payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"استخوان ایشانگو" در قالب فیلم مستند شفر همراه بود، وی دربارهٔ مشایخی گفت: "در بیست سال گذشته بهترین اجرای آثار کیج را در تهران شنیدم. فیلم‌های من بعد از آشنایی با نادر مشایخی با یک تحول روبرو شده‌است و در حال حاضر ترجیح می‌دهم موسیقی ایشان را بشنوم. مشایخی در ماه‌های پایانی سال ۱۳۹۰ خورشیدی به تهران بازگشت و در اردیبهشت سال ۱۳۹۱، آثاری از «جان کیج» را با دانشجویان موسیقی در «شهر کتاب ابن سینا» اجرا کرد که می‌توان آن را آغاز مجدد اجراهای منحصر به فرد «کیج» توسط او در تهران دانست. نادر مشایخی از سال ۱۳۹۳ به
او در تهران دانست. نادر مشایخی از سال ۱۳۹۳ به عنوان رهبر ارکستر شهر تهران برگزیده شد و به اجرای کنسرتهای متعدد پرداخت وی از سال ۹۲ تا به حال به تدریس رهبری ارکستر و آهنگسازی و تاریخ موسیقی مشغول است. مشایخی همچنین از سال ۱۳۹۵ خورشیدی رهبری اینتر-ارکستر تهران و از سال ۱۳۹۶ خورشیدی رهبری ارکستر مجلسی همدان را برعهده دارد. در مورد زندگی و آثارِ او تابه حال، چندین فیلم و کتاب تهیه شده‌اند. "ارکستر فیل‌هارمونی جوانِ تهران"، "بودن و نبودن"، "گذران"، "پریشانی" و کتاب‌های "نادر مشایخی" که در "بارنز و نوبل" ارائه
کتاب‌های "نادر مشایخی" که در "بارنز و نوبل" ارائه شده‌اند. آثار او در "پخش زمان ـ وین، برلین" بچاپ رسیده‌اند. نادر مشایخی در فیلم «"اینجا همه چیز خوب است»" به کارگردانی پوریا آذربایجانی بازی کرده‌است که نامزدی بهترین بازیگر مکمل مرد را در جشنواره بین‌المللی فیلم یاس (۱۳۹۳) در پی داشت. وی در سال ۱۳۹۷ آهنگسازی نمایش «شاه لیر» به کارگردانی «مسعود دلخواه» را بر عهده داشت. ۱۳۹۷ بازی در فیلم سینمایی سامورایی در برلین بیماری ام‌اس. نادر مشایخی مبتلا به ام‌اس است. همچنین او در سال ۱۳۹۶ کنسرتی خیریه به نفع بیماران
آیکون (Icon)، یک زبان برنامه نویسی بسیار سطح بالا است که برای آسان نمودن نوشتن برنامه‌هایی با هدف کار با رشته‌ها و ساختارها، طراحی شده‌است. این زبان هم مانند بسیاری از زبان‌ها از زبان دیگری مشتق شده‌است. زبان اصلی - که این زبان از روی آن طراحی شده‌است - SNOBOL است. SNOBOL در آزمایشگاه Bell Telephone در اوایل دهه 60 ساخته شد. بعد به زبان SNOBOL4 ارتقا یافت. که هم‌اکنون نیز از آن استفاده می‌شود. Icon در ظاهر ساختارش از SNOBOL4 تأثیر برداشته‌است. Icon یک زبان بسیار سطح بالا با ویژگی اجرای هدف گرا بوده و
زبان بسیار سطح بالا با ویژگی اجرای هدف گرا بوده و امکانات زیادی برای پردازش رشته‌ها و الگوهای متنی دارد. این زبان با SNOBOL که یک زبان پردازش رشته‌است مرتبط است. Icon شی گرا نیست، اما یک نمونه شی گرا که Idol نامیده می‌شد در سال 1996 گسترش یافت که سرانجام تبدیل به Unicon شد. درباره آیکون. طراحی و پیاده‌سازی این زبان در محیطی آکادمیک و نه اقتصادی انجام شده‌است. این زبان توسط هیئت علمی، کارمندان و دانشجویان دانشگاه آریزونا، با کمک‌های مالی داوطلبانه از سراسر دنیا پیاده‌سازی شد. Icon یک زبان برنامه‌نویسی همه
دنیا پیاده‌سازی شد. Icon یک زبان برنامه‌نویسی همه منظوره، با قابلیت‌های گسترده برای پردازش رشته‌ها (متن) و ساختارهای داده‌است. این زبان در دسته بندی زبان‌ها جز دسته زبان‌های امری طبقه‌بندی می‌شود. یک زبان با گرامری شبیه C و پاسکال. ولی با معنایی در سطح خیلی بالاتر، که با آن می‌توان کارهای پیچیده‌ای انجام داد. Icon یک روش نو برای ارزیابی عبارات دارد سبب ارزیابی عبارت بر اساس هدف می‌شود. قابلیت چک کردن تطابق رشته‌ها را دارد که باعث دور شدن برنامه‌نویس از مشکلات ملال‌آور کار با رشته‌ها می‌شود. داده‌ساختارها
ملال‌آور کار با رشته‌ها می‌شود. داده‌ساختارها درونی Icon شامل setها و جدول‌ها با قابلیت داشتن لیست‌هایی است که بتوان از آن به عنوان vector استفاده کرد. سیستم type این زبان قوی است. تبدیل تایپ در این زبان به صورت خودکار انجام می‌شود. و اگر یک عددی، در جایی که باید رشته به کار رود استفاده شود، به صورت خودکار به رشته تبدیل می‌شود. چند پیاده‌سازی از icon قابلیت‌های سطح بالای گرافیکی، با رابط آسان کاربری وجود دارد. Icon مدیریت حافظه خودکار دارد، اشیا زمانی که به آن‌ها احتیاج هست، در طول اجرا ساخته می‌شوند. و
به آن‌ها احتیاج هست، در طول اجرا ساخته می‌شوند. و فضا با garbage collection آزاد می‌گردد. تنها محدودیت در طول رشته‌ها و ساختارهای داده، میزان حافظه موجود است. کلمه Icon مخفف و بیان‌گر موضوع خاصی نیست. با این وجود وقتی این اسم را انتخاب می‌کردند به کلمه iconoclatis –به معنای بت‌شکنی - نیز اشاره‌هایی شد. این اسم قبل از این که این کلمه کاربرد کنونی خود را پیدا کند انتخاب شد. ممکن است بعضی‌ها فکر کنند که این زبان برای طراحی icon(نقشک) ساخته شده، ولی این‌طور نیست. Icon برای چه کارهایی خوب است؟. یک زبان همه
نیست. Icon برای چه کارهایی خوب است؟. یک زبان همه منظوره مثل Icon به درد اکثر کارهای برنامه‌نویسی می‌خورد. به خصوص برای ساخت ابزارهای نرم‌افزاری برای پردازش روی متن، و برای برنامه‌های تحقیقاتی و مطالعاتی مناسب است.این زبان برای راحت‌تر ساختن برنامه‌نویسی درست شده‌است، روی ارزش زمان برنامه‌نویس و اهمیت سریع به کار افتادن برنامه توجه می‌کند. به صورت متداول این زبان برای کارهای کوتاه، کارهایی که یک بار می‌توان آن‌ها را انجام داد و انجام آن (نه کیفیت انجام) مهم است و کارهای بیش از حد پیچیده‌است. نحو پایه. زبان
است و کارهای بیش از حد پیچیده‌است. نحو پایه. زبان Icon از خانواده ALGOL زبان‌های برنامه‌نویسی ساخت یافته‌است مشتق شده‌است و بنابراین نحوی شبیه به C یا Pascal دارد. Icon بیشتر شبیه به Pascal است، از نحو := برای تخصیص، کلمه کلیدی procedure و نحو مشابه آن استفاده می‌کند. از طرف دیگر Icon از سبک پرانتزهای C برای ساخت یافته‌سازی گروه‌های اجرایی استفاده می‌کند و اجرای برنامه‌ها با رویه‌ای به نام main آغاز می‌شود. از خیلی جهات Icon همچنین خصوصیاتی شبیه به بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی اسکریپتی دارد (مانند
از زبان‌های برنامه‌نویسی اسکریپتی دارد (مانند SNOBOL): الزامی برای تعریف متغیرها نیست، انواع به‌طور اتوماتیک تعیین می‌شوند، و اعداد می‌توانند به‌طور اتوماتیک به رشته‌ها تبدیل شوند و برعکس. ویژگی دیگری که در زبان‌های اسکریپتی رایج است، اما نه در همه آنها، استفاده از کاراکتر پایان خط است، در Icon، خط‌ها با نقطه و ویرگول پایان نمی‌یابند و اگر منطقی باشد با نقطه و ویرگول ضمنی پایان می‌یابند. رویه‌ها بلوک‌های پایه برنامه‌های Icon هستند، و اگرچه آن‌ها از نام‌گذاری Pascal استفاده می‌کنند اما بیشتر شبیه توابع C
Pascal استفاده می‌کنند اما بیشتر شبیه توابع C عمل می‌کنند و می‌توانند مقادیری را برگردانند، در Icon کلمه کلیدی function وجود ندارد. procedure doSomething(aString) write(aString) end اجرای هدف گرا. یکی از مفاهیم کلیدی Icon این است که ساختارهای کنترلی، به جای boolean منطقی در بسیاری از دیگر زبان‌های برنامه نویسی، بر اساس عبارات "success" یا "failure" پایه‌گذاری شده‌اند. در این الگو، مقایسه‌های ساده مانند if a "W" "Wikipedia"[3] ==&gt; "k" "Wikipedia"[0] ==&gt; "a" "Wikipedia"[1:3] ==&gt; "Wi"
==&gt; "a" "Wikipedia"[1:3] ==&gt; "Wi" "Wikipedia"[-2:0] ==&gt; "ia" "Wikipedia"[2+:3] ==&gt; "iki" در آخرین مثال به جای بازه طول آن نشان داده شده‌است. در این جا چند کار دیگر که با رشته‌ها می‌توان انجام داد را می‌بینید: s := "abc" s[2] := "123" "a123c"مقدار کنونی s است. s := "abcdefg" s[3:5] := "ABCD" "abABCDefg" مقدار کنونی s است. s := "abcdefg" s[3:5] := "" "abefg" مقدار کنونی s است. ساختارهای دیگر. رشته‌های Icon لیست‌های ساده‌ای از کاراکترها هستند، مانند معادل آن‌ها در C. علاوه بر این، Icon به کاربر
معادل آن‌ها در C. علاوه بر این، Icon به کاربر اجازه می‌دهد به آسانی لیست‌های خودش را ایجاد کند (یا آرایه‌ها) : aCat := ["muffins", "tabby", 2002, 8] آیتم‌های موجود در یک لیست می‌توانند از هر نوعی باشند، از جمله ساختارهای دیگر. برای ساختن سریع تر لیست‌های بزرگتر، Icon شامل مولد list است، i := list(10, "word") یک لیست که شامل 10 کپی از "word" است را تولید می‌کند. مانند آرایه‌ها در زبان‌های دیگر، Icon اجازه می‌دهد آیتم‌ها با موقعیت شان جستجو شوند. weight := aCat[4] Icon شامل توابع شبه پشته‌ای است، push و pop
Icon شامل توابع شبه پشته‌ای است، push و pop امکان ایجاد پشته‌ها و صف‌ها را فراهم می‌آورند. Icon همچنین شامل توابعی برای مجموعه‌ها و جدول هاست. (درهم سازی‌ها، آرایه‌های انجمنی، لغت‌نامه‌ها و...) symbols := table(0) symbols["there"] := 1 symbols["here"] := 2 این کد جدولی که مقدار پیش‌فرض هر کلید ناشناخته آن صفر است ایجاد می‌کند. سپس دو آیتم را با کلیدهای "there" و "here" و مقادیر 1 و 2 به آن اضافه می‌کند. نمونه برنامه‌های زبان Icon. procedure main() while write(map(read(), &amp;ucase, &amp;lcase)) end اولین
&amp;ucase, &amp;lcase)) end اولین خط برنامه را شروع می‌کند.read و write توابعی هستند که یک خط را می‌خوانند یا می‌نویسند. map یک رابطه یک به یک با توجه به آرگومان‌های 2و3 جا به جا می‌شود.دو کلمه کلیدی &amp;ucase و &amp;lcase شامل کاراکترها ی حروف بزرگ و کوچک است while هم یک حلقه‌است که تا زمانی که عمل خواندن تمام نشده تکرار می‌شود. s = «All the world's a stage. And all the men and women merely players»; i = indexOf("the", s) این کد 4 را برمی گرداند. جای اولین باری که در آن the آمده‌است. i = indexOf("the",
باری که در آن the آمده‌است. i = indexOf("the", s, 5) این کد از جای 5 به بعد دنبال the می‌گردد. s = «All the world's a stage. And all the men and women merely players»; i = indexOf("the", s) while i != -1 { write(i); i = indexOf("the", s, i+1); در هر مرحله جای بعدی رشته the را بر می‌گرداند تا زمانی که پس از تمام کردن رشته s ناموفق باشد که تمام می‌شود. همین کد تحت Icon می‌تواند به این صورت نیز نوشته شود: s := «All the world's a stage. And all the men and women merely players» every write(find("the",s))
women merely players» every write(find("the",s)) findهر دفعه که فراخوانی شود، جای بعدی رشته the در s را می‌دهد. write(5 &lt;find("the", s)) زمانی رشته را برمی‌گرداند که جایی که در آن the پیدا شده شماره‌اش از 5 بیشتر باشد. every k := i to j do write(someFunction(k)) چرا از every جای while در این مورد استفاده شده؟ چون while نتیجه اول را دوباره ارزیابی می‌کند در حالی که every همه نتایج را تولید می‌کند. عبارت every در واقع مقدارهای قبلی را به تابع می‌دهد، به عنوان مثال کد بالا می‌تواند به این صورت بازنویسی
عنوان مثال کد بالا می‌تواند به این صورت بازنویسی شود. every write(someFunction(i to j))
حسین صبا (زاده ۱۳۰۳ – درگذشته ۱۸ اردیبهشت ۱۳۳۹) از استادان موسیقی ایرانی و نوازنده سنتور بود. زندگی‌نامه. حسین صبا فرزند میرزا حسین خان صبا ملقب به کمال سلطان (از خاندان ضرابی کاشان) است که چون بعد از فوت پدر، به دنیا آمده بود و تنها فرزند پسر خانواده بود نام کوچک پدر را بر وی نهادند. وی اولین استاد سنتور هنرستان موسیقی ملی بود که سنتورنوازی را نزد حبیب سماعی فرا گرفت و سپس به محضر ابوالحسن صبا رسید و نت‌خوانی و سنتور نوازی و پیانو را نزد این استاد تکمیل کرد. حسین صبا تدریس سنتور را در هنرستان موسیقی ملی از
حسین صبا تدریس سنتور را در هنرستان موسیقی ملی از سال ۱۳۳۰ شروع نمود و تا سال ۱۳۳۸ که به علت بیماری و سفر به لندن برای جراحی مغز وقفه‌ای در کار تدریس وی افتاد منظماً به تدریس این ساز و پیانو اشتغال داشت. از شاگردان شاخص او محمد حیدری آهنگساز مشهور و مدرس سنتور و رهبر ارکستر صبا و همچنین خانم ارفع اطرائی است که خود صاحب تألیفاتی چند است. حسین صبا در عنفوان جوانی در روز یکشنبه ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۳۹ (در سی و شش سالگی) به علت ابتلاء به بیماری مغزی درگذشت و در مقبرهٔ ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. از او دختری به نام
ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. از او دختری به نام ترانه صبا بر جای مانده است که مقیم آمریکاست. خانه ایشان در تهران، خیابان مقصود بیگ تجریش بود که خواهر بزرگتر وی با نام فرح الملوک صبا که خود از عرفای بزرگ معاصر بود در همانجا می زیست. وی تألیفاتی در زمینهٔ موسیقی دارد که از آن جمله هستند: «آموزش سنتور»؛ بخش دوم «کتاب شور»، شامل آهنگ‌های ابوعطا، افشاری، بیات‌ترک، دشتی و نوا؛ بخش سوم «کتاب شور»، شامل آهنگ‌های همایون، اصفهان، ماهور و چهارگاه. جستارهای وابسته. خاندان ضرابی
پرویز کیمیاوی (زاده ۱۳۱۸، تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوینگر ایرانی است. کیمیاوی همراهِ سهراب شهیدثالث و عباس کیارستمی از چهره‌های برجستهٔ مینیمالیست در موج نوی سینمای ایران به‌شمار می‌آید. وی برنده جایزه خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین برای فیلم باغ سنگی در سال ۱۹۷۶ است. فیلم تصویر در انتظار ساخته حسن صلح‌جو در سال ۲۰۱۴ دربارهٔ پرویز کیمیاوی در بی‌بی‌سی فارسی به نمایش درآمد. این مستند نیمه بلند با بیانی سینمایی و تصویری به روایت پرویز کیمیاوی از خودش و حضورش در سینما می‌پردازد. زندگی. پرویز کیمیاوی
و حضورش در سینما می‌پردازد. زندگی. پرویز کیمیاوی در سالِ ۱۳۱۸ در تهران متولّد شد. پدرش اهلِ خراسان بود و او دورانِ کودکی و دبیرستان را در نیشابور سپری کرد. سپس به فرانسه رفت و تحصیلاتِ سینمایی خود را در مدرسهٔ عکّاسی و فیلمبرداری ورژیرار در سالِ ۱۳۴۳ و انستیتو تحصیلاتِ عالیِ سینماییِ ایدک در سالِ ۱۳۴۵ به اتمام رساند. او فعالیت هنری خود را در فرانسه، به عنوان دستیار کارگردان، در شبکهٔ تلویزیونیِ دفتر رادیو تلویزیون فرانسه آغاز کرد که تا سالِ ۱۳۴۷ ادامه داشت. پس از این مدّت فیلمِ کوتاهِ "ژان مقدس ایرانی" را
پس از این مدّت فیلمِ کوتاهِ "ژان مقدس ایرانی" را در فرانسه ساخت که اوّلین تجربهٔ فیلم‌سازیش محسوب می‌گردد. کیمیاوی در سال ۱۳۵۲ و تحت عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر با فیلم "مغولها" پا به عرصه سینمای حرفه‌ای نهاد. او در سال ۱۳۵۹ و پس از ساخت فیلم اوکی مستر، به فرانسه مهاجرت کرد و فیلمسازی را در تلویزیون آموزشی پاریس ادامه داد. وی پس از سالها به ایران بازگشت و فیلم "ایران سرای من است" را ساخت که در هفدهمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران را کسب نمود. وی در سال ۱۳۸۲ "پیرمرد و
هیئت داوران را کسب نمود. وی در سال ۱۳۸۲ "پیرمرد و باغ سنگی‌اش" را ساخت که آخرین فیلم در کارنامه سینمایی او به‌شمار می‌رود.
مونوریل قم یک سامانه مونوریل در شهر قم و یکی از مسیرهای قطارشهری قم است که طبق اعلام استاندار قم در اردیبهشت ۱۴۰۳ تکمیل پروژه مونوریل قم توسط دولت سیزدهم نهایی شده‌است.مونوریل قم در دو مرحله ساخته خواهد شد که مرحله اول شامل ۶٫۲ کیلومتر، ۵ ایستگاه و یک دپو و مرحله‌ دوم شامل ۱۱٫۵ کیلومتر و ۷ ایستگاه است. تاریخچه. در مرداد ۱۳۸۸، پس از ماه‌ها مطالعات و پیگیری، کلنگ عملیات اجرایی نخستین مونوریل کشور در قم، به زمین زده شد. اما در همان ابتدای عملیات اجرایی پروژه، اما و اگرهای فراوانی پیرامون آن و حول مطالعات و
اما و اگرهای فراوانی پیرامون آن و حول مطالعات و مسیریابی صورت گرفته انجام شد که این مسائل تقریباً یکسال پروژه را با سرعت پایینی پیش برد، اما حدود یک سال بعد با حضور محمدحسین موسی‌پور در مسند استانداری قم، عزم ویژه‌ای بر سرعت بخشیدن به عملیات اجرایی مونوریل و تکمیل آن ایجاد شد. با وجود عزم موسی‌پور در پیشبرد پروژه‌های عمرانی، سرعت‌بخشیدن به اجرای مونوریل حدود دو سال دوام داشت. در حالی که قرار بود این پروژه در سال ۱۳۹۰ به بهره‌برداری برسد اما با قد علم کردن ستون‌های آن، واکنش‌ها و موضع‌گیری‌ها نسبت به اجرای
آن، واکنش‌ها و موضع‌گیری‌ها نسبت به اجرای آن شدت گرفت تا جایی که تکمیل پروژه تحت‌الشعاع حواشی مرتبط با نحوه عبور از مقابل حرم قرار گرفت و به نوعی باز هم سرعت پروژه کند شد. از همان ابتدای کار مباحث فراوانی درباره مطالعات و مسیریابی صورت گرفته ایجاد شد، ولی پس از یک سال با استانداری محمدحسین موسی‌پور کار سرعت بیشتری گرفته و با صرف هزینه زیاد ستون‌های مونوریل در نقاطی از شهر قد علم کردند. تا زمانی که مهر ابطال بر پروژه مونوریل قم زده شد، این پروژه متوقف ماند. تورم و افزایش قیمت ارز باعث شد اگر روزی مونوریل
تورم و افزایش قیمت ارز باعث شد اگر روزی مونوریل برای تکمیل شدن به ۱۰۰ یا ۲۰۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز داشت به بیش از هزار میلیارد تومان برسد و دیگر هیچکس حاضر نباشد مسئولیت آن را برعهده بگیرد و سکوتی چند ساله در خصوص مونوریل قم شکل بگیرد. ایستگاه‌ها. خط ۲ متروی قم جمعاً ۸ ایستگاه دارد که به قرار زیر است:
نادر طالب‌زاده اردوبادی (۴ دی ۱۳۳۲ – ۹ اردیبهشت ۱۴۰۱) تهیه‌کننده، کارگردان و مجری ایرانی بود. او دبیر کنفرانس بین‌المللی افق نو، دبیر جشنواره فیلم عمار، از افراد مؤثر در تأسیس شبکه افق و عضو هیئت اندیشه‌ورز این شبکه بود. طالب‌زاده دارای مدارک تحصیلی کارشناسی ادبیات انگلیسی از دانشگاه راندولف میکن و کارشناسی ارشد کارگردانی سینما از دانشگاه کلمبیا بود. او فعالیت هنری در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را از سال ۱۳۵۹ با ساخت فیلم‌های مستند آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به تدریس در مرکز اسلامی آموزش
او می‌توان به تدریس در مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی و مدیریت مرکز تحقیقات و مطالعات سینمایی در معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اشاره کرد. زندگی‌نامه. نادر طالب‌زاده در ۴ دی ۱۳۳۲ در تهران به دنیا آمد. وی فرزند سرتیپ منصور طالب‌زاده اردوبادی است. گفته می‌شود که پدر او از ستون‌های کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بوده و پس از این کودتا از درجه سرهنگی به درجه سرتیپی در ارتش شاهنشاهی ایران ارتقاء یافته بود؛ طالب زاده با رد این موضوع گفته که پدرش «در زمان کودتای ۲۸ مرداد اصلاً در تهران نبوده و چیزهایی که در موردش
مرداد اصلاً در تهران نبوده و چیزهایی که در موردش می‌گویند دروغ است.» بر اساس گفته وی مادرش سیده وحیده امیر ملوک شرفی نوه شرف العالی اصفهانی بوده‌است. ولیکن بعد از فوت وی کاترین شکدم در بلاگ خود در تایمز اسرائیل نوشت که بر اساس اطلاعات وی مادر نادر طالب زاده یهودی بوده‌است که باعث می‌شود وی بر اساس شرع یهودی (هلاخا) یهودی محسوب شود. عبدالرضا داوری از مدیران پیشین خبرگزاری جمهوری اسلامی نیز در توییتی پس از فوت وی نوشت: «نادر طالب زاده برغم تعلق به یک خانواده یهودی، با علاقه‌اش به انقلاب اسلامی و گرایش‌های
یهودی، با علاقه‌اش به انقلاب اسلامی و گرایش‌های آخرالزمانی‌اش، چهره‌ای نادر بود.» سندی دربارهٔ صحت این ادعاها منتشر نشده‌است. طالب زاده از ۱۶ تا ۲۶ سالگی در آمریکا زندگی کرد. او تحصیلات آکادمیک را در آمریکا ادامه داد، از جمله در رشته سینما در دانشگاه کلمبیا. به گفته خودش ابتدا دانشجوی پزشکی بود و بعد به ادبیات علاقه‌مند شد و در نهایت در رشته سینما تحصیل کرد. طالب زاده دانشجوی تحصیلات تکمیلی فیلم دانشگاه کلمبیا بود که پس از انقلاب به ایران آمده بود تا از آن فیلمبرداری کند. او فیلمی ۳۵ دقیقه‌ای به نام
از آن فیلمبرداری کند. او فیلمی ۳۵ دقیقه‌ای به نام "واقعیت" دربارهٔ گروگانگیری سفارت آمریکا ساخت. او در ایران برای سی بی اس نیوز کار می‌کرد و به دلیل تسلطش به انگلیسی به هماهنگ‌کردن امور برای آن شبکه در ایران می‌پرداخت. بعدتر در اعتراض به نحوه پوشش رسانه‌های غربی از ایران از این شبکه جدا شد. وقتی طالب زاده در سال ۱۳۵۷ به ایران بازگشت، به گفته خودش ده روز پس از پیروزی انقلاب مجوز روزنامه انگلیسی زبان تهران تایمز را گرفت. امتیاز این نشریه بعداً به سازمان تبلیغات اسلامی واگذار شد و هنوز منتشر می‌شود. او از سال
اسلامی واگذار شد و هنوز منتشر می‌شود. او از سال ۱۳۵۹ در سیمای جمهوری اسلامی مشغول به کار شد و به عنوان مستندساز به جبهه رفت و بعد به تهران بازگشت و در مرکز تولید فیلم تلویزیون کارش را ادامه داد. او سابقه همکاری با مرتضی آوینی را هم داشت که به گفته خودش بعد از پایان جنگ بوده‌است. مصادره اموال خانوادگی. پدر او، تیمسار منصور طالب‌زاده اردوبادی فرمانده بلندپایه‌ای در ارتش ایران در زمان محمدرضا شاه پهلوی بود. نقل قولی دربارهٔ او وجود داشت که «از ستون‌های کودتای ۲۸ مرداد» بوده و بعد از کودتا از درجه سرهنگی به
۲۸ مرداد» بوده و بعد از کودتا از درجه سرهنگی به سرتیپی ارتقا یافت. نادر طالب‌زاده این موضوع را تکذیب کرده و گفت پدرش در سال ۱۳۴۳ دادگاهی شد و در سال ۱۳۴۴ خانه نشین شده و یک سال بعد هم بازنشسته شد. منزل و باغ پدری نادر طالب زاده که به گفته او پدرش برای آن بیست سال قسط داده بود پس از مرگ سید روح‌الله خمینی به دستور حاکم شرع و توسط ستاد اجرایی فرمان امام مصادره شد. به گفته وی این در حالی بود که پس از انقلاب و در زمان زندگی خمینی او فراخوانده شده بود و به او گفته شده بود که به دلیل خانه‌نشین شدن پدر وی (سرلشکر
شده بود که به دلیل خانه‌نشین شدن پدر وی (سرلشکر طالب‌زاده) در سال ۱۳۴۳، دلیلی برای مصادره اموال خانوادگی وی وجود ندارد. مرگ برادر. در اواخر بهمن ماه ۱۳۸۷ خبری مبنی بر قتل برادر او ناصر طالب‌زاده، پزشک ایرانی استاد دانشگاه سیاتل منتشر شد مبنی بر آنکه دستاوردهای طالب زاده در زمینه یافتن پادزهری برای جنگ‌افزارهای میکروبی منجر به قتل او توسط دولت آمریکا شده‌است. در پی انتشار این اخبار، نادر طالب‌زاده، اظهار داشت: «برادرش به فوت طبیعی از دنیا رفته‌است.» وی با رد هرگونه ارتباط بین مرگ این پزشک ایرانی با حرفه او
هرگونه ارتباط بین مرگ این پزشک ایرانی با حرفه او خاطرنشان کرد: «ناصر طالب زاده صرفاً یک پزشک بسیار خوب و منتقد نظام پزشکی آمریکا بود و ارتباطی با سلاح‌های میکروبی نداشت.» جنگ بوسنی. طالب‌زاده سابقه حضور در جنگ بوسنی به عنوان مستندساز را داشت. به روایت حسین دهباشی، سال ۱۳۷۱ طالب‌زاده همراه احمد جنتی به بوسنی رفته بود و داوطلب شد به بهانه مصاحبه با رادوان کاراجیچ، رهبر صرب‌های بوسنی، بمبی در داخل دوربین خود جاگذاری کرده و برای کشتن کاراجیچ، حمله انتحاری انجام دهد ولی خامنه‌ای با این عملیات مخالفت کرده و
دهد ولی خامنه‌ای با این عملیات مخالفت کرده و منتفی شده بود. ادعای عدم صدور ویزا برای سفر به آمریکا. آمریکایی‌ها برای وی جهت همراهی ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد در سفر به آمریکا ویزا صادر نکردند. طالب زاده تأکید کرد که آمریکایی‌ها تنها به خاطر آثارش به او اجازه سفر به آمریکا را نداده‌اند. توماس اردبرینک خبرنگار روزنامه نیویورک تایمز طی یادداشتی در ۱۸ فوریه ۲۰۱۳ میلادی از او با عنوان «فیلم‌ساز ایرانی-آمریکایی» یاد کرد. طالب زاده در مصاحبه‌ای با باشگاه خبرنگاران جوان در ۱۵ فروردین ۱۳۹۴ با ردکردن این مطلب
جوان در ۱۵ فروردین ۱۳۹۴ با ردکردن این مطلب گفت: «من حتی گرین کارت هم ندارم. من با اینکه تحصیلاتم را آنجا گذرانده بودم، تابعیت آمریکایی ندارم بعد از انقلاب هم امکان گرفتنش برایم بود، اما هیچ‌گاه نخواستم.» افق نو. طالب زاده مسئولیت "مؤسسه افق نو" را بر عهده داشت. این مؤسسه کنفرانس «هالیوودیسم و بیداری اسلامی» را برگزار کرد و مهمان‌هایی چون شان استون و کاترین پرز-شکدم را از اروپا و آمریکا برای شرکت در آن به ایران آورد. الکساندر دوگین و چهره‌های دیگری از کشورهای غیرغربی نیز مکرراً مهمان طالب زاده بودند. طالب
غیرغربی نیز مکرراً مهمان طالب زاده بودند. طالب زاده همچنین از پایه‌گذاران شبکه تلویزیونی افق بود. شبکه تلویزیونی افق نزدیک به سپاه پاسداران بود و طالب زاده از اعضای اتاق فکر این شبکه بود. «افق‌نو» با نهادهای امنیتی و نظامی ایران از جمله نیروی قدس سپاه همکاری داشت و به گفته مقام‌های دولت آمریکا، تلاش داشت که از میان شهروندان آمریکایی جاسوس جذب کند. از جمله پرونده جنجالی مونیکا ویت که از طریق موسسات تحت مدیریت نادر طالب‌زاده جذب شد و به ایران رفت. بر اساس گزارش روزنامه نیویورک تایمز، مونیکا ویت مظنون به لو
روزنامه نیویورک تایمز، مونیکا ویت مظنون به لو دادن اسامی جاسوس‌های دوجانبه بخش ضداطلاعات ارتش آمریکا بود و ایران بر اساس اطلاعات او برخی از این جاسوس‌ها را شناسایی کرده‌است. طالب‌زاده از چهره‌های سیاسی و فرهنگی آمریکایی که به گفتهٔ او «منتقد آمریکا» بودند دعوت می‌کرد به ایران بیایند. او در کنفرانس سالانه «افق نو» این افراد را به ایران می‌آورد و در برنامه زنده تلویزیونی «راز» شبکه چهار سیما نیز با برخی از این افراد مصاحبه می‌کرد. یکی از جنجالی‌ترین این چهره‌ها کاترین پرز شکدم بود. کاترین پرز شکدم چند سال
کاترین پرز شکدم بود. کاترین پرز شکدم چند سال پیش سفری به ایران کرده و با ابراهیم رئیسی مصاحبه کرد و مطالبی هم در وبسایت علی خامنه‌ای منتشر کرد. نام شکدم پس از آن جنجال آفرین شد که او در پایگاه خبری اینترنتی تایمز اسرائیل یادداشتی نوشت و ضمن بازگو کردن تجربه حضور خود در ایران، نسبت به یهودی‌ستیزی مقامات جمهوری اسلامی و برنامه هسته‌ای ایران هشدار داد. برخی از منابع از او به عنوان عامل نفوذی اسرائیل نام می‌برند. هماهنگی مصاحبه شکدم با ابراهیم رئیسی توسط نادر طالب‌زاده انجام شده بود. نادر طالب‌زاده در
نادر طالب‌زاده انجام شده بود. نادر طالب‌زاده در مصاحبه‌ای گفت کاترین شکدم را من به ایران دعوت نکردم. «او میهمان کنفرانس فلسطین بود و جزو ششصد میهمانی بود که از آنجا دعوت شده بودند و با تأیید سیستم دعوتی آنها و چک و بازرسی آنجا به ایران آمد و ما پیش از این او را نمی‌شناختیم…. خانم شکدم نامه‌ای از شبکه روسی آرتی داشت که در آن درخواست کرده بود تا با رئیسی صحبت کند من نیز بر اساس وظیفه و از آنجایی که در تیم حمایت از رئیسی بودم با مشورتی که با دوستان انجام دادم، اجازه گفت‌وگو برای او گرفتم… گفت‌وگوی او با رئیسی
اجازه گفت‌وگو برای او گرفتم… گفت‌وگوی او با رئیسی در زمان خودش یک گفت‌وگوی خوب بود چرا که بر مبنای این موضوع بود که چرا آقای رئیسی بهترین کاندیدای ریاست جمهوری در آن زمان است.» طالب‌زاده افزود او از جای دیگری دعوت شده بود و ما موظف نیستیم در این باره به جایی پاسخ دهیم. به گفتهٔ جواد شمقدری، کنفرانس افق نو در روزهای ابتدایی روی کار آمدن دولت حسن روحانی و با دستور مستقیم محمدجواد ظریف تعطیل شد. او در این باره گفته‌است: جشنواره فیلم عمار. طالب‌زاده در راه اندازی جشنواره فیلم عمار به کمک برخی نهادهای نظامی
جشنواره فیلم عمار به کمک برخی نهادهای نظامی ایران نقش داشت و دبیر این جشنواره بود. این جشنواره در یک دهه اخیر محل نمایش فیلم‌های کوتاه، مستند و بلند بود که به موضوعات مورد علاقه حکومت ایران مانند «مقاومت»، «مبارزه با استکبار و صهیونیسم» و تحولات خاورمیانه مانند جنگ سوریه می‌پرداختند. در این جشنواره نسلی از فیلمسازان معرفی شدند که به «انقلابی» موسوم هستند. این فیلمسازان عموماً جوان بودند و با بودجه‌های دولتی مانند سازمان صداوسیما و مؤسسه اوج فیلم می‌ساختند و گاه بعداً وارد سینمای حرفه‌ای شدند. ادعای ترور
و گاه بعداً وارد سینمای حرفه‌ای شدند. ادعای ترور بیولوژیک. در خرداد ۱۳۹۵ نادر طالب‌زاده در مصاحبه با رسانه‌ها ادعا کرد که هدف ترور بیولوژیکی قرار گرفته‌است. او به خبرگزاری فارس عنوان نمود که: «یک سال و نیم پیش به گروهی از لبنان برای راهپیمایی اربعین به عراق رفتم؛ که چمدان من را از هتلی که در نجف بودم از میان صدها چمدان برداشتند و ۵ الی ۶ روز بعد در کربلا نصفه شب تحویلم دادند. لپ تاپ من را خالی و بررسی‌های کامل را انجام داده بودند. از همان روز که چمدان را تحویل گرفتم حالم بد شد اما متوجه این ماجرا نبودم.»
گرفتم حالم بد شد اما متوجه این ماجرا نبودم.» او در پاسخ به این سؤال که داخل لپ‌تاپ‌تان چه چیزی بود؟ گفت: «لیست مهمان‌های افق نو بود. کنفرانسی که یک سال و نیم پیش در تهران برگزار شد. کنفرانسی که انجمن «ADL» آمریکا با آن مخالفت می‌کرد که متخصصین و متفکرین‌شان به ایران نیایند و صحبت نکنند. درست بعد از آن بود که این اتفاقات افتاد اما فکر می‌کردم آن‌ها محتویات لپ‌تاپ را می‌خواهند و گمان نمی‌کردم با خودم کاری داشته باشند. از همان روز به بعد سرفه‌های خونی داشتم.» غلامرضا جلالی رئیس پدافند غیرعامل مدتی بعد در
غلامرضا جلالی رئیس پدافند غیرعامل مدتی بعد در واکنش به این ادعای طالب‌زاده اعلام کرد دستگاه‌های اطلاعاتی ایران می‌گویند طالب زاده جزو اهداف ترور نبوده‌است و متخصصان هم بعد از بررسی بیماری آقای طالب‌زاده اعلام کردند که در این زمینه شواهد قطعی وجود ندارد. سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران نیز اعلام کرد «هیچ‌کدام» از گزارش‌ها دربارهٔ ترور بیولوژیک علی دادمان، بیژن نوباوه و نادر طالب‌زاده اثبات نشده‌است. همچنین علی شمخانی، دبیر شورایعالی امنیت ملی ایران نیز ترور بیولوژیک این افراد را نیازمند