payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هاکسلی به نظریه انتخاب طبیعی این بود: «تا چه حد می‌توان احمق بود که به فکر این نیفتاد!» با این حال، او هرگز به‌طور قطعی تصمیم خود را مبنی بر اینکه آیا انتخاب طبیعی روش اصلی برای فرگشت است یا خیر، نگرفت، اگرچه او اعتراف کرد که این فرضیه‌ای است که مبنای کاری خوبی دارد. به سخن منطقی، پرسش قبلی این بود که آیا اصلاً فرگشتی اتفاق افتاده یا نه. پرسشی که بیشتر کتاب خاستگاه گونه‌های داروین صرف پاسخ به آن شده بود. انتشار این کتاب در ۱۸۵۹ کاملا هاکسلی را به فرگشت متقاعد کرد و شکی نیست تحسین روش داروین برای جمع‌آوری و
کرد و شکی نیست تحسین روش داروین برای جمع‌آوری و استفاده از شواهد منجر شد حامی او در مناظره‌های پیش رویی باشد که پس از انتشار کتاب رخ دادند. حمایت هاکسلی از نقد مثبتی که به‌صورت ناشناس برای مجله تایمز روز ۲۶ دسامبر ۱۸۵۹ نوشت آغاز شد، و با مقاله‌هایی در چند نشریه و یک سخنرانی در مؤسسه سلطنتی در فوریه ۱۸۶۰ ادامه یافت. در همین حال ریچارد اوون به‌صورت ناشناس نقدی به شدت خصم‌آمیز برای مجله ادینبرا ریویو فرستاد و ساموئل ویلبرفورس را نیز با خود همراه کرد که او هم نقدی بلندبالا برای مجله کوارترلی ریویو نوشت. تا
نقدی بلندبالا برای مجله کوارترلی ریویو نوشت. تا مدت‌ها نمی‌شد با اطمینان گفت تألیف این نقدها کار چه کسانی است تا اینکه پسر ویلبرفورس زندگینامه‌اش را به رشته تحریر دراورد. با این حساب می‌توان گفت که همان‌طور که داروین با نظرات خود هاکسلی را آماده و مهیا داشت تا ازو دفاع کند، ویلبرفورس نیز از طرف اوون آماده و مهیا بود؛ در نتیجه دو فرد به نیابت از سرپرستانشان و همچنین در دفاع عقاید خودشان به مبارزاتی عمومی روی آوردند. از زمان مرگ هاکسلی او با صفت «بول‌داگ داروین» شناخته می‌شود (بول‌داگ: سگی کوتاه قد اما با
شناخته می‌شود (بول‌داگ: سگی کوتاه قد اما با عضلات سنگین و سرسخت). بر این اساس که او در مناظرات برای دفاع از داروین شجاعت و شهامت نشان داد. این لقب به نظر می‌رسد توسط خودش اختراع شده باشد اما زمان آن نامعلوم است و استفاده از آن در زمان حیاتش مرسوم نبود. مناظره با ویلبرفورس. مناظره در نشست انجمن بریتانیا و در روز شنبه سی‌ام ژوئن سال ۱۸۶۰ در موزه دانشگاه آکسفورد برگزار شد. آنطور که نقل شده، هاکسلی کسی بود که در این مناظره به اظهارات ویلبرفورس جواب می‌داد. هاکسلی شب قبلش با رابرت چمبرز، نویسنده اسکاتلندی و
شب قبلش با رابرت چمبرز، نویسنده اسکاتلندی و ناشر کتاب وستیج‌ها، ملاقات کرده‌بود که به‌حالتی مایوسانه در خیابان‌های آکسفورد قدم می‌زد و از او التماس مساعدت کرد و درنتیجه هاکسلی به حضور در نشست تشویق شد. مناظره با سرپرستی مربی سابق گیاه‌شناسی داروین یعنی جان استیونس هنسلو و پس از ارائه دست‌نوشته‌ای از جان ویلیام دراپر شروع شد. پس از آن با نظریه داروین توسط اسقف آکسفورد، ساموئل ویلبرفورس، مخالفت شد و حامیان آن نیز هاکسلی و دیگر حلقه دوستان نزدیک او مانند هوکر و لاباک بودند. در محل سخن‌رانی افراد دیگری نیز
و لاباک بودند. در محل سخن‌رانی افراد دیگری نیز حاضر بودند از جمله بردی و پرفسور بیل و همچنین رابرت فیتزروی، کاپیتان کشتی اچ‌ام‌اس بیگل در زمان سفر داروین که البته علیه او سخن راند. سابقه ویلبرفورس در مخالفت با نظریه فرگشت به نشست انجمن در سال ۱۸۴۷ می‌رسد که در آنجا نیز علیه کتاب وستیج‌های رابرت چمبرز موضع گرفت. اما حالا برای این وظیفه چالش برانگیزتر یعنی مخالفت با کتاب خاستگاه و مفهوم برگرفته از آن که بشر از نسل میمون‌هاست، با کوشش زیادی توسط ریچارد اوون راهنمایی می‌شد- طوری که اوون تمام شب قبلش را با او
می‌شد- طوری که اوون تمام شب قبلش را با او سپری کرده بود. در آن روز ویلبفروس برخی از استدلال‌های مقاله‌اش برای کوارتلی ریویو را تکرار کرد (تألیف شده بود اما هنوز منتشر نشده بود). سپس خطر را پذیرفت و تحقیر مشهورش نسبت به هاکسلی را مطرح کرد که احتمالاً برنامه‌ریزی نشده و غیرعاقلانه بود. او از هاکسلی پرسید که آیا از طرف پدرت از نسل میمون‌ها هستی یا از طرف مادرت که این فرصت را به هاکسلی داد تا بگوید مسلماً حاضر است زودتر ادعای خویشاوندی خودش با میمون را مطرح کند تا خویشاوندی با کسی مانند آن کشیش؛ کسی که قدرت
تا خویشاوندی با کسی مانند آن کشیش؛ کسی که قدرت سخن‌وری فوق‌العاده خود را آنچنان شوم ساخته که با نمایشی اقتدارآمیز می‌خواهد مباحثه‌ای آزاد بر سر حقانیت یا عدم حقانیت مسئله‌ای را نابود کند. البته جمله‌بندی‌های دقیق مناظره مشخص نیست و در رساله‌ها به‌طور گسترده‌ای بازگو و جعل شده. این مناظره پیامدهای زیادی برجای گذاشت. نخستین پیامد این بود که هاکسلی درمیان افراد تحصیل کرده، از طریق روزنامه‌ها و نشریات، به‌طور عظیمی بیشتر به چشم آمد. پیامد دیگر فهماندن اهمیت مناظره عمومی بود؛ درسی که هاکسلی هرگز فراموش نکرد.
عمومی بود؛ درسی که هاکسلی هرگز فراموش نکرد. سومین پیامد، دیگران را متوجه ساخت که ایده‌های داروینی به این راحتی رد نمی‌شوند و با این ایده‌ها می‌توان در سراسر کشور در برابر اقتدار سنتی به‌شدت ایستادگی کرد. حرفه‌ای گرایی در علم پیامد چهارم بود که نیازی تلویحی برای آموزش و پرورش علمی را نیز مطرح کرد. پیامد پنجم غیر مستقیم بود: همان‌طور که ویلبرفورس از آن ترس داشت، جانبداری از فرگشت موجب تضعیف عقیده به باورهای عهد عتیق و به ویژه کتاب سفر پیدایش می‌شد. هرچند از طرفی دیگر بسیاری از روحانیون لیبرال از دستاوردهای
طرفی دیگر بسیاری از روحانیون لیبرال از دستاوردهای مناظره بسیار راضی بودند؛ آنها احتمالاً جزو حامیان مقاله‌ها و نقدهای بحث‌برانگیز بودند. با این حال می‌توان نتیجه گرفت که این مناظره از منظر هردو طرف، چه علم و چه مذهب، پراهمیت بود و آثار قوی‌ای به‌جای گذاشت. دیدگاه‌های آموزشی. وی راجع‌به آموزش‌وپرورش کتابی به‌نام "دانش و پرورش" نگاشت. در فصل چهارم این کتاب، هاکسلی ارزش و اهمیت علوم طبیعی و دیگر مواد جدید را در آموزش‌و‌پرورش تشریح می‌کند و بی‌اثر بودن زبان و ادبیات یونان و روم را در زندگی روزانه خاطرنشان
و ادبیات یونان و روم را در زندگی روزانه خاطرنشان می‌کند. او بیش از هر انگلیسی دیگری در وارد کردن علوم طبیعی در برنامهٔ درسی مدارس کوشش کرده است. خانواده. هاکسلی در سال ۱۸۵۵ با هنریتا آن هیثورن (۱۸۲۵–۱۹۱۴)، مهاجری انگلیسی که در سیدنی استرالیا با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. نتیجه ازدواج آنها پنج دختر و سه پسر بود: رابطه هاکسلی با خویشان و فرزندانش بر حسب معیارهای روز گرم و خوش مشرب بود- تا زمانی که آنها زندگی خود را از طریق رفتار شرافتمندانه می‌گذراندند، که برخی چنین نکردند. بعد از دسن دادن مادرش، خواهر
که برخی چنین نکردند. بعد از دسن دادن مادرش، خواهر بزرگش لیزی تا زمان ازدواجش مهم‌ترین فرد زندگی او بود. او رابطه خوب با فرزندانش را حفظ کرد، بیش از آنچه که در مورد بسیاری از پدران دوران ویکتوریایی می‌توان گفت. نوادگان مشهور هاکسلی فرزندان لئونارد هاکسلی به شمار میروند:
عبور خودرو با یدک ممنوع جزء نشان‌های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. رانندگان خودرو در مسیرهایی که این نشان است نباید به خودرو خود یدک وصل کنند. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور کامیون ممنوع جزء نشان‌های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. رانندگان کامیون در مسیرهایی که این نشان است نباید تردد کنند. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور پیاده ممنوع جزء نشان‌های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. افراد پیاده در مسیرهایی که این نشان است نباید عبور و مرور کنند. این نشان در ایران نیز رایج است.
ریچارد اوون (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۸۰۴ –مرگ ۱۸ دسامبر ۱۸۹۲) زیست‌شناس انگلیسی، کالبدشناس تطبیقی و دیرین‌شناس بود. او به عنوان مبدع واژه دایناسور (به معنی خزنده ترسناک)، و همچنین نزاع‌های مشهورش با نظریه تکامل و انتخاب طبیعی چارلز داروین مشهور است. با فراگیر شدن نظریه داروین در مجامع علمی، اوون جایگاه خود را عوض کرده، و ضمن رد دکترین داروین، پایه‌های نظریه را قبول کرد. ریچارد اوون نیروی اصلی پشت تأسیس موزه تاریخ طبیعی لندن در سال ۱۸۸۱ بود. به گفته بیل برایسون، «با بازکردن در موزه تاریخ طبیعی به عنوان نهادی برای
بازکردن در موزه تاریخ طبیعی به عنوان نهادی برای همه، اوون انتظار ما را از موزه‌ها تغییر داد.» اوون در لنکستر واقع در شمال انگلستان تربیت شده بود و به دریافت درجهٔ دکترای پزشکی نایل آمده بود. او مادرزادی کالبدشناس بود و به قدری به مطالعات خود علاقه داشت که گاهی به‌طور غیرقانونی، اندام‌هایی چون دست و پا و دیگر قسمت‌ها را از جسدها جدا می‌کرد و برای تشریح در ساعات فراغت به خانه می‌برد.
دی. جی. گروتی (متولد ۲۵ ژوئن ۱۹۷۳ در سنت لوئیس، میزوری) یک نویسنده و سخنران عمومی آمریکایی در حوزه مسائل مرتبط با علم، اندیشه انتقادی، سکولاریسم، دین و فراهنجار است. او در حال حاضر رئیس بنیاد آموزشی جیمز رندی است. دی جی، تا قبل از سال ۲۰۰۹، معاون رئیس و مدیر برنامه‌های توسعه در مرکز جستار بود؛ «اتاق فکری جهت پیشبرد علم، خرد و ارزش‌های اسکولار در امور عمومی و مردمی». او همچنین سردبیر مشارکت‌کننده در مجله محقق شکاک است، و در سراسر آمریکای شمالی در کالج‌ها و دانشگاه‌ها سخنرانی می‌کند. گروتی ویراستار "زیبایی
دانشگاه‌ها سخنرانی می‌کند. گروتی ویراستار "زیبایی علم" بوده‌است، که کتابی دربارهٔ جهان‌بینی و زندگی‌نامه هربرت هاپتمن برنده جایزه نوبل است. او مجری سابق برنامه محبوب رادیویی و پادکست پوینت آف اینکوئری بوده‌است، که در آن به مصاحبه صوتی با متفکران برجسته در زمینه علوم، شک‌گرایی و انسان‌گرایی می‌پرداخت. وی هم‌اکنون مصاحبه‌ها را در پادکست مشابهی به نام "به دلیل خوب" ادامه می‌دهد. وی سابقاً دارای عقاید مذهبی بوده‌است. او یک شعبده‌باز به صورت حرفه‌ای و سرگرم‌کننده فکرخوانی نیز هست، ولی به ماورالطبیعه باور ندارد.
فکرخوانی نیز هست، ولی به ماورالطبیعه باور ندارد. او به چالش و رو کردن دست مدعیان قدرت ماورای طبیعه می‌پردازد.
مهدی رجبعلی‌پور (زادهٔ ۱۶ خرداد ماه ۱۳۲۴، کرمان) ریاضی‌دان، عضو پیوستهٔ فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و برگزیده به‌عنوان چهرهٔ ماندگار عرصهٔ ریاضیات در نخستین همایش چهره‌های ماندگار سال ۱۳۸۰ است. او همچنین یکی از برگزیدگان دومین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۱ می‌باشند. تحصیلات. مهدی رجبعلی پور از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰ تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در کرمان و در سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۱ را درتبریز گذراند و درسال ۱۳۴۱ را در تهران گذراند. در سال ۱۳۴۲ تحصیلات خود را در رشته ریاضیات در بخش
در سال ۱۳۴۲ تحصیلات خود را در رشته ریاضیات در بخش ریاضی دانشکده علوم دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۴۵ لیسانس خود را از این دانشگاه دریافت کرد. در سال ۱۳۴۵ تحصیلات خود را در مقطع فوق لیسانس در بخش ریاضی دانشگاه شیراز (پهلوی سابق) آغاز کرد و در سال ۱۳۴۷ موفق به اخذ فوق لیسانس از این دانشگاه شد و تا سال ۱۳۴۹ در همان دانشگاه تدریس کرد. رجبعلی پور در سال ۱۳۴۹ با دریافت بورس تحصیلی به کانادا رفت و در سال ۱۳۵۲ از بخش ریاضی دانشگاه تورنتو موفق به اخذ دکترای ریاضی شد. مهدی رجبعلی پور در مورد تحصیل و ترس و جذبش
شد. مهدی رجبعلی پور در مورد تحصیل و ترس و جذبش به ریاضیات می‌گوید: «چون از ۵ سالگی به مکتب رفتم مشکلی با دروس فارسی و عربی و غیره نداشتم. تنها حساب بود که دلهره من از آن تا کلاس هفتم ادامه داشت (در کلاس دوم بدجوری ترکه خوردم، در کلاس چهارم تجدید شدم و حتی در تجدیدی با ارفاق قبول شدم). جبر کلاس هشتم مرا مجذوب ریاضیات کرد به طوری که تمام مسائل حساب سال‌های قبل را به طریق جبری حل کردم و به کمک آن به راز راه حل‌های آمرانهٔ معلمان پی بردم.» تدریس. مهدی رجبعلی پور از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۹ در دانشگاه شیراز (پهلوی
پور از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۹ در دانشگاه شیراز (پهلوی سابق) به عنوان کمک مربی و مربی ریاضی مشغول تدریس بود. پس از اخذ دکترای ریاضی، از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵ در دانشگاه دالهاوزی کانادا به عنوان محقق و مدرس ریاضی مشغول به کار بود. سپس به ایران بازگشت و از سال ۱۳۵۵ تا سال۱۳۶۲ به عنوان استادیار و دانشیار در دانشگاه رضاشاه کبیر (دانشگاه مازندران) بابلسر مشغول تدریس بود. در سال ۱۳۶۲ به دانشگاه شهید باهنر کرمان مشغول به تدریس شد و تا مرتبه استادی ارتقا یافت. مهدی رجبعلی پور علاوه بر ریاضیات به فیزیک نظری نیز علاقمند است. وی
بر ریاضیات به فیزیک نظری نیز علاقمند است. وی در دانشگاه‌های شیراز، دالهاوزی، مازندران، و کرمان به تدریس دروس مختلف مربوط به رشته تخصصی خود از جمله دروس زیر پرداخته‌است: ریاضیات عمومی، آمار، و معادلات دیفرانسیل در دانشگاه شیراز، نظریه اندازه و انتگرال، ریاضی عمومی، معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزئی، و ریاضی عمومی ریاضیات مهندسی در دانشگاه دالهاوزی کانادا، توپولوژی، توابع مختلط، آنالیز ریاضی، آنالیز تابعی، آنالیز حقیقی، آنالیز مختلط در دانشگاه‌های مازندران، صنعتی شریف و شهید بهشتی، نظریه اعداد، آنالیز ریاضی،
شریف و شهید بهشتی، نظریه اعداد، آنالیز ریاضی، جبر خطی، تاریخ ریاضی، نظریه اعداد، بررسی کتب درسی (کارشناسی)، آنالیز تابعی، آنالیز تابعی کاربردی، آنالیز حقیقی، مباحثی در نظریه اندازه و انتگرال، نظریه عملگرها، عملگرهای دیفرانسیلی، آنالیز هارمونیک، آنالیز خطی، و منطق کوانتمی (کارشناسی ارشد) در دانشگاه کرمان. فعالیت‌های اداری و اجتماعی. مهدی رجبعلی پور تاکنون در فعالیت‌های مختلف اداری و اجتماعی در ارتباط با رشته تخصصی خود شرکت داشته‌است: وی عضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی است و هم‌اکنون معاون پژوهشی
علوم جمهوری اسلامی است و هم‌اکنون معاون پژوهشی مؤسسه آموزش عالی عرفان کرمان؛ عضو وابسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی؛ عضو هیئت تحریریه مجلات مختلف ریاضی در ایران؛ عضو انجمن دوستداران قبه سبز کرمان و خزانه دار خانه ریاضیات کرمان است. وی از سال ۱۳۸۳ تاکنون عضو هیئت امنای دانشگاه باهنر کرمان است. او از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ رئیس انجمن ریاضی ایران؛ از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۹ رئیس دانشکده علوم دانشگاه کرمان؛ از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۰ رئیس مرکز پژوهشی ریاضی ماهانی؛ از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵ معاون پژوهشی مرکز بین‌المللی علوم و تکنولوژی
۱۳۷۵ معاون پژوهشی مرکز بین‌المللی علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی؛ از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ معاون پژوهشی دانشگاه کرمان؛ از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱ سردبیر بولتن انجمن ریاضی ایران بوده‌است. وی همچنین از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۹۱ به عنوان عضو هیئت تحریریه بولتن انجمن ریاضی ایران، نشر ریاضی، مجله علوم پایه جمهوری اسلامی ایران فعالیت داشته‌است. جایزه مهدی رجبعلی پور. با توجه به نقش مهدی رجبعلی پور در ریاضیات ایران، به ویژه در زمینه جبر خطی و کاربردهای آن، در سال ۱۳۹۰ انجمن ریاضی ایران برای تجلیل از وی جایزه ای را به نام
ریاضی ایران برای تجلیل از وی جایزه ای را به نام مهدی رجبعلی پور تصویب کرد. این جایزه دوسالانه است و در یکی از سمینارهای جبر خطی و کاربردهای آن یا استثنائاً در یکی از کنفرانس‌های سالانه انجمن ریاضی به فرد یا افرادی که واجد شرایط باشند اهدا می‌شود. مراسم تکریم ایشان توسط بنیاد نخبگان استان کرمان در سال ۱۳۹۵ با حضور جمعی از مسئولین بنیاد، چهره‌های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار شد. مقالات. مهدی رجبعلی پور از سال ۱۳۵۲ تا سال ۲۰۲۱ مقالات متعددی در ژورنالها و کنفرانس‌های داخلی و
مقالات متعددی در ژورنالها و کنفرانس‌های داخلی و بین‌المللی به چاپ رسانده‌است، از جمله ۸۷ مقاله در ژورنالهای بین‌المللی و ۱۳ مقاله در کنفرانس‌های بین‌المللی. زندگی شخصی. مهدی رجبعلی پور در سال ۱۳۴۸ با بتول باقری (۱۳۹۱–۱۳۳۰) ازدواج کرد. آنها صاحب چهار فرزند به نام‌های بهاره (-۱۳۵۲)، گلدیس (-۱۳۵۶)، بهمن (-۱۳۵۸)، و دینا (۱۳۹۴–۱۳۶۰) هستند. دینا رجبعلی پور اواخر فروردین ماه سال ۱۳۹۴ درگذشت. در سال ۱۳۷۹ شمسی یا ۲۰۰۰ میلادی که از طرف اتحادیه جهانی ریاضی، سال جهانی ریاضیات اعلام شد، با همت بتول باقری و مهدی رجبعلی
ریاضیات اعلام شد، با همت بتول باقری و مهدی رجبعلی پور «خانه ریاضیات کرمان» با هدف ترویج ریاضی و عمومی کردن ریاضی تأسیس شد. بتول باقری در سال ۱۳۹۰، برنده اولین جایزه «همگانی سازی ریاضیات» از طرف خانه ریاضیات کرمان شد و به دلیل زحماتش در تشکیل و تداوم حیات خانه ریاضیات کرمان، به او لقب «مادر خانه ریاضیات کرمان» داده شد. بتول باقری در سال ۱۳۹۱ به دلیل ابتلا به سرطان درگذشت.
علی کاوه (زاده ۱۳۲۶ تبریز) یک استاد دانشگاه ایرانی و عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران است. وی همچنین عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است. تحصیلات. تحصیلات عالی خود را در دانشگاه تبریز آغاز و در سال ۱۳۴۸ دوره کارشناسی را با رتبه اول اخذ کرد. همچنین کارشناسی ارشد و دکترای مهندسی عمران خود را در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۳ در دانشگاه لندن به اتمام رساند. افتخارات. علی کاوه در نخستین همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۰ به عنوان چهره ماندگار رشته مهندسی عمران انتخاب شد. در سال ۱۳۹۵ از او به
رشته مهندسی عمران انتخاب شد. در سال ۱۳۹۵ از او به عنوان استاد ممتاز دانشگاه علم و صنعت تقدیر شد. همچنین در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ مؤسسه کلاریویت آنالیتیکس او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین پژوهشگران جهان معرفی کرد. سایر جوایز و افتخارات ایشان به شرح زیر است: - مدال درجه ۱ فرهنگی از وزارت علوم و آموزش عالی بخاطر احراز رتبه اول در هر چهار سال تحصیلی دوره کارشناسی مهندسی راه و ساختمان، ۱۳۴۷. - بورس تحصیلی وزارت علوم و آموزش عالی برای دوره دکتری در امپریال کالج دانشگاه لندن، ۵۶–۱۳۵۲. - جایزه البرز که توسط بنیاد
لندن، ۵۶–۱۳۵۲. - جایزه البرز که توسط بنیاد فرهنگی البرز برای فارغ‌التحصیل با بهترین معدل کشوری تعلق می‌گرفت، ۱۳۵۱. - جایزه پژوهشی برای انجام پژوهش نمونه از طرف وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۵۹. - بورس ایران - انگلیس که توسط وزارت علوم و آموزش عالی اعطاء شد، ۱۳۵۹. - کتاب سال از طرف وزارت ارشاد اسلامی برای بهترین کتاب مهندسی تحت عنوان تحلیل سازه‌ها، ۱۳۶۶. - جایزه پژوهشی دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۶۷، ۱۳۷۲، ۱۳۷۵. - جایزه پژوهشی خوارزمی از وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۷۶. - جایزه پژوهشی دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۷۶. - جایزه
- جایزه پژوهشی دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۷۶. - جایزه مطبوعات از طرف وزارت ارشاد برای بهترین مقاله علمی، ۱۳۷۷. - محقق نمونه مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۷۸. - کتاب سال از طرف وزارت ارشاد برای بهترین کتاب انگلیسی، ۱۳۷۹. - مدال طلایی سال ۲۰۰۰ از طرف ABI، ۱۳۸۱. - جایزه پژوهشی دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۸۱. - استاد نمونه ایران برگزیده وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۸۲. - پژوهشگر نمونه ایران برگزیده وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۸۲. - جایزه پروژه علمی در دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۸۲. - استاد نمونه ایرن برگزیده وزارت علوم و آموزش
- استاد نمونه ایرن برگزیده وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۸۲. - چهره ماندگار در مهندسی عمران از طرف فرهنگستان علوم و سازمان صدا و سیما، ۱۳۸۳. - محقق برگزیده دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴. - استاد نمونه ایران برگزیده وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۸۶. - محقق برتر دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۸۴، ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶. - استاد نمونه ایران برگزیده وزارت علوم و آموزش عالی، ۱۳۸۶. - محقق برتر دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۸۷. - پژوهشگر رتبه اول جشنواره مهندسی عمران، ۱۳۸۸. - نویسنده بهترین کتاب مهندسی عمران رتبه اول جشنواره مهندسی عمران،
کتاب مهندسی عمران رتبه اول جشنواره مهندسی عمران، ۱۳۸۸. - پژوهشگر رتبه اول بخش تحقیقات بنیادین در دومین جشنواره مهندسی عمران، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۸. - چهره ماندگار کرمان جشنواره مهندس افضلی پور، ۱۳۸۸. - کسب جایزه مرحوم علامه طباطبایی از طرف بنیاد ملی نخبگان، ۱۳۹۰. - پژوهشگر برتر دانشکده مهندسی عمران، ۱۳۹۲. - پژوهشگر برتر کشور، ۱۳۹۳. - پژوهشگر برتر دانشگاه علم و صنعت، ۱۳۹۳. - برگزیده در بخش کتب بین‌اللملی، ۱۳۹۳. کتاب‌های فارسی. - روشهای پخش ممان، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۶۳، ۱۳۶۶،
انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۶۳، ۱۳۶۶، ۱۳۶۹. - تحلیل سازه‌ها، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۳، ۱۳۶۴، ۱۳۶۷، ۱۳۷۱، ۱۳۷۶، ۱۳۷۹، ۱۳۸۲، ۱۳۸۶، ۱۳۸۷، ۱۳۸۸. - روش اجزاء محدود، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۶۳، ۱۳۶۹، ۱۳۷۳، ۱۳۷۶، ۱۳۸۶. - تئوری ماتریس سازه‌ها، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۶۴، ۱۳۶۹، ۱۳۷۳، ۱۳۷۹. - مقاومت مصالح کاربردی، انتشارات جهاد دانشگاهی، ۱۳۶۵، ۱۳۶۶، ۱۳۶۹. - جداول ثابت‌های قابها، انتشارات دانشگاه یزد، ۱۳۶۴، ۱۳۶۹، ۱۳۷۳، ۱۳۷۶. - تحلیل کامپیوتری سازه‌ها، انتشارات مرکز نشر دانشگاهی،
کامپیوتری سازه‌ها، انتشارات مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۵، ۱۳۶۸، ۱۳۸۱، ۱۳۸۷. - تحلیل ماتریسی سازه، انتشارات دانشگاه علم و صنعت و دانشگاه یزد، ۱۳۶۱، ۱۳۶۹، ۱۳۶۵، ۱۳۸۲. - طرح و تحلیل پلاستیک قابها، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۷۱، ۱۳۶۵. - مکانیک مصالح، انتشارات دانشگاه یزد، ۱۳۶۴. - روش اجزاء محدود کاربردی، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۷۰، ۱۳۷۹. - اصول پایداری سازه‌ها، انتشارات مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۰. - قابلیت اعتماد در سازه‌ها، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۷۷. - تحلیل سازه‌ها به روش ساده،
و صنعت ایران، ۱۳۷۷. - تحلیل سازه‌ها به روش ساده، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۷۷. - طرح و تحلیل پلاستیک قابها، جلد دوم، انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۷۷. - تحلیل ماتریسی سازه‌ها، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۹. - روش‌های انرژی در مکانیک سازه‌ها، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۹. - شبکه‌های عصبی در بهینه‌یابی سازه‌ها، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۱، ۱۳۸۵. - شبکه‌های عصبی در طرح و تحلیل سازه‌های فضاکار، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۲، ۱۳۸۳، ۱۳۸۵. - تحلیل، طراحی و اجرای قابهای فضائی
۱۳۸۳، ۱۳۸۵. - تحلیل، طراحی و اجرای قابهای فضائی فولادی، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۳ و ۱۳۸۷. - طرح و تحلیل بهینه پلاستیک قابها، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۵، ۱۳۸۷. - بهینه‌یابی توسط کلونی مورچگان، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ۱۳۸۶.
نشان رسمی جمهوری قزاقستان که در سال ۱۹۹۲ میلادی به عنوان نشان رسمی این کشور انتخاب شد. شکل دایره ای آن نشان زندگی و جاودانگی است، شنیراک نشان خوب بودن خانواده و صلح است و نشان دارای دو رنگ زرد و آبی است زرد رنگ نور و نشان آینده روشن مردم قزاقستان و آبی رنگ آسمان و نشان اشتیاق به صلح و وحدت مردم قزاقستان است و در زیر آن هم نام قزاقستان نوشته شده است این نشان جایگزین نشان رسمی جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی (۱۹۳۶–۱۹۹۱) گردید.
۱۰٬۰۰۰ روز نام چهارمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی آمریکایی ،تول، می‌باشد. تول این آلبوم را با فاصله‌ای ۵ ساله نسبت به آلبوم قبل خود، "لترالس"، که در سال ۲۰۰۱ منتشر شده بود عرضه کرد. نام آلبوم اشاره به مدت زمان فلج‌شدن تا مرگ مادر مینارد جیمز کینن، خوانندهٔ گروه، است. مراحل ضبط این آلبوم در سه استودیوی مختلف در کالیفرنیا انجام گرفت. گروه در این آلبوم با مهندس صدای دیگری به جای مهندسی که در دو آلبوم پیشین خود استفاده کرده بود همکاری کرد. تول برای طراحی روی جلد آلبوم از یکی از کارهای گرافیکی الکس گری، کسی که
آلبوم از یکی از کارهای گرافیکی الکس گری، کسی که در آلبوم قبل گروه نیز با آن‌ها مشارکت کرده بود، استفاده کرد. آلبوم نامزد دریافت سه جایزه گرمی شده بود که توانست جایزهٔ بهترین بسته‌بندی را برنده شود. آلبوم در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ در بخش‌هایی از اروپا، ۲۹ آوریل در استرالیا، ۱ مه در پادشاهی متحده و ۲ مه در آمریکای شمالی منتشر شد و توانست در بیشتر این کشورها تا جایگاه نخست بالا بیاید. بیشتر منتقدین دیدگاه‌های مثبتی به آلبوم داشتند اما در قیاس با آلبوم‌های قبل گروه آن را ضعیف‌تر می‌دانستند. آلبوم در هفتهٔ اول بیش از
را ضعیف‌تر می‌دانستند. آلبوم در هفتهٔ اول بیش از ۵۶۴هزار نسخه فروش کرد و توانست توسط آرآی‌اِی‌اِی گواهی‌نامه پلاتین و طلایی را دریافت کند. پیش‌زمینه. با پایان یافتن تور کنسرت‌های آلبوم "لترالس" در نوامبر سال ۲۰۰۲، گروه مدتی را بدون فعالیت سپری کرد، اما آن‌ها تماماً فعالیت خود را متوقف نکردند، در این میان مینارد جیمز کینن، خوانندهٔ گروه، در پروژه‌های جانبی دیگری مانند گروه ا پرفکت سرکل خود را مشترک کرده بود و با آنان آلبومی جدید را ضبط می‌کرد و به تور می‌رفت. در اول آوریل ۲۰۰۵ وبگاه رسمی تول منتشر کرد که
در اول آوریل ۲۰۰۵ وبگاه رسمی تول منتشر کرد که مینارد کینن موقتاً و شاید هم به صورت دائمی؛ ضبط آلبوم جدید را رها کند، کرت لودر از ام‌تی‌وی که به وسیلهٔ ایمیل با مینارد کینن تماس برقرار کرد تا تأیید این خبر را جویا شود و مینارد نیز در پاسخش یک جور بی‌علاقی را تأیید کرد. در ۷ آوریل وبسایت رسمی تول منتشر کرد که مراحل ضبط از سرگرفته شده و خبر مربوط به مینارد یک دروغ اول آوریل بود. مراحل ضبط. آلبومِ "۱۰٬۰۰۰ روز" در اُهِنری استودیوز واقع در بربنک، کالیفرنیا، همچنین در دِ لافت و استودیوهایس گرندمستر واقع در
همچنین در دِ لافت و استودیوهایس گرندمستر واقع در هالیوود (کالیفرنیا) ضبط شد، جایی که گروه اولین آلبوم خود را نیز در آنجا ضبط کرده بود. مراحل میکس و آمیختن صوتی در "Bay 7" واقع در شمالِ هالیوود و مراحل مسترینگ نیز در گیت‌وی مسترینگ‌استودیوز در پورتلند، مین انجام شد. پس از اینکه گروه در دو آلبوم "انیما" و "لترالس" با دیوید باتریل به عنوان مهندس صدا همکاری کرد؛ تصمیم گرفت که خرده‌تغییراتی را انجام دهد. باز آزبورن، گیتارنوازِ ملوینز و دوست صمیمی آدام جونز، جو بارسی را به گروه برای همکاری به عنوان مهندس صدا
بارسی را به گروه برای همکاری به عنوان مهندس صدا پیشنهاد کرد، کسی که سابقهٔ کار با گروه‌هایی مانند کوئینز آو د استون ایج، کایس و ملوینز را از قبل داشت و گروه نیز از کارهای بارسی در ملوینز رضایت داشت. این آلبوم مملو از صدای سازهای کوبه‌ای الکترونیکی و آکوستیک است که تمام آن‌ها توسط دنی کری، درامر گروه، نواخته شده‌است. بارسی به دلیل گسترده بودن درامِ کری؛ تمام بخش‌های مربوط به ضبطِ درام را با تعداد میکروفون‌های زیادی ضبط کرد و قسمت‌های مربوط به سنج از درام وی را با میکروفون‌های مخصوصی پوشش داد. کری در برخی
را با میکروفون‌های مخصوصی پوشش داد. کری در برخی آهنگ‌ها از سازهایی مانند طبلا استفاده کرده بود. برخی افکت‌های صوتی استفاده شده در آلبوم در طی مرحلهٔ ضبط در اتاق مسترینگ ایجاد شدند که از اشیایی که در آنجا بود یا تغییر صداهای موجود به وجود آمدند. بمانند آلبوم‌های قبلی تول؛ این آلبوم نیز دو پیغام یا نکاتِ ریز دارد که در مراحل مسترینگ در آهنگ‌ها گنجانده شده‌است. بارسی تمامی آهنگ‌ها را در دو استودیوی اُهنری و گرندمستر رکوردز؛ با استفاده از ماشین اِستیودِر اِی۸۲۷ ضبط کرد، او مراحل میکس و آمیختن صدا را مدتی شخصاً
ضبط کرد، او مراحل میکس و آمیختن صدا را مدتی شخصاً انجام می‌داد و سپس با موسیقیدانان دیگر نیز تک به تک کار می‌کرد تا آن‌ها نیز با میکس مورد نظر کنار بیایند. در طی مراحل ضبط این آلبوم از یک شی دست‌ساز به اسم میکروفون بُمب‌لوله‌ای استفاده شد، یک قطعه مسی که یک پیکاپ گیتار روی آن قرار داده بودند و شبیه به بمب لوله‌ای بنظر می‌آمد. از این میکروفون بمب‌لوله‌ای در کنار بلندگوی مینارد کینن، نیز استفاده شد. جونز در سولویی که برای آهنگ «جامبی» می‌نوازد از یک تاک باکس استفاده می‌کند؛ که برای این کار از جو والش،
باکس استفاده می‌کند؛ که برای این کار از جو والش، گیتارنواز گروهِ ایگلز، تأثیر گرفته بود. جونز استفاده از تاک باکس در آهنگ همنام آلبوم، «۱۰٬۰۰۰ روز»، را بسیار شگفت‌انگیز می‌داند. بسته‌بندی و جلد آلبوم. نام آلبوم فاصلهٔ زمانی مابین فلج شدن و مرگ مادر مینارد جیمز کینن، خواننده گروه، است. بسته‌بندی این آلبوم در نسخهٔ لوح فشرده شامل یک کتابچه‌است، بر روی جلد آن دو لنز استریوسکوپیک قرار دارد که از آن‌ها برای مشاهدهٔ تصاویری سه بُعدی از اعضای گروه که در درون بسته‌بندی گنجانده شده‌استفاده می‌شود، که این تصاویر
گنجانده شده‌استفاده می‌شود، که این تصاویر برای بار نخست بعد از انتشار اولین آلبومشان در سال ۱۹۹۳ در جلد آلبوم قرار می‌گیرد. در تصویری که به مینارد تعلق دارد در دستان وی یک شیشه از شراب سرخ که شیشه‌اش متعلق به سال ۱۹۶۳ است قرار دارد که آن را به بیننده نشان می‌دهد و این عملش در آینه‌ای که در آنجا است نیز قابل دیدن است. در تصویر مربوط به دنی کری؛ او بر روی یک صندلی نشسته و با دستانش درپوش یک جام را گرفته و اجازه می‌دهد تا دود سفیدی از آن خارج شود، در تصویر متعلق به جاستین چنسلر یک عقاب بر روی دستانش نشسته و