payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محوطه مطلاکوه A محوطه‌ای باستانی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در شهرستان املش، بخش رانکوه، روستای مطلاکوه واقع شده‌است. این محوطه در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در ۱۲ تیر ۱۴۰۲ مدیرکل میراث فرهنگی گیلان از کشف یک تاس قدیمی مکعبی‌شکل از جنس استخوان در مطلاکوه املش خبر داد که مربوط به تخته نرد است. با توجه به کشف تاس ۵۰۰۰ ساله در شهر سوخته و تاس دیگری در اور بین‌النهرین، این فرضیه مطرح شده که منطقۀ مطلاکوه در گذشته محلی برای تجمع افراد و کاروان‌ها
مطلاکوه در گذشته محلی برای تجمع افراد و کاروان‌ها بوده و ایدۀ بازی تخته نرد برای اولین بار توسط افراد غیربومی که به آنجا رفت و آمد داشته‌اند وارد شده باشد، اما ادوات بازی از قبیل تاس‌های استخوانی و تخته از تولیدات محلی بوده‌است.
محوطه و گورستان پراک مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان املش، بخش رانکوه، روستای کجید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۶۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
"دشت موک" مربوط به دوران‌های تاریخی قبل از اسلام است و در شهرستان فیروزآباد، بخش میمند، شمال روستای موک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این محل به عنوان یک جنگل طبیعی با درختان بادام وحشی. بنه و… میباشد که از تنوع گیاهی خوبی برخوردار است. دراین دشت روستای موک واقع شده که به همین جهت به ان دشت موک میگویند. در سال 78 در دوران ریاست جمهوری اقای رفسنجانی کلنگ احداث کارخانه سیمان موک به زمین خورد که در نهایت در سال 85 به بهره برداری رسید و هم اکنون
در نهایت در سال 85 به بهره برداری رسید و هم اکنون نیز تحت نام کارخانه سیمان فیروز اباد در حال فعالیت است.
تپه کهنه کند ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان قزوین، شهرستان قزوین، بخش طارم سفلی، روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده علمدار کیاب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جعفرآباد، بخش قاهان، روستای کیاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعهٔ گراش که به نام همایون‌دژ هم شناخته می‌شود، مربوط به دوران‌های تاریخی پیش از اسلام است و در شهرستان گراش، بلندترین نقطه کوه مشرف به شهر گراش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این قلعه مربوط به عصر شاه زندو و پیش از آن است امیر محی‌الدین از طرف سید عفیف الدین شاه زندو مأمور فتح این قلعه شده با دلاوری بر آن چیرگی می‌یابد این دژ تاریخی در ادوار مختلف مرکز حکومت بود و در این اواخر در درگیری نیروهای رضاشاه پهلوی با زادان خان گراشی بناهای آن به
رضاشاه پهلوی با زادان خان گراشی بناهای آن به وسیله هواپیما بمباران شده آثارش از بین می‌رود. این قلعه که در حال حاضر، فقط مخروبه‌های آن باقی است. بر روی تل بزرگی به ارتفاع ۱۰۷۰ متری، از سطح دریا، بنام «کلات» قرار دارد که شهر گرداگرد آن، توسعه یافته‌است. این قلعه نظامی، یکی از نقاط مهم منطقه بوده که ساخت آن، مربوط به دوره‌های مختلف تاریخی بوده‌است و در زمان حکومت فتحعلی‌خان گراشی، بیگلربیگی لارستان و بنادر (متوفی ۱۳۱۲ ه‍.ق) در درگیری خان گراش با قشون دولتی، تخریب شده‌است. علأالدوله در تاریخ لارستان می‌نویسد:
شده‌است. علأالدوله در تاریخ لارستان می‌نویسد: این قطعه، دارای سه قلعه فوق هم بوده که قلعه‌اول محل سکونت مردم قریه گراش بوده و قلعه دوم، محل تفنگچیان و مستحفظین قلعه و قلعه سوم آن محل سکونت حاکم گراش و خانواده‌اش بوده‌است این قلعه دارای (هشتاد) آب‌انبار، مسجد، حمام، عمارت عالیه، مأمن و پناهگاه مردم لارستان بوده که در زمان رضاشاه، آن قلعه خراب گردیده‌است. قلعه شامل: چند باب خانه، مسجد، حمام- در قسمت غربی نارنج قلعه با کاشی‌های لاجوردی لوزی شکل به ابعاد ۱×۹ و ۲×۹ سانتیمتر، زندان و چندین آب‌انبار (برکه) ساروجی
سانتیمتر، زندان و چندین آب‌انبار (برکه) ساروجی است. در سمت شمالی قطعه خانه‌ای بزرگ که به حاکم وقت تعلق داشته و به نارنج قلعه موسوم بوده با دو برج دیده‌بانی در قسمت شمالی و اطاقهای آینه کاری درقسمت شرقی بنا وجود داشته در سمت جنوبی قطعه، بالای در ورودی، برجی بنام «برج بارگاه» نیز وجود داشته. همچنین از سال ۱۳۸۱، پنج شهید گمنام در این محوطهٔ تاریخی دفن شده‌اند.
خانه هادی خان صوفی مربوط به دوره پهلوی دوم است و در شهرستان املش، بخش رانکوه، روستای امام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه مربوط به خاندانهای قدیمی بوده که در حدود سال ۹۹۰ هجری شاه عباس صفوی آنها را به گیلان و املش تبعید کرد. آتش‌سوزی. در سال ۱۳۹۸ در این بنا آتش‌سوزی رخ داد و قسمت بزرگی از آن از بین رفت.
میل سنگی چاهک مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان جعفرآباد، بخش قاهان، روستای چاهک واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۰۵۶۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده بابا احمد مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان بهمئی، روستای فعلی بابا احمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در سال ۱۳۹۰ به بهانه تعمیر امام زاده تخریب شد. هیئت امناء امام زاده بابا احمد در شهرستان بهمئی در اقدامی غیرقانونی بناهای تاریخی دوره سلجوقی این مکان مذهبی را به بهانه تعمیر تخریب کردند.
خانه سعادت مربوط به دوره قاجار است و در بافت قدیم شیراز، خیابان دستغیب، گذر سنگ سیاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از جمله جاهای دیدنی شیراز خانه سعادت است که یکی از مهم‌ترین و جذاب‌ترین خانه‌های بازسازی شده شهر بوده و هنر و فرهنگ ایران را در زمان قاجار به نمایش می‌گذارد. این مکان که به عنوان موزه خاتم نیز شناخته می‌شود، با مساحتی حدود ۱۲۰۰ متر مربع، در دو طبقه و با استفاده از مصالحی مانند آجر، خشت، و چوب ساخته شده است. این خانه دارای حیاط
خشت، و چوب ساخته شده است. این خانه دارای حیاط مرکزی، تالارها، اتاق‌های متعدد، و زیرزمین است و یکی از بهترین مکان‌ها برای عکاسی در شیراز است. نامگذاری. تاریخچه نامگذاری خانه سعادت به مالک اصلی آن بازمی‌گردد. حاج میرزا آقا سعادت فرزند حاجی علی اکبر تاجر شیرازی مالک خانه سعادت بوده است. همکاری وی با میراث فرهنگی موجب ماندگار شدن این اثر تاریخی گردید که موجب فخر شیراز و لذت گردشگران بافت تاریخی است. تزیینات این خانه به سبک معماری اصیل ایرانی، بسیار چشم‌نواز است و می‌توانید هنر کاشی‌کاری، گچ‌کاری، آجرکاری،
است و می‌توانید هنر کاشی‌کاری، گچ‌کاری، آجرکاری، حجاری، گره چینی و… را در این خانه مشاهده کنید. دو ورودی در ضلع شرقی و جنوبی، راهرو، حیاط، اتاق‌های سه‌دری و پنج‌دری، زیرزمین و… از قسمت‌های مختلف این عمارت است. خانه سعادت در حال حاضر به‌عنوان موزه خاتم فعالیت می‌کند و با بازدید از آن، هم از تماشای بندبند این خانه تاریخی لذت خواهید برد و هم محو زیبایی هنر ناب خاتم‌کاری خواهید شد. همچنین این بنای تاریخی در سال ۸۴ مرمت و برای بازدید عموم آماده شد.
حمام مهدی خان مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان ثقه الاسلام، کوچه شهید بهروزیه، پلاک ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از این حمام فعلاً بعنوان کارگاه کفاشی استفاده می‌شود.
خانه احتشام الدوله لیقوانی مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی اول است و در شهرستان تبریز، روستای لیقوان ، بالای دره لیقوان واقع شده است. عمارت متعلق به حاج احتشام لیقوانی، ارباب منطقه آذربایجان در دوره فئودال بود. پس از کشته شدن حاج احتشام به دست حزب توده آذربایجان، فرزندان حاج احتشام در این عمارت ساکن شدند. فرزندان و طایفه لیقوانی که در ارکان‌های نظامی و امنیتی و اجتماعی از قبیل ساواک و ارتش در درجات نظامی بالافعال بودند، پس از سقوط حکومت پهلوی عوامل انقلابی به این عمارت حمله می‌کنند و با به آتش کشیدن
به این عمارت حمله می‌کنند و با به آتش کشیدن آن سبب تخریب قابل توجه مجموعه می‌شوند. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و بنای آن بازسازی شده است.
منزل شریعتمدار ۲ مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در سبزوار، خیابان اسدآبادی، روبروی بیمارستان حشمتیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا متعلق یه ابراهیم شریعتمداری است که به صورت کوشکی ایوان‌دار در دو طبقه ساخته شده‌است. زمان ساخت آن نیز به دوره پهلوی همزمان با ساخت خیابان اسدآبادی (پهلوی) در دهه سوم ۱۳۰۰ خورشیدی برمیگردد. پوشش سقف این خانه شیروانی و نمای اطراف آن آجری با هسته خشتی است. از خصوصیات این بنا ایوان بلند دو طرفه آن می‌باشد.
خانه تاریخی میرزا جعفرخانه تاریخی میرزا جعفر مربوط به اوایل دوره قاجار است و کنار مسجد جامع خوسف واقع شده، این اثر در تاریخ با شماره ۱۰۴۶۱ به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنای تاریخی که در تملک میراث فرهنگی است پس از پایان مرمت به عنوان اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان خوسف مورد بهره برداری قرار گرفته است. این بنای تاریخی تنها خانه 3 ایوانی شهرستان خوسف با یک شاه نشینی زیباست.
غار حاجی‌آباد شماره ۱ مربوط به میان سنگی است و در شهرستان مرودشت، روستای حاجی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ۵کیلومتر از نقش رستم به طرف ده حاجی‌آباد غاری به نام غار حاجی‌آباد وجود داردکه بر بدنه شمالی آن در دو طاقچه کتیبه‌ای بخط پهلوی در زمان شاپور اول نقش بسته است. مضمون این نبشته شرح تیراندازی شاه با حضور امرا و روسای قبایل و بزرگان دربار می‌باشد. در گوشهٔ این غار راه باریکی به داخل کوه می‌رود که به محوطه‌ای می‌رسد که به نام مقبرهٔ
کوه می‌رود که به محوطه‌ای می‌رسد که به نام مقبرهٔ شیخ علی معروف است.
تپه کفتر خون قزقون به سر مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهک، بخش فردو، روستای دستگرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آقاجان ارخجی در شهرستان آوج، بخش مرکزی، روستای نقاش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دونارچی تپه سی (۱) در شهرستان آوج، بخش مرکزی شهرستان آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درقلعه (دروازه قلعه) در شهرستان جعفرآباد، بخش قاهان، روستای نویس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه دژ کهنه (تیزه کهنه) در شهرستان کهک، بخش مرکزی، روستای ابرجس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محقق: ابوالفضل رجبعلی گنج تپه خوروین مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان ساوجبلاغ، بخش چندار، روستای خوروین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لولی یا لولیکن اغلب به این موارد اشاره می کند: لولی‌کون یا لالی‌کن (به ژاپنی: ロリコン) واژه‌ای برای توصیف نوع خاصی از شخصیت بچه‌خواهی است که تمرکز آن بر دختران جوان یا زیر سن قانونی است و اغلب در رسانه‌های ژاپنی یافت می‌شود. این واژه همچنین برای توصیف مانگا، انیمه یا بازی‌های ویدئویی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دارای ویژگی‌هایی از جمله شخصیت‌های زیر سن قانونی در شرایط و موقعیت‌های جنسی و گاهی اوقات توأم با خشونت هستند. مانگا و انیمه لالی‌کن به سبکی اطلاق می‌شود که در آن شخصیت‌های مؤنث کودکانه اغلب به شکلی
که در آن شخصیت‌های مؤنث کودکانه اغلب به شکلی جذاب و شهوانی به تصویر کشیده می‌شوند. این نام برگرفته از رمان «لولیتا» اثر نویسنده روسی-آمریکایی ولادیمیر نابوکوف است که در آن مردی میانسال وارد رابطه جنسی با دختری دوازده ساله می‌شود، در حالی که «کن» کوتاه شده واژه کامپلکس[۱] است. اصطلاح لالی‌کن از طریق اثر شبه روان‌شناسی «The Lolita Complex» نویسنده آمریکایی، راسل ترینر وارد واژه‌شناسی ژاپنی شد. معادل این واژه برای مخاطبان مذکر با عنوان شوتاکون، به معنی پسر جوان می‌باشد
عمارت شهرداری رودسر مربوط به دوره پهلوی اول است و در رودسر، در ضلع جنوب غربی مجموعه میدان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این عمارت در دو طبقه ساخته شده و تزیینات دیواره‌ی شمال شرقی و پله‌های وسیع موجود در سرسرای اصلی، برج ساعت متناسب، از ویژگی‌های عمارت شهرداری رودسر هستند. این عمارت یکی از نه ساختمانی هست که در مجموعه میدان شهرداری رودسر واقع شده است.شایان ذکر است این مجموعه، کامل ترین مجموعه ی میدان رضاشاهی در شمال کشور است که شامل
مجموعه ی میدان رضاشاهی در شمال کشور است که شامل نه ساختمان اداری ِ شهرداری،ثبت احوال،پست و تلگراف،دارایی،شهربانی،دادگاه،ثبت اسناد و املاک، ژاندارمری و فرهنگ می باشد و به سبک معماری آلمانی و با ویژگی ِ تمرکز کلیه ی ادارات دولتی در یک کُلُنی یا مجموعه ساخته شده است. هر یک از این ساختمان ها دارای گچ بری های زیبا و منحصر به فرد بوده و به عنوان یکی از جاذبه های تاریخی جذاب و دیدنی شهر رودسر شمرده می شوند.
دبیرستان شهید بهشتی مربوط به دوره پهلوی اول است و در فریمان، بافت قدیم شهر، خیابان طالقانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امکانات و بخش ها = دفتر مدیریت، دفتر دبیران ، ۱۵ کلاس ، دفتر پرورشی فرهنگی دبیرستان شهید بهشتی، نمازخانه، سالن امتحان، کتابخانه، آبدارخانه، بوفه، موتور خانه، انبار، کارگاه( در حال حاضر فعال نمیباشد )
بوستان شفق بوستانی که در تهران، یوسف‌آباد، خیابان جمال‌الدین اسدآبادی، کوچه شهید قنبری (۱۹) واقع شده‌است که از یک طرف به خیابان فراهانی‌پور و از طرف دیگر به خیابان تهرانی متصل می‌شود. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پیشینه. این بوستان در دوره قبل از انقلاب پادگانی (پهلوی) با قدمت زیاد بوده که پس از تقسیم زمین‌ها بین کارمندان دولت قسمتی از آن باقی ماند که این پارک شکل گرفت. بنیادگذار این بوستانرضازاده شفق بود که آن را در باغی متعلق به مستوفی‌الممالک ساخت.
که آن را در باغی متعلق به مستوفی‌الممالک ساخت. معماری و طراحی این پارک اثر کامران دیبا است. الگوی این بوستان از پارک‌های فرانسوی الهام گرفته شده‌است و از ابتدا بر پایه طرح و برنامه‌ای مشخص احداث شد. وجود گذرگاه‌های غیرهمسطح در ترکیب با پله‌ها از ویژگی‌های این بوستان است. فرهنگسرا و کتابخانه. فرهنگسرای شفق (دانشجو) در این بوستان قرار دارد.
ساختمان ثبت احوال رودسر مربوط به دوره پهلوی اول است و در رودسر، جنوب میدان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این ساختمان یکی از نه ساختمانی هست که در مجموعه میدان شهرداری رودسر واقع شده است. شایان ذکر است این مجموعه، کامل‌ترین مجموعهٔ میدان رضاشاهی در شمال کشور است که شامل نه ساختمان اداریِ شهرداری، ثبت احوال، پست و تلگراف، دارایی، شهربانی، دادگاه، ثبت اسناد و املاک، ژاندارمری و فرهنگ می‌باشد و به سبک معماری آلمانی و با ویژگیِ تمرکز
می‌باشد و به سبک معماری آلمانی و با ویژگیِ تمرکز کلیهٔ ادارات دولتی در یک کُلُنی یا مجموعه ساخته شده است. هر یک از این ساختمان‌ها دارای گچ بری‌های زیبا و منحصر به فرد بوده و به عنوان یکی از جاذبه‌های تاریخی جذاب و دیدنی شهر رودسر شمرده می‌شود.
ساختمان آموزش و پرورش رودسر مربوط به دوره پهلوی اول است و در رودسر، ضلع جنوبی میدان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این ساختمان یکی از نه ساختمانی هست که در مجموعه میدان شهرداری رودسر واقع شده است.شایان ذکر است این مجموعه در بین سال‌های ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۸ ساخته شده و کامل ترین مجموعه ی میدان رضاشاهی در شمال کشور است که شامل نه ساختمان اداری ِ شهرداری،ثبت احوال،پست و تلگراف،دارایی،شهربانی،دادگاه،ثبت اسناد و املاک، ژاندارمری و فرهنگ می باشد و
اسناد و املاک، ژاندارمری و فرهنگ می باشد و به سبک معماری آلمانی و با ویژگی ِ تمرکز کلیه ی ادارات دولتی در یک کُلُنی یا مجموعه ساخته شده است. هر یک از این ساختمان ها دارای گچ بری های زیبا و منحصر به فرد بوده و به عنوان یکی از جاذبه های تاریخی جذاب و دیدنی شهر رودسر شمرده می شوند.
امامزاده عبداله و صالح چندار مربوط به دوره زند است و در شهرستان ساوجبلاغ، بخش چندار، شهر کوهسار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای قدیمی دشت آهو مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کهگیلویه، روستای دشت آهو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه و پل خشتی بلوردکان مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان لنگرود، بخش اطاقور، روستای بلور دکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی بلوردکان در محل پیوستن دو رودخانه «سیاه رود» و «زیل بره» بهم می‌پیوندند، ساخته شده است.
خانه مصری مربوط به دوره قاجار است و در بروجرد، خیابان صفا، کوچه میدان صفا، مجاور پارک صامتیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آخرین فرد از خاندان مصری که در این خانه زندگی کرده است حاج محمد صادق مصری از تجار بروجرد بوده است که در سال ۱۳۸۰ هجری شمسی درگذشت.
"با بنای معین التجار یا خانه شیخ خزعل اشتباه نشود." باغ دربندیا خانه شیخ خزعل مربوط به دوره قاجار است و در تهران، میدان قدس، محل تقاطع خیابان دربند و خیابان شهید فناخسرو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موزه زمان یا خانه حسین خداداد یا تماشاگه زمان که به نام «موزه ساعت» هم شناخته می‌شود یک خانه تاریخی در زعفرانیه و مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ولیعصر، خیابان شهید فلاحی، نبش چهارراه پرزین بغدادی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بنا خانه شخصی حسین خداداد بوده که پس از انقلاب توسط بنیاد مستضعفان مصادره شده‌است. تاریخچه. پیشینه این بنا به دوره قاجاریه برمی‌گردد. این بنا در ابتدا به صورت یک خانه روستایی خشت و گلی و در یک طبقه
به صورت یک خانه روستایی خشت و گلی و در یک طبقه بوده است که در سال ۱۳۴۲ توسط حسین خداداد، صنعتگر و کارآفرین ایرانی خریداری شد. ساختمان آن در یک طبقه ساخته شده بود و وی با مقاوم‌سازی ساختمان و احداث یک طبقه روی همکف، تغییراتی در بنا ایجاد کرد. خداداد به دلیل علاقه‌ای که به احیای هنر طراحی و گچ بری در ایران داشت، بهترین استاد کاران را برای گچ‌بری خانه‌اش به استخدام گرفت. گچ بری‌های این بنا دوازده سال به طول انجامید و در سال ۱۳۵۶ به پایان رسید. حسین خداداد یک سال در آن خانه زندگی کرد و پس از انقلاب ایران،
یک سال در آن خانه زندگی کرد و پس از انقلاب ایران، علی‌رغم اینکه هیچ سمت و پست و مقام سیاسی نداشت، تمام دارایی وی و این ساختمان در جریان مصادره اموال در سال نخست پس از انقلاب، توسط بنیاد مستضعفان مصادره شد و هم‌اکنون با نام تماشاگه زمان برای بازدید عموم دایر است. تزیینات و آرایه های معماری به کار رفته در این بنا شامل: گچ بری، گره چینی، منبت کاری، آجرکاری، کاشی کاری، حجاری و آیینه کاری است. گچ بری های بیرونی و داخلی بنا حدود 13 سال (1343 تا 1356) به طول انجامیده است و گروهی چهل نفره از بهترین استادکاران و
است و گروهی چهل نفره از بهترین استادکاران و هنرمندان زبده، با همراهی اساتیدی چون حاج عبدالکریم نوید تهرانی، استاد فرهاد یحیی پور و استاد حاج علی شیخی در خلق این اثر مشارکت داشته اند. درباره. «تماشاگه زمان» مجموعه‌ای از ابزارهای زمان‌سنجی و گاه‌شماری است که در محوطه‌ای به گستره ۵۰۰۰ مترمربع و عمارتی با زیربنای ۷۰۰ مترمربع سازماندهی شده‌است. این موزه به عنوان نخستین موزه ساعت در ایران شناخته می‌شود. در داخل ساختمان موزه که از دو طبقه تشکیل شده، سیر تکامل انواع ساعت‌های مکانیکی متعلق به سده‌های هفدهم تا بیستم
ساعت‌های مکانیکی متعلق به سده‌های هفدهم تا بیستم میلادی در معرض نمایش قرار گرفته‌است، ساعت‌هایی نظیر ساعت شاهینی، آونگی، رومیزی، دیواری در این بخش قرار دارند. در طبقه دوم موزه ساعت‌های جیبی معمولی و ساعت‌های جیبی سفارشی متعلق به شخصیتهای تاریخی و سیاسی، ساعت‌های ویژه‌ای چون ساعت کارت زنی، شیفت نگهبانی، ساعت کشتی و همچنین ساعت‌های مچی در انواع دستبندی و دو زمانه به چشم می‌خورد. در بخش تقویم‌ها نیز گاهنامه‌های ایرانی، به علاقه‌مندان ارائه شده‌است. در محوطهٔ این تماشاگه ساعت‌های نخستین مانند ساعت آفتابی، ساعت
تماشاگه ساعت‌های نخستین مانند ساعت آفتابی، ساعت شنی، ساعت آبی و ساعت سوختی قرار گرفته‌اند. در درون عمارت نیز ساعت‌های مکانیکی دیواری، رومیزی، جیبی و مچی قرار گرفته‌اند. همچنین بخشی از عمارت به اسنادی دربارهٔ گاهشماری جلالی و پیشینه آن در ایران اختصاص یافته‌است. مجموعه ها و‌ بخش های موزه : نشانی. موزه "تماشاگه زمان" در تهران، خیابان ولی‌عصر، ابتدای خیابان سرلشکر فلاحی (زعفرانیه)، نبش چهارراه پرزین بغدادی، پلاک ۱۲ واقع شده‌است. دسترسی:
حمام نظام مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، محله فیض‌آباد، تکیه بیگلر بیگی، بن‌بست نظام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۷۰ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاربری ساختمان. صندوق احیاء و بهره برداری از بناها و اماکن تاریخی و فرهنگی مالکیت این بنا را در دست دارد. این صندوق که به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی جمهوری اسلامی ایران تعلق دارد، از طریق ادارۀ میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه خانۀ سوری را از طریق مزایده به منظور تغییر کاربری
خانۀ سوری را از طریق مزایده به منظور تغییر کاربری به سرمایه‌داران بخض خصوصی واگذار کرده‌است.
قلعه ارغش آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ملارد، بخش صفادشت روستای ارغش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. وجه تسمیه. واژهٔ ارغش به معنای فرزندان زیاد است ولی اطلاعات خاصی در زمینه علت نامگذاری قلعه موجود نیست. دسترسی و وضعیت کنونی. ارغش آباد، غربی‌ترین آبادی دهستان بی بی سکینه از بخش صفادشت شهرستان ملارد است. این روستا در غرب صالح آباد، در شمال رود شور و در نزدیکی میدانی قرار دارد که محل اتصال جاده‌های منتهی به شهریار و ماهدشت در
که محل اتصال جاده‌های منتهی به شهریار و ماهدشت در استان البرز است. برای دسترسی به ارغش آباد باید از جاده شهریار به اشتهارد که از میان دهستان بی بی سکینه عبور می‌کند، استفاده کرد. در منتهی الیه غربی این جاده و قبل از انحراف به سوی ماهدشت به روستای ارغش آباد در جنوب جاده مذکور می‌رسیم. ارغش آباد روستایی است با یک قلعه قدیم، خانه‌های تازه ساز در اطراف قلعه و زمین‌های هموار کشاورزی در پیرامون نقاط مسکونی. گفته می‌شود در گذشته دو نفر به نام‌های دکتر تقی فقیه و علی اکبر درگاهی روستای ارغش آباد که قبلاً
فقیه و علی اکبر درگاهی روستای ارغش آباد که قبلاً ابراهیم‌آباد خوانده می‌شد، را در اختیار داشتند. در شرق روستا، بقایای قلعه ارغش آباد شامل برج‌های مدور، باروهای کنگره‌دار و چندین خانه متروک و در حال تخریب و نیز منازل تازه ساز در فضای داخلی قلعه خودنمایی می‌کند. به نظر می‌رسد ساخت و سازهای جدید در در محوطه داخلی قلعه ارغش آباد بخش‌هایی از بقایای معماری مسکونی و قسمت‌هایی از برج وباروهای آن را ویران کرده است. به طوری که امروزه فقط بقایای دو برج در ضلع شرقی و قسمتی از باروهای شرقی، شمالی و جنوبی پابرجاست.
و قسمتی از باروهای شرقی، شمالی و جنوبی پابرجاست. مصالح ساختمانی قلعه ارغش آباد را چینه، خشت و تیرهای چوبی تشکیل می‌دهد. شاید بتوان گفت سالم‌ترین بخش قلعه ضلع جنوبی آن است. در این بخش علاوه بر برج و باروی قلعه دروازه آن نیز به صورت یک بنای دو طبقه خشتی در میان باروی جنوبی دیده می‌شود. جاده آسفالتی که به جنوب و شرق روستای ارغش آباد کشیده شده با گذر از جنوب قلعه از کنار دروازه اصلی و از میان شکاف ایجاد شده در باروی جنوبی به داخل قلعه راه می‌یابد. از کنار برج‌های جنوب شرقی و شمال شرقی قلعه دو مسیر خاکی از میان
جنوب شرقی و شمال شرقی قلعه دو مسیر خاکی از میان زمین‌های کشاورزی به سوی شرق و به طرف قلعه صالح آباد وجود دارد. اگر چه روستا قلعه قاجاری ارغش آباد از نظر شکل ظاهری و قدمت شباهت‌هایی با سایر قلعه‌های دشتی دهستان بی بی سکینه و به طور کلی شهرستان ملارد دارد اما بررسی موقعیت خاص این قلعه و نسبت آن به قلعه‌های پیرامون و مطالعه اوضاع جغرافیایی، شرایط زیست‌محیطی و اقتصادی در پژوهش‌های تاریخی و شناخت روابط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی منطقه در عصر قاجار مؤثر خواهد بود.
امامزاده حضرتین مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قدس، انتهای خیابان امامزاده و در جوار روستای زرنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. نسب. امامزادگان ابوالحسن و ابولحسین معروف به امامزاده حضرتین از فرزندان امام موسی کاظم هستند و بر دو تکه سنگ که در کنار مرقد مطهر این امامزادگان قرار دارد نوشته شده‌است: مرقد مطهر سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوعبدالله الحسین فرزند موسی مرقد مطهر سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوالحسن علی فرزند محمد. مدیریت
و طهارت امامزاده ابوالحسن علی فرزند محمد. مدیریت امامزاده. مدیریت این بقعه مبارکه برعهده حجت الاسلام فرامرز فیاضی آورزمانی می باشد
آب‌انبار کوشکنو مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در اردکان، خیابان آیت‌الله خامنه‌ای، کوچه حمام کوشکنو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. محله کوشکنو
فرهاد تراش، فرهاد تاش، فراتاش یا فَرای تاش در شهرستان قروه، بخش چهاردولی، روستای وینسار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه اورما مربوط به دوران پس از اسلام است و در شهرستان رضوانشهر، بخش مرکزی، روستای اورما واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. جستارهای وابسته. استان گیلان صحیح است نه گلستان
مسجد زیرک‌آباد مربوط به دوره افشار - دوره زند است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، روستای زیرک‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه عبدل آباد مربوط به دوره ایلخانی تا اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، روستای عبدل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه عبدالرحمن شیخ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بستک، بخش کوخرد، روستای کوخردواقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرامگاه سید مظفر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بستک، بخش کوخرد، روستای کوخرد واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آرامگاه سید مظفر سید منصور آرامگاه ابدی یکی از علماء کوخرد واقع در دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این بنای تاریخی در سمت جنوب جاده بستک به بندر لنگه واقع است. این آرامگاه در میان گورستان دهستان کوخرد و در هزار متری غرب دهستان کوخرد