payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خایدالو یکی از شهرهای تمدن ایلام است. این شهر در محلی که هم‌اکنون خرم‌آباد نام دارد، بنا شده بود. گفته می‌شود شهر شاپورخواست به دستور شاپور یکم ساسانی بر خرابه‌های آن ساخته شده‌است. از شهرهای مهم عیلام باستان می‌توان به خایدالو، ماداکتو، اهواز و شوش اشاره کرد. تاریخ خایدالو. هستهٔ اولیهٔ شهر خرم‌آباد، شهر باستانی خایدالو بوده‌است. بسیاری از خاورشناسان برآنند که این مکان با توضیحاتی که در متون مربوط به آشوریان باستان دربارهٔ شهر خایدالو آمده، مطابقت بسیاری دارد. ژاک دومرگان به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسی‌اش
ژاک دومرگان به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسی‌اش در سال ۱۸۹۱ میلادی در خرم‌آباد، در مطالعات جغرافیایی می‌نویسد: ژاک دومرگان از قول ژماسپرو خایدالو را در بخش‌های گمنامی که ماد را احاطه کرده‌است، دانسته و اضافه می‌نماید که «در آنجا است که متحملاً شاه عیلام (کدورنان خونت) به هنگام حملهٔ فاتحین شمال و اشغال ماداکتو به آنجا گریخته و پناه جسته است». رومن گیرشمن این نام را هیدالو نوشته است و آن را ناحیهٔ پر ثروت شوشتر می‌داند. رشید یاسمی محل شهر را دز ملکان می‌دانند و در خصوص نگارش (میدالو) این گونه نوشته‌است: «در
و در خصوص نگارش (میدالو) این گونه نوشته‌است: «در کنار شط کارون در طرف بالا واقع بوده‌است و از شوش به آنجا ۲۲ فرسنگ به خط مستقیم مسافت بوده‌است؛ چنان‌که میام میدالو مالمی (ایذه) ۱۳ فرسخ می‌شمرده‌اند.» در کتاب مشیرالدوله "ایران قدیم یا تاریخ مختصر ایران تا انقراض ساسانیان" نیز آمده‌است که «شهر خایدالو در جای خرم‌آباد امروزی بوده‌است». برخی دیگر از محققان از جمله ژاک دو مورگان و دهخدا نیز این نظر را داشته‌اند. حاجی‌علی رزم‌آرا در کتاب "جغرافیای نظامی ایران" نوشته است: «در جلگهٔ خرم‌آباد در چهار هزار سال قبل،
است: «در جلگهٔ خرم‌آباد در چهار هزار سال قبل، شهری موسوم به خایدالو (یا خایدر) در عصر عیلام وجود داشته که آثار و خرابه‌های شهر مذکور در اطراف منار خرم‌آباد باقی است.» در تمدن عیلامیان، خرم‌آباد مرکز منطقه‌ای به نام سیماش بوده‌است که شاهان نیمه‌مستقلی داشته‌است (سلسلهٔ سیماشکی) که به دلیل موقعیت جغرافیایی و انسانی‌اش بارها در جنگ‌ها مفرّ و مأمن شاهان عیلامی بوده‌است. نابودی تمدن ایلام و شهر خایدالو. در سال ۶۴۰ قبل از میلاد مسیح، آشور بانیپال، پادشاه نیرومند آشور، ایلام و شهر خایدالو را تصرف و مردمش را کشتار
ایلام و شهر خایدالو را تصرف و مردمش را کشتار و دولت ایلام را نابود کرد. تمدن دیرینه ایلام و شهر خایدالو، پس از هزاران سال مقاومت در برابر اقوام نیرومندی چون سومری‌ها، اَکَدی‌ها، بابلی‌ها و آشوری‌ها از دشمن خود آشور شکست خورد و از صفحهٔ روزگار ناپدید گردید. کتیبه آشور بانیپال دربارهٔ فتح و نابودی ایلام چنین می‌گوید: خایدالو پس از انقراض ایلامیان. پس از انقراض ایلامیان، خایدالو بخشی از دولت آشور می‌شود و در زمان هخامنشیان، لرستان و خایدالو به اتفاق ایلام کنونی و خوزستان، ایالت سوم این امپراتوری عظیم بودند.
و خوزستان، ایالت سوم این امپراتوری عظیم بودند. در زمان اشکانی این سرزمین یکی از ساتراپ‌های (ایالت) این سلسله بوده‌است و سرانجام اینکه در زمان ساسانیان برجای شهر خایدالو شاپور یکم ساسانی شهر شاپورخواست را بنا می‌کنند که از مهم‌ترین شهرهای «پهله» بوده‌است.
گیگامتر (gigametre یا gigameter) با نماد Gm یکای طول در سامانهٔ استاندارد بین‌المللی یکاها است. گیگامتر از کلمهٔ یونانی "gigas" به معنی غول و "metro" به معنی شمارش و اندازه‌گیری گرفته شده‌است. این یکا به دلیل اینکه به اعداد بسیار بزرگی مربوط می‌شود، معمولاً در کاربرد روزانه جایی ندارد و گاهی در مطالعات کیهانی برای بیان فاصلهٔ سیاره‌ها و ستاره‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. تبدیل. یک گیگامتر برابر است با
آزد آلکمار باشگاه فوتبال هلندی است که در شهر آلکمار قرار دارد و هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال هلند یا اردیویسه بازی می‌کند. این تیم در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد و در ابتدا نام این تیم AZ 67 بود اما در سال ۱۹۸۶ نام تیم به AZ تغییر کرد و تا کنون با همین نام است. علیرضا جهانبخش هافبک تیم ملی ایران سه فصل در این تیم حضور داشت و در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ با ۲۱ گل زده با این تیم آقای گل لیگ هلند شد و به عنوان نخستین بازیکن ایرانی لقب گرفت که در اروپا آقای گل می‌شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
کلیسای انجیلی (پروتستان‌ها) مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تبریز، خیابان شریعتی جنوبی، کوچهٔ والمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ساختمان جدید این کلیسا که کلیسای مسیحیان پروتستان تبریز است، در سال ۱۹۵۷ پس از تخریب ساختمان قدیم آن که در کوچهٔ میارمیار قرار داشت، در کوچهٔ والمان احداث شد. پیشینه. پس از احداث خیابان شریعتی جنوبی (شهناز سابق) در سال ۱۳۲۹ خورشیدی و تخریب بخش‌های بزرگی از کلیسای قدیم انجیلی در محلهٔ میارمیار (مهادمهین) به طوری
قدیم انجیلی در محلهٔ میارمیار (مهادمهین) به طوری که خود کلیسا به‌طور کلی در مسیر خیابان جدید قرار گرفته و حیاط آن نیز به احداث سینما و هتل آسیا اختصاص داده شد، در سال ۱۳۳۶ خورشیدی کلیسای جدید انجیلی در کوچهٔ والمان و در ضلع غربی خانه و مطب دکتر والمان ساخته شد. مشخصات. بنای کلیسای انجیلی شبیه صلیب بوده و محوطهٔ حیاط آن درخت‌کاری شده‌است. این کلیسا دارای تالار اجتماعاتی به مساحت ۱۵۰ متر مربع بوده و محراب آن چهارپله از کف تالار مذکور بالاتر است. در کلیسای انجیلی، آشوریان مقیم تبریز مراسم‌های مذهبی خود را به
آشوریان مقیم تبریز مراسم‌های مذهبی خود را به زبان‌های آشوری، فارسی و انگلیسی برگزار می‌کنند.
السا فیروزآذر (زاده در تهران) بازیگر و منشی صحنه، نویسنده سینما و تلویزیون کارگردان تئاتر اهل ایران است. السا فیروز آذر خواهر زاده تهمینه میلانی کارگردان سینماست زندگی‌نامه. السا فیروزآذر متولد ۲۵ شهریور ۱۳۶۲ در تهران و اصالتا ترک تبریز است. او مدرک کارشناسی معماری خود را از دانشگاه غیرانتفاعی رویان نور و کارشناسی ارشدش در رشته ادبیات نمایشی را از دانشگاه سوره اخذ کرده‌است. از ۵ سالگی در سینما بازیگری را آغاز کرده و در ۸ سالگی در فیلم «کاکادو» اولین نقش اصلی اش را ایفا نمود. او در ۱۸ سالگی فعالیت خود را در
اش را ایفا نمود. او در ۱۸ سالگی فعالیت خود را در زمینهٔ بازیگری به‌طور جدی تر ادامه داد. سپس در سینما و پشت صحنه منشی صحنه و دستیار کارگردانی را در چند فیلم تجربه نمود. از بیست و سه سالگی تدریسش در زمینهٔ هنر و مکاتب هنری را آغاز نمود و پس از گرفتن مدرک ارشد در ادبیات نمایشی کارگاه‌های فیلمنامه‌نویسی و بازیگری هم به زمینه‌های تدریسش اضافه گردید. فیروزآذر پس از ساختن چند فیلم کوتاه تجربی برای نخستین بار در ۳۵ سالگی در سال ۱۳۹۷ فیلم کوتاه «سکوت پرهیاهو» را ساخت. همچنین در همین سال تأتر روانشناختی- فلسفی با
همچنین در همین سال تأتر روانشناختی- فلسفی با ۳۰ بازیگر را به نام «هزار و یک تو» کارگردانی کرده‌است. پس از نوشتن چند فیلمنامه برای نخستین بار فیلمنامه ای «از تهران متنفرم» او به کارگردانی زن «یاسمن نصرتی» در حال ساخت است.
محافظ صفحهٔ نمایش یک برنامهٔ رایانه‌ای است که در زمانی که دستگاه برای مدت معینی در حالت بیکار است، یک صفحه‌ی خالی یا تصاویر و الگوهای متحرکی را روی صفحه نمایش می‌دهد. محافظ‌های صفحه در ابتدا به منظور جلوگیری از سوختگی صفحه‌نمایش‌های سی‌آرتی یا پلاسما ایجاد شده بودند.
جام طلایی دو شیر یا جام کلاردشت یکی از آثار باستانی است که در منطقه کلاردشت دراستان مازندران واقع در ایران کشف شده و در تهران، موزه ایران باستان نگهداری می‌شود. این جام از نظر سبک به دوره‌هایی بین ۱۰۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد تعلق دارد. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی و حین ساخت کاخ تابستانی اجابیت در دشت کلاردشت، گورهایی از دوره آهن آشکار شد، اما بررسی باستان‌شناختی در آنجا انجام نشد. اشیاء به‌دست‌آمده به «گنجینه کلاردشت» معروف شده که شامل سلاح و ظروف از فلزات قیمتی است. جام طلایی کلاردشت با بلندی ۱۰ سانتی‌متر دارای یک
بازوبند طلایی شیردال یکی از آثار باستانی متعلق به دوران هخامنشیان است. این بازوبند مزین به دو جانور اساطیری شیردال است که به صورت متقارن رویاروی یکدیگر ایستاده‌اند. بازوبند طلایی شیردال هخامنشی دارای سنگ‌ها و نگین‌های گران‌بها بوده‌است که از آن کنده شده‌اند. این بازوبند یکی از صدها اثر باستانی بازمانده از گنجینهٔ آمودریا است. برای این آثار تاریخ سدهٔ پنجم و چهارم پ. م پیشنهاد شده‌است، زمانی که پادشاهی نیرومند هخامنشی پرچم خود را بر سرزمین‌هایی از درهٔ سند تا رود نیل برافراشته بود. گنجینه در کنارهٔ رودخانهٔ
رود نیل برافراشته بود. گنجینه در کنارهٔ رودخانهٔ جیحون یا آمودریا (Oxus River) در سرزمین کنونی تاجیکستان و به احتمال زیاد از تپهٔ باستانی تخت کواد (قباد) که گذرگاهی در ساحل شمالی رود است بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۸۸۰ م. در کاوش‌های غیرعلمی به‌دست آمده‌است. ممکن است شمار بسیاری از آثار پراکنده یا حتی ذوب شده باشند. احتمالاً آثار به نیایشگاهی از دورهٔ هخامنشی تعلق داشته‌اند و توسط مردمان منطقه به‌عنوان هدیه یا نذر در آن مکان نهاده شده‌اند. این مجموعه نخستین بار در موزهٔ بریتانیا در سال ۱۹۰۰ م. در سالن زیورهای
در موزهٔ بریتانیا در سال ۱۹۰۰ م. در سالن زیورهای طلایی به‌نمایش نهاده شد. شیردال از انگاره‌های مهم اندیشه و هنر خاور باستان به حساب می‌آید. به نظر می‌رسد آغازین نمونه‌های این انگاره را مصریان ساخته‌اند و پس از آن مردمان بین‌النهرین، ایلام و ایران باختری آن را بر دست‌سازهای هنری خویش نقش کرده‌اند. عقاب و شیر هرکدام دارای نیروی سحرآمیز و فرمانروای قلمرو خویشتن بودند. هنگامی که درهم آمیخته می‌شدند برای نیایشگاه‌ها به نگاهبانی شکست‌ناپذیر بدل می‌شدند که در هرکدام از فرهنگ‌های کهن، نام و ویژگی متفاوتی داشت.
ارابه طلایی چهار اسب از آثار باستانی دوره هخامنشیان است که در گنجینه آمودریا یافت شده‌است. این ارابه متعلق به ۳۰۰ تا ۵۰۰ سال پیش از میلاد است. این اثر دارای ارابه‌ای چهار اسب است که دو نفر با لباس هخامنشی‌ها بر آن سوار هستند، این اثر هم‌اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. برای این ارابه و سایر آثار گنجینه جیحون تاریخ سده پنجم و چهارم پ.م پیشنهاد شده است، زمانی که پادشاهی نیرومند هخامنشی پرچم خود را بر سرزمین‌هایی از دره سند تا رود نیل برافراشته بود. گنجینه در کناره رودخانه جیحون یا آموی‌دریا (Oxus River)
در کناره رودخانه جیحون یا آموی‌دریا (Oxus River) در سرزمین کنونی تاجیکستان و به احتمال زیاد از تپه باستانی تخت کواد (قباد) که گذرگاهی در ساحل شمالی رود است بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۸۸۰ م. در کاوش‌های غیرعلمی به‌دست آمده است. ممکن است شمار بسیاری از آثار پراکنده یا حتی ذوب شده باشند. احتمالا آثار به نیایشگاهی از دوره هخامنشی تعلق داشته‌اند و توسط مردمان منطقه به‌عنوان هدیه یا نذر در آن مکان نهاده شده‌اند. این مجموعه نخستین بار در موزه بریتانیا در سال ۱۹۰۰ م. در سالن زیورهای طلایی به‌نمایش نهاده شد
سید علی‌نقی نقوی، (۱۹۰۵–۱۹۸۸ میلادی، برابر با ۱۳۲۳–۱۴۰۸ قمری) از مراجع شیعه هند بود. زندگی‌نامه. وی در لکهنو هند به دنیا آمد. اولین سفر او به عراق با خانواده در سال ۱۳۲۷ قمری بود. او «بسم الله» را در سن هفت سالگی در نجف عراق آموخت و آموزش‌های اولیه مذهبی خود را نزد سید محمدعلی‌شاه عبدالزمانی فراگرفت. پس از دریافت اجتهاد پدرش، سید ابوالحسن، درحالی‌که سید علی ۹ ساله بود با خانواده راهی لکهنو شدند. وی اجازه اجتهاد را در سن ۲۷ سالگی توسط محمدحسین نایینی دریافت کرد. سفر دوم او به نجف برای آموزش دینی در سال ۱۹۲۷
سفر دوم او به نجف برای آموزش دینی در سال ۱۹۲۷ میلادی (۱۳۴۵ هجری. ق) انجام شد. تدریس. سید علی نقی نقوی به تدریس زبان عربی و فارسی در دانشگاه لکهنو هند پرداخت. بعدها او در دانشگاه اسلامی علیگر به گروه الهیات شیعه که در آنجا وجود داشت پیوست، چندی رئیس آن دانشگاه و نیز رئیس دانشکده الهیات و معارف اسلامی آن بود. تالیفات. وی قبل از سفر دومش به عراق چهار کتاب خود از جمله: «روح الادب»، «بیت المعمور فی عمارات القبور»، «فریاد مسلمانان عالم»، را منتشر کرده بود. وی اولین کتابش به زبان عربی را در نجف هنگام تحصیل به‌نام
کتابش به زبان عربی را در نجف هنگام تحصیل به‌نام «کشف النقاب عن عقائد عبدالوهاب نجدی» نوشت و به چاپ رساند و کتاب دومش به زبان عربی، در دفاع از سوگواری مذهبی نگاشت. از دیگر کتب عربی وی «نقد الفرید» است. در کتاب «شهید انسانیت» وی مدعی وجود آب در خیمهٔ حسین در کربلا شده و نیز کشته شدن علی اصغر در کربلا توسط حرمله را مورد شک قرار داده‌است. وی بخاطر داشتن تألیفات به زبان اردو از جمله دو اثر: "شهید انسانیت" و "تاریخ اسلام" مشهور است. وی همچنین صدها کتاب، نوشته، مقاله و رساله علمی دارد که بعضی آثار او به زبانهای
و رساله علمی دارد که بعضی آثار او به زبانهای مختلف در هند منتشر شده‌اند. از آثار او: درگذشت. نقوی به سال ۱۴۰۸ هجری قمری درگذشت.
ایوان سوم واسیلی‌یِویچ (۲۲ ژانویهٔ ۱۴۴۰ – ۲۷ اکتبر ۱۵۰۵) ملقب به ایوان کبیر، شاهزاده بزرگ مسکو و فرمانروای تمام روس از سال ۱۴۶۲ تا هنگام مرگش در سال ۱۵۰۵ میلادی بود. او پیش از آنکه خود به تخت بنشیند، به عنوان نایب‌السلطنهٔ پدر نابینایش واسیلی دوم حکومت می‌کرد. ایوان سوم یکی از مهم‌ترین فرمانروایان تاریخ روسیه محسوب می‌شود. ایوان سوم در رقابت با دوک‌نشین بزرگ لیتوانی تلاش کرد بر نواحی نیمه‌مستقل قلمرو علیا و حوزه‌های رود دنیپر و رود اوکا دست یابد. او با نقض پیمان‌های پیشین و با جنگ‌های طولانی، توانست بر
پیمان‌های پیشین و با جنگ‌های طولانی، توانست بر جمهوری نووگورود و شاهزاده‌نشین تور سلطه یابد. ایوان با اعلام استقلال، خودداری از پرداخت باج به مغول‌ها و حملات مکرر به آنها، راه را برای شکست کامل اردوی زرین که روبه اضمحلال بود، هموار ساخت. وی قلمرو خود را از طریق فتح، خرید، وراثت و توقیف اراضی بستگان سلسلهٔ خود گسترش داد و پایه‌های نخستین حکومت متمرکز روسیه را بنیان گذاشت. ایوان همچنین کرملین مسکو را نوسازی و قانون‌نامه‌ای جدید ایجاد کرد. او بیشتر به پایان دادن به تسلط تاتارها بر روسیه شهرت دارد. ایوان کبیر
به تسلط تاتارها بر روسیه شهرت دارد. ایوان کبیر نخستین فرمانروای روس بود که به‌طور رسمی از سال ۱۴۷۳ شروع به استفاده از لقب «تزار» در نامه‌های دیپلماتیک خود با سایر پادشاهان کرد؛ اگرچه همچنان عنوان سلطنتی «شاهزاده بزرگ مسکو» را در اختیار داشت. پس از ازدواج با سوفیا پالایولوگینا، ایوان نماد بیزانسی عقاب دو سر را وارد روسیه کرد و ایدهٔ مسکو، روم سوم را مد نظر قرار داد. سلطنت ۴۳ سالهٔ او پس از نوه‌اش ایوان مخوف که نخستین تزار تمام روسیه و بنیان‌گذار روسیه تزاری بود، طولانی‌ترین دورهٔ حکومت در تاریخ روسیه است.
محمود عبادیان (۱ فروردین ۱۳۰۷ در ارومیه ۱۲ فروردین ۱۳۹۲ در تهران) استاد بازنشستهٔ گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید قم و عضو گروه فلسفهٔ فرهنگستان هنر ایران بود. او دورهٔ دکترای «تاریخ فلسفهٔ عمومی» را در دانشگاه چارلز پراگ (۱۹۶۱) و دکترای «فلسفهٔ کلاسیک آلمان» را در دانشگاه هامبورگ (۱۹۷۸) گذراند. دکتر محمود عبادیان ازجمله چهره‌های دانشگاهی ای بود که سابقهٔ مبارزاتی هم داشت. وی بیش از ۳۰ عنوان کتاب فلسفی و ادبی را ترجمه یا تألیف کرده‌است. زندگی. پدرش جزو کارگران نساجی در شرق
کرده‌است. زندگی. پدرش جزو کارگران نساجی در شرق ایران در خراسان بود و در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ جزو فعالان کارگری در حوزهٔ پارچه‌بافی و نساجی به‌شمار می‌رفت و در کنفرانس ملل شرق برای آزادی شرق که آن موقع لنین تشکیل داد، به شوروی دعوت شده‌بود. پدرش باوجود اینکه فردی دینی و مذهبی بود، افتخار می‌کرد که لنین در این کنفرانس دستی به پشت او زده و گفته‌است که «ممدوف خوش آمدی.» (نام پدرش محمد بود و روس‌ها هم یک اُف به اسم‌ها اضافه می‌کنند). پدرش بعد از این اتفاق چند سالی در شوروی ماند تا اینکه در شوروی از سوی حکومت
سالی در شوروی ماند تا اینکه در شوروی از سوی حکومت برای برگزاری امور دینی محدودیت‌هایی ایجاد شد و خانوادهٔ آن‌ها به ایران بازگشت. درواقع، خانوادهٔ وی متولد بخارا بودند اما شناسنامهٔ مشهد داشتند. در این زمان، پدرش او را به یک مرکز شبانه‌روزی در خارج از مشهد برای تحصیل فرستاد و او دو سال در شبانه‌روزی زندگی و تحصیل کرد و نخستین آشنایی اش با الفبا در این شبانه‌روزی اتفاق افتاد. او، در گفتگویی با روزنامهٔ اعتماد، دربارهٔ زندگی‌اش سخن گفته‌است. عبادیان، بجز دو سالی که در این شبانه‌روزی بود، هیچ تحصیل متوسطه یا
که در این شبانه‌روزی بود، هیچ تحصیل متوسطه یا ابتدایی منظمی نداشت. در سال ۱۳۱۷ زمانی که ۱۰ساله بود، پدرش نتوانست در مشهد کاری پیدا کند؛ به همین خاطر، خانودهٔ آنان به تهران آمدند. برای تأمین درآمد، روزها در بازار کفاشان و در یک مغازهٔ ابزار جوراب‌بافی کار می‌کرد و شب‌ها به اکابر می‌رفت. عبادیان، در «تکنیکال اسکول»، خواندن زبان انگلیسی را آموخت و همچنین سیکل اول و دومش را در آنجا گرفت. پس از آن به آبادان رفت و در شرکت نفت کار می‌کرد و تا سال ۱۳۳۳ در آبادان بود، پس از کودتای ۲۸ مرداد به زندان افتاد و بر اثر
پس از کودتای ۲۸ مرداد به زندان افتاد و بر اثر شکنجه‌های زندان، سر و چشمش دچار خون‌ریزی و مهره‌های ۳ و ۴ ستون فقراتش دچار آسیب جدی شد؛ به همین دلیل نمی‌توانستند او را آنجا نگه دارند و به قید کفیل آزادش کردند. پس از آزادی، نمی‌توانست در شرکت کار کند؛ سرش گیج می‌رفت و چند بار از روی دوچرخه پرت شد. پس از مدتی، از ایران خارج شد و به چک رفت. به‌دلیل نبودن درجهٔ لیسانس، امکان تحصیل در رشتهٔ فوق‌لیسانس برای او مهیا شد. در آنجا، به‌دلیل اینکه ضعف قوای جسمانی داشت و چشم راستش هم متلاشی شده‌بود، به او پیشنهاد دادند
چشم راستش هم متلاشی شده‌بود، به او پیشنهاد دادند به‌جای رشته‌های فنی، سراغ رشته‌های علوم انسانی برود و او هم پذیرفت. در آنجا به‌سرعت شروع به آموزش زبان چکی کرد. زبان چکی از زمرهٔ زبان‌های سخت و جزو خانوادهٔ زبان‌های اسلاو است. پیش از ورود به چک، عمدهٔ مطالعات او بر ادبیات فارسی و تاریخ ایران و اسلام از روی منابع فارسی بود و آثار مارکس را مطالعه می‌کرد. دکتر محمود عبادیان در پراگ با پروفسور یان ریپکا، استاد شرق‌شناس و نویسندهٔ تاریخ ادبیات ایران، آشنا شد. ایشان از وی خواست تا در ترجمهٔ رباعیات خیام به زبان
از وی خواست تا در ترجمهٔ رباعیات خیام به زبان آلمانی به او کمک کند و رباعیات را برای او توضیح بدهد. او در چک ابتدا یک دوره فوق‌لیسانس شش‌ساله را گذراند. در آن زمان معمول بود که فرد باید برای دکتری چند سالی دورهٔ عملی می‌گذراند تا بتواند رشتهٔ خودش را انتخاب کند، اما به وی گفتند چون در دورهٔ فوق‌لیسانس نشان داده‌ای که دانشجوی خوبی هستی، به تو این امکان را می‌دهیم که یک سال در کتابخانهٔ دولتی پراگ کار کنی و بعدازآن برای دکتری بیایی. او در سال‌های ۶۳–۱۹۶۲ کارمند کتابخانهٔ دولتی پراگ بود و با سیستم کتابداری
کتابخانهٔ دولتی پراگ بود و با سیستم کتابداری آشنا شد؛ بعد از آن وارد دورهٔ دکتری شد که تا سال ۱۹۶۶ طول کشید. در این مقطع وی رشته فلسفه عمومی را انتخاب کرد. مکتب پراگ در آن زمان خیلی معروف بود و او هم به سوی این مکتب کشیده شد فلسفه‌ای که او می‌خواند همان تاریخ فلسفه عمومی با تأکید بر روی فلسفه معاصر و فلسفه کلاسیک آلمان بود. در آن زمان در چک زبان‌شناسان فوق‌العاده‌ای وجود داشتند و او با تأکید بر ایدئالیسم آلمانی به بحث‌های زیبایی‌شناسی و زبانشناسی نیز گرایش خاص داشت. او شاگرد مستقیم جورج لوکاچ نبود اما
خاص داشت. او شاگرد مستقیم جورج لوکاچ نبود اما دربارهٔ زیبایی‌شناسی لوکاچ رساله نوشت. خودش در اینباره گفته‌است که زمانی که به آلمان رفت، لوکاچ به مجارستان رفته‌بود. عبادیان، از سال ۶۸ تا ۷۸ میلادی در آلمان بود، و این سال‌هایی بود که لوکاچ گه‌گاه به آلمان می‌رفت و سخنرانی‌هایی در هامبورگ یا هایدلبرگ ایراد می‌کرد، اما لوکاچ از سال ۶۵ میلادی از آلمان به مجارستان رفته‌بود. عبادیان، برای گرفتن دکتری فلسفه، به آلمان رفت. او پنج ـ شش سال در پراگ، آثار هگل را مطالعه کرده‌بود و در آلمان نیز به‌شکل تخصصی فلسفهٔ هگل
کرده‌بود و در آلمان نیز به‌شکل تخصصی فلسفهٔ هگل را دنبال کرد. او، هنگامی که در پراگ بود، آلمانی، چک، روسی، و انگلیسی می‌دانست و دراصل برای رساله‌اش دربارهٔ زیباشناسی لوکاچ با راینز ورنر، که از نوکانتی‌های آلمان و استاد راهنمایش بود، کار می‌کرد. به‌دلیل اینکه به‌نظر خودش تمایلات هگلی نداشت، پایان‌نامه‌اش را با یک استاد یونانی گرفت و ورنر هم اندکی ازاین‌بابت دلخور شد. فلسفهٔ نوکانتی در آن زمان در هامبورگ قوی بود. آنان از هگل زیاد خوششان نمی‌آمد؛ به‌ویژه اینکه یک خارجی بیاید و هگل بخواند، و او هم در چک هگل
یک خارجی بیاید و هگل بخواند، و او هم در چک هگل خوانده‌بود. دکتر عبادیان در سال ۱۹۶۶ در چک فارغ‌التحصیل شد. در همین سال‌ها دانشجویان چینی به مناسبت انقلاب فرهنگی وی را به این کشور دعوت کردند و او به چین رفت و به عنوان دانشجویان جهان سومی با آن‌ها همکاری می‌کرد و آثار مائو را از مجله‌های چینی می‌گرفت. در حرکت‌های دانشجویی ۱۹۶۸ نیز در فرانسه حضور داشت. او همچنین با یک دختر اهل چک ازدواج کرد که در دهه ۹۰ از دنیا رفت و فرزند پسری در خارج از کشور دارد. دکتر محمود عبادیان علاقه‌ای خاص به متون کهن و زبان و ادبیات
عبادیان علاقه‌ای خاص به متون کهن و زبان و ادبیات فارسی داشت. پس از بازگشت به ایران و در دوران تدریس در دانشکده ادبیات علامه طباطبایی تصمیم گرفت از دیدگاه زیباشناسی روی این آثار کار کند. ابتدا رساله‌ای دربارهٔ حافظ نوشت با عنوان «آنچه خوبان همه دارند» و پس از آن نیز دربارهٔ تکوین غزل و نقش سعدی و نیز سنت و نوآوری فردوسی در حماسه‌سرایی کتاب‌هایی منتشر کرد. ادبیات معاصر فارسی هم از زمینه‌هایی بود که صاحب‌نظرانه و به‌طور پیگیر، آثار و مباحث آن را مطالعه و طرح می‌کرد. وی تمایل داشت این پژوهش‌ها را به‌شکل
طرح می‌کرد. وی تمایل داشت این پژوهش‌ها را به‌شکل خمسه‌ای در کنار رساله‌هایی دربارهٔ خیام و مولوی جمع‌آوری کند، ولی در دو دههٔ پایانیِ عمرش بیشتر بر فلسفه متمرکز شد. به بیان دیگر، وی از سال ۶۳ تا ۶۹ میلادی، ادبیات درس می‌داد و در سال ۷۰، با کمک دکتر اصغر دادبه و دکتر کاشانی و استادی دیگر، گروه فلسفهٔ دانشگاه علامه طباطبایی را تشکیل دادند و پس از آن، عمده فعالیتش بر تدریس فلسفهٔ غرب و ترجمهٔ آثار مهمی دراین‌زمینه می‌گذشت. وی دوره‌ای نیز برای تدریس فلسفه به دانشگاه مفید قم می‌رفت. دانشجویان وی در دانشکدهٔ
دانشگاه مفید قم می‌رفت. دانشجویان وی در دانشکدهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی، به‌ویژه در سال‌های پایانیِ دههٔ شصت، امروزه از پژوهشگران و استادان این رشته هستند و نقش دکتر عبادیان در شکل‌دهی به نگرش نقّادانهٔ ادبی و دیدگاه‌های زیبایی‌شناسانه و جامعه‌شناسانه در آثار آنان انکارنشدنی است. علاوه بر این‌ها، ازآنجاکه در دانشگاه هامبورگ اوستایی خوانده‌بود و با سایر زبان‌های باستانی آشنایی داشت، چندی نیز به دانشجویان زبان‌های باستانی تدریس می‌کرد. وی دراین‌زمینه می‌گفت: او همچنین به تئاتر، سینما،
وی دراین‌زمینه می‌گفت: او همچنین به تئاتر، سینما، موسیقی، و هنرهای دیگر نیز علاقه داشت و از دیدگاه زیبایی‌شناسی و فلسفهٔ هنر، نگرشی خاص به این مباحث داشت. در نیم‌سال قبل از مرگش، از منزل مسکونی خود در مجموعه ساختمان‌هایی که در ولنجک و از طرف دانشگاه علامه طباطبایی برای استادان دانشگاه در سال‌های میانیِ دههٔ هفتاد ساخته شده‌بود، به‌دلیل بیماری، به منطقه‌ای در نارمک، نزد یکی از اقوام نزدیک خود رفت. قرار بود جمعی از شاگردانش برای او مجلس نکوداشتی برقرار کنند که خود با آن مخالفت کرد. او ساعت پنج صبح ۱۲ فروردین
خود با آن مخالفت کرد. او ساعت پنج صبح ۱۲ فروردین ۱۳۹۲، به‌علت کهولت سن، در منزلش درگذشت. منابع. http://ebadiyan.ir/?cat=11
فلوتامید رده درمانی: داروهای آنتی آندروژن غیر استروئیدی اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. کاربرد اصلی آن درمان سرطان پروستات مردان است که همراه با آنالوگهای GnRH مصرف میشود ولی برای ریزش موی مدل مردانه (وابسته به آندروژن) و آکنه نیز کاربرد دارد. مکانیسم اثر. آنتی آندروژن است و با بلوک گیرنده های آندروژنی اثر میکند. عوارض جانبی. این دارو هیچ گونه فعالیت پروژسترونی، استروژنی، کورتیکوئیدی، یا ضد گونادو تروپینی ندارد. مقادیر تستوسترون خون محیطی بدون تغییر می ماند یا کاهش می یابد.شایعترین عوارض جانبی خشکی پوست،
یا کاهش می یابد.شایعترین عوارض جانبی خشکی پوست، افزایش اشتها کاهش لیبیدو، ژنیکوماستی، تهوع و عوارض کبدی است. اخیراً به علت مسمومیت های کبدی هشدارهایی در باره مصرف این دارو، مخصوصاً برای کسانی که به جهت ریزش مو استفاده می کنند ارائه شده است. جستارهای وابسته. آندروژن
کردهای لبنان بخشی از مردم کرد هستند که در دوره‌های مختلف تاریخی به تدریج به لبنان مهاجرت کرده‌اند. بخشی از کردها از اواخر قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم در دوران عثمانی بر ترکان شوریدند و سرکوب و فراری شدند. این طوایف از سرزمینهای کردستان ترکیه و کردستان سوریه (امروزین) به سرزمین لبنان (امروزین) مهاجرت کردند و امروزه تقریباً همگی در بیروت ساکن شده‌اند. معروفترین این طوایف طوایف جان پولاد (طوایف جنبلاط) هستند که چهارصد سال پیش به دره شوف گریختند و به مذهب دروزی درآمدند و نوادگانشان اکنون، خاندان معروف جنبلاط
درآمدند و نوادگانشان اکنون، خاندان معروف جنبلاط اند. کردها اکنون خواهان آن اند که همچون ارمنیان و آشوریان در لبنان به عنوان اقلیت قومی به رسمیت شناخته شوند. بخشی از کردهای لبنان که در زمان جنگ جهانی اول از ترکیه و سوریه به لبنان مهاجرت کرده‌اند با گذشت بیش از یک قرن هنوز هم موفق به دریافت تابعیت لبنان نشده‌اند. کردهای مقیم لبنان انجمنی به نام «انجمن کردهای ساکن لبنان» راه‌اندازی کرده‌اند و با تدسیس سازمان‌های فرهنگی و مدنی مانند «بنیاد نوروز» تلاش کرده‌اند تا زبان و هویت کُردی خود را حفظ کنند. با این وجود
تا زبان و هویت کُردی خود را حفظ کنند. با این وجود آن‌ها در ساختار سیاسی لبنان نماینده‌ای ندارند و امکان فعالیت سیاسی نیز نیافته‌اند. پیشینه کردها در لبنان. آنچه با قطع و یقین در مورد حضور کردها در خاک لبنان ثبت شده به قرن دوازدهم میلادی (ششم هجری) باز می‌گردد که صلاح الدین ایوبی، سردار کرد، فرماندهی سپاه مسلمان را در جنگهای صلیبی در دست داشت. صلاح الدین، حکومت فاطمیان را بر مصر و شام برانداخت و دولت ایوبیان را تشکیل داد و برخی خانواده‌های کرد را به عنوان حکام مناطق مختلف شام گمارد.
سوروگادای-نیوی نام علمی بر اساس کتاب ساکورای ژاپن ("Cerasus lannesiana 'Surugadai-odora' Miyoshi") نام یک نوع درخت ساکورای باغی است. این ساکورا از نوع گیلاس اوشیما است. تمامی درختان گیلاس اوشیما دارای شکوفه‌های معطر هستند در این میان به‌خصوص سوروگادای-نیوی بخاطر عطر شکوفهٔ آن شهرت دارد. لبهٔ گلبرگ‌های آن برش‌های کوچکی دارد. رنگ برگ آن مایل به بنفش است.
فلودارابین رده درمانی: داروهای درمان سرطان اشکال دارویی: قرص و آمپول موارد مصرف. کاربرد اصلی آن درمان سرطانهای خون است مانند لوسمی مزمن لنفوسیتیک و لنفوم نان هوچکین به خصوص همراه با عوامل آلکیلان مانند کلرامبوسیل. مکانیسم اثر. آنتی متابولیت است . در واقع آنالوگ پورین می‌باشد لذا موجب اختلال در همانندسازی DNA می‌شود. عوارض جانبی. این دارو همانند سایر داروهای شیمی درمانی پرعارضه‌است مانند لنفوپنی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، آنمی. جستارهای وابسته. سرطان
کُوکِه‌شیمیزو بر اساس کتاب ساکورای ژاپن نام یک نوع درخت ساکورای باغی است. لبهٔ گلبرگ‌های آن برش‌های کوچک و نامنظمی دارد. کاشت این درخت از دوره میجی در پشته آراکاوا شروع شد. از نظر رنگ‌بندی بسیار زیباست و لبه‌های گلبرگ تیره‌تر از قسمت میانی گلبرگ هستند.
جٌونیوی نام علمی بر اساس کتاب ساکورای ژاپن ("Cerasus lannesiana 'Affinis' Miyoshi") نام یک نوع درخت ساکورای باغی است. لبهٔ گلبرگ‌های آن برش‌های کوچک و نامنظمی دارد. کاشت این درخت از دوره میجی و از پشته آراکاوا شروع شده‌است. در حال حاضر در باغ گیاه‌شناسی جنگل تاما در توکیو نمونه‌های از آن برای تحقیق وجود دارد. این نوع ساکورا همانند سوروگاداینیوی بسیار پر عطر است. طول این درخت به ۵ متر می‌رسد و پس از آن رشد آن متوقف می‌شود.