payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عضوی بارز و برجسته شد و این یکی از سازمانهایی است که بعد از جنگ جهانی اول تٲسیس شد. سپس از طرف مردم بورسا در مجلس ملی کبیر ترکیه که تازه تٲسیس شده بود نماینده شد. در همان سال نایب وزیر اقتصاد دولت شد و در ۲۷ فوریه ۱۹۲۱ خود وزیر اقتصاد شد و در سال ۱۹۲۲ به عنوان مستشار عصمت اینونو در هیئت اعزامی ترکیه به شهر لوزان که به منظور عقد کنگره صلح به آن شهر می‌رفتند شرکت کرد. در انتخاباتی که در سال ۱۹۲۳ برگزار شد جلال بایار به عنوان نماینده شهر ازمیر به پارلمان ترکیه راه یافت و در ۲۶ اوت ۱۹۲۴ بایار اولین بانک ملی را
راه یافت و در ۲۶ اوت ۱۹۲۴ بایار اولین بانک ملی را در آنکارا تٲسیس کرد و تا سال ۱۹۳۲ به عنوان مدیر این بانک کار کرد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۳۷ کمال آتاتورک وی را به مقام نخست‌وزیری در حکومت نهم برگزید بعد از اینکه عصمت اینونو از این مقام کناره‌گیری کرد و تا موقع مرگ آتاتورک در سال ۱۹۳۸ در سمت نخست‌وزیری باقی ماند. بعد از مرگ آتاتورک، عصمت اینونو ریاست جمهوری ترکیه را در همان سال به عهده گرفت. بایار در ۲۵ ژانویه ۱۹۳۹ از مقام خود استعفا داد بعد از اینکه سو تفاهمی از نظر سیاسی بین او و عصمت اینونو پیدا شد. جلال بایار
سیاسی بین او و عصمت اینونو پیدا شد. جلال بایار تا سال ۱۹۴۵ عضو حزب جمهوری‌خواه خلق بود اما در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۶ حزبی جدید بنام حزب دموکرات را که یک حزب اسلامی محافظه کار بود به همکاری عدنان مندرس، فوآد کوپرولو و رفیق کورالتان تٲسیس کرد. این حزب جدید در انتخابات ۱۴ می ۱۹۵۰ موفقیتی بزرگ را به دست آورد و از ۴۸۷ کرسی پارلمانی ۴۰۸ کرسی را کسب کرد و پارلمان ترکیه که اکثریت آن با حزب دموکراسی بود جلال بایار را به عنوان رئیس‌جمهور ترکیه انتخاب کرد. در انتخابات ۱۹۵۴ و ۱۹۵۷ هم بایار به عنوان رئیس‌جمهور ترکیه برگزیده شد
هم بایار به عنوان رئیس‌جمهور ترکیه برگزیده شد که به این طریق بایار به مدت ۱۰ سال از ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ رئیس‌جمهور ترکیه بود و در این مدت عدنان مندرس هم نخست‌وزیر ترکیه بود. کودتای نظامی. در روز ۲۷ می ۱۹۶۰ ارتش ترکیه کودتای نظامی علیه دولت جلال بایار انجام داد و در پی آن حکومت مندرس سقوط کرد و کودتاچیان رئیس‌جمهور ترکیه جلال بایار و نخست‌وزیر عدنان مندرس و چند تن از اعضای حکومت وی و حزب دموکرات را به جزیره کوچک ایصی یادا در دریای مرمره فرستادند و در ۱۰ ژوئن همان سال آنها را به دادگاه سپردند و دادگاه عالی کشور
سال آنها را به دادگاه سپردند و دادگاه عالی کشور جلال بایار و عدنان مندرس را به زیرپا گذاشتن قانون اساسی متهم کردند و با ۱۵ شخص دیگر در ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۱ به اعدام محکوم شدند. اما کمسیون لشکری حاکم حکم اعدام را بر عدنان مندرس و بولاتکان و زورلو اجرا کردند و حکم جلال بایار و ۱۲ شخص دیگر را تغییر دادند و به حبس ابد تخفیف دادند و بایار را به یک زندان در قیصری انتقال دادند، اما در روز ۲۷ نوامبر ۱۹۶۴ به خاطر بیماری شدیدی بایار را آزاد کردند. سالهای آخر و زندگی خصوصی. در سال ۱۹۶۶ به‌طور رسمی از جانب حکومت عفو برای
در سال ۱۹۶۶ به‌طور رسمی از جانب حکومت عفو برای وی صادر شد و تمام حقوق سیاسی را به وی پس دادند. بایار یک دعوت حکومت مشعر بر اینکه عضو مجلس پیران ترکیه بشود رد کرد و اظهار کرد که هر کس شایسته این مقام نیست و کسی که این مقام را داشته باشد باید از طرف ملت ترکیه انتخاب بشود. جلال بایار در ۲۲ اوت ۱۹۸۶ و در سن ۱۰۳ سالگی زندگی را بدرود گفت. بایار پدر سه فرزند بود: (Rwfii 1904–1940)، (Turgut 1911–1983)، (Nilüfer 1921). بزرگترین فرزند بایار (Refii) مدیر عام کمپانی Reinurance بود، و همین‌طور روزنامه‌نگار بود و
Reinurance بود، و همین‌طور روزنامه‌نگار بود و روزنامه خلق را از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ با جمال کوتای نشر کرد. دختر بایار بنام (Nilüfer) که با شخصی بنام (Ahmed Ihsan Gürsey (1913–2008 ازدواج کرد، نماینده مردم کوتاهیه از حزب دموکرات میان سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۰ بود، و نماینده بورسا از حزب عدالت بین سالهای ۱۹۶۵ و ۱۹۶۹ و همین‌طور نماینده استانبول از حزب دموکراتیک بین سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۵ و بعد از آن از حزب عدالت میان سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۸۰ بود. افتخارات. در سال ۱۹۵۴ بایار لقب افتخاری دکترا را از دانشگاه بلگراد دریافت کرد. در
افتخاری دکترا را از دانشگاه بلگراد دریافت کرد. در سال ۱۹۵۸ دانشگاه آزاد برلین لقب دکترا را به جلال بایار اهدا کرد. دانشگاه مانیسا در سال ۱۹۹۲ به نام دانشگاه جلال بایار ثبت شد.
مری فلانر اوکانر رمان‌نویس، نویسنده داستان کوتاه و مقاله‌نویس آمریکایی بود. زندگی‌نامه. فلانری اوکانری در ۲۵ مارس سال ۱۹۲۵ به عنوان تنها فرزند ادوارد اوکانر و رجینا کلاین در شهر ساوانا واقع در ایالت جورجیا متولد شد. او دوران کودکی خود را به سان کبوتری ترسو که با عقده‌های کوچک خود تنها رها شده است توصیف می‌کند او در سن شش سالگی برای اولین بار طعم پیروزی را احساس کرد و مردم در جشن پته برای اولین بار مری اوکانر کوچک را با جوجه‌اش دیدند فیلمی که از وی گرفته شده بود در ایالتهای اطراف به نمایش درآمد او می‌گوید:
بود در ایالتهای اطراف به نمایش درآمد او می‌گوید: در ۱ فوریه سال ۱۹۴۱ بیماری که با آن دست و پنجه نرم می‌کرد او را به ورطه مرگ کشاند و در سن پانزده سالگی پس از تجربه‌ای که او را تقریباً به ورطه نابودی کشانده بود خود را برای رفتن به کالج آماده ساخت در سال ۱۹۴۲ پس از فارغ‌التحصیلی از مقطع متوسطه به کالج جورجیا واقع در دانشگاه ایالتی راه یافت و به سرعت و پس از سپری شدن سه سال فارغ‌التحصیل شد و مدرک خود را در علوم اجتماعی اخذ نمود و پس از آن در کارگاه نویسندگی لوآ در دانشگاه لوا پذیرفته شد. اینجا در واقع اولین
در دانشگاه لوا پذیرفته شد. اینجا در واقع اولین جایی است که او اولین آموزشها را در عرصه روزنامه‌نگاری فرا گرفت؛ و در آنها بود خود در میان شماری از مهم‌ترین نویسندگان و منتقدان ادبی مطرح آن روزگار یافت که در میان ایشان به افرادی چون رابرت پن وارن جان کرو رانسوم روبی مکاوولی آستین وارن و اندرو لیت اشاره کرد لیت برای مدتها ویراستاری روزنامه سوئینی ریویو را بر عهده داشت و از اولین تحسین کنندگان آثار اوکانر به‌شمار می‌رفت و بعدها چندین داستان را از او در سوئینی ریویو انتشار داد و نقدهای مثبتی را بر آثار وی
ریویو انتشار داد و نقدهای مثبتی را بر آثار وی نگاشت. راهنمای جلسات رابرت انگل نام داشت او اولین کسی بود که به نقد و بررسی نخستین اثر مهم اوکانر شهود (Wise Blood) و آن را مورد ستایش قرار داد. او در سال ۱۹۴۹ به پیشنهاد غافلگیرکننده رابرت فیتزجرالد (مترجم مشهور آثار کلاسیک) و همسرش سالی پاسخ مثبت داد و در کنار آنها در شهر ردینگ ایالت کانتیکات اقامت گزید در سال ۱۹۵۱ مانند پدرش علائم بیماری لوپوس التهابی را در خود مشاهده کرد و به ناچار برای ادامه زندگی به مزرعه اجدادی خود آندولوزیا در میلجویل ایالت جورجیا
اجدادی خود آندولوزیا در میلجویل ایالت جورجیا بازگشت و برای مدتی بیش از پنج سال در آنجا به سر برد. او در آنجا در کنار مشغولیت نویسندگی به پرورش پرندگان از جمله صد طاووس پرداخت. او خود را مجذوب پرندگان یافت. ساعات زیادی از روز را در کنار مرغها، اردکها و غازها و دیگر گونه‌های کمیاب که امکان پرورش آنها بود سپری می‌کرد. این دوره در زندگی وی به قدری تأثیرگذار بود که آثار آن را در زندگی و کتابهای وی می‌توان سراغ گرفت. او نوشته‌های خود در خصوص طاووسهایش را در نوشته‌ایی تحت عنوان پادشاه پرندگان سامان داد همین دوره
تحت عنوان پادشاه پرندگان سامان داد همین دوره از زندگی متزلزل وی برای او آشکار کننده خصوصیات ظریفی از رفتار بشر بود برای همین به طریقی پارسامنشانه تحت لوای آئین پروتستان (bibl belt) روی آورد که تحت پوشش پروتستانهای حاشیه جنوب در آمریکا قرار داشت. او به جمع‌آوری کتاب در خصوص آئین کاتولیک و الهیات پرداخت و زمان بیشتری را صرف تنظیم ادبیات منبعث از الهیات و سفرهای مختلف پرداخت تا اینکه وضع جسمانی‌اش رو به وخامت نهاد. او در این زمان به اتمام حسب و حال شخصی خود همت گماشت. سبک نگارش وی را در خصوص این اثر همتای دو
گماشت. سبک نگارش وی را در خصوص این اثر همتای دو اثر معروف دیگر از الیزابت بیشاپ و رابرت لاوی ذکر کرده‌اند. او هرگز ازدواج نکرد و تا آخر عمر رابطه نزدیک خود را با مادرش رجینا کلاین اوکانر حفظ کرد. او بیش از بیست داستان کوتاه و دورمان را درهنگام دست و پنجه نرم کردن با بیماری لوپوس به پایان برد. سرانجام در سوم اوت سال ۱۹۶۴ در بیمارستان بالدوین کانتی ایالت جورجیا زندگی او در سی و نه سالگی برای همیشه خاتمه یافت. او را در گورستان مموری هیل به خاک سپردند مادر او در سال ۱۹۹۷ از دنیا رفت. دوره فعالیت. اوکانر در
در سال ۱۹۹۷ از دنیا رفت. دوره فعالیت. اوکانر در خصوص توجه عمیقی که به فضای گروتسک در آثارش داشت چنین گفته است: . فضا و مکانیت آثار وی در محدوده شمالی حول محور شخصیتهایی با نقیصه‌های اجتماعی که بیشتری در میان مایه آن مواردی همچون بحث‌های قومی نژادی دور می‌زند اختصاص دارد. یکی از شاخصه‌های سبکی وی در آثارش دادن اطلاعات پراکنده به خواننده برای دادن نوعی قدرت پیشگوئی در اتفاقات و گره‌های دراماتیک در اثر است. بیشتر فضای آثار او حول عناصری است که او در زندگی خود نسبت به آنها بدبین بود. او می‌گوید: تلاش من بر این
به آنها بدبین بود. او می‌گوید: تلاش من بر این بوده تا به صورتی نیش دار به خوی بی‌رحم بشری که از آن به عنوان یک نمونه عالی یاد می‌شود بپردازم. او می‌نویسد: داستانهایم توصیفگر شرایط سختی هستند اما این مسئله سخت‌تر یا کمتر از آن در خصوص احساسات مسیحی نیست… وقتی می‌بینم این داستانها به صورتی ترسناک روایت می‌شوند از خواندنشان حالتی مسخره به من دست می‌دهد. نام دو رمان او عبارتند از: شهود (۱۹۵۹) خشونت را تاب بیاور (۱۹۶۰) و داستانهای کوتاه وی از این قرار می‌باشد: انسان خوب چه دیریاب است (۱۹۵۹) و هر چه آغاز می‌شود
خوب چه دیریاب است (۱۹۵۹) و هر چه آغاز می‌شود پایانی دارد (که پس از مرگ او در سال ۱۹۶۵ انتشار یافت). او عمیقاً دارای احساسات مذهبی بود و گرایش‌های تومیستی وی، او را در برابر خدا خاضع می‌ساخت. در دوران معاصر در حوزه ادبیات نویسنده را مانند او با دغدغه‌های زهد مآبانه نمی‌توان سراغ گرفت. البته نتایج تحقیقات روان‌شناس معروف امرسون در خصوص زندگی و آثارش این نظریه را که ضعف جسمانی و تا حدود زیادی بر روی این خصائص تأثیر داشته را تا حدود زیادی تأیید کرد.
الن یوجین جکسون (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۵۸) در آمریکا خواننده سبک کانتری است. وی دارای ۱۴ آلبوم و چندین آلبوم گردآوری‌شده است که همگی تحت برچسب اریستا نشویل منتشر شده‌است. بیش از ۵۰ عدد از تک‌آهنگ‌هایش در بین «۳۰ آهنگ برتر کانتری» "بیلبورد" قرار گرفته‌اند. ۲۶ آهنگ جکسون رتبه‌ی اول را در فروش کسب کرده‌اند. وی نامزد و برگزیده‌ی چندین جایزه موسیقی است. نام وی در سال ۲۰۰۱ به سالن مشاهیر موسیقی راه یافت. وی عضو «اپرای گراند اولی» است. زندگی‌نامه. جکسون فرزند جوزف یوجین جکسون و روث موزیک است که در نیونن، جورجیا متولد
جکسون و روث موزیک است که در نیونن، جورجیا متولد شد. وی فرزند چهارم خانواده بود. وی از اعقاب نسل انگلیسی‌ها ست. جکسون از ابتدا طرفدار موسیقی نبود. یکی از دوستانش وی را با آهنگ‌های گن واتسون، جان اندرسون و هنک ویلیامز جونیور آشنا نمود. وی در دبیرستان محلی ال‌استریت و نیونان یک گروه موسیقی تشکیل داد. بعد از آن شش سال به همراه همسرش دنیس جکسون به نشویل نقل مکان نمودند، جایی که جکسون به صورت تمام وقت موسیقی را دنبال نمود. وی در زمان کودکی در کلیسا در گروه آواز بود. و به همراه پدر و مادرش و شش خواهرش در خانه‌ای
و به همراه پدر و مادرش و شش خواهرش در خانه‌ای کوچک زندگی می‌کردند که گاهی الن مجبور بود به دلیل کمبود اتاق در راهرو بخوابد. اولین شغل وی در ۱۲ سالگی، کار در فروشگاه کفش بود و تا ۲۰ سالگی به عنوان فروشنده‌ی ماشین کار می‌کرد. الن اولین آهنگش را در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۰) نوشت. فعالیت. در نشویل جکسون کاری را در شبکه‌ی نشویل در دبیرخانه پیدا کرد. دنیس الن را با گلن کمپل آشنا نمود، کسی که باعث شد تا جهشی کاری پیدا نماید. جکسون سرانجام با اریستا قرارداد بست. در سال ۱۹۸۹(۱۳۶۸) وی قراردادش را با شاخه‌ی نشویل اریستا که
وی قراردادش را با شاخه‌ی نشویل اریستا که شاخه‌ای از اریستا ریکوردز بود، بست. "Don't Rock the Jukebox" نام دومین آلبوم الن جکسون بود که در سال ۱۹۹۱(۱۳۷۰) منتشر شد.چهار تک‌آهنگ از این آلبوم در صدر جدول تک‌آهنگ‌های برتر کانتری بیلبورد قرار گرفتند. ۲۰۰۰ تاکنون. از زمانی که سبک کانتری به سمت پاپ گرایش پیدا کرد، وی به همراه جورج استریت وضعیت موجود را در آهنگ مرگ در انتظار موسیقی (Murder on Music Row) سرزنش نمودند. این آهنگ موجی از بحث‌ها را درباره‌ی این‌که آیا موسیقی "سنتی" کانتری در حال احتضار است یا نه بر
موسیقی "سنتی" کانتری در حال احتضار است یا نه بر انگیخت؟ . فارغ از این حقیقت که این آهنگ به صورت رسمی منتشر نشد، توانست بالاترین رتبه را در داغ‌ترین تک‌آهنگ و تِرَک فصل غیر اصلی بدست آورد. اجرای دونفره وی و استریت آغاز کننده‌ی مراسم جوایز موسیقی کانتری سال ۲۰۰۰ بود که به صورت بدون آهنگ اجرا شد. "رولینگ استون" درباره‌ی اظهارات جسکون&amp; nدر مقاله‌ای بیان داشت :«اگر گارث بروکس و شانیا تواین توانسته‌اند از بار به کنسرت‌های موسیقی، با تیپ گروه کیس، برسند، بهتر است الن جکسون به بار برگردد تا حال و هوای انسانی
است الن جکسون به بار برگردد تا حال و هوای انسانی مورد نظرش برسد». بعد از حملات یازده سپتامبر، جکسون آهنگی به نام کجا بودی (وقتی دنیا از چرخش ایستاد) را منتشر نمود. که احترامی بود به بازماندگان حوادث تروریستی ۱۱ سپتامبر. این آهنگ به برترین تک‌آهنگ منتشر شده دست بافت و وی را در فرصت کوتاهی در راس جریان رسانه‌ها قرار داد. وی در طول سالیان گذشته با افراد و گروه‌هایی مختلفی به اجرای آهنگ پرداخته که می‌توان به اجرا با گروه زاک براون باند اشاره نمود. وی در سال ۱۳۸۸ البومی از برترین آهنگ‌هایش (Greates Hit) را با
البومی از برترین آهنگ‌هایش (Greates Hit) را با نام ۳۴ نامبروان را منتشر نمود که شامل اجرایش از رینگ او فایر از جانی کش و نیز اجرایش با گروه زاک براون باند بود. جوایز. جوایز موسیقی امریکا آکادمی موسیقی کانتری جوایز گرمی
لباس مردان و زنانِ ایل بختیاری بخشی از پوشش مردم بختیاری است در تمام مناطق بختیاری‌نشین با تفاوت‌های جزئی، یکسان هستند.جامه مردمان بختیاری، اصیل‌ترین نوع پوشش است که پیشینه آن به دوران باستانی ایران بازمی‌گردد. پیشینه. گفته شده است نگاره و طرح چوقا الهام گرفته از معبد زیگورات چغازنبیل بزرگ‌ترین معبد ایلامیان است. گسترده. پوشاک بختیاری در گسترده سرزمین بختیاری در میان مردم بختیاری مورد استفاده است، علاوه بر این پوشش بختیاری در میان ترک‌های چهارمحال و ارامنه و گرجی‌های فریدن این منطقه رایج است. مردان. پوشاک
و گرجی‌های فریدن این منطقه رایج است. مردان. پوشاک مردان بختیاری شامل کلاه نمدی، چوقا، قبا، شال و شلوار گشاد سیاه رنگ معروف به (دبیت) و کفشی به نام گیوه است. به‌طور کلی پوشش مردان بختیاری بیش از دو هزار و هفتصد سال قدمت دارد که این بیانگر آن است که بختیاریان همان‌طور که زبان، نژاد و فرهنگ خود را از اختلاط و دست اندازی مصون داشته‌اند، پوشش و لباس خود را نیز محفوظ و اصیل نگاه داشته‌اند. کلاه. کلاه نمدی به رنگ‌های مشکی و قهوه‌ای وجود دارد. این کلاه عقب و جلو ندارد و هر طور و از هر طرفی که روی سر گذاشته شود
ندارد و هر طور و از هر طرفی که روی سر گذاشته شود تفاوتی نمی‌کند و از کرکهایی که لابلای موهای بز به وجود می‌آید ساخته می‌شود. در روی سر به سمت عقب، جلو، چپ و راست قرار داده می‌شود. نوع مرغوب آن را کلاه خسروی می‌گویند. در صورتی که بختیاری‌ها از نقش فَروَهَر در این کلاه استفاده کنند، فروهر در جلوی کلاه قرار می‌گیرد. چوقا (چوخا). نوعی بالاپوش مردانه است و از نخ‌های نازکی که از پشم گوسفند می‌ریسند بافته می‌شود. هر چه نخ به دست آمده از پشم‌ها نازک‌تر باشد، بافت چوقا زیباتر می‌شود. آب در چوقا نفوذ نمی‌کند و از
چوقا زیباتر می‌شود. آب در چوقا نفوذ نمی‌کند و از شانه‌ها تا حدود زانوها را می‌پوشاند. مردان در تابستان زیر چوقا پیراهن و در زمستان کت یا لباس گرم می‌پوشند که انتخاب جنس و خصوصاً رنگ کت و پیراهن، به سن و سال و موقعیت اجتماعی افراد بستگی دارد. مردان درچهارمحال و بختیاری، خوزستان و لرستان چوقا می‌پوشند. شلوار دَبیت. مردان بختیاری شلوار مشکی رنگی می‌پوشند که از پارچه‌ای به نام دبیت دوخته شده و به شلوار دبیت معروف است. اگر شلوار دبیت را با کت بپوشند، از یک کمربند چرمی محکم استفاده کرده و اگر همراه چوقا پوشیده
چرمی محکم استفاده کرده و اگر همراه چوقا پوشیده شود، روی آن شال می‌بندند. مرغوب‌ترین پارچهٔ دبیت به دبیت حاج علی اکبری معروف است، مرغوبیت این پارچه به خاطر رنگ ثابت و نرمی آن می‌باشد. به گفته برخی این شلوار اولین شلواری است که بشر ساخته و بقیه شلوارها از این شلوار الگو برداری شده‌اند. شال. پارچه‌ای به رنگ سفید است. پارچهٔ شال را به صورت طولی تا نموده و سپس به جای کمربند دور کمر می‌پیچند تا شلوار دبیت را نگهدارد. شال، نمای زیبایی به لباس می‌دهد. گیوه. نوعی کفش است که رویهٔ آن از پنبه تهیه می‌شود بنابراین
کفش است که رویهٔ آن از پنبه تهیه می‌شود بنابراین دارای طبیعتی خنک و نرم است و رنگ این بافتنی همیشه سفید بوده است. تخت یا کف گیوه از پارچه‌های محکم و به هم تنیده ساخته می‌شود که از استقامت بالایی برخورداراست. رنگ تخت یا کف گیوه عمدتاً سیاه یا بنفش است. گیوهٔ ملکی کیفیت خوبی داشته و معروفیت دارد. به علت گرانی گیوه‌های ملکی، گیوه‌ها ی دیگری با کف لاستیکی هم ساخته می‌شوند. دو لنگهٔ گیوه شبیه هم ساخته شده و چپ و راست ندارند و مواد اولیهٔ آن درسرزمین بختیاری وجود دارد. گیوهٔ آجیده نوعی از گیوه است که رویه‌ای
دارد. گیوهٔ آجیده نوعی از گیوه است که رویه‌ای درشت باف دارد. گیوه بسیار نقشی دارد. (جومه) قبا جومه نوعی تن‌پوش چاک دار و بلند تا زیر کمر است که مردان بختیاری آن را زیر چوقا می‌پوشند. کُردین. بالاپوش نمدی بود که چوپانان می‌پوشیدند و علاوه بر گرمی زیاد، آب به درون آن نفوذ نکرده و آتش هم نمی‌گرفت. کُردین (kordin) نیم تنهٔ نمدی بدون آستین چوپانان. زنان. پوشاک زنان بختیاری شامل لَچَک، زیر لچک، مینا، بند سوزن، دستمال، پیراهن، شلوار قِری و کفش می‌باشد. لَچَک. لَچَک (lachak) کلاه مانندی است که قسمت پشت آن در زیر
(lachak) کلاه مانندی است که قسمت پشت آن در زیر مینا قرارگرفته وبا سوزنی به مینا متصل می‌گردد. روی لچک منجوق دوزی شده است و دو بند دارد که از کنار گوش‌ها گذشته و زیر گلو به هم گره می‌خورند تا لچک را روی سر ثابت نگه دارند. لچک را با پولک‌های کوچک و همچنین مهره‌های ریز به نام مُنجوق (مُنجُق) تزیین می‌کنند که جلوه‌ای خاص به لچک می‌دهند. لچک زنان بختیاری انواع گوناگون دارد و رایج‌ترین آن ریالی می‌باشد که در تزیین آن از سکه‌های قدیمی (ریال) استفاده می‌شود. لچک در برخی گویش‌ها مانند گویش میوندی، کُلچِه نامیده
در برخی گویش‌ها مانند گویش میوندی، کُلچِه نامیده می‌شود. زیرلچکی یا بُنایی. سکه‌های طلا یا نقره را به هم جوش می‌دهند و در زیر گلو در قسمت گره خورده دو بند لچک قرار می‌دهند که به آن زیرلچکی یا بُنایی می‌گویند. مینا. مینا (mayna) روسری بلند از پارچهٔ نازک حریر مانند به رنگ‌های آبی، سبز، زرد، سرخ یا بنفش است. جوانان از رنگ‌های روشن و زنان میانسال از رنگ‌های تیره استفاده می‌کنند. بند سوزن. بند سوزن از پشت سر تا کمرگاه آویزان می‌شود. دو سر این ریسمان را که پر از مهره و زینت آلات دیگر است، به وسیلهٔ گیره یا دو
مهره و زینت آلات دیگر است، به وسیلهٔ گیره یا دو سنجاق قفلی بر روی لچک محکم می‌کنند. دستمال. دستمال چهارگوش، مشکی، بزرگ و ابریشمی است که در واقع می‌توان آن را نوعی پیشانی بند به حساب آورد چرا که زنان آن را روی پیشانی می‌بندند و سپس دو سر انتهایی آن را در پشت سر به هم گره می‌زنند. نوع خاصی از دستمال را که زنان برای عزا برسر می‌کردند، در گویش بختیاری‌های ساکن اطراف مسجدسلیمان، شَدِه می‌گفتند. پیراهن. پیراهنی آستین بلند و مچ داراست که در قسمت پیش سینهٔ چاکدارآن، سه دکمه دوخته می‌شود. بالاتنه و دامنش صاف و بدون
سه دکمه دوخته می‌شود. بالاتنه و دامنش صاف و بدون چین می‌باشد. بلندی آن تا بالای زانو می‌رسد و دو طرف پایین دامن آن را معمولاً به اندازهٔ ۲۰ سانتیمتر چاک می‌دهند. انتخاب رنگ پیراهن به سن و سال زنان و دختران بستگی دارد. شلوار قِری. شلوار قِری در اصل دامنی است با چین‌های فراوان که نیم تنهٔ پایین بدن را می‌پوشاند. در گذشته از پارچهٔ مخمل استفاده می‌شد که بسیار جذاب ولی سنگین و گران بود ولی امروزه از پارچه‌های سبک‌تر و ارزانتر استفاده می‌شود. به علت سنگینی شلوار به جای کش، از بند یا طناب باریکی استفاده می‌کنند
به جای کش، از بند یا طناب باریکی استفاده می‌کنند که در اصطلاح محلی به آن دُم شلوار می‌گویند. زنان، زیر شلوار قری یک زیرشلواری می‌پوشیدند که به آن پاکَش می‌گفتند. کفش. در گذشته زنان هم گیوه می‌پوشیدند ولی امروزه پوشیدن گیوه در میان زنان بختیاری دیگر معمول نیست. آن‌ها کفش چرمی رویه دار و غالباً به رنگ مشکی می‌پوشند که در گویش بختیاری به آن اُرسی orssi می‌گویند. در گذشته کفش‌های پلاستیکی ارزانی هم استفاده می‌شد که گالِش نام داشت. ویژگی‌ها و جایگاه کنونی. رنگ، طراحی، تزیینات، هماهنگی با سن افراد و تناسب با
طراحی، تزیینات، هماهنگی با سن افراد و تناسب با شرایط محیطی در لباس بختیاری، بسیار مهم بوده است. امروزه بسیاری از این نکات فراموش شده‌اند، چوپان‌ها به جای کُردین، اُوِرکُت ارتشی می‌پوشند و به جای مشک آب از فلاسک‌های کوچک استفاده می‌کنند. جوانان به پوشیدن لباس‌های جدید با اشکال مختلف منقوش بر روی آن گرایش یافته‌اند. شلوار جین و کفش‌های کتانی و اسپرت، جای شل جذابیتی ندارند. این تغییرات و بسیاری تغییرات ریز و درشت دیگر، نتیجهٔ مهاجرت به شهرها، گسترش رادیو و تلویزیون و کمرنگ شدن آداب، وار دبیت و گیوه را گرفته
و کمرنگ شدن آداب، وار دبیت و گیوه را گرفته است. مانتوهای مختلف جای پیراهن (جُوِه) و شلوارهای معمولی جای شلوار قِری را گرفته است و به همین علت دیگر در عروسی‌ها علیرغم هزینه‌های زیاد، رقص سه پا وهی دتهرسوم و باورهای ایل بختیاری است.
محمود تفضلی (زاده ۱۲۹۷ مشهد – درگذشته ۴ مهر ۱۳۶۳ جاده مشهد) نویسنده و مترجم ایرانی بود. زندگی. محمود تفضلی، فرزند مصدق‌السلطان، در سال ۱۲۹۷ در مشهد و در خانواده‌ای مؤمن به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در مشهد و دورهٔ دانشسرای عالی را در تهران در رشتهٔ باستان‌شناسی دنبال کرد. او پیوسته از شاگردان ممتاز بود و در امتحانات نهایی دورهٔ لیسانس با احراز رتبهٔ اول موفق به دریافت مدال درجهٔ یک علمی گردید و با سمت دبیری دبیرستان‌ها مشغول خدمت شد و سال‌ها در دبیرستان البرز و سایر دبیرستان‌ها به تدریس
در دبیرستان البرز و سایر دبیرستان‌ها به تدریس پرداخت. وی همچنین مدتی در موزه ایران باستان کار می‌کرد. محمود تفضلی با نام مستعار «گرسنه» نیز مطالب خود را امضا می‌کرده‌است. خدمت مطبوعاتی را از سال ۱۳۲۱ آغاز کرده و مدت‌ها با روزنامه‌های «نبرد» و «ایران ما» همکاری داشته و زمانی نیز صاحب امتیاز روزنامه «تلاش» بود. وی همچنین مدتی به مدیریت «نامهٔ موسیقی» برگمارده شد و هفت شماره از آن مجله را منتشر ساخت. وی سال‌ها در کشورهای هند و نپال و ترکیه و یونان و یوگسلاوی به کار فرهنگی مشغول بود. وی به انتخاب وزارت فرهنگ و
کار فرهنگی مشغول بود. وی به انتخاب وزارت فرهنگ و هنر به رایزنی فرهنگی به ترکیه و هند رفت و چندین سال در این کشورها اقامت داشت. به‌ویژه به علت تعلق خاطری که به فرهنگ هند داشت، در راه شناسایی ادب این کشور تلاش بسیار کرد. وی در پایان عمر به مشهد بازگشت و به مسئولیت «مشاور فرهنگی آستان قدس رضوی» رسید. چند روز پس از پذیرفتن این مسئولیت در جادهٔ مشهد بر اثر تصادف درگذشت.
خرونینگی نام مجموعه‌ای از گویش‌های فریزو-ساکسون است که گویشوران آن‌ها در استان خرونینگن و بخش‌های مجاور آن در استان‌های درنته و فریسلاند در کشور هلند پراکنده‌اند. زبان فریزی تاثیر بسیار زیادی بر این گویش‌ها داشته‌است و لهجه و واژگان در آن‌ها تفاوت چشمگیری با سایر گویش‌های هلندی ساکسون پایین دارد.
شهبا که در دوران باستان با عنوان فیلیپوپولیس شناخته می‌شد شهری است در ۷۸ کیلومتری جنوب دمشق در جبل الدروز در استان سویدای سوریه که پیشتر در استان رومی عربیا پترایا قرار داشت. تاریخچه. واحه‌ای که امروزه شهبا نام گرفته‌است زادگاه مارکوس ژولیوس فیلیپوس ملقب به فیلیپ عرب بود. پس از آنکه فیلیپ در سال ۲۴۴ میلادی به امپراتوری روم رسید خود را وقف بازسازی این اجتماع کوچک نمود تا آن را به یکی از شهرهای مهم رومی بدل سازد. تغییرات انجام‌گرفته در این منطقه چنان گسترده بود که نویسنده‌ای در این‌باره می‌گوید: «می‌توان چنین
که نویسنده‌ای در این‌باره می‌گوید: «می‌توان چنین انگاشت که این شهر، آخرین شهر رومی بنیادگذاشته‌شده در شرق امپراتوری باشد زیرا چنین می‌نماید که همه‌چیز برای نخستین بار و بر زمینی دست‌نخورده ساخته شده‌است.» نام شهر را به افتخار فیلیپ به فیلیپوپولیس تغییر دادند و گفته می‌شود که فیلیپ بر آن بود تا شهر زادگاهش را به رم دوم بدل سازد. معبدی با معماری شش‌ضلعی و عبادتگاه فضای بازی با معماری محلی موسوم به کالیبه، طاق نصرت، چندین حمام، تئاتری کامل اما بدون تزئینات در مقابل بلوک‌هایی بازالتی، سازه‌ای بزرگ که احتمال
مقابل بلوک‌هایی بازالتی، سازه‌ای بزرگ که احتمال می‌دهند باید بنای یک باسیلیکا باشد و فیلیپیون که دیوارهایی بزرگ با دروازه‌هایی تشریفاتی گرداگرش را احاطه کرده بودند بنا بر طرح و نقشهٔ شهری رومی در این مکان ساخته شد. با این‌حال کار بازسازی شهر هیچ‌گاه به پایان نرسید و با مرگ فیلیپ در ۲۴۹ متوقف شد. ویرانه‌های شهر باستانی رومی تا به‌امروز به‌خوبی حفظ شده‌است زیرا شهبا از مراکز جمعیتی دیگر دور بود و ساکنان دیگر شهرها نمی‌توانستند سنگ مورد نیاز برای ساخت و سازهای خود را از بناهای رهاشدهٔ فیلیپوپولیس تأمین
سازهای خود را از بناهای رهاشدهٔ فیلیپوپولیس تأمین نمایند. امروزه نمونه‌های زیبایی از معرق‌کاریهای رومی در موزهٔ شهر در معرض تماشا گذاشته شده‌است. همچنین پل رومی و نیمه‌ویران نیمره در نزدیکی شهبا قرار دارد.
سر حرف را باز کن (به انگلیسی:Break the Ice) نام آهنگی از خواننده و آهنگ‌ساز پاپ آمریکایی بریتنی اسپیرز است که به عنوان اولین تکآهنگ از آلبوم خاموشی در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۸ به فرمت دیجیتال دانلود به بازار عرضه شد.کری هیلسون ترانه سرایی این کار را بر عهده داشت.این ترانه در کشورهای بلژیک، کانادا، فنلاند، سوئد و استرالیا مقام اول را بدست آورد.همچنین مقام چهل سوم را در بیلبورد ۱۰۰ بدست آورد و مقام اول را در دنس کلاب کسب کرد.موزیک ویدئو این کار توسط رابرت هیلز به صورت کاملاً انیمیشن و ابر قهرمانی ساخته شد. اصطلاح
کاملاً انیمیشن و ابر قهرمانی ساخته شد. اصطلاح Breaking the Ice در انگلیسی به معنای «سر صحبت را بازکردن» است.
عباس شمس‌الدین‌کیا (زاده ۱۲۸۸ تهران - درگذشت ۱۳۶۶) یا پرتو دکتر تندر-کیا (همان‌گونه که خود وی می‌نویسد)، شاعر پیشرو ایرانی است. جریانی که "تندر کیا" راه انداخت، مورد تنفر گروه‌های مختلفی از سنتی تا نیمایی قرار داشت. کتابفروشی‌ها هم از پذیرفتن این نوع آثار سر باز می‌زدند. بالاخره روزی طرفداران "صادق هدایت" در کافه فردوسی کتک مفصلی به او زدند و از آن روز به بعد دیگر نامی از "تندرکیا" شنیده نشد. "تندرکیا" نیز مدعی است که قبل از "نیما" برای تغییر در قالب شعر فارسی اقدام کرده؛ با وجودی که شعر او به اعتقاد
فارسی اقدام کرده؛ با وجودی که شعر او به اعتقاد بسیاری، عاری از زیبایی است، اما در هر صورت حرکت به سوی نوآوری داشته‌است. زندگی. "پرتو دکتر تندر-کیا" (همان‌گونه که خود وی می‌نویسد)، پس از تحصیلات مقدماتی در ایران، در سال ۱۳۱۱ به فرانسه رفت و پس از هفت سال، با اخذ مدرک دکترای حقوق در ۲۸ فروردین ۱۳۱۸ به ایران برگشت، و گفت: «هفت سال بود که جز چندباری، نه فارسی شنیده و نه گفته بودم. مبادا یادم رفته باشد». او می‌خواست ادبیات قدیم را از بنیاد واژگون کرده و طرحی نو دراندازد. "تندرکیا" سالیان سال زبان فرانسه خوانده
دراندازد. "تندرکیا" سالیان سال زبان فرانسه خوانده و چیزهایی هم می‌دانست. او در جامعهٔ پیشرفته و در حال تحولی چون فرانسه، دیده بود که شاعرانش مثلاً بخش‌هایی از دو واژهٔ «پروسه» و «پوام» را برداشته، و کلمهٔ ترکیبی «پروام» را ساخته و آن را به عنوان نوعی نثر آهنگین کرده‌اند. او هم، بخش‌هایی از واژه‌های «نظم» و «نثر» را برداشته، کلمهٔ ترکیبی «نثم» را ساخت و معتقد بود کارش به عنوان انقلابی در موسیقی شعر فارسی شناخته و ثبت شود. سپس این «نثم»‌ها را «آهنگین» و گویندگان یا سرایندگان آن را «آهنگین‌گو» نام داد.