payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در فقه اسلامی، «اِستِحسان» به‌معنای نیک‌گزینی یا ترجیح دادن یک حکم فقهی بر حکم حاصل از قیاس است، آن‌هم زمانی که نتیجهٔ قیاس دشوار، ناموجه یا نارسا به‌نظر برسد. در چنین مواردی، فقیه با تکیه بر دلایلی نیرومندتر مانند قرآن، حدیث، ضرورت یا مصلحت، حکمی متفاوت را برمی‌گزیند. واژهٔ استحسان در اصل به معنای «نیک دانستن» است، و در این‌جا به‌معنای گزینش حکم به‌دلیل مصلحت یا تشخیص برتر فقهی به‌کار می‌رود. این روش در مکتب حنفی به‌ویژه شناخته‌شده است و به عنوان وسیله‌ای برای جلوگیری از سخت‌گیری فقهی یا ایجاد تسهیلات در
برای جلوگیری از سخت‌گیری فقهی یا ایجاد تسهیلات در فقه استفاده می‌شود. البته برخی فقهای اهل سنت مانند شافعی آن را نوعی رأی شخصی می‌دانند و استفاده از آن را نامطلوب می‌دانند. استحسان قاعده‌ای در اصول فقه به این معناست که دربارهٔ یک مسئلهٔ شرعی بنا به مصلحت خاصی از قیاس (هم‌سنجی فقهی) یا قاعدهٔ کلی صرف‌نظر کرده و حکمی مخالف برای آن مسئله پیدا کنیم. انگیزهٔ استحسان ممکن است وجود قیاسی پنهان و قوی‌تر از قیاس ظاهری یا رعایت عرف و گریز از عسر و حرج باشد. حنفیان بیش از همه به کاربرد استحسان شهرت دارند. مالکیان،
بیش از همه به کاربرد استحسان شهرت دارند. مالکیان، حنبلیان، زیدیان و اباضیه نیز کمابیش از استحسان بهره می‌جویند. اما شافعیان، شیعیان و ظاهریان با آن به‌شدت مخالفند. ادله حجیت استحسان. مدافعانِ استحسان در جهت اثبات حجیت آن به ادله گوناگونی تمسک جسته‌اند. مهم‌ترین مستند آنان، آیه ۱۸ سوره زمر است: «فَبَشَّرْ عِبادِ الَّذینَ یَسْتَمِعونَ القَوْلَ فَیَتَّبِعونَ اَحْسَنَه» که مردمان را به پیروی «قول احسن» فراخوانده است و آیهٔ ۱۴۵ سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۸۵ سورهٔ بقره: «یریدالله بکم الیسر و لا یرید بکم العسر: خدا بر
«یریدالله بکم الیسر و لا یرید بکم العسر: خدا بر شما آسان خواهد و نخواهد برای شما سختی را»، آیهٔ ۷۸ سورهٔ حج و آیهٔ ۵۵ سورهٔ زمر: «اتبعوا احسن ما انزل الیکم من ربکم: از بهترین آنچه از سوی پروردگارتان برای شما فرستاده شده است پیروی کنید». همچنین روایتی از ابن مسعود به مضمون «ماراءه المسلمون حسناً فهو عندالله حسن: آنچه را مسلمانان نیکو شمارند، همان نزد خداوند نیکوست»، پیشینه. ابوحنیفه، بنیان‌گذار مکتب حنفی، بیشتر از هر فقیه دیگری در فقه اهل سنت از روش «استحسان» (یعنی برگزیدن حکم بهتر در یک مسئله) استفاده
(یعنی برگزیدن حکم بهتر در یک مسئله) استفاده می‌کرد. شاگردانش، از جمله قاضی ابویوسف و محمد بن حسن شیبانی، نیز در نوشته‌های خود این روش را بسیار مهم می‌دانستند. اما امام شافعی، بنیان‌گذار مکتب شافعی، به‌شدت با نیک‌گزینی مخالفت کرد. او استحسان را بی‌قاعده‌گی در اجتهاد و کنار گذاشتن قیاس می‌دانست و جمله‌ای از او معروف شده که می‌گوید: «هر کس استحسان کند، در واقع حکم جدیدی وارد دین کرده است.» با این حال، منتقدان شافعی به این نکته اشاره کرده‌اند که خود او نیز در سه مسئلهٔ فقهی مربوط به طلاق، شُفعه (حق تقدم در
سه مسئلهٔ فقهی مربوط به طلاق، شُفعه (حق تقدم در خرید) و مکاتبه (قرارداد آزادی برده)، از استحسان استفاده کرده و آن را به همین نام هم شناخته است. بر پایه این تعریف برخی همچون سرخسی و پزدوی از مکتب حنفی، ابن سمعانی شافعی و ابن حاجب مالکی منازعات پیرامون استحسان را نزاعی لفظی دانسته و معتقدند این اختلافات ثمرهٔ عملی چندانی ندارد. از قرن چهارم هجری که مذاهب فقهی ساختار منظمی پیدا کردند، بحث و جدل‌های زیادی دربارهٔ اعتبار نیک‌گزینی شکل گرفت. اصولیان حنفی برای دفاع از استحسان، تعریفی از آن ارائه کردند که برای
دفاع از استحسان، تعریفی از آن ارائه کردند که برای پیروان دیگر مذاهب هم قابل‌قبول باشد. برای مثال، ابوالحسن کرخی، فقیه حنفی، استحسان را این‌طور تعریف کرده: وقتی یک فقیه در موضوعی، به‌جای قیاس‌کردن با حکم‌های مشابه، به‌دلیل وجود دلیلی قوی‌تر از آن قیاس صرف‌نظر می‌کند، این کار استحسان است. بر پایهٔ این دیدگاه، دو نوع استحسان وجود دارد: با توجه به این تعریف، برخی فقیهان از مذاهب مختلف مثل سرخسی و پَزدَوی از مکتب حنفی، ابن سمعانی از مکتب شافعی و ابن حاجب از مکتب مالکی، معتقدند که اختلاف دربارهٔ استحسان بیشتر
مالکی، معتقدند که اختلاف دربارهٔ استحسان بیشتر زبانی و اصطلاحی است و در عمل تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند.
ترانه‌شناسی یا دیسکوگرافی نوعی مطالعه و فهرست‌بندی بر روی جزئیات آثار موسیقی منتشر شده توسط هنرمندان یا گروه‌های موسیقی است که معمولاً برای یک هنرمند خاص یا در شناسایی یک سبک ویژه موسیقی انجام می‌گیرد. اطلاعاتی که در فهرست‌های ترانه‌شناسی عرضه می‌شوند به شکل کلی دربرگیرنده عنوان اثر یا آلبوم، نام ناشر، تاریخ ساخت یا نشر کار، نوازنده یا گروه اجرا کننده، محل ضبط اثر و رتبه‌های به‌دست آمده در جدول‌های موسیقی است.
دریاچه اِشکِل دریاچه‌ای است در شمال کشور تونس در نزدیکی دریای مدیترانه. دریاچه و تالاب پارک ملی اشکل مکان مهمی در راه مهاجرت سالانه صدها هزار پرنده مهاجر است. اردک‌ها، غازها، لک‌لک‌ها و مرغ‌های آتشی از پرندگان اشکل هستند. این پارک از سال ۱۹۸۰ در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. ساخت سد بر سر راه سرچشمه‌های اشکل باعث ایجاد دگرگونی‌های اساسی در توازن زیست‌بوم دریاچه و تالاب اشکل شده‌است.
فلسفهٔ عصب‌شناسی (neurophilosophy) معطوف به کاربرد مفاهیم علوم اعصاب در سؤالات سنتی فلسفی است. گاهی نوروفلسفه و فلسفه علوم اعصاب (philosophy of neuroscience) به جای هم به کار می‌روند. اما در اینجا ما میان این دو تمایز قائل می‌شویم. در فلسفه علوم اعصاب عناوین اصلی در علوم اعصاب در مرکز توجه قرار دارد. شناسایی عقاید گوناگونی که در مورد بازنمایی (representation) وجود دارد نمونه‌ای از مباحث فلسفه علوم اعصاب است. در حالی‌که بررسی آثار ناهنجاری‌های عصبی بر مفهوم شخصیت واحد (unified self) نمونه‌ای از مباحث فلسفه
شخصیت واحد (unified self) نمونه‌ای از مباحث فلسفه علوم اعصاب است. علوم اعصاب و فلسفه‌های مادی پیش از دهه ۸۰. یافته‌های علوم اعصاب اثر کمی بر جزئیات فلسفه‌های مادی‌گرا گذاشته‌اند. یکی از محبوب‌ترین مثال‌ها برای طرفداران این نظریات ادعای یگانگی احساس درد و شلیک عصبی C-fiber است. اما بعدها نشان داده شد که این فیبرها تنها به یک جنبه خاص از انتقال درد مربوط هستند. با این‌حال طرفداران نظریات یکی‌انگارانه تصور می‌کردند که تنها به دلیل ابتدایی بودن یافته‌های علوم اعصاب است که آن‌ها نمی‌توانند شواهد تجربی مناسب
اعصاب است که آن‌ها نمی‌توانند شواهد تجربی مناسب برای نظریات خود پیدا کنند. آن‌ها امیدوار بودند که کشفیات حاصل از روش‌های الکتروفیزیولوژیکی تورستن ویسل و دیوید هوبل بتواند در آینده شواهد محکم‌تری از یگانگی مغز و ذهن فراهم کند. همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، نورون‌هایی که به لبه، حرکت، رنگ، و حتی خصوصیات دست و صورت حساسیت نشان می‌دهند بر اساس همین روش پیدا شدند. در ادامه دونالد هب در سال ۱۹۴۹ مقاله‌ای منتشر کرد و در آن پیشنهادهایی تفصیلی دربارهٔ چگونگی توضیح پدیده‌های روانشناختی بر اساس مکانیزم‌های نورونی
پدیده‌های روانشناختی بر اساس مکانیزم‌های نورونی شناخته شده و مدارهای آناتومیک ارائه نمود. وی در این مقاله توضیحاتی برای ادراک، یادگیری، حافظه، و حتی بیماری‌های روانی پیشنهاد می‌دهد. اما تلاش‌هایی از این دست بسیار معدودند. هر دو گروه دوستان و دشمنان نظریات یکی‌انگارانه در این دوره نسبت به یافته‌های علوم اعصاب بی‌توجه بودند. سهل‌انگاری فلسفی نسبت به جزئیات علوم اعصاب در دهه ۷۰ به یک اصل بدل گشته بود. دلیل این بی‌توجهی نیز علاقه طرفداران کارکردگرایی (functionalism) به استدلال تحقق چندگانه است؛ بنابراین
به استدلال تحقق چندگانه است؛ بنابراین استدلال، یک حالت یا رویداد ذهنی توسط گستره وسیعی از حالات فیزیکی قابل تحقق است. در نتیجه درک حالت سیستم‌های فیزیکی (از جمله مغز) نوری به تاریک‌خانه فهم ما از مبانی طبیعت ذهن نمی‌اندازد. در این دوره هوش مصنوعی برای فلاسفه‌ای که ذهن‌های علمی داشتند از علوم اعصاب جذاب‌تر می‌نمود. در همین زمان علوم اعصاب مسقیماً به کاوش در شناخت، به خصوص یادگیری و حافظه می‌پرداخت. برای مثال اریک کندل در سال ۱۹۷۶ مکانیزم‌هایِ کنترلِ سرعتِ ترشحِ انتقال‌دهنده‌هایِ شیمیاییِ پیش‌سیناپسی را به
انتقال‌دهنده‌هایِ شیمیاییِ پیش‌سیناپسی را به عنوان یک توضیح سلولی-زیستی از صورت‌های ساده یادگیری با تداعی پیشنهاد کرد. عصب‌شناسان با کار بر روی بخش پس‌سیناپسی شروع به کشف مکانیزم‌های تقویت بلند مدت (Long Term Potentiation-LTP) کردند. اما هنوز فیلسوفان ماده‌گرای کمی به این زمینه توجه می‌کردند. کارکردگرایی همه را قانع کرده بود که جزئیات سطح مهندسی شاید برای متخصصین بالینی مهم باشد اما ربطی به نظریه‌پردازان ذهن ندارد. چرچلند. انتشار کتاب نوروفلسفه توسط پاتریشیا چرچلند در سال ۱۹۸۶ نقطه عطفی در توجه فیلسوفان به
چرچلند در سال ۱۹۸۶ نقطه عطفی در توجه فیلسوفان به علم اعصاب بود. پاتریشیا و همسرش پاول چرچلند با انتشار این کتاب فلسفه علم را به عصب‌شناسان و علم اعصاب را به فلاسفه معرفی کردند. وی اصرار داشت که ارتباط واضحی میان واقعیات تجربی دربارهٔ عملکرد مغز و مسائل فلسفه ذهن وجود دارد. از نظر وی نمی‌توان نقطه‌ای را به عنوان نقطه پایان فلسفه علم و آغاز علم اعصاب مشخص کرد، چرا که مرزهای این دو به شدت ناواضحند. ماده‌گرایی زدودنی و فلسفه نورونی شده. ماده‌گرایی زدودنی فصل مشترک دو دعوی است. اول اینکه احساس مشترک ما (توضیح
دو دعوی است. اول اینکه احساس مشترک ما (توضیح وقایع روانی ما با تصورات باور-تمایل)، یعنی همان روان‌شناسی عامی، شرح گمراه‌کننده‌ای از دلایل رفتار انسان ارائه می‌کند؛ و دوم اینکه این دیدگاه نیز همانند دیگر دیدگاه‌های نادرست در طول تاریخ علم گرفتار یکی شدن با علم اعصاب و تقلیل به آن خواهد شد. بیشتر استدلالات طرفداران این نوع ماده‌گرایی بر نشان دادن ناتوانی روان‌شناسی عامی به عنوان یک نظریه توصیفی از رفتار تأکید دارند؛ و کمتر به نتایج علوم اعصاب می‌پردازند. ماده‌گرایان زدودنی تلاش کردند تا به جای بازنمایی
ماده‌گرایان زدودنی تلاش کردند تا به جای بازنمایی گزاره‌ای در روان‌شناسی عامی از نقاط و بردارها در فضای برداری به عنوان تعبیری از وقایع سیناپسی استفاده کنند. عنصر پایه در شبکه‌های عصبی نورون است. عده‌ای نورون را یک وسیله محاسباتی تلقی می‌کنند، که یک خروجی و چند ورودی دارد. ورودی نورون‌ها مجموعه‌ای از spikeهای نورونی در آکسونهایی است که به سیناپس‌ها ختم می‌شوند. خروجی یک نورون نیز تکرارهایی از spike در آکسون آن نورون است. به این ترتیب، هر دو شبکه مصنوعی و زیستی را می‌توان به صورت تبدیل‌کننده بردار به بردار
را می‌توان به صورت تبدیل‌کننده بردار به بردار مدل کرد. بردار ورودی شامل مقادیریست که منعکس‌کننده الگوهای فعالیت آکسون‌های وارد شونده به شبکه است و بردار خروجی شامل مقادیری است که منعکس‌کننده الگوهای فعالیت نورون‌هایی است که به بیرون از شبکه خروجی می‌دهند. این شبکه‌ها با تغییر وزن سیناپسی خاصیت انعطاف‌پذیر پیدا می‌کنند؛ بنابراین تعبیر می‌توان مغز با مثابه یک سیستم پویا در نظر گرفت. با استفاده از همین تعبیر، پاول چرچلند بازنمایی مغزی را به صورت برداری و تبدیل برداری را به عنوان شیوه اصلی محاسبات مغزی معرفی
برداری را به عنوان شیوه اصلی محاسبات مغزی معرفی کرد. این رویکرد به وضوح در تقابل با بازنمایی گزاره‌ای و محاسبات منطقی/معنایی در روان‌شناسی عامی است. علوم اعصاب و آگاهی. مسئله خود آگاهی (Consciousness) با تفوق رفتارگرایی (behaviorism) واژه خودآگاهی از مجموعه لغات علمی حذف شد. اما در سه دهه اخیر مجدداً این مسئله به عنوان موضوعی مهم در علوم شناختی و فلسفه ذهن مطرح شده‌است. توماس نیگل ادعا می‌کند که آگاهی امری انفسی است و بنابراین به‌طور دائمی به دور از درک آفاقی علمی خواهد بود. در جواب، کاتلین اکینز معتقد است
علمی خواهد بود. در جواب، کاتلین اکینز معتقد است که پاسخ بسیاری از سؤالات دربارهٔ انفسیت تجربه خودآگاهی منوط است به پاسخ به سؤالاتی که در علم اعصاب هنوز جوابی برای آن‌ها یافت نشده‌است. اما چنین جوابی بسیاری از فلاسفه را قانع نکرده‌است. دیوید چالمرز معتقد است که همواره یک شکاف توصیفی میان پردازش‌های مغزی و تجربه خودآگاهی وجود دارد. چرا که هیچ نظریه‌ای راجع به فرایندهای مغزی نمی‌تواند به سؤال سخت پاسخ دهد: چرا باید یک فرایند مغزی خاص منجر به تجربه شعور شود؟ همواره می‌توان جهانی را فرض کرد با مخلوقاتی که همان
می‌توان جهانی را فرض کرد با مخلوقاتی که همان فرایندهای مغزی را دارند اما به‌طور کامل فاقد تجربه شعور هستند. یک نظریه خودآگاهی باید این نکته را توضیح دهد که چرا و چگونه یک فرایند مغزی باعث بروز این تجربه با تمام خواصی می‌شود که ما به‌طور معمول تجربه می‌کنیم. اما از نظر چرچلندها دیدگاه چالمرز خالی از اشکال نیست. به نظر آن‌ها ما هر چه بیشتر از چگونگی تولید تجربه خودآگاهی توسط مغز اطلاعات کسب کنیم، سخت‌تر می‌توانیم جهانی را تصور کنیم که مخلوقاتی با فرایندهای مغزی مانند ما اما بدون آگاهی داشته باشد. قطع ارتباط
مانند ما اما بدون آگاهی داشته باشد. قطع ارتباط دو نیمکره (Commissurotomy). یکی از روش‌هایی که در گذشته برای درمان بیماران تشنجی -به‌طور حاد در بیماران صرعی- استفاده می‌شد قطع ارتباط میان دو نیم‌کره مغز بود. آزمایش‌های بر روی این دسته از بیماران وجود دو آگاهی مجزا در آن‌ها را نشان می‌دهد. این نتایج مباحث بسیاری راجع به مسئله وحدت شخصیت برانگیخته است. کوربینی. بیماران مبتلا به کوربینی در قشر اولیه بینایی خود از جراحاتی رنج می‌برند. این بیماران در بخش‌هایی از میدان بینایی خود ابراز نابینایی می‌کنند. با اینحال
بینایی خود ابراز نابینایی می‌کنند. با اینحال در برخی آزمایش‌های نشان داده می‌شود که اگرچه تصاویر مربوط به این نواحی به حوزه آگاهی این بیماران وارد نمی‌شود، با اینحال به خوبی می‌توانند اطلاعاتی راجع به آن مناطق داشته باشند.
جرزی یا جرزی یا ژرزه؛ یک پارچهٔ بافتنی است که عمدتاً برای تولید پوشاک استفاده می‌شود. در ابتدا از پشم ساخته می‌شد، اما امروزه از پشم، پنبه یا الیاف مصنوعی ساخته می‌شود. پارچه‌های جرزی به راحتی شسته می‌شوند و تنها مشکل آن‌ها اتو کردن است، چرا که این پارچه‌ها به دلیل داشتن حالت ارتجاعی، شکل خود را از دست می‌دهند. خاستگاه‌ها. پارچهٔ جرزی در جزایر مانش، به ویژه در جزیرهٔ جرزی، جایی که به‌ طور سنتی برای لباس زیر و ژاکت برای ماهیگیران به کار برده می‌شد، سرچشمه گرفته است. این پارچهٔ همه‌کاره ریشه‌های تاریخی دارد
است. این پارچهٔ همه‌کاره ریشه‌های تاریخی دارد که قدمت آن به قرون وسطی بازمی‌گردد، زمانی که جرزی صادرکنندهٔ قابل توجهی از کالاهای بافتنی بود. امروزه پارچهٔ جرزی به دلیل ویژگی‌های سبک‌وزنی و کشسانی آن ارزشمند است و اغلب از موادی مانند ابریشم مصنوعی یا ویسکوز ساخته می‌شود که بافتی نرم و پارچه‌ای عالی ارائه می‌دهد. بسیاری از نسخه‌های مدرن پارچه‌های جرزی دارای لایکرا، اسپندکس یا الاستین هستند تا قابلیت کشش را افزایش دهند. پارچهٔ جرزی در ابتدا از پشم بافته می‌شد، اما از آن زمان تا کنون تکامل یافته و شامل پنبه و
اما از آن زمان تا کنون تکامل یافته و شامل پنبه و ترکیبات مصنوعی نیز می‌شود، با نسبت‌های رایج ۵۰/۵۰ یا ۶۰/۴۰. این ترکیبات بر دوام و راحتی پارچه تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود که به‌طور گسترده‌ای در لباس‌هایی مانند تی-شرت و لباس زیر استفاده شود. اگرچه این یک مادهٔ پایه‌لایهٔ ایده‌آل است، اما پارچهٔ جرزی فاقد عایق و دوام برخی از منسوجات دیگر است. نام «جرزی» احتمالاً ریشه در انگلیسی و اسکاندیناوی قدیم دارد که به معنای «جزیره» است که منشأ جغرافیایی و تاریخی آن است. تاریخچه. این ماده برای اولین بار در جرزی، جزایر
تاریخچه. این ماده برای اولین بار در جرزی، جزایر مانش، که از زمان قرون وسطی صادرکنندهٔ مهم کالاهای بافتنی بوده است، تولید شد. در سال ۱۹۱۶ میلادی، گبریل «کوکو» شنل صنعت مد را با استفاده از جرزی در زمانی که به شدت با لباس زیر مرتبط بود، ناراحت کرد. وُگ در سال ۱۹۹۹ میلادی گفت: «این طراح جرزی را همان چیزی که امروز است، ساخته است — ما امیدواریم که او راضی باشد.»، «این تقریباً به اندازهٔ سرژ آبی بخشی از زندگی ما است.» ساختار. جرزی پارچه‌ای بافتنی است که بر روی یک دسته سوزن بافته می‌شود و تمام حلقه‌ها در یک جهت
دسته سوزن بافته می‌شود و تمام حلقه‌ها در یک جهت شبکه‌ای هستند. به‌طور کلی، آن را با بخیهٔ ساده می‌بافند. به آن هموار نیز گفته می‌شود. از سوی دیگر، جرزی دوتایی با استفاده از دو ست سوزن بافته می‌شود، در لبه‌ها (هنگام برش) پیچ نمی‌خورد و ساختار پایدارتری دارد.
ساتن یا اَطلَس پارچه‌ای است پنبه‌ای با سطحی صاف و کمی شفاف و پشت مات. اطلس دیبای ستبر و پرنیان ساده است. پارچه اطلس از ابریشم بافته می‌شود و جامهٔ اطلسی جامهٔ ابریشمی پرزداری است که روی آن پرزدار و پشتش بی‌پرز است و پرزش کمتر از مخمل است. پارچهٔ اطلس نقشی ساده دارد و یک سوی آن براق است. ساتن برای چه مصارفی استفاده می‌شود؟ ساتن پارچه‌ای پر کاربرد است که موارد استفاده بسیار زیادی دارد. در دوران قدیم از پارچه‌ی ساتن بیشتر به عنوان روکش وسایل منزل استفاده می‌شد. در زمان لویی چهاردهم از آن برای پوشاندن و تزئین
در زمان لویی چهاردهم از آن برای پوشاندن و تزئین مبلمان کاخ ورسای بهره برداری می‌شد. اما رفته‌رفته پارچه‌ی ساتن، جای ثابتی در خیاط‌خانه‌ها پیدا کرد تا خیّاطان آن را برای دوخت انواع لباس‌ها مناسب بدانند. فرقی نمی‌کند که قصد دوخت چه البسه‌ای را داشته باشید؛ زیرا پارچه ساتن برای هر موردی کارایی دارد. لباس‌ زیر، لباس شب، لباس عروس، کت، کروات، کلاه، لباس راحتی، پیراهن، دامن، آستر داخلی و... . همچنین از آن می‌توان برای دوخت ملافه، روتختی، زیرپرده‌ای، پرده و روکش کفش و کیف هم استفاده کرد. بررسی ویژگی های پارچه
کفش و کیف هم استفاده کرد. بررسی ویژگی های پارچه ساتن: پارچه‌ی ساتن از دسته پارچه‌های ساده، لطیف و انعطاف‌پذیر است، با در نظرگرفتن تزئینات براق و زیبایی که می‌توان بر روی آن ایجاد نمود، گزینه‌ی خوبی برای لباس‌های شب است. در زیر برخی از ویژگی‌های مهم پارچه آورده شده است: منابع. لغت‌نامه دهخدا. سرواژهٔ اطلس. پارچه ساتن
«طبیعت انسان» ترانه‌ای در سبک آر اند بی اثر خوانندهٔ آمریکایی، مایکل جکسون است که در سال ۱۹۸۲ منتشر و در آلبوم "دلهره‌آور" قرار گرفت. شعر این ترانه توسط استیو پرکارو و جان بتیس نوشته شده. در ابتدا استیو پرکارو این موسیقی را برای دخترش ساخته بود و دمویی از آن را روی نواری ضبط کرده و به کوینسی جونز داد. جونز از این آهنگ لذت برد و تصمیم گرفت آن را در آلبوم "دلهره‌آور" مایکل جکسون بگنجاند. سپس جان بتیس ترانه را بازنویسی کرد و شعر طوری تغییر داد که در مورد یک رهگذر نیویورک باشد. «طبیعت انسان» آخرین ترانه‌ای بود
نیویورک باشد. «طبیعت انسان» آخرین ترانه‌ای بود که تصمیم گرفته شد در آلبوم "دلهره‌آور" قرار داده شود. این ترانه در ۳ ژوئیه ۱۹۸۳ به عنوان ششمین تک‌آهنگ آلبوم دلهره‌آور منتشر شد. با این‌که «طبیعت انسان» در بریتانیا منتشر نشد اما در جدول آثار موسیقی ایالات متحده آمریکا جزو ۱۰ تک آهنگ برتر شد و رتبهٔ دوم ترانه‌های بزرگ‌سالان در مجلهٔ بیلبورد و در مجموع رتبهٔ هفتم در همان مجله را به دست آورد. "طبیعت انسان" توسط هنرمندان بسیاری از جمله استیوی واندر، ویجی آیر، جان مایر، مایلز دیویس، اس‌دبلیووی، اریک لوئیس، ناز،
مایر، مایلز دیویس، اس‌دبلیووی، اریک لوئیس، ناز، توچلوز، پیتر بنت، جیسون نوینز، دانی!، دیوید مید، تورو یی موی و کریس براون مورد بازخوانی و نمونه برداری قرار گرفت.
سرشت بشر یا طبع بشر اشاره دارد به ویژگی‌های مشخصه انسان، از جمله روش‌های اندیشیدن، احساس‌نمودن و عمل‌کردن، که انسان‌ها معمولاً به صورت طبیعی، بدون تأثیرگیری از فرهنگ انجام می‌دهند. سوالاتی مثل: این ویژگی‌های طبیعی چه هستند، علت آنها چیست و چگونه می‌توان طبیعت انسان را بهبود داد از جمله قدیمی‌ترین و مهم‌ترین پرسش‌های تاریخ فلسفه هستند. این سوالات پیامدهای ویژه اخلاقی، سیاسی و الهیاتی دارند. این تا بخشی به علت آن است که طبیعت انسان می‌تواند منشأ هنجارهای رفتاری، و همچنین تا حدی مانع زندگی خوب انگاشته شود.
و همچنین تا حدی مانع زندگی خوب انگاشته شود. پیامدهای بغرنج این گونه سوالات، در انواع هنرها و ادبیات بررسی شده‌اند. درحالیکه شاخه‌های متعددی از علوم انسانی، دامنه مهمی از پرسش‌گری دربارهٔ طبیعت انسان، و بررسی مفهوم انسان‌بودن را تشکیل داده‌اند. شاخه‌های علوم معاصر که به مطالعه طبیعت بشر اختصاص دارند شامل: انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی اجتماعی و روان‌شناسی، به‌طور خاص روان‌شناسی فرگشتی و روان‌شناسی رشد هستند. پرسش «طبیعت یا تربیت» از گسترده‌ترین و شناخته‌شده‌ترین بحث‌ها دربارهٔ طبیعت انسان در علوم
بحث‌ها دربارهٔ طبیعت انسان در علوم طبیعی است.
فصل برداشت محصول یک بازی ویدئویی در سبک شبیه‌سازی مزرعه‌داری و عنوان نخستین قسمت از مجموعه بازی‌های "فصل برداشت" است. این بازی اولین بار در ژاپن با عنوان (牧場物語-bokujou monogatari) به معنی "داستان مزرعه" برای کنسول سوپر نینتندو در اوت ۱۹۹۶ انتشار یافت. سپس در ژوئن ۱۹۹۷ توسط شرکت ناتسومه برای آمریکای شمالی و در تاریخ ۲۹ ژانویه ۱۹۹۸، در اروپا ارائه شد. این بازی بعدها با همین عنوان برای سامانه مجازی نینتندو وی در اروپا و استرالیا در ۴ ژانویه ۲۰۰۸ و در آمریکای شمالی در ۱۱ فوریه همان سال عرضه شد. فصل برداشت در
شمالی در ۱۱ فوریه همان سال عرضه شد. فصل برداشت در رده‌بندی ای‌اس‌آربی دارای علامت KA به معنی کودکان یا E به معنی همه رده‌های سنی بوده و سبک آن شبیه‌سازی مزرعه و نقش‌آفرینی است. نمای بازی. بازی از نظر تصویری دارای زیبایی خاص خود است در حالی که به علت فناوری زمان خود و ویژگی‌های کنسول سوپر نینتندو دارای گرافیک بالا نیست. داستان این بازی در مورد پسری است که به روستا رفته و به نوسازی یک مزرعهٔ قدیمی و بایر می‌پردازد. روند بازی. روند این بازی و بیشتر بازی‌های این مجموعه، در مورد فعالیت‌های روزانه روستا است.
این مجموعه، در مورد فعالیت‌های روزانه روستا است. بازی‌کن می‌تواند علاوه بر پرورش گیاهان و حیوانات، داخل روستا گردش کرده و با اهالی صحبت کند، دادوستد داشته باشد یا با دختر مورد علاقه‌اش ازدواج کند. هر سال در بازی به چهار فصل ۳۰ روزه تقسیم شده است. زمان شبانه‌روز در این بازی کوتاه است و به همین علت بازی‌کننده باید با زمان‌بندی درست کارهای روزانهٔ خود را انجام دهد تا با بیشترین کارایی بازی کرده و در آخر با بیشترین درآمد بازی را به پایان برساند. دنیای داخل بازی. جهان داخلی در این بازی تشکیل شده از سه بخش
بازی. جهان داخلی در این بازی تشکیل شده از سه بخش مزرعه، روستا و جنگل است. مزرعه علاوه بر زمین اصلی و یک خانهٔ نیمه ویران، دارای دامداری، مرغداری و یک چاه آب خشک است. بخش روستا تشکیل شده است از خانه‌های اهالی و شهردار، فروشگاه‌های بذر، مرغ و دام، میدان اصلی و کلیسا است.
خاک‌ورزی یا شخم یا پای‌کن (به انگلیسی: Tillage) به آن دسته تلاشهای مکانیکی که برای بهم زدن خاک در راستای آماده‌سازی خاک برای پرورش گیاهان کشاورزی انجام می‌گیرد خاک ورزی می‌گویند. ابزارهای خاک‌ورزی شامل بیل، کلنگ، کج‌بیل، شن‌کش و همچنین به شکل مکانیکی شامل گاوآهن دیسک و غیره می‌گردد. خاک‌ورزی حفاظتی. خاک‌ورزی حفاظتی (Conservative tillage) روشی است برای جلوگیری از بهم خوردن خاک. در این روش به کشاورزان پیشنهاد می‌شود دست کم ۳۰ درصد سطح خاک از بقایای کشت قبلی پوشیده شده باشد. خاک ورزی حفاظتی روشی برای مدیریت
پوشیده شده باشد. خاک ورزی حفاظتی روشی برای مدیریت خشکسالی در راستای نگهداری آب در زمین و همچنین کاهش هزینه‌های تولید در کشاورزی و افزایش مواد آلی خاک است. این کوشش سبب می‌شود که بقایای گیاهان پیشین درون خاک، به شکل یک کود گیاهی خوب برای زمین درآید و زمین را به شکل یک اسفنج ظرفشویی درآورد. در نتیجه آب باران و شبنم راحت‌تر در زمین فرومی‌رود و کمک بسیار بزرگی برای مقابله با خشکسالی و کم‌آبی است و این بقایا از تبخیر آب بوسیله تابش آفتاب نیز جلوگیری می‌کند؛ و از سوی دیگر فرورفتن سریع آب در زمین از بروز سیلاب‌ها
سوی دیگر فرورفتن سریع آب در زمین از بروز سیلاب‌ها جلوگیری می‌کند. این حالت اسفنجی باعث می‌شود که هوا (اکسیژن، نیتروژن و…) نیز راحت‌تر در زمین نفوذ کند؛ و شاید مهم‌ترین سود آن تقویت خاک و خوراک رسانی به میکروارگانیسم‌ها و جانداران ریز خاک زی است.
فاصله دو راس: کمینه تعداد یالهایی که باید طی شود تا از راس i به راس j برویم را فاصله i و j گویند و با (D(i,j نشان می‌دهند. برای مثال فاصله ۱ و ۳در گراف فوق ۲ است. خروج از مرکز راس i: به فاصله i از دورترین راس نسبت به i خروج از مرکز i گویند. خروج از مرکز i را با (ecc(i نمایش می‌دهند قطر گراف: به بزرگترین خروج از مرکز راس‌های گراف قطر گراف گویند. شعاع گراف: به کوچکترین خروج از مرکز رئوس گراف شعاع گراف گویند.
هفته یک واحد زمانی است که معادل هفت روز است. هفته از گام‌های چهارگانه ماه قمری گرفته شده و امروزه در همهٔ جوامع از آن به‌عنوان یک واحد زمان استفاده می‌شود. برخی مردم مدیترانه هر پاره زمان شبانه‌روز را تحت فرمانروایی یکی از اجرام هفتگانهٔ آسمان (خورشید و ماه و پنج سیارهٔ روشن) که خدایان آن‌ها بودند می‌دانستند. مصریان دورترین سیاره را زحل و آغاز این گردش را با آن می‌دانستند. مصریان معتقد بودند هر روز با گردش یک جرم آغاز می‌شود و به آن هم نامیده می‌شود. بنابرین عملاً روزهای متوالی هفتگانه را به نام اجرام
عملاً روزهای متوالی هفتگانه را به نام اجرام شناسایی کردند. سربازان رومی مقیم در مصر به هفتهٔ هفت‌روزه خو گرفتند و آن را به سرزمین اصلی خود معرفی برای جایگزینی با هفتهٔ هشت‌روزهٔ خود معرفی کردند. اکتاویان (سزار آگوستوین) و حاکمان رومی پس از او، این رسم را مجاز دانستند ولی تا زمان امپراتور کنستانتین در سال ۳۲۱ بعد از میلاد به‌طور رسمی مورد استفاده قرار نگرفت. نام‌های انگلیسی (انگلوساکسون) ایام هفته، از نام‌های انگلوساکسون همان هفت اجرام آسمانی که مورد احترام مردم باستان بود گرفته شده‌است. اما آنچه بیشتر
مردم باستان بود گرفته شده‌است. اما آنچه بیشتر مشهور است این است که بابلیان اسامی روزهای هفته را از روی اجرام هفتگانهٔ منظومهٔ شمسی نام‌گذاری می‌کردند که رومیان بعدها از روش آنان پیروی کردند بنام اجرام که خدایان آن‌ها بودند نامگذاری کرده و تقویم ژولیوسی و گریگوری را به وجود آوردند. طبق این قرارداد اولین روز یکشنبه (روز خورشید) - دوشنبه (روز ماه) - سه شنبه (روز مریخ=الهه جنگ) - چهارشنبه (روز عطارد) - پنجشنبه (روز مشتری=الهه رعد و برق) و آدینه (روز زهره=الهه عشق) و شنبه (روز زحل=الهه زمان یا کشت و زرع)
عشق) و شنبه (روز زحل=الهه زمان یا کشت و زرع) نام‌گذاری شده‌است. این شیوه تقسیم‌بندی (هفته) بعدها در تقویم‌های جهان عمومیت یافته، چنانچه در تقویم‌های شرقی هند، تبت، برمه و… نیز رایج شده، از جمله در ژاپن سابقه یک هزار ساله دارد. در گاهشماری ایرانی هفته با شنبه شروع شده و با آدینه که روز تعطیل هفته‌است، پایان می‌پذیرد. امروز از روزهای هفته است. نام روزهای هفته. نام‌های روزهای هفته در خاورمیانه و برخی زبان‌های پیرامونی: هفته در ایران باستان. معروف است در ایران باستان هفته وجود نداشته‌است و گاهشماری نزد
ایران باستان هفته وجود نداشته‌است و گاهشماری نزد ایرانیان بر پایهٔ روزهای ماه بوده‌است. به این ترتیب که هر روز به ایزدی منسوب بوده و نامی داشته‌است. نمونه را روزِ نخستِ هر ماه، به نامِ هورمزد (هرمز)، روزِ دوم به نامِ وهومن (هومن یا بهمن)، یا روز شانزدهم به نامِ ایزدبانو آناهیتا نامیده شده بود و هر روز که نامش با نام ماه یکسان بود به نیایش و جشن مختص می‌شد. مفهومِ هفته از تمدن‌های همسایه، به ویژه، میان رودان در فرهنگ ایرانی شده و پس از اسلام صورت امروزی گرفته‌است. تا جایی که در دربار دوره ساسانی از هفته
تا جایی که در دربار دوره ساسانی از هفته استفاده نمی‌شده‌است. در شاهنامه از واژه‌های هفته و چهارشنبه بیش از ۱۲۰ بار یاد شده‌است که با استفاده وی احتمال وجود هفته در ایران باستان را تقویت می‌کند. اما نمی‌تواند مستند وجود هفته در ایران باستان باشد. متون مانوی کاربرد گسترده هفته را تأیید می‌کند. در این کتاب‌ها از روزهای یکشنبه و دوشنبه با نام مهرروز (خورروز) و ماه‌روز یاد شد کرده‌است و این دو، روزهای روزه‌داری مانوی دانسته شده‌اند و دوشنبه، روز مقدس و تعطیل مانویان بوده‌است. و آخر اینکه در متون یافت شده چینی