payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الْعَلَویَّة" از ابن اَخضَر گنابادی (د. ۶۱۱ ه‍.ق)، "تاریخ گُزیده" از حَمدُالله مُستُوفی (د. ۷۴۰ ه‍.ق)، "اَلْفُصولُ الْمُهِمَّة فی مَعرِفَةِ اَحوالِ الْاَئِمَّة" از ابن صَبّاغ مالکی (د. ۸۵۵ ه‍.ق)، "اَلشَّذَراتُ الذّهَبیَّة فی تَراجِمِ الْاَئِمَّةِ الْاِثنیٰ عَشَر عِندَ الْاِمامیَّة" از ابن طولون (د. ۹۵۳ ه‍.ق)، "وَفَیاتُ الْاَعْیان" از ابن خَلِّکان، "فصلُ الْخِطاب" از خواجه محمد پارسا (سدهٔ نهم هجری قمری)، "رُوضاتُ الْجِنان و جَنّاتُ الْجَنان" از درویش حسین کربلایی (سدهٔ دهم هجری قمری)، "وَسیلَةُ الْخادم
کربلایی (سدهٔ دهم هجری قمری)، "وَسیلَةُ الْخادم اِلَی الْمَخدوم" از فضل بن روزبِهان خُنْجی (د. ۹۲۷ ه‍.ق)، "اَلصَّواعِقُ الْمُحْرِقَة" از ابن حَجَر هِیْتَمی، "رُوضَةُالشُّهَداء" از حسین واعظ کاشفی (د. ۹۱۰ ه‍.ق)، "اَلْمَقصَدُ الْاَقصیٰ" از کمال‌الدّین خوارَزمی. منابع. فارسی و عربی آنلاین انگلیسی
آقا لطفعلی شیرازی نقاش صاحب سبک سدهٔ سیزدهم ه‍.ق شیراز محله شاه در دوره قاجار است که به‌ویژه گل و بوته‌سازی تبحر و شیوهٔ خاص خود را داشت. به تأیید فرصت شیرازی در کتاب آثار عجم در صفحه ۵۴۸ تاریخ فوتش ۱۲۸۸ ه‍.ق در شیراز بوده و در دارالسلام شیراز دفن گردید، آقا لطفعلی شیرازی پدر (میرزا محمد علی خان، مسعود الملک) بودند که ایشان نیز از خوشنویسان شیراز بشمار می اید. زیر گزیده لطفعلی خان هزار حیفوان طبع روشن و دل امیدوار حیفزان سرو راست قامت موزون که سالهاخم گشت در عبادت پروردگار حیفزان قامت ستوده موزون که خرم
در عبادت پروردگار حیفزان قامت ستوده موزون که خرم داصد طفه زد بسرو لب جویبار حیففرهنگ خواست سال وفاتش رقم زندطبعش ربوده دودش و گوار حیفاز صبر دل اجلدو با اه ناله گفتتاریخ اور لطفعلی خان هزار حیف
فلاویوس والریوس سوروس (درگذشتهٔ ۳۰۷) که به اختصار سوروس و گاه سوروس دوم نیز نامیده می‌شود، امپراتور روم در سدهٔ چهارم میلادی بود. او در ۳۰۵ به مقام سزاری کنستانتیوس کلوروس در روم باختری رسید و سپس با عنوان آگوستوس از ۳۰۶ تا هنگام مرگش در ۳۰۷ امپراتور آن ناحیه بود. زندگی‌نامه. سال‌های آغازین. سوروس در خانواده‌ای ایلیری از طبقات پایین جامعه زاده شد. پس از آنکه وارد ارتش شد، با طی درجات نظامی به فرماندهی سپاه در پانونیا (غرب مجارستان و شمال کرواسی و اسلونی امروزی) رسید. در ۱ مه ۳۰۵، دیوکلتیان، امپراتور روم
رسید. در ۱ مه ۳۰۵، دیوکلتیان، امپراتور روم خاوری به دلیل تشدید بیماریش از قدرت کناره‌گیری کرد و امپراتور همکارش در غرب به نام ماکسیمیان را نیز وادار به استعفا نمود. با کناره‌گیری دو آگوستوس، قدرت آنها به سزارهایشان کنستانتیوس کلوروس (به‌عنوان امپراتور غرب) و گالریوس به عنوان (امپراتور شرق) منتقل شد و آن دو نیز برای تشکیل حکومت چهارنفرهٔ جدید، ماکسیمینوس دایا (خواهرزادهٔ گالریوس) و فلاویوس والریوس سوروس (دوست گالریوس) را به‌ترتیب به عنوان سزارهای خود در روم خاوری و روم باختری برگزیدند. هر دو سزار با اعمال
خاوری و روم باختری برگزیدند. هر دو سزار با اعمال نظر گالریوس انتخاب شده و حکم خود را از دستان او دریافت داشتند. امپراتوری. کنستانتیوس کلوروس تقریباً یک سال پس از رسیدن به امپراتوری روم باختری در ژوئیهٔ ۳۰۶ درگذشت و گالریوس، سوروس را از سزار به آگوستوس ارتقاء مقام داد تا جایگزین امپراتور فقید شود. اما در ۲۸ اکتبر ۳۰۶، ماکسنتیوس، پسر ماکسیمیان که از این توزیع قدرت در حکومت چهارنفره که به نادیده‌گرفتن کامل او انجامیده بود خشنود نبود در رم، بخشی از قلمرو حکومتی سوروس، سر به شورش برداشت و خود را امپراتور خواند.
سوروس، سر به شورش برداشت و خود را امپراتور خواند. این موضوع باعث رنجش گالریوس شد و سوروس را که در آن زمان در مدیولانوم (میلان امروزی در ایتالیا) بود برای مقابله با ماکسنتیوس همراه با سپاهی عظیم (که پیشتر تحت فرمان ماکسیمیان قرار داشتند) در ۳۰۷ به رم فرستاد. هنگامی که ماکسنتیوس از پیشروی سوروس آگاهی یافت، با ارسال ردای امپراتوری برای پدر مستعفیش ماکسیمیان به او وعدهٔ امپراتوری دوباره داد و از او خواست تا فرمانروایی مشترک با او را بپذیرد. در واقع این پیشنهاد، شگردی از سوی ماکسنتیوس بود تا با همراه نمودن پدرش
شگردی از سوی ماکسنتیوس بود تا با همراه نمودن پدرش با خود علاوه بر مشروعیت بخشیدن به حکومتش، حمایت سربازان سپاه سوروس را نیز به‌دست‌آورد. ماکسیمیان این دعوت را پذیرفت و به رم رفت. مرگ. پس از آنکه سوروس به رم رسید، سپاهیانش شهر را محاصره نمودند، اما ماکسنتیوس توانست با دادن رشوه آنها را به سوی خود جلب نماید و سپاهیان که بیشترشان پیش از این در خدمت ماکسیمیان بودند به آنها پیوستند. سوروس با اندک سربازان باقی‌مانده‌اش به راونا گریخت و ماکسیمیان آنجا را محاصره کرد. اما شهر دارای استحکامات قدرتمندی بود و
کرد. اما شهر دارای استحکامات قدرتمندی بود و ماکسیمیان با وعدهٔ تضمین امنیت سوروس، او را مجاب کرد تا خودش را تسلیم نماید. سوروس پس از تسلیم‌شدن به‌عنوان گروگانی در برابر حملهٔ احتمالی گالریوس به رم برده شد و در ترس تابرنی تحت بازداشت خانگی قرار گرفت. گالریوس در ۳۰۷ به ایتالیا حمله کرد اما موفقیتی به‌دست نیاورد و مجبور به عقب‌نشینی شد. به‌دنبال این حمله، ماکسینتیوس فرمان قتل سوروس را صادر کرد و سوروس کمی بعد در ۱۶ سپتامبر ۳۰۷ اعدام شد.
مهرعلی اصفهانی برجسته‌ترین نقاش دربار فتحعلی‌شاه قاجار به شمار می‌آید. فعالیت هنری او در سال‌های ۱۲۴۵- ۱۲۱۰ ه‍. ق بود. دوران فعالیت هنری. پرده‌های نقاشی به‌جای مانده از این نقاش حاکی از آنند که او بیش از دیگر نقاشان این دوره در نمایش شوکت شاهانه توفیق یافته‌است. او دست کم ده پردهٔ پیکر نگاری از فتحعلی شاه فراهم کرده که به‌ویژه در یک شمایل تمام قد، فتحعلی شاه را با تاج کیانی و عصای مرقّع و در نهایت ذوق و مهارت نشان می‌دهد. یکی از قدیم‌ترین آن‌ها به تاریخ ۱۲۱۲ ه‍.ق است که در کلکته در تالار یادبود ویکتوریا
ه‍.ق است که در کلکته در تالار یادبود ویکتوریا نگهداری می‌شود و فتحعلی شاه را نشسته بر قالی نشان می‌دهد. به احتمال زیاد، فتحعلی شاه این تابلو را در سال ۱۲۱۴ه‍.ق به رسم هدیه برای امیران هند فرستاده است. مهرعلی دو اثر زیبا از پیکرنگاری‌های فتحعلی شاه را در کاخ گلستان برای تالار تخت مرمر کار کرد و یکی را هم که فتحعلی شاه را در حال تاج‌گذاری نشان می‌دهد به رسم هدیه برای ناپلئون فرستادند که در کاخ ورسای نگهداری می‌شود. دوران شکوفایی. طراحی‌های مهرعلی در اوایل سدهٔ سیزدهم هجری پخته‌تر شد و او تصویر شاه را با
سدهٔ سیزدهم هجری پخته‌تر شد و او تصویر شاه را با تناسبات چشم‌گیری کار کرد. او در این تصاویر، فتحعلی‌شاه را در حال نشسته و ایستاده و درحالی که تعلیمی‌ای در دست دارد تصویر کرده‌است. در یکی از زیباترین پیکر نگاری‌های مهرعلی از فتحعلی شاه به تاریخ ۱۲۲۷-۱۲۲۸ ه‍.ق که در موزه نگارستان تهران نگهداری می‌شد، شاه با ردای جواهر نشان و تاج بر سر تصویر شده‌است. همچنین در این موزه چندین تابلو از زنان حرم‌سرا موجود است که از نظر سبک شبیه آثار مهرعلی است. از دیگر آثار منسوب به مهرعلی مجلس شکار فتحعلی‌شاه به همراه فرزندانش
به مهرعلی مجلس شکار فتحعلی‌شاه به همراه فرزندانش است که آن پرتره را در جایگاه ویژهٔ ریاست جمهوری هند٬ راش‌تراپاتی بهاون در دهلی نو آویخته‌اند و چند نقاشی پشت شیشه در موزۀ مردم‌شناسی تهران وجود دارد که به مهرعلی منسوب است. پرتره‌های مهرعلی شاه ترکیبی از تکنیک‌های روز اروپا به همراه سنت‌های ایرانی بودند. برای مثال در تصویر بالا مانند نقاشی‌های اروپایی، شاه به صورت کاملا ایستاده به تصویر کشیده شده است اما در عین حال در این پرتره سمبل‌های فراوانی وجود دارد که در هنر اسلامی این کار رواج داشته است. شاه عصایی در
هنر اسلامی این کار رواج داشته است. شاه عصایی در دست دارد که بالای آن یک هدهد قرار گرفته است. همانطور که اطلاع دارید هدهد نماد حضرت سلیمان می‌باشد و در قرآن نیز به آن اشاره شده است. همچنین این پرنده در هنر صوفی نیز نماد خدا می‌باشد. بالای تاج پادشاه سه عدد پر لک‌لک سیاه قرار گرفته است که نشان‌دهنده لیاقت او برای پادشاهی می‌باشد و با لباس ابریشمی نیز روی همین موضوع تاکید شده است. سر ویلیام اوزلی، که در ژوئیهٔ سال ۱۸۱۱ از اصفهان دیدن کرده بود، در کاخ فتح‌آباد اصفهان یک سلسله چهره‌نگاری از شاهان باستانی ایران
اصفهان یک سلسله چهره‌نگاری از شاهان باستانی ایران به قلم مهرعلی مشاهده کرد که از تاریخ ۱۲۴۴ ه‍.ق برای سرمشق و تعلیم شاگردش ابوالحسن غفاری کشیده‌ شده بود.
هنوز یادم است تابستان پیش چه کردی نام یک فیلم ترسناک محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی دنی کانون است. در این فیلم جنیفر لاو هیوت، فردی پرنز جونیور، موس واتسون، جنیفر اسپوزیتو، برندی نروود، مکای فایفر، ماتیو ستل، جفری کمبس، بیل کوبس، جان هاکس و جک بلک بازی کردند. این فیلم دنباله‌ای از فیلم "می‌دانم تابستان پیش چه کردی" است. خلاصه داستان. جولی جیمز(جنیفر لاو هیوت) هنوز با کابوس‌هایی از تابستان گذشته زندگی می‌کند و مدام اشیاء و بقیهٔ چیزها او را به یاد همان حوادث دردناک می‌اندازد. تا اینکه با جولی یک تماس تلفنی از
می‌اندازد. تا اینکه با جولی یک تماس تلفنی از ایستگاه رادیویی گرفته می‌شود و از او دعوت می‌شود تا برای تعطیلات به باهاما برود، جولی (جنیفر لاو هیوت) و ری (فردی پرنز جونیور) مدام از تکرار حوادث سال گدشته می‌ترسند و از اینکه شاید هنوز مرد ماهیگیر منتظر آن‌ها است و حتی …
کاریل چسمان ، (زاده ۲۷ می ۱۹۲۱ - اعدام شده در ۲ می ۱۹۶۰) شخصی بود که به علت سرقت و تجاوز به عنف به اعدام محکوم شد و در زندان با نوشتن چهار کتاب مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت و باعث به وجود آمدن جنبشی برای برانداختن مجازات اعدام شد. آثار. چسمان در زندان چهار کتاب نوشت: "سلول ۲۴۵۵، دهلیز مرگ" (۱۹۵۴)، "تلاش برای بیگناهی" (۱۹۵۵)، "سیمای عدالت" (۱۹۵۷) و "اون بچه یک قاتل بود" (۱۹۶۰). او حق انتشار زندگی‌نامه خود ("سلول ۲۴۵۵، دهلیز مرگ") را به کلمبیا پیکچرز فروخت که به ساخت فیلمی با همین نام منجر شد. چسمان در
که به ساخت فیلمی با همین نام منجر شد. چسمان در آثارش سعی داشت تصویر یک تبهکار بی‌رحم را از خود بزداید و نشان بدهد که اگر خلاف‌های سنگینی را مرتکب شده به دلیل فقر و ناآگاهیش بوده‌است که این هم بیشتر تقصیر جامعه‌ای بوده که او در آن بزرگ شده‌است. بر حسب اتفاق آثارش از فروش خوبی برخوردار شدند. اما کتاب‌هایش هم نتوانستند با وجود اینکه مدت زمان اجرای حکمش را چند سالی به عقب برگرداندند، او را به آغوش جامعه بازگردانند. با وجود فشار و خواهش‌های جامعه بین‌الملل و روسای جمهور و دیگر شخصیت‌های برجسته بین‌المللی، کاریل
جمهور و دیگر شخصیت‌های برجسته بین‌المللی، کاریل چسمان سرانجام به اتاق گاز سپرده شد.
اسحاق بن یوسف بن پولگار یا اسحاق پولگار فیلسوف، شاعر و دین‌شناس یهودی اسپانیایی بود که در نیمه اول سده چهاردهم میلادی به اوج شکوفای ی خود رسید. زندگی. دانسته‌ها در مورد زندگی اسحاق پولگار بسیار کم است و چیزی در جزییات زندگی وی در دست نیست. آنچه مشخص است او دوستی از دوستان اونر برگوسی بود و زمانی پس از این که اونر از یهودیت روی برگرداند و به مسیحیت تغییر دین دید، رساله‌ای برای پولگار فرستاد که آن را در شرح برخی دیدگاه‌های خود پیرامون عیسی و مسیحای موعود نگاشته بود. پولگار در جوابیه‌ای به اونر تلاش می‌کند
بود. پولگار در جوابیه‌ای به اونر تلاش می‌کند برتری یهودیت بر مسیحیت را با دلایل عقلانی اثبات کند. پس از آن که پولگار این جوابیه را موسوم به "رساله کفریات" در سراسر اسپانیا منتشر ساخت، اونر در رساله‌ای با عنوان "ابطال و رد کفرگو" به وی پاسخ داد. از آن پس پولگار چاره‌ای ندید جز آن که قصیده‌ای هجوآمیز و با لحنی پر از نیش و کنایه به اونر بفرستد. پولگار در کتاب "تکیه‌گاه ایمان" سعی می‌کند تا استدلال‌های اونر را پاسخ گوید و عقلانیت یهودیت را به کرسی بنشاند. این کتاب به پنج بخش تقسیم شده‌است که هر یک وصف دسته‌ای
به پنج بخش تقسیم شده‌است که هر یک وصف دسته‌ای از منتقدان دین راستین را طبق برداشت پولگار بیان می‌کند: جاهل، شکاک، طالع‌بین، باطنی و کافر. پولگار همچنین به خاطر ترجمه‌اش از اثر "مقاصدالفلاسفه" غزالی از عربی به عبری مشهور است. او این ترجمه را در سال ۱۳۰۷ میلادی به پایان رسانید. منابع. Wikipedia contributors, "Isaac ben Joseph ibn Pulgar ," Wikipedia, The Free Encyclopedia
اونر برگروسی فیلسوف و دانشمندِ یهودی‌الاصل بود که به مسیحیت گروید و به زودی به متکلمی ضدیهودیت تبدیل شد. او پس از گرویدن به مسیحیت با نامِ آلفونسو والادولید شناخته شد. زندگی. اونر برگوسی در حدود سال ۱۲۷۰ میلادی زاده شد. او در برگوس به کار پزشکی روی آورد. در این زمان، یک مسیحای دروغین در آویلا پیدا شد. آنچنان که اونر در کتابش گزارش می‌کند، خود او نیز در رویایی دیده بود که صلیبی از گریبانش آویخته است. این رویا بعلاوه گزارش‌های کسانی که جهت مداوا به نزد اونر می‌آمدند، ایمان او را به سوی مسیحیت سوق داد. موسی
می‌آمدند، ایمان او را به سوی مسیحیت سوق داد. موسی ناربنی چنین شرح می‌دهد که او از کسانی نبود که می‌توانستند از یک جمعه تا جمعه دیگر به چندی نخود و لوبیا قناعت کنند و از آنجا که توانایی تحمل درد و رنج یهودیان در تبعید را نداشت، به مسیحیت گروید. با این‌حال نمی‌توان انکار کرد که این تغییر دین صرفاً به این دلایل نبوده‌است. او پس از این تغییر دین، رونوشتی از یک رساله را برای شاگردِ پیشینش اسحاق پولگار فرستاد، و در آن رساله اندیشه‌های تازه خود را درباره عیسی و مسیحا تدوین کرد. پولگار در پاسخ اثری منتشر کرد که در
تدوین کرد. پولگار در پاسخ اثری منتشر کرد که در آن دیدگان خاص او بیان شده بود. به دنبال آن اونر سلسله نوشته‌هایی به عبری منتشر کرد که خطاب به جامعه یهودیت منتشر شده‌بود. علاوه بر این، او با محققان یهودی بسیاری، از جمله موسی ناربنی به بحث و گفتگوهای طولانی پرداخت. در سال ۱۳۳۴ تلاش کرد دانشمندان تولدو را متقاعد کرد که آنان در تعیین تاریخ دقیق عید فصح دچار اشتباه شده‌اند. اونر در نوشته‌هایش تلاش کرد تا گرویدنش به مسیحیت را درست بنمایاند و از سوی یک دیگر به عنوان یک فیلسوف که از طالع‌بینی طرفداری می‌کرد، به جنگ
یک فیلسوف که از طالع‌بینی طرفداری می‌کرد، به جنگ و جدال با هم‌کیشان قدیمش پرداخت. او در حدود سال ۱۳۴۷ میلادی درگذشت. منابع. Wikipedia contributors، "Abner of Burgos،" Wikipedia، The Free Encyclopedia
اسحاق بن یهودا اَبرَونْیل یا اسحاق ابرونییل بازرگان، سیاستمدار، فیلسوف، مفسر تورات و تنخ یهودی و دین‌شناس مشهور بود. زندگی‌نامه. اسحاق ابرونیل در لیسبون، پرتغال و در یکی از سرشناس‌ترین و کهن‌ترین خانواده‌های یهودی این شهر، خانواده ابرونییل، زاده شد. خانواده او در سال ۱۳۹۱ از آزار و اذیت یهودیان در کاستیل گریخته بودند و نسبشان به نسل بازارگانان و درباریان می‌رسید. اسحاق در ابتدا آموزش‌های نخستین یهودی و نیز تعالیم منطقی و اساسی را در محضر یکی از خاخامهای معتبر لیسبون به نام یوسف بن سلیمان (یوسف بن شلومو بن
لیسبون به نام یوسف بن سلیمان (یوسف بن شلومو بن یحیی) - شاعر، نقاش، دین‌شناس و بازسازی‌کننده بنای کنیسه کالاتاید از نسل الدایودی و نواده حزقیا گایون- گذرانید. او از کودکی استعداد خاصی در فراگرفتن تورات، تنخ یهودی، میشنا و دیگر ادبیات خاخامی داشت. او چندین سال را نیز به مطالعه فلسفه یهودی اختصاص داد، به نحوی که در آن سرآمد شد. گفته‌اند که اسحاق ابرونییل یوسف بن شم طوو را استاد خود می‌دانست. او در بیست‌سالگی کتابی مشهور در طبایع نگاشت و چند فصل از آن را نیز به مسایل مذهبی مربوط به نبوت و پرسش و پاسخ‌ها اختصاص
مسایل مذهبی مربوط به نبوت و پرسش و پاسخ‌ها اختصاص داد. در کنار توجه به علوم، او استعداد خاصی در مسایل اقتصادی و خزانه‌داری داشت و به همین دلیل پادشاه آلفونسوی پنجم پرتغال او را به خزانه‌داری دربارش گماشت. به احتمال قوی او این منصب را از پدرش یهودا ابرونییل به ارث برد و صاحب کسب و کاری پررونق شد. اما پس از این که توسط ژوایو دوم، که در سال ۱۴۸۱ میلادی به قدرت رسید، متهم به خیانت گشت، دو سال بعد گریخت و به خدمت فردیناند و ایزابل پادشاه و ملکه کاستیل درآمد. در سال ۱۴۹۲ ابرونییل به دنبال ابطال حکم اخراج یهودیان
۱۴۹۲ ابرونییل به دنبال ابطال حکم اخراج یهودیان از اسپانیا بود، اما موفق نشد. سپس او از راه دریا به ناپل سفر کرد و در آنجا نقشی مشابه به آنچه در کاستیل در دربار فردیناند اول، پادشاه کاستیل، داشت برعهده گرفت. او که تا سال ۱۴۹۵ میلادی در دربار ماند، در سال ۱۵۰۳ در ونیز مشغول به زندگی شد و در آنجا در گفتگوهای سیاسی میان مجلس سنای ایتالیا و پرتغال شرکت داشت. او در ونیز مُرد و در پادوا به خاک سپرده شد. آرامگاه او در کار آرامگاه خاخام یهودا مینز، خاخام پادوا است. آثار. آثار او شامل متون مختلفی می‌شود که بیشتر
آثار. آثار او شامل متون مختلفی می‌شود که بیشتر آن‌ها در قرن شانزدهم به چاپ رسید: منابع. Wikipedia contributors, "Isaac Abrabanel," Wikipedia, The Free Encyclopedia
اسلحه، میکروب و فولاد: سرنوشت جوامع انسانی کتابی است نوشته جارد دایموند، استاد جغرافیا و فیزیولوژی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس. در سال ۱۹۹۸ این کتاب موفق به کسب جایزه پولیتزر و جایزه اونتیس (Aventis) برای بهترین کتاب علمی شد. یک مستند تلویزیونی بر اساس این کتاب تولید شده و توسط انجمن جغرافیای ملی در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۵ از شبکه پی‌بی‌اس پخش شد. این کتاب همچنین تحت عنوان "اسلحه، میکروب و فولاد: تاریخی جامع از همه در ۱۳۰۰۰ سال گذشته" منتشر شده‌است. فصل‌بندی. این کتاب پس از پیش‌درآمد شامل چهار فصل با عناوین
این کتاب پس از پیش‌درآمد شامل چهار فصل با عناوین «از عدن تا کاخامارکا»، «پیدایش و گسترش تولید خوراک»، «از خوراک تا سلاح، میکروب و فولاد» و «دور دنیا در پنج فصل» و «آینده تاریخ بشر به منزله علم» است. خلاصه. کتاب تلاشی است برای توضیح اینکه چرا تمدن‌های اوراسیا (به همراه شمال آفریقا) موفق به تسخیر یا مقاومت در برابر دیگر تمدن‌ها شده‌اند، و در عین حال تلاش در رد اعتقادی می‌کند که سلطه اورآسیا را به برتری اروپایی‌ها و آسیایی‌ها از لحاظ اخلاقی، ذاتی، ژنتیکی، فکری یا حتی فرهنگی نسبت می‌دهد. دایموند استدلال می‌کند
یا حتی فرهنگی نسبت می‌دهد. دایموند استدلال می‌کند که شکاف در قدرت و فناوری بین جوامع انسانی ریشه در تفاوت‌های زیست‌محیطی دارد، تفاوت‌هایی که حلقه بازخورد مثبت آن‌ها را تقویت می‌کند (به این معنا که برتری محیطی باعث پیشرفت تکنولوژی می‌شود و برتری تکنولوژی باعث پیشرفت‌های بیشتری می‌شوند که در جای خود پیشرفت بیشتری به دنبال می‌آورد). در مواردی که تفاوت‌های فرهنگی یا ژنتیکی به نفع اورآسیایی‌ها عمل کرده‌است (به عنوان مثال دولت متمرکز در چین، یا مقاومت ژنتیکی در برابر بسیاری بیماری‌ها در میان اورآسیایی‌ها)، این
برابر بسیاری بیماری‌ها در میان اورآسیایی‌ها)، این مزیت‌ها تنها به دلیل تأثیرات جغرافیایی به وجود آمده‌اند و در ژن اروپایی و آسیایی ریشه ندارند. دایموند اشاره می‌کند که تقریباً تمام دستاوردهای بشری (علمی، هنری، معماری، سیاسی و غیره) در قاره اورآسیا رخ داده‌است. مردم قاره‌های دیگر (جنوب صحرای آفریقا، بومیان آمریکا، بومیان استرالیا و گینه نو و ساکنین اصلی مناطق گرمسیری آسیای جنوب شرقی) به‌طور گسترده‌ای مغلوب و جابه‌جا شده‌اند و در برخی موارد فوق‌العاده — اشاره به بومیان آمریکا، بومیان استرالیا و بومیان خوآسان
به بومیان آمریکا، بومیان استرالیا و بومیان خوآسان جنوب آفریقا — عمدتاً از بین رفته‌اند. دلیل اولیه این سلطه اوراسیایی‌ها برتری‌های نظامی و سیاسی آن‌ها می‌باشد که خود ناشی از پیدایش زودهنگام کشاورزی در میان این اقوام پس از آخرین عصر یخ بوده‌است. دایموند در این کتاب دلایلی برای توضیح چنین توزیع نامتناسبی از قدرت و دست‌آوردها پیشنهاد می‌کند. عنوان کتاب اشاره‌ای است به طرقی که به وسیله آن‌ها اروپایی‌ها علی‌رغم تعداد نفرات کمتر ملت‌های دیگر را مغلوب کرده و سلطهٔ خود را حفظ کرده‌اند—سلاح‌های برتر مستقیماً منجر
خود را حفظ کرده‌اند—سلاح‌های برتر مستقیماً منجر به برتری نظامی می‌شوند (اسلحه)؛ بیماری‌های اروپایی و آسیایی جمعیت‌های بومی را تضعیف کرده و کاهش داده، باعث می‌شوند اعمال کنترل بر آن‌ها راحت‌تر شود (میکروب) و دولت متمرکز ناسیونالیسم را ترویج داده و بستری برای سازمان‌های قدرتمند نظامی به وجود می‌آورد (فولاد). کتاب از عوامل جغرافیایی استفاده می‌کند تا نشان دهد که چگونه اروپایی‌ها چنین تکنولوژی برتر نظامی‌ای تولید کرده‌اند و چرا بیماری‌هایی که اروپایی‌ها و آسیایی‌ها نسبت به آن‌ها از حدی مصونیت برخوردار بودند
نسبت به آن‌ها از حدی مصونیت برخوردار بودند جمعیت‌های بومی آمریکا را ویران کردند. اوراسیا پس از آخرین عصر یخ در حدود سال‌های ۱۳٬۰۰۰–۱۵٬۰۰۰ شانس برخورداری از ویژگی‌های مطلوب جغرافیایی، اقلیمی و زیست‌محیطی را دارا بوده‌است. دایموند دو مزیت زیست‌محیطی اوراسیا را دلایل اصلی توسعه زودهنگام کشاورزی در این منطقه در قیاس با سایر مناطق می‌داند. بعد از آخرین عصر یخ، با اختلاف زیادی، بهترین بذرهای وحشی و حیوانات رام شدنی تقریباً بزرگ (مانند بز، سگ یا بزرگتر) در طبیعت اوراسیا یافت می‌شد. این امر مناسب‌ترین مواد اولیه
اوراسیا یافت می‌شد. این امر مناسب‌ترین مواد اولیه را اختیار مبتکران اروپایی و آسیایی کشاورزی و به خصوص اهالی «آسیای جنوب غربی» (تقریباً بین‌النهرین و ترکیه) گذاشته بود. برتری در حیوانات رام‌شدنی عامل پراهمیت‌تربود زیرا که مناطق دیگر حداکثر دو و اغلب هیچ حیوان دیگری در اختیار ساکنان خود نمی‌گذاشتند. مزیت دیگر اوراسیا در این است که محور شرقی-غربی آن یک منطقه بسیار وسیع با عرض جغرافیایی مشابه و در نتیجه آب و هوای متشابه تشکیل می‌دهد. در نتیجه، برای مردم اورآسیا به مراتب ساده‌تر بود که شروع به استفاده از
به مراتب ساده‌تر بود که شروع به استفاده از گیاهان و حیواناتی کنند که از قبل در سایر نقاط اوراسیا اهلی شده بودند. در مقابل، محور شمالی-جنوبی آمریکا و تا حدی آفریقا به دلیل تنوع گسترده در آب و هوا مانع از گسترش اهلی کردن گیاهان و حیوانات در سراسر این قاره شد. حیواناتی و غلاتی که در مرکز آفریقا یا آمریکا قابل پرورش هستند با جنوب این قاره‌ها بسیار متفاوت است. از بذرهای وحشی قابل کشت، سرخپوستان ذرت را داشتند، اما این غله بر خلاف غلات اوراسیا مواد مغذی اندکی فراهم می‌کند و از آن مهم‌تر، می‌بایست یکی یکی کاشته
می‌کند و از آن مهم‌تر، می‌بایست یکی یکی کاشته شود — کاری بسیار خسته‌کننده. لازم است ذکر شود که بعد از آنکه به عنوان مثال در تمدن می‌سی‌سی‌پی در حدود سال ۱۰۰۰ م میزان کشاورزی به حدی رسید که محصول مازاد تولید شد، آن‌ها زیستگاه‌های متراکم و تخصصی‌تری ساختند. اورآسیایی‌ها گندم و جو در اختیار داشتند، که سرشار از فیبر و مواد مغذی است و می‌تواند به راحتی با دست و "به مقدار فراوان" بذر افشانی شود. اورآسیایی‌ها از زمان‌های بسیار قبل تر مازاد عظیمی از مواد غذایی تولید می‌کردند که این امکان رشد جمعیت نمایی را به آن
می‌کردند که این امکان رشد جمعیت نمایی را به آن تمدن‌ها می‌داد. چنین رشدی منجر به تشکیل نیروی کاری بزرگتر و مخترعان، صنعتگران و امثالهم شد. به علاوه غلات (که در اورآسیا یافت می‌شده‌است) می‌توانست بر عکس محصولات گرمسیری همچون موز برای طولانی مدت ذخیره شود. در حالی که سرزمین‌های جنوب صحرای آفریقا عمدتاً از پستانداران وحشی برخوردار بوده‌اند، اورآسیا بر حسب شانس بیشترین حیوانات بزرگ سربزیر (رام شدنی) را در سرتاسر جهان در اختیار دارد: اسب و شتر که می‌توانند به راحتی برای حمل و نقل بشر مهار می‌شوند، بز و گوسفند
برای حمل و نقل بشر مهار می‌شوند، بز و گوسفند برای پوست، پوشاک، و پنیر؛ گاو برای شیر و ورزا برای خیش زدن زمین و حمل و نقل و حیوانات خوش‌خیم مانند خوک‌ها و مرغ برای خوردن. آفریقایی‌ها، بر حسب تصادف جغرافیایی، با شیر، پلنگ و امثالهم طرف بوده‌اند. دایموند اشاره می‌کند که تنها جانورانی مفید برای استفاده بشر در گینه نو در واقع از شرق آسیا آمده‌اند. اینها حدود ۵٬۰۰۰–۴٬۰۰۰ سال پیش و هنگام گسترش استرانیزی به گینه نو وارد شده‌اند. تاریخ مدرن. با اینکه موضوع اصلی کتاب این نیست، در آخر کتاب دایموند اجمالاً به بررسی
این نیست، در آخر کتاب دایموند اجمالاً به بررسی این نکته می‌پردازد که چرا قدرت‌های مسلط در ۵۰۰ سال گذشته ساکنین غرب اروپا و نه آسیا (به ویژه شرق آسیا و چین) بوده‌اند. در مورد جنوب غرب آسیا دایموند جواب سؤال را واضح می‌داند: استفاده طولانی مدت و گاه بیش از اندازه، اغلب مناطق جنوب غرب آسیا را بسیار خشک و غیرقابل کشت کرده بود و جنگل‌زدایی و دیگر فاجعه‌های زیست‌محیطی از این مراکز اولیه تمدن صحراهای کم‌آب و علفی ساخته بود که نمی‌توانستند به راحتی با سرزمین‌های حاصل‌خیز اروپا رقابت کنند. در مورد مناطق شرق آسیا،
اروپا رقابت کنند. در مورد مناطق شرق آسیا، دایموند حدس می‌زند است که ویژگی‌های جغرافیایی این سرزمین‌ها باعث تشکیل امپراتوری بزرگ، با ثبات و جدا افتاده‌ای شد که هیچ فشار خارجی قابل توجهی آن را تهدید نمی‌کرده‌است. این امر باعث تمرکز بیش از حد تصمیم‌گیری شده و نوعی خودکامگی بی‌رقابت را ایجاد کرده‌است که خود بعد از مدتی منجر به ایستایی جامعه و در مواردی (مانند اختراع اسلحه و کشتی‌های اقیانوس پیما) سرکوب تکنولوژی از سوی حاکمان شده‌است. در اروپا وجود موانع طبیعی زیاد (مانند کوه‌های عظیم و خلیج‌ها) منجر به ایجاد
زیاد (مانند کوه‌های عظیم و خلیج‌ها) منجر به ایجاد دول ملی محلی رقیب شد. این رقابت کشورهای اروپایی را (با اینکه مانند چین توسط حاکمان خودکامه کنترل می‌شدند) تشویق به نوآوری کرد و از رکود فناوری جلوگیری شد. ترجمه. این کتاب در مدت کوتاهی به ۲۵ زبان ترجمه شده‌است. در ایران نیز توسط حسن مرتضوی به فارسی برگردانده و در نشر بازتاب نگار منتشر شده‌است.
متیو برادریک (زاده ۲۱ مارس ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی است. او در ۱۹ می ۱۹۹۷ با ساره جسیکا پارکر ازدواج کرد آنها یه پسر به اسم جیمز ویکی ( ۲۸ اکتبر متولد ۲۰۰۲ ) و دو دختر دوقلو به نام ماریون و تابیتا ( متولد ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹) دارند
جیمز پل مارسدن (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیگر آمریکایی است. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "جعبه" و "۲۷ دست لباس"فیلم سینمایی سونیک خارپشت و سونیک خارپشت ۲ اشاره کرد. همچنین جیمز مارسدن در سریال وست ورلد در نقش تدی فلاد حضور دارد و در نقش شاه ادوارد از آندلژیا در فیلم های فانتزی انکانتت و دیسکانتت نیز حضور دارد.
سوزان ساراندون (زاده ۴ اکتبر ۱۹۴۶) هنرپیشه آمریکایی است. سوزان ساراندون تاکنون ۵ بار نامزد جایزه اسکار شده که چهار نامزدی او بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ متوالی بودند،او در آخرین نامزدی‌اش تاکنون، در سال ۱۹۹۵ برای فیلم راه رفتن مرد مرده موفق شد جایزه اسکار نقش اول زن را ازآن خود کند. زندگی. سوزان آبیگل تاملین در ۴ اکتبر ۱۹۴۶ در نیویورک زاده شد. بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ در دانشگاه کاتولیک آمریکا تحصیل نمود زندگی خصوصی. در سال ۱۹۶۷ با کریس ساراندون ازدواج نمود و در سال ۱۹۷۹ از وی جدا شد. ساراندون در سال ۱۹۸۶ با
در سال ۱۹۷۹ از وی جدا شد. ساراندون در سال ۱۹۸۶ با تیم رابینز وارد رابطه شد و در سال ۲۰۰۹ از وی نیز جدا شد. بخشی از فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که سوزان ساراندون در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
الکسی دمتریویچ شیروف (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۷۲) استادبزرگ و نویسندهٔ شطرنج لتونیائی‌الاصل اهل اسپانیا است وی از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تاکنون همواره در جمع بهترین شطرنج‌بازان جهان قرار داشته‌است. آخرین ریتینگ او در ژوئیه ۲۰۱۰ با ریتینگ ۲۷۴۹ دوازدهمین شطرنج‌باز برتر در رده‌بندی جهانی این ورزش است. زندگی حرفه‌ای. شیروف سابقهٔ قهرمانی شطرنج زیر ۱۶ سال جهان در سال ۱۹۸۸ و نایب‌قهرمانی زیر ۲۰ سال جهان در ۱۹۹۰ دارد و در همین سال به درجهٔ استادبزرگی رسید. او در سال ۱۹۹۸ در یک رویارویی دوجانبه با ولادیمیر کرامنیک برای تعیین رقیبی
دوجانبه با ولادیمیر کرامنیک برای تعیین رقیبی برای به چالش کشیدن گری کاسپاروف قهرمان وقت شطرنج جهان با ۲ برد، ۷ مساوی و بدون باخت به پیروزی رسید. اما به دلیل مشکلات مالی رقابت وی با کاسپاروف برگزار نشد. دو سال بعد که کاسپاروف در مقابل کرامنیک قرار گرفته و از او شکست خورد، شیروف مدعی بی‌اعتبار بودن این رقابت شد و این که این بازی حق او بوده‌است. وی همچنین در سال ۲۰۰۰ به فینال قهرمانی شطرنج جهان فیده رسید که با امتیاز ۳٫۵–۰٫۵ در تهران بازی را به ویسواناتان آناند را واگذار کرد. سبک بازی تهاجمی و تمایل او به
را واگذار کرد. سبک بازی تهاجمی و تمایل او به پیچیده‌کردن بازی باعث شده تا شیوهٔ بازی شیروف را با میخائیل تال قهرمان جهان هموطنش که مدتی هم استاد او بود، مقایسه کنند.