payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحت لوای ممالیک مصر و شام احیا شد. در این وضعیت، عنوان خلیفه صرفاً عنوانی تشریفاتی در سرزمین‌های ایران و روم و ماوراالنهر بود و گاه در اشاره به حکام به کار می‌رفت، اما خلیفه در قاهره بود. سقوط خلافت عثمانی به دلیل فرسایش آهسته قدرت در رابطه با اروپای غربی و به دلیل پایان یافتن دولت عثمانی در نتیجه تجزیه امپراتوری عثمانی با دستور جامعه ملل اتفاق افتاد. عبدالمجید دوم، آخرین خلیفه عثمانی، برای چند سال پس از تقسیم، سمت خلیفه خود را داشت، اما با اصلاحات سکولار مصطفی کمال پاشا و متعاقب آن تبعید خانواده سلطنتی
مصطفی کمال پاشا و متعاقب آن تبعید خانواده سلطنتی عثمان اوغلو از ترکیه در سال ۱۹۲۴، مقام خلیفه لغو شد. مصطفی کمال پاشا خلافت را به احمد شریف السنوسی پیشنهاد کرد، مشروط بر اینکه او در خارج از ترکیه اقامت کند. سنوسی این پیشنهاد را رد و حمایت خود را از عبدالمجید دوم تأیید کرد. با تأسیس فرقه‌های بکتاشی و مولوی، رویکردهای دگرگون‌ساز، ترکیبی و عرفانی مانند تصوف به اسلام شکوفا شد. جستارهای وابسته. الغای خلافت عثمانی
ساسان قهرمان (۱۳۴۰- مشهد) نویسنده، شاعر، بازیگر، ناشر و روزنامه‌نگار ایرانی است. در بهار ۱۳۶۲ به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش مجبور به ترک ایران شد و از ۱۹۸۴ در تورنتو زندگی می‌کند. نخستین رمان او «گسل» مورد توجه منتقدان قرار گرفت و نقدهای زیادی در مورد آن انتشار یافت. این کتاب در چاپ‌های متعدد در خارج از ایران منتشر شد اما هرگز امکان انتشار رسمی در ایران را نیافت. او برادر ساقی قهرمان است. زندگی. قهرمان در سال ۱۳۴۰ در مشهد در خانواده‌ای فرهنگی به دنیا آمد. مادرش آموزگار و شاعر و پدرش پزشک ارتش بود و به دلیل
آموزگار و شاعر و پدرش پزشک ارتش بود و به دلیل نقل و انتقالات مبتنی بر شغل پدر، دوران دبستان را نخست در مشهد، مزدوران (قرارگاهی نظامی بین مشهد و سرخس)، سپس در تهران و باز در مشهد گذراند، و سراسر دوران دبیرستان را در ارومیه سپری کرد. در دوازده سالگی در بدو ورود به ارومیه با تئاتر آشنا شد و طی یک دوره هشت ساله به آموزش و فعالیت در گروه‌های تئاتر خانه جوانان، اداره کل فرهنگ و هنر و کارگاه نمایش رادیو و تلویزیون ملی ایران پرداخت و پیش از ورود به دانشگاه (نخست رشته علوم سیاسی در دانشکده علوم اجتماعی، و سپس رشته
علوم سیاسی در دانشکده علوم اجتماعی، و سپس رشته بازیگری و کارگردانی در دانشکده هنرهای زیبا- دانشگاه تهران، مدتی به عنوان بازیگر و چهره‌پرداز در استخدام کارگاه نمایش بود. با تعطیلی دانشگاه‌ها در جریان «انقلاب فرهنگی»، تحصیل او در ایران نیمه‌کاره ماند، و اندکی پس از بازگشایی دانشکده هنرهای زیبا در بهار ۱۳۶۲، مجبور شد به صورت غیرقانونی ایران را ترک کند. او سال‌ها بعد در کانادا، تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته ادبیات انگلیسی ادامه داد. در پی خروج از ایران، پس از سپری کردن حدود یک سال در ترکیه و ایتالیا، در
از سپری کردن حدود یک سال در ترکیه و ایتالیا، در تابستان ۱۹۸۴ به کانادا آمد و از آن زمان ساکن تورنتو بوده است. از فعالیت‌های فرهنگی او در تورنتو می‌توان به همکاری با انجمن‌های ایرانیان انتاریو، انجمن نویسندگان ایرانی در کانادا، روزنامه‌نگاری، تأسیس نشر افرا، تنظیم متن و اجرای مکرر نقالی «مجلس سهراب کشی» با نگرشی تازه به این شیوه بازیگری، تدریس زبان و ادبیات فارسی و همکاری با «باشگاه ادبی واژه» و «کلوپ ادبی کافه رنسانس» نام برد. او همچنین همکاری مستمری با گروه‌های تئاتری ایرانی به عنوان بازیگر، کارگردان و
تئاتری ایرانی به عنوان بازیگر، کارگردان و چهره‌پرداز داشته، به عنوان نویسنده یا انجام امور اداری و مدیریتی با نشریات سایبان و شهروند همکاری کرده، در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ سردبیر نشریه اینترنتی دوزبانه «گذار» (چشم‌اندازی برای حقوق بشر و دموکراسی در ایران) بوده است و نیز نشریه فرهنگی اجتماعی سپیدار (مدیرمسئول، دبیر بخش اجتماعی، و سردبیر در دوره‌های دوم و سوم) را در سه دوره در فاصله ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۵ منتشر کرده است. او همچنین دو دوره عضو هیئت دبیران و سخنگوی انجمن نویسندگان ایرانی در کانادا بوده است، و در سال‌های
نویسندگان ایرانی در کانادا بوده است، و در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱، به عنوان عضو جایگزین در هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران در تبعید، نماینده هیئت دبیران در آمریکای شمالی بوده است. او ضمناً عضو پن کاناداست و در سال ۲۰۰۵، به عنوان یکی از اعضای کمیته نویسندگان تبعیدی پن کانادا و در تقدیر از فعالیت‌های ادبی و هنری اش، یک ماه رزیدنسی در مرکز فرهنگی - هنری «بنف» را از این انجمن دریافت داشت تا به تکمیل رمان چهارم خود (بندباز آماتور) و ویرایش ترجمه انگلیسی رمان «کافه رنسانس» بپردازد. تاکنون سه رمان «گسل»، «کافه
رنسانس» بپردازد. تاکنون سه رمان «گسل»، «کافه رنسانس»، و «به بچه‌ها نگفتیم»، سه مجموعه شعر «سبز» و «رنگ» و «هفده روایت مرگ» (نشر اینترنتی) و مجموعه مقالات «نیم نگاه- سی مقاله در نگاه به فرهنگ و جامعه» به قلم او منتشر شده است و چهار اثر دیگر نیز شامل یک رمان، گزیدهٔ اشعار، مجموعه مقالات، و مجموعه داستان‌های کوتاه، در دست انتشار دارد. مهاجرت و علل و پی آمدهای آن و نیز مسائل اجتماعی و فرهنگی مرتبط با زنان مهم‌ترین موضوع آثار ساسان قهرمان را تشکیل می‌دهند. بکری تمیزی (منتقد و پژوهشگر) آثار او را طلیعه‌ای
بکری تمیزی (منتقد و پژوهشگر) آثار او را طلیعه‌ای امیدبخش در «نگاه فمینیستی» نویسندگان مرد معاصر ایران خوانده است، و نویسندگان و منتقدان دیگری چون نازی عظیما، محمد فرخفال، پرویز همایون پور، نادر بکتاش، حسام صارمی و دنا رباطی نیز نگاه او به مسائل زنان در فرهنگ و جامعه را مثبت، دقیق و موشکاف ارزیابی کرده‌اند. ساسان قهرمان در سال‌های اخیر به آموزش داستان‌نویسی و شیوه‌های نقد و بررسی در کارگاه‌های آموزشی «کافه‌رنسانس آکادمی» و «فرهنگ خانهٔ ایرانی تورنتو» مشغول بوده است و در کنار فعالیت‌های اجتماعی، روی پنجمین
بوده است و در کنار فعالیت‌های اجتماعی، روی پنجمین رمان خود، تدفین، و و درسنامهٔ آشنایی با مقدمات داستان‌نویسی کار می‌کند.
فاطمه اختصاری (زادهٔ ۲۶ خرداد ۱۳۶۵) شاعر، ترانه‌سرا، نویسنده، فیلمساز و زندانی سابق سیاسی ایرانی است. او از شاعران مطرح غزل پست‌مدرن در دههٔ ۱۳۸۰ خورشیدی بود و بسیاری از آثارش به زبان‌های دیگر نظیر نروژی، انگلیسی، آلمانی، چکی و عبری ترجمه شده است. همچنین بسیاری از اشعار او توسط خوانندگانی نظیر شاهین نجفی، شادی امینی، الهه سرور، شبنم طلوعی، لیلی محسنی، نوید زردی و ماریا اجرا شده است. او در ایران سردبیر نشریهٔ تخصصی "غزل پست‌مدرن" بود که در خرداد ۱۳۸۸ توقیف شد و پس از خروج از ایران، سردبیری گاهنامهٔ "ادبیات
و پس از خروج از ایران، سردبیری گاهنامهٔ "ادبیات مستقل ایران" را بر عهده گرفت. وی همچنین مدتی کارگاه‌های ادبی رایگان در شهر تهران برگزار می‌کرد که با فشار نیروهای امنیتی بسته شد. دستگیری و زندانی شدن اختصاری در سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۹۰ بازتاب زیادی در رسانه‌های جهانی داشت. او پس از چند بار دستگیری، نهایتاً در دادگاه انقلاب تهران به‌خاطر فعالیت‌های ادبی و هنری‌اش به ۱۱٫۵ سال زندان و ۹۹ ضربه شلاق محکوم شد. وی در سال ۱۳۹۴ به‌صورت غیرقانونی از ایران خارج شد و پس از مدتی اقامت در ترکیه، از زمستان ۱۳۹۵ به‌عنوان
از مدتی اقامت در ترکیه، از زمستان ۱۳۹۵ به‌عنوان هنرمند مهمان در نروژ زندگی می‌کند. اختصاری ۱۱ مجموعهٔ شعر و داستان و یک مجموعه از آثار تجسمی خود منتشر کرده که چاپ و پخش همگی آنها در ایران ممنوع است، اما به‌صورت کتاب الکترونیک یا چاپ زیرزمینی به دست مخاطبانش می‌رسد. منتقدان بسیاری، آثار اختصاری را از دیدگاه‌های مختلف نظیر زبان زنانه، بازی‌های زبانی و تابوشکنی مورد مطالعه قرار داده‌اند و با توجه به تعداد بالای دنبال‌کنندگان او در شبکه‌های اجتماعی، وی را از معدود شاعران و نویسندگان سال‌های اخیر می‌دانند که با
شاعران و نویسندگان سال‌های اخیر می‌دانند که با وجود محدودیت‌ها آثارش هم‌زمان مورد استقبال مردم و منتقدان قرار گرفته است. او علاوه بر فعالیت‌های ادبی‌اش به‌عنوان یک فیلمساز و همچنین فعال حقوق زنان شناخته می‌شود. حضور او در ورزشگاه آزادی با لباس و گریم مردانه، بازتاب زیادی در رسانه‌های جهانی داشت و توسط دختران علاقمند به فوتبال مورد استقبال و تقلید قرار گرفت. همچنین وی در نشست سالانه سازمان ملل در سال ۲۰۲۴ در ژنو سوئیس، درمورد وضعیت سرکوب و سانسور در ایران سخنرانی کرده است. اختصاری در بسیاری از فستیوال‌ها و
کرده است. اختصاری در بسیاری از فستیوال‌ها و جشنواره‌ها شعرخوانی کرده و برندهٔ جوایز ادبی بسیاری شده است. کتاب‌های او در ایران و نروژ همیشه از آثار پرفروش بوده‌اند و نقدها و مقالات زیادی بر آنها نوشته شده است. مجلهٔ "وزن دنیا" طبق نظرسنجی از مردم و کارشناسان، او را یکی از پنج شاعر برتر زن فارسی‌زبان در حوزهٔ شعر اعتراضی دانسته و از او با عنوان «صدای یک نسل» یاد کرده است. زندگی. اختصاری در ۲۶ خرداد ۱۳۶۵ در شهر کاشمر به دنیا آمد. پدر او قبل از به دنیا آمدنش در یک حادثه درگذشت و وی پس از چند سال زندگی در کنار
یک حادثه درگذشت و وی پس از چند سال زندگی در کنار خانوادهٔ مادری، در همان کودکی به همراه مادر جوانش به شهر مشهد کوچ کرد. او در دوران نوجوانی به فعالیت‌هایی نظیر ورزش حرفه‌ای، گویندگی در رادیو، نقاشی و نوشتن می‌پرداخت، اما پس از قبولی در رشتهٔ مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال ۱۳۸۳، به شکل تخصصی، نوشتن شعر و داستان را دنبال کرد. او پس از قبولی در مقطع کارشناسی ارشد مامایی در دانشگاه تربیت مدرس تهران، در سال ۱۳۸۸ به تهران مهاجرت کرد و پس از چند بار دستگیری و محکومیت به ۱۱٫۵ سال زندان و ۹۹ ضربه شلاق، در ۱۷
و محکومیت به ۱۱٫۵ سال زندان و ۹۹ ضربه شلاق، در ۱۷ آذر ۱۳۹۴ از ایران به کردستان عراق گریخت و پس از مدتی زندگی پنهانی در آنجا، خودش را به کشور ترکیه رساند. اختصاری با دعوت مؤسسهٔ آیکورن از زمستان ۱۳۹۵ به کشور نروژ آمد و درحال‌حاضر در شهر لیل‌هامر این کشور زندگی می‌کند. او هم‌اکنون از مدیران وکسفو بوده و همچنین به‌عنوان شاعر، نویسنده، ویراستار، سخنران و مدرس در اروپا فعالیت می‌کند. فعالیت‌های فرهنگی و هنری. اختصاری در حوزه‌های مختلف هنری فعالیت داشته است. از او تابه‌حال چندین مجموعهٔ شعر و داستان به چاپ رسیده
تابه‌حال چندین مجموعهٔ شعر و داستان به چاپ رسیده و همچنین ترانه‌های او توسط خوانندگان مختلفی اجرا شده است. فعالیت‌های ژورنالیستی او نیز سردبیری چندین نشریه و چاپ مقاله در حوزه‌های گوناگونی نظیر ادبیات، سیاست، زنان و زبان‌شناسی را دربرمی‌گیرد. اختصاری به‌عنوان یک مستندساز، تجربهٔ کارگردانی چندین فیلم را در کارنامه دارد و در آثار دیگری هم به‌عنوان بازیگر، دستیار کارگردان و… حضور داشته است. او همچنین به‌عنوان مدرس، برگزاری چندین کارگاه را در حوزه‌هایی نظیر عروض، مطالعات جنسیت و… برعهده داشته است. همچنین حضور
مطالعات جنسیت و… برعهده داشته است. همچنین حضور او به‌عنوان یک فعال اجتماعی برابری‌خواه در رسانه‌ها بازتاب زیادی داشته است که می‌توان به حضور با لباس و گریم مردانه در ورزشگاه آزادی اشاره کرد که حتی پس از دستگیری او توسط زنان بسیاری ادامه پیدا کرد. اختصاری در دو دههٔ اخیر در بسیاری از فستیوال‌های ادبی و هنری برندهٔ جایزه شده یا به‌عنوان داور حضور داشته است. فعالیت‌های ادبی. قبل از خروج از ایران. اختصاری نوشتن شعر و داستان را از دههٔ هفتاد و تحصیل در مقطع راهنمایی (۱۱ سالگی) آغاز کرد. اما در سال‌های آغازین
(۱۱ سالگی) آغاز کرد. اما در سال‌های آغازین دههٔ هشتاد و پس از ورود به دانشگاه با سید مهدی موسوی، که به‌عنوان پدر غزل پست‌مدرن شناخته می‌شود، آشنا و وارد کارگاه‌های ادبی او شد. او با ورود به این کارگاه‌ها فعالیت در حوزهٔ غزل پست‌مدرن را آغاز کرد و توانست در جشنواره‌های مختلف ادبی نظیر جشنوارهٔ مهرگان و جایزهٔ خورشید مقام کسب کرده و نام خودش را در کشور مطرح کند. وی همچنین در سال ۱۳۸۶ داوری اولین جشنوارهٔ سراسری غزل پست‌مدرن و انتخاب اثر برای مجموعهٔ "گریه روی شانهٔ تخم‌مرغ" را به عهده داشت. او در سال‌های
روی شانهٔ تخم‌مرغ" را به عهده داشت. او در سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ سردبیر فصلنامهٔ تخصصی «همین فردا بود» بود که به غزل پست‌مدرن می‌پرداخت. این نشریه در بهار ۱۳۸۸ توقیف شد و هرگز اجازهٔ انتشار مجدد پیدا نکرد. اختصاری همچنین در سایت‌ها و نشریات بسیاری نظیر «لیچار» و «عقربه»، در دههٔ هشتاد و نود، مسئولیت بخش شعر را به عهده داشته است. او در وبلاگ ادبی پرطرفداری به نام «رقص روی سیم‌های خاردار» نیز می‌نوشت که چندین بار (در آدرس‌های مختلف) به دستور قضایی فیلتر و حذف شد؛ اما بارها با رأی مردم یا نظر کارشناسان به‌عنوان
اما بارها با رأی مردم یا نظر کارشناسان به‌عنوان وبلاگ برتر مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین مقالات او مانند «روزی که زن شدم» و «ترفندهای زبانی در غزل پست‌مدرن»، در نشریات و سایت‌های گوناگون، با استقبال مخاطبان و منتقدان روبرو و به چندین زبان ترجمه و منتشر شد. اولین مجموعه‌شعر او با نام «"یک بحث فمینیستی قبل از پختن سیب‌زمینی‌ها"» پس از سانسور و کشمکش‌های طولانی در اردیبهشت ۱۳۸۹ در نمایشگاه کتاب تهران منتشر شد، اما باوجود استقبال فراوان مردم، به همراه سه مجموعهٔ دیگر از شاعران غزل پست‌مدرن، در روز دوم از
دیگر از شاعران غزل پست‌مدرن، در روز دوم از نمایشگاه جمع و تمامی نسخه‌های آن خمیر شد. اختصاری نسخهٔ بدون سانسور این مجموعه را به‌صورت فایل الکترونیکی رایگان منتشر کرد و چندی بعد نسخه‌های چاپی آن نیز به‌صورت زیرزمینی در خیابان انقلاب تهران توسط دستفروشان عرضه شدند. مجموعهٔ دوم او، «کنار جاده فرعی» در سال ۱۳۹۲ با حذف بیش از دو سوم اشعار مجوز گرفت، درحالی‌که خود اختصاری در زندان به‌سر می‌برد. حذفیات این مجموعه، دایرهٔ وسیعی از کلمات و مفاهیمی را شامل می‌شد که از دیدگاه ممیزان وزارت ارشاد، اروتیک، سیاسی یا
که از دیدگاه ممیزان وزارت ارشاد، اروتیک، سیاسی یا مذهبی بودند. این کتاب باوجود محدودیت در عرضه و ممنوعیت برگزاری هرگونه مراسم رونمایی یا نقد، با استقبال مخاطبان روبرو شد و در زمانی کوتاه به چاپ چندم رسید. آخرین مجموعه‌ای که فاطمه اختصاری در ایران به چاپ رساند، «"منتخبی از شعرهای شاد به همراه چند عکس یادگاری"» بود که علاوه بر غزل پست‌مدرن، برخی از اشعار آزاد و ترانه‌های او را نیز شامل می‌شد و در سال ۱۳۹۴ و چند ماه قبل از خروج او از ایران منتشر شد. پیش از انتشار این کتاب چندین گزارش در سایت‌های سپاه و
از انتشار این کتاب چندین گزارش در سایت‌های سپاه و صداوسیما منتشر شد که این مجموعه را حاوی «اشعار شاهین نجفی به همراه عکس‌های مبتذل فاطمه اختصاری» دانسته بودند؛ درحالی‌که در خود کتاب هیچ شعری از شاهین نجفی یا هیچ عکسی وجود نداشت. این مجموعه‌شعر بلافاصله پس از انتشار، توقیف و از بازار جمع‌آوری شد. مدیر کمیتهٔ رسیدگی به تخلفات ناشران، ابتدا دلیل توقیف را استفادهٔ خوانندگان خارج از ایران از اشعار این کتاب دانست. اما پس از آنکه مشخص شد هیچ شعری از این مجموعه به‌صورت اثر موسیقایی منتشر نشده است، خبرگزاری‌های
به‌صورت اثر موسیقایی منتشر نشده است، خبرگزاری‌های سپاه آن را شامل توهین به مقدسات و دفاع مقدس دانستند. معاون فرهنگی وزارت ارشاد نیز علت جمع‌آوری کتاب با وجود داشتن مجوز را گزارش‌های باشگاه خبرنگاران و صداوسیما دانست. در ماه‌های بعد نیز گزارش‌هایی از جمع‌آوری این مجموعه از بازار در سایت‌های منسوب به سپاه منتشر شد. مقالات زیادی این مجموعه و آثار دیگر اختصاری را از دیدگاه‌هایی نظیر سبک نوشتاری زنانه و تکنیک‌های پست‌مدرن بررسی کرده‌اند. بسیاری از آثار اختصاری نظیر کتاب «"زنیدن در باران"» هرگز اجازهٔ چاپ و
نظیر کتاب «"زنیدن در باران"» هرگز اجازهٔ چاپ و انتشار پیدا نکردند. او در بسیاری از سال‌های اقامتش در ایران ممنوع‌الفعالیت بود و حتی از حضورش در جلسات ادبی جلوگیری می‌شد. وی کارگاه‌های شعری را نیز به‌صورت حضوری و مجازی به‌صورت رایگان اداره می‌کرد که با فشار ارگان‌های امنیتی بسته شدند. او همچنین آخرین مصاحبه با سیمین بهبهانی را پیش از درگذشتش انجام داد و در همان سال به‌عنوان یکی از نمایندگان شعر ایران به سوئد سفر کرده و در جشنوارهٔ «تظاهراتی روی میز من» شعرخوانی کرد. در سال‌های آخر حضور اختصاری در ایران،
کرد. در سال‌های آخر حضور اختصاری در ایران، اشعار او در دو مجموعه‌شعر به زبان چکی، تحت عنوان‌های "در میان تارهای عنکبوت" و "وقتی نسیم میان‌بر می‌رود،" با ترجمهٔ رادک هاسالیک در کشور جمهوری چک به چاپ رسیدند. همچنین مجلهٔ ادبی کریتیکر (Kritiker)، شمارهٔ ۲۸ و ۲۹ خود را به انتشار ترجمهٔ سوئدی آثار فاطمه اختصاری و چند شاعر مطرح دیگر از ایران اختصاص داد. پس از خروج از ایران. اختصاری در سال‌های آغازین خروج خود از ایران، اولین مجموعه از داستان‌های کوتاهش را با نام «"شنا کردن در حوضچهٔ اسید»" در لندن به زبان فارسی
«"شنا کردن در حوضچهٔ اسید»" در لندن به زبان فارسی منتشر کرد. این مجموعه که شامل ۱۷ داستان بود، منتخبی از داستان‌های کوتاه او در دههٔ هشتاد و نود را دربرمی‌گرفت و بیشتر در فضاهای مدرن شهری رخ می‌داد. اما دومین مجموعهٔ او پس از خروج از ایران، "مرده‌ای که مرده بود، یک نفس عمیق کشید" (با نام فرعی "۳۸ روز انفرادی اوین") نام داشت که شامل نوشته‌های وبلاگی او پس از زندان بود که در سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳ با نام مستعار و تحت عنوان «کمدی غیرالهی» در فضای مجازی منتشر شده بود و با زبانی شاعرانه به شرح خاطرات زندان
شده بود و با زبانی شاعرانه به شرح خاطرات زندان می‌پرداخت. اولین مجموعه‌شعر اختصاری پس از خروج از ایران در سال ۱۳۹۶ به چاپ رسید و «"بت بزرگ"» نام داشت. این مجموعه شامل آثار جدید او به‌همراه اشعاری بود که در ایران اجازهٔ انتشار نیافته بودند و شامل ۱۱۵ شعر در قالب‌های غزل پست‌مدرن، آزاد، نیمایی و ترانه بود. این کتاب اگرچه در خارج از ایران توسط نشر آمازون منتشر شد و به فروش رفت اما نسخهٔ الکترونیک آن توسط اختصاری برای ساکنان ایران و افغانستان به‌صورت رایگان در فضای مجازی قرار گرفت و همچنین توسط دستفروشان
در فضای مجازی قرار گرفت و همچنین توسط دستفروشان کتاب‌های زیرزمینی در ایران به فروش رفت. اختصاری مجموعه‌داستان بعدی و هفتمین کتاب خود با نام «"تبر"» را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرد که شامل ۱۶ داستان کوتاه بود که همگی پس از خروج او از ایران نوشته شده بودند. داستان‌های این مجموعه نیز مانند کتاب «"شنا کردن در حوضچهٔ اسید»" در فضای مدرن شهری رخ می‌دادند و به واکاوی روابط انسانی می‌پرداختند. این مجموعه نیز مانند کتاب قبلی اختصاری توسط نشر آمازون منتشر شد اما نسخهٔ الکترونیک آن برای ساکنان ایران و افغانستان به‌طور
الکترونیک آن برای ساکنان ایران و افغانستان به‌طور رایگان در فضای مجازی قرار گرفت. او این مجموعه را به همراه کتاب قبلی‌اش (بت بزرگ) و مجموعه‌داستان بعدی‌اش (اِبی) بخشی از یک سه‌گانه می‌داند. این مجموعه از دیدگاه استفاده از تکنیک‌های پست‌مدرن در ادبیات داستانی فارسی مورد توجه و بررسی منتقدان بوده است. اختصاری در سال ۱۳۹۹ کتابی پلی‌ژانر با نام «نزدیکی» را به‌صورت نسخهٔ الکترونیک رایگان منتشر کرد. این مجموعه یک اتوبیوگرافی پست‌مدرن است که به صورت هایپرتکست عرضه شده و مخاطب می‌تواند با کلیک بر روی کلمات آن به
شده و مخاطب می‌تواند با کلیک بر روی کلمات آن به عکس‌ها، ویدئوها و آهنگ‌هایی در فضای مجازی متصل شود. این کتاب یکی از اولین تجربه‌ها در ادبیات فارسی برای چاپ یک مجموعهٔ هایپرتکست است. او در سال ۲۰۲۰ میلادی، کتابی دو زبانه (نروژی-فارسی) با نام "Vi overlever ikke" ("زنده نمی‌مانیم") را در کشور نروژ با نشر «ترنسفر فورلاگ» به چاپ رساند که با استقبال منتقدان و مخاطبان اروپایی همراه شد. این اولین مجموعه‌شعر مستقل اختصاری به زبان نروژی بود. وی سپس مجموعهٔ دوم خود به زبان نروژی را در سال ۲۰۲۲ با نام "Hun er ikke
به زبان نروژی را در سال ۲۰۲۲ با نام "Hun er ikke kvinne" ("زن نیست") با نشر «آسکهوگ» به چاپ رساند. این مجموعه نقدهای بسیار مثبتی را دریافت کرد این مجموعه از پرفروش‌ترین کتاب‌های ادبی نروژ در سال ۲۰۲۲ بود و توانست در سال ۲۰۲۳ برندهٔ جایزهٔ «اوردکناپ» شود. همچنین ترجمهٔ اشعار اختصاری در بسیاری از آنتولوژی‌های مطرح منتشر شده که می‌توان برای نمونه به آنتولوژی دیک دیویس با نام "The Mirror Of My Heart" (که به بررسی زنان مطرح شعر فارسی از رابعه تا فاطمه اختصاری می‌پردازد) و همچنین مجموعهٔ "Å kysse en ørken, å
می‌پردازد) و همچنین مجموعهٔ "Å kysse en ørken, å kysse en myr" اشاره کرد. آثار او در بسیاری از آنتولوژی‌های فارسی نیز منتشر شده که می‌توان به مجموعه‌هایی نظیر «این تخته سیاه است» و «تشویش اذهان خصوصی» اشاره کرد. حضور اختصاری در فستیوال‌های ادبی و هنری پس از خروج از ایران گسترش یافته و به‌عنوان شاعر یا سخنران در بسیاری از فستیوال‌های مطرح جهانی حضور داشته است. او با برنامه‌های فارسی خارج از ایران نیز در ارتباط بوده و به‌عنوان داور یا مدرس به حضور خود در محافل ادبی فارسی‌زبان ادامه می‌دهد. وی همچنین سردبیری
ادبی فارسی‌زبان ادامه می‌دهد. وی همچنین سردبیری «گاهنامهٔ ادبیات مستقل ایران» را بر عهده دارد که هر شمارهٔ آن، عنوانی جداگانه نظیر میم، جیم، لاف، ژ، دال، تشدید و خخخ دارد. در این ویژه‌نامه‌ها علاوه بر مباحثی نظیر ادبیات اعتراضی، طنز و… حتی به شکل‌های کمتر توجه‌شدهٔ ادبیات، مانند جدول متقاطع و ترکیب عکس و شعر نیز پرداخته شده است. اختصاری توانست جایزهٔ سالانهٔ هنرمند شهر لیل‌هامر را در سال ۲۰۲۳ به‌خاطر فعالیت‌های ادبی و هنری‌اش به خود اختصاص دهد. او همچنین یکی از سه نامزد نهایی دریافت جایزهٔ «فاکل» در سال
یکی از سه نامزد نهایی دریافت جایزهٔ «فاکل» در سال ۲۰۲۵ میلادی بود. فعالیت‌ها در عرصهٔ موسیقی و ترانه. اشعار و ترانه‌های فاطمه اختصاری توسط خوانندگان مختلفی اجرا شده است. اولین شعری که از او به‌عنوان یک اثر موسیقایی منتشر شد، غزلی از مجموعهٔ «یک بحث فمینیستی قبل از پختن سیب‌زمینی‌ها» با نام «بکنیم» در آلبوم «هیچ، هیچ، هیچ» شاهین نجفی بود. این آلبوم به جریان غزل پست‌مدرن تقدیم شده بود و شاعران و ترانه‌سرایان دیگری نظیر مهدی موسوی، یغما گلرویی و افشین مقدم نیز در آن حضور داشتند. اختصاری با شادی امینی نیز چند
در آن حضور داشتند. اختصاری با شادی امینی نیز چند همکاری داشته است که از مطرح‌ترین آنها می‌شود به موزیک «۲۸» اشاره کرد که به نام‌های «تهران» و «تهران و بوی ذرت مکزیکی و غروب» نیز شهرت دارد. عکاسی موزیک‌ویدیوی این اثر را نیز خود اختصاری انجام داده است. از دیگر همکاری‌های این دو هنرمند می‌توان به آهنگ «کجا گمت کردم» اشاره کرد. شاید خواننده‌ای که بیشترین و مستمرترین همکاری را با اختصاری داشته است، «یاسین صفاتیان» باشد. آنها در چند آلبوم و تک‌آهنگ همکاری داشته‌اند که از مطرح‌ترین این آهنگ‌ها می‌توان به بخیه،
که از مطرح‌ترین این آهنگ‌ها می‌توان به بخیه، تاج خار، مربع خالی و بی‌خوابی اشاره کرد. شبنم طلوعی نیز دو همکاری با نام‌های «یه دختر» و «برقص» با فاطمه اختصاری داشته است که هر دو ترانه از دو دریچهٔ متفاوت به وضعیت زنان در ایران و محدودیت‌ها و آزارها می‌پردازند. فاطمه اختصاری با «ماریا»، یکی از خوانندگانی که با اجراهایش در برنامهٔ «صدای برتر» شناخته می‌شود، نیز چند همکاری ازجمله «خانه سرد است»، «قفس پارچه‌ای» و «قایق وارونه» داشته است که این آثار نیز مانند بسیاری از اشعار او به رنج‌ها و تنهایی‌های زنان در
بسیاری از اشعار او به رنج‌ها و تنهایی‌های زنان در ایران امروز می‌پردازند. الهه سرور، خوانندهٔ افغانستانی، نیز دو شعر از فاطمه اختصاری را به‌صورت زنده در انگلستان به روی صحنه برده است. او همچنین با خوانندگانی نظیر نوید زردی، میثاق بنی‌مهد، لیلی محسنی، حامد مقدم، فرشین طهماسب، ارغوان، کاوه سوری، آرمین نژادیوسفی، میلاد وحدتی و گروه ایستگاه در چندین آلبوم و تک‌آهنگ همکاری داشته است. از همکاری‌های مهم اختصاری با گروه‌های موسیقی دیگر کشورها نیز می‌توان به پرفورمنس مشترک او با «اودرون لیلیا» آهنگساز و نوازندهٔ
مشترک او با «اودرون لیلیا» آهنگساز و نوازندهٔ نروژی و «ژانا گلادکو» پرفورمنسر بلاروسی در سالن اپرای مرکزی اسلو اشاره کرد. در این برنامه اختصاری به همراه گروه ارکستر نروژ به مدت یک ساعت با محوریت موضوعاتی مانند سانسور و دیکتاتوری به شعرخوانی و اجرا پرداخت. اختصاری در مصاحبه با نشریهٔ «آسو» می‌گوید که او معمولاً ابتدا اشعارش را در کتاب‌هایش منتشر کرده و سپس آهنگسازان و خوانندگان برای اجرای آنها به سراغش آمده‌اند؛ ازهمین‌رو بیشتر آنها را شعر می‌داند تا ترانه. شاید تنها استثنای این همکاری‌ها آلبوم «به‌آهستگی»
شاید تنها استثنای این همکاری‌ها آلبوم «به‌آهستگی» گروه ایستگاه باشد که تمامی ترانه‌ها را فاطمه اختصاری بر روی ملودی نوشته است. فیلمسازی و تئاتر. اختصاری فیلمسازی را در سال‌های نخستین دههٔ نود با فیلم کوتاه داستانی «نزدیکی» آغاز کرد. او دورهٔ کارگردانی حرفه‌ای را در مؤسسهٔ SAE گذراند و سپس فیلم مستند Still (هنوز) را در تایلند ساخت که با نگاهی شاعرانه به کودکان ساکن حلبی‌آبادهای بانکوک و رؤیاهای آنها پرداخته است. او سپس در کشور سوئد فیلم The Way را ساخت که به مسئلهٔ مهاجرت و تطبیق فرهنگی می‌پردازد و بعد فیلم
مسئلهٔ مهاجرت و تطبیق فرهنگی می‌پردازد و بعد فیلم مستند دیگری با نام After me را در آلمان ساخت. از مهم‌ترین آثار سینمایی دیگر اختصاری می‌توان به فیلم مستند بلند «غیرقابل‌چاپ» اشاره کرد که در آن تاریخ سانسور کتاب را در ایران معاصر بررسی کرده است. این فیلم به دلیل مشکلات برخی هنرمندانی که در ایران زندگی می‌کردند و با آنها در فیلم مصاحبه شده بود، اکران محدودی داشت. اختصاری علاوه بر کارگردانی، فیلمبرداری و تدوین بسیاری از آثارش را نیز انجام داده است. او همچنین در چندین فیلم مستند و داستانی نظیر «بازیانه» و
در چندین فیلم مستند و داستانی نظیر «بازیانه» و «ساعت ۵ صبح بود» به‌عنوان بازیگر حضور داشته است. اختصاری همچنین یکی از اعضای گروه Kollektiv Norden بود که در سال ۲۰۲۳ نمایشنامه‌ای با نام The asylum at the end of the world نوشتند. این نمایشنامه در بهار ۲۰۲۵ به کارگردانی آنیکا سیلکبرگ در اروپا به روی صحنه رفت. هنرهای تجسمی. فاطمه اختصاری پس از اقامت در نروژ، هنرهای تجسمی را به‌صورت جدی‌تر دنبال کرد و در این رشته به تحصیل پرداخت. او در سال ۲۰۲۱ مجموعه‌ای به نام Naken منتشر کرد که عکس‌ها، نقاشی‌ها و دیگر آثار
Naken منتشر کرد که عکس‌ها، نقاشی‌ها و دیگر آثار تجسمی او را به همراه مقدمه‌ای طولانی پیرامون «برهنگی» دربرمی‌گرفت. وی همچنین پروژه‌ای را به نام «تمام شد» که حکاکی کلمات فارسی بر روی دو قطعه چوب بود در سال ۲۰۲۲ در گالری ساکسومدال رونمایی کرد و سپس به این آثار در کتابخانهٔ لیل‌هامر مکانی ویژه اختصاص داده شد. او در همین سال مجموعه‌ای به نام «هارپی»، شامل ۱۰۰ چاپ دستی لینوکات، با همکاری گالری ساکسومدال و در مراسم رونمایی کتاب "Hun er ikke kvinne" ("زن نیست") منتشر کرد. در سال ۲۰۲۳ نمایشگاه عکسی با نام That
منتشر کرد. در سال ۲۰۲۳ نمایشگاه عکسی با نام That your heart is not where it should be براساس اشعار فاطمه اختصاری و سه هنرمند دیگر در نروژ برپا شد. فعالیت‌های اجتماعی. فاطمه اختصاری همواره به‌عنوان یک یک فعال حقوق زنان و هنرمند آزادی‌خواه مطرح بوده است. او علاوه بر آثار ادبی و هنری‌اش، مقالات، مصاحبه‌ها و سخنرانی‌های زیادی درمورد زنان، سانسور، زندانیان سیاسی، شکنجه، اعدام و آزادی بیان داشته است. او در سال ۲۰۲۴ در پنجاه و ششمین نشست سالانهٔ حقوق بشر سازمان ملل در ژنو سوئیس حاضر شد و درمورد وضعیت سانسور و
ملل در ژنو سوئیس حاضر شد و درمورد وضعیت سانسور و سرکوب در ایران سخنرانی کرد. وی از پیشگامان مبارزه با حجاب اجباری در میان سلبریتی‌ها بود که در سال ۱۳۸۷ در فیس‌بوک حجاب خود را کنار گذاشت و به‌خاطر آن دستگیر، زندانی و محکوم به شلاق شد. وی در دو دههٔ اخیر مصاحبه‌ها و سخنرانی‌های فراوانی علیه حجاب اجباری و آپارتاید جنسیتی داشته است. اختصاری در سال‌های اخیر نامه‌ها و بیانیه‌های زیادی را در حمایت از زندانیان سیاسی و مردم ایران امضا کرده و خود را هنرمندی دانسته که اگرچه سیاسی نیست، اما نمی‌تواند نسبت به ظلم و
که اگرچه سیاسی نیست، اما نمی‌تواند نسبت به ظلم و نابرابری بی‌تفاوت باشد. او نسبت به نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان نیز بی‌تفاوت نبود و یکی از مهم‌ترین هنرمندان غیرافغانستانی بود که به این کارزار پیوست. حضور اختصاری با لباس و گریم مردانه در سال ۱۳۹۱ در ورزشگاه آزادی (بازی ایران-کره جنوبی، مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۱۴) بازتاب بسیار زیادی در شبکه‌های اجتماعی، خبرگزاری‌ها و همچنین سایت‌های خارجی داشت. بسیاری از هنرمندان و فعالان اجتماعی از کار او حمایت کردند اما خبرگزاری‌های وابسته به سپاه پاسداران و صداوسیما نظیر