payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌رود. زبان بودلر رسا و فن شعر او دقیق است. این کتاب که مهم‌ترین اثر شاعر نیز محسوب می‌شود در مجموعه‌ای تحت عنوان «گل‌های رنج» در سال ۱۸۵۷ میلادی انتشار یافت. این مجموعه بلافاصله بعد از انتشار از سوی دادگاه توقیف شد. ناشر به پرداخت صد فرانک و بودلر به پرداخت سیصد فرانک جریمۀ نقدی (که بعدا به پنجاه فرانک کاهش یافت) محکوم شدند و شش قطعه از اشعار نیز از مجموعه حذف شد. این داوری، بودلر را مایوس نکرد به طوری که چهار سال بعد چاپ دوم «گل‌های رنج» با ۳۵ شعر تازه و پس از آن مجموعۀ «اشعار کوچک منثور» منتشر شد. در
و پس از آن مجموعۀ «اشعار کوچک منثور» منتشر شد. در این اثر، بودلر به دنبال کشف زیبایی از درون زشتی است و مبانی زیبایی‌شناسی جدیدی را پایه‌ریزی می‌کند. او خود در اینباره می‌نویسد: "... در این کتاب موحش، من همه عشق، عاطفه، اعتقاد و نفرتم را نهاده‌ام! ..." «گل‌های رنج» بر چندین شاعر برجستۀ فرانسوی از جمله: «پل ورلن»، «آرتور رمبو» و «استفان مالارمه» تأثیر زیادی داشت. قطعاتی از این کتاب برای اولین بار در ایران، با عنوان «قطعه‌هائی از گلهای رنج» توسط «مرتضی شمس» در سال ۱۳۳۵ خورشیدی به زبان فارسی برگردانده و توسط
سال ۱۳۳۵ خورشیدی به زبان فارسی برگردانده و توسط «انتشارات کتابخانه گوتمبرگ» چاپ شد و این سبک را به جامعۀ ادبی ایران معرفی نمود.[۱] ترجمۀ دیگری نیز توسط «محمدعلی اسلامی ندوشن» در مجموعۀ «ملال پاریس و برگزیده‌ای از گل‌های بدی» توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب، در سال ‫۱۳۴۱‬ خورشیدی به چاپ رسید. (تجدید چاپ توسط، انتشارات فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵ خورشیدی). در بسیاری از منابع اولین مترجم این کتاب که مهم‌ترین اثر شارل بودلر نیز محسوب می‌شود، «محمدعلی اسلامی ندوشن» ذکر شده است؛ در صورتیکه کتاب مذکور، با عنوان مجموعۀ «ملال
است؛ در صورتیکه کتاب مذکور، با عنوان مجموعۀ «ملال پاریس و برگزیده‌ای از گل‌های بدی» توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب، در سال ‫۱۳۴۱‬ خورشیدی به چاپ رسیده است. ضمنا در پیشگفتار کتاب مذکور نیز مترجم، دربارهٔ منبع اولین ترجمهٔ فارسی از کتاب «قطعه‌هائی از گلهای رنج» ترجمهٔ «مرتضی شمس» نام می‌برد.[۲] از دیگر ترجمه های این کتاب به زبان فارسی: «گلهای رنج: گزیده اشعار"»، ترجمۀ:" محمدرضا پارسایار، ناشر: «انتشارات هرمس»، چاپ اول، سال ۱۳۸۰ خورشیدی. «"گل های دوزخی»"، ترجمۀ: نیما زاغیان، ناشر: «انتشارات نگاه»، چاپ اول، سال
نیما زاغیان، ناشر: «انتشارات نگاه»، چاپ اول، سال ۱۳۹۴ خورشیدی.
بورس زیراخرمی یا ساب آکرومیال که بورس ساب دلتوئید نیز نامیده می‌شود، یکی از بورس‌های مهم در ناحیه شانه بوده که درصورت التهاب آن، بورسیت ساب آکرومیال ایجاد می‌شود. هر بورس کیسه‌ای کوچک و دارای کمی مایع سینوویال است . بورس‌ها با کاهش اصطکاک بافت‌های اطراف خود، حرکات آن‌ها را نسبت به هم آسان می‌کنند (یعنی بین استخوان و تاندون، پوست و استخوان یا دو ماهیچه). بورسیت ساب آکرومیال، شایع‌ترین بورسیت ناحیه شانه‌است. درصورت راه یافتن املاح کلسیم به بورس، بورسیت کلسیفیه رخ می‌دهد. کالبدشناسی (آناتومی). بورس ساب
کلسیفیه رخ می‌دهد. کالبدشناسی (آناتومی). بورس ساب آکرومیال یا ساب دلتوئید از دو قسمت تشکیل می‌گردد: معمولاً این دو قسمت با یکدیگر درارتباط هستند، ولی گاهی از هم جدا می‌باشند. همچنین این بورس ممکن است با حفره مفصلی درارتباط باشد، اگرچه معمولاً درارتباط نیست. منابع. زائده ای که یک سطح مفصلی بیضی شکل در انتهای خود دارد که با استخوان ترقوه مفصل می‌شود
کاروان ورزشی جانبازان و معلولان ایران در تاریخ ۱۲ تا ۱۹ دسامبر در بازی‌های پارآسیایی ۲۰۱۰ شرکت کردند و توانستند ۲۷ مدال طلا،۲۴ نقره و ۲۹ برنز کسب کنند و در رتبه چهارم جدول مدالی قرار گیرند. کاروان ورزشی ایران. کاروان ورزشی ایران با ۱۶۳ ورزشکار مرد و زن در این رقابت‌ها شرکت کرد.
از پا افتاده یا به جنگل خوش آمديد فیلمی به کارگردانی پیتر برگ محصول سال ۲۰۰۳ آمریکا است که از بازیگران اصلی آن می‌توان به دواین جانسون، شان ویلیام اسکات، رزاریو داوسون، کریستوفر واکن، ایون برمنر، ارنی ریس جونیور اشاره کرد. آرنولد شوارتزنگر نیز در این فیلم به صورت کمیو حضور داشته‌است.
جسیکا کافیل بازیگر و خواننده آمریکایی که متولد ۳۰ مارس ۱۹۷۶ است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم دختران سفید و حدس بزنید چه کسی اشاره کرد.
هراکلوناس با نام کامل کنستانتینوس هراکلیوس (زادهٔ ۶۱۵ یا ۶۲۶ – درگذشتهٔ ۶۴۱) امپراتور بیزانس برای مدت کوتاهی از فوریه تا سپتامبر ۶۴۱ بود. پدرش در وصیت نامه خود شرط کرده بود که هر دو پسرش، هراکلوناس و کنستانتین سوم، باید در آغاز مرگ وی به طور مشترک حکمرانی کنند. هراکلیوس همچنین تصریح کرد که همسرش، مارتینا، همچنان مورد احترام واقع شود و تا آنجا که ممکن است در دربار نیز نفوذ بیکران و قدرت عظیمی داشته باشد، و به عنوان "مادر و امپراتریس" نامیده شود. امپراتور هراکلیوس در فوریه ۶۴۱ بر اثر خیز درگذشت. هنگامی که
در فوریه ۶۴۱ بر اثر خیز درگذشت. هنگامی که مارتینا وصیت امپراتور فقید را علنی کرد، با مقاومت شدیدی نسبت به ایفای هرگونه نقش فعال و روزمره به طور کامل در دولت روبرو شد، اما هر دو هراکلوناس و کنستانتین در فوریه ۶۴۱ بدون هیچ حادثه ای به عنوان امپراتور مشترک اعلام شدند. اما مارتینا بخاطر کوچک بودن پسرش هراکلوناس به نام او حکمرانی می کرد و درگیر یک جنگ قدرت با پسرخوانده خود كنستانتین در دربار شد، که موجب شکل گیری حزب هایی در اطراف هر کدام شد، اما پس از آنكه كنستانتین در آوریل / مه ۶۴۱ به علت بیماری سل درگذشت،
در آوریل / مه ۶۴۱ به علت بیماری سل درگذشت، هراكلوناس به دلیل سن كم، تماماً تحت سایه اقتدار مادرش، تنها امپراتور شد. او از آوریل / مه - سپتامبر / اکتبر ۶۴۱ زیر دستورات مادرش مارتینا سلطنت کرد، اما خیلی زود توسط والنتینوس، ژنرال و غاصب عصاره ارمنی، که کنستانس دوم، پسر کنستانتین سوم را نصب کرد، سرنگون شد. بعد از سرنگونی، زبان امپراتریس مارتینا را شکافتن و بینی هراکلوناس را به دستور والنتینوس بریدند، سپس آنها را به رودس تبعید کردند، جایی که گمان می رود در همان سال درگذشتند. در حقیقت شروع این شورش وخیم و فراگیر
درگذشتند. در حقیقت شروع این شورش وخیم و فراگیر خونین بخاطر این بود که او و مادرش مارتینا را به اشتباه عامل مرگ برادر ناتنیش کنستانتین سوم می‌دانستند. زندگینامه. هراکلوناس پسر هراکلیوس، امپراتور بیزانس از خواهرزاده اش که دومین همسرش بود مارتینا بود. نفوذ مارتینا در سال‌های پایانی حکومت هراکلیوس بسیار زیاد شد و سبب شد تا عنوان «آگوستوس» در چهارم ژوئیهٔ ۶۳۸ به پسرش هراکلوناس اعطا شود و او پس از مرگ پدرش درفوریهٔ ۶۴۱ به امپراتوری مشترک با برادر ناتنیش کنستانتین سوم رسید، و طبق وصیت نامه امپراتور هراکلیوس،
سوم رسید، و طبق وصیت نامه امپراتور هراکلیوس، مارتینا تا آن جا که ممکن بود و قدرت امپراتوری در دست امپراتوران بود در امپراتوری نفوذ می کرد و به عنوان "مادر و امپراتریس" شناخته می شد، این وصیت نامه سبب شد تا مارتینا قدرت واقعی را در دست بگیرد و بجای دو امپراتور حکمرانی کند، اما این کار بشدت مورد مخالفت سنا، ارتش و مردم روبرو شد که نمی خواستند مارتینا آزادانه در همه امور به دلخواه خود اعمال نفوذ رسمی و کاملی کند. در همین بحران و جنگ قدرت بین مارتینا و جناح های سیاسی، خیلی زود در همان سال کنستانتین سوم ناگهان
سیاسی، خیلی زود در همان سال کنستانتین سوم ناگهان در مه ۶۴۱ درگذشت و هراکلوناس تنها امپراتور بیزانس تحت نایب السلطنگی مارتینا شد. هرچند کنستانتین احتمالاً بر اثر بیماری سل درگذشت اما مرگ نابهنگام او باعث بروز شایعاتی مبنی بر مسموم شدن او به‌فرمان مارتینا و هراکلوناس گردید. در نتیجهٔ این شایعات شورشی به رهبری ژنرال والنتینوس به‌وقوع پیوست و او هراکلوناس را وادار کرد تا خواهرزادهٔ جوانش کنستانس دوم (پسر کنستانتین سوم) را به فرمانروایی مشترک با خود برگزیند. مارتینا به‌منظور حفظ تعادل با تاجگذاری پسر کوچکش سزار
به‌منظور حفظ تعادل با تاجگذاری پسر کوچکش سزار داوید (تیبریوس) او را به مقام امپراتوری رساند. اما این کار او باعث رنجش حامیان کنستانس دوم گردید و والنتیانوس اینگونه شایع کرد که هراکلوناس و مادرش می‌خواهند کنستانس و طرفدارانش را حذف نمایند. این موضوع به شورشی مجدد انجامید که با پیروزی شورشیان همراه بود. آنها زبان مارتینا و بینی هراکلوناس را بریده و آنها را به رودس تبعید نمودند. هیچ اطلاعی از هراکلوناس پس از این اتفاق در دست نیست و گمان می‌رود در همان سال ۶۴۱ درگذشته باشد. پس از او امپراتوری روم شرقی به
۶۴۱ درگذشته باشد. پس از او امپراتوری روم شرقی به کنستانس دوم رسید.
رقص روی یخ ( به انگلیسی Ice dancing ) یک رشته از ورزش اسکیت نمایشی ( Figure Skating )است که از ورزش رقص بالروم جهانی طراحی شده است .در سال 1952 ، این رشته به رقابت های قهرمانی اسکیت نمایشی جهان پیوست و در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۶ یک ورزش بازی های مدالی المپیک زمستانی گردید . اجزاء رقابتی ( مسابقه ای ) دو جزء رقابتی در مسابقات رقص روی یخ وجود دارد :
سزار استرادا چاوز , (تولد ۳۱ مارس ۱۹۲۷ - مرگ ۲۳ آوریل ۱۹۹۳) یک رهبر کارگری و فعال حقوق مدنی اهل آمریکا بود که در سال ۱۹۶۲ با دولورس هوارتا، شرکت انجمن ملی کارگران مزرعه را تأسیس کرد که بعدها به نام سندیکای اتحادیه کشاورزان آمریکا یا UFW تغییر نام داد. وی در شهر یوما در ایالت آریزونا در یک خانوادهٔ مکزیکی-آمریکایی به دنیا آمد. او یک کارگر مزرعه و مؤسس سندیکای ملی کارگران کشاورزی بود. سزار چاوز شناخته شده‌ترین فعال آمریکایی لاتین‌تبار در زمینه حقوق بشر است و پیگیر جدی به رسمیت شناخته شدن عضویت کارگران
است و پیگیر جدی به رسمیت شناخته شدن عضویت کارگران اسپانیایی زبان در جنبش اعتراضی کارگران آمریکا بود. او پس از مرگ، به نمادی تاریخی و بزرگ برای جامعه لاتین‌تبار، اتحاد کارگری و جنبش لیبرال و نمادی برای حمایت از کارگران اسپانیایی زبان بر مبنای سازماندهی و شعار او "Sí, se puede" تبدیل شد. (شعار اسپانیایی او به معنی "بله، ممکن است" یا به عبارتی "بله، می‌تواند که انجام شود" است) حامیان او می‌گویند کار او منجر به پیشرفت‌های متعدد برای کارگران اتحادیه شد. زادروز او در ۳۱ مارس، به عنوان روز سزار چاوز، در
ریوگوکو کوکوگیکان یا سومو هال یک سالن ورزشی است که عموماً برای کشتی سنتی ژاپن، سومو استفاده می‌شود و در محلهٔ ریوگوکو واقع در منطقهٔ سومیدا در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این ورزشگاه سرپوشیده در کنار موزه ادو-توکیو قرار دارد. ساختمان کنونی این ورزشگاه در سال ۱۹۸۵ میلادی آمادهٔ بهره‌برداری شده‌است. مساحت ساختمان ورزشگاه ۳۵،۷۰۰ متر مربع می‌باشد و گنجایش ۱۳٬۰۰۰ نفر را دارد. مسابقات سومو هر ساله در سه نوبت ژانویه، مه و سپتامبر در این محل برگزار می‌شود. ریوگوکو کوکوگیکان همچنین برای رویدادهای دیگر، مانند
کوکوگیکان همچنین برای رویدادهای دیگر، مانند بوکس، کشتی‌های حرفه‌ای، کنسرت و موسیقی نیز استفاده می‌شود.
لوران کودو باگبو (زاده ۳۱ مه ۱۹۴۵) یک سیاستمدار اهل ساحل عاج است که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱ رئیس‌جمهور این کشور بود. وی بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۰ ساحل عاج با نادیده انگاشتن آرای مردم و سرکوب مخالفانش خود را رئیس‌جمهور ساحل عاج خواند. او در ۱۱ آوریل ۲۰۱۱ به دست نیروهای فرانسوی دستگیر شد. وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۹ توسط دادگاه بین‌المللی کیفری در لاهه از اتهام جنایات علیه بشریت تبرئه شد. محاکمه. محاکمه او در دادگاه بین‌المللی کیفری لاهه در تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶ آغاز شد، جایی که او همه اتهامات وارده از جمله جنایت
شد، جایی که او همه اتهامات وارده از جمله جنایت علیه بشریت و قتل و تجاوز و شکنجه را منکر شد. همچنانکه هم پرونده‌ای او معاونش شارل بیه لیگود نیز این اتهامات را انکار کرد، اتهامات وارده شامل جنایات علیه بشریت از جمله قتل، تجاوز و آزار و اذیت. با توجه به شرایط امنیتی، قضات به او دستور دادند تا حین محاکمه در بازداشت نگهداری شود. در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۹، حکم تبرئه لوران باگبو و لیگود توسط دادگاه ببین‌المللی کیفری (ICC) و آزادی این دو صادر شد. برخی از ساکنین ساحل عاج با اعلام حکم لوران باگبو جشن گرفتند، گرچه قربانیان
اعلام حکم لوران باگبو جشن گرفتند، گرچه قربانیان خشونت پس از انتخابات سال ۲۰۱۰و گروه‌هایی که از آنها حمایت می‌کردند، مانند عفو بین‌الملل، آزادی این دو را محکوم کردند. محاکمه علیه باگبو اولین مورد علیه یک رئیس دولت توسط دادگاه بین‌المللی کیفری در لاهه بود و در زمینه جنایات گسترده یک شکست برای دادگاه لاهه در محکوم کردن باگبو به‌شمار می‌رود که اعتبار دادگاه بین‌المللی کیفری لاهه (ICC) را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.
آلاسان درامان واتارا (الحسن عبدالرحمن اواتارا) یا الحسن اوتارا (زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۲) یک سیاستمدار اهل ساحل عاج است که دارای مقام ریاست جمهوری ساحل عاج می‌باشد. ریاست جمهوری وی توسط بیشتر رهبران جهان و سازمان ملل به رسمیت شناخته شده‌است. وی جایگزین لوران باگبو شد.
تاریخ نیشابور از شهر نیشابور نشئت می‌گیرد که یکی از مراکز دانش، و زادگاه بسیاری از دانشمندان، شعرا، صوفیان و دیگر بزرگان ایرانی در طول تاریخ بوده و به عنوان یکی از نمادهای تاریخ و فرهنگ ایران مطرح شده است. این شهر در سال "۶۴۳" میلادی در زمان خلافت عمر بن خطاب، فتح شد. همچنین نیشابور، پایتخت طاهریان پس از دورهٔ امویان و در دوره‌ای نیز پایتخت سلجوقیان بوده است. این منطقه به دلیل آب و هوای خوب و شرایط مناسب زندگی، از دیرباز مهاجرپذیر بوده است. برخی از مهم‌ترین جنبش‌های ضد خلافت اموی و عباسی، در این دیار شکل
جنبش‌های ضد خلافت اموی و عباسی، در این دیار شکل می‌گرفت. این امر، از اولین سال‌های سلطۀ اعراب گزارش شده است به طوری که چندین‌بار حاکمان خلافت اموی و عباسی در نیشابور، با قیام مردم بیرون رانده شدند تا آنجا که در زمان خلیفه سوم یعنی عثمان، نیشابور دوباره به‌دست اعراب فتح شد و در زمان خلافت علی بن ابی‌طالب هم به‌دلیل اعتراض مردم، حاکم تازه‌ای به نیشابور فرستاده شد. دورهٔ سیصد ساله‌ای که از اوایل قرن سوم تا اوایل قرن ششم هجری قمری شروع می‌شود، بخشی از پر فراز و نشیب‌ترین دوران‌های تاریخ نیشابور است. در زمان
و نشیب‌ترین دوران‌های تاریخ نیشابور است. در زمان حکومت طاهریان، نیشابور به عنوان پایتخت برگزیده شد و اگرچه در دوره‌های قدرت‌گیری حکومت‌های گوناگون دیگر به جز آغاز دوره سلجوقی، این شهر پایتخت نبود اما شهری مهم خصوصاً از نظر علمی، هنری و تجاری بوده و شاهد اختلافات متعدد سیاسی و در دوره سامانیان، نیشابور شاهد اوج و شکوه هنری بوده است. آشنایی مردمان ترک با امور اداری به کمک دیوان سالاران نیشابوری ممکن شد و محمود غزنوی، حاکم غزنوی تا پیش از فرمانروایی، مدتی به عنوان سپهسالار سامانیان در پایتخت اداری خراسان
به عنوان سپهسالار سامانیان در پایتخت اداری خراسان بزرگ، یعنی نیشابور سکونت داشت. حکومت سلجوقیان، در نیشابور تأسیس شد و طغرل سلجوقی، اولین سکه‌های سلجوقی را در همین شهر ضرب نموده، از تجربهٔ دیوان‌سالاران نیشابوری، در شروع حکومت خود بهره گرفت. بنا به نظر مورّخان، دورهٔ خوارزمشاهیان، آغاز دوره سقوط و ویرانی نیشابور بوده است. مورّخان می‌گویند که ساختار نیشابور قبل از حملهٔ مغولان به دلیل اختلافات سیاسی، مناقشات مذهبی و مردمی از درون فاسد شده بود و حملهٔ مغول، تنها ضربهٔ آخر را بر این شهر وارد کرده و پس از آن،
ضربهٔ آخر را بر این شهر وارد کرده و پس از آن، این شهر هرگز نتوانست مانند گذشته‌اش دیده شود. معمولاً آنچه به عنوان علم در دوران شکوفایی علمی نیشابور از آن یاد می‌شود، بیشتر به علوم نقلی، مذهبی و علوم پایه شامل حدیث، فقه، تفسیر، ریاضیات و نجوم اشاره دارد. به عنوان مثال، عمر خیام در ریاضیات، هندسه و نجوم سرآمد روزگار خود بوده است. نیشابور، در جایگاه یکی از شهرهای تاریخی خراسان در حوزه تمدنی ایران با نام‌های رئونت و ابرشهر در تاریخ ایران باستان حضور داشته و سرانجام به عنوان یکی از کانون‌های تحولات سیاسی،
و سرانجام به عنوان یکی از کانون‌های تحولات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی قلمروی گستردهٔ ایرانشهر ساسانی، نقش‌آفرینی نموده است. پایتخت موقت کشور در دورهٔ یزدگرد دوم؛ فعالیت "ضرابخانه"؛ میزبانی از آتشکدهٔ کشاورزان ایران معروف به بُرزین‌مِهر به خواست یا فعالیت شخصیت‌هایی همچون برزویه، مانی و مزدک؛ و استقرار سکوبای مسیحیان نسطوری در این ناحیه، یکی از برجسته‌ترین نمودهای حیات تاریخی و فرهنگی ناحیهٔ نیشابور (ابرشهر) در این دوران است. دوران اساطیری. سرآغاز و پیدایش نیشابور، همچون بسیاری از شهرهای تاریخی و دیرپای جهان،
همچون بسیاری از شهرهای تاریخی و دیرپای جهان، در هاله‌ای از اسطوره و افسانه در پیچیده و در نگاهی کلی به منابع، سیمای نیشابور به عنوان یک بوم و شهر اساطیری و در اندازهٔ یکی از مراکز مهم این دوران توصیف می‌شود. آغاز آفرینش. کهن‌ترین نام جغرافیایی ناحیهٔ نیشابور رَئِوَنْت می‌باشد که در اَوِستا -کهن‌ترین نبشتار ایرانی- از آن یاد شده است. رئونت در دفتر یشت‌های کتاب اوستا، نام کوهی است که آتشکدهٔ نامدار آذر بُرزین‌مِهر بر آن جای داشته است. بر پایهٔ روایت ایرانی، آغاز آفرینش در نسک بندهش از کوه ریوند (در ناحیهٔ
آغاز آفرینش در نسک بندهش از کوه ریوند (در ناحیهٔ نیشابور خراسان) در شمار ۲۲۴۴ کوهی نام برده شده که از البرز فراز رستند. همچنین در جایی دیگر از همین نسک "(کتاب)"، در جریان ماجرای نبرد اهریمن با آب، به پیدایی دریاچه‌ای به نام سووَر (سوبر یا سوگر) اشاره شده که در ابرشهر بوم (=ناحیهٔ نیشابور) بر سر کوه توس جای دارد. و چنان‌که در گزارش رویدادهای دوران‌های بعد آمده است آذربرزین‌مهر در نزدیکی دریاچهٔ سوور و بر روی کوه ریوند قرار داشته است. و ابوعبدالله حاکم، "انوش،" پسر شیث، نوهٔ آدم را نخستین شخصیتی معرفی نموده
پسر شیث، نوهٔ آدم را نخستین شخصیتی معرفی نموده که کهندژ نیشابور را بر سنگی بزرگ، سفید، مدوّر (دایره‌شکل) و املس (نرم و هموار) بنا گذاشت. چنان‌که مردمان آن روزگار، این بنا را دژ سنگی (قلعهٔ حجریه) می‌خواندند. پیشدادیان. پیشدادی‌ها نخستین فرمانروایان ایران‌زمین، در دوران اساطیری هستند که هوشنگ، تهمورث، جم، فریدون و منوچهر سرشناس‌ترین آنانند و قهرمانانی همچون آرش، گرشاسب و رستم و دشمنانی همچون افراسیاب و ضحاک داشتند. بر پایه نوشتار تاریخ الحاکم، در این دروان؛ شخصیت‌هایی همچون ذوالایکه، افراسیاب ساحر و ایرج،
شخصیت‌هایی همچون ذوالایکه، افراسیاب ساحر و ایرج، پسر فریدون بر دژ نیشابور دست یافته، آن را بازسازی نموده و بر گستره و آبادانی آن افزوده‌اند. اما در دوران منوچهر بود که بر پیرامون کهندژ، خندقی حفر نمودند و آتشکده‌ای برپای داشتند. چنان‌که پس از آن، گروش "(ایمان)" مردمان و آبادانی آن، روزافزون گردید. اما حمدالله مستوفی بنیانگذار نیشابور را تهمورث دیوبند معرفی کرده است. بر پایهٔ روایتی ایرانی، در روزگار تهمورث بوده که آتشدان پشت گاو اساطیری سریشوگ، به دریا افتاد و سه آتش فروزان در ژرفای دریا درخشان ماندند و آن
و سه آتش فروزان در ژرفای دریا درخشان ماندند و آن سه آتش نوپدید گشنسب، فرنبغ و برزین‌مهر بودند. کیانیان. کیانی‌ها، سلسله‌ای از فرمانراویان اساطیری ایران هستند که دوران آنان با رویدادهای پهلوانی و همچنین گسترش آیین مزدیسنا در ایران‌زمین پیوند خورده است. بر پایهٔ گفتار شاهنامه؛ کیکاووس پس از در هم شکست سپاه افراسیاب، به‌سوی پارس آمد و جهان را به شادی، چنین بیاراست: در پاره‌ای از بندهش، از دستان پور سام یاد شده که پادشاهی سکایان و نیمروز را از پدر گرفت و کدخدایی ابرشهر (= نیشابور) را شکوه بخشید. و باز در
ابرشهر (= نیشابور) را شکوه بخشید. و باز در شاهنامه است که کیخسرو پس از تعقیب افراسیاب، و در راه بازگشت به ایران، از چاچ و سغد و بخارا و جیحون و بلخ و طالقان و مرورود گذر کرد؛ آن‌گاه: و سرانجام، کی‌ویشتاسب (گشتاسپ)، در پی گرویدن به انوشه‌روان زرتشت؛ آذر بُرزین‌مِهر -یکی از این سه آتش بهرام- را که تا آن زمان، در جهان می‌وزید و از جهانیان، نگاهبانی می‌کرد؛ بر فراز کوه رِیوَنْد (رَئِوَنْت) (در نزدیکی نیشابور) به دادگاه نشانید (پابرجای کرد). رِیوَنْد، همچنین شهری در نزدیکی نیشابور (و محله و ناحیه‌ای پیوسته به
در نزدیکی نیشابور (و محله و ناحیه‌ای پیوسته به این شهر) است که آن را از پایتخت‌های اساطیری ایران‌زمین و پایتخت گشتاسب دانسته‌اند. یاقوت حموی، نیز گشتاسب را بنیانگذار ربع بشتفروش (بُشتَنفُروش) نیشابور معرفی نموده است. اما پس از گشتاسب، بهمن پور اسفندیار بر تخت نشست و او دخترش (همای) را بر پسرش (ساسان) برتری داد و ولیعهد خویش ساخت و ساسان، رنجیده از پدر به شهر نشاپور پناه برد: ساسان، دختری از خاندان بزرگان شهر را به همسری گزید و از این پیوند، پسری به نام ساسان پدید آمد. ساسان چون بزرگ شد به شبانی پرداخت.
پدید آمد. ساسان چون بزرگ شد به شبانی پرداخت. چنان‌که: و این ساسان، هموست که سه شب پی در پی، به خواب پسرش (بابک) می‌آمد و بابک، در خواب شب سوم، آذران فرن‌بغ و گشنسب و "بُرزین‌مهر" را در خانه ساسان می‌بیند که می‌درخشند و به کیهان، روشنی می‌بخشند. و برزین‌مهر، سومین آتش درخشان روشنگر، در دوران‌های بعد، در کوه رِیوَنْد در شمال غربی نیشابور زبانه می‌کشیده است. آثار پیشاتاریخی. یافته‌های کاوش‌های باستان‌شناسی ناحیهٔ نیشابور که تا امروز به سرانجامی رسیده‌اند؛ نشانگر پیدایی آثار دوره‌های گوناگون پیشاتاریخی، در این
پیدایی آثار دوره‌های گوناگون پیشاتاریخی، در این ناحیه است. محوطهٔ تپهٔ برج. با نظر به آثار قابل مشاهده در این محوطه، محدوده‌ای در حدود شانزده هکتار را در بر می‌گیرد در شانزده کیلومتری جنوب شرقی شهر کنونی واقع شده است. پیشینه این محوطه با قدمت حدود ۵۵۰۰ پیش از میلاد به دورهٔ نوسنگی جدید بازمی‌گردد. یکی از یافته‌های برجستهٔ این محوطه، اسکلت زنی حدود ۴۵ ساله همراه با یک قطعه فیروزهٔ سوراخ‌شده در نزدیکی کمر است؛ آزمایش C14 روی استخوان ساق پای اسکلت، گاهنگاری مطلق ۴۳۶۰ پیش از میلاد را نشان می‌دهد. محوطهٔ شهرک
۴۳۶۰ پیش از میلاد را نشان می‌دهد. محوطهٔ شهرک فیروزه. قدمت این محوطه به دورهٔ برنز جدید (اواخر هزاره سوم و اوایل هزاره دوم پیش از میلاد) می‌رسد و در شمال غربی شهر کنونی و در پهنهٔ شرقی رودخانه فاروب رومان قرار دارد. از یافته‌های برجستهٔ این محوطه می‌توان به دو کورهٔ پخت سفال (که فضاهای دست‌کند درون زمین آن‌ها برجای مانده) اشاره نمود. محوطه تپهٔ بلوچ. قدمت این محوطه به دورهٔ نوسنگی (حدود ۵۵۰۰ تا ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد) می‌رسد در ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر نیشابور و در شرق باغ نشاط تقی‌آباد از توابع شهرستان
و در شرق باغ نشاط تقی‌آباد از توابع شهرستان فیروزه امروزین، واقع شده است. نهشته‌های باستانی این دوره، گاهنگاری چند دوره با فواصل زمانی از جمله دوره مس، سنگ و آهن را در کنار هم نمودار می‌سازد. ویژگی برجسته این محوطه پیشاتاریخی؛ فراوانی دستینه‌ها و ابزارهای سنگی است که با شماری از اشیاء و ابزارهای برنزی و گل پخته و همچنین سازه‌های گودالی پخت نان و کوره همراه شده است. افزون بر محوطه‌های پیشاتاریخی یادشده؛ در جای‌های دیگری از ناحیهٔ نیشابور همچون کریم‌آباد، جنوب غربی شهر و یوسف‌آباد آثاری متعلق به عصر مفرغ و
غربی شهر و یوسف‌آباد آثاری متعلق به عصر مفرغ و عصر آهن نیز کاوش شده؛ و گفتنی است که کاوش‌های باستان‌شناسی ناحیهٔ نیشابور، هنوز به سرانجام بایستهٔ خود نرسیده و عرصه‌های کاویده نشدهٔ بسیاری در پیش روی باستان‌شناسان است. هخامنشیان. رَئِوَنْت، کهن‌ترین نام جغرافیایی در اطلاق به ناحیهٔ نیشابور که در اَوِستا -کهن‌ترین نبشتار ایرانی- از آن، یاد شده است. رئونت در دفتر یشت‌های کتاب اوستا؛ نام کوهی است که آتشکدهٔ نامدار آذر بُرزین‌مِهر بر آن، جای داشته است. آذران بُرزین‌مِهر، فرنبَغ و گُشنَسپ به پندار مری بویس؛ اگر
فرنبَغ و گُشنَسپ به پندار مری بویس؛ اگر نه پیش‌تر و در دوران هخامنشی، دست‌کم بایستی در اوایل دوران پارتیان نشانده شده باشند. ریچارد فرای، نام ابرشهر (= نام پیشین نیشاپور) را ریشه‌گرفته از نامی کهن، به مفهوم شهر بالای هخامنشیان یا شهربانی بالای سلوکیان دانسته است. یافته‌های باستان‌شناسی در محوطه تاریخی "سه‌تپه" در جنوب دشت نیشابور، نیز بیانگر حیات تاریخی این ناحیه، در دوران هخامنشی و اندکی پیش از آن؛ و ارتباط نیشابور با همدان (فلات ایران) و ترکمنستان (آسیای مرکزی) است. اشکانیان. ابرشهر؛ نام قدیم‌تر نیشابور،
است. اشکانیان. ابرشهر؛ نام قدیم‌تر نیشابور، به معنی شهر آپارناک (شهر اپارنی‌ها) است. اپارنی یا اپرنی‌ها برجسته‌ترین قبیله از سه قبیلهٔ داهه هستند که دولت پارتیان (یا اشکانیان) را بنیان گذاشتند. یادکرد این شهر در نسک کهن مزدیسنایی بندهش که "ابرنک‌شهر" نیز خوانده شده از شناخته‌شدگی و رونق ابرشهر در سرزمین پارت، نشان دارد. چنین به نظر می‌رسد که در این دوران؛ اشکانیان، خود را وقف این آتش مقدس بُرزین‌مهر (یکی از سه آتش مقدس کیش زرتشتی، و آتش خاص پارتیان) کرده بودند. آنان، زائران بی‌شماری را در سرتاسر دورهٔ
بودند. آنان، زائران بی‌شماری را در سرتاسر دورهٔ پارتی به زیارت "آذر برزین‌مهر" به این ناحیه، سوق می‌دادند. همچنین؛ نام "ابرشهر" بر روی سکه‌ای از دوران فرهاد دوم اشکانی (حکومت: ۱۳۸–۱۲۸ پیش از میلاد) نقش بسته است که حیات تاریخی این ناحیه را به عنوان محل استقرار ضرابخانه در دوران پارتیان، مستند می‌نماید. و مارکوارت در اشاره به پیشینهٔ نام کنارنگ در اطلاق به فرمانروای "ابرشهر"، چنین برداشت نموده که این فرمانروایی موروثی، به پیش از دوران ساسانیان (= پارتیان) بر می‌گردد که آنان، سرانجام؛ داوخواهانه، حکومت اردشیر
که آنان، سرانجام؛ داوخواهانه، حکومت اردشیر ساسانی را پذیرا شده و در گسترهٔ قلمرو ساسانیان قرار گرفته بودند. ساسانیان. نسک‌های ساسانی. از نیشابور یا ابرشهر در شماری از نبشته‌های کهن هم‌پیوند با دوران ساسانی یاد شده، از این جمله‌اند: سیاست و حکومت. قدیم‌ترین رویداد ثبت‌شدهٔ این ناحیه در دوران ساسانی؛ به نقل از تاریخ طبری، مرتبط با اردشیر بابکان (حکومت: ۲۲۶ تا ۲۴۱ میلادی) است چنین که او پس از به‌دست آوردن قدرت، شهرها و مناطق مختلف ایران از جمله "ابرشهر" را تحت سلطهٔ خویش درآورد. بنا به نوشتهٔ تاریخ الحاکم؛
سلطهٔ خویش درآورد. بنا به نوشتهٔ تاریخ الحاکم؛ شاپور پسر اردشیر، شهر نیشابور قدیم را در پیرامون کهندژ باستانی بنا کرده و از دفع حمله‌ها و مزاحمت اتراک بر این شهر، خبر داده است. در روایت متن پهلوی شهرستانهای ایرانشهر؛ پهلیزک تورانی، فرمانروای این مهاجمان است. و بر پایه روایت شاهنامه؛ شاپور پس از پیروزی بر قیصر روم، به بازسازی و گستردن شهرهای ایران می‌پردازد و بنیاد کردن دژی استوار بر نیشابور از این دست است: نیشاپور در ۴۳۰م، اسقف‌نشین نسطوریان بود. و در حدود ۴۲۲ تا ۴۴۹م؛ یزدگرد دوم برای نزدیکی به مرزهای شمال
تا ۴۴۹م؛ یزدگرد دوم برای نزدیکی به مرزهای شمال خاوری کشور و رویارویی با تاخت و تاز و آزار اقوام کیدار و خیون (هون)؛ نیروی خود را در این ناحیه مستقر ساخت و پایتخت خود را از تیسفون به نیشابور منتقل کرد. همچنین در شماری از متون تاریخی رویدادهای: حضور قباد (حکومت: ۴۸۸–۴۹۸م) در ابرشهر و ازدواج وی با دختر یکی از بزرگان شهر؛ به دنیا آمدن انوشیروان در این ناحیه؛ سکه زدن بهرام چوبین (در حدود ۵۹۰ تا ۵۹۱م) به نام خود در این شهر (در زمان شورش بر هرمز)؛ و فرونشاندن شورش پادگان ابرشهر به دست سمبات باگراتونی، از مرزبانان
پادگان ابرشهر به دست سمبات باگراتونی، از مرزبانان خسروپرویز ثبت شده است. نیشابور (ابرشهر) در دوران ساسانی، مرکز ناحیه‌ای گسترده بود که ارغیجان، اسپراین، جوین، بیهک بیهق، باخرز، خواف، زوزن، زام و زاوه از رستاک‌های آن بودند. مرزبان یا فرمانروای این منطقه، دارای لقب اختصاصی کنارنگ بود. در این دوران، حاکمانی که از خانواده سلطنت بودند لقب شاه داشتند و نیشابور یکی از ولایت‌های ۲۶گانهٔ ایران بود که حاکم آن، شاه نامیده می‌شد. در نگاهی کلی؛ نیشابور (ابرشهر) این دوران، یکی از مراکز حکومتی و پایگاه‌های فرمانروایی
یکی از مراکز حکومتی و پایگاه‌های فرمانروایی کوست خراسان است که در دوره‌ای پایتخت کشور ایران گستردهٔ ساسانی نیز بوده است اقتصاد و تجارت. شاپور -که از وی به عنوان بانی شهر در دوره ساسانی، نام برده شده- به امور تجارت و اقتصاد، توجهی ویژه داشت؛ او در راستای نیرومندسازی موقعیت اقتصادی "ابرشهر"، نواحی شمال شرق ایران را -که در سیطرهٔ کوشان بود، تصرف نموده و فرمانروایانی (از جمله شاهزاده پیروز) را که پیرو وی بودند، بر این ناحیه نهاد. به‌طور کلی؛ موقعیت ویژهٔ جغرافیایی نیشابور که در چهارراه ارتباطی شرق به غرب و