payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معنا دار در تُهی فعال»، نقدی بر نمایشگاه محمد حسین عماد در گالری اثر، حافظ روحانی، مجله خبری، تحلیلی و پژوهشی هنرهای تجسمی آوام، ۱۵ دی ۱۳۹۷. «شنیدن صدای دیگری تنها راه ارتباط بشر» گفت و گو جاوید رمضانی با محمد حسین عماد، قسمت دوم، مجله خبری، تحلیلی و پژوهشی هنرهای تجسمی آوام، ۷ آبان ۱۳۹۶. «من فرمالیست نیستم» گفت و گو جاوید رمضانی با محمد حسین عماد، قسمت اول، مجله خبری، تحلیلی و پژوهشی هنرهای تجسمی آوام، ۱ آبان ۱۳۹۶. «آتلیه گردی: تقارنی که شاعرانه فرم می‌سازد؛ آتلیه محمد حسین عماد»؛ گفت و گوی مهرنوش علی
آتلیه محمد حسین عماد»؛ گفت و گوی مهرنوش علی مددی با محمد حسین عماد، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۲۸۱، ۱۳۹۳. «مجسمه‌سازی می‌تواند هنری مردمی باشد» گفت و گو با محمد حسین عماد، مهرنوش علی مددی، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۲۴۹، ۱۳۹۲. «فرم‌هایی نو برای فرار از تکرار» گپ و گفتی با محمد حسین عماد به بهانه نمایش آثارش در گالری اثر، مریم آموسا، روزنامه آسیا، شماره ۵۴، آبان ۱۳۹۲. «مجسمه‌های سبک بر بستری از نور» گزارشی از نمایشگاه محمد حسین عماد، آرزو جعفریان، روزنامه شرق، شماره ۱۸۵۶، ۱۳۹۲. «تضاد
جعفریان، روزنامه شرق، شماره ۱۸۵۶، ۱۳۹۲. «تضاد در ماده، جذابیت در تُهی» محمد حسین عماد در گفت و گو با ایمان افسریان و وحید حکیم، فصلنامه حرفه هنرمند، شماره ۴۳، ۱۳۹۱. «شعرهایی از چوب و آهن» محمد حسین عماد، بهنام کامرانی، نشریه هنر معاصر «هنر فردا»، شماره ۸+۲۸، ۱۳۹۱. «هنرمندان معاصر ایران؛ محمد حسین عماد» حسن موریزی نژاد، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۲۲۵، ۱۳۹۱. «عمادِ ناخودآگاهی» بیژن صیفوری، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۲۱۴، ۱۳۹۰. «پیشینه کم» دربارهٔ محمد حین عماد، دو هفته نامه هنرهای
کم» دربارهٔ محمد حین عماد، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۱۸۶، ۱۳۸۹. «معنی متریال» گفت و گو با محمد حسین عماد، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۱۶۵، ۱۳۸۸. مصاحبه هلیا دارابی با محمد حسین عماد، روزنامه اعتماد، شماره ۱۵۶۲، ۱۳۸۶. «آهن توخالی زیاد است!» گفت و گو با محمد حسین عماد، لاله عالم، روزنامه آ، شماره ۹۳، ۱۳۸۶. گفت و گو با بعضی از بزرگان؛ محمد حسین عماد، کریم نصر، عبد الناصر گیو قضاب، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۵۵، ۱۳۸۴. «مجسمه: گذر مخاطب از فرم»، گفت و گوی مسعود علی رضا با
گذر مخاطب از فرم»، گفت و گوی مسعود علی رضا با محمد حسین عماد، دو هفته نامه هنرهای تجسمی تندیس، شماره ۲۶، ۱۳۸۳. «حد فاصل بین پست‌ترین و برترین» گفت و گو با محمد حسین عماد طراح و سازنده حجم‌های چوبی، روزنامه هفت هنر، شماره ۲۳۸، ۱۳۷۸. «عصاهایی که حس دارند…» پای صحبت محمد حسین عماد هنرمند مجسمه‌ساز و طراح ماسک، روزنامه آفتابگردان، شماره ۵۳۸، ۱۳۷۵.
مجموعه آلبوم‌های چاووش، شامل ۱۲ آلبوم موسیقی از کانون چاووش است که از نظر اجتماعی نقش بسیار مهمی در همراهی مهم‌ترین رویداد سیاسی اجتماعی پنجاه سال اخیر ایران داشته‌اند. آلبوم‌های ابتدایی و انتهایی کانون چاووش مطلقاً هنری هستند ولی مجموعه‌های ۲ تا ۸ تحت تأثیر فضای سیاسی ایران بود. مجموعه آلبوم‌های چاووش از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین عوامل در جهت حرکت رو به جلو در موسیقی سنتی ایرانی به حساب می‌آید. آثار کانون چاووش هم از جایگاه اجتماعی – سیاسی مهمی بهره‌مند هستند و هم از دیدگاه موسیقایی تحول و پیش‌رفت مهمی در
و هم از دیدگاه موسیقایی تحول و پیش‌رفت مهمی در زمینه موسیقی سنتی ایران به وجود آوردند که تأثیر مهمی هم در سبک و شیوه اجرایی (چه نوازندگی چه خوانندگی)، هم در نوع رویکرد به یک قطعه موسیقایی به مثابه یک کل، هم در شیوه رنگ‌آمیزی و صدادهی ارکستر و به ویژه در تلاش برای استفاده از تکنیک چندصدایی‌نویسی در موسیقی سنتی ایرانی گذاشت. سازندگان. سرپرست کانون فرهنگی و هنری چاووش محمدرضا لطفی بود و حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و محمدرضا لطفی از آهنگسازان این مجموعه آلبوم بودند که در کنار محمدرضا شجریان در ساخت این مجموعه
که در کنار محمدرضا شجریان در ساخت این مجموعه آلبوم همکاری کردند. شهرام ناظری نیز به عنوان خواننده در کانون چاووش حضوری بسیار چشمگیر داشت. انجمن موسیقی کانون چاووش در دهه ۱۳۵۰ با تلاش محمدرضا لطفی و حمایت‌های معنوی هوشنگ ابتهاج شکل گرفت و به‌طور رسمی ۱۰ مجموعه (آلبوم موسیقی) با نام‌های چاووش ۱، چاووش ۲، چاووش ۳، چاووش ۴، چاووش ۵، چاووش ۶، چاووش ۷، چاووش ۸، چاووش ۹، و چاووش ۱۰ منتشر و وارد بازار کرد. کانون چاووش شامل گروه شیدا به سرپرستی و آهنگ‌سازی محمدرضا لطفی و گروه عارف با آهنگسازان پیشرویی مانند حسین
لطفی و گروه عارف با آهنگسازان پیشرویی مانند حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان بود. آخرین کنسرت تعدادی از اعضای کانون چاووش سال ۱۳۶۷ با آهنگسازی حسین علیزاده و آواز شهرام ناظری در تالار وحدت روی صحنه رفت. چاووش با جدا شدن بسیاری از هنرمندان آن، رو به افول گذاشت. بخش عمده‌ای از گروه چاووش کامکارها در گروه شیدا بودند. با رفتن پشنگ، ارژنگ، اردشیر، و بیژن کامکار از گروه شیدا و بروز اختلافات دیگری کانون چاووش منحل شد. ترکیب اثر. مجموعهٔ چاووش‌ها را از نظر فرم باید در چند دسته نسبتاً متفاوت قرار داد. البته اگر
در چند دسته نسبتاً متفاوت قرار داد. البته اگر چاووش‌های ۹ و ۱۰ را در نظر نگیریم، باید این نکته را یادآور شد که حتی در برنامه‌های کاملاً سنتی ارائه شده در این مجموعه تأثیرپذیری از وقایع سیاسی آن دوران به شدت احساس می‌شد و در بسیاری از موارد اشعاری مناسب با حس و حال آن دوران انتخاب می‌شد که از آن میان می‌توان به چاووش ۲ و ۶ اشاره کرد. شهرام ناظری در چاووش ۲ و چاووش ۴ به اجرای برنامه‌ای نسبتاً سنتی پرداخت که آهنگ‌سازی این دو مجموعه را محمدرضا لطفی (چاووش ۲) و پرویز مشکاتیان (چاووش ۴) برعهده داشتند و در دیگر
پرویز مشکاتیان (چاووش ۴) برعهده داشتند و در دیگر کارهایی که در خلق آن‌ها همکاری داشت، بیشتر به تصنیف‌خوانی و سرودخوانی پرداخت که البته در این میان چاووش ۸ در هیچ‌یک از این دو دسته قرار نمی‌گیرد و اثری است با جایگاه و فرمی کاملاً متفاوت. روی دیگر چاووش ۴ حاوی سه تصنیف و یک سرود است که همگی از ساخته‌های محمدرضا لطفی است و خوانندگی همه آن‌ها را شهرام ناظری برعهده داشت. تصنیف اول (ای پدر) مرثیه‌ای نوشته‌شده برای آیت الله طالقانی است در این آلبوم تلاش بود تا حس از دست دادن فردی بزرگ را منتقل کند. قطعهٔ بعد (ای
از دست دادن فردی بزرگ را منتقل کند. قطعهٔ بعد (ای برادر)، تصنیفی حماسی در چهارگاه (حماسی‌ترین دستگاه در موسیقی ایرانی) است که در آن آوازخوانی ناظری در اوج (مخالف) و همراهی گروه کُر در منطقهٔ پایین صوتی است. شهرام ناظری در مجموعهٔ چاووش با حسین علیزاده و هوشنگ کامکار هم همکاری داشت؛ همکاری‌هایی در حد تصنیف‌های مستقل که حاصل‌شان «شهید» در چاووش ۳ و «خاموشی» و «بخوان هموطن» در چاووش ۷ بودند. علیزاده و هوشنگ کامکار در این قطعات (و قطعات دیگری که در آن دوران خلق کردند)، اولین قدم‌ها را در چندصدایی نوین موسیقی
کردند)، اولین قدم‌ها را در چندصدایی نوین موسیقی سنتی برداشتند و سعی کردند تا به لحنی نو در ارائهٔ این نوع از موسیقی نزدیک شوند. ذکر این مطلب ضروری است که چندصدایی از زمان علینقی وزیری در موسیقی ایران وجود داشت، ولی دقیقاً از همین دوران چاووش‌ها است که نوع این رنگ‌آمیزی‌های صوتی تا حد زیادی دچار تحول می‌شود در چاووش ۸، موسیقی از محمدرضا لطفی، مثنوی «بانگ نی» از هوشنگ ابتهاج و اجرای شهرام ناظری را داریم. این برنامه از سه قسمت تشکیل می‌شود: انتشار مجدد آلبوم‌های چاووش. برخی از آلبوم‌های چاووش مثلاً شماره‌های
چاووش. برخی از آلبوم‌های چاووش مثلاً شماره‌های ۲ و ۸ پس از اولین انتشار هیچ‌گاه برای بار دوم منتشر نشد ولی آلبوم‌های ۱، ۶، ۹ و ۱۰ با نام‌هایی متفاوت توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر استاد محمدرضا لطفی (که آهنگ ساز و سرپرست بسیاری از آلبوم‌های چاووش بود) مجدداً انتشار یافتند:
فرشته مولوی (زادهٔ ۲۸ شهریور ۱۳۳۲ در تهران) نویسنده، مترجم، پژوهشگر و روزنامه‌نگار ایرانی است. زندگی. فرشته مولوی در ۲۸ شهریور ۱۳۳۲ خورشیدی در تهران متولد شد. او بیش از بیست سال در کتابخانه‌ ملی به کار پژوهشی مشغول بود و در ۱۳۷۷ به کانادا مهاجرت کرد. او بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ میلادی در کتابخانه‌ استرلینگ دانشگاه ییل، کتاب‌شناس و کتاب‌دار فارسیِ بخش خاورمیانه بود. مولوی پس از بازگشت به تورنتو چند سال در دانشگاه‌های تورنتو و یورک و کالج سنکا زبان و ادبیات فارسی و جستارنویسی درس داد. او با انجمن قلم کانادا
و جستارنویسی درس داد. او با انجمن قلم کانادا همکاری داشته و در کالج مسی و کالج براون در تورنتو نویسنده‌ مهمان بوده است. همچنین برنامه‌ای فرهنگی به نام «کتاب ماه تهرانتو» را در چند مرحله در تورنتو برگزار کرد که طی آن، نقد و بررسی بیست کتاب برجسته‌ی فارسی از سوی صاحب‌نظران انجام شده است. او تاکنون شش جلد رمان‌، چند مجموعه داستان‌، چهار مجموعه جستار، یک کتاب‌شناسی منتشر کرده و ترجمه چند کتاب نیز در کارنامه او وجود دارد. رمان "دو پرده‌ی فصل" (۱۳۸۸) او لوح تقدیر مهرگان ادب را دریافت کرده است. داستان‌ها و
تقدیر مهرگان ادب را دریافت کرده است. داستان‌ها و جستارهای او به زبان انگلیسی در چند گاهنامه انگلیسی منتشر شده است. مولوی همچنین رمانی انگلیسی به نام سی‌مرغ سایه نوشته که آن را در سال ۲۰۱۹ میلادی در کانادا منتشر کرده است.
ازدواج ویلیام، شاهزاده ولز و کاترین، شاهدخت ولز طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده در کلیسای وست‌مینستر به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۱ برگزار شد. ویلیامِ، شاهزاده ولز بزرگترین فرزند چارلز سوم و شاهدخت دایانا و نوهٔ ارشد ملکه الیزابت دوم و شاهزاده فیلیپ می‌باشد. شاهزاده ویلیام نخستین بار، کاترین را در سال ۲۰۰۱ هنگامی که هر دو در دانشگاه سنت اندروز واقع در اسکاتلند تحصیل می‌کردند، ملاقات کرد. از وقتی که نامزدی آن‌ها شروع شد، کیت از طرف رسانه‌ها مورد توجه شدید قرار گرفت و البته این گمان به وجود آمد که آن‌ها در نهایت زندگی
این گمان به وجود آمد که آن‌ها در نهایت زندگی مشترک خود را آغاز خواهند کرد. نامزدی آن‌ها که در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ آغاز شده بود، در تاریخ ۱۶ نوامبر همان سال به‌طور رسمی اعلان گردید. پس از ازدواج، آن‌ها قصد دارند در جزیره انگلسی () واقع در ناحیه ولز شمالی زندگی کنند. ویلیام ولز در این جزیره در نیروی کاوش و نجات پادشاهی متحده بریتانیا موسوم به آر.ای. اف (به انگلیسی:RAF Search and Rescue Force) دوره کامل خلبانی بالگردی را گذرانده‌است. به مناسبت برگزاری عروسی شاهزاده ویلیام و شاهدخت کاترین، تمبرهای جدیدی توسط
ویلیام و شاهدخت کاترین، تمبرهای جدیدی توسط دولت انگلستان در سال ۲۰۱۱ و در سری ۴ قطعه‌ای چاپ گردیده‌است. همچنین اداره پست کانادا قرار است روز جمعه ۲۹ آوریل ۲۰۱۱ تمبری به مناسبت برگزاری جشن عروسی چاپ کند. پلیس بریتانیا برای بالا بردن امنیت برگزاری جشن، ۴۶ خیابان منتهی به محل برگزاری جشن عروسی را خواهد بست. ازدواج شاهزاده ویلیام و نامزدش در حالی برگزار شد که کاترین میدلتون به طبقه اشرافی انگلیس تعلق نداشت. در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۳ شاهزاده جرج ولز فرزند شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون به دنیا آمد. در تاریخ ۲ می
و کاترین میدلتون به دنیا آمد. در تاریخ ۲ می ۲۰۱۵ نیز شاهدخت شارلوت ولز دومین فرزند شاهزاده ویلیام و شاهدخت کاترین به دنیا آمد.در آوریل ۲۰۱۸ نیز شاهزاده، لویی ولز سومین فرزند شاهزاده ویلیام و شاهدخت کاترین به دنیا آمد. آشنایی و دردسرها. شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون در سال ۲۰۰۱ وقتی که در اسکاتلند دانشجو بودند با یکدیگر آشنا شدند. پس از آن کاترین میدلتون از طریق رسانه‌ها بیشتر مورد توجه قرار گرفت، طوری‌که در پی انتشار عکسی از او در نشریه‌ها، وکلایش در مورد احترام گذاشتن به حریم خصوصی او به روزنامه‌ها
مورد احترام گذاشتن به حریم خصوصی او به روزنامه‌ها هشدار دادند. اولین باری که کاترین میدلتون در یک جشن رسمی با حضور ملکه و دیگر اعضای بلندپایه دودمان سلطنتی شرکت کرد، در سال ۲۰۰۶ بود، هنگامی که شاهزاده ویلیام در ارتش پادشاهی متحده بریتانیا به درجه افسری رسید. خبرنگاران در سال ۲۰۰۵ پیش از دانش‌آموختگی شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون، به هنگام تعطیلات خانواده پادشاهی از آن‌ها عکس گرفتند. این موارد، گمان و حدس در مورد نامزدی آنان را بیشتر و بیشتر کرد. پیگیری آنان توسط عکاسان خبری، باعث فشار بیشتری بر این زوج
توسط عکاسان خبری، باعث فشار بیشتری بر این زوج شد. آن‌ها در سال ۲۰۰۷ به دوستی و رابطه‌شان پایان دادند اما مدت کوتاهی بعد شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون دوباره در کنار هم دیده شدند. پس از آن کاترین میدلتون دوباره در مراسم‌های مهم در کنار شاهزاده ویلیام شرکت می‌کرد. هنگامی که ویلیام نشان «بال» نیروی هوایی را از پدرش دریافت کرد، کاترین میدلتون نیز در کنارش دیده شد. شاهزاده ویلیام هم‌اکنون به عنوان خلبان عملیات کاوش و نجات تخصص پیدا کرده‌است. کیت هم در حال به دست آوردن آموزش‌های لازم در حرفه‌اش به عنوان یک
دست آوردن آموزش‌های لازم در حرفه‌اش به عنوان یک عکاس است. نامزدی این دو در اعلانیه مختصری رسانه‌ای گردید. فهرست دعوت شدگان. طی روزهای پیش از ازدواج انتشار فهرست میهمانان این جشن عروسی که شامل ۱۹۰۰ نفر می‌شوند جزء خبرهای پر حاشیه‌است که چند روز مانده به برگزاری این جشن نگاه‌ها را به سوی کاخ شاهبانو بریتانیا معطوف کرده‌است. در این فهرست نام ۴۶ شاهزاده و عضو خاندان سلطنتی از چهار گوشه جهان دیده می‌شود. همچنین نمایندگان اتحادیه کشورهای همسود (مستعمرات گذشته پادشاهی متحده بریتانیا که بیشتر از ۶۰ کشور کنونی جهان
متحده بریتانیا که بیشتر از ۶۰ کشور کنونی جهان را شامل می‌شوند) نیز در این مراسم حضور خواهند داشت. روزنامه دیلی تلگراف بریتانیا می‌گوید که در این فهرست نام‌هایی چون تونی بلر و گوردون براون نخست وزیران سابق بریتانیا دیده نمی‌شود. همچنین نام رهبران کشورهای مشهور دنیا همچون باراک اوباما و نیکولا سارکوزی در این فهرست وجود ندارد. هوگو برنارد عکاس خانواده سلطنتی نیز به عنوان عکاس ویژه در میهمانی دعوت داشت. از میهمانان مخصوص این مراسم می‌توان به دیوید بکهام و همسرش، التون جان خواننده مشهور بریتانیایی که در مراسم
التون جان خواننده مشهور بریتانیایی که در مراسم ختم پرنسس دایانا آواز خواند، به همراه شریک زندگیش دیوید فورنیش، مستر بین، برادر پرنسس دایانا و چندین چهره ورزشی اشاره کرد. مارگارت تاچر و جان میجر نخست وزیران اسبق دولت محافظه‌کار بریتانیا که برخلاف تونی بلر و گردون براون دارای القاب سلطنتی هستند نیز برای شرکت در این مراسم دعوت شده بودند. نمایندگان حزب کارگر در مجلس بریتانیا عدم دعوت از بلر و براون برای شرکت در مراسم ازدواج پرنس ویلیام و کیت میدلتون را مایه تعجب دانستند. در بین ۱۹۰۰ میهمان دعوت شده به این جشن
دانستند. در بین ۱۹۰۰ میهمان دعوت شده به این جشن عروسی نام بیش از ۲۰۰ سیاستمدار و دیپلمات از پادشاهی متحده بریتانیا و دیگر کشورهای جهان به چشم می‌خورد. در میان دعوت شدگان ۵۰ نفر از خاندان پادشاهی بریتانیا، ۴۰ نفر خاندان‌های پادشاهی کشورهای خارجی (که عمدتاً اروپایی هستند)، ۲۰۰ نفر سیاستمدار، ۸۰ نفر کارکنان و اعضاء گروه‌های خیریه که عروس و داماد در آن‌ها عضو هستند، ۶۰ نفر مسئولان کشورهای گروه همسود (مشترک‌المنافع) و ۳۰ نفر نیروی دفاعی وجود دارند. شاهزاده ویلیام برخی خانواده‌های سربازان کشته شده در جنگ عراق را
برخی خانواده‌های سربازان کشته شده در جنگ عراق را نیز دعوت کرده بود و همچنین پرنس سانتاویچ هم در این مراسم شرکت کرد. در این مراسم سعی شده بود از گروه‌های مختلف و مشهور یک نفر دعوت شود. مراسم ازدواج. مراسم از ساعت ۱۲:۳۰ به وقت تهران و در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۱ آغاز گردید. این مراسم در ساعت ۱۷ به وقت تهران به صورت رسمی پایان پذیرفت اما پس از آن این مراسم که با صرف ناهار و رقص و پایکوبی همراه است به صورت خصوصی ادامه خواهد داشت. مراسم عقد طبق برنامه در ساعت ۱۴:۳۰ برگزار گردید. در ابتدا سیاستمداران دعوت شده وارد
برگزار گردید. در ابتدا سیاستمداران دعوت شده وارد کلیسا شدند. بعد از آن ساقدوش داماد که شاهزاده هری بود به همراه داماد داخل کلیسا شدند. در مرحله بعدی عروس وارد کلیسا می‌شود. مهمان‌های خانم لباس‌های رسمی و کلاه‌های مخصوص پوشیده بودند مراسم در کلیسای وست‌مینستر. قدمت کلیسای وست‌مینستر حدود ۱۰۰۰ سال است و پادشاهان مختلفی از بریتانیا در این کلیسا تاج‌گذاری کرده و مراسم‌های ازدواج و ختم‌های گوناگونی از خاندان سلطنتی در آن به وقوع پیوسته‌است. مراسم ختم دایانا، شاهدخت ولز نیز در این کلیسا برگزار شده بود. در کلیسا
ولز نیز در این کلیسا برگزار شده بود. در کلیسا آثار هنری بسیار زیادی که اکثراً مربوط به سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی است، نگهداری می‌شود. مقبره ۱۷ پادشاه و ملکه در این کلیسا می‌باشد. ۱۵ مراسم ازدواج از دودمان پادشاهی بریتانیا اینجا برگزار شده‌است. چارلز دیکنز، نیوتن و هندل (موسیقی دان آلمانی بریتانیایی) در این کلیسا مدفون هستند. بلندی این کلیسا سه برابر پهنای آن می‌باشد. در آزین‌بندی کلیسا از درختچه‌هایی کوچک استفاده شده بود که به صورت موقت از کاخ باکینگهام آورده شده بود. از گل و گل‌آرایی در مراسم خبری نبود. بعد
شده بود. از گل و گل‌آرایی در مراسم خبری نبود. بعد از آن نخست وزیر بریتانیا دیوید کامرون به همراه همسرش سامانتا وارد کلیسای وست‌مینستر شدند. جان هال به عنوان متولی کلیسا، ناظر بر مراسم ازدواج بود. در هنگام ورود عروس و پدرش، سرود و موسیقی فضای کلیسا را آکنده کرده بود و آوازه خوان‌ها در حال خواندن و سرودن بودند. ساقدوش نیز پشت سر عروس و به همراه دختر بچه‌ها و پسر بچه‌های خردسال در حال حرکت بودند. مدعویین و حضار در حال خواندن سرود بودند و بعد از آن یکی از کشیش‌ها شروع به سخنرانی کرد. سرود خوانی. در کلیسای
شروع به سخنرانی کرد. سرود خوانی. در کلیسای تاریخی وست‌مینستر قرار است در هنگام برگزاری مراسم، برخی از سرودهای برگزیده و محبوب توسط حضار و شرکت کنندگان خوانده شود. شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون سه سرود منتخب را برای جشن ازدواج خود برگزیده‌اند که یکی از آن‌ها اورشلیم نام دارد و دو سرود دیگر رابطه مستقیمی با سرزمین ولز دارند. گروه موسیقی شامل ۲۰ پسر نوجوان و ۱۲ خواننده بزرگسال بودند که به عنوان راهب کلیسا نیز محسوب می‌شوند. ناقوس‌ها. قرار است ۵۰۰۰ ناقوس کلیسا به مدت ۳٫۵ ساعت و به صورت ممتد نواخته شوند.
کلیسا به مدت ۳٫۵ ساعت و به صورت ممتد نواخته شوند. مراسم در خیابان مال. خیابان مال خیابانی در لندن است. این خیابان با سنگ‌فرش‌های قرمز برای مراسم‌های رسمی اختصاص یافته‌است. خیابان مال از یک سو به کلیسای وست‌مینستر و از سوی دیگر به میدان پارلمان و کاخ باکینگهام منتهی می‌شود. مراسم عروسی از ساعت ۱۲:۳۰ آغاز شد. حلقه ازدواج. کاترین میدلتون تصمیم گرفته‌است حلقه‌ای از جنس طلای ولزی داشته باشد. حلقه ازدواج دارای ۵ قیراط برلیان می‌باشد و از یاقوت کبود نیز در ساخت آن استفاده کرده‌اند. برخلاف عروس، داماد مانند سنت
آن استفاده کرده‌اند. برخلاف عروس، داماد مانند سنت پدرش شاهزاده چارلز، هرگز از حلقه ازدواج استفاده نکرد. لباس. لباس عروس. در فرهنگ بریتانیایی تهیه لباس عروس بر عهده خانواده عروس می‌باشد. طراحی لباس عروس را سارا برتون از طراحان مشهور خانه مد الکساندر مک‌کوئین انجام داده بود. مدل یقه لباس عروس، مدل سوییت هارت (قلبی) بود. همچنین لباس عروس، آستینهای بلند و طرحی کلاسیک داشت. این لباس دارای یک دنباله نسبتاً بلند بود و از گیپور (پارچه توری شکل) در دوخت آن استفاده شده بود. گل‌های دسته گل عروس به رنگ سفید بود. لباس
بود. گل‌های دسته گل عروس به رنگ سفید بود. لباس عروس از جنس توری اطلسی با پستان‌بند و دامن ساتن بود. توری پستان‌بند، دست دوز و از طرح ایرلندی کریک‌مکراس که در دهه ۱۸۲۰ میلادی مرسوم بود، الگوبرداری شده بود. در لباس عروس از الگوهای گل رز، نرگس زرد، خاربوته، شبدر ایرلندی و در قالب پارچه توری ابریشمی عاجی استفاده شده بود. لباس داماد. شاهزاده ویلیام در این مراسم یونیفرم قرمز سرهنگی، با نواری آبی رنگ و به همراه نشان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا را بر تن داشت. بر روی شانه‌های داماد نشان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
شانه‌های داماد نشان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا تزیین شده بود. این لباس متحدالشکل لباس نظامی گارد سلطنتی ایرلند می‌باشد. هتل گورینگ. خانواده عروس از هتل محل اقامتشان که هتل گورینگ نام دارد به کلیسا رفتند. عروس به همراه پدرش در ساعت ۱۴:۲۰ و بدون تأخیر از این هتل به کلیسا رفتند. کلارن هاوس. کلارن هاوس محل زندگی شاهزاده چارلز و ویلیام (داماد) می‌باشد. شاهزاده چارلز و ویلیام قرار است از این محل به کلیسا بیایند. در ساعت ۱۳:۴۵ ویلیام به همراه شاهزاده هری با خودرو بادمجانی رنگ بنتلی از کلارن هاوس با تشریفات کامل
بادمجانی رنگ بنتلی از کلارن هاوس با تشریفات کامل به سمت کلیسا رفتند. مراسم بوسه سلطنتی. در بالکن کاخ باکینگهام و در اواخر مراسم رسمی ازدواج، مراسم بوسه سلطنتی انجام شد و عروس و داماد همدیگر را بوسیدند. برای مراسم بوسه خیلی از مردم خود را به کاخ رسانده بودند. شاهزاده ویلیام طی یک سنت شکنی و بدعت جدید دو بار عروس را بوسید. مراسم مانور هوایی. پس از مراسم بوسه سلطنتی، مراسم مانور هوایی با هواپیماهای زمان جنگ جهانی دوم و تعدادی هواپیمای مدرن، انجام شد. هواپیماهای تورنادو و تایدو برای ادای احترام و وفاداری به
تورنادو و تایدو برای ادای احترام و وفاداری به خانواده سلطنتی بر روی کاخ باکینگهام پرواز کردند. کیک ازدواج. کیک عروسی زمینه و طرحی کاملاً انگلیسی داشت. کیک هشت طبقه ازدواج یک کیک سنتی میوه‌ای بود. کیک سفید رنگ عروسی با خامه تزیین شده بود. این کیک با ۹۰۰ گل از جنس پاستا گل‌آرایی شده بود. در این مراسم یک کیک شکلاتی چهار طبقه زیبا نیز ساخته شد که خود شاهزاده ویلیام سفارش داده بود. رسانه‌ها. از چندین ماه قبل از این ازدواج مجله‌ها، روزنامه‌ها، شبکه‌های اجتماعی تلویزیونی و رادیویی، سایت‌های اینترنتی نظیر یوتیوب،
و رادیویی، سایت‌های اینترنتی نظیر یوتیوب، فیس بوک، توییتر و نظیر آن، به اندازه بسیار زیادی به موضوع ازدواج و جشن آن پرداخته بودند. در ضمن شبکه‌های یورونیوز هم مراسم را فارسی و زنده پخش می‌کرد. به منظور پوشش خبری مراسم، خبرنگاران از ۶۰ کشور دنیا خود را به این محل رسانده بودند. خبرگزاری‌های آمریکایی با ۸۰۰۰ خبرنگار، بیشترین پوشش را به این مراسم داده بودند. شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی پوشش گسترده‌ای به این مراسم داده بود. ساقدوش‌ها. در مراسم ازدواج، ساقدوش عروس خواهر او و ساقدوش داماد برادر او شاهزاده هری بود.
خواهر او و ساقدوش داماد برادر او شاهزاده هری بود. استقبال مردم دنیا. مراسم ازدواج را ۲ میلیارد نفر در سرتاسر دنیا که در نوع خود یک رکورد محسوب می‌شود، تماشا کردند. همچنین یک میلیون گردشگر در لندن که دو برابر حد معمول هر ساله بود به خاطر این مراسم وارد این شهر شده بودند. در این روز حدود یک میلیون نفر برای تماشای مراسم به خیابان‌های لندن آمده بودند. استقبال مردم بریتانیا. برخی از مردم بریتانیا از ساعت‌های آغازین صبح در اطراف خیابان مال چادر زده بودند. در طول مراسم، از پیش از مراسم تا پایان آن، مردم بریتانیا
مراسم، از پیش از مراسم تا پایان آن، مردم بریتانیا با رقص و پایکوبی و با اهتزاز درآوردن پرچم‌های پادشاهی متحده، انگلستان، اسکاتلند و ولز شادی خود را نشان می‌دادند. عده‌ای از مردم هم نیز با در دست داشتن بادکنک، گل سر و سربندهایی با طرح‌های ملی و پرچم پادشاهی متحده آماده آغاز مراسم بودند. عده‌ای از مردم کلاه‌هایی بر سر داشتند که به طرح پرچم پادشاهی متحد بریتانیا بود. امنیت. تعداد ۵۰۰۰ مأمور پلیس، امنیت مراسم را بر عهده گرفته بودند. از ساعت ۵ صبح ۲۹ آوریل ۲۰۱۱ خیابان‌های منتهی به کاخ و کلیسا همگی بسته بودند.
خیابان‌های منتهی به کاخ و کلیسا همگی بسته بودند. مأموران لباس شخصی در میان جمعیت برای حفظ امنیت گشت می‌زدند. به منظور تأمین امنیت مراسم، تعدادی تک تیرانداز در بالای برخی ساختمان‌ها گماشته شده بودند. همچنین ۳۵ قلاده سگ و ۴۵ راس اسب به مأموران امنیتی در پاسبانی مراسم کمک کردند. هزینه‌ها. مراسم ازدواج شاهزاده ویلیام، دوک کمبریج و کاترین میدلتون بالغ بر ۱۱ میلیون دلار هزینه در برداشته‌است. در کلیسا به منظور پایین آوردن هزینه‌ها، از گل‌آرایی خبری نبود و به جای آن از درختچه‌های کوچک برای تزئین استفاده شده بود.
آن از درختچه‌های کوچک برای تزئین استفاده شده بود. گروه برنامه‌ریزی مراسم سعی کرده بود از تجملات بکاهد و هزینه‌ها را پایین بیاورد. القاب. پس از مراسم الیزابت دوم ملکه بریتانیا، لقب دوک کمبریج و دوشس کمبریج را به ترتیب به داماد و عروس اهداء کرد. سنت شکنی‌ها. در جشن‌های ازدواج در خاندان پادشاهی بریتانیا همیشه مرسوم بوده تا عروس را با کالسکه از محل اقامت تا کلیسا می‌برند اما این بار با خودرو این کار را کردند. در مراسم بوسه سلطنتی، داماد با یک بدعت جدید دو بار عروس را بوسید. خودروهای تشریفاتی. تمام خودروهایی که
را بوسید. خودروهای تشریفاتی. تمام خودروهایی که در این مراسم مورد استفاده قرار گرفتند، خودروهای ساخت بریتانیایی بودند. خودروهای با نشان رولز-رویس، جگوار، بنتلی و رنجرور در این مراسم مورد استفاده قرار گرفتند. یک خودرو رولز-رویس فانتوم ۶ عروس را از هتل گورینگ تا کلیسا همراهی کرد.
جوایز موسیقی آمریکا نام یک مراسم سالانهٔ موسیقی است که به هنرمندان برتر موسیقی جایزه می‌دهد. تفاوت اصلی این مراسم با مراسم‌های دیگر در این است که برندگان با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود نه رأی اعضای آکادمی. هنرمندی که بیشترین جایزه را در این مسابقه دارد تیلور سویفت است که ۴۰ تا جایزه که شامل هنرمند این دهه می‌شود را دارد. استثناء. این مراسم فقط به هنرمندان اهل آمریکا جایزه می‌دهد اما در این بین به بعضی از هنرمندان غیرآمریکایی همانند: دوا لیپا، التون جان، شکیرا، جاستین بیبر، جرج مایکل، ریانا، سلین دیون،
شکیرا، جاستین بیبر، جرج مایکل، ریانا، سلین دیون، انریکه ایگلسیاس، شنایا تواین، دف لپارد، میوز و اسپایس گرلز به خاطر محبوبیت شان در آمریکا نیز جایزه داده‌است. جوایز ویژه. در سال ۲۰۰۰ این مراسم تصمیم گرفت تا هنرمند برتر هر دهه را انتخاب کند. مطابق نظر برخی از منابع معتبر این جایزه نباید در بین جوایز هنرمندان ثبت شود. شرح مراسم. ۲۰۱۱. ۳۹اُمین مراسم "جوایز موسیقی آمریکا" در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱ () به مدت ۱۸۰ دقیقه در تئاتر نوکیا در لس‌آنجلس، آمریکا برگزار شد. بزرگ‌ترین برندگان سال ۲۰۱۱، تیلور سوئیفت و ادل بودند.
برندگان سال ۲۰۱۱، تیلور سوئیفت و ادل بودند. جستارهای وابسته. جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۲جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۱
مدل وی نماد یک روش فرایند تولید نرم‌افزار است (که قابل تطبیق برای تولید سخت‌افزار هم می‌باشد) و ممکن است مدل آبشاری توسعه یافته به حساب آید. در این مدل به جای اینکه مسیر تولید همانند مدل آبشاری، یک مسیر شیب دار مستقیم به سمت پایین باشد، مسیر فرایندها پس از فاز برنامه‌نویسی به سمت بالا به شکل حرف وی انگلیسی خم می شود. مدل وی ارتباط بین فازهای مختلف چرخه حیات تولید نرم‌افزار و مراحل پیوسته فاز تست را مشخص می‌کند. محورهای افقی و عمودی (از چپ به راست) میزان زمان یا تکمیل پروژه و سطح تکمیل مراحل که با عناوین
یا تکمیل پروژه و سطح تکمیل مراحل که با عناوین انتزاعی تعریف شده‌اند (بالاترین سطح مفاهیم اصلی) را به ترتیب نشان می‌دهد. مدل وی در مقابل مدل آبشاری برای رسیدگی به توازن تولید نرم‌افزار و تأیید پروژه استفاده می‌شود. اهداف. مدل وی راهنمایی برای برنامه‌ریزی و تحقق پروژه فراهم می‌کند. اهداف زیر در هنگام اجرای پروژه توسط این مدل مد نظر است: ۱- به حداقل رساندن میزان ریسک. ۲-بهبودی و تضمین کیفیت پروژه. ۳-کاهش زیاد هزینه در کل چرخه حیات پروژه ۴-بهبود ارتباط بین همه اعضای پروژه موارد استفاده. سیستم‌های مهندسی و
همه اعضای پروژه موارد استفاده. سیستم‌های مهندسی و تأیید مشخصات جریان این مدل در تنظیم فرایند تولید نرم‌افزار در داخل دولت آلمان فدرال استفاده شده‌است؛ و کماکان به عنوان استاندارد برای فرایند تولید نرم‌افزار در دولت و اماکن نظامی آلمان و در منطقه اروپاست. مفهوم مدل وی در اواخر ۱۹۸۰ به صورت مستقل توسط دولت‌های آلمان و آمریکا توسعه و ارتقاء پیدا کرده‌است. مزایا و معایب. مزایا. مدل وی آنقدر مزایا دارد که معایب آن نادیده گرفته شود. مشخصه خاص مدل وی در ایده‌های بررسی تأیید و اعتبارسنجی آن است. ۱- کاربران در این