payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مصادره شد و هم‌اکنون قسمت فروشگاه‌های آن به تعمیرگاه‌های ساعت و طبقات آن به موسسات کوچک اجاره داده شده‌است. در کنار این ساختمان فروشگاه‌های لوازم صوتی و تصویری، ساعت فروشی و لوازم خانگی وجود دارد. حادثه آتش‌سوزی. در صبح روز جمعه مورخ ۳ مهر ۱۳۹۴، حریق گسترده‌ای در این ساختمان رخ داد. حریق در طبقه چهارم پاساژ ۱۳ طبقه آلومینیوم رخ داده بود و شعله‌های آتش علاوه بر اینکه به طبقه بالا سرایت کرده در حال گسترش به دیگر واحدهای تجاری بود که با تلاش نیروی آتش‌نشانی ، حریق مهار شد. این حریق که در ساعت ۵:۱۴ صبح گزارش
حریق مهار شد. این حریق که در ساعت ۵:۱۴ صبح گزارش شده بود در ساعت ۸:۴۰ صبح مهار شد. با توجه به تعطیل بودن ساختمان در روز جمعه این حادثه مورد مصدوم و فوتی نداشت.
مرسدس بنز واریو (Mercedes-Benz Vario) خودرویی است که از سال ۱۹۹۶ تا کنون در آلمان و اسپانیا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودروی تجاری قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران بوده است.
هیوندای کانتی (Hyundai County) یک مینی‌بوس یک طبقه است که توسط بخش تولید کامیون و اتوبوس هیوندای تولید می‌شود. این خودرو در سال ۱۹۹۸ به‌عنوان جانشین هیوندای کورس معرفی شد. هیوندای کانتی در درجه اول به‌عنوان اتوبوس‌های شهری و برون‌شهری در دسترس است. این خودرو مرتبط با کیا کومبی است که تولید آن متوقف شده است. سیستم جعبه‌دندهٔ کانتی به دو صورت خودکار و دستی ارائه شده است.
آستین ۱۲/۶ (Austin 12/6) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۱–193730,316 produced تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۱۴۹۶ سی‌سی است.
ایسوزو ویزارد (Isuzu Wizard) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۴ ساخته شده‌است. این خودرو در کلاس کامپکت اس‌یووی قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران، خودرو چهار چرخ محرک بوده است.
اینترنشنال اسکات (International Harvester Scout) یک خودرو بیابانگرد که توسط اینترنشنال هاروستر در سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ تولید می‌شد. این خودرو که به نوعی پیشگام خودروهای شاسی بلند پیچیده‌تری بود که بعدها می‌آمدند و برای رقابت با جیپ طراحی شده بود و در ابتدا دارای جلو پنجره تاشو بود. اسکات و نسل دوم آن در فورت وین ایندیانا به عنوان کامیونهای دو در با سقف کروک سخت و یا گزینه‌های سقف کامل برای وانت و یا سقف نرم تاشو هم تولید می‌شدند.
فراری ۵۷۵ام مارانلو (Ferrari 575M Maranello) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۲–۲۰۰۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
تویوتا کمری سولارا (Toyota Camry Solara) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
سینگر اس‌ام۱۵۰۰ (Singer SM1500) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۶&gt;۲۲،۱۵۴ producedتولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۱۵۰۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
ماری تک با نام کامل ویکتوریا ماری آگوستا لوئیز اولگا پولین کلودین اگنس همسر شاه جرج پنجم و ملکهٔ پادشاهی متحده بود. او همچنین مادر شاه ادوارد هشتم (بعدتر دوک وینزر) و شاه جرج ششم و مادربزرگ الیزابت دوم بود. زندگینامه. ماری در ۱۸۶۷ در کاخ کنزینگتون در لندن زاده شد. او تنها دختر فرانسیس، دوک تِک و شاهدخت ماری آدلاید کمبریج نوهٔ جرج سوم بود. او در ۱۸۹۱ به درخواست ازدواج آلبرت ویکتور، دوک کلارنس و پسر ادوارد هفتم (در آن زمان شاهزاده ولز) پاسخ مثبت داد اما آلبرت شش هفتهٔ بعد به دلیل ابتلا به ذات‌الریه درگذشت.
شش هفتهٔ بعد به دلیل ابتلا به ذات‌الریه درگذشت. ماری سپس در ششم ژوئیهٔ ۱۸۹۳ با برادر کوچکتر آلبرت یعنی جرج، دوک یورک (بعدتر شاهزادهٔ ولز در ۱۹۰۱ و شاه جرج پنجم در ۱۹۱۰) ازدواج نمود. ماری زنی دانا و هنردوست بود و گزینهٔ مناسبی برای همسری پادشاه محسوب می‌شد. او در دسامبر ۱۹۱۱ و به عنوان امپراتریس هند همراه با جرج به هندوستان رفت تا در مراسم تاریخی تاجگذاری در دربار دهلی او را همراهی نماید. ماری علی‌رغم آنکه جدی و کم‌حرف بود اما بیش از همسرش نسبت به تغییرات توجه نشان می‌داد و همین امر سبب شد تا بتواند جرج
توجه نشان می‌داد و همین امر سبب شد تا بتواند جرج پنجم را به فرمانروایی محبوب و «پادشاه مردم» بدل سازد. در عین حال خود ماری هم به‌خاطر توجهش به نیازهای سربازان در طول دو جنگ جهانی اول و دوم از جایگاهی والا در بین طبقات مختلف اجتماعی بریتانیا برخوردار بود. همچنین او توانست جایگاه خانوادهٔ سلطنتی را پس از بحران ناشی از کناره‌گیری پسر بزرگش ادوارد هشتم از پادشاهی، از طریق حکومت پسر دومش جرج ششم دوباره استحکام بخشد. ماری در ۲۴ مارس ۱۹۵۳، سیزده ماه پس از مرگ پسرش جرج ششم در فوریهٔ ۱۹۵۲، در لندن درگذشت.
خواب لیلا فیلمی به کارگردانی مهرداد میرفلاح، نویسندگی شاهرخ دولکو و تهیه‌کنندگی حبیب‌الله شیرازیان در ژانر وحشت محصول سال ۱۳۸۶ است. خلاصه فیلم. قصه دختری ۲۶ ساله است که به تنهایی در خانه به ارث رسیده از پدر و مادرش زندگی می‌کند… او مدتی است که توسط دختری شش ساله که از قدرت خارق‌العاده‌ای برخوردار است مورد حمله‌های وحشیانه قرار می‌گیرد. دکتر پوریا عقیده دارد تنها راه رهایی وی جستجو در گذشته‌های فراموش شده دوران کودکی اوست. این جستجو به جایی نمی‌رسد تا در نهایت او را به دکتر سهرابی می‌سپارند تا لیلا را در یک
او را به دکتر سهرابی می‌سپارند تا لیلا را در یک سفر درونی برای ملاقات با ضمیر ناخودآگاهش ببرد.
تفاوت دختر و پسر فیلمی به کارگردانی نیک هوران محصول سال ۲۰۰۶ آمریکا است که از بازیگران اصلی آن می‌توان به سمیری آرمسترانگ، کوین زگرز، شری میلر، رابرت جوی، شارون آزبورن، مائوری چایکین، امفو کائوهو، امیلی همپشر، بروک اورسی، جنل ویلیامز و جان برگر اشاره کرد. خلاصه داستان. نل بد وورث (سمیری آرمسترانگ) دختری رمانتیک و متشخص است که به ادبیات علاقه دارد. از طرفی پسر همسایه آن‌ها به نام وودی دین(کوین زگرز) که همکلاسی نل هم هست، کاملاً با او متفاوت است و زیاد آدم با فرهنگی نیست. او کاپیتان تیم فوتبال است و به موسیقی
نیست. او کاپیتان تیم فوتبال است و به موسیقی رپ علاقه دارد. او همیشه صدای ضبط را زیاد می‌کند و مانع مطالعه نل (سمیری آرمسترانگ) می‌شود. آن‌ها هرجا که به هم می‌رسند با هم درگیر می‌شوند تا اینکه با شاگردان مدرسه به بازدید موزه می‌روند. آن‌ها در مقابله مجسمه ای که نماد جادوگری در قوم آزتک است با هم مشاجره می‌کنند و با به کار بردن کلمه آینه نیروی جادویی او را فعال می‌کنند. صبح روز بعد که بیدار می‌شوند متوجه می‌شوند که جادو شده‌اند و جایشان باهم عوض شده، حالا روح نل در جسم وودی رفته و برعکس روح وودی در جسم نل و…
آزمایش میلگرام آزمایشی برای سنجش میزان اطاعت اشخاص از اتوریته در انجام کارهایی مغایر با وجدان شخصی افراد بود که به ابتکار روانشناس، استنلی میلگرام صورت گرفت. نتایج این آزمایش برای اولین بار در سال ۱۹۶۳ در یک مجله روان‌شناسی چاپ شد، و بعداً با جزئیات بیشتر در کتابی با عنوان در سال ۱۹۷۷ به چاپ رسید. این آزمایش در ژوئیه سال ۱۹۶۱ و درست سه ماه بعد از شروع دادگاه آدولف آیشمان، سرهنگ نازی، به انجام رسید. میلگرام آزمایشش را جهت پاسخ به این سؤال بغرنج طراحی کرده بود که آیا آیشمان و میلیون‌ها آلمانی دیگر که مسبب
بود که آیا آیشمان و میلیون‌ها آلمانی دیگر که مسبب هولوکاست بودند همگی گناهکار بوده‌اند یا اینکه شهروندان عادی تنها از دستورها پیروی می‌کردند. نحوه انجام آزمایش. به کسانی که داوطلب آزمایش بودند، گفته می‌شد که هدف از آزمایش، تحقیق در مورد حافظه و یادگیری در شرایط متفاوت است و اینکه آیا شوک الکتریکی باعث بهبود یادگیری می‌شود یا نه. به داوطلبان چیزی در مورد هدف واقعی آزمایش گفته نمی‌شد. آزمایش با یک قرعه‌کشی ساختگی میان شخص داوطلب و شخص دیگری که در واقع همدست محقق بود ولی خود را داوطلب جا می‌زد، شروع می‌شد. از
بود ولی خود را داوطلب جا می‌زد، شروع می‌شد. از داوطلب خواسته می‌شد که از میان دو ورقه کاغذ یکی را انتخاب کند تا نقش او (معلم/یادگیرنده) در آزمایش مشخص شود. از آنجایی که روی هر دو ورقه نوشته بود «معلم»، همدست محقق همیشه ادعا می‌کرد که روی ورقش «یادگیرنده» نوشته شده، و بدین ترتیب همیشه داوطلب «معلم» انتخاب می‌شد. سپس لباس سفید آزمایشگاه را به تن داوطلب می‌پوشاندند و داوطلب به اتاقی برده می‌شد که در آن فردی حضور داشت که خود را دانشمند محقق طرح جا می‌زد، در اتاق دیگری که با یک دیوار حائل از آن‌ها جدا می‌شد،
دیگری که با یک دیوار حائل از آن‌ها جدا می‌شد، یادگیرنده بود که تظاهر می‌شد، شخصی است که آزمایش‌های مربوط به یادگیری بر روی او در حال انجام است. در برخی از صورت‌های آزمایش شخص یادگیرنده قبل از جدا شدن به داوطلب می‌گفت که بیماری قلبی دارد. نحوه انجام آزمایش این‌گونه بود که معلم یک سری کلمات جفتی را از روی کاغذ می‌خواند، مثلاً: کاغذ-نردبان، دکمه-موز، هوا-تلفن. سپس معلم حافظه یادگیرنده را با گفتن کلمه نخست هر جفت کلمه آزمایش می‌کرد و از یادگیرنده می‌خواست که از بین ۴ گزینه، جفت صحیح را انتخاب کند. مثلاً بعد از
بین ۴ گزینه، جفت صحیح را انتخاب کند. مثلاً بعد از شنیدن کلمه کاغذ، باید می‌گفت: نردبان. معلم به یادگیرنده اعلام می‌کند که در مقابلِ هر پاسخِ غلط، یادگیرنده را با شوک الکتریکی جریمه خواهد کرد و شدتِ این شوک هر بار بیشتر از بارِ قبل خواهد بود. در شوکِ ۱۸۰ ولتی یادگیرنده فریاد می‌کشد: «من دیگر نمی‌توانم درد را تحمل کنم» و در شوک الکتریکی ۲۷۰ ولتی عکس‌العملِ شاگرد تنها یک جیغ وحشتناک است. با بالا رفتن میزان شک، یادگیرنده به دیوار حایل می‌کوبد و التماس می‌کند که بیماری قلبی دارم و به او شوک وارد نکند. البته در
بیماری قلبی دارم و به او شوک وارد نکند. البته در واقع این شوک‌ها وارد نمی‌شد، اما معلم از آن خبر نداشت و صدای جیغ و فریاد در واقع ضبط شده بودند. اگر معلم از دادن شوک خودداری می‌کرد پژوهنده (پروفسورِ روانشناسی) او را به ادامهٔ شکنجه ترغیب می‌کرد. نتایج. پرسش این بود که چند درصدِ افراد حاضرند در چنین آزمایشی در نقشِ معلّم به افراد شوکِ مرگبارِ ۴۵۰ ولت بدهند؟ میلگرام (۱۹۷۴) دریافت که همهٔ افراد امکان اینکه شخصاً حاضر به انجام چنین کاری بشوند را رد می‌کنند. پیش از انجام آزمایش، میلگرام از ۱۴ دانشجوی سال آخر
از انجام آزمایش، میلگرام از ۱۴ دانشجوی سال آخر روانشناسی دانشگاه ییل برای پیش‌بینی رفتار ۱۰۰ معلّم فرضی نظر خواهی کرد. همهٔ پاسخ‌دهندگانِ به نظر سنجی باور داشتند که تنها درصد خیلی کمی از معلّمان (با رنج بین ۳ از صد و با میانگین ۱٫۲) آمادگی اعمال بیشترین شوک ممکن را دارند. همچنین میلگرام به‌طور غیررسمی از همکاران خود هم نظرسنجی به عمل آورد و به این نتیجه رسید که آن ها نیز، چنین باور دارند که تعداد بسیار کمی حاضر به گذشتن از مرز شوک های بسیار قوی می‌باشند. میلگرام همچنین از ۴۰ روانپزشک یک مدرسه پزشکی نظرسنجی
همچنین از ۴۰ روانپزشک یک مدرسه پزشکی نظرسنجی به عمل آورد و آن‌ها باور داشتند که با اِعمال شوک دهم، وقتی که شخص شوک گیرنده درخواست رهایی می‌کند، بیشتر افراد آزمایش را متوقف می‌کنند. آن‌ها پیش‌بینی کردند در شوک ۳۰۰ ولتی وقتی شخص شوک گیرنده از پاسخ دادن خودداری می‌کند تنها ۳٫۷۳ درصد از افراد ادامه خواهند داد و آن‌ها باور داشتند که «تنها کمی بیش از یک دهم درصد از افراد بالاترین شوک را اِعمال خواهند کرد.» جالب است که روانپزشکانِ یک مرکز پزشکی مشهور نیز پیش‌بینی کردند که تنها ۱ نفر در هر ۱۰۰۰ نفر(یعنی ۰٫۱ درصد)
کردند که تنها ۱ نفر در هر ۱۰۰۰ نفر(یعنی ۰٫۱ درصد) حاضر به دادن شوکِ ۴۵۰ ولتی خواهد بود. امّا در حقیقت در نخستین سری از آزمایش‌های میلگرام، ۶۵ درصداز شرکت کنندگان حاضر شدند به دیگران شوک ۴۵۰ ولتی وارد کنند. با اینکه داوطلب‌ها شدیداً مضطرب شده بودند، ولی نمی‌توانستند که اتوریته و مقام علمی پژوهنده (پروفسورِ روانشناسی) را رد کنند. اندکی از افراد از اعمال درد لذّت هم می‌بردند، و با علاقه آن را انجام می‌دادند.
تنوع فرهنگی یا گوناگونی فرهنگی غالباً به مفهوم گوناگونی فرهنگ و در معیاری وسیع تفاوت فرهنگ جوامع مختلف انسانی در مناطق مختلف زمین است. وقتی صحبت از تنوع فرهنگی می‌شود لزوماً تفاوت فرهنگی بین کشورها مد نظر نیست. به عبارت دیگر، همواره فرهنگ‌ها با کشورها یکی نیستند. همان‌طور که باند و اسمیت (۱۹۹۸) نشان داده‌اند: «وقتی ما کشورها را بر مبنای تفاوت‌های فرهنگی از یکدیگر جدا می‌کنیم، نباید از تنوعِ فرهنگیِ بیشماری که درونِ بسیاری از این کشورها وجود دارد غافل شویم.». برای مثال تفاوت بینِ فردگرایی (دیدگاهِ فرد محور
برای مثال تفاوت بینِ فردگرایی (دیدگاهِ فرد محور به زندگی) و جمع گرایی (دیدگاهِ جمع محور به زندگی) را در نظر بگیرید. برای نمونه، اکثر شواهد و مدارک نشان می‌دهد که فرهنگ آمریکایی بیشتر از آنکه جمع گرا باشد، فردگراست. با این وجود وندلو و کن (۱۹۹۹) دریافتند که این ادعا به‌طور واضح در مناطق ماونتین وست و گریت پلینز کشورِ آمریکا صادق است. اما در منطقهٔ دیپ ساوت شرایط عکس این بوده و فرهنگ این منطقه تا حد زیادی به جمع گرایی متمایل است؛ لذا بایستی در نظر داشته باشیم که هنگامِ بررسی فرهنگِ یک کشور، ما با یک فرهنگِ
که هنگامِ بررسی فرهنگِ یک کشور، ما با یک فرهنگِ ثابت و یکپارچه روبرو نیستیم. میراث فرهنگی. بیانیه جهانی تنوع فرهنگی یونسکو ابزاری است حقوقی که در سال ۲۰۰۱ برای قلمداد کردن تنوع فرهنگی به عنوان یک «میراث مشترک انسانی» به تصویب رسید. پانویس. (متن این کتاب با مجوز گنو و تحت شرایط کرییتیو کامنتز قرار دارد و قرار دادن آن در اینجا مشکل حق تکثیر ندارد)
آویشای کوهن (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۷۰) نوازندهٔ کنترباس، خواننده، آهنگساز و تنظیم‌کنندهٔ موسیقی جَز اهل اسرائیل است. زندگی. کوهن از سن ۱۱ سالگی فراگیری پیانو را آغاز کرد و در ۱۴ سالگی به موسیقی جز علاقه‌مند شد. پس از آن‌که مدتی را در گروه جَز دبیرستان‌اش به‌عنوان نوازندهٔ گیتار بیس سپری کرد، به نواختن بیس الکتریک روی‌آورد و شیفتهٔ موسیقی جاکو پاستوریاس شد. پس از پایان دوران سربازی مجال دوباره برای پرداختن به موسیقی را یافت و این‌بار به نواختن ویولن روی‌آورد. در سال ۱۹۹۲ بدون داشتن هیچ‌گونه رابطهٔ خاصی با اهالی
سال ۱۹۹۲ بدون داشتن هیچ‌گونه رابطهٔ خاصی با اهالی صنعت موسیقی آمریکا، به نیویورک رفت تا آن‌جا کارش را ادامه دهد. اما پس از مدتی با رابطه‌هایی که ایجاد کرد در کنار هنرمندان سرشناس موسیقی جَز، مانند راوی کالت‌رین، وینتن مارسلیس، جاشوا ردمن، پاکوئیتو د ریورا، روی هارگرو و لئون پارکر به اجرا پرداخت. از شاخص‌ترین فعالیت‌های موسیقی کوهن در این دوره همکاری‌اش با دانیلو پرز (پیانیست پانامایی) و مشارکت در پروژهٔ موسیقی سال ۱۹۹۶ پرز با نام «پانامانک» بود. پس از آن مورد توجه چیک کریا و شریک کاری‌اش ران ماس در شرکت
مورد توجه چیک کریا و شریک کاری‌اش ران ماس در شرکت نشر استرچ رکوردز قرار گرفت و در سال ۱۹۹۷ اولین آلبوم شخصی‌اش به‌نام "Adama" را با لیبل شرکت آن‌ها منتشر کرد. او بعد از جدایی از چیک کوریا، موفق شد چهار آلبوم موفق Adama, Devotion, Colours و Unity را توسط کمپانی کوریا، به نام Stretch/Cancord Records ضبط کند. او با تأثیر از موسیقی لاتین و مدیترانه‌ای و استفاده از هورن و آواز، موسیقی منحصر به فرد خود را خلق کرد. ایده‌های روبه رشد کوهن، او را وادار کرد کمپانی خود با نام Radzaz را تأسیس کند. او همچنین همکاری
خود با نام Radzaz را تأسیس کند. او همچنین همکاری پرثمر خود با کمپانی مطرح جز، EMI/Blue Note را آغاز کرد که حاصل آن آلبوم Aurora بود. این آلبوم، پروژه ای منحصر بفرد است که موسیقی جز، کلاسیک و بومی سفاردی را با هم ترکیب می‌کند. او به عنوان خواننده با استفاده از زبان‌های عبری، انگلیسی، اسپانیایی و لادینو (زبان سفاردی‌ها) توانست ارتباط خود با مخاطبان را به فراتر از موسیقی جز گسترش دهد. او در سال‌های اخیر به اسرائیل بازگشته‌است.
آوا لاوینیا گاردنر (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۹۰)، هنرپیشه آمریکایی بود. او به عنوان بیست و پنجمین هنرپیشه بزرگ زن تاریخ توسط انستیتو فیلم آمریکا شناخته شد. زندگی. اوا کوچک‌ترین فرزند از هفت فرزند (دو پسر و پنج دختر) خانواده مزرعه دار فقیر اهل کارولینای شمالی بود. مادرش "مالی"، ریشه اسکاتلندی-ایرلندی و انگلیسی داشت و پدرش "جوناس بیلی گاردنر" ریشه آمریکایی-ایرلندی و آمریکایی-سرخپوست داشت. زمانی که بچه‌ها کوچک بودند، خانواده گاردنر تمام دارایی اش را از دست داد و جیمز گاردنر مجبور به کار در
اش را از دست داد و جیمز گاردنر مجبور به کار در یک کارخانه چوب‌بری و مالی نیز مشغول به کار آشپزی و سرایداری در یک خوابگاه معلمان شد. وقتی که اوا ۱۳ ساله شد، خانواده تصمیم گرفت که شانس زندگی در شهری بزرگ‌تر را امتحان کند از ینرو آنها به نیوپورت نیوز در ایالت ویرجینیا مهاجرت کردند. مالی در این شهر مدیر یک پانسیون مخصوص کارگران کشتی شد. مدتی بعد پدر اوا در اثر ابتلاء به بیماری برونشیت (۱۹۳۸) درگذشت درحالی‌که اوا تنها ۱۵ سال داشت. بعد از مرگ پدر، خانواده به راک ریج، حومه شهر ویلسون از ایالت کارولینای شمالی
راک ریج، حومه شهر ویلسون از ایالت کارولینای شمالی رفتند و مالی گاردنر مدیر یک پانسیون معلمان در آنجا شد. اوا دبیرستان را در راک ریج به اتمام رساند و در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شد. او پس از آن حدود یک سال در کلاس‌های منشیگری شرکت کرد. در سال ۱۹۴۱ اوا به دیدن خواهرش "بئاتریس" در نیویورک رفت. شوهر "بئاتریس" عکاسی حرفه‌ای به نام "لری تار" بود. او پیشنهاد داد که پرتره‌ای از اوا عکاسی کند و وقتی که نتیجه کار بسیار خوب از کار درآمد این عکس را پشت ویترین استودیو عکاسی اش قرار داد. کار. در سال ۱۹۴۱، "بارنی دوهان،"
اش قرار داد. کار. در سال ۱۹۴۱، "بارنی دوهان،" مربی استعدادیابی "متروگلدوین مایر" عکس گاردنر را ویترین مغازه "تار" دید. "دوهان" وارد استودیو "تار" شد و خواست آدرس گاردنر را بدست آورد اما منشی از ورود او جلوگیری کرد. او گفت: «کسی باید اطلاعات اون رو برای شرکت متروگلدوین مایر (MGM) بفرستد» و "تار"ها سریعاً اقدام کردند. کمی بعد گاردنر که دانشجوی کالج "آتلانتیک کریستین" بود، به نیویورک سفر کرد تا در دفتر نیویورک شرکت MGM مورد مصاحبه قرار گیرد. او قراردادی با شرکت امضاء کرد و دانشگاه را به قصد هالیوود ترک نمود و
امضاء کرد و دانشگاه را به قصد هالیوود ترک نمود و خواهرش "بئاتریس" نیز او را همراهی نمود. او با امضای قراردادی با استودیو "متروگلدوین مایر" در سال ۱۹۴۱ در نقش‌های کوچکی ظاهر شد تا اینکه با بازی در فیلم "قتل‌ها" در سال ۱۹۴۶ توجه اذهان عمومی را به خود جلب نمود. او تبدیل به یک ستارگان برجسته سینمایی شد و به عنوان یکی از زیباترین زنان زمان خود شناخته شد. او نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین هنرپیشه زن برای فیلم "موگامبو" (۱۹۵۳) شد. او از دهه ۵۰ تا ۷۰ در فیلم‌های مهم زیادی ظاهر شد از جمله "در ساحل" (۱۹۵۹)،
مهم زیادی ظاهر شد از جمله "در ساحل" (۱۹۵۹)، "شب ایگوانا" (۱۹۶۴)، "زلزله" (۱۹۷۴) و "گذرگاه کاساندرا" (۱۹۷۶). گاردنر تا سال ۱۹۸۶ یعنی چهار سال پیش از مرگش در اثر التهاب ریوی به بازی در فیلم‌ها ادامه داد. ازدواج و روابط. اوا گاردنر اندکی بعد از رسیدن به لس‌آنجلس با "میکی رونی" ملاقات کرد. آنها در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۲ در کالیفرنیا ازدواج کردند. اوا ۱۹ سال داشت و میکی ۲۱ سال. گاردنر و رونی در سال ۱۹۴۳ از هم جدا شدند. هوارد هیوز گاردنر در اواسط دهه ۴۰ با "هوارد هیوز" که یک هوانورد و تاجر بود دوست شد. رابطه آنها تا
که یک هوانورد و تاجر بود دوست شد. رابطه آنها تا اوایل دهه ۵۰ ادامه داشت. آرتی شاو ازدواج دوم گاردنر با موسیقیدان جاز "آرتی شاو" بود. (از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶) فرانک سیناترا ازدواج سوم و آخر اوا (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷) با فرانک سیناترا خواننده و هنرپیشه آمریکایی بود. اوا در زندگینامه‌اش نوشته که از بین تمام مردانی که با آنها بوده، فرانک عشق زندگی اش بوده‌است. "سیناترا" همسرش را به خاطر "اوا" ترک کرد و ازدواج زودهنگام آنها با یکدیگر تیتر رسانه‌ها شد. سیناترا به خاطر ترک همسرش به خاطر بودن با یک زن اغواگر بسیار مورد انتقاد
به خاطر بودن با یک زن اغواگر بسیار مورد انتقاد قرار گرفت از جمله از طرف روزنامه‌نگارهای معروف آن زمان "هدا هاپر" و "لولا پارسونز" و همچنین از طرف کلیسای کاتولیک رومی و هوادارانش. این عمل او حتی کارش را تحت تأثیر قرار داد. گاردنر از نفوذش استفاده کرد تا نقشی را برای فرانک بگیرد که بعداً برنده جایزه اسکار شد یعنی فیلم از اینجا تا ابدیت (۱۹۵۳). این نقش و جایزه دوباره به کار فرانک جان دوباره بخشیدند. اوا در طول ازدواجش با فرانک دو بار حامله شد اما هر دو بار بچه‌ها را سقط کرد. بعد از جدایی فرانک و اوا دوستان
را سقط کرد. بعد از جدایی فرانک و اوا دوستان خوبی برای هم باقی‌ماندند. لوییز میگل دومینگن گاردنر از سیناترا در سال ۱۹۵۷ جدا شد و به اسپانیا سفر کرد و در آنجا رابطه‌ای را با ارنست همینگوی آغاز نمود. دوستی او با همینگوی باعث علاقه‌مندی او به گاوبازی و گاوبازان شد مثل "لوییز میگل دومینگن" که عاشق او شد. مرگ. یک حمله ذات الریه، پس از یک عمر سیگار کشیدن، همراه با بیماری زمینه‌ای لوپوس اریتماتوز او در سال ۱۹۸۶ باعث سکته مغزی شد که گاردنر را تا حدی فلج کرد. اگر چه او می‌توانست از عهده مخارج پزشکی خود برآید، فرانک
او می‌توانست از عهده مخارج پزشکی خود برآید، فرانک سیناترا می‌خواست هزینه ویزیت او از یک متخصص در ایالات متحده را بپردازد، و او به او اجازه داد تا مقدمات یک هواپیمای خصوصی با کادر پزشکی را فراهم کند. او در ۲۵ ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۶۷ سالگی بر اثر ذات الریه و آلوئولیت فیبروزان در خانه خود در لندن ۳۴ باغ انیسمور، جایی که از سال ۱۹۶۸ در آنجا زندگی می‌کرد، درگذشت.
پِی‌پَل یک شرکت امریکایی است که در زمینه تجارت الکترونیکی و سامانه انتقال وجه الکترونیکی آن فعالیت می‌کند. سامانهٔ پی‌پل پرداخت و انتقال وجه را از طریق اینترنت و به صورت آنی ممکن می‌سازد و جایگزین مناسبی برای شیوه‌های سنتی نقل و انتقال وجه نقد همانند چک و حواله پولی است. پی‌پل یکی از بزرگترین شرکت‌های پرداخت الکترونیکی در سرتاسر جهان است.پی‌پل در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد و عرضه اولیه سهام این شرکت در سال ۲۰۰۲ اتفاق افتاد. هدف پی پال از ابتدا ایجاد یک ارز جهانی برای اینترنت بود، اما زمانی که موفق به انجام این کار
اینترنت بود، اما زمانی که موفق به انجام این کار نشدند آن را به ای بی فروختند. این شرکت تنها روش های پرداختی معمول را در دنیا تحت تاثیر قرار داد و خود دنیا را به جای جدیدی تبدیل نکرد. پی پال فقط یک شبکه پرداخت است که در چهارچوب سیستم بانکی موجود فعالیت می‌کند‌. خدمات. یک حساب پی‌پل می‌تواند از طریق حساب بانکی، دفاتر خدمات مالی یا کارت اعتباری شارژ شود. دریافت‌کنندگان از طریق پی‌پل نیز می‌توانند پول خود را از طریق چک، واریز به حساب خود در پی‌پل یا واریز به حساب بانکی دریافت کنند. پی‌پل روند پرداخت برای
به حساب بانکی دریافت کنند. پی‌پل روند پرداخت برای خریدهای اینترنتی، سایت‌های حراج و سایر کاربردهای اقتصادی را با دریافت هزینه انجام می‌دهد. همچنین ممکن است برای انتقال و دریافت پول نیز هزینه‌ای دریافت دارد که بسته به مقدار پول جابجا شده‌است. هزینه‌ها بسته به نوع ارز انتقالی، شیوه انتقال، کشور ارسال کننده، کشور دریافت‌کننده و مقدار پول جابجا شده متغیر هستند. همچنین خریدهای انجام شده در سایت ای‌بی با کارت اعتباری و از طریق پی‌پل، اگر فروشنده و خریدار هرکدام از نوع ارز متفاوتی استفاده کنند، شامل هزینه‌ای
از نوع ارز متفاوتی استفاده کنند، شامل هزینه‌ای مازاد خواهد بود. پی‌پل از ضوابط و قوانین بسیار سخت و دقیق مالی برخوردار است تا از پول‌شویی و انتقال درآمدهای غیرمشروع جلوگیری کند. در سوم اکتبر ۲۰۰۲، پی‌پل به عنوان یک شرکت جانبی کاملاً به مالکیت ای بی درآمد. دفاتر مرکزی پی‌پل در شهر سن خوزه، ایالات متحده آمریکا و در مجاورت دفاتر شرکت ای‌بی مستقر هستند. گستره فعالیت. امروزه پی‌پل در ۱۹۰ بازار فعالیت می‌کند و بیش از ۲۳۲ میلیون حساب دارد که بیش از ۸۷ میلیون آن فعال هستند. پی‌پل به مشتریان اجازه می‌دهد تا به
فعال هستند. پی‌پل به مشتریان اجازه می‌دهد تا به ارسال، دریافت و نگهداری پول در ۲۴ ارز مختلف بپردازند. پی‌پل در ۲۱ کشور دفتر منطقه‌ای دارد. قابل ذکر است که شرکت پی پال به تبعیت از قوانین ایالات متحده در زمینه تحریم ایران، به کاربران داخل ایران سرویس دهی نمی‌کند. در فروردین ماه ۱۳۹۴ دولت آمریکا، پی‌پل را به علت نقض تحریم‌های ایران و چند کشور دیگر هفت میلیون دلار جریمه کرد. کشورهای ایران، افغانستان، سوریه، سودان، کوبا، میانمار و همچنین کشورهایی که در هستند از دریافت خدمات از طریق پی پال محروم هستند
ادموند یکم ملقب به ادموند فرخ (زادهٔ ۹۲۱ — درگذشتهٔ ۲۶ مه ۹۴۶) شاه انگلستان از ۹۳۹ تا ۹۴۶ بود و در دوران حکومتش توانست نواحی شمالی انگلستان را که به تصرف وایکینگها درآمده بود بازپس بگیرد. زندگینامه. ادموند زادهٔ ۹۲۱ و پسر ادوارد پدر، شاه وسکس (حکومت ۸۹۹-۹۲۴) و ادگیفو بود. او همچنین برادر ناتنی اتلستن (حکومت ۹۲۴-۹۳۹) بود که در دوران فرمانروایی او انگلستان به یکپارچگی سیاسی رسیده بود. اتلستن در ۹۳۹ درگذشت و ادموند جانشین او شد. اما هنوز چندی از بر تخت نشستن او نگذشته بود که نیروهای اسکاندیناویایی با پشتیبانی
نگذشته بود که نیروهای اسکاندیناویایی با پشتیبانی قوای ایرلندی، میدلندز را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند. اولاف گوتفریتسون، شاه اسکاندیناویایی دوبلین، با سواستفاده از مرگ اتلستن نورثامبریا را به اشغال خود درآورده بود و از آنجا بر میدلندز می‌تاخت. با این حال ادموند توانست پس از مرگ اولاف در ۹۴۲ نورثامبریا را در ۹۴۴ باز پس گرفته و شاهان اسکاندیناویایی اولاف سیتریکسون و رگنالد را به بیرون راند. او در ۹۴۵ استراتکلاید را نیز تصرف نمود و آن را در مقابل دریافت حمایت نظامی به مالکوم یکم، شاه اسکاتلند واگذار نمود.
نظامی به مالکوم یکم، شاه اسکاتلند واگذار نمود. ادموند با این کار علاوه بر ایمن‌سازی مرزهای خود، روابطی دوستانه و صلح‌طلبانه با اسکاتلند پیدا کرد و دایرهٔ دشمنانش را محدود ساخت. ادموند تا هنگام مرگش بر انگلستانی متحد فرمان می‌راند. او در ۹۴۶ در کاخ خود به‌دست دزدی تبعیدی به قتل رسید و پس از او برادرش اِدْرِد (حکومت ۹۴۶-۹۵۵) جانشین او شد.
به مفاهیم فردگرایی و جمع گرایی و همین‌طور رابطهٔ بین این دو مفهوم انتقاداتی وارد آمده است. از جمله: نیاز به مفاهیمی دقیق تر و رابطهٔ تعریف شده بین فردگرایی و جمع گرایی. نیاز به مفاهیمی دقیق‌تر. فیسک (۲۰۰۲) می‌گوید: در مورد جمع گرایی نیز «این نوع دسته‌بندی تعهدات اجتماعی را با همه نوع گروه و شبکه‌های ارتباطی ترکیب می‌کند. در حالی که اشکالِ گوناگونی از جامعه وجود دارد و دلیلی ندارد که یک جامعه به دلیلِ تاکیدِ فرهنگی بر یک نوعِ رابطه، عضو پذیری یا وظایف لزوماً سایر خصوصیاتِ دسته بندیِ اویزرمن را نیز دارا
سایر خصوصیاتِ دسته بندیِ اویزرمن را نیز دارا باشد.» از این رو برای مثال، اسمیت و شوارتز (۱۹۷۷)تلاش کردند تا فرهنگ‌ها را به شکل دقیق تری دسته‌بندی کنند. آن‌ها در تحقیقاتِ خویش به این نتیجه رسیدند که فرهنگ‌ها در دو اصلِ کلیدی با یکدیگر تفاوت دارند: با در نظر گرفتن دیدگاه اسمیت و شوارتز (۱۹۹۷)، می‌توان فرهنگ‌ها را به ۴ دسته تقسیم نمود. این چهار نوع فرهنگ عبارتند از: رابطهٔ فردگرایی و جمع گرایی. گیرت هافستد (۱۹۸۰ و ۱۹۸۳) اولین کسی بود که فرد گرایی و جمع گرایی را از لحاظِ نظری بررسی کرد. او چنین استدلال کرد که
از لحاظِ نظری بررسی کرد. او چنین استدلال کرد که فردگرایی و جمع گرایی در مقابل یکدیگر هستند. در فرهنگ‌های فرد گرا تأکید بر استقلال و مسئولیت‌های فردی ست، در حالیکه در فرهنگ‌های جمع گرا عضویت در گروه‌ها و وابستگی‌ها حائز اهمیت است. در سال ۱۹۹۳ توسطِ تیمِ تحقیقاتیِ تریاندیس و در سال ۱۹۹۶ توسط گلفاند، تریاندیس و چان، تحقیقاتِ هافستد (۱۹۸۰ و ۱۹۸۳) را مورد حمله قرار داد. تریاندیس و همکارانش، به مشاهده ی درجاتِ مختلفِ فرد گرایی و جمع گرایی در فرهنگ‌های مختلف پرداختند. یافتهٔ کلیدی آن‌ها این بود که فرد گرایی و جمع
یافتهٔ کلیدی آن‌ها این بود که فرد گرایی و جمع گرایی اساساً مستقل از یکدیگر بوده و با یکدیگر همبستگی ندارند. این یافته فرضِ هافستد مبنی بر وجودِ یک همبستگی کاملاً منفی بینِ فرد گرایی و جمع گرایی را رد می‌کرد.