payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نه تنها اس تی اس سی آی را قادر می‌کند که داده‌ها را در بین افرادی که از تلسکوپ استفاده می‌کنند پخش کند، بلکه به اس تی اس سی آی این اجازه را می‌دهد که دستاوردهای علمی اش را بالا ببرد و پاسخگوی نیازهای ناسا نیز باشد. فعالیت‌های مؤسسه تلسکوپ فضایی. بخش انتخاب از بین درخواست‌های علمی برای استفاده از تلسکوپ. اس تی اس سی آی همهٔ فعالیت‌های علمی که برای انتخاب، برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت‌های علمی روی تلسکوپ فضایی هابل لازم است را انجام می‌دهد. اولین قدم در این پروسه انتخاب فعالیت علمی ای است که قرار است در سال
انتخاب فعالیت علمی ای است که قرار است در سال جاری بر روی هابل انجام شود. این کار با انتشار در خواستی برای فرستادن طرح‌ها (proposal) شروع می‌شود. در طرح باید زمان لازم، وسایل لازم و نکات دیگر درباره پژوهش علمی نوشته شود. هرکسی می‌تواند یک طرح بفرستد. طرح‌ها با دقت توسط یک گروه به نام تی ای سی (کمیتهٔ اشتراک زمان) مطالعه می‌شوند. این گروه از صد نفر منجم که از آمریکا و اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی آمده‌اند و دارای تخصص کافی برای تشخیص طرح‌های مناسب هستند تشکیل شده است. در هر دوره حدود ۷۰۰ الی ۱۱۰۰ طرح نوشته
شده است. در هر دوره حدود ۷۰۰ الی ۱۱۰۰ طرح نوشته می‌شود و فقط ۱۵تا ۲۰ درصد آن‌ها برای اجرا انتخاب می‌شوند. در سال‌های مختلف، مدت زمان اجرای این پروژه‌ها متفاوت بوده است. افرادی که طرح‌هایشان انتخاب شده است (به آن‌ها GO یا general observer یا رصدگر کلی گفته می‌شود) باید یک طرح دیگر هم بنویسند که در آن کاملاً تمامی جزئیات را توضیح دهند و تکمیل کنند. برنامه‌ریزی رصدها. هنگامی که دومین مرحله طرح نیز نوشته شد، یک برنامهٔ رصدی یک ساله طراحی می‌شود. در این برنامه‌ریزی باید زمان‌های مناسب برای هر رصد مشخص شود و
باید زمان‌های مناسب برای هر رصد مشخص شود و بهترین و کارآمدترین استفاده از تلسکوپ حاصل شود. برنامه‌های رصدی همراه با جزئیات آن‌ها هر هفته تهیه می‌شوند. تغییرات می‌توانند هم در برنامه‌های بلند مدت و هم در برنامه‌های هفتگی ایجاد شوند (برای مثال اتفاقات ناگهانی مانند ابرنواختر). اس تی اس سی آی از الگوریتم Min-conflicts استفاده می‌کند تا به تلسکوپ برنامه زمانی را بدهد. اس تی اس سی آی اکنون در حال انجام دادن عملیات‌هایی مانند همین بر روی JWST است با این تفاوت که تجهیزات و فاصلهٔ JWST از زمین با تلسکوپ فضایی هابل
و فاصلهٔ JWST از زمین با تلسکوپ فضایی هابل متفاوت است. پردازش داده‌های علمی. داده‌های تلسکوپ فضایی هابل چند ساعت بعد از اینکه توسط تی دی آر اس اس گرفته می‌شوند و از یک سری ابزارآلات ناسا می‌گذرند به اس تی اس سی آی می‌رسند. سپس از یک الگوریتم کامپیوتری می‌گذرند و به فرمت استاندارد فیتز در می‌آیند. برای پردازش داده‌های تلسکوپ فضایی هابل با توجه به این که چه تجهیزات و دستگاه‌هایی آن را به دست آورده‌اند متفاوت است؛ اما چند نکته در آن‌ها یکسان است. همانند حذف پرتو کیهانی و خطاهای دستگاه و اعمال سیستم مختصاتی بر
کیهانی و خطاهای دستگاه و اعمال سیستم مختصاتی بر روی داده‌ها تا کاربر محلی اطلاعاتی را که تلسکوپ از آسمان گرفته به دست آورد. مؤسسه تلسکوپ فضایی در حال تهیه کردن مدل‌های پردازشی برای مأموریت‌های کپلر و تلسکوپ فصایی جیمز وب است. توزیع و آرشیو کردن اطلاعات علمی. اطلاعات دریافت شده توسط تلسکوپ فضایی هابل بعد از پردازش به صورت آرشیو در می‌آیند. ناسا تا یکسال این اطلاعات را به‌طور کامل در اختیار عموم نمی‌گذارد و در این مدت فقط افرادی که طرح‌هایشان قبول شده است می‌توانند از این اطلاعات استفاده کنند. بعد از این یک
از این اطلاعات استفاده کنند. بعد از این یک سال این اطلاعات دوباره پردازش شده و در اختیار عموم قرار می‌گیرد. آرشیو همهٔ فعالیت‌های ناسا در طیف مرئی و فرابنفش در اس تی اس سی آی است. علاوه بر مأموریت‌های گفته شده اس تی اس سی آی اطلاعات ۱۳ مأموریت دیگر ناسا مانند: FUSE و IUE و کاوشگر فرابنفش بسیار دور و گلکس را نیز آرشیو می‌کند. همهٔ این اطلاعات در سایت رسمی آن وجود دارد. در این سایت حدود ۳۰ ترابایت اطلاعات وجود دارد و هر روز نیز حدود ۱۱ گیگابایت به اطلاعات آن اضافه می‌شود. منابع.
۱۱ گیگابایت به اطلاعات آن اضافه می‌شود. منابع. ۱.http://en.wikipedia.org/wiki/Stsci
ویسه در شاهنامه فرزند وزیر یمن و از نوادگان ضحاک است. وی پدر پیران و سپهبد پشنگ بود و در رایزنی برای نبرد با ایرانیان حضور داشت. افراسیاب او را به یاری کروخان به دنبال شبستان نوذر بسوی پارس فرستاد. فردوسی در بیتی از شاهنامه، از ویسه، چنین یاد کرده‌است: ویسه در شاهنامه. هنگامی که جنگ پشنگ به فرمان پشنگ صادر شد، افراسیاب جوان سپهسالار توران به مرزهای ایران یورش آورد و در نزدیکی دهستان محل استقرار نوذر و سپاه ایران سه جنگ بزرگ با لشکر نوذر در گرفت. در ابتدای نبرد نخست، بارمان پسر ویسه که پهلوانی بزرگ بود
نبرد نخست، بارمان پسر ویسه که پهلوانی بزرگ بود هماورد خواست و قباد برادر کهنسال قارن (کارن پسر کاوه آهنگر) سپهسالار سپاه نوذر و ایرانیان ، به رزم با او شتافت و بارمان بر او غلبه کرد و اورا کشت. پس از جدا شدن قارن از نوذر و رفتن قارن همراه با گروهی از لشکر ایران به سوی پارس برای دفاع از زنان و خانواده سربازان، در نزدیکی دژ سپید با بارمان روبرو می شود و در نبردی بارمان را می کشد. افراسیاب که از رفتن قارن خبردار می شود دستور می دهد که بارمان به دنبال قارن برود و جلوی اورا بگیرد. اما وقتی به او خبر می دهند که
و جلوی اورا بگیرد. اما وقتی به او خبر می دهند که بارمان قبلا کشته شده، به ویسه میگوید که با لشکری جنگاور به سوی قارن برود و هم اورا شکست دهد و هم انتقام خون پسرش بارمان را بگیرد. ویسه به لشکر قارن می رسد و به کین فرزندش با قارن نبرد نمود و قبل از نبرد خطاب به قارن گفت: پس از نبرد دو لشکر و کشته شدن بسیاری، ویسه شکست می خورد و از جنگ روی بر می گرداند و به نزد افراسیاب بر می گردد. ویسه، پدر پیران ویسه از شخصیت های بارز و خردمند شاهنامه است.
سادات موسوی، نوادگان و سادات منسوب به امام هفتم شیعیان، موسی کاظم هستند. تعداد زیادی از سادات موسوی در عراق زندگی می‌کنند و هم‌چنین شاخه‌های بزرگی از این خاندان ساکن ایران، افغانستان، لبنان، مصر، بحرین و عربستان سعودی هستند. سادات موسوی نسب خود را به فرزندان موسی کاظم می‌رسانند. سلسلهٔ صفوی نیز از نوادگان موسی کاظم بودند. نسب سادات موسوی. سادات موسوی خود را از نسل موسی کاظم هفتمین امام شیعیان و پدر علی بن موسی الرضا ولیعهد عباسیان می‌دانند. با این تفسیر جدّ پدری سادات موسوی، علی بن ابی‌طالب چهارمین خلیفه از
سادات موسوی، علی بن ابی‌طالب چهارمین خلیفه از خلفای راشدین و امام اوّل شیعیان است. هم‌چنین سادات موسوی، فرزندان فاطمه زهرا و از نوادگان محمد، پیامبر اسلام هستند. نسب سادات موسوی از طریق ام‌فروه مادر جعفر صادق به ابوبکر اولین خلیفه پس از پیامبر اسلام می‌رسد. دیگر آن‌که چون فاطمه بنت حسن بن علی مادر محمد باقر می‌باشد، پس سادات موسوی از نسل هر دو نوهٔ پیامبر اسلام یعنی حسین بن علی و حسن مجتبی پنجمین خلیفه راشد می‌باشند. به اعتقاد برخی از شیعیان، شهربانو شاهزاده‌ی ایرانی و دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه
شاهزاده‌ی ایرانی و دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانیان از خاندان ساسان که در حمله اعراب به ایران که به شکست سپاه شاهنشاهی ایران و سقوط سلسله ساسانی انجامید، به‌عنوان غنیمت جنگی به اسارت مسلمانان درآمد و سپس حسین بن علی (امام سوم شیعیان) با شهربانو ازدواج کرد و علی بن الحسین ملقب به سجاد (امام چهارم شیعیان) حاصل این ازدواج است. به این ترتیب این گروه از شیعیان، فرزندان و نوادگان حسین از جمله سادات موسوی را وارث خورنه یا فره ایزدی شاهنشاهان ایران باستان می‌دانند. برخی منابع شیعه، شهربانو را نخستین همسر
می‌دانند. برخی منابع شیعه، شهربانو را نخستین همسر حسین بن علی می‌دانند. جغرافیای سکونت. سکونتگاه سادات موسوی در تمام دنیا مانند امریکا، اروپا و کشور های خاورمیانه و همچنین در ایران عمدتاً در شهرهای خوانسار، دزفول، اهواز، دلیجان، شیراز، کهگیلویه و بویراحمد، سرزمین بختیاری، قم، کرمان، تبریز، همدان، مشهد، اصفهان، لرستان (خرم اباد ،درود،بروجردو بیشتر نقاط استان لرستان سکونت دارند ولی عمده سادات عوکانی در خرم اباد میباشند)و تقریباً در تمام مناطق ایران پراکنده‌اند. عده‌ای از سادات موسوی هم در عراق و افغانستان
عده‌ای از سادات موسوی هم در عراق و افغانستان پراکنده‌اند و عده‌ای هم مخفیانه در عربستان باقی ماندند. حکومت‌های منتسب به سادات موسوی. در طول تاریخ حکومت‌های زیادی توسط خانواده‌هایی از خاندان سادات موسوی تشکیل شده‌است. پادشاهان سلسله صفوی از جمله نوادگان حمزه بن موسی بودند که مذهب شیعه را به عنوان دین رسمی ایران تثبیت نمودند. ولیعهدی علی بن موسی الرضا. نخستین حضور مهم و رسمی سادات موسوی در حکومت به ماجرای ولیعهدی علی بن موسی الرضا بازمی‌گردد. پس از مرگ هارون‌الرشید خلافت عباسی بر اثر اختلافات به‌وجودآمده
خلافت عباسی بر اثر اختلافات به‌وجودآمده میان امین و مامون دچار ناآرامی‌های متعدد شد. سرانجام امین به قتل رسید و مامون به‌عنوان خلیفه بر تخت نشست؛ امّا شورش‌های متعدد علویان هم‌چنان تهدیدی جدی علیه مامون و خلافت عباسی به شمار می‌رفت. مامون برای بیرون رفتن ازین بحران تصمیم گرفت تا علی بن موسی الرضا را به مرو فراخواند. به‌گزارشی که صدوق، محدث شیعه، در "عیون اخبارَ الرّضا" نقل می‌کند، مأمون در ابتدا پیشنهاد کرد تا از مقام خلافت به‌نفع علی بن موسی کناره‌گیری کند. علی بن موسی در ردِّ ادعای مأمون به او گفت: «اگر
علی بن موسی در ردِّ ادعای مأمون به او گفت: «اگر خلافت متعلق به توست، پس حق نداری ردایی که خداوند تنت کرده، از تن بیرون بیاوری و به دیگری ببخشی؛ اما اگر خلافت متعلق به تو نیست، اجازه نداری چیزی که متعلق به تو نیست را به من ببخشی.» پس از آن، مأمون پیشنهاد ولیعهدی را داد، اما علی بن موسی الرّضا از پذیرش این پیشنهاد نیز سرباز می‌زد. علی بن موسی نزدیک به دو ماه در برابر پیشنهادِ ولیعهدی مقاومت کرد و در نهایت با اکراه، آن را پذیرفت، به‌شرط اینکه هیچ فعالیت حکومتی رسمی انجام ندهد. ریان بن صلت، علت پذیرش ولیعهدی
رسمی انجام ندهد. ریان بن صلت، علت پذیرش ولیعهدی مأمون را از علی بن موسی جویا می‌شود و چنین پاسخ می‌شنود که: «من تمایلی به این کار نداشتم ولی وقتی مخیر شدم بین قبول ولیعهدی یا کشته شدن، پذیرش ولیعهدی را انتخاب کردم». در کنار دیدگاه شیعیان، برخی منابع اهل سنت نیز به اکراه و اجبارِ علی بن موسی به پذیرش ولیعهدی اشاراتی داشته‌اند، قُنْدوزیِ حَنَفی در "یَنابیعُ الْمَوَدَّة" گزارش نموده‌است که «علی بن موسی الرّضا با گریه و ناراحتی، ولیعهدی را پذیرفت». مشابه این گزارش‌ها در منابعی مانند "مَآثِرُ الْاِنافَة فی
گزارش‌ها در منابعی مانند "مَآثِرُ الْاِنافَة فی مَعالِمِ الْخِلافَة"، "اَلْفُصولُ الْمُهِمَّة"، "صُبحُ الْاَعْشیٰ" و "ضُحَی الْاِسلام" نیز آمده‌است. شیخ صدوق در "عیون اخبار الرّضا"، دلیل علی بن موسی برای پذیرش ولیعهدی را تهدید شدن به مرگ می‌داند. شیخ صدوق، محدث شیعه، به گزارش‌هایی مبنی بر اصرار مأمون برای عزیمت علی بن موسی و نامه‌نگاری‌های متعدد در این‌باره و بهانه‌های علی بن موسی برای ردِّ این درخواست‌ها استناد کرده‌است. همچنین وی گزارشی را نقل می‌کند که بر اساس آن، مأمون علی بن موسی را تهدید به مرگ کرد
بر اساس آن، مأمون علی بن موسی را تهدید به مرگ کرد تا وی ولیعهدی را بپذیرد. بیهم دائو در ویرایش سوم "دانشنامهٔ اسلام" بر این باور است که در بیانیهٔ پذیرش علی بن موسی الرّضا — که به نامهٔ انتصاب ضمیمه شده‌است — قرینه‌ای وجود ندارد که نشان دهد علی بن موسی الرّضا تمایلی به پذیرش این مسئولیت نداشت، یا برای پذیرش آن تحت فشار بوده‌است. او تصویر این ماجرا را در منابع امامیه، متفاوت ارزیابی می‌کند که تلاش زیادی می‌کنند تا نشان دهند که اهداف مأمون نسبت به علی بن موسی الرّضا، هر چیزی جز صداقت بود؛ و اینکه علی بن موسی
الرّضا، هر چیزی جز صداقت بود؛ و اینکه علی بن موسی شریکی بی‌میل در نقشه‌ای بود که می‌خواست شخصیتش را به‌عنوان یک جویای قدرت دنیوی لکه‌دار کند. او نحوهٔ روایت پیشنهاد خلافت و سپس ولیعهدی به علی بن موسی الرّضا از سوی مأمون در منابع شیعه را بیشتر به‌عنوان پاسخی به مجادلاتِ ضدِامامیه می‌خوانَد تا این موضوع که علی بن موسی الرّضا واقعاً خود را به‌عنوان امامِ امامیه در نظر گرفته و ادعای قانونی برای خلیفه داشته باشد؛ درصورتی‌که او باید اصرار داشته باشد که مأمون از خلافت به نفعِ علی بن موسی الرّضا استعفا دهد. این
خلافت به نفعِ علی بن موسی الرّضا استعفا دهد. این نشان می‌دهد که پذیرشِ این عنوان از سوی علی بن موسی الرّضا به‌شرط عدم انجام وظایفِ یک وارث بوده‌است، یعنی جایگاهی قانونی و نقشی بی‌معنی که عملی انجام ندهد و به همین دلیل جایگاهش را به‌عنوان امام تضعیف نمی‌کند. علی بن موسی، در نهایت با چهار شرط، ولیعهدی را پذیرفت: سرانجام، به‌گزارش طَبَری پس از آنکه مأمون شرایط علی بن موسی را پذیرفت، او را در دوم رمضان ۲۰۱ ه‍. ق، به ولیعهدی خود منصوب کرد. ابراهیم بن عباس صولی این رویداد را در ۵ رمضان می‌داند. مأمون با انتصاب
این رویداد را در ۵ رمضان می‌داند. مأمون با انتصاب علی بن موسی به جانشینی‌اش، هرچند توانست کمی از مشکل علویان برای حکومتش را حل کند، اما نتوانست به باقی اهدافش دست‌یابد. حتی این انتصاب سبب شد تا مورد غضب حزب مخالفش در بغداد قرار بگیرد و از مقام خلافت عزل شود. بنابر گزارش‌ها، خاندان سهل توانستند برای مدتی امور را مدیریت کنند تا شدت اوضاع عراق را پنهان نگاه دارند و مأمون را به این باور رسانند که ابراهیم بن مهدی صرفاً به‌عنوان فرماندارش عمل می‌کند، و این علی بن موسی بود که بدون حُبّ و بغض، چشم مأمون را نسبت به
موسی بود که بدون حُبّ و بغض، چشم مأمون را نسبت به این موضوع باز و اصرار کرد که به بغداد برود و حضورش سبب بازگشتِ آرامش و صلح به آنجا شود. این ارزیابیِ وضعیت، از سوی چند تن از فرماندهانِ سپاه مأمون پشتیبانی شد و مأمون تصمیم گرفت به عراق سفر کند. فضل بن سهل که هدفش حفظ حکومت در شرق بود، استعفای خویش را ارائه کرد و با استدلال شدت تنفرِ عباسیان نسبت به خود، از خلیفه خواست تا او را به‌عنوان فرماندارِ خراسان بزرگ منصوب کند. مأمون دیگربار بر کمالِ اعتمادش به او تأکید کرد و از او خواست تا نامه‌ای دیگر با مُهر و
تأکید کرد و از او خواست تا نامه‌ای دیگر با مُهر و نام خلیفه در تأیید امتیازات استثناییِ خود بنویسد. این نامه در صَفَرِ سال ۲۰۲ ه‍.ق مهر و امضا، و به‌طور رسمی از سوی علی بن موسی نیز تأیید شد. پس از آن، برای انتشار در سراسر امپراتوری فرستاده شد. در دوم شَعبانِ سال ۲۰۲ ه‍. ق، شش ماه پس از استعفای فضل بن سهل از وزارت، هنگامی که مأمون به‌همراه ولیعهد و دربار، قصدِ غرب کرده بود، فضل در سرخس توسط چند تن از فرماندهان سپاه با ضربات چاقو در حمام کشته شد. گویا مرگ فضل با واکنش‌هایی همراه بود و عده‌ای از درون سپاه
فضل با واکنش‌هایی همراه بود و عده‌ای از درون سپاه مأمون به قصد خونخواهی، اعتراضاتی کردند که با دعوت علی بن موسی به آرامش سپاه همراه بود. به‌گزارش قرشی، دو روز بعد وقتی کاروان مأمون به توس رسید، علی بن موسی بیمار شد و درگذشت. منابع شیعه دلیل بیماری علی بن موسی را مسمومیت بر اثر زهر دانسته‌اند. علی بن موسی درحالی‌که در سناباد — محل دفن هارون — متوقف شده بود، در حومهٔ نوغان در طوس درگذشت. بنابر معتبرترین گزارش‌ها، درگذشت علی بن موسی در آخرین روزِ صفر سال ۲۰۳ ه‍.ق اتفاق افتاده‌است. تاریخ‌های دیگری در همان
ه‍.ق اتفاق افتاده‌است. تاریخ‌های دیگری در همان محدودهٔ ماه صفر برای این واقعه ذکر شده‌است. خلیفه از گروهی از علویان و خویشاوندان علی بن موسی الرّضا از جمله عمویش، محمد بن جعفر، درخواست کرد تا پیکر علی بن موسی را بررسی و تأیید کنند که او به مرگ طبیعی درگذشته است و دستور داد که پیکرش در کنار قبر پدرِ خویش، هارون، در منزل حُمَیْد بن قَحْطَبهٔ طایی در سَناباد در نزدیکیِ نوغان به خاک سپرده شود. مأمون غم و اندوهِ بسیاری از خود نشان داد و بنابر گزارش‌ها بدون عَمامه در مراسمِ تشییع پیکر حاضر شد و به‌مدت سه روز در
در مراسمِ تشییع پیکر حاضر شد و به‌مدت سه روز در آنجا به عزاداری پرداخت. بااین‌حال بسیاری از منابع، او را متهم به دست داشتن در مسمومیتِ علی بن موسی الرّضا دانسته‌اند. درگذشت ناگهانیِ وزیر و ولیعهد که زنده بودن‌شان سبب می‌شد تا آشتی با عباسیانِ مخالف در بغداد ناممکن باشد، این احتمال را تقویت می‌کند که مأمون در این مرگ‌ها دست داشته‌باشد. البته این احتمال بدین معنا نیست که غم و اندوهش برای علی بن موسی و احساسات و وابستگی‌اش به او، لزوماً از روی ریاکاری یا ساختگی بود، بلکه می‌تواند نشان‌دهندهٔ غلبهٔ محاسبات
بود، بلکه می‌تواند نشان‌دهندهٔ غلبهٔ محاسبات سردِ سیاسی بر احساسات و ایده‌آل‌های شخصی او برای تثبیت منصب خلافتش باشد. سادات عمادی مازندرانی. سادات عمادی مازندرانی یا سادات مرتضوی هزارجریب خاندانی از سادات موسوی است که در سده‌ی ۸ ، ۹ و ۱۰ قمری در هزارجریب مازندران حکومت می‌کردند. حکومت این خاندان اندکی پیش از حکومت سادات مرعشی در مازندران و سادات کیایی (سادات ملاطی) در گیلان شکل گرفت. بدین ترتیب، سادات عمادی نخستین حکومت سادات را در شمال ایران پس از دوره ایلخانی بنا نهادند. سرزنجیرۀ سادات عمادی مازندرانی
بنا نهادند. سرزنجیرۀ سادات عمادی مازندرانی امیر سید عماد الدین محمود است و سادات عمادی مازندرانی همگی از تبار او هستند. وی که در زمرهٔ علمای دینی و از سادات نامدار ناحیه بود، با همراهی مردم علیه بیداد فرامانروایان ایلخانی بر مردم ستمدیده برخاست و آنان را شکست داد و توانست فرمانروایی مستقلی تحت رهبری خود پایه گذارد. حکومت و ریاست معنوی وی، پس از او تا سده‌ها در میان فرزندان و نوادگانش استمرار یافت. میر عمادالدین پس از یورش تیمور به مازندران با او مصالحه کرد و با این کار هوشمندانه هم فرمانروایی مردمی خود را
و با این کار هوشمندانه هم فرمانروایی مردمی خود را استمرار بخشید و هم ناحیۀ تحت حکومت خود و مردم آن را از آسیبهای سپاهیان تیمور دور نگاه داشت. میر عمادالدین ۶ فرزند پسر داشت که چهار تن از آن‌ها از یک مادر و دو تن دیگر از مادری دیگر بودند. منطقه چهاردانگه و دودانگه در مازندران از آن رو به این نامها شناخته شد که میر عمادالدین پس از خود حکومت چهاردانگه را به چهار برادر و دودانگه را به دو برادر دیگر واگذار کرد. در سال ۸۰۹ سید عزالدین هزارجریبی و در سال ۸۹۲ میرغضنفر از فرمانروایان زنجیرهٔ عمادی مازندرانی بودند.
از فرمانروایان زنجیرهٔ عمادی مازندرانی بودند. امپراتوری صفوی. دودمان صفوی دودمانی ایرانی و شیعه‌مذهب از سادات موسوی بود که در سال‌های ۱۵۰۱ تا ۱۷۳۶ میلادی (۱۱۴۸–۹۰۷ ه‍.ق/۸۸۰–۱۱۱۴ ه‍.خ) به مدت ۲۳۵ سال بر ایران فرمانروایی کرد. شاهنشاهی صفوی را شاه اسماعیل یکم که در سال ۱۵۰۱م در تبریز تاجگذاری کرد بنیان گذاشت و آخرین شاه صفوی، شاه سلطان حسین بود که در سال ۱۷۲۲م از هوتکیان شکست خورد و بعداً نادرشاه در سال ۱۷۳۵م این دودمان را برانداخت. دوره صفوی از مهم‌ترین ادوار تاریخ ایران به‌شمار می‌آید؛ چرا که با گذشت نهصد
تاریخ ایران به‌شمار می‌آید؛ چرا که با گذشت نهصد سال پس از نابودی شاهنشاهی ساسانی یک دولت متمرکز ایرانی توانست بر سراسر ایران آن روزگار فرمانروایی نماید. بعد از اسلام، حکومت‌های ایرانی مانند طاهریان، صفاریان، سامانیان، بوییان و زیاریان روی کار آمدند، اما هیچ‌کدام نتوانستند تمام ایران را زیر پوشش خود قرار دهند و میان تمام نواحی و مناطق جغرافیایی ایران در آن دوران یکپارچگی پدیدآورند. نظام جمهوری اسلامی ایران. سید روح‌الله موسوی خمینی رهبر انقلاب ۵۷ و بنیان‌گذار نظام جمهوری اسلامی ایران از سادات موسوی بود.
نظام جمهوری اسلامی ایران از سادات موسوی بود. علاوه بر خمینی، افراد دیگری از سادات موسوی نیز در فضای سیاسی ایران پس از انقلاب نقش‌آفرینی نموده‌اند؛ از جمله این افراد می‌توان به ابوالحسن بنی‌صدر و میرحسین موسوی اشاره کرد. خاندان‌ها. خاندان‌های زیر از سادات موسوی هستند:
زادَشم در شاهنامه نام دو تن است. اولی پسر جمشید و دوم پسر تور است و پدر پشنگ و پادشاه توران بود. روزگار ایرانیان و تورانیان در دوران زمامداری زادشم به آشتی گذشت. فردوسی در بیتی از شاهنامه، از زادشم، چنین یاد کرده‌است: زادشم در شاهنامه. اوضاع زادشم در شاهنامه مشوّش است و صراحتاً اشاره‌ای نگشته که او چه کسی است، فقط زمانی که پشنگ از مرگ منوچهر پادشاه ایران آگاه می‌گردد جسور شده موضوع حمله به ایران را در میان سرداران و ولیعهد خویش افراسیاب در میان می‌گذارد. پشنگ مسئله کین نیا زادشم را بهانه قرار می‌دهد و چون
مسئله کین نیا زادشم را بهانه قرار می‌دهد و چون هیچ سندی در باب قتل نیا زادشم در شاهنامه عنوان نمی‌شود بنا بر این به ظن غالب زادشم باید لقب تور باشد یا ممکن است تور لقب زادشم باشد.
میان‌زیان یا مزوزوآ (Mesozoa) انگلهای کرم‌مانند و آب‌زی هستند که در گروه جانوران بی‌مهره جای می‌گیرند. میان‌زیان و پَرازیان پرسلولی هستند اما الگوی ساختاری آن‌ها در مقایسه با گروه هوپس‌زیان، مشخص است. لایه‌های سلولی آن‌ها همتای لایه‌های جنینی هوپس‌زیان نیست و در هیچ‌یک از این گروه‌ها، الگوهای رویش با آنچه در هوپس‌زیان دیده می‌شود، سازگاری ندارد. اگر چه میان‌زیان تنها یک لایه بیرونی یاخته‌های سوماتیک و یک لایه یاخته‌های درونی تولید مثلی دارند، چرخه تولید مثلی بسیار پیچیده‌ای از خود نشان می‌دهند که تا
مثلی بسیار پیچیده‌ای از خود نشان می‌دهند که تا اندازه‌ای به چرخه‌های تولید کرم‌های پهن شبیه است. هنوز آشکار نیست که آیا این جانداران کرم‌های پهن تحلیل‌رفته هستند یا میان‌زیانی ابتدایی. زیرفرمانرو میان‌زیان را به دو شاخه راست‌شناوران و لوزی‌زیان تقسیم می‌کنند. منابع. Hochberg, F.G. (1983). "The parasites of cephalopods: A review". Memoirs National Museum Victoria 44: 109–145.
نظریهٔ الگوریتمی بازی‌ها یک گرایش‌ میان‌رشته‌ای بین طراحی الگوریتم (از زیرشاخه‌های علوم رایانه) و نظریۀ بازی‌ها (از زیرشاخه‌های اقتصاد) است که به طراحی و تحلیل الگوریتم‌ها در محیط‌های استراتژیک می‌پردازد. معرفی. نظریه بازی‌های الگوریتمی از آخرین زمینه‌های پژوهشی است که در تعامل با اقتصاد، علوم کامپیوتر و ریاضیات است. در اوایل دهه ۱۹۹۰ و با ظهور اینترنت، این نظریه به واسطه گستردگی زمینه‌های جدید کاربردش مورد توجه قرار گرفته‌است. این حوزه مطالعات ریاضی بازی‌ها کاملاً متمرکز بر روشهای محاسباتی رایانه‌ای و
کاملاً متمرکز بر روشهای محاسباتی رایانه‌ای و الگوریتمی است. این مطالعات بین رشته‌ای بسیار جذاب بوده و غالبا ترکیبی از متدولوژی‌ها و تکنیک‌هایی از حوزه‌های بهینه سازی و الگوریتم‌ها و نظریه بازی‌ها است. زمینه‌های پژوهش. برخی از زمینه‌های مهم پژوهشی در نظریۀ الگوریتمی بازی‌ها عبارتند از:
دهستان ارزوئیه، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، شهر ارزوئیه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ارزوئیه برابر با ۱۲٬۴۳۷ نفر بوده‌است.
دهستان وکیل‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای وکیل‌آباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان وکیل‌آباد برابر با ۵٬۸۳۱ نفر بوده‌است.
ملوک () یکی از استان‌های اندونزی است. جغرافیا. این استان بخش‌های مرکزی و جنوبی جزایر ملوک را شامل می‌شود و از نظر جغرافیایی و فرهنگی، پیوندهای عمیقی با ناحیهٔ ملانزی دارد. پایتخت و مهم‌ترین شهر ملوک، آمبون است که در جزیرهٔ کوچک آمبون واقع شده‌است. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۱٬۴۴۰٬۰۱۴ نفر بوده‌است. تاریخچه. تمام جزیره‌های ملوک از سال ۱۹۵۰ تا سال ۱۹۹۹ به‌صورت یک استان واحد اداره می‌شد. در سال ۱۹۹۹، بخش شمالی این منطقه از این استان جدا شد و به‌عنوان استان جدید ملوک شمالی شناخته شد.
حمید شانس ( - ۱۳۳۴) مجسمه‌ساز معاصر ایرانی است. تولد و تحصیلات. حمید شانس در سال ۱۳۳۴ در کرمان متولد شد و رشته مجسمه‌سازی را در سال ۱۳۵۹ در دانشکده هنرهای تزئینی به پایان برد. بین سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ ضمن تحصیل در رشته کارشناسی ارشد باستانشناسی، عضو هیئت مدیره انجمن مجسمه‌سازان ایران نیز بود. وی همچنین عضو هیئت انتخاب اولین نمایشگاه مجسمه‌سازی در سال ۱۳۶۸ بود. ناپدید شدن مجسمه‌ها. دو مجسمه ساختهٔ حمید شانس به نامهای «صنیع خاتم» (در پارک ملّت) و «شریعتی» (در پارک شریعتی) در بهار سال ۱۳۸۹ دزدیده‌شدند. ده مجسمه
شریعتی) در بهار سال ۱۳۸۹ دزدیده‌شدند. ده مجسمه دیگر هم در همین مدّت دزدیده‌شدند، از جمله مجسمه‌ٔ ابن‌سینا در پارک بهجت‌آباد که قبل از انقلاب توسط عذرا عبدالنبی ساخته‌شده‌بود. حمید شانس ساختن مجسمه‌هائی برای جایگزینی مجسمه‌های دزدیده‌شده را به عهده‌گرفت.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه یکی از واحدهای جامع دانشگاه آزاد اسلامی است که در سال ۱۳۶۷ در شهر کرمانشاه تأسیس شده‌است. این واحد بزرگ‌ترین واحد دانشگاه آزاد اسلامی در منطقۀ غرب ایران است. در این واحد دانشگاهی دانشکده‌های تحصیلات تکمیلی، ادبیات و علوم انسانی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، مهندسی کشاورزی، حقوق و علوم سیاسی، علوم پایه، فنی و مهندسی، مهارت و کارآفرینی، تعلیم و تربیت اسلامی، بین‌الملل و دانشکدۀ علوم پزشکی مشغول فعالیت هستند. این دانشگاه دارای همۀ مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا
مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا است. این واحد همچنین از سال ۱۳۹۷ با اخذ مجوز پذیرش دانشجو از کشورهای دیگر به عنوان یک دانشگاه بین‌المللی شناخته‌شد و پذیرش دانشجوی خارجی را آغاز کرد. در سال‌های ۹۶ و ۹۸، دانشکدۀ علوم پزشکی آزاد کرمانشاه با همکاری پردیس بین‌المللی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، اقدام به بورسیۀ تحصیلی و مالی دانشجویان نخبه، در رشته‌های پزشکی و داروسازی کرده‌است. رتبه. براساس رده‌بندی سایماگو، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه در رتبۀ دوم واحدهای دانشگاه آزاد کشور قرار گرفت. به
رتبۀ دوم واحدهای دانشگاه آزاد کشور قرار گرفت. به گزارش ایسنا منطقه کرمانشاه، دکتر نوذر قنبری رئیس وقت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه از صعود واحد کرمانشاه بر اساس آخرین رده‌بندی مؤسسه نوآوری و فناوری سایماگو اسپانیا در سال ۲۰۱۷ خبرداد و گفت: رتبه ۶۰۱ در میان چهار هزار دانشگاه جهان و دوم دانشگاه‌های آزاد اسلامی را کسب کرده‌ایم. به گفتۀ وی مؤسسه نوآوری و فناوری سایماگو اسپانیا هر ساله به بررسی و رده‌بندی دانشگاه‌های جهان بر اساس شاخص‌های ترکیبی می‌پردازد. این مؤسسه (www.scimagoir.com) داده‌های خود را از
این مؤسسه (www.scimagoir.com) داده‌های خود را از اسکوپوس می‌گیرد و مقالات منتشرشده در مجلات معتبر علمی را مورد بررسی قرار می‌دهد و بر اساس سه شاخص اصلی اهمیت علمی پژوهشی مقالات، میزان تأثیرگذاری، نوآوری و میزان ارجاعات ملی و جهانی به سایت دانشگاه رتبه‌بندی خود را انجام می‌دهد. به گفتۀ وی در گزارش اخیر این مؤسسه که در سایت www.scimagoir.com نیز آمده دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه با صعود ۶۳ پله‌ای نسبت به سال ۲۰۱۶ رتبۀ ۶۰۱ جهانی در سال ۲۰۱۷ و همچنین رتبۀ ۲۷ ملی را کسب کرده که می‌توان گفت دانشگاه‌های
۲۷ ملی را کسب کرده که می‌توان گفت دانشگاه‌های دولتی و معتبر غرب کشور در این رتبه‌بندی پس از واحد کرمانشاه قرار گرفته‌اند و در بین دانشگاهای آزاد اسلامی سراسر کشور، واحد کرمانشاه رتبهٔ دوم پس از واحد علوم و تحقیقات تهران را به خود اختصاص داده‌است. تاریخچه دانشگاه. تشکیل دانشگاه آزاد اسلامی. دو سال پس از حوادث موسوم به انقلاب فرهنگی ایران در روز ۳۱ اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی در خطبۀ نماز جمعه تهران برای اولین بار از طرحی به نام دانشگاه آزاد اسلامی سخن گفت. وی پیش از آن برای تأسیس این
آزاد اسلامی سخن گفت. وی پیش از آن برای تأسیس این دانشگاه به همراه عبدالله جاسبی اقداماتی انجام داده‌بود. در آذر ماه همان سال اساسنامه دانشگاه نوشته شد که بر اساس آن دانشگاه مؤسسه عام‌المنفعه‌ای معرفی گرید که همه هزینه‌های آن صرف امور مربوط به دانشگاه می‌شود. اولین آزمون ورودی دانشگاه در اسفند ۱۳۶۱ با شرکت ۳۲ هزار داوطلب در شاهرود، اهواز، تبریز، تهران، رشت، زاهدان، کرمان، مشهد و یزد برگزار شد و حدود ۳ هزار نفر در رشته‌های راه و ساختمان، برق، مکانیک، فیزیک، ریاضی، شیمی، صنایع فلزی، نساجی و حسابداری پذیرفته