payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صنعتی ازبکستان با ایجاد ظرفیت کارآفرینی و امکانات نوآوری صنعتی است. این دانشگاه در حال حاضر ۱۵۰۰ دانشجو دارد و یکی از مشهورترین دانشگاه‌های علوم و فناوری در ازبکستان است. تی‌تی‌پی‌یو برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد را بر اساس برنامه‌های درسی پولیتو ارائه می‌دهد. تدریس به صورت ترکیبی انجام می‌شود، به طوری که برخی از واحدها توسط استادان پولیتو و مابقی توسط استادان تی‌تی‌پی‌یو که توسط پولیتو آموزش دیده‌اند، اعطا می‌شود. پلی‌تکنیک مدارک لیسانس و فوق لیسانس خود را بر اساس توافق‌نامه‌های دوگانه به دانشجویان
خود را بر اساس توافق‌نامه‌های دوگانه به دانشجویان تی‌تی‌پی‌یو اعطا می‌کند. در حال حاضر برنامه‌های زیر در تی‌تی‌پی‌یو ارائه می‌شود: از جمله اهداف همکاری بین پولیتو و تی‌تی‌پی‌یو، توسعه فعالیت‌های تحقیقاتی و انتقال فناوری، با راه‌اندازی آزمایشگاه‌های تحقیقاتی در زمینه‌های مختلف در تی‌تی‌پی‌یو و مشارکت شرکت‌ها و استارتاپ‌های اروپایی است. پولیتو در آموزش محققان تی‌تی‌پی‌یو به عنوان بخشی از یک توافق‌نامه در سطح دکترا همکاری می‌کند. پردیس تی‌تی‌پی‌یو در تاشکند شامل موارد زیر است: دانشگاه آذربایجان و ایتالیا.
شامل موارد زیر است: دانشگاه آذربایجان و ایتالیا. دانشگاه آذربایجان و ایتالیا (AIU) یک ابتکار مشترک میان دو کشور است که با هدف گسترش آموزش، پژوهش و نوآوری و بهره‌گیری از دانش فنی و تجربهٔ ایتالیایی راه‌اندازی شده است. این طرح در پردیس دانشگاه آکادمی دیپلماتیک آذربایجان در باکو برگزار می‌شود و چندین دانشگاه برجستهٔ ایتالیایی در آن مشارکت دارند: هر یک از این دانشگاه‌ها در زمینه‌های علمی و فنی مکمل به طراحی دوره‌های جدید و فعالیت‌های آموزشی می‌پردازند. پلی‌تکنیک تورین، به‌طور مشخص، مسئولیت توسعهٔ برنامه‌های
تورین، به‌طور مشخص، مسئولیت توسعهٔ برنامه‌های آموزشی و زیرساخت‌های آزمایشگاهی در رشته‌های مهندسی برق و کامپیوتر و همچنین حوزه‌های اگروتک (فناوری کشاورزی) و مدیریت منابع آب را بر عهده دارد. این ابتکار افزون بر مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، شامل همکاری در تحصیلات تکمیلی (دکتری)، یادگیری مادام‌العمر و پژوهش‌های مشترک نیز می‌شود و هدف آن ایجاد پیوند مداوم میان دانشگاه، نهادهای دولتی و صنعت است. یکی دیگر از اهداف اصلی، گسترش پروژه‌های مشترک میان جمهوری آذربایجان و ایتالیا است. از سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۰۲۵، یک
و ایتالیا است. از سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۰۲۵، یک برنامهٔ مشترک کارشناسی مهندسی برق و الکترونیک توسط پلی‌تکنیک تورین و آکادمی دیپلماتیک آذربایجان راه‌اندازی شده است. مرکز چین. در سال ۲۰۱۷، پلی‌تکنیک تورین به منظور هدایت راهبردی و مدیریت متمرکز فعالیت‌هایی که چین را به‌عنوان شریک اصلی دارند، یک مرکزی در چین ایجاد کرد. چین در دهه‌های اخیر با سرمایه‌گذاری گسترده در پژوهش و توسعه و افزایش ظرفیت نوآوری، نقش فزاینده‌ای در توسعهٔ جهانی علم و فناوری ایفا کرده و به یکی از شرکای اصلی بسیاری از مؤسسات در اروپا و جهان در
از شرکای اصلی بسیاری از مؤسسات در اروپا و جهان در زمینهٔ پژوهش و آموزش عالی بدل شده است. مرکز چین وظایف زیر را بر عهده دارد: و در راستای اهداف زیر فعالیت می‌کند: مرکز چین در صورت نیاز به تخصص‌های ویژه، به‌خصوص در حوزه‌های سیاست و اقتصاد، از پشتیبانی شرکای بیرونی بهره می‌گیرد. مرکز ژاپن. پلی‌تکنیک تورین طی سال‌ها روابط علمی و دانشگاهی گسترده‌ای با ژاپن برقرار کرده است؛ کشوری پیشرو در علم که چالش‌های مشابهی با ایتالیا دارد، از جمله مدیریت ریسک‌های زیست‌محیطی و حفاظت از میراث تاریخی. برای تثبیت این تجربه در
و حفاظت از میراث تاریخی. برای تثبیت این تجربه در کشوری باثبات و دارای اعتبار جهانی، دانشگاه ایجاد مرکز ژاپن (Japan Hub PoliTo) را تصویب کرد. مرکز ژاپن به‌عنوان «آنتن پلی‌تکنیک تورین در شرق آسیا»، وظیفه دارد فعالیت‌های دانشگاه را در حوزه‌های آموزش، پژوهش و به‌ویژه مأموریت سوم دانشگاه (نقش اجتماعی و فرهنگی) هماهنگ، ترویج و تقویت کند؛ اقدامی که نه تنها به نفع تورین و ایتالیا، بلکه به سود ژاپن نیز خواهد بود. این مرکز یک دفتر مستقل در شهر کیوتو دارد که وابسته به دانشگاه خاصی نیست و به‌عنوان پل ارتباطی با شبکهٔ
دانشگاه خاصی نیست و به‌عنوان پل ارتباطی با شبکهٔ روبه‌رشد شرکای ژاپنی عمل می‌کند. همکاری آن بر پایهٔ مشارکت ساختاریافته با کارشناسان ایتالیایی مقیم ژاپن بنا شده است. مرکز ژاپن فعالیت‌های زیر را دنبال می‌کند: مرکز بروکسل. پلی‌تکنیک تورین در قالب همکاری نهادی با اتحادیهٔ اتاق‌های بازرگانی ایتالیا و اتاق بازرگانی تورین، فعالیت‌هایی را در دفتر رسمی خود در بروکسل پیش می‌برد. هدف این مرکز تقویت حضور دانشگاه در اروپا از طریق ارتباط مستمر با نهادها و ذی‌نفعان اروپایی مستقر در بروکسل و همچنین پایش و توسعهٔ پروژه‌ها
مستقر در بروکسل و همچنین پایش و توسعهٔ پروژه‌ها و ابتکارات تأمین مالی برای افزایش منابع در اختیار جامعهٔ کسب‌وکار محلی و نظام اقتصادی ایتالیا است. خدمات مرکز بروکسل: شبکه‌ها. پلی‌تکنیک تورین عضو شبکه‌های زیر است: نشان. نشان دانشگاهی پلی‌تکنیک تورین در سال ۱۹۵۲ پدید آمد و در گذر زمان دستخوش تغییرات جزئی شد که بیشتر با هدف نوسازی گرافیکی هویت بصری انجام گرفت، در حالی که عناصر اصلی آن از آغاز تا امروز حفظ شده‌اند. نشان کنونی که در کنار لوگوی «Politecnico di Torino» به کار می‌رود، در مرکز خود، نمای قلعه
di Torino» به کار می‌رود، در مرکز خود، نمای قلعه والنتینو، مقر تاریخی دانشگاه، را نشان می‌دهد که بر فراز آن الهه مینروا (الههٔ خرد و دانایی) با نیزه‌ای در دست قرار دارد. در پایین آن، سال ۱۸۵۹ (سال بنیان‌گذاری «مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان») درج شده است. این عناصر درون دایره‌ای قرار دارند که از یک‌سو با شاخهٔ برگ بو (نماد دانش‌آموختگی و مدرک دانشگاهیی) و از سوی دیگر با شاخهٔ بلوط (نماد شکوه و استواری اخلاقی) احاطه شده‌اند. نشان پیشین که تا سال ۲۰۲۱ در استفاده بود، در مرکز خود نمای قلعه والنتینو را با
استفاده بود، در مرکز خود نمای قلعه والنتینو را با سر مینروا بر فراز آن نشان می‌داد. در پایین، در میانه نشان شهر تورین (گاو نر) قرار داشت که در سمت چپ با نماد معماری (الهام‌گرفته از یکی از نقاشی‌های دیواری قلعه) و در سمت راست با نماد علم (مشعلی افروخته با صاعقه‌ها) همراه بود. ترکیب درون دایره‌ای قرار داشت که در نیمهٔ بالایی آن عنوان دانشگاه و در نیمهٔ پایینی دو تاریخ نقش بسته بود: ۱۸۵۹ (تأسیس مدرسهٔ مهندسان) و ۱۹۰۶ (سال بنیان‌گذاری پلی‌تکنیک تورین بر اثر ادغام مدرسهٔ مهندسان و موزهٔ صنعت). زندگی دانشجویی.
مدرسهٔ مهندسان و موزهٔ صنعت). زندگی دانشجویی. شهریه و حمایت‌های آموزشی. شهریهٔ دانشگاه پلی‌تکنیک تورین بر پایهٔ شاخص اقتصادی خانواده (ISEE) و وضعیت پیشرفت تحصیلی محاسبه می‌شود و در صورت طولانی‌شدن مدت تحصیل افزایش می‌یابد. طبق آیین‌نامهٔ سال ۲۰۲۴/۲۰۲۵، برای دانشجویان با شاخص اقتصادی تا ۲۵٬۵۰۰ یورو، معافیت کامل از شهریهٔ آموزشی اصلی را فراهم می‌کند و برای بازهٔ ۳۰٬۵۰۰–۲۵٬۵۰۰ یورو معافیت جزئی در نظر گرفته می‌شود؛ حداقل پرداخت الزامی (هزینه‌های برون‌دانشگاهی) ۱۶۱ یورو است و سقف پرداخت سالانه با توجه به وضعیت
۱۶۱ یورو است و سقف پرداخت سالانه با توجه به وضعیت سنوات می‌تواند تا حدود ۳٬۸۲۱ یورو برسد. نهاد سازمان خدمات آموزشی عمومی پیه‌مونته (EDISU Piemonte) مدیریت بورسیه‌ها، خوابگاه‌ها، کتابخانه‌ها، امانت رایانه، سلف‌سرویس‌ها و فضاهای مطالعه را بر عهده دارد. پشتیبانی‌های رفاهیِ دانشجویی در پیه‌مونته بر عهدهٔ نهاد عمومی «ادیزو پیه‌مونته» است: بورس‌های نیازمحور، خوابگاه، سلف و فضاهای مطالعه، و نیز کمک‌هزینهٔ جابه‌جایی بین‌المللی. خدمات دیجیتال. تمامی پردیس‌های دانشگاه با شبکهٔ وای-فای پوشش داده شده‌اند و به سامانهٔ
با شبکهٔ وای-فای پوشش داده شده‌اند و به سامانهٔ Eduroam متصل هستند. دانشجویان با حساب سازمانی خود وارد می‌شوند. برای دسترسی برون‌شبکه‌ای به منابع کتابخانه‌ای اشتراکی نیز سامانهٔ DigProxy فراهم است. انجمن‌های دانشجویی. دانشگاه ثبت رسمی «انجمن‌های دانشجویی» را تشویق و سامان‌دهی می‌کند و «دفتر ثبت انجمن‌ها» فهرست انجمن‌های غیرانتفاعی مورد تأیید را منتشر می‌کند. اهداف، چارچوب فعالیت و شرایط شناسایی انجمن‌ها در آیین‌نامهٔ اختصاصی آمده است. شمار زیادی انجمن دانشجویی فعال هستند که شامل انجمن‌های بین‌المللی نیز
فعال هستند که شامل انجمن‌های بین‌المللی نیز می‌شود. تا سال ۲۰۲۵، ۱۷ انجمن ثبت‌شده در دانشگاه وجود داشت. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: تیم‌ها و پروژه‌های دانشجویی. دانشجویان می‌توانند به تیم‌ها و پروژه‌های مهندسی و علمیِ متنوع دانشگاه بپیوندند که هم‌زمان مهارت‌های فنی، مدیریتی و کارگروهی را تقویت می‌کند. در سال ۲۰۲۵، ۵۶ تیم دانشجویی در دانشگاه فعال بودند که دانشجویان را در پروژه‌های گوناگون علمی و فنی گرد هم می‌آوردند و مهارت‌های فرهنگی، فنی و مدیریتی آنان را ارتقا می‌دادند. از میان تیم‌های شاخص
آنان را ارتقا می‌دادند. از میان تیم‌های شاخص می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سیاست دانشجویی و نمایندگی‌ها. دانشجویان پلی‌تکنیک نمایندگان خود را در سنای علمی، هیئت مدیره و شوراهای دانشکده‌ها انتخاب می‌کنند. فرایندها و نتایج هر دوره در پورتال رسمی انتخابات دانشگاه منتشر می‌شود و فهرست گروه‌های دانشجویی شرکت‌کننده در اسناد رسمی آمده است. سه گروه اصلی سیاسی دانشجویی که در انتخابات فعال هستند عبارت‌اند از: گروه‌های کوچک‌تری با گرایش‌های تندرو (از جمله اتحادیه‌های دانشجویی فاشیست و کمونیست) نیز وجود دارند. میزان
دانشجویی فاشیست و کمونیست) نیز وجود دارند. میزان مشارکت در انتخابات دانشجویی به‌طور کلی پایین است؛ برای نمونه، در انتخابات سال ۲۰۲۵ تنها ۱۰٫۳۱٪ از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد، ۷٫۸۹٪ از دکتری‌ها و ۱۶٫۶۷٪ از دانشجویان تخصصی رأی دادند. موزه. موزه آرشیو پلی‌تکنیک. "موزه آرشیو پلی‌تکنیک" (MAP) فعالیت‌های مستندسازی تاریخی را برای دانشگاه و برای محققانی که قصد انجام تحقیق و مطالعه در مورد توسعهٔ فرهنگ پلی‌تکنیک تورین و همچنین رویدادهایی که در طول سال‌ها مؤسسات فنی و صنعت در تورین، پیه‌مونته و ایتالیا را
فنی و صنعت در تورین، پیه‌مونته و ایتالیا را درگیر کرده است، انجام می‌دهد. این موزه، مواد تاریخی دانشگاه، مانند: آرشیو تاریخی دانشجویان پلی‌تکنیک و یک کتابخانه تخصصی در مورد تاریخ مهندسی، معماری و مؤسسات مرتبط را حفظ و مدیریت می‌کند. همچنین فعالیت‌هایی را برای انتشار فرهنگ علمی و فناوری با نمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و کنفرانس‌ها انجام می‌دهد. موزهٔ زمین‌شناسی و کانی‌شناسی پلی‌تکنیک تورین. موزهٔ زمین‌شناسی و کانی‌شناسی پلی‌تکنیک تورین نخستین نمایشگاه دائمی درون این دانشگاه است که با هدف نمایش و در دسترس قرار
این دانشگاه است که با هدف نمایش و در دسترس قرار دادن میراث علمی و تاریخی دانشکدهٔ محیط زیست، زمین و زیرساخت‌های مهندسی (DIATI) ایجاد شد. تاریخچه. این مجموعه از سال ۱۸۵۹، هم‌زمان با تأسیس «"مدرسهٔ عالی کاربردی مهندسان"» (که در سال ۱۹۰۶ به پلی‌تکنیک تورین تبدیل شد)، گردآوری شد. هدف از ایجاد موزه، معرفی سیر تحول علمی دانشگاه و نمایش اشیای مرتبط با تاریخ علوم زمین و فناوری بوده است. مجموعه‌ها. مجموعهٔ موزه شامل نمونه‌های معدنی از نقاط مختلف جهان، شهاب‌سنگ‌ها، سنگ‌ها با رده‌بندی‌های لیتولوژیک گوناگون، و
سنگ‌ها با رده‌بندی‌های لیتولوژیک گوناگون، و نمونه‌هایی با ویژگی‌های تکتونیکی و مرفولوژیکی متفاوت است. همچنین مدل‌های مرتبط با مهندسی معدن، فناوری استخراج و فرآوری مواد معدنی، دستگاه‌های علمی–فنی، و ابزارهای مورد استفاده در آموزش و اندازه‌گیری زمین در این مجموعه نگهداری می‌شود. بخشی از وسایل شخصی استادان و پژوهشگران برجستهٔ علوم زمین پلی‌تکنیک تورین نیز در این موزه قرار دارد. اهداف و فعالیت‌ها. این موزه در چارچوب فعالیت‌های «مأموریت سوم» دانشگاه و به‌منظور معرفی میراث علمی و تاریخی ارزشمند خود به عموم
معرفی میراث علمی و تاریخی ارزشمند خود به عموم راه‌اندازی شده است. هدف آن، فراهم کردن دسترسی پژوهشگران، دانشجویان و بازدیدکنندگان به منابع آموزشی و علمی و افزایش آگاهی دربارهٔ تاریخ علوم زمین و فناوری است. در پایان مسیر بازدید، به چالش‌های کنونی و آیندهٔ پژوهش در حوزهٔ مواد خام و نقش آن‌ها در گذار انرژی و تغییرات اقلیمی پرداخته می‌شود؛ موضوعی که با کسب عنوان «دپارتمان ممتاز» از سوی وزارت آموزش، دانشگاه و پژوهش ایتالیا به دانشکدهٔ محیط زیست، زمین و زیرساخت‌های مهندسی نیز پیوند خورده است.
شب برهنه فیلمی به کارگردانی سعید سهیلی است که اکران آن در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۸۰ آغاز شد. شادمهر عقیلی و علی قربان‌زاده از بازیگران این فیلم هستند. ترانه‌های این فیلم را نیلوفر لاری‌پور سروده است. شادمهر عقیلی بازیگر نقش اول این فیلم پس از اتمام ساخت و پیش از اکران این فیلم، ایران را ترک نمود و به کانادا مهاجرت کرد. داستان. در شب عروسی پوریا و شیوا، منشی شرکت پوریا (شعله) ادعای رابطه با پوریا را می‌کند و مراسم عروسی به هم می‌خورد. در پی این ماجرا دوست پوریا (رشید)، منشی (شعله) را دار زده و او را می‌کشد. آرش
منشی (شعله) را دار زده و او را می‌کشد. آرش دوست پوریا، او را تشویق به فرار می‌کند. شیوا نیز خودکشی ناموفّقی می‌کند و پوریا که تحت تعقیب قرار گرفته بود به قطار متروکه‌ای پناه می‌برد و با مرد معتاد در قطار آشنا می‌شود. او تمام ارثیه اش را به مرد داخل قطار می‌دهد شبی در آتش‌سوزی قطار مرد معتاد می‌سوزد و همه فکر می‌کنند پوریا مرده است. پوریا می‌فهمد که آرش و شیوا قرار ازدواج دارند. او به آرش شک می‌کند، اما با پیدا کردن آلبوم عکس شیوا نزد رشید، به بی تقصیری آرش پی می‌برد و در همان قطار سوخته از رشید اعتراف‌گیری
می‌برد و در همان قطار سوخته از رشید اعتراف‌گیری می‌کند رشید برای انتقام، پوریا را با چاقو زخمی می‌کند و خود را نیز به روی ریل قطار می‌اندازد و با قطار برخورد می‌کند و خودکشی می‌کند. پوریا زخمی خود را به جشن عروسی شیوا و آرش می‌رساند و حلقهٔ ازدواج را به او می‌دهد؛ و در پایان عروسی پوریا در کنار قبر پدرش می‌میرد.
در جبر خطی، ضرب ماتریسی به عملیات ضرب یک ماتریس با یک کمیت نرده‌ای یا یک ماتریس دیگر گفته می‌شود. در این مقاله سعی شده‌است تا نگاهی به انواع مختلف ضرب ماتریسی داشته باشیم. ضرب معمولی ماتریس‌ها و درایه های آنها. ضرب معمولی ماتریس‌ها رایج‌ترین نوع ضرب در ماتریس‌هاست. این نوع ضرب تنها زمانی تعریف می‌شود که تعداد ستون‌های ماتریس اول با تعداد سطرهای ماتریس دوم برابر باشد. حاصل‌ضرب یک ماتریس "m"در"n" در یک ماتریس "n" در "p" یک ماتریس "m" در "p" است، به همین صورت اگر لیستی از ماتریس‌ها برای ضرب را داشته باشیم که
اگر لیستی از ماتریس‌ها برای ضرب را داشته باشیم که ابعاد مختلفی دارند (مانند "m"در"n" , "n"در"p" , "p"در"q" , "q"در"r") بُعد ماتریس حاصل ضرب از تعداد سطرهای اولین ماتریس و تعداد ستون‌های آخرین ماتریس می‌آید (مثلاً در لیست ذکر شده در بالا بعد ماتریس حاصلضرب "m" در "r" خواهد بود). توجه به این نکته نیز لازم است که ضرب ماتریس‌ها خاصیت جابجایی ندارد. ضرب معمولی به این صورت تعریف می‌شود formula_1 که در آن درایه formula_2 برابر است با: formula_3. برای به یادسپاری این موضوع می‌توان ضرب معمولی را به این صورت القا
این موضوع می‌توان ضرب معمولی را به این صورت القا کرد که سطر اول در ستون اول درایه اول یا به صورت کلی‌تر سطر mم در ستون nم درایه mnم. نمایش فرمولی. فرض کنید برای formula_4 و formula_5 در میدان formula_6 که formula_7، درایه‌های AB به صورت زیر بدست می‌آیند: formula_8 در اینجا "i" و "j" را اعداد طبیعی در نظر می‌گیریم که formula_9 و formula_10. رابطه ضرب معمولی با ضرب داخلی و ضرب خارجی. ضرب داخلی و ضرب خارجی در حقیقت صورت‌های خاص و ساده‌شده‌ای از ضرب معمولی ماتریس‌ها هستند. ضرب دو بردار ستونی formula_11 و
ماتریس‌ها هستند. ضرب دو بردار ستونی formula_11 و formula_12 به صورت formula_13 می‌باشد، دراینجا T نشانگر ترانهاده ماتریس است. به صورت صریح‌تر: ضرب خارجی به صورت formula_15 تعریف می‌شود که: ضرب ماتریس‌ها در پناه این دو عمل می‌تواند به صورت قطعه‌ای مورد بحث قرار گیرد. برای شروع تجزیهٔ ماتریس به بردارهای سطری و بردارهای ستونی را بررسی می‌کنیم، در شکل زیر ماتریس A را به وسیله ماتریسی با بردارهای سطری و ماتریس B را به وسیله ماتریسی با بردارهای ستونی نمایش می‌دهیم: که در اینجا formula_19 و formula_20 می‌باشند.
که در اینجا formula_19 و formula_20 می‌باشند. ضرب ماتریسی با این شیوه با توجه به تعاریف بالا به این صورت خواهد بود: ضرب اسکالر در ماتریس. ضرب اسکالر r در یک ماتریس A به این صورت تعریف می‌شود: برای مثال اگر: در نتیجه
افسوتر، کمپ فینکس یا کمپ قرغه یک ساحهٔ نظامی متعلق به اردوی ملی افغانستان است که در حومه شهر کابل، ۳٫۵ کیلومتر دورتر از میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی قرار دارد. این کمپ توسط اتحاد جماهیر شوری افتتاح شد و از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ توسط ایالات متحده تحت نام کمپ فینکس اداره می‌شد. در حال حاضر کشورهای انگلستان، استرالیا، نیوزلند و دانمارک نیروهای افغان را در این کمپ تحت ماموریت حمایت قاطع آموزش می‌دهند. تاریخچه. افسوتر. کمپ قرغه به صورت محلی با نام افسوتر شناخته میشود. افسوتر مرکز لوژستیکی و ترانسپورتی اتحاد جماهیر
افسوتر مرکز لوژستیکی و ترانسپورتی اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان بود. این منطقه به دلیل موقعیت استراتژیکی بسیار عالی در مسیر شاهراه کابل جلال آن توسط نیروهای روس انتخاب شده بود و پیش از ورود مجاهدین به کابل دارای انواع ماشین‌های گران‌قیمت و مختلف روسی برای باربری بود. پس از ترک شوروی از خاک افغانستان و ورود مجاهدین به شهر کابل این منطقه کاملاً توسط مجاهدین به چپاول رفت و تمام اموال آن به وسیله فرماندهان آنها به فروش رفت و این منطقه تبدیل به یک آشغال‌دانی بزرگ آهن‌آلات شد. کمپ فینکس. تا سال ۲۰۰۳، این منطقه
آهن‌آلات شد. کمپ فینکس. تا سال ۲۰۰۳، این منطقه همینطور باقی ماند تا اینکه دفتر حمایت‌های مالی ارتش آمریکا نیاز به جا دادن بیش از ۸۰۰ سرباز در کابل پیدا کرد و این منطقه را به دلیل موقعیت عالی آن بهترین منطقه دانستند و این منطقه را از شرکت افسوتر برای یک‌سال اجاره نمودند و در کمتر از ۷ روز کمپ فینکس توسط سربازان آن درست شد و توانست امکانات کمپ را تا ۱۵ می ۲۰۰۳ به حدی برساند که بتواند جوابگوی نیازهای بیش از ۵۰۰ سرباز آمریکایی در تمامی زمینه‌ها باشد. این کمپ خانهٔ تسک فورس فینکس بود که توسط ارتش ایالات متحده و
تسک فورس فینکس بود که توسط ارتش ایالات متحده و نیروهای ناتو در افغانستان اداره می‌شد و به صورت اداری توسط نیروهای پیاده‌نظام ۸۶ام و نیروهای نظامی ایالت ورمانت سرپرستی می‌شد. وظیفهٔ اصلی آنها تعلیم دادن پلیس ملی و اردوی ملی افغانستان بود. نیروهای آمریکایی و ناتو به همراه پیمانکاران محلی و خارجی در این کمپ زندگی می‌کردند. پنج نفر از مجلس نمایندگان آمریکا در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۷ برای یک دیدار رسمی از افغانستان از این کمپ بازدید کردند. این کمپ یا نیروی اجرای عملیات فینکس بود. در فوریه ۲۰۰۵، اردوی ملی افغانستان بیش از
بود. در فوریه ۲۰۰۵، اردوی ملی افغانستان بیش از ۵۰۰۰ نیروی بدون تعلیم و تازه‌کار داشت که برای این یگان برای تعلیمات بیشتر فرستاد. بیش از هزاران سرباز افغان تحت تعلیم تسک فورس فینکس قرار گرفتند. کمپ فینکس در زمان خودش نسبت به موقعیت قدیمی افسوتر حدود ۳ برابر گسترش یافت.
ویلهلم آدام (۱۵ سپتامبر ۱۸۷۷–۸ آوریل ۱۹۴۹) نظامی بلندپایه آلمانی بود که با درجه سرگرد در جنگ جهانی اول جنگید و در دوره میان‌دوجنگ برای مدتی ریاست دفتر نیرو رایشس‌هیر را بر عهده داشت. آدام در جریان بحران زودتنلانت در سال ۱۹۳۸ فرمانده کل جبهه غربی آلمان بود. در پایان این سال با درجه افتخاری ارتشبد بازنشسته شد و در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت نکرد. سال‌های اولیه. ویلهلم آدام روز ۱۵ سپتامبر سال ۱۸۷۷ در آنسباخ در بایرن زاده شد. روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۸۹۷ به عنوان افسر دانشجو به گردان خط آهن بایرن پیوست. روز ۱۰
افسر دانشجو به گردان خط آهن بایرن پیوست. روز ۱۰ مارس سال ۱۸۹۹ با درجه ستوان دوم به زمره افسران درآمد. روز ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۰۲ به گروهان تلگراف بایرن منتقل شد. روز ۲۸ اکتبر سال ۱۹۰۵ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. روز ۲۲ مارس سال ۱۹۰۶ به گردان خط آهن بایرن بازگشت. روز ۲۹ سپتامبر همان سال ازدواج کرد. ماه اکتبر سال ۱۹۰۷ به دانشکده جنگ بایرن فرستاده شد. پس از فارغ‌التحصیلی، روز ۱ اکتبر سال ۱۹۱۱ به درجه سروان ترفیع گرفت. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۱۲ به فرماندهی یک گروهان در گردان مهندسی بایرن منصوب شد. با آغاز جنگ از روز
گردان مهندسی بایرن منصوب شد. با آغاز جنگ از روز ۸ اوت سال ۱۹۱۴ یک گروهان را در گردان ۲ مهندسی بایرن فرماندهی کرد. روز ۷ سپتامبر همان سال به ستاد کل کبیر منتقل شد. روز ۱۴ دسامبر سال ۱۹۱۷ به درجه سرگرد ترفیع گرفت. در ماه‌های پایانی جنگ، روز ۲۴ ژوئن سال ۱۹۱۸ فرمانده گردان ۱۷ مهندسی بایرن شد. پس از امضای پیمان آتش‌بس، از روز ۱۱ ژوئن سال ۱۹۱۹ افسر رابط در دولت بایرن بود. آدام پس از جنگ در رایشسور ماند. از ماه اکتبر سال ۱۹۲۰ در ستاد منطقه نظامی شماره ۷ بود. سال ۱۹۲۳ به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و فرمانده گردان ۳
به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و فرمانده گردان ۳ هنگ ۱۲ پیاده‌نظام شد. ماه اکتبر سال ۱۹۲۵ به ریاست ستاد لشکر هفتم منصوب گردید. روز ۱ فوریه سال ۱۹۲۷ به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. از ماه آوریل ۱۹۲۸ فرماندهی هنگ ۱۹ پیاده‌نظام را بر عهده داشت. روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۰ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و رئیس ستاد گروه فرماندهی ۱ شد. آدام ماه سپتامبر سال ۱۹۳۱، همراه سرهنگ والتر فون براوخیچ و سرهنگ دوم ویلهلم کایتل، فرماندهان گروه فرماندهی‌های ۴ و ۲، سفری به اتحاد جماهیر شوروی داشت. اطلاعاتی از کم‌وکیف این سفر نقل نشده است. دفتر
اطلاعاتی از کم‌وکیف این سفر نقل نشده است. دفتر نیرو. آدام به عنوان افسری توانمند و با بهره‌وری بالا لقب «پدر نیروهای کوهستان» آلمان را به خود گرفت. رابطه نزدیکی با سرلشکر کورت فون هامرشتاین-اکورت، رئیس دفتر نیرو داشت. بدین ترتیب، پس از آن که فون هامرشتاین به ریاست فرماندهی نیروی زمینی رسید، آدام ماه اکتبر سال ۱۹۳۰، به عنوان جانشین او، به ریاست دفتر نیرو (تروپه‌نامت - عنوان پوششی ستاد کل نیروی زمینی) در وزارت رایشسور برگزیده شد. روز ۱ دسامبر سال ۱۹۳۱ به درجه سرلشکری ترفیع گرفت. سال ۱۹۳۳ حزب ناسیونال
به درجه سرلشکری ترفیع گرفت. سال ۱۹۳۳ حزب ناسیونال سوسیالیست در آلمان به قدرت رسید. لهستانی‌ها برای تحت فشار گذاشتن آلمان برای مذاکره، ماه مارس شبه‌جزیره وسترپلاته در ناحیه دانتسیش را اشغال کردند. در پی این اتفاق ارتشبد ورنر فون بلومبرگ، وزیر دفاع آلمان، از آدام خواست شرایط نظامی آلمان را مورد بررسی قرار دهد. در گزارشی که بدین منظور آماده شد آمد با وجود همه تلاش‌های رایشسور در دوره جمهوری وایمار برای تقویت قابلیت‌های دفاعی، شرایط نظامی آلمان در این زمان چندان امیدوارکننده نیست. به گفته آدام، نیروهای مسلح
امیدوارکننده نیست. به گفته آدام، نیروهای مسلح آلمان احتمالاً بتوانند جلوی پیشروی لهستانی‌ها به سمت برلین را بگیرند اما کمبود نیروی ذخیره، افسر و تجهیزات و تسلیحات نوین دارند. طبق این برآورد، کمبود فلج‌کننده مهمات سبب خواهد شد آلمان تنها دو هفته بتواند به جنگ ادامه دهد. در این حین اگر چکسلواکی یا فرانسه هم در جنگ دخالت کند، دیگر کار زیادی از دست رایشسور برنخواهد آمد. از این رو، آدام نتیجه گرفت که هر کاری باید کرد که از یک تقابل نظامی جلوگیری شود؛ حتی اگر به قیمت «شکست دیپلماتیک» باشد. این شرایط نتیجه
به قیمت «شکست دیپلماتیک» باشد. این شرایط نتیجه محدودیت‌های اعمال شده بر نیروهای مسلح آلمان بر طبق پیمان ورسای بود که رایشسور را به نیرویی به نیرویی دست دوم و صرفاً برای امنتیت داخلی بدل می‌کرد. آدام نظر مساعدی نسبت به ناسیونال سوسیالیسم نداشت. بدین ترتیب سال ۱۹۳۳ از جایگاه خود در دفتر نیرو برکنار شد. سرلشکر لودویگ بک جای او را در این مقام گرفت. فرماندهی منطقه نظامی شماره ۷ در مونشن به آدام سپرده شد. روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۵ به درجه سپهبد (ژنرال پیاده‌نظام) ترفیع گرفت. دانشکده ورماخت. ترفیع درجه ماه اکتبر همان
گرفت. دانشکده ورماخت. ترفیع درجه ماه اکتبر همان سال از طرف ارتشبد ورنر فون بلومبرگ، وزیر جنگ رایش، در بدو تأسیس، فرمانده دانشکده ورماخت در برلین شد. این دانشکده کوچک با ده دانشجو (شش نفر از نیروی زمینی، دو نفر از نیروی هوایی و دو نفر از نیروی دریایی)، برای تربیت افسران میان‌رده برای امور عالی راهبردی و هماهنگی بین سه قوه نیروهای مسلح به وجود آمد. دانشکده به عنوان یک مؤسسه بین‌قوه‌ای، به جای فرماندهی عالی نیروی زمینی، در واقع زیر نظر وزارت جنگ بود. تنها افسرانی با توانایی بالا و درجه‌هایی معادل سرهنگ دوم و
با توانایی بالا و درجه‌هایی معادل سرهنگ دوم و سرهنگ می‌توانستند در این دانشکده تحصیل کنند. سال ۱۹۳۷ شش جا هم برای مقامات وزارت‌خانه‌های غیرنظامی مرتبط به امور جنگی بدان افزوده شد. به هر صورت تلاش هر یک از قوا برای عمل مستقلانه، در کار دانشکده اختلال می‌آفرید. فرماندهی دانشکده ورماخت ظاهراً بسیار مهم بود اما آدام با وجود درجه بالا، در عمل در این جایگاه به انزوای نسبی کشیده شده بود. رابطه آدام با کورت فون شلایشر و انتقادات علنی او از آدولف هیتلر سبب سردی رابطه او و پیشوا می‌شد. با توجه به سن زیاد و همچنین
او و پیشوا می‌شد. با توجه به سن زیاد و همچنین جهت‌گیری‌های پیشین سیاسی که به مسئله بلومبرگ-فریچ مرتبط می‌شد، یکی از گزینه‌های بازنشستگی بود. حتی خود او هم از سپهبد بِک خواست او را مرخص کند. به هر شکل در این زمان فعلاً تصمیم به ماندن آدام گرفته شد. فرمانده کل غرب و ساخت وست‌وال. اوایل سال ۱۹۳۸ پس از الحاق اتریش به آلمان یک گروه ارتش جدید در وین تشکیل و سپهبد ویلهلم لیست به فرماندهی آن منتقل شد. بِک توانست آدام را راضی به پر کردن جایگاه پیشین لیست بکند. بدین ترتیب آدام روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۸، احتمالاً همراه با
آدام روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۸، احتمالاً همراه با توصیه سپهبد ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت، به فرماندهی گروه ارتش ۲ در کاسل برگزیده شد. با رفتن آدام دانشکده ورماخت، پس از سه سال فعالیت، برچیده شد. آدام روز ۲۶ ژوئن سال ۱۹۳۸ به نزد هیتلر در برگهوف احضار شد تا شخصاً گزارش پیشرفت ساخت استحکامات دفاعی مرزهای غربی موسوم به وست‌وال را ارائه کند. هیتلر شخصاً پیگیر کار ساخت این استحکامات بود و سازمان ساخت‌وساز-مهندسی توت را برای آن به کار گرفته بود. پیش از دیدار سرهنگ دوم رودولف اشمونت، آجودان ارشد هیتلر به
سرهنگ دوم رودولف اشمونت، آجودان ارشد هیتلر به آدام گفت پیشوا بسیار دلواپس موضوع ساخت‌وساز است و به او توصیه می‌شود گزارش مورد پسندی ارائه کند. با این وجود، آدام در این دیدار به پیشوا گفت که کار زیادی هنوز انجام نشده است. این سخن موجب ناراحتی هیتلر شد. آدام اذعان داشت که ساخت ۱۲٬۰۰۰ پناهگاهی که او دستور آن را داده است غیرممکن است. هیتلر با عصبانیت گفت کلمه «غیرممکن» برای توت بی‌معنی است. قرار بود در صورت وقوع جنگ آدام فرمانده کل جبهه غربی باشد. در کنفرانس روز ۴ اوت فرماندهان سپاه‌ها و گروه ارتش‌ها در برلین،
۴ اوت فرماندهان سپاه‌ها و گروه ارتش‌ها در برلین، آدام دوباره اعلام کرد که ساخت و نفرات دفاع وست‌وال هنوز تکمیل نشده است و افزود در جنگ احتمالی پیش رو، نخواهد توانست جلوی فرانسوی‌ها را بگیرد. به اذعان او، مورد سبز، طرح عملیاتی تهاجم به چکسلواکی، تنها پنج لشکر از نیروهای فعال در کنار چهار لشکر از نیروهای ذخیره و چهارده لشکر از نیروهای مسن‌تر ("لنت‌ور" - ۳۵ تا ۴۵ ساله) برای او باقی گذاشته است. آدام پیش‌بینی کرد فرانسوی‌ها با صد لشکری که می‌توانند به‌کار گیرند، به سرعت این نیروها را درهم‌خواهند کوبید. ارتشبد
به سرعت این نیروها را درهم‌خواهند کوبید. ارتشبد والتر فون براوخیچ، فرمانده کل نیروی زمینی پس از شنیدن این گزارش، خود را شریک این نگرانی‌ها دانست. آدام هم‌راستا با تنی چند از دیگران افسران بلندپایه ورماخت، در تلاش بود هیتلر را از حمله به چکسلواکی منصرف کند. سپهبد گونتر فون کلوگه، فرمانده گروه ارتش ۶ در پشتیبانی از آدام، پیشنهاد کرد در صورتی که کارهای هیتلر به جنگ بینجامد، افسران ارشد دسته جمعی کناره‌گیری کنند. آدام اعلام کرد حاضر است در صورتی که فرصتی به دست آورد این مسائل را با خود هیتلر در میان بگذارد.