payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوئین ۲ (به انگلیسی: Queen II) نام دومین آلبوم گروه بریتانیایی راک، کوئین می‌باشد که در ماه مارس ۱۹۷۴ منتشر شد. این آلبوم در تریدنت استودیوز واقع در شهر لندن، در ماه آگوست ۱۹۷۳ و به تهیه‌کنندگی روی توماس بیکر و رابین کابل ضبط شد. این اثر یک آلبوم ال پی (که نسخه اصلی آن به شیوهٔ گرامافونی ضبط شده‌است) محسوب می‌شود و دارای ۲ جهت (اصطلاحاً Side) است که ساید اول، ساید وایت (سفید) و ساید دوم، ساید بلک (ساید سیاه) نامیده می‌شود. همچنین این یک آلبوم مفهومی هم هست، که ساید وایت آن دارای موضوعات احساسی بوده و ساید
که ساید وایت آن دارای موضوعات احساسی بوده و ساید بلک آن تقریباً به‌طور کامل دارای مضامین فانتزی، اغلب سراسر با موضوعات تیره می‌باشد. طرح روی جلد آلبوم که از عکاس آن یعنی میک راک بوده‌است، اغلب در جاهای دیگری نیز در طول دورهٔ هنری کوئین استفاده شده‌است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موزیک ویدئو "حماسه‌ کولی" (۱۹۷۵) اشاره کرد. فهرست آهنگ‌ها. کلیهٔ آهنگ‌ها به غیر از ترانهٔ ذکر شده در White Side، توسط برایان می نوشته شده‌است. کلیهٔ آهنگ‌ها در Black Side توسط فردی مرکوری نوشته شده‌است.
سعدالدین کاشغری (درگذشتهٔ ۸۶۰ قمری) از مشایخ نامی طریقت نقشبندیه در هرات و مرشد عبدالرحمان جامی بود. او پس از اتمام دروس مقدماتی به تصوف تمایل پیدا کرد و با سفر به بخارا به حلقهٔ مریدان نظام‌الدین خاموش وارد شد. چندین سال بعد کاشغری قصد سفر حج کرد اما همان‌طور که مرشدش پیش‌بینی کرده بود نتوانست پا فراتر از مرزهای خراسان بگذارد. در هرات با شیخ زین‌الدین خوافی آشنا شد و مورد توجه او قرار گرفت. گرچه نمی‌توان به طور قطع اظهار نظر کرد، اما گویا در همین سفر بوده که کاشغری تصمیم می‌گیرد در هرات سکنی گزید. با سکونت
کاشغری تصمیم می‌گیرد در هرات سکنی گزید. با سکونت کاشغری در هرات، این شهر به سومین مرکز مهم نقشبندیه پس از بخارا و سمرقند تبدیل شد. با وجود برخورداری از ثروت قابل ملاحظه‌ای که از پدرش به او به ارث رسیده بود، کاشغری در مدرسهٔ غیاثیهٔ هرات در نزدیکی مسجد جامع آن شهر ساکن می‌شود. کاشغری که قداست مسجد جامع هرات را قابل قیاس با قداست مسجدالحرام در مکه می‌دانست، در همین مسجد با مریدانش دیدار می‌کرد. حلقهٔ مریدان او از نخبگان و فرهیختگان ادبی و فرهنگی هرات تشکیل شده بود که سرآمدشان عبدالرحمان جامی بود. جامی رؤیایی
بود که سرآمدشان عبدالرحمان جامی بود. جامی رؤیایی دید که در آن کاشغری درد و اندوه جانکاه عشقی زمینی را از جامی دور می‌کند و در پی همین رؤیا بود که جامی به هرات آمد تا در زمرهٔ مریدان کاشغری قرار گیرد. جامی تعلق خاطر خویش به کاشغری را از طریق تقدیم صفحاتی از نفحات‌الانس به او، اشارات متعدد به او در مثنوی‌هایش، و از همه مشهودتر، در ترکیب‌بندی که به مدح او می‌پردازد ابراز می‌کند. با این همه، حلقهٔ مریدان کاشغری تنها به اقشار نخبهٔ جامعه محدود نمی‌شد بلکه شامل پیشه‌ورانی چون میر رنگریز نیز می‌شده‌است. گفته
پیشه‌ورانی چون میر رنگریز نیز می‌شده‌است. گفته می‌شود کاشغری همچون مرشدش، خاموش، تقریباً همیشه در وضعیت عرفانی "غلبه" قرار داشته‌است. به هنگام جلساتی که کاشغری با مریدانش داشت مکرراً به این وضعیت دچار می‌شد: سرش را پایین می‌انداخت و ساکت می‌ماند؛ گویی که به خواب می‌رفت. همچنین گفته می‌شود که همچون مرشدش، خاموش، قادر بود صفت الهی "قهر" را متجلی سازد، البته قادر به کنترل این قدرت خطرناک نیز بود. به نظر می‌رسد که هیچ کتاب یا نوشته‌ای از کاشغری بر جای نمانده‌است، مگر شانزده ضرب‌المثل و مباحثه که فخرالدین علی
مگر شانزده ضرب‌المثل و مباحثه که فخرالدین علی صفی فرزند ملا حسین واعظ کاشفی در کتابی به نام "رشحات عین الحیات" گردآوری کرده‌است. برخی از آن پندها یادآور نوشته‌های خواجه عبدالله انصاری هستند که با توجه به این نکته که خواجه عبدالله انصاری از نظر کاشغری شاخص‌ترین اولیاء هرات به شمار می‌آمد، این ارتباط و پیوستگی را نمی‌توان اتفاقی دانست. از دیگر سخنان کاشغری چنین بر می‌آید که او با آراء و خط مشی ابن عربی آشنایی داشته‌است. کاشغری در ۷ جمادی‌الاول ۸۶۰ هجری قمری به‌هنگام ادای نماز ظهر درگذشت و در هرات به خاک
به‌هنگام ادای نماز ظهر درگذشت و در هرات به خاک سپرده شد. محل دفن او به‌سرعت به مکانی مقدس بدل گشت و شماری از مریدانش از جمله جامی نیز پس از مرگ در همان نزدیکی به خاک سپرده شدند. اما آرامگاه او به هنگام وقوع نابسامانی‌ها در شهر هرات مورد غفلت قرار گرفت و در نهایت سنگ قبر او ناپدید شد. به دستور احمدشاه درانی آرامگاه او را بازسازی و سنگ قبرش را تعویض کردند و ایوانی نیز در همان نزدیکی ساختند. در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به دستور محمد ظاهر شاه، آخرین پادشاه افغانستان، ایوان را بازسازی کردند و دو مناره نیز به آن
ایوان را بازسازی کردند و دو مناره نیز به آن افزودند.
استاندارد ایزو ۱۰۶۶۸ (انگلیسی: ) که یکی از استانداردهای سازمان جهانی ایزو است. ارزشگذاری برند اپل، کوکاکولا، مک‌دونالد، سامسونگ یا لامبورگینی تمام این‌ها نام‌هایی هستند که ذهن ما را به کیفیت و محصول خاصی سوق می‌دهند. اما هر نامی ازاین‌دست تنها یک اسم یا لوگو نیست. برند یا نام تجاری یک شرکت چیزی است که مشتریان هنگام استفاده از محصولات آن شرکت درک می‌کنند. با در نظر گرفتن این مورد، ارتباط برند با خریداران و تجربه خرید و استفاده می‌تواند نشانگر ارتباط تنگاتنگ یک برند با ارزش مالی آن باشد. ازاین‌رو، برند
یک برند با ارزش مالی آن باشد. ازاین‌رو، برند باارزش‌ترین سرمایه نامحسوس یک شرکت یا سازمان به‌حساب می‌آید. برای تعیین ارزش مالی برندهای موجود رویه‌ها و الزاماتی تهیه و تدارک دیده‌شده است. در همین راستا، استاندارد ISO 10668:2010 الزامات و اصولی را که در ارزش‌گذاری یک برند ضروری است ارائه می‌دهد. ایزو ۱۰۶۶۸ توسط کمیته پروژه ISO/PC 231 مدیریت انرژی سازمان ایزو تهیه گشته است. این استاندارد بین‌المللی تعیین‌کننده الزاماتی پیرامون رویه‌ها و روشهای اندازه‌گیری ارزش مادی برند می‌باشد. توصیف ایزو ۱۰۶۶۸. استاندارد
مادی برند می‌باشد. توصیف ایزو ۱۰۶۶۸. استاندارد ISO 10668:2010 به استاندارد ارزش‌گذاری مالی برند معروف است. پیشینه این استاندارد به سال ۲۰۰۷ برمی‌گردد که ISO دست به تهیه و تنظیم نظامنامه‌ای برای ارزش‌گذاری مالی برندها زد. سه سال بعد ماحصل این تلاش‌ها، در پاییز سال ۲۰۱۰ به دنیای پولی و مالی معرفی شد. این استاندارد قوانینی دارد که بر اساس آن‌ها می‌توان هر برندی را ارزش‌گذاری نمود. ایزو ۱۰۶۶۸ در چهارچوبی که شامل اهداف، مبانی، رویکردها، روش‌ها، و راه‌هایی برای ارزشیابی و امتیازدهی اطلاعات کیفی و فرضیه‌هاست به
ارزشیابی و امتیازدهی اطلاعات کیفی و فرضیه‌هاست به ارزش‌گذاری مالی برندها می‌پردازد. علاوه بر این، استاندارد حاضر رویه‌هایی نیز برای گزارش نتایج به‌دست‌آمده ارائه می‌دهد. در راستای رسیدن به اهداف تعیین‌شده در این استاندارد موارد زیر موردبررسی قرار می‌گیرند: اهداف. ارزش گذاری برند بسته به موقعیت سازمان می‌تواند برای اهداف زیر استفاده شود:
آنی ادسون تیلور اولین کسی است که در سال ۱۹۰۱ از آبشار نیاگارا پایین پرید و زنده ماند وی برای محافظت از جانش ابتدا داخل یک بشکه بزرگ شد و سپس این بشکه به پایین پرتاب گشت. بعد از مرگ شوهرش در جنگهای داخلی امریکا او با بحران اقتصادی شدیدی مواجه شد و در سن ۶۲ سالگی تصمیم گرفت با انجام یک کار خارق العاده به شهرت رسیده و از شهرت برای رسیدن به ثروت استفاده کند. او درست در روز تولد ۶۳ سالگی اش تصمیم خود را برای پریدن از نیاگارا عملی کرد بنابر گزارشها هزاران نفر در پایین آبشار نیاگارا شاهد این صحنه بودند و هیچ کس
پایین آبشار نیاگارا شاهد این صحنه بودند و هیچ کس فکر نمی‌کرد این زن زنده بماند. مدیر برنامه او برای پرش با هشدار پلیس روبرو شد که در صورت مرگ این زن از سوی پلیس کانادا و امریکا تحت تعقیب قرار خواهد گرفت چرا که این کار بیشتر به یک خودکشی شباهت داشت. برای محافظت او یک بشکه ساخته شد که دارای طول ۱٫۴ متر و عرض ۱ متر بود و او داخل این بشکه از ارتفاع حدود ۱۷۴ فوت پایین انداخته شد. او موفق شد این کار را انجام دهد و تنها برای لحظاتی در شوک به سر برد اما هیچ صدمه دیگری ندید. وی در مصاحبه‌اش با نشریات اعلام کرد دیگر
ندید. وی در مصاحبه‌اش با نشریات اعلام کرد دیگر هیچ وقت حاضر به تکرار این کار نیست و ترجیح می‌دهد بمیرد اما این کار را نکند و تاکید کرد اجازه نمی‌دهد کس دیگری این کار را انجام دهد و شاهد لحظات مرگبار باشد. آنی در ۲۹ آوریل۱۹۲۱درگذشت
آزمون تراهرتز یکی از روش‌های آزمون‌های غیر مخرب است. امواج تراهرتز. تابش تراهرتز یا T-Rays در معرفی کلی، به ناحیه‌ای از طیف امواج الکترومغناطیسی اشاره دارد. این ناحیه از انتهای طیف امواج ماکروویو شروع شده و تا قسمت‌های انتهایی طیف مادون قرمز ادامه می‌یابد. تاریخچه. این محدوده از گسترهٔ امواج الکترومغناطیس برای تصویربرداری اولین بار در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ با نام "THz" برای کاری تحقیقاتی در رنج ۱۰۰گیگاهرتز تا ۱۰ ترا هرتز مورد استفاده قرار گرفت، اولین نتایج مستدل در مورد تصویربرداری پزشکی با امواج تراهرتز در اواخر
مورد تصویربرداری پزشکی با امواج تراهرتز در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ منتشر شد. در این تحقیق، میتلمن و همکارانش از سیستم THz برای تصویربرداری از سوختگی پوست سینهٔ مرغ که توسط یک لیزر توان بالای آرگون ایجاد شده بود، استفاده کردند از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ سیستم تصویربرداری THz مطرح شد و برای انواع تصویربرداری پزشکی از جمله تشخیص سرطان‌های سطحی پوست و سینه، تصویربرداری از سوختگی، پایش رطوبت پوست، طیف‌سنجی لایه نشانی داروها، تشخیص حفره‌ها و پوسیدگی دندان و اندازه‌گیری رطوبت قرنیه مورد استفاده قرار گرفت. از مشکلات تصویربرداری
مورد استفاده قرار گرفت. از مشکلات تصویربرداری تراهرتز حجم زیاد و سختی کاربری آن است به همین دلیل در بعضی زمینه‌ها مانند دندان پزشکی، امکان استفاده و قابلیت رقابت با تصویر برداری با پرتوی ایکس معمول را ندارد. مزایا. امواج THz به مقدار زیادی توسط آب یا هر مادهٔ قطبی دیگر جذب می‌شوند. بنابراین به دلیل خاصیت دی الکتریکی آب، آزمون تراهرتز یک مکانیسم مؤثر برای ثبت حتی تغییرات بسیار کوچکی در مقدار رطوبت است. انرژی کم امواج تراهرتز در مقایسه با پرتوهای ایکس و در نتیجه کاهش خطر یونیزاسیون در سلول‌ها یکی از مزیت‌های
کاهش خطر یونیزاسیون در سلول‌ها یکی از مزیت‌های آزمون تراهرتز است. طول موج کمتر امواج تراهرتز، رزولوشن فضایی بهتری را نسبت به ماکروویو ارائه می‌دهد و وضوح تصاویر بدست آمده به وسیلهٔ این امواج را تا حدود ۱ میلی‌متر نسبت به امواج ایکس بهبود می‌بخشد. در اثر تابش امواج تراهرتز، مدهای چرخشی و ارتعاشی مولکول تحت تأثیر قرار گرفته و خصوصیات تمایزبخشی مناسبی در مورد بافت‌ها نشان داده می‌شود. اساس تصویربرداری تراهرتز. درک تعامل امواج تراهرتز با آب برای توصیف تصاویر پزشکی حاصل از این امواج لازم و ضروری است. میزان
پزشکی حاصل از این امواج لازم و ضروری است. میزان گذردهی وابسته به فرکانس امواج تراهرتز از آب در حالت مایع و بخار با استفاده از دو تکنیک دامنه و فرکانس مورد مطالعه قرار می‌گیرد. در حالت بخار، مولکول‌های آب دارای قابلیت چرخش / ارتعاش هستند و امکان دیدن خطوط مشخص جذب ناشی از این حرکات پویا در طیف ثبت شده وجود دارد. این حالت در آب به دلیل افت گذردهی در محدوده تراهرتز (حدود 7-13j در 100گیگاهرتز به حدود 3-4j در 1تراهرتز) و همچنین نزدیکی مولکول‌ها به وجود نمی‌آید و خواص دی الکتریکی آن خودبه‌خود عاری از رزونانس
و خواص دی الکتریکی آن خودبه‌خود عاری از رزونانس وابسته به فرکانس می‌گردد. بافت بدن از ۲۰٪ تا ۸۰٪ آب تشکیل شده و حجم آن بستگی به نوع بافت و مکان آن دارد. ثابت دی الکتریکی آب در فرکانس تراهرتز دارای مؤلفه‌های بزرگ «حقیقی» و «موهومی» است و خواص الکترومغناطیسی آن به‌طور معمول برمجموع پاسخ بافت به سیگنال تراهرتز برتری دارد. جزء حقیقی میزان عبور در بازه ۵۰٪ تا۱۰۰٪ از تغییرات رطوبت، تغییر چندانی نمی‌کند، درحالی که جزء موهومی در این بازه، به مقدار زیادی تغییر کرده و ایجاد کنتراست می‌کند. محدودهٔ طیف مورد استفاده
و ایجاد کنتراست می‌کند. محدودهٔ طیف مورد استفاده در سیستم‌های تصویربرداری تراهرتز می‌تواند به مقدار زیادی روی وضوح، حساسیت، اسکتر شدن و سایر جنبه‌هایی که به بهتر شدن کیفیت تصویر کمک می‌کنند، تأثیر بگذارد. حساسیت. میزان تغییرات در بازتاب امواج تراهرتز به ازای تغییرات اندکی در حجم، تعریفی است که برای حساسیت در نظر گرفته می‌شود. حساسیت در ۱۰۰ گیگا هرتز در مقایسه با ۱ تراهرتز ۶ برابر بیش تراست (شکل ۲). پراکندگی. تغییرات کوچک در بازتاب وابسته به هیدراتاسیون ممکن است به دلیل پراکندگی‌های تصادفی ایجاد شده به دلیل
است به دلیل پراکندگی‌های تصادفی ایجاد شده به دلیل ساختار هندسی هدف، آشکار نشود. این جنبه باعث شده‌است که بسیاری از محققان از یک پنجره دی الکتریکی صاف و بدون ناخالصی (بدون جذب) برای صاف کردن ناحیهٔ مورد نظر در هنگام آزمایش‌های تصویربرداری تراهرتز استفاده کنند. همچنین مطابق آزمایش‌های انجام شده، فرکانس‌های پایین‌تر در مقابل پراکندگی در برابر فرکانس‌های بالاتر بسیار قوی تر عمل می‌کنند و بافت در محدودهٔ موج میلیمتری شفاف تر ظاهر می‌شود (شکل ۳). وضوح. با افزایش فرکانس، اندازه هر نقطه یا پیکسل تصویر کاهش یافته و
اندازه هر نقطه یا پیکسل تصویر کاهش یافته و میزان رزولوشن افزایش می‌یابد (شکل ۴). با هماهنگی در فرکانس‌های بالا و پایین بین پراکندگی، حساسیت نسبت به شیب غلظت آب و حداکثر رزولوشن (قدرت تفکیک) فضایی، منطقی‌ترین نتیجه، انتخاب پایین‌ترین باند فرکانسی (۴۰۰ تا ۷۰۰ گیگاهرتز) ممکن است در حالی که حداقل رزولوشن مکانی ممکن را حفظ کند. برخی کاربردها. از تصویربرداری تراهرتز برای ارزیابی مقدار و عمق سوختگی‌های پوستی مخصوصاً در زمان پیوند پوست، آنالیز اندازه و گسترش غده‌های سرطانی پیش از عمل جراحی و رطوبت‌سنجی قرنیه در
سرطانی پیش از عمل جراحی و رطوبت‌سنجی قرنیه در بیماری‌های چشمی استفاده می‌شود. وهمچنین کتاب‌های قدیمی زیادی وجود دارند که به علت گذشت زمان کاغذ آن‌ها خشک شده و نمی‌توان آن‌ها را به راحتی ورق زد و خواند از این رو محققان توانستند با کمک امواج تراهرتز و فاصله ۲۰ میکرومتری بین صفحات برای خواندن هر صفحه تصویربرداری کنند.
چیستا ماهنامه‌ای سیاسی، اجتماعی، هنری، علمی و ادبی بود به سردبیری و بنیان‌گذاری پرویز شهریاری (ریاضی‌دان عدالت‌خواه، مترجم و روزنامه‌نگار) و صاحب امتیازی و مدیر مسئولیِ پرویز ملکپور (نمایندهٔ وقت ایرانیان زرتشتی در مجلس شورای اسلامی ایران) که از سال ۱۳۶۰ خورشیدی شروع به انتشار کرد و نشر آن تا هنگام مرگ پرویز شهریاری در سال ۱۳۹۱ ادامه یافت. چیستا به معنای فرشتهٔ آگاهی و دانایی در مزدیسنا است. ماهنامهٔ چیستا نشریه‌ای تأثیرگذار بود و چهره‌های شاخصی در زمینه‌های گوناگون در آن نوشتند. شهریاری در مجموعه خاطرات
گوناگون در آن نوشتند. شهریاری در مجموعه خاطرات خود در مجلهٔ چیستا دربارهٔ انتشار آن می‌نویسد: «در سال ۱۳۶۰ از آقای مهندس ملکپور (نماینده وقت زرتشتیان در مجلس) خواستم مجوز نشریه‌ای بگیرد که ایشان امتیاز چیستا را گرفتند و چیستا از شهریور همان سال شروع به انتشار کرد.» شهریاری پیش از انتشار چیستا سردبیری نشریات دیگری همچون «وهومن»، «قیام ایران»، «سخن علمی و فنی» (به مدیریت دکتر پرویز ناتل خانلری)، «مسائل دانشگاهی»، «آشنایی با دانش»، «آشتی با ریاضیات»، «آشنایی با ریاضیات»، «نشریه مدرسه عالی علوم اراک» را بر
با ریاضیات»، «نشریه مدرسه عالی علوم اراک» را بر عهده داشت، پرویز شهریاری در فیلم مستند فانوس گلستان که میلاد درویش در سال ۱۳۸۴ دربارهٔ وی ساخته بود، گفت: «همیشه کوششم این بود که بتوانم امتیاز نشریه‌ای بگیرم اما به من مجوز نمی‌دادند و نمی‌دانم چرا! نه قبل از انقلاب و نه بعد از انقلاب و در نتیجه همواره مجبور بودم با امتیاز دیگران که اشخاص با حسن نیتی بودند به چاپ نشریاتم بپردازم…» درویش بعداً بابت تولیدِ این فیلم مستند زندانی شد. توقف انتشار. انتشار مجله چیستا در سال ۱۳۶۲ با دستگیری سردبیرش (پرویز شهریاری)
در سال ۱۳۶۲ با دستگیری سردبیرش (پرویز شهریاری) که همزمان با دستگیری گستردهٔ اعضای حزب توده و شورای نویسندگان و هنرمندان بود، متوقف شد ولی در سال ۱۳۶۳ با آزادی شهریاری مجدداً به نشر خود ادامه داد تا سال ۱۳۹۱ که با مرگ شهریاری، پرویز ملکپور (صاحب امتیاز و مدیرمسئول مجلهٔ چیستا) تصمیم به تعطیلی این نشریه گرفت. چیستا پس از درگذشت شهریاری، هرگز چاپ نشد. این در حالی است که شهریاری در آخرین سرمقاله‌اش در چیستا ضمن تبریک ۳۰ سالگی این نشریه، نوشت: «امیدوارم عمر چیستا طولانی‌تر از عمر ما باشد…» روزنامهٔ شرق دربارهٔ
طولانی‌تر از عمر ما باشد…» روزنامهٔ شرق دربارهٔ تعطیلی این ماهنامه نوشت تصمیم ملکپور از روی «تعهد و احترام» بود و چه بسا چیستا پس از شهریاری نمی‌توانست در مسیر مورد نظر بنیان‌گذار خود حرکت کند. شخصیت‌های علمی و فرهنگی. از میان شخصیت‌های علمی و فرهنگی که با مجله چیستا همکاری کردند می‌توان به افرادی چون محمود اعتمادزاده (به‌آذین)، امیرحسین آریانپور، جهانگیر اوشیدری، پرویز رجبی، حسن عشایری، هوشنگ ابتهاج، رحیم رئیس‌نیا، خسرو پارسا و… اشاره کرد. چیستا مطالب مختلف علمی و فرهنگی منتشر می‌کرد و ویژه‌نامه‌هایی را
علمی و فرهنگی منتشر می‌کرد و ویژه‌نامه‌هایی را نیز در مورد موضوعات مختلف و چهره‌های گوناگون علمی و ادبی و فرهنگی کار می‌کرد. شماره‌های تیرماه هر سال از این مجله، به جوانان اختصاص داشت. گاه با توجه به شخصیت گردانندگان‌اش این نشریه را دارای نگاه‌های زرتشتی یا چپ دانسته‌اند. (پرویز شهریاری مؤلف و مترجم، فعّالِ سیاسی چپ‌گرا و برندهٔ جایزهٔ چهره‌های ماندگار آموزش ریاضیات بود و پرویز ملکپور نمایندهٔ وقت ایرانیان زرتشتی در مجلس شورای اسلامی بود) فرج سرکوهی (روزنامه‌نگار) پس از درگذشت شهریاری، در مقاله‌ای با عنوان
پس از درگذشت شهریاری، در مقاله‌ای با عنوان «پرویز شهریاری: پیروزی علمی و شکست فرهنگی» در وبگاه بی‌بی‌سی فارسی نوشته و نشریهٔ چیستا را به دلیل داشتن گرایش چپ سنتی، در عرصهٔ مطبوعات ایران ناکارآمد دانست. اما در دفاع از چیستای شهریاری، نویسندگانی چون بابک پاکزاد و سروش سهرابی چیستا را انتقال میراث عدالت‌خواهی به نسل بعد دانستند، همچنین نوشتند سرکوهی همیشه به تخطئهٔ شخصیت‌های چپ می‌پردازد. سروش سهرابی در وبگاه راه توده نیز گرایش ماهنامهٔ چیستا را بیشتر خنثی یا زرتشتی دانست تا چپ. پرویز شهریاری سرمقاله‌های خود
زرتشتی دانست تا چپ. پرویز شهریاری سرمقاله‌های خود را با عنوان اشاره و خاطراتش را با عنوان پرستو در مجلهٔ چیستا به چاپ می‌رساند. وی در خاطرات‌اش در مجلهٔ چیستا می‌نویسد: «در سال ۱۳۷۹ خورشیدی، دکتر محمدرضا طاهریان، امتیاز مجلهٔ دیگری را با عنوان «دانش و مردم» در اختیارم می‌گذارد که از مهر همان سال این نشریه را هم به همراه چیستا هر ماه در تهران به چاپ می‌رساندم.» مجلهٔ دانش و مردم به سردبیری پرویز شهریاری در سال ۱۳۸۸ به علت مشکلات مالی موقتاً متوقف شد تا درگذشت شهریاری در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ که با تعطیلی مجلهٔ
شهریاری در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ که با تعطیلی مجلهٔ چیستا، طاهریان (صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجلهٔ دانش و مردم) تصمیم به انتشار دورهٔ جدید این ماهنامه با شورای سردبیری جدید گرفت. طاهریان در سرمقالهٔ اولین شمارهٔ دورهٔ جدید مجلهٔ دانش و مردم (آبان و آذر ۱۳۹۱) که یادنامه‌ای برای سردبیر فقیدش بود، نوشت: «تمام تلاش ما در دورهٔ جدید دانش و مردم، حفظ همان رویهٔ عدالت‌خواهانه شهریاری در چیستا و دانش و مردم خواهد بود.» مجلهٔ دانش و مردم هنوز به نشر خود ادامه می‌دهد. پرویز شهریاری در دههٔ شصت خورشیدی، مجلهٔ دیگری هم با
شهریاری در دههٔ شصت خورشیدی، مجلهٔ دیگری هم با عنوان "آشتی با ریاضیات" (که بعداً به "آشنایی با ریاضیات" تغییر نام داد) را در کنار چیستا منتشر می‌کرد.
واکنش ابتدایی گونه ساده و ابتدایی از واکنش‌های شیمیایی است که طی آن مواد اولیه به‌طور مستقیم طی یک مرحله و بدون تبدیل شدن به مواد واسط به محصول یا محصولات واکنش تبدیل می‌شوند. در دمای ثابت سرعت چنین واکنش‌هایی با غلظت گونه‌های مواد اولیه رابطه مستقیم دارد.
واکنش افزایشی الکترون دوست گونه‌ای از واکنش‌های شیمیایی افزایشی در ترکیبات آلی است که طی آن یک پیوند پی شکسته و دو پیوند سیگما ایجاد می‌شود.در نتیجه وجود پیوند دوگانه یا سه گانه برای ایجاد چنین واکنش‌هایی الزامی است.
خیرآباد پلگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
شاه کرم پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
نوک‌آباد یا امان‌الله روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
جهانگیرک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گلزارآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
طالق‌آباد پلکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
نوک چاه سهراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
پتیکی پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاه اسماعیل (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
سفیدسنگ روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۴ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد فجر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
دوست‌محمد شاه‌کرم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
شورچاه خدابخش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
محمدآباد یا سلطان روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
بزرک‌آباد (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
چاه محمود (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
چشمه خان‌محمد مرکز دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
دادخداآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
محمدآباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
رحمت (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۱۶ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
سعیدآباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
کریم‌آباد (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
چاه مریم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
سنگی چاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
یونس‌آباد (زاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
عزیزآباد گلستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، کمتر از سه خانوار در آن ساکن بوده‌اند.
شش دنگی گلستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
محمدآباد حرماگی روستایی در دهستان چشمه زیارت ، بخش مرکزی شهرستان زاهدان ، استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در حدود 43 کیلومتری غرب زاهدان است ، روستایی کوهستانی با آب و هوایی خنک ، دارای باغ انجیر ، انار و پسته . که آبیاری باغات از محل قنات محمد آباد حرماگی تامین می شود بانی قنات روستای محمد آباد حرماگی حاج محمد براهوئی ( نوتی زهی ) بودند . وجه تسمیه روستای محمد آباد حرماگی جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۴ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
چاه مالداری حاجی محمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
قنات دلمراد بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.