payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گوناگونی از انواع سامانه‌های الکترونیکی-دفاعی، فعالیت می‌کند. این بخش بیش از ۷۲ دفتر بین‌المللی در مناطق مختلف جهان دارد و بیش از ۲۴ هزار نفر پرسنل در آن مشغول به کارند. در سال ۲۰۰۴ بیش از ۲۰٪ درصد فروش نورتروپ گرومن مربوط به این زیرمجموعه بوده‌است. مقر اصلی این زیر مجموعهٔ تجاری در بالتیمور واقع است. فناوری اطلاعات. بخش فناوری اطلاعات نورتروپ گرومن مسئول فراهم ساختن بسترهای اطلاعاتی و ارایهٔ خدمات مربوطه به مشتریان است. همچنین قراردادهای مرتبط با موضوعاتی چون پروژه‌های شبیه‌سازی و ارائه خدمات آموزشی، در
چون پروژه‌های شبیه‌سازی و ارائه خدمات آموزشی، در بخش فناوری اطلاعات نورتروپ گرومن انجام می‌شود. سامانه‌های موشکی. وظیفهٔ اصلی بخش سامانه‌های موشکی نورثروپ گرومن؛ تحقیق، طراحی، ساخت و توسعه سامانه‌های موشکی و زیرسامانه‌های مربوط به آن می‌باشد. سامانه‌های یکپارچه. طراحی، ساخت و پشتیبانی از صنایع مختلف دفاعی و هوافضایی، با هدف فراهم کردن تسلیحات شناسایی؛ درگیری و ... برای وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا هدف اصلی بخش سامانه‌های یکپارچه شرکت نورثروپ گرومن است. نیوپورت. نام کامل آن نیوپورت نیوز است و با این که
نیوپورت. نام کامل آن نیوپورت نیوز است و با این که تحت نظر نورثروپ گرومن و برای تأمین نیازهای قراردادهای این کمپانی فعالیت می‌کند؛ اما به صورت خصوصی اداره می‌شود. این شرکت تابعه، سازندهٔ انواع ناوهای هواپیمابر مدرن و زیردریایی‌های اتمی می‌باشد. نیوپورت تنها شرکتی است، که قابلیت و توانایی طراحی و ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز را دارا می‌باشد. دفتر مرکزی شرکت نیوپورت در ایالت ویرجینیا مستقر می‌باشد. سامانه‌های دریایی و کشتی‌سازی. بخش سامانه‌های دریایی و کشتی‌سازی نورتروپ گرومن، سازندهٔ انواع کشتی‌ها و
کشتی‌سازی نورتروپ گرومن، سازندهٔ انواع کشتی‌ها و دیگر شناورهای دریایی کوچک و متوسط است. فناوری هوافضا. در این زیرمجموعه از نورتروپ گرومن، تمرکز اصلی بر طراحی و ساخت ماهواره‌ها، همچنین برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌های راهبردی فضایی می‌باشد. خدمات فنی. بخش خدمات فنی نورثروپ گرومن در ماه ژانویه سال ۲۰۰۶ تأسیس شده‌است و وظیفهٔ ارایهٔ خدمات فنی، تعمیرات و نگهداری، خدمات لجستیک و پشتیبانی، ترابری دریایی و همچنین بازاریابی محصولات این شرکت را بر عهده دارد. چشم‌انداز. کسب رتبهٔ اول در ارایهٔ فناوری و سامانه‌های نوین،
کسب رتبهٔ اول در ارایهٔ فناوری و سامانه‌های نوین، به منظور تضمین امنیت و آزادی مردم ایالات متحده آمریکا و کشورهای دوست. این شرکت در سال ۲۰۱۰ پس از شرکت‌های بی‌ای‌ئی سامانهز، لاکهید مارتین و بوئینگ، در رتبه چهارم از فهرست بزرگترین شرکت‌های صنایع دفاعی و جنگ‌افزاری جهان قرار گرفت. ارزش‌ها. تمرکز و توجه ویژه به بحث کیفیت؛ جلب رضایت مشتریان؛ همکاری همه سطوح پرسنلی با یکدیگر؛ حفظ یکپارچگی؛ احترام به یکدیگر؛ مشتریان و سهامداران از ارزش‌های اساسی اعلام شدهٔ این شرکت است. مدیران ارشد نورثروپ گرومن معتقدند تمامی
شرکت است. مدیران ارشد نورثروپ گرومن معتقدند تمامی پرسنل‌شان باید دارای پنج ویژگی برتر باشند: اعتقاد به ارزش‌های کمپانی و سعی در حفظ و ارتقا آن‌ها، تمرکز بر پیشرفت و سرآمدی، فعالیت با دقت و سرعت بسیار بالا، داشتن ارتباطات قوی و آزاد بین تمامی سطوح کاری و پرسنلی و داشتن روحیه مشارکت در تمامی سطوح. محصولات. نورتروپ گرومن در زمینه‌های زیر به تحقیق و توسعه و تولید محصولات مختلف می‌پردازد: طراحی و ساخت سامانه‌ها و محصولاتی دیگر نیز در فهرست پروژه‌های آتی این شرکت قرار دارند، که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
قرار دارند، که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مهم‌ترین محصولات تولید شده شرکت نورثروپ گرومن عبارتند از: رهگیر انرژی جنبشی. رهگیرهای انرژی جنبشی، برای شناسایی و رهگیری موشک‌های بالستیک، در فازهای میانی و انتهای پرواز، استفاده می‌شوند و در واقع بخشی از معماری پدافند موشکی چند لایهٔ سپر دفاع موشکی ایالات متحده آمریکاست. نورثروپ گرومن همچنین نرم‌افزارهای مدیریت صحنهٔ نبرد، برای سامانه‌های پدافند موشکی را نیز تهیه می‌نماید. رادارهای باند اس. رادار باند اس تی‌پی‌اس-۷۰اس‌اس، پیشرفته‌ترین و کارآمدترین رادار
تی‌پی‌اس-۷۰اس‌اس، پیشرفته‌ترین و کارآمدترین رادار مراقبت پدافند هوایی است، که تاکنون در جهان ساخته شده‌است. این رادارها قادرند به صورت کاملاً خودکار، انواع اهداف؛ از جمله هواپیماها و پهپادهای دشمن و نیز موشک‌های بالستیک شلیک شده را تشخیص داده و رهگیری نمایند. ضمناً این رادارها قادر به تشخیص و رهگیری هم‌زمان بیش از ده‌ها هدف به‌طور همزمان، می‌باشند. رادارهای الکترونیکی. انواع رادارهای آرایه اسکن شده فعال الکترونیکی نورثروپ گرومن، توانمندی‌های گسترده و گوناگونی برای جستجو، تطبیق، رهگیری و هدف‌یابی تهدیدات
برای جستجو، تطبیق، رهگیری و هدف‌یابی تهدیدات مختلف دارند. در این حوزه، نورثروپ گرومن، پیشرفته‌ترین شرکت در جهان می‌باشد و سامانه‌های کنترل آتش طراحی شده توسط آن، برای جنگنده‌های اف-۳۵ لایتنینگ ۲ و لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور، از محبوبیت بالایی نزد متخصصان دفاعی و نظامی برخوردار هستند. سامانهٔ گاردین. سامانهٔ پدافند موشکی گاردین که از گونه سامانهٔ دفاع موشکی هواپیماهای غیرنظامی است، بر روی هواپیماهای تجاری و مسافری نصب می‌شود و قادر است با استفاده از یک خط لیزر بی‌خطر نامرئی؛ موشک دوش پرتابی را، که به سمت
لیزر بی‌خطر نامرئی؛ موشک دوش پرتابی را، که به سمت هواپیما شلیک می‌شود، از بین ببرد. ساخت این گونه سامانه‌ها در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است و گاردین نیز به عنوان بخشی از برنامهٔ امنیت ملی آمریکا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. سامانه مادون‌قرمز فضاپایه. نورثروپ گرومن محمولهٔ حسگر مادون قرمز و پردازندهٔ دیتای مورد استفاده در سامانه مادون قرمز فضاپایه که توسط لاکهید مارتین ساخته می‌شود را، تولید می‌نماید. این سامانه در واقع مجموعه‌ای از ماهواره‌هاست که به کمک حسگرهای مادون قرمز آن‌ها، می‌توان
که به کمک حسگرهای مادون قرمز آن‌ها، می‌توان از شلیک موشک‌های بالستیک تاکتیکی و راهبردی، آگاه شد و اطلاعات دقیقی در خصوص آن‌ها را با سرعت بسیار زیاد برای فرماندهان و نیروهای نظامی، مهیا و ارسال نمود. ماهواره‌های پشتیبان. ماهواره‌های پشتیبان، برای آگاهی از شلیک موشک‌های بالستیک به کار می‌روند. این ماهواره‌ها از سال ۱۹۷۰ تاکنون، مؤلفه‌های اصلی سامانه‌های هشدار اولیه موشکی آمریکا بوده‌اند. آن‌ها می‌توانند با استفاده از حسگرهای مادون قرمز خود، گرمای حاصل از شلیک موشک‌های بالستیک را حس نمایند و گزارش‌های دقیقی
موشک‌های بالستیک را حس نمایند و گزارش‌های دقیقی در این خصوص تهیه کنند. لیزر هواپایه. سامانهٔ لیزر هواپایه که با همکاری شرکت‌های نورثروپ گرومن، لاکهید مارتین و بوئینگ در دست طراحی و ساخت است. در واقع یک لیزر اکسیژنی شیمیایی کلاس مگاوات است، که با سرعت نور منتشر می‌شود و برای هدف قرار دادن موشک‌های بالستیک در فاز بوست (مرحله دوم پرواز موشک‌های بالستیک) مورد استفاده قرار می‌گیرد. قرار است این لیزر بر روی هواپیمای بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰ نصب شود. بی-۲ اسپیریت. نورثروپ گرومن بی-۲ اسپیریت، تنها بمب افکن دور پرواز جهان
گرومن بی-۲ اسپیریت، تنها بمب افکن دور پرواز جهان است، که قادر است، تسلیحات مختلفی با حجم بالا را، تا ارتفاع بسیار حمل نماید و با نفوذ در عمق مناطق هوایی و فضایی محافظت شده؛ به انجام مأموریت‌های گوناگون بپردازد. این بمب افکن، نقش مهمی در اجرای مأموریت‌های راهبردی تهاجمی یواس‌ای‌اف در آینده خواهد داشت. گلوبال هاوک. پهپاد آر کیو-۴ گلوبال هاوک . این پهپاد به صورت کاملاً خودکار عمل می‌نماید. حتی بلند شدن از روی زمین و فرود آمدن آن نیز به صورت تمام خودکار انجام می‌شود و می‌تواند به ارتفاع بیش از ۳۰ هزار پایی (۹
و می‌تواند به ارتفاع بیش از ۳۰ هزار پایی (۹ کیلومتر) دست یابد، که در نتیجه خارج از محدودهٔ بسیاری از سامانه‌های پدافندی قرار می‌گیرد. این سامانه تاکنون رکورد بیش از ۳۶ ساعت پرواز متوالی و مسافت ۲۵ هزار کیلومتری را ثبت نموده‌است. این پهپاد توانایی جابجایی محموله‌ای با وزن ۱٫۴۰۰ کیلوگرم را دارا می‌باشد. معماری سامانهی باز این سامانه باعث شده تا به سادگی بتوان انواع حسگرها و سامانه‌های ارتباطی نوین را، با آن تطبیق داده و بر روی آن نصب نمود. رادارهای ترکیبی، حسگرهای مادون قرمز و الکترواپتیکال این پهپاد آن را
مادون قرمز و الکترواپتیکال این پهپاد آن را قادر می‌سازد تا در شرایط آب و هوایی گوناگون، تصاویر شناسایی با کیفیت و دقیق تهیه نماید. بسیاری از متخصصان رشته‌های مختلف مانند الکترونیک، هوافضا و... این پهپاد را از شاهکارهای طراحی سامانه‌ای می‌دانند.
اسکیلد کامپوزیتس نام یک شرکت تولیدکننده محصولات صنایع هوافضایی تجاری در آمریکا است. این شرکت در سالِ ۱۹۸۲ در کالیفرنیا شکل گرفت و امروز متعلق به نورثروپ گرومن است. رئیس آن برت روتان است.
ویدئو آرت یا هنر ویدئویی (به انگلیسی: Video Art) شامل داده‌های صوتی وتصویری است که ذخیره‌سازی و پخش Projection و باز خورد اطلاعات در آن بسیار گوناگون است. این داده‌ها در بسیاری از موارد در زمان متوقف شده، تسریع شده یا به عقب برگردانده شده در زمان واقعی "بی‌درنگ" یا زمانی مجهول معنا می‌یابند. مکان و محیط ارائه اثر و نیز گاه عمل تماشاگر - در حقیقت شرکت‌کننده - و بازخورد داده‌های حاصل از این تقابل نیز وجوه دیگر آثار ویدئویی هستند. ویدئو آرت قواعد سینما حتی سینمای تجربی را نیز به رسمیت نمی‌شناسد. چرا که ممکن
تجربی را نیز به رسمیت نمی‌شناسد. چرا که ممکن است آشکارا فاقد روایت، دیالوگ و طرح باشد. در دایرهٔ تنگ برنامه سازی‌های تلویزیونی هم نمی‌گنجد. هر چند از رسانهٔ تلویزیون امکانات ایستگاه‌های تلویزیونی و حتی جعبهٔ تلویزیون به مثابه یک حجم استفاده می‌کند. ویدئو آرت همانگونه که در مرز میان تجدید، مفهوم، زمان و اجرا زندگی می‌کند، هنرهای عکاسی دیجیتال، سینمایی، اجرایی و خلاصه تمامی رسانه‌های نوین را به خدمت می‌گیرد. و این همه یک دستاورد بزرگ دارد:آزادی بی‌حد وحصر هنرمند، ویدئو گاه به تعاریف و باز تعاریف سیاست،
هنرمند، ویدئو گاه به تعاریف و باز تعاریف سیاست، جنسیت، هویت‌های فردی و فرهنگی از طریق روایت‌های خطی و غیرخطی نوین می‌پردازد و گاه یکسره به مثابه شعری چند وجهی عمل می‌کند. گاه به بدن هنرمندو اجرای اومی‌پردازد و گاه به تماشاگر، حضور او واکنش‌های فیزیکی او.» دوربین تعریف ویدئو. «از نظر آیرا کینگز برگ، ویدئو، ریشهٔ لاتینی دارد و به معنی دیدن است. اما تعریف این واژه در روزگار ما طیفی از سیستم‌ها و دستگاه‌های الکترونیکی، فرمت‌های متفاوت ضبط و پخش تصویر و صدا، نوعی رسانه و شکلی از هنر را شامل می‌شود. در حقیقت،
رسانه و شکلی از هنر را شامل می‌شود. در حقیقت، ویدئو رسانه‌ای است که ریشه در بسیاری ازابداعات تکنولوژیک دارد که البته سیل عظیم رویدادهای فرهنگی، سیاسی و هنری قرن بیستم را دربرمی‌گیرد. از نظر فنی خاستگاه ویدئو را باید در تکمیل سیستم‌های صوتی، تصویری جستجو کرد که مبنای دیجیتال (دودویی یا ۰ و ۱) دارند. فیلم، رسانه‌ای آنالوگ است که فریم به فریم دنیای سه‌بعدی روبه‌روی لنز دوربین را به سطحی دوبعدی تبدیل می‌کند. این تبدیل با بازی نور بر سطح امولوسیون ایجاد می‌شود اما در مورد ویدئو، کامپیوتر و تلویزیون مسئله فرق
اما در مورد ویدئو، کامپیوتر و تلویزیون مسئله فرق می‌کند: صفرها و یک‌ها هستند که واقعیت را می‌سازند اگر که بتوان به آن نام واقعیت داد.» تاریخچه. «در روز چهاردهم اکتبر سال ۱۹۶۶ - این همان زمانی است که رابرت راشنبرگ با همکاری یک مهندس الکترونیک به نام بیلی کلوور مجموعه (نه بعد از ظهر: تئاتر و مهندسی) را در زراد خانه نهم در نیویورک به اجرا درآورد ـ طلیعه ظهور رسانه جدید رقم زده شده‌است. Experiments in Art and Technology این برنامه نیز به نوبه خود درسال بعد به تأسیس سازمانی تحت عنوان (تجربه‌ها در هنر و فناوری)
سازمانی تحت عنوان (تجربه‌ها در هنر و فناوری) منتهی گردید که راشنبرگ و همکار مهندسش راهبری آن را بر عهده داشتند.» «تا پیش ازدهه ۶۰ حتی تا اواسط این دهه دوربین‌های گران‌قیمت تصویربرداری تنها در اختیار ایستگاه‌های تلویزیونی قرار داشت اما در ۱۹۶۵، شرکت sony وسیله‌ای قابل حمل ساخت که به جای نوارهای ۲ اینچی که درسیستم تلویزیونی استفاده می‌شد، نوارهای ۱/۲ اینچی استفاده می‌کرد. قیمت این وسیله با ابداع شیوه‌هایی برای تولید ارزان‌تر به سرعت پایین آمد و در دسترس همگان قرار گرفت. به این ترتیب ویدئو امکان تولید تصاویر
قرار گرفت. به این ترتیب ویدئو امکان تولید تصاویر متحرک را همچون تحفه‌ای برای طبقهٔ متوسط به ارمغان آورد. «نام جون پایک نیز از ۱۹۵۹ تلویزیون را به یکی از عناصر اصلی آثارش تبدیل کرد، او و یکی از دوستان مهندسش ماه‌ها وقت صرف کردند تا نخستین نمایشگاه هنر تلویزیون را در گالری پارناس در وپرتال آلمان در ۱۹۶۳ ترتیب دهند. نمایشگاه از ۱۳ دستگاه تلویزیون تشکیل شده بود که تصویر عمداً‌از شکل افتاده‌ای را پخش می‌کردند. شیوهٔ کار در حقیقت دستکاری تصاویر تلویزیون از طریق تغییر مدارهای الکتریکی دستگاه‌ها بود و اولین
طریق تغییر مدارهای الکتریکی دستگاه‌ها بود و اولین دستکاری Manipulation در آثار ویدئویی محسوب می‌شد. در آمریکا دلبستگی به نوار ویدئو و تکنولوژی وابسته به آن به گسترش تجربه گری با ابزارهای تکنولوژیک بسیار کمک کرد. غیر از سینتی سایزری Synthesizer که او و همکارش ساختند، هم‌زمان توسعهٔ سخت‌افزاری و نرم‌افزاری کامپیوتر و تکنولوژی‌های وابسته به آن ویدئو آرت را به حیطهٔ هنرهای دیجیتال وارد کرد. پیش از دوران کامپیوتر نیز آثار هنری با استفاده از موج نگار Oscilloscope الکترونیک به وجود آمده بود و اکنون درک کامپیوتر
الکترونیک به وجود آمده بود و اکنون درک کامپیوتر به عنوان ابزاری تازه در هنر چندان عجیب نمی‌نمود. جان ویتنی که یکی از شناخته‌ترین تجربه گرایان دههٔ نخستین پیدایش ویدئو است، درزمینهٔ تولید انیمیشن‌هایی با نقوش تجریری با استفاده از رسانهٔ دیجیتال و آنالوگ تلاش بسیار کرد. اد امشویلر هنرمند دیگری بود که امکانات دستگاه Scanimate را به خدمت گرفت و ویدئوهایی خلق کرد که هم‌زمان واقعه‌ای Real-Time را حفظ کرده بودند و هم آثار انیمیشن محسوب می‌شوند.» «یکی دیگر از اولین هنرمندانی که وارد عرصه ویدئو شد شیکگو کوبوتا
هنرمندانی که وارد عرصه ویدئو شد شیکگو کوبوتا Shiqeko Kubota همسر پایک است. کوبوتا (متولد ۱۹۷۳) علایق شدیدش به فضا و محیط رادر ویدئو در هم آمیخت. او در اوایل ۱۹۶۸ از بازی معروف شطرنج مارسل دوشان و جان کیج عکاسی کرد. تصاویر را به نوار ویدئو منتقل نموده و با شیوه‌های دستکاری الکترونیکی آن‌ها را تغییر داد و نوار ویدئویی Duchampiana: Chess (۱۹۶۸–۷۵) را ساخت از آن پس آثار رندانه‌ای دوشان، الهام بخش چندین کارکوبوتا شد. اما پدیدهٔ مهم ویدئو آرت انگلستان دیوید هال David Hall متولد ۱۹۳۷ بود که کارهای اولیه اش از دهه
Hall متولد ۱۹۳۷ بود که کارهای اولیه اش از دهه ۱۹۷۰ هم چون آثار پایک کیفیات تندیس وار دستگاه تلویزیون را باز می‌تاباند. کیفیاتی که در یکی از آثارش به نام (۷ قطعه تلویزیونی-۱۹۷۱) آشکار است. اگرچه مشخصات فورمالیستی در آثارش همواره به چشم آمده‌است، اما نمی‌توان او را تنها یک فورمالیست دانست. او به شکلی ویژه درگیر ویدئو اینستالیشن‌هایی بود که بیننده را نه به عنوان یک تماشاچی صرف بلکه به عنوان همکار و شرکت‌کننده در اثر معرفی می کند.» «هنر اجرا و ویدئو در آغاز دههُ هشتاد به منزلهٔ منادیان دورانی تازه ستوده شدند،
هشتاد به منزلهٔ منادیان دورانی تازه ستوده شدند، دورانی که در آن این اشکال نقش اجتماعی و زیباشناسی مهمی ایفا کرده‌اند دست اندرکاران باور داشتند که هنرهای بصری با استفاده از رسانه‌های تجربی وابستگی دیرینهٔ خود به مادیت اشیا را تکان خواهد داد و مستقیم تر از پیش با تماشاگران پیوند خواهد خورد.» «اما یکی از امکاناتی که ویدئو آرت همراه با پیشرفت‌های تکنیکی دردهه ۱۹۷۰ به آن دست یافت تکنیک‌های مراقبت Surverillance Techniques و استفاده از تماشاگر به مثابه بخشی از اثر هنری است در این گونه آثار دوربین به سمت تماشاگران
هنری است در این گونه آثار دوربین به سمت تماشاگران برگردانده می‌شود خواه تماشاگر آگاه بدان باشد یا نه. منتقدان شوهای اخیر (تلویزیون ـواقعیت) بر فروپاشی مرزهای میان حیطهٔ عمومی و خصوصی در این گونه برنامه‌ها تاسف می‌خورند. ویتو اکونچیvito Acconi (متولد ۱۹۲۰) بر همان سؤال یک فیلم ویدئویی تحت عنوان (۱۹۷۳) Theme Song بر مبنای نمایش دوربین مخفی تهیه کرد او در این فیلم بروی زمین دراز کشیده و در نمایی بسیار نزدیک از بیننده‌های ناشناس درخواست می‌کند که در صفحه تصویر به او ملحق شوند، سپس پیوسته تکرار می‌کند؛ (من شما
به او ملحق شوند، سپس پیوسته تکرار می‌کند؛ (من شما را به درون خود فرا می‌خوانم) مسئله مهم برای او این بود که بیهودگی امکان پخش و ارائه معاشقه‌ای واقعی را در تلویزیون به رخ بکشد و حقیقت را در تلویزیون دست نیافتنی معرفی کند همان‌طور که حیطهٔ خصوصی را در تلویزیون بی معنا می‌دانست. یکی دیگر از هنرمندان مطرح که در دهه ۱۹۷۰ فعالیتی جدی و تأثیرگذار داشته‌است گری هیل Gary Hill (متولد ۱۹۵۱) است او بیش از دیگران درگیر روایت و محدودیت‌های زبان در روایت است هیل از ۱۹۷۳ سعی در تشریح رابطه بغرنج میان کلمات و تصاویر
۱۹۷۳ سعی در تشریح رابطه بغرنج میان کلمات و تصاویر داشته‌ است. نخستین اثر او در ۱۹۳۷ به نام Hols in the Wall ساخته شد. او علاقه خود به مجسمه‌سازی را با رسانه الکترونیکی پیوند زد.» «"بیل ویولا" Bill Viola (متولد ۱۹۵۱) یکی از مهم‌ترین هنرمندان عرصه ویدئو است. او متولد آمریکا است وهنگامی که در دانشگاه Cyracuse در نیویورک تحصیل می‌کرد به رسانهٔ جدید علاقه‌مند شد. اولین اثرش Wild Houses در ۱۹۷۲ ساخته شده و از ۱۹۸۰ با نقاش و استاد ذن Dien Tanaka کارکرده‌است. کشف هویت و روایتی فردی از طریق نشانه‌ها و تصاویری
کشف هویت و روایتی فردی از طریق نشانه‌ها و تصاویری عمیقاً شاعرانه محصول چند دهه کار مداوم او هستند.» «اما از میان هنرمندان بزرگ ویدئو اینستالیشن آمریکایی دردههٔ ۸۰ به بلوغ رسیده‌اند تونی اورسلر همواره چهره‌ای یگانه بوده‌است درحالی که ویولا به نوشته‌های کهن و رازآمیز شرقی علاقه‌مند است و هیل به کارکردهای زبانی اورسلر مصالح کارش را در فرهنگ عامهٔ پیرامون خویش خصوصاً تلویزیون می‌یابد وسایل صحنه، عروسک‌های ثابت اورسلر مصالح کارش را درفرهنگ عامهٔ پیرامون خویش خصوصاً تلویزیون می‌یابد وسایل صحنه عروسک‌های ثابت،
تلویزیون می‌یابد وسایل صحنه عروسک‌های ثابت، خراش‌های صوتی ناشی از صداهای برهم‌گذاری شده و تصاویر چهرهٔ بازیگردانی که تاکنون برهمه اشیایی پخش شده‌اند، دنیای تئاتری او را تشکیل می‌دهند. شوخ‌طبعی یکی از خصوصیات اوست که او را از ویولا و هیل متمایز می‌کند.» «با آغاز دههٔ ۹۰ عصر طلایی ویدئو نیز آغاز شد در این دهه هنرمندان بسیاری مشغول تولید آثار اینستالیشن متعامل محیطی و اجرایی با استفاده از تکنولوژی ویدئو بودند. گسترش شبکه جهانی اینترنت و افزایش توانایی کامپیوترهای خانگی در تولید آثار چند رسانه‌ای نیز ویدئو را
خانگی در تولید آثار چند رسانه‌ای نیز ویدئو را به هنر دیجیتال هزارهٔ جدید پیوند زد.» «یک گروه تخصصی ویدئو که در دهه ۹۰ فعالیت چشم‌گیری داشت و از نمونه‌های ارزشمند هنر ایتالیا به‌شمار می‌رود گروهی است به نام کارگاه آبی Studio Azzurro متشکل از بازیگران و عوامل فنی. کارگاه آبی (محیطی حساس) را می‌آفریند. یکی از ساخته‌های آنان، به نام کورس Chorus (۱۹۹۶) تماشاگر به یک فضای تاریک وارد شده و در آنجا از او دعوت می‌شود تا بروی یک فرش بزرگ قدم بزند. روی این فرش تصاویری از پیکره‌ها نیمه برهنه تعدادی زن و مرد به گونه‌ای
از پیکره‌ها نیمه برهنه تعدادی زن و مرد به گونه‌ای نمایش داده می‌شوند که گویی آن‌ها در لابه لای نمد گرفتار آمده‌اند هم چنان‌که تماشاگر در داخل گالری و در واقع بر روی تصاویر مردان و زنان قدم می‌زند تصاویر به خشم آمده و فریاد می‌زنند گام‌های بازدید کنندگان با عکس العمل اشخاص به تصویر درآمده، مواجه شده و در نتیجه صدای نجوای آنان بلند، پیکرشان به حرکت درآمده و سرود رنج خود را سر می‌دهند.» هنر ویدئویی معاصر ایران. «در سال‌های ۱۹۶۰ (اوایل سال‌های ۱۳۴۰ خورشیدی) که ویدئو در حکم هنر در مجامع هنری به دنبال جایی برای
ویدئو در حکم هنر در مجامع هنری به دنبال جایی برای خود بود، سینما و تصاویر متحرک بیش از نیم قرن بود که در اذهان مردم جایگاهی محکم و آشنا داشت. ورود نخستین دوربین فیلمبرداری به ایران به سال۱۲۸۰، تقریباً هم‌زمان با اروپا و آمریکا و ساخت نخستین فیلم‌های سینمایی در ایران به سال ۱۳۰۹ روی داد. تلویزیون نیز با کمی اختلاف زمانی با غرب، بین سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰ در ایران جای خود را در خانه‌های مردم یافت. اما ویدئو در اواخر دهه ۱۳۵۰ به خانه‌های ایرانی راه پیدا کرد، و محدودیت‌هایی در حمل و نگهداری ویدئو و ویدئو کاست در
در حمل و نگهداری ویدئو و ویدئو کاست در دوره‌ای پس از انقلاب و سال‌های جنگ با عراق می‌توانند عاملی در تأخیر رواج این رشته هنری در ایران به حساب آید. در سال‌های بعد، با بازتر شدن نسبی فضای سیاسی، کاهش فشارهای اقتصادی و آسان تر شدن ورود کتاب و مجله هنری به ایران در کسب و افزایش اطلاعات در زمینه‌های مختلف هنری به همراه داشت. بدون شک، ارتباط از طریق شبکه‌های جهانی، اینترنت و ماهواره و استفاده روزمره آن‌ها در همه زمینه‌ها از جمله هنری تأثیرات خود را به جا گذاشت. از آنجا که ویدئو بیش از هر رسانه هنری دیگری وابسته
آنجا که ویدئو بیش از هر رسانه هنری دیگری وابسته به وضعیت رایج پیشرفت تکنولوژی یا استفاده از آن است، نسل جدید هنرمندان ایرانی پس از آشنایی و کسب تجربه استفاده از این رسانه را آغاز کرد. چنانچه نخستین جوایز بین‌المللی هنر ویدئویی ایران در سال‌های دهه ۱۳۸۰ دریافت شود. ویدئو آرت در ایران هنری نوپا است و بسیاری از هنرمندان ایرانی که در این شاخه فعالند، فعالیت هنری خود را با رسانه‌های دیگر آغاز کرده‌اند و پس از دوره نقاشی، عکاسی، یا فیلم‌سازی حرفه‌ای به این رسانه روی آورده‌اند، گرچه امروز بسیاری از هنرمندان جوان
روی آورده‌اند، گرچه امروز بسیاری از هنرمندان جوان از همان دوران دانشجویی این رسانه را برمی‌گزینند. امکانات بیانی نا محدود، قدرت تأثیر شگرف بر مخاطب و مناسب بودن هزینه‌های تولید، از عوامل رواج این رسانه در تولید هنری است. حاصل کار نیز می‌تواند تقریباً در هر جایی به نمایش در آید، از گالری‌های خصوصی گرفته تا کارگاه‌ها یا خانه‌های هنرمندان. بنابراین رواج این رسانه در بین هنرمندان ایرانی و تکنیک‌های استفاده از آن کما بیش با جهان همساز است، اما محتوی طرح شده می‌تواند از بسیاری جهات ممتاز باشد. گر چه کشوری را
از بسیاری جهات ممتاز باشد. گر چه کشوری را نمی‌توان یافت که موقعیت منحصر به‌ فردی نداشته باشد، اما تلاش جامعه ایرانی امروز برای‌گذار از سنت به مدرنیته همراه با حفظ باورهای قدیمی و ارزش‌های سنتی به هنر معاصر این کشور خصلتی متمایز می‌بخشد.»
فضاپیمای یک نام یک فضاپیمای تجاری سرنشین‌دار ساخت اسکیلد کامپوزیتس است که ارسال گردشگر فضایی به مدار زمین را به عهده خواهد داشت. این فضاپیما جایزه ایکس انصاری را در سال ۲۰۰۴ گرفت.
اندو پپتیداز یا اندوپروتئیناز از انواع پروتئازها هستند که با شکستن پیوند پپتیدی آمینواسیدهای غیر پایانی زنجیره پپتیدی باعث پروتئین‌کافت می‌شوند (یعنی پروتئین‌ها را برخلاف اگزوپپتیداز از وسط به پلی‌پپتیدهای کوچکتر می‌شکنند). اندوپپتیدازهای معروف عبارتند از تریپسین، کیموتریپسین، الاستاز و پپسین که به‌جز الاستاز بقیه آنزیم‌های گوارشی هستند. گلوتامیل اندوپپتیداز و ترمولیزین از اندوپپتیدازهای باکتری‌ها هستند.
گردشگری فضایی یا توریسم فضایی یا کیهان‌گردی به صنعت بردن مسافر به فضا به‌صورت تجارتی و برای گردشگری می‌گویند. نخستین خط گردشگری فضایی را سازمان فضایی روسیه دایر کرد، که نتیجهٔ آن سفر افرادی چون انوشه انصاری به فضا بود. شرکت گروه ویرجین هم‌اکنون با همکاری سکیلد کامپوزیتس در حال دایر کردن یک خط مسافربری به فضا برای مسافران می‌باشد. گردشگری فضایی یکی از راه‌های استفادهٔ تجاری از فضا است. تحقیقات، بازار قابل ملاحظه‌ای را برای این عرصه نشان می‌دهد که با توجه به موقع و سرمایه‌گذاری بجا، می‌تواند پیشرفت چشمگیر و
موقع و سرمایه‌گذاری بجا، می‌تواند پیشرفت چشمگیر و سودآوری قابل ملاحظه‌ای داشته باشد. رفتن به فضا یکی از آرمان‌های بشری است و بسیاری از مردم، ترسی از پرداخت مبالغ سنگین برای رسیدن به این آرزو را ندارند. از اوایل قرن ۲۱، شرکت‌های متعددی درصدد تجاری‌سازی فرستادن مسافران به فضا برای سیاحت و بازگرداندن آن‌ها به زمین بوده‌اند. این فعالیت به عنوان گردشگری فضایی شناخته می‌شود و ارسال انسان به فاصله ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتری بالای سطح زمین که گردشگری فضای زیرمداری نام دارد، ازجمله اهداف اولیه این صنعت است. امروزه گردشگری
ازجمله اهداف اولیه این صنعت است. امروزه گردشگری فضایی به ایستگاه بین‌المللی فضایی واقع در مداری به ارتفاع متوسط ۴۰۰ کیلومتر از سطح زمین محدود می‌شود. اما آینده‌نگران بازار گسترده‌تری را پیش‌بینی می‌کنند. هتل‌های بزرگ مداری، اقامتگاه‌هایی در سطح ماه و فراتر از آن موضوعاتی است که می‌توان به راحتی با یک جست‌وجوی کوچک در اینترنت مطالب بسیاری پیرامون آن‌ها پیدا کرد. Space tourism marketing پیوند به بیرون. Space tourism marketing
رمانی از محمدحسن شهسواری که اولین بار در سال ۱۳۸۸ منتشر شد. رمان پنج فصل دارد که هر کدام از این فصل‌ها راوی خودش را دارد. در هر فصل به‌نوعی همان داستان تعریف می‌شود، اما هر کس داستان خودش را تعریف می‌کند و در نتیجه هر داستانی شروع و پایان خودش را دارد. اتفاقات شبیه هم هستند، اما هر بار فاعل افعال عوض می‌شود. در هر داستان یکی خودش را بر حق می‌داند و دیگری را محکوم می‌کند و تو هیچ وقت نمی‌دانی کار درست را چه کسی انجام داده‌است یا تقصیر چه کسی بیشتر یا کم‌تر بوده‌است. از این نظر، به قول منتقدی کار به مهندسی
بوده‌است. از این نظر، به قول منتقدی کار به مهندسی دقیقی احتیاج دارد و به قول همین منتقد، کم‌تر رمانی در زبان فارسی داریم که تا این حد دقیق طراحی شده باشد. این عدم قطعیت نکتهٔ کلیدی داستان هم هست و شهسواری در بیتی از حافظ در آغاز کتاب هم به آن اشاره کرده‌است: این عدم قطعیت به خودی خود خوب است. شخصیت‌ها هیچ‌کدام همانی نیستند که خودشان می‌گویند و ما می‌خوانیم، موقعیت‌ها مدام در حال جابه‌جا شدن هستند، حتی مرگ شخصیت‌ها هم قطعی نیست.
زوی میگدال یک سازمان تبهکاری متشکل از گروهی از یهودیان مستقر در آرژانتین بوده است که به اشاعه روسپی‌گری در سطح جهانی و همچنین قاچاق دختران و زنان از شهرهای کوچک یهودی‌نشین واقع در شرق اروپا موسوم به "اشتتل" می‌پرداختند. زوی میگدال از دهه ۱۸۶۰ میلادی تا سال ۱۹۳۹ به فعالیت‌های تبهکارانه مشغول بود تا اینکه در سال ۱۹۳۹ توسط حکومت ناسیونال سوسیالیست آلمان به رهبری آدولف هیتلر در اروپا متلاشی شد. این شبکه در روزهای اوجش بعد از جنگ جهانی اول به تنهایی فقط ۴۰۰ عضو در کشور آرژانتین داشت. درآمد سالیانه آن در اوایل
در کشور آرژانتین داشت. درآمد سالیانه آن در اوایل قرن بیستم به ۵۰ میلیون دلار می‌رسید. مرکز فرماندهی این شبکه تبهکار در بوئنوس آیرس بود و در دیگر شهرهای آرژانتین، برزیل، نیویورک، ورشو، آفریقای جنوبی، هند و چین نیز شعبه داشت. زوی میگدال در سال ۱۹۲۰ با داشتن ۴۳۰ قواد، ۲۰۰۰ روسپی‌خانه و ۴۰۰۰ روسپی فقط در آرژانتین، به اوج فعالیت خود رسید. تاریخچه نام. نام اصلی این سازمان "جامعه یهودی کمک‌های متقابل ورشو" بود. پس از شکایت سفیر لهستان به مقامات آرژانتینی در خصوص استفاده از نام ورشو، در تاریخ ۷ مه ۱۹۰۶ سازمان نام
از نام ورشو، در تاریخ ۷ مه ۱۹۰۶ سازمان نام خود را به پاس زحمات لوئیس میگدال (از بنیانگذاران سازمان) به زوی میگدال تغییر داد. منابع. ISBN 0-203-90512-1 ISBN 978-0-203-90512-8
لوکیوس سِنِکا «Lucius Annaeus Seneca» (که به سنکای جوان و سنکای رواقی مشهور بود)، (۴ پیش از میلاد تا ۶۵ میلادی) اهل رم، فیلسوف رواقی، سیاستمدار، نمایشنامه نویس، معلم و مشاور پرقدرت و بانفوذ نرون بود و در او به خصوص در سالهای اول سلطنتش نفوذی بسیار قوی ای همراه بوروس و اگریپینا داشت که فوق‌العاده عظیم بود، به خصوص در سال اول از سلطنت نرون مادر وی نفوذی ویرانگر حتی در مقابل سنکا و بوروس بر روی نرون داشت در اخر همگی یک به یک مجبور شدند به اتهام همدستی در توطئه قتل امپراتور خودکشی کنند (هر چند اگریپینا با شمشیر