payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از هواپخش مصنوعی از ذرات سولفات حاصل از سوختن سوخت فسیلی تشکیل یافته است، این ذرات می‌توانند با جلوگیری از رسیدن نور خورشید به زمین، اقلیم را سردتر کرده، و تا حدی از پدیدهٔ گرم شدن زمین - ناشی از گازهای گلخانه‌ای مانند کربن دی‌اکسید - جلوگیری کنند.
رصدخانهٔ فضایی هرشل رصدخانه‌ای فضایی متعلق به سازمان فضایی اروپا که بنابر گفتهٔ این سازمان تا هنگام پرتاب آن به فضا بزرگ‌ترین رصدخانهٔ فروسرخ جهان بوده‌است، قطر تلسکوپ انعکاسی این رصدخانه ۳٫۵ متر می‌باشد و این رصدخانه قادر به دریافت امواجی خواهد بود که تا پیش از آن امکان‌پذیر نبود. یکی از اهداف این رصدخانه تحقیق در مورد شکل‌گیری کهکشان‌ها در هنگام آغاز تشکیل جهان و چگونگی تکامل آن‌هاست. گفته می‌شود از ۲۹ آوریل ۲۰۱۳ فعالیت این رصدخانه مختل شده‌است، علت آن اتمام ۲٬۳۰۰ لیتر هلیوم مایع این رصدخانه است که برای
۲٬۳۰۰ لیتر هلیوم مایع این رصدخانه است که برای تنظیم دمای آن لازم می‌باشد.
غواص مقدس - اجرای زنده عنوان آلبوم اجرای زنده‌ایست که توسط گروه هوی متال دیو منتشر شده‌است. آهنگ‌های موجود در این آلبوم دقیقاً همان‌هایی هستند که در آلبوم غواص مقدس وجود دارد ولی با این تفاوت که در ضبط جدید سعی شده تا آهنگ‌ها به صورت مدرن‌تری ضبط شوند. این آلبوم علاوه بر نسخه سی‌دی، به صورت دی‌وی‌دی هم منتشر گشته است.
بخش‌های کردنشین ترکیه یا کردستان ترکیه (به کردی: باکووری کوردستان) نامی غیررسمی است که بعضاً برای بخش‌هایی از شرق و جنوب شرق ترکیه به‌کار می‌رود. بیشتر ساکنان این مناطق را کُردها تشکیل می‌دهند. به ادعای مؤسسه کردی پاریس این مناطق با مساحتی حدود ۲۳۰ هزار کیلومتر مربع (به‌طور تقریبی معادل دو‌ سوم مساحت ناحیه آناتولی شرقی و دو سوم ناحیه آناتولی جنوب شرق) تقریباً ۳۰ درصد از خاک ترکیه را دربر گرفته است. حدود دو سوم از کردهای ترکیه در جنوب شرقی و شرق ترکیه (موسوم به بخش‌های کردنشین ترکیه) سکونت دارند. بر طبق
به بخش‌های کردنشین ترکیه) سکونت دارند. بر طبق منابع سازمان سیا در سال ۲۰۱۶ میلادی، بافت قومیتی ترکیه شامل ۷۰٪-۷۵٪ ترک، ۱۹٪ کرد و ۷٪-۱۲٪ سایر گروه‌های قومی می‌باشد.بر اساس گفته مؤسسه کردی پاریس در سال ۲۰۱۶، جمعیت کُردهای ترکیه ۲۰ میلیون و ۲۵٪ جمعیت ترکیه را تشکیل میدهند. و همچنین بر پایه آماری که در سال ۲۰۱۲ توسط آژانس خبری فرات منتشر شد، جمعیت کردها در ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر برآورد شده‌ است. بسیاری از شهرهای کردستان ترکیه طی سال‌های اخیر به علت نارضایتی مردم کُرد از وضعیت موجود، صحنهٔ آشوب و درگیری
مردم کُرد از وضعیت موجود، صحنهٔ آشوب و درگیری بوده است. احزابی مانند پ‌ک‌ک خواهان خودمختاری مناطق کردنشین در ترکیه می‌باشند. بسیاری از کردهای ترکیه به استانبول مهاجرت کرده‌اند به‌گونه‌ای که استانبول به بزرگ‌ترین شهر کردنشین ترکیه مبدل گشته است. از سال ۱۹۹۰ مهاجرت اجباری از جنوب شرقی ترکیه، میلیون‌ها کرد را به شهرهایی مانند استانبول، آنکارا و ازمیر آورد. جمعیت کردها در استانبول بین ۰٫۵ تا ۱ میلیون نفر تخمین زده می‌شود (سال ۱۹۹۷). همچنین طبق تخمین دیگری ، جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای
کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان‌های کردنشین ترکیه) در حدود ۳۵ درصد کل جمعیت کردهای ترکیه است که چیزی حدود ۵ تا ۷ میلیون نفر می‌باشد. پیشینه. کردوئنه سرزمینی باستانی در جنوب دریاچهٔ وان و شمال میانرودان در هزارهٔ اول پیش از میلاد بود. بسیاری بر این باورند که کردوئنه همان سرزمینی‌ست که امروز کردستان خوانده می‌شود. و دانشنامه کلمبیا این ارتباط را ذکر کرده است. برخی از دانشوران قرن نوزدهم نظیر جرج رولینسن کردوئنه و کاردوخی را با کردهای امروزی یکی دانستند و اظهار کردند "کاردوخی"
کردهای امروزی یکی دانستند و اظهار کردند "کاردوخی" معادل لغوی باستانی کردستان است. برخی منابع آکادمیک تازه معتقدند باید پروتو-کرد دانسته شود. نمونه‌های زیادی از این‌گونه نام‌ها وجود دارد که به دلیل سختی بیان حرف «خ» در لاتین است. با این حال باور بر این است که مردم کردوئنا به زبانی ایرانی سخن می‌گفته‌اند. در سال ۹۹۰ تا ۱۰۸۵ میلادی دودمان کردتبار مروانیان بر شمال میانرودان، بدلیس، دیاربکر و وان حکم می‌راندند. مبارزات کردها در دورهٔ عثمانی علیه سلطهٔ ترک‌ها برقرار بود؛ یکی از نمونه‌ها شورش و مقاومت یزدانشیر
بود؛ یکی از نمونه‌ها شورش و مقاومت یزدانشیر امیر بوتان بود. با تجزیهٔ امپراتوری عثمانی و متعاقب آن معاهدهٔ سور (که قراردادی در به رسمیت شناختن حقوق ملی کردها بود)، ایجاد دولت کردستان در خاک امپراتوری عثمانی پیشین منظور شده بود. بعدها پیمان لوزان جایگزین پیمان سور گردید. به همین دلیل کردها به رهبری شیخ محمود برزنجی در مقابل ارتش انگلیس در خاک کردستان عراق امروزین دست به مقاومت زدند. مصطفی کمال‌پاشا (آتاترک) که جنگ‌های استقلال ترکیه را فرماندهی می‌کرد، به نقش حساس کردها در این جنگ واقف بود، از این‌رو با دادن
حساس کردها در این جنگ واقف بود، از این‌رو با دادن وعده‌های زیاد به کردها حمایت آن‌ها را جلب، و در سایهٔ پیروزی‌های چشمگیر مصطفی کمال، براساس معاهدهٔ لوزان، دولت نوین ترکیه تحت حاکمیت کمالیسم به رسمیت شناخته شد. اما ممنوع‌شدن مظاهر هویت کردی از جمله زبان و پوشش، تمامی نیروهای ملی و مذهبی را وادار به عکس‌العمل نمود و از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹، در اثر سخت‌گیری‌های دولت ترکیه یک سلسله شورش‌هایی در میان کردها علیه دولت مرکزی ترکیه به وقوع پیوست. شورش شیخ سعید پیران، قیام آرارات و قیام درسیم از مهم‌ترین شورش‌های این
قیام آرارات و قیام درسیم از مهم‌ترین شورش‌های این دوره هستند. دولت مرکزی ترکیه با واکنش‌های سخت و خشن، کلیه شورش‌های صورت گرفته را سرکوب کرد. مهم‌ترین حرکتی که در بخش‌های کردنشین ترکیه بوقوع پیوست، تشکیل جمهوری آرارات در سال ۱۹۲۷ در بخش‌های کردنشین ترکیه بود. جمهوری آرارات توسط روشنفکران کرد و خاندان بدرخانیان برپا گشته بود که توسط حکومت ترکیه سرکوب گردید. در بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ در پی قیام درسیم، ارتش ترکیه به رهبری آتاتورک ۶۵٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ از کردهای علوی ساکن استان درسیم (استان تونج‌ایلی امروزی) را
علوی ساکن استان درسیم (استان تونج‌ایلی امروزی) را قتل‌عام کردند. فرهنگ و مردم. بیشتر کردهای ترکیه به گویش کرمانجی و بخشی از کوردها به گویش زازا سخن می‌گویند. در کل کردهای ترکیه اشتراکات فراوانی با سایر کردها در کشورهای دیگر دارند و در طول تاریخ و به ویژه پیش از مرزبندی‌های معاصر، همواره با سایر کردها پیوند داشته‌اند، اکثریت کردهای ترکیه سنی مذهب هستند. یکی از مهم‌ترین جشن‌ها و مراسم‌هایی که در مناطق کردنشین ترکیه رایج‌است، جشن نوروز است. این جشن‌ها در واقع حدود یک هفته قبل از نوروز توسط جوانانی که در
واقع حدود یک هفته قبل از نوروز توسط جوانانی که در روستاها و شهرها آتش روشن می‌کنند و از روی شعله‌ها می‌پرند (سنتی که در ایران نیز دیده می‌شود) آغاز می‌شوند. به علت راهپیمایی‌هایی که کردها مخصوصاً در شهر دیاربکر به مناسبت نوروز ترتیب می‌دهند و حساسیت‌هایی که دولت ترکیه به این تجمعات داشته است، این گردهمایی در خیابان‌ها رنگ و بوی سیاسی گرفته است. سیاست. در انتخابات مجلس ملی ترکیه (۲۰۱۱) حزب عدالت و توسعه توانست که قریب به نیمی از آرای شرکت کنندگان در انتخابات را کسب کند و جبهه رنج، دمکراسی و آزادی نیز که
را کسب کند و جبهه رنج، دمکراسی و آزادی نیز که احزاب کردی BDP و PAR - HAK و KADEP از آن حمایت به عمل آورده بودند با شعار «برای جمهوری دمکراتیک، برای خودمختاری دمکراتیک» در انتخاب با نامزدهای مستقل شرکت کرده بود. در انتخابات ریاست‌جمهوری ترکیه (۲۰۱۴) حزب دموکراتیک خلق‌ها، صلاح الدین دمیرتاش را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد که به رقابت با دو نامزد دیگر از جمله رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه و نامزد حزب عدالت و توسعه، پرداخت، با این حال رجب طیب اردوغان با کسب ۵۱/۷۹٪ آرا پیروز انتخابات شد.
طیب اردوغان با کسب ۵۱/۷۹٪ آرا پیروز انتخابات شد. اقتصاد. مناطق کردنشین ترکیه همواره جزو فقیرترین و توسعه نیافته‌ترین مناطق این کشور بوده‌اند و نرخ بیکاری جوانان در این منطقه بسیار بیشتر از دیگر نقاط کشور است. تهیدستی، بیکاری، محرومیت، سرکوب و خفقان در نواحی جنوب‌شرقی و شرق ترکیه در طی سدهٔ اخیر، موجب پدید آمدن جریانی به نام پ‌ک‌ک در دههٔ ۱۹۷۰ شده است. کردها و ترکیه. بنیاد حقوق بشر دیاربکر (İHD) اعلام کرده که در سالیان ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ بیش از پنج هزار نفر از شهروندان عادی کُرد در ترکیه توسط واحد اطلاعات و
شهروندان عادی کُرد در ترکیه توسط واحد اطلاعات و ضدترور ژاندارمری (JITEM) کشته شده‌اند و اجساد اغلب این قربانیان کشف نشده است. شرکت رادیو تلویزیون دولتی ترکیه کانالی به نام ت‌رت کردی (TRT KURDI) را که به صورت ۲۴ ساعته به زبان کردی پخش می‌کند راه‌اندازی کرده است. به گفته کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران، ۷۰ درصد از روزنامه‌نگارانی که در سال ۲۰۱۲ در ترکیه زندانی شده‌اند، کرد هستند و در این سال ترکیه بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان بوده است. نلسون ماندلا، قهرمان مبارزه با نژادپرستی، در سال ۱۹۹۲ از پذیرش
قهرمان مبارزه با نژادپرستی، در سال ۱۹۹۲ از پذیرش «جایزه صلح آتاترک» سرباز زد. در تلاشی برای انکار هویت کردها دولت ترکیه تا سال ۱۹۹۱ کردها را جزو "ترک‌های کوهستانی" رده‌بندی می‌کرد. استان‌ها. سرزمین‌های کردنشین در ترکیه در تقسیمات کشوری ترکیه در گذشته ۱۱ استان (به ترکی: ایل) بودند. و بعدتر بر اثر تقسیمات کشوری مجدد، همان سرزمین‌ها را این بار به ۱۷ استان تقسیم کردند. و بعدتر در آغاز دهه ۹۰ بر اثر تقسیمات کشوری جدیدتر، همان سرزمین‌ها را این بار به ۲۱ استان تقسیم کردند. کشور ترکیه دارای ۸۱ استان است که بر اساس
کردند. کشور ترکیه دارای ۸۱ استان است که بر اساس دانشنامه بریتانیکا کردها در ۲۱ استان کردنشین در اکثریت هستند. بخش‌های کردنشین ترکیه شامل تمام ۱۵ استان آناتولی شرقی و ۶ استان از ۸ استان آناتولی جنوب شرقی (به جز دو استان استان غازی عینتاب و استان کیلیس) است. همچنین کردها در سایر مناطق و استان‌های ترکیه نیز حضور دارند. برای نمونه در خارج از بخش‌های کردنشین ترکیه در استان غازی عینتاب (پارێزگای دیلۆک) در آناتولی جنوب شرقی یا استان آق‌سرای (پارێزگای ئاکسارای) یا استان سیواس (پارێزگای سێواس) در ناحیه آناتولی
یا استان سیواس (پارێزگای سێواس) در ناحیه آناتولی مرکزی تعداد زیادی کرد زندگی می‌کنند و اقلیت‌هایی پرشمار در ناحیه مدیترانه و ناحیه اژه و ناحیه مرمره دارند ولی در ناحیه دریای سیاه جمعیت بسیار کمی دارند. فهرست استان‌های کردنشین ترکیه. از استان‌های ترکیه ۲۱ استان به عنوان مناطق با اکثریت کرد معرفی می‌شود. در این مناطق اقلیت‌های قابل توجه عرب، ارمنی، آشوری و ترک نیز وجود دارد و در سایر مناطق ترکیه اقلیت‌های قابل توجهی از کردها همانند کردهای استانبول و کردهای آناتولی مرکزی و سایر اقوام وجود دارند. استان‌های هر
مرکزی و سایر اقوام وجود دارند. استان‌های هر ناحیه به ترتیب وسعت مرتب شده‌اند: رشد جمعیت. همان‌طور که در نقشهٔ سال ۲۰۱۳ ترکیه مشخص شده است، رشد جمعیتی کردها دست‌کم دو تا سه برابر مناطق ترک‌نشین در ترکیه است.
شرکت نوشابه‌سازی ساسان، یکی از سه واحد تولید نوشابه‌سازی در ایران با بیش از ۶۵ سال قدمت است. شرکت نوشابه‌سازی ساسان یکی از چند کارخانه‌ای است که از سال ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۴ ایجاد شده‌اند. این شرکت از دههٔ ۸۰ تا به حال یار دوازدهم پپسی است.
جاده جی‌بی جاده و محله‌ای در دهلی کهنه است که در گذشته روسپی خانه‌های زیادی در آن فعالیت داشتند. اگرچه در سال ۱۹۶۵ میلادی دولت هند نام آن را رسماً به سوامی شراندهاناند مارگ (Swami Shradhanand Marg) تغییر داد اما این محله کماکان با همان نام سابق بین مردم شناخته می‌شود و به صورت مخفی تعدادی روسپی خانه نیز در آن فعالیت دارند. این محله در نزدیکی چندنی چوک و قلعه سرخ قرار دارد. جرایم: جاده جی بی در شب خیلی خطرناک است. در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۲ یک پلیس توسط راه زنان در این جاده کشته شد.
در طول مرز مشترک ایران و عراق ۵ مخزن نفتی نفت‌شهر (سابقاً نفت شاه)، دهلران، پایدار غرب، آزادگان و یادآوران (سابقاً حسینیه-کوشک) وجود دارد. هم‌اکنون میدان‌ها دهلران، پایدار غرب و نفت شهر در حال تولید بوده و دو میدان یادآوران و آزادگان نیز در مراحل مختلف توسعه قرار دارند. میدان نفت شهر در مجاورت میدان نفت‌خانه، میدان‌ها آزادگان در مجاورت میدان مجنون و میدان یادآوران در مجاورت میدان سنباد عراق واقع شده‌اند. میدان‌های نفتی آزادگان و یادآوران، مهم‌ترین میدان‌ها مشترک دو کشور است که بنابر توافق‌هایی که صورت گرفته
دو کشور است که بنابر توافق‌هایی که صورت گرفته قرار است دو کشور در توسعه این میدان‌ها با هم همکاری کنند. اواخر تیر ماه ۱۳۸۸ سیف الله جشن ساز (مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران) از توافق با عراقی‌ها برای مطالعه و توسعه میدان‌ها مشترک نفتی خبرداده و گفته بود: «همچنین برای صدور خدمات اکتشافی، لرزه نگاری، مطالعات اکتشافی، تفسیر و تعبیر داده‌های اکتشافی، ارائه خدمات حفاری، اعزام دکل، آموزش و پژوهش، مطالعات مخازن و تعمیرات توربین با مسئولان عراقی به توافق رسیده ایم.»این در حالی بود که مدیر بخش حقوقی و تجاری در بخش
در حالی بود که مدیر بخش حقوقی و تجاری در بخش قرار دادها و مجوزهای نفتی در وزارت نفت عراق اعلام کرد: «عراق به هیچ توافق روشنی درباره ترسیم مرزهای میدان‌ها نفتی مشترک با ایران و کویت دست نیافته‌است.» مناقشه میدان نفتی فکه. چاه نفتی چاه شماره ۴ پیچ‌انگیزه (تیر ماه ۱۳۸۸). چاه شماره ۴ پیچ انگیزه که عراقیان آن را چاه شماره ۴ میدان فکه می‌نامند در مرز استان‌های ایلام ایران و استان میسان عراق در ۵۰۰ متری از برجک مرزبانی ایران و یک کیلومتری از مرزبانی عراق قرار دارد. این چاه جزئی از میدان‌های نفتی مشترک ایران با
این چاه جزئی از میدان‌های نفتی مشترک ایران با عراق در منطقه دهلران است. شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، تصرف چاه شماره ۴ پیچ انگیزه در منطقه عملیاتی دهلران توسط کشور عراق را رد و آن را ناشی از سوءتفاهم بین مرزبانان ۲ کشور اعلام کرد و گفت هیچ گونه تصرف و بهره‌برداری از چاه شماره ۴ پیچ انگیزه در منطقه دهلران توسط عراق صورت نگرفته‌است، و افزود: «تلاش برای توسعه و بهره‌برداری از میدانهای نفتی مشترک در دستور کار مقامات نفتی ۲ کشور قرار دارد تا با تبادل و همکاری در جهت منافع دو کشور قدم بردارند.» مناقشه میدان نفتی
جهت منافع دو کشور قدم بردارند.» مناقشه میدان نفتی فکه (آذر ماه ۱۳۸۸). میدان نفتی اشغال شده در شرق ایالت میسان در ۴۵۰ کیلومتری جنوب بغداد و در نزدیکی مرز ایران واقع است. در میدان نفتی فکه، سه چاه نفتی با ظرفیتی بیش از یک و نیم میلیون بشکه قرار دارد. در روز ۲۷ آذر ( ۱۸دسامبر) شرکت نفت دولتی عراق اعلام کرده بود که در حدود ده تنی از سربازان ایرانی بر سر چاه شمارهٔ ۴ حاضر شده و پرچم جمهوری اسلامی ایران را برفراز آن به اهتزاز درآورده‌اند.، نیروهای ایرانی ضمن نصب پرچم ایران و کندن سنگر، توپخانه خود را در منطقه
پرچم ایران و کندن سنگر، توپخانه خود را در منطقه مستقر کرده‌اند. این سربازان مألاً چند روز بعد از این منطقه عقب نشینی کردند در پی انتشار خبر «ورود نیروهای ایرانی به یک چاه نفتی در مرز با عراق»، بهای نفت، جمعه ۲۷ آذر ( ۱۸دسامبر) به بیش از ۷۴ دلار در هر بشکه رسید. واکنش عراق. بنا بر گزارش تلویزیون العراقیه، شیروان وائلی، وزیر امنیت ملی عراق نیز عبور ایرانی‌ها از مرز عراق را تأیید و از آن به عنوان «تجاوز» یاد کرده‌است. مقام‌های دولت عراق با متهم کردن نیروهای ایران به ورود و کنترل یک چاه نفتی در خاک این کشور
ایران به ورود و کنترل یک چاه نفتی در خاک این کشور می‌گویند خواستار «عقب نشینی» ایران هستند. معاون وزارت کشور عراق در اظهاراتی که در تأیید رخنهٔ سربازان ایرانی ایراد کرد این بار مدعی شد که ورود ورخنهٔ سربازان جمهوری اسلامی ایران به این نقطه در چند روز اخیر نه تنها یکبار بلکه چندین بار رخ داده‌است.الخفاجی در گفت‌وگویی با رویترز از رخنهٔ یازده سرباز ایرانی به این میدان یا چاه نفتی و به اهتزاز در آوردن پرچم جمهوری اسلامی ایران بر فراز آن سخن گفت. نوری المالکی نخست‌وزیر عراق نیمروز جمعه پس از انتشار خبر اشغال
نخست‌وزیر عراق نیمروز جمعه پس از انتشار خبر اشغال چاه نفتی، مردم عراق را به حفظ آرامش دعوت کرد. یکی از فرماندهان نیروهای مرزی عراق نیز به خبرگزاری آلمان گفت:«برنامه‌ای برای واکنش نظامی وجود ندارد و ما امیدواریم این بحران از طریق سیاسی حل شود». یک سخنگوی دولت عراق با محکوم کردن این «اقدام» ایران گفته‌است بغداد امیدوار است این ماجرا را به‌طور دیپلماتیک حل کند. واکنش ایران. در آخرین ساعات روز جمعه (۱۸ دسامبر / ۲۷ آذر) خبری کوتاه از سوی خبرگزاری ایسنا انتشار یافت. به نوشتهٔ این خبرگزاری، «یک منبع مطلع در سفارت
به نوشتهٔ این خبرگزاری، «یک منبع مطلع در سفارت ایران در بغداد خبر برخی رسانه‌های خارجی را درباره تصرف یکی از چاه‌های نفت عراق در مرز دو کشور توسط نیروهای نظامی ایرانی را به شدت تکذیب کرد».خبرگزاری ایسنا نامی از این منبع مطلع خود در سفارت جمهوری اسلامی در بغداد نبرده است. با آن که مقام‌های رسمی ایران خبر اشغال یکی از چاه‌های نفت عراق توسط نیروهای ایرانی را تکذیب کرده اند، شبکه خبری عرب زبان العالم، متعلق به جمهوری اسلامی ایران، گزارش داد که ایران اعلام کرده منطقه نفتی فکه را در مرز عراق تصرف کرده و گفته که
منطقه نفتی فکه را در مرز عراق تصرف کرده و گفته که این منطقه نفتی بر اساس مرزهای شناخته شده بین‌المللی، متعلق به ایران است. منوچهر متکی، وزیر امورخارجهٔ جمهوری اسلامی ایران، پنجشنبه (۲۴ دسامبر)در یک گفتگو با تلویزیون دولتی ایران اشغال چاه نفتی مورد اختلاف ایران و عراق در منطقه‌ای به نام فکه در مرز دو کشور را مورد تأیید قرار داد. منوچهر متکی گفت «نیروهای عراقی در منطقهٔ فکه قرار دارند و در پنج ماه گذشته به نزدیکی چاه نفت آمدند و سنگر کوچکی درست کردند که خلاف بود و نمی بایست صورت می گرفت.» وزیر امور خارجهٔ
بود و نمی بایست صورت می گرفت.» وزیر امور خارجهٔ ایران افزود «به آنان تذکر داده شد و بر اساس گفت‌وگوهایی که بین دو طرف انجام شد آن‌ها به موضع پیشین خود برگشتند. عراقی‌ها پس از مدتی دوباره به این کار دست زده اند و طبیعی بود که باید رفع مزاحمت می شد که نیروهای ایرانی این کار را انجام دادند و دوباره در جای خود مستقر شدند.» وزیر امور خارجهٔ جمهوری اسلامی ایران در دنبالهٔ سخنان خود گفت «زمان اشغال با هوشیار زیباری همتای عراقی خود تماس گرفته و به گفته است که حتماً با نیروهای عراقی تماس بگیرد و به آنان بگوید
حتماً با نیروهای عراقی تماس بگیرد و به آنان بگوید دوباره این کار را نکنند زیرا در غیر این صورت نیروهای ایرانی آنان را به عقب خواهند راند.» منوچهر متکی گفت: «نیروهای ایران پس از انجام مأموریت خود دو باره در جای خود مستقر شدند و بعداً دو کشور به سرعت توافق کردند که یک کمیتهٔ فنی برای رسیدگی به این مسئله تشکیل شود.» گفتگوهای فی مابین. وزرای امور خارجهٔ ایران و عراق بر سر مسئلهٔ تصرف چاه نفتی در منطقهٔ فکه توسط نیروهای نظامی ایران، تلفنی با یکدیگر مذاکره کردند. ساعاتی پس از این گفتگوی تلفنی، نیروهای ایرانی چاه
ساعاتی پس از این گفتگوی تلفنی، نیروهای ایرانی چاه نفتی تصرف شده در میدان نفتی فکه را ترک کردند. به‌دنبال ترک منطقه توسط نیروهای ایرانی، تکنیسین‌های عراقی وارد حوزهٔ نفتی چاه شمارهٔ چهار میدان نفتی فکه شدند. پیشینه. روز ۲۸ تیرماه سال ۱۳۸۸، روزنامه جمهوری اسلامی برای نخستین بار خبر داد که یک حوزه نفتی ایران از خرداد ماه به تصرف ارتش عراق درآمده‌است. این روزنامه نوشت: «ماه گذشته، تیم بهره‌برداری نفتی عراق به همراه گروهی از نیروهای ارتش این کشور به یکی از حوزه‌های نفتی ایران در نوار مرزی حمله کرده و پس از
نفتی ایران در نوار مرزی حمله کرده و پس از تصرف، اقدام به آغاز عملیات استخراج نفت کرد، مسئولان وزارت خارجه ایران و نیروهای مسلح، تاکنون تنها به ارسال نامه‌ای بسنده کرده‌اند و طرف عراقی ضمن بی‌اعتنایی به این نامه به بهره‌برداری از حوزه نفتی ادامه می‌دهد». روزنامه «جمهوری اسلامی»، نام میدان نفتی مورد ادعا را ذکر نکرد. اما با توجه به مجاورت میدان نفتی میسان با مرز ایران، احتمال می‌رود که مسئله بر سر همین میدان باشد. سرانجام. با سفر وزیر خارجه ایران به بغداد و خروج نیروهای ایرانی از منطقه مورد مناقشه، آرامش به
نیروهای ایرانی از منطقه مورد مناقشه، آرامش به روابط دو کشور بازگشت. همکاری مشترک. بر اساس توافقات مقامات صنعت نفت دو کشور در سال ۱۳۹۰، بنا شد دو کشور به صورت مشترک اقدام به استخراج و بهره‌برداری از میدان‌ها مشترک نفتی نمایند. بر اساس توافق‌های اولیه، مقرر شد که دو کشور سه میدان مشترک نفتی را به‌طور مشارکتی توسعه دهند و برای این منظور می‌بایست یک شرکت مشترک نفتی تأسیس نمایند.
علف خوک گیاهی است که به گیاهان پست و ابتدایی همچون سرخسها همانندی دارند و ساختمان پیچیده‌ای ندارد. تکثیر علف خوک به‌وسیله تقسیم بوته و کشت هاگ‌ها است. علف خوک نیز اگر چه استوانه‌ای‌شکل‌تر از پنجه‌گرگ است، ولی شبیه به آن بوده و یکی از گونه‌های پنجه‌گرگ است که در جلبک‌های مرطوب می‌روید. ریشه‌هایش مستقیماً از شاخه‌ها نمی‌رویند، بلکه از شاخه‌های بدون برگی که ریزوفور نام دارد به وجود می‌آیند.
بیابان تار (بیابان تهار) (هندی: थार मरुस्थल)، بیابانی بزرگ در منطقه خشک قسمت شمال غربی شبه قاره هند است، با مساحت بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ هزار کیلومتر مربع. این بیابان در جهان هفتمین بیابان بزرگ و در آسیا سومین بیابان بزرگ است. بیابان‌زدایی. دولت هند برای بیابان‌زدایی اقدام به کاشتن درختان و گیاهان پایدار در برابر کمبود آب در ابن بیابان نموده‌است. آنها گیاهان و درختان همچون گونه‌های مختلف اکالیپتوس، آکاسیا، کاسیا را از سرزمین‌های دوری مانند اسرائیل، استرالیا، ایالات متحده آمریکا، روسیه، شیلی، پرو و سودان به آن‌جا
متحده آمریکا، روسیه، شیلی، پرو و سودان به آن‌جا برده و آغاز به بیابان‌زدایی نموده‌اند.
موضوع اهانت به سید روح‌الله خمینی — بنیان‌گذار جمهوری اسلامی — به عنوان یک شخصیت حقوقی و حقیقی چندین بار در ایران جنجال برانگیخته است. قانون مجازات اسلامی ایران اهانت به وی را جرم تلقی کرده و مستوجب شش ماه تا دو سال حبس دانسته است. ۱۷ دی ۱۳۵۶. مهم‌ترین نمونه مقاله «ایران و استعمار سرخ و سیاه» بود که در ۱۷ دی ۱۳۵۶ با امضای "احمد رشیدی مطلق" در روزنامه اطلاعات منتشر شد. نویسنده در این مقاله به‌شدت به اقدامات و شخصیت خمینی به ویژه مخالفت او با اصلاحات ارضی سال ۱۳۴۱ معترض شده بود. این مقاله به طرز غیرمنتظره‌ای
۱۳۴۱ معترض شده بود. این مقاله به طرز غیرمنتظره‌ای روند اعتراضات مخالفان حکومت پهلوی را شدت بخشید. اعتراضاتی که ۱۳ ماه بعد به سقوط حکومت پهلوی انجامید. همچنین در ماه‌های اول پس از پیروزی انقلاب در جریان تظاهرات خیابانی گروه‌های سیاسی مختلف گاه شعارهایی علیه خمینی داده می‌شد یا تصاویر وی نابود می‌شد و این موضوع خشم طرفداران وی را برمی‌انگیخت. خمینی در آن هنگام چندین بار از حامیان خود خواست به این مسائل توجه نکنند. از جمله در ۱۵ آذر ۱۳۵۸ گفت: «... حرام است تعرض کردن به کسی که به من سب کند، به من فحش بدهد، عکس
کردن به کسی که به من سب کند، به من فحش بدهد، عکس مرا پاره کند، مرا بزند، هر کاری بکند…» ۱۷ آذر ۱۳۵۷. در همان زمان محمد رضا پهلوی مجوز فعالیت مذهبی سید روح‌الله خمینی در قم را صادر کرد که منوط به مجوز صادر شده در انقلاب ۵۷ شاه بار دیگر مجوز ورود خمینی را در همین راستا امضا کرد و توسط دولت فرانسه مورد تأیید رسمی قرار گرفت و با همکاری دولت فرانسه خمینی در سال ۱۳۵۷ وارد ایران شد. بازگشت وی به ایران منجر به واکنش‌های سیاسی شد و در پی این اقدام دولت اسلامی با همبستگی مردم ایران شکل گرفت و بنیان‌گذار انقلاب سید
مردم ایران شکل گرفت و بنیان‌گذار انقلاب سید روح‌الله خمینی در ۵ بهمن ۱۳۵۷ وارد ایران شود ولی دولت شاپور بختیار فرودگاه‌ها را بسته اعلام کرد. بسته شدن فرودگاه‌ها به پردامنه شدن اعتراضات و اعتصابات انجامید. خمینی در پاریس اعلام کرد که به محض باز شدن فرودگاه‌ها به کشور بازخواهد گشت و مردم را به ادامه اعتراضات دعوت کرد. در ۹ بهمن ۱۳۵۷ به فرمان بختیار فرودگاه مهرآباد بازگشایی شد. بازگشت سید روح‌الله خمینی به ایران واقعه‌ای در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران است که طی آن در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ خمینی پس از ۱۵ سال تبعید به
در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ خمینی پس از ۱۵ سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال حدود سه میلیون ایرانی قرار گرفت. این روز در تقویم رسمی ایران با عنوان آغازین روز دهه فجر، مشخص شده است.[۱][۲] همه ساله مصادف با این روز مراسم ویژه‌ای در سراسر ایران با حضور مقامات کشوری و لشکری برگزار می‌شود و زنگ انقلاب در مدارس نواخته می‌شود و سوت کشتی‌ها، قطارها و ناقوس کلیساها در ساعت ۹ بامداد این روز به صدا درمی‌آید. اما در سال ۱۳۹۰ نیروی هوایی ارتش در فرودگاه مهرآباد صحنه ورود و پیاده شدن خمینی را با استفاده از ماکت
صحنه ورود و پیاده شدن خمینی را با استفاده از ماکت مقوایی وی بازسازی کرد[۵] و این مراسم با ادای کامل تشریفات نظامی انجام شد. همچنین حمیدرضا حاجی‌بابایی وزیر آموزش و پرورش و عده‌ای دیگر در مراسمی تحت عنوان گلبانگ انقلاب در مدرسه رفاه شرکت کردند که در این مراسم نیز ماکت مقوایی خمینی دیده می‌شد.[۶] استفاده از ماکت مقوایی در مراسم دهه فجر این سال باعث گردید عکس‌های منتشر شده از مراسم مذکور مورد توجه ویژه رسانه‌های بین‌المللی و کاربران شبکه‌های اجتماعی از جمله فیس‌بوک قرار گیرد.[۷] ۲۲ دی ۱۳۸۱. مثالی دیگر در در
قرار گیرد.[۷] ۲۲ دی ۱۳۸۱. مثالی دیگر در در ۲۲ دی ۱۳۸۱ روی داد. روزنامه حیات نو کاریکاتوری تاریخی مربوط به سال ۱۹۳۷ را چاپ کرد که دربارهٔ منازعات میان روزولت رئیس‌جمهوری آمریکا و دیوان عالی این کشور بود. شباهت تصویر رئیس دیوان عالی آمریکا با خمینی بحرانی در کشور بر پا کرد و موجب شد تا روزنامه حیات نو توقیف شده، علیرضا اشراقی سردبیر و هادی خامنه‌ای مدیرمسئول روزنامه در دادگاه ویژه روحانیت محاکمه شوند، چند تن از اعضای تحریریه این روزنامه بازداشت شده و اشراقی ۵۳ روز را در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ به‌سر
۵۳ روز را در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ به‌سر بردند. ۱۶ آذر ۱۳۸۸. در ۱۶ آذر ۱۳۸۸ تصویر پاره شده‌ای از خمینی در بخش خبری بیست و سی شبکهٔ دوم سیمای جمهوری اسلامی پخش شد. این موضوع واکنش‌های مختلفی را در میان رسانه‌ها و فعالان سیاسی و مذهبی ایران برانگیخت. در حالی که طرفداران حکومت معتقد بودند حامیان جنبش سبز به خمینی اهانت کرده‌اند، طرفداران جنبش سبز احتمال ساختگی بودن این تصویر را مطرح کردند. پس از نماز جمعهٔ ۲۰ آذر در شهرهای مختلف تظاهرات وسیعی علیه این اقدام برگزار شد. همچنین حوزه علمیه قم، مشهد، یزد و
برگزار شد. همچنین حوزه علمیه قم، مشهد، یزد و سایر استانها در اعتراض به این اقدام مخالفان به مدت ۲ ساعت برنامه کلاسهای آموزشی خود در روز شنبه مورخ ۲۱ آذر تعطیل کردند. در روزهای هفته بعد نیز تحصن‌ها و اعتراضات مردمی به این عمل در شهرها و دانشگاه‌های مختلف ادامه داشت. معترضان خواستار برخورد دستگاه قضایی با عاملان این اهانت بودند. علی لاریجانی در اظهاراتش در صحن مجلس این اهانت را مشابه اهانتی دانست که در ۱۹ دی ۱۳۵۶ و در زمان حکومت پهلوی به خمینی شده بود. این اقدام همچنین با واکنش و محکومیت سید علی خامنه‌ای و
همچنین با واکنش و محکومیت سید علی خامنه‌ای و هاشمی رفسنجانی مواجه شد. محمد خاتمی نیز تلویحاً هواداران دولت را به «حرمت شکنی» علیه بنیانگذار جمهوری اسلامی، به قصد متهم کردن مخالفان دولت و بهانه تراشی برای برخورد شدیدتر با آن‌ها متهم کرد. در شرایطی که خمینی طی سخنانی در سالهای اول انقلاب از هوادارانش خواسته بود در صورت توهین و پاره کردن عکسش واکنشی نشان ندهند، روحانیون به‌طور سازمان یافته اجتماع کرده و به توهین و تهدید جنبش سبز و رهبرانش پرداختند. جعفر شجونی، عضو جامعه روحانیت مبارز در سخنانی گفت : وبگاه‌های
عضو جامعه روحانیت مبارز در سخنانی گفت : وبگاه‌های مخالف دولت به نقل از روزنامه مردم‌سالاری، این تصاویر را جعلی دانسته و هم‌ردیف با فیلمی می‌دانند که در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۷۶ علیه شعائر اسلامی در عصر عاشورا تهیه و به‌نام هواداران خاتمی پخش شد. واکنش‌های دیگر. حوزه علمیه. حوزه‌های علمیه در ایران در اعتراض به پاره نمودن عکس خمینی کلاس‌های درس را تعطیل نمودند. همچنین شهرهای مختلفی اعم از قم، مشهد، شیراز، تهران، آبادان، خرمشهر و … شاهد اعتراض طلاب به این حادثه بودند. مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام