payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انجام شد، نمایندگی فرانسوی‌ها را برعهده گرفت. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی عدنان خاشقجی یکی از ثروتمندترین مردان جهان بوده‌است. او همچنین یکی از بزرگ‌ترین قایق‌های تفریحی جهان به طول ۸۶ متر را در اختیار داشت که نام دخترش نبیله را روی آن گذاشته بود. آن قایق ۷۰ میلیون دلاری - که در فیلم «دیگر هرگز نگو هرگز» جیمز باند استفاده شد - به سلطان برونئی فروخته شد و بعدها به دونالد ترامپ، چهل و پنجمین رئیس‌جمهور آمریکا، رسید. ترامپ گفته بود که قایق عدنان خاشقجی را حدود ۳۰ میلیون دلار خریده بود. این کشتی را ترامپ در
۳۰ میلیون دلار خریده بود. این کشتی را ترامپ در سال ۱۹۹۱ به شاهزاده سعودی ولید بن طلال فروخت. عدنان خاشقجی روزگاری به خاطر سبک زندگی تجملاتی‌اش شهرت جهانی داشت. مهمانی‌های چند میلیون دلاری‌اش می‌توانست تا چند روز ادامه پیدا کند. رسوایی ایران کنترا. عدنان خاشقجی به عنوان یک واسطه کلیدی در ماجرای ایران کنترا درگیر شد که به ماجرای مک‌فارلین نیز مشهور است. او همراه با منوچهر قربانی‌فر و با حمایت عربستان سعودی و ایالات متحده به دلالی سلاح پرداختند و در یک سری عملیات پیچیده، پول خریدهای تسلیحاتی را از بانک
عملیات پیچیده، پول خریدهای تسلیحاتی را از بانک اعتباری و بازرگانی بین‌المللی (BCCI) وام گرفته‌اند. نقش او در این جنجال زمانی مطرح شد که خاشقجی میلیون‌ها دلار به دانشگاه امریکن در واشینگتن، دی.سی. اهدا کرد تا به ساخت یک استادیوم ورزشی به نام وی اختصاص دهد. از سال ۱۹۸۳ تا زمان طرح کیفر خواست تقلب و اتهامات دیگر در ماه مه ۱۹۸۹ خاشقجی عضو هیئت امنای این دانشگاه بود. گفته می‌شود که افشای نقش وی در رسوایی ایران‌کنترا به شهرت و اعتبارش لطمه بزرگی وارد کرد. آن تعاملات پشت پرده آمریکا، اسرائیل و ایران در اواخر سال
پشت پرده آمریکا، اسرائیل و ایران در اواخر سال ۱۹۸۶ میلادی ابتدا به روزنامه لبنانی الشراع و بعد به سایر رسانه‌های آمریکا و جهان درز کرد و خیلی زود به یک رسوایی بزرگ تبدیل شد. فردی که به عنوان منبع افشاگری تشخیص داده شد، مهدی هاشمی - برادر داماد حسینعلی منتظری - بعداً در ایران اعدام شد. ماجرای چک‌های ۱۳ سنتی. در سال ۱۹۹۰، مجله اسپای آزمایشی را در مورد "میزان خساست و طمع" انجام داد. هدف آن این بود که بفهمند ناخن خشک‌ترین میلیاردر کیست؟ یا به عبارت دیگر، "ثروتمندان چقدر طمع‌کار هستند؟" برای تعیین این موضوع،
چقدر طمع‌کار هستند؟" برای تعیین این موضوع، آنها برای افراد ثروتمند مختلف، هر کدام یک چک به قیمت ۱۳ سنت فرستادند و سپس منتظر ماندند تا ببینند چه کسی واقعاً چنین چک کوچکی را نقد می‌کند. دو نفر این کار را کردند: دونالد ترامپ و عدنان خاشقجی، تاجر اسلحه اهل عربستان. آنها مطمئن شدند که چک‌ها را به آدرس خانه افراد ثروتمند ارسال می‌کنند و نه به حسابداران آنها. به طوری که گیرنده باید اقدامی برای نقد کردن چک انجام دهد. رسوایی ایملدا مارکوس. چندی بعد در ۱۹۸۸ عدنان خاشقجی در سوئیس بازداشت و به اتهام تبانی مالی با
خاشقجی در سوئیس بازداشت و به اتهام تبانی مالی با ایملدا مارکوس، بیوه رئیس‌جمهوری سابق فیلیپین، فردیناند مارکوس، برای محاکمه به آمریکا مسترد شد. ایملدا مارکوس و عدنان خاشقجی در دادگاهی در نیویورک تبرئه شدند. درگذشت. عدنان خاشقجی در ششم ژوئن ۲۰۱۷ (۱۶ خرداد ۱۳۹۶) در سن ۸۲ سالگی در لندن درگذشت. خانواده او گفتند که وی به بیماری پارکینسون مبتلا بود و با آرامش از جهان رفت.
روز دانش‌آموز در ایران مصادف با ۱۳ آبان است. علت نامگذاری این روز، بنا به آمار بنیاد شهید انقلاب اسلامی، کشته شدن دو نفر در اعتراضات انقلاب ۱۳۵۷ است که یکی از آن‌ها دانش‌آموز بود، و در صبح روز ۱۳ آبان ۱۳۵۷ در محوطه دانشگاه تهران تجمع انجام داده بودند. شرح حادثه. در صبح روز ۱۳ آبان ۱۳۵۷ دانش‌آموزان تهرانی به نشانه اعتراض در محوطه دانشگاه تهران جمع شده بودند، هدف تیراندازی مأموران دولت جعفر شریف‌امامی قرار گرفته و کشته شدند. در این اعتراض که با همیاری قشرهای دیگری از مردم نیز همراه بود، با شروع شلیک گاز
دیگری از مردم نیز همراه بود، با شروع شلیک گاز اشک‌آور و سپس گلوله، ۱ دانش‌آموز کشته شد و ۳ نفر دیگر مجروح شدند. علت نام گذاری روز دانش آموز. دوشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۵۷ جمعی از دانش آموزان مدارس پایتخت طی بیانیه‌ای اعلام کردند: ما دانش آموزان ایرانی روز شنبه سیزدهم آبان ۱۳۵۷ را به عنوان روز دانش آموز اعلام نموده و قصد داریم هر ساله با یاد شهیدان جنبش دانش آموزی در این روز بر وحدت و یکپارچگی خود بیفزاییم. به منظور گرامی‌داشت این روز، ۱۳ آبان در تقویم جمهوری اسلامی ایران به عنوان روز دانش‌آموز نامگذاری شده‌است.
منوچهر قربانی‌فر (مشهور به نام قربا) دلال اسلحه و مأمور ساواک، که واسط اصلی فروش چند محموله سلاح از آمریکا به ایران در ماجرای مک فارلین بود. مایکل لدین کسی بود که قربانی‌فر را برای این کار به الیور نورث معرفی کرد. در کتاب عقاب و شیر نوشته جیمز بیل آمده است که وی یک مترجم عضو سابق ساواک بوده است. زندگی‌نامه. قبل از انقلاب سال ۱۳۵۷ منوچهر قربانی‌فر افسر ساواک بود و در شرکت استارلاین ایران که نفت ایران را به اسرائیل می‌فرستاد شریک بود. قربانی‌فر روابط نزدیکی با یعقوب نیمرودی افسر موساد در ایران که نقش مهمی در
یعقوب نیمرودی افسر موساد در ایران که نقش مهمی در تأسیس ساواک داشت داشته است. در سال ۱۹۸۰ قربانی‌فر واسط بین شاپور بختیار و مأمورانی که در کودتای نوژه دخالت داشتند بود؛ ولیکن این کودتا شکست خورد و تمامی افسران دخالت‌داشته در آن دستگیر شدند. در دهه ۱۹۸۰ قربانی‌فر به همراه سیروس هاشمی به اسرائیل رفت تا یک معاملهٔ ۵۰ میلیون دلاری اسلحه تحت نام عملیات کهکشان به ایران بفرستد. این معامله در لحظه آخر کنسل شد. ماجرای ایران-کنترا. در دهه ۱۹۸۰ رابط اصلی قربانی‌فر در آمریکا اولیور نورث و مایکل لدین بودند. لدین رابطه
آمریکا اولیور نورث و مایکل لدین بودند. لدین رابطه قربانی‌فر را با رابرت مک‌فارلین برقرار کرد. قربانی‌فر توسط رئیس سی‌آی‌اِی، ویلیام کیسی مورد سوء ظن بود و سه بار تحت آزمایش دروغ‌سنج قرار گرفت که در هر سه بار رد شد. مقام‌های ایرانی نیز به قربانی‌فر سوء ظن داشتند و شک داشتند که وی مدارک تقلبی از آمریکا به ایران می‌برد. در سال ۱۹۸۴ سی‌آی‌اِی قربانی‌فر را مهره سوخته قلمداد کرد، به این معنی که وی فردی غیرقابل اعتماد است. اولیور نورث در اعتراف‌های خود قربانی‌فر را فردی دروغگو خواند. در زمان دولت جرج بوش. در
را فردی دروغگو خواند. در زمان دولت جرج بوش. در دسامبر سال ۲۰۰۱ مایکل لدین یک مذاکره سه روزه بین قربانی‌فر و سازمان دفاع آمریکا در ایتالیا برگزار کرد. لدین در این زمان مشاور داگلاس فیث بود. مذاکره‌ها در مورد نقش ایران در جنگ با تروریسم بود. در سال ۲۰۰۳ دونالد رامسفلد این مذاکرات را بی‌اهمیت خواند و گفت چیزی از قربانی‌فر به دست نیامد که خود نمی‌دانستیم. قربانی‌فر قصد داشت به عنوان میانجی مبلغی دریافت کند. اعتراف برادر به ترور. علی قربانی‌فر (برادر منوچهر قربانی‌فر، یکی از عوامل ماجرای مک فارلین یا همان دلالی
یکی از عوامل ماجرای مک فارلین یا همان دلالی برای خرید سلاح از آمریکا و اسرائیل برای حکومت جمهوری اسلامی) جزو متهمان پرونده ترور سیروس الهی (از اعضای سازمان درفش کاویانی) اعتراف کرد که یکی از عوامل ترور مخالفان حکومت جمهوری اسلامی است.
دیتر ولرزهف (؛ زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸) یکی از مهم‌ترین نمایندگان ادبیات پس از جنگ آلمان بود. زندگی. دیتر ولرزهف روز سوم نوامبر، ۱۹۲۵ متولد شد. شهرت این نویسندهٔ مطرح که تا کنون بیش از ۲۰ رمان، مجموعهٔ مقالات و نوشته‌های ادبی پراکنده منتشر کرده‌است، سال‌ها تحت‌الشعاع آوازهٔ نویسندگان هم‌نسل خود، هاینریش بل و گونتر گراس قرار داشت. دلیل این امر پیش از آن که به شیوهٔ نگارش و دستمایه‌های آثار او مربوط شود، از موضع‌گیری اجتماعی و «جهان‌بینی» ویژهٔ او مایه می‌گیرد. ولرزهف، هرچند چون بُل و گراس
او مایه می‌گیرد. ولرزهف، هرچند چون بُل و گراس از پی‌آمدهای مصیبت‌بار جنگ دوم جهانی متأثر بود، ولی برای پیش‌گیری از وقوع دوبارهٔ فاجعه‌ای از این‌دست، پیوستن به حزبی خاص یا دفاع از اندیشه‌ای ویژه و سازمان‌یافته‌ای را راه‌حل نمی‌داند. او نه به رسالتی مذهبی اعتقاد دارد و نه به جهان‌بینی‌های سیاسی بها می‌دهد. مبارزهٔ تشکیلاتی برای «استقرار ارزش‌های جامعه‌ای مدنی»، آن‌گونه که بُل و گراس باور داشتند، از دید او مردود است. به‌همین دلیل، اغلب قهرمانان کارهای نخست او، از سیاست و پرداختن به فعالیت‌های سیاسی پرهیز
او، از سیاست و پرداختن به فعالیت‌های سیاسی پرهیز می‌کنند و بیشتر به مسائل اجتماعی و شخصی می‌پردازند. تأکید بر فردیت آفرینندهٔ نویسنده و بها دادن به استقلال رأی و تصمیم انسان (جدا از تعهدات سیاسی و تشکیلاتی)، از شعارهای اصلی زندگی ادبی و اجتماعی دیتر ولرزهف است. او هیچگاه نخواست به عنوان نویسنده، هم‌چون بُل و گراس، نقش «وجدان بیدار جامعهٔ آلمان» را بازی کند. این «درس» را ولرزهف، به ادعای خود، در دوران جنگ جهانی دوم آموخته‌است. او در ۱۷ سالگی، به عنوان فرزند افسر نیروی هوایی آلمان، داوطلبانه به ارتش نازی
افسر نیروی هوایی آلمان، داوطلبانه به ارتش نازی پیوست، در آن‌جا به جبههٔ شرق فرستاده شد تا «آخرین نبرد» هیتلری را همراه با جوانان دیگر به سامان برساند. او در مقاله‌ای، دلیل باور راسخ خود به «ارزش‌های آزادی‌خواهانهٔ غیرتشکیلاتی» را دیدن «اجساد تکه‌پاره‌شدهٔ هم‌قطارانی که گاه در فاصلهٔ یک وجبی» او در اثر انفجار نارنجک یا اصابت گلوله کشته شدند، می‌داند. این نویسندهٔ کُلنی، با این که از سال ۱۹۶۰ در جلسات ادبی «گروه ۴۷» شرکت کرد، ولی ۵ سال بعد، خود گروه نامتشکلی را پایه گذاشت که اعضایش با الهام از موازین
را پایه گذاشت که اعضایش با الهام از موازین «واقع‌گرایی نوین» قلم می‌زدند. این جریان ادبی دیرتر در تاریخ ادبیات آلمان، به «مکتب کُلنی» معروف شد. دیتر ولرزهف، به عنوان یکی از مسئولان "انتشارات کیپن‌هویر و ویچ (Kiepenheuer &amp; Witsch)، یکی از معتبرترین بنگاه انتشاراتی شهرُ کلن، آثار نویسندگان پیرو این مکتب را در این بنگاه به چاپ می‌رساند. خصوصیات آثار. پیامدهای ناگوار تصمیمات اشتباه. ولرزهف، در آثار خود اغلب به زندگی طبقهٔ متوسط جامعه‌ی‌آلمان غربی پس از جنگ جهانی دوم می‌پردازد. او در روند داستان، قهرمانان
جهانی دوم می‌پردازد. او در روند داستان، قهرمانان خود را ناگهان با موقعیت‌های دشواری روبرو می‌سازد که برون‌رفت از آن‌ها مستلزم اتخاذ تصمیم‌های تعین‌کننده‌است. این شخصیت‌ها «آزادانه» عمل می‌کنند، ولی ناگزیرند، بار سنگین پیامدهای ناگوار تصمیمات اشتباه یا نامناسب خود را نیز به تنهایی به دوش بکشند؛ پیامدهایی چون ازهم‌پاشیدن زندگی زناشویی یا از دست‌دادن مال و منال و سقوط به ورطهٔ ورشکستگی. گاهی نیز این قهرمانان به جنون مبتلا می‌شوند یا دست به خودکشی می‌زنند. شخصیت‌های رمان‌ها و داستان‌های کوتاه ولرزهف، اغلب بهای
رمان‌ها و داستان‌های کوتاه ولرزهف، اغلب بهای گزافی برای گزینش‌های آزادانهٔ خود می‌پردازند. موقعیت‌های ازدست‌رفته. ویژگی دیگری که در دو دههٔ اخیر در آثار منتشرشدهٔ ولرزهف بارز شده، نگاهی حسرت‌بار به گذشته‌است: قهرمانان او اغلب از «موقعیت‌های ازدست‌رفته» شکوه می‌کنند؛ فرصت‌هایی که دیگر به‌دست نمی‌آیند، شرایطی که دیگر نمی‌توان آن‌ها را دوباره فراهم آورد. آنیا، قهرمان مشهورترین رمان ولرزهف، با عنوان «در آرزوی عشق» که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، از جملهٔ این قهرمانان است. او که در رشتهٔ ادبیات تحصیل می‌کند، در پی
است. او که در رشتهٔ ادبیات تحصیل می‌کند، در پی تصمیمی از سر «عقل» و برای تأمین آینده و موقعیت اجتماعی خود، با قاضی‌ای به نام لئونارد ازدواج کرده‌است و به زندگی‌ای ملال‌آور ادامه می‌دهد. آشنایی با یک جراح موفق به نام پُل که او هم صاحب همسر است، کسالت‌باری زندگی آنیا را در نظر او دوچندان می‌نمایاند. پُل، برخلاف قاضی، مردی ماجراجوست و زندگی‌پر شر و شوری را دنبال می‌کند؛ آنیا در آرزوی تجربهٔ چنین زندگی‌ای است. همین امر سبب می‌شود که با پُل رابطه‌ای عاشقانه برقرار کند و در تصور زندگی مشترک با او، پیمان خود با
کند و در تصور زندگی مشترک با او، پیمان خود با لئونارد را می‌شکند؛ تصمیمی که پایان خوشی به همراه ندارد. «زندگی مشترک» با پُل در حد رؤیا باقی می‌ماند و آنیا در پایان رمان، بی‌عشق و بی‌پناه، ناگزیر است با احساس تلخ «از دست‌دادن فرصت» کنار بیاید. منطق و احساس. این کشمکش همیشگی طبقهٔ متوسط، درگیری بین منطق و احساس، بین آنچه عقل حکم می‌کند و قلب می‌طلبد، بین انتظارات اجتماعی و خواست‌ها و آرزوهای شخصی، تنها در رمان «در آرزوی عشق» نیست که به عنوان موضوعی محوری بازتاب می‌یابد. آنیا هم تنها شخصیتی نیست که در تلاش
می‌یابد. آنیا هم تنها شخصیتی نیست که در تلاش برای آشتی‌دادن این دو وجه متضاد، به سختی شکست می‌خورد. قهرمان رمان «مرزهای سایه» که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد، نیز به سرنوشت مشابهی دچار می‌شود. او که مدیر موفق یک بنگاه فروش خودرو ست، روزی به دام عشقی زودگذر می‌افتد و سرانجام زندگی خانوادگی و اجتماعی‌اش در اثر خیانت به همسر از هم می‌پاشد. در پایان رمان، پناه‌بردن به الکل، تنها راهی است که برای این مدیر سابق باقی می‌ماند. در رمان «نگاهی به کوهی در دور دست» نیز که در سال ۱۹۹۱ به بازار آمد، با الهام از زندگی غم‌انگیز
سال ۱۹۹۱ به بازار آمد، با الهام از زندگی غم‌انگیز برادر خود، قهرمان داستانش را رهسپار وادی مرگ می‌کند. در داستان «یک زندگی معمولی»، که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، دیتر ولرزهف، ارزش‌های قراردادی یک خانوادهٔ متوسط را زیر سؤال می‌برد و ساده‌دلی این قشر را برای دستیابی به خوشبختی‌ای ظاهری به نمایش می‌گذارد. شیرازهٔ این خانواده نیز سرانجام از هم می‌پاشد. خوشبختی متزلزل. خوشبختی در داستان‌های ولرزهف، امری موقتی و موقعیتی متزلزل است. جهان رمان‌های این نویسنده برای او، «صحنهٔ آزمایشی ادبی» است که بر روی آن می‌تواند دست
آزمایشی ادبی» است که بر روی آن می‌تواند دست کم در دنیای خیال، «اشکال گوناگون زندگی‌ای پرخطر» را بیازماید؛ زندگی‌ای که خود او از تجربهٔ آن در عالم واقعیت پرهیز می‌کند. ولرزهف می‌گوید: «شخصیت‌های داستان‌های من، نمونه‌هایی هستند که به دلیل اتخاذ تصمیمات اشتباه، مجازات می‌شوند. در نتیجه من به عنوان خواننده، می‌توانم بدون خطر کردن، بفهمم که اشتباه‌هایم، چه پیامدهایی دارد و چه بهایی باید در زندگی برای آن‌ها بپردازم.»
نوا روستایی است مرتفع که از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل محسوب می‌شود.. این روستا در دهستان بالا لاریجان قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است. مردم نوا به گویش آملی که گویشی از مازندرانی است صحبت می کنند. موقعیت جغرافیایی. نوا از شمال به کوه خرتاب (خردکوه) از جنوب به کوه مجیله دوش و در پشت آن دوبرار و از غرب به کوه یا تپه زراینجک و در پشت آن روستای ایرا (آمل) و از شمال به روستاهای نیاک و کنارانجام و زیبادشت و گیلاس (آمل) و کندلو
نیاک و کنارانجام و زیبادشت و گیلاس (آمل) و کندلو و دره هراز و کوه دماوند در وراء آن، از شرق به مراتع زیبای آزو (آزاب) و کوه بلند ابرت با قله معروف پاشوره منتهی می‌شود. همچنین از جنوب غربی به وسیلهٔ یک راه مال‌رو بعد از عبور از اسپه خاک (خاک سفید) و [سنگین او(سنگ نو) به روستای لاسم ختم می‌شود. اسپه خاک در محدوده نوا قرار داشته و دارای چشمه‌ای می‌باشد که در سالیان قبل روزها اهالی نوا و شب‌ها اهالی ایرا از آب آن استفاده می‌نمودند. وجه تسمیه. معروف است که چون در این روستا نسبت به روستاهای اطراف بادهای شدید
در این روستا نسبت به روستاهای اطراف بادهای شدید نمی‌وزد نوا نامگذاری شد. نوا = نه + وا (وا در زبان مازندرانی به معنی باد است) بناهای تاریخی. امامزاده یحیی ابن موسی ابن جعفر. اعتماد السلطنه دربارهٔ امامزاده‌ای در نوا چنین نوشته‌است: در نوا امامزاده‌ای وجود دارد که اصل مزار روی تخت سنگ بزرگی است و گنبدی به شکل لوزی روی آن است. توسط چهار پله در مسجدی که ستون سنگی دارد وارد حرم امامزاده می‌شوند. این مسجد به سمت مغرب است و از سمت مشرق ایوانی است که با یک در وارد حرم مشوند. اسم این امامزاده یحیی است. کوه‌های
حرم مشوند. اسم این امامزاده یحیی است. کوه‌های نوا. آزو، سلک، زرینجک، رئیس کوه، پلوَر، دوبرارک، پاشوره، خرتو سپس عباراتی را که بر در حرم حک شده این‌گونه نقل می‌کند: نمای خارج بنا هشت ترک است به صورت کلاه درویشی و از داخل مدور است. صندوقی چوبین در میان بنا است که پایه‌ای از سنگ و گچ دارد. درازای صندوق ۱۷۵ و عرض آن ۷۵ و ارتفاع آن ۸۰ می‌باشد و بر بدنه غربی آن این عبارت به خط نسخ متوسط حک شده‌است: "هذا العماره به فرمودهٔ رئیس صالح حسین حعاله، به عمل استاد محمود نجار در تاریخ سنهٔ تسع عشر و تسعمایه"؛ بر بدنه
نجار در تاریخ سنهٔ تسع عشر و تسعمایه"؛ بر بدنه جنوبی صندوق با نوعی کنده کاری نوشته شده: "بناکننده این عمارت بایزید ابن حاجی جواد". صندوق از چوب گردو استو سراسر قسمت‌های آن با قاب و زبانه و نگاره‌های فراوان ترکیب شده. مسجدی متصل به این بنا می‌باشد که با زبان مازندرانی رو در ورودی آن نوشته شده: "این در مِبارک بوشهِ سرکار مرحومه گلابی خانم، صبیهٔ آصفجاهی میرزا رضاقلی به عمل استاد آقا بابا در سنهٔ ۱۲۱۷". در نوا امامزاده‌های دیگری نیز هست به نام‌های امامزاده ذکریا، امامزاده اهل-علی، امامزاده عبدالله که بنای
ذکریا، امامزاده اهل-علی، امامزاده عبدالله که بنای ناچیز دارند. تکیه و مسجد نوا. در دهکده نوا تکیه و مسجدی بزرگ و قدیمی است، بر جرزهای دو طرف طاق‌نماها گچبری‌ها نسبتاً ظریف است. بر یکی از جرزها کلمات زیر خوانده شده: "عمل کمترین قرباعلی جغتایی-کتبه مشهدی حسین روضه خوان". قلاپیش و قلا میرک. نام اصلی قلاپیش (قلعهٔ شروین) بوده‌است که در غرب نوا ساخته بودند زمینهایی به نام قلا میرک تا به امروز معروف و مشهور است، تا چندی پیش برج و باروی قلعه برقرار بود اما امروز نشانی از آن نیست. محلات نوا. نوا به ۱۳ محله مختلف
نشانی از آن نیست. محلات نوا. نوا به ۱۳ محله مختلف تقسیم می‌شد که به مرور زمان این محلات از بین رفته و به ۱۳ طایفه تبدیل گردید و از این طایفه‌ها نیز به مرور زمان تعداد ۶ طایفه دیگر نیز از تاریخ پاک شدند. افراد سرشناس. ایرج ملک پور منجم، استاد و رئیس مؤسسه ژئوفیزیک نجوم و فیزیک فضا در دانشگاه تهران پدر تقویم نوین ایران.
مایورکا () بزرگ‌ترین جزیره از جزایر خودمختار بالئاری در پادشاهی اسپانیا و هفتمین جزیره بزرگ در دریای مدیترانه است. بزرگ‌ترین شهر ‌و مرکز این جزیره، بندر پالما د مایورکا می‌باشد که پایتخت جزایر بالئاری نیز به‌شمار می‌رود. مایورکا همچون دیگر جزایر بالئاری (مینورکا، ایبیزا و فورمنترا) یکی از مقاصد محبوب گردشگری به‌ویژه در میان هلندی‌ها، آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها است. فرودگاه پالما د مایورکا از پرترددترین فرودگاه‌های اسپانیا می‌باشد؛ به‌طوریکه در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۲۸ میلیون مسافر در این فرودگاه بین‌المللی
میلادی، ۲۸ میلیون مسافر در این فرودگاه بین‌المللی جابه‌جا شده‌اند. ریشه‌شناسی. واژه مایورکا از کلمه "insula maior" به‌معنای "جزیره بزرگ‌تر" در لاتین کلاسیک گرفته شده‌است که خود بعدها در لاتین قرون وسطی به‌شکل "Maiorca" به‌معنای "بزرگتر" در مقابل "Menorca" به‌معنای "کوچک‌تر" درآمده‌است که به جزیره مینورکا اشاره دارد. این واژه سپس در متون کاتالان به‌صورت "Mallorca" نگاشته شده و همین نوشتار بعدها به‌شکل معیار پذیرفته گردیده‌است. خصوصیات. مساحت این جزیره ۳۶۴۰ کیلومتر مربع است. مایورکا ۸۶۹٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و
مربع است. مایورکا ۸۶۹٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تئودوریک یکم ("Theodoric I") (درگذشتهٔ ۴۵۱) پادشاه ویزیگوت‌ها از ۴۱۸ تا ۴۵۱ بود. او هنگام حملهٔ وندال‌ها به رم در ۴۲۱ به آنها پیوست اما در ۴۵۱ علیه هون‌های تحت فرمان آتیلا با رومیان متحد شد و در میدان نبرد جان باخت. زندگینامه. تئودوریک پسر آلاریک یکم بود و در ۴۱۸ به پادشاهی ویزیگوت‌ها رسید. او متحد رومیان و در عین حال دشمن آنها بود. وندال‌ها در ۴۲۱ (یا ۴۲۲) به رم حمله کردند و تئودوریک یکم با خیانت به رومیان به آنها پیوست و از پشت به سپاهیان رومی یورش برد. در ۴۳۵ به رومیان مستقر در گل حمله کرد و ناربو را
در ۴۳۵ به رومیان مستقر در گل حمله کرد و ناربو را محاصره نمود. اما مجبور به عقب‌نشینی به تولوز شد و در آنجا در ۴۳۹ یکی از لشگرهای روم را شکست داد. با شروع حملات آتیلا در ۴۵۱، تئودوریک یکم علیه هون‌ها با رومیان متحد شد و ویزیگوت‌ها به سپاه روم به فرماندهی آئتیوس پیوستند. تئودوریک فرماندهی جناح راست را در ترویا برعهده داشت و با شکست هون‌ها توانست آنها را عقب براند، اما خودش نیز در همان سال در میدان نبرد کشته شد.
اعزام دانشجویان ایران به خارج نخستین بار در دوره صفویه به دنبال ارتباط نزدیک ایران و اروپا پدید آمد. در دوران قاجار نیز اعزام دانشجویان برای کسب علوم و فنون اروپایی انجام شد. پس از تصویب قانون اعزام محصل به خارجه در ۱۳۰۷ خورشیدی، نخستین گروه محصلان ایرانی برای انجام تحصیلات عالیه در رشته‌های مختلف عازم اروپا شدند. دوره صفویه. اعزام دانشجو به خارج از ایران نخستین بار در دوره صفویه به دنبال ارتباط نزدیک ایران و اروپا پدید آمد. شاه عباس دوم افراد معدودی همچون محمد زمان خان را به دلیل علاقه زیاد به نقاشی
محمد زمان خان را به دلیل علاقه زیاد به نقاشی اروپایی و برای فراگیری هنر نقاشی به شهر رم ایتالیا فرستاد. دوره قاجار. به دنبال شکست‌های ایران در جنگ‌های ایران و روسیه در دوره قاجار، سیاستمداران همچون عباس میرزا و میرزا عیسی قائم‌مقام برای جبران عقب‌ماندگی ایران نسبت به دیگر کشورهای اروپایی در حوزه‌های علمی و صنعتی، افرادی را برای فراگیری علوم و فنون به خارج از ایران فرستادند. عباس میرزا در ۱۱۹۰ خورشیدی دو نفر را برای فراگیری هنر و پزشکی و چهار سال بعد دوباره پنج نفر را به انگلیس فرستاد. با تأسیس مدرسه
پنج نفر را به انگلیس فرستاد. با تأسیس مدرسه دارالفنون توسط امیرکبیر، نیازی به گذراندن دوره‌های ابتدایی در خارج ایران نبود. در این زمان گروهی شامل ۴۲ تَن از دانش آموختگان دوره نخست دارالفنون در ۱۲۳۷ خورشیدی به فرانسه فرستاده شدند اما از این پس تا ۱۲۹۰ خورشیدی، تنها افرادی که توانایی مالی داشتند، فرزندان خود را به خارج از ایران می‌فرستادند. پس از پیروزی جنبش مشروطه ایران، دولت حدود ۶۰ دانشجو را برای تحصیل به آلمان اعزام کرد. محصلین و کارآموزان اعزامی زمان محمدشاه قاجار. در صفحه ۴۳ از گزارش سال ۹–۱۳۲۸ وزارت
قاجار. در صفحه ۴۳ از گزارش سال ۹–۱۳۲۸ وزارت فرهنگ بامضای مصطفی خان منصورالسلطنه عدل نوشته شده است که محمدشاه بموجب دستخط مورخ میزان ۱۲۶۰ مقرر کرد که پنج نفر از محصلین ایرای برای تحصیل به فرانسه اعزام شوند. عین دستخط و اسامی این پنج نفر از این قرار است : این عده از سال ۱۸۴۵ تا سال ۱۸۴۸ (۱۲۶۱ تا ۱۲۶۴ هجری قمری) در شهر پاریس مشغول تحصیل بودند و چون انقلاب ۱۸۴۸ رخ داد و محمدشاه هم فوت کرد مجبور به بازگشت شدند. از این پنج محصل هیچ‌کدام جز میرزا یحیی ترقی فوق‌العاده حاصل نکردند، میرزا زکی پس از افتتاح دارالفنون
حاصل نکردند، میرزا زکی پس از افتتاح دارالفنون سمت مترجمی «کرشش» اطریشی معلم توپخانه را یافت و در حقیقت «معید» درس او بود و بعدها نیز با درجه سرهنگی در توپخانهمصدر خدمات عادی نظامی بوده است. میرزا رضا نیز مانند او سمت مترجمی درس معدن‌شناسی «موسیو چارنوطا»و درس طبیعی «موسیو فکتی» را یافت و چون فرخ خان امین الملک کاشانی برادرزاده او به سفارت مأمور پاریس شد، میرزا رضا نیز به عنوان مترجم سفارت با او همراه شد. از حسینقلی آقا نیز در تشکیلات قشون نام برده شده است، میرزا یحیی از رجال مهم دوره ناصری گشت و به وزارت
میرزا یحیی از رجال مهم دوره ناصری گشت و به وزارت امور خارجه و عدلیه و حکومت یزد و فارس رسید و محمدعلی آقا نیز پس از مدتی خدمت در وزارت خارجه از زمان صدرات حاج میرزا حسین خان سپهسالار به امر او وارد خدمت نظمیه و به این مناسب به «میرزا محمدعلی خان نظمیه» معروف شد. محمدعلی خان در موقعی که در خدمت وزارت خارجه بود، به عنوان مترجم سفارت فرخ خان امین الملک به اروپا رفت و نیز به همراه سیدجعفرخان مشیرالدوله که در سال ۱۲۷۷ به سفارت لندن رفت و به عنوان نایب دوم سفارت مأمور گشت و بعداً نیز با عنوان سرتیپ ژنرال آجودان
مأمور گشت و بعداً نیز با عنوان سرتیپ ژنرال آجودان به سمت شارژدافری در سفارت ایران در لندن منصوب شد و پس از بازگشت این مأموریت بود که «به سرتیپی فوج نظمیه دارالخلافه که به منزله پلیس …» بود، سرافراز شد. علاوه بر این پنج تن، محصل دیگری به نام «میرزا صادق» در زمان محمدشاه برای تحصیل طب به انگلستان فرستاده شد. وزیر مختار انگلیس در تاریخ ۱۲ محرم ۱۲۶۳ راجع به او به حاجی میرزا آقاسی می‌نویسد این میرزا صادق پس از بازگشت به ایران از طرف امیرکبیر به آذربایجان فرستاده شد تا «مأمور وقوف تبریز و تعلیم علوم طبابت و سایر
شد تا «مأمور وقوف تبریز و تعلیم علوم طبابت و سایر علوم باشد» در سال ۱۲۶۳ نیز محمدحسین بیک افشار برای تحصیل صنعت بلورسازی و قندسازی به روسیه اعزام شد و حاجی میرزا آقاسی در یکی از نامه‌های خود توصیه او را به سفیر روسیه کرده است. و نیز ابولحسن نقاش باشی که بعداً «صنیع الملک» لقب یافت، پس از سال ۱۲۵۹ برای تکمیل هنر و فراگرفتن نقاشی سبک جدید به ایتالیا فرستاده شد و او تا پایان سلطنت محمدشاه در آنجا بود و پس از پنج سال توقف در ایتالیا هنگامی که سی و پنح سال از سن او می‌گذشت به ایران بازگشت علاوه بر اینها کسانی
او می‌گذشت به ایران بازگشت علاوه بر اینها کسانی از روشنفکران نیز به خرج خود فرزندان خود را در این دوره به اروپا فرستاده‌اند مانند «میرزا نبی خان» امیر دیوانخانه که پسر خود میرزا حسین خان را برای تحصیل به اروپا فرستاد و «میرزا یعقوب خان ارمنی» که پسر خود «مَلْکُم» را به پاریس فرستاد. دوره تحصیل میرزا حسین خان ظاهراً چندان طولی نداشته است ولی مَلْکُم گویا هشت سال در فرانسه به تحصیل مشغول بوده است. دورهٔ پهلوی. دوره ششم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۰۷ خورشیدی قانون اعزام محصل به خارجه را تصویب کرد و قرار شد که
اعزام محصل به خارجه را تصویب کرد و قرار شد که دانش آموزان پس از شرکت در یک کنکور و در صورت قبولی در آن برای ادامه تحصیل با هزینه دولت به خارج از کشور اعزام شوند. رضا شاه نیز با تأیید این مصوبه از این عمل حمایت کرد و قرار بر این شد که محصلین به کشورهای فرانسه و آلمان اعزام شدند. بر پایه این قانون دولت باید سالانه صد دانشجو را برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر به خارج از ایران می‌فرستاد. در اولین دوره اعزام محصلان به اروپا ۱۱۰ نفر دانش آموز پس از قبولی در کنکور اعزام به خارج روانه کشور فرانسه شدند. مهدی
کنکور اعزام به خارج روانه کشور فرانسه شدند. مهدی بازرگان، علی شایگان، مهدی آذر، کریم سنجابی، احمد رضوی کرمانی، محمدعلی ملکی، رضا رادمنش، خلیل ملکی، عبدالله ریاضی، لطفعلی صورتگر غلامعلی فریور و ابوالقاسم غفاری از مطرح‌ترین شخصیتهای این گروه ۱۱۰ نفره بودند. بسیاری از محصلان این گروه تحصیلات خود را تا مقطع دکترا در فرانسه گذراندند و در سال ۱۳۱۲ و ۱۳۱۳ به ایران بازگشتند. دوره جمهوری اسلامی. در دوره جمهوری اسلامی معمولاً در سطح تحصیلات تکمیلی، دانشجویان به عنوان بورس تحصیلی به خارج از ایران فرستاده می‌شوند.
بورس تحصیلی به خارج از ایران فرستاده می‌شوند. براساس دستورالعمل اداره کل بورس وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، نفرات اول تا سوم دانش‌آموختگان دورهٔ کارشناسی ارشد، مخترعان و مکتشفان که اختراعات و اکتشافات آنان در سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی به ثبت رسیده باشد یا برگزیدگان رتبه‌های اول تا سوم جشنواره‌های خوارزمی، فارابی و رازی می‌توانند در فراخوان بورس تحصیل خارج از ایران ثبت‌نام کنند.
روستای رحمه زامل، روستایی است در عبدالخان از توابع بخش شاوور شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران. این روستا دارای یک کتابخانه عمومی است. این روستا از قدمت زیادی تشکیل شده است. موقعیت. این روستا در ۲۵ کیلومتری شهرستان شوش دانیال است. جمعیت. این روستا در دهستان کرخا قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۹۶نفر (۲۳۲خانوار) بوده است.
تئودوریک دوم (درگذشتهٔ ۴۶۶) پادشاه ویزیگوت‌ها از ۴۵۳ تا ۴۶۶ بود. او در ابتدا متحد رومیان بود اما پس از برکناری امپراتور آویتوس در ۴۵۶ دوستی خود با آنها را شکست و به آرلو حمله کرد، اما مجبور به صلح با امپراتور ماژوریان شد. او سرانجام به دست برادر خود کشته شد. زندگینامه. تئودوریک دوم، پسر تئودوریک یکم بود که علیه برادرش توریسموند که پس از مرگ پدر جانشین او شده بود قیام کرد، برادرش را کشت و در ۴۵۳ خود پادشاه ویزیگوت‌ها شد. او در ابتدا از طریق اتحاد با رومیان، سیاست گسترش قلمروهای گوت‌ها در اسپانیا و گل را