payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۶ام، مجموعه‌ٔ جاوا اف‌اکس درون پلتفرم جاوای استاندارد تعبیه شد. کارهای آینده. هنگامی که جاوای ۸، جاوا اف‌اکس به عنوان بخشی از محیط اجرا/توسعه جاوا خواهد بود، باهمان شماره‌گذاری یعنی جاوا اف‌اکس ۸. از زمانِ عرضه‌ٔ جاوا اف‌اکس ۲.۲، اوراکلِ ویژگی‌های جدیدی را معرفی نموده: اوراکل همچنین از انتشارِ متنِ «کورا» زبان سایه‌گذاری دی‌اس‌ال برای جاوااف اکس برای تولید سایه‌زن در اپن‌جی‌ال و مایکروسافت دایریکت۳دی خبر داد. اجازه نامه‌ها. هم اکنون برای بخش‌های مختلفی از جاوا اف ایکس اجازه نامه‌ها مختلفی وجود دارد: بعد از
اف ایکس اجازه نامه‌ها مختلفی وجود دارد: بعد از انتشار برنامه، جین کاول، به عنوان معاون بخش نرم‌افزار مشتریان، اعلام کرد که آن‌ها به زودی خصوصیات جاوا اف ایکس را منتشر خواهند نمود. و این کار را تا انتشار متن باز هسته زمان اجرایی جاوا اف ایکس ادامه خواهد داد، بخش بخش‌هایی که تحت اجازه نامه شرکت‌های دیگری باشد.
برز نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان می‌باشد. روستای برز با مساحتی حدود ۲۰ هکتار در ۳۲ کیلومتری شمال غرب نطنز قرار دارد. این روستا در محور ابیانه و بین دو روستای طره و کمجان قرار گرفته‌است که فاصله آن تا طره سه کیلومتر و تا کمجان ۱٫۸ کیلومتر است. تاریخچه روستا. سابقه سکونت در روستای برز از قدمت بسیار بالایی برخوردار است و طبق گفته افراد محلی سابقه شکل‌گیری آن به قبل از اسلام بر می‌گردد. از نشانه‌های آن بقایای قبرستان‌های زرتشتی‌ها و یهودیان در روستا می‌باشد. بافت قدیمی روستای برز
و یهودیان در روستا می‌باشد. بافت قدیمی روستای برز این روستا در گذشته مرکز سابق دهستان برز بوده‌است و زادگاه برخی فرهیختگان همچون میرزا ابوالمعالی وزیر غلامان و تفنگچیان (وزیر شاه عباس اول)، میر ابوالعلی، عموزاده میر ابوالمعالی، وزیر قورچیان شاه عباس اول و فرزندانش میرزا محمد شفیع، وزیر قورچیان شاه صفی، میرزا محمد باقر، وزیر قورچیان شاه عباس دوم و فرزند زاده‌اش، میرزا محمد صادق، وزیر شاه طهماسب دوم اشاره کرد. لازم است ذکر شود کاروانسرای میرابوالمعالی نیز در شهر نطنز قرار دارد که یکی از بناهای تاریخی دوران
شهر نطنز قرار دارد که یکی از بناهای تاریخی دوران صفویه است که نام دیگرش کوهاب است. در مجموعه ناصری نسخه خطی از حسین بن ابراهیم خان اصفهانی (سال ۱۲۹۴ ه‍. ق) وجود دارد که راجع به برز چنین نوشته‌است: برز در تحت قریه طره اتفاق افتاده، در میان دره کوه. برز، دهی است که در همه نطنز، دهی به این خوش آب و هوایی نیست، ییلاق است. تخمیناً ۳۰۰ خانوار بوده. مردم برز اناثاً و ذکوراً صاحب صوت می‌باشند. باغات و اشجار میوه از همه قسمی زیاد دارد. به خصوص گلابی که خیلی زیاد است. هم رودخانه دارد و هم قنات. از بالای ده تا زیر ده
هم رودخانه دارد و هم قنات. از بالای ده تا زیر ده خیابانی درست کرده‌اند که هر دو طرف آن چنار است. در پشت خیابان خانه از هر دو طرف، پشت خانه‌ها باغات. یک روی خانه به خیابان و یک روی به باغات است. محصول شتوی، گندم، صیفی و جو حامض است. آب و هوا. روستای برز روستایی کاملاً دره‌ای است که از شرق به غرب کشیده شده‌است. جاده بین روستایی که روستاهای ابیانه، طره، برز، یارند و هنجن را به مراکز بالا دست ارتباط می‌دهد، از وسط روستای برز می‌گذرد و آن را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کرده‌است. قسمت جنوبی روستا عمدتاً مساکن
تقسیم کرده‌است. قسمت جنوبی روستا عمدتاً مساکن قدیمی و سنتی روستا قرار دارد و بیشترین بناهای تخریبی و مرمتی در این محدوده استقرار دارد. قسمت شمالی بافت جدید روستا است که در دهه‌های اخیر توسعه یافته‌است و بیشترین مساکن نوساز روستا در آن قرار دارد و معابر آن عریض تر است. این روستا به دلیل گستردگی و پراکندگی اقلیمی، کثرت کوچه‌ها، محله‌های قدیم و جدید مجزا، معماری محلی ساختمانها، رنگ خاک زرد معروف به خاک تنور در نماها، عدم هرگونه کوچه بن‌بست، دارای دو محله مجزا با آب و هوای متفاوت در شمال و جنوب، عبور رود خانه
با آب و هوای متفاوت در شمال و جنوب، عبور رود خانه معروف برزرود از وسط ده، وجود قلعه سنگی در نمای اولیه ده، کوه هیمند سربه فلک کشده در شمال غربی، مردمانی با آداب و رسوم بیاد ماندنی از نسلهای کهن، باغات سرسبز و خوش‌منظر و عبور جاده اصلی و توریستی به این روستا جلوه‌ای دیگر بخشیده‌است. فرهنگ، معیشت وآیین‌ها. فرهنگ زبان مردم دهستان برزرود فارسی و تاتی می‌باشد. به عبارت دیگر ریشه زبان آنان پهلوی است و هرچه به سمت جنوب غربی پیشروی کنیم این وابستگی بیشتر به چشم می‌خورد به‌طوری که در ابیانه این نسبت حدود ۲۵ درصد
به‌طوری که در ابیانه این نسبت حدود ۲۵ درصد می‌باشد. در روستای برز زبان مردم فارسی است و احتمالاً آمدن خاندانی چند از سادات حسینی در دوره‌های گذشته به این روستا و تحت نفوذ قراردادن مردم بومی، در این زمینه بی تأثیر نبوده‌است. روستای برز در زمینه آموزش و پرورش قدمت دیرینه‌ای در بین روستاهای اطراف دارد آنچنان‌که از سال ۱۳۱۹ هجری شمسی دارای مدرسه دولتی بوده و قبل از آن هم مکتب خانه دایر بوده و دانش آموزان روستاهای اطراف برای تحصیل به این روستا مراجعه می‌کرده‌اند. وجود ساختمان‌های آموزشی مانند دبستان، راهنمایی و
وجود ساختمان‌های آموزشی مانند دبستان، راهنمایی و دبیرستان که اکنون متروکه شده و ساختمان آن مربوط به دهه ۱۳۴۰ می‌باشد حاکی از رونق روستا و ارتباط آموزشی آن با روستاهای اطراف بوده‌است اما با گذشت زمان و مهاجرت‌های گسترده روستایی، مدارس تعطیل و هم‌اکنون هیچ مدرسه‌ای در برز فعال نمی‌باشد. از نظر سطح سواد اهالی روستا، براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵از مجموع ۲۸۶ نفر(۱۴۱ خانوار) ساکن در روستا حدود ۷۰ درصد باسواد بوده‌اند که این نسبت برای مردان روستا ۸۰ درصد و برای زنان روستا حدود ۶۲ درصد می‌باشد. پوشش لباس بعضی از
روستا حدود ۶۲ درصد می‌باشد. پوشش لباس بعضی از اقوام برزی در گذشته همچون پوششی بوده‌است که هم‌اکنون در روستای ابیانه استفاده می‌شود که به آن دویت یا دبیت که همان لباس بختیاری هاست میگویند، اما با گذشت زمان و ارتباط این روستا با مراکز شهری و مهاجرت و اسکان بسیاری از روستاییان در شهر، پوشش معمولی پیدا کرده و امروزه به جز معدود افراد مسن به ویژه زنان، همگی لباس‌های معمولی که در نقاط شهری رواج دارد، می‌پوشند. معیشت بیشتر مردم روستای برز به باغداری و دامپروری مشغول اند و انواع میوه‌ها همچون:گلابی، آلو، توت، سیب،
اند و انواع میوه‌ها همچون:گلابی، آلو، توت، سیب، زردآلو، بادام و گردو از محصولات باغی این روستا به‌شمار می‌رود. آیین‌ها در گذشته مراسم و آیین‌های مختلفی در روستای برز وجود داشته‌است که امروزه برخی از آن‌ها منسوخ شده و بعضی از آن‌ها هم که انجام می‌شود شبیه سایر نقاط کشور شده‌است. از جملهٔ این مراسم‌ها موارد زیر را می‌توان نام برد: مراسم جیر جیرونه: با فرارسیدن شب دهم ماه رمضان، به مدت سه شب کودکان هر محله پس از افطار به صورت دسته جمعی و در پرتو مهتاب مراسم جیر جیرونه را آغاز می‌کردند. دسته کودکان به در خانه
جیرونه را آغاز می‌کردند. دسته کودکان به در خانه مردم رفته و خواندن اشعاری را شروع می‌کردند و این شعر خوانی توسط خوش صداترین بچه‌ها انجام می‌شد و این کودکان با آجیل پذیرایی می‌شدند. نخل روستای برز: در روستای برز همانند نطنز و روستاهای اطراف نخل گردانی وجود دارد. در دهه محرم و به ویژه روزهای نهم و دهم عزاداری‌های روستا شور و حال خاصی دارد و با برداشتن علم و چرخاندن آن در محله‌های مختلف روستا این ایام را زنده نگه می‌دارند. مراسم عید فطر: روز عید فطر پس از نماز عید، نمازگزاران به در خانه افرادی که در آن سال
عید، نمازگزاران به در خانه افرادی که در آن سال درگذشته‌اند می‌روند و پس از فاتحه خوانی برای فرد در گذشته، با میوه و شربت و شیرینی پذیرایی می‌شوند. بعد از ظهر نیز همه اهالی برای خواندن فاتحه و طلب آمرزش برای درگذشتگان بر سر قبور آن‌ها (مزار و قدمگاه) حاضر و برای شادی روح آن‌ها به توزیع نزورات می‌پردازند. مراسم شاه بازی یا میر نوروزی، مراسم عسلی روغن خوران، طاب بستن، قلعه سوزانی و … سایر مراسم روستا بوده‌است که امروزه کمتر اجرا می‌شود. آثار تاریخی. با توجه به موقعیت مکانی و زمانی برز در زمان صفویه، می‌توان
موقعیت مکانی و زمانی برز در زمان صفویه، می‌توان گفت بزرگانی که قبلاً نام آن‌ها ذکر شد بناهای قابل توجهی نیز از خود به جای نهاده بودند که امروزه تنها ویرانه‌ای از آن‌ها باقی‌مانده‌ است. مانند عمارت مشهور به تالار که تا سال ۱۳۳۵ شمسی قسمت مهم آن شامل بیرونی و اندرونی به جای مانده بوده‌است ولی سیل مهیبی که آن سال جاری شد، خسارت بسیاری به بار آورد آن چنان‌که برز را تقریباً به ویرانه تبدیل کرد. در نتیجه عمارت تالار نیز از این سیل مصون نماند و بیشتر قسمت‌های آن از بین رفت. از آثار تاریخی و قدیمی برز می‌توان به
از بین رفت. از آثار تاریخی و قدیمی برز می‌توان به بقعه سه تن از فرزندان امام موسی کاظم، شاه زاده اسماعیل، بی بی حلیمه خاتون و شاه‌زاده اسحاق، حمام قدیمی سرده، قلعه سنگی، قلعه سر ده و قدمگاه اشاره کرد. مهمترین اثر تاریخی موجود در شاهزاده اسماعیل منبری چوبی با قدمتی طولانی مربوط به قرن ششم هجری است. این منبر دارای منبت کاری‌های ظریف و طرح و نقش‌های گوناگون است. بر ستون‌های دیواره کنار پله‌ها و مسند آن آیات قرآنی کنده کاری شده و دارای کتیبه‌ای است که در آن نام بانی و تاریخ ساخت که سال ۵۴۳ هـ. ق است درج شده‌
بانی و تاریخ ساخت که سال ۵۴۳ هـ. ق است درج شده‌ است. مسیر جاده برز. در ۱۸ کیلومتری جاده نطنز - کاشان جاده‌ای فرعی به سمت ابیانه منشعب می‌شود، بعد از پاسگاه نیروی انتظامی روستای هنجن قرار دارد؛ که از آن جا جاده دو قسمت می‌شود: جاده مستقیم به سمت ابیانه و جاده انحرافی سمت چپ به سمت چیمه می‌رود. در مسیر جاده ابیانه، روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز، طره و ابیانه قرار دارند که پس از طی مسافت ۱۸ کیلومتر به روستای برز می‌رسیم. مشاهیر تاریخی، ادبی و دانشگاهی. 1- میرزا ابوالمعالی وزیر غلامان و تفنگچیان (وزیر شاه
میرزا ابوالمعالی وزیر غلامان و تفنگچیان (وزیر شاه عباس اول) 2- میر ابوالعلی وزیر قورچیان شاه عباس اول 3- میرزا محمد شفیع، وزیر قورچیان شاه صفی 4- میرزا محمد باقر، وزیر قورچیان شاه عباس دوم 5- میرزا محمد صادق وزیر شاه طهماسب دوم 6- دکتر حسین مسیبی برزی (پزشک فارغ التحصیل از دانشگاه شهید بهشتی) 7- دکتر فرشید مسیبی برزی (دکترای PHD عمران از دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشیار دانشگاه اصفهان) 8- دکتر محمدحسین علیزاده برزی (مولف بیش از 200 عنوان کتاب در زمینه های ادبی، تاریخی، دانشگاهی و...) 9- مهندس اکبر چهرزاد
ادبی، تاریخی، دانشگاهی و...) 9- مهندس اکبر چهرزاد (پژوهشگر و مولف کتاب گنجینه های پنهان سیری گذرا بر زندگی مردم روستای برز) منابع. ۱.میراث فرهنگی نطنز نگارش سیدحسین اعظم واقفی، ناشر انجمن میراث فرهنگی نطنز ۲. مروری جزئی بر کتاب گنجینه های پنهان به قلم اکبر چهرزاد ۳.وبسایت رسمی روستای برز http://www.barzrood.com
رامیرس سانتوس دو ناسیمنتو (؛ زادهٔ ) که با نام رامیرس شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی فوتبال حرفه‌ای را از باشگاه جوینویل در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد، در سال ۲۰۰۷ با قرارداد ۳۰۰٬۰۰۰ دلاری به تیم کروزیرو پیوست، وی در سال ۲۰۰۹ با قراردادی چهار ساله با دستمزد سالیانه ۷٫۵ میلیون یورو به باشگاه بنفیکا پیوست، اما وی در ۴ اوت ۲۰۱۰ میلادی با قرارداد ۲۲ میلیون یورویی به باشگاه چلسی پیوست. وی در سال ۲۰۰۸ موفق به کسب مدال برنز از بازی‌های المپیک تابستانی در پکن، چین به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل شد.
راداگاست قهوه‌ای شخصیتی خیالی در رشته افسانهٔ تالکین است. او یکی از جادوگران و دوست گندالف بود و پیوستگی خاصی با حیوانات داشت. او در روسگوبل در مرزهای غربی میرک‌وود، نزدیک میدان‌های گلادن حوالی رودخانهٔ بزرگ زندگی می‌کرد. به طور خلاصه در کتاب‌های هابیت، یاران حلقه، سیلماریلیون و قصه‌های ناتمام از او نام برده می‌شود. پیشینه. راداگاست همچون دیگر جادوگران حوالی سال ۱۰۰۰ د. س از والینور به سرزمین میانه آمد. او در والینور در خدمت یکی از ایزدبانوان والار، یاوانا، بود. نام کوئنیایی او «"آیوندیل"» به معنای «دوست
بود. نام کوئنیایی او «"آیوندیل"» به معنای «دوست پرندگان» است. یاوانا کورمو را مجبور کرد تا راداگاست را به عنوان همسفر خود تا سرزمین میانه قبول کند و این احتمالاً دلیلی بود که سارومان به او اهانت می‌کرد. خانهٔ او در روسگوبل در مرزهای غربی میرک‌وود بود. او دوست بئورن بود همچنان که دوست بسیاری از حیوانات جنگل مخصوصاً پرندگان نیز بود. با این حال گندالف نسبت به او در مورد حیوانات دانش بیشتری داشت و توسط آن‌ها بیش‌تر مورد احترام بود. راداگاست بیشتر وقتش را با حیات وحش می‌گذراند به جای انسان‌ها و الف‌ها، چرا که
وحش می‌گذراند به جای انسان‌ها و الف‌ها، چرا که ارتباط با آن‌ها را مشکل‌تر می‌دانست. راداگاست مسامحه‌کار و بی‌قید و بند بود و شجاع نبود با این وجود همچنان از نیروهای خوب به حساب می‌آمد. در تابستان ۳۰۱۸، سارومان از راداگاست برای فریب گندالف و کشاندن او به اورتانک سوءاستفاده کرد. سارومان او را به بری فرستاد تا به گندالف پیغامی بفرستد. در پیغام او از گندالف خواسته بود به اورتانک برود، جایی که او گندالف را زندانی کرد. خوشبختانه راداگاست هیچ سوءنیتی نسبت به گندالف نداشت و از نقشهٔ شوم سارومان آگاه نبود. راداگاست
نداشت و از نقشهٔ شوم سارومان آگاه نبود. راداگاست در فرار جادوگر خاکستری از اورتانک با آگاه ساختن عقاب‌ها از سفر گندالف به آنجا کمک کرد. راداگاست بدون شک یک شخصیت مرموز بود. مشخص نیست که آیا قلب او در چه سمتی قرار داشت ولی او قدرت این را نداشت که مأموریت خود را در کمک به مردمان آزاد سرزمین میانه علیه سائورون به انجام برساند. در نتیجه در انتها او جزو ۴ جادوگری بود که در مأموریت خود شکست خورده بودند. او همچون سارومان ظالم و پلید نشد ولی چیزی هم از مشارکت‌هایش در جنگ حلقه در دست نیست. از سرنوشت راداگاست
در جنگ حلقه در دست نیست. از سرنوشت راداگاست قهوه‌ای در دوران چهارم اطلاعات دقیقی موجود نیست. ممکن است که او اجازه داشته به والینور بازگردد یا شاید در سرزمین میانه مانده و در میرک‌وود زندگی کرده تا روحش با حیوانات، جنگل و درختان یکی شده باشد. ریشه‌یابی نام‌ها. در کتاب داستان‌های ناتمام آمده که نام راداگاست در زبان آدونائیک نومه‌نوری‌ها به معنی «پرستار حیوانات» است. اگرچه تالکین در نوشته‌هایش گفته که راداگاست کلمه‌ای در زبان مردمان سواحل رود آندوین است ولی تفسیری ندارد.
کراس فایر نام یک فناوری معرفی شده توسط شرکت کانادایی ATI می‌باشد که توسط این فناوری امکان استفادهٔ هم زمان از چند کارت گرافیکی توسط یک مادربرد به کاربران داده می‌شود. به واسطهٔ این فناوری، یک چیپست کنترل کننده بر روی برد اصلی نصب می‌شود و وظیفهٔ کنترل کانال‌های واسطه و ادغام اطلاعات آن‌ها برای نمایش بر روی صفحهٔ نمایشگر بر عهدهٔ این چیپست می‌باشد . در این فناوری برای اتصال کارت‌ها به یکدیگر از یک کابل به نام CrossFire Bridge یا پل کراس فایر استفاده می‌کنند.در برد اصلی پردازنده‌های گرافیکی که قابلیت استفاده
برد اصلی پردازنده‌های گرافیکی که قابلیت استفاده از این فناوری را دارا می‌باشند، دو رابط برای اتصال به کارت‌های گرافیکی دیگر تعبیه می‌شود که از یک رابط برای انتقال داده‌ها و از یک رابط برای برگشت ان‌ها استفاده می‌شود. به‌طور رسمی تا 4 عدد کارت گرافیک را می‌توان به صورت کراس فایر نصب کرد که در این صورت به ان Quad Cross fire می گویند. این فناوری برای اولین بار به صورت رسمی در 27 سپتامبر ۲۰۰۵ برای رقابت با فناوری SLI شرکت امریکایی ان ویدیا که یک سال پیش از این معرفی شده بود، معرفی شد. در اوایل معرفی این فناوری
شده بود، معرفی شد. در اوایل معرفی این فناوری امکان متصل کردن کارت گرافیکی بویسلهٔ رابط PCI با سرعت ۸x امکان‌پذیر بود ولی با معرفی PCI Express ۲ این سرعت به ۱۶x(معادل۱۶ گیگا بایت در ثانیه)ارتقا یافت. منبع:wikipedia.org (صفحه ی انگلیسی )
یکی از گونه‌های ادبی در ادب رسمی و فرهنگ مردم ایران چیستان است. چیستان نوعی از تفرج و تفنن ادبی است که به جز کاربرد سرگرم‌کننده، جنبه‌های آموزشی و فرهنگی دیگری نیز دارد. (در بخش کارکردهای چیستان به آنها اشاره خواهد شد) این نوع ادبی را می‌توان در زمره ادبیات اندرزی به‌شمار آورد. چیستان کلمه ای مرکب از «چیست» و «آن» است که در علم بدیع در فارسی، معادل کلمه «لغز» عربیست. لغز در لغت به معنی پیچیدگی و پوشیدگی است و و در اصطلاح به معنی کلام موزونی است که نام چیزی در آن برده نشود ولی اوصاف آن طوری برشمرده شود که
در آن برده نشود ولی اوصاف آن طوری برشمرده شود که خواننده با خواندن آن اوصاف پی به نام آن چیز ببرد. طراح چیستان سعی می‌کند تا با بیان اجزای حسی و مادی یک پدیده و معرفی برخی از ویژگی‌های آن مخاطب را برای شناسایی آن به تلاش و تکاپوی فکری وادارد. علت نام گذاری این صنعت به «چیستان» در فارسی، این است که لغزهای منظوم معمولاً به صورت سؤال و با عبارت «چیست آن» یا «چیست» آغاز می‌شوند. برای مثال: در آغاز لغز «انبه» آمده است: «چیست آن درج زمرد رنگ ناپیدا دهان». یا در آغاز لغز «مقراض» آمده است: «چیست کاندر دهان بی
در آغاز لغز «مقراض» آمده است: «چیست کاندر دهان بی دندانش/ هرچه افتاد ریز ریز کند». البته گاهی هم بدون عبارت «چیست آن» آغاز می‌شود: «بی‌روح پیکری ست گه جنگ جان شکار/ بی دود آتشی ست گه رزم پر شرار» که پاسخ آن «شمشیر» است. موضوع چیستان می‌تواند پدیده‌های طبیعی مثل آتش و ابر و خورشید یا اشیای بی جانی همچون شمع و نمک و شمشیر یا گیاهان و رستنی‌ها و غیره باشد. این نوع ادبی از دیرباز در ادبیات ملل مختلف، مانند ادبیات عربی، عبری، یونانی، لاتینی، انگلیسی معمول بوده است. در ادبیات انگلیسی نمونه ای از چیستان کهن دیده
در ادبیات انگلیسی نمونه ای از چیستان کهن دیده می‌شود که برخلاف چیستان فارسی، که با سؤال آغاز می‌شود، با سؤال پایان می‌یابد. سؤالی مانند این که: «بگو بدانم من کیستم و نامم چیست.» در ادبیات فارسی هم اشعار زیادی خصوصاً در سبک خراسانی در این نوع ادبی سروده شده است. در ادامه نمونه‌هایی از چیستان در شعر فارسی را خواهید دید. تاریخچه چیستان و معما. چیستان در ادبیات پهلوی. از فرهنگ ایران باستان چیستان‌های مکتوبی به ما رسیده است. نمونه ای از چیستان در ادبیات پهلوی که در دست است، رساله ای به نام «یوشت فریان و اخت»
که در دست است، رساله ای به نام «یوشت فریان و اخت» است. این رساله، احتمالاً تنها متن اندرزی از نوع ادبی چیستان است که به زبان فارسی میانه (پهلوی) به جا مانده است. از آنجایی که کتابت متون دینی و ادبی در دوره‌های پیش از اسلام چندان معمول نبوده، به احتمال زیاد این رساله هم در ابتدا به صورت شفاهی نقل می‌شده و بعدها در اواخر دوران ساسانی، به کتابت درآمده است. چنان‌که آثار ادبیات شفاهی هم در آن مشهود است. رساله یوشت فریان و اخت آنطور که از اوستا برمی آید، یوشت از خاندان فریان و از پیروان دین زردشتی بوده است. و
خاندان فریان و از پیروان دین زردشتی بوده است. و اخت هم از روحانیانی است که مخالف دین زردشت بوده است و به همین دلیل هم در ادبیات پهلوی به او لقب «جادوگر» داده شده است. این رساله دارای چهار فصل است. در فصل اول توصیفی از چگونگی مناظره ارائه شده است. اخت با سپاه خود وارد شهری نمادین به نام «شهر حل کننده معما» می‌شود و مردمانی که سنشان کمتر از پانزده است را فرا می‌خواند و سوالات و چیستان‌های خود را مطرح می‌کند و هرکسی که توان پاسخگویی به آنها را نداشته باشد را می‌کشد. پس از کشته شدن تعداد زیادی از خاندان زردشت،
پس از کشته شدن تعداد زیادی از خاندان زردشت، مردی از آن شهر می‌گوید که کسی در این شهر است به نام یوشت فریان که می‌تواند معماهای اخت را حل کند. پس یوشت فریان را فرامی خوانند. فصل دوم و سوم این رساله به پرسش‌های اخت از یوشت اختصاص دارد. این چیستان‌ها انواع مختلفی دارند. برخی از آنها رنگ زردشتی دارند. برخی برای آزمایش هوش و زیرکی یوشت است. مانند این پرسش که: «کدام آفریده است که اگر بنشیند بلندتر است تا ننشیند؟» که پاسخ آن سگ است. بسیاری از این چیستان‌ها در مقوله اندرز قرار می‌گیرند و پاسخ آنها دربردارنده نتیجه
اندرز قرار می‌گیرند و پاسخ آنها دربردارنده نتیجه اخلاقی است. مانند این پرسش که: «چیست که مردمان می‌خواهند پنهان کنند و نمی‌توانند؟» که پاسخ آن «پیری» است. یوشت موفق می‌شود تا به تمام این پرسش‌ها پاسخ دهد و در آن مناظره پیروز شود. نثر این رساله روان و روشن است و دارای جمله‌های کوتاه است و همان‌طور که اشاره شد، احتمالاً این رساله به صورت شفاهی حفظ می‌شده و در اواخر دوران ساسانی مکتوب شده است. یکی دیگر از متون پهلوی که خصوصیات چیستان در آن دیده می‌شود، گزارش شطرنج و وصف نرد است. دراین رساله بیان شده است که
شطرنج و وصف نرد است. دراین رساله بیان شده است که هندوان برای سنجیدن خرد و دانایی ایرانیان، شطرنجی را همراه با هدایای گرانبها به دربار خسرو انوشیروان می‌فرستند و از ایرانیان می‌خواهند تا راز این شطرنج و مهرهای آن را بیابند و در غیر این صورت باید به هندوان باج و خراج بپردازند. و بزرگمهر، وزیر انوشیروان، موفق به این کار می‌شود و او هم نرد را اختراع کرده و به دربار هندوان می‌فرستد تا راز این بازی و مهره‌های آن را کشف کنند اما هندوان موفق به این کار نمی‌شوند. معنی و مفهوم نهفته در این بازی‌ها و نقش نمادینی که
و مفهوم نهفته در این بازی‌ها و نقش نمادینی که مهره‌ها در این دو بازی دارند، به گونه ای ویژگی‌های چیستان را به این دو بازی می‌دهد. این دو رساله، از قدیمی‌ترین متون ادبیات پهلوی هستند که می‌توان آنها را در زمره چیستان به حساب آورد. در میان آثار باقی مانده از ادبیات پهلوی، اثر دیگری نیست که ویژگی‌های نوع ادبی چیستان را در خود داشته باشد. در ادبیات پس از اسلام. قدیمی‌ترین چیستان در ادبیات فارسی دری به صورت مشخص معلوم نیست؛ اما با در نظر داشتن سابقه این نوع ادبی در ادبیات پهلوی، می‌توان حدس زد که از همان ابتدای
در ادبیات پهلوی، می‌توان حدس زد که از همان ابتدای ظهور ادبیات فارسی چیستان‌هایی توسط شاعران سروده شده است که متأسفانه به دست ما نرسیده است. یکی از نخستین شاعران دری که قسمت بیشتری از اشعارش از حوادث ایمن مانده و به ما رسیده است، رودکی است. وجود چیستان‌هایی در اشعار این شاعر، نشان دهنده موجودیت این نوع ادب در عهد اوست. رودکی در لغز «قلم» سروده است: «لنگ دونده است گوش نی و سخن یاب/گنگ فصیح است چشم نی و جهان بین تیزی شمشیر دارد و روش مار/ کالبد عاشقان و گونه غمگین» نمونه‌های چیستان در اشعار افرادی مثل منوچهری
نمونه‌های چیستان در اشعار افرادی مثل منوچهری و عنصری تحت عنوان چیستان یا معما دیده می‌شود. یکی از معروف‌ترین آنها «لغز شمع» از منوچهری است که در مدح عنصری گفته است: «ای نهاده بر میان فرق جان خویشتن/ جسم ما زنده به جان و جان تو زنده به تن» این نوع از صنعت ادبی در دوره سبک خراسانی رواج بیشتری داشت. لغزها معمولاً در آغاز قصیده‌ها به عنوان تشبیب بکار می‌رفتند. به همین دلیل اوج یا رکود لغز یا چیستان، به رواج قصیده و قصیده سرایی وابسته بود. از آنجایی که قرون چهار تا شش دوران اوج قصیده سرایی در ادبیات فارسی بود و
تا شش دوران اوج قصیده سرایی در ادبیات فارسی بود و قصیده سرایان نام‌آوری در این عصر ظهور کردند، صنعت چیستان هم در این دوران (سبک خراسانی) به اوج خود رسید. به طوری که در شعر شاعرانی مثل ناصر خسرو، مسعود سعد، فرخی و منوچهری نمونه‌های بسیاری از این نوع دیده می‌شود. همچنین ابن یمین از دیگر شاعرانی است که توجه بسیاری به سرودن چیستان داشته است. از دیگر لغزهای برجسته این دوره، لغز فرخی در وصف شمشیر است: «چیست آن آب چو آتش و آهن چون پرنیان / بی روان تن پیکری پاکیزه چون بی تن روان» بعدها در دوره بازگشت ادبی قصیده
چون بی تن روان» بعدها در دوره بازگشت ادبی قصیده سرایی با اقبال دوباره شاعران مواجه شد و چیستان و لغز بار دیگر در شعر کاربرد بافت. فتحعلی خان صبا، از شاعران این دوره، لغزهایی به نام کتاب، خشخاش، خربزه، نیزه، عینک و… دارد. اما این کاربرد مدت زیادی تداوم نیافت و به تدریج از میان رفت. معماگویی هم اگرچه که از دیرباز در شعر فارسی معمول بود، اما در نزد ادیبان و بزرگان ادبیات فارسی منزلتی نداشته است. عمده رواج آن از قرن هشتم به مدت دو یا سه قرن است. این سبک از دوران صفویه چنان رواج یافت که افرادی با تخلص «معمایی»
صفویه چنان رواج یافت که افرادی با تخلص «معمایی» کتاب‌هایی دربارهٔ انواع معما و شیوه‌های سرایش آن نوشتند. از جمله این کتاب‌ها می‌توان به «حلیه حلل جامی» و «دستور معمای میرحسن معمایی» اشاره کرد. این شاعران گاهی معماگویی را به جایی از پیچیدگی رساندند که کسی جز شاعر توانایی حل آن را نداشت. به همین دلیل استاد همایی معتقد است که در حدود این سه قرن شاعران بسیاری عمر خود را در این کار بیهوده هدر کردند. دربارهٔ تفاوت معما با چیستان و لغز در ادامه مطالبی بیان خواهد شد. انواع چیستان. از دید کارکرد. کارکرد بلاغی و
شد. انواع چیستان. از دید کارکرد. کارکرد بلاغی و آموزشی: چیستان‌ها ابزاری برای سنجش استعداد و تیز کردن درک و هوش افراد بودند. چند نوع چیستان ادبی در فارسی کلاسیک:در قصاید: چیستان‌ها در بخش نسیب یا مقدمه قصاید ظاهر می‌شوند. مضامین این چیستان‌ها حول فضایل پادشاه، نمادهای قدرت اداری (مانند قلم) و نظامی (مانند اسب و شمشیر) می‌چرخید. در منظومه‌های حماسی: چیستان‌ها برای سنجش هوش شخصیت‌ها در روایت استفاده می‌شدند (مانند شاهنامه فردوسی، گرشاسب‌نامه اسدی، هفت‌پیکر نظامی). در منظومه‌های اخلاقی-فلسفی: نوعی چیستان با
در منظومه‌های اخلاقی-فلسفی: نوعی چیستان با ساختار ثابت که احتمالا توسط عثمان مختاری در هنرنامه ابداع شده است. اینها مسائل اخلاقی را توسط یک حکیم به مسافری که آرزوی رسیدن به کمال انسانی دارد، مطرح می‌کنند. در قالب رباعیات یا قطعات: برای سرگرمی و سنجش هوش خواننده. از دید ساختار. هر چیستان سه بخش دارد: یک یا چند موضوع- شرح یا تفسیر یا خبری دربارهٔ آن- پاسخ آن مانند: «چیست آن درج زمرد رنگ ناپیدا دهان» که موضوع آن «درج»، شرح یا خبر آن «زمرد رنگ ناپیدا دهان» و پاسخ آن «انبه» است. موضوع و شرح چیستان‌ها به لحاظ
پاسخ آن «انبه» است. موضوع و شرح چیستان‌ها به لحاظ ساختار دو دسته هستند: ویژگی‌های چیستان. لغز یا چیستان نوعی شعر وصفی است که ابتدا در مقدمه قصاید به عنوان تشبیب، یا به صورت پرسشی یا خطابی به کار می‌رفته است و از آنجایی که این نوع ادبی وابسته به قالب قصیده بود، رکود یا اوج آن هم به تحولات قالب قصیده و قصیده گویی بستگی داشت. (در بخش تاریخچه چیستان به این موضوع اشاره شده است) - سادگی: چیستان‌ها معمولاً ساختاری ساده دارند که با بهره‌گیری از عناصر پیرامونی و با توجه به اطلاعات پایه خواننده ساخته می‌شوند. اگرچه
توجه به اطلاعات پایه خواننده ساخته می‌شوند. اگرچه هدایت معتقد است که ابتدای لغز باید دشوار و پوشیده باشد و پایان آن آسان و آشکار باشد تا خواننده به تدریج مقصود را دریابد. (دانشنامه) - کوتاهی: چیستان‌ها معمولاً یک یا دو بیت یا چند گزاره خبری یا پرسشی کوتاه به نظم یا نثر هستند. طولانی بودن بیش از حد چیستان‌ها هم موجب حشو و اطناب است و هم باعث می‌شود تا غرض و هدف اصلی حاصل نشود؛ زیرا در کوتاه‌ترین گزاره باید به پاسخ رسید. همچنین ایجاز در چیستان باعث می‌شود تا به مقولات ادبی نزدیک تر شود؛ بنابراین در چیستان
به مقولات ادبی نزدیک تر شود؛ بنابراین در چیستان سعی می‌شود تا بعضی اطلاعات اولیه به اختصار در اختیار خواننده گذاشته شود. - روایت‌های متنوع: تنوع چیستان‌ها نشان از زنده بودن و کارکرد زیاد این قالب در ادبیات فارسی را دارد. گاه برای یک موضوع یا مورد ده‌ها چیستان سروده می‌شود که هریک به وجهی متمایز از آن موضوع اشاره کرده‌اند و در هر کدام جزئی از اجزا و خواص آن مورد توجه قرار گرفته است. برای مثال به این دو لغز دربارهٔ «شمشیر» توجه کنید: «بی‌روح پیکری ست گه جنگ جان شکار بی دود آتشی ست گه رزم پر شرار» «چیست آن آب
شکار بی دود آتشی ست گه رزم پر شرار» «چیست آن آب چو آتش و آهن چون پرنیان بی روان تن پیکری پاکیزه چون بی تن روان» - خلاقیت: چیستان‌ها خصلتی نوآورانه و آفرینشگر دارند و همان‌طور که پاسخ به آن نیازمند تفکر و نوآوری است، طراحی آن نیز نیازمند خلاقیت است. - نداشتن سازنده مشخص: این ویژگی مختص چیستان‌های شفاهی است. به‌طور کلی چیستان‌ها از ادبیات شفاهی سرچشمه گرفته‌اند. چیستان‌هایی که در میان مردم مناطق مختلف رواج داشتند و دارند، سازندگان مشخصی نداشتند و خالقان آنها گمنام هستند. برعکس چیستان‌های مکتوب که منسوب به