payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اش زیر عنوان بیدل در آینه تاریخ می‌نویسد: «بیدل از خوستِ بدخشان از توابع قطغن می‌باشد». او هم به استناد دانشنامه ادب فارسی استدلال می‌کند که «بسیاری از شاعران، عالمان و منصب داران سپاه و مردمان خوست از آن دیار به دربار شاهانِ مغولی شتافتند. اما در مورد خوست اگر شبهه‌ای باشد علامه دهخدا به نقل از معجم البلدان می‌گوید:» خوست . [خ َ] (اِخ) ناحیتی از نواحی طخارستان و از اعمال بلخ، آنرا یک قصبه و چهاردرهٔ سبز و خرم و پردرخت. به تر دماغی هوش تو جهل می خندد کز‌اهل هند، عبارات «خوست» می پرسی ازین دو شعر بیدل نیز
هند، عبارات «خوست» می پرسی ازین دو شعر بیدل نیز دانسته می‌شود که نسبت ایشان به همین دیار (خوست و فرنگ) است. ابو صالح الحکم بن المبارک خوستی حافظ منسوب به این ناحیه است. او از مالک و حماد بن زید حدیث روایت کرده و ثقه بوده‌است. وی در ملک «ری» به سال (۲۱۳ ه‍.ق) وفات یافت. در مورد ابوصالح خوستی در دایرة المعارف چنین آمده‌است؛ ابو صالح حکم ابن مبارک خوستی از جمله روات ثقه و تبع تابعین و حافظ قرآن کریم و معاصر امام قتیبه، متقی و متورع بوده و از مالک ابن انس و حماد ابن زید اخذ حدیث نموده و عبدالله بن عبدالرحمن
ابن زید اخذ حدیث نموده و عبدالله بن عبدالرحمن سمرقندی و دیگران هم از وی حدیث استماع نموده‌اند. وفاتش به روایت سمعانی در ملک «ری» در سال ۲۱۳ هجری واقع شده‌است. جغرافیا. ولسوالی خوست و فِرِنگ به شکل مستطیل است و از شرق با ولایت تخار، از شمال با ولسوالی‌های فرنگ و غارو و گذرگاه نور، از غرب با ولسوالی‌های خواجه هجران و ده‌صلاح و از جنوب با ولسوالی پل حصار و از جنوب شرق با ولایت پنجشیر محدود می‌باشد. خوست و فرنگ مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلومتر از شهر پلخمری فاصله دارد فایبر نوری در ولسوالی خوست و فرنگ فعال شد
دارد فایبر نوری در ولسوالی خوست و فرنگ فعال شد فورجی افغان بیسیم کارمه ساخت بندی برقی ۱۶ مگاوات برق. آب و هوا. آب و هوای خوست و فِرِنگ سرد و خشک است و متوسط دما ۲ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۶ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۱۳- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به‌طور میانگین ۷۸۸ میلی‌متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۶ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۰ میلی‌متر بارندگی است. مشاهیر. ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی: ابوالمعانی میرزا عبدالقادر
عبدالقادر بیدل دهلوی: ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بن عبدالخالق ارلاس، (۱۰۵۵–۱۱۳۳) متخلص به بیدل، و نیز مشهور با نام بیدل دهلوی، شاعر پارسی‌سرای سبک هندی در اواخر قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری است. دایرةالمعارف افغان افزود: ابو المعانی میرزا عبدالقادر بیدل فرزند میرزا عبدالخالق اصالتاً متعلق به ولسوالی خوست و فرنگ ولایت بغلان افغانستان است، بنا به مسایلی به هندوستان رفت و شاعر ملکوتی اورنگ‌زیب پادشاه شد. به این دلیل که دو دختر اورنگ زیب در هنگام اعزام به ولسوالی خوست ازدواج کرده بودند، هر هدیه یی به
به ولسوالی خوست ازدواج کرده بودند، هر هدیه یی به خراسان مخصوصاً به ولسوالی خوست ارسال می‌شد. پدر بیدل که شغل سپاهی داشته قطعاً از خراسان به هند رفته بوده‌است. پوهاند سرورِ همایون به استناد بابرنامه می‌گفت، بیشتر فرماندهان سپاهِ بابر از همین خوست و فرنگ بودند که امروز جزو بغلان است. پوهاند همایون می‌گفت پس از آنکه بابر به قدرت رسید برای خوستی‌ها هدایای زیادی فرستاد. محمود داداش رستمی در صفحه ۲۰۹ مقاله اش زیر عنوان بیدل در آینه تاریخ می‌نویسد: «بیدل از خوستِ بدخشان از توابع قطغن می‌باشد». او هم به استناد
بدخشان از توابع قطغن می‌باشد». او هم به استناد دانشنامه ادب فارسی استدلال می‌کند که «بسیاری از شاعران، عالمان و منصب داران سپاه و مردمان خوست از آن دیار به دربار شاهانِ مغولی شتافتند. اما در مورد خوست اگر شبهه‌ای باشد علامه دهخدا به نقل از معجم البلدان می‌گوید:» خوست . [خ َ] (اِخ) ناحیتی از نواحی طخارستان و از اعمال بلخ، آنرا یک قصبه و چهاردرهٔ سبز و خرم و پردرخت. ازین دو شعر بیدل نیز دانسته می‌شود که نسبت ایشان به همین دیار (خوست و فرنگ) است: ز بس‌که نسخهٔ تحقیق ما پریشان است نظر به‌کاشغر و دل به خوست
تحقیق ما پریشان است نظر به‌کاشغر و دل به خوست می‌باشد به تر دماغی هوش تو جهل می‌خندد کز اهل هند عبارات خوست می‌پرسی غزلیات - بیدل دهلوی و بعضی مبابع زادگاه ایشان را ولایت بدخشان افغانستان می‌دانند. و بعضی دیگر گویند: «ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل» فرزند «میرزا عبدالخالق» در سال ۱۰۵۴هـ. ق در پتنه در ایالت بهار هندوستان به دنیا آمد و در آنجا رشد کرد و تربیت یافت. سال تولد او از «انتخاب» و «فیض قدس» در می‌آید. او شاعر پارسی‌گوی است که از ترکان جغتایی برلاس یا ارلاس بدخشان بود؛ وی بیشتر عمر خود را در شاه
یا ارلاس بدخشان بود؛ وی بیشتر عمر خود را در شاه جهان‌آباد دهلی زندگی کرد و آثار منظوم و منثور خود را ایجاد کرد. او در سال ۱۰۷۹ ه‍.ق بخدمت محمداعظم بن اورنگ زیب پیوست. سپس، به سیاحت پرداخت، و سرانجام، در «سال ۱۰۹۶ ه‍. ق» در دهلی سکنی گزید، و نزد آصف جاه اول، (نظام حیدرآباد) دکن منزلت بلند داشت. بیدل در روز پنج‌شنبه چهارم صفر سال «۱۱۳۳ ه‍. ق» در دهلی زندگی را بدرود گفت و در صحن خانه‌اش، در جایی که خودش وصیت کرده بود، دفن گردید. -در مورد ابوصالح خوستی در دایرة المعارف چنین آمده‌است. ابو صالح حکم ابن مبارک
المعارف چنین آمده‌است. ابو صالح حکم ابن مبارک خوستی از جمله روات ثقه و تبع تابعین و حافظ قرآن کریم و معاصر امام قتیبه، متقی و متورع بوده و از مالک ابن انس و حماد ابن زید اخذ حدیث نموده و عبدالله بن عبدالرحمن سمرقندی و دیگران هم از وی حدیث استماع نموده‌اند. وفاتش به روایت سمعانی در ملک «ری» در سال ۲۱۳ هجری واقع شده‌است الحاج مولوی عبدالولی» راجی»، فرزند مرحوم مولوی صاحب محمد عارف خان» مشتاق» رح فرزند مولانا عبدالغفور که بتاریخ بیست و نهم ماه دلو سال ۱۳۵۲ در قریه وغو ولسوالی خوست متولد گردیده. از آوان طفولیت
وغو ولسوالی خوست متولد گردیده. از آوان طفولیت در دامان علم پرور خانواده در نزد پدر بزرگوار و برادر ارشد خود محترم مولوی عبدالهادی» نادم» تحت تربیه و تعلیم قرار گرفته. در سن بیست و پنج سالگی تمام علوم مروج زمان را موفقانه به پایان رسانیده دستار فضیلت بست. بلافاصله در مدارس دینی مختلفی به تدریس اندوخته‌های خویش پرداخت، که صدها شاگردان را در علوم اسلامی تحت تعلیم قرار داده در علوم و فنون مروجه وقت دارایی ید طولی و سر آمد روزگارش پنداشته می‌شد. در سال ۱۳۸۳ عازم بیت الله شریف گردیده در جریان مراسم حج با علماء و
بیت الله شریف گردیده در جریان مراسم حج با علماء و مشایخ حرمین شریفین کسب تعارف و بعد از مناظره و مباحثات با اوشان مورد تمجید و تقدیر قرار گرفت. در سال‌های بعد وارد میدان کارزار انتخاباتی گردیده با گرفتن آرائی کافی از تمام حوزه‌های ۱۴ گانه به ویژه حوزه‌های خوست، فرنگ و گزرگاه نور به صفت وکیل منتخب در شورای ولایتی و بعداً به صفت سناتور انتخابی به مجلس سنای کشور راه یافته با گرفتن آرای اکثریت سناتوران کشور به حیث منشی اول در مجلس سنای پارلمان افغانستان انتخاب گردید. در این مدت چندین بار به نماینده گی از
گردید. در این مدت چندین بار به نماینده گی از افغانستان در کنفرانس‌های متعدد اشتراک و سخنرانی داشته من جمله کنفرانس حمایت از انتفاضه فلسطین منعقد در تهران که سخنرانی وی دران وسیله تعارف و دوستی اش با آقای خالد مشعل رئیس جنبش حماس فلسطین گردیده و نیز در راس هیاتی از مجلسین شورای ملی به کشورهای پاکستان، هندوستان، فلیپین، ترکیه و غیره بوده‌است. موصوف آثار و نوشته‌های هم دارند که من جمله رساله بیان حقیقت و مجموعه اشعار راجی و زیور طبع. همچنان بر خی آثار دیگر شان همچون زن در آئینه شریعت و اژدها در آستین تا هنوز
همچون زن در آئینه شریعت و اژدها در آستین تا هنوز چاپ نگردیده‌است. استاد امیرجان مقبل در دهکدهٔ «وغو» ولسوالی خوست ولایت بغلان دیده به جهان گشود. استاد مقبل، نویسنده، شاعر، مرد پر شور، دراک و زیبا قلمی بود. وی تحصیل یافتهء دارالمعلمین اساسی قندز و از جمله پیشتازان تحریک جوانان مسلمان به شمار می رفت که از مناظر مختلف، چون قلم شیوا، فهم تند، غرور بلند و جوانمردی میان دوستان و همرزمان خود، معروف و زبانزد بود و تا هنوز هم یاد می شود. او (تعذیب شدهء زندان مخوف حزب دموکراتیک)، مجال یافت تا مدتی را با همسنگران
حزب دموکراتیک)، مجال یافت تا مدتی را با همسنگران سپری نماید و سپس با رفتن نا بهنگام، داغ های حسرتباری را بدل دوستان بجا بگذارد؛ یادداشت: شرح احوال بیشترشان در کتاب ( یادنامهء شهداء و فرهیختگان خوست) به ثبت رسیده، دوستان علاقمند که در کابل اند، می توانند آن کتاب را از کتابخانهء دفتر شورای مردمی خوست و فرنگ و گذرگاه نور، واقع حصهء اول خیرخانه، بدست آورده و علاوه از وی، با چهره های بیشتری از شهداء و بزرگان خوست و فرنگ آشنا شوند. دکتور میرزا محمد روستایی دکتور میرزا محمد روستایی یک شخصیت دانشمند، فرهیخته،
میرزا محمد روستایی یک شخصیت دانشمند، فرهیخته، علمی، یک نویسنده‌ی فهیم، و از چهره های سرشناس جامعهٔ علمی افغانستان می باشد. وی در دهکدهٔ «وغو» شهرستان «خوست و فرنگ» ولایت «بغلان» چشم به جهان گشود. دکتور روستایی تحصیلات خود را تا درجهٔ دکترا در رشتهٔ ادبیات در کشور تاجیکستان به پایان رسانیده است. وظایف و سمت ها بگونۀ متناوِب: - ریاست امور ورثۀ شهدأ و معلولین. - سرپرستی ریاست معارف در ولایت بغلان. - عضو علمی شعبۀ زبان و ادب پارسی دری / مرکز زبانها و ادبیات اکادمی علوم. - معاونیت اتحادیۀ خبرنگاران افغانستان/
علوم. - معاونیت اتحادیۀ خبرنگاران افغانستان/ کابل. - ریاست کتابخانۀ اکادمی علوم/ کابل. - ریاست نشرات اکادمی علوم. - ریاست اسناد و ارتباطات اکادمی علوم. - ریاست دانشگاه رویان. نام آثار علمی چاپ شده: - مولانا خسته از نظر دوستان و معاصرینش. - شناختی از میرزا عبدالقادر بیدل(رح). - بررسی تحولات اخیر در شوروی سابق... . - استوار ترین قامت جاویدانۀ تاریخ افغانستان. - اساسات حقوق بشر در اسلام. - عارف چاه آبی و ویژه گیهای اشعارش. - بازتاب تحولات آسیای مرکزی در اشعار عارف چاه آبی. نام آثار چاپ ناشده: - نهضت اسلامی
عارف چاه آبی. نام آثار چاپ ناشده: - نهضت اسلامی افغانستان (موجود در آرشیف دایرة المعارف جهادی معاصر افغانستان). - بررسی احوال مهاجرین تاجیکستان در سه ولایت شمال (آمادۀ چاپ). - بررسی و ثبت احوال مهاجرین افغانستان در مربوطات ایالت شمال غربی پاکستان،(موجود در آرشیف دایرة المعارف جهادی معاصر افغانستان). - بررسی بحران فعلی و ضرورت ایجاد صلح در افغانستان (آمادۀ چاپ). محمد اکرام اندیشمند در سال 1336 خورشیدی (1957عیسوی ) در دهکده قلعه کهنه ولسوالی خوست ولایت بغلان چشم به جهان گشود. دوران ابتدایی و متوسط را در مکتب
به جهان گشود. دوران ابتدایی و متوسط را در مکتب بازار تگاب دهنه خواند و دوران ثانوی را در لیسه مرکز خوست به انجام رساند. در سال 1355 خورشیدی به دانشکده ادبیات و علوم بشری دانشگاه کابل راه یافت و از رشته اجتماعی ات(جغرافیه و تاریخ) این دانشگاه فارغ شد. وی پس از حمله نظامی شوروی به صف جهاد و مقاومت پیوست. طی سی سال اخیر (1981-2010عیسوی) در بخش های مختلف فرهنگی، کار رسانه ای و تعلیم و تربیه وظایف مختلفی را در داخل و خارج کشور چون: آمر مکاتب داخل افغانستان، رئیس مطبوعات داخلی حکومت موقت ، رئیس رادیو صدای
رئیس مطبوعات داخلی حکومت موقت ، رئیس رادیو صدای افغانستان، رئیس نشرات رادیو افغانستان، مدیر مسئول نشریه سنگر، مدیر مسئول هفته نامه مجاهد، سر دبیر هفته نامه پیمان، مشاور فرهنگی و نشراتی در وزارت معارف و مجلس سنا به انجام رساند. نویسندگی را از سال 1356 آغاز کرد و از آن سال تا اکنون صدها مقاله و ده ها رساله و کتاب در مسایل مختلف تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نوشت. افزون بر صدها مقاله در مطبوعات چاپی و برفی آثار زیر از وی به شکل کتاب به چاپ رسیده است: 1: شیوه های علمی جنگ 2: سفر حج 3: بزم شاعر 4: هشت مقاله
های علمی جنگ 2: سفر حج 3: بزم شاعر 4: هشت مقاله 5: روش زمام داری 6: فتح کابل 7: جنگ نفت 8: خاتم النبیین 9: ما و پاکستان 10: صبح کاذب 11: آمریکا در افغانستان 12: کابوس سرخ 13: معارف عصری افغانستان 14: نگاه تحلیلی به تاریخ سیاسی اسلام 15: منازعه دیورند و عقلانیت سیاسی 16: کشمیر 17: حاکمیت کمونیزم در افغانستان 18: سالهای تجاوز و مقاومت 19: نهضت اسلامی افغانستان، دولت مجاهدین، امارت طالبان و جمهوری اسلامی افغانستان و ده ها کتاب های دیگر...
جماران نام یک کوی مسکونی در شرق تبریز است که از سال ۱۳۷۵ ساخت و ساز ساختمان‌های آن آغاز شده‌است. این کوی مسکونی در ابتدا مجتمع بسیج خوانده می‌شد ولی بعدها به جماران تغییر نام داد. حسینیه جماران واقع در قسمت غربی کوی در سال ۸۵ و ظرف مدت یک ماه ساخته شد. این حسینیه در رمضان این سال افتتاح شد.
ولسوالی دوشی یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر دوشی در شمال افغانستان است. دوشی از ولسوالی‌های درجه دوم و هزاره‌نشین ولایت بغلان بوده، ۱۸۰۶ کیلومترمربع مساحت دارد و چهارمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۸۰٬۵۹۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهارمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. گروهای قومی و مردمی. ولسوالی دوشی و توابع آن از پایگاه تاریخی مردمی اسماعیلیان است که عمدتا هزاره‌ و سادات می‌باشند. اسماعیلیان حکمروایی این خطه تاریخی را به عهده داشته است و قلعه‌های مشهور تاریخی اسماعیلیان
عهده داشته است و قلعه‌های مشهور تاریخی اسماعیلیان در دوشی وجود دارد. جغرافیا. ولسوالی دوشی از غرب با ولایت سمنگان، از شمال با ولسوالی‌های پلخمری، دهنه‌غوری، از شمال شرق با ولسوالی‌ نهرین، از جنوب غرب با ولسوالی تاله و برفک، از جنوب شرق با ولسوالی‌های اندراب و خنجان و از جنوب با ولایت پروان می‌باشد. دوشی مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد. ولسوالی دوشی از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۴۴ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دوشی معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۱۵
آب و هوای دوشی معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۱۵ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۲- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۹۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی دهنه غوری (محلی: دندِ غوری) یکی از ۱۵ ولسوالی ولایت بغلان، به مرکزیت شهر دهنه غوری در شمال افغانستان است. دهنه غوری از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت بغلان بوده، ۱۶۶۴ کیلومترمربع مساحت دارد و پنجمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۶۷٬۷۹۶ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پنجمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. جغرافیا. ولسوالی دهنه غوری از غرب با ولایت سمنگان، از شمال شرق با ولسوالی پلخمری و از جنوب شرق با ولسوالی دوشی محدود می‌باشد. دهنه‌غوری مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلومتر از شهر پلخمری فاصله دارد.
این ولسوالی ۱۳۶ کیلومتر از شهر پلخمری فاصله دارد. ولسوالی دهنه غوری از ولسوالی‌های سرسبز ولایت بغلان است که ۴۰ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دهنه غوری معتدل و مرطوب است و متوسط دما ۱۶ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۲- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به‌طور میانگین ۶۹۸ میلی‌متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی دِه‌صلاح یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر ده‌صلاح در شمال افغانستان است. ده‌صلاح از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۴۷۰ کیلومترمربع مساحت دارد و پانزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۳۶٬۱۳۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هفتمین ولسوالی پر جمعیت ولایت بغلان است. جغرافیا. ولسوالی دِه‌صلاح از شمال غرب با ولسوالی جلگه، از شرق با ولسوالی‌ خوست و فرنگ، از جنوب شرق با ولسوالی‌ پل حصار و از جنوب غرب با ولسوالی اندراب محدود می‌باشد. ولسوالی دِه‌صلاح از ولسوالی های سرسبز ولایت
ولسوالی دِه‌صلاح از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۷۶٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دِه‌صلاح معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۹ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۳ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۶- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۵۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی فرنگ یکی از ولسوالی های خوست و فرنگ یا حوزهٔ خوست های ولایت بغلان است. به مرکزیت شهر فرنگ در شمال افغانستان. فرنگ از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۵۰۴ کیلومترمربع مساحت دارد و چهاردهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۱۸٬۷۷۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهاردهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. معلومات بیشتر در مورد این ولسوالی را می‌توانید از صفحهٔ خوست و فرنگ دریافت کنید. جغرافیا. ولسوالی فرنگ و غارو از شمال غرب با ولسوالی گذرگاه نور، از جنوب شرق و جنوب با ولسوالی‌ خوست و فرنگ و
نور، از جنوب شرق و جنوب با ولسوالی‌ خوست و فرنگ و از شرق با ولایت تخار محدود می‌باشد. ولسوالی فرنگ و غارو از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۳۲ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای فرنگ و غارو خشک و سرد است و متوسط ​​دما ۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۱ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۸- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۸۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۴۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی
و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی گذرگاه نور یکی از ولسوالی های خوست و فرنگ یا حوزهٔ خوست های ولایت بغلان، به مرکزیت شهر گذرگاه نور در شمال افغانستان است. گذرگاه نور از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۲۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد و پانزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۱۱٬۴۲۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پانزدهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. معلومات بیشتر در مورد این ولسوالی را میتوانید در صفحهٔ خوست و فرنگ پیدا کنید. جغرافیا. ولسوالی گذرگاه نور از از شمال با ولسوالی اشکمش ولایت تخار، از جنوب با ولسوالی خوست و
اشکمش ولایت تخار، از جنوب با ولسوالی خوست و فرنگ، از شرق با ولسوالی ورسج ولایت تخار و از غرب با ولسوالی اشکمش و ولسوالی‌های برکه و نهرین محدود می‌باشد. ولسوالی گذرگاه نور از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۳۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای گذرگاه نور خشک و سرد است و متوسط ​​دما ۹ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۴ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۶- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۸۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با
متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۴۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی است.
برکه یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بغلان در شمال خاوری ولایت بغلان، افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۳ میلادی، ۳۹۱۱۸ نفر اعلام شده‌است. پایتخت آن شهر بورکا (نام های جایگزین: برکه) است. در دامنه کوه‌های هندوکش قرار دارد. این منطقه در معرض زلزله است. در ۵ مه ۲۰۲۱ توسط نیروهای طالبان تصرف شد. جمعیت‌شناسی. در جمعیت این ولسوالی با ۶۰ درصد ازبک‌ها و پس از آن تاجیک‌ها با ۲۰ درصد غالب هستند. پشتون‌ها و هزاره‌ها هر کدام نیمی از مابقی جمعیت را به خود اختصاص داده اند.
آبشار لیلافورد (به مجاری: Lillafüred) آبشاری است که در مجارستان واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۵۰ متر است.
آب‌کمری یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ۸۱٬۷۳۷ نفر اعلام شده‌است. ولسوالی آب‌کمری که در غرب ولایت بادغیس موقعیت دارد. باشندگان آن را قوم هزارهٔ اهل سنت تشکیل می‌دهند. مرکز این ولسوالی قریهٔ سنگ‌آتش ثبت شده و روستاهای مربوط آن را قریه‌جات آب خدایی، الخان، انجیر، دزدنک، کنه قول، خلیفه و پاپل تشکیل داده‌است. قریهٔ آب‌کمری که در جنگلات پستهٔ خویش شهرت به‌خصوص را کسب کرده‌است. سالانه هزاران نفر اعم از باشندگان این ولسوالی، ولسوالی‌های اطراف و نیز
از باشندگان این ولسوالی، ولسوالی‌های اطراف و نیز سایر ولایات همجوار بادغیس از آن استفاده می‌کنند.
جَوَند یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جوند از معدود ولسوالی‌های است که از لحاظ بازسازی نیز توجه کمتر بدان صورت گرفته چنانچه نه چندان کلینک ساخته شده و نه از ساخت‌وساز مکتب و مدرسه بر حسب ضرورت خبری است. نام. جَوَند در واقع گوین یا گویانی است که ساحهٔ بزرگی از خراسان دورهٔ اسلامی بوده‌است. جوین (جوند) بر دو ناحیه معروف در غرب افغانستان اطلاق می‌شده یکی در ساحهٔ خراسان یا توابق بادغیس کهن و دیگر در مربوطات سیستان؛ این ناحیه در زین الاخبار گردیزی چند جا به شکل گویان آمده که
در زین الاخبار گردیزی چند جا به شکل گویان آمده که بعضاً بدون «ی» و به صورت (گوان) هم ثبت شده‌است. جغرافیا. جوین یا جوند در قدیمی‌ترین منابع جغرافیایی عربی از شهرهای نیشاپور گفته شده‌است و مرکز آن را آزادوار دانسته‌اند. اما مرکز این ناحیه در دوره‌های مختلف به ساحات دیگر انتقال کرده و به مناطق دیگر ارتباط گرفته‌است، چنانچه در سدهٔ هشتم هجری (۴۱ میلادی) به فریومذ مرتبط گردیده‌است. جوند در واقع بزرگ‌ترین ولسوالی بادغیس است که در جنوب شرق این ولایت قرار گرفته‌است که مساحت ۷۷۷۵ کیلومترمربع می‌باشد. زیبایی‌های
که مساحت ۷۷۷۵ کیلومترمربع می‌باشد. زیبایی‌های طبیعی این ولسوالی هنوز به‌طور دست نخورده موجود است که چشم هر بیننده را به خود جلب نموده و آب و هوای گوارای آن جای مناسبی برای گشت و گذار و بازدید است. مردم. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ (میلادی)، ۸۹٬۱۴۸ نفر اعلام شده‌است.
غورماچ یکی از ولسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال شرقی افغانستان است؛ که در مسیر شاهراه حلقوی افغانستان قرار دارد. در سال ۲۰۰۸ میلادی غورماچ به دلیل دوری زیاد از مرکز ولایت بادغیس، به ولایت فاریاب واگذار شد و هم‌اکنون جزئی از ولایت فاریاب به مرکزیت شهر میمنه محسوب می‌شود. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ۶۱٬۲۳۷ نفر اعلام شده‌است. مساحت این ولسوالی ۲٬۰۸۳ کیلومتر است. این ولسوالی از شمال با ترکمنستان از غرب با ولسوالی بالامرغاب ولایت بادغیس و از شرق با ولسوالی المار و ولسوالی قیصار همسایه است. ترکیب قومی. بر
المار و ولسوالی قیصار همسایه است. ترکیب قومی. بر اساس آمار وزارت احیا و انکشاف دهات ۹۵٪ درصد مردم این ولسوالی از قوم پشتون هستند و ۲٪ درصد تاجیک و ۲٪؜ درصد ترکمن و ۱٪ درصد هم بلوچ هستند. کشت کوکنار. کشت کوکنار در ولسوالی غورماچ بعد از فروپاشی رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی رشد فزاینده‌ای داشت. گرچه برنامهٔ محو کشت کوکنار دولت حامد کرزی دست‌آوردهایی در بهار ۲۰۰۷ داشت. بنابر آمارها در سال ۱۳۹۵ در ولسوالی غورماچ بیش از ۱۷هزار جریب زمین زیر کشت کوکنار قرار گرفته‌است امنیت. ولسوالی غورماچ یکی از ولسوالی‌های
امنیت. ولسوالی غورماچ یکی از ولسوالی‌های ناآرام ولایت فاریاب است. این ولسوالی هر از گاهی بین دولت افغانستان و طالبان مسلح دست به دست می‌شود. معلم نورالدین ولسوال غورماچ در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۷ از سوی طالبان به گروگان گرفته شد؛ و بعد چند روز دوباره آزاد شد. از سال ۲۰۰۷ میلادی به بعد بیشتر مناطق ولسوالی غورماچ در دست طالبان بوده‌است. غورماچ یک بار در ۲۶ میزان ۱۳۹۴ به دست طالبان سقوط کرد که در اثر آن عبدالمجید گلیم بافی قوماندان امنیه این ولسوالی به همرای ۱۲ سرباز دیگر به اسارت طالبان درآمدند و بعداً توسط این گروه
به اسارت طالبان درآمدند و بعداً توسط این گروه کشته شدند. این ولسوالی یک یا دو روز بعد دوباره به تصرف دولت افغانستان درآمد ولسوالی غورماچ یک سال بعد و در تاریخ ۲۰ میزان ۱۳۹۵ دوباره به تصرف گروه طالبان درآمد که پس از گذشت چند روز با سفر شخص جنرال دوستم و سربازان دولتی و طرفدار او در تاریخ ۲۹ میزان ۱۳۹۵ به تصرف دولت درآمد در هنگام عملیات جنرال دوستم برای پاکسازی این ولسوالی در تاریخ ۲۵ میزان ۱۳۹۵ به کاروان دوستم حمله شد که در اثر آن تعدادی از نزدیکان ژنرال دوستم کشته شدند مراکز آموزشی. در این ولسوالی یک لیسه،
کشته شدند مراکز آموزشی. در این ولسوالی یک لیسه، سه مکتب متوسطه، و سیزده مکتب ابتدایی وجود دارد. آمار و ارقام اجتماعی. بر اساس آمار دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان ولسوالی غورماچ، دارای (۲۲۱ قریه) است. قریه جات قابل تذکر این ولسوالی عبارتند از: آبگرمک، ارزنک، دوآبی، غوربند، حسین، جوی شور، کاریز، خاتون، خوشکی، پاماختو، پتو، رنگین، راشد، سرتکت، سوریوون، سنجیدک و شر شاری می‌باشند. ولسوالی غورماچ دارای ۶۰ شورای انکشافی و دارای سه حوزه بزرگ به نام‌های (حوزه زمانزایی، حوزه اچکزایی و حوزه توخی) می‌باشد. لست
زمانزایی، حوزه اچکزایی و حوزه توخی) می‌باشد. لست شوراهای انکشافی قریه جات و فاصله آنها از مرکز ولسوالی: ۱ ۲۰. پیتو خورد 5Km ۲۱. پیتو کلان 5Km ۲۲. حاجی عبدالظاهر 4Km ۲۳. نیکه خیل15 Km ۲۴. نغاره خانه خشکی11Km ۲۵. شیرعلی خان 8Km ۲۶. غاشوزایی حاجی ادهم3Km ۲۷. غاشوزایی بالا3km ۲۸. غاشوزایی خیرالدین3Km ۲۹. کاریز محمد خان 12Km ۱۰. کاریز شادوزایی 15 Km ۱۱. نغارخانه 12 Km ۱۲. دهن پای مختو 15 Km ۱۳. ارزنک25 Km ۱۴. سرچشمه غورماچ7Km ۱۵. ارباب علی خان8Km ۱۶. منصورزایی9Km ۱۷. حاجیان چورمی7Km ۱۸. نیکبیزایی 7Km ۱۹.
۱۷. حاجیان چورمی7Km ۱۸. نیکبیزایی 7Km ۱۹. کبلازایی10Km ۱. حاجی آقا محمد 5Km ۲. قلعه ولی زمانزایی 7Km ۳. محمدالدین خان 8 Km ۳. حاجی نورمحمد 8 Km ۴. عثمان خان 8Km ۵. حاجی ظریف خان12 Km ۶. مستوخیل 12 Km ۷. مستوخیل عبدالله 12Km ۸. مستوخیل غوث الدین 12Km ۹. گلی خیل احمد 15 Km ۴۸. گلی خیل حاجی سیدگل15Km ۴۹. جرسیاه25Km ۵۰. مالیزایی 24Km ۵۱. پشته هموار27Km ۵۲. کاریز عبدالروف خان15Km ۵۳. محمدامان 20Km ۵۴. تخت خاتون 15Km ۵۵. میان تیرک10Km ۵۶. شرشر سوری20Km ۳۹. خواجه لنگری25Km ۴۰. بسم الله خان24Km ۴۱. دهن شرشر20Km
لنگری25Km ۴۰. بسم الله خان24Km ۴۱. دهن شرشر20Km ۴۲. آب گرمک علیا10 Km ۴۳. آب گرمک سفلی15 Km ۴۴. آب گرمک وسطی 16 Km ۴۵. سرچشمه آبگرمک13 KM ۴۶. توتک باران خان24Km ۴۷. توتک محمدی23Km ۳۰. توتک جهانگیر25Km ۳۱. توتک ضیاوالدین24Km ۳۲. تیزناوه 26Km ۳۳. تیزناوه عبیدالله 25 Km ۳۴. شرشر عظیم خان25Km ۳۵. شرشر امیرتوکل24Km ۳۶. ارباب حلیم1 Km ۳۷. تحت بازار حاجی احمد ۳۸. قلعه کهنه1Km ۵۷. پیلو سرخ 25Km ۵۸. شادی کم 20Km ۵۹. شرشر اسدالله 20Km ۶۰. تیزناوه نجم الدین 25 Km
قادس یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ۱۰۱٬۰۶۲ نفر اعلام شده است. ولسوالی قادس در بخش جنوبی ولایت بادغیس، بین ولسوالی‌های جوند در شرق، قلعه‌نو در غرب، مقر و بالامرغاب در شمال قرار دارد. در جنوب ولایت هرات و پایتخت قادس است. طایفه فیروزکوهی از مردم ایماق زمانی منطقه را اشغال کرده بودند. قادس همچنین کانون زلزله ۲۰۲۲ افغانستان بود که ۲۸ کشته بر جای گذاشت.
قلعه‌نو یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ (خورشیدی) ۷۴۰۰۳ نفر اعلام شده است که بیشتر ساکنان آن را هزاره‌ها تشکیل می‌دهند که تعداد قابل توجهی از تاجیک‌ها، پشتون‌ها، بلوچ‌ها، ازبک‌ها و ترکمن‌ها تشکیل می‌شوند. مرکز این ولسوالی شهر قلعه‌نو است که مرکز این ولایت نیز می‌باشد. این منطقه به خاطر جنگل‌های پسته‌اش معروف است.
یونسکو در سی امین اجلاس کنفرانس عمومی خود که در سال ۱۹۹۹ برگزار شد، به اتفاق آرا، روز ۲۱ مارس برابر با نوروز باستانی هر سال را به عنوان روز جهانی شعر اعلام کرد و هرسال این روز را گرامی می‌دارد. هدف. یونسکو از کلیه کشورهای عضو، نهادهای دولتی و غیردولتی، شهرداری‌ها، مدارس، انجمن‌ها، موزه‌ها، ناشران و… خواسته‌است تا فعالیت‌هایی را به مناسبت این روز پیش‌بینی و اجرا کنند.
مقر یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، ۲۶٬۳۷۵ نفر اعلام شده‌است. این شهر بین ولسوالی‌های آب کمری از شرق، قلعه‌نو در جنوب، قادس در جنوب شرقی و بالامرغاب در شمال شرقی قرار دارد. در شمال مرز ملی با ترکمنستان است.