payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جدول آهنگ‌ها"، "لوز ویمن"، "پروژه شب جمعه"، "تاراتاتا (فرانسه)" و "این صبح" اشاره کرد. او برندهٔ جایزهٔ بهترین تازه‌وارد در جوایز سیلور کلف شد. یک چیز عجیب (۲۰۱۰-اکنون). او در دوران استراحت پس از پایان تورهای آلبوم اول خودش در بهار ۲۰۰۹ شروع به توشتن آهنگ‌های این آلبوم کرد. برای اولین او برای نوشتن آهنگ‌های این آلبوم به خواندن دفترهای خاطرات قدیمی و نوشته‌های خود رجوع کرد. این با آلبوم قبلی که از آهنگ‌های فوری ایجاد شده متفاوت بود. بسیاری از آهنگ‌های زندگی واقعی شخصیت‌ها و وقایع از زندگی روزمره خود او
واقعی شخصیت‌ها و وقایع از زندگی روزمره خود او الهام گرفته بودند. برخلاف باور عموم، او "جرقه" را برای قتل کودک نوپا جیمز بارگلر، پس از تماشای برنامه‌های تلویزیونی دربارهٔ قتل او ننوشته است. "خوشبختی برای من چه ارزشی دارد"، تقدیم شده به نامزد فوتبالیستش استیو لاول، در حالی که آهنگ "یک زندگی معمولی" بر اساس زندگی یک ستاره هالیودی متولد اسکاتلند، جرارد باتلر نوشته شده‌است. همچنین آهنگی در مورد مایکل جکسون وجود داردکه او به پدربزرگ و مادربزرگ درگذشته است تقدیم کرده‌است. این آهنگ در استودیوهای ولر بلک‌بارن در
کرده‌است. این آهنگ در استودیوهای ولر بلک‌بارن در سوری ضبط شده‌اند. مکدونالد در سال ۲۰۰۹ شروع کرد روی آلبوم دوم خود کار کند. آلبوم دوم، با عنوان "یک چیز عجیب"، در تاریخ ۸ مارس منتشر شد. انتشار این آلبوم پس از انتشار اولین تک‌آهنگ از این آلبوم "به من نگو که همه چیز تمام شد" در ۱ مارس ۲۰۱۰ همراه بود. این آهنگ در ۱۱ ژانویه در رادیوهای بریتانیا برای اولین بار پخش شد. امی در همان روز در رادیو ۲ بی‌بی‌سی در جنگ سیمون مایو این آهنگ را به صورت زنده اجرا کرد. "به من نگو که همه چی تمام شد"، در رادیوهای سوئیس، آلمان و
که همه چی تمام شد"، در رادیوهای سوئیس، آلمان و فرانسه نیز پخش شده‌است. تک‌آهنگ دوم از این آلبوم با نام "جرقه" برای دریافت دیجیتالی در ۱۰ مه ۲۰۱۰ در دسترس عموم قرار گرفت. مک دونالد همچنین تأیید کرد که او این آلبوم را در توری در بریتانیا و دیگر نقاط اروپا اجرا خواهد کرد. سومین تک‌آهنگ از آلبوم با نام "این چهره زیبا" در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۰ منتشر شد. همچنین، مکدونالد اعلام کرد که در توری با نام "عشق عشق" شرکت خواهد کرد. سبک موسیقی. منتقدان صدای مکدونالد را ملایم ولی پرنفوذ می‌دانند. با وجود ریشه‌های اسکاتلندی او،
پرنفوذ می‌دانند. با وجود ریشه‌های اسکاتلندی او، صدای آوازش را تا قمستی ایرلندی در نظر می‌گیرند. محدوده صوتی او بم‌ترین صدای زنانه است. مکدونالد، از تراویس به عنوان تأثیرگذارترین افراد در زندگی هنری خود یاد می‌کند. اوهمچنین از د کیلرز و د لیبرتینزتأثیر پذیرفته‌است. زندگی شخصی. او در سال ۲۰۰۸ با بازیکن فوتبال استیو لوول نامزد شده‌است. جوایز. او برنده جایزه بهترین تازه‌وارد در جوایز تارتان کلف اواردز و سیلور کلف اواردز شده‌است. مکدونالد در جوایز اکو در آلمان سال ۲۰۰۹، در کنار گروه یوتو به هنرنمایی پرداخت. از
۲۰۰۹، در کنار گروه یوتو به هنرنمایی پرداخت. از آنجایی که او جایزهٔ برترین تازه‌وارد بین‌المللی را برنده شده بود. او همچنین موفق به کسب جوایز بهترین آلبوم بین‌المللی و بهترین ترانه بین‌المللی در موسیقی سوئیس در سال ۲۰۰۹ شد. در دسامبر ۲۰۰۹ مکدونالد به عنوان فرد اسکاتلندی سال توسط روزنامهٔ "دیلی ریکورد" انتخاب شد. منابع. هنگام نوشتن این مقاله، از مقالهٔ "Amy Macdonald." در ویکی‌پدیای انگلیسی استفاده شده‌است: Wikipedia contributors, "Amy Macdonald," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Macdonald," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://secure.wikimedia.org/wikipedia/en/w/index.php?عنوان=Amy_Macdonald&amp;oldid=401528379.
ژانویه سیاه () که از آن با عنوان شنبه سیاه نیز یاد می‌شود، به سرکوب خونین جنبش استقلال‌خواهی آذربایجان که در تاریخ ۱۹–۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ پیش از فروپاشی شوروی سابق، به دست ارتش سرخ در شهر باکو پس از اعلام حالت فوق‌العاده انجام گرفت، گفته می‌شود. انجمن یادبود، گزارش کرده‌است که اعلام حالت فوق‌العاده از طرف شوروی منجر به تنش بیشتر شده و در نهایت نیروهای شوروی بدون اعلام قبلی، اقدام به استفاده از زور برای سرکوب معترضین نمود که در نتیجه آن تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان در تظاهرات کشته شدند. امروز از این روز با عنوان
در تظاهرات کشته شدند. امروز از این روز با عنوان روز زنده شدن مجدد جمهوری آذربایجان یاد می‌شود. دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی میخائیل گورباچف ​​و وزیر دفاع دمیتری یازوف ادعا کردند که اقدام نظامی برای خنثی کردن تلاش های جنبش استقلال طلبانه جمهوری آذربایجان برای سرنگونی دولت کمونیستی آذربایجان ضروری است. براساس برآوردهای رسمی ، 147 غیرنظامی آذربایجانی کشته شده‌اند ، 800 نفر نیز زخمی شده اند و پنج نفر نیز مفقود شده اند. اما آمار غیررسمی تعداد قربانیان را 300 کشته اعلام کرده است. بعداً ، در سال 1995 ،
را 300 کشته اعلام کرده است. بعداً ، در سال 1995 ، گورباچف ​​با بیان اینکه: "اعلام وضعیت اضطراری در باکو بزرگترین اشتباه کار سیاسی من بود ، از ملت آذربایجان عذرخواهی کرد. فیلم مستندی به مدت زمان ۲۸ دقیقه از این واقعه، به نام ژانویه سیاه توسط بابک مینایی کارگردان فیلم های مستند ساخته شده است که با حضور کارگردان در شهر باکو، به دلایل و شرح این حادثه و نتایج آن میپردازد و در طی فیلم با فرزند یکی از کشته های این واقعه همراه شده است.
مایکل کوجو اسین (؛ زاده ) بازیکن فوتبال حرفه‌ای سابق اهل غنا و مربی کنونی باشگاه فوتبال نورشلان می‌باشد. بازیگری. اسین فوتبال را از باشگاه لیبرتی پروفشنالز آغاز کرد و در سال ۲۰۰۰ به تیم باستیا پیوست، وی در سال ۲۰۰۳ با قرارداد ۷٫۸ میلیون یوروی به تیم لیون منتقل شد، اسین در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۵ با قرارداد ۲۴٫۴ میلیون پوندی به چلسی پیوست وی در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۲ با یک قرارداد قرضی یک ساله از چلسی به باشگاه فوتبال رئال مادرید پیوست. اسین در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ به تیم آ.ث. میلان پیوست. افتخارات. لیون ؛ چلسی: ؛ شخصی:
میش‌پَروَر یا برنجه (همچنین رنجه) کوهی در شهرستان بروجرد در شمال شرقی استان لرستان و بخشی از کوهستان گرین است. ارتفاع میش‌پرور بیش از ۳۵۳۵ متر از سطح دریاست و پس از قله ولاش، دومین کوه بلند این شهرستان به حساب می‌آید. بخش‌های مرتفع میش‌پرور در بیشتر ماه‌های سال پوشیده از برف هستند و سراب‌های متعددی از این کوه جاری است. میش‌پرور نقش مهمی در کشاورزی و دامپروری منطقه دارد و مراتع آن مورد استفاده روستاییان برای چرای دام قرار می‌گیرد. میش‌پرور بخشی از زاگرس مرتفع است که مانند نواری از کوه‌های بلند، نواحی شرقی
است که مانند نواری از کوه‌های بلند، نواحی شرقی لرستان را از نواحی مرکزی آن جدا می‌کند. این کوه از شمال به کوه سه کوزان، از غرب به قلهٔ ولاش، از جنوب به جادهٔ بروجرد-چغلوندی-خرم‌آباد و روستای قلعه آبسرده بروجرد و از شرق به روستای فیال و حاجی‌آباد در حاشیهٔ شهر بروجرد منتهی می‌شود. صعود به کوه میش‌پرور از نواحی غربی بروجرد مانند فیال، گلدشت یا تنگه کپرگه و بیرانوند شمالی صورت می‌گیرد.
ماهیچه چهارسر ران ماهیچه‌ای است نیرومند و بزرگ که در جلو و طرفین استخوان ران قرار داشته و از طریق زردپی چهارسر به قاعده کشکک و بوسیله رباط کشککی یا زردپی کشککی به برجستگی استخوان درشت‌نی (تیبیا) متصل می‌گردد. ماهیچه چهارسر ران در قسمت پایین یک سر و در قسمت بالا چهار سر دارد که هر سه به تنهایی ماهیچه بزرگی محسوب می‌شوند. ماهیچه چهارسر ران از عصب رانی (فمورال) (ریشه‌های L2-L3-L4) عصب‌گیری می‌کند. مهم‌ترین نقش این عضله، صاف کردن زانو (بلند کردن ساق پا یا اکستنشن ساق در مفصل زانو) است. این ماهیچه، زانو را از
ساق در مفصل زانو) است. این ماهیچه، زانو را از حالت خم شده خارج می‌کند و ساق پا را در امتداد ران قرار می‌دهد. ضعف چهارسر ران باعث کاهش ثبات زانو می‌گردد. همچنین عقب زدگی زانو ممکن است به علت نقص عملکرد این عضله اتفاق افتد. در کودکان معمولاً آمپول‌های داخل عضله‌ای را به جای باسن، در قسمت جلوی ران، در این ماهیچه تزریق می‌کنند. ماهیچه‌های چهارسر. همان‌طور که از نام این عضله مشخص می‌گردد این است که این مجموعه‌ ماهیچه شامل چهار ماهیچه است که عبارتند از: دو عضله پهن درونی و بیرونی به خصوص در حالت انقباض ایزومتریک
درونی و بیرونی به خصوص در حالت انقباض ایزومتریک به راحتی قابل مشاهده و لمس هستند. ماهیچه پهن بیرونی نسبت به سه ماهیچه دیگر چهارسر ران، پهنای بیشتری دارد. ماهیچه پهن درونی در مقایسه با پهن بیرونی بیشتر به طرف پایین ران متمایل است. ماهیچه پهن درونی نقش مهمی در صاف کردن زانو در دامنه انتهایی دارد. همچنین ماهیچه پهن درونی در هنگام تحمل وزن از عوامل مهم ثبات زانو محسوب می‌گردد. لمس دو ماهیچه پهن میانی و ماهیچه راست رانی مشکل است. ماهیچه راست رانی علاوه بر صاف کردن زانو (بلند کردن ساق پا) در عمل خم کردن مفصل ران
زانو (بلند کردن ساق پا) در عمل خم کردن مفصل ران نیز شرکت می‌کند.
الکس رودریگو دیاس دا کوستا ( زاده ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲) که به اختصار اَلِکس نامیده می‌شود بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی بازی حرفه‌ای را در سال ۲۰۰۱ میلادی در باشگاه سانتوس آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ به باشگاه چلسی پیوست اما در همان ابتدا به صورت قرضی به مدت سه سال به باشگاه آیندهوون منتقل شد، سپس در ۲۰۰۷ به تیم چلسی بازگشت و تا پایان فصل ۱۲–۲۰۱۱ در این تیم بازی کرد. وی در سال ۲۰۱۲ به تیم پاریس سن ژرمن پیوست. وی بعد از دو فصل از این تیم جدا شد و با قراردادی آزاد راهی تیم میلان شد.
جان تیدر (انگلیسی: John Titor) کسی است که در دوم نوامبر سال ۲۰۰۰ میلادی شروع به معرفی خود در اینترنت کرد و مدعی شد که مسافر زمان است و از سال ۲۰۳۶ می‌آید. او بعد از چهار و نیم ماه در ۲۱ مارس ۲۰۰۱اعلام کرد که هنگام ترک سال ۲۰۰۱ و برگشت به ۲۰۳۶ است. پس از آن دیگر اثری از او یافت نشد.(در سال ۲۰۱۴ وی دوباره با پیام«سلام اینترنت» به وب بازگشت و تا اوایل سال ۲۰۱۵ اقدام به توضیحات کامل -بدون جزئیات- از سوالات مردم کرد) پیشگویی‌ها. او در مدت حضورش در وب پیشگویی‌هایی کرده بود که بدین شرح است: براساس گفته‌هایش وی در
کرده بود که بدین شرح است: براساس گفته‌هایش وی در سال ۱۹۹۸ در فلوریدا به دنیا آمده و در سال ۲۰۱۱ در ۱۳ سالگی به شورشیان به عنوان پیاده‌نظام پیوسته و تا پایان جنگ سوم جهانی در سال ۲۰۱۵ و حمله اتمی روسیه به آمریکا، چین و اروپا مشغول بوده‌است. در سال ۲۰۳۲ دانشگاه را به پایان رسانده و با توجه به تحصیلات و سوابق نظامی جذب پروژه سفر زمان می‌شود. او دو بار با گذشته خود برخورد کرده‌است. او اعلام کرد که برای برگشت به سال ۲۰۳۶ اول باید یه سال ۱۹۷۵برود و از آنجا به سال ۲۰۳۶ بازگردد. به گفته وی ماشین زمان در دو نوع ۲۰۴
۲۰۳۶ بازگردد. به گفته وی ماشین زمان در دو نوع ۲۰۴ با چهار باتری سزیم برای سفرهای تا ۶۰ سال و ۲۰۶ با شش باتری برای سفرهای بلند مدت تر هر دو ساخت کارخانه جنرال الکتریک می‌باشند. اساس کار دستگاه‌ها براساس استفاده از جاذبه اطراف یک حفره سیاه طبق نظریات و فرضیه KERR می‌باشد.
اندی ماری به عنوان مدافع عنوان قهرمانی، موفق به فتح دوبارهٔ این رقابت‌ها شد تا پس از آندره آغاسی دومین تنیسوری باشد که دو بار پیاپی، قهرمان این تورنمنت شود. او در دیدار نهایی، راجر فدرر را با نتیجهٔ ۷–۵، ۷–۵ شکست داد. هم‌چنین برای نخستین بار در تاریخچهٔ این مسابقات هر چهار سید اول به نیمه‌نهایی راه یافتند. سیدبندی. هشت سید اول این رقابت‌ها در دور اول یک استراحت دریافت کردند تا از دور دوم، رقابت خود را شروع کنند.
یلنا یانکوویچ مدافع عنوان قهرمانی بود اما در دور سوم در برابر آگول امانمورادوا شکست خورد. کیم کلیسترس در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۲–۶، ۷–۶، ۶–۲ در برابر ماریا شاراپووا به برتری رسید. سیدبندی. هشت سید اول این رقابت‌ها در دور اول یک استراحت دریافت کردند تا از دور دوم، رقابت خود را شروع کنند.
هریسو و با نام تولد لی کونگ ایون (Lee Kyung-eun) است (زاده ۱۷ فوریه ۱۹۷۵) خواننده، مدل لباس و هنرپیشه ترنس اهل کره جنوبی است. او ابتدا با نام لی کونگ یوپ (Lee Kyung-yeop) متولد شد اما وی از کودکی ترنسجندر بودن خود را آشکار کرده بود و سرانجام در سال ۱۹۹۰ دست به جراحی تطبیق جنسیت زد. او اولین هنرمند ترنسجندر در کره جنوبی و همچنین تا سال ۲۰۰۲ دومین نفری بود که به صورت قانونی تطبیق جنسیت داده. نام هنری او (Harisu) برگرفته از کلمه انگلیسی «hot issue” به معنای “موضوع داغ» است. او اولین بار در سال ۲۰۰۱ در یک آگهی
داغ» است. او اولین بار در سال ۲۰۰۱ در یک آگهی بازرگانی تلویزیونی برای لوازم آرایشی وارد رسانه‌ها شد. موفقیت این آگهی تلویزیونی باعث شهرت هریسو شد و او را به سمت دیگر هنرها مانند موسیقی و بازیگری سوق داد. او تاکنون پنج آلبوم موسیقی به زبان کره‌ای و پنج ترانه به زبان ماندارین (نوعی چینی) خوانده‌است. کودکی تا مراحل تغییر. هریسو با نام اولیه لی کونگ یوپ (Lee Kyung-yeop) در سئونگنام کره جنوبی متولد شد. او از همان سال‌های ابتدایی ترنسجندر بودن خود را آشکارسازی کرده بود. خودش می‌گوید: «من همیشه یک دختر بودم که
کرده بود. خودش می‌گوید: «من همیشه یک دختر بودم که دوست داشت با عروسک‌هایش بازی کند» این مسئله توسط خانواده و مدرسه هریسو مهم قلمداد نمی‌شد و رفتار زنانه هریسو یک مسئله تکراری و عادی شده بود اما عشق بی سرانجام هریسو به یکی از همکلاسانش باعث شد به فکر تطبیق جنسیت بیفتد و خود را جدا از تمام پسران مدرسه بداند. او در تمام مدت پیش از جراحی هورمون مصرف می‌کرد تا از شر خدمت سربازی خلاصی پیدا کند. او در سال ۱۹۹۰ به جراحی آلت تناسلی، زیبایی بینی، پروتز سینه و برخی جراحی‌های زنانه‌سازی دیگر در ژاپن و کره جنوبی دست
جراحی‌های زنانه‌سازی دیگر در ژاپن و کره جنوبی دست زد. هریسو چند سالی را در ژاپن زندگی کرد و به یادگیری آرایشگری پرداخت و در یک کلوپ خوانندگی می‌کرد. سرانجام یک دفتر استعداد یابی هریسو را کشف و از او به عنوان یک مدل لباس استفاده کرد. او در سال ۲۰۰۰ به کره بازگشت و با شرکت TTM قراردادی را امضا کرد و رسماً نام هنری هریسو (Harisu) را برای خود انتخاب کرد. زندگی حرفه‌ای. شروع فعالیت. Harisu_DoDo_commercial-mahtaa اولین نقش آفرینی هریسو در سال ۱۹۹۱ و پیش از تطبیق جنسیت و در قالب یک پسر در یک مجموعه تلویزیونی
جنسیت و در قالب یک پسر در یک مجموعه تلویزیونی بوده‌است. اما در سال ۲۰۰۱ بود که هریسو به یک چهره شناخته شده تبدیل شد. او با بازی در یک آگهی تلویزیونی برای یک برند لوازم آرایشی به نام DoDo چهره خود را رسانه‌ای کرد. جالب این است که در این تبلیغ به نوعی به ترنسجندر بودن وی نیز اشاره شد. شرکت DoDo ابتدا با احتیاط دست به انتشار این آگهی زد و هر لحظه منتظر یک بازخورد منفی از سوی جامعه و به طبع آن متوقف کردن پخش آگهی بود اما بر خلاف انتظار این یک تیزر تبلیغاتی فوق‌العاده شد و هریسو را تبدیل به یک چهره شناخته شده
شد و هریسو را تبدیل به یک چهره شناخته شده کرد و باعث شد وی عنوان اولین هنرمند ترنسجندر تی در کره جنوبی را دریافت کند و در توصیف‌ها او را «زیباتر از یک زن» خطاب می‌کردند. او از همان ابتدا صادقانه گذشته خود را تعریف کرد و گفت یک ترنسجندر بوده‌است. خودش دربارهٔ این کار می‌گوید: «من دوست ندارم مردم با دروغ مواجه شوند. این امکان ندارد که بتوان این موضوع را از همه مخفی کرد پس بهتر است از همین ابتدا همه چیز واضح و مشخص باشد» هریسو در ژوئن ۲۰۰۱ موضوع یک مستند قرار گرفت که از شبکه KBS پخش شد و به زندگی شخثی و
قرار گرفت که از شبکه KBS پخش شد و به زندگی شخثی و خانوادگی هنرمندان حرفه‌ای می‌پرداخت. بعدها او در فیلم Yellow Hair 2 ایفای نقش کرد. او همچنین برای موسیقی متن این فیلم خوانندگی کرد. او در این فیلم نقش یک ترنسجندر را بازی می‌کند که به دنبال قاتل صاحب یک فروشگاه محلی است او دلیل بازی در چنین نقشی را اینچنین می‌گوید: «من می‌خواستم کلیشه‌های ترنسجندر را بشکنم که همیشه یک ترنس را فردی ضعیف و بدون اراده نشان می‌دهد» همچنین در سال ۲۰۰۱ وی زندگی‌نامه خود به نام «حوائی از آدم» را منتشر کرد و در گروه رقص Turbo نیز
از آدم» را منتشر کرد و در گروه رقص Turbo نیز اجرایی داشت. در تابستان ۲۰۰۱ با اولین آلبوم خود به نام Temptation با تلفیقی از تکنو و تصنیف‌های آرام وارد دنیای موسیقی پاپ کره‌ای شد. او دومین آلبوم خود به نام Liar را در اکتبر ۲۰۰۲ منتشر کرد. آلبوم Liar بزرگترین موفقیت وی در دنیای موسیقی بود و ظرف یک ماه به رتبه ۲۳ رسید. سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵. Harisu_4th-mahtaa در اکتبر ۲۰۰۳ تصمیم گرفت از کمپانی خود جدا شود. TTM سعی کرد نام هنری هریسو را برای خود نگه دارد و آن را برای یک هنرمند دیگر استفاده کند. این موضوع سر
را برای یک هنرمند دیگر استفاده کند. این موضوع سر انجام به دادگاه کشیده شد ولی در سال ۲۰۰۴ دادگاه به نفع هریسو رأی داد و او توانست این نام را برای خود حفظ کند. هریسو نیز پس از جدا شدن به کمپانی G&amp;F پیوست. او در فوریه آلبوم سوم خود به نام Foxy Lady را منتشر کرد و دربارهٔ آلبوم جدیدش گفت: «این آلبوم خود من است و من تازه توانستم هنر خودم را نمایش دهم. این همان موسیقی است که خودم همیشه می‌خواستم» اما این آلبوم نتوانست از رتبه ۵۰ بالاتر رود. او در سال ۲۰۰۴ فعالیت حرفه‌ای خود را به بیرون از مرزهای کره برد. در
حرفه‌ای خود را به بیرون از مرزهای کره برد. در تایوان در یک مجموعه تلویزیونی به نام Hi! در کنار ستاره محلی تایوان به نام پیس وو ایفای نقش کرد. او سپس در تایوان در آگهی‌های بازرگانی ایفای نقش کرد و به ازای هر تبلیغ حدود ۱۰۰ وون دریافت کرد. در انتهای سال او در یک نمایش به نام Yonfan’s Colour Blossoms در هنگ کنگ به بازی پرداخت که در آن با بازیگر کهنه‌کار ژاپنی به نام Keiko Matsuzaka همبازی بود. او در اوایل ۲۰۰۵ مجدداً به وطن خود بازگشت و در MBC یک نقش تأثیرگذار را اجرا کرد. او در نقش یک زن ترنس ظاهر شد و که پس
را اجرا کرد. او در نقش یک زن ترنس ظاهر شد و که پس از سال‌ها دوری از خانه اکنون برای به دست آوردن خانواده تلاش می‌کند. در همان سال آلبوم Foxy Lady او در تایوان و چین منتشر شد. او در سپتامبر ۲۰۰۵ به مالزی رفت و با شرکت Hock Star قراردادی را امضا کرد و متعهد شد تا دو فیلم بلند و یک آلبوم موسیقی در مالزی منتشر کند. سال ۲۰۰۶ تاکنون. harisu-black-mahtaaپس از یک غیبت طولانی او سرانجام در ژانویه ۲۰۰۶ به دنیای موسیقی برگشت. این آلبوم با نام Winter Story رتبه ۴۶ را در کره به دست آورد و مانند آلبوم گذشته‌اش در چین و
کره به دست آورد و مانند آلبوم گذشته‌اش در چین و تایوان نیز منتشر شد. آلبوم پنجم وی تنها ۶ ماه بعد راهی دنیای موسیقی شد ولی نتوانست در لیست ۵۰ اثر برتر جای بگیرد. اولین همکاری او با کمپانی Hock Star نتیجه‌اش یک فیلم ترسناک در ۳۰ نوامبر شد که در کنار Amber Chia ایفای نقش کرد. هریسو در این فیلم نقش یک روح خواننده به نام لیسو را بازی کرد و البته آهنگ متن فیلم را نیز خودش اجرا کرد. او توسط کارگردان سخت گیر این فیلم به نام Bjarne Wong به خاطر بازی حرفه‌اش مورد تقدیر قرار گرفت و قول همکاری مجدد را به هریسو داد.
قرار گرفت و قول همکاری مجدد را به هریسو داد. در اوایل ۲۰۰۷ هریسو به عنوان بازیگر اصلی در سریال تلویزیونی Police Line بازی کرد. موضوع این فیلم در رابطه با سوءاستفاده از زنان بود و هریسو نقش یک پلیس زن را داشت که در کودکی توسط نا پدری‌اش مورد تجاوز قرار گرفته بود. در دسامبر ۲۰۰۷ هریسو به یک آلبوم دیجیتال به نام Winter Special را منتشر کرد که در یک تراک آن به نام First Snow به همراه همسرش همخوانی کرده‌است. در مارس ۲۰۰۸ هریسو مجموعه‌ای از مقالات را در ژاپن با نام Haris Beauty منتشر کرد که در آن به زیبایی،
با نام Haris Beauty منتشر کرد که در آن به زیبایی، رژیم‌های غذایی، مد و عکس‌هایی از هریسو که توسط Yamagishi Shin گرفته شده بود، پرداخته شده بود. در ژوئیه ۲۰۱۲ نیز یک تک‌آهنگ به نام shopping girl منتشر کرد. هریسو می‌گوید هنوز هم با تبعیض‌های یک ترنسجندر روبرو است. «بسیاری از مردم در ظاهر از من استقبال می‌کنند و به من لبخند می‌زنند اما در پشت سر مرا سرزنش می‌کنند» ال‌ان‌بی زندگی شخصی. جراحی تطبیق جنسیت هریسو تحت تأثیر خانواده‌اش بود. خانواده او به راحتی نتوانستند او را بپذیرند. آن‌ها خیلی ناراحت بودند اما
او را بپذیرند. آن‌ها خیلی ناراحت بودند اما عصبانی نبودند بلکه غمگین بودند. شاید سرسخت‌ترین مخالف او پدرش بود اما گذر زمان باعث شد خانواده‌اش نه تنها او را بپذیرند بلکه افتخاری نیز برای ایشان باشد. هریسو به خاطر فعالیت‌هایش در شناخت مسائل ترنسجندر تی به جامعه کره جنوبی اعتبار زیادی را برای خود کسب کرده‌است و در مصاحبه‌ای آرزو کرده تا بتواند الگوی خوبی برای سایر ترنس‌ها باشد. او در سال ۲۰۰۷ به یک زن ترنس کمک مالی کرد تا بتواند از پس مخارج عمل خود بر بیاید. هریسو در نوامبر ۲۰۰۲ دادخواستی را به دادگاه ارائه
هریسو در نوامبر ۲۰۰۲ دادخواستی را به دادگاه ارائه داد مبنی بر اینکه نام وی در مدارک شناسائی‌اش را به یک اسم زنانه تبدیل کند. سر انجام در ۱۳ نوامبر وی توانست رأی دادگاه را به نفع خود بگیرد و تبدیل به دومین فرد در کره جنوبی شود که توانسته به صورت قانونی جنسیت خود را تغییر دهد. هریسو می‌گوید: «زمانی که مجبور بودم مدارک شناسایی خود را نشان دهم واقعاً خجالت‌آور بود. من نه ویزا داشتم نه حساب بانکی چون من از لحاظ قانونی مرد بودم» ازدواج. هریسو از سال ۲۰۰۱ تمایل خود به ازدواج را ابراز کرد و سر انجام در سال ۲۰۰۵ با
به ازدواج را ابراز کرد و سر انجام در سال ۲۰۰۵ با یک خواننده رپ به نام Micky Jung وارد رابطه احساسی شد. او عضو یک گروه رقص به نام EQ بود و بعدها در آلبوم چهارم و پنجم هریسو با وی همکاری کرد. پس از یک جدایی کوتاه سرانجام این زوج در ۱۹ می ۲۰۰۷ در سئول با هم ازدواج کردند. ماه عسل این زوج نیز در یکی از جزایر تایلند برگزار شد و در خانه پدری هریسو زندگی مشترک خود را آغاز کردند.
کندیس کین (زاده ) بازیگر آمریکایی است. او متولد هاوایی است. کندیس کین یک زن ترنس است. کین درفیلم به وانگ فو بازی کرده‌است.
آندره آ جیمز (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۶۷) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. او همچنین یک زن ترنس است.
شلی وینترز (; زاده – درگذشته ) هنرپیشه سینما و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی هنری. شلی وینترز هم مثل بسیاری از بازیگران هم دوره خود در مدرسه معتبر بازیگری «اکتورز استودیو» درس بازیگری خواند. مارلون براندو از هم کلاسی‌های او بود. او هنرپیشگی را از کلوپ شبانه‌ای در لندن آغاز کرد و سپس به سرعت به سالن‌های تئاتر نیویورک راه یافت و بعد به یکی از ستاره‌های‌هالیوود تبدیل گشت. او در سال ۱۹۷۲ برای حضور در فیلم «ماجراجویی‌های Posadon» کاندیدای دریافت
در فیلم «ماجراجویی‌های Posadon» کاندیدای دریافت جایزه اسکار شد. شروع فعالیت سینمایی با فیلم چه زنی! (کامینگز) به عنوان بازیگر در سال ۱۹۴۳ وینترز، بازیگر کلاسیک سینما در طول ۵۰ سال فعالیت سینمایی در تعداد زیادی فیلم، نمایش‌های صحنه و تلویزیونی ایفای نقش کرد. فیلم‌های مطرح وی عبارتند از: «جانی در خورشید»، «شب‌های یک شکارچی»، «لولیتا» و «الفی». او که در دهه ۷۰ سالگی خود به اندازه جوانی‌اش فعال بود در مجموعه تلویزیونی «روزین» نقش مادربزرگ «روزین» را برعهده داشت. وی در سال‌های آخر عمر، وینترز در نقشهای دوم و
وی در سال‌های آخر عمر، وینترز در نقشهای دوم و مکمل بازی کرد. شلی وینترز آخرین بار سال ۱۹۷۲ برای درام ماجراجویانه و فاجعه ای «جهنم زیر و رو» نامزد دریافت جایزه اسکار شد. درگذشت. شلی وینترز از ماه اکتبر ۲۰۰۵ در بیمارستان بستری بود. وی به خاطر مشکل قلبی خود تحت نظر مستقیم پزشکان بود. طی این مدت چند بار به او مرخصی کوتاه مدت داده شد تا به منزل بازگردد. او در روز دوشنبه ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۶ در سن ۸۵ سالگی به دلیل حمله قلبی در بیمارستانی در منطقه بورلی هیلز درگذشت. زندگی خصوصی. از این هنرپیشه تنها یک دختر با نام
زندگی خصوصی. از این هنرپیشه تنها یک دختر با نام ویتوریا از ازدواجش با ویتوریو گاسمن به جای مانده‌است. همسر دوم: ویتوریو گاسمن (بازیگر) به مدت ۲ سال و همسر سوم: آنتونی فرانسیوزا (بازیگر) به مدت ۳ سال جوایز. جوایز و افتخارات وی عبارتند از:
چارلز جوزف جان هارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل انگلستان است و در باشگاه‌های شروزبری تاون، ترانمره راورز، بیرمنگهام، بلکپول، منچستر سیتی، تورینو، وستهام یونایتد، برنلی، تاتنهام و سلتیک بازی کرده‌است. او هم چنین تاکنون ۷۵ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده‌است.
اِدوارد مونتگومِری کِلیفت (؛ – ) بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی بود. زندگی‌نامه. کلیفت یکی از نزدیک‌ترین دوستان الیزابت تیلور بود، به همین دلیل تا مدت‌ها شایعه شده بود که این دو با یکدیگر در رابطه اند و حتی لقب «زیباترین زوج هالیوود» نیز به آنها داده شد، اما هر دوی آنها این شایعات را بی‌اساس دانستند. کلیفت همجنسگرا بود، و بنابر گفته‌های تیلور: «اون همیشه از اینکه یک روز مردم متوجهٔ تمایلاتش بشوند وحشت داشت. دلش نمی‌خواست به خاطر چیزی که حق انتخابی درش نداشته است از جامعه و صنعت فیلم‌سازی طرد بشود. به خودش
است از جامعه و صنعت فیلم‌سازی طرد بشود. به خودش اجازه‌ی دل بستن به هیچ مردی رو نمی‌داد چون که می‌دانست این کار عواقب غیر قابل جبرانی به همراه دارد، اما از طرفی هم از تنهایی بیزار بود و روز به روز غمگین‌تر می‌شد.» در سال ۱۹۵۷ بر اثر یک تصادف رانندگی، صورت وی دچار آسیب‌دیدگی‌های وحشتناکی شد. تیلور، اولین شخصی بود که به محل تصادف رسید. او بعدها اذعان کرد که اگر ثانیه‌ای دیرتر می‌رسید، دندان‌های کنده‌شده‌ای که در گلوی کلیفت گیر کرده بودند باعث خفگی و مرگ او می‌شدند. الیزابت همچنین به عکاس‌هایی که خود را به
می‌شدند. الیزابت همچنین به عکاس‌هایی که خود را به صحنه رسانده بودند اجازه‌ی عکاسی نداد و آنها را تهدید کرد که اگر عکسی از بدن زخمی کلیفت منتشر کنند، کاری می‌کند که آن‌ها شغل‌هایشان را از دست بدهند. کلیفت سرانجام به واسطه‌ی جراحی‌های زیبایی توانست صورت از شکل افتاده‌ی خود را ترمیم کند، اما آثار زخم‌ها هم‌چنان در سمت چپ صورتش نمایان بودند. پس از این حادثه، او بسیار افسرده شد و اعتیاد شدیدی به الکل و قرص‌های مسکن پیدا کرد. کارنامهٔ حرفه‌ای. وی در کنار مارلون براندو و جیمز دین، جزو اولین نفراتی بود که از سبک
براندو و جیمز دین، جزو اولین نفراتی بود که از سبک مِتُد اَکتینگ برای ایفای نقش‌هایش استفاده می‌کرد. او بسیار گزیده کار بود و وسواس خاصی در انتخاب نقش‌هایش به خرج می‌داد. به گفته‌ی تیلور: «کلیفت می‌توانست تبدیل به بزرگ‌ترین بازیگر هالیوود بشود، البته اگه قبول می‌کرد که در فیلم‌های بیشتری بازی کند.» او نویسنده‌ی بااستعدادی نیز بود و گاهی بخش زیادی از فیلم‌نامه‌هایی که به او داده می‌شد را به خواست خودش تغییر می‌داد. هر چند دو فیلم‌نامه‌ای که او در آنها تغییر ایجاد کرده بود برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شدند، اما هیچ
کرده بود برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شدند، اما هیچ تقدیری از وی صورت نگرفت. او در طول زندگی هنری خود، ۴ بار نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار و ۱ بار نیز نامزد دریافت جایزه‌ی گلدن گلوب شد. مرگ. مصرف بیش از اندازه‌ی الکل و مسکن‌های قوی باعث شد تا کلیفت در سال‌های پایانی عمر خود به انواع بیماری‌های قلبی و کبدی مبتلا شود. او سرانجام در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ بر اثر حمله‌ی قلبی درگذشت.
رافائل فردیناند فن در فارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس، هامبورگ، رئال مادرید، تاتنهام هاتسپر، رئال بتیس و میدیولن اشاره کرد. تیم ملی. فن در فارت همچنین ۱۰۹ بار بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ برای تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفته‌است. او در سال ۲۰۰۳ جایزه پسر طلایی را دریافت کرد و به نخستین کسی تبدیل شد که این جایزه را از آن خود کرده‌است. افتخارات. باشگاهی. آژاکس هامبورگ رئال مادرید ملی. هلند
لیلین دایانا گیش (۱۴ اکتبر ۱۸۹۳ – ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۳) هنرپیشه تئاتر، تلویزیون و سینمای آمریکا بود. زندگی‌نامه. او به مدت ۷۵ سال (۱۹۱۲–۱۹۸۷) در زمینهٔ بازیگری فعالیت کرد. لیلین گیش در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ ستارهٔ فیلم‌های برجستهٔ سینمایی بود که از آن بین باید به ایفای نقش در "تولد یک ملت" (۱۹۱۵)، شاهکار دیوید وارک گریفیث اشاره کرد. در دوران سینمای ناطق حضور او در فیلم‌ها پراکنده‌تر شد اما از نقش‌های به یاد ماندنی او در این دوران می‌توان به وسترن "دوئل زیر آفتاب" (۱۹۴۶) و فیلم دلهره‌آور-جنایی "شب شکارچی" (۱۹۵۵) اشاره