payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از محیط جذب جامد به عنوان گاز یا مایع مخالف عمل می‌کند. دانهٔ لیزر پرتوی لیزر را تولید می‌کند و پس از آن پرتو در الیاف شیشه‌ای (Glass Fiber) تقویت می‌شود. با طول موجی در حدود ۱/۰۶۴ میکرومتر لیزر فایبر، نقطه اثر بسیار کوچکی (۱۰۰ برابر کوچکتر از نقطهٔ اثر لیزر CO2) ایجاد می‌کند که این نوع لیزر را برای برش مواد فلزی بازتابنده، مؤثر می‌سازد. تاریخچه لیزر CO2. تولید این نوع لیزر در ایران برای اولین بار در نخستین سمپوزیوم لیزر ایران (۲۹ اوت – ۵ سپتامبر ۱۹۷۱) توسط دکتر علی جوان و دکتر تئودور میمن مورد صحبت قرار
دکتر علی جوان و دکتر تئودور میمن مورد صحبت قرار گرفت، اما به دلیل ناموجود بودن زیرساخت‌های مناسب این امر تا سال ۲۰۱۵ به طول انجامید. انواع روش‌های برش فلزات توسط لیزر. روش‌های مختلفی در برش با استفاده از لیزر وجود دارد. برخی از این روش‌ها عبارتند از: یکی از بزرگ‌ترین صنایعی که از دستگاه برش لیزری برای تولید محصولات خود استفاده می‌کند، صنایع تولید در حفاظ و نرده و نمای فلزی است. این دستگاه با استفاده از پرتوهای پرقدرت لیزر با قدرت نفوذ پذیری فوق‌العاده بالا قادر است ورق‌های فولادی را از ضخامت‌های چند
بالا قادر است ورق‌های فولادی را از ضخامت‌های چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متری به راحتی برش دهد. تیوب لیزر. دستگاه‌های لیزر برش و حکاکی غیرفلزات برای تولید پرتو لیزر از تیوب استفاده می‌کنند. تیوب لیزر یک استوانه از جنس شیشهٔ مهر و موم شده است. این استوانه شیشه‌ای عموماً با گاز دی‌اکسید کربن پر می‌شود. از طریق لوله داخلی این استوانه ولتاژ بالایی به جریان درآمده و با ذرات گاز واکنش می‌دهد. این واکنش موجب افزایش انرژی آنها شده و پرتو نور تولید می‌شود. سپس پرتو نور توسط لنز که نوعی عدسی همگراست متمرکز شده و اشعه
توسط لنز که نوعی عدسی همگراست متمرکز شده و اشعه لیزر تولید می‌شود. توان تیوب دستگاه نیز از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا توسط این تیوب لیزر می‌توان هزینه تولید پرتو لیزر را کاهش داد ولی اگر از آن استفاده نشود تولید پرتو لیزر بسیار پر هزینه و سخت است. این توان قابل تغییر است که برای کار روی متریال‌های متفاوت توان این لیزر را می‌توان تغییر داد. تلرانس و پرداخت سطح. برش‌های لیزری جدید دارای دقتی در حدود ۲۵ میکرومتر(۰٫۰۱ میلی‌متر) هستند. زبری استاندارد سطح (Rz) با ضخامت ورق افزایش می‌یابد اما با قدرت لیزر و
با ضخامت ورق افزایش می‌یابد اما با قدرت لیزر و سرعت برش کاهش می‌یابد. مصرف انرژی. مهم‌ترین اشکال دستگاه‌های برش لیزر مصرف زیاد برق آن‌ها است. بازدهی لیزرهای صنعتی چیزی در حدود ۵ تا ۴۵ درصد است. مقدار قدرت مورد نیاز برای برش لیزر در یک کار به‌خصوص به نوع ماده، ضخامت، روش مورد استفاده و نرخ برش مدنظر، بستگی دارد. نرخ تولید و برش. حداکثر نرخ برش توسط عواملی چون قدرت لیزر، ضخامت ماده، نوع فرایند مورد استفاده و خواص مواد محدود شده است. برای همهٔ مقاصد و اهداف، یک لیزر می‌تواند تا ۳۰ برابر سریع‌تر از یک ارهٔ
یک لیزر می‌تواند تا ۳۰ برابر سریع‌تر از یک ارهٔ استاندارد باشد. دستگاه‌های برش CNC با هدایت کامپیوتری و توسط لیزری که از آن‌ها متساطع می‌شود عملیات مختلفی مانند برش لیزری، حک لیزری و … را انجام می‌دهند. این دستگاه‌ها مزایای زیادی دارند، مثلاً سرعت بسیار بالایی دارند و با توجه به هدایت شدن توسط کامپیوتر، خروجی‌های کاملاً یکسانی دارند.
مرتبهٔ عدد formula_1 در مبنای عدد formula_2 به صورت formula_3 (اُردر formula_4 در مبنای formula_5) نشان داده می‌شود و برابر است با کوچک‌ترین عدد طبیعی formula_6 است که formula_7. اما دقت شود که "مرتبه" تنها هنگامی قابل تعریف است که formula_4 و formula_9 نسبت به هم اول باشند. مثال. formula_10 زیرا formula_11 در حالی که formula_12 formula_13 قضایای مرتبط. در قضایای زیر فرض شده است formula_14
کارِل زِمان (۳ نوامبر ۱۹۱۰–۵ آوریل ۱۹۸۹) کارگردان و انیماتور چکی بود. زندگی و حرفه. کارل زمان در اوسترومه در نزدیکی "نوا پاکا" که آن زمان در قلمرو اتریش-مجارستان جای داشت، به دنیا آمد. او در در سال ۱۹۳۰ کار طراحی را در فرانسه آغاز کرد. از سال ۱۹۴۰ با ساخت چند فیلم عروسکی و سپس انیمیشین، وارد سینما شد. در سال ۱۹۵۲ نخستین فیلم بلند خود را با نام "گنج جزیره پرندگان" کارگردانی کرد. زمان در عین حال ساخت فیلم‌های کوتاه را که شامل سری فیلم‌های عروسکی آقای پروکوک می‌شد، ادامه داد. در برخی از فیلم‌های بلند این
می‌شد، ادامه داد. در برخی از فیلم‌های بلند این کارگردان، نقاشی متحرک نیز به‌کار رفته‌است.
جوانی به زمانی میان نوجوانی و میان‌سالی در زندگی هر فرد گفته می‌شود. از نظر رویکرد جامعه‌شناسی، جوانی یک فرایند و ساختار اجتماعی است که با رخدادهایی هنجار مانند ازدواج، فرزندآوری و اشتغال تعریف می‌شود. معمولا سن جوانی بین ۱۸ تا ۳۵ سالگی تعریف شده است. ریشه‌شناسی. واژه جُوان در فارسی نوین از پارسی میانه juwān هم‌ریشه است با انگلیسی young، آلمانی jung و فرانسه jeune و در دیگر زبان‌های هندو-اروپایی. کاربرد. در سراسر جهان، اصطلاحات جوان و نورسیده غالباً به یک مفهوم گفته می‌شوند. جوانی به دوره‌ای از زندگی گفته
گفته می‌شوند. جوانی به دوره‌ای از زندگی گفته می‌شود که نه کودکیست و نه بزرگسالی. بلکه جایی میانِ این دو است. وقتی می‌گوییم "او جوان است" جوانی، به عنوان مشخصه یک نگرش خاص از نوع رفتار شخص است. دوازدهم اوت توسط سازمان ملل متحد روز بین‌المللی جوانان اعلام شده‌است. اَمرَد. اَمرَد واژه‌ای فارسی به معنای پسر جوان بی‌ریش است؛ همچنین پسر جوانی که سبیلش روییده ولی ریش درنیاورده باشد. این لغت امروزه تنها در ادبیات کلاسیک پارسی دیده می‌شود و کاربرد عامیانه ندارد. معنای اصطلاحی آن در فارسی و زبان‌های دیگر برابر
معنای اصطلاحی آن در فارسی و زبان‌های دیگر برابر مابون، ملووط است. امرد دگرگون واژه باستانی انمرد (ان + مرد) است که در آن پیشوند «اَن» (هم‌ریشه با نا) به معنای ضد، پلید و غیر می‌باشد (مانند ان در واژه انیران و انیرانی به معنای غیر ایران و نا ایرانی) ونیز مرد به معنای مرد (= رجل عربی) و در کل ساختار واژه امرد به معنای نامرد یا مرد پلید می‌باشد و کاربرد آن در معانی غلام (مفرد غلمان) مابون است. واژه امرد در ادب پارسی و زبان‌های ترکی و عربی و دیگر زبان‌ها وارد شده‌است و گاهی به جای واژه شاهد به کار می‌رود. شعر
و گاهی به جای واژه شاهد به کار می‌رود. شعر زیر نمونه‌ای از کاربرد امرد توسط مولوی در مثنوی معنوی است:
بلدرچین (به پارسی: وردیج) (به فارسی افغانستان: بودنه) به گروه بزرگی شامل چندین سرده از پرندگان کوچک از راسته ماکیان‌سانان گفته می‌شود. این پرندگان شناخته‌شده‌ترین گونه‌های راستهٔ ماکیان‌سانان هستند. آن‌ها به دو بخش بلدرچین‌های جهان جدید (تیرهٔ "Odontophoridae") و بلدرچین‌های بر قدیم (تیرهٔ "Phasianidae") تقسیم می‌شوند. بلدرچین‌ها جثهٔ کوچک دارند و زندگی بر روی زمین را ترجیح می‌دهند. از دانه‌ها و نیز حشرات و دیگر جنبندگان، کوچک تغذیه می‌کنند. بر روی زمین لانه می‌سازند و توانایی پروازهای کوتاه و سریع را
لانه می‌سازند و توانایی پروازهای کوتاه و سریع را دارند. بلدرچین حدود ۲ تا ۷ سال عمر می‌کند. برخی گونه‌ها همچون بلدرچین ژاپنی و بلدرچین معمولی پرندگانی مهاجرند و توانایی پرواز در مسافت‌های طولانی را دارند. در برخی کشورها برخی گونه‌های بلدرچین در تعداد زیاد پرورش داده می‌شوند تا از تخم و گوشت آن‌ها استفاده شود یا حتی در شکارگاه‌ها رها شوند. تخم آن نسبت به تخم مرغ پروتئین بیشتری دارد و گوشت آن بسیار مفید است. این پرنده در سکونتگاه‌های خود هم توسط انسان‌ها به‌طور گسترده‌ای شکار می‌شود تا از گوشت و پرهایش
به‌طور گسترده‌ای شکار می‌شود تا از گوشت و پرهایش استفاده شود. امروزه یکی از زیباترین گروه‌های بلدرچین، تاکسیدو (Tuxedo) نام دارد. نام. پراکندگی گسترده و فراوانی نِسبی این پرنده در خاورمیانه با نام‌های مختلف برای آن در میان فارسی‌زبانان همراه بوده است. به‌جز «بلدرچین» که واژه‌ای در اصل ترکی و نام وارداتی این پرنده است. واژهٔ «کَرَک» در متون فارسی میانه و نیز در گویش هراتی و گویش‌های زبان کردی، و در زبان لری واژهٔ «بدبده»، در فارسی کلاسیک واژهٔ «وَرْتِج/وَرْتیج/وَرْدیج» و در مازندران و برخی مناطق گیلان و
و در مازندران و برخی مناطق گیلان و سمنان «وَرده» از نام‌های دیگر این پرنده است. در زبان گیلکی نیز آن را «وُشُم/وُشوم» می‌نامند و سومین پادشاه زیاری را به جهت علاقه‌اش به شکار بلدرچین وشمگیر می‌نامند. در عربی از واژه‌های «سَمانی» و «سَلویٰ» استفاده می‌شود که به فارسی نیز راه یافته است. لامعی گرگانی شاعر سدهٔ پنجم می‌سراید: عنوان این پرنده در ویکی‌پدیای تاجیکی «» است. به جز این مورد واژه‌هایی که تاجیک‌ها برای نامیدن این پرنده به کار می‌برند دقیقاً واژه‌هاییست که در سطرهای پیش آمد: ورتیش، وریشک، کَرَک، سَلویٰ
که در سطرهای پیش آمد: ورتیش، وریشک، کَرَک، سَلویٰ و وُ شم. همچنین، در ایران، پاره‌ای از باشندگان شهرستان مرودشت و پاسارگاد و به ویژه عشایر ایل باسیری (باصیری، باصری) ساکن استان فارس، این پرنده را کُوکَهرِه (Kowkahre) یا کُوکَر (Kowkar) می‌نامند. شاید دلیل این نامگذاری شباهت شماتیک پرندهٔ یاد شده با کَبک باشد. در گویش باسیری (باصری) که شاخه‌ای از گویش‌های فارسی است، عشایر، پرندهٔ «کبک» را، «کُوک»(Kowk)، تلفظ می‌کنند. به بزغاله (بچهٔ بز) نیز «کَهرِه» می‌گویند. شاید به‌کارگیری واژهٔ کهره در کنار واژهٔ کُوک،
شاید به‌کارگیری واژهٔ کهره در کنار واژهٔ کُوک، برای اشاره به ویژگی کوچکی جثهٔ بلدرچین در مقایسه با کبک باشد؛ کُوک کَهرِه=》کُوکَهرِه، یعنی کبک کوچک. در زبان لری بویراحمدی به این پرنده بدبده «کوگ پور» می‌گویند، یعنی کبکی که حالت جمع و جور و قایم شده دارد. («پوریدن» در زبان لری به معنای جمع شدن، پنهان شدن و از دید انظار قایم شدن است) اسطوره‌ها. به روایت عهد عتیق (سِفْرِ خروج ۱۳:۱۶، سفر اَعداد ۳۱–۳۳:۱۱) بلدرچین یکی از مائده‌های آسمانی بود که یهوه برای اسرائیلیان سرگردان پس از مهاجرت از مصر فرو فرستاد. به این
سرگردان پس از مهاجرت از مصر فرو فرستاد. به این موضوع در قرآن (بقره: ۵۷، اَعراف: ۱۶۰ و طه: ۸۰) نیز اشاره شده است. این پدیده با توجه به مهاجرت بلدرچین‌ها از منطقه مدیترانه قابل تبیین است. این پرنده‌ها هر سال بهار در گله‌های پرشمار از مسیر صحرای سینا از آفریقا به اروپا و آسیا مهاجرت می‌کنند و در پائیز مسیر رفته را بازمی‌گردند. از آن‌جا که این پرندگان در ارتفاع بسیار کم پرواز کرده و خیلی زود خسته می‌شوند و بر زمین می‌نشینند، به راحتی شکار می‌شوند. در برخی کتب قدیمی از جمله برهان قاطع افسانه‌ای دربارهٔ بلدرچین
از جمله برهان قاطع افسانه‌ای دربارهٔ بلدرچین نقل شده که خاستگاه وی را از دریا می‌داند. مرتضی زبیدی در این مورد می‌نویسد: «سُمانی (بلدرچین) … از پرندگان مهاجر است، ولی دانسته نیست از کجا می‌آید. حتی برخی می‌گویند که از دریای شور بیرون می‌آید، و دیده می‌شود که با بالی فرورفته در آب دریا و بال دیگر مانند بادبانی گسترده بر روی آب، بر سطح دریا پرواز می‌کند…» این افسانه از آن‌جا نشأت گرفته که چون بلدرچین توانایی جسمی برای پروازهای طولانی را ندارد در فصل مهاجرت از بادهای موافق برای پروازهای کمک می‌گیرد و گله‌های
بادهای موافق برای پروازهای کمک می‌گیرد و گله‌های بزرگ بلدرچین در پاییز از اروپا به شمال آفریقا و شرق مدیترانه کوچ می‌کنند و در بهار به اروپا بازمی‌گردند. در هنگام عبور از مدیترانه اغلب خسته شده به دریا می‌افتند و با همان روشی که زبیدی آورده: «با بالی فرورفته در آب دریا و بال دیگر مانند بادبانی گسترده بر روی آب» خود را به ساحل می‌رسانند. تا دهه ۱۳۲۰/۱۹۴۰ هر سال در دو فصل بهار و پائیز میلیون‌ها بلدرچین در سواحل مدیترانه بدین‌سان گرفته می‌شد ولی شمار آن‌ها از آن پس کاهش یافته است. این پرنده را در عربی کلاسیک،
پس کاهش یافته است. این پرنده را در عربی کلاسیک، «قَتیل الرَّعد» می‌نامند، زیرا تصور می‌کنند از شنیدن غُرّش آذرخش از ترس می‌میرد. در فارسی نیز آن را «بَدبَده» نامیده‌اند چرا که بر پایه افسانه‌ای ایرانی این پرنده به‌ناحق دانه‌ای گندم از مال کودک کوچکی خورد، و سپس از این کارِ بد خود پشیمان شده، دائماً تکرار می‌کند که «بَد بَده» [=] کار بَدْ بد است. در واقع صدای آوازش به تکرار واژهٔ بَدبَد می‌ماند که همین صوت سرچشمهٔ پدید آمدن داستان افسانه‌وار فوق گردید. نماد. تصویر بلدرچین w در خط هیروگلیف مصری به جای حرف و
تصویر بلدرچین w در خط هیروگلیف مصری به جای حرف و به کار می‌رفته است. خواص درمانی در پزشکی سنتی. در پزشکی سنتی خواص گوناگونی برای بلدرچین برشمرده‌اند، از جمله این‌که بگفتهٔ شریف ادریسی «لیسیدنِ زهره بلدرچین برای درمان صرع سودمند است، و چکانیدن خون آن در گوش دردمند، گوش‌درد را درمان می‌کند، و استمرار در خوردن گوشتِ آن دلِ سخت را نرم می‌سازد، و گویند که این خاصیت فقط در قلب اوست». عبدالملک بن زُهْر اندلسی طبیب قرن ششم هم به این اشاره می‌کند که «گوشتِ بلدرچین سنگ کُلیه و مثانه را خُرد می‌کند، و مدرّ بول است».
کُلیه و مثانه را خُرد می‌کند، و مدرّ بول است». برخی پزشکان قدیم و بسیاری از عوام نیز تصور می‌کنند که تخم بلدرچین زبان انسان را گویا کرده و موجب می‌شود تا کودکان پیش از موعد زبان باز کنند. این باور ناشی از پرچانگی و صدای بلند بلدرچین نسبت به جثهٔ اوست که آن را حمل بر فصاحت وی کرده‌اند. در جداول زیر ترکیب گوشت و تخم بلدرچین مشاهده می‌شود: ترکیب گوشت بلدرچین در ۱۰۰ گرم: ترکیب تخم بلدرچین در ۱۰۰ گرم:
قرقی اوراسیایی، باز گنجشک‌خوار، باشه یا واشک (به عربی: باشِق) پرنده شکاری کوچکی از تیرهٔ بازان است. قرقی‌ها در میان درختان آشیانه ساخته و برای شکار پرندگان کوچک مثل گنجشک در لابه‌لای درختان و بوته‌ها سازگاری پیدا کرده‌اند. ویژگی‌ها. قرقی با اندازه کوچک، بال‌های کوتاه و گردن و دم دراز و خط ابرویی سفید و لکه سفید پس گردن از سایر پرندگان خانواده بازان متمایز است. قرقی ماده حدود ۲۵درصد از نر آن بزرگتر است که یکی از بالاترین دودیسی‌های جنسی در میان پرندگان است. طول بدن قرقی نر ۲۸ و طول ماده ۳۸ سانتی‌متر است.
طول بدن قرقی نر ۲۸ و طول ماده ۳۸ سانتی‌متر است. قرقی شباهت زیادی به پیغوی بزرگ، پیغوی کوچک و طرلان دارد. قرقی ماده را به دشواری می‌توان از پیغوی بزرگ ماده تشخیص داد. اندازه هر دو مشابه است اما دم و بال‌های قرقی کوتاه‌تر است. قرقی همچنین کمی بزرگتر از پیغوی کوچک است. قرقی ماده ممکن است با طرلان نر اشتباه گرفته شود اما قرقی ماده کوچکتر و لاغرتر است. بال‌های کوتاهتری دارد و انتهای دم آن مربع‌مانند است. ضمن اینکه طرلان در زمینه سفید زیر شکمش خطوط مشکی دارد. زیستگاه. قرقی در بخش‌های بزرگی از اروپا، آسیا و شمال
قرقی در بخش‌های بزرگی از اروپا، آسیا و شمال و شرق آفریقا زندگی می‌کند. قرقی پرنده‌ای مهاجر است و در ایران فقط در زمستان می‌ماند. واژه‌شناسی فارسی. قرقی یک اسم ترکی است. یکی از نام‌های فارسی این پرنده «جُرَه باز» بود که در شعرهای فارسی نیز به کار رفته است و اشاره به جثه کوچک‌تر قرقی نسبت به طرلان دارد. نام باشه. این کلمه هم‌ریشهٔ باز است و در فارسی باش، باشه، واشه و معرب آن باشق و در لهجهٔ طبری واشه، در گیلکی واشک است. در لاتینی فالکو نیزوس گویند. (از حاشیهٔ برهان قاطع چ معین). نام این پرنده در متون ادبی
برهان قاطع چ معین). نام این پرنده در متون ادبی فارسی «باشه» بوده است. در فرهنگ دهخدا به نام واشه نیز اشاره شده و آن را «پرنده‌ای مانند باز لیکن از باز کوچک‌تر» دانسته است. این پرنده در مازندران، ایلام، کرمانشاه و لرستان با نام واشه گفته می‌شود. در گیلان «واشک» و در برخی گویش‌های محلی نیز «باشه» گفته می‌شود. باشه یا واشه در گیلکی واشک، ناگزیر در پهلوی هم واشک بوده که معرب آن واشق شده است. واژهٔ باز و باشه که امروزه نام دو مرغ شکاری است، لفظاً هر دو به یک معنی است و باید از «وز» باشد به معنی پرنده، از مصدر
است و باید از «وز» باشد به معنی پرنده، از مصدر وز که به معنی پریدن هم در اوستا آمده است. (از فرهنگ ایران باستان پورداود ج ۱ ص ۲۹۹ و ۳۱۴). قسمی از باز است که عربی آن باشق می‌باشد. (فرهنگ شعوری ج ۱ ورق ۱۹۲). در قاموس آمده که باشق معرب باشه است. (حاشیهٔ المعرب جوالیقی ص ۶۲). حافظ: «به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید / چو باشه در پی هر صید مختصر نرود»
خوتکای معمولی یا خوتکای اوراسیایی یا خوتکای جُره از مرغابیان مهاجر است. ویژگی‌های ریخت‌شناسی. این پرنده ۳۴ تا ۴۳ سانتیمتر طول و ۳۴۰ تا ۳۶۰ گرم وزن دارد و از همۀ اردک‌های هم‌خانواده خود (Anatinae) کوچک‌تر است. خوتکای ماده قهوه‌ای رنگ است و روی بال دارای پرهای سفید رنگ و رگه‌های سبز رنگ است. نزدیک به ۱۲ تخم در هر دوره تخم‌گذاری می‌نهد. دورهٔ جنینی آن‌ها کوتاه و ۲۳ روز است. روی زمین در کنار آب شیرین لانه می‌سازد. اردک نر دارای پرپوشی بسیار زیباست. سر و گردن به رنگ خرمایی روشن بوده و دو نوار سبز رنگ بسیار
به رنگ خرمایی روشن بوده و دو نوار سبز رنگ بسیار درخشان از بالای چشم‌ها به سوی سر و پس گردن کشیده می‌شود. رنگ فلز بسیار شفاف سبزی سینه و پشت آن را فرا گرفته است. زیستگاه. منطقه زیست این پرنده بسیار وسیع است و در شمال شوروی، قفقاز، دریای سیاه، دریاچه آرال، سواحل شمالی دریای خزر، شمال غربی مغولستان، ژاپن، رومانی، اسپانیا، انگلستان، ایسلند، سوئد، نروژ، فنلاند زندگی می‌نماید. این پرنده در اوراسیا تخم‌گذاری می‌کند و در فصل سرما به سمت جنوب مهاجرت می‌کند. در ایران. در فصل زمستان این اردک در شمال ایران بسیار زیاد
در فصل زمستان این اردک در شمال ایران بسیار زیاد است. تعداد زیادی از خوتکاها با آغاز پاییز به مرداب انزلی مهاجرت می‌کنند. در ایران، زمستان‌ها، به جز در قسمت‌های کویری، در سراسر کشور دیده می‌شود. در فصل جوجه آوری، در شمال غرب ایران، به خصوص در اطراف دریاچۀ ارومیه، زندگی می‌کند.
تِرِنس هیل (؛ با نام تولد ماریو جیروتی (Mario Girotti)؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۳۹) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ ایتالیایی است. هیل حرفهٔ خود را در دوران کودکی آغاز کرد و با ایفای نقش در فیلم‌های اکشن و کمدی که بسیاری از آنها با دوست قدیمی، باد اسپنسر، ساخته شدند به شهرت جهانی رسید. نام هیل در دوران اوج محبوبیت خود در میان پردرآمدترین بازیگران ایتالیا بود.
عمر خیام (Omar Khayyam) (نام‌های دیگر فیلم: زندگی، عشق و ماجراهای عمر خیام و عشق عمر خیام) فیلمی آمریکایی است که به کارگردانی ویلیام دیترله، کارگردان آلمانی در سال ۱۹۵۶ ساخته شده است و در سال ۱۹۵۷ به اکران درآمد. این فیلم در مورد زندگی عمر خیام، ریاضیدان و شاعر ایرانی سده یازده میلادی است. از آنجا که جزئیات زندگی خیام چندان شناخته شده نیست در این فیلم ماجراهایی خیالی برای زندگی او تصور شده و در میان این ماجراها دستاوردهای علمی و ادبی واقعی او، همچون ابداع گاه‌شمار تازه و سرودن چامه‌های معروف نیز گنجانده شده
تازه و سرودن چامه‌های معروف نیز گنجانده شده است. در این فیلم، عمر خیام با دختر پادشاه وقت مهرورزی می‌کند و دسیسه فرقه حسن صباح برای کشتن پسر پادشاه را خنثی می‌سازد. نقش عمر خیام در این فیلم بر عهده کورنل وایلد است و در این فیلم مایکل رنی، در نقش حسن صباح و خواننده معروف ایما سومک در نقش «کارینا» ظاهر می‌شوند. منابع. imdb.com، بازدید: دسامبر ۲۰۱۰.
اگر formula_1 یک چهار ضلعی دلخواه باشد آنگاه داریم formula_2 و تساوی هنگامی اتفاق می افتد که formula_3 یک چهارضلعی محاطی باشد. توجه: formula_4 و formula_5 دو قطر چهارضلعی‌اند. اثبات. نقطه formula_6 طوری انتخاب می کنیم که مثلث formula_7 متشابه با formula_8 شود. حال چون formula_9 پس formula_10 همچنین به دلیل تشابه دو مثلث formula_8 و formula_7 داریم formula_13 دو نتیجه اخیر نشان از تشابه دو مثلث formula_14 و formula_15 دارد و این خود رابطه formula_16 را نتیجه می دهد. حال در مثلث formula_17 طبق نامساوی مثلثی
می دهد. حال در مثلث formula_17 طبق نامساوی مثلثی داریم: formula_18 به جای formula_19 مقدار formula_20 را قرار داده و دو طرف نامساوی را در formula_21 ضرب می کنیم. رابطه formula_22 حاصل می شود. حال تنها کافی است نشان دهیم formula_23 که این نیز از تشابه دو مثلث formula_8 و formula_7 به دست می آید. منابع. کتاب هندسه مسطحه، ناتان آلتشیلر کورت، انتشارات فاطمی
صدای چندآوا یا صدای ثابت آوایی یا به اصطلاح عوام، استریو (ثابت)، از شیوه‌های بازتولید صدا است که برای شنونده توهمی از ژرف‌نمایی شنیداری ایجاد می‌کند. این کار معمولاً با استفاده از دو یا چند کانال صوتی مستقل از طریق پیکربندی دو یا چند بلندگو (یا هدفون چندآوا) در چنین مسیری به دست می‌آید، به نحوی که به نظر می‌رسد صدا از جهات مختلف منتشر می‌شود و شنونده به صورت طبیعی صدا را به صورت چند بعدی می‌شنود. پس صدای استریو همانگونه که شامل صداهای دوسویه با دو بلندگو یا دو کانال می‌شود، صداهای چهارگانه (کوادرافونیک) و
دو کانال می‌شود، صداهای چهارگانه (کوادرافونیک) و صدای فراگیر (ساراند) را نیز در بر می‌گیرد و در برابر صدای مونو قرار می‌گیرد که صدا تنها از یک نقطه پخش می‌شود یا صدای تمام منابع صوتی یکسان است. استریو برای اولین بار در نمایشگاهی در سالن اپرای پاریس در سال ۱۸۸۱ استفاده شد و در سال ۱۸۹۰ در فرانسه تجاری‌سازی شد. شیوه‌های تولید صدای استریو. برای تولید صدای استریو از ۲ شیوه استفاده می‌شود. ضبط استریو. در این شیوه در هنگام ضبط از ۲ میکروفون برای ضبط هر یک از خطوط صدا (چپ و راست) استفاده می‌شود. هر یک از خطوط به
صدا (چپ و راست) استفاده می‌شود. هر یک از خطوط به صورت مجزا ضبط می‌شود و همین خطوط در هنگام پخش از باند خود (چپ یا راست) پخش می‌گردد. این شیوه اصلی‌ترین روش ضبط صدای استریو است و به حقیقت بسیار نزدیک تر است. در این شیوه ضبط از استانداردهای مختلفی استفاده می‌شود. مثل اختلاف فاز (A-B) یا اختلاف جهت که هر کدام مشخصات بسیار ظریفی دارند و شبکه‌های رادیویی مختلف هر کدام از یکی از شیوه‌ها به‌عنوان استاندارد استفاده می‌کنند. ولی در کل از لحاظ شنونده عادی تفاوت زیادی احساس نمی‌شود. ساخت به صورت دیجیتال. با پیشرفت
احساس نمی‌شود. ساخت به صورت دیجیتال. با پیشرفت تکنولوژی، روش‌های جدیدی جهت ایجاد بُعد برای صدا توسط نرم‌افزارهای کامپیوتری ایجاد شده‌است که در هنگام ساخت صدا در نرم‌افزار، با تعیین جهت برای صدا، نرم‌افزار به صورت خودکار، ۲ خط چپ و راست صدا را ایجاد می‌کند و بدین صورت حالت ۳ بعدی را برای صدا ایجاد می‌کند.
صدای فراگیر یا صدای ساراند - دالبی ساراند - دالبی پرولوجیک - فناوری استفاده از بیش از پنج بلندگو برای شنیدن یک صدا (معمولاً فیلم سینمایی) که از طریق صداگذاری بیشتر قابل انجام است - با نام‌های ۵٫۱–۶٫۱–۷٫۱ تکمیل‌کننده صدای استریو شناخته می‌شود. ری دالبی مخترع صدای ساراند بود.
مگس‌گیر خالدار (نام علمی: Muscicapa striata) یک پرنده کوچک از راسته گنجشک‌سانان و تیره مگس‌گیران است. این پرنده در بیشتر بخش‌های اروپا و غرب آسیا زندگی می‌کند و پرنده‌ای مهاجر است که زمستان‌ها را در آفریقا و جنوب غربی آسیا سپری می‌کند. اندازه این پرنده تا ۱۳/۵ سانتی‌متر می‌رسد.
لک‌لک نیل یا نوک‌کفشی یک نوع پرنده لک‌لک‌مانند است که در شرق استوایی آفریقا از سودان تا زامبیا سکونت دارند. «اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت» تخمین می‌زند که تنها بین ۳۳۰۰ تا ۵۳۰۰ لک‌لک نیل بزرگسال در جهان باقی مانده و جمعیتش در حال کاهش است. لک‌لک نیل پرنده بسیار بزرگی است، به‌طوری‌که ارتفاع پرنده بالغ از ۱۱۵ تا ۱۵۰ سانتیمتر، طول آن از ۱۰۰ تا ۱۴۰ سانتیمتر، عرض بال‌ها از ۲۳۰ تا ۲۶۰ سانتیمتر و وزن آن از ۴ تا ۷ کیلوگرم می‌باشد. منقار بزرگ، خود به تنهایی آن را پرنده‌ای عجیب نشان می‌دهد. این منقارهای حجیم،
را پرنده‌ای عجیب نشان می‌دهد. این منقارهای حجیم، طولی بین ۱۹ تا ۲۴ سانتیمتر و لبه‌های تیز و همچنین نقطه‌های مایل به خاکستری دارند.
شام آخر فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی فریدون جیرانی و تهیه‌کنندگی یدالله شهیدی محصول سال ۱۳۸۰ است. داستان. "میهن مشرقی" (کتایون ریاحی) استاد دانشکده معماری پس از بیست و شش سال زندگی با شوهرش به سبب ناسازگاری فکری و رفتاری با پادرمیانی دخترش "ستاره" (هانیه توسلی) از همسرش جدا می‌شود. سپس به خانه قدیمی پدریش اسباب کشی می‌کند و با دخترش و دایه اش "آفاق" (ثریا قاسمی) زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند. زندگی تازه او با آمدن مانی معترف (محمدرضا گلزار) دانشجوی رشته معماری در هم می‌ریزد. مانی که هم دانشگاهی ستاره
معماری در هم می‌ریزد. مانی که هم دانشگاهی ستاره و دانشجوی میهن است به میهن ابراز علاقه می‌کند و این در حالی ست که ستاره عاشق مانی است. میهن هم بعد از کشمکش‌های زیاد عاشق مانی می‌شود و شوهر سابق میهن(آتیلا پسیانی) که در یکی از سازمان‌های دولتی کار می‌کند، خبرِ دروغ رابطهٔ نامشروع بین میهن و مانی را پخش می‌کند. میهن از دانشگاه اخراج می‌شود اما تصمیم می‌گیرد با مانی ازدواج کند اما با واکنش بسیار تند ستاره مواجه می‌شود. علیرغم همهٔ اینها میهن و مانی ازدواج می‌کنند و برای ماه عسل به شمال می‌روند. ستاره شب سر
و برای ماه عسل به شمال می‌روند. ستاره شب سر می‌رسد و رفتار عجیبی نشان می‌دهد. میهن می‌خواهد در کنار ستاره باشد اما ستاره او را به خواب تشویق می‌کند. سرانجام زمانی که میهن و مانی هر دو خواب هستند، ستاره به اتاق می‌رود و آنها را به قتل می‌رساند. یادداشت. شام آخر پس از فیلم‌های صعود (۱۳۶۶)، قرمز (۱۳۷۷) و آب و آتش (۱۳۷۹)، چهارمین فیلم فریدون جیرانی است. نام پیشین این فیلم یک داستان زنانه بود. بسیاری از بازیگران مطرح زن برای بازی در نقش میهن کاندیدا شده بودند، از جمله بیتا فرهی و رؤیا نونهالی اما سرانجام نقش به
جمله بیتا فرهی و رؤیا نونهالی اما سرانجام نقش به کتایون ریاحی رسید. فریدون جیرانی توانست در این فیلم محمدرضا گلزار را به شهرت برساند. این فیلم همچنین اولین بازی هانیه توسلی در عرصه سینما هم به حساب می‌آید.
سرود تولد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی قوی‌تن و تهیه‌کنندگی منوچهر زبردست محصول سال ۱۳۸۳ است. خلاصه. فیلم، داستان زندگی پسر جوانی است از طبقه متوسط را روایت می‌کند که تحصیلات دانشگاهی اش به پایان رسیده و جویای کار است. او با خانمی کارخانه دار آشنا و مسیر زندگی اش عوض می‌شود.
حَبله‌رود رودی به طول ۲۴۰ کیلومتر در حوضه آبریز کویر مرکزی است که از ارتفاع حدود ۲۸۰۰ متری دامنه رشته کوه‌های البرز و شاه محمد قله و هما در شمال شرقی فیروزکوه، از رشته‌کوه‌های البرز سرچشمه می‌گیرد و به نام رود گورسفید با مسیر عمومی (شمالی ـ جنوبی)، از دامنه شمالی کوه مارآب عبور می‌کند سپس به سمت غرب تغییر مسیر داده و نخست با رودخانه ساواشی مخلوط می‌شود و فیروزکوه نام می‌گیرد. حبله‌رود تنها رودی است که کشت و زرع گرمسار را آبیاری می‌کند. حبله‌رود زیستگاه زردک قلمی است. چندین ریزابه به نام‌های گورسفید، ساواشی،
است. چندین ریزابه به نام‌های گورسفید، ساواشی، نمرود، آب درهٔ درده، دلی‌چای، شاه‌بلاغی، آب کبوتردره، آب دره‌شور به حبله‌رود می‌ریزند. حبله‌رود خود ریزابهٔ رودخانهٔ گلو است؛ و گستردگی حوضه آبریز آن ۳۲۰۰ کیلومتر مربع است. جزئیات مسیر. سرچشمه این رود از کوه‌های شمالی فیروزکوه است و شاخه اصلی آن از کوه‌ها سرا و واشی سرچشمه گرفته و پس از گذشتن از تنگه واشی و عبور از چمن فیروزکوه به دو رود دیگر می‌پیوندد و این دو رود عبارتند از رود گورسفید و سرانزا که از چمن گورسفید و روستای سرانزا در شمال فیروزکوه جریان می‌یابد
و روستای سرانزا در شمال فیروزکوه جریان می‌یابد و رود دیگر از چمن شورستان و کنگرخانی گذشته و پس از اتصال به دو شاخه یادشده به سوی باختر جریان می‌یابند. این رود پس از پیوستن به سد نمرود در حوالی دهستان حبلرود (هبلرود)، با نام «حبله‌رود» خوانده شده و در ۴۶ کیلومتری جنوب شرقی گرمسار (استان سمنان) به رود گلو می‌پیوندد. قسمت علیای حبله‌رود از سرچشمه تا محل تلاقی آن با ساواشی، گورسفید نام دارد و حدود ۳۶ کیلومتر است. حبله‌رود هم‌سو با خط آهن فیروزکوه–گرمسار به سوی جنوب غربی می‌رود. آب درهٔ درده در جنوب روستای
سوی جنوب غربی می‌رود. آب درهٔ درده در جنوب روستای فرح‌آباد به حبله‌رود می‌پیوندد؛ و از روستاهای انزها، آتشان، مزداران، ده‌گردان، دریابک، گاودره، درحصار، گچه و موین می‌گذرد. سپس رودخانه‌های دلی‌چای شاه‌بلاغی به آن می‌پیوندد؛ و به سوی جنوب سرازیر می‌شود. حبله‌رود پس از گذر از روستای دمی‌آقا با آب کبوتردره و دره‌شور درمی‌آمیزد؛ و به استان سمنان می‌رسد. این رود پس از گذر از ایستگاه‌های عروس‌پران و بن‌کوه به روستای سراب‌رود می‌رسد؛ و به دشت گرمسار سرازیر می‌شود. حبله‌رود در دشت گرمسار (دشت خوار) با شاخابه‌های