payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خاص پرها که در بالای بدنش شنی رنگ بوده و در ناحیهٔ شکم کم‌رنگ‌تر می‌شود بر روی زمین دشوار است. این گونهٔ پیپت بسیار شبیه پیپت پادراز است با این تفاوت که کمی از آن کوچکتر بوده و پاها و نوک تیره‌رنگ کوتاهتری دارد. همچنین این پرنده همچون دیگر پییپت‌ها حشره‌خوار است. زادآوری. پییپت خاکی در زمین‌های خشک و باز همچون دشت‌های نیمه‌بیابانی اقدام به زادآوری می‌کند. او لانهٔ خود را بر روی زمین ساخته و پس از جفت‌گیری بین ۴ تا ۶ تخم در آن می‌گذارد.
شیربرنج یا شیربا، یک نوع چاشت می باشد که از شیر و برنج تهیه می‌ شود و بیشتر همراه با شکر و شیره خورده می‌شود و به آن «آش شیر» نیز می گویند. شیربرنج دسر است ولی بعضی ها به آن لقب آش میدهند تاریخچه. «شیربا» در شاهنامه فردوسی نیز به کار رفته‌است. در مازندران مراسمی تحت عنوان تمنای باران وجود دارد که در یکی از آیین‌های آن، همهٔ اهالی روستا شیر و برنج جمع می‌کنند و با آن شیربرنج درست کرده، می‌خورند و مقداری از آن را با این باور که باران ببارد، روی پشت بام می‌ریزند. ارزش غذایی. شیربرنج به‌جهت دارا بودن شیر (منبع
ارزش غذایی. شیربرنج به‌جهت دارا بودن شیر (منبع غنی از کلسیم) و برنج (سرشار از ویتامین‌های گروه ب) و همچنین طعم‌دهنده‌های مقوی و آرام‌بخش اعصاب مانند هل و گلاب، مفید است. دیگر. شیر برنج را می توان به صورت سرد و به صورت داغ نیز میل کرد. در هر دو صورت طعم خوشمزه خود را دارد. این غذا را می توانید برای صبحانه و حتی وعده های نهار و شام نیز طبخ نمایید. خواص شیر. حاوی خواص بسیار بی نظیری برای قلب و همچنین تحکیم استخوان ها می باشد.
قلعهٔ آوارسین یکی از قلعه‌های تاریخی استان آذربایجان شرقی است که در نزدیکی روستای آوارسین از توابع بخش مرکزی شهرستان خداآفرین واقع شده‌است. این قلعه در دوران آبادانی ۳۰۰ متر طول و ۱۰۰ متر عرض داشته و اینک در قسمت‌های شمال و جنوب قلعه آثاری از بقایای معماری به چشم می‌خورد و نیز در قسمت شمال قلعه برج دیده‌بانی وجود دارد و ورودی قلعه نیز از این سمت می‌باشد و دلیل آن وجود پلکان‌هایی است که قسمتی از آن باقی‌مانده است و این پلکان‌ها روی صخره‌های طبیعی کنده شده‌اند. در قسمت جنوبی قلعه دو آب انبار مجزا در کنار هم
در قسمت جنوبی قلعه دو آب انبار مجزا در کنار هم که یکی به صورت مسقف و دیگری روباز است وجود دارد. این قلعه از شمال به اراضی روستای صقین و از غرب به روستای آوارسین و از بقیه جهات به ارتفاعات محدود است و در ارتفاع یک هزار و ۵۵۶ متر از سطح دریا واقع شده است و وضعیت مالکیت آن دولتی است. از نام اصلی این قلعه اطلاعات قطعی و درستی در دست نیست و نام فعلی آن برگرفته از نام روستایی است که در محدوده آن واقع است و قدمت اثر بر اساس یافته‌های سفالین مربوط به هزاره اول و قرون میانه اسلامی است. این قلعه به لحاظ تاسیسات
و قرون میانه اسلامی است. این قلعه به لحاظ تاسیسات معماری برجای مانده شامل برج‌ها و دیوارها و آب انبار حائز اهمیت است. سفال‌های هزاره اول قبل از میلاد درصد کمتری از مواد فرهنگی یافت شده از سطح قلعه را به خود اختصاص داده و آثار مربوط به این دوره بیشتر تاسیسات معماری را شامل بوده و سفال‌های اسلامی عمدتاً به صورت چرخ‌ساز با خمیره نخودی و قرمز و تمپر مواد کانی ساخته شده‌اند. این بنا هم‌اکنون به شمارهٔ ۲۲٬۵۲۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جمشیدسروش سروشیان، (زاده ۱۷ آبان ۱۲۹۳ خورشیدی – درگذشت ۱۲ اسفند ۱۳۷۷ خورشیدی) نویسنده، تاریخدان، زبانشناس، کتابشناس و اوستاپژوه ِ برجستهٔ زرتشتی بود که مدت‌ها موبدی زرتشتیان کرمان را برعهده داشت و ضمن تدوین ده‌ها عنوان کتاب، از جمله کتاب برجسته و ماندگار فرهنگ بهدینان، خدمات شایان ذکری به تاریخ و فرهنگ و ادبیات باستانی ایران، به ویژه آئین آباء و اجدادیش (آیین زرتشت) نمود. زندگی. «جمشید سروش سروشیان»، در روز هفدهم آبانماه سال ۱۲۹۳ خورشیدی برابر با سال ۱۲۸۳ یزدگردی در شهر کرمان، پا به پهنه گیتی گذاشت. وی پس
در شهر کرمان، پا به پهنه گیتی گذاشت. وی پس از طی دوران کودکی، نخست به مدرسهٔ پسرانهٔ زرتشتیان در کرمان رفت و مراحل بعدی آموزش خویش را، نخست در مدرسهٔ روزانه‌ای که میسیونرهای مسیحی در کرمان بنیانگذاری کرده بودند و سپس در مدرسه‌ای شبانه‌روزی وابسته به انجمن مرسلین کلیسا، واقع در اصفهان ادامه داد. وی که به یکی از کهن‌ترین و ریشه دارترین خانواده‌های زرتشتی کرمان تعلق داشت، مطالعات ژرف خود در باب آیین نیاکان خود و تمدن باستانی ایران را، از سنین جوانی آغاز نمود و همین موجبات آشنایی و همکاری‌های بعدی او با
نمود و همین موجبات آشنایی و همکاری‌های بعدی او با دانشمند برجستهٔ اوستاپژوه، یعنی ابراهیم پورداوود را فراهم ساخت. «سروشیان» با شاهنامهی فردوسی انس و الفتی شگرف داشت و بخش‌های بزرگی از شاهنامه را از حفظ کرده بود و به مناسبت در گفته‌ها و نوشته‌های خود بدان استناد می‌جست. وی زندگی خویش را از راه کشاورزی و باغداری می‌گذرانید و مناعت طبعی عجیب داشت. طوریکه درب خانه او واقع در محلهٔ زریسف کرمان، همواره به روی محققین و پژوهشگران و سایر علاقه‌مندان به تاریخ ایران باستان و آیین زرتشتی گشوده بود و او ضمن پذیرایی از
و آیین زرتشتی گشوده بود و او ضمن پذیرایی از افراد انبوهی از اطلاعات ناب تاریخی، فرهنگی، ادبی و... را بدانان می‌آموخت و از چشمهٔ «اوستا» و «شاهنامه» سیرابشان می‌کرد. سرانجام وی در طی آخرین سفری که به قصد دیدار با فرزندانش از «کرمان» به «تهران» کرده بود، در این شهر دچار حملهٔ قلبی گردید و در روز دهم اسفندماه سال ۱۳۷۷ خورشیدی درگذشت. جسد او، به زادگاه و شهر آباء و اجدادیش کرمان (که بسیار مورد علاقهٔ او بود) منتقل و در گورستان زرتشتیان این شهر به خاک سپرده شد. آثار. و...
دولت نهم جمهوری اسلامی ایران به دولتی گفته می‌شود که در نتیجه پیروزی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ۳ تیر ۱۳۸۴ روی کار آمد. تنفیذ رئیس‌جمهور توسط سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در روز ۱۲ مرداد ۱۳۸۴ انجام گرفت. این دولت از تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۸۴ رسماً آغاز و در ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ با شروع دولت دهم پایان یافت. محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ متن کامل برنامهٔ دولت خود را اعلام کرد. او دولت خود را «دولت مهرورزی» یا «دولت مهر» نامید. کابینه. احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس
۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی‌نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق‌نامه‌ای تحت عنوان «میثاق‌نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. برخلاف بسیاری از پیش‌بینی‌ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی‌احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه‌های آموزش و
و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند. صادق محصولی نیز که پیش از جلسه رأی اعتمادش، موضعگیری‌های نمایندگان مجلس علیه خود را درک کرده بود، از نامزدی برای تصدی وزارت نفت انصراف داد. احمدی‌نژاد طبق قانون اساسی، سه ماه فرصت داشت تا افراد دیگری را به جای نامزدهای رد صلاحیت‌شده به مجلس پیشنهاد دهد. وی دو وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و اطلاعات کابینه را ۸ روز پیش از پایان کار دولت نهم عزل کرد. میثاق‌نامه
روز پیش از پایان کار دولت نهم عزل کرد. میثاق‌نامه دولت اسلامی. محمود احمدی‌نژاد ششمین رئیس‌جمهور ایران پس از انتخاب وزیران و پیش از گرفتن رأی اعتماد آنان از مجلس در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ میثاق‌نامه‌ای به نام «میثاق‌نامهٔ دولت اسلامی» را با وزرای پیشنهادی خود در میان گذاشت که تمامی آنان با مفاد آن موافقت کردند. انتصابات آغازین دولت. سه ماه پس از آغاز رسمی فعالیت دولت نهم، جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی طی بیانیه‌ای، وضعیت‌گذار دولت جمهوری اسلامی ایران از کابینهٔ پیشین به این کابینه را مورد بررسی قرار داد. بر
پیشین به این کابینه را مورد بررسی قرار داد. بر پایه این گزارش، برخی از حامیان اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات سال ۱۳۸۴ که در سطح معاونت وزارت‌خانه‌هایی مانند وزارت کشور و وزارت امور خارجه بودند، همچنان مشغول کار هستند. همچنین از میان دولت‌مردان سید محمد خاتمی، وزیر راه و ترابری، رئیس سازمان انرژی اتمی و تعدادی از معاونان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور ابقا شدند. رئیس سابق سازمان به سمت مشاور عالی، و سه معاون سابق دیگر نیز به سمت مشاوران رئیس جدید سازمان منصوب شدند. همچنین
سمت مشاوران رئیس جدید سازمان منصوب شدند. همچنین وزیر سابق اقتصاد به سمت معاون‌کل این وزارت منصوب شد. بررسی تغییرات در دولت نهم نشان می‌دهد که احمدی‌نژاد از میان افرادی که برای مناصب اجرایی در نظر گرفته، نسبت به همکاران سابق خود در شهرداری و شورای شهر اعتماد بیشتری دارد و بسیاری از مناصب مهم کشور را به مدیران سابق شهرداری تهران داده است. مهدی چمران که رئیس شورای شهر تهران است با حفظ سمت، در مسئولیت جدید خود با عنوان مشاور رئیس‌جمهور در امور شوراهای اسلامی شهر و روستا ایفای نقش می‌کند، مسعود زریبافان علاوه
و روستا ایفای نقش می‌کند، مسعود زریبافان علاوه بر عضویت در شورای شهر، عنوان دبیری هیئت دولت را به عهده گرفته و نسرین سلطان‌خواه از دیگر اعضای شورای شهر نیز جایگزین زهرا شجاعی در مرکز مشارکت امور زنان شده است. علی سعیدلو معاون سابق شهردار و وزیر پیشنهادی نفت که نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد، به عنوان معاون اجرایی رئیس‌جمهور فعالیت خود را آغاز کرده است. سید مهدی هاشمی معاون سابق امور استان‌های شهردار تهران نیز که نتوانست برای تصدی وزارت رفاه رأی مناسب کسب کند، معاون عمرانی وزیر کشور شد. محمدجواد
کسب کند، معاون عمرانی وزیر کشور شد. محمدجواد محمدی‌زاده که معاون سابق خدمات شهری شهرداری بود، نیز به عنوان استاندار خراسان رضوی انتخاب شده است. شیخ‌الاسلامی رئیس دفتر احمدی‌نژاد در شهرداری، به عنوان استاندار هرمزگان تعیین شد. همچنین اسفندیار رحیم مشایی که ریاست سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران را به عهده داشت در مقام رئیس سازمان میراث فرهنگی کار خود را آغاز کرده است. علی‌آبادی هم که معاون عمرانی و فنی شهرداری تهران بود به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی فعالیت خود را آغاز کرده است. داود مددی دیگر فردی است که
خود را آغاز کرده است. داود مددی دیگر فردی است که از شهرداری تهران به دولت آمده و سرپرستی وزارت رفاه را عهده‌دار شده است. وی قبلاً رئیس سازمان سرمایه‌گذاری شهرداری تهران بود. مهرداد بذرپاش مشاور جوان سابق شهرداری تهران در مسئولیت جدید خود یعنی مشاور رئیس‌جمهور در امور جوانان و رئیس گروه مشاوران جوان ریاست جمهوری به ایفای نقش می‌پردازد. به همراه وی حدود بیست نفر از اعضای گروه مشاوران جوان شهرداری نیز به دولت آمده و مشاوران جوان وزرا و معاونان رئیس‌جمهور شده‌اند. ابوالحسن فقیه معاون مدیرکل روابط عمومی شهرداری
ابوالحسن فقیه معاون مدیرکل روابط عمومی شهرداری تهران به سمت سرپرست سازمان بهزیستی کشور منصوب شده است. علی‌اکبر اشعری مدیر مؤسسه همشهری و مشاور فرهنگی شهردار تهران که وزیر پیشنهادی احمدی‌نژاد برای وزارت آموزش و پرورش نیز بود، پس از عدم توفیق در کسب رأی اعتماد مجلس به عنوان رئیس کتابخانه ملی معرفی شد. محمدعلی فتح‌اللهی مشاور سابق شهردار نیز به عنوان معاون دفتر رئیس‌جمهور انتخاب گردیده است. جوانفکر از دیگر نیروهایی بود که در دوره مسئولیت احمدی‌نژاد در شهرداری، مشاور مطبوعاتی وی بود و در دور جدید فعالیت کابینه
مشاور مطبوعاتی وی بود و در دور جدید فعالیت کابینه به عنوان مشاور مطبوعاتی رئیس‌جمهور کار خود را آغاز کرد. احمد خادم‌المله از نیروهای باسابقه ایرنا و از دوستان نزدیک جوانفکر نیز که مدت کوتاهی با ستاد احمدی‌نژاد همکاری داشت، مدیرعاملی خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران را عهده‌دار شد.
برف‌رو (به قیاسِ «خودرو») یک وسیله نقلیه موتوری است که برای حرکت در برف ساخته شده‌ است. از این خودرو در مناطق آمریکای شمالی برای جابه‌جایی و ترابری جایگزین سورتمه شد. ساختمان برف‌رو. احتمالاً در ورزش‌ها و مسابقات ورزشی، وسایلی را که با یک موتور بنزینی و سرعتی بالا روی برف حرکت می‌کنند دیده‌اید. به این وسایل برف‌رو یا اسنوموبیل می‌گویند. بیشتر مدل‌های اسنومبیل توسط موتورهای یک یا دو سیلندر حرکت می‌کنند. این وسایل معمولاً با سرعت هشتاد کیلومتر در ساعت قادر به حرکت هستند، اما بعضی مدل‌های مسابقه‌ای که دارای
حرکت هستند، اما بعضی مدل‌های مسابقه‌ای که دارای موتورهای قویتری می‌باشند سرعتشان به ۱۹۰ کیلومتر در ساعت نیز می‌رسد. اسنوموبیل معمولاً توسط فرمانی که به یک جت‌اسکی در جلوی بدنه متصل شده‌است، هدایت می‌شود. بعضی از اسنوموبیل‌ها با ۶ تا ۸ تایر کم باد مجهز شده‌اند تا به راحتی روی برف حرکت کنند ولی معمولاً جهت حرکت در آرودن اسنوموبیل‌ها از چرخش یک تسمه لاستیکی که روی سطح آن میله‌های فولادی کوچکی قرار گرفته و این میله‌ها به‎ داخل برف فرومی‌روند، استفاده می‌شود. برفروهای چند سرنشینه. اولین وسیله‌ای که می‌توانست به
چند سرنشینه. اولین وسیله‌ای که می‌توانست به آسانی روی برف حرکت کند در سال ۱۹۲۴ توسط کارل الیاسون Carl Eliason آمریکایی در ویسکانسین طراحی شد. نخستین برف‌رو با استفاده از وسایل دوچرخه و موتور فورد با مدل‌های دو زمانه تا چهار زمانه ساخته شد که قادر به جابجایی دو تا چهار نفر بود و قیمت آن در آن زمان بین ۳۵۰ تا ۵۵۰ دلار بود. در سال‌های ۱۹۵۶ برادران ادگارد و آلن هیتین در مینه‌سوتا برف‌رو دیگری ساختند و آن را با نام تجاری پولاریس روانه بازار کردند. در همین زمان در یک کارگاه کوچک در شهر والکورت، کبک برف‌رویی
در یک کارگاه کوچک در شهر والکورت، کبک برف‌رویی ساخته شد که امروز در دنیا شناخته شده‌است. این خودرو کوچک با نام اسکی دوو Ski Doo به بازار عرضه شد و سازنده آن ژوزف ارمان بومباردیه Joseph-Armand Bombardier تبدیل به اولین تولیدکننده تجاری وصنعتی برف رو در دنیا شد. امروزه اسنومبیل تبدیل به وسیله‌ای تفریحی ورزش شده و طرافداران زیادی دارد. در تولید نیرو و هدایت ماشین برف رو چهار جزء اصلی دخالت دارند: ۱) موتور مشابه با موتور اتومبیل ۲) سیستم کلاچ ۳) ریل ها ۴) تخته های اسکی همچنین به نورافکن های جلو یک صندلی و شیشه
اسکی همچنین به نورافکن های جلو یک صندلی و شیشه ی محافظ باد که در موتورسیکلت ها یافت می شود، مجهز هستند. موتورهای ماشین های برف رو بسیار مشابه موتورهایی هستند که در قایق های یک نفره ی موتوری یافت می شوند.مدل های سنگین تر مسافرتی ازموتور چهار سیلندر استفاده می کنند در حالی که مدل های سبکتر ورزشی موتور دو سیلندر دارند. موتور اتومبیل نیرو را به یک میله ی محرک که مستقیما محور و جرخ ها را می چرخاند، می فرستد.به هر شکل موتور یک ماشین برف رو به یک ریل متحرک متصل است که ریل های اصلی ماشین را می جرخاند. چرخ های یک
که ریل های اصلی ماشین را می جرخاند. چرخ های یک ماشین برف رو اساسا چرخ دنده هایی بزرگ با دندانه های یکنواخت و حفره هایی در ریل هستند. هربار چرخش چرخ دنده ها نیرو را به ریل- ها منتقل می کند و ماشین را به جلو می راند. هر چه موتور سریع تر باشد چرخ دنده ها و در نتیجه ریل ها سریع تر خواهند چرخید. ماشین های برف رو همچنین مجهز به یک سیستم کلاچ هستند که اساسا از نوع قرقره ای CVT (گیربکس متغیر پیوسته) می باشد. این سیستم از دو قرقره یا کلاچ تشکیل شده که با یک تسمه ی متحرک به هم متصل اند. کلاچ اصلی روی میل لنگ موتور
متحرک به هم متصل اند. کلاچ اصلی روی میل لنگ موتور قرار گرفته است. یک فنر فشاری دو نیمه یا صفحه ی کلاچ اصلی را زمانی که دور موتور پایین باشد از هم جدا نگه می- دارد. وقتی موتور شروع به شتاب گرفتن کند، وزنه های کلاچ نیروی گریز از مرکز کافی برای نزدیک کردن صفحات کلاچ به یکدیگر ایجاد می کنند که این کار به تسمه اجازه ی حرکت آزادانه و انتقال نیرو را خواهد داد. کلاچ دوم به ریل متحرک که چرخ ها را می گرداند و نیرو را به ریل های اصلی منتقل می کند متصل است. یک فنر در کلاچ دوم بادامک ها (گوه ها) را که نسبت به نیروی
کلاچ دوم بادامک ها (گوه ها) را که نسبت به نیروی چرخشی حساس هستند به کار می اندازد. زمانی که دور موتور زیاد شود و کلاچ اصلی نیرو را منتقل کند این بادامک ها به هم فشرده می شوند و تسمه را در جای خود کیپ می کنند. این روند تا زمانی که ماشین برف رو شتاب بگیرد ادامه می یابد. هرزمان که ماشین به سرعت نهایی خود برسد کلاچ اصلی بسته می شود و تسمه را به دنده ی بالاتر می برد. به دلیل اینکه ماشین برای شتاب گرفتن نیاز به نیروی کمتری نسبت به حالت آغاز حرکت دارد کلاچ دوم باز می شود. به هنگام رانندگی روی شیب تپه ای که از برف
می شود. به هنگام رانندگی روی شیب تپه ای که از برف نرم با ارتفاع زیاد سیستم کلاچ موتور را بدون تعویض دنده به دنده ی بالاتر، در بیشترین دور ممکن، نگه می دارد. آمار. اسنوموبیل مثل موتور سواری ورزشی است همراه با خطر سالانه تنها در استان کبک به‌طور متوسط ۲۷ نفر جان خود را از دست می‌دهند اما تعداد مشتاقان این ورزش همچنان رو به افزایش است و در سال ۲۰۰۹، ۱۷۳٬۵۱۹ اسنومبیل در استان کبک پلاک گذاری شده‌است. ۶۲٪ اروپاهایی به ویژه برای گردش با برف رو به کبک سفر می‌کنند. کاربرد و معایب. معمولاً برف‌روها یا اسنوموبیل‌ها
کاربرد و معایب. معمولاً برف‌روها یا اسنوموبیل‌ها در زمستان جهت مقاصد تفریحی به کار می‌رود اما از آن‌ها برای کار توسط پلیس، تعمیرکاران خطوط تلفن، دامداران، کشاورزان و صیادان نیز استفاده می‌شود. البته اسنوموبیل‌ها معایبی نیز دارند که شامل صدای زیاد، صدمه زدن به محصولات کشاورزی پوشیده با برف و خطر آن‌ها به ‎علت سرعت زیاد می‌باشد. استفاده از برف‌رو در ایران معمولا تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. منابع. کتاب دستاوردها نوشتهٔ دکتر ایر رضا اخوان و دکتر عطیه خالقی نژاد
دانشگاه دامغان (به انگلیسی Damghan University) یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران است که در قسمت شمال غرب شهر دامغان (حد فاصل شهرک‌های بوستان و گلستان) در شهرستان دامغان واقع شده‌ است. تقریبا تمام امکانات این دانشگاه بصورت متمرکز در مجتمع دانشگاهی (پردیس دانشگاه) و ناحیه مناسب و آرامی از شهر تجمیع شده است که موجب بهبود دسترسی دانشجویان به امکانات مختلف دانشگاه می شود. همچنین اکثر ساختمان‌های دانشگاه و خوابگاه‌ها نوساز هستند. رشته‌های این دانشگاه از جمله علوم پایه، فنی و مهندسی، هنر و علوم انسانی، می‌تواند به
فنی و مهندسی، هنر و علوم انسانی، می‌تواند به پویایی علمی این دانشگاه نیز کمک کند. تاریخچه. دانشگاه دامغان بین سال های 1367-1364 با همت مردمان دانش دوست این سرزمین، با راهبری شادروان دکتر محمدمسعود منصوری و به توشیح بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی ایران، حضرت امام خمینی(ره) بنا نهاده شد. دانشگاه دامغان در آغاز چهارمین دهه فعالیت خود، در زمره یکی از دانشگاه های مطرح و جامع کشور قرار گرفته و به لطف خداوند متعال و برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران رشد شتابانی را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. این دانشگاه با
در کارنامه خود به ثبت رسانده است. این دانشگاه با فراهم نمودن محیطی علمی و پویا برای افراد جویای معرفت، علم و دانش، پایگاه و نقطه اتکاء و اعتماد آنان است تا واقعیات و حقایق علمی را درک کنند و برای ارائه و نشر یافته های خود تلاش نمایند. دانشگاه دامغان مقصود و غایت خود را خلق، نشر و کاربرد دانش در یک محیط یادگیری کاملاً پویا جستجو می کند. چنین چشم اندازی موجب اعتلای کیفی آموزش در بستر پژوهش هدفمند می شود و می توان از این بستر امیدوار به ارائه خدمات به جامعه و حل مسائل آن بود . در زمستان ۱۳۶۷ با تأسیس دانشکده
حل مسائل آن بود . در زمستان ۱۳۶۷ با تأسیس دانشکده علوم پایه دامغان موافقت و فعالیت آموزشی دانشگاه با عنوان دانشکده علوم پایه دامغان در مهرماه ۱۳۷۱، و با ورود ۳۵ دانشجو در رشته زمین‌شناسی آغاز شد. به مرور طی سال‌های بعد، رشته‌های دبیری ریاضی، ریاضی کاربردی، ریاضی محض، شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی و علوم کامپیوتر در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری راه‌اندازی شد. در تاریخ ۱۳۸۱/۶/۱۹ با تلاش مدیران وقت دانشکده و مسئولان شهرستان و با تصویب شورای گسترش آموزش عالی، دانشکده علوم پایه دامغان به دانشگاه
آموزش عالی، دانشکده علوم پایه دامغان به دانشگاه علوم پایه دامغان ارتقاء یافت. در تاریخ ۱۳۸۹/۲/۵ با موافقت شورای گسترش آموزش عالی، دانشگاه علوم پایه دامغان به دانشگاه دامغان تبدیل و با اعطاء موافقت اصولی تأسیس و راه‌اندازی ۲ دانشکده فنی و مهندسی و هنر در این دانشگاه، و با اضافه شدن دانشکده علوم انسانی، تعداد دانشکده‌های آن به عدد ۸ رسید. در حال حاضر دانشگاه دامغان دارای دانشکده‌های علوم زمین، ریاضی و علوم کامپیوتر، شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی، علوم انسانی، فنی و مهندسی و هنر، ۱۷۲ عضو هیئت علمی و ۵۴۲۳ دانشجو در
مهندسی و هنر، ۱۷۲ عضو هیئت علمی و ۵۴۲۳ دانشجو در ۳ مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری و ۶۸ رشته و گرایش می‌باشد. دانشکده‌ها. دانشکده علوم زمین. دانشکده علوم زمین به عنوان اولین گروه آموزشی دانشگاه، در سال ۱۳۷۱ با پذیرش ۳۵ دانشجو تحت نام گروه زمین شناسی، فعالیت خود را با گرایش زمین شناسی محض آغاز نموده است. در سال ۱۳۸۷ گرایش زمین شناسی کاربردی به رشته های دانشکده علوم زمین افزوده شد و در سال ۱۳۹۱ با اتمام پذیرش دانشجویان زمین شناسی کاربردی، اولین دوره دانشجویان ژئومورفولوژی در این دانشکده پذیرفته و مشغول
ژئومورفولوژی در این دانشکده پذیرفته و مشغول به تحصیل شدند. این دانشکده هم‌اکنون شامل استادیار، ۳ دانشیار، ۲۳۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و ۳۵ دانشجو در مقطع کارشناسی‌ارشد می‌باشد. رشته های تحصیلی این دانشکده در مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد به شرح زیر می‌باشند: در جدول زیر نیز می‌توانید آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های موجود در این دانشکده را مشاهده کنید. دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر دانشکده ریاضی و علوم‌کامپیوتر دانشگاه دامغان ابتدا در قالب گروه ریاضی دانشکده علوم‌پایه دامغان در سال ۱۳۷۳ فعالیت خود را با پذیرش
دامغان در سال ۱۳۷۳ فعالیت خود را با پذیرش دانشجویان رشته های ریاضیات کاربردی و دبیری ریاضی آغاز نمود. در سال ۱۳۷۸ اولین دوره دانشجویان ریاضی‌محض در این مجموعه پذیرفته و مشغول به تحصیل شدند. در سال ۱۳۷۹، گروه موفق به راه‌اندازی دوره کارشناسی‌ارشد ریاضیات محض گردید. در همین سال با پذیرش دانشجویان کاردانی ناپیوسته کامپیوتر، گروه کامپیوتر نیز در کنار گروه ریاضی تشکیل گردید. در سال ۱۳۸۱ دانشکده ریاضی و علوم‌کامپیوتر شامل گروه های ریاضی و کامپیوتر به عنوان یکی از دانشکده‌های دانشگاه شکل گرفت. در حال حاضر
یکی از دانشکده‌های دانشگاه شکل گرفت. در حال حاضر دانشجویان در رشته‌های ریاضی‌محض، ریاضی‌کاربردی و علوم‌کامپیوتر در مقاطع کارشناسی، کارشناسی‌ ارشد و دکترا مشغول به تحصیل می‌باشند. این دانشکده شامل ۱ استاد، ۶ دانشیار، ۱۷ استادیار و ۲ مربی می‌باشد. دانشکده شیمی. گروه شیمی در دانشگاه دامغان از سال ۱۳۷۳ با پذیرش اولین دوره دانشجویان کارشناسی شیمی محض کار خود را آغاز کرده است. در حال حاضر دانشکده شیمی در مقطع کارشناسی دارای ۲ گرایش شیمی محض و شیمی کاربردی، در مقطع کارشناسی‌ارشد 8 گرایش شیمی تجزیه، شیمی فیزیک،
کارشناسی‌ارشد 8 گرایش شیمی تجزیه، شیمی فیزیک، شیمی آلی، شیمی معدنی، شیمی کاربردی، شيمي دارويي، نانوشيمي و شیمی پلیمر و در مقطع دکتری ۴ گرایش شیمی تجزیه، شیمی فیزیک، شیمی آلی و شیمی معدنی را دارا می‌باشد. این دانشکده شامل ۹ نفر استادیار، ۹ دانشیار و ۵ استاد می‌باشد. همچنین این دانشکده دارای آزمایشگاه های آموزشی و آزمایشگاه های تحقیقاتی می‌باشد. آزمایشگاه آنالیز دستگاهی ICP و FT-IR و آزمایشگاه های تحقیقاتی حرارتی و عنصری از جمله آزمایشگاه های تحقیقاتی این دانشگاه می‌باشند. دانشکده فیزیک. دانشکده فیزیک در
دانشگاه می‌باشند. دانشکده فیزیک. دانشکده فیزیک در مهرماه سال ۱۳۷۵ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرده است. در حال حاضر این دانشکده دارای دو رشته فیزیک و فیزیک مهندسی در مقطع کارشناسی و ۵ رشته با گرایش های حالت جامد، نجوم و اخترفیزیک، هسته‌ای، گرانش و کیهان شناسی و نانوفیزیک در مقطع کارشناسی‌ارشد و ۳ رشته در گرایش ماده‌چگال (حالت جامد)، فیزیک هسته‌ای و نانوفیزیک در مقطع دکتری است. این دانشکده دارای ۱۵ نفر استادیار، ۵ نفر دانشیار و ۲ نفر استاد می‌باشد. از جمله امکانات موجود در دانشکده فیزیک می‌توان به رصدخانه،
موجود در دانشکده فیزیک می‌توان به رصدخانه، آزمایشگاه‌های آموزشی و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی اشاره کرد. آزمایشگاه‌های تحقیقاتی این دانشکده نیز عبارتند از: ۱- آزمایشگاه فیزیک هسته‌ای، ۲- آزمایشگاه تحقیقاتی نانوفیزیک و حالت جامد، ۳- آزمایشگاه میکروسکوپ پروبی روبشی(SPM)، ۴- آزمایشگاه اسپاترینگ و مشخصه یابی نانومواد. دانشکده زیست‌شناسی. دانشکده زیست‌شناسی به‌عنوان یکی از دانشکده‌های قدیمی دانشگاه دامغان به‌طور رسمی فعالیت‌های آموزشی-پژوهشی خود را در بهمن‌ماه سال ۱۳۸۵ در سه شاخه علوم گیاهی، زیست عمومی و سلولی
۱۳۸۵ در سه شاخه علوم گیاهی، زیست عمومی و سلولی مولکولی آغاز نمود. در حال حاضر این دانشکده دارای سه گرایش زیست‌شناسی جانوری، زیست‌شناسی سلولی و مولکولی و زیست‌شناسی علوم گیاهی در مقطع کارشناسی و پنج رشته و گرایش‌های فیزیولوژی گیاهی، سیستماتیک اکولوژی، زیست تکوین، فیزیولوژی جانوری و بیوشیمی در مقطع کارشناسی‌ارشد و ۱ رشته با گرایش فیزیولوژی جانوری در مقطع دکترا است. همچنین این دانشکده دارای ۷ آزمایشگاه به نام‌های آزمایشگاه گیاه‌شناسی، آزمایشگاه فیزیولوژی گیاهی، آزمایشگاه سلولی و مولکولی، آزمایشگاه فیزیولوژی
آزمایشگاه سلولی و مولکولی، آزمایشگاه فیزیولوژی جانوری، آزمایشگاه میکروسکوپی، آزمایشگاه کشت سلول و بافت و آزمایشگاه الکتروفیزیولوژی است. دانشکده فنی و مهندسی با موافقت دفتر گسترش آموزش عالی دانشگاه علوم پایه دامغان از ابتدای سال ۱۳۸۹ شکل جامع به خود گرفته و مجوز ایجاد دانشکده فنی و مهندسی به دانشگاه داده شد. در این راستا دفتر گسترش مجوز ایجاد رشته‌های مهندسی نرم‌افزار و مهندسی صنایع را با توجه به پتانسیل‌های موجود به دانشگاه اعطا نمود و از نیمسال دوم سال تحصیلی ۹۰–۸۹ دانشگاه پذیرای دانشجویان در رشته‌های
تحصیلی ۹۰–۸۹ دانشگاه پذیرای دانشجویان در رشته‌های مهندسی نرم‌افزار و مهندسی صنایع در دانشگاه بوده‌است. هم‌اکنون این دانشکده دارای 5 استاد با درجه‌ی دانشیار، 23 استادیار و 5 مربی می‌باشد. همچنین تعداد ۸۶۰ دانشجو در مقطع کارشناسی در پنج گروه مهندسی کامپیوتر-نرم‌افزار، مهندسی صنایع، مهندسی برق، مهندسی عمران و مهندسی مکانیک در دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه دامغان مشغول به تحصیل می‌باشند. از امکانات این دانشکده می‌توان به سایت آموزشی دانشکده با نرم‌افزارهای مورد نیاز رشته‌های موجود، کارگاه مبانی مهندسی برق،
نیاز رشته‌های موجود، کارگاه مبانی مهندسی برق، کارگاه مدار الکتریکی۱، کارگاه مدار منطقی، آزمایشگاه‌های آموزشی و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی اشاره کرد. آزمایشگاه‌های تحقیقاتی دانشکده عبارتند از: 1-‌ آزمایشگاه انرژی‌های نو 2- آزمایشگاه‌های پژوهشی تولید پیشرفته 3- کارگاه مدل‌سازی، ذوب و ریخته‌گری 4- آزمایشگاه حفاظت سیستم‌های قدرت 5- آزمایشگاه مهندسی سطح پیشرفته 6- آزمایشگاه کامپوزیت و مواد پیشرفته. دانشکده هنر شورای گسترش آموزش عالی در جلسه مورخ ۱۵/۱۲/۸۸ خود ضمن موافقت قطعی با تغییر نام دانشگاه علوم پایه دامغان به
قطعی با تغییر نام دانشگاه علوم پایه دامغان به دانشگاه دامغان، با ایجاد دانشکده هنر در این دانشگاه موافقت اصولی نمود. در مردادماه ۱۳۸۹ کلنگ احداث دانشکده هنر به دست کامران دانشجو، وزیر وقت علوم، تحقیقات و فناوری زده شد. با تشکیل کارگروه دانشکده هنر به منظور تهیه و تدوین برنامه های آموزشی در تاریخ ۸۹/۹/۲۱ تفاهمنامه همکاریهای آموزشی، پژوهشی و فرهنگی بین دانشگاه دامغان و معاونت آموزشی و پژوهشی سازمان صدا و سیما به امضاء رسید. بر اساس تلاش‌ها و برنامه‌های مشترک، طی مکاتبه‌ای با شورای گسترش آموزش عالی و با عنایت
طی مکاتبه‌ای با شورای گسترش آموزش عالی و با عنایت به آمادگی طرفین قرارداد مقرر گردید تمهیدات لازم جهت ایجاد ۵ رشته (در مقطع کارشناسی) ادبیات نمایشی، تلویزیون و هنرهای دیجیتالی، کارشناسی سینما، بازیگری و کارگردانی و کارگردانی تلویزیون اتخاذ گردد. شورای گسترش آموزش عالی در جلسه مورخ ۹۰/۴/۱۱ خود با پذیرش دانشجو در رشته‌های ادبیات نمایشی، تلویزیون و هنرهای دیجیتالی از پنج رشته درخواستی در مقطع کارشناسی برای نیمسال دوم سال تحصیلی ۹۱–۹۰ به ترتیب به صورت نیمه متمرکز و متمرکز موافقت نمود. دانشکده هنر دانشگاه