payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیوستنش به ارتش همراه با پدرش در آفریقا خدمت کرد. والنتینیان در سپاه ژولیان مرتد دارای مقام بالای تریبیونی بود اما به گفتهٔ برخی منابع چون از نفی مسیحیت خویش خودداری کرد، امپراتور او را خوار شمرده، از مقامش برکنار و در ۳۶۲ به تبس در مصر تبعید نمود. با این حال او به هنگام لشکرکشی ژولیان در ۳۶۳ به ایران هنوز در خدمت او بود و پس از کشته شدن او در جنگ، توسط امپراتور جانشینش ژوویان ارتقاء مقام یافت او سپس والنتینیان را برای مقابله با سربازان یاغی به گل فرستاد و به پاس انجام این کار خطیر او را به فرماندهی
و به پاس انجام این کار خطیر او را به فرماندهی پیاده‌نظام سنگین در دستهٔ محافظان سلطنتی منصوب کرد. رسیدن به امپراتوری. ژوویان کمی بعد در ۱۷ فوریه ۳۶۴ در مرز بین بیثینیا و گالاتیا درگذشت. سپاه به سوی نیکیا که نزدیکترین شهر به آن‌ها بود حرکت کرد و مقام‌های نظامی و سیاسی برای انتخاب امپراتور جدید در آنجا با یکدیگر دیدار کردند. آن‌ها طی شوری به اتفاق، والنتینیان را که در آن زمان در آنسیرا (آنکارای امروزی در ترکیه) بود را برگزیدند و پیکی را برای آگاه ساختن او از این تصمیم به سویش روانه کردند. والنتینیان در ۲۴
این تصمیم به سویش روانه کردند. والنتینیان در ۲۴ فوریه به نیکیا رسید و در ۲۶ فوریه ۳۶۴ این مقام را پذیرفت. او برای سخنرانی آماده می‌شد که سربازان تهدید به شورش کردند اما والنتینیان به آن‌ها اطمینان داد که لشکریان بزرگترین اولویت او هستند. او سپس با انتخاب امپراتوری دیگر به‌طور مشترک با خود موافقت کرد تا در صورت مرگ او از بروز بحران در امپراتوری جلوگیری شود. امپراتوری مشترک با والنس. والنتینیان در ۲۸ مارس ۳۶۴ برادر کوچکترش والنس را به عنوان همکار خود برگزید و او را امپراتور سرزمین‌های خاوری روم ساخت و خود،
و او را امپراتور سرزمین‌های خاوری روم ساخت و خود، ادارهٔ نواحی باختری را برعهده گرفت. بدین ترتیب پانونیا و سرزمین‌های غرب آن در کنترل والنتینیان و باقی مناطق بالکان و مناطق شرق آن زیر فرمان والنس قرار گرفت. در مقایسه روم خاوری دارای منابع بیشتری نسبت به روم باختری بود اما از آنجا که مناطق غربی بیشتر از نواحی شرقی در معرض تهدید قرار داشتند، والنتینیان غرب را انتخاب کرد تا شخصاً آنجا را زیر نظر داشته باشد. دو برادر پس از تقسیم امپراتوری بر سر آزادی مذهب در سرزمین‌های تحت فرمانشان نیز با یکدیگر توافق کردند
سرزمین‌های تحت فرمانشان نیز با یکدیگر توافق کردند اما تنها والنتینیان به این توافقامه تا پایان حکومتش پایبند ماند. درگیری‌های نظامی. پس از آنکه والنتینیان یکم ادارهٔ نواحی غربی را برعهده گرفت مرکز فرماندهی خود را در مدیولانوم (میلان امروزی) برپا کرد اما چندی نگذشت که کشور مورد هجوم بربرها قرار گرفت در ژانویهٔ ۳۶۵ قبایل آلامانی با عبور از راین و شکست دادن سپاه روم در گل توانستند سنگر و استحکامات استراتژیک موگونتیاکوم (ماینتز امروزی در آلمان) را به تصرف خود درآورند. بدنبال این اتفاق والنتینیان مقر فرماندهی
درآورند. بدنبال این اتفاق والنتینیان مقر فرماندهی خود را تا اکتبر همان سال به پاریس منتقل کرد و از آنجا هدایت عملیات نظامی علیه متجاوزان را برعهده گرفت. در عین حال فرماندهٔ او ژووینوس توانست آلامانی‌ها را طی سه نبرد پی در پی شکست دهد. آلامانی‌ها در سومین رویارویی خود با سپاه ژووینوس در دوروکاتالونوم (Châlons-sur-Marne در فرانسهٔ امروزی) متحمل تلفات سنگینی شدند و امنیت در منطقهٔ گل تا چندین سال بعد حفظ شد. والنتینیان سپس در ۳۶۷ به آمبیانی (آمیان امروزی در فرانسه) نقل مکان کرد تا با یکی از فرماندهانش به نام
نقل مکان کرد تا با یکی از فرماندهانش به نام تئودوسیوس (پدر امپراتور بعدی تئودوسیوس یکم) که دفاع از بریتانیا در برابر حملات ساکسونها، پیکتیشها و اسکاتها را برعهده داشت در ارتباط نزدیکتری باشد. سال‌های پایانی. والنتینیان پسر ۹ ساله‌اش گراتیان را در ۲۴ اوت ۳۶۷ به امپراتوری مشترک با خود در غرب برگزید. او با این کار به تقویت خاندان خود در حکومت پرداخت و توانست پایه‌گذار سلسلهٔ جدیدی با نام «والنتینیان» باشد که مدتی طولانی نیز دوام یافت. دو ماه بعد والنتینیان در تریر (در آلمان امروزی) اقامت گزید و به مدت ۷ سال
تریر (در آلمان امروزی) اقامت گزید و به مدت ۷ سال در آنجا ماند. او در این مدت تمام توجهش را معطوف ساخت سیستم دفاعی دقیقی از استحکامات در منطقهٔ راین نمود و توانست قبایل مختلف بربر را به بیعت با خود وادارد. برای مثال او با بورگوندیهایی متحد شد که دشمن آلامانی‌ها بودند. در ۳۷۴ ژرمن‌ها و سرمتیها از دانوب گذشتند و به روم حمله کردند. والنتینیان در مقابل ستاد فرماندهی خود را در ۳۷۵ به سیرمیوم منتقل کرد و توانست با موفقیت آن‌ها را بیرون راند. او سپس با تقویت استحکاماتش از دانوب گذشت و قلمروی ژرمن‌ها را نابود کرد.
از دانوب گذشت و قلمروی ژرمن‌ها را نابود کرد. مرگ. در ۱۷ نوامبر ۳۷۵ برخی از نمایندگان آلمان‌ها (کوادیها) برای مذاکره با رومی‌ها به بریگتیو واقع در پانونیای سفلی آمدند و اجازهٔ دیدار با امپراتور را یافتند. آن‌ها ساخت دژهای رومی در سرزمین‌های خود را عامل این درگیری‌ها می‌دانستند و بر آن اصرار داشتند. در عین حال تهدید کردند که دستجات مختلف کوادی خود را پایبند رعایت عهدنامه‌هایی که رؤسایشان با رومیان بسته‌اند نمی‌دانند و در هر زمانی ممکن است حمله کنند. این رفتار نمایندگان چنان خشم والنتینیان را برانگیخت که دچار
نمایندگان چنان خشم والنتینیان را برانگیخت که دچار حملهٔ قلبی شد و درگذشت.
مارکسیسم ساختارگرا، نظریه‌ای است که به تحلیل جبرگرایی در مارکسیسم می‌پردازد و برای اولین بار، توسّط لویی آلتوسر، مطرح شد. او در تحلیل این مسئله، می‌گوید "باید فلسفه مارکسیستی را از علم جامعه‌شناسی مارکسیستی، متمایز کرد، مانند تمایز میان شیمی و فیزیک." در جایی دیگر عنوان می‌دارد "باید به جوامع به عنوان میان ساختارها نگریست نه به عنوان میان جوهرها." مارکسیسم باید در عین آنکه انسجام منطقی خود را حول فرض زیربنای اقتصادی («بعد شیمیایی») حفظ کند، باید ساختارهای نسبتاً مستقل را مفروض بدارد. از همه مهمتر (به زعم
نسبتاً مستقل را مفروض بدارد. از همه مهمتر (به زعم آلتوسر) ایدئولوژی به عنوان یک مجموعه زبانی و ساختاری مطرح است. آلتوسر در جایی دیگر به بحث در مورد قوانین می‌پردازد و به قوانین با عینکی منتقدانه نگاه کرده و می‌گوید "قوانین جوامع بشر نباید به صورتی پیچیده باشند بلکه باید به صورتی قابل بررسی و تجربی و ساده باشند." مارکسیسم ساختارگرا. مارکسیسم ساختگرا رویکردی ساختارگرایانه به فلسفه مارکسیستی بر پایه آرای لوئی آلتوسر است. موج ساختارگرایی بین دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ آلتوسر را به بازاندیشی در مارکسیسم کشاند. از
۱۹۷۰ آلتوسر را به بازاندیشی در مارکسیسم کشاند. از اینرو او و پیروانش کوشیدند از طریق بازخوانی کتاب " سرمایه "، نظریه علمی مارکسیسم را بازسازی و از آن دفاع کنند. هدف آنان دفاع از مارکس در برابر مارکسیسم انسانگرا (مارکسیسم اومانیست) مانند اصحاب مکتب فرانکفورت بود که آثار جوانی مارکس را اساس انتقادات خود نسبت به مارکسیسم رایج قرار داده بودند. از دیگر مدافعان ساختگرایی می‌توان به جامعه‌شناس نیکوس پولانزاس و انسان‌شناس موریس گودولیه اشاره نمود. دولت و رابطه آن با طبقات و ساخت اجتماعی. یکی از کانون‌های اصلی
آن با طبقات و ساخت اجتماعی. یکی از کانون‌های اصلی مباحث مارکسیستهای ساختگرا را مبحث دولت و رابطه آن با طبقات اجتماعی تشکیل می‌داده‌است. شرایط ثبات ساختاری نظام سرمایه‌داری پس از جنگ دوم و لزوم مطالعه آن شرایط از دیدگاه جامعه‌شناختی مارکسیستی، در تکوین این نگرش نقش عمده‌ای داشت. از چنین دیدگاهی (ساختگرایی) نظام سرمایه‌داری ساختاری است که بدون طرح و اراده طبقات مسلط تکوین یافته‌است. در هر ساختاری روابطی ضروری و عینی در کار است که به گفتهٔ مارکس، پیش از آنکه ما در موقعیتی قرار بگیریم که آن‌ها را تعیین کنیم،
ما در موقعیتی قرار بگیریم که آن‌ها را تعیین کنیم، تا حدی پبشاپیش شکل گرفته‌است. نیروهای تعیین‌کننده در درون ساختهای خود جامعه قرار دارد و ساختهای جامعه لزوماً هماهنگ با خواست و طرح هیچ گروه یا طبقه‌ای نیست. دولت نیز در شیوه تولید سرمایه‌داری، منطق ساختار سرمایه‌داری را در نهادهای اقتصادی، سیاسی و حقوقی بازتولید می‌کند. نظریه ساختگرایی این چنین با نظریه ابزارانگاری دولت، نظریه مستقل‌انگاری دولت و نظریه مشتق‌انگاری دولت به مخالفت برمی‌خیزد.
شِیله یا روسری عربی، نوعی روسری است که زنان عرب از آن برای پوشش موهای خود استفاده می‌کنند و سر ، گردن و سینه را کاملاً می پوشاند. زنان عرب (در ایران) معمولاً آن را با قلابی به نام «چلّاب» می بندند. این نوع پوشش علاوه بر عرب‌های کشورهای عربی در میان عرب‌های ایران نیز مرسوم است.
برگردان گفتار نظریه‌ای شبه علمی است که نخستین بار توسط دیوید جان اوتس ارائه شد. این نظریه پس از نمایش در برنامه تاک-شو شبانه آرت بل در رادیو مورد توجه مردم قرار گرفت. در این نظریه باور او بر این است که انسان به‌هنگام خَلق گفتار، ناخودآگاه پیام‌های پنهانی را می‌آفریند که نمایانگر بینشی‌است از اندیشه‌های درونی او. اوتس مدعیست که نظریه اش در روان درمانی، جرم شناسی و گفتگوهای تجاری کاربرد دارد. اگرچه ادعاهای او ازسوی مردم، علم و انجمن‌های آکادمیک مردود اعلام شده‌است. ادعاها. اوتس ادعا می‌کند انسان به‌طور متوسط
ادعاها. اوتس ادعا می‌کند انسان به‌طور متوسط در هر ۱۵-۲۰ ثانیه یکبار در گفتگوهای عادی‌اش دو گزارهٔ همپیوند را خلق می‌کند. یکی همان جملهٔ بازگو شده بهنجار اوست که آگاهانه شنیده می‌شود و دیگری پیامیست برگردان‌شده که ناخودآگاهانه در سخن او نهادینه شده‌است. این دو شکل کلام یعنی بهنجار و وارونه، که به‌گمانی مستقل از یکدیگرند، جزء لاینفکی از ارتباطات انسانی را تشکیل می‌دهند. به‌هنگام پویا شدن ارتباط میان‌فردی هردو کلام (اصل و برگردان) باهم آمیخته می‌شوند تا با همهٔ روان شنونده ارتباط برقرار نمایند. اوتس مدعیست که
روان شنونده ارتباط برقرار نمایند. اوتس مدعیست که پیام برگردان همواره روراست بوده و حقیقت دیدگاه درونی گوینده را آشکار می‌سازد. شناخته‌شده‌ترین نمونه که گویا نمایشگر این پدیده است، سخن نیل آرمسترانگ به هنگام پا گذاشتن بر سطح ماه در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ است که وارون بخشی که در آن عبارت «گامی کوچک برای بشر» بازگو شد چیزی شبیه به «بشر به فضا قدم می‌گذارد» شنیده می‌شود. رد نظریه در محافل علمی. یکی از توجیهات این پدیده را می‌توان پاریدولیا، یعنی گرایش مغز انسان برای دریافت نماهای معنادار از نگاره‌های نامنظم دانست.
دریافت نماهای معنادار از نگاره‌های نامنظم دانست. پاریدولیا چه بسا هنگامی که کسی کنجکاوانه به دنبال کشف یک الگو باشد بیشتر رخ دهد، این حالت مثل حالت کسانی‌است که به‌دنبال عبارات بامعنی در برگردان موسیقی‌ها می‌گردند تا پیام‌های نهان شده در برگردان آن موسیقی را بیابند. نیروی پیشنهاد، آنگاه استفاده می‌شود تا به شنونده سقلمه‌ای زند تا او چیزی را بشنود که پرسشگر از او خواسته است. مثلاً دیوید جان اوتس، کمابیش همیشه از پیش، به شنونده می‌گوید که در انتظار شنیدن چه چیزی باشد، براین‌پایه پیشنهادی را در ذهنش
چه چیزی باشد، براین‌پایه پیشنهادی را در ذهنش می‌پروراند که شنونده بیشتر به شنیدن آن عبارات انگیزش پیدا می‌کند. پژوهشی در این زمینه، نشان داده اگر آگاهی نخست، پیشتر داده نشود، نتیجهٔ شنیدن همان اصوات اختلاف عمده‌ای داشته‌است. بیشتر زبانشناسان وقعی بر دیدگاه میان‌آمده نگذاردند و اغلب دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی نیز به دلیل نبود هرگونه مبنای نظری برای اینکه پیشگویی‌های اوتس حتی ارزش آزمودن داشته باشد، و این واقعیت که خیلی از ادعاهای او نا آزمودنی هستند، از آزمودن نظریهٔ او خودداری کرده و آن را فاقد وجاهت علمی
نظریهٔ او خودداری کرده و آن را فاقد وجاهت علمی دانستند. اما یکی از اندک آزمایش‌های علمی انجام گرفته برای ارزیابی ادعای اوتس، این دریافته‌ها را تأیید ننمود. دیگران نبود روش شناسی دامنه‌دار در این نظریه و عدم برگیری آگاهی‌اش از درک جستارهای زبانشناسی را مورد نکوهش قرار دادند. و با نشان دادن میزان زیاد کالای بازرگانی و سرویس‌هایی که در وب‌گاهش می‌فروشد، اوتس را «بیشتر دلشیفتهٔ سوداگری تا رهنمون‌سازی مردم» بازنمود کردند. برگردان گفتار با رشته بحث‌برانگیز (و از طرف بسیاری شبه‌علمی خوانده شدهٔ) برنامه‌ریزی
از طرف بسیاری شبه‌علمی خوانده شدهٔ) برنامه‌ریزی عصبی-زبانشناختی (ان‌ال‌پی) مقایسه شده‌است. به‌دلیل لحن «متعصبانه» نوشته‌های اوتس، گفتار برگردان با علوم حاشیه‌ای مقایسه شده‌است.
تیان‌هه-۱ یکی از سریع‌ترین ابررایانه‌های دنیا است که در یک مرکز تحقیقاتی در چین ساخته‌است. این ابر رایانه قادر به پردازش اطلاعات با سرعت ۲٫۵۷ پتافلوپس است. به این معنی که می‌توان ۲٬۵۷ تریلیون محاسبه را در ثانیه انجام بدهد. از ابر رایانه‌ها برای کارهایی مانند پیش بینی وضع اب و هوا یا شبیه سازی انفجارهای اتمی استفاده می‌شود. در اکتبر ۲۰۱۰ تیانهه یک‌ای با قدرت دو میلیارد و ششصد و هفتاد میلیون محاسبه در ثانیه در چین ساخته شد. رایانه «تیانهه یک‌ای با همکاری دانشگاه علوم و فناوری‌های دفاعی چین واقع در چانگشا مرکز
علوم و فناوری‌های دفاعی چین واقع در چانگشا مرکز استان هونان با هزینه نود میلیون و چهارصد هزار دلار ساخته شده‌است.
پْیُتْر و گرگ (به روسی: "Петя и волк"؛ به انگلیسی: "Peter and the Wolf") () اپوس ۶۷، قطعه‌ای موسیقی، از سرگئی پروکفیف، آهنگساز روس است. پروکفیف این اثر را در سال ۱۹۳۶ بر پایهٔ یکی از داستان‌های کودکان روس برای ارکستر و گفتار راویِ داستان نوشت. این اثر بسیار معروف است و بارها اجرا و ضبط شده‌است.
سرگئی آلکساندروویچ یسنین (زاده ۳ اکتبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵) شاعر روس و یکی از محبوب‌ترین شاعران روسیه در قرن بیستم بود. یسنین در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵ در حالی که به شدت مورد دشمنی بولشویکها بود رگ مچ دست خود را زد، آخرین سطور شعرش را با خون خود نوشت و خود را حلق آویز کرد. بدرود دوست من بی آن که دست‌ها را بفشاریم و حرفی بزنیم غمگین مباش خم به ابرو نیاور دراین زندگی، مردن چندان تازگی ندارد و زیستن نیز دیگر چیز تازه ایی نیست لئون تروتسکی در جایی می‌نویسد، یِسنین از دستمان رفت، شاعری خوب و اصیل، شاعری چنین
از دستمان رفت، شاعری خوب و اصیل، شاعری چنین باطراوت و خوشایند. به ارادهٔ خود رفت و در واپسین دم حیات با خون خود وداع گفت، با دوستی ناشناس- با همهٔ ما شاید. ریشه‌های یسنین سخت مردمی است، و این زمینهٔ «مردمی» او نیز مانند همهٔ ابعاد زندگی وی ساختگی نبود، دلیل آن نه در شعرهای شورشی او که باز هم در تغزل او است: در بیشه‌های خلیج، نزدیک شیب تپه‌ها، پاییز آمده‌است، پاییزی لطیف… مادیان حنایی رنگی یال می‌افشاند. زندگی. سال‌های اولیه. سرگئی یسنین در کونستانتینووو (Konstantinovo) در استان ریازان (Губерния، Gubernia)
در استان ریازان (Губерния، Gubernia) از امپراتوری روسیه در یک خانواده دهقان به دنیا آمد. او بیشتر دوران کودکی خود را با پدربزرگ و مادربزرگش، که او را پرورش دادند به سر برد. او در سن ۹ سالگی شروع به نوشتن شعر کرد. در سال ۱۹۱۲، یسنین به مسکو رفت، که در آن او خود را با کار به عنوان یک مصحح در یک شرکت چاپ روزگار می‌گذراند. سال بعد او در دانشگاه شانیاوسکی مسکو به عنوان یک دانشجوی خارجی ثبت نام کرد و به مدت یک سال و نیم در آنجا به تحصیل پرداخت. اشعار اولیه او از فرهنگ مردم روسیه الهام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵، او
فرهنگ مردم روسیه الهام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵، او به پتروگراد رفت، جایی که او با الکساندر بلوک، سرگئی گورودتسکی، نیکولای کلیو و آندره بلی از شاعران معاصرش آشنا شد و به خوبی در محافل ادبی شناخته شد. بلوک در حرفه‌ای شدن یسنین عنوان یک شاعر نقش به خصوص داشت. یسنین می‌گفت که بلی معنای تغزل بلوک و کلیو را به او آموخت. زندگی و حرفه. در سال ۱۹۱۶، یسنین اولین کتاب شعرش رادونیتسا(Радуница: روسی) را منتشر کرد. از طریق مجموعه شعرهای حزن‌انگیز خود در مورد عشق و زندگی ساده، او به یکی از شاعران محبوب روزگار خود تبدیل
ساده، او به یکی از شاعران محبوب روزگار خود تبدیل شد. ازدواج اول او در سال ۱۹۱۳ با آنا ایزیادنوا (Izryadnova) هم کارش در خانه چاپ و نشر بود که حاصل این ازدواج یک پسر به نام یوری بود. از سال ۱۹۱۶ تا سال ۱۹۱۷ در هنگام جنگ جهانی اول، یسنین به خدمت نظام فراخوانده شد، اما به زودی پس از انقلاب اکتبر سال ۱۹۱۷ روسیه، و خروج این کشور از جنگ جهانی اول این دوران به پایان رسید. با اعتقاد به این که انقلاب یک زندگی بهتر را برای مردم روسیه ایجاد خواهد کرد، یسنین مختصراً از آن حمایت کرد، اما به زودی از از کار خود پشیمان
از آن حمایت کرد، اما به زودی از از کار خود پشیمان شد. او گاهی اوقات حکومت بلشویکی را در اشعار خود مانند شعر " خشونت‌های اکتبر مرا فریب داد " مورد انتقاد قرار می‌داد. در اوت سال ۱۹۱۷ یسنین برای بار دوم و این بار با زینایدا رایخ (Zinaida Raikh) ازدواج کرد (سپس با یک بازیگر و همسر وسوولد میرهولد (Vsevolod Meyerhold)). آن‌ها دارای دو فرزند، یک دختر به نام تاتیانا و یک پسر به نام کنستانتین شدند. پدر و مادر در اثر اختلاف قبل از طلاق در سال ۱۹۲۱ برخی اوقات به‌طور جداگانه زندگی می‌کردند. تاتیانا یک نویسنده مشهور
جداگانه زندگی می‌کردند. تاتیانا یک نویسنده مشهور شد، و کنستانتین یسنین به یک کارشناس فوتبال شناخته شده تبدیل شد. در سپتامبر سال ۱۹۱۸، یسنین خانه چاپ و نشر خود را به نام " شرکت کار از هنرمندان جهان " (Трудовая Артель Художников Слова) تأسیس کرد. او همراه با آناتولی میرانیوف (Marienhof)، جنبش ادبی " خیال گرایی " روسی را پایه‌گذاری کردند. در پاییز سال ۱۹۲۱، در حالی که از سالن نقاش گئورگی یاکولف (Yakulov) دیدار می‌کرد، با یک رقصنده آمریکایی به نام ایزادورا دانکن، آشنا شد. دانکن که تنها ده کلمه در روسی
دانکن، آشنا شد. دانکن که تنها ده کلمه در روسی می‌دانست، قادر به تکلم هیچ زبان خارجی نبود. آن‌ها در ۲ مه سال ۱۹۲۲ ازدواج کردند. یسنین همسر مشهور خود را در سفر به اروپا و ایالات متحده همراه داشت. ازدواج او با دانکن کوتاه بود و در ماه مه سال ۱۹۲۳، او به مسکو بازگشت. در سال ۱۹۲۳ یسنین با یک بازیگر به نام آگوستا میکلاشوسکایا (Miklashevskaya) رابطه عاشقانه برقرار کرد کسی که او چند شعر عاشقانه در مورد او سرود. در همان سال او صاحب یک پسر از نادژدا وولفین (Volpin) شد. پسر آنها، الکساندر یسنین - وولفین بزرگ شد و به
پسر آنها، الکساندر یسنین - وولفین بزرگ شد و به یک شاعر و فعال برجسته در جنبش‌های مخالف اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۶۰ تبدیل شد. او در ایالات متحده به عنوان یک ریاضیدان معروف و معلم زندگی می‌کند. در سال ۱۹۲۵ یسنین با همسر چهارم خود سوفیا آندرینوا تولستوی (Andreyevna Tolstaya) نوه لئو تولستوی آشنا شد. مرگ. در ۲۸ دسامبر سال ۱۹۲۵ یسنین در اتاق خود در هتل آنگلتغ (Angleterre) مرده پیدا شد. آخرین شعر او " خداحافظ دوست من، خداحافظ " (свиданья До، друг мой، до свиданья) بنابه گفته گرگ الریخ روز قبل از آن به او داده
بنابه گفته گرگ الریخ روز قبل از آن به او داده شده بود. یسنین شکایت کرده بود که هیچ جوهری در اتاق موجود نبود، و او مجبور شده بود آخرین نوشته خود را با خون خود بنویسد. بنابر قولی که در حال حاضر در میان محققان دانشگاهی رایج است، شاعر در حالت افسردگی (یک هفته پس از پایان درمان در یک بیمارستان روانی) خودکشی (با به دار آویختن خود) کرده‌است. پس از مراسم تشییع جنازه در اتحادیه شاعران لنینگراد بدن یسنین با قطار به مسکو، جایی که آنجا نیز مراسم وداع با مشارکت اقوام و دوستان ترتیب داده شده بود منتقل شد. او در ۳۱
و دوستان ترتیب داده شده بود منتقل شد. او در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۲۵ در مسکو در آرامستان واگانکوفسکوی (Vagankovskoye) به خاک سپرده شد. قبر او توسط یک مجسمه از سنگ مرمر سفید مشخص شده‌است.
دیلما وانا روسف اقتصاددان و سیاستمدار برزیلی است که از سال ۲۰۲۳ رئیس بانک توسعه جدید است. وی از سال ۲۰۱۰ تا زمان برکناریش در ۳۱ اوت ۲۰۱۶ به عنوان ۳۶مین رئیس جمهور این کشور فعالیت کرد. او نخستین زنی‌است که در تاریخ این کشور بدین مقام رسیده است. وی در سال ۲۰۱۳ از سوی مجلهٔ فوربس بعد از آنگلا مرکل به عنوان دومین زن قدرتمند جهان شناخته شد. در ۱۲ مه ۲۰۱۶ سنای برزیل اختیارات ریاست‌جمهوری روسف را موقتاً به مدت حداکثر شش ماه یا تا زمانی که سنا به حکم محکومیت وی برسد معلق کرد. او باید در خصوص اتهاماتش محکوم یا از
معلق کرد. او باید در خصوص اتهاماتش محکوم یا از آنها تبرئه شود. میشل تمر معاون رئیس‌جمهور برزیل در زمان تعلیق وی اختیارات و وظایف ریاست‌جمهوری را برعهده داشت. دیلما روسف سرانجام ۳۱ اوت ۲۰۱۶ به علت «فساد» از ریاست‌جمهوری برزیل عزل شد. زندگی شخصی. دیلما از یک پدر بلغاری مهاجر و مادری برزیلی، در منطقه جنوب شرق برزیل ز زاده شده است. وی در مدرسه کاتولیک‌های فرانسوی زبان تحصیل کرد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی به گروه‌های چریکی مبارز پیوست. در دهه ۷۰ دستگیر شد و تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفت و بعد از آزادی از انجام
شکنجه‌های شدیدی قرار گرفت و بعد از آزادی از انجام فعالیت‌های سیاسی منع شد. بعد از آن وارد دانشگاه شد و در رشته اقتصاد مدرک کارشناسی را کسب کرد. وی همواره شیوهٔ مبارزاتی خود را از نوع سیاسی می‌دانست و گرایشی به مبارزات مسلحانه نداشته. در دهه ۸۰ وارد فعالیت‌های دولتی شد و پست‌های متعددی را کسب کرد که از میان آنها می‌توان به انتصاب به عنوان وزیر انرژی ایالتی اشاره کرد. آخرین منصب حکومتی وی قبل از ریاست جمهوری، رئیس دفتری رئیس جمهور داسیلوا بوده است. وی در سال ۲۰۰۹ به سرطان غدد لنفاوی دچار شد و ماه‌ها تحت شیمی
به سرطان غدد لنفاوی دچار شد و ماه‌ها تحت شیمی درمانی قرار گرفت و توانست سلامتی خود را بازیابد. قبل از ریاست جمهوری. وی به دلیل مبارزات سیاسی که در خلال سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ انجام داده بود، ۳ سال را در زندان به سر برد و متحمل شکنجه نیز شد. پس از سقوط دیکتاتوری نظامی در برزیل، وی به عنوان یکی از بنیانگذاران حزب دموکراتیک کارگر این کشور شروع به فعالیت کرد. وی در سال ۲۰۰۳ به سمت وزیر انرژی در کابینه لولا داسیلوا منصوب شد و ۲ سال بعد وظیفه رئیس دفتری وی را بر عهده گرفت. انتخابات ریاست جمهوری. دور نخست انتخابات
گرفت. انتخابات ریاست جمهوری. دور نخست انتخابات ریاست جمهوری برزیل در سال ۲۰۱۰ در تاریخ ۳ اکتبر برگزار شد و روسف توانست ۴۷ درصد آراء را در مقابل ۳۳ درصد خوزه سرا، نامزد حزب راست میانه بدست آورد. بدین ترتیب هیچ‌یک از نامزدها نتوانستند اکثریت آراء (نصف+۱) آراء را کسب کنند و انتخابات به دور دوم کشیده شد. روسف در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری برزیل که در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ توانست با کسب ۵۶ درصد آراء، سرا را شکست دهد. کارشناسان حمایت لولا داسیلوا از وی را یکی از عوامل مهم در پیروزی وی برشمرده‌اند. محمود احمدی‌نژاد در
مهم در پیروزی وی برشمرده‌اند. محمود احمدی‌نژاد در پیامی، ضمن تبریک پیروزی وی در انتخابات، ابراز امیدواری کرد که روابط ایران و برزیل در دوره آتی گسترش یابد. باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا درگفتگوی تلفنی با دیلما روسف پیروزی او را تاریخی خواند. دیلما روسف ضمن مخالفت با اعدام سکینه محمدی آشتیانی، حکم سنگسار را بربریت خواند. دوران ریاست جمهوری. روسف در روز شنبه، ۱ ژانویه ۲۰۱۱ سوگند ریاست جمهوری برزیل را ادا کرد. وی در این مراسم از تلاش‌های ۸ ساله داسیلوا جهت ریشه‌کنی فقر در برزیل قدردانی کرد. در یک رقابت
ریشه‌کنی فقر در برزیل قدردانی کرد. در یک رقابت بسیار نزدیک در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری برزیل در سال ۲۰۱۴، دیلما روسف برای دومین بار پیاپی به عنوان رئیس جمهور برگزیده شده است. شمارش رسمی آرا نشان داد که خانم روسف ۵۱٫۴۵ درصد آرا را کسب کرد و رقیبش آسیو نیوس ۴۸٫۵۵ درصد آرا را به دست آورد. میزان مشارکت در دور اول ۸۰ درصد بود. از مارس ۲۰۱۵ در پی انتشار اتهاماتی علیه روسف و حزب او مبنی بر دریافت رشوه از شرکت نفتی پتروبراس اعتراضات گستردهٔ میلیونی در برزیل جریان داشته است.
هوشنگ امیر احمدی (زادهٔ ۱۳۲۶) مدرس دانشگاه و تحلیل‌گر سیاسی ایرانی-آمریکایی است. او به‌عنوان استاد دانشگاه راتگرز و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه در این دانشگاه فعالیت می‌نماید. وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی کشاورزی از دانشگاه تبریز، کارشناسی ارشد اقتصاد بین‌الملل از دانشگاه دالاس و دکتری برنامه‌ریزی و توسعهٔ بین‌المللی از دانشگاه کرنل است. امیراحمدی بنیان‌گذار و رئیس شورای آمریکا-ایران نیز می‌باشد. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در سال‌های ۱۳۸۴، ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ نامزد گردید، ولی هر سه بار صلاحیتش توسط شورای
نامزد گردید، ولی هر سه بار صلاحیتش توسط شورای نگهبان رد شد. در یکی از مصاحبه های ایشان، وی از دستیابی ایران به سلاح هسته ای طرفداری کرد و علت این امر را صلح منطقه ای عنوان کرده است. زندگی. هوشنگ امیراحمدی در ۱۳۲۶ در تالش زاده شد. وی مدرک کارشناسی مهندسی کشاورزی را از دانشگاه تبریز اخذ نمود. سپس به ایالات متحده آمریکا نقل مکان کرد و در دانشگاه دالاس موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد بین‌الملل گردید. او مدرک دکتری برنامه‌ریزی و توسعهٔ بین‌المللی خود را نیز از دانشگاه کرنل دریافت نمود. امیراحمدی مؤسس و
نیز از دانشگاه کرنل دریافت نمود. امیراحمدی مؤسس و رئیس شورای آمریکا-ایران است. این شورا مرکزی برای پژوهش و سیاست‌گذاری است و تلاش دارد ادراک متقابل مردم ایران و ایالات متحده آمریکا را نسبت به یکدیگر بهبود بخشد. وی همچنین از بنیانگذاران و مدیر مرکز تجزیه و تحلیل مسائل ایران است. وی از سال ۱۹۷۵ در آمریکا اقامت دارد. امیراحمدی استاد مدرسه برنامه‌ریزی و سیاستگذاری عمومی ادوارد بلاوستاین در دانشگاه راتگرز است. او به عنوان اداره‌کنندهٔ مرکز مطالعات خاورمیانه، رئیس و اداره‌کننده تحصیلات تکمیلی دانشکده‌اش در مدرسه
و اداره‌کننده تحصیلات تکمیلی دانشکده‌اش در مدرسه بلاوستاین و هماهنگ کنندهٔ برنامه فلوشیپ هیوبرت هامفری در این دانشگاه فعالیت کرده است. انتخابات ریاست‌جمهوری ایران. هوشنگ امیراحمدی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶ در ایران، از علی اکبر ناطق نوری حمایت کرد. وی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ نیز از مهدی کروبی حمایت نمود. ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲. امیراحمدی برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۹۲) رسماً ثبت نام کرد. وی صرف نظر از رئیس‌جمهور شدن یا نشدن در پایان انتخابات، هدف خود را تلاشی جدی در جهت شکل‌دهی
انتخابات، هدف خود را تلاشی جدی در جهت شکل‌دهی ایرانی بهتر عنوان کرد. وی بعد از اعلام اسامی نامزدهای تأیید صلاحیت‌شده، این رویهٔ ارزیابی صلاحیت انتخاباتی توسط شورای نگهبان را مورد سرزنش قرار داد و انتخابات ایران را فرایندی کم‌فایده توصیف کرد و در نامه‌ای به سیدعلی خامنه‌ای؛ رهبر جمهوری اسلامی، از نبود اسامی افراد سرشناسی همچون خود، اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم‌مشایی، انتقاد کرد. ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶. امیراحمدی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶ در ایران اعلام نامزدی نمود، اما از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت
نامزدی نمود، اما از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد. او اهدافش را کمک به ساختن یک اقتصاد ملی و مقاوم از طریق تجهیز منابع داخلی و افزایش تولید و کار برای جوانان و بهسازی محیط‌زیست بحرانی کشور اعلام کرده بود. تألیفات. تألیفات هوشنگ امیراحمدی شامل بیش از ۲۵ جلد کتاب، از جمله ۱۵ عنوان در مورد رابطه ایران و آمریکا، بیش از ۲۰۰ مقاله علمی، که به زبان‌های انگلیسی و فارسی، در خارج و داخل ایران منتشر شده‌اند. از جمله این نوشته‌ها عباراتند از:
رهنمودهای نرم‌افزار آزاد دبیان دسته‌ای رهنمود است که پروژهٔ دبیان از آن برای تشخیص این‌که اجازه‌نامه نرم‌افزاری، اجازه‌نامه آزاد هست یا نه، از آن استفاده می‌کند، که در نتیجه از آن برای این هم استفاده می‌شود که ببینند آیا قسمتی از یک نرم‌افزار را می‌توان در دبیان گنجاند یا نه. رهنمودهای نرم‌افزار آزاد دبیان بخشی از قرارداد اجتماعی دبیان است. نویسنده اصلی این سند، بروس پرنز است.
باشگاه فوتبال کوبان کراسنودر باشگاه فوتبال روسی است که در شهر کراسنودار قرار دارد. باشگاه کوبان که یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های کشور روسیه می‌باشد، در سال ۱۹۲۸ (میلادی) تأسیس شده است.
میدان وَنَک، نام میدانی در منطقه ونک واقع در شمال تهران می‌باشد که در مسیر خیابان ولیعصر قرار دارد. این میدان از سمت شرق با بزرگراه حقانی و از سمت غرب با خیابان‌های ونک، ملاصدرا و برزیل مرتبط است. از سمت شمال میدان ونک در امتداد خیابان ولیعصر به سمت پارک وی و میدان تجریش و از سمت جنوب در امتداد خیابان ولیعصر به میدان ولیعصر مرتبط می‌شود. ایستگاه مترو شهید حقانی راه دسترسی به این میدان است.