payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که در ساری بود، امتناع کردند. وی در نامه‌ای به مهرویه رازی از این شورش اطلاع داد و گفت اهالی طبرستان قصد انقلاب دیگری دارند. مهرویه رازی نامه را بلند خواند و در آخر گفت «آملی‌های سیرخور کجا توان و لیاقت شورش علیه حکومت من را دارند». این توهین و تحقیر موجب قیام مردم آمل شد و آن‌ها شبانه به قصر فرمانداری حمله کردند و سر مهرویه را بریدند و جسدش را سر بازار آمل آویختند و بر تخت حکومتش دسته‌ای سیر گذاشتند. این رخداد در ۱۸۵ هجری پایان پذیرفت و از آنجا که در هیچ‌کدام از شورش‌های یادشده سرقتی روی نداد و تجاوزی به
از شورش‌های یادشده سرقتی روی نداد و تجاوزی به اموال و دارایی‌های فرمانداری‌ها نشد، هارون‌الرشید تنها اقدام به عزل فرماندار طبرستان و جایگزینی عبدالله بن سعید نمود. خاموش شدن آتش طبرستان. پس از حضور عبدالله بن سعید به طبرستان، وی با استقبال مردم مواجه شد و سه سال و چهار ماه والی طبرستان بود. وی قاتلان مهرویه رازی را دستگیر و راهی بغداد کرد و در سال ۱۸۷ هجری اقدام به جمع‌آوری خراج کرد. در این سال ونداد اسپان، برادر ونداد هرمز، در سوادکوه نتوانست حضور عمال او را تحمل کند و جعفر بن هارون را که برای گردآوری
او را تحمل کند و جعفر بن هارون را که برای گردآوری مالیات آمده‌بود، با زوبین از پای درآورد. هارون‌الرشید شخصاً به شهر ری آمد و عبدالله بن سعید را به حضور طلبید. سپس سیصد نفر را به نمایندگانی به طبرستان فرستاد تا دربارهٔ این حادثه تحقیق کنند. پس از پانزده روز تحقیق گزارش را به هارون ارائه دادند و گفتند که اقدام ونداد اسپان عملی برنامه‌ریزی شده نبود و حادثه‌ای خودسرانه از یک شاهزاده است و چون وی با برادرش مخالف است، نمی‌توان این عمل را به ونداد هرمز مرتبط دانست. هارون‌الرشید قانع نشد و اسپهبدان باوندی و
دانست. هارون‌الرشید قانع نشد و اسپهبدان باوندی و قارنوندی را به حضور طلبید ولی اسپهبدان برای رفتن نزد وی، تقاضای گروگان کردند. هارون نپذیرفت و گفت «چگونه می‌تواند مسلمانی را به گروگان نزد زرتشتیان بفرستد؟» لذا با تهدید به شروع جنگ، ونداد هرمز به حضور خلیفه رسید و گفت هر حکمی باشد، به اسپهبد شروین نیز می‌رساند، زیرا او به بهانهٔ کسالت عازم ملاقات نشده‌بود. در ابتدا عباسیان قصد قتل ونداد هرمز را داشتند، ولی نهایتاً قرار بر این شد که هارون‌الرشید فرزند خود را نزد ونداد هرمز بفرستد تا او زمین‌هایش را به وی
را نزد ونداد هرمز بفرستد تا او زمین‌هایش را به وی بخشد؛ چنین شد و هارون‌الرشید هدایایی در عوض نزد ونداد هرمز فرستاد که او را ناراحت کرد. ونداد هرمز از هارون‌الرشید خواست به جای هدایا، حکمی‌دهد تا دیگر از عبدالله بن سعید دستور نگیرد. هارون «هَرثمه» را فرستاد تا در ازای این حُکم ولیعهدهای دو اسپهبد را در سال ۱۸۹ به بغداد آورد. ونداد هرمز که نپذیرفته بود زمین‌هایش را به خلیفه بفروشد و فروش زمین کشاورزی و چراگاه را در آیین خود گناه می‌دانست، ناچار شد سیصد پارچه آبادی را در قالب هدیه، به نام مأمون پسر
پارچه آبادی را در قالب هدیه، به نام مأمون پسر هارون‌الرشید کند و اینچنین خلافت عباسی در بخش کوهستانی طبرستان هم مالک گردید. پس از صلح طرفین، هارون‌الرشید شخصی به نام "عبدالله بن مالک" را والی طبرستان معرفی کرده و دستور داد به جز نواحی کوهستانی، دیگر متصرفات ونداد هرمز و شروین را بگیرد. نهایتاً هارون‌الرشید با زیرکی توانسته بود دو تن از فرزندان اسپهبدان را نزد خود گروگان بگیرد. این دو نفر قارن پسر وندا امید و شهریار پسر شروین بودند، که خلیفه آن‌ها را به دربار خود بُرد و با احترام نزد خود نگهداشت تا پدرانشان
خود بُرد و با احترام نزد خود نگهداشت تا پدرانشان در طبرستان دست به شورش نزنند. تا چهار سال بعد این دو گروگان نزد خلیفه ماندند. این دو پسر که در زمان سفر هارون به ایران همراه او بودند، وقتی هارون در ری «رنجور» شد، با اجازهٔ او به سرزمین خود بازگشتند و مدتی بعد هم‌زمان با مرگ هارون‌الرشید، پدران آن دو نیز مُردند و آن‌ها به فرمانروایی بخش‌هایی از کوه‌های طبرستان رسیدند. این دو اسپهبد نیز رشتهٔ دوستی را نگسستند و قارن در اطاعت شهریار باوندی بود. میراث. ونداد هرمز در سال ۲۰۵ هجری، در زمان خلافت مأمون، درگذشت؛
در سال ۲۰۵ هجری، در زمان خلافت مأمون، درگذشت؛ این تاریخ ۴۲ سال پس از آغاز شورش است. پس از او قارن دوم به اسپهبدی قارنوندیان رسید و با شهریار یکم از خاندان باوند معاصر بود و با حضور در خدمت خلیفه توانست مقرب درگاه عباسی قرار گیرد. با مرگ اسپهبد قارن باوندیان در قلمرو جانشین او، مازیار، تصرف کردند و مازیار نهایتاً به دامان خلافت گریخت و مسلمان شد. با مرگ شهریار و جانشینی شاپور باوندی، نارضایتی از باوندیان در طبرستان بالا گرفت و مأمون، مازیار را همراه با «موسی بن حفص» فرمان طبرستان داد. مازیار باوندیان را در
بن حفص» فرمان طبرستان داد. مازیار باوندیان را در جنگی ساقط کرد و شاپور را کشت. او با مرگ موسی بن حفص به قلمرو خلافت نیز تجاوز کرد و با نامه‌نگاری‌های فریبکارانه، سرکوب مخالفان و برپایی استحکامات دفاعی، به اعمال خود مبادرت ورزید. پس از مرگ مأمون و تغییر خلیفه، مازیار از دین اسلام بازگشت و علم قیام علیه خلافت برپا کرد. او در ۲۲۵ هجری توسط عمال خلیفه، معتصم، اعدام شد و دودمان قارنوندیان با مرگ او قلمرو خود را از دست داد. در زمان حکومت طاهریان، که خاندانی ایرانی‌تبار ولی تابع دستگاه خلافت بودند، طبرستان به شکل
ولی تابع دستگاه خلافت بودند، طبرستان به شکل یک استان در ولایت خراسان بزرگ درآمد. حاکمان طاهری پس از سرکوب شورش مازیار دارایی او را مصادره کردند و بستگانش آواره و کشته شدند. مردم طبرستان با عوامل طاهری نیز کنار نیامدند، چون طاهریان را مستقل نمی‌دانستند و آنان را وابسته و عامل خلیفه می‌دیدند. اندیشۀ احیای امپراتوری ایران کماکان وجود داشت و این میراث بعدها به مرداویج زیاری رسید. به قول برتولد اشپولر، خاورشناس آلمانی، کرانه‌های جنوبی دریای مازندران تا چندی «مرکز خودآگاهی ملی ایران باستان» بود. از طرفی سادات
خودآگاهی ملی ایران باستان» بود. از طرفی سادات علوی، که مذهب تشیع داشتند، از سمت غرب طبرستان بستر جنبشی شیعی را فراهم می‌کردند. بسترهای درونی و بیرونی جنبش علوی در خلال دو قرن شکل گرفت و کماکان گسترش می‌یافت. در زمان هارون‌الرشید یحیی بن عبدالله در دیلمستان قیام کرد و حاکم جستانی از او حمایت کرد. ولی با اعزام ۵۰٬۰۰۰ سرباز از بغداد، حاضر به پذیرش صلح شد. در سال ۲۵۰ هجری مردم غرب طبرستان از یک علوی، به نام حسن بن زید، دعوت کردند تا رهبری قیامشان را به عهده گیرد. وی، که به "داعی کبیر" معروف است، با پذیرش این
وی، که به "داعی کبیر" معروف است، با پذیرش این دعوت حکومت علویان طبرستان را در کلار بنیان نهاد. مردم غالباً زرتشتی شرق طبرستان ابتدا با انگیزه‌های صرفاً سیاسی علویان را پذیرفتند ولی تدریجاً جذب مذهب تشیع شدند. حسین اسلامی دربارهٔ این واقعه می‌گوید: «مردم طبرستان از دست خودشان خسته شدند؛ دنبال بیگانه (عرب) رفتند.» منبع‌شناسی. ابن اسفندیار در اوایل قرن هفتم کتاب "تاریخ طبرستان" را نوشت. این کتاب دارای اطلاعات بسیار ارزشمندی دربارهٔ تاریخ محلی مازندران است و از این رو ابن اسفندیار را «پدر تاریخ مازندران» لقب
این رو ابن اسفندیار را «پدر تاریخ مازندران» لقب داده‌اند. گزارش‌های کتاب "تاریخ طبرستان" در مورد طبرستان پس از اسلام و اطلاعات تاریخی و جغرافیایی آن ارزشمند و مستند هستند. "تاریخ طبرستان" در اصل در قالب چهار جلد تألیف شده‌بود، لیکن قسمت‌های پایانی آن امروزه در دسترس نیست. ابن اسفندیار علی‌رغم علاقه‌ای که به حفظ تاریخ نشان داده‌است، به هویت قومی و ملی خود نیز گرایش دارد؛ این مسئله را می‌توان در قرار دادن نامه تنسر در سرآغاز کتابش، پیوند دادن تاریخ طبرستان و شاهان آن سامان با دوران ساسانیان، ذکر اسامی مشاهیر
آن سامان با دوران ساسانیان، ذکر اسامی مشاهیر و عجایب طبرستان، استفادهٔ مکرر از شعرهای طبری و استفاده از لغت «تازی» به جای «عرب» استنباط نمود. گویا ابن اسفندیار قوای خارجی که به طبرستان لشکر کشیده و آن را اشغال کردند، به دیدهٔ دشمن می‌نگرد؛ چنان‌که "ایرانیکا" گزارش مفصل او از شورش طبرستان علیه عرب‌ها را نشان‌دهندهٔ دغدغه‌های ابن اسفندیار نسبت به وطنش می‌داند. دیگر مورخ مازندرانی، اولیاءالله آملی است که در سدهٔ هشتم هجری، کتاب "تاریخ رویان" را نوشت. بخش گسترده‌ای از این کتاب برگرفته از مطالبی است که
گسترده‌ای از این کتاب برگرفته از مطالبی است که ابن‌اسفندیار در کتاب خود آورده بود و اولیاءالله با ذکر منبع خود، قسمت‌های بسیاری را عیناً رونویسی کرده‌است؛ اما او هیچ مطلبی را بدون تحقیق نقل نکرد و به مواردی از اشتباهات ابن اسفندیار نیز اشاره نمود. "تاریخ رویان" در هشت باب نوشته شده که سومین باب آن «ورود اسلام به رویان و حکومت نواب و خلفا و علویان» را شرح داده‌است. همچنین جدای از منابع تاریخ محلی مازندران، از جمله نخستین مورخانی که به شورش طبرستان اشاره کرده‌اند، بلاذری و طبری هستند؛ بلاذری (متوفی حدود ۲۷۹
بلاذری و طبری هستند؛ بلاذری (متوفی حدود ۲۷۹ هجری)، مورخ فارسی که به نظر می‌رسد که بیشتر با اعراب احساس همدردی داشت و در دربار خلفای متوکل و مستعین زندگی می‌کرد، در کتاب "فتوح‌البلدان" گزارش‌های فتوحات اسلامی خلفا را آورده‌است. خود این اثر برداشتی از یک کتاب بزرگ‌تر بود که اکنون از بین رفته‌است. محمد بن جریر طبری (متوفی ۳۱۰ هجری)، مورخ عرب‌زبان اهل طبرستان که کتاب "تاریخ طبری" را به صورت یک گاهشمار نوشته‌است و در آن به ترتیب وقوع حوادث، از دوران خلقت تا سال ۳۰۲ هجری رخدادهای گوناگون را با جزئیات فراوان ثبت
۳۰۲ هجری رخدادهای گوناگون را با جزئیات فراوان ثبت کرده‌است.
کاراپت خاچو (Karapetê Xaço) خواننده ارمنستانی موسیقی کردی. زندگی‌نامه. وی در سال ۱۹۰۳ در روستای بیلیدر، استان باتمان در شرق قلمرو امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. در جریان نسل‌کشی ارامنه در سال ۱۹۱۵ پدر و مادرش با سایر ساکنان روستا قتل‌عام شدند. اما او و خواهر و برادرانش بطرز معجزه آسایی جان سالم به در بردند. از آغاز نوجوانی شروع به خواندن آهنگ‌های فولکلور کردی کرد و بواسطه فقر و گرسنگی به لژیون فرانسه در سوریه پیوست و به مدت ۱۵ سال در آنجا خدمت کرد. خاچو در شهر قامشلی، سوریه ازدواج و صاحب پنج فرزند شد. پس از
قامشلی، سوریه ازدواج و صاحب پنج فرزند شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم با خانواده به ارمنستان مهاجرت و در رادیوی کردی ایروان مشغول به کار شد. پخش آوازهای قدیمی کردی یا دنگ بیژ با صدای گرم او باعث شد که در مدت کوتاهی به اوج شهرت و محبوبیت در بین کردهای ارمنستان و ترکیه و بعدها سایر مناطق کردنشین برسد. وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت. امروزه او را به عنوان بزرگترین دنگ بیژ تاریخ آواز سنتی کردی می‌شناسند.
محمّدقسیم عثمانی (زادهٔ سال ۱۳۴۸ در بوکان، آذربایجان غربی)، سیاستمدار ایرانی است. او نمایندهٔ سابق دوره‌های هشتم، نهم و دهم و نمایندهٔ کنونی دور دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بوکان است. او سابقه عضویت کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس نهم و عضویت در هیئت رئیسه مجلس دهم را داراست. عثمانی دارای دکتری حسابداری، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، و از مؤلفان کتاب‌های دانشگاهیِ حسابداری در ایران است. محمّد قسیم عثمانی، عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس شورای اسلامی در دوره دهم بود. زندگی.
داخلی مجلس شورای اسلامی در دوره دهم بود. زندگی. محمّدقسیم عثمانی، فرزند ملا جسیم عثمانی، زادهٔ ۱۳۴۸، در روستای داشبند از توابع شهرستان بوکان استان آذربایجان غربی است. وی در یک خانوادهٔ مذهبی و روحانی به‌دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی خود را در همان روستا به پایان رساند و دوره‌های راهنمایی و متوسطه را در شهر بوکان ادامه داد؛ در سال ۱۳۶۶، پس از اخذ دیپلم دبیرستان، در مقطع کارشناسی رشتهٔ حسابداری دانشگاه شهید بهشتی پذیرفته شد. دوران کارشناسی را با کسب رتبهٔ ممتاز به پایان رساند و در سال ۱۳۷۲ با کسب مقام دوم در
به پایان رساند و در سال ۱۳۷۲ با کسب مقام دوم در آزمون ورودی به مقطع کارشناسی ارشد حسابداری راه یافت. این مقطع تحصیلی را نیز با رتبهٔ اول به پایان رساند و در سال ۱۳۷۵ با کسب رتبهٔ نخست در آزمون دکتری حسابداری وارد دانشگاه علامه طباطبایی شد و تحصیلات تکمیلی خود را در این رشته و با گرایش «بودجه‌بندی اقتصادی» با کسب رتبهٔ ممتاز در سال ۱۳۸۲ به پایان رساند. عثمانی از دانش‌آموختگی در مقطع دکتری، از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به‌عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران منصوب شد. او در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۹۰
بهشتی تهران منصوب شد. او در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۹۰ و ۱۳۹۴ و ۱۴۰۲ به‌عنوان نمایندهٔ دوره‌های هشتم، نهم و دهم و دوازدهم مجلس حوزهٔ انتخابیهٔ بوکان انتخاب شد. عثمانی در سال ۱۳۸۶ به واسطه معرفی‌اش توسط احمد طه نماینده سابق بوکان که از چهره‌های بسیار محبوب میان مردم این شهرستان است، توانست آراء قابل توجهی کسب کند. عثمانی در 9 شهریور ۱۳۹۲ در صدر فهرست پنج نامزد نهایی تصدی ریاست دیوان محاسبات کشور اعلام شد؛ ولی درحالی‌که به‌عنوان جدی‌ترین گزینهٔ تصدی این مقام مطرح بود، در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ انصراف داد. دیدگاه‌ها و
بود، در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ انصراف داد. دیدگاه‌ها و مواضع. جناح سیاسی. محمد قسیم عثمانی هیچگاه به صورت قاطع نه از اصول‌گرایان و نه از اصلاح‌طلبان حمایت نکرده است. به همین دلیل عثمانی از مجلس هشتم تا دهم فاقد رویکرد سیاسی مشخص بود. او از سال ۱۳۸۴ از محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت حمایت می‌کرد؛ اما در سال ۸۸ برخلاف مواضع قبلی خود از میرحسین موسوی و زهرا رهنورد حمایت می‌کرد به طوری که در حوزه انتخابیه بوکان، میرحسین موسوی آراء قابل توجهی را کسب کرد. حمایت همه‌جانبه او از میرحسین موسوی به گونه‌ای بود که در سفر
او از میرحسین موسوی به گونه‌ای بود که در سفر انتخاباتی موسوی به مهاباد، یکی از همراهان موسوی در آن زمان قسیم عثمانی بود. اما پس از جریان‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸)، قسیم عثمانی سریعاً موضع خود را تغییر داد و میرحسین موسوی و سایر رهبران جنبش سبز را فتنه‌گر خواند. در مجلس دوازدهم، عثمانی خود را از طیف مستقلین معرفی و عنوان کرده است. فیش‌های نجومی. محمد قسیم عثمانی در ماجرای رسوایی فیش‌های حقوقی مدیران دولتی ایران، فیش‌های حقوقی را مربوط به دولت سابق دانست که در دولت کنونی افشا شده است و صدور
سابق دانست که در دولت کنونی افشا شده است و صدور آن‌ها بر اساس مصوبات دولت قبلی بوده است. عثمانی گفت: «در داخل کشور عده‌ای با بی‌اخلاقی سیاسی موضوع این فیش‌ها را به دولت نسبت داده‌اند و ضدانقلاب نیز از این فیش‌های برای ایجاد شکاف در بین دولت و ملت استفاده کرده است در حالی که تعداد این فیشها به ۵۰ مورد هم نمی‌رسد و صاحبان این فیش‌ها نیز عضو بدنه حاکمیت نیستند.» همه‌پرسی کردستان عراق. در پنجم مهرماه ۱۳۹۶، عثمانی برگزاری رفراندوم در کردستان عراق را به نقشه شوم اسرائیل در منطقه نسبت داد. این سخنان محمدقسیم
شوم اسرائیل در منطقه نسبت داد. این سخنان محمدقسیم عثمانی با واکنش تند و نارضایتی گسترده میان کردهای ایران و کردهای عراق روبه‌رو شد. طرح شفافیت آرای نمایندگان مجلس. محمد قسیم عثمانی طرح شفافیت آراء نمایندگان پارلمان ایران را تفتیش عقاید در حوزه فعالیت‌های شخصی نمایندگان دانسته و آن را موضوعی انحرافی جهت پاک‌سازی صورت مسئله می‌داند. به عقیده او، مردم از مشکلات بیکاری و اقتصادی رنج می‌برند و این موضوع نقشی بر روی اقتصاد مردم ایران نخواهد گذاشت. براساس طرح شفافیت آراء نمایندگان پارلمان تمامی شوراها، مجامع و
آراء نمایندگان پارلمان تمامی شوراها، مجامع و نهادهای مؤثر در فرایند قانون‌گذاری و نهادهای تصمیم‌گیرنده که صلاحیت سیاست‌گذاری یا وضع قانون و مقررات دارند از جمله مجلس شورای اسلامی، هیئت وزیران، مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی فضای مجازی، شوراهای شهر و روستا، خبرگان رهبری و شورای نگهبان موظف به علنی سازی رای اعضا و انتشار آن و همچنین علنی‌سازی مذاکرات در درگاه اینترنتی خود هستند. افزایش قیمت بنزین. قسیم عثمانی در جلسه علنی روز یکشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۸ در اعتراض به عدم مشورت با
یکشنبه ۲۶ آبان ماه ۱۳۹۸ در اعتراض به عدم مشورت با مجلس دربارهٔ افزایش قیمت بنزین استعفای خود تقدیم رئیس مجلس کرد. او در واکنش به افزایش قیمت بنزین گفته است: وقتی آقای لاریجانی شخصاً و بدون مشورت مجلس دربارهٔ بنزین تصمیم‌گیری و اظهار نظر می‌کند و انگار نظر ما نمایندگان مهم نیست به همین دلیل حضور ما هم در مجلس معنایی ندارد اصلاً برای چه ما در اینجا هستیم. نماینده بوکان افزود: برای این که اعلام کنم در این تصمیم نقشی نداشته‌ام استعفای خود را تقدیم هیئت رئیسه می‌کنم. محمدعلی جعفری، فرمانده سابق سپاه پاسداران در
محمدعلی جعفری، فرمانده سابق سپاه پاسداران در آذرماه همان سال، استعفای نماینده بوکان را «نمایشی» خواند.
قدمعلی سَرّامی (زادهٔ ۸ بهمن ۱۳۲۲ در رامهرمز)، نویسنده، شاعر و پژوهشگر ایرانی در حوزهٔ زبان فارسی و عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است. در نخستین دورهٔ جایزهٔ پژوهش پروفسور آقابزرگ در سال ۱۳۹۰ او جزو ۵ تن شاهنامه پژوه برتر معرفی شد. پیرامون آثار و اندیشه‌های وی کتاب «عشق است اگر حقیقتی هست» به قلم دکتر مهری تلخابی منتشر شده‌است. همچنین رمان کوتاهی با عنوان «زیر پل رنگین‌کمان» به قلم دکتر نیره سادات علوی داستانی است بر بنیاد زندگی دکتر قدمعلی سرامی که به تازگی روانه بازار نشر گردیده است. بزرگداشت قدمعلی سرامی
روانه بازار نشر گردیده است. بزرگداشت قدمعلی سرامی که در آذر ۹۷ برگزار شد، ازجمله رویدادهای مرتبط با پاسداشت وی بوده‌است. وی دکتری خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی در دی ماه ۱۳۶۵ دریافت کرد. تاکنون از او کتاب‌های فراوانی در زمینه‌های گوناگونِ پژوهشی، مجموعه‌شعر، کودک و نوجوان، ترجمه و… منتشر شده‌است. زندگی‌نامه. قدمعلی سرّامی در ۸ بهمن ۱۳۲۲ در رامهرمز متولد شد. در خردسالی، پزشک معالج او با تجویز دارویی نامناسب باعث نابینایی یک چشم و کم‌بینی چشم دیگرش گردید و به همین دلیل از رفتن به مدرسه منع گردید و مدتی
و به همین دلیل از رفتن به مدرسه منع گردید و مدتی را به دکان‌داری گذرانید. سرامی، دیپلم ادبی خود را در خرداد ۱۳۴۳ از دبیرستان سعدی اهواز گرفت و در همین دوران اولین دفتر شعر خود را به نام لبخند آرزو با مقدمه باستانی پاریزی منتشر کرد. تحصیلات و فعالیت دانشگاهی. او در کنکور سال ۱۳۴۳ شاگرد اول کنکور رشتهٔ خود در کشور شد. دوره‌های کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکترای زبان و ادبیات فارسی را همراه با کامران فانی، بهاءالدین خرمشاهی، سعید حمیدیان و جواد برومند سعید در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گذراند و از جمله اساتید
ادبیات دانشگاه تهران گذراند و از جمله اساتید وی عبدالحسین زرین‌کوب، ذبیح‌الله صفا، حسن مینوچهر، پرویز ناتل خانلری، بدیع‌الزمان فروزانفر، جلال‌الدین همایی و بهرام فره‌وشی قابل اشاره‌اند. وی از سال ۱۳۵۳ در دانشگاه‌های کشور تدریس کرده و از سال ۱۳۷۱ تاکنون به عنوان استاد راهنمای دوره کارشناسی‌ارشد و دکتری به فعالیت مشغول است. سوابق مطبوعاتی و انتشاراتی. وی به مدت ۸ سال از ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۹ عضو هیئت تحریریهٔ روزنامه اطلاعات بود و در این مدت مصاحبه‌هایی با عزیز نسین، محمود جمال‌زاده، پروفسور حسن هشترودی، انجوی
نسین، محمود جمال‌زاده، پروفسور حسن هشترودی، انجوی شیرازی، جواد معروفی، علی اکبر شهنازی، اخوان ثالث، علینقی وزیری، محمد ابراهیم باستانی پاریزی و نورعلی برومند داشت. او از سال ۱۳۷۹، انتشارات ترفند را بنیاد نهاده که تاکنون ده‌ها جلد کتاب با موضوع ادبیات و تاریخ منتشر کرده‌است. کتاب وی "از رنگ گل تا رنج خار" که شکل‌شناسی داستان‌های شاهنامه است، در رشته «ادبیات» از سوی شورای بهترین کتاب سال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مورد تشویق قرار گرفته‌است. کتاب "شیرین‌تر از پرواز" وی از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و
پرواز" وی از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، از سوی شورای کتاب کودک به عنوان بهترین کتاب سال برگزیده و به وسیله مرضیه محبوب به صورت تئاتر عروسکی در تئاتر شهر اجرا شده‌است. ترانه‌سرایی. سرامی در سال‌های پیش و پس از انقلاب بالغ بر یکصد ترانه برای آهنگسازان ایرانی از قبیل ابراهیم سرخوش، حسن یوسف‌زمانی، حسین یوسف‌زمانی، محمد بیگلری‌پور، دکتر حسن ریاحی، محمد عبدالصمدی و… ساخته‌است که خوانندگانی همچون نادر گلچین، سیما بینا، معین، حسین خواجه‌امیری، ویگن، سوگول، محمد اصفهانی، عبدالحسین مختابادو هلن
ویگن، سوگول، محمد اصفهانی، عبدالحسین مختابادو هلن (خواننده) ماتووسیان آن تصانیف و ترانه‌ها را خوانده‌اند. از معروف‌ترین ترانه‌های سروده شده توسط ایشان کوچه باغ راز (با صدای نادر گلچین، معین، عبدالحسین مختاباد، محمد اصفهانی و رامین یوسف‌زمانی)، کولی‌باران (با صدای سیما بینا و محمدرضا سعیدی)، دو ابر (با صدای سیما بینا)، دوباره آفتاب داره مهربون می‌شه (با صدای حسین خواجه امیری)، ترانه به لب (با صدای ناصر مسعودی) و رنگین کمان با صدای ویگن را می‌توان نام برد. همچنین او در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷ عضو شورای موسیقی
همچنین او در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷ عضو شورای موسیقی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بوده‌است. قدمعلی سرامی در نگاه دیگران. محمد ابراهیم باستانی پاریزی. «من روزی‌که اوّلین قطعهٔ آقای سرّامی را خواندم، این شور و حال را در ابیات آن یافتم و مهمتر این است که پختگی و سلامت و صحت را نیز در وزن و قافیه و صورت ظاهر شعر این آقای دانش‌آموز بسیار با استعداد و شاعر خوش قریحهٔ خوزستانی، به خوبی می‌توان دید و تشخیص داد.» مهدی محقق. «دوست عزیزمون دکتر قدمعلی سرامی ... در سال ۱۳۴۳، سالی که من از لندن برگشته بودم و در
در سال ۱۳۴۳، سالی که من از لندن برگشته بودم و در دانشکده ادبیات درس می‌دادم، ... همراه با آقای بهاءالدین خرمشاهی و کامران فانی از بهترین دانشجویان بودند... . ایشون از همان وقت، ذهن وقاد و قریحه‌ی سرشاری داشتند ... . الحمدالله که وجود نافع و پرثمری هم شده‌اند و هر جا که ایشون باشند، اعم از اینکه در کار تحقیق باشند یا در کار تدریس باشند موجب خیر و برکت هستند. خداوند عمر شریفشون رو طولانی‌تر بکنه.» حسن احمدی گیوی. «در قلمرو شعر سپید و آزاد، استادان برجسته‌ای داشته‌ایم و داریم ولی آنان، در شعر عروضی آن مهارت،
و داریم ولی آنان، در شعر عروضی آن مهارت، استادی و مقام را ندارند. کسانی که در هر دو زمینه، شعرهای بلند قابل توجه و موفق داشته باشند، این دو نفرند: «آقای دکتر شفیعی کدکنی و آقای دکتر قدمعلی سرامی …» بهاءالدین خرمشاهی. «در میان همدرسان ...، سرامی شخصیتی شاخص بود و توجه و احترام دانشجویان دیگر و حتی استادان را برانگیخته بود، به ویژه آنکه مجموعه‌اي از اشعار خود به نام «لبخند آرزو» را با مقدمه‌ي شادروان دکتر باستانی پاریزي منتشر کرده بود. سرامی جوان که ساکن کوي دانشگاه بود گاه به گاه ما را به اتاق خود در کوي
دانشگاه بود گاه به گاه ما را به اتاق خود در کوي دعوت می‌کرد و به مدد حافظه و هوش درخشانش، اشعاري را از خود و دیگر شاعران عصر قدیم و جدید می‌خواند، حتی در مورد دگرسانی‌ها و دگرخوانی‌ها (به معناي نسخه بدل‌ها یا اختلاف قرائات) که گاه در بعضی از اشعار به ویژه شعر حافظ پیش می‌آمد، اظهار نظر می‌کرد. گمان می‌کنم او شاگرد اول رشته‌ي زبان و ادبیات فارسی بود.» سعید حمیدیان. «سرامی حافظهٔ عجیبی داشت، و ظاهراً مشکل چشمانش (که به قول خودش چشم پزشکی با شش کلاس سواد در رامهرمز باعث آن شده بود) چنان کرده بود که حتی دروس
باعث آن شده بود) چنان کرده بود که حتی دروس حجیمی چون تاریخ ادبیات را می‌توانست با یک بار خواندن حفظ کند. با وجود چنان نقصی، من، خرّم (بهاءالدین خرمشاهی)و فانی (کامران فانی)هر چه می‌کوشیدیم باز معدل نمرات سرامی چیزکی از ما بیش بود. او شاعری مفلق بود (و لابد هنوز هست) و در همان دوره، منظومه‌ای در شعر نیمایی با نام با این سکوت سرخ چاپ کرد که از عنوانش پیداست بودار است و مدتی برایش مایهٔ حبس و دردسر شد، هرچند بعد از آن گویا «شیخ زندگی اختیار کرد». او و خرّمشاهی و روایی و من دایماً در حال سرودن و نقد کارهای
و روایی و من دایماً در حال سرودن و نقد کارهای یکدیگر بودیم.» محمدجعفر یاحقی. «آدم‌های یک ¬کتاب را در زندگی کم ندیده‌ایم. آدم‌هایی هم هستند که تمام توان خلاقیت خود را با انگیزه‌ای مشخص در مسیر خلق یک اثر به کار می‌گیرند و آرش‌وار جان خویش را بر چله‌ی کمان اثری می‌گذارند و به مرزهای بشریت پرتاب می‌کنند. نوابغی که یکدل و یک¬جهت نبوغ و خلاقیت خود را مدت العمر با نگاه به یک نقطه‌ی مشخص و با هدفی روشن بر سر یک کار می‌گذارند و تا پایان راه پیش می‌روند و اثری می‌آفرینند، زمان و مکان را در می‌نوردند و نام خود را با
زمان و مکان را در می‌نوردند و نام خود را با خلق تنها یک اثر در پهنه‌ای وسیع جاودانه می‌کنند. ... از میان پدیدآورندگان نسل دوم، نام قدمعلی سرامی هم با کتاب از رنگ گل تا رنج خار، با زیرعنوان «شکل‌شناسی قصه‌های شاهنامه» که نخستین بار در سال ۱۳۶۸چاپ و منتشر شد، در زبان شاهنامه‌دوستان و قاطبه‌ی کتاب‌خوانان حوزه‌های آکادمیک افتاد.» مجدالدین کیوانی. «سرامی اگرچه از نعمت بینائی کامل محروم است، ولی هزار مرتبه از بینایان بهتر می‌خواند و نیکوتر در می‌یابد. چشم دلش روشن است و چشمه‌ی ادراکش زاینده. هر وقت او را می‌بینم
است و چشمه‌ی ادراکش زاینده. هر وقت او را می‌بینم بی اختیار به یاد رودکی از گذشتگان و طه حسین و دکتر محمّد خزائلی از معاصرین می‌افتم. چه، وجوه تشابهی با این بزرگان دارد. بر خاطر می‌گذرانم که کودکی آنان همچون خردی سرامی بوده است. در قحط سال علم و ادب، در بین محصّلین، زمانیکه اکثر فارغ التحصیل‌های ششم متوسطه از توجیه و تفسیر مطالب عادی ناتوانند و از تقریر و تحریر آسانترین موضوعات در می‌مانند، وجود سرامی شگفت‌آور است.» پیرایه یغمایی. «نخستین چیزی که در اشعار این شاعر جلب نظر می‌کند این است که او فقط روی یک نوع
شاعر جلب نظر می‌کند این است که او فقط روی یک نوع شعر درنگ نمی‌کند. او خود را به شعر می‌سپارد و اجازه می‌دهد که شعر خودش قالبش را کشف کند. واژگانی که در شعرش بکار رفته، گواهی می‌دهد که وی ابزار شاعری را به تمام و کمال و براثر مطالعات گسترده برای خود فراهم آورده‌است. از ادبیات کلاسیک گرفته تا ادبیات معاصر، ادبیات کوچه و بازار و حتی ادبیات کودکانه.» فرزام پروا. « چه نیکوسروده‌ای است قدمعلی سرامی! سروده‌ای که عمری مهاجر شهر «غربت» است، اما از همان‌جا دانایی را می‌سراید، زیرا همانطور که خود او گفته: «غربت
را می‌سراید، زیرا همانطور که خود او گفته: «غربت آیینه‌ی دانایی است.» بله! غربتی که او از «جهان مادری» تجربه کرده، زندگی همه‌ی ما را غنی‌تر کرده است.» وحید مبارک. در سال ۱۳۷۳ وقتی برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه آزاد زنجان شدم، مدتی بود که در مدارس زنجان تدریس می کردم و دلم می خواست که در دانشگاه تهران ادامه تحصیل می دادم ولی نشد. استاد قدمعلی سرامی، با شروع تحصیل و در کلاس درس شاهنامه، چنان شور و هیجانی در من برانگیخت که بیدرنگ، خواندن تمامی شاهنامه را برای بار نخست، تجربه کردم و سرشار شدم، صفا و یکرنگی و
بار نخست، تجربه کردم و سرشار شدم، صفا و یکرنگی و عمق سخنان استاد، چیزی شبیه به کار فردوسی بود و سبب شد که از شاگردی ایشان، بر خویشتن ببالم و خوشحال باشم که پایان نامه ام را با ایشان گذراندم آنهم با موضوع شاهنامه. من از ایشان یادگرفتم که باید خواند و از انجام کار بزرگ علمی و ادبی نهراسید. خدایا بسلامت دارش.
موتنوفسکی آتشفشان مختلطی به ارتفاع ۲۳۲۲ متر واقع در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا در خاور دور روسیه است. این آتشفشان یکی از فعالترین آتشفشان‌های کامچاتکای جنوبی به شمار می‌رود. مشخصات. آتشفشان موتنوفسکی در ۷۰ کیلومتری جنوب پتروپاولوفسک-کامچاتسکی در کمربند آتشفشانی کامچاتکای جنوبی قرار دارد. این آتشفشان مختلط که یکی از فعالترین آتشفشان‌های منطقه است خود از چهار آتشفشان چینه‌ای درهم‌آمیخته با ساختاری عمدتاً بازالتی تشکیل شده و چندین دهانهٔ آتشفشانی بر فراز آن قرار دارند. جوانترین مخروط آتشفشانی این کوه، موتونوفسکی ۴
جوانترین مخروط آتشفشانی این کوه، موتونوفسکی ۴ نام دارد و از اوایل دورهٔ هولوسن شروع به رشد کرده است. مخروطی درون‌دهانه‌ای نیز در امتداد دیوارهٔ شمالی دهانهٔ ۱٬۳ کیلومتری آتشفشان به وجود آمده است و در دامنهٔ جنوب غربی کوه، مخروط‌های خاکستر فراوانی متمرکز شده‌اند. یخچالها و چشمه‌های آب گرم کمی دورتر از دهانه‌های فعال آتشفشان قرار دارند. موتنوفسکی بالاترین ظرفیت گرمایی را در مقایسه با سایر آتشفشان‌های واقع در قوس کوریل-کامچاتکا دارد و همین موضوع سبب برنامه‌ریزی‌هایی برای توسعهٔ استفاده از انرژی زمین‌گرمایی