payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ولسوالی دشت قلعه یکی از سرسبزترین و حاصلخیزترین ولسوالی‌های ولایت تخار می‌باشد. دشت قلعه با داشتن موقعیت بسیار خوب جغرافیایی دارای مناظر طبیعی زیبا و دریاهای خروشان می‌باشد. مردم. بیشتر مردم ولسوالی دشت قلعه را ازبک‌ها و تاجیک‌ها وچهار قریه را (قوم عرب) تشکیل می‌دهند، اما اقلیت کوچکی از پشتون‌ها هم در این ولسوالی زندگی می‌کنند. دریاها. آمودریا و دریای کوکچه دریاهای مشهوری هستند که از این ولسوالی عبور می‌نمایند. مردم ولسوالی دشت قلعه بیشتر زمان‌ها به شناگری و آب بازی در آمودریا و دریای کوکچه می‌روند. این
و آب بازی در آمودریا و دریای کوکچه می‌روند. این دریاها از لحاظ ماهی گیری از اهمیت خوبی برخودار می‌باشند. جای‌های تاریخی. آی خانم، یگانه جای تاریخی دشت قلعه می‌باشد که به حیث تفریحگاه از آن نیز استفاده می‌نمایند. آی خانم در زمان اسکندر مقدونی توسط خود اسکندر بنا گردید و مرکزیت یونان باختری و پایتخت یونان باختری شد؛ آی خانم تنها سازه باستانی بجا مانده از حکومت یونان باستان است که کاوشگران به قطع یقین می گویند که توسط خود اسکندر لمس شده است ولی اکنون این جای تاریخی به دلیل جنگ و عدم ترمیم و بازسازی ها و
جای تاریخی به دلیل جنگ و عدم ترمیم و بازسازی ها و ملزومات حفاظتی مخروبه‌ای بیش نیست؛ با آنهم جای خوبی برای تفریح می‌باشد که همه ساله مردم این ولسوالی در فصل بهار به آنجا می‌روند.
ولینگ یانگ (؛ چینی) یک مکان خوش‌منظر و تاریخی در استان هونان در جنوب مرکزی چین است. در سال ۱۹۹۲ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. بیش از ۳۰۰۰ ستون ماسه‌سنگ کوارتزیتی و قله در اکثر سایت با بیش از ارتفاع، همراه با بسیاری از رودخانه‌ها و دره‌ها با جویبارها، استخرچه‌ها، دریاچه‌ها و آبشارهاست. این مکان دارای ۴۰ غار است که بسیاری از آنها دارای ذخایر کلسیت بزرگ و یک پل طبیعی به نام Tianqiashengkong (پل در سراسر آسمان) که یکی از بالاترین پل‌های طبیعی جهان است. موقعیت. این سایت در شهر ژانگجیاجی واقع شده‌است و در
این سایت در شهر ژانگجیاجی واقع شده‌است و در حدود به شمال غربی چانگشا، مرکز استان هونان قرار دارد. این پارک با مساحت ۶۹۰ کیلومتر مربع (۲۶۶ مایل مربع) مساحت دارد؛ ولینگ یانگ بخشی از رشته کوه وولینگ را تشکیل می‌دهد. این منطقه خوش منظره از چهار پارک ملی تشکیل شده‌است که عبارتند از: ژانگ جیاجی، ذخیره‌گاه طبیعی دره سواژی، ذخیره طبیعی کوه تیانزی و منطقه یانگجیاجی که اخیراً به این مجموعه اضافه شده‌است. به‌طور کلی بیش از ۵۶۰ مکان دیدنی برای بازدید وجود دارد. جغرافیا. بالاترین منطقه در پارک هوانگ شی ژی (黃石寨) است؛ که
کوهستان ریزورت مجموعه بزرگی از قصرهای شاهی که در استان هبی، چین واقع شده‌است.این مجموعه از نطر معماری و مناظر طبیعی بی نظیری که دارد در بسیاری از جهات نقطه اوج همه باغ‌ها، معابد، کاخ‌ها و مناطق مختلف چین به حساب می‌آید.این منطقه تاریخی بین سالهای ۱۷۰۳ و ۱۷۹۲ در دوران سلسله چینگ ساخته شده‌است و ۸۹ سال سال ساخت این مجموعه به طول انجامیده‌است.این مجموعه دارای کاخ‌ها و ساختمان‌های اداری و تشریفاتی است. معابد در سبک‌های مختلف معماری و باغهای امپراتوری و چشم‌انداز دریاچه‌ها، مراتع و جنگل است. این مجموعه در سال
دریاچه‌ها، مراتع و جنگل است. این مجموعه در سال ۱۹۹۴ به عنوان مکانی فرهنگی در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
دیمو بورگیر یک گروه بلک متال نروژی است که در سال ۱۹۹۳ در اسلو بنیان گذاشته‌شد. عبارت Dimmu Borgir به معنی «شهرهای تاریک» یا «قلعه‌های تاریک» در زبان‌های ایسلندی، فاروئی و اسکاندیناوی کهن است. ترکیب نفرات دیمو بورگیر طی سال‌های فعالیت‌شان بارها دستخوش تغییر شده‌است و در حال حاضر فقط سیلنوز (گیتاریست) و شگرث (خواننده) از اعضای بنیان‌گذار در گروه باقی مانده‌اند. موسیقی دیمو بورگیر در ۴ آلبوم اولشان (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹) تاثیرگرفته از آثار گروه‌هایی هم‌چون دارک‌ثرون، میهم، باثوری، امپرر، کلتیک فراست، ایمورتال، ونوم و
باثوری، امپرر، کلتیک فراست، ایمورتال، ونوم و آیرن میدن بود. اما از اوائل دههٔ ۲۰۰۰ میلادی و آلبوم ۴اُم‌شان به این سو آثارشان بیشتر به فضایی پراگرسیو و سمفونیک‌تر گرایش پیدا کرد که می‌توان بخشی از این دگرگونی سبکی را مرتبط با تغییر در ترکیب اعضای گروه و بخشی دیگر را تحت تاثیر موسیقی بزرگانی مانند آنتونین دورژاک، ریشارد واگنر و فردریک شوپن دانست. اولین اثر دیمو بورگیر تک‌آهنگ «به تاریکی ابدی» بود که در عرض چند هفته همهٔ نسخه‌هایش فروش رفت و اعضای گروه را برآن داشت که یک آلبوم طولانی‌مدت ضبط کنند. اولین آلبوم
داشت که یک آلبوم طولانی‌مدت ضبط کنند. اولین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام "برای همیشه" در دسامبر ۱۹۹۴ روانهٔ بازار شد و نام دیمو بورگیر را در سطح بین‌المللی مطرح کرد. از آن زمان تا به‌امروز گروه ۸ آلبوم استودیویی دیگر منتشر کرده‌است. آخرین آلبوم آن‌ها که در سال ۲۰۱۰ و با نام "آبراهادابرا" منتشر شد هم در اروپا و هم در آمریکا موفق بود.
روستای کفدهک در ۵ کیلومتری شهرسان خرامه و ۷۰ کیلومتری شیراز، بین شیراز و خرامه قرار دارد مردم این روستا به زبان عربی صحبت می‌کنند که زبان مادریشان است.
کارلمان باواریایی(آلمانی:Karlmann، فرانسوی:Carloman de Bavière، لاتین:Karlomannus)(زادهٔ ۸۳۰- مرگ ۲۹ سپتامبر ۸۸۰) بزرگترین پسر لوئی ژرمن بود. وی از ۸۷۶ میلادی شاه بایرن، و از ۸۷۷ تا ۸۷۹-که عزل شد- شاه ایتالیا بود. او در ۸۶۱ بر پدر شورید و به زودی برادرانش نیز از او تبعیت نمودند. لوئی ژرمن زیر فشار قرار گرفت تا سرزمینش را میان پسرانش بخش کند. به کارلمان وعدهٔ فرمانروایی بر بایرن -که پیشتر هم زیر فرمان او بود- داده شد. به لوئی کهتر زاکسن به علاوهٔ فرانکونی و تورینگن و به شارل فربه هم سواب و رتی می‌رسید. در
تورینگن و به شارل فربه هم سواب و رتی می‌رسید. در ۸۷۶ لوئی ژرمن مرد و پسرهایش به سرزمین‌هایی که می‌خواستند رسیدند. در ۸۷۷ و با مرگ شارل تاس شاه فرانک باختری فرمانروایی بر ایتالیا هم از آن کارلمان شد. ولی در ۸۷۹ سکته مغزی وی را زمین‌گیر نمود و سرزمین‌های زیر فرمانش میان فرزندانش بخش‌شد. منابع. Wikipedia contributors, "Carloman of Bavaria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carloman_of_Bavaria&amp;oldid=430659634 (accessed August 4, 2011).
بَحرانی‌ها یا بحارنه گروه قومی بومی شیعه بحرین هستند و نامی است که به مردم اقلیم بحرین گفته می‌شود. اقلیم تاریخی بحرین از شمال بصره، جنوب عمان، غرب یمامه و شرق به خلیج فارس می‌رسیده و قصبه آن شهر هجر بوده که توسط ابوسعید جنابی ویران شده‌است. بحرین، کویت، قطر و شرق عربستان (احساء و قطیف) را دربرمی‌گیرد. این نام به ساکنین اولیه بحرین و شرق شبه جزیره عربستان گفته می‌شود. در کتب لغت "بحران" سرزمین ما بین بصره و عمان و "بحرانی" برخلاف قیاس صرفی اسم منسوب به بحرین ذکر شده‌است. امروزه به همه اهالی بحرین، بحرینی
ذکر شده‌است. امروزه به همه اهالی بحرین، بحرینی گفته می‌شود. به اقوام بحارنه، بحرانی هم گفته می‌شود. بَحرانی‌ها یا بحارنه مردم بومی بحرین که شیعه هستند و بزرگ‌ترین گروه قومی این کشور را تشکیل می‌دهند. جمعیت آن‌ها در سال ۱۹۹۵ در آمار اتنولوگ حدود ۳۰۰ هزار نفر برآورد شده‌است. بحرانی‌های شیعه قومی بزرگ بودند که در شرق جزیرةالعرب و بحرین ساکن بوده و از قبیله عبدالقیس، بنی تمیم، بکر بن وائل و تغلب می‌باشند. و از میان آن‌ها شخصیت‌های شیعی زیادی مانند: شیخ یوسف بحرانی، شیخ حسین عصفور (مشهور به علامه)، سید هاشم
بحرانی، شیخ حسین عصفور (مشهور به علامه)، سید هاشم بحرانی و شیخ میثم بحرانی می‌باشند. شیعی‌گری در بحرین قدمت زیادی دارد. بحرین بخشی از خاک ایران بوده هم‌زمان با رسالت محمد، منذر بن ساوی از سوی پادشاهان ایران والی آن بوده که به دعوت پیامبر اسلام را می‌پذیرد. علاء حضرمی فرستاده پیامبر اسلام بوده و بعد از کناره‌گیری علاء، پیامبر اسلام آبان بن سعید را به بحرین گسیل داشت. وی از دوستان و شیعیان علی بود و نخستین کسی بود که مذهب شیعه را در آنجا به مردم شناساند. از دیگر گروه‌های قومی بحرین بادیه‌نشینان عرب
کتاب آبی به کتاب‌هایی گفته می‌شود که شامل مجموعه‌ای از اطلاعات آماری، دستورالعمل یا گزارش کار هستند و به صورت دوره‌ای و سالیانه منتشر می‌شوند. سابقهٔ آن به سدهٔ پانزدهم میلادی و به انتشار گزارش مجلس بریتانیا مربوط می‌شود. این نوع گزارش‌ها، که به صورت کتاب‌های بزرگ با جلد مخمل آبی چاپ شده بود، باعث شده‌است که این گزارش دولتی، به نام «کتاب آبی» نامیده شود. در این کتاب، هر ساله خلاصه‌ای از فعالیت‌ها و عملکرد دولت انگلستان، به‌خصوص از دیدگاه مسائل خارجی و روابط این کشور با کشورهای دیگر، منتشر می‌شود. در هنگام
این کشور با کشورهای دیگر، منتشر می‌شود. در هنگام انتشار آن، علاوه بر گزارش عملکرد، اسناد و مدارک موجود نیز در دسترس قرار داده می‌شود. سال ۱۹۰۹ میلادی. گزارش این سال، که مربوط به وقایع سال‌های بعد از ۱۹۰۶ است، در ارتباط با جنبش مشروطهٔ ایران و گزارش‌ها و اسناد مربوط به آن دوران است و یکی از منابع و مراجع مهم برای تاریخ مشروطیت به‌شمار می‌رود. در سال ۱۳۲۷ ه‍. ق، شخصی به نام سید ابوالقاسم سرباز، مهندس و معلم مدرسهٔ نظامی، نسخه‌ای از آن را ترجمه و به‌صورت جزوه‌های هشت‌صفحه‌ای منتشر کرد. در سال ۱۳۳۰ ه‍. ق،
هشت‌صفحه‌ای منتشر کرد. در سال ۱۳۳۰ ه‍. ق، سردار اسعد بختیاری کتاب آبی را فراهم آورد و با تشکیل یک گروه مترجم شش‌نفره، تمام آن گزارش را در هشت جلد و ۳٬۹۴۰ صفحه چاپ کرد. خلاصهٔ این گزارش در سال ۱۳۷۷ خورشیدی توسط رحیم رضازادهٔ مَلِک در قالب کتابی با عنوان "انقلاب مشروطهٔ ایران" منتشر شد. نمونه. «قشون شاه مردم را از عمارت مجلس و مسجد خارج نموده و انجمن آذربایجان را منهدم نمودند. شاه سید عبدالله و شیخ‌الرئیس و ده نفر دیگر از رؤسای مشروطیّون را دستگیر نموده‌است. من به وابستهٔ نظامی که امشب در تهران توقف خواهد
من به وابستهٔ نظامی که امشب در تهران توقف خواهد نمود دستورالعمل داده‌ام که اگر ممکن می‌شود نگذارند که کسی در سفارت تحصن اختیار نمایند.»
«قهرمان طبقهٔ کارگر» ترانه‌ای از جان لنون و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم او پس از جدایی از بیتلز است. ترانه داستان رشد و نمو فردی از طبقهٔ کارگر در یک نظام سرمایه‌داری است. ساختار «قهرمان طبقهٔ کارگر» ساده‌است و فقط چند آکورد که با یک گیتار آکوستیک نواخته می‌شوند آواز لنون را همراهی می‌کند. آکوردهای اصلی ترانه لا-مینور و سل-مینور هستند که در بخش تکرارشوندهٔ ترانه یک آکورد ر-ماژور هم به آن‌ها افزوده می‌شود. صدا و شیوهٔ اجرای «قهرمان طبقهٔ کارگر» شبیه ترانهٔ «اربابان جنگ» اثر باب دیلن است که یکی از تاثیرگذاران
جنگ» اثر باب دیلن است که یکی از تاثیرگذاران بر موسیقی جان لنون بوده‌است. تا به امروز هنرمندان و گروه‌های موسیقی متعددی ترانهٔ «قهرمان طبقهٔ کارگر» را بازخوانی کرده‌اند که از میان آن‌ها می‌توان به بلایند ملون، دیوید بووی، آزی آزبورن، سیندی لاپر، مریلین منسون، گرین دی و راکون اشاره کرد. نسخهٔ اجرا شده توسط گرین دی در زمان انتشارش در سال ۲۰۰۷ تا ردهٔ پنجاه و سوم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد و ۶اُمین ترانهٔ پرفروش کانادا، ۸اُمین ترانهٔ پرفروش نروژ و ۱۱اُمین ترانهٔ پرفروش کشور سوئد بود.
حس ششم یک فیلم در ژانر فراطبیعی ترسناک به کارگردانی ام. نایت شیامالان محصول سال ۱۹۹۹ است. بازیگران اصلی فیلم بروس ویلیس و هالی جوئل آزمنت هستند. این فیلم نامزد شش جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم سال و بهترین کارگردانی سال شد. همچنین یکی از ۲۵۰ فیلم برتر وبگاه بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها است. این فیلم با بودجهٔ ۴۰ میلیون دلار ساخته شد و توانست بیش از ۶۷۲ میلیون دلار درآمد داشته باشد. خلاصه داستان. فیلم، داستان یک روان‌شناس کودکان به نام مالکوم کرو را روایت می‌کند که سعی در بهبود وضعیت یک کودک دارد. این پسر
که سعی در بهبود وضعیت یک کودک دارد. این پسر کوچک که نامش کول است، ادعا می‌کند که ارواح را می‌بیند و از این موضوع می‌ترسد. کرو در ابتدا گمان می‌کند که کول دچار بیماری روانی توهم است و سعی می‌کند تا او را درمان کند؛ اما اوضاع آنطوری که او انتظار دارد پیش نمی‌رود. مشروح داستان. در فیلادلفیا، روان‌شناس کودک، مالکوم کرو، در خانه با همسرش آنا است که «وینسنت گری»، بیماری سابق او، به خانه‌شان یورش می‌برد. وینسنت مالکوم را متهم می‌کند که به او کمک نکرده، سپس به مالکوم شلیک می‌کند و در ادامه خودکشی می‌کند. ماه‌ها
شلیک می‌کند و در ادامه خودکشی می‌کند. ماه‌ها بعد، مالکوم با پسربچه‌ای ۹ ساله به نام «کول سیر» کار می‌کند که او را به یاد وینسنت می‌اندازد. مالکوم احساس می‌کند که باید به کول کمک کند تا ناکامی‌اش در درمان وینسنت را جبران کند و رابطه‌اش را با آنا، که نسبت به او سرد و بی‌اعتنا شده، بازسازی کند. مادر کول، «لین»، نگران حال پسرش است، به‌ویژه پس از مشاهدهٔ نشانه‌هایی از آسیب فیزیکی. در جشن تولدی، هنگامی که قلدرهای مدرسه متوجه ترس کول از یک گنجه می‌شوند، او را درون آن حبس می‌کنند. کول در ترس و وحشت فریاد می‌زند،
آن حبس می‌کنند. کول در ترس و وحشت فریاد می‌زند، گویی کسی با او درون گنجه است. وقتی آزاد می‌شود، بیهوش می‌شود و آثار ضرب‌وشتم در او دیده می‌شود که مادرش آن را به زورگویی بچه‌ها نسبت می‌دهد. پس از این رویداد، کول راز خود را با مالکوم در میان می‌گذارد: او مردگان را می‌بیند. مالکوم در ابتدا گمان می‌کند که کول دچار روان‌گسیختگی است و تصمیم می‌گیرد پروندهٔ او را ببندد. اما پس از گوش دادن به نوار صوتی یکی از جلساتش با وینسنت، صدای مردی را می‌شنود که به زبان اسپانیایی کمک می‌خواهد، در حالی که وینسنت می‌بایست تنها
کمک می‌خواهد، در حالی که وینسنت می‌بایست تنها در اتاق می‌بود. این موضوع نشان می‌دهد که وینسنت نیز همین توانایی را داشته. مالکوم درمی‌یابد که کول حقیقت را می‌گوید و به او پیشنهاد می‌دهد که با ارواح گفت‌وگو کند و سعی کند به آن‌ها کمک کند تا بتواند بر ترسش غلبه کند. شبی، کول روح دختربچه‌ای به نام «کایرا کالینز» را می‌بیند که در حال استفراغ است. او هویت او را درمی‌یابد و به همراه مالکوم به مراسم ختم در خانهٔ او می‌رود. کایرا در اتاقش نوار ویدئویی‌ای را به کول می‌دهد تا به پدرش بدهد. در نوار دیده می‌شود که مادر
تا به پدرش بدهد. در نوار دیده می‌شود که مادر کایرا غذای او را مسموم می‌کرده است. پدر کایرا با دیدن این نوار، علت مرگ دخترش را درمی‌یابد و جان دختر کوچک‌ترش را نجات می‌دهد. نقش اصلی نمایش مدرسه به کول داده می‌شود. او با راهنمایی روح کارگردانی تمرین می‌کند و با موفقیت نمایش را اجرا می‌کند، در حالی که مالکوم تماشاگر اوست. پیش از خداحافظی، کول به مالکوم پیشنهاد می‌دهد که وقتی آنا خواب است با او صحبت کند تا آنا بتواند احساساتش را بشنود. سپس کول راز خود را با مادرش لین در میان می‌گذارد. وقتی او باور نمی‌کند، کول
لین در میان می‌گذارد. وقتی او باور نمی‌کند، کول می‌گوید که مادربزرگ مرده‌اش به دیدارش می‌آید و جزئیاتی از کودکی لین را بازگو می‌کند که نمی‌توانست آن‌ها را بداند. لین که شگفت‌زده شده، حرف او را باور می‌کند. مالکوم به خانه بازمی‌گردد و می‌بیند که ویدئوی مراسم ازدواجش در حال پخش است و آنا در خواب با خود می‌گوید چرا او را ترک کرده. در همین هنگام حلقهٔ ازدواج از دست آنا می‌افتد و مالکوم متوجه می‌شود که خودش آن را به دست ندارد. او با یادآوری گفتهٔ کول که «مردگان فقط آن‌چه را که می‌خواهند ببینند، می‌بینند»، جای
فقط آن‌چه را که می‌خواهند ببینند، می‌بینند»، جای زخم گلوله را پیدا می‌کند و درمی‌یابد که در همان شب نخست مرده است. او در تمام این مدت، در حالی که روح بوده، با کول کار می‌کرده است. مالکوم این واقعیت را می‌پذیرد که مرده است و به آنا می‌گوید که باید به کسی کمک می‌کرده. او تأکید می‌کند که آنا هیچ‌گاه در زندگی‌اش در درجهٔ دوم نبوده و دوستش دارد. چهرهٔ آنا آرام می‌شود، نشانه‌ای که او در آرامش قرار گرفته و می‌تواند ادامه دهد، و روح مالکوم در نوری درخشان ناپدید می‌شود.
ترا کپی ابزاری برای کپی کردن فایلها در سیستم عامل ویندوز است که می‌تواند جایگزین برنامه پیشفرض ویندوز برای کپی شود. قابلیت‌های نرم‌افزار. از جمله قابلیت های نرم‌افزار ترا کپی امکان نگه داشتن روند کپی فایل، خاموش کردن کامپیوتر پس از پایان کار، امکان اجرای پرونده پس از کپی هستند. سرعت. بر اساس آزمایشی که سافت پدیا در ۱۷ام آگوست ۲۰۰۷ انجام داده تراکپی فایل‌ها را در ویندوز اکس‌پی سریعتر از اکسپلورر ویندوز کپی می‌کند. در حالی که اکسپلورر ویندوز ویستا این کار را سریع تر از تراکپی انجام می‌دهد. اجازه‌نامه. تراکپی
تر از تراکپی انجام می‌دهد. اجازه‌نامه. تراکپی نرم‌افزاری رایگان است. نسخه پیشرفته آن نیز فروشی است و قابلیت‌های دیگری دارد. از جمله امکان تغییر ترتیب کپی، حذف گلچینی از فایل‌ها از کپی و قرار دادن پوشه‌هایی در فهرست برای دسترسی آسانتر.
لورنزو جوانوتی متولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۶، در کورتونا توسکانی، خواننده، ترانه سرا و رپر ایتالیایی می‌باشد. نام جوانوتی برگرفته شده از جمع کلمه ایتالیایی giovanotto و به معنی (مرد جوان) است. او در سال ۱۹۸۲ در رادیو به عنوان دی‌جی شروع به کار می‌کند، تا اینکه در سال ۱۹۸۷ اولین ترانه‌اش را با نام قدم زدن (Walking) روانه بازار می‌کند و نام هنری «جووانوتی» (Joe Va notti) را برای خود انتخاب می‌کند او در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۰۸ در کلیسای «سانتا ماریا نواوا» با "فرانسیسکا والیانی" ازدواج کرد. آلبوم (lullaby "Per te" to
والیانی" ازدواج کرد. آلبوم (lullaby "Per te" to Teresa) یکی از موفقیت‌های او در سال ۱۹۹۹ بود. سبک او ترکیبی از مخلوط هیپ‌پاپ رپ و دیسکو و هم‌چنین انعکاس باورها و عقاید شخصیتی او است. ترانه‌های او بیشتر به مسائل فلسفی، مذهبی و سیاسی پرداخته می‌شود.
سر مارک اورل اشتین (۱۸۶۲–۱۹۴۳) (؛ ۲۶ نوامبر ۱۸۶۲ – ۲۶ اکتبر ۱۹۴۳) یک باستان‌شناس بریتانیایی مجارستانی‌تبار بود که بیشتر به‌خاطر کاوش‌ها و کشفیات باستان‌شناسی‌اش در آسیای مرکزی شهرت دارد. او همچنین استاد دانشگاه‌های راج بریتانیا بود. اشتاین علاوه بر باستان‌شناسی، قوم‌شناس، جغرافی‌دان، زبان‌شناس و نقشه‌بردار نیز بود. مجموعهٔ کتاب‌ها و نسخه‌های خطی که او از غارهای دون‌هوانگ خریداری کرد، از منابع مهم برای مطالعهٔ تاریخ آسیای مرکزی و هنر و ادبیات بودایی به‌شمار می‌آید. او چندین جلد کتاب دربارهٔ سفرها و اکتشافاتش
او چندین جلد کتاب دربارهٔ سفرها و اکتشافاتش نوشته که شامل آثار "خُتن باستان"، "سرایندیا" و "درونی‌ترین آسیا" می‌شوند. در سال ۱۳۱۵ خورشیدی هجری دو گمانهٔ کاوشی در تپهٔ حسنلو واقع در آذربایجان غربی در غرب ایران زد که منجر به یافته‌هایی شد. در سال ۱۹۳۶ میلادی بازدیدی از شهر سوخته در استان سیستان و بلوچستان در شرق ایران داشته است. یافته‌های استین در نتیجهٔ کاوش‌هایش در ایران، بنا به نوشته‌های خودش و انتشارات «کاتالوگ آثار و یافته‌های سر اورل اشتاین در موزهٔ بریتانیا»، چه در دورهٔ پیش از اسلام و چه در دورهٔ بعد
چه در دورهٔ پیش از اسلام و چه در دورهٔ بعد از آن، با اینکه با حمایت دولت وقت ایران بوده، تقریباً بلااستثنا به آمریکا به عنوان سرمایه‌گذار اصلی کاوش‌های او و پس از آن به موزه بریتانیا بخش خاورمیانه منتقل شده و ایران در آن زمان اگر سهمی برده، بسیار ناچیز بوده است. زندگی اولیه. اشتاین در خانواده‌ای یهودی از ناثان اشتاین و آنا هیرشلر در بوداپست، واقع در پادشاهی مجارستان (۱۵۲۶-۱۸۶۷) در امپراتوری اتریش به دنیا آمد. در حالی که والدین و خواهرش یهودی باقی ماندند، اشتاین و برادرش ارنست ادوارد در آیین لوتریانیسم
اشتاین و برادرش ارنست ادوارد در آیین لوتریانیسم تعمید یافتند. در خانه، به زبان‌های آلمانی و زبان مجاری صحبت می‌کردند. اشتاین پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در بوداپست، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه وین، دانشگاه لایپزیگ و دانشگاه توبینگن ادامه داد. او در رشتهٔ زبان سانسکریت و زبان فارسی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۸۸۳ میلادی دکترای خود را از دانشگاه توبینگن دریافت کرد. در سال ۱۸۸۴، به انگلستان رفت تا در زبان‌های شرقی و باستان‌شناسی تحصیل کند. در ۱۸۸۶، در وین با رودولف هرنله، هندشناس و زبان‌شناس ملاقات کرد و
با رودولف هرنله، هندشناس و زبان‌شناس ملاقات کرد و دربارهٔ یک نسخهٔ ریاضی باستانی کشف‌شده در بخشیالی (پشاور) اطلاعاتی کسب کرد. در سال ۱۸۸۷، اشتاین به هند رفت و در دانشگاه پنجاب به‌عنوان ثبت‌کنندهٔ دانشگاه مشغول به کار شد. بین سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۹، او رئیس دانشکده شرقی، لاهور بود. در این دوره، کتابخانهٔ نسخ خطی سانسکریت معبد راگوناث در جامو تحت سرپرستی او تأسیس شد که ۵۰۰۰ نسخهٔ نادر را در خود جای می‌دهد. سفرهای اکتشافی. آغاز ماجراجویی‌ها. اشتاین از کتاب "در میان آسیا" (۱۸۹۸) اثر سون هدین الهام گرفت و در ژوئن
آسیا" (۱۸۹۸) اثر سون هدین الهام گرفت و در ژوئن ۱۸۹۸، از هرنله درخواست همکاری کرد تا آثار باستانی آسیای مرکزی را کشف و مطالعه کنند. هرنله از این پیشنهاد استقبال کرد؛ زیرا پیش‌تر نسخه‌های دست‌نوشته باوِر و دست‌نوشته وبر را رمزگشایی کرده بود که در آن زمان، قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی شناخته‌شدهٔ هند باستان به‌شمار می‌رفتند. او از اشتاین خواست پیشنهادی برای یک سفر اکتشافی تنظیم کرده و آن را به دولت‌های پنجاب و هند ارائه دهد. اشتاین ظرف یک ماه، پیشنهادی مقدماتی برای هرنله فرستاد. هرنله این پیشنهاد را با فرماندار
هرنله فرستاد. هرنله این پیشنهاد را با فرماندار پنجاب در هند بریتانیا در میان گذاشت و حمایت او را جلب کرد. سپس، اشتاین پیشنهادی کامل برای کاوش، نقشه‌برداری و مطالعهٔ آثار باستانی آسیای مرکزی ارائه داد. هرنله شخصاً برای تصویب سریع این طرح به دولت‌های پنجاب و هند فشار آورد. در عرض چند هفته، این پیشنهاد به‌طور غیررسمی تأیید شد. در ژانویهٔ ۱۸۹۹، اشتاین مجوز رسمی و بودجهٔ لازم برای اولین سفر اکتشافی خود را دریافت کرد. پس از آن، اشتاین مجوز و حمایت لازم برای سفرهای بیشتر به ترکستان چین، بخش‌هایی از تبت و آسیای
بیشتر به ترکستان چین، بخش‌هایی از تبت و آسیای مرکزی را به‌دست‌آورد، مناطقی که در آن زمان موردتوجه روس‌ها و آلمانی‌ها نیز بودند. او سفرهای مشهور خود را با حمایت مالی دولت پنجاب و دولت هند بریتانیا انجام داد. چهار سفر اکتشافی. اورل اشتاین چهار سفر اکتشافی مهم به آسیای مرکزی انجام داد که در سال‌های ۱۹۰۰–۱۹۰۱، ۱۹۰۶–۱۹۰۸، ۱۹۱۳–۱۹۱۶ و ۱۹۳۰ صورت گرفت. او گنجینه‌ای از تمدنی بزرگ را که تا آن زمان تقریباً به دست فراموشی سپرده شده بود، آشکار کرد. یکی از مهم‌ترین کشفیات او در سفر نخستش (۱۹۰۰–۱۹۰۱)، واحهٔ دندان اویلیق
او در سفر نخستش (۱۹۰۰–۱۹۰۱)، واحهٔ دندان اویلیق در صحرای تکله‌مکان بود که توانست در آن چندین اثر باستانی را کشف کند. در سومین سفر اکتشافی‌اش (۱۹۱۳–۱۹۱۶)، او در Khara-Khoto حفاری‌هایی انجام داد. بعدها، او در منطقهٔ پامیر به جست‌وجوی برج سنگی گمشده (Stone Tower (Ptolemy)) پرداخت که بطلمیوس، دانشمند قرن دوم میلادی، آن را نقطهٔ میانی جاده ابریشم در اثر مشهورش "جغرافیا (بطلمیوس)" توصیف کرده بود. دستاوردهای پژوهشی. مجموعهٔ اورل اشتاین در کتابخانه بریتانیا شامل نسخه‌های خطی چینی، تبتی و تانگوتی، لوح‌های چوبی به
خطی چینی، تبتی و تانگوتی، لوح‌های چوبی به زبان پراکریت و اسنادی به زبان‌های زبان سکایی میانه، زبان اویغوری، زبان سغدی و ترکی شرقی است. این آثار حاصل سفرهای او در آسیای مرکزی طی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ است. او همچنین در شهرهای واحه‌ای میران و سایر مناطق حوضهٔ حوضه تاریم نسخه‌های خطی را کشف کرد و مکان‌های باستان‌شناسی متعددی، به‌ویژه در ایران و بلوچستان را ثبت نمود. در جریان سفرش به ختن، اشتاین بخشی از شاهنامه را به فارسی بازخوانی کرد، پس از آنکه شخصی محلی را دید که شاهنامه را به زبان جغتایی می‌خواند. در ۱۹۰۱،
که شاهنامه را به زبان جغتایی می‌خواند. در ۱۹۰۱، اشتاین مسئول افشای جعل‌های اسلام آخوند بود و در عین حال، اصالت نسخه‌های خطی که پیش از سال ۱۸۹۶ در شمال غرب چین کشف شده بودند، را تأیید کرد. بزرگ‌ترین کشف: غارهای هزار بودا. بزرگترین کشف اورل اشتاین در غار موگای (غارهای هزار بودا) در نزدیکی دون‌هوانگ در سال ۱۹۰۷ انجام شد. او در این مکان، یک نسخهٔ چاپی از "سوترای الماس" را یافت که قدیمی‌ترین متن چاپی شناخته‌شدهٔ جهان است و به سال ۸۶۸ میلادی بازمی‌گردد. علاوه بر آن، او ۴۰ هزار طومار دیگر را کشف کرد که با جلب
بر آن، او ۴۰ هزار طومار دیگر را کشف کرد که با جلب اعتماد و رشوه دادن به متولی تائوئیست این غارها، به‌تدریج خارج کرد. او ۲۴ صندوق نسخهٔ خطی و ۴ صندوق شامل نقاشی‌ها و آثار باستانی را از این غارها خارج کرد. برای این اکتشاف، او به مقام شوالیه مفتخر شد؛ اما در مقابل، ملی‌گرایان چینی او را یک غارتگر دانستند و علیه او اعتراضاتی صورت گرفت. هرچند برخی دیگر بر این باورند که اقدامات او به پیشرفت دانش کمک کرده است. کشفیات اورل اشتاین باعث شد شکارچیان گنج و کاوشگران فرانسوی، روسی، ژاپنی و چینی نیز به جمع‌آوری آثار
فرانسوی، روسی، ژاپنی و چینی نیز به جمع‌آوری آثار باستانی از این مناطق بپردازند و بخش‌هایی از این مجموعه را به دست آورند. در سال ۱۹۰۷، اورل اشتاین پنج نامهٔ سغدی را که با نام «نامه‌های باستانی سغدی» شناخته می‌شوند، در برج دیده‌بانی متروکه‌ای در نزدیکی دووان (دون‌هوانگ) کشف کرد. این نامه‌ها متعلق به اواخر دورهٔ دودمان جین غربی هستند. در سفر اکتشافی ۱۹۰۶–۱۹۰۸، زمانی که اشتاین در حال نقشه‌برداری در جنوب کونلون و در نزدیکی خط جانسون بود، دچار سرمازدگی شدید شد و چندین انگشت پای راست خود را از دست داد. در دوران
چندین انگشت پای راست خود را از دست داد. در دوران استراحت از سفرهای طولانی در آسیای مرکزی، او بیشتر در چادر زندگی می‌کرد. محل اقامت موقت او در مراتع آلپی بخش گاندربل، در دهانهٔ دره سند قرار داشت. در همین مکان، سال‌ها پیش از آن، او متن "راجترنگنی" را از زبان سانسکریت به انگلیسی ترجمه کرده بود، که در سال ۱۹۰۰ منتشر شد. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷، سنگ یادبودی در موهاند مارگ، جایی که اشتاین چادر خود را برپا می‌کرد، نصب شد. چهارمین سفر اکتشافی و کاوش‌های دیگر. چهارمین سفر اورل اشتاین به آسیای مرکزی، برخلاف سفرهای قبلی،
اورل اشتاین به آسیای مرکزی، برخلاف سفرهای قبلی، با شکست روبه‌رو شد. او گزارشی از این سفر منتشر نکرد، اما دیگران دربارهٔ ناکامی‌ها و رقابت‌ها میان منافع بریتانیایی و آمریکایی در چین، همچنین درگیری میان موزه هنر هاروارد و موزه بریتانیا، و در نهایت اختلافات بین پال جی ساکس و Langdon Warner، دو حامی مالی هاروارد، نوشته‌اند. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳، اشتاین دو سفر اکتشافی به امتداد رود گهگر هکره انجام داد تا شواهد فیزیکی از رود ساراسواتی که در ریگ‌ودا توصیف شده، بیابد. هرچند او موفق نشد توالی زمانی دقیق
شده، بیابد. هرچند او موفق نشد توالی زمانی دقیق باستان‌شناسی این منطقه را تعیین کند، اما کارهایش تأثیر قابل‌توجهی بر باستان‌شناسی هند گذاشت. او در بررسی‌های خود از Hanumangarh تا بهاولپور، پاکستان، حدود ۱۰۰ سایت تاریخی و پیشاتاریخی را شناسایی کرد و در برخی از آن‌ها کاوش‌های مقدماتی انجام داد. مشاهدات او دربارهٔ گسترش جغرافیایی این سایت‌ها، منبع ارزشمندی برای پژوهشگران بعدی، از جمله Amalananda Ghosh (۱۹۱۰–۱۹۸۱) و Katy Dalal شد. او همچنین مکان‌هایی مانند Munda, Bhadrakali Temple و یزمان، پاکستان را مستند کرد.
Bhadrakali Temple و یزمان، پاکستان را مستند کرد. زندگی شخصی. اشتاین در تمام عمرش مجرد ماند، اما همیشه یک سگ به نام «دَش» داشت (در مجموع هفت سگ با این نام). او در سال ۱۹۰۴ تابعیت بریتانیایی دریافت کرد. اشتاین در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۳ در کابل درگذشت و در قرارگاه نظامی شیرپور به خاک سپرده شد. بازی بزرگ و نقش سیاسی. اورل اشتاین، همراه با رقبایش سون هدین، سر Francis Younghusband و نیکلای پرژوالسکی، از بازیگران کلیدی در رقابت سیاسی بریتانیا و روسیه در آسیای مرکزی، موسوم به بازی بزرگ، بودند. کاوش‌های آن‌ها تحت حمایت
به بازی بزرگ، بودند. کاوش‌های آن‌ها تحت حمایت امپراتوری‌های بریتانیا و روسیه انجام شد و هدف آن‌ها پر کردن نقاط ناشناختهٔ نقشه‌ها، جمع‌آوری اطلاعات ارزشمند و ایجاد «منطقه نفوذ» برای باستان‌شناسی و همچنین اهداف سیاسی بود. آثار هنری‌ای که او جمع‌آوری کرد، میان موزه بریتانیا، کتابخانه بریتانیا، موزهٔ سرینگر و موزه ملی دهلی نو تقسیم شدند. افتخارات و جوایز. اشتاین در طول زندگی خود جوایز متعددی دریافت کرد. در ۱۹۰۹، مدال مؤسس از انجمن سلطنتی جغرافیا به او اهدا شد «به دلیل کاوش‌های گسترده در آسیای مرکزی و به‌ویژه