payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درباره تجربیات خود صحبت کنند. سام پرنیا هنگام کار در بخش مراقبت های ویژه به جمع‌آوری شواهد بعضی از بیماران از تجربه نزدیک به مرگ در هنگام مرگ بالینی پرداخت و سپس خود تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و نتیجه تحقیقاتش را در کتابی به نام What Happens When we Die منتشر کرد. این کتاب در سال ۱۳۸۴ با نام «وقتی می‌میریم چه می‌شود؟» ترجمه شد. در پاییز ۲۰۰۸ پرنیا و همکاران یک تحقیق گسترده موسوم به AWARE Study را آغاز کرد. این تحقیق که بزرگترین تحقیق تکمیل شده پیرامون بررسی علمی پدیدهٔ تجربه نزدیک به مرگ است و چندین
بررسی علمی پدیدهٔ تجربه نزدیک به مرگ است و چندین محقق در بیمارستان‌های چندین کشور در آن نقش داشتند بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شد. نتایج تحقیق پس از نهایی شدن در اکتبر ۲۰۱۴ در ژورنال Resuscitation منتشر شد. متأسفانه با وجود گستردگی تحقیق تنیجهٔ آن قاطعانه نبود. بعدتر پرنیا و همکاران تحقیق دیگری موسوم به AWARE Study II را آغاز کردند که بهبودیافتهٔ تحقیق قبلی است و امید می‌رود نتایج قاطعانه‌تری حاصل کند. این تحقیق نیز قرار است در مراکز درمانی مختلف مستقل و بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شود.
و بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شود. این تحقیق در مهٔ ۲۰۱۷ نهایی خواهد شد. پیوند به بیرون. [[رده:افراد آمریکایی ایرانی‌تبار]] [[رده:افراد زنده]] [[رده:پزشکان اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:پژوهشگران پزشکی اهل انگلستان]] [[رده:پژوهشگران تجربه‌های نزدیک به مرگ]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ساوت‌همپتون]] [[رده:نویسندگان پزشکی اهل انگلستان]]
دالی موشه یا دالی‌بازی یا دالی یا نوعی بازی است که بزرگترها با خردسالان انجام می‌دهند. در این بازی، فرد بزرگتر صورتش را می‌پوشاند و بعد همزمان با آشکار کردن صورتش، عبارت «دالی» یا «دالی موشه» را بر زبان می‌راند. خردسالان طبیعتاً در واکنش به این حرکت لبخند می‌زنند یا می‌خندند. گفته می‌شود که بازی دالی موشه بر هوش و روابط اجتماعی خردسالان تأثیر مثبتی دارد. این بازی را معمولاً کودک از ۹ ماهگی به بعد فرا می‌گیرد. البته این بازی دقیقاً مشابه بازی peekaboo می‌باشد.
تاریخ باستان کمبریج (به انگلیسی: The Cambridge Ancient History)، کتابی جامع است در زمینهٔ تاریخ باستان. سری نخست این کتاب تاریخ شامل دوازده جلد، از سوی جی.بی. بری برنامه‌ریزی شده و بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹ به انتشار رسید. سری دوم، که به‌روزشده و بازبینی‌شده سری نخست بود ابتدائاً در سال ۱۹۷۰ منتشر شده و در سال ۲۰۰۵ انتشار آن کامل شد. این سری در چهارده قسمت نوشته شده و در قالب ۱۹ جلد منتشر شده‌است. در مورد ایران باستان. بخشی از این کتاب (در جلد چهارم) به ایران باستان می‌پردازد :
تاریخ چین کمبریج () کتابی است در زمینهٔ تاریخ چین، که در ۱۳ جلد توسط دانشگاه کمبریج منتشر شد
تاریخ هند کمبریج، کتابی است در زمینهٔ تاریخ هند که در ۵ جلد نوشته شده‌است این کتاب بین سالهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ توسط چاپخانه دانشگاه کمبریج انتشار یافته‌است. بعضی از جلدهای این کتاب همچنین در تاریخ امپراتوری بریتانیای کمبریج گنجانده شده‌است. با آغاز جنگ جهانی اول و همچنین بیماری دست‌اندرکاران ادامه کار به کندی گرایید و جلد دوم متوقف شد. تاریخ هند کمبریج در قطع کوچکتر تدوین شده توسط ه ه دادول در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. کتاب جدید تاریخ هند کمبریج در اواخر دهه ۱۹۸۰ به انتشار درآمد.
پل چوبی فیلمی به کارگردانی مهدی کرم‌پور است که در سال ۱۳۹۰ ساخته شده‌است و پس از دو سال توقیف با روی کار آمدن دولت حسن روحانی در سال( ۱۳۹۲ )در سینماها اکران شد. این فیلم جزو فیلم‌های توقیفی و تحریمی حوزه هنری بود و در نهایت فیلم پس از ۳۰ مورد اصلاحیه و ۹ دقیقه کوتاه شدن توانست اکران شود. این فیلم که در زمان اکران سینماهای حوزه هنری را در اختیار نداشت توانست در ۹ روز اول اکران خود به فروش ۲۰۰ میلیون تومانی دست یابد. باید اشاره کنیم که یکی از دلایل موفقیت این فیلم قرارگیری بازیگرانی چون بهرام رادان و مهران
فیلم قرارگیری بازیگرانی چون بهرام رادان و مهران مدیری در کنار یکدیگر است. این فیلم در نهایت به باشگاه میلیاردی‌های سینمای ایران پیوست و به مجموع فروشی در حدود دو میلیارد تومان در سراسر ایران دست پیدا کرد. خلاصه داستان. سال ۱۳۸۸. امیر (بهرام رادان) و شیرین (مهناز افشار) در آستانهٔ دهمین سالگرد ازدواج‌شان قصد مهاجرت از ایران را دارند. در تب‌وتاب پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری کارهای سفرشان به مشکل برمی‌خورد و تنها راه پیش رو پیشنهاد استاد قدیمی‌شان کامران صبوحی (مهران مدیری) است که مدتی قبل به آن‌ها گفته شیرین
(مهران مدیری) است که مدتی قبل به آن‌ها گفته شیرین برای گرفتن ویزا و فراهم‌کردن مقدمات مهاجرت نزد او در دبی برود و امیر در آن مقطع به دلیل علاقهٔ قدیمی صبوحی به شیرین مخالفت کرده‌است. یک ماه مانده به انتخابات شیرین می‌رود و کارها به‌دلیل حوادث پس از انتخابات برای امیر بیشتر گره می‌خورد. دستگیری آیدا خواهر امیر در این اثنا و بازگشت نازلی (هدیه تهرانی) عشق قدیمی امیر که ده سال قبل او را رها کرده و رفته، بحران را تکمیل می‌کند. داستانی که در ابتدا برای حساسیت‌زدایی از قصهٔ ملتهب فیلم در اختیار رسانه‌ها قرار
از قصهٔ ملتهب فیلم در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت چنین بود: «پل چوبی» معبری بود بر خندق شمالی طهران، مابین پایتخت و ییلاق شمیران… محل اتصال طهران قدیم و تهران مدرن. این‌جا و اکنون، محله پل چوبی یادگار گذشته‌است. نامی به‌جا مانده در قلب شهر پرهیاهو؛ محل رخداد عاشقانه‌ای ناآرام…
تماشاخانه سنگلج یک تماشاخانه در تهران است در محله سنگلج در خیابان بهشت در ضلع جنوبی پارک شهر. تماشاخانهٔ سنگلج در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ با زیر بنای ۱۰۳۴ مترمربع و در کنار باغ سنگلج توسط مهندس بابائیان ساخته شد و به وزارت فرهنگ و هنر وقت واگذار شد. این تماشاخانه که در ابتدا ۲۵ شهریور نام داشت، در ۱۸ مهرماه سال ۱۳۴۴ همراه با اولین جشنواره نمایش‌های ایرانی افتتاح شد. اولین نمایش اجرا شده در این تماشاخانه نمایش "امیر ارسلان" نوشته ی پرویز کاردان و کارگردانی علی نصیریان بود و همچنین نمایش "پهلوان اکبر می‌میرد" نوشته ی
بود و همچنین نمایش "پهلوان اکبر می‌میرد" نوشته ی بهرام بیضایی و کارگردانیِ عبّاس جوانمرد در روزهای دوازدهم و سیزدهم این جشنواره به نمایش درآمد. آثار نویسندگان بزرگی همچون بهرام بیضایی، اکبر رادی و محمود استادمحمد در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته‌اند. جعفر والی، عبّاس جوانمرد و علی نصیریان از جمله مهم‌ترین کارگردانانی هستند که نمایش‌های خود را در قالب رپرتوار هنر ملی در تماشاخانه سنگلج روی صحنه برده‌اند. نمایش «آماس» نوشته و کارگردانی آرش سنجابی از روز ۱۲ مرداد اجرای خود را در تماشاخانه سنگلج آغاز کردند از
اجرای خود را در تماشاخانه سنگلج آغاز کردند از نمایش‌های مهمی که در اوایل کارِ این تماشاخانه بر صحنه رفت "میراث و ضیافت" کارِ بهرام بیضایی را می‌توان نام برد که در آذر ماه ۱۳۴۶ اجرا شد. مدیریت تماشاخانه در سال ۱۳۵۹ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی واگذار شد و به پیشنهاد جمشید مشایخی نام آن به دلیل ساخت آن در محله سنگلج به تماشاخانه سنگلج تغییر کرد. این سازه در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۸ به شماره ۲۷۴۶۹ در فهرست آثار ملی ثبت شد.
حسین روازاده (زاده در تهران)، برابر اطلاعات تارنمای سازمان نظام پزشکی، یک پزشک عمومی است او می‌گوید که دانش‌آموخته از دانشگاه تهران است و بیماران خود را با استفاده از طب سنتی و طب اسلامی درمان می‌کند. حسین روازاده مدعی است احیاگر حجامت در ایران است و هر پزشکی که در ایران حجامت انجام می‌دهد مستقیم یا با واسطه شاگرد وی بوده‌است. او که مطالعاتی در زمینه طب سنتی و گیاهان دارویی دارد بازگشت به تغذیه سنتی و اسلامی را راه رسیدن به سلامت می‌داند و وضعیت نامناسب تغذیه در ایران را به عوامل خارجی نسبت می‌دهد. وی که
در ایران را به عوامل خارجی نسبت می‌دهد. وی که مدتی عقاید خود را در برنامه‌های صدا و سیما ابراز می‌کرد اکنون در تارنمای خود دیدگاه‌هایش را بیان می‌کند. این دیدگاه‌ها مورد چالش و نقد نشریات علمی طب جدید قرار گرفته‌اند. روازاده که استفاده از خمیردندان پیش از خواب را باعث پوسیدگی دندان می‌داند از دکتر علی مرسلی به‌دلیل نشر مطالبی در مخالفت با این اظهارات، به‌جرم نشر اکاذیب به دادگاه شکایت کرده‌است. روازاده در شهریور ۱۴۰۲ به حکم دادگاه تجدید نظر استان تهران، به محرومیت دائم از حرفه پزشکی در سراسر کشور محکوم شد.
دائم از حرفه پزشکی در سراسر کشور محکوم شد. مدرک پزشکی. حسین روازاده عضو سازمان نظام پزشکی بود. اما دربارهٔ سابقه علمی وی تردیدهایی مطرح بوده‌است. سلامت‌نیوز در اینباره نوشته: «حسین روازاده مدعی است از دانشگاهی در ایتالیا مدرک پزشکی را گرفته اما پس از مراجعه به ایران به دلیل اینکه آن دانشگاه مراتب علمی لازم را نداشته مدرک پزشکی وی توسط وزارت بهداشت مورد قبول واقع نشد. اما در نهایت مشخص نیست که چه اتفاقی افتاد که وزارت بهداشت مدرک وی را تأیید کرد و وی توانست حتی کد نظام پزشکی دریافت کند». مخالفان. دکتر علی
حتی کد نظام پزشکی دریافت کند». مخالفان. دکتر علی مرسلی؛ روازاده و دیگر مروجان دیدگاه‌های مشابه را به کلاهبرداری و تقلب علمی متهم کرده‌است. همچنین پیمان عشقی، استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، در مطلبی در هفته‌نامهٔ پزشکی "سپید" به انتقاد از دیدگاه‌های روازاده علیه دانش پزشکی پرداخت. روازاده بابت دیدگاه‌هایی که راجع به طب اسلامی دارد از سوی روحانیون نیز مورد انتقاد قرار گرفته‌است؛ از جمله محمدتقی ابطحی در نقد دیدگاه‌های روازاده این مسئله را که تنها یک مکتب به نام طب اسلامی و تنها یک نظریه طبی جدید
یک مکتب به نام طب اسلامی و تنها یک نظریه طبی جدید وجود دارد و روازاده به مقایسهٔ «طب جدید» با «طب اسلامی» می‌پردازد زیر سؤال برده و در مورد اثبات‌پذیری ادعاهای روازاده با شواهد تجربی تردید کرده‌است. محصولات آلوده با استفاده از نام روازاده. معاون غذا و داروی دانشگاه علوم‌پزشکی کرمانشاه اعلام کرد نمکی که با نام روازاده عرضه می‌شود آلوده‌است و دارای فلزات زیان‌بار است. کرونا. حسین روازاده در آغاز همه‌گیری کرونا در ایران و موج هولناک مرگ‌ومیر اولیه در قم، به این شهر رفت و مدعی شد حرف‌هایی که دربارهٔ کرونا مطرح
شهر رفت و مدعی شد حرف‌هایی که دربارهٔ کرونا مطرح می‌شود اهداف ضداسلامی دارند. او گفت: «هم توی مسجد، هم توی جلسات خصوصی با همه روبورسی می‌کنیم، دیدار می‌کنیم، مرقد هم خدمت خانم (حرم فاطمه معصومه) خواهم رفت، همه جا می‌پیچیم، همه کاری هم می‌کنیم، به همه هم نشان خواهیم داد که اینها داستان است. اینها می‌خواهند دین ما را از ما بگیرند، می‌خواهند صدمه به ما بزنند». هنگامیکه سازمان پزشکان بدون مرز کمک‌هایی به ایران ارسال کرد و قصد بر پا کردن یک درمانگاه کرونا را داشت، حسین روازاده همراه با رسانه‌های حکومتی علیه
داشت، حسین روازاده همراه با رسانه‌های حکومتی علیه آنها موضع گرفت و گفت: «برخی چه زود پشت پرده کثیف آلوده کردن مردم ایران به ایدز را توسط فرانسه از یاد برده‌اند! حال به کمک‌های تجهیزات پزشکی و بهداشتی فرانسه از قبیل ماسک و… دل خوش کرده‌اند!». حسین روازاده پیرو حرف‌های سیدعلی خامنه‌ای دربارهٔ کرونا گفت: «کرونا سلاح بیولوژیک در ادامه فشار حداکثری علیه ایران است… طبق نظر کارشناسان کرونا هم مانند ایدز و سارس سلاح بیولوژیک ساخته دست انسان است». پس از آنکه مرگ هزاران نفر، انکار کرونا را ناممکن کرد روازاده دربارهٔ
نفر، انکار کرونا را ناممکن کرد روازاده دربارهٔ واکسن‌های غیر ایرانی گفت: «اینها با نامردی می‌زنند. آهن‌ربا می‌چسبد. قطعاً بدانید هر کسی که واکسن زده باشد مثل برگ درخت در خیابان می‌افتند و می‌میرند و هیچ‌کس هم نمی‌تواند اینها را نجات دهد». در سال ۱۴۰۰ رئیس وقت نظام پزشکی تهران از حسین روازاده خواست تا به عنوان یکی از اعضای نظام پزشکی برای ادعاهای خود دربارهٔ مرگ‌ومیر ناشی از تزریق واکسن کرونا و ادعای درمان کووید با بخور جوش شیرین مستنداتی ارائه دهد. او در پاسخ، نظام پزشکی را به فساد متهم کرد و گفت: «نظریه
نظام پزشکی را به فساد متهم کرد و گفت: «نظریه ما دربارهٔ ساختارها و بدنه معیوب سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها کاملاً درست از آب درآمده است. هرچند رؤسا تغییر می‌کنند ولی درب بر همان پاشنه می‌چرخد. نامه‌ها و احکام سازمان نظام پزشکی کار بدنه فاسد است». روازاده اما واکسن برکت را ستایش کرد. نظریات. بهروز راوی در این جمله ۳ دروغ برمی‌شمارد: «مالزی هیچگونه محدودیتی دربارهٔ واردات و تولید آدامس ندارد. سنگاپور بر خلاف مالزی کشور مسلمان نیست و تنها ۱۵٪ ساکنین این کشور مسلمان هستد. محدودیت واردات و تولید آدامس در سنگاپور از
هستد. محدودیت واردات و تولید آدامس در سنگاپور از سال ۱۹۹۲ به خاطر حفظ تمیزی اماکن عمومی است و نه وجود رابطه آدامس و بیماری‌های صعب العلاج.» ارتباط احتمالی با مرگ افراد. هاشمی شاهرودی. پیشتر در دی ۱۳۹۸ سید علاء هاشمی شاهرودی پسر ارشد سید محمود هاشمی شاهرودی، رئیس پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام و قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران دربارهٔ بیماری پدرش جزئیاتی را مطرح کرده بود که در سال ۱۴۰۲ برای نخستین بار رسانه‌ای شد. به گزارش همشهری‌آنلاین به نقل از حوزه نیوز، سید علا هاشمی‌شاهرودی گفته پدرش در روند درمان
سید علا هاشمی‌شاهرودی گفته پدرش در روند درمان بیماری‌اش به طب اسلامی و دکترای اسلامی اعتماد کرد و این امر منجر به ایجاد فاصله بین درمان و از کنترل خارج شدن بیماری وی شد. وی در گفتگو بیان می‌کند یکی از دکترهای طب اسلامی به پدر او گفته به حرف پزشکان جدید توجه نکند. او در این گفت‌وگویی مدعی می‌شود سال ۹۶ پس از یک عمل جراحی، سید علی خامنه‌ای به خانه شاهرودی رفته تا از او عیادت کند و در این دیدار رهبر جمهوری اسلامی به شاهرودی توصیه می‌کند که به حرف پزشکانش گوش کند. وی ادامه می‌دهد: کارشناس «طب اسلامی» بر مخالف
وی ادامه می‌دهد: کارشناس «طب اسلامی» بر مخالف توصیه رهبری رای پدرش را زد و او را مردد کرد… همچنین او ادعا می‌کند این کارشناس طب اسلامی به پدر وی ماده‌ای را تزریق نموده که منجر به مرگش شده‌است. انتشار این گفتگو در رسانه‌ها همزمان با صدور حکم ممنوعیت فعالیت روازاده در زمینهٔ پزشکی باعث تقویت گمانه‌زنی دنبال گنندگان این رسانه‌های درمورد دلیل صدور این ممنوعیت شد. هرچند سید علا هاشمی شاهرودی در گفتگوی خود نامی از روازاده نبرده و تنها به کارشناس طب اسلامی بسنده می‌کند. حائری شیرازی. فرزند محی‌الدین حائری شیرازی
حائری شیرازی. فرزند محی‌الدین حائری شیرازی گفته که درمان نادرست روازاده و تجویز تزریق مایعی که احتمالاً اسیدی بوده باعث مرگ پدر او شده‌است. او در کانال تلگرامی خود نوشته بود: «مرحوم پدر، علی‌رغم تأکید همه اطبا بر ضرورت عمل جراحی و برداشتن عضو سرطانی به طبابت طبیب عَلَفی که آیت الله هاشمی شاهرودی معرفی کرده بود گردن نهاد این شخص کسی نبود جز همان حکیم! روازاده معروف. که بعداً فرزند ارشد مرحوم آیت الله محمود شاهرودی ریاست مجمع تشخیص مصلحت با تاسف سبب مرگ زودهنگام پدر خویش را عمل به طبابت همین شخص دانست و
پدر خویش را عمل به طبابت همین شخص دانست و تأخیر در عمل به دستور پزشکان جدید» «ایشان مایعی که احتمالاً اسیدی بود (تجویز کرد) چون اخوی گفت یک بار قطره‌ای از آن مایع بر روی شلوارش افتاد و به من نشان داد که سوراخ شده بود. به هر حال به تجویز ایشان این مایع را پدر با درصدی خاص با آب خالص مخلوط و با کمک بهیار با سوند به درون مثانه تزریق می‌نمود. در همان ایام دکتر کامران باقری لنکرانی به خود بنده گفتند این فرد شیاد است و در صدد شکایت از او هستیم اما پدر، چون به خواست خود به طبابت این فرد تن داده بود مانع شکایت
خواست خود به طبابت این فرد تن داده بود مانع شکایت شدند». محرومیت دائم از پزشکی. در سال ۱۴۰۰ رای قطعی یک سال محرومیت او از اشتغال به حرفه پزشکی و وابسته صادر شد. در ۴ شهریور ۱۴۰۲ نیز سرپرست مرکز نظارت و اعتباربخشی امور درمان، نامه‌ای به همه دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور نوشت و اعلام کرد روازاده به صورت دائم از فعالیت در حرفه پزشکی محروم شده‌است.
کماندوها عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک تاکتیک هم‌زمان متمایل به مخفی‌کاری است که در طی جنگ جهانی دوم روایت می‌شود و از سال ۱۹۹۸ توسط شرکت اسپانیایی پایرو استودیوز تولید و توسط آیدوس اینتراکتیو روانه بازار شده است. چهار نسخه نخستین این بازی در سبک تاکتیک هم‌زمان ساخته شد، اما پنجمین نسخه آن که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، در سبک تیراندازی اول شخص ساخته شده است. این سری، تاکنون بیش از ۳٬۳ میلیون نسخه فروش داشته است. شخصیت‌ها. این سری در چهار نسخه اول مجموعاً ۸ شخصیت اصلی داشت: نسخه پنجم بازی تنها ۳ شخصیت داشت
شخصیت اصلی داشت: نسخه پنجم بازی تنها ۳ شخصیت داشت که شامل هیچ‌کدام از شخصیت‌های بازی‌های قبلی نبودند، کما اینکه شباهت‌های بسیاری بین آن‌ها وجود دارد:
کیلوتوآ آتشفشان مخروطی‌شکل بی‌سر و داسیتی است که غربی‌ترین کوه از مجموعه آتشفشان‌های رشته کوه‌های آند در اکوادور را تشکیل می‌دهد. این کوه که در حاشیهٔ کوردیلرای غربی در ۳۵ کیلومتری غرب-شمال غرب شهر لاتاکونگا قرار دارد، ۳۹۱۴ متر ارتفاع داشته و مشتمل بر کالدرایی به عرض ۳ کیلومتر است که دریاچه‌ای به عمق ۲۴۰ متر درون آن تشکیل شده و دیواره‌های شیبدار آن از سطح دریاچه ۴۰۰ متر ارتفاع دارند. آتشفشان کوچک کیلوتوآ در طول ۲۰۰ هزار سال گذشته ۸ فوران انفجاری مهم داشته است. آخرین فوران عمدهٔ آن در حدود ۸۰۰ سال رادیوکربنی
آخرین فوران عمدهٔ آن در حدود ۸۰۰ سال رادیوکربنی پیش روی داد و منجر به تولید جریان‌های عظیم آذرآواری، جریان‌های واریزه یا لاهار که به اقیانوس آرام ریختند و یکی از بزرگترین باران‌های خاکستر در آند شمالی شد. همچنین فروریختن گنبد گدازه‌ای کوچک در همین زمان به شکل‌گیری کالدرای کیلوتوآ انجامید. گمان می‌رود آخرین فوران این کوه در سال ۱۲۸۰ روی داده باشد و گزارش‌هایی مبنی بر وقوع فوران در دریاچهٔ کالدرا پس از آن تاریخ نسبتاً مبهم است. دودخان‌هایی (Fumarole) در کف دریاچهٔ کیلوتوآ وجود دارد و دامنه‌های شرقی کوه نیز
کیلوتوآ وجود دارد و دامنه‌های شرقی کوه نیز حاوی چشمه‌های آب گرم است. رنگ دریاچهٔ کیلوتوآ فیروزه‌ای است که نتیجهٔ حل‌شدن مواد معدنی در آن است. همچنین از آنجا که این دریاچه هیچ خروجی‌ای ندارد آب آن راکد و قلیایی بوده و قابل نوشیدن یا شناکردن نیست، بااین‌حال امکان اجاره‌کردن قایق موتوری یا کایاک برای گردشگرانی که به آنجا می‌آیند وجود دارد.
واژ-واج‌شناسی یا صرف-واج‌شناسی یکی از سطوح مطالعهٔ زبان است که به‌طور کلی در آن، تعامل بین صرف و واج‌شناسی یا فرایندهای صرفی و آوایی مطرح است. معرفی. هنگامی که تکواژی به واژه‌ای می‌پیوندد، می‌تواند محیط آواییِ تکواژهای دیگر در آن واژه را تغییر دهد. زبان‌شناس در مطالعهٔ خود راجع به سطح صرف-واج‌شناختی، در تلاش است که این فرایند را توصیف کند. ساختار صرفی-واجی یک زبان عموماً به شکل دسته‌ای از قواعد نشان داده می‌شود، که در شکل آرمانی می‌توانند هر تناوب صرفی-واجی‌ای را که در زبان رخ می‌دهد، توصیف کنند. به عنوان
را که در زبان رخ می‌دهد، توصیف کنند. به عنوان مثالی از تناوب صرفی-واجی در زبان، می‌توان از نمونهٔ مشهوری از زبان انگلیسی یاد کرد. در زبان انگلیسی، پسوند جمع‌ساز در شکل نوشتاریِ خود به دو صورتِ "s-" یا "es-" ظاهر می‌شود و در زبان گفتار به سه شکلِ [s]، [-z-] و [ɪz-] تبلور می‌یابد. اما در این میان، بنابر آنچه زبان‌شناسی زایشی به ما ارائه می‌دهد، هنگام سخن‌گفتن از پسوند جمع در سطح انتزاعی‌تر در صرف یا سطوح پیش از سطحِ واج‌شناسی، باید تنها به وجود یک تکواژ جمع‌ساز قائل شویم که هرگاه این تکواژ انتزاعی به سطح
قائل شویم که هرگاه این تکواژ انتزاعی به سطح آوایی می‌رسد، بسته به محیطی که در آن ظاهر می‌شود، می‌تواند به یکی از صورت‌های [s]، [-z-]، یا [ɪz-] ظاهر شود. مثلاً هرگاه این پسوند جمع‌ساز به واژه‌ای چون cat (گربه) افزوده شود، محیط آواییِ این واژه حکم می‌کند که تکواژ جمع به صورت [s-] ظاهر شود. هرگاه این پسوند در سطح صرف به واژه‌ای چون dog (سگ) افزوده شود، به صورت [z-]، و بالاخره در صورت افزوده شدن به واژه‌ای چون horse (اسب)، به‌خاطر شرایط آواییِ این واژه، به صورت [ɪz-] ظاهر می‌شود. در واج‌شناسی به‌طور اعم، و در
[ɪz-] ظاهر می‌شود. در واج‌شناسی به‌طور اعم، و در صرف-واج‌شناسی به‌طور اخص، به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که اگر قرار باشد تکواژها در سطوح انتزاعی‌تر به هم متصل شوند، و هر تکواژ تنها یک صورت انتزاعی داشته باشد، پس چگونه می‌شود که در سطح واج‌شناسی، تکواژها می‌توانند صورت‌های مختلف داشته باشند؟ اگر قرار باشد برای هر تکواژ یک صورت قائل شویم، آن صورتِ اصلی یا زیربنایی چه خواهد بود؟ و بالاخره اینکه در صورت یافتن صورت زیربنایی، طی چه قواعدی صورت‌های متناوب دیگر به‌دست داده می‌شوند؟ بنابر قواعد حاکم بر سطح
دیگر به‌دست داده می‌شوند؟ بنابر قواعد حاکم بر سطح صرف-واج‌شناسی، یعنی سطحی که در آن صرف، که انتزاعی‌تر است، با سطح آوایی در تعامل قرار می‌گیرد، صورت زیربناییِ این تکواژ، /z-/ است. این بدان معنی است که در سطح صرف به‌هنگام شکل‌گرفتن صورت cats، تکواژها به صورت /kat-z/ خواهند بود. وجود یک واج بی‌واک، در این مثال یعنی /t/ پایانیِ پایه، در مجاورت تکواژ جمع‌ساز /z-/ باعث تغییر صورت این پسوند می‌گردد و بدین ترتیب در سطح آوایی، شکل [kat-s] به‌دست داده می‌شود. همین پسوند پس از واژهٔ horse (واج‌نویسی: /hɔ(r)s/) به
پسوند پس از واژهٔ horse (واج‌نویسی: /hɔ(r)s/) به دلیل مشخصات آواییِ آخرین واج این واژه، به [ɪz-] تبدیل می‌گردد. به عنوان مثال دیگری از این دست، بازهم از زبان انگلیسی، می‌توان به پسوند گذشته‌ساز در این زبان اشاره کرد. این پسوند در سطح آوایی به سه صورتِ [d]، [-t-]، و [ɪd-] ظاهر می‌شود، اما قواعد حاکم بر سطح صرفی-واجی به ما نشان می‌دهند که پسوند گذشته‌ساز در واقع صورت [d-] است که در هرجا که بافت آوایی ایجاب کند، دو صورت دیگر از آن به‌دست داده می‌شوند. در زبان‌شناسی، صورت‌های متناوب را تکواژگونه‌های تکواژ اصلی
صورت‌های متناوب را تکواژگونه‌های تکواژ اصلی می‌دانند.
رود الوسُجرد یا الوسُگرد از بزرگ‌ترین درهٔ رشته کوه الوند بنام دره مرادبیگ یا ولاشگرد قدیم در جنوب شهر همدان سرچشمه می‌گیرد. این رود از آب شده برف‌ها و آب چشمه‌های فراوان تشکیل می‌شود، مسیری جنوبی، شمالی دارد و در شیب نسبتاً تندی جاری است و پس از گذشتن از دره به سوی شهر روان می‌گردد و از وسط شهر از سمت جنوب و مشرق تپه هگمتانه می‌گذرد و به اراضی شمالی خارج شهر می‌رسد. در اراضی جلگه‌ای شهرستان همدان با پیوستن رودهای متعدد به آن، سرانجام به رود قره‌چای می‌ریزد. نام الوسجرد هم در اسناد دولتی آمده و هم بر زبان
نام الوسجرد هم در اسناد دولتی آمده و هم بر زبان مردم جاری است. این واژه از نام جاهای دوران پارتی است و به احتمال قریب به یقین از نام روستایی که در دوران‌های گذشته در آنجا بوده، گرفته شده‌است.
دره مرادبیگ یا دره مرادبیک بزرگ‌ترین درهٔ کوهستان الوند است و در جنوب شهر همدان قرار دارد. این دره برخلاف سایر دره‌های الوند مانند دره ماوشان‌رود (نام دیگر دره امامزاده کوه) و دره گنج‌نامه که در مسیر راه‌های باستانی قرار داشتند و نام آن را مردمان محلی آن گذاشته‌اند؛ به آبشار اللودر منطقهٔ بسته‌ای قرار دارد و آمدوشد در آن بسیار اندک بوده است. تنها راه ارتباطی راه مالروی انتهای دره است که از طریق درهٔ چشمه فرشه در فصول خشک سال با روستای پشت کوه (یال غربی الوند) امکان مراوده دارد. آثار یک روستای قدیمی در غرب
امکان مراوده دارد. آثار یک روستای قدیمی در غرب این دره، در یکی دو کیلومتری شهر دره مرادبیگ به چشم می‌خورد. از آب شدن برف‌ها و آب چشمه‌های فراوان در این دره رود الوسجرد تشکیل شده است. از مکان‌های معروف دره مرادبیگ می‌توان به دره گرگ، دره غوله، دره حاج محمد (حاجمد)، لیژه، چرچرآب، سیزده خانه، قلعه سیلوار، سر دوش، حمام خرابه، قرق، کندو خانه، منبع، پیررحمان و دره بهشت اشاره کرد. دره مرادبیگ یکی از زیباترین روستاهای همدان است. درهٔ گل زرد هم از دره‌های زیبای آن است.
آرامگاه‌ها و معابد نیکّو (Nikko، 日光) که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد شامل ۱۰۳ ساختمان یا بنا و مجموعه‌های طبیعی اطراف آن است و در نیکو، منطقه توچیگی در ژاپن قرار دارد . این ساختمان‌ها وابسته به دو معبد شینتو ( معبد فوتاراسان و توشو-گو ) و یک معبد بودائی ( رینو-جی ) هستند . از میان این ۱۰۳ ساختمان ، ۹ تای آنها به عنوان گنجینه‌های ملی ژاپن برگزیده و ۹۴ تای باقی‌مانده به عنوان دارایی‌های مهم فرهنگی این کشور شناخته شدند . در سال ۱۹۹۹ این اماکن به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شدند .
زیرتابوتی تختگاه یا وسیله‌ای است که تابوت را بر روی آن قرار می‌دهند تا بازماندگان پیش از دفن از پیکر فرد درگذشته دیدار کنند یا به‌وسیله آن تابوت به محل دفن حمل شود. در دوران باستان نیز از زنبه‌هایی به عنوان زیرتابوتی استفاده می‌کردند که پیش از خاک‌سپاری یا آتش‌سپاری، تابوت یا جسد را گاهی همراه با گورنهاده‌ها بر روی آن قرار می‌دادند. در مراسم خاکسپاری مسیحیان، زیرتابوتی را معمولاً در میانهٔ صحن کلیسا قرار می‌دهند و گرداگرد آن شمع روشن می‌کنند و زیرتابوتی و تابوت در خلال مراسم ختم در این محل می‌ماند.
شرطی‌شدن فعال (نام‌های دیگر: سامه سازی کنش‌گر، سامه سازی ابزاری، شرطی‌شدن نوع II، آزمون و خطا) یک نوع یادگیری همخوان یا تداعی است. در شرطی‌شدن فعال، جانور یادمی‌گیرد که بین یکی از رفتارهای خودش، با یک پاداش یا تنبیه ارتباط برقرار کند. علت اینکه این رفتار را جزو رفتارهای شرطی شدن در نظر می‌گیرند، این است که در طی آن یک محرک بی اثر (محرکی که جانور به‌طور طبیعی نسبت به آن پاسخ رفتاری ایجاد نمی‌کند) در صورتی که منجر به دریافت یک پاداش یا تنبیه شود، مبدل به محرکی شرطی می‌شود و در واقع یعنی جانور به شرطی به آن
شرطی می‌شود و در واقع یعنی جانور به شرطی به آن واکنش نشان می‌دهد که در پی آن به محرک مؤثر از نوع پاداش یا تنبیه برسد. (و عملاً در اینجا نیز مانند شرطی شدن کلاسیک، همراه شدن محرک مؤثر و بی اثر مشاهده می‌شود) برای مثال در جوجه‌های کاکایی مدتی پس از به دنیا آمدن و به دنبال کسب تجربه، (دقیق تر نوک زدن) که در دفعات اول به‌طور اتفاقی رخ می‌دهد و محرکی بی اثر است، به واسطهٔ اینکه جانور را به غذا (پاداش) بیشتری می‌رساند، مبدل به محرکی شرطی برای انجام این رفتار می‌شود. با پایداری و تکرار این رفتار، جانور یادمی‌گیرد
با پایداری و تکرار این رفتار، جانور یادمی‌گیرد که اگر این رفتار را انجام دهد (شرط) به پاداش بیشتری می‌رسد. همچنین چون در این نوع شرطی شدن، جانور به دنبال دریافت پاداش یا جلوگیری از تنبیه شدن است و یعنی برخلاف شرطی شدن کلاسیک، به‌طور «هدفمند» انجام می‌شود؛ بنابراین برای این نوع شرطی شدن، صفت (فعال) را به کار می‌برند. گردانندگان سیرک از مفهوم این نوع شرطی شدن برای نمایش سیرک با استفاده از جانوران بهره می‌برند. به این صورت که برای مثال شرط رسیدن به یک پاداش (مانند غذا) را پریدن از یک مانع، عبور از حلقهٔ آتش و
غذا) را پریدن از یک مانع، عبور از حلقهٔ آتش و یا… جلوه می‌دهند تا جانور این عمل را انجام دهد. همچنین از آنجا که این رفتار نوعی رفتار یادگیری است، پس توجه دارند که باید در تمرینات پیش از اجرا این شرط را به دفعات متعدد به جانور نشان دهند تا جانور این رفتار را تکرار و در حافظهٔ یادگیری اش پایدار کند و مبدل به یادگیری شود. با این کار، در زمان اجرا، گرداننده سیرک بدون اینکه پاداشی را به جانور نشان دهد و تنها با قرار دادن محرک شرطی شده (مثل حلقهٔ آتش یا …) در معرض دید او، منجر به صورت پذیرفتن رفتار نمایشی جانور
دید او، منجر به صورت پذیرفتن رفتار نمایشی جانور می‌شود؛ چرا که اکنون محرک بی اثر مبدل به محرک شرطی شده‌است و جانور یادگرفته است که در صورت تحریک شدن توسط آن، به پاداش می‌رسد حتی اگر در واقعیت پاداشی وجود نداشته باشد. همچنین گردانندگان سیرک باید توجه داشته باشند که همواره در تمرینات حتی پس از ایجاد رفتار شرطی شدن فعال در جانور، پاداش یا تنبیه (محرک مؤثر) را به جانور نشان دهند و به همان دفعات اول اکتفا نکنند. در غیر این صورت، پس از مدتی و با تکرار بروز این رفتار، جانور در برابر محرک شرطی یادمی‌گیرد که رفتار