payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بازی، دیوید جفی، اذعان کرد که گرچه ایده این بازی متعلق به اوست، ولی این ایده را مدیون کمپانی کپ‌کام است چون او بعد از بازی کردن اونیموشا به خود گفت « بذار این بازی رو با اسطوره‌شناسی یونانی پباده سازی کنیم». در توسعه "خدای جنگ" او (دیوید جفی) همچنین تحت تأثیر ایده ادغام فیلم برخورد تایتان‌ها در سال ۱۹۸۱ و سوژه های مجله ی فانتزی هوی متال بود. دیوید جفی در نظر داشت که سوژه های کودکانه و اسطوره‌شناسی یونانی را در قالب یک فرم بزرگسالانه (سکس و خشونت) به مخاطب ارائه کند. او همچنین تحت تأثیر فیلم مهاجمان صندوق
ارائه کند. او همچنین تحت تأثیر فیلم مهاجمان صندوق گمشده (۱۹۸۱) بود. کارگردان توسعه نمایشی و سرتیم توسعه هنر مفهومی بازی، چارلی ون، از فیلم "گلادیاتور" در طراحی شخصیت اصلی داستان (کریتوس) الهام گرفت. تیم توسعه دهنده روند این بازی را یک ادغام از بازی "شیطان هم می‌گرید" و بازی پازلی ایکو توصیف کرده است. استودیو سنتا مونیکا از موتور بازی کینتیکا در توسعه خدای جنگ استفاده کرد. در سال ۲۰۰۶ بازی دوم خدای جنگ روانه بازار شد. دیوید جفی با کناره‌گیری از کارگردانی بازی به عنوان مدیر نوآوری این بازی به مشارکت خود
بازی به عنوان مدیر نوآوری این بازی به مشارکت خود ادامه داد و کوری بارلوگ جایگزین او به عنوان کارگردان بازی شد. از موتور بازی کینتیکا در توسعه این نسخه نیز استفاده شد. بارلوگ و جفی اذعان داشته‌اند که این بازی ادامه بازی اول هست و نه دنباله آن. با اینکه در زمان ارائه بازی "خدای جنگ ۲" کنسول پلی‌استیشن ۳ (چهار ماه قبل) به بازار روانه شده بود، سازنده‌گان این بازی تصمیم به ارائه آن در پلی‌استیشن ۲ گرفتند. دلیل آن تعداد بالای کاربران پلی‌استیشن ۲ و همچنین سازگاری عقبرو کنسول جدید (پلی‌استیشن ۳) عنوان شد. پلی
عقبرو کنسول جدید (پلی‌استیشن ۳) عنوان شد. پلی استیشن ۳. شروع توسعه بازی سوم خدای جنگ به صورت رسمی در سال ۲۰۰۸ در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ اعلام شد. کوری بارلوگ ۸ ماه پس از شروع توسعه استودیو سنتا مونیکا را ترک کرد و استیگ آسموسن جایگزین او به عنوان کارگردان بازی شد. آسموسن در بازی اول "خدای جنگ" به عنوان طراح محیطی و در بازی دوم به عنوان کارگردان هنری ایفای نقش کرده بود. آسموسن اذعان داشت که میزان بالای پیچیده‌گی توسعه این بازی را به چالشی بزرگ بدل کرده بود به طوری که طراحی کوچکترین قسمت ها (مانند سکانس
به طوری که طراحی کوچکترین قسمت ها (مانند سکانس سر بریدن هلیوس) ممکن بود ماه‌ها طول بکشد. با این که موتور این بازی کاملاً جدید بود ولی از همنه‌های نسخه‌های قبلی در پلی استیشن ۲ استفاده مجدد شد. در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۲ شرکت سونی یک عکس پیش‌پرده از بازی را در فیس‌بوک به اشتراک گذاشت و در ۱۹ آوریل همان سال به طور رسمی آغار توسعه آن را در وبلاگ خود اعلام کرد. "تاد پاپی،" که در بازی اول و دوم خدای جنگ به عنوان طراح و در بازی سوم کارگردان طراحی بود، به عنوان کارگردان بازی معراج اعلام شد. دلیل امر این بود که
کارگردان بازی معراج اعلام شد. دلیل امر این بود که کارگردان بازی سوم، استیگ آسموسن، درگیر یک پروژه دیگر در استودیو سنتا مونیکا بود. بعد از اعلان رسمی، کارگردان بازی (پاپی) بیان کرد که این بازی چهارم (از لحاظ خط داستانی) نیست بلکه یک پیش‌درآمد برای داستان بازی هست. برای اولین بار در تاریخ باری قابلیت بازی ویدئویی چندنفره (تا سقف ۸ نفر) به آن اضافه شد. همچنین از موتور بازی قبلی در توسعه این باری نیز استفاده شد. همین امر پیشرفت نسبت به بازی قبل و خلاقیت در توسعه بازی را به یک چالش تبدیل کرد. توسعه‌دهندگان بازی
بازی را به یک چالش تبدیل کرد. توسعه‌دهندگان بازی سعی کردند تا جای ممکن گرافیک بازی را نسبت به بازی قبل بهبود دهند. به طور مثال افزودن نورپردازی گرافیک رایانه‌ای به بهبود مکانیک بازی بازی منجر شد. همچنین سامانه ذره بازی نیز نسبت به بازی قبل بهبود داده شد. پلی استیشن ۴ و ۵. استودیو سنتا مونیکا در سال ۲۰۱۴ شروع توسعه بازی پنجم "خدای جنگ" را به طور رسمی اعلام کرد. در ۶ دسامبر همان سال اعلام شد که کوری بارلوگ به عنوان کارگردان به بازی برمیگردد. بازی به طور عمدی "خدای جنگ" نامیده شد، بدون عدد یا توضیح اضافه.
"خدای جنگ" نامیده شد، بدون عدد یا توضیح اضافه. دلیل این امر تغییر تم داستان بازی از اسطوره‌شناسی یونانی به اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی بود. همچنین جایگزین کردن قهرمان بازی، کریتوس، با یک شخصیت جدید در نظر گرفته شد که در مورد آن توافق نشد. دلیل امر وابستگی هویت بازی به کریتوس اعلام شد. از تیم توسعه بازی اول خدای جنگ در این بازی نیز استفاده شد. تعدادی از ویژگی‌های بازی‌های قبلی به مانند پریدن، شنا کردن، و مرگ ناگهانی بر اثر سکوبازی از این بازی حذف شدند. همچنین قابلیت بازی ویدئویی چندنفره در بازی قبل (معراج) نیز
بازی ویدئویی چندنفره در بازی قبل (معراج) نیز حذف گردید. در بازی جدید سلاح اصلی کریتوس به "تبر لویاتان" تغییر پیدا کرد. همچنین تعداد دشمنان ممکن در صفحه از ۵۰ (در بازی معراج) به ۱۰۰ افزایش پیدا کرد. با این‌که بازی برای پلی‌استیشن ۴ ساخته شد ولی در توسعه آن قابلیت وضوح ۴کی، که توسط پلی‌استیشن ۴ پرو پشتیبانی میشد، در نظر گرفته‌ شد. اتمام داستان اصلی بازی در حدود ۲۵ تا ۳۵ ساعت طول می‌کشد که بسیار طولانی‌تر از بازی معراج (حدود ۱۰ ساعت) می‌باشد. استودیو سنتا مونیکا در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که نسخه مایکروسافت ویندوز
در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که نسخه مایکروسافت ویندوز این بازی را منشر خواهد کرد. این اولین بازی از مجموع خدای جنگ بود که برای مایکروسافت ویندوز روانه بازار شد. حضور کریتوس در بازی‌های دیگر. کریتوس علاوه بر حضور در مجموعه بازی‌های خدای جنگ، در ۶ بازی دیگر هم به عنوان شخصیت قابل کنترل حضور داشته‌است. از جمله این بازی‌ها می‌توان به "بزرگ‌سیاره کوچک"، '، '، مادنیشن ریسرز و نسخه‌های پلی‌استیشن ۳ "مورتال کامبت" و فورتنایت اشاره کرد.
که در ایران تحت عنوان تپه خاموش نیز شناخته می‌شود، یک فرنچایز رسانه‌ای در ژانر ترس و بقا است که توسط کیچیرو تویاما خلق شده و به‌وسیلهٔ شرکت کونامی منتشر شده است. نخستین بازی از این مجموعه در سال ۱۹۹۹ منتشر شده است. طراحی و ساخت این بازی را گروهی با نام تیم سایلنت که در داخل شرکت کونامی ایجاد شده‌بود برعهده گرفت و چهار بازی اول این سری شامل "سایلنت هیل"، ۲، ۳ و ' را تولید کرد. هفت بازی دیگر در ادامه عبارتند از: '، '، '، '، '، "پی.تی."، "سایلنت هیل اف" و نسخه‌ای لغو شده تحت نام "سایلنت هیلز" است که به‌وسیلهٔ
لغو شده تحت نام "سایلنت هیلز" است که به‌وسیلهٔ توسعه‌دهندگان دیگر ساخته شده‌اند. فرنچایز "سایلنت هیل" همچنین شامل چندین چاپ مختلف، دو فیلم سینمایی بلند و بازی‌های ویدئویی مشتق است. این مجموعه به شدت تحت تأثیر گونه ادبی وحشت روان‌شناختی می‌باشد، و از ویژگی‌های بارز آن، سناریوی منسجم، داستانی مبتنی بر نشانه‌های روانشناختی، و وحشت‌آفرینی عمیق است. شهر سایلنت هیل نام شهری است متروک که تاریخچه آن را می‌توان در لابه‌لای کتاب‌ها و خاطراتی که در نقطه‌های خاصی از این شهر پراکنده هستند مطالعه کرد. عنوان "سایلنت هیل"
شهر پراکنده هستند مطالعه کرد. عنوان "سایلنت هیل" یک فرنچایز آنتولوژی ترسناک است که به عنوان یک بازی ویدیویی ترسناک بقا شروع شد. سایلنت هیل در کنار "رزیدنت ایول" به یکی از تاثیرگذارترین بازی‌های ترسناک بقا در تمام دوران تبدیل شد. برای سال‌های متمادی، "سایلنت هیل" نیز ترسناک‌ترین بازی ویدئویی ساخته شده تا کنون در نظر گرفته می‌شد. موفقیت اولیه "سایلنت هیل" باعث ایجاد یک سری کامل از بازی‌های ویدئویی، اسپین آف‌ها، فیلم‌ها و حتی کتاب‌ها شد. این فرنچایز همچنین دارای یک موسیقی متن نمادین است که واقعاً لحن سریال را
یک موسیقی متن نمادین است که واقعاً لحن سریال را تعیین می‌کند. یک سؤال که همیشه در مورد این فرنچایز مطرح می‌شود، این است که "سایلنت هیل" در واقع چیست. این فقط نام فرنچایز نیست، مکان و ایدئولوژی است که کل جهان را به هم متصل می‌کند. اکثر مردم، حتی افرادی که هرگز این بازی‌ها را بازی نکرده‌اند یا فیلم‌ها را ندیده‌اند، می‌توانند سایلنت هیل را با مه وهم‌آور و علامت نمادین «به سایلنت هیل خوش آمدید» تشخیص دهند. آن‌ها ممکن است ندانند چه چیزی باعث می‌شود سایلنت هیل به مکانی مهم و وحشتناک در آن گیر افتاده باشد. اقتباس
مکانی مهم و وحشتناک در آن گیر افتاده باشد. اقتباس سینمایی. فیلم "سایلنت هیل" با الهام از نخستین قسمت بازی و به نویسندگی و کارگردانی کریستف گان و بازی رادا میشل در نقش رز دا سیلوا و شان بین در نقش کریستوفر دا سیلوا، دستمایه اقتباس سینمایی قرار گرفت و در آوریل ۲۰۰۶ اکران شد. دومین اقتباس سینمایی تحت عنوان "" بر اساس نسخهٔ "سایلنت هیل ۳" به نویسندگی و کارگردانی میشل جی. باست و بازی آدلاید کلمنس در نقش هدر میسون، در اکتبر ۲۰۱۲ به نمایش درآمد.
نسیم پدراد (متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۸۱ در تهران) بازیگر، نویسنده و کمدین ایرانی-آمریکایی است. او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ یکی از بازیگران سریال "پخش زنده شنبه شب" از ان‌بی‌سی بود. در ادامه، در سریال‌های کمدی "مولانی" (۲۰۱۴–۲۰۱۵)، "دختر جدید" (۲۰۱۵–۲۰۱۸) و سریال کمدی ترسناک "ملکه‌های جیغ" (۲۰۱۵) از شبکهٔ فاکس و سریال کمدی علمی تخیلی "مردم زمین" (۲۰۱۷) از تی‌بی‌اس بازی کرد. پدراد همچنین در سریال کمدی "چاد" (۲۰۲۱–اکنون) بازی می‌کند که همچنین سازنده و تهیه‌کنندهٔ آن است. فیلم‌شناسی پدراد شامل فیلم‌هایی از جمله فیلم کمدی
فیلم‌شناسی پدراد شامل فیلم‌هایی از جمله فیلم کمدی رمانتیک "بدون تعهد" (۲۰۱۱)، فیلم پویانمایی فانتزی "لوراکس" (۲۰۱۲)، فیلم کمدی "من نفرت‌انگیز ۲" (۲۰۱۳)، فیلم کمدی ترسناک "شپش‌ها" (۲۰۱۴)، فیلم فانتزی موزیکال "علاءالدین" (۲۰۱۹) و فیلم کمدی "دسپرادوز" (۲۰۲۰) می‌شود. اوایل زندگی. پدراد در تهران زاده شد. پدرش توانست به ایالات متحده مهاجرت کند، اما پدراد و مادرش مجبور شدند در آلمان بمانند و وقتی سه ساله بود به پدرش پیوستند. خواهر کوچکترش، نینا، نویسندهٔ کمدی است. نسیم در سال ۲۰۰۳ از دانشکده تئاتر، فیلم و
است. نسیم در سال ۲۰۰۳ از دانشکده تئاتر، فیلم و تلویزیون یوسی‌ال‌ای فارغ‌التحصیل شد. او یکی از اعضای مسابقه سرود بهاره دانشگاه کالیفرنیا بود.
شبه‌مستند یا مستند ساختگی گونه‌ای فیلم یا برنامه تلویزیونی است که در آن، رویدادها به‌صورت ساختگی، اما در قالب مستند و غیرداستانی ارائه می‌شود. این ژانر با به‌کارگیری عناصر و صحنه‌های غیرواقعی، ولی با ظاهر مستند واقعی، به بیان و تحلیل مسائل و رویدادهای مورد نظر کارگردان می‌پردازد؛ به همین دلیل به این گونه، مستند دروغین یا مستند دروغ‌گو نیز گفته می‌شود. اگر شبه‌مستند، حالت طنز و شوخی را نیز در خود داشته باشد به آن مستندنما (Mockumentary) می‌گویند.
مستندنما یا ماکیومنتری نوعی فیلم یا مجموعه تلویزیونی است که رویدادهای خیالی را با استفاده از تکنیک‌های فیلم‌سازی و فیلم‌برداری در قالب یک مستند واقعی نشان می‌دهد. معمولاً اگر شبه‌مستند حالت طنز و شوخی را نیز در خود داشته باشد به آن مستندنما می‌گویند. گونه مستندنما می‌تواند دارای ساختار دراماتیک، طنز یا طنز تلخ باشد. معمولاً برای ساختن مستندهای تاریخی نیز از این گونه استفاده می‌شود. اگرچه این ژانر در بهره‌گیری از عناصری همچون پی‌رنگ ساختگی، واقع‌نمایی، بازیگر، تصاویر بایگانی و برخی موارد دیگر با ژانر مستند
تصاویر بایگانی و برخی موارد دیگر با ژانر مستند داستانی همانندی دارد، اما با آن متفاوت است.
تلسکوپ نیکولاس یو میال نام یکی از تلسکوپهای رصدخانه ملی کیت پیک در آریزونا است. این تلسکوپ انعکاسی قطر آئینهٔ ۴ متری دارد، در سال ۱۹۷۳ ساخته، و در سال ۱۹۹۷ بهینه‌سازی شد.
رصدخانه ملی خورشیدی یک مرکز علمی فدرال در جنوب ایالت آریزونای آمریکا است. این رصدخانه بر فراز صحرای سونورا و در غرب شهر توسان قرار دارد. این رصدخانه در نیومکزیکو نیز تاسیساتی دارد. این مرکز در مجاورت رصدخانه ملی کیت پیک قرار دارد، و برای مطالعات خورشیدی بکار می‌رود.
لو شون (چینی ساده شده: 鲁迅، چینی سنتی: 鲁迅، پین‌یین: Lǔ Xùn) یا Lu Hsün (وید-جایلز)، نام مستعار ژو شورِن (چینی ساده شده: 周树人، چینی سنتی: 周树人، پین‌یین: Zhōu Shùrén، وید-جایلز: Chou Shu-jen) (۲۵ سپتامبر ۱۸۸۱–۱۹ اکتبر ۱۹۳۶) نویسنده چینی می‌باشد. وی همانند بسیاری از بنیان‌گذاران ادبیات معاصر چین، علاوه برنوشتن به زبان‌های چینی کلاسیک، به زبان بایهو (白话) (بومی) نیز می‌نوشت. لو شون نویسندهٔ داستان کوتاه، ویراستار، مترجم، منتقد، مقاله‌نویس و شاعر بود. وی در دههٔ ۱۹۳۰ به‌عنوان نمایندهٔ نویسندگان چپ چینی در شانگهای
به‌عنوان نمایندهٔ نویسندگان چپ چینی در شانگهای شناخته می‌شد. آثار لو شون تأثیر قابل توجهی پس از جنبش چهارم مه گذاشت به‌طوری که از ۱۹۴۹ به بعد، به عنوان یک پدیده توسط رژیم کمونیست مورد توجه قرار گرفت. مائو تسه تونگ خود، یکی از تحسین‌کنندگان مادام‌العمر آثار لو شون بود. اگرچه لو شون به آرمان‌های چپ علاقه‌مند بود، با این وجود در واقع هرگز به عضویت حزب کمونیست چین در نیامد. آثار لو شون از طریق ترجمه‌های متعدد به خوانندگان انگلیسی‌زبان شناخته شده، به‌خصوص مجموعهٔ برگزیده داستان‌های لو شون ترجمهٔ یانگ شی‌ین-یی و
برگزیده داستان‌های لو شون ترجمهٔ یانگ شی‌ین-یی و گلادیس یانگ که مجموعه‌ای برگزیده از آثار وی است، از مشهورترین ترجمه‌های آثار اوست. زندگی. دوران کودکی. لو شون در شائوخینگ، در استان ژجیانگ چین به دنیا آمد، اولین بار «ژو ژانگ‌شو» نامیده شد، سپس «ژو یوسای»، و در نهایت خود را «شورِن» نامید. (به چینی: (树人)، که مجازاً، به معنای «مرد فرهیخته» می‌باشد) خاندان «ژائوخینگ ژو» خاندانی بسیار فرهیخته بود، و پدربزرگ پدری او، «ژو فوکینگ» (به چینی: 周福清)، پست‌هایی در دانشگاه هان‌لین داشت؛ مادرش، که «لو» نام داشت، خودآموز
هان‌لین داشت؛ مادرش، که «لو» نام داشت، خودآموز بود. با وجود این موقعیت فرهنگی، پس از یک مورد ارتشاء - که در آن ژو فوکینگ سعی در خرید یک دفتر کار برای پسرش، پدر لو شون، «ژو بویی»، داشت - سرنوشت خانواده تغییر کرد. ژو فوکینگ دستگیر و چندی بعد اعدام گردید. در این دوران، چو شورِن جوان توسط یک خدمتکار سالمند به نام «اَه چانگ»، که «چانگ ما» صدایش می‌کردند، پرورش می‌یافت؛ یکی از کتاب‌های مورد علاقه دوران کودکی لو شون کتاب مجموعهٔ کوه‌ها و دریاها (یا "شان‌های ژینگ") بود که از متون کلاسیک چینی بوده و ۲۲۰۰ سال قدمت
بود که از متون کلاسیک چینی بوده و ۲۲۰۰ سال قدمت دارد. بیماری مزمن و مرگ ناگهانی پدرش - که ظاهراً سل بوده‌است - در دوران نوجوانی، لو شون را علاقه‌مند به مطالعهٔ پزشکی کرد. از آن جایی که به طب سنتی چینی بدگمان بود، (زیرا در آن دوران اغلب توسط شیادها به‌کار گرفته می‌شد و نتوانست پدر او را درمان کند)، بنابراین، برای گرفتن مدرک پزشکی غربی در سال ۱۹۰۴ به خارج از کشور و به دانشگاه پزشکی سندای (با نام امروزی مدرسهٔ پزشکی از دانشگاه توهوکو) در سندای، ژاپن، رفت. تحصیل. لو شون در دانشگاه نیروی‌دریایی جیانگ‌نان
تحصیل. لو شون در دانشگاه نیروی‌دریایی جیانگ‌نان (江南水师学堂) تحصیل کرده (۱۸۹۸–۹۹)، و سپس به مدرسهٔ معادن و راه‌آهن (矿路学堂) دانشگاه نظامی جیانگ‌نان (江南陆师学堂) منتقل می‌شود. در آن‌جا بود که لو شون اولین تماس‌های خود را با آموزه‌های غربی، به ویژه علوم برقرار کرد؛ او مقداری آلمانی و انگلیسی یادگرفت، و به مطالعهٔ بعضی از کتاب‌های ترجمه شده از قبیل «تکامل و اخلاق» اثر توماس هنری هاکسلی، «درباره آزادی» اثر جان استوارت‌میل، و همچنین رمان‌هایی مانند آیوانهو و کلبه عمو تام پرداخت. با بورسیه تحصیلی دولت کین، لو شون در سال
پرداخت. با بورسیه تحصیلی دولت کین، لو شون در سال ۱۹۰۲ کشور را به مقصد ژاپن ترک کرد. در ابتدا در "کابون گاکویین" (مؤسسهٔ کابون xueyuan Hongwen، 弘文学院) شرکت کرد که مدرسهٔ مقدماتی زبان برای دانش‌آموزان چینی که می‌خواهند وارد دانشگاه‌های ژاپنی شوند. اولین مقالات وی، که به زبان چینی کلاسیک نوشته شده از این تاریخ شروع می‌شوند. لو همچنین مقداری نیز جوجیتسو کار می‌کند. لو شون چندی بعد در سال ۱۹۰۳ به کشور برمی‌گردد. در سن ۲۲ سالگی، تن به یک ازدواج تعیین‌شده با یک دختر اصیل محلی، به نام «ژو» 朱安 می‌دهد. ژو، که بی‌سواد
اصیل محلی، به نام «ژو» 朱安 می‌دهد. ژو، که بی‌سواد بوده و پابسته است، توسط مادرش انتخاب شده‌است. لو شون احتمالاً هرگز این ازدواج را نپذیرفت، با این وجود در تمام عمرش نیازهای مادی او را مراقبت کرد. سندای. لو شون در سال ۱۹۰۴ برای تحصیل در دانشگاه پزشکی سندای کشور را ترک کرد و به عنوان اولین دانشجوی خارجی آن دانشگاه کمی شهرت به دست آورد. در آن مدرسه بین او و استاد فوجینو گِنکورو (藤野厳九郎ふじのげんくろう) رابطهٔ استاد-شاگردی نزدیکی به وجود آمد؛ لو شون در مقالهٔ «آقای فوجینو» در خاطراتش در «طلوع شکوفه‌های دستچین در فلق» از
در خاطراتش در «طلوع شکوفه‌های دستچین در فلق» از محضر وی با احترام و محبت یاد می‌کرد. (در ضمن، در آگهی درگذشت مرگ لو شون، در سال ۱۹۳۷، فوجینو به ادای احترام او جواب می‌دهد) با این حال، در مارس ۱۹۰۶، لو شون ناگهان از تحصیل انصراف داده و دانشکده را ترک کرد. لو شون، در اولین مجموعه داستان‌های کوتاه‌ش، مکالمه با اسلحه، در داستان مشهور خود، «مقدمه‌ای بر ناهان»، علت ناتمام گذاشتن تحصیلات پزشکی‌ش در سندای را توضیح می‌دهد. یک روز پس از کلاس، یکی از مدرسان ژاپنی او اسلاید مستندی از اعدام قریب‌الوقوع یک متهم جاسوسی
اسلاید مستندی از اعدام قریب‌الوقوع یک متهم جاسوسی در جنگ روسیه-ژاپن (۱۹۰۴–۰۵) را به عنوان جاسوس چینی به نمایش گذاشت. لو شون از بی‌تفاوتی کامل تماشاچیان چینی شوکه شد، در نتیجه به این نتیجه رسید که درمان مشکلات روحانی هم‌میهنانش، از درمان بیماری‌های فیزیکی آن‌ها مهم‌تر است. لو شون وقتی در بهار ۱۹۰۶ به توکیو نقل مکان کرد، تحت تأثیر ژانگ تای‌یان (Zhang Taiyan) محقق و واژه‌شناس و برادرش زوئورن (Zuoren)، همچنین به عنوان بورس تحصیلی به ترجمهٔ برخی از داستان کوتاه‌های اروپای شرقی و اسلاو روسی پرداخت، که شامل آثار
اروپای شرقی و اسلاو روسی پرداخت، که شامل آثار نویسندهٔ برندهٔ نوبل لهستانی هنریک سینکیه‌ویچ می‌شد. او سه سال آینده را در توکیو و صرف نوشتن یک سری مقالات به کلاسیک چینی گذراند که دربارهٔ تاریخ علم، چینی و ادبیات تطبیقی، تاریخ ادبیات و روشنفکری اروپا، جامعه چینی، اصلاحات و مذهب، و نیز ترجمه ادبیات کشورهای مختلف را به چینی بودند. دورهٔ رسمی. از بازگشت به چین، لو شون تدریس در مدرسه نرمال ژجیانگ دوم آغاز شد (浙江两级师范学堂)، سلف مشهور از Hangzhou دبیرستان (浙江省杭州高级中学)، چینی Shaoxing غربی دانشکده مدرسه وسط Shaojun
چینی Shaoxing غربی دانشکده مدرسه وسط Shaojun (绍郡中西学堂، سلف از Shaoxing No.۱ دبیرستان) در شهر زادگاهش برود. با استقرار جمهوری، او به اختصار برگزار پست‌ها که در وزارت آموزش و پرورش در پکن خواهد بود. تشویق از سوی برخی از همکاران شخص، او از استعفاء از سمت تدریس در دانشگاه شهر پکن شهر پکن و زنان به اساتید کالج و شروع به نوشتن کرد. در ماه مه سال ۱۹۱۸، لو شون این نام قلم برای اولین بار استفاده می‌شود و به چاپ اولین داستان کوتاه baihua بزرگ، Kuangren Riji (狂人日记، "خاطرات مرد دیوانه است"). او تصمیم گرفت لو نام
"خاطرات مرد دیوانه است"). او تصمیم گرفت لو نام خانوادگی آن را به عنوان مادر خود نام خانوادگی باکره بود. تا حدودی به وسیله داستان گوگول کوتاه الهام گرفته، آن را نقد داغدار از سنت‌های کهنه چینی و ملوک الطوایفی بود که metaphorically 'gnawing' در آدم‌خواری چینی مانند بود. فوراً او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نویسندگان که در طول روز خود را تأسیس نموده‌است. یکی دیگر از او را به خوبی شناخته شده داستان دیگر، داستان واقعی س ه (عبدالقدیر Zhengzhuan، 阿正传س)، در اقساط ۱۹۲۱–۱۹۲۲ منتشر شده‌است. دومی می‌شود که
در اقساط ۱۹۲۱–۱۹۲۲ منتشر شده‌است. دومی می‌شود که معروف‌ترین کار او. هر دو اثر در اولین مجموعه داستان کوتاه او Na هان (呐喊) قرار گرفتند یا تماس با اسلحه، در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. بین ۱۹۲۴–۱۹۲۶، مقالات لو نوشت: او از خاطراتی نکته جالب در Zhaohua Xishi (朝花夕拾، سحر قطره نور در فلق گردآورنده)، چاپ ۱۹۲۸ و نیز نثر شعر مجموعه نویسنده کائو (野草وحشی گراس منتشر شده سال ۱۹۲۷). Lu Xun also wrote many of the stories to be published in his second short story collection Pang Huang (彷徨، Wandering) in ۱۹۲۶. تبدیل شدن به‌طور
Huang (彷徨، Wandering) in ۱۹۲۶. تبدیل شدن به‌طور فزاینده با برادرش Zuoren estranged، داستان‌ها معمولاً بیشتر سودا زده تر از او در مجموعه پیش از آن. از ۱۹۲۶، پس از کشتار سال مارس ۱۸، تظاهرات برای حمایت از دانش آموزان که به حادثه منجر شد، او در تبعید تحمیلی به Xiamen, Amoy دانشگاه، و سپس به دانشگاه Zhongshan در گوانگ ژو با همسرش سو Guangping رفت. از ۱۹۲۷ تا مرگ او، لو شون منتقل به شهرستان بیشتر از لیبرال شانگهای، که در آن او همکاری تأسیس لیگ چینی‌ها از چپ نویسندگان بال. [۱] بسیاری از مقالات خود را از تاریخ
بال. [۱] بسیاری از مقالات خود را از تاریخ این دوره گذشته. ژو Guangping داد تولد تا پسر، Haiying، در تاریخ ۲۷th، ۱۹۲۹. او در کار با کودک برای ۲۷ ساعت بود. نام کودک را به سادگی به معنی «نوزاد شانگهای». پدر و مادر انتخاب نام تفکر است که او خودش می‌تواند آن را تغییر دهید بعد، اما او هرگز چنان. [۲] در سال ۱۹۳۰ لو شون 'sZhongguo Xiaoshuo Shilue (中国小说史略، تاریخچه مختصر از داستانی به زبان چینی) منتشر شد. این مروری جامع بر سابقه داستان چینی‌ها تا آن زمان، کشیده شده از لو شون خود را در دانشگاه شهر پکن تحویل داده و
از لو شون خود را در دانشگاه شهر پکن تحویل داده و سخنرانی را یکی از آثار نقطه عطفی چینی از نقد ادبی در قرن بیستم تبدیل شده‌است. دیگر آثار مهم او عبارتند از جلد از ترجمه‌های درخواست شده -- به ویژه از روسیه (به خصوص او تحسین می‌نیکلای گوگول ساخته شده و ترجمه از ارواح مرده، و عنوان خود مطلب اول را که در یک کار گوگول الهام گرفته‌است) -- نوشته‌های استدلالی مانند پاسخ فرهنگی (热风، جدید در باد)، و بسیاری دیگر از آثار نثر مانند مقالات، که تعداد در حدود ۲۰ جلد یا بیشتر. به عنوان یک چپ نویسنده جناح، لو نقش مهمی در
به عنوان یک چپ نویسنده جناح، لو نقش مهمی در تاریخ ادبیات چین. آثار او باقی‌مانده بودند و بسیار با نفوذ و محبوب حتی امروز. با این نسخه‌ها کار لو شون نیز در کتابهای درسی دبیرستان در ژاپن ظاهر شوند. او به ژاپن است توسط روژین نام (ロジンدر کاتاکانا یا 鲁迅 شناخته شده در کانجی). لو شون سردبیر چپ چند - مجله بال مانند جوانان جدید (新青年، شین Qingnian) و جوانه (萌芽، Meng بله) بود. به دلیل گرایش او، نقش و آثار او در طول تاریخ بعد از جمهوری خلق چین، با این نسخه‌ها کار لو شون در تایوان ۱۹۸۰s تا اواخر سال ممنوع بازی بودند. او
در تایوان ۱۹۸۰s تا اواخر سال ممنوع بازی بودند. او یکی از حامیان اولیه جنبش اسپرانتو در چین بود. روزهای پایانی و مرگ. در۱۹۳۶، بیماری سل ریه‌های لو شون را بسیار ضعیف کرده بود. در ماه مارس همان سال، او مبتلا به آسم bronchitic و تب زده بود. درمان برای این درگیر draining ۳۰۰ گرم از مایع در ریه‌ها را از طریق سوراخ. از ژوئن-اوت، او دوباره مریض شد، و وزن خود را کاهش یافته تنها به ۸۳ £. او بازیافت برخی، و دو مقاله در پاییز بازتاب نوشت: در مرگ و میر. این افراد شامل «مرگ»، و «آیا زندگی این خیلی». در ۳:۳۰ صبح در اکتبر
و «آیا زندگی این خیلی». در ۳:۳۰ صبح در اکتبر ۱۸th، نویسنده بیدار با نفس کشیدن مشکل بزرگ. Sudo دکتر، پزشک خود را، احضار شد و لو شون در زمان تزریق برای تسکین درد می‌شود. همسر خود را با او در سراسر آن شب بود، اما لو شون بدون نبض در ۵:۱۱ هستم پیدا شد صبح روز بعد در مهر 19th. باقی می‌ماند او در مقبره در داخل پارک Xun لو در شانگهای interred شد. پس از وی، پسرش، Haiying جان سالم به در شد. شیوه و منش. لو شون نویسنده بسیار زیرک بود. او نوشت: با استفاده از هر دو کنوانسیون‌های سنتی چینی و اروپایی قرن ۱۹ افرم ادبی. سبک
سنتی چینی و اروپایی قرن ۱۹ افرم ادبی. سبک وی در شرایط مساوی گسترده توصیف شده‌است، در هر دو انتقال «تعامل دلسوز» و «کناره‌گیری کنایه دار»، در لحظات متفاوت است. [۴] مقالات او اغلب در تفسیر اجتماعی بسیار نافذ او، و در داستان‌های او، تسلط او به زبان بومی و تن برخی از آثار ادبی او (مانند عبدالقدیر Zhengzhuan، 阿正传س، داستان واقعی ه س) بسیار سخت است که بتوانید از طریق ترجمه می‌توانند. در آنها، او غالباً treads خط جریمه بین انتقاد از follies شخصیت او و هواداری از follies بسیار است. لو شون به‌طور معمول به عنوان با
بسیار است. لو شون به‌طور معمول به عنوان با نفوذترین نویسنده چینی است که با جنبش چهارم مه همراه در نظر گرفته شد. انتقاد تند او از مسائل اجتماعی در چین، به خصوص در تجزیه و تحلیل خود را از «از حروف چینی تولید ملی». او در نظر گرفته شده‌است، اغلب مجبور بوده‌اند به گرایش چپ. به نام توسط برخی از قهرمان «از انسانیت مشترک،» او را کمک کرد بسیاری از نویسندگان همکار اندیشه‌های کمونیستی به پشتیبانی، اگر چه او در واقع مرحله از پیوستن به حزب کمونیست در زمان هرگز. لو شون احساس کردند که سال ۱۹۱۱ Xinhai انقلاب یک شکست
شون احساس کردند که سال ۱۹۱۱ Xinhai انقلاب یک شکست بوده‌است. او عملکرد دولت جمهوری‌خواه به عنوان "بامبول" شرح داده، و در سال ۱۹۲۵ opined، "احساس می‌کنم به اصطلاح جمهوری چین متوقف کرده‌است به وجود داشته باشد. احساس می‌کنم که قبل از انقلاب، من برده بود، اما در مدت کوتاهی پس از انقلاب، من cheated شده توسط بردگان و برده خود تبدیل شده‌اند ". او حتی توصیه می‌شود که خوانندگان خود را به‌طور جدی نقد فرهنگ چینی در مشخصات چینی توسط نویسنده مبلغ آرتور هندرسون اسمیت. این توهم با سیاست رهبری نویسنده پیش از رسیدن به
این توهم با سیاست رهبری نویسنده پیش از رسیدن به نتیجه‌گیری در سال ۱۹۲۷ که "ادبیات انقلاب" به تنهایی نمی‌تواند در مورد تغییر رادیکال. در عوض، "مردان انقلاب" مورد نیاز برای رهبری انقلاب با استفاده از زور. نظر لو شون در بارهٔ زبان اسپرانتو. لو شون با زبان‌های خارجی و مشکل زبان بین‌المللی به‌خوبی آشنا بود، چراکه هنوز یک سال از ورودش به ژاپن نگذشته بود، که ترجمهٔ آثار ادبیِ اروپا را از چندین زبان مختلف شروع کرد، و ازجمله دوکتاب ژول ورن را، به‌نام‌های سفر به مرکز زمین و از زمین تا ماه ترجمه کرد. در سال ۱۹۰۶
مرکز زمین و از زمین تا ماه ترجمه کرد. در سال ۱۹۰۶ تحصیل در رشتهٔ پزشکی را رها ساخت و از دکتر شدن گذشت تا بتواند وقت و انرژیِ خود را به ادبیات، که علاقهٔ اصلی او را تشکیل می‌داد، اختصاص دهد. به‌اعتقاد او، تنها از طریق ادبیات می‌توانست امید به اصلاح کردنِ جامعهٔ چین، و تغییرِ روحیهٔ گروهیِ مردم‌اش را داشته باشد. پس از بازگشت به وطن در سال ۱۹۰۹، و سپری ساختنِ یک دورهٔ افسردگیِ ذهنی، داستان کوتاه یادداشت‌های یک دیوانه (۱۹۱۸) را منتشر ساخت که سبب شهرت ادبیِ او گردید. از آن‌جا که این داستان به زبان جدید و معاصر
از آن‌جا که این داستان به زبان جدید و معاصر نوشته شده بود، و فرهنگِ سنتیِ چین را شدیداً موردِ انتقاد قرار می‌داد، به‌عنوان نخستین داستانِ مدرن چین معروف شده‌است. در طول دههٔ ۱۹۲۰، که لوسین مشغول تدریسِ ادبیاتِ چین در دانش‌گاه‌های پکن و دیگر شهرهای کشورش بود، دو مجموعهٔ داستان کوتاه نیز از او منتشر شد. لو شین در تمامیِ طول زندگی از تضادی که بینِ بدبینیِ درونی‌اش و امیدی که برای بازسازیِ ملت و جامعهٔ چین داشت، در رنج بود. این نزاع‌های درونی به نوشته‌های او نیز راه یافت و سبب شد تا در قالب‌ها، سبک‌ها و
او نیز راه یافت و سبب شد تا در قالب‌ها، سبک‌ها و موضوعات بسیار متفاوتی دست به تألیف بزند. سال‌های پایانیِ عمر را لوسین ترجیح داد تا در شانگ‌های (Shanghai) که شهری چندفرهنگی بود، زندگی کند. هرچند اتحادیه‌ی نویسندگان جناح چپ را به‌وجودآورد، اما هیچ‌گاه به حزب کمونیست نپیوست و رابطه‌اش با سران آن، به‌خاطر اختلافات ایدئولوژیک و برخوردهای شخصی، چندان خوب نبود. از آن‌جا که در دوران حیات خود نتوانست به اهدافی که برای وطن و ملت‌اش درنظر داشت برسد، با دلی آزرده از جهان رفت، اما کمونیست‌ها احترام بسیار زیادی به او
جهان رفت، اما کمونیست‌ها احترام بسیار زیادی به او گذاشتند، چون او را نویسنده‌ای بزرگ و انقلابی می‌شمردند که جدا از ارزش ادبی‌اش، در برابر دولت ناسیونالیست (ملی‌گرا) – که در سال ۱۹۴۹ توسط کمونیست‌ها باژگون شد – ایستادگی کرده بود. علاوه‌بر داستان‌های کوتاه، آثار لو شین شامل این نوشته‌ها نیز است: ۱۶ جلد کتاب دربردارندهٔ مقالات گوناگون؛ مجموعه‌ای حاویِ خاطرات شخصی و آثار ادبیِ منثور؛ حدود ۶۰ شعر به سبک کلاسیک چین؛ ۶ جلد مطالعات ادبی، به‌ویژه درمورد داستان‌های چینی؛ و ترجمه‌های فراوانی به‌خصوص از ادبیات روسیه،