payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشکده نفت آبادان در آبادان، ابتدای بوارده شمالی، پشت ساختمان موزه واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در پاییز ۱۳۳۲ علی‌اصغر پورهمایون تصمیم به تأسیس دانشکده نفت در محل هنرسرای عالى در تهران گرفت که پنج سال پیشتر از وزارت فرهنگ جدا و به وزارت اقتصادملی منتقل شده بود. وزیر بعدی اقتصاد ملی فخرالدین شادمان که سال بعد روی کار آمد، بر این نظر بود که دانشجویان دانشکده نفت، درس‌های تئورى را در تهران و درس‌های عملى را در آبادان بگذرانند اما نظر رضا جعفری وزیر
عملى را در آبادان بگذرانند اما نظر رضا جعفری وزیر فرهنگ این بود که دانشکده کلا به آبادان انتقال یابد که با تصویب مجلس نظر او عملی شد. نخستین آزمون ورودی دانشکده نفت در ۲۹ شهریور ۱۳۳۳ در تهران با شرکت حدود ۱۵۰۰ داوطلب برگزار شد.
استودان‌های خوزی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان مهر شهر خوزی، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهارطاقی سیمکان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان جهرم، بخش سیمکان، روستای کراده (کرته) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بلندایِ چهارتاقی سیمکان از گنبد تا کف کنونی ۶ متر و بلندای ساق گنبد تا کف کنونی ۵ متر است. در پهلوُی شرقی و غربی بنا دو دیوار افزوده (الحاقی) وجود دارد که در زمان اسلامی کار گذاشته شده‌است و به آن جنبهٔ مذهبی داده‌اند. درون دیوار پهلوی غربی دو تاقچه به اندازه ۱۰۰ * ۵۰ سانتی‌متر ساخته شده‌است. در پهلوی شرقی نیز همین کار
ساخته شده‌است. در پهلوی شرقی نیز همین کار تکرار شده‌است که یکی ازآنها هم‌اکنون از میان رفته‌است. گُنبد و سقف این چهارطاقیِ ساسانی فرو ریخته و پایه‌های آن سُست و بی دوام شده‌است. بیشتر سنگ‌های بنا از آن جدا شده و در پیرامون و گِرداگِرد آن ریخته‌است. سود جویان کف چهارطاقی را به انگیزهٔ یافتن گنج کَنده‌اند و هم‌اکنون در این گودال درخت روییده‌است. منابع. سایت بنیاد فارس شناسی
آرامگاه خواجه نبی مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان نیشابور، بخش تحت جلگه، روستای حصار نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در بین اهالی محل به آرامگاه «خواجه نبی» مشهور است ولی در خصوص اصالت و هویت شخص مدفون شده در این مکان اطلاع دقیقی در دست نیست. معماری بنا. این بنا در دوره‌های مختلف بارها با تغییراتی رو به رو بوده و در دوره قاجاریه به‌طور کامل مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است. این بنا از سمت خارج به شکل مربع و از داخل به صورت
این بنا از سمت خارج به شکل مربع و از داخل به صورت چلیپایی می‌باشد و ورودی آن در ضلع جنوبی به صورت ایوانی کوتاه و عریض است. برای نصب گنبد این بنا، دهانه هشت ضلعی به صورت هشت وجهی با قوس جناقی ایجاد شده که در منطقه خراسان منحصر به فرد می‌باشد.
آتشکده دولت خانه مربوط به دوره صفوی است و در کرمان، خیابان صمصام، کوچه مهدیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. از دوره صفویه تا کنون هر ساله در دی ماه مراسمی تحت عنوان« گهنبارها شاه عباسی» در این آتشکده برگزار می گردد.این مراسم مختص کرمان و این آتشکده است‌.
امامزاده سلیمان مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کرج، بخش مرکزی، روستای ارنگه واقع شده است. ساختمان بنای امامزاده از یک ایوان ورودی رو به شمال، یک تالار مستطیل شکل که کاربری نمازخانه دارد و اتاقی مربع شکل جهت نگهداری ضریح فلزی امامزاده، تشکیل گشته است. گنبد مدور امامزاده کاملاً کاشیکاری و داخل امامزاده با اندود گچ و گچبری پوشش داده شده است؛ و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۵۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل کوچه پلی تاریخی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کنگاور، دهستان گودین، روستای کوچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقعه امامزاده احمد جوانمرد دیسفان مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان گناباد، بخش کاخک، روستای دیسفان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آرامگاه به عنوان یکی از مهم ترین جاذبه های توریستی،و یکی از مهم ترین بناهای تاریخی روستای دیسفان میباشد.
کاروانسرای فخرآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بجستان، بخش یونسی، روستای فخرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ثبت در فهرست میراث جهانی. در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای فخرآباد به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران
زبیده خاتون مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در ۷ کیلومتری جنوب شرقی نراق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخدان جو مؤیدی کرمان مربوط به دوره قاجار است و در بلوار پیروزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. معماری. عناصر تشکیل دهنده این یخدان عبارت اند از: مخزن، حصار، استخر و چاله یخ. پلان مخزن دایره شکل و گنبدی از نوع پستو روی آن احداث کرده‌اند. حصارش نسبتاً بلند و ۱۲ متر ارتفاع دارد. بنا از خشت خام و ملات گل ساخته شده‌است. کاربری یخدان در گذشته نگهداری یخ برای ایام تابستان مردم شهر بوده‌است. نحوه ساخت یخ. در پشت دیوارهای بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه
در پشت دیوارهای بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه می‌کردند که در شب‌های زمستان به‌طور یکنواخت روی آن آب قرار می‌گرفت و در سرمای شدید زمستان یخ می‌بست وظیفه دیوار بلند این بود که در طول روز از تابش آفتاب بر روی آب‌های منجمد شده قبلی جلوگیری کند در صورتی که در شرق و غرب کمی آفتاب بر روی سطوح یخ‌گیری می‌تابید آن وقت در این نقاط هم دیوارهای جانبی بنا می‌کردند. مقدار آبی که هر شب روی توده‌های منجمد از یخ‌های قبلی هدایت می‌شد تا حدودی بود که سرمای یک شب بتواند آن را منجمد سازد یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ
منجمد سازد یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ گیر از چند سانتی‌متر تجاوز نمی‌کرد این شرط فنی به خوبی می‌رساند که یخچال سازان مجبور بودند با کمال دقت سطوح یخ‌گیری را طراز کنند. پس از آن تقریباً قطر یخ به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می‌رسید، یخ‌ها را قطعه قطعه کرده و به داخل یخدان که در مجاورت سطوح یخ‌گیری قرار داشت می‌بردند و انبار می‌کردند. در کف یخدان، یک یا چند چاه پیش‌بینی شده بود تا آب هائی که احتمالاً در فصل گرما از آب شدن یخ‌ها به وجود می‌آمد از کف یخدان دور گردد و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند
گردد و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند تا از چسبیده شدن آن‌ها به یکدیگر جلوگیری شود.
مسجد جامع کوشه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، روستای کوشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. فضای درونی مسجد متشکل از ۶ شبستان ستون دار با پایه‌های چهارضلعی به ابعاد ۱/۶۰ متر ساخته شده‌است و بر رأس پایه‌ها گنبدی با ظاهر ساده و بسیار زیبا با آجر که نمادی از مأذنه می‌باشد به چشم می‌خورد در درون حجره دوم محرابی در وسط ستون با گچ بری ساده تزئین شده این بناء به همت خانمی به نام معصومه فرزند علی جمعه همسر مرحوم محسن نژاد با پول چرخ ریسی به
علی جمعه همسر مرحوم محسن نژاد با پول چرخ ریسی به سال ۱۲۹۴ هجری شمسی ساخته شده و هنوز مورد توجه مردم است ونماز جماعت در آن اقامه می‌شود.
پل تیروان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خداآفرین، بخش مینجوان، دهستان دیزمارشرقی در نزدیکی روستای دینور که در زمانهای گذشته قصبه‌ای بزرگ و تاریخی بوده است بر روی رودخانه مردانقم واقع شده و در اصل برای عبور و مرور اهالی قصبه دینور به مراتع خود در زمان قدیم بنا شده است که پس از مهاجرت کلیه ساکنین دینور روستایی بنام تیروان در نزدیکی آن بنا شده است که این پل نیز بنام روستای اخیر مشهور شده است و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. تاریخ ارسباران
ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. تاریخ ارسباران محمد حافظزاده
تپۀ نازلیان مربوط به عصر مس است و در شهرستان هرسین، روستای نازلیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۸۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محوطۀ باستانی نازلیان حدود ۸ هزار سال قدمت دارد. این محوطه به دلیل متروکه شدن روستای نازلیان و توسعۀ کشاورزی و باغات در معرض آسیب قرار دارد. عرصه و حریم. محدوده‌ عرصه و حریم تپۀ نازلیان در ۱۵ دی ۱۴۰۳ طی نشست شورای حریم وزارت میراث فرهنگی مورد تصویب قرار گرفت.
تپه‌های کارجی تپه‌هایی مربوط به دوران تاریخی پس از اسلام هستند که در شهرستان نیشابور، بخش سرولایت، روستای کارجی واقع شده‌اند. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع رادکان مربوط به اواخر دوره تیموریان -اوائل دوره صفوی است و در شهرستان چناران، بخش مرکزی، روستای رادکان واقع شده است. مسجد رادکان که در شمال غرب چناران در حاشیه خیابان اصلی روستای رادکان واقع گردیده است، دارای یک شبستان ستون‌دار و حیاطی مستطیل شکل است که شبستان مسجد تقریباً دارای وسعتی معادل ۳۳۰۰ متر مربع است و ۱۲ ستون و ۱۲ نیمه ستون دارد و محراب ساده‌ای نیز در ضلع جنوب غربی در ردیف میانی فضای آن قرار گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع تکاب مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تکاب، خیابان امام خمینی (ره) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. سردر ورودی مسجد توسط دالانی با پوشش طاق گهواره‌ای به صحن مسجد متصل است. شبستان قدیمی مسجد جامع دارای ایوان ورودی با ستون‌های مدور آجری و سرستون‌های سنگی می‌باشد. پیشانی ایوان با آجر به شیوه خفته، راسته کار شده‌است. بخش تحتانی دیوارهای مسجد، با قلوه سنگ و ملات ماسه و آهک و خاک اجر شده و بخش فوقانی دیوارها با آجر و گنبد مرکزی با
شده و بخش فوقانی دیوارها با آجر و گنبد مرکزی با گوشواره‌های ظریف و رسم بندی منظمی با آجر چهارگوش و ملات گچ احداث گردیده‌است. در چهارگوش مسجد اتاقک‌های دوطبقه‌ای به منظور کاهش مصالح در جزرهای چهارگوشه احداث شده‌است و اضلاع جنوبی و غربی مسجد واحدهای تجاری به صورت کاکین به شعاع یکصدمتر با سردرهای طاقی و پوشش چوبی ساخته شده‌اند.
آب‌انبار کوشه مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، دهستان شهرآباد، روستای کوشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کمیز مربوط به اواسط دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودان، بخش مرکزی، روستای کمیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قلعه کمیز درفاصله ۱۲ کیلومتری شرق شهرستان رودان (دِهبارز) واقع شده‌است. قلعهٔ کمیز که نشان هویت و پایمردی مردم این سامان است، چشم هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند این قلعه تاریخی به علت عدم توجه رو به ویرانی می‌باشد مهم‌ترین اقوام در مورد قلعه کمیز خبر از نبردهای متعدد قوم دِهبارز با دشمنان خارجی می‌دهد و با این
متعدد قوم دِهبارز با دشمنان خارجی می‌دهد و با این حال این قلعه مهم‌ترین منطقهٔ گردشگری شهرستان رودان می‌باشد.
تپه قلعه قلندرون مربوط به سدهٔ ۵و۸ ه.ق است و در شهرستان شازند، بخش زالیان، روستای نهرمیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. طی کاوش‌های اخیر در این تپه تاریخی، آثاری به دست آمد که مشخص شد قدمت آن به حدود دو هزار و ۵۰۰ سال قبل و دوران هخامنشی می‌رسد. آثار کشف شده مربوط به دوره هخامنشیان در این تپه تاریخی شامل دیوارهای خشتی بوده و پلان و طرح بنا، سنگ‌ها و ستون‌های اکتشاف شده متعلق به دوران هخامنشی است. تاکنون در منطقه زاگرس جز مناطقی در استان فارس،
تاکنون در منطقه زاگرس جز مناطقی در استان فارس، تپه‌ای با این میزان قدمت اکتشاف نشده است. شواهد نشان می‌دهد که این تپه سه دوره تاریخی را طی کرده، ساخت و ساز اولیه مربوط به دوره هخامنشی بوده، سپس در دوره سلجوقیان ساخت و سازهایی بر روی همان بنای هخامنشی صورت گرفته و در نهایت دوره سوم ساخت و ساز در این تپه تاریخی به زمان قاجار بازمی‌گردد. در کاوش از این تپه تاریخی ظروفی نیز به دست آمده که قدمت آن مربوط به دو هزار و ۵۰۰ سال قبل و دوره هخامنشی است.
بقعه شیخ خلیفه (زین‌الدین علی خلیفه) مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان خفر، شهر باب انار، محله جزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آرامگاه مزین به کاشی‌های معرفی است که قسمتی از کاشی‌های محراب آن در سال ۱۳۱۶ خورشیدی از طرف ادارهٔ سابق فرهنگ شهرستان جهرم اقدام به انتقال آن به موزه پارس در شیراز گردیده که اکنون در این موزه قرار دارد. در این آرامگاه تعداد ۶ گور وجود دارد که احتمالاً از دانشمندان و برجستگان خفر بوده‌اند. هنوز مقرنس‌های قسمتی
و برجستگان خفر بوده‌اند. هنوز مقرنس‌های قسمتی از تاق‌ها سالم باقی مانده‌است.جابر حیدری فرد ایران شناس معتقد است بنای مذکور بر روی بنایی قدیم تر ساخته شده است. این بنا بسیار زیبا و منحصر به فرد است که به دست فراموشی سپرده شده است.
تپه امام‌زاده آورزمان مربوط به هزاره دوم و۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، روستای‌آور زمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این تپه تاریخی طی سال‌های گذشته به منظور دستیابی به آثار باستانی و عتیقه مورد حفاری و شکاف قرار گرفته که موجب آسیب تپه گردیده است. این تپه تاریخی در مجاورت یک امام زاده قرار دارد که به این دلیل تپهٔ امام زاده نامیده می‌شود. ارتفاع این تپه حدود بیست و پنج متر بوده و وسعت محیطی آن به تقریب
حدود بیست و پنج متر بوده و وسعت محیطی آن به تقریب هزار متر مربع می‌باشد ولی علی‌رغم همین مساحت کم در حفاری‌های غیرمجاز، آثار باستانی زیادی از محل تپه کشف و به سرقت رفته است که امروز آثار این حفاری‌ها هنوز بر پیکر این تپه قابل مشاهده است.
پناهگاه زیرزمینی خونیک علیا مربوط به هزاره دوم و یکم قبل از میلاد است و در شهرستان نهبندان، روستای خونیک علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع.
تپه بازنه در شهرستان شازند، بخش مرکزی، شهرشهبازبازنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه سَرماج یا سه‌رمای قلعه‌ای تاریخی‌ست که در شهرستان هرسین، روستای سرماج حسین‌خانی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ظاهراً قلعۀ سرماج در مجاورت شهر باستانی دینور قرار داشته‌است، هرچند محل دقیق این شهر هنوز معلوم نیست. یاقوت حموی این قلعه را غیرقابل تسخیر معرفی کرده‌است. حسنویه این قلعه را که به سال ۳۶۹ در آنجا وفات یافت از سنگ‌های تراشیده ساخته‌بود. این حاکم بنا به قول ابن اثیر نزدیک به پنجاه سال در آنجا سلطنت باشکوهی داشته‌است. یک قرن بعد
سال در آنجا سلطنت باشکوهی داشته‌است. یک قرن بعد از آن یعنی در سال ۴۴۱ سلطان طغرل سلجوقی صد هزار نفر از لشگریان خود را برای تسخیر قلعه فرستاد و پس از آنکه چهار سال آن را در محاصره داشت توانست برادر خود یون‌‌نال را مقهور کند و از آنجا بیرون آورد. کشف سنگ‌نوشته‌ای به خط کوفی شجری برخی پژوهشگران را به این نتیجه رسانده که قلعۀ سرماج محل استقرار و حکمرانی پادشاهان حسنویه و محل دفن یکی از آنان بوده است. برخی از باستان شناسان بر این باورند که قدمت این بنا به اواخر دورۀ ساسانی و پادشاهی خسرو پرویز بازمی‌گردد و این
دورۀ ساسانی و پادشاهی خسرو پرویز بازمی‌گردد و این احتمال نیز مطرح شده که سرماج همان مکان معروف به «دکان» باشد که خسرو در آنجا پادشاهان چین، ترک، روم و هند را گردهم آورده‌است. در آبان ۱۴۰۳ مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه از برنامه‌ریزی برای تملک واحدهایی که روی آن ساخته شده و آزادسازی محوطۀ باستانی سرماج طی یک دورۀ چند ساله خبر داد.
محوطه شلانک بن مربوط به پیش از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای شهرک طالقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار بادامستان اثری تاریخی از دوران‌های تاریخی پس از اسلام که در شهرستان طالقان، روستای وشته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه نوده (قلعه کیان خاتون) مربوط به دوران‌های تاریخی پیش از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای دهدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل بلهدون مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان اقلید، بخش حسن‌آباد، روستای بکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در بکان علاوه بر تل بلهدون تلهای دیگری هم وجود داردکه شامل ۵ تل می‌باشد. امانمی دانم چرا هیچ‌کدام به ‍ثبت نرسیده است.
اشکفت گاوی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان فیروزآباد، جاده فیروز آباد به شیراز، محوطه تنگاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این اثر برای اجرای پروژه معدن آهک طور کامل تخریب گردیده است.
تل اشکی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، روستای درود زن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قدمت این تپه ها و محوطه تاریخی به زمان اشکانیان برمیگردد.
تپه صبور (سئور) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش مرکزی، روستای صبور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. شغل بیشتر مردم روستا دام داری،باغ داری و کشاورزی است. در جنوب روستا سرابی وجود دارد که از قدیم تا به حال مورد توجه گردشگران بوده. این روستا متشکل از اقوام لک و لر می‌باشد،که خانوارهایی از ایل حسنوند، ایل بیرانوند و طایفه گوشه‌ای در ان ساکن‌اند. در سال‌های اخیر به خاطر حفر
در ان ساکن‌اند. در سال‌های اخیر به خاطر حفر چاه‌های غیرقانونی در اطراف روستا و خشک سالی‌های متعدد این روستا با کم ابی شدید مواجه شده‌است.
تل پهلوانی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اقلید، بخش حسن‌آباد، روستای پهلوانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. روستی پهلوانی در شهرستان بخش سده شهرستان اقلید واقع گردیده است
تپه عصمت آباد ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان قزوین، شهرستان بوئین‌زهرا، بخش مرکزی، شهر عصمت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده روستای هرائین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آوج، بخش مرکزی، روستای هرائین علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آراسنج قدیم مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای آراسنج قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آراسنج کنونی بعد از زلزله مهیب شهرستان بوئین زهرا در سال ۱۳۴۱ به تدریج خالی از سکنه شد و تمامی اهالی با اصلیت آراسنجی به آراسنج سفلی (شهرک آراسنج) که بعد از زلزله سال ۱۳۴۱ به عنوان جایگزین برای آراسنج تخریب شده توسط دولت وقت بنا شده بود نقل مکان کردند و آراسنج قدیم نیز با افرادی که از روستاهای اطراف به آنجا کوچ
نیز با افرادی که از روستاهای اطراف به آنجا کوچ کرده بودند دوباره شکل گرفت. آراسنج سفلی (شهرک آراسنج) با جمعیتی بالغ بر ۵۰۰۰ نفر بر دامنه کوه‌های آراسنج آرام گرفته است.
تل قلعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کوار، بخش مرکزی، روستای آباده آبگرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
غار زالن گاه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای دنبلید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ارباغ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای سوهان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه ارژنگ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای میناوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ارژنگ قلعه بر فراز کوه ارژنگ یا ارچنگ در جنوب روستای میناوند از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان واقع شده‌است. این کوه گرچه چندان مرتفع نیست، لیکن به دلیل منفرد بودن قله، شکل مخروطی آن، و بافت صخره‌ای جبهه شمالی قله، از زیبایی و ابهت خاصی برخوردار است. از روستای میناوند تا قله کوه یا همان محل قرارگیری قلعه، دو تا سه ساعت
قله کوه یا همان محل قرارگیری قلعه، دو تا سه ساعت راهپیمایی دارد. تا حدود پانصد متری قلعه را با ماشین می‌توان طی کرد. در ایام سرد سال برف مسیر خاکی را می‌پوشاند. قلعه ارژنگ که آثار بجا مانده از آن بالای روستای میناوند قرار دارد در سال ۵۴۴ به به دست امیر کیا محمد بزرگ امید ساخته شده‌است. ارژنگ قلعه را در طول تاریخ دل جنگ و قلادوش هم گفته‌اند. این قلعه یکی از قلاع مهم اسماعیلیه در منطقه طالقان بشمار می‌رفته‌است.با توجه به موقعیت سوق الجیشی قلعه به نظر می رسد که دژ دیده بانی و یا مرکز فرماندهی محلی بوده باشد.
دژ دیده بانی و یا مرکز فرماندهی محلی بوده باشد. گنجینه های فراوانی در اطراف این قلعه مدفون بوده که طی دهه های گذشته توسط حفاران غیرمجاز به تاراج رفته است. در حال حاضر، دو اتاق تو در تو با دیوارهایی از سنگ و ساروج تنها آثار باقیمانده از این قلعه تاریخی می باشد.
تپه مس (سرسختی) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در بخش مرکزی شهرستان شازند و در روستای سرسختی علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. اسکلت انسان ۷۵۰۰ ساله. در مرداد ۱۳۹۵ تیم کاوش باستان‌شناسی که مشغول حفاری بر روی تپه سرسختی بودند، به اسکلت کاملاً سالم و دست‌نخورده مردی برخورد کردند که پس از آزمایش مشخص شد که ۷۵۰۰ سال قدمت دارد. این اسکلت در عمق زیادی قرار داشت و پس از خارج ساختن آن از زمین توسط گروه انتقال اسکلت اعزامی پژوهشکده
آن از زمین توسط گروه انتقال اسکلت اعزامی پژوهشکده حفاظت و مرمت سازمان میراث فرهنگی کشور، به موزه چهارفصل اراک انتقال یافت. فرم این اسکلت به صورت چمباتمه‌ای بوده که احتمالاً نشان از دفن شدن وی رو به آفتاب دارد. در کنار این اسکلت وسایلی از قبیل لاک لاک‌پشت، وسایل مخصوص سایش غلات، و وسایل گرمایشی مانند اجاق کشف شده‌است، که نشان‌دهنده باور گذشتگان به زندگی پس از مرگ است. اسکلت مزبور سالم بوده و حتی دندان‌هایش نیز آسیبی ندیده‌است و تیم کاوش این مسئله را به جنس خاک تپه نسبت می‌دهند که آهک و اسید بسیار پایین و
خاک تپه نسبت می‌دهند که آهک و اسید بسیار پایین و درصد نمک بالایی دارد که موجب جلوگیری از نابودی اسکلت در طول ۷۵۰۰ سال شده‌است.
قلعه کی‌کویه مربوط به دوران پس از اسلام است و در شهرستان کهک، بخش مرکزی، روستای سیرو واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۷۰۴۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خرابه‌های تلو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام تا دوره ایلخانی است و در شهرستان طالقان ، روستای شهرک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه نیکشهر مربوط به دوره اشکانیان تا اواخر دوره قاجار است و در نیک شهر، قلعه تاریخی «گه» یکی از آثار تاریخی و باستانی شهرستان نیکشهر است. قلعه گه در بخش غربی مرکز شهر نیکشهر و در حاشیه رودخانه «گنگ» در فاصله یک کیلومتری از خیابان اصلی شهر (خیابان امام خمینی ره) و شرق محور ترانزیتی چابهار – میلک واقع شده است. پایه زیرین این قلعه از سنگهای رودخانه‌ای ساخته شده تا از نفوذ آب به سمت بالا جلوگیری کند. زیربنای این قلعه را۳۰۵ متر مربع می‌باشد. قلعه گه شامل مسجد، حاکمنشین، آشپزخانه، حمام و دستشویی است و مردم محله
آشپزخانه، حمام و دستشویی است و مردم محله «کلیرکان» حتی نماز جماعت خود را در مسجد اقامه میکردندقلعه نیکشهر را یکی از نقاط استراتژیک از لحاظ سیاسی و اقتصادی دوره‌های اخیر بلوچستان دانست. این قلعه مرکز فرماندهی خوانین «شیرانی و مکران» بوده که نشانگر اهمیت آن در زمانهای دور بوده است.. در سال ۱۳۰۷ شمسی این قلعه توسط قوای دولتی تخریب شده و در حال حاضر به جز پی آن اثری باقی نمانده است؛ و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مناف زاده مربوط به دوره پهلوی اول است و در اردبیل، میدان سرچشمه، کوچه رحمانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه با عمری نزدیک به ۱۰۰ سال و با مساحتی بیش از هزار متر مربع، توسط معمار حاج محمدعلی معماری و به سفارش حسین قلی صادقی، در بخش مرکزی اردبیل ساخته شد و یکی از معروف‌ترین بناها از لحاظ معماری و نوع ساخت در آن زمان به ‌شمار می‌رفت. این عمارت کوشک‌مانند، دارای پلانی مستطیل شکل است که تزیینات به‌کار رفته در آن شامل هره‌چینی آجری،
که تزیینات به‌کار رفته در آن شامل هره‌چینی آجری، دوال‌بندی و طرح و نقش‌های هندسی نما می‌شود.
اداره گمرک تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، در جاده سنتو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گمرک تبریز از گمرکات قدیمی کشور بوده و بنای ساختمانی فعلی آن بیش از ۸۰ سال است تأسیس گردیده این گمرک در ضلع غربی شهر تبریز و در مسیر جاده ترانزیتی ایران - ترکیه قرار گرفته است، از شمال به اداره راه و ترابری، از شرق به جاده تبریز ـ مراغه و از جنوب و غرب به محوطه راه آهن منتهی می‌گردد. یک رشته ریل آهن قطار باری از داخل گمرک عبور می‌نماید، در محل
آهن قطار باری از داخل گمرک عبور می‌نماید، در محل ساختمان اداری گمرک مرکز خدمات صادرات استان قرار گرفته است که کلیه خدمات صادرکنندگان از طرف سازمانهای مستقر در این مرکز انجام می‌گیرد. گمرک تبریز از گمرکات مهم صادراتی کشور بوده و این گمرک نقش عمده‌ای در این امر مهم داشته است.
کورهٔ آجرپزی دزفول مربوط به دورهٔ رضاشاه است و در دزفول، بافت جدید شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کارخانه کبریت سازی سه ستاره مربوط به دوره پهلوی اول است و در زنجان، خیابان صفا، نرسیده به بلوار چمران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دارای سردری زیبا که در دیماه۹۰ تخریب نسبی ولی دوباره با حفظ طرح کهن خود تجدید بنا گردید. این بنا را می‌توان اولین واحد صنعتی زنجان بعد از کارخانه برق به حساب آورد که چند سالی قبل از آغاز جنگ جهانی دوم با سرمایه و مدیریت محمود شالچی در زنجان احداث شده است. این ساختمان به دلیل قرار گرفتن در بافت قدیم زنجان و دودکش