payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قراخ کسمه بود، اما به‌واسطهٔ نزاعی که بین اهالی روی داد، کرم بیک، یکی از اقوام ارباب خود، کربلائی اوف را کشت و برای این‌که مورد خشم ارباب قرار نگیرد و دستگیر نشود، ناگزیر از محل و مسکن خود فرار کرد و سر به کوه و بیابان گذاشت و دزدی و راهزنی و یاغی‌گری پیشه کرد. علت یاغی‌گری. جز به قتل رسانیدن خویشاوند ارباب کربلائی اوف در جریان نزاع اهالی قراخ کسمه، طور دیگری هم سبب یاغی‌گری کرم را نوشته‌اند و آن این است که: اسرافیل نام کربلائی اوف، که از جمله ارباب و اعیان قراخ کسمه بوده، اسکندر، پدرِ کرم را می‌کُشد و کرم
قراخ کسمه بوده، اسکندر، پدرِ کرم را می‌کُشد و کرم در سن بیست سالگی برای انتقام‌جویی و جبران خون پدر خویش، برای کُشتن اسرافیل قیام می‌کند که این کار سرانجام به یاغی‌گری او، منتهی می‌شود. وی بعدها چند نفر مسلح و هم‌عقیده با خود را پیدا کرده و به اتفاق آن‌ها مشغول به راهزنی و یاغی‌گری می‌گردد. از این تاریخ به بعد، وی در میان اهالی قفقاز به قاچاق کرم، به معنای کَرَمِ فراری معروف شد و برای سال‌ها به کار راهزنی و یاغی‌گری و آدم‌کشی در کوه‌ها و جاده‌های قفقاز پرداخت. طوری‌که در این زمینه به شهرت بسیار رسید و در
طوری‌که در این زمینه به شهرت بسیار رسید و در مورد او، دهان به دهان افسانه‌های بسیاری نقل می‌شد که نه فقط در سرتاسر قفقاز، بلکه در ایران نیز شنیده می‌شدند. عیاری در عین راهزنی. قاچاق کرم از جمله دزدان عیار بود و در عالم راهزنی جوانمردی‌هایی نیز از خود بروز می‌داد. از جمله می‌گویند که در جریان ییلاق و قشلاق‌های هرسالهٔ اهالی گنجه، روزی قاچاق کرم به آن‌ها می‌رسد. مسافران از ترس این‌که مبادا اموال آنان به یغما رود، اشیاء قیمتی خودشان را به زنان خود می‌دهند که آن‌ها را در زیر چادرهای خود پنهان نمایند. کرم [و
آن‌ها را در زیر چادرهای خود پنهان نمایند. کرم [و همراهانش] از دور عمل آنان را مشاهده می‌نماید و فوراً به افراد خود، مؤکداً سفارش می‌کند، موقعی که به جمعیت کوچ‌کنندگان رسیدید، مبادا زن‌ها را بگردید، زیرا آن‌ها ناموس ما هستند و باید از هرگونه تعرضی کاملاً مصون بوده باشند. پس همراهان کرم هم، اوامرش را اطاعت کردند و با وجود اطلاع، هرگز به جست‌وجوی زنان نپرداختند. وی که شیعهٔ معتقدی بود، در ایام راهزنی و یاغی‌گری و آدم‌کشی، سفری هم به‌طور ناشناس، به نجف و کربلا داشت و از قبور ائمهٔ شیعه زیارت به عمل آورد. در
داشت و از قبور ائمهٔ شیعه زیارت به عمل آورد. در ضمن بالاترین قسم او هم در تمام عمرش، قسم به علی بوده‌است. پناه بردن به شاه ایران. ناصرالدین‌شاه در سفرنامهٔ سفر سوم خود به فرنگ آورده‌است در ابتدای ورود به قفقاز، برادر کرم خودش را به پای شاه انداخته و درخواست پناهندگی برادرش را می‌دهد، ناصرالدین‌شاه در دیدار با تزار این مسئله را طرح می‌کند و تزار موافقت می‌کند. کرم بیک یا کرم خان یا بنا به گفتهٔ اهالی قفقاز، قاچاق کرم، در محرم سال ۱۳۰۷ هجری قمری، هنگامی‌که ناصرالدین‌شاه قاجار از سفر سوم خودش به اروپا
ناصرالدین‌شاه قاجار از سفر سوم خودش به اروپا بازمی‌گشت، در حوالی مرز ایران و قفقاز و در کنار رود ارس، خود را به اردوی شاه رساند و از وی درخواست پناهندگی کرد. در این مورد مهدی بامداد نوشته‌است: هنگامی که ناصرالدین‌شاه [در کنار اردوی همراهانش] از رود ارس گذشته و به خاک ایران وارد می‌شود، می‌بیند که از دور یک نفر که شبیه افسران قزاق لباس پوشیده، همراه با چند نفر سوار به نزد او می‌آیند. شاه از آمدن آنان در این موقع خیلی تعجب می‌کند. پس از نزدیک شدن، کرم از اسب پیاده شده [به شاه تعظیم و کرنشی می‌نماید] و خود را
شده [به شاه تعظیم و کرنشی می‌نماید] و خود را معرفی می‌کند و می‌گوید: «من، کَرَم هستم و آمدم که به شما پناه بیاورم.» شاه چون از سابقهٔ احوال کَرَم تا حدودی آگاه بوده، با قدری تفکر با درخواست او موافقت می‌کند و کرم‌بیک را با خود به تهران می‌آورد. پس از آن، دولت روسیهٔ تزاری هم که کرم، به‌عنوان یکی از اهالی قفقاز، تبعهٔ آن بوده، با پناهندگی وی به ایران، مشروط به این‌که کرم برای همیشه در ایران بماند و هرگز به قفقاز برنگردد، موافقت می‌کند و بدین ترتیب کرم با اردوی شاهی به دارالخلافه بازمی‌گردد و ساکن تهران
اردوی شاهی به دارالخلافه بازمی‌گردد و ساکن تهران می‌شود. ورود به دستگاه امین‌السلطان. پس از ورود کرم خان به تهران و گذشت چند ماه، وی در دستگاه میرزا علی‌اصغر خان امین السلطان، وزیر اعظم وقت، وارد خدمت شد و محافظ خصوصی وی گردید. علت این‌که کرم خان در دستگاه وزیر اعظم، امین‌السلطان وارد شد، این بود که ناصرالدین‌شاه پس از ورود به تهران کرم را جزو تفنگداران خاص خود نمود و چون میرزا احمدخان علاءالدوله و مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله که در سفر و حضر همیشه با ناصرالدین‌شاه بودند، نسبت به کرم تحکماتی می‌نمودند و کرم خان
بودند، نسبت به کرم تحکماتی می‌نمودند و کرم خان هم از آنان چندان اطاعت نمی‌کرد و به قول مهدی بامداد، سه نفر قُلدُر با هم نمی‌ساختند، به همین جهت، ناصرالدین‌شاه صلاح در این دید که کرم را به امین‌السلطان بسپارد. بدین ترتیب، کرم خان به جمع افراد دستگاه امین‌السلطان پیوست. امین‌السلطان نیز نسبت به وی توجهی ویژه داشت و حتی برای آوردن برادران و خانوادهٔ کرم خان از قفقاز به تهران، مساعدت بسیار کرد. پیوستن خانواده و برادرانش در تهران به او. کرم خان در قفقاز دارای پنج برادر صلبی بود. بدین معنی که اسکندر، پدر کرم
پنج برادر صلبی بود. بدین معنی که اسکندر، پدر کرم خان، دو همسر داشت که کرم خان از یک همسر او و پنج برادر دیگر او، از همسر دیگر پدرش، متولد شده بودند. این پنج برادر و از جمله حمید خان، که او نیز همچون کرم خان مردی بلندقد، بسیار زورمند و قلدر بود، همگی کم و بیش در قفقاز به اما بعد از پناهنده شدن کرم به ناصرالدین‌شاه و سکونت وی در تهران، به تدریج پنج برادر صلبی دیگر او، به اسامی: اسد خان، حمید خان، مجید خان، مدد خان و اسکندرخان نیز، به ایران آمدند و در تهران سکونت اختیار کردند. بر اساس نوشتهٔ مهدی بامداد، آمدن
اختیار کردند. بر اساس نوشتهٔ مهدی بامداد، آمدن برادران کرم خان به ایران، به این نحو صورت گرفت که ابتدا، حمید خان، اسد خان و مجید خان، [در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ هجری قمری] متعاقب یکدیگر به ایران آمدند و بعد در ذیحجهٔ ۱۳۱۷ هجری قمری، هنگامی‌که میرزاعلی‌اصغر خان امین‌السلطان صدراعظم [این بار صدراعظم مظفرالدین‌شاه]، به همراه مظفرالدین‌شاه به اروپا رفت، چون کرم خان در این زمان در دستگاه امین‌السلطان مشغول به خدمت و طرف توجه وی بود، بنابراین به درخواست کرم خان، در موقع عبور از قفقاز، از حکمران قفقاز خواهش
خان، در موقع عبور از قفقاز، از حکمران قفقاز خواهش نمود که به بستگان و برادران کرم خان اجازه داده شود که به ایران بیایند. حکمران قفقاز هم با این خواسته موافقت کرد و به این ترتیب دو برادر [باقی‌ماندهٔ او]، با خانوادهٔ خود و خانوادهٔ سایر برادران به ایران مهاجرت کردند. نوشته‌اند که اسکندر خان، برادر کوچک کرم خان، تنها هنگامی تن به مهاجرت به ایران داد که اسرافیل، قاتل پدر خود را کشت. [هرچند که قتل اسرافیل، گاهی به خود کرم خان نسبت داده شده‌است]. اسکندر خان، آخرین فرد از خانوادهٔ کرم خان بود که به ایران مهاجرت
فرد از خانوادهٔ کرم خان بود که به ایران مهاجرت کرد و نزد برادر بزرگ خود، کرم خان آمد. محافظت شخصی امین‌السلطان. کرم خان و پس از او برادرانش، در تهران به عنوان جان‌نثاران و محافظان شخصی امین‌السلطان خدمت می‌کردند و این وضع، تا زمانی‌که امین‌السلطان زنده بود، ادامه داشت. در این میان، شخص کرم خان، جایگاه ویژه‌ای در میان حفاظت‌کنندگان امین‌السلطان داشت، طوری‌که هر وقت که امین‌السلطان از خانهٔ خود خارج و سوار کالسکه می‌شد، کرم خان سوار بر اسب، پشت کالسکه و حاج علی‌قلی‌خان سردار اسعد، پهلوی کالسکه و جعفرقلی‌خان
سردار اسعد، پهلوی کالسکه و جعفرقلی‌خان سردار اسعد سوم، در جلوی کالسکهٔ امین‌السلطان سواره می‌رفتند. در سال ۱۳۱۳ هجری قمری که ناصرالدین‌شاه کشته شد و امین‌السلطان صدراعظم برای انتظامات امور مملکتی تا ورود شاه تازه، مدت چهل روز در کاخ گلستان توقف داشت، حفاظت‌کنندگان او عبارت بودند از: علی‌قلی‌خان سردار اسعد و سواران بختیاری و همچنین کرم خان به اتفاق برادرانش. نجات جان نایب‌السلطنه. یکی از کارهای برجستهٔ کرم خان، نجات دادن کامران میرزا، نایب‌السلطنه از مرگ حتمی است که در جریان شورش اهالی تهران در جریان وقایع
است که در جریان شورش اهالی تهران در جریان وقایع رژی، در سال ۱۳۰۹ هجری قمری صورت گرفته‌است. اعتمادالسلطنه در یادداشت‌های روزانهٔ خود، ضمن شرح حوادث روز دوشنبه، ۳ جمادی‌الثانی ۱۳۰۹، به واقعهٔ مذکور اشاره می‌کند. وی می‌نویسد: سرنوشت. کرم خان تا وقتی‌که به ایران پناهنده نشده بود و یاغی و مرد بیابانی بود، مشروب نمی‌خورد و دودی هم استعمال نمی‌کرد. اما پس از آمدن به تهران، معتاد به شرب خمر به حد افراط و کشیدن تریاک گردید و به‌عبارت دیگر، رنگ محیط گرفت و کاملاً هم‌رنگ جماعت شد. اعتیادی که وی در میانسالی جان خویش
جماعت شد. اعتیادی که وی در میانسالی جان خویش را بر سر آن گذاشت. وی سرانجام در حدود سال ۱۳۱۹ هجری قمری و در ۴۳ سالگی سکته کرد و در تهران درگذشت و در آب‌انبار قاسم‌خان، خارج از دروازهٔ ری به خاک سپرده شد. میرزا علی‌اصغر خان اتابک اعظم (امین‌السلطان)، تمام هزینهٔ کفن و دفن و مجلس فاتحهٔ او را پرداخت و در ضمن، دستور داد که یک بنای چهارطاقی هم بر سر قبر او بسازند. سرنوشت برادران و خانواده. برادران کرم خان پس از مرگ او، همچنان در خدمت امین‌السلطان باقی ماندند و تا زمانی که امین‌السلطان زنده بود، به خدمت خویش
و تا زمانی که امین‌السلطان زنده بود، به خدمت خویش ادامه دادند. پس از متداول شدن نام خانوادگی در ایران، بازماندگان و بستگان کرم خان، به‌خاطر نام پدربزرگ وی (که زال نامیده می‌شد)، نام خانوادگی "زالتاش" گرفتند و بعدها برخی از آن‌ها با همین نام فامیلی، در عصر پهلوی به برخی مناصب مهم کشوری و لشکری رسیدند. از جملهٔ این افراد، می‌توان به سرهنگ زالتاش اشاره کرد که در عصر رضاشاه می‌زیست و نام او در قضایای مربوط به کشف حجاب در شهرستان خوی ثبت شده‌است یا از تیمسار سرتیپ زالتاش، نام برد که در عصر محمدرضاشاه و در دوران
زالتاش، نام برد که در عصر محمدرضاشاه و در دوران وزارت خارجه اردشیر زاهدی، به درخواست او از ارتش شاهنشاهی به وزارت خارجه منتقل شده و مسئولیت حفاظت این وزارتخانه را بر عهده داشت، قابل ذکر هستند. دربارهٔ قاچاق کرم و روایات و افسانه‌های مربوط به او در ایران و قفقاز، سیروس سعدوندیان، محقق و نویسندهٔ برجستهٔ ایرانی، کتابی به همین نام نوشته که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی انتشار یافته‌است.
رباط طرفی داخلی همانند رباط طرفی خارجی یک رباط محکم در مفصل زانو است که به لقمه (کوندیل) داخلی استخوان ران و درشت نی اتصال دارد. این رباط دارای دو قسمت سطحی و عمقی است. بخش عمقی ضعیف تر بوده که به طبق (Plateau) درشت نی و منیسک داخلی متصل می‌گردد. قسمت سطحی که قوی تر است به سطح داخلی درشت نی (پایین تر از مفصل زانو) اتصال دارد. رباط طرفی داخلی باعث نگهداری کپسول مفصلی زانو می‌گردد. ساختار. این رباط نوار پهن، تخت و غشایی است که در سمت داخلی زانو و اندکی به عقب قرار دارد. بخش بالایی آن به اپی‌کوندیل داخلی ران
قرار دارد. بخش بالایی آن به اپی‌کوندیل داخلی ران درست در زیر برجستگی نزدیک‌کننده متصل است و بخش پایینی آن به کندیل داخلی درشت‌نی و سطح داخلی تنهٔ آن می‌چسبد. این رباط در برابر نیروهایی که زانو را به سمت داخل می‌رانند و می‌توانند موجب بدشکلی والگوس شوند مقاومت می‌کند. تا ۷۸٪ از نیروی بازدارنده در برابر فشارهای والگوس (فشار به سمت داخل) توسط این رباط تأمین می‌شود. الیاف بخش پشتی رباط کوتاه بوده و هنگام پایین آمدن به عقب متمایل می‌شوند و به درشت‌نی، بالای شیار نیمه‌غشایی متصل می‌گردند. بخش جلویی رباط نواری
نیمه‌غشایی متصل می‌گردند. بخش جلویی رباط نواری تخت و حدود ۱۰ سانتی‌متر طول دارد که هنگام پایین آمدن به جلو متمایل است. این بخش به سطح داخلی تنهٔ درشت‌نی در حدود ۲٫۵ سانتی‌متر زیر کندیل متصل می‌شود. بر روی بخش پایینی رباط MCL، پنجه غازی قرار می‌گیرد که حاصل پیوند زردپی‌های ماهیچه خیاطه (سارتوریوس)، ماهیچه نواری (گراسیلیس) و نیم‌وتری است. بین این تاندون‌ها و رباط یک بورس قرار دارد. سطح عمقی MCL بر روی رگ‌ها و عصب زیرزانوئی داخلی و بخش جلویی زردپی نیمه‌غشایی قرار دارد و به‌وسیلهٔ تعدادی تار به آن متصل است.
قرار دارد و به‌وسیلهٔ تعدادی تار به آن متصل است. این رباط به‌طور نزدیک با مینیسک داخلی چسبیده است. رشد. از دیدگاه جنینی و تکوینی، این رباط در اصل بخش انتهایی تاندون ماهیچه نزدیک‌کننده بزرگ است. در جانوران پایین‌رده، این ماهیچه به درشت‌نی متصل می‌شود. به همین دلیل، گاهی در رباط الیاف ماهیچه‌ای دیده می‌شود که نوعی بازماندگی تکاملی است. اهمیت بالینی. آسیب. آسیب رباط MCL می‌تواند بسیار دردناک باشد و معمولاً در اثر تنش والگوس در زانوی کمی خم‌شده رخ می‌دهد، مانند فرود آمدن، خم‌شدن یا برخورد شدید. برای چند روز
فرود آمدن، خم‌شدن یا برخورد شدید. برای چند روز ممکن است فشار آوردن بر پای آسیب‌دیده دشوار باشد. همچنین می‌تواند در اثر ضربهٔ مستقیم به سمت بیرونی زانو ایجاد شود. شایع‌ترین ساختار زانو که در اسکی آسیب می‌بیند رباط جانبی داخلی است، هرچند استفاده از پیچ تراششی تا حدی میزان این آسیب را کاهش داده است. کشیدگی‌ها و پارگی‌های MCL در فوتبال آمریکایی نیز نسبتاً شایع هستند. بازیکنان سنتر و گاردها بیش از دیگران به دلیل گیر کردن کفش‌هایشان در زمین دچار این آسیب می‌شوند، هرچند گاهی ضربهٔ کلاه ایمنی به زانو علت آن است.
هرچند گاهی ضربهٔ کلاه ایمنی به زانو علت آن است. شمار بازیکنان فوتبال که دچار این آسیب می‌شوند در سال‌های اخیر افزایش یافته و شرکت‌ها در حال توسعهٔ کفش‌های جدید برای پیشگیری از این آسیب هستند. رباط MCL در شنای قورباغه نیز به شدت تحت فشار قرار می‌گیرد و بسیاری از شناگران حرفه‌ای از دردهای مزمن این رباط رنج می‌برند. آسیب MCL سه درجه دارد: درجه ۱ کشیدگی خفیف، درجه ۲ کشیدگی شدید یا پارگی کوچک، و درجه ۳ پارگی کامل است. درمان بر اساس درجهٔ آسیب متفاوت خواهد بود. درمان. بسته به شدت آسیب، بهبود آسیب‌های درجه ۱
درمان. بسته به شدت آسیب، بهبود آسیب‌های درجه ۱ می‌تواند بین ۲ تا ۱۰ هفته طول بکشد. بهبود درجات ۲ و ۳ از چند هفته تا چند ماه زمان نیاز دارد. درمان پارگی جزئی یا کشیدگی معمولاً محافظه‌کارانه است. بیشتر آسیب‌های جزئی و جداگانه را می‌توان بدون جراحی درمان کرد. این شامل کنترل التهاب و استفاده از بریس است. «کانوس» نتایج خوبی در درمان غیرجراحی کشیدگی‌های درجه ۲ گزارش کرده، اما نتایج ضعیفی در درجه ۳ دیده است. در نتیجه، آسیب‌های شدیدتر درجه ۳ و ۴ که باعث ناپایداری دائمی می‌شوند ممکن است نیاز به جراحی آرتروسکوپی
دائمی می‌شوند ممکن است نیاز به جراحی آرتروسکوپی داشته باشند. هرچند بیشتر منابع پزشکی انجام جراحی برای آسیب‌های MCL را بحث‌برانگیز می‌دانند. کشیدگی‌های منفرد MCL شایع هستند.
رباط طرفی خارجی یک رباط محکم در مفصل زانو است که به لقمه (کوندیل) خارجی استخوان ران و سر استخوان نازک‌نی (فیبولا) اتصال دارد. این رباط به کپسول مفصلی اتصال نداشته، ولی همانند رباط طرفی داخلی در نگهداری کپسول مفصلی زانو نقش دارد.
آلبرت وسکر یکی از آنتاگونیست‌های مجموعه بازی‌های ویدئویی "رزیدنت ایول" است که توسط شرکت کپ‌کام ساخته شده است. آلبرت وسکر مردی بود که در جستجوی راهی برای پیدا کردن قدرت و چیرگی بر نژاد انسان است. او برای این هدف توسط آمبرلا از دوران نوزادی پذیرفته شد؛ گاه مانند یک پژوهشگر و گاهی به عنوان جاسوس برای آمبرلا کار می‌کرد، پیوستن وسکر به ادارهٔ پلیس شهر راکون آر.پی. دی (R.P.D) و بنیان‌گذاری استارز نیز بخشی از مأموریتی بود که آمبرلا برای او برنامه‌ریزی نمود ولی از آغاز تا انتهای مسیر پیشرفت او بر مبنای خیانت به
آغاز تا انتهای مسیر پیشرفت او بر مبنای خیانت به هم‌پیمانانش بود. پس از رویدادهای رزیدنت ایول ۱، او به همگان وانمود کرد که مرده است اما حقیقت این نبود، او زنده بود و در این شرایط ویژه تلاش کرد تا خود را به هدف‌هایش نزدیک کند. آلبرت وسکر بیشترین تعداد حضور در سری بازی "رزیدنت ایول" و اصلی‌ترین دشمن این سری از بازی‌هاست. پیدایش. آلبرت وسکر از پدر و مادری که به شکل ژنتیکی نابغه بودند به دنیا آمد. او و بیشتر کودکانی که در شرایط او بودند زیر پوشش پروژهٔ کودکان وسکر قرار می‌گرفتند. این پروژه به‌وسیلهٔ اوزول ای
وسکر قرار می‌گرفتند. این پروژه به‌وسیلهٔ اوزول ای اسپنسر رئیس کل شرکت آمبرلا برنامه‌ریزی شده بود. آلبرت از معدود کودکانی بود که از این پروژه با موفقیت عبور کرد. تعداد کمی از این کودکان از آزمایش‌های آمبرلا زنده ماندند، که آلبرت مهم‌ترین آن‌ها بود. آزمایش‌هایی که بر روی کودکان انجام می‌شد بسیار محرمانه بود به گونه‌ای که کودکان و حتی پدر و مادرشان از آزمایش‌ها بی‌خبر بودند. آزمایش‌ها و برآیندهای آن فقط به اسپنسر و افراد بلندپایه آمبرلا گزارش می‌شد. آلبرت نیز از آزمایش‌ها بی‌خبر بود و نمی‌دانست که از معدود
از آزمایش‌ها بی‌خبر بود و نمی‌دانست که از معدود کودکانی است که سربلند بیرون آمده‌اند. اسپنسر از دور به آلبرت توجه زیادی نشان داد و بدون آنکه خودش بداند از بهترین آموزش‌های گوناگون آمبرلا بهره برد، در حالی که اسپنسر همچنان او را بهترین می‌پنداشت. ورود به آمبرلا. آلبرت در ۱۷ سالگی به شرکت داروسازی بزرگ و جهانی آمبرلا پیوست و کارهای پژوهشی خود را در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. او به مقر آموزشی آمبرلا در شهر راکون فرستاده شد تا توسط جیمز مارکوس آموزش‌های ویژهٔ خود را پیگیری کند. وسکر به همراه دوست خود ویلیام برکین بود،
کند. وسکر به همراه دوست خود ویلیام برکین بود، آن‌ها با هم به گونه‌ای، دوست و رقیب بودند. آلبرت و ویلیام پس از پشت سر گذاشتن آموزش‌ها مورد اعتماد جیمز مارکوس قرار گرفتند. پس از یک سال در ۲۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۷۸ مقر آموزشی بسته شد و آن دو به مقر پژوهشی آمبرلا در اطراف کوهستان آرکلی فرستاده شدند. اما مارکوس خودش در آن جا ماند و به پژوهش‌های خود در مورد پروژهٔ ویروس تی (T) ادامه داد، و بعدها موفق به کشف نهایی ویروس تی به نام خود شد. مارکوس در آینده به دستور اسپنسر توسط دو شاگرد خود برکین و وسکر کشته شد، اما او به
توسط دو شاگرد خود برکین و وسکر کشته شد، اما او به وسیلهٔ زالویی که وارد بدنش شد زنده ماند ولی تا مدت‌ها مانند یک مرده بی هوش بود. - کوهستان آرکلی در نزدیکی شهر راکون قرار دارد. آلبرت و ویلیام کار خود را در پژوهشگاه جدید آغاز کردند. این پژوهشگاه مخفی و فراسری در زیرزمین عمارت اسپنسر قرار داشت. این عمارت مکانی است که رویدادهای نخستین بازی این سری در آن جریان داشت. برکین با اینکه در آزمایش‌های پروژهٔ کودکان وسکر قرار نگرفت ولی با این حال از هوش سرشاری برخوردار بود به گونه‌ای که در ۱۳ سالگی در پروژهٔ ویروس تی
بود به گونه‌ای که در ۱۳ سالگی در پروژهٔ ویروس تی شرکت کرد و موفق شد ۳ مرحله این پروژه را ارتقاء دهد. برکین بعدها موفق شد از تکامل ویروس مادر در بدن لیسا تریور ویروس جی را از بدن او استخراج کند. با همهٔ این‌ها وسکر و برکین دو دوست جداناشدنی بودند. ورود به اداره پلیس شهر راکون (R.P.D). در سال ۱۹۹۶ آلبرت وسکر که دارای توانایی‌های فردی بسیاری بود به دپارتمان پلیس راکون (R.P.D) می‌پیوندد و گروهی را با نام استارز (S.T.A.R.S) در درون اداره پلیس و به عنوان زیر مجموعهٔ آن بنیان‌گذاری می‌کند. این گروه از بهترین‌های
آن بنیان‌گذاری می‌کند. این گروه از بهترین‌های پلیس تشکیل می‌شد. در حقیقت هدف آمبرلا از این کار به وجود آوردن یک عامل نفوذی در اداره پلیس شهر بود. وظیفهٔ آلبرت در آنجا پیشبرد هدف‌های آمبرلا بود، او از اطلاعات محرمانه پلیس و بازجویی‌ها برای کمک به آمبرلا استفاده کرد. در اداره پلیس او به عنوان پلیسی وظیفه‌شناس شناخته می‌شد و هیچ‌کس از کارهای او باخبر نشد. او بسیار زیرک و هوشیار بود. وسکر گروه استارز را به دو بخش کوچکتر تقسیم کرد و هر کدام از نفرهای برتری که عضو گروه بودند را متناسب با ویژگی‌هایشان در یکی از
گروه بودند را متناسب با ویژگی‌هایشان در یکی از دو گروه قرار داد. گروه اصلی از این نفرها تشکیل می‌شدند:آلبرت وسکر، بری بارتون، کریس ردفیلد، جیل ولنتاین، براد ویکرز و جوزف فراست و گروه دوم: انریکو مارینی، ادوارد دیوای، ریچارد آیکن، کنث جی. سولیوان، فورست اسپیر و در نهایت ربکا چمبرز هدف او از این کار ایجاد حس رقابت میان اعضا برای بهبود انجام وظیفه‌هایشان بود. مردم شهر با چنین پلیسی در امنیت و آرامش زندگی می‌کردند، اما این پایان این مردم نگون‌بخت نبود، سرنوشت بسیار وحشتناکی در انتظارشان بود. پس از مدتی ویلیام
وحشتناکی در انتظارشان بود. پس از مدتی ویلیام برکین و آلبرت وسکر مقر آموزشی آمبرلا را -که بسته شده بود- بازگشایی می‌کنند. زنده شدن مارکوس هر بختی را برای ترمیم آن مقر از بین برد. نابود ساختن اجباری مقر در وسکر احساسی را پدیدآورد که باید در آن برای رسیدن به هدف‌هایش از آمبرلا جدا شود و خودش راهی جدا را پیگیری کند. رویداد عمارت. پس از اتفاق افتادن چندین قتل مرموز در اطراف کوهستان آرکلی، آلبرت وسکر که از همهٔ این رویدادها و پشت پردهٔ آن با خبر بود گروه Bravo را به محل قتل‌ها در کوهستان آرکلی می‌فرستد… ولی از
به محل قتل‌ها در کوهستان آرکلی می‌فرستد… ولی از آن‌ها هیچ خبر و گزارشی به ادارهٔ پلیس نمی‌رسد، در حقیقت گروه Bravo ناپدید شده بودند. پس از چند روز آلبرت وسکر به همراه بهترین گروه پلیسی شهر (Alpha) به سمت محل حرکت کردند. رویدادهای وحشتناکی در انتظار آن‌ها بود، گروه حرکت خود را تا نزدیکی عمارت ادامه دادند و پس از حمله سگ‌های خون‌آشام ،بالگرد گروه که هدایت آن را براد ویکرز بر عهده داشت از روی ترس محل را به همراه همکارانش تنها گذاشت و فرار کرد، گروه بازمانده سراسیمه به سمت عمارت دویده و وارد آن شدند. عمارتی که
به سمت عمارت دویده و وارد آن شدند. عمارتی که ازآن اسپنسر بود و آلبرت وسکر هم سال‌ها در زیر زمین آن که پژوهشگاه مخفی آمبرلا بود کار می‌کرد. وسکر به پنهان‌کاری‌هایش ادامه داد و وانمود کرد که مانند دیگر افراد گروه با عمارت ناآشنا است. او در حقیقت می‌خواست متوجه شود که مخلوقاتی که خودش و برکین ایجاد کردند، تا چه میزان در برابر توانایی‌های بهترین افراد گروه S.T.A.R.S توانمندند. او می‌خواست از افراد گروه آلفا (حرف) به نام نمونه‌های آزمایشگاهی استفاده کند. آلبرت پس از شک کردن کریس ردفیلد به خودش، او را تهدید به
پس از شک کردن کریس ردفیلد به خودش، او را تهدید به مرگ کرد و شخصیت اصلی خود را به کریس شناساند، سپس کریس را به مکانی که مخلوق تایرانت را ایجاد کرده بود، برد و آن را آزاد کرد. تایرانت در حرکتی عجیب وسکر را کشته و به سمت کریس حمله کرد که کریس موفق شد تایرانت را شکست دهد، ولی تایرانت و وسکر هر دو زنده بودند. در حقیقت مرگ وسکر یک نقشه بود که به وسیلهٔ برکین و وسکر برنامه‌ریزی شده بود. وسکر پس از آن به شکل مخفیانه به سوی رسیدن به هدف‌هایش گام برداشت. اسپنسر، ادارهٔ پلیس شهر راکون و تمام کسانی که با وسکر در
ادارهٔ پلیس شهر راکون و تمام کسانی که با وسکر در ارتباط بودند، مگر برکین او را مرده می‌پنداشتند. پس از رویداد عمارت. آلبرت وسکر پس از رویدادهای عمارت به پژوهش‌های خود برای تبیل کردن خود به موجودی قدرتمند تر و برتر ادامه داد و با روش‌های گوناگون در پی جمع‌آوری ویروس‌های نایاب از گوشه و کنار جهان بود، اما از آن جا که در آن زمان باید خود را مخفی نشان می‌داد از جاسوسی به نام ایدا وانگ برای پیشبرد هدف‌هایش استفاده می‌کرد. ایدا در حقیقت برای یک سازمان مخفی جاسوسی می‌کرد؛ در سری بازی رزیدنت ایول همواره نامی از
می‌کرد؛ در سری بازی رزیدنت ایول همواره نامی از این سازمان برده نمی‌شود و خود ایدا از آن به نام سازمان نام می‌برد. ایدا در بازی "رزیدنت ایول ۲" موفق می‌شود که نمونهٔ ویروس جی را پیدا کرده و از شهر راکون خارج شود، اما وسکر هنوز هم کمبود احساس می‌کرد. وسکر در نهایت پس از ۵ ماه و ۵ روز خود را آشکار می‌کند و به سمت جزیره راکفورت حرکت می‌کند تا جدیدترین ویروس کشف شده که توانایی تغییر مورد دلخواه بر روی دی‌ان‌ای را داشت به دست آورد این ویروس، ویروس T.VERONICA نام داشت و توسط الکسیا اشفورد - که نوه یکی از
نام داشت و توسط الکسیا اشفورد - که نوه یکی از بنیان‌گذاران آمبرلا یعنی ادوارد آشفورد و دختر الکساندر آشفورد بود- کشف شد. وسکر می‌خواست ویروس را به هر شکلی که شده به دست بیاورد، اما یک رویداد غیرمنتظره… پیش از آنکه وسکر خود را به جزیرهٔ راکفورت برساند، کلر ردفیلد توسط آمبرلا یه جزیره تبعید شده بود، این کافی بود تا کریس نیز برای نجات خواهرش خود را به جزیره برساند. دیدار کریس و وسکر پس از ۵ ماه و ۵ روز پس از رویداد عمارت، رویدادی جالب بود که در "" رخ می‌دهد. کریس پس از دیدار با وسکر، مورد حملهٔ او قرار گرفته
پس از دیدار با وسکر، مورد حملهٔ او قرار گرفته و تا آستانهٔ مرگ پیش می‌رود، اما پس از صحبت‌های آلکسیا، وسکر، کریس را در حالی که در آستانهٔ مرگ بود رها می‌کند و به سوی آلکسیا می‌رود. در اینجا کریس، پس از مشتی که به صورت وسکر می‌زند و پس از افتادن عینک وسکر متوجه چشم‌های قرمز رنگ وسکر شده و به این موضوع که وسکر دیگر یک انسان عادی نیست، پی می‌برد. وسکر، در نهایت نیز، ویروس T.VERONICA را به دست می‌آورد. او همچنان به دنبال ویروس‌های نایاب از سرتاسر جهان بود. از روسیه تا آمریکای جنوبی، اما کلید پژوهش‌های او در
روسیه تا آمریکای جنوبی، اما کلید پژوهش‌های او در اسپانیا بود. رویداد اسپانیا. در یک روستای دور افتاده در شمال اسپانیا یک گروه مذهبی به نام لوس ایلامینادوس با کشف انگلی موفق شده که پس از وارد نمودن انگل به بدن هر موجود زنده‌ای، ذهن آن موجود توسط رهبر آن گروه مذهبی (اسموند سدلر) قابل کنترل باشد، این انگل که لاس پلاگاس نام داشت برای وسکر بسیار مهم بود، از این رو، وسکر ایدا وانگ را به اسپانیا فرستاده تا نمونهٔ انگل را برای او بیاورد. ایدا در آغاز مأموریت خود متوجه حضور لیان اس. کندی می‌شود، که او هم به نوعی
متوجه حضور لیان اس. کندی می‌شود، که او هم به نوعی دیگر و برای نجات دختر رئیس‌جمهور آمریکا از دست همان گروه مذهبی پیش از ایدا وارد داستان شده بود. در پایان ماجراهای "رزیدنت ایول ۴"، لیان موفق به نابود کردن سدلر شده و نمونهٔ انگل را به دست می‌آورد، در این لحظه ایدا لیان را تهدید کرده و نمونه را از لیان می‌گیرد. ایدا با بالگرد از آن مکان فرار می‌کند. نکتهٔ جالب در مورد پایان مأموریت ایدا این است که در گزارش خود می‌نویسد: نمونه انگل را به دست آوردم اما برای وسکر چیزهای دیگری فرستادم. ایستگاه آخر. در سال ۲۰۰۶،
چیزهای دیگری فرستادم. ایستگاه آخر. در سال ۲۰۰۶، آلبرت وسکر از مخفیگاه اسپنسر باخبر شد و پس از ملاقات با اسپنسر در عمارت اروپایی وی، او را کشت. پیش از قتل اسپنسر، آلبرت وسکر از جزئیات پروژه کودکان وسکر، از زبان رئیس شرکت آمبرلا آگاه شد. او در این عمارت با کریس ردفیلد و جیل ولنتاین نیز روبه‌رو شد و پس از نمایش توانایی‌های خود، جیل ولنتاین را به اسارت خود گرفت. او سپس وارد ترایسل شد و همکاری خود را با اکزلا گیونه آغاز کرد. جیل در آرشیو انسانی شرکت ترایسل قرار داده شد. وسکر، اکزلا را در بالا بردن رتبه‌اش در
داده شد. وسکر، اکزلا را در بالا بردن رتبه‌اش در شرکت یاری کرد تا زمانی‌که سرانجام اکزلا به مدیریت مقر ترایسل در آفریقا دست یافت. اکزلا همواره از وسکر بسیار متشکر بود و تلاش می‌کرد تا او را به خود جذب کند. گرچه وسکر صرفاً از او فقط به عنوان یک ابزار برای پیشبرد نقشه‌هایش بهره می‌جست و احساسی در او وجود نداشت، اما تا رسیدن به مقاصدش از طریق اکزلا به او چیز دیگری را وانمود کرد. آنچه یقینی هست، نداشتن اعتقاد به اکزلا از جانب ترایسل بود اما همیشه وسکر به او کمک می‌کرد. با استفاده از نمونهٔ لاس پلاگاس خودش و
می‌کرد. با استفاده از نمونهٔ لاس پلاگاس خودش و دستیاری ریکاردو ایروینگ، وسکر نوع دوم پلاگاس و نوع سوم پلاگاس را ساخت. با چنین ارگانیسم‌هایی، وسکر ارتشی از «ماجینی‌ها» را در یک دهکده به نام «کیجوجو» ایجاد کرد. با این نقشه، در صورت وقوع هرگونه اشتباهی در پیشبرد آن، از دیدگاه ترایسل، اکزلا و از دیدگاه قانون، ریکاردو ایروینگ مسئول اشتباهات بودند. در ادامه وسکر و اکزلا یکی از مهم‌ترین بخش‌های پروژهٔ خودشان را برای تغییر در پیدایش بشریت یعنی ساخت ویروس اوروبوروس را به سرانجام رساندند. اوروبوروس مدل دیگری از