payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسعه زیربناهای حمل و نقل وزارت راه و شهرسازی از یک طرف و شرکت سرمایه‌گذاری گروه توسعه ملی و سازمان بازنشستگی کشوری به صورت مشترک از طرف دیگر، به منظور انجام و اتمام پروژه آزادراه تبریز- ارومیه، تأسیس شد. مبنای حقوقی تأسیس این شرکت، اجرای قانون احداث پروژه‌های عمرانی بخش راه و ترابری از طریق مشارکت منابع مالی و پولی کشور در سال ۱۳۶۸ بود. موضوع فعالیت این شرکت، احداث، بهره‌برداری، نگهداری و مرمت آزادراه تبریز – ارومیه و پل میان‌گذر دریاچه ارومیه و اجرای طرح‌های جانبی مورد نیاز و انجام هر گونه عملیات راه و
جانبی مورد نیاز و انجام هر گونه عملیات راه و ساختمان در این زمینه است. همچنین شرکت آزادراه تبریز ارومیه می‌تواند در انواع طرح‌ها و پروژه‌های راه‌سازی، ساختمانی و مهندسی، تولیدی و خدماتی و اداره آن‌ها سرمایه‌گذاری و مشارکت کند. ۵۰ درصد سهام این شرکت متعلق به صندوق بازنشستگی کشوری و ۵۰ درصد دیگر متعلق به شرکت سرمایه‌گذاری گروه توسعه ملی است. این شرکت در ابتدا دارای یک ایستگاه عوارضی در غرب و ابتدای ورودی جاده به دریاچه ارومیه با شش باجه اخذ عوارض بود که سپس به شرق دریاچه انتقال یافت. این باجه‌ها به صورت
به شرق دریاچه انتقال یافت. این باجه‌ها به صورت خودکار، الکترونیک و آنلاین کار می‌کنند و توانایی دریافت گزارش‌های مقایسه‌ای سالانه، ماهانه و هفتگی را دارند. رانندگان می‌توانند قبوض عوارض استفاده از این آزادراه را به صورت آنلاین پرداخت کنند. در سال ۱۳۹۵ خورشیدی، مبلغ عوارض دریافتی از هر خودروی سواری ۴۵۰۰ تومان، وانت‌بار شش هزار تومان، اتوبوس سیزده هزار تومان و تریلی ۲۳ هزار تومان بود.
مُحَرّک‌ها یا انگیزنده‌ها (به انگلیسی:Stimulants) به صورت همگانی به ترکیبات شیمیایی سایکو اکتیو گفته می‌شود که باعث برانگیختن دستگاه عصبی مرکزی می‌شوند. بسیاری از انگیزنده‌ها (محرک‌ها) دستگاه اعصاب محیطی را نیز برانگیخته می‌کنند. از اثرات اصلی انگیزنده‌ها می‌توان به افزایش هشیاری، تمرکز، سرعت تفکر، اعتماد به نفس، سرخوشی و افزایش یا کاهش اشتها اشاره کرد. سازوکار. انگیزنده‌ها (محرک‌ها) دامنه گسترده‌ای از داروها را شامل می‌شود به همین دلیل سازوکار داروهای این دسته با یکدیگر متفاوت و گوناگون هستند. بسیاری از
دسته با یکدیگر متفاوت و گوناگون هستند. بسیاری از انگیزنده‌ها (محرک‌ها) مهارگر بازجذب کاتکول‌آمین‌ها هستند(بوپروپیون، متیل فنیدیت، شیشه و کوکائین) برخی دیگر آگونیست گیرنده‌های آدرنژیک(افدرین) و شمار کمی از آن‌ها نیز به صورت غیرمستقیم بر مسیر سمپاتیک اثر می‌گذارند(کافئین و نیکوتین)، برخی از محرک‌ها باعث آزادسازی مخازن کاتکول‌آمینی بداخل سیناپس می‌شوند(شیشه و آمفتامین) و از این راه اثر تحریکی خود را بروز می‌دهند. هر چند بسیاری از داروهای انگیزنده (محرک) چندین سازوکار را با هم دارا هستند. این داروها از راه
سازوکار را با هم دارا هستند. این داروها از راه افزایش فعالیت گیرنده‌های تحریکی و کاهش فعالیت گیرنده‌های مهاری سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) نقش خود را ایفا می‌کنند. تحریکات عصبی با فعال شدن دستگاه اعصاب سمپاتیک انجام می‌شود. مواد درون‌زاد محرک در مغز کاتکولآمین‌ها هستند که شامل ۳ میانجی عصبی(نوروترانسمیتر)به نام‌های اپی نفرین (آدرنالین)، نور اپی نفرین (نورآدرنالین) و دوپامین هستند. انواع انگیزنده. از نظر منشأ: کاربرد درمانی. برخی از محرک‌ها دارای خاصیت درمانی شناخته‌شده هستند که برای درمان یا کنترل
درمانی شناخته‌شده هستند که برای درمان یا کنترل بیماری‌های گوناگونی چون اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی، چاقی مفرط و نارکولپسی به‌کارگرفته می‌شوند.
زنوزق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان زنوزق بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است. زنوزق از تاریخی‌ترین روستاهای پلکانی ایران است که بین کوه‌ها محصور گشته است و خانه‌هایی دارد که به جا مانده از دوره صفوی است و همچنین قبرستان این روستا با سنگ قبرهای قدیمی، خود شاهدی بر قدمت روستاست. زنوزق یکی از روستاهای پلکانی استان آذربایجان شرقی است. زنوزق در کنار شهر زنوز در ۳۰ کیلومتری شمال غربی شهرستان مرند واقع است. روستای زنوزق از نظر تقسیمات کشوری مرکز دهستان بوده که در فاصله ۵/۱ کیلومتری شهر
مرکز دهستان بوده که در فاصله ۵/۱ کیلومتری شهر زنوز قرار گرفته و۶ روستای این دهستان را شامل میگرد. این روستا از نظر وضعیت طبیعی روستای کوهستانی بوده وازشرق به کوه‌های سلطان سنجر، از غرب به روستای درق و از جنوب غرب به شهر زنوز محدود می‌شود و شمال آن را ناهمواری‌های اطراف روستا فرا گرفته‌است. ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۱۷۰۰ متر می‌باشد و منطقه در ۴۵ درجه و ۴۹ دقیقه طول شرقی و۳۸ درجه و ۴۵ دقیقه عرض شمالی قرار دارد. وجه تسمیه. زنوزق در کوهپایه‌های کوه قلعه واقع شده‌است و به همین دلیل هم به زنوزق یا «زنوز داغ»
شده‌است و به همین دلیل هم به زنوزق یا «زنوز داغ» مشهور شده، یعنی زنوز کوهستانی و به مرور و در گویش عامیانه به زنوزاغ و زنوزق تبدیل گشته است. راه دسترسی. برای رفتن به «زنوزق» باید تبریز را پشت سر بگذارید و همین مسیر را تا شهر مرند ادامه دهید. در همین مسیر در میان باغات پربار و رنگارنگ، روستایی خودنمایی می‌کند که عنوان بزرگترین روستای پلکانی ایران را داراست؛ روستای «زنوزق.» اقلیم. زنوزق از نظرآب و هوایی جزو مناطق سردسیر ایران محسوب می‌شود که دارای زمستانهای سرد طولانی و بهار و پاییز نسبتاً سرد و تابستانهای
سرد طولانی و بهار و پاییز نسبتاً سرد و تابستانهای معتدل می‌باشد. حدود ۶ ماه از سال یخبندان است. متوسط میزان بارندگی سالیانه حدود ۹/۳۹۷ میلی‌متر است. فروردین ماه با ۵/۶۷ میلی‌متر بیشترین و مرداد ماه با ۶/۴ میلی‌متر کمترین میزان بارندگی را دارند. میانگین دمای سالیانه ۷/۱۲ درجه سانتی گراد می‌باشد. توپوگرافی. شکل روستا به صورت کوهپایه‌ای بوده و خانه‌ها به صورت پلکانی در کنار هم قرار گرفته‌اند و بافت روستا یک بافت کاملاً متراکمی می‌باشد که این فرم روستا را می‌توان دلیلی بر امنیت و دوری از خطرات منطقه در
می‌توان دلیلی بر امنیت و دوری از خطرات منطقه در شکل‌گیری روستا نام برد. منابع آب. آب آشامیدنی روستا از سه چشمه تأمین می‌شود که به یک منبع زمینی ۲۰۰ متر مکعبی هدایت گردیده وتوسط لوله کشی به داخل خانه‌ها می‌رسد و به‌طور میانگین هر روز ۴ ساعت قابل مصرف است. اراضی کشاورزی روستا نیز از چشمه کلستیرکه دارای آب دائمی است و چند چشمه کوچک که هر کدام چند قطعه محدود از اراضی را آبیاری می‌کنند، تأمین می‌شود. محلات. به‌طور کلی تفاوت عمده‌ای بین محلات شهری و روستایی وجود دارد و در محلات روستایی، مرکز محله و عناصر محله‌ای
و در محلات روستایی، مرکز محله و عناصر محله‌ای کمرنگتر می‌باشند. در روستای زنوزق چهار محله وجود دارد که به شرح زیر است: ۱) محله بدیر: این محله به سطح ۴۵۴۱۱متر مربع از شمال شرقی به محله سیدی و ازشمال غربی به محله آقابابا محدود می‌گردد. محله بدیر از غرب به گورستان روستا و از قسمت جنوب به باغات و زمین‌های زراعی محدود می‌گردد. ۲) محله آقابابا: محله آقابابا ازشمال به ارتفاعات روستا که در قسمتی از این ارتفاعات نیز باغات وجود دارد محدود است. در قسمت شرقی و جنوبی این محله محلات سیدی و بدیر قرار دارند و در سطوح
این محله محلات سیدی و بدیر قرار دارند و در سطوح پایین دست به گورستان روستا محدود می‌گردد سطح این محله ۵۰۱۶۰متر مربع می‌باشد. ۳) محله سیدی: از شمال به محله آقابابا وازجهت شرقی به محله بدیرو قسمت نوسازمحله کده لر محدود می‌باشد. سطح محله سیدی ۸۰۸۵۵مترمربع می‌باشد. ۴) محله کوده لر: این محله را می‌توان گفت که قسمت نوساز روستا بوده و در فاصله‌ای از هسته اولیهٔ روستا قرار گرفته و سطح ۱/۹۹۶۳۰ مترمربع را به خود اختصاص داده‌است. جمعیت. بر اساس آمار خانه بهداشت روستای زنوزق از ۲۰۱۰ نفر جمعیت روستا ۱۰۴۳نفر مرد و
زنوزق از ۲۰۱۰ نفر جمعیت روستا ۱۰۴۳نفر مرد و ۹۶۷نفر را زنان روستا تشکیل می‌دهند در نتیجه نسبت جنسی در این روستا ۸/۱۰۷می‌باشد یعنی در مقابل هر ۱۰۰زن حدود۸/۱۰۷مرد موجود می‌باشد. ساختار سنی: ۱- تعداد جمعیت ۲۰ساله و پایینش ۸۶۳نفر بوده که ۹/۴۲٪از کل جمعیت را به خود اختصاص داده‌است. ۲- شمار افراد کمتر از ۴۰ ساله ۱۴۶۹نفر بوده که۰۸/۷۳٪جمعیت را شامل می‌گردد. مهاجرت. برپایه نمونه‌برداری که در سال ۱۳۸۵از یکصد خانوار در روستا انجام شد حرکات جمعیتی را این‌گونه می‌توان تحلیل کرد: تعداد کل مهاجرین که در ۱۰ سال گذشته از
تحلیل کرد: تعداد کل مهاجرین که در ۱۰ سال گذشته از یکصد خانوار نمونه‌گیری شده روستا را ترک کرده‌اند ۱۰۰ نفر بوده‌است؛ که ۶۰ نفر آن را مردان و ۴۰ نفر آن را زنان تشکیل می‌دهند، که نشان می‌دهد ۶۰٪ مهاجران مردان هستند که حدود ۵۹ درصد آن‌ها صرفاً به خاطر پیدا کردن کار مهاجرت کرده‌اند و زنان که ۴۰٪ مهاجران را تشکیل می‌دهند تقریباً ۱۰۰ درصد آن‌ها به خاطر ازدواج روستا را ترک کرده‌اند. از این میان تنها ۳ نفر به خاطر سکونت در شهر و دسترسی به خدمات رفاهی در سطح بالا مهاجرت کرده‌اند. بقیه هم به علت عوامل فرهنگی، تحصیل
کرده‌اند. بقیه هم به علت عوامل فرهنگی، تحصیل و غیره مهاجرت نموده‌اند؛ بنابراین عامل اقتصادی در این روستا مانند اعلب مناطق دیگر بیشترین سهم را در علل مهجرت داشته‌است. از میان مردان ۲۶ نفر آن‌ها هنگام مهاجرت مجرد بوده‌اند که اغلب به خاطر کار و تحصیل مهاجرت کرده‌اند. از میان ۱۰۰ نفر مهاجر آن‌ها ۱۵ نفر از آن‌ها دارای مهارت خاصی بوده‌اند اغلب نجاری و مبل سازی. میانگین سن مهاجرین هنگام ترک روستا ۲۰ سال است که بیانگر این است که جوانان که نیروی فعال و مولد اقتصادی هستند روستا را ترک کرده‌اند و آنچه باقی مانده‌است
هستند روستا را ترک کرده‌اند و آنچه باقی مانده‌است سالخوردگان، خردسالان و زنان غیرفعال هستند که این وضعیت یعنی عدم تولید و عدم تشکیل سرمایه خودبه خود بیکاری را تشدید می‌کند. میانگین سن مهاجرین مرد هنگام ترک روستا ۷۵/۲۲ بوده ولی این میزان برای مهاجرین زن حدود ۱۷ سال است که تقریباً ۱۰۰ درصد آن‌ها ازدواج کرده و به تبعیت از همسرشان مهاجرت کرده‌اند. مهاجرت نخبه گزین است چرا که همهٔ مهاجران نمی‌توانند در زندگی شهری جذب شوند و خود را با آن وفق دهند؛ لذا اکثر مهاجران با سواد بوده‌اند که ۴۰٪ آن‌ها دارای مدرک دیپلم و
با سواد بوده‌اند که ۴۰٪ آن‌ها دارای مدرک دیپلم و ۸٪ آن‌ها دارای تحصیلات عالی بوده‌اند. عواملی که باعث مهاجرت روستائیان شده‌است عبارتند از: الف) عوامل طبیعی: وقوع حوادث غیرمنتظره طبیعی مثل سیل، زلزله، خشک سالی و قحطی. ب) عوامل اجتماعی: تحمل ناپذیر بودن نظام اجتماعی سنتی روستا به ویژه برای جوانان. ج) عوامل جمعیتی: رشد سریع جمعیت روستایی غیر متناسب با شرایط اشتغال و امکانات زراعی. د) عوامل فرهنگی: ارتباط خویشاوندی ساکنان شهر و روستا و جاذبه‌های فرهنگی و فکری در شهر. هـ) عوامل ارتباطی: جاذبهٔ رسانه‌های گروهی،
شهر. هـ) عوامل ارتباطی: جاذبهٔ رسانه‌های گروهی، سیستم حمل ونقل و مراکز فرهنگی شهر. و) عوامل سیاسی: شامل برخی برنامه‌های دولتی مثل جنگ، سدّسازی و… از بین عوامل ذکر شده در روستای زنوزق عوامل زیر صدق می‌کند: الف) از میان عوامل طبیعی خشک سالی باعث شده عده‌ای زمین‌های خود را فروخته و به شهر مهاجرت کنند. ب) عوامل اجتماعی نیز برای جوانان مطرح بوده‌است. ج) عوامل جمعیتی و عدم تناسب جمعیت و منابع از عوامل اصلی مهجرت در این روستا است. د) عوامل فرهنگی نیز تا حدودی دخیل بوده‌است که اغلب برای افراد تحصیل کرده مطرح است.
بوده‌است که اغلب برای افراد تحصیل کرده مطرح است. هـ) عوامل ارتباطی که یکی از عوامل تسریع مهاجرت بوده‌است. و) از بین عوامل سیاسی احداث سد زنوز بر روی اراضی کشاورزی روستار زنوزق باعث مهجرت عده‌ای شد که یا از طریق فروش زمین‌های خود به سد یا از طریق شاغل شدن آن‌ها در جریان احداث سدّ به درآمدی رسیدند که توانایی مهاجرت یافتند. به‌طور کلی تلفیقی از عوامل فوق در مهاجرت اهالی روستای زنوزق مؤثر بوده‌است. اما عوامل مادر و اصلی مهاجرت عامل اقتصادی است که منشأ اصلی آن نیز بالا بودن میزان رشد جمعیت و مازاد نیروی فعال
نیز بالا بودن میزان رشد جمعیت و مازاد نیروی فعال اقتصادی است. امکانات آموزشی. روستای زنوزق با داشتن مدرسه ابتدائی دخترانه و پسرانه همچنین مدرسه راهنمایی دخترانه و پسرانه که به صورت دو شیفتی اداره می‌شوند، و نیز دبیرستان دخترانه (که در حال حاضر به علت پایین بودن آستانهٔ جمعیتی دهستان بلا استفاده مانده‌است)، فاقد دبیرستان پسرانه می‌باشد. در حال حاضر به علت کم بودن جمعیت دانش آموزان دبیرستانی پسر این دانش آموزان برای تحصیل به دبیرستان شهر زنوز می‌روند عدهٔ اندکی هم جهت تحصیل در مدارس نمونه دولتی با رشته‌های
هم جهت تحصیل در مدارس نمونه دولتی با رشته‌های فنی و حرفه‌ای به شهر مرند مراجعه می‌کنند. لازم است ذکر شود هر ساله در مقطع راهنمایی حدود ۲۵–۱۵ نفر از روستای درق به روستای زنوزق می‌آیند. جمعیت فعال و غیرفعال اقتصادی: براساس آمار خانه بهداشت سال ۱۳۸۵ در روستای زنوزق از ۱۶۲۸ نفر جمعیت ۱۰ ساله و بالاتر حدود ۷۵۳ نفر یعنی ۴۶٪ از نظر اقتصادی فعال هستند. تحلیل نتایج نمونه برداری کل جمعیت نمونه‌گیری شده (جامعه آماری) از ۴۸۸ نفر جامعهٔ اماری افراد بالای ۱۰ سال ۴۳۴ نفر یعنی ۹/۸۸٪ را افراد فعال اقتصادی تشکیل می‌دهند.
یعنی ۹/۸۸٪ را افراد فعال اقتصادی تشکیل می‌دهند. جمعیت فعال اقتصادی آن مشتمل بر ۴۶ نفر بیکار در جستجوی کار و ۱۰۳ نفر شاغل همچنین جمعیت غیرفعال اقتصادی آن را ۱۳۹ نفر محصّل و ۱۲۳ نفر خانه‌دار تشکیل می‌دهند. از تعداد ۱۰۳ نفر شاغلان ۲۲ نفر آن‌ها دارای دو شغل هستند که فروشندگانی که به کارهای کشاورزی و کارگری می‌پردازند یا کشاورزانی که به خاطر کوتاه بودن دورهٔ کار کشاورزی به کارگری و واسطه گری می‌پردازند، را شامل می‌شود. ۶۸ (۶۶٪) نفر از شاغلین در خود روستا کار می‌کنند ۱۴ نفر، ۵/۱۳٪ در شهرزنوز که اکثراً کارگرند یا
۱۴ نفر، ۵/۱۳٪ در شهرزنوز که اکثراً کارگرند یا در حمل ونقل بار و مسافر مشغول اند و ۷ نفر در شهر مرند ۷/۶٪ در حمل ونقل و فروشندگی مشغول به کارند. منابع. پروری، توحید، «ارزیابی طرح هادی روستای زنوزق»، استاد راهنما: دکتر میرستار صدر موسوی، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکدهٔ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه تبریز، ۱۳۸۶–۱۳۸۵ (منتشر نشده).
بانوی سرخ‌پوش می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد: در موسیقی: در فیلم:
بوستان جنگلی و ساحل سی‌سنگان نوشهر در سال ۱۳۴۴ خورشیدی توسط سعیدی آشتیانی طراحی و ایجاد شد. این بوستان علاوه بر جاذبه‌های گردشگری و توریستی، سیاست حفظ و حراست از گونه‌های نادر و حفاظت‌شدهٔ گیاه شمشاد هیرکانی را به‌طور جدی دنبال می‌کند. موقعیت جغرافیایی. این بوستان که در ۲۷ کیلومتری غرب نوشهر و بین راه نوشهر به نور قرار دارد، از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رشته‌کوه البرز، از غرب به روستای تسکاتک و از شرق به روستای صلاح الدین کلا محدود می‌شود. مساحت این بوستان در حدود ۶۰۲ هکتار است و زیستگاه انواع
این بوستان در حدود ۶۰۲ هکتار است و زیستگاه انواع گونه‌های درختی، درختچه‌ای خشبی و علفی و جانوری است. بخش‌های بوستان. به‌طور کلی محوطهٔ بوستان از نظر توزیع گیاهی به سه بخش ساحلی، جنوبی و غربی تقسیم می‌شود. بخش ساحلی. بخش‌های ساحل بخش ساحلی به مساحت ۳۰ هکتار در حاشیه جاده قرار دارد و درختان و درختچه‌هایی همچون توسکا، لرگ، بلوط، آزاد، لیلکی، انجیر، داغداغان، انار، ازگیل، سرخ ولیک، گوجه جنگلی، توت، سیاه تلو، سیاه ال و سیاه اربه در این قسمت قرار دارند. محل تفریح و ورزش‌های آبی (جت اسکی. قایق‌سواری) ورزش‌های
و ورزش‌های آبی (جت اسکی. قایق‌سواری) ورزش‌های ساحلی (اسب سواری. ماشین سواری (کارتینگ) والیبال ساحلی) مجموعه تفریحی و بازی‌های رایانه‌ای. امروزه امکانات اولیه‌ای برای این ساحل تدارک دیده شده است از قبیل سرویس‌های بهداشتی، مکان‌های برای کمپینگ خانوادگی و جای پارک خودروها. بخش جنوبی. در این بخش تیپ انبوه شمشاد وجود دارد. بخش غربی. در این بخش جامعه بلوط – ممرزستان و در حد انتهای غربی و قسمتی از جنوب بوستان، جامعه انجیلی – ممرزستان و جامعه بلوط – ممرزستان در مرز تیپ‌ها با شمشاد آمیخته است. گونه‌های جانوری. در
تیپ‌ها با شمشاد آمیخته است. گونه‌های جانوری. در این بوستان پستاندارانی چون شوکا، مرال، خرس قهوه‌ای، پلنگ، روباه، گربه جنگلی، گراز و شغال زیست می‌کنند. امکانات. امروزه دو دروازه ورودی با پنج نگهبانی، یک اتاق اطلاعات، دو دستگاه واحد مسکونی، فروشگاه، پناهگاه بزرگ، محوطه خور گشت (پیک نیک)، محوطه اردو، پارک بوستان، بوستان بادی، پیست اسب سواری، کلوپ جت اسکی، کلوپ قایق‌سواری، زمین ورزشهای ساحلی (فوتبال. والیبال)، کافی شاپ، رستوران، سفره خانه، فروشگاه یونیک (بازی‌های رایانه ایی)، ۱۳ دستگاه سرویس بهداشتی، سکوی
رایانه ایی)، ۱۳ دستگاه سرویس بهداشتی، سکوی آبخوری و ساختمان نمایشگاه دائمی منابع طبیعی در این پارک وجود دارد.
ملکه سبا، که در عربی با نام بلقیس و در زبان گعز با نام ماکدا نیز شناخته می‌شود، شخصیتی است که برای اولین بار در کتاب مقدس زبان عبری از آن یاد شده است. در داستان اصلی، او کاروانی از هدایای ارزشمند را برای سلیمان، چهارمین پادشاه اسرائیل و یهودا، می‌آورد. این روایت در یهودیت، مسیحیت اتیوپی و اسلام به تفصیل شرح داده شده است. در نتیجه، این داستان به موضوع یکی از متداول‌ترین و پربارترین چرخه‌های افسانه‌ای در غرب آسیا و شمال شرقی آفریقا و همچنین در سایر مناطقی که ادیان ابراهیمی تأثیر قابل توجهی داشته‌اند، تبدیل
ادیان ابراهیمی تأثیر قابل توجهی داشته‌اند، تبدیل شده است. مورخان و باستان‌شناسان مدرن، سبا را به عنوان یکی از پادشاهی‌های عربستان جنوبی که در یمن امروزی وجود داشته، می‌شناسند. با این حال، از آنجا که هیچ اثری از او تاکنون پیدا نشده است، وجود ملکه سبا در بین برخی از مورخان مورد بحث است. بـِلقِیس بنت ذی‌شَرح، ملکهٔ سبا، به گفته روایات اسلامی دختر هدهاد بن شرحبیل و ملکه سرزمین سَبَأ بود. او زنی یمنی و از اهالی مَأرِب بود که پس از پدرش بر مأرب حکومت می‌کرد. یکی از حاکمان منطقه برای تسخیر مأرب حمله کرد، اما موفق
حاکمان منطقه برای تسخیر مأرب حمله کرد، اما موفق نشد و با کشته شدن او بلقیس تمام یمن را تحت سیطره خود گرفت و سبأ را پایتخت خود قرار داد. سلیمان، توسط هدهدی از وجود او و مردمانش آگاه شد و طی نامه‌ای از او دعوت کرد تا خود و مردمان سرزمین سبا که خورشیدپرست بودند، به خداوند یگانه ایمان بیاورند و نزد او بروند. بنا بر آیات قرآن در سوره نمل، بلقیس نزد سلیمان رفت و سلیمان استقبال باشکوهی برای او ترتیب داد. سرانجام بلقیس به حقانیت سلیمان پی برد و ایمان آورد. مردم ممالک او نیز همه موحّد و خداپرست شدند. بلقیس نیز -طبق
او نیز همه موحّد و خداپرست شدند. بلقیس نیز -طبق برخی روایات- به همسری سلیمان درآمد. عرش بلقیس. عرش بلقیس یا محرم بلقیس نام معبدی است از دوران حکمرانی ملکهٔ سبأ بلقیس. آثار این معبد عظیم در نزدیکی شهر باستانی یمن مأرب باقی‌مانده است. نام محرم بلقیس را بر روی چند معبد بزرگ و کوچک در دوران حاکمیت سلسلهٔ پادشاهان سبا گذاشته بوده‌اند. یکی در ظفار و دیگری در صرواح و مهر، ولی بزرگ‌ترین و مشهورترین معبدها محرم بلقیس (معبد بلقیس) در شهر مأرب پایتخت مملکت سبا بود. در لغت‌نامه دهخدا چنین آمده است: در نزدیکی خرابه‌های
لغت‌نامه دهخدا چنین آمده است: در نزدیکی خرابه‌های عرش بلقیس آثار و ویرانه‌های یک پرستشگاه بزرگ به چشم می‌خورد، این معبد در یک کیلومتری شمال کاخ بلقیس قرار داشته بود. برخی از ملل باستانی به خدایان وِ الٰهه‌گان اعتقاد داشتند و به اعتقاد خویش برای جلب رضای آنان، مجسمه‌ها و بناهای یادبودی برمی‌افراشتند. یکی از این الهه‌گان الهه آفتاب بود که قوم بلقیس (مردم سبا) آن را الهه (شمس) می‌گفتند. مردم مملکت سبا معبدی برای الهه خورشید ساختند و مجسمه آن را که یک قرص کامل آفتاب بود در درون این معبد گذاشتند و آن را ستایش
آفتاب بود در درون این معبد گذاشتند و آن را ستایش می‌نمودند. چونکه ملت سبا آفتاب‌پرست بودند و در هنگام طلوع و غروب آن را می‌پرستیدند. این معبد را از سنگ مرمر سفید و طلا ساخته بودند. آورده‌اند که این معبد برق می‌زد و بزرگ و بلند و باشکوه بود. معبد الهه شمس یکی از بزرگ‌ترین و کاملترین معبدهایی بود که در عهد ملکه بلقیس «ملکه مملکت سبا» ساخته شده بود. ویرانه‌های این معبد و مجسمه «قرص شمس» (آفتاب) که تکه‌تکه و خرابه‌های ستون‌های دیوار معبد که به جا مانده است نشان می‌دهد که معبدی بسیار باشکوه بوده است. این آثار
می‌دهد که معبدی بسیار باشکوه بوده است. این آثار برجستهٔ باستانی در کشور یمن و در ۹ کیلومتری شمال شهر مأرب کنونی واقع می‌باشد. منابع. آیه ۴۰تا ۴۵ سوره نمل .. قران
دانشگاه شهرکرد دانشگاهی دولتی در شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری است که از جمله دانشگاه‌های سراسری ایران به‌شمار می‌رود. تاریخچه. گام آغازین جهت ایجاد دانشگاه شهرکرد در خردادماه سال ۱۳۵۶ با تأسیس دانشکدهٔ دامپروری شهرکرد در یک ساختمان استیجاری واقع در میدان دانشگاه برداشته شد. با پایان یافتن انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه‌ها در سال ۱۳۶۲، دانشکدهٔ دامپروری به آموزشکدهٔ کشاورزی تبدیل شد و به‌عنوان زیر مجموعهٔ ای از دانشگاه صنعتی اصفهان با پذیرش ۳۰ دانشجو در دو رشتهٔ امور زراعی و امور دامی در مقطع
دانشجو در دو رشتهٔ امور زراعی و امور دامی در مقطع کاردانی به کار خود ادامه داد. در سال ۱۳۶۷ آموزشکده کشاورزی به مجتمع آموزش عالی ارتقاء یافت و در تاریخ ۱۶ دی‌ماه ۱۳۷۰ با موافقت شورای گسترش آموزش عالی کشور مجتمع آموزش عالی شهرکرد به «دانشگاه شهرکرد» تبدیل شد. فضاهای آموزشی، کمک آموزشی و رفاهی موجود در دانشگاه بالغ بر ۱۴۷۰۰۰ متر مربع بوده و ۴۰۰۰۰ متر مربع نیز در دست احداث می‌باشد. دانشگاه شهرکرد در حال حاضر دارای ۳۳۰ عضو هیئت علمی، بیش از ۳۰۰ کارمند، بیش از ۷ هزار دانشجو و ۴۹ رشته در مقطع کارشناسی، ۷۹ رشته
۷ هزار دانشجو و ۴۹ رشته در مقطع کارشناسی، ۷۹ رشته کارشناسی ارشد، ۳۶ رشته دکتری تخصصی و ۱ رشته دکتری حرفه‌ای می‌باشد. در حال حاضر این دانشگاه دارای ۸ دانشکده (فنی و مهندسی، ادبیات و علوم‌انسانی، علوم پایه، ریاضی، دامپزشکی، کشاورزی، منابع طبیعی و علوم زمین، علوم انسانی و هنر فارسان) همچنین۶ پژوهشکده (فناوری جنین دام، زیست فناوری، بیماری‌های مشترک انسان و دام، مرکز رشد، مرکز تحقیقات منابع آب و نانو) می‌باشد. همچنین در سال ۱۳۹۵ مرکز شتابدهی نوآوری و مرکز تخصصی آپا (آگاهی رسانی، پشتیبانی و امدادرسانی) در
تخصصی آپا (آگاهی رسانی، پشتیبانی و امدادرسانی) در دانشگاه راه‌اندازی گردید. دانشگاه شهرکرد در سال ۲۰۱۷ میلادی برای اولین بار در فهرست یک درصد دانشگاه‌های برتر جهان و هم چنین در زمره دانشگاه‌های مؤثر مهندسی جهان قرار گرفت و به لحاظ تولید بیشترین مقالات یک درصد برتر ISI در میان دانشگاه‌های جامع کشور موفق به کسب رتبه ۱۸ گردید. این دانشگاه از سال ۱۳۹۶ شروع به جذب دانشجویان خارجی در رشته‌های ادبیات و علوم انسانی و حقوق کرده است. با توجهات و تدابیر دولت و برنامه‌ریزی‌های منسجم و تلاش همه‌جانبه مجموعه دانشگاه
منسجم و تلاش همه‌جانبه مجموعه دانشگاه شهرکرد، این دانشگاه توانسته است در عرصه‌های مختلف موفقیت‌های بزرگی به دست آورد و خود را به‌عنوان یکی از دانشگاه‌های موفق به عرصه آموزش عالی کشور معرفی کند. در طی سال‌ها تشکل‌ها و کانون‌های زیادی در دانشگاه ایجاد شده است که بزرگ‌ترین آن‌ها بسیج دانشجویی دانشگاه شهرکرد است. نشریات علمی. دانشگاه شهرکرد دارای ۸ نشریهٔ علمی شامل ۲ نشریهٔ علمی - پژوهشی با عنوان پژوهش آب ایران و نشریه علوم درمانگاهی دامپزشکی ایران و ۶ نشریهٔ علمی - تخصصی با عنوان بیماری‌های مشترک انسان و دام،
- تخصصی با عنوان بیماری‌های مشترک انسان و دام، پژوهش‌های مکانیک ماشین‌های کشاورزی، فصلنامه ادبیات و علوم انسانی، مجله مدیریت خاک، مجله گیاه و تنش‌های محیطی و مجله پژوهش در تغذیه دام می‌باشد. پیوند به بیرون. جامعه اسلامی دانشجویان
خلیج بحرین خلیجی است درون خلیج فارس که از غرب به عربستان سعودی و از شرق به قطر منتهی می‌شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
روی من ببار ترانه‌ای از پیت‌بول، خوانندهٔ سبک رپ آمریکایی است، این ترانه از ششمین آلبوم استودیویی وی، سیاره پیت می‌باشد. روی من ببار به‌همراه خوانندهٔ سبک پورتو ریکوی آمریکایی، مارک آنتونی عرضه شده‌است. این ترانه در ماه ژوئیه ۲۰۱۱ پخش گردید. روی من ببار رتبهٔ سی‌اُم را در بین ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد در ایالات متحده آمریکا کسب کرد. موزیک ویدئوی این ترانه در بیست‌ودوم ژوئیه ۲۰۱۱ پخش شد. کارگردانی موزیک ویدئو را دیوید راسیو بر عهده داشت کسی که یکی از موزیک‌ویدئوهای قبلی پیت‌بول با نام «من میدونم تو منو میخوای» را
قبلی پیت‌بول با نام «من میدونم تو منو میخوای» را نیز در ۲۰۰۹ کارگردانی کرده‌بود.
امگا قنطورس (ω Cen) یا ان‌جی‌سی ۵۱۳۹ یک خوشهٔ ستاره‌ای کروی است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد و توسط ادموند هالی در سال ۱۶۷۷ کشف شد؛ البته در نقشهٔ ستارگان بطلمیوس به عنوان ستاره ثبت شده‌است. با اینکه یک ستاره نیست و خوشهٔ ستاره‌ای است، اما نام آن براساس کاتالوگ ستاره‌ای بایر امگا قنطوری ثبت شده‌است. در کهکشان راه شیری این بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین خوشهٔ ستاره‌ای کروی است و در گروه محلی فقط مایال ۲ در کهکشان آندرومدا درخشان‌تر و سنگین‌تر است. ω قطنورس کاملاً با خوشه‌های ستاره‌ای کروی کهکشان راه شیری متفاوت
با خوشه‌های ستاره‌ای کروی کهکشان راه شیری متفاوت است و تصور می‌رود دارای ریشهٔ متفاوتی نیز باشد. امگا قنطوری در فاصلهٔ ۱۵٬۸۰۰ سال نوری (۴٬۸۵۰ pc) از زمین واقع شده‌است و شامل چندین میلیون ستارهٔ جمعیت دو است. تخمین زده شده‌است که هر ستاره به طور میانگین ۰٫۱ سال نوری از نزدیک‌ترین ستارهٔ خوشه فاصله دارد. امگا قنطورس از معدود خوشه‌های ستاره‌ای است که با چشم غیر مسلح دیده می‌شود و اندازهٔ زاویه‌ای آن به اندازهٔ ماه کامل است. ستارهٔ کاپتین که ۱۳ سال نوری از زمین فاصله دارد. تصور می‌رود که پیش‌تر در این خوشه
فاصله دارد. تصور می‌رود که پیش‌تر در این خوشه بوده‌است. سن آن ۱۲ گیگاسال، طول آن ۶۸ سال نوری، جرم آن ۱۰۳۷ کیلوگرم و قدر ظاهری آن ۳٫۷ است.
۳سی ۲۷۳ یک اختروش در صورت فلکی دوشیزه است. این اختروش اولین اختروش شناخته شده‌است. به لحاظ درخشانی ظاهری درخشان‌ترین اختروش است (با قدر ظاهری ~12٫9), و یکی از نزدیکترین اختروش‌ها به خطر داشتن انتقال به سرخ, "z"= 0٫158 است. و درخشندگی آن DL = که از z بدست می‌آید. یکی از درخشانترین اختروش‌هاست، پ قدر مطلق (ستاره‌شناسی) آن −26٫7، نشان می‌دهد اگر جای راس پیکر پسین (~10 پارسک) بود. قدر ظاهری به اندازه خورشید می‌شد. جرم آن 886 ± 187 میلیون برابر جرم خورشید است.
آنری ماری دوکروته دو بلنویل (۱۲ سپتامبر ۱۷۷۷ - ۱ مه ۱۸۵۰) جانورشناس و کالبدشناس فرانسوی بود. زندگی‌نامه. بلنویل در دهکده ارک لا باتای در نزدیکی دیئپ به دنیا آمد. او در سال ۱۷۹۶ به پاریس رفت تا نقاشی بیاموزد اما سرانجام وقت خود را وقف فراگیری تاریخ طبیعی کرد و شاگرد ژرژ کوویه شد. در سال ۱۸۱۲ و با کمک کوویه، او کرسی استادی کالبدشناسی و جانورشناسی دانشکده علوم در پاریس را به دست آورد. در سال ۱۸۲۵، بلنویل عضو آکادمی علوم فرانسه شد. دو سال بعد و پس از مرگ کوویه، او ریاست بخش کالبدشناسی مقایسه‌ای دانشگاه پاریس را
ریاست بخش کالبدشناسی مقایسه‌ای دانشگاه پاریس را به دست آورد و برای هجده سال در این مقام ماند. در ۱۸۳۷، او به عنوان عضو خارجی آکادمی علوم سوئد برگزیده شد. در روز نخست مه سال ۱۸۵۰، بلنویل در واگن قطاری که میان دو شهر روان و کان در حرکت بود، درگذشت.
ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ یک کهکشان است. گسترهٔ این کهکشان حدود ۷۵۰۰۰ سال نوری است. بیشتر کهکشان‌های مارپیچی‌ در مرکز خود دارای یک غبار بزرگ نورانی هستند که احتمالاً سیاه‌چاله‌های کلانجرم باشند، که باعث می‌شوند ستارگان به دور آن‌ها بچرخند. فاصلهٔ کهکشان ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ با زمین ۶۲۰۰۰ سال نوری است.
گرترود بل، با نام کامل ، معروف به «مادر عراق»، زاده ۱۴ ژوئیه ۱۸۶۸، در کانتی دورهام انگلستان، درگذشته ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۶ در بغداد، مشاور سیاسی، کوه‌نورد، جهانگرد، کاوشگر در رشته‌های تاریخ و باستان‌شناسی بود ولی در عین حال از زبده‌ترین و کارآمدترین مأموران «سازمان اطلاعات و امنیت خارجی بریتانیا» (SIS) در زمان خود، به ویژه در دوران جنگ جهانی اول محسوب می‌شد. بل در سال ۱۹۱۷ بخاطر خدمات بزرگی که در راه میهن خود انجام داده بود نشان امپراتوری بریتانیا را که یک رتبه شوالیه‌گری است دریافت کرد. دوران کودکی و جوانی. گرترود