payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقتی خانواده یانگ او را در زندان ملاقات کردند مشاهده کردند که پاها و صورت اودر اثر بیماری پشام ورم کرده‌است. یانگ به خانواده اش گفت که ضربان قلبش نامنظم و در ناحیه قلب احساس ناراحتی می‌کند. او گفت دلیلش این است که در زندان به او اجازه هیچگونه نرمشی حتی قدم زدن در بیرون را نمی‌دهد. یان گفت یه مقامات زندان گفته‌است حالش جوب نیست اما رسیدگی پزشکی به او نداده‌اند. یانگ مطرح کرده‌است که در کار اجباری به او استراحت کمی می‌دهند و غذایش هم محدود است.
قلعه غلام عبدالله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لامرد در استان فارس ایران است. "وجه تسميه و پيشينيه" اين روستا در حدود ۱۲۵۰ ه . ش توسط فردي بنام غلام عبدالله بنا نهاده شد. بقاياي اين قلعه تاريخي و باستاني هنوز در اين روستا قابل رويت مي باشند . ساكنان اين روستا اصالتا زنگنه‌ای مي‌باشند كه منشا خروج آن‌ها از كرمانشاه مي‌باشد. نسب ساكنان اين روستا به محمد مهمدشاه پسر قنبر پسر مصطفي بك به ترتيب زير مي‌باشد: غلام عبداله علي نقي قائد عبدالعلي قائد بهزاد محمد مهمدشاه زنگنه در آن زمان پس از چيرگي ارتش ايران
مهمدشاه زنگنه در آن زمان پس از چيرگي ارتش ايران بر عثماني و درگيري‌هاي پراكنده اقوام در گوشه هايي از ايران بزرگ شاه اسماعيل را برآن داشت كه قوم غيور و جنگجوي زنگنه را در نواحي مختلفي از ايران از جمله نوار مرزي بگمارد كه جد بزرگ زنگنه هاي منطقه لامرد کنونی به اين منطقه آمد . پس از مهاجرت به اين ديار و سكني گزيدن با رنجهاي بسياري عجين گردیده از جمله اذيت و آزار تراکمه ای ها شدند.ابتدا در مكاني بنام زنگنه كهنه در غرب حوزه علميه استقرار يافتند و سپس به قلعه كمارجي زنگنه در شمال شرقي زنگنه فعلي كوچ نمودند.قائد
زنگنه در شمال شرقي زنگنه فعلي كوچ نمودند.قائد عبدالعلي زنگنه كه رياست قلاع مختلف را برعهده داشت و فردي با نفوذ و ثروتمند بود اراضي كمارجي را از شخصي بنام سهراب كمارجي كه زرتشتي الاصل بودند خريداري نمود همچين اراضي سورغال، كهور سوخته، نيرايي از جبل اعلا تا رودخانه شور و اراضي خليفه ها توسط ايشان خريداري شد. منطقه كمارجي روستاي زنگنه (‌كه خاكسترها و خرابه هاي آن هنوز پيداست ) سكني گزيدند پس از آن جهت امرار معاش و كشاورزي و نخلداري به سبخي كوچ كردند پس از آن با توجه به ساخت قلعه محمد مرشدي توسط ماسن ها به نيت
توجه به ساخت قلعه محمد مرشدي توسط ماسن ها به نيت تصرف اراضي غلام عبداله. ايشان شبانه و با همكاراي فرزندان خود اقدام به ساخت قلعه نمودند و چندين خانوار در قلعه ي نوپاي غلام عبداله سكونت يافتند. پس از آن در پي نزاعي كوتاه قلعه محمد مرشدي به تصرف غلام عبداله درآمد و ساكنان قلعه محمد مرشدي به بركه ماهبانو برگشتند. درون اين قلعه را اتاق‌های زيادي در بر مي گرفت كه هر خانواده در يك اتاق سكني گزيدند كه پس از مدتي و بر اثر بزرگتر شدن خانواده‌ها هر كدام خانه اي جداگانه در گوشه‌ای از محل كنوني روستا ساختند لازم به
در گوشه‌ای از محل كنوني روستا ساختند لازم به ذكر است كه قديمي ترين فيلمي كه از كل شهرستان وجود دارد از اين روستا و از عروسي حاج علي حسن زاده در سال 1353 گرفته شده‌است كه اين فيلم صامت مي باشد . همچنين در زمان هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحميلي اكثر مردان و زنان اين روستا نقش خود را ايفا نمودند كه در اين راه يك شهيد بنام عباس نكوكار را نثار انقلاب كرده‌اند. حدود ۸۰ درصد از كساني كه توانايي رزم را داشتند نيز به جبهه‌ها اعزام شدند كه نقش همه اين عزيزان به نوعي بارز بوده‌است . اولین ها: ۱- اولین پمپ بنزین منطقه آن
بوده‌است . اولین ها: ۱- اولین پمپ بنزین منطقه آن زمان لامرد در این روستا و در سال ۱۳۴۴ توسط قائد حاجی عبداللهی کدخدای وقت بنیان گذارده شد. ۲- اولین استخر سرپوشیده شهرستان لامرد توسط احمد عبدالهی با کاربری استفاده برای آقایان و خانم ها افتتاح گردیده است جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۳۷ خانوار) بوده‌است.
قانون ۳۰ درجه قانونی در رابطه با برش بین نماهای متوالی در سینما است. طبق این قانون، بین دو نمای متوالی اگر تغییر محسوسی در اندازه وجود ندارد، باید حدّاقل ۳۰ درجه اختلاف زاویه وجود داشته باشد. در غیر این صورت اتصال دو نما به حالت پرشی در خواهد آمد. دلیل اصلی قانون ۳۰ درجه حفظ تداوم دو پلان متوالی و ایجاد شفافیت برای تدوین است. ژان لوک گدار از جمله فیلمسازانی بود که با استفاده از جامپ کات خصوصاً در فیلم از نفس افتاده قانون ۳۰ درجه در سینما را نقض کرد. فهرست منابع. هیوارد، سوزان. مفاهیم بنیادین در مطالعات
منابع. هیوارد، سوزان. مفاهیم بنیادین در مطالعات سینمایی. ترجمه فتاح محمدی. نشر هزاره سوم. چاپ اول. ۱۳۸۱
برش پرشی یا جامپ کات نوعی برش است که در آن به جای تداوم بصری شاهد پرش هستیم. معمولاً با شباهت بسیار زیاد بین دو نما یا حذف بخشی از حرکت می‌توان برش پرشی ایجاد کرد. طبق قوانین کلاسیک سینمایی این نوع برش خطا محسوب می‌شود. اما در دوران مدرن استفاده از برش پرشی یک جایگاه زیبایی‌شناسی ویژه پیدا کرد. برای نخستین بار ژان لوک گدار با فیلم از نفس افتاده به شکلی افراطی این فن را به کار بست و آن را به عامل قاعده‌شکنی در سینما بدل ساخت. امروزه در سینمای نوین هالیوود هم از برش پرشی استفاده می‌شود. اما برخلاف سینمای
هم از برش پرشی استفاده می‌شود. اما برخلاف سینمای مدرن، در سینمای داستانگو استفاده از برش پرشی به منظور ارائه بهتر داستان استفاده می‌شود. برای مثال در صحنه‌های پرزدوخورد استفاده از این تکنیک تنش را افزایش می‌دهد. "هیروشیما عشق من" ساخته آلن رنه از دیگر فیلم‌هایی است که این تکنیک را به کار می‌برد. منابع. هیوارد، سوزان. "مفاهیم بنیادین در مطالعات سینمایی". ترجمه فتاح محمدی. نشر هزاره سوم. چاپ اول. ۱۳۸۱.
کیهان ملکی (زاده ۱۳۴۷ در تهران) هنرپیشه ایرانی است. زندگی حرفه‌ای. کیهان ملکی کار خود را از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۲ با بازی در تئاترهای دانش‌آموزی آغاز کرد. او کار خود در سینما را از سال ۱۳۷۲ با نقشی کوتاه در فیلم "آرزوی بزرگ" به کارگردانی خسرو شجاعی آغاز کرد. کیهان ملکی با "جنگ ۳۹" (داریوش کاردان ۱۳۷۳) شناخته شد. اما با مجموعه تلویزیونی روزگار جوانی (شاپور قریب ۱۳۷۷) بود که محبوب شد و با مجموعه همسایه‌ها (محمدحسین لطیفی ۱۳۷۹) توانایی‌هایش را به رخ همگان کشید. کیهان ملکی در سینما هم موفق بود. در معجزه خنده بازی
ملکی در سینما هم موفق بود. در معجزه خنده بازی زیبایی ارائه داد. بازی او در فیلم "مرد بارانی" مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. فیلم‌شناسی. فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی. (?)، رامبد جوان و مازیار میری
استابری مونوگو (به اسپانیایی:Stabri Monogo) بیشتر با نام «عروسک مسافر» شناخته می‌شود. استابری یک شخصیت برآمده از اینترنت است که عروسک آن شهر به شهر در دنیا مسافرت می‌کند. این عروسک در سال ۲۰۰۶ توسط دو مهندس فناوری اطلاعات در اسپانیا ساخته شده‌است. این مهندسان این ایده را به اجرا گذاشتند تا ببینند حلقه‌های شکل گرفته از طریق اینترنت تا چه حد ادامه می‌یابند. این عروسک تا به حال بیش از ۵۰ شهر دنیا در ۱۱ کشور از ۴ قاره را گشته‌است. پیوند به بیرون. سایت رسمی استابری: http://www.stabri.com منابع. ویکی‌پدیای
استابری: http://www.stabri.com منابع. ویکی‌پدیای اسپانیایی: http://es.wikipedia.org/wiki/Stabri_Monogo
سامان مقدم (زاده ۱۳۴۷ در تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. وی فعالیت خود را در سال ۱۳۷۰ با دستیاری کارگردانی فیلم "ردپای گرگ" به کارگردانی مسعود کیمیایی آغاز کرد. دیدگاه‌ها. مقدم از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف محمدرضا عارف به نفع روحانی از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
درخت سیب درختی برگریز از خانواده گلسرخیان است که به خاطر میوه شیرین و گوشتی‌اش شناخته شده‌است. در سرتاسر دنیا، این درخت برای میوه‌اش کشت می‌شود و وسیع‌ترین گونهٔ رشد کرده از سرده "مالوس" است. منشأ این درخت آسیای مرکزی است؛ جایی که امروزه هنوز هم گونهٔ وحشی آن یعنی "مالوس سیورسی" یافت می‌شود. سیب پس از هزاران سال کشت در آسیا و اروپا، توسط مهاجران اروپایی به آمریکای شمالی برده شد. سیب در برخی فرهنگها از اهمیت مذهبی و اساطیری بالایی برخوردار است؛ از جمله فرهنگ اهالی اسکاندیناوی، یونان و مسیحیان اروپایی قدیم.
اهالی اسکاندیناوی، یونان و مسیحیان اروپایی قدیم. سیب همچنین یکی از سین‌های اصلی هفت‌سین است. درختان سیب حاصل از کاشت دانه بزرگ هستند، اما درختان حاصل از پیوند ریشه (ساقه زیرزمینی) کوچکند. بیش از ۷٬۵۰۰ رقم سیب شناخته شده وجود دارد، و در نتیجه طیف وسیعی از ویژگی‌های دلخواه به دست می‌آید. ارقام مختلف برای سلیقه‌ها و استفاده‌های مختلف از جمله آشپزی، مصرف خام و تولید شراب پرورش می‌یابند. درختان سیب معمولاً با پیوند زدن تکثیر داده می‌شوند، گرچه سیب‌های وحشی به سادگی از دانه می‌رویند. درختان و میوهٔ سیب مستعد
سادگی از دانه می‌رویند. درختان و میوهٔ سیب مستعد تعدادی از آفت‌های قارچی و باکتریایی قابل کنترل با روش‌های ارگانیک و غیرارگانیک هستند. در سال ۲۰۱۰، در بخشی از پژوهشی که برای کنترل بیماری و پرورش انتخابی محصول سیب صورت گرفت، ژنوم این میوه رمزگشایی شد. در سال ۲۰۱۸، حدود ۸۶ میلیون تن سیب در سراسر جهان به عمل آمد؛ که تقریباً ۴۵٪ از این مقدار را چین تولید کرده بود. ایالات متحده با بیش از ۶٪ تولید دنیا دومین تولیدکنندهٔ مهم بوده‌است. ترکیه جایگاه سوم و ایتالیا، هندوستان و لهستان مقام‌های بعدی را داشته‌اند. سیب
هندوستان و لهستان مقام‌های بعدی را داشته‌اند. سیب معمولاً به صورت خام مصرف می‌شود، اما در بسیاری از غذاها (بویژه دسرها) و نوشیدنی‌ها هم استفاده می‌گردد. در میان عوام آثار مثبت بسیاری به سیب نسبت داده می‌شود. با این حال پروتئین‌های متفاوت موجود در سیب دو نوع آلرژی را سبب می‌شوند. اطلاعات گیاه‌شناسی. سیب درخت برگریزی است که معمولاً ارتفاعش در درخت‌های کاشته شده از ۱٫۸ تا ۴٫۶ متر و در درخت‌های خودرو تا ۱۲ متر می‌رسد. هنگام کشت، اندازه و شکل و تراکم شاخه‌ها با انتخاب ساقه زیرزمینی و روش برش آن تعیین می‌شود.
انتخاب ساقه زیرزمینی و روش برش آن تعیین می‌شود. برگ‌ها متناوب به رنگ سبز تیره و شکل تخم مرغی ساده با حاشیه‌های دندانه‌دار بوده و از سطح زیرین اندکی کرک‌دار هستند. سیب چهار نوع شاخه دارد: نرک، لامبورد، براندی، سیخک (اسپور). اسپورها شاخه‌های کوتاهی با طول بین ۳ الی ۷ سانتیمتر بوده و در سال دوم در نوک شاخه جوانه‌های زایشی تولید می‌کنند. شکوفه‌ها در بهار همزمان با جوانه زدن برگ تولید می‌شوند. درخت سیب دارای گل‌آذین خوشه‌ای با ۴ تا ۶ گل است. گل‌های ۳ تا ۴ سانتیمتری (۱٫۲ تا ۱٫۶ اینچ) دارای پنج گلبرگ به‌رنگ سفید
(۱٫۲ تا ۱٫۶ اینچ) دارای پنج گلبرگ به‌رنگ سفید و کمی صورتی – که به‌تدریج رنگ می‌بازد – هستند. گل مرکزی گل‌آذین «شاه‌گل» نامیده می‌شود، که پیش از بقیه باز شده و می‌تواند به میوهٔ بزرگتری تبدیل شود. میوه اواخر تابستان یا پاییز می‌رسد، انواع مختلف با اندازه‌های بسیار متفاوتی وجود دارد. هدف پرورش‌دهندگان تجاری، تولید سیبی به قطر ۷ تا ۸٫۳ سانتیمتر با توجه به اولویت‌های بازار است. تعدادی از خریداران، به ویژه ژاپنی‌ها، سیب بزرگ را ترجیح می‌دهند، درحالی‌که سیب‌هایی با قطر کمتر از ۵٫۷ سانتی‌متر ارزش کمی در بازار
با قطر کمتر از ۵٫۷ سانتی‌متر ارزش کمی در بازار دارند و معمولاً برای گرفتن آب میوه استفاده می‌شوند. پوست سیب‌های رسیده معمولاً قرمز، زرد، سبز، صورتی، یا حنائی است، گرچه گونه‌های دو یا چند رنگ هم ممکن است یافت شود. پوست میوه هم ممکن است به‌طور کامل یا قسمتی حنائی، زبر و قهوه‌ای باشد. پوست بیرونی با لایه محافظی از ترشحات مومی پوشانده شده است. گوشت میوه معمولاً سفید متمایل به زرد کمرنگ است، گرچه گوشت صورتی یا زرد هم شناخته شده است. در حدود ۴۱٪ حجم سیب از هوای بین‌سلولی تشکیل شده و به همین دلیل بر روی آب شناور
تشکیل شده و به همین دلیل بر روی آب شناور می‌ماند نیاکان وحشی. نیای اصلی و وحشی گونه‌های اهلی، "مالوس سیورسی" است که در کوه‌های آسیای مرکزی، در قزاقستان جنوبی، قرقیزستان، تاجیکستان و سین کیانگ چین به صورت خودرو رشد می‌کند. برخلاف سیب‌های اهلی، برگ این درختان در پاییز قرمز می‌شود. اخیراً از "مالوس سیورسی" استفاده شده است تا مقاومت سیب در آب و هوای سردتر بالا برده شود. به احتمال زیاد کاشت گونه‌ها، نخستین بار در طرفین پوشیده از درخت کوه‌های تیان شان شروع شده و در یک دوره زمانی طولانی پیشرفت کرده و وسیله دومین
در یک دوره زمانی طولانی پیشرفت کرده و وسیله دومین شارش ژن از دیگر گونه‌ها را در گرده‌افشانی آزاد دانه‌ها فراهم کرد. تبادل مهم با سیب خودروی اروپایی، سیب کرب، موجب شد که سیب‌های موجود بیشتر به سیب کرب مرتبط باشند تا مالوس سیورسی که از نظر ریختی شبیه آن‌ها و اجدادشان است. بدون در نظر گرفتن ترکیب اخیر، سیب‌های موجود صفات موروثی خود را بیشتر از مالوس سیورسی به ارث می‌برند. ژنوم. در سال ۲۰۱۰، گروهی بین‌المللی از دانشمندان با همکاری ژنومیست‌های گلکاری و باغبانی دانشگاه ایالتی واشینگتن، ژنوم کامل سیب را با
دانشگاه ایالتی واشینگتن، ژنوم کامل سیب را با استفاده از سیب زرد رمزگشایی کردند. سیب حدود ۵۷٬۰۰۰ ژن دارد که بیشترین تعداد ژن از میان گیاهانی بوده که ژنومشان تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته است. ژن‌های سیب بیشتر از انسان (حدود ۳۰٬۰۰۰ ژن) هستند. این یافته جدید در مورد ژنوم سیب در شناخت ژن‌ها و شناسایی ژن‌های گوناگون مؤثر در مقاومت گیاه در برابر بیماری‌ها و خشکسالی و دیگر مشخصات دلخواه به دانشمندان کمک خواهد کرد. علاوه بر شناسایی ژن‌های دارای این مشخصات، شناخت ژن‌ها به دانشمندان اجازه خواهد داد هنگام پرورش سیب
به دانشمندان اجازه خواهد داد هنگام پرورش سیب انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشند. رمزگشایی ژنوم همچنین نشات یافتن سیب‌های اهلی از "مالوس سیورسی" را – که مدت طولانی در مجامع علمی مورد بحث بود – اثبات کرد. تاریخچه. مرکز تنوع سرده مالوس در ترکیه شرقی است. شاید درخت سیب قدیمی‌ترین درخت کاشته شده باشد، و میوه‌هایش از طریق گزینش در طول هزاران سال اصلاح شده‌اند. یافتن سیب‌های کوچک در قزاقستان، در سال ۳۲۸ قبل از میلاد را، به اسکندر نسبت داده‌اند. سیب‌هایی که او به مقدونیه بازآورد ممکن است جد ساقه‌های زیرزمینی کوتاه
بازآورد ممکن است جد ساقه‌های زیرزمینی کوتاه باشند. سیب‌های زمستانی، که در اواخر پاییز چیده شده و در درجه حرارت بالای انجماد ذخیره می‌شوند، هزاران سال غذای مهمی در آسیا و اروپا بوده‌اند. سیب، در سده هفدهم توسط مهاجران به آمریکای شمالی آورده شد، و نخستین باغ میوهٔ قاره آمریکای شمالی در بوستون توسط کشیش ویلیام بلکستون در سال ۱۶۲۵ کاشته شد. تنها سیب بومی آمریکای شمالی سیب کرب است که زمانی سیب روستایی نامیده می‌شد. سیب‌های مختلف که به شکل دانه از اروپا آورده شده بودند هم در مسیرهای حرکت تاجران بومی آمریکایی
شده بودند هم در مسیرهای حرکت تاجران بومی آمریکایی کاشته می‌شدند، و هم در مزارع استعماری گسترش یافتند. در سال ۱۸۴۵، کاتالوگی از یک محل نگهداری سیب‌ها در آمریکا، ۳۵۰ نوع متفاوت از «بهترین سیب‌ها» را تبلیغ می‌کرد؛ چنین چیزی ازدیاد انواع جدید را در اوایل سده نوزدهم در آمریکای شمالی نشان می‌دهد. در سده بیستم پروژه‌های آبیاری در واشینگتن شرقی شروع شد و موجب شد صنعت چند میلیارد دلاری میوه گسترش یابد و محصول اصلی این صنعت سیب بود. تا سده بیستم، کشاورزان سیب‌هایشان را در طول زمستان برای استفادهٔ خودشان یا فروش، در
را در طول زمستان برای استفادهٔ خودشان یا فروش، در زیرزمین‌های ضد سرما ذخیره می‌کردند. توانایی حمل و نقل پیشرفته سیب‌های تازه، به وسیلهٔ قطار و از طریق جاده، جایگزین نیاز به ذخیره‌سازی شد. در سده بیست ویکم، ذخیره‌سازی درازمدت محبوبیت یافت، چرا که از امکانات محیط کنترل‌شده برای تازه نگه داشتن سیب در طول سال استفاده می‌شد. مکان‌های با محیط کنترل‌شده، از رطوبت بالا، اکسیژن کم، و سطح کنترل‌شدهٔ دی‌اکسید کربن برای حفظ تازگی میوه بهره می‌گیرند. جنبه‌های فرهنگی. در باورهای پیش از مسیحیت قبایل ژرمن. در اساطیر
در باورهای پیش از مسیحیت قبایل ژرمن. در اساطیر اسکاندیناوی، الهه ایدون آنچنان که در کتاب "ادای منثور" – نوشته شده در سده سیزدهم توسط اسنوری استورلوسون – توصیف شده است، نگهدارنده سیب‌هایی است که به ایزدان جوانی جاودان می‌بخشد. هیلدا الیس داویدسون، پژوهشگر انگلیسی، سیب را به اعمال مذهبی در پاگانیسم ژرمنی، که بعدها از آن پاگانیسم قبایل اسکاندیناوی به وجود آمد، نسبت می‌دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که چند سطل سیب در مکان دفنِ کشتی اوزبرگ در نروژ پیدا شدند، و میوه و مغزدانه‌ها (در اسکالدزکاپارمال، ای‌دون، به
میوه و مغزدانه‌ها (در اسکالدزکاپارمال، ای‌دون، به عنوان کسی توصیف شده است که به مغزدانه تبدیل شد) در گورهای اولیه مردم ژرمن در انگلستان و جاهای دیگر قاره اروپا هم پیدا شدند، که ممکن است معنایی نمادین داشته باشند، و نیز اینکه در جنوب غرب انگلستان مغزدانه‌ها هنوز هم به عنوان نماد باروری شناخته می‌شوند. داویدسون به توضیح ارتباط میان سیب و ونیر، با ذکر نمونهٔ اهدای یازده «سیب زرین» برای اظهار عشق به گِرُد زیبا توسط اسکرنر – پیام‌آور ایزد بزرگ ونیری، فریر – در نوزدهمین و بیستمین بند اشعار کتاب "سخنان اسکرنر"
نوزدهمین و بیستمین بند اشعار کتاب "سخنان اسکرنر" می‌پردازد. داویدسون همچنین به ارتباط بیشتر بین باروری و سیب در اساطیر اسکاندیناوی در فصل ۲ از "ولسونگا ساگا" اشاره می‌کند؛ هنگامی که پس از اینکه شاه رریر برای داشتن فرزند بدرگاه اودین دعا می‌کند، فریگ ایزد بانوی زایش برای او سیبی می‌فرستد و پیام‌رسان فریگ (در لباس مبدل یک کلاغ)، درحالی‌که پادشاه بر روی گورپشته‌ای نشسته، سیب را در دامنش می‌اندازد. همسر ریرر در اثر خوردن سیب بارداری شش‌ساله‌ای را پشت سر می‌گذارد که نتیجه آن پسرشان ولسونگ است که با عمل سزارین
که نتیجه آن پسرشان ولسونگ است که با عمل سزارین متولد می‌شود. همچنین داویدسون به عبارت به گفته‌اش «عجیبی» اشاره می‌کند: «سیب‌های هل‌هایم» که در یک شعر قرن یازدهمی سرودهٔ توربیورن برونارسونِ اسکالد آورده شده است. او توضیح می‌دهد عبارت ذکر شده به‌طور ضمنی اشاره می‌کند که احتمالاً برونارسون سیب را غذای مردگان در نظر گرفته است. به‌علاوه، داویدسون ذکر می‌کند که گاهی، الهه ژرمن نهالنیا با سیب ترسیم شده است و مشابه آن در داستان‌های قدیمی ایرلندی هم وجود دارد. داویدسون عنوان می‌کند درحالی‌که کشت سیب در اروپای شمالی
عنوان می‌کند درحالی‌که کشت سیب در اروپای شمالی به حداقل زمان امپراتوری روم بازمی‌گردد و از خاور نزدیک به اروپا آمده است، انواع بومی درختان سیب که در اروپای شمالی رشد می‌کنند کوچک و ترش بوده‌اند. داویدسون نتیجه می‌گیرد که در چهره ایدون «می‌بایست بازتاب کمی از نمادی قدیمی داشته باشیم: [اینکه او] الهه نگهبان میوهٔ زندگی‌بخش دنیای دیگر بوده است.» اسطوره‌شناسی یونانی. سیب اغلب به عنوان میوه ممنوع و رمزآلود در بسیاری از سنت‌های مذهبی ظاهر می‌شود. یکی از مشکلات شناسایی سیب در مذهب، اسطوره، و فولکلور این است که تا
سیب در مذهب، اسطوره، و فولکلور این است که تا اواخر قرن هفدهم واژه «سیب»، جز توت‌ها، به عنوان واژه عمومی برای تمام میوه‌ها، از جمله انواع مغزدانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. برای مثال، در اساطیر یونانی، هرکول قهرمان یونانی، به عنوان یکی از دوازده خان، مجبور بود به باغ هسپریدس سفر کرده و سیب‌های زرین را از درخت زندگی وسط آن باغ بچیند. اریس، الههٔ نفاق، بعد از محرومیت از شرکت در عروسی پلئوس و ثتیس خشمگین شد. او در اقدامی تلافی‌جویانه، سیب زرینی را که رویش نوشته بود «سیب نفاق»، در مجلس عروسی انداخت تا نصیب
بود «سیب نفاق»، در مجلس عروسی انداخت تا نصیب زیباترین زن شود. سه الهه هرا، آتنه، و آفرودیته مدعی مالکیت سیب بودند. پاریس داور شد تا گیرندهٔ سیب – زیباترین زن – را انتخاب کند. بعد از پرداخت رشوه از طرف هرا و آتنه، آفرودیت با قول زیباترین زن جهان، هلن همسر منلائوس پادشاه اسپارت، پاریس را وسوسه کرد. او نیز سیب را به آفرودیته داد، که همین به‌طور غیرمستقیم آغازگر جنگ تروا شد. بنابرای در یونان باستان، سیب پیشکشی برای آفرودیته در نظر گرفته می‌شد؛ و انداختن سیب به سوی کسی، نماد اظهار عشق به آن فرد، و متقابلاً
به سوی کسی، نماد اظهار عشق به آن فرد، و متقابلاً گرفتن سیب، پذیرفتن عشق را نشان می‌داد. قطعه‌ای هجایی منسوب به افلاطون می‌گوید: آتالانته نیز، که از اساطیر یونانی است، برای ازدواج شرط کرده بود کسی را به عنوان همسر می‌پذیرد که در مسابقهٔ دو، از وی پیش افتد، وگرنه او را به هلاکت می‌رساند. او در تلاش برای طفره رفتن از ازدواج از همهٔ خواستگارانش جلو می‌افتاد. او همه را بُرد به جز هیپومنس (که با نام ملانیون هم شناخته شده است، نامی که احتمالاً از واژه ملون یونانی، مورد استفاده برای هر دو «سیب» و به‌طور کلی میوه،
مورد استفاده برای هر دو «سیب» و به‌طور کلی میوه، مشتق شده است) که او را نه با سرعت زیادش بلکه با نیرنگ بُرد. هیپومنس می‌دانست که در یک مسابقهٔ عادلانه نمی‌تواند پیروز شود، بنابراین حواس آتالانته را با سه سیب زرینی که از الههٔ عشق آفرودیته گرفته بود، پرت کرد. او هر سه سیب را با تمام سرعتش به کار گرفت، و سرانجام مسابقه را برده و با آتالانته ازدواج کرد. میوه ممنوع در بهشت. گرچه در کتاب سفر پیدایش، میوه ممنوع بهشت مشخص نشده است، اما سنت‌های مشهور مسیحی آن را سیبی می‌دانند که حوا، آدم را با آن وسوسه کرد تا در
می‌دانند که حوا، آدم را با آن وسوسه کرد تا در خوردنش با وی سهیم شود. منشأ عدم تشخیص میوهٔ موردنظر به اشتباه گرفتن واژه لاتین mālum (سیب) و mălum (بدی) در خاورمیانه بر می‌گردد که هر دو اغلب malum نوشته می‌شوند. درخت میوه ممنوع در کتاب سفر پیدایش ۲:۱۷، «درخت شناخت خوب و بد» نامیده شده است؛ و «خوب و بد» به زبان لاتین bonum et malum است. احتمالاً نقاشان دوره رنسانس هم تحت تأثیر داستان سیب‌های زرین باغ هسپریدس قرار گرفته‌اند. در نتیجه، در داستان آدم و حوا، سیب نمادی از دانش، ابدیت، وسوسه، کشاندن مرد به سوی گناه
از دانش، ابدیت، وسوسه، کشاندن مرد به سوی گناه و خود گناه شد. غضروف تیروئید موجود در حنجرهٔ انسان سیب آدم نامیده شد به خاطر اندیشه‌ای که معتقد بود سیب مانده در گلوی آدم آن را ایجاد کرده است. سیب به عنوان نماد اغوای جنسی، شاید به روش طعنه‌آمیز، برای اشاره به تمایلات جنسی انسان استفاده شد. ایران. هفت‌سین سفره‌ای است که ایرانیان هنگام نوروز می‌چینند و به جز آینه، کتاب آسمانی، تنگ ماهی و تخم‌مرغ، هفت چیز که با سین شروع می‌شود بر آن می‌نهند:سنجد، «سیب»، سبزه، سمنو، سیر، سرکه، سماق. بعد از سنجد دومین ظرفی که بر
سیر، سرکه، سماق. بعد از سنجد دومین ظرفی که بر روی سفرهٔ هفت‌سین قرار داده می‌شود سیب است. سیب نماد سلامتی است. ضرب‌المثل معروفی می‌گوید: «کسی که روزانه یک سیب بخورد، به پزشک نیازی نخواهد داشت.» تحقیقات علمی جدید، عقیده دارند که سیب شایستگی این شهرت که با خوردن آن انسان سالم می‌ماند را دارد. بنابراین در فلسفه نوروز، سیب به انسان یادآوری می‌کند که به فکر بهداشت و سلامت خود باشد. ارقام. بیش از ۷٬۵۰۰ رقم شناخته شدهٔ سیب وجود دارد. ارقام سیب، حتی زمانی که از یک ساقه زیرزمینی رشد کرده باشند، از نظر بازده محصول و
زیرزمینی رشد کرده باشند، از نظر بازده محصول و اندازه نهایی درخت متفاوت هستند. در آب و هوای مناطق معتدل و مناطق نیمه‌گرمسیری ارقام متفاوتی وجود دارند. «مجموعه ملی میوه» بریتانیا، که مسئولیت آن با وزارت امور محیط زیست محصولات غذایی و روستایی است، مجموعه‌ای با بیش از ۲٬۰۰۰ نوع درخت سیب در کنت دارد. دانشگاه ریدینگ، که مسئول توسعه مجموعه ملی پایگاه داده‌های انگلستان است، امکان جستجوی این مجموعه ملی را فراهم می‌کند. کار دانشگاه ریدینگ بخشی از برنامه مشارکتی اروپایی‌ها برای منابع ژنتیک گیاهی است که ۳۸ کشور در آن
برای منابع ژنتیک گیاهی است که ۳۸ کشور در آن در گروه کاری مالوس/ پایرس شرکت کرده‌اند. پایگاه داده‌های مجموعه ملی میوه بریتانیا اطلاعات غنی از مشخصات و منشأ بسیاری از سیب‌ها را داراست؛ از جمله نام‌هایی برای گونه‌های سیبی که در اصل از دیدگاه ژنتیکی یکی هستند. بیشتر این ارقام برای تازه خوردن پرورش یافته‌اند (سیب‌های دسر)، گرچه تعدادی به‌طور اختصاصی برای پختن (سیب‌های پختنی) یا تولید شراب کشت می‌شوند. مزهٔ سیب‌های شراب ترش‌تر و گس‌تر از آن هستند که تازه خورده شوند، اما عطر و مزه‌ای به شراب می‌دهند که سیب‌های
شوند، اما عطر و مزه‌ای به شراب می‌دهند که سیب‌های دسر توانایی تولیدش را ندارند. ارقام معروف سیب‌های تجاری نرم، اما، ترد هستند. دیگر کیفیت‌های دلخواه در روش‌های جدید پرورش سیب تجاری، پوست رنگی، نداشتن پوست قهوه‌ای، سهولت حمل‌ونقل، توانایی ذخیره شدن طولانی‌مدت، بازده بالا، مقاوم بودن در برابر بیماری، شکل عمومی سیب، و طعم عالی است. سیب‌های جدید از سیب‌های قدیمی شیرین‌تر هستند، چرا که مزهٔ عمومی سیب‌ها در طول زمان تغییر کرده است. بیشتر اهالی آمریکای شمالی و اروپایی‌ها طرفدار مزه شیرین و ملس هستند، اما به دنبال
طرفدار مزه شیرین و ملس هستند، اما به دنبال آن‌ها اقلیت قابل توجهی هم طرفدار سیب‌های ترش‌مزه هستند. سیب‌های خیلی شیرین با اندکی مزهٔ ترش در آسیا و به ویژه شبه‌قاره هند محبوب هستند. ارقام قدیمی اغلب شکل عجیب و غریب، پوست قهوه‌ای رنگ، بافت‌ها و رنگ‌های متنوع دارند. به نظر عده‌ای طعم آن‌ها از ارقام جدید بهتر است، اما امکان دارد مشکلات دیگری داشته باشند که موجب می‌گردد از نظر تجاری به خاطر بازده پایین، حساسیت نسبت به بیماری، یا تحمل ضعیف در برابر انبار کردن یا حمل‌ونقل یا حتی نداشتن اندازهٔ مناسب قابل دوام
یا حمل‌ونقل یا حتی نداشتن اندازهٔ مناسب قابل دوام نباشند. از ارقام قدیمی تنها چند تایی هنوز به میزان وسیعی تولید می‌شوند، اما بیشتر آن‌ها توسط باغبان‌های خانگی یا کشاورزان نگهداری شده و به‌طور مستقیم به بازارهای محلی فروخته می‌شوند. ارقام غیرمعمولی محلی زیادی با طعم و ظاهر منحصربفرد وجود دارند؛ در دنیا کارزارهایی برای جلوگیری از انقراض چنین ارقام محلی به راه افتاده‌اند. در انگلستان، ارقام قدیمی مثل کاکسز اورنج پایپین و اِگرمونت راسِت هنوز اهمیت تجاری دارند، اگرچه با استانداردهای جدید بازده آن‌ها پایین است
اگرچه با استانداردهای جدید بازده آن‌ها پایین است و مستعد بیماری هستند. کشت. تولید مثل. در طبیعت، درخت سیب به سادگی از دانه رشد می‌کند. همانند اغلب میوه‌های پایا، سیب به‌طور عادی به روش غیر جنسی و قلمه زدن تکثیر می‌شود. «دگرماننده بودن» زیاد نهال‌های سیب موجب می‌شود که به جای ارث بردن DNA از والدین و تولید سیبی جدید با همان مشخصات والدین، نهال‌های درخت جدید می‌توانند تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای با آن‌ها داشته باشند. تنوع کروموزومی سه دسته‌ای در هنگام تولیدمثل مانع دیگری ایجاد می‌کند، چرا که در تقسیم سلولی به‌طور
دیگری ایجاد می‌کند، چرا که در تقسیم سلولی به‌طور مساوی تقسیم نمی‌شوند و حاصل آن جدایی نامساوی کروموزوم‌های آنوپولوئیدی (aneuploids) است. حتی در حالت‌های نادری که یک گیاه با کروموزومی سه دسته‌ای بتواند دانه تولید کند (برای نمونه درخت سیب)، نهال‌های به وجود آمده به ندرت باقی می‌مانند. چون سیب از طریق دانه به خوبی تولیدمثل نمی‌کند، برای تولید درخت‌های جدید سیب عموماً از روش قلمه زدن استفاده می‌کنند. می‌توان ساقه زیرزمینی را که برای پایه قلمه مورد استفاده قرار می‌گیرد طوری انتخاب کرد که درختانی با سیب‌هایی در
می‌گیرد طوری انتخاب کرد که درختانی با سیب‌هایی در اندازه‌های متفاوت تولید کرد و نیز در مقاومتشان در برابر زمستان، حشرات، و بیماری، و نیز وابستگی به خاک مشخص تغییر پدیدآورد. از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه می‌توان برای تولید آن دسته از درختان سیب خیلی کوچکی (کمتر از سه متر ارتفاع در هنگام بلوغ) استفاده کرد که در چرخهٔ زندگی‌شان زودتر از درختانی با اندازه کامل میوه می‌دهند. استفاده از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه به ۳۰۰ سال پیش از میلاد، به ایران و منطقه آناتولی برمی‌گردد. اسکندر نمونه‌هایی از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه
اسکندر نمونه‌هایی از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه به لیسه ارسطو فرستاد. استفاده از ساقه‌های زیرزمینی کوتاه در سده پانزدهم در جهان رواج یافت و بعدها چرخه‌هایی از محبوبیت و کاهش آن داشت. بیشتر ساقه‌های زیرزمینی که امروزه برای کنترل اندازهٔ سیب‌ها استفاده می‌شوند در آغاز سده ۱۹۰۰ در انگلستان گسترش یافتند. مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی واقع در کنت انگلستان پژوهش‌های وسیعی را در زمینهٔ ساقه‌های زیرزمینی رهبری کرد، و امروزه برای نشان دادن منشأ ساقه‌های زیرزمینی این مؤسسه به آن‌ها پسوند «M» داده می‌شود. ساقه‌های