payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به داشتن یک بدن پوشیده از پولک، همراه با سر سگ، پنجهٔ شیر و بال طاووس توصیف می‌شود. همچنین گاهی‌اوقات با چهرهٔ یک انسان تصویر می‌شود. سیمرغ یک شخص محافظ خیراندیش با قدرت محافظتی و شفا بوده است. او بزرگ‌ترین ایزدبانوی ایران است و اعتقاد بر این بوده که آب و زمین را تمیز می‌کند و باروری را به ارمغان می‌آورد. این موجود همچنین به عنوان رسول یا واسطهٔ بین آسمان و زمین و نماد اتحاد آنها دیده می‌شود. سیمرغ اغلب در ادبیات کلاسیک و مدرن ایرانی ذکر می‌شود و به‌طور خاصی در عرفان صوفی به عنوان یک استعاره برای خدا مورد
در عرفان صوفی به عنوان یک استعاره برای خدا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرنده اسطوره‌ای در چند داستان قدیمی از خلقت وجود دارد. با توجه به افسانه‌های ایرانی، سیمرغ بسیار پیر بوده است، تا بدان جا که نابودی جهان را سه بار دیده است. شیردال. شیردال یا گریفین (در پارسی میانه: بَشکوچ) گریفین یک کیمرا یا یک موجود اسطوره‌ای ترکیبی است. این موجود افسانه‌ای دارای بدن شیر و بال و سر عقاب است؛ بنابراین پادشاه حیوانات و پرندگان را به تصویر می‌کشند. آنها همچنین ممکن است گوش اسب داشته باشند. گریفین‌ها که از قدیم‌الایام
گوش اسب داشته باشند. گریفین‌ها که از قدیم‌الایام به حفاظت از گنجینه‌ها و دارایی‌ها شناخته شده‌اند، محافظانی در برابر شر، سعایت و جادو نیز هستند. گریفین که در برخی از کلیساها مجسمه‌اش ساخته شده، در نمادپردازی مسیحی شناخته شده است و هم الوهیت و هم انسان را به تصویر می‌کشد. در نشان‌شناسی (هرالدی) گریفین‌ها به معنای شجاعت، رهبری و قدرت هستند. آن‌ها با شکلی خشن به تصویر کشیده شده‌اند، اما در طول قرن‌ها همواره مورد احترام بوده‌اند. آن‌ها به‌طور مرتب روی کت‌ها، بازوها، پرچم‌های خانواده‌های با اصالت و مشهور مهم در
پرچم‌های خانواده‌های با اصالت و مشهور مهم در اروپا ظاهر می‌شوند. ریشهٔ این موجود اسطوره‌ای جذاب از اروپای غربی به لبه‌های شرقی شبه قاره هند و فراتر از آن می‌رسد. گریفین‌های قدرتمند و با شکوه، وظیفهٔ محافظت از طلا و گنج را داشته‌اند. در دوران قرون وسطا، آن‌ها به عنوان نماد ازدواج تک‌همسری در نظر گرفته می‌شدند. آن‌ها وفاداری را تحسین می‌کردند. گریفین‌ها به شدت به شریک زندگی خود وفادار بودند، و در صورت مرگ همسر ابداً ازدواج نمی‌کردند. آن‌ها کم‌کم تبدیل به نمادی از عیسی هم شدند زیرا می‌توانستند در هوا و زمین
از عیسی هم شدند زیرا می‌توانستند در هوا و زمین به راحتی حضور داشته باشند که این ماهیت انسانی و الهی مسیح را نشان می‌دهد. گریفین‌ها هم قدرت و هم خرد را نشان می‌دهند. آن‌ها معمولاً در طول جنگ مرتبط با قدرت هستند. جمهوری جنوا در قرون وسطی، از گریفن‌ها به عنوان نمادی از تمام قایق‌های دریانوردی خود استفاده می‌کرد. هما. پرندهٔ هما یک موجود افسانه‌ای و خیالی از قصه‌های صوفی است. این پرنده هرگز فرود نمی‌آید و تمام عمرش را در آسمان سپری می‌کند. این پرنده در فاصلهٔ بسیار زیادی از زمین پرواز می‌کند، به طوری که دیدن
بسیار زیادی از زمین پرواز می‌کند، به طوری که دیدن آن با استفاده از چشم انسان غیرممکن است. هما به عنوان پرندهٔ شانس و سعادت نیز نامیده می‌شود و موجودی مهربان و نماد شادی است. با توجه به افسانه‌های صوفی، هنگامی که انسان نگاهی اجمالی به هما و حتی سایهٔ آن داشته باشد، در باقی زندگی خوشبختی همراه او خواهد بود. عنایت خان از مؤسسین صوفی‌گری، ابعاد معنوی این پرنده را به تصویر می‌کشد. یه گفتهٔ او، بعد روحانی این پرنده نمایانگر به اوج رسیدن یک تفکر است، اوجی که تمام مرزها را در هم می‌شکند. «هُما» به زبان فارسی به
مرزها را در هم می‌شکند. «هُما» به زبان فارسی به معنای پرنده افسانه‌ای است. در زمان‌های قدیم اعتقاد بر این بود که اگر این موجود افسانه‌ای روی سر یک فرد بنشیند، خوش‌شانسی به آن فرد روی می‌آورد و او پادشاه می‌شود. در کلمه هما، دو بخش وجود دارد هو به معنای روح و کلمهٔ “ماً یک کلمهٔ عربی که به معنای آب است. در سنت‌های قدیم اعتقاد بر این بود که زرتشت از درخت هما متولد شد چرا که آیه‌ای از کتاب مقدس می‌گوید: «به غیر از مردی که از آب و روح متولد شده است، هیچ‌کس نمی‌تواند به پادشاهی خداوند وارد شود». در برخی از
نمی‌تواند به پادشاهی خداوند وارد شود». در برخی از نسخه‌های تغییر یافته، پرندهٔ هما شبیه ققنوس است. این پرنده پس از گذشت چند صد سال، خود را در آتش می‌سوزاند و از خاکستر خود دوباره متولد می‌شود. این پرنده همچنین به عنوان مرغ بهشت نامیده می‌شود. هما شامل ویژگی‌های فیزیکی هم مرد و هم زن در یک بدن است و یک بال و یک پا دارد. چنان‌چه افسانه‌ها توضیح می‌دهند، گرفتن پرندهٔ هما غیرممکن است. با توجه به مذهب صوفی، پرنده هما را نمی‌توان زنده اسیر کرد و فردی که آن را می‌کشد، در عرض چهل روز می‌میرد. طبیعت. کوه دماوند.
در عرض چهل روز می‌میرد. طبیعت. کوه دماوند. کوه دماوند بلندترین قله در ایران و سراسر خاورمیانه است. دماوند یک آتشفشان فعال است و در اسطوره‌های ایرانی و داستان‌های قومی بسیار نمایان است. این کوه به عنوان یک نماد پایداری ایران در برابر حکومت‌های بیگانه در نظر گرفته می‌شود. کوه دماوند در قسمت پشت اسکناس ۱۰۰۰۰ ریالی چاپ شده است. گل ملی. در منابع از چند گل و گیاه به عنوان گل ملی ایران نام برده شده است. گل‌های ملی ایران نیلوفر آبی، سرو ناز یکی از انواع رز و لاله هستند. نیلوفر آبی. نیلوفر یا لوتوس در اساطیر کهن
هستند. نیلوفر آبی. نیلوفر یا لوتوس در اساطیر کهن ایرانی گل ناهید به‌شمار می‌رفته، و ناهید تصور اصلی مادینهٔ هستی در روایات دینی ایران قدیم بوده است که از جهاتی با معتقدات هندیان باستان مشابه است. سابقهٔ کهن و اساطیری نیلوفر در نزد ایرانیان و هندیان به حدی است که آثار نیلوفر ۸ و ۱۲ و حتی ۱۰۰۰ برگ را در معماری و آثار باستانی این دو قوم به وضوح می‌توان دید. در روایات کهن ایرانی گل نیلوفر آبی را جای نگهداری تخمه یا فر زرتشت که در آب نگهداری می‌شد، می‌دانستند. این نظریه نیز وجود دارد که در تصویر صحنهٔ زایش مهر
نظریه نیز وجود دارد که در تصویر صحنهٔ زایش مهر آن چیزی که مانند میوهٔ کاج به نظر می‌رسد در واقع غنچهٔ نیلوفر است و مهر از این غنچه بیرون می‌آید. از این رو نیلوفر با آیین مهر نیز پیوستگی نزدیک می‌یابد. گل نیلوفر به جهت پشتوانهٔ عظیم تاریخی و فرهنگی خویش در ادبیات فارسی مورد توجه قرار گرفته و خیال آفرینی‌های زیادی در ارتباط با آن پیدا شده است. سرو ناز. نقشی که بر شال‌های ترمه و قلم‌کاری‌های اصفهان دیده می‌شود، شکل سروی است که نوک آن بر اثر وزش باد خم شده باشد، و این می‌رساند که از روزگار کهن مردم به این درخت
و این می‌رساند که از روزگار کهن مردم به این درخت توجهی خاص داشته‌اند. سرو مانند مورد و سداب و هوم مقدس و از دیر باز علامت خاص ایرانیان بوده است. مطابق با روایات ایرانی زرتشت این درخت (سرو کشمر) را از بهشت آورد و در پیش در آتشکده کاشت. به نظر برخی انتساب صفت آزادگی به سرو یادگارِ ارتباط آن با ناهید است که در اساطیر و افسانه‌ها رمزی از آزادی و آزادگی به‌شمار می‌رود. اوستا به نوعی از سرو اشاره می‌کند و آن را درختی بهشتی خطاب می‌کند. لاله. در ایران لاله سمبل شهید است و به استعاره دلالت بر شخص ایثارگری دارد که
است و به استعاره دلالت بر شخص ایثارگری دارد که در راه آرمان دینی یا ملی به شهادت رسیده است. در روایات شیعه سخن از دشت کربلا می‌رود که از خون شهدا لاله‌گون شده است. از سرودهای انقلابی مشهور ایران که در آن شهید به لاله تشبیه شده است می‌توان به سرود به لالهٔ در خون خفته شهیدِ دست از جان شسته سرودهٔ مجتبی میرزاده اشاره کرد. گل محمدی. در نشست مورخ ۲۲ آبان ۱۳۷۴ شمسی که با حضور ریاست انجمن باغبانی ایران و شماری از استادان دانشگاه‌های ایران برگزار گردید، گل سرخ محمدی به عنوان گل ملی کشور تأیید و برگزیده شد.
محمدی به عنوان گل ملی کشور تأیید و برگزیده شد. نمادهای گاهشماری ایران. نمادهای سال. گاه‌شماری حیوانی سرود ملی ایران. سرود ملی و رسمی دولت ایران، یکی از نمادهای ملی ایران است که در مراسم رسمی، یادبودهای ملّی، مسابقات ورزشی و دیگر مناسبت‌های ملّی اجرا یا پخش می‌شود. سرود ملّی ایران دارای دو بخش شعر و موسیقی است. سرودهای ایران در دوران گذشته به شرح ذیل بوده است: نشان‌های حکومتی. دوران قاجار. این نشان‌ها را در روزگار قاجار می‌توان در کل به دو دسته بخش کرد: ۱-نشان‌های شمشیربندان ۲-نشان‌های سرشناسان. نشان‌های
شمشیربندان ۲-نشان‌های سرشناسان. نشان‌های شمشیربندان دارای هشت مرتبه به ترتیب زیر بودند: ۱- نشان نویان اعظم ۲-نشان امیر تومانی ۳-نشان سرتیپی ۴-نشان سرهنگی ۵-نشان یاوری ۶-نشان سلطانی ۷-نشان نایبی ۸-نشان وکیل نشان‌های نامبرده به شکل حمایلی با نوارهای رنگین بود که در پایین آن مدالی با نگارهٔ شیر و خورشید آویزان می‌شد. درجه اهمیت نشان از روی رنگشان بازشناخته می‌شد. دوران پهلوی. پرچم‌های پادشاهی خاندان پهلوی، پرچم‌های شخصی شاه، شهبانو و ولیعهد بودند که در سال ۱۹۷۱ انتخاب شدند. رنگ آبی رنگ خانواده پهلوی می‌باشد و
انتخاب شدند. رنگ آبی رنگ خانواده پهلوی می‌باشد و به همین دلیل زمینهٔ این پرچم‌ها، آبی‌است. نشان‌های شاهنشاهی پهلوی نمادهای رایج در پول ملی ایران. پول ملی ایران دوره قاجار. نمادهای استفاده شده در دوره سلسله قاجار علاوه بر عکس پادشاه تصویر شیر و خورشید و طرح‌های مختلف بوده است. دوره پهلوی. نمادهای به کار رفته در اسکناس‌ها در دوره شاهنشاهی پهلوی افزون بر نماد شیر و خورشید و نگاره پادشاه، نگاره‌هایی از تخت جمشید، آرامگاه دانیال نبی، کوه دماوند، رشته کوه‌های البرز، کاخ تچر، پل قدیم دزفول، طاق بستان، سنگ‌نگاره
کاخ تچر، پل قدیم دزفول، طاق بستان، سنگ‌نگاره پیشکش آوران، نماد نوروز زرتشتیان، مهر سلطنتی داریوش کبیر، عالی قاپو، داریوش بزرگ، پل الله وردی خان، ا، پالایشگاه آبادان، ساختمان بانک ملی ایران، تونل و سد کوهرنگ، تاج پهلوی، آرامگاه حافظ، جام مارلیک، هتل رامسر، سد کرج، پل ورسک و … می‌باشد. دوره جمهوری اسلامی. نمادهای بکار رفته بر روی پولهای رایج در دوره جمهوری اسلامی علاوه بر عکس رهبر جمهوری اسلامی و سید حسن مدرس از تصاویر مسجد الاقصی، قدس، کعبه، سر در دانشگاه تهران، آرامگاه سعدی، حرم امام رضا، میدان نقش جهان
تهران، آرامگاه سعدی، حرم امام رضا، میدان نقش جهان اصفهان، کوه دماوند، ماهواره امید، نماد انرژی هسته‌ای و … استفاده گردیده است. منابع. https://www.ancient-symbols.com/
۱۳٪ از ایران دارای پوشش جنگلی می‌باشد. در زیر بخشی از درختانی که در ایران هستند نام برده می‌شوند:
جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی که تا ۲۰۲۰ با نام بهترین فیلم خارجی زبان شناخته می‌شد، یکی از جایزه‌های اسکار است که از سوی آکادمی علوم و هنرهای سینما به فیلم‌های غیر آمریکایی و عمدتاً غیر انگلیسی زبان اهدا می‌شود. نخستین دوره جوایز اسکار در ۱۹۲۹ برگزار شد و در آن زمان بخش فیلم‌های خارجی وجود نداشت. در فاصله ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ جایزه بهترین فیلم خارجی یک بخش غیر رقابتی بود که به فیلم‌هایی ارائه می‌شد که در آمریکا نمایش داده شده بودند. از ۱۹۵۶ یک بخش رقابتی به نام بهترین فیلم خارجی به جوایز اسکار افزوده شد و از
بهترین فیلم خارجی به جوایز اسکار افزوده شد و از آن سال تا کنون بی‌وقفه به فیلم‌های غیر آمریکایی و غیر انگلیسی زبان که در ایالات متحده آمریکا به نمایش درآمده باشند ارائه شده‌است. نخستین فیلمی که از سوی ایران برای رقابت در اسکار ارائه شد فیلم "دایره مینا" ساختهٔ داریوش مهرجویی بود که در ۱۹۷۷ به آکادمی علوم و هنرهای سینما ارائه شد اما در میان پنج کاندیدای نهایی جایی نداشت. بعد از این دوره ایران تا ۱۹۹۴ فیلم دیگری به اسکار نفرستاد. در ۱۹۹۴ ایران "زیر درختان زیتون" ساختهٔ عباس کیارستمی را به اسکار فرستاد و از
ساختهٔ عباس کیارستمی را به اسکار فرستاد و از این سال تا به امروز به جز یک وقفه یک ساله در ۲۰۱۲ هر سال یک فیلم به اسکار فرستاده‌است. نخستین فیلم ایرانی که به فهرست پنج کاندیدای نهایی رسید فیلم "بچه‌های آسمان" ساختهٔ مجید مجیدی بود که در ۱۹۹۸ نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی شد اما در نهایت جایزه را به فیلم "زندگی زیباست" ساختهٔ روبرتو بنینی از ایتالیا باخت. در ۲۰۱۱ فیلم "جدایی نادر از سیمین" ساختهٔ اصغر فرهادی تبدیل به دومین فیلم ایرانی شد که توانست در میان پنج کاندیدای نهایی جا بگیرد و در نهایت برنده
میان پنج کاندیدای نهایی جا بگیرد و در نهایت برنده جایزه اسکار نیز شد. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲ ایران فیلم "یه حبه قند" ساختهٔ رضا میرکریمی را به عنوان نماینده‌اش به اسکار معرفی کرد اما در همان زمان رئیس بنیاد سینمایی فارابی به دلیل پخش ویدئو بی‌گناهی مسلمانان در وب‌سایت یوتیوب درخواست بایکوت کردن اسکار را کرد و با تأیید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران در آن سال فیلمی به اسکار نفرستاد. سومین و آخرین فیلم ایرانی که تا به امروز به فهرست پنج کاندیدای نهایی راه یافته‌ "فروشنده" دیگر ساختهٔ فرهادی است که توانست در
"فروشنده" دیگر ساختهٔ فرهادی است که توانست در ۲۰۱۶ دومین اسکار برای فرهادی و ایران را به دست آورد. فیلم‌های ارسالی. آکادمی علوم و هنرهای سینمایی از ۱۹۵۶ هر ساله از فیلم‌سازان کشورهای مختلف دنیا دعوت می‌کند تا بهترین فیلم هر کشور را برای رقابت در بخش بهترین فیلم بین‌المللی به این آکادمی ارسال کنند. اسامی فیلم‌های ارسالی باید تا روز ۱ سپتامبر هر سال اعلام شوند. کمیته جایزه فیلم خارجی زبان مسئولیت بررسی و مرور فیلم‌های ارسالی را بر عهده دارد و سپس با رأی‌گیری مخفی از بین اعضای آکادمی پنج نامزد نهایی بهترین
مخفی از بین اعضای آکادمی پنج نامزد نهایی بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب می‌شوند. بر اساس قوانین آکادمی علوم و هنرهای سینمایی یک نهاد سینمایی از سوی هر کشور باید فیلم‌های غیر انگلیسی زبان را به عنوان فیلم منتخب آن کشور به آکادمی ارائه کند. در ایران این وظیفه به عهده بنیاد سینمایی فارابی گذاشته شده‌است. بنیاد فارابی از ۱۹۹۳ هر ساله نماینده ایران را به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی کرده‌است.
کاترین (کیتی) جنُویز، ، (ژوئیه ۱۹۳۵–۱۳ مارس ۱۹۶۴) زنی بود که در ۱۳ مارس ۱۹۶۴ در نزدیکی خانه خود در شهر نیویورک توسط وینستون موسِلی به‌طرز بی‌رحمانه‌ای کشته شد. او در حالی‌که اواخر شب به خانه‌اش برمی‌گشت، مورد حمله و تجاوز قرار گرفت. ادعا می‌شود ۳۸ نفر شاهد قتل او بودند، اما با وجود آن‌که نزدیک به نیم‌ساعت در خیابان فریاد می‌زد، هیچ‌کس به کمک او نرفت. مدرکی دال بر حضور ۳۸ نفر شاهد وجود ندارد و حداقل دو نفر دست به اقدام زده و به پلیس گزارش دادند. بسیاری این موضوع را به بی‌عاطفه‌شدن شهروندان شهرهای بزرگ نسبت
را به بی‌عاطفه‌شدن شهروندان شهرهای بزرگ نسبت دادند. روزنتال (۱۹۶۴) می‌نویسد: «بی‌تفاوتی به همسایگان و مشکلات آنها یک بازتاب (رفتار) شرطی‌شدهٔ زندگی در نیویورک و دیگر شهرهای بزرگ است.» روزنامه‌نگاران، روان‌پزشکان، جامعه‌شناسان و بسیاری دیگر درصدد توضیح این بی‌عملی شاهدان برآمدند. به‌خصوص روانشناسان اجتماعی تلاش کردند تا شرایطی را که تحت آن یک تماشاچی به شخص گرفتار کمک می‌رساند، فهم‌کنند. خیلی زود آزمایش‌ها نشان داد که برخلاف تئوری‌های محبوب، مردم شهرهای بزرگ نسبت به درد و رنج هم‌نوعان‌شان بی‌تفاوت نیستند.
نسبت به درد و رنج هم‌نوعان‌شان بی‌تفاوت نیستند. آزمایش‌ها نشان می‌داد که هرگاه تنها یک نفر شاهد رنج و محنت دیگری باشد، احتمال کمک بسیار بالا خواهد بود؛ با افزایش تعداد شاهدان اما، نه تنها از احتمال آنکه یک فرد معین (از پیش نشانه‌گذاری‌شده برای محقق) پیشنهاد کمک بدهد، کاسته می‌شود، بلکه حتی از احتمال آنکه حداقل یک نفر پیشنهاد کمک بدهد کاسته می‌شود. روانشناسان اجتماعی سه عامل را در توضیح این یافته‌های تجربی مهم می‌دانند: ازبرن (۲۰۰۴) در کتاب خود، مقدمه‌ای بر نظریه بازی‌ها، یک توضیح ریاضی (بر پایه نظریه
بر نظریه بازی‌ها، یک توضیح ریاضی (بر پایه نظریه بازی‌ها) برای این پدیده ارائه داده‌است که ضمن تأیید شواهد تجربی یادشده، رویداد قتل فجیع کیتی را هم توضیح می‌دهد.
گل نیلوفر آبی یا لوتوس در ایران باستان از اهمیت خاصی برخوردار بوده است. این گل با نام‌های (لاله مردابی و لوتوس) نیز شناخته می‌شود و در اغلب تمدن‌های شرقی به عنوان نماد همگانی مطرح گردیده است. گل نیلوفر آبی ریشه در خاک و ساقه در آب دارد و روی آن به طرف خورشید است. این گل نماد نجابت، رشد معنوی، کمال و چرخهٔ تولد و رشد انسان است. فلسفه. نیلوفر آبی که در ضمیر ناخودآگاه انسان ریشه‌ای عمیق دارد و در درون خود دنیای خدایان و انسان‌ها را احاطه کرده با منشأ زندگی و تخیل آدمی جوش خورده است، بدین معنی که مبین رشته‌های
آدمی جوش خورده است، بدین معنی که مبین رشته‌های جادویی و روحانی می‌باشد که نخستین آدمیان را به جهان می‌پیوندد. نخستین تصاویری که بشر از این گیاه خلق کرده بیانگر حس انتزاع گرایی اوست. از آنجائیکه این رمز ریشه در باورهای دینی- مذهبی و اسطوره‌ای دارد با گذشت زمان، تغییر آداب، عقاید و شرایط اجتماعی نه تنها حضورش کم رنگ نگردیده بلکه مستحکم تر به جلوه‌گری خود ادامه داده و قدرت، صلابت و پایداریش را تثبیت کرده است… افسانه‌های باستان. در افسانه‌ها و باورهای مردمان کهن چنین آمده است که در ابتدای خلقت، زمانی که خالق
چنین آمده است که در ابتدای خلقت، زمانی که خالق تنها در میان آب‌های نخستین قرار داشت، همانطوری که متعجب بود که خلقت را از کجا شروع کند، برگ لوتوسی را مشاهده نمود که تنها موجود بود، مقداری از گلی که لوتوس در آن رشد می‌کرد در دست گرفت و بر روی برگ لوتوس قرارداد و سطح زمین به وجود آمد. به این ترتیب نیلوفر سمبل جهان گردید و لایه‌های متعدد گلبرگ‌های آن نمایانگر ادوار مختلف جهان، مقاطع و مراتب گوناگون هستی. درباور آن‌ها هشت گلبرگ نیلوفر نشانهٔ هشت جهت وجود است که پس از خلقت از قعر آب‌های اولیه ظهور کردند این هشت
پس از خلقت از قعر آب‌های اولیه ظهور کردند این هشت جهت عبارتند از (راست-چپ، جلو-عقب، بالا-پائین، بیرون- درون) ظهور نیلوفر از آب‌های اولیه که عاری از هر گونه آلودگی بوده، نشانه خلوص، پاکی و نیروی بالقوه است که از درون آن نیروی مقدس حیات، دانش و معرفت ظهور می‌کند. نمادها. این گل بیانگر نمادهای مختلف می‌باشد که مشترک با عقاید سایر ملل نیز هست به عنوان مثال نماد باروری- کامیابی-قدرت حاصلخیزی زمین- حمایت از هر موجود زنده- صلح جهانی- زیبائی، تندرستی، مظهر عشق، ریاضت و عبادت می‌باشد. لوتوس مظهر روشنایی نیز هست در
و عبادت می‌باشد. لوتوس مظهر روشنایی نیز هست در نتیجه حاصل قدرت‌های خلاق آتش، خورشید قمر است و به عنوان محصول خورشید و آب‌ها شناخته شده است. اساطیر ایران. در اساطیر ایران این گل نماد ایزد بانوی ناهید است که جای مهمی در آئین‌های ایران باستان به خود اختصاص می‌دهد وی ایزد بانوی آب می‌باشد که در نقوش برجسته به صورت زنی جوان حجاری شده است نام این خدا نخستین بار به صورت آناهیتا در کتیبه‌های هخامنشی دیده شده است بنابراین گل نیلوفر آبی را گل آناهیتا به‌شمار آورده‌اند. نیلوفر با آئین مهری نیز پیوستگی نزدیک می‌یابد.
نیلوفر با آئین مهری نیز پیوستگی نزدیک می‌یابد. در صحنه زایش مهر، او از درون غنچه نیلوفر متولد گردیده است بنابراین بر خلاف اینکه ریشه لوتوس را در آئین بودا پنداشته‌اند به آئین مهر یا میتراییسم که قدمتی بس طولانی تراز آئین بودا دارد مربوط می‌گردد. در دین زرتشت این گل سمبل اهورا مزداست. سمبل انسانی اهورامزدا نیم تنه مردی است که شاخه‌ای از گل لوتوس را در میان انگشتان خود گرفته است. نیلوفر آبی و آئین زرتشتی. زرتشتیان این گل را مقدس می‌دانستند زیرا این گل زیبا درمیان مرداب رشد می‌کند و آن‌ها معتقد بودند که محیط
مرداب رشد می‌کند و آن‌ها معتقد بودند که محیط نامناسب زندگی نمی‌تواند دلیلی بر بد پرورش یافتن انسان باشد. سنگ نگاره لوتوس در تخت جمشید حکاکی شده است که این امر حکایت از اهمیت این گل نزد ایرانیان دارد. زرتشتیان بر این باورند که نیلوفر آبی جایگاه نگهداری تخمه یا فر زرتشت است که در آب نگهداری می‌شود. تزئین معماری. این گل به صورت نشان پاکی در بناهای هخامنشیان به عنوان تزئین در بناها کاربر داشته است. از جمله در بنای تخت جمشید به عنوان تزئین حجاری‌ها و سر ستون‌ها دیده می‌شود. نماد کرمانشاه. گل نیلوفر نماد رسمی
دیده می‌شود. نماد کرمانشاه. گل نیلوفر نماد رسمی شهر کرمانشاه است. این گل در سرآب نیلوفر در نزدیکی شهر کرمانشاه می‌روید و به عنوان نمادی از آیین مهر در نقوش طاق بستان نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
بیش‌رویش، هایپرپلازی یا "هایپرجنزی" افزایش شمار یاخته‌های بهنجار در بافت یا عضو است. بیش‌رویش به معنی افزایش در تکثیر سلول و در نتیجه افزایش شمار آن است. در هایپرپلازی ممکن است شاهد بزرگ شدن عمده و فاحش در اندازهٔ اندام بوده و گاهی با نئوپلازی خوش‌خیم (تومور خوش‌خیم) اشتباه گرفته می‌شود. هایپرپلازی اغلب پاسخی اولیه به تحریک غیرطبیعی در روند تکثیر سلولی است و در آن شکل میکروسکوپی سلول طبیعی بوده اما میزان تکثیر بیشتر از حد نیاز است. اگر رشد غیرطبیعی به‌جای شمار سلول، در اندازه سلول رخ بدهد هایپرتروفی نام
شمار سلول، در اندازه سلول رخ بدهد هایپرتروفی نام می‌گیرد. تفاوت‌های معنایی. در تفاوت معنایی هایپرپلازی و نئوپلازی می‌توان گفت که هایپرپلازی یک پاسخ فیزیولوژیک طبیعی (نرمال) به یک محرک خاص در نظر گرفته شده‌است و رشد هایپرپلاستیک در یاخته‌ها مشروط به مکانیسم‌های کنترل نظارتی نرمال باقی می‌ماند. اما در نئوپلازی (فرایند اساسی سرطان و تومورهای خوش‌خیم) سلول‌های دارای ژنتیک غیرطبیعی در شیوه‌ای غیر فیزیولوژیک و بی‌توجه به محرک‌های نرمال تکثیر می‌یابند. به عبارت دیگر در هایپرپلازی، تکثیر فیزیولوژیکی سلول ممکن است
در هایپرپلازی، تکثیر فیزیولوژیکی سلول ممکن است در مرحلهٔ دوم و به خاطر یک علت پاتولوژیک پدیدار شود و با این حال، ماهیت تکثیر پاسخی طبیعی به یک وضعیت غیرطبیعی است، برعکس و در مقابل در نئوپلازی، تکثیر به خودی خود غیرطبیعی است و بدون مکانیسم کنترل انجام می‌شود. نمونه‌های هایپرپلازی. فهرست زیر برخی نمونه‌های بالینی بیش‌رویش یا شرایط منجر به آن است: منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی: Hyperplasia بازیابی ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۱
جراحی زنان و زایمان به اختصار OB/GYN یکی از شاخه‌های پزشکی است، که به بیماری‌های مرتبط با دستگاه تولید مثل زنان و مراقبت مادران باردار و زایمان و حوالی آن می‌پردازد. امروزه جراحی زنان یکی از رشته‌های تخصصی پزشکی است که پزشکان علاقه‌مند در یک دوره چهار ساله طی می‌کنند. زنان به دلیل تغییراتی که در زندگی متحمل می‌شوند، نیازهای مراقبتی ویژه‎ای دارند. متخصص و جراح زنان و زایمان این امکانات را برای بیماران فراهم می‌کند. تاریخچه. جی ماریون سیمس (۱۸۸۳–۱۸۱۳) جراح آمریکایی به عنوان پدر ژنیکولوژی جدید در نظر گرفته
آمریکایی به عنوان پدر ژنیکولوژی جدید در نظر گرفته می‌شود. برنامه درسی. این رشته شامل موارد جراحی و غیر جراحی است. مباحث این رشته مربوط به سه دوره قبل از بلوغ، دوره باروری و دوره بعد از یائسگی می‌باشد. در حال حاضر این رشته در دوره‌های چهار ساله در ایران ارائه می‌شود. معمولاً دانش‌آموختگان این رشته مهارت‌های یک ماما را هم دارند. بیماری‌های اصلی. بیماری‌ها و شرایط شایعی که مربوط به یک متخصص زنان و زایمان می‌شود عبارتند از:
غار جعیتا غاری مرکب متشکل از دو غار سنگ آهکی کارستی جدا از هم اما متصل به‌یکدیگر است که غار بالایی ۲٬۱۳۰ متر و غار پایینی ۶٬۲۰۰ متر درازا داشته و در مجموع، گستره‌ای به طول تقریباً ۹ کیلومتر را در بر می‌گیرد. این غار که طولانی‌ترین غار مرکب در خاورمیانه به‌شمار می‌رود یکی از ۱۴ فینالیست برای انتخاب عجایب هفتگانه طبیعت در سال ۲۰۱۱ بوده‌است. مشخصات. این غارها که در طول میلیون‌ها سال و در پی حل‌شدن سنگ آهک‌های ترک‌خورده بر اثر جریان آب‌های زیرزمینی و اسید کربنیک موجود در آب باران به وجود آمده‌اند در مرکز
کربنیک موجود در آب باران به وجود آمده‌اند در مرکز دامنه‌های غربی کوه لبنان، در درهٔ نهر الکلب در جعیتا در ۵ کیلومتری کرانه‌های دریای مدیترانه و در ۱۸ کیلومتری شمال بیروت، پایتخت لبنان قرار دارند. همچنین ورودی طبیعی غار در ارتفاع ۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. علی‌رغم مسکونی بودن این غارها در دوران پیش از تاریخ، نخستین کشف دوبارهٔ آن‌ها در سال ۱۸۳۶ روی داد که مبلغ مذهبی‌ای آمریکایی به‌ نام ویلیام تامسون موفق به یافتن غار پایینی شد. او تا ۵۰ متری درون غار پیش رفت تا به رودخانه‌ای زیرزمینی رسید، سپس تیری
پیش رفت تا به رودخانه‌ای زیرزمینی رسید، سپس تیری شلیک نمود و از انعکاس صدای آن دریافت که به غاری مهم دست یافته‌است. در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۹۴۰ فعالیت‌های اکتشافی بیشتری از سوی آمریکایی‌ها، انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها صورت گرفت و آن‌ها موفق به پیشروی تا عمق ۱٬۷۵۰ متری غار شدند. پس از آن کاشفان لبنانی از دههٔ ۱۹۴۰ به‌ بعد کار جستجو در غار را ادامه دادند. در سال ۱۹۵۸ غار پایینی برای بازدید عموم گشایش یافت و هم‌زمان عملیات اکتشافی در آن نیز ادامه داشت تا آنکه در همان سال غارشناسان لبنانی، موفق به کشف دالان‌های
همان سال غارشناسان لبنانی، موفق به کشف دالان‌های غار بالایی در ارتفاع ۶۰ متری از غار پایینی شدند. به‌ دنبال این کشف، یک تونل دسترسی و مجموعه‌ای از گردشگاه‌ها بدون آنکه به منظرهٔ طبیعی غار آسیبی وارد شود در آن ساخته شد تا دسترسی بی‌خطر گردشگران به این غارها را فراهم سازد. بزرگترین استالاکتیتهای دنیا در غار بالایی قرار دارد. همچنین دالان‌های غار جعیتا از مجموعه‌ای از تالارها تشکیل‌شده‌است که بزرگترین آن‌ها ۱۲۰ متر ارتفاع دارد. غار جعیتا یکی از نمادهای ملی کشور لبنان و یکی از مهم‌ترین مراکز توریستی این کشور
لبنان و یکی از مهم‌ترین مراکز توریستی این کشور است. همچنین رودخانه‌ٔ زیر زمینی غار پایینی، آب آشامیدنی تازهٔ بیش از یک میلیون لبنانی را تأمین می‌کند و تنها با استفاده از قایق می‌توان از آن بازدید نمود.
حسن طهرانی مقدم (۶ آبان ۱۳۳۸ – ۲۱ آبان ۱۳۹۰) نظامی ایرانی بود. او در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران بود. آخرین سِمَت وی، ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه بود. او به عنوان یکی از پایه‌گذاران برنامه موشکی در سپاه پاسداران شناخته می‌شود و به «پدر موشکی ایران» معروف است. طهرانی مقدم در سال ۱۳۹۰ در پی حادثه انفجار زاغه مهمات واقع در پادگان مدرس کشته شد. زندگی. حسن طهرانی مقدم در ۶ آبان ماه ۱۳۳۸ در محله سرچشمه، تهران زاده شد. وی که در نخستین روزهای تشکیل سپاه پاسداران، به عضویت این نهاد درآمده بود،
سپاه پاسداران، به عضویت این نهاد درآمده بود، در دوران جنگ ایران و عراق، نخستین فرمانده توپخانه سپاه و بنیان‌گذار واحد توپخانه در سپاه بود. پس از آن طهرانی مقدم مسئولیت واحد توپخانه را به حسن شفیع‌زاده واگذار کرد و به یگان موشکی سپاه پاسداران رفت و مسئولیت این یگان را برعهده گرفت. او همچنین در تشکیل و بنیان‌گذاری فرماندهی موشکی سپاه پاسداران تأثیرگذار بود. حسن طهرانی مقدم با پایان جنگ، وارد حوزهٔ تحقیقات و توسعه فعالیت‌های موشکی در سپاه پاسداران شد و مسئولیت ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه را برعهده گرفت.
ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه را برعهده گرفت. در دوران پس از پایان جنگ ایران و عراق، طهرانی مقدم وظیفهٔ مدیریت بر پروژهٔ ساخت چند موشک را در واحد موشکی سپاه پیش از علیرضا یزدانی برعهده داشت. تحصیلات. حسن طهرانی مقدم، در دو مقطع کاردانی و کارشناسی در رشتهٔ صنایع ریخته‌گری در دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی مشغول به تحصیل بود و در مرحلهٔ نخست در سال ۱۳۶۹، مقطع کاردانی و در سال ۱۳۷۴ نیز مقطع کارشناسی را در این دانشگاه گذراند. کشته شدن. حسن طهرانی مقدم در ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۰ بر اثر انفجار زاغه مهمات در پادگان
آبان‌ماه ۱۳۹۰ بر اثر انفجار زاغه مهمات در پادگان مدرس، واقع در شهرستان ملارد، به همراه ۱۶ تا ۴۰ نفر دیگر از اعضای سپاه پاسداران کشته شد.
گلنار فارسی. گلنار فارسی (گل­انار) همان درخت انار است، با این تفاوت که این درخت نر بوده و میوه نمی­‌دهد. شاخه­‌های این درخت نیز همانند درخت انار دارای تیغ هستند و با برگ‌­های بیضی و نوک‌تیز پوشیده شده­‌اند. درخت گل­انار، درختی بهاری است که در اردیبهشت ماه غنچه می‌­کند. این غنچه‌­ها تا اواسط خرداد بر درخت مانده و درست همانند غنچه­‌های انار هستند با این تفاوت که سرانجام به میوه تبدیل نمی‌­شوند. زمانی که این غنچه­‌ها به گل تبدیل شوند، جمع‌آوری‌شده و برای مقاصد دارویی و درمانی مورد استفاده قرار می‌­گیرند. و او