payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا ۲۰۰۸ منتشر شدند بیش از ۳۰ میلیون نسخه به‌فروش رسیده‌است. شکل‌گیری. یوریا هیپ را دیوید بایْرِن (خواننده) و میک باکس (گیتاریست) بنیان گذاشتند. آن‌ها قبلاً عضو گروهی به نام اِستاکِرز بودند و زمانی که اِستاکِرز منحل شد، گروه خودشان با نام اسپایس را تشکیل دادند. با پیوستن کِن هِنزلی (نوازندهٔ کیبورد و گیتار) و پال نیوتن (باسیست) گروه به ترکیب مناسبی رسید و پس از مدتی نام‌اش به یوریا هیپ تغییر یافت. اعضای گروه، نام‌شان را از یکی از شخصیت‌های آفریدهٔ چارلز دیکنز در رمان دیوید کاپرفیلد اقتباس کردند. درامر پیشین
در رمان دیوید کاپرفیلد اقتباس کردند. درامر پیشین اسپایس، اَلکس نِیپیِر هم برای مدت کوتاهی به آن‌ها پیوست که به‌زودی جای‌اش را به نایجل اولسن داد. این ترکیب در سال‌های بعد بارها دست‌خوش تغییر شد به شکلی که در دو دههٔ بعدی، یوریا هیپ بیش از ۳۰ عضو مختلف را در ترکیب نفرات‌اش تجربه کرد.
اسماعیل میرفخرایی (زادهٔ ۱۹ مهر ۱۳۲۵) مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های علمی تلویزیون اهل ایران است. زندگی. میرفخرایی به سال ۱۳۲۵ در محلهٔ شیخ هادی تهران متولد شد. در سال ۱۳۴۳ برای تحصیل رشتهٔ زیست‌شناسی وارد دانشگاه تهران شد. او کار خود را در آبان ۱۳۴۵ به عنوان مجری و تهیه‌کننده برنامه‌های علمی نظیر برنامه «رهاورد» در تلویزیون شروع کرد؛ برنامه‌هایی که اولین برنامه‌های علمی تلویزیون ایران به حساب می‌آیند. تحصیلات. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ لیسانس زیست‌شناسی از دانشگاه تهران و رشتهٔ رادیو و تلویزیون از دانشگاه
دانشگاه تهران و رشتهٔ رادیو و تلویزیون از دانشگاه ایلینوی جنوبی در کاربوندیل و فوق لیسانس ارتباطات در آموزش از همان دانشگاه است. میرفخرایی پس از انقلاب، بازنشسته شد و برای ادامهٔ تحصیل به استرالیا رفت تا در رشتهٔ ارتباطات و در مقطع دکترا تحصیل کند اما به دلیل بروز مشکلاتی با استاد راهنمایش در حالی که تنها دفاع از پایان‌نامه‌اش با عنوان «استفادهٔ قانونی و غیرقانونی از رسانه در ایران» باقی مانده بود، کار را نیمه‌تمام رها کرد و به ایران بازگشت. فعالیت‌ها. ساخت بیش از ۵۰۰ برنامه در زمینهٔ مسائل علمی، شرکت در
بیش از ۵۰۰ برنامه در زمینهٔ مسائل علمی، شرکت در مجموعهٔ تلویزیونی با عنوان "جمعیت، حال، آینده" و ساخت مجموعهٔ علمی "با طبیعت" که به مسائل زیست‌محیطی می‌باشد. از آخرین کارهای میرفخرایی که او به عنوان تهیه‌کننده در آن شرکت کرده، برنامهٔ "ارتباط ایرانی" می‌باشد. او در کنار فعالیت‌های خود به تدریس در دانشگاه‌های ایران و خارج از کشور نیز اشتغال دارد. اسماعیل میرفخرایی همچنین در پادکست‌سازی هم فعال بوده و در ساخت چند پادکست مشارکت مستقیمی داشته است. پادکست‌های میرکت و پادکست خداحافظ آفریقا به تهیه کنندگی سیاوش
و پادکست خداحافظ آفریقا به تهیه کنندگی سیاوش صفاریان‌پور از جمله آثار مشارکت‌های او در حوزه تولید و نشر پادکست است.
قات (خات) گیاه گلداری است که بومی بخش گرمسیری شرق آفریقا و شبه جزیره عربستان می‌باشد. قات زدن به عمل مکیدن تدریجی شیره برگ گیاه قات که نوعی مخدر است گفته می‌شود. این گیاه دارای سابقه‌ای از کشت در منطقه هَرَر (در شرق امروزی اتیوپی) است و سپس در دوره‌های مختلف به کشورهای همجوار در شرق آفریقا و جنوب عربستان، به‌ویژه یمن، معرفی شده است. این گیاه توسط کشاورزان کشت می‌شود و برگ‌های آن برای استفاده به عنوان یک محرک تفننی در بازار به فروش می‌رسد. بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان این گیاه در جهان، مردم شرق آفریقا، به‌ویژه
این گیاه در جهان، مردم شرق آفریقا، به‌ویژه سومالیایی‌ها، و همچنین یمن هستند. بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان آن نیز اتیوپی و کنیا می‌باشند. قات (Khat) حاوی آلکالوئیدی به نام کاتینون (cathinone) است؛ ماده‌ای محرک که موجب افزایش معاشرت‌پذیری، هیجان، کاهش خفیف اشتها و احساس سرخوشی ملایم می‌شود. در میان جوامعی که این گیاه بومی آن‌هاست، جویدن قات سابقه‌ای تاریخی دارد و به‌عنوان یک رسم اجتماعی (به‌ویژه در میان مردان) شناخته می‌شود که به هزاران سال پیش بازمی‌گردد. این رسم مشابه—but کمی متفاوت با—مصرف برگ
این رسم مشابه—but کمی متفاوت با—مصرف برگ کوکا در کوه‌های آند در آمریکای جنوبی یا آماده‌سازی فوفل (بتل نات) در جنوب آسیا است. قانونی بودن قات (Khat) در مناطق و کشورهای مختلف متفاوت است؛ در بسیاری از مناطق، قات ممکن است به عنوان یک گونه گیاهی «از زیر رادار» عبور کند (و در نتیجه، به طور خاص تحت کنترل قانونی نباشد)، اما با این حال، استفاده تفریحی از آن می‌تواند تحت قوانین کلی‌تر، غیرقانونی باشد. در بسیاری از مناطق، قات به شدت تحت کنترل است، اغلب در بالاترین سطح، از جمله در کشورهای استرالیا، کانادا، اتحادیه
سطح، از جمله در کشورهای استرالیا، کانادا، اتحادیه اروپا، هند، اردن، نیوزیلند، عربستان سعودی، امارات متحده عربی (UAE) و بریتانیا (UK). در ایالات متحده آمریکا (US) و ترکیه، گیاه کاتا ایدیولیس (Catha edulis) به خودی خود ممنوع نیست، اما مصرف و توزیع برگ‌های برداشت‌شده یا نگهداری آن‌ها برای استفاده تفریحی، غیرقانونی است. در امارات متحده عربی، مجازات نگهداری، استفاده یا توزیع قات می‌تواند شامل حبس ابد باشد. در مقابل، تولید، فروش و مصرف قات در کشورهایی که استفاده از آن ریشه فرهنگی دارد، کاملاً قانونی است—یا اصلاً
آن ریشه فرهنگی دارد، کاملاً قانونی است—یا اصلاً در قوانین ذکر نشده است—از جمله در کشورهای جیبوتی، اتیوپی، کنیا، سومالی، سودان، اوگاندا و یمن. در اسرائیل، که جمعیتی از یهودیان یمنی را در خود جای داده، تنها مصرف برگ‌های تازه گیاه به صورت طبیعی مجاز است؛ «عصاره‌های قات» غیرقانونی هستند، چرا که در دهه ۲۰۰۰ به عنوان یک ماده مخدر خیابانی شناخته شده و مورد سوء‌استفاده گسترده قرار گرفتند. قات از سال ۱۹۷۳ توسط سازمان جهانی بهداشت نوعی ماده مخدر محسوب شده و در بیشتر مناطق کشور اتیوپی به‌طور وسیع کشت می‌شود. برگ گیاه
کشور اتیوپی به‌طور وسیع کشت می‌شود. برگ گیاه قات تا یک هفته در یخچال قابل نگهداری است و معمولاً به صورت تازه مصرف می‌شود، معتادان به قات برگ‌های این گیاه را درون دهان گذاشته و عصاره آن را به‌طور تدریجی می‌مکند. ریشه نام. نام سرده‌ی Catha یک واژه‌ی لاتینی‌شده از نام عربی قات است که به‌طور معمول به صورت qāt رومی‌نویسی می‌شود. دیگر شکل‌های رومی‌نویسی‌شده شامل kat، quatt، qaad، qhat، ghat و chat هستند. گیاه قات با نام‌های گوناگونی شناخته می‌شود؛ از جمله qat و gat در عربی یمنی، qaat و jaad در زبان سومالیایی، و
در عربی یمنی، qaat و jaad در زبان سومالیایی، و chat در زبان‌های هاراری و آمهاری. همچنین در زبان اورومو به آن jimaa گفته می‌شود، در لوگاندا به آن mayirungi می‌گویند، و در زبان سواحیلی با نام‌های miraa و muguka شناخته می‌شود. در منطقه‌ی دریاچه‌های بزرگ آفریقا، جایی که گیاه Catha edulis در برخی نواحی کشت می‌شود، آن را با نام‌های miraa، muhulo، muguka و muirungi می‌شناسند. این گیاه همچنین با نام‌های توصیفی گوناگونی شناخته می‌شود، از جمله چای حبشه، چای عربی، کفتا، جیما، و چای سومالی در نواحی بومی آن یعنی شاخ
جیما، و چای سومالی در نواحی بومی آن یعنی شاخ آفریقا و شبه‌جزیره عربستان. در آفریقای جنوبی، این گیاه با نام چای مرد بوش‌نشین (Bushman's tea) شناخته می‌شود. همچنین آن را با نام‌های درخت چات (chat tree) و گل بهشت (flower of paradise) نیز می‌شناسند. توضیحات قات. قات یک درختچه یا درخت کندرشد است که معمولاً به ارتفاعی بین ۱ تا ۵ متر (معادل ۳ فوت و ۳ اینچ تا ۱۶ فوت و ۵ اینچ) می‌رسد. با این حال، در مناطق استوایی ممکن است تا ۱۰ متر (حدود ۳۳ فوت) نیز رشد کند. این گیاه معمولاً در مناطق خشک رشد می‌کند و در دامنه دمایی
معمولاً در مناطق خشک رشد می‌کند و در دامنه دمایی بین ۵ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد (معادل ۴۱ تا ۹۵ درجه فارنهایت) رشد بهینه دارد. برگ‌های آن همیشه‌سبز هستند و اندازه‌ای بین ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر (۲ تا ۴ اینچ) طول و ۱ تا ۴ سانتی‌متر (۰٫۳۹ تا ۱٫۶ اینچ) عرض دارند. گیاه قات حدود هفت تا هشت سال زمان نیاز دارد تا به بیشترین ارتفاع خود برسد. به‌جز دسترسی به نور خورشید و آب، نگهداری از این گیاه نیاز به مراقبت زیادی ندارد. برای آبیاری مزارع قات، اغلب آب‌های زیرزمینی با استفاده از موتورهای دیزلی از چاه‌های عمیق پمپ می‌شود یا
از موتورهای دیزلی از چاه‌های عمیق پمپ می‌شود یا توسط تانکرهای آب‌رسان به محل آورده می‌شود. حدود یک ماه پیش از برداشت، گیاه به‌صورت سنگین آبیاری می‌شود تا برگ‌ها و ساقه‌ها نرم و مرطوب شوند.یک گیاه قات مرغوب می‌تواند تا چهار بار در سال برداشت شود و بدین ترتیب برای کشاورز، منبع درآمدی دائمی در طول سال فراهم می‌کند. گل‌های این درختچه بر روی سیم‌های جانبی کوتاه (محورهای گل‌آذین فرعی) به طول ۴ تا ۸ سانتی‌متر (معادل ۱٫۶ تا ۳٫۱ اینچ) رشد می‌کنند. هر گل کوچک بوده و دارای پنج گلبرگ سفید است. میوه‌ی قات از نوع سامارا
پنج گلبرگ سفید است. میوه‌ی قات از نوع سامارا است و به شکل کپسولی دراز با سه دریچه می‌باشد که درون آن یک تا سه دانه قرار دارد. کشت ، رشت و مصرف قات. قات برای قرن‌ها در شاخ آفریقا و شبه‌جزیره عربستان به‌عنوان محرک کشت می‌شده است. در این مناطق، جویدن قات قدمتی بیشتر از مصرف قهوه دارد و در زمینه‌های اجتماعی مشابهی استفاده می‌شود. برای دستیابی به حالتی از سرخوشی و تحریک ذهنی، برگ‌ها و سرشاخه‌های تازه‌ی قات جویده می‌شوند و گاهی نیز به شکل خشک‌شده و به‌صورت چای مصرف می‌گردند. برگ‌ها یا بخش نرم ساقه را می‌توان
مصرف می‌گردند. برگ‌ها یا بخش نرم ساقه را می‌توان همراه با آدامس یا بادام‌زمینی سرخ‌شده جوید تا عمل جویدن آسان‌تر شود. در یمن رسم است برای رفع تلخ قات در حال جوییدن پپسی بنوشند. به‌طور سنتی، قات به‌عنوان ماده‌ای اجتماعی‌ساز مصرف می‌شود، مانند آنچه در یمن دیده می‌شود؛ جایی که جوییدن قات عمدتاً عادت مردان است و همراه با گفت‌وگو، قلیان کشیدن و نوشیدن چای انجام می‌گیرد. در یمن، قات چنان محبوب است که بخش زیادی از منابع کشاورزی کشور صرف کشت آن می‌شود. برآورد شده است که حدود ۴۰٪ از منابع آبی یمن برای آبیاری مزارع
که حدود ۴۰٪ از منابع آبی یمن برای آبیاری مزارع قات مصرف می‌شود، و تولید آن سالانه حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش می‌یابد. برای تولید یک "بسته روزانه" قات، حدود ۵۰۰ لیتر (معادل ۱۳۰ گالن آمریکایی) آب لازم است. این میزان مصرف بالای آب باعث شده است که سطح آب‌های زیرزمینی در حوزه صنعا به‌شدت کاهش یابد. از همین رو، مقامات دولتی پیشنهاد داده‌اند که بخش زیادی از جمعیت صنعا به سواحل دریای سرخ منتقل شوند. یکی از دلایل اصلی کشت گسترده‌ی قات در یمن، درآمد بالایی است که برای کشاورزان به همراه دارد. برخی مطالعات انجام‌شده در
کشاورزان به همراه دارد. برخی مطالعات انجام‌شده در سال ۲۰۰۱ برآورد کرده‌اند که درآمد حاصل از کشت قات حدود ۲٫۵ میلیون ریال یمنی به ازای هر هکتار بوده، در حالی که کشت میوه‌ها تنها ۰٫۵۷ میلیون ریال به ازای هر هکتار درآمد داشته است. بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۰، سطح زیر کشت قات از حدود ۸٬۰۰۰ هکتار به ۱۰۳٬۰۰۰ هکتار افزایش یافته است. بر اساس برآورد بانک جهانی در سال ۲۰۰۰، قات حدود ۳۰٪ از اقتصاد یمن را تشکیل می‌داده است. در سال‌های اخیر، به‌ویژه در سال ۲۰۱۹، گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد سربازان کودک در یمن برای
منتشر شده که نشان می‌دهد سربازان کودک در یمن برای بیدار ماندن و حفظ هوشیاری در میدان نبرد اقدام به جوییدن قات می‌کنند. برای بسیاری از مردم یمن، جویدن قات راهی است برای تحمل گرمای سوزان یمن، فقر، شورش‌ها، حملات تروریستی، قطع برق، فتواهای دینی و آشفتگی‌های سیاسی. در ابتدا، قات آرامش‌بخش به نظر می‌رسد، اما خیلی زود ویژگی‌های محرک آن ظاهر می‌شود و ناگهان مردانی که برگ‌ها گونه‌هایشان را برآمده کرده‌اند – همچون ماهی‌های پف‌کرده‌ی عصبی – وارد سیلابی از سخن می‌شوند؛ پر از نظر و تحلیل، با درک تیز و بی‌قراری از
پر از نظر و تحلیل، با درک تیز و بی‌قراری از جهان، درکی که در ساعات بدون قات، از دسترس‌شان خارج است. از نظر سلامت، امروزه مشخص شده است که جویدن قات با بروز بیماری‌های قلبی‌عروقی و سرطان‌های دستگاه گوارش فوقانی، از جمله سرطان دهان و گلو، مرتبط است. همچنین قات می‌تواند منجر به اختلالات جنسی شود، که این موضوع در تضاد آشکار با یکی از اثرات ادعایی آن یعنی افزایش میل جنسی است. مصرف قات توسط زنان در یمن کمتر رسمی و کمتر رایج است. پژوهشگران برآورد می‌کنند که حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد یمنی‌های بین ۱۶ تا ۵۰ سال، دست‌کم گاهی
تا ۸۰ درصد یمنی‌های بین ۱۶ تا ۵۰ سال، دست‌کم گاهی اوقات قات می‌جوند. تقریباً ۶۰ تا ۹۰ درصد مردان و ۳۵ درصد زنان یمنی به‌طور روزانه قات مصرف می‌کنند. پیش از اتحاد یمن در سال ۱۹۹۰، مصرف قات عمدتاً به نواحی کوهستانی شمال‌غرب کشور — جایی که قات رشد می‌کند — محدود بود. برآورد می‌شود که یمنی‌ها روزانه حدود ۱۴.۶ میلیون ساعت-نفر را صرف جویدن قات می‌کنند. همچنین پژوهشگران تخمین زده‌اند که خانواده‌ها حدود ۱۷ درصد از درآمد خود را صرف خرید قات می‌کنند. دارو شناسایی قات. اثر محرک گیاه در ابتدا به «کاتین» (کاتینین)، یک
اثر محرک گیاه در ابتدا به «کاتین» (کاتینین)، یک ماده از نوع فِن‌اتیل‌آمین که از گیاه استخراج شده بود، نسبت داده می‌شد. با این حال، این نسبت‌دهی با گزارش‌هایی مورد تردید قرار گرفت که نشان می‌داد عصاره برگ‌های تازه گیاه حاوی ماده‌ای است که از نظر تأثیرات رفتاری فعال‌تر از کاتینین است. در سال ۱۹۷۵، آلکالوئید مرتبطی به نام کاتینون (Cathinone) جداسازی شد و در سال ۱۹۷۸، ساختار فضایی دقیق آن به صورت (S)-2-Amino-1-phenylpropan-1-one تعیین گردید. کاتینون ماده‌ای ناپایدار است و به‌راحتی تجزیه می‌شود و به کاتینین و
است و به‌راحتی تجزیه می‌شود و به کاتینین و نورافدرین تبدیل می‌گردد. این مواد شیمیایی به خانواده PPA (فنیل‌پروپانول‌آمین) تعلق دارند که زیرمجموعه‌ای از فِن‌اتیل‌آمین‌ها هستند و با آمفتامین‌ها و کاتکول‌آمین‌هایی مانند اپی‌نفرین و نوراپی‌نفرین ارتباط دارند. در واقع، کاتینون و کاتینین ساختار مولکولی بسیار مشابهی با آمفتامین دارند. قات گاهی با مت‌کاتینون (که با نام «کت» نیز شناخته می‌شود) اشتباه گرفته می‌شود. مت‌کاتینون یک ماده رده‌بندی‌شده در فهرست مواد کنترل‌شده (Schedule I) است که ساختار شیمیایی مشابهی با
(Schedule I) است که ساختار شیمیایی مشابهی با ترکیب فعال کاتینون در گیاه قات دارد. با این حال، هم عوارض جانبی و هم ویژگی‌های اعتیادآور مت‌کاتینون به‌مراتب شدیدتر از مصرف قات است. زمانی که برگ‌های قات جویده می‌شوند، کاتین و کاتینون آزاد شده و از طریق غشای مخاطی دهان و همچنین دیواره معده جذب می‌شوند. اثر کاتین و کاتینون بر بازجذب اپی‌نفرین و نوراپی‌نفرین در حیوانات آزمایشگاهی نشان داده شده است، به‌طوری‌که یکی یا هر دوی این مواد باعث می‌شوند بدن این انتقال‌دهنده‌های عصبی را با سرعت کمتری بازیافت کند. نتیجه این
عصبی را با سرعت کمتری بازیافت کند. نتیجه این فرآیند، بیداری و بی‌خوابی است که معمولاً با مصرف قات همراه است. گیرنده‌های سروتونین تمایل بالایی به اتصال با کاتینون دارند، که این موضوع نشان می‌دهد این ماده شیمیایی احتمالاً مسئول ایجاد احساس سرخوشی ناشی از جویدن قات است. در موش‌ها، کاتینون موجب بروز رفتارهایی مانند راه رفتن عصبی و خاراندن مکرر می‌شود؛ رفتارهایی که مشابه تأثیرات آمفتامین‌ها هستند. اثرات کاتینون حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف به اوج می‌رسند، و تقریباً ۹۸٪ از این ماده توسط کبد به نورافدرین
و تقریباً ۹۸٪ از این ماده توسط کبد به نورافدرین متابولیزه می‌شود. تأثیر. تأثیرات آنی تأثیرات در مصرف طولانی مدت
گیوتین پرنده نوعی گیوتین قابل حمل و یک سلاح افسانه‌ای مربوط به دودمان چینگ در دوره پادشاهی یونگ‌ژنگ در کشور چین است. قسمت‌های مختلف این وسیله شامل یک کلاه که در قسمت زیرین آن تعدادی تیغ تعبیه شده و یک زنجیر بلند هستند. با پرتاب کردن کلاه روی سَر قربانی و کشیدن زنجیر، اهرم‌هایی که رابط بین زنجیر و تیغ‌ها هستند، تیغ‌ها را به سمت مرکز کلاه هدایت می‌کنند و سَر قربانی را قطع می‌کنند. گیوتین پرنده، دست‌مایهٔ ساخت فیلمی با نام استاد گیوتین پرنده (۱۹۷۵) محصول مشترک تایوان و هنگ‌کنگ هم بوده‌است.
وراکروز یکی از ۳۱ ایالت کشور مکزیک می‌باشد. جغرافیا. این ایالت از شمال به تامائولیپاس، از خاوری به خلیج مکزیک، از جنوب به اوئاکساکا و چیاپاس، از جنوب خاوری به تاباسکو و از غرب به پوئبلا، هیدالگو و سن لوئیس پوتوزی محدود می‌شود. جمعیت این ایالت هفت میلیون تن می‌باشد و مساحت وراکروز هم ۷۱٬۶۹۹ کیلومتر مربع می‌باشد. شهرها. مرکز این ایالت هم خالاپا می‌باشد و شهرهای آن وراکروز، کوئاتساکوئالکوس و اوریسابا می‌باشند. نام گذاری. وجه نام‌گذاری آن به رسیدن ارنان کورتس به این منطقه در ۱۵۱۹ میلادی بازمی‌گردد که چون در
به این منطقه در ۱۵۱۹ میلادی بازمی‌گردد که چون در روزی که از دید آیین مسیحیت روز خجسته‌ای شمرده می‌شده بدینجا رسید نام لا ورا کروس (به معنای صلیب راستین) را بر آن نهاد.
دهستان جِره (اشپاگان) ، به مرکزیت روستای جِره از توابع بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.روستای جِره یا گِره ، یکی از قدیمی ترین روستاهای ایران با تاریخی نزدیک به ۳۰۰۰ سال قبل می باشد. نرگس‌زار دهستان جِره، بزرگ‌ترین نرگس‌زار طبیعی ایران است که با ۱۴۰ هکتار وسعت در نزدیکی روستای جره قرار گرفته است. نرگس‌زار دهستان جِره در سال ۱۳۹۵ از سوی انجمن گل و گیاه ایران به عنوان خانه نرگس ایران معرفی شد. از دیگر جاهای دیدنی می توان به بامبلی پفک ، بورک زیری و باجیکک اشاره کرد. آتشکده گره از زمان
بورک زیری و باجیکک اشاره کرد. آتشکده گره از زمان ساسانیان تاکنون پابرجا مانده است. جمعیت. این روستا در دهستان جره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۹۱ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
سیندرلا نام یک گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۳ در پنسیلوانیا، فیلادلفیا پا گرفت. گروه سیندرلا در اواسط دههٔ ۸۰ میلادی موفق شد تا جوایز پلاتینیوم را برای آلبوم‌های خود کسب کند، همچنین چندین ویدئو آهنگ گروه با استقبال چشمگیری روبرو شد تا آنجا که قسمت هوی متال شبکه ام تی وی را به خود مشغول داشت. آن‌ها مشهورند به استفاده از سبک‌های گلم متال و هارد راک هرچند که آن‌ها بعداً کمی تمایل به بلوز راک پیدا کردند. پیشینه. سیندرلا در فیلادلفیا به سال ۱۹۸۳ با شرکت تام کیفر، خواننده، آهنگساز و نوازنده کیبورد و گیتار و
کیفر، خواننده، آهنگساز و نوازنده کیبورد و گیتار و همچنین اریک بریتینگ‌هام، نوازنده گیتار باس شکل گرفت. ترکیب اولیه اعضای گروه شامل مایکل سمریک، نوازنده گیتار و تونی دسترا نوازنده درامز هم می شد. در ۱۹۸۵ سمریک و دسترا از گروه جدا می‌شوند و گروه خود را با نام بریتنی فاکس را شکل می دهند. در ۱۹۸۵ با عقد قرادادی با شرکت نشر مرکوری/پلیگرم رکوردز، جف لابار، نوازنده گیتار و جیم درنک نوازنده درامز به گروه پیوستند. در هنگام ضبط اولین آلبوم گروه با عنوان "Night Songs" در استودیو، جودی کرتز به‌طور موقت جانشین درنک شد،
در استودیو، جودی کرتز به‌طور موقت جانشین درنک شد، علت آن بود که تهیه‌کننده آلبوم متوجه شد که درنک توانایی کافی برای نوازندگی را ندارد. پس از اتمام ضبط آلبوم فرد کوری جانشین درنک شد و وظیفه نوازندگی درامز را بر عهده گرفت. آلبوم "Night Songs" در دوم اوت ۱۹۸۶ منتشر شد و مفتخر به دریافت جایزه پلاتینیوم و فروش ۵۰ هزار نسخه‌ای تنها در یک هفته شد. همچنین در فوریه ۱۹۸۳ این آلبوم در رده بندی مجله بیلبورد به مقام سوم دست یافت. پس از انتشار آلبوم، گروه اولین تور اجرای زنده خود را در ۱۹۸۶ شروع کرد و در طول اجرای این
زنده خود را در ۱۹۸۶ شروع کرد و در طول اجرای این تور با گروه‌هایی همچون، پویزن، گروه ژاپنی لادنس، ون هیلن، بون جووی و دیوید لی روث همراه شد. همچنین گروه در فستیوال مانستر آو راک در انگلستان و آلمان شرکت کرد. در ۱۹۸۸ دومین آلبوم سیندرلا یعنی "Long Cold Winter" منتشر شد، آلبوم که حرکت گروه به سوی بلوز راک را نشان می داد اگرچه که همچنان گروه در نوشتن این آلبوم به گلم متال وفادار بود. تور اجرای زنده برای حمایت از این آلبوم آغاز شد و ۱۴ ماه به درازا انجامید و در طول این مدت ۲۵۴ اجرای زنده توسط اعضای گروه برگزار
طول این مدت ۲۵۴ اجرای زنده توسط اعضای گروه برگزار شد. گروه در فستیوال مسکو میوزیک پیس شرکت می‌کند و با گروه‌هایی چون ماتلی کرو، اسکورپیونز، بون جووی، اسکید رو و آزی آزبورن همراه می‌شود. سومین آلبوم گروه "Heartbreak Station" بود که در بیستم نوامبر ۱۹۹۰ منتشر شد. این آلبوم هم موفقیت‌هایی را برای سیندرلا در بر داشت از جمله جایزه پلاتینیوم برای فروش میلیونی بود. این آلبوم آغاز رسمی سیک بلوز راک گروه و پایان گلم متال آنان در آن زمان بود. در زمان اجرای تور آلبوم فرد کوری گروه را ترک کرد و به گروه آرکید پیوست. در
کوری گروه را ترک کرد و به گروه آرکید پیوست. در ۱۹۹۱ یک اتفاق غیرمترقبه رخ داد، کیفر به‌طور کل صدای خود را به علت بیماری از دست داد و این باعث شد تا ضبط چهارمین آلبوم گروه به تاخیر بیفتد کیفر برای درمان چندین عمل جراحی را پشت سر گذاشت و سرانجام در ۱۹۹۴ آلبوم "Still Climbing" منتشر شد. در این آلبوم کنی آرنف نوازندگی درامز را بر عهده داشت. آلبوم Still Climbing چندان موفق نبود و شرکت ناشر نیز حمایت جدی از آن نکرد و همینطور ام تی وی هیچ حمایتی از این آلبوم به عمل نیاورد. سبک این آلبوم گرانچ بود و به سرعت از رده
نیاورد. سبک این آلبوم گرانچ بود و به سرعت از رده بندی چارت‌ها حذف شد و گروه در ۱۹۹۵ به سوی فروپاشی رفت. پس از سپری شدن یک سال در ۱۹۹۶ گروه دوباره آغاز به فعالیت کرد، در همان سال شرکت نشر مرکوری آلبومی گردآوری شده از بهترین‌های سیندرلا را با عنوان "...Once Upon a" منتشر نمود. گروه در ۱۹۸۸ تور اجرای زنده‌ای را در آمریکا آغاز کرد و حاصل آن انتشار آلبوم اجرای زنده "Live at the Key Club" در ۱۹۹۹ شد. سیندرلا تا به امروز تغییراتی را در ترکیب اعضا داشته ولی همچنان پابرجاست.
یکی از حقوق هر انسانی، گرینش همسر و برپایی خانواده است و هر مرد و زنی می‌توانند با توجه به شرایط فکری و فرهنگی و دینی خود ازدواج کنند. برابر ماده شانزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر حق ازدواج انسان‌ها به رسمیت شناخته شده است. بر اساس آمارها، نرخ ازدواج در ایران به تناسب جمعیت کشور افزایش پیدا نکرده است. به واسطه شمار بالای دهه شصتی‌ها که در دهه نود، جوانانی در سن ازدواج بودند، تجرد قطعی در ایران رو به فزونی گذاشت. پیشینه. در دوره ساسانیان، نوع اصلی ازدواج ایرانی «زنیِ پادِخشای» خوانده می‌شد، که در واقع انتقال
«زنیِ پادِخشای» خوانده می‌شد، که در واقع انتقال قیمومت دختر از پدر به شوهر بود. همچنین گونه‌ای از ازدواج موقت برای زنان وجود داشت که «چَگَر» نامیده می‌شد و آن هنگامی بود که شوهر توانایی فرزندآوری نداشت و زن خود را به عنوان همسر موقت به یکی از نزدیکان می‌داد تا فرزند آورد. این واژه را به صورت «چَکَر» هم نوشته‌اند. در این گونه از ازدواج، رضایت زن شرط نبوده و فرزندان حاصل به شوهر اول می‌رسیده‌اند. نوع دیگری از ازدواج‌های ساسانی که باعث بحث و جدل‌های زیادی میان امروزیان شده، "خویدوده" بود، که همان ازدواج با
امروزیان شده، "خویدوده" بود، که همان ازدواج با محارم است. رسوم ازدواج. ازدواج در ایران دارای رسوم و قواعدی است که برخی از آن‌ها منحصر به فرهنگ ایرانی است. این رسوم در طول تاریخ به دفعات تغییر کرده‌اند و در میان اقوام، ادیان، مذاهب، و حتی طبقات اجتماعی گوناگون به فراخور متفاوت هستند. ازدواج سنتی و مدرن. ازدواج سنتی ایرانی فرایندی است که دارای مراحل گوناگونی است. این مراحل در برخی از نقاط ایران از آغاز اندکی تفاوت داشته و در برخی از نقاط دیگر، به تدریج تغییراتی در آن راه یافته است. ولی آنچه در مراحل ازدواج
در آن راه یافته است. ولی آنچه در مراحل ازدواج سنتی ایرانی تقریباً در اکثر نقاط کشور (به خصوص شهر تهران) مرسوم و معمول بوده، به طور رسمی شامل این مراحل است: در این میان، در گذشته نیز رسومی وجود داشته که از میان رفته‌اند (مانند نشان دادن عروس به قابله، پیش از عقد) و رسومی نیز وجود دارند که هنوز پابرجا هستند، ولی به شکل سنتی اجرا نمی‌شوند (مانند خرید عروسی). در برابر ازدواج‌های سنتی، ازدواج‌های مدرن قرار دارند که کمتر تابع رسوم بوده و فقط به جنبه کارکردی ازدواج (عقد نکاح) و آغاز زندگی مشترک می‌پردازند. از سوی
(عقد نکاح) و آغاز زندگی مشترک می‌پردازند. از سوی دیگر نقش خانواده در آشنایی زوجین، متغیر دیگری است که نوع ازدواج را (سنتی یا مدرن) تعیین می‌کند. در ازدواج‌های سنتی غالباً خانواده طرفین نقش تعیین‌کننده‌تری داشته و حتی در برخی از ازدواج‌های سنتی تا چند سال پیش، طرفین حق دیدن یا صحبت با یک‌دیگر را نداشته‌اند. (به عنوان نمونه ازدواج روح‌الله خمینی و خدیجه ثقفی از این نوع بود.) در حالی که در ازدواج‌های مدرن، شناخت پیش از ازدواج توسط خود طرفین صورت می‌گیرد و خانواده نقش زیادی در آن ندارند. بدیهی است که در این
نقش زیادی در آن ندارند. بدیهی است که در این میان، چه از نظر رسوم ازدواج و چه از نظر شناخت و آگاهی، انواع بینابینی زیادی وجود دارد. از دیگر تفاوت‌های ازدواج سنتی و مدرن، تفاوت سنی زن و شوهر است. در ازدواج سنتی معمولا شوهر (داماد) چندین سال از زن (عروس) مسن‌تر است. در حالی که در ازدواج‌های مدرن، زن و شوهر اختلاف سنی معناداری نداشته و در مواردی نسبت معکوس برقرار است. یک پژوهش آماری نشان می‌دهد که جوانان تهرانی، به ازدواج سنتی بیش از ازدواج مدرن راغب هستند. آمارها نشان داده‌اند که ازدواج‌های سنتی از استحکام
نشان داده‌اند که ازدواج‌های سنتی از استحکام بیشتری نسبت به ازدواج‌های مدرن برخوردارند. در استان تهران که نسبت ازدواج‌های مدرن از دیگر استان‌ها بیشتر است، حدود ۳۰ درصد از ازدواج‌ها به جدایی و طلاق منجر می‌شوند. ازدواج سپید. این نوع ازدواج در سال‌های اخیر (زمان ویرایش ۱۳۹۳) رواج یافته است. بدین معنا که تعهدی میان دختر و پسر شکل می‌گیرد، اما در شناسنامه ثبت نمی‌شود. اگر ازدواج گونه‌ای قرارداد باشد، ازدواج سپید، نوعی قرارداد نانوشته است. به دلیل غیرقانونی بودن این ازدواج، آماری از آن در دست نیست. اختلاف سنی.
این ازدواج، آماری از آن در دست نیست. اختلاف سنی. موضوع اختلاف سنی میان زن و شوهر در ازدواج ایرانی موضوعی مناقشه‌برانگیز است. امروزه در برخی از ازدواج‌های مدرن ایرانی، اختلاف‌های سنی معنی‌دار مشاهده می‌شود. کارشناسان دلیل چنین انتخاب‌هایی را مسائل مالی و کاهش نقش نظارتی خانواده در ازدواج می‌دانند. برخی آسیب‌شناسان اجتماعی، وضعیت کنونی جامعه ایران را در این باره، بحرانی و در حد هشدار می‌دانند. افزون بر آسیب‌شناسان، کارشناسان مسائل حقوقی نیز نسبت به افزایش اختلاف سنی واکنش نشان داده‌اند. طرح ملی همسان‌گزینی.
سنی واکنش نشان داده‌اند. طرح ملی همسان‌گزینی. بسته اول این طرح، تلاش برای افزایش انگیزه برای ازدواج است و مراحلی مثل ارجاع به مشاور و بسته‌های آموزشی را در بر دارد. ۱۰ مهر ۱۳۹۳، در گزارش‌های بسیاری در تارنماهای خبری گوناگون، دبیر کارگروهی با عنوان «کارگروه تخصصی صنعت ملی مشاوره ازدواج»، به تشریح مراحل مختلف یک طرح با نام «طرح ملی همسان‌گزینی» پرداخت. حق ازدواج. در واقع یکی از حقوق هر انسانی انتخاب همسر و تشکیل خانواده است و هر مرد و زنی می‌توانند با توجه به شرایط فکری، فرهنگی، دینی خود ازدواج کند. طبق ماده
شرایط فکری، فرهنگی، دینی خود ازدواج کند. طبق ماده شانزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق ازدواج انسان‌ها به رسمیت شناخته شده است. ولی در سیاست‌گذاری‌های سازمان ملی جوانان در نظام جمهوری اسلامی ایران مردانی شایسته ازدواج هستند که پرقدرت و پرتوان و چهارشانه باشند. آنها باید توان جسمی بالا، پول و شهرت اجتماعی داشته باشد. همچنین که زنان شایسته ازدواج، باید دارای جمال و زیبایی باشند؛ که این جمال و زیبایی، در تناسب اندام، ظرافت مو و ابرو، ظرافت صدا، حیا، عفت و پاکدامنی تفسیر می‌شود. در این سیاست‌گذاری‌ها، زنان
تفسیر می‌شود. در این سیاست‌گذاری‌ها، زنان باایمان و خداشناس، سادات، باکره‌ها و زنان کم‌مهریه، برای ازدواج در اولویت قرار دارند. سازمان ملی جوانان بر این اعتقاد است که زنان نازا، کثیف، لجباز و نافرمان و سرکش نسبت به شوهر، شایستگی همسری مردان را ندارند. تجرد قطعی. تجرد قطعی یعنی کسانی که امیدی به ازدواج ندارند یا احتمال ازدواج برای آنان بسیار کم است. زندگی مجردی در سطح یا جنسیتی خاص در ایران باقی نمانده است. تصمیم برای تجرد بیشتر در سنین ۳۵ تا ۴۵سالگی گرفته می‌شود. در حال حاضر بیش از ۱۳ میلیون جوان مجرد