payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همچون بازارهای سنتی سایر شهرهای قدیمی از طاق آجری و تناسب ترکیب، فضاها و تعبیه فضاهای جانبی مانند تیمچه، قهوه‌خانه‌ها (در واقع چای خانه‌ها) و نور طبیعی بدون حرارت و برودت استفاده شده‌است وتاریخ ساخت آن در حدود ۴۰۰ سال پیش برآورد شده‌است. بازار سنتی گلپایگان تا کنون چندین بار مرمت شده است و در آذر ۹۲ نیز مرمت شد و سنگ‌فرش بازار تاریخی گلپایگان بازسازی گردید. تیمچه. تیمچه نیز به معنی کاروانسرا به معنی تیم کوچک یا کاروانسرای کوچک بوده است. اما در دوره معاصر به کاروانسراها یا سراهای کوچک و سرپوشیده، تیمچه
به کاروانسراها یا سراهای کوچک و سرپوشیده، تیمچه می‌گویند. تیمچه فضای مناسبی برای عرضه کالاهای گرانبها مانند فرش، دور از آسیب باد و باران و آفتاب پدیدمی‌آورد. به همین سبب فضای تیمچه‌ها، غالباً نسبت به کاروانسراها از لحاظ اقتصادی گران‌تر بوده و برای عرضه اجناس ارزان قیمت استفاده نمی‌شده است. جستارهای وابسته. سد گلپایگانمسجد جامع گلپایگانمناره شهر گلپایگاندانشکده فنی و مهندسی گلپایگانوردپاتکان
مسجد جامع گلپایگان از مساجد مهم تاریخی دوران سلجوقی و از مساجد بزرگ ایران زمین است که با توجه به تاریخ ساخت آن شاید بتوان گفت معماری ایرانی - اسلامی این مسجد الگویی بوده‌است برای ساخت مسجدهای بزرگ دیگر به ویژه مناطقی که در قلمرو حکومت سلجوقیان بودند. این مسجد در شهر گلپایگان و خیابان مسجد جامع قرار گرفته‌است. تاریخ بنای مسجد جامع گلپایگان. مسجد جامع گلپایگان در سال ۵۰۸ هجری قمری، در دوران حکومت ابوشجاع محمدبن ملکشاه سلجوقی بنا شده‌است. پیش از آن به استناد نام ابوشجاع که در کتیبه دور گنبد است، زمان ساخت مسجد
ابوشجاع که در کتیبه دور گنبد است، زمان ساخت مسجد گلپایگان را بین سال‌های ۴۹۷ تا ۵۱۲ هجری قمری، یعنی دوران حکومت وی، می‌دانستند تا این که باستان شناسان با خواندن کتیبه‌های محراب دریافتند که بخشی از کتیبه‌ها در زیر کف شبستان مسجد است و به احتمال قوی تاریخ بنا هم روی آن نوشته شده‌است. چنین بود که تاریخ دقیق ساخت مسجد روشن شد. مسجد جامع گلپایگان به دستور ابونصر ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بابا عبدالملک ساخته شده و نام این شخص در ۲ جای مسجد، یکی در کتیبه دور گنبد و دیگری در حاشیه محراب درج شده‌است. معماری مسجد.
و دیگری در حاشیه محراب درج شده‌است. معماری مسجد. این مسجد را یک معمار قزوینی به نام ابوعمر بن محمد القزوینی (معروف به بواسار کسرار) ساخته و نام او نیز در بالای محراب در زیر کتیبه دور گنبد، در ۲ سطح نقش بسته‌است. از دیگر آثاری که نام سلطان ابوشجاع محمد بن ملکشاه سلجوقی به یادگار روی آن‌ها نقش بسته‌است، عبارتند از: منار مسجد جامع ساوه به تاریخ ۵۰۴ هجری، مسجد جامع قزوین به تاریخ ۵۰۸ هجری، ۲ حجره در مسجد جامع دیار بکر ترکیه به تاریخ ۵۱۱ هجری و دیوار روبه روی شبستان مسجد اموی در دمشق به تاریخ ۵۰۳ هجری قمری.
شبستان مسجد اموی در دمشق به تاریخ ۵۰۳ هجری قمری. وقتی تاریخ ساخت مسجد گلپایگان را با تاریخ ساخت مسجدهایی دیگر که در دیار بکر، سوریه، قزوین و ساوه می‌سنجیم، می‌فهمیم که در یک دوره کوتاه چند ساله از سال ۵۰۳ تا ۵۱۱ هجری قمری چند مسجد در دوره حکومت سلجوقی و مناطق دور از هم بنا شده‌است که با توجه به این نکته از یک سو در می‌یابیم که حکومت‌ها، در طول تاریخ، برای کسب مشروعیت و نشان دادن اقتدار و گستردگی قلمرو خود به مسجد به عنوان یک رکن اساسی نگریسته‌اند. از سوی دیگر شاید بررسی‌های دقیق در شیوه معماری این مسجدها
شاید بررسی‌های دقیق در شیوه معماری این مسجدها تشابهات قابل توجهی را نشان دهد. کتیبه‌های مسجد. این مسجد دارای صحن و شبستان وسیع و گنبد بزرگ آجری می‌باشد و متعلق به زمان محمد بن ملکشاه سلجوقی می‌باشد. ازخصوصیات مسجد و گنبد آن دارا بودن کتیبه‌های آجری متعدد و تزئینات فراوان دوره سلجوقی است. در متن کوفی گنبد، نام محمد بن ملک شاه خوانده می‌شود و اطراف محراب بزرگ زیر گنبد در متن کتیبه‌ای نام بانی آن بنای عظیم را، ابونصربن محمد بن ابراهیم آورده‌اند. همچنین بر بدنه‌های مختلف شبستان نام بزرگان دین و جملات مذهبی را
مختلف شبستان نام بزرگان دین و جملات مذهبی را به خط کوفی آجری نوشته‌اند. در زمان فتحعلی شاه قاجار شبستان‌های ساده طرفین گنبد و بناهای شرقی و غربی مسجد را احداث نموده و بر ساختمان‌های گنبد عهد سلجوقی افزوده‌اند. ساختمان گنبد عهد سلجوقی متعلق به اوایل قرن ششم هجری قمری است. صحن مسجد جامع گلپایگان بدون احتساب هشتی‌ها، حجره‌ها و رواق‌ها حدود ۱۶۰۰ متر مربع مساحت دارد و ارتفاع گنبد مسجد ۲۲ متر و ابعاد گنبد از داخل ۱۲ در ۱۲ متر است. یک حوض آب بزرگ و کم عمق نیز در وسط صحن مسجد قرار دارد که علاوه بر مکانی برای وضو
وسط صحن مسجد قرار دارد که علاوه بر مکانی برای وضو گرفتن نمازگزاران بر زیبایی این مسجد افزوده‌است. مسجد جامع گلپایگان و شکارچیان گنج. سر در مسجد گلپایگان از سمت داخل محوطه رو به صحن با آجرهای آبی رنگ با جمله «یا علی» به صورت زیبایی مزین شده و شبستان اصلی مسجد جامع گلپایگان همچون سایر بناهای عصر سلجوقی فاقد کاشی کاری است. در کتیبه‌های مسجد جامع گلپایگان که شرح نوشته‌ها به خط کوفی است، نام ابابکر صدیق، عمر بن خطاب، عثمان، علی ابن ابیطالب و طلحه و زبیر و عبدالرحمن بن عوف... آمده‌است. البته بعدها عده‌ای
عبدالرحمن بن عوف... آمده‌است. البته بعدها عده‌ای خواسته‌اند در اصل کتیبه دست ببرند و جملاتی را در رد و لعن ابابکر و عمر و عثمان و… در کنار کتیبه افزوده‌اند و چند جا را خط زده‌اند. محراب مسجد از دو بخش تشکیل شده‌است که در قسمت پایینی متصل به کف محراب و در قسمت بالای محراب کلمات «الله احد» و «الله صمد» به خط کوفی مشهود است. آیاتی از قرآن کریم نیز در اطراف محراب بزرگ مسجد جامع گلپایگان به خط کوفی نقش بسته‌است. شکارچیان گنج از جمله Lorenz korn و تیم همراهش (که به گلپایگان نیز آمده‌اند)، با شگفتی از کتیبه‌های
به گلپایگان نیز آمده‌اند)، با شگفتی از کتیبه‌های مسجد جامع گلپایگان یاد کرده‌اند. (منبع: مقاله Schatzsuche unter der Moschee شکار گنج در مسجد) مسجد جامع گلپایگان در تاریخ نهم مرداد سال ۱۳۱۲، به شماره ۱۹۱ در فهرست آثار ملی (ایران) ثبت شده‌است. در سند مربوط به مسجد جامع گلپایگان چنین آمده است:نمره ۱۷۵۳/۵۲۴۳۸دولت شاهنشاهی ایرانوزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفهنظر به فصل اول قانون عتیقات مصوبه ۱۲ آبان ۱۳۰۹ شمسی،نظر به فصل اول نظامنامه اجرای قانون عتیقات مصوبه ۲۸ آبان ۱۳۱۱ شمسی،و نظر به پیشنهاد مدیر کل عتیقات
۲۸ آبان ۱۳۱۱ شمسی،و نظر به پیشنهاد مدیر کل عتیقات ـ وزارت معارف مقرر می‌دارد:بنای مسجد جامع گلپایگان که (...) بنای مرکزی آن در سلطنت محمد ولد ملکشاه سلجوقی (۴۹۸ و ۵۱۱ هجری قمری) / و قسمت‌های دیگر در زمان فتحعلی شاه قاجار ساخته شده‌است، تحت نمره ۱۹۱ جزو آثار ملی به ثبت برسد.سند را مدیر کل عتیقات و وزیر معارف امضاء کرده‌اند.در کتاب «مرآت البلدان» یا «مرآت ناصری» تألیف «محمد حسن خان اعتماد السلطنه»، از این مسجد تاریخی یاد شده‌است. نویسنده کتاب مرآة البلدان دربارهٔ مسجد جامع گلپایگان نوشته است:«گنبدی رفیع و
مسجد جامع گلپایگان نوشته است:«گنبدی رفیع و ایوانی منیع داشته. حالا ایوان خراب و گنبد باقی است» دو پوش گنبد گاهی پیوسته و گاه گسسته است. دوپوش گنبد مسجد جامع گلپایگان مانند دوپوش گنبد مسجد جامع یزد و اغلب گنبدهای قرن هفتم به بعد، گسسته (و نه پیوسته) است.دو پوش گنبد گاهی پیوسته و گاه گسسته است.گنبدهای پیش از اسلام (و همچنین گنبدهایی مانند گنبد سلطانیه و گنبد مسجد شیخ لطف‌الله و گنبد خاگی مسجد جامع اصفهان)، دو پوش پیوسته است. چنان‌که گاهی دو پوسته بی هیچ واسطه‌ای به هم متصل می‌شده و گاهی هم فقط صندوقه یا کندو
به هم متصل می‌شده و گاهی هم فقط صندوقه یا کندو و شیاره‌ای میان آن‌ها فاصله بوده‌است. در گنبدهای گسسته (مثل گنبد مسجد جامع گلپایگان)، گاهی دو پوسته در کلاله از هم فاصله می‌گیرند. مسجد جامع گلپایگان در سال ۱۳۱۰ ه‍.ش به سرپرستی آندره گدار فرانسوی مرمت شده‌است.
مناره شهر گلپایگان از بلند ترین مناره های‌ قرن پنجم هجری قمری است. مناره گلپایگان که به آن «میل گلپایگان» نیز گفته می‌شود در خیابان امام خمینی، سه راه آیت طالقانی و روبروی پارک فانوس قرار دارد. ساختار مناره. منار گلپایگان دارای دو در است و در درون آن پلکانی تعبیه شده‌است. قسمت‌های پایین و بالای مناره مرمت گردیده و دارای کتیبه آجری است که این کتیبه به خط کوفی نوشته شده و فاقد تاریخ می‌باشد و متن کتیبهٔ آن از آیه‌های قرآن است.این مناره با قدمتی ۱۰۰۰ ساله در برابر عوامل طبیعی (زلزله، باد، باران، سرما و گرما)
عوامل طبیعی (زلزله، باد، باران، سرما و گرما) سرفراز برجای مانده‌است و از جمله بلندترین مناره‌های ایران می‌باشد.این بنا در سال ۱۳۱۷ مرمت شده و در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۱۵، با شماره ۲۵۰ جزو آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نخستین عکس‌های این بنا در دهه ۲۰ توسط پروفسور آرتور آپهم پوپ گرفته شده است. دو راه پله دارد که به‌صورت دورانی با ۶۴ پله به بالای مناره می‌توان صعود کرد.این مناره از زمان سلجوقیان می‌باشد که ساختمان آن را احتمالاً با ساختمان مسجد جامع و بازار چهارسوق همزمان می‌دانند. تا حدود چهل سال قبل، اطراف
همزمان می‌دانند. تا حدود چهل سال قبل، اطراف آن خرابه و چاله چوله بود که مردم گاهی از آنجا خاک می‌بردند و قطعه‌های ظروف سفالین شکسته نیز دیده می‌شد و آن محل را چاله‌های پامناره می‌گفتند. در محل منار گلپایگان جای خندقی هم بود که یک قسمت آن را برای زمین ورزش صاف کرده بودند ولی اکنون فقط چند متری اطراف مناره را حصار نموده‌اند. اشعار نوشته شده در مناره. گفته می‌شود این مناره برای راهنمایی کاروانیان بوده و بالای آن چراغ نصب می‌کرده‌اند و در جنوبی چهارسوق از جلوی مناره شروع می‌شده‌است.فعلاً خیابان، گودتر از سطح
مناره شروع می‌شده‌است.فعلاً خیابان، گودتر از سطح پای مناره و بازار چهارسوق است. در داخل منار و بالای راه پله‌ها در میان اشعار و یادگاری‌های نوشته شده، این شعر هم دیده می‌شود:منار است و نشان باستان استچه تاجی بر سر گلپایگان است.دریغا کاین نشان آسمانیکه… بر زمین و سر بر آسمان است.زیر این شعر امضاء شده بود: «سید علی آقا ابطحی اهل گوگد و ساکن تهران» شیرهای مناره. دو شیر قبلاً در محل پاشیرا نزدیک مقبره باباعبدالله در کنار جاده قافله و ابتدای کوچه حکومتی بودند. میدان پاشیرا نسبتاً وسیع و دکه بازی و ورزش بچه‌های
پاشیرا نسبتاً وسیع و دکه بازی و ورزش بچه‌های محل بود و براین شیرها که وسیله سرگرمی بچه‌ها بود سوار می‌شدند و بازی می‌کردند. بعد از خیابان کشی چون خیابان چند متری از جاده قافله فاصله پیدا کرد و زمین‌های اطراف پاشیرا را با قسمتی از جاده قدیم به مالکین آن حدود دادند و میدان پاشیرا را هم گودبرداری نمودند که رختشوی خانه بسازند. شیرهای سنگی را با تخته و گرده چوب و غلتک که بوسیله دو گاو نر کشیده می‌شد، تک تک به پای مناره منتقل کردند. از دو شیر سنگی امروز، یکی تنها شده و در زیر سایه مناره سلجوقی در فراق دوست بسر
شده و در زیر سایه مناره سلجوقی در فراق دوست بسر می‌برَد. یکی از شیرها را چند سال قبل دزدیدند و الان تنها یک شیر در پای منار است. این سوال باقیست که چه طور شیر سنگی‌ای که با غلتک و گاو نر آورده شده بود، در روز روشن با جرثقیل و در نزدیکی کلانتری شهر به سرقت رفته است. جستارهای وابسته. مسجد جامع گلپایگانبازار چهار سوق (گلپایگان)دانشکده فنی و مهندسی گلپایگانوردپاتکان
بنای سیدالسادات که در شهر گلپایگان و در تقاطع خیابان مسجد جامع که در سال ۱۳۵۴ هجری شمسی احداث شده و خیابان سیدالسادات قرار دارد. این بنا مربوط به قرن هشتم هجری است. مشخصات. بنای سیدالسادات دارای یک ایوان و غرفه و گلدسته و همچنین دارای گنبدی به ارتفاع ۹ متر است.
انور الحق احدی کوچک محمد صیدالی (زادهٔ ۱۳۳۰ه‍.خ) سیاستمدار اهل افغانستان است. او وزیر مالیهٔ (دارایی) دولت حامد کرزی بود. وی هم‌اکنون وزیر وزارت زراعت، آبیاری و مالداری و رهبر جبههٔ ملی نوین افغانستان (حزب افغان ملت پیشین) است. زندگی‌نامه. انور الحق احدی فرزند قاضی عبدالحق، در سال ۱۳۳۰ خورشیدی، در ولسوالی سروبی مربوط به ولایت کابل به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی و ثانوی را در لیسهٔ عالی حبیبیه به پایان رسانیده سپس کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه آمریکایی بیروت
اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه آمریکایی بیروت به‌دست‌آورد. او کارشناسی ارشدِ تخصصی خود را در رشتهٔ امور مالی و اداری از دانشگاه نورث وسترن و پسانتر دکترای خود را در رشتهٔ علوم سیاسی دانشگاه علوم سیاسی همین دانشگاه بدست آورده است. دکتور انور الحق احدی در سال ۱۹۸۴م به حیث دستیار پروفسور علوم سیاسی در دانشگاه کارلتون آمریکا، در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ و آمر بانکداری در بانک کانتیننتال ایلینوی شیکاگو، در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۲ به حیث پروفسور علوم سیاسی در و از ۲۰۰۲ تا دسامبر ۲۰۰۴ به حیث رئیس عمومی بانک مرکزی
۲۰۰۲ تا دسامبر ۲۰۰۴ به حیث رئیس عمومی بانک مرکزی افغانستان ایفای وظیفه نموده است. موصوف در دسامبر ۲۰۰۴ به حیث وزیر مالیه در کابینهٔ نو حامد کرزی مقرر گردیده و هم‌اکنون وزیر وزارت زراعت، آبیاری و مالداری در کابینه محمد اشرف غنی است. انور الحق احدی، رئیس حزب «افغان ملت» می‌باشد. وی دارای نوشته‌های علمی متعددی در مجله‌ها، جریده‌ها و روزنامه‌های درون و بیرون کشور می‌باشد. در کنار آن کتاب‌های علمی نیز نوشته است. منابع. ۱. وبگاه اطلاع‌رسانی افغانستان افغان پیپر نوشته افغان پیپر
وردپاتکان نام قدیم گلپایگان شهرستان امروزی از استان اصفهان بوده‌است. وَرد به معنای گل سرخ و پاتکان به معنای سرزمین می‌باشد، یعنی در اصل وردپاتکان در زبان فارسی به معنای سرزمین گل سرخ می‌باشد. دهخدا درباره وردپاتکان اینگونه فرموده است: چون در میان سخن نام گلپایگان برده گفتیم اصل آن وردپاتکان بود بهتر آن است که در پایان گفتار چند سطری هم دربار آن نام بنگاریم: کلمه ورد یا وارد بمعنی گل سرخ فارسی است نه عربی. تازیکان کلمه را از فارسی برداشته چنانکه ارمنیان هم برداشته‌اند و بمعنی گل سرخ بکار میبرند. بلکه باید
برداشته‌اند و بمعنی گل سرخ بکار میبرند. بلکه باید گفت که کلمه ورد با کلمه گل یکی است... در علم زبانشناسی پارسی این معلوم است که بسیاری از واوهای زبان قدیم در زبان امروز تبدیل به گاف شده چنانکه کلمه‌های گزند و گراز و گرگ در اصل وزند و وراز و ورگ بوده و مانند اینها بسیار است واو «وارد» هم تبدیل به گاف شده و کلمه گارد یا گرد گردیده است.گلپایگان از ترکیب سه کلمه ( گل - پای - گان ) تشکیل شده‌است. نام اولیه شهر، گردپاذگان بوده‌است.(برهان قاطع،۱۳۶۱، ذیل گلپایگان)، گروهی دیگر نام اصلی آن را گَرپادگان به معنی
گروهی دیگر نام اصلی آن را گَرپادگان به معنی کوهپایه می‌دانند. «گَر» در زبان پارسی میانه به معنای کوه‌است. در اواخر ساسانیان و اوائل اسلام «گردپادگان» خوانده می‌شد و تازیکان معرب نموده «جرباذکان» نامیده‌اند. (معجم البلدان یاقوت دیده شود). سپس از روی قاعده دیگری که آن نیز در زبانشناسی ایران معروف است، را و دال تبدیل به لام گشته و کلمه گارد مبدل بگال و سپس مبدل بگول و سپس مبدل به گل شده و بالاخره وردپاتکان و گلپایگان، شده یعنی شهر گلباد، و چنانکه گفتیم گلباد از نامهای معروف ایرانی بوده‌است. (مقالات کسروی ج ۱
نامهای معروف ایرانی بوده‌است. (مقالات کسروی ج ۱ صفحه ۱۲۲-۱۲۱) برخی گفته‌اند در اصل «ورتپاتکان» به معنی شهر یا سرزمین ورتپات بوده که یکی از نام‌های ایران نیز می‌باشد. سپس به مرور زمان وردپاتکان، «وردپاذکان»، «گردپاذکان»، گلپادگان و سرانجام گلپايگان شده‌است. ورد، به معنی گل سرخ است و در نتیجه تغییراتی که از روی قواعد زبان شناختی در آن روی داده، واژه ورد تبدیل به « گل » شده‌است. پات از مصدر پاییدن، به معنی نگاهبانی کردن است. و «وردپات» گل نگاهدار معنی می‌دهد. پات پس از مدتی «پاذ» و سرانجام تبدیل به «پای»
پات پس از مدتی «پاذ» و سرانجام تبدیل به «پای» شده‌است. واژه «کان» که سپس «گان» گردیده در آخر نام شهرها و آبادی‌های بسیاری چون اردکان، زنگان، ارزنگان و ارزنکان… آمده‌است. جستارهای وابسته. سد گلپایگان مسجد جامع گلپایگان مناره شهر گلپایگان بازار چهار سوق (گلپایگان) دانشکده فنی و مهندسی گلپایگان
چال‌هما روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است. جغرافیا. روستای چال هما تقریباً در۵۰ کیلومتری جنوب غرب اراک و ۲۵ کیلومتری شازند قرار گرفته‌است. روستای چالهما از نظر جغرافیایی در دامنه کوه‌های مرتفع و برفگیر واقع شده که باعث شده روستا دارای آب و هوای سرد کوهستانی باشد و تپه‌های اطراف آن در سال‌های اخیر مورد توجه زنبور داران قرار گرفته‌است. در واقع این روستا از سردترین مناطق آب و هوایی استان مرکزی است. از جاذبه‌های تفریحی این روستا می‌توان به دو سد خاکی چال‌هما و آب و هوای
روستا می‌توان به دو سد خاکی چال‌هما و آب و هوای معتدل آن در تابستان و همچنین در زمستان اشاره کرد که باعث جذب گردشگران در تمام فصول شده‌اند. کوه‌های مرتفع این روستا از سرچشمه‌های اصلی آبهایی هستند که به سد کمال صالح منتهی می‌شوند و در تأمین آب شرب سهم بسزایی دارند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰۹ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
کرم‌های خاکی یا کرمشک جانورانی دارای بدنی نرم هستند. بدن آن‌ها به بندهایی تقسیم شده‌است. آن‌ها استخوان ندارند و معمولاً دراز هستند. کرم‌ها از گوناگونی زیادی برخوردارند. آن‌ها در زمین می‌خزند. کرم‌های خاکی در هر جایی یافت می‌شوند و طول آن‌ها معمولاً بیشتر از ۳ سانتی‌متر است. آن‌ها بیشتر به رنگ صورتی قهوه‌ای یا صورتی تیره هستند. هرچند که کرم خاکی فاقد استخوان یا غضروف است اما دارای اسکلت آب ایستایی است. کرم خاکی از معدود بی‌مهرگان دارای دستگاه گردش خون بسته‌است که دارای قلب لوله‌ای در سطح پشتی است. تنفس کرم
که دارای قلب لوله‌ای در سطح پشتی است. تنفس کرم خاکی از طریق پوست است و شبکهٔ گستردهٔ مویرگی زیر پوست در نزدیکی سطح تنفس دارد. کرم خاکی از شاخهٔ کرم‌های حلقوی با بدن بندبند است که مواد زائد هر بند توسط یک سامانهٔ متانفریدی از طریق منفذی بیرونی در بند قبلی با مثانه‌ای در انتهای نفریدی دفع می‌شود. این کرم ها هرمافرودیت (نرماده هستند ) وبا لقاح دوطرفی تولید مثل میکنند آناتومی. فرم و عملکرد. بسته به گونه، یک کرم خاکی بالغ می‌تواند از 10 میلی‌متر (0.39 اینچ) طول و 1 میلی‌متر (0.039 اینچ) عرض تا 3 متر (9.8 فوت)
و 1 میلی‌متر (0.039 اینچ) عرض تا 3 متر (9.8 فوت) طول و بیش از 25 میلی‌متر (0.98 اینچ) عرض داشته باشد، اما کرم خاکی معمولی Lumbricus terrestris تا حدود 360 میلی‌متر (14 اینچ) طول دارد. احتمالاً طولانی‌ترین کرم بر اساس سوابق تأیید شده، Amynthas mekongianus است که تا 3 متر (10 فوت) در گل و لای در امتداد سواحل 4350 کیلومتری (2700 مایل) رودخانه مکونگ در جنوب شرقی آسیا امتداد می‌یابد. از جلو به عقب، شکل اصلی کرم خاکی یک لوله استوانه‌ای در یک لوله است که به مجموعه‌ای از بخش‌ها (به نام متامر ) تقسیم می‌شود که بدن
از بخش‌ها (به نام متامر ) تقسیم می‌شود که بدن را به بخش‌هایی تقسیم می‌کنند. شیارها معمولاً از بیرون روی بدن قابل مشاهده هستند که بخش‌ها را مشخص می‌کنند. منافذ پشتی و نفریدیوپورها مایعی ترشح می‌کنند که سطح کرم را مرطوب و محافظت می‌کند و به آن اجازه تنفس می‌دهد. به جز بخش‌های دهان و مقعد، هر بخش دارای موهای زبری به نام موهای جانبی است که برای محکم کردن قسمت‌هایی از بدن در حین حرکت استفاده می‌شوند. گونه‌ها ممکن است چهار جفت موی روی هر بخش یا بیش از هشت موی جانبی داشته باشند که گاهی اوقات یک دایره کامل از
جانبی داشته باشند که گاهی اوقات یک دایره کامل از موهای زائد را در هر بخش تشکیل می‌دهند. موهای شکمی ویژه‌ای برای محکم کردن کرم‌های خاکی جفت‌گیری با نفوذ به بدن جفت‌هایشان استفاده می‌شوند. به طور کلی، در یک گونه، تعداد بندهای یافت شده در بین نمونه‌ها ثابت است و افراد با تعداد بندهایی که در طول زندگی خود خواهند داشت، متولد می‌شوند. بند اول بدن (بند شماره ۱) هم دهان کرم خاکی و هم یک لوب گوشتی به نام پروستومیوم را که بالای دهان قرار دارد، نشان می‌دهد که ورودی را هنگام استراحت کرم مسدود می‌کند، اما همچنین برای
هنگام استراحت کرم مسدود می‌کند، اما همچنین برای حس کردن و درک شیمیایی محیط اطراف کرم استفاده می‌شود. برخی از گونه‌های کرم خاکی حتی می‌توانند از پروستومیوم گیرنده برای گرفتن و کشیدن اقلامی مانند علف‌ها و برگ‌ها به داخل لانه خود استفاده کنند. کرم خاکی بالغ یک تورم غده‌ای کمربندی شکل به نام کلیتلوم ایجاد می‌کند که چندین بند را به سمت قسمت جلویی بدن جانور می‌پوشاند. این بند بخشی از سیستم تولید مثل است و کپسول‌های تخم تولید می‌کند. بند خلفی معمولاً مانند بقیه بدن استوانه‌ای است، اما بسته به گونه، ممکن است
بدن استوانه‌ای است، اما بسته به گونه، ممکن است چهارگوش، هشت‌ضلعی، ذوزنقه‌ای یا مسطح نیز باشد. بند آخر، پری‌پروکت نامیده می‌شود ؛ مخرج کرم خاکی، یک شکاف عمودی کوتاه، در این بند یافت می‌شود. بخشی از کرم خاکی در خلف کلیتلوم شامل تمام ساختارهای سگمنتال قسمت بیرونی هر بند، یک کوتیکول نازک روی پوست قرار دارد که معمولاً به رنگ قرمز تا قهوه‌ای است و دارای سلول‌های تخصصی است که مخاط را روی کوتیکول ترشح می‌کنند تا بدن را مرطوب نگه دارند و حرکت در خاک را آسان کنند. در زیر پوست، لایه‌ای از بافت عصبی و دو لایه ماهیچه -
زیر پوست، لایه‌ای از بافت عصبی و دو لایه ماهیچه - یک لایه بیرونی نازک از ماهیچه حلقوی و یک لایه داخلی بسیار ضخیم‌تر از ماهیچه طولی - وجود دارد. در داخل لایه ماهیچه، یک محفظه پر از مایع به نام سلوم وجود دارد که با فشار خود، ساختار بدن بدون استخوان کرم را فراهم می‌کند. بندها توسط سپتا (جمع "سپتوم") از یکدیگر جدا می‌شوند که دیواره‌های عرضی سوراخ‌دار هستند و به مایع سلوم اجازه عبور بین بندها را می‌دهند. یک جفت ساختار به نام نفروستوم در پشت هر بند قرار دارد. یک لوله نفروستومی از هر نفروستوم از طریق سپتوم به بند
نفروستومی از هر نفروستوم از طریق سپتوم به بند بعدی منتهی می‌شود. این لوله سپس به اندام اصلی فیلترکننده مایعات بدن، نفریدیا یا متانفریدیوم، منتهی می‌شود که ضایعات متابولیک را از مایع سلومیک جدا کرده و آن را از طریق منافذی به نام نفریدیاپور در پهلوهای کرم دفع می‌کند. معمولاً در بیشتر بندها دو نفریدیا (گاهی اوقات بیشتر) یافت می‌شود. در مرکز کرم، دستگاه گوارش قرار دارد که مستقیماً از دهان تا مخرج بدون پیچ خوردگی امتداد دارد و در بالا و پایین توسط رگ‌های خونی (رگ خونی پشتی و رگ خونی شکمی و همچنین یک رگ خونی زیر
خونی پشتی و رگ خونی شکمی و همچنین یک رگ خونی زیر عصبی) و طناب عصبی شکمی احاطه شده است و در هر بند توسط یک جفت رگ خونی پالیال که رگ‌های خونی پشتی را به رگ‌های خونی زیر عصبی متصل می‌کنند، احاطه شده است. بسیاری از کرم‌های خاکی می‌توانند در پاسخ به استرس، مایع سلومیک را از طریق منافذ پشت خود به بیرون پرتاب کنند؛ کرم خاکی استرالیایی Didymogaster sylvaticus (که به عنوان "کرم خاکی آب‌پاش آبی" شناخته می‌شود) می‌تواند مایع را تا ارتفاع 30 سانتی‌متر (12 اینچ) به بیرون پرتاب کند. • سیستم عصبی سیستم عصبی مرکزی (CNS)
پرتاب کند. • سیستم عصبی سیستم عصبی مرکزی (CNS) از یک مغز دو لوبی ( گانگلیون مغزی یا گانگلیون فوق حلقی)، گانگلیون‌های زیر حلقی، رابط‌های دور حلقی و یک طناب عصبی شکمی تشکیل شده است . مغز کرم‌های خاکی از یک جفت گانگلیون مغزی گلابی شکل تشکیل شده است. این گانگلیون‌ها در قسمت پشتی لوله گوارش در بخش سوم، در شیاری بین حفره دهانی و حلق قرار دارند . یک جفت از اتصالات حلقی-گردنی از مغز، حلق را احاطه کرده و سپس به یک جفت از عقده‌های زیر حلقی واقع در زیر حلق در قطعه چهارم متصل می‌شوند. این ترتیب به این معنی است که مغز،
متصل می‌شوند. این ترتیب به این معنی است که مغز، عقده‌های زیر حلقی و اتصالات حلقی-گردنی یک حلقه عصبی در اطراف حلق تشکیل می‌دهند. طناب عصبی شکمی (که توسط سلول‌های عصبی و فیبرهای عصبی تشکیل شده است) از گانگلیون‌های زیر حلقی شروع می‌شود و در زیر کانال گوارشی تا خلفی‌ترین بخش بدن امتداد می‌یابد. طناب عصبی شکمی در هر بخش دارای یک برآمدگی یا گانگلیون است، یعنی یک گانگلیون سگمنتال که از بخش پنجم تا آخرین بخش بدن وجود دارد. همچنین سه آکسون غول‌پیکر ، یک آکسون غول‌پیکر داخلی (MGA) و دو آکسون غول‌پیکر جانبی (LGA) در
داخلی (MGA) و دو آکسون غول‌پیکر جانبی (LGA) در سمت پشتی میانی طناب عصبی شکمی وجود دارد. MGA قطری معادل 0.07 میلی‌متر دارد و با سرعت 32.2 متر بر ثانیه در جهت قدامی-خلفی انتقال می‌یابد. LGAها کمی باریک‌تر هستند و با قطر 0.05 میلی‌متر در جهت خلفی-قدامی با سرعت 12.6 متر بر ثانیه انتقال می‌یابند. دو LGA در فواصل منظم در امتداد بدن به هم متصل هستند و بنابراین یک آکسون غول‌پیکر در نظر گرفته می‌شوند. هشت تا ده عصب از عقده‌های مغزی خارج می‌شوند تا پروستوم ، حفره دهانی و حلق را عصب‌دهی کنند . سه جفت عصب از
حفره دهانی و حلق را عصب‌دهی کنند . سه جفت عصب از گانگلیون‌های زیرحلقی خارج می‌شوند و به بخش‌های دوم، سوم و چهارم عصب می‌دهند. سه جفت عصب از هر گانگلیون سگمنتال امتداد می‌یابند تا ساختارهای مختلف آن سگمنتال را عصب‌دهی کنند. سیستم عصبی سمپاتیک از شبکه‌های عصبی در اپیدرم و لوله گوارش تشکیل شده است. (شبکه عصبی، شبکه‌ای از سلول‌های عصبی متصل به هم است.) اعصابی که در امتداد دیواره بدن امتداد دارند، بین لایه‌های عضلانی دایره‌ای بیرونی و طولی داخلی دیواره عبور می‌کنند. آنها شاخه‌هایی را منشعب می‌کنند که شبکه بین
آنها شاخه‌هایی را منشعب می‌کنند که شبکه بین عضلانی و شبکه زیر اپیدرمی را تشکیل می‌دهند. این اعصاب با رابط کریکوفارنژیال متصل می‌شوند. لمس کرم خاکی، که باعث ایجاد واکنش «فشار» و همچنین (اغلب) واکنشی به خاصیت دهیدراتاسیون نمک روی پوست انسان (سمی برای کرم‌های خاکی) می‌شود، شبکه عصبی زیر اپیدرمی را که به شبکه بین عضلانی متصل است تحریک می‌کند و باعث انقباض عضلات طولی می‌شود. این امر باعث حرکات پیچشی مشاهده شده هنگام برداشتن کرم خاکی توسط انسان می‌شود. این رفتار یک رفلکس است و نیازی به سیستم عصبی مرکزی ندارد؛
یک رفلکس است و نیازی به سیستم عصبی مرکزی ندارد؛ حتی اگر طناب عصبی برداشته شود نیز رخ می‌دهد. هر بند از کرم خاکی شبکه عصبی مخصوص به خود را دارد. شبکه یک بند مستقیماً به شبکه بندهای مجاور متصل نیست. طناب عصبی برای اتصال سیستم‌های عصبی بندها مورد نیاز است. آکسون‌های غول‌پیکر سریع‌ترین سیگنال‌ها را در امتداد طناب عصبی حمل می‌کنند. این‌ها سیگنال‌های اضطراری هستند که رفتارهای فرار رفلکسی را آغاز می‌کنند. آکسون غول‌پیکر پشتی بزرگ‌تر، سریع‌ترین سیگنال‌ها را از عقب به جلوی حیوان هدایت می‌کند. اگر قسمت عقب کرم لمس
به جلوی حیوان هدایت می‌کند. اگر قسمت عقب کرم لمس شود، سیگنالی به سرعت به جلو ارسال می‌شود و باعث انقباض عضلات طولی در هر بند می‌شود. این باعث می‌شود که کرم در تلاش برای فرار از یک شکارچی یا تهدید بالقوه دیگر، خیلی سریع کوتاه شود. دو آکسون غول‌پیکر میانی به یکدیگر متصل می‌شوند و سیگنال‌هایی را از جلو به عقب ارسال می‌کنند. تحریک این‌ها باعث می‌شود که کرم خاکی خیلی سریع عقب‌نشینی کند (شاید برای فرار از یک پرنده به داخل لانه خود منقبض شود). وجود سیستم عصبی برای اینکه یک حیوان بتواند درد یا درد را تجربه کند،
اینکه یک حیوان بتواند درد یا درد را تجربه کند، ضروری است . با این حال، سایر ظرفیت‌های فیزیولوژیکی نیز مانند حساسیت به مواد افیونی و تعدیل مرکزی پاسخ‌ها توسط مسکن‌ها مورد نیاز است. مواد انکفالین و α-اندورفین مانند در کرم‌های خاکی یافت شده‌اند. تزریق نالوکسان (یک آنتاگونیست مواد افیونی) پاسخ‌های فرار کرم‌های خاکی را مهار می‌کند. این نشان می‌دهد که مواد افیونی در تعدیل حسی نقش دارند، مشابه آنچه در بسیاری از مهره‌داران یافت می‌شود. پرورش. کرم خاکی را برای موارد زیر پرورش می‌دهند: منابع. سودمندی‌های کرم خاکی
زیر پرورش می‌دهند: منابع. سودمندی‌های کرم خاکی برای زیست‌بوم
جنبش سبز ایران به سلسلهٔ اقداماتی اطلاق می‌شود که در آن معترضان به نتیجهٔ انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران، خواهان برکناری محمود احمدی‌نژاد پس از انتخابات شدند. رنگ سبز ابتدا به عنوان نماد طرفداران میرحسین موسوی انتخاب شد اما پس از انتخابات ۱۳۸۸ ایران و اعتراضات گسترده در واکنش به آن، این رنگ نماد اتحاد و امید کسانی به‌شمار می‌آمد که با انتخاب مجدد احمدی‌نژاد و حتی نظام جمهوری اسلامی مخالف بودند. میرحسین موسوی، مهدی کروبی و سید محمد خاتمی به عنوان «رهبران جنبش سبز» شناخته شده‌اند. در تاریخ نظام جمهوری اسلامی