payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرودگاه پیلوت پوینت یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا PIP است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه پیلوت بات، اورگن یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۳۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی پیلانسبرگ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NTY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور آفریقای جنوبی قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۴۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه پیلا (به زبان بومی: Port Lotniczy Piła) یک فرودگاه همگانی مسافربری است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور لهستان قرار دارد .
فرودگاه پایک کانتی، کنتاکی (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۳۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ هفتمین دوره مسابقات جام ملت‌های اروپا است که در فرانسه برگزار شد و فرانسه به عنوان میزبان موفقیتی چشم گیر را رقم زد. فرانسه در این رقابت‌ها از پنج ورزشگاه تغییر یافته و گسترش یافته پرده برداری کرد: پارک دوپرنس پاریس، ولودروم مارسی، ژرلان لیون، جفری گیشار سن‌اتین و فلی بولاره لانس. دو ورزشگاه هم جدید بودند: لابوژوار در نانت و لامینائو در استراسبورگ. یوفا ترتیب همیشگی رقابت‌های هشت‌تیمی را برقرار کرد: دو گروه چهارتیمی که دو تیم اول هر گروه به نیمه‌نهایی می‌رسند. بازی رده‌بندی هم حذف شد.
به نیمه‌نهایی می‌رسند. بازی رده‌بندی هم حذف شد. اما تورنمنت ۱۹۸۴ به نحوی سازمان‌دهی شد که هر تیم سه بازی دور اول خود را در سه ورزشگاه مختلف انجام دهد. به این ترتیب شهروندان فرانسوی بازی‌ها و تیم‌های مختلفی را تماشا می‌کردند، اما هزینه سرسام‌آور کسانی که برای دیدن بازی‌ها به این کشور سفر کرده بودند باعث شد تا یوفا در دوره‌های بعدی این کار را نکند. معرفی تیم‌ها. تیم‌هایی که به مرحله نهایی این رقابت‌ها راه یافتند: گروه بندی مسابقه‌ها. گروه اِی. در گروه اِی این رقابت‌ها تیم‌های فرانسه، بلژیک، دانمارک، یوگسلاوی
رقابت‌ها تیم‌های فرانسه، بلژیک، دانمارک، یوگسلاوی حاضر بودند، فرانسه بازی‌ها را با برد یک بر صفر دانمارک در گروه A آغاز کرد. میشل پلاتینی در دقیقه ۷۸ گل زد و پای آلن سیمونسن از دانمارک هم شکست. پلاتینی سپس دو هت‌تریک داشت: مقابل بلژیک (۵ بر صفر) و یوگسلاوی (۳ بر ۲) و فرانسه با حداکثر امتیازات به نیمه‌نهایی رسید. دانمارک در گروهش دوم شد و بلژیک را ۳ بر ۲ و یوگسلاوی را ۵ بر صفر شکست داد. پیروزی دو بر صفر بلژیک مقابل یوگسلاوی به این معنا بود که ۲۳ گل در شش بازی گروه A زده شده که در تضاد کامل با تورنمنت
شش بازی گروه A زده شده که در تضاد کامل با تورنمنت بی‌کیفیت ۱۹۸۰ بود. گروه بی. در گره بی این رقابت‌ها تیم‌های آلمان غربی، اسپانیا، پرتغال، رومانی حاضر بودند. در این گروه تیم‌ها محتاط‌تر بودند اما گل لحظات پایانی آنتونیو ماسدا برای اسپانیا باعث شد آلمان غربی از دور رقابت‌ها کنار برود. آلمانی‌ها رومانی را ۲ بر یک برده بودند که تنها بردشان بود، و اسپانیا با رومانی و پرتغال هم مساوی کرد. پرتغال تیم دوم گروه شد. نیمه نهایی. فرانسه در نیمه‌نهایی پرتغال را سه بر دو برد؛ ژان-فرانسوا دومرگ گل اول را زد، روی ژوردائو
برد؛ ژان-فرانسوا دومرگ گل اول را زد، روی ژوردائو بازی را در دقیقه ۷۴ به تساوی کشاند و در وقت اضافی هم پرتغال را پیش انداخت اما فرانسه با ضربه دومرگ بازی را مسای کرد و در نهایت پلاتینی با گل لحظات پایانی وقت‌های اضافی فرانسه را پیروز کرد. اسپانیا و دانمارک هم یک بر یک شدند. ماسدا گل سورن لربی را پاسخ گفت. بازی به ضربات پنالتی کشیده شد و اسپانیا پنج بر چهار در این ضربات پیروز شد. فینال. فرانسه در مقابل اسپانیا فینال را برگزار کردند، در این دوره فرانسه با بازی‌های تهاجمی خود اولین قهرمانی شان را جشن گرفتند.
تهاجمی خود اولین قهرمانی شان را جشن گرفتند. اما بازی بر خلاف دیدارهای قبلی چندان روان نبود. اسپانیای میگل مونیوس که ۲۰ سال بود به دنبال قهرمانی دومش بود یک ساعت مقابل فرانسه مقاومت کرد، اما تیم میشل ایدالگو با ضربه ایستگاهی پلاتینی جلو افتاد و فرانسه با وجود اخراج ایوون لورو با گل برونو بلونه در دقیقه ۹۰ قهرمانی را قطعی کرد. او روی حرکتی انفرادی با ضربه چیپ دروازه حریف را گشود. فرانسه در این تورنمنت ۱۴ گل زد که همین گل بلونه تنها گل آن‌ها بود که مهاجمانشان می‌زدند! بازیکن برتر. میشل پلاتینی در سال ۱۹۸۳
می‌زدند! بازیکن برتر. میشل پلاتینی در سال ۱۹۸۳ بهترین بازیکن اروپا شد و در سال ۱۹۸۴ اروپا را تسخیر کرد. درخشان‌ترین ستاره خط میانی رویایی فرانسه یکی از بهترین بازیکنان دنیا شد. او نه‌تنها با کاپیتانی‌اش فرانسه را به قهرمانی رساند بلکه بهترین گل‌زن و بهترین بازیکن هم شد. پلاتینی در تمامی ۵ دیدار تیمش گل زد و ۹ گل در مجموع به ثمر رساند، از جمله دو هت‌تریک کامل (بدون پنالتی). لحظه‌های به‌یادماندنی جام. پس از آن که فرانسه در نیمه‌نهایی جلو افتاد، سپس عقب افتاد، بعد بازی را به تساوی کشاند و چند موقعیت را از دست
بعد بازی را به تساوی کشاند و چند موقعیت را از دست داد، کاپیتان میشل پلاتینی با نمایشی عالی گلی در دقیقه ۱۱۹ زد که تماشاگران را به مرز جنون کشاند. بهترین بازی جام. فرانسه در مقابل پرتغال یکی از بهترین بازی‌های تاریخ فوتبال اروپا رقم زدند و پرتغالی‌ها که کسی بختی برایشان قائل نبود در این بازی عالی ظاهر شدند و کم مانده بود پیروز شوند، اما ضربه پلاتینی امیدهایشان را نابود کرد.جواد خیابانی از این بازی به عنوان بهترین بازی تاریخ فوتبال یاد می کند. نتایج بازی‌ها. دور اول. All Time are CEST/ زودهنگام‌ترین گل
دور اول. All Time are CEST/ زودهنگام‌ترین گل بازی‌ها. تعداد گل‌های زده جام. در این رقابت‌ها در ۱۵ بازی برگزار شده ۴۱ گل به ثمر رسید و میانگین ۲٫۷۳ گل در هر بازی را رقم زد
فِنِستِراریا یا «پنجهٔ کودک» گیاهی آب‌دار در خانواده علف‌فرشیان است. این گیاه بومی نامیبیا و ناماکوالند در آفریقای جنوبی است.
مریم خاتون مُلک‌آرا (۱۳۲۹ — ۶ فروردین ۱۳۹۱) اولین تراجنسی شناخته شده در ایران بعد از انقلاب است. او توانست فتوای مشروعیت تطبیق جنسیت در ایران را از سید روح‌الله خمینی بگیرد. قبل از او در سال ۱۳۳۲ اولین ترنس ایرانی به نام فرهاد عمل جراحی و تغییر شناسنامه را انجام داده بود. مُلک‌آرا انجمن حمایت از بیماران مبتلا به اختلالات هویت جنسی ایران را در سال ۱۳۸۶ هجری شمسی با کمک چند تن از پزشکان برای حمایت از تراجنسی‌های ایرانی ثبت کرد. زندگی‌نامه. در سال ۱۳۵۳ ملک آرا طی ملاقاتی با فرح پهلوی مشکلات خود را در میان
آرا طی ملاقاتی با فرح پهلوی مشکلات خود را در میان گذاشت و فرح پهلوی به وی پیشنهاد داد تا تعدادی از تراجنسی‌ها را جمع کرده تا به این افراد امتیازاتی تعلق بگیرد اما این پیشنهاد به سرانجام نرسید. پس از آن ملک آرا که خود را فردی مذهبی می‌دانست در پی حکم شرعی خود بود. وی پس از ملاقات با سید عبدالله بهبهانی و توضیح وضعیت خویش پیشنهاد ارسال نامه به سید روح‌الله خمینی در نجف را از طرف ایشان دریافت کرد. مریم خاتون می‌گوید: در سال ۱۳۵۴ مُلک‌آرا (فریدون سابق) که در صدا و سیمای آن زمان مشغول بود پاسخ نامه خود را از
صدا و سیمای آن زمان مشغول بود پاسخ نامه خود را از سید روح‌الله خمینی (که توسط شاه در عراق در تبعید بود) دریافت نمود. مریم خاتون می‌گوید: در سال ۱۳۵۷ مریم خاتون به پاریس سفر کرد تا با روح‌الله خمینی ملاقات حضوری داشته باشد ولی ناموفق بود و پس از آن نیز انقلاب ۱۳۵۷ ایران رخ داد و مسیر برای گرفتن این تأیید بسیار سخت شد. ملک‌آرا از شغل خود اخراج شد و به اجبار به او هورمون‌های مردانه تزریق شد و تحت درمان روانپزشکان و درمان‌های اشتباه قرار گرفت. مُلک‌آرا تسلیم نشد و سعی کرد با روحانیان با نفوذ آن زمان، از جمله
و سعی کرد با روحانیان با نفوذ آن زمان، از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی ملاقات داشته باشد. در سال ۱۳۶۳ از طریق دفتر احمد جنتی نامه‌ای برای سید روح‌الله خمینی نوشت که جوابی که آمد شبیه به فتوای اول بود، مربوط به افراد دو جنسیتی می‌شد. او سعی کرد روح‌الله خمینی را در جماران ملاقات کند؛ ولی این کار ساده‌ای نبود زیرا جماران تحت تدابیر امنیتی شدید بود. ملک‌آرا کت و شلواری پوشید و قرآن را در پرچم ایران پیچید و کفش‌های خود را از گردن آویزان کرد (مانند حر در واقعه عاشورا) و راهی جماران شد. مأموران امنیتی جلو وی را
و راهی جماران شد. مأموران امنیتی جلو وی را گرفتند و با وی برخورد کردند ولی سید مرتضی پسندیده (برادر بزرگتر روح‌الله خمینی) پس از دیدن ملک‌آرا، اجازهٔ ورود وی را داد و شخصاً او را داخل منزل برد. پس از ورود، ملک‌آرا سعی کرد وضعیت خود را توضیح دهد ولی مأموران امنیتی به پارچه‌ای که به دور سینهٔ وی پیچیده شده بود شک کرده و تصور کردند وی مواد منفجره حمل می‌کند بعد از باز کردن پارچه متوجه می‌شوند سینه‌بند بوده، زنان حاضر در خانه به ملک‌آرا چادری می‌دهند تا وی خود را بپوشاند. در همین حال پسر روح‌الله خمینی، سید
را بپوشاند. در همین حال پسر روح‌الله خمینی، سید احمد خمینی وارد شد و تحت تأثیر داستان ملک‌آرا قرار گرفت و قول کمک به ملک‌آرا داد. ملک‌آرا تحت فشار عصبی بیهوش شد. ملک‌آرا می‌گوید: ملک آرا می‌گوید: او فتوای موردنظر خود را از خمینی گرفت. به اعتقاد رابرت تیت خبرنگار گاردین، فتوای روح‌الله خمینی که در آن در صورت تحقق شرایطی، عمل جراحی برای تغییر جنسیت مجاز دانسته می‌شد تأثیر پایداری بر جا گذاشت زیرا اکنون ایران به صورت کشور پیشگام در عمل جراحی برای تغییر جنسیت درآمده‌است. ملک‌آرا پس از این کار در پی این بود تا
ملک‌آرا پس از این کار در پی این بود تا استانداردهای تغییر جنسیت را در ایران برقرار کند و به تراجنسی‌های دیگر کمک کند. مریم ملک آرا انجمن حمایت از بیماران مبتلا به اختلالات هویت جنسی ایران را در سال ۱۳۸۶ هجری شمسی با کمک چند تن از پزشکان برای حمایت از تراجنسی‌های ایرانی ثبت کرد. مرگ. مریم خاتون ملک آرا در ۶ فروردین ۱۳۹۱ (۲۵ مارس ۲۰۱۲) در خانه بر اثر سکته قلبی درگذشت و در محل تولدش در آب‌کنار، بندر انزلی به خاک سپرده شد.
رژیم حقوقی دریای خزر ، یکی از مهم‌ترین مسائل دریای خزر است که پس از فروپاشی شوروی، اهمیت بیشتری پیدا کرد. پیشینه موضوع. درابتدا، وضعیت حقوقی کشتی‌رانی در دریای خزر به وسیلهٔ معاهدات ۱۲۰۷ خورشیدی (۱۸۲۸میلادی)، با روسیهٔ تزاری و در هشتم اسفند ۱۲۹۹ خورشیدی (۲۶ فوریهٔ ۱۹۲۱میلادی) و پانزدهم فروردین ۱۳۱۹ خورشیدی (پنجم آوریل ۱۹۴۰میلادی) میان ایران و شوروی سابق، مشخص شده بود. بدین گونه که ایران براساس قرارداد ترکمان چای در سال ۱۲۰۷خ (۱۸۲۸م) از داشتن نیروی دریایی و کشتی‌رانی در دریای خزر محروم شده بود. با انقلاب
و کشتی‌رانی در دریای خزر محروم شده بود. با انقلاب کمونیستی ۱۹۱۷ لنین شخصاً معاهدات تزاری با ایران را لغو کرد که منجر به قرارداد ۱۹۲۱ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی شد و دوباره ایران در حق کشتی‌رانی در دریای خزر شریک شد و مطابق عهدنامهٔ مودت و دوستی (۱۳۰۰/ ۱۹۲۱)، به ایران و شوروی به تساوی حق کشتی‌رانی اعم از نظامی و غیر آن داده شده و در قرارداد بازرگانی و دریانوردی (۱۳۱۹ / ۱۹۴۰) جزئیات رژیم دریانوردی مشخص گردید. در این معاهدات، هیچ اشاره‌ای به چگونگی استفاده از منابع بستر و زیر بستر دریا نشده‌است. همچنین
از منابع بستر و زیر بستر دریا نشده‌است. همچنین در این قرارداد مهم به تعیین دقیق مرزهای آبی دو کشور و تحدید حدود نشده‌است. هیچ‌کدام از دولت‌های دیگر ساحل خزر (به جز روسیه و ایران) دارای ناوگان تجاری یا نظامی خاصی در دریای خزر نیستند، این روش، پهنهٔ دریای خزر را به صورت جولانگاه اختصاصی ناوگان نظامی روسیه (این ناوگان یکی از بخش‌های مهم نیروی دریایی روسیه و مجهز به پیشرفته‌ترین ناوهای نظامی این کشور است) و نیز ناوگان تجاری و ماهیگیری روسیه (در مقایسه با ناوگان صنعتی پیشرفته روسیه در دریای خزر ، دول دیگر حاشیه
صنعتی پیشرفته روسیه در دریای خزر ، دول دیگر حاشیه دریای خزر منجمله ایران هنوز از روش‌های سنتی برای ماهیگیری با قایق‌های کوچک استفاده می‌کنند) درمی‌آورد. در مقایسه با ناوگان بزرگ دریایی روسیه در دریای خزر ، کشورهای دیگر تنها دارای نیروهای کوچک به صورت گاردهای ساحلی ضعیف و بسیار محدودی در دریای خزر هستند. قراردادها. رژیم خزر براساس قرارداد عهدنامهٔ گلستان ۱۸۱۳ میلادی. بر طبق فصل پنج عهدنامهٔ گلستان، کشتی‌های دولت روسیه که برای معاملات بر روی دریای خزر تردد می‌نمایند به دستور سابق مأذون (مجاز) خواهند بود که
به دستور سابق مأذون (مجاز) خواهند بود که به سواحل و بنادر جانب ایران عازم و نزدیک شوند و زمان طوفان و شکست کشتی از طرف ایران اعانت و یاری دوستانه نسبت به آن‌ها بشود. کشتی‌های جانب ایران هم به دستور سابق مأذون خواهند بود که برای معامله روانهٔ سواحل روسیه شوند و به همین نحو در هنگام شکست و طوفان از جانب روسیه اعانت و یاری دوستانه دربارهٔ ایشان معمول گردد. کشتی‌های عسکریهٔ جنگی روسیه به طریقی که در زمان دوستی یا در هر وقت کشتی‌های جنگی دولت روسیه با علم و بیدق در دریای خزر بوده‌اند حال نیز محض دوستی اذن
بیدق در دریای خزر بوده‌اند حال نیز محض دوستی اذن (اجازه) داده می‌شود که به دستور سابق معمول گردد و احدی از دولت‌های دیگر سوای دولت روس کشتی‌های جنگی در دریای خزر نداشته باشد. رژیم خزر براساس قرارداد عهدنامهٔ ترکمنچای ایران و روس ۱۸۲۸ میلادی برابر با ۱۲۰۷ هجری. بر پایهٔ فصل هشتم عهدنامهٔ ترکمنچای کشتی‌های تجارتی روس مانند سابق استحقاق خواهند داشت که به آزادی بر دریای خزر به طول سواحل آن سیر کرده به کناره‌های آن فرود آیند و در حالت شکست کشتی در ایران اعانت و امداد خواهند یافت و همچنین کشتی‌های تجارتی ایران
امداد خواهند یافت و همچنین کشتی‌های تجارتی ایران را استحقاق خواهد بود که به قرار سابق در دریای خزر سیر کرده، به سواحل روس آمد و شد نمایند و در آن سواحل در حال شکست کشتی به همان نسبت استعانت و امداد خواهند یافت. در باب سفاین حربیه که علم‌های عسکریهٔ روسیه دارند چون از قدیم بالانفراد استحقاق داشتند که در دریای خزر سیر نمایند، لهذا همین حق مخصوص کما فی السابق امروز به اطمینان به ایشان وارد می‌شود، به نحوی که غیر از دولت روسیه هیچ دولت دیگر نمی‌تواند در دریای خزر کشتی جنگی داشته باشد. رژیم خزر براساس قرارداد
خزر کشتی جنگی داشته باشد. رژیم خزر براساس قرارداد ۱۹۲۱ میلادی مصادف با ۱۳۰۰ هجری. براساس قرارداد ۱۹۲۱ میلادی، دولت ایران و روسیه به‌طور مساوی یعنی حق ۵۰ درصدی از دریای خزر استفاده خواهند کرد. در نخستین فصل از فصول بیست و شش‌گانهٔ قرارداد ۱۹۲۱ آمده‌است: «دولت شوروی روسیه مطابق بیانیه‌های خود راجع به مبانی سیاست روسیه نسبت به ملت ایران رسماً اعلان می‌نماید که از سیاست جابرانه که دولت‌های مستعمراتی روسیه که به ارادهٔ کارگران و دهقانان این مملکت سرنگون شدند نسبت به ایران تعقیب می‌نمودند قطعاً صرف نظر
شدند نسبت به ایران تعقیب می‌نمودند قطعاً صرف نظر می‌نماید.» همچنین در فصل یازدهم این قرارداد دولت شوروی روسیه به صراحت تعهد می‌دهد: مطابق نظر حقوقی دانشگاه استنفورد مطابق قرارداد ۱۹۳۵ بین ایران و روسیه زمین دریای کاسپین به صورت مساوی بین دو کشور تقسیم شده بود. اما با تجزیه روسیه به چهار کشور تقسیم زمین دریا با توجه به کشورهای جدید ایجاد شده می توانست بر اساس سه روش بین المللی صورت گیرد. در نتیجه مطابق نظر حقوقی دانشگاه استنفورد قرارداد جدید امضا شده از حق ایران مطابق قرارداد ۱۹۳۵ صرف نظر کرده است و از روش
مطابق قرارداد ۱۹۳۵ صرف نظر کرده است و از روش های بین المللی برای تقسیم زمین دریا استفاده کرده است. قرارداد سال ۱۹۴۰. قرارداد سال ۱۹۴۰ در ۲۵ مارس (۵ فروردین ۱۳۱۹) میان نمایندگان تام‌الاختیار دو دولت ایران و روسیه در تهران به امضا رسید، در ماده دوازدهم از این قرار داد شانزده ماده‌ای دربارهٔ حقوق کشتیرانی طرفین در آب‌های کاسپین آمده‌است: فرمول خط منصف اصلاح شده. در سال ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ روسیه با قزاقستان و سپس با آذربایجان توافق‌نامهٔ دو جانبه‌ای را امضا کرد که با وصل کردن دو سر نقاط ساحلی این دو کشور عملاً حدود ۲۷
کردن دو سر نقاط ساحلی این دو کشور عملاً حدود ۲۷ درصد دریا سهم قزاقستان و حدود ۱۹ درصد دریا سهم روسیه می‌گردد. سهمی حدود ۱۸ درصد هم با همین فرمول برای آذربایجان در نظر گرفته شده و در واقع ۶۴ درصد بستر دریا را این سه کشور میان خود تقسیم کرده‌اند. سهم ایران در این فرمول تنها ۱۳ درصد در نظر گرفته شد، اما ایران و ترکمنستان این نوع تقسیم‌بندی دو جانبه را به رسمیت نپذیرفته‌اند و نظام تقسیم دریا را غیرقابل قبول می‌دانند. دولت وقت ایران در اجلاس چهارم سران دریای خزر در هفتم مهرماه ۱۳۹۳ (۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴) بر روی لزوم
در هفتم مهرماه ۱۳۹۳ (۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴) بر روی لزوم استفاده از اصل انصاف در حقوق بین‌الملل و نیز لزوم توجه به حقوق تاریخی ایران در دریای خزر که پیش از فروپاشی شوروی، دریای مشترک میان دو کشور بود، تأکید کرد و بدین ترتیب به‌طور غیرمستقیم قراردادهای موقت روسیه با جمهوری آذربایجان و قزاقستان را دربارهٔ تقسیم کف دریای خزر بر اساس پیشنهاد روس‌ها (خط منصف اصلاح شده) مردود دانست. این موضوع دستاورد مهمی برای ایران در جریان چهارمین اجلاس رهبران کشورهای ساحلی دریای خزر بود. روشی که مدت‌هاست از طرف روسیه برای تعیین
خزر بود. روشی که مدت‌هاست از طرف روسیه برای تعیین وضعیت دریای خزر پیشنهاد می‌شود و پایه قراردادهای جداگانه روسیه با قزاقستان و جمهوری آذربایجان برای تعیین مرزهای کف دریای خزر بین است، به «خط منصف اصلاح شده» مشهور است. بر اساس این روش، کف دریای خزر برپایه خط منصف (طول سواحل) در دریای خزر معین می‌شود و در عین حال آب‌های سطح دریای خزر به صورت منطقهٔ مشترک در نظر گرفته می‌شوند. طبق همین روش، سهم ایران از دریای خزر زیر ۱۳ درصد می‌شود. در مقابل نظر و پیشنهاد روس‌ها برای تقسیم دریای خزر بر پایهٔ خط منصف اصلاح
برای تقسیم دریای خزر بر پایهٔ خط منصف اصلاح شده، موضع دولت ایران در سال‌های اخیر تقسیم دریای خزر بر پایه انصاف (یعنی مناطق ۲۰ درصدی برای هر کدام از ۵ کشور حاشیهٔ دریای خزر) و در عین حال تقسیم همهٔ دریای خزر یعنی آب‌ها و کف دریا بوده‌است. منطقهٔ حاکمیت کشورها (توافقنامه باکو). از موارد بسیار مهم توافق، تصویب ممنوعیت حضور نیروهای نظامی کشورهای غیر ساحلی در دریای خزر است. روسیه در نظر دارد خود امنیت و ثبات دریای خزر را تأمین کند و همچون ایران به شدت مخالف حضور نیروهای خارجی و بیگانه در خزر است. به دنبال توافق
نیروهای خارجی و بیگانه در خزر است. به دنبال توافق رؤسای جمهور کشورهای ساحلی خزر در اجلاس سوم سران در باکو برای تجدید حدود مناطق سطح دریای خزر، در اجلاس چهارم سران، عرض منطقهٔ حاکمیت ملی ۱۵ مایل دریایی و عرض منطقهٔ انحصاری ماهیگیری ۱۰ مایل (مجموعاً ۲۵ مایل) تعیین شد. رویه مرسوم در دنیا برای دریای سرزمینی یا منطقه حاکمیت ملی، ۱۲ مایل است؛ دریای خزر با ۱۵ مایل، یگانه دریایی است که ۳ مایل بیشتر از پهنه‌های آبی دیگر، منطقه حاکمیت ملی خواهد داشت. نکات مربوط به تعین محدوده ملی و ماهیگیری در دریای کاسپین فقط مربوط
محدوده ملی و ماهیگیری در دریای کاسپین فقط مربوط به سطح آب‌های دریای خزر است و هیچ ربطی به وضعیت حقوقی کف دریا که دارای منابع مهم نفت و گاز است، ندارد. در طول دو دهه گذشته توافق‌هایی در مسایل زیست‌محیطی، شیلات، کشتیرانی و ممنوعیت صید پنج ساله ماهیان خاویاری بدست آمده‌است. جلوگیری از حضور دولت‌های غیر ساحلی در دریای خزر. ایران و روسیه در اجلاس چهارم تلاش کردند که قضیهٔ جلوگیری از حضور دولت‌های غیر ساحلی در این حوزه را تقویت کنند. این موضوع به‌نظر نمی‌رسد که بخشی از کنوانسیون آتی دریای خزر را تشکیل بدهد زیرا
از کنوانسیون آتی دریای خزر را تشکیل بدهد زیرا دول ساحلی، قدم‌هایی در جهت عکس برداشته‌اند و قصد ندارند که آن‌ها را متوقف کنند. جمهوری‌های سابق شوروی در کنار دریای خزر، به خصوص جمهوری آذربایجان از زمان استقلال کوشیده‌اند که همکاری بیشتری با اروپا و آمریکا داشته باشند. جمهوری آذربایجان اکنون به صورت شریک استراتژیک غرب درآمده و منابع نفتی آن از طریق خط لولهٔ باکو-جیهان به سوی اروپا جریان دارد. الهام علی اف، رئیس‌جمهور آذربایجان در ماه سپتامبر ۲۰۱۴ در اجلاس سران ناتو گفت که کشورش یک شریک قابل اعتماد برای ناتو
ناتو گفت که کشورش یک شریک قابل اعتماد برای ناتو شده‌است و در حال گسترش تلاش‌های خود برای پشتیبانی مدیریتی از عملیات ناتو در افغانستان است. در عین حال مسکو به شدت مخالف ساختن خط لولهٔ گاز از خاک ترکمنستان به جمهوری آذربایجان است چون این امر به انحصار روسیه بر صدور گاز به اروپا خاتمه خواهد داد. یک استاد تاریخ روسیه در آمریکا می‌گوید: اگر این دو کشور تصمیم بگیرند که بدون توجه به روس‌ها، این طرح را دنبال کنند، مسکو حتی ممکن است به تهدید نظامی متوسل شود. عهدنامهٔ رژیم حقوقی دریای خزر. پنجمین اجلاس سران کشورهای
رژیم حقوقی دریای خزر. پنجمین اجلاس سران کشورهای ساحلی دریای کاسپین در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ خورشیدی برابر با ۱۲ اوت ۲۰۱۸ میلادی در شهر آق‌تاو برگزار گردید. در پایان این نشست متن کامل عهدنامهٔ رژیم حقوقی دریای خزر که به امضای پنج کشور ساحلی ایران، ترکمنستان، آذربایجان، قزاقستان و روسیه رسید. این قرارداد در ایران حساسیت‌های بسیار زیادی برانگیخت به‌خصوص اینکه عده‌ای تصور می‌کنند سهم ایران بعد از انقلاب ۱۳ درصد بوده بر این ادعا عهدنامهٔ خزر را عهدنامهٔ ترکمنچای جدید نامیدند لذا مقامات مختلف ناچار شدند ضمن حضور
جدید نامیدند لذا مقامات مختلف ناچار شدند ضمن حضور در رسانه‌های جمهوری اسلامی به دفاع از این کنوانسیون بپردازند و ادعای ۵۰ درصد را کاذب و دروغین بنامند. همه کشورهای امضاکننده خود را برندهٔ این کنوانسیون دانستند. حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه، نورسلطان نظربایف، رئیس‌جمهوری قزاقستان، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان و قربانقلی بردی محمدوف، رئیس‌جمهوری ترکمنستان در آق‌تاو قزاقستان این کنوانسیون را امضا کرده‌اند. پروتکل همکاری در زمینهٔ مبارزه با تروریسم در دریای خزر،
همکاری در زمینهٔ مبارزه با تروریسم در دریای خزر، پروتکل همکاری در زمینهٔ مبارزه با جرایم سازمان یافته در این دریا، موافقتنامهٔ میان دولت‌های کشورهای ساحلی دریای خزر در مورد همکاری‌های اقتصادی، موافقتنامهٔ میان دولت‌های کشورهای ساحلی در زمینهٔ حمل و نقل، موافقتنامهٔ پیشگیری از حوادث در دریای قزوین و پروتکل همکاری و تعامل نهادهای مرزبانی کشورهای ساحلی دریای خزر از جمله اسنادی بود که این کشورها امضا کردند. وزیر امور خارجهٔ ایران در اعلامیهٔ تفسیری که بلافاصله پس از امضای این کنوانسیون برای سایر کشورهای این
پس از امضای این کنوانسیون برای سایر کشورهای این نشست فرستاده قید کرده که در این کنوانسیون محدودهٔ بستر و زیربستر تعیین نشده و این کار باید با توافق کشورها انجام شود. در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱، کشورهای ساحلی خزر، به‌طور دو و سه جانبه بستر این دریا را میان خود تقسیم کردند اما بخش جنوب خزر بین ایران و ترکمنستان و آذربایجان به دلیل اختلافات بر سر قلمرو هر کشور بلاتکلیف باقی مانده‌است. درهمین راستا شایعاتی مبنی بر سهم ۵۰ درصدی ایران از دریای خزر شنیده می‌شود که پایه واساس آن اطلاق واژه مشترک بین ایران وشوروی
پایه واساس آن اطلاق واژه مشترک بین ایران وشوروی مطابق قرارداد های ۱۹۲۱و ۱۹۴۰ است. محمدجواد ظریف می‌گوید: (گروه‌هایی در ایران در مقطعی مدعی بودند که دریای خزر دریایی مشاع است و بر این اساس بحث ۵۰ درصد سهم ایران و ۵۰ درصد سهم شوروی را مطرح می‌کردند. این تصور در حالی مطرح بود که هیچ مبنایی در قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ ندارد و بحث مشاع بودن این دریا تصور نادرستی بود) ـ در حالی که به‌کارگیری واژه «بالسویه» (به‌طور یکسان و برابر؛ علی‌السویه ـ فرهنگ فارسی عمید) در فصل یازدهم عهدنامهٔ ۱۹۲۱ ایران و روسیه شوروی و تأکید
یازدهم عهدنامهٔ ۱۹۲۱ ایران و روسیه شوروی و تأکید بر حقوق مساوی در بهره‌گیری از آب‌های سرحدی، در فصل سوم آشکارا این حق را نشان می‌دهد که اسناد و مکاتباتی دیگر میان ایران و شوروی هم آن را تأیید می‌کنند. به نظر نمی‌رسد قراردادهای مذکور به مالکیت دریا اشاره داشته باشند بلکه حق کشتیرانی را مورد بحث قرار می‌دهد. استاد سعیدمحمودی (کارشناس و استاد حقوق دریاها) می‌گوید: (اگر متن این معاهدات (۱۹۲۱ و ۱۹۴۰) را بخوانید، در آن‌ها جز در مورد ماهیگیری و کشتی‌رانی آن هم به صورت خیلی کلی و غیر دقیق چیزی گفته نشده‌است.
به صورت خیلی کلی و غیر دقیق چیزی گفته نشده‌است. مسائلی مثل حفظ محیط زیست دریایی، قرار دادن لوله‌ها و کابل‌ها در بستر دریا، استفاده کشتیرانی یا ماهیگیری در ابعاد و اشکال فعلی آن‌ها، پرواز بر فراز مناطق مختلف دریا و از همه مهمتر مسئله بهره برداری از منابع نفت و گاز کف دریا که فعالیتی نسبتاً جدید است و در معاهدات قبلی به آن‌ها اشاره‌ای نشده باید در یک نظام حقوقی جدید قانونمند شود. او درجای دیگر ادامه می‌دهد: مسئلهٔ دیگری که ما نباید فراموش بکنیم که از روی آن معمولاً فوری می‌گذرند و دربارهٔ آن صحبت نمی‌کنند،
معمولاً فوری می‌گذرند و دربارهٔ آن صحبت نمی‌کنند، این است که یک چیزی در این معاهدات نوشته شده بود، ولی آیا ایران در زمان اتحاد جماهیر شوروی اجازه و امکان این را داشت که حاکمیت خودش را در دریای خزر، حتی در همان محدوده ۱۰مایل که در معاهده ۱۹۴۰ نوشته شده، اعمال بکند؟ واقعیت این است که امکان ایران در این مورد به‌خصوص بعد از دهه ۱۹۶۰ میلادی بسیار محدود شد. برخی از عوام به اشتباه تصور می‌کنند ایران به دلیل مسائل سیاسی بخشی از سهم خود را به روسیه واگذار کرده‌است در حالی که سهم روسیه مرتبط با خط ساحل خود و در شمال
حالی که سهم روسیه مرتبط با خط ساحل خود و در شمال غرب خزر می‌باشد و ربطی به ایران ندارد. [بسیاری از خواص هم با نگاهی به وضعیت سیاسی روز چنین می‌اندیشند و حاکمیت 20 درصد ایران بر خزر. فرماندهان نیروی دریایی ارتش ایران همیشه تاکید میکنند ایران 20 درصد از دریایی خزر را تحت کنترل خود دارد نیروی دریایی ارتش طی سال های گذشته رزمایشاتی در منطقه 20 درصدی خود در دریای کاسپین انجام میدهد،تحت عنوان امنیت پایدار
جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸ هشتمین دوره مسابقات جام ملت‌های اروپا است که در آلمان غربی برگزار شد، آن‌ها در رأی‌گیری برای میزبانی این دوره از مسابقات با ۵ رأی میزبان شدند، آلمان برای برگزاری این رقابت‌ها ورزشگاه المپیک مونیخ، ورزشگاه اشتادیون گلزن کرشن، ورزشگاه فولکس پارک هامبورگ، ورزشگاه والد اشتادیون فرانکفورت، ورزشگاه راین دوسلدورف، ورزشگاه نکار اشتوتگارت و ورزشگاه مونگراشدورفر کلن را در نظر گرفت. تیم‌های شرکت کننده. تیم‌هایی که در دوره نهایی این جام شرکت داشتند: بازی‌های دور نهایی. در این دوره از مسابقات
بازی‌های دور نهایی. در این دوره از مسابقات درگیری‌های خونین هواداران تیم‌های انگلیس، آلمان و هلند سر و صدای فراوانی به پا کرد، هفت کشور باید صعود می‌کردند و آلمان غربی هم به عنوان میزبان صعود کرده بود. تیم‌ها باید در مرحله مقدماتی صدرنشین گروه می‌شدند. انگلیس یکی از تیم‌های صعودکننده بود. حضور انگلیس با اعتراضاتی همراه شد چون باشگاه‌های انگلیسی به دلیل نقش طرفداران انگلیس در فاجعه هیسل از سال ۱۹۸۵ تا سال ۱۹۹۰ از حضور در رقابت‌های اروپایی محروم شده بودند. در این دوره از رقابت‌ها هیچ بازیکنی اخراج نشد، هیچ
این دوره از رقابت‌ها هیچ بازیکنی اخراج نشد، هیچ دیداری به وقت اضافی و پنالتی کشیده نشد و تمامی دیدارها گل داشتند. از شگفتی‌های دیگر این دوره باخت‌های تیم انگلیس بود که هر سه بازی گروه B را باخت: یک بر صفر مقابل ایرلند با مربی‌گری جکی چارلتون (که با انگلیس فاتح جام جهانی شده بود!)، و دو باخت سه بر یک مقابل شوروی و هلند که مارکو فان باستن در بازی آخر هت‌تریک کرد. هلندی‌ها ایرلند را با گل ویم کیفت یک بر صفر بردند و پس از شوروی صعود کردند. شوروی (شاگردان والری لوبانفسکی) با ایرلند یک بر یک به تساوی رسید و هلند