payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همان روز بساط دیگ‌های پلو برای پذیرایی از تحصن کنندگان در باغ قلهک برپا شد. از بین تمامی جلسات برپاشده در باغ سفارت بریتانیا، مرموزترین جلسات، برپایی نشست‌های فراماسون‌ها در این باغ بود. در دوره پهلوی اول، با وجود آنکه در پی اختلاف بین رضا شاه و محمدعلی فروغی، وی از کار برکنار و خانه‌نشین شده بود، اما دست‌های خوفناک، پرقدرت و نامرئی فراماسون‌ها از فراموش‌خانه انگلیسی‌ها در باغ قلهک بیرون آمد و رضاشاه را مجبور به بازگرداندن فروغی کرد. در ادامه، فروغی که خود استاد اعظم لژهای ماسونی در ایران بود، به دفعات به
استاد اعظم لژهای ماسونی در ایران بود، به دفعات به همراه نمایندگانی از آمریکا و انگلیس و از جمله شخص سفیر انگلیس در فراموش‌خانه باغ قلهک گردهم جمع شدند و سعی کردند تاریخ ایران را رقم زنند. پادشاهی محمدرضا پهلوی یکی از نتایج همین جلسات بود. گورستان کمیسیون جنگ‌های مشترک المنافع. گورستان کمیسیون جنگ‌های مشترک المنافع در جنوب این باغ و ضلع شمالی خیابان شهید کلاهدوز (دولت) با دری چوبی و قدیمی و وسعتی چند هزار متری قرار گرفته است. سال ۱۳۳۹ بود که ملکه الیزابت به ایران سفر کرد و وقتی چشمش به باغ قلهک خورد دستور
ایران سفر کرد و وقتی چشمش به باغ قلهک خورد دستور داد تا در گوشه‌ای از این باغ گورستان بین‌المللی «کمیسیون جنگ‌های مشترک المنافع» را تأسیس کنند. تا پیش از سال ۱۳۳۹ که دیوارهای آجری محوطه قبرستان را از باغ قلهک جدا کنند، اینجا بخشی از باغ سفارت انگلستان بود. تا آن زمان در ایران قبرستان کمیسیون جنگ‌های مشترک‌المنافع هنوز ساخته نشده بود. این کمیسیون سال ۱۹۱۷ با ۶ عضو اصلی استرالیا، کانادا، هندوستان، نیوزیلند، آفریقای جنوبی و انگلستان کار خود را آغاز کرد. اگر از خیابان شریعتی وارد خیابان شهید کلاهدوز شوید،
از خیابان شریعتی وارد خیابان شهید کلاهدوز شوید، می‌توانید گنبد فیروزه‌ای رنگی را که بنای یادبود تعدادی از کشته‌شدگان است، ببینید. از سردر گورستان و از روی صلیب‌های نصب شده روی قبور و نیز تاریخ‌هایی که روی سنگ‌ها وجود دارد چنین به‌نظر می‌رسد که این گورستان صرفاً به اجساد سربازان متفقین که در ایران مرده‌اند، در جریان سال‌های ۱۲۹۳ تا ۱۲۹۷ هـ. ش (۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ میلادی) که جنگ جهانی اول در جریان بوده و همچنین سال‌های ۱۳۱۸ تا ۱۳۲۴ هـ. ش (۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ میلادی) که جنگ جهانی دوم در جریان بوده است، اختصاص دارد. علاوه
جهانی دوم در جریان بوده است، اختصاص دارد. علاوه بر نظامیان، برخی از دیپلمات‌های انگلیسی و اعضای خانواده‌های آنان هم که در تهران فوت شده‌اند، در این گورستان دفن هستند. مالکیت باغ. طبق منابع وزارت امور خارجه، سندی درخصوص تملک انگلیسی‌ها بر این باغ وجود ندارد. قدیمی‌ترین سند مکتوب که به این موضوع مربوط می‌شود به تاریخ ۱۲۷۸ قمری می‌رسد که نامه تشکر سفیر انگلیس به خاطر واگذاری باغ قلهک است. در سال ۱۳۹۱، سخنانی از عبدالحسین حائری، شائبه گم شدن سند اجاره این باغ را که در مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی نگهداری می‌شد
که در مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی نگهداری می‌شد ایجاد کرد. این مطلب توسط موسی فقیه حقانی رد شد و به اسناد دیگری در این موضوع اشاره شد. به گفته علی ططری رئیس وقت کتابخانه، چنین سندی که مورد ادعای حائری بود، توسط کسی دیگر گزارش و مشاهده نشده است و هم‌اکنون در کتابخانه وجود ندارد.
خانه کوچه هفت تن مربوط به دوره قاجار است و در تهران، امتداد جنوبی چهارسوق بزرگ، بازار مسگرها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه پس از فتح تهران توسط سردار مجنون خان پازکی داده شد و تا پایان دوره قاجار به رجال و اطرافیان شاه قاجار داده می شد.
حمام نصر مربوط به دوره قاجار است و در خلخال، خیابان شهید رجائی، محله قاضیلر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تاریخچه. حمام نصر در خلخال، خیابان شهید رجائی، محله غازیلر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. حمام نصر خلخال متعلق به دوره قاجار می‌باشد و در جوار رودخانه نور علی چای در بافت بازار بنا شده‌است. این بنا از جاهای دیدنی خلخال، طبق تحقیقات محلی و مطالعه در کتب تاریخی
خلخال، طبق تحقیقات محلی و مطالعه در کتب تاریخی (تاریخ گیلان و دیلمستان، سیری در تاریخ آذربایجان و…) به دلیل خشکسالی و قحطی حادث شده در سال ۱۲۲۸ در هرو آباد (خلخال) بعنوان بنائی عام‌المنفعه برای تأمین نیازهای اهالی محل بنا شده‌است. معماری. سبک معماری این بنا مانند سبک حمام‌های ایرانی است. ورودی حمام به هشتی و ازآنجا به پیشخوان ختم می‌شود. سربینه دارای نقاشیهای زیبا و مربع شکل و چهار بازوی کناری از حمام‌های تاریخی پیروی می‌کند. گرمخانه، هشت‌ضلعی و مرتبط با فضاهای خدماتی و خزینه است. ورود به هشتی از طریق
فضاهای خدماتی و خزینه است. ورود به هشتی از طریق پیشخوان امکان‌پذیر است و کف آن پایین‌تر از سطح خیابان واقع‌شده و با دو پله به سطح پیاده‌رو می‌رسد. این قسمت دو ورودی دارد. یک ورودی به هشتی که مابین سربینه و فضای بیرون قرارگرفته و ورودی دیگر با چرخشی به سربینه ختم می‌شود و مانع دیدمستقیم به سربینه است. دالانی نیز به ابعاد ۱ / ۱۶ × ۱ / ۴ متر در قسمت شمالی به بنا الحاق شده که این فضا نیز به هشتی ورودی ختم می‌شود. این راهرو با سه دالان ورودی با گرمخانه در ارتباط می‌باشد به‌احتمال‌قوی این دالان محل چال‌حوض حمام
می‌باشد به‌احتمال‌قوی این دالان محل چال‌حوض حمام بوده‌است. کاربندی سربینه به شکل کلاه درویشی می‌باشد. پس از سربینه میاندر و سپس گرمخانه قرارگرفته است. این بخش هشت‌ضلعی در ارتباط با فضاهای خدماتی و خزینه می‌باشد. اتاق تنظیف در سمت شمال گرمخانه به شکلی طراحی‌شده که در حاشیه قرار بگیرد و با گردش و پیچش جرزها دیدمستقیم به داخل مسدود شود. سرویس بهداشتی نیز با میاندر در ارتباط است. در ضلع پشتی خزینه تون آتشدان و تأسیسات موردنیاز جهت گرم کردن آب قرارگرفته که بعدها تخریب‌شده‌است. مشخصات سازه ای بنا. پی بنا از سنگ
تخریب‌شده‌است. مشخصات سازه ای بنا. پی بنا از سنگ و ملات آهکی ریخته شده و دارای پایه‌های آجری به ضخامت ۸۰ الی ۱۰۰ سانتی‌متر می‌باشد. جرزها و دیوارهای ضخیم این حمام به‌وسیله سنگ و آجر با ملات آهک اجراشده است. پوشش سقف طاق و گنبد است و برای تبدل طرح مربع به دایره گنبد کاربندی بکار رفته‌است. پنج و هفت، کلیل، گهواره‌ای و کشکولی قوس‌های مورداستفاده در طاق‌های این بنا هستند. تزئینات. این حمام در قسمت سربینه دارای نقاشیهای زبیای می‌باشد که در حال حاضر با چند لایه گچ وسیمان سفید پوشانده شده‌است در حال حاضر پنج لایه
وسیمان سفید پوشانده شده‌است در حال حاضر پنج لایه تزئینی در این قسمت به چشم می‌خورد که تنها لایه اول (اصلی) و لایه چهارم دارای ارزش هنری و تاریخی می‌باشد از دیگر تزئینات می‌توان به کاربندیهای اجرا شده در سربینه و گرمخانه اشاره نمود. نوع مالکیت. آخرین مالک این بنا خانواده ذکائی بوده‌اند این حمام در سال ۱۳۸۱ توسط اداره میراث فرهنگی خریداری گردیدوبا بودجه ای بالغ بر ۸۵۰ میلیون تومان بازسازی و تغییر کاربری به موزه باستان‌شناسی شده و پس از پایان عملیات مرمتی آن در سال ۱۳۸۶ به عنوان موزه خلخال مورد بهره‌برداری
در سال ۱۳۸۶ به عنوان موزه خلخال مورد بهره‌برداری قرار گرفته ودر حال حاضر جهت تبدیل به اداره میراث فرهنگی خلخال و موزه آثار باستانی در اختیار این اداره می‌باشد. اشیا. اشیاء موزه بخشی از تاریخ و فرهنگ منطقه را به معرض نمایش قرار داده‌است. هم‌اکنون در موزه باستان‌شناسی خلخال، بیش از ۱۵۰ شیء باستانی به نمایش گذاشته شده که باسابقه‌ترین شی این موزه مربوط به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد است. گوشواره‌های طلایی دوره ساسانی، گردنبند طلایی دوره هخامنشی، اشیاء سفالی نقش دار ۳۰۰۰ سال پیش، مجسمه گاو کوهان‌دار با بیش از ۴۰۰۰
۳۰۰۰ سال پیش، مجسمه گاو کوهان‌دار با بیش از ۴۰۰۰ سال قدمت و مجسمه حیوان دو سر ۳۰۰۰ ساله و … در این مکان در معرض دید است. علاوه بر این‌ها نسخه‌های خطی صحیفه سجادیه و قرآن کریم مربوط به قرن ۱۳ هجری در این موزه نگهداری می‌شوند. علاوه بر تعدادی سنگ‌قبر، تعدادی سنگ‌نگاره نیز در موزه وجود دارد که رمزگشایی از خطوط و علائم روی آن‌ها و تعیین قدمت سنگ‌نگاره‌های مذکور توسط باستان شناسان ضروری به نظر می‌رسد. موزه خلخال سومین موزه استان اردبیل بعد از موزه شیخ صفی‌الدین اردبیلی و موزه باستان‌شناسی مشگین‌شهر است.
اردبیلی و موزه باستان‌شناسی مشگین‌شهر است. ویژگی‌های مکانی. مساحت کف این بنا حدود ۵۰۰متر مربع است وپوشش کف و پله‌ها از جنس سنگ است. مساحت دیوارهای آن حدود ۶۰۰ متر مربع است ودیوارها به شیوه سنتی گچ کاری و نقاشی شده‌اند. این بنا دارای دو عدد پنجره از دیوار و ۳۳ عدد کوچک و از سقف است ونوع پوشش آن‌ها از پرده‌های پارچه ایست. مساحت سقف آن حدود ۷۰۰متر مربع است که سطح بخشی از آن را نقاشی‌های اساطیری دربر گرفته‌است. تسهیلات موجود. آب این بنا از آب لوله‌کشی شهری تأمین می‌شود و برق آن نیز توسط سیم کشی‌هایی از کف
تأمین می‌شود و برق آن نیز توسط سیم کشی‌هایی از کف تأمین می‌شود. این بنا تنها دارای سیستم تهویه برای سرویس است و فاقد هرگونه رطوبت سنج و نمد گیر و سیستم تهویه مطبوع و… برای فضا است. ویژگی‌های مربوط به شرایط محیطی. روشنایی طبیعی از طریق پنجره‌های موجود در سقف و روشنایی مصنوعی آن از طریق ۱۴ عدد لوسترو۴۰ عدد لامپ تأمین می‌شود و میزان نور مرئی و فرابنفش آن هنوز محاسبه نشده‌است. میزان دمای آن در سالن حدود ۱۰ درجه می‌باشد. همچنین میزان رطوبت نسبی آن ۶۰درصد اعلام شده‌است. کاربری فضاها. این بنا فاقد قسمت اداری است
کاربری فضاها. این بنا فاقد قسمت اداری است وفضای مربوط به بازدید کنندگان حدود ۳۵ متر تخمین زده شده و تا کنون نمایشگاه و رویدادی در این بنا برگزار نشده‌است و تنها در عید نوروز فضایی حدود ۴۰ متر را به چیدمان سفره هفت سین اختصاص می‌دهند. منابع. بخشی از این اطلاعات از پژوهش ساناز کاظمی، دانشجوی کارشناسی موزه، دانشگاه هنر اصفهان به این صفحه افزوده شده عکس‌های درج شده از آرشیو عکس‌های ساناز کاظمی، دانشجوی کارشناسی موزه، دانشگاه هنر اصفهان اضافه شده https://boomgardi.net/magazineDetail/73
اضافه شده https://boomgardi.net/magazineDetail/73 http://khalkhal.ostan-ar.ir/index.aspx?pageid=3300 https://filecade.com/shop/معماری/دانلود-نقشه-اتوکدی-حمام-تاریخی-نصر-خلخال-اردبیل/
تیمچه صباغ یا بازار حاجی سید حسین مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، راسته بازار بزرگ شهر، بعد از گذر رنگرزها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پاسکال کوست و اوژن فلاندن تصویری از این مکان خلق کرده‌اند.
دخمه ترک آباد با نام دیگر دخمه دیلُم مربوط به دوره قاجار است که در شهرستان اردکان و در اراضی ترک آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ثبت بنا در فهرست آثار ملی. این دخمه دو بار در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . یک بار با عنوان دخمه دیلُم، به شماره ۹۲۸۵ در تاریخ ۱۳۸۲/۰۵/۰۷ با قدمت دوره قاجاریه ثبت شده و بار دیگر با عنوان دخمه تُرک آباد به شماره ۱۰۴۲۶ در تاریخ ۱۳۸۲/۰۷/۰۱ ثبت شده .
ساباط غفوریان آثار باقی مانده مربوط به اواخر دوره قاجار است. این اثر در دزفول، خیابان طالقانی، محله شاه رکن الدین، جنب بقعه شاه رکن الدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آقای هومن مربوط به اوایل دوره پهلوی دوم است و در میگون، ضلع غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این خانه تاریخی محل زندگی دکتر احمد هومن از رجال سیاسی مهم دوران پهلوی بود.دکتر احمد هومن مدتی معاونت نخست وزیری ایران و هم چنین سرپرستی وزارت دربار را عهده دار بود.وفات ایشان در سال ۱۳۷۴ شمسی می باشد و در روستای میگون مدفون هستند.
امامزادگان فضل و فاضل مربوط به سدهٔ ۱۰ و ۱۱ ه‍.ق است و در شهرستان شمیرانات، بخش لواسانات، چهارباغ لواسان بزرگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نسب ایشان به امام موسی کاظم (علیه السلام) می رسد. (ابن عنبه، 1381ق/ 1961م: 197؛ مجلسی، 1396/ 1355: 270). آستان امامزادگان فضل و فاضل (علیهما السلام) در جنوب غربی روستا و در سمت راست (شرق) جاده ی اصلی است. موقعیت آن عبارت است از: 35 درجه و 48 دقیقه و 5/17 ثانیه ی عرض جغرافیایی و 51 درجه و 45 دقیقه و 7/55
ثانیه ی عرض جغرافیایی و 51 درجه و 45 دقیقه و 7/55 ثانیه ی طول جغرافیایی، در ارتفاع 1980 متری از سطح دریا. به نظر می رسد بنای ساختمان امامزادگان فضل و فاضل (علیهما السلام) متعلق به قرن 10 و 11 بوده و قدمتی پیش از آن نداشته باشد. اما در اطراف امامزاده قطعات اندکی از سفال های دوران تاریخی یافت شده است و تنها اثر فرهنگی و تاریخی روستا بقعه همین امامزاده می باشد. داخل بقعه امامزاده، ضریح چوبی وجود دارد (صندوق چوبي منبت كاري) با تاريخ 1316 ش برروي مرقد مطهراين امامزادگان قرار دارد که دارای ارزش فرهنگی ـ تاریخی
قرار دارد که دارای ارزش فرهنگی ـ تاریخی بوده و با خط نسبتاً زیبایی آیاتی از قرآن و شرحی از افراد سازنده و سال ساخت آن حک شده است. قدمت اوليه بقعه مزبور به قرن دهم و يازدهم هجري باز مي گردد. بناي ساده بقعه با ديوارهايي از لاشه سنگ حدود 100 متر مربع مساحت دارد و فاقد آثار معماري و هنري قابل توجه است. این بنا در تابستان ۱۳۸۶ به دست مرحوم حاج علی هدهدی آینه‌کاری شد.
مسجد جامع امام حسن عسگری مربوط به سدهٔ ۵ و ۶ ه.ق است و در شهرستان شمیرانات، بخش لواسانات، روستای لواسان بزرگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد به دستور حسن بن زید هنگام دعوت مردم لواسانات به اسلام و مذهب تشیع توسط فردی بنام یحیی ساخته شده که نبیره‌های بانی این بنا پس از قرن‌ها همچنان متولی آن هستند و نام مسجد به مرور زمان با تغییر مذهب مردم از زیدیه به اثنی عشریه از مسجد امام حسن بن زید به مسجد امام حسن عسکری تغییر پیدا کرده است. اعتقاد
مسجد امام حسن عسکری تغییر پیدا کرده است. اعتقاد مردم بومی این روستا نسبت به ساخت مسجد توسط شخص حسن عسکری موجب شده در سالروز درگذشت حسن عسگری، هزاران نفر از اقصی نقاط کشور به این منطقه بیایند.
سید خسرو مربوط به سدهٔ ۹ و ۱۰ ه‍.ق است و در شهرستان شمیرانات، بخش لواسانات روستای ایگه واقع شده است که خاندان ایگه ئی از نوادگان این امام زاده در روستای ناصر اباد ساکن هستند
تپه روستای حصار مهتر مربوط به هزاره اول قبل از میلاد دوران‌های تاریخی پیش از میلاد است و در استان تهران، شهرستان پیشوا، روستای حصار مهتر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گفتنی است یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین تپه‌های این منطقه، تپهٔ مندکان نام دارد که به فاصلهٔ حدود دو کیلومتر در شرق تپهٔ حصار مهتر قرار دارد.
تپه گل‌نشین ساری مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهر ساری، بخش مرکزی، روستای گل‌نشین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تپه با تپه فتاحی و تپه دیگر، سه ضلع یک مثلث را تشکیل می‌دهد که روستای گل‌نشین در مجاورت این مثلث قرار دارد.
عمارت سلطانیه بلده نور مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نور، شهر بلده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۹۷ با نام خانه خانبابا خان به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این عمارت متعلق به خاندان سلطانی نوری میباشد و حدود یک قرن و‌ نیم پیش توسط میرزا محمد حسن خان سلطانی نوری (ملقب به معین اصطبل) در زمینی به مساحت هفت هزار متر بنا شده است. این عمارت دارای چندین باغ میباشد که شامل اندرونی ، بیرونی ، پشت باغ و باغ سه گوش است. مساحت بنای اولیه حدود دو هزار متر مربع بوده است که شامل
بنای اولیه حدود دو هزار متر مربع بوده است که شامل عمارت ، مطبخ یا همان اشپزخانه و طویله سرا میشده است. مطبخ و طویله سرا متاسفانه در نیم قرن اخیر به علت کهولت بنا از بین رفته اند و اثری از انها به جای نمانده ولی عمارت که در طبقه همکف پانصد متر مربع دارد و با طبقه اول با جمعا هزار متر مربع هنوز باقی مانده و پابرجا میباشد. ساخت عمارت سلطانیه حدود هشت سال طول کشیده است و به علت کوهستانی بودن منطقه و‌ دشواری حمل و نقل مصالح ساختمانی به بلده و همینطور به علت سرمای شدید زمستانی در مناطق ییلاقی باعث طولانی شدن
شدید زمستانی در مناطق ییلاقی باعث طولانی شدن ساخت این عمارت شده است. در ساخت این بنا ماهر ترین بنا ها و نجار ها و استادکاران زمان قاجار دخیل بوده اند. نقشه این بنا بسیار سنت شکن در زمان خود بوده و هیچ شباهتی به بناها و سازه های همزمان خود نداشته است. در دوران قاجار بیشتر روال بوده که خانه ها بصورت سه ضلعی ساخته میشدند و اکثرا حوضی در وسط ان بنا میشد ولی ارشیتکتور این بنا بسیار متفاوت از سازه های همزمان خود بوده است. افسانه و روایت های زیادی از بزرگان ایران و مازندران که به عمارت سلطانیه امده اند وجود دارد
و مازندران که به عمارت سلطانیه امده اند وجود دارد ، یکی از انها دیدار ناصرالدین شاه قاجار است ، ناصرالدین شاه که چندین بار برای شکار به بلده سفر کرده بود ، در یکی از سفرهایش در زمین بزرگ و‌ مسطحی به نام یوراو در بلده که متعلق به میرزا محمد حسن خان سلطانی نوری (ملقب به معین اصطبل) بود اردوی همایونی خود را برپا میکند و روزی به دعوت میرزا محمد حسن خان به عمارت سلطانیه رفته و برای پادشاه ایران در سماور ذغالی شروع به دم کردن چای میکنند ، میرزا محمد حسن خان برای ثابت کردن ارادت و چاکری خود به سلطان صاحبقران
ثابت کردن ارادت و چاکری خود به سلطان صاحبقران ناصرالدین شاه قاجار ، جلوی ایشان انقدر اسکناس های یک تومانی در سماور میریزد تا با اتش ان ، اب سماور به جوش امده و چای اعلایی برای پادشاه دم بکشد. روایت است که ناصرالدین شاه به نجاری که مشغول کار در گوشه ای از عمارت بوده توجه خاصی داشته و با تحصین ان نجار در ظرافت کارش ، پیشنهاد میدهد که بعد اتمام کارش به طهران بیاید و در خدمت پادشاه قاجار باشد. روایت است که موقعی که ناصرالدین شاه قصد ترک عمارت سلطانیه به سوی اردوی همایونی خود را داشته ، میرزا محمد حسن خان بنچاق
همایونی خود را داشته ، میرزا محمد حسن خان بنچاق مالکیت عمارت سلطانیه را بر روی سینی گذاشته و‌ پیشکش ناصرالدین شاه میکند ، شاه قاجار این پیشکش را پذیرفته ولی موقع خروج از عمارت ، بنچاق عمارت را به میرزا محمد حسن خان معین اصطبل پس میدهد. از جمله بزرگانی که در عمارت سلطانیه رفت و امد داشتند: نیما یوشیج ، شیخ فضل‌الله نوری ، امیرمصدق خواجه نوری ، شیخ مهدی نوری ، ایت الله شهرستانی ، شیخ یحیی نوری ، میرزا محمود خان سراج الدوله بهزادی ، نظام الممالک تاکری ، مصدق الممالک ، استاد بنان , سرهنگ علی پاشا نوری
، مصدق الممالک ، استاد بنان , سرهنگ علی پاشا نوری اسفندیاری ، اسدالله یمین اسفندیاری ملقب به یمین الممالک و بسیاری از بزرگان قاجاری ... از نوادگان دختری میرزا محمد حسن خان سلطانی نوری (ملقب به معین اصطبل) میتوان دکتر نورالدین کیانوری و دکتر اختر کیانوری را نام برد که در عمارت سلطانیه به دنیا امدند. میرزا محمد حسن خان نوری بلده ای ، نایب اصطبل خاصه مبارکه همایونی فرزند کاظم سلطان نوری همانند پدر خود از نظامیان برجسته در زمان قاجار بود که در قسمت سواره نظام ارتش قاجار خدمت مینمود و در اواخر دوران خدمت ، سمت
قاجار خدمت مینمود و در اواخر دوران خدمت ، سمت نایب اصطبل خاصه همایونی ناصرالدین شاه قاجار را دارا بود که در سال ۱۳۱۷ قمری مساوی با ۱۲۷۸ شمسی از صدراعظم ایران اتابک اعظم ، امین السلطان لقب معین اصطبل را دریافت نمود. معین اصطبل بعد از بازنشستگی در ارتش در اواخر عمر خود مدتی خزانه دار و تحویل دار خاصه همایونی مظفرالدین شاه قاجار بود و در سال ۱۳۲۲ قمری مساوی با ۱۲۸۳ شمسی در تهران درگذشت.
قبرستان ارامنه قورچی‌باشی مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی اول است و در شهرستان خمین، بخش کمره، شهر قورچی‌باشی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قبرستان مخصوص ارامنه در شهر قورچی‌باشی که با نام «قبرستان ارامنه» در بین مردم مشهور است در شرقی‌ترین قسمت این شهر هنوز قرار دارد و در سال‌های اخیر نیز از طرف سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر تاریخی ثبت شده است. به گفته ناصری فرد:
مجموعه قزاقخانه مربوط به دوره قاجار و دوره پهلوی است و در تهران، شمال میدان مشق سابق (باغ ملی) جای گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه. میدان مشق در تهران در دورهٔ فتحعلی‌شاه قاجار بنا نهاده شد و مساحت آن بیش از ۱۶۰ هزار مترمربع بود. این میدان یکی از نخستین و بزرگ‌ترین میدان‌های نظامی تهران بود. پادگان نظامی دودمان قاجار در این میدان پا گرفت و نیروهای نظامی در آن تمرین رژه و مشق نظام می‌کردند. ناصرالدین‌شاه قاجار که در سفر دوم خود به اروپا
ناصرالدین‌شاه قاجار که در سفر دوم خود به اروپا ترتیبات و انضباط و قابلیت‌های واحدهای کازاک روس را پسندیده بود در بازگشت تصمیم به ایجاد واحدهایی مشابه در ایران گرفت. به درخواست او گروهی از افسران قزاق به ریاست سرهنگ دومونتویچ به ایران آمدند و دولت ایران عده‌ای از سواران قفقازی‌تبار مهاجر را برای آموزش به آنان سپرد و بدین ترتیب نخستین شالوده تشکیل قوای قزاق پایه ریزی شد. در زمان مظفرالدین‌شاه بود که ساختمان جدید ساخته شد که آن را عمارت «قزاقخانه» نامیدند. در زمان رضاشاه پهلوی دگرگونی‌های دیگری در ساختمان
در زمان رضاشاه پهلوی دگرگونی‌های دیگری در ساختمان پدید آمد.&lt;mapframe latitude="35.6882542" longitude="51.4152585" zoom="15" width="300" height="300" align="left" /&gt;ساختمان قزاقخانه، نخستین ساختمان در مجموعه میدان مشق است که در همان دوران فتحعلی‌شاه قاجار بنیادگذاری شد. پس از آن رفته رفته در زمین روبروی این ساختمان ساختمان‌های دولتی دیگری چون کاخ شهربانی، وزارت خارجه، موزه ایران باستان و چند بنای دیگر ساخته شد. قزاقخانه تا دهه گذشته از املاک ارتش به شمار می‌رفت و در این مدت دگرگونی‌های بسیاری در بنا و
می‌رفت و در این مدت دگرگونی‌های بسیاری در بنا و نمای درونی و برونی آن پدیدار شد. برای نمونه بر روی دیوار بیرونی این عمارت کاشی‌ها و آجرهای عصر قاجار از بین رفته و با گچ سفید پوشانده شده است. در سالهای نخستین دهه هشتاد خورشیدی دانشگاه هنر تهران مجموعه قزاقخانه را از ارتش خریداری کرد و برنامه داشت تا پس از بازسازی و بهسازی آن، کاربری آن را به دانشگاه تغییر دهد. اما از آن زمان تا کنون تنها یکی از ساختمان‌های این مجموعه (بخش باختری) را با موفقیت بازسازی کرده است. معماری. این عمارت ساختمانی نئو کلاسیک و تجدد
است. معماری. این عمارت ساختمانی نئو کلاسیک و تجدد گرا و تلفیقی از شیوه معماری ایرانی و اروپایی است. ساختمان از دو سمت شمال و جنوب رو به میدانی وسیع دارد که در آن مراسم نظامی برگزار می شد. بنابراین معماری ساختمان برونگراست و امکان دید وسیعی از محوطه پیرامون را برای ساکنینش فراهم میکند. ایوانهای مختلف در نمای رو و پشت یک ساختمان اداره به همین دلیل شکل گرفته اند. عمارت قاجاری از سه طبقه شکل گرفته است که شامل بخش میانی و دو بال شرقی و غربی آن است. بخش میانی سه اشکوبه است و راه پله عریض و باشکوهی دارد که امکان
اشکوبه است و راه پله عریض و باشکوهی دارد که امکان دسترسی آسان به طبقات را فراهم میکند.رئیس شورای اسلامی شهر تهران، پس از مشاهده عمارت قزاقخانه در مجموعه باغ ملی گفت:ساختمان قزاقخانه بخشی از شناسنامه هنر معماری ایرانی است. بازسازی. در دیدار رئیس شورای شهر تهران قرار شد با یاری نهادهای چون شهرداری تهران، شورای شهر تهران، وزارت علوم و سازمان میراث فرهنگی این ساختمان بازسازی شود و دانشگاه هنر مدیریت مرمت و بازسازی آن را انجام دهد. همچنین قرار است تفاهم‌نامه‌ای برای انتقال کتابخانه تخصصی موزه ایران باستان به
برای انتقال کتابخانه تخصصی موزه ایران باستان به زیرزمین بخشی از این ساختمان امضا شود. هزینه بازسازی و مرمت این ساختمان ۲۰ تا ۳۰ میلیارد تومان برآورده شده است.
کاخ آقامحمدخان قاجار مربوط به اوایل دوره قاجار است و نخستین کاخ این دوره قلمداد می‌شود. این عمارت تاریخی یکی از با ارزشترین آثار تاریخی شهرستان گرگان است که از آن به عنوان تنها عنصر باقی‌مانده معماری دارالحکومه آقامحمدخان یاد می‌شود. این کاخ در شهر گرگان، خیابان کاخ، روبروی دبیرستان ایرانشهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تاریخچه. این کاخ به وسیله آقامحمدخان قاجار در سال ۱۱۶۵ خورشیدی در باغ معروف به «عباس خانی» در گرگان (استرآباد) بنا شد.
معروف به «عباس خانی» در گرگان (استرآباد) بنا شد. سال‌ها پس از آن، پهلوی اول نیز در ۶۰۰ متری این کاخ، کاخ خود را بنا کرد. در سال ۱۰۰۷ هـ. ق طبق دستور شاه عباس اول صفوی زمین‌های این محدوده به قیمت ۴۵ تومان از صاحبان آن جهت احداث دولتخانه خریداری گردید و بناهای متعدد دولتخانه در آن ساخته شد. علاوه بر این، پس از به قدرت رسیدن آقا محمد خان قاجار، این مجموعه، محل اقامت و ستاد جمع‌آوری قوای نظامی وی قرار شد که در آن دوره جزء محله نعلبندان شمرده می‌شد. بخش‌ها. این کاخ دارای بخش‌های گوناگون از جمله عمارت
این کاخ دارای بخش‌های گوناگون از جمله عمارت دارالعماره، دارالحکومه، عمارت کلاه فرنگی عباس خانی و سلسیان خانی می‌باشد و کلاه فرنگی در غرب آن بود و سرای پذیرایی حاکم استرآباد به حساب می‌آمد. عمارت دارالاماره و دارالحکومه آن معروف و زیبا بود و اکثریت این بناها از سنگ ساخته شده بودند. همچنین در اطراف کاخ توپ خانه و دیوان خانه هم بوده‌است که در زمان پهلوی اول تخریب شدند. معماری و تزئینات. این کاخ قاجاری به دیوانخانه ساری و تخت مرمر تهران شبیه بود و جیمز موریه، جهان‌گردی که تقریباً ۲۰۰ سال پیش، از این کاخ دیدن
جهان‌گردی که تقریباً ۲۰۰ سال پیش، از این کاخ دیدن کرده‌است، از در ورودی بزرگ طلاکاری و نقاشی شده باغ که اکنون اثری از آن بر جای نیست، خبر داده و نوشته جلوی در ورودی، میدانی است که به در اصلی کاخ منتهی می‌شود. از در ورودی راهی کشیده که دو طرف آن را درختان مرکبات کاشته بودند و همه پربار بود. آخرین قسمت این راه به دیوانخانه عالی می‌رسد که دو ستون عظیم چوبی دارد که بر روی آن‌ها نقوشی از قهرمانان قدیم ایران دیده می‌شود. در دو طرف دیوانخانه اتاق‌های وسیعی است که نقاشی‌های زیبایی دارد. از آنچه موریه توصیف کرده،
نقاشی‌های زیبایی دارد. از آنچه موریه توصیف کرده، اکنون خبر چندانی نیست و به جای محوطه پردرخت رو به روی کاخ، سیلوی بزرگ آجرنمایی در حریم بنا و در فاصله ۴ متری آن احداث و سازه بزرگ دیگری نیز در کنار آن در حال ساخت است. ظاهراً این کاخ، نمای آجری و گچ داشته که به دستور پهلوی اول، روی آن سیمان کشیده شده و با الحاقاتی که به آن اضافه شده، طبیعتاً بنا تغییر شکل پیدا کرده‌است. این اثر تاریخی دارای ویژگی‌های خاص معماری از جمله پلان مستطیل شکل، دوستون چوبی با سرستون‌های مقرنس کاری شده در ضلع شمالی و جرزهای ضخیم و
مقرنس کاری شده در ضلع شمالی و جرزهای ضخیم و اندود خارجی سیمان و اندود داخلی گچ در بنا است. کاربری حاضر. این کاخ، پیشتر در اختیار نهادی نظامی در استان گلستان بود، ولی با هماهنگی‌ها و توافقاتی که صورت گرفت، قرار بر این شد که برای نخستین‌بار پس از انقلاب اسلامی به شکل کامل مرمت شده و طبق شنیده‌ها به موزه زنان و دفاع مقدس تغییر کاربری داده شود.
تپه تیموری سوری علیا مربوط به عصر مس است و در شهرستان سلسله، بخش فیروزآباد، دهستان فیروزآباد، روستای تیمور سوری علیا از توابع ایل کولیوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۸۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.تیمورسوری علیا یا ده کیکاووس یا به گفته اهالی ده کیکه، روستایی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران که اکثریت اهالی آن از طایفه پیرحیاتی تیره اصلانشاهی کولیوند می باشند اما اقلیتی از طایفه های سوری و باباعلی نیز در گذشته در آن جا سکنی گزیده اند. بزرگ منطقه