payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوپر جام فوتبال فرانسه مسابقه‌ای است که سالانه مابین قهرمان لیگ ۱ و قهرمان جام حذفی فوتبال فرانسه برگزار می‌شود. پاری سن ژرمن با ۱۳ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید. باشگاه المپیک لیون با ۸ قهرمانی در رده بعدی قرار دارد. روش برگزاری. این دیدار به صورت تک بازی می‌باشد و چند روز پیش از آغاز فصل جدید مسابقات لیگ ۱ برگزار می‌شود. تیم‌های حاضر: در صورتی که قهرمان لیگ ۱ و جام حذفی یک تیم باشد، نایب‌قهرمان لیگ ۱ (نماینده لیگ ۱) به مصاف قهرمان جام حذفی (نماینده جام حذفی) می‌رود.
لورین زینب نورا طلحاوی (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام لورین () شناخته می‌شود، خوانندهٔ سوئدی مراکشی‌تبار است. لورین با ترانه سرخوشی پیروز مسابقات آواز یوروویژن ۲۰۱۲ شد. در مسابقهٔ یوروویژن ۲۰۲۳ که به میزبانی شهر لیورپول در بریتانیا برگزار شد، سوئد با ترانه «تتو» (خالکوبی) به‌عنوان برنده انتخاب شد. لورین نمایندهٔ سوئد برای دومین بار این مقام را برای کشورش به ارمغان آورد. خوانندگی. لورین پس از شرکت در مسابقهٔ Idol ۲۰۰۴ به شهرت رسید. او در پایان آن مسابقه به مقام چهارم رسید. لورین در ملودی فستیوالن ۲۰۱۱ شرکت
چهارم رسید. لورین در ملودی فستیوالن ۲۰۱۱ شرکت کرد ولی با ترانهٔ My Heart Is Refusing Me موفق به ورود به فاینال نشد. اما این ترانه در ردهٔ ۹ در پرفروش‌ترین ترانه‌های سوئد قرار گرفت. اولین ترانهٔ لورین The Snake نام داشت که با همکاری گروهی R&amp;B به نام Rob’n'Raz منتشر شد. در تاریخ ۷ خرداد سال ۱۳۹۱ لورین با آهنگ محبوبش سرخوشی در مسابقات یوروویژن ۲۰۱۲ با کسب ۳۷۲ امتیاز به عنوان نمایندهٔ سوئد برندهٔ این مسابقه شد.
روشنایی بیشتر شود نام تک‌آهنگی از گروه سایکدلیک راک پینک فلوید است که در سال ۱۹۶۹ توسط تاور رکوردز منتشر شد و اولین آهنگ در آلبوم "یک نعلبکی رمز و راز" می‌باشد. آهنگ توسط راجر واترز نوشته شده و چهارمین تک‌آهنگی است که توسط گروه در آمریکا منتشر می‌شود. آهنگ در ابتدا با نواختن گیتار بیس شروع می‌شود و پس از آن رایت و گیلمور به خواندن می‌پردازند. این آهنگ به یکی از آهنگ‌های گروه بیتلز به نام «لوسی با الماس در آسمان‌ها» "Lucy in the Sky with Diamonds" هم اشاره می‌کند. نام این آهنگ اشاره‌ای است به بخشی از انجیل و
پَکُول پکول از کلاه‌های سنتی مردم افغانستان است. این کلاه که از پشم گوسفند ساخته شده و در مناطق کوهستانی افغانستان در: بدخشان، پنجشیر، تخار، نورستان، بغلان، کاپیسا، کابل، کنر، پروان، ننگرهار لغمان و ولایات شمالی افغانستان و پاکستان پوشیده می‌شود. در بازار‌های کابل انواع مختلف پکول فروخته می‌شود، از پکول‌های کنری تا پکول‌های چترال پاکستانی که با استفاده از تکه‌های مخصوصی که از پاکستان به کشور می‌آید، تهیه می‌شود. استفاده از پکول در افغانستان میان رهبران سیاسی هم معمول است. این کلاه نماد مبارزات سیاسی احمدشاه
هم معمول است. این کلاه نماد مبارزات سیاسی احمدشاه مسعود، رهبر جهادی سمت شمال بوده است و طور معمول پکول به سر می‌کرد. پکول همچنین در چترال پاکستان ساخته شده و آنان نیز به سر می کنند. پکول از پشم گوسفند ساخته می شود بناءً این کلاه گرم بوده و بیشتر آن را کسانیکه در جاهای سرد و کوهستانی بود و باش دارند، بکار می برند. پکول به انواع مختلف و رنگ های گوناگون ساخته می شود که در همین تازه گی ها یک نوع پکول از پوست گوسفند قره قل ساخته می شود که آن را برک می گویند. این نوع پکول نسبتاً قیمت بوده و گفته می شود مورد پسند
نوع پکول نسبتاً قیمت بوده و گفته می شود مورد پسند عدهء زیاد از مردم نیز قرار گرفته است.
تئاتر دو شاتله یک تئاتر و خانهٔ اپرا واقع در میدان شاتله ناحیهٔ ۱ شهر پاریس است. این تئاتر توسط گابریل داویو به درخواست بارون اوسمان بین سالهای ۱۸۶۰ و ۱۸۶۲ با ۳۰۰۰ صندلی طراحی شد که بعدها با عوض کردن مدل سالن به ۲۵۰۰ صندلی کنونی رسید. این سالن تئاتر اکنون قریب به ۵۸ سال قدمت دارد، و یکی از سالن‌های مهم تئاتر و اپرا در کشور فرانسه است. این تئاتر میزبان سالانه توپ طلا نیز است.
اکسیژن سه‌تایی یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب گاز بی‌رنگ است.
نمک زایس یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 16211684 است. در نام‌گذاری آیوپاک به‌صورت Potassium نوشته می‌شود.
یانگونین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۱۵۷۵ است. در نام‌گذاری آیوپاک به‌صورت نوشته می‌شود.
موسیقی متن فیلم بیشتر (به انگلیسی: Soundtrack from the Film More) که با نام "More" نیز شناخته می‌شود نام اولین آلبومی است که در آن گروه موسیقی پراگرسیو راکِ پینک فلوید به ساختن آهنگ برای فیلم می‌پردازد و سومین آلبوم استودیویی این گروه پراگرسیو راک نیز بشمار می‌آید. این آلبوم برای یک فیلم به نام "بیشتر" ساخته شده‌است که در لوکزامبورگ ساخته شده و کارگردان آن باربت شرودر می‌باشد. در این آلبوم از دو آهنگ که در فیلم به کار گرفته شده به‌نام‌های "Seabirds" و "Hollywood" استفاده نشده‌است. دربارهٔ آلبوم. آلبوم
استفاده نشده‌است. دربارهٔ آلبوم. آلبوم "بیشتر" شامل برخی قطعات در سبک آکوستیک فولک است، سبکی که در کارهای بعدی گروه کمتر دیده می‌شود. دارای قطعاتی در سبک‌های نزدیک به هوی‌متال نیز می‌باشد بمانند آهنگ‌های ترانه نیل یا ایبیزا بار. همچنین شامل قطعات بیکلام و قطعاتی در سبک آوانگارد نیز می‌شود. این آلبوم اولین آلبوم پینک فلوید است که سید برت، عضو سابقش حضور ندارد و از گروه در طول ضبط آلبوم قبل، یک نعلبکی رمز و راز کنارگذاشته شد. همچنین این آلبوم جزو دو آلبوم پینک فلوید است که در آن دیوید گیلمور تنها خوانندهٔ
فلوید است که در آن دیوید گیلمور تنها خوانندهٔ آلبوم است، آلبوم دیگر لغزش آنی در عقل است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. اولین آلبومی هم است که بدون یاری‌رساندن نورمن اسمیت تولید می‌شود. آلبوم توسط برایان هامفریس در پای استودیو لندن مهندسی شده‌است، برایان هامفریس در آلبوم کاش این‌جا بودی نیز به عنوان مهندس صوت با گروه همکاری می‌کند. در جدول فروش. آلبوم در بریتانیا به مکان نهم رسید، در آمریکا به مکانی بهتر از ۱۵۳ نرسید. در سال ۱۹۸۷ در قالب لوح فشرده دوباره منتشر شد، نسخه‌های رمسترشده از آلبوم هم در سالهای ۱۹۹۵ در
نسخه‌های رمسترشده از آلبوم هم در سالهای ۱۹۹۵ در بریتانیا و ۱۹۹۶ در آمریکا منتشر شد.
در پزشکی پایش یا مانیتورینگ به تحت‌نظرگرفتن و ثبت شرایط و علایم بیمار در یک مدت زمان نسبتاً طولانی گویند. معمولاً از واژه پایش در بخش اورژانس بیشتر استفاده می‌شود. چرا که شرایط بیماران اورژانس معمولاً ناپایدار بوده و رصد علایم و نشانه‌های بیماری در تشخیص و درمان به پزشک کمک خواهد کرد. پایش و پیگیری درمان و بهبود. علاوه بر پایش علائم حیاتی و جسمانی بسیار پراهمیت است که یک بیمار در مسیر درمان و بهبود از جنبه‌های روحی هم مورد پایش و پیگیری قرار گیرند. از جمله مواردی که لازم است پیگیری شده و نتیجه آن در دسترس
مواردی که لازم است پیگیری شده و نتیجه آن در دسترس تیم درمان قرار گیرد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
قلعه دختر درونه مربوط به سدهٔ ۶ تا ۹ هجری قمری است و در شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان درونه، ۷ کیلومتری شمال غرب روستای درونه و در ۳ کیلومتری شرق روستای برق بالا بر فراز قله کوه زرد قرار گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاربری و مشخصات اثر. این قلعه یکی از قلاع منتسب به فرقه اسماعیلیه می‌باشد که وجود سفال‌های سده‌های ۶ تا ۹ هجری قمری بر سطح این قلعه این نظریه را تأیید می‌نماید. ابعاد کلی قلعه دختر درونه ۷۵ در ۴۰ مترمربع می‌باشد، شکل کلی
قلعه دختر درونه ۷۵ در ۴۰ مترمربع می‌باشد، شکل کلی قلعه شش ضلعی نامنظم است که ضلع جنوبی آن بسیار بزرگتر از سایر اضلاع می‌باشد. این قلعه در ۵ سطح مختلف ساخته شده است، سطح اول شامل یک فضای مستطیل شکل در پشت دیوار شمالی قلعه و در داخل قلعه می‌باشد که به صورت زیرزمین و چند متر پایین‌تر از برج‌ها و دیوارهای قلعه می‌باشد. ۶ برج در ۶ گوشه این شش ضلعی نامنتظم وجود دارد، قطر بیرونی برج‌ها حدود ۷ متر می‌باشد فقط یک برج که در جانب غربی قلعه قرار گرفته است از بقیه برج‌ها کوچکتر است و قطر آن ۵ متر می‌باشد. ارتفاع حصار
کوچکتر است و قطر آن ۵ متر می‌باشد. ارتفاع حصار قلعه در بلندترین قسمت به ۱۰ متر می‌رسد.
شکایت اصلی که در بریتانیا با عبارت Peresenting complaint بیان می‌شود عبارت است از شکایت اصلی بیمار که در اکثر موارد علت مراجعه او به پزشک است. دانستن شکایت اصلی بیمار از این جهت مهم است که ممکن است که بیمار در فرایند شرح‌حال‌گیری شکایت‌های متعددی را بیان کند که ممکن است ارتباطی به بیماری فعلی او نداشته باشند و موجب انحراف در مسیر تشخیص و درمان او گردد. به همین دلیل ثبت و اهمیت‌دادن به شکایت اصلی بیمار نقش مهمی در تشخیص بیماری پیدا می‌کند. از طرفی دیگر شکایت اصلی بیمار یکی از مهمترین مواردی است که می‌بایست
اصلی بیمار یکی از مهمترین مواردی است که می‌بایست در پرونده بالینی بیمار ثبت شود. به دانشجویان پزشکی توصیه می‌شود که با پرسیدن پرسش‌های باز به شکایت اصلی بیمار پی ببرند.
پیش‌آگَهی یکی از دانش‌واژگان پزشکی است که برای بیان پیش‌بینی آینده یک بیماری به کار می‌رود. در حقیقت پیش‌آگهی پیش‌بینی‌ای است که پزشک با توجه به وضعیت بالینی بیمار و سطح امکانات و پیشرفت‌های دانش پزشکی در آن زمینه برای بیمار خود دارد. اهمیت پیش‌آگهی در این است که یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های ذهنی بیمار و همراهان او دانستن وضعیت آیندهٔ بیمار است چراکه در بسیاری از موارد و بیماری‌ها حتی با وجود بهبود نسبی و رفع علایم امکان عود علایم و به عبارتی بازگشت بیماری وجود دارد. واژه "پیش‌آگاهی" در مورد بیماری‌های بدخیمی
دارد. واژه "پیش‌آگاهی" در مورد بیماری‌های بدخیمی مانند سرطان کاربرد مضاعف دارد. پیش‌آگهی بیماری‌های مختلف توسط پژوهش‌های ویژه اپیدمیولوژیکی که شامل واکافت بقا و روش‌های دیگر است، تعیین می‌شود. دانستن پیش‌آگهی بیماری‌ها در تصمیم‌گیری‌های درمانی اثر می‌گذارد. چرا که در صورتی که برای نمونه پیش‌آگهی یک بیماری خاص بسیار بد و ناامیدکننده است در این صورت شاید بهتر باشد که به جای تأکید بر طول عمر بیمار بر افزایش کیفیت زندگی بیمار تأکید شود. واژۀ پیش‌آگهی در مورد بیماری‌های خوش‌خیم هم به کار می‌رود و بیشتر اشاره به
خوش‌خیم هم به کار می‌رود و بیشتر اشاره به شانس عود بیماری است.
سوپر جام فوتبال کرواسی مسابقه‌ای است که سالانه مابین قهرمان لیگ برتر فوتبال کرواسی و قهرمان جام حذفی فوتبال کرواسی برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال هایدوک اشپیلت با ۵ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
جدید ترین فرکانس در کل جهان با ۳۶۹۶ با نسیم
بر اساس تقسیم‌بندی اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور، بسامد ابربالا یا بسامد بسیار بسیار بالا یا بسامد ابرزیاد به بسامدهای رادیویی بین ۳ گیگاهرتز تا ۳۰ گیگاهرتز گفته می‌شود. این باند بسامد به عنوان باند سانتیمتری یا موج سانتیمتری نیز شناخته می‌شود زیرا طول‌موج آن از یک تا ده سانتی‌متر است. این بسامدها در باند ریزموج قرار می‌گیرند، بنابراین امواج رادیویی با این بسامدها ریزموج نامیده می‌شوند. طول موج کوچک امواج ریزموج به آنها اجازه می‌دهد تا در پرتوهای باریک توسط آنتن‌های دیافراگم مانند بشقاب‌های سهموی و
توسط آنتن‌های دیافراگم مانند بشقاب‌های سهموی و آنتن‌های شیپوری هدایت شوند، بنابراین برای ارتباط نقطه-به-نقطه و پیوندهای داده و رادار استفاده می‌شوند
کَنعان تمدنی سامی‌زبان در خاور نزدیک باستان در هزاره دوم پیش از میلاد بود. این نام در تنخ بارها به کار رفته و حدوداً برابر سرزمین شام، به خصوص جنوب آن، است و مناطقی چون فنیقیه، فلیسطیه و اسرائیل و مناطقی دیگر بخش‌هایی از آن محسوب شده‌اند. امروزه اسرائیل، لبنان، اردن، سوریه و اراضی فلسطین قسمت‌هایی از کنعان را در خاک خود دارند. این منطقه در دورهٔ عمارنه در پایان عصر برنز اهمیت ویژه‌ای داشته چرا که محل پیوند روابط امپراتوری‌های باستانی مصر، هیتی و آشور بوده‌است. نام کنعان در نوشته‌های مربوط به هزارهٔ چهارم
نام کنعان در نوشته‌های مربوط به هزارهٔ چهارم پیش از میلاد آمده‌است و بعدها در نامه‌های عمارنه به صورت "کیناحو" ("Kinaḫḫu") ذکر می‌شود. این در حالی است که منابع پادشاهی نوین مصر به عملیات نظامی متعدد در "کا-نا-نا" ("Ka-na-na") اشاره شده‌است. در متون مصر باستان کاربرد منطقهٔ کنعان معمولاً اشاره به منطقهٔ راهزنان و دزدان و در قالب کابرد معانی منفی و اشاره به «منطقه راهزنان» دارد. ریشه‌شناسی کلمهٔ کنعان مشخص نیست. در کتب دوم تا پنجم تنخ که به تورات نیز موسومند، موسی بنی‌اسرائیل را به سمت ارض موعود که در کنعان
موسی بنی‌اسرائیل را به سمت ارض موعود که در کنعان واقع است، رهبری می‌کند اما خود پیش از رسیدن به مقصد می‌میرد. در کتاب یوشع، ششمین کتاب تنخ که حاوی روایت فتح کنعان توسط بنی‌اسرائیل است، از «کنعانیان» به عنوان یکی از گروه‌هایی که توسط بنی‌اسرائیل نابود شده‌اند، یاد شده‌است. با این وجود، برخلاف این روایات، یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که بنی‌اسرائیل در واقع خود در ابتدا کنعانی بوده‌اند، خدایان کنعانی مثل ال را می‌پرستیدند و میان فرهنگ اسرائیلی و کنعانی هم‌پوشانی زیادی وجود داشته‌است و باستان‌شناسان موفق
زیادی وجود داشته‌است و باستان‌شناسان موفق نشده‌اند هیچ اثری از خروج بنی‌اسرائیل از مصر بیابند. در منابع یونان باستان از قرن ششم قبل از میلاد به بعد، فنیقی‌ها «کنعانی» نامیده شده‌اند. بعد از مهاجرت کنعانی‌زبانان به کارتاژ، کارتاژی‌ها در دوران باستان متأخر خود را کنعانی می‌نامیدند. ریشه نام. ریشه‌شناسی نام کنعان نامشخص است. توضیح اولیه، این اصطلاح را از ریشه سامی knʿ مشتق می‌کند که معنای «پایین بودن، پست، مطیع بودن» را می‌دهد. برخی از محققان عقیده دارند که این کلمه به معنای «سرزمین‌های پست» است، در مقابل با
کلمه به معنای «سرزمین‌های پست» است، در مقابل با واژه «آرام» که در این صورت به معنای «سرزمین‌های بلند» است. دیگر محققان پیشنهاد کرده‌اند که به معنای «تسلیم» به عنوان نام استان مصر در شام بوده و به نامی مشابه به استان گل ناربونی (اولین مستعمره رومی در شمال آلپ که به پروانس تبدیل شد) تبدیل شده‌است. پیشنهاد جایگزینی که توسط افرایم آویگدور اسپایسر در سال ۱۹۶۳ ارائه شد که ریشه این کلمه از اصطلاح هوریانی Kinaḫḫu گرفته شده‌است که ظاهرا به رنگ ارغوانی اشاره دارد، به طوری که اصطلاح «کنعان» و «فنیقیه» مترادف خواهند
طوری که اصطلاح «کنعان» و «فنیقیه» مترادف خواهند بود. به نظر می‌رسد الواح یافت شده در شهر هوریایی نوزی در اوایل قرن بیستم از اصطلاح Kinaḫnu به عنوان مترادف رنگ قرمز یا ارغوانی استفاده می‌کنند که به سختی توسط حاکمان کاسی بابل از نرم‌تنانی مانند صدف فرفری در اوایل ۱۶۰۰ قبل از میلاد و در سواحل مدیترانه توسط فنیقی‌ها از محصول جانبی شیشه سازی تولید می‌شد. پارچه بنفش نیز به کالای صادراتی مشهور کنعانی تبدیل شده بود که در سفر خروج نیز به آن اشاره شده‌است. همچنین به نظر می‌رسد در گذشته رنگ‌ها بر اساس محل منش خود
به نظر می‌رسد در گذشته رنگ‌ها بر اساس محل منش خود نامگذاری شده باشند. نام فنیقیه با کلمه یونانی «بنفش» مرتبط است، ظاهرا به همان محصول اشاره دارد، اما به سختی می‌توان با قاطعیت بیان کرد که آیا کلمه یونانی از این نام آمده‌است یا برعکس. پارچه بنفش صور (در فنیقیه) بسیار شناخته شده بود و در میان رومیان با اشراف و سلطنت مرتبط بود. با این حال، به گفته رابرت دروز، پیشنهاد اسپایزر دربارهٔ منش نام کنعان، به‌طور کلی کنار گذاشته شده‌است. تاریخ. موج مهاجرتی به نام فرهنگ غسولینی در حدود ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد وارد کنعان
غسولینی در حدود ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد وارد کنعان شدند. آنها از وطن ناشناخته خود سنت کار با فلز را به این منطقه آوردند. این آغاز دوران مس‌سنگی در کنعان است. آنها مسگرهای متخصصی بودند. در واقع کار آنها پیشرفته‌ترین تکنولوژی فلزی در دنیای باستان بود. کار آنها شبیه به مصنوعات فرهنگ متاخر مایکوپ است. برخی از محققان به این عقیده رسیده‌اند که فرهنگ غسولینی و مایکوپ دو شاخه از یک سنت اصلی فلزکاری را نشان می‌دهند. معدن مس اصلی غسولینی‌ها در وادی فینان بود. آنها همچنین مجسمه‌هایی به شکل ویولن، شبیه به مجسمه‌های
همچنین مجسمه‌هایی به شکل ویولن، شبیه به مجسمه‌های فرهنگ کیکلادی در بارک در بین‌النهرین شمالی ایجاد کردند. تجزیه و تحلیل ژنتیکی نشان داد که غسولینی‌ها متعلق به هاپلوگروپ جی-ام۱۸۴ بودند. پایان دوره مس‌سنگی شاهد ظهور سکونتگاه شهری عین آشور در سواحل جنوبی مدیترانه بود. در اوایل عصر برنز، مکان‌های مانند ابلا توسعه یافتند که تا سال ۲۳۰۰ قبل از میلاد به امپراتوری اکدی سارگون بزرگ و نارام سین اکد مستقر در بین‌النهرین ادغام شد. ارجاعات سومری به مار-تو ("خیمه نشینان"، بعدها عمورو، یعنی عموری‌ها) در غرب رود فرات
بعدها عمورو، یعنی عموری‌ها) در غرب رود فرات مربوط به زمان قدیمی تر از سارگون است که حداقل به زمان سلطنت پادشاه سومری، اینشاکوشانا پادشاه اوروک می‌رسد. یک لوح به لوغال انی موندو، پادشاه اولیه سومری اشاره می‌کند که در این منطقه تسلط داشته‌است، اگرچه این لوح اعتبار کمتری در نظر گرفته می‌شود زیرا قرن‌ها بعد از زمان مورد اشاره به وجود آمده‌است. عموری‌ها در تل هازور، کادش و جاهای دیگر در امورو (سوریه) در شمال و شمال شرق با کنعان هم‌مرز بودند. فروپاشی امپراتوری اکد در سال ۲۱۵۴ قبل از میلاد شاهد ورود مردمی بود که
در سال ۲۱۵۴ قبل از میلاد شاهد ورود مردمی بود که از ظروف خربت الکرک (سفال) استفاده می‌کردند، که در اصل از کوه‌های زاگرس ایران آمده بودند. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای نشان داد که بین ۲۵۰۰ تا ۱۰۰۰ قبل از میلاد، جمعیت‌های زاگرس عصر مس‌سنگی و قفقاز عصر برنز به شام جنوبی مهاجرت کرده‌اند. اولین شهرها در جنوب شام در این دوره به وجود آمدند. مقرهای اصلی عین آشور و تل مگیدو بودند. این پیش کنعانیان با سایر مردمان جنوب خود مانند مصر، و شمال آسیای صغیر (هوری‌ها، حتی‌ها، هیتی‌ها، لووی‌ها) و بین‌النهرین (سومر،
حتی‌ها، هیتی‌ها، لووی‌ها) و بین‌النهرین (سومر، اکد، آشور) در تماس منظم بودند، روندی که در عصر آهن نیز ادامه یافت. پایان این دوره با رها شدن شهرها و بازگشت به سبک زندگی مبتنی بر روستاهای کشاورزی و گله داری نیمه عشایری مشخص شد، اگرچه تولید صنایع دستی تخصصی ادامه یافت و مسیرهای تجاری بازماند. از نظر باستان‌شناسی، ایالت اوگاریت (در راس شمرا در سوریه) در اواخر عصر برنز اساساً کنعانی در نظر گرفته می‌شود، حتی اگر زبان اوگاریتی آن متعلق به گروه زبان‌های کنعانی نباشد. ارجاع مورد مناقشه به ارباب گا-نا-نا در الواح
ارجاع مورد مناقشه به ارباب گا-نا-نا در الواح سامی ابلا از آرشیو تل مردیخ توسط برخی از محققان به ذکر خدای داگون با عنوان «رب الکنعان» تفسیر شده‌است. اگر درست باشد، این نشان می‌دهد که ابلیان تا ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد از وجود کنعان آگاه بودند. جاناتان توب بیان می‌کند که اصطلاح گا-نا-نا ممکن است ارجاع هزاره سوم به کنعانیان را ارائه دهد، در حالی که در همان زمان بیان می‌کند که اولین اشاره قطعی به کنعان، در قرن ۱۸ قبل از میلاد است. در این دوره شهرنشینی بازگشت و این منطقه بین شهرهای کوچک تقسیم شد که به نظر می‌رسد
منطقه بین شهرهای کوچک تقسیم شد که به نظر می‌رسد مهم‌ترین آنها هازور بوده‌است. بسیاری از جنبه‌های فرهنگ مادی کنعانیان اکنون منعکس کننده نفوذ بین‌النهرین بود و کل منطقه به شدت در یک شبکه تجارت بین‌المللی گسترده ادغام شده بود. در اوایل سلطنت نارام سین اکد (حدود ۲۲۴۰ پیش از میلاد) عمورو به همراه سوبارتو/آشور، سومر و ایلام یکی از «چهار محله» اطراف اکد نامیده می‌شد. سلسله‌های عموری در بسیاری از بین‌النهرین از جمله در لارسا، ایسن و بابل (تأسیس در سال ۱۸۹۴ قبل از میلاد)، تسلط یافتند. بعدها، عمورو به اصطلاح
از میلاد)، تسلط یافتند. بعدها، عمورو به اصطلاح آشوری/اکدی برای داخل جنوب و همچنین برای کنعان شمالی تبدیل شد. در این زمان به نظر می‌رسید که منطقه کنعانی بین دو کنفدراسیون تقسیم شده، یکی در تل مگیدو در دره مرج ابن عامر، و دومی در شمال شهر کادش در رودخانه اورونتس. یکی از رهبران عموری به نام سومو آبوم در سال ۱۸۹۴ قبل از میلاد بابل را به عنوان یک دولت‌شهر مستقل تأسیس کرد. یکی از پادشاهان عموری بابل، حمورابی (۱۷۵۰–۱۷۹۲ قبل از میلاد)، اولین امپراتوری بابلی را تأسیس کرد که فقط تا زمان حیات او دوام آورد. پس از مرگ
کرد که فقط تا زمان حیات او دوام آورد. پس از مرگ او، عموری‌ها از آشور رانده شدند، اما تا سال ۱۵۹۵ قبل از میلاد، به عنوان اربابان بابل باقی ماندند، که بعداً هیتی‌ها آنها را بیرون راندن. داستان نیمه تخیلی سینوهه افسر مصری به نام سینوهه را توصیف می‌کند که در زمان سلطنت سنوسرت یکم (حدود ۱۹۵۰ قبل از میلاد) در منطقه «رتجنو علیا» و «فنخو» فعالیت‌های نظامی انجام می‌دهد. اولین گزارش مصر از لشکرکشی به منتو، رتجنو و شکیم (شِچِم) کتیبه سبِک‌خو است که تاریخ آن به سلطنت سنوسرت سوم (حدود ۱۸۶۲ ق. م) می‌رسد. نامه‌ای از
سنوسرت سوم (حدود ۱۸۶۲ ق. م) می‌رسد. نامه‌ای از موت‌بصیر به شمشی-ادد یکم (حدود ۱۸۰۹–۱۷۷۶ قبل از میلاد) از دوره آشوری کهن (۲۰۲۵–۱۷۵۰ قبل از میلاد) ترجمه شده‌است: «در رحیسوم است که راهزنان (habbatum) و کنعانیان (Kinahnum) واقع شده‌اند». ابین نامه در سال ۱۹۷۳ در خرابه‌های ماری، توسط یک پاسگاه آشوری در آن زمان در سوریه کشف شد. ارجاعات منتشر نشده دیگر به کیناهنوم (Kinahnum) در نامه‌های ماری به همین قسمت اشاره دارد. اینکه آیا اصطلاح کیناهنوم به مردم منطقه خاصی اشاره دارد یا به مردمی با منشأ خارجی، مورد مناقشه
اشاره دارد یا به مردمی با منشأ خارجی، مورد مناقشه قرار گرفته‌است، به طوری که رابرت دروز بیان می‌کند که اولین اشاره قطعی به خط میخی به سرزمین کنعان در مجسمه ادریمی (قرن ۱۶ قبل از میلاد) از آلاله در سوریه مدرن یافت می‌شود. اشاره‌ای به "سرزمین کنعان" در مجسمه ادریمی، پادشاه آلاله (قرن ۱۶ قبل از میلاد)، در سوریه مدرن يافته شده‌است. پس از قیام مردمی علیه حکومت ادریمی، او به همراه بستگان مادرش مجبور به ترک آلاله و پناه بردن به سرزمین کنعان می‌شود که در آنجا برای باز پس‌گیری شهرش، آماده حمله نهایی می‌شود. در حدود
پس‌گیری شهرش، آماده حمله نهایی می‌شود. در حدود سال ۱۶۵۰ قبل از میلاد، کنعانیان به دلتای نیل شرقی حمله کردند. آنها که در آنجا به قدرت غالب تبدیل شدند، در میان مصریان به عنوان هیکسوس شناخته شدند. در کتیبه‌های مصری، "عمار" و "آمورو" (عموری‌ها) به‌طور دقیق در ناحیه شمالی‌تر کوهستانی شرق فنیقیه به کار می‌روند که تا رود عاصی امتداد دارد. کاوش‌های باستان‌شناسی در تعدادی از مکان‌ها که بعداً به عنوان کنعانی شناخته شدند، نشان می‌دهد که رونق منطقه در این دوره عصر برنز میانه تحت رهبری شهر حزور که حداقل در بیشتر
برنز میانه تحت رهبری شهر حزور که حداقل در بیشتر دوره‌ها به مصر خراج می‌داده، به اوج خود رسید. در شمال، شهرهای یمحاض و قطنا، هژمون‌های کنفدراسیون‌های مهم بودند. همچنین به نظر می‌رسد که حزور کتاب مقدس، شهر اصلی ائتلاف دیگری در جنوب بود. در اواخر عصر برنز، بخش‌هایی از کنعان و جنوب غربی سوریه خراج‌گزار فراعنه مصر شد. با این حال تسلط مصریان بر این مناطق پراکنده بود و به اندازه کافی قوی نبود که از شورش‌های مکرر محلی و مبارزات بین‌شهری جلوگیری کند. مناطق دیگری مانند شمال کنعان و شمال سوریه در این دوره تحت حکومت
شمال کنعان و شمال سوریه در این دوره تحت حکومت آشوری‌ها قرار گرفت. در زمان حکومت تحوتموس سوم (۱۴۷۹-۱۴۲۶ قبل از میلاد) و آمنهوتپ دوم (۱۴۲۷-۱۴۰۰ قبل از میلاد)، حضور منظم و نیرومند فرمانروا و ارتش مصر، آموریان و کنعانیان را به اندازه کافی وفادار نگه داشت. با این حال در زمان تحوتموس سوم یک گروه جدید و نگران کننده به نام هپرو در میان جمعیت گزارش شده‌اند. به نظر می‌رسد هپروها مزدور یا راهزن بوده‌اند که زمانی زندگی آرامی داشته‌اند، اما به دلیل زندگی در شرایط سخت آماده بودند خود را به هر حاکم محلی یا پادشاه که برای
بودند خود را به هر حاکم محلی یا پادشاه که برای حمایت از آنها هزینه می کردند، استخدام کنند.
هویتزر () یکی از ادوات توپخانه‌ای است که برخی از ویژگی‌های توپ جنگی و خمپاره را با یکدیگر ترکیب کرده‌است. هویتزرها معمولاً با لولهٔ نسبتاً کوتاه، شتاب متوسط گلوله، و قابلیت شلیک گلوله در خط سیر کمانی شناخته می‌شوند. طول لوله توپ‌های هویتزر معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ برابر کالیبر آن‌هاست، البته توپ‌هایی با نسبت طول به کالیبر بیش از ۳۰ را نیز در صورتی که توانایی شلیک با زاویه‌های مرتفع برای پوشش مسافت‌های متفاوت را داشته باشند می‌توان به عنوان هویتزر طبقه‌بندی کرد. هویتزر یک سلاح نسبتاً بزرگ است. به دلیل عدم دقت
هویتزر یک سلاح نسبتاً بزرگ است. به دلیل عدم دقت سلاح، محموله آن باید سنگین باشد که معمولاً شامل استفاده از کالیبر سنگین است. بسیاری از هویتزرهای مورد استفاده در توپخانه‌های امروزی ۱۵۵ میلی‌متر و هویتزرهای میدانی سبک ۱۰۵ میلی‌متر هستند. هویتزرهای اولیه در دژها ثابت بودند یا در ریل‌هایی که مخصوص آن ساخته شده بودند سوار می‌شدند. هویتزرهای امروزی بر روی خودروهای زرهی (توپخانه خودکششی) نصب می‌شوند که به آن‌ها ارتفاع شلیک بهتری می‌دهد. تکنیک. در مقایسه با توپخانه، هویتزر دارای لوله نسبتاً کوتاه یا خان شلیک است
هویتزر دارای لوله نسبتاً کوتاه یا خان شلیک است که معمولاً ۵ تا ۱۵ برابر کالیبر است. هویتزرهای امروزی نسبتاً طولانی‌تر هستند، مانند کالیبر ۴۴ برای PzH 2000. به دلیل لوله کوتاه، سرعت دهانه آن‌ها کم است و در نتیجه یک مسیر بالستیک منحنی ایجاد می‌کند. این به تفنگ اجازه می‌دهد تا پرتابه‌ها را از فراز موانع پرتاب کند. هویتزرها می‌توانند از فواصل دور، در خطوط خودی یا مواضع پشت تپه‌ای که در پوشش قرار دارند، به سمت نیروهای دشمن شلیک کنند. یک عیب آن این است که جهت باد، سرعت باد و حتی چرخش زمین می‌تواند بر مدار تأثیر
سرعت باد و حتی چرخش زمین می‌تواند بر مدار تأثیر بگذارد و باعث می‌شود این نوع تفنگ بدون اصلاح سامانه کنترل آتش انحراف قابل توجهی داشته باشد. یکی دیگر از معایب این است که فرد اغلب دید مستقیمی از هدف ندارد، به طوری که باید به نشانه‌دهی‌ها و گراهای دیدبانان از راه دور تکیه کرد. در طول تاریخ، سربازان خودی بارها به این دلیل با آتش خودی روبه‌رو شده‌اند. برخی از هویتزرهای مدرن می‌توانند طبق روش ام‌آراس‌ای (MRSI، چند گلوله، برخورد همزمان) شلیک کنند. در این حالت، چندین گلوله در مسیرهای مختلف به‌طور پیاپی به سمت یک
گلوله در مسیرهای مختلف به‌طور پیاپی به سمت یک هدف شلیک می‌شود و همه شلیک‌ها به‌طور همزمان به هدف اصابت می‌کنند. شلیک با شیب‌دارترین مسیر بیش از بقیه در راه خواهد بود و در ابتدا شلیک می‌شود. سپس در ادامه شلیک‌ها، سر لوله هر بار پایین‌تر گرفته می‌شود. ام‌آراس‌ای تنها با سامانه‌های کنترل آتش پیشرفته و با سیستم‌های شارژ سریع قابل اعتماد امکان‌پذیر است. تاریخچه. هویتزرها در اصل به عنوان ترکیبی از خمپاره‌اندازها و توپ‌ها ابداع شدند تا در شرایط محاصره دشمن و دیگر شرایطی که هم به کالیبر بزرگ خمپاره‌انداز و هم به
شرایطی که هم به کالیبر بزرگ خمپاره‌انداز و هم به تحرک‌پذیری بالای توپ نیاز است، کاربرد داشته باشند. نخستین نمونه‌های هویتزر احتمالاً در جنگ‌های هوسی در سده پانزدهم میلادی در بوهم و موراویا اختراع شده و در میانه‌های سده هفدهم میلادی در اروپا تکامل یافت. واژه «هویتزر» "(Howitzer)" واژه‌ای انگلیسی است که از واژهٔ هلندی "houwitser" اقتباس شده که خود برگرفته از واژه آلمانی "haubitze"، به معنی سلاح محاصره‌ای شبیه به منجنیق، است. در سدهٔ هجدهم علم توپ‌ریزی پیشرفت سریعی داشت که بیشتر در نتیجهٔ ابتکارات و اصلاحات
سریعی داشت که بیشتر در نتیجهٔ ابتکارات و اصلاحات گریبوال "(Gribeauval)" ژنرال فرانسوی بود و هویتزرهایی با کالیبرهای متفاوت هم از برنز و هم از آهن ساخته شدند. ارتش‌های مختلف اروپایی از جمله بریتانیا، هلند، فرانسه و پروس در این دوران از انواع مختلف هویتزرها استفاده می‌کردند. در عملیات‌های محاصره‌ای توپ‌های کلاسیک سنگین قادر بودند تا شکاف‌هایی در استحکامات دشمن پدیدآورند و خمپاره‌اندازهای سنگین ثابت هم می‌توانستند مواد منفجره را از فراز دژ به مرکز شهرها و قلعه‌ها پرتاب کنند اما هویتزرها انعطاف‌پذیری بیشتری