payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از شناخت نتایج آزمایش مشخص کنیم. همچنین، پروتکل آزمایش نیز باید قبل از انجام آزمایش مشخص شود. این اقدامات احتیاطی در برابر خطا و همچنین به کمک تکرارپذیری آزمایش می‌باشند و بر اساس قوانین و روش‌های استاندارد علمی صورت می‌گیرند. آزمایش. دانشمندان یک پروتکل آزمایشی را طراحی می‌کنند که شامل روش‌ها و فرآیندهای مشخصی است که باید دنبال شوند. آن‌ها متغیرها را به طور دقیق تعریف کرده و شرایط آزمایش را به گونه‌ای تنظیم می‌کنند که تأثیر عوامل دیگر را به حداقل برسانند. سپس آزمایش را انجام می‌دهند و نتایج را به دقت ثبت
سپس آزمایش را انجام می‌دهند و نتایج را به دقت ثبت می‌کنند. سپس، نتایج آزمایش را با پیش‌بینی‌هایی که توسط فرضیه ارائه شده است، مقایسه می‌کنند. آزمایش‌ها در علم به ما امکان را می‌دهند تا با استفاده از شواهد قابل اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل، فرضیات خود را تأیید یا رد کنیم و به دست‌آوردن دانش واقعی‌تر و بهبود فهممان از جهان بپردازیم. نتیجه گیری. نتیجه‌گیری به معنای تفسیر و تحلیل داده‌ها و ارائه نتایج است. در این مرحله، محقق بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده و با استفاده از روش‌های آماری و تحلیلی مربوطه، به نتایج و
از روش‌های آماری و تحلیلی مربوطه، به نتایج و استنتاج‌های خود می‌رسد. معرفی نتایج:. در این بخش، نتایج پژوهش به طور کامل و دقیق ارائه می‌شود. این شامل ارقام و آمارهای مربوط به داده‌ها، نمودارها و هر نمونه یا شاخص دیگری است که برای نمایش نتایج استفاده می‌شود. تفسیر نتایج:. در این بخش، محقق نتایج را تفسیر می‌کند و به توضیح می‌پردازد که چه معنایی را می‌توان از این نتایج استخراج کرد. او می‌تواند به تأثیرات آماری و اهمیت عملی نتایج اشاره کند و با توجه به سوالات پژوهش، تفسیری دقیق ارائه دهد. استنتاج‌ها:. در این
پژوهش، تفسیری دقیق ارائه دهد. استنتاج‌ها:. در این بخش، محقق به استنتاج‌های خود می‌رسد و می‌تواند نتایج خود را با فرضیات و هدف‌های پژوهش مقایسه کند. او می‌تواند به توجیه استنتاج‌های خود از طریق داده‌ها و نتایج ارائه شده پرداخته و به اهمیت نتایج در حوزه مورد مطالعه اشاره کند. محدودیت‌ها و پیشنهادات:. در این بخش، محقق به محدودیت‌های پژوهش خود اشاره می‌کند و نکاتی را برای پژوهش‌های آینده پیشنهاد می‌دهد. محدودیت‌ها ممکن است شامل محدودیت‌های روش‌شناسی، مشکلات در جمع‌آوری داده‌ها، نقاط ضعف در طراحی تجربه و هر نوع
داده‌ها، نقاط ضعف در طراحی تجربه و هر نوع محدودیت دیگری باشد که در این پژوهش وجود داشته است. پیشنهادات می‌توانند شامل توصیه‌ها برای بهبود روش‌شناسی، توضیحات برای تحقیقات آینده، و توصیه‌های احتمالی برای کاربردهای عملی نتایج باشند. تأیید یا رد فرضیات:. در این بخش، محقق به تأیید یا رد فرضیات اصلی پژوهش می‌پردازد. او می‌تواند نتایج خود را با فرضیات مقایسه کند و بر اساس داده‌ها و تحلیل‌های ارائه شده، نتیجه‌گیری کند که آیا فرضیات تأیید شده‌اند یا خیر. ویژگی های روش علمی. ویژگی های اصلی روش علمیː تکرارپذیری،
روش علمی. ویژگی های اصلی روش علمیː تکرارپذیری، پیش‌بینی پذیری، تجربه مِحور، نقض پذیری (قابلیتِ اِبطال)، شفافیت و صداقت، قابل مشاهده و اندازه گیری بودن است. تکرارپذیری. تکرارپذیری به معنای توانایی تکرار و تأیید نتایج یک پژوهش توسط سایر محققین است. برای تأیید صحت نتایج یک پژوهش، لازم است که دیگران بتوانند با استفاده از اطلاعات و روش‌های ارائه شده در پژوهش، نتایج را تکرار کنند و به همان نتایج برسند. برای اطمینان از تکرارپذیری یک پژوهش علمی، اطلاعات کامل و جامعی باید درباره روش‌ها، فرایندها و ابزارهای استفاده
باید درباره روش‌ها، فرایندها و ابزارهای استفاده شده در پژوهش ارائه شود. کنترل شده بودن. در طرح تجربیات یا پژوهش ها، تلاش می شود تا تمام متغیرهای ممکن مورد تأثیر قرار گیرند و فقط یک متغیر یا مجموعه ای از متغیرها بررسی شوند. بر اساس دانش علمی. روش علمی باید بر مبنای تئوری ها و دانش علمی قرار گیرد و نتایج باید با فرضیات قبلی و دانش موجود سازگاری داشته باشند.
دوران پارینه‌سنگی یا پالئولیتیک (Paleolithic) قدیمی‌ترین دوران ماقبل تاریخ انسان و فرهنگ مادی انسانی و دورانی است که در آن انسان برای نخستین بار از ابزار سنگی دست‌ساز استفاده کرد. پارینه‌سنگی از حدود ۳٫۳ میلیون سال پیش تا زمان عقب‌نشینی یخچال‌ها از نیمکرهٔ شمالی در فاصلهٔ سال‌های ۱۰ هزار تا۸۵۰۰ قبل میلاد ادامه داشته است. به پارینه‌سنگی، عصر سنگ کهن و دیرینه‌سنگی هم گفته شده است. واژه پارینه‌سنگی در سده نوزدهم میلادی برای نامیدن عصر حجر مورد استفاده قرار گرفت. در این دوران ابزار سنگی به طریق ابتدایی و خشن و
در این دوران ابزار سنگی به طریق ابتدایی و خشن و بدون صیقل ساخته می‌شد و مانند آنچه در ادوار بعدی یعنی در دوران نوسنگی تولید می‌شد، نیست. به‌زودی ضرورت تقسیمات بیشتری برای دوران پارینه‌سنگی در پژوهش‌های باستان‌شناسی محسوس گردید و در اروپا و آسیای غربی این دوران دیرپا را به سه دوره پارینه‌سنگی قدیم، میانه و جدید تقسیم کردند. هر یک از ادوار سه‌گانه فوق به سه دوره کوتاهتر زیرین و میانی و زبرین تقسیم می‌شوند. دوران پارینه‌سنگی ابتدایی‌ترین و طولانی‌ترین مرحله زندگی انسان است (در واقع ۹۹٪ آن را پوشش می‌دهد). در
انسان است (در واقع ۹۹٪ آن را پوشش می‌دهد). در این دوره روند فرگشت فکری، جسمی، فرهنگی و فناورانه انسان شکل می‌گیرد. اولین ابزارها به دست گونه‌های نخستین انسان به وسیله سنگ در این دوره ساخته می‌شود. مکان آن نیز شرق آفریقا در اتیوپی، کنیا، تانزانیا به ویژه ناحیه الدوایی و در آسیا و اندونزی است. در همین دوره بود که انسان از شکل شاخه‌های اولیه سرده انسانی نظیر "انسان ماهر" Homo habilis تحول یافته و به شکل انسان امروزی یعنی انسان خردمند Homo sapiens درآمد. در دوران پارینه‌سنگی، انسان‌ها در گروه‌های نسبتاً کوچکی
پارینه‌سنگی، انسان‌ها در گروه‌های نسبتاً کوچکی گرد هم آمده و به گردآوری گیاهان، ماهی‌گیری و شکار پرداخته‌اند. ساخت ابزار سنگی ویژگی اصلی این دوران است، اما انسان‌ها در سراسر پارینه‌سنگی از ابزارهای چوبی و استخوانی نیز بهره می‌گرفته‌اند. انسان‌ها در آن دوران از چرم و الیاف گیاهی نیز استفاده کرده‌اند. در اواخر دوران پارینه‌سنگی، انسان‌ها نخستین بار اقدام به آفرینش هنری کردند که شامل هنر صخره‌ای و ساخت اشیا و نقاشی درون غارها می‌شد. همچنین آغاز رفتار مربوط به باورهای دینی همچون برگزاری آیین‌ها و آیین خاکسپاری
دینی همچون برگزاری آیین‌ها و آیین خاکسپاری مربوط به اواخر پارینه‌سنگی است. آب‌وهوای پارینه‌سنگی متشکل از دوره‌های یخبندان و بین یخبندان بود و به‌طور متناوب دماهای سرد و گرمی را تجربه می‌کرد. بخش‌بندی. انسان‌شناسان با پژوهش بر روی آثار باقی‌مانده از دوران جمع‌آوری غذا (دوران پارینه‌سنگی) و نیز از طریق ابزارهای سنگی خاص هر دوره، آن را سه بخش تقسیم کرده‌اند که عبارتند از پارینه‌سنگی زیرین، پارینه‌سنگی میانی و پارینه سنگی جدید. باستان‌شناسان معتقدند پارینه‌سنگی جدید از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز و در حدود ۱۲
جدید از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز و در حدود ۱۲ هزار سال پیش پایان یافته است. در این دوران انسان نئاندرتال از بین می‌رود و "انسان خردمند" که به انسان کرومانیون نیز مشهور است پدیدار می‌گردد. ابزارها شکل تکامل یافته‌تری پیدا می‌کنند و تخصصی‌تر می‌شود و سنت ابزارسازی تیغه‌ای یا خُرده‌سنگی آغاز می‌شود. پس از پایان یافتن دوره پارینه‌سنگی، دوره میان‌سنگی شروع می‌شود که دوره فراپارینه‌سنگی نیز نامیده شده است. دوره فراپارینه‌سنگی از حدود ۱۲ هزار سال پیش آغاز و تا ۱۰ هزار سال پیش ادامه داشته است. تقسیم‌بندی ارائه
۱۰ هزار سال پیش ادامه داشته است. تقسیم‌بندی ارائه شده برای هر کدام از این دوره‌ها بر اساس پیشرفت‌هایی است که در نوع ساخت ابزارهای سنگی به وجود آمده است. ایران. تقسیم‌بندی پارینه‌سنگی به سه دوره قدیم، میانه و جدید با وجود نواقصی که دارد به هر حال برای پژوهش‌های علمی و از نظر مقایسه و روابط این فرهنگ‌ها در ایران و سایر نواحی خاور نزدیک و آسیای مرکزی و همچنین در سال‌های اخیر برای هندو پاکستان مورد استفاده قرار می‌گیرد. پژوهش‌های علمی مربوط به دوران پارینه‌سنگی در ایران مانند کشورهای ترکیه و عراق و پاکستان و
در ایران مانند کشورهای ترکیه و عراق و پاکستان و افغانستان خیلی دیرتر از مناطق سوریه و فلسطین در خاور نزدیک انجام گردید. در اواخر سده نوزدهم پروفسور ژاک دمرگان رئیس هیئت حفاری فرانسوی‌ها در ایران گزارش وجود ادوات سنگی را در لایه پلیستوسن در حوزه دریای خزر انتشار داد ولی اظهار داشت که بقیه ایران در این دوره به وسیله یخچال‌ها و دریاچه‌ها پوشیده بوده است. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آثار سطحی مربوط به دوران پارینه‌سنگی در فارس در نزدیک شهر شیراز به وسیله هنری فیلد به‌دست آمد. اولین حفاری مربوط به دوران پارینه‌سنگی در
آمد. اولین حفاری مربوط به دوران پارینه‌سنگی در سال ۱۹۴۹ میلادی به وسیله پروفسور کارلتون استانلی کوون انجام شد. او نخست در غار بیستون در کرمانشاه و سپس در غار تمتمه نزدیک دریاچه ارومیه کاوش نمود. در همان سال نیز در بازمانده‌های دوران میان‌سنگی در غار کمربند بهشهر مازندران و در سال ۱۹۵۱ در غار هوتو در نزدیکی غار کمربند حفاری نمود. از آن سال به بعد پژوهش‌های باستان‌شناسی پارینه‌سنگی ایران از سوی باستان‌شناسانی از کانادا، دانمارک، فرانسه، بریتانیا، ایتالیا و آمریکا و دیگران در ایران انجام شده است. مدارک یافت
و دیگران در ایران انجام شده است. مدارک یافت شده در امتداد رودخانه زاب در شهرستان پیرانشهر نشان می دهد که انسانهای پارینه سنگی قدیم حداقل از حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار سال پیش در منطقه حضور داشته‌اند. ایران. اکثر ابزارهای سنگی دوره میانی در ایران از نوع موستری هستند. خراشنده‌های جانبی و تیزه و استفاده از شیوه تراش لوالوا از شاخصه‌های موستری در ایران هستند. بیشتر آثار دوره پارینه‌سنگی میانی در ایران، در منطقه زاگرس یافت شده‌اند. در این دوره آیین تدفین وجود داشته است. تنها بقایای سنگواره انسان‌های این دوره که
است. تنها بقایای سنگواره انسان‌های این دوره که نئاندرتال هستند در غار شکارچیان بیستون و غار وزمه در غرب ایران کشف شده‌اند.
رام نارایان (هندی: Rām Nārāyaṇ) (۲۵ دسامبر ۱۹۲۷ – ۹ نوامبر ۲۰۲۴) که بیشتر با نام پراندیت شناخته می‌شد، یک نوازنده اهل هندوستان بود. وی همچنین اولین نوازنده بین‌المللی موفق سارنگی بود. نارایان در کودکی نوازندگی سارنگی را فراگرفت. او در نوجوانی تحت نظارت خوانندگان و نوازندگان سارنگی تحصیل نمود و به عنوان معلم موسیقی و نوازنده سیار کار می‌کرد. وی در سال ۱۹۴۴، به عنوان همنواز خوانندگان در رادیو تمام هند لاهور به خدمت گرفته شد. وی به دنبال تقسیم هند کبیر در سال ۱۹۴۷، به دهلی رفت و سپس علاقه‌مند شد تا برای یک
۱۹۴۷، به دهلی رفت و سپس علاقه‌مند شد تا برای یک همنواز، کار کند. ناامید از ایفای نقش همنوازی، نارایان در سال ۱۹۴۹، به بمبئی رفت تا در سینمای هند مشغول به کار شود. پس از یک تلاش ناموفق در سال ۱۹۵۴، نارایان در سال ۱۹۵۶ تبدیل به یک هنرمند تکنوازی شد و بعداً کار همنوازی با گروه‌های موسیقی را کنار گذاشت. وی شروع به ضبط آلبوم‌های تکنوازی نمود و در دهه ۱۹۶۰ تور امریکا و اروپا را آغاز نمود. نارایان تا دهه ۲۰۰۰ در کنار اجرا، دانش‌آموزان هندی و غیرهندی را تعلیم می‌داد. در سال ۲۰۰۵، وی مفتخر به دریافت پادما ویبوشان،
در سال ۲۰۰۵، وی مفتخر به دریافت پادما ویبوشان، دومین افتخار بزرگ غیرنظامی هند گشت. نارایان، یک هندو بود و گفته‌بود "موسیقی دین من است"، با این استدلال که هیچ دسترسی‌ای بهتر از موسیقی به الهیت وجود ندارد. او در بمبئی مستقر بود.نارایان در ۹ نوامبر ۲۰۲۴، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
در پزشکی و عصب‌شناسی پاسخ رفلکسی کف پا یا نشان بابینسکی (Babinski Sign) نوعی پاسخی عصبی به تحریک کف پا است که در تشخیص برخی اختلالات مغز و نخاع به کار می‌رود. در صورتی‌که این واکنش طبیعی باشد رفلکس کف پا نامیده می‌شود و در موارد غیرطبیعی (پاتولوژیک) علامت بابینسکی یا علامت کخ (Koch's sign) خوانده می‌شود. مرکز این رفلکس قطعه پنج نخاع کمری(L5) و قطعات S2،S1 نخاع خاجی و عصب هدایت‌کننده آن عصب سیاتیک می‌باشد. روش. برای گرفتن این رفلکس باید سطح خارجی کف پا توسط جسمی غیر تیز از پاشنه به سمت انگشتان به طریقی که
جسمی غیر تیز از پاشنه به سمت انگشتان به طریقی که باعث آسیب یا بریدگی نشود تحریک شود. انواع پاسخها: رفلکس مثبت در نوزادان (قبل از ۱۲-۱۸ ماهگی) و همچنین هنگام خواب یا بعد از راه رفتن طولانی نیز ممکن است دیده شده و طبیعی است.
آراپایما (Arapaima) که پیراروکو و پایکه نیز نامیده می‌شوند از ماهیان آب شیرین در مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی هستند. آراپایما یکی از بزرگ‌ترین ماهیان آب شیرین در جهان است.این ماهی در خطر انقراض میباشد. این ماهیان می‌توانند تا درازای بیش از ۲ متر رشد کنند. گوشت آراپایماها در بازارهای آمریکای جنوبی از محبوبیت زیادی برخوردار است. غذای آراپایماها از ماهی، سخت‌پوستان و دیگر جانوران کوچک تشکیل شده‌است. این ماهی از هوا تنفس می‌کند. آراپایما برای تنفس از کیسه هوایی خود استفاده می‌کند. این کیسه‌ها در دهان آن‌ها باز
خود استفاده می‌کند. این کیسه‌ها در دهان آن‌ها باز می‌شود. این گونه تنفس برای زنده ماندن در آب‌های کم‌اکسیژن رود آمازون لازم است. شکارگران آراپایما منتظر می‌شوند تا این ماهیان برای تنفس به سطح آب بیایند تا با نیزه به آن‌ها حمله کنند. سپس با ضربات چوب آن‌ها را می‌کشند. از هر ماهی آراپایما می‌توان تا ۷۰ کیلوگرم گوشت به‌دست آورد. در آمریکای جنوبی بر این باورند که زبان این ماهی خاصیت‌های طبی دارد. بومیان این زبان را با ساقه درخت گوآرانا خشک کرده و می‌کوبند و پس از سایش با آب می‌آمیزند. آن‌ها از این معجون برای
از سایش با آب می‌آمیزند. آن‌ها از این معجون برای کشتن کرم روده بهره می‌گیرند. زادآوری. به خاطر نوع زیستگاه این ماهی، چرخه زیستی آراپایما بسیار به سیلاب‌های فصلی منطقه وابسته است. آراپایماها تخم‌های خود را در ماه‌های فوریه، مارس و آوریل یعنی زمانی که سطح آب پایین است می‌گذارند. آن‌ها لانههایی با پهنای تقریباً ۵۰ سامتی‌متر و ژرفای ۱۵ سانتی‌متر در لابلای گل‌های کف رودها می‌سازند. با بالا آمدن آب در ماه‌های مه و اوت، نوزادان نیز از تخم درمی‌آیند. گفته می‌شود که آراپایماهای نر دهان‌پرور هستند یعنی بچه‌های خود
آراپایماهای نر دهان‌پرور هستند یعنی بچه‌های خود را تا دوران بلوغ در دهان خود نگهداری می‌کنند. آراپایمای ماده، با چرخ زدن به‌دور نر و مبارزه با طعمه‌خواران، از بچه خود حفاظت می‌کند.
جیسون جردن سیگِل (; ؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۸۰) بازیگر، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش مارشال اریکسن در سریال کمدی "آشنایی با مادر" از سی‌بی‌اس و همچنین برای همکاری با کارگردان و تهیه‌کننده جاد اپتاو در مجموعه‌های تلویزیونی "فریکس اند گیکس" و "اعلام‌نشده" و برای کمدی‌های موفقیت‌آمیز که در آن‌ها به عنوان بازیگر، نویسنده و تهیه‌کننده فعال بوده‌است، شناخته شده‌است. سیگل در چندین فیلم از جمله "باردار" (۲۰۰۷)، "فراموش کردن سارا مارشال" (۲۰۰۸)، "دوستت دارم، مرد" (۲۰۰۹)، "من
مارشال" (۲۰۰۸)، "دوستت دارم، مرد" (۲۰۰۹)، "من نفرت‌انگیز" (۲۰۱۰)، "معلم بد" (۲۰۱۱)، "جف، کسی که در خانه زندگی می‌کند" (۲۰۱۱)، "ماپت‌ها" (۲۰۱۱)، "پنج سال نامزدی" (۲۰۱۲)، "این است ۴۰" (۲۰۱۲)، "نوار سکس" (۲۰۱۴)، "کشف" (۲۰۱۷)، و "دوست ما" (۲۰۱۹) بازی کرده‌است. بازی او در نقش نویسنده فقید دیوید فاستر والاس در فیلم "پایان تور" در سال ۲۰۱۵ با تحسین منتقدان روبرو شد و نامزدی جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین بازیگر نقش اول مرد را به همراه داشت. اوایل زندگی. سیگل در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا زاده شد و در پسیفیک
در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا زاده شد و در پسیفیک پلاسایدز کالیفرنیا بزرگ شد. او در یک مدرسه کاتولیک درس خواند در حالی که پدر او یک یهودی و مادرش مسیحی بود. همراه با تعقیب مسابقات در مدرسه، او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه "هاروارد وست‌لیک" به پایان رساند. جایی که قد ۶ فوت و ۴ اینچی (۱۹۳ سانتی‌متر) او باعث شد تا یکی از اعضای فعال مسابقات ایالتی تیم بسکتبال پسران شود. زمانی که در مدرسه بود آرزو می‌کرد که روزی یک بازیگر شود که در همان زمان در تأترهایی نیز شرکت می‌کرد. زندگی حرفه‌ای. نخستین نقش مهم
نیز شرکت می‌کرد. زندگی حرفه‌ای. نخستین نقش مهم سیگل در نقش «فریک» یا نیک آندوپولیس در سریال کمدی-درام ۱۹۹۹ از ان‌بی‌سی بود که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت اما کوتاه‌مدت بود. این سریال حول محور گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی حومه شهر دیترویت در حدود سال ۱۹۸۰ می‌چرخد. سیگل شخصاً برای شخصیت خود، نیک، ترانه‌ای نوشت تا برای شخصیت زن اصلی لیندزی (لیندا کاردلینی) بخواند. سیگل نقش‌های تکرارشونده‌ای را در "سی‌اس‌آی" در نقش نیل یانسن و "اعلام‌نشده" در نقش اریک داشت. او نقش مارشال اریکسن را در کمدی "آشنایی با مادر"
او نقش مارشال اریکسن را در کمدی "آشنایی با مادر" از سی‌بی‌اس بازی کرد؛ او قبلاً اعلام کرده بود که در سال ۲۰۱۳ زمانی که قراردادش به پایان رسید، به پروژه‌های دیگری ادامه خواهد داد، اما متقاعد شد که سریال را پس از فصل نهم آن در سال ۲۰۱۴ به پایان برساند. سیگل نخستین کار خود در فیلم را با "نمی‌توانم سخت صبر کنم" در سال ۱۹۹۸ انجام داد. دیگر حضور او در فیلم بلند شامل "تنبل‌ها"، "اس ال سی پانک!", "مرد خوش‌خلق" و "مرد مرده در محوطه دانشگاه" است. در سال ۲۰۰۷، او در فیلم "باردار" به کارگردانی جاد اپتاو، تهیه‌کنندهٔ
فیلم "باردار" به کارگردانی جاد اپتاو، تهیه‌کنندهٔ "فریکس اند گیکس" ظاهر شد. سیگل در سال ۲۰۰۸ در نقش اصلی فیلم "فراموش کردن سارا مارشال" بازی کرد، فیلمی که او نوشت و اپتاو به همراه شاونا رابرتسون برای یونیورسال پیکچرز تهیه کرد. او همچنین در فیلم "دوستت دارم، مرد" که در ۲۰ مارس ۲۰۰۹ توسط دریم‌ورکس منتشر شد، بازی کرد. در "فراموش کردن سارا مارشال"، شخصیت نقش سیگل یک موسیقی‌نویس است که آهنگی نیز به نام «دراکولا» دارد که توسط عروسک‌ها اجرا می‌شود. او همچنین در برجسته‌ترین صحنه حاوی برهنگی کامل از جلو در فیلم
برجسته‌ترین صحنه حاوی برهنگی کامل از جلو در فیلم ظاهر شد. این باعث شد که رتبه‌بندی فیلم به بزرگسالان تغییر کند. سیگل در یک مصاحبه با اُپی و آنتونی در بوستون این‌طور گفت که، موسیقی دراکولا که توسط عروسک‌ها اجرا شده بود به همراه صحنه‌های اول فیلم که او را به صورت برهنه در هنگام ترک‌شدن او توسط دوست‌دخترش را نشان می‌دهد، تجربه‌های واقعی بودند که او در فیلم نوشته بود. برای کمدی "بیارش گریک" (۲۰۱۰)، سیگل بیشتر موسیقی متن فیلم را نوشت که توسط خواننده مشهور خیالی، آلدوس اسنو، از جمله اینفنت سارو اجرا شد. در سال
آلدوس اسنو، از جمله اینفنت سارو اجرا شد. در سال ۲۰۱۵، سیگل به خاطر ایفای نقش نویسنده فقید دیوید فاستر والاس در فیلم زندگینامه‌ای مستقل "پایان تور" تحسین شد. او برای اجرای خود، او نامزد جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. در سال ۲۰۱۷، سیگل و میلر نخستین رمان بزرگسالان جوان خود را به نام "جهان دیگر" منتشر کردند. سیگل مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی "اعزام از جاهای دیگر" را ساخت و در آن بازی کرد، که نخستین بار در ۱ مارس ۲۰۲۰ در ای‌ام‌سی پخش شد. در سال ۲۰۱۹، سیگل در فیلم "دوست ما" بر
پخش شد. در سال ۲۰۱۹، سیگل در فیلم "دوست ما" بر اساس مقاله «دوست» از متیو تیگ در سال ۲۰۱۵ بازی کرد.
فنی‌توئین رده: داروهای ضد صرع. اشکال دارویی: قرص، کپسول، آمپول و سوسپانسیون. موارد مصرف. صرع، بحران صرعی، تشنج، نورالژی عصب سه‌قلو و آریتمی قلبی. به‌صورت موضعی برای تسریع در بهبود زخم‌های عمیق و جای عمل در برخی از موارد از قرص فنی توئین برای درمان اختلالات دو قطبی به عنوان جایگزین لیتیم کربنات استفاده میشود. موارد منع مصرف. مصرف فنی توئین در مواردی مانند برادی‌کاردی سینوسی ، سندرم استوک آدامز ، بلوک قلبی و حساسیت های مفرط به دارو ، ممنوع میباشد. همچنین این دارو در دوران بارداری میتواند از جفت عبور کند و
دارو در دوران بارداری میتواند از جفت عبور کند و باعث اختلال در شکل گیری طناب های عصبی در جنین شود لذا فنی توئین در دوران بارداری منع مصرف کامل دارد. در نارسایی های کبدی و مصرف فنی توئین باید با احتیاط همراه باشد و دوز دارو باید به دقت تنظیم شود.( بهتر است قبل از شروع درمان با این دارو ، عملکرد کبدی برسی شود.) مکانیسم اثر. ظاهراً با اثر بر کانال‌های کلسیمی غشا و غیرفعال‌سازی آن‌ها عمل می‌کند و بر ورود سدیم و ایجاد پتانسیل عمل مؤثر است. عوارض جانبی. قلبی عروقی، نورولوژیک، خونی، تأثیر بر جنین در دوران حاملگی
نورولوژیک، خونی، تأثیر بر جنین در دوران حاملگی (تراتوژنیک و سندرم هیدانتوئین جنینی)، لثه، عوارض پوستی و خودایمنی از عوارض فنی‌توئین هستند.
استان میازاکی یکی از استان‌های کشور ژاپن است. این استان در ناحیه و جزیرهٔ کیوشو واقع شده. مرکز این استان، شهر میازاکی است. بزرگ‌ترین پارک آبی سرپوشیده جهان به نام گنبد اقیانوسی سیگایا در این استان قرار دارد. از دیگر دیدنی‌های استان میازاکی جزیره آئوشیما است. شهرها. این استان ۹ شهر، ۱۳ شهرچه دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
دهستان ملکاری غربی، یکی از دهستان‌های بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این دهستان، روستای آغلان است. نام پیشین این دهستان، ملکاری بود و سپس به ملکاری غربی تغییرنام داده شد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ملکاری غربی برابر با ۳٬۰۳۷ نفر بوده‌است.
چِنای (به تامیل: சென்னை؛ _ به انگلیسی: Chennai) (نام رسمی پیشین: مَدراس - ) کلان‌شهری در کشور هند است. این شهر در واقع مرکز یا پایتخت ایالت تامیل نادو است. چنای جزو مناطق شهری پرجمعیت هند به‌شمار می‌آید و دارای رتبه چهارم در این کشور است. این منطقه در ساحل کوروماندل در خلیج بنگال واقع شده و کل جمعیت آن در حدود ۴٫۳۴ میلیون نفر ارزیابی شده‌است. این شهر ۳۶۸ سال قدمت داشته و ۳۴اُمین شهر بزرگ دنیا از لحاظ جمعیتی و مساحتی است. چنای همچنین مرکز صنعتی و بازرگانی بزرگی است و بخاطر میراث فرهنگی‌اش و معماری معابدش
بزرگی است و بخاطر میراث فرهنگی‌اش و معماری معابدش شناخته شده‌است. این منطقه همچنین کانون فعّالیت موسیقی کلاسیک هند و اجرای (زنده) رقص است. چنای همچنین به عنوان مرکز و پایتخت اتومبیل‌سازی هند در نظر گرفته می‌شود. صنایع اتومبیل‌سازی در این شهر پایگاه‌های زیادی داشته و قسمت اصلی وسایل نقلیه هند در این شهر تولید می‌شود. این امر منجر به این شده که چنای موسوم به دیترویت جنوب آسیا شود. این منطقه همچنین تبدیل به مرکز اصلی کاریابی از غرب شده. ساحل مارنیا به طول ۱۲ کیلومتر، ساحل شرقی شهر را تشکیل داده و در واقع یکی
ساحل شرقی شهر را تشکیل داده و در واقع یکی از بزرگ‌ترین سواحل دنیا است. این شهر همچنین بخاطر رویدادهای ورزشی و میزبانی رقابت‌های مهم شناخته شده، از جمله مسابقات تنیس آزاد چنای. اتحادیه تنیس حرفه‌ای نیز در این شهر قرار دارد. چنای همچنین یکی از نادرترین شهرها از بابت میزبانی از پارک‌های ملی از جمله پارک ملی گوئیندی در طول محدوده شهر به‌شمار می‌رود. نام. مَدراس از «Madraspatnam» مشتق شده که در واقع محلّی بوده که به وسیلهٔ کمپانی هند شرقی انتخاب گشته و آن‌هم برای استقرار و امکان ثابت در ۱۶۳۹ شهر کوچک دیگر
برای استقرار و امکان ثابت در ۱۶۳۹ شهر کوچک دیگر «چناپاتنام» می‌باشد که چسبیده به جنوب این منطقه می‌باشد. در دورة زمانی کوتاهی این ۲ شهر با هم ادغام شدند و کلمه «مَدراس» به وسیلهٔ بریتانیایی‌ها انتخاب شد. اگر چه هنوز هم افراد محّلی عادت به گفتن «چناپاتنام» یا «چناپوری» دارند. این شهر از لحاظ جغرافیائی در اوت ۱۹۹۶ دوباره به نام «چنای» نامگذاری شد. این عقیده وجود دارد که نام پرتغالی محلّی «مادره دی سوس» بعد از اقتدار کامل پرتغالی‌ها که جزو اولین مهاجران در سال ۱۵۰۰ بوده‌اند، در اینجا شهره شده‌است. همچنین با
۱۵۰۰ بوده‌اند، در اینجا شهره شده‌است. همچنین با وجود اینکه «چنای» اسم دو ناحیه‌است و در زبان تامیلی موجود می‌باشد، پیشنهادهایی نیز وجود داشته که «چنای» یک اسم تامیلی نیست. تاریخچه. منطقه اطراف چنای دارای خدمات مهم زیادی از جمله اداری، نظامی بوده و مرکز اقتصادی مهّمی نیز بوده‌است که سابقه آن به قرن اول میلادی بر می‌گردد. قانونگذاری این منطقه به وسیلهٔ پادشاهی جنوب هند انجام می‌شده سلسله‌های قابل ذکری چون پالاوا، سلسله کولا و پاندیا و همین‌طور امپراطوری ویجایناگار شهر مایلاپور حالا قسمتی از متروپولیس شده و
شهر مایلاپور حالا قسمتی از متروپولیس شده و در واقع در زمان‌های قبل جزء اصلی پادشاهی پالاوا بوده. زمانی که پرتغالیها در سال ۱۵۲۲ میلادی وارد این سرزمین شدند، بندری ساختند و آن را سائوتومه نام نهادند. این منطقه سپس دست به دست بین کمپانی هند شرقی، هلندی‌ها که خودشان آن را نزدیک پولیکات در شمال این شهر در سال ۱۶۱۲ تأسیس کرده بودند می‌گذشت. در ۲۲ اوت سال ۱۶۳۹ این ناحیه و سرزمین توسط دامرلا و نکاتادری به کمپانی هند شرقی بریتانیا اهداء که «اهل مدراس» نامیده شود. ۱ سال بعد، قلعه سن ژرژ ساخته شد که متعاقباً تبدیل
۱ سال بعد، قلعه سن ژرژ ساخته شد که متعاقباً تبدیل به کانون و مرکز آن منطقه شده و حول شهرهای مستعمره آن سرزمین رشد کرد. در سال ۱۷۴۶، قلعه سن ژرژ و مدراس به وسیلهٔ فرانسوی‌ها تحت نام برتراند- فرانسوا ماهه دلابوردونز تسخیر شد. او شهردار موریتیوس بود، کسی که شهردار غارت کرده و دهکده‌های آن را هم با خاک یکسان کرد. بریتانیا دوباره کنترل شهر را به سال ۱۷۴۹ در دست گرفته و در پی آن به مستحکم کردن و تقویت پایگاه‌های خود برای حملات احتمالی در برابر فرانسویها اقدام کردند همین‌طور در برابر حیدرعلی (۱۷۲۲–۱۷۸۲ میلادی) که
همین‌طور در برابر حیدرعلی (۱۷۲۲–۱۷۸۲ میلادی) که سلطان سلسله پادشاهی میسور بود. تا اواخر قرن ۱۸، ارتش بریتانیا اکثر مناطق حول تامیل نادو و شمال ایالت مدرن شمالی آندراپرداش را فتح نموده بود تا به تأسیس دولت مدرس که پایتخت آن مدراس بود مبادرت بکند. تحت قوانین بریتانیا، شهر به یک کلانشهر مهم و بزرگ و مرکزی و همین‌طور پایگاه نیروی دریایی تبدیل شد. با تأسیس راه‌آهن در هند در اواخر قرن ۱۹، این شهر به دیگر شهرهای مهم هند از قبیل بمبئی و کلکته متصّل شد و بدین ترتیب ارتباطات و تجارت با مناطق دور افتاده تسهیل شد. این
و تجارت با مناطق دور افتاده تسهیل شد. این شهر در واقع تنها شهر هند بود که به وسیلهٔ نیروهای متحدین در طول جنگ جهانی دوم بدان حمله شد آنهم موقعیکه یک ترمینال نفتی به وسیلهٔ رزمناو سبک آلمانی گلوله‌باران شد. بعد از استقلال هند در سال ۱۹۴۷ این شهر پایتخت ایالت مدراس شد که بعداً در سال ۱۹۶۹ به تامیل نادو تغییر نام داد. از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷، چنای پایگاه مّهمی برای نگرانی تامیل در برابر تحمیل هندی بود. چنای همچنین شاهد خشونتهای سیاسی به واسطه درگیریهای قومی در سریلانکا بود؛ آن هم بعد از اینکه ۳۳ نفر به وسیلهٔ یک
بود؛ آن هم بعد از اینکه ۳۳ نفر به وسیلهٔ یک بمب جاسازی شده در سال ۱۹۸۴ در یک فرودگاه به وسیلهٔ ارتش آزادیبخش تامیل کشته شدند و ۲ شهروند هندی به وسیلهٔ ببرهای تامیل نیز در سال ۱۹۹۱ جان باختند. در سال ۲۰۰۴ سونامی اقیانوس هند ساحلهای چنای را درنوردید و افراد زیادی را هم کشت و به‌طور ثابت خطر ساحلی را تغییر داد. جغرافیا. چنای در ساحل جنوب شرقی هند و در گوشه شمال شرقی تامیل نادو واقع است. این شهر در فلات ساحلی واقع شده و به عنوان فلات ساحلی شرقی شناخته می‌شود. میانگین ارتفاع ۶ متر بوده و بالاترین نقطه ۶۰ متر یا
ارتفاع ۶ متر بوده و بالاترین نقطه ۶۰ متر یا ۲۰۰ فوت ارتفاع دارد. دو رودخانه از میان چنای می‌گذرد: رودخانه کوم در مرکز منطقه و رودخانه آدیار در جنوب منطقه. هر دوی این رودخانه‌ها با زباله‌ها و آلوده‌کننده‌های مربوط به منابع بازرگانی و داخلی آلوده شده‌اند. رودخانه آدیار نسبت به رودخانه کوم کمتر کثیف می‌باشد که آنهم به‌طور دوره‌ای به وسیلهٔ دولت ایالتی لایروبی و تمیز می‌شود. ناحیه محافظت شده آدیار تشکیل چندین گونه زیستگاه طبیعی از پرنده‌ها و حیوانات را داده‌است. کانال باکینگهام ۴ کیلومتر یا ۳ مایل در داخل
کانال باکینگهام ۴ کیلومتر یا ۳ مایل در داخل سرزمین واقع شده و به صورت موازی تا ساحل امتداد داشته و متّصل به ۲ رودخانه می‌شود. نولاه اوتری در جریان شرق به غرب از میان شمال چنای گذشته و با کانال باکنگهام در پل بیسین تلاقی پیدا می‌کند. دریاچه‌های متعدّدی در ابعاد و اندازه‌های متغیر در غرب شهر واقع‌اند دریاچه تپه سرخ (Red hill) و دریاچه شولوارام آب مورد نیاز چنای را تأمین می‌کند. منابع آب زیرزمینی به‌طور زیادی شور مزه می‌باشند. منبع آب شور برای جمعیت شهر ناکافی است و از طریق بارانهای موسمی آب مورد نیاز دوباره