payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فهرست تیره‌های متداول گیاهان گلدار شامل ۲۵ خانواده یا تیرهٔ متداول است که این تیره‌ها بر اساس اهمیت اقتصادی و زینتی انتخاب شده‌اند. اسامی تمامی تیره‌ها به آسه ختم می‌شود مگر بعضی از تیره‌های بسیار قدیمی که در این گونه موارد از اسامی سنتی استفاده شده‌است. تعداد سرده و گونه‌ها بر اساس زمان نوشته شدن منبع است و با گذشت زمان این اعداد در حال تغییر هستند. دولپه‌ای‌ها. ۱۹ تیرهٔ این جدول جزو دولپه‌ای‌ها هستند. تک‌لپه‌ای‌ها. ۶ تیرهٔ پایین جدول جزو تک‌لپه‌ای‌ها به شمار می‌آیند.
پال لندرز یک نوازنده آلمانی است. او نوازنده گیتار در گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است. منابع. موسیقی‌دانان اینداستریال متال
کریستن لورنز یک نوازنده آلمانی است. او نوازنده ساز کلیدی در گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است. منابع. موسیقی‌دانان اینداستریال متال
لیوپولد یوزف فرانتز یوهان فیتزینگر (۱۳ آوریل ۱۸۰۲ - ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۴) جانورشناس اتریشی بود. فیتزینگر در وین به دنیا آمد و گیاه‌شناسی را در دانشگاه وین گذراند. میان سال‌های ۱۸۱۷ و ۱۸۶۱ او در موزه تاریخ طبیعی وین کار می‌کرد و بعدها رئیس باغ وحش‌های دو شهر مونیخ و بوداپست شد. در ۱۸۲۶، فیتزینگر کتاب "Neue Classification der Reptilien" خود را منتشر کرد. در سال ۱۸۴۳ نیز کتاب "Systema Reptilium" را منتشر کرد که پوشش‌دهنده مباحث مارمولکها و آفتاب‌پرستها و ایگواناها بود.
مزرعه زمان رستمی (سمنتوج)، روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۷ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
ززه روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر بوده‌است.
مزرعه فخرابی روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند. این روستا با نام مرتع فخرابی و مزرعه فخرایی نیز شناخته می‌شود. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
مزرعه هرارسفید روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵ نفر (۳ خانوار) بوده‌است.
مزرعه سیاه‌دانه (صیادان) روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۳ نفر (۲ خانوار) بوده‌است.
روستای انجیربند در شمال غربی بخش علامرودشت و در مسیر جاده علامرودشت به گله‌دار واقع شده‌است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند. طایفه آنها عمله بوده و تیرهٔ آنها بلو است و مردم روستا به زبان ترکی قشقایی با یکدیگر تکلم می‌کنند. انجیربند به سه قسمت تقسیم شده‌است و شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. آب و هوای انجیربند گرم و خشک است. این روستا از قدیمی‌ترین روستاهای بخش علامرودشت می‌باشد، بطوری که سال تأسیس دبستان کمیل انجیربند به دوازده سال قبل از انقلاب اسلامی برمی‌گردد.این روستا در ابتدا
قبل از انقلاب اسلامی برمی‌گردد.این روستا در ابتدا انجیربان نام داشت و به مرور زمان به انجیربند تغییر نام پیدا کرد. این روستا و روستای ظالمی به لحاظ قدمت از سایر روستاهای بخش علامرودشت قدیمی تر هستند. انجیربند به طور کلی روستای پرجمعیتی نیست.
پلنگی روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران است که در غرب روستای برکه سفید واقع شده‌است. مردم این روستا از عشایر قشقایی می‌باشند. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
وردوان روستایی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در استان فارس ایران با زمین‌های حاصلخیز کشاورزی فراوان است. در کنار این روستا رودخانه فصلی علامرودشت در جریان است. نخلستان وردوان در شمال این روستا و در دامنه کوه هوا واقع شده‌است. از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این روستا میتوان به موارد زیر اشاره نمود. نخلستان وردوان قنات آب گرم آسیاب آبی وردوان بقعه شاه رجب برم اشتری جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
موشک بالستیک کوتاه‌برد (SRBM) موشکی با برد حداکثر ۱٬۰۰۰ کیلومتر یا کمتر است. این موشک‌ها معمولاً قادر به حمل سلاح‌های هسته‌ای هستند. این موشک‌ها به‌طور بالقوه در درگیری‌های منطقه‌ای به دلیل فاصله کم کشورها، هزینه نسبی کم و سهولت تنظیمات و پیکربندی آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. در تعاریف مدرن و امروزی، موشک بالستیک کوتاه‌برد، گروه وسیع‌تری از موشک‌ها را در بر می‌گیرد و شامل هر موشکی است که برد آن‌ها کمتر از ۳٬۵۰۰ کیلومتر باشد. موشک بالستیک به موشک‌هایی می‌گویند که تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می‌گیرند (که
که تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می‌گیرند (که این قسمت مسیر با موتور روشن انجام می‌شود) و مابقی مسیر را با استفاده از نیروی جاذبه زمین به سمت هدف می‌روند که مانند یک سقوط آزاد البته با هدایت صحیح است. انواع ایرانی. موشک‌های ایرانی نازعات، زلزال، فاتح ۱۱۰، قیام، شهاب یک و شهاب دو از این گروه هستند.
کرم‌های حلقوی (یا کرم قطعه-قطعه‌ای) شاخهٔ گسترده‌ای از کرم‌های بند بند است که دارای بیش از ۱۷٬۰۰۰ گونه می‌باشد. «کرم خاکی»، «زالو» و «کرم صدف» نیز در این شاخه جای دارند. کرم‌های حلقوی شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران را تشکیل می‌دهند که در اصطلاح علمی حلقوی‌تباران (Annelida) نامیده می‌شود. بدن حلقوی‌تباران از بندهای مشابه با اجزای همانند تشکیل شده‌است که از داخل به‌وسیلهٔ تیغه جدا می‌شوند؛ اعضای این شاخه تنها دهان‌نخستیانی هستند که گردش خون بسته دارند. این کرم‌ها در منطقه‌های دریایی در ناحیهٔ جزر و مد، چاه‌های
در منطقه‌های دریایی در ناحیهٔ جزر و مد، چاه‌های گرمابی، آب‌های شیرین و در خاک‌های مرطوب یافت می‌شوند. ویژگی‌ها. بندها. بدن بیشتر کرم‌های حلقوی از بخش‌هایی تشکیل شده که کاملاً شبیه هم اند و اندام‌های درونی و کرک‌های ("chaetae" از واژهٔ یونانی χαιτη به معنی مو) یکسان دارند با این حال دو بخش انتهایی و ابتدایی بدن را نمی‌توان به عنوان یک تکهٔ واقعی در نظر گرفت چون دارای مجموعهٔ استاندارد اندام‌ها نیستند و همان گونه که دیگر تکه‌ها توسعه می‌یابند، رشد نمی‌کنند. بخش جلویی یا "prostomium" (گرفته شده از واژهٔ
بخش جلویی یا "prostomium" (گرفته شده از واژهٔ یونانی προ- به معنی «جلوی» و στομα به معنی «دهان») دربردارندهٔ مغز و اندام‌های حسی است. بخش پشتی یا "pygidium" (گرفته شده از واژهٔ یونانی πυγιδιον به معنی «دُم کوچک») دربردارندهٔ مقعد، معمولاً در زیرین است. اولین تکه از بدن پس از بند آغزین بدن پریستومیوم "peristomium" نام دارد (گرفته شده از واژهٔ یونانی περι- به معنی «اطراف» و στομα به معنی «دهان»). برخی از جانورشناسان این بخش را نیز یک بخش واقعی نمی‌دانند اما در برخی گونه‌های polychaeteها این بخش دارای مجموعه
برخی گونه‌های polychaeteها این بخش دارای مجموعه اندام‌های لازم برای یک بخش است.
سونداربانس جنگل حرایی متعلق به بنگلادش و بزرگترین جنگل حرای تک‌قطعه‌ای جهان است. این جنگل در فهرست میراث جهانی طبیعی یونسکو به ثبت رسیده و نامش در فهرست عجایب هفتگانه طبیعت آورده شده‌است. نام. واژهٔ سونداربان، متشکل از دو کلمهٔ شوندور و بون، در زبان بنگالی به معنای «جنگل زیبا» است و احتمالاً این کلمه برگرفته از درختان سونداری است که به‌وفور در سونداربانس یافت می‌شوند. شق دیگر آن است که این واژه تغییریافتهٔ کلمهٔ سامودرابان یا نام قبیلهٔ بدوی چاندرا-باندهه باشد. علی‌رغم این شق، همان نظریهٔ نخست که این نام را
علی‌رغم این شق، همان نظریهٔ نخست که این نام را با درختان سونداری مرتبط می‌داند پذیرفته شده‌است. مشخصات. جنگل سونداربانس در دلتای وسیعی در خلیج بنگال که از تلاقی دو رود براهماپوترا و مگهنا در جنوب بنگلادش به‌وجود آمده قرار دارد. این جنگل‌ها منطقه‌ای به وسعت ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را می‌پوشاند که از این میزان، ۶۰۰۰ کیلومتر مربع آن در بنگلادش قرار دارد. سونداربانس توسط شبکهٔ پیچیده‌ای از آبراه‌های کشندی، جلگه‌های گلی و جزیره‌های کوچکِ درختانِ مقاوم به نمک حرا تقسیم‌بندی‌شده و پهنه‌های آبی میان جنگل‌ها همچون
تقسیم‌بندی‌شده و پهنه‌های آبی میان جنگل‌ها همچون رودخانه‌ها، کانال‌ها و نهرها در حدود ۱٬۷۰۰ کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده‌اند. تقریباً هر گوشهٔ این جنگل به‌دلیل وجود شبکهٔ به‌هم‌متصلی از آبراه‌ها توسط قایق قابل دسترسی است. دلتای سونداربانس دارای خاکی حاصلخیز است که مورد بهره‌برداری شدید انسان در طی قرن‌ها قرار گرفته‌است و بیشتر منطقهٔ اکولوژیکی آن به منطقه‌ای کشاورزی تبدیل شده و تنها اندکی از جنگل‌ها در این بخش باقی‌مانده‌اند. این اندک جنگل‌ها همراه با درختان حرا زیستگاهی مهم را برای ببر بنگالی که در
درختان حرا زیستگاهی مهم را برای ببر بنگالی که در خطر انقراض نسل قرار گرفته‌است پدید می‌آورد و برای میلیون‌ها سکنهٔ خولنا و مونگلا و نواحی اطراف، همچون سدی نگهدارنده در برابر سیل‌های ناشی از گردباد، کارکردی حیاتی دارد. حیات وحش. منطقهٔ سونداربانس به وجود ببر بنگال سلطنتی با نام علمی "Panthera tigris tigris" شهره است و ۱۷۰ گونه پرنده از جمله ماهی‌خورک بال‌قهوه‌ای، عقاب دریایی شکم‌سفید، عقاب ماهی‌گیر کله‌خاکستری و چنگر ساکن آنند. شمار دیگری از جانداران نیز همچون ماهیان کوچک، خرچنگ، میگو، آهوی خالدار، روباه،
ماهیان کوچک، خرچنگ، میگو، آهوی خالدار، روباه، روباه پرنده، گربه جنگلی، پانگولین، گراز وحشی، میمون ماکاک، گربه ماهی‌گیر، انواع کروکودیل و مار در سوندرابانس می‌زیند. سوندرابانس همچنین یکی از مناطق مهم زمستان‌گذری پرندگان آبزی مهاجر است. میراث طبیعی یونسکو. سوندرابانس طی بیست و یکمین نشست سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۹۷ به عنوان میراثی طبیعی در فهرست میراث جهانی یونسکو در منطقهٔ آسیا به ثبت رسید.
مرکز قلب تهران یک بیمارستان تخصصی قلب وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران است. این مجموعه درمانی در خیابان کارگر شمالی در محله امیرآباد تهران و مجاور بیمارستان شریعتی قرار گرفته‌است. این بیمارستان پس از مرکز قلب رجایی دومین بیمارستان تخصصی قلب تهران و ایران به‌شمار می‌رود. پیشینه. ایده ساخت مرکز قلب تهران به واپسین سال‌های دهه ۶۰ خورشیدی بازمی‌گردد. در سال ۱۳۶۹ مرکز درمانی، پژوهشی قلب تهران به صورت شرکت سهامی خاص با مدیریت دکتر حسن عارفی آغاز به کار نمود. عملیات ساختمانی مرکز قلب تهران در سال ۱۳۷۱ و به دنبال
ساختمانی مرکز قلب تهران در سال ۱۳۷۱ و به دنبال دریافت وام از بانک توسعه اسلامی آغاز شد. ساختمان بیمارستان در ضلع شرقی بیمارستان شریعتی که محوطه پارکینگ و فضای سبز بود بنا شد. با وجود پایان ساخت بیمارستان در سال ۱۳۷۸، به دلیل مشکلات مدیریتی و اختلاف با دانشگاه علوم پزشکی تهران بر سر روش مدیریت بیمارستان، گشایش بیمارستان تا سال ۱۳۸۰ به تأخیر افتاد. سرانجام بیمارستان در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۸۰ با حضور رئیس‌جمهور وقت، سید محمد خاتمی، و تحت مدیریت و نظارت علمی-آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران گشایش یافت. مدیریت. در
دانشگاه علوم پزشکی تهران گشایش یافت. مدیریت. در حال حاضر این بیمارستان زیر نظر هیئت امنا و دانشگاه علوم پزشکی تهران اداره می‌شود. ریاست کنونی بیمارستان بر عهده دکتر واشقانی فراهانی است. کتابخانه. این کتابخانه که به نام بنیانگذار بیمارستان، کتابخانه دکتر سید حسن عارفی نامیده شده‌است دربرگیرنده منابع تخصصی پزشکی به ویژه در زمینه بیماری‌های قلب و عروق به زبان‌های فارسی و انگلیسی است. مجله مرکز قلب تهران. ژورنال پزشکی مرکز قلب تهران با نام Journal of Tehran University Heart Center از سال ۱۳۸۴ زیر چاپ رفت. این
Heart Center از سال ۱۳۸۴ زیر چاپ رفت. این مجله تخصصی پژوهشی که به زبان انگلیسی است هر ۳ ماه یک بار منتشر می‌شود. در تابستان ۱۳۹۰ این مجله برای فهرست شدن در بانک‌های اطلاعاتی PubMed و PubMed Central پذیرفته شد. منابع. وبگاه مرکز قلب تهران
منهتن جنوبی (به انگلیسی: "Lower Manhattan") جنوبی‌ ترین قسمت جزیره منهتن است که مرکز اصلی تجاری و حکومتی شهر نیویورک در کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد. منهتن جنوبی یا بخش تجاری منهتن، عموماً به منطقه‌ای گفته شود که از شمال به خیابان چهاردهم، از غرب به رودخانه هادسون، از شرق به رودخانه شرقی و از جنوب به بندر نیویورک (که به آن خلیج بالای نیویورک نیز گفته می‌شود) محدود شده است. به دلیل قرارگیری وال استریت در منهتن جنوبی، نیویورک به عنوان مرکز اقتصادی جهان شناخته می‌شود. همچنین بازار بورس نیویورک که بزرگ ترین
می‌شود. همچنین بازار بورس نیویورک که بزرگ ترین بازار بورس جهان است در این محله قرار دارد.
ابوالفرج حسین بن محمد بن هندو شاعر و دبیر دیوان دیلمیان بود. خاندان ابن هندو. اِبْنِ هِنْدو، نام چند تن از کاتبان، شاعران و ادیبان ایرانی‌نژاد سده‌های ۴ و ۵ ق(۱۰ و ۱۱م.) است که زندگی‌نامهٔ دو تن از آنان چنان به هم آمیخته که تفکیک یکی از دیگری دشوار می‌نماید. منابع ما در موارد بسیار، روایات مربوط به علی را به پدرش حسین نسبت داده‌اند یا روایات مربوط به حسین را ذیل نام علی نهاده‌اند. این خاندان، احتمالاً همه منسوب به خاندان شیعی مذهب آل هندو بوده (امینی، ۴/۱۷۲) و موطن اصلی نیاکان آنان هندوجان (هندیجان کنونی)،
و موطن اصلی نیاکان آنان هندوجان (هندیجان کنونی)، از روستاهای پیرامون قم، بوده‌است و کلمهٔ «هندو» در نام و نسبشان نشانهٔ تبار هندی آنان نیست (مدرسی، ۲/۱۷۸؛ دانش‌پژوه، ۲۷؛ قس: مایرهوف، ۹۵؛ فروخ، ۳/۸۸). با این‌همه، چنین نیز می‌توان پنداشت که لفظ هندو در نام آن روستا، دلیل بر اقامت گروهی مهاجر هندی در آن بوده‌است. نسبت قمی (نک‍: باخرزی، ۱/۶۰۸؛ ماخروخی، ۸۰)، رازی، بغدادی و احیاناً طبرستانی که در بعضی منابع به دنبال نام آنان آمده، بی‌گمان از آن‌جاست که اعضای این خاندان به قم با دیگر شهرها مناصب دولتی داشته‌اند.
خاندان به قم با دیگر شهرها مناصب دولتی داشته‌اند. زندگی‌نامه. ابوالفرج حسین بن محمد بن هندو، در آغاز، یکی از شاعران و دبیران دیوان انشای عضدالدوله دیلمی (حک‍ ۳۳۸-۳۷۲ق) در فارس بود (تنوخی، ۴/۵۸). هنگامی که متنبی در ۳۵۴ق از ارّجان، میان شیراز و اهواز، دیدار کرد، ابن هندو نیز در آن شهر می‌زیسته‌است (دانشنامه) و بعید نیست که در دستگاه ابوالفضل ابن عمید (د ۳۶۰ق) فرماندار ارّجان مشغول خدمت بوده باشد. همچنین، از آن‌جا که مافروخی (همانجا)، ابوالفرج ابن هندوی قمی را از متقدمان اهل ادب اصفهان برشمرده‌است، می‌توان
را از متقدمان اهل ادب اصفهان برشمرده‌است، می‌توان احتمال داد که وی مدت زمانی نه چندان کوتاه هم در اصفهان، در خدمت صاحب بن عباد (د ۳۸۵ق) دبیر ویژهٔ مؤیدالدوله (د ۳۷۳ق) بوده باشد. ابن هندو را زمانی دیگر، در جمع یاران و ملازمان صاحب بن عباد وزیر فخرالدوله (د ۳۸۷ق) در شهر ری می‌یابیم. ثعالبی ضمن اشاره به این مطلب، وی را از دست‌پروردگان مکتب ادبی صاحب بن عباد به شمار آورده، بر حسن تأثیر مصاحبت صاحب بن عباد در شعر و ادب و مقامات ابن هندو تصریح دارد (یتیمه، ۳/۳۹۴). وی قطعات و قصاید متعددی در مدح صاحب بن عباد
وی قطعات و قصاید متعددی در مدح صاحب بن عباد سروده که به «صاحبیات» معروف شده‌است (برای نمونه‌ای از آنها، نک‍: همان، ۳/۳۹۵-۳۹۶). گویا ابن هندو سرانجام تاوان این روابط صمیمانه با صاحب بن عباد را نیز داده‌است (نک‍: محقق، ۲۰۷)، زیرا بعید نیست که صاحبیات وی، حسد ابوالفضل ابن عمید را برانگیخته باشد. ابن عمید به گزارش ابوحیان (ص ۲۵۳) در کار گروهی از اهل کتابت از جمله ابن هندو چندان دسیسه کرد که عاقبت مورد سرزنش یاران خود قرار گرفت. آثار. ابن ابی اصیبعه (۲/۳۶۴-۳۶۹) شرح حال مختصر و اشعار حسین بن هندو را که ثعالبی در
حال مختصر و اشعار حسین بن هندو را که ثعالبی در یتیمه (۳/۳۹۴-۳۹۶) آورده، با شرح حال و اشعار و فهرست آثار علی بن حسین بن هندو که همو در تتمه (۱/۱۳۴-۱۴۴) آورده، درهم آمیخته‌است، حال آن‌که تأکیدات ثعالبی در هر دو فقره (نک‍: یتیمه، ۳/۳۹۶؛ تتمه، ۱/۱۳۵)، راه را بر چنین تلفیقی می‌بندد. در معجم الادباءِ یاقوت حموی نیز گزارش تنوخی و روایت و شعر نقل شده از ابوجعفر بن سهل هروی که راجع به حسین بن هندو بوده، با گزارش‌های مربوط به شرح حال و اشعار علی بن حسین بن هندو درهم آمیخته (نک‍: ۱۳/۱۳۶-۱۳۷) و این خلط و به‌هم‌ریختگی
آمیخته (نک‍: ۱۳/۱۳۶-۱۳۷) و این خلط و به‌هم‌ریختگی از این دو منبع به منابع بعدی راه یافته‌است (برای نمونه، نک‍: ابن فضل الله، ۹/۳۰-۳۳؛ ابن شاکر، فوات، ۳/۱۳-۱۸). این درهم‌ریختگی، خوشبختانه در برخی منابع متأخر تصحیح شده‌است. امینی (همانجا) کوشیده‌است که تا سر حد امکان این رشته‌های به‌هم‌ریخته را از یکدیگر بازشناسد و حتی در نامهٔ دانشوران (۳/۱۲۷-۱۳۴) نیز به رغم آشوبی که در شرح احوال این مردان می‌بینیم، گویی کوششی در تفکیک آنان به کار گرفته شده‌است.
آیریس (متولد ۱۹۹۵ در مورهوون, بلژیک) یک خوانندهٔ دختر بلژیکی است. آیریس هم‌اکنون با آهنگ جدید خود به نام «زیبا» (Wonderful)در صدر فهرست پرفروش‌ترین آهنگ‌های بلژیک است. یوروویژن. در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد که آیریس نمایندهٔ کشور بلزیک در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲ می‌شود.
منطقه شکارممنوع انجرک در شهرستان بافت استان کرمان قرار دارد. این منطقه در سال ۱۳۶۶مورد حفاظت قرار گرفته‌است. بلندترین قله این منطقه ۲۸۰۹متر ارتفاع دارد. حیات وحش. حیات وحش آن می‌توان به کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گراز، کفتار و پرندگانی مانند کبک، تیهو، باقرقره، کبوتر وحشی، عقاب و انواع پرندگان شکاری اشاره کرد. این منطقه استعداد تولید گونه‌های گیاهی و جانوری را دارا می‌باشد و از چهارپایان علف‌خوار قابل شکار با ارزشی نیز برخوردار است.
نازگول یا نَزگول (؛ از زبان سیاه: ، «حلقه»، و ، «شبح، روح») که با نام سواران سیاه و نیز اشباح حلقه و نه نفر معروفند، شخصیت‌هایی تخیلی در سرزمین میانه اثر جی. آر. آر. تالکین هستند. آن‌ها نه نفر انسان بودند که از طریق در دست کردن حلقه‌های قدرت تسلیم قدرت سائورون شدند. حلقه‌ها به آن‌ها جاودانگی بخشید، اما آنها را به اشباح نامرئی کاهید؛ بندگانی که به قدرت حلقه یگانه وابسته و کاملاً تحت کنترل سائورون هستند. تاریخچه. در دوران دوم سائورون به نه شاه از انسان‌ها نه حلقه قدرت را هدیه داد که آن‌ها را تا ابد جاودان
حلقه قدرت را هدیه داد که آن‌ها را تا ابد جاودان نگاه می‌داشت ولی طمع شاهان باعث شد که آن‌ها رفته رفته جاه و مقام خود را از دست بدهند غافل از اینکه سائورون حلقه‌ای قدرتمندتر از تمام حلقه‌ها برای خود در اعماق کوه هلاکت ساخته است. در نهایت کار به جایی رسید که هر نه پادشاه محکوم شدند تا ابد به عنوان برده‌های سائورون خدمت کنند. در طول هزاران سال آن‌ها کم‌کم شکل انسانی خود را از دست دادند. آن‌ها همواره شنلی سیاه می‌پوشند و صورتشان قابل دیدن نیست هرچند گاهی اوقات چشمهای قرمز رنگشان در تاریکی شب مشخص می‌شود. در
چشمهای قرمز رنگشان در تاریکی شب مشخص می‌شود. در کتاب دو برج از آن‌ها به عنوان مالکان فل بیست یاد می‌شود. فل بیست. فل بیست یا شاهین جهنم موجودی اژدها مانند و سیاه رنگ است که بسیار قدرتمند و قدیمی است و در طول زندگی اش فقط از یک صاحب فرمان می‌برد. هویت نازگول‌ها. یکی از آن‌ها از پادشاهان ایسترلینگ‌ها به نام خامول (سایهٔ شرق) بوده است. سه تن دیگر من جمله ویچ‌کینگ به حتم از بزرگان نومِنور بودند. جز این اطلاع دیگری از ایشان نیست. پادشاه جادوگر. پادشاه جادوگر آنگمار به عنوان ارباب نازگول‌ها شناخته می‌شد. او
آنگمار به عنوان ارباب نازگول‌ها شناخته می‌شد. او فوق‌العاده قدرتمند بود به‌طوریکه ادعا می‌شد هیچ مرد زنده‌ای نمی‌تواند او را بکشد. او سرانجام در جنگ گاندور به دست ائووین که یک زن بود و با کمک مریادوک برندی باک که خنجری را به کشکک زانوی او زد و به این وسیله جادوی محافظ او را از بین برد کشته شد. نازگول‌ها از روی جیغشان که کر کننده است شناخته می‌شوند. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nazgûl&amp;oldid=461017021 http://lotr.wikia.com/wiki/Fell_beast
جشنواره ملی گردو نخستین بار در شهریور ماه ۱۳۹۰ در شهرستان بافت برگزار شد. ایجاد نمایشگاه واجرای برنامه‌های شاد با حضور هنرمندان ملی و پخش زنده از شبکه‌های ملی از برنامه‌های این جشنواره بود. قریب به ۲۰٫۰۰۰ نفر از استان‌های مختلف کشور از جشنواره ملی گردوی بافت دیدن کردند. این جشنواره همچنین در شهر هایی از جمله سهرورد اجرا می شود.در این جشنواره گردو به عنوان نماد شهر بافت انتخاب شد. این جشنواره قرار است هرساله در شهریور ماه برگزار شود.
سالن پیروزی اصفهان از سالن‌های ورزشی سرپوشیده مجهز ایران است که در شهر اصفهان واقع شده‌است. تیم فوتسال گیتی‌پسند در این سالن٬ میزبان حریفان خود نیز می‌باشد. اولین دورهٔ مسابقات جام باشگاه‌های فوتسال آسیا، در سال ۲۰۱۰ در این سالن برگزار شد که تیم فوتسال فولاد ماهان اصفهان با شکست تیم فوتسال السد قطر در فینال به مقام قهرمانی این دوره از مسابقات رسید .
نیروهای متفقین که رایش بزرگ آلمان را در جنگ جهانی دوم شکست دادند، پس از پایان جنگ، کشور را به طور کامل اشغال کردند. مناطق شرقی مرز اودر-نایسه، ضمیمه شوروی و لهستان شدند و آلمان از غرب مرز اودر-نایسه به چهار منطقه اشغال شده به منظور استفاده‌های اداری در مدت ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ تقسیم شد. تاریخچه. پس از فروپاشی و شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، متفقین پیروز، اقتدار و حاکمیت مشترک خود را بر آلمان به عنوان یک کل، که در مجموع به عنوان آلمان اشغال شده توسط متفقین شناخته می‌شود، اعلام کردند، که به عنوان تمام قلمروهای
می‌شود، اعلام کردند، که به عنوان تمام قلمروهای رایش آلمان سابق در غرب اودر-نایسه (مرز اودر-نایسه)، با اعلام نابودی آلمان نازی در مرگ (آدولف هیتلر اعلامیه برلین ۱۹۴۵) بر آن حاکم خواهند بود. چهار قدرت، «آلمان را به عنوان یک کل» به چهار منطقه اشغالی برای اهداف اداری تحت سه متحد غربی (ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه) و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم کردند. این تقسیم‌بندی در کنفرانس پوتسدام اوت ۱۹۴۵ به تصویب رسید. در خصوص این چهار منطقه، ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در کنفرانس یالتا در فوریه ۱۹۴۵ به
جماهیر شوروی در کنفرانس یالتا در فوریه ۱۹۴۵ به توافق رسیدند و تقسیم قبلی به سه منطقه (به استثنای فرانسه) پیشنهاد شده توسط پروتکل لندن در سپتامبر ۱۹۴۴ را کنار گذاشتند. تمام مناطقی که قبل از جنگ توسط آلمان از اتریش و چکسلواکی ضمیمه شده بود به این کشورها بازگردانده شد. قلمرو ممل (منطقه کلاپیدا) که قبل از جنگ توسط آلمان از لیتوانی اشغال شده بود، در سال ۱۹۴۵ توسط اتحاد جماهیر شوروی بازپس گرفته شد و به جمهوری شوروی سوسیالیستی لیتوانی منتقل شد. تمامی مناطقی که در طول جنگ توسط آلمان اشغال شده بودند از بلژیک،
در طول جنگ توسط آلمان اشغال شده بودند از بلژیک، فرانسه، ایتالیا، لوکزامبورگ، لهستان و یوگسلاوی به کشورهای مربوطه بازگردانده شدند. با انحراف از مناطق اشغالی برنامه‌ریزی شده بر اساس پروتکل لندن در سال ۱۹۴۴ در پوتسدام، ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی جدا شدن آلمان از سرزمین‌های شرق خط اودر-نایس را با خط دقیق مرز تصویب کردند. در یک معاهده صلح نهایی آلمان تعیین شد. انتظار می‌رفت این معاهده تغییر مرزهای لهستان را به سمت غرب تأیید کند، زیرا بریتانیا و ایالات متحده متعهد شدند از الحاق دائم آلمان شرقی
ایالات متحده متعهد شدند از الحاق دائم آلمان شرقی به لهستان و اتحاد جماهیر شوروی حمایت کنند. از مارس ۱۹۴۵ تا ژوئیه ۱۹۴۵، این مناطق شرقی سابق آلمان زیر نظر مقامات اشغالگر نظامی شوروی اداره می‌شد، اما پس از کنفرانس پوتسدام آنها به دولت‌های غیرنظامی شوروی و لهستان واگذار شد و دیگر بخشی از آلمان تحت اشغال متفقین را تشکیل نمی‌دادند. در هفته‌های پایانی نبرد در اروپا، نیروهای ایالات متحده از مرزهای توافق شده برای مناطق اشغالی آینده فراتر رفتند، در برخی نقاط تا . به اصطلاح خط تماس بین نیروهای شوروی و ایالات متحده
اصطلاح خط تماس بین نیروهای شوروی و ایالات متحده در پایان خصومت‌ها، که عمدتاً در شرق مرز داخلی آلمان در ژوئیه ۱۹۴۵ ایجاد شده بود، موقتی بود. نیروهای ایالات متحده که مناطقی را که به شوروی اختصاص داده شده بود را در اختیار خود نگه داشته بودند را پس از دو ماه در اولین روزهای ژوئیه ۱۹۴۵ پس داده و عقب‌نشینی کردند. برخی به این نتیجه رسیده‌اند که این اقدامی حیاتی بود که اتحاد جماهیر شوروی را متقاعد کرد که به نیروهای آمریکایی، بریتانیایی و فرانسوی اجازه ورود به بخش‌های تعیین شده خود در برلین را بدهد، که تقریباً در
تعیین شده خود در برلین را بدهد، که تقریباً در همان زمان اتفاق افتاد، اگرچه ممکن است نیاز به جمع‌آوری اطلاعات (عملیات گیره کاغذ) نیز یکی از عوامل این اتفاق بوده باشد. در سال ۱۹۴۹ دو ایالت آلمان شرقی و غربی پدید آمدند.
سیب زرد یک رقم از سیب با ظاهری زرد است. ریشه آن به شهرستان کلی، ویرجینیای غربی در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۵ برای اولین بار کشت شد. شرایط رشد درخت این نوع سیب به گونه‌ای است در مناطق بسیار سردسیر مناسب نبوده و در مناطقی با دمای بالای ۵۰- و با نور جزئی خورشید و خاک مرطوب و شده رشد می‌کند. بهترین فصل برداشت این میوه پاییز می‌باشد.
لویی ژرژ دوورنوا (زاده ۶ اوت ۱۷۷۷ - مرگ ۱ مارس ۱۸۵۵) پزشک و جانورشناس فرانسوی بود. او در شهر مونتبلیر در شهرستان دو به دنیا آمد. در سال ۱۸۰۹، ژرژ کوویه از او برای استادی در دانشکده علوم دانشگاه مونتبلیر دعوت کرد. دوورنوا دستیار کوویه در نوشتن کتاب «مباحثی در کالبدشناسی مقایسه‌ای» (به فرانسوی: "Leçons d'anatomie comparée") گشت. در سال ۱۸۴۷، دوورنوا به عنوان عضو آکادمی علوم فرانسه برگزیده شد. در ۱۸۵۱ نیز عضو خارجی آکادمی علوم سوئد گشت. او در روز نخست ماه مارس ۱۸۵۵ در پاریس درگذشت. دوورنوا پدربزرگ شارل فریدل
۱۸۵۵ در پاریس درگذشت. دوورنوا پدربزرگ شارل فریدل است. منابع. زندگی‌نامه ژرژ دوورنوا، پایگاه آزاد نسب‌شناسی، به زبان فرانسوی.
کاپیتان رابرت فالکون اسکات (۶ ژوئن ۱۸۶۸ – ۲۹ مارس ۱۹۱۲) از افسران نیروی دریایی سلطنتی و مکتشفی بود که فرماندهی دو هیئت در سفر اکتشافی دیسکاوری در فاصلهٔ ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ و سفر اکتشافی نافرجام ترا نووا در فاصلهٔ ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳ در نواحی جنوبگان را برعهده داشت. اسکات در دومین سفر مخاطره‌آمیزش به قطب جنوب رهبری هیأتی پنج نفره را عهده‌دار بود و در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۱۲ کمتر از پنج هفته از سفر اکتشافی آمونسن به قطب جنوب به قطب رسید. اسکات و چهار نفر همراهش در طی سفر بازگشتشان بر اثر خستگی، گرسنگی و سرمای شدید جان باختند. در
بر اثر خستگی، گرسنگی و سرمای شدید جان باختند. در راه برگشت ملاقات برنامه‌یزی شده تیم حمایتی همراه سگ‌ها از بیس کمپ، با وجود راهنمایی‌های مکتوب اسکات شکست خورد و اسکات و همراهانش در فاصله از دپوی بعدی و در فاصله از بیس کمپشان در نقطه هوت جانشان را از دست دادند. هنگامی که اجساد اسکات و همراهانش کشف شدند، آنها اولین نمونه فسیل قطبی کشف را به همراهشان داشتند. این فسیل‌ها متعلق به درخت زبان‌سرخس بودند و ثابت کردند که جنوبگان زمانی پوشیده از جنگل بودند و به باقی قاره‌ها متصل بود. اسکات تا پیش از انتصابش به
باقی قاره‌ها متصل بود. اسکات تا پیش از انتصابش به فرماندهی سفر اکتشافی دیسکاوری، افسر نیروی دریایی سلطنتی در بریتانیای عصر ویکتوریا بود، دوره‌ای که فرصت‌های پیشرفت شغلی برای او یا محدود بود یا دیگر افسران جاه‌طلب در پی تصاحب موقعیت‌های پیش‌آمده بودند. پس اسکات نه از سر علاقه‌مندی به سفرهای اکتشافی به قطب بلکه تنها به منظور متمایز ساختن خود از دیگران برای فرماندهی کشتی دیسکاوری در سفر به قطب جنوب ثبت نام کرد. اما پس از آن او باقی عمرش را به فعالیت در زمینهٔ موضوعات مربوط به جنوبگان اختصاص داد و دوازده سال
موضوعات مربوط به جنوبگان اختصاص داد و دوازده سال آخر عمر او با این موضوع عجین شده بود. به دنبال پخش خبر مرگ اسکات و همراهانش، او به یکی از قهرمانان بریتانیا تبدیل شد و تا بیش از ۵۰ سال این جایگاه را در اختیار داشت. تا آنکه در اواخر قرن بیستم سوالاتی در باره شخصیت و شایستگی وی مطرح شدند. با این حال مفسران در سدهٔ بیست و یکم با اطلاع یافتن از افت دمای ۴۰ درجه سیلسیوس در مارس ۱۹۱۲ و با یافتن و بازخواندن دستورهای او برای کمک کردن به او در راه سفر بازگشت با دیدی مثبت به اسکات می‌نگرند.