payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک تشکل قانونی دانست: «به عنوان یک اتحادیه صنفی موظف به صدور گواهینامه و ارائهٔ تسهیلات به اعضای خود هستیم. کسی هم به‌سادگی به‌عضویت کانون درنمی‌آید. یک عضو مراحل مختلفی را برای عضویت طی می‌کند. در رأس گواهینامه‌های اعطاء شده، نام سازمان تربیت بدنی، فلان فدراسیون یا هیچ سازمان دیگری قید نشده، بلکه نام کانون تکواندوکاران ایران حَکّ شده است؛ پس به هیچ مرجع یا فردی ارتباطی ندارد که ما حکم مربی‌گری یا … به اعضای خود می‌دهیم. دخالت‌هایی از این دست مثل این است که بنده به درب منزل کسی مراجعه کنم و بگویم تو حق
که بنده به درب منزل کسی مراجعه کنم و بگویم تو حق نداری به خانواده‌ات غذا بدهی یا باید فلان جور غذا را بدهی. به‌اعتقاد من این‌ها بهانه‌هایی واهی برای خدشه واردکردن به تشکیلاتی است که از ابتدا آماج حمله بوده و با فعالیت‌هایش خیلی از مسائل را روشن کرده است … کسانی که حرکت موازی با فدراسیون را مطرح می‌کنند، لطفاً بگویند یک فدراسیون دولتی چه‌قدر بودجه و امکانات دارد؟! و تشکیلاتی که از ابتدا آماج حمله بوده، چگونه کار کرده و به این‌جا رسیده است؟» پس از اعزام تیم تحت نظارت کانون به یک تورنمنت بین‌المللی در سال
تحت نظارت کانون به یک تورنمنت بین‌المللی در سال ۱۳۸۴، سید حسین عباسی دبیر وقت فدراسیون تکواندو، این اعزام را غیرقانونی دانست! او در گفت‌وگو با روزنامه ایران ورزشی گفت: «آن‌طور که از شواهد پیداست این تیم تحت نظر کانون تکواندو که از نظر قانونی مجوز و اعتبار لازم را ندارد، هدایت می‌شود و با این‌که مسئولان این کانون خود را یک N.G.O می‌دانند، اما فدراسیون تکواندو هیچ‌گونه مجوزی برای حضور این تیم برای رقابت‌های بین‌المللی صادر نکرده و طی نامه‌ای به حراست سازمان خواهان برخورد با این گونه اقدامات شدیم. در نامه‌ای
برخورد با این گونه اقدامات شدیم. در نامه‌ای به خبرگزاری فارس هم خواسته‌ایم تا نسبت به درج اخباری که وجاهت قانونی ندارند، حساسیت بیشتری به‌خرج دهند … باتوجه به اعتباری که تکواندو ایران در سطح جهان دارد، اجازه نمی‌دهیم اعتبارمان با این‌گونه اقدامات خدشه‌دار شود.» عباسی این سخنان را در رادیو ورزش نیز تکرار کرد. این اظهارات، شکایت کانون تکواندوکاران از وی به سازمان قضایی نیروهای مسلح را درپی داشت. روزنامه ورزشی نود در این‌باره در ۱۶ بهمن ۱۳۸۴ نوشت: «سکوت واژه‌ای آشنا برای همگان است … شنیدیم یکی از فدراسیون‌های
آشنا برای همگان است … شنیدیم یکی از فدراسیون‌های رزمی فعلاً ترجیح داده که مسئولان اجرائی آن در مقابل رسانه‌های گروهی و پرسش‌های خبرنگاران سکوت پیشه کرده و از هرگونه توضیحی خودداری کنند. ظاهراً دلیل اصلی این تصمیم اظهار نظر جنجالی مطرح شده توسط یکی از مسئولان فدراسیون و طرح شکایت طرف مقابل در محاکم قضایی بوده است. علاوه بر این فعلاً این فدراسیون حفظ آرامش ولو ظاهری را به‌مراتب بیش از درگیری با برخی مراجع بالاتر دانسته است.» روزنامهٔ شرق در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۸۴ در مطلبی با تیتر دادگاهی نوشت: «اگر در همین روزها
در مطلبی با تیتر دادگاهی نوشت: «اگر در همین روزها خبری مبنی بر حضور دبیر فدراسیون تکواندو در محاکم قضایی شنیدید، تعجب نکنید. دبیر فدراسیون که چندی قبل به اعزام تیم کانون تکواندوکاران ایران به تورنمنت روسیه معترض بود و این تشکل را غیرقانونی دانسته بود! حالا باید پاسخ‌گوی شکایت این سازمان باشد. جالب است که پولادگر رئیس فدراسیون نیز چندی قبل به‌خاطر اظهارنظری مشابه در مراجع قضایی محکوم شد و با وثیقهٔ ۲۰ میلیونی آزاد شده بود. طبق قانون تشکل‌های ورزشی از وزارت کشور مجوز می‌گیرند و مطابق اساسنامه می‌توانند به
کشور مجوز می‌گیرند و مطابق اساسنامه می‌توانند به تورنمنت‌های خارجی اعزام شوند، به‌همین دلیل تیم حقوقی کانون تکواندوکاران شکایت خود را به دادگاه ویژهٔ نیروهای مسلح تسلیم کرده و منتظر روز بررسی است.» این شکایت با برخی وساطت‌ها پس گرفته شد. شرق در ۲۹ بهمن ۱۳۸۴ نوشت: «بعد از … اظهارنظر عجیب دبیر فدراسیون دربارهٔ کانون تکواندوکاران، این روزها هیچ‌کس حق ندارد دربارهٔ تکواندو اظهار نظر کند! سید محمد پولادگر رئیس فدراسیون اعضای فدراسیون را از انجام مصاحبه و ارائهٔ اطلاعات به رسانه‌ها منع کرده و جالب است که حتی
اطلاعات به رسانه‌ها منع کرده و جالب است که حتی روابط عمومی فدراسیون هم کاملاً چراغ‌اش خاموش شده است.»عباسی پس از بحث‌های جدی دربارهٔ تغییرش در اسفند ۱۳۸۶ از دبیری فدراسیون تکواندو برکنار شد. کانون، مجدداً در سال‌های بعد اقدام به اعزام تیم‌های تکواندو به تورنمنت‌های بین‌المللی و جهانی کرد. چندی بعد، حق‌شناس در نشست مطبوعاتی در محل خبرگزاری فارس دراین‌باره گفت: «افرادی که صحبت‌های غیرمسئولانه بیان می‌کنند، باید بدانند که پیش از این نیز چنین اظهاراتی تَبَعات سنگینی را به‌همراه داشته است؛ بنابراین بهتر است،
سنگینی را به‌همراه داشته است؛ بنابراین بهتر است، دست از این رفتار غیرحرفه‌ای بردارند … برای ما هیچ منعی نیست تا با این‌ها همکاری کنیم؛ اما این فدراسیون است که هیچ رغبتی برای همکاری نشان نمی‌دهد. آن‌ها در این سال‌ها تصور می‌کردند که اگر ما را تحریم کنند، نابود می‌شویم.» او بیان داشت: «ساختار فنی تشکیلات ما نیز مستقل است؛ به طوری که حتی یک مدرس نیز از فدراسیون به خدمت نگرفته‌ایم … فدراسیون‌ها حق دریافت شهریه از ورزشکاران را ندارند، بودجهٔ کلان دولتی می‌گیرند، ورزش کشور نیازمند خانه‌تکانی اساسی است … همین
ورزش کشور نیازمند خانه‌تکانی اساسی است … همین سالن کبکانیان برای فدراسیون تکواندو کلی سودآوری دارد … علت این همه گرایش به کانون چیست؟ اگر فدراسیون واقعاً کار ما را غیرقانونی، غیرتخصصی و خارج از استانداردها می‌داند، پس این توفیقات نتیجهٔ چه بوده است؟ چرا گرایش مردم به تشکل‌های ما تا این حد قابل توجه است … وقتی تاپ تکواندو را راه‌اندازی کردیم، این‌ها احساس خطر کردند و به همه‌جا ازجمله فدراسیون جهانی نامه زدند و اعتراض کردند! اما می‌بینیم که فدراسیون جهانی تکواندو برای جذاب کردن تکواندو پس از دهه‌ها، کمیتهٔ
برای جذاب کردن تکواندو پس از دهه‌ها، کمیتهٔ اصلاحات تشکیل می‌دهد و به‌دنبال متنوع کردن این رشته است؛ تغییرات داوری، کوچک کردن شیاپچانگ و استفاده از دستکش و دادن امتیاز به ضربه مشت، برخی از تغییراتی است که ما در تاپ تکواندو آوردیم؛ الان هم شاخص‌ترین تکواندوکار نمی‌تواند بیشتر از ۳۰ ثانیه مقابل تاپ‌تکواندوکاران ما دوام بیاورد.» رئیس فدراسیون تکواندو در آبان ۱۳۸۵ تصریح کرد: «آن‌ها به صورت خودسرانه نسبت به برگزاری دوره‌های مختلف، اَرِنج تیم و حتی اعزام به مسابقات برون مرزی اقدام می‌کنند. مگر می‌شود به این شیوه
برون مرزی اقدام می‌کنند. مگر می‌شود به این شیوه کار کرد …؟! من به عنوان رئیس فدراسیون نمی‌توانم بدون آگاهی خود یا حتی سازمان تربیت بدنی شرح وظایف فدراسیون را دراختیار عدهٔ دیگری که هیچ نظارت و کنترلی بر روی آن‌ها نیست قرار دهم … ما مخالف سازمان‌های غیردولتی تکواندو نیستیم و به‌شرط نظارت فدراسیون بر عمل‌کرد آنان، آمادهٔ واگذاری بخش‌های آموزش، مربی‌گری، داوری و حتی لیگ خود به آن‌ها هستیم … با این کار دغدغهٔ ما تا حدود بسیاری رفع می‌شود و هم این که N.G.Oها نفع خواهند برد.» برخی روزنامه‌های ورزشی ایران این
نفع خواهند برد.» برخی روزنامه‌های ورزشی ایران این رویکرد را سیاست متغیر فدراسیون تکواندو نامیدند. محمد عبدلی‌پور دبیرکل کانون تکواندوکاران در واکنش به این سخنان در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس اعلام داشت: «ما از ابتدا نیز با فدراسیون تکواندو هیچ مشکلی نداشتیم … در همین راستا به منظور اثبات بیشتر این واقعیت می‌خواهیم برگزاری مسابقات خود را به فدراسیون بسپاریم. البته ابتدا یک دوره کوتاه آموزشی زیر نظر کمیتهٔ مسابقات کانون برپا می‌شود؛ بدون شک در چنین شرایطی این مسابقات با کیفیت و کمیت بیشتری برگزار خواهد شد.»
مسابقات با کیفیت و کمیت بیشتری برگزار خواهد شد.» رئیس اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران در بهمن ۱۳۸۵ در گفت‌وگو با روزنامه ورزشی گل در مورد پیشنهاد همکاری فدراسیون تکواندو گفت: «این آقایان شش سال قبل با الفاظ غیر فنی و غیر علمی تشکیلات کانون را مورد عنایت قرار می‌دادند. اکنون فدراسیونی که بر اساس مستندات و اعترافات در دادگاه صالحه، طلایه‌دار مخالفت و عناد با سازمان‌های غیردولتی قانونمند است، اعلام همکاری با نهادهای مدنی می‌کند!» علی حق‌شناس، ضمن تأیید گفته‌های عبدلی‌پور افزود: «ما آمادگی داریم تا بخشی از
عبدلی‌پور افزود: «ما آمادگی داریم تا بخشی از فعالیت‌های خود ازجمله مسابقات را پس از طی دوره‌های آموزشی زیرنظر کمیته‌های مرتبط در کانون به فدراسیون واگذار کنیم که از این همکاری آن‌ها بیشترین سود را خواهند برد.» وی خاطرنشان ساخت: «زمانی که جامعه با حضور سازمان‌های غیردولتی کاملاً بیگانه بود کار را شروع کردیم؛ حال چگونه می‌شود یک نهاد مدنی مستقل و بی‌بهره از بودجه‌های آنچنانی که هنرجو، مربی، داور و مدیرانش را خودش ساخته و با بی‌پولی و هزار کارشکنی و خون دل خوردن سرپا مانده، بیاید و با این ترفندها تحت پوشش
خوردن سرپا مانده، بیاید و با این ترفندها تحت پوشش برود؟!» کسب مقام سیزدهم تکواندوی ایران در رقابت‌های جهانی چین (۲۰۰۷) موجب شد تا حق‌شناس خواستار عذرخواهی فدراسیون تکواندو از مردم شود. او در ۱۳ مهر ۱۳۸۶ خواهان کناره‌گیری غلامحسن ذوالقدری از سَرمربی‌گری تیم ملی تکواندو به‌دلیل کسب نتایج ضعیف شد: «اگر احساس می‌کنند که بیش از این مثمرثمر نخواهند بود، باید شهامت داشته باشند و کناره‌گیری خود را اعلام کنند.» ذوالقدری در ۱۶ مهر ۱۳۸۶ پس از ۱۵ سال از سَرمربی‌گری تیم ملی تکواندو استعفاء و جای خود را به رضا مهماندوست
ملی تکواندو استعفاء و جای خود را به رضا مهماندوست داد. در سال ۱۳۸۸ رئیس فدراسیون تکواندو از شرکت در انتخابات این فدراسیون انصراف داد. وی در همان انتخابات شرکت و به ریاست فدراسیون برگزیده شد. رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در ۱۷ آذر ۱۳۸۸ در گفت‌وگو با فارس اظهار کرد: «در سال‌های گذشته حمایت‌های مادی و معنوی بالایی از سوی سازمان ورزش و رسانه‌ها از برخی فدراسیون‌ها ازجمله تکواندو صورت گرفته که می‌توانست نتایج به مراتب بهتر از این را به ارمغان آورد. خدمت کردن به ورزش در هر شرایط یک افتخار بزرگ است و
کردن به ورزش در هر شرایط یک افتخار بزرگ است و مدیریت کردن با بودجهٔ بیت‌المال و امکانات عمومی در فدراسیون‌های ما شاهکار نیست که برخی در قبال آن با کسب نتایج متوسط بخواهند بر سر مردم و دولت مِنَت بگذراند.» رئیس کانون تکواندوکاران ایران در آبان ۱۳۹۰ در انتقادی تند نسبت به برکناری رضا مهماندوست سرمربی وقت تیم ملی تکواندو، بار دیگر بر ضرورت نظارت نهادهای قانونی بر عمل‌کرد مالی فدراسیون تکواندو تأکید کرد. پیش از المپیک ۲۰۱۲ لندن، رئیس کانون تکواندوکاران در مصاحبه‌ایو اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی در بیانیه‌ای
اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی در بیانیه‌ای نسبت به عدم نتیجه‌گیری تیم ملی تکواندو در این المپیک هشدار دادند. اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران در بیانیهٔ خود به‌تاریخ ۱۳۹۱/۰۲/۲۷، تخریب شخصیت رضا مهماندوست را به‌شدت تقبیح و خواستار بازگرداندن هرچه سریع‌تر وی به سَرمربی‌گری تیم ملی اعزامی به المپیک لندن شد. این اتحادیه مسئولیت عواقب شکست تیم ملی تکواندو در لندن را متوجه مسئولان فدراسیون تکواندو دانست. پس از این بیانیه سید محمد پولادگر در ۱۳۹۱/۰۲/۳۰ در گفت‌وگو با ایلنا اظهار کرد: «متأسفانه برخی‌ها در
گفت‌وگو با ایلنا اظهار کرد: «متأسفانه برخی‌ها در آستانهٔ المپیک دهان خود را باز کرده و سخنانی به گزاف می‌گویند که باید به ایرانی بودن آن‌ها شک کرد. باید به حال کسانی که منافع شخصی را به منافع ملی ترجیح می‌دهند و به همین دلیل منافع ملی را زیر سؤال می‌برند، تأسف خورد.» وی افزود: «من از رسانه‌ها انتظار دارم بلندگوی این قبیل افراد نباشند، چون هرگونه حاشیه‌سازی برای تیم ملی تمرکز قهرمانان کشورمان را به هم می‌ریزد. این قبیل کارها کار دشمنان است نه دوستان.» سیدعلی حق‌شناس در ۱۳۹۱/۰۳/۱۳ گفت: «وطن فروشان واقعی را
حق‌شناس در ۱۳۹۱/۰۳/۱۳ گفت: «وطن فروشان واقعی را همه می‌شناسند. خواهشم این است که برخی افراد دَم از میهن دوستی نزنند که کارنامهٔ جالبی در این زمینه ندارند. همین افراد ۱۳ سال پیش نگذاشتند اولین تیم خصوصی ورزش ایران در یک تورنمنت معتبر بین‌المللی شرکت کند، این‌ها جلوی نمایندگان دَه‌ها کشور خارجی بچه‌های ایران را که آمادهٔ افتخارآفرینی برای کشورشان بودند و با مکافات هزینهٔ اعزامشان را جور کرده بودند به خاطر عشق به مقامشان سرافکنده کردند … شما ببینید کسانی که دَه سال پیش در توهم از میان بردن یک تشکل نوپا (کانون
سال پیش در توهم از میان بردن یک تشکل نوپا (کانون تکواندوکاران ایران) و یک سبک ایرانی (تاپ‌تکواندو) در مقابل کره‌ای‌ها تعظیم می‌کردند که از آنان در داخل حمایت کنند، حالا برای ما صحبت از ایرانی بودن می‌کنند … سال‌ها حضور نامشخص یک اجنبی در رأس کمیتهٔ فنی فدراسیون ایران که به سرود ملی ما، به ملی‌پوشان ما توهین می‌کرد، نشان از عشق به ایران است؟! آقایان ظاهرساز که با صهیونیست‌ها پشت یک میز می‌نشینند و عکس یادگاری می‌گیرند به چه جرأتی دم از منافع ملی می‌زنند؟ !» پس از عدم موفقیت تکواندوی ایران در المپیک لندن،
پس از عدم موفقیت تکواندوی ایران در المپیک لندن، کانون تکواندوکاران ایران در ۱۳۹۱/۰۵/۲۱ در بیانیه‌ای، مدیران دولتی تکواندوی ایران را باندی اپورتونیست و دشمن مردم نامید و خواهان مجازات مسببان این شکست شد. پولادگر در همان روز در لندن به‌دلیل کسب نتایج ضعیف از مردم عذرخواهی کرد و نبود مهماندوست را از عوامل آن شکست دانست. پس از آن، کمیتهٔ فنی فدراسیون تکواندو به ریاست پولادگر در ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ تشکیل و طی بیانیه‌ای، مصاحبه‌ها و اظهارنظرهای به گفتهٔ این کمیته: «مغرضانهٔ قبل و بعد از بازی‌های المپیک» را باعث عدم
قبل و بعد از بازی‌های المپیک» را باعث عدم تمرکز و حواشی در تیم ملی و جامعهٔ تکواندو عنوان کرد! این بیانیه با انتقاد رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها مواجه شد. جواد مشیری، رئیس وقت کمیتهٔ اجرایی و نائب‌رئیس کنونی کانون تکواندوکاران در گفت‌وگویی در دی ۱۳۹۱ اظهار داشت: «قانون‌شکنان نمی‌دانستند با چه مجموعهٔ پرتوان و با انگیزه‌ای طرف هستند؛ ما برای پنجاه سال دیگر، هم استراتژی داریم و هم برنامه‌ریزی کرده‌ایم.» جعفر شریفی، عضو شورای مرکزی کانون در مهر ۱۳۹۲ گفت: «سازمان یافته‌ترین، سازمان غیردولتی ورزشی در جهان هستیم.» سید
سازمان غیردولتی ورزشی در جهان هستیم.» سید محمد پولادگر پس از بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ در گفت‌وگو با شبکه پنج سیما تصریح کرد: «برخی آقایان می‌گویند با این بودجه و امکانات، کسب مدال و عنوان چندان کار سختی نیست. باید گفت، پس این وسط هوشمندی و مدیریت و درایت چه می‌شود؟ البته این را که گفتم یک‌وقت مسئولین دست نگیرند و بودجه‌مان را کم نکنند.» سیدعلی حق‌شناس پیش از المپیک ۲۰۱۶ برزیل در خرداد ۱۳۹۵، نسبت به کسب نتایج ضعیف تکواندو در برزیل هشدار داد و آن را برآیند بی‌تدبیری مسئولان فدراسیون تکواندو
و آن را برآیند بی‌تدبیری مسئولان فدراسیون تکواندو دانست. او اظهار داشت: «سؤال این‌جاست، فدراسیونی که از پرداخت دستمزد ناچیز یک مربی جهانی عاجز بود، چگونه ظرف چندماه به اذعان مصاحبه‌های آقایان که مستنداتش موجود است، بدهی‌اش از چهارصد میلیون به بیش از یک میلیارد تومان، یعنی سیصد درصد افزایش رسید؟! … طی پانزده سال گذشته بارها از سازمان بازرسی کل کشور خواسته‌ایم تا چگونگی صرف بودجهٔ بیت‌المال در فدراسیون تکواندو را مورد بررسی قرار دهد تا دست‌کم مشخص شود بر چه اساسی یک فدراسیون طی شش ماه آن قدر بدهی بالا
چه اساسی یک فدراسیون طی شش ماه آن قدر بدهی بالا می‌آورد.» رئیس کانون تکواندوکاران ایران در مرداد ۱۴۰۰، پس از ناکامی تکواندوی ایران در المپیک ۲۰۲۰ در گفت‌وگو با مهر، صراحتاً رئیس فدراسیون تکواندو و کمیتهٔ فنی منصوب شده از سوی وی را فاقد صلاحیت فنی و اجرایی لازم برای مدیریت و تصمیم‌گیری در خصوص آیندهٔ تکواندو دانست. اظهارات رئیس کانون تکواندوکاران ایران در بیست‌ویکمین سالگرد تأسیس کانون. سیدعلی حق‌شناس در ۱۴۰۱/۰۷/۱۱ در گفت‌وگویی بیان داشت: «ده سال کار اجرائی بی‌سابقه کردیم، یازده سال کار تئوری بی‌نظیر …
بی‌سابقه کردیم، یازده سال کار تئوری بی‌نظیر … توانایی زمین زدن کانون را در ظرفیت وجودی محمد پولادگر نمی‌بینم. بیست سال پیش این شخص را پای میز محاکمه کشاندیم و تا مرز زندان رفتنش پیش رفتیم، نه مَرعوب او شدیم نه بزرگ‌ترهایش، باز هم در دادگاه صالحه زیارتش خواهیم کرد؛ او باید پاسخ‌گوی اعمالش باشد، عدالت تاریخ انقضاء ندارد. … تکواندوکارنماها ورزش ما را به ورطهٔ سقوط کشاندند … دست فرصت‌طلبان و سودجویان واقعی، قانون‌شکنان و … را مستنداً برای مردم «رو» کردیم. روش کاری ما با این قبیل افراد بر مبنای اصل اقدام متقابل
ما با این قبیل افراد بر مبنای اصل اقدام متقابل است.» جلوگیری از مصادره به‌مطلوب تأسیس اولین مدارس تکواندو. رئیس فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران در آبان ۱۳۸۶ از افتتاح اولین مدرسه تکواندو در آینده‌ای نزدیک خبر داد! محمد عبدلی‌پور دراین رابطه در گفت‌وگویی بیان کرد: «البته در خروجی یکی از خبرگزاری‌ها به‌درستی افتتاح اولین مدرسه، تحت پوشش فدراسیون تکواندو اعلام شده بود. آنچه مسلم است بر اساس مستندات حقیقی و حقوقی اولین و دومین مدرسه تکواندو در ایران توسط بخش خصوصی (کانون تکواندوکاران ایران) در استان‌های
بخش خصوصی (کانون تکواندوکاران ایران) در استان‌های تهران و مازندران تأسیس و به بهره‌برداری رسیده است. به هر حال جا دارد ضمن تقدیر از زحمات بخش دولتی تکواندو کشور، افتتاح سومین مدرسهٔ تکواندو را به ایشان تبریک عرض کنیم.» داوود سرتیپی، رئیس شاخهٔ جوانان کانون تکواندوکاران در ۱۳۹۳/۰۳/۱۱ در گفت‌وگویی با انتقاد از آنچه کپی‌کاری‌های مُکرر فدراسیون دولتی تکواندو در زمینه‌های مختلف از کانون تکواندوکاران نامید، تصریح کرد: «در قضیهٔ تأسیس اولین مدارس تکواندوی ایران که توسط کانون انجام شده و سال‌ها پس از آن فدراسیون
توسط کانون انجام شده و سال‌ها پس از آن فدراسیون تکواندو قصد ثبت آن به نام خود را داشت، سریعاً وارد عمل شدیم و افراد فاقد عمل و ابتکار را مجبور به عقب‌نشینی که خودشان و ما می‌دانیم، کردیم.» بیانیه‌ها و درخواست محاکمهٔ محمد پولادگر. درپی ناکامی تیم ملی تکواندو در المپیک لندن، کانون تکواندوکاران ایران در ۱۳۹۱/۰۵/۲۱ در بیانیه‌ای شدیداللحن، مدیران دولتی تکواندوی ایران را اپورتونیست و دشمنِ مردم ایران نامید که طی سال‌ها چنبره‌زدن بر این ورزش و سوءاستفاده از قدرت، تکواندو را عرصهٔ تاخت و تاز تمنیات شخصی خود قرار
تکواندو را عرصهٔ تاخت و تاز تمنیات شخصی خود قرار داده‌اند …؛ کانون در این بیانیه، خواهان مجازات مسببان این شکست شد. کمیتهٔ فنی فدراسیون تکواندو به‌ریاست پولادگر در ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ تشکیل و طی بیانیه‌ای، مصاحبه‌ها و اظهارنظرهای مغرضانه قبل و بعد از بازی‌های المپیک را باعث عدم تمرکز و حواشی در تیم ملی و جامعهٔ تکواندو عنوان کرد! پس از شکست تکواندوکاران ایران در المپیک ریو، کانون تکواندوکاران طی بیانیه‌ای در ۱۳۹۵/۰۶/۰۱ اعلام کرد: «مسئولیت این شکست بر عهدهٔ اشخاص یا نهادهایی است که در این چندسال از رئیس فدراسیون
یا نهادهایی است که در این چندسال از رئیس فدراسیون تکواندو که فاقد کم‌ترین پیشینهٔ فنی لازم بوده و حتی یک روز سابقهٔ فعالیت اجرایی داوطلبانه در ورزش ندارد، حمایت کرده‌اند.» کانون در این بیانیه خواستار محاکمهٔ سید محمد پولادگر شد.» در تاریخ ۰۳/ ۰۵/ ۱۴۰۰ کانون در بیانیه‌ای، شکست تکواندو در المپیک ۲۰۲۰ را محصول سیاست‌های غلط دولت در ورزش دانست. در بخشی از این بیانیه آمده است: «ورزشکاران مهاجر ما را مزدور و بی وطن و … می‌نامند! ما با آنان چه کردیم که بی وطن شدند؟! آیا طی این سال‌ها کاری جز تحقیر افراد و نفرت
آیا طی این سال‌ها کاری جز تحقیر افراد و نفرت پراکنی انجام داده‌ایم؟! تقابل ناهید و کیمیا، صحنهٔ فروپاشی بدیهی‌ترین تعریف از وطن‌پرستی بود.»؛ کانون در این بیانیه مجدداً خواستار محاکمهٔ پولادگر در «مرجع قضایی صالح» به دلیل آنچه سوء رفتار و مدیریت و هدر دادن بیت‌المال در طی سال‌ها خواند، گردید. نامه به وزیر ورزش و انتقاد از به‌کارگیری ورزش‌های رزمی در سرکوب مردم و انتصاب معاون وزیر. رئیس کانون تکواندوکاران ایران و اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران در نامه‌ای به سید حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان در
نامه‌ای به سید حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان در ۱۴۰۱/۰۷/۲۳، از سخنان وی دربارهٔ استفاده از هنرهای رزمی جهت سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران، انتقاد کرد. سید علی حق‌شناس هم‌چنین در این نامه به انتصاب سید محمد پولادگر به سمت «معاونت توسعهٔ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش» به‌عنوان «شخصی فاقد صلاحیت فنی و اجتماعی با پرونده‌های قضایی متعدد و حواشی پرتعداد مالی و …» نیز اعتراض کرد. حق‌شناس در این نامه به گفته‌های پولادگر مبنی بر دعوت از ورزشکاران برای حفظ وحدت ملی، چنین واکنش نشان داد: «یاللعجب! فردی سخن از
ملی، چنین واکنش نشان داد: «یاللعجب! فردی سخن از وحدت ملی می‌راند که برآیند ۲۷ سال مدیریت مُشعشَع وی در فدراسیون تکواندو، … نارضایتی عمومی همه‌جانبه در این ورزش بوده است …؛ لازم است این‌گونه اظهارنظرها را به اشخاصی در زیرمجموعهٔ خود واگذار نمایید که از مقبولیت و صلاحیت ورزشی و اجتماعی کافی و لازم برخوردار بوده تا در شرایط خاص فعلی، دعوت به وحدت ملی به سَرخوردگی هرچه بیش‌تر ملی مُبدل نگردد.» فعالیت‌های علمی. از اقدامات کانون تکواندوکاران ایران پس از آغاز به‌کار، فعالیت در زمینه‌های علمی و تئوری ورزش بوده
فعالیت در زمینه‌های علمی و تئوری ورزش بوده است. علی حق‌شناس دراین‌باره در ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ در جمع خبرنگاران گفت: «فقدان علم در ورزش منجر به‌شکست هرگونه حرکتی در این زمینه می‌شود، لذا مقولات علمی حتماً باید در ورزش‌های رزمی لحاظ شود … در حال حاضر تکواندوی موجود در کشور از مباحث تئوریک آن دور شده است.» از فعالیت‌های علمی کانون می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: - برگزاری سمینارهای علمی تخصصی توسعهٔ تکواندوی ایران. - نگارش و انتشار کتب علمی، مرجع و دانشگاهی: (۱۴۰۲).
دهستان امان‌آباد یکی از دهستان‌های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان اراک واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: امان آباد، انجدان، جمالکه، حسن آباد، رودباران، ساق، کاروانسرا، زالو، گیلی، انجیرک، سوارآباد و کودزر. منابع. ایلیا خراسانی
دهستان داودآباد یکی از دهستان‌های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان اراک واقع شده‌است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این دهستان ۲۷۴۸ نفر (در ۹۰۶ خانوار) بوده‌است.
اولریش روت (زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۵۴) که بیشتر با نام اولی یان روت شناخته می‌شود آهنگ‌ساز و گیتاریست آلمانی است. روت که گیتاریست پیشین اسکورپیونز بوده‌است (۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸) یکی از اولین نوازندگانی است که به نئو کلَسیکال متال پرداختند. روت پس از جدایی از اسکورپیونز گروه خودش با نام الکتریک سان را تأسیس کرد. اولین آلبوم آن گروه با نام "زمین‌لرزه" در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. الکتریک سان پس از انتشار ۲ آلبوم دیگر، در سال ۱۹۸۶ از هم فروپاشید و پس از آن روت به انتشار آلبوم‌های شخصی روی آورد. او در سال ۱۹۹۳ به‌همراه ارکستر
شخصی روی آورد. او در سال ۱۹۹۳ به‌همراه ارکستر سمفونیک بروکسل اولین آلبوم سیمفونیک‌اش با نام "Europa Ex Favilla" را ضبط کرد و در سال ۱۹۹۸ به‌همراه جو ستریانی و مایکل شنکر در تور موسیقی جی-۳ حضور داشت.
جدل در مورد قرآن‌سوزی در سال ۲۰۱۰ به مجموعه مباحث پیرامون یک برنامه قرآن‌سوزی گفته می‌شود که در یک کلیسای کوچک توسط کشیش تری جونز در گینزویل در فلوریدا انجام شد. زمان این برنامه در نهمین سالگرد حملات یازده سپتامبر گذاشته شده بود که به شدت مورد انتقاد گروه‌های سیاسی و دینی دنیا مانند واتیکان، بان کی مون، باراک اوباما، هیلاری کلینتون قرار گرفت. قانون اساسی آمریکا در قالب حمایت از آزادی بیان مواردی همچون آتش زدن پرچم آمریکا و توهین به نماد ادیان را مورد حفاظت قرار می‌دهد به همین دلیل اقدام قانونی در جهت تعلیق
می‌دهد به همین دلیل اقدام قانونی در جهت تعلیق این برنامه صورت نگرفت. این کشیش موقتاً برنامه را لغو کرد و به نیویورک رفت تا با فیصل عبدالرئوف امام جمعه این شهر مذاکره کند و این مسئول محل احداث مسجدی را از منطقه صفر (محل سابق برج‌های تجارت جهانی که در حملات یازده سپتامبر فروریخت) تغییر دهد و تری جونز نیز در عوض برنامه قرآن‌سوزی را لغو کند. او در ده سپتامبر اعلام کرد که این برنامه لغو نشده‌است. ولی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰ گفت: «ما قطعاً قرآن‌سوزی نخواهیم داشت؛ نه امروز، نه هیچ وقت دیگر» اما در اسفند ۸۹ اقدام به
امروز، نه هیچ وقت دیگر» اما در اسفند ۸۹ اقدام به سوزاندن قرآن در کلیسایش نمود که واکنش شدید اعتراضی مسلمانان مواجه گردید. این کشیش آمریکایی بازداشت یوسف ندرخانی، کشیش ایرانی را دلیل عمده قرآن‌سوزی اعلام کرده‌است. یوسف ندرخانی، که در زمان دستگیری ۳۳ سال سن داشت، در اکتبر سال ۲۰۰۹، در ایران بازداشت شد. او در ۱۹ سالگی دین خود را از اسلام به مسیحیت تغییر داده و گفته شده بود که به دلیل خودداری از «بازگشت به دین اسلام» با مجازات اعدام روبروست. واکنش در افغانستان. در ۱ آوریل سال ۲۰۱۱، هزاران نفر در اعتراض به این
در ۱ آوریل سال ۲۰۱۱، هزاران نفر در اعتراض به این قرآن‌سوزی، به مقر سازمان ملل در مزار شریف حمله کردند و نزدیک به ۲۰ نفر از کارکنان آن را به قتل رساندند و دو نفر از کارکنان خارجی را نیز سربریدند. سه تن از کارکنان اروپایی که اهل نروژ، سوئد و رومانی بودند، چهار محافظ نپالی و شماری از کارکنان افغان به دست حمله کنندگان کشته شدند. در ادامه این درگیری‌ها، چندین نفر که چادر و روبنده به‌سر داشتند با مسلسل و آرپی‌جی به یک پایگاه ناتو در کابل حمله کردند که در جریان این حمله، چند تن از حمله‌کنندگان کشته و سه سرباز
این حمله، چند تن از حمله‌کنندگان کشته و سه سرباز ناتو نیز زخمی شدند. اقدامات مشابه و متقابل. در آفریقای جنوبی گروهی از مسلمان سعی در جلوگیری از به آتش کشیدن انجیل کرده و در پاکستان نیز، مسلمانانی که سعی در سوزاندن انجیل به تلافی سوزاندن قرآن در فلوریدا نموده بودند دستگیر شدند.
فوندو خوراک سوئیسی رایجی است که از گرم کردن نوعی سس (معمولاً مخلوط چند نوع پنیر) در ظرفی گود از جنس سرامیک به نام کَکِلو(ن) (فرانسه: Caquelon) به‌دست می‌آید. برای صرف کردن این خوراک معمولاً از چنگال‌های بلندی استفاده می‌شود که بر سر آن‌ها قطعه‌ای از یک خوراک دیگر قرار می‌دهند و آن را به درون این سس فرومی‌کنند و سپس میل می‌نمایند. رایج‌ترین شکل آن تکه‌ای از نان است که در فوندو فرو برده می‌شود. ریشهٔ کلمهٔ فوندو از فعلی به زبان فرانسه (فوندر: fondre) به‌معنی ذوب کردن آمده‌است. هرچند فوندوی پنیر متداول‌ترین
ذوب کردن آمده‌است. هرچند فوندوی پنیر متداول‌ترین نوع فوندو است، اما فوندو انواع دیگری نیز دارد که با مواد دیگری غیر از پنیر درست می‌شوند. به‌عنوان نمونه، می‌توان از فوندوی شکلات نام برد.
پالایشگاه نفت آبادان یا شرکت پالایش نفت آبادان شرکت دولتی پالایش نفت ایرانی است، که اکنون با ظرفیت پالایش ۵۲۰هزار بشکه در روز، بزرگ‌ترین پالایشگاه نفت ایران به‌شمار می‌رود. پالایشگاه آبادان در سال ۱۲۹۱ به‌عنوان نخستین پالایشگاه نفت خاورمیانه، توسط شرکت نفت ایران و انگلیس تأسیس شد و در طول سال‌های نخست، خوراک مورد نیاز آن (نفت خام) تنها از میدان نفتی مسجد سلیمان تأمین می‌شد. هم‌اکنون نفت خام مورد نیاز پالایشگاه آبادان به‌طور روزانه توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و از میدان‌های نفتی آغاجاری، دارخوین و اهواز
جنوب و از میدان‌های نفتی آغاجاری، دارخوین و اهواز تأمین می‌شود. این پالایشگاه تنها پالایشگاه نفت ایران است که کماکان به‌صورت دولتی اداره می‌شود و مالکیت آن در اختیار شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران می‌باشد. تاریخچه. پس از اکتشاف نفت در شهر مسجد سلیمان در سال ۱۲۸۷ لزوم ایجاد یک پالایشگاه نفت برای این منطقه ضروری بود، به همین دلیل عملیات طراحی و ساخت این پالایشگاه در سال ۱۲۸۸ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس آغاز شد و پس از ۳ سال، در سال ۱۲۹۱ این پالایشگاه راه‌اندازی و وارد مدار تولید گردید. ظرفیت