payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و آلبرت برخی اوقات برای صحبت عادی و مشورت نیز پیش لیونل می‌رود. پادشاه ادوارد به قصد ازدواج با زنی که قبلاً دو بار ازدواج کرده بوده، والس سیمپسون، مجبور به استعفاء از مقام پادشاهی می‌شود؛ و به این ترتیب آلبرت می‌بایست جایگزین وی شود. هم‌زمان با این اتفاقات نخست‌وزیر بریتانیا، استنلی بالدوین، به خاطر ازدواج پادشاه ابتدا تهدید به استعفاء کرده و سپس تهدید خود را عملی می‌کند. نویل چمبرلین نخست‌وزیر می‌شود، البته او تنها یکبار در فیلم ظاهر می‌شود، برعکس وینستون چرچیل که نقش پر رنگ‌تری در فیلم ایفا می‌کند. پس از
که نقش پر رنگ‌تری در فیلم ایفا می‌کند. پس از کناره‌گیری پادشاه ادوارد هشتم در سال ۱۹۳۶ از تاج و تخت بخاطر ازدواج با سیمپسون، آلبرت با عنوان جرج ششم پادشاه بریتانیا و همسرش الیزابت ملکهٔ بریتانیا می‌شود. پس از تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، چمبرلین به آلمان اعلام جنگ می‌دهد و پادشاه جدید باید برای مردم صحبت کند. با کمک لیونل وی این سخنرانی رادیویی را به صورت فوق‌العاده و بدون لکنت انجام می‌دهد و مورد تشویق تهیه‌کننده رادیو، حاضرین و مردمی که جلوی کاخ باکینگهام جمع شده‌اند می‌گردد. جایزه‌ها و نامزدی‌ها.
جمع شده‌اند می‌گردد. جایزه‌ها و نامزدی‌ها. فیلم مورد توجه منتقدان و تماشاگران قرار گرفته‌است. فیلم "سخنرانی پادشاه" با ۷ نامزدی در رشته‌های مختلف از جمله بهترین فیلم درام سال، بهترین بازیگر مرد برای کالین فرث، بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای هلنا بونهام کارتر و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای جفری راش در صدر فهرست نامزدهای جوایز گلدن گلوب ۲۰۱۱ قرار گرفت. اسکار. همچنین این فیلم نامزد ۱۲ جایزه اسکار ۲۰۱۱ بود:
قورقا کلمه‌ای ترکی است که از فعل « قووورماق » گرفته شده‌است . قورقا به گندم و شادونه تفت شده گفته می‌شود. در منطقه آذربایجان قورقا در فصول سرد خصوصا در شب چله و عید نوروز استفاده می‌شود. در عیدنوروز قورقا را در سفره هفت سین هم می‌گذارند. گندم پیش از تفت دادن خیسانده می‌شود. گاهی برای خیس کردن گندم از شیر نیز استفاده می‌شود. این خوراکی در مناطق ترکمن نشین نیز تهیه می‌شود.
رجینا کارتر (زاده ۱۹۶۶) نوازنده ویولن آمریکایی است. او از چهار سالگی ویولن کلاسیک می‌نواخت. در دوره دبیرستان به موسیقی راک و جاز رو آورد. پس از پایان تحصیلات موسیقی در دانشگاه‌های اوکلند در شهر راچستر ایالت میشیگان و کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند در بوستن در ۱۹۸۷ کار خود در موسیقی جاز را شروع کرد. او از کودکی ویولن را به روش سوزوکی آموخت و از هواداران و مروجان این روش است. از رجینا کارتر تاکنون چند آلبوم منتشر شده است.
نیپون بودوکان در منطقهٔ چیودا و در درون پارک کیتانومارو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این استادیوم سرپوشیده در سال ۱۹۶۴ میلادی آمادهٔ بهره‌برداری شده‌است. موسیقی در نیپون بودوکان. با اینکه این سالن ورزشی در اصل به ورزش جودو اختصاص دارد، بودوکان محل برگزاری کنسرت‌های بسیاری از خوانندگان ژاپنی و بوده است و آلبوم‌های بسیاری به نام "اجرای زنده در بودوکان" وجود دارد. گروه انگلیسی بیتلز در سال ۱۹۶۶ میلادی نخستین گروه راکی بودند که در این ورزشگاه کنسرت اجرا کردند. پس از اینکه چیپ تریک ( Cheap Trick) و باب
کردند. پس از اینکه چیپ تریک ( Cheap Trick) و باب دیلن پس از اجرای کنسرت در بودوکان آلبوم‌هایی به نام در بودوکان و باب دیلن در بودوکان در بازار عرضه کردند، بودوکان شهرت جهانی پیدا کرد. پس از آن اریک کلپتون در سال ۱۹۸۰ آلبوم Just One Night را در بودوکان ضبط کرد.
توکیو بودوکان در منطقهٔ آداچی در داخل پارک هیگاشی آیاسه در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده است. این ورزشگاه سرپوشیده در سال ۱۹۸۹ میلادی آمادهٔ بهره‌برداری شده است.
اتلبالد (زادهٔ ۸۳۱ یا ۸۳۴ — درگذشتهٔ ۸۶۰) شاه ساکسون غربی (وسکس) از ۸۵۶ تا هنگام مرگش در دسامبر ۸۶۰ بود. زندگینامه. اتلبالد در ۸۳۱ یا ۸۳۴ زاده شد. او بزرگترین پسر زنده‌ماندهٔ اتلولف، شاه وسکس از همسر اولش آسبر بود. او در ۸۵۱ پدرش را در نبرد علیه دانمارکی‌ها همراهی کرد و با کمک یکدیگر موفق به شکست آنها در آکلیا شدند. اتلولف در ۸۵۶ برای زیارت به رم رفت و آلفرد، پسر کوچک و محبوبش را نیز همراه خود برد. در این مدت وسکس توسط شورای وزرا به رهبری مشترک اتلبالد، سنت سوئیتین، اسقف وینچستر و الستن، اسقف شربورن اداره
سوئیتین، اسقف وینچستر و الستن، اسقف شربورن اداره می‌شد. ظن اتلبالد به جانشینی برادر کوچکش آلفرد سبب شد تا پیش از بازگشت پدرش به‌عنوان پادشاه جدید وسکس در کینگستون-اپان-تیمز تاجگذاری نماید. اتلبالد همچون پدربزرگش اگبرت جنگجو و سرسخت بود و همین موضوع در مقایسه با پدر ملایم‌رفتارش عاملی شد تا بسیاری او را به پادشاه سالخورده ترجیح دهند. پس از بازگشت اتلولف، او که تمایلی به شروع یک جنگ داخلی نداشت پادشاهی پسرش و برکناریش از قدرت را پذیرفت. اتلولف در ۸۵۸ درگذشت و اتلبالد در همان سال با مادرخوانده‌ٔ ۱۶ ساله‌اش
و اتلبالد در همان سال با مادرخوانده‌ٔ ۱۶ ساله‌اش جودیت، دختر شارل تاس، پادشاه فرانک غربی ازدواج کرد. اما این کار او خلاف قوانین کلیسا بود و همین امر سبب کاهش محبوبیت او در نزد آنان شد. از سوی دیگر شارل که این ازدواج را مایهٔ بدنامی دخترش می‌دانست او را مجبور به صومعه‌نشینی نمود. اما علی‌رغم این رسوایی، اتلبالد فرمانروایی محبوب باقی‌ماند و به شهرتش در نزد اذهان عمومی لطمه‌ٔ زیادی وارد نشد. او در ۲۰ دسامبر ۸۶۰ و پس از ۴ سال حکومت در شربورن واقع در دورست درگذشت.
محمدناصر خان صولت قشقایی معروف به ناصر خان، (زاده ۱۲۷۸ – درگذشته اسفند ۱۳۶۲) فرزند ارشد اسماعیل خان صولت‌الدوله قشقایی (ایلخان ایل قشقائی و سیاستمدار دورهٔ پهلوی) و برادر ملک‌منصور خان، محمدحسین قشقایی و خسرو خان قشقایی بود. ناصرخان تا پیش از کودتای ۲۸ مرداد وی قدرتمندترین فرد در جنوب ایران بود. او قصد داشت با انجام کودتایی علیه نیروهای بریتانیایی و شوروی ایران را از اشغال متفقین خارج کند که این عملیات ناکام ماند. زندگی سیاسی. پدرش اسماعیل خان صولت‌الدوله و پدربزرگش داراب خان ایلخان ایل قشقایی بودند. در
و پدربزرگش داراب خان ایلخان ایل قشقایی بودند. در دوران سلطنت رضاشاه، با آغاز خلع سلاح عشایر فارس در سال ۱۳۰۷ و تندروی‌های سرلشکر آیرم، قشقاییها شورش کردند. آیرم، ناصرخان را دستگیر کرد و به تهران برد. دستگیری او شورش قشقاییها را شدت بخشید و اوضاع فارس بحرانی شد. سرلشکر حبیب‌الله شیبانی، فرماندهی لشکر جنوب را به عهده گرفت. یکی از پیشنهادهای او آزادی ناصرخان بود. ناصرخان آزاد شد و به فارس برگشت و اوضاع فارس آرام شد. به پاس کمک در فرو خواباندن شورش در فارس، ناصر خان و پدرش اسماعیل خان به نمایندگی مجلس پذیرفته
خان و پدرش اسماعیل خان به نمایندگی مجلس پذیرفته شدند. ناصرخان به نمایندگی ایل قشقایی و پدرش به نمایندگی شهرستان جهرم انتخاب شدند و در اوائل سال ۱۳۱۰ به مجلس شورای ملی رفتند. اسماعیل خان با مستوفی‌الممالک، دوستی و نزدیکی داشت. پس از خاکسپاری مستوفی‌الممالک در هفتم شهریور ۱۳۱۱ علی منصور (وزیر داخله)، مصوبه لغو مصونیت اسماعیل خان و پسرش را در فردای خاکسپاری از مجلس گرفت و هر دو دستگیر و زندانی شدند. در ۱۶ مهر، پدرش اسماعیل خان بر اثر عفونت در زندان قصر درگذشت. ناصرخان تبعید شد و پس از شهریور ۱۳۲۰ و سقوط حکومت
ناصرخان تبعید شد و پس از شهریور ۱۳۲۰ و سقوط حکومت رضاشاه، نزد ایل بازگشت و در فاصله سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ قدرتمندترین فرد در فارس بود. او به اقتدار مجدد ایل قشقایی همت گمارد و در همین راه امتیازاتی هر چند اندک در وهله اول برای ایل خود و سپس استان فارس به‌دست‌آورد. در سال ۱۳۲۶ ناصر خان به نمایندگی شیراز در مجلس شورای ملی انتخاب شد اما نمایندگی را نپذیرفت. در سال ۱۳۲۸ با تشکیل مجلس سنا به عنوان سناتور فارس از جانب شاه منصوب شد. در جریان نهضت ملی شدن نفت از دکتر مصدق و جبهۀ ملی حمایت کرد و پس از کودتای ۲۸
دکتر مصدق و جبهۀ ملی حمایت کرد و پس از کودتای ۲۸ مرداد، همچون برادرانش ملک منصور خان، محمدحسین خان و خسروخان، در حالی که مورد غضب محمدرضاشاه پهلوی قرار گرفته بود، با کمک سپهبد زاهدی که با وی از زمان پدرش آشنایی دیرینه داشت، جان سالم به در برد و موفق به خروج از کشور و در حقیقت به خارج از کشور تبعید شد. در دوران تبعید، تمام اموال و دارایی‌های ناصرخان که باغ ارم شیراز و املاک زیادی را شامل می‌شد، مصادره و توقیف شد. وی به دلیل سکونت فرزندانش در آمریکا پس از مدت کوتاهی اقامت در اروپا به آمریکا مهاجرت کرد.
مدت کوتاهی اقامت در اروپا به آمریکا مهاجرت کرد. امیراصلان افشار سفیر وقت ایران در آمریکا در مصاحبه با تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران مدعی است که: ناصر قشقایی در زمان اقامت در آمریکا بنا به سفارش محمدرضا پهلوی از سفارت ایران به صورت ماهانه کمک مالی دریافت می‌کرده است. وی در دوران انقلاب در حمایت از انقلاب ۱۳۵۷ و تغییر رژیم سلطنتی تلاش کرده و به طرفداران انقلاب ملحق شد و در زمان نخست‌وزیری شاپور بختیار در دی ۱۳۵۷ در زمانی که شاه هنوز در ایران بود، بعد از ۲۵ سال تبعید به ایران مراجعت کرد. با توجه به شلوغی
سال تبعید به ایران مراجعت کرد. با توجه به شلوغی اوضاع و تب انقلاب در ایران، ناصرخان با حمایت شاپور بختیار به وطن وارد و با حمایت او، از دستگیری‌اش در فرودگاه جلوگیری شد. او به میان ایل خود بازگشت و به مبارزه و تبلیغ علیه رژیم سلطنتی و شاه و حمایت از انقلاب ۱۳۵۷ ادامه داد. ناصرخان قشقایی در انتخابات نخستین دوره مجلس شورای اسلامی به نمایندگی انتخاب شد اما هم کینهٔ قدیمی کمونیست‌ها از جمله حزب توده به دلیل سابقه مخالفت او با آنها ادامه داشت و هم مجاهدین خلق با او مخالف بودند. در نتیجه، اعتبارنامه‌اش رد و
با او مخالف بودند. در نتیجه، اعتبارنامه‌اش رد و ابتدا برادرش خسرو خان و سپس خودش دستگیر شدند. دستگیری این دو باعث نا آرامی در شیراز و قیام قشقایی‌ها و در نهایت آزادی او شد. ناصرخان با خمینی همسو نبود و گروه‌های مختلف انقلابی برای قدرت نیافتن و انسجام مجدد او و ایلش در جنوب، تلاش می‌کردند. ناگزیر با حکومت جمهوری اسلامی درگیر شد و پس از درگیری مسلحانه در اطراف شیراز و فیروز آباد با سپاه پاسداران، سرانجام به دلیل چنددستگی در ایل قشقایی و نداشتن نیروی لازم، اردوی او در هم شکست. دادگاه انقلاب شیراز حکم اعدام
او در هم شکست. دادگاه انقلاب شیراز حکم اعدام غیابی برای ناصرخان و برادرش خسرو خان صادر کرد و پسر بزرگش عبدالله خان که در آمریکا تحصیلات پزشکی کرده و در اردوی او به مبارزه مشغول بود، به صورت ناگهانی درگذشت. ناصرخان ناگزیر به ترک مخفیانه ایران و مهاجرت مجدد به آمریکا از راه ترکیه شد. برادرش خسرو خان که در کوه‌ها مخفی بود، به دلیلی نامعلوم به شیراز رفت و با خیانت یکی از نزدیکان، دستگیر و چندی بعد در فیروز آباد تیرباران شد. کتاب «سال‌های بحران» خاطرات روزانهٔ ناصرخان قشقایی به تصحیح نصرالله حدادی در سال ۱۳۶۶
ناصرخان قشقایی به تصحیح نصرالله حدادی در سال ۱۳۶۶ چاپ شد. ناصر خان قشقایی در مصاحبه‌ای مفصل و نزدیک به هشت ساعته با حبیب لاجوردی در پروژه تاریخ شفاهی ایران در خصوص فعالیت‌های خود و تاریخچه ایل قشقایی، خانواده اش، مسائل مربوط به نهضت ملی شدن نفت، کودتای ۲۸ مرداد و همراهی اش با جبهه ملی ایران در اروپا، همراهی با انقلاب ۱۳۵۷ و مبارزه هایش با جمهوری اسلامی گفته است. پیکر ایشان بصورت امانی به آلمان منتقل شد تا پس از آن به ایران در جایگاه ایل قشقایی ها به خاک سپرده شود. به دلیل طولانی شدن این روند و قوانین آلمان
شود. به دلیل طولانی شدن این روند و قوانین آلمان ،ناصرخان در شهر مونیخ آلمان به خاک سپرده شده است. آدرس آرامگاه ایشان Westfriedhof München قطعه 143می باشد .
بانو (دِیم) جودیت اولیویا دِنچ (؛ زادهٔ ۹ دسامبر ۱۹۳۴) بازیگر انگلیسی است. او را یکی از برترین بازیگران زن در بریتانیا دانسته‌اند، که بابت نقش‌های همه‌جانبه‌اش در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی با ژانرهای گوناگون، و همچنین بابت نقش‌های متعددش در تئاتر مورد توجه قرار گرفته است. دنچ در طول شش دهه فعالیت افتخارات مختلفی از جمله یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ تونی، دو جایزهٔ گلدن گلوب و شش جایزهٔ فیلم بفتا کسب کرده است. دنچ فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۵۷ با کمپانی اولد ویک آغاز کرد. در چند سال بعد، او در چندین
اولد ویک آغاز کرد. در چند سال بعد، او در چندین نمایشنامه از شکسپیر، در نقش‌هایی چون اوفلیا در "هملت"، ژولیت در "رومئو و ژولیت" و لیدی مکبث در "مکبث" به روی صحنه رفت. اگرچه اغلب کارهای دنچ در این دوره در تئاتر بود، اما او به آثار سینمایی نیز روی آورد و جایزهٔ بفتا به‌عنوان امیدوارکننده‌ترین بازیگر تازه‌وارد را دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۸، برای بازی در نقش اصلی "سالی بولز" در موزیکال "کاباره"، نظرات بسیار خوبی دریافت کرد. در طی دو دهه بعد، دنچ خود را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران تئاتر در بریتانیا مطرح
از برجسته‌ترین بازیگران تئاتر در بریتانیا مطرح کرد و در تئاتر ملی سلطنتی و رویال شکسپیر کامپنی مشغول به فعالیت بود. او در آن زمان برای حضورش در تلویزیون، که شامل نقش‌های اصلی مجموعه‌های "عاشقانه‌ای خوب" (۱۹۸۱–۱۹۸۴) و "با گذشت زمان" (۱۹۹۲–۲۰۰۵) می‌شد، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او به ندرت در فیلم‌ها ظاهر می‌شد و نقش‌های مکمل فیلم‌های برجسته‌ای مانند "اتاقی با یک چشم‌انداز" (۱۹۸۵) را بر عهده داشت. او برای بازی در نقش اِم در فیلم جاسوسی "گولدن‌آی" (۱۹۹۵) به شهرت بین‌المللی دست یافت. او این نقش را در هشت
به شهرت بین‌المللی دست یافت. او این نقش را در هشت فیلم جیمز باند ایفا کرد که برجسته‌ترین آن‌ها در "اسکای‌فال" (۲۰۱۲) بود و با حضور کوتاهی در "اسپکتر" (۲۰۱۵) به پایان رسید. دنچ برای به تصویر کشیدن الیزابت یکم در درام عاشقانهٔ "شکسپیر عاشق" (۱۹۹۸) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او برای فیلم‌های "خانم براون" (۱۹۹۷)، "شکلات" (۲۰۰۰)، "آیریس" (۲۰۰۱)، "خانم هندرسون تقدیم می‌کند" (۲۰۰۵)، "یادداشت‌هایی بر یک رسوایی" (۲۰۰۶)، "فیلومنا" (۲۰۱۳) و "بلفاست" (۲۰۲۱) نیز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او
(۲۰۲۱) نیز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او دریافت‌کنندهٔ چندین جایزهٔ افتخاری از جمله بفتا فلوشیپ بوده است. زندگی. جودی دنچ فعالیت هنری خود را از سال ۱۹۵۷ میلادی، با بازی در نقش "اوفلیا" در نمایش‌نامه هَملِت آغاز کرد و از آن پس در ده‌ها نمایشنامه درام و موزیکال معتبر بازی کرد. جودی دنچ نخستین بار در سال ۱۹۶۴ میلادی، در یک فیلم سینمایی ظاهر شد و با بازی در فیلم‌هایی چون "هنری پنجم"، "شکسپیر عاشق"، "شکلات"، "آیریس" و چند فیلم از مجموعه "جیمز باند" در نقش «"M"» شهرتی جهانی پیدا کرد. او همچنین در فیلم غرور و
شهرتی جهانی پیدا کرد. او همچنین در فیلم غرور و تعصب بازی کرده است. جودی دنچ در سال ۱۹۷۱ میلادی، با مایکل ویلیامز ازدواج کرد. حاصل ازدواج‌شان یک دختر به نام فینتی است. همسرش در سال ۲۰۰۱ میلادی، بر اثر ابتلا به سرطان ریه و در سن ۶۵ سالگی درگذشت. او در فیلم "جک و سارا" نیز بازی کرده است. از دیگر فیلم‌های وی می‌توان به خانه دوشیزه پرگرین و چرخ‌وفلک جادویی اشاره کرد. بخشی از جوایز و افتخارات. وی در سال ۱۹۹۸ میلادی، از سوی الیزابت دوم، ملکه بریتانیا نشان سلطنتی گرفت و ملقب به لقب دِیم شد که معادل لقب «سِر» برای
و ملقب به لقب دِیم شد که معادل لقب «سِر» برای زنان است. جودی دِنچ در سال ۱۹۹۸ میلادی، برای بازی در نقش "الیزابت اول" در فیلم "شکسپیر عاشق"، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او هم‌چنین در سال ۲۰۰۸ میلادی، برای «یک عمر فعالیت هنری» برنده جایزهٔ فیلم اروپا شد.
استیک تاتار نام غذایی گوشتی است که به صورت خام سرو می‌شود. برای تهیه این غذا از گوشت گاوی که دارای کیفیت بالا و بدون چربی باشد استفاده می‌شود و آن را یا چرخ کرده یا خیلی خوب قطعه‌قطعه می‌کنند و با نمک، فلفل و سبزیجات مزه‌دارش می‌نمایند. سپس آن را به شکل یک تودهٔ تپه‌مانند درون بشقاب گذاشته و بالایش را کنگره کنگره کرده و زردهٔ تخم‌مرغ خامی را روی آن قرار می‌دهند. این غذا معمولاً همراه با کبر، جعفری خردشده و پیاز سرو می‌شود. گمان می‌رود خاستگاه این غذا استان‌های بالتیکی روسیه باشد که تاتارهای ساکن در آن نواحی
بالتیکی روسیه باشد که تاتارهای ساکن در آن نواحی در قرون وسطی گوشت قرمز را با چاقویشان نوار نوار بریده و آن را به‌صورت خام می‌خوردند.
درهٔ پادشاهان نام دره‌ای باستانی در کشور مصر است که در دوران مصر باستان به عنوان گورستان فرعون‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. درهٔ پادشاهان در کرانه باختری رود نیل و در مقابل شهر باستانی تبس (شهر کنونی اقصر) قرار دارد. مقبره بسیاری از پسران آمنهوتپ بزرگ از جمله توت عنخ آمون در دره پادشاهان واقع شده‌است.
برادران گریم فیلمی ماجراجویی و فانتزی به کارگردانی تری گیلیام محصول سال ۲۰۰۵ کشور ایالات متحده آمریکا است. خلاصه داستان. برادران گریم دو نویسنده آلمانی به نام های جیکوب (هیت لجر) و ویلهم (مت دیمون) هستند که می‌خواهند داستان خود را به اتمام برسانند برای همین به یک روستای عجیب می‌روند در آنجا همه دختران جوان شهر دزدیده می‌شوند و جنگل و وقایع آن عجیب و ماورایی است. آنها به درون جنگل می‌روند و متوجه می‌شوند که ملکه‌ای که سالها پیش باید مرده بود با استفاده از طلسم زنده مانده و برای جوان ماندن خودش باید آن دختران
زنده مانده و برای جوان ماندن خودش باید آن دختران جوان را بکشد و آنها (برادران گریم) تصمیم به مبارزه با او می‌گیرند و می‌خواهند تا طلسم او را باطل کنند و... بازیگران. مت دیمونهیث لجرپیتر استرمرمونیکا بلوچیلینا هیدیجاناتان پرایستوماش هاناکمکنایز کروکراجر اشتون-گریفیتس
= معبد حوروس در ادفو = خلاصه. معبد هوروس در ادفو، نام معبد و نیایش‌گاهی باستانی در مصر باستان است که در کرانه باختری رود نیل و در شهر تاریخی ادفو واقع شده است. این معبد در دوره یونانی، برای حوروس (ایزد عقاب‌نما) ساخته شده بود. در خلوت‌گاه درونی تاریک معبد حوروس، هم‌چنان زیارت‌گاهی برپاست که سنگ‌های آن صیقل داده شده‌اند و بر باور مصریان باستان، حکاکی‌های آن در اطراف تپه‌آفرینش وجود داشته‌اند. معبد ادفو در مصر علیا، بین اقصر و اسوان قرار دارد و به هوروس، خدای جنگ با سر شاهین تقدیم شده بود. این معبد به همراه
جنگ با سر شاهین تقدیم شده بود. این معبد به همراه همسرش هاثور و پسرشان هارسومتوس پرستش می‌شد. معبد ادفو یکی از خیره‌کننده‌ترین و کامل‌ترین معابد مصر باستان است که به پرستش خدای هوروس اختصاص دارد. این معبد در کرانه غربی رود نیل واقع شده و ساخت آن در دوران حکومت بطلمیوس سوم (۲۴۶–۲۲۱ پیش از میلاد) در سال ۲۳۷ قبل از میلاد آغاز شد، اما ۱۸۰ سال بعد، در دوران بطلمیوس دوازدهم (۸۰–۵۱ پیش از میلاد) در سال ۵۷ قبل از میلاد به پایان رسید. این معبد برای هزاران سال زیر لایه‌هایی از رسوبات و بقایای سکونتگاه‌ها مدفون بود،
از رسوبات و بقایای سکونتگاه‌ها مدفون بود، به همین دلیل عناصر معماری و تزئینات آن به شکلی استثنایی حفظ شده‌اند. در سال ۱۸۶۰، باستان‌شناس فرانسوی آگوست ماریت بخش‌هایی از معبد را کشف و مرمت کرد. در ورودی معبد، دو درگاه عظیم (پیلون) دیده می‌شود که صحنه‌هایی از پیروزی بطلمیوس دوازدهم بر دشمنان و پرستش خدایان را به تصویر می‌کشند. دو مجسمه بزرگ گرانیتی از هوروس، خدای شاهین، در مقابل این درگاه‌ها قرار دارند. پس از عبور از درگاه‌ها، به یک حیاط ستون‌دار (پریستایل) وارد می‌شوید که با ستون‌های مزین به سرستون‌های
وارد می‌شوید که با ستون‌های مزین به سرستون‌های گل‌دار احاطه شده است. در ادامه، دو تالار هیپوستایل قرار دارند: - تالار اول: صحنه‌هایی از بنیان‌گذاری معبد و نقش پادشاه در حال انجام آیین‌های مذهبی را نمایش می‌دهد. - تالار دوم: تصاویری از سفر هوروس در قایق مقدس به همراه الهه هاثور را در بر دارد. پس از تالار دوم هیپوستایل، تالار عرضی (ترانزورس) و سپس قداست‌گاه معبد قرار گرفته است. تاریخچه. پیشینه. معبد ادفو که در شهر ادفو قرار دارد، از برجسته‌ترین نمونه‌های معماری دوره یونانی-رومی در مصر به شمار می‌رود. این بنا
دوره یونانی-رومی در مصر به شمار می‌رود. این بنا که به هوروس، ایزد آسمان‌ها تقدیم شده بود، طی سال‌های ۲۳۷ تا ۵۷ پیش از میلاد احداث گردید. این مکان مقدس علاوه بر کارکرد مذهبی، نمادی از عظمت و استمرار تمدن کهن مصری محسوب می‌شد. ساختار معماری آن شامل عناصر شاخصی چون دروازه عظیم (پایلون)، صحن ستون‌دار و تالارهای متعدد است که همگی بازتاب‌دهنده سبک اصیل معماری مصری می‌باشند. احداث و بنیان‌گذاری. فرآیند ساخت این معبد در دوران فرمانروایی بطلمیوس سوم آغاز و در زمان بطلمیوس دوازدهم به پایان رسید. اگرچه طراحی آن پیرو
دوازدهم به پایان رسید. اگرچه طراحی آن پیرو الگوهای سنتی مصری است، اما تأثیرات هنر یونانی در برخی جزئیات تزئینی مشهود می‌باشد. دروازه ورودی عظیم ۳۶ متری معبد، صحنه‌هایی از پادشاه بطلمیوسی را در حال نبرد با دشمنان به تصویر کشیده است. عصر فراعنه (۳۰۰۰–۳۳۲ پیش از میلاد). در دوره پادشاهی میانه (۲۰۵۵–۱۶۵۰ ق.م)، بنای مقدسی توسط سنوسرت یکم در منطقه کرنک برپا شد. با گذر به عصر پادشاهی جدید (۱۵۰۰–۱۰۶۹ ق.م)، شاهد احداث معابد عظیمی همچون ابیدوس و کرنک هستیم. سنگ‌نوشته‌های به جای مانده گواه آن است که این نیایشگاه‌ها به
به جای مانده گواه آن است که این نیایشگاه‌ها به فرمان فرعون‌ها و برای پرستش خدایان ساخته می‌شدند. عصر هلنیستی و رومی (۳۳۲ ق.م–۳۹۵ میلادی). پس از فتوحات اسکندر مقدونی، مصر تحت سیطره یونانیان و سپس رومیان درآمد. در این برهه، آیین‌های سنتی مصری به تدریج رو به زوال نهادند. اواخر عهد باستان (سده‌های ۴–۶ میلادی). با رسمیت یافتن مسیحیت در سال ۳۸۰ میلادی، فعالیت معابد غیرمسیحی متوقف شد. معبد ادفو احتمالاً در سده پنجم میلادی به کلی متروک گردید، هرچند پرستش ایزیس در جزیره فیله تا سده ششم میلادی تداوم یافت. در دوره
جزیره فیله تا سده ششم میلادی تداوم یافت. در دوره بیزانسی، بخش‌هایی از این معبد به کلیسا تبدیل شد. دوره اسلامی (از ۶۴۰ میلادی به بعد). پس از گشوده شدن مصر به دست مسلمانان، معبد ادفو به محل سکونت بدل گردید. ساکنان محلی خانه‌های گلی را در محوطه و حتی بر روی سازه‌های معبد بنا نهادند. در سده‌های میانه، مردم در میان ویرانه‌های آن سکنی گزیدند و از فضاهای آن به عنوان انبار و سکونتگاه استفاده کردند. در سده‌های ۱۰ و ۱۱ میلادی، زائران مسلمان یادگاری‌هایی بر دیوارهای آن نقش بستند. دوران معاصر (از سده ۱۶ میلادی به
آن نقش بستند. دوران معاصر (از سده ۱۶ میلادی به بعد). سیاحان اروپایی از سده شانزدهم میلادی بازدید از این مکان را آغاز کردند. در سده نوزدهم، باستان‌شناسان فرانسوی موفق شدند این بنای تاریخی را که تقریباً به طور کامل زیر توده‌های شن مدفون شده بود، کشف و از زیر خاک بیرون آورند. اهمیت تاریخی. معبد ادفو به عنوان یکی از سالم‌ترین معابد برجای مانده از دوران باستان، منبعی ارزشمند برای پژوهش در زمینه دین، هنر و معماری مصر باستان به شمار می‌آید. کتیبه‌های مفصل آن گنجینه‌ای بی‌همتا از اطلاعات مربوط به مناسک مذهبی
گنجینه‌ای بی‌همتا از اطلاعات مربوط به مناسک مذهبی مصریان باستان را در خود جای داده است. امروزه این اثر تاریخی در زمره مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری مصر قرار دارد. کشف معبد ادفو و تحولات تاریخی آن. کشف و احیای معبد:. معبد ادفو پس از ۱۵۰۰ سال زیر انبوهی از خاک و زباله مدفون بود - باستان‌شناسان آن را کشف، پاکسازی و مستندنگاری کردند در قرن ۱۹، باستان‌شناسان اروپایی به سرپرستی آگوست ماریه، معبد ادفو را از زیر انبوه خاک و زباله خارج کردند. این معبد که زمانی محل پرستش هوروس بود، بعدها به محل سکونت روستاییان تبدیل
هوروس بود، بعدها به محل سکونت روستاییان تبدیل شده بود. نقش اروپاییان:. فرانسوی‌ها اولین اندازه‌گیری‌های علمی را انجام دادند آلمانی‌ها مهم‌ترین کتیبه‌ها را کشف کردند. جهانگردان ونیزی و فرانسوی در قرون ۱۶-۱۸ از وضعیت معبد گزارش دادند. هیئت علمی ناپلئون اولین بررسی‌های علمی را انجام دادند ایجاد نشانه‌های اندازه‌گیری متریک در معبد توسط فرانسوی‌ها قاهره:. مأموریت مشترک باستان‌شناسی بین شورای عالی آثار باستانی مصر و دانشگاه وورتسبورگ آلمان موفق شد برای اولین بار نقوش و کتیبه‌های رنگی اصلی در سقف معبد ادفو را
نقوش و کتیبه‌های رنگی اصلی در سقف معبد ادفو را آشکار کند. این کشف بخشی از پروژه مرمت سقف معبد ادفو است که از سال ۲۰۲۱ آغاز شده است. معبد ادفو که به پرستش خدای هوروس اختصاص دارد، اکنون شاهد نمایش بقایای رنگ‌های اصلی است که زمانی سطح نقوش برجسته آن را پوشانده بودند. وزیر آثار باستانی مصر از تلاش‌های مرمت‌گران برای حفظ میراث فرهنگی مصر تقدیر کرد و به کوشش‌های خستگی‌ناپذیر آنان برای آشکارسازی تمامی کتیبه‌های معابد مصر و بازگرداندن رنگ‌های اصیلی که هزاران سال زینت‌بخش این آثار بوده‌اند، اشاره نمود. معماری و
زینت‌بخش این آثار بوده‌اند، اشاره نمود. معماری و سازه. 1.ساختار کلی معبد:. معبد ادفو که به عنوان یکی از کامل‌ترین نمونه‌های معماری دوره بطلمیوسی شناخته می‌شود، از چند بخش اصلی تشکیل شده است. وقتی به معبد نزدیک می‌شوید، اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند، پایلون عظیم ورودی است. این پایلون که مانند دو کوه عظیم به نظر می‌رسد، ارتفاعی حدود ۳۶ متر دارد و ضخامت آن به ۹ متر و ۴۵ سانتی‌متر می‌رسد.روی دیوارهای این پایلون، نقوشی از نبردهای بطلمیوس هشتم به چشم می‌خورد که با دقت زیادی حکاکی شده‌اند. پس از عبور از
که با دقت زیادی حکاکی شده‌اند. پس از عبور از پایلون، به حیاط بزرگی می‌رسید که اطراف آن را ۳۲ ستون باشکوه احاطه کرده‌اند. این ستون‌ها که هر کدام ترکیبی از طرح پاپیروس و نخل را در سرستون خود دارند، فضایی majestیک و روح‌نواز ایجاد می‌کنند.دیوارهای محوطه معبد نیز به خودی خود یک شاهکار مهندسی محسوب می‌شوند. این دیوارها که طولشان به ۱۲۶ متر می‌رسد، مانند یک قلعه مستحکم معبد را احاطه کرده‌اند 2.سیستم سازه‌ای:. اگر بخواهیم از نظر سازه‌ای به معبد نگاه کنیم، باید بگوییم که معماران مصری از تکنیک‌های پیشرفته‌ای
بگوییم که معماران مصری از تکنیک‌های پیشرفته‌ای استفاده کرده‌اند. دیوارهای باربر معبد که ضخامت آنها در پایه به ۲ متر و ۶۰ سانتی‌متر می‌رسد. به همراه ستون‌های عظیمی که قطر هر کدام حدود ۲ متر و ۱۰ سانتی‌متر است. بار سقف‌های سنگی را تحمل می‌کنند. این سقف‌ها که ضخامتی حدود ۱ متر و ۸۰ سانتی‌متر دارند. خود از بلوک‌های سنگی بزرگی ساخته شده‌اند. 3.مصالح به کار رفته:. مصالحی که در ساخت معبد استفاده شده، هر کدام داستان خود را دارند. سنگ ماسه‌ای که حدود ۸۵ درصد از حجم بنا را تشکیل می‌دهد ، از معادن جبل السلسله استخراج
را تشکیل می‌دهد ، از معادن جبل السلسله استخراج شده است. این سنگ‌ها را با دقت زیادی برش داده و به محل معبد منتقل می‌کردند. برای قسمت‌های خاصی مثل مجسمه‌ها از گرانیت استفاده شده که نمونه بارز آن مجسمه هوروس با وزن حدود ۱۵۰ تن است. درهای معبد هم از چوب سدر ساخته شده که ضخامت هر کدام ۱۲ سانتی‌متر است. 4.جزئیات فنی جالب:. معبد ادفو دارای سیستم زهکشی بسیار پیشرفته‌ای است. ۱۴ ناودان به شکل شیر در معبد تعبیه شده که هر کدام می‌توانستند حدود ۲۰۰ لیتر آب را در دقیقه تخلیه کنند . پنجره‌های معبد هم در ارتفاع ۸ متر و
تخلیه کنند . پنجره‌های معبد هم در ارتفاع ۸ متر و نیمی از زمین قرار گرفته‌اند و به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نور خورشید در زمان‌های خاصی از سال دقیقاً به محل‌های مشخصی در معبد بتابد. نمادگرایی و عملکرد مذهبی. 1.عملکرد مذهبی:. آیین‌های روزانه:. مجسمه اصلی هوروس هر روز با آیین‌های خاصی شسته، پوشانده و عطرآگین می‌شد . پادشاه (یا کاهن سلطنتی) به نمایندگی از پادشاه، پیشکش‌هایی شامل غذا، لباس و جواهرات تقدیم می‌کرد. جشن‌ها و مراسم:. در جشن‌ها، مجسمه خدا را از معبد خارج می‌کردند و در میان مردم می‌گرداندند . مردم
خارج می‌کردند و در میان مردم می‌گرداندند . مردم می‌توانستند درخواست‌های خود را مطرح کنند و از طریق حرکت مجسمه پاسخ بگیرند. 2.نمادگرایی:. ارتباط کیهانی:. معبد به عنوان "آسمان روی زمین" توصیف می‌شد - طراحی آن بازتابی از نظم کیهانی بود که توسط خدایان حفظ می‌شد نمادهای خدایان:. خدایان در قالب‌های مختلفی مانند حیوانات (شیر برای رع) یا ترکیب انسان. حیوان نمایش داده می‌شدند. رویدادهای طبیعی مانند طغیان نیل به اقدامات خدایان نسبت داده می‌شد. بازدید مصریان از بناهای تاریخی هم جنبه تفریحی و هم مذهبی داشت . کتیبه‌ها