payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آگوئاسکالینتس () یکی از سی و یک ایالت‌های کشور مکزیک است که مرکز آن آگوئاسکالینتس است. در شمال آن زاکاتکاس و جنوب آن خالیسکو قرار دارد. نام آن به اسپانیایی معنی «آب‌های داغ» می‌دهد و به خاطر چشمه‌های آب گرم زیادی است که در این منطقه وجود دارد. این ایالت حدود از مکزیکو سیتی فاصله دارد. مساحت آن است و جمعیت آن کمی از یک میلیون نفر بیشتر است
گنبد نمکی یکی از پدیده‌های زمین‌شناختی است که به لایه‌های بزرگ نمک زیرزمینی که به طرف سطح زمین حرکت کرده‌اند و شکل گنبدمانندی گرفته‌اند گفته می‌شود. این گنبدها بر اثر ناپایداری ثقلی لایه‌های با چگالی کمتر (نمک یا سایر مواد تبخیری) که توسط سنگ‌های چگال‌تر پوشیده شده‌است، به وجود می‌آید. به دلیل وجود مخازن نفتی، منابع سولفیدی پتاس، آهن و نمک دارای ارزش اقتصادی هستند. گنبدهای نمکی ساختمان‌های زمین‌شناسی گنبدی شکلی هستند که هسته مرکزی آن‌ها از سنگ تشکیل شده‌است. هنگامی که نمک تحت تأثیر لرزش ناگهانی مانند زلزله
هنگامی که نمک تحت تأثیر لرزش ناگهانی مانند زلزله قرار می‌گیرد مانند یک ماده قابل ارتجاع عمل می‌کند که یا خرد می‌شود، یا به حالت تغییر شکل برگشت‌پذیر عکس‌العمل نشان می‌دهد. اما هنگامی که توده نمک تحت تأثیر فشار مداوم قرار گیرد مانند یک مانع غلیظ عمل می‌کند این پدیده را خزش می‌گویند. شرایطی مانند نقطه ذوب، انجماد، چگالی، تغییرات فشار و دما در شکل‌گیری نمک‌ها مؤثر می‌باشند. اغلب گنبدهای نمکی در نواحی گرمسیر تشکیل می‌شوند. با وجود فضاهای حفره‌ای در گنبدهای نمکی می‌توان گاز طبیعی را در آنها ذخیره کرد. پس از حفر
می‌توان گاز طبیعی را در آنها ذخیره کرد. پس از حفر چاه در گنبد نمکی و حل نمک از طریق تزریق آب در آن و سپس تخلیه آب نمک، فضای لازم برای ذخیره‌سازی گاز را می‌توان ایجاد کرد. برای این امر، اولاً بایستی لایه نمکی ضخامت کافی داشته و درعمق مناسب قرار گرفته باشد؛ ثانیاً آب کافی برای حل نمک در دسترس باشد. گنبدهای نمکی ایران در استان‌های بوشهر و فارس و هرمزگان و سمنان دیده می‌شود. برخی از جزیره‌های ایرانی در خلیج فارس، مانند جزیره هرمز، گنبدهای نمکی هستند. متراکم‌ترین نوع گنبدهای نمکی ایران در زون‌های چین خورده و
نوع گنبدهای نمکی ایران در زون‌های چین خورده و گسیخته زاگرس و در حوزه خلیج فارس تشکیل شده‌اند که سرچشمه آنها حوضه نمکی سری هرمز است که مربوط به اینفراکامبرین می‌باشد. اشکال مختلف و جالبی می‌تواند در گنبدهای نمکی ایجاد شود مانند یخچال‌های نمکی و اشکال کارستی، گنبدهای نمکی از عوامل مهم شوری منابع آب و خاک هستند.
حسن توانایان‌فرد (۴ فروردین ۱۳۲۲ در تهران - ۱ بهمن ۱۳۹۳ در تهران) اقتصاددان و فعال سیاسی ایرانی بود. او پس از اتمام تحصیلات دوره کارشناسی اقتصاد در دانشگاه تهران، برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری به انگلستان رفت و در دانشگاه ولز تحصیلات خود را ادامه داد. او در سال ۱۳۵۴ به ایران بازگشت و به تدریس علم اقتصاد در دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه پیام نور پرداخت و در کنار تدریس دانشگاهی، در روزهای پیروزی انقلاب و در بحبوحه رویکردهای لیبرال و مارکسیستی به اقتصاد، با ارائه نظریات خود در
و مارکسیستی به اقتصاد، با ارائه نظریات خود در زمینه اقتصاد اسلامی، منشاء بحث‌های بسیاری شد. او تاکنون بیش از صد کتاب و مقاله تخصصی در حوزه‌های اقتصاد خرد و کلان، اقتصاد ایران، اقتصاد اجتماعی، مبانی اقتصاد اسلامی، اندیشه‌های اقتصادی، اقتصاد توسعه و . . . برشته تحریر درآورده‌است.
باخا کالیفرنیا یکی از سی و یک ایالت مکزیک است. این ایالت شمالی‌ترین و غربی‌ترین ایالت مکزیک است و در سال ۱۹۵۳ به وجود آمد. مساحت آن یا ۳٫۵۷٪ مساحت کل مکزیک است. این ایالت در مرز با ایالت آریزونا و ایالت کالیفرنیا (آمریکا) قرار دارد و همچنین خلیج کالیفرنیا و جنوب آن باخا کالیفرنیا سور است. د هفتاد و پنج درصد جمعیت این ایالت در مرکز آن مخیکالی زندگی می‌کنند. تاریخچه. پیشاتاریخ و دوران استعمار اسپانیا. نخستین انسان‌ها دست‌کم ۱۱٬۰۰۰ سال پیش به این شبه‌جزیره آمدند. در آن زمان، دو گروه اصلی بومی در این منطقه حضور
در آن زمان، دو گروه اصلی بومی در این منطقه حضور داشتند: کوچیمی‌ها در جنوب و چندین گروه وابسته به خانواده زبانی یومان در شمال، از جمله کیلی‌وا، پای‌پای، کومیای، کوکوپا و کوچان. این مردمان در شیوه‌های زیستی خود تنوع زیادی داشتند. کوچیمی‌های بیابان مرکزی شبه‌جزیره شکارچی-گردآورندگان متحرکی بودند، در حالی که کوچیمی‌های جزیرهٔ سدروس در ساحل غربی، اقتصاد دریامحور قوی‌ای داشتند. کیلی‌وا، پای‌پای و کومیای در شمال‌غرب پرآب‌تر نیز شکارچی-گردآورنده بودند، اما آن منطقه جمعیت متراکم‌تری را پشتیبانی می‌کرد و سبک زندگی
جمعیت متراکم‌تری را پشتیبانی می‌کرد و سبک زندگی کم‌تحرک‌تری داشت. کوکوپا و کوچان در شمال‌شرق باخا کالیفرنیا در دشت سیلابی رود کلرادو کشاورزی می‌کردند. گروه دیگری به نام گواچیمی‌ها، که از شمال آمده بودند، بخش زیادی از نقاشی‌های غاری سیرا د گوادالوپه را خلق کردند که اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند. اطلاعات زیادی دربارهٔ آن‌ها در دست نیست، جز اینکه بین حدود ۱۰۰ پیش از میلاد تا ۱۳۰۰ میلادی در منطقه زندگی می‌کردند. اروپایی‌ها نخستین بار در سال ۱۵۳۹ به باخا کالیفرنیا رسیدند، زمانی‌که فرانسیسکو د
به باخا کالیفرنیا رسیدند، زمانی‌که فرانسیسکو د اولوا سواحل شرقی آن را در خلیج کالیفرنیا بررسی کرد و سواحل غربی را دست‌کم تا جزیرهٔ سدروس پیش برد. هرناندو د آلارکون در ۱۵۴۰ به سواحل شرقی بازگشت و مسیر پایینی رود کلرادو را پیمود، و خوان رودریگز کابریو (یا ژوآئو رودریگز کابریلو ) نیز در سال ۱۵۴۲ بررسی سواحل غربی را کامل کرد. سباستیان ویسکاینو نیز در ۱۶۰۲ سواحل غربی را بررسی کرد، اما در سدهٔ بعد، بازدیدکنندگان خارجی اندک بودند. یسوعیان در سال ۱۶۹۷ نخستین مستعمرهٔ دائمی تبلیغی خود را در لورتو بنیان نهادند. در
دائمی تبلیغی خود را در لورتو بنیان نهادند. در دهه‌های بعد، آن‌ها تدریجاً دامنهٔ نفوذ خود را به سراسر منطقهٔ امروزی باخا کالیفرنیا سور گسترش دادند. در سال‌های ۱۷۵۱ تا ۱۷۵۳، فرناندو کونشاک، مبلغ یسوعی کروات، به‌صورت زمینی از جنوب به باخا کالیفرنیا (امروزی) وارد شد. سپس مأموریت‌هایی در میان کوچیمی‌ها تأسیس شد: سانتا خرترودیس (۱۷۵۲)، سن بورخا (۱۷۶۲) و سانتا ماریا (۱۷۶۷). پس از اخراج یسوعیان در سال ۱۷۶۸، دوره‌ای کوتاه از مدیریت فرانسیسکن‌ها (۱۷۶۸ تا ۱۷۷۳) آغاز شد که طی آن تنها یک مأموریت در سان فرناندو ولیکاتا
که طی آن تنها یک مأموریت در سان فرناندو ولیکاتا تأسیس شد. اما از همه مهم‌تر، کاروان اکتشافی سال ۱۷۶۹ به رهبری گاسپار د پورتولا و خونیپرو سرا برای سکونت در آلتا کالیفرنیا منجر به نخستین اکتشاف زمینی شمال‌غرب باخا کالیفرنیا شد. فرقه دومینیکن در سال ۱۷۷۳ مدیریت مأموریت‌های باخا کالیفرنیا را از فرانسیسکن‌ها تحویل گرفت. آن‌ها زنجیره‌ای از مأموریت‌های جدید در میان کوچیمی‌های شمالی و یومان‌های غربی تأسیس کردند، نخست در ساحل و سپس در مناطق داخلی، که از ال روساریو (۱۷۷۴) تا دسکانسو (۱۸۱۷) ادامه یافت، درست در جنوب
(۱۷۷۴) تا دسکانسو (۱۸۱۷) ادامه یافت، درست در جنوب خط پالو و نزدیک تیخوانا. در سال ۱۸۰۴، تاج اسپانیا کالیفرنیا را به دو بخش آلتا (بالا) و باخا (پایین) تقسیم کرد؛ این تقسیم بر اساس مرز میان مأموریت‌های فرانسیسکن در شمال و دومینیکن در جنوب بود. فرمانداران استعماری این منطقه عبارت بودند از خوزه خوآکین د آریاگا (۱۸۰۴–۱۸۰۵)، فلیپه د گویکوئچه‌آ (۱۸۰۶–۱۸۱۴) و خوزه داریو آروئلو (۱۸۱۴ تا ۱۱ آوریل ۱۸۲۲). پس از استقلال، ۱۸۲۱ تاکنون. دوران جمهوری نخستین. لیبرال‌های مکزیکی نگران بودند که کلیسای کاتولیک رم پس از استقلال
نگران بودند که کلیسای کاتولیک رم پس از استقلال همچنان قدرت زیادی در دست داشته باشد. در نتیجه، آن‌ها تلاش کردند تا با تصویب قانون سکولاریزاسیون مأموریت‌ها در ۱۸۳۳، نفوذ کلیسا را کاهش دهند. پس از جنگ آمریکا و مکزیک (۱۸۴۶–۱۸۴۸) و پیمان گوادالوپه‌ هیدالگو، ایالات متحده حاکمیت بخش‌هایی از قلمرو اسپانیای نو و سپس مکزیک را به‌دست آورد که اغلب کم‌جمعیت بودند. آلتا کالیفرنیا ضمیمه ایالات متحده شد و در دوران تب طلا در کالیفرنیا، جمعیت آن چنان افزایش یافت که به‌عنوان ایالتی به اتحاد پیوست. باخا کالیفرنیا نیز کنترل
ایالتی به اتحاد پیوست. باخا کالیفرنیا نیز کنترل شهرهای امروزی تیخوانا، مکسی‌کالی و تکاته را پس از این پیمان از آلتا کالیفرنیا به‌دست آورد و تحت کنترل مکزیک باقی ماند. در سال ۱۸۵۳، ماجراجویی به‌نام ویلیام واکر، لا پاز در باخا کالیفرنیا سور را تصرف کرد و خود را رئیس‌جمهور جمهوری باخا کالیفرنیا نامید. دولت مکزیک پس از چند ماه او را عقب راند. دوران پورفیریو دیاس. زمانی‌که ژنرال لیبرال پورفیریو دیاس در سال ۱۸۷۶ به قدرت رسید، برنامه‌ای گسترده برای نوسازی و توسعه مکزیک آغاز کرد. ۱۸۸۴: لوییس هولر و جرج اچ. سیسون
مکزیک آغاز کرد. ۱۸۸۴: لوییس هولر و جرج اچ. سیسون امتیاز استفاده از بخش بزرگی از باخا کالیفرنیا را در ازای وعدهٔ توسعه منطقه به‌دست آوردند. ۱۹۰۵: انقلاب ماگونیستی آغاز شد، که جنبشی آنارشیستی بر پایه نوشته‌های ریکاردو فلورس ماگون و انریکه فلورس ماگون بود. ۱۹۱۱: شهرهای مکسی‌کالی و تیخوانا به‌دست حزب لیبرال مکزیک (PLM) افتاد، اما به‌زودی به نیروهای دولتی واگذار شدند. مکزیک پس از انقلاب. ۱۹۱۷: در ۱۱ دسامبر، یکی از نزدیکان رئیس‌جمهور وقت ونستیانو کارانزا پیشنهاد فروش باخا کالیفرنیا را به سناتور هنری اف. اشهرست
فروش باخا کالیفرنیا را به سناتور هنری اف. اشهرست به مبلغ ۵۰ میلیون دلار طلای نقد مطرح کرد. ۱۹۳۱: باخا کالیفرنیا به دو قلمرو شمالی و جنوبی تقسیم شد. ۱۹۵۲: «قلمرو شمالی باخا کالیفرنیا» به بیست‌ونهمین ایالت مکزیک بدل شد؛ بخش جنوبی (زیر عرض جغرافیایی ۲۸ درجه شمالی) همچنان به‌صورت قلمرو فدرال اداره می‌شد. ۱۹۷۴: «قلمرو جنوبی باخا کالیفرنیا» نیز به سی‌ویکمین ایالت مکزیک، یعنی باخا کالیفرنیا سور تبدیل شد. ۱۹۸۹: ارنستو روفو آپل از حزب اقدام ملی مکزیک (PAN) به‌عنوان نخستین فرماندار غیروابسته به حزب انقلابی نهادی
نخستین فرماندار غیروابسته به حزب انقلابی نهادی (PRI) در باخا کالیفرنیا انتخاب شد و نخستین فرماندار اپوزیسیون از زمان انقلاب مکزیک بود. باخا کالیفرنیا در دهه‌های بعد به عنوان یکی از پایگاه‌های اصلی PAN شناخته شد. جغرافیا. ایالت باخا کالیفرنیا بخشی از منطقهٔ کالیفرنیاها در آمریکای شمالی است و با وجود مساحت نسبتاً کم، تنوع جغرافیایی چشم‌گیری دارد. رشته‌کوه‌های شبه‌جزیره‌ای که ادامه‌ای از رشته‌کوه کالیفرنیاست، از مرکز جغرافیایی ایالت می‌گذرد. برجسته‌ترین کوه‌های این مجموعه، سیه‌را د خوآرس و سیه‌را د سن پدرو
این مجموعه، سیه‌را د خوآرس و سیه‌را د سن پدرو مارتیر هستند. این کوه‌ها دارای جنگل‌هایی هستند که یادآور کوه‌های سن گابریل در جنوب کالیفرنیا هستند. بلندترین قله در شبه‌جزیره، «پیکاچو دل دیابلو» است. دره‌های بین کوه‌ها در منطقه‌ای با اقلیم مناسب برای کشاورزی قرار دارند، مانند درهٔ گوادالوپه و درهٔ اوخوس نگروس که در آن‌ها مرکبات و انگور پرورش می‌یابد. رشته‌کوه‌های سرشار از مواد معدنی به‌سمت جنوب و خلیج کالیفرنیا امتداد می‌یابند و در آنجا، دامنه‌های غربی آن گسترش می‌یابد و جلگهٔ برندو را در مرز با باخا
آن گسترش می‌یابد و جلگهٔ برندو را در مرز با باخا کالیفرنیا سور شکل می‌دهد. رشته‌کوه‌های مرکزی و جنوبی شامل سیه‌را د لا اسمبلیا، سیه‌را د کالاماخوئه، سیه‌را د سن لوئیس و سیه‌را د سن بورخا هستند. بادهای معتدل اقیانوسی و جریان کالیفرنیا که جریانی سرد است، آب‌وهوای ساحل شمال‌غربی ایالت را در تمام سال مطبوع می‌سازند. به‌دلیل وجود جریان کالیفرنیا، بارش‌هایی که از شمال می‌آیند به‌سختی به شبه‌جزیره می‌رسند و مناطق جنوبی خشک‌تر باقی می‌مانند. از جنوب رود ال روساریو به بعد، چشم‌انداز ایالت از مدیترانه‌ای به بیابانی
به بعد، چشم‌انداز ایالت از مدیترانه‌ای به بیابانی تغییر می‌کند. در این بیابان گونه‌های متنوعی از گیاهان گوشتی رشد می‌کنند که مه ساحلی عامل مهمی در بقای آن‌هاست. در شرق، بیابان سونورا از سمت کالیفرنیا و سونورا به باخا کالیفرنیا وارد می‌شود. یکی از گرم‌ترین نقاط مکزیک، درهٔ مکسی‌کالی و اطراف آن است. با این حال، آبیاری از رود کلرادو این منطقه را به مرکز کشاورزی مهمی تبدیل کرده است. حوزهٔ زمین‌گرمایی سرو پریتو نیز در نزدیکی مکسی‌کالی قرار دارد که حدود ۸۰٪ از برق مصرفی ایالت را تولید می‌کند و مقداری نیز به
برق مصرفی ایالت را تولید می‌کند و مقداری نیز به کالیفرنیا صادر می‌شود. لاگونا سالادا، دریاچه‌ای شور و پایین‌تر از سطح دریاست که بین کوه‌های سیه‌را د خوآرس و سیه‌را د کوکوپا واقع شده است و به مکسی‌کالی نزدیک است. اخیراً دولت ایالتی طرح‌هایی برای احیای لاگونا سالادا بررسی کرده است. بلندترین قله در سیه‌را د کوکوپا، کوه سنتینلا یا کوه سیگنال است. قوم کوکوپا ساکنان بومی این منطقه هستند که از کوه‌ها تا یاما، آریزونا پراکنده‌اند. در سواحل اقیانوس آرام باخا کالیفرنیا، جزایر متعددی وجود دارد. جزیرهٔ گوادالوپه در
جزایر متعددی وجود دارد. جزیرهٔ گوادالوپه در دورترین نقطهٔ غربی ایالت واقع شده و زیستگاه کلونی‌های بزرگ گراز دریایی است. جزیره سدروس در جنوب‌غربی منطقهٔ دریایی ایالت قرار دارد. جزایر تودوس سانتوس و کرونادو به‌ترتیب در مقابل سواحل انسنادا و تیخوانا قرار دارند. تمامی جزایر در خلیج کالیفرنیا که در سمت باخا کالیفرنیا واقع‌اند، متعلق به شهرستان مکسی‌کالی هستند. بخش عمده‌ای از آب مصرفی باخا کالیفرنیا از رود کلرادو تأمین می‌شود. در گذشته، این رود از طریق دلتا رود کلرادو به خلیج کالیفرنیا می‌ریخت، اما به‌دلیل
رود کلرادو به خلیج کالیفرنیا می‌ریخت، اما به‌دلیل برداشت‌های سنگین در جنوب‌غرب ایالات متحده، اکنون آب بسیار کمتری به خلیج می‌رسد. منطقه کلان‌شهری تیخوانا نیز بخشی از آب خود را از رود تیخوانا تأمین می‌کند. بسیاری از مناطق روستایی ایالت به چاه‌ها، سدهای معدود و واحه‌ها متکی‌اند. تیخوانا همچنین از «منطقه آب اوتای» در شهرستان سن دیگو نیز آب می‌خرد. کمبود آب آشامیدنی بزرگ‌ترین چالش زیست‌محیطی ایالت است. آب‌وهوا. آب‌وهوای باخا کالیفرنیا از مدیترانه‌ای تا بیابانی متغیر است. آب‌وهوای مدیترانه‌ای در شمال‌غربی ایالت
است. آب‌وهوای مدیترانه‌ای در شمال‌غربی ایالت مشاهده می‌شود؛ جایی که تابستان‌ها خشک و معتدل و زمستان‌ها خنک و پربارش هستند. این اقلیم از تیخوانا تا سن کینتین و دره‌های داخلی پیرامون آن گسترده است. جریان سرد کالیفرنیا اغلب موجب ایجاد مه ساحلی در ارتفاع پایین می‌شود. این مه در طول ساحل اقیانوسی ایالت قابل مشاهده است. افزایش ارتفاع به‌سوی رشته‌کوه‌های باخا کالیفرنیا، باعث شکل‌گیری آب‌وهوای کوهستانی می‌شود. تابستان‌ها خنک و زمستان‌ها با دمای شبانه زیر صفر همراه‌اند. بارش برف در سیه‌را د خوآرس، سیه‌را د سن پدرو
بارش برف در سیه‌را د خوآرس، سیه‌را د سن پدرو مارتیر و دره‌های میان آن‌ها در ماه‌های دسامبر تا آوریل رایج است. به‌دلیل اثرات ارتفاع‌باران، بارندگی در کوهستان‌های شمالی باخا کالیفرنیا بسیار بیشتر از دشت‌های ساحلی غربی یا بیابان‌های شرقی است. جنگل‌هایی از درختان کاج، سرو و بلوط در این نواحی دیده می‌شود. دامنه‌های شرقی کوهستان موجب پدیدهٔ سایه باران شده و محیطی بسیار خشک ایجاد کرده‌اند. بخش متعلق به بیابان سونورا در باخا کالیفرنیا، تابستان‌هایی بسیار گرم و زمستان‌هایی معتدل و بدون یخبندان دارد. درهٔ مکسی‌کالی
معتدل و بدون یخبندان دارد. درهٔ مکسی‌کالی که پایین‌تر از سطح دریاست، بالاترین دماهای مکزیک را تجربه می‌کند و در تابستان اغلب به بیش از ۴۷ درجه سانتی‌گراد و گاه تا ۵۰ درجه نیز می‌رسد. در جنوب‌تر و در امتداد ساحل اقیانوس آرام، اقلیم مدیترانه‌ای به اقلیم بیابانی تبدیل می‌شود، اما نسبت به سواحل خلیج کالیفرنیا معتدل‌تر و خنک‌تر است. اقلیم‌های انتقالی بین مدیترانه‌ای و بیابانی در نواحی میان سن کینتین و ال روساریو دیده می‌شوند. هرچه به داخل کشور و به‌سوی خلیج کالیفرنیا پیش می‌رویم، پوشش گیاهی کمتر و دمای تابستان
پیش می‌رویم، پوشش گیاهی کمتر و دمای تابستان بیشتر می‌شود. جزایر خلیج کالیفرنیا نیز دارای اقلیم بیابانی هستند. برخی واحه‌ها در دل بیابان وجود دارند که چند شهرک مانند کاتاویینا، سن بورخا و سانتا خرترودیس در اطراف آن‌ها شکل گرفته‌اند. گیاهان و جانوران. در ارتفاعات بلند، درختانی مانند کاج جفری، کاج شکری و کاج پی‌نیون رایج هستند. در زیرآشکوب این جنگل‌ها، گونه‌هایی مانند مانزَنیتا رشد می‌کنند. خزندگان مختلفی مانند مارمولک غربی نیز یافت می‌شوند که این منطقه جنوبی‌ترین محدودهٔ زیست آن است. نام جنس ماهی
جنوبی‌ترین محدودهٔ زیست آن است. نام جنس ماهی "Bajacalifornia" از نام شبه‌جزیرهٔ باخا کالیفرنیا گرفته شده است. در مهم‌ترین پناهگاه‌های حیات وحش شبه‌جزیره، یعنی پارک ملی قانون اساسی ۱۸۵۷ و پارک ملی سیه‌را د سن پدرو مارتیر، گونه‌های مخروطی فراوانی یافت می‌شوند. از جمله: کاج جفری، "Pinus ponderosa"، "Pinus cembroides"، "Pinus quadrifolia"، "Pinus monophylla"، ژونی‌پروس، "آرکتوستافیلوس پرینگلای" زیرگونهٔ "دروپاسئا"، "Artemisia ludoviciana" و "Adenostoma sparsifolium". بسیاری از گونه‌های گیاهی این منطقه با
بسیاری از گونه‌های گیاهی این منطقه با کوه‌های لاگونا و سن جاسینتو در جنوب‌غرب کالیفرنیا مشترک‌اند. ارتفاعات پایین‌تر سیه‌را د خوآرس با پوشش درمنه‌زار و بوته‌زار بیابانی مشخص می‌شود. جزیره گوادالوپه و آب‌های پیرامونی‌اش که حدود ۲۵۰ کیلومتر با ساحل فاصله دارند، تحت عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره جزیره گوادالوپه به‌منظور حفاظت از گونه‌های نادر دریایی و خشکی‌زی معرفی شده‌اند. جانوران ساکن در این پارک‌ها شامل پستاندارانی چون گوزن قاطر، قوچ وحشی، پوما، باب‌کت، گربه دم‌حلقه‌ای، کایوت، خرگوش، سنجاب و بیش از ۳۰ گونه خفاش
کایوت، خرگوش، سنجاب و بیش از ۳۰ گونه خفاش هستند. پرندگان ساکن نیز شامل عقاب سرسفید، عقاب طلایی، شاهین، دارکوب، کرکس سیاه، کلاغ و گونه‌هایی از سیتیده‌ها و اردک‌ها می‌شوند. زمین‌لرزه‌های ۲۰۱۰. در ساعت ۳:۴۰:۴۱ بعدازظهر به وقت محلی در یک‌شنبهٔ عید پاک، ۴ آوریل ۲۰۱۰، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۷٫۲ در مقیاس با گسل امتدادی شمال‌غربی، دره مکسی‌کالی را لرزاند. کانون زلزله حدود جنوب‌غرب شهر گوادالوپه ویکتوریا واقع بود. این زمین‌لرزه در مناطقی دوردست مانند منطقه کلان‌شهری لس‌آنجلس، لاس وگاس، فینیکس، توسان و یاما، آریزونا
لس‌آنجلس، لاس وگاس، فینیکس، توسان و یاما، آریزونا نیز احساس شد. دست‌کم شش پس‌لرزه با بزرگی ۵٫۰ تا ۵٫۴ ثبت شد، از جمله یکی به بزرگی ۵٫۱ در ساعت ۴:۱۴ بامداد که مرکز آن نزدیک ال سنترو، کالیفرنیا بود. تا ساعت ۶:۳۱ بامداد روز ۵ آوریل ۲۰۱۰، مرگ دو نفر تأیید شد.
ایکس‌ال رکوردینگز یک ناشر موسیقی مستقل بریتانیایی است که توسط تیم پالمر، ریچارد راسل و نیک هالکز در سال ۱۹۸۹ و برای انتشار موسیقی الکترونیک دنس و ریو به وجود آمد.ایکس‌ال خیلی سریع تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین و از لحاظ اقتصادی موفق‌ترین ناشران موسیقی جهان شد.هم اکنون این ناشر از سبک‌های مختلف موسیقی پشتیبانی می‌کند. از سال ۱۹۹۰ که ایکس‌ال سبک‌های دیگری مانند فریک فولک، آلترنیتیو راک، هیپ هاپ و گاراج بریتانیا را نیز منتشر می‌کند هنرمندان مختلفی از طیف گسترده‌ای با این برند همکاری کرده‌اند:
محمد صنعتی (متولد ۱۳۲۴، اصفهان) روان‌پزشک، نویسنده، منتقد ادبی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران است. او در برخی از فیلمنامه‌هایی که برای تلویزیون و سینما نوشته است؛ نام مستعار "محمد آذری" برای خود انتخاب می‌کرد. از جمله در خانه قمر خانم. زندگی. محمد صنعتی در سال ۱۳۲۴ در شهر اصفهان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان هدایت در سال ۱۳۳۰ و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان سعدی گذراند و در سال ۱۳۴۲ موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. تحصیلات عالی خود را در سال ۱۳۴۲ در رشته پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران آغاز کرده و
پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران آغاز کرده و در سال ۱۳۴۹ فارغ‌التحصیل شد. وی هم‌اکنون به عنوان عضو هیئت علمی و دانشیار گروه روان‌پزشکی در بیمارستان روزبه و دانشگاه علوم پزشکی تهران مشغول به کار است. جوایز. دریافت جایزه «خدمات فوق‌العاده ارزشمند به روان‌کاوی» پیوند به بیرون. [[رده:استادان دانشگاه علوم پزشکی تهران]] [[رده:افراد زنده]] [[رده:اهالی اصفهان]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران]] [[رده:دانش‌آموختگان دبیرستان سعدی]] [[رده:روان‌پزشکان اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۳۲۴]] [[رده:منتقدان ادبی
ایران]] [[رده:زادگان ۱۳۲۴]] [[رده:منتقدان ادبی اهل ایران]] [[رده:نویسندگان اهل اصفهان]] [[رده:نویسندگان مرد اهل ایران]]
باخا کالیفرنیا سور یکی از سی و یک ایالت مکزیک است. این ایالت در ۸ اکتبر ۱۹۷۴ به وجود آمد در شمال آن باخا کالیفرنیا است. مساحت آن , یا ۳٫۵۷٪ کل مساحت مکزیک است که البته نیمی از مساحت شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا محسوب می‌شود. از آن جایی که این ایالت در یک شبه جزیره قرار دارد به غیر از آنکه شمالش باخا کالیفرنیا است در غرب آن اقیانوس آرام و شرق آن خلیج کالیفرنیا است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۵ جمعیت آن ۵۱۲٬۱۷۰ نفر بوده‌است. این ایالت یک مرکز توریستی محسوب می‌شود و مرکز و بزرگترین شهر آن لا پاس است. در شهر سانتا
و مرکز و بزرگترین شهر آن لا پاس است. در شهر سانتا روسالیا یک کلیسای تاریخی قرار دارد که معمار آن گوستاو ایفل بوده‌است.
سید محمدمهدی جعفری (زاده ۵ مهر ۱۳۱۸ در شهرستان دشتستان) نویسنده، مترجم، پژوهشگر متون دینی، فعال و زندانی سیاسی دوران پهلوی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه شیراز است. زندگی. "سید محمدمهدی جعفری" در سال ۱۳۱۸ در روستای دهقاید شهرستان دشتستان در خانواده‌ای روحانی چشم به جهان گشود. تحصیلات مقدماتی را تا دیپلم متوسطه ادبی در برازجان گذراند. در سال ۱۳۳۷ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز شد و در سال ۱۳۴۰ به اخذ لیسانس زبان و ادبیات فارسی توفیق یافت. سپس برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرد و به دانشسرای عالی وارد شد و ضمن
تهران عزیمت کرد و به دانشسرای عالی وارد شد و ضمن تحصیل، به فعالیت‌های سیاسی ـ مذهبی در نهضت آزادی ایران و انجمن اسلامی دانشجویان روی آورد تا این که در سال‌های ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳ همراه با سران و اعضای نهضت آزادی ایران در دادگاه‌های بدوی و تجدید نظر نظامی، محاکمه و به چهار سال زندان محکوم شد. فعالیت در زندان. در زندان از فرصت پیش آمده استفاده کرد و ضمن آموختن برخی از درسهای ممکن، به نوشتن تقریرات درس تفسیر سیدمحمود طالقانی همت گماشت و سه جلد از تفسیر «پرتوی از قرآن» طالقانی بدین وسیله تنظیم و تدوین شد. همزمان
قرآن» طالقانی بدین وسیله تنظیم و تدوین شد. همزمان کتابهای «روش تربیتی اسلام» از محمد قطب و «همکاریهای اجتماعی» از شیخ محمد ابوزهره و چند جلد کتاب دیگر را از عربی به فارسی ترجمه کرد که کتاب نخست در سال ۱۳۴۵ در حالی که در زندان بود به چاپ رسید و کتاب دوم پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۴۷ منتشر شد اما چاپ سایر کتاب‌ها به سبب آن که از سوی دیگر پژوهشگران نیز ترجمه و انتشار یافته بود، پیگیری نشد. جعفری پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۴۶، مجدداً به کار ترجمه و فعالیت‌های سیاسی مخفی پرداخت؛ ضمن آن که به کار تدریس در
سیاسی مخفی پرداخت؛ ضمن آن که به کار تدریس در «دبیرستان کمال» و کارهای مطبوعاتی در «شرکت سهامی انتشار» نیز مشغول بود. وی همچنین از سال ۱۳۴۷ مدت کوتاهی به همکاری فرهنگی با سازمان مجاهدین خلق پرداخت. موضوع این همکاری، درسهایی از قرآن و بررسی نهج البلاغه در برخی از حوزه‌ها بود؛ همچنین به سبب تسلط وی بر متون جدید عربی، کتابچه‌های چریکی الفتح را برای گروه مذکور ترجمه کرد. پژوهش‌های علمی. در سال ۱۳۴۹ به پیشنهاد سیدمحمود طالقانی، کار ترجمه کتاب علی بن ابی‌طالب نوشته عبدالفتاح عبدالمقصود را آغاز کرد. جلد اول این
عبدالفتاح عبدالمقصود را آغاز کرد. جلد اول این کتاب ـ که به گفتهٔ علامه امینی در جلد سوم الغدیر بهترین اثر دربارهٔ علی بن ابی‌طالب است ـ در سال ۱۳۳۵ به وسیله طالقانی ترجمه شد، اما وی به علت گرفتاری‌های علمی، اجتماعی و سیاسی، از ترجمهٔ جلدهای بعدی بازماند. از آنجا که کتاب خواستاران و علاقه‌مندان بسیاری داشت، سیدمحمود طالقانی به جعفری پیشنهاد می‌کند که از جلد دوم به بعد آن را ترجمه کند؛ لذا وی این کتاب را که در آغاز چهار جلد بود و سپس متن عربی آن به وسیله مؤلف به نه جلد رسید، تا سال ۱۳۵۴ در هشت مجلد ترجمه
به نه جلد رسید، تا سال ۱۳۵۴ در هشت مجلد ترجمه کرد. این ترجمه، مورد استقبال گستردهٔ دوستداران قرار گرفت و تاکنون بیش از بیست بار به وسیله «شرکت سهامی انتشار» تجدید چاپ شده‌است. جعفری در سال ۱۳۵۲ به مقطع فوق لیسانس زبان و ادبیات عربی دانشگاه تهران وارد شد و از پایان‌نامه خود تحت عنوان «پژوهشی در اسناد و مدارک نهج البلاغه» به راهنمایی سید جعفر سجادی، دفاع کرد. از آن جا که کار پژوهش در اسناد و مدارک نهج البلاغه، برای نخستین بار، به شیوه‌ای علمی در یک محیط دانشگاهی انجام گرفته بود، استادان وقت دانشگاه، وی را به
انجام گرفته بود، استادان وقت دانشگاه، وی را به عنوان عضو هیئت علمی برای تدریس نهج البلاغه در دانشگاه تهران دعوت به همکاری کردند، اما ساواک با صلاحیت وی مخالفت کرد؛ لذا چون همزمان در فرهنگستان زبان ایران به کار ترجمهٔ متون جغرافیایی اشتغال داشت، در همان مؤسسه از سال ۱۳۵۵ به عنوان پژوهشگر استخدام شد. دنبالهٔ فعالیت‌های سیاسی. جعفری در سال ۱۳۵۲ به وسیله مأموران ساواک دستگیر و در «کمیته ضد خرابکاری» به زندان افتاد، اما مدتی بعد چون مدرکی علیه او در دست نداشتند، از زندان آزاد شد و دوباره به فعالیت سیاسی مخفی
از زندان آزاد شد و دوباره به فعالیت سیاسی مخفی خود ادامه داد. در سال ۱۳۵۵ مجدداً در نهضت آزادی ایران به فعالیت پرداخت که تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران ادامه داشت. پس از انقلاب نیز وی همچنان در نهضت آزادی فعال بود و از آبان ۱۳۵۷ تا شهریور ۱۳۵۸ به عنوان مشاور سیاسی در دفتر سیدمحمود طالقانی به انجام وظیفه مشغول بود و پس از پیروزی انقلاب، بیشتر به مصاحبه‌های تلویزیونی و رادیویی با طالقانی پرداخت. در سال ۱۳۵۸ از فرهنگستان زبان ایران به عنوان عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات عربی به دانشگاه تهران منتقل گردید و
زبان و ادبیات عربی به دانشگاه تهران منتقل گردید و در همان هنگام به شکل مأمور به خدمت در وزارت فرهنگ و آموزش عالی، منصب معاونت پژوهشی وزیر وقت حسن حبیبی را به عهده گرفت. این مسوولیت، تا خردادماه ۱۳۵۹ و نمایندگی‌اش در مجلس شورای اسلامی ادامه یافت. در خرداد ۱۳۵۹ به عنوان نماینده دشتستان (برازجان) به نخستین دوره مجلس شورای اسلامی راه یافت و در دوره چهار ساله نمایندگی در مجلس شورای اسلامی، در کمیسیون‌های فرهنگی انجام وظیفه کرد. ادامهٔ تحصیل و تدریس. از سال ۱۳۶۲ با بازگشایی دانشگاه‌ها، به تدریس نهج البلاغه، متون
بازگشایی دانشگاه‌ها، به تدریس نهج البلاغه، متون عربی، تاریخ اسلام و علوم قرآنی مشغول شد. وی در سال ۱۳۵۵ وارد دوره دکتری «فرهنگ عربی و علوم قرآنی» دانشکده الهیات دانشگاه تهران شد، اما به جهت فعالیت‌های سیاسی دوران انقلاب، انجام وظایف پس از انقلاب و تعطیلی دانشگاه‌ها در نتیجه انقلاب فرهنگی، کار تحصیل وی به تعویق افتاد، تا این که در سال ۱۳۶۷ از پایان‌نامه خود با عنوان «تصحیح خطب نهج البلاغه» به راهنمایی سید محمدباقر حجتی دفاع کرد و به درجه دکتری نائل آمد. استاد جعفری در همان سال به دانشگاه شیراز منتقل شد و در
جعفری در همان سال به دانشگاه شیراز منتقل شد و در آن جا به تدریس متون عربی و نهج البلاغه پرداخت و برای این که نهج البلاغه به صورت یک درس مستقل دانشگاهی درآید کتاب «آموزش نهج البلاغه» را تألیف کرد. از سال ۱۳۸۳ که دوره کارشناسی ارشد نهج‌البلاغه در دانشکده علوم حدیث شهر ری تأسیس شد تاکنون، به همکاری در آن دانشکده و تدریس در آن رشته اشتغال دارد. وی در سال ۱۳۸۵ با رتبهٔ استادی از دانشگاه شیراز بازنشسته شد، ولی همچنان در دانشگاه شیراز و دانشگاه‌های دیگر به تدریس نهج البلاغه ادامه می‌دهد. کتاب‌ها. تصحیح. وی همچنین
البلاغه ادامه می‌دهد. کتاب‌ها. تصحیح. وی همچنین سرویراستار و رئیس کمیتهٔ علمی نشر مجموعهٔ آثار آیت‌الله سید محمود طالقانی است؛ تاکنون جلد نخست آن مجموعه با عنوان «درس‌های قرآنی» و جلد هشتم با نام «مباحث اقتصادی» منتشر شده و مجلدات دوم تا هفتم نیز به نسخهٔ ویراسته و بازبینی شدهٔ «تفسیر پرتوی از قرآن» اختصاص دارد. مقالات. متن کامل تعدادی از مقالات جعفری را در پایگاه «مجلات تخصصی نور» می‌توان دید.