payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میلاد، جای خود را به «فرهنگ والا»یی داد که منشأ آن هنوز کاملاً نامشخص است. این فرهنگ باستان‌شناسی که به نام تپه بزرگ مایکوپ نامگذاری شده است، نوآوری‌هایی را در تمام زمینه‌ها نشان می‌دهد که هیچ نمونه اولیه محلی ندارند و نمی‌توان آنها را به سنت عصر مس بالکان-آناتولی نسبت داد. نظریه مورد علاقه محققان روسی، مهاجرتی از جنوب و منشأ آن در منطقه سیرو-آناتولی است که اغلب در ارتباط با به اصطلاح "گسترش اوروک" ذکر می‌شود. با این حال، تردیدهای جدی در مورد ارتباط بین مایکوپ و منطقه سیرو-آناتولی ایجاد شده است. اشیاء
مایکوپ و منطقه سیرو-آناتولی ایجاد شده است. اشیاء خارجی در قفقاز شمالی هیچ ارتباطی با دامنه‌های بالایی فرات و دجله یا دشت‌های سیلابی بین‌النهرین نشان نمی‌دهند، بلکه به نظر می‌رسد که با فلات ایران و جنوب آسیای مرکزی ارتباط دارند. کاوش‌های اخیر در منطقه جنوب غربی دریای خزر، دیدگاه جدیدی را در مورد تعاملات بین "شرق" و اروپای قاره‌ای ایجاد می‌کند. از یک سو، به تدریج آشکار می‌شود که یک منطقه تعامل عظیم در اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد شکل گرفته است که بسیار فراتر از بین‌النهرین امتداد داشته است. از سوی دیگر،
از بین‌النهرین امتداد داشته است. از سوی دیگر، این یافته‌ها اهمیت سنتی داده شده به بین‌النهرین را نسبی می‌کند، زیرا نوآوری‌هایی که از ایران و آسیای مرکزی سرچشمه می‌گیرند، آشکارا مستقل از آن در سراسر منطقه سیرو-آناتولی گسترش یافته‌اند. آذربایجان اخیراً، تعدادی گورگان بسیار باستانی در سویوق‌بلاغ در آذربایجان کشف شده‌اند. این گورگان‌ها به آغاز هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح برمی‌گردند و متعلق به فرهنگ لیلاتپه هستند. به گفته کاوشگران این گورگان‌ها، شباهت‌های قابل توجهی بین گورگان‌های سویوق‌بلاغ و گورگان‌های
قابل توجهی بین گورگان‌های سویوق‌بلاغ و گورگان‌های مایکوپ وجود دارد: «کشف سویوق‌بلاغ در سال ۲۰۰۴ و کاوش‌های بعدی، شواهد قابل توجهی ارائه داد مبنی بر اینکه رسم تدفین در کورگان در اواخر دوره انئولیتیک در قفقاز جنوبی به خوبی رواج داشته است [...] قبایل فرهنگ لیلاتپه در اواسط هزاره چهارم پیش از میلاد به شمال مهاجرت کردند و نقش مهمی در ظهور فرهنگ مایکوپ در قفقاز شمالی ایفا کردند.»
کمباین‌سازی ایران (ایران جان‌دیر سابق) شرکت ایرانی تولیدکننده ماشین‌آلات کشاورزی است، که در سال ۱۳۴۸ با همکاری شرکت جان‌دیر ایالات متحده آمریکا، در اراک تأسیس شد. این شرکت، اولین و بزرگ‌ترین طراح و تولیدکننده در ایران و خاورمیانه است. این شرکت در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ در فهرست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار گرفت. تاریخچه. شرکت کمباین‌سازی ایران در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۴۸ در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی شهرستان تهران تحت شماره ۱۳۵۶۹ به نام شرکت جانساز (سهامی خاص) به ثبت رسید و طی سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۶۱
(سهامی خاص) به ثبت رسید و طی سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۶۱ به‌ترتیب ابتدا به شرکت ایران جان‌دیر و سپس به شرکت کمباین‌سازی ایران، تغییر نام پیدا کرد و نهایتاً به موجب مصوبه مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۰ نوع شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل گردید. در سال ۲۰۰۸ مدیرعامل کمباین‌سازی ایران بیان کرد که چین برای یک سرمایه‌گذاری مشترک با این شرکت ابراز آمادگی کرده‌است. تحریم. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ شرکت کمباین‌سازی ایران را تحریم کرد و به فهرست «اتباع به طور ویژه معین‌شده» (اس‌دی‌ان) اضافه
«اتباع به طور ویژه معین‌شده» (اس‌دی‌ان) اضافه کرد. استیون منوشن، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت: «این موسسه‌ها طبقه خواص [حکومت] ایران را قادر می‌کنند که یک نظام فاسد مالکیت بر بخش‌های بزرگی از اقتصاد ایران را حفظ کنند. ایالات متحده به هدف گرفتن کسانی که ادعا می‌کنند به مردم ایران کمک می‌کنند اما ثروت خود را افزایش می‌دهند، ادامه می‌دهد.» محصولات. تولید کمباین غلات محصول اصلی این شرکت، از سال ۱۳۵۲ با همکاری شرکت جان‌دیر شعبه آلمان، آغاز و در طول این سال‌ها با تولید ۱۰٬۴۳۵ دستگاه کمباین، شامل کمباین‌های سبک و
تولید ۱۰٬۴۳۵ دستگاه کمباین، شامل کمباین‌های سبک و سنگین و نیمه‌سنگین، بیش از ۹۰٪ درصد بازار فروش این محصول در ایران در اختیار این شرکت، قرار گرفته‌است. تولید بیلر یا همان بسته‌بند علوفه، از سال ۱۳۶۸ با خرید و انتقال تکنولوژی از شرکت جان‌دیر شعبه فرانسه با وضعیتی مشابه تولید کمباین شروع شد و امروزه با تولید ۳٬۹۸۳ دستگاه، در شرکت کمباین‌سازی ایران، بیش از ۹۵٪ درصد از بازار فروش بیلر در ایران، در اختیار این شرکت می‌باشد. محصولات این شرکت به اسپانیا، ونزوئلا، چین، قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان،
چین، قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، عراق و زیمبابوه صادر شده‌اند.
مایکوپ (به روسی: Майко́п، به آدیغی: Мыекъуапэ/Myequape) شهری است در روسیه. این شهر مرکز جمهوری آدیغیه است. این شهر از شرق و جنوب با شهرستان مایکوپسکی، از شمال با شهرستان گیاگینسکی و از غرب با شهرستان بلورچنسکی در سرزمین کراسنودار هم‌مرز است. شهر مایکوپ در کرانهٔ راست رودخانهٔ بـِلایا (از شاخه‌های کوبان) واقع شده و در ۱۶۰۰ کیلومتری جنوب مسکو قرار دارد. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۶٬۹۳۱ بود. شهر مایکوپ در سال ۱۸۵۷ به عنوان یک دژ قزاق‌های روسی کوبان بنیاد شد و در دوره پایانی جنگ قفقاز در ۱۸۵۸–۱۸۶۳ نقش
شد و در دوره پایانی جنگ قفقاز در ۱۸۵۸–۱۸۶۳ نقش یک دژ مرزی مهم را ایفا کرد. مایکوپ در سال ۱۸۷۰ رسماً تبدیل به شهر شد. فرهنگ مایکوپ که یکی از فرهنگ‌های باستان‌شناختی مربوط به عصر برنز است نام خود را از این شهر گرفته است زیرا بازمانده‌های این فرهنگ در سال ۱۸۹۷ در این منطقه کشف شد. در سال ۱۹۱۱ در نزدیکی مایکوپ نفت کشف شد. گروه‌های قومی. گروه‌های قومی در شهر (داده‌های ۲۰۰۲): تاریخچه. جمعیت: نام این شهر از عصر برنز و کشف فرهنگ مایکوپ در سال ۱۸۹۷ گرفته شده است. پس از ایجاد یک اردوگاه نظامی در سال ۱۸۲۵، نیروی
پس از ایجاد یک اردوگاه نظامی در سال ۱۸۲۵، نیروی زمینی امپراتوری روسیه در سال ۱۸۵۷ یک قلعه نظامی در مایکوپ احداث کرد. در سال ۱۹۱۰، در نزدیکی مایکوپ، نفت خام کشف شد. این شهر مرکز اداری بخش مایکوپسکی در استان کوبان بود. در سال ۱۹۳۶، مایکوپ و مناطق اطراف آن با استان خودگردان آدیغیه ادغام شده و به مرکز اداری خودمختاری تبدیل شد. ورماخت در ۱۰ اوت ۱۹۴۲ بدون درگیری و از طریق عملیات براندنبورگر تکاوران، این شهر را اشغال کرد. تلاش‌های آلمان برای از سرگیری تولید نفت در منطقه‌ای که به سبک زمین سوخته تخریب شده بود،
در منطقه‌ای که به سبک زمین سوخته تخریب شده بود، موفقیت چندانی نداشت. در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۳، جبهه ماورای قفقاز از ارتش سرخ شهر را بازپس گرفت. از سال ۱۹۹۱، مایکوپ پایتخت جمهوری آدیغیه در روسیه است. اقتصاد. کشف ذخایر گسترده نفتی، مایکوپ را به یکی از مراکز اصلی استخراج نفت در اتحاد جماهیر شوروی و سپس روسیه تبدیل کرد. از دیگر بخش‌های مهم اقتصادی می‌توان به صنایع غذایی و صنایع چوب اشاره کرد. وضعیت اداری و شهری. در تقسیمات کشوری روسیه، این شهر همراه با هشت سکونتگاه روستایی، به‌عنوان مایکوپ شهر با اهمیت جمهوری—یک واحد
به‌عنوان مایکوپ شهر با اهمیت جمهوری—یک واحد اداری با وضعیت معادل بخش‌ها—به ثبت رسیده است. این شهر دارای روستاهای زیر تحت قلمرو خود است: منابع. Wikipedia contributors, "Maykop," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 30, 2009).
گربه نره و روباه مکار از شخصیت‌های داستان "ماجراهای پینوکیو"، اثر نویسنده ایتالیایی کارلو کُلودی هستند که در طول داستان همواره سعی در فریب پینوکیو، شخصیت اصلی داستان، دارند. در ایران، امیرحسین خسروی در نقش گربه نره و ابوالفضل رضاپور در نقش روباه مکار اجرا شده‌ است. مرتضی احمدی دوبلور روباه مکار بوده است. جستارهای وابسته. بازی پینوکیو
«سلب حق یک رؤیا» ترانه‌ای از گروه ترش متال آمریکایی مگادث است. این ترانه متعلق به آلبوم ۱۹۹۲ آن‌ها با نام "شمارش معکوس برای انقراض" است که در همان‌سال به‌صورت تک‌آهنگ هم منتشر شد. تک‌آهنگ «سلب حق یک رؤیا» در زمان انتشارش تا رتبهٔ ۳۰ام جدول «پرفروش‌ترین آهنگ‌های جریان اصلی راک» در ایالات متحده صعود کرد. دیوید الفسن، بیسیست گروه، در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ «سلب حق یک رؤیا» گفته است: «این ترانه با اتفاق‌های ناخوشایند رخ‌داده برای خانوادهٔ من که در هارتلند مینه‌سوتا با کشاورزی روزگار می‌گذراندند مرتبط
مینه‌سوتا با کشاورزی روزگار می‌گذراندند مرتبط است. عنوان «سلب حق یک رؤیا» هم به حقوق معنوی و هم به مادیات اشاره دارد. سیاست‌گذاری‌های اشتباه دولت ریگان باعث شد آن‌ها همه‌چیزشان را از دست بدهند.» دیو ماستین هم مضمون ترانه را مرتبط با عملکرد تحمیلی و سیاست‌های اقتصادی دوران ریگان و اثر منفی‌اش بر زندگی کشاورزان آمریکایی دانسته است. «سلب حق یک رؤیا» به نگرانی‌های اقتصادی و نابرابری اجتماعی می‌پردازد. به گفته منتقد موسیقی ادواردو ریوالدیویا، «شاید هیچ ترانه دیگری از مگادث در تاریخ به این اندازه مستقیم و
دیگری از مگادث در تاریخ به این اندازه مستقیم و هوشیارانه» با این مسائل برخورد نکرده باشد. این ترانه بخشی از سخنرانی معروف رئیس‌جمهور وقت آمریکا، جرج اچ. دابلیو. بوش، با عنوان «» را سمپل کرده و بیانیه‌ای دربارهٔ خطر مالیات برای «رؤیای آمریکایی» ارائه می‌دهد. مجله "بیلبورد" این ترانه را همراه با «سمفونی ویرانی» به دلیل «آگاهی اجتماعی» تحسین کرد و آن‌ها را «بیانیه‌های قدرتمند برای طرفداران هارد راک» توصیف کرد.
قانون جرایم رایانه‌ای در سال ۱۳۸۸ برای تعیین مصادیق استفاده مجرمانه از سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. کلیات لایحه قانون جرائم رایانه‌ای در ۲۷ آبان ۱۳۸۷ با ۱۷۶ رأی موافق، ۳ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع به تصویب رسید. پس از رفع ایراداتی که شورای نگهبان به این قانون وارد کرده بود. در ۷ تیر ۱۳۸۸ قانون جرائم رایانه‌ای به تأیید شورای نگهبان رسید و رئیس‌جمهور ۱۰ تیر آن را برای اجرا ابلاغ کرد. قانون جرایم رایانه‌ای در ۵ بخش و ۵۵ ماده تنظیم شده‌است. حبس و جریمه نقدی یا هر دو مجازات‌هایی
شده‌است. حبس و جریمه نقدی یا هر دو مجازات‌هایی است که برای مرتکبین این جرایم وضع شده‌است. تاریخچه. بحث جرایم رایانه‌ای در ایران ابتدا در اوایل دهه ۱۳۸۰ مطرح شد. آن زمان بیشتر حوزه‌هایی را در بر می‌گرفت که به جعل اسناد دولتی و شخصی مربوط می‌شد. چنانکه اولین جرم رایانه‌ای در خرداد ۱۳۷۸ به ثبت رسید که در آن یک دانشجوی کامپیوتر و یک کارگر چاپخانه در کرمان، چک‌های تضمینی را جعل می‌کردند. جعل اسکناس، بلیت شرکت‌های اتوبوسرانی، جعل اسناد دولتی از قبل گواهینامه رانندگی، کارت پایان خدمت، مدرک تحصیلی، اوراق خرید و
کارت پایان خدمت، مدرک تحصیلی، اوراق خرید و فروش خودرو و چک‌های مسافرتی از دیگر موارد جرم رایانه‌ای در اوایل دهه ۸۰ به حساب می‌آمد. با گسترش وسایل ارتباطی، کمیته‌ای با حضور وزارتخانه‌های اطلاعات، ارشاد، آموزش و پرورش، صداو سیما، ارتباطات و سازمان تبلیغات اسلامی تشکیل شد تا در باره فیلترینگ سایت‌ها تصمیم‌گیری کنند. در این زمان بحث اولیه در باره جرایم رایانه‌ای تا حد زیادی تغییر کرد. برخی از وبلاگ‌نویسان و روزنامه‌نگاران به اتهام نوشتن مطالب در وبلاگ‌ها و سایت‌ها دستگیر شدند و به اتهاماتی مانند توهین به افراد
دستگیر شدند و به اتهاماتی مانند توهین به افراد و «مقدسات» یا افشای اسرار و اسناد دولتی محاکمه و مجازات شدند. و دولت با فیلترینگ گسترده سایت‌ها و کنترل سرعت اینترنت، به دنبال تعاریف و مصداق‌های تازه‌ای از جرایم اینترنتی برآمد. جرایم. جرایمی که در این قانون تعیین شده‌است شامل این موارد می‌گردد: کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه. بر اساس ماده ۲۲ این قانون "کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه" شامل وزیر یا نمایندهٔ وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، ارتباطات و فناوری اطلاعات، اطلاعات، دادگستری، علوم، تحقیقات و فناوری،
اطلاعات، دادگستری، علوم، تحقیقات و فناوری، فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، رئیس سازمان‌ صدا و سیما و فرمانده نیروی انتظامی، یک نفر خبره در فناوری اطلاعات و ارتباطات به انتخاب کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی و یک نفر نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی به انتخاب کمیسیون حقوقی و قضایی و تأیید مجلس شورای اسلامی می‌شود و ریاست کمیته به عهدهٔ دادستان کل کشور خواهد بود. این کمیته در دی‌ماه ۱۳۸۸ فهرستی از مصداق‌های محتوای مجرمانه را ارائه داد. این فهرست در پنج فصل در بخش‌های «محتوی خلاف عفت و
این فهرست در پنج فصل در بخش‌های «محتوی خلاف عفت و اخلاق عمومی، محتوی علیه مقدسات، محتوی علیه امنیت و آرامش عمومی، محتوی علیه مقامات و نهادهای دولتی و عمومی و محتوایی که برای ارتکاب جرایم رایانه‌ای و سایر جرایم» تهیه شده بود. بخشی از این فهرست به مواردی اشاره دارد که در قانون مجازات اسلامی نیز آمده‌است ولی در برخی موارد مصادیق ارائه‌شده تازگی دارد. از جمله موارد ممنوع‌شده در این قانون انتشار فیلترشکن یا آموزش عبور از فیلترینگ می‌شود. این درحالی‌است که بسیاری از سایت‌ها در ایران فیلتر شده و کاربران با
بسیاری از سایت‌ها در ایران فیلتر شده و کاربران با استفاده از فیلترشکن از این سایت‌ها استفاده می‌کنند. مورد دیگر آن‌که اگر کسی لینک سایت‌هایی را که دارای «محتوی مجرمانه» هستند یا در آن‌ها نشانی‌های اینترنتی سایت‌های مسدود شده و نشریات توقیف شده آمده را منتشر کند، مجرم است. به اشتراک گذاشتن لینک‌ها نیز از جمله کارهای مرسوم در اینترنت است که کاربران اینترنتی این گونه لینک‌ها را در سایت‌ها و وبلاگ‌ها قرار می‌دهند. آمار جرایم رایانه‌ای. در سال ۸۵ حدود ۷۹ پرونده در مورد جرایم رایانه‌ای به سیستم آگاهی کشور وارد
در مورد جرایم رایانه‌ای به سیستم آگاهی کشور وارد شد که این آمار در سال ۸۶ به ۹۸ پرونده، در سال ۸۷ به ۱۲۸ پرونده و در شش ماه اول سال ۱۳۸۸ به ۱۱۱ پرونده رسید. که نشان‌دهنده سیر صعودی تعداد پرونده‌های این حوزه است. البته بسیاری از جرایم به دلایل مختلفی به مرحله تشکیل پرونده نمی‌رسند. با این حال نسبت به رشد کاربرد رایانه در زندگی و امور جامعه در ایران افزایش جرایم رایانه‌ای کم بوده است. طبق اعلام نیروی انتظامی ۳۳ درصد پرونده‌های حوزه جرایم رایانه‌ای در خصوص موضوع دسترسی غیرمجاز به سیستم‌ها و داده‌های رایانه‌ای
دسترسی غیرمجاز به سیستم‌ها و داده‌های رایانه‌ای شامل دسترسی‌های غیرمجاز در حوزه کارهای بانکی و ۳۰ درصد پرونده‌ها با موضوع هتک حیثیت افراد و نشر اکاذیب، ۱۶ درصد پرونده‌ها با موضوع کلاهبرداری‌های اینترنتی یا برنامه نوشتن و فریب سیستم، ۶ درصد بحث تخریب و اختلال در داده‌های سیستم و ۵ درصد تکثیر غیرمجاز نرم‌افزارها است. ۹۵ درصد متهمان این حوزه مردان و بیشترین متهمان در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال هستند.
سیّد جمال‌الدّین موسوی گلپایگانی مرجع تقلید و از عرفای شیعه در سال ۱۲۹۵ (قمری) در روستای سعیدآباد گلپایگان به دنیا آمد. گفته شده نسبتش با ۲۷ واسطه، به امام موسی کاظم علیه السلام می‌رسد. وی ۱۲ ساله بود که نزد برادرانش، درس را آغاز کرد. برای ادامه تحصیل، راهی گلپایگان شد و عمده علوم عربی و منطق را از علمای گلپایگان آموخت. در سال ۱۳۱۱ (قمری) در سن ۱۶ سالگی، به اصفهان و بعد از آن به نجف رفت. سید جمال‌الدین گلپایگانی علاوه بر فراگیری علوم اسلامی، تألیفاتی را داشته و شعر نیز می‌سروده‌است. شعر. وی هنگام بازدید از
و شعر نیز می‌سروده‌است. شعر. وی هنگام بازدید از حرم علی بن ابی‌طالب چنین سروده‌است: آثار. آثاری که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود: ۳. رساله استدلالی در غیبت (رساله‌های یاد شده همراه ۲۰ مسئله مهم استدلالی فقهی، در سال ۱۳۷۰ ه‍. ق، در چاپخانه حیدریه نجف اشرف چاپ شد) درگذشت. سید جمال‌الدین گلپایگانی در عصر روز دوشنبه ۲۹ محرم ۱۳۷۷ (پنجم خرداد ۱۳۳۷)، در سن ۸۲ سالگی درگذشت و جسدش در وادی السلام نجف دفن گردید.
جاده نام رمانی آمریکایی نوشته کورمک مک کارتی است که در سال ۲۰۰۶ چاپ شده‌است. این کتاب، داستانی پساآخرالزمانی را روایت می‌کند. رمان شرح سفر پدر و پسری (که در کتاب هیچ نامی ندارند) در دنیایی تباه است. این رمان دهمین کتاب کرمک مکارتی بعد از رمان "جایی برای پیرمردها نیست" می‌باشد که برنده دو جایزه ادبی مهم از جمله جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۲۰۰۷ شد. داستان. در سال‌های آینده بر اثر حوادث نامعلوم جهان تغییر می‌کند. هیچ گیاهی نمی‌روید. غذایی نیست. همه مردم مرده‌اند و فقط تعداد معدودی باقی‌مانده‌اند که اکثر
و فقط تعداد معدودی باقی‌مانده‌اند که اکثر آن‌ها هم در حال نابودی اند. حال که جهان به ویرانه‌ای عظیم تبدیل شده که آدمها از فرط گشنگی به خوردن یکدیگر روی آورده‌اند و عواطف انسانی جایشان را به غرایض بی رحم حیوانی داده‌اند، پدر و پسری در حال دور شدن از خطرات و آدمخواران هستند. تمام چیزی که برای آن‌ها مانده است در یک چرخ خرید که در آن وسایل و پتو هایشان را ریخته‌اند و یک اسلحه که در دست پدر است خلاصه می‌شود. مرد برای حفظ و نجات فرزندش (که در طول کتاب بارها او را فرشته خطاب می‌کند و می‌تواند نماد ذره‌ای انسانیت
فرشته خطاب می‌کند و می‌تواند نماد ذره‌ای انسانیت باقی‌مانده باشد) به همراه او دست به سفری پرماجرا در جاده‌ای یخ زده می‌زند. آن‌ها در طول سفر با افرادی برخورد می‌کنند. مثل یک دزد، یک پیرمرد نیمه جان و کور، عده‌ای آدمخوار، یک کودک و یک مرد نجات دهنده. فیلم. در سال ۲۰۰۹ از این رمان، فیلمی به کارگردانی جان هیلکات اقتباس شد با بازی درخشان ویگو مورتنسن. ترجمه به فارسی. در پائیز ۱۳۸۸ هجری شمسی رمان جاده با همین عنوان توسط محمدرضا قلیچ خانی زیر نظر نشر علم ترجمه و به بیرون عرضه شد.
خورخه رافائل ویدلا (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۲۵ بوئنوس آیرس – درگذشتهٔ ۱۷ مه ۲۰۱۳) ۴۳امین رئیس‌جمهور آرژانتین از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ بود. او پس از کودتایی که ایزابل مارتینز پرون را برکنار کرد، به قدرت رسید. پس از بازگشت دموکراسی به آرژانتین، او به خاطر نقض گستردهٔ حقوق بشر و «جنایت علیه بشریت» که در زمان حکومت او صورت گرفت، محاکمه و محکوم به حبس ابد شد. اواخر زندگی و مرگ. ویدلا در ۲۹ مارس ۱۹۸۱ قدرت را به روبرتو ادواردو ویولا واگذار کرد. در ۷ آوریل ۱۹۸۲، ویدلا در مراسم ادای سوگند ژنرال ماریو بنجامین منندز به عنوان
ادای سوگند ژنرال ماریو بنجامین منندز به عنوان فرماندار جزایر مالویناس شرکت کرد. در پی شکست در جنگ فالکلند و در پی آن سقوط حکومت نظامیان در سال ۱۹۸۲، دموکراسی آرژانتین در سال ۱۹۸۳ احیا شد. دولت جدید پیگرد افسران عالی‌رتبه را به دلیل جنایاتی که در دوران دیکتاتوری مرتکب شدند، در آنچه محاکمه حکومت نظامیان نامیده می‌شد، آغاز کرد. ویدلا به چندین قتل، آدم‌ربایی، شکنجه و بسیاری از جنایات دیگر محکوم شد. او به حبس ابد محکوم شد. در سال ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور کارلوس منم، ویدلا و بسیاری دیگر از اعضای زندانی سابق رژیم نظامی
و بسیاری دیگر از اعضای زندانی سابق رژیم نظامی را عفو کرد. منم همچنین فرماندهان چریک‌های چپ را که متهم به تروریسم بودند عفو کرد. رئیس‌جمهور منم در یک سخنرانی تلویزیونی خطاب به ملت گفت: «من احکام را امضا کرده‌ام تا بتوانیم بازسازی کشور را در صلح، آزادی و عدالت آغاز کنیم… ما از رویارویی‌های طولانی و ظالمانه آمده‌ایم. زخمی در آن وجود داشت. شفا بده». ویدلا برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۹۸ زمانی که قاضی او را به جرم ربودن نوزادان در طول جنگ کثیف، از جمله فرزند سیلویا کوینتلا دساپارسیدا، و ناپدید شدن فرماندهان ارتش
کوینتلا دساپارسیدا، و ناپدید شدن فرماندهان ارتش انقلابی خلق (ERP)، ماریو روبرتو سانتوچو، مجرم تشخیص داد، به زندان بازگشت. ویدلا ۳۸ روز را در بخش قدیمی زندان کازروس گذراند. به دلیل مسائل بهداشتی، وی بعداً به حبس خانگی منتقل شد. پس از انتخاب رئیس‌جمهور نستور کرشنر در سال ۲۰۰۳، تلاش‌های گسترده‌ای در آرژانتین برای نشان دادن غیرقانونی بودن حکومت ویدلا صورت گرفت. دولت دیگر ویدلا را به عنوان رئیس‌جمهور قانونی کشور به رسمیت نمی‌شناخت و پرترهٔ او از مدرسهٔ نظامی حذف شد. در سال ۲۰۰۳، کنگرهٔ فینال Ley de Punto را که
شد. در سال ۲۰۰۳، کنگرهٔ فینال Ley de Punto را که به تعقیب جنایات تحت دیکتاتوری پایان داده بود، لغو کرد. در سال ۲۰۰۵، دادگاه عالی آرژانتین حکم داد که این قانون مغایر با قانون اساسی بوده‌است. دولت پیگرد جنایات علیه بشریت را دوباره آغاز کرد. در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶، قاضی نوربرتو اویارباید حکم داد که عفوهای اعطا شده توسط رئیس‌جمهور منم خلاف قانون اساسی است. در ۲۵ آوریل ۲۰۰۷، یک دادگاه فدرال عفو رئیس‌جمهور ویدلا را لغو کرد و محکومیت وی را برای نقض حقوق بشر بازگرداند. او در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ به دلیل اتهامات جدید نقض حقوق
او در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ به دلیل اتهامات جدید نقض حقوق بشر در رابطه با مرگ ۳۱ زندانی که تحت حکومت او مرده بودند محاکمه شد. سه روز بعد، ویدلا مسئولیت کامل اقدامات ارتش خود را در دوران حکومت خود بر عهده گرفت و گفت: «من مسئولیت را به عنوان بالاترین مقام نظامی در طول جنگ داخلی می‌پذیرم. زیردستان من دستورهای من را اجرا کردند.» ویدلا مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد. دستور داده شد که بلافاصله پس از محاکمه به یک زندان غیرنظامی منتقل شود. در صدور حکم، قاضی ماریا البا مارتینز گفت که ویدلا «مظهر تروریسم دولتی» است.
مارتینز گفت که ویدلا «مظهر تروریسم دولتی» است. ویدلا در طول محاکمه گفت که «دشمنان دیروز در قدرت هستند و از آنجا تلاش می‌کنند تا یک مارکسیست ایجاد کنند». جرائم. او در سال ۲۰۱۰ به جرم جنایت علیه بشریت در دادگاهی در آرژانتین محاکمه شد. و در پی محاکمه به خاطر کشتارهای دوران حکومت دیکتاتوری‌اش در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ میلادی که طی آن ۳۰ هزار نفر ناپدید شدند به حبس ابد محکوم شد. در سال ۲۰۱۲ میلادی، دادگاه دیگری در آرژانتین، وی و چند تن از افسران ارشد حکومت وی را به جرم «رُبایش سازماندهی‌شده» حداقل ۴۰۰ کودک متعلق
جرم «رُبایش سازماندهی‌شده» حداقل ۴۰۰ کودک متعلق به خانواده‌های زندانی سیاسی چپ‌گرا در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ میلادی، محاکمه کرد. کودکان ربوده‌شده به حضانت خانواده‌های افسران نظامی طرفدار رژیم حاکم سپرده می‌شدند. این در حالی بود که بیشتر والدین کودکان ربوده‌شده، در زندان‌های حاکمان نظامی جان خود را از دست دادند. خورخه رافائل ویدلا به‌دلیل نقش‌اش در این جنایت به ۵۰ سال حبس محکوم شد. خورخه رافائل ویدلا در ۱۷ مه ۲۰۱۳ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
بازارهای محلی گیلان که از آن به نام بازارهای هفتگی گیلان نیز نام برده می‌شود، به‌طور منظم و مستمر از دیر باز با تنوع محصولات کشاورزی، صنعتی و با توجه به فصول مختلف سال در شهرهای بزرگ و کوچک و حتی روستاهای بزرگ و مهم گیلان برپا می‌شود. بازارهای هفتگی گیلان، پابرجاترین نوع بازارهای دوره‌ای است که در ایران مشاهده می‌شود. این بازارها بخشی از یک سنت قدیمی هستند. قدمت آن تا حدی است که در سال 1698 Père de la Maze به «سه شنبه بازار مشهور کسکر» (مرکز خانات گسکر که بعدها ویران شد) اشاره می‌کند که «جمعیت شگفت‌انگیزی»
ویران شد) اشاره می‌کند که «جمعیت شگفت‌انگیزی» را به صد مغازهٔ پیرامون یک کاروانسرا در کنار اقامتگاه خان مشرف به کرانهٔ مجاور رود، به خود جذب می‌کند. فریزر از بازارهای تولو بازار (تولم)، کیشماه (کسما) و طره گورام (طاهر گوراب) که هنوز وجود دارند، دیدن کرد و متوجه شد که «تولو بازار یکی از اماکن متعددی در گیلان است که در آن بازارها در یک روز خاص در هفته برگزار شده و دهقانان روستاهای مجاور را به خود جذب می‌کنند. در روزهای دیگر، فقط آلونک‌های خالی را می‌توان در آنجا دید.» اجناس بازارها به روایت ملگونف و نیم قرن
دید.» اجناس بازارها به روایت ملگونف و نیم قرن بعدتر توسط رابینو نشان دهندهٔ شبکه‌ای از بازارهاست که اندکی از امروز متراکم تر بوده است. شمار محل‌های بازارها بین ۱۹۱۵ و ۱۹۷۳ از ۴۷ به ۳۶ کاهش یافت. این جاگیری موقعیتی کمتر احتمالاً نشان دهندهٔ امکانات حمل و نقل بهتر و تأثیر فزایندهٔ مراکز بازرگانی دائمی شهرهای اصلی است. در واقع، دیگر در دو شهر اصلی گیلان یعنی رشت و لاهیجان دیگر بازارهای هفتگی برگزار نمی‌شوند، ولی هنوز در همهٔ شهرهای دیگر حضور دارند و اگر چندین بازار از بخش جنوبی دلتای سفیدرود ناپدید شده‌اند،
بازار از بخش جنوبی دلتای سفیدرود ناپدید شده‌اند، در فومنات و در کنار ساحل تالش، بازارهای جدیدی ایجاد شده‌اند نظیر هندخاله، نوخاله و زیدا در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ که ثابت می‌کند این نهاد اقتصادی و اجتماعی حیاتی است. بازارهای گیلانی هفته‌ای یک بار برگزار می‌شوند، در متراکم‌ترین بخش دلتای مرکزی دو هفته یک بار. پراکندگی روزهای بازار در سراسر هفته باعث توسعهٔ چرخه‌های بازار با هماهنگی زمانی نزدیک می‌شود. زمین مربعی بازار همه جا با ردیفهای مغازه‌های دائمی احاطه شده است، ولی این‌ها که در کنار بازرگانان متحرک قرار دارند
ولی این‌ها که در کنار بازرگانان متحرک قرار دارند در روزهای بازار به اوج فعالیت خود می‌رسند. این‌ها عموماً گیلک و نیز در غرب گیلان تالش و ترک خلخالند. بازار گیلانی جدا از عملکرد اقتصادی نقش‌های بسیار مهم اجتماعی دارد که در حیاتی بودنش نقش مهمی ایفا می‌کند: دهقانان در این بازارها شرکت می‌کنند نه فقط برای این که اجناس را خرید و فروش کنند بلکه برای این که اطلاعات مبادله کنند، خویشان یا دوستان را ببینند، دنبال همسر بگردند، شارلاتان‌ها را تماشا کنند یا صرفاً از محیط سرزندهٔ بازار لذت ببرند. برنامهٔ بازارهای
از محیط سرزندهٔ بازار لذت ببرند. برنامهٔ بازارهای هفتگی گیلان. این برنامه به مروز زمان شکل گرفته و در مناطق همجوار سعی بر آن بوده که تداخل زمانی بوجود نیاید. در مناطق معدودی، این بازارها در بیش از یکروزِ هفته برگزار می‌شود: شنبه بازار اطاقور، بازکیاگوراب، بندرانزلی، بندر پیربازار، پاشاکی‌پشل، تجن‌گوکه، جورشر، دهشال (آستانه اشرفیه)، رانکوه، شبخوس‌لات، شیخعلی‌کلایه، گوراب‌پس (فومن)، لسکوکلایه، لشت نشا، لفمجان، لنگرود، لولمان، ماسال، ناورود. یکشنبه بازار اسالم ، چوبر ، خلیف‌آباد (تالش)، خمام، دستک (آستانه
، چوبر ، خلیف‌آباد (تالش)، خمام، دستک (آستانه اشرفیه)، رودسر، صومعه‌سرا، کوچصفهان، گشت‌رودخان (فومن)، لولمان، منجیل. دوشنبه بازار آستانه اشرفیه، خشکبیجار، رحیم‌آباد، سنگر، سیاهکل، شفت، شلمان، ضیابر، کپورچال، کومله، گوراب زرمیخ، هندخاله، لیسار. سه‌شنبه بازار اباتر، املش، پره‌سر، پاشاکی، دهکا و چهارده (آستانه)، دیلمان، رودبنه، جورشر، چهارده، فتیده، فومن، لفمجان، لشت نشا، لوشان چهارشنبه بازار آقا سیدشریف، تازه‌آباد (سیاهکل)، خرارود(سیاهکل)، پونل، جیرده، چابکسر، چوکام، حسن‌رود، حویق، خشک نودهان، رستم‌آباد،
چوکام، حسن‌رود، حویق، خشک نودهان، رستم‌آباد، رضوانشهر، رودبنه، زیده و نودهان (فومن)، شیخ‌محله، کسما، کوچصفهان، کیاشهر، لنگرود، لولمان، نصیرمحله، واجارگاه و بندر کیاشهر پنج‌شنبه بازار آستانه اشرفیه، اطاقور، تالش، تولم‌شهر، خشکبیجار، رودبار، زیباکنار، سیاه‌رودآلیان، سیاهکل، شاقاجی، شاندرمن، طاهر گوراب، کلاچای، نوخاله (صومعه‌سرا). جمعه بازار لنگرود، خیابان آزادگان رشت (بین میدان پل عراق تا میدان فرهنگ)
خوآن دومینگو پرون (به ؛ – ) ژنرال و سیاستمدار آرژانتینی بود که پس از خدمت در مشاغل مختلف دولتی، از جمله وزیر کار و معاون رئیس‌جمهور، سه بار به عنوان رئیس‌جمهور آرژانتین انتخاب شد. او طی یک کودتای نظامی در سال ۱۹۵۵ از کار برکنار شد. پرون در سال ۱۹۷۳ به قدرت بازگشت و تا پیش از درگذشتش در سال ۱۹۷۴ و جانشینی همسر سومش ایزابل پرون به جای او، شش ماه در قدرت بود. پرون و همسر دومش اوا نزد بسیاری از مردم آرژانتین محبوبیت گسترده‌ای داشتند و تا به امروز هم چنان به عنوان نماد حزب پرونیست شناخته می‌شوند. پیروان پرون‌ها
نماد حزب پرونیست شناخته می‌شوند. پیروان پرون‌ها تلاش‌های آنان را برای محو فقر و تکریم کارگران می ستایند، در حالی که منتقدان، آنها را عوام فریب و دیکتاتور می‌دانند. پرون‌ها نام خود را به جنبش سیاسی شناخته شده به نام پرونیسمو دادند که در آرژانتین امروز عمدتاً به وسیله حزب عدالتخواه نمایندگی می‌شود. از روی زندگی این دو یک تئاتر موزیکال موفق به نام اویتا و یک فیلم به همین نام ساخته شده‌است. دوره حکومت. ارزیابی‌ها. به عقیدهٔ دکتر اورسجی، پس از دوران کشمکش داخلی نظامیان یک سرهنگ کاریزماتیک به نام خوان پرون که در
یک سرهنگ کاریزماتیک به نام خوان پرون که در کودتا نقش داشت به تدریج به مقامات بالاتر رسید و قدرت را به دست گرفت. پرون به حسن رفتار و برخورد احترام‌آمیز با نیروهای تحت امر خود شهرت داشت. او منصفانه رفاه و پیشرفت آنها را با جدیت و صمیمیت مورد توجه قرار می‌داد و برای آن بی‌وقفه تلاش و دلسوزی صادقانه می‌کرد. به همین دلیل نیز از حمایت ارتش کودتا و طیف وسیعی از افسران و درجه‌داران جزء برخوردار بود و این امر به او کمک کرد تا در صدر قدرت قرار گیرد. پرون فرد بی‌سوادی نبود و از مقوله رهبران جهانی سومی از قماش افرادی