payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را روایت می‌کند که با رؤیای بردن یک بورسیه علمی، تلاش می‌کند تا از سرنوشت محتوم خود یعنی کار در معدن زغال‌سنگ بگریزد. بازی او در این فیلم بسیار مورد توجه قرار گرفت و از آن به عنوان «نقش برجسته» او یاد شد. با این حال، فیلمی که جیلنهال را به یک چهره کالت و شناخته‌شده در میان سینمادوستان تبدیل کرد، دانی دارکو (۲۰۰۱) به کارگردانی ریچارد کلی بود. او در این فیلم نقش نوجوانی باهوش اما دچار مشکلات روانی را بازی می‌کند که تصاویری از یک خرگوش غول‌پیکر به نام فرانک می‌بیند که او را به انجام اعمالی خطرناک وامی‌دارد.
که او را به انجام اعمالی خطرناک وامی‌دارد. اگرچه فیلم در گیشه موفقیت چندانی کسب نکرد، اما به مرور زمان طرفداران بسیاری پیدا کرد و به یک فیلم کالت کلاسیک تبدیل شد. بازی پیچیده و چندلایه جیلنهال مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت. پس از دانی دارکو، او در فیلم پسر حبابی (۲۰۰۱) ظاهر شد که با نقدهای عمدتاً منفی مواجه گشت. در سال ۲۰۰۲، او در کنار جنیفر انیستون در فیلم دختر خوب و با کاترین کینر در دوست‌داشتنی و شگفت‌انگیز بازی کرد. در همان سال، او برای اولین بار در تئاتر و در نمایشنامه این جوانان ما نوشته کنت
در تئاتر و در نمایشنامه این جوانان ما نوشته کنت لونرگان در وست اند لندن روی صحنه رفت. بازی او در این تئاتر با استقبال روبرو شد و جایزه تئاتر ایونینگ استاندارد را برای بهترین بازیگر تازه‌وارد برایش به ارمغان آورد. جیلنهال در سال ۲۰۰۴ با فیلم پرفروش و فاجعه‌ای روز پس از فردا به کارگردانی رولاند امریش، به جریان اصلی هالیوود راه یافت. او در این فیلم نقش سم هال، دانشجویی را بازی می‌کند که در میانه یک عصر یخبندان جدید در نیویورک به دام افتاده است. این فیلم با فروش جهانی بیش از ۵۵۰ میلیون دلار، به یک موفقیت تجاری
جهانی بیش از ۵۵۰ میلیون دلار، به یک موفقیت تجاری بزرگ تبدیل شد. ۲۰۰۵–۲۰۱۱: کوهستان بروکبک و تثبیت جایگاه. سال ۲۰۰۵ نقطه عطفی بزرگ در کارنامه جیلنهال بود. او در این سال در سه فیلم تحسین‌شده بازی کرد: برهان، جارهد و کوهستان بروکبک. در برهان، او در کنار گوئینت پالترو و آنتونی هاپکینز نقش یک دانشجوی ریاضی را ایفا کرد. در جارهد به کارگردانی سم مندس، او نقش یک تکاور دریایی پرخاشگر را در دوران جنگ خلیج فارس به تصویر کشید. مهم‌ترین نقش او در این سال، و شاید در تمام کارنامه‌اش، در فیلم کوهستان بروکبک به کارگردانی
کارنامه‌اش، در فیلم کوهستان بروکبک به کارگردانی انگ لی بود. جیلنهال و هیث لجر در این فیلم نقش دو گاوچران جوان را بازی می‌کنند که در تابستان سال ۱۹۶۳ در وایومینگ با یکدیگر آشنا می‌شوند و رابطه‌ای عاطفی و پیچیده میان آن‌ها شکل می‌گیرد که دهه‌ها به طول می‌انجامد. این فیلم به یک پدیده فرهنگی و سینمایی تبدیل شد و تحسین گسترده منتقدان را برانگیخت. بازی جیلنهال در نقش جک توئیست، برای او جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نامزدی جایزه اسکار، جایزه گلدن گلوب و جایزه انجمن بازیگران فیلم را به همراه داشت.
و جایزه انجمن بازیگران فیلم را به همراه داشت. جیلنهال احساسات مختلفی را بخاطر شیوهٔ کارگردانی آنگ لی در کوهستان بروکبک تجربه کرد ولی در کل بیشتر او را تحسین می‌کرد تا سرزنش. او به این خاطر از لی شکایت داشت که وقتی فیلم‌برداری شروع می‌شد با بازیگران قطع رابطه می‌کرد، ولی جیلنهال حسن‌های لی را می‌ستود از جمله اینکه او همیشه بازیگرانش را تشویق می‌کرد و صبر و شکیبایی مثال زدنی داشت. وقتی که دربارهٔ صحنه‌های بوسیدن لجر «کوهستان بروکبک» از او سؤال می‌کنند، می‌گوید: "به عنوان یک بازیگر باید زمان‌هایی که عدم احساس
"به عنوان یک بازیگر باید زمان‌هایی که عدم احساس آرامش می‌کنیم را بپذیریم". وقتی دربارهٔ صحنه‌های نزدیکی او با لجر می‌پرسند، می‌گوید این کار به بازی در صحنهٔ رابطهٔ جنسی با زنی می‌ماند که برایم جذابیتی ندارد. بعد از اکران کوهستان بروکبک شایعات دربارهٔ اینکه بازیگران گرایش خاصی داشتند، زیاد شد. وقتی از او دربارهٔ این شایعات سؤال شد پاسخ داد: «خیلی جالب است وقتی مردم مرا دوجنس‌گرا می‌دانند. این یعنی که می‌توانم نقش‌های بیشتری را بازی کنم. مردم هر چه دوست دارند می‌توانند صدایم کنند. البته من خیلی از نظر جنسی
می‌توانند صدایم کنند. البته من خیلی از نظر جنسی به مردها گرایش نداشتم ولی حتی اگر اتفاق هم بیفتد، نگران نیستم.» در سال ۲۰۰۷، او در تریلر معمایی زودیاک به کارگردانی دیوید فینچر بازی کرد. این فیلم که بر اساس داستان واقعی قاتل زنجیره‌ای زودیاک ساخته شده، جیلنهال را در نقش رابرت گری‌اسمیت، کارتونیستی که به معمای این قتل‌ها وسواس پیدا می‌کند، به نمایش می‌گذارد. زودیاک با استقبال بسیار مثبت منتقدان روبرو شد و بسیاری آن را یکی از بهترین فیلم‌های قرن ۲۱ می‌دانند. پس از آن، او در فیلم استرداد (۲۰۰۷) در کنار ریس
پس از آن، او در فیلم استرداد (۲۰۰۷) در کنار ریس ویترسپون و در درام جنگی برادران (۲۰۰۹) در مقابل توبی مگوایر و ناتالی پورتمن ظاهر شد. در سال ۲۰۱۰، او با بازی در فیلم ماجراجویانه و پرهزینه وارد دنیای بلاک‌باسترها شد. در همان سال، او در فیلم کمدی رمانتیک عشق و دیگر داروها با ان هتوی همبازی شد که برای آن نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی گردید. او سال بعد با تریلر علمی-تخیلی کد منبع به موفقیت دیگری دست یافت که هم در گیشه و هم در میان منتقدان عملکرد خوبی داشت. ۲۰۱۲–۲۰۱۸: نقش‌های
میان منتقدان عملکرد خوبی داشت. ۲۰۱۲–۲۰۱۸: نقش‌های پیچیده و تحسین منتقدان. دهه ۲۰۱۰ شاهد گرایش جیلنهال به نقش‌های چالش‌برانگیزتر و تاریک‌تر بود که توانایی‌های بازیگری او را بیش از پیش به نمایش گذاشت. او در سال ۲۰۱۲ با بازی در تریلر پلیسی پایان کشیک در نقش یک افسر پلیس لس آنجلس، تحسین منتقدان را به دست آورد. این فیلم به دلیل سبک فیلم‌برداری مستندگونه و شیمی قوی میان جیلنهال و همبازی‌اش، مایکل پنیا، مورد ستایش قرار گرفت. سال ۲۰۱۳ سالی پربار برای او بود. او با کارگردان تحسین‌شده، دنیس ویلنوو، در دو فیلم همکاری
تحسین‌شده، دنیس ویلنوو، در دو فیلم همکاری کرد: تریلر روان‌شناختی زندانیان و تریلر اگزیستانسیال دشمن. در زندانیان، او نقش کارآگاه لوکی را بازی می‌کند که مسئول پرونده ربوده شدن دو دختربچه است. بازی کنترل‌شده و در عین حال پرتنش او مورد تحسین قرار گرفت. در دشمن، او نقشی دوگانه را ایفا می‌کند: یک استاد دانشگاه افسرده و همزاد بازیگرش. این فیلم پیچیده و نمادین، توانایی جیلنهال در به تصویر کشیدن شخصیت‌های دوگانه و روان‌شناسی پیچیده را به رخ کشید. اوج این دوره از کارنامه جیلنهال، بازی در فیلم نئو-نوآر شبگرد (۲۰۱۴)
جیلنهال، بازی در فیلم نئو-نوآر شبگرد (۲۰۱۴) به نویسندگی و کارگردانی دن گیلیوری بود. او برای ایفای نقش لو بلوم، یک جامعه‌ستیز جاه‌طلب که با فیلم‌برداری از صحنه‌های جرم و تصادف در لس آنجلس به شهرت می‌رسد، حدود ۱۴ کیلوگرم وزن کم کرد. این نقش‌آفرینی که یکی از بهترین‌های کارنامه او محسوب می‌شود، تحسین جهانی را برانگیخت و نامزدی جوایز گلدن گلوب، بفتا و انجمن بازیگران فیلم را برای او به ارمغان آورد. بسیاری از منتقدان، عدم نامزدی او برای جایزه اسکار را یکی از بزرگترین غافلگیری‌های آن سال دانستند. جیلنهال در سال
غافلگیری‌های آن سال دانستند. جیلنهال در سال ۲۰۱۴ با بازی در نمایشنامه صورت فلکی در کنار روث ویلسون، اولین حضور خود در برادوی را تجربه کرد. او در سال‌های بعد در فیلم‌های چپ‌دست (۲۰۱۵)، که برای آن تغییر بدنی چشمگیری داشت، اورست (۲۰۱۵) و ویرانی (۲۰۱۵) بازی کرد. در سال ۲۰۱۶، او بار دیگر با بازی در تریلر روان‌شناختی حیوانات شب‌زی به کارگردانی تام فورد، نامزد جایزه بفتا شد. ۲۰۱۹–اکنون: نقش‌های اکشن و بازگشت به جریان اصلی. در سال ۲۰۱۹، جیلنهال با ایفای نقش کوئنتین بک / میستریو در فیلم از دنیای سینمایی مارول، به
بک / میستریو در فیلم از دنیای سینمایی مارول، به سینمای بلاک‌باستری بازگشت. بازی او در نقش این شخصیت فریبکار و پیچیده با استقبال مثبت طرفداران و منتقدان روبرو شد. او در همان سال در نمایش تحسین‌شده دیوار دریا/یک زندگی در برادوی به روی صحنه رفت که برای آن نامزد جایزه تونی بهترین بازیگر مرد در یک نمایشنامه شد. در سال‌های اخیر، جیلنهال بیشتر بر روی ژانر اکشن و تریلر تمرکز کرده است. او در سال ۲۰۲۱ در فیلم گناهکار که بازسازی یک فیلم دانمارکی به همین نام بود، نقش یک اپراتور مرکز فوریت‌های پلیسی را ایفا کرد. این
یک اپراتور مرکز فوریت‌های پلیسی را ایفا کرد. این فیلم که تقریباً به طور کامل بر روی بازی او متمرکز است، توانایی او در ایجاد تنش تنها با استفاده از صدا و حالات چهره را به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۲۲، او در فیلم اکشن آمبولانس به کارگردانی مایکل بی بازی کرد. در سال ۲۰۲۴، او نقش اصلی بازسازی فیلم کالت کلاسیک کافه بین راهی را بر عهده گرفت که از طریق سرویس استریم آمازون پرایم ویدئو منتشر شد و به یکی از پربیننده‌ترین فیلم‌های این پلتفرم تبدیل شد. خانواده و روابط دیگر. جیلنهال فرزند یک کارگردر سال ۲۰۱۹، جیلنهال با
جیلنهال فرزند یک کارگردر سال ۲۰۱۹، جیلنهال با ایفای نقش کوئنتین بدان و نمایش‌نامه‌نویس است. خواهر او نیز بازیگر است و در حال حاضر با پیتر سارسگارد که در فیلم‌های "جارهد" و "تسلیم" کنار جیلنهال ظاهر شده، ازدواج کرده است. در دسامبر ۲۰۰۶ او و خواهرش که به یک رستوران در کالیفرنیا برای تعطیلات رفته بودند، گرفتار آتش‌سوزی شدند. خواهر زادهٔ او، رامونا سارسگارد، ۳ اکتبر ۲۰۰۶ به دنیا آمد. پدر خوانده و مادر خواندهٔ او دو زوج همجنس‌گرا هستند و جیلنهال بارها این را تأکید کرده است. خود جیلنهال پدرخواندهٔ ماتیلدا رز لجر
کرده است. خود جیلنهال پدرخواندهٔ ماتیلدا رز لجر متولد ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵، دختر هیت لجر و میشل ویلیامز که هر دو همبازی‌اش در "کوهستان بروکبک" بوده‌اند، است. جیلنهال از سال ۲۰۰۲ دو سال با کیرستن دانست نامزد بود. او سپس با ریس ویدرسپون نامزد کرد. البته مطبوعات از سال ۲۰۰۷ حدس می‌زدند که این دو با هم رابطهٔ عاشقانه دارند که ریس در مصاحبه‌ای در ۲۰۰۸ نامزدی‌اش را عنوان کرد. آن‌ها سال بعد از هم جدا شدند. او در اواخر ۲۰۱۰ تا اوایل ۲۰۱۱ با خواننده تیلور سوئیفت در رابطه بود. جیلنهال از سال ۲۰۱۸ با مدل فرانسوی ژان کادیو
بود. جیلنهال از سال ۲۰۱۸ با مدل فرانسوی ژان کادیو در رابطه است. دیگر فعالیت‌ها. شرکت تولید فیلم. جیلنهال در سال ۲۰۱۵ به همراه ریوا مارکر، شرکت فیلم‌سازی ناین استوریز پروداکشنز (Nine Stories Productions) را تأسیس کرد. این شرکت با هدف تولید آثار چالش‌برانگیز و شخصیت‌محور شکل گرفت. اولین فیلم تولیدی این شرکت، قوی‌تر (۲۰۱۷) بود که جیلنهال در آن نقش جف باومن، یکی از بازماندگان بمب‌گذاری ماراتن بوستون را ایفا کرد. از دیگر آثار تولیدی این شرکت می‌توان به حیات وحش (۲۰۱۸)، یادگار (۲۰۲۰)، شیطان تمام‌وقت (۲۰۲۰) و
(۲۰۱۸)، یادگار (۲۰۲۰)، شیطان تمام‌وقت (۲۰۲۰) و گناهکار (۲۰۲۱) اشاره کرد. فعالیت‌های سیاسی و بشردوستانه. جیلنهال از نظر سیاسی فعال است و از حامیان حزب دموکرات ایالات متحده به شمار می‌رود. او در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۴ از جان کری حمایت کرد و در فعالیت‌های مربوط به افزایش مشارکت جوانان در رأی‌گیری شرکت داشته است. او همچنین به طور مداوم در مورد مسائل زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی صحبت کرده و از برنامه‌های مربوط به بازیافت و انرژی‌های تجدیدپذیر حمایت می‌کند. او از حامیان اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا
او از حامیان اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU) است و در برنامه‌های مختلفی برای این سازمان شرکت کرده است. فیلم استرداد که او در آن بازی کرد، به موضوع بحث‌برانگیز بازداشت‌های غیرقانونی توسط دولت آمریکا می‌پرداخت و با حمایت ACLU همراه بود. جیلنهال همچنین در فعالیت‌های خیریه متعددی شرکت داشته است. او از سازمان‌هایی مانند «Stand Up to Cancer» که برای تحقیقات سرطان بودجه جمع‌آوری می‌کند، حمایت کرده است.
سوءتغذیهٔ پروتئین-انرژی یا (PEM) نوعی سوءتغذیه است که در آن میزان جذب پروتئین یا کالری نامناسب است. از انواع سوءتغذیهٔ پروتئین-انرژی می‌توان اختلالات زیر را نام برد: سوءتغذیهٔ پروتئین-انرژی می‌تواند در اثر تغذیهٔ نامناسب یا اختلالاتی چون نارسایی مزمن کلیه که موجب هدر رفتن پروتئین می‌شود یا سرطان ایجاد شود. این نوع سوءتغذیه در کودکان بیش‌تر رخ می‌دهد، چرا که میزان جذب پروتئین کم‌تری دارند. در کشورهای توسعه‌یافته این اختلال بسیار نادر است و تنها در کودکانی دیده می‌شود که رژیم غذایی چرب و نامناسب دارند یا به
می‌شود که رژیم غذایی چرب و نامناسب دارند یا به شیر حساسیت دارند.
ناصر فکوهی (زادهٔ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۵) انسان‌شناس، نویسنده و مترجم ایرانی است. وی همچنین استاد گروه انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، مدیر وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ و عضو انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی و ایران‌شناسی‌است. فکوهی دکترای جدید انسان‌شناسی سیاسی خود را در سال ۱۳۷۳ از دانشگاه پاریس دریافت کرد. وی آثار متعددی در حوزهٔ انسان‌شناسی -اعم از تألیف و ترجمه- دارد. از مهم‌ترین تألیفات وی می‌توان به کتاب‌های "تاریخ اندیشه و نظریه‌های انسان‌شناسی"، "انسان‌شناسی شهری" و "پاره‌های انسان‌شناسی" اشاره
"انسان‌شناسی شهری" و "پاره‌های انسان‌شناسی" اشاره کرد. وی گفتگوها و میزگردهای فراوانی با اندیشمندان ایرانی همچون عبدالله کوثری، رامین جهانبگلو، علی بلوکباشی، شهلا حائری و غیره در ارتباط با انسان‌شناسی و حوزه‌های مرتبط با آن داشته‌ است. رامین جهانبگلو در مقاله‌ای در وبگاه ایندیَن اکسپرس، فکوهی را در کنار جواد طباطبایی، بابک احمدی، حمید عضدانلو، موسی غنی‌نژاد و فاطمه صادقی جزو روشنفکران گفتمانی دانسته که در مقابل روشنفکران دهه هفتاد و هشتاد قرار می‌گیرند. فکوهی در گفتگوها و مقالات خود با نگاهی انسان‌شناسانه
در گفتگوها و مقالات خود با نگاهی انسان‌شناسانه به موضوعات متفاوتی همچون جوانان و ازدواج آن‌ها، زنان، مشکلات نظام دانشگاهی، بومی گزینی، نقد فیلم‌های داستانی و مستند و وقایع سیاسی خاورمیانه پرداخته، همچنین به بسط رویکرد اخیر خود در ارتباط با اقوام و حوزه‌های مختلف فرهنگ و هویت قومی و غیره در مجلات، روزنامه‌ها، وبگاه‌های خبری و جامعه‌شناسی داخل و خارج از ایران و همچنین جلسات نقد و بررسی در اجلاس‌های مختلف پرداخته‌است. همچنین وی در حال به پایان رساندن پروژهٔ انسان‌شناسی تاریخ فرهنگی ایران معاصر است که بیش‌تر
تاریخ فرهنگی ایران معاصر است که بیش‌تر ملهم از نظریات پساآنال است. زندگی و تحصیلات. ناصر فکوهی در میدان کاخ (فلسطین کنونی)، خیابان مشتاق دیده به جهان گشود. پدرش "محمدعلی فکوهی" تاجری نیشابوری، و مادرش "فاطمه عبادی"، اهلِ تهران بود. فکوهی در یک خانوادهٔ پرجمعیت با سه خواهر و پنج برادر به دنیا آمد. والدین وی با وجود تحصیلات اندک، به‌شدت نسبت به تحصیلات فرزندانشان حساس بودند. وی که علاقهٔ فراوانی به سینما داشت، تمام اوقات فراغتش را به تماشای فیلم‌ها و مطالعهٔ کتاب‌های هنری و سینمایی می‌گذراند و گاه نقد فیلم
کتاب‌های هنری و سینمایی می‌گذراند و گاه نقد فیلم هم می‌نوشت که چند مورد از آن‌ها در نشریاتی مانند مجله فردوسی منتشر شدند. دوره‌های دبستان و راهنمایی را در "مدرسهٔ بهشت" واقع در تهران خیابانِ ابوریحان بیرونی سپری کرد. پس از آن دورهٔ متوسطهٔ خود را در دبیرستان هدف گذراند. او دیپلم خود را در سال ۱۳۵۳ دریافت کرد. یک سال بعد، یعنی در سال ۱۳۵۴، برای ادامه تحصیل در رشتهٔ علوم طبیعی راهی شهر ساوت‌همپتون شده و در کالج سنت جیمز شروع به تحصیل کرد. طولی نکشید که تغییر رشته داده، به جامعه‌شناسی علاقه‌مند و برای تحصیل
رشته داده، به جامعه‌شناسی علاقه‌مند و برای تحصیل به فرانسه رفت. به مدت یک سال نیز در دانشگاه هنرهای زیبای پاریس (بوزار) معماری و شهرسازی خواند. در فرانسه با "ماگنولیا میرهاشم‌زاده" که او نیز دانشجو بود آشنا شد و در سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد. نتیجهٔ این ازدواج ۲ فرزند شد. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۵۹ و درجهٔ کارشناسی ارشد را سال ۱۳۶۱ در رشتهٔ جامعه‌شناسی از دانشگاه پاریس اخذ کرد. پس از وقفه‌ای پنج‌ساله، در سال ۱۳۶۶ تصمیم به ادامهٔ تحصیلات در مقطع دکتری گرفت. رسالهٔ دکتری او «مفهوم سیاست در مزدیسنا ساسانی»
رسالهٔ دکتری او «مفهوم سیاست در مزدیسنا ساسانی» در سال ۱۳۷۳ ارائه شد؛ رساله‌ای که چهار سال بعد، از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان برندهٔ جایزهٔ پژوهش‌های بین‌المللی سال شناخته شد. وی بعد از بیست سال زندگی در اروپا، در سال ۱۳۷۳ به ایران بازگشت. فعالیت‌های علمی. ناصر فکوهی با ورود به ایران همکاری حرفه‌ای خود را با مطبوعات و نشریات تخصصی در حوزه شهرسازی آغاز کرد. وی هم‌اکنون مشغول تدریس در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. حضور در همایش‌های داخلی و بین‌المللی و ارائه مقاله در این همایش‌ها و
و بین‌المللی و ارائه مقاله در این همایش‌ها و میزگردها از جمله فعالیت‌های وی‌ است. از ناصر فکوهی تاکنون کتاب‌ها، نوشته‌ها، مقالات و گفتگوهای بسیاری در حوزهٔ انسان‌شناسی و فرهنگ منتشر شده‌است. وی در ستون "پرسش از فرهنگ" در روزنامه شرق مطالبی در حوزه جامعه‌شناسی نوشته و در روزنامه‌های سرمایه و همشهری، و مجله تخصصی مهرنامه نیز در حوزهٔ تخصصی خود مطالبی به صورت مقاله و گفتگو منتشر کرده‌است. فکوهی در زمینه نقد فیلم‌های مستند و سینمایی نقدها و سخنرانی‌هایی در مجامع مختلف با حضور منتقدان و کارگردانان سرشناس
مجامع مختلف با حضور منتقدان و کارگردانان سرشناس سینمایی انجام داده‌است من‌جمله در نشست‌های نقد فیلم در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و نشست‌های انجمن انسان‌شناسی و فرهنگ. از دیگر فعالیت‌های وی، پروژه انسان‌شناسی تاریخ فرهنگی ایران معاصر (از مشروطه تا امروز) است. هدف از این پروژه اتصال به این روند در رویکردهای تاریخی، دست‌کم در حوزه انسان‌شناسی تاریخی و در قالب تاریخ معاصر ایران است. چارچوب نظری وی در این پروژه، بیشتر ملهم از نظریات پساآنال است. پروژه انسان‌شناسی تاریخ فرهنگی ایران معاصر (چه در حوزه
انسان‌شناسی تاریخ فرهنگی ایران معاصر (چه در حوزه فرهنگ رسمی و چه در حوزه فرهنگ اقوام ایرانی) بر آن است که در حد توان با پشتوانه‌ای مدنی و غیروابسته به هرگونه نظام‌های هژمونیک، دست به بازسازی تدریجی این تاریخ بزند. یکی از نتایج این پروژه، گفتگویی بود تفصیلی با جلال ستاری پیرامون «تاریخ فرهنگی ایران معاصر» با بیش از ۷۰۰ صفحه از خاطرات وی همراه با بررسی ریز آثار و افکار و اندیشه‌های وی. از مهرماه سال ۱۳۸۹، با مسئولیت ناصر فکوهی کمیته زبان، مفاهیم و واژگان علوم اجتماعی، در انجمن جامعه‌شناسی ایران آغاز به کار
اجتماعی، در انجمن جامعه‌شناسی ایران آغاز به کار کرد. تشکیل این کمیته با هدف فراهم آوردن زمینه‌های مشارکت مؤثرتر استادان و پژوهشگران ایرانی در دنیای چند زبانی علوم اجتماعی معاصر انجام شده‌است. دیدگاه‌ها. رسانه. در نظر فکوهی سیستم‌های ممنوعیت است که در کشورها باعث جذابیت موضوع می‌شوند. این ممنوعیت با ایجاد نوعی کشش، این پندار را در ذهن کنشگران ایجاد می‌کند که چیز ممنوع، لزوماً در خود خواص و امتیازاتی دارد که در آنچه ممنوعیتی ندارد، وجود ندارد. برای نمونه می‌توان به فیلم‌ها و کتاب‌هایی بسیار معمولی و بی‌ارزشی
به فیلم‌ها و کتاب‌هایی بسیار معمولی و بی‌ارزشی اشاره کرد که گاه‌وبیگاه ممنوع می‌شوند و زمانی که از ممنوعیت خارج می‌شوند، مخاطبانی به مراتب بیشتر پیدا می‌کنند. فکوهی دو دلیل عمده را برای این امر می‌بیند، دلیل اصلی را نیازی می‌داند که در مخاطبان این شبکه‌ها وجود دارد و نمی‌توانند پاسخ خود را در شبکه‌های کشور بیابد. به باور فکوهی پدیده‌های اجتماعی را نه از دید شک و توطئه، بلکه باید از نگاه نیازها نگریست. زیرا پاسخ بسیاری از مسائل را با سهولت بیشتر و کارایی قابل اعتمادتری می‌بیند. فکوهی در مورد مخاطبان این
قابل اعتمادتری می‌بیند. فکوهی در مورد مخاطبان این شبکه‌های ماهواره‌ای بر این باور است که اگر مخاطب به هر دلیلی گمان کند اطلاعاتی که شبکه‌های رسمی در اختیارش می‌گذراند آن چیزهایی نیستند که در خور اوست یا تمایل به دیدنشان دارد، بدون شک به سراغ جایی خواهد رفت که این موارد را بیابد. به عقیدهٔ فکوهی علت گسترش پورنوگرافی سایبری در بین جوانان ایران، نسبت بالای جمیعت جوان جامعهٔ ایران و مهیا نبودن شرایط ازدواج است که باعث انفجار در میان نسل جوان در اینترنت و در زمینه مسائل جنسی شده‌است. او یکی دیگر از دلایل را
زمینه مسائل جنسی شده‌است. او یکی دیگر از دلایل را افزایش سن ازدواج می‌داند. به باور وی گسترش تارنماهای پورنوگرافی در ایران باعث آسیب‌های جدی حوزه دنیای مجازی به صورت انفجاری بزرگ شده‌است. وی تبعات آن را روابط مبهم و متناقض بین‌جنسیتی دانسته، و افزایش شدید ایدز، گسترش شدید تارنماهای پورنوگرافیک و پورنوگرافی زیرزمینی و محتوای آن‌ها، خشونت علیه زنان و کودکان و سوءاستفاده از آنان، از موارد آسیبی روابط بین جنسیتی می‌شمارد. وی این قبیل تارنماها را از پربیننده‌ترین تارنماها در بین مخاطبان ایرانی می‌داند و آنچه که
تارنماها در بین مخاطبان ایرانی می‌داند و آنچه که در این "پورنو گرافی بومی" بیشتر به چشم می‌بیند، مسئله زنای با محارم است که اغلب به صورت متن و نه عکس یا فیلم بیان شده‌است. به زعم فکوهی این تغییرات در مناسبات بین‌جنسیتی آثار و پیامدهای مثبت و منفی داشته‌است که از پیامدهای مثبت آن به "ورود زنان به تقریباً تمام عرصه‌های عمومی"، "پذیرش بسیار نسبی و غیرشفاف روابط بین‌جنسیتی در برخی از گروه‌های شهری" و "جرم‌زدایی نسبی از برخی از حوزه‌های آسیب‌شناختی" اشاره دارد و در بحث از آثار منفی مواردی نظیر "خودکشی دختران"،
در بحث از آثار منفی مواردی نظیر "خودکشی دختران"، "افزایش روسپی‌گری و تمرکززدایی از شکل حرفه‌ای به اشکال غیرحرفه‌ای و شبه‌حرفه‌ای"، "گسترش نرخ طلاق و شکننده‌تر شدن آن به دلیل بالا رفتن روابط مبادله‌ای در آن" را اشاره می‌کند. فکوهی در مورد واژگان علوم اجتماعی که دارای تنوع و تعدد معادل‌های فارسی بسیاری‌است بر این باور است که از آنجا که بسیاری از مشکلات ناشی از نبود اجماع‌های نظری دربارهٔ خود تعاریف و مفاهیم و نبود نظر واحد دربارهٔ سیاست‌های واژه‌گزینی‌است، به جای آن‌که بیشتر وقت خود را صرف بحث در جلسات
به جای آن‌که بیشتر وقت خود را صرف بحث در جلسات دربسته کنیم، بهتر است موضوع را به حوزه عمومی علم در این زمینه بکشانیم و آن را بهانه‌ای کنیم برای مطرح شدن موضوع در انتشارات و جلسات انجمن. زنان، جامعه، فمینیسم. فکوهی روند اجتماعی شدن را در جامعه ایرانی نسبت به جامعه غربی روندی معکوس می‌داند و معتقد است که در غرب اجتماعی شدن زنان ابتدا از طریق ورود گسترده آن‌ها در بازار کار صنعتی اتفاق افتاد و سپس آن‌ها با ورود به دانشگاه‌ها توانستند سرمایه فرهنگی لازم برای دست‌یابی به مشاغل بالاتر اجتماعی را به دست بیاورند.
به مشاغل بالاتر اجتماعی را به دست بیاورند. در حالی که در ایران با موقعیتی تقریباً معکوس روبه‌رو هستیم. یعنی سرمایه فرهنگی افزایش یافته‌است ولی ورود به بازار کار عقیم مانده‌است. با افزایش سرمایه فرهنگی این امکان برای زنان فراهم می‌شود که به زنان امکان برخورداری از استقلال مالی از طریق یافتن فرصت‌های شغلی بالاتری را بدهد و از این رو آن‌ها را در نهاد خانواده مستقل کند. همراه با استقلال مالی زن، سست شدن نهاد خانواده در مرحله نخست و بالا رفتن نرخ طلاق نیز همراه است. او بر این باور است که ایران چاره‌ای جز آن
است. او بر این باور است که ایران چاره‌ای جز آن ندارد که اصلاحاتی بسیار هوشمندانه در بازار کار خود انجام‌دهد تا هم موقعیت‌های شغلی را به‌طور کلی افزایش دهند و هم توزیع شغلی را میان زنان و مردان بالا ببرد. به عقیده فکوهی تأثیر تحصیلات عالیه زنان در جامعه ایران نه فقط از این رو که امروز زنان تقریباً در همه حوزه‌ها، به رغم هژمونی نظام‌های ضد زن، در صف اول قرار دارند و بسیاری از تغییرات به دست و اراده آن‌ها انجام می‌شود، بلکه از آن رو که حضور زنان تحصیل‌کرده یعنی دارای سرمایه فرهنگی بالا سبب بالا رفتن مصرف
یعنی دارای سرمایه فرهنگی بالا سبب بالا رفتن مصرف فرهنگی زنان، که به معنی تغییر گسترده ساختارهای زندگی روزمره و دگرگونی رابطه با زمان و مکان در حوزه‌های روزمرگی‌است، می‌شوند که جامعه اصولاً قادر نباشد از حد خاصی بیشتر از ابزارهای خشونت و سلطه استفاده کند. تحصیل زنان از این رو سبب نوعی خودآگاهی و جریان یافتن موقعیت زنانه در جامعه می‌شود که بی‌شک آلترناتیوهای تغییر و بهبود را در خود خواهد داشت. به باور وی امواج جدید و پی‌درپی‌ای که پس از دهه ۱۹۶۰ و تا امروز به ویژه در حوزهٔ دانشگاهی به وجود آمدند، باز هم
به ویژه در حوزهٔ دانشگاهی به وجود آمدند، باز هم مجموعهٔ بزرگ دیگری از نظرات را مطرح کردند که فمینیسم کلاسیک را پشت سر گذاشته و به گونه‌های مختلف آن را نقد و تکمیل می‌کردند. چهرهٔ بارز در این حرکات را می‌توان در نظریه‌پردازی چون لیلا ابولقود - انسان‌شناس آمریکایی فلسطینی‌تبار - مشاهده کرد که مسئلهٔ حجاب را در قالب شکلی از اجتماعی شدن زنان در جوامع اسلامی مطرح می‌کند که به زنان امکان و آزادی بیشتری برای حضور در ساختارهای مردانه می‌دهد و نه مانعی برای این حضور. فکوهی بر این باور است که باور یا عدم باور به
فکوهی بر این باور است که باور یا عدم باور به تفکیک جنسیتی مشاغل یکی از مباحث کلیدی‌است که ما را از گفتمان فمینیستی جدا می‌کند. بسیاری از فمینیست‌ها از مفهوم "برابری" نوعی اسطوره می‌سازند که در خود دارای تناقض است و به همین دلیل به سرعت در برابر چند پرسش درمی‌ماند. وی بر این باور است که نباید برابری را صرفاً در ابعاد مثبت آن در جوامع مفروض خواست و ابعاد منفی را حذف کرد. پرسش این است که آیا می‌توان صرفاً تعداد زنان جراح را بالا برد اما تعداد زنان جنایتکار را پایین نگه‌داشت. به باور وی جراحی ساختاری‌ است
را پایین نگه‌داشت. به باور وی جراحی ساختاری‌ است ذاتاً خشونت‌بار ولو آنکه استفاده از آن در شکل فرهنگی "تلطیف" (فرازش یافته) شده باشد. این بدین معناست که اگر تعداد زنان جراح کم است تا حد زیادی (در کنار سایر دلایل) به همان دلیل است که تعداد زنان جنایت‌کار کم است. اگر ما در حوزه‌های نظامی و همه حوزه‌هایی که به ناچار ولو به سود جامعه ناچارند از خشونت استفاده کنند، تعداد اندکی زن داریم، دلیلش دقیقاً همان است که در حوزه‌های عدم‌خشونت مثلاً در جامعه پرستاران، در ساختارهای آموزش و پرورش و غیره تعداد زیادی زن
در ساختارهای آموزش و پرورش و غیره تعداد زیادی زن داریم. وی در ارتباط با زنانه و مردانه بودن رشته‌های تحصیلی بر این باور است که با وجودی که ساختارهای مردانه در بسیاری موارد زنان را به سوی گروهی خاص از مشاغل هدایت کرده‌اند اما این امر نافی آن نیست که زنان خود نیز این ساختارها را ترجیح می‌داده‌اند. تجربه روان‌شناسان و رفتارشناسان در سال‌های اخیر نشان داده‌است که تربیت تنها یکی از عوامل تعیین‌کننده در شکل‌گیری شخصیت‌های زنانه و مردانه‌است، طبیعت زنان و مردان و از آن مهم‌تر ساختارهای شکل دهنده به نقش‌های
و از آن مهم‌تر ساختارهای شکل دهنده به نقش‌های اجتماعی نیز بسیار در این میان مهم بوده‌اند. فکوهی برای استناد گفته‌هایش نظریات سوزان پینکر و کامیی پالیا را بیان می‌کند. سوزان پینکر روان‌شناس کانادایی نیز، البته با توجه به تفاوت‌های ژنتیک و هورمونی در کنار تفاوت‌های فرهنگی و در چرخه‌های پیچیده با آن‌ها، معتقد است که قابلیت‌های زنانه و مردانه در نظام‌های اجتماعی با یکدیگر متفاوتند و به قول او: در توزیع مهارت‌های ذهنی یا عاطفی، تعداد مردان در دو سوی نهایی منحنی بیشتر است در حالی که زنان در حد میانگین تمرکز
بیشتر است در حالی که زنان در حد میانگین تمرکز دارند. این امر بدان معنا است که ما در میان جنایتکاران و نوابغ، تعداد بیشتری پسر داریم تا دختر و کامیی پالیا نیز می‌نویسد: ما موتزارت زن نداشته‌ایم چون در میان زنان شخصیتی مانند جک آدمکش [قاتل معروف زنجیره‌ای] نیز نداشته‌ایم. فکوهی در رابطه با سازوکاری تبعیض مثبت در ایران بر این باور است که نمی‌توان در ساختارهای کاری بر اساس ایدئولوژی برابرگرای مطلق به تقسیم کاری کاملاً یکسان رسید چون این به معنای از میان رفتن جنسیت نیز هست. اما به هیچ رو نباید مانع از حضور زنان
نیز هست. اما به هیچ رو نباید مانع از حضور زنان در هیچ رشته و موقعیت اجتماعی شد. به خصوص هرگونه تبعیض تحصیلی برای زنان جامعه را به سوی تخریب فرهنگی می‌برد. وی بر این باور است که باید برای زنان سیستم‌های تبعیض مثبت برای کاریابی ایجاد شود تا زنان تحصیلکرده و اجتماعی ‌شدهٔ ما بتوانند به صورت وسیع‌تری وارد بازار کار شده و حضور آن‌ها صرفاً در چارچوب‌هایی همچون هنر و ادبیات باقی نماند. فکوهی معتقد به نظریه زنانه شدن جهان است. زنانه شدن جهان فرایندی عمومی و جهان‌شمول است که در آینده، سبب خواهدشد گروه بزرگی از