payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عالی بازرگانی با تاریخ تأسیس ۱۳۳۷، به بیش از ۵۰ سال می‌رسد. دانشگاه خوارزمی. دانشگاه خوارزمی (نام پیشین: دانشگاه تربیت معلم تهران) یکی از پرافتخارترین دانشگاه‌های دولتی ایران است که به‌نام محمد بن موسی خوارزمی دانشمند بزرگ ایرانی نامگذاری شده‌است. این دانشگاه در زمره بزرگ‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌های دولتی ایران می‌باشد. سابقهٔ تأسیس این دانشگاه به سال ۱۲۹۸ خورشیدی بازمی‌گردد، و قدیمی‌ترین دانشگاه ایران محسوب می‌شود. این دانشگاه چند بار تغییر نام داده و پردیسی در کرج به آن افزوده شده‌است. در حال حاضر
و پردیسی در کرج به آن افزوده شده‌است. در حال حاضر دانشگاه خوارزمی در رشته‌های مختلف علوم پایه، انسانی، تربیتی و مهندسی در مقاطع مختلف از کارشناسی تا دکتری دانشجو می‌پذیرد. ساختمان اصلی و دفتر مرکزی این دانشگاه در تهران می‌باشد که اولین ساختمان آموزش عالی ایران در آن واقع شده و برخی از دانشکده‌ها نیز در پردیس کرج قرار دارند. دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی. دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی یکی از برترین دانشگاه‌های صنعتی ایران است که در سال ۱۳۰۷ با تشکیل دانشکده مخابرات شروع به فعالیت کرد و
با تشکیل دانشکده مخابرات شروع به فعالیت کرد و دانشکده‌های آن به صورت غیرمتمرکز در شهر تهران قرار دارند. با تصویب شورای انقلاب فرهنگی این دانشگاه در سال ۱۳۵۹ با ادغام ۹ مرکز آموزش عالی که مهم‌ترین آن دانشکده مخابرات بود به شکل کنونی تشکیل شد و در سال ۱۳۶۷ به نام خواجه نصیرالدین طوسی، دانشمند ایرانی تغییر نام داد. دانشگاه در ۶ دانشکده با ۱۶ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی، ۴۴ رشته در مقطع کارشناسی ارشد و ۱۴ رشته تحصیلی در مقطع دکترا کار خود را انجام می‌دهد. دانشگاه شاهد. دانشگاه شاهد یکی از دانشگاه‌های دولتی
شاهد. دانشگاه شاهد یکی از دانشگاه‌های دولتی تهران است. این دانشگاه در جنوب شهر تهران و در بزرگراه خلیج فارس واقع شده‌است. این دانشگاه، در پی فرمان تاریخی ۶ فروردین ماه ۱۳۶۵ سید روح‌الله خمینی مبنی بر لزوم رسیدگی به امور فرهنگی و تحصیلی فرزندان شهدا، آزادگان، مفقودان و جانبازان انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی برای ایجاد عرصه آموزشی و تحقیقاتی لازم در سطح عالی، در مهرماه ۱۳۶۹، با پذیرش ۱۶۵ نفر دانشجو در ۷ رشته تحصیلی (پرستاری، مامایی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی، روان‌شناسی، ریاضی و نقاشی) فعالیت خود را آغاز کرد.
ریاضی و نقاشی) فعالیت خود را آغاز کرد. در سال‌های اخیر اساسنامه‌ای با رویکرد حذف کلمه غیرانتفاعی از اساسنامه دانشگاه شاهد برای رفع معضلات این دانشگاه صورت پذیرفت که این کار با مد نظر قرار گرفتن دستور سید علی خامنه‌ای مبنی بر حفظ ارتباط دانشگاه شاهد با بنیاد شهید تنظیم شد. اساسنامه جدید پس از تصویب در هیئت امناء دانشگاه برای وزیر علوم و وزیر بهداشت ارسال شد. در حال حاضر بالغ بر ۶۰۰۰ دانشجو در ۱۰۲رشته (۱۳رشته در مقطع دکتری تخصصی، دو رشته در مقطع دکتری حرفه‌ای، ۶۱ رشته در کارشناسی ارشد و ۲۶ رشته در مقطع
۶۱ رشته در کارشناسی ارشد و ۲۶ رشته در مقطع کارشناسی) در ۸ دانشکده: پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی، علوم انسانی، علوم پایه، فنی و مهندسی، علوم کشاورزی و هنر و یک مرکز آموزشهای غیرحضوری به فعالیت خود ادامه می‌دهد. دانشگاه فرهنگیان. دانشگاه فرهنگیان، دانشگاهی برای تأمین، تربیت و توانمندسازی معلمان و نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در ایران است. این دانشگاه در سال ۱۳۹۰ با تجمیع کلیه مراکز تربیت معلم سراسر ایران تأسیس شد و دارای ۹۸ واحد دانشگاهی (در قالب ۶۴ پردیس دانشگاهی و ۳۴ دانشکده) می‌باشد. دانشگاه
۶۴ پردیس دانشگاهی و ۳۴ دانشکده) می‌باشد. دانشگاه فرهنگیان از بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین دانشگاه‌های ایران است و حسین خنیفر به عنوان اولین رئیس دانشگاه فرهنگیان، ریاست این دانشگاه مأموریت محور و استراتژیک را به عهده دارد. در حال حاضر ۷۸۰۲۲ دانشجو و ۸۰۳ عضو هیئت علمی و استاد در این دانشگاه مشغول فعالیت می‌باشند. هم چنین تعداد ۱۰۹۹۵ مهارت آموز و بیش از ۹۶۳۳۸ فارغ‌التحصیل از آغاز تأسیس دانشگاه تا کنون داشته‌است. تعداد پردیس‌ها و مراکز آموزشی در دانشگاه فرهنگیان نیز تاکنون ۹۸ واحد است. بر اساس تحلیل‌های انجام شده
تاکنون ۹۸ واحد است. بر اساس تحلیل‌های انجام شده این مرکز تاکنون ۸۸۱۸ مقاله علمی در نشریات و همایشهای داخلی منتشر نموده‌است. دانشگاه فرهنگیان صاحب امتیاز و ناشر یک مجله تخصصی است و تا کنون ۲۷ همایش توسط دانشگاه فرهنگیان برگزار شده‌است. علاوه بر این تاکنون ۵۰۲ مقاله معتبر بین‌المللی نیز از این مرکز استخراج شده‌است. دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی. دانشگاه شهید رجایی یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران است. این دانشگاه دارای مقاطع تحصیلی از کارشناسی تا دکتری در رشته‌های گوناگون است. با توجه به قدمت زیاد، دانشگاه
گوناگون است. با توجه به قدمت زیاد، دانشگاه دارای امکانات آزمایشگاهی مناسب و هیئت علمی قوی در اکثر رشته‌هاست. لازم است ذکر شود که نام تربیت دبیر به علت بخشی از وظایف این دانشگاه در زمینه تربیت مدرس برای مراکز آموزشی کشور می‌باشد و نشان دهنده نوع خاصی از دانشگاه نیست. این دانشگاه با عرصه قریب به ۱۵۰۰۰۰ مترمربع در منطقه لویزان واقع شده و مجموعاً بیش از ۵۶۰۰۰ مترمربع فضای مسقف آموزشی، آزمایشگاهی، کارگاهی، رفاهی و فرهنگی را شامل می‌گردد. علاوه بر مجموعه فوق دانشگاه دارای ۶ خوابگاه (۳ خوابگاه پسران و ۳ خوابگاه
دارای ۶ خوابگاه (۳ خوابگاه پسران و ۳ خوابگاه دختران) که مجموعاً بیش از ۲۸۰۰۰ مترمربع فضای مسقف با ظرفیتی حدود ۲۲۰۰ نفر می‌باشد. دانشگاه سوره. دانشگاه سوره در بهمن ماه سال ۱۳۷۲ توسط حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی تأسیس شد. پس از دو سال پذیرش آزاد، از سال ۷۴ از طریق سازمان سنجش آموزش کشور پذیرش دانشجوی را در ۱۱ رشته آغاز کرد. این مؤسسه با جذب دانشجو در دوره‌های کاردانی و کارشناسی در رشته‌های صنایع دستی، موسیقی، تئاتر، سینما، معماری، مجسمه‌سازی، گرافیک و نقاشی شروع به فعالیت نمود و هم‌اکنون دارای رشته‌های
شروع به فعالیت نمود و هم‌اکنون دارای رشته‌های مهندسی معماری، روابط عمومی، روزنامه‌نگاری، مدیریت فرهنگی هنری، نقاشی، گرافیک، صنایع دستی، هنر اسلامی، کتابت و نگارگری، نمایش (تئاتر) و سینما در مقطع کارشناسی است. هم‌اکنون دانشگاه سوره با چهار دانشکدهٔ هنر، دانشکدهٔ معماری، دانشکدهٔ امور فرهنگی و دانشکدهٔ تبلیغ و ارتباطات و همچنین پژوهشکدهٔ مطالعات هنر اسلامی و مرکز مطالعات فرهنگی جوان در چهار باب ساختمان مرکز شهر تهران و با استفاده از تجهیزات امکاناتی چون لابراتوار مجهز عکاسی (سیاه و سفید، رنگی)، کارگاه‌های
مجهز عکاسی (سیاه و سفید، رنگی)، کارگاه‌های سفال، چاپ دستی (سیلک و باتیک)، چوب، نساجی، بافت فرش، تراش سنگ، تراش شیشه، لعاب، سرامیک، رنگرزی، جواهرسازی، سایت رایانه، کتابخانهٔ مرکزی، پلاتوهای نمایش، کارگاه عروسک سازی، نمازخانه، سالن ورزش، سالن سینما، سالن اجتماعات، سالن مطالعه، سالن همایش، اتاق تدوین و صدا، سالن غذاخوری، بوفه، کانون‌های فرهنگی و هنری دانشجویی، آرشیو فیلم، کارگاه‌های نقشه‌کشی، کارگاه‌های آتلیه و اجرا، کارگاه نقاشی و گرافیک و نمایشگاه و نگارخانهٔ آیه و همچنین واحد آموزش‌های آزاد سوره، مرکز چاپ
آیه و همچنین واحد آموزش‌های آزاد سوره، مرکز چاپ و انتشارات، مجلهٔ علمی پژوهشی رهپویهٔ هنر و پرتال دانشگاه سوره و انفورماتیک با امکانات بهره‌گیری از اینترنت پرسرعت بی‌سیم برای دانشجویان و … ارایهٔ خدمات می‌نماید. دانشگاه علم و فرهنگ. دانشگاه علم و فرهنگ یکی از دانشگاه‌های غیردولتی و معتبر تهران است که وابسته به جهاد دانشگاهی می‌باشد و با بسیاری از پژوهشگاه‌های جهاد دانشگاهی از جمله پژوهشگاه ابن سینا، پژوهشگاه رویان، پژوهشگاه برق، صنایع شیمیایی و … در ارتباط و تبادل مستقیم قرار دارد. این دانشگاه در نظام
و تبادل مستقیم قرار دارد. این دانشگاه در نظام ارزیابی ISC به عنوان بهترین دانشگاه غیردولتی کشور ارزیابی شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۳۷۲ با نام مؤسسهٔ آموزش عالی جهاد دانشگاهی تأسیس شد و در سال ۱۳۸۴ به دانشگاه علم و فرهنگ ارتقا یافت. دانشگاه علم و فرهنگ در محدودهٔ پونک تهران (اشرفی اصفهانی) قرار دارد و فضایی بیش از ۲۰۰۰۰ متر مربع، ۱۰۰۰۰ دانشجو و ۳۷۰ نفر هیئت علمی تمام وقت را دارا می‌باشد و در رشته‌های فنی مهندسی، علوم انسانی، هنر و معماری، نفت و گاز، علوم پایه و زیستی اقدام به جذب دانشجو از طریق کنکور
پایه و زیستی اقدام به جذب دانشجو از طریق کنکور سراسری می‌نماید. ریاست این دانشگاه بر عهدهٔ دکتر محمد حسین ایمانی خوشخو می‌باشد. دانشگاه صنعتی مالک اشتر. این دانشگاه در دوران قبل از انقلاب اسلامی ایران به عنوان پژوهشگاه و آموزشکده برای صنایع دفاعی در شاهین شهر اصفهان توسط آمریکایی‌ها در کنار صنایع مهم دفاعی مستقر در اصفهان مانند هسا تأسیس شده بود. بعد از انقلاب مدتی با نام «پژوهشگاه علوم و صنایع دفاعی» مشغول به کار شد و سپس در سال ۱۳۶۳ با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی با نام دانشگاه علوم و صنایع دفاعی با
فرهنگی با نام دانشگاه علوم و صنایع دفاعی با جذب دانشجویان بورسیه در مقطع کارشناسی به کار خود ادامه داد. از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۸ مدتی به دلایل نامعلوم کلیه فعالیت‌های آموزشی این دانشگاه تعلیق شد و سپس در سال ۱۳۷۸ با تلاش‌های وزیر دفاع وقت دریادار علی شمخانی با نام جدید «دانشگاه صنعتی مالک اشتر» با جذب دانشجو در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دوباره فعالیت‌های آموزشی خود را آغاز نمود. با توجه به رتبه‌بندی که در سال ۱۳۸۸ انجام شد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر در بین ۷۴ دانشگاه کشور، رتبه چهارم را در ارزیابی عملکرد
۷۴ دانشگاه کشور، رتبه چهارم را در ارزیابی عملکرد پژوهشی و فناوری به دست آورد.
زبان مولداویایی (به رومانیایی و مولداویایی:limba moldovenească/лимба молдовеняскэ) نام دیگر زبان رومانیایی است که در کشور مولداوی رسمی است. نحوه سخن گفتن به زبان مولداویایی به زبان گفتاری مردم شمال شرقی رومانی نزدیکتر است.و هر دو کشور از یک زبان نوشتاری ادبی استاندارد استفاده می‌کنند که با خط سیریلیک نوشته می‌شود. مولداویایی همچنین یکی از زبان‌های رسمی منطقه خودمختار ترنسنیستریا است.
سید علی‌اصغر دستغیب (زاده ۴ آذر ۱۳۲۴)، مجتهد و فقیه شیعه، تولیت آستان احمد ابن موسی (شاهچراغ) از ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ تا ۶ تیر ۱۳۹۹ و از اعضای سابق مجلس خبرگان رهبری است. او از جمله کسانی است که سید روح‌الله خمینی در امور حسبیه و شرعیه به آن‌ها اجازه داد. زندگی‌نامه. دستغیب در ۴ آذر ۱۳۲۴ برابر با ۱۸ ذیحجه ۱۳۶۴ در شیراز متولد شد. او فرزند سید علی اکبر دستغیب و برادر سید علی‌محمد دستغیب، نماینده سابق مجلس خبرگان از استان فارس، است. تحصیل. علی‌اصغر دستغیب پس از پایان دوره ابتدائی در دبستان فرصت و دوره متوسطه در
دوره ابتدائی در دبستان فرصت و دوره متوسطه در دبیرستان شاهپور شیراز و اخذ دیپلم، وارد حوزه علمیه شد. برای تحصیل دروس خارج راهی قم گردید و استادانی چون میرزا هاشم آملی و سیدمحمدرضاگلپایگانی داشت. حواشی. وی از ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ طی حکمی از سوی سید علی خامنه‌ای، تولیت آستان احمد بن موسی (شاه‌چراغ) و محمد بن موسی در شیراز را بر عهده گرفت. علی اصغر دستغیب در اقدامی سند ملکی مسجد الرضا شیراز و مغازه‌های وابسته به مسجد را به نام خود کرد. همچنین دو طلبه در پی سؤال از عملکرد تولیت شاهچراغ، با شکایت دستغیب احضار شدند در
تولیت شاهچراغ، با شکایت دستغیب احضار شدند در پی توهین دستغیب به طلبه‌ای که احضار شده بود، آن طلبه اقدام به تنظیم شکایتی از تولیت حرم شاهچراغ کرد اما شکایتش ثبت نشد. علی اصغر دستغیب در ۶ تیر ۱۳۹۹ استعفا کرد و در مجامع عمومی و اجلاسیه خبرگان شرکت نداشت. پس از استعفای علی اصغر دستغیب، لطف‌الله دژکام با حکم سید علی خامنه ای به مدت یکسال سرپرستی آستان احمد ابن موسی را عهده‌دار شد. در شهریور ۱۴۰۰ ابراهیم کلانتری به عنوان تولیت شاهچراغ منصوب شد.
زندان حشمتیه یکی از زندان‌های سابق ایران با «درجه بالای امنیتی» بود. این زندان در منطقه شرقی تهران و حدفاصل خیابان معلم و خیابان مرودشت و در مجاورت بزرگراه شهید صیاد شیرازی قرار دارد. به گفته علی‌اکبر موسوی خوئینی‌ها، نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی و عضو سابق گروه بازرسی از زندان‌های تهران گفت: «این زندان متعلق به ارتش است و طی موافقت‌نامه‌ای با سازمان زندان‌ها، زیر نظر ارتش اداره می‌شود». شایعه انتقال میرحسین موسوی و مهدی کروبی به زندان حشمتیه. در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، وبگاه کلمه از انتقال
تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، وبگاه کلمه از انتقال میرحسین موسوی و مهدی کروبی به هم‌راه همسران خود زهرا رهنورد و فاطمه کروبی به زندان حشمتیه تهران خبر داد.
توماس جورج «تام» هوپر (زاده ۱۹۷۲) کارگردان سینما و تلویزیون بریتانیایی است. هوپر متولد ۱۹۷۲ میلادی شهر لندن انگلستان است. وی تحصیلکردهٔ های‌گیت اسکول و وست‌مینستر اسکول است. او اولین بار در سن ۱۳ سالگی شروع به ساخت فیلم‌های کوتاه نمود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آکسفورد شروع به کارگردانی نمایشنامه‌ها و تبلیغات تلویزیونی روی آورد. پس از آن چند مجموعه تلویزیونی را کارگردانی کرد. او توانست با فیلم "سخنرانی پادشاه" جوایز معتبر جشنواره‌های بین‌المللی از جمله جایزه اسکار را دریافت کند. هوپر اولین فیلم سینمایی
اسکار را دریافت کند. هوپر اولین فیلم سینمایی خودش تحت عنوان غبار سرخ را با بازی هیلاری سوانک و چیویتل اجیوفور در سال ۲۰۰۴ ساخت و این موضوع مربوط به قبل از ساخت مجموعه کوتاه الیزابت با بازی هلن میرن به سال ۲۰۰۵ میلادی برای اچ‌بی‌او فیلمز بود. اثر موزیکال و تحسین‌شدهٔ وی با عنوان بینوایان مربوط به سال ۲۰۱۲ میلادی در ۸ رشته نامزد دریافت جایزهٔ اسکار گردید که در مجموع موفق شد برای سه رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بهترین گریم و بهترین ترکیب صدا به این مهم دست یابد، تناقض جالب‌توجه در کارنامهٔ هوپر آنجا است
یابد، تناقض جالب‌توجه در کارنامهٔ هوپر آنجا است که اثر موزیکال بعدی وی با عنوان گربه‌ها محصول سال ۲۰۱۹ میلادی، ضمن دریافت بازخوردهای بسیار منفی و انتقادی که آن را تبدیل به بمب گیشه کرد، نامزد دریافت ۹ جایزه تمشک طلایی گردید که در نهایت، ۶ جایزه از جمله بدترین کارگردانی را برای وی به ارمغان آورد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که تام هوپر در آن‌ها کارگردانی کرده‌است:
آلفردو استفانو دی استفانو لائوله (زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۴) بازیکن و مربی سابق فوتبال آرژانتینی-اسپانیایی بود. او به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال شناخته می‌شود. وی به مدت ۳۰ سال با ۲۳ گل زده بهترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال اسپانیا و همچنین به مدت ۴۰ سال بهترین گلزن تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید بوده است. دی استفانو دو بار در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ برندهٔ توپ طلا شد. همچنین او اولین و تنها بازیکن تاریخ است که موفق به کسب سوپر توپ طلا شد. بسیاری از صاحب‌نظران برجستهٔ
کسب سوپر توپ طلا شد. بسیاری از صاحب‌نظران برجستهٔ فوتبال، او را بهترین بازیکن تاریخ رئال مادرید و حتی برخی او را بهترین بازیکن تاریخ فوتبال می‌دانند. در سال ۱۹۹۹ میلادی، دی استفانو در یک رأی‌گیری که توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انجام شد به‌عنوان چهارمین بازیکن برتر قرن ۲۰ انتخاب شد. وی همچنین در رأی‌گیری دیگری که توسط نشریهٔ فرانس فوتبال انجام شد به‌عنوان دومین بازیکن برتر تاریخ بعد از پله برگزیده شد. همچنین وی در لیست فیفا ۱۰۰ (۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ از نظر پله) حضور دارد. به خاطر زحمات
برتر تاریخ از نظر پله) حضور دارد. به خاطر زحمات فراوان دی استفانو برای رئال مادرید، ورزشگاه دوم رئال مادرید، ورزشگاه آلفردو دی استفانو نام‌گذاری شده است. دی استفانو در یکی از بهترین نسل‌های رئال مادرید که معروف به قوهای سفید بود بازی می‌کرد. سانتیاگو برنابئو پایه‌گذار این تیم طلایی بود که به غیر از دی استفانو، بازیکنان بزرگی مانند فرانس پوشکاش، فرانسیسکو خنتو و ریموند کوپا در این دوره بازی می‌کردند و از ارکان اصلی این تیم بودند. وی پس از کریستیانو رونالدو، کریم بنزما و رائول گونزالس که به ترتیب با ۴۵۰، ۳۲۵
بنزما و رائول گونزالس که به ترتیب با ۴۵۰، ۳۲۵ و ۳۲۳ گل بهترین گلزنان تاریخ رئال مادرید هستند، در جایگاه چهارم قرار دارد و بعد از لیونل مسی، با به ثمر رساندن ۱۸ گل به‌همراه کریستیانو رونالدو بهترین گلزن ال کلاسیکو است. این بازیکن با درخشش خود در فصل ۵۴–۱۹۵۳ باعث شد رئال مادرید بعد از ۱۵ سال قهرمان لالیگا شود. دی استفانو اولین بازیکنی بود که موفق شد دو بار برندهٔ توپ طلا شود. همچنین به خاطر عملکرد درخشان او در رئال مادرید و لالیگا، جایزهٔ بهترین بازیکن فصل لالیگا جایزهٔ آلفردو دی استفانو نام‌گذاری شده است.
جایزهٔ آلفردو دی استفانو نام‌گذاری شده است. این مهاجم به همراه باشگاه رئال مادرید و در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ پنج بار پیاپی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و در همهٔ فینال‌ها گلزنی کرد. همچنین او اولین بازیکن تاریخ است که در پنج فینال پیاپی در جام باشگاه‌های اروپا گلزنی کرده و در کل ۷ گل در این فینال‌ها به ثمر رسانده است. او به همراه فرانس پوشکاش رکورددار گلزنی در فینال این رقابت‌ها است. اوایل زندگی. دی استفانو در محلهٔ باراکاس در شهر بوئنوس آیرس متولد شده است. او از اولین نسل ایتالیایی-آرژانتینی محسوب
است. او از اولین نسل ایتالیایی-آرژانتینی محسوب می‌شود. پدر دی استفانو نیز مدافع سابق ریور پلاته بود اما به دلیل مصدومیت مجبور به بازنشستگی زود هنگام شد و در سال ۱۹۱۲ از فوتبال خداحافظی کرد. خود آلفردو نیز علاقه به فوتبال داشت و از نوجوانی در فوتبال خیابانی و تیم‌های محلی بازی می‌کرد. نزدیکان و دوستان دی استفانو از همان موقع استعداد او در فوتبال را تحسین می‌کردند. در سال ۱۹۴۰ خانواده‌اش به حومهٔ شهر مهاجرت کردند و دی استفانو به همراه پدرش و برادرش تولیو به کار کردن مشغول شدند اما در کنار آن فوتبال نیز بازی
کردن مشغول شدند اما در کنار آن فوتبال نیز بازی می‌کردند. خانوادهٔ او در سال ۱۹۴۳ به بوئنوس آیرس بازگشتند. دوران فوتبال. حضور در ریور پلاته. در سال ۱۹۴۴ پدر دی استفانو توصیه‌نامه‌ای به ریور پلاته نوشت، و باشگاه با ارسال یک تلگراف پاسخ وی را داد و دی استفانو را به یک بازی تستی با تیم جوانان دعوت کرد. دی استفانو تحت آزمایش قرار گرفت و مورد توجه مربیان ریور پلاته گرفت تا در نهایت به تیم دوم ریور پلاته پیوست. مورنو از ستاره‌های اصلی تیم، تازه به اسپانیا رفته بود و به نظر می‌رسید فرصت خوبی برای دی استفانوی جوان
و به نظر می‌رسید فرصت خوبی برای دی استفانوی جوان باشد تا برای حضور در ترکیب اصلی بجنگد. در آن زمان مربی ریور پلاته کارلوس پیوسل بود که در پیشرفت دی استفانو در فوتبال نقش به‌سزایی داشت. در نهایت دی استفانو اولین بازی دوران حرفه‌ای خود را در ۱۹۴۵ انجام داد و در آن بازی ریور پلاته با نتیجهٔ ۲–۱ در برابر هوراکان بازی را واگذار کرد. این تنها بازی دی استفانو در آن فصل بود اما در پایان فصل، در حالی که ریور پلاته ۶ امتیاز بیشتر از بوکا جونیورز داشت قهرمان آرژانتین شد. این اولین جام دوران حرفه‌ای دی استفانو بود.
شد. این اولین جام دوران حرفه‌ای دی استفانو بود. انتقال قرضی به هوراکان. پس از تنها مسابقهٔ دی استفانو در فصل قبل، رئیس باشگاه هوراکان تحت تأثیر دی استفانو قرار گرفت و قصد خرید او را داشت. دی استفانو نیز با پیوستن به هوراکان موافقت کرد، زیرا فهمید شانس حضور ترکیب اصلی ریور پلاته کم است. همچنین اسطورهٔ هوراکان و آرژانتین، هرمینیو ماسانتونیو تازه بازنشسته شده بود و باشگاه به یک مهاجم نیاز داشت. گیرمو استابیله، مهاجم سابق آرژانتین و بهترین گلزن جام جهانی، مربی هوراکان در آن زمان بود و برای اولین بار دی استفانو
در آن زمان بود و برای اولین بار دی استفانو را در ترکیب اصلی قرار داد. دی استفانو در پیروزی ۳–۱ مقابل استودیانتس اولین گل دوران حرفه‌ای خود را به ثمر رساند و بعداً به تیم سابق خود ریور پلاته گل زد. او با گلزنی در ثانیهٔ ۱۰ سریع‌ترین گل در تاریخ لیگ برتر آرژانتین را به ثمر رساند. او در ۲۵ بازی برای هوراکان ۱۰ گل به ثمر رساند. هوراکان در یک فصل موفق، رتبهٔ هشتم جدول را به‌دست‌آورد و تلاش کرد تا دی استفانو را به‌طور دائم به خدمت بگیرد، اما ریورپلاته قیمت دی استفانو را ۹۰ هزار پزو اعلام کرد که هوراکان توانایی
را ۹۰ هزار پزو اعلام کرد که هوراکان توانایی پرداخت این مبلغ را نداشت. بازگشت به ریور پلاته. دی استفانو در سال ۱۹۴۷ به ریور پلاته بازگشت. کارلوس پیوسل که در آن زمان سرمربی ریور پلاته بود پس بازگشت دی استفانو در ابتدا تصمیم گرفت از او در جناحین استفاده کند؛ پستی که معمولا دی استفانو در آن بازی می‌کرد، اما بعداً نظرش تغییر کرد و دی استفانو به عنوان مهاجم میانی به میدان رفت. خیلی زود دی استفانو به پست جدید خود عادت کرد و هم‌تیمی‌هایش با او سازگار شدند. او مجبور شد برای رفتن به خدمت سربازی مدتی تیم را ترک کند.
شد برای رفتن به خدمت سربازی مدتی تیم را ترک کند. دی استفانو موفق شد با ۲۷ گل زده در لیگ برتر آرژانتین در سال ۱۹۴۷ بهترین گلزن این تورنمنت شود. پیروزی در لیگ باعث شد ریور پلاته به کوپا آلدائو (مسابقه‌ای که بین قهرمان آرژانتین و اروگوئه برگزار می‌شد) راه پیدا کند و در برابر تیم ناسیونال مونته ویدئو که قهرمان اروگوئه شده بود قرار بگیرد. ریور پلاته با گلزنی دی استفانو بازی را با نتیجه ۴–۳ برنده شد، و چهار روز بعد با پیروزی ۳–۱ در بوئنوس آیرس، دی استفانو اولین جام بین‌المللی خود را به‌دست‌آورد. در فوریهٔ ۱۹۴۸،
بین‌المللی خود را به‌دست‌آورد. در فوریهٔ ۱۹۴۸، ریور پلاته در جام قهرمانان آمریکای جنوبی حضور پیدا کرد و در فینال این رقابت از تیم واسکو دوگاما شکست خورد و در نهایت نایب قهرمان شد. دی استفانو در این رقابت‌ها ۶ بازی داشت و ۴ گل به ثمر رساند. در سال ۱۹۴۸، اتحادیهٔ فوتبال به دلیل اعتراض بازیکنان به هدایت دی استفانو و آدولفو پدرنرا (هم‌تیمی دی استفانو) که موجب اعتصاب بازیکنان ریور پلاته برای دستیابی به حقوق و دستمزد خود بود، مسابقات را برای مدتی متوقف کرد. علی‌رغم آن اوضاع بد در آرژانتین، دی استفانو در ۲۳ بازی
آن اوضاع بد در آرژانتین، دی استفانو در ۲۳ بازی ۱۳ گل به ثمر رساند و در نهایت ریور پلاته سوم شد. این اعتصاب به مدت ۸ ماه تا سال ۱۹۴۹ ادامه داشت و در نهایت باعث رفتن بهترین بازیکنان آرژانتین به لیگ‌های دیگر از جمله کلمبیا شد. دی استفانو در یکی از آخرین بازی‌های خود در ریور پلاته، در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۹، مجبور شد به مدت ۲۰ دقیقه به عنوان دروازه‌بان جایگزین آمادئو کاریزو شود. او در مدت ۲۰ دقیقه در برابر بوکا جونیورز هیچ گلی دریافت نکرد و در نهایت ریور پلاته پیروز شد. میلوناریوس. در مه ۱۹۴۹ یک بازی دوستانه بین ریور
میلوناریوس. در مه ۱۹۴۹ یک بازی دوستانه بین ریور پلاته و باشگاه ایتالیایی گراند تورینو انجام شد و طبق توافقات اولیه قرار بود دی استفانو به گراند تورینو منتقل شود. اما دی استفانو قبلاً با تیم کلمبیایی میلوناریوس به توافق رسیده بود. همچنین آدولفو پدرنرا بازیکن میلوناریوس که قبلاً با دی استفانو در ریور پلاته هم‌تیمی بود با او تماس گرفت تا به کلمبیا بیاید. میلوناریوس بدون پرداخت مبلغی دی استفانو را به خدمت گرفت چون اتحادیهٔ کلمبیا هنوز به فیفا وابسته نبود. همچنین این تیم کلمبیایی توانایی پرداخت مبلغ درخواستی
این تیم کلمبیایی توانایی پرداخت مبلغ درخواستی برای انتقال دی استفانو را نداشت اما دستمزد بیشتری نسبت به ریور پلاته می‌داد. در نهایت دی استفانو به میلوناریوس پیوست. لیگ سری آ کلمبیا در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد، یعنی یک بعد از انتقال دی استفانو به کلمبیا. در آن سال دی استفانو در کنار آدولفو پدرنرا و نستور روسی که همهٔ آن‌ها در تابستان همان سال به باشگاه کلمبیایی منتقل شده بودند مثلث هجومی میلوناریوس را تشکیل می‌دادند. آن‌ها در همان فصل اول قهرمان سری آ کلمبیا شدند. دی استفانو در اولین فصل خود در ۱۴ بازی ۱۶ گل زد.
دی استفانو در اولین فصل خود در ۱۴ بازی ۱۶ گل زد. در فصل بعدی یعنی ۱۹۵۰ نیز دی استفانو عملکرد خوبی داشت و در ۲۹ بازی ۲۳ گل به ثمر رساند. میلوناریوس در آن فصل با دو امتیاز کمتر نسبت به تیم قهرمان، دوم شد. در فصل ۱۹۵۱ بر عکس فصل قبلی میلوناریوس با ۱۱ امتیاز بیشتر از تیم دوم، قهرمان شد. دی استفانو هم در آن فصل ۳۴ بازی داشت و ۳۲ گل زد. در همان سال میلوناریوس در فینال کوپا کلمبیا از تیم بوکا جونیورز دی کالی باخت و نایب قهرمان شد. در فصل بعدی نیز میلوناریوس قهرمانی را تکرار کرد و دی استفانو با ۱۹ گل زده برای
را تکرار کرد و دی استفانو با ۱۹ گل زده برای دومین فصل متوالی آقای گل شد. در فصل بعدی هم با درخشش دی استفانو میلوناریوس قهرمان کوپا کلمبیا شد. در اکتبر ۱۹۵۱، فیفا با اتحادیهٔ فوتبال کلمبیا بر سر پیمان لیما موافقت کرد به شرط این‌که بازیکنان در سال ۱۹۵۴ به کشور خود بازگردند. این توافق راه دی استفانو برای رفتن از کلمبیا را باز کرد. طبق آمار رسمی دی استفانو ۱۱۱ بازی برای میلوناریوس داشت و ۱۰۰ گل به ثمر رساند و در کل در ۲۹۲ بازی در کلمبیا ۲۶۷ گل زده است. او از بهترین بازیکنان تاریخ میلوناریوس و سری آ کلمبیا
بهترین بازیکنان تاریخ میلوناریوس و سری آ کلمبیا محسوب می‌شود. انتقال جنجالی به اسپانیا. رئال مادرید تصمیم داشت در سال ۱۹۵۲ به مناسبت ۵۰ سالگی این تیم با ریور پلاته یک مسابقهٔ دوستانه ترتیب دهد اما بعداً نظر سانتیاگو برنابئو عوض شد و آن‌ها در برابر میلوناریوس به میدان رفتند. پس از آن بازی سران رئال تحت تأثیر دی استفانو قرار گرفتند. بلافاصله بعد از بازگشت میلوناریوس به کلمبیا، سران بارسلونا در بوئنوس آیرس با مدیران ریور پلاته برای خرید دی استفانو دیدار کردند. هر چند دی استفانو متعلق به میلوناریوس بود اما
هر چند دی استفانو متعلق به میلوناریوس بود اما ریور پلاته آخرین تیم وابسته به فیفا بود که دی استفانو در آن به میدان رفته بود. هر دو طرف موافقت کردند که دی استفانو با مبلغی معادل ۱۵۰ میلیون لیرهٔ ایتالیا به بارسلونا منتقل شود اما با توجه به این‌که دی استفانو هنوز با تیم کلمبیایی قرارداد داشت، کاتالان‌ها باید تا سال ۱۹۵۴ صبر می‌کردند. در همان موقع رئال مادرید با میلوناریوس به توافق رسید و توانایی پرداخت تمام مبلغ انتقال را داشت. در اینجا بود که رقابت بر سر انتقال دی استفانو بین دو تیم اسپانیایی آغاز شد. دی
دی استفانو بین دو تیم اسپانیایی آغاز شد. دی استفانو با نمایندگان دو تیم ملاقات کرد، هرچند که رئال مادرید دستمزد بیشتری می‌داد اما باز هم توافقی حاصل نشد و هردو تیم ادعای مالکیت این بازیکن آرژانتینی را می‌کردند. در نهایت فیفا نیز وارد ماجرا شد و آراماندو کالرو رئیس سابق فدراسیون اسپانیا را واسطه قرار داد. کالرو تصمیم گرفت دی استفانو سال‌های ۱۹۵۴–۱۹۵۳ و ۱۹۵۶–۱۹۵۵ برای رئال مادرید و در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۴ و ۱۹۵۷–۱۹۵۶ در بارسلونا توپ بزند که هردو طرف موافقت کردند. اگر چه کاتالان‌ها موافقت کردند اما نارضایتی‌هایی
اگر چه کاتالان‌ها موافقت کردند اما نارضایتی‌هایی در میان مدیران بارسلونا ایجاد شد و در نهایت رئیس این تیم استعفا داد. از آنجا که چند بازی اول دی استفانو خیلی چشمگیر نبود، بارسلونا نیمی از قرارداد خود را به رئال مادرید فروخت و در نهایت دی استفانو به‌طور کامل و رسمی به رئال مادرید پیوست. رئالی‌ها با میلوناریوس قرارداد چهار ساله بستند و تمام مبلغ درخواستی تیم کلمبیایی را پرداخت کردند. همچنین برای دی استفانو دستمزدی در حدود دو برابر(۴۰ درصد) بیشتر از دستمزد دیگر بازیکنان تیم قرار دادند. این اتفاق باعث تشدید
بازیکنان تیم قرار دادند. این اتفاق باعث تشدید رقابت رئال مادرید و بارسلونا شد. رئال مادرید. سال‌های ابتدایی. دی استفانوی ۲۷ ساله بعد از ۷ ماه دوری از فوتبال سرانجام در ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۳ به رئال مادرید پیوست و اولین بازی خود را در اکتبر ۱۹۵۳ در ال کلاسیکو و در برابر بارسلونا انجام داد. رئال مادرید آن بازی را با نتیجهٔ ۵–۰ پیروز شد و دی استفانو دو گل به ثمر رساند. دی استفانو در چند ماه اول با فوتبال اروپا سازگار نشد، اما با گذشت زمان، سبک خاص خود را تحمیل کرد و با تیم هماهنگ شد. او در اولین فصل حضورش در رئال
و با تیم هماهنگ شد. او در اولین فصل حضورش در رئال مادرید، در ۲۸ بازی ۲۷ گل به ثمر رساند تا بهترین گلزن لا لیگا در فصل ۱۹۵۴–۱۹۵۳ شود و در قهرمانی رئال مادرید نقش چشمگیری داشت. او با عملکرد درخشان خود باعث شد رئال مادرید بعد از حدود دو دهه قهرمان لا لیگا شود. سال بعد رئال مادرید با جذب هکتور ریال از ناسیونال اروگوئه خط حملهٔ خود را تقویت کرد و دوباره قهرمان لا لیگا شد و بارسلونا رتبهٔ دوم را به‌دست‌آورد. دی استفانو ۲۵ گل به ثمر رساند اما آقای گل لا لیگا نشد. در ژوئن ۱۹۵۵ رئال مادرید در فینال جام لاتین در