payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به سوی قلعهٔ هموند می‌روند. راونا خود را به شکل ویلیام درمی‌آورد و با فریب، سیبی مسموم به سفیدبرفی می‌دهد. ویلیام او را می‌بوسد، اما اتفاقی نمی‌افتد، فقط یک قطره اشک از چشمانش جاری می‌شود. پیکر سفیدبرفی را به قلعهٔ هموند می‌برند. شکارچی از ناتوانی‌اش در نجات او ابراز تأسف می‌کند و می‌گوید شجاعت و روح او یادآور همسرش سارا است. او سفیدبرفی را می‌بوسد، بی‌آن‌که متوجه شود اشکی دیگر از چشمانش می‌چکد و با این دومین بوسهٔ عشق حقیقی، طلسم شکسته می‌شود. سفیدبرفی بیدار می‌شود و ارتش دوک را برای حمله به راونا رهبری
می‌شود و ارتش دوک را برای حمله به راونا رهبری می‌کند. کوتوله‌ها از راه فاضلاب به قلعه نفوذ کرده و دروازه‌ها را باز می‌کنند تا ارتش وارد شود. میان سفیدبرفی و راونا نبردی درمی‌گیرد. در لحظه‌ای که راونا می‌خواهد او را بکشد، سفیدبرفی از فنونی که شکارچی به او آموخته استفاده می‌کند و خنجر را در قلب راونا فرو می‌برد. با مرگ راونا، صلح به پادشاهی بازمی‌گردد و سفیدبرفی ملکهٔ جدید تِیبر می‌شود. تولید. انتخاب بازیگران. جو راث؛ تهیه‌کننده کار، دربارهٔ دلیل انتخاب استوارت برای نقش سفیدبرفی گفت: روپرت ساندرز، کارگردان
برای نقش سفیدبرفی گفت: روپرت ساندرز، کارگردان نیز در مراسم کمیک کان در مورد نحوه انتخاب بازیگران صحبت کرد. وی گفت که همسورث را بعد از دیدن ثور انتخاب کرده است. پیش از همسورث، جانی دپ و هیو جکمن، بازی در این نقش را رد کرده بودند. همچنین گفته می‌شد که برای نقش ملکه، افرادی چون وینونا رایدر و آنجلینا جولی بازی در این نقش را رد کرده‌اند که ساندرز این موضوع را تکذیب کرد:
ریو نگرو یا رود نگرو (به اسپانیایی: Río Negro، به پرتغالی: Rio Negro به‌معنای رود سیاه) مهمترین رود اروگوئه در آمریکای جنوبی است. این رود از ارتفاعات جنوبی برزیل در شرق باخی سرچشمه گرفته و با جریان‌یافتن به سمت جنوب وارد خاک اروگوئه شده، تمامی عرض این کشور را پیموده و عملاً آن را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌نماید و در نهایت در سوریانتو، به رود اوروگوئه می‌پیوندد. بر روی رود نگرو سدی در نزدیکی پاسو ده لوس توروس بناشده که در نتیجهٔ آن، مخزن سدی بزرگی به‌وجود آمده است که آنرا مخزن رینکون دل بونته، مخزن
آمده است که آنرا مخزن رینکون دل بونته، مخزن گابریل ترا یا مخزن ریو نگرو می‌نامند. این مخزن با مساحتی پیرامون ۱۰٬۳۶۰ کیومتر مربع، بزرگترین دریاچه مصنوعی در آمریکای جنوبی به‌شمار می‌رود. همچنین دو سد دیگر به‌نام‌های بایگوریا و پالمار در پایین دست مخزن رینکون دل بونته ساخته شده‌اند تا برق مورد نیاز اوروگوئه را به روش برق‌آبی تأمین نمایند. ریو نگرو ۸۰۰ کیلومتر درازا دارد، با این حال تنها ۷۰ کیلومتر آن از دهانه تا بالادست رود قابل کشتی‌رانی است.
ژان پرتانت شاعر و نویسنده اهل لوکزامبورگ در سال ۱۹۵۰ در شهر دیفردانژ به دنیا آمد.ژان پرتانت داور جایزه پولینر و برنده جایزه مالارمه است . زندگی‌نامه. ژان پرتانت زاده شهر دیفردانژ در جنوب لوکزامبورگ در سال ۱۹۵۰ از پدر و مادر مهاجر ایتالیایی است. و در تمام قالب‌های شعری و نوشته‌هایش این سردگمی بین فرهنگ و زبان ایتالیایی و زبانهای آلمانی، فرانسوی و لوکزامبورگی که زبان متداول در کشور لوکزامبورگ می‌باشد بچشم می‌خورد در سال ۱۹۵۰ درزمانی چشم به چهان گشود که پدر و مادرش به تازگی به کشور کوچک دوک نشین لوکزامبورگ
و مادرش به تازگی به کشور کوچک دوک نشین لوکزامبورگ مهاجرت کرده بودند. او از ابتدا درگیر زبانهای گوناگون و عجیب بود. در این میان زبان فرانسوی را به عنوان زبان نخست برگزید. خود او زبان فرانسوی را زبانی عجیب می‌خواند که همچنان چیزهایی برای آموختن دارد او در سن ۳۳ سالگی به نویسندگی روی آورد. پیش از آن در نانسی تحصیل می‌کرد و در شورش‌های مه ۱۹۶۸ فرانسه نیز حضور فعال داشت. در۱۹۸۳ در زمانی که به پاریس نقل مکان کرده بود نخستین اشعارش را بنام «آتش و گل» نگاشت. اقامت درازمدت او در آمریکای جنوبی باعث شد تا آشنایی
درازمدت او در آمریکای جنوبی باعث شد تا آشنایی عمیقی با فرهنگ و مخصوصاً زبان اسپانیایی پیدا کند و در این مدت، زمان کافی برای نگاشتن شعر پیدا کرد. او بمدت بیست سال به ترجمه آثار «خوان ژلمن» و «گنزالو رخاس» و دهها اثر اسپانیایی، انگلیسی و لوکزامبورگی نیز پرداخت . او اکنون عضو آکادمی مالارمه و همچنین از داوران جایزه آپولینر می‌باشد. جوایز. در سال ۲۰۰۳ جایزه بزرگ Société des gens de lettres را بابت مجموعه آثارش برنده شد. برنده جایزه مالارمه برای رمان «خانم هاروی» یا خاطرات نهنگ برنده جایزه سروه prix Sevais برای
یا خاطرات نهنگ برنده جایزه سروه prix Sevais برای بهترین کتاب سال در سال ۲۰۰۹ مجله ادبی ترانسکریت (TRANSKRIT) را برای ترجمه آثار فرهنگی مدرن پایه‌گذاری کرد .
یکی از حمام‌های تاریخی و لوکس تبریز بود. ویژگی‌ها. نقاشی‌های زیبایی روی دیوارهای رختکن وجود دارد که بارها در طول زمان تجدید شده است. موقعیت. موقعیت آن درست روبروی درب مسجد جامع از طرف بازار قرار دارد. مالکیت. مالکیت آن خصوصی و متعلق به خانواده بادامچی‌زاده می باشد.
بنیاد فرانسه (به فرانسوی: Institut de France) نهادی دانشگاهی (فرهنگی) در فرانسه است که در ۲۵ اکتبر ۱۷۹۵ بنیان‌گذاری شد. بنیاد فرانسه در بر گیرنده فرهنگستان فرانسه، آکادمی کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی، آکادمی علوم، آکادمی هنرهای زیبا، آکادمی علوم اخلاقی و سیاسی است. نزدیک به ۱٬۰۰۰ بنیاد و انجمن که زیر نظر بنیاد فرانسه کار می‌کنند مسوول نگهداری از موزه‌ها و بناهای تاریخی فرانسه و دارایی‌ها در درون و بیرون فرانسه‌اند.
ژان رنِه کنستان کوا (به فرانسوی: Jean René Constant Quoy) دانشمند جانورشناس فرانسوی بود. کوا زاده ۱۰ نوامبر ۱۷۹۰ است و در ۴ ژوئیه ۱۸۶۹ درگذشت. او با همراهی ژوزف پل گمار میان سال‌های ۲۵-۱۸۲۲ سفری پژوهشی با اهداف جانورشناسانه به دور دنیا داشت. یک سال پس از پایان این سفر، کوا سفر دیگری به دور دنیا کرد که از ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۹ طول کشید. از جمله گونه‌هایی که به افتخار او نام‌گذاری شد می‌توان به چند گونه لیسه از جمله "Quoya Labbé" و "Quoyia Gray" اشاره کرد.
فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه (، ) بنیادی دانشگاهی در فرانسه است که یکی از پنج فرهنگستان تشکیل‌دهنده بنیاد فرانسه به شمار می‌رود. این آکادمی در سال ۱۷۹۵ پس از ادغام سه نهاد فرهنگستان نقاشی و تندیس‌سازی فرانسه (گشایش در ۱۶۴۸) و فرهنگستان موسیقی فرانسه (گشایش در ۱۶۶۹) و فرهنگستان معماری فرانسه (گشایش در ۱۶۷۱) بنیاد گذاشته شد. فرهنگستان هنرهای زیبا هر سال چندین جایزه گوناگون به هنرمندان پیشرو فرانسوی و خارجی اهدا می‌کند.
پرومتئوس () فیلم ترسناک علمی تخیلی محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی ریدلی اسکات و نویسندگی جان اسپیتز و دیمون لیندلوف است. این پنجمین قسمت از مجموعه فیلم‌های "بیگانه" به‌شمار می‌رود و در آن گروهی از بازیگران از جمله نومی راپاس، مایکل فاسبندر، گای پیرس، ادریس البا، لوگان مارشال-گرین و شارلیز ترون حضور دارند. داستان این فیلم در اواخر سدهٔ بیست و یکم جریان دارد، و به خدمه سفینه فضایی "پرومتئوس" می‌پردازد که نقشه ستاره‌ای کشف‌شده در میان آثار باستانی چندین فرهنگ باستانی زمین را دنبال می‌کند. خدمه این سفینه در جستجوی
زمین را دنبال می‌کند. خدمه این سفینه در جستجوی خاستگاه بشریت به دنیای دوردستی می‌رسند و تهدیدی را کشف می‌کنند که می‌تواند باعث انقراض گونهٔ انسان شود. اسکات و جیمز کامرون پیش از این ایده‌هایی را برای فیلمی به‌عنوان پیش‌درآمد فیلم علمی-تخیلی ترسناک "بیگانه" (۱۹۷۹) مطرح کردند. در سال ۲۰۰۲، ساخت "بیگانه علیه غارتگر" (۲۰۰۴) اولویت داشت و این پروژه تا سال ۲۰۰۹ که اسکات دوباره به علاقه نشان داد، در خاموشی فرورفت. اسپیتز فیلم‌نامه‌ای برای پیش‌درآمد وقایع فیلم‌های "بیگانه" نوشت، اما اسکات برای جلوگیری از تکرار
"بیگانه" نوشت، اما اسکات برای جلوگیری از تکرار سرنخ‌های آن فیلم‌ها، انتخاب مسیر متفاوتی را ترجیح می‌داد. در اواخر سال ۲۰۱۰، لیندلوف برای بازنویسی فیلم‌نامه اسپیتز به پروژه ملحق شد و او و اسکات داستانی را نوشتند که روایت‌گر داستان قبل از فیلم اول "بیگانه" بود اما صرفاً به مجموعهٔ اصلی مرتبط نیست. به گفتهٔ اسکات، اگرچه فیلم دارای «رشته‌هایی از DNA "بیگانه"» است و در همان دنیای خیالی اتفاق می‌افتد، اما "پرومتئوس" به اسطوره‌شناسی و ایده‌های خودش می‌پردازد. "پرومتئوس" در آوریل ۲۰۱۰ وارد مرحله تولید شد و طی آن
در آوریل ۲۰۱۰ وارد مرحله تولید شد و طی آن فناوری و مخلوقات مورد نیاز فیلم توسعه یافتند. تصویربرداری اصلی در مارس ۲۰۱۱ با بودجه تخمینی ۱۲۰ تا ۱۳۰ میلیون دلار آغاز شد. این فیلم با استفاده از دوربین‌های سه‌بعدی، تقریباً به‌طور کامل در صحنه‌های واقعی، و در مکان‌های واقع در انگلستان، ایسلند، اسکاتلند، اردن و اسپانیا فیلم‌برداری شد. این فیلم با یک کمپین بازاریابی که شامل فعالیت‌های خبرساز در وب بود، تبلیغ شد. سه ویدئو با حضور بازیگران برجسته فیلم که عناصری از جهان داستانی را گسترش می‌دادند، منتشر شد و با استقبال
داستانی را گسترش می‌دادند، منتشر شد و با استقبال عموماً مثبت و جوایزی مواجه گردید. "پرومتئوس" در ۱ ژوئن ۲۰۱۲ در بریتانیا و در ۸ ژوئن ۲۰۱۲ در آمریکای شمالی منتشر شد. این فیلم نقدهای عموماً مثبتی به دست آورد و در زمینهٔ طراحی‌ها، عوامل فنی و اجرای بازیگران مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم بیش از ۴۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. دنباله‌ای به نام "" در می ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصهٔ داستان. در سالیان سال پیش از بشر، در مکانی که بنظر می‌رسد زمین ماقبل تاریخ باشد، موجودی بشرنما در مجاورت آبشاری ایستاده است. او
موجودی بشرنما در مجاورت آبشاری ایستاده است. او یک ردای قربانی به تن دارد. در حالی‌که بالای سر او سفینه‌ای غول‌پیکر آمادهٔ ترک زمین می‌شود، موجود انسان‌نما جامی حاوی مایع‌ای سیاه‌رنگ و جوشان را می‌نوشد. بلافاصله بدن او متلاشی شده و در رودخانه حل می‌شود. دی‌ان‌ای بدن او با آب و محیط زیر آبشار سریعاً واکنش می‌دهد و چرخهٔ تولید سلول‌های جدیدی آغاز می‌گردد: سلول‌های سرخ‌رنگی که شباهت به گلبولهای قرمز دارند و سریع تکثیر می‌یابند …. در نمای بعدی زمان سال ۲۰۷۹ میلادی است. گروهی از باستان‌شناسان در اسکاتلند غاری را
است. گروهی از باستان‌شناسان در اسکاتلند غاری را کشف کرده‌اند که در درون آن تعدادی نقاشی ماقبل تاریخ بروی دیوارها نقش بسته است. یکی از نقوش صحنه‌ای را نشان می‌دهد که در آن چند انسان به یک صورت فلکی در آسمان اشاره می‌کنند. صحنهٔ بعدی فیلم ده سال بعد از کشف غار را نشان می‌دهد که در آن یک سفینهٔ فضایی با سرعت مافوق نور در حال سفر بسوی همان صورت فلکی است. شرکت ویلاند کورپوریشن با خرج چند هزار میلیارد دلار سفینه‌ای را با یک گروه دانشمند تهیه کرده و قصد به‌دست آوردن پاسخ بزرگ‌ترین پرسش تاریخ بشر را دارد: اینکه
پاسخ بزرگ‌ترین پرسش تاریخ بشر را دارد: اینکه بشر از کجا آمده و آن فضاییان ماقبل تاریخ که بودند و در ماقبل تاریخ روی زمین چه می‌کردند. کاشفان نقوش غار، دکتر هالووی و دکتر شاو، یکی از ۱۷ سرنشین سفینه‌اند. پس از رسیدن به سیارهٔ مورد نظر (بنام LV-223)، یک گروه اکتشاف بر روی سطح عاری از سکنه آن فرود آمده و شروع به اکتشاف یک کوه گنبدی شکل غیرعادی و نمونه‌برداری از آن می‌کنند. در داخل کوه یک سری دالان‌هایی کشف می‌کنند اما به دلیل طوفان شدید جوی مجبور با بازگشت به سفینه می‌شوند. در این میان، دیوید، که یک ربات
به سفینه می‌شوند. در این میان، دیوید، که یک ربات شبه-انسان است، با کمک راهنمایی‌های نوشته‌های روی دیوار که شبیه خط میخی هستند، از یک شی کپسول-مانندی (که شبیه پوکه یک سلاح جنگی است) نمونه-برداری می‌کند و آن را مخفیانه به سفینه می‌برد. آن شی حاوی مایع چرکینی است که شبیه به مایع زهرآگین اول فیلم است. او نمی‌داند که هدف یا کار این مایع چیست و لذا متوسل به آزمایش می‌گردد. دیوید از نداشتن یک روح رنج می‌برد. فیلم‌های قدیمی را دوست دارد و الگویش پیتر اوتول در فیلم لورنس عربستان است. مدام او را تقلید می‌کند و شخصیت
عربستان است. مدام او را تقلید می‌کند و شخصیت او را شبیه‌سازی می‌کند. او نمی‌داند هدف از خلق شدنش چیست و به دلیل ربات بودن (انسان نبودن) به‌طور دائم مورد تمسخر اهالی سفینه قرار می‌گیرد. از جمله دکتر هالووی. از همین روست که دیوید در صحنه بعدی فیلم جام شرابی را به دکتر هالووی به‌طور دوستانه تعارف می‌کند که حاوی قطره‌ای از مایع زهرآگین بیگانه ایست که در خارج سفینه نمونه برداری کرده است. هالووی آن را می‌نوشد و همان شب با دکتر شاو (همکار و نامزد خود) همبستر می‌شود. فردای آن روز گروه اکتشاف دومی راهی گنبد مرموز
فردای آن روز گروه اکتشاف دومی راهی گنبد مرموز می‌شود. گروه اکتشاف دوم در این میان دو تن از اعضای گروه اکتشاف اول را یافته که به طرز فجیعی روز قبل کشته شده بودند. دیوید باز به‌طور مخفیانه درمیان دالان‌های تاریک کوه جستجوی خود را ادامه می‌دهد تا به چیزی شبیه به یک "اتاق فرمان" می‌رسد. او متوجه می‌شود که سازندگان این مکان نه تنها زمین بلکه سیارات بسیاری را با دی ان آی خود بارور کرده و از این طریق نسل خود را پراکنده کرده بوده‌اند. انسان در واقع مخلوق این «مهندسین» است، و این «مهندسین» بشر را به چهره خویش
است، و این «مهندسین» بشر را به چهره خویش آفریدند. این مهندسین همان موجوداتی هستند که در اول فیلم روی سیاره زمین دیده می‌شوند. دیوید سپس به چند محفظه تابوت شکل برخورد می‌کند که درون هر کدام از آن‌ها یک «مهندس» در خواب زمستانی تصنعی قرار دارد. او خالقان انسان را یافته است. در همین زمان حال دکتر هالووی بسیار خراب می‌شود و گروه اکتشاف به سفینه بازمی‌گردد. اما در جلوی در ورودی سفینه با ویکارز (فرمانده مأموریت) مواجه می‌شوند که مانع ورود هالووی می‌شود. درگیری روی می‌دهد و ویکارز زنده زنده هالووی را آتش می‌زند و
می‌دهد و ویکارز زنده زنده هالووی را آتش می‌زند و می‌کشد. تغییرات ناشی از آلودگی گروه اول منجر به کشته شدن دو تن دیگر نیز می‌گردد. بالاخره پس از خوابیدن غائله و بازگشت به داخل سفینه دکتر شاو متوجه می‌شود که با نطفه‌ای غیرانسانی که رشد بسیار سریعی دارد آبستن است. اما دیوید مانع از کمک رسانی به او می‌شود و به او داروی بیهوشی می‌زند. دکتر شاو پس از مدتی نامعلوم، از خواب بیدار شده و از آنجایی که آگاه می‌شود در حالی که فقط ۱۰ ساعت پیش با هالووی همبستر بوده موجودی را آبستن است که سه‌ماهه می‌نماید متوجه می‌شود
را آبستن است که سه‌ماهه می‌نماید متوجه می‌شود تولد موجود بیگانه (و لذا مرگش) قریب‌الوقوع است. سریعاً به کمک یک دستگاه جراحی رایانه‌ای روی خود عمل سزارین انجام می‌دهد و موجود بیگانه‌ای که شبیه هشت پا است را زنده زنده از خود بیرون می‌کشد. سپس آن را درون اتاقک ضدعفونی‌کننده کلینیک محبوس کرده و فرار می‌کند. در هنگام فرار متوجه می‌شود که پیتر ویلاند کسی که هزینه این سفر اکتشافی را پیش از مرگش پرداخت کرده بود نه تنها زنده است بلکه یکی از مسافران سفینه بوده (و فقط دیوید از این موضوع خبر داشته). او مشاهده می‌کند
دیوید از این موضوع خبر داشته). او مشاهده می‌کند که آن‌ها (دیوید، ویلاند، و دو دستیارش) اکنون آماده می‌شوند که به خارج سفینه و به "اتاق فرمان" درون گنبد رفته و خالق انسان را بیدار کرده و ملاقات کنند. او نیز همراهشان می‌رود. در داخل "اتاق فرمان"، پس از بیدار کردن یکی از «مهندسین»، دیوید به زبان مهندسین سلام کرده و خود را معرفی می‌کند و صحبت‌های پیتر را ترجمه می‌کند. دیوید از مهندس می‌پرسد «شما کیستید و چرا به زمین آمدید؟» مهندس دست محبت آمیزی به سر دیوید می‌کشد و دیوید احساس تعلق آرامش بخشی می‌کند چرا که
و دیوید احساس تعلق آرامش بخشی می‌کند چرا که مورد نوازش آفریننده واقعی خویش قرار گرفته. لیکن در همان لحظه مهندس دیوید را از روی زمین بلند کرده و سر از تن او جدای می‌کند. مهندس بقیه را نیز می‌کشد. اما شاو موفق به فرار می‌شود. مهندس نیز دستگاه‌های اتاق فرمان را روشن می‌کند. شاو متوجه می‌شود که گنبد در واقع یک سفینه فضایی است که زیر خاک استتار شده و در واقع یک موشک یا سفینه غول‌پیکر است که حاوی سلاح‌های کشتار جمعی است. سلاح‌های کشتارجمعی آن همان کپسول‌های مرموزند که حاوی نطفه‌های موجودات بیگانه هستند که کارشان
که حاوی نطفه‌های موجودات بیگانه هستند که کارشان پاکسازی موجودات دیگر است. صدها کپسول داخل سفینه هر کدام حاوی تخم یک بیگانه است؛ و شاو متوجه می‌شود که مهندس اکنون سفینه را بسوی زمین نشانه می‌رود. او در حال فرار با صدای گریان از خالقان خود می‌پرسد: «چه گناهی از انسانها سر زده که مستحق خشم شما شده‌ایم؟» گنبد مهندسین فرو می‌ریزد و سفینه‌ای غول‌پیکر به آسمان برمی‌خیزد. شاو که موفق به فرار شده است به سفینه خود هشدار می‌دهد که سفینه مهندسین قصد نابودی زمین را با جنگ‌افزارهای میکربی دارد. یانک (خلبان سفینه) سفینه
میکربی دارد. یانک (خلبان سفینه) سفینه را از روی سطح بلند کرده و با یک عمل کامی‌کازه سفینه خود را به سفینه مهندسین کوبیده و آن را ساقط می‌کند و جان خود را فدا می‌کند. از این مخمصه فقط شاو جان سالم بدر می‌برد. شاو خود را به سفینه نجات که روی سطح فرود آمده می‌رساند و داخل آن می‌شود. او متوجه می‌شود که اتاقک کلینیکی که در آن عمل سزارین را انجام داده قسمتی از سفینه نجات است. بیگانهٔ درون او اکنون رشد کرده و درون اتاق در حال پرسه زدن است. در این لحظه دیوید که سرش روی زمین قرار دارد (و لذا هنوز انرژی دارد و
سرش روی زمین قرار دارد (و لذا هنوز انرژی دارد و نمرده) از طریق بی‌سیم به شاو اطلاع می‌دهد که مهندس هنگام سقوط از سفینه فرار کرده و قصد شکار او را دارد. همان لحظه مهندس وارد شده و سعی در کشتن شاو را می‌کند. شاو فرار کرده و در هنگام تقلا برای جان خویش در اتاقک کلینیک را گشوده و بیگانه را آزاد می‌کند. بیگانه به مهندس حمله‌ور شده و هر دو موجود درگیر یکدیگر می‌شوند و شاو فرار می‌کند. بیگانه به طرز فجیعی مهندس (خالق خود را) کشته و درون او تخم ریزی می‌کند. دیوید به شاو می‌گوید که سفینه‌های دیگری هم روی سطح سیاره
شاو می‌گوید که سفینه‌های دیگری هم روی سطح سیاره وجود دارد و او می‌تواند آن‌ها را هدایت کند. شاو دیوید را پیدا کرده، سرش را برداشته، تن او را نیز با طناب به خود بسته و با هم از محوطه خارج می‌شوند. دیوید از شاو می‌پرسد «حال به کجا می‌خواهی برویم؟» شاو پاسخ می‌دهد «به سیاره زادگاه مهندسین». دیوید می‌پرسد «آخر چرا آنجا؟» و شاو پاسخ می‌دهد: «تا بتوانم از خدایان خویش بپرسم که چرا ما را آفریدند و سپس قصد هلاکتمان کردند». دیوید (در حالیکه سرش داخل کول پشتی شاو قرار دارد) سپس می‌گوید: «ولی من این تصمیم تو را درک
دارد) سپس می‌گوید: «ولی من این تصمیم تو را درک نمی‌کنم. خب آخرش چه؟» و شاو خطاب به دیوید می‌گوید: «فرق انسان و ماشین دقیقاً همین است.» صحنه نهایی فیلم جسد نیمه جان مهندس را نشان می‌دهد. سینه او منفجر شده و یک بیگانه نوزاد از درون آن سر بیرون می‌آورد. فیلم با جیغ هولناک و خشم آلود نوزاد بیگانه اتمام می‌یابد. بازخورد. واکنش نقادانه. نظرسنجی سینماسکور گزارش داد که میانگین نمرهٔ تماشاگران سینما به فیلم «B» از A+ تا F بود، در حالی که تماشاگران زیر ۲۵ سال به آن امتیاز A− دادند. بازبینی‌ها اغلب هم زیبایی بصری
امتیاز A− دادند. بازبینی‌ها اغلب هم زیبایی بصری فیلم، طراحی و هم عملکرد فاسبندر در نقش اندروید دیوید را ستودند. طرح داستانی واکنش متفاوتی را از سوی منتقدان به همراه داشت؛ آن‌ها عناصر داستان که بی‌نتیجه یا قابل پیش‌بینی باقی مانده بود را نقد کردند، اما به صحنه‌های اکشن و ترسناک نظر مثبتی دادند. راجر ایبرت به فیلم ۴/۴ داد و با وجود سوال‌های بی پاسخ فیلم آن را اثری متفکرانه دانست.
گرامی پسر جاماسپ در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه فرمانده بخشی از سپاه ایران در جنگ با ارجاسپ بود و خود دلیرانه جنگید و سرانجام به دست تورانیان کشته شد. نام وی در یادگار زریران آمده‌است. نام این پهلوان ایرانی ( گرامی ) ، نخستین بار در "یادگار زَریران" آمده است و سپس در گشتاسپ نامه دقیقی از آن یاد شده و فردوسی خردمند هم در خواب خود دقیقی را می بیند که به فردوسی می گوید درباره دلاوران ایرانی شعر بسُراید و فردوسی هم داستان های گشتاسپ نامه را در شاهنامه سروده است ( به نظم درآورده ) چندی از سروده های بخش 1،
است ( به نظم درآورده ) چندی از سروده های بخش 1، پادشاهی 120 ساله گشتاسپ: چنان دید گوینده یک شب به خواب/که یک جام مِی داشتی چون گلاب دقیقی ز جایی پدید آمدی/بَران جام مِی داستانها زدی به فردوسی آواز دادی که مِی/مخور جز بر آیین کاوسِ کی بدین نامه گر چند بشتافتی/کنون هرچِ جُستی همه یافتی ازین باره من پیش گفتم سخن/سخن را نیامد سراسر به بن ز گشتاسپ و ارجاسپ بیتی هزار/بگفتم سرآمد مرا روزگار گِر آن مایه نزد شهنشه رسد/روان من از خاک بر مه رسد کنون من بگویم سخن کو بگفت/منم زنده او گشت با خاک جفت همچنین نام این
کو بگفت/منم زنده او گشت با خاک جفت همچنین نام این پهلوان ( گرامی ) در کارنامه اردشیر بابکان، نامه تَنسَر، دادستان مینوی خرد، بُندَهِشن و. . . هم آمده است! یادگار زریران: اَیادگار زریران - ریشه این نَسک به زبان پارتی ( پَهلوانیک ) است و همراه با چکامه ( سروده ) است و برگرفته از نَسک "هفتم دینکرد" است! داستان جنگ ایرانیان با تورانیان ( خیونان، امروزه چینی ها ) یا جنگ دینی گشتاسب با اَرجاسب ( ( داستان های دیگری که بنیان پارتی دارند: سَیاس، درخت آسوری، بیژن و منیژه، ویس و رامین و. . . ) ) در یادگار زریران،
و منیژه، ویس و رامین و. . . ) ) در یادگار زریران، گرامی‌کرد (گرامی کردار)، پسر جاماسب، در حین نبرد، دستهایش قطع می‌شود و درفش (پرچم) را به دندان می‌گیرد. به احتمال زیاد بریده شدن دستان عباس بن علی و به دندان گرفتن مشک را از روی این داستان باستانی کپی برداری کردند و روضه خوانان شیعه رفتار شمر را از رفتار بیدرفش جادو اقتباس و کپی کردند گرامی در شاهنامه. در بخشی از داستان گشتاسپ و ارجاسپ در شاهنامه که از سروده‌های دقیقی است به یک سردار پرافتخار ایرانی به نام «گرامی» اشاره می‌شود: در این داستان، ایرانیان در
«گرامی» اشاره می‌شود: در این داستان، ایرانیان در برابر سپاه ارجاسپ قرار گرفتند که البته سپاه ارجاسپ گاهی سپاه چین هم خوانده می‌شود. هنگامی که سردار ایرانی یعنی گرامی، درفش فروزنده کاویانی را می‌بیند که روی زمین افتاده‌است، بی‌احترامی به این درفش را تحمل نمی‌کند و بی درنگ به سوی این درفش ملی می‌رود و آن را برمی‌دارد. او گرد و خاکی که بر روی آن نشسته بود را پاک می‌کند و با احترامی که شایسته درفش است برافراشته نگه می‌دارد. سردار ایرانی با یک دست درفش کاویانی را می‌گیرد و با دست دیگر که مسلح به گرز بود، با
را می‌گیرد و با دست دیگر که مسلح به گرز بود، با دشمنان می‌جنگد. سپاهیان دشمن گرداگرد سردار ایرانی را می‌گیرند و از همه سو به او یورش می‌آورند. در پی این یورش، یک دست سردار ایران از بدنش جدا می‌شود! ولی سردار ایرانی کوتاه نمی‌آید و باز هم نمی‌گذارد درفش کاویانی روی زمین بیفتد و درفش کاویان را به دندان می‌گیرد و فقط با یک دست به جنگیدن ادامه می‌دهد که مایه شگفتی راوی داستان است. سردار ایرانی جانش را در این راه از دست می‌دهد و تا آخرین نفس، درفش پر افتخار کاویانی را برافراشته نگه می‌دارد. این عشق و شور به
را برافراشته نگه می‌دارد. این عشق و شور به درفش ملی به راستی در تاریخ بشر کم‌نظیر است. درفشی که از دل مردم برخاسته بود و ایرانیان همواره علاقه خاصی به این درفش باستانی داشتند. در ادامه بخش‌هایی از شاهنامه که این داستان آمده را می‌آوریم:
گائوش در آئین زرتشتی ایزد نگهبان چهارپایان و موکل بر روز چهاردهم هر ماه خورشیدی است.
فنجان‌زیان (Scyphozoa) که به آن‌های عروس‌های دریایی اصلی هم می‌گویند، نام رده‌ای از جانوران از شاخه گزنده‌تباران Cnidaria است. بدن فنجانی‌شکل این ارگانیسم باعث این نام‌گذاری آن شده‌است. بدن فنجان‌زیان حالت قرینه چهاربخشی دارد و ماده‌ای ژله‌مانند در درون بدن این جانوران حکم ستون فقرات را برای آن‌ها بازی می‌کند. فرهنگستان زبان فارسی برای فنجان‌زیان برابر «جام‌زیوه‌ویسان» را پیشنهاد کرده است. فنجان‌زیان رده‌ای از گزنده‌تباران دریازی هستند که مرحلهٔ کیسه‌وارگی در بالغ آن‌ها یا تحلیل رفته یا اصلاً وجود ندارد؛
در بالغ آن‌ها یا تحلیل رفته یا اصلاً وجود ندارد؛ چتروارهٔ آن‌ها زنگوله‌شکل و بدون پرده است؛ میان‌چسب mesogloea گستردگی بسیار دارد و حاشیهٔ چتر دارای هشت فرورفتگی است که اندام‌های حسی در آن‌ها قرار دارد.
کاگنی لین کارتر (زاده ۲۸ مارس ۱۹۸۷–درگذشتهٔ ۱۵ فوریه ۲۰۲۴) بازیگر فیلم‌های پورنوگرافی اهل آمریکا بود. او در هریس کانتی تگزاس به دنیا آمده و بزرگ‌شده سنت جوزف میزوری و ریجوی پنسیلوانیا بود. زندگی. کارتر در سال ۲۰۰۷ در نمایش "Showgirl" به عنوان یک رقاص جنسی شروع به کار کرد. سپس برای خوانندگی و حرفهٔ بازیگری به کالیفرنیا مهاجرت کرد. کارتر زمانی که به عنوان رقاص جنسی مشغول به کار بود، توسط مدیر برنامه‌هایش کشف شد. هنگامی که به عنوان رقاص در کالیفرنیا بود، به حرفهٔ مدلینگ روی آورد و بعد با آژانس LA Direct Models
مدلینگ روی آورد و بعد با آژانس LA Direct Models قرارداد امضا کرد و توسط هالی رندل در شاخهٔ عکس‌های جنسی مطرح شد. کاگنی لین کارتر در سپتامبر سال ۲۰۰۸ با بازی در یک قسمت از فیلم پسر-دختر که توسط شرکت آمریکای شیطانی (وبگاه) انتشار یافت، وارد حرفهٔ بازیگری در فیلمهای بزرگسال شد. بازیگر مرد آن فیلم نیز Johnny Sins از چهره‌های سرشناس این عرصه بود. با توجه به اول نام او، کاگنی اظهار داشته که نامش (کاگنی) واقعی بوده و این اسم را پدرش (James Cagney) بر روی او گذاشته‌است؛لین هم نام میانی واقعی اوست. او کارتر را به
هم نام میانی واقعی اوست. او کارتر را به عنوان نام خانوادگی خود انتخاب کرد، چون به نظرش کارتر بسیار مناسب و هم وزن نامش است. در ژوئن ۲۰۰۹ مجلهٔ پنت هاوس او را به عنوان بهترین بازیگر زن پورن انتخاب کرد. همچنین عکس او در ژوئن و آوریل ۲۰۰۹ بر روی جلد هاسلر و Adult Video News رفت. او در ماه آوریل با بیش از ۱۴۵۰۰۰ جستجو در سایت freeones.com، عنوان جستجو شوندهٔ برتر را به خود اختصاص داد. همچنین در سایت Twistys منتخب ماه شد و نام او وارد لیست محبوبترین بازیگران پورن شد. عکس او همچنین بر روی جلد کتاب «هالی راندال»
شد. عکس او همچنین بر روی جلد کتاب «هالی راندال» با نام «رؤیای سکسی دختران» چاپ شد و در اکتبر ۲۰۰۹ انتشار یافت. در ژانویهٔ ۲۰۱۰، او با شرکت Zero Tolerance Entertainment قرارداد سفارشی امضا کرد. مرگ. کارتر در ۱۵ فوریه ۲۰۲۴ در شهرستان کویاهوگا، اوهایو بر اثر خودکشی درگذشت.
محمد مزیری کوتاه جناحی (moziri) متولد و اهل شهر جناح از اولین مبارزان علیه ظلم و ستم چند ده ساله خوانین مستقر در بستک بر مردم و تنگ دستان منطقه بود که متأسفانه تابحال تاریخ مبارزات وی ساکت و مهجور مانده‌است . او به دلیل قد کوتاهی که داشت توسط مردم مزیری کوتاه نامیده می‌شد . زرنگی و چابکی وی در اسب سواری و تیر اندازی زبانزد خاص و عام بود . وی سال‌ها علیه خوانین ظالم عباسی مبارزه کرد و سرانجام در سکوت, بی‌خبری و فشارهای ناشی از سیاست‌های خوانین حاکم در سن حدود ۷۰ سالگی وفات یافت . محمد بن احمد مزیری معروف به
۷۰ سالگی وفات یافت . محمد بن احمد مزیری معروف به کوتاه جد بزرگ خانواده آبی در شهر جناح بود . خان بستک بارها برای ساکت کردن مزیری نخلستانهای متعلق به وی را نابود کرده بود . مزیری کوتاه و دیگر مبارزان ساکن در جناح که به رهبری او بارها توسط مزدوران خوانین ظالم مورد ستم قرار گرفته بودند تصمیم به مبارزه با خان و پاک کردن دست وی از اراضی و ملوکات منطقه جناح گرفت . قیام مسلحانه علیه ورود و تردد خان از جناح. او که از طرف عده ایی از تفنگداران کمشک نیز مورد حمایت بود در یکی از سفرهای محمد رضا خان بنی عباسی با حفر
در یکی از سفرهای محمد رضا خان بنی عباسی با حفر تونل و خندق در مسیر دره ایلو در ورودی فعلی جناح به مدت هفت روز خان بستک را در درون دره ایلو زمین گیر کرد . به گونه ایی که خان و تفنگدارانش چنان از جانب مبارزان مزیری و جناحی مورد محاصره قرار گرفتند که خان بستک شبانه با ارسال پیغام به چارک خواستار کمک خان چارک شد . از آنجایی که مزیری نیز طبق برخی روایات داماد خان بندر چارک بوده یا با وی آشنایی داشته‌است, و همچنین عدالت روایت شده از خان بندر چارک, جان مزیری کوتاه از ترور و مرگ در امان ماند و وی به قلعه جناح