payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استاد دانشگاه، دولتمرد ایرانی و وزیر راه و شهرسازی جمهوری اسلامی ایران در دولت یازدهم و دوازدهم است شاهرخ ظهیری، کارآفرین ایرانی، بنیان‌گذار و مدیرعامل گروه صنایع غذایی مهرام و پدر صنایع غذایی ایران می‌باشد. هرمز ظهیری، پزشک و رئیس سابق بیمارستان ساسان تهران سید محمدمهدی میرباقری، روحانی ایرانی، رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم و از نظریه‌پردازان در باب نسبت بین علم و دین است سید عبدالرحیم موسوی، فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران غلامحسین نامی، نقاش و عضو هیئت مؤسس خانهٔ هنرمندان ایران محمدباقر لاریجانی،
هیئت مؤسس خانهٔ هنرمندان ایران محمدباقر لاریجانی، پزشک فوق تخصص بیماری‌های غده درون‌ریز، و معاون آموزشی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکیجمهوری اسلامی ایران است سید محمد صادق خرازی، سفیر و معاون نمایندهٔ دائم ایران در سازمان ملل متحد (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵) و سفیر ایران در فرانسه (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶) و مشاور ارشد محمد خاتمی در زمان ریاست جمهوری ایشان سید علی اکبر ابوترابی فرد، نماینده تهران در مجلس چهارم و پنجم و از اعضای مؤسس جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی ابوالحسن فرهودی، بنیان‌گذار رشته فوق تخصصی ایمونولوژی آلرژی در
بنیان‌گذار رشته فوق تخصصی ایمونولوژی آلرژی در ایران و مؤسس بخش فوق تخصصی ایمونولوژی آلرژی درمرکز طبی کودکان در دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین شهیدزاده، سفیر سابق ایران در عراق حبیب اله بی‌آزار، معاون وزیر آموزش و پرورش در ۴ کابینه دولت جمهوری اسلامی ناصر کمالیان، استاد پیشکسوت رشته پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مؤسس اغلب بخش‌های پاتولوژی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور و پدر علم آسیب‌شناسی عصبی علی‌اشرف صادقی، زبان‌شناس ایرانی، استادبازنشستهٔ دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی غلامرضا
و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی غلامرضا امامی، نویسنده و پژوهشگر و مدیر انتشارات موج غلامحسین جباری، چهرهٔ ماندگار صنعت بیمه محمود شریعت، از اساتید برتر حوزه بهداشت محیط و پدر علم بهداشت محیط ایران سید علی محمد برقعی، از اساتید برتر حوزهٔ مکانیک ماشین‌های کشاورزی فتح‌الله فلاحیان، استاد دانشگاه و پدر قارچ‌شناسی ایران مجید جعفری‌تبار، روحانی شیعه ایرانی، مفسّر، قاری و فعال قرآنی عباس جهانگیریان، نمایش‌نامه نویس، فیلم نامه‌نویس و پژوهشگر سینما خسرو گلسرخی، شاعر و نویسنده منصور ونک، فرمانده سابق
گلسرخی، شاعر و نویسنده منصور ونک، فرمانده سابق پایگاه هوایی نوژه علی تاجرنیا، نماینده مردم مشهد در مجلس ششم صادق محفوظی، مدیر موزۀ نسخ خطی و آثار فرهنگی هنری دکتر صادق محفوظی محمد جوادی، پیش کسوت تولید پیچ و مهره ایران شهدا. این دبیرستان در طول جنگ ایران و عراق حدود ۱۷۰ شهید را تقدیم کرد که اسامی برخی از آنان به شرح زیر می‌باشد: محسن ابراهیمی، محسن اخوان زاده، حسین اشتری، محمد باقر اعلمی، ابوالفضل اصفهانی، محمد رضا الله وردی، ولی‌الله بیات، علاء پروین، محمود پناهی فرد، محمد پور محمدی، حمید تشکری، احمد
محمود پناهی فرد، محمد پور محمدی، حمید تشکری، احمد توتونکار، مهدی جلال‌زاده یزدی، حسین جهانگیری، داود (حسن) حسنی زنجانی، جعفر حمیدیه، محمد حیاتبخش، حسین خزئلی، ابوالفضل خطیری علیایی، امیرحسین روحانی، اصغر ساقی، مهدی سبزعلی گل، سید مجتبی سید رضوی، محمد علی شکراللهی، حسین صادقی خواه، سید مهدی طاهری، حسین عبدلی، نصرالله اکبری عسکرانی، رضا عصارزاده، علوی، محمد علمایی، حسین فرزانگان، رضا قاسمی، علی محمد قاری ساری، حسین قرنلی، جواد کاری، جعفر کریمی، محمد تقی کلهری، حسین رضا گائینی، موسی مظفری، محمد حسین معینی،
حسین رضا گائینی، موسی مظفری، محمد حسین معینی، احمد معینی، سید حمید موسوی، سید محمد موسوی، سید عبدالصمد موسوی، محمود منتظر، سید احمد میرابوطالبی، محمد حسین میرجعفری، رسول میرشفیعی، ناصر مینوئی، ابوالفضل نادعلی، امیرحسین نگاری، محمد نیکان، علی رضا هدایتی ارفع (نظری)، فتح‌الله هندیانی، محمد یزدیان، محمد علی هادی، سید مهدی برقعی، ناصر باستان، محمد علی رحیمی، احمد حفیظی، رنجبر، رضوی، صادقی، علی معرفت، محمد حسین ستاری، جواد (فرهاد) حیدریان، سعید سامانلو، حمید ناظرپناهی، حسین باطنی، محمد زلفی، ایزدی، قنبری، سید
حسین باطنی، محمد زلفی، ایزدی، قنبری، سید محمد منتظری، علی شوشتری زاده، علی دائی، محمد علمائی، جعفر شاهپوری، عبدالله جهانبینی، سید محمدتقی حسینی نیشابوری، سیدمحمدهادی حیسنی نیشابوری، حمیدرضا اصفهانیان، کمالی تقوی انجمن دانش آموختگان. عدهای از دانش آموختگان دبیرستان حکیم نظامی قم که اکثر آن‌ها فارغ التحصیلان سال ششم طبیعی در سال ۱۳۳۳ می‌باشند از سال ۱۳۵۸ تصمیم گرفتند جلسات ماهیانه برای دید و بازدید به یاد دوران گذشته با صرف ناهار با یکدیگر داشته باشند. در مهر ماه سال ۱۳۶۸ مرحوم دکتر علی محسنی متولد ۱۳۱۵ که
ماه سال ۱۳۶۸ مرحوم دکتر علی محسنی متولد ۱۳۱۵ که فارغ‌التحصیل سال ۱۳۳۳ این دبیرستان می‌باشد با کوشش و رنج فراوان عدهای از دبیران پیشین خود را پیدا کرده و آنان را به این جلسات دعوت نمود. در این گردهمائی شادروان دکتر حسین کریمان و دکتر حسن سادات ناصری و محمد ابوذری هم حضور داشتند. چون برگزاری این گردهمائی در رستوران مورد پسند واقع نگردید، در خرداد سال ۱۳۶۹ تصمیم گرفته شد با گروهی بزرگتر این محفل در جای مناسبتری برگزار گردد. شادروان دکتر احمد اشجعی با آغوش باز تقبل نمود که این محفل انس در منزل ایشان برگزار
تقبل نمود که این محفل انس در منزل ایشان برگزار شود، این مجلس با حضور عدهای در حدود ۴۰ نفر از شاگردان قدیمی این مدرسه و ۱۰ الی ۱۲ نفر دبیران قدیمی در منزل ایشان تشکیل شد. در خرداد ماه سال ۱۳۷۰ شادروان دکتر احمد اشجعی بار دیگر این زحمت را قبول کرد و این محفل مجدداً در منزل ایشان تشکیل گردید، بنابراین نامبرده را می‌توان یکی از علاقمندان و پیشگامان و افراد مؤثر در تشکیل این همایش و یار و یاور من دانست و برای ایشان حق بزرگی قائل شد و به روانش درود می‌فرستیم. آوازه این محفل به اطلاع سایر دانش آموختگان دبیرستان
این محفل به اطلاع سایر دانش آموختگان دبیرستان حکیم نظامی قم رسید و عدهٔ فراوانی از آنان علاقه خود را به شرکت در این محفل ابراز داشتند و چون به علت کثرت داوطلبان تشکیل این محفل در منزل مقدر نبود در خرداد سال ۱۳۷۰ با حضور عده‌ای در حدود ۲۰۰ نفر از شاگردان و ۱۵ تا ۲۰ نفر از دبیران و مربیان این محفل در تالار رستوران آبرومندی تشکیل شد و بدین ترتیب از آن پس تا بحال این مجلس با عنوان تجلیل از مقام معلم سالی یک بار برگزار میگردد. در این گردهمائی عدهای در حدود ۲۵۰ الی ۳۰۰ نفر از دانش آموختگان سال‌های ۱۳۱۷ تا به
الی ۳۰۰ نفر از دانش آموختگان سال‌های ۱۳۱۷ تا به امروز در کنار استادان و مربیان ادوار مختلف خود شرکت داشته‌اند و همیشه عدهای از فرهیختگان و پژوهشگران علمی و ادبی کشور به عنوان میهمان به این محفل دعوت شدهاند. در این محفل مسئولین فعلی دبیرستان حکیم نظامی قم که اکنون این مدرسه به نام امام صادق (ع) تغییر نام یافته‌است با تنی چند از شاگردان فعلی مدرسه دعوت می‌شوند. از برنامههای این جشن ذکر خاطرات شیرین دوران تحصیل در گذشته توسط شاگردان و معلمین، قرائت اشعار طنز یا اشعاری با گویش قمی و اشعاری به مناسبت مجلس و
یا اشعاری با گویش قمی و اشعاری به مناسبت مجلس و محفل، سخنرانیهای علمی، تجلیل از یک یا چند نفر از شاگردان نمونه و برجسته دورانهای قبل، تجلیل از یک یا چند نفر از معلمین دورههای گذشته و اهدای لوح سپاس به آن‌ها و اجرای برنامه‌های موسیقی شاد می‌باشد. از هدفهای دیگر برگزاری این جشن نشان دادن این برنامه و بزرگداشت به جوانان امروز است تا دریابند که چگونه پدران آن‌ها در سنین ۷۰ الی ۸۰ سالگی به یاد معلمین قدیمی خود هستند و برای آن‌ها جشن بزرگداشت برگزار می‌کنند. شایان ذکر است که فعالیت‌های انجمن دانش آموختگان در
ذکر است که فعالیت‌های انجمن دانش آموختگان در سال‌های بعد با جدیت بیشتری پیگیری شد که از آنجمله می‌توان به تأسیس دفتر انجمن دانش آموختگان توسط مهندس متین نجارزاده در تاریخ ۹ خرداد ۱۳۹۳ و تأسیس موزه و مرکز اسناد دبیرستان توسط آقای مجید داداش‌ نژاد در سال ۱۳۹۵ اشاره نمود.
بنای یادبود ملا حسین واعظ کاشفی مربوط به دوره پهلوی دوم است و در سبزوار، ضلع جنوبی خیابان شهدا (خواجه نظام الملک) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نقشه و طرح اثر از محمد اله آبادی است و اجرای آن را انجمن آثار ملی در سال ۱۳۵۲ عهده‌دار شد.
کاروانسرای چینی چیان مربوط به دوره پهلوی است و در رشت، شمال غرب بازار، نزدیک چهارسوق (بازار رشت) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کاروانسرا، مستطیل شکل و در ارتفاع ۸ متر در یک طبقه کاملا متقارن با دو در شرق و غرب ساخته شده است. برای جلوگیری از آتش‌سوزی سقف رو طاق ضربی بوده و برای این که باران و برف به کاروانسرا آسیب نرساند، از شیروانی و حلب به صورت دو پشته استفاده شده است. مصالح بنا آجر قرمز با ملات ماسه و آهک می‌باشد. مهم ترین تزیین این
با ملات ماسه و آهک می‌باشد. مهم ترین تزیین این بنا، گره چینی سقف دالان‌های شرقی و غربی و قندیل‌های آن است دودمان چینی چیان از تقریبا دو قرن گذشته (۱۲۴۰ هجری شمسی تا کنون) به تجارت داخلی و پس از جنگ جهانی اول باگسترش فعالیت‌ها توسط حاج محمد جعفر چینی چیان معروف به (قلی اُف) به تولید، کارآفرینی و تجارت خارجی با شوروی، اروپا و کشور های همسایه ی ایران در آسیای میانه مشغول شدند. به روایتی از ایرانیان ساکن جمهوری آذربایجان بودند که به دلایل شرایط نامساعد تاریخی در باکو، ابتدا به انزلی و سپس به رشت مهاجرت کردند،
باکو، ابتدا به انزلی و سپس به رشت مهاجرت کردند، در گیلان کارخانه‌ای تاسیس کردند که محصولاتش (بلورجات)، در این کاروانسرا به فروش می‌رسید و محل بارگیری کاروان های تجاری بود. «چهار راه میکائیل» در رشت هم بنام یکی از برادران موسس کارخانه: «حاج میکائیل چینی چیان»، «میکائیل» نامیده شد و همین نام نیز تا به امروز بر آنجا ماند البته تفاوت نظر‌هایی در خصوص علت این نامگذاری وجود دارد.
مسجد آقا باباخان مربوط به دوره زند است و در شیراز، خیابان زند، شرق بازار وکیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ساخت محراب این مسجد توسط معماران توانمند ایرانی با استفاده از تکنیک کاشی‌ هفت‌رنگ، آجرکاری‌ رواق‌ها و کاشی‌کاری‌‌ جلوه بسیار زیبا و منحصر به فردی را به این مسجد داده است. جستارهای وابسته
مجموعه عمارت مود مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در شهرستان سربیشه، روستای مود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهارطاقی رهنی مربوط به دوره ساسانیان است و در فراشبند، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صفرین ۱ مربوط به دوره ساسانیان است. در شهرستان قزوین، بخش رودبار، روستای صفرین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عمویوردو ۴ مربوط به دوره ساسانیان است. در شهرستان آوج، بخش آبگرم روستای شاخدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بستان اوقلی ۴ مربوط به دوره ساسانیان - دوره ایلخانی است و در استان قزوین، شهرستان آوج، بخش آبگرم، روستای شاخدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده قاسم مهدیشهر مربوط به دوره سلجوقیان - دوره ایلخانی است و در مهدیشهر، محله زیارت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شرح واقعه. قاسم بن موسی بن جعفر‌ از نوادگان جعفر صادق‌ و فرزند موسی كاظم‌ و از برادران علی بن موسی الرضا است. صاحب اين بقعه مسافر بوده و در حدود ۸۰۰ سال پيش از كربلا يا نجف عازم مشهد (طوس قديم) برای زيارت بارگاه برادرش رضا بوده است. در ۸۰۰ سال پيش جاده ابريشم از مهديشهر می‌گذشت و به همراه قاسم‌ ساربان‌هايی نيز بوده‌اند. وی در
و به همراه قاسم‌ ساربان‌هايی نيز بوده‌اند. وی در منطقه امام زينعلی مهديشهر بر اثر بيماری فوت می‌كند و در شب ساربان‌ها خواب می‌بينند كه بايد ايشان را روی شتر بگذارند و هر جا كه شتر به زمين نشست جنازه قاسم بن موسی بن جعفر‌ را غسل كنند و در آنجا دفن كنند. صبح ساربان‌ها به راه می‌افتند و جنازه امامزاده را بر روی شتر می‌گذارند و به راه می‌افتند و در منطقه زيارت مهديشهر شتر می‌ايستد، در آنجا جز نيزاری كوچك نبوده است و ساربان‌ها می‌بينند كه نمی‌توان جنازه را شست و غسل داد. ساربان‌ها در شب خواب می‌بينند كه اگر آن
غسل داد. ساربان‌ها در شب خواب می‌بينند كه اگر آن نيزار كوچك را با دست كنار بزنند آب بيرون می‌آيد و با آن آب می‌توانند امام را غسل داده و جنازه را سوار شتر كنند و هرجا كه شتر ايستاد او را دفن كنند. در صبح روز بعد ساربان‌ها به مكان مورد نظر می‌رسند و می‌بينند كه فقط يك نيزار كوچك در آنجا هست و آن‌ها همان چيزی را كه در خواب ديده بودند را انجام می‌دهند، آبی از زمين می‌جوشد و با آن قاسم بن موسی بن جعفر‌ را غسل می‌دهند و دفن می‌كنند. آن آبی را كه توسط آن امامزاده را غسل دادند بعدها سرچشمه زيارت نام گرفت. در ماه
را غسل دادند بعدها سرچشمه زيارت نام گرفت. در ماه محرم دسته‌های مذهبی نخل عزاداری حسین بن علی را در آنجا به قول معروف حيدری می‌كنند و معتقد هستند كه اين آب حرمت دارد. در‌خصوص زمان فوت ايشان تاريخ دقيقی در دست نيست. تاریخچه بنا. بنای این امامزاده در سال ۹۴۳ هجری شمسی در دوره صفويه به دست هنرمندان ماهر ايرانی ساخته شده است كه در تاريخ ۲۵/۱۲/۷۶ طی شماره ۳۵۴۸ به ثبت آثار ملی سازمان ميراث فرهنگی در آمده است. بنای آرامگاه قاسم بن موسی بن جعفر شامل گنبد، ايوان، صحن، حرم و دالان است؛ برای رسيدن به حرم مطهر بايستی
حرم و دالان است؛ برای رسيدن به حرم مطهر بايستی از يك راهرو ۱۶ متر و عرض ۳۵/۲ متر كه دارای ارتفاع حدود ۴ متر است عبور كرد كه در مسير راهرو ۱۰ طاقنما كه دارای ابعاد يكسان هستند (طول ۲ متر ، عرض و عمق ۹۰ و ارتفاع ۳۵/۳) تشكيل شده، به دليل وجود مقابر در داخل طاقنماها قبلاً به صورت قبور وجود داشته كه پس از بازسازی تغيير شكل داده شده و اخيراً نمای قبور از بين رفته و مسطح شده است. پس از عبور از راهروی اصلی راهروی ديگری در سمت چپ متصل به راهروی اصلی وجود دارد كه به اتاق جنب حرم كه دارای يك درب كنده كاری شده چوبی
اتاق جنب حرم كه دارای يك درب كنده كاری شده چوبی قديمی دو لنگه به ابعاد ۱۰۵×۱۷۵ متصل می شود. فضای داخلی دو راهروی مذكور با گچ سفيدكاری شده و فاقد هرگونه تزئين است. اتاق جنب حرم دارای ابعاد ۴۹۰×۴۷۰ متر كه در ضخامت ديوار غربی يك نمای كوچك محراب وجود دارد. در وسط اضلاع شمالی و جنوبی اتاق دو طاقنمای بزرگ بنا شده كه دارای گچبريهای جالبی است. بر قسمت فوقانی چهار فيل پوش وجود دارد كه بر روی آن ساق گنبد برپا گشته است. در قسمت‌های نمای داخل گبند و اطراف آن نيز نقاشي‌ها و گچبري‌های زيبايی مشاهده می‌شود . اتاق مذكور
و گچبري‌های زيبايی مشاهده می‌شود . اتاق مذكور توسط يك در چوبی قديمی با ارزش و زيبا و كنده‌كاری شده كه احتمالاً مربوط به قرن چهارم هجری بوده و دارای ابعاد ۱۶۵×۱۰۵ است و در لنگه چپ عبارتی به خط ثلث روی آن نوشته شده لكن در حال حاضر در محل وجود ندارد . اتاق حرم چهار گوش مربعی شكل به ضلع ۳۰/۵ متر و ارتفاع حرم تا زير گنبد ۴ متر و تا قسمت سقف حدود ۷ متر است كه در سال ۱۳۷۸ نيز نسبت به آئينه كاری آن با همكاری هيئت امناء و پيگيری و نظارت مديريت اوقاف و امور خيريه استان سمنان اقدام گرديده است. گنبد اصلی بقعه بر روی
سمنان اقدام گرديده است. گنبد اصلی بقعه بر روی چهار فيل پوش كه دارای چهار طاقنما است واقع شده است. در گذشته در وسط حرم سكوی بزرگی به طول ۱۰/۳ متر و عرض ۹۰/۱ متر وجود داشت كه صورت چند قبر بر روی آن مشاهده می شد كه به هنگام تعميرات در سال ۱۳۷۳ توسط ميراث فرهنگی استان تسطيح و با كف حرم يكنواخت شده است. ايوان بقعه كه دارای ارتفاع ۵ متر است، درب آن به طرف مغرب و صحن باز می‌شود و متصل به مدخل راهروی ورودی است. گنبد اصلی كه با آجر ساخته شده دارای ساقه ای ده ضلعی به ضلع ۶۵/۱ متر به ارتفاع ۴۰/۲ متر است، در وسط اضلاع
ضلع ۶۵/۱ متر به ارتفاع ۴۰/۲ متر است، در وسط اضلاع ده گانه طاقنماهايی وجود دارد و حدفاصل كاسۀ گنبد و ساقه دو رديف قطاربندی آجری نامنظم است. در ميان گنبد كلاف‌های چوبی قطوری برای استحكام بيشتر آن قرار داده شده، ارتفاع اين گنبد آجری از بام تقريباً ۵ متر است. در كنار گنبد اصلی، گنبد آجری ديگری به ارتفاع ۴ متر مشاهده می‌شود كه بر روی اتاق متصل به حرم بنا شده و فاقد هرگونه تزئين است. گنبد مذكور دارای ساقه‌ای استوانه‌ای شكل به ارتفاع يك متر و كاسۀ تخم مرغی شكل نامنظم است صحن وسيع و مستطيل شكل این امامزاده دارای
است صحن وسيع و مستطيل شكل این امامزاده دارای ۲۲ متر طول و عرض ۱۴ متر است كه در آن قبور تعدادی از افراد مشاهده می شود. در ضلع غربی صحن، حسينيه بزرگی جهت انجام مراسم مذهبی ساخته شده كه درب آن به طرف حياط باز می‌شود و در جلوی آن به اندازه ۲ متر پيش فضا وجود دارد كه با چهار پله به حياط این امامزاده مرتبط می‌شود. ضلع شرقی صحن دارای هفت طاقنما است كه در سال ۱۳۷۰ ه‍ . ش بازسازی شده و در ضلع جنوب شرقی بقعه جنب سردرب ورودی جديدالاحداث سرويس‌های زنانه و مردانه در سال ۱۳۷۰ جهت استفاده زائران و مراجعين ساخته شده است.
۱۳۷۰ جهت استفاده زائران و مراجعين ساخته شده است. مضافاً اينكه اخيراً هيئت امناء نسبت به خريداری سه باب منزل مسكونی جهت توسعه و احداث سالن و وضوخانه خريداری و تملك شده است. مساحت عرصه و اعيان امامزاده ۶۰۰ متر مربع و مساحت بقعه متبركه ۲۱ متر مربع است. ساخت ضریح. ضريح فلزی مشبك جديد كه در سال ۱۳۷۶ به سفارش خیرین مهدیشهری در فسا ساخته شده به طول ۵۰/۲ و عرض ۵۰/۱ و ارتفاع ۸۰/۲ متر بر روی این امامزاده كه در همان سال بازسازی شده و دارای ابعاد ۷۵×۱۹۰ و بلندی ۲۵ سانتيمتر می باشد قرار دارد . ثبت ملی. این اثر در تاریخ
می باشد قرار دارد . ثبت ملی. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ماه سال ۱۳۷۹ در ضمره آثار ملموس ملی کشور و استان سمنان به ثبت رسیده است.
بنا وبقعه تاریخی بشیر و نذیر دو تن از مقدسین و حاخام‌های یهودی مربوط به دوره صفوی است و در بهبهان، بلوار بشیر ونذیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. هویت بشیر و نذیر. معروف است که ساکنان بومی بهبهان اصلیتی یهودی دارند. وجود مقبره‌ای منتسب به دو سردار یهودی در نزدیکی بهبهان یکی از این نشانه‌هاست. جالب‌تر اینکه هنوز بسیاری از مردم روزهای شنبه برای زیارت این قبور به آرامگاهشان می‌روند. انجمن کلیمیان تهران/نشریه احوا مرداد 1388 مردم بهبهان از
تهران/نشریه احوا مرداد 1388 مردم بهبهان از گذشته‌های دور به زیارت بشیر و نذیر رفته و حتی به درگاه آن‌ها نذر می‌کردند. مثلاً زنان بزرگان و ثروتمندان شهر برای سلامتی خانواده‌شان نذر می‌کردند که نان و پنیر، باقالی پخته و آجیل مشکل‌گشا در این محل پخش کنند. همچنین، عقیده بر این بود که اگر فردی از اعضای خانواده به سفر راه دور می‌رفت، روزهای شنبه‌ی هر هفته زنان فامیل به بشیر و نذیر رفته، آش رشته درست کرده و میان حاضران تقسیم می‌کردند و باور داشتند مسافرشان به سلامت باز خواهد گشت. یا هرگاه پسری به سربازی فرستاده
باز خواهد گشت. یا هرگاه پسری به سربازی فرستاده می‌شد مادرش عصرهای شنبه به مدت دو سال تا برگشتن پسر به مقبره بشیر و نذیر رفته و آش رشته و باقالی پخته پخش می‌کرد. در این باره خصوصا مربوط به زیارت این مکان در روز شنبه به‌دلیل تقدس شبات(شنبه) نزد یهودیان جالب توجه است و بازمانده‌ی دوره‌ای است که یهودیان بسیاری ساکن بهبهان بودند. امروزه نیز به باور مردم شهر، بهبهان در دوره‌ای یکی از مراکز بزرگ یهودیان بوده است. منابع. http://www.iranjewish.com/NahadHa/sazmangisha/maghalat/Ahava_12_Jaleb.htm
مقبره سید صدرالدین مربوط به دوره صفوی است و در چالدران، در حومه شهر واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای دهدشت مربوط به دوره صفوی است و در دهدشت، خیابان ابوذر غفاری، مجاور حمام کهیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ثبت در فهرست میراث جهانی. در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای دهدشت به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران
پل پنج چشمه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بناب، در یک کیلومتری جنوب شرقی و به فاصله ۶۰۰ متر از ضلع شرقی جاده کمربندی شرق شهر بناب بر روی رودخانه صوفی چای (سوویخ چایی) قرار دارد. این پل دارای پنج چشمه است که به صورت قرینه ساخته شده‌اند و چشمهٔ میانی از بقیه بزرگتر است. طول این پل ۵۰ متر و عرض آن ۴/۸۰ متر است. پایه‌ها سنگی و طاقها جناقی و با آجر چهارگوش بنا شده‌است. کف پل سنگ‌فرش و در طرفین دارای دست‌انداز آجری (جان پناه) به ارتفاع یک متر است. و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۸۷ به‌عنوان یکی از آثار
در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل بدست&lt;ins&gt; ارباب&lt;/ins&gt; علی اکبر&lt;ins&gt; یزدانی&lt;/ins&gt; بن صمد بنابی بدلیل عبور راحت کاروان‌ها از روی صوفی چای ساخته شد (چون شهرستان بناب بر روی جاده ابریشم قرار داشت )
کاروانسرای نیک‌پی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان زنجان، بخش زنجانرود، شهر نیک‌پی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ویژگی‌های معماری. کاروانسرای نیک‌پی از کاروانسرای به سبک چهار ایوانی دوران صفویه است. این کاروانسرا با پلان چهار گوش دارای صحن و میانسرای هشت ضلعی غیرمنظم بوده که گرداگرد آن را حجره‌های چهارده‌گانه دربرداشته، برای دستیابی به اصطبل، انبارها و سایر فضاهای خدماتی در گوشه هر ضلع از صحن، میانسرا فضاهای ارتباطی وجود داشته‌است. این
صحن، میانسرا فضاهای ارتباطی وجود داشته‌است. این کاروانسرا دارای یک ورودی در بخش خاوری بود. در دو سوی آن حجره‌های نگهبانان به گونه قرینه جای گرفته بودند، طاق و قوسها در این اثر تاریخی به صورت ضربی اعمال و عنصر قرینه‌سازی به زیباترین شکل بر پایه الگوی رایج در معماری سنتی ایران رعایت شده‌است. از میان ویژگی‌های آشکار این اثر تاریخی، وجود فضاهایی معروف به چهار پخی در چهار ضلعی صحن و میانسرای مرکزی برای دستیابی به سایر فضاهای داخلی مانند انبارها و اصطبل بوده‌است. بازسازی. اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و
بازسازی. اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان طرح بازسازی و بهسازی کاروانسرای نیک‌پی را با اعتباری بیش از یک هزار میلیون ریال مصوب و در دو فاز به مرحله اجرا رساند. در فاز نخست مرمت کاروانسرا در سال ۱۳۸۹ (مرمت اضطراری) حفاظت، رفع خطر و استحکام بخشی اضطراری بنا- دوغاب ریزی بر روی طاقهای موجود، تعویض و اصلاح آجرهای فرسوده طاقها، پایه‌ها، بام سازی دالان جنوب غربی، تهیه طرح مرمت اضطراری بنای کاروانسرا و پیگیریهای باستانشناسی مورد نیاز جهت نمایان سازی اندام مدفون انجام شد. در فاز دوم نیز
نمایان سازی اندام مدفون انجام شد. در فاز دوم نیز اقداماتی چون عایق کاری رطوبتی، بند کشی توپر نمای آجری، بازسازی طاقها و تویزه‌های فرسوده، تثبیت بخشهای فرسوده طاقها، تعویض آجرهای آسیب دیده و نما چینی با آجر ختایی، از جمله اقدامات انجام گرفت.
منزل حاج حسین خاکباز محسنی مربوط به دوره قاجار است و در اراک، محله عباس‌آباد، حد فاصل خیابانهای بهشتی و دانشگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ساختمان بنا. این خانه توسط سید حسین خاکباز یکی از فرزندان حاج آقا محسن اراکی ساخته شده‌است. بنای خانه در سال ۱۳۰۴ و توسط یک مهندس روسی و معمار ایرانی بنام استاد مراد چمنی ساخته شد. ساختمان آن کوشکی و با تزئینات آجری خاص دوره قاجاریه‌است که به مساحت ۳ هزار متر مربع ساخته شده و دارای ۲ ایوان شرقی و غربی،
متر مربع ساخته شده و دارای ۲ ایوان شرقی و غربی، ۱۱ اتاق، حمام خصوصی قدیمی در خارج از محوطه خانه و دو قنات که یکی در محوطه ساختمان به نام قنات ده و دیگری در زیر آب‌انبار به نام قنات خان حاکم است.
کلیسای مسروپ مربوط به دوره قاجار است و در اراک، خیابان شهید چمران (نیسانیان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۳۵۳۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در سنگ نبشته بالای سر در ورودی این بنا به زبان ارمنی آمده‌است: «کلیسای مسروپ مقدس در زمان خود و با همیاری ارمنی‌های کزاز (شازند)، کمره هفت جامپلق و بور به سال ۱۹۱۴ میلادی ساخته شده‌است.» بنابراین، بنا مربوط به دوره قاجاریه است. معماری و توصیف کلیسا. این کلیسا که با سرمایه ارامنه در سال ۱۹۱۴ میلادی ساخته شده‌است دارای چهار بخش مدرسه، منزل
میلادی ساخته شده‌است دارای چهار بخش مدرسه، منزل کشیش، تالار اجتماعات و کلیسا است. ساختمان اصلی نیز از سه بخش مردم نشین، محراب و دو اتاق کناری در نزدیکی محراب تشکیل شده‌است. پلان کلیسا بازیلیکا مستطیل شکل به ابعاد ۶×۲۴ در ۶×۱۵ متر بوده و در جهت شرق به غرب واقع شده‌است. سقف کلیسا بر روی چهار ستون که توسط قوسهایی به یکدیگر و به دیوارهای جانبی وصل شده‌اند تکیه دارد. کلیسا دارای نورگیرهای متعددی در چهار جهت بنا است و دو ورودی در قسمت‌های جنوبی و غربی می‌باشد. برج ناقوس خانه کلیسا در جلوی ورودی غربی واقع
برج ناقوس خانه کلیسا در جلوی ورودی غربی واقع شده‌است.
امامزاده شاه نظر مربوط به دوره قاجار است و در آرادان، مرکز شهر، روی قلعه سابق آرادان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اطلاعات فیزیکی. آستان امامزاده سلطان شاه نظر (علیه السلام) در شهر آرادان حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر گرمسار روی تپه‌ای واقع شده که از فاصله دور به خوبی نمایان است و برابرشواهد موجود، قدمت تپه به دوران قبل از اسلام می‌رسد. بنای ساختمان حرم تقریباً مستطیل شکل و طاق‌های آن جناقی و گنبدی شکل تقریباً مخروطی است و از نظر معماری در
و گنبدی شکل تقریباً مخروطی است و از نظر معماری در نوع خود کم نظیراست و داخل گنبد از گچبری‌های زیبائی برخوردار است و سبک معماری آن به صورت خشت وگلی بوده و نمای آن آجری و سفال می‌باشد در وسط حرم ضریح چوبی به طول ۲ متر و عرض ۱/۵ متر وجود دارد. مساحت کل بنای بقعه ۳۰۰ متر مربع است و مجموع مساحت عرصه بقعه امامزاده ۵۰۰ متر مربع می‌باشد. قدمت تاریخی آن به دوران قاجاریه می‌رسد. دارای جاده آسفالته و آب لوله‌کشی است. به خصوص در ضلع غربی گنبد و ایوان‌ها ایجاد شده است. به گفته معمرین و معتمدین محل درسال‌های قبل، این
به گفته معمرین و معتمدین محل درسال‌های قبل، این امامزاده دارای زائران و مراجعه کنندگان بسیار بود، اما به علت عدم رسیدگی در گذشته و نامطلوب بودن وضعیت ساختمان، بقعه به تدریج از رونق افتاد. این بنا بر اثر وقوع زلزله‌ای آسیب‌های فراوان و خسارات جبران‌ناپذیری دیده و شکاف‌های عمیق در نقاط مختلف ساختمان به خصوص در ضلع غربی گنبد و ایوان‌ها ایجاد شده است. زیارت نامه. السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً
اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ