payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پاشید. سازندهای عظیم نیروهای زمینی که در اوبلاست کالینیگراد قفل شده بودند، از نیروهای زمینی به فرماندهی و کنترل دریایی منتقل شدند. ادغام پیاده‌نظام دریایی و سربازان دفاع ساحلی تمایل نسبتاً جدیدی از دهه ۲۰۱۰ به منظور ساده‌سازی ساختار فرماندهی نیروی دریایی و تیپ‌های پیاده‌نظام جدید قطب شمال در شکل‌گیری تحت فرماندهی استراتژیک مشترک ناوگان شمالی در درون آن فرایند قرار می‌گیرد. سربازان توپخانه ساحلی نیز نقش بسیار مهمی برای نیروی دریایی ایفا می‌کنند. جغرافیای دریای بارنتس، دریای بالتیک، دریای سیاه و دریای
دریای بارنتس، دریای بالتیک، دریای سیاه و دریای اوخوتسک و همچنین دریای خزر استقرار سیستم‌های مبتنی بر ساحل، ضد کشتی را در نقشی انکار کننده منطقه بسیار مؤثر می‌کند. آنها استقرارکی-۳۰۰پی باستون-پی مافوق صوت ASCM، 3M - ۵۴ کالیبر کروز زیر صوت ASCM و A - 222E برگ- E 130mm ساحلی سیستم توپخانه تلفن همراه و همچنین خود پیشرانه سطح به هوا سیستم‌های موشکی. پیاده‌نظام دریایی و سربازان ساحلی توسط معاون فرمانده پیاده‌نظام نیروی دریایی/فرمانده پیاده‌نظام نیروی دریایی نیروی دریایی روسیه، ستوان (NI) آلکساندر کولپاتسنکو
دریایی روسیه، ستوان (NI) آلکساندر کولپاتسنکو رهبری می‌شوند. شعار آنها این است: «جایی که ما هستیم، پیروزی وجود دارد!» هوانوردی نیروی دریایی. اولین واحدهای هوانوردی دریایی در روسیه از سال ۱۹۱۲ تا سال ۱۹۱۴ به عنوان بخشی از ناوگان بالتیک و ناوگان دریای سیاه تشکیل شدند. از زمان شکل‌گیری در جنگ داخلی روسیه، جنگ جهانی دوم و در بسیاری از درگیری‌های دیگر در سراسر اروپا، خاورمیانه و آسیا شرکت کرده‌است. در طول جنگ سرد هوانوردی دریایی سیاست استقرار تعداد زیادی از بمب افکن‌ها در نقش‌های ضربتی دریایی را برای مقابله با
افکن‌ها در نقش‌های ضربتی دریایی را برای مقابله با ناوگان گسترده ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده دنبال کرد، تا سال ۱۹۸۹ بیش از ۱۰ فروند هواپیمای بال ثابت را با اکثریت بمب افکن‌هایی مانند توپولف تو-۲۲ام "نتیجه معکوس" وتوپولف تو-۱۶ " اداره می‌کرد. اما از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی به‌طور قابل توجهی از نظر اندازه کاهش یافته‌است. توپولف تو-۲۲ام به نیروهای هوافضا منتقل شده‌اند و از آن زمان بازوی رزمی هوانوردی دریایی در اطراف سوخو سو-۳۳ها، میکویان میگ-۲۹کی‌ها با سوخو سو-۳۰ها و سوخو سو-۳۴ها جایگزین
با سوخو سو-۳۰ها و سوخو سو-۳۴ها جایگزین سوخو سو-۲۴های منسوخ شده ساخته شده‌است. تا سال ۲۰۰۷ هوانوردی نیروی دریایی روسیه از اجزای زیر تشکیل شده‌است: پیشوند. نه کشتی‌های جنگی جین و نه مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک هیچ پیش فرض کشتی استانداردی را برای کشتی‌های نیروی دریایی روسیه فهرست نمی‌کنند. دولت ایالات متحده گاهی از پیش فرض اکسونیم "RFS" (برای "کشتی فدراسیون روسیه") استفاده می‌کند. با این حال خود نیروی دریایی روسیه از این کنوانسیون استفاده نمی‌کند. مناطق نظامی و ناوگان. نیروی دریایی روسیه از چهار ناوگان
نظامی و ناوگان. نیروی دریایی روسیه از چهار ناوگان و یک ناوگان تشکیل شده‌است که همگی آن‌ها زیرمجموعه مناطق نظامی تازه تشکیل شده-فرماندهی‌های استراتژیک عملیاتی مشترک هستند. منطقه نظامی شمالی – فرماندهی مشترک استراتژیک شمال. ناوگان شمالی. ناوگان شمالی روسیه که قدمت آن به سال ۱۷۳۳ می‌رسد اما به عنوان یک شکل‌گیری مدرن در سال ۱۹۳۳ تأسیس شده‌است، مقر اصلی آن در سورومورسک است و در اطراف پایگاه‌های مختلف در منطقه مورمانسک بزرگ گسترش یافته‌است. این ناوگان اصلی نیروی دریایی روسیه است و در حال حاضر شامل ناوگان شمالی
دریایی روسیه است و در حال حاضر شامل ناوگان شمالی همچنین شامل کشتی‌های گشت زنی، کشتی‌های ضد مین، کشتی‌های آمفیبیوس سبک و کشتی‌های پشتیبانی و لجستیکی است. ناوگان بالتیک. ناوگان بالتیک که در ۱۸ می ۱۷۰۳ تأسیس شد، در بالتیسک و کرونشتادت مستقر است و مقر آن در شهر کالینینگراد، استان کالینینگراد است. ناوگان متشکل از واحدهای زیر است: ناوگان بالتیک همچنین شامل کشتی‌های گشت زنی، شکارچی معدن، کشتی‌های آبی خاکی و شناورهای پشتیبانی می‌شود. ناوگان دریای سیاه. ناوگان دریای سیاه که در ۲ مه ۱۷۸۳ تأسیس شد، مقر آن در خلیج‌های
سیاه که در ۲ مه ۱۷۸۳ تأسیس شد، مقر آن در خلیج‌های سواستوپول، کارانتینایا و استرلتسکایا در سواستوپول است که محل مرکزی آن نیز هست، و در نووروسسیسک در کراسنودار کرای قرار دارد. این ناوگان همچنین دارای امکانات مختلف دیگری در شبه جزیره کریمه و تأسیسات در کراسنودار کرای است. ناوگان از واحدهای زیر تشکیل شده‌است: ناوگان دریای سیاه همچنین شامل یک نوع قدیمی تر (پروژه ۸۷۷) زیردریایی کلاس کیلو، کشتی‌های گشت زنی و حفاظت ساحلی، کشتی‌های آبی خاکی و شناورهای پشتیبانی می‌شود. ناوگروه خزر. فلوتیلا خزر که در ۴ نوامبر ۱۷۲۲
ناوگروه خزر. فلوتیلا خزر که در ۴ نوامبر ۱۷۲۲ تأسیس شد، در آستراخان و ماخاچ قلعه با دفتر مرکزی آن در آستراخان مستقر است. ناوگان شامل: ناوگان خزر همچنین شامل ۴ کشتی توپخانه کوچک، گشت زنی و کشتی‌های جنگ مین و همچنین صنایع دستی فرود است. ناوگان. مقر اصلی سرفرماندهی نیروی دریایی روسیه در شهر سن پترزبورگ می‌باشد. نیروی دریایی روسیه شامل پنج ناوگان می‌باشد: ناوگان اقیانوس آرام. ناوگان اقیانوس آرام که در ۱۰ مه ۱۷۳۱ تأسیس شد، دفتر مرکزی آن در ولادی وستوک و مقر آن در اطراف ولادی وستوک و پتروپاولوفسک-کامچاتسکی قرار
اطراف ولادی وستوک و پتروپاولوفسک-کامچاتسکی قرار دارد. ناوگان از واحدهای زیر تشکیل شده‌است: ناوگان اقیانوس آرام همچنین شامل کشتی‌های گشت زنی، کشتی‌های جنگ مین، کشتی‌های آمفیبیوس، و کشتی‌های پشتیبانی است. همچنین هوانوردی دریایی و سربازان ساحلی و اجزای پیاده‌نظام دریایی وجود دارد. آینده و نوسازی. بودجه نظامی روسیه از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵ افزایش یافت، اما مشکلات اقتصادی از جمله کاهش شدید قیمت نفت منجر به کاهش بودجه در سال ۲۰۱۶ شد. هزینه‌های بیشتر منجر به افزایش تعداد کشتی‌های در حال ساخت شد که در ابتدا بر
تعداد کشتی‌های در حال ساخت شد که در ابتدا بر زیردریایی‌هایی مانند کلاس معمولی پترزبورگ (لادا) و کلاس سورودوینسک (یاسن) هسته‌ای تمرکز داشتند. برخی از کشتی‌های قدیمی تر نیز تعبیه شده‌اند. کشتی‌های جنگی جین در سال ۲۰۰۴ اظهار داشت که برنامه ساخت و ساز بیش از حد بر سناریوهای جنگ سرد متمرکز بود، با توجه به تأکید زیردریایی. به گفته وزارت دفاع روسیه، سهم تسلیحات مدرن در نیروی دریایی در سال ۲۰۱۴ به بیش از ۵۰ درصد رسیده‌است. گزارشی از دسامبر ۲۰۱۹ این رقم را ۶۸٪ تخمین زد. با این حال، در سپتامبر ۲۰۲۰ گزارش شد که بودجه
زد. با این حال، در سپتامبر ۲۰۲۰ گزارش شد که بودجه دفاعی به عنوان بخشی از تغییر هزینه‌های اجتماعی و در پاسخ به تأثیرات مالی همه‌گیری کووید-۱۹، ۵ درصد کاهش می‌یابد. تأثیر ناشی از چنین کاهشی بر برنامه‌های نوسازی نیروی دریایی روسیه بلافاصله آشکار نشد. ناوچه سبک‌های کلاس استرگوشچی که کشتی سربی آن در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۱ به زمین گذاشته شد، اولین ساخت سطحی جدید پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است در حالی که فریگیت‌های کلاس دریاسالار جدید سرگئی گورشکوف اولین تلاش نیروی دریایی برای بازگشت به ساخت کشتی‌های بزرگ آب آبی
دریایی برای بازگشت به ساخت کشتی‌های بزرگ آب آبی قادر است. نیروی دریایی روسیه در حال برنامه‌ریزی برای تهیه کلاس جدیدی از ناوشکن، پروژه هدف عمومی ۲۱۹۵۶ بود. کلاس لیدر به عنوان یک کشتی «آب سبز» پیش‌بینی شده‌است و پیش‌بینی می‌شد که با نیروی هسته ای باشد. بنا به گزارش‌ها این پروژه در سال ۲۰۲۰ به حالت تعلیق درآمد که ظاهراً به نفع پروژه ارزان‌تر ۲۲۳۵۰ دریاسالار گورشکوف کلاس فریگیت‌ها بود. کشتی‌های کلاس گورشکوف خود چالش‌های فنی را تجربه کرده‌اند و در سال ۲۰۲۰ در ابتدا پیشنهاد شد که نوع بزرگتر ۲۲۳۵۰M آن کلاس پیش ن
پیشنهاد شد که نوع بزرگتر ۲۲۳۵۰M آن کلاس پیش ن روند. با این حال، بعدها گزارش شد که کار طراحی بر روی هر دو نوع Lider و 22350M از کلاس گورشکوف در واقع در حال حرکت به جلو است. یک برنامه عقب ماشی که در سال ۲۰۰۷ تصویب شد، توسعه نیروی دریایی را برای اولین بار در تاریخ شوروی و روسیه در پای مساوی با نیروهای موشکی استراتژیک قرار داد. این برنامه که این دوره را تا سال ۲۰۱۵ پوشش می‌داد، انتظار می‌رفت شاهد جایگزینی ۴۵ درصد موجودی نیروی دریایی روسیه باشد. از ۴٫۹ تریلیون روبل (۱۹۲٫۱۶ میلیارد دلار) اختصاص داده شده برای
روبل (۱۹۲٫۱۶ میلیارد دلار) اختصاص داده شده برای پرورش مجدد نظامی، ۲۵ درصد به ساخت کشتی‌های جدید خواهند رفت. سرگئی ایوانوف معاون اول نخست‌وزیر در بازدید از اسرودوینسک در ژوئیه ۲۰۰۷ گفت: «ما در حال حاضر عملاً به اندازه زمان شوروی کشتی می‌سازیم.» سرگئی ایوانوف معاون اول نخست‌وزیر در ژوئیه ۲۰۰۷ گفت: «مشکل در حال حاضر کمبود پول نیست، بلکه چگونگی بهینه‌سازی تولید است تا نیروی دریایی بتواند کشتی‌های جدید را سه، نه پنج سال پس از زمین گذاشتن آن‌ها دریافت کند.» با تأکید بر نیروهای استراتژیک، ناوگان زیردریایی نیروی
بر نیروهای استراتژیک، ناوگان زیردریایی نیروی دریایی با کسب چندین کلاس زیردریایی استراتژیک و تاکتیکی در حال مدرن شدن است. تا 12 Borei / دولگوروکی کلاس SSBNs برنامه‌ریزی شده برای جایگزینی کلاس‌های قدیمی تر در هر دو ناوگان شمالی و اقیانوس آرام. این‌ها توسط SSGNs کلاس جدید یاسن و خاباروفسک و همچنین زیردریایی‌های معمولی کلاس‌های بهبود یافته کیلو و لادا تکمیل می‌شوند. با این حال، از نظر ناوگان زیردریایی هسته ای تاکتیکی، معلوم نیست که آیا می‌توان مدل‌های جدید کلاس یاسن، خاباروفسک و دنباله دار بالقوه را به تعداد
یاسن، خاباروفسک و دنباله دار بالقوه را به تعداد کافی تولید کرد، و به موقع، زیردریایی‌های هسته ای مدل قدیمی تر پیری را به صورت یک به یک جایگزین کرد یا خیر. گزارش شده‌است که زیردریایی‌های هسته ای نسل سوم روسیه برای جلوگیری از منسوخ شدن بلوک قبل از سال ۲۰۳۰ به سطحی مدرن نشده‌اند. در ۲۸ آوریل ۲۰۱۰ پارلمان اوکراین توافقی را برای تمدید اجاره روسیه از تأسیسات پایه کریمه به سال ۲۰۴۲ با گزینه ای به مدت پنج سال دیگر، تا سال ۲۰۴۷ تصویب کرد. پس از الحاق کریمه توسط روسیه در سال ۲۰۱۴، این توافق رسماً توسط دولت روسیه
در سال ۲۰۱۴، این توافق رسماً توسط دولت روسیه دوما باطل شده‌است. نیروی دریایی روسیه همچنین فاش کرده‌است که ناوگان دریای سیاه روسیه تا سال ۲۰۲۰ ۳۰ کشتی جدید دریافت خواهد کرد و با زیرساخت‌های خود در شبه جزیره کریمه خودکفا خواهد شد. این ناوگان ظرف شش سال آینده با کشتی‌های جنگی، زیردریایی‌ها و کشتی‌های کمکی جدید به روز خواهد شد. کشتی‌های جدید ساخته شده برای ناوگان دریای سیاه شامل سه فریگیت کلاس دریاسالار گریگوروویچ (در اصل شش فروند بودند، اما دو فروند از سه کشتی باقی مانده به هند فروخته شدند و در سال ۲۰۲۱ گزارش
باقی مانده به هند فروخته شدند و در سال ۲۰۲۱ گزارش شد که یک کشتی سوم نیز در خارج از کشور فروخته خواهد شد) و شش زیردریایی دیزلی-الکتریکی کلاس وارشاویانکا (بهبود یافته کلاس کیلو) است. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵، شرکت کشتی سازی یونایتد دولتی اعلام کرد که تا سال ۲۰۱۹ این شرکت توانایی فنی ساخت ناوهای هواپیما و بالگرد را خواهد داشت که به عنوان برخی شگفتی‌ها برای تحلیلگران به وجود آمد چرا که پیش از این این شرکت اعلام کرده بود حامل سازی تا سال ۲۰۲۵ در اولین زمان صورت نخواهد گرفت. تنها حامل موجود روسیه، دریاسالار کوزنتسوف
گرفت. تنها حامل موجود روسیه، دریاسالار کوزنتسوف دوران شوروی حداقل تا سال ۲۰۳۰ در خدمت باقی خواهد ماند. در یک بررسی دفاعی ده ساله مه ۲۰۱۷ توسعه یک ناو هواپیمابر جدید و ناوشکن‌های با نیروی هسته ای به نفع تمرکز تلاش‌های مدرنیزه سازی بر روی سه‌گانه هسته ای لغو شد. توسعه نسل ششم SSBN اعلام شد حتی اگر نسل پنجم کلاس بوری هنوز در حال ساخت است به عنوان ناوگانی از رزمندگان سطح به اندازه زیر فریگیت بود. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ کارخانه کشتی سازی سویماش اعلام کرد که برای اولین بار در دهه‌های اخیر چندین زیردریایی هسته ای
اولین بار در دهه‌های اخیر چندین زیردریایی هسته ای پروژه‌های مختلف تحت آزمایش‌های دریایی قرار دارند. در تابستان ۲۰۲۱ سه زیردریایی هسته ای به‌طور همزمان تحت آزمایش‌های دریایی قرار گرفتند: بوری دوم کلاس کنیا اولگ، کلاس یاسن-ام نووزیبرسک و کلاس آنته ای بلگورود را مدرن کردند. آخرین باری که در روسیه یا اتحاد جماهیر شوروی زیردریایی‌های هسته ای سه کلاس مختلف تحت آزمایش‌های دریایی قرار می‌گرفتند، سال ۱۹۹۳ بود که کلاس بهبود یافته آکولا تیگر، کلاس آنته ای اومسک و کلاس سیرا دوم پسکوف تحت آزمایش‌های دریایی قرار گرفتند.
سیرا دوم پسکوف تحت آزمایش‌های دریایی قرار گرفتند. افزایش شدت آزمایش‌های دریایی در حال وقوع نشان دهنده افزایش کشتی سازی در نیروی دریایی روسیه است. رژه اصلی نیروی دریایی در سن پترزبورگ. از سال ۲۰۱۷ با حکم رئیس‌جمهور روسیه مورخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۷ سنت برگزاری رژه اصلی نیروی دریایی در سن پترزبورگ در روز نیروی دریایی ترمیم شد. این رژه متشکل از کشتی‌ها و ملوانانی است که نماینده ناوگان‌های متعدد و ناوگان خزر با کشتی‌ها و زیردریایی‌های کوچک در رودخانه نوا و کشتی‌های بزرگتر آرایه بندی شده از کرونشتات در خلیج سن پترزبورگ
آرایه بندی شده از کرونشتات در خلیج سن پترزبورگ هستند. این جشن سالانه در آخرین یکشنبه ژوئیه در طول تعطیلات روز نیروی دریایی جشن گرفته می‌شود. استقرارهای اخیر. اوشن شیلد از سال ۲۰۱۸ نیروی دریایی روسیه تمرین دریایی سالانه مرکزی به نام اوشن شیلد را سازماندهی می‌کند. بین ۱–۸ سپتامبر ۲۰۱۸، تمرین اوشن شیلد برای اولین بار برگزار شد. بر خلاف تمرینات سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ که در دریای بالتیک انجام شد، اولین تمرین در دریای مدیترانه صورت گرفت. ۲۶ کشتی، ۲ زیردریایی و ۳۴ فروند هواپیما گنجانده شد. از جمله شرکت کنندگان
۳۴ فروند هواپیما گنجانده شد. از جمله شرکت کنندگان رزمناو مارشال اوستینوف، نابودگرهای اسمتلیوی و Severomorsk، آدمیرال گریگوروویچ، دریاسالار اسن، Admiral Makarov، کنجاوو یاروسلاو مودری، ناوچه سبک‌های ویشنی ولوچیوک، Grad Sviyazhsk و Veliky Ustyug و زیردریایی‌های معمولی Kolpino و ولیکی نووگورود بودند. هواپیماهای حاضر شامل بمب افکن‌های Tu-160، Tu-142 و Il-38 هواپیماهای ضد زیردریایی و جنگنده‌های دریایی Su-33 و میکویان میگ-۲۹کی ودند. این بزرگترین تمرین دریایی روسیه در دریای مدیترانه دوران پس از جنگ سرد و بزرگترین
در دریای مدیترانه دوران پس از جنگ سرد و بزرگترین تمرین دریایی روسیه پس از جنگ سرد در منطقه دریایی دور بود. از نظر مکان دور و تعداد کشتی‌های سرمایه‌ای شرکت‌کننده، فقط با رزمایش‌های ژوئن ۲۰۲۱ ناوگان اقیانوس آرام در جزایر هاوایی قابل مقایسه است. دومین رزمایش سپر اقیانوس که بین ۱ تا ۹ اوت ۲۰۱۹ برگزار شد، تمرینی بود که بیشترین تعداد کشتی‌های شرکت کننده (۶۹ کشتی شامل ۴۹ کشتی جنگی و ۲۰ کشتی پشتیبانی) در روسیه مستقل برگزار شد و در دریای بالتیک برگزار شد. ۲۲ کشتی شناخته شده رزمایش "سپر اقیانوس ۲۰۱۹" شامل رزمناو
شناخته شده رزمایش "سپر اقیانوس ۲۰۱۹" شامل رزمناو مارشال اوستینوف، ناوشکن سورومورسک و ناو دریاسالار گورشکوف از ناوگان شمالی و همچنین ناوچه ناوگان بالتیک یاروسلاو مادری، ناوچه‌های استریگوشی، استورومورسک، سوبرازیزی، بوسیله، و ناوگان ناوگان بالتیک هستند. سرپوخوف، میتیشچی، چواشستان، مورشانسک، Liven، یامالو-ننتس، R-257 و LSTs الکساندر شابالین، کالینینگراد، مینسک و کورولیوف، و همچنین زیردریایی هسته ای اسمولنسک. از دیگر شرکت کنندگان احتمالی می‌توان به کشتی‌ها، شرکت در رژه نیروی دریایی ژوئیه در سن پترزبورگ، یا
شرکت در رژه نیروی دریایی ژوئیه در سن پترزبورگ، یا فریگیت دریاسالار کاساتونوف، ناوچه سبک‌های گرمیاشچی و سویتسک، زیردریایی کرونشتات و کشتی گیران مین گیر ایوان آنتونوف، آلکساندر اوبخوف و پاول خنوف اشاره کرد. در ۳ آگوست ۲۰۲۰، سومین رزمایش Ocean Shield در دریای بالتیک آغاز شد و شامل ناوشکن ناوگان شمالی، معاون دریاسالار کولاکوف و LST Pyotr Morgunov و ناوهای ناوگان بالتیک استریگوشی، Boikiy و Stoikiy بود. در سال ۲۰۲۱، هیچ تمرین معمولی Ocean Shield در ماه آگوست یا سپتامبر در دریای بالتیک انجام نشد، با این حال، در
سپتامبر در دریای بالتیک انجام نشد، با این حال، در ژوئن، یک تمرین پیچیده در مقیاس بزرگ در اقیانوس آرام مرکزی انجام شد. در آن زمان، نیروی دریایی روسیه احتمالاً قوی‌ترین تمرین دوران پس از شوروی را انجام داد. قبل از نشست ۲۰۲۱ پوتین و بایدن، مشابه تمرینات آپورت و آترینا که در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۷ قبل از نشست ژنو و واشینگتن گورباچف و ریگان برای بهبود موقعیت مذاکرات شوروی برگزار شد، برگزار شد. اما به‌طور رسمی اعلام شد که این رزمایش پاسخی به رزمایش خنجر چابک ۲۰۲۱ ناوگان اقیانوس آرام آمریکا با به‌کارگیری یک سوم
ناوگان اقیانوس آرام آمریکا با به‌کارگیری یک سوم زیردریایی‌های عملیاتی ناوگان اقیانوس آرام آمریکا است. در اواسط ژوئن، چهار رزمناو روسی و چهار ناوشکن به‌طور همزمان در دریا بودند، یا همه رزمندگان سطح عملیاتی بزرگ به جز ناوشکن Severomorsk، که احتمالاً اولین بار در دوران پس از جنگ سرد بود. در دریای بارنتز، رزمناوهای مارشال اوستینوف و پیوتر ولیکی، ناوشکن معاون دریاسالار کولاکوف و زیردریایی‌های کالوگا، گپارد و دیمیتری دونسکوی فعال بودند. تجهیزات. تأسیسات دریایی طرطوس. نیروی دریایی روسیه در شهر بندری طرطوس در
طرطوس. نیروی دریایی روسیه در شهر بندری طرطوس در دریای مدیترانه پایگاهی دریایی را تا سال ۲۰۴۲ میلادی، از کشور سوریه رهن کرده‌است. آخرین دستاوردها. در سال ۲۰۱۳ نخستین زیردریایی روسیه از نوع زیردریایی هسته‌ای و با نام زیردریایی یوری دولگوروکی، توسط نیروی دریایی این کشور راه‌اندازی شد. این زیر دریایی شامل یک محفظه فرار است. هنگامی که بدنه زیردریایی می‌شکند، خدمه می‌توانند خود را نجات داده و از خطر فرار کنند.
کاخ الکساندرا بنایی عظیم و ویکتوریایی است که بر بالای تپه‌ای در پارک الکساندرا در شمال لندن، به عنوان یک مرکز عمومی تفریحی، آموزشی و سرگرمی در سال ۱۸۷۳ ساخته شده و دارای سالن‌های کنسرت، تئاتر، سخنرانی، گالری‌های هنری، کتابخانه و موزه است. این کاخ به افتخار ازدواج الکساندرا، شاه‌دخت دانمارکی با ادوارد هفتم، شاهزادهٔ ولز و بعدتر پادشاه انگلستان، الکساندرا نام‌گذاری شده‌است. کاخ الکساندرا تاکنون دو بار دچار آتش‌سوزی مهیب شده و به شدت آسیب دیده است. نخستین آتش سوزی تنها چند روز پس از گشایش کاخ در ۱۸۷۳ روی داد
سوزی تنها چند روز پس از گشایش کاخ در ۱۸۷۳ روی داد که طی آن سه نفر کشته و کلکسیونی تاریخی از ظروف چینی و سفالی انگلیسی به نمایش گذاشته شده در آن نابود شدند. کاخ به سرعت بازسازی و در ۱۸۷۵ بازگشایی شد. آتش سوزی دوم در ۱۹۸۰ روی داد و کاخ بار دیگر به شدت آسیب دید اما مجدداً مورد بازسازی قرار گرفت و در ۱۹۸۸ بازگشایی شد. از این کاخ در حال حاضر بیشتر برای برگزاری نمایشگاهها، کنفرانسها و کنسرتها استفاده می‌شود اما در دههٔ ۱۹۳۰، استودیوهای اصلی تلویزیون بی‌بی‌سی نیز در این بنا قرار داشت و این شبکه پخش رسمی
نیز در این بنا قرار داشت و این شبکه پخش رسمی برنامه‌های تلویزیونی خود را از این مکان در ۱۹۳۶ آغاز کرد. همینطور این کاخ میزبان دوشیزه دنیا در سال 2002 بود.
نوکلیر بلَسْت نام یک شرکت مستقل نشر موسیقی و توزیع‌کنندهٔ این‌گونه آثار از طریق سفارش پُستی است. دفتر مرکزی این شرکت در کشور آلمان است و در برزیل و ایالات متحده نیز شعبه‌هایی دارد. نوکلیر بلَسْت را مارکوس استایگر در سال ۱۹۸۷ بنیان‌گذاشت. در ابتدای کار آثار هنرمندان هاردکور پانک با لیبل نوکلیر بلَسْت منتشر می‌شد و بعداً انتشار آثار گروه‌های ملودیک دث متال، پاور متال، گریندکور، بلک متال و همچنین آلبوم‌هایی که شامل بازخوانی آثار هنرمندان قدیمی‌تر بود و به منظور ادای احترام دیگر گروه‌ها به آن‌ها اجرا می‌شد، به
ادای احترام دیگر گروه‌ها به آن‌ها اجرا می‌شد، به محصولات آن شرکت افزوده شد. از نوکلیر بلَسْت به همراه شرکت آمریکایی سنتری رکوردز به‌عنوان دو برچسب عمدهٔ پخش آثار ملودیک دث متال یاد می‌شود. شعبهٔ آمریکایی نوکلیر بلَسْت با سنتری رکوردز-که آن‌هم یک شرکت مستقل است- همکاری تنگاتنگی در زمینهٔ انتشار آثار هنرمندان موسیقی متال داشته‌است. از شناخته‌شده‌ترین هنرمندانی که آثارشان با همکاری این دو شرکت منتشر شده‌است می‌توان از نیمیک، بلایند گاردین، سایل‌ورک، این فلیمز، مشوگا، تریون، دیمو بورگیر، نایل، دث، بهموث،
مشوگا، تریون، دیمو بورگیر، نایل، دث، بهموث، سوناتا آرکتیکا، اپیکا، سانیک سیندیکیت، اِلْوِیْتی، وینترسان، آمورفیس و نایت‌ویش نام برد.
مافیا ۲ یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجرایی و جهان باز است که توسط شرکت ۲کی چک ساخته شد و بوسیلهٔ توکی گیمز در اوت ۲۰۱۰ برای پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰ و مایکروسافت ویندوز منتشر و سپس در دسامبر ۲۰۱۱ توسط فرال اینتراکتیو برای اواس ده عرضه شد. این بازی دومین قسمت از سری بازی‌های "مافیا" و مستقیماً دنبالهٔ نسخه "مافیا" می‌باشد. داستان. ویتو اسکالتا (Vito Scaletta)، نقش اصلی بازی "مافیا ۲" در سیسیل، ایتالیا به دنیا می‌آید ولی پدرش به دلیل فقر و بیکاری به شهر خلیج امپراتوری (شهری خیالی برگرفته از نیویورک،
خلیج امپراتوری (شهری خیالی برگرفته از نیویورک، شیکاگو، لس آنجلس و بوستون) می‌آید، اما در آن‌جا هم وضعی بهتر از زندگیشان در سیسیل نصیبشان نمی‌شود. پدرش برای شخصی به نام پاپالاردو شروع به کار می‌کند که بعداً خود پاپالاردو مسئول قتل وی می‌شود. ویتو به دلیل اینکه انگلیسی بلد نبوده پدرش او را به مدرسه می‌فرستد که در آنجا با شخصی به نام جو آشنا می‌شود که بعدها با هم به دزدی می‌پردازند که در یکی از این شب‌ها ویتو گیر پلیس می‌افتد ولی جو موفق به فرار می‌شود. بازی در دوران جنگ جهانی اتفاق می‌افتد و ویتو را به جنگ
در دوران جنگ جهانی اتفاق می‌افتد و ویتو را به جنگ می‌فرستند. دو سال بعد ویتو تیر می‌خورد و برمی‌گردد تا استراحت کند که در ایستگاه قطار جو را می‌بیند و با هم به یک بار می‌روند و در آن‌جا ویتو داستان را برای جو تعریف می‌کند و می‌گوید که باید دوباره به جنگ بازگردد و جو به یکی از دوستان خود که در کار جعل اسناد بوده زنگ می‌زند و به ویتو می‌گوید که دیگر نمی‌خواهد به جنگ بازگردد. از آن طرف خواهر ویتو دو هزار دلار به یک خلافکار بدهکار است. ویتو مجبور می‌شود برای جور کردن این پول دست به دزدی بزند و در این راه از جو
کردن این پول دست به دزدی بزند و در این راه از جو باربارا دوست قدیمی‌اش کمک می‌گیرد. جو به او می‌گوید برای پول درآوردن بابد مقداری سهام غیرقانونی به پمپ بنزین‌ها بفروشد. اما یکی از همان پمپ بنزین دارها او را لو می‌دهد و باعث می‌شود ویتو برای هفت سال به زندان برود و در آنجا با لئو از رئیس‌های مافیا آشنا می‌شود. او در ازای کشتن اونیل به ویتو وعده آزادی می‌دهد. بعد از آزادی ویتو توسط لئو، ویتو دوباره از جو می‌خواهد او را وارد دار و دستهٔ مافیا کند و ویتو دوباره خلافکار می‌شود. او با یکی از دوستان قدیمی‌اش به
خلافکار می‌شود. او با یکی از دوستان قدیمی‌اش به نام هِنری، سونیک ایکس آشنا می‌شود و او را به جو نیز معرفی می‌کند. سرانجام، یک روز هنری به دست مافیای چینی کشته می‌شود. ویتو و جو رئیس باند چینی را تعقیب می‌کنند و او را می‌کشند اما می‌فهمند که هنری یک پلیس اف‌بی‌آی است. یک روز لئو به ویتو زنگ می‌زند و به او می‌گوید با کشتن چینی‌ها یک جنگ مافیایی راه انداخته و تنها راه خاموش کردن جنگ کشتن یکی از دوستان جو (فالکون) است و تنها راه نجات جان ویتو همین است و اگر قبول نکند، کشته می‌شود. ویتو به خانه فالکون می‌رود و
نکند، کشته می‌شود. ویتو به خانه فالکون می‌رود و می‌فهمد که جو به او خیانت کرده اما جو نظرش عوض شده و به کمک ویتو فالکون را می‌کشند و افراد وینچی برای این پیروزی آن‌ها را سوار می‌کنند اما وقتی ماشینی که جو را اسکورت می‌کند، به سمتی که انتظارش نمی‌رفت، می‌پیچد، لئو می‌گوید که جو جزو قرار ما نبود و داستان پایان می‌یابد.
کارل چهارم (۱۳۱۶–۱۳۷۸ میلادی) پادشاه پادشاه بوهمو امپراتور مقدس روم بود. او از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۷۸ میلادی بر پادشاهی بوهم حکم راند. زندگی. کارل چهارم که در سال‌های آغازین زندگی واتسلاف نام داشت، پسر یان لوکسنبورسکی و الیشکا پریمیسل بود. به دلیل نارضایتی از حکومت یان لوکسنبرسکی، نجیب‌زاده‌های بوهمی می‌خواستند پسر یان لوکسنبورسکی، پادشاه بوهم بشود. هنگامی که یان لوکسنبورسکی متوجه این مسئله شد، پسر خود را زندانی کرد. در سال ۱۳۲۳ میلادی به فرانسه فرستاده شد. در فرانسه تحصیل و با خواهر زاده پادشاه فرانسه ازدواج
فرانسه تحصیل و با خواهر زاده پادشاه فرانسه ازدواج کرد. پس از کشته شدن لوکسنبورسکی در جنگ صد ساله، پادشاه بوهم شد. سلطنت. هنگامی که به بوهم بازگشت، به دلیل اقدامات نامناسب پدرش، قدرت پادشاه تضعیف شده بود و او مجبور بود حکومت خود را از نو پایه‌گذاری کند. در سال ۱۳۵۶ میلادی قانون اساسی جدیدی برای پادشاهی بوهم منتشر کرد. در سال ۱۳۴۸ دانشگاه کارل بنیان نهاده شد. در آن زمان شهر پراگ توسعه داده شد و پل جدیدی احداث گردید که امروزه پل کارل خوانده می‌شود. کارل چهارم قلعه کارلشتین را نزدیک پراگ بنا نهاد. تاج چک که
قلعه کارلشتین را نزدیک پراگ بنا نهاد. تاج چک که تاج واتسلاف مقدس نام دارد، نیز طبق دستور شاه کارل ساخته شد. مرگ. کارل چهارم به نقرس مبتلا شد. به دلیل این بیماری از اسب به زمین افتاد و پایش شکست. در نهایت با ابتلا به سینه پهلو در ۲۹ نوامبر سال ۱۳۷۸ میلادی در گذشت.
ادوبی ایر یک بسته برای اجرای فلش، اکشن اسکریپت، فایل‌های Html و کدهای جاوا است به شکلی که به عنوان یک برنامه تحت دسکتاپ اجرا شوند. ادوبی ایر به عنوان یک Runtime که فاقد وابستگی به مرورگر است، به اجرای برنامه‌ها ی غنی اینترنتی بر روی دسکتاپ کمک می‌کند. اجرای برنامه‌های اینترنتی بر روی دسکتاپ و وب، مزایا و معایبی دارند. به‌طور مثال برنامه‌های اینترنتی تحت مرورگر نیازی به نصب ندارند در حالی که نرم‌افزارهای ایر نیاز به تهیه فایل نصب، مجوز و سیستم فایل دارند. البته در نقطه مقابل آن مزیت بزرگ نرم‌افزارهای ایر
البته در نقطه مقابل آن مزیت بزرگ نرم‌افزارهای ایر دسترسی به سیستم فایل کاربر است. در نرم افزای‌های غنی اینترنتی که بر روی مرورگر کار می‌کنند شما غالباً فایل‌ها را بر روی سرور ذخیره می‌کنید ولی در اینجا دسترسی به سیستم فایل کاربر محدودیت‌های شما را در ذخیره‌سازی اطلاعات و خواندن آن‌ها از میان برمی‌دارد که این امر انعطاف بیشتری برای نرم‌افزارهای شما به همراه دارد. برنامه‌های ادوبی ایر می‌توانند به‌طور کامل توسط جاوا اسکریپت نوشته شوند. هر چند برخی از امکانات که با اکشن اسکریپت در دسترس می‌باشد در اختیار جاوا
با اکشن اسکریپت در دسترس می‌باشد در اختیار جاوا اسکریپت نیست. ادوبی ایر به چهار طریق می‌توانند با پایگاه داده‌ها ارتباط برقرار کند: در فوریه سال ۲۰۰۹، ادوبی، ادعایی مبنی بر نصب ۱۰۰ میلیون نسخه از نرم‌افزار ایر بر روی سیستم‌های کاربران در سراسر جهان را کرد. آخرین نسخه. تا تاریخ ۲۳ آگست ۲۰۱۸ آخرین نسخه ی ارائه شده ه نسخه ی ۳۰.۰.۰ می باشد. تقریباً هر ۲ ماه یک نسخه جدید ارائه می شود
شلدون لی گلاشو فیزیکدان مشهور آمریکایی است. او در ۵ دسامبر ۱۹۳۲ در خانواده‌ای از مهاجران یهودی روسیه در نیویورک به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۷۹ به همراه عبدالسلام و استیون واینبرگ، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر تعمیم رابطه الکتروضعیف بین نیروی الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف دریافت کرد. این یافته، مبنای اصلی اثبات تئوری برهمکنش الکتروضعیف قرار گرفت. گلاشلو همکنون استاد دانشگاه بوستون است.
زبان‌های هندواروپایی یک خانوادهٔ زبانی متشکل از چند صد زبان و گویش هم‌ریشه است و بیشتر زبان‌های مردمان قارهٔ اروپا، آسیای میانه، ایران و شبه قاره هند از همین خانواده زبانی هستند. در گذشته (بیشتر در سده نوزدهم) این خانواده آریایی نیز نامیده می‌شد. شمار گویشوران آن در سراسر جهان به حدود ۳٫۴ میلیارد نفر می‌رسد. نزدیک به ۴۴۹ زبان زنده در این خانواده بزرگ زبانی وجود دارد که بیش از دوسوم آنها (۳۱۳ تا) زیرشاخهٔ زبان‌های هندوآریایی (آریاییانِ هند) هستند. این‌گونه، آنان سخنوران بزرگ‌ترین خانوادهٔ زبانی شناخته‌شده در
سخنوران بزرگ‌ترین خانوادهٔ زبانی شناخته‌شده در جهان امروزند. در سده شانزدهم میلادی، مردمان اروپایی که به شبه قاره هند پا گذاشتند، رفته‌رفته به همسانی میان زبان‌هایی که امروزه هندوآریایی، ایرانی و اروپایی نامیده می‌شوند، پی بردند. در ۱۵۸۳ توماس استفنز، کشیش یسوعی انگلیسی، زبانشناس و دانشمند فرهنگ کُنکانی_ نخستین انگلیسی که از راه دماغه امید نیک راهی هند شد_ در نامه ای که از گوا به برادرش در پاریس نوشت، برای نخستین بار در میان اروپاییان، از همگونی‌های ساختاری میان زبان‌های هندی، یونانی و لاتین یاد کرد. دو