payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارکستر ارائه داد (تصنیف ۱۸۵۷-۱۸۶۰؛ نشر ح. ۱۸۷۵) و چندین سال بعد نسخهٔ ارکستر را برای چهار دست و یک پیانو تنظیم کرد (تصنیف ۱۸۷۴؛ نشر ۱۸۷۵). این راپسودی از قطعه‌های بسیار دشوار و نمایشی‌است و نواختنش تنها برای نوازندگان چیره‌دست ممکن است. لحن‌های متضاد، پرهیجان، و بازیگوشانهٔ آن سبب شده‌است که آثار کارتونی فراوانی با تکیه بر آن آفریده شود. قطعه از یکی درآمد پرسش‌ و پاسخی هیبتمند و آرام در هشت میزان و دو بخش طولانی یکی آرام (لاسان=Lassan) و دیگری پرشور (فریسکا=Friska، میزانِ ۱۱۸ و سپس‌تر) تشکیل شده‌است.
میزانِ ۱۱۸ و سپس‌تر) تشکیل شده‌است. ساختار قطعه ملهم از آنِ رقص مجار چارداش است. زیربخش اختتام قطعه از میزان ۴۲۱ می‌آغازد و با ابهت به پایان می‌رسد. لیست بعدها کادنزاهایی چند برای راپسودی ۲ نوشت که بین میزان ۴۲۰ و ۴۲۱ نواخته شوند. مجموعهٔ نخست کادنزاها در سال ۱۸۸۵ برای لینا اشمالهاوزن و مجموعهٔ دوم برای تونی راب نوشته شده‌است. وانگهی فرانتس لیست از آغاز (۱۸۵۱) دست نوازندگان را در اجرا یا تصنیف کادنزا باز گذاشته بوده‌است. بسیاری از نوازندگان بزرگ دعوت لیست را لبیک گفته‌اند. از جمله سیرگئی راخمانینف و
لیست را لبیک گفته‌اند. از جمله سیرگئی راخمانینف و ولادیمیر هوروویتس. دومی پا را فراتر گذاشت و وردش‌های کلان‌تری در کل قطعه داد که به وردش هوررویتس شناخته‌است. "راپسودی مجار" از قطعه‌های بسیار محبوب نزد کارتون‌سازان و فیلم‌سازان بوده‌است. قدیم‌ترین کاربرد قطعه در یکی کارتون کوتاهِ سیاه‌سفید از استودیوی والت‌دیزنی‌است (۱۹۲۹م) و در آن بخشی از فریسکا، در کنار قطعات دیگر از آهنگسازان دیگر نواخته می‌شود. دو کارتون کوتاه، یکی "کنسرتوی گربه" از مجموعهٔ تام و جری متعلق به استودیوی مترو گلدوین مایر (۱۹۴۶م)، و دیگری
به استودیوی مترو گلدوین مایر (۱۹۴۶م)، و دیگری "راپسودی خرگوش" از مجموعهٔ باگز بانی متعلق به استودیوی وارنر برادرز (۱۹۴۶م)، تماماً به این قطعه پرداخته‌اند. کنسرتوی گربه به‌طور خاص چشمگیر است که در آن بخش اعظمی از قطعه (شامل لاسان و فریسکا) بی‌وقفه نواخته می‌شود. وانگهی کنسرتوی گربه جایزهٔ اسکار را برای سازندگانش در پی داشت. تقریباً یک‌دهه پیش از آن، مکس فلیشر در کارتون کوتاهی با عنوان "ارکستر حیوان" اجرای کاملِ تنظیمِ قطعه برای ارکستر را گنجانده بود (۱۹۳۷م).
چاه آب گودالی‌ست که انسان برای رسیدن به آب در زمین حفر می‌کند. چاه آب ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد.
ازدواج در میان لر،طوایف ایل بختیاری و بویراحمدی به شکل‌های مختلفی وجود داشته‌است. در بین بختیاری‌ها پدر برای فرزندان خود همسر انتخاب می‌کرد، پسر همیشه گفتهٔ پدر را اطاعت می‌کرد و دختر با کسی ازدواج می‌کرد که پدر می‌پسندید و ازدواج او بدون توافق پدر امکان نداشت. گرچه پسران در بیشتر موارد و دختران درهمهٔ موارد، نقشی در انتخاب همسر نداشتند ولی به دلیل نفوذ و تسلط آداب و رسوم بر رفتارهای آنان، به ندرت طلاق یا جدایی اتفاق می‌افتاد. البته در حال حاضر این رسومات کم شده است. ازدواج فامیلی. بختیاری‌ها و بویراحمدی ها
شده است. ازدواج فامیلی. بختیاری‌ها و بویراحمدی ها به ازدواج فامیلی به علت مزیتهایی که داشت، بیشتر از سایر ازدواجها اقبال نشان داده‌اند. جوانان بختیاری خود را ملزم به ازدواج با دختران فامیل می‌دانستند و کمتر کسی به فکر انتخاب زن از طوایف دیگر بود، زیرا این عمل توهین به فامیل و وابستگان به حساب می‌آمد. بختیاری‌ها از همان ابتدا ازدواج فامیلی را ترجیح می‌دادند و دربارهٔ ازدواج با غریبه این ضرب‌المثل را به کار می‌بردند: شی غَریوی سخته. یعنی ازدواج با غریبه سخت است . ازدواج ناف برون. در میان مردم ایل بختیاری و
است . ازدواج ناف برون. در میان مردم ایل بختیاری و بویراحمدی ها رسم بوده‌است که هر گاه دختر و پسری در زمانی نزدیک به هم متولد می‌شدند، اولیای این اطفال در همان زمان تولد، بند ناف نوزاد دختر را به نام پسری که او نیز تازه به دنیا آمده یا کمی از او بزرگتر بود می‌بریدند. پسر و دختر بعدها که بزرگ می‌شدند باید با هم ازدواج می‌کردند. ازدواج خون بس. همانند دیگر طوایف و اقوام در بین بختیاری‌ها و بویراحمدی ها نیز درگیریهایی رخ می‌داد که گاهی بسیار شدید بوده و منجر به کشته شدن افرادی نیز می‌گردید. این کشته شدن سبب
به کشته شدن افرادی نیز می‌گردید. این کشته شدن سبب کینهٔ بیشتر شده و خانوادهٔ مقتول برای انتقام گرفتن اقدام به قتل یکی از نزدیکان قاتل کرده و این قضیه برای مدت طولانی ادامه می‌یافت. برای جلوگیری از تداوم این کار، بزرگان طوایف دیگر جمع شده و سران دو طایفه‌ای را که اختلاف داشتند با هم آشتی می‌دادند. برای تحکیم حالت صلح، معمولاً دختر فرد قاتل یا یکی از بستگان نزدیک او را به عقد پسر مقتول در می‌آوردند تا قایله فیصله یابد. به این جهت به این نوع ازدواج خون بس می‌گفتند. این دختر در زندگی خود همیشه مورد آزار
می‌گفتند. این دختر در زندگی خود همیشه مورد آزار خانوادهٔ شوهرش قرار داشت و از کمترین حقوق معمول نیز، بی بهره بود. پس از پذیرش خون بس از جانب طرفین، نامه‌ای هم نوشته می‌شد که دو طرف آن را تأیید می‌کردند. ازدواج گا به گا. گاهی اوقات دو پسر از دو خانواده با خواهر یکدیگر ازدواج می‌کردند. به اینگونه ازدواجها، گا به گا می‌گفتند که مشکلات کمتری داشت و کمتر اتفاق می‌افتاد که بین چنین خانواده‌هایی بر خورد جدی روی دهد. این ازدواج درحقیقت نوعی دادوستد به حساب می‌آمد زیرا، از بار سنگین شیر بها و برخی از مخارج که عامل
از بار سنگین شیر بها و برخی از مخارج که عامل آن چیزی جز سختگیری خانوادهٔ عروس نبود کاسته می‌شد. وجه تسمیه. گا در زبان بختیاری و بویراحمدی به معنی گاو است. برخی معتفدند چون پدر دختر به عنوان جهیزیه معولا یک ماده گاو به دخترش می‌داد، در ازدواج گا به گا در مقابل گاوی که به دخترش داده بود، یک راس گاو به عروسش داده می‌شد. ازدواج هُم بهری. گاهی شخصی از دوران کودکی یا نو جوانی نزد خانواده‌ای مشغول کار می‌شد و صاحبخانه او را به عنوان شریک یا هم بهر قبول کرده و او را مانند فرزندانش در تمام اموال خود شریک می‌دانست.
مانند فرزندانش در تمام اموال خود شریک می‌دانست. چنانچه شخص مورد نظر از دختر صاحبخانه خواستگاری می‌کرد، وی نیزبدون گرفتن شیربها و مهریه دختر خود را به عقد او در می‌آورد . در این نوع ازدواج فرد در اصل داماد سرخانه می‌شد. ازدواج‌های مصلحتی. هدف از این ازدواجها نزدیک شدن اقراد طبقات پایینتر قدرت ایل مانند کلانتران، به خوانین بوده‌است. در اینگونه موارد کلانترها دختری از خوانین را برای خود یا پسرشان خواستگاری می‌کردند. خوانین هم برای تحکیم پایه‌های قدرت خود به این نوع ازدواجها رضایت می‌دادند. گاهی هم خوانین برای
نوع ازدواجها رضایت می‌دادند. گاهی هم خوانین برای تحکیم وضعیت خود، دختری از کلانترها یا بزرگان طوایف را به عقد خود یا پسرشان درمی آوردند.
کانتات یا کانتاتا یک قطعه موسیقی آوازی یک یا چندنفره با همراهی سازهای موسیقی و معمولاً چند موومانه است که اغلب توسط کُر همراهی می‌شود. کانتاتا نقطهٔ مخالف سونات است که فقط برای اجرا با سازهای موسیقی و بدون همراهی آواز نوشته می‌شود. کلمهٔ کانتاتا که ریشه در واژهٔ ایتالیایی کانتاره دارد اولین بار توسط آهنگساز ایتالیایی الساندرو گراندی برای نامگذاری مجموعه‌ای از آثارش با نام «کانتاتاها و آریاهایی برای یک خوانندهٔ تکی» که بین سال‌های ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۹ میلادی نوشته بود استفاده شد. مفهوم کانتاتا با گذشت زمان دستخوش
بود استفاده شد. مفهوم کانتاتا با گذشت زمان دستخوش تغییر شده‌است، کانتاتاهای اولیه که توسط آهنگسازان ایتالیایی پس از گراندی ساخته می‌شدند در ۲ فرم غیر مذهبی و کانتاتای کلیسایی و همه به زبان ایتالیایی بودند. لوئیجی روسی، پیترو آنتونیو کستی و جیاکومو کاریسیمی از آهنگسازان پیشرو فرم کانتاتا در قرن هفدهم میلادی بودند. همچنین مجموعهٔ کارمینا بورانا با آهنگسازی کارل ارف، از معروف‌ترین آثار کانتات می‌باشد و در بسیاری فیلم‌ها و سریال‌ها استفاده شده و بیشترین اجرای قطعات کرال موسیقی کلاسیک را از آغاز قرن ۲۱ داشته
قطعات کرال موسیقی کلاسیک را از آغاز قرن ۲۱ داشته است. زمینه تاریخی. این اصطلاح در اوایل قرن هفدهم به طور همزمان با اپرا و اوراتوریو سرچشمه گرفت. با ظهور موسیقی دستگاهی این اصطلاح ظاهر شد، در حالی که هنر دستگاهی به اندازه کافی توسعه یافت تا در سونات ها تجسم یابد. از آغاز قرن هفدهم تا اواخر قرن هجدهم، کانتاتا برای یک یا دو صدای انفرادی با همراهی باسو کنتینیو (و شاید چند ساز انفرادی) شکل اصلی موسیقی مجلسی آوازی ایتالیایی بود. یک کانتاتا ابتدا شامل یک روایت یا صحنه اعتراف‌کننده در رسیتیتی بود که توسط یک آریا
صحنه اعتراف‌کننده در رسیتیتی بود که توسط یک آریا ابتدایی که در فواصل زمانی تکرار می‌شد در کنار هم نگه داشته می‌شد. نمونه های خوبی را می توان در موسیقی کلیسایی جاکومو کاریسیمی یافت. و تک‌نوازی‌های انگلیسی هنری پرسل (مانند تام دیوانه و دیوانه بس) حداکثر چیزی را که می‌توان از این فرم باستانی ساخت. با ظهور داکاپو آریا، کانتاتا به گروهی از دو یا سه آریا تبدیل شد که با رسیتیتیو به آن‌ها پیوستند. دوئت ها و سه گانه ایتالیایی متعدد جورج فردریک هندل نمونه هایی در مقیاس نسبتاً بزرگ هستند. موت لاتین او Silete Venti،
نسبتاً بزرگ هستند. موت لاتین او Silete Venti، برای تک نوازی سوپرانو، استفاده از این فرم را در موسیقی کلیسا نشان می دهد. تفاوت با سایر فرم های موسیقی. کانتاتا انفرادی ایتالیایی در مقیاس بزرگ تمایل داشت که از یک صحنه در یک اپرا قابل تشخیص نباشد، به همان ترتیبی که کانتاتای کلیسایی، تکنوازی یا کرال، از یک اوراتوریو کوچک یا بخشی از یک اوراتوریو قابل تشخیص نیست. این امر به همان اندازه مشهود است که آیا کسی کانتات‌های کلیسایی یوهان سباستیان باخ را بررسی می‌کند، که نزدیک به 200 عدد از آن‌ها موجود است (به فهرست
که نزدیک به 200 عدد از آن‌ها موجود است (به فهرست کانتات‌های باخ مراجعه کنید)، یا سرودهای چاندوس هندل. در مورد یوهان سباستین باخ، برخی از کانتات‌های بزرگ‌تر در واقع oratorios نامیده می‌شوند. و Oratorio کریسمس مجموعه ای از شش کانتاتا کلیسا است که در واقع برای اجرا در شش روز مختلف در نظر گرفته شده است، هرچند که با هم به اندازه هر اوراتوریو کلاسیک یک کل هنری کامل را تشکیل می دهند. باروک. در دوران باروک، اصطلاح «کانتاتا» عموماً کاربرد اصلی ایتالیایی خود را برای توصیف یک قطعه آوازی سکولار با طول طولانی، اغلب در
توصیف یک قطعه آوازی سکولار با طول طولانی، اغلب در بخش‌های مختلف، و معمولاً به سبک ایتالیایی حفظ کرد. در همان زمان، قطعات آوازی با دامنه مشابه، اغلب با چندین خواننده، و سازهای مختلف، تقاضای زیادی برای خدمات کلیسای لوتری داشت. چنین قطعاتی معمولاً geistliche Konzerte (مفرد: geistliches Konzert به معنای کنسرتو مقدس) نامیده می شدند. بسیاری از این قطعات به سادگی با متن ابتدایی خود نامیده می شدند. چنین قطعاتی برای مراسم عبادت یا سایر مناسبت‌ها نه تنها توسط باخ، بلکه توسط دیتریش بوکستهود، کریستوف گراپنر، گوتفرید
توسط دیتریش بوکستهود، کریستوف گراپنر، گوتفرید هاینریش استولزل و گئورگ فیلیپ تله‌مان ساخته شده است. ویراستاران Bach Gesellschaft «کانتاتای مقدس» را به عنوان ابزاری مناسب برای اکثر قطعات مذهبی باخ پذیرفتند. این اصطلاح سپس توسط فیلیپ اسپیتا به عطف به ماسبق برای اشاره به آثار مشابه آهنگسازان از هاینریش شوتز به بعد به کار رفت. بسیاری از کانتاتاهای سکولار برای رویدادهای اشراف ساخته شده بودند. آنها از نظر شکل به قدری شبیه به مقدسات بودند که بسیاری از آنها (در قسمت‌ها یا به طور کامل) به کانتات‌های مقدس تقلید
قسمت‌ها یا به طور کامل) به کانتات‌های مقدس تقلید می‌شدند، برای مثال در Oratorio کریسمس باخ.
بری بُرتون نام یکی از شخصیت‌های سری رزیدنت ایول است، که یکی از اعضای اصلی تیم آلفای استارز و شخصیت یاری‌رسان جیل ولنتاین، در نسخهٔ نخست بازی رزیدنت ایول است. او در بازی‌های رزیدنت ایول گایدن(از شخصیت‌های اصلی) و رزیدنت ایول ۵: نسخهٔ طلایی(در مینی‌گیم Mercenaries) به عنوان شخصیت قابل کنترل حضور دارد. کار صداگذاری این شخصیت، در نسخهٔ نخست رزیدنت را Barry Gjerde، در بازی بازسازی شدهٔ نسخهٔ نخست Ed Smaron و در رزیدنت ایول ۵: نسخهٔ طلایی Jamieson Price انجام دادند. بری بُرتون در ۱ دسامبر ۱۹۶۲ متولد شد. او از
بری بُرتون در ۱ دسامبر ۱۹۶۲ متولد شد. او از اعضای پیشین نیروی هوایی و دوست خانوادگی کریس ردفیلد بود. کریس با پیشنهاد او، به گروه استارز پیوسته بود. نام همسر بری، کتی بُرتون و فرزندانش، مویرا بُرتون و پولی بُرتون هستند، که بری بسیار به آن‌ها وابسته و علاقمند بود. آلبرت وسکر، از این نقطه‌ضعف بری، به سود خود استفاده می‌کرد و همواره در برابر همکاری نکردن بری در نقشه‌هایش، خانوادهٔ او را مورد تهدید قرار می‌داد. در جریان رویداد کوهستان آرکلی، تیم براووی استارز جهت بررسی به کوهستان آرکلی اعزام شدند. با مفقود شدن
بررسی به کوهستان آرکلی اعزام شدند. با مفقود شدن تیم براوو، استارز، تیم اصلی خود (تیم آلفا) را به محل اعزام می‌کند. بری بُرتون نیز در این تیم حضور داشت. اعضای تیم آلفا پس از حملهٔ سگ‌های وحشی، به درون عمارت اسپنسر پناه می‌برند اما این عمارت هرگز امن نبود. در هر حال، بری بُرتون، جیل ولنتاین، کریس ردفیلد و ربکا چمبرز موفق شدند پس از این رویدادها، با استفاده از بالگرد از عمارت بگریزند. پس از رویداد عمارت اسپنسر، بری برای تأمین امنیت خانواده‌اش، آن‌ها را به کانادا منتقل کرد و در کنار کریس و جیل، در تلاش برای
منتقل کرد و در کنار کریس و جیل، در تلاش برای افشای جنایت‌های شرکت آمبرلا برآمد، اما کاری از پیش نبرد. کریس برای بررسی بیشتر فعالیت‌های غیرقانونی آمبرلا به اروپا رفت و منتظر بود تا جیل و بری به او بپیوندند. در جریان شیوع ویروس T در شهر راکون و تبدیل شدن مردم شهر به زامبیها، بری شهروندانی که هنوز به ویروس مبتلا نشده بودند را با بالگرد از شهر خارج کرد. بری بُرتون برای نجات جیل به شهر بازگشت و با کارلوس اولیویرا برخورد کرد. کارلوس یکی از اعضای U.B.C.S است و به همراه جیل درتلاش برای فرار از شهر بود. سرانجام
به همراه جیل درتلاش برای فرار از شهر بود. سرانجام نیز، پیش از نابودی کامل شهر به وسیلهٔ بمب هسته‌ای، بری، کارلوس و جیل با کمک بالگرد از شهر می‌گریزند. وی در فیلم رزیدنت اویل :قصاص در مقر آمبرلا در روسیه به ضرب گلوله جهت حفظ جان ایدا وانگ کشته می‌شود رزیدنت ایول: افشاگری‌ها ۲. در حدود اواخر سال 2009 ، پس از حادثهٔ کیجوجو بار دیگر کریس و بری با یکدیگر ملاقات کردند. کریس از بری خواست تا به تیم B.S.A.A بپیوندد شود. در نهایت بری کارش را در این سازمان به عنوان مشاور مهارت‌های رزمی ، شروع کرد و در کنار کریس آموزش
مهارت‌های رزمی ، شروع کرد و در کنار کریس آموزش سربازان نسل جوان این سازمان را بر عهده گرفت تا آیندهٔ آن را بسازد. بری طی ملاقات با خواهر کوپک‌تر کریس، هنگام دوستی اش با دختر بزرگش مویرا رابطهٔ دوستانه برقرار کرد و این چنین مربی خواهر و برادر Redfield شد. در سال 2011 مویرا خواست به TerraSave بپیوندد ولی بری با او مخالفت کرد. به هر حال او به این سازمان ملحق و نهایتاً توسط گروهی ربوده شد. پس از این حادثه ، بری موفق به نجات کلر شد و فهمید که او و دخترش را ربوده بودند و به جزیره‌ای فرستادند. بری این اطلاعات را
بودند و به جزیره‌ای فرستادند. بری این اطلاعات را موقعی که کلر را به بیمارستان می بردند ، فهمید. زمانی که سعی می‌کرد کلر را بیدار کند. در این لحظه کلر چشمانش را باز کرد و بری پرسید که چه بلایی سر مویرا آمده‌است. کلر بخاطر اتفاقی که برای مویرا افتاده بود عذرخواهی کرد و پس از آن توسط پزشکان به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. بری از اینکه فهمید چه بلایی سر دخترش آمد ناراحت شد. بری مرگ مویرا را پذیرفت ولی تلاش کرد تا برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر به جزیره برود شش ماه بعد ، او توانست سیگنالی را که مویرا ارسال
شش ماه بعد ، او توانست سیگنالی را که مویرا ارسال کرده بود ، بیابد و بر این باور بود که مویرا آن را اخیرا ارسال کرده‌است و قدردان این بود که موفق به تعیین مختصات جزیره شد. وقتی به جزیره رسید، دختری به نام ناتالیا را ملاقات کرد. بری از او خواست در پشت قایق مخفی شود تا او باز گردد اما ناتالیا با اصرار خواست همراهش برود. بری چاره‌ای جز بردن ناتالیا نداشت. او زود فهمید که ناتالیا قدرتی خاص دارد که توسط آن می‌تواند جای دشمنان را تشخیص دهد و به بری در تحقیقاتش کمک کند. زمانی که به برج رادیویی رسیدند ، بری صدای
کند. زمانی که به برج رادیویی رسیدند ، بری صدای مویرا و کلر را از برج رادیویی شنید که در حدود شش ماه پیش می گفتند به سمت Wossek می روند. چیزی که بری را بیشتر از این شوکه کرد، حرف ناتالیا بود. او در حالی که سردرد شدیدی داشت گفت که مویرا مُرده است. ناتالیا به بری برجی را نشان داد که مویرا و کلر شش ماه قبل به آنجا رفته بودند. در این بین، ناتالیا به او گفت که در حادثهٔ Terragrigia حضور داشت. این زمانی بود که مادر و پدر خود را از دست داد و توسط Neil Fisher ، عضو ارشد TerraSave نجات پیدا کرده بود. بری بعدها جسد
ارشد TerraSave نجات پیدا کرده بود. بری بعدها جسد یکی از اعضای TerraSave به نام Edward Thompson را یافت و به جنگ با عضو دیگر Pedro Fernandez ، TerraSave ، که جهش یافته بود و مویرا و کلر پیش از این با وی رو به رو شده بودند پرداخت. در این لحظه او به یاد آورد که خطرات ناشی از جنگ و مقابله با بیوترورسیم را به مویرا گوشزد کرده بود. آنها به برج نیمه ویران رسیدند. درون اتاق پر از شمع و نقاشی بود و در میان اشیا درون اتاق، عکسی از آلبرت وسکر کنار یک زن دیدند. ناتالیا با نگاه به آن عکس ترسید و آن زن را به عنوان Alex
با نگاه به آن عکس ترسید و آن زن را به عنوان Alex Wesker شناخت. بری از شنیدن نام وی شوکه شد اما پیش از این که چیزی از ناتالیا بپرسد ، صدای خندهٔ زنی شنیده شد که شنل و چهرهٔ عجیبی داشت. او به آن دو نزدیک شد و به ناتالیا اشاره کرد.پس از ان بری ساختمان را ویران‌کرد و به راهشان ادامه دادند.پس از مدتی انها به محل متروکه ای که به نظر می امد یک معدن باشد رسیدند و در انجا دوباره با Alex wesker روبه رو شدند درحالی که جهش یافته و بزرگ شده بود.بری بعد از شکست دادن Alex شکه شد فهمید که ناتالیا نه تنها قدرت خاصی دارد
شکه شد فهمید که ناتالیا نه تنها قدرت خاصی دارد بلکه او همان alex wesker است. در واقع او توسط دارویی از روح alex تبعیت میکند بعد از مدتی بری متوجه شد مویرا توسط مردی نجات پیدا کرده و با یکدیگر به شهر برمیگردند. اما ناتالیا برای نقشه بعدی خود فکر میکند.در رزیدنت ایول رولیشنز ۳ خواهیم دید که ناتالیا چه کار می‌کند. میراث وسکر. آن هیولا خود را Alex Wesker معرفی می‌کند. طی مکالمه‌ای کوتاه Alex می گفت Moira را کشته است. Alex Revenant‌هایی را فراخواند تا Natalia را بکشند ، Barry با شلیک کردن به نقاط ضعیف
را بکشند ، Barry با شلیک کردن به نقاط ضعیف ساختمان‌ها و ریختن آوار بر سر Revenantها از Natalia دفاع می‌کرد. وقتی دیگر دلیلی برای جست و جوی Moira نبود , Barry هدفش را به سالم خارج کردن Natalia از جزیره تغییر داد. در راهشان به فاضلاب ، جسد Evgeny Rebic را در خانه‌اش در فاضلاب که Claire و Moira 6 ماه قبل با آن مواجه شده بودند پیدا کردند. موبایل Moira با یک صدای ضبط شده 6 ماه قبل ضبط کرده بود در نزدیکی محل است. Barry با دانستن این که Alex به دخترش صدمه زده با عصبانیت دستانش را مشت کرد و تصمیم گرفت از Natalia
عصبانیت دستانش را مشت کرد و تصمیم گرفت از Natalia در مقابل Alex محافظت کند. Barry سفر خود در جزیره را ادامه می‌دهد ، غافل از این که Alex در طول راه در کمین آنهاست. Alex با یک حملهٔ غالفگیرکننده Barry را به تله انداخت و Natalia را دستگیر کرد. این که چه اتفاقی برای Alex افتاد و چرا بدون Natalia فرار کرده هنوز یک راز مانده‌است Destroying the Bloodline. Barry دوباره هوشیاری خود را به دست می‌آورد و دوباره به Natalia می پیوندد. Barry و Natalia برای انتقام مرگ Moira ، سر از آزمایشگاه مخفی Alex واقع در اعماق معدن
، سر از آزمایشگاه مخفی Alex واقع در اعماق معدن جزیره در می‌آورند. وقتی آن‌ها بیشتر به اعماق می روند ، Alex شروع به سرزنش کردن Natalia می‌کند تا او را دلسر کند. Alex حتی با پاره کردن عروسک Natalia به کارش ادامه می‌دهد و آن را میخ می زند تا Natalia آن را ببیند. وقتی در آزمایشگاه با او رو به رو شدند ، Barry فهمید Alex قبلاً ویروس Uroboros را به خود تزریق کرده. Barry با Alex می جنگد تا از Natalia محافظت کند تا Alex از حال می‌رود. اما Alex در حقیقت خود را به مردن زده بود. Alex فوراً به هوش می‌آید و بی‌درنگ به
زده بود. Alex فوراً به هوش می‌آید و بی‌درنگ به او ضربه می زند و Natalia را می رباید. قبل از این که Barry به تواند کاری کند ، Moira می‌آید و از Hand Gun خود برای گیج کردن Alex استفاده می‌کند و Natalia را قبل از له شدن نجات می‌دهد. دیدار Barry و دخترش مدت زیادی طول نکشید. Alex از شاخک‌هایش استفاده می‌کند تا دوباره جهش پیدا کند. Alex آن‌ها را وادار می‌کند که به طرف تخته سنگ‌های ساحل بروند. در ابتدا به نظر می رسید که همه چیز تمام شده تا این که Claire Redfield با یک هلیکوپتر می‌آید. Post Sushestvovanie. در ۲۰۱۳
یک هلیکوپتر می‌آید. Post Sushestvovanie. در ۲۰۱۳ ، دو سال بعد از آن اتفاقات ، Barry سعی می‌کند که پدر خوبی برای فرزندانش باشد. در خانهٔ Barry در کانادا ، Barry مشغول آماده شدن قبل از آمدن Claire است. Barry در حالی که تلویزیون خبر یک حملهٔ بیوتروریسم که مقصر آن Neo Umbrella بود را پخش می‌کرد ، از Polly جای ژاکتش را می پرسد
نقاش ساختمان کسی است که دیوارهای درونی و در برخی از موردها، دیوارهای بیرونی ساختمان را رنگ‌آمیزی می‌کند. نقاش ساختمان می‌تواند بیش‌تر بخش‌های داخلی ساختمان را رنگ‌آمیزی کند؛ از جمله آن می‌توان به موردهای زیر اشاره کرد. تاریخچه نقاشی ساختمان در ایران. نقاشی ساختمان در ایران از هنگامی که شهرهای نوین به وجود آمده و در این شهرها ساختمان‌هایی به‌فرم اروپا ساخته شد، رواج یافت؛ البته نخست تنها شاهان و درباریان، کاخ‌ها و خانه‌های خود را می‌توانستند رنگ کنند زیرا رنگ‌های مورد به‌کارگیری از اروپا می‌آمد و در ایران
مورد به‌کارگیری از اروپا می‌آمد و در ایران تولید نمی‌شد؛ به این دلیل هزینه‌ی رنگ‌آمیزی بسیار بالا می‌رفت و در توان هر کسی نبود تا خانه‌ی خود را رنگ کند. اما رفته رفته و با ساخت کارخانه‌های تولید رنگ در ایران، در توان بیش‌تر همگان بود تا خانه‌های خود را رنگ‌آمیزی کنند. چگونگی کار. بیش‌تر کار نقاش بر روی دیوار می‌باشد و نخست باید زیرسازی را انجام دهد یعنی باید سطح کار را با استفاده از بتونه پوشاند و سپس با سنباده زدن بر دیوار، آن را نرم کرده تا هنگامی که رنگ را بر دیوار می‌زند، رنگ به درستی بر روی دیوار
رنگ را بر دیوار می‌زند، رنگ به درستی بر روی دیوار بنشیند تا دیوار دارای برآمدگی و فرورفتگی نباشد.
استیت کالج بخشی از شهرستان سنتر در ایالت پنسیلوانیا در کشور ایالات متحده آمریکا است که بر مبنای قوانین داخلی این ایالت اداره می‌شود. استیت کالج بخش اصلی شهرستان سنتر است و مهم‌ترین ناحیه شهرنشین آن را تشکیل می‌دهد. بر اساس سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا، جمعیت این بخش ۴۲٬۰۳۴ نفر است و با توجه به ساکنان نواحی اطراف استیت کالج (که اغلب به کل ساکنان این نواحی، «ناحیه شهری سنتر» اطلاق می‌شود) جمعیتی نزدیک به ۱۰۵٬۰۰۰ نفر در ناحیه شهری سنتر زندگی می‌کنند. بسیاری از ساکنان ناحیه شهری سنتر که در واقع در استیت
از ساکنان ناحیه شهری سنتر که در واقع در استیت کالج سکونت ندارند، در هنگام دادن آدرس، علاقه دارند تا محل سکونت خود را استیت کالج درج کنند. ماهیت حضور جامعه موجود در شهر دانشگاهی استیت کالج، به‌طور عمده وابسته به مسائل اقتصادی و آموزشی‌ای است که وابسته به پردیس دانشگاهی «یونیورسیتی پارک» دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است. «محله هپی» نام دیگر متداول برای نامیدن استیت کالج است که به کل ناحیه استیت کالج و نواحی اطراف آن اشاره دارد و شامل نواحی هریس، پاتون و فرگوسن می‌شود. در سال ۲۰۱۰، در رده‌بندی امن‌ترین نواحی
می‌شود. در سال ۲۰۱۰، در رده‌بندی امن‌ترین نواحی شهرنشینی در ایالات متحده که توسط نشریه سی. کیو انجام گرفت، استیت کالج عنوان سوم را به دست آورد. در سال ۲۰۱۳ نیز بر اساس آمار ارائه شده از سوی مؤسسه پژوهش‌های اقتصادی آمریکا، در رده‌بندی شهرهای دانشگاهی، استیت کالج عنوان سوم را کسب کرد. تاریخچه. استیت کالج در بر دارنده مناطق روستایی و شهری برای برآوردن خواست‌های دانشکده‌های گوناگون دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است. استیت کالج در سال ۱۸۵۵ پیرو تأسیس دبیرستان کشاورزان پنسیلوانیا بنا نهاده شد. در ۲۹ اوت ۱۸۹۶ تبدیل
پنسیلوانیا بنا نهاده شد. در ۲۹ اوت ۱۸۹۶ تبدیل به بخش شد و با گسترش دانشکده‌ها و تشکیل رسمی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۳، توسعه یافت. در سال ۱۹۷۳، استیت کالج با وضع قوانین داخلی تا سال ۱۹۷۶ دچار تغییرات گسترده‌ای شد. دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا دارای آدرس پستی مخصوصی با نام یونیورسیتی پارک، پنسیلوانیا است. هنگامی که در سال ۱۹۵۳ در نام دانشگاه، لفظ دانشکده به دانشگاه تغییر یافت، رئیس وقت دانشگاه، میلتون اس. ایسنهوور، پیگیر تغییر نام شهرستان استیت کالج شد. با برگزاری همه‌پرسی عمومی، هیچ‌کدام از نام‌های
با برگزاری همه‌پرسی عمومی، هیچ‌کدام از نام‌های ارائه شده رأی نیاورد و در نتیجه نام این شهرستان همچنان استیت کالج باقی ماند. پس از این ماجراها، دانشگاه درخواست نامی جدید برای مرکز پستی دانشگاه در مرکز رابیسون (HUB) یونیورسیتی پارک به اداره پست آمریکا فرستاد.
جام جم نشریه‌ای بود فرهنگی-ادبی-هنری که در سال ۱۳۲۸ شروع به کار کرد. جام جم ماهانه بود؛ شش شماره منتشر شد. نخستین شمارهٔ جام جم در فروردین سال ۱۳۲۸ منتشر می‌شود، و در این سال، این مجله را نمی‌توان با توجه به نشریات مترقی پیش از آن در این دوره مجله‌ای پیشتاز در هنر نو دانست، ولی با توجه به اعتدالی که وزنهٔ سنگینش را به طرف فردا خم می‌کرد، نمی‌توان آن را به خاطر نسپرد. در روزگاری که پیشروترین نشریات هنری ایران چشم و دهان‌شان به شرق یا غرب بود، جام جم نخستین کوشش ملی‌گرایانهٔ هنر مدرن ایران محسوب می‌شد. در سال
ملی‌گرایانهٔ هنر مدرن ایران محسوب می‌شد. در سال ۱۳۲۸ هنر مدرن ایران به آن حد از تکامل رسیده بود که با بازبینی دوبارهٔ خود و گذشته‌اش، بر سر پای خود بایستند، و جام جم، به یک معنی، پرچمدار و طلیعهٔ هنر مترقی مدرن و ملی شد. جام جم، متین‌ترین مجلهٔ مطمئن‌به‌خویش زمانهٔ خود بود. همان اطمینان و اعتمادی که به سبب شکست جنبش دههٔ بیست، و سرخوردگی و قطع امید از بیگانگان، بعد از کودتای ۲۸ مرداد، در شاعران پیشرو ما پیدا می‌شود و عظیم‌ترین و درخشان‌ترین شعرهای چند قرن اخیر را حاصل می‌کند. در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ جام
را حاصل می‌کند. در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ جام جم می‌خوانیم: مطالب شمارهٔ اول جام جم بدین قرار است: دربارهٔ هنر از شاپور زندنیل؛ زندگی، شعری از سهراب سپهری؛ نظری به موسیقی علمی؛ شعری از منوچهری دامغانی؛ میکل‌آنژ؛ آرزوی خام از «ت»؛ ملاحظاتی دربارهٔ عناصر یک قطعهٔ هنری؛ کرم پیروز از ادگار آلن‌پو؛ انتقاد از مطبوعات. پشت جلد شمارهٔ اول مجله، تصاویری از مجسمه‌های دوک دوگیو لیمانو، و شب و روز از آرامگاه مدیسی اثر میکل‌آنژ چاپ شده است. از مطالب جالب توجه جام جم، مقالهٔ مفصلی پیرامون شعر نوست که از شمارهٔ سوم و
مقالهٔ مفصلی پیرامون شعر نوست که از شمارهٔ سوم و چهارم - خرداد و تیر ۱۳۲۸ - در مجله چاپ می‌شود. نویسندهٔ آن مقاله منوچهر شیبانی است. جام جم ماهانه بود؛ شش شماره منتشر شد؛ و اشعاری از منوچهر شیبانی و سهراب سپهری و چند شاعر ناشناخته به چاپ رساند.
موج مجله‌ای بود فرهنگی-هنری-ادبی که در فروردین سال ۱۳۳۱ شروع به کار می‌کند. «موج» قرار بود فصلنامه باشد، ولی از آنجا که فاقد امکانات است پس از یک شماره تعطیل می‌شود. در فروردین سال ۱۳۳۱ یاران خروس جنگی به‌اتفاق "پرویز داریوش"، "منوچهر شیبانی" و "عبدالحسین احسانی" و چند تن دیگر، و با تلاش هوشنگ ایرانی، مجلهٔ «موج» را منتشر می‌کنند. «موج» نسبت به خروس جنگی بسیار ملایم و معتدل است. مطالب این تک‌شماره بدین قرار است: «نیچه-بت‌شکن بت‌ساز» از "محمدباقر هوشیار"؛ «رؤیا»، از "گوته" و به ترجمهٔ "هوشنگ ایرانی"، «De