payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناوچه الوند نخستین ناوچه‌های کلاس سام نیروی دریایی ایران است که در سال ۱۹۶۷ در کارخانه بریتانیایی ووسپر تورنیکرافت به سفارش ارتش ایران تولید و در ۱۹۷۱ به نیروی دریایی ایران پیوست. این ناوچه پیش از انقلاب با نام سام (یا سام۱) شناخته می‌شد و ۳ ناوچه خواهر آن با نام‌های زال، رستم و فرامرز شناخته می‌شدند که پس از انقلاب به ترتیب به البرز، سبلان و سهند تغییر نام دادند. این ناوچه به ندرت خارج از آبهای ایران دیده شده بود تا اینکه در ۲۲ فوریه سال ۲۰۱۱ با وارد شدن به کانال سوئز و حرکت به سمت سوریه برای شرکت در یک
به کانال سوئز و حرکت به سمت سوریه برای شرکت در یک مانور در آن کشور خبرساز شد. این اولین بار پس از انقلاب اسلامی در ایران بود که کشتی‌های نظامی ایرانی از این کانال عبور میکنند.
استیو بیکو (۱۸ دسامبر ۱۹۴۶ -۱۲ سپتامبر ۱۹۷۷) یک مبارز مشهور ضد آپارتاید در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در آفریقای جنوبی بود. او دانشجوی مبارزی بود که با تأسیس جنبش آگاهی سیاهان نقش به سزایی در مبارزه و قدرت بخشیدن به جمعیت سیاه در آفریقای جنوبی داشت. "استیو بیکو" تلاش می‌کرد با نوشته‌هایش به سیاهان قدرت ببخشد. او به خاطر شعار «سیاه زیباست» مشهور است، که خودش اینگونه آن را معنا کرده‌است: «مرد، همین‌جور که هستی خوبی، به عنوان یک انسان به خودت نگاه کردن را آغاز کن». "استیو بیکو" هنگامی که در بازداشت پلیس بود درگذشت. از
بیکو" هنگامی که در بازداشت پلیس بود درگذشت. از او با عنوان «شهید مبارزه با آپارتاید» یاد می‌شود. از منظر ژورنالیستی. پلیس دولت اقلیت سفیدپوستان فدراسیون آفریقای جنوبی ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۷۷ اعلام کرد که "استیون بیکو" رهبر جنبش دانشجویان سیاه‌پوست بر اثر اعتصاب غذا در زندان درگذشته است. وی یک هفته پیش از آن بازداشت شده بود. در آن زمان کمتر کسی بود که ادعای پلیس سفید پوستان را باور کند و مرگ استیو خشم مردم را برانگیخت و منجر به تظاهرات متعدد و چند شورش شد. در دهه ۱۹۹۰ پس از سقوط حکومت سفیدپوستان مهاجر
شد. در دهه ۱۹۹۰ پس از سقوط حکومت سفیدپوستان مهاجر (هلندی‌ها)، در جریان برنامه «اعتراف کن، عفو بخواه و بخشوده شو»، پلیس اعتراف به قتل «استیو» کرد و قاتل او را که یک سرپاسبان بود به دست حکومت وقت داد. طبق فیلم مستندی آثار ضرب وشتم عمیق در سروصورت استیو پیش از خاکسپاری مشهود بود.
جنبش آگاهی سیاهان جنبشی از مردم عادی ضد آپارتاید بود، که در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ در آفریقای جنوبی از دل خلأ سیاسی ناشی از زندانی کردن و ممنوع کردن کنگرهٔ ملی آفریقا و گنگرهٔ پان آفریقایی به وجود آمد. جنبش سیاهان آفریقا نمایندهٔ جنبشی اجتماعی برای آگاهی سیاسی بود. این جنبش سیاهان ریشه‌های ژرفی در مسیحیت دارد.
جوزف جان رزنتال (زاده ۹ اکتبر ۱۹۱۱- مرگ ۲۰ اوت ۲۰۰۶) عکاس آمریکایی که مفتخر به دریافت جایزه پولیتزر برای عکسی معروف از جنگ جهانی دوم با نام "بالا بردن پرچم در ایوو جیما"، هنگام نبرد ایووجیما شد. عکس یکی از بهترین و شناخته شده‌ترین تصاویر از جنگ است. آغاز زندگی. جوزف رزنتال ۹ اکتبر سال ۱۹۱۱ در واشینگتن به دنیا آمد. پدر و مادر او یهودی و از مهاجران روسیه بودند؛ او در جوانی مذهبش را به کاتولیک تغییر داد. علاقه او به عکاسی به عنوان یک سرگرمی در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا آغاز شد، همزمان با دوران رکود بزرگ، که او
آغاز شد، همزمان با دوران رکود بزرگ، که او با برادر خود برای پیدا کردن کار زندگی می‌کرد. او در ۱۹۳۲ تبدیل به یک عکاس خبری برای "اخبار سان فرانسیسکو" شد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه سانفرانسیسکو نیز بود. با توجه به رد درخواستش توسط ارتش ایالات متحده به دلیل ضعف بینایی، رزنتال به آسوشیتد پرس (آسوشیتد پرس) پیوست و نیروی دریایی آمریکا را در هنگام عملیات‌هایشان در اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم به عنوان خبرنگار جاسازی شده تعقیب می‌کرد. تصویر بالا بردن پرچم. در روز جمعه، ۱۹۴۵ فوریه ۲۳ در حدود ۰۱:۰۰ بعدازظهر، پنج روز
۱۹۴۵ فوریه ۲۳ در حدود ۰۱:۰۰ بعدازظهر، پنج روز پس از آمدن تفنگداران دریایی به ایوو جیما، رزنتال در راه سفر روزانه خود به جزیره‌ای که تفنگداران در آن قرار داشتند بود، که شنید پرچمی بر بالای کوه سوریباچی، بلندترین نقطهٔ جزیرهٔ آتش‌فشانی در حال نصب است. پس از رسیدن به محل، رزنتال با عجله به سمت کوه حرکت کرد، در حالی که دوربین بزرگ اسپید گرافیک، که برای خبرنگاران آن زمان معمول بود به همراه داشت. هنگامی که به نیمهٔ راه رسید، به او گفتند که پرچم در محل خود قرار گرفته‌است. با این حال او به سمت بالای کوه حرکت کرد.
با این حال او به سمت بالای کوه حرکت کرد. در این بالای کوه، رزنتال یک گروه از تفنگداران دریایی را دید که مشغول وصل کردن پرچم بزرگی بر روی یک لوله بودند. در همان نزدیکی، یک گروه دیگر از تفنگداران دریایی آماده ایستاده بودند تا پرچم کوچک را بالا رفتن پرچم بزرگ‌تر پایین بیاورند. رزنتال ابتدا به فکر گرفتن عکس از هر دو پرچم افتاد، اما سپس نظر خود را عوض کرد و بر روی گروهی که پرچم دوم را بالا می‌بردند متمرکز شد. او گونی‌ها و سنگ‌هایی که در آن نزدیکی بود را روی هم انباته کرد تا بتواند دید بهتری داشته باشد. قد او
انباته کرد تا بتواند دید بهتری داشته باشد. قد او حدود ۱٫۶۵ متر بود. او دوربین خود را با تنظیم لنز میان اف/۸ و اف/۱۱ و سرعت ۱ به ۴۰۰ به کار گرفت. سپس، از گوشه‌ای از چشمش، که گروه دوم در حال بالا بردن پرچم است. او دوربین خود را به به طرف آن‌ها چرخاند و شاتر را فشرد. برای اطمینان از اینکه عکس ارزشمندی به ای‌پی فرستاده شود، پس برافراشته شدن پرچم دوباره عکسی گرفت و سپس سربازان را زیر پرچم جمع کرد و دوباره یک عکس گرفت. در سال‌های بعد، هنگامی که در مورد عکس از او می‌پرسیدند، او می‌گفت: جایزه پولیتزر. رزنتال جایزه
او می‌گفت: جایزه پولیتزر. رزنتال جایزه پولیتزر را در سال ۱۹۴۵ برای عکس دریافت کرد. کمیته اشاره کرد که عکس "تصویری فوق‌العاده از جنگ به رخ می‌کشد" و "لحظه‌ای یخ زده از تاریخ است." تاثیر بالا بردن پرچم. مردم آمریکا، این عکس را قویا نماد پیروزی آمریکا می‌دیدند. سرویس‌های خبری هم این تصویر برنده جایزه پولیتزر را هنگامی که در روزنامه‌های ۲۵ فوریه چاپ می‌شد، به سرتاسر دنیا مخابره می‌کردند. بسیاری از مجلات عکس را بر روی جلد خود چاپ کردند. این عکس برای جلب کمک‌های مردمی در سال ۱۹۴۵ استفاده شد که مبلغی برابر ۲۶٫۳
مردمی در سال ۱۹۴۵ استفاده شد که مبلغی برابر ۲۶٫۳ میلیارد دلار بود. هنرمندان بعدها از عکس به عنوان مدلی برای یادبود جنگ تفنگداران دریایی ایالات متحده، معروف به"یادبود ایوو جیما" در آرلینگتون و خدمات پستی ایالات متحده برای تمبر استفاده کردند. نسخه‌ای از آن هم در رژه زمینی تفنگداران دریایی در جزیرهٔ پارریس، کارولینای جنوبی مورد استفاده قرار گرفت. گزارشگران به صورت گسترده پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ با رزنتال مصاحبه کردند، هنگامی که توماس ای فرانکلین تصویر نمادین مشابهی، "روح زمین صفر"، نشاندهندهٔ سه آتش‌نشان که
مشابهی، "روح زمین صفر"، نشاندهندهٔ سه آتش‌نشان که پرچم آمریکا را بر فراز خرابه‌های ساختمان مرکز تجارت جهانی بالا می‌برند. رزنتال و فرانکلین چندین بار پس از واقعه با هم دیگر ملاقات کردند. سال‌های بعد. رزنتال در همان سال ای‌پی را ترک کرد و مدیر عکاسی تصاویر جهان بزرگ تایمز شد. او سپس به عضویت "سان فرانسیسکو کرونیکل" درآمد. او در آنجا ۳۵ سال به عنوان عکاس کار کرد تا زمانی که در سال ۱۹۸۱ بازنشست شد. در ۱۳ آوریل ۱۹۹۶ او به عضویت افتخاری نیروی دریایی آمریکا درآمد. مرگ. در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۶، در سن ۹۴، در نوواتو،
مرگ. در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۶، در سن ۹۴، در نوواتو، در حومهٔ سان فرانسیسکو، هنگام خواب و به مرگ طبیعی درگذشت. میراث. در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۰۶، مدال خدمات عمومی نیروی دریایی آمریکا پس از مرگش به او اهدا شد. این مدال توسط فرماندهٔ نیروی دریایی آمریکا، دونالد سی. وینتر امضا شده‌است. فیلم هالیوودی سال ۲۰۰۶ "پرچم های پدران ما"، به کارگردانی کلینت ایستوود که به زندگی برافراشته‌کنندگان پرچم می‌پردازد، قسمتی را به زندگی رزنتال اختصاص داده‌است. در این فیلم نقش رزنتال بر عهدهٔ ند آیزنبرگ است.
سربند یکی از محله‌های منطقه دربند تهران است که در شمال منطقه دربند در محدوده شهرداری منطقه ۱ تهران قرار دارد. میدان سربند نقطه پایانی خیابان دربند است. خیابانی که از میدان قدس (تجریش) شروع می‌شود و به میدان سربند ختم می‌شود. ارتفاع میدان سربند از سطح دریا ۱۸۰۵ متر است. در میدان سربند مجسمه ارزشمندی به نام «تندیس منصور ( نصرالله ) مطلبی زاده» به نمایش گذاشته شده‌است که سال ۱۳۴۱ رضا لعل ریاحی آن را ساخت، تاکنون میزبان کوهنوردان زیادی بوده که از کنارش گذشته‌اند. ایدهٔ ساخت این تندیس را حسن وجدان‌خوش که خود
ایدهٔ ساخت این تندیس را حسن وجدان‌خوش که خود کوهنورد حرفه‌ای بود پیشنهاد کرد. این تندیس سیمانی که امروز می‌بینیم، روی نسخهٔ گِلی مجسمه در سال ۱۳۳۸ ساخته شده‌است. در کنار میدان سربند ایستگاه «تله سی یژ» قرار دارد. تله سیژ یا تله سی یژ وسیله ای است مشابه تله کابین که به جای کابین از در آن صندلی دو نفره ای هتل بولوار تهران قرار گرفته‌است. چنانچه از تله سیژ استفاده نکنید باید مسیر مارپیچ میان انبوه رستوران‌ها، سفره خانه‌ها و قهوه‌خانه‌های دربند را طی کنید، مسیر در بعضی جاها شیب تندی دارد و از کنار رودخانه و
در بعضی جاها شیب تندی دارد و از کنار رودخانه و نهر آب می‌گذرد. در نقاطی از مسیر هم آب از میان سنگ‌ها بیرون می‌زند و راهپیمایی در مسیر خیس را سخت‌تر می‌کند. بوی املت و چای در صبح و بوی کباب در ظهر و بوی قلیان در شب همیشه در مسیر به مشام می‌رسد. پس از طی مسافت تقریبی ۳ کیلومتر از میدان کوهنوردان به پل فلزی برخورد می‌کنید که با ارتفاع زیادی از هتل بولوار تهران روی رودخانه قرار گرفته. در زیر این پل فلزی پل چوبی دیگری قرار گرفته و در روبرو تابلوی «گذر آقا مهدی» رو می‌بینید. بعد از این پل مسیر به دو شاخه تبدیل
رو می‌بینید. بعد از این پل مسیر به دو شاخه تبدیل میشه و ادامه هر دو مسیر بعد از طی مسافت کوتاهی در دوراهی اوسون به هم می‌رسند. در این دوراهی تابلویی قرار گرفته که روی آن واژه «آبشار دوقلو» درج شده‌است. نسبت به طوایفی که سابقاً در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند می‌توان به طایفه بزرگ بیاتی اشاره کرد که در سربند زندگی می‌کرده‌اند و بعد از وقوع زلزله در این منطقه به محله کاشانک کوچ نموده‌اند. گویش‌های تاتی در این منطقه به جا مانده‌است.
جنگ صفویان و عثمانی (۱۶۳۹–۱۶۲۳) از آخرین مجموعه جنگ‌ها میان امپراتوری صفوی و امپراتوری عثمانی است که میان این دو قدرت خاور نزدیک برای دستیابی به بین‌النهرین روی داد. پس از حمله‌های ایران به سمت قلمروهای عثمانی و تصرف بیشتر سرزمین عراق امروزی از جمله بغداد عثمانی اقدام به پسگیری مناطق از دست رفته کرد. جنگی در بین‌النهرین (میان‌رودان) میان امپراتوری ایران صفوی با امپراتوری عثمانی درگرفت و علی‌رغم تلاش‌های بسیار، عثمانی موفق شد که کنترل بین‌النهرین را به‌دست گیرد و حکومت به آن منطقه را تا جنگ جهانی اول حفظ
گیرد و حکومت به آن منطقه را تا جنگ جهانی اول حفظ کرد. زمینه جنگ. امپراتوری‌های صفوی و عثمانی پس از تأسیس سلسله صفویان همواره با یکدیگر بر سر به دستگیری کنترل مناطق بین‌النهرین و قفقاز جنگ داشتند. عمده اختلافات و رقابت‌های این دو قدرت بزرگ خاورمیانه بیشتر به علت این بود که ایران مرکز مذهب شیعه و عثمانی مرکز مذهب سنی بود. شاه عباس صفوی پس از یک دوره پر درگیری در ایران به قدرت رسید و پس از مدتی اقدام به بازپسگیری مناطق آذربایجان، قفقاز و بین‌النهرین کرد و پیروزی‌های بسیاری به‌دست‌آورد. جنگ. پس از حمله ایران
بسیاری به‌دست‌آورد. جنگ. پس از حمله ایران به عراق عثمانی، سپاه شاه عباس توانست بغداد را محاصره کرده و در ۲۵ ژانویه ۱۶۲۳ آن را به تصرف خود درآورد. پس از تصرف بغداد سپاهیان ایران به سمت شهرهای کرکوک و موصل و شهرهای مقدس شیعی نجف و کربلا حرکت کردند و آنها را به تصرف خود درآوردند. این شکست، به پرستیژ امپراتوری عثمانی ضربه بزرگی زد. حمله عثمانی به سمت مناطق تصرف شده آغاز شد و با وجود به‌کارگیری استراتژی زمین‌های سوخته، عثمانی از سه سمت به طرف بغداد نیرو فرستاد. ارتش عثمانی به دروازه‌های شهر بغداد رسید و این شهر
عثمانی به دروازه‌های شهر بغداد رسید و این شهر را به محاصره درآورد و مدتی در آنجا اردو زد. سپس نیروهای کمکی ایران به فرماندهی شاه عباس از راه رسیدند و سپاه عثمانی را با تلفات سنگین راندند و سپاه عثمانی مجبور به عقب‌نشینی به موصل شد. در سال ۱۶۲۹، سپاه عثمانی تحت فرمان غازی اکرم خسرو پاشا اقدام به پسگیری مناطق کرد. به دلیل مشکلات ارتش عثمانی و زمستان شدید، عثمانی نتوانست هیچ‌گونه عملیات مؤثری در عراق پیش ببرد پس به سمت شرق حرکت کرد و پس از پیروزی بر ایرانیان که تحت فرمان زینال خان بیگدلی شاملو بودند در نبرد
که تحت فرمان زینال خان بیگدلی شاملو بودند در نبرد ماهی‌دشت (نزدیک کرمانشاه) و غارت شهر همدان، در ماه نوامبر به سمت عراق حرکت کرده و بغداد را محاصره کرد. پس از آن دوباره سپاه ایران به را افتاده و محاصره عراق را شکست و کنترل منطقه را به‌دست گرفت. شاه صفی برای حل اختلافات، هیئتی را به عثمانی فرستاد اما محمد پاشا این هیئت را رد کرد. در سال ۱۶۳۳ حاکم محلی گرجستان علیه امپراتوری صفوی طغیان کرد که در نتیجه آن رستم خان از سمت امپراتوری صفوی اعزام شد تا او را مطیع کند. او موفق شد که فرار کند و گرجستان دوباره به‌دست
او موفق شد که فرار کند و گرجستان دوباره به‌دست ایرانیان افتاد. در سال ۱۶۳۵، سلطان مراد چهارم عثمانی، خود لشکری اختیار کرد تا به سمت ایران حرکت کند. او شهر ایروان را تصرف کرده (در ۸ اوت ۱۶۳۵) و تبریز را غارت کرد و سپس به سمت استانبول بازگشت. این پیروزی عثمانی خیلی کوتاه مدت بود زیرا شاه صفی پس از مدتی ایروان را تصرف کرد. در سال ۱۶۳۸، سلطان مراد چهارم سعی کرد تا ناکامی‌های گذشته عثمانی در پسگیری عراق را جبران کند پس به محاصره بغداد دست زد. بالاخره بغداد پس از ۳۹ روز محاصره در ماه دسامبر۱۶۳۸ سقوط کرد و
پس از ۳۹ روز محاصره در ماه دسامبر۱۶۳۸ سقوط کرد و مذاکرات برای صلح میان ایران و عثمانی از سر گرفته شد. عهدنامه. در ۱۷ می ۱۶۳۹، عهدنامه زهاب میان ایران و عثمانی منعقد شد. در این قرارداد بیشتر مناطق عراق به عثمانی واگذار شد. شهر ایروان و منطقه قفقاز هم در دست ایران ماند. به شکل عام‌تر این قرار داد، قرار داد آماسیه را تأیید می‌کرد. منطقه میان‌رودان که همواره از زمان هخامنشیان بخشی از ایران بود به‌دست عثمانی افتاد. با وجود درگیریهایی که در آینده روی داد، این قرارداد دوام آورد و هم‌اکنون مرزهای میان ایران و عراق
دوام آورد و هم‌اکنون مرزهای میان ایران و عراق امروزی و ایران و ترکیه مطابق این قرارداد شکل گرفته‌است.
گفتگوی تمدن‌ها در دو معنا به کار رفته‌است: یک ایده در معنای عمومی آن، و یک نظریه در در معنای خاص (روابط بین‌الملل) به کار رفته است. در معنای عام، به عنوان یک «ایده» توسط افراد مختلف تحت عنوان‌های مشابه همچون "گفتگوی فرهنگ‌ها"، "گفتگوی تمدن‌ها"، "گفتگوی ادیان" مطرح و پیگیری شده‌است (بخش "تاریخچه" را ببینید). در معنای خاص، نظریه‌ای آکادمیک مربوط به حوزهٔ روابط بین‌الملل است، مشخصاً مقاله‌ای است در پاسخ به مقالهٔ دیگری از ساموئل هانتینگتون به نام نظریهٔ برخورد تمدن‌ها که در دههٔ ۱۹۹۰ مطرح شده‌است. این نظریه
تمدن‌ها که در دههٔ ۱۹۹۰ مطرح شده‌است. این نظریه تنها در آکادمی نماند و در سیاست عملی تحت عنوان یک دکترین در دیپلماسی مطرح بود. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ توسط فرح دیبا و پس از انقلاب توسط سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت؛ این ایدهٔ پیگیری می‌شد و موجب تغییر جلوه بین‌المللی ایران بعد از انقلاب گردید. تاریخچه. انجمن صفاخانه مکانی در محلهٔ جلفا اصفهان (محلهٔ ارامنهٔ اصفهان) جهت مناظره و گفتگوی ادیان بوده‌است که به همت آقا نجفی اصفهانی و آقا نورالله نجفی اصفهانی در سال ۱۲۸۱ شمسی برابر با جمادی‌الثانی ۱۳۲۰ قمری و ۱۹۰۲
۱۲۸۱ شمسی برابر با جمادی‌الثانی ۱۳۲۰ قمری و ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده‌است. در این مکان مبلغین مسیحی و نمایندگان مسلمانان به بحث و گفتگو می‌پرداختند. این مکان یکی از اولین مراکز گفتگوی ادیان و تمدن‌ها بوده‌است. در دورهٔ پهلوی. سابقۀ راه‌اندازی مرکزی برای گفتگوی تمدن‌ها در ایران به دوران پهلوی بازمی‌گردد. در آن سال‌ها داریوش شایگان، حسین ضیایی و روژه گارودی عضو حزب کمونیست فرانسه با پشتیبانی فرح پهلوی، بنیاد فرهنگی گفتگوی فرهنگ‌ها را تأسیس کردند. داریوش شایگان پس از انقلاب نیز از نظریهٔ خاتمی پشتیبانی کرد که
پس از انقلاب نیز از نظریهٔ خاتمی پشتیبانی کرد که ایده‌ای مرتبط با نظر او داشت. هانس کوچلر در مقاله‌ای دربارهٔ هویت فرهنگی در سال ۱۹۷۲ نظریهٔ گفتگوی تمدن‌ها را به‌عنوان پاسخی به نظریهٔ برخورد تمدن‌های ساموئل هانتینگتون مطرح کرد. کوچلر در نامه‌ای به یونسکو، پیش‌تر پیشنهاد داده بود که این سازمان فرهنگی وابسته به سازمان ملل متحد، موضوع «گفت‌وگو میان تمدن‌های مختلف» (dialogue entre les différentes civilisations) را در دستور کار خود قرار دهد. روژه گارودی در سال ۱۹۷۷ کتابی با عنوان "برای یک گفتگوی تمدن‌ها" منتشر
کتابی با عنوان "برای یک گفتگوی تمدن‌ها" منتشر کرد. این طرح فراخوانی برای ایجاد زمینهٔ تفاهم ملت‌ها و دارای ویژگی نقد سلطه غرب بر جهان امروز بود. روژه گارودی غرب را عنصری آسیب‌رسان به شریعت و نویددهندهٔ نیستی و نابودی می‌داند که در دوره‌ای از حیاتش است که به آرامی به سوی فروپاشی و پرتگاه می‌رود. در دورهٔ جمهوری اسلامی. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران توسط سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور سابق ایران، به عنوان یک نظریهٔ آکادمیک در حوزهٔ روابط بین‌الملل (که شاخه‌ای از علوم سیاسی است) مطرح شد. او نظریه‌ای با نام گفتگو میان
سیاسی است) مطرح شد. او نظریه‌ای با نام گفتگو میان تمدن در واکنشی به نظریهٔ «برخورد تمدن‌ها» ی ساموئل هانتینگتون، که در دههٔ ۹۰ مطرح شده بود، عنوان کرد. (بخش محتوای نظریهٔ گفتگوی تمدن‌های محمد خاتمی را ببینید) این نظریه نظریات دیگری تشابه اسمی دارد، اما به‌طور مشخص، نظریه‌ای در جواب به و معطوف به این نظریهٔ هانتینگتون است (به عنوان یک آنتی تز). به علاوه یک مشی در سیاسی خارجی و دیپلماسی در دوران خاتمی نیز هست. نظریهٔ برخورد تمدن‌ها از هانتینگتون در سال ۱۹۹۲ در یک سخنرانی مطرح و بعد هم در مقاله‌ای در سال ۱۹۹۳
یک سخنرانی مطرح و بعد هم در مقاله‌ای در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. این مقاله بسیار مطرح شد و توسط مقاله‌های بعد از او، مورد استناد بسیار قرار گرفت. نظریهٔ هانتینگتون، خود در جواب کتابی از فرانسیس فوکویاما با نام پایان تاریخ و آخرین انسان بود. هانتینگتون بعدها این نظریه را در کتابی در سال ۱۹۹۶ بسط داد و منتشر کرد. اصطلاح برخورد تمدن‌ها پیش از هانتینگتون مطرح شده بوده: در سال ۱۹۴۶ توسط آلبر کامو، در ۱۹۹۰ توسط برنارد لوئیس، و در کتابی (در مورد خاور میانه) از بازیل متیوز در سال ۱۹۲۶. نظریه‌پردازهای دیگری نیز همچون
متیوز در سال ۱۹۲۶. نظریه‌پردازهای دیگری نیز همچون تونی بلنکلی در پاسخ به نظریهٔ هانتینگتون نظریاتی مطرح کرده‌اند. این نظریه تنها در تحقیق و نظر باقی نماند و در دولت خاتمی به عنوان دکترین سیاسی در دیپلماسی دولت ایشان به‌کار برده شد. این منجر به بهبود روابط بین‌المللی با ایران و بهبود دیپلماسی شد و مورد استقبال زیادی از جوامع بین‌المللی قرار گرفت. عبارت گفتگوی تمدن‌ها بعد از اینکه در سپتامبر ۱۹۹۸ سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای سال ۲۰۰۱ را «سال گفتگوی تمدن‌ها» نام نهاد مشهور شد. پس از آن در بهمن ۱۳۷۷ دولت ایران
نهاد مشهور شد. پس از آن در بهمن ۱۳۷۷ دولت ایران مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها را برای هماهنگی فعالیت‌های مربوط به گفتگوی تمدن‌ها تأسیس کرد. محتوای این نظریه در کتاب گفتگوی تمدن‌ها توسط انتشارات طرح نو در سال ۱۳۸۰ منتشر شده‌است. در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران نیز روز ۳۰ شهریور «روز گفتگوی تمدن‌ها» نامگذاری شده بود که در سال ۱۳۸۹ به دلیل «منقضی شدن زمان این مناسبت و نداشتن متولی خاص» از تقویم حذف شد. محتوای نظریهٔ گفتگوی تمدن‌های سید محمد خاتمی. خاتمی این نظریه را طی سخنرانی‌هایی در یونسکو، سازمان ملل، و
نظریه را طی سخنرانی‌هایی در یونسکو، سازمان ملل، و در کتاب گفتگوی تمدن‌ها ارائه کرده‌است. این نظریه در پاسخ به نظریهٔ برخورد تمدن‌های سامویل هانتینگتون در دههٔ نود است (بالا را ببینید). خاتمی در کتاب گفتگوی تمدن ها می‌گوید: عنوان سخنرانی آقای خاتمی در جمع سیاست‌مداران و روشنفکران در مجمع گفتگوی تمدن‌ها در یونسکو - پاریس، ۱۷ فروردین ۱۳۸۴ «گفتگوی تمدن‌ها و فرهنگ‌ها، نفی خشونت طلبی، تروریسم و جنگ» است. مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها. مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها نهادی بود که در سال ۱۳۷۷ خورشیدی در ایران
تمدن‌ها نهادی بود که در سال ۱۳۷۷ خورشیدی در ایران تأسیس شد و محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت ایران ریاست آن را برعهده داشت. به تصویب رسیدن پیشنهاد محمد خاتمی برای نام‌گذاری سال ۲۰۰۱ در پنجاه و سومین مجمع عمومی سازمان ملل (سپتامبر ۱۹۹۸) به عنوان «سال گفتگوی تمدن‌ها» انگیزهٔ تأسیس این مرکز در ایران شد. محمد خاتمی در نخستین سفر خود به ایالات متحده و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیشنهاد «گفتگوی تمدن‌ها» را مقابل «برخورد تمدن‌ها» مطرح کرد که این پیشنهاد با استقبال اعضای سازمان ملل روبه‌رو شد. هدف از بنیاد
استقبال اعضای سازمان ملل روبه‌رو شد. هدف از بنیاد این مرکز «هماهنگ‌کردن فعالیت‌های کلیهٔ سازمان‌ها، مراکز دولتی و غیردولتی برای توسعهٔ نظریهٔ گفتگوی تمدن‌ها» عنوان شد. محمدجواد فریدزاده به عنوان نخستین رئیس مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها منصوب شد. وی پس از مدتی جای خود را به عطاءالله مهاجرانی داد. ریاست وی نیز دیری نپایید و در پی استعفای او، محمود بروجردی به عنوان سرپرست جدید این مرکز گمارده شد. مرکز گفتگوی تمدن‌ها تا اوایل سال ۸۴ زیرمجموعه وزارت خارجه بود ولی پس از آن به زیرمجموعه‌ای از سازمان فرهنگ و
ولی پس از آن به زیرمجموعه‌ای از سازمان فرهنگ و ارتباطات تبدیل شد. در دی‌ماه ۱۳۸۴ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، دو دفتر ادیان و مرکز گفتگوی تمدن‌ها را با نام جدید «مرکز گفتگوی ادیان و تمدن‌ها» ادغام کرد. مرکز گفتگوی تمدن‌ها سرانجام در دی‌ماه ۱۳۸۶ طی حکمی از سوی محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران، با همهٔ امکانات و نیروی انسانی در «مرکز ملی مطالعات جهانی شدن» ادغام شد و زیر نظر رئیس‌جمهوری و به ریاست اسفندیار رحیم مشایی قرار گرفت. مرکز ملی مطالعات جهانی شدن در دولت روحانی در مرکز بررسی‌های استراتژیک
شدن در دولت روحانی در مرکز بررسی‌های استراتژیک ادغام شد. در جهان. در جهان: سازمان‌های متعددی در جهان با این عنوان یا مشابه آن وجود داشته‌است؛ مثلاً «مرکز گفتگوی بین فرهنگی» (The Center for Intercultural Dialogue) جوایزی از جمله جایزهٔ گفتگوی جهانی (The Global Dialogue Prize) را ارائه می‌دهد. در ایران، بنیادی با نام مشابه بنیاد فرهنگی گفتگوی فرهنگ‌ها در زمان پهلوی تأسیس شده بود. پیوند به بیرون. اظهارات جنجالی حسن عباسی در مورد گفتگوی تمدن‌ها
قلمرو اقیانوس هند بریتانیا همراه با مجمع‌الجزایر چاگوس یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا در اقیانوس هند است و موقعیت آن در میان شرق اندونزی، غرب آفریقا و جنوب هند قرار دارد. جغرافیا. این مجموعه شامل شش جزیره مرجانی و ۱٬۰۰۰ جزیره کوچک با مجموع مساحتی معادل می‌باشد. بزرگ‌ترین جزیره دیگو گارسیا نام دارد (مساحت ۴۴ کیلومتر مربع) که محوطه مشترک نظامی آمریکا و انگلیس است. بعد از اخراج بومی‌ها تنها جمعیت این جزایر نیروهای نظامی آمریکا و انگلستان است که در حدود ۴۰۰۰ نفر (آمار ۲۰۰۴) هستند.
هونگو یکی از محله‌های توکیو پایتخت ژاپن است که در منطقهٔ بونکئو واقع شده است. این محله به ۷ محلهٔ کوچکتر تقسیم می‌شود. دانشگاه توکیو در هونگو قرار دارد.
الیوت کراوشیْ-ویلیامز سیاستمدار و نویسندهٔ پادشاهی متحد بود. او نویسنده کتاب گذر از ایران است که در سال ۱۹۰۷ درباره خاطرات سفرش از میان بیابانهای مرکزی ایران نوشته شده‌است.
سوگامو یکی از محله‌های توکیو پایتخت ژاپن است که در منطقهٔ توشیما واقع شده‌است. معبد کوگانجی در این محله قرار دارد. جیزو-دوری در کنار این معبد مرکز خریدی است که نزد بسیاری از سالمندان ژاپنی محبوبیت دارد. جیزو-دوری به نام هارجوکوی مادربزرگان شهرت دارد. بسیاری از نظرخواهی‌های سالمندان توکیو در این محل انجام شده‌است. معبد شین‌جوجی و معبد هون‌میوجی نیز معبدهای دیگر این محله هستند. در روبروی ایستگاه همبرگر مک‌دونالد قرار دارد و از مختصات این مک دونالد این است که منوی آن مطابق با سالمندان است و بسیاری از واژه‌های
آن مطابق با سالمندان است و بسیاری از واژه‌های معمول در دیگر مراکز فروش مکدونالد در ژاپن در این شعبه به واژه‌های ژاپنی برگردانده شده‌اند. به‌طور مثال اندازهٔ نوشابه‌ها به جای S・M・L به صورت 小・中・大 نوشته شده‌است.
در این صفحه فهرست سری‌های ریاضی برای سری‌های هم‌گرا و واگرا را می‌یابید. حاصل‌جمع سری‌های توانی. که formula_6 عدد برنولی formula_7-اُم، و formula_8 عددی منفی است. که formula_13 تابع زتای ریمان است. سری‌های توانی. برای حالت‌های نامتناهی: formula_14 formula_15 formula_16 که formula_17 و formula_18 formula_19 formula_20 formula_21 formula_22 formula_23 formula_24 formula_25 formula_26 که formula_27 پلی‌لگاریتم "x" است. سری‌های کسری فاکتوریلی. بسیاری از سری‌های توانی که از بسط تیلور به دست می‌آیند، ضریب‌های
توانی که از بسط تیلور به دست می‌آیند، ضریب‌های فاکتوریلی دارند. سری‌های دوجمله‌ای. سری‌های هندسی: بسط دوجمله‌ای: برای تمام formula_14 و تمام formula_53های مختلط formula_54 ریشهٔ دوم: گوناگون: تابع‌های مثلثاتی. برخی از سینوس‌ها و کسینوس‌ها از سری فوریه به دست می‌آیند.
بَهارِستان شهرستانی در جنوب غرب استان تهران است که از سال ۱۳۸۹ با ترکیب بخش‌های گلستان و بوستان (نسیم‌شهر) از شهرستان رباط کریم مستقل گردید. پیشینه. در تاریخ ۴ اسفند سال ۱۳۸۹ با پیشنهاد وزارت کشور ایران و ابلاغ مصوبه از سوی محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس جمهور در هیئت دولت دهم جمهوری اسلامی ایران در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، بخش‌های گلستان و بوستان با تغییر در نقشه جغرافیای کشور، از شهرستان رباط کریم جدا شد و توسط مرتضی تمدن استاندار تهران، در شانزدهمين جلسه شوراي اشتغال استان تهران اعلام کرد که
جلسه شوراي اشتغال استان تهران اعلام کرد که تشکیل این شهرستان یکی از "سیاست های عدالت محور" دولت آقای احمدی نژاد است و تدوین بودجه آن در سال جاری از اولویت های مدیریت استان تهران است. همچنین می‌توان اعلام نمود شهرستان بهارستان جدیدترین شهرستان استان تهران است که پس از تشکیل این شهرستان، شهرستان‌های استان تهران به 14 شهرستان افزایش یافت. ابلاغ شده است، شهر نصیر آباد از بخش گلستان شهرستان رباط کریم جدا و به بخش مرکزی شهرستان بهارستان الحاق می شود. این عمل به منظور افزایش اختیارات و ارائهٔ خدمات بیشتر انتزاع
منظور افزایش اختیارات و ارائهٔ خدمات بیشتر انتزاع پیدا کرد و با نام شهرستان بهارستان به شهرستان مستقل تبدیل شد. این شهرستان درحالی از شهرستان رباط کریم جدا شد که بسیاری از کارمندها و حتی مقام‌های دولتی بر این باورند که این تغییرات و تقسیم بندی ها می تواند تا حدود زیادی از تمرکز در پایتخت بکاهد. در عین حال برخی از مخالفان معتقدند این تقسیم بندی ها نیازمند صرف هزینه های مختلف است که کمکی به حل بحران تمرکز در پایتخت نمی کند. با شروع سال ۱۳۹۰ خورشیدی اداره‌های دولتی تازه تأسیس در این شهرستان پدیدار شدند.
دولتی تازه تأسیس در این شهرستان پدیدار شدند. همچنین بودجه‌هایی توسط سازمان تبلیغات اسلامی برای ساخت مساجد و تعلیم طلبه و روحانی در بهارستان اختصاص داده شده است. پس از جدایی از شهرستان رباط کریم یکی دیگر از ابتدایی‌ترین اعمال دولت؛ ایجاد یک اداره ثبت احوال مجزا برای این شهرستان تازه تأسیس بود. در ۱۳۹۰، اداره ثبت احوال شهرستان بهارستان با پیش شماره ۷۴۵ شروع بکار کرد و جایگزین اداره ثبت احوال رباط کریم با پیش شماره ۶۶۶ شد. اولین شناسنامه مربوط به یکی از شهروندهای تازه متولدشده در شهرستان بهارستان، در بهمن
تازه متولدشده در شهرستان بهارستان، در بهمن ۱۳۹۰ چاپ شد. در اسفند ۱۳۹۰، بیژن سلیمان پور فرماندار و رئيس حوزه انتخابيه رباط كريم و بهارستان طي اطلاعيه اي اعلام کرد ابراهیم نکو با كسب ۶۹۶۰۱ رأی موفق شد به عنوان نماینده مردم رباط كریم و بهارستان به مجلس راه یابد. تقسیمات کشوری. بخش‌ها. بخش بوستان، بخش گلستان شهرها: روستاها: