payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و قوانین بوشیدو وفاداری و شرف تا زمان مرگ بود. ملی‌گراها و نظامی‌گراهای ژاپن به‌طور یکسان برای الهام گرفتن به گذشته نگاه می‌کردند. به ویژه این اسطوره که امپراتور ژاپن نوادهٔ مستقیم الههٔ خورشید، آماتراسو است. به ژاپنی‌ها از همان کودکی تلقین می‌شد تا از امپراتور ژاپن به عنوان خدایی زنده یاد کنند و جنگ را عملی بدانند که می‌تواند نفس خود، میهن و سرانجام کل جهان را پاک‌سازی کند. بوشیدو دربارهٔ عدم تسلیم در زمان جنگ جذابیت اغوا کننده‌ای را ارائه می‌کرد. "هاگاکوره"، کتاب مهم بوشیدو که در اوایل سدهٔ هجدهم نوشته
کتاب مهم بوشیدو که در اوایل سدهٔ هجدهم نوشته شده‌است، با جملهٔ «بوشیدو راهی برای مردن است» آغاز می‌شود. محتوای اصلی آن این است که فقط یک سامورایی آماده و مایل به مرگ در هر لحظه می‌تواند خود را کاملاً وقف ارباب/مافوق خود کند. در همین راستا در حکم صادر شده از ژنرال توجو هیدکی در سال ۱۹۴۱، خطاب به سربازان چنین آمده‌است: در آغاز جنگ جهانی دوم و در طول جنگ، دولت ژاپن ایدئولوژی‌ای تحت عنوان «بوشیدوی امپراتوری» را در میان شهروندانش پراکنده‌ساخت. این روحیهٔ نظامی، عزت، از خودگذشتگی، و وفاداری بی‌چون و چرای یک
عزت، از خودگذشتگی، و وفاداری بی‌چون و چرای یک ژاپنی به ملت و امپراتور ژاپن را مورد تأکید قرار می‌داد. ژاپنی‌ها طی جنگ بر این باور بودند که ترویج و تلقین بوشیدو به آن‌ها قدرت می‌دهد؛ زیرا ژاپنی‌ها آرزوی مرگ برای امپراتورشان را داشتند، در حالی که آمریکایی‌ها از مرگ می‌ترسیدند. با این حال، آموزش خلبانی و هواپیماهای برتر آمریکایی موجب شد که آمریکایی‌ها در موضع برتر قرار گیرند. نخستین پیشنهادها برای کامیکازه یا حملات انتحاری سازمان‌یافته با مقاومت روبرو شد. با این حال، ناامیدی از پیروزی باعث پذیرش آن شد و چنین
حال، ناامیدی از پیروزی باعث پذیرش آن شد و چنین حملاتی به عنوان روح واقعی بوشیدو مورد ستایش قرار گرفت. بوشیدو تسلیم را بزدلی می‌دانست و کسانی که اسیر شده بودند، عزت و احترام خود را از دست می‌دادند: وقتی ژاپن در آن جنگ شکست سنگین خود را متحمل شد و مردم طبق خواستهٔ بوشیدوی امپراتوری بدون هیچ سرکشی و قیامی تا آخرین نفر در دفاع از امپراتور خود جنگیدند، به نظر می‌رسید که مفهوم بوشیدو به پایان رسیده‌است. در دوران پس از جنگ، فقط شمار اندکی از ملی‌گرایان سرسخت این واژه را به کار بردند. بیشتر ژاپنی‌ها از ارتباط آن
واژه را به کار بردند. بیشتر ژاپنی‌ها از ارتباط آن با بی‌رحمی، کشتارها و زیاده‌خواهی‌های جنگ جهانی دوم خجالت کشیدند. به‌گفتهٔ اولیگ بنش، پژوهشگر تاریخ شرق آسیا، بعد از جنگ جهانی دوم، بوشیدو که به نظامی‌گریِ ژاپنی منسوب بود، مورد غضبِ عمومی قرار گرفت. بوشیدوی معاصر. سده‌ها حکومت توسط طبقهٔ سامورایی، تأثیر عمیقی بر جامعهٔ ژاپن گذاشته‌است؛ بنابراین بوشیدو در عصر معاصر در شکل‌های مختلف برای نمونه تجارت، ارتباطات، ورزش‌های رزمی و به عنوان شیوهٔ زندگی به حیات خود ادامه می‌دهد که به آن «روح بوشیدو» نیز گفته
خود ادامه می‌دهد که به آن «روح بوشیدو» نیز گفته می‌شود. امروزه بوشیدو همچنان در فرهنگ نوین ژاپن طنین‌انداز است. سایهٔ آن بر شجاعت، انکار نفس و وفاداری به ویژه برای شرکت‌هایی که می‌خواهند حداکثر کار را از حقوق بگیران خود بگیرند، مفید است. کار و تجارت. به دلیل استفادهٔ تبلیغاتی نظامی‌گری ژاپن از بوشیدو در هنگام جنگ جهانی دوم، پس از پایان جنگ بوشیدو مورد خشم و بی‌مهری مردم قرار گرفت. اما چند دهه بعد، بوشیدو دوباره مورد توجه واقع شد: از اواخر دههٔ ۱۹۷۰، اقتصاد ژاپن رونق بسیاری گرفت و این کشور در دههٔ ۱۹۸۰ به
ژاپن رونق بسیاری گرفت و این کشور در دههٔ ۱۹۸۰ به یکی از قدرت‌های بزرگ اقتصادی جهان تبدیل شد. در دههٔ ۱۹۸۰ که جهان در تلاش برای یافتن سرچشمهٔ پیشرفت‌های سریع اقتصادی و همچنین پیشرفت در بهره‌گیری از یافته‌های علمی برای بهبود عملکرد در زمینه‌های صنعتیِ ژاپن بود، کاربرد واژهٔ «بوشیدو» دوباره در داخل و خارج از کشور احیا شد. این مفهوم در آن زمان به معنای سخت‌کوشی بسیار و وفاداری به شرکتی بود که یک نفر در آن کار می‌کرد و به عنوان نشانه‌ای از افتخار شخصی، وفاداری به کیفیت و دقت بود. خبرگزاری‌ها حتی در مورد کاروشی،
کیفیت و دقت بود. خبرگزاری‌ها حتی در مورد کاروشی، نوعی مرگ در اثر کار فراوان، نیز گزارش دادند، که در آن مردم به معنای واقعی کلمه تا حد مرگ بر اثر خستگی برای شرکت‌های خود کار می‌کردند. مدیر عاملان در غرب و سایر کشورهای آسیایی تلاش کردند تا کارمندان خود را تشویق کنند تا کتاب‌هایی را با عنوان «بوشیدوی شرکتی» بخوانند تا موفقیت ژاپن را تکرار کنند. هنگامی که اقتصاد ژاپن در دههٔ ۱۹۹۰ وارد رکود شد، معنای بوشیدو در دنیای شرکت‌ها بار دیگر تغییر کرد. این شروع به معنای پاسخ مردم به رکود اقتصادی بود. ارتباطات. از
معنای پاسخ مردم به رکود اقتصادی بود. ارتباطات. از فضیلت‌های بوشیدو، برای کمک به توسعهٔ مهارت‌های ارتباطی بین زوج‌های بزرگسال ژاپنی استفاده می‌شود. در سال ۲۰۱۲، سند تجربی «ماتریکس بوشیدو برای ارتباط زوجین» یک روش را معرفی کرد که می‌تواند توسط مشاوران برای راهنمایی بزرگسالان در مورد به اشتراک گذاشتن احساسات با شریک زندگیشان استفاده شود. نویسندگان تأکید می‌کنند «تمرین فضایل بوشیدو می‌تواند در نهایت باعث تقویت روابط بین فردی شود، این کار از آگاهی شخصی آغاز می‌شود و تا آگاهی زوجین نیز گسترش می‌یابد.» هنگام
می‌شود و تا آگاهی زوجین نیز گسترش می‌یابد.» هنگام استفاده از این ماتریکس، از یک زوج خواسته می‌شود یکی از هفت فضیلت را شناسایی کنند و آن را در زندگی خود اعمال کنند. شیوه زندگی. افرادی هستند که از بوشیدو به عنوان روش زندگی استفاده می‌کنند. برای نمونه گاکتو، هنرمند موسیقی ژاپنی، گفته‌است که سبک فلسفی زندگی او شبیه بوشیدو است. او در سال ۲۰۱۱ در هنگام مصاحبه در مورد فیلم اکشن حاوی هنرهای رزمی خود، "بونراکو" (۲۰۱۰)، گفت: بوشیدو همچنین هستهٔ اصلی تفکر، احساس و زندگی من است، بنابراین احساس کردم این یک فرصت عالی
من است، بنابراین احساس کردم این یک فرصت عالی برای من است که می‌خواهم به جهانیان معنی «بوشیدو» را بیان کنم. رئیس‌جمهور پیشین تایوان، لی تنگ-هویی (۱۹۲۰–۲۰۲۰)، از افراد مشهور دیگری بود که از بوشیدو در زندگی استفاده می‌کرد. مسئولان نیروگاه فوکوشیما به دنبال زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو، به جز ۵۰ نفر کارشناس فنی، سایر کارکنان نیروگاه را از محل تأسیسات اتمی دور کردند. مردم ژاپن با نگرانی و ستایش، نظاره‌گر کار آن ۵۰ نفر بودند که با از جان‌گذشتگی می‌کوشیدند مانع از یک فاجعهٔ اتمی شوند. این گروه ۵۰ نفرهٔ ملبس به
از یک فاجعهٔ اتمی شوند. این گروه ۵۰ نفرهٔ ملبس به پوشش حفاظتی، در حوزه‌ای کار می‌کردند که آغشته به ذرات رادیواکتیو بود. تمام تلاش این گروه بر روی خنک‌کردن میله‌های سوخت هسته‌ای متمرکز بود تا این که توانستند مانع از ذوب آن‌ها و انفجار درون قلب رآکتورها شوند. در اکتبر ۲۰۱۱، جایزه شاهدخت آستوریاس به قهرمانان فاجعه حادثه اتمی فوکوشیما ۱ یا همان فوکوشیما ۵۰ اهدا شد. آن‌ها به خاطر رفتاری که «ریشه در ریشه‌دارترین ارزش‌های جامعهٔ ژاپن دارد»، «شجاعت و رفتار مثال‌زدنی» و از خودگذشتگی ستایش شدند. رسانه‌ها رفتار
و از خودگذشتگی ستایش شدند. رسانه‌ها رفتار کارکنان رآکتور اتمی فوکوشیما را «روح سامورایی» توصیف کردند. ورزش. اگرچه بوشیدو سازمانی از مد افتاده‌است، اما این اصطلاح در ارتباط با ورزش در ژاپن به‌طور منظم رشد می‌کند. مربیان بیس‌بال ژاپنی از بازیکنان خود با عنوان «سامورایی» یاد می‌کنند و تیم ملی فوتبال ژاپن «آبی سامورایی» نامیده می‌شود. مربیان و بازیکنان در کنفرانس‌های مطبوعاتی، واژه بوشیدو را که اکنون به عنوان سخت‌کوشی، بازی جوانمردانه و روحیه مبارزه تعریف می‌شود، به‌طور منظم به کار می‌برند. شاید در هیچ‌کجا
به‌طور منظم به کار می‌برند. شاید در هیچ‌کجا بوشیدو بیشتر از دنیای هنرهای رزمی ذکر نشده باشد. تمرین‌کنندگان جودو، کن‌دو و سایر هنرهای رزمی ژاپنی آنچه را که آن‌ها اصول باستان بوشیدو می‌دانند به عنوان بخشی از تمرین خود مطالعه می‌کنند. بوشیدو به‌طور کامل در آداب و رسوم، رمز افتخار، لباس، حمل شمشیر و اندیشهٔ مبارزه با خود به جای مبارزه با دیگران، در هنر رزمی ایی‌آی‌دو، به کار گرفته می‌شود. همچنین قانون رشته‌هایی مانند دایتو ریو آیکی جوجوتسو، آیکیدو، جوجوتسو، کیودو از بوشیدو الهام گرفته‌است. ارتش. امروزه نیروهای
از بوشیدو الهام گرفته‌است. ارتش. امروزه نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن (JSDF) جانشین نیروهای مسلح امپراتوری ژاپن است که از سال ۱۸۶۸ تا ۱۹۴۷ وجود داشت. ارتش ژاپن با قانون نیروهای دفاع شخصی (قانون شماره ۱۶۵ سال ۱۹۵۴) در سال ۱۹۵۴ رسماً پایه‌گذاری شد و به دلیل محدودیت‌های اصل نهم قانون اساسی ژاپن در درجه اول برای دفاع ملی استفاده می‌شود. بوشیدو در ارتش ژاپن فقط به صورت نمادین برای نمونه در نام تمرینات رزمی همانند تمرین «پشتیبانی بوشیدو» استفاده می‌شود. انتقاد. روح بوشیدو، همچنین به عنوان «قلب ژاپنی» شناخته می‌شود، با
همچنین به عنوان «قلب ژاپنی» شناخته می‌شود، با این وجود، منتقدان بوشیدو عنوان می‌کنند که بوشیدو نه روح سنتی است و نه ارزشهای ژاپنی‌ها، بلکه صرفاً چیزی است که به راحتی ایجاد شده و برای توجیه وفاداری به ملت و مشاغل مورد استفاده قرار گرفته‌است. به عقیده آنان ریشه داشتن وفاداری در میان ساموراییها مطابق با واقعیت‌های تاریخی نیست. سامورایی‌هایی که در داستان هیکه، در مورد نبرد میان دو خاندان تایرا و میناموتو برای چیرگی بر ژاپن در پایانه‌های سدهٔ دوازده میلادی در دوران جنگ گِنپِی (۱۱۸۰–۱۱۸۵)، ظاهر می‌شوند همیشه به
جنگ گِنپِی (۱۱۸۰–۱۱۸۵)، ظاهر می‌شوند همیشه به ارباب خود خیانت می‌کنند. در واقع اهمیت وفاداری در دورهٔ جنگ‌های داخلی ژاپن یا دورهٔ سنگوکو متخاصم بود که مورد تأکید قرار گرفت. گفته می‌شود اربابان که از گه کوکوجو (به معنای سرنگونی یا فراتر رفتن از مافوق) که در این دوره رواج پیدا کرده بود می‌ترسیدند، بر اهمیت وفاداری تأکید داشتند و زیردستان خود را مجبور به پذیرفتن وفاداری می‌کردند. همان‌طور عنوان می‌شود که نیتوبه اینازو یک متن آرمانی و نوستالژیک در مورد اخلاق و منشور سامورایی‌ها را بدون هیچ پایه‌ای در آثار
و منشور سامورایی‌ها را بدون هیچ پایه‌ای در آثار سامورایی‌های تاریخی، در کتاب "" گنجانده‌است. در بررسی این کتاب در طی تحقیقی که در دانشگاه یاماناشی گاکواین انجام شده متن آن با ۲۹ متن اصلی بوشیدو از دوره کاماکورا تا دوره ادو مقایسه شده‌است. نتیجهٔ تجزیه و تحلیل این نشان داده‌است که نیتوبه بیشتر ارزش‌های مورد بحث در متون اصلی بوشیدو را در کتاب خود مطرح کرده و شرحی به نمایندگی از اکثر این کتاب‌ها در متن آن به چشم می‌خورد. منتقدان بوشیدو می‌گویند که ستایش بیش از حد از بوشیدو می‌تواند اشتباهات نیروهای نظامی
از حد از بوشیدو می‌تواند اشتباهات نیروهای نظامی امپراتوری پیشین را تکرار کند. آموزش نیروی زمینی امپراتوری ژاپن به جای توانایی علمی بر شجاعت زیر آتش (حمله) تأکید داشت. این امر باعث ایجاد همبستگی نزدیکی میان سربازان و افسران شد، اما افسران و سربازانی فاقد مهارت‌های لازم را بار آورد. سربازان ژاپنی اهمیت زیادی در مردن شجاعانه و ارزش معنوی به جای استقامت طولانی مدت قائل بودند. این منجر به گرایش به معنویتی شد که واقعیت را نادیده می‌گیرد. بحث‌برانگیزترین کاربرد واژهٔ بوشیدو امروزه در قلمرو ارتش ژاپن و در بحث‌های
بوشیدو امروزه در قلمرو ارتش ژاپن و در بحث‌های سیاسی پیرامون ارتش است. بسیاری از شهروندان ژاپنی صلح‌طلب هستند و از استفاده از سخن‌پردازی‌هایی که زمانی کشورشان را به یک جنگ جهانی فاجعه بار کشانده، ابراز تأسف می‌کنند. با این حال، در حالی که نیروهای دفاع شخصی ژاپن به‌طور فزاینده‌ای در خارج از کشور مستقر می‌شوند و سیاستمداران محافظه‌کار خواستار افزایش قدرت نظامی هستند، اصطلاح بوشیدو کاربرد روزافزونی پیدا کرده‌است. با توجه به تاریخ سدهٔ گذشته، استفاده نظامی از این اصطلاح‌های کاملاً نظامی تنها می‌تواند روابط را
اصطلاح‌های کاملاً نظامی تنها می‌تواند روابط را با کشورهای همسایه از جمله کره جنوبی، چین و فیلیپین را ملتهب کند. سنت وفاداری و احترام به سلسله مراتب که در شرکت‌های ژاپنی متداول است یک ویژگی فرهنگی است. برای افراد تجاری در ژاپن، احترام به روابط سلسله مراتبی، عناوین شغلی و رتبه‌ها یک شرط طبیعی است اما از آنجائیکه داشتن وفاداری و احترام به سلسله مراتب یک شرکت با وفاداری از صمیم قلب یکسان نیست، در این شرکت‌ها می‌توانید وضعیتی را مشاهده کنید که به آن تاته‌مائه (ظاهرسازی) گفته می‌شود. این یک واقعیت است که رفتار
گفته می‌شود. این یک واقعیت است که رفتار خویشتن‌دارانهٔ کارمندان باعث ایجاد نظم و ثبات در یک سازمان می‌شود با این حال به‌طور پیوسته تعداد شرکت‌هایی که عقیده دارند یک شرکت تنها با حکمت رئیس نمی‌تواند کارها را پیش ببرد، در حال افزایش است. همچنین شکی نیست که آگاهی از سلسله مراتب، تأثیر زیادی بر تفکر آزاد و فعالیت‌های سازمانی ژاپنی‌ها داشته‌است. بنا براین امروزه بسیاری از مدیران تمایل دارند که به جای دادن دستورالعمل، خواستار ارائهٔ ایده‌ها و پیشنهادهای بیشتری از طرف کارکنان باشند. بوشیدوی زنان. اونّا-بوگیشا (به
طرف کارکنان باشند. بوشیدوی زنان. اونّا-بوگیشا (به معنای زن رزمی‌کار) اصطلاحی است که به زنان سلحشور در ژاپن پیشانوین اشاره دارد. این زنان عموماً در مواقع ضروری در کنار مردان سامورایی درگیر جنگ می‌شدند. آن‌ها مانند مردان در دفاع از خود و مانورهای تهاجمی آموزش می‌دیدند و از سلاح‌هایی استفاده می‌کردند که مخصوص زنان طراحی شده بود و به آن‌ها اجازه می‌داد با توجه به قد و قامت کوچکتر، تعادل بیشتری داشته باشند.
کاروَند کتابی دربارۀ آموزش ادبی و چندوچون کاربرد روش‌های شیوایی و رسایی گفتار و نوشتار، به زبان و خط پارسی میانه است که متن آن امروز در دست نیست. متن پارسیگ (پهلوی) این کتاب که در زمان ساسانیان نوشته شده بود، دست‌کم تا سدۀ سوم در دسترس بوده است و گویی در این زمان، دست‌هایی در کار بوده که نوشته‌های پهلوی را از میان برده است . جاحظ در آغاز جلد سوم البیان والتبیین از کتاب کاروند در شیوایی و رسایی گفتار تعریف می‌کند و می‌نویسد: آنکه دوست دارد به صنعت بلاغت دسترسی یابد و با شگفتی‌ها آشنا شود و در واژه‌شناسی
یابد و با شگفتی‌ها آشنا شود و در واژه‌شناسی استادی یابد، پس کتاب «کاروند» را که از کتاب‌های پهلوی است بخواند. جاحظ که خود از پیشوایان شیوایی گفتار و سخندانی است، در جای‌جای «البیان و التبیین» چیره‌دستی ایرانیان را در سخنوری و گزیده‌گویی ستوده است. همچنین در الفهرست ابن ندیم نیز از این کتاب سخن به‌میان آمده است
اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن حزبی در آلمان است که در سال ۱۹۴۵ در ایالت بایرن آلمان با مرکزیت مونیخ تأسیس شده و تنها در همین ایالت فعالیت می‌کند. این حزب در پارلمان فدرال آلمان، بوندستاگ، همراه با حزب همپیمان خود اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان فراکسیون مشترکی را تأسیس کرده‌اند و در امور فدرال به شکل مشترک فعالیت می‌کنند. از اینرو اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان در ایالت بایرن فعالیت حزبی ندارد. این حزب در قالب فراکسیون مشترک از سال ۲۰۰۵ با حضور حزب سوسیال دمکرات آلمان و از سال ۲۰۰۹ با حضور حزب دمکرات آزاد آلمان با سه
و از سال ۲۰۰۹ با حضور حزب دمکرات آزاد آلمان با سه وزیر فدرال در دولت ائتلافی آلمان حضور دارد. از سال ۱۹۵۷ تاکنون پست نخست وزیری ایالت بایرن همیشه در اختیار این حزب بوده‌است. ریاست این حزب و نخست وزیری ایالت بایرن از اکتبر ۲۰۰۸ بر عهدهٔ هورست زیهوفر است.
در کره جنوبی از زمان معرفی عقیده اسلامی، جمعیت مسلمانان به‌طور یکنواخت کمی بعد از جنگ کره در حال افزایش بوده است. جامعه مسلمانان (چه کره‌ای و چه خارجی) در اطراف سئول متمرکز شده‌اند یعنی جایی که در ۱۹۷۶ بزرگ‌ترین مسجد قرن بیستم با استفاده از سرمایه هیئت اسلامی مالزی و دیگر کشورهای اسلامی ساخته شد. افزون بر کمتر از ۳۰٬۰۰۰ مسلمان بومی که در کره وجود دارند، حرکت کند بوده اما رشد آشکار آسیای شرقی و خاور میانه‌ای (مانند ایران و عراق) و همچنین مهاجرت مالزی‌ها به کره جنوبی در رشد جمعیت مسلمانان کره تأثیرگذار
به کره جنوبی در رشد جمعیت مسلمانان کره تأثیرگذار بوده‌اند زیرا اکثریت مالزیای‌ها مسلمان هستند. آن‌ها در طول دههٔ ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ معمولاً به‌عنوان کارگران مهمان به کره وارد می‌شدند. روی‌هم‌رفته در حال حاضر بیشتر از ۳۵٬۰۰۰ مسلمان در کرهٔ جنوبی هستند. گفته می‌شد که جمعیت چندانی در کرهٔ شمالی نیست، جایی که فعالیت دینی خودمختار به‌طورکلی تقریباً وجود ندارد. تاریخ اولیه. در میانه دوم قرن هفتم، تاجران مسلمان از جانب دستگاه خلافت به تانگ مسافرت کردند و اساس تجارت را با شیلا یعنی یکی از سه پادشاهی کره پایه‌گذاری
را با شیلا یعنی یکی از سه پادشاهی کره پایه‌گذاری نمودند. در ۷۵۱ یک ژنرال چینی از نسل گوگوریو یعنی گائو کیانگژی نبرد تالاس را برای تانگ، در برابر خلیفه عباسی فرماندهی نمود که منجر به شکست شد. نخستین برخورد با کره در یک اثر جغرافیایی غیر آسیای شرقی با نام «بررسی عمومی قلمروها و جاده هاً» نوشتهٔ ابن خردادبه در میانه سده نهم دیده می‌شود. اولین حضور قابل توجه اسلام در تاریخ کره به قرن نهم در جریان دوره شیلای یکپارچه با ظهور دریانوردان و تاجران عرب و ایرانی بر می‌گردد. بنا به گفتهٔ بسیاری از جغرافی دانان مسلمان،
بنا به گفتهٔ بسیاری از جغرافی دانان مسلمان، خصوصاً جغرافی‌دان و کاوشگر ایرانی مسلمان قرن نهم یعنی ابن خردادبه، بسیاری از مسلمانان به‌طور همیشگی در کره اقامت گزیدند به‌طوری‌که روستاهای مسلمان‌نشین را تشکیل دادند. برخی یادداشت‌ها اشاره دارند که بسیاری از این مهاجرین از عراق بودند. ثبت دیگری حکایت از آن دارد که تعداد بسیار زیادی از گروه‌های شیعه علوی در کره مستقر شدند. به‌طور مشخص، دیگر نشانه‌های جامعه مسلمان خاور میانه در شیلا، مجسمه‌های به جا ماندهٔ سفالین نگهبانان سلطنتی با شخصیت‌های ایرانی هستند. پس از
نگهبانان سلطنتی با شخصیت‌های ایرانی هستند. پس از آن، مسلمانان زیادی بعدها با زنان کره‌ای ازدواج کردند. به علت دورافتادگی از نظر جغرافیایی کره از دنیای مسلمانان، برخی همانند سازی‌ها با مکتب بودا و شمنیسم اتفاق افتاد. ارتباطات تجاری بین دنیای اسلامی قرون وسطایی و شبه جزیره کره با موفقیت پادشاهی گوریو در میانهٔ قرن ۱۵ اتفاق افتاد. به همین خاطر، تعدادی از تاجران مسلمان از خاور نزدیک و آسیای مرکزی در کره ماندگار و در همان‌جا تشکیل خانواده دادند. لااقل یک خاندان کره‌ای مهم یعنی خاندان چانگ با جایگاهش در روستای
کره‌ای مهم یعنی خاندان چانگ با جایگاهش در روستای توسکو، ادعا دارد که از نسل خانواده‌ای مسلمان است. برخی افراد هوی مسلمان از چین همچنین به نظر می‌رسد در قلمروی گوریو می‌زیستند. در ۱۱۵۴، کره در اطلس جهانی نویسندهٔ عرب محمد الادریسی یعنی تبولا روگیریانا قرار گرفت. قدیمی‌ترین نقشهٔ جهانی کره‌ای موجود یعنی کانگ نیدو، شناختش از مناطق غربی را از طریق جغرافی‌دانان اسلامی دریافت کرده است. تماس در مقیاس کم با مسلمانان به‌طور برجسته، خصوصاً اویغورها، به‌طور نامنظم ادامه یافت. لفظ اسلام در کره یعنی هوئگیو از هوی هه،
یافت. لفظ اسلام در کره یعنی هوئگیو از هوی هه، همان اسم چینی قدیمی ایغورها می‌آید. در اواخر دوره گورگیو مساجدی در پایتخت گایسونگ وجود داشت. در مدت حکمرانی مغول‌ها در کره، مغول‌ها به شدت به اویغورها تکیه می‌کردند که به آن‌ها کمک کنند تا امپراتوری گسترده‌شان دوام آورد و علت آن را باسوادی اویغورها و تجربه آن‌ها در اداره شبکه‌های تجاری گسترده می‌دیدند. لااقل دو تن از اویغورها در کره به‌طور همیشگی ماندگار شدند و نقش نیاکان دو خاندان کره‌ای را بازی کردند. در ابتدا یکی از مهاجران آسیایی به عنوان یک مشاور برای
یکی از مهاجران آسیایی به عنوان یک مشاور برای شاهزاده مغولی به کره آمد که فرستاده شده بود تا به عقد پادشاه چونگ نیول درآید. مستندات گوریو بیان می‌دارد که اسم واقعی وی سامگا بوده اما بعد از آن وی تصمیم گرفت که کره را مأوای همیشگی خود قرار دهد. پادشاه به وی یک اسم کره‌ای با نام جانگ سون یونگ اعطا کرد. جانگ با یک کره‌ای ازدواج کرد و مؤسس نیای خاندان جانگ دئوک سو شد. خاندانش بسیاری مقامات رسمی بلندپایه را ایجاد کردند و به دانشمندان کنفوسیوس بیش از قرن‌ها احترام گذاشتند. بیست و پنج نسل بعد، حدود ۳۰۰۰۰ کره‌ای به
گذاشتند. بیست و پنج نسل بعد، حدود ۳۰۰۰۰ کره‌ای به جانگ سیون یانگ به عنوان پدربزرگ نیایشان بر می‌گردد. آن‌ها می‌دانند که او یک کره‌ای بومی نبوده است. خیلی‌ها عقیده دارند که او یک مسلمان عرب بود. گرچه شاهدی بر تأثیر اسلامی بر سنت‌های خانوادگی جانک دئوک سو وجود ندارد. به همان ترتیب واقعیت اولاد آسیایی مرکزی دیگری که مستقر شدند در کره هست. شخصی از آسیایی مرکزی (احتمالاً یک اویغور) با نام سئول سان زمانی که شورش دستار قرمزها نزدیک به پایان سلسله یوآن مغول شروع شد به کره فرار کرد. او نیز با یک کره‌ای ازدواج کرد
به کره فرار کرد. او نیز با یک کره‌ای ازدواج کرد در حالی که یک تباری به نام جئونگ جو سئول را تشکیل داد که ادعا می‌کنند تعداد آن‌ها امروز حداقل ۲۰۰۰ نفر در کره هستند اما هیچ نشانه خاصی از تأثیر مسلمانی در آن‌ها نیست. در اوایل دوره جوسئون تقویم اسلامی به علت دقت بالایش نسبت به تقویم‌های پایه چینی موجود به عنوان مبنای برای اصلاح تقویم به کار رفت. ترجمه کره‌ای از کتاب حیات هوی هوی یعنی متنی مرکب از ستاره‌شناسی چینی با ستاره‌شناسی اسلامی که در کره زیر نظر سلسله جئوسون در جریان زمان سئوجونگ بزرگ در قرن پانزدهم
جئوسون در جریان زمان سئوجونگ بزرگ در قرن پانزدهم مطالعه می‌شد. سنت ستاره‌شناسی چینی-اسلامی در کره تا قرن نوزدهم باقی‌ماند. اگرچه به علت جغرافی کره و انزوای سیاسی در طول دوره جئسون، اسلام تقریباً در کره که تا زمان وی دوباره برقرار شد در قرن بیستم ناپدید شده بود. اعتقاد بر این است که بسیاری از رسوم و آموزه‌های دینی باقی نمانده است. گرچه در قرن نوزدهم مهاجرین کره‌ای در منچوری بار دیگر با اسلام ارتباط برقرار کردند و اولین مسلمانان کره‌ای در عصر مدرن شدند. دوران معاصر. تاریخ نخستین ثبت از مسلمانان کره‌ای بومی
معاصر. تاریخ نخستین ثبت از مسلمانان کره‌ای بومی به قرن نوزدهم بر می‌گردد، زمانی که جامعهٔ مسلمان قابل توجه بود که خودش را در استان منچوری ظاهر کرد. اینها عمدتاً فرزندان تاجران آسیای مرکزی بودند که در شهرهای منچوری مستقر شده بودند. در همان‌جا بود که ابتدا کره‌ای‌های بومی سرانجام اسلام را به عنوان دینشان پذیرفتند. اگرچه تنها بعد از جنگ کره بود که اسلام شروع به رشد به‌طور مهمی در کره کرد. اسلام به کره توسط تیپ رزمی ترک‌ها شناسانده شد که در طول جنگ کره به آنجا می‌آمدند. از آن به بعد اسلام به‌طور یکنواخت در کره
از آن به بعد اسلام به‌طور یکنواخت در کره در حال رشد است و از سوی تعداد قابل توجه منصفانه از کره‌ای‌های بومی پذیرفته می‌شود. کمتر از یک درصد از این افراد شیعه هستند. معرفی دوباره در قرن بیستم. در جریان جنگ کره، ترکیه تعداد زیادی از سربازان خود را برای کمک به کره جنوبی تحت فرماندهی سازمان ملل فرستاد که تیپ ترک‌ها نامیده می‌شد. علاوه بر شرکت در میدان نبرد، ترک‌ها همچنین به کارهای بشر دوستانه کمک می‌کردند در حالی که به اداره کردن مدارس زمان جنگ برای یتیم‌های جنگ یاری می‌رساندند. کمی بعد از جنگ، برخی از ترک‌های
یاری می‌رساندند. کمی بعد از جنگ، برخی از ترک‌های ماندگار در کره به عنوان حافظین صلح سازمان ملل، آغاز به آموزش کره‌ای‌ها پیرامون اسلام کردند. اولین تغییرات در جامعه مسلمان کره‌ای در ۱۹۵۵ ایجاد شد که در آن اولین مسجد کره جنوبی برپا شد. جامعه مسلمان کره‌ای به اندازه کافی رشد یافت تا فدراسیون مسلمان کره در ۱۹۶۷ شکل گرفت. امروز. در ۱۹۶۲، دولت مالزی هدیه ۳۳۰۰۰ دلاری برای ساخت یک مسجد در سئول پیشکش کرد. اما طرح، بخاطر تورم اقتصادی متوقف شد؛ و تا دههٔ ۱۹۷۰ به اتمام نرسید یعنی زمانی که پیمان‌های اقتصادی کره جنوبی
نرسید یعنی زمانی که پیمان‌های اقتصادی کره جنوبی با کشورهای خاورمیانه برجسته شد و علاقه به اسلام دوباره شروع به ظهور کرد. برخی از کره‌ای‌ها که در عربستان سعودی کار می‌کردند به اسلام گرویدند و زمانی که آن‌ها کارشان به اتمام رسید و به کره برگشتند، جمعیت مسلمانان بومی را تقویت کردند. مسجد جامع سئول در همسایگی ایتاون سئول در ۱۹۷۶ سرانجام ساخته شد. امروز همچنین مساجدی در بوسان، آنیانگ، گئونگجو، جئونجو و دائگو وجود دارد. طبق گفته لی هی سو، رئیس انستیتوی اسلام کره، حدود ۴۰۰٬۰۰۰ مسلمان در کره جنوبی فهرست شده‌اند و
حدود ۴۰۰٬۰۰۰ مسلمان در کره جنوبی فهرست شده‌اند و تخمین زده می‌شود حدود ۱۰٬۰۰۰ آن‌ها پزشک (وکیل) فعال عالی ای هستند. مؤسسه مسلمانان کره‌ای می‌گوید که اولین دبستان اسلامی با نام شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز در ۲۰۰۹ با هدف کمک به مسلمانان در کره افتتاح شد تا در مورد دین از طریق برنامهٔ آموزشی رسمی آموزش دهند. طرح‌هایی پیشِ‌رو است تا یک مرکز فرهنگی، مدرسهٔ راهنمایی و حتی یک دانشگاه را ایجاد کند. عبدالله الایفان، سفیر عربستان سعودی در سئول، ۵۰۰٬۰۰۰ دلار به فدراسیون مسلمان کره از طرف دولت عربستان سعودی تحویل داده
مسلمان کره از طرف دولت عربستان سعودی تحویل داده است. قبل از تأسیس رسمی مدرسهٔ ابتدایی با نام مدرسهٔ سلطان بن عبدالعزیز، از دههٔ ۱۹۹۰ در حال کار است که بچه‌ها فرصتی را برای آموختن عربی، فرهنگ اسلامی و انگلیسی دست می‌آورند. خیلی از مسلمانان کره‌ای بر این عقیده‌اند که روش زندگی متفاوت شان، آن‌ها را از دیگران در جامعه آشکارتر می‌کند. گرچه بزرگ‌ترین نگرانی آن‌ها قضاوت تبعیض‌آمیز است که آن‌ها بعد از حمله تروریستی یازده سپتامبر در ۲۰۰۱ احساس می‌کنند. در تلویزیون آریرنگ، یک ایستگاه کره‌ای همچنین یک گزارش ۹
آریرنگ، یک ایستگاه کره‌ای همچنین یک گزارش ۹ دقیقه‌ای از امام هاک آپدو و اسلام در کره پخش شد.
اِوا گیل گرین (، ؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل فرانسوی است. گرین بیشتر برای بازی در فیلم و سریال‌هایی در ژانر فانتزی و ترسناک و اجرای نقش زنان اغواگر با روحیه تاریک و پیچیده و همچنین همکاری با کارگردانانی همچون تیم برتون، برناردو برتولوچی و ریدلی اسکات شناخته شده است. گرین برای حضور در آثار مختلف، نامزد و برنده تعدادی جایزه از جمله بفتا شده است. اوا گرین در اوایل ژوئیه ۱۹۸۰ در پاریس و در یک خانواده هنری متولد شد. مادرش، مارلن ژوبر خود بازیگر است که نقش زیادی در جذب گرین به این حرفه داشت. گرین کار خود را با حضور در
گرین به این حرفه داشت. گرین کار خود را با حضور در تئاتر آغاز کرد و سپس با حضور در فیلم "رؤیاپردازان" (۲۰۰۳) قدم به سینما گذاشت. ایفای نقش سیبلا در فیلم "قلمرو بهشت" (۲۰۰۵) باعث شد توجهات جهانی به سوی وی جلب شود. یک سال بعد، گرین با حضور در نقش باند گرل اصلی فیلم "کازینو رویال" به نام وسپر لیند به شهرتی بین‌المللی دست پیدا کرد. فیلم و بازی گرین با تحسین منتقدان و تماشاگران همراه شد و گرین برای عملکرد خود برنده جایزه ستاره نوظهور بفتا شد. به غیر بازی در فیلم‌های جریان اصلی، گرین برای حضور در آثار مستقل و کم
جریان اصلی، گرین برای حضور در آثار مستقل و کم بودجه نیز مشهور است. "کراکز" (۲۰۰۹)، "رحم" (۲۰۱۰) و "حس بی‌نقص" (۲۰۱۱) از جمله آثار مستقلی هستند که گرین در آن‌ها حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۴، گرین نقش آرتمیس یکم را در فیلم ' ایفا کرد که این فیلم تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین آثار وی شد. در همین سال، گرین در فیلم ' ساخته رابرت رودریگز و فرانک میلر ظاهر شد. گرین تاکنون بیشترین همکاری را با تیم برتون داشته و در سه فیلم "سایه‌های سیاه" (۲۰۱۲)، "خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب" (۲۰۱۶) و "دامبو" (۲۰۱۹) جلوی
برای بچه‌های عجیب" (۲۰۱۶) و "دامبو" (۲۰۱۹) جلوی دوربین وی رفته است. در سال ۲۰۱۹، گرین با بازی در نقش مادری فضانورد در فیلم "پروکسیما"، نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول زن فرانسه شد. گرین تجربه حضور در دو سریال فانتزی را در کارنامه خود دارد. او نقش مورگان لو فی را در مجموعه تلویزیونی "کملوت" (۲۰۱۱) از شبکه استارز ایفا کرد. بازی در نقش ونسا آیوز در سریال فانتزی ترسناک "داستان عامه‌پسند" (۲۰۱۶–۲۰۱۴) از شبکه شوتایم، برای گرین نامزدی در رشته بهترین بازیگر نقش اول زن سریال درام در هفتاد و سومین مراسم گلدن