payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیسینیوس پدر و کنستانتین بزرگ با یکدیگر در جنگ بودند و سرانجام لیسینیوس در نبرد کریسوپولیس از کنستانتین شکست خورده و اسیر شد. کنستانتین نخست با وساطت خواهرش از جان لیسینیوس گذشت و با فرستادنش به تسالونیکا، او را تحت نظر گرفت. اما یک سال بعد کنستانتین با شنیدن شایعاتی مبنی بر تلاش لیسینیوس برای بازگشت به قدرت فرمان مرگ او را صادر کرد و لیسینیوس در سال ۳۲۵ میلادی به دار آویخته شد. لیسینیوس جوان نیز مورد سوء ظن دایی خود قرار گرفت و احتمالاً در سال ۳۲۶، هنگامی‌که وقوع رویدادهایی سبب شد تا کنستانتین فرمان اعدام
وقوع رویدادهایی سبب شد تا کنستانتین فرمان اعدام پسرش کریسپوس را صادر کند، او نیز به قتل رسید.
«هری پچ (یادبود)» نام آهنگی از گروه آلترنیتیو راک انگلیسی ردیوهد است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.گروه آهنگ را به یاد و خاطره هری پچ آخرین سرباز بریتانیایی نجات یافته در جنگ جهانی اول ضبط و پخش کردند.در حالی که آهنگ به صورت اینترنتی و به قیمت یک یورو منتشر شد تمامی عواید فروش آهنگ به لژیون سلطنتی بریتانیا بخشیده شد. آهنگ کمی قبل از مرگ هری پچ در کلیسایی ضبط شد و شامل ترانه‌ای از تام یورک و مجموعه سازهای زهی بود که توسط جانی گرینوود رهبری می‌شد.ترانه از دیدگاه سربازی در جنگ جهانی اول گفته می‌شود که شامل تعدادی از
در جنگ جهانی اول گفته می‌شود که شامل تعدادی از نقل قول‌های هری پچ نیز می‌گردد.در حالی که اکثر واکنش‌ها به آهنگ مثبت بود و منتقدان پیام آهنگ را ستودند گروهی آهنگ را به خاطر فضای محزون آهنگ به شدت کوبیدند.خانواده هری پچ از آهنگ و بخشش عواید فروش آهنگ تقدیر کردند.
عربی خوزستانی گویشی از زبان عربی و زیر مجموعه گویش عربی میانرودانی است که مشابه عربی عراقی و عربی خلیجی می‌باشد؛ که در جنوب غربی ایران به ویژه استان خوزستان و بخشهای جنوبی استان ایلام توسط مردم عرب‌ بدان تکلم می‌شود. اکثریت گویشوران این زبان در اهواز، هویزه، بستان، سوسنگرد، شوش، آبادان، خرمشهر، شادگان، حمیدیه، کارون و باوی زندگی می‌کنند. به گفتهٔ بلانک، این گونهٔ عربی ارتباط نزدیکی با زیرگروه «گِلِت» از گویش‌های میان‌رودانی دارد. این گویش در تماس با لری بختیاری و فارسی، و همچنین عربی عراقی است. واژگان این
و فارسی، و همچنین عربی عراقی است. واژگان این گویش عمدتاً عربی‌اند، اما شماری وام‌واژهٔ فارسی، انگلیسی، فرانسوی و ترکی نیز در آن وجود دارد. میان گویشوران شهرها و طایفه‌های مختلف، تفاوت‌های جامعه‌زبان‌شناختی خاصی دیده می‌شود. تقریباً همهٔ گویشوران عربی خوزستانی دوزبانه‌اند و علاوه بر عربی، فارسی (زبان رسمی کشور) را هم به‌کار می‌برند. با این حال، در شهرهای شمالی و شرقی خوزستان، لری نیز در کنار فارسی صحبت می‌شود و در این نواحی عربی طایفهٔ «کَمَره‌ای» به‌طور چشمگیری تحت تأثیر لری قرار گرفته است. در مرکز شهرهایی
تحت تأثیر لری قرار گرفته است. در مرکز شهرهایی مانند آبادان، بخشی از نسل جوان‌تر، به‌ویژه زنان، بیشتر تمایل دارند فارسی صحبت کنند. افزون بر این، برخی والدین در خانه فقط با فرزندان خود فارسی حرف می‌زنند. بر اساس یک پیمایش انجام‌شده از سوی وزارت فرهنگ در سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳٫۶ درصد از جمعیت خوزستان (یعنی حدود ۱٫۶ میلیون نفر) عرب هستند. با این همه، اگر روند کنونی جایگزینی عربی خوزستانی با فارسی در نسل‌های بعدی ادامه یابد، این زبان در آیندهٔ نزدیک در آستانهٔ نابودی خواهد بود. پراکندگی جغرافیایی و لهجه‌ها. زبان
خواهد بود. پراکندگی جغرافیایی و لهجه‌ها. زبان عربی در میان عرب‌‌های خوزستان رایج است. بخش‌هایی از استان خوزستان شامل سوسنگرد، هویزه، شادگان،باوی، خرمشهر، آبادان، اهواز و شوش بخش‌هایی هستند که جمعیت قابل توجهی عرب‌زبان در خود جای داده‌اند. همچنین در دیگر شهرهای استان خوزستان مانند امیدیه، رامهرمز، ماهشهر، هندیجان و شوشتر و... نیز زبان عربی در میان مردم عرب‌ به کار می‌رود. همچنین جنوب استان ایلام در مناطق دهلران، موسیان و دشت عباس زبان عربی بین مردم عرب‌ رواج دارد. گویش عربی مردم خوزستان تفاوت‌هایی نیز با
دارد. گویش عربی مردم خوزستان تفاوت‌هایی نیز با یکدیگر دارد و لهجه عربی خرمشهر را فصیح‌ترین و اصلی‌ترین لهجه این گویش می‌دانند. ویژگی‌های زبانی. زبان عربی خوزستان به‌دلیل شفاهی بودن و نیز افزایش سواد و تحصیلات میان مردم عرب و نیز گسترش استفاده از رسانه و مدارس فارسی‌زبان تفاوت‌های زیادی با گویش عربی رایج در منطقه عراق یافته‌است. مهم‌ترین این تأثیرات در ساختار جمله است که ترتیب فاعل(s)فعل(v) و مفعول(o) در زبان عربی خوزستانی متفاوت با سایر لهجه‌ها و گویش‌های این زبان است؛ و دو سبک (SVO) و (VSO) در تمام
این زبان است؛ و دو سبک (SVO) و (VSO) در تمام لهجه‌های عربی رایج است اما عربی خوزستانی بر خلاف این‌ها یک الگوی (SOV) هم دارد که به‌جز عربی ازبکستانی در سایر لهجه‌های عربی دیده نمی‌شود و این تحت تأثیر زبان فارسی در ایران و تاجیکی در ازبکستان رقم خورده‌است. آواشناسی. از نظر آواشناسی لهجه عربی خوزستان سریع بوده و تمایل به حذف همخوان‌ها در آن وجود دارد. در این لهجه برای مثال واژه أنتَ ('ant-a) در گفتار به صورت إتِّ(e-tt-e) یا در دیگر نمونه قلت لی به معنی (به من گفتی) در میان مردم خوزستان به صورت گلت‌لی
(به من گفتی) در میان مردم خوزستان به صورت گلت‌لی (GI-T-LI) تلفظ می‌شود. در لهجه عربی این منطقه صامت «ق» به صورت «گ» و صامت «ک» گاهی به صورت «چ» تلفظ می‌شود که در عربی به آن (الكشكشة) میگویند. همچنین حرف «ج» نیز بیشتر اوقات به صورت «ی» ادا می‌شود که در عربی به آن (اليأيأة) میگویند. این تفاوت‌ها یا نظایر آن در تمام لهجه‌های عربی مانند مصری و لبنانی نیز موجود است. نمونه زبانی. نمونه‌ای از تفاوت‌های آوایی عربی خوزستانی و عربی فصیح:
هاترا یا حضر یا حتره یا حترا شهری باستانی است که در استان نینوا، عراق قرار دارد. هترا در ۲۹۰ کیلومتری شمال شهر بغداد و ۱۱۰ کیلومتری جنوب غرب موصل قرار دارد. اما در دوران باستان این شهر در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال غرب پایتخت باستانی آشوریان یعنی آشور واقع بود. شهر هترا دارای معماری خاصی است که می‌توان سه نوع تمدن ایرانی، یونانی و رومی را در آن دید. حضراء یکی از تمدن‌های نیمه عربی و اشکانی پیش از اسلام در عراق است که توسط داعش نابود شد. شهر حضر گویا تا زمان شاپور یکم ساسانی یا اندکی پس از او نقشی در تاریخ بازی
یکم ساسانی یا اندکی پس از او نقشی در تاریخ بازی کرده‌است. واژه Atra و Atrai در یونانی، و Hatra در لاتینی از کلمه‌ی عربی ""حضراء ""گرفته شده و حطرا نیز در کتیبه‌های مکشوف در خرابه‌های حضر است. نام رسمی شهر "بِیت اِلاهاء" (به معنی «خانهٔ خدا») و "حترا دشَمَش" (به معنی «هترای شمش») (ḥtrʾ d-šmš 𐣧𐣨𐣣𐣠 𐣣𐣴𐣬𐣴) که بر روی یک سکه مکشوفه حک شده بوده است. شهر حضر را می‌توان یک شهر کاملاً عرب دانست. فرهنگ و زبان و ادیان آرامی و عربی در آنجا بیشتر از عوامل دیگر رواج داشت. با این حال هرتسفلد و نُلدِکه معتقد هستند که اکثر
با این حال هرتسفلد و نُلدِکه معتقد هستند که اکثر ساکنان شهر را قبایل عرب تشکیل می‌دادند و این قبایل در سده نخست پیش از میلاد از نزاع میان پارت‌ها و یونانی‌ها استفاده کرده شهر را گسترش و قدرت بخشیدند. مهاجران گوناگونی که در آن ساکن بودند غالباً به بازرگانی می‌پرداختند. دیدگاه این دو خاورشناس اینک توسط کتیبه‌هایی که در خرابه شهر به زبان آرامی کشف شده، تأیید می‌گردد. ساختمان‌های این شهر غالباً از سنگ است و اسلوب معماری آن مخلوطی از اسلوب معماری ایرانی، آشوری و عربی و یونانی است که اهل حضر به وجود آورده‌اند.
و عربی و یونانی است که اهل حضر به وجود آورده‌اند. القاب و نام‌های امیران حضر بیشتر آرامی و عربی است. حضر در زمان اشکانیان که آن را تحت حمایت خود داشتند و حکومت آن را تقویت می‌کردند، چندین بار مورد حمله رومیان قرار گرفت. تراژان در سال ۱۱۶ م. آنجا را گرفت اما در پایان همان سال که شهر را مجدداً محاصره کرد بدون گرفتن نتیجه‌ای عازم روم شد. سوروس که در سال ۱۹۵ م اشکانیان را شکست داد، اعراب حضر را نیز قلع و قمع کرد. اما هم او در حملات و محاصره‌هایی که در سال‌های ۱۶۷ م؛ و ۱۹۸ م. علیه شهر صورت داد موفقیتی به دست
۱۶۷ م؛ و ۱۹۸ م. علیه شهر صورت داد موفقیتی به دست نیاورد. برخلاف پارت‌ها که دولت‌های کوچک را در داخل و در مرزهای خود تحت حمایت خود گرفته و تقویت می‌کردند، ساسانیان به ادامه حیات این دولت‌ها یا نفوذ دولت‌های بیگانه در درون ایران گرایشی نداشتند. به همین جهت بود که تاجران تدمری و نبطی از شهرهای اطراف فرات بیرون رانده شدند و حکومت کوچک کرخ و حضر از میان رفتند. تخریب توسط داعش. در پی حمله داعش به شمال عراق و تصرف استان نینوا در سال ۲۰۱۴، داعش در شانزدهم اسفند ۱۳۹۳ (۷ مارس ۲۰۱۵) به محوطه باستانی هترا یورش برد.
(۷ مارس ۲۰۱۵) به محوطه باستانی هترا یورش برد. این اقدام داعش با خشم باستان شناسان مواجه شد.
پادشاهی هندوپارتی یک پادشاهی پارتی بود که توسط گُندُفَر تأسیس شد و از سال ۱۹ پس از میلاد تا حدود ۲۲۶ پس از میلاد فعال بود. در اوج قدرت، آنها بر منطقه‌ای شامل بخش‌هایی از شرق ایران، مناطق مختلف افغانستان و مناطق شمال غربی شبه‌قاره هند (بیشتر پاکستان امروزی و بخش‌هایی از شمال غربی هند) حکومت می‌کردند. حاکمان احتمالاً از اعضای خاندان سورن بودند و این پادشاهی حتی توسط برخی نویسندگان «پادشاهی سورن» نیز نامیده شده‌است. این پادشاهی در سال ۱۹/۲۰ پس از آن تأسیس شد که فرماندار درنگیانا (سیستان) گُندُفَر استقلال خود
فرماندار درنگیانا (سیستان) گُندُفَر استقلال خود را از شاهنشاهی اشکانی اعلام کرد. او بعدها لشکرکشی‌هایی به شرق انجام داد و مناطقی را از هندوسکایی‌ها و هندویونانی‌ها فتح کرد و بدین ترتیب پادشاهی خود را به یک امپراتوری تبدیل کرد. قلمروهای هندوپارتی‌ها پس از حملات کوشان‌ها در نیمه دوم قرن اول به شدت کاهش یافت. آنها موفق شدند کنترل سیستان را تا زمان فتح آن توسط شاهنشاهی ساسانی در حدود ۲۲۴/۵ حفظ کنند. در بلوچستان، پاراتاراجاس، یک سلسله محلی هندوپارتی، در حدود سال ۲۶۲ پس از میلاد تحت نفوذ شاهنشاهی ساسانی قرار
سال ۲۶۲ پس از میلاد تحت نفوذ شاهنشاهی ساسانی قرار گرفت. هندوپارتی‌ها به دلیل ساخت صومعه بودایی تخت باهی (از فهرست میراث جهانی یونسکو) در مردان، پاکستان مشهور هستند. گُندُفَر و جانشینانش. به نظر می‌رسد گُندُفَر در اصل حاکم سیستان در ایران شرقی امروزی بوده، احتمالاً یک دست‌نشانده یا خویشاوند آپراکاراجاسها. او ممکن است جانشین فرمانداران پارتی پیشین سیستان، مانند چیروکس یا تانلیس مردات شده باشد. این ساتراپ‌های پارتی از زمانی که مهرداد دوم اشکانی (۱۲۴–۸۸ پیش از میلاد) سکاهای منطقه را شکست داده بود، بر منطقه
از میلاد) سکاهای منطقه را شکست داده بود، بر منطقه سکستان حکومت می‌کردند. در حدود ۲۰–۱۰ پیش از میلاد، او فتوحاتی در پادشاهی پیشین هندوسکایی انجام داد، احتمالاً پس از مرگ حاکم مهم آزس. گُندُفَر حاکم مناطق شامل آراخوزیا، سیستان، سند، پنجاب و دره کابل شد، اما به نظر نمی‌رسد که او قلمرویی فراتر از شرق پنجاب در اختیار داشته باشد. گُندُفَر خود را "شاه شاهان" نامید، عنوانی اشکانی که در مورد او به درستی نشان می‌دهد که امپراتوری هندوپارتی تنها یک چارچوب سست بود: تعدادی از حاکمان کوچکتر مطمئناً موقعیت خود را در دوره
از حاکمان کوچکتر مطمئناً موقعیت خود را در دوره هندوپارتی حفظ کردند، احتمالاً در ازای به رسمیت شناختن گُندُفَر و جانشینانش. این حاکمان کوچکتر شامل خود آپراکاراجاسها و ساتراپ‌های هندوسکایی مانند زیونیسس و راجوولا و همچنین سکاهای ناشناس که تقلیدهایی از سکه‌های آزس را ضرب می‌کردند، بودند. کساهاراتاها نیز در گجرات، احتمالاً درست در خارج از قلمرو گُندُفَر، نفوذ داشتند. پس از مرگ گوندوفارس یکم، امپراتوری شروع به تجزیه شدن کرد. نام یا عنوان گُندُفَر توسط سارپدون نیز اقتباس شد، و او خود را گوندوفارس دوم نامید، او
اقتباس شد، و او خود را گوندوفارس دوم نامید، او احتمالاً پسر گُندُفَر یکم بود. اگرچه او ادعا می‌کرد حاکم اصلی است، حکومت سارپدون متزلزل بود و او سکه‌های پراکنده‌ای در سند، پنجاب شرقی و آراخوزیا در جنوب افغانستان ضرب کرد. مهمترین جانشین ابدگس یکم، برادرزاده گُندُفَر یکم بود که در پنجاب و احتمالاً در سرزمین اصلی سیستان حکومت می‌کرد. پس از یک دوره کوتاه حکومت، به نظر می‌رسد سارپدون توسط اورتاگنس کنار زده شد، و او خود را گُندُفَر سوم نامید. گُندُفَر سوم بیشتر در سیستان و آراخوزیا حکومت می‌کرد، در حالی که ابدگس
سیستان و آراخوزیا حکومت می‌کرد، در حالی که ابدگس یکم در دهه‌های اول پس از میلاد در شرق‌تر بود و برای مدت کوتاهی پسرش اوبوزان سکه جانشین او شد. پس از سال ۲۰ پس از میلاد، پادشاهی به نام ساس، برادرزاده حاکم آپراکاراجا آسپااورما، قلمروهای ابدگس یکم را تصرف کرد و خود را گُندُفَر چهارم نامید. به گفته سنیور، این همان گُندُفَری است که در کتیبه تخت باهی به آن اشاره شده است. پادشاهان کوچکتر دیگری نیز وجود داشتند: سانابارس یک غاصب زودگذر در سیستان بود که خود را شاهنشاه بزرگ نامید، و همچنین یک ابدگس دوم سکه، حاکمی به
بزرگ نامید، و همچنین یک ابدگس دوم سکه، حاکمی به نام آگاتا در سند، حاکم دیگری به نام ساتاواسترس سکه، و یک شاهزاده ناشناس که ادعا می‌کرد برادر پادشاه ارشک است، در آن صورت یک عضو واقعی از خاندان حاکم در پارت بود. اما هندوپارتی‌ها هرگز موقعیت گُندُفَر یکم را به دست نیاوردند، و از اواسط قرن اول پس از میلاد، کوشان‌ها تحت رهبری کوجولا کادفیسس شروع به جذب بخش شمالی هند پادشاهی کردند. حاکمان توران و سکستان (۱۶۰-۲۳۰ پس از میلاد). هندوپارتی‌ها موفق شدند کنترل توران و سیستان را حفظ کنند و تا سقوط شاهنشاهی اشکانی به
و سیستان را حفظ کنند و تا سقوط شاهنشاهی اشکانی به دست شاهنشاهی ساسانی در حدود ۲۳۰ پس از میلاد بر آن حکومت کردند. پاهار یکم (۱۶۰-۲۳۰ پس از میلاد) پس از تقسیم بقایای پادشاهی هندوپارتی، حاکم توران بود. پادشاهی سکستان توسط پادشاه دوم با نام سانابارس دوم (۱۶۰-۱۷۵ پس از میلاد) اداره می‌شد. پادشاهی‌های توران و سکستان با تسلیم شدن در برابر حاکم ساسانی اردشیر یکم در حدود ۲۳۰ پس از میلاد پایان یافتند. این رویدادها توسط طبری ثبت شده است، که ورود فرستادگان به اردشیر در گور را شرح می‌دهد: باستان‌شناسی و منابع. تصور
در گور را شرح می‌دهد: باستان‌شناسی و منابع. تصور می‌شود شهر تکسیلا یکی از پایتخت‌های هندوپارتی‌ها بوده است. لایه‌های وسیعی توسط سر جان مارشال با مقدار زیادی آثار باستانی به سبک پارتی کاوش شد. معبد مجاور جندیال معمولاً به عنوان یک آتشکده زرتشتی از دوره هندوپارتی‌ها تفسیر می‌شود. برخی از نوشته‌های باستانی حضور هندوپارتی‌ها در این منطقه را توصیف می‌کنند، مانند داستان توماس رسول، که به عنوان نجار برای خدمت در دربار پادشاه "گودنافر" (تصور می‌شود گُندُفَر یکم باشد) در هند استخدام شد. اعمال توماس در فصل ۱۷ سفر
در هند استخدام شد. اعمال توماس در فصل ۱۷ سفر توماس به پادشاه گودنافر در شمال هند را شرح می‌دهد؛ فصل‌های ۲ و ۳ او را در حال سفر دریایی به هند به تصویر می‌کشند، بنابراین توماس را به ساحل غربی هند مرتبط می‌کنند. همانطور که سنیور اشاره می‌کند، این گودنافر معمولاً با گُندُفَر یکم شناسایی شده است، بنابراین پس از ظهور مسیحیت تاریخ‌گذاری شده است، اما هیچ مدرکی برای این فرض وجود ندارد، و تحقیقات سنیور نشان می‌دهد که گُندُفَر یکم می‌تواند حتی قبل از سال ۱ پس از میلاد تاریخ‌گذاری شود. اگر این روایت حتی تاریخی باشد،
تاریخ‌گذاری شود. اگر این روایت حتی تاریخی باشد، سنت توماس ممکن است با یکی از پادشاهان بعدی که همین عنوان را داشتند، روبرو شده باشد. فیلوستراتوس در کتاب "زندگی آپولونیوس تیانایی" نقل می‌کند که فیلسوف یونانی آپولونیوس تیانایی از هند و به طور خاص از شهر تکسیلا در حدود سال ۴۶ پس از میلاد دیدن کرده است. او ساخت و سازهایی به سبک یونانی را توصیف می‌کند، احتمالاً اشاره به سیرکپ دارد، و توضیح می‌دهد که پادشاه هندوپارتی تاکسیلا، به نام فرهاد، در دربار پدرش تحصیلات یونانی آموخته و به زبان یونانی روان صحبت می‌کرد:
یونانی آموخته و به زبان یونانی روان صحبت می‌کرد: رهنامه دریای اریتره یک راهنمای بازمانده از قرن اول برای مسیرهای معمول مورد استفاده برای کشتیرانی در دریای عرب است. این کتاب حضور پادشاهان پارتی را که در منطقه سند با یکدیگر می‌جنگیدند، توصیف می‌کند، منطقه‌ای که در آن زمان به دلیل حکومت پیشین هندوسکایی‌ها در آنجا، به طور سنتی به عنوان "سکائیه" شناخته می‌شد: یک کتیبه از تخت باهی دارای دو تاریخ است، یکی در سال سلطنت ۲۶ام ماهاراجه گودوهارا (که دوباره تصور می‌شود یک گُندُفَر یکم باشد)، و سال ۱۰۳ یک دوره ناشناخته.
گُندُفَر یکم باشد)، و سال ۱۰۳ یک دوره ناشناخته. دین هندوپارتی‌ها. از دین هندوپارتی اطلاعی نیست، اگرچه که آنها در درگیری مذهبی با دودمان اشکانی زرتشتی بودند. برخلاف هندویونانی‌ها یا هندوسکایی‌ها، هیچ سابقه صریحی از حمایت حاکمان هندوپارتی از بودیسم، مانند وقف‌های مذهبی، کتیبه‌ها یا حتی روایات افسانه‌ای وجود ندارد. همچنین، اگرچه سکه‌های هندوپارتی عموماً از سکه‌شناسی یونانی پیروی می‌کنند، اما هرگز نماد بودایی تریراتنا (به جز ساس بعدی) را نشان نمی‌دهند، و همچنین هرگز از تصاویر فیل یا گاو نر، نمادهای مذهبی
هرگز از تصاویر فیل یا گاو نر، نمادهای مذهبی احتمالی که به وفور توسط پیشینیان آنها استفاده می‌شد، استفاده نمی‌کنند. تصور می‌شود که آنها به زرتشتی‌گری پایبند بوده‌اند، زیرا خودشان از نژاد ایرانی بودند. این نظام اساطیری ایرانی توسط کوشان‌های بعدی که از منطقه پیشاور-خیبر پختونخوا پاکستان حکومت می‌کردند، از آنها به ارث رسید. سکه‌های خدای هندو شیوا نیز در دوران گُندُفَر یکم یافت شده است. تصویرسازی از مریدان هندوپارتی. بر روی سکه‌ها و در هنر گندهارا، هندوپارتی‌ها با کت‌های کوتاه ضربدری و شلوارهای گشاد بزرگ،
با کت‌های کوتاه ضربدری و شلوارهای گشاد بزرگ، احتمالاً با چاپس مانند شلوارهای رویی، به تصویر کشیده شده‌اند. کت‌های آنها با ردیف‌هایی از حلقه‌های تزئینی یا مدال‌ها تزئین شده است. موهای آنها معمولاً پرپشت است و با یک سربند بسته می‌شود، عملی که پارتی‌ها عمدتاً از قرن اول پس از میلاد آن را اتخاذ کردند. افرادی با لباس هندوپارتی گاهی اوقات به عنوان بازیگر در صحنه‌های مذهبی بودایی نشان داده می‌شوند. معمولاً تصور می‌شود که بیشتر کاوش‌هایی که در سیرکاپ نزدیک تکسیلا توسط جان مارشال انجام شده است، مربوط به لایه‌های
توسط جان مارشال انجام شده است، مربوط به لایه‌های هندوپارتی است، اگرچه پژوهش‌های جدیدتر گاهی اوقات آنها را به جای آن به هندویونانی‌ها نسبت می‌دهند. این تحقیقات باستان‌شناسی مقدار زیادی آثار هلنیستی همراه با عناصری از پرستش بودایی (استوپا) را به دست داد. برخی دیگر از معابد، مانند جندیال نزدیک، ممکن است به عنوان یک آتشکده زرتشتی مورد استفاده قرار گرفته باشند. مجسمه‌های بودایی. مجسمه‌های یافت شده در سیرکاپ در لایه اواخر سکایی تا پارتی (لایه ۲، ۱–۶۰ پس از میلاد) نشان دهنده وضعیت توسعه یافته هنر گندهارا در آن
نشان دهنده وضعیت توسعه یافته هنر گندهارا در آن زمان یا حتی قبل از حکومت پارتی است. تنوع زیادی از مجسمه‌ها، از خدایان هلنیستی گرفته تا مریدان غیرروحانی گندهارا، با آنچه تصور می‌شود برخی از اولین تصاویر بودا و بودیساتواها باشد، ترکیب شده‌اند. امروزه، هنوز مشخص نیست که هنر یونانی-بودایی گندهارا دقیقاً چه زمانی ظهور کرد، اما یافته‌های سیرکاپ نشان می‌دهد که این هنر قبل از ظهور کوشان‌ها بسیار توسعه یافته بود. پالت‌های سنگی. تعداد زیادی پالت سنگی یافت شده در گندهارا به عنوان نمایندگان خوبی از هنر هندوپارتی در نظر
به عنوان نمایندگان خوبی از هنر هندوپارتی در نظر گرفته می‌شوند. این پالت‌ها تأثیرات یونانی و ایرانی را با هم ترکیب می‌کنند، همراه با یک رویکرد روبرویی در تصاویر که به عنوان ویژگی هنر پارتی در نظر گرفته می‌شود. چنین پالت‌هایی فقط در لایه‌های باستان‌شناسی مربوط به حکومت هندویونانی، هندوسکایی و هندوپارتی یافت شده‌اند، و اساساً در لایه‌های مائوریای پیشین یا لایه‌های کوشانی پسین ناشناخته هستند. این پالت‌ها اغلب افرادی را با لباس یونانی در صحنه‌های اساطیری به تصویر می‌کشند، اما تعداد کمی از آنها افرادی را با لباس
می‌کشند، اما تعداد کمی از آنها افرادی را با لباس پارتی (هدبند روی موهای پرپشت، کت ضربدری روی سینه برهنه، جواهرات، کمربند، شلوار گشاد) به تصویر می‌کشند. پالتی از موزه ناپرستک در پراگ یک پادشاه هندوپارتی را نشان می‌دهد که چهارزانو بر روی یک مبل بزرگ نشسته و دو خدمتکار نیز با لباس پارتی او را احاطه کرده‌اند. آنها در حال نوشیدن و سرو شراب نشان داده شده‌اند. انتقال بودیسم از طریق جاده ابریشم. برخی از مناطق تحت حکومت پارتی در شرق، حتی پس از تسلط شاهنشاهی ساسانی در سال ۲۲۶، باقی ماندند. از قرن دوم، چندین مبلغ
در سال ۲۲۶، باقی ماندند. از قرن دوم، چندین مبلغ بودایی آسیای میانه در شهرهای پایتخت چین، لوئویانگ و گاهی نانجینگ ظاهر شدند و در آنجا به ویژه به دلیل کار ترجمه خود متمایز شدند. اولین مترجمان شناخته شده متون بودایی به زبان چینی در واقع مبلغان پارتی هستند که در چینی با نام خانوادگی پارتی خود "آن"، مخفف "آنشی"، "کشور اشکانیان" متمایز می‌شوند. یکی پنداشتن پادشاهی سورن و پهلوانان سیستانی شاهنامه. در سال ۱۹۸۷ میلادی در افغانستان سکه‌ای از گندفر یکم پیدا شد که او در آن خودش را «سام» نامیده و پیدایش این سکه تقریباً
آن خودش را «سام» نامیده و پیدایش این سکه تقریباً به تردیدها دربارهٔ پهلوانان زابلستان در شاهنامه پایان داد. محققان امروزی بر این باورند که «گندفر» (به معنای یابنده شکوه شاهانه) در واقع نه یک نام شخصی و بلکه عنوانی برای شاهان سورن بوده است. از این رو، امروزه باور بر این است که پادشاهی سورن در واقع همان پهلوانان سیستان در شاهنامه بوده‌اند به شکل شخصیت‌هایی مانند رستم، زال و… در خاطر مردم فلات ایران باقی مانده‌اند. پیوند به بیرون. هندوپارتیان و برآمدن ساسانیان به روایت سکه‌ها
لیبرالیسم در ایالات متحده آمریکا فلسفهٔ سیاسی گسترده‌ایست که بر حقوق طبیعی اشخاص تمرکز دارد. آرمان‌های بنیادین لیبرالیسم مبنی بر آزادی بیان، آزادی مطبوعات، آزادی دین برای همهٔ نظام‌های عقیدتی، جدایی دین از سیاست، حق رعایت تشریفات قانونی، برابری در برابر قانون به عنوان شالوده‌های مشترک همهٔ جریان‌های طیف تفکر لیبرالی به صورت گسترده مورد قبول واقع شده‌اند. کانون اصلی لیبرالیسم مدرن در ایالات متحده شامل مواردی نظیر حق رأی برای تمامی شهروندان بالغ، حقوق برابر، عدالت زیست‌محیطی، و فراهم آوردن خدمات اجتماعی نظیر
زیست‌محیطی، و فراهم آوردن خدمات اجتماعی نظیر فرصت‌های برابر آموزشی، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، زیرساخت‌های حمل و نقل، تأمین غذای گرسنگان و پناهگاه برای بی‌خانمانان از سوی دولت است. برخی از لیبرال‌های آمریکایی که خود را لیبرال کلاسیک، نولیبرال، یا لیبرترین می‌نامند از آرمان‌های بنیادین لیبرالیسم حمایت می‌کنند ولی با تفکرات لیبرالیسم مدرن مخالفت می‌ورزند زیرا عقیده دارند که آزادی اقتصادی از برابری فرصت‌ها مهم‌تر است و ارتقای رفاه عمومی جامعه خارج از حوزهٔ وظایف قانونی دولت است. در ایالات متحده از دههٔ
وظایف قانونی دولت است. در ایالات متحده از دههٔ ۱۹۳۰ کاربرد اصطلاح لیبرالیسم بدون کلمه‌ای که آن را توصیف کند معمولاً به لیبرالیسم مدرن برمی‌گردد. لیبرالیسم مدرن فلسفه‌ای سیاسیست که با طرح نیودیل فرانکلین روزولت و بعدها با طرح جامعه بزرگ لیندون جانسون توسعه یافت و حالت اجرایی گرفت. لیبرالیسم مدرن نوعی لیبرالیسم اجتماعی است که اداره پیشرفت کار و قانون امنیت اجتماعی ۱۹۳۵، قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴، قانون تشویق سرمایه‌گذاری محلی و قانون حقوق رأی ۱۹۶۵ از دستاوردهایش به‌شمار می‌آیند. لوئیس هارتز عقیده داشت لیبرالیسم
به‌شمار می‌آیند. لوئیس هارتز عقیده داشت لیبرالیسم در ایالات متحده با لیبرالیسم در سایر نقاط جهان تفاوت دارد زیرا که ایالات متحده هیچ‌گاه نخبه‌سالاری موروثی نداشته و بنابراین از مضرات جنگ طبقاتی که اروپا را درنوردید در امان مانده‌است.
ژرژ آرنو با نام اصلی آنری ژایر در سال ۱۹۱۷ به دنیا آمد. ژرژ از کودکی سودای ماجراجویی و کارهای عجیب در سرداشت، اما بیماری سل امکان چنین فعالیت‌هایی را به او نمی‌داد. از این رو ژرژ یکی از بهترین چاره‌ها را برای این کار یافت و آن هم ادبیات و نویسندگی و خیال پرداز بود. ژرژ پس از تحصیل در رشته حقوق و سیاست به نوشتن پرداخت، آرنو در زمان جنگ چندی به اسارت نازی‌ها درآمد، اما گریخت و در گوشه‌ای از خاک فرانسه پنهان شد. در سال ۱۹۴۱ پدر ژرژ در املاک خانوادگی خود به قتل رسید و از آن جایی که هیچ شاهد یا سرنخی یافت نشد،
رسید و از آن جایی که هیچ شاهد یا سرنخی یافت نشد، ژرژ آرنو تنها مظنون این ماجرا بود. او مدتی بعد به اتهام قتل پدر محاکمه شد، اما هرگز گناهش اثبات نشد. ژرژ پس از این واقعه و تحمل چند ماه زندان، به آمریکای جنوبی رفت و چندین سال در آن به حرفه‌های گوناگون پرداخت. ژرژ آرنو در سال ۱۹۵۰ مشهورترین رمان خود، «مزد ترس» را با الهام از سرزمین‌های آمریکای جنوبی منتشر کرد. این کتاب بی‌درنگ به شمارگان بالا فروخته شد و نام نویسنده را در میان بهترین نویسندگان دلهره و هیجان قرن بیستم محکم کرد. درونمایه‌های ضد امپریابیستی و
قرن بیستم محکم کرد. درونمایه‌های ضد امپریابیستی و انتقادی آرنو در رمان او را نزد روشنفکران فرانسوی محبوب کرد. اما رمان «مزد ترس» چیزی بیش از یک بیانیه سیاسی بود. آرنو در این کتاب شرایط بشری و معنای ایمان و امید در زندگی را به پرسش کشید. ژرژ آرنو در جیان جنگ الجزایر و در دفاع از یک مبارز الجزایری که به اتهام تروریسم دستگیر شده بود، بیانه‌ای منتشر از سیاست‌های دولت فرانسه درالجزایر انتقاد کرد. چندی بعد در جریان یک گردهمایی بر ضد شکنجه در الجزایر بازداشت شد و چندماهی را در زندان گذراند. پس از آزادی، آرنو در
چندماهی را در زندان گذراند. پس از آزادی، آرنو در سال ۱۹۶۲ به الجزایر کوچ کرد و در آن جا با بنا کردن یک مدرسه، روزنامه انقلاب آفریقا را نیز منتشر کرد. آرنو سال‌ها بعد در ۱۹۴۷ به علت شدت بیماری، مجبور شد تا به فرانسه بازگردد و در آن جا به تهیه گزارش‌های تلویزیونی بپردازد، اما پس از چند سال باز هم به اسپانیا رفت و در سال ۱۹۸۷ بر اثر حمله قبلی در گذشت.
تیلور فرای با نام کامل تیلور مک کوئیستون فرای (به انگلیسی: Taylor McQuiston Fry) (متولد ۱ آگوست ۱۹۸۱) یک بازیگر آمریکایی است که از دوران کودکی در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی زیادی بازی کرده است. او در فیلم جان سخت ۱، نقش لوسی مک‌کلاین، دختر جان مک‌کلاین را ایفا کرد. همچنین در فیلم هایی نظیر پرنسس کوچک و شمال نیز به ایفای نقش پرداخته است. تیلور در مجموعه تلویزیونی نیز به ایفای نقش در قالب شخصیت پرداخت. او در ۱۹۹۹ از فارغ التحصیل شد و به دانشگاه راه یافت و چهار سال بعد یعنی در ۲۰۰۳ از نیز فارغ التحصیل شد.
چهار سال بعد یعنی در ۲۰۰۳ از نیز فارغ التحصیل شد. تیلور در دانشگاه به یک بازیکن فوق‌العاده‌ی فریزبی نیز تبدیل شد.
رندرفارم یا مزرعه رندرگیری به شبکه‌ای از کامپیوترها گفته می‌شود که برای رندر کردن «تصاویر خلق شده به وسیله کامپیوتر» (Computer-Generated Imagery) یا CGI طراحی شده‌است. رندرفارم بیشتر برای جلوه‌های ویژه فیلم‌ها، انیمیشن و پردازشات دسته‌ای افلاین و غیر بی‌درنگ (غیر ریل تایم) استفاده می‌شود و با «رندر وال» یا «دیوار رندرگیری» که برای رندرینگ ریل تایم استفاده می‌شود، متفاوت است. به‌طور معمول رندر تصاویر سه بعدی و انیمیشن‌های با کیفیت بالا برای یک کامپیوتر بسیار زمان بر است و برای این کار از شبکه‌ای از
بسیار زمان بر است و برای این کار از شبکه‌ای از کامپیوترها که به «رندرفارم» معروف است استفاده می‌شود. یک رندرفارم را می‌توان ابر کامپیوتری در نظر گرفت که از اتصال چندین کامپیوتر به هم ایجاد شده‌است و بیشتر در زمینهٔ پردازشات دسته‌ای و موازی قدرتمند است. رندر تصاویر یک فعالیت «قابل موازی کاری است» است، چنان‌که هر فریم به‌طور معمول می‌تواند به‌طور مستقل از دیگر فریم‌ها رندر شود (یا حتی یک فریم به وسیله چند پردازنده). در طول سال‌ها، پیشرفت در قدرت محاسبه اجازه داده‌است که زمان رندر را کاهش دهیم؛ هرچند که
داده‌است که زمان رندر را کاهش دهیم؛ هرچند که افزایش قدرت کامپیوترها همواره با افزایش انتظار از کیفیت تصاویر همراه بوده‌است. افزایش کیفیت و وضوح تصاویر باعث می‌شود که پروسه رندرینگ نیز به نسبت طولانی‌تر و سنگین تر شود و به همین دلیل باید سخت‌افزار خود به نسبت برای آن قدرتمند تر کنیم. در رندرفارم‌های بزرگ باید از متدهایی استفاده کنیم که پروسهها را به‌طور خودکار بین پردازنده‌ها تقسیم کند. به این گونه نرم‌افزارها «مدیر صف» یا queue manager می‌گویند.