payamvha/North_RAG huggingface dataset:
های آبی تزئین شده و بسیار چشمگیر است. البته بخش بیشتر گنبد را ساقه 3/5 متری آن تشکیل داده است. از دیگر قسمت های قابل توجه در این بنا سه ایوان 4 متری در ضلع های شرقی، غربی و شمالی را می توان نام برد که با ظرافت خاصشان توجه هر بازدیدکننده ای را به خود جلب می کند. شبستان مجموعه در ضلع غربی قرار گرفته و دربی درون آن نصب شده که به داخل حرم باز می شود. البته اکنون این درب مسدود شده است. ضریح امامزاده نیز در زیر گنبد و از جنس آهن و به شکل گهواره ساخته شده است.
قلعه بداف مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ابرکوه، بخش بهمن، دهستان مهرآباد، روستای بداف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پاقلعه مربوط به دوره مادها و دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای پاقلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محوطۀ پاقلعه به دلیل توسعۀ روستای پاقلعه در معرض آسیب قرار دارد. عرصه و حریم. محدوده‌ عرصه و حریم تپۀ پاقلعه در تابستان ۱۴۰۲ به‌وسیلۀ گمانه‌زنی‌ مشخص شد و در ۱۵ دی ۱۴۰۳ طی نشست شورای حریم وزارت میراث فرهنگی مورد تصویب قرار گرفت.
عمارت خیابان صداقت مربوط به اواخر دوره قاجار است و در محله منیریه تهران، خیابان هاشم معیری، خیابان صداقت، پلاک ۶۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تخریب. با رای دیوان عدالت اداری این اثر دوران قاجار از ثبت سازمان میراث فرهنگی خارج و بلافاصله توسط مالک آن تخریب گردید. سازمان میراث فرهنگی با توجه به خارج شدن اجباری این بنا از آثار ملی از این سازمان سلب مسئولیت کرد. رئیس دیوان عدالت اداری در این موارد سازمان میراث فرهنگی را مقصر دانسته که ملک شخصی
سازمان میراث فرهنگی را مقصر دانسته که ملک شخصی مردم را به ثبت می‌رساند.
پیشینه. تکیه برنجی مربوط به اواخر دوره قاجار است. معماری. بنای تکیه در دو طبقه که در دو طرف حیات تکیه به صورت قرینه واقع شده اند در طبقه زیرین اتاق هایی قرار داشت که مخصوص سرایدار، آشپزخانه، سفره خانه، آبدارخانه،قلیان خانه و.. بوده است، پلکانهای سالن مردانه از وسط حیات به ایوان بالا متصل و زیر آن آب انباری وجود داشت که برای مصرف اهل محل احداث گردیده بود ، اما در حال حاضر پله ها به دو طرف ایوان انتقال یافته اند، سر در تکیه به صورت قدیمی باقی مانده که از لحاظ معماری حائز اهمیت است ورودی تکیه شامل سه دالان
معماری حائز اهمیت است ورودی تکیه شامل سه دالان قوسی شکل می باشد که دو دالان کوچک در طرفین یک دالان بزرگ واقع گردیده اند سقف دالان بزرگ از لحاظ معماری مورد توجه است قسمت جنوبی تکیه هم اکنون بعنوان موزه آب شاهرود مورد استفاده قرار گرفته است آدرس. در شاهرود، خیابان مصلی، روبروی مسجد مصلی شاهرود واقع شده است ثبت آثار ملی. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه امیری مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مشهد، خیابان نواب صفوی، نواب صفوی ۹، پ ۳۵۱ واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در تاریخ ۱۳۹۷/۰۸/۰۱ شهردار مشهد و مدیرکل میراث فرهنگی خراسان رضوی از پروژه خانه امیری بازدید کردند و مقرر شد اداره کل میراث فرهنگی خراسان رضوی برای ضلع چهارم خانه امیری مجوزهای لازم را از سازمان میراث فرهنگی کشور بگیرد تا مرمت این بنای تاریخی به سرعت انجام شود. همچنین اعلام شد عملیات مرمتی این اثر تاریخی هم زمان در ۳ ضلع بنا
عملیات مرمتی این اثر تاریخی هم زمان در ۳ ضلع بنا در حال انجام و تکمیل مرمت آن در ضلع چهارم منوط به اخذ مجوزهای لازم از سازمان میراث فرهنگی در کشور است.
کاروانسرای برد شیراز مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوانات، بخش مرکزی، دهستان باغستان، روستای مزرعه برد شیراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
غار رود افشان در موقعیت جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۸ دقیقه و در ارتفاع ۱۹۴۵ متر از سطح دریا و بر بالای ارتفاعات شمال شرقی روستای رودافشان واقع گردیده‌است. از مشخصات بارز این غار می‌توان به دهانه آن با ارتفاع ۲۰ متر و طول ۲۹ متر و نیز آثار و ستون‌های استالاکتیت و استالاگمیت در طول راهروهای آن اشاره کرد. تاریخچه. غار رودافشان در اثر سازوکار پدیده کارست، تشکیل شده‌است. از نظر زمین‌شناسی این غار در سنگ آهک‌های دوره کرتاسه به وجود آمده‌است. با این وجود کارشناسان زمان تشکیل غار را به دوران سوم و دوره پالئوسن نسبت
تشکیل غار را به دوران سوم و دوره پالئوسن نسبت می‌دهند. لازم است ذکر شود که کارست‌ها دارای ریخت‌شناسی ویژه‌ای هستند که روی سنگ بستر قابل انحلال تشکیل می‌شوند. شکل خاص کارست‌ها نتیجه هوازدگی شیمیائی سنگ بستر به وسیلهٔ آب اسیدی باران همراه دی‌اکسید کربن می‌باشد. آهک‌ها سنگ بستر شاخص کارست‌ها هستند. این اعتقاد وجود دارد که هزاران سال قبل، رودخانه دلی چای هم‌سطح دهانه غار بوده و احتمالاً قسمتی از آب وارد دالان‌های غار شده و باعث گسترش وسعت غار شده‌است. مسیر راهپیمایی در غار حدود ۸۰۰ متر است. غارنوردی در این غار
در غار حدود ۸۰۰ متر است. غارنوردی در این غار کمی سخت است و برای حرکت در غار حتماً نیاز به چراغ‌قوه قوی دارید. در برخی قسمت‌های مسیر برای سهولت رفت‌وآمد نردبان‌های فلزی قرار داده شده‌است. در تالار اصلی و مسیر غار همواره قطرات آب از سقف به زمین می‌ریزد که همین چکه‌ها باعث تشکیل طاقدیس و ناودیس‌های بدیعی شده‌است. وجود تعدادی ایوان ساخته شده با سنگچین و مقادیری خرده سفال، نشانه سکونت انسان‌ها در غار در روزگار گذشته‌است. دهلیزی در این غار وجود دارد که به معبد آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار
آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار گرفته و حوض آب و ستونی میان آن دیده می‌شود و به همین سبب معبد آناهیتا (الهه آب) نام گرفته‌است. مسیر این غار در اثر فرسایش آب و املاح موجود در آن در زمانی که آب به‌طور کامل در آن جریان داشته، ایجاد شده‌است. ثبت در فهرست آثار ملی ایران. این اثر تحت شمارهٔ ۱۲۲۱۳ و در تاریخ ۳۰/۴/۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسده است. منابع. وبلاگ ایرانگردی
محوطه چشمه کویه خسرو باشه مربوط به سده‌های اولیه و میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ثلاث باباجانی، روستای خسرو باشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرده نو مربوط به سده‌های میانه ومتاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش ازگله، دهستان جیگران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه منوچهری مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در آمل، در پایین بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ویژگی‌ها. خانه منوچهری با پلانی ذوزنقه ای شکل در دو طبقه و زیرزمین که تمام المان‌های یک خانه قاجاری را داراست، بنا شده‌است. ساختمان عمارت به دو قسمت تقسیم می‌شود. بنای ضلع شرقی در دو طبقه، در دوره قاجاریه ساخته شده و دارای تزیینات بیشتری است. این قسمت از بنا دارای ایوانی ستون دار می‌باشد. مصالح اصلی خانه تاریخی منوچهری آجر، چوب، گچ و آهک
مصالح اصلی خانه تاریخی منوچهری آجر، چوب، گچ و آهک است. بنا در راستای شرق به غرب برای استفاده بیش تر از نور خورشید و دارای حیاط شمالی و جنوبی و گردش حرکتی از سمت حیاط و راه پله به طبقه اول ارتباط دارد و کرسی دار می‌باشد. این تزیینات شامل گره چینی‌های پرکار ارسی‌ها، پنجره و درهای چوبی با شیشه‌های رنگی زیبا است که در قسمت‌های داخلی و نمای بیرونی اجرا شده‌است. تزیینات گچ کاری نیز در قسمت نمای ساختمان کار شده که با رنگ آراسته شده‌است. در حیاط این بنای تاریخی سردابه ای وجود دارد که برای نگهداری مواد غذایی فاسد
ای وجود دارد که برای نگهداری مواد غذایی فاسد شدنی مورد استفاده قرار می‌گرفت. کاربری. این عمارت در سال ۱۳۹۸ طی مزایده توسط وزارت میراث فرهنگی جهت مرمت و احیا و بهر برداری به بخش خصوصی واگذار شد و پس از طی فرآیند مرمت و بازسازی توسط دکتر سینا اتحادی، اکنون با کاربری فرهنگی و پذیرایی و تحت عنوان مجموعه فرهنگی، اقامتی و پذیرایی عمارت منوچهری در حال فعالیت است.
آب‌انبار علی حاجی غلام مربوط به دوره صفوی است و در اردکان، روبروی قبرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ارامنه شازند مربوط به دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در شازند، خیابان پانزده خرداد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گورستان‌های اصلی ارامنه یکی در محله ازنا و خیابان ۱۵ خرداد و به روی جبهه شمالی تپه‌ای کوچک و دیگری در محله کلاوه و در نزدیکی کلیسای سنت هاکوپ این شهر واقع شده‌اند. همچنین در محله شازند و نزدیکی راه آهن و همچنین در روستای عباس‌آباد نیز گورستان‌های کوچکی به جا مانده است.
تپه کوه گچ مربوط به دورانِ نوسنگی است و در ۶ کیلومتری جنوب غرب فسا، دامنه کوه گچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته شماره ۹۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، روستای حومه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه تیلینه محوطه‌ای باستانی مربوط به عصر آهن (فرهنگ آغاز عیلامی) - دوره اشکانیان است که در شهرستان کرمانشاه، بخش کوزران، دهستان سنجابی، بین روستاهای چقاالهی و گندم‌بان علیا واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موقعیت. محوطۀ تپه تیلینه در فاصلۀ ۳۵ کیلومتری از شهر کرمانشاه و در منطقۀ سنجابی، بین روستاهای چقاالهی و گندم‌بان علیا، در کنار رودخانۀ مِرِگ قرار دارد. مساحت این محوطه که در سال ۱۴۰۲ تعیین عرصه و حریم شد، حدود سه هکتار است. کاوش
تعیین عرصه و حریم شد، حدود سه هکتار است. کاوش باستان‌شناختی. محوطه باستانی تپه تیلینه در جریان بررسی‌های عباس مترجم در دشت کوزران در سال ۱۳۷۷ شناسایی شد. این محوطه در سال ۱۳۸۶ به ثبت ملی رسید. در سال ۱۴۰۰ چند اثر مُهر گِلی مربوط به اوایل هزارۀ سوم پیش از میلاد به‌طور اتفاقی در سطح تپه تیلینه کرمانشاه کشف شد که توجه باستان‌شناسان را به خود جلب کرد. در اواخر تابستان ۱۴۰۲ کاوشی اضطراری توسط یک تیم باستان‌شناسی به سرپرستی شکوه خسروی در تپه تیلینه انجام شد که طی آن علاوه بر قطعات سفال، شماری پیکرک گلی حیوانی،
آن علاوه بر قطعات سفال، شماری پیکرک گلی حیوانی، اشیای شمارشی و مجموعۀ بسیار بزرگی از اثر مُهرهای گلی متعلق به فرهنگ آغاز عیلامی کشف شد. این نتایج مشخص کرد که تپه تیلینه در دورۀ آغاز عیلامی یک مرکز اداری برای ساماندهی امور اقتصادی و مبادلاتی بوده است. همچنین پس از برداشتن حدود یک متر از خاک سطحی بقایایی از چاله‌های ذخیرۀ آذوقه به دست آمد. این کاوش‌های باستان‌شناسی ادامه پیدا کرد و در شهریور ۱۴۰۳ اعلام شد که حدود چهار هزار انواع مُهر گلی شامل ۴۴۷ قفل گلی درب انبارها، ۲۹۷۰ مهر و موم ظروف، ۱۲۴ مهر و موم گونی و
۲۹۷۰ مهر و موم ظروف، ۱۲۴ مهر و موم گونی و ۴۳۶ قطعۀ زبانی‌شکل که با حدود ۸۵ مهر مختلف ایجاد شده کشف شده که حدود پنج هزار سال قدمت دارند. این مهرها حلقۀ جدیدی از زنجیرۀ مدیریت اداری در زاگرس مرکزی در هزارۀ پنجم تا دوم قبل از میلاد را نشان می‌دهند. بررسی سبک‌شناختی مهرها، اثر مهرها و مجموعۀ سفالی مکشوفه مشخص شد که ساکنان تپه تیلینه در پایان هزارۀ چهارم قبل از میلاد با سایر نواحی دور و نزدیک در ایران و بین‌النهرین ارتباطات فرهنگی و تعاملات فرامنطقه‌ای داشته‌اند. همچنین مشخص شد که شیوه‌های کهن مدیریت مبادلات
همچنین مشخص شد که شیوه‌های کهن مدیریت مبادلات اقتصادی به‌مدت چند هزار سال در این منطقه استمرار داشته‌است. این نتایج و همچنین نتایج به‌دست‌آمده از کاوش محوطه‌های دهسوار و ماران در ماهیدشت مدارک مربوط به چند هزار سال تحولات مدیریت اقتصادی و سیاسی را روشن می‌کند و مشخص می‌سازد که در این منطقه از هزارۀ پنجم تا هزارۀ سوم قبل از میلاد نهادهای اداری وجود داشته‌است. در ۱۷ آذر ۱۴۰۳ اعلام شد که فصل دوم کاوش‌های باستان‌شناسی در این تپه بر اساس قرارداد پژوهشی میان دانشگاه کردستان و پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری آغاز
کردستان و پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری آغاز شده و تا ۲۰ آذرماه ۱۴۰۳ ادامه خواهد داشت. طی دو فصل کاوش حدود هفت هزار اثرمهر گِلی در محوطۀ تپه تیلینه کشف شده است. بر اساس مطالعات انجام‌شده بر روی این مهرها، حدود ۱۰۰ مُهر مختلف روی این اثرمهرها خورده شده که نشان می‌دهد افراد مختلفی کالاهای متنوعی را از جاهای گوناگون به این منطقه می‌آورده و داد و ستد انجام شده‌ است. مطالعه بر روی پشت اثرمهرها حاکی از آن بود که برای ظروف سفالی ابتدا یک درپوش چرمی روی آن‌ها می‌گذاشتند و بعد با یک ریسمان دور آن را می‌بستند و
و بعد با یک ریسمان دور آن را می‌بستند و درنهایت روی آن را با اثرمهر، مهر و موم می‌کردند. همچنین حدود ۲۰۰ پیکرک گلی و بقایای جانوری و گیاهی نیز در این محوطه کشف و مورد مطالعه قرار گرفته‌ است. آسیب‌ها. تپه تیلینه در کنار رودخانۀ مِرِگ قرار گرفته و بخش‌هایی از محوطه توسط رودخانه شسته شده‌ است. علاوه بر این در این محوطه در سال‌های گذشته خاکبرداری‌های غیرمجاز انجام شده است.
تپه سولیقان ۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در استان قزوین، شهرستان بوئین‌زهرا، بخش دشتابی، دهستان دشتابی غربی، روستای سولیقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سخس آباد ۲ مربوط به اواخر سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش شال، دهستان زین‌آباد، روستای سخس آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه مَخدوم‌قُلی احداث شده در سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۸ خورشیدی در شمال استان گلستان، شهرستان مراوه‌تپه، روستای آق‌تقه قدیم واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آرامگاه شامل مقبرهٔ مخدوم‌قلی فراغی شاعر ملی ترکمن‌ها (مرگ در ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۶ ه‍.ش) و پدرش دولت محمد آزادی می‌شود. در دهه ۱۳۷۰ بنایی بر روی این مقبره ساخته شد. مبتکر و طراح این آرامگاه، مرحوم مهندس آنه محمد نیازی بود. این آرامگاه، در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۸ با حضور صفرمراد نیازوف رئیس‌جمهور وقت
۱۳۷۸ با حضور صفرمراد نیازوف رئیس‌جمهور وقت ترکمنستان و عطاالله مهاجرانی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد ایران افتتاح شد. هرساله در زادروز مخدوم‌قلی فراغی مراسمی با حضور مردم و مقامات دولت ایران و ترکمنستان در کنار این آرامگاه برگزار می‌شود. در سال ۱۳۸۹ اسفندیار رحیم مشایی رئیس دفتر رئیس‌جمهور در این مراسم از تخصیص دو میلیارد تومان برای سازمان‌دهی این مقبره خبر داد.
مسجد جامع خلیل‌آباد مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان خلیل‌آباد، شهر خلیل‌آباد، میدان صاحب الزمان، خیابان امام خمینی، نبش امام خمینی ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی الیاس نام تپه کوچکی است مشرف بر یک چشمه که اب آن از قنات منشعب از زیر تپه مذکور تأمین می‌شود. البته معروفیت چشمه کانی الیاس که در گویش محلی به کانی لیاس مشهور است بیشتر از خود تپه است و همین امر باعث شده تا مردم محلی شناخت کافی نسبت به این اثر نداشته و در سالیان اخیر حفاریهای غیر مجازتوسط سودجویان در این مکان به وقوع پیوندد این تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قروه، بخش دهگلان، روستای تازه آباد کانی گلزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۸۱ به‌عنوان یکی از
اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه تنکا مربوط به سدهٔ ۵ ه‍.ق است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای قلعه گردن، تپه جنوبی قهوه‌خانه آبشار واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. «قلعه تنکا» که به عنوان نمادی از شهرستان تنکابن قلمداد می‌شود، بر بلندای جنوب روستای قلعه گردن واقع شده و موقعیت آن به گونه‌ای است که بر تنگه دو هزار و نیز دشت تنکابن اشراف دارد. نام تُنکابُن خود به معنی «در پای قلعهٔ تنکا» است. این قلعه تاریخی حدود ۳۵۰ متر مربع گستره دارد و از سمت
قلعه تاریخی حدود ۳۵۰ متر مربع گستره دارد و از سمت جنوب با شیب تند و از بقیه جهات با شیب ملایم به دامنه تپه منتهی می‌شود؛ ارتفاع تپه‌ای که قلعه بر روی آن احداث شده در حدود ۵۰ متر است. این قلعه از سمت غرب با قلعه مارکوه رامسر دید هوایی دارد و به علت موقعیت ممتاز نظامی، بارها دست به دست گشته و چندین بار تخریب و آباد شده است. کتاب تاریخ رویان، پیشینه این دژ را دست‌کم به میانه‌های سدهٔ پنجم هجری قمری تخمین می‌زند. این قلعه در دوره مشروطه، مدتی پناهگاه میرزا کوچک خان جنگلی و یارانش بود، ولی پس از مشروطه موقعیت
خان جنگلی و یارانش بود، ولی پس از مشروطه موقعیت راهبردی خود را از دست داد و رو به ویرانی نهاد. آنچه که امروزه از این قلعه بر جای مانده قسمتی از باروهای سنگچین آن است که با ملات ساروج مستحکم شده است.
مقبره اعلاء مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان ابرکوه، بخش مرکزی، دهستان تیجرد، روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این آرامگاه مقبره علی نیز نامیده می‌شود تاریخچه. روایت‌های افسانه‌ای در مورد این آرامگاه وجود دارد. در قرن هفتم فردی بنام علی عاشق دختر حاکم آن آبادی می‌شود و هر چه اصرار می‌کند جواب رد می‌شنود و حاکم شرطی را برای ازدواج دخترش با وی قرار می‌دهد و آن شرط هم این بود که علی باید چوپان حاکم شود و او هم قبول کرد و
بود که علی باید چوپان حاکم شود و او هم قبول کرد و گوسفندان حاکم را به صحرا تا کنار کوه اعلاء می‌برد. در یکی از روزها که اعلا مشغول چوپانی بود، مسافر سواری به او می‌رسد و از وی غذا درخواست می‌کند. اعلا نیز که غذایی نداشت یکی از این گوسفندان گله که متعلق به خودش بود را قربانی می‌کند و سوار را غذا می‌دهد. سپس مسافر به اعلا می‌گوید استخوان‌های این گوسفند را درون پوست قرار بده. اعلا نیز این کار را انجام می‌دهد و مسافر دمی بر آن پوست می‌دمد و گوسفند زنده می‌شود و بین گوسفندان دیگر می‌رود. اعلا با مشاهده این
و بین گوسفندان دیگر می‌رود. اعلا با مشاهده این ماجرا از وی می‌خواهد تا نیازش را برآورده کند. درخواست او از میهمان این بود که اعلا دونده مشهوری شود به گونه‌ای که بتواند هر قدم ۴۰ گز بردارد. مسافر مقدس، با آب دهانی که بر روی زانوی اعلا می‌کشد، این قدرت عجیب را به اعلا اعطا مس کند. اعلا در بازگشت به‌آبادی از حاکم خواست که به عهد خود وفا کند ولی حاکم از درخواست اعلا خشمگین می‌شود و دستور زندانی شدن وی را می‌دهد. اما اعلا با توانایی ویژه خود فرار کرده و معشوقه اش را همراه با خود به غار می‌برد و به وی می‌گوید که
را همراه با خود به غار می‌برد و به وی می‌گوید که باید در این مکان زندگی کنیم و از آنجا که دختر حاکم نیز به اعلا علاقمند بود، پذیرفت و زندگی صحرایی و غارنشینی خود را شروع و دوران خوشی را سپری کردند و هر بار برای شستشوی لباسها و برداشتن آب آشامیدنی و برخی امور دیگر بر سر جوی آبی در آبادی می‌آمدند. در یکی از این روزها کنیز حاکم، دختر حاکم را که گویا رعنا نام داشت، می‌بیند و به حاکم خبر می‌دهد و حاکم هم تصمیم به دستگیری اعلا می‌گیرد اما موفق نمی‌شود و روزی کنیز در کمین وی می‌نشیند و وقتی رعنا را می‌بیند به او
در کمین وی می‌نشیند و وقتی رعنا را می‌بیند به او می‌گوید که تو نباید خانواده خود را رها کنی و آن‌ها بسیار ناراحت و افسرده هستند و حال خوبی ندارند، اعلا را تحویل پدر بده و از آن‌ها دوباره درخواست ازدواج کنید، شاید پدر بپذیرد و در همین آبادی زندگی کنید. همسر اعلا وسوسه حرف کنیز شد و شوهرش را بدون اینکه متوجه شود که سربازان حاکم در کمین وی هستند، به کنار جوی آب می‌آورد تا لباسهایش را بشوید و کنیز هم مقداری خار درون گیوه اعلا می‌ریزد. زمانی که اعلا متوجه حمله افراد حاکم می‌شود پا در کفش خود می‌کند تا فرار کند
حاکم می‌شود پا در کفش خود می‌کند تا فرار کند اما پاهایش مجروح شده ونمی تواند مانند قبل قدم بردارد و رعنا را همراه خود در حالی که سربازان به دنبال آن‌ها هستند تا نزدیک کوه اعلا می‌برد ولی هر چه تلاش می‌کند که خود را به غار برساند، نمی‌تواند و هنگامی که سعی می‌کند به بالا برسد زانوهای او نزدیکی غار به سنگی برخورد می‌کند که به نقل از قدیمی ها؛ آن محل معروف به «زانوی اعلا» است و در نتیجه، اعلا دستگیر و راهی زندان می‌شود و به گونه‌ای او را از بین می‌برند و رعنا هم توسط برادرش کشته می‌شود.
تپه خروزک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش دشتابی، روستای خروزک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نوده لکوان ۶ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش دشتابی، دهستان دشتابی شرقی، روستای نوده لکوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد رقه، مسجدی تاریخی است مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه‍.ق که در روستای رقه از توابع شهرستان بشرویه واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه. ناصر خسرو در سفرنامه اش از مسجد جمعه رقه نام برده و می‌نویسد:
تپۀ خدایی یک تپۀ باستانی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در شهرستان سنقر، بخش مرکزی، روستای فارسینج واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تعیین عرصه و حریم. در ۲۴ خرداد ۱۴۰۲ اعلام شد که کار تعیین عرصه و حریم تپه خدایی توسط تیم باستان شناسی به سرپرستی محمود حیدریان آغاز شده که تا چند روز طول خواهد کشید.
تل روباهی مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان کناره، ۵۰۰ متری شرق روستای فیروزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. با عبور کانال زه‌کشی هشتاد و پنج درصد از این اثر تخریب شده است. ثبت اثر بعد از انجام تخریب می‌باشد.
تپه کردآباد شماره ۳ مربوط به سده‌های اولیه، میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کبودرآهنگ، بخش مرکزی، دهستان حاجیلو، ۳۰۰ متری شمال و شمال غربی روستای کردآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
غار ملاورد مربوط به دوره‌های پارینه‌سنگی میانی و پارینه‌سنگی جدید است و در کرمانشاه، در انتهای غربی کوه فرخشاد یا میوله، حاشیه شرقی تنگه ملاورد، در شمال شهرک آناهیتا واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این غار در سال ۱۳۹۱ توسط تیمی از باستان‌شناسان به سرپرستی دکتر سونیا شیدرنگ کاوش شد که در نتیجه آن آثاری از سکونت انسانهای دوره پارینه سنگی میانی با قدمت بیش از 40 هزار سال و آثار سکونت انسانهای مدرن با قدمت بین ۳۵ تا ۲۰ هزار سال پیش کشف شد
مجوعه خانه طلایی مجموعه کلاهبرداری که شهر بوشهر و شهرستان های اطراف به عضو گیری و دادن سود چندین برابر به زیر مجموعه ها و افرادی که در این مجموعه عضو بودن کرد و بعد از ۳سال با کلاهبرداری چند صدمیلیاردی و ندادن سود واصل پول افراد عضو شد داخل این مجموعه پا به فرار گذاشتن که تا اکنون تحت رصد پلیس فتا استان بوشهر میباشد.یکی از نمایندگان این مجموعه رضا آزاد می باشد که اکنون تحت رصد اطلاعاتی نیز می باشد.نشانی=http://iranshahrpedia.com/static/view/page/cultural-heritage-reports |عنوان=دانشنامهٔ تاریخ معماری و
|عنوان=دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر |نشانی بایگانی=https://web.archive.org/web/20191006234339/http://iranshahrpedia.com/docs/Asar-e%20Sabti%20(Up%20to%2026666)%20(Version%2090%2008%2029).zip |تاریخ بایگانی=۶ اکتبر ۲۰۱۹|ناشر=وزارت راه و شهرسازی |تاریخ بازدید=۱۰ اکتبر ۲۰۱۹ |پیوند مرده=خیر}}&lt;/ref&gt;
خانه خان منش مربوط به دوره پهلوی اول است و در مشهد، خیابان امام خمینی، میدان شهدا، نبش کوچه سجادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در یک آتشسوزی تخریب شده و قابل بازدید نیست منابع. این بنا در یک آتشسوزی تخریب شده و قابل بازدید نیست
بقایای قلعه گچی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ارسنجان، بخش مرکزی، دهستان شوراب، روی ارتفاعات کوه و موسوم به دوکوهک مشرف بر روستای نجف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بخش شوراب پرجمعیت‌ترین مرکز در توابع ارسنجان می‌باشد.
خانه ایرانمنش مربوط به دوره پهلوی است و در بافت، خیابان طالقانی، کوچه بابک، پ ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .این خانه ارزشمند تاریخی متعلق به اوایل دوره پهلوی بوده و در خیابان طالقانی شهر بافت واقع شده است. پلان این خانه مشابه بسیاری از خانه های قدیمی شهر بافت است که شامل فضاهایی نظیر سه دری، ایوان(تالار)، صندوق خانه، مطبخ، غله خانه و اصطبل و … می‌باشد. عمده مصالح به کار رفته در این بنا خشت خام، ملات کاهگل، گچ، آجر و چوب می باشد. یکی از
خام، ملات کاهگل، گچ، آجر و چوب می باشد. یکی از نکات حائز اهمیت در این خانه تنوع تکنیکهای پوشش سقف می باشد به گونه ای که در آن سقف چوبی تیر پوش، سقف گنبدی با طاق تیغه پوش(کرمانی)، سقف بندی با طاق گهواره ای دیده می شود. لازم به ذکر است که خانه ایرانمنش قدیمی ترین خانه خشتی شهر بافت می باشد که به شیوه ای زیبا سبک زندگی مردم شهرستان بافت را در گذشته با تصویر می کشد. این خانه در سال ۱۳٨۴ از مالکش خانم خاور تقی زاده که حدود ۵۵ سال در آن سکونت داشت توسط سازمان میراث فرهنگی استان کرمان خریداری شد.
محوّطهٔ تنگ تور مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رودبال، ۴۰۰ متری شرق روستای حسین‌آباد باصری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۷۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. احتمالاً وجه تسمیه آن به سبب محل گیر انداختن (تور کردن) و رام کردن اسب‌های حاکم اسبق ایالت فارس در زمان قاجار، قوام السلطنه، باشد. این تنگ چشمه و آبشار فصلی هم دارد که در اکثر سال‌ها از اواخر اسفند تا اوایل اردیبهشت جاری است و منظره زیبایی به این تنگ می‌بخشد.
جاری است و منظره زیبایی به این تنگ می‌بخشد. در ابتدای این تنگ هم چنین یک رشته قنات، به نام قنات تنگ تور وجود دارد که سابقاً مورد استفاده بوده اما امروزه رها و تخریب شده است.
تل قلعه چغا مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پیش از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان کامفیروز جنوبی، ۲/۵ کیلومتری شمال شرقی روستای چغا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کلمه چُغا بر وزن دعا به معنی تپه در زبان فارسی است و از آنجا که قلعه بر بالای تپه ساخته شده بوده‌است قلعه چغا نامیده شده. به اعتقاد ساکنین قدیمی این تپه را گبر ها در دوران پیش از اسلام ساخته اند . اولین مالک دارای سند قانونی قلعه چغا حاج نصراللّه خان