payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیز شامل تپه زگای، وات‌غار و... است. مردم. این ولسوالی که ۵۱٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد تماما پشتون نشین است و طایفه‌های نیازی عمده آن بودِن‌خیل، ناخیل، مول‌خیل و سرخیل است. اقتصاد. آب‌بند به دلیل انگورهای خوش طعمی که معمولاً برای تجارت و مبادله کالا به شهر غزنی و ولسوالی مقر صادر می شود، معروف است. آب‌بند هیچ زیربنایی ندارد و مردم محلی آن به طور منظم برای کار به پاکستان و ایران می روند. همچنین مرکز ولسوالی یک بازار کوچک دارد که برای خرید نیازهای روزمره محلی‌ها و دیدار با روستاییان همسایه می‌باشد. این بازار بین
دیدار با روستاییان همسایه می‌باشد. این بازار بین روستای بازی و روستای چاونای قرار دارد. افراد خرید نیازهای روزمره فقیر هستند. آنها بیش از ۶ ماه تلاش می‌کنند و در زمینه‌های کشاورزی کار می‌کنند تا فقط زمستان سخت را تحمل کنند. منابع آب از نوع کاریز است. کاریز یک گودال به طول ۴-۵ کیلومتر در زیر زمین است که در نقطه شروع ممکن است ۳۵ متر عمق داشته‌باشد، اما آب آن به سطح‌زمین می‌رسد و جریان آن مانند شبکه است. در طی خشکسالی‌های سال ۲۰۰۰، بیشتر کاریزها خشک شده و مردم برای راه‌اندازی پمپ آب عجله کردند. با این حال، یک
برای راه‌اندازی پمپ آب عجله کردند. با این حال، یک مشکل دیگر وجود دارد که روستاییان دیگر با پمپ‌های آب مخالف هستند زیرا بقیه کاریزهای منطقه را نیز خشک می کنند.
ولسوالی گیرو یکی از ۱۹ ولسوالی ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک پانا در جنوب خاوری افغانستان است. گیرو ۸۱۷ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۴۱٬۳۱۹ نفر می‌باشد. جغرافیا. این ولسوالی از شمال به ولسوالی اندرمیری، از شمال باختری به ولسوالی قره‌باغ، از جنوب خاوری به ولایت پکتیکا و از جنوب باختری به ولسوالی آب‌بند هم‌مرز است.
ولسوالی زنه‌خان یا زینه‌خان یکی از ۱۹ ولسوالی نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک دادو در جنوب خاوری افغانستان است. زنه‌خان از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۳۲۴ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۱۴٬۲۱۵ نفر می‌باشد. جغرافیا. در جنوب ولسوالی زنه‌خان، ولسوالی ده‌یک، در جنوب غرب آن ولسوالی غزنی، در شمال شرق آن ولایت لوگر و در شمال غرب آن ولایت میدان وردک قرار دارد. تمام باشندگان این ولسوالی پشتون‌ها می‌باشد.
ولسوالی واغز یکی از ۱۹ ولسوالی ولایت غزنی به مرکزیت شهر واغز در جنوب خاوری افغانستان است. واغز از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۴۷۷ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۴۳٬۵۸۷ نفر می‌باشد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ (میلادی) از ولسوالی جغتو جدا گردید. جغرافیا. این ولسوالی در همسایگی با ولسوالی‌های قره‌باغ، جغتو، خوگیانی، ولسوالی جاغوری، ولسوالی اندر و ولسوالی غزنی واقع است.
خواجه‌عمری یا خواجه‌میری (به زبان عامیانه: خوجمیری) یکی از ۱۹ ولسوالی ولایت غزنی، به مرکزیت شهر خواجه عمری در جنوب خاوری افغانستان است. خواجه‌عمری از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۱۸۸ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۲۱٬۳۹۰ نفر می‌باشد. در سال ۲۰۰۵، این ولسوالی از ولسوالی پهناور جغتو جدا گردید. ۸۰ درصد زمین‌های این ناحیه قابل کشت می‌باشد ک منبع اصلی درآمد کشاورزی است. ولی بخش بزرگی از مردم در غزنی کار می‌کنند. به همین دلیل نرخ بیکاری در این ولسوالی پایین‌تر از دیگر ولسوالی‌ها است.
در این ولسوالی پایین‌تر از دیگر ولسوالی‌ها است. در جنوب ولسوالی خواجه عمری، ولسوالی غزنی، در جنوب شرق آن ولسوالی زنه‌خان، در جنوب غرب آن ولسوالی جغتو و در شمال آن ولایت میدان وردک قرار دارد. مردم. مردمان این منطقه را اکثراً هزاره با اقلیت‌های تاجیک و پشتون تشکیل می‌دهند
ولسوالی رشیدان یکی از ۱۹ ولسوالی نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک رشیدان در جنوب خاوری افغانستان است. رشیدان ۳۷۱ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۲۰٬۲۳۸ نفر می‌باشد. در شرق و جنوب این ولسوالی پشتون‌ها و در شمال و غرب آن هزاره‌ها سکونت دارند. مهم‌ترین مشکل ولسوالی خشکسالی بوده است که باعث کوچیدن باشندگان به سایر ولسوالی‌ها یا بیرون‌مرز شده است. بسیاری از آنان در سوداگری سودمند کالاها در مرز با ایران مشغول به کار اند. جغرافیا. در جنوب ولسوالی رشیدان، ولسوالی جغتو، در شمال و شمال‌غرب آن ولسوالی
ولسوالی جغتو، در شمال و شمال‌غرب آن ولسوالی ناهور و در شرق آن ولایت میدان وردک قرار دارد.
ولسوالی خوگیانی یا ولسوالی ولی محمد شهید خوگیانی یکی از ۱۹ ولسوالی ولایت غزنی، به مرکزیت شهر خوگیانی در جنوب خاوری افغانستان است. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ (میلادی) از ولسوالی پهناور جغتو جدا گردید. درآمد ولسوالی کشاورزی است که در سالهایی به سختی از خشک‌سالی تأثیر پذیرفته است. بهداشت و آموزش در آن به بهبود فراوانی نیاز دارد. جاده‌های ولسوالی باریک ولی در چگونگی خوبی بسر می‌برند. ولسوالی غزنی این ولسوالی را از باختر دربرگرفته و ولسوالی‌های واغز و جغتو نیز به ترتیب در جنوب و باختر آن قرار دارند. شمال آن با
ترتیب در جنوب و باختر آن قرار دارند. شمال آن با ولسوالی رشیدان و شمال خاوری آن با ولسوالی خواجه‌عمری همسایه است.
خوگیانی ولسوالی در جنوب ولایت ننگرهار افغانستان و هم مرز با پاکستان است. جمعیت آن کاملاً پشتون است و در سال 2002 حدود 146852 نفر تخمین زده شد. مرکز ولسوالی روستای (کږه) است. دفتر فرماندار منطقه، دادگاه منطقه، بیمارستان منطقه، و سایر سازمان های دولتی دفتر خود را در (کږه) برگزار می کنند. (کږه)مرکز اقتصادی منطقه است. با این حال وزیر دومین بازار بزرگ است. اخیراً شهر (کږه) از طریق جاده قیر شده به شهر جلال آباد متصل شده است. وزیر همچنین از طریق یک جاده قیر شده با (کږه) متصل است. طرف غرب قبیله خوگیانی ولسوالی
با (کږه) متصل است. طرف غرب قبیله خوگیانی ولسوالی حصارک ، طرف جنوب کورمی ایجنسی و خط دیورند طرف شرق قیبله شینواری و طرف شمال آن ولسوالی سرخرود قرار دارند. مناطق مشهور ولسوالی خوگیانی ـ وزیر ، کږه ، زاوه، کیلغو ، ماما خیل ، بیهار او کلی خیل بخصوص منطقه وزیر دارای زیبایی های طبیعی دارای آب و هوایی عالی و جای های سر سبز و دیدی دارد . ولسوالی خوگیانی میوه های مختلف وجود دارد مشهور آن انار ، انجر ، توت ، انگور میباشد . مردم ولسوالی خوگیانی عموما مصروف زراعت و مالداری هستند در زمین های زارعتی آنها گندم ، جواری و
هستند در زمین های زارعتی آنها گندم ، جواری و محصولات زراعتی کشت می شود. هوایی ولسوالی خوگیانی در فصل تابستان معتدل و در زمستان هوایی سرد و برفی دارد . تاریخ خوگیانی. خوگیانی یک قبیله پشتون است . نظر به شجره عنعنوی خوگیانی فرزند ( ککی) و‌ نواسه ( کرلان) است . نظر به روایت تاریخی نخست مردم قبیله خوگیانی در خوست زندگی می‌کردند . در زمان پادشاهی ( مغول) نورالدین جهانگیز ۱۵۶۹- ۱۶۲۷ میلادی مردم قبیله غلجی مربوط منطقه زرمت بر آنها یورش بردند و آنها را از این منطقه فرار دادند که به سرزمین اصلی شان انتقال یافتن.
فرار دادند که به سرزمین اصلی شان انتقال یافتن. مردم قبیله خوگیانی در ولسوالی های شیزراد و پچیراگام نیز اقامت دارد و شماری زیادی ازی مردم در این ولسوالی ها ساکن هستند همچنان مردم قبیله خوگیانی در مرکز ولایت ننگرهار ( جلال آباد) ، کابل ، کندز ، بغلان ساکن هستند . در ولسوالی خوگیانی یک باغ باستانی و مشهور بنام ( میمله) موقعیت دارد
اندیشهٔ اعلام نام میراث‌های فرهنگی و معنوی بشر به دهه ۱۹۹۰ میلادی بر می‌گردد، پس از آنکه در سال ۱۹۸۹ پیشنهادهایی در سازمان ملل متحد برای نگهداری و پشتیبانی از فرهنگهای سنتی در جهان مطرح شد. در کنار میراث‌های جهانی، میراث‌های فرهنگی و معنوی به منظور آشناتر کردن بیشتر جهانیان با ابعاد گوناگون فرهنگ و رسوم در ملت‌های سراسر جهان، توسط یونسکو شناسایی و پاس داشته می‌شوند. میراث فرهنگی ناملموس بنا به تعریف کنوانسیون پاسداشت از میراث فرهنگی ناملموس، رفتارها، نمادها و آئین‌هایی ست که یک اجتماع آن‌ها را بخشی از میراث
آئین‌هایی ست که یک اجتماع آن‌ها را بخشی از میراث فرهنگی خود می‌شناسد. نخستین تلاش عملی برای شناسایی میراث معنوی بشر در سال ۱۹۹۷ و در طی یک گردهمایی که از سوی یونسکو و روشن‌اندیشان مراکشی در شهر مراکش برگزار شد، انجام گرفت. در این نشست مفهوم «میراث زبانی بشر» تعریف شد و تصمیم بر آن گرفته شد که برای پاسداشت "شاهکار"های این میراث اقدام صورت گیرد. این اقدام با نام «اعلامیه شاهکارهای میراث زبانی و معنوی بشریت» نام‌گذاری شد و پس از بررسی‌های فراوان منجر به ارائه فهرستی از میراث‌های فرهنگی بشر از سوی کشورهای
فهرستی از میراث‌های فرهنگی بشر از سوی کشورهای گوناگون در سال ۲۰۰۱ شد. این فهرست هر دو سال مورد بازبینی قرار می‌گیرد و میراث از دیدگاه زنده بودن یا در معرض تهدید قرار داشتن ارزیابی می‌شوند. دولت‌ها باید شرح فعالیت‌های انجام شده برای نگهداری و تشویق مردم به ادامه این میراث را ارائه دهند و قرار داشتن نام یک میراث در فهرست یونسکو به معنای حفاظت کامل از آن میراث نیست. در سال ۲۰۰۳ کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی و معنوی بشر از سوی یونسکو به تصویب رسید. این کنوانسیون در سال ۲۰۰۶ به اجرا گذاشته شد و نخستین مجمع
در سال ۲۰۰۶ به اجرا گذاشته شد و نخستین مجمع عمومی آن در ژوئن همان سال تشکیل شد. تا ژانویه سال ۲۰۱۲، ۱۴۰ کشور حداقل یکی از مراحل تصویب، پذیرش، یا پیوستن به این کنوانسیون را گذرانده‌اند.
روستای شهید دستغیب با نام محلی بیت لوسی در قسمت غربی اتوبان اهواز – اندیمشک در ۱۲ کیلومتری شهر شوش وجود دارد. این روستا، در گذشته به صورت پراکنده در ۳ کیلوتری محل کنونی به شکل غیر متمرکز شکل گرفته بود. از سال ۱۳۲۰ این روستا در محل کنونی مستقر شد. در این روستا یک محوطه باستانی نیز وجود دارد. تاریخچه. اولین شخصی که این روستا را پایه‌گذاری کرد شخصی بود به نام شیخ لوسی. شیخ در ابتدا به همراه خانواده گسترده‌اش (حدود ۱۵ خانوار) اینجا را خانه خود کرد. ساکنان این محل تا سال ۱۳۵۰ به ۴۰ تا ۵۰ خانوار رسیدند و هم‌اکنون
تا سال ۱۳۵۰ به ۴۰ تا ۵۰ خانوار رسیدند و هم‌اکنون حدود ۷۰ خانوار هستند. جمعیت این روستا بالغ بر ۶۰۰ الی ۷۰۰ نفر است. شغل. ۹۵ درصد از اهالی این روستا به دلیل وجود زمین‌های حاصل خیز زراعتی کشاورزند و بقیه به شغل آزاد و تعداد معدودی نیز به دلیل نزدیکی به شهر شوش در سازمان‌ها و اداره‌های این شهر مشغول هستند. اهالی این روستا از قبیله کعب با تلفظ محلی چعب و به همین دلیل اکثر این اهالی قوم و خویشند. در زمان جنگ ۸ ساله برخی ساکنان از این روستا مهاجرت می‌کنند و به سمت شهر شاوور می‌روند و به همین دلیل اندکی از جمعیت
شهر شاوور می‌روند و به همین دلیل اندکی از جمعیت این روستا کاسته شد. ورزش. سه تیم نوجوانان، جوانان و بزرگسالان در بیت لوسی وجود دارد. «الاتحاد» نام تیم بزرگسال آن است. از سال ۸۷ تیم منتخب جوانان بیت لوسی با ۲۵ نفر پایه‌گذاری شد. تمام بازیکنان جوانان ۱۸ سال به پایین هستند و هر کدام از بازیکنان وقتی از ۱۸ سال بالاتر بروند وارد تیم بزرگسالان روستا می‌شودند. بازی‌ها. «محیبس» یکی از بازی‌های بیت لوسی است که در بین بزرگ و کوچک مرسوم است، البته این بازی در شهرهای دیگر استان هم انجام می‌شود، «فیت» یکی دیگر از
دیگر استان هم انجام می‌شود، «فیت» یکی دیگر از بازی‌های محلی این روستا بود؛ یک بازی شبیه به بازی هفت سنگ. «آبکار» که در فارسی به معنی «قرقره» است هم نام یکی دیگر از بازی‌های این روستا بود. جاذبه. دو اتاقک در مقبره این روستا وجود دارد، نام «المشهداویه ندهه صرخیه» روی یکی از سنگ‌های قبر حک شده‌است. المشهداویه ندهه صرخیه زن شیخ لوسی کعبی است که برای اهالی روستا قابل احترام و به صورت زیارتگاه کوچکی درآمده. در قدیم چون کمتر کسی موفق به زیارت امام رضا می‌شد، هر کسی به مشهد می‌رفت پیشوند مشهداوی یا مشهداویه را به
به مشهد می‌رفت پیشوند مشهداوی یا مشهداویه را به او می‌دادند. در اتاقک دوم سید احمد نوری از سادات بیت سید نور مدفون است.
بطن‌های طرفی که هر کدام در یکی از نیمکره‌های مغز قرار دارند، دارای مایع مغزی-نخاعی هستند که این مایع از طریق شبکه کوروئید بطن طرفی ایجاد می‌گردد. در ابتدا مایع مغزی-نخاعی در بطن طرفی انباشته شده و از طریق سوراخ مونرو (سوراخ بین بطنی) به بطن سوم، سپس از راه مجرای سیلویوس به بطن چهارم انتقال می‌یابد. درنهایت، از طریق بطن چهارم است که مایع مغزی-نخاعی از دستگاه بطنی خارج می‌گردد. یک سوراخ بین بطنی (سوراخ مونرو) به ندرت مسدود می‌گردد.و مسئول اننتشار پیام عصبی است. ساختار. بطن های جانبی، به شکل منحنی های کشیده،
ساختار. بطن های جانبی، به شکل منحنی های کشیده، دارای یک ادامه رو به جلو در پایین تر از انتهای خلفی منحنی هستند، ویژگی که به عنوان trigone شناخته می شود. قسمت مرکزی یا بدنه منحنی بر این اساس نامگذاری می شود و قسمت های باقی مانده به عنوان شاخ (به لاتین: cornua) شناخته می شوند و اغلب در رابطه با موقعیت آنها (قدامی، خلفی یا تحتانی) یا لوب قشر مغز به آن اشاره می شود. که آنها را گسترش می دهند. اپاندیم، سلول های عصبی اپیتلیال، پوشاننده سیستم بطنی، از جمله بطن های جانبی، یافت می شود. پوتامن که بین شاخ تحتانی و
جانبی، یافت می شود. پوتامن که بین شاخ تحتانی و بدنه اصلی بطن قرار دارد و از سر هسته دمی خارج می شود و چند اتصال دیگر از طریق اکسیپیتال تاپتوم ذکر شده است. گلوبوس پالیدوس در زیر پوتامن قرار دارد و یک اتصال را تشکیل می دهد و چارچوب اطراف تالاموس را تشکیل می دهد. بدون شبکه مشیمیه، شکافی بین بطن جانبی و تالاموس وجود دارد که به آن قسمت تحتانی شکاف مشیمیه گفته می شود. تالاموس عمدتاً از طریق گلوبوس پالیدوس و اندام های قدامی فورنکس (جسم پستانی) با ساختارهای متصل به بطن های جانبی ارتباط برقرار می کند. شاخ های قدامی
بطن های جانبی ارتباط برقرار می کند. شاخ های قدامی بطن جانبی. قسمت جلویی فضای داخلی مغز ما (بطن جانبی)، که شاخ پیشانی نیز نامیده می‌شود، در بخش جلویی مغز، به نام لوب فرونتال، کشیده می‌شود. از طریق سوراخی به نام سوراخ بین بطنی به فضای دیگری در داخل مغز متصل می شود . این قسمت جلویی بطن، لوب جلویی را لمس می کند، با یک شیب اندک به سمت پایین از جلو و به طرفین می رود. از قسمت جلوی بطن جانبی دیگر توسط یک صفحه نازک از اعصاب، که به عنوان سپتوم پلوسیدوم شناخته می شود، تقسیم می شود. این ورقه مرز داخلی بطن را تشکیل می
تقسیم می شود. این ورقه مرز داخلی بطن را تشکیل می دهد. لبه پایینی یا قسمتی که رو به داخل بطن است توسط ساختاری به نام جسم پینه ای شکل گرفته است. قسمت بالای جسم پینه ای که به عنوان منبر شناخته می شود، حد بیرونی بطن را تشکیل می دهد. در نزدیکی بدن بطن، قسمت بالایی جنس است. مرز باقی مانده یا قسمتی که رو به داخل بطن قرار دارد، توسط قسمت پشتی قسمتی از مغز به نام هسته دمی ساخته شده است. گاهی اوقات، کیست ها یا کیست های کوچک پر از مایع در این قسمت جلویی بطن دیده می شوند. این کیست ها معمولاً دلیلی برای نگرانی نیستند و
این کیست ها معمولاً دلیلی برای نگرانی نیستند و می توان آنها را یک تنوع طبیعی در نظر گرفت. بدن بطن جانبی. بدن بطن جانبی یا قسمت مرکزی بین شاخ قدامی و تریگون قرار دارد. سقف آن به تاپتوم جسم پینه ای متصل است. به صورت داخلی توسط سپتوم پلوسیدوم از بطن جانبی دیگر جدا می شود. قسمت بالایی لبه جانبی توسط دم هسته دمی تشکیل شده است، اما تمام مرز را پوشش نمی دهد. در زیر دم هسته دمی، استریا انتهایی باریک در ورید تالاموستریات فوقانی قرار دارد. بخش اصلی فورنیکس به بخش باریک مرز جانبی کمک می کند، با یک شبکه مشیمیه که قسمت
مرز جانبی کمک می کند، با یک شبکه مشیمیه که قسمت داخلی را تکمیل می کند و به هر دو بطن خدمت می کند. تریگون بطن جانبی. تریگون بطن جانبی ناحیه ای است که در آن شاخ تحتانی و شاخ خلفی به هم می رسند و دهلیز را تشکیل می دهند (همچنین به عنوان محل اتصال نیز شناخته می شود). در این ناحیه، به ویژه کف بطن جانبی، شبکه مشیمیه بزرگ شده است که به آن گلوم مشیمیه گفته می شود. این ویژگی سطحی، مثلثی شکل، به عنوان تریگون وثیقه شناخته می شود. شاخ خلفی بطن جانبی. در شاخ خلفی بطن جانبی که به آن شاخ پس سری نیز می گویند، با جهت اولیه
که به آن شاخ پس سری نیز می گویند، با جهت اولیه جانبی به سمت لوب پس سری امتداد می یابد و سپس در سمت جانبی به سمت داخل و پایین خمیده می شود. تاپتوم جسم پینه ای سقف و لبه جانبی را به دلیل روشن بودن تشکیل می دهد. انتهای خلفی و قدامی جسم پینه، بسته‌بندی محکم‌تری را نشان می‌دهد که به نام فورسپس شناخته می‌شود، که در اطراف شیار مرکزی خمیده می‌شود و قسمت بالایی سمت داخلی شاخ خلفی را تشکیل می‌دهد. بقیه لبه داخلی در تماس مستقیم با ماده سفید قشر لوب پس سری است. شاخ تحتانی بطن جانبی. شاخ تحتانی یا شاخ زمانی بطن جانبی
بطن جانبی. شاخ تحتانی یا شاخ زمانی بطن جانبی بزرگترین شاخ است. از دهلیز زیر تالاموس امتداد می یابد تا به آمیگدال ختم شود. برجستگی جانبی و هیپوکامپ کف آن را تشکیل می دهند که توسط لایه ماده سفید آلوئوس از هم جدا شده اند. تالاموس، هسته دمی و تاپتوم سقف آن را تشکیل می‌دهند و قسمت انتهایی آن قسمت باقیمانده را تکمیل می‌کند. شبکه مشیمیه روی دیواره داخلی آن قرار دارد. تاپتوم برای لوب گیجگاهی از مرز جانبی تشکیل شده و به نوار اصلی بالای بدن بطن می‌پیوندد. قسمت اعظم کف آن توسط فیمبریا هیپوکامپی و به دنبال آن هیپوکامپ
آن توسط فیمبریا هیپوکامپی و به دنبال آن هیپوکامپ در قدامی تشکیل شده است. سمت جانبی مرز، مانند شاخ خلفی، مستقیماً با ماده سفید لوب اطراف تماس دارد. توسعه. بطن های جانبی، بخشی از سیستم بطنی مغز، از کانال مرکزی لوله عصبی در داخل پروسنفالون و تلانسفالن در حال توسعه رشد می کنند. در طول رشد قبل از تولد تا سه ماه اول، کانال مرکزی به بطن های جانبی، سوم و چهارم گسترش می یابد که توسط کانال های باریک به هم متصل می شوند . شبکه کوروئید، نواحی تخصصی در بطن های جانبی، مایع مغزی نخاعی تولید می کند. کانال عصبی که منبسط
مایع مغزی نخاعی تولید می کند. کانال عصبی که منبسط نمی‌شود به قنات مغزی تبدیل می‌شود، در حالی که بطن چهارم در اُبکس باریک می‌شود و کانال مرکزی نخاع را تشکیل می‌دهد. فشار از ساختارهای بیرونی می تواند باعث ایجاد برآمدگی های مقعر در بطن های جانبی در درجات متغیر شود. این برآمدگی ها از ساختارهای خاصی مانند فورسپس، شیار کلکارین، هیپوکامپ و شیار جانبی منشاء می گیرند. تشخیص بطن جانبی جنین را می توان با استفاده از اندازه گیری های خطی یا مسطح به دست آورد. اهمیت بالینی. گسترش حجم بطن جانبی با بیماری های عصبی خاصی از
گسترش حجم بطن جانبی با بیماری های عصبی خاصی از جمله اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلال افسردگی اساسی و بیماری آلزایمر مرتبط است. تقریباً 5 تا 12 درصد از جمعیت عمومی تغییرات تشریحی در اندازه بطن جانبی را نشان می دهند که با دستی مرتبط است. افراد راست دست تمایل دارند بطن جانبی راست بزرگتر و شاخ خلفی چپ بلندتر داشته باشند، در حالی که افراد چپ دست، شاخ های خلفی راست را بلندتر نشان می دهند. عدم تقارن شدید، جابجایی خط وسط یا بزرگ شدن منتشر به طور بالقوه نشان دهنده آسیب زودهنگام مغزی است، به ویژه با شاخ خلفی راست
آسیب زودهنگام مغزی است، به ویژه با شاخ خلفی راست بلندتر. قسمت‌ها. هر بطن طرفی از سه قسمت تشکیل شده‌است:
روستای دوحصاران در استان خراسان جنوبی و در بخش مرکزی شهرستان سرایان قرار دارد. این روستا یکی از قدیمی‌ترین روستاهای خراسان جنوبی است. در فرهنگ دهخدا چنین آمده است: دوحصاران.[ دُ ح ِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سه قلعهٔ بخش حومهٔ شهرستان فردوس. در ۸۰ هزارگزی جنوب خاوری فردوس سر راه شوسهٔ عمومی معدن به فردوس. دارای ۴۱۳ سکنه. آب آن از قنات است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹). موقعیت. دوحصاران در فاصله حدودا ٣٠ کیلومتری جنوب شرقی شهر فردوس قرار دارد و مردمش به گویش تونی صحبت می کنند. وجه تسمیه. این روستا در قدیم
تونی صحبت می کنند. وجه تسمیه. این روستا در قدیم دارای دو دیوار و حصار بلند در سمت شرق و غرب، یک قلعه در سمت جنوبی قرار داشته است. نامش دوحصار و به مرور زمان به دوحصاران تغییر یافته است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۸۹۰ نفر (در ۲۷۴ خانوار) بوده است. جمعیت روستای دوحصاران بر اساس سرشماری سال 1395 شمسی 963 نفر می باشد. آثار تاریخی. روستای دوحصاران دارای بناهای بسیار قدیمی از جمله که از این آثار دو اثر در فهرست آثار ملی ایران کشور به ثبت رسیده است. مراسم. جشن معنوی سده
ایران کشور به ثبت رسیده است. مراسم. جشن معنوی سده دوحصاران در گویش تونی شادشادی بادبادی در تاریخ ١٣٩١/١١/۴ با شماره ٨٠٨ در فهرست آثار ناملموس معنوی کشور به نام این روستا به ثبت رسیده است .
بطن سوم یا بطن میانی یکی از بطن‌های مغزی حاوی مایع مغزی-نخاعی در دیانسفالون است. تالاموس‌ها در طرفین بطن سوم قرار می‌گیرند. این بطن از یک طرف با بطن‌های طرفی و از طرف دیگر با بطن چهارم ارتباط دارد. بطن سوم از طریق سوراخ مونرو با بطن طرفی و توسط مجرای سیلویوس (مجرای مغزی) با بطن چهارم مرتبط است. مسیر مایع مغزی-نخاعی از بطن‌های طرفی به بطن سوم و سپس بطن چهارم است. مایع مغزی-نخاعی از شبکه کوروئیدی (که توده‌ای مویرگی است) هر یک از بطن‌ها ترشح می‌گردد. انسداد. انسداد هر یک از بطن‌ها یک عامل مهم افزایش حجم مایع
هر یک از بطن‌ها یک عامل مهم افزایش حجم مایع مغزی-نخاعی است که باعث هیدروسفالی می‌گردد. مجرای سیلویوس ممکن است به علت تنگی مادرزادی، وجود یک کیست در بطن سوم یا عوامل دیگری مسدود شود.
گیاهان دربرابر زامبی‌ها یک بازی ویدئویی در ژانر دفاع از برج است که شرکت پاپ‌کپ گیمز آن را توسعه داده و در مه سال ۲۰۰۹ منتشر کرده‌است. این بازی نخست برای ویندوز و مک‌اواس منتشر شد و سپس به کنسول‌ها از جمله کنسول‌های دستی و دستگاه‌های همراه انتقال یافت. بازیکن نقش یک صاحب خانه را در میان رستاخیز زامبی‌ها بازی می‌کند. بازیکن باید با نزدیک شدن گروهی از زامبی‌ها در امتداد چندین خط موازی، گیاهانی را قرار دهد تا از خانه خود دفاع کند. گیاهان به سمت زامبی‌ها شلیک می‌کنند یا با روش‌های دیگر به آن‌ها صدمه می‌زنند.
می‌کنند یا با روش‌های دیگر به آن‌ها صدمه می‌زنند. "خورشید" واحد پول بازی است و بازیکن می‌تواند با جمع آوری آنها گیاهان گوناگونی را بخرد. اگر یک زامبی در هر مسیری به خانه برسد، بازیکن در آن سطح از بازی می‌بازد. "گیاهان در برابر زامبی‌ها" را جرج فن ابتدا به‌عنوان یک دنبالهٔ دفاع-محور برای بازی خود، "اینسانیکواریوم" (۲۰۰۱) طراحی کرد و سپس آن را به‌عنوان یک بازی جدا توسعه داد. "گیاهان در برابر زامبی‌ها" از بازی‌هایی مانند ' و ' و همچنین فیلم "خانواده سوئیسی رابینسون" الهام گرفته‌است. ساخت این بازی حدود سه سال
الهام گرفته‌است. ساخت این بازی حدود سه سال و نیم طول کشید. ریچ ورنر هنرمند اصلی بود، تاد سمپل برنامه‌نویسی بازی را بر عهده داشت و لارا شیگی‌هارا موسیقی بازی را ساخت. برای این که این بازی بتواند هم بازیکنان کژوال را جذب کند و هم بازیکنان هاردکور را، آموزش ساده‌ای برای آن طراحی شد. "گیاهان دربرابر زامبی‌ها" با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد و نامزد جوایز متعددی از جمله «بازی دانلودی سال» و «بازی استراتژی سال» به‌عنوان بخشی از جوایز گلدن جوی‌استیک سال ۲۰۱۰ شد. منتقدان سبک هنری طنز بازی، گیم‌پلی ساده اما جذاب و
سبک هنری طنز بازی، گیم‌پلی ساده اما جذاب و موسیقی متن را تحسین کردند. این بازی تبدیل به سریع‌ترین بازی ویدئویی فروخته‌شده از پاپ‌کپ گیمز شد و از بازی‌‌های دیگر آنها، "بجیولد" و "پگل" پیشی گرفت. تا سال ۲۰۱۰، بیش از یک میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رفت و از آن زمان به‌عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی در تمام دوران شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۱، الکترونیک آرتس، پاپ‌کپ گیمز را خرید. این شرکت، جرج فن و ۴۹ کارمند دیگر را برای افزایش تمرکز بر روی بازی‌های موبایل و بازی‌های اجتماعی اخراج کرد. پس از خرید،
موبایل و بازی‌های اجتماعی اخراج کرد. پس از خرید، "گیاهان دربرابر زامبی‌ها" با یک فرنچایز چندرسانه‌ای شامل دو دنباله مستقیم، سه بازی تیراندازی سوم شخص، دو مجموعه کتاب کمیک و دو بازی اسپین آف همراه شد که بیش‌تر آنها نقدهای مثبتی دریافت کرده‌اند. قرار است نسخه بازسازی‌شدهٔ این بازی با عنوان "گیاهان دربرابر زامبی‌ها: ریپلنتد" در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شود. روند بازی. "گیاهان دربرابر زامبی‌ها" یک بازی در سبک استراتژی و دفاع از برج است که در آن بازیکن از خانه‌اش در حومه شهر در برابر زامبی‌ها محافظت می‌کند. زمین بازی
شهر در برابر زامبی‌ها محافظت می‌کند. زمین بازی به یک جدول شطرنجی تقسیم شده‌است و خانه بازیکن در سمت چپ قرار دارد. بازیکن انواع گوناگونی از گیاهان را در مربع‌های جداگانهٔ جدول قرار می‌دهد. گیاهان به سبک‌های مختلفی مانند تیراندازی، انفجار و مسدود کردن مسیر از خانه دفاع می‌کنند. همچنین گیاهان پشتیبان با توانایی‌های خلاقانه وجود دارند. هر زامبی نسبت به هر گیاه، نقطه ضعف و رفتار خاصی دارد. برای مثال، «بالون زامبی» می‌تواند از بالای گیاهان پرواز کند و مانعش گیاه «کاکتوس» است که تیغ پرتاب می‌کند. «دنسینگ زامبی»
«کاکتوس» است که تیغ پرتاب می‌کند. «دنسینگ زامبی» که رقصنده‌هایی را در اطراف خود احضار می‌کند و «دلفین رایدر زامبی» که در آب با دلفین از روی گیاهان می‌پرد، نمونه‌های دیگری از زامبی‌ها هستند. بازیکن می‌تواند تعداد محدودی از انواع گیاهان را از طریق کیسه‌های بذر در ابتدای هر سطح انتخاب کند و برای کاشت آن‌ها باید تعداد معینی "خورشید" جمع کند. "خورشیدها" یا از آسمان می‌آیند یا باید آن‌ها را از گیاهان خاصی مثل مانند «سان‌فلاور»، «تویین سان‌فلاور» و «سان-شروم» گرفت. هر نوع گیاه در هر مکان با سرعت‌های مختلف شارژ
هر نوع گیاه در هر مکان با سرعت‌های مختلف شارژ می‌شود. برای کندن و حذف گیاهان می‌توان از بیل استفاده کرد. یک ماشین چمن‌زن، تمیزکنندهٔ استخر یا تمیزکنندهٔ سقف که همگی یک‌بار مصرف هستند، در انتهای سمت چپ هر خط قرار دارد. اگر یک زامبی به انتهای خط برسد، ماشین فعال می‌شود و تمام زامبی‌های موجود در آن خط را از بین می‌برد. اگر یک زامبی به انتهای خطی برسد که دیگر ماشینی وجود ندارد، بازیکن این سطح را می‌بازد و باید بازی را دوباره شروع کند (یا در حالت «گلدان‌شکن بی‌پایان» بازی را یک دور دیگر ادامه دهد). حالت
بی‌پایان» بازی را یک دور دیگر ادامه دهد). حالت ماجراجویی. پنج مرحله در حالت ماجراجویی وجود دارد که هر کدام شامل ده سطح است. در پایان تقریباً هر سطح، بازیکن یک نوع گیاه جدید هدیه می‌گیرد. پس از سطح اول مرحلۀ دوم (۱–۲)، می‌توان با ازبین‌بردن زامبی‌ها سکه جمع کرد. پس از سطح ۴–۳، سکه‌ها را می‌توان در فروشگاهی به‌نام توییدی‌دینکیسِ دِیو دیوانه خرج کرد که در واقع صندوق‌عقب ماشین مردی به‌نام دیو دیوانه (صاحب خانه) است. این فروشگاه دارای چندین کیسهٔ بذر ویژه برای ارتقای گیاهان، چند ابزار باغبانی و چند نهال و گلدان
گیاهان، چند ابزار باغبانی و چند نهال و گلدان برای «زِن گاردِن» است. «زن گاردن» پس از سطح ۴–۵ باز می‌شود. بازیکن می‌تواند در آنجا نهال‌های ماکتی بکارد، آن‌ها را آبیاری کند و همزمان با رشد نهال‌ها، آن‌ها را بارور سازد. نهال‌های جدید را گاهی می‌شود از کشتن زامبی‌ها به‌دست آورد یا از فروشگاه خریداری کرد؛ متقابلاً، نهال‌ها به بازیکن پول می‌دهند. سطح پنجم هر مرحله، یک مینی‌گیم است که در آن اغلب یک تسمه نقاله گیاهان مختلفی را به صورت اتوماتیک برای بازیکن فراهم می‌کند. سطح دهم هر مرحله یک مینی‌گیم مشابه است. مراحل
سطح دهم هر مرحله یک مینی‌گیم مشابه است. مراحل اول، سوم و ۹ سطح مرحلهٔ پنجم در روز و مراحل دوم، چهارم و مبارزه با دکتر ادگار جرج زامباس (غول آخر) در شب اتفاق می‌افتد. در شب، چون "خورشید" دیگر از آسمان نمی‌آید، به بازیکن توصیه می‌شود که به‌دلیل هزینهٔ کمتر، از قارچ به‌جای گیاهان استفاده کند. مرحلهٔ سوم و چهارم در حیاط خلوت خانه اتفاق می‌افتد و زمین بازی به شش خط تقسیم می‌شود (برخلاف پنج خط معمول) که دو خط میانی آن در استخر است. بیشتر گیاهان را نمی‌توان مستقیم در آب کاشت و باید از برگ‌های شناوری به‌نام «لیلی
در آب کاشت و باید از برگ‌های شناوری به‌نام «لیلی پد» استفاده کرد. در مرحله چهارم، بیشتر چمن را مه می‌پوشاند. مرحلهٔ پنجم در پشت بام خانه اتفاق می‌افتد. به‌دلیل شیب پشت بام، بازیکن باید به‌جای گیاهان شلیک‌کننده از گیاهان منجنیق‌دار استفاده کند. آخرین سطح حالت ماجراجویی (۱۰–۵)، ستیز با دانشمندی شرور و محرک زامبی‌ها به‌نام «دکتر زامباس» است. زامباس با رباتش که «زامبات» نام دارد، گیاهان بازیکن را لِه می‌کند و همچنین واگن‌هایی را به سمت آن‌ها پرتاب می‌کند. این ربات می‌تواند با ایجاد توپ‌های یخی و آتشین، گل‌ها و