payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و مالیات‌ها آنقدر افزایش یافت که پرداختشان از توان مردم خارج شد. از سوی دیگر چون خواجگانی که ادارهٔ امور را در دست داشتند اهل مناطق شمالی بودند، استان‌های جنوبی که نماینده‌ای نداشتند در وضعیت وخیمی قرار گرفته بودند. مردم این مناطق به دفعات دست به شورش می‌زدند و بیشترشان نیز به راهزنی روی‌آورده بودند. سرانجام جنگ‌دو در ۱۵۱۰ به موضوع فساد در حکومت پی برد و حکم اعدام خواجهٔ اعظم لیو چین را صاد کرد که خانه‌اش را پر از جواهرات نایاب، طلا و نقره یافته بودند. با این حال خواجگان هنوز هم پست‌های حساس اداری را در
این حال خواجگان هنوز هم پست‌های حساس اداری را در دست داشتند چون امپراتور باز هم حاضر نبود وقتش را صرف رسیدگی به امور کشورداری نماید. او در عوض علاقه‌مند به مسافرت در داخل کشور به‌طور ناشناس شده بود و حتی نزدیک بود توسط مغولان مهاجم نیز دستگیر شود و دیگر تمایلش به یادگیری زبان‌های بیگانه بود. جونگ‌دو زبان‌های تبتی، مغولی و جوچنی را به خوبی آموخت و برای خود عناوینی به این زبان‌ها انتخاب کرد. در ۱۰ فوریه ۱۵۱۴ و طی مراسم آتش‌بازی به مناسبت جشن فانوس‌ها در شهر ممنوعه، انبارهای باروت بر اثر تماس با آتش منفجر شد
انبارهای باروت بر اثر تماس با آتش منفجر شد و در نتیجهٔ آتش‌سوزی پیش‌آمده، کاخ‌هایی که محل اقامت امپراتور بود تخریب شد. جنگ‌دو در پی این حادثه ۳۰۰ هزار نفر از سربازان را بسیج نمود تا کاخ‌های نابودشده را دوباره بسازند. جنگ‌دو فردی زن‌باره بود و هنگامی‌که از زنان حرمسرای خود خسته شد، با تغییر لباس دادن به یک فرد عادی به جستجوی دختران جوان در خیابان‌های بیجینگ پرداخت. همچنین نگهبانان او دستور داشتند تا زنانی را برای لذت امپراتور به کاخ بیاورند و گهگاه روسپیانی نیز در در حال رژه رفتن در کاخ مشاهده می‌شدند.
نیز در در حال رژه رفتن در کاخ مشاهده می‌شدند. جنگ‌دو با سوء استفاده از قدرت خود کارهای کودکانه‌ای نیز انجام می‌داد. برای نمونه او محوطه‌ای را در کاخ خود فراهم آورده بود و تمامی وزیران، خواجگان، سربازان و خدمتکاران باید به لباس بازرگانان و دستفروشان خیابانی درآمده و همچون آنان رفتار می‌نمودند تا امپراتور جوان در کسوت یک فرد عادی در میان آنها قدم بزند. این کارهای غیر عادی و خارج از شأن یک امپراتور، اعتراض صدها نفر از صاحب‌منصبان و مقامات عالی‌رتبه را برانگیخت که در نتیجهٔ آن یا دستگیر، شکنجه و اعدام شدند یا
که در نتیجهٔ آن یا دستگیر، شکنجه و اعدام شدند یا تنزل مقام یافتند. در ۱۵۱۷ نخستین کشتی‌های پرتغالی به مدخل جو جیانگ (رودخانه مروارید) در پایین گوانگ‌ژو (کانتون) رسیدند و سفیر پرتغال در ژانویهٔ همان سال به عنوان نخستین کنسول کشورهای اروپایی که به دربار امپراتوری مینگ راه یافتند وارد بیجینگ شد. اما جنگ‌دو در این زمان در بستر بیماری بود و سفیر پرتغال امکان ملاقات با او را نیافت. مرگ. در ۲۵ اکتبر ۱۵۲۰، قایق امپراتور جوان که برای ماهیگیری به آبراه بزرگ رفته بود واژگون شد و جونگ‌دو به درون آب افتاد. باوجودی‌که
واژگون شد و جونگ‌دو به درون آب افتاد. باوجودی‌که او از غرق‌شدن جان سالم به‌در برد اما پس از این حادثه بیمار شد و در ۱۹ آوریل ۱۵۲۱ در شهر ممنوعه درگذشت. او را در مقبرهٔ کان‌لینگ در شمال محل آرامگاه‌های سلطنتی مینگ و در دامنهٔ کوه جین‌لینگ به‌خاک سپردند. پس از مرگ جنگ‌دو و از آنجا که او فرزندی نداشت، یکی از عموزادگانش به‌نام جو هوتسونگ با عنوان امپراتور چیاچینگ بر تخت امپراتوری نشست.
کِن واتانابه بازیگر ژاپنی زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۵۹ فیلم‌های هالیوود است. کِن واتانابه، بازیگر نقش گنزو در مجموعه خاطره انگیز هانیکو است که در ایران با نام داستان زندگی نمایش داده شد. او با فیلم‌های آخرین سامورایی، تلقین و دریای درختان آوازه خود را جهانی ساخت. او تاکنون دو بار جایزه آکادمی فیلم ژاپن را به عنوان بهترین بازیگر دریافت کرده و بازیگر فیلم دیگر کریستوفر نولان یعنی بتمن شروع می‌کند نیز بوده‌است. او در تئاتر لینکلن در نقش اصلی نمایش «شاه و من» نقش‌آفرینی کرده‌است و برای همین اجرا، به تازگی نخستین نامزدی
کرده‌است و برای همین اجرا، به تازگی نخستین نامزدی جایزه تونی را دریافت کرده‌است. این بازیگر ژاپنی‌الاصل هالیوود که این روزها با بیماری سرطان معده دست و پنجه نرم می‌کند، اخیراً تحت عمل جراحی قرار گرفته و با این حال با همه قوا تلاش کرد تا خود را برای این نمایش تئاتری آماده کند. واتانابه که بیماری سرطان معده‌اش در مراحل ابتدایی است، پیش از این نیز، از ۲۰ سال پیش، متوجه ابتلایش به بیماری سرطان خون شده بود و تمام این سال‌ها با این بیماری در حال مبارزه بود. کن واتانابه که بازیگر نقش مقابل تام کروز در فیلم آخرین
که بازیگر نقش مقابل تام کروز در فیلم آخرین سامورایی بود در نسخه جدید فیلم نابخشوده نیز در نقش اصلی ظاهر شد. این فیلم برگرفته از نسخه قدیمی با بازی کلینت ایستوود است که جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد. این بازیگر در سال ۲۰۱۵ در فیلم دریای درختان و پناتوس بازی کرد. از او دو فیلم اخیراً اکران شده‌است که عبارتند از: خشم (Anger) ساخته سانگ ایل -لی این درام ژاپنی بر مبنای فیلمنامه‌ای ساخته شده که با اقتباس از رمانی نوشته شوییچی یوشیدا نوشته شده‌است، به جز کن واتانابه، کنجی ماتسویاما و آیو میازاکی در این
کن واتانابه، کنجی ماتسویاما و آیو میازاکی در این فیلم بازی کرده‌اند. تبدیل شوندگان ۵ (Transformers) به کارگردانی مایکل بی این فیلم قسمت پنجم از مجموعه دنباله‌داری است که طرفداران زیادی دارد.آکیوا گولدزمن و جف پینکر نویسندگان فیلمنامه این فیلم هستند. قسمت نخست «تغییر شکل‌دهندگان» محصول سال ۲۰۰۷دربارهٔ برخی وسایل الکتریکی است که موجودات جدیدی هستند که با استفاده از هوش مصنوعی قادر به تغییر شکل دادن شده‌اند. این موجودات به دو دسته طرفداران انسان‌ها ودشمنان آن‌ها تقسیم می‌شوند و به جنگ بایکدیگر می‌پردازند و…
تقسیم می‌شوند و به جنگ بایکدیگر می‌پردازند و… مارک والبرگ از بازیگران این فیلم است. آخرین سامورایی: وی در فیلم آخرین سامورایی نقش مقابل تام کروز را داشته است. کن همچنین مبتلا به بیماری هپاتیت سی است.
بنیاد نرم‌افزار آپاچی که با کوته‌نوشت ASF نیز شناخته می‌شود، یک سازمان غیرانتفاعی است که در دستهٔ شرکت‌های معاف از مالیات در آمریکا قرار دارد و فعالیتش پشتیبانی و توسعهٔ پروژه‌های مختلف نرم‌افزار آزاد و متن باز است. از میان این نرم‌افزارها می‌توان به وب‌سرور آپاچی اشاره‌کرد. بنیاد نرم‌افزار آپاچی، از گروه آپاچی و با استفاده از قوانین ادغام در ایالت دلاویر، در ۲۵ مارس ۱۹۹۹ آغاز به کار کرد. بنیاد نرم‌افزاری آپاچی از گردهمایی توسعه‌گران غیرمتمرکز پدید آمده‌است. نرم‌افزارهای تولید شده این بنیاد تحت اجازه‌نامه
نرم‌افزارهای تولید شده این بنیاد تحت اجازه‌نامه آپاچی قرار دارند که یک پروانه نرم‌افزار آزاد است. مدیران توسعهٔ پروژه‌های نرم‌افزاری، توسط متخصصانِ فعال گروه انتخاب می‌شوند. بنیاد نرم‌افزار آپاچی بر پایه شایسته‌سالاری کار می‌کند. به گونه‌ای که اعضای این بنیاد تنها به صورت داوطلبانه در پروژه‌های این بنیاد شرکت می‌نمایند. بنیاد نرم‌افزار آپاچی به عنوان نسل دوم سازمان‌های مرتبط با متن باز شناخته شده‌است. تاریخچه. تاریخچهٔ بنیاد آپاچی و وب‌سرور آپاچی که در سال ۱۹۹۴ (میلادی) آغاز به‌کار کرد، به همدیگر پیوند
۱۹۹۴ (میلادی) آغاز به‌کار کرد، به همدیگر پیوند خورده‌است. گروهی از ۸ توسعه‌گر کار را بر روی کارساز ان‌سی‌اس‌ای اچ‌تی‌تی‌پی‌دی آغاز نمودند. که بعدها به نام گروه آپاچی مشهور شدند. در ۲۵ مارس ۱۹۹۹ بنیاد آپاچی شکل گرفت. نخستین ملاقات رسمی با این بنیاد در ۱۳ آوریل ۱۹۹۹ و طبق رضایت عمومی اعضا، فهرست اعضای بنیاد آپاچی به صورت برایان بلندورف، کن کوار، مارک کوکس، لارس الیبرچ، رالف‌اس‌انگلسچال، روی‌تی‌فیلدینگ، دین گاجت، بن هاید، جیم چاگیلسکی، الکسی کوزات، مارتین کریمر، بن لوری، داگ مک‌اچرن، آرام میرزاده، سمیر پارخ،
بن لوری، داگ مک‌اچرن، آرام میرزاده، سمیر پارخ، کلیف اسکونیلک، مارک اسلمکو، ویلیام اتودارد، پاول ساتون، رندی تبیرش، درک‌ویلیام ون‌گولیک معرفی شدند. پس از برگزاری چند نشست دیگر، اعضای تعیین‌شدهٔ هیت مدیره، سایر مسائل حقوقی در مورد ترکیب را حل نموده، به صورت مؤثر در تاریخ ۱ سال ۱۹۹۹ این بنیاد شکل گرفت. پشتیبانان مالی. پشتیبانان مالی بنیاد نرم‌افزار آپاچی شامل شرکت‌های فناوری اطلاعات از قبیل گوگل، یاهو!، مایکروسافت، هیولت پاکارد، کوال‌نت، آی‌اوام‌آ، ایرپلاس اینترنشنال، بلوناگ، انتوت، جوست، متیو مولنگ،
اینترنشنال، بلوناگ، انتوت، جوست، متیو مولنگ، سرمایه‌گذاری توسیگما، می‌توان نام برد. این شرکت‌ها بر پایه معیارِ پرداخت، به گروه‌های زیر تقسیم می‌شوند: پشتیبانان مالی، بنا به سطحی که در آن قرار دارند (بر پایه جدول بالا)، پشتیبانان متفاوتی را از بنیاد آپاچی دریافت می‌نمایند و در وبگاه مربوط به بنیاد از آن‌ها یاد می‌شود. اعضای هیئت مدیره. وظیفهٔ اعضای هیئت مدیرهٔ بنیاد آپاچی، نظارت بر فعالیت‌ها و امور به عنوان مرکز اصلی برقراری ارتباطاتِ مربوط به پروژه‌های این بنیاد است. از اصلی‌ترین وظایف این هیئت مدیره،
این بنیاد است. از اصلی‌ترین وظایف این هیئت مدیره، تخصیص منابع به پروژه‌ها، مدیریت خدماتی برای شرکت، مانند کسب بودجه و نیز بررسی و حل مسائل حقوقیِ مرتبط با شرکت است. هیئت مدیره از تصمیم‌گیری برای پروژه‌ها خودداری می‌نماید؛ زیرا این وظیفه به اعضای مدیریت‌کنندهٔ پروژه‌های واگذار شده‌است. هر سال برای انتخاب هیئت مدیرهٔ بنیاد، انتخاباتی برگزار می‌شود که بر پایه آخرین انتخابات، افراد زیر عضو هیئت‌مدیره شده‌اند: پروژه‌ها. پروژه‌های فهرست شده در زیر، شامل تمام پروژه‌های فعال و سطح‌بالای آپاچی است:
زِن‌واک یک توزیع بر پایه اسلکور است. هدف توسعه دهندگان ایجاد یک سیستم‌عامل سبک و سریع است. این توزیع برای معماری i686 بهینه شده‌است اما روی معماری i486 نیز اجرا می‌شود. پیوند به بیرون. سایت توزیع
کنستانتین سرگویچ نووسلف (به روسی:Константи́н Серге́евич Новосёлов؛(به انگلیسی: Sir Konstantin Sergeevich Novoselov) متولد ۲۳ اوت ۱۹۷۴)یک فیزیک‌دان انگلیسی–روسی است. در سال ۲۰۱۰ او به همراه همکار خود آندره گایم که یک فیزیک‌دان هلندی–روسی است به‌طور مشترک برندهٔ جایزه نوبل فیزیک شدند. این جایزه بخاطر کارهای این دو دانشمند روی کربن فوق نازک به آنها اعطا شد. این جایزه برای تحقیق روی خواص لایه‌های بسیار نازک کربن (به ضخامت یک اتم) که گرافین نامیده می‌شود به آنها داده شده‌است.
جمهوری متحد عربی، کشوری مستقل در خاورمیانه بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۱ و همچنین نام یک اتحاد سیاسی کوتاه مدت بین مصر و سوریه بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ بود. اتحاد در ۱ فوریه ۱۹۵۸ به عنوان اولین قدم در جهت تشکیل یک کشور پان‌عربیسم و از طرف گروهی از سیاست مداران و نظامی‌های سوریه به رئیس‌جمهور مصر، جمال عبدالناصر پیشنهاد شد. دیدگاه‌های پان عربیستی به شکل سنتی در سوریه قدرتمند بودند و جمال عبدالناصر به دلیل جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ در دنیای عرب به عنوان یک قهرمان شناخته می‌شد؛ بنابراین اتحاد سوریه و مصر از پشتیبانی
می‌شد؛ بنابراین اتحاد سوریه و مصر از پشتیبانی عمومی سوری‌ها برخوردار بود و حزب بعث سوریه از مهم‌ترین مدافعان آن بود. در اواسط ۱۹۵۷ قدرت‌های غربی نگران تصاحب کمونیستی سوریه بودند. سوریه دارای یک حزب کمونیست بسیار سازمان‌دهی شده بود و فرمانده ارتش جدید عفیف البزری به کمونیست‌ها نزدیک بود. تلاش بیشتر سوریه برای اتحاد موجب بحران سیاسی در سال ۱۹۵۷ شد. این اتحاد در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ پس از کودتای نظامی در سوریه، از هم پاشید و نام سوریه به جمهوری عربی سوریه تغییر یافت. مصر، اما تا سال ۱۹۷۱ نام جمهوری متحد عربی
یافت. مصر، اما تا سال ۱۹۷۱ نام جمهوری متحد عربی را حفظ نمود سپس به جمهوری عربی مصر تغییر نام یافت. دلایل اتحاد. برخی معتقدند که اتحاد مصر و سوریه که در ۲۲ فوریه ۱۹۵۸ اعلام شد، نتیجه درخواست مداوم گروهی از افسران سوری بود، در حالی که رهبران حزب بعث عربی سوسیالیستی کارزاری را برای اتحاد با مصر آغاز کرده بودند. پاتریک سیل، روزنامه‌نگار، معتقد است: «جمال عبدالناصر، شور و شوق زیادی برای اتحاد سازمان یافته با سوریه نداشت و آرزوی مدیریت امور داخلی سوریه یا به ارث بردن مشکلات آن را نداشت. او بیشتر به "همبستگی
ارث بردن مشکلات آن را نداشت. او بیشتر به "همبستگی عربی" فرامی‌خواند که بر اساس آن، عرب‌ها در برابر قدرت‌های بزرگ پشت او می‌ایستادند، و به‌طور خاص نیاز داشت که سیاست خارجی سوریه را کنترل کند تا دشمنان غربی و عرب خود را در تنگنا قرار دهد. این ایده‌ای کاملاً متفاوت با برنامه وحدت‌گرای بعث بود که خواستار درهم شکستن مرزها بود، اما او نمی‌توانست چیزی را گرفته و چیزی دیگر را رها کند، و بدین ترتیب سوری‌ها او را وادار کردند تا با تشکیل جمهوری متحد عربی موافقت کند.» دکتر جورج جبور اظهار داشت: «از اواسط سال ۱۹۵۴ و
دکتر جورج جبور اظهار داشت: «از اواسط سال ۱۹۵۴ و به‌ویژه از اوایل سال ۱۹۵۵، توده‌های مردم در سوریه توجه ویژه‌ای به انقلاب مصر نشان دادند: توافق‌نامه کانال سوئز، مقاومت در برابر پیمان‌ها، تبلور ایده عربی در میان رهبران انقلاب مصر، فشار صهیونیستی بر مصر که در حمله به غزه در اوایل سال ۱۹۵۵ تجلی یافت، کنفرانس باندونگ، معامله تسلیحات، روشن شدن جهت‌گیری اجتماعی انقلاب و مبارزه جدی آن با فئودالیسم... همه اینها باعث شد انقلاب و رهبر آن احترام عظیمی در محافل پیشرو و دموکراتیک در منطقه عربی سوریه کسب کنند. اگر وزن
و دموکراتیک در منطقه عربی سوریه کسب کنند. اگر وزن مصر را در جهان عرب اضافه کنیم: به‌ویژه از نظر جمعیتی، تمدنی و جغرافیایی، برای ما روشن می‌شود که جذب رهبری ناصری برای توده‌های عرب در نیمه دوم دهه پنجاه امری حتمی بود.» هیئتی نظامی سوری به‌طور مخفیانه و بدون اطلاع دولت سوریه به قاهره آمد و خواستار اتحاد فوری شد. آنها با عبدالناصر و عبدالحکیم عامر در روزهای ۱۳ تا ۱۶ ژانویه مذاکره کردند و این مأموریت با توافق کلی بر سر اتحاد به پایان رسید. برای تکمیل مأموریت، صلاح بیطار، وزیر امور خارجه سوریه، در ۱۶ ژانویه
صلاح بیطار، وزیر امور خارجه سوریه، در ۱۶ ژانویه برای امضای اولیه منشور اتحاد بین سوریه و مصر وارد شد. جبور ادامه داد: «نشانه‌های این جذب در سوریه در سال ۱۹۵۵ آغاز شد، زمانی که دولت انقلاب در مصر در مواجهه با پیمان بغداد شعار اتخاذ یک سیاست خارجی عربی مستقل در چارچوب اتحادیه عرب و تقویت منشور تضمین جمعی عربی را مطرح کرد. این شعار در میان نیروهای ملی در سوریه مورد استقبال قرار گرفت و دولت جدیدی تشکیل شد که حزب بعث در آن شرکت داشت. همچنین از آن زمان به بعد، حزب بعث به اتحاد بین مصر و سوریه دعوت کرد، با این
حزب بعث به اتحاد بین مصر و سوریه دعوت کرد، با این فرض که آنها آزادترین کشورهای عربی بودند.» مورخان آن دوره از تاریخ سیاسی سوریه معتقدند که با انتخاب شکر القوتلی در سال ۱۹۵۵، موضع به نفع جریان خواستار همکاری و ائتلاف با مصر تثبیت شد. مصر و سوریه بر سر ایجاد یک فرماندهی نظامی واحد با مرکزیت دمشق توافق کردند، و عوامل خارجی نقش اصلی را در تقویت این همگرایی ایفا کردند. اتحاد جماهیر شوروی در اوایل سال ۱۹۵۶، کمپین دیپلماتیک گسترده‌ای را برای جذب کشورهای خاورمیانه آغاز کرد، و سوریه و مصر در ماه فوریه همان سال
آغاز کرد، و سوریه و مصر در ماه فوریه همان سال قراردادهای تسلیحات شوروی را پذیرفتند، در حالی که پیمان بغداد با حمایت بریتانیا، اراضی سوریه را تهدید می‌کرد. دکتر احمد سرحال اظهار داشت که با آغاز نبرد سینا در اکتبر ۱۹۵۶ و تجاوز سه‌گانه به مصر، «دولت سوریه وضعیت فوق‌العاده در خاک خود اعلام کرد و واحدهایی از نیروهای خود را پس از تعطیلی خط لوله تاپ‌لاین که نفت سعودی را به ساحل لبنان منتقل می‌کرد، به اردن اعزام کرد. این واحد مجبور شد از ۲۴ آوریل ۱۹۵۷ پس از تهدید نیروهای آمریکایی به مداخله علیه آنها، از اردن خارج
آمریکایی به مداخله علیه آنها، از اردن خارج شود.» دولت سوریه دیگر نمی‌توانست از سیاست جدید خود عقب‌نشینی کند، زیرا در برابر سیاست عراق و حتی اسرائیل احساس انزوا می‌کرد. بنابراین، در اکتبر ۱۹۵۷، معاهده‌ای برای همکاری اقتصادی با اتحاد جماهیر شوروی منعقد کرد. در ۱۸ اکتبر ۱۹۵۷، مجلس نمایندگان سوریه و مجلس نمایندگان مصر در جلسه‌ای مشترک گرد هم آمدند و به‌اتفاق آرا بیانیه‌ای صادر کردند که در آن از دولت‌های دو کشور برای تشکیل جلسه و تصمیم‌گیری در مورد اتحاد بین دو کشور دعوت شد. در همین راستا، رؤسای جمهور و اعضای
کشور دعوت شد. در همین راستا، رؤسای جمهور و اعضای دولت‌های دو کشور گرد هم آمدند و در ۲۲ فوریه ۱۹۵۸ بیانیه‌ای صادر کردند که در آن، دو کشور را در یک دولت واحد به نام "جمهوری متحد عربی" متحد اعلام کردند، که قرار شد نظام آن ریاست‌جمهوری دموکراتیک باشد. در واقع، یک همه‌پرسی عمومی در مورد اتحاد برگزار شد و جمال عبدالناصر به عنوان رئیس‌جمهور جمهوری متحد عربی انتخاب شد. در ۵ مارس ۱۹۵۸، قانون اساسی موقت جدیدی برای جمهوری متحد عربی وضع شد. این قانون اساسی، قدرت اجرایی را به رئیس‌جمهور سپرد که عملاً آن را با کمک
را به رئیس‌جمهور سپرد که عملاً آن را با کمک معاونان رئیس‌جمهور و وزرایی که او منصوب و عزل می‌کند، اعمال می‌کند، و آنها فقط در برابر او مسئول هستند. لازم به ذکر است که علاوه بر دولت مرکزی در جمهوری متحد عربی، دو شورای اجرایی منطقه‌ای وجود داشت: شورای اجرایی مصر و شورای اجرایی سوریه، که هر یک از آنها توسط یک وزیر مرکزی اداره می‌شدند. اما قدرت قانون‌گذاری را مجلس امت بر عهده داشت که متشکل از نمایندگانی بود که نیمی از آنها توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شدند و نیم دیگر از میان اعضای سابق مجلس نمایندگان سوریه و مصر
از میان اعضای سابق مجلس نمایندگان سوریه و مصر انتخاب می‌شدند. مجلس امت حق طرح عدم اعتماد به وزرا را داشت، اما به‌صورت فردی و بدون مسئولیت جمعی وزرا که فقط در برابر رئیس‌جمهور باقی می‌ماند. بدین ترتیب، این سیستم ماهیت ریاست‌جمهوری سختگیرانه خود را حفظ کرد، به‌ویژه که برخی از اعضای مجلس توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شدند، و این با ماهیت سیستم ریاست‌جمهوری که اساساً بر تفکیک قوا استوار است، مغایرت دارد. غالب یاغی، وکیل (که در آن دوره دبیر کل رهبری منطقه‌ای حزب بعث عربی سوسیالیستی در لبنان بود)، معتقد بود که وحدت
عربی سوسیالیستی در لبنان بود)، معتقد بود که وحدت عربی همیشه یک آرزو برای اعراب بوده است، و اتحاد مصر و سوریه در چارچوب فضای بین‌المللی فشار و حوادثی که جهان عرب شاهد آن بود، از جمله ملی شدن کانال سوئز، تجاوز سه‌گانه به مصر، تجمع نیروهای ترکیه در مرزهای سوریه و در نهایت تشکیل پیمان بغداد با توطئه‌ها و دسیسه‌ها، به خواسته‌های ملت‌های مصر و سوریه پاسخ داد. از همان روزهای تشکیل دولت صبری العسلی در سوریه، میشل عفلق اصرار داشت که بیانیه وزیران دولت شامل دعوت به اتحاد سوریه و مصر باشد، و این دعوت با حمایت مجلس
اتحاد سوریه و مصر باشد، و این دعوت با حمایت مجلس خلق سوریه مواجه شد. تعدادی از فرماندهان تیپ در ارتش سوریه با دولت مصر در مورد اتحاد مذاکره کردند، از جمله عبدالغنی قنوت، امین الحافظ و صلاح جدید و مصطفی حمدون. اتحاد اعلام شد و شکر القوتلی، رئیس‌جمهور سوریه، لقب «اولین شهروند عرب» را دریافت کرد. روابط خارجی. این اتحادیه توسط سایر کشورهای جهان به عنوان یک تهدید بزرگ برای اردن تعبیر شد. سوریه به عنوان منبع تحریک و سرپناه توطئه گران اردنی علیه ملک حسین تلقی می‌شد. وضعیت خود مصر به عنوان یک کشور غیردوستانه با
وضعیت خود مصر به عنوان یک کشور غیردوستانه با تجاوزات غرب در منطقه (و در نتیجه به روابط نزدیک بین بریتانیا، به ویژه، و پادشاهی اردن و عراق) بر فشارها افزود. حسین در پاسخ به فیصل دوم عراق، اتحادیه اردن-عراق را برای مقابله با جمهوری متحد عربی پیشنهاد کرد. چنین اتحادیه ای در ۱۴ فوریه ۱۹۵۸ به نام فدراسیون عرب تشکیل شد. اردن و عراق توافق کردند که یک فرماندهی نظامی واحد با بودجه نظامی یکپارچه ایجاد کنند که ۸۰ درصد آن باید توسط عراق و ۲۰ درصد باقی مانده توسط اردن تأمین می‌شد. در نزدیکی لبنان، رئیس‌جمهور کامیل
تأمین می‌شد. در نزدیکی لبنان، رئیس‌جمهور کامیل شامون، یکی از مخالفان ناصر، با نگرانی به ایجاد UAR نگاه کرد. جناح‌های طرفدار ناصر در کشور عمدتاً مسلمان و دروزی بودند، در حالی که جمعیت مسیحی مارونی عموماً از شامون حمایت می‌کردند. این دو طرف شروع به درگیری کردند که در ماه مه ۱۹۵۸ به جنگ داخلی منتهی شد. اولی طرفدار ادغام با اتحاد جماهیر شوروی بود، در حالی که دومی از کشور جدید به عنوان اقمار کمونیسم می‌ترسید. اگرچه ناصر طمع لبنان را نداشت، اما آن را به عنوان یک مورد خاص می‌دید، اما خود را موظف می‌دانست تا از
مورد خاص می‌دید، اما خود را موظف می‌دانست تا از طریق دادن مأموریت به عبدالحمید سراج برای ارسال پول و سلاح‌های سبک و آموزش افسران، از حامیان خود حمایت کند.
آندره کنستانتینوویچ گایم(به روسی: Андрей Константинович Гейм؛ متولد ۱ اکتبر ۱۹۵۸) در شهر سوچی کشور روسیه یک فیزیک‌دان اهل هلند است. او روی خواص لایه‌های بسیار نازک کربن که گرافین نامیده می‌شود کار می‌کند. به همین دلیل در سال ۲۰۱۰ او به همراه همکار انگلیسی–روسی خود کنستانتین نووسلف به طور مشترک برندهٔ جایزهٔ نوبل فیزیک شدند.این جایزه بخاطر کارهای این دو دانشمند روی کربن فوق نازک به آنها اعطا شد.
روان‌شناسی زبان بررسی رابطه متقابل بین عوامل زبانی و جنبه‌های روان‌شناختی است. این رشته عمدتاً مرتبط با مکانیسم‌هایی است که توسط آن‌ها زبان پردازش می‌شود و در مغز و ذهن نمود پیدا می‌کند؛ یعنی عوامل روان‌شناختی و نوروبیولوژیکی که انسان را قادر به اکتساب، استفاده، درک و تولید زبان می‌کنند.
رقص برِیک سبکی محبوب از رقص خیابانی است که به عنوان یکی از سر شاخه‌های اصلی فرهنگ هیپ‌هاپ در بین جوانان آمریکایی-آفریقایی‌تبار (سیاه‌پوستان آمریکا) در شهر نیویورک به وجود آمد و گسترش یافت. این رقص از چهار عنصر اصلی تاپ‌راک، داون‌راک، حرکات قدرتی و فریز تشکیل شده‌است. این رقص با آهنگ‌های بریک بیت، هیپ‌هاپ و دیگر گونه‌های موسیقی که معمولاً به همین منظور ریمیکس شده‌اند رقصیده می‌شود. به رقصنده‌های این سبک BBoy و BGirl گفته می‌شود. امروزه رقص برکینگ یکی از بزرگترین و پرطرفدارترین فعالیت‌های جهان شناخته می‌شود
و پرطرفدارترین فعالیت‌های جهان شناخته می‌شود که دارای مسابقات جهانی زیادی است که از معتبرترین‌های آن می‌توان به redbull bc one، battle of the year و freestyle session اشاره کرد. این هنر علاقه‌مندان زیادی در سراسر جهان دارد به طوری که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ برای نخستین بار در تاریخ حضور خواهد داشت. پیشینه. مبنای این رقص در ابتدا واکنش بدن به شکنجه بود. در این نوع رقص سیاهپوستان آمریکایی آفریقایی خواهان یادآوری شکنجه‌هایی بودند که توسط سفیدپوستان به آنان تحمیل می‌شد. اما امروز برای زیبایی بیشتر،
به آنان تحمیل می‌شد. اما امروز برای زیبایی بیشتر، حرکات موزون بسیار زیادی به آن افزوده شده که نگاه هر بیننده و علاقه‌مندی را به خود جذب می‌کند. برک دنس از رقابت و تنش‌ بین دارودسته‌های خلاف‌کار در محله برانکس نیویورک در دهه ۱۹۷۰ الهام گرفته شده است. در آن هنگام گروه‌های بسیاری در این محله سال‌ها با یکدیگر جنگ و درگیری خونین داشتند تا اینکه در سال ۱۹۷۱ رهبر یکی از گروه‌ها به نام برادران گتو اعلام آتش‌بس کرد. پس از آن، جوانان گروه‌های رقیب دور هم جمع می‌شدند و مهمانی می‌گرفتند و رقص را جایگزین خشونت‌های
و مهمانی می‌گرفتند و رقص را جایگزین خشونت‌های خیابانی می‌کردند. افراد با پیشینه فرهنگی متفاوت به توسعه برک دنس کمک می‌کردند. تکنیک‌های رقص. این رقص از چهار عنصر اصلی تاپ‌راک، داون‌راک، حرکات قدرتی و فریز تشکیل شده‌است. تاپ‌راک به هر رشته از حرکاتی گفته می‌شود که در حالت ایستاده اجرا می‌شود. معمولاً از تاپ‌راک برای شروع رقص استفاده می‌شود. اگرچه ممکن است در میانه رقص نیز از حالات دیگر به این حالت تغییر وضعیت داده شود. تاپ‌راک دارای مراحل مختلفی است (مراحل خشن، آرام، تهییج‌شده) که با توجه به شرایط تغییر
خشن، آرام، تهییج‌شده) که با توجه به شرایط تغییر می‌کند. تغییر وضعیت از تاپ‌راک به داون‌راک و حرکات قدرتی اوج نامیده می‌شود. داون‌راک به حرکاتی گفته می‌شود که بر روی زمین انجام شده و دست‌ها نیز هم‌ارز با پاها مورد استفاده قرار می‌گیرند. حرکات مشهوری مانند شش-قدم از نوع حرکت به‌شمار می‌روند. گونه ابتدایی این حرکت از دست‌ها و پاها استفاده می‌کند در حالی که گونه‌های پیچیده‌تر آن از زانوها نیز کمک می‌گیرند. حرکات قدرتی حرکاتی آکروباتیک است که برای اجرا به قدرت بدنی و تکانه نیاز دارد به نحوی که بالاتنه قدرت را
بدنی و تکانه نیاز دارد به نحوی که بالاتنه قدرت را فراهم کرده و پایین‌تنه تکانه چرخشی تولید می‌کند. از مشهورترین حرکات قدرتی می‌توان به آسیاب، سوایپ، مته‌روسر یا هداسپین و فلر (حرکتی مانند خرک در ژیمناستیک) اشاره نمود. بعضی از حرکت‌ها مانند فلر از ژیمناستیک و بعضی دیگر از هنرهای رزمی الهام گرفته شده‌است. فریز حرکت مشکلی است که فرد با استفاده از قدرت بالاتنه خود انجام می‌دهد و بدن خود را معلق نگاه می‌دارد. از مشهورترین حرکت‌های این رده پایک (رقص) است. حرکت فریز معمولاً برای تأکید بر ضربان قوی آهنگ یا به
فریز معمولاً برای تأکید بر ضربان قوی آهنگ یا به عنوان پایانی برای رقص به کار می‌رود.
کرم کارامل (به فرانسوی: Crème caramel) نام یک دسر غربی و پر هوادار است. این دسر نخستین‌بار توسط فرانسویها ساخته شد. کرم کارامل‌ها را به انواع مختلف می‌توان درست کرد. کرم کارامل‌های شکلاتی و زنجبیلی در حال حاضر طرفدار زیادی در کشور ایتالیا دارند.
پرستشگاه، هیکل یا معبد یک ساختمان مذهبی برای جایگاه پرستش و پرستیدن خداوند در هر دینی است. این جایگاه دارای ارزش بالایی در هر دین است. اگرچه، اصطلاح معبد از نظر واژه‌شناسی هم‌معنای پرستشگاه است اما هر پرستشگاهی را معبد نمی‌نامند. به‌طور خاص، از کلیساها و مسجدها معمولاً با عنوان «معبد» یاد نمی‌شود. نام نمونه‌هایی از پرستشگاه‌های دین‌های گوناگون در جهان در اینجا آمده‌است. غیر از آن را (از جمله پرستشگاه هندوها و بوداییان) به صورت عام معبد می‌گویند: ریشه واژه عربی. در زبان عربی به پرستشگاه، معبد (جمع مکسر عربی
در زبان عربی به پرستشگاه، معبد (جمع مکسر عربی معابد) می‌گویند که از ریشه «عبد»، «عبادت» گرفته شده‌است و بر وزن «مفعل» است که واژه جایگاه‌ساز در زبان عربی است. واژه همسنگ برای «عبادت» در زبان پارسی واژه «پرستش» است که هنگامی که بخواهد جایگاهی را نشان دهد با «گاه» همراه می‌شود و پرستشگاه را نتیجه می‌دهد. در ویکی‌پدیا عربی تعریف معبد را چنین نوشته‌است. معبد ساختمان پیچیده‌است که مصریان قدیم، عیسویان و بودیست‌ها خداوند خودرا پرستش می‌نمودند. در زبان عربی معبد محل پرستش خداوند مسلمانان نیست. زمانیکه شما در گوگل
پرستش خداوند مسلمانان نیست. زمانیکه شما در گوگل معبد نوشته کنید سپس تصاویر را کلک کنید جواب خوب خواهید یافت. کلمه معبد در افغانستان. در افغانستان حدود کمتر از یک میلون هندو سک از هزاران سال به این‌طرف زندگی دارند. هندوان افغانستان معبد را مندیر می‌گویند ولی مردم کابل مندیر نمی‌گویند معبد می‌گویند. این فرهنگ از سالیان متمادی تا فعلاً باقی‌مانده‌است. محل پرستش مسلمانان را در فارسی معبد نمی‌گویند. دهرم سال. دهرم سال (Dharamshalas Hindi: धर्मशाला) محراب مذهبی یا خانه استراحت برای زائران مذهبی است، که در درجه
یا خانه استراحت برای زائران مذهبی است، که در درجه اول برای ایجاد هدف‌های مذهبی برای زائران یا به عنوان وقف مذهبی اعمار گردیده‌است. گاهی دهرم سال برای جوامع خاص بر اساس قومی، حرفه یا منطقه‌ای طبقه‌بندی شده ساخته شده‌است. در بعضی مذاهب طور خاص خانه مذهبی فقط برای مسافران مذهبی گفته می‌شود. این فرهنگ در مذاهب بودیسم هندی و چینائی و جیانیزم مروج است. دهرم در زبان هندی مذهب و سال آرامگاه یا استراحت گاه مذهبی را گویند؛ که مردم غرض فراه گرفتن رسوم مذهبی تربیه می‌شوند. همان‌طور که مسلمانان پس از سفر طولانی به مکه
همان‌طور که مسلمانان پس از سفر طولانی به مکه می‌روند. مذاهب بودیست نیز چنین محلات خیلی مشهور جالب و دیدنی دارند. قبلاً زمانیکه وسایل حمل‌ونقل پیشرفته وجود نداشت مردم با استفاده از حیوانات سفر می‌نمودند. در میان راه مردم علاوه براینکه مدت استراحت کنند اتاق را غرض ادا نمودن رسوم مذهبی تخصیص دادند. درین محلات پیروان مذاهب مختلف نیز سکونت موقت اختیار می‌نمودند و آنها نیز بت‌های خودرا درین محل جا گزین می‌نمودند. و امروز به بزرگ‌ترین محلات تاریخی و مذهبی تبدیل گردیده‌است. در هندوستان هندو و سیک در دهرم سال خود