payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حوزه نفوذ بیشه بنه قرار دارند. موقعیت جغرافیایی. روستای بیشه بنه در ناحیه‌ی کوهستانی جنوب شهرستان در میان کوه‌های البرز واقع شده که فاصله‌ی آن تا شهر بهشهر حدود ۶۰ کیلومتر است. این روستا از سمت شمال به اراضی زراعی و در نهایت به فاصله‌ی ۳ کیلومتر با روستای کیاسر، جنوب و شرق به اراضی زراعی و جنگلی و مرتعی و از سمت غرب به اراضی زراعی و روستای گرنام محدود می‌گردد. روستا در نزدیکی مسیر ارتباطی گلوگاه – دامغان واقع گردیده و فاصله‌ی آن تا شهر گلوگاه حدود ۳۵ کیلومتر است. توپوگرافی روستا. روستای بیشه بنه در دامنه
است. توپوگرافی روستا. روستای بیشه بنه در دامنه شمالی البرز در ناحیه کوهستانی جنگلی قرار گرفته‌است. روند عمومی ناهمواری محدوده شمال به جنوب است. بطور کلی محدوده کوهستانی که روستای بیشه بنه در آن واقع شده‌است. سطوح شیب آن بالاتر از ۱۵ درصد می‌باشد. شیب عمومی منطقه از شمال به جنوب است و در ضمن روستا حالت جنوبی – شمالی دارد روند غربی نیز دارد. از طرفی کوهستانی بودن منطقه محدودیت زمین را به وجود آورده و این امر باعث شده تا این روستا به عنوان یکی از روستاهای کوهستانی با بافت متمرکز مورد مطالعه قرار گیرد. جمعیت
با بافت متمرکز مورد مطالعه قرار گیرد. جمعیت روستا. در آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ روستا دارای ۷۶۰ نفر در قالب ۱۶۶ خانوار گزارش شده‌است که نرخ رشد آن در دهه(۸۵–۷۵)، ۱/۴ درصد بوده‌است. در این دهه مرکزیت بخش و وجود خدمات و امکانات در روستا، گرانی زمین در شهرها باعث افزایش جمعیت گردیده‌است. در سال ۱۳۸۸ جمعیت روستا به ۷۵۷ نفر در قالب ۱۶۷ خانوار گزارش شده‌است. (البته لازم است ذکر شود که این روستا در فصل بهار و تابستان بالغ بر ۲۵۰۰ نفر جمعیت مهاجر را در خود جای می‌دهد)
کیاسر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.روستایی در فاصلهٔ 50 کیلومتری بهشهر می‌باشد .به روایت تاریخ در ازمنهٔ گذشته کیاشهر نامیده است با وسعتی به مراتب بزرگتر و بیشتر از آنکه اکنون است . وقوع زلزله و شیوع طاعون دو بار این منطقهٔ آباد را تا سرحد نابودی کامل پیش برد و اکنون کیاسر روستایی است مرکب از کیاسر بالا و کیاسر پایین که از سطح دریا هزار و 110 متر ارتفاع دارد .آب و هوای این روستا کوهستانی است با زمستانی سرد و تابستانهایی نسبتا گرم . در شمال کیاسر دو رودخانه منظره ای
نسبتا گرم . در شمال کیاسر دو رودخانه منظره ای زیبا و دیدنی به آن بخشیده است .رودخانه‌های بزرگ و کوچک که به گویش مردم این دیار گته رود و خرده رود نامیده می‌شود. درفاصله ای نه چندان دور از این روستا چندین چشمه آب زلال و شفاف قرار دارد چشمه‌های قدیمی و کهنی که آب شرب مردم روستا و باغات اطراف آن را تأمین می‌کند. آب گوارا و خنکی که از دل زمین سخاوتمند می جوشد و نجوای عاشقانه اش با طبیعت. اراضی کشاورزی این روستا سطحی صاف و ناهموار دارد .شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد . صنایع دستی هنوز در روستای
و دامداری می‌باشد . صنایع دستی هنوز در روستای کیاسر رواج دارد گلیم بافی ،سفره بافی، چادر شب بافی و قالیچه. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۷ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است. مردم کیاسر از قومیت طبری هستند. مردم کیاسر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
گرنام، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است. مردم گرنام از قومیت طبری هستند. مردم گرنام به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پارِم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است. مردم پارم از قومیت طبری هستند. مردم پارم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پَچِت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است. مردم پچت از قومیت طبری هستند. مردم پچت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
متکازین، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۹ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است. مردم مِتکازین از قومیت طبری هستند. مردم مِتکازین به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
پارچ، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است. مردم پارچ از قومیت طبری هستند. مردم پارچ به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
شیلِر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است. مردم شیلر از قومیت طبری هستند. مردم شیلر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
اهنگرکلا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است. مردم آهنگرکلا از قومیت طبری هستند. مردم آهنگرکلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
برماعشرستاق، عشرستاق به معنی 10 روستا می‌باشد که مرکز آن روستای بسیار قدیمی و تایخی به نام برماروستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.و به گفته پیر مردهای روستا پادشاهی در زمان قدیم (500 سال پیش طبق قبرهای قدیمی منطقه عشرستاق ) حکومت میکرده ضمناً این روستا بسیار خوش اب و هوا می‌باشد جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است. مردم برماعشرستاق از قومیت طبری هستند. مردم برماعشرستاق به زبان طبری
قومیت طبری هستند. مردم برماعشرستاق به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
جیربند، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است. مردم جیربند از قومیت طبری هستند. مردم جیربند به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «جیر» در زبان طبری به معنای پایین می‌باشد.
سمچول، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران که از دو بخش میرخیل و بالا محله تشکیل شده‌است. آثار. سمچول دارای دو کوه بزرگ به نام نسوم و لوسر و مناطقی به نام خاکسری مزرعه اتاق پشت است. همچنین این روستا چشمه ای معروف به نام بزلی دارد. و همچنین ابزارهای مفرغی و قبرهای گبری پیدا شده‌است و گبر یا گبرک به عبارتی زرتشتیان قدیمی بوده‌اند. که ایرانی اصیل به حساب می‌آمدند و تمدنی در این منطقه داشته‌اند و از مسیرهای فرعی جاده ابریشم هم به‌شمار می‌آید. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق
می‌آید. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۹ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است. مردم سمچول از قومیت طبری هستند. مردم سمچول به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. منابع. کانال آپارت روستای سمچول samchol رامین نظری
کردمحله، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است. مردم کردمحله از قومیت طبری هستند. مردم کردمحله به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «کرد» در زبان طبری به معنای چوپان می‌باشد.
لَمِرد، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. لمرد دارای مکان‌های گردشگری از جمله چشمه‌هایی همچون میرزلال، سنگ نو، سنگ چشمه، واسر، شفتو و آبشاری به نام شرشری است. مزار لمرد نیز از جمله جاهایی است که بخاطر سنگ قبرهای قدیمی آن دیدنی است. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. مردم لمرد از قومیت طبری هستند. مردم لمرد به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
لوجنده، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است. مردم لوجنده از قومیت طبری هستند. مردم لوجنده به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
وِلو، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است. مردم ولو از قومیت طبری هستند. مردم ولو به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
یارَسم، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است. مردم یارسم از قومیت طبری هستند. مردم یارسم به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
بندسر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. مردم بندسر از قومیت طبری هستند. مردم بندسر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
غلامی، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
سنگ دره، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
فِت کَش، روستایی از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است. مردم فت کش از قومیت طبری هستند. مردم فت کش به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کفترکار، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است. مردم کفترکار از قومیت طبری هستند. مردم کفترکار به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. با روند مهاجرت مردم به سمت شهرها، جمعیت سکنه ی ثابت روستا به 8 خانوار کاهش پیدا کرده و تبدیل به روستایی ییلاقی شده و در فصل تابستان تعداد خانوارهای ساکن در روستا گاهی به عدد50 نیز می رسدکه برای روستای کوچک کفترکار رقم
عدد50 نیز می رسدکه برای روستای کوچک کفترکار رقم قابل توجهی است. با توجه به آسفالت بودن راه دستیابی به روستای کفترکار اکثراً مسافرت های یک یا دو روزه به روستا را در برنامه های خود قرار می دهند.
کُلا، (به انگلیسی: Kola) روستایی در سلسله جبال البرز و از توابع بخش یانه‌سر و دهستان عشرستاق شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران واقع شده است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است. مردم کلا از قومیت طبری هستند. البته که آمار خانوار فعلی بسیار بیشتر از این تعداد است و ساخت و ساز در این روستا با سرعت بالایی در حال پیشرفت است اکثر جمعیت فقط در فصل گرم سال مثل اواخر بهار تا انتهای تابستان در اینجا سکونت دارند و به نوعی ییلاق مردم روستای تازه آباد کلا و روستای
به نوعی ییلاق مردم روستای تازه آباد کلا و روستای برگه است. زبان. مردم کلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. جاذبه های گردشگری. خود روستای کلا جاذبه گردشگری خاصی ندارد ولی اطراف آن پر از چشمه و جنگل است و همچنین در پشت کوه غربی این روستا یک دریاچه قدیم و زیبا به نام اسطل وجود دارد که سالانه گردشگران زیادی را به اینجا می آورد
کَوا، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.طوایف طبری این روستا شامل سه طایفه: قربانی، حسینعلی و رجبی می‌باشد. طایفه قربانی بزرگ‌ترین طایفه طبری‌تبار آیین روستا می‌باشد. این روستا دارای سه شورا و یک دهیاری می‌باشد. مردم منطقه کوا را به بهشت آبها می‌شناسند. همچنین بسیار قدیمی و دارای اشیای قیمتی زیادی است که البته بخاطر دزدی‌های زیاد به سرقت رفت. این روستای کوچک که با شهر چهارساعت فاصله
رفت. این روستای کوچک که با شهر چهارساعت فاصله دارد مرجع تقلید و علمای بسیاری دارد و بقولی عالم خیز است. هزارجریب، یکی از نواحی طبرستان بوده‌است. این منطقه به مرکزیت کیاسر که از مناطق شمالی شاهرود شروع شده تا نزدیکی فیروزکوه و قسمتی از استان سمنان امروزی را شامل می‌شد. در بعضی از کتب تاریخی، این سرزمین در سال‌های ۸۹ قبل از هجرت تا ۷۵۰ هجری بمدت ۸۴۴ سال پایتخت باوندیان یا آل باوند بود. چندین گورستان گبری و هرمزد پرستی در مناطق هزارجریب و در اطراف کوا وجود دارد که قدمت تاریخ این سرزمین را تا قبل از اسلام
دارد که قدمت تاریخ این سرزمین را تا قبل از اسلام می‌رساند. همچنین در کوا با وجود چندین گورستان گبری نشین و چندین تپه‌های باستانی و مسجد تاریخی از جمله مسجد شپام و همچنین مسجد استاجنان و وجود چند حمام خزینه تاریخی و با همین قدمت و همچنین چندین مورد تپه‌های باستانی، واقع است. اشیا تاریخی و باستانی بسیاری از این منطقه از طریق حفاری‌های غیرمجاز به سرقت رفته، که تاریخ سکونت این منطقه را در گمنامی پنهان نمود. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن
سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن حدوداً ۲۰۰۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است. مردم اکوا از قومیت طبری هستند. مردمکوا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
وَنِشید یا ونوشه روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است. مردم ونشید از قومیت طبری هستند. مردم ونشید به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
افتلت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. مردم افتلت از قومیت طبری هستند. مردم افتلت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
چالو، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. قومیت و زبان. مردم چالو از قومیت طبری هستند. مردم چالو به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است. امادر سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵جمعیت این روستا ۶۴نفر اعلام شده‌است.
کارمن سیلوا نام مستعار و ادبی الیزابت ویت (زادهٔ ۱۸۴۳ - درگذشتهٔ ۱۹۱۶) ملکهٔ رومانی و در عین حال شاعر و نویسنده بود. زندگینامه. کارمن سیلوا با نام واقعی پولین الیزابت اوتیلی لوئیز زو ویت در ۱۸۴۳ در نویویت پروس زاده شد. او دختر هرمان ویت، شاهزادهٔ نویویت بود ازدواج. وی در ۱۸۶۹ با شاهزاده کارل یکم که بعدتر پادشاه رومانی شد ازدواج کرد. آنها صاحب یک دختر به نام ماریا شدند که هنگامی که تنها ۳ سال داشت در ۱۸۷۴ درگذشت. ماریا تنها فرزند الیزابت و کارل بود و غم ناشی از مرگ او سبب شد تا الیزابت روی به فعالیت‌های ادبی
مرگ او سبب شد تا الیزابت روی به فعالیت‌های ادبی آورد. زندگی ادبی. نخستین کارهای او دو شعر بود که با نام مستعار «کارمن سیلوا» و به طور خصوصی در ۱۸۸۰ در لایپزیگ به چاپ رسید. پس از آن آثار دیگری نیز از کارمن سیلوا همچون "Stürme" (۱۸۸۱) و "Leidens Erdengang" (۱۸۸۲) منتشر شد. درگذشت. کارمن سیلوا در سال ۱۹۱۶ در بخارست رومانی درگذشت.
سابق محله، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. سابقا مسی در این محله خر خورده داده است. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است. مردم این روستا از قومیت طبری هستند. مردم این روستا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. آب و هوا. این روستا دارای آب وهوای مدیترانه‌ای است. دارای زمستان‌های نسبتاً سرد و تابستان‌های معتدل می‌باشد. به دلیل نفوذ هوای سرد شمالی از روی دریای خزر این منطقه دارای
هوای سرد شمالی از روی دریای خزر این منطقه دارای برف سنگین و هوای سرد است. در برخی موارد نیز به دلیل نفوذ جریانات جنوبی هوای خشک همراه وزش باد شدید براین مناطق حاکم می‌شود.
عیدین، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است. مردم عیدین از قومیت طبری هستند. مردم عیدین به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کوادره، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است. مردم کوادره از قومیت طبری هستند. مردم کوادره به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
کهنه کومه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است. مردم کهنه کومه از قومیت طبری هستند. مردم کهنه کومه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
رحمان احمدی (زاده ۸ مرداد ۱۳۵۹ در نوشهر) دروازه‌بان سابق فوتبال و مربی اهل ایران است. او در تیم‌های مهم و مطرح فوتبال ایران چون سپاهان، سایپا، پیکان و پرسپولیس بازی کرده‌است. او مدتی دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایران هم بود. دوران ملی. رحمان احمدی نخستین بازی ملی خود را در مسابقات قهرمانی غرب آسیا در مقابل اردن انجام داد. پس از شکست ایران در مقابل ازبکستان در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ و خداحافظی سید مهدی رحمتی از تیم ملی ایران، رحمان احمدی به دروازه‌بان اول تیم ملی ایران بدل گشت. رحمان احمدی با انجام سه
تیم ملی ایران بدل گشت. رحمان احمدی با انجام سه کلین شیت در مقابل لبنان، قطر و کره جنوبی در راهیابی تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۱۴ نقش بسزایی داشت. پس از راهیابی تیم ملی ایران به جام جهانی کارلوس کی‌روش سرمربی وقت تیم ملی ایران ابتدا دانیال داوری و سپس علیرضا حقیقی را به عنوان سنگربان اول تیم ملی انتخاب کرد. او پس از پایان جام جهانی ۲۰۱۴ و برگشتن از برزیل از تیم ملی ایران خداحافظی کرد.
جفری دیوید "جف" فاهی (زاده ۲۹ نوامبر ۱۹۵۲) یک بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی است. او بیشتر بخاطر ایفای نقش کاپیتان فرانک لاپیدوس در مجموعه تلویزیونی لاست که محصول شبکه ای‌بی‌سی آمریکا بود شناخته میشود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سیلورادو، وایت ایرپ، مرد چمن‌زن، اصرار، روانی ۳، ترافیک پوست، خواب‌آور، اسلحه‌ها، دختران و قمار، موج‌سواری در سپیده‌دم و مارپیچ آهن اشاره کرد.
فریدون ولایی(متولد ۱۳۵۱ مراغه)، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر است. زندگی‌نامه. فريدون ولايي در ششم تيرماه 1351 ش در خانواده‌ يي ساده زيست در شهرستان مراغه به دنيا آمد . دوران تحصيلاتِ خود را در رشته‌ي علوم انساني به پايان بُرد . امّا از آنجا كه عاشق هنر ـ به ويژه تئاتر- بود، ادامه‌ي تحصيلات را نزدِ خود ادامه داد . آشنايي وي با دوستداران و بزرگان اين هنر ، باعث شد كه با عزمي راسخ در اين وادي گام برداشته و از سال 1368 وارد انجمن نمایش شهرستان مراغه گردد. پس از چندی فعالیت دیگر باره از راه ادامه‌ی تحصیلات بر
چندی فعالیت دیگر باره از راه ادامه‌ی تحصیلات بر دانش خود افزود و در رشته‌ی کارگردانی نمایش مقطع کارشناسی و رشته‌ی ادبیات نمایشی مقطع کارشناسی ارشد از دانشکده هنر و معماری دانشگاه واحد تهران مرکز فارغ‌التحصیل گرديد. وي، نویسنده و كارگردان تئاتر ایرانی است كه از سال 1368 فعالیت تئاتری خود را در انجمن هنرهای نمایشی با نمایشنامه‌نویسی آغاز كرده و پس از آن در كنار نویسندگی به كارگردانی تئاتر نیز روی آورده است. وی نویسندگی بیش از 30 نمایشنامه‌ی اجرا شده در شهرهای مختلف كشور و نیز كارگردانی بیش از 20 نمایش را در
مختلف كشور و نیز كارگردانی بیش از 20 نمایش را در كارنامه‌ی كاری خود دارد. نویسندگی و كارگردانی نمایش‌های اجرا شده در هشت دوره‌ی سوگواره‌ی خورشید، حضور در بیش از 15دوره جشنواره‌ی تئاتر استانی، 7 دوره جشنواره‌ی منطقه‌یی، 7 دوره جشنواره‌ی سراسری و سه دوره جشنواره بین المللی تئاتر فجر، سفر به سه کشور اروپای شرقی جهت اجرای نمایش و دریافت بیش از 50 جایزه‌ی معتبر از جشنواره‌ی متنوع تئاتری از جمله فعالیت‌های شاخص وی محسوب می‌شود. آثار. حاصلِ تلاشِ چندين ساله‌ي فریدون لایی ، خلق آثاري چند در حیطه‌ی نمايش بوده كه
لایی ، خلق آثاري چند در حیطه‌ی نمايش بوده كه اكثرِ آنها در جشنواره‌هاي معتبر محلّي ، استاني ، برون استاني و ملّي و بین المللی صاحب حرف و رتبه بوده‌اند . ايشان نويسندگي و كارگردانيِ بيش از سي نمايش را به عهده داشته‌اند كه به پاره‌يي از آن‌ها همراه با ديگر فعاليت‌هاي هنري كه از آن جمله است؛ تحقيق و پژوهش در زمينه‌ي ‌تئاتر، فیلمنامه‌نویسی و فیلمسازی و گرافيك رايانه‌يي، اشاره مي‌شود: الف ) نمايش : 1- نگارش نمايشنامه‌ي «پي آواز حقيقت» به كارگرداني كريم شجاعي، مراغه، تالار صوفي، 1372. 2- نگارش نمايشنامه‌ي
مراغه، تالار صوفي، 1372. 2- نگارش نمايشنامه‌ي «نارخو» به كارگرداني محمدحسين اميني، تبريز، تالار مدني، 1372. 3- نگارش نمایشنامه«سرود عروسكی كه در باد می‌رقصد» به كارگردانی«محمدحسین امینی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1373. 4- نگارش نمایشنامه«غزل آخرين انزوا» به كارگردانی«جلال قصاب‌دادی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1374. 5- نگارش نمایشنامه«فهم فراموشی» به كارگردانی«كریم شجاعی»؛ تبریز، تالار شهید مدنی؛ 1374. 6- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«یه سينه‌ريز، یه ستاره، یه سلام»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار
ستاره، یه سلام»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار معلم، ياسوج، 1376. 7- نگارش، كارگرداني و طراحي صحنه‌ي نمايش «پرپريشان و خونين« ، بناب، تالار معلم، 1376 . 8- نگارش نمایشنامه‌نویس«ققنوس سربی» به كارگردانی«هادی افتخارزاده»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1377. 9- كارگردانی نمایش«اژدهاك»نوشته‌ی «بهرام بیضایی»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1377. 10- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«معركه‌ی آوا»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار شهيد مدني، 1377. 11- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«آوازهای پریشان»؛ مراغه، تالار صوفی؛
صحنه در نمایش«آوازهای پریشان»؛ مراغه، تالار صوفی؛ 1378. 12- نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «باران باير» ، مراغه، تالار صوفي، تبريز، تالار مدني و تالار حوزه‌ي هنري، 1378. 13- نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «سبونامه‌ي رويايي روشن» ، تهران، سالن شماره‌ي2 تئاتر شهر، 1379. 14- نگارش نمايشنامه‌ي «آب تني ماهي يك عمر طول مي كشد» به كارگرداني بهنام صدقيان، مراغه، تالار صوفي، 1379. 15- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«یادداشتی ساده از واپسین خنده‌های بانو هما»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار
بانو هما»؛ مراغه، تالار صوفی؛ تبريز، تالار شهيد مدني، 1379. 16- نگارش و كارگردانی نمایش«تبارآتش»؛ تبريز، تالار اقبال آذر، اراك، تالار آينه، مراغه، تالار صوفی؛ 1380و1381. 17- نگارش، كارگرداني و طراحي‌صحنه‌ي نمايش «ترانه‌هاي تلخ تارا» ، تبريز، تالار حوزه‌ي هنري،مراغه، تالار صوفي،1380. 18- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه‌ي نمایش«كشته‌ی مهر»؛ تبریز، تالار اقبال آذر؛ مراغه تالار صوفي، يزد خانه‌ي تئاتر، 1381 و 1382. 19- نگارش نمایشنامه‌ي«پايكوبي»؛ به كارگرداني بهزاد سياه، تبریز، تالار دانشگاه تبريز؛ 1381 . 20-
سياه، تبریز، تالار دانشگاه تبريز؛ 1381 . 20- نگارش، كارگردانی و طراحی صحنه‌ي نمایش«مرگ رنگ»؛ مراغه تالار صوفي، 1381. 21- نگارش نمایشنامه‌ي«روز سرخ»؛ به كارگرداني هادي افتخارزاده، تبریز، تالار قبه‌زرين؛ 1382. 22- نگارش نمایشنامه‌ي«دست‌افشاني»؛ به كارگرداني جواد قامتي، تبریز، تالار قبه‌زرين؛ 1382. 23- نگارش نمایش‌نامه‌ي«گزارش تن»؛ به كارگرداني علي پيروزنيا، اروميه، تالار مجتمع فرهنگي هنري؛ 1382. 24- نگارش نمایش‌نامه‌ي «ققنوس سربي» به كارگرداني قاسم لطفي‌خواجه‌پاشا، كرج، تالار حوزه‌ي هنري،1382. 25- نگارش،
كرج، تالار حوزه‌ي هنري،1382. 25- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «پخش زنده» تبريز، تالار دكتر مبين، 1382. 26- نگارش،كارگردانی و طراحی صحنه در نمایش«مه را ببر»؛ تبریز، تالار اقبال آذر؛ 1382. 27- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمایش‌نامه‌ي «ويروس»، تهران، تالار سنگلج، 1383. 28- نگارش نمایش‌نامه‌ي «بايسيكلران» به كارگرداني محسن عبدلي، تبريز، مجتمع فرهنگي هنري، مريوان، جشنواره‌ي خياباني، تهران، جشنواره‌ي فجر، 1383. 29- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «خورشيد شام»، مراغه، تالار صوفي، 1383. 30- نگارش،
«خورشيد شام»، مراغه، تالار صوفي، 1383. 30- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «قافله‌ي اشك»، مراغه، تالار صوفي، 1384. 31- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «از آل اشك»، مراغه، تالار صوفي، 1386. 32- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «تا بديدم روي تو»، مراغه، تالار صوفي، 1387. 33- حضور در چهارمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «با مسيح مي‌گريم»، تهران، 1387. 34- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «دختران سفيد»، تبريز، خانه‌ي تئاتر، مراغه، تالار صوفي، 1387و1388 35- نگارش، طراحي صحنه و
تالار صوفي، 1387و1388 35- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «با مسيح مي‌گريم»، مراغه، تالار صوفي، 1388 36- كارگرداني و طراحي صحنه‌ي نمايش «آناليز» نوشته‌ي عدالت فرزانه، زنجان، مجتمع فرهنگي و هنري امام(ره)، 1388 37- حضور در پنجمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «آوازي نرم براي جهان»، تهران، 1388. 38- حضور در هفتمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «كوراوغلو»، تهران، 1389. 39- حضور در هشتمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «نغمه‌هاي فسونگر يك گوينده‌ي چالاك»، تهران، 1389. 40-
فسونگر يك گوينده‌ي چالاك»، تهران، 1389. 40- حضور در نهمين دوره‌ي چهارفصل تئاتر ايران با نمايشنامه‌ي «هروقت عطسه مي‌كني، جلوي دهنتو بگير»، تهران، 1389. 41- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «پايكوبي در بلندي»، مراغه، تالار صوفي، 1389. (حضور در نخستین جشنواره‌ی سراسری تئاتر صاحبدلان) 42- نگارش،‌ طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «همنوا با نواي ني»، مراغه، تالار صوفي، 1389. 43- نگارش و كارگرداني نمايش «شبیه خورشید به وقت نیزه»، مراغه، تالار صوفي، 1390. 44- نگارش، طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «آوازي نرم براي
طراحي صحنه و كارگرداني نمايش «آوازي نرم براي جهان»، مراغه، تالار صوفي، زنجان، مجتع فرهنگی و هنری امام خمینی(ره)، تهران، تئاتر مولوی،1390. (حضور در سی‌امین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر) 45- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «گزارش به بالا»، تبریز، سالن استاد مقبلی مجتمع فرهنگی و هنری تبریز، مراغه، تالار صوفی، 1391. (حضور در جشنواره‌ی استانی و منطقه‌ای تئاتر سوره ماه) 46- نگارش، طراحی صحنه و کارگردانی نمایش «سایه‌ها و باد»، تهران، تالار سایه‌ی مجموعه‌ی تئاتر شهر، 1391. (حضوردر سی‌ویکمین جشنواره‌ی