با شکست این کشور در جنگ جهانی اول کنترل این منطقه به استرالیا سپرده‌شد. این سرزمین بخش شمال خاوری گینه نو و چند مجمع‌الجزایر را دربرمی‌گرفت. بخش اصلی گینهٔ نو آلمان و مجمع‌الجزایر بیسمارک امروزه در خاک پاپوآ گینه نو جای گرفته‌اند. منابع. Wikipedia contributors, "German New Guinea," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
New Guinea," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=German_New_Guinea&amp;oldid=492668663 (accessed June 14, 2012).
یک فیلم سینمایی انیمه در ژانر علمی تخیلی و رمانتیک به کارگردانی مامورو هوسودا و نویسندگی ساتوکو اوکودرا و محصول سال ۲۰۰۶ کشور ژاپن است. "دختری که در زمان پرش می‌کرد" دنبالهٔ رمانی با همین نام به‌شمار می‌رود که در سال ۱۹۶۷، توسط تسوتسوی یاسوتاکا نوشته شده‌است. هسته اصلی داستان که دختری با قدرت سفر در زمان است پابرجا می‌باشد، اما شخصیت‌ها و داستان، با رمان آن متفاوت است. "دختری که در زمان پرش می‌کرد" توسط استودیوی مدهاوس تولید و توسط کادوکاوا هرالد پیکچرز در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۶، در ژاپن منتشر شده‌است. فیلم با
در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۶، در ژاپن منتشر شده‌است. فیلم با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، و جوایز متعددی از جمله جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای پویانمایی سال را برنده شد. داستان. ماکوتو کونو یک دختر ۱۷ ساله دبیرستانی که با خانواده‌اش در توکیو زندگی می‌کند. داستان از جایی شروع می‌شود که ماکوتو پیغامی را بر روی تخته سیاه دبیرستان خود می‌خواند و بدون اطلاع با شیء عجیبی شبیه به گردو برخورد می‌کند. او در هنگام برگشت به خانه با دوچرخه تعادل خود را از دست داده و با قطاری تصادف می‌کند، اما به زودی متوجه می‌شود که او
تصادف می‌کند، اما به زودی متوجه می‌شود که او توانایی سفر در زمان را دارد. در ابتدا ماکوتو تصمیم گرفت از این نیرو برای گرفتن نمرات بهتر در درس‌هایش استفاده کند و از اشتباهات و رویدادهای شخصی خود جلوگیری کند. اما به زودی متوجه شد تغییر دادن گذشته به این سادگی‌ها که فکرش را می‌کند نیست، و رفتارهای او دیگران را نیز تحت و شعاع قرار می‌دهد.
باشگاه فوتبال گورنیک زابژه باشگاه فوتبال لهستان است که در شهر زابژه قرار دارد و در لیگ برتر فوتبال لهستان بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۴۸ تأسیس شده‌است.
روز پرچم در ۱۴ ژوئن به عنوان روز پرچم جشن گرفته می‌شود. این روز یادبود تصویب این پرچم در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷ است. تاریخچه. در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷ دومین کنگره قاره‌ای که از گردهمایی رهبران مستعمرات سیزده‌گانه تشکیل شده بود، لایحه پرچم را تصویب کرده و مشخصات آن را تعیین کرد. علت انتخاب روز ۱۴ ژوئن به عنوان روز پرچم، به مناسبت بزرگداشت همین تصمیم کنگره قاره‌ای است. نخستین پرچم آمریکا از ۱۳ باند سفید و قرمز تشکیل شده که خط‌های بالا و پایین حتما باید قرمز باشند. ۱۳ باند نشانهٔ ۱۳ مستعمره‌ای است که نخستین‌بار علیه امپراتوری
۱۳ مستعمره‌ای است که نخستین‌بار علیه امپراتوری بریتانیا قیام کرده و منجر به استقلال آمریکا شدند. ۱۳ ستاره نشانه تشکیل ایالات متحده از این ۱۳ سرزمین بود. از سال ۱۹۱۶ هنگامی که وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا با صدور فرمانی ۱۴ ژوئن را به عنوان روز پرچم نام نهاد، مردم این کشور هر سال این روز را جشن می‌گیرند. پیش از سال ۱۹۱۶ روز پرچم تنها در برخی ایالت‌ها جشن گرفته می‌شد. مصوبه کنگره در مورد اختصاص ۱۴ ژوئن به روز ملی پرچم، توسط هری ترومن، دیگر رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۹۴۹ به صورت قانون درآمد. وبگاه
آمریکا در سال ۱۹۴۹ به صورت قانون درآمد. وبگاه کتابخانه کنگره آمریکا، که بزرگترین و معتبرترین منابع تاریخی در مورد این کشور را در اختیار دارد می‌نویسد طراحی پرچم آمریکا و شمار ستاره‌ها و خط‌های آن تاکنون بیست و هفت بار تغییر کرده‌است. طرح نسخه کنونی پرچم آمریکا به ۴ ژوئیه ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، زمانی که هاوایی در اوت سال ۱۹۵۹ (میلادی) پنجاهمین ایالت آمریکا شد. ادعای بتسی راس. اینکه گفته می‌شود در سال ۱۷۷۶ جرج واشینگتن، بتسی راس، صاحب خیاط‌خانه‌ای در فیلادلفیا را مأمور دوختن پرچم ملی کرد ادعای درستی نیست.
را مأمور دوختن پرچم ملی کرد ادعای درستی نیست. کارشناسان تاریخ و علوم سیاسی به این نظریه مشکوک هستند. اما در عین حال موافقند که بتسی راس به احتمال بسیار جرج واشینگتن را می‌شناخته و پرچم‌هایی را نیز دوخته‌است. ۱۴ ژوئن روز شلوغی در خانه بتسی راس در فیلادلفیا است. نخستین‌بار، نوه بتسی راس در کتابی، این ایده را مطرح کرد که مادربزرگش «نخستین پرچم آمریکا را با دست دوخت». بتسی راس سپس به الگویی برای زنان آمریکا تبدیل شد تا در تاریخ کشورشان مشارکت کنند. بتسی راس در فیلادلفیا، کانون انقلاب آمریکا علیه حاکمیت
راس در فیلادلفیا، کانون انقلاب آمریکا علیه حاکمیت بریتانیا، خیاط خانه داشت. او گاهی هم لباس‌های جرج واشینگتن، رهبر شورشیان انقلابی و نخستین رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده آمریکا را برایش می‌دوخت و تعمیر می‌کرد. همسر بتسی راس که از فعالان محلی بود جانش را در یک انفجار باروت از دست داده بود. اما در این که بتسی راس طراح پرچم باشد تردید وجود دارد و گفته می‌شود که جرج واشینگتن طرح اولیه را پیش او برده و از او خواسته تا آن را بدوزد. واشینگتن در نامه‌ای نوشت: «ستاره‌ها را از آسمان گرفته‌ایم و قرمز را از سرزمین
را از آسمان گرفته‌ایم و قرمز را از سرزمین مادری (بریتانیا)، و با نوارهای سفید نشان می‌دهیم که از آن مستقل شده‌ایم. نوارهای ممتد سفید نشانی از آینده و در عین حال نماد آزادی است.» مورخانی که ایده خلق پرچم توسط بتسی راس را رد می‌کنند می‌گویند چنین ایده عمیقی بعید است که در ذهن یک خیاط ساده شکل گرفته باشد. با آن که محل تولد پرچم آمریکا هنوز محل مناقشه است اما، کتاب‌های درسی مدارس، خانه بتسی بتسی راس را زادگاه آن می‌دانند.
لگیا ورشو باشگاه فوتبال لهستان است که در شهر ورشو قرار دارد و در لیگ برتر فوتبال لهستان بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۱۶ تأسیس شده‌است.
چارپاره، که آن را چهارپاره نیز می‌نویسند، گونه‌ای فشنگ ساچمه‌ای است که ساچمه‌های آن بزرگ‌تر از ساچمه‌های فشنگ‌های ویژه زدن پرندگان و حیوانات کوچک است. ویژگیها و کاربرد. از چارپاره برای شکارهای بزرگ‌تر مانند خرگوش، روباه، گراز، کل و بز و قوچ‌ومیش استفاده می‌شود. باروت مورد استفاده در چارپاره به نسبت فشنگهای ساچمه ای کمی بیشتر می‌باشد (حدود ۳ دهم گرم) و نحوه پرکردن نیز کاملاً متفاوت می‌باشد. پرکاربردترین نوع آن ۹ تایی می‌باشد که وزن ساچمه‌ها در حدود ۳۲ الی ۳۴ گرم خواهد بود. با توجه به نوع ساخت و کشور سازنده
گرم خواهد بود. با توجه به نوع ساخت و کشور سازنده تعدا ساچمه‌های موجود در فشنگ متفاوت می‌باشد که تعداد ساچمه‌ها بر اساس ۲، ۴ ، ۸ و ۹ عدد متغیر خواهد بود. برد نهایی چارپاره بستگی مستقیم با نوع سلاح و لول آن داشته و به طول و چوک لوله اسلحه وابسته می‌باشد. استفاده از چارپاره در سلاح‌های با لول ضعیف پرخطر می‌باشد و سلاح‌های فول چک نیز بهتر است استفاده نشود. بهترین نوع سلاح برای شلیک چارپاره‌های شکاری، سلاحهای با لوله قوی و طول بلند و مدیفاید چک می‌باشد. این گلوله در برد ۴۰ الی ۱۰۰ متر بسیار مؤثر می‌باشد و بایست
در برد ۴۰ الی ۱۰۰ متر بسیار مؤثر می‌باشد و بایست بر اساس نوع هدف از چارپاره مناسب استفاده کرد.
کارائیب آلمان کوششی نافرجام از سوی استعمارگران آلمانی و رایشس‌مارینه (نیروی دریایی آلمان) برای ایجاد یک پایگاه بازرگانی-نظامی در باختر کارائیب در پایان سدهٔ نوزدهم بود. تاریخچه. در ۱۸۸۸ میلادی کشتی‌های آلمانی در جزیرهٔ کلاین کوراسائو در نزدیکی جزیرهٔ اصلی کوراسائو پهلوزدند و مهندسان جهت برپایی تجهیزات و یک کارگاه کشتی‌سازی به خاک آن فرودآمدند. این جزایر پیشتر زیر نظر هلند بود، ولی به دلیل ساختار مرجانی این جزیرهٔ کوچک بدان بی‌میل بودند. ساخت و ساز در این جزیره برای آلمان‌ها به دلیل جنس سخت بستر آن به کندی
برای آلمان‌ها به دلیل جنس سخت بستر آن به کندی پیش‌رفت. به زودی مجموعه‌ای از عوامل از جمله توفندهای استوایی -که خرابی گسترده‌ای در سازه‌های آلمان‌ها به‌بارآورد- دست به دست هم داد و آنان را از ادامهٔ کار در کارائیب منصرف ساخت.
چچنی‌ها بزرگترین گروه قومی - بومی قفقازی_آسیای مرکزی ، در منطقه قفقاز شمالی محسوب می‌شوند، زبان مردم چچن به گروه زبانهای شمال خاوری قفقاز، گروه فرعی ناخچیو، تعلق دارد. این زبان به زبان اینگوشی بسیار نزدیک است. زبان چچنی چندگویش دارد که از میان آنها، گویش چچنیهای ساکن دشتها مبنای زبان ادبی چچن است و واژگان فارسی ، عربی ، ترکی، گرجی و روسی بسیاری در آن وجود دارد در اوایل سده سیزدهم/ نوزدهم، از الفبای عربی/ استفاده می‌شد. پس از انقلاب اکتبر، زبان چچنی به زبان ادبی ارتقاء یافت. دین مردم چچن. مردم چچن بیشتر حنفی
ارتقاء یافت. دین مردم چچن. مردم چچن بیشتر حنفی مذهب‌اند دین اسلام پس از حمله تیمور و به‌ویژه در پی استقرار قزاقها در امتداد رود تِرِک در میان چچنها ریشه گرفت. نفوذ این دین به آهستگی و از مشرق کوه‌های چچن آغاز شد و ظاهراً آوارها و کومیکها اسلام را به میان آنان بردند اینک دو طریقت نقشبندیه و قادریه در این جمهوری فعالیت می‌کنند، گسترش طریقت نقشبندیه در چچن به دهه ۱۸۲۰ برمی‌گردد که نخستین مبلّغان آن از داغستان به این منطقه آمدند. آنان سهم عمده‌ای در گسترش اسلام در چچن داشتند. این طریقت در نیمه نخست سده سیزدهم/
در چچن داشتند. این طریقت در نیمه نخست سده سیزدهم/ نوزدهم، در مبارزه با سلطه روسها بر منطقه، سهم مهمی داشت طریقت قادریه را کونتاحاجی در ۱۲۷۸/۱۸۶۱ در چچن رواج داد. تعالیم وی در زمینه زهد و عدم خشونت و اجتناب از رویارویی با شر، با استقبال مردم روبه‌رو شد، به‌ویژه آنکه از جنگ سی ساله با روسها، که در ۱۲۷۶/ ۱۸۵۹ پایان یافت، خسته شده بودند. تاریخ. استقرار قبایل ناخ در این منطقه به اواخر هزاره اول پیش از میلاد و راندن طوایف ایرانی برمی‌گردد. در ۱۱۴ میلادی، امپراتوری روم سیطره خود را بر منطقه تثبیت کرد. در اواخر
روم سیطره خود را بر منطقه تثبیت کرد. در اواخر سده سوم میلادی، ایرانیان توانستند به سیطره روم بر منطقه پایان دهند. در سده چهارم میلادی، هونها چچن را تصرف کردند. در اواسط سده ششم آوارها هونها را شکست دادند و چچن را تصرف کردند. در سده هفتم میلادی، امپراتوری خزر بر منطقه سیطره یافت. در نیمه نخست سده اول هجری مسلمانان، وارد منطقه شدند، اما تلاش آنان برای سیطره بر قفقاز شمالی، به نتیجه‌ای نرسید. نبردهای آنان تا اواخر سده دوم ادامه یافت. در سده ششم تحت سیطره آلان‌ها، قبایل ناخ از خودمختاری برخوردار بودند. در دهه
قبایل ناخ از خودمختاری برخوردار بودند. در دهه ۶۲۷/۱۲۳۰، مغولها وارد منطقه شدند و آلانها را به غرب چچن محدود ساختند. در ۷۹۲/۱۳۹۰، تیمورلنگ به منطقه حمله کرد و بخشی از منطقه، تحت سیطره تاتارهای سپاه تیمور قرار گرفت. در سده دهم، این منطقه محل کشمکش دولتهای روسیه و عثمانی و ایران شد. در همان سده، چچنها به دشتها و دره‌های ترک و ریزابه‌های جنوبی آن سونجا و آرگون سرازیر شدند. در ۹۸۶/۱۵۷۸، تزار روسیه، فئودور اول، به تِرِک و سرزمینهای پست قفقاز رسید و در ۹۹۹ پیشروی خود را به سوی جنوب تا سونجا ادامه داد. در ۱۰۱۳/
خود را به سوی جنوب تا سونجا ادامه داد. در ۱۰۱۳/ ۱۶۰۴، لشکرکشی وسیع بوریس گادونوف به قفقاز به شکست انجامید و قلعه‌هایی که در ۱۰۰۲/۱۵۹۴ فئودور اول در ساحل رودهای ترک و سونجا ساخته بود، بر اثر حملات جنگجویان داغستانی و سپاهیان ایران در ۱۰۶۲/۱۶۵۲ (دوره شاه‌عباس دوم) ویران شدند. در این زمان، حکومت موروثی چچن در نواحی معروفی چون آرگون، شالی و نشاق، با خاندان آوار بود. این خاندان پس از سالها مبارزه با شمخال‌زادگان داغستانی، که در نواحی اِندِری و یخسای داغستان صاحب حکومتی موروثی بودند، منقرض شد و این نواحی به تصرف
حکومتی موروثی بودند، منقرض شد و این نواحی به تصرف شمخال‌زادگان درآمد. با این حال، طرلاو، از بازماندگان آوارها، به مبارزه با شمخال‌زادگان پرداخت و آنان را از چچن راند. حکومت خاندان او، که به طرلاو اوغلو شهرت داشت، تا سالهای الحاق چچن به روسیه تزاری ادامه یافت. در کتاب احسن‌تواریخ نوشته حسن روملو آمده است عده ای از مردمان چچن را به مناطق مختلف ایران (مهردشت) کوچانده است
نشان ملی پرتغال جایگزین نشان پادشاهی پرتغال شده ولی از آن تأثیر پذیرفته و قسمت میانی آن درست مثل قبلی است و تنها تاج سلطنتی و دو اژدها محافظ حذف و حلقه دار جایگزین آن شده است. پنج قسمت آبی از نشان آلفونسو اول در جنگ با مسلمین نشات می‌گیرد و پنج بزانت درون آن نمایانگر ۵ زخم عیسی مسیح است. هفت قلعه کناری نشان هفت قلعه‌ای است که با فتح آن تمام پرتغال از دست مسلمین خارج شد و حلقه دار هم نشان سرزمین‌هایی است که توسط دریانوردان پرتغالی کشف شده است.
خانات تالش که با نام خانات لنکران نیز شناخته می‌شود، خان‌نشینی در منطقه کنونی جنوب شرقی جمهوری آذربایجان و نواحی غرب استان گیلان و بخشی از استان اردببل در ایران امروزی بود که از دوران امپراتوری صفوی تا سال ۱۸۲۸ بر تالش حکم می‌راند که قسمت بزرگی از آن در نتیجه جنگ‌های ایران و روسیه برپایه پیمان ترکمنچای از ایران جدا شد. ‌این خانات در سال ۱۷۴۷ میلادی توسط سادات تالش زبان بنیان گذاشته شد که اولین خان این خانات میرجمال الدین خان از یاران نزدیک نادرشاه و آخرین آن‌ها میرحسن خان بود.پایتخت این خان‌نشین، شهر لنکران
میرحسن خان بود.پایتخت این خان‌نشین، شهر لنکران و مردم این خانات را تالش‌ها تشکیل می‌دادند. حاکمان. میر جمال‌الدین خان. نخستین حکمران تالش میرجمال‌الدین بیگ، از سادات لنکران بود که نسب خود را به زید بن علی می‌رساند. پدر میرزابیگ، میرعباس‌خان، از سادات ضیابری بود که در عصر شاه عباس دوم صفوی از گیلان به خلخال کوچ کرد و سپس در راه شروان بود که به روستای خرختان در ناحیه الوف لنکران رسید و به فرمان شاه، خلیفه صوفیان آن منطقه شده بود. میرجمال‌الدین در جنگ با لزگی‌ها در داغستان (۱۱۵۳–۱۱۵۴) همراه نادرشاه بود. نادر
در داغستان (۱۱۵۳–۱۱۵۴) همراه نادرشاه بود. نادر او را به سبب تیره بودن چهره‌اش قراخان لقب داده بود. نادر پس از سرکوب مردم تالش که به علت به علت فشارهای مالیاتی قیام کرده بودند، میر جمال‌الدین تالش را به حکومت آن منطقه گماشت. بعدها قره‌بیگ‌خان ضمن اطاعت از جانشینان نادر و حتی کریم خان زند، توانست بر مدعیان محلی فائق‌آید و حکومت خود را در آن ناحیه تثبیت کند. میر جمال‌الدین خان پس از قتل نادرشاه و در هنگامه جنگ‌های مدعیان سلطنت ایران، بر قلمرو خود افزود و بخش بزرگی از سرزمین تالش را تصرف کرد. جانشینان کریم خان
از سرزمین تالش را تصرف کرد. جانشینان کریم خان زند نتوانستند حضور خود را در تالش حفظ کنند و این سرزمین در دوره آنان با تاخت و تاز مدعیان غیرتالش مواجه بود که بر سر کسب قدرت با یکدیگر در ستیز بودند. قراخان برای رویارویی با این مدعیان به روسیه تزاری متوسل شد. میر مصطفی خان. پس از درگذشت قراخان در ۱۲۰۱، فرزند بزرگش، میرمصطفی‌خان، حاکم تالش شد. نخستین سال‌های حکومت میرمصطفی‌خان مصادف با به قدرت رسیدن آقامحمدخان قاجار بود. میرمصطفی‌خان که یارای مقابله با آقامحمدخان را نداشت، کوشید تا حمایت حاکمان قفقاز را جلب
را نداشت، کوشید تا حمایت حاکمان قفقاز را جلب کند. به این منظور، هیئتی را نزد اراکلی، پادشاه گرجستان فرستاد و در جلسه‌ای که هیئتی نیز از سوی محمدخان، حاکم ایروان در آن حضور داشت، سه طرف توافق کردند که ضمن جلب حمایت روسیه، در مقابل آقامحمدخان قاجار متحد شوند. میرمصطفی خان یکپارچگی و استقلال تالش را در سر می‌پروراند و استراتژی خود را به گونه‌ای انتخاب کرده بود که به این هدف برسد. برای این منظور هرگونه اتحاد استراتژیک سیاسی و نظامی با محورهای قدرت آن زمان را در برنامه خود داشت. زمانی که حکومت مرکزی قاجار قصد
برنامه خود داشت. زمانی که حکومت مرکزی قاجار قصد تصرف تالش را داشت میرمصطفی خان از نیروهای روسیه برای مقابله با این حملات کمک می‌گرفت و زمانی هم که نیروهای روسیه به سمت سرزمین تالش حمله می‌کردند، با نیروهای حکومت متحد می‌شد؛ ولی هدف اصلی او محکم کردن پایه‌های سیاسی تالش برای استقلال بود. آقامحمدخان که در صدد سرکوب قیام‌های اقوام در گوشه و کنار کشور بود، با ارسال نامه‌هایی به خانات نواحی مختلف قفقاز و تالش از آن‌ها خواست که از حکومت مرکزی تبعیت کنند. میرمصطفی‌خان به پشت‌گرمی روسیه پاسخ منفی به نامه
میرمصطفی‌خان به پشت‌گرمی روسیه پاسخ منفی به نامه آقامحمدخان داد و در ۱۲۰۹ به هنگامی که آقامحمدخان قصد تصرف گرجستان را داشت، ضد نیروهای قاجار وارد عمل شد. آقامحمدخان نیز نیروهایی را به تالش گسیل داشت و لنکران مرکز حکومت میرمصطفی‌خان را به تصرف درآورد. میرمصطفی‌خان به کوه‌های اطراف روانه شد و پس از آنکه نیروهای آقامحمدخان، لنکران را ترک کردند، به آنجا بازگشت و کوشید تا بیش از پیش قدرت و نیروهای خود را تقویت کند. میرمصطفی در ۱۲۱۲ پس از آگاهی از خبر قتل آقامحمدخان، همراه آقاعلی شفتی، حاکم موروثی شفت، به
همراه آقاعلی شفتی، حاکم موروثی شفت، به نیروهای مستقر در گیلان حمله برد و رشت را تصرف کرد، اما اقامت او در رشت دیری نپایید و پیش از رسیدن سپاهیان فتحعلی‌شاه به گیلان، به تالش بازگشت. میرمصطفی‌خان در آغاز سلطنت الکساندر اول، نماینده‌ای به دربار روسیه فرستاد و حمایت آنان را درخواست کرد. دولت روسیه که آماده پذیرش چنین درخواستی بود، قوایی به تالش فرستاد و میرمصطفی‌خان نیز آنان را در قلعه کهنه آستارا و قریه گرمی اوجارود و شهر لنکران جای داد. در دوره سلطنت فتحعلی‌شاه قاجار و با آغاز دوره نخست جنگ‌های ایران و
قاجار و با آغاز دوره نخست جنگ‌های ایران و روسیه، عباس میرزا و قائم‌مقام فراهانی کوشیدند با گفتگو میرمصطفی‌خان را از نزدیکی به روسیه بازدارند. در این زمان میرمصطفی‌خان گاهی به سمت ایران و گاهی به سمت روسیه تمایل پیدا می‌کرد، اما سرانجام تحت شرایط حاکم بر آن زمان و نتیجه بخش نبودن مذاکرات با نمایندگان حکومت، هیئتی از جانب خود برای پذیرش تحت‌الحمایگی به دربار روسیه گسیل داشت.میرمصطفی خان در روز ۱۶ مرداد ۱۱۹۳ خورشیدی درگذشت و پس از او پسر ارشدش به نام میر حسن، به جای او نشست. میر حسن خان. میر حسن خان تالشی
به جای او نشست. میر حسن خان. میر حسن خان تالشی ملقب به اسبق‌المجاهدین آخرین حاکم مستقل تالش بود که پس از پدرش، میر مصطفی خان، به قدرت رسید. پس از مرگ میر مصطفی خان در روز یک‌شنبه ۷ اوت ۱۸۱۴ میلادی (۱۶ مرداد ۱۱۹۳ خورشیدی)، روس‌ها به ناچار حکومت پسر ارشد وی، میر حسن خان را به رسمیت شناختند، اما میر حسن خان برخلاف روش پدر، با اهداف توسعه‌طلبانه روس‌ها به مخالفت برخاست. در دوره دوم جنگ‌های ایران و روسیه با شکست نیروهای ایران در نقاط مرزی و تصرف تبریز و برخی از شهرهای ایران، مقام‌های ایرانی به پای میز مذاکره
شهرهای ایران، مقام‌های ایرانی به پای میز مذاکره کشیده شدند و عباس میرزا در پی پافشاری پاسکویچ، فرمانده لشکریان روس، ضمن انعقاد پیمان ترکمانچای در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۸۲۸ میلادی (۲ اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی)، تالش شمالی را به روسیه واگذار کرد. عباس میرزا از میر حسن خان درخواست کرد تالش شمالی را به روسیه تحویل دهد و در عوض حکومت شهر اردبیل همراه با ولایت کرگانرود و اسالم و ویلکیج را دریافت کند اما میر حسن خان با رد خواسته عباس میرزا، حاضر به تخلیه تالش شمالی نشد.سرانجام پس از کش و قوس فراوان و چند درگیری و نیز وارد شدن
پس از کش و قوس فراوان و چند درگیری و نیز وارد شدن تلفات سنگین به نیروهای میر حسن خان در اثر هجوم نیروهای روسی، نیروهای میر حسن خان در ژوئیه ۱۸۲۸ میلادی (تیر ۱۲۰۷ خورشیدی) از تالش شمالی خارج شدند. با وقوع قتل الکساندر گریبایدوف در روز چهارشنبه ۱۱ فوریه ۱۸۲۹ میلادی (۲۲ بهمن ۱۲۰۷ خورشیدی) و انتشار خبر آن، میر حسن خان، فرصت را مناسب یافته و با حضور در تالش شمالی، کوشید تا منطقه را از سلطه روس‌ها خارج کند، اما دستگیر شد و به بالا خان (حاکم کرگانرود) و سپس جهانگیر میرزا (حاکم اردبیل) تحویل داده شده و به دستور
میرزا (حاکم اردبیل) تحویل داده شده و به دستور عباس میرزا در قلعه نمین زندانی شد. او پس از تحمل چند ماه حبس، دوباره به تالش شمالی فرار کرد و چندین بار برای تصرف منطقه کوشید که با حمله سپاهیان روس، سربازان شیروانی و مزدوران تالشی، به تالش جنوبی وارد شد و سپس به انزلی گریخت و از آنجا به مازندران نزد پسر فتحعلی شاه رفت. میر حسن خان در روز در روز پنج‌شنبه ۲۱ تیر ۱۲۱۱ خورشیدی در زندان و بر اثر بیماری استسقاء درگذشت. با مرگ میر حسن خان، حکومت تنها بخشی از تالش جنوبی که با نام "الوف آستارا" شناخته می‌شد به میر
جنوبی که با نام "الوف آستارا" شناخته می‌شد به میر کاظم خان (پسر او و داماد نایب‌السلطنه عباس میرزا) رسید. دودمان خانات تالش از نسل میر حسن خان، حدود ۱۰۰ سال، حکومت "الوف آستارا" را در اختیار داشتند تا این که انجام برخی اصلاحات ارضی در زمان رضاشاه، موجب از بین رفتن شیوه حکومتی ملوک الطوایفی شده و در پی آن، فرمانداری‌ها، در شهرستان‌ها تأسیس شد. زبان. زبان اداری و رسمی خانات فارسی بود. مردم منطقه به زبان تالشی تکلم می‌کردند همچنین زبان تالشی زبان و ادبیات مادری درباریان و خاندان خان بود.
شاپور مرحبا (زاده ۱۳۳۶ در آستارا) سیاستمدار و نماینده دوره‌های چهارم، پنجم و هفتم حوزه انتخابیه آستارا در مجلس شورای اسلامی است. شاپور مرحبا برادر یوسف مرحبا می‌باشد که در اوایل انقلاب اسلامی رئیس دادگاه انقلاب، نماینده حاکم شرع، فرمانده عملیات و قائم مقام سپاه شهرستان آستارا بود و در یکم شهریور سال ۱۳۶۰ بدست مجاهدین خلق ترور شد. دو هفته پس از آن نیز شاپور مرحبا مورد حمله تروریستی قرار گرفت. دوران زندگی. او به همراه برادران و همرزمانش از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آستارا و سپس سپاه پاسداران
پاسداران انقلاب اسلامی آستارا و سپس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تالش بشمار می‌رود. وی در اوایل انقلاب و همزمان با حضور در جبهه و جنگ، عضو شورای فرماندهی، مسئول آموزشی، مسئول پرسنلی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان آستارا بوده‌است. برادر او یوسف مرحبا که نمایندهٔ حاکم شرع و معاون دادستان آستارا بود، ظهر روز ۱ شهریور ۱۳۶۰ در آستارا ترور شده چند روز پس از این ترور، در روز ۱۵ شهریور سازمان مجاهدین خلق اقدام به ترور شاپور مرحبا می‌کنند که وی در این ترور زخمی می‌شود. ضارب این دو برادر، یکی از رهبران سازمان
می‌شود. ضارب این دو برادر، یکی از رهبران سازمان مجاهدین خلق آستارا به نام بهنام مهرانی‌پور بود که پس از فرار از صحنهٔ ترور شاپور مرحبا، طی درگیری مسلحانه در لوندویل دستگیر شده و در ۲۱ شهریور با حکم دادگاه انقلاب اسلامی آستارا اعدام شد. کمی پس از اعدام، خانه تیمی و اسلحه‌هایش نیز کشف شده بود. سوابق. وی از اوایل انقلاب دارای مسئولیت‌های شهرستانی، استانی، کشوری و پارلمانی مختلفی بوده که به شرح ذیل می‌باشد: کتاب‌شناسی. شاپور مرحبا به زبان‌های عربی، روسی و انگلیسی مسلط است و نویسنده چندین کتاب می‌باشد. کتاب‌های
مسلط است و نویسنده چندین کتاب می‌باشد. کتاب‌های چاپ شده وی به شرح زیر است:
زلاتکو سودیچ (متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۷۱) یک کشیش کاتولیک رومی وابسته به اسقف نشینان krk در کرواسی است. او بهترین راه حل برای شواهد خود را شناخته شده‌است. سودیچ در شهر کوچکی در جزیرهٔ krk به دنیا آمد. او پس از اتمام دورهٔ اجباری سربازی خود در ارتش یوگسلاوی مطالعات مذهبی خود را آغاز کرد. در حال حاضر سودیچ به برگزاری مجالس و سمینارهای مذهبی می‌پردازد. سودیچ در کرواسی و همچنین در جهان چهٔ شناخته شده‌ای است. البته بیشتر شهرت او به خاطر صلیبی است که بر روی پیشانی او حک شده‌است وعلاوه بر پیشانی بر روی مچ دست‌ها و پاهای
شده‌است وعلاوه بر پیشانی بر روی مچ دست‌ها و پاهای او نیز حک شده‌است. زلاتکو علاوه بر تعالیم مذهبی به نقاشی نیز علاقه‌مند بوده ونقاش نیز می‌کشد.