payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برمی‌انگیزد که ای کاش می‌توانست پنجصد سال پیش، در زمان حیات بابر، در کابلستان زندگی می‌کرد. البته شاعران چندی وجود داشته‌اند که گاهی در قصیده یا غزل به وصف زیبایی کابل پرداخته‌اند، اما به جرأت می‌توان گفت که کسی تا آن روز و بعد از آن شرح جامعی از محلات زیبای کابلستان نداده‌است. او می‌نویسد: «محلات نزدیک کابل هوای گرم و سرد دارند. با یک روز سوار بر اسب می‌شود به جایی رسید که آن سرزمین هیچ وقت برف را ندیده‌است و باز به فاصلهٔ یک ساعت به جای دیگری می‌توان رسید که کوه‌هایش همیشه پر از برف است.» منظور بابر از
که کوه‌هایش همیشه پر از برف است.» منظور بابر از ذکر این دو محل زیبا، پغمان و ننگرهار بوده‌است. در آن روزگار میوه در کابل و محلات نزدیک به آن وافر بود مثل انگور، توت، انجیر، خرما، زردآلو، بادام، پسته، چهار مغز، انار، سیب، ناک، خربوزه، شفتالو، آلو، سنجد وغیره. اما آنچه بیشتر از دیگر میوه‌ها بابر را مفتون خود ساخته‌است جلغوزهٔ نجراب است که او به تفصیل پیرامون این میوه که در آن روزگار تنها در نجراب پیدا می‌شد، نوشته‌است. بهتر است آنچه که خود ظهیرالدین محمد بابُر در وصف نجراب نوشته‌است ذکر قول شود. او می‌نویسد:
در وصف نجراب نوشته‌است ذکر قول شود. او می‌نویسد: "یک دیگر تومان نجراو است. به طرف شرق شمال کابل در کوهستان واقع شده. عقب او در کوهستان تمام کافرانند و کافرستان طور گوشه ایست انگور و میوهٔ او بسیار. در زمستان مرغ را بسیار پرواز می‌کنند. در کوهستان او ناژو و جلغوزه و چوب بلوت و جنجک بسیار می‌شود. درخت ناژو بلوت و جلغوزه از این پایانتر می‌شود و در نجراو بالا اصلاً نمی‌شود. اینها از درختهای هندوستانند. چراغ تمام مردم کوهستان از چوب جلغوزه‌است. مثل شمع روشن می‌شود و می‌سوزد خیلی غرابت دارد. " کسی نمی‌تواند از
و می‌سوزد خیلی غرابت دارد. " کسی نمی‌تواند از طبیعت سرشار از زیبایی نجراب چشم پوشی کند. اگر طبیعت را چون دستی بینگاریم، پنج درهٔ نجراب می‌تواند پنج انگشت این دست زیبا باشد. بابر به تکرار از زیبایی طبیعی نجراب در کتابش یاد کرده‌است و دره‌ها، کوه‌ها، جویبارها و دریای نجراب را می‌ستاید و به سببی که خود چشم روشنی برای بینش طبیعت داشته‌است، هماره در ترصد بوده تا آنچه از زیبایی در خور ستایش است، از قلمش نیفتد. او نه تنها از عالم زیبای نباتی در نجراب سخن می‌گوید، بلکه عالم حیوانی آن را که شگفتی زاست از چشم دور
بلکه عالم حیوانی آن را که شگفتی زاست از چشم دور نداشته‌است. او از وجود حیوانی که به نام روباه پرنده مشهور است از دهان سپاهیانش می‌شنود که این حیوان روباه گون می‌تواند از شاخه‌ای به شاخهٔ دیگر درخت بپرد. ظهیر الدین بعد از شنیدن این داستان می‌خواهد هر طوری‌که شده این حیوان را ببیند و امتحان کند که آیا می‌تواند بپرد یا نه. او می‌نویسد: «و در کوهستان نجراو روبه پران می‌شود. روبه پران یک جانوریست از موشک پران کلانتر. در میان هر دو دست و هر دو ران او پرده ییست در رنگ بال شب‌پره. دایم می‌آوردند می‌گویند که از
در رنگ بال شب‌پره. دایم می‌آوردند می‌گویند که از درختی به درخت نشیب رو به یک گز انداز می‌پرد. من خود پریدن او را ندیده‌ام، اما به درختی گذاشته شد، چسپیده چست برآمد و از آن جا پراینده شد. مثل پرنده بال‌های خود را گشاد، بی‌آزار فرود آمد. در این کوهستان جانور لوحه می‌شود. این جانور را بوقلمو می‌گویند. از سر تا دم او پنج شش رنگ مختلف دارد. مثل گردن کبوتر براقست. کلانی او برابر کبک دری می‌باشد. غالباً کبک دری هندوستان همینست. آن مردم عجب چیزی روایت کردند. در وقتی که زمستان می‌شود، در دامنهٔ کوه‌ها فرود می‌آید،
که زمستان می‌شود، در دامنهٔ کوه‌ها فرود می‌آید، اگر پرانیدند، همین که از باغ بالای انگور گذشت، دیگر اصلاً نمی‌تواند پرید و می‌گیرند. در نجراو یک موش دیگر می‌شده‌است. موش مشکین می‌گویند که بوی مشک ازو می‌آید. آن را من دیده‌ام.» از یادداشت‌های بابر بر می‌آید که کوهستان‌های نجراب پر از جانوران و پرندگان شگفت شمایل بوده‌اند؛ و جود همین حیوانات و پرندگان بوده‌است که اشخاص مقتدری چون بابر و شاهان دیگر به شمول امیر حبیب‌الله خان را تحریک می‌کرد تا به غرض شکار به این‌جا بیایند. با دریغ که به سبب بی‌توجهی
شکار به این‌جا بیایند. با دریغ که به سبب بی‌توجهی دولت‌مداران از این حیوانات و پرندگان شگفت شمایل دیگر خبری نیست و حتی آن پلنگ معروف نجراب که تا سی سال پیش، در زمستان‌ها از کوه‌ها به روستاهای نجراب می‌آمد و ترس در دل روستاییان ایجاد می‌کرد، از کوه‌های نجراب کوچیده‌است یا به دست مردمانی که اهمیت این گونه حیوانات را در زیبایی طبیعی منطقه درک نمی‌کنند، نابود شده‌است (نوشته داکتر سخاورز)
شلگهی، نام روستایی در استان خوزستان شهرستان دزفول می‌باشد. نام و پیشینه. نام روستا در گذشته شلگهی بوده و از ترکیب دو واژۀ "شل" یعنی کیسه بزرگی که در گذشته محصول درو شده را درون آن به خرمن منتقل می‌کردند و واژۀ "گهی" به معنی زود و سریع تشکیل شده‌است که معنی این واژه مرکب یعنی جایی که شل سریع پر از محصول می‌شود که تاکیدی بر حاصلخیزی زمین‌های کشاورزی روستا است. البته به روایتی دیگر شلگهی ترکیب دو واژه "شل" و "گاهی" بوده که به مرور گاهی به گهی تغییر یافته‌است که به معنی جای قرار دادن شل‌ها است. در هر صورت اکنون
به معنی جای قرار دادن شل‌ها است. در هر صورت اکنون سال‌هاست که نام شلگهی علیا بر پلاک ثبتی "۱۶۹۹" نهاده شده‌است و در لغت‌نامه دهخدا هم با نام شلگهی بالا نام آن ذکر شده‌است. مردم. مردم این روستا به لری بختیاری سخن می گویند. موقعیت. شلگهی در بخش جلگه‌ای دزفول قرار دارد. روستا دارای گستردگی نزدیک به ۹۵۰ هکتار می‌باشد و از سمت شمال به شاه آباد از سمت جنوب به زمین‌های شلگهی صفلی و قلعه خلیل از سمت خاور به فضیلی و قلعه سردار و از سمت باختر به گلال (رودخانه) و چغاسرخ محدود می‌باشد. راه‌های دسترسی. راه‌های دسترسی
محدود می‌باشد. راه‌های دسترسی. راه‌های دسترسی به این روستا شامل دو راه آسفالته یکی از سمت سیاه منصور و دیگری از سمت چهار راه صفی آباد می‌باشد. همچنین راه شامل چهار جادهٔ شنی یکی از سمت امامزاده علی شلگهی یکی از سمت قلعه خلیل یکی از سمت قلعه سردار و یکی از سمت شاه آباد می‌باشد. وضعیت طبیعی شلگهی. شلگهی دارای پوشش گیاهی پراکنده (استپ) می‌باشد و بیشترین درختی که در شلگهی وجود دارد درخت کنار است که بیشتر به صورت خودرو در این سرزمین می‌روید ولی در باغچه‌های اهالی درختان پرتقال و نارنج و زیتون وخرما به چشم
اهالی درختان پرتقال و نارنج و زیتون وخرما به چشم می‌خورد چون بیشتر زمین‌های روستا زیر کشت محصولات کشاورزی است در بیشتر زمان‌های سال روستا سرسبز است. شلگهی از دید جغرافیایی در درازای جغرافیایی ** درجه و ** دقیقه خاوری و پهنای جغرافیایی** درجه و ** دقیقه شمالی گسترده شده‌است و بلندای آن از روی دریا ** متر می‌باشد. شلگهی مانند بیشتر جاهای خوزستان دارای آب و هوای گرم و شرجی می‌باشد و تابستانی گرم و زمستانی مدیترانه‌ای دارد. میانگین بارش سالانه باران ۲۵۰ میلی‌متر و میانگین دما ۳ درجه سانتی‌گراد در زمستان و ۴۹
و میانگین دما ۳ درجه سانتی‌گراد در زمستان و ۴۹ درجه سانتی‌گراد در تابستان می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان چغامیش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۲۳ نفر (۳۱۶خانوار) بوده‌است و بیشتر آن‌ها در شلگهی علیای قدیم سکونت داشته‌اند. نوروز در شلگهی. در شلگهی همچون دیگر جاهای ایران، نوروز گرامی‌ترین روز سال و بزرگترین عید مردم است. در شلگهی مردم پیش از پایان سال به خانه تکانی پرداخته و به مرتب کردن خانه و زندگی خود می‌پردازند. قبل از شروع سال نو برای خود و خانواده لباس نو
قبل از شروع سال نو برای خود و خانواده لباس نو می‌خرند و شیرینی و دیگر تنقلات نوروزی فراهم می‌کنند. حدود دو هفته قبل از پایان زمستان و آغاز رسمی نوروز اقدام به کاشت سبزه نوروزی که بیشتر گندم است می‌کنند. در شلگهی رسم است که پدران به دختران و برادران به خواهران و شوهران به همسران خود عیدی می‌دهند و این عیدی قبل از آغار سال نو باید داده شود. آخرین چهارشنبه سال: در شلگهی نیز مانند بیشتر جاهای ایران، چهارشنبه سوری به شکل پراکندهٔ برگزار می‌شود. این مراسم که بیشتر به شکل افروختن آتش و ترقه بازی است در بین جوانان
به شکل افروختن آتش و ترقه بازی است در بین جوانان و نوجوانان، علاقه‌مندان فراوانی دارد. پنجشنبه آخر سال: آخرین شب جمعه سال به نام عید مردگان یا علفه مُرده‌ها معروف است. در این روز اکثر مردم از صبح اقدام به پختن حلوا و کلوچه و نان محلی یا نان تیری می‌کنند. حلوا را در نان تیری می‌گذارند و بین خانه‌های اهالی تقسیم می‌کنند. در بعد از ظهر این روز هم مردم به مکان امام‌زاده علی شلگهی یعنی محل دفن اکثر متوفیان روستا و روستاهای هم جوار می‌روند و بر روی قبور در گذشتگان سبزه و حلوا میوه می‌گذارند و اقدام به خواندن
سبزه و حلوا میوه می‌گذارند و اقدام به خواندن قرآن و فاتحه برای درگذشتگان می‌کنند. این مراسم و گردهمایی از شلوغترین آیین‌های سال محسوب می‌شود. شب سال نو: در شلگهی رسم بر این است که هر کس شب سال نو باید خانه خودش باشد پس هر کس هر کجا باشد خود را به خانه می‌رساند. اغلب شام شب سال نو در شلگهی باقلاپلو است آن هم باقلا تازه محصول خود روستا این سفره و این شام به یاد ماندنی‌ترین سفره و غذای سال است. تحویل سال: در شلگهی نیز مانند تمام سرزمین‌های ایرانی مردم قبل از تحویل سال نو، سفره هفت سین پهن می‌کنند. سفره هفت
تحویل سال نو، سفره هفت سین پهن می‌کنند. سفره هفت سینی زیبا با سبزه و سمنو و سماق وسیب و سرکه وسکه و سنبل و ماهی قرمز و قرآن و‌... سفره‌ای سراسر مهر و صفا و دوستی قبل از لحظه تحویل سال پدر شروع به خواندن قرآن می‌کند. مادر هم شروع به خواندن دعا برای همه می‌کند. بعد همه از تلویزیون یا رادیو لحظه آغاز سال نو آگاه می‌شوند. آنجا که می‌گوید: آغاز سال‌...‌خورشیدی. بعد همه به هم شاد باش عید و آرزوی تندرستی و پیروزی می‌دهند. روز نوروز در گذشته رسم براین بود که صبحگاه روز عید مردم به خانه شهدا و کسانی می‌رفتند که در
روز عید مردم به خانه شهدا و کسانی می‌رفتند که در سال قبل از دنیا رفته‌اند و عید مبارکی و سر سلامتی به آن‌ها می‌دادند ولی از سال 1390خورشیدی این رسم برداشته شد و برای همه یک مراسم دو ساعته در مسجد روستا برگزار می‌کنند. بعد از مراسم صبح بیشتر مردم به خانه بزرگترهای خاندان رفته و به آن‌ها شاد باش نوروزی می‌دهند و سالی خوش را آرزو می‌کنند. بزرگترها هم با آجیل و شیرینی از میهمانان پذیرایی می‌کنند و به بچه‌ها عیدی می‌دهند. فیلم خاک. "خاک" نام فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۵۲ ایران است.
نویسندگی مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۵۲ ایران است. فیلم‌نامهٔ این فیلم را مسعود کیمیایی بر اساس رمان "آوسنه بابا سبحان" نوشتهٔ محمود دولت‌آبادی نوشت. فیلمبرداری بخش‌هایی از این فیلم در عمارت امیربهمن خان واقع در روستای شلگهی انجام شد که به عنوان خانه همسر فرنگی ارباب از آن استفاده شده‌است.
پولک‌پوست، پنگولین یا مورچه‌خوار پولک‌دار عناوینی هستند که برای اشاره به گروهی از جانوران از راسته پولک‌پوست‌سانان (Pholidota) استفاده می‌شوند. این راسته تنها شامل یک خانواده یعنی پولک‌پوستان (Manidae) می‌شود و خود خانواده پولک‌پوستان نیز که به ۳ سردهٔ Manis ,Phataginus و Smutsia تقسیم می‌شود. در سرده پولک‌پوست‌های درختی ۴ گونه پولک‌پوست حضور دارند که همگی بومی شرق آسیا هستند و ۲ سرده دیگر هم هر کدام ۲ گونه دارند که همگی بومی آفریقا هستند. هر ۸ گونه پانگولین در فهرست جانوران در معرض تهدید آی‌یوسی‌ان هستند و
در فهرست جانوران در معرض تهدید آی‌یوسی‌ان هستند و به ویژه ۴ گونه آسیایی در خطر فوری انقراض قرار دارند زیرا بیش از هر جانور دیگری در دنیا به صورت قاچاق خرید و فروش می‌شوند. دانشمندان بر این باورند که ویروس عامل بیماری COVID-19 از خفاش‌ها به پانگولین انتقال پیدا کرده و در پانگولین‌ها فرگشت پیدا کرده و به انسان انتقال یافته‌است. پولک‌پوست‌ها بر روی پوست خود پولک‌هایی از جنس کراتین دارند و تنها پستاندارانی هستند که چنین نوع از پوشش بدن را دارا هستند. پولک‌پوست‌ها در مناطق گرمسیری آفریقا و آسیا زندگی می‌کنند و
در مناطق گرمسیری آفریقا و آسیا زندگی می‌کنند و نام پانگولین از زبان مالای گرفته شده و به معنی «جمع‌شونده رو به بالا» است. روز ۱۶ فوریه به عنوان روز جهانی این جانوران در تقویم محیط زیست ثبت شده است. ویژگی‌ها. این جانوران شب‌زی هستند و از حس بویایی قوی خود برای یافتن حشرات در شب استفاده می‌کنند. پولک‌پوست‌ها بیشتر روز را به خوابیدن می‌گذرانند و به هنگام خواب رو به بالا می‌غلتند و به صورت گلوله‌ای در خود جمع می‌شوند. فلس‌های پانگولین همه جای بدن او به‌جز شکم و سمت داخلی بازوهایش را می‌پوشاند. پولک‌پوست‌ها به
سمت داخلی بازوهایش را می‌پوشاند. پولک‌پوست‌ها به هنگام احساس خطر خود را مانند جوجه‌تیغی جمع می‌کنند و تنها کفتار و گربه‌ایان بزرگ قادر به نفوذ به پوشش فلسی آن‌ها هستند. پولک‌پوست‌ها در خوردن مورچه‌ها و موریانه‌ها تخصص دارند و زبانی دراز و باریک دارند که با بزاقی چسبناک پوشیده شده‌است. پولک‌پوست‌ها دندان ندارند و غذا در معده قوی آن‌ها خرد و گوارده می‌شود. پولک‌پوست‌ها گوش هم ندارند یا گوش‌هایی کوچک در برخی از آن‌ها دیده می‌شود. پاهای جلوی آن‌ها کوتاه و نیرومند است که برای کندن زمین به‌کار می‌رود. گونه‌هایی
است که برای کندن زمین به‌کار می‌رود. گونه‌هایی از پانگولین‌ها بر روی زمین زندگی می‌کنند و گونه‌ای نیز درخت‌زی است که این گونه دمی قوی برای گرفتن تنه و شاخه‌ها دارد. پولک‌پوست‌ها جانورانی تک‌زی هستند و معمولاً تنها یک فرزند به دنیا می‌آورند. به هنگام خطر، پانگولین مادر، فرزندش را به بغل می‌گیرد و خود را به‌دور او گلوله می‌کند. پولک‌پوست‌های کودک، پس از دو سال آماده جفت‌گیری هستند. پولک‌پوست بزرگ که در جنگل‌های بارانی و علفزارهای استوایی آفریقا یافت می‌شود، از همه بزرگ‌تر است و طولش به ۱٫۸ متر و وزنش به بیش
همه بزرگ‌تر است و طولش به ۱٫۸ متر و وزنش به بیش از ۳۰ کیلوگرم می‌رسد. دانشمندان می‌گویند که این جانور آینده روشنی ندارد و کسی نمی‌داند که چه تعداد از آنها در طبیعت باقی مانده‌است. به گفته آنان احتمال روبه‌رو شدن با این جانور در طبیعت چنان کم است که حتی نمی‌توان تخمین دقیقی از جمعیت آن داشت.
هتل کارتن فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سیروس الوند و تهیه‌کنندگی احمد نجفی و سیروس الوند ساخته سال ۱۳۷۵ است. این فیلم در شهریور ۱۳۷۶ بر روی پرده سینما رفت. خلاصه فیلم. بهرام ادیب قهرمان سابق والیبال، پس از سالها دوری از وطن برای دیدن سعید تنها فرزندش به کشور بازمی‌گردد وارد ایران شود… جشنواره‌های داخلی. جشنواره فیلم فجر. فیلم هتل کارتن در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۵) توانست دیپلم افتخار در بخش نقش اول مرد (احمد نجفی) را دریافت کند. جشن خانه سینما. این فیلم در اولین دوره جشن خانه سینما (۱۳۷۶)
این فیلم در اولین دوره جشن خانه سینما (۱۳۷۶) کاندیدای دریافت بهترین فیلم‌نامه (سیروس الوند) بوده‌است. جشنواره فیلم آبادان. فیلم هتل کارتن در اولین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان حضور داشته‌است. جشنواره‌های خارجی. جشنواره فیلم مونترال. هتل کارتن در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال (۱۳۷۶) حضور داشته‌است. جشنواره فیلم دمشق. فیلم هتل کارتن در دهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم دمشق (۱۳۷۶) نیز حضور داشته‌است. جشنواره فیلم بیروت. این فیلم در دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت (۱۳۷۷) حضور
دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت (۱۳۷۷) حضور داشته‌است. جشنواره فیلم بوگوتا. هتل کارتن در پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوگوتا(۱۳۷۷) نیز حضور داشته‌است. جشنواره فیلم هیوستن. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی در موزه هنرهای زیبای هیوستن (۱۳۷۸) شرکت کرده‌است. جشنواره فیلم بوستن. این فیلم در ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی در موزه هنرهای زیبای بوستن (۱۳۷۸) شرکت کرده‌است. جشنواره فیلم یوگسلاوی. هتل کارتن در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی در موزه فیلم یوگسلاوی (۱۳۷۸) شرکت
فیلم‌های ایرانی در موزه فیلم یوگسلاوی (۱۳۷۸) شرکت کرده‌است. جشنواره فیلم براتیسلاوا. هتل کارتن در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی در براتیسلاوا (۱۳۷۸) حضور داشته‌است.
محمدعلی اصفهانی ملقب به سلطان‌الکتّاب از خوشنویسان صاحب‌نام اصفهانی در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم هجری است که در خط نسخ و همچنین رقاع استاد بود و آثاری از او تا تاریخ ۱۳۲۴ ه‍.ق دردست است.
صلیب، معرب چلیپا در فارسی، شکلی هندسی شامل دو خط یا میله است که بر یکدیگر عمود باشند، به‌طوری‌که یک یا هر دو خط از وسط قطع شود. خط‌ها معمولاً به صورت عمودی یا افقی هستند. صلیب یکی از نمادهای انسان باستانی است و در ادیان بسیاری از جمله در مسیحیت از آن استفاده شده است. صلیب نماینده تقسیم عالم به عناصر چهارگانه (یا جهت‌های چهارگانهٔ جهت‌یابی)، یا بیانی از مجموع مفاهیم الاهیات در خط عمودی و جهان در خط افقی است. نماد صلیب در فرهنگ‌های مختلف. علامت صلیب به‌عنوان نمادی در دین مسیحیت چندان تازه نیست و تقریباً دو
نمادی در دین مسیحیت چندان تازه نیست و تقریباً دو هزار سال پیش از پیدایش مسیحیت نماد آشوری‌ها بوده است. مصریان نیز همین نماد را نشانهٔ زندگی جاوید می‌دانستند. در آیین مهرپرستی یا میتراییسم، صلیب نماد خورشید بود و اکنون، نمونه‌ای از آن در نقش رستم وجود دارد. از طرفی دیگر، خود صلیب که ابزاری برای شکنجه و درنهایت اعدام بردگان بود، با مصلوب شدن مسیح به نماد عشق در مذهب مسیحیان تبدیل شد. صلیب را رومیان برای مجازات استفاده می‌کردند. عیسی نیز بر روی یک صلیب رومی مصلوب شد.
برمبو اس.پی. ای تولیدکننده سیستم‌های ترمز برای خودروها و موتورسیکلتها است. این شرکت در سال ۱۹۶۱ در برگامو ایتالیا تأسیس شد. تاریخچه. تأسیس این کمپانی برمی‌گردد به سال ۱۹۶۱ و یک گاراژ مکانیکی که توسط مردی به نام امیلیو بومباسی اداره می‌شد. او در سال ۱۹۶۴، با استفاده از تجربیات و اطلاعاتی که درزمینهٔ مکانیک و فلزکاری داشت، اقدام به ساخت اولین صفحه ترمز ایتالیایی کرد؛ جالب است بدانید در سال ۱۹۶۵ کمپانی فقط ۲۸ کارگر داشت! پس‌ازآن علاوه بر صفحه ترمز، دیگر تجهیزات سیستم ترمز نیز توسط این کمپانی ساخته می‌شد.
سیستم ترمز نیز توسط این کمپانی ساخته می‌شد. به‌محض شناخته شدن این برند و تحت سلطه قرار دادن بازار اروپا در سال ۱۹۷۲، تولیدات آن به موتورسیکلت‌های اروپایی نیز راه یافت. در سال ۱۹۷۵ با پیشرفت فناوری‌های این کمپانی و افزایش سطح کیفی آن، انزو فراری تصمیم به استفاده از محصولات این کمپانی در خودروهای فرمول ۱ خود گرفت که این امر خود نقطهٔ عطفی در پیشرفت‌های روزافزون برمبو به‌حساب می‌آید. بعد از آن برمبو تبدیل به بزرگ‌ترین کمپانی سازندهٔ سیستم ترمز مدل‌های مسابقه‌ای شد و به دنبال این موفقیت‌ها، قهرمانی‌های بسیاری
شد و به دنبال این موفقیت‌ها، قهرمانی‌های بسیاری توسط موتورسیکلت‌های مجهز به این سیستم ترمزها کسب شد. در سال ۱۹۷۵ کمپانی برمبو ۱۴۶ کارگر داشت و سود این کمپانی به ۲٫۸ میلیارد لیره می‌رسید. (لیره واحد پول ایتالیا قبل از به تصویب رسیدن یورو بود). اوایل دههٔ ۸۰ برمبو در تولید تجهیزات خودروی سواری، مسابقه‌ای و موتورسیکلت به پیشرفت‌های چشم‌گیری رسید؛ برای مثال می‌توان به کالیبرهای ترمز اشاره کرد. این پیشرفت‌ها شامل تغییرات مثبتی در طراحی و استفاده از آلومینیوم بود. یکی از عوامل شهرت برمبو این بود که کالیبرهای
بود. یکی از عوامل شهرت برمبو این بود که کالیبرهای آلومینیومی، توسط کمپانی‌های دیگر مثل پورشه، مرسدس بنز، ب ام و، لانچیا، نیسان و کرایسلر مورد استفاده قرار گرفت و زمینهٔ پیشرفت‌های بعدی و گسترش کمپانی در کشورهای دیگر را نیز فراهم کرد. تا سال ۱۹۸۵ این کمپانی ایتالیایی ۳۳۵ کارگر داشت و سود آن به ۵۱ میلیارد لیره می‌رسید. به دنبال همهٔ این اتفاقات، برمبو روزبه‌روز به سمت پیشرفت راه خود را ادامه می‌داد و در سال ۱۹۹۵علاوه بر ورود به بازار بورس اوراق بهادار و موفقیت در کار گروهی، تعداد کارگرانش نیز به ۱٬۱۱۵ نفر و
در کار گروهی، تعداد کارگرانش نیز به ۱٬۱۱۵ نفر و سود کمپانی به ۳۳۱ میلیارد لیره رسید! با ورود به قرن جدید، کمپانی به شراکت‌ها و تصاحبات مهمی دست پیدا کرد و مرزهای پیشرفت را وسیع‌تر کرد. یکی از اقدامات این کمپانی، خرید سهام و خط تولید کمپانی Alfa Real Minas بود؛ چندی بعد کمپانی بریتانیایی AP Racing Limited که تخصص ساخت سیستم ترمز و کلاچ مدل‌های مسابقه‌ای را داشت نیز توسط برمبو خریداری شد. به‌علاوه، برمبو برای اینکه بتواند هرچه بهتر درزمینهٔ موتورسیکلت پیشرفت کند، ۷۰٪ از سهام کمپانی Marchesini که در ساخت
کند، ۷۰٪ از سهام کمپانی Marchesini که در ساخت رینگ‌های منیزیمی موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای تبحر داشت را نیز خریداری کرد. رشد و توسعهٔ برمبو همچنان در سال‌های بعدی ادامه داشت و تا سال ۲۰۰۰ تعداد کارگران این کمپانی به ۲۸۰۰ نفر و سود کمپانی به ۸۸۷ میلیارد لیره رسید. در سال ۲۰۰۳، برمبو، دایملر و کرایسلر شراکتی را برای تولید دیسک ترمزهای سرامیکی انجام دادند. به‌علاوه در سال ۲۰۰۵، برمبو پلت فرم موردنیاز VRSCR-Streetrod کمپانی Harley-Davidson را تهیه می‌کرد و این اتفاق بزرگی بود، چراکه زمان آن رسیده بود تا این شرکت
بزرگی بود، چراکه زمان آن رسیده بود تا این شرکت بتواند فعالیت خود را در آمریکا گسترش دهد. اواخر سال ۲۰۰۵ نیز شراکت‌های مختلفی با کمپانی‌های دیگری انجام داد و تمام این تلاش‌ها، آن را تبدیل به برمبوی امروز کرد.
پیش‌پای یا اتا دوپیکر یک ستاره است که در صورت فلکی دوپیکر قرار دارد. نام پیش‌پای از زبان پارسی میانه گرفته شده‌است.
جِناح (بال) یا اپسیلون ماکیان یک ستاره است که در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. در نقشه‌های قدیمی دانشمندان خاورزمین این ستاره به عنوان بال ماکیان ترسیم می‌شد.
بوریس فرانتس بکر (زادهٔ ) تنیسور حرفه‌ای شمارهٔ یک سابق جهان از آلمان است. وی قهرمان ۶ گرند اسلَم در بخش انفرادی، برندهٔ مدال طلای المپیک ۱۹۹۲ بارسلون و جوان‌ترین قهرمان بخش انفرادی ویمبلدون در طول تاریخ با کسب این عنوان در ۱۷سالگی است. پس از بازنشستگی. پس از بازنشستگی از تنیس، زندگی خصوصی بکر سوژه نشریات زرد‌‌ بود. زیرا همزمان با داشتن همسر، روابط عاطفی و جنسی زیادی با زنان دیگر داشت. اما با وجود این خبرها درباره زندگی خصوصی، به دلیل شخصیت شوخ‌طبع و جذاب به یک کارشناس محبوب تنیس در برنامه‌های تلویزیونی
به یک کارشناس محبوب تنیس در برنامه‌های تلویزیونی تبدیل شد. بکر همچنین برای مدتی رئیس اتحادیه تنیس آلمان بود. برجسته‌ترین بخش کارنامه حرفه‌ای بکر پس از بازنشستگی، سرمربی‌گری نواک جوکوویچ برای ۳ سال بود. محکومیت مالی. او در مه ۲۰۲۲ به بیش از ۲۰ مورد تخلف مالی محکوم شد. بوریس بکر در دادگاهی در لندن به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین بریتانیا به دو سال و نیم زندان محکوم شد. بکر در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ به دنبال پس ندادن وام ۵۰ میلیون پوندی که برای خریدن املاکی در مایورکا گرفته بود اعلام ورشکستگی کرد. او محکوم شده که
گرفته بود اعلام ورشکستگی کرد. او محکوم شده که میلیون‌ها پوند دارایی خود را که باید با آن‌ بدهی‌های خود را می‌پرداخته پنهان کرده است. او برای فرار از دادگاه اعلام کرد که به وابسته فرهنگی و ورزشی جمهوری آفریقای مرکزی در اتحادیه اروپا است مصونیت دیپلماتیک دارد. جمهوری آفریقای مرکزی، وابسته فرهنگی و ورزشی بودن بوریس بکر را تایید اما داشتن مصونیت دیپلماتیک را رد کرد. پس از مدتی بکر نیز دیگر ادعای مصونیت دیپلماتیک نکرد. بوریس بکر همواره از بیان مقدار دارایی‌های خود، سر باز می‌زند.
ستاره سیف‌الجبار (شمشیر شکارچی) با نام‌گذاری بایر کاپا شکارچی (κ Orionis، کوتاه‌شده به Kappa Ori، κ Ori) و نام‌گذاری فلامستید «۵۳ شکارچی» (۵۳ Ori)، یک ابرغول آبی و ششمین ستارهٔ درخشان صورت فلکی شکارچی است. از میان چهار ستارهٔ درخشان که چهارضلعی اصلی شکارچی را تشکیل می‌دهند، این ستاره در گوشهٔ جنوب‌شرقی قرار دارد. برای ناظری در نیمکرهٔ شمالی که به سمت جنوب می‌نگرد، این ستاره در پایین سمت چپ شکارچی دیده می‌شود و برای ناظری در نیمکرهٔ جنوبی که به سمت شمال می‌نگرد، در بالا سمت راست قرار دارد. اندازه‌گیری‌های
در بالا سمت راست قرار دارد. اندازه‌گیری‌های اخترسنجی با اختلاف منظر فاصلهٔ آن را حدود ۶۵۰ سال نوری از خورشید برآورد کرده‌اند. این ستاره کوچک‌تر، کم‌نورتر، اما داغ‌تر از رجل‌الجبار است و قدر ظاهری دیداری آن ۲٫۱ است. درخشندگی این ستاره اندکی تغییر می‌کند و به‌میزان ۰٫۰۴ قدر نوسان دارد. نامگذاری. «کاپا شکارچی» نام‌گذاری بایر این ستاره و «۵۳ شکارچی» نام‌گذاری فلمستید آن است. نام سنتی «سیف» از واژهٔ عربی «سیف‌الجبار» (به‌معنی «شمشیر غول») گرفته شده است. این نام در اصل برای اتا شکارچی به‌کار می‌رفت. در سال ۲۰۱۶،
اصل برای اتا شکارچی به‌کار می‌رفت. در سال ۲۰۱۶، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی گروه کاری نام‌گذاری ستارگان (WGSN) را برای ثبت و استانداردسازی نام‌های ویژهٔ ستارگان ایجاد کرد. نخستین بولتن WGSN در ژوئیهٔ ۲۰۱۶ شامل فهرست نخستین نام‌های تأییدشده بود که «سیف» برای این ستاره نیز در آن آمده و اکنون در «فهرست نام‌های ستارگان اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی» ثبت شده است. در فهرست ستارگان قرن هفدهمT اثر محمد اخصاصی موقت، این ستاره با نام «رکبه‌الجوزاء الیمنیه» ذکر شده که در لاتین به «Genu Dextrum Gigantis» به‌معنی «زانو
در لاتین به «Genu Dextrum Gigantis» به‌معنی «زانو راست غول» ترجمه شده است. ویژگی‌ها. شمشیر شکارچی یک ابرغول با ردهٔ طیفی B0.5 Ia است. ردهٔ درخشندگی «Ia» نشان‌دهندهٔ یک ابرغول درخشان است که ذخیرهٔ هیدروژن در هستهٔ خود را مصرف کرده و از رشتهٔ اصلی تکامل یافته است. این ستاره دارای باد ستاره‌ای نیرومندی است و با نرخ جرم خورشید در سال جرم از دست می‌دهد، که معادل از دست دادن جرم خورشید در هر ۱٫۱ میلیون سال است. با استفاده از اختلاف منظر اندازه‌گیری‌شده توسط هیپارخوس و طیف‌نگاری، جرم آن ۱۵٫۵۰ ± ۱٫۲۵ برابر جرم
و طیف‌نگاری، جرم آن ۱۵٫۵۰ ± ۱٫۲۵ برابر جرم خورشید و درخشندگی آن ۵۶٬۸۸۱ برابر خورشید برآورد شده است. تحلیل طیف و سن اعضای انجمن اُریون OB1 جرم ۲۸ برابر خورشید (از جرمی آغازین برابر با ۳۱٫۸ برابر خورشید) و سنی برابر با ۶٫۲ میلیون سال را نشان می‌دهد. همچنین تحلیل توزیع انرژی طیفی این ستاره با استفاده از فاصلهٔ هیپارخوس، درخشندگی آن را و شعاع آن را نشان می‌دهد. ستارگان بزرگی مانند سیف (و بسیاری دیگر از ستارگان شکارچی) سرانجام بر اثر فروپاشی گرانشی منفجر شده و به‌صورت ابرنواختر در می‌آیند. در فرهنگ‌ها. در
و به‌صورت ابرنواختر در می‌آیند. در فرهنگ‌ها. در اخترشناسی چینی، ()، به‌معنی «سه ستاره»، یک مجموعه‌ستاره است که شامل سیف‌الجبار، نطاق، نِظام، منطقه، ابط‌الجوزا، ناجذ و رجل‌الجبار می‌شود. در نتیجه، نام چینی سیف (، «ستاره ششم از سه ستاره») است. در فرهنگ بومیان واردَمَن در شمال استرالیا، سیف‌الجبار به‌عنوان «چوب حفاری گومان» شناخته می‌شود که اژدرمار کله‌سیاه برای ایجاد یک دره از آن استفاده کرده است.
فَکّه جنوبی یا آلفا تاج جنوبی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج جنوبی قرار دارد. نام فکه (شکسته) به معنی «حلقه شکسته ستارگان» است.
آلفا صلیب یک ستاره است که در صورت فلکی چلیپا قرار دارد. آلفا صلیب یک غول است و چند برابر خورشید ما است.
بالِع یا اپسیلون دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد. در متون قدیمی، ستاره بالع نام ستارهٔ روشن‌تر از دو ستارهٔ سعد بُلَع است.
ثالثه شمالی یا آیوتا خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. نام کامل‌تر این ستاره قفزةالثالثه شمالی (سومین جهش آهو، سوی شمال) است.
تُرَیس یا یوتا شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد. تریس نامی عربی به معنی «سپر کوچک» است. شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد که این ستار در سال ۸۰۰۰ پس از میلاد، ستاره‌ی قطبی جنوبی خواهد بود.
مایکل نام آلبوم موسیقی مایکل جکسون است که ۱۷ ماه پس از درگذشت ناگهانی‌اش، در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰ () منتشر شد. در انتشار این آلبوم افرادی همانند ایکان، ۵۰ سنت، لنی کراویتز و دیو گرال همکاری داشته‌اند. اولین تک‌آهنگ آلبوم با نام «دستم را بگیر» در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۰ منتشر شد و موزیک ویدئوی آن توسط مارک پلینگتون کارگردانی شده بود که به صورت جهانی در ۹ دسامبر ۲۰۱۰ عرضه شد در روز جمعه ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰، پوستری به اندازه ۲۹٬۰۷۰ فوت‌مربع (۲٬۷۰۰ مترمربع) از آلبوم "مایکل" در میدل‌سکس (Middlesex) انگلستان رونمایی شد و رکورد