payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و طی برنامه اول توسعه، نظام شناور مدیریت شده و تک نرخی نمودن ارز بر بازار حاکم شد. در سال ۱۳۷۲ سیاست یکسان‌سازی نرخ ارز به اجرا درآمد و نرخ‌های سه‌گانه ملغی شد و نرخ جدید ۱۵۰۰ ریال بر هر دلار انتخاب شد. در برنامه سوم توسعه عمدتاً در قالب سیاست تثبیت و پذیرش نظام چندنرخی ارز عمل شد. در نهایت در سال ۱۳۸۱دولت سیاست یکسان‌سازی نرخ ارز اعمال کرد. شکاف قابل توجه بین نرخ رسمی و بازار آزاد در نیمه اول ۱۳۸۹، شکل‌گیری بحران ارزی از نیمه دوم ۱۳۹۰ و تشدید آن در سال ۱۳۹۱ به دنبال تشدید تحریم‌های بین‌المللی و شکل‌گیری
به دنبال تشدید تحریم‌های بین‌المللی و شکل‌گیری نظام چندگانه ارزی در برنامه چهارم توسعه رخ داد. کاهش نوسانات نرخ ارز و ایجاد ثبات در نرخ دلار در کنار عدم توفیق در آزادسازی و یکسان‌سازی نرخ ارز در برنامه پنجم بود. عملکرد برنامه اول نشان داد تحقق اهداف پیش‌بینی شده تا حدودی از موفقیت نسبی برخوردار بوده. در برنامه سوم اصلاح قوانین بازار کار در کنار اجرای سیاست فعال بازار بهبود نسبی عملکرد اشتغال را به دنبال داشت. عملکرد برنامه چهارم در اشتغال زایی از طریق بنگاه‌های زودبازده و مشاغل خانگی و کارآفرینی
طریق بنگاه‌های زودبازده و مشاغل خانگی و کارآفرینی موفقیت‌آمیز نبود و طی سالهای ۱۳۸۵–۱۳۹۰ سالانه ۱۴۰۰۰ شغل ایجاد شد که با ۲/۵ میلیون شغل وعده داده شده توسط دولت تفاوت فاحشی داشت. در برنامه پنجم هم سیاست مشخصی در جهت اشتغال زایی ارائه نشد. بهره‌وری کل عوامل تولید در برنامه اول تا پنجم روندی کاهشی دارد. عملکرد شاخص کاهش نابرابری و توزیع درآمد شاخص نسبت دهک بالا به پایین طی برنامه اول کاهش محسوسی نداشت. در این دوره یکسان‌سازی نرخ ارز، آزادسازی قیمتها و اجرای سیاست تعدیل اقتصادی موجب افزایش شدید قیمتها و نرخ
سیاست تعدیل اقتصادی موجب افزایش شدید قیمتها و نرخ تورم ۴۹/۴ درصد شد و رویکرد رونق تولید و رشد اقتصادی بود تا عدالت اجتماعی. در برنامه دوم در کنار خصوصی‌سازی و رشد اقتصادی، به عدالت اجتماعی نیز توجه شد و نسبت دهک بالا به پایین، از ۱۶/۱ در سال ۱۳۷۴ به ۱۵/۴ در سال ۱۳۷۸ بهبود یافت و در برنامه سوم از ۱۵ در سال ۱۳۷۹ به ۱۴/۶ در سال ۱۳۸۳ کاهش یافت ولی ضریب جینی به بالای ۰/۴ رسید. در برنامه چهارم، اتخاذ سیاستها و طرح‌هایی نظیر مسکن مهر و توزیع یارانه نقدی موجب شد شاخص نسبت دهک بالا به پایین از ۱۴/۵ در سال ۱۳۸۴ به
نسبت دهک بالا به پایین از ۱۴/۵ در سال ۱۳۸۴ به ۱۴/۱ در سال ۱۳۸۸ و ۱۰/۷۹ در سال ۱۳۹۱ کاهش یابد. ضریب جینی نیز به ۰/۳۸ کاهش یافت. در برنامه پنجم توسعه، ضریب جینی به ۰/۳۹ افزایش یافت و در وضعیت توزیع درآمد بهبودی حاصل نشد. برنامه اول توسعه کمترین و برنامه چهارم به رغم ابلاغ سیاست‌های کلی اصل (۴۴) بیشترین توسعه و تصدی‌های دولت در اقتصاد را داشته است.
«شکست‌ناپذیر» شعری است از ویلیام ارنست هنلی که برای اولین بار در سال ۱۸۷۵ منتشر شد. زمینه. ویلیام هنلی در سن ۱۲ سالگی و بر اثر سل استخوان یک پای خود را از زیر زانو از دست می‌دهد. با این وجود او تسلیم نمی‌شود و زندگی فعالی را در پیش می‌گیرد تا جایی که ورود به دانشگاه آکسفورد تنها یکی از موفقیت‌های او را تشکیل می‌دهد. متن شعر. در فراسوی شبی که مرا در برگرفته تیره چون مغاکی میان دو قطب هرچه خدای را شکرگزار از برای روح تسخیر ناپذیر خویشتنم در فرود چنگال شرایط خم به ابرو نیاورده و زاری نکرده ام زیر آوار پتک
خم به ابرو نیاورده و زاری نکرده ام زیر آوار پتک سرنوشت سرم گرچه خونین اما قد برافراشته است در فراسوی این جایگاه پر از خشم و اشک که جز سایه‌های وحشت دیده نمی‌شود با تمامی تهدید و رنج سالیان دراز در من از هول و هراس نشانی نیست اهمیت ندارد، گذرگاه چه اندازه دشوار چه اندازه نامه اعمال مملو از مجازات من، ارباب سرنوشت خود هستم من، ناخدای سرشت خویشتنم
‌اگر ‌G‌ یک گروه لی باشد، میدان‌های برداری خاصی روی آن وجود دارند که تحت عمل گروه ناورداست. این میدان‌های برداری ناوردا یک فضای برداری با بعد نامتناهی می‌سازند که از آن به جبر لی ‌G‌ یا مجموعهٔ مولدهای بی‌نهایت کوچک گروه ‌G‌ یاد می‌شود. تمام ویژگی‌هایی که در یک گروه لی وجود دارند، در جبر لی آن نیز هستند. یکی از با اهمیت‌ترین فوایدی که این جبرها دارند و کار با آن‌ها ساده‌تر از کار با گروه‌های لی است. تعریف و ویژگی‌ها. یک جبر لی formula_1 یک فضای برداری بر یک میدان formula_2 است که به یک حاصلضرب formula_3
یک میدان formula_2 است که به یک حاصلضرب formula_3 مجهز است که براکت لی نامیده می‌شود و در خواص زیر صدق می‌کند: 1-دوخطی: formula_4 2- پادتقارنی: formula_5 3- اتحاد ژاکوبی: formula_6 ساختار جبر لی. مطالعه جبرهای لی با مطالعه ساختارشان بسیار ساده می‌شود. ساختار با استفاده از ویژگی‌های جابجایی جبر لی مشخص می‌شوند. ساختار یک جبر لی، یا یک جبر محلی لی توسط ثابت ساختار که بر حسب جملات بردارهای پایه formula_7 تعریف می‌شوند، خلاصه می‌شود: formula_8 ثوابت ساختار formula_9 مولفه‌هایی از یک تانسور مرتبه سه هستند که در
مولفه‌هایی از یک تانسور مرتبه سه هستند که در دو اندیس خود همورد formula_10 و در اندیس سوم پادورد هستند. این مولفه‌ها از تساوی ژاکوبی پیروی می‌کنند که یک قید درجه دو بر روی ثوابت اعمال می‌کند. formula_11 خطی‌سازی گروه لی یک جبر لی می سازد. یک گروه لی را می‌توان با معکوس کردن این فرایند بازیابی کرد. این فرایند به عمل به نما رسانی موسوم است. جبر لی ماتریسی. مجموعه‌ای از ماتریسهای formula_12 که تحت جمع برداری، ضرب اسکالری و جابجایی بسته باشند یک جبر لی ماتریسی می سازد. ویژگی‌های پادتقارنی و تساوی ژاکوبی توسط
می سازد. ویژگی‌های پادتقارنی و تساوی ژاکوبی توسط ضرب ماتریسی برآورده می‌شود. قضایای مربوط به جبر لی. یک نظریه عمیق منتسب به آدو به نام قضیه آدو بیان می دارد که هر جبر لی معادل است با یک جبر لی ماتریسی، گر چه که عکس آن برای گروه‌های لی درست نیست (هر جبر لی ماتریسی را نمی توان به یک گروه لی منتسب کرد.)
تعریف. به عملی که به صورت زیر تعریف می‌شود عمل جابجایی می‌گویند formula_1 که در آن formula_2 و formula_3 دو عملگر دلخواه هستند. اگر حاصل این عمل صفر شود می‌گوییم این دو عملگر جابجا پذیرند و گرنه این دو عملگر با هم جابجا نمی‌شوند. ریشه تاریخی. این عمل مانسته کلاسیکی براکت‌های پواسون است که بعدها در مکانیک کوانتومی به صورت فوق درآمد. خواص این عمل جابجایی و براکت‌های پواسون بسیار شبیه به هم است. کاربرد. این عمل در مکانیک کوانتوم برای عملگرهای منتسب به مشاهده پذیرها بسیار استفاده می‌شود. در صورتی که دو عملگر
پذیرها بسیار استفاده می‌شود. در صورتی که دو عملگر جابجاپذیر نباشند تعیین مقدار فیزیکی منتسب به این عملگرها همزمان ممکن نخواهد بود. جستارهای وابسته. خاصیت جابجایی عملگر مکانیک کوانتوم مشاهده پذیر فیزیکی منابع. Modern quantum mechanics / J. J. Sakurai
لمپس (شبیه‌ساز اتمی/مولکولی بزرگ‌مقیاسِ به‌شدت‌موازی) یک نرم‌افزار دینامیک مولکولی است که آزمایشگاه ملی سندیا آن را ساخته‌است. این نرم‌افزار از محاسبات موازی ام.پی. آی بهره می‌برد، آزاد و متن‌باز است و با مجوز GPL در دسترس قرار دارد. تاریخچه. LAMMPS یا همان شبیه‌سازی برای دستگاه‌های پر ذره که با موازی سازی می‌تواند شبیه‌سازی‌های پیچیده را اجرا کند. برای بررسی سیستم‌های مولکولی نمی‌توان از روش‌های بر پایهٔ محیط پیوسته استفاده کرد، چون دینامیک سیستم بسیار سریع بوده و از طرفی محیط فرایند هم پیوسته نیست؛ لذا از
بوده و از طرفی محیط فرایند هم پیوسته نیست؛ لذا از روش شبیه‌سازی دینامیک مولکولی استفاده می‌شود، که برمبنای مکانیک کلاسیک بوده و لمپس یکی از نرم‌افزارهایی است که می‌توان با آن، براساس روش دینامیک مولکولی بسیاری از سیستم‌های اتمی مولکولی را شبیه‌سازی نمود. توسعهٔ لمپس از سال ۱۹۹۰ توسط CRADA شروع شد و بین آزمایشگاه DOE (سندیا و LLNL) و سه شرکت کری و بریستول و داپنت بود، که هدف آن توسعهٔ کدنویسی به صورت کلاسیکی و موازی برای حالت بزرگ مقیاس است. استون پلیمپتون در سندیا تلاش‌های بسیاری برای کدنویسی آن انجام داد.
سندیا تلاش‌های بسیاری برای کدنویسی آن انجام داد. ظهور نسخهٔ F77 منجر به تولید LAMMPS 99 شد و پس از ساخت F90، LAMMPS2001 تولید شد. بازنویسی لمپس از فرترن به C++ و تولید کد منبع باز آن در سال ۲۰۰۴ انجام گرفت. سرانجام آیدان تامپسون در سندیا LAMMPS2006 و ساختارهای موازی و میدان‌های نیرو را برای این نرم‌افزار به وجود آورد.
ویزیون تله فیلمی ساخت کشور ترکیه سال ۲۰۰۴ می‌باشد این فیلم توسط یماز اوردوغان کارگردانی شده است. ویزیون تله ادامه فیلم ویزیون تله که در سال ۲۰۰۱ توسط همین کارگران ساخته شده می‌باشد داستان. این فیلم در سال ۱۹۸۰ در حال که یلماز در زادگاهش به سر می‌برد اتفاق می‌افتد که شخصی (که گاهی در فیلم خود را مخالف دولت نشان می‌دهد) مسئول کتبخانه روستایی می‌کنند که فاقد کتابخانه است و وی با کمک شهردار و امین دیوانه (یلماز اردوغان) کتابخانه‌ای برای روستا درست می‌کنند. در این فیلم افراد بی سواد و تحصیل نکرده (عوام) را پیرو
فیلم افراد بی سواد و تحصیل نکرده (عوام) را پیرو احزاب کمونیستی فاشیستی نشان می‌دهد. در آخر فیلم ارتش کودتا کرده و تمام مردان جوان شهر را سوار وسیلهٔ نقله کره و انتقال می‌دهد که در فیلم هیچ اشاره به مکان مورد انتقال آنها نمی‌کند نام فیلم. ویزیون تله همان تلویزون است که روستایئان آن را اشتباه تلفظ می‌کنند وطوبا نام دختر مسئول کتابخانه‌است منابع. "Vizontele." Wikipedia، The Free Encyclopedia. ۱۸ Dec ۲۰۰۹، ۰۹:۵۲ UTC. ۱۹ Dec ۲۰۰۹ &lt;http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vizontele&amp;oldid=۳۳۲۴۶۶۲۱۷&gt;.
آنتیگونه ، نام نمایشنامه‌ای است از تراژدی‌نویس مشهور یونانی، سوفوکل که در حدود ۴۴۲ پیش از میلاد نوشته شده‌است و با وجودی که آخرین نمایشنامه از سه گانهٔ تبس، یا تِبای است اما پیش از دو نمایشنامهٔ دیگر (ادیپ شهریار و ادیپ در کولونوس) نوشته شده‌است. تنها ۷ نمایشنامه از مجموع ۱۲۳ تراژدی سوفوکل باقی‌مانده‌است و شاید بتوان سه‌گانهٔ تبس را با توجه به اجراهای بسیاری که از نمایشنامهٔ آنتیگونه صورت گرفته‌است مشهورترین آن‌ها دانست.. خلاصه. پولونیکس و اتئوکلس در جنگ با یکدیگر بر سر قدرت کشته می‌شوند. کرئون، پادشاه تبس
یکدیگر بر سر قدرت کشته می‌شوند. کرئون، پادشاه تبس فرمان می‌دهد تا اتئوکلس را با تشریفات و احترام کامل به خاک بسپارند ولی جنازهٔ پولونیکس خیانتکار را به حال خود رها سازند تا خوراک کرم‌ها و لاشخورها شود. آنتیگونه و ایسمنه، خواهران دو برادر کشته شده هستند و آنتیگونه نمی‌تواند بپذیرد که جنازهٔ برادرش پولونیکس به حال خود رها گردد. پس مخفیانه به دیدار ایسمنه رفته و از او می‌خواهد تا در خاک‌سپاری برادر به او کمک کند. اما ایسمنه از خشم کرئون وحشت دارد و نمی‌پذیرد. پس آنتیگونه به تنهایی دست به کار می‌شود. کرئون در
پس آنتیگونه به تنهایی دست به کار می‌شود. کرئون در کاخ خود است و ریش‌سفیدان تبس (گروه سرایندگان) فرمان او را مورد تأیید قرار می‌دهند. اما خبر می‌رسد که کسی پولونیکس را دفن کرده‌است. کرئون بر می‌آشفد و خواهان دستگیری خاطی می‌شود. آنتیگونه را به پیش او می‌آورند و او بدون اینکه کارش را پنهان سازد با کرئون بر سر اینکه اخلاقیات را زیر پا گذاشته‌است وارد بحث می‌شود. کرئون از سخنان او برافروخته می‌شود و چون گمان می‌برد در این کار ایسمنه نیز به خواهرش کمک کرده‌است دستور دستگیری او را نیز می‌دهد. ایسمنه که ترجیح
دستور دستگیری او را نیز می‌دهد. ایسمنه که ترجیح می‌دهد همراه با خواهرش کشته شود به دروغ اعتراف می‌کند اما آنتیگونه می‌گوید که او به تنهایی این کار را انجام داده‌است. دو خواهر زندانی می‌شوند. هایمون، پسر کرئون و نامزد آنتیگونه به پیش پدر می‌آید تا او را از این کار بازدارد اما گفتگوی آن دو به درگیری لفظی انجامیده و هایمون در حالی‌که قسم می‌خورد دیگر هرگز کرئون را ملاقات نخواهد کرد از آنجا خارج می‌شود. کرئون سرانجام تصمیم می‌گیرد تا ایسمنه را آزاد کرده و آنتیگونه را در غاری زنده به گور سازد. آنتیگونه بر
آنتیگونه را در غاری زنده به گور سازد. آنتیگونه بر سرنوشت خود می‌گرید اما از کارش دفاع می‌کند. پیشگوی نابینایی به نام ترسیاس به کرئون هشدار می‌دهد که خدایان از رفتار او ناخشنودند و به خاطر اشتباهاتش، فرزندش را از دست خواهد داد، تمام یونان او را خوار خواهد شمرد و خدایان، قربانی‌های شهر تبس را نخواهند پذیرفت. ریش‌سفیدان از این سخنان به وحشت می‌افتند و از کرئون می‌خواهند تا آنتیگونه را آزاد کرده و پولونیکس را به خاک بسپارد. کرئون می‌پذیرد اما آنتیگونه خود را به دار آویخته‌است. هایمون از مرگ نامزدش بسیار
را به دار آویخته‌است. هایمون از مرگ نامزدش بسیار اندوهگین می‌شود و خود را می‌کشد. خبر مرگ هایمون به مادرش ائورودیکه می‌رسد و او نیز خود را می‌کشد. کرئون خود را به خاطر تمام این پیشامدها ملامت می‌کند. او توانست تاج و تخت خود را حفظ نماید اما از فرمان خدایان سرپیچی کرد و همسر و فرزند خود را از دست داد.
واقعهٔ خودکشی کرت کوبین اشاره به‌مرگ رهبر گروه موسیقی نیروانا در حدود ساعت ۸:۴۰ بامداد دارد‌. در تاریخ ۸ آوریل ۱۹۹۴ (سه روز پس از مرگش) جسد کوبین در گُلخانهٔ بالای گاراژ خانه‌اش در مجاورت دریاچهٔ واشینگتن، توسط برق‌کاری به نام «گَری اسمیت» که برای نصب تجهیزات ایمنی به منزل کوبین رفته‌بود یافت‌شد. به‌خاطر این‌که صورت جسد متلاشی شده‌بود پلیس سیاتل پس از انگشت‌نگاری از آن اعلام کرد که جنازه متعلق به کرت کوبین است. شواهد موجود حکایت از خودکشی به‌وسیلهٔ شات‌گان داشت و با وجود آن‌که در اسناد رسمی علت مرگ کوبین،
داشت و با وجود آن‌که در اسناد رسمی علت مرگ کوبین، خودکشی اعلام شد اما عده‌ای معتقد بودند که او به قتل رسیده و کورتنی لاو در ماجرای مرگ او نقش داشته‌است. ابهام در علت مرگ. در خون کرت کوبین مقدار دویست بیست و پنج میلی گرم هرویین یافت شد که مشخصا از طریق سرنگ و در دو دست او تزریق شده و جای سوزن نیز قابل رویت بود. از نظر بسیاری، باور این مسئله مشکل بود که کرت مقدار زیادی هرویین مصرف کند بعد لوله شاتگان را در دهان خود بگذارد و سپس شلیک کند. به نظر آنها اگر کرت می‌خواست خودکشی کند می‌توانست به هرویین بسنده کند.
خودکشی کند می‌توانست به هرویین بسنده کند. ایان هالپرین یکی از نویسندگان کتاب «"عشق و مرگ: قتل کرت کوبین"» در ۱۰امین سالگرد مرگ کوبین و طی گفتگویی با شبکهٔ سی‌بی‌اس فرضیهٔ خودکشی را مردود شمرد و گفت: میزان هروئینی که در بدن کوبین یافت شده برابر ۳ مرتبه تزریق دوز کُشنده از آن ماده‌است. نوع خط پنج سطر پایانی وصیت‌نامه با هیچ‌کدام از دست‌نوشته‌های کوبین مطابقت ندارد و او در هیچ‌جایی از متن آن وصیت‌نامهٔ کذایی به کلمهٔ «خودکشی» اشاره‌ای نکرده‌است. تام گرنت کارآگاه خصوصی که مدتی قبل از مرگ کوبین و برای یافتن او،
خصوصی که مدتی قبل از مرگ کوبین و برای یافتن او، توسط لاو استخدام شده‌بود در گفتگویی با شبکهٔ اِم‌اِس‌اِن‌بی‌سی گفت که او به کورتنی لاو مشکوک بوده و تصورش بر این بوده که لاو در مورد آن جریان، چیزهایی بیش از آن‌چه ابراز می‌کرده می‌دانسته‌است. در ساعت ۲:۱۵ بامداد بارانی ۷ آوریل ۱۹۹۴ گرنت به‌همراه لاو و یکی از دوستان کوبین برای تجسس به خانهٔ کوبین رفتند. گرنت تمام مراحل جستجو را روی یک نوار کاست ثبت کرد و آن‌ها پس از آن‌که چیزی نیافتند تصمیم به مراجعت گرفتند. در زمان بازگشت لاو از آن‌دو خواست که برگردند و
در زمان بازگشت لاو از آن‌دو خواست که برگردند و ببینند که آیا شاتگانی که کوبین به‌تازگی خریده‌بود داخل کمد هست یا نه. آن‌ها مجدداً به خانه بازگشتند و هیچ اثری از اسلحه یا کوبین نیافتند. این ماجرا یک‌روز قبل از آن اتفاق افتاد که خبر مرگ کوبین منتشر شود. گرنت براین باور بود که میزان هروئینی که در بدن کوبین یافت شد به‌اندازه‌ای بوده که عملاً او را از کشیدن ماشهٔ اسلحه ناتوان می‌کرده و این‌کار توسط شخص دیگری انجام شده‌است.
عبدالوهاب شهیدی ( – ) موسیقی‌دان، خواننده، آهنگساز، مدرس آواز و نوازندهٔ عود ایرانی بود. او شاگرد اسماعیل مهرتاش بود و از سال ۱۳۳۹ همکاری خود را با برنامه رادیویی گل‌ها آغاز کرد. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، دادگاه انقلاب اصفهان، به دلیل چند سال مأمور به خدمت بودن عبدالوهاب شهیدی در سازمان اطلاعات ارتش، به اتهام «ساواکی بودن» به چهار ماه حبس تأدیبی محکومش کرد ولی پس از پذیرش عذرخواهی، آزاد شد. پس از آن اتفاق، برای همیشه از کار در عرصه موسیقی کنار گذاشته شد. شهیدی پس از انقلاب، ایران را ترک کرد و به ایالت متحده
پس از انقلاب، ایران را ترک کرد و به ایالت متحده آمریکا رفت ولی در میانهٔ دهه ۱۳۷۰ به ایران بازگشت. وی در سال ۱۴۰۰ درگذشت و روزهای آخر زندگی اش را در کرج گذراند. زندگی. عبدالوهاب شهیدی فرزند میرزا حسن شهیدی ملقب به صدرالاسلام و متخلص به طوبی، که پدرِ شاهرخ و شاپور شهیدی است. او در ۱۰ مهر ۱۳۰۱ در شهر میمه زاده شد. عبدالوهاب شهیدی مشوق اصلی خود را پدرش می‌دانست و در این باره گفته بود: «پدرم از آن جا که موسیقی را خیلی خوب می‌دانست به من کمک می‌کرد و چند مثنوی را به من یاد داد که ای کاش نرفته بود و من از او
را به من یاد داد که ای کاش نرفته بود و من از او بیشتر می‌آموختم. اما ۱۳ ساله بودم که ایشان درگذشت.» وی با اسماعیل مهرتاش آشنا شد و به عضویت در جامعه باربد درآمد و این آشنایی منجر به این شد که نزد وی فراگیری موسیقی را آغاز کند؛ ابتدا آوازهای تاج اصفهانی و ادیب خوانساری را آموخت. اما اسماعیل مهرتاش به او می‌گوید باید همه این‌ها را از ذهنت پاک کنی. بدین ترتیب عبدالوهاب شهیدی صاحب سبکی منحصر به فرد شد. عبدالوهاب شهیدی از آغاز دهه ۱۳۲۰ کار هنری خود را با فراگیری آواز، سنتور و عود نزد اسماعیل مهرتاش آغاز کرد. او
آواز، سنتور و عود نزد اسماعیل مهرتاش آغاز کرد. او در سال ۱۳۳۹ در برنامه گل‌ها آغاز به همکاری با رادیو کرد و تا سال ۱۳۵۷ در بسیاری از این برنامه‌ها شرکت کرد. وی همچنین چندین بار در برنامه‌های جشن هنر شیراز شرکت کرد و در این برنامه‌ها با هنرمندان سرشناسی چون جلیل شهناز، فرامرز پایور، علی‌اصغر بهاری، حسین تهرانی، رحمت‌الله بدیعی، حسن ناهید و محمد اسماعیلی همکاری کرد. عبدالوهاب شهیدی با اجرای بیش از ۲۳۰ برنامه، از فعال‌ترین هنرمندان برنامه گل‌ها بوده و رتبه سوم بیش‌ترین برنامه موسیقی در گل‌ها را دارد.
رتبه سوم بیش‌ترین برنامه موسیقی در گل‌ها را دارد. عبدالوهاب شهیدی در اجرای آوازهای محلی نیز پیش‌رو بوده‌است. تصنیف معروف "زندگی" با مطلع "آن نگاه گرم تو" از این هنرمند است. اجرای آوازهای محلی، در میان آثار عبدالوهاب شهیدی نقش برجسته‌ای دارند. از آوازهای محلی او می‌توان به تصنیف "زندگی" (معروف به "اون نگاه گرم تو") اشاره کرد که مربوط به آهنگی محلی بر روی شعری از هما میرافشار در دستگاه ماهور است و با تنظیم فرامرز پایور اجرا شده‌است. عبدالوهاب شهیدی همچنین تصنیف‌های دیگری مانند "یار بی‌وفا"، "آی سوزه" و…
تصنیف‌های دیگری مانند "یار بی‌وفا"، "آی سوزه" و… همچنین وی قطعات قدیمی سرشناسی چون آثار عارف قزوینی را نیز اجرا کرد که از میان آن‌ها می‌توان به تصنیف‌های "گریه را به مستی بهانه کردم" (در آلبوم قدیمی "حرف") و "گریه کن که گر سیل خون گریی" اشاره کرد. در سال ۱۳۳۵ روابط عمومی ارتش توانست برنامه‌ای در رادیو به خود اختصاص دهد که آن هم موسیقی بود. به‌جز عبدالوهاب شهیدی، حسین قوامی و ایرج هم برنامه داشتند که تا چهارسال در آن جا بودند. عبدالوهاب شهیدی ابتدا نواختن ساز سنتور را آغاز کرد اما پس از چند سال به ساز عود
سنتور را آغاز کرد اما پس از چند سال به ساز عود علاقه‌مند شد و آن را فرا گرفت. شهیدی باور داشت که یک خواننده حتماً باید بر یک ساز موسیقی اشراف داشته باشد. شهیدی مضراب تار را روی عود استفاده کرد و بدین ترتیب شیوه نوازندگی تار را روی عود پیاده نمود. در بسیاری از ساز و آوازهای او صدای عود وی در کنار آوازش به گوش می‌رسد. شهیدی با گروه‌های گوناگونی از جمله با گروه پایور همکاری کرد. او در بیشتر آلبوم‌ها علاوه بر آواز، گروه‌نوازی‌ها را نیز با عود همراهی کرد. همچنین آلبوم‌هایی از تک نوازی‌های عبدالوهاب شهیدی منتشر
آلبوم‌هایی از تک نوازی‌های عبدالوهاب شهیدی منتشر شده‌است که از میان آن‌ها آلبوم "راز عود" توسط انتشارات سرنا صوت بازنشر شده‌است. وی دربارهٔ انتشار آثارش پس از انقلاب ۱۳۵۷ توسط سرنا صوت گفته بود که انتشار این آثار بدون رضایت او بوده‌است. این آلبوم‌ها بیشتر روی صفحات ۳۳ دور منتشر شده بودند و امروزه امتیاز آن‌ها از آهنگ روز به سرنا صوت منتقل شده‌است. عبدالوهاب شهیدی گفته بود که هیچ‌کدام از این دو ناشر مبلغ کامل را برای خرید امتیاز این آلبوم‌ها به صاحب اثر پرداخت نکرده‌اند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ دادگاه انقلاب
پرداخت نکرده‌اند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ دادگاه انقلاب اصفهان او را به اتهام «ساواکی بودن» به چهار ماه حبس تأدیبی محکوم کرد و پس از آن نیز برای همیشه از کار در عرصه موسیقی کنار گذاشته شد. روزنامهٔ اطلاعات در تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۵۸ این خبر را دربارهٔ عبدالوهاب شهیدی منتشر کرد: «دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان محاکمه عبدالوهاب شهیدی هنرمند سرشناس را پایان داد و به ۴ ماه حبس تأدیبی محکوم ساخت. براساس کیفرخواست صادره، متهم به کار مداوم در ساواک و جمع‌آوری اطلاعات و فروش زمین واگذاری دولت به ارتش بود. شهیدی ضمن دفاع، خود را
واگذاری دولت به ارتش بود. شهیدی ضمن دفاع، خود را هنرمندی مردمی نامید که هرگز مدیحه‌سرای کسی نبوده بجز مولای متقیان علی. باتوجه به رأی دادگاه، چون عبدالوهاب شهیدی این مدت را در زندان طی کرده بود آزاد شد». عبدالوهاب شهیدی پس از انقلاب چون بسیاری دیگر، ایران را ترک کرد و به ایالات متحده آمریکا رفت و در میانهٔ دههٔ ۱۳۷۰ (خورشیدی) به ایران بازگشت.وی روزهای آخر زندگی‌اش را در تهران گذراند. پس از درگذشت عبدالوهاب شهیدی، آلبوم «رهایم کن» با صدای او منتشر شد. در این اثر، نوازندگی پیانو را فخری ملک‌پور و نوازندگی
اثر، نوازندگی پیانو را فخری ملک‌پور و نوازندگی تمبک را محمود رفیعیان برعهده داشته‌اند. «رهایم کن» آخرین آلبوم رسمی منتشرشده از شهیدی به‌شمار می‌رود و از سوی پلتفرم بیپ‌تونز در دسترس عموم قرار گرفته‌است. درگذشت. این هنرمند که چهار روز پس از تزریق واکسن کرونا(COVID-19) دچار بیماری قلبی شده بود، یک روز پس از بستری شدن در بیمارستان، بامداد روز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت سال ۱۴۰۰ درگذشت. پیکر وی در ۲۲ اردیبهشت سال ۱۴۰۰ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد. گرامی‌داشت‌ها. محمدرضا شجریان در جشن یازدهم خانه
گرامی‌داشت‌ها. محمدرضا شجریان در جشن یازدهم خانه موسیقی دربارهٔ عبدالوهاب شهیدی گفت: او بزرگ‌مرد آواز هنر ایران است و سالیان درازی است که دستش را بوسیده‌ام و در حضور او کُرنش کردم و هیچگاه به خود اجازه ندادم که در حضور او عرض هنر کنم و از این بابت که من آمده‌ام جایزه او را تقدیم کنم متاسفم. استاد، مرا ببخش و من در اندازه‌ای نیستم که جایزه شما را بدهم. در نخستین جشن سالانه موسیقی ما از هنرمندانی سرشناسی از جمله عبدالوهاب شهیدی تقدیر شد. علی هاشمی از دوستان نزدیک عبدالوهاب شهیدی در این مراسم گفت: عبدالوهاب
نزدیک عبدالوهاب شهیدی در این مراسم گفت: عبدالوهاب شهیدی یکی از قدیمی‌ترین دوستان من است که به پاک‌سرشتی او همواره به خود بالیده‌ام. او در ۵۰ سال کاری که در عرصه موسیقی داشت کارهای ارزشمندی کرد که هرگاه به یاد آن‌ها می‌افتم اشک از چشمانم جاری می‌شود. پاکدامنی و درست زندگی کردن استاد شهیدی به حدی بود که یادم می‌آید محمدرضا شجریان در جایی می‌گفت وی و عبدالوهاب شهیدی در زمانی که برای رادیو کار می‌کردند، روزه می‌گرفتند و این چیز کمی نبود که بخواهیم این‌طور راحت از آن عبور کنیم؛ بنابراین من به حضور دوست شریفی
از آن عبور کنیم؛ بنابراین من به حضور دوست شریفی چون عبدالوهاب شهیدی افتخار می‌کنم و آرزو می‌کردم ای کاش برنامه طوری چیده می‌شد که هنرمند جوانی چون همایون شجریان لوح تقدیر را به استاد شهیدی تقدیم می‌کرد. پس از این صحبت‌ها همایون شجریان روی صحنه آمد تا لوح سپاس و تندیس طلایی موسیقی ما را به عبدالوهاب شهیدی تقدیم کند که این کار با استقبال حضار همراه شد. آثار. بیشتر آثار شهیدی در برنامهٔ گل‌ها تهیه و اجرا شده‌اند. برخی از این آثار به علت قدیمی بودن، کیفیت پایینی دارند. این آثار در گذشته علاوه بر پخش در رادیو،
دارند. این آثار در گذشته علاوه بر پخش در رادیو، در قالب نوار صوتی نیز منتشر می‌شدند. بخشی از این آثار نیز برنامه‌های ویژه‌ای بودند که از تلویزیون ملی پخش شده‌اند از جمله: برخی از آثار قدیمی عبدالوهاب شهیدی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ روی صفحات ۳۳ دور منتشر شده بودند، توسط انتشارات سرنا صوت بازنشر شده‌اند. از جمله این آثار می‌توان به آلبوم بی تو به سر نمی‌شود اشاره کرد. همچنین در سال ۱۳۸۳ دو آلبوم به نام‌های "آثار استاد روح‌الله خالقی" و "به پاس نیم قرن فعالیت هنری استاد فرامرز پایور" منتشر شدند که عبدالوهاب
هنری استاد فرامرز پایور" منتشر شدند که عبدالوهاب شهیدی نیز در آن‌ها حضور دارد. آلبوم "آثار استاد روح‌الله خالقی" آلبوم مشترک بین عبدالوهاب شهیدی و غلامحسین بنان است و در آلبوم "به پاس نیم قرن کار هنری استاد فرامرز پایور" علاوه بر عبدالوهاب شهیدی خوانندگان سرشناس دیگری چون محمدرضا شجریان و شهرام ناظری نیز حضور دارند. اجرا در برنامه‌های رادیو. عبدالوهاب شهیدی با اجرای بیش از ۲۳۰ برنامه به همراه گلپایگانی و قوامی، هنرمندانی هستند که بیش‌ترین اجراها را داشته‌اند. البته بسیاری برنامه‌هایی که وی در آن‌ها حضور
البته بسیاری برنامه‌هایی که وی در آن‌ها حضور داشته مشترک با چند خواننده دیگر بوده‌اند (مانند بیشتر برنامه‌های گل‌ها) و در برنامه‌های وی خوانندگانی چون محمدرضا شجریان با وی همکاری داشته‌اند. وی در تمامی سلسله‌های برنامه گل‌ها حضور داشته که در ادامه بخشی از اجراهای او در سه برنامهٔ گل‌های تازه، گل‌های رنگارنگ و برگ سبز آمده‌است:
بیمارستان دانشگاه دوک تأسیس ۱۹۲۵، واقع در شهر دورهام در ایالت کارولینای شمالی نام یک مرکز درمانی بسیار معتبر آمریکایی است. این مرکز درمانی وابسته به دانشگاه دوک است و مهمترین بیمارستان آموزشی این دانشگاه است.
غنی بلوریان، معروف به کاغنی (زادهٔ ۱۳۰۳ در مهاباد - درگذشته ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ در کلن آلمان) از بنیانگذاران و رهبران حزب دموکرات کردستان و یکی از بانفوذترین شخصیت‌های کرد ایرانی بود که در میان کردهای عراق نیز مشهور است. او سال‌ها همراه با قاضی محمد و مصطفی بارزانی، پدر مسعود بارزانی در یک صف برای حقوق مردم کردستان ایران و کردستان عراق مبارزه کرد. غنی بلوریان یکی از مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی ایران بود که بارها به دو رهبر انقلاب ایران یعنی سید روح‌الله خمینی و سید علی خامنه‌ای توهین لفظی کرده بود. دوران جوانی.
علی خامنه‌ای توهین لفظی کرده بود. دوران جوانی. بلوریان، در جوانی یکی از مؤسسان حزب ژیان جوانان کرد بود(ژیان در کردی به معنای زندگی است). چند سال بعد که حزب دموکرات کردستان تأسیس شد(۲ آبان ۱۳۲۴ خورشیدی، ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی)، بلوریان به همراه سازمانی که از جوانان تأسیس کرده‌بود، به این حزب پیوست. مدتی بعد، به پیشنهاد قاضی محمد رئیس جمهوری مهاباد، به همراه تعدادی جوانان دیگر مهابادی به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی، برای تعلیمات نظامی اعزام شد. آن‌ها در یک پادگان نظامی و به صورت بسیار فشرده آموزش نظامی
یک پادگان نظامی و به صورت بسیار فشرده آموزش نظامی دیدند که هدف از چنین عجله‌ای نیاز جمهوری تازه تأسیس به نیروی مسلح بود. هنگامی که ارتش شاه به مهاباد رسید و قاضی محمد اعدام شد، آنان همچنان در جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی بودند. پس از اعلام خبر سقوط جمهوری کردستان، تعداد زیادی از آن جوان‌ها به تدریج به ایران بازگشتند. بازسازی حزب دموکرات کردستان. غنی بلوریان بعد از سقوط جمهوری مهاباد(۱۳۲۵) و اعلام انحلال حِزب دموکرات کردستان، به همراه عزیز یوسفی، کریم حسامی، حسن قزلجی، سلیمان معینی، قادر شریف و دیگر
حسامی، حسن قزلجی، سلیمان معینی، قادر شریف و دیگر فعالان کرد، برای احیای سازمان حزب دموکرات کردستان و ازسرگیری فعالیت آن تلاش کردند. یکی از کارهای مهم بلوریان در این دوره انتشار روزنامه ریگا* به همراهی عزیز یوسفی، کریم حسامی، سلیمان معینی، حسن قزلجی و همکاری عده‌ای از جوانان کرد: جلیل گادانی، حسن رستگار، عبدالله حسن‌زاده، فتاح کاویان و قادر شریف بود. *(ریگا در کردی به معنای راه است) کودتای ۲۸ مرداد. بعد از کودتای ۲۸ مرداد و سقوط دولت مصدق در سال ۱۳۳۲ که آزادی‌های سیاسی در سراسر ایران سرکوب شد، فعالیت حزب