payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کار شود. در پی این انتقال مورینیو که اعتقاد راسخی به دیدیه دروگبا داشت وی را برای مهاجم ثابت تیمش در نظر گرفت تا هرنان در پی درخواست مربی سابقش کارلو آنجلوتی با قراردادی قرضی بار دیگر راهی سری آ و این بار ای.سی. میلان شود. در هفته‌های آغازین این فصل کرسپو باز هم به مانند شروعش در پارما در گلزنی ناموفق عمل کرد تا جایی که مدیران ای.سی. میلان در مورد نگهداشتن وی برای ادامه فصل مردد گشته بودند. سرانجام کرسپو با گلزنی مقابل پالرمو در کوپا ایتالیا به روند ناکامی‌هایش پایان داد. او در ادامه ۱۱ گل در سری آ و ۶ گل
پایان داد. او در ادامه ۱۱ گل در سری آ و ۶ گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رساند. دوباره اینترمیلان. وی در سال ۲۰۰۶ به جای اصلی خود که قبلاً هم در آن بازی کرده بازگشت. وی همسری ایتالیائی دارد و شاید هم به میل همسرش پای به جوزپه مئاتزا گذاشت تا با اینتر میلان روزهای خوشی را سپری کند. جنوا. کرسپو که در اینتر مورینیو جایی نداشت به جنوا رفت و در شانزده بازی شش گل به ثمر رساند. دوباره پارما هرنان کرسپو در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۲ به تیم محبوب خود بازگشت اما آن موفقیت که در فصل اول حضورش در پارما را داشت را نداشت او در ۴۶
فصل اول حضورش در پارما را داشت را نداشت او در ۴۶ بازی برای این تیم ده گل هم به ثمر رساند.
کئوگاتاکِه در استان کاناگاوا در کوهستان تانزاوا و نزدیک شهر "آتسوگی" (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۳۳ متر است و یکی کوه‌های تشکیل‌دهندهٔ "رشته کوه‌های بوکا" محسوب می‌شود.
انسان‌ساییان ، در آرایه‌شناسی علمی، زیرخانواده‌ای از خانوادهٔ انسان‌سایان است. این زیرخانواده تنها شامل دو سردهٔ موجود "شمپانزه" و "انسان" است. گنجاندن سردهٔ شمپانزه در زیرخانوادهٔ انسان‌ساییان به این معناست که شمپانزه‌ها به انسان نزدیک‌ترند تا به دیگر کَپی‌های بزرگ — علی‌الخصوص گوریل‌ها. انسان و شمپانزه نزدیک‌ترین خویشاوندهای یک‌دیگرند.
بوکاسان در استان کاناگاوا و در کوهستان تانزاوا، نزدیک ده "کیوکاوامورا" (清川村) قرار دارد و یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ "رشته کوه‌ بوکا" محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۷۴۷ متر است.
سکیرُوزان در استان کاناگاوا و نزدیک شهر "ساگامی هارا" قرار دارد. ارتفاع این کوه ۶۹۴ متر است. کوه سکیرُو یکی از کوه‌های منطقه کوهستانی تانزاوا محسوب می‌شود. "معبد کِن کِئو جی" در مسیر این راه کوهستانی، یکی از جاذبه‌های گردشگری در این کوه محسوب می‌شود. دسترسی به کوه. برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه "ساگامی کو" می‌توان از خطوط قطار JR یا (Japan Railways) و از خط فرعی "چو او هون سن" استفاده کرد. از ایستگاه "شین‌جوکو" در داخل توکیو تا ایستگاه "ساگامی کو" در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد.
"ساگامی کو" در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد. بعد در این ایستگاه با استفاده اتوبوسی که به طرف "میکاگه " می‌رود، در ایستگاه "سکیرُو یاماتوزان گوچی" (راه ورودی کوه سکیرو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این راه ورودی پیاده راهپیمایی کرد. در صورت استفاده از ماشین شخصی می‌توان از پارکینگ دولتی در ابتدا مسیر یا پارکینگ "معبد کِن کِئو جی" در میانهٔ راه که تعداد محدودی جا برای پارک دارد، استفاده کرد.
تبار یا طایفه ، یک طبقه آرایه‌شناختی در میان خانواده و سرده است. گاهی به جز کوچک‌تر «زیرتبار» (Subtribe) تقسیم می‌شود.
زیرتبار یک طبقه‌بندی آرایه‌شناختی است که زیر رتبه تبار و بالاتر از سرده است. پسوند استاندارد برای یک زیرتبار -ina (در جانوران) یا -inae (در گیاهان) است. نخستین کاربرد این واژه مربوط به سدهٔ نوزدهم است. نمونه‌ای از زیرتبار Hyptidinae است، گروهی از گیاهان گلدار که شامل تقریباً ۴۰۰ گونه پذیرفته‌شده در ۱۹ سرده است.
کوه شوتو یا شُوتُوسان هم جزو کوه‌های استان توکیو است و هم جزء کوه‌های استان کاناگاوا (神奈川県) و در نزدیک شهر "ساگامی هارا" (厚木市) قرار دارد. ارتفاع این کوه ۹۹۰ متر است. این کوه یکی از کوه‌های تشکیل دهندهٔ اوکوتاما (奥多摩) محسوب می‌شود و در قسمت شرقی آن واقع است.
جان‌پناه امیری، جان‌پناهی سنگی است بر روی یال جنوبی قله توچال که در ارتفاع ۳۴۵۰ متری (از سطح دریا) و در محلی به نام سیاه‌سنگ ساخته شده است. برای رسیدن به این جانپناه، از میدان سربند در منطقه دربند تهران و با گذر از روستای پس‌قلعه و پناهگاه شیرپلا، کمی بیش از ۶ کیلومتر پیمایش لازم است. در این محل یک چشمه آب وجود دارد. ساخت. در تاریخ ۱۳۷۳/۰۹/۱۹ جوان کوهنوردی به نام علی امیری در محل سیاه‌سنگ دچار آذرخش (صاعقه‌زدگی) شد که تا رسیدن گروه امداد و نجات بر اثر برق‌گرفتگی شدید و سوختگی درگذشت. در سال ۱۳۷۵ خانواده او
شدید و سوختگی درگذشت. در سال ۱۳۷۵ خانواده او جان‌پناهی به یاد او در این محل ساختند که طبق سنگنوشته روی بنا، وقف خاصِ فدراسیون کوهنوردی شده است. ساختمان جان‌پناه امیری در دو طبقه با ۵۶ متر مربع زیربنا، از سنگ و سیمان ساخته شده است و حدود ۳۰ نفر گنجایش دارد.
پولیکیاده، روستایی است از در بخش دشت سر شهر آمل و یکی از روستا های خیلی قدیمی مازندران محسوب می‌شود جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۸۷ خانوار) بوده‌است.
کهنه‌دان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۶۰ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است.
آقامحمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
آب‌سرفت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.دارای امامزاده علمدار حسین و یک مکان تاریخی به نام پیر تکیه. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است. مردم آب سرفت از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم آب سرفت به زبان طبری (مازندرانی) و گویش آملی سخن میگویند.
جمشیدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.این روستا در حاشیه رودخانه هراز و شهرک صنعتی چهل شهید قرار دارد و منبع آب کشاورزی این روستا از رودخانه هراز تأمین می‌شود بیشتر مردم کشاورز هستند و اغلب مردم این روستا برنج می کارند مردم این روستا شیعه هستند و به زبان مازندرانی لهجه آملی تکلم میکنند عده‌ای از مردم در شهرک صنعتی کار میکنند از گرده همایی مردم این روستا میتوان به عزاداری ایام محرم اشاره کرد که در تکیه امام حسین این روستا برگزار می‌شود از اماکن عمومی این روستا میتوان
برگزار می‌شود از اماکن عمومی این روستا میتوان به زمین فوتبال ،آرامگاه بهشت فاطمه ،مسجد ابوالفضل ، تکیه امام حسین و مدرسه رسول فاضلی این روستا اشاره کرد دانش آموزان این روستا بعد از اتمام مقطع ابتدایی برای ادامه تحصیل به روستاهای اطراف یا شهر آمل می روند مردم برای خرید مایحتاج زندگی به روستای کمانگرکلا یا به شهر آمل می روند فاصله این روستا تا شهر آمل از جاده کلیکان ۶ کیلومتر است جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۱
ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۱ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
بخش هرازپی جنوبی به نواحی مرکزی روستانشین شهرستان آمل گفته می‌شود که روستاهایِ (کمانگرکلا و پاشاکلا) (لتی کلا و جمشید آباد) (بخشی از روستاهای علو و بور محله) (آبسرفت و پولکیاده) (کهنه دان و عالی کلا) (محمدآباد و ترویجان) (ولیک و شاه کتی) در امتداد رودخانه عظیم هراز قرار داشته و به سبب همین به این منطقه از شهرستان آمل منطقه هرازپی جنوبی گفته می‌شود. در زبان محلی هرازپی به معنای جنب رودخانه یا در مسیر رودخانه می‌باشد. جمعیت. این روستا در بخش هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران و
داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران و آمار روستایی برگرفته از شورا و دهیاری روستا جمعیت آن ۳۷۰ نفر (حدوداً ۹۰ خانوار) بوده‌است.
شرم‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۶۱ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است.
آهنگرکِلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
بختیارکتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۴ نفر (۴۴ خانوار) بوده‌است.
نوده ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۵ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
قرق (آمل)، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۸۴ نفر (۲۸۲ خانوار) بوده‌است.قرق نیز دارای یک محله به نام باغ شکوهی میباشد.
کلیکان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان هرازپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۹۴ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده‌است.
مُندِسْتان (مانْدِسْتان) منطقه‌ای است دارای نامی قدیمی که در دو سوی رودخانهٔ مند واقع در مرز شهرستان‌های دشتی و دیر در جنوب استان بوشهر که هستهٔ منطقهٔ اقلیمی و فرهنگی دشتی و یکی از پنج بلوک آن بوده‌است. این بلوک ناحیه مرکزی دشتی بوده و درازی آن از قریه دمنالو (امام‌آباد) تا شیبرم ده فرسخ و پهنای آن از کاکی تا هدکو (هدکان) پنج فرسخ و از شرق به ناحیه سنا و شنبه و از شمال به نواحی دشتستان و از غرب به خلیج فارس منتهی می‌شده‌است. نجیرم بندر باستانی و آباد آن در دهانه رود مند (ساحل خلیج فارس) بوده‌است. در
آن در دهانه رود مند (ساحل خلیج فارس) بوده‌است. در لغت‌نامهٔ دهخدا در توصیف مندستان چنین آمده‌است: امروزه بخش بردخون دیر و بخش کاکی دشتی را شامل می‌شود که اولی جایگاه علمی و دومی جایگاه قدرت مرکزی منطقه در قدیم بوده‌است و البته شهر کاکی از قدیم جایگاه عالمان و سادات بزرگی نیز بوده است .
خشک‌بینیان، خشک‌بینی‌سانیان یا ساده‌بینیان یا نخستی‌های «خشک‌بینی»، اعضای شاخهٔ Haplorrhini هستند. آنها شامل میمون شبگرد هندیِ پیش‌میمونی و تمام میمونان واقعی می‌شوند. میمونان خود تشکیل شده‌اند از میمون‌های بر قدیم و کپی‌ها شامل انسان، و میمون‌های بر جدید. نمونهٔ سنگوارهٔ داروینیوس که در مسل آلمان پیدا شد جزو نخستین خشک‌بینیان به‌شمار می‌آید.
موستِری نامی است که باستان‌شناسان به مجموع صنعت‌های ساختن ابزار سنگی (بازالت/چخماق) در عصر پارینه‌سنگی میانی داده و در ایران دوران ساخت این نوع ابزارهای چخماقی را دورهٔ موستری گفته‌اند. سنگی معروف به موستری بعد از حفاری سامانه‌های باستانی موستر در فرانسه وارد ادبیات باستان‌شناسی گردید. این‌گونه ابزارها در اروپا، شمال آفریقا و آسیای غربی و مرکزی یافته شده‌اند و در حوزه‌های مختلف تفاوت‌هایی با هم دارند. همراه بعضی بقایای انسان‌های اولیه در منطقه‌ای که اسرائیل امروزی را تشکیل می‌دهد ابزارهای فرهنگ موستری یافت
امروزی را تشکیل می‌دهد ابزارهای فرهنگ موستری یافت شده است. سنت، صنعت یا صنایع موستری را متناظر با دورهٔ انسان نئاندرتال گرفته‌اند و از آنجا که در بیشتر موارد بقایای انسانی به دست آمده مشخصاً از آنِ نئاندرتال‌هاست این برابرگیری می‌تواند درست باشد. هرچند باید افزود شماری از نئاندرتال‌های متأخر فرهنگ ابزارسازی متفاوتی داشته‌اند. وانگهی آغاز دورهٔ انسان نئاندرتال از یک سو و آغاز فرهنگ موستری از دیگر سو، ابهاماتی دارند. نامگذاری. وجه تسمیه فرهنگ موستری دیده شدنش در محوطهٔ باستانی لاموستر (Le Moustier) در دوردون
در محوطهٔ باستانی لاموستر (Le Moustier) در دوردون (Dordogne) فرانسه به صورت پناهگاه سنگی انسان‌های اولیه بوده است. مشخصات. موسترین اروپایی محصول نئاندرتال‌هاست. تقریباً از ۱۶۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ قبل از میلاد وجود داشت. ابزارهای سنگی موستری یا لیوالوازیه که در زمان زندگی انسان‌های نئاندرتال مورد استفاده قرار می‌گرفته است، از سنگ مادر یا هسته اصلی ساخته می‌شد. ابزارهای سنگی اشکال گوناگونی داشتند که شامل شکل بیضوی قبه دار است. قلوه سنگها برای ساییدن هر دو طرف ابزار مورد استفاده قرار می‌گرفت و در اثر این عمل برجستگی
استفاده قرار می‌گرفت و در اثر این عمل برجستگی ظاهر می‌شد. ابزارهای سنگی لیوالوازیه در مراحل اولیه ناهموار بودند و شکل معینی نداشتند و تنها قطعاتی از سنگ بودند که لبه‌های تیز برای برش داشته‌اند. در مراحل ثانویه قطعاتی از سنگ مادر جدا می‌کردند و پس از پرداخت از آن استفاده می‌کردند. شکل شاخص این‌گونه ابزارها مثلثی بوده است که جهت سوار کردن بر زوبین مورد استفاده قرار می‌گرفت. مهم‌ترین وجه این‌گونه ابزارهای سنگی گوناگونی و تنوع در شکل تیغه‌های سنگی است، ابزارهایی که شکل آن‌ها نزدیک به مثلث است. از این ابزارها
که شکل آن‌ها نزدیک به مثلث است. از این ابزارها به‌عنوان چاقوی دباغی یا مانند مته استفاده می‌شد. ابزارهای معروف به موستری از حدود ۷۰ هزار تا ۳۵ هزار سال مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در آغاز پیدایش ابزارهای سنگی موستری سطوح اغلب آن‌ها ناهموار بوده که در مراحل ثانویه از ابزارهای سنگی با سطوح صاف استفاده شده است و اما نوع ابزارها تغییر نیافته است. صنایع سنگی موستری اخیر مته‌ها و نیزه‌ها را دربر می‌گیرد. شناخت ویژگی‌ٍهای صنعت موستری بر اساس نتایج کاوش‌ها و مطالعات متخصصان در فرانسه بوده است. این صنعت مراحل
متخصصان در فرانسه بوده است. این صنعت مراحل پیشرفته‌ای دارد که مهم‌ترین آن‌ها ابزارهای موستری نمونه‌های شناخته شده به کونا و ابزارهای موستری ساخته شده به سبک آشولی و سبک لیوالوازیه و تعدادی از تبرهای دستی هستند. در شمال آفریقا و خاور نزدیک، ابزارهای موسترین توسط انسان‌های مدرن از نظر آناتومی تولید می‌شد. برای مثال، در مدیترانهٔ شرقی، مجموعه‌های تولید شده توسط نئاندرتال‌ها از مجموعه‌های ساخته شده توسط انسان‌های مدرن نوع قافزه قابل تشخیص نیستند. قدمت صنعت موستریان در شمال آفریقا ۳۱۵۰۰۰ سال تخمین زده شده است.
کَپری سان که در ایران با نام ساندیس شناخته می‌شود، یک نوع آب‌میوه است. این نام تجاری و نیز شکل ظاهری بسته‌بندی آن در پاکت دوی پک آلومینیومی، توسط شرکت آلمانی وایلد به ثبت رسیده است. این نام تجاری در ۱۹۵۲ ثبت و تولید این آبمیوه نیز از ۱۹۶۶ آغاز شده است و همچنان ادامه دارد. فرآوری این فراورده پیش از انقلاب ۱۳۵۷ تحت لیسانس شرکت اصلی و با عنوان ساندیس در ایران آغاز شد و بعد انقلاب نیز با وجود بهم خوردن ارتباط با شرکت اصلی، تولید آن ادامه پیدا کرد. این نوشیدنی در بسته‌بندی‌های ۲۰۰ و ۲۸۰ سی‌سی عرضه می‌شود که در
بسته‌بندی‌های ۲۰۰ و ۲۸۰ سی‌سی عرضه می‌شود که در آن کنسانتره به نسبت‌های معین با آب و شکر آمیخته‌شده و اصطلاحاً آب میوهٔ بازسازی‌شده پس از پاستوریزه کردن است، بسته‌بندی می‌شود.
پروژه گنو یک پروژه نرم‌افزار آزاد و همکاری جمعی با هدف تولید نرم‌افزار آزاد برای سیستم‌عامل گنو است. ریچارد استالمن نخستین بار در مهر ۱۳۶۲ (سپتامبر ۱۹۸۳) خبر از عزمش برای کار روی این پروژه داد و چند ماه بعد در ژانویه ۱۹۸۴ کار روی توسعه این پروژه آغاز شد. گنو امکان آزاد بودن و محدود نبودن توسط تولیدکنندگان نرم‌افزار را فراهم می‌کند. هر برنامه‌نویسی اجازهٔ دسترسی به کدهای منبع توسط پروژهٔ گنو را دارد. در حال حاضر کار اصلی پروژهٔ گنو توسعهٔ نرم‌افزار، ایجاد کمپ‌های سیاسی و آگاهی دادن مردم دربارهٔ خطر
ایجاد کمپ‌های سیاسی و آگاهی دادن مردم دربارهٔ خطر نرم‌افزارهای انحصاری است. آغاز پروژه. در هنگام آغاز پروژه آن‌ها ایمکس یک ویرایشگر متن نوشته‌شده با لیسپ، یک اشکال‌یاب، یک تولیدکننده تجزیه‌کنندهٔ سازگار با yacc و یک پیونددهنده را در اختیار داشتند. آن‌ها یک هستهٔ اولیه داشتند که به بروزرسانی بیشتری نیاز داشت. وقتی که هسته و کامپایلر تمام شد، گنو قابلیت استفاده برای توسعهٔ نرم‌افزار را داشت. هدف اصلی ساخت نرم‌افزارهای دیگر که شبیه به یونیکس شود، بود. گنو قابلیت اجرای نرم‌افزارهای یونیکس را داشت اما دقیقاً
اجرای نرم‌افزارهای یونیکس را داشت اما دقیقاً مثل آن نبود. استفاده از نام‌های طولانی‌تر برای فایل‌ها، شمارهٔ نسخه برای فایل‌ها و سیستم فایل پایدارتر از ویژگی‌های گنو نسبت به یونیکس بود. بیانیه گنو برای جذب بیشتر حمایت‌کنندگان و شرکت در نوشتن نرم‌افزارها توسط دیگران، نوشته‌شد. برنامه‌نویسان تشویق می‌شدند که هر قسمتی که آن‌ها به آن علاقه دارند را انتخاب کنند. مردم می‌توانستند کمک مالی، قطعات رایانه یا حتی کمک در نوشتن کد در پروژه را انجام دهند. بیانیه گنو. بیانیهٔ گنو توسط ریچارد استالمن برای به‌دست آودن
بیانیهٔ گنو توسط ریچارد استالمن برای به‌دست آودن حمایت افراد بیشتر از پروژهٔ گنو نوشته‌شد. او بیان کرد که چرا پروژهٔ گنو را آغاز کرده‌است و در مورد سؤال‌هایی که امکان داشت حمایت‌کنندگان در ذهنشان دربارهٔ پروژه ایجاد شود، پاسخ داد. بیانیه با جواب به این سؤال که چرا و چگونه پروژه گنو در دسترس خواهد بود آغاز می‌شود و در ادامه به ایرادات و مخالفت‌هایی که به این پروژه ممکن است ایجاد شود پاسخ می‌دهد. فلسفه و مبارزه عملی. اگرچه اکثر پروژهٔ گنو دربارهٔ مسائل فنی و نرم‌افزار است اما دارای بُعدهای اجتماعی، اخلاقی و
نرم‌افزار است اما دارای بُعدهای اجتماعی، اخلاقی و سیاسی نیز هست. این پروژه به غیر از تولید نرم‌افزار و اجازه‌نامه، دارای تعداد بسیار زیادی نوشتهٔ فلسفی است، که اکثر آن‌ها توسط ریچارد استالمن نوشته شده‌است. مشارکت. پروژهٔ گنو به برنامه‌نویسان اجازهٔ ساخت و مشارکت در نرم‌افزار آزاد را می‌دهد. نرم‌افزار آزاد. پروژهٔ گنو یک نرم‌افزار آزاد است و از نرم‌افزارهای آزاد استفاده می‌کند. نرم‌افزار آزاد (بر اساس تعریف بنیاد برنامه‌های آزاد) برنامه‌ای است که چهار آزادی زیر را برای کاربر فراهم می‌کند: کپی‌لفت. کپی‌لفت
زیر را برای کاربر فراهم می‌کند: کپی‌لفت. کپی‌لفت تعریفی است که از نرم‌افزارهای آزاد در میان برنامه‌نویسان حمایت می‌کند و اجازه نمی‌دهد که نرم‌افزاری آزاد تبدیل به نرم‌افزار غیرآزاد شود. توسعه سیستم‌عامل. اولین هدف پروژهٔ گنو ساخت یک سیستم‌عامل آزاد بود. در سال ۱۹۹۲ تمام قسمت‌های سیستم‌عامل گنو به غیر از هستهٔ هرد کامل شده‌بود. هسته لینوکس، که پروژه‌ای مستقل توسط لینوس توروالدز در سال ۱۹۹۱ بود، آخرین قسمت سیستم‌عامل گنو را کامل کرد و در سال ۱۹۹۲ نسخهٔ ۰٫۱۲ آن تحت اجازه‌نامه جی‌پی‌ال منتشر شد. هسته لینوکس و
تحت اجازه‌نامه جی‌پی‌ال منتشر شد. هسته لینوکس و گنو با یکدیگر نخستین سیستم‌عامل آزاد را ساختند. اگرچه هستهٔ لینوکس قسمتی از پروژهٔ گنو نبود، اما آن توسط جی‌سی‌سی و ابزارهای برنامه‌نویسی گنو گسترش یافت. پروژه‌های مهم. از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به بعد، شرکت‌های زیادی بر روی نرم‌افزارهای آزاد سرمایه‌گذاری کردند، بنیاد نرم‌افزار آزاد تمام سرمایهٔ خود را برای حمایت سیاسی و قانونی برای توسعهٔ نرم‌افزار آزاد گذاشت. توسعه نرم‌افزار از آن موقع به بعد بیشتر به نگهداری از پروژه‌های موجود شد و پروژه‌های جدید موقعی شروع
از پروژه‌های موجود شد و پروژه‌های جدید موقعی شروع می‌شدند که جامعه نرم‌افزار آزاد احساس خطر می‌کرد. یکی از پروژه‌های مشهور و معروف گنو، کامپایلر گنو سی است، که در اکثر سیستم‌های یونیکس و شبه-یونیکس و همچنین آی‌فون و آی‌پد به عنوان کامپایلر استاندارد انتخاب شده‌است. گنوم. یکی از پروژه‌های معروف میزکار گنوم است. توسعهٔ این میز‌کار توسط پروژهٔ گنو، به دلیل وجود میزکار کی‌دی‌ئی که در حال معروف شدن بود، آغاز شد. برای استفاده از میزکار کی‌دی‌ئی کاربران مجبور بودند نرم‌افزار انحصاری بر روی سیستم خود نصب کنند.
نرم‌افزار انحصاری بر روی سیستم خود نصب کنند. برای جلوگیری از این‌که کاربران نرم‌افزار انحصاری بر روی سیستم خود نصب نکنند، گنو دو پروژه را به صورت هم‌زمان آغاز کرد. یکی از آن‌ها هارمونی بود. این پروژه سعی بر جایگزینی قسمت‌های غیرآزاد کی‌دی‌ای که به آن وابسته بود، با نرم‌افزارهای آزاد داشت. آن پروژهٔ دیگر گنوم بود که از دید دیگری به این موضوع نگاه می‌کرد. هدف این پروژه جایگزینی میز‌کار کی‌دی‌ای با میز‌کار دیگری بود که به نرم‌افزارهای انحصاری وابسته نباشد. پروژهٔ هارمونی پیشرفت آن‌چنانی نداشت اما توسعهٔ گنوم
هارمونی پیشرفت آن‌چنانی نداشت اما توسعهٔ گنوم خیلی خوب انجام می‌شد. در نهایت قسمت انحصاری‌ای که پروژهٔ کی‌دی‌ای به آن وابسته بود (کیوت)، به عنوان نرم‌افزار آزاد منتشر شد. گی‌نش. یکی دیگر از پروژه‌ها گی‌نش بود، نرم‌افزاری که قابلیت اجرای محتویات قالب ادوبی فلش را داشت. این پروژه اولویت بالایی نزد گنو داشت، زیرا دیده می‌شد افرادی که سیستم‌عامل آزاد نصب می‌کنند، از یک مرورگر آزاد نیز استفاده می‌کنند اما مجبور بودند برای استفاده از قالب انحصاری شرکت ادوبی از نرم‌افزار انحصاری استفاده کنند.
مارتین موزه‌باخ (زاده ۱۹۵۱ آلمان) نویسنده آلمانی است که در زمینه‌های نمایشنامه‌نویسی، فیلم‌نامه‌نویسی، گزارش‌نویسی و مقاله‌نویسی نیز فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. مارتین موزه‌باخ ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۵۱ در خانواده یک پزشک در فرانکفورت متولد شد. او در رشته حقوق تحصیل کرده و نویسندگی را از سال ۱۹۸۰ آغاز کرده است. او اکنون عضو آکادمی زبان و شعر آلمان، آکادمی هنرهای زیبای بایرن و انجمن قلم آلمان است. آکادمی زبان و شعر آلمان او را یکی از «شوخ‌طبع‌ترین و رازآمیزترین تصویرگران انسان» و یکی از «درخشان‌ترین سبک‌پردازان»
انسان» و یکی از «درخشان‌ترین سبک‌پردازان» ادبیات معاصر آلمان معرفی کرده است. اظهارات جنجالی. هنگامی که پتر هاندکه، نویسنده اتریشی در خاکسپاری سلوبودان میلوشه‌ویچ، رییس‌جمهور پیشین صربستان شرکت کرد و به ایراد سخنرانی پرداخت، موزه‌باخ از او دفاع کرد. موزه باخ یک کاتولیک معتقد است. او سال ۲۰۰۲ در دفاع از اجرای مراسم مذهبی در کلیساها به زبان لاتین مقاله ای جنجالی منتشر کرد. بسیاری به خاطر این مقاله او را به واپسگرایی متهم کرده اند.
کانال تلویزیونی یا شبکهٔ تلویزیونی ، نوعی شبکهٔ فیزیکی یا مجازی است که از بیش از یک ایستگاه تلویزیونی پخش می‌شود. این شبکه‌ها ممکن است از طریق ایستگاه‌های تلویزیونی یا کابل پخش شده و بسته به نوع محل و چگونگی ارائهٔ خدمات به انواع مختلفی تقسیم گردند. ساخت شبکه تلویزیونی بسیار پر هزینه است که حدودا در سال ۲۰۲۳ هزینه هر شبکه تلویزیونی ماهواره ای ماهانه ۱۲ میلیون دلار می‌رسد. شبکه‌های تلویزیونی آنالوگ معمولاً در پهنای باند ۶، ۷ و ۸ مگاهرتز منتشر می‌شوند. در نتیجه فرکانس‌های تلویزیونی و شمارهٔ شبکه‌ها نیز متفاوت
فرکانس‌های تلویزیونی و شمارهٔ شبکه‌ها نیز متفاوت خواهد بود. در ماهواره‌ها هر ترانسپوندر به‌طور معمول حامل یک شبکه است. شبکه‌های تلویزیونی کابلی از طریق شبکه‌های مجاورشان که قدرت یکسانی با آن‌ها داشته و ارتفاع‌شان از سطح دریاهای آزاد با شبکه‌های مذکور برابر است، پخش می‌شوند. شبکه‌های تلویزیونی دیجیتالی نیز به‌طور کاملاً انتخابی به پخش برنامه‌ها می‌پردازند؛ به گونه‌ای که می‌توان از شبکه‌های مجاور آن‌ها (ایستگاه‌های آنالوگ یا دیجیتال) در همان منطقه استفاده نمود.
زمین لرزه سال ۲۳۵ (هجری) دامغان ششمین زمین‌لرزه مرگبار ثبت‌شده در طول تاریخ در جهان است. این زمین لرزه ۲۰۰٬۰۰۰ کشته به جای گذاشت و در تاریخ ۲۲ دسامبر ۸۵۶ رخ داد. مرکز زمین لرزه در نزدیکی دامغان بود که در آن زمان مرکز استان قومس بود. این زمین لرزه شهر قومس پایتخت سابق اشکانیان را به‌طور کامل ویران کرد. این زمین لرزه به قدری شدید بود که منطقه قومس بعد از وقوع این حادثه رها شد.
اریک اریکسون (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۰۲ در فرانکفورت – درگذشته ۱۲ مه ۱۹۹۴ در ماساچوست) روان‌شناسی آمریکایی آلمانی‌الاصل بود. او در سال ۱۹۳۳ به آمریکا مهاجرت کرد. مهمترین عاملی که باعث معروفیت او شد، ابداع اصطلاح «بحران هویت» است. اریکسون علی‌رغم نداشتن مدرک لیسانس، به عنوان استادِ مدرس مؤسسات برجسته‌ای از جمله هاروارد، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و ییل خدمت کرد. مروری بر نظرسنجی روانشناسی عمومی که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، اریکسون را به عنوان دوازدهمین روانشناس پراستناد قرن بیستم معرفی کرد. زندگی. مادر او از یک خانواده
قرن بیستم معرفی کرد. زندگی. مادر او از یک خانواده سرشناس یهودی در دانمارک و پدر او یک دانمارکی غیریهودی بود. در سال ۱۹۳۰ اریکسون با یک زن کانادایی ازدواج کرد. بدنبال این ازدواج اریکسون به دین مسیحیت گروید. به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳ و سوزاندن کتاب‌های فروید در خیابان‌های برلین باعث احساس ناامنی در اریکسون شد و او همراه با همسر و ۲ فرزند خُردسال خود از وین راهی دانمارک شد. بعد از اینکه اخذ تابعیت برای او و خانواده‌اش در دانمارک به مشکل برخورد، او به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد.
علوم جوی یا علوم اتمسفری یک اصطلاح گسترده برای مطالعهٔ جو، فرایندهای آن، تأثیر دیگر سیستم‌ها روی جو، و تأثیر جو بر روی دیگر سیستم‌هاست. هواشناسی شامل شیمی جو و فیزیک جوی با تمرکز روی پیش‌بینی آب و هوا است. اقلیم‌شناسی علم مطالعهٔ تغییرات جوی (در کوتاه‌مدت و درازمدت) است که آب و هوای متوسط و تغییرات اقلیمی را که ناشی از عوامل طبیعی یا انسانی است بررسی می‌کند. آیرونومی مطالعهٔ لایه‌های بالاتر جوی است که در آنها تجزیه و یونش امر مهمی است. دایرهٔ علوم جوی به علوم سیاره‌ای نیز گسترش پیدا می‌کند، و در آن اتمسفر
سیاره‌ای نیز گسترش پیدا می‌کند، و در آن اتمسفر دیگر سیاره‌های منظومه شمسی بررسی می‌شود. اصطلاح هواشناسی (از یونانی ἀήρ، aēr، «هوا»؛ و -λογία، -logia) گاهی اوقات به عنوان یک اصطلاح جایگزین برای مطالعه جو زمین استفاده می‌شود؛ در تعاریف دیگر، هواشناسی به جو آزاد محدود می‌شود. منطقه بالای لایه مرزی سیاره‌ای. از پیشگامان اولیه در این زمینه می‌توان به لئون تیسرنک د بورت و ریچارد آسمان اشاره کرد.
خط‌مشی ایران‌دخت. این هفته‌نامه را گروهی از روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب که در مجلهٔ شهروند امروز فعّالیت می‌کردند، منتشر نمودند. به همین دلیل، خط‌مشی "ایران‌دخت" شباهت زیادی با سیاست‌های آن مجله داشت. در این هفته‌نامه همانند مجلهٔ شهروند امروز یادداشت‌ها، نقدها، گفت‌وگوها و گزارش‌های متعددی در زمینهٔ سیاست، اقتصاد، جامعه و فرهنگ منتشر می‌شد. محمد قوچانی در اوّلین شمارهٔ ایران‌دخت ضمن تأکید بر مفهوم مدرنیته می‌نویسد: «ایران‌دخت می‌خواهد تجربه‌ای تازه از پیوند همهٔ اجزای زندگی مدرن باشد.» این نشریه سه بخش داشت.
اجزای زندگی مدرن باشد.» این نشریه سه بخش داشت. محمد قوچانی هدف از بخش اوّل ایران‌دخت را مدرن ساختن ابعاد مختلف زندگی مخاطبان از نوع لباس، مد، خوراک و اخلاق فردی تا کتاب، فیلم، موزیک و رسانه می‌داند. او در سرمقالهٔ شمارهٔ یک دورهٔ جدید تحت عنوان «این یک مجلهٔ سیاسی نیست.» می‌نویسد: «قصد ما در این بخش، اطلاع‌رسانی و سرگرمی است. ایران‌دخت هرگز پرداختن به لایه‌های ملموس زندگی را سطحی و نشانهٔ زرد بودن قلمداد نمی‌کند. سیاست مدرن برای انسان مدرن آمده‌ است و انسان مدرن فردی است خوش‌پوش، خوش‌خوراک، خوش‌خلق و
انسان مدرن فردی است خوش‌پوش، خوش‌خوراک، خوش‌خلق و بافرهنگ.» بخش دوم مجله که به نام و سرفصل «جهان زنان» منتشر می‌شد، بیشتر به مباحث سیاسی، اجتماعی، فرهنگی مربوط به زنان، با تأکید بر مفهوم زن مدرن، می‌پرداخت. قوچانی در رد این ادّعا که این بخش فمنیستی است، این‌گونه استدلال می‌کند: «بخش جهان زنان برخلاف نام خود، اصلاً مجله‌ای فمنیستی نیست. نگاه جهان زنان نه تنها به تلخی‌های حیات زنان که نگاه به کامیابی‌ها و زیبایی‌های این نیمهٔ جامعه‌ است. همکاران ایران‌دخت در جهان زنان می‌کوشند ضمن تلاش برای طرح موضوعاتی جهت