payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را دارد که پسر به پدر و برده به صاحب خود مدیون است. این گفتگو چنین پایان می‌یابد: «پس ای سقراط، از ما که تو را پرورانده‌ایم بشنو زندگی و فرزندانت را بر عدالت مقدّم مدان، بلکه نخست عدالت را در نظر داشته باش، تا کردارت در برابر بزرگان جهان پایین صواب باشد؛ زیرا اگر چنان کنی که کریتون می‌گوید، نه خود را قرین سعادت یا قدس یا عدالت جهانی یا سعادت ابدی ساخته‌ای و نه کسانت را. تو اکنون بی‌گناه می‌روی، در حالی می‌روی که بد نکرده‌ای بلکه با تو بد کرده‌اند… تو قربانی قوانین نیستی، بلکه قربانی مردمی؛ امّا اگر پاسخ
قوانین نیستی، بلکه قربانی مردمی؛ امّا اگر پاسخ بدی را با بدی بدهی، و در ازای آسیب، آسیب برسانی، و بدین طریق عهد و پیمانی را که با ما بسته‌ای بشکنی، و بر کسانی که کمتر از همه سزاوار ستم هستند، یعنی خودت و دوستانت و کشورت و ما، ستم رواداری، آنگاه تا زنده‌ای ما بر تو خشم خواهیم گرفت، و برادران ما، یعنی قوانین عالم دیگر، نیز تو را دشمن خواهند داشت؛ زیرا خواهند دانست که تو در راه از میان بردن ما از هیچ کاری فروگذار نکرده‌ای.»
آپولوژی (به فارسی: دفاعیه) یکی از مکالمات افلاطون است. افلاطون در این رساله گزارشی از خطابهٔ دفاعی سقراط ارائه داده‌است. بر اساس رسالهٔ آپولوژی؛ در ابتدا اتهام سقراط به او فهمانده می‌شود و سپس سقراط در مقام دفاع از خود برمی‌آید. او منکر آن است که جوانان را فاسد کرده باشد. سقراط شرح می‌دهد چگونه غیبگوی معبد دلفی او را داناترین افراد بشر دانسته، در حالی که تنها علمی که او دارد؛ علم به جهل خویشتن و ناچیزی علم بشر در برابر علم خداست. سقراط می‌گوید که او منکر خدایان آتن است، خود به خدایی یگانه باور دارد. او
خدایان آتن است، خود به خدایی یگانه باور دارد. او تعلیم فلسفه را وظیفه‌ای می‌داند که از سوی خدا به او محوّل شده و او اطاعت خدا را بر اطاعت مردم ترجیح می‌دهد. پس از پایان این خطابه، قضات حکم به سرکشیدن جام زهر صادر می‌کنند، و سقراط خطابه‌ای نهایی ایراد می‌کند که در آن بیش از پیش، از اعتقادش به "زندگی پس از مرگ" سخن می‌گوید. خلاصه مکالمه. خطابهٔ اوّل. بخش نخست. سقراط نخست آنیتوس و ملتوس را به زبان‌آوری متّهم می‌کند و این اتّهام را که بر خود وی بسته بودند، رد می‌کند. او می‌گوید که فقط در بیان حقیقت زبان‌آور
می‌کند. او می‌گوید که فقط در بیان حقیقت زبان‌آور است؛ اگر به عادت مألوف خود سخن بگوید و نه به صورت «خطابهٔ مدوّنی که به صنایع و لطایف مزّین باشد،» نباید بر او خشم بگیرند. وی بیش از هفتاد سال دارد و تاکنون در محکمه‌ای حضور نیافته‌است، و بنابراین اگر طرز بیانش خلاف رسم محاکم است، باید او را معذور بدانند. آن‌گاه می‌گوید که علاوه بر مدّعیان رسمی، گروه بزرگی مدّعی غیررسمی نیز دارد، که از زمانی که قضاّت کودکانی بیش نبوده‌اند، همه‌جا از «سقراط، که مردی است دانا و دربارهٔ آسمان‌های زبرین می‌اندیشد، و در زمین زیرین
آسمان‌های زبرین می‌اندیشد، و در زمین زیرین کاوش می‌کند و بد را خوب جلوه می‌دهد،» سخن گفته‌اند. این اتّهام دیرینه از جانب افکار عمومی، از اتّهامات رسمی خطرناک‌تر است، خاصّه آن‌که او نمی‌داند واردکنندگان این اتّهامات چه کسانی هستند. سقراط در پاسخ این دشمنی‌های دیرینه می‌گوید که وی مردی عالم نیست. سقراط می‌گوید که یک‌بار از معبد دلفی دربارهٔ داناترین افراد پرسیده‌اند و پاسخ آمده که از سقراط داناتر نیست. سقراط خود از این بابت مبهوت و متحیّر است؛ زیرا او می‌داند که دانشی ندارد؛ و خدا نیز ممکن نیست دروغ بگوید.
که دانشی ندارد؛ و خدا نیز ممکن نیست دروغ بگوید. بدین سبب سقراط به نزد کسانی می‌رود که به دانایی معروف بوده‌اند. نخست به نزد سیاست‌مداری می‌رود که «برخی او را دانا می‌شمردند، و خود او باز خود را داناتر می‌دانست.» امّا به زودی در می‌یابد که او دانا نیست. سپس به سراغ شاعران می‌رود و از آن‌ها می‌خواهد قطعاتی از آثار خودشان را برای او توضیح دهند؛ ولی شاعران از عهدهٔ این‌کار برنمی‌آیند. «آن‌گاه دانستم که شعر سرودن شاعران از فرط دانایی نیست، بلکه بر اثر نوعی نبوغ و الهام است.» سپس به نزد صنعتگران می‌رود، ولی
و الهام است.» سپس به نزد صنعتگران می‌رود، ولی اینان را نیز به همان اندازه مأیوس‌کننده می‌یابد. سقراط می‌گوید که در این جریان دشمنان فراوانی برای خود تراشیده‌است. سرانجام به این نتیجه می‌رسد که «فقط خدا داناست.» با این حساب چرا خدا سقراط را داناترین آدمیان دانسته است؟ سقراط این‌گونه پاسخ می‌دهد که منظور خدا شخص سقراط نیست، بلکه خدا نام سقراط را از باب مثال به کار برده است؛ مانند اینکه بگوید «کسی داناست که مانند سقراط بداند که دانایی‌اش هیچ ارزشی ندارد.» کار رسوا کردن کسانی که وانمود می‌کنند دانایند و بدین
رسوا کردن کسانی که وانمود می‌کنند دانایند و بدین وسیله مردم را فریب می‌دهند، تمام وقت سقراط را گرفته است؛ و او را فقیر و بی‌چیز ساخته است؛ امّا سقراط وظیفهٔ خود می‌داند که درستی گفتهٔ خدا را به مردم اثبات کند. جوانان خوش دارند به سخنان او که حقیقت را آشکار می‌کند، گوش فرادهند؛ و آن‌گاه خود این جوانان به این کار می‌پردازند؛ و بدین ترتیب بر شمارهٔ دشمنان او می‌افزایند «زیرا که مردم خوش ندارند قبول کنند که ادعای دانایی‌شان مورد تفتیش قرار بگیرد.» سقراط سپس به مدعی خود ملتوس می‌پردازد، و از او می‌پرسد آن‌ها که
خود ملتوس می‌پردازد، و از او می‌پرسد آن‌ها که جوانان را اصلاح می‌کنند چه کسانی هستند. ملتوس نخست قضّات را نام می‌برد، سپس قدم به قدم ناچار می‌شود که بگوید همهٔ مردم آتن، جوانان را اصلاح می‌کنند به جز سقراط! در اینجا سقراط به مناسبت چنین بخت نیکویی که نصیب شهر آتن شده، به آتنیان تبریک می‌گوید. آن‌گاه می‌گوید که زیستن در میان مردم صالح، بهتر است از زیستن در میان مردم فاسد، بنابراین نمی‌توان گفت که سقراط چنان سفیه‌است که به علم و عمد به فاسد کردن هم‌شهریان خود بکوشد؛ و اگر سهوآ چنین می‌کند در آن صورت ملتوس
بکوشد؛ و اگر سهوآ چنین می‌کند در آن صورت ملتوس باید او را هدایت کند، نه محاکمه. بخش دوم. مابقی دفاع شالوده‌ای کاملاً دینی دارد. سقراط تعلیم فلسفه را وظیفه‌ای دینی می‌داند که خدا به او متحوّل کرده، چنانچه ترک این وظیفه همچون ترک وظیفهٔ سربازی، ننگین خواهد بود. اگر سقراط را بدین شرط حیات بخشند که دیگر به اندیشه نپردازد، در پاسخ خواهد گفت:«ای مردم آتن، من شما را حرمت می‌گذارم و دوست می‌دارم؛ ولی اطاعت خدا را بر اطاعت شما ترجیح می‌دهم؛ و تا هنگامی که جان و توان دارم از فلسفه و تعلیم آن دست نخواهم کشید... زیرا
دارم از فلسفه و تعلیم آن دست نخواهم کشید... زیرا بدانید که این امر خداست و به عقیدهٔ من تاکنون هیچ امری که از خدمت من به خدا بزرگتر باشد؛ در شهر روی نداده‌است.» سقراط انکار نمی‌کند که قضّات می‌توانند او را بکشند، یا تبعید کنند، یا از حقوق اجتماعی محروم سازند. امّا وقتی آن‌ها چنین می‌پندارند و دیگرانی نیز چنین می‌پندارند که آسیب بزرگی به سقراط رسیده است؛ او با آن‌ها موافق نیست زیرا زیانی که اینکار در روح و جان آن‌ها می‌گذارد، از بدی آسیب آن‌ها به سقراط بزرگتر است. سقراط سپس می‌گوید که در عالم سیاست هیچ مرد
است. سقراط سپس می‌گوید که در عالم سیاست هیچ مرد درستکاری نمی‌تواند مدّت مدیدی پایدار بماند. وی دو مورد را ذکر می‌کند که در آن‌ها چاره‌ای جز دخالت در سیاست نداشته‌است: مسئلهٔ دموکراسی در آتن و مخالفت با سی‌تن جبّار. در آخر سقراط خاطرنشان می‌کند که در میان حاضران، بسیاری از شاگردان سابق او و پدران و برادران آن‌ها وجود دارند؛ امّا در ادعانامه حتّی یکی از اینان به عنوان شاهد معرّفی نشده‌است. سقراط از پیروی از رسم متداول حاضر کردن کودکان گریان خود در دادگاه، برای رقّت آوردن قلوب قضّات خودداری می‌کند؛ و می‌گوید
رقّت آوردن قلوب قضّات خودداری می‌کند؛ و می‌گوید که چنین صحنه‌هایی متّهم و دادگاه را به یک اندازه مضحک می‌کند. او وظیفهٔ خود می‌داند که قضّات را مجاب کند، نه اینکه آن‌ها را بر سر رحم آورد. پس از صدور حکم مرگ با نوشیدن شوکران و ردشدن پیشنهاد سی‌مینه جریمه، سقراط خطابهٔ نهایی‌اش را ایراد می‌کند. خطابهٔ دوّم. پس از قطعی شدن حکم، سقراط برای قضّات پیش‌گویی می‌کند که به زودی به مجازاتی بسیار سخت‌تر از آنچه بر او روا داشته‌اند، گرفتار خواهند شد. به نظر سقراط «اگر می‌اندیشید که با کشتن من می‌توانید کسی را از نکوهش
که با کشتن من می‌توانید کسی را از نکوهش زندگی زیان‌آورتان بازدارید، سخت در اشتباهید. این راه فرار، راهی نیست که ممکن یا آبرومندانه باشد. آسان‌ترین و شریف‌ترین راه، از پای درآوردن دیگران نیست؛ بلکه بهتر ساختن خویشتن است.» در ادامه او می‌گوید:«از میان ما آنان که مرگ را بد می‌پندارند، دراشتباهند؛ زیرا که مرگ یا خوابی است بی‌رویا، یا رفتن روح است به دنیای دیگر. و آیا انسان در ازای هم‌صحبتی اورفئوس و موسی و هزیود و هومر، از چه چیزی حاضر نیست دست بشوید؟ نه، اگر این راست باشد، پس بگذارید من بمیرم و باز هم بمیرم.»
راست باشد، پس بگذارید من بمیرم و باز هم بمیرم.» سقراط می‌گوید که در دنیای دیگر با کسانی هم‌نشین خواهد شد که شربت شهادت نوشیده‌اند؛ و بالاتر از همه اینکه جستجوی خود را در طلب دانش در آن دنیا ادامه خواهد داد. و در انتها سقراط می‌گوید:«زمان رحلت فرارسیده‌است و ما هر یک به راه خود می‌رویم؛ من به راه مرگ و شما به راه زندگی. کدامیک بهتر است، فقط خدا می‌داند.»
فایدون یکی از مکالمات افلاطون است که به شرح واپسین لحظات حیات سقراط می‌پردازد. خلاصه مکالمه. سقراط پس از توضیح راجع به علّت رد کردن پیشنهاد فرار، به شاگردان می‌گوید: «دغدغه به خود راه ندهید و به خود بگویید که فقط جسم مرا به خاک خواهید گذاشت.» افلاطون در مکالمهٔ فیدون می‌نویسد که پس از گفتن این جملات، سقراط برای استحمام به اتاق دیگری می‌رود. پس از استحمام نیز مدتی در همان اتاق می‌ماند تا اینکه نزدیک غروب آفتاب به نزد شاگردانش بازمی‌گردد. همین هنگام زندانبان می‌رسد و به سقراط می‌گوید که او را نجیب‌ترین و
می‌رسد و به سقراط می‌گوید که او را نجیب‌ترین و شریف‌ترین و بهترین کسانی می‌داند که به این زندان آمده‌اند. «من می‌دانم که حتی در این وضع تو به من خشم نخواهی گرفت و خشم تو متوجه جنایت‌کاران حقیقی خواهد بود که آن‌ها را می‌شناسی.» زندانبان سپس با اندوه خارج می‌شود. سقراط از زندانبان در نزد شاگردانش تمجید می‌کند و او را جوان‌مرد می‌خواند. سپس از کریتو می‌خواهد که جام زهر را برایش بیاورد. کریتو به سقراط می‌گوید که عجله نکند زیرا هنوز شعاع خورشید روی تپّه‌ّاست و سقراط همچنان مجال حیات دارد؛ افراد در موقعیت او،
سقراط همچنان مجال حیات دارد؛ افراد در موقعیت او، نخست خوب می‌خورند و می‌آشامند و حتّی برخی به عشق‌بازی می‌پردازند. سقراط پاسخ می‌دهد که: «آن‌ها که چنین می‌کنند بی‌دلیل نیست؛ زیرا آن‌ها خیال می‌کنند که از این کار نفعی می‌برند… من در این‌که جام زهر را دیرتر بخورم نفعی نمی‌بینم. اگر اندکی دیرتر بخورم خودم را مسخره خواهد کرد؛ زیرا خود را به زندگی علاقه‌مند نشان خواهم داد و از آنچه در نظر من هیچ است، برای خود ذخیره خواهم ساخت.» سقراط از خادمی در زندان می‌پرسد که چه باید بکند و او پاسخ می‌دهد که کاری ندارد جز
که چه باید بکند و او پاسخ می‌دهد که کاری ندارد جز این‌که زهر را سر بکشد و مدتی راه برود تا در پای خود احساس سنگینی کند، پس از آن هم باید دراز بکشد تا زهر کار خود را بکند. سقراط در میان هیاهوی فریاد و گریهٔ شاگردان چنین می‌کند، به تدریج بدنش رو به سرد و بی‌حس شدن پیش می‌رود. آخرین سخن او این بود که «ای کریتو ما باید خروسی به آسکلپیوس بدهیم؛ ادای دِین را فراموش نکنید.» توضیح آنکه مردم یونان قدیم چون از بیماری شفا می‌یافتند، خروسی نذر آسکلپیوس می‌کردند؛ و او از تب زندگی شفا یافته بود. لحظه‌ای بعد سقراط تکانی
تب زندگی شفا یافته بود. لحظه‌ای بعد سقراط تکانی می‌خورد و چشم‌هایش بی‌حرکت می‌ماند.
فرهاد خسروخاور مدرس عالی مطالعات اجتماعی پاریس و دکترای جامعه‌شناس ایرانی است. زندگی. خسروخاور در دبیرستان رازی در تهران دیپلم گرفت، سپس به جنوب فرانسه در شهر مونپلیه برای ادامه تحصیل سفر کرد. در این شهر با میشل هانری آشنا شد و او بود که خسروخاور را به حوزه فلسفه کشاند، همزمان با آموزش فلسفه، لیسانس ریاضیاتش را گرفت و سپس دکترای فلسفه را به پایان رساند. پس از پایان تحصیلات فلسفی، با آلن تورن آشنا شد و به جامعه‌شناسی روی آورد و دکترای جامعه‌شناسی را در سال‌های نزدیک به انقلاب، به پایان رساند و با دو دکترا به
نزدیک به انقلاب، به پایان رساند و با دو دکترا به ایران بازگشت و تا سال ۹۰ و ۹۱ در ایران ماند و مدتی در دانشگاه بوعلی در شهر همدان تدریس می‌کرد. او نویسنده کتاب و مقالات متعددی در زمینه‌های جامعه‌شناسی است. فرهاد خسروخاور اکنون ساکن و شهروند فرانسه است.
بهرام میرزای صفوی (۱۵ سپتامبر ۱۵۱۷ – ۱۱ اکتبر ۱۵۴۹) شاهزادهٔ صفوی، حاکم و فرماندهٔ نظامی در ایران سدهٔ شانزدهم بود. او جوانترین پسر شاه اسماعیل یکم ()، بنیان‌گذار دودمان صفوی، بود. بهرام میرزا حاکمیت هرات (۱۵۳۰–۱۵۳۳)، گیلان (۳۷/۱۵۳۶) و همدان (۱۵۳۹–۱۵۴۶) را بر عهده داشت. او فعالانه در جنگ با امپراتوری عثمانی شرکت کرد و همچنین در سرکوب شورش برادرش القاسب میرزا نقش کلیدی ایفا نمود. بهرام میرزا یکی از حامیان برجسته هنر بود و در خوشنویسی، نقاشی، شعر و موسیقی سرآمد بود و همانند برادر تنی خود شاه تهماسب یکم ()
بود و همانند برادر تنی خود شاه تهماسب یکم () به‌وسیلهٔ همان نقاشان و خوشنویسان احاطه شده بود. آلبوم بهرام میرزا، آلبومی از نقاشی‌ها و نمونه‌های خوشنویسی که به او تقدیم شده است، در کاخ طوپقاپو استانبول نگهداری می‌شود. به نظر می‌رسد که بهرام میرزا تأثیر قابل توجهی بر آگاهی ایران صفوی از سبک منحصر به فرد هنر ایرانی داشته است. بهرام میرزا احتمالاً در اثر مصرف بیش از حد تریاک درگذشت. از او سه پسر به نام‌های سلطان حسین میرزا، سلطان ابراهیم میرزا و سلطان بدیع‌الزمان میرزا به جای ماند که همگی در سال ۱۵۷۷ درگذشتند.
میرزا به جای ماند که همگی در سال ۱۵۷۷ درگذشتند. دو تای آخر به دستور شاه اسماعیل دوم () کشته شدند. دلیل این کار شاه اسماعیل دوم، یا به دلیل پارانویا ناشی از مصرف مداوم مواد مخدر بود یا برای اطمینان از اینکه حکومت او در خطر نابودی قرار نخواهد گرفت. سلطان حسین میرزا نیز در همان سال بدون مداخلهٔ شاه اسماعیل دوم درگذشت.
آمالگام نقره با از مجموعه کانی هاست و کانیهای شبیه آن نقره و شکستگی آن ناصاف است. از نام محل اکتشاف Kongsberg در نروژ و Moschelland-Sberg در آلمان غربی گرفته شده‌است. Kongsbergite:Hg:۵-۳۰٪ moschellandsbergite: Hg:۷۰٪ برای اولین بار در آلمان غربی کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه - سوزنی شکل، رنگ: سفید نقره ای، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: ناصاف، جلا: فلزی، رخ: خیلی ناقص - مطابق با سطح، سیستم تبلور: کوبیک (مکعبی) و در رده‌بندی عنصر است و منشأ تشکیل آن هیپرژن - هیدروترمال است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن
- هیدروترمال است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن نقره- آسانتیت- سینابر- گالن- اسفالریت است ، از نظر ژیزمان بلور - آگرگات تقریباْ فراوان ; نروژ، سوئد، چک و اسلواکی، آلمان غربی، فرانسه و شیلی یافت می‌شود.
پیروفیلیت با از مجموعه کانی هاست و دارای لومینسانس گاهی سفید، زرد، نارنجی-بااسیدها و آب تمیز می‌شود-کانی مشابه آن تالک است که از نظر جلا و عکس العمل‌های روی Mg تالک از آن تفکیک می‌گردد. از کلمات یونانی Pur آتش و Phullon به مفهوم ورق گرفته شده‌است. در اسیدها نامحلول است - دراثر حرارت به ورقه‌های کوچک تبدیل می‌شود - با اسیدها و آب تمیز می‌شود. Al2O3:28.3% SiO2:66.7% H2O:۵٪ برای اولین بار در سوئیس کشف شد و از نظر شکل بلور: به ندرت پهن و کوتاه، رنگ: سفید - خاکستری - سبز - متمایل به زرد، شفافیت: نیمه شفاف، جلا:
- سبز - متمایل به زرد، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - دگرگونی است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن تالک- تالک- کوارتز است کاربرد آن: در کاغذ سازی - صنایع کائوچو - صنایع سرامیک - روغن سر - چرب و لغزنده‌کننده، از نظر ژیزمان ورقه‌ای - متراکم - اسفرولیتی - تجمع فلسی شعاعی تقریباً کمیاب؛ آلمان شرقی و غربی، سوئیس، چک و اسلواکی، انگلستان، فنلاند، چین و آمریکا
کیانیت با از مجموعه کانی هاست و از واژه یونانی آب kuanos اخذ شده‌است. نامحلول در اسیدها Al2O۳:۶۲٫۹۳٪ SiO۲:۳۷٫۰۷٪ و ادخال‌های Se,Cr برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - قرصی شکل - ماکله، رنگ: سفید - آبی - خاکستری - متمایل به سبز زرد، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح ناقص- مطابق با، سیستم تبلور: تری کلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن دگرگونی - پگماتیتی است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - اشعه
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - اشعه X - واکنشهای شیمیاییسیلیمانیت- سیلیمانیت- آندالوزیت- آلماندن- استئارولیت- کرندوم است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات شعاعی - توده‌ای فراوان ; URSS به صورت بلورهای درشت یافت می‌شود و در آمریکا، ایتالیا، یوگسلاوی، اطریش، سوئیس، سوئد، کنیا، هند، استرالیا (تصادفی)، برزیل و... یافت می‌شود.
اوکلاز با از مجموعه کانی هاست و لومینسانس کامل بنفش دارد از واژه کلاسوس اخذ شده‌است نامحلول در اسیدها BeO:۱۷٫۲۸٪ Al2O۳:۳۵٫۱۸٪ SiO۲:۴۱٫۳۴٪ H2O:۶٫۲٪ و ادخال‌های Zn برای اولین بار در برزیل کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - موازی و عمودی، رنگ: بی رنگ - سیاه - قرمز تیره، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - الماسی، رخ: کامل- مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - رگه‌های تیپ آلپی - پگماتیتی - آبرفتی است. همایند
رگه‌های تیپ آلپی - پگماتیتی - آبرفتی است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن کلیواژ - اشعهXآکروئیت - توپاز- آلبیت- بریل- فناکیت است ، از نظر ژیزمان بلوری - دانه‌ای - آگرگات شعاعی کمیاب ; آلمان غربی وشرقی، اطریش، روسیه، برزیل، زئیر، تانزانیا، هند و زیمبابوه یافت می‌شود.
باریتوکلسیت با از مجموعه کانی هاست و لومینسانس سبز تیره دارد. از ترکیب شیمیائی اش گرفته شده‌است. محلول در HCl BaO:۵۱٫۵۶٪ CaO:۱۸٫۸۵٪ CO۲:۲۹٫۵۹٪ برای اولین بار در چک و اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، رنگ: سفید - زرد - خاکستری - متمایل به سبز، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، جلا: شیشه ای، رخ: کامل، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی کربنات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن - کلسیت- باریت- فلوئورین و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات
و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات توده‌ای - دانه‌ای کمیاب ; انگلیس، آلمان غربی و شرقی و سوئد یافت می‌شود.
فاسائیت با از مجموعه کانی هاست و کانی‌های مشابه آن دیوپسید است. از محل اکتشاف آن درّه Fassa در ایتالیا اخذ شده‌است. محلول در HCl گرم - ذوب شده و گلوله کوچک مگنتیک می‌دهد بسیار متغیر برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: بلورهای کوتاه، رنگ: قهوه‌ای سبز - سبز - سیاه متمایل به سبز، شفافیت: غیرشفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه ای، رخ: خوب - مطابق با، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن دگرگونی مجاورتی است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن دیوپسید-
است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن دیوپسید- وزوویانیت- گرونا- اسپینل است ، از نظر ژیزمان دانه‌ای - آگرگات توده‌ای - آغشته تقریباََ کمیاب ; ایتالیا، آلمان، چک و اسلواکی، روسیه و... یافت می‌شود.
اپیدوت با از مجموعه کانی هاست و لومینسانس کمیاب و ضعیف به رنگ سبز است و از کلمه یونانی epidosis به‌معنای مکمل گرفته شده‌است در شعله ذوب می‌شود و در اسیدها نامحلول است و ترکیب شیمیایی آن شامل CaO:۲۳٫۰۴٪ Al2O۳:۲۰٫۳۲٪ ،Fe2O۳:۱۷٫۷۵٪ ،SiO۲:۳۷٫۰۴٪ ،H2O:۱٫۸۵٪ است برای اولین بار در اتریش کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، ایزومتریک پهن وکوتاه، ماکله است و رنگ آن سبز تیره تا زردسبز است و شفافیت: نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه ای، رخ: بسیار خوب - مطابق با /۱۰۱/ خوب، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی
/۱۰۱/ خوب، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن دگرگونی - هیدروترمال - دگرگونی مجاورتی است. همایند کانی‌شناسی (پاراژنز)(کنارزایی) آن اوژیت، آمفیبول، تورمالین، آکتینوت، آلبیت، وزوویانیت و گرونا است ، از نظر ژیزمان بلوری، آگرگات دانه‌ای، شعاعی، توده‌ای، پسودومرف فراوان است و در اتریش، آلمان غربی، فرانسه، بیرمانی و فنلاند یافت می‌شود.
فلوریت (به انگلیسی: Fluorite)که همچنین به آن فلورسپار گفته می‌شود، یک ترکیب معدنی است که از جنس کلسیم فلوریت (&lt;chem&gt;CaF2&lt;/chem&gt;) می‌باشد. نام این ماده، از واژهٔ لاتین fluere به معنای «جریان یافته» (to flow)، گرفته شده است. علت این نامگذاری، این است که این ماده به سهولت ذوب می‌شود و جریان می‌یابد. در حقیقت، نام عنصر فلئور، به دلیل همین مسئله، قرار داده شده است. فلورین در ترکیب‌های مختلف یافت می‌شود اما در حالت آزاد مشاهده نمی‌شود. علت این مسئله، فعالیت شیمیایی بالای این ماده می‌باشد. این تخمین
فعالیت شیمیایی بالای این ماده می‌باشد. این تخمین زده شده است که میزان این ماده در پوستهٔ زمین، 597 ppm بوده است و همچنین آب دریا، حاوی 1.3mg /lit می‌باشد. مواد معدنی مهم حاوی فلورین، عبارتند از: فلوریت(&lt;chem&gt;Ca F2&lt;/chem&gt;) فلور- آپاتیت (3Ca-3 (PO-4)-2 .Ca(Cl,F کریولیت (Na3 AlF6) از بین این مواد فلوریت، از لحاظ تجاری، مهم‌ترین مادهٔ معدنی، محسوب می‌شود. فلوریت یک مادهٔ معدنی متداول در ذخایر با منشأ هیدروترمال می‌باشد. این نوع از منابع در گرانیت‌ها و سایر سنگ‌های آتشفشانی یافت می‌شود و میزان آن در
و سایر سنگ‌های آتشفشانی یافت می‌شود و میزان آن در دولومیت و سنگ آهک، اندک است. این مادهٔ معدنی، در ذخایر رگه ای یافت می‌شود، مخصوصاً به همراه مینرال‌های فلزی. در واقع این ماده، یک بخشی از مواد زائد این معادن، محسوب می‌شود. این مادهٔ معدنی، به همراه سرب معدنی، سالریت (sphalerite)، باریت‌ها، کوارتز و تالک، وجود دارند. فلوریت، یک مینرال معدنی با توزیع گسترده می‌باشد. ذخایر قابل توجهی از این ماده در آلمان، استرالیا، سوئیس، کلورادوی آمریکا، یافت می‌شود. در واقع فلوریت‌ها، یک جزء اصلی از ذخایر آبشار گرم می‌باشد.
یک جزء اصلی از ذخایر آبشار گرم می‌باشد. این ماده برخی اوقات در سنگ خارای زبر نیز یافت می‌شود. تاریخچه. فلوریت‌ها به دلیل رنگ زیبای خود و همچنین سایر ویژگی‌های نوری، انسان‌ها را به خود جذب می‌کنند. اما اولین استفاده عملی از این ماده، در سال ۱۶۷۰ گزارش شده است. در این سال، شیشه‌ها با کمک یک مادهٔ معدنی اچ می‌شد. بعدها، این فهمیده شد که مادهٔ مورد استفاده در اچ، در واقع ترکیبی از کلسیم است که بعدها، فلوریت نامیده شد. این نام‌گذازی به‌وسیلهٔ Scheele در سال ۱۷۷۱ انجام شد. علت این نامگذاری، قابلیت ذوب آزاد این
انجام شد. علت این نامگذاری، قابلیت ذوب آزاد این ماده بود. در سال ۱۸۱۱، Andre Marie Ampere یک اسید مشابه با HCl تهیه کرد که بعدها، آن را فلوریت نامید. از میان سایر ترکیباتی که از این ماده تولید شد، عنصر فلورین را نتوانستند جداسازی کنند. علت این مسئله، فعالیت شیمیایی بالای این ماده می‌باشد. در سال ۱۸۶۹، George Gore قادر شد تا این گاز را با استفاده از الکترولیز اسید HF تولید کند اما فلور آزاد یا فلورین عنصری آزاد و هیدروژن سریعاً با هم واکنش می‌دهند و انفجار ایجاد می‌کنند. یک روش عملی در ایزولاسیون عنصر
ایجاد می‌کنند. یک روش عملی در ایزولاسیون عنصر فلئور، اولین بار در سال ۱۸۸۶ و در زمانی توسعه یافت که شیمیدان فرانسویNobel Laureate موفق به الکترولیز یک مخلوط از پتاسیم فلورید (KF) و اسید HF در سلول پلاتینی شد. تا جنگ جهانی دوم، هیچ تولید تجاری از این عنصر، وجود نداشت. در طی جنگ جهانی دوم، فشار برای غنی سازی هسته ای موجب شد تا این محلول وارد چرخهٔ صنعتی شود. در سال ۲۰۰۱، تولید جهانی این ماده، به ۴٫۳ میلیون تن رسید که نیمی از آن در چین تولید شده است. سایر تولیدکننده‌های اصلی این ماده، مکزیک، آفریقای جنوبی،
اصلی این ماده، مکزیک، آفریقای جنوبی، مغولستان و روسیه می‌باشند. در هند، هیچ تولید به ثبت رسیده‌ای از این ماده تا سال ۱۹۶۰ مشاهده نشده است. در این زمان، برخی از تولیدکننده‌های خرده‌پا، شروع به تولید این ماده کردند. تولید محلول‌های غلیظ نیز در سال ۱۹۷۰ شروع شده است. ساختار. فلوریت دارای یک ساختار با کریستال‌های ماتریس مکعبی می‌باشد. فلوریت دارای چهار سطح شکسته است که به ایجاد یک قطعه هشت ضلعی کمک می‌کند. گاهی جایگزینی عنصر کلسیم به وسیله برخی از عناصر کمیاب نظیر یتریوم، سریم، آهن، سدیم و باریم اتفاق می‌افتد
یتریوم، سریم، آهن، سدیم و باریم اتفاق می‌افتد که باعث ایجاد ناخالصی در فلوریت می‌گردد. معادن. فلوریت به عنوان یک ماده معدنی به وفور در سرتاسر جهان یافت می‌شود و در نزدیک به ۹۰۰۰ منطقه می‌توان فلوریت را یافت کرد. این سنگ ممکن است دارای رگه‌های رسوبی باشد به ویژه رگه‌هایی از مواد معدنی فلز در آن یافت شود. فلوریت ممکن است همراه با مواد معدنی نظیر گلن، اسفالریت، باریت، کوارتز و کلسیت یافت شود. ذخایر سنگ فلوریت در جهان بالغ بر ۲۳۰ تن تخمین زده می‌شود و مهم‌ترین ذخایر آن در آفریقای جنوبی (حدود ۴۱ میلیون تن)،
ذخایر آن در آفریقای جنوبی (حدود ۴۱ میلیون تن)، مکزیک(۳۲ میلیون تن) و چین (۲۴ میلیون تن) است. یکی از معروف‌ترین مکان‌هایی که فلوریت در آنها یافت می‌شود Castleton در دربی شایر انگلستان است که ازآن فلوریت بنفش استخراج می‌شود و به سنگ آب جان معروف است.. این معدن در طول قرن ۱۹ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و به دلیل فلوریت آبی نادر آن سالانه فقط چند صد کیلوگرم از آن استخراج می‌شود. البته به تازگی ذخایری در چین نیز کشف شده است که فلوریتی شبیه به انگلستان تولید می‌کنند. فلوریت جزو سنگ‌هایی است که خاصیت فلورسانس
فلوریت جزو سنگ‌هایی است که خاصیت فلورسانس دارند و این برای اولین بار در سال ۱۸۵۲ توسط گابریل استوکس کشف شده است. فلورسانس شامل افزایش سطح انرژی الکترون‌ها توسط کوانتوم‌های نور است و به این صورت است که زمانی که یک ماده معدنی را در معرض نور قرار می‌دهید این سنگ نور را جذب می‌کند و پس از مدتی به انتشار نور و انرژی جذب شده ادامه می‌دهد. انگشتر مردانه که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید دارای خاصیت فلورسانس می‌باشد. خواص. این سنگ دارای ظاهری شیشه ای و نرم و تنوع رنگ زیادی است. سنگ فلوریت دارای فرکانس‌های پایداری است
است. سنگ فلوریت دارای فرکانس‌های پایداری است که این فرکانس‌ها سبب ایجاد آرامش می‌گردند. فلوریت می‌تواند انرژی‌های پراکنده و ناسازگار را به انسجام و هماهنگی برساند. نمادی از معنویت و اندیشه، تمرکز و دقت و همچنین تعادل در همه جنبه‌های زندگی فردی است. از سنگ فلوریت با عنوان سنگ نابغه یاد می‌شود؛ زیرا این سنگ تأثیر بسیار زیادی در دستاوردهای ذهنی بسیار زیاد دارد و موجب ذخیره اطلاعات جدید و افزایش استعدادها و خلاقیت‌ها می‌گردد و حل مسائل پیچیده را نیز بسیار آسان می‌گرداند. انرژی موجود در سنگ فلوریت، بارهای
آسان می‌گرداند. انرژی موجود در سنگ فلوریت، بارهای الکتریکی موجود در سلول‌های مغز را تحریک می‌کند و سبب می‌شود هر دو نیمکره مغز در تعادل و هماهنگ با یکدیگر فعالیت کنند. از دیگر ویژگی‌های این سنگ می‌توان به تأثیر آن در افزایش آگاهی و پیشرفت‌های ذهنی در زمینه‌های روحی، روانی و معنوی اشاره کرد. سنگ فلوریت سبب به جنبش درآوردن خلاقیت در افراد می‌گردد و یک طیف گسترده از راه‌های گوناگون را برای اکتشافات فروان در اختیار افراد قرار می‌دهد. سنگ فلوریت دارای تنوع رنگ زیادی است که هر رنگ موجود دراین سنگ به گونه ای خاص
است که هر رنگ موجود دراین سنگ به گونه ای خاص به پرورش توانایی‌های ذهنی انسان می‌پردازند و فعالیت‌های ذهنی و بدنی و سطح انرژی بدن را کنترل می‌کنند. فلوریت بنفش: سبب ایجاد صلح و آرامش در میان افراد می‌گردد و به جنبه‌های معنوی ذهن که با روح در ارتباط است، اختصاص دارد. فلوریت بنفش سبب تصفیه ذهن می‌گردد و تیزهوشی ذهن را افزایش می‌دهد، این سنگ همچنین قادر به تحریک چاکرای چشم سوم است و به همین دلیل سبب افزایش آگاهی‌های منطقی و همچنین بهبود فرایندهای ذهنی و تفکر افراد می‌گردد. فلوریت بنفش در واقع سنگی برای محافظت