payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است، جوانان تونسی راهی برای ابراز خشم و نارضایتی خود از طریق شعارهای هواداران انجمن ورزشی باشگاه افریقای اولترا پیدا کردند، مانند: "سرمایه بسیار عصبانی است، ما همبستگی می‌کنیم وقتی می‌جنگیم با فرزندانی که به ما ظلم می کنند، و ای رژیم، انقلاب نزدیک است." در زمان انقلاب، الجزیره انگلیسی گزارش داد که با پیام‌های مختلف حمایتی که در توییتر و فیس‌بوک از بوعزیزی ارسال می‌شود فعالان تونسی از صریح ترین فعالان در بخش خود در جهان هستند. مقاله‌ای در همین شبکه درباره این اقدام گفته است که این اقدام «اعتراضات انتحاری
این اقدام گفته است که این اقدام «اعتراضات انتحاری ناشی از ناامیدی جوانان تونس» است. این بیانیه خاطرنشان کرد که صندوق همبستگی ملی و صندوق اشتغال ملی به طور سنتی به بسیاری از کالاها و خدمات در کشور یارانه پرداخت می‌کردند، اما شروع به انتقال «بار مشیت از دولت به جامعه» کرده‌اند تا توسط حلبی آباد تأمین شود. همچنین به «حاشیه‌نشینی مناطق کشاورزی و خشک مرکزی، شمال غرب و جنوب [که] بی‌وقفه ادامه دارد اشاره کرد». «قیام» به دلیل «ترکیبی مرگبار از فقر، بیکاری و سرکوب سیاسی: سه ویژگی بیشتر جوامع عربی» شد. یک جغرافیدان
سه ویژگی بیشتر جوامع عربی» شد. یک جغرافیدان تونسی خاطرنشان می‌کند که این یک انقلاب بود که «نه توسط طبقه متوسط ​​یا شمال شهری بلکه توسط گروه‌های اجتماعی به حاشیه رانده شده آغاز شد.» محمد بو عزیزی و سیدی بوزید. محمد بوعزیزی بیست و شش ساله تنها نان آور خانواده بزرگ هشت نفره خود بود. او هفت سال در سیدی بوزید، ۳۰۰ کیلومتری (۱۹۰ مایلی) جنوب تونس، یک گاری سبزیجات یا سیب را اداره کرد (محتوای گاری مورد بحث است). در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰، یک افسر زن گاری و محصولات او را مصادره کرد. بوعزیزی که قبلاً چنین اتفاقی برای او
مصادره کرد. بوعزیزی که قبلاً چنین اتفاقی برای او افتاده بود، سعی کرد جریمه ۱۰ دیناری (دستمزد یک روز معادل ۳ دلار آمریکا) را بپردازد. ابتدا گزارش شد که پلیس زن در پاسخ به پدر مرحومش فحاشی کرده و به او سیلی زده است. این یک داستان دروغین بود که «انتشار شده بود و از آن برای بسیج هرچه بیشتر علیه رژیم بن علی استفاده شده بود.» افسر، فایده حمدی، اظهار داشت که او حتی یک پلیس زن هم نبوده و یک کارمند شهرداری بوده که صبح آن روز ماموریت داشت محصولات را از دستفروشان بدون مجوز مصادره کند و وقتی سعی کرد با بوعزیزی این کار
مجوز مصادره کند و وقتی سعی کرد با بوعزیزی این کار را انجام دهد، درگیری ایجاد شد. حمدی می گوید که با پلیس تماس گرفت و سپس بوعزیزی را کتک زد. پس از آن بوعزیزی در حالی که تحقیر شده بود به ستاد استانی رفت تا از مسئولان شهرداری محلی شکایت کند و محصولاتش را پس بگیرند. او از ملاقات منع شد. بوعزیزی بدون اطلاع خانواده در ساعت 11:30 صبح و در فاصله یک ساعت از درگیری اولیه به ستاد استانی بازگشت و خود را با مایع قابل اشتعال خیس کرد و خود را به آتش کشید. خشم عمومی به سرعت در مورد این حادثه افزایش یافت و منجر به اعتراض
در مورد این حادثه افزایش یافت و منجر به اعتراض شد. این آتش سوزی و متعاقب آن واکنش شدید پلیس به راهپیمایان مسالمت آمیز، روز بعد در سیدی بوزید شورش هایی را برانگیخت. شورش ها تا حد زیادی مورد توجه قرار نگرفت، اگرچه سایت های رسانه های اجتماعی تصاویری از پلیس پخش کردند که جوانانی را که به ویترین مغازه ها حمله کرده و به خودروها آسیب رسانده بودند، متفرق می کردند. بوعزیزی متعاقباً به بیمارستانی در نزدیکی تونس منتقل شد. در تلاش برای سرکوب ناآرامی ها، رئیس جمهور بن علی در 28 دسامبر از بوعزیزی در بیمارستان عیادت کرد.
در 28 دسامبر از بوعزیزی در بیمارستان عیادت کرد. بوعزیزی در 4 ژانویه 2011 درگذشت. آصف بیات جامعه شناس که پس از قیام از تونس بازدید کرد و تحقیقات میدانی انجام داد، در مورد مکانیزه کردن مزارع سرمایه داری مقیاس بزرگ در شهرهایی مانند سیدی بوزید نوشت که «به قیمت بدهی خرده مالکان، سلب مالکیت و پرولتاریایی (proletarianization) شدن آنها تمام شده است». حبیب ایب، جغرافیدان و فیلمبردار تونسی، بنیانگذار رصدخانه تونس برای حاکمیت غذایی و محیط زیست (OSAE)، مدل توسعه را که در سیدی بوزید معرفی شد، زیر سوال برده است: [منطقه]
سیدی بوزید معرفی شد، زیر سوال برده است: [منطقه] بیشترین سرمایه گذاری را بین سال های 1990 و 2011 دریافت کرد. منطقه پیشرو. این منطقه ای است که سیستم کشاورزی نیمه مرتعی گسترده‌ای داشت و در کمتر از 30 سال به منطقه برتر کشاورزی کشور تبدیل شد. در همان زمان سیدی بوزید به یک معنا یک منطقه «متوسط فقیر» بود و اکنون چهارمین منطقه فقیر کشور است. این توسعه ای است که مردم آرزوی آن را دارند... مشکل این است که مردم محلی سودی نمی برند. اینها مردم سفکس و ساحل هستند که در سیدی بوزید ثروتمند می شوند، نه مردم سیدی بوزید. از
بوزید ثروتمند می شوند، نه مردم سیدی بوزید. از این رو پیوند با داستان محمد بوعزیزی است. اعتراضات. در 28 نوامبر 2010، ویکی لیکس و پنج روزنامه مهم (ال پای اسپانیا، لوموند فرانسه، اشپیگل آلمان، گاردین بریتانیا، و نیویورک تایمز ایالات متحده) به طور همزمان اولین 220 سند از 251287 سند محرمانه افشا شده را منتشر کردند. اینها شامل توصیفاتی از فساد و سرکوب توسط رژیم تونس بود. عموماً اعتقاد بر این است که اطلاعات موجود در اسناد ویکی لیکس به اعتراضاتی که چند هفته بعد آغاز شد کمک کرد. گزارش‌هایی از ممانعت پلیس برای
آغاز شد کمک کرد. گزارش‌هایی از ممانعت پلیس برای تظاهرکنندگان و استفاده از گاز اشک‌آور بر روی صدها معترض جوان در سیدی بوزید در اواسط دسامبر گزارش شد. معترضان در مقابل مقر دولت منطقه ای تجمع کرده بودند تا علیه رفتار با محمد بوعزیزی تظاهرات کنند. پوشش خبری رویدادها توسط رسانه های تونس محدود شد. در 19 دسامبر، پلیس ویژه در خیابان های شهر حضور داشت. در 22 دسامبر، معترض لاحسین ناجی، در واکنش به "گرسنگی و بیکاری"، پس از بالا رفتن از دکل برق، خود را دچار برق گرفتگی کرد. رمزی العبودی نیز به دلیل مشکلات مالی ناشی از
کرد. رمزی العبودی نیز به دلیل مشکلات مالی ناشی از بدهی تجاری توسط برنامه همبستگی اعتبارات خرد کشور، خود را کشت. در 24 دسامبر، محمد عماری توسط پلیس در بوزیانه به قفسه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت. معترضان دیگری نیز مجروح شدند، از جمله چاوکی بلهوسین ال هادری، که بعداً در 30 دسامبر درگذشت. پلیس ادعا کرد که آنها برای "دفاع از خود" به تظاهرکنندگان شلیک کردند. سپس یک «شبه منع آمد و شد» توسط پلیس در شهر اعمال شد. رپر El Général، که آهنگ‌هایش توسط معترضان پذیرفته شده بود، در 24 دسامبر دستگیر شد اما چند روز بعد
شده بود، در 24 دسامبر دستگیر شد اما چند روز بعد پس از "واکنش شدید عمومی" آزاد شد. در 27 دسامبر خشونت افزایش یافت و اعتراضات به پایتخت تونس رسید، جایی که هزار شهروند با ساکنان سیدی بوزید ابراز همبستگی کردند و خواهان شغل شدند. این تجمع که توسط فعالان مستقل سندیکایی سازماندهی شده بود، توسط نیروهای امنیتی متوقف شد. اعتراضات به سوسه، سفکس و مکناسی نیز گسترش یافت. روز بعد، فدراسیون اتحادیه های کارگری تونس تجمع دیگری در قفصه برگزار کرد که توسط نیروهای امنیتی نیز مسدود شد. حدود 300 وکیل در نزدیکی کاخ دولت در تونس
شد. حدود 300 وکیل در نزدیکی کاخ دولت در تونس تجمع کردند. اعتراضات دوباره در 29 دسامبر ادامه یافت. در 30 دسامبر، پلیس به طور مسالمت آمیز تظاهراتی را در مناستیر متفرق کرد، در حالی که از زور برای برهم زدن تظاهرات بیشتر در سبیخا و چبا استفاده کرد. به نظر می‌رسد که مومنتوم با اعتراضات در 31 دسامبر ادامه می‌یابد و سازمان ملی وکلای تونس تظاهرات و تجمعات عمومی بیشتری توسط وکلا در تونس و دیگر شهرها ترتیب داده است. مختار تریفی، رئیس اتحادیه حقوق بشر تونس (LTDH)، گفت که وکلای سراسر تونس "به طرز وحشیانه ای مورد ضرب و
که وکلای سراسر تونس "به طرز وحشیانه ای مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند". همچنین گزارش های تایید نشده ای از تلاش مرد دیگری برای خودکشی در الحمه وجود دارد. در 3 ژانویه 2011، اعتراضات در تالا به دلیل بیکاری و هزینه های بالای زندگی به خشونت تبدیل شد. در تظاهرات 250 نفری که اکثراً دانشجویان بودند، پلیس گاز اشک آور پرتاب کرد. یک قوطی در یک مسجد محلی فرود آمد. در پاسخ، گزارش شد که معترضان لاستیک‌ها را آتش زدند و به دفاتر RCD حمله کردند. برخی از اعتراضات عمومی تر به دنبال تغییر در سانسور آنلاین دولت بودند. مقامات
دنبال تغییر در سانسور آنلاین دولت بودند. مقامات تونس ادعا می کنند که عملیات فیشینگ را برای کنترل رمز عبور کاربران و بررسی انتقادات آنلاین انجام داده اند. وب سایت های دولتی و غیر دولتی هر دو هک شده بودند. به گفته رئیس کانون ملی وکلای کشور، در 6 ژانویه 95 درصد از 8000 وکیل تونس دست به اعتصاب زدند. وی گفت: "اعتصاب پیام روشنی دارد که ما حملات غیرموجه به وکلا را نمی پذیریم. ما می خواهیم به شدت به ضرب و شتم وکلا در چند روز گذشته اعتراض کنیم." همچنین به اعتصاب پیوست. در پاسخ به اعتراضات 11 ژانویه، پلیس برای متفرق
در پاسخ به اعتراضات 11 ژانویه، پلیس برای متفرق کردن معترضانی که ساختمان‌ها را غارت کردند، لاستیک‌ها را آتش زدند، اتوبوس را آتش زدند و دو خودرو را در حومه کارگری اتادامن منهلا در تونس متفرق کردند، از وسایل ضد شورش استفاده کرد. گفته می شود معترضان شعار می دادند "ما نمی ترسیم، ما نمی ترسیم، ما فقط از خدا می ترسیم". پرسنل نظامی نیز در بسیاری از شهرهای کشور مستقر شدند. در 12 ژانویه، یک خبرنگار از رادیو تلویزیون ایتالیایی RAI اظهار داشت که او و فیلمبردارش توسط پلیس در جریان شورش در منطقه مرکزی تونس با باتوم مورد
در جریان شورش در منطقه مرکزی تونس با باتوم مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و سپس افسران دوربین آنها را ضبط کردند. پس از اعتراضات و درگیری با پلیس، در تونس مقررات منع آمد و شد صادر شد. حزب التحریر تظاهراتی را پس از نماز جمعه در 14 ژانویه سازماندهی کرد تا خواستار برقراری مجدد خلافت اسلامی شود. یک روز بعد، تظاهرات دیگری را نیز ترتیب داد که برای آزادی زندانیان سیاسی به سمت زندان 9 آوریل راهپیمایی کردند. همچنین در 14 ژانویه، لوکاس دولهگا، عکاس خبری آژانس پرس فوتو اروپا، با گاز اشک آور به پیشانی که گفته می شود توسط
با گاز اشک آور به پیشانی که گفته می شود توسط پلیس در فاصله کوتاهی شلیک شده بود، مورد اصابت قرار گرفت. او دو روز بعد درگذشت.
فیلیپ جیمز سلوی(متولد ۲۳ می ۱۹۶۷) موزیسین و ترانه‌نویس انگلیسی است که بیشتر به عنوان درامر گروه آلترنیتیو راک ردیوهد شناخته می‌شود. او همچنین در پروژه تصادف ۷ دنیا نیز درام نواخته‌است. سلوی به خاطر دقت و مهارتش در نواختن درام و همچنین سبک غیر معمولش معروف است. در سال ۲۰۰۸ سلوی توسط گیگوایز به عنوان بیست و ششمین درامر بزرگ تمامی اعصار انتخاب شد. سلوی در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ اولین آلبوم انفرادی خود به نام خویشاوندی را منتشر کرد. ریدیوهد. قبل از موفقیت ریدیوهد سلوی در دانشگاه پلیتکنیک لیورپول در حال تحصیل در رشته افکار
پلیتکنیک لیورپول در حال تحصیل در رشته افکار و ادبیات (انگلیسی و تاریخ) بود. قبل از آن سلوی ریاضی خوانده بود و برای گروه‌های زیادی کار کرده بود و همچنین به عنوان معلم انگلیسی نیز مشغول به کار بود. در اوایل دهه نود سلوی، گروه تازه تشکیل ریدیوهد (که در آن موقع «در یک روز جمعه» نام داشت) را برای جابه‌جایی به ایرلند ترک کرد. زمان‌گیری و فرم متنوع نواختن درام او باعث شد که ریدیوهد بتواند صدای خودش را پیدا کند. از آنجاییکه تکنیک او در آلبوم‌های اولیه گروه مانند خمش‌ها مشابه راک کلاسیک بود این باعث می‌شد که صدای
مشابه راک کلاسیک بود این باعث می‌شد که صدای ریدیوهد بهتر شنیده شود. حس اکسپریمنتال و اتمسفریکی که در کارهای جدید ریدیوهد شنیده می‌شود نیز حاصل تغییر رویه سلوی به نواختنی خشک‌تر، تکنیک تکرارشونده و صدایی موتوریک است. در کنار وظایفی که سلوی در گروه دارد سلوی در بسیاری از آهنگ‌ها صدای زمینه بسیاری از آهنگ‌ها را نیز می‌خواند. سلوی نواختن درام را در لندن به همراه اد اوبراین آموخته‌است. کار خارج از ریدیوهد. در سال ۲۰۰۵ سلوی به همراه جانی گرینوود و جرویس کوکر مرد اول گروه پالپ و به عنوان سه ساحره در فیلم هری پاتر
گروه پالپ و به عنوان سه ساحره در فیلم هری پاتر و جام آتش ظاهر شدند. سلوی به همراه نیل فین در پروژه تصادف هفت دنیا شرکت کرد و در اجرای زنده آن‌ها در سال۲۰۰۱ به اجرای درام پرداخت. او همچنین در سال ۲۰۰۹ گیتاریست و خواننده اصلی بعضی از آهنگ‌های آلبوم استودیویی آن‌ها به نام طلوع خورشید بود. در همان سال او در آلبوم استودیویی مارتین سیمپسون به نام «داستان‌های واقعی» به اجرا پرداخت. سلوی اولین آلبوم انفرادی خود به نام خویشاوندی را در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ منتشر کرد. آلبوم شامل نواختن گیتار او و صدای او است. سلوی دومین آلبوم
نواختن گیتار او و صدای او است. سلوی دومین آلبوم انفرادی خود را با عنوان در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. آخرین آلبوم انفرادی سلوی با نام "رقص عجیب" در فوریه سال ۲۰۲۳ منتشر خواهد شد. زندگی شخصی. سلوی متولد آبینگدون، برکشایر (حالا آکسفورشایر، انگلستان) است. نام همسر او کیت است و این دو دارای سه فرزند به نام‌های لئو، جیمز و پاتریک هستند (که به ترتیب آلبوم‌های بچه الف، فراموشکار و زنده باد دزدها را به آن‌ها تقدیم کرده‌است) مادر سلوی، تئا هنگامی که ریدیوهد در جریان یکی از تورهای خودش بود فوت کرد و به همین دلیل گروه یکی
تورهای خودش بود فوت کرد و به همین دلیل گروه یکی از کنسرت‌هایش در آمستردام را تعطیل کرد تا سلوی بتواند به مراسم تدفین مادرش برود فقط می‌خواستم از هوادارایی که آمده بودند خصوصاً آنهایی که از راه‌های دوری آمده بودند عذر خواهی کنم. مادرم دیشب فوت کرد و خب من می‌خواستم که خونه در کنار خانواده باشم. مامان یکی از طرفدارای بزرگ ریدیوهد بود و همیشه به ما که این گروه رو تشکیل داده بودیم افتخار می‌کرد. من دوستش دارم و همیشه دلتنگش میشم.
توالت سرپایی یا دستشویی سرپایی نوعی از توالت است که مخصوص ادرار کردن می‌باشد. توالت سرپایی بر روی دیوار نصب می‌شود و دارای سیفون اتوماتیک یا دستی است. توالت‌های سرپایی راه حل مناسبی برای توالت‌های عمومی شلوغ مردانه هستند چرا که استفاده از آنها سریع است، جای کمتری می‌گیرند و نیز در مصرف آب صرفه‌جویی می‌کنند. به‌عنوان‌نمونه، در ورزشگاه‌ها که در فرصت اندک بین زمان استراحت بازی، تماشاچیان زیادی باید ادرار نمایند، می‌تواند کاربرد داشته باشد. توالت‌های سرپایی معمولاً ویژه مردان هستند چرا که به دلیل ساختار متفاوت
ویژه مردان هستند چرا که به دلیل ساختار متفاوت بدن، زنان بایستی برای ادرار کردن در حالت نشسته یا نیمه نشسته باشند و نیز، به استثنای کسانی که زیر دامن لباس دیگری ندارند، مجبورند تا حدود زیادی لباس‌های خود را از تن خارج کنند. با این وجود در برخی مکان‌ها توالت‌های سرپایی ویژه زنان نیز نصب شده‌است. برخی بر این باورند که سازندهٔ این دستگاه فردی آمریکایی به‌نام اندرو رانکین می‌باشد.
مصوت خیشومی یا واکه خیشومی (مصوِّت غُنّه‌ای، واکهٔ غُنّه‌ای) (وابسته به بینی) واکه‌ای است که از طریق کم‌کردن نرم‌کام با خارج‌کردن هوا از طریق بینی، تولید می‌شوند. در مقابل واکه‌های دهانی واکه‌های معمولی هستند بدون اینکه خیشومی شوند. اصطلاح خیشومی در شرایطی که هوا به‌صورت اختصاصی و دقیق از طریق بینی بیرون نیاید، کمی می‌تواند گمراه‌کننده باشد. در اصطلاح عام، به این آواها «تودماغی» گفته می‌شود. در بیشتر زبان‌ها واکه‌هایی (مصوِّت‌هایی) که در مجاورت حروف بی‌صدای (همخوان‌های) خیشومی هستند، تا حدودی یا به‌طور کامل
خیشومی هستند، تا حدودی یا به‌طور کامل با کاهش یا کم‌کردن نرم‌کام به‌صورت طبیعی جذب و با روش خیشومی تولید می‌شوند. گرچه تعدادی از سخنرانان از این موضوع اطلاع دارند. این در مورد زبان انگلیسی این‌گونه‌است: واکه‌های خیشومی، قبلاً همخوان‌هایی بوده‌اند که خیشومی شده‌اند. اما هیچ تفاوتِ واجی بین واکه‌های خیشومی و همخوان‌های دهانی وجود ندارد و همهٔ واکه‌ها از لحاظ واج‌شناختی، دهانی تلقی شده‌اند؛ هرچند کلمه‌ای مانند "huh" با واکهٔ خیشومی تلفظ می‌شود. در زبان‌های فرانسوی و پرتغالی، در مقابل، واکه‌های خیشومی واج‌هایی
و پرتغالی، در مقابل، واکه‌های خیشومی واج‌هایی متفاوت از واکه‌های دهانی هستند. کلماتی وجود دارد که تفاوت اساسی در کیفیت صدای خیشومی یا دهانی دارند. برای مثال، کلمهٔ فرانسویِ "beau" (به‌معنی زیبا) /bo/ تلفظ می‌شود و "bon" (به‌معنی خوب) /bõ/ ادا می‌شود. تفاوت فقط در این است که اولی دهانی و بعدی خیشومی است. واکه‌های خیشومی زبرزنجیری و انتقالی. در زبان چینی، واکهٔ خیشومی به‌صورت مدام جریان هوا را از طریق بینی و دهان انتقال می‌دهد و تولیدکنندهٔ یک نوع صدای با کیفیت ثابتِ قابل‌تحمل است. آن یک نوع واکه خیشومی است
ثابتِ قابل‌تحمل است. آن یک نوع واکه خیشومی است که به‌صورت هم‌زمان و زبرزنجیری ادا می‌شود. در مقابل، در فرانسوی و پرتغالی، واکه‌ها انتقالی هستند که در آن‌ها نرم‌کام به محدودکردن گذرگاه هوای دهان منتهی می‌گردد. در زبان‌هایی که انتقال واکهٔ خیشومی دارند، عموماً واکه‌های خیشومی، کمتر از واکه‌های دهانی هستند. ارتفاع واکه‌ای و خیشومی‌شدگی. خیشومی‌کردن ممکن است باعث تغییر گفتار یا تغییر بیان افراد بشود. هرچند خیشومی‌کردن باعث جذب حروف همخوان خیشومی می‌شود، اما همچنین باعث خواهد شد تا شدت واکه افزایش یابد. از نظر
باعث خواهد شد تا شدت واکه افزایش یابد. از نظر واج‌شناسی متمایل به صدای خیشومی متمایز، با صدای پایین‌تر می‌شود. در بیشتر زبان‌ها، واکه‌ها (مصوِّت‌ها) از تمام ارتفاعات (شدت‌ها) هستند. اما در تعدادی از زبان‌ها در انتخاب اولویت‌بندی صورت گرفته‌است. به‌عنوان مثال، برای واکهٔ بلند Chamorro و برای واکهٔ کوتاه Thai. نگارش. زبان‌هایی که الفبایشان لاتین است، ممکن است صداهای خیشومی را به‌وسیلهٔ همخوان (صامت) n یا m نشان دهند. به‌عنوان مثال، در زبان‌های فرانسوی و پرتغالی، Bamana یا یوروبایی. از دیگر نشانه‌های
و پرتغالی، Bamana یا یوروبایی. از دیگر نشانه‌های تفکیک‌کننده که استفاده می‌شود (پرتغالی‌ها همچنین یک علامت مد ~ بر روی a و o (ã و õ)، قبل از واکه‌ها. در زبان‌های لهستانی، ناواهو و Elfdalian از یک قلاب در قسمت زیرینِ حرف استفاده می‌کنند که ogonek نامیده می‌شود؛ مانند: ą و ę. زبان‌های دیگر ممکن است از بالانویس استفاده کنند؛ مانند: aⁿ و eⁿ. در الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA)، صدای خیشومی به‌وسیلهٔ علامت مد برای حروف صدادار مشخص می‌شود؛ مثلاً زبان پرتغالی. خطوط Abugida، که بیشتر هندی‌زبان‌ها از آن استفاده
خطوط Abugida، که بیشتر هندی‌زبان‌ها از آن استفاده می‌کنند، از نماد bindu (.) استفاده می‌کند و تغییرات آن برای علامت گذاشتن صداهای خیشومی و اتصال دماغی میان واکه‌ها (حروف بی‌صدا) کاربرد دارد. خطوط نستعلیق، که در زبان اردو به‌کار رفته‌است، صداهای خیشومی را به‌وسیلهٔ به‌کار بردن حروف عربی (نون) علامت‌گذاری می‌کند، اما نقطهٔ آن را حذف می‌کند و آن یک نون غُنّه (noon-ghunna) یا N خیشومی نامیده می‌شود. مصوت‌های خیشومی در عربی سنتی (قدیمی) وجود دارد، اما در متون و گفتار معاصر و عربی استاندارد وجود ندارد. راه
و گفتار معاصر و عربی استاندارد وجود ندارد. راه املایی برای علامت‌گذاری مصوت‌های خیشومی وجود ندارد. اما زمانی که "قرآن" خوانده می‌شود، یک روش سیستماتیکِ تدریس، به‌عنوان بخشی از قواعد ضروریِ تجوید به‌کار گرفته می‌شود. صداهای دماغی معمولاً در زمانی که «ن» به «ی» ختم می‌شود، وجود دارد.
منطقه مریم آباد در قسمت شرقی یزد قرار دارد در این منطقه تعداد زیادی خانواده زرتشتی زندگی می‌کنند در کنار این منطقه جایی که به محله حسن آباد یزد ختم می‌شود کارگاه صنعتی زیادی ایجاد شده‌است که بیشتر کارگاه‌های نساجی کوچک می‌باشد امروزه برای خارج نمودن این کارگاه از فضای شهری شهرک صنعتی جدیدی در فاصله بیست کیلومتری این شهرک در راه روستایی دربید در حال ایجاد می‌باشد که این شهرک به شهرک صنعتی تخصصی نساجی نام‌گذاری شده‌است. محله مریم آباد در شمال شرقی شهر یزد واقع شده واز جهات شمال به کوی آیت ا… طالقانی، ازجنوب
شده واز جهات شمال به کوی آیت ا… طالقانی، ازجنوب به کوی امام حسین وسعدی، ازغرب به محله حسن آباد مشیر، وازشرق به محلات یعقوبی و سرسنگ محدود می‌شود محله مذکور درگذشته خارج از محدوده شهریزد بوده وبا پیشرفت تدریجی شهر اکنون جزء محلات یزد محسوب می‌شود . محله مذکور درقسمت شرق وغرب بلوار دهه فجر قرار گرفته‌است . وجه تسمیه نام این محله مأخوذ ازمریم ترکان خاتون مادر سلطان قطب الدین از اتابکان یزداست‌که در اوایل قرن هفتم با حفر قناتی محله ای را به نام خود احداث کرد . سیر تحول با توجه به مندرجات تاریخی یزد محله مریم
سیر تحول با توجه به مندرجات تاریخی یزد محله مریم آباد در اوایل قرن هفتم هجری ( عهد اتابکان ) احداث گردیده است. عناصر شاخص تاریخی : آثار تاریخی این محله عبارتند از : ۱- امامزاده سید نصرالله ( امامزاده شنبه ) ۲- مسجد حضرت رقیه ( جمعه مریم آباد ) ۳- آب انبار مریم آباد ۴- مدرسه رستمی مریم آباد اطلاعات منابع مدون : مریم آباد یکی از محلات قدیمی شهریزد می‌باشد که در شمال شرقی شهر یزدواقع است بنا بر ذکر جامع الخیرا ت ونیز بر اساس اظهارات محمد مفید مستوفی بافقی «حومه »محسوب می گردید .در حالیکه امروزه جزمحلات شهر
»محسوب می گردید .در حالیکه امروزه جزمحلات شهر گردیده وفاصله ای میان شهر آنجا محسوس نیست . در قرن نهم هجری باغستانهای آن محله بادروازه شهر ادامه داشت .جعفری درتاریخ یزدذیل عنوان ذکر باغستان مریاباد ویعقوبی وسلغرآباد به خارج یزد گوید :«این سه باغستان متصل یکدیگر ست وکشخوان بسیار دارد وکوچه های خوب وباغستانهای هموار بسیار دارد ودر کشخوان آن پنبه وجروس وکرز وشلغم بسیار باشد هوای معتدل دارد.» درتاریخ جدید یزد آمده است : «این سه باغستان (مریاباد ویعقوبی وسلغرآباد » متصل یکدیگر وباغ‌های مشجر ومکروم ومزروع دارند
» متصل یکدیگر وباغ‌های مشجر ومکروم ومزروع دارند ازدامن بلاش گرد تا دروازه مادر امیر وهوایی در غایت اعتدال دارد، وپنبه و جو وگندم وحبوبات حاصل می‌گردد ومریاباد در طول زمان صدمات متوالی دید . از جمله سیل سال ۶۷۳ ه. ق که تا ۵ روز مدت گرفت، قسمت‌های از آن محله را ویران ساخت . درزمانی که پادشاه عدالت شعار سلطان قطب الدین علیه الرحمه در خطه بهشت منزله یزد لوای وعظمت افراشته ، آوازه کرامات او در اطراف واکناف منتشر گردید ملکه عظمی مریم ترکان خاتون والده سلطان در سنه عشر وستمائه از طرف مهریجرد قناتی حفر نموده ومیان
عشر وستمائه از طرف مهریجرد قناتی حفر نموده ومیان آن را به فهرج آورده از مزار شهدا جاری ساخت و به حوالی شهر باغات فردوس قرین وقصور بهشت آذین ترتیب داد وآن موظع رامریم آباد نام نهاد و… ». از جمله بناهایی که باعث شهرت محله مریم آباد گردیده، بقعه سید نصر الله ( بنای زرندیان ) می‌باشد که به استناد از کتیبه ضریح چوبی آن ( ۹۳۴ هجری ) در قرن دهم هجری توسط شمس الدین محمد ابرقوهی ساخته شده‌است که امروزه نیز مزار زرندیان، امامزاده شنبه معروف، و مورد احترام مردم می‌باشد .
بانوی دوم ایالات متحده یا آقای دوم ایالات متحده ، عنوانی غیررسمی است که معمولاً به همسر معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا گفته می‌شود. بانوی دوم کنونی اوشا ونس (همسر جی‌دی ونس) است.
جیل تریسی جیکوبز بایدن (به انگلیسی: Jill Tracy Biden؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۵۱) یک آموزگار آمریکایی، بانوی اول پیشین ایالات متحده آمریکا و همسر جو بایدن است. جو بایدن از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ چهل و هفتمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود و جیل در کنار او به عنوان بانوی دوم ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. وی از تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به عنوان بانوی اول ایالات متحده آمریکا مشغول بود. او در هامونتن، نیوجرسی متولد و در ویل گروو، پنسیلوانیا بزرگ شد. او در سال ۱۹۷۷ با جو بایدن ازدواج کرد و سرپرستی دو فرزند
۱۹۷۷ با جو بایدن ازدواج کرد و سرپرستی دو فرزند او را از ازدواج قبلی به عنوان مادرخوانده به عهده گرفت. جو بایدن همسر اولش نیلیا و یکی از فرزندانش را بر اثر تصادف از دست داده بود. او و بایدن دختری به نام اشلی دارند. وی دارای مدرک لیسانس و دکترا از دانشگاه دلاور و همچنین مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه وست چستر و دانشگاه ویلانوا است. وی به مدت ۱۳ سال در دبیرستان‌ها به تدریس زبان انگلیسی پرداخت و به نوجوانان دارای معلولیت عاطفی در یک بیمارستان روانپزشکی آموزش داد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۸، بایدن یک مربی انگلیسی و
داد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۸، بایدن یک مربی انگلیسی و نویسنده در کالج منطقه‌ای و تکنیکی دلاور بود. از سال ۲۰۰۹، وی استاد زبان انگلیسی در کالج منطقه‌ای شمال ویرجینیا است و تصور می‌شود اولین همسر معاون رئیس‌جمهور است که در زمان تصدی همسرش دارای شغلی با حقوق است.
زبان اشاره یا زبان نشانه ، نظام قراردادیِ خاص منظم و پیشرفته زبانی است که برای انتقال معنا، به‌جای الگوهای صوتی یا نوشتاری در زبان، از الگوهای علائم دیداری (ترکیب هم‌زمانِ شکل، جهت و حرکت دستان، بازوها یا بدن و حالات صورت برای بیان سلیس افکار گوینده) در یک واژه اشاره استفاده می‌کند. این نوع زبان اشاره ممکن است متنوع باشد؛ اما امروزه یک زبان اشاره بین‌المللی در سطح جهان قرارداد شده‌است که البته در هر منطقه، عناصر بومیِ زبان نیز به آن افزوده می‌شود. هر جا ارتباط ناشنوایان وجود دارد، زبان‌های اشاره به‌وجود
ناشنوایان وجود دارد، زبان‌های اشاره به‌وجود می‌آیند. دستور زبانهای پیچیده زبان اشاره به‌طور چشمگیری با دستور زبان‌های گفتاری تفاوت دارند و در حوزه فرهنگیِ ناشنوایان قرار می‌گیرند. برخی از زبان‌های اشاره بعضی حرکات را از شناخت کلی کسب کرده‌اند، درحالی‌که بقیه زبان‌ها چنین پایه‌ای ندارند. پیشینه. یکی از سوابق نوشتاری زبان اشاره در قرن پنجم قبل از میلاد مسیح، در کراتیلوس افلاطون یافت شد. جایی که سقراط گفت: "اگر ما صدا یا زبان نداشتیم، و قصد بیان چیزهایی را به دیگران داشتیم، آیا سعی نمی‌کردیم با حرکات
را به دیگران داشتیم، آیا سعی نمی‌کردیم با حرکات دست‌هایمان، سر و بقیه اعضای بدن اشاراتی ایجاد کنیم، درست مثل افراد گنگ در حال حاضر به نظر می‌رسد گروه‌هایی از ناشنوایان در طول تاریخ از زبان‌های اشاره استفاده می‌کردند. در دومین قرن یهودیه، مقاله ثبت شدهٔ گیتین در میشنا تصریح کرد که به منظور معاملات تجاری "یک کرولال می‌تواند گفتگو را به وسیلهٔ ایما و اشاره کنترل کند. بن بثیرا می‌گوید که فرد ناشنوا ممکن است این کار را بوسیلهٔ حرکات لب انجام دهد. این نحوه تدریس در جامعه یهودی مشهور بود، جایی که مطالعه میشنا از
در جامعه یهودی مشهور بود، جایی که مطالعه میشنا از دوران کودکی اجباری بود. در سال ۱۶۲۰، جان پابلو بونت (تبدیل حروف و هنر برای تعلیم ناشنوایان به صحبت کردن) را در مادرید منتشر کرد. این کار اولین مقاله مصوت‌ها به نظر می‌آید، تنظیم روش تعلیم شفاهی برای ناشنوایان به وسیلهٔ استفاده از اشارات به شکل الفبای دستی به منظور ارتقاء ارتباط ناشنوایان با استفاده از زبان اشارات بونت چارلز میشل دلپی الفبای دستی اش را در قرن هجدهم منتشر کرد. الفبایی که اساساً بدون تغییر در فرانسه و آمریکای شمالی تا حال حاضر به جا مانده‌است.
و آمریکای شمالی تا حال حاضر به جا مانده‌است. زبان اشاره اغلب در مدارس سراسری برای دانش آموزان ناشنوا رشد یافت. در سال ۱۷۵۵، ابی اولین مدرسه برای بچه‌های ناشنوا را در پاریس تأسیس کرد لورنت کلرک معروفترین فارغ‌التحصیل آنجا بود. کلرک با توماس هاپکین برای تأسیس مدرسه‌ای آمریکایی برای ناشنوایان در هارتفورت، در سال ۱۸۱۷ به ایالات متحده آمریکا رفتند. پسر گالودت ادوارد منیر مدرسه‌ای برای ناشنوایان در سال ۱۸۵۷ در واشینگتن تأسیس کرد که در سال ۱۸۶۴ کالج ملی ناشنوایان شد. در حال حاضر دانشگاه گالودت نامیده می‌شود، که
شد. در حال حاضر دانشگاه گالودت نامیده می‌شود، که هنوز تنها دانشگاه علوم انسانی برای افراد ناشنوا در دنیاست. به‌طور کلی، هر زبان گفتاری یک نوع زبان اشاره دارد به همان اندازه که هر جمعیت زبان شناختی شامل افرادی ناشنوا خواهد بود که زبان اشاره تولید خواهند کرد. در همین راستا، تأثیرات جغرافیایی و فرهنگی جمعیت‌ها را جدا خواهد کرد و منجر به نسلی با زبان‌های گفتاری متفاوت و ناهمگون می‌شود، همین تأثیرات بر روی زبان‌های اشاره اجرا شده و بنابراین آن‌ها به نگهداری همانندیشان طی زمانی سخت، و همان مکان‌های تحت تأثیر