payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روز ازدواج، مقدس‌ترین روز زندگی هر زوج به حساب می‌آید. پس از جاری‌شدن خطبه عقد توسط ربای، او از داماد می‌خواهد که حلقه‌های ازدواج را بین خود و عروس‌اش ردوبدل کند. داماد حلقه را به انگشت اشاره دست راست عروس کرده و با گفتن جمله «تو به من متبرک شدی»، در واقع عروس را همسر شرعی خود می‌سازد. سپس ربای به زوج تبرک می‌گوید و برایشان آرزوی خوشبختی می‌کند. سپس بنابر قوانین آئین یهود، هفت نوع تبرک و دعا برای عروس و داماد در زیر خوپا خوانده می‌شود. پس از آن، جرعه‌ای شراب از جامی که توسط ربای تدارک دیده‌شده، توسط ربای
از جامی که توسط ربای تدارک دیده‌شده، توسط ربای برای تبرک نوشیده می‌شود و سپس ربای، جام را به دست داماد می‌دهد تا از آن بنوشد. پس از آن جام شراب به عروس و سپس به تمام اعضای خانواده که در زیر خوپا قرار گرفته‌اند داده می‌شود که هر کدام به نوبه خود جرعه‌ای از آن را بنوشند. بعد از این مراسم، نوبت به خواندن عقدنامه و قباله ازدواج می‌رسد. ربای، بعد از قرائت عقدنامه، قباله ازدواج را به دست داماد می‌دهد که او هم متقابلاً آن را به عروس منتقل می‌سازد. پایان‌بخش آئین عقد و عروسی در دین یهود، شکستن لیوانی است که توسط
عقد و عروسی در دین یهود، شکستن لیوانی است که توسط داماد انجام می‌گیرد. داماد، لیوان شیشه‌ای پیچیده شده در دستمال را باید در زیر پایش قرار داده و ترجیحاً با یک لگد آن را بشکند. فلسفه شکستن لیوان آن است که حتی در زمان شادی هم باید فاجعهٔ خرابی اورشلیم را به یاد داشت.
گرانبها یک فیلم درام آمریکایی ساخته شده بر اساس رمان «"فشار"» به قلم "رامونا لافتون" در سال ۲۰۰۹ به کارگردانی لی دنیلز است. این فیلم در همان سال در جشنواره فیلم ساندنس و جشنواره فیلم کن شرکت کرد. در این فیلم بازیگرانی همچون گابوری سیدیب، مونیک، پائولا پاتون و ماریا کری ایفای نقش می‌کنند. مونیک برای بازی در این فیلم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آکادمی علوم و هنرهای سینمایی دریافت کرد. داستان. این فیلم داستان یک دختر نوجوان سیاه‌پوست ساکن محلهٔ هارلم را روایت می‌کند. قهرمان قصه، دختر بدقیافه و
هارلم را روایت می‌کند. قهرمان قصه، دختر بدقیافه و فوق‌العاده چاقی به اسم کلیریس پرشس جونر (گبوری سیدیبی) است که بارها مورد تعرض پدرش قرارگرفته‌است. این دختر که در زندگی سخت و دشوار خود چیزی جز تعرض، بی‌احترامی، ناسزا و نفرت را تجربه نکرده، صاحب فرزندی است که نام وی را به خاطر بیماری مونگولیسم‌اش «مونوگول کوچولو» گذاشته. پرشس که شانزده سال بیشتر ندارد، حتی نمی‌تواند روی مادر خود که زنی به شدت فحاش و نامهربان است، حساب کند. پرشس در واکنش به سختی‌های زندگی، به دنیای تخیل پناهنده می‌شود؛ دنیای ویدئوکلیپ‌های
به دنیای تخیل پناهنده می‌شود؛ دنیای ویدئوکلیپ‌های موسیقی و فیلم‌های سینمایی. او در این دنیای مجازی در محور و کانون توجه قرار دارد و از طعم احترام و مهربانی برخوردار می‌شود. در ادامهٔ ماجرا، بلورین (پائولا پاتون)، معلم مدرسهٔ پرشس، پی به مشکلات پرشس می‌برد و وی را دعوت به شرکت در کلاس‌های آموزشی فوق برنامه می‌کند. پرشس با شرکت در این کلاس‌ها و نوشتن احساسات و درونیات خویش بر روی کاغذ بارقه‌ای از امید را شناسایی می‌کند و …
شهرستان گِراش یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر گراش است. این شهرستان در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ از شهرستان لارستان جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان گراش از شمال شرقی با شهرستان اوز، از شمال غربی با شهرستان خنج، از شرق تا جنوب با شهرستان لارستان و از جنوب غربی تا غرب با شهرستان لامرد همسایه است. پیشینه تقسیماتی. بخش گراش در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ از شهرستان لارستان جدا شده و به عنوان شهرستان گراش، بیست و هفتمین شهرستان استان فارس نام گرفت. طبق مصوبهٔ اولیهٔ دولت، این
استان فارس نام گرفت. طبق مصوبهٔ اولیهٔ دولت، این شهرستان شامل سه بخش مرکزی، اوز و بیرم بود که با اعتراضات صورت گرفته، بخش‌های "اوز" و "بیرم" مجدداً به شهرستان لارستان الحاق شد و بخش ارد در شهرستان گراش تشکیل شد. تقسیمات کشوری. شهرستان گراش دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان گراش برابر با ۵۳٬۹۰۷ نفر بوده است.
صد کتاب برتر تاریخ ادبیات، فهرستی از بهترین‌های ادبیات داستانی تاریخ است که توسط انجمن کتاب نروژ منتشر شده‌است. انجمن کتاب نروژ با نظرخواهی از ۱۰۰ نویسنده سرشناس از ۵۴ کشور فهرست ۱۰۰ کتاب برتر تاریخ ادبیات جهان را منتشر کرد. در این نظرسنجی هر یک از نویسندگان باید ۱۰ کتاب مورد نظر خود را معرفی می‌کرد که در پایان کتاب دن‌کیشوت نوشته میگوئل دی سروانتس نویسندهٔ نامدار اسپانیایی با کسب بیشترین آرای ممکن در رتبه اول قرار گرفت برای بقیه عناوین رده‌بندی در نظر گرفته نشده‌است. فهرست زیر بر اساس سال انتشار کتاب تنظیم
نشده‌است. فهرست زیر بر اساس سال انتشار کتاب تنظیم شده‌است. کارلوس فوئنتس، پل آستر، اورهان پاموک، میلان کوندرا، نادین گوردیمر، جان اروینگ و وی. اس نایپائول از جمله چهره‌های سرشناسی بودند که در این نظرسنجی شرکت کردند.
دلبند نام رمانی اثر تونی موریسون نویسندهٔ آمریکایی-انگلیسی است که در ژانویه ۱۹۸۷ منتشر شد. این کتاب پس از انتشار با استقبال منتقدان روبه‌رو شد و پس از آنکه موفق به دریافت جایزه ملی کتاب و جایزه انجمن ملی منتقدان آمریکا نشد، تعدادی از نویسندگان اعتراض کردند. در سال ۲۰۰۶، روزنامه نیویورک تایمز، دلبند را به‌عنوان بهترین رمان ۲۵ سال گذشته آمریکا انتخاب کرد. در سال ۱۹۹۳ موریسون به‌عنوان اولین زن سیاهپوست، جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۸ فیلم این رمان با کارگردانی جاناتان دمی و تهیه‌کنندگی و بازی
با کارگردانی جاناتان دمی و تهیه‌کنندگی و بازی اپرا وینفری ساخته شد. خلاصه داستان. رمان «دلبند» که پنجمین اثر داستانی موریسون است. رمان «دلبند» موریسون از آثار مهم و پر مخاطب او است. نویسنده رمان دلبند را بر اساس داستان واقعی زن برده آفریقایی- آمریکایی خلق کرد. ماجراهای داستان پس از جنگ داخلی آمریکا اتفاق می‌افتد. روایت زندگی «ست» زنی برده است با دختر کوچکش دنور از سیستم برده‌داری فرار کرده‌است. آن‌ها به ایالت آزاد اوهایو پناه بردند. با وجود این هنوز هم آزاد و رها نیست. ست سال‌ها پیش نوزاد شیرخواره‌اش را
و رها نیست. ست سال‌ها پیش نوزاد شیرخواره‌اش را کشت تا مجبور نشود آن را به دولت و اربابان سفیدپوست بدهد اما حالا روح این کودک خانه‌اش را در سینسیناتی حضور دارد. اسم این کودک به خواننده گفته نمی‌شود اما ست او را «دلبند» می‌شناسد چراکه روی سنگ قبرش چنین چیزی نوشته شده‌است. سیستم برده داری به آفریقایی- امریکایی‌ها اجازه داشتن خانواده یا دارایی نمی‌داد. ست شخصیت اصلی داستان نیز نوزاد شیرخواره خود را کشت چراکه باور داشت با کشتن نوزادش در واقع او را نجات می‌دهد اما روح کودک خانه آنها را تسخیر می‌کند و باز هم
اما روح کودک خانه آنها را تسخیر می‌کند و باز هم خانواده آنها از هم می‌پاشد. نقد و بررسی. رمان دلبند در ادبیات انگلیسی در شمار آثار مهم و جریان‌ساز بوده‌است و بر نویسندگان مختلفی تأثیر گذاشته‌است. علاوه بر نقد و بررسی در زبان انگلیسی این اثر در زبان‌ها دیگر از جمله فارسی هم مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. در مقاله «بررسی بحران هویت در رمان دلبند اثر تونی موریسون» آمده‌است: رمان دلبند اثر تونی موریسون بخش مهمی از ادبیات آمریکا موسوم به ادبیات فمینیستی سیاهپوستان آمریکا به‌شمار می‌رود. در ادبیات فمینیستی
آمریکا به‌شمار می‌رود. در ادبیات فمینیستی سیاهپوستان آمریکا، آثاری که توسط زنان سیاهپوست نوشته شده، زن سیاهپوست همواره با ویژگی‌هایی چون سکوت، منطق‌ستیزی، همجنس‌خواهی، حیوانّیت و خشونت به تصویر کشیده شده‌است. در این ادبّیات، خشونت زن سیاهً پوست معمولاً تا سرحد قتل، آن هم قتل معشوق یا حتی طفل‌کشی پیش می‌رود. این تصویر وحشتناک از زن سیاهپوست در ادبیات فمینیستی سیاهپوستان آمریکا سبب شده تا پاره‌ای از منتقدان وی را با شخصیت افسانه‌ای مدسا همانند بدانند. هنگام خواندن این ادبیات، خواننده شخصّیت‌های افسانه‌ای از
این ادبیات، خواننده شخصّیت‌های افسانه‌ای از قبیل مدوسا همواره با این پرسش روبرو است که آیا این تصاویر واقعی هستند یا اینکه ساخته و پرداخته نظامی بوده که قصد بی‌هویت‌سازی و در پی آن استثمار و استعمار آنها را دارد؟ در همین ارتباط، این فرضیه را می‌توان مطرح کرد که این تصاویر وحشتناک انتخاب خود زنان سیاهپوست بوده تا به کمک آنها بتوانند بر نظام سلطه‌جویی فرهنگ غرب غلبه کنند که برای انکار هویت‌شان از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند. در صورت درست بودن فرضیه پیشنهادی، این پرسش مطرح است که چنین راهکارهایی تا چه اندازه در
پرسش مطرح است که چنین راهکارهایی تا چه اندازه در به مخاطره انداختن این نظام استیلاگر مؤثر است؟ نظامی که مفاهیم را به صورت دو قطبی تعریف کرده و آنگاه جهت انقیاد بخش‌هایی از اجتماع، هویت آنها را به کمک مفاهیم منفی تعریف می‌کند. با توجه به این فرضیه، پرسش دیگری مطرح است که تا چه حد جنبش‌های موجود از قبیل جنبش حقوق مدنی(۱۹۵۵ –۱۹۶۸)و جنبش فمینیسم دهه‌های ۷۰–۱۹۶۰ ّ در انجام رسالت خود ـ یعنی هویت‌بخشی و اعادهی حقوق همه انسان‌ها به ویژه زنان ـ موفق بوده‌اند؟ رمان دلبند(۱۹۸۷)اثر تونی موریسون، یکی از آثار مهمی است
دلبند(۱۹۸۷)اثر تونی موریسون، یکی از آثار مهمی است که به خوبی نشان می‌دهد چگونه زنان سیاهپوست فمینیسم آمریکا، هویت از دست رفته خود را بازسازی می‌کنند. به فارسی. ترجمهٔ فارسی این اثر به قلم شیرین‌دخت دقیقیان در نشر چشمه منتشر شده‌است، چاپ نهم سال ۱۴۰۰ منتشر شده‌است.
نوغابچیک در بخش مرکزی و دهستان شاخنات شهرستان بیرجند واقع است. این روستا در ۹۵ کیلومتری بیرجند واقع است و دارای قنات‌های فراوانی است که به علت خشک‌سالی بسیاری از آن‌ها خشک شده‌اند و هم‌اکنون شش قنات فعال‌اند؛ به نام‌های: اوخ پایین و بالا - داودتک بالا و پایین -نوغاب بالا و پایین - سیمی. از محصولات این روستا می‌توان به زرشک - عناب - سنجد - آلو - بادام اشاره کرد. منابع. دهیار:حسین زمین پرور
مونوبنزون رده درمانی: ضدلکهای هیپرپیگمانته. اشکال دارویی: کرم موضعی موارد مصرف. مونوبنزون در درمان لکهای هیپرپیگمانته تجویز می‌شود. همچنین در ویتیلیگوی پیشرفته برای بی‌رنگ کردن کل پوست بکار می‌رود. مکانیسم اثر. مهار سنتز ملانین و تخریب ملانوسیتها. مونوبنزون با مهار اکسیداسیون آنزیمی تیروزین و تضعیف سایر روندهای متابولیکی ملانوسیت‌ها باعث مهار تشکیل ملانین و موجب بی‌رنگ شدن پوست می‌گردد. عوارض جانبی. سوزش و قرمزی پوست، دپیگمانتاسیون دائمی.
بورومیر شخصیتی داستانی در کتاب‌های ارباب حلقه‌ها نوشته‌ی جی. آر. آر. تالکین است. او در دو کتاب اول ارباب حلقه‌ها، یاران حلقه و دو برج حضور دارد و در کتاب آخر بازگشت پادشاه از او نام برده می‌شود. او پسر ارشد دنه‌تور کارگزار گاندور و برادر بزرگتر فارامیر بود. او یکی از ۹ نفری که بعداً یاران حلقه را تشکیل دادند. پیشینه. برومیر در سال ۲۹۷۸ دوران سوم، ۵ سال پیش از برادرش، فارامیر، به دنیا آمد. دو برادر بسیار به هم علاقه داشتند و از همان دوران کودکی برومیر همیشه یاور و پشتیبان فارامیر بود. زمانی که مادرشان فوت
یاور و پشتیبان فارامیر بود. زمانی که مادرشان فوت کرد او فقط ۱۰ سال داشت و پس از آن پدرشان عبوس و خشمگین شد. برومیر همیشه مورد علاقه‌ی پدرش بود و از نظر چهره و در غرور و تکبر شباهت زیادی به او داشت. بورومیر در زندگی‌اش هرگز ازدواج نکرد و بیشتر به سلاح و رزم توجه داشت. برومیر مردی بود با قدرت و شجاعت بسیار. او چهره‌ای زیبا و نجیب داشت با موهای تیره و چشمان خاکستری. زمانی که سائورون به اسگیلیاث حمله کرد، به فرماندهی او، نیروهای گاندور، اورکها را عقب راندند و تا زمان تخریب آخرین پل _ برای جلوگیری از عبور
و تا زمان تخریب آخرین پل _ برای جلوگیری از عبور اورک‌ها از رودخانه _ آن‌ها را پشت پل نگه داشتند. سفر به ریوندل. هنگام حمله سائورون به اسگیلیاث، برومیر و فارامیر چند بار در خواب رؤیایی دیدند که آن‌ها را به ایملادریس فرامی‌خواند. هردوی آن‌ها فقط مقدار اندکی از این رؤیا را می‌توانستند بفهمند، بنابراین نزد پدرشان که در گاندور داناترین بود، رفتند. اما او فقط توانست به آن‌ها بگوید که ایملادریس دره‌ای در شمال دور است، جایی که الروند زندگی می‌کند. با اینکه فارامیر بسیار مشتاق رفتن به ایملادریس بود، به خاطر وجود
بسیار مشتاق رفتن به ایملادریس بود، به خاطر وجود خطرهای بسیار در راه، برومیر خودش این مسافرت را بر عهده گرفت. سفر برومیر به شمال ۱۱۰ روز به طول انجامید. او از شکاف روهان گذشت و از راه‌های غرب کوهستان مه‌آلود به شمال رفت. او با سختی‌های زیادی مواجه شد، زیرا بسیاری از راه‌ها نابود شده بودند و با فروریختن گذرگاه‌های قدیمی از جاده شمال-جنوب هم دیگر اثری نمانده بود. او در نزدیکی تاربد، هنگامی که قصد عبور از روی پل نیمه‌خرابی را داشت اسبش را از دست داد و ادامه راه را با پای پیاده طی کرد. زمانی که برومیر به ریوندل
را با پای پیاده طی کرد. زمانی که برومیر به ریوندل رسید، در شورای الروند شرکت کرد. او در مورد مقاومت و تلاش گاندور برای جلوگیری از گذشتن نیروهای موردور از آندوین سخن گفت. زمانی که او رؤیایی را که باعث آمدنش به ریوندل شده بود را تعریف کرد، جواب معماهایش پیدا شد: آراگورن تکه‌های نارسیل و فرودو بگینز حلقه یگانه که بلای جان ایسیلدور بود را آوردند. سپس او تلاش کرد تا شورا به او اجازه دهد که حلقه را به گاندور برده و برای دفاع در مقابل موردور از آن استفاده کند. اما الروند برای او شرح داد که حلقه قابل استفاده نیست
الروند برای او شرح داد که حلقه قابل استفاده نیست و حتی اگر سعی کنید برای نیت خیر نیز از آن استفاده کنید نهایتاً هدف و عمل به شر ختم خواهد شد. یاران حلقه. برومیر قصد بازگشت به میناس تیریث را داشت، از این رو به یاران حلقه پیوست. زمانی که یاران حلقه به کارادراس رسیدند، به پیشنهاد بورومیر هر کدام یک دسته هیزم با خود حمل کردند و زمانی که گروه در یک کولاک شدید گرفتار شده بود آتشی که با این هیزم‌ها درست کردند جانشان را نجات داد. صبح روز بعد برومیر و آراگورن راه را با کنار زدن برفها باز کرده و هابیت‌ها را تا رسیدن
با کنار زدن برفها باز کرده و هابیت‌ها را تا رسیدن به مکانی امن، حمل کردند. با بسته شدن گذرگاه شاخ سرخ، برومیر پیشنهاد داد که آن‌ها باید از غرب کوه‌های مه آلود به سمت جنوب رفته و سپس با گذشتن از شکاف روهان یا رودخانه آیزن، از طریق سرزمین‌های جنوبی لنگستراند و له‌به‌نین به راهشان ادامه دهند. اما گندالف مخالفت کرد زیرا با خیانت سارومان، آن سرزمین‌ها دیگر امن نبودند. گندالف پیشنهاد داد که باید از طریق معدن‌های موریا به راهشان ادامه دهند، اما بورومیر گفت که هرگز به آن سمت نمی‌رود، البته نه زمانی که بقیه گروه
به آن سمت نمی‌رود، البته نه زمانی که بقیه گروه نظری بر خلاف او داشته باشند. برومیر نهایتاً قبول کرد، اما با رسیدن به درهای دورین از اینکه گاندالف رمز عبور را نمی‌دانست، از خشم سنگی در آب‌های تاریک انداخت. این باعث بیدار شدن هیولایی در آب شد و زمانی که گندالف توانست در را باز کند آن به فرودو حمله کرد اما نهایتاً همگی موفق شدند به طرف معدن‌ها بگریزند. زمانی که گروه در مزربول مورد حمله قرار گرفته بود، برومیر دلیرانه جنگید، در غربی را قفل و بازوی یک ترول غارنشین را قطع کرد. بعد از ترک خوابگاه، زمانی که به پل
را قطع کرد. بعد از ترک خوابگاه، زمانی که به پل خزد-دوم رسیدند گروه دوباره توسط اورکها مورد حمله واقع شد و اینبار یک بالروگ هم با آن‌ها بود. برومیر در شیپور خود دمید و با اینکار دشمنان را متوقف کرد و آن‌ها به راهشان ادامه دادند. زمانی که گندالف در حال نبرد با بالروگ بود، بورومیر و آراگورن به سمت او دویدند، اما همین که به پل رسیدند گندالف پل را خراب کرد، بالروگ سقوط کرده و گندالف را هم به دنبال خود پایین کشید. بعد از آن آراگورن گروه را به سمت لوتلورین رهبری کرد، اما برومیر با رفتن به آنجا مخالف بود و می‌گفت
اما برومیر با رفتن به آنجا مخالف بود و می‌گفت که گذشتن از میان این جنگل به گفته گاندوریان کار خطرناکی است و عده کمی سالم به مقصد می‌رسند! آراگورن پاسخ داد فقط آنهایی که با خود پلیدی به همراه داشته باشند باید از لوتلورین بترسند. بعد از اینکه بانو گالادریل با هر کدام از یاران حلقه دربارهٔ افکارشان صحبت کرد، برومیر بسیار مشتاق بود که بداند چه سخنانی میان بانو و حامل حلقه گذشته، اما فرودو از آن حرفی نزد. زمانی که گروه لوتلورین را ترک می‌کرد گالادریل به هر کدام از آن‌ها یک هدیه داد و هدیه بورومیر یک کمربند
از آن‌ها یک هدیه داد و هدیه بورومیر یک کمربند طلایی بود. فرودو و برومیر، توسط تد ناسمیتوقتی که یاران حلقه مسیرشان را از میان رودخانه آندوین پیش گرفتند، برومیر با مری و پی‌پین در یک قایق بود. در طول سفر افکار برومیر بیشتر و بیشتر او را در برابر حلقه تسلیم می‌کرد. او مدام با خود حرف می‌زد و ناخن‌هایش را می‌جوید و گاهی اوقات هم به قایق فرودو نزدیکتر می‌شد. رفتار او بتدریج مری و پی‌پین را ناراحت کرد و پی‌پین یک درخشش غریب را در چشمان برومیر که به فرودو زل زده بود مشاهده کرد. زمانی که گروه به تندروهای سارن گبیر
مشاهده کرد. زمانی که گروه به تندروهای سارن گبیر رسید، برومیر بود که آن‌ها را به موقع مطلع ساخت و اینگونه از آن مسیر توانستند دور بزنند. بعد از آن برومیر از آن‌ها خواست که رودخانه را ترک کنند و راه گاندور را پیش بگیرند. اما فرودو قصد رفتن به گاندور را نداشت و بنابراین آن‌ها راهشان را از طریق رودخانه ادامه دادند. در آمون‌هن وقت آن رسیده بود که مسیر بعدی شان را انتخاب کنند. وقتی که فرودو در جنگل سرگردان شده بود، برومیر به دنبال او رفت. او سعی کرد فرودو را متقاعد ساخته تا حلقه را به میناس تریت بیاورد. قدرت
ساخته تا حلقه را به میناس تریت بیاورد. قدرت وسوسه حلقه در برومیر بیشتر شده بود. او خود را پادشاهی مقتدر می‌خواند که می‌تواند سائورون را شکست داده و گاندور را برای پیروزی رهبری کند. اما وقتی که فرودو پیشنهادش را رد کرد عصبانی شد و سعی کرد حلقه را بزور از فرودو بگیرد. اما فرودو حلقه را در دست کرد و ناپدید شد، برومیر پی به اشتباهش برد و گریان و پشیمان از فرودو خواست برگردد، اما خیلی دیر شده بود. در آخرین نبرد برومیر، توسط تد ناسمیتاو به گروه برگشت و برای آن‌ها گفت که چه اتفاقی افتاده. مری و پی‌پین به دنبال
گفت که چه اتفاقی افتاده. مری و پی‌پین به دنبال دوستشان فرودو رفتند و آراگورن هم برومیر را برای محافظت از آن دو فرستاد. وقتی که او هابیت‌ها را پیدا کرد، آن‌ها توسط چندین اورک محاصره شده بودند. برومیر بسیاری از آن‌ها را کشت و تعدادی هم گریختند. او سعی کرد هابیت‌ها را به طرف اردوگاه هدایت کند اما یکباره بیشتر از ۱۰۰ اورک جلوی راهشان سبز شدند. برومیر در شیپور خود دمید و بار دیگر دلیرانه جنگید و از رسیدن اورک‌ها به مری و پی‌پین جلوگیری کرد. بدن او نهایتاً به وسیلهٔ چندین تیر شکافته شد و دشمنان مری و پی‌پین را
چندین تیر شکافته شد و دشمنان مری و پی‌پین را به اسارت بردند. زمانی که آراگورن او را پیدا کرد برومیر هنوز زنده بود. بیشتر از بیست لاشه اورک در اطراف او روی زمین افتاده بود. برومیر همچنان شمشیرش را در دست داشت، در حالی که تیغه شمشیرش از دسته شکسته و شیپورش به دو نیم شکافته شده بود. قبل از مرگش برومیر به آراگورن گفت که سعی کرده حلقه را از فرودو بگیرد. سپس آراگورن، گیملی و لگولاس بدن برومیر را در یکی از قایق‌ها گذاشتند. شمشیر و شیپور شکسته‌اش را روی سینه او و سلاح‌های دشمنانش را زیر پاهایش قرار دادند. قایق را
دشمنانش را زیر پاهایش قرار دادند. قایق را به میان آندوین انداختند و رودخانه بدن برومیر را به سمت آبشار رائوروس حمل کرد. سه شب بعد، در حالی که فارامیر در کناره آندوین در اوزگیلیات نشسته بود، یک قایق شناور از مقابلش رد شد. فارامیر قبلاً شنیده بود که صدای شیپور برومیر پیش از این، در دوردست‌ها زمانی که او نیاز به کمک داشته به گوش رسیده و حالا او جسد برادرش را در قایق دید، اما اثری از شیپور نبود. مدتی بعد دو تکه شیپور پیدا شده و آن را نزد دنه‌تور بردند. گفته شده که قایقی که بدن برومیر را حمل می‌کرد با جریان
شده که قایقی که بدن برومیر را حمل می‌کرد با جریان آندوین پیش رفته و وارد دریا شده‌است.
غار ماهی کور غاری است که در استان لرستان، در بخش پاپی و در نزدیکی روستایی به نام لِوَن واقع شده‌است. این غار تنها اثر طبیعی ملی استان لرستان است. این اثر در سال ۱۳۸۴ به عنوان اثر طبیعی ملی ثبت شده‌است. دو نمونهٔ نادر و منحصربه‌فرد از ماهیانِ کور در این غار وجود دارد که مشابه آن‌ها در هیچ نقطهٔ دیگری از دنیا یافت نشده‌است. این ماهی فاقد قدرت بینایی بوده و به‌طور کامل کور است و هیچ‌گونه آثاری از چشم خارجی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود و به دلیل این‌که در آب‌های زیرزمینی و در تاریکی غارها زندگی می‌کنند به ماهی کور
و در تاریکی غارها زندگی می‌کنند به ماهی کور غارزی معروف هستند. چگونگی کشف غار ماهی کور. در سال ۱۳۰۸، دو نفر طبیعی‌دان دانمارکی که به همراه مجریان پروژهٔ راه‌آهن سراسری تهران - جنوب، به منطقه آمده بودند، پس از بررسی در مورد سرشاخهٔ رود سیرم و جویبار کایرود، به یک حفرهٔ آبی در نزدیکی روستای لون می‌رسند و در آنجا با یک نوع ماهی کور مواجه می‌شوند. آن‌ها چند نمونه از این نوع ماهی را به کشورشان انتقال می‌دهند و به نام ماهی کور «ایرانو سیپریس» به ثبت می‌رسانند، اما ظاهراً از افشای محل کشف ماهی‌ها خودداری می‌کنند.
ظاهراً از افشای محل کشف ماهی‌ها خودداری می‌کنند. تیم تحقیقاتی و اکتشافی یک محقق انگلیسی به نام آنتونی جان اسمیت از جانب دانشگاه آکسفورد، روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۳۰ به دنبال کشف محل ماهی کور به ایران و به شهر کرمان سفر می‌کند، اما پس از سه ماه تحقیق با دست خالی به انگلیس بازمی‌گردد. او ۲۶ سال بعد متوجه می‌شود که ماهی مورد نظرش نه در قنات‌های کرمان بلکه در کوه‌های زاگرس وجود دارد و بر این اساس در سال ۱۳۵۶ به دنبال رد پای دانمارکی‌ها به منطقه پاپی لرستان سفر می‌کند و موفق به کشف محل ماهی کور می‌شود و چند نمونه از
و موفق به کشف محل ماهی کور می‌شود و چند نمونه از آن‌ها را با خود به انگلیس می‌برد. در میان ماهیانی که اسمیت در سفر دوم خود به انگلیس برده‌است، یک نمونه نظیر همان نوعی است که قبلاً دانمارکی‌ها کشف کرده و به نام ایرانو سیپریس به ثبت رسانده‌اند. اما نمونهٔ دوم از یک گونهٔ دیگر است که توسط اسمیت کشف شده، بنابراین با نام وی و تحت عنوان «پاراچوبیتس اسمیتی» به ثبت می‌رسد. اسمیت چند سال بعد و برای بار سوم ولی این بار با یک تیم غواصی زبده به ایران می‌آید و در داخل حوضچهٔ درون غار به کاوش بیشتری می‌پردازد و موفق به
درون غار به کاوش بیشتری می‌پردازد و موفق به یافتن تعدادی ماهی کور دیگر می‌شود. نکته این که ظاهراً آقای اسمیت نیز هیچ نشانی از محل این غار اعلام نکرده و تنها در کتابی که بعداً تحت عنوان «ماهی سفید کور ایران» تألیف کرده، به آن اشاره می‌کند. مشخصات ماهیانِ کور این غار. زیستگاه این ماهی در آب‌های زیرزمینی است. در غار ماهی کور به دلیل این‌که دهانهٔ این غار به سطح آب‌های زیرزمینی اتصال دارد، این امکان به وجود آمده که ماهی کور در طول شب‌ها به نزدیکی سطح آب در دهانهٔ غار بیاید. این ماهی تنها روزهای گرم سال در
دهانهٔ غار بیاید. این ماهی تنها روزهای گرم سال در نزدیکی آب‌های سطحی زمین دیده می‌شود. دمای آب محل زندگی این ماهی از ۵ تا ۲۸ درجهٔ سانتی‌گراد متغیر است. گونهٔ اول: کپورماهی کور ایران، با نام علمی «Iranocypris typhlops» از خانوادهٔ کپورماهیان است. این گونه که ۴ تا ۵ سانتی‌متر طول دارد دارای دو جفت سبیلک است که یک جفت آن روی لب بالا و جفت دیگر در گوشهٔ دهان قرار دارد. سر این ماهی تا حدودی پهن است و هیچ اثر خارجی از چشم در آن دیده نمی‌شود. رنگ ماهی در حالت زنده صورتی است. تعداد کمی پولک در پشت بالهٔ سینه‌ای
صورتی است. تعداد کمی پولک در پشت بالهٔ سینه‌ای آن وجود دارد. دندان‌های حلقی دو ردیفه و مخروطی شکل هستند. گونهٔ دوم: سگ‌ماهی کور غار، با نام علمی «Paracobits smithi» از خانواده سگ‌ماهیان جویباری است. این نوع ماهی علاوه بر این‌که از داشتن چشم محروم است، رنگدانه و فلس هم ندارد. سه جفت سبیلک دارد که دومین جفت از آن‌ها به خوبی رشد کرده و به انتهای سومین جفت می‌رسد. متوسط طول بدن آن‌ها ۴۵ میلی‌متر گزارش شده‌است. ارزش علمی و تحقیقاتی ماهی کور. ماهیان کور به لحاظ شیلاتی فاقد ارزش اقتصادی هستند، اما به عنوان منابعی
فاقد ارزش اقتصادی هستند، اما به عنوان منابعی از ذخایر ژنتیکی نادر، در بسیاری از پژوهشکده‌ها مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفته‌اند یا به عنوان ماهی‌های زینتی شگفت‌انگیز و زیبا در موزه‌های حیات وحش و آکواریم‌ها در معرض دید علاقه‌مندان قرار داده می‌شوند. مسیر دسترسی. غار ماهی‌کور، هم از طریق جاده و هم از طریق راه‌آهن قابل دسترس است. از بین قطارهای مسیر لرستان، فقط قطار «عادی» تهران - اهواز، و نیز قطار «محلی» دورود - اندیمشک، در ایستگاه «تنگ‌هفت» توقف دارند. از این ایستگاه باید پیاده به سمت شمال (موازی رود
از این ایستگاه باید پیاده به سمت شمال (موازی رود سزار) تا پل سیرم و سپس از آنجا به سمت غرب (به‌طرف روستاهای لون و للری) ادامه داد تا پس از حدود چهار ساعت پیاده‌روی، به روستای لون و غار ماهی کور رسید. این پیاده‌روی در ماه‌های اردیبهشت تا شهریور، به دلیل تابش مستقیم آفتاب در آن منطقهٔ کوهستانی، کمی طاقت‌فرساست. ضمن این‌که با توجه به ساعات ورود قطار به ایستگاه و زمان لازم برای پیاده‌روی رفت و برگشت، شاید لازم شود که شب را در کنار غار چادر زد. برای پیمودن مسیر جاده‌ای، باید در آزادراه خرم‌آباد - پل زال، یا
جاده‌ای، باید در آزادراه خرم‌آباد - پل زال، یا جادهٔ قدیم خرم‌آباد - زیرتنگ، رانندگی کرد و در منطقهٔ «چِمِشْک زیرتنگ» از جاده جدا شد و به سمت شرق رفت. تا پیش از احداث سد بختیاری، این جادهٔ فرعی تا روستای «طایی» و «امامزاده سیدعلی» آسفالت و ادامه‌اش به سمت شرق، خاکی و جیپ‌رو بود. اما پیمانکار سد مذکور این جاده را زیرسازی و آسفالت کرده و هم‌اکنون خودروهای سواری می‌توانند خود را به ۳۰۰ متری غار برسانند. این مسیر را در تابستان نیز می‌توان راحت پیمود و با پانزده دقیقه کوهپیمایی سبک، به غار رسید. خطر انقراض.
دقیقه کوهپیمایی سبک، به غار رسید. خطر انقراض. ماهی کور غارزی در ناحیه‌ای دورافتاده قرار گرفته‌است و از نظر دسترسی بسیار مشکل است و این امتیازی برای این ماهی به‌شمار می‌آمد ولی برخی افراد این دردسر را می‌پذیرند که خود را به دهنه غار رسانده و ماهی‌هایی که به سطح آب می‌آیند را صید کنند به این جهت که در آکواریوم نگهداری کنند و برخی نیز آن‌ها را به قیمت‌های بالا خرید و فروش می‌کنند؛ بی‌خبر از آن‌که این ماهی در محلی غیر از زیستگاه اصلی‌اش، بیشتر از یک ماه زنده نخواهد بود. منابع. الف) خیابانی، علیرضا. ۱۳۸۴.
نخواهد بود. منابع. الف) خیابانی، علیرضا. ۱۳۸۴. ماهیان کور آب شیرین (Blind fishes)- معرفی ۴۰ گونه ماهی کور آب شیرین در دنیا. فصلنامه علمی پژوهشی و ترویجی دنیای آبزیان. ب) خیابانی، علیرضا. ۱۳۸۵. ماهیان کور غار ایران، پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان شیلات ایران.
راه قشری‌پیازی یا قشری بصل النخاعی، بخشی از دستگاه هرمی است که تحت عنوان الیاف زانویی از کپسول داخلی عبور کرده، وارد هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغز می‌شوند و از این طریق با نورون حرکتی تحتانی در هسته‌های مغزی ارتباط برقرار می‌کنند.این راه همانند راه قشری نخاعی(که راه هرمی خوانده می‌شود)جزو نورون حرکتی فوقانی هستند. منشاء و مسیر راه قشری بصل النخاعی. فیبرهای راه قشری پیازی از جنس همان راه هرمی(راه قشری نخاعی)هستند ولی برخلاف راه هرمی که مسیر اصلی آن به سمت نخاع است، فیبرهای راه قشری پیازی که به نام
به سمت نخاع است، فیبرهای راه قشری پیازی که به نام راه قشری هسته‌ای نیز خوانده می‌شوند، به هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغز می‌روند.الیاف هرمی که از قشر مغز مبدأ می‌گیرند، به هم نزدیک و فشرده شده و کپسول داخلی را به وجود می‌آورند.فیبرهای راه قشری پیازی از زانوی کپسول داخلی عبور می‌کنند و به تدریج وارد هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی می‌شوند.فیبرهای راه هرمی از قسمت پشتی(خلفی)کپسول داخلی عبور کرده که در نهایت به نخاع ختم می‌شوند. نکته‌ای که باید در ارتباط با فیبرهای راه قشری پیازی توجه کرد این است که این
با فیبرهای راه قشری پیازی توجه کرد این است که این فیبرها هنگامی که از بخش‌های ساقه مغز(مغز میانی پل مغزی و پیاز نخاع)عبور می‌کنند به تدریج از ردیف الیاف هرمی خارج شده و اکثراً پس از تقاطع در خط وسط به هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی رفته و سرانجام با نورون‌های حرکتی تحتانی اعصاب مغزی مربوطه ارتباط می‌یابند.