payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای اولین بار در تاریخ اقتصادی ایران با تکیه بر دانش و تجربه خود و نیز اعتمادی که همه طیف‌های مؤثر و فعال در پیروزی انقلاب اسلامی به سماحت و صداقت و دانش و تجربه استثنایی او داشتند این فرصت را برای کشورمان فراهم کرد که در حالی که با یکی از طولانی‌ترین جنگ‌های چهار صد ساله اخیر درگیر بود، اما حتی یک مورد ثبت شده از مرگ و میر ناشی از قحطی و اپیدمی مشاهده نکند. بزرگی همین یک کار چه از نظر علمی، چه از نظر اجرایی و چه از نظر ملاحظات انسانی و اخلاقی به اندازه‌ای است که اگر در کشورهای دیگری چنین دستاوردی ظاهر
است که اگر در کشورهای دیگری چنین دستاوردی ظاهر می‌شد ده‌ها جایزه ملی و بین‌المللی به نام خالق این دستاورد طراحی می‌شد و ده‌ها فیلم و داستان در اطراف این مسئله سترگ تهیه شده و به نمایش درمی‌آمد. اما در کشورمان این دستاورد بی‌نظیر حتی به درستی درک هم نشد تا چه رسد به آن که در اطراف آن بحث و گفتگویی طرح شود.
وزارت سیاست‌های راهبردی یکی از وزارت‌خانه‌های کلیدی و مسئول تدوین و پیگیری سیاست‌گذاری‌های استراتژیک در حوزه امنیت ملی اسرائیل است. هم‌اکنون وزیر سیاست‌های راهبردی اسرائیل، موشه یعلون، ژنرال نیروهای دخیره و عضو ۱۸امین کنست از حزب لیکود است.
ناجیه غلامی یکی از مجریان و خبرنگار افغانستانی بخش خبری بی‌بی‌سی فارسی است. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱ (۱۰ دی ۱۳۶۰) در افغانستان متولد شد و به همراه والدینش در سن سه سالگی به شهر مشهد مهاجرت کرد. وی نخستین بار در سال ۲۰۰۱ حرفهٔ خبرنگاری را به‌عنوان گزارشگر بی‌بی‌سی در شهر مشهد شروع کرد. سپس به بریتانیا مهاجرت نمود و از زمان شروع به کار بخش فارسی بی‌بی‌سی در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۹ به مجری‌گری در بخش‌های خبری پرداخت. زندگی حرفه‌ای. او نخستین خبرنگار فارسی زبان بود که توانست از دولت ایران مجوز رسمی خبرنگاری برای
که توانست از دولت ایران مجوز رسمی خبرنگاری برای بی‌بی‌سی دریافت کند. وی که دانشجوی کارشناسی رشته «سیاست، فلسفه و تاریخ» در دانشگاه بیرکبک، لندن است، غیر از گویندگی و اجرای خبر در بخش فارسی تلویزیون بی‌بی‌سی، گزارش‌ها و برنامه‌هایی نیز برای سرویس جهانی بی‌بی‌سی و به زبان انگلیسی تهیه کرده‌است که از آن جمله می‌توان به «افغانستان آنلاین» در سال ۲۰۱۱ و «رای-اولی‌های افغان» در سال ۲۰۱۴ اشاره کرد. «افغانستان آنلاین» که گزارش تحلیلی حدوداً ۱۲ دقیقه‌ای است، به بررسی و تحلیلِ موانع و محدودیت‌های اعتقادی، زیربنایی و
و تحلیلِ موانع و محدودیت‌های اعتقادی، زیربنایی و ساختاریِ گسترش اینترنت در جامعه سنتی افغانستان، قبل و بعد از سلطه طالبان می‌پردازد. وی همچنین به همراه دکتر داوود یار (سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در بریتانیا) در رویداد "جوایز شیرزنانِ گمنام ۲۰۱۴" که به کوشش "شبکه متخصصین افغان" در تاریخ ۸ مارس ۲۰۱۴ در هتل کنزینگتون لندن برگزار شد، سخنرانی نمود. "جوایز شیرزنانِ گمنام" به تجلیل و قدردانی از زنانی معمولی می‌پردازد که کارهای بسیار قابل توجهی انجام داده و می‌دهند، اما با این وجود، هنوز ناشناس هستند.
کانادا به عنوان میزبان بازی‌ها، با ۲۰۶ ورزشکار در تمامی رشته‌ها در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ شرکت کرد. از این تعداد ورزشکار، ۱۱۶ نفر مرد بودند، و ۹۰ زن. تعداد و توزیع مدال‌ها. از نظر تعداد مدال‌های طلا، کانادا به مقام قهرمانی دست یافت. جدول نهایی مدال‌های کانادا به قرار زیر است.
فرناز قاضی‌زاده (۱۲ آذر ۱۳۵۳ در تهران) روزنامه‌نگار و یکی از مجریان شبکهٔ تلویزیونی بی‌بی‌سی فارسی است. قاضی زاده در کارنامهٔ خود کار در روزنامه‌هایی چون حیات نو، زن، نشاط، ایرانیان، هم میهن و همچنین هفته نامه‌هایی چون هفته‌نامه خانه را دارد. او از سال ۲۰۰۵، به استخدام بی‌بی‌سی فارسی درآمد. فعالیت حرفه‌ای. در ایران. فرناز قاضی‌زاده نخستین بار در سال ۱۳۷۵ در هفته‌نامه خانه و مؤسسه روزنامه‌نگاران جوان مشغول به کار شد. وی مدتی نیز در هفته‌نامه خانه سردبیر سرویس خبر و گزارش بود. بعد از آن در سال ۱۳۷۷ به روزنامه
خبر و گزارش بود. بعد از آن در سال ۱۳۷۷ به روزنامه ایرانیان رفت اما روزنامه ایرانیان مدتی بعد به دلیل مشکلات مالی تعطیل شد. در پی این تعطیلی، قاضی‌زاده به روزنامه زن رفت و در سرویس اجتماعی این روزنامه مشغول به کار شد. او در جریان راست و دروغ قتلهای زنجیره‌ای به عنوان خبرنگار روزنامه زن گزارش‌های بسیاری را تهیه کرده بود. وی در فروردین ۱۳۷۸ به روزنامه نشاط رفت. پیوستن به این روزنامه سرآغاز همکاری وی با سرویس اجتماعی مجموعه مطبوعاتی جامعه روز شد. او هم‌زمان در روزنامه آفتاب امروز هم، در سرویس فرهنگی این
در روزنامه آفتاب امروز هم، در سرویس فرهنگی این روزنامه مشغول بود که در نهایت در اردیبهشت ۱۳۷۹ و در جریان پروپاگاندای توقیف دست جمعی، فعالیتش را در روزنامه هم میهن به مدیر مسئولی غلامحسین کرباسچی ادامه داد.وی از بهار ۷۹ به مدت چند ماه فعالیت خود را در قالب اجرا و گزارشگری برنامهٔ علمی کاوش که کاری از گروه علمی شبکه یک و تهیه‌کنندگی آن را همایون خیری عهده‌دار بود پی گرفت. حسین درخشان هم مدتی مجری این برنامه بود و هم‌زمان در ماهنامه تخصصی الکترونیک با عنوان سیلیکون فعالیت می‌کرد. قاضی زاده در پایان همان سال
فعالیت می‌کرد. قاضی زاده در پایان همان سال کار با ویژه نامه آخر هفته، حیات نو را آغاز کرد و بعد معاون سرویس اجتماعی حیات نو شد. دبیر سرویس مهرداد خلیلی بود. درست سال بعد که مهرداد خلیلی به روزنامه ایران رفت دبیر سرویس شد و تا تعطیلی روزنامه، در آن سمت باقی ماند. پس از آن فعالیتش را با گروهی ادامه داد که قصد تأسیس خبرگزاری میراث فرهنگی ایران (CHN) را داشتند. تا شهریور سال بعد(۱۳۸۲)، در سمت دبیر سرویس خبر از شهرستان‌ها، در خبرگزاری میراث فرهنگی ماند. وی سپس در روزنامه یاس نو مشغول به فعالیت شد و تا قبل از
در روزنامه یاس نو مشغول به فعالیت شد و تا قبل از خروج از ایران به عنوان عضو شورای سردبیری یاس نو در این روزنامه فعالیت می‌کرد. خارج از ایران. قاضی‌زاده در سال ۱۳۸۲ ایران را به مقصد هلند ترک کرد و سپس در انگلستان سکونت گزید. در سال ۲۰۰۵ میلادی، به همراه مسعود بهنود، نوشابهٔ امیری، هوشنگ اسدی و حسین باستانی، عضو گروه اولیه‌ای بود که روزنامه اینترنتی روزآنلاین را راه‌اندازی کرد و برای مدتی در آن کار کرد.وی در فوریهٔ ۲۰۰۵، به عنوان تهیه‌کنندهٔ رادیو، به استخدام بی‌بی‌سی فارسی درآمد. فرناز در بی‌بی‌سی، علاوه بر
بی‌بی‌سی فارسی درآمد. فرناز در بی‌بی‌سی، علاوه بر تهیهٔ گزارش، به عنوان مجری برنامه‌های رادیویی، جام جهان‌نما، چشم‌انداز بامدادی، روز هفتم و صدای شما کار کرد تا این که در سال ۲۰۰۹ به عنوان مجری تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی کار خود را آغاز کرد. قاضی زاده در سال ۲۰۱۳ در سفری به اسرائیل انتخابات این کشور را پوشش داد. مصاحبه با فهیم دشتی. چند شب قبل از ترور فهیم دشتی، او با برنامه صفحه دو بی‌بی‌سی فارسی با اجرای فرناز قاضی‌زاده دربارهٔ تحولات افغانستان در حال گفتگو بود که در جریان این گفتگو، تصویر و صدای
حال گفتگو بود که در جریان این گفتگو، تصویر و صدای مصاحبه‌شونده محو و به جای آن شماره‌ای با فرکانس ماهواره از تلفن فهیم دشتی روی صفحه مانیتور نمایان می‌شود. در پی این اتفاق برخی گمانه زنی‌ها انگشت اتهام را به سمت شبکه بی‌بی‌سی فارسی در شناسایی محل مصاحبه و ترور وی نشانه رفت و گفته شد با این شیوه ردیابی مکانی از طریق ارائه شماره تلفن همراه توسط تلویزیون بی‌بی‌سی به مهاجمان انجام شده است و چند روز بعد فهیم دشتی در یک عملیات کشته شد.اما بی‌بی‌سی فارسی در توضیحی کلیه این اتهامات را رد کرد. زندگی شخصی. قاضی زاده
کلیه این اتهامات را رد کرد. زندگی شخصی. قاضی زاده در مهرماه سال ۱۳۸۰ با سینا مطلبی که یکی از روزنامه‌نگاران روزنامه نشاط بود، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، مانی، پسر آنهاست که درشهریور سال ۱۳۸۱ به دنیا آمد. فرناز برادر زاده علی‌اکبر قاضی‌زاده، روزنامه‌نگار باسابقه، و خواهر بزرگتر ساناز قاضی‌زاده از خبرنگاران و گوینده‌های شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال است.
نادر سلطانپور روزنامه‌نگار و مجری ایرانی شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان می‌باشد. با راه‌اندازی شبکه تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی، وی به‌عنوان یکی از مجریان اصلی برنامه‌های خبری این شبکه معرفی شد. او حرفه روزنامه‌نگاری را در رادیوی هفتگی صدای پارسی در تورنتوی کانادا آغاز کرد. در سال ۲۰۰۰، نادر موفق شد صدای پارسی را به برنامه‌ای شبانه تبدیل کند. سلطانپور در سال ۲۰۰۵ به رادیو و تلویزیون ملی کانادا، سی‌بی‌سی، پیوست و یکی از تهیه‌کنندگان برنامه اخبار صبحگاهی رادیو شد. نادر در سال ۲۰۰۹ به عنوان مجری به بی‌بی‌سی فارسی
نادر در سال ۲۰۰۹ به عنوان مجری به بی‌بی‌سی فارسی در لندن ملحق شد. نادر سلطانپور در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸ آخرین برنامه شصت دقیقه را اجرا و با بینندگان بی‌بی‌سی فارسی خداحافظی کرد. وی از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ در شبکهٔ ایران اینترنشنال مجری و تهیه کننده برنامه های خبری بود. او سال ۲۰۲۴ را با تهیه و اجرای یک پادکست هفتگی به نام جهان با نادر برای "رادیو فردا" آغاز کرد. رویدادهای برجسته. در فوریه سال ۲۰۱۲ فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی جایزه اسکار برای بهترین فیلم خارجی را کسب کرد. نادر برنامه ویژه‌ای به همین
خارجی را کسب کرد. نادر برنامه ویژه‌ای به همین مناسبت اجرا کرد. در سال ۲۰۱۲ نادر مجری یک برنامه شش قسمتی تحت عنوان بزرگان ایران زمین بود. این برنامه به معرفی زرتشت، کوروش، فردوسی، ابوعلی سینا، حافظ و محمد مصدق پرداخت و از بینندگان بی‌بی‌سی فارسی دعوت شد تا به فردی که آنها معتقدند بزرگترین چهره ایران زمین است رای بدهند. نتیجه در نوروز همان سال اعلام شد و اکثر رای‌دهندگان کوروش را برگزیدند. در سال ۲۰۱۳ نادر مصاحبه‌ای با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر وقت اسراییل درباره برنامه هسته‌ای ایران انجام داد. در نوامبر
درباره برنامه هسته‌ای ایران انجام داد. در نوامبر سال ۲۰۱۳ نادر برای مراسم درگذشت نلسون ماندلا به آفریقای جنوبی رفت و هر روز با تهیه‌ی گزارش و گفتگو، برنامه‌های بزرگداشت رهبر جنبش ضد نژادپرستی و اولین رئیس‌جمهوری سیاهپوست را برای بی‌بی‌سی فارسی پوشش داد. در نوامبر سال ۲۰۱۴ نادر گزارش ویژه‌ای به مناسبت یکصدمین سال اعلان بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول تهیه کرد. در مارس سال ۲۰۱۹ نادر به هند رفت و مستندی با عنوان شیر و شکر درباره جامعه پارسیان هند تهیه و اجرا کرد. نادر سلطان‌پور معتقد است دادن اختیار خودمختاری
نادر سلطان‌پور معتقد است دادن اختیار خودمختاری به اقوام در ایران باعث فروکش‌کردن تمایلات استقلال‌‌طلبانه و حفظ یکپارچگی ایران می‌شود. در سال ۲۰۱۳ او متهم شد که در یک مصاحبه ایران را کشوری جعلی خوانده است. اما، در گفت‌و‌گویی در برنامه دیدبان بی‌بی‌سی فارسی توضیح داد که این برداشت ناشی از لغزش در گفتار بوده. صادق صبا رییس وقت این شبکه هم از بینندگان پوزش خواست.
پاگان یگانی نظامی و زیرمجموعهٔ گروهان که معمولاً از دو یا چند گروه یا رسد تشکیل می‌شود. معمولاً ۴ گروه با هم یک پاگان و ۴ پاگان با هم یک گروهان را تشکیل می‌دهند. فرماندهِ یک دسته معمولاً درجهٔ ستوانی دارد. پیشینه. احتمال می‌رود که «دسته» همچون یگان نظامی نخستین بار در سپاه اشکانیان (۲۵۰ تا میلاد — ۲۲۴ میلادی) پدید آمده‌است. چنانچه، در سفال‌نوشته‌های اشکانی از دهه ۴۰ پیش از میلاد، که از بایگانی شهر باستانی نسا بازیافت شده‌اند، اصطلاح «تَهم‌دار» () [tagm(a)dār] بازخوانی شده که پژوهشگران آن‌را روبردار از
بازخوانی شده که پژوهشگران آن‌را روبردار از اصطلاح در سپاه روم باستان دانسته‌اند: &gt; "لژیون" (&gt; "رده"؛ "بخشی از سپاه"، "هنگ") + "دارنده"؛ "فرمانده" = "فرمانده تاگما". «تاگما» ) در سپاه پادشاهی روم شرقی یگانی نامیده می‌شد که ۱۰۰ تا ۵۰۰ سرباز را در بر می‌گرفت. احتمال می‌رود که این اصطلاح در پی جنگ‌های ایران و بیزانس در زمان اشکانیان از رومیان وام گرفته شده و دیرتر با واژۀ "نیرومند"، "دلاور"، "دلیر"، "چابک" یا "نیرو، توان" (هر دو از "-taxma*" در زبان نیاایرانی و ریشۀ -tak√ "تاختن"، "دویدن"’ در زبان
نیاایرانی و ریشۀ -tak√ "تاختن"، "دویدن"’ در زبان نیاهندوایرانی روییده‌اند) اینهمان و مترادف شده‌است. در زمان ساسانیان نیز سپاه () بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شد، فرمانده آن سپاهبد () خوانده می‌شد. جوخه در این زمان «رده» () و گروهان «تَهم» () نامیده و فرمانده آن «تهم‌دار» () خوانده می‌شدند. گردان در آن زمان «وَشت» () و سرگرد «وشت‌سالار» () نام داشته‌اند. هنگ نیز «درفش» () و سرهنگ «درفش‌سالار» () خوانده می‌شدند. لشکر در سپاه ساسانیان «گند» () نامیده می‌شد و سرلشکر را «گُندسالار» () می‌خواندند.
گروه یا نیم‌رَسَد یکی از یگان‌های نظامی است. هر گروه معمولاً از ۲۰ تا ۳۰ سرباز تشکیل می‌شود. سه یا چهار گروه با هم یک دسته را تشکیل می‌دهند. فرمانده یک گروه معمولاً گروهبان است.
جوخه یگانی راهکنشی و کوچک که در ساختار سلسله‌مراتبی بزرگتر از تیم آتش و کوچکتر از گروه است و معمولاً از ۷ تا ۱۰ سرباز تشکیل می‌شود. حدود ۱۰ نفر با هم یک جوخه و ۲ جوخه با هم یک گروه را تشکیل می‌دهند. در بعضی مواقع، به‌ویژه در مواقع غیرجنگی، مثل فعالیت‌های امنیتی در سطح شهر، مانند نیروی انتظامی، دستهٔ مذکور از سه گروه کوچک‌تر در ابعاد جوخه تشکیل می‌شود. در قدیم و مخصوصاً در ایران شاهنشاهی، فرماندهِ یک جوخه معمولاً درجهٔ سرجوخگی داشت ولی اکنون این اختیار به گروهبان‌ها و حتی استواردوم هم داده می‌شود.
آثاری از نقاشی این دوران در کوه خواجه در سیستان و دورااروپوس در میانرودان به دست آمده‌است. این نقاشی‌ها هم خصوصیت هنر اشکانی یعنی تأثیر پذیری از هنر یونانی را در بر دارند. در این نقاشی‌ها با رنگ‌های تخت و بدون سایه روشن، و با قلم گیری سیاه در مرز پیکرها مواجهیم.
تیپ (فارسی دری: لواء) در علوم نظامی یگانی راهکنشی معمولاً کوچک‌تر از لشکر که گروه‌ها یا گردان‌ها و یگان‌های کوچک‌تر برای رفع نیاز به آن اعزام می‌شوند. هر تیپ معمولاً از ۴٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ سرباز تشکیل شده‌است. معمولاً ۲ هنگ با هم یک تیپ و ۳ تیپ با هم یک لشکر تشکیل می‌دهند. فرمانده یک تیپ معمولاً درجهٔ سرتیپی دارد. پیشینه. تیپ همچون یگان رزمی نخستین بار در سپاه هخامنشیان (۵۵۰ — ۳۳۰ تا میلاد) پدید آمده که بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شده و «بیوره» () نامیده می‌شده و آن را «بیوربد» () فرماندهی می‌کرد. هر
می‌شده و آن را «بیوربد» () فرماندهی می‌کرد. هر بیوره از ۱۰ هزاره () تشکیل می‌شد و ۱۰ هزار سرباز را در بر می‌گرفت. بیوره در سپاه اشکانیان (۲۵۰ تا میلاد – ۲۲۴ میلادی)، که سازمان رده‌بندی دهدهی سپاه هخامنشیان را به کار گرفته بود، «گُند» ( «لشکر؛ گروه، دسته» &gt; احتمالاً از ایرانی باستان: -vr̥nda* «سپاه؛ گُند») نام گرفته و فرمانده آن «گُندسالار» () خوانده می‌شد. در سپاه ساسانیان (۲۲۴ – ۶۵۱ میلادی) نیز همین رده‌بندی و نامگذاری به کار می‌رفته، ولی هر گُند از چند درفش () تشکیل می‌شد، که هر کدامی هزار سرباز را در
درفش () تشکیل می‌شد، که هر کدامی هزار سرباز را در بر می‌گرفت. فرمانده گُند در سپاه ساسانیان نیز گُندسالار () نامیده می‌شد. در پی شکست شاهنشاهی ساسانیان از مسلمانان و گسترش اسلام در ایران‌زمین، عرب‌ها برخی از اصطلاحات نظامی ایرانی را وام گرفتند. چنانچه، «عسکر» از laškar، «جند» از gund و «فیج» از payg (پیاده) در پارسی میانه وام گرفته شده‌اند. اصطلاح «گُند» از زبان‌های ایرانی میانه (پهلوی و پارسی میانه) در زبان‌های ارمنی («gund»)، گرجی («gund-i»)، مندایی («gundā»)، سوریانی («guddā» &lt; «gdd-»)، عبری
(«gundā»)، سوریانی («guddā» &lt; «gdd-»)، عبری («g’ḏud») نیز وام گرفته شده‌است. این اصطلاح همچنین از زبان فارسی دری به زبان ترکی وام گرفته شده و اصطلاح فارسی – ترکی «جنباشی» را تشکیل داده، که در زمان حکومت غزنویان و سلجوقیان فرمانده لشکری از چند هزار سرباز را می‌نامیدند. در سده‌های میانه فرمانده ۵ هزار سرباز را «پنج‌هزاری» نیز می‌گفتند. اصطلاح «گُند» در نخستین سده‌های اسلامی با اصطلاح «لشکر» () جایگزین شده، که پیش از اسلام هم به کار می‌رفته‌است. این اصطلاح در زبان پشتو «غونډ» گشته و هنگ در نیروهای مسلح
در زبان پشتو «غونډ» گشته و هنگ در نیروهای مسلح افغانستان چنین نامیده می‌شود.
نژاد ایرانی-افغانی لفظی بود که در نژادگرایی علمی برای جمعیت‌های بومی فلات ایران به کار می‌رفت. نوع ایرانی متعلق به نژاد بزرگتر قفقازی طبقه‌بندی می‌شد، و به کرات، بر اساس مآخذ مورد استفاده با یکی از زیرگونه‌های نوردیک یا مدیترانه‌ای پیوند داده می‌شد. کارلتون سون در کتاب اش نژادهای اروپا، ایرانی-افغانی را نوردیک طبقه‌بندی می‌کند، و آنها را دارای صورتی دراز، با سری رو به بالا و دماغی خمیده توصیف می‌کند. برتیل لوندمان بر خلاف او ایرانی را یک زیررده از نژاد «مدیترانه شرقی» اش می‌شمرد. ارنست هوتون در ۱۹۴۶ گونه
شرقی» اش می‌شمرد. ارنست هوتون در ۱۹۴۶ گونه فلات ایرانی را از نوع مدیترانه‌ای اطلسی، به خصوص به دلیل برآمدگی بینی دراز، و پس آمده اش متمایز می‌کند.
جعفرخان از فرنگ آمده یک نمایشنامۀ کمدی فارسی است که حسن مقدم آنرا به سال ۱۳۰۰ نگاشته است. مقدم در این نمایشنامه به موضوع تحجّر در اجتماع سنّتی و غرب‌زدگی فرنگ‌رفته در ایران می‌پردازد. علی حاتمی نیز در دهه ۱۳۶۰ بر اساس این نمایشنامه فیلمی به نام "جعفرخان از فرنگ برگشته" ساخته است. نمایش. "مقدم" این نمایشنامه را در سال ۱۳۰۰ به صورت تک پرده نگاشت و آن را با گروه "ایران جوان" به صحنه برد پس از زمان کوتاهی این نمایش توسط "جمعیت فرهنگ رشت" به صحنه رفت که باز با استقبال بینظیری روبرو شد. استقبال از این نمایشنامه
بینظیری روبرو شد. استقبال از این نمایشنامه به قدری زیاد است که بعد از کوته زمانی نام نمایش بر زبان مخاطبان افتاد به حدی که نام نمایش تبدیل به یک ضرب‌المثل شد. مقدم پیش از نگارش این اثر مینویسد : «مدتی است که تماشای بعضی صحنه‌های مضحک و رویدادهای خنده‌آور فرنگ رفته‌ها مرا بر آن داشته که نمایشنامه‌ای بنویسم اسم آن را هم انتخاب کرده ام. جعفر خان از فرنگ آمده، هدفم اینست که نمایش سرگرم‌کننده باشد و نه تنها عده‌ای خاص بلکه توده مردم هم بتوانند با موضوع نمایشنامه رابطه برقرار نمایند.» طرح نمایش. جعفرخان فرزند
رابطه برقرار نمایند.» طرح نمایش. جعفرخان فرزند یکی از خانواده‌های متمول تهرانی که ۸ سال پیش برای تحصیل به اروپا رفته بود به ایران بازمیگردد ولی کاملاً تغییر کرده‌است و فارسی را هم به زحمت صحبت می‌کند. خانواده او که سنتی هستند رفتار او را برنمی‌تابند. از سوی دیگر جعفرخان می‌خواهد با تکیه بر تحصیلات خود در یکی از وزارتخانه‌ها شغلی بدست آورد ولی به خاطر روابط حاکم بر امور کشور سرخورده می‌شود. فیلم. در سال ۱۳۶۶ فیلم جعفرخان از فرنگ برگشته به فیلم‌نامه علی حاتمی براساس همین نمایشنامه با بازی افرادی چون عزت الله
براساس همین نمایشنامه با بازی افرادی چون عزت الله انتظامی, محمد علی کشاورز، حسین سرشار، ارحام صدر، کلارا استپانیانس، جهانگیر فروهر، ایرج راد و سرور نجات‌الهی به مدت ۸۸ دقیقه ساخته شد. گرچه بر اساس حسن مقدم بازنویسی شده‌است و خط داستان و شخصیت‌ها همان است، اما جای شخصیت‌های مثبت و منفی با هم عوض می‌شود. زمان نوشتن نمایشنامه اواخر دوره قاجار و زمانی که فیلم نشان می دهد اواخر دوران پهلوی است. در نمایشنامه جعفرخان شخصیتی تحصیل کرده، مبادی آداب معاشرت، آشنا به بهداشت فردی و داناست. در مقابل اعضای خانواده اش در
فردی و داناست. در مقابل اعضای خانواده اش در ایران افرادی بی سواد، خرافاتی، دور از بهداشت و نادان هستند. اما در فیلم، جعفر خان شخصیتی غرب زده، بی عاطفه، بی ریشه، خیالاتی و نادان است اما خانواده اش در ایران (که در میان آن‌ها فرنگ رفته‌های دیگری هم وجود دارد) افرادی هستند ریشه دار، پرعاطفه و دانا.
مرای یا مراء روستایی واقع در بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است. موقعیت جغرافیایی. این روستا در طول جغرافیایی ۳۵٫۶۵۱۳ درجه شرقی و عرض جغرافیایی درجه شمالی ۵۲٫۰۱۶۵ قرار گرفته و میانگین ارتفاع آن نسبت به سطح آب‌های آزاد ۱۷۸۸ متر می‌باشد. هسته اولیه این روستا در هر دو طرف دره‌ای واقع شده که رودخانه تاررود در آن جریان دارد. مردم. مردم روستای مراء به زبان تاتی و پارسی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. مردم محلی می گویند به خاطر زیبایی‌هایی که «مراء» در منطقه دماوند دارد، به آن لقب
که «مراء» در منطقه دماوند دارد، به آن لقب پاریس کوچولوی دماوند را داده‌اند. هنوز تعداد کمی از زنان قدیمی روستا، غذاهای محلی را می پزند. «ترخینه ترش» را با آلوچه درست می‌کنند که شبیه آش است. «خاشِل» را با آرد و آب درست می‌کنند، غذایی شبیه شیربرنج است که روی آن را با عصاره تمشک و بادمجان تزئین می‌کنند. «بیجیک» نوع دیگری از غذای محلی منطقه است که با سبزی‌های محلی، سیب زمینی و گندم پخته می‌شود که معمولاً در زمستان‌ها استفاده می‌کنند. برای «ته چین گوشت» هم از قسمت گوشت چربی دار بره استفاده می‌کنند و بعد ازآغشته
گوشت چربی دار بره استفاده می‌کنند و بعد ازآغشته کردن گوشت با ادویه، پودر غوره فراوان و نمک، آن را با برنج و چشم بلبلی مخلوط کرده و به مدت چهار ساعت دم می گذارند. آثار تاریخی. در قبرستان این روستا بقاع دو امامزاده معروف به امامزاده دوبرادران یا امامزاده دوبرار وجود دارد که در شمال غربی روستای مراء واقع شده‌اند. این بقاع که مربوط به دو برادر است به صورت دو بنای جدا از هم ساخته شده‌است. پلان هر دو امامزاده هشت ضلعی و دارای گنبدمخروط است. با توجه به سفالهای یاد شده در محل و شواهد معماری، قدمت این دو بنا به
یاد شده در محل و شواهد معماری، قدمت این دو بنا به دوره ایلخانی یا تیموری می‌رسد. این بقعه‌ها با شماره ۹۰۹۹ در تاریخ ۱۰/۳/۸۲ در فهرست آثار ملی ثبت گردیده‌است. جمعیت. این روستا مرکز دهستان تاررود است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۵ نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است. منابع. پاریسی کوچک در دل دماوند
شهرستان فراهان شهرستانی در استان مرکزی ایران است که در سال ۱۳۸۹ به‌طور رسمی شهرستان شد. فراهان با زبان‌هایی همچون فارسی ترکی تاتی لری خلجی شهرستانی در استان مرکزی است که جلوه زیبایی به آن می‌بخشد. جغرافیا. فراهان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی و پاره‌ای از سرزمین تاریخی فراهان بزرگ است که منطقهٔ وسیعی از شمالِ شهر اراک تا مناطقی از شهرستان‌های کمیجان آشتیان و تفرش را در بر می‌گرفت و روستای خوش آب و هوای کسرآصف و خلت آباد جلال‌آباد و روستای تاربخی حسین‌آباد و اسفین و گازاران و چاله خومان در آن قرار دارد. بیش
اسفین و گازاران و چاله خومان در آن قرار دارد. بیش از دویست روستای کوچک و بزرگ در فراهانِ بزرگ وجود دارد که در دشت فراهان و کوه‌های اطراف پراکنده‌اند. شهر فرمهین در مرکز فراهان و در سه راهی اراک - تفرش - کمیجان قرار گرفته است و یک شهرک صنعتی در شهر فرمهین نیز دارد. تقسیمات شهری و روستایی. دهستانها و بخش‌های شهرستان فراهان: بخش مرکزی نقطه شهری: فرمهین بخش خنجین نقطه شهری: خنجین ، تلخاب تاریخچه. لغت شناسان فراهان را فشرده واژه فرا هامون می‌دانند، سرزمینی که از یکسر به خورهه و از سویی به تفرش و از سوی دیگر به
یکسر به خورهه و از سویی به تفرش و از سوی دیگر به کمیجان کشیده شده بود فرا هامون نامیده می‌شد. یونانیان آن را مدیا می‌نامیدند برخی گفته‌اند فراهان را طهمورث بنا کرد و دارالملک آن را ساروق کرد. ابن مقنع می‌گوید (ولاشجرد را بلاش پسر پیروز و بورقان را پوران دختر خسرو ساخته است) فراهان شامل ناحیهٔ پهناوری میان شهرستان‌های اراک و کمیجان و تفرش و آشتیان است. حمدالله مستوفی در نزهت القلوب می‌نویسد:"فراهان ولایتی است و در دیه‌ها معتبر بود، دیه ساروق را دارلملک آنجا و طهمورث ساخت، اکنون دولت‌آباد و ماستر معظم قرای
و طهمورث ساخت، اکنون دولت‌آباد و ماستر معظم قرای آنجاست". نام یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان فراهان، فرمهین است. این شهر در شمال شهر اراک و کویر میقان واقع است. هوای آن سرد و سالم و آب کلیه روستاهای آن از قنوات است که طول اکثر آن‌ها به ۶هزار گز می‌رسد. فراهان از سه قسمت به نام بالا و پائین و سادات تشکیل می‌گردد. جمع روستاهای دهستان فراهان ۱۲۹ قریه و دارای ۲۹ هزار تن سکنه است. محصولاتش غلات، بنشن و میوه جات است. گله داری یکی از کارهای عمده سکنه بخش و پوست بره این حدود به خوبی معروف است و خریدار زیاد دارد.
این حدود به خوبی معروف است و خریدار زیاد دارد. صنایع دستی زنان این دهستان قالی و قالیچه بافی با نقشه است. دیگر از روستاهای قدیمی فراهان زلف آباد است که روزگاری روستای مهم و پرجمعیتی بوده است. شهر فرمهین در مرکز بخش مرکزی شهرستان فراهان واقع و مرکز شهرستان است. روستاهای مهم دیگر فراهان عبارتند از روستای خوش آب و هوای حرآباد، غیاث آباد، امیرآباد، ولاشجرد، کسرآصف، بورقان، دستجان، خوشدون، عباس‌آباد و خلج آباد، نظام آباد، تلخاب، فشک، مجد آباد، تبرته، ماستر، شتریه، مشهدزلف آباد، واشقان. روستاهای نزدیک به کویر به
مشهدزلف آباد، واشقان. روستاهای نزدیک به کویر به واسطه مجاورت با کویر دارای هوای ناسالم و آب شورند. مردم. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فراهان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸٬۹۹۴ نفر بوده است. کشاورزی و دامداری کار اصلی مردم فراهان است. آب قنات یکی از منابع اصلی آبیاری به‌شمار می‌آید. کشت غلات به ویژه گندم و نیز باغداری (از جمله انگور، بادام و گردو) در فراهان رواج دارد. فرش مهم‌ترین صنایع دستی این شهرستان است. امروزه در بیشتر مناطق فراهان به زبان فارسی و ترکی صحبت می‌شود و زبان‌ها و گویش
به زبان فارسی و ترکی صحبت می‌شود و زبان‌ها و گویش های محلی رو به فراموشی رفته اند. با این حال در برخی از روستاها زبان لری وجود دارد. رسم و رسوم جشن تیرگان از رسوم قدیمی و کهن ایرانیان است که قدمتی برابر با دوران ساسانیان داشته است. ایرانیان باستان برای هر روز از سال اسم خاصی برگزیده بودند که هر گاه اسم روز اول ماه با اسم ماه هم نام بود آن روز را گرامی داشته جشن می‌گرفتند که از این بین جشن تیرگان (تیر اسم روز اول ماه تیر) و جشن مهرگان (مهر اسم روز اول ماه مهر) معروف تر است. جشن تیرگان امروزه با گذشت حدود
مهر) معروف تر است. جشن تیرگان امروزه با گذشت حدود ۱۶۰۰ سال هنوز میان برخی از اهالی دشت فراهان استان مرکزی برگزار می‌شود. برخی از اهالی فراهان در اولین روز از فصل گرم سال با حضور در کنار امامزاده ذلف آباد شهر فرمهین این روز را گرامی داشته جشن می‌گیرند. مردم دشت فراهان در این روز از گوشه و کنار مرز پر گهر به منطقه زادگاه خود برگشته روز را تا شب در دامان طبیعت می‌گذرانند و با طبخ غذاهای محلی مثل دلمه و آش‌های محلی در کنار اقوام روز خاطره انگیزی را سپری می‌کنند. در منطقه فراهان به این جشن عید صغری ویا جشن آب
در منطقه فراهان به این جشن عید صغری ویا جشن آب پاشان هم می‌گویند. برگزاری بازی‌های محلی-پاشیدن آب به همدیگر و برگزاری مجالس پرده خوانی و شبیه خوانی از دیگر رسوم این روز است. هر ساله در منطقه فراهانی جشنواره بازی ها و رقص محلی برگزار می‌شود که بیشتر رنگ و بوی لری دارند. شاهنامه خوانی و گرفتن فال حافظ در عید ها و مجالس جشن و شادی رایج است.
ادوارد سوم (۱۳ نوامبر ۱۳۱۲ میلادی - ۲۱ ژوئن ۱۳۷۷ میلادی) پادشاه انگلستان و لرد ایرلند از سال ۱۳۲۷ تا هنگام مرگش در سال ۱۳۷۷ میلادی بود. ادوارد سوم یکی از موفق‌ترین فرمانروایان انگلستان در قرون وسطی به‌شمار می‌آید که پس از حکومت فاجعه‌بار پدرش، ادوارد دوم، بار دیگر قدرت را به خاندان سلطنتی بازگرداند و پادشاهی انگلستان را به یکی از کارآمدترین قدرت‌های اروپا بدل ساخت. ادعای او نسبت به تاج‌وتخت فرانسه موجب به پا شدن جنگ صدساله، طولانی‌ترین جنگ تاریخ اروپا شد. سال‌های نخستین. ادوارد سوم سیزدهم ماه نوامبر سال
سال‌های نخستین. ادوارد سوم سیزدهم ماه نوامبر سال ۱۳۱۲ میلادی در قلعه وینزر در برک‌شایر زاده شد. او بزرگ‌ترین پسر ادوارد دوم پادشاه انگلستان و ایزابل فرانسه، دختر فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه بود. حکومت ادوارد دوم موفقیت‌آمیز نبود. یکی از منابع اختلاف، عدم فعالیت و شکست مکرر پادشاه در جنگ با اسکاتلند بود. موضوع بحث‌برانگیز دیگر، حمایت انحصاری پادشاه از گروه کوچکی از افراد سلطنتی مورد علاقه‌اش بود. تولد یک وارث مرد در سال ۱۳۱۲ به‌طور موقت موقعیت ادوارد دوم را در رابطه با بارون‌های مخالف بهبود بخشید. برای تقویت