payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قبّاله‌ ذکر شده‌است که یک روز پدر او در کنیسه تنها بود که الیاهو هانوی به او ظاهر شد و گفت:"من توسط خداوند چیزی به تو می‌دهم که به تو قدرتی می‌دهد که همسر مقدس تو حامله شده و فرزندی به دنیا خواهد آورد و تو باید او را اسحاق بنامی. او اسرائیل را از کلیپات خارج می‌کند. به وسیله او روحهای بسیاری تیقون خواهند یافت. او بسیاری از اسرار تورات را افشا خواهد کرد و زوهر را گسترش خواهد داد. شهرت او تمامی دنیا را خواهد گرفت. مواظب باش تا قبل از اینکه من به صورت سندک (فردی که در مراسم ختنه کودک را نگه می‌دارد) ظاهر شوم
که در مراسم ختنه کودک را نگه می‌دارد) ظاهر شوم او را ختنه نکنی". وقتی لوریا کودکی بیش نبود پدر خود را از دست داد و توسط دایی ثروتمندش موردخای فرانسس که مأمور مالیات در مصر بود بزرگ شد. دایی او بهترین استادان یهودی را برای تدریس به او استخدام کرد که یکی از این افراد دیوید ابن زیمرا بود. لوریا شاگردی بسیار قوی بود و تحت نظر دایی دیگرش حاخام بزالل اشکنازی در علوم یهودی بسیار قوی شد. در سن ۱۵ سالگی با دخترخاله خود ازدواج کرد و چون فردی ثروتمند بود توانست مطالعات خود را ادامه دهد. با اینکه ابتدا او به تجارت
خود را ادامه دهد. با اینکه ابتدا او به تجارت پرداخت به سرعت تجارت را برای رسیدن به عرفان یهودی رها کرد. در سن ۲۲ سالگی به مطالعه زوهر پرداخت و زندگی خاصی انتخاب کرد. او هفت سال عمر خود را در تنهایی در کنار رود نیل گذراند و تمامی این زمان را به تأمّل می‌پرداخت. او تنها با خانواده خود در روزهای شنبه (شبات) دیدار می‌کرد؛ ولیکن حتی در خانه نیز او هیچ حرفی نمی‌زد حتی با همسر خود. وقتی مجبور بود چیزی بگوید از کمترین تعداد ممکن لغات و تنها به زبان عبری استفاده می‌نمود. یهودیت حسیدی اعتقاد دارد که لوریا در رؤیا با
یهودیت حسیدی اعتقاد دارد که لوریا در رؤیا با الیاس نبی دیدار می‌کرد و از او راهنمایی می‌گرفت. رهبری قبّاله. در سال ۱۵۶۹ لوریا به منطقه فلسطین در امپراطوری عثمانی رفت. بعد از اینکه در اورشلیم تعالیم قبّالهٔ او چندان مورد توجه قرار نگرفت به شهر صفد رفته و در آنجا ساکن شد. صفاد دید مثبتتری نسبت به تعالیم کابالا داشت. از این زمان تمامی افراد مهم در کابالا از این شهر برخواستند. مهم‌ترین این افراد عبارت بودند از :موسی کردورو، شلومو الکابتز، یعقوب براب، موسی دیترانی، یوسف کارو، حیم ویتال، یوسف ابن تابول، آبراهام
یوسف کارو، حیم ویتال، یوسف ابن تابول، آبراهام بن الیزر، اسرائیل نجارا، الیزر ازیکری، الیاهو دویداس و موسی الشیخ. در این منطقه لوریا وارد حلقه‌ای از قبّالیّون به رهبری موسی کردورو شد. بعضی اشاره کرده‌اند که اسحاق لوریا کردورو را استاد خود می‌دانست. اسحاق لوریا مدت بسیار کمی با کردورو همنشین بود و کمی بعد از ورود او کردورو درگذشت. بعد از مرگ او جامعه کابالا در صفد به دنبال رهبری جدید بود و اسحاق لوریا جایگزین وی شد. اسحاق لوریا دو دسته شاگرد داشت ۱) مبتدیان که فقط مسائل ابتدایی کابالا را می‌دانستند ۲)
که فقط مسائل ابتدایی کابالا را می‌دانستند ۲) شاگردان خاص، که تعالیم مخفی کابالا به آن‌ها داده می‌شد و اسرار احضار ارواح و ارتباط با دنیای آن‌ها به آنان تعلیم داده می‌شد. مهمترین فرد در بین این شاگردان خاص، حیم ویتال بود. ویتال به همراه لوریا از محل دفن شمعون بار یوحای دیدن کرد. گفته می‌شود که این مقبره بدون نام بود ولیکن لوریا به کمک قدرت الیاس نبی موفق شد محل دفن او را بیابد. به تدریج حلقه کابالیستهای لوریا گسترش یافت و نفوذ و قدرت او شدت یافت. لوریا در روزهای شنبه (شبات) لباسی سفید به همراه جامه‌ای چهار
شنبه (شبات) لباسی سفید به همراه جامه‌ای چهار رنگ که سمبل چهار حرف نام خدا (ی-ه-و-ه) بود می‌پوشید. در این زمان بسیاری از یهودیان که از اسپانیا تازه اخراج شده بودند باور داشتند که به زودی مسیح آن‌ها از گلیله خارج می‌شود. آنانی که به اسرائیل مهاجرت کرده بودند تعالیم لوریا را بسیار مورد علاقه یافتند. با اینکه لوریا تنها تعالیم خود را به صورت شفاهی منتشر می‌کرد بعضی شاگردان او تعالیم وی را نوشتند و بسیاری از تعالیم وی از سال ۱۶۵۰ در اروپا نیز پخش شد. تعالیم. لوریا سخنرانی‌های خود را از قبل آماده نمی‌کرد و همیشه
سخنرانی‌های خود را از قبل آماده نمی‌کرد و همیشه آن‌ها را به صورت شفاهی بیان می‌کرد. مهم‌ترین شاگرد او حیم ویتال بود. او بیشتر تعالیم لوریا را جمع‌آوری کرد و نوشت. مهم‌ترین اثر ویتال از تعالیم لوریا کتابی به نام عِص حاییم (درخت زندگی) در هشت جلد می‌باشد. این اثر بسیار مخفی بود و تنها شاگردانی اجازه داشتند آن را داشته باشند که سوگند می‌خوردند که آن را در هیچ کشور خارجی پخش نکنند؛ ولیکن در گذر زمان یک نسخه از این کتاب به اروپا راه یافت و در سال ۱۷۷۲ توسط اسحاق ساتانو در اوکراین چاپ شد. این کتاب منشاء اصلی
ساتانو در اوکراین چاپ شد. این کتاب منشاء اصلی تعالیم کابالایی لوریا بر پایه تفسیر او از زوهر است.
خود-مدیریت فرایندی است که طی آن سامانه‌های رایانه ای می توانند عملیات خود را خودشان بدون دخالت انسان مدیریت کنند. انتظار می رود که فناوریهای خود-مدیریتی به نسل بعدی سامانه‌های مدیریت شبکه نفوذ کنند. پیچیدگی فزاینده سامانه‌های رایانه ای شبکه بندی شده یکی از موانع اصلی بر سر راه گسترش این سامانه هاست. ناهمگنی رو به افزایش سامانه‌های رایانه ای بزرگ تجاری، پیدایش دستگاههای رایانش سیار و ترکیب فناوریهای متفاوت شبکه بندی مانند شبکه‌های بی سیم و شبکه‌های تلفن همراه، مدیریت متعارف و غیر خودکار این سیستمها را دشوار،
مدیریت متعارف و غیر خودکار این سیستمها را دشوار، زمان بر و پر خطا می سازد.
در جبر خطی ماتریس همانی یا ماتریس یکه به یک ماتریس "n"-در-"n" (ماتریس مربعی) گفته می‌شود که درایه‌های قطر اصلی آن یک و بقیه درایه‌ها صفر باشند. این ماتریس با "I""n" یا اگر اندازه ماتریس قابل تشخیص باشد به صورت ساده‌تر با "I" نشان داده می‌شود. در بعضی از متون ریاضی از نمادهای "U" و "E" برای نشان دادن ماتریس همانی (E از Elementary Matrix به معنای ماتریس اولیه و U از Unit Matrix به معنای ماتریس یکه) استفاده شده‌است. البته نماد "I" یک نماد رسمی‌تر است. یک ویژگی مهم که در ماتریس همانی یافت می‌شود در هنگام
ویژگی مهم که در ماتریس همانی یافت می‌شود در هنگام استفاده از آن در ضرب ماتریس است، این خاصیت به این صورت است که ضرب ماتریس همانی در هر ماتریسی، خود آن ماتریس را نتیجه می‌دهد، این نتیجه در ضرب یک n-همانی و m-همانی برای یک ماتریس m-در-n (مثلاً با نام "A") صادق خواهد بود : درایه‌های یک ماتریس همانی را با استفاده از تابع دلتای کرونکر نیز می‌توان به این صورت بدست آورد : formula_3.
مارگارت برک-وایت با نام اصلی مارگارت وایت (۱۹۰۶–۱۹۷۱) عکاس خبری و مستندگرای آمریکایی بود. زندگی‌نامه. مارگارت برک وایت با نام مارگارت وایت در ۱۴ ژوئن ۱۹۰۶ در نیویورک زاده شد. او در دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد و کارش را به عنوان عکاس صنعتی و معماری آغاز نمود. با انتشار مجله لایف در ۱۹۳۶، برک-وایت نیز به عنوان عکاس پرسنل و معاون سردبیر در این مجله مشغول به کار شد. با آغاز جنگ جهانی دوم او به عنوان عکاس و خبرنگار مجلهٔ لایف برای تهیهٔ گزارش به جبهه‌های جنگ فرستاده شد و نخستین زن عکاسی بود که اجازهٔ همراهی با ارتش
شد و نخستین زن عکاسی بود که اجازهٔ همراهی با ارتش آمریکا را داشت. او تنها عکاس خارجی‌ای بود که به هنگام محاصرهٔ مسکو در ۱۹۴۱ در آنجا حضور داشت و از اشغال شهر به دست آلمان‌ها عکس گرفت. در ۱۹۴۵ او همراه با ژنرال پاتون وارد آلمان در حال سقوط شد و توانست عکس‌ها و گزارش‌هایی را از از اردوگاه بوخن‌والد تهیه کند. او همچنین به هنگام جنگ کره نیز به عنوان خبرنگار جنگی رسمی سازمان ملل به تهیهٔ گزارش می‌پرداخت. مارگارت برک-وایت در ۲۷ اوت ۱۹۷۱ در سن ۶۷ سالگی و به دلیل بیماری پارکینسون درگذشت.
نیروی اجرای عملیات فینکس یا به صورت صحیح‌تر نیروی مشترک ترکیب‌شده اجرای عملیات فینکس که به صورت مختصراً (CJTF Phoenix) شناخته می‌شود، گروه نظامی عملیاتی مشترکی بود که از هفده کشور تشکیل شده‌بود و توسط ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا (مختصراً: (CENTCOM)) اداره می‌شد. مأموریت اصلی این گروه در افغانستان بود که وظیفه آنها تعلیم و راهنمایی نیروی پلیس ملی افغانستان و نیروهای امنیت ملی افغانستان (مختصراً: (ANSF)) و برای برقراری نظم عامه و قانون در سراسر افغانستان بود. اردوی ملی افغانستان در فوریه ۲۰۰۵ بیش
بود. اردوی ملی افغانستان در فوریه ۲۰۰۵ بیش از ۵۰۰۰ نیرو برای تعلیم داشت که همه توسط تسک فورس فینکس در چندین نقطه مختلف شهر انجام شد. ANSF از بخشهای ۲۰۱، ۲۰۳، ۲۰۵، ۲۰۷، ۲۰۹ اردوی ملی افغانستان و نیروی‌های هوایی تشکیل شده بود. پلیس ملی افغان (ANP)، پلیس مرزی افغان (ANBP)، پلیس ضد شورش و پلیس بخش اجتماعی (ANCOP) نیز شامل ANSF بود. قرارگاه اصلی CJTF در کمپ فینکس واقع در شهر کابل بود. این تسک فورس به چندین بخش دیگر در پنج نقطه کشور تقسیم می‌شد که ادارات دیگر آن در بخش جنوبی (RCAC/PAC-S)، بخش غربی (RCAC/PAC-W)،
در بخش جنوبی (RCAC/PAC-S)، بخش غربی (RCAC/PAC-W)، بخش شرقی (RCAC/PAC-E)، بخش مرکزی (RCAC/PAC-C) و بخش شمالی (RCAC/PAC-N) بود. هر بخش مسئول آموزش سربازان یاد شده در شهرهای همان نقاط را داشت. تمام کشورهای شرکت کننده به غیر از ایالات متحده آمریکا و کانادا جزو اتحادیه اروپا بودند. تسک فورس فینکس هفت بار ارتقا داده شد و در اواخر با نام TFPVII شناخته می‌شد.
دانشگاه پلی‌تکنیک تورین قدیمی‌ترین دانشگاه فنی دولتی ایتالیا واقع در تورین، پیه‌مونت در شمال ایتالیا است. این دانشگاه در سال ۱۸۵۹ میلادی تأسیس شده و یکی از دانشگاه‌های معتبر جهان در زمینهٔ معماری و مهندسی به حساب می‌آید. این دانشگاه دوره‌های مختلفی را در زمینه‌های مهندسی، معماری، برنامه‌ریزی شهری و طراحی صنعتی ارائه می‌دهد، و به‌طور مداوم به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های ایتالیا و جهان رتبه‌بندی می‌شود. در سال ۲۰۲۴، این دانشگاه در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی کیو اس در رشتهٔ مهندسی مکانیک رتبه ۲۸، مهندسی
کیو اس در رشتهٔ مهندسی مکانیک رتبه ۲۸، مهندسی نفت رتبه ۲۲، معماری رتبه ۲۱ و در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر مهندسی و فناوری جهان (رتبه ۵۲) قرار دارد. این دانشگاه با یازده دانشکده و چندین موسسهٔ تحقیقاتی، حدود ۳۸٬۸۰۰ دانشجو و ۲٬۲۲۷ کارمند (کارکنان آموزشی، پژوهشی، پشتیبانی و مدیریتی) دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۵۹ به عنوان یک دانشکدهٔ فنی مهندسی تأسیس شد. این دانشکده به مرور زمان برنامه درسی تحقیقاتی و آموزشی خود را گسترش داد و در سال ۱۹۰۶ به یک دانشگاه پلی‌تکنیک تبدیل شد. پلی‌تکنیک تورین عضو چندین فدراسیون دانشگاهی
شد. پلی‌تکنیک تورین عضو چندین فدراسیون دانشگاهی از جمله مدیران برتر بین‌المللی در مهندسی است. پردیس‌های اصلی دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تورین در ناحیهٔ پیه‌مونته، جایی که اکثر فعالیت‌های تحقیقاتی و آموزشی در آن واقع شده است، قرار دارد و همچنین دارای پردیس‌های فرعی دیگری در چهار شهر دیگر در سراسر پیه‌مونته و درهٔ آئوستا شامل آلساندریا، بیه‌لا، موندووی، وررس است. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. دانشگاه آذربایجان و ایتالیا یک پروژه بین دو کشور ایتالیا و آذربایجان با شرکت چند دانشگاه
دو کشور ایتالیا و آذربایجان با شرکت چند دانشگاه برتر ایتالیایی دیگر است. پلی‌تکنیک تورین همچنین مراکز ملی و بین‌المللی دیگری در رم، بروکسل، ژاپن و چین دارد. ۹۶٪ از دانشجویان کارشناسی ارشدی که از این دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند، یک سال پس از فارغ‌التحصیلی وارد بازار کار می‌شوند که این میزان بالاتر از میانگین ملی (۷۸٫۶٪) است. فعالیت‌های تحقیقاتی در این دانشگاه شامل فعالیت‌هایی در حوزه مهندسی صنایع، مهندسی ریاضیات، مهندسی شهری، مهندسی زیست‌محیطی، معماری و طراحی است. این دانشگاه با شرکت‌های بین‌المللی و داخلی
است. این دانشگاه با شرکت‌های بین‌المللی و داخلی همکاری‌های پژوهشی دارد و سالیانه با شرکت‌های بزرگی از قبیل تالس آلنیا اسپیس، اینتل، موتورولا، ۷۰۰ قرارداد منعقد می‌کند. از مشاهیر علمی که از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند، می‌توان به گالیله فراری، مهندس برق و فیزیکدان ایتالیایی اشاره کرد، مطالعات وی عمدتاً روی کشف مستقل میدان الکترومغناطیسی، به عنوان یک اصل اساسی موتور القایی است. جان الکان، صنعتگر و کارآفرین ایتالیایی است که هم‌اکنون ریاست هیئت مدیرهٔ گروه خودروسازی فیات را عهده دارد. الکان از طریق شرکت
خودروسازی فیات را عهده دارد. الکان از طریق شرکت فیات، کنترل شرکت‌های خودروسازی آلفا رومئو، لانچیا، مازراتی و فراری را نیز در دست دارد. از رشته‌های تحصیلی این دانشگاه می‌توان به معماری، مهندسی هوافضا، مهندسی مواد، مهندسی پزشکی، نانو فناوری، مهندسی کامپیوتر، مهندسی انرژی، مهندسی مکانیک، مهندسی نفت و… اشاره کرد. تاریخچه. دانشگاه پلی‌تکنیک سلطنتی تورین "(") در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد. این نهاد امروزی ریشه در دو مؤسسهٔ پیشین داشت: "مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان (") که در سال ۱۸۵۹ بر پایهٔ «قانون کاساتی» تأسیس
(") که در سال ۱۸۵۹ بر پایهٔ «قانون کاساتی» تأسیس شد، و "موزهٔ صنعت ایتالیا" () که در سال ۱۸۶۲ به ابتکار وزارت کشاورزی، بازرگانی و صنعت ایجاد گردید. مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان در آغاز بخشی از دانشگاه تورین به‌شمار می‌رفت و همین امر سبب شد که مطالعات فنی به‌عنوان بخشی از آموزش عالی به رسمیت شناخته شوند. در آن زمان، ایتالیا در آستانهٔ ورود به عصر صنعتی نوین بود که موزهٔ صنعت با حضور استادان و پژوهشگران برجسته‌ای که موضوعات نوینی چون الکتروتکنیک و علوم ساختمان سروکار داشتند، به‌طور مستقیم‌تر به این
ساختمان سروکار داشتند، به‌طور مستقیم‌تر به این تحولات می‌پرداخت. این نهاد آموزشی جدید از آغاز به نیازهای جامعهٔ ایتالیا و چشم‌اندازهای توسعهٔ آن توجه ویژه داشت. اولین مقر پلی‌تکنیک، قلعهٔ والنتینو بود که هنوز هم در مالکیت دانشگاه است. مانند سایر مدارس فنی شناخته‌شده در سال‌های اولیهٔ قرن بیستم، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین اهداف گوناگونی را دنبال می‌کرد و ارتباط با جهان دانشگاهی اروپا و صنعت ایتالیا را آغاز نمود. در همین دوره، هوانوردی به‌عنوان یک رشتهٔ جدید وارد برنامه‌های آموزشی شد. دانشجویانی از سراسر
وارد برنامه‌های آموزشی شد. دانشجویانی از سراسر ایتالیا به تورین می‌آمدند و در آزمایشگاه‌های تازه‌ساخته‌شده، که موضوعاتی از شیمی تا معماری را پوشش می‌دادند، در محیطی مثبت و مفید به تحصیل می‌پرداختند. متعاقباً، دانشکدهٔ مهندسی به ساختمانی که اکنون دیگر وجود ندارد منتقل شد که کل بلوک بین خیابان‌های جولیتی، سان فرانچسکو دا پائولا، کاوور و آکادمیا آلبرتینا (میدان والدو فوزی فعلی) را دربرمی‌گرفت. در جریان جنگ جهانی دوم، این شبکهٔ ساختمانی در شب ۸ تا ۹ دسامبر ۱۹۴۲ طی بمباران سنگین نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
۱۹۴۲ طی بمباران سنگین نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به‌شدت آسیب دید و بخش عمده‌ای از آن ویران شد. به جای بازسازی دانشکدهٔ مهندسی در محل پیشین خود، تصمیم گرفته شد که به محلهٔ کروچتا منتقل و توسعه یابد. در نوامبر ۱۹۵۸، مجتمع بزرگی از ساختمان‌ها واقع در کورسو دوکا دلی آبروتزی، در منطقهٔ وسیعی که ورزشگاه سابق تورین بود، افتتاح شد. دفتر مرکزی تاریخی قلعهٔ والنتینو نیز به توسعهٔ ظرفیت‌ها و امکاناتی که از سال ۱۸۵۹ در اختیار مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان قرار داشت کمک کرد. در دههٔ ۱۹۹۰، پردیس‌های آموزشی جدیدی
کمک کرد. در دههٔ ۱۹۹۰، پردیس‌های آموزشی جدیدی در آلساندریا، بیه‌لا و موندووی افتتاح شد. در ۱۳ فوریه ۲۰۱۲، e-st@r، یک ماهوارهٔ مصنوعی کوچک که بر اساس استانداردهای کیوب‌ست (نانوماهوارهٔ مکعبی) توسط دانشجویان پلی‌تکنیک تورین ساخته شده بود، توسط موشک وگا، پرتابگر آژانس فضایی اروپا به مدار زمین پرتاب شد. آموزش و پژوهش. آمار. فارغ التحصیلان در سال ۲۰۲۴:. بر اساس نظرسنجی آلمالائورئا ۲۰۲۵، نرخ اشتغال دانشجویان کارشناسی ارشد پولیتو یک سال پس از فارغ‌التحصیلی ۹۶٪، بالاتر از میانگین ملی ۷۸٫۶٪، بود. بخش‌بندی. این
بالاتر از میانگین ملی ۷۸٫۶٪، بود. بخش‌بندی. این دانشگاه از ۱۱ دپارتمان تشکیل شده است که هم به تدریس و هم به تحقیق می‌پردازند. دپارتمان‌ها وظایف هماهنگی، ارتقای تحقیقات، سازماندهی و مدیریت فعالیت‌های آموزشی را پس از اصلاحات اخیر سیستم دانشگاه انجام می‌دهند. دپارتمان‌ها عبارتند از: رتبه‌بندی. در قرن بیست و یکم، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین همواره به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های ایتالیا و اروپا رتبه‌بندی شده است و در سال ۲۰۲۴ توسط رتبه‌بندی دانشگاهی کیو اس در بین ۵۲ دانشگاه برتر مهندسی و فناوری جهان قرار گرفته
۵۲ دانشگاه برتر مهندسی و فناوری جهان قرار گرفته است و بسیاری از رتبه‌بندی‌های موضوعی آن در بین ۲۰ و ۳۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. به‌طور خاص، طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌های برتر کیو اس در سال ۲۰۲۴، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در رشتهٔ مهندسی مکانیک رتبه ۲۸، مهندسی نفت رتبه ۲۲، معماری رتبه ۲۱ و در رشتهٔ مهندسی عمران رتبه ۳۳ جهان را کسب کرده است. مرکز رشد نوآوری و کسب و کار این دانشگاه با نام «I3P» در سال ۲۰۱۴ بر اساس شاخص یوبی به عنوان پنجمین مرکز برتر در اروپا و پانزدهمین مرکز برتر در جهان رتبه‌بندی شد دانشگاه
پانزدهمین مرکز برتر در جهان رتبه‌بندی شد دانشگاه پلی‌تکنیک تورین برترین دریافت‌کنندهٔ بودجهٔ تحقیقاتی از بنیاد ملی سرمایه‌گذاری‌های عادی در سطح ملی است. دورهٔ مهندسی خودرو که با همکاری گروه فیات کرایسلر طراحی شده است، در ده سال گذشته به‌طور مداوم در بین سه دورهٔ برتر اروپا قرار داشته و در حال حاضر رتبهٔ دوم در اروپا را به خود اختصاص داده است. دوره‌ها. پلی‌تکنیک تورین مجموعه‌ای گسترده از رشته‌های تحصیلی در مقاطع مختلف ارائه می‌دهد. برخی از مهم‌ترین حوزه‌های آموزشی عبارت‌اند از: معماری و مهندسی معماری، طراحی
عبارت‌اند از: معماری و مهندسی معماری، طراحی صنعتی، مهندسی هوافضا، مهندسی خودرو، مهندسی پزشکی، مهندسی شیمی، مهندسی عمران، مهندسی کامپیوتر، مهندسی برق، مهندسی الکترونیک، مهندسی محیط زیست، مهندسی انرژی، فیزیک مهندسی، مهندسی مواد، مهندسی مکانیک، مهندسی مکاترونیک، مهندسی معدن، مهندسی هسته‌ای، نانوفناوری، مهندسی تولید، مهندسی نفت، مهندسی مخابرات و مهندسی نساجی. پژوهش و همکاری‌های پژوهشی. فعالیت‌های پژوهشی پلی‌تکنیک تورین در چهار حوزهٔ کلان سازمان‌دهی شده‌اند: این دانشگاه افزون بر ساختار درونی، همکاری‌های
این دانشگاه افزون بر ساختار درونی، همکاری‌های گسترده‌ای با صنایع و نهادهای داخلی و بین‌المللی دارد و سالانه حدود ۷۰۰ قرارداد پژوهشی با شرکت‌ها و مؤسسات مختلف منعقد می‌کند. برخی از مهم‌ترین شرکای صنعتی عبارت‌اند از: تالس آلینیا اسپیس، اینتل، موتورولا، کامپک، هواوی، اینتسا سانپائولو فراری، فیات، لئوناردو، جنرال موتورز، تلکام ایتالیا، فری‌اسکیل، ویشی، اویو، آگوستا، آی‌بی‌ام، مایکروسافت، نوکیا، پینینفارینا، بوش، جنرال الکتریک، اس‌تی‌میکروالکترونیکس و آژانس فضایی اروپا. پردیس‌ها. پردیس‌های دانشگاه پلی‌تکنیک
اروپا. پردیس‌ها. پردیس‌های دانشگاه پلی‌تکنیک تورین با الهام از ساختار پردیس‌های آنگلوساکسون، دارای ساختمان‌های چندمنظوره برای آموزش، تحقیقات پایه و کاربردی و خدمات به دانشجویان در تورین و یک شبکهٔ منطقه‌ای از مراکز فناوری (آلساندریا، بیه‌لا، موندوی، وررس) هستند که به فعالیت‌های پژوهشی، انتقال فناوری، آموزش تخصصی و خدمات به منطقه اختصاص داده شده‌اند. در تورین. مجتمع در خیابان کورسو دوکا دلی آبروتزی با ۱۲۲٬۰۰۰ متر مربع، مقر اصلی رشته‌های مهندسی است. این مجتمع که در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد، پس از بحثی که در طول
که در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد، پس از بحثی که در طول نیمه اول قرن بیستم بر سر محل دانشگاه پلی‌تکنیک سلطنتی ادامه داشت، اکنون توسط «چیتادلا پلی‌تکنیکا» در خیابان مجاور کورسو کاستلفیداردو تکمیل شده است؛ مجموعه‌ای مدرن به مساحت ۱۷۰٬۰۰۰ متر مربع که به ساختمان اصلی الحاق شده و شامل فضاهایی اختصاص‌یافته به دانشجویان، فعالیت‌های پژوهشی، انتقال فناوری و خدمات مختلف است. طرح توسعهٔ شهری عمومی سال ۱۹۹۵ آغاز دو برابر شدن پلی‌تکنیک را رقم زد و دفتر مرکزی تاریخی در کورسو دوکا دلی آبروتزی به پردیس شهری امروزی تبدیل شد. قلعهٔ
دلی آبروتزی به پردیس شهری امروزی تبدیل شد. قلعهٔ والنتینو، مقر تاریخی و نمادین پلی‌تکنیک است در شهر که پیش‌تر یکی از اقامتگاه‌های خاندان سلطنتی ساووی در قرن هفدهم بود و به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود. این پردیس به عنوان محل استقرار دپارتمان‌های معماری، طراحی و برنامه‌ریزی است و با مساحتی بالغ بر ۲۳٬۰۰۰ متر در کنار رودخانهٔ پو قرار دارد. در طرح توسعهٔ پردیس جدید این ساختمان در امتداد رودخانهٔ پو گسترش خواهد یافت. این ویلای کنار رودخانه از سال ۱۵۶۴ تا اوایل قرن نوزدهم به دودمان ساووی تعلق داشت، تا
تا اوایل قرن نوزدهم به دودمان ساووی تعلق داشت، تا اینکه دیگر اقامتگاه درباری نبود. این کاخ ابتدا محل دانشکدهٔ دامپزشکی بود و سپس به یک پادگان نظامی تبدیل شد تا اینکه در سال ۱۸۵۰ از مالکیت سلطنتی به مالکیت عمومی درآمد. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، دانشکدهٔ مهندسی سلطنتی افتتاح شد. این قلعه متعاقباً به یک پردیس دانشگاه و مرکز تحقیقات تبدیل شد. پردیس میرافیوری، مرکز طراحی و توسعهٔ حمل و نقل در منطقهٔ میرافیوری، در محدودهٔ بازسازی شدهٔ پساصنعتی تأسیسات تولیدی فیات میرافیوری واقع شده است. این مرکز تحقیق و توسعه در
میرافیوری واقع شده است. این مرکز تحقیق و توسعه در زمینهٔ طراحی، انتشار فناوری‌های جدید و توسعه پروژه‌های جدید برای حمل و نقل و زیرساخت را با هم ترکیب می‌کند. با در نظر گرفتن این اهداف، تصمیم گرفته شد با احداث مرکز طراحی، رشته‌های طراحی صنعتی و مهندسی خودرو به اینجا منتقل شود. ساختمان لینگوتو میزبان دوره‌های کارشناسی ارشد تخصصی و مدرسهٔ آموزش مادام‌العمر پلی‌تکنیک است. به لطف پروژهٔ نوسازی رنتسو پیانو در سال ۱۹۸۵، ساختمان لینگوتو از یک کارخانهٔ خودروسازی فیات، به گفتهٔ پیانو، به «یک قطعهٔ واقعی از شهر،
فیات، به گفتهٔ پیانو، به «یک قطعهٔ واقعی از شهر، پرشور، سرزنده، چندوجهی و پیچیده» تبدیل شد. محل برگزاری دوره‌های پلی‌تکنیک در طبقهٔ دوم کارخانه سابق قرار دارد. پردیسی در خیابان اودینو مورگاری نیز برای دورهٔ برنامه‌ریزی منطقه‌ای، شهری و منظری-محیطی قرار دارد. خارج از تورین. پردیس آلساندریا، که تقریباً ۱۷٬۰۰۰ متر مربع مساحت دارد که تقریباً ۸٬۰۰۰ متر مربع آن فضای قابل استفاده و بیش از ۵٬۰۰۰ متر مربع آن فضای سبز است، در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و میزبان تحقیقات تجربی و آزمایشگاه‌هایی است که به مشاغل محلی و بین‌المللی
آزمایشگاه‌هایی است که به مشاغل محلی و بین‌المللی خدمت‌رسانی می‌کنند. این پردیس عمدتاً بخشی از دپارتمان علوم و فناوری کاربردی (DISAT) است، اما همچنین میزبان آزمایشگاه‌های ممتاز دپارتمان انرژی (DENERG)، دپارتمان مهندسی مکانیک و هوافضا (DIMEAS) و سایر امکانات مهم بین‌بخشی است. علاوه بر این، این پردیس یک مرکز فعال برای پروژه‌های تحقیقاتی تجربی در چارچوب پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد در مهندسی شیمی فرآیندهای پایدار، مهندسی مواد برای صنعت، مهندسی برق و مهندسی زیست‌پزشکی و همچنین برای برنامه‌های دکترا و پسادکترا
و همچنین برای برنامه‌های دکترا و پسادکترا در سه دپارتمان مربوطه است. در سال ۱۹۹۴، پردیس تازه افتتاح شده توسط سیل ویران شده و مرمت شد. پردیس بیه‌لا، یک مرکز فناوری است که بر تحقیقات علمی، انتقال فناوری و نوآوری تمرکز دارد. یکی از پژوهش‌های در حال انجام در این پردیس، تحقیقات نساجی و مهندسی فرایند (POLILATT) است. فعالیت‌های تحقیقاتی این گروه شامل جنبه‌های بسیاری از مهندسی فرایند کاربردی در منسوجات می‌شود، از جمله: تهیه مواد جدید، فرآیندهای رنگرزی، مطالعه ترموفیزیکی راحتی و توسعه روش‌های نوین بر اساس
ترموفیزیکی راحتی و توسعه روش‌های نوین بر اساس فناوری‌های پیشرفته مانند فراصوت و پلاسما. آزمایشگاهی برای تحقیق و توسعهٔ مواد پیشرفته برای پوشاک فنی و تجهیزات ورزشی نیز در مجاورت این مرکز است. پردیس وررس که زمانی یک کارخانهٔ پنبه بود، امروزه دفتر مرکزی مدرن یک مرکز تحقیقات علمی و نوآوری‌های فناوری است که با توافقی بین پلی‌تکنیک با ناحیهٔ خودمختار واله دائوستا و دانشگاه واله دائوستا حاصل شده است. آزمایشگاه مکاترونیک میان‌رشته‌ای دانشگاه پلی‌تکنیک تورین (IML) در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و افرادی را از بخش‌های مختلف
در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و افرادی را از بخش‌های مختلف دانشگاه شامل بخش اتوماسیون و علوم کامپیوتر(DAUIN)، بخش الکترونیک و مخابرات (DET) و بخش مهندسی مکانیک و هوافضا (DIMEAS) گرد هم می‌آورد. هدف از این آزمایشگاه ایجاد یک محیط میان‌رشته‌ای است که در آن محققان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی که در زمینه مکاترونیک کار می‌کنند، بتوانند کارهای نظری و تجربی خود را توسعه دهند. همچنین طراحی، ساخت و آزمایش نمونه‌های اولیه صنعتی برای پروژه‌های شرکتی نیز در این آزمایشگاه انجام می‌شود. پژوهش سابق این مجموعه تحقیقات علمی در فیزیک
پژوهش سابق این مجموعه تحقیقات علمی در فیزیک ماده بود که تا سال ۲۰۱۰ با همکاری محققان و استادان مؤسسه ملی تحقیقات مترولوژی (INRiM) در تورین، دانشگاه فدریکو دوم و دانشگاه پارتنوپه ناپل و دانشگاه مریلند ایالات متحده آمریکا با هدف مطالعه نظری دینامیک مغناطیسی غیرخطی در سیستم‌های مغناطیسی نانومتری با هندسه‌های مختلف (نانوذرات، لایه‌های نازک، چندلایه‌های تماس نقطه‌ای، چندلایه‌های دریچه‌ای اسپینی) تحت تحریکات خارجی مانند جریان‌های الکتریکی اسپین-پلاریزه و میدان‌های مغناطیسی فرکانس رادیویی در حال انجام بود.
مغناطیسی فرکانس رادیویی در حال انجام بود. موندووی، شهری با ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت واقع در کوه رگاله، که نام خود را از آن گرفته است، در اواخر قرن دوازدهم به عنوان یک «شهر کوهستانی» تأسیس شد. به مدت پنج قرن، این شهر روابط نزدیک‌تری با محیط کوهستانی خود نسبت به محیط سیاسی دشت‌ها حفظ کرد. از سال ۱۵۶۰ تا ۱۵۶۶، موندووی به عنوان یک شهر دانشگاهی فعالیت می‌کرد که اختیار اعطای مدرک در رشته‌هایی مانند بلاغت، منطق، هندسه، حساب، موسیقی، نجوم، فلسفه، پزشکی، حقوق مدنی و شرعی و الهیات را داشت. پس از بازگشت تورین به خاندان
و الهیات را داشت. پس از بازگشت تورین به خاندان ساووی، موندووی تا سال ۱۷۱۹ به برگزاری دوره‌های حقوق، پزشکی و الهیات ادامه داد. در همین حال، این شهر همچنین یکی از اولین مدارس علمیه اسقفی برای آموزش عالی روحانیون را در سال ۱۵۹۶ و همچنین اولین کالج برای آموزش اشراف را که توسط یسوعیان در سال ۱۵۹۷ سازماندهی شده بود، افتتاح کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، موندووی بار دیگر به مرکزی برای مطالعات دانشگاهی، این بار با تمرکز بر رشته‌های فناوری تبدیل شد. پردیس موندووی در دههٔ ۱۹۹۰ به محل برگزاری برنامه‌های تحصیلی مهندسی و
۱۹۹۰ به محل برگزاری برنامه‌های تحصیلی مهندسی و معماری ارائه شده توسط دانشگاه پلی‌تکنیک تورین تبدیل شد. پردیس موندووی همچنین دوره‌های آموزشی ارائه می‌دهد. مراکز و مشارکت‌های جهانی. استراتژی بین‌المللی‌سازی دانشگاه پلی‌تکنیک تورین، نقشی برجسته برای دانشگاه در فراتر از مرزهای ملی نیز در نظر گرفته است. به‌طور خاص، در طول ۱۵ سال گذشته، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در ایجاد پردیس‌ها، مراکز و آزمایشگاه‌های جدید در خارج از کشور با اهداف زیر سرمایه‌گذاری کرده است: دانشگاه پلی‌تکنیک تورین توسط کمیسیون اروپا عنوان
دانشگاه پلی‌تکنیک تورین توسط کمیسیون اروپا عنوان «دانشگاه اروپایی» را دریافت کرده است. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین به همراه ۶ دانشگاه فنی دیگر اروپایی، اتحاد UNITE! (شبکهٔ دانشگاهی نوآوری، فناوری و مهندسی) را تشکیل داده‌اند. هدف از این پروژه ایجاد یک پردیس دانشگاهی فرااروپایی، معرفی برنامه‌های درسی فرااروپایی، ارتقای همکاری علمی بین اعضا و تقویت انتقال دانش بین کشورها است. این اتحاد شامل دانشگاه فنی دارمشتات، دانشگاه آلتو، مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین، دانشگاه پلی‌تکنیک کاتالونیا و
پلی‌تکنیک تورین، دانشگاه پلی‌تکنیک کاتالونیا و دانشگاه لیسبون است. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند (؛ به اختصار «تی‌تی‌پی‌یو») یک دانشگاه ازبکستانی است که در سال ۲۰۰۹ با همکاری شرکت اوزاوتو، جنرال موتورز و وزارت آموزش عالی ازبکستان تأسیس شد. اهداف این مؤسسه، آموزش مهندسان واجد شرایط در ازبکستان با استانداردهای مشابه دانشگاه پلی‌تکنیک در ایتالیا، ایجاد موسسه‌ای قادر به انجام آموزش و تحقیقات در سطح جهانی و حمایت از توسعهٔ صنعتی ازبکستان با ایجاد ظرفیت کارآفرینی و امکانات