payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و جدول‌های اطلاعاتی طراحی می‌شوند. در این جداول تعداد فیلدها، روابط هر جدول با جداول دیگر . . .. مشخص می‌گردد. در این مرحله به‌طور کلی ورودی‌های سامانه، خروجی‌ها و تمامی اطلاعاتی که باید برای برنامه‌نویس معلوم باشد مشخص می‌گردد پیاده‌سازی و تست منطقی. با استفاده از روابط به دست آمده و جدول‌های مشخص شده تیم نرم‌افزاری با انتخاب زبان برنامه‌نویسی و سامانه عاملی که جوابگوی نیازها باشد شروع به برنامه‌نویسی و پیاده‌سازی می‌کنند. باید توجه داشت که در هر مرحله از مراحل فوق مستندات جمع‌آوری شده با مدیران قسمت
از مراحل فوق مستندات جمع‌آوری شده با مدیران قسمت بررسی می‌شود تا هیچ اشتباهی در پیاده‌سازی بعدی وجود نداشته باشد آموزش. شامل آموزش کارکنان و کاربران سامانه می‌باشد. نگهداری. شامل کلیه عملیات فنی در جهت اجرای درست سامانه و انجام خدمات مورد نظر می‌باشد. از جمله نگهداری شبکه، سرورها و سرویس‌های مربوطه
میرزا حسینقلی‌خان نظام‌السلطنهٔ مافی (۱۲۴۸ ه‍.ق/۱۲۱۱ ه‍.خ–۸ رجب ۱۳۲۶ ه‍.ق/۱۵ امرداد ۱۲۸۷ ه‍.خ)، پسر محمدشریف خان مافی، یکی از رجال معروف ایران قاجاری می باشد. وی مردی ادیب، خوش خط، شعر پرور، کاردان و کافی، بسیار زرنگ و موقع شناس بوده است. وی چهارمین نخست‌وزیر ایران و نخست وزیر محمدعلی‌شاه قاجار بود. زندگی سیاسی. دوران ناصرالدین‌شاه. حسینقلی مافی پس از پایان تحصیلات در جوانی جزو منشیان دستگاه حکومتی سلطان‌مراد میرزا حسام‌السلطنه فاتح هرات بود و به تدریج در همان دستگاه ترقی نمود و تا سال ۱۲۵۰ خورشیدی به ترتیب
دستگاه ترقی نمود و تا سال ۱۲۵۰ خورشیدی به ترتیب مناصب تفنگدارباشی، حاکم بوشهر، حاکم کازرون و ممسنی و پیشکار را از حسام‌السلطنه اخذ نمود. از آن پس تحت فرمان یحیی خان معتمدالملک از سال ۱۲۵۳ خورشیدی حاکم یزد، ملقب به سعدالملک، حاکم بوشهر، دشتی و دشتستان گردید. وی سپس در اداره آقامحمدابراهیم امین‌السلطان وارد شده و تاسال ۱۲۶۱ خورشیدی متصدی تمام غلات ایران شد که در این سال حاکم و متصدی گمرکات بندرهای خلیج فارس گردید. پس از جانشینی امین السلطان دوم به جای پدرش آقامحمد ابراهیم، حسینقلی مافی در سال ۱۲۶۵ خورشیدی
آقامحمد ابراهیم، حسینقلی مافی در سال ۱۲۶۵ خورشیدی حاکم خمسه، دو سال بعد در سفر ناصرالدین‌شاه به قم توسط وی ملقب به نظام‌السلطنه، حاکم خوزستان و استان چهارمحال و بختیاری گردید و در سالهای ۱۲۶۹ و ۱۲۷۰ خورشیدی متصدی امور بندرها و گمرکات در بوشهر بود. وی در این مدت مانند سایر حکام قاجار املاک زیادی برای خود در خوزستان، فارس، زنجان، آذربایجان و غیره فراهم نمود. دوران مظفرالدین‌شاه. نظام‌السلطنه تا ماه هشتم سلطنت مظفرالدین‌شاه حاکم خوزستان و بختیاری و لرستان و بروجرد بود تا اینکه در دی ماه ۱۲۷۵ خورشیدی به تهران
بود تا اینکه در دی ماه ۱۲۷۵ خورشیدی به تهران فراخوانده شده و به وزارت تجارت و وزارت عدلیه در هیئت وزرایی که رئیس الوزرا نداشت و در حقیقت تحت ریاست علی‌قلی مخبرالدوله وزیر داخله بود منصوب گردید. وی در عهد صدارت علی امین‌الدوله در همین منصب باقی ماند ولی به سبب اختلافات داخل دولت چندان کاری به وی ارجاع نمیشد. پس از عزل امین‌الدوله در ۱۵ خرداد ۱۲۷۵ خورشیدی و بروی کار آمدن مجدد میرزا علی‌اصغر امین السلطان، نظام‌السلطنه وزیر مالیه، در ۱۲۷۸ خورشیدی به پیشکاری محمدعلی میرزا ولیعهد و حکومت آذربایجان منصوب گردید.
میرزا ولیعهد و حکومت آذربایجان منصوب گردید. در دور دوم سفر مظفرالدین شاه به اروپا در سال ۱۲۸۴ خورشیدی که محمدعلی میرزا به نیابت سلطنت در تهران به جای پدرش اقامت داشت و نظام‌السلطنه در تبریز حکومت می کرد، واقعه قتل جعفرآقا شکاک به دستور محمدعلی میرزا بدست نظام‌السلطنه رخ داد. صدراعظمی محمدعلی‌شاه. در صدارت میرزا علی‌اصغر امین السلطان (۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۶ ه‍.خ تا ۸ شهریور ۱۲۸۶ ه‍.خ) در ایام سلطنت محمدعلی‌شاه، نظام‌السلطنه به حکومت اصفهان و سپس فارس مامور شد. پس از قتل میرزا علی‌اصغر امین السلطان و عدم دوام
پس از قتل میرزا علی‌اصغر امین السلطان و عدم دوام دولتهای احمد مشیرالسلطنه و ابوالقاسم ناصرالملک، اختلاف بین دربار و مجلس بالا گرفت و واقعه میدان توپخانه رخ داد. در این شرایط محمدعلی‌شاه نظام‌السلطنه را که طرف توجه اکثر وکلای مجلس بود به صدارت برگزید. وی در ۲۹ آذر ۱۲۸۶ کابینه‌اش را به مجلس معرفی کرد که در آن اشخاص طرف اعتماد مشروطه خواهان مانند حسن پیرنیا، مهدی قلی خان مخبرالسلطنه و مرتضی‌قلی صنیع‌الدوله عضویت داشتند. وی تا مدتی وزارت مالیه را و سپس وزارت داخله را نیز همزمان عهده‌دار بود. در اسفند ۱۲۸۶
داخله را نیز همزمان عهده‌دار بود. در اسفند ۱۲۸۶ خورشیدی مقارن با فوت تنها پسرش میرزاحسین خان در سن ۲۲ سالگی که تازه پس از تکمیل تحصیلات در لندن به تهران باز گشته بود از صدارت استعفا داد. وی یک هفته بعد هیئت دولت دوم خود را تشکیل داد. این دولت نیز در دوازدهم اردیبهشت ۱۲۸۷ خورشیدی استعفا داد ولی توسط مجلس پذیرفته نشد و تنها با حذف عزیزالله میرزا ظفرالسلطنه از وزارت جنگ هیئت دولت سوم خود را ۱۶ اردیبهشت ۱۲۸۷ خورشیدی معرفی نمود. اما این دولت نیز یک ماه بیشتر دوام نیاورد و نظام‌السلطنه با دادن استعفا بکلی از کار
نیاورد و نظام‌السلطنه با دادن استعفا بکلی از کار کناره جست. نخست‌وزیری اش پنج ماه و نیم به طول انجامید. سعی نظام‌السلطنه و وزرای او این بود که اختلاف دربار و مجلس را با آشتی و مصالحه تمام کند و دولت وی به این کار موفق شد و در نتیجه واقعه میدان توپخانه پراکنده گشت و در این دوره بود که محمدعلیشاه در حفظ اساس مشروطیت به قرآن مجید سوگند خورد و وکلای مجلس و مردم تا حدی از جانب او و خیالات سوئش اطمینان حاصل کردند. ولی پس از واقعه انداختن بمب به کالسکه محمدعلیشاه در ۸ اسفند ۱۲۸۶ خورشیدی بود که سوء ظن محمدعلیشاه
در ۸ اسفند ۱۲۸۶ خورشیدی بود که سوء ظن محمدعلیشاه به دولت تشدید شود که منجر به کناره گیری کامل وی شد. محمدعلی‌شاه پس از این کناره گیری میرزا احمدخان مشیرالسلطنه را مأمور تشکیل کابینه کرد. این کابینه همان است که در همانسال مجلس را به توپ بست. استعفای او در خرداد ۱۲۸۷ پذیرفته شد و از هفدهم خرداد مشیرالسلطنه به جای او نخست‌وزیر گردید فوت. فوت یگانه پسر وی در بیستم محرم ۱۳۲۶ ه‍.ق مصادف با سوم اسفند ۱۲۸۶ خورشیدی چنان نظام‌السلطنهٔ را از پای در آورد که قریب پنج ماه بعد از آن واقعه یعنی در تابستان ۱۳۲۶ ه‍.ق/۱۲۸۷
بعد از آن واقعه یعنی در تابستان ۱۳۲۶ ه‍.ق/۱۲۸۷ خورشیدی جان سپرد و در جوار امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپرده شد.
مدیریت دانش رویکردی یکپارچه به شناسایی، کسب و استخراج، بازیابی، ارزیابی، تسهیم و خلق کلیه منابع دانش سازمان است به گونه‌ای که سازمان را در جهت دستیابی به اهداف سازمانی کمک نماید. هدف مدیریت دانش برقراری ارتباط بین خبرگان و افراد مجرب سازمان با افرادی است که نیاز به دانش خاصی را دارند. ایجاد چنین ارتباطی به کمک فرایندها و ابزارهای مدیریت دانش تسهیل می‌گردد. موفقیت در زمینهٔ مدیریت دانش نیازمند ایجاد یک محیط جدید کاری است، که دانش و تجربه بتوانند به راحتی تسهیم شوند. دوران کنونی، دوران دگرگونی و تغیر پرشناب
شوند. دوران کنونی، دوران دگرگونی و تغیر پرشناب دانش است. هر پنج سال و نیم حجم دانش دو برابر می‌شود، البته عمر میانگین آن که به «دارایی» و «منبع ارزشمند راهبردی» ارتباط دارد، کمتر از چهار سال است. «مدیریت دانش» یکی از گفتمان‌هایی است که در دوران جدید در زمینه مدیریت مطرح گردیده و به شدت مورد توجه سازمان‌ها و مبحث مدیریت قرار گرفته‌است. از مهم‌ترین ارکان مدیریت دانش، پیاده‌سازی سامانه و اثربخشی آن در سطح سازمان است. چرا که دیگر مطالب مرتبط با آن همگی به عنوان مقدمه‌ای جهت بسترسازی و استفاده از آن‌ها برای
مقدمه‌ای جهت بسترسازی و استفاده از آن‌ها برای تحقق عملی مدیریت دانش به‌شمار می‌روند. سازمان‌های پیشرو زیادی در جهان به اهمیت مدیریت دانش به عنوان رویکردی نوین در مدیریت کسب و کار پی برده و اقدام به پیاده‌سازی آن نموده‌اند تعریف مدیریت دانش. مدیریت دانش رویکردی یکپارچه به شناسایی، کسب و استخراج، بازیابی، ارزیابی، تسهیم و خلق کلیه منابع دانش سازمان است به گونه‌ای که سازمان را در جهت دستیابی به اهداف سازمانی کمک نماید. هدف مدیریت دانش برقراری ارتباط بین خبرگان و افراد مجرب سازمان با افرادی است که نیاز به دانش
و افراد مجرب سازمان با افرادی است که نیاز به دانش خاصی را دارند. ایجاد چنین ارتباطی به کمک فرایندها و ابزارهای مدیریت دانش تسهیل می‌گردد. موفقیت در زمینهٔ مدیریت دانش نیازمند ایجاد یک محیط جدید کاری است، که دانش و تجربه بتوانند به راحتی تسهیم شوند. آفرینش و ربایش دانش. سازمان باید به خوبی بتواند دانش مورد نیاز خود را شناسایی کند، در صورت نیازآن را بیافریند، یا اینکه از منابع دانش خارج از سازمان بدست آورد. ذخیره‌سازی. دانش خلق شده یا کسب شده، باید با نیازهای شما تطبیق داده شده و به تعبیری، آماده شود و به
شما تطبیق داده شده و به تعبیری، آماده شود و به صورت مناسب ذخیره شود تا در زمان و مکان و شرایط مورد نیاز مورد استفاده قرارگیرد. انتشار و به اشتراک‌گذاری. نکته قابل توجه آن است که باید از راکد ماندن دانش جلوگیری کرد زیرا تنها جریان سیال دانش است که می‌تواند چون آب جاری ارزش خود را حفظ کند و زندگی بخش باشد تا هر که تشنه آن است از آن سیراب شود. با توزیع و انتشار و اشتراک‌گذاری دانش بصورتی روان و سیال در می‌آید و از راکد بودن آن جلوگیری می‌کند. به‌کارگیری دانش. پس از انجام گامه‌های فوق مدیریت دانش در سطح سازمان
از انجام گامه‌های فوق مدیریت دانش در سطح سازمان پیاده‌سازی می‌شود و مورد استفاده قرار می‌گیرد. انواع دانش. چهار نوع دانش مشخص شده‌است: از سوی دیگر دانش را به دو نوع آشکار و نهفته (یا ضمنی) تقسیم‌بندی می‌کنند: تبدیل دانش. ۱. اجتماعی‌سازی از نهفته به نهفته افراد می‌توانند از طریق کنش‌های اجتماعی، در اشتراک‌گذاری دانش‌هایی که جنبهٔ شخصی داشته و فرموله‌کردن آن دشوار است، سهیم شوند. برای مثال، به‌اشتراک‌گذاشتن تجربیات جنگی فرماندهان از طریق بازگویی خاطرات جنگی است. تبدیل دانش نهفته به نهفته با مشارکت در
جنگی است. تبدیل دانش نهفته به نهفته با مشارکت در تجربه‌ها و تقلید و تمرین و یادگیری از طریق آموزش استاد-شاگردی، شرکت در همایش‌ها و سمینارها و نشست‌ها، یا به سادگی در هنگام برهمکنش میان کارکنان در زمان‌های استراحت حاصل می‌شود. سامانه‌هایی که در این حوزه به کار می‌روند عبارتند از: ۲. برونی‌سازی از نهفته به آشکار برونی‌سازی یعنی تبدیل دانش شخصی افراد که کیفیت نهفته دارد، به دانش آشکاری که دسترس پذیر باشد و به افراد یا گروه‌های دیگر به سادگی انتقال یابد؛ که این امر از طریق بیان و اظهار دانش شخصی افراد و ثبت آن
امر از طریق بیان و اظهار دانش شخصی افراد و ثبت آن تحقق می‌یابد، مثل یک گزارش یا مستندسازی؛ که در این حوزه سامانه‌های گروه افزار و سامانه‌های گردش کار مورد استفاده قرار می‌گیرید. ۳. تلفیق از آشکار به آشکار دانش آشکار می‌تواند از طریق فرایندهای گوناگون مستندسازی به شکل‌های گوناگون ارائه شود، این تبدیل با هدف اینکه مخاطبان بیش‌تری به آن دانش دسترسی داشته باشند، صورت می‌گیرد. به‌عنوان مثال، دانش صریح ریاضی یا فیزیک را که در قالب فرمول‌ها و نظریه‌ها شکل می‌گیرد، می‌توان طوری نوشت که برای گروه‌های سنی مختلف قابل
می‌توان طوری نوشت که برای گروه‌های سنی مختلف قابل استفاده باشد. سامانه‌های بکار رفته در این بخش عبارتند از: ۴. درونی‌سازی از آشکار به نهفته تبدیل دانش آشکار به دانش نهفته می‌تواند دانش تازه‌ای در درون فرد ایجاد می‌کند. درونی سازی این امکان را به کارکنان می‌دهد تا دانش را در پاسخ و رفتار خود به گونه‌ای ادغام کنند که در هنگام رویارویی با موقعیت یا مشکلی که کاربرد دانش لازم است بتوانند دانش آشکار را به کار گیرند. برای مثال، یک سازمان حفاظت اطلاعات، بنا به نیاز، مجموعه‌ای از اصول و موازین مشخص را تدوین نموده،
مجموعه‌ای از اصول و موازین مشخص را تدوین نموده، و رعایت آن‌ها را از تمامی کارکنان سازمان انتظار دارد. اما این اصول و موازین نمی‌توانند آن‌قدر گسترده و فراگیر باشند که بتوانند همهٔ موقعیت‌های احتمالی ممکن را دربرگیرند، و در هر شرایطی به فرمانده بگویند که فرمول حفاظت موقعیت چیست، و او چگونه باید تصمیم بگیرد. آنچه در عمل رخ می‌دهد این است که کارکنان (فرماندهان و زیردستان)، اصول آغازین و بنیادین حفاظتی را که به شکل دانش آشکار ارائه می‌شوند، درونی کنند، و به مرور زمان یادمی‌گیرند که چگونه در هر موقعیتی، واکنش
زمان یادمی‌گیرند که چگونه در هر موقعیتی، واکنش حفاظتی درست را نشان دهند. این یعنی درونی‌سازی، که متضمن تبدیل دانش آشکار به نوعی دانش نهفته کاملاً شخصی است. ابزارهای مورد استفاده در این قسمت عبارتند از: مراحل پیاده‌سازی نظام مدیریت دانش در سازمان. پیاده‌سازی یک نظام مدیریت دانش همچون سایر نظام‌ها و به تناسب موارد خاص آن در شش گامه صورت می‌گیرد: گام نخست - امکان‌سنجی طرح. در این گامه وضعیت‌های موجود در سازمان جهت پیاده‌سازی طرح مورد بررسی قرار می‌گیرد. مطالعات روی جنبه‌های کلیدی مدیریت دانش نظیر انسان
مطالعات روی جنبه‌های کلیدی مدیریت دانش نظیر انسان (فرهنگ)، سازمان (ساختار) و فن آورانهٔ موجود انجام می‌گیرد. به این ترتیب، کاستی‌ها و محدودیت‌های موجود در هریک از حوزه‌ها در ارتباط با پیاده‌سازی سامانه مشخص می‌شود. مرحله دوم- طراحی خام نظام. پس از شناسایی محدودیت‌ها، راهکارهایی در قالب طرح خام نظام جهت رفع محدودیت‌ها ارائه می‌شود. در این مرحله با بررسی و واکاوی نظرات تصمیم‌گیران، اجرای قطعی سامانه در سازمان تعیین می‌گردد. مرحله سوم- طراحی تفصیلی سامانه. پس از پذیرش طرح خام سامانه، طراحی تفصیلی سامانه صورت
از پذیرش طرح خام سامانه، طراحی تفصیلی سامانه صورت می‌گیرد. در این مرحله وارد جزئیات شده و متدولوژی قطعی نیز انتخاب می‌گردد. متدولوژی باید متناسب با نیازها و محدودیت‌های سازمان باشد. این نیازها و محدودیت‌ها در مرحله امکان‌سنجی مشخص شده و در مرحله خام مورد بررسی و راهکاردهی قرار گرفته‌است. مرحله چهارم- پیاده‌سازی. در پیاده‌سازی سامانه مباحثی همچون فناوری، آموزش اولیه پرسنل و مدیران، و ساختار سازمانی مطرح بوده و ایجاد هماهنگی و یکپارچگی بین اجزا و افراد از اهمیت خاصی برخوردار است. مرحله پنجم- نگهداری. جهت
اهمیت خاصی برخوردار است. مرحله پنجم- نگهداری. جهت جاگیر شدن، تثبیت و ماندگاری سامانه در سازمان باید به یک سری موارد توجه داشت که عبارت است از مشاوره جهت رفع عیوب و نواقص، قرار دادن یک نمایندگی از طرف گروه طراح سامانه در دستگاه اجرایی، و تلاش برای جلوگیری از بازگشت دستگاه به سامانه قبلی_که معمولاً شش ماه مراقبت را لازم دارد_ و …. مرحله ششم- ارزشیابی سامانه. در این مرحله یک سامانه بازخورد مناسب برای اصلاح سامانه در نظر گرفته می‌شود. به‌طور معمول شش ماه پس از پیاده‌سازی سامانه صورت می‌گیرد و طی آن توصیه‌های
پیاده‌سازی سامانه صورت می‌گیرد و طی آن توصیه‌های اصلاحی ارائه می‌گردد. سامانه‌های کار- دانش. این سامانه‌ها به‌طور خاص برای کارکنان دانشی طراحی شده‌است تا بدین وسیله بتوانند به خلق دانش جدید بپردازند. دانشگران. دانشگران افرادی هستند که دانش جدید ایجاد می‌کنند و به سازماندهی اطلاعات سازمانی می‌پردازند. معمولاً این افراد از آموزش سطوح بالا برخوردارند و در سازمان‌های حرفه‌ای فعالیت می‌کنند. وظایف دانشگران. ۱)وظیفه به روز رسانی دانش سازمان که در ارتباط با محیط خارج است را به عهده دارند. ۲)این افراد به عنوان
خارج است را به عهده دارند. ۲)این افراد به عنوان مشاورین داخل سازمان به ارائه خدمات می‌پردازند. ۳)در راستای تغییر، ایجاد خلاقیت و ارتقا در داخل سازمان فعالیت می‌کنند. نیازمندیهای سامانه کار دانش. دسترسی سریع و آسان به پایگاه داده‌های خارج و داخل سازمان، برای دانشگران با استفاده از این سامانه میسر می‌کند تا اتلاف وقت کارکنانی که دستمزد بالایی را از سازمان دریافت می‌کنند، کاهش یابد. مروری بر برخی سامانه‌های مدیریت دانش. اینترانت. بسیاری از افراد اینترانت را یکی از فناوری‌های مدیریت دانش می‌دانند. اما اینترانت
از فناوری‌های مدیریت دانش می‌دانند. اما اینترانت در زمره سامانه‌های مدیریت دانش قرار نمی‌گیرد بلکه به عنوان یک فناوری اصلی با کارائی بالا قادر است که همه زیرساخت مرتبط به دانش را در یک سازمان تأمین کند. پورتال‌های دانش. پورتال‌ها نشان دهنده چهره مدیریت دانش بوده و به خلق محیط کاری بر اساس نیاز تک تک افراد سازمان کمک می‌کنند. همچنین پورتال‌های دانش نیز به عنوان یک سامانه مدیریت دانش در نظر گرفته می‌شود. پورتال‌ها در حوزه مدیریت اطلاعات به عنوان ابزارهای مدیریت محتوا عمل می‌کنند که از طریق آن‌ها می‌توان به
محتوا عمل می‌کنند که از طریق آن‌ها می‌توان به انواع منابع اطلاعاتی و خدماتی در داخل و خارج از سازمان دسترسی پیدا نمود. پورتال‌ها همانند سایر ابزارهای مدیریت محتوا مثل رده‌بندی مدارک، خلاصه نویسی‌های مدارک، گزارش نویسی‌ها و نقشه‌های دانش- این‌ها همه ابزارهای مدیریت اطلاعات هستند که در مدیریت دانش مورد استفاده قرار می‌گیرند -دسترسی به منابع را فراهم و تسهیل می‌کنند. مثالی از پورتال دانش: Price Waterhouse Cooper’s Knowledge Curve گروه افزارها. گروه افزارها مجموعه دیگری از کاربردهای مرتبط با مدیریت دانش به
مجموعه دیگری از کاربردهای مرتبط با مدیریت دانش به نشان می‌دهد. گروه افزارها نرم‌افزارهایی هستند که به گروه‌هایی که از لحاظ جغرافیایی پراکنده‌اند امکان می‌دهند تا دانش خود را به اشتراک بگذارند و با هم کار کنند. مثلاً نرم‌افزارهای رایج ذیل: IBM Lotus Notes, CollabraShare and Microsoft Outlook/Exchange که امکانات مشارکتی مثل زمان‌بندی پیوسته و اشتراک مدارک را نیز دربردارند. گروه افزارها علاوه بر گزینه‌های ارتباطی ناهمزمان مثل پست الکترونیک، فهرست‌های پست و گروه‌های مباحثه موضوعی، شامل ابزارهای هم‌زمان یا
گروه‌های مباحثه موضوعی، شامل ابزارهای هم‌زمان یا لحظه‌ای مثل کنفرانس از راه دور، ویدئو کنفرانس، ویدئو کنفرانس رومیزی و کنفرانس مبتنی بر متن مثل مایکروسافت نت میتینگ نیز هستند. بخش‌های پراکنده سازمان از این ابزارها به عنوان ارتباطات رو در رو استفاده می‌کنند که افراد از طریق آن‌ها افکار و تجربیات (دانش ضمنی) را به اشتراک می‌گذارند. البته قابل ذکر است که هیچ‌کدام از این ابزارها به اندازه گفت و شنودهای رودررو کارکنان کارایی ندارند. در واقع ابزارهایی مانند پورتال‌های دانش و گروه افزارها نیز به عنوان پشتیبان
دانش و گروه افزارها نیز به عنوان پشتیبان تیم‌های مجازی و جوامع آنلاین شناخته شده‌اند. استفاده از این سامانه‌ها به خصوص در سازمان‌های بزرگ، دسترسی به متخصصان سازمان را تسهیل نموده‌است. در گذشته با ابزارهای دستی فهرست‌های ساختار بندی شده (مثلاً برخی کتابخانه‌ها فهرستی از افرادی با مهارت‌های زبان خارجی گردآوری می‌کردند) به متخصصان سازمان دسترسی پیدا می‌کردند. اما واضح است که نگهداری از این فایل‌ها ناکارآمد است. بدین ترتیب فناوریهایی که به‌طور اتوماتیک پروفایل دانش را ایجاد می‌کنند گسترش یافت، که عمدتاً بر
دانش را ایجاد می‌کنند گسترش یافت، که عمدتاً بر اساس دانش صریح مثل مدارکی که افراد از طریق آن‌ها بهم پیوند داده می-شوند و … واقع شده‌است. کارگزاران. کاربرد دیگر هوش مصنوعی کارگزاران هستند که ممکن است با عناوین متفاوت مثل کارگزاران ای. آی یا کارگزار هوشمند، یا کارگزاران خودکار نام برده شوند. این کاربردها به استفاده‌کننده کمک می‌کند تا با دنبال کردن مجموعه‌ای از قوانین از پیش تعریف شده، بر اساس حافظه خود و ارتباط قبلی با محیط و در نتیجه یادگیری از محیط و استنتاج‌های گذشته، استنتاج کند. سامانه‌های گردش کار.
گذشته، استنتاج کند. سامانه‌های گردش کار. سامانه‌های گردش کار، همانند سامانه‌های خبره تلاش می‌کند دانشی را که در فرایندهای سازمان وجود دارد به دانش صریح و کدبندی شده تبدیل کند. این سامانه‌ها در جهت خودکارسازی بخش‌هایی از فرایندهای سازمان عمل می‌کنند. مثلاً در یک بانک، در گذشته ارزیابی وام توسط مدیران بانک و با تکیه بر دانش ضمنی آنان صورت می-گرفت، با تشریح فرایندهای مرتبط با ارزیابی وام و قالب بندی و کدبندی بخش‌های مهم آن، به دانش صریح تبدیل می‌شود. گروه‌های مباحثه موضوعی. برخی از کاربردهای گروه افزارها که
مباحثه موضوعی. برخی از کاربردهای گروه افزارها که ذکر شد به روش مشابهی عمل می‌کنند: برای مثال استفاده از گروه‌های مباحثه موضوعی به اشتراک‌گذاری دانش و حل مسئله تسریع می‌بخشد و شامل اطلاعات کدبندی شده (دانش صریح) نیز هستند که بعداً مورد استفاده دیگران قرار گیرد. برای مثال شیرمن و استرلینگ به یک شرکت حقوقی اشاره می‌کند که از سامانه اکتشاف دانش لوتوس برای جمع‌آوری و سازماندهی تصمیمات و افکار سازمان استفاده می‌کند و آن‌ها را در اختیار بیش از هزار نمایندگی اش قرار می‌دهد. مدیریت محتوا. بخش اصلی مدیریت دانش
قرار می‌دهد. مدیریت محتوا. بخش اصلی مدیریت دانش مدیریت محتوا است که با ابزارهای مدیریت اطلاعات مثل: بخوبی تحت پوشش قرار گرفته‌است. سرانجام برخی سامانه‌های مدیریت دانش هستند که ابزاری برای افراد در افزایش دانش ضمنی خود فراهم می‌آورند. ابزارهای پشتیبان خلاقیت هم در این دسته‌بندی؛ که در آن دانش صریح درون دانش ضمنی می‌پرورد، جای می‌گیرند. این‌ها به عنوان ابزارهای نرم‌افزاری تعریف می‌شوند که باید در تولید دانش در طول فرایند طراحی محصول با ایجاد یک محیط مجازی که دستکاری بینش‌ها را به ویژه در حوزه تحقیق و توسعه
دستکاری بینش‌ها را به ویژه در حوزه تحقیق و توسعه برمی-انگیزد و خصیصه هائی نظیر پایگاه‌های اطلاعاتی فنی و خصیصه شبیه‌سازی گرافیکی را در بر می‌گیرد؛ مشارکت داشته باشند. سامانه‌های تصمیم‌گیر DSS. بر اساس تعاریف سنتی از سامانه‌های تصمیم‌گیر، هدف DSSها کمک به تصمیم گیران برای در نظر گرفتن تصمیمات ساختاری و نیمه ساختاری است. سامانه‌های توصیه‌گر به‌طور کلی به سه دسته تقسیم می‌شوند؛ در رایج‌ترین تقسیم‌بندی، آن‌ها را به سه گروه ۱. صافی سازی تجمعی۲. محتوا محور و ۳. دانش محور، تقسیم می‌کنند، که البته گونه چهارمی تحت
محور، تقسیم می‌کنند، که البته گونه چهارمی تحت عنوان Hybrid RS هم برای آن‌ها قائل می‌شوند. در رویکرد الگوریتم‌های CF یا صافی سازی تجمعی، از نظرات و رتبه‌بندی‌های انجام شده توسط کاربران و استفاده کنندگان برای ارائه پیشنهاد، استفاده می‌شود. در واقع لیست اقلام پیشنهادی، بر اساس رضایت کاربران مشابه با کاربر فعال تهیه می‌شود. از این رو واضح است که در این روش تمرکز روی یافتن شباهت بین کاربران است بدین ترتیب پیشنهادات در CF، بر اساس تشابه رفتاری کاربرفعال با کاربران دیگر صورت می‌گیرد. در این روش، اقلام پیشنهادی بر
دیگر صورت می‌گیرد. در این روش، اقلام پیشنهادی بر اساس شباهت با اقلامی که کاربر فعال نسبت به آن‌ها ابراز علاقه کرده‌است، به کاربر توصیه می‌شوند. از این رو واضح است که در روش محتوا محور، تمرکز بر روی یافتن شباهت بین اقلام است؛ بدین ترتیب پیشنهادات در CB، بر اساس تشابه ویژگی کالاهای پیشنهادی با ویژگی‌های کالاهای مورد علاقه کاربر فعال صورت می‌گیرد. سامانه‌های دانش محور براساس درک و شناختی که از نیازهای مشتری و ویژگی‌های کالاها پیدا کرده‌اند، توصیه‌هایی را پیشنهاد می‌دهند. در این گونه از سامانه‌های توصیه‌گر
می‌دهند. در این گونه از سامانه‌های توصیه‌گر برای تولید لیست اقلام پیشنهادی براساس شباهت مواد اولیه مورد استفاده، با ویژگی‌های مورد نظر مشتری و کالا است. سامانه‌های دانش محور از متدهای مختلفی برای تحلیل دانش بهره می‌برند. الگوریتم‌های ژنتیک، فازی، شبکه‌های عصبی و … از جمله متدهای رایج است. یکی از رایج‌ترین متدهای تحلیل دانش درسامانه‌های توصیه‌گر دانش محور ،CBR یا روش استدلال نمونه‌محور (استدلال موردی) است. گونه چهارم، سامانه‌های ترکیبی هستند؛ که دو یا چند گونه از انواع سه‌گانه مذکور را غالباً به دو منظور با
از انواع سه‌گانه مذکور را غالباً به دو منظور با هم ترکیب می‌کنند؛ ۱- افزایش عملکرد سامانه ۲- کاهش اثر نقاط ضعفی که آن سامانه‌ها وقتی به تنهایی به کار گرفته شوند، دارند. از میان سه روش موجود (CF و CB و KB)، غالباً روش CF یک پای ثابت این ترکیبات است. فناوری اطلاعات در حمایت از مدیریت دانش ضمنی. جی لیبوویتس اشاره می‌کند که ریشه‌های مدیریت دانش عمدتاً در دو حوزه سامانه‌های خبره و هوش مصنوعی واقع شده‌اند. هوش مصنوعی (AI) تلاش می‌کند تا رفتار هوشمندانه‌ای از خود به نمایش بگذارد که این امر، ساختن ماشین‌هایی همچون
نمایش بگذارد که این امر، ساختن ماشین‌هایی همچون کامپیوتر را محقق می‌سازد. چندین تکنیک AI وجود دارد که می‌توان در جهت توسعه (KBS) به کار گرفت. سامانه‌های خبره و سامانه‌های استدلال مبتنی بر مورد (CBR) به‌طور گسترده‌ای در کنترل دانش ضمنی مورد استفاده قرار می‌گیرند. بعلاوه استفاده از فناوری هوشمند در جهت توسعه فعالیت‌های انسان-کامپیوتر و انتشار اطلاعات در سراسرسازمان در حال توسعه‌است. سامانه‌های مبتنی بر دانش یا (KBS). سامانه‌هایی هستند که برای حل مسائل، از تکنیک‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کند و قادر به ارائه
هوش مصنوعی استفاده می‌کند و قادر به ارائه نتایج کارشناسی شده پیرامون موضوعی مشخص هستند. این نتایج عموماً با استفاده از احتمالات و تکنیک‌های قانون محور اسنتاج می‌شود. سامانه‌های خبره. سامانه‌های خبره ESS به بررسی انواع روش‌ها وتکنیک‌های ساخت سامانه‌های انسان-ماشین می-پردازد و مشکلات این سامانه‌ها را با مهارت‌های تخصصی حل می‌کند. عملکرد سامانه‌های هوشمند با تکیه بر متخصصانی است که در زمینه‌های به خصوصی مهارت و دانش دارند و مشکلات را به خوبی درک و حل می‌کنند. در سامانه خبره دانش ضمنی به شکل یک سری قواعد معین
در سامانه خبره دانش ضمنی به شکل یک سری قواعد معین تصمیم‌گیری از متخصصان فراخوانده می‌شود؛ مثلاً به شکل قواعد THEN,IF. بعلاوه فرض می‌شود که این قوانین تصمیم‌گیری نسبتاً ثابت هستند یعنی موارد مهمی در طی زمان تغییر نمی‌کند. هدف سامانه‌های ES فرایند کسب دانش است یعنی فرایندهای جستجو و قوانین تجربی که مورد استفاده کارشناس قرار می‌گیرند را محاسبه می‌کند. نقایص سامانه‌های قاعده‌ای باعث توسعه روش‌های دیگر برای حمایت از تصمیم‌گیری شده‌اند. نتیجه چنین تلاشی الگوی استدلال موردی است. سامانه‌های استدلالی موردی. یک
استدلال موردی است. سامانه‌های استدلالی موردی. یک سامانه استدلالی موردی CBR یک نوع روش تصمیم‌گیری است که بر پایه انتقاد از راه حل‌ها و توضیح موقعیت‌ها از تجربه‌های گذشته عمل می‌کند. الگوی CBR بر اساس این فرضیه‌است که اشخاص ماهر و با تجربه در حل مشکلات جدید تصمیم‌گیری، تجربه خود که در موقعیت‌های مشابهی بدست آورده‌اند در اختیار تصمیم گیران قرار می‌دهند تا بر اساس تصمیم‌گیری کنند. مثلاً هنگام طراحی یک شی پیچیده مانند یک اتومبیل، طراحان به طرح‌های مشابه قبلی رجوع می‌کنند. یک طرح درگذشته اجرا شده‌است به عنوان یک
می‌کنند. یک طرح درگذشته اجرا شده‌است به عنوان یک طرح پایه برای یک مشخصه به کار می‌رود؛ در این مشخصه تغییراتی اعمال می‌شود، به نحوی که نقایص طرح پایه حذف و مزیت‌های آن چند برابر گردد. طرحی که این‌گونه ایجاد می‌شود قبل از اینکه به یک نمونه عملی تبدیل شود آزمایش می‌گردد. یک سامانه CBR را می‌توان به عنوان یک DSS بکار برد تا به طرح‌های گذشته دسترسی پیدا کرد و از فواید طراحی کنونی پشتیبانی کرد. فرایند دنبال شده در یک سامانه CBR به صورت زیر است. بدین ترتیب CBR امکان کسب و استفاده مجدد از دانش ضمنی را به شکل
امکان کسب و استفاده مجدد از دانش ضمنی را به شکل مدیریت موردی فراهم می‌آورد. سامانه‌های CBR در حمایت از مشکلات تصمیم‌گیری پیچیده در چندین محیط تصمیم‌گیری مورد قبول واقع شده‌اند. برای مثال: یک سامانه CBR به نام CASELINE توسط شرکت هواپیمایی بریتانیا برای کمک به مهندسان پشتیبان تکنیکی بویینگ ۷۴۷ در تشخیص نقص هواپیما و تعمیر بین عزیمت و رسیدن هواپیما استفاده می‌شود. این سامانه بر اساس نقص‌های گذشته و روش‌های تعمیر و بازیابی موفق شناخته شده نقوص جدید را آگاهی و در صورت امکان راه حل مناسب آن را پیشنهاد می‌دهد.
در صورت امکان راه حل مناسب آن را پیشنهاد می‌دهد. شرکتهای دلویت و تاچ یک سامانه CBR به نام ابزار تشخیص تقلب مدیریت ارشد به کار می‌برند بدین صورت که به حسابرسان کمک می‌کند تا احتمال تقلب مدیریت ارشد را در شرکت ارزیابی کنند. مشکلات سامانه‌های CBR. کاربرد کنونی سامانه‌های CBR معمولاً در حمایت از یک حوزه کاری ویژه با توانایی کم برای تطبیق فرایندهای بازیابی آن‌ها است تا نیازهای حوزه‌های تصمیم‌گیری مربوطه دیگر مشخص شود. برای مثال سامانه عیب یابی CBR برای تعمیر موتورهای AC نمی‌تواند به یک طراح با طرحی از یک موتور