payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که شامل ۸ ترانه است. او پس از انتشار این آلبوم، ایران را ترک کرد. پس از ترک ایران، وی مدتی در قبرس و سپس در دبی و بیش از یک سال را در ترکیه گذراند. آلبوم او با نام یک اتفاق خوب شامل ۹ ترانه در سال ۱۳۸۸ توسط آونگ میوزیک در خارج از ایران انتشار یافت که ترانه دنیای وارونه از این آلبوم با موفقیت زیادی روبرو شد و به نوعی ترانه معرف او شد. او یکسال پس از انتشار این آلبوم به دعوت آرمین هاشمی برای انتشار این آلبوم در ایران به کشور بازگشت. او پس از بازگشت به ایران به مدت ۴ سال ممنوع‌الکار بود. در اسفند ۱۳۹۲ او
به مدت ۴ سال ممنوع‌الکار بود. در اسفند ۱۳۹۲ او آلبوم ساحل چمخاله را که نخستین آلبوم رسمی او محسوب می‌شود ارائه کرد. این آلبوم که تهیه آن در حدود سه سال زمان برده‌است شامل ۱۱ ترانه است که آهنگ‌ها و تنظیم‌های آن را خودش بر عهده داشته‌است. سعید مدرس پس از دریافت مجوزهای لازم، نخستین کنسرت خود را در ۲۲ خرداد ۱۳۹۳ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران اجرا کرد. سیروان خسروی، شهرام شکوهی، بابک جهانبخش و نسرین مقانلو از جمله میهمانان ویژه این کنسرت بودند. وی کار تنظیم چند ترانه آز آلبوم خداحافظ را برای گروه
کار تنظیم چند ترانه آز آلبوم خداحافظ را برای گروه آریان انجام داده‌است. ترانه‌ها. آلبوم زندگی (۱۳۸۶): وقتی رفتی عادت چشم‌های بارانی من و تو زندگی ادامه داره معجزه من عکس تو عشق ایرانی آلبوم یک اتفاق خوب (۱۳۸۸): دنیای وارونه من تو رو اشتباهی گرفتم یک اشتباه خوب برگرد به من پشت شیشه گریه نکن با من راحت باش "یعنی الان کجاست" "باید عشقو کنترل کرد" "انتظار" "ریمیکس فال" "تصویری از تو" "من تغییر کردم" "روح بهار" (۱۳۹۳) "میشه یه بار تجربه کرد" (۱۳۹۳) "وابسته" (۱۳۹۳) "دیونگی" (۱۳۹۳) "کاناپه" (۱۳۹۳) "من بی‌دلیل
"دیونگی" (۱۳۹۳) "کاناپه" (۱۳۹۳) "من بی‌دلیل خوشحالم" (۱۳۹۳) "ترافیک" (۱۳۹۳) "حال سهراب" (۱۳۹۳) "خوشبختی" (۱۳۹۳) "من بی تو" (۱۳۹۳) "فردا نمیشه" (۱۳۹۴) "من حساسم" (۱۳۹۴) "مرغ سحر" (۱۳۹۴) "برنده" (۱۳۹۴) "ای دل" (۱۳۹۴) "تنهایی" (۱۳۹۵) "آوای اردیبهشت" (۱۳۹۶) "عطر دنیات" (۱۳۹۶) "معجزه" (۱۳۹۶) "یه جای دور" (۱۳۹۷) نماهنگ‌ها. دنیای وارونه (۱۳۸۸) عکس تو گریه نکن من تو رو اشتباهی گرفتم عشق ایرانی (۱۳۸۸) برگرد به من یعنی الان کجاست زندگی ادامه داره ساحل چمخاله (۱۳۹۳) بارون یکریز فال (۱۳۹۳) تنهایی (شهریور ۱۳۹۵) مرغ سحر
یکریز فال (۱۳۹۳) تنهایی (شهریور ۱۳۹۵) مرغ سحر (اسفند ۱۳۹۵) دیوونه (اردیبهشت ۱۳۹۶) آوای اردیبهشت (خرداد ۱۳۹۶) تبانی (تیر ۱۳۹۶) عطر دنیات (مرداد ۱۳۹۶) معجزه (آذر ۱۳۹۶) یه جای دور (آذر ۱۳۹۷)
کشتی لوچو از ورزش‌های بومی مازندران است که می‌توان آن را مادر کشتی آزاد آن منطقه دانست. این مسابقات هر ساله در عید فطر برگزار می‌شود. تاریخچه. کشتی لوچو از ورزش‌های پهلوانی و سنتی مازندران است. همه ساله، مردم زیادی همزمان با ۲۶ عیدماه تبری (۲۸ تیر خورشیدی) در آیینی که به جشن مردگان معروف است، با تهیهٔ انواع غذا و خوراکی‌های محلّی، در مزار اهل قبور به شادمانی و سرور می‌پردازند. در حین برگزاری این جشن، مسابقات کشتی سنتّی لوچو هم برای شناسایی پهلوان‌ترین فرد منطقه، اجرا می‌شود. برگزارکنندگان مسابقه بیشتر
منطقه، اجرا می‌شود. برگزارکنندگان مسابقه بیشتر پیشکسوتان و پهلوانان قدیمی‌اند که زمان و مکان مسابقه را تعیین و پهلوانان را دعوت می‌کنند. واژهٔ لوچو به‌معنای لبهٔ چوب است که از دو کلمهٔ لو یعنی لبه و چو یعنی چوب تشکیل می‌شود، که معمولاً آن را در زمین کاشته، جایزهٔ مسابقه را روی آن می‌انداختند یا می‌بستند. پهلوانی که برنده می‌شد، در پایان مسابقه جایزه را برمی‌داشت و چوب را به دوش می‌کشید. در گذشته، پهلوان حرمت و شخصیت خاصّی داشت. اگر کسی از حریفی شکست می‌خورد، به مدت یک سال حق کشتی گرفتن با او را نداشت و به
به مدت یک سال حق کشتی گرفتن با او را نداشت و به اصطلاح پهلوان، پهلوان می‌ماند. اما در حال حاضر این مسابقات به‌صورت دوره‌ای برگزار می‌شود و حریفان، هر هفته چندبار به مصاف هم می‌روند. امروزه لوچو را در قالب زمان گنجانده‌اند و اگر حریفان در این زمان معیّن مساوی شوند، با قرعه‌کشی برنده را انتخاب می‌کنند! امّا در گذشته پهلوان کسی بود که حتّی چندین ساعت مداوم کشتی می‌گرفت تا برنده از زمین بیرون بیاید، وگرنه کشتی را تمام نمی‌کرد. ضمناً اگر پهلوانی همهٔ حریفانی را زمین می‌زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به
را زمین می‌زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به حریف‌طلبی کشتی‌گیر تازه از راه رسیده پاسخ می‌داد و با او کشتی می‌گرفت. حتی اگر پهلوان لوچو را می‌گرفت و به سمت محلّ خود در حال حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد می‌کرد، همان‌جا لوچو را می‌کاشت و با آن حریف کشتی می‌گرفت. لباس. لباس سنتی لوچو از بند و شلوار مخصوص تشکیل و گاهی با کیسه‌های ضخیم دوخته می‌شد که اصطلاحاً به شلوار چاقاً و کرباس معروف بود و وقتی پهلوان بند آن را محکم می‌گرفت، پاره نمی‌شد و پهلوان از این طریق قدرتش را به نمایش می‌گذاشت. جوایز.
از این طریق قدرتش را به نمایش می‌گذاشت. جوایز. عمدتاً جوایزی که برای پهلوان در نظر گرفته می‌شد، پارچه‌های دست‌بافت بومی، پشتی و حتی دکمه بود که امروز به گاو، گوسفند و خلعت تغییر یافته است. پیوند به بیرون. تصاویری از کشتی لوچو در سال ۱۳۹۸ "باشگاه خبرنگاران جوان"
رهنما یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند: خانواده رهنما. دو خانواده سرشناس دارای نام خانوادگی رهنما هستند:
مایکل کولمن تالبوت (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۳ – درگذشتهٔ ۲۷ می ۱۹۹۲) نویسندهٔ آمریکایی بود. مایکل تالبوت نویسندهٔ چند کتاب پرفروش است که موضوع محوری آنها یافتن مشابهت‌های میان رازورزی باستانی و مکانیک کوانتوم است و از یک مدل نظری برای واقعیت جانبداری می‌کند که بنابر آن، جهان مادی مشابه یک هولوگرام عظیم است. همین نظریه در مشهورترین کتاب غیر داستانی مایکل تالبوت، تحت عنوان جهان هولوگرافیک (تعلیقات شهیا) تبیین شده است. این کتاب به قلم داریوش مهرجویی به فارسی ترجمه شده است. کتاب دیگر او عرفان و فیزیک جدید نام دارد
شده است. کتاب دیگر او عرفان و فیزیک جدید نام دارد که مجتبی عبدالله نژاد آن را ترجمه کرده است. همچنین اثر دیگری از او که به فارسی توسط مریم درودیان ترجمه شده است فراسوی کوانتوم (beyond the quantum) نام دارد.
الکترون جفت‌نشده الکترونی است که به تنهایی یک اوربیتال را اشغال کرده‌است. اینگونه الکترون تمایل زیادی را در ماده برای واکنش و ایجاد پیوند برای جفت‌شدن به وجود می‌آورد. الکترون‌های جفت‌نشده در اوربیتال‌های s و p ناپایدارند زیرا جهت‌دار بودن این اوربیتال‌ها تمایل به واکنش و جفت‌شدن الکترون‌ها را زیادتر می‌کند اما در اوربیتال‌های d و f پایدارترند زیرا جهت‌داری آن‌ها کمتر است و ازینرو کمتر تمایل به همپوشانی و ایجاد یوند دارند. بر پایه قاعده هوند، الکترون‌های جفت‌نشده دارای اسپین موازیند و ازینرو دارای ویژگی
جفت‌نشده دارای اسپین موازیند و ازینرو دارای ویژگی پارامغناطیس‌اند. مانند مولکول اکسیژن که ۲ و اکسید نیتروژن که ۱ الکترون جفت‌نشده دارند. لانتانیدها پایدارترین الکترون‌های جفت‌نشده را دارند زیرا لایه الکترونی f در آن‌ها تمایل زیادی برای واکنش و جفت شدن الکترون‌ها ندارد. یون Gd۳+ با ۷ الکترون جفت‌نشده دارای بیشترین شمار این گونه الکترون است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
جهان هولوگرافیک کتابی نوشتهٔ مایکل تالبوت است. نقد. محمد رضا توکلی صابری در نقد این کتاب می‌نویسد: متأسفانه او(مایکل تالبوت) در این کتاب نه تنها هیچ توضیح عقلانی از این پدیده‌ها به دست نمی‌دهد و هیچ‌یک از این ادعاها را ثابت نمی‌کند، بلکه خواننده ایرانی هم هیچ رابطه‌ای بین مفاهیم مورد ادعا در این کتاب و عرفان اسلامی یا ایرانی نمی‌یابد. انبوه خیال‌بافی‌های موجود در این کتاب برای کسی که در جهان واقعی زندگی می‌کند، تفکر عقلانی دارد، و مبادی علوم را می‌داند واقعاً حیرت ور است. این کتاب به استدلال منطقی و تفکر
حیرت ور است. این کتاب به استدلال منطقی و تفکر عقلانی نه پوزخند، بلکه قهقهه زده است. دنیای تالبوت دنیای هولوگرافی نیست، دنیای هپروت و هالوسالاری است. «جهان هولوگرافیک» تالبوت کاریکاتوری از مُثُل افلاطونی همراه با آمیزه‌ای از خرافات است. تنها بخشی از کتاب که حاوی حقایق علمی است، بخشی است که به توضیح هولوگرافی می‌پردازد، که البته در این مورد هم تالبوت زیاد موفق نبوده است و خیالات خود را در میان توضیحات علمی جا زده است. تالبوت البته کتاب‌های شبه علمی زیادی نوشته است و افسانه پردازی‌های زیادی کرده است، ولی این
است و افسانه پردازی‌های زیادی کرده است، ولی این کتاب از نظر تحمیق مردم، واقعاً سرآمد آن‌هاست. او با نوشتن این کتاب ژانر جدیدی به نام «افسانه شبه علمی» (pseudoscientific fiction) به وجود آورده که کاریکاتوری است از افسانه‌های علمی (science fiction) و شبه علم (pseudoscience). مصطفی یاوری آیین نیز به نقد این کتاب می‌پردازد و می‌نویسد: کتاب تالبوت آشکارا شبه علم است، از مقدماتی به ظاهر علمی استفاده کرده و نتیجه هایی عجیب و غریب گرفته است. پر است از ارجاعات به آدم ها و مراجعی که علمی نیستند، اما او آنها را علمی
ها و مراجعی که علمی نیستند، اما او آنها را علمی می خواند. به فارسی. داریوش مهرجویی این کتاب را به فارسی ترجمه و منتشر کرده است. او در مقدمهٔ این کتاب می‌نویسد: کتاب جهان هولوگرافیک را چند سال پیش، دوست عزیزم داریوش شایگان، در سفر آمریکا کشف کرد، و گویا چنان به هیجان آمده بود، که چند روز بعد را فقط صرف صحبت در باب این کتاب کرده بود! و من وقتی آن را خواندم، عین یک داستان شیرین هیجان انگیز بود، که در عین حال داشت به سؤال‌های بزرگِ هستی شناختی یزدان شناختی، و فلسفی من نیز جورِ خاصی، جواب روشن امروزی می‌داد
و فلسفی من نیز جورِ خاصی، جواب روشن امروزی می‌داد (فارغ از رمز و راز و ابهام) که تا حدی باور پذیر می‌نمود... خاصیت دیگر این کتاب آنست که شاید تلنگر ناچیزی باشد به کسانی که موج مدرنیته، دل و ایمانشان را شبهه دار کرده و غبار شک بر آن نشانده است، و نیز آنهایی که از سخنان متافیزیکی بی محتوا خسته شده‌اند . . .
در علوم اعصاب، فازِ شلیک (یا فازِ اسپایک)، نوعی رمز عصبی (کد نورونی) است که ترکیبی از طرح رمز عصبی شمارش شلیک‌ها (یا تعداد شلیک)، با یک مرجع زمانی براساس نوسانات آهستهٔ موجود در شبکه می‌باشد. به عبارت دیگر، با در نظر گرفتن موقعیت شلیک‌های عصبی در نوسانی که بر روی آن سوار شده است اطلاعات بیشتری در مورد محتوایی که توسط آن شلیک رسانده می‌شود آشکار می‌شود. مقدمه. کدهای نورونی متفاوتی برای توضیح چگونگی پردازش و بازنمایی اطلاعات حسی در نورونها پیشنهاد شده است. مثلاً یکی از انواع سنتی و پذیرفته شدهٔ این کدها
مثلاً یکی از انواع سنتی و پذیرفته شدهٔ این کدها کدگذاری مبنی بر نرخ است که همان سرعت (نرخ، تعداد یا تواتر) شلیک پتانسیل عمل نورون‌ها می‌باشد. در چنین معیاری تعداد پتانسیل‌های عمل به وجود آمده در یک بازهٔ زمانی مهم است و نه طریقه و الگوی قرار گرفتن این پتانیسل‌های عمل نسبت به یکدیگر در طول زمان. اما اخیراً در مطالعاتی (از قبیل ۱) دیده شده که در برخی مناطق حسی قشر مغز، محرک‌های غنی (و دینامیک) توسط پاسخ نورونها با توجه به فاز نوسانات جاریِ شبکه رمزبندی می‌شوند و نه فقط از نظر شمارش شلیک‌ها (اسپایک‌ها) ی
و نه فقط از نظر شمارش شلیک‌ها (اسپایک‌ها) ی پتانسیل عمل صادر شده. در این نوع رمز عصبی، فاز نوسانات بر مبنای ولتاژ زمینه محلی (پتانسیل میدان محلی) تعیین می‌شود. این نوع رمز عصبی اغلب به عنوان یک کدگذاری مبتنی بر زمان طبقه‌بندی می‌شود چرا که علاوه بر تعداد اسپایک‌ها موقعیت زمانی آنها را هم تحت عنوان فاز در نظر می‌گیرد. هرچند برچسبِ زمانی مورد استفاده دانه درشت است؛ به این صورت که تنها چهار مقدار گسسته برای فاز در نظر گرفته می‌شود و این تعداد برای نمایش تمام محتویات اطلاعاتی در این نوع رمز کافی است. این فاز
محتویات اطلاعاتی در این نوع رمز کافی است. این فاز بر اساس نوسان‌های آهسته (کم بسامد) می‌باشد (مثلاً یک تا چهار هرتز). طرح فازِ شلیک، برداشتی از پدیدهٔ تقدم فاز است که در سلول‌های جا(place cells) در هیپوکامپ مشاهده می‌شود.
اریک وولف سیگال (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۳۷ - درگذشته ۱۷ ژانویه ۲۰۱۰) داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و استاد دانشگاه آمریکایی است. زندگی‌نامه. اریک سیگال دراصل زاده نیویورک بود اما از سال‌ها پیش ساکن لندن شده بود. او در دوران زندگی در لندن متن داستان انیمیشن «زیردریایی زرد» را هم برای گروه معروف بیتل‌های نوشته است. اریک سیگال عضو افتخاری کالج «ولفسون» درآکسفورد بود. سیگال در دورانی که به عنوان استاد ادبیات کلاسیک در دانشگاه ییل مشغول به تدریس بود کتاب «داستان عشق» را نوشت. وی در سال‌های پایانی عمر خویش به بیماری
را نوشت. وی در سال‌های پایانی عمر خویش به بیماری پارکینسون مبتلا شده بود. او روز یکشنبه هفدهم ژانویه ۲۰۱۰ پس از یک حمله قلبی در خانه مسکونی خود در شهر لندن در سن ۷۲ سالگی درگذشت. از اریک سیگال دو دختر به نام‌های فرانسیسکا و میراندا به جای مانده است. عمده معروفیت او برای نوشتن داستان عشق (۱۹۷۰) است که از آن نیز در همان سال فیلمی به همین نام ساخته شد.
الکترون ثانویه الکترونی‌ست که محصول یونش است. یونش می‌تواند در اثر تابش یک پرتو از فوتون، الکترون یا یون با انرژی کافی برای کندن الکترون از ماده باشد. الکترون کنده شده همان الکترون ثانویه است. این الکترون‌ها معمولاً کم‌انرژیند (زیر ۵۰ الکترون‌ولت). الکترون‌های ثانویه عامل اصلی تصویرسازی در میکروسکوپ الکترونی روبشی هستند. جستارهای وابسته. طیف‌سنجی الکترون اوژه منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
رضا وُهدانی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۱۲ در تهران – درگذشتهٔ اردیبهشت ۱۳۸۲ در تهران)، موسیقی‌دان، آهنگساز، نوازندهٔ تار و مدرس موسیقی اهل ایران بود. زندگی هنری. رضا وهدانی، فرزند اسماعیل ۱ فروردین سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. از کودکی به موسیقی گرایش داشت و از چوب و نخ برای خود وسیله‌ای ساخته بود که هنگام خواندن، با آن وسیله به اصطلاح ساز می‌نواخت. او در سن ۱۴ سالگی به کلاس هنرپیشگی جامعهٔ باربد که تحت نظارت «رفیع حالتی» اداره می‌شد رفت و در آنجا با «اسماعیل مهرتاش» آشنا شد و به فراگیری آواز و ردیف‌های موسیقی
آشنا شد و به فراگیری آواز و ردیف‌های موسیقی ایرانی و تلفیق شعر و موسیقی، نزد وی مشغول شد. او به نواختن «تار» علاقه داشت اما به دلیل مشکلات مادی قادر به خرید ساز نبود تا زمانی که یکی از زنان فامیل، پس از دیدن ذوق و علاقه‌اش سازی را به او هدیه داد و موجب آغاز شکوفایی وی در موسیقی شد. او در کلاس‌های جامعهٔ باربد، مدتی نزد «رضا معینی» تا اواسط کتاب اول تار و سه‌تار را فرا گرفت اما مدتی بعد، آن کلاس تعطیل شد. او پس از آن به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. وی از آموزش‌های هنرمندانی نظیر: «روح‌الله خالقی» و «نصرالله
هنرمندانی نظیر: «روح‌الله خالقی» و «نصرالله زرینپنجه» ، «جواد شریعتمداری» ، «علینقی وزیری» ، «ابوالحسن صبا» و «حسین دهلوی» بهره برد. وی پس از مدتی به کلاس‌های «علی‌اکبر شهنازی» راه یافت. علی اکبر شهنازی، طبقهٔ پایین محل کلاس خود را به‌طور رایگان در اختیار رضا وهدانی گذاشت تا به هنرجویان نت‌خوانی و گوشه‌های آوازی موسیقی را آموزش دهد. وی به جهت تشویق، درآمد حاصل از آن کلاس‌ها را هم به رضا وهدانی اختصاص داد. وهدانی به مرور و با کمک بانویی به‌نام «اقدس» که سال‌ها در کلاس‌های علی‌اکبر شهنازی حاضر بود، نوشتن
در کلاس‌های علی‌اکبر شهنازی حاضر بود، نوشتن ردیف‌های شهنازی را آغاز کرد. پس از آن علی‌اکبر شهنازی، طی دستخطی اجازهٔ چاپ و تکثیر ردیف‌های خود را به رضا وهدانی واگذار کرد. وی همچنین در جوانی شاگرد «سید محمد سنگلجی» بود و در درس اخلاق او حاضر و غزلیات عرفانی را در آن مجلس با صدای خوش می‌خواند. وهدانی به توصیهٔ سید محمد سنگلجی با روح‌الله خالقی آشنا شد و از این طریق به رادیو راه یافت. او مدتی نیز نزد «عبدالله دوامی» به فراگیری موسیقی پرداخت. وی از سال ۱۳۳۶ با حضور در ارکستر ویژه به سرپرستی «مشیر همایون شهردار»
در ارکستر ویژه به سرپرستی «مشیر همایون شهردار» و پس از آن در ارکستر سازهای ایرانی به سرپرستی «روح‌الله خالقی» فعالیت‌های هنری خود را ادامه داد. او در سال ۱۳۳۷ به عنوان هنرآموز در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد. رضا وهدانی در اواسط سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد و فقط به تدریس و آموزش به‌صورت خصوصی پرداخت. او سفرهایی نیز به خارج از کشور داشت و در برخی از سمینارهای موسیقی، به سخنرانی پرداخت وی همچنین مدتی در کلاس‌های فوق برنامهٔ دانشگاه اشتوتگارت آلمان، به تدریس موسیقی کلاسیک ایرانی مشغول بود. وی علاوه بر تار به سازهای
ایرانی مشغول بود. وی علاوه بر تار به سازهای ویلن، عود، پیانو، ماندولین، دف و تمبک آشنایی داشت. او کتاب «ردیف سازی موسیقی سنتی ایران» (ردیف آقا علی‌اکبر فراهانی معروف به روایت ردیف میرزا حسینقلی) به روایت علی‌اکبر شهنازی را در سال ۱۳۷۶ منتشر نمود. آثار هنری. از جمله آثار رضا وهدانی، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: آثار مکتوب: آهنگسازی: درگذشت. رضا وهدانی در اردیبهشت سال ۱۳۸۲ بر اثر سرطان معده در سن ۷۰ سالگی درگذشت. پیکر او در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۲ از مقابل تالار وحدت تهران تشییع و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
نگارگری عثمانی گونه‌ای از هنر در امپراتوری عثمانی بوده که به نگارگری ایرانی شباهت و نزدیکی دارد؛ به طوری که می‌توان گفت از نگارگری ایرانی استقبال هنری شده‌است و همچنین تأثیراتی از هنر چینی دارد. این هنر همراه با تذهیب، خوشنویسی، کاغذ ابری و صحافی کتاب است. از تصاویر برای توصیف بهتر جملات و مضامین استفاده می‌شد. نقاشان در کارگاهی برای نقاشی جمع می‌شدند. رنگ‌ها توسط رنگدانه‌های طبیعی مخلوط می‌شد و با افزودن پودر سفیده تخم مرغ و بعد از آن با مخلوط شدن با صمغ عربی رقیق می‌گشت. به این ترتیب رنگ‌هایی با خلوص
عربی رقیق می‌گشت. به این ترتیب رنگ‌هایی با خلوص بسیار بالا و درخشان بدست می‌آمد. در این نوع سبک پر استفاده‌ترین رنگ‌ها، رنگ‌های قرمز روشن، قرمز مایل به زرد، آبی و سبز بوده‌است. جهان‌بینی نگارگران. ریشه‌یابی یا عمیق‌نگری در نگارگری عثمانی بسیار متفاوت است و می‌توان گفت هدف نگارگران همین عمیق‌نگری بود نه به تصویر کشیدن انسان یا چیزهای دیگر، زیرا آنان دنیا را با جهان‌بینی متفاوتی می‌نگریستند. آنها بر اساس جهانبینی عرفانی به دنیا می‌نگریستند و دنیا را خالی از ارزش و نابود شدنی اما مفید برای بیان دیدگاه‌های خود
و نابود شدنی اما مفید برای بیان دیدگاه‌های خود می‌دانستند.
گفت‌وگو نوعی برهم‌کنش بین دو یا چند نفر و ارتباطی بداهه بین دو یا چند نفر از مردم در راستای رسوم است. تحلیل گفت‌وگو شاخه‌ای از جامعه‌شناسی است که به مطالعهٔ بافت و ساختار رفتارهای انسانی با نگاهی عمیق‌تر به رفتارهای گفت‌وگو می‌پردازد. یکی از اولین متفکرانی که بر گفت‌وگو برای یافتن حقیقت تأکید می‌کرد، سقراط بود. او معتقد بود آفرینشِ معنا در پرتو گفت‌وگو حاصل می‌شود. بدون مکالمه نمی‌توان انتظار شنیدن و هم‌رأیی داشت. هیچ‌یک از مکالمات سقراطی برای قانع ساختن یا مخالفت ورزیدن نبود. او شالودهٔ این مکالمات را فهم
مخالفت ورزیدن نبود. او شالودهٔ این مکالمات را فهم و تفهم می‌دانست. اساساً گفت‌وگو راهی برای فهمیدن است، راهی که خود نیز بخشی از این دانایی را شکل داده و تنها ابزار دست یافتن به فهم صحیح نیست. در دنیای امروز گفت و گو ابزار مهمی برای انواع ارتباطات انسانی مثل مذاکره و مناظره و… می‌باشد؛ یعنی ما از رهگذار گفت‌وگو می‌توانیم به موازین ارتباطی نائل بشویم. اساس گفت‌وگو بر تفهیم و مفاهمه می‌باشد همچنین گفت‌وگو مهم‌ترین ابزار برای حل تعارض در جامعه انسانی می‌باشد. البته لازم است ذکر شود که برای اینکه گفت و گو مؤثری
لازم است ذکر شود که برای اینکه گفت و گو مؤثری داشته باشیم باید از عنصر گوش دادن فعال که نقش بسزایی در نحوه ارزیابی ما از حرفهای طرف مقابل ایفا می‌کند را به خوبی لحاظ کنیم چراکه می‌تواند مسیر گفت‌وگو را به سمت خیر یا شر هدایت کند. در مسیر گفتگو شناخت مخاطب از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ مثلاً برخی از مخاطبان درون‌گرا و برخی برون‌گرا هستند. یا برخی سمعی اند و برخی دیگر دیداری. در واقع شناخت مخاطب از این جهت مهم می‌باشد که من پیامم را در خور و حال مخاطب به او منتقل کنم. خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم چون ما می‌گوییم
کنم. خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم چون ما می‌گوییم و طرف مقابل می‌شنود یا او می‌گوید و ما می‌شنویم یعنی گفتوگو رخ داده است در حالی که اصلاً اینطور نیست. استفاده از زبان بدن مناسب درهنگام گفت و گو می‌تواند به بهتر منتقل شدن مفهوم کمک کند. ۱_حذف تک کلمات منفی: یعنی به‌جای گفتن من آدمی منظمی نیستم (در حالی که خودتان می‌دانید آدم منظمی هستید)، از عبارت من آدم منظمی هستم استفاده کنید یعنی شکل عبارت را مثبت بیان کنید. ۲_تحسین دیگران و تشکر از آنها: همه آدم‌ها تشویق و تمجید را دوست دارند و این یک فرصت خوب برای برقراری
را دوست دارند و این یک فرصت خوب برای برقراری یک ارتباط درخور می‌باشد. ۳_حذف کلمات حاکی از عدم اطمینان: کلماتی مثل نمی‌دانم، شاید و … از اعتبار صاحب کلام می‌کاهد. ۴_تا وقتی کسی از شما چیزی نخواسته، توضیح ندهید. در بیشتر مواقع بدون اینکه کسی از ما توضیحی بخواهد شروع می‌کنیم به توضیح دادن. در ارتباط انسانی این یک مسئلهٔ بسیار مهم می‌باشد چراکه سکوت بجا و پاسخ دادن در زمان مناسب می‌تواند شان و جایگاه ما را نزد مخاطب بالا ببرد. ۵_هنگام خداحافظی بگویید که از گفتگو با شما لذت بردم و دلیل آن را عنوان کنید. ۶_در
با شما لذت بردم و دلیل آن را عنوان کنید. ۶_در هنگام خداحافظی جمله‌ای از طرف مقابل را بخاطر بسپارید و از قول او نقل کنید. مبحث لحن در گفت و گو بسیار مهم می‌باشد و تأثیر بسزایی دارد. گفت‌وگو می‌تواند در قالب‌های مختلفی از جمله عصبانیت، مهربانی، خوشحالی، خشن، به آرامی، با لطافت، با سبکی متن و … باشد. گفت و گو می‌توانید بر سر یک موضوع به واسطه دو تا چند نفر به صورت شفاهی انجام شود. گفت‌وگو برای یادگیری. بسیاری از مردم فکر می‌کنند که گفتگو در یادگیری تداخل ایجاد می‌کند و این برای نوع خاصی از گفتگوی مخالف که در
می‌کند و این برای نوع خاصی از گفتگوی مخالف که در فرهنگ رسانه‌های ما به‌طور فزاینده‌ای رایج است، صادق است. تانن (۱۹۹۸) انواع گفتگوهای تهاجمی را که اغلب در نمایش‌های گفتگو و در حوزه‌های سیاسی دیده می‌شود، تحلیل می‌کند، جایی که نمایندگان دو دیدگاه مخالف در مورد یکدیگر صحبت می‌کنند. در این اشکال گفتگو، هدف این نیست که با هم به یک موقعیت مشترک بپردازیم، بلکه فقط به امتیاز دادن می‌رسیم. همه ما معلمان و والدین کودکان درگیر در این نوع گفتگو را دیده‌ایم، و به احتمال زیاد موافق آن هستند که کمی به آموزش وپرورش کمک
زیاد موافق آن هستند که کمی به آموزش وپرورش کمک می‌کند. علوم یادگیری در حال بررسی نوع دیگری از گفتگو است، که ما آن را به عنوان گفتگو مشترک می‌شناسیم. به عنوان مثال، گفتگو مشترک در علوم نقش مهمی دارد؛ علم نه با انباشت حقایق بلکه با بحث و بحث پیشرفت می‌کند. حتی زمانیکه دو دانشمند مخالف عقیده یکدیگر هستند، هنوز ارزش‌های مشترکی از علم دارند و هر دوی آنها علاقه‌مند به دستیابی به اهداف مشابه هستند (تعیین اینکه کدام ادعا باید پذیرفته شود). بحث در علم نباید در درجه اول مخالف و مهاجم باشد؛ این شکلی از بحث مشترک است
اول مخالف و مهاجم باشد؛ این شکلی از بحث مشترک است که در آن هر دو طرف با یکدیگر همکاری می‌کنند تا یک مسئله را حل کنند و در آن هر دو دانشمند به توافق برسند. مشارکت در گفتگو مشترک می‌تواند به دانش آموزان کمک کند تا به‌طور انتقادی و مستقل در مورد مسائل مهم و ارزش‌های متضاد فکر کنند. قبل از اینکه دانش آموزان بتوانند در گفتگوی مشترک مشارکت کنند، باید بر اختلاف قدیمی و عمیق بین خرد و احساسات غلبه کنند. تهاجم به دیگران را متوقف سازید، و به جای آن انگیزه‌ها احساس‌های مثبت خود را نسبت به مسئله مورد بحث و دیدگاه‌های
مثبت خود را نسبت به مسئله مورد بحث و دیدگاه‌های دیگران بروز دهید. وقتی دانش آموزان در بحث در کلاس درس مشارکت می‌کنند، آن‌ها در حال گفتگو به منظور یادگیری هستند. گفتگو زمانیکه به عنوان یک رویکرد مشارکتی مشاهده شود، می‌تواند به آموزگاران برای دستیابی به اهداف مهم یادگیری متنوع کمک کند. راه‌های بسیاری وجود دارد که گفتگو می‌تواند به یادگیری کمک کند.اول، گفتگو شامل توسعه دانش، استدلال و ارزیابی است. نشان داده شده است که این فعالیت‌ها به یادگیری مفهومی عمیق‌تر کمک می‌کنند. دوم، مشارکت در گفتگو به دانش آموزان در
می‌کنند. دوم، مشارکت در گفتگو به دانش آموزان در مورد ساختارهای استدلالی کمک می‌کند. سوم، به این دلیل که گفتگوی تولیدی نوعی مشارکت است، می‌تواند به توسعه آگاهی اجتماعی و توانایی‌های مشارکت بیشتر کمک کند (.چهارم: گروهی از افراد در محل کار، منزل، گردهمایی‌های اجتماعی، اغلب روش‌های گفتگوی مشترکی دارند. و مشارکت مؤثر در این گروه‌ها می‌تواند یادگیری نحوه گفتگوی درون آن‌ها را به اثبات برساند. این به ویژه در مورد جوامع مبتنی بر دانش که به عنوان مهم‌ترین جامعه دانشی هستند - گروه‌هایی از متخصصان بسیار آموزش دیده
هستند - گروه‌هایی از متخصصان بسیار آموزش دیده مانند دانشمندان، پزشکان، وکلا و مدیران. یادگیری و استدلال. این مکانیزم‌ها بر اساس علوم یادگیری عمومی است که به نظر می‌رسد به‌طور وسیع به طیف گسترده‌ای از دانش محتوا اعمال می‌شود: گفتگو برای یادگیری منجر به مهارت‌های استدلال می‌شود. مهارت‌های استدلال غیررسمی از طریق گفتگو رشد می‌یابند، زیرا استدلال، ذخیره و دسترسی به دانش در حافظه و رشد مدل‌های ذهنی دقیق، که به تولید نسبی کمک می‌کند را تسهیل می‌کند. اکثر این افراد استدلال‌های ضعیف ساختاری ارائه دادند و نظریه‌ها
استدلال‌های ضعیف ساختاری ارائه دادند و نظریه‌ها را همراه با یک لیست از علل غیر مرتبط ارائه دادند. تنها ۱۶ درصد از شرکت کنندگان توانستند شواهد واقعی برای نظریه‌هایشان ایجاد کنند. اکثر شواهد ارائه شده از نوعی بود که کوهن شبه شواهد نامید (مثلاً وقتی پرسش از چه چیزی باعث می‌شود زندانیان پس از آزاد شدن به جرم بازگردند؟ افراد ممکن است شبه دلیلی را مانند: «بعضی از آن‌ها می‌توانند یک زندگی عادی داشته باشند». بیاورند). بیشتر شرکت کنندگان (۳۳٪)، هرچند هنوز یک اقلیت بودند، توانستند یک نظریه جایگزین را بپذیرند. یک
بودند، توانستند یک نظریه جایگزین را بپذیرند. یک مهارت استدلال مهم، توانایی تولید نظرهای مخالف است و تنها ۳۴ درصد به‌طور مداوم قادر به ایجاد یک مخالفت با نظریه خود بودند. در نهایت درصد افرادی که اعتبارات معتبری را به نظریه‌های خود اضافه کرده بودند، بین ۲۱ تا ۳۲ درصد در موضوعات مختلف بودند. کوهن معتقد است که مهارت‌های استدلال بر مبنای نظریه‌های معرفت‌شناسی شخص است، یعنی دیدگاه آن‌ها در مورد ماهیت دانش و دانستن. او پیشنهاد کرد که نظریه معرفت شناختی یک فرد دردوسر طیفی بسیار متفاوت قرار می‌گیرد: معرفت‌شناسی
طیفی بسیار متفاوت قرار می‌گیرد: معرفت‌شناسی مطلق و معرفت‌شناسی ارزشمندی. در معرفت‌شناسی مطلق، دانستن در نادیده گرفتن کامل بر امکانات جایگزین غالب است. در معرفت‌شناسی ارزشیابی، دانستن مستمر و فرایندی کارآمد برای ارزیابی امکانات است، که هرگز کامل نشده است. "معرفت‌شناسی ارزش‌گذارانه با مهارت و فهم استدلال مرتبط است." اقلیت افراد مورد مطالعه (بین ۹ تا ۲۲ درصد بسته به موضوع) معرفت‌شناسی ارزیابی را داشتند. برای چنین یادگیرندگانی به منظور پیشرفت در درک بهتر استدلال، ابتدا باید معرفت‌شناسی خود را تغییر دهند.
ابتدا باید معرفت‌شناسی خود را تغییر دهند. یادگیری با گفتگو در گروه‌های کوچک. به عنوان مثال، کوهن، شاو و فلوتون (1997) از دانشجویان و بزرگسالان خواسته‌اند مقاله ای در مورد مجازات اعدام بنویسند و سپس این دانش آموزان را برای بحث در مورد این موضوع برای یک دوره چند ماهه مشغول به کار کنند، که به موجب آن مقاله ای است که موقعیت خود را توجیه می‌کند دوباره کشف شد. گفتگو دو به دو، به‌طور پی در پی با شرکای متعدد هر گفتگو ۱۰–۱۵ دقیقه اجرا شد (در نتیجه، دانش آموزان و بزرگسالان به‌طور قابل توجهی بیشتر دو طرفه ارائه (به
به‌طور قابل توجهی بیشتر دو طرفه ارائه (به عنوان مخالف یک طرفه) و کاربردی (به عنوان غیر کارکردی مخالف) مخالف استدلال به‌دست آمد. رزنیتسکایاو همکاران (۲۰۰۱) از یک روش به نام استدلال مشارکتی، یک رویکرد در گفتگو استفاده کرده‌اند که هدف آن ارائه فرصت به دانش آموزان مبتدی به توانمندی در یادگیری مهارت گفتگو است. گفتگوی مشارکتی به دانش آموزان کمک می‌کند تا شیوه‌های استدلالی - ساختارهای انتزاعی دانش را که نشان دهنده گستره‌های گسترده‌ای از گفتمان استدلال است، بروز دهند. " طرح گفتگو، سازماندهی و بازیابی اطلاعات مربوط