payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد: «من پیشنهاد می‌کنم که انگلستان کتابخانه‌ای به شیکاگو پیشکش کند. که در آنجا به عنوان نشانه‌ای از همدردی باقی بماند و برای همیشه یادبود و نشانه‌ای از مهربانی برادرانه واقعی در آنجا باشد.» این پیشنهاد حمایت توماس هوگس را که خود عضو پارلمان و نویسنده بود و در ۱۸۷۰ از شیکاگو دیدن کرده بود، به همراه داشت. اهدای کتاب خیلی زود به وقوع پیوست و بیش از ۸٬۰۰۰ کتاب از انگلستان فراهم شد. این موضوع نمایندگان شهروندان شیکاگو را بر آن داشت تا درخواست گردهم‌ایی را به قصد تأسیس کتابخانهٔ عمومی رایگانی مطرح کنند.
به قصد تأسیس کتابخانهٔ عمومی رایگانی مطرح کنند. کتابخانه‌های پیشین شیکاگو کتابخانه‌هایی خصوصی بودند که برای ارائه خدمات حق عضویت دریافت می‌کردند. گردهم‌ایی منجر به تصویب قانونی در ۱۸۷۲ شد که شهرهای ایلی‌نوی را ملزم به تأسیس کتابخانه‌های عمومی می‌کرد. در آوریل ۱۸۷۲ شورای شهر طرح تأسیس کتابخانه عمومی شیکاگو را تصویب کرد. کتابخانه عمومی شیکاگو در ۱ ژانویه ۱۸۷۳ رسماً گشایش یافت. هیئت کتابخانه در ۲۴ اکتبر همان سال، دکتر ویلیام فردریک پول را به عنوان نخستین کتابدار ارشد انتخاب کرد.
کتابخانه شهرستان هنپین تأسیس ۱۸۸۵ نام یک سامانه کتابخانه‌ای بزرگ در ایالات متحده آمریکا است. این موسسه در مینیاپلیس قرار دارد. سیستم کتابخانه این موسسه با بیش از 4,927,693 عنوان کتاب در زمره بزرگترین مراکز کتابخانه‌ای کشور آمریکا محسوب می‌شود. شعبه مرکزی این کتابخانه توسط سزار پلی طراحی گردیده است.
کتابخانه عمومی کلیولند تأسیس ۱۸۶۹ نام یک سامانه کتابخانه‌ای بزرگ در ایالات متحده آمریکا است. این مؤسسه در کلیولند قرار دارد. سیستم کتابخانه این مؤسسه با بیش از ۴٬۶۳۵٬۸۱۹ عنوان کتاب در زمره بزرگ‌ترین مراکز کتابخانه‌ای کشور آمریکا محسوب می‌شود.
نوک‌شاخ نوک‌سرخ با نام علمی "Tockus erythrorhynchus" گونه‌ای نسبتاً کوچک از نوک‌شاخان است که در ساواناها و درختزارهای نواحی نیمه‌بیابانی آفریقا یافت می‌شود. این گونه را گاه به پنج گونهٔ نوک‌شاخ نوک‌سرخ شمالی ("T. erythrorhynchus")، نوک‌شاخ نوک‌سرخ غربی ("T. kempi")، نوک‌شاخ نوک‌سرخ تانزانیا ("T. ruahae")، نوک‌شاخ نوک‌سرخ جنوبی ("T. rufirostris") و نوک‌شاخ نوک‌سرخ دامارا ("T. damarensis") تقسیم می‌کنند اما در حال حاضر بیشتر متخصصان آنها را زیرگونهٔ تنها یک گونه می‌دانند. مشخصات. پرهای سر و قسمت زیرین بدن این
می‌دانند. مشخصات. پرهای سر و قسمت زیرین بدن این پرنده بیشتر به رنگ سفید است و بالای بدنش خاکستری است. دمی بلند و منقار سرخرنگی دراز و خمیده دارد. هر دو پرندهٔ نر و ماده به یکدیگر شبیهند و تفاوتشان در کوچکتربودن منقار پرندهٔ ماده است. نوک‌شاخ نوک‌سرخ از لحاظ جثه پرنده‌ای بزرگ است و طولی ۴۲ سانتیمتری دارد با این حال در مقایسه با دیگر نوک‌شاخان یکی از کوچکترین آنها به‌شمار می‌رود. این پرنده حضور خود را با آوای پرسروصدا و توک-توک-توک-توک‌توک‌توک‌مانندش اعلام می‌دارد. تغذیه. نوک‌شاخ نوک‌سرخ پرنده‌ای همه‌چیزخوار
تغذیه. نوک‌شاخ نوک‌سرخ پرنده‌ای همه‌چیزخوار است و از حشرات، میوه‌جات و دانه‌ها تغذیه می‌کند. این پرنده بیشتر بر روی زمین به خوردن غذایش می‌پردازد. تولید مثل. پرندهٔ ماده بین ۳ تا ۶ تخم سفیدرنگ در سوراخ درختی گذاشته و بر رویشان می‌نشیند. این سوراخ سپس با لایه‌ای مرکب از گل، فضولات و تفاله میوه پوشانده شده و تنها روزنهٔ کوچکی در آن باقی گذاشته می‌شود تا پرندهٔ نر از طریق آن بتواند غذای مورد نیز مادر و جوجه‌ها را به آنها منتقل نماید. پس از آنکه جوجه‌ها آنقدر بزرگ شدند که فضای لانه برای آنها و مادرشان کوچک شد،
شدند که فضای لانه برای آنها و مادرشان کوچک شد، پرندهٔ ماده این دیواره را شکسته و خارج شده و دوباره آنرا می‌سازد. سپس هر دو پرندهٔ نر و ماده به تغذیهٔ جوجه‌ها می‌پردازند. در فرهنگ عامه. زازو، شخصیت فیلم انیمیشن شیرشاه یک نوک‌شاخ نوک‌سرخ است که در قسمت‌های بعدی این پویانمایی نیز حضور داشته است.
نوک‌شاخ نوک‌زرد شمالی یا نوک‌شاخ نوک‌زرد شرقی با نام علمی "Tockus flavirostris" پرنده‌ای از خانوادهٔ نوک‌شاخان است که بومی آفریقا بوده و در اریتره، اتیوپی، جیبوتی، کنیا، سومالی، سودان، تانزانیا و اوگاندا یافت می‌شود. این پرنده به نوک‌شاخ نوک‌زرد جنوبی شباهت دارد اما پوستهٔ اطراف چشم‌هایش به‌جای صورتی سیاهرنگ است. مشخصات. این پرنده جثه‌ای متوسط داشته و تا طولش به ۵۵ سانتی‌متر می‌رسد. مشخصهٔ آن منقاری دراز و خمیده به رنگ زرد متمایل به نارنجی است. چشمان پرنده زردرنگ بوده و پوست اطراف آنها سیاهرنگ است. پرهای
زردرنگ بوده و پوست اطراف آنها سیاهرنگ است. پرهای ناحیهٔ گلو صورتی و سر و قسمت زیرین بدن سفیدرنگ است. بال‌های پرنده به رنگ سیاه-قهوه‌ای است و خال‌های سفید بر رویشان وجود دارد و دم پرنده نیز به رنگ قهوه‌ای تیره است. هر دو پرندهٔ نر و ماده از نظر ظاهری به یکدیگر شبیهند. این پرنده را همچنین می‌توان از دور به‌وسیلهٔ شیوهٔ پروازش مرکب از سه بار بال زدن و سپس شناور شدن در آسمان تشخیص دااد. تغذیه. نوک‌شاخ نوک‌زرد شمالی همه‌چیزخوار است و از حشرات، جوندگان، میوهها و دانهها تغذیه می‌کند.
ماورای سکوت سومین آلبوم استودیویی یانی است که توسط شرکت پرایوت میوزیک در ۱۹۸۷ منتشر شده‌‌است. جان تش و جیوانا جویس ایمبسی نوازندگان کیبورد و چارلی آدامز نوازنده درامز بوده‌اند.
کتاب کارشناسی عدلی تألیف احمدسیر مهجور نویسنده افغان مقیم فرانسه است. مهجور در این کتاب تبارز مقوله عدالت در واقعیت جامعه جنگ زده و ستم دیده افغانستان را به شکل علمی و تحقیقی درعرصه حقوق قضایی بررسی می‌کند و طرحی برای کشف حقیقت و تحقق عدالت برای افغانستان پیشکش می‌کند. در این کتاب، وجود کارشناسان عدلی مستقل و بیطرف یکی از پایه‌های اساسی استحکام یک سیستم قضایی و عدلی عادلانه در کشوری جنگ زده مانند افغانستان بیان شده‌است. این کتاب از طرف انتشارات جامعه و انستیتوت مطالعات عدلی و قضایی دانشگاه رووان فرانسه، در
مطالعات عدلی و قضایی دانشگاه رووان فرانسه، در سال ۱۳۹۰ منتشر شد. نویسنده. احمدسیر مهجور دیپلوم حقوق قضایی را در رشته کارشناسی عدلی از انستیتوت عدلی و قضایی دانشگاه رووان فرانسه حاصل نموده‌است. ماستری خود را در فلسفه از دانشگاه نانتیر پاریس و فوق ماستری را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه سوربن پاریس و دکتورای خود را در رشته جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه رووان فرانسه به دست آورده‌است. مهجور عضو دایمی مرکز مطالعات علوم اجتماعی در دانشگاه رووان فرانسه بوده و همچنان در دانشگاه مزبور از سال ۲۰۰۶ به این طرف؛
و همچنان در دانشگاه مزبور از سال ۲۰۰۶ به این طرف؛ جامعه‌شناسی را نیز تدریس می‌کند. قابل تذکر است که قبلاً نویسنده در سال ۱۳۸۸، کتاب گروه‌های اجتماعی بسته را در عرصه جامعه‌شناسی گروه‌ها به چاپ رسانیده‌است. محور بحث کتاب. محور اصلی بحث مفهوم حقوقی؛ میکانیزم و پروسه قضایی کارشناسی عدلی است که از دیدگاه حقوق قضایی به‌شکل اکادیمیک مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته‌است. مهجور با استفاده از منابع معتبر بین‌المللی و سال‌ها تجربه درعرصه کارشناسی عدلی در فرانسه و اندوخته‌های شخصی خودش در این زمینه؛ رهنمودی را دربخش
شخصی خودش در این زمینه؛ رهنمودی را دربخش کارشناسی عدلی برای تقویت و استحکام محاکمه عادلانه در یک کشورجنگ زده مثل افغانستان مطرح می‌کند. به باور نویسنده یکی از زمینه‌های اساسی تحقق این مأمول، موجودیت کارشناسان عدلی مستقل، بیطرف و با کفایت در نهادهای عدلی و قضایی مملکت بوده که به کمک آنان می‌توان حقیقت را کشف و عدالت را تحقق بخشید. این کتاب شامل ده فصل، یک مقدمه، یک پیشگفتار، دو تقریظ و یک نتیجه‌گیری است. در مقدمه این کتاب نویسنده در مورد اهمیت فوق‌العاده موضوع بحث کتاب خویش چنین می‌نگارد: «تحقق عدالت از
موضوع بحث کتاب خویش چنین می‌نگارد: «تحقق عدالت از وظایف و مکلفیت‌های اصلی هر دولت به‌شمار می‌رود، مسوولیت نافذ کردن این کار دشوار بر عهده قوه قضاییه با همکاری همه ارگان‌های ذیدخل بوده که به واسطه یک نظام سالم عدلی، متعهد و شفاف، گسترش و تبلور پیدا می‌کند. برای نیل به این هدف به برنامه‌ها، نهادها، کدر مسلکی، امکانات و ابزارموثر نیاز است تا مصداقیت و مؤثریت یک نظام عدلی سالم را طی یک پروسه عادلانه در سطح فرد و اجتماع به اثبات برساند. به منظور حمایت حقوق شهروندان و رسیده گی به قضایای مردم بر اساس یک پروسه
و رسیده گی به قضایای مردم بر اساس یک پروسه عادلانه و شفاف و دسترسی به حقیقت برای تحقق عدالت، بر علاوه سایر وسایل لازم یکی هم مراجعه به نظر یک کارشناس قضیه است که قضات بر علاوه سایر موارد لازم برای دانستن حقیقت می‌توانند در پرتو کارشناسی عدلی و نتایج حاصله از آن پیرامون یک قضیه مطروحه، تصمیم مناسب را اتخاذ نمایند. این کتاب با مقدمه پوهاند گلرحمن قاضی و پوهاند غلام سخی مصئون بازمی‌گردد.
جدول زیر، جدول عناصر شیمیایی بر اساس عدد اتمی است. رنگ‌ها بر اساس نوع عنصر طبقه‌بندی شده‌اند. منابع. __نمایه__
کلیک (با عنوان قبلی کلیک آنلاین) یک برنامهٔ تلویزیونی هفتگی از شبکهٔ بی‌بی‌سی است که به پوشش اخبار و تحوّلات اخیر در جهان فناوری می‌پردازد. چهار نسخه از این برنامه وجود دارد. از جمله دو برنامهٔ ۳۰ دقیقه‌ای، که برنامهٔ اول برای مخاطبان بریتانیایی در شبکهٔ بی‌بی‌سی نیوز تهیّه و پخش می‌شود. برنامهٔ دوّم برای مخاطبان جهانی از شبکه بی‌بی‌سی ورلد نیوز پخش می‌شود. یک برنامهٔ ۱۵ دقیقه‌ای هم از شبکهٔ بی‌بی‌سی وان و بی‌بی‌سی نیوز در تعطیلات آخر هفته پخش می‌شود. چهارمین نسخه نیز به مدت ۵ دقیقه در بی‌بی‌سی ورلد نیوز
نسخه نیز به مدت ۵ دقیقه در بی‌بی‌سی ورلد نیوز پخش می‌شود. کلیک فارسی. کلیک فارسی نسخهٔ فارسی این برنامه است که از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش می‌شود و با توجه به مخاطبان این شبکه تلویزیونی، محتوای آن در مواردی تغییر می‌کند و برای بیننده فارسی‌زبان هماهنگ می‌شود. کلیک فارسی درباره فناوری‌های جدید و پیشرفت‌ها و نوآوری‌های تازه است. این برنامه به مرور گیم و رویدادهای عمده عرصه فناوری و لوازم الکترونیکی هم می‌پردازد. هر جمعه ساعت ۸:۳۰ عصر به وقت ایران قسمت جدیدی از کلیک فارسی پخش می‌شود. این برنامه هم‌زمان در
از کلیک فارسی پخش می‌شود. این برنامه هم‌زمان در یوتیوب هم منتشر می‌شود. گفت‌وگو با فناوران، پژوهشگران و متخصصان صنایع و فناوری‌ها از بخش‌های دیگر این برنامه است. پیش‌تر برنامه کلیک به ترفندهای کامپیوتری، آموزش و رفع اشکال‌ها، معرفی وب‌سایت‌ها هم می‌پرداخت. دست‌اندرکاران. از اردیبهشت ۱۴۰۲ مجری برنامهٔ کلیک فارسی، هادی نیلی بوده است. این برنامه را سال‌ها نیما اکبرپور اجرا می‌کرد. او در ۳۱ فروردین ۱۴۰۲ با کلیک و بی‌بی‌سی فارسی خداحافظی کرد. دیگر دست‌اندرکاران و تهیه‌کنندگان این برنامه در سال‌های گذشته امید
و تهیه‌کنندگان این برنامه در سال‌های گذشته امید فراستی، مهرناز فرهمند، سعدی حائری، کاوون خموش و مریم کیانی بوده‌اند.
در "قرآن" هفت مجموعهٔ آیه (روی هم رفته ۲۴ آیه از ۶۲۳۶) به حجاب اشاره دارد و دربارهٔ حدود آن، در یک سو تفسیری قرار دارد که تنها ناحیهٔ پوشش دامن – لگن به‌ویژه عورت و ران‌ها – را حجاب شرعی واجب برای زن می‌داند و در سوی دیگر تفسیری‌ است که پوشاندن همهٔ وجود زن به استثنای یک یا دو چشمِ بدونِ آرایش را واجب می‌شمارد. تفسیرهای دیگری نیز در میان این دو سو جای گرفته‌اند. حجاب به معنای «پرده» است. کاربرد اصطلاح حجاب و آیات حجاب به معنای «پوشش اسلامی» متداول شده و پیشتر به‌ویژه در آثار فقها اصطلاحات سَترِ صلاتی (پوشش
به‌ویژه در آثار فقها اصطلاحات سَترِ صلاتی (پوشش در نماز) و ستر غیرِصلاتی – در خواستگاری و ازدواج – رایج بوده است. در این مقاله آیات حجاب بررسی شده که بر حسب ترتیب نزول ۱۱۴ سورهٔ قرآن (سوره‌های ۳۹ و ۹۰ و ۱۰۳) در تاریخ‌نگاری مسلمانان مرتب شده‌اند: درآمد. بسیاری از فقها در تفسیر خود از آیات حجاب با تکیه بر احادیث و روایات، حجاب شرعی را دربارهٔ زنی که مسلمان و مکلّف و غیرِیائسه و آزاد (غیرِبرده) باشد، شاملِ موها و پیکرِ او به استثنای اعضای بدونِ آرایشِ گِردیِ چهره و دست‌ها تا مچ و بعضی فقها، پاها تا مچ
چهره و دست‌ها تا مچ و بعضی فقها، پاها تا مچ دانسته‌اند که باید با جامه‌ای غیرِزینتی در برابر «مردِ مکلّف و نامحرم» و «مرد یا زنِ نامسلمان و بالغ و نامحرم» بپوشاند مگر اینکه آنها برده اعم از کنیز و غلام باشند که دارای شهوت هستند یا اینکه فرد آزاد اما فاقد شهوت از قبیل اَخته یا واجِدِ شهوتِ ضعیف از جمله سالمند و تهیدست باشند. البته پوشاندن عورتِ پیش و پسِ پایین‌تنه در برابر همهٔ محارم به‌جز شوهر واجب است. همچنین در زمان‌هایی کشف حجاب مشروع می‌گردد: زن به هنگام اضطرار باشد به‌سان معاینهٔ پزشک یا شاهد قرار
اضطرار باشد به‌سان معاینهٔ پزشک یا شاهد قرار دادن مرد که برداشتن حجاب در حد نیاز به وقت اضطرار مجاز است یا در هنگام خواستگاری باشد که در این صورت نشان دادن بدن و موی خود به مردِ نامحرمِ خواستگار جایز است. با توجه به منابع فوق، فقهایی نیز: یکم؛ برای معافیت از حجاب، صرف یائسگی را کافی ندانسته و نومیدی نسبی از رغبت مردان به آمیزش جنسی با وی را مستقلاً بایسته می‌دانند، دوم؛ برخی حجاب را در برابر هر کودک نامکلّف آگاه به مسائل جنسی و برخی صرفاً در برابر کودک توانا در غلبهٔ جنسی بر زنان واجب محسوب می‌کنند، سوم؛
در غلبهٔ جنسی بر زنان واجب محسوب می‌کنند، سوم؛ کشف حجاب در برابر زن نامسلمان را حمل بر کراهت کرده یا به شروطی همانند اطمینان بر عدم افشا جایز می‌دانند یا به پوشاندن کمتر از حجاب شرعی قائل هستند، چهارم؛ برده را محدود به بردهٔ خود زن و نه برده‌های دیگران می‌کنند یا اینکه غلام را خارج از این جواز می‌انگارند، پنجم؛ تهیدستان را خارج از استثنائات شمرده‌اند یا اینکه سالمند و مانند او را فاقد شهوت فرض کرده‌اند، ششم؛ در حدود جواز کشف حجاب در برابر هر کدام از استثنائات یادشده اختلاف دارند من‌جمله اینکه یا همچون صاحب
یادشده اختلاف دارند من‌جمله اینکه یا همچون صاحب جواهر نجفی نشان دادن همهٔ بدن خود به جز عورتِ پیش و پسِ پایین‌تنه را به مردِ خواستگار جایز می‌دانند یا اینکه محدود به مو و سینه و دیگر اعضای بدن کرده‌اند، هفتم؛ در صورت خوف از وقوع حرام موقتاً پوشش بیشتر مانند رو گرفتن و پوشاندن دست‌ها و پاها را در برابر نامحرم و بخش‌هایی بیشتر از بدن مانند پوشاندن پستان‌ها را در برابر محارم به‌جز شوهر بایسته می‌شمارند، هشتم؛ به‌ویژه گروهی از اهل سنت فقط گِردیِ چهرهٔ بی‌آرایش را استثنای حجاب می‌دانند یا اینکه هیچ استثنایی جز
را استثنای حجاب می‌دانند یا اینکه هیچ استثنایی جز یک یا دو چشمِ بدون آرایش قائل نیستند، نهم؛ پاره‌ای، دارای آرایی هستند که دربارهٔ تفسیر آن‌ها اختلاف وجود دارد مانند نظر ابن جُنَید اِسکافی دربارهٔ محدودیت حجاب به عورت و دیدگاه مقدس اردبیلی در مورد انحصار حجاب به تنه و ران‌ها که از سوی بعضی مطرح شده است در حالی که بعضی دیگر، جملات آن‌ها را ناظر به همان نظر مشهور فقهی دانسته‌اند. از میان منتقدان، می‌توان به پژوهشگرانی همچون امیرحسین ترکاشوند و اکبر جباری و نیز روحانیونی همانند احمد قابل و محسن کدیور اشاره
نیز روحانیونی همانند احمد قابل و محسن کدیور اشاره کرد. ترکاشوند در کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر چنین نتیجه می‌گیرد که میزان واجب حجاب برای زن، پوشاندن «تنه و ران‌ها و بازوان» بوده است و در موقع نیاز به‌مانند پوشش واجب مرد به «سَترِ عورت» در معنای پوشاندن مابینِ پیش و پسِ ناف تا زانوها تقلیل می‌یافت. وی و کثیری از منتقدان، به‌طور کلی بر آن هستند که حجاب در قرآن امری سیّال و ناظر بر کارکرد آن است، بدین معنا که با تغییر زمان و مکان و موقعیت اجتماعی، حد آن ممکن است عوض گردد و آنچه در قرآن ثابت است تمهیدات به
است عوض گردد و آنچه در قرآن ثابت است تمهیدات به منظور کاستن از احتمال تعرض به زنان، کاهش فضای جنسی منجر به فساد و فحشا، جلوگیری از فروپاشی خانواده با ازدیاد کودکان بدون نسب معیّن یا رهاشده و بی‌سرپرست است؛ آن هم تا جایی که اختلالی به زندگی متعارف زنان وارد نیاید و حتی با تغییر موقعیت – مانند ورزشکاری یا کار در شرایط سخت – می‌تواند از حد آن کاسته شده یا به آن افزوده گردد. از این حیث برابر دیدگاه یادشده، آیه‌های راجع به حجاب در قرآن با آیاتی همچون آیهٔ ۶۰ سورهٔ اَنفال ("آماده کنید برایشان از نیرو و از
۶۰ سورهٔ اَنفال ("آماده کنید برایشان از نیرو و از اسب‌های بسته که با آن، دشمن خدا و دشمن خود را بترسانید…") مقایسه‌پذیر است که حتی فقها نیز معتقد به الغای خصوصیت و برداشت مفهومی و باطنی از آن بوده و الزامی در تهیهٔ اسب جنگی برای ترساندن دشمن قائل نیستند. ۱– اعراف، ۲۰ و ۲۲ و ۲۶ و ۲۷ (شرم‌گاه). ۱–۱– سَوأت (شرم‌گاه/جسد مُرده/زشتیِ نهفتهٔ نَفْس). ضمن روایت قصهٔ هُبوطِ آدم و حوا از بهشت به پوشاندن "سَوآت" اشاره شده که فقط شامل عورت پیش و پسِ پایین‌تنه است. "سوآت" جمع "سَوأت" است. در قرآن، جمع آن به معنی
"سوآت" جمع "سَوأت" است. در قرآن، جمع آن به معنی "شرم‌گاه" (در داستان آدم و حوا) و مفرد آن به معنی "جسد مُرده" (پیکر مُردهٔ هابیل در داستان هابیل و قابیل) به کار رفته و در لغت به معنای هر چیزی است که آشکار شدنش زشت و ناخوشایند است. برخی با تکیه بر این ریشهٔ لغوی "سوآت"، آن را به معنای «زشتی‌های نهفتهْ نفس انسان که وی را به سرکشی می‌کشاند» تفسیر کرده و با پرهیز از تأویل‌های ظاهری و استخراج احکام فقهی از آن، داستانی و تمثیلی بودن آیات مذکور را برابر آیهٔ زیر مطرح کرده‌اند: همچنین به بحث آیات محکم و متشابه
مطرح کرده‌اند: همچنین به بحث آیات محکم و متشابه استناد کرده‌اند: گروهی برآنند که منظور از تشابه در آیهٔ یادشده، نامشخص یا ناشناخته بودن است و متشابه آیه‌ای‌است که واقعیت آن برای خواننده روشن نیست و تنها همانند آن برای فهم منظور بیان شده ولی در هر حال برای پی بردن به مقصود و هدف آیه صدمه‌ای ندارد؛ برای نمونه در آیهٔ ۵ سورهٔ طه "«[خدای] مهرگستر بر تخت شاهی چیره شد.»" مقصود نهایی که بیان استیلای خدا بر جهان می‌باشد معلوم است ولی چگونگی و جزئیات آن برای افراد بشر درک‌پذیر نیست پس به مثابه خدای دارای شخصیت
بشر درک‌پذیر نیست پس به مثابه خدای دارای شخصیت انسانی همچون پادشاهی پیروز توصیف شده است. یا در آیهٔ ۱۵ سورهٔ محمد "«داستان بهشت که به پرهیزکاران مژده داده شده در آن است جوی‌هایی از آبی ناگشته‌رنگ و شیری ناگشته‌مزه…»" تنها مَثَل و داستانی از بهشت بیان می‌کند تا فهمی از آسایش آن برای انسان مادّی عرضه کند. در دیگر آیات متشابه رستاخیز و میزان و بهشت و دوزخ من‌جمله در آیات داستان هبوط آدم و حوا از بهشت، اصل مقصود که پرهیزکاری را مانند لباس مایهٔ زیبایی انسان می‌داند روشن است؛ لیکن چگونگی میوهٔ ممنوعه و وقوع
می‌داند روشن است؛ لیکن چگونگی میوهٔ ممنوعه و وقوع هبوط به‌گونه‌ای نیست که توصیفات مادّی بر بنیاد تجربه‌های زندگی آدمی در دنیا الزاماً درست باشد زیرا حقیقت آن‌جهانی در ظرف اندیشهٔ این‌جهانی انسان نمی‌گنجد. ۱—۲– حجاب به فراخور فرهنگ. بعضی از محققان بر این باورند که غلظت کنونی حجاب در اسلام حاصل این انگارهٔ پذیرفته‌شده در تمدن‌های بزرگ آن عصر است که پوشش هرچه بیشترِ تن را نماد برتری اجتماعی و فرهنگی و مالی می‌دانستند. به‌ویژه در آیین‌های زرتشتی و یهودی برای پنهان‌سازی و نگهبانی از زنان و حتی تشخص و برتری دادن
و نگهبانی از زنان و حتی تشخص و برتری دادن زنان همدین خود بر دیگران می‌کوشیدند چنان‌که پلوتارْک (زادهٔ ۴۶ میلادی) در روایت گریز تِمیستوکلِس در شمایل زنی ایرانی، به آیین ایرانیان هخامنشی در دور نگه داشتن زنان از چشم دیگران اشاره کرده است. بنابراین در کثیری از اقوام دور از خاورمیانه که اسلام آورده‌اند نظر به سیّالیّت قرآن در مسئلهٔ حجاب برخوردی منعطف با این امر داشته‌اند. سید محمدحسین طباطبایی تبریزی در تفسیر المیزان با همان دیدگاه سنتی که تمدن و تشخص را مساوی هر چه پوشیده‌تر بودن تن می‌داند با اشاره به حجاب
هر چه پوشیده‌تر بودن تن می‌داند با اشاره به حجاب زنان مسلمان تایلندی می‌نویسد: ۲– اعراف، ۳۱ تا ۳۳ (حجّ عریان). ۲–۱– اجبار کشف عورت در حج. آورده‌اند که گروهی از عرب‌ها در هنگام طواف کعبه کاملاً برهنه شده و در مورد دیگران نیز رسم لختی اجباری را برقرار ساخته و اجازه نمی‌دادند هیچ زن و مردی، عورت خود را با زینت (جامه) بپوشاند. در روض‌الجنان و روح‌الجنان نوشتهٔ ابوالفتوح رازی (زادهٔ ۴۵۶هجری‌شمسی/۱۰۷۷میلادی) چنین آمده است: طباطبایی در المیزان این‌گونه نگاشته است: ناصر مکارم شیرازی در تفسیر نمونه می‌نویسد: ۲–۲–
ناصر مکارم شیرازی در تفسیر نمونه می‌نویسد: ۲–۲– پوشش عرب جاهلی. مرتضی مطهری فریمانی با نقل روایاتی – از جمله موردی که ندایی غیبی، پیامبر اسلام را از بی‌اعتنایی به نمایان شدن عورت خود که در میان عرب متعارف بود بازمی‌دارد – در کتاب مسئلهٔ حجاب چنین نتیجه گرفته است: در کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر آمده است: در رد دیدگاه فوق یکی از منتقدان چنین بیان می‌کند: ۲–۳– فاحشه (زشت‌کاری). فاحشه که در لغت به معنی «کار زشت» است در این آیه به زنا و نیز طواف مردان و زنان برهنه به گرد خانهٔ خدا تفسیر شده است. توضیح این واژه
به گرد خانهٔ خدا تفسیر شده است. توضیح این واژه در تفسیر مجمع‌البیان اثر شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) به شرح زیر می‌باشد: ۳– احزاب، ۳۲ و ۳۳ (جلوه‌گری). ۳–۱– فرمان‌نامهٔ همسران محمد. چنانچه ظاهر کلام ملاک قرار گیرد این آیات مخاطبی جز زنان پیامبر نمی‌تواند داشته باشد (نه همهٔ زنان مسلمان)؛ این دو آیه در ادامهٔ آیات ۲۸ تا ۳۱ سورهٔ احزاب آمده که ترجمهٔ آن‌ها چنین است: با وجود این، مکارم شیرازی در تفسیر نمونه می‌گوید: ۳–۲– تَبَرُّج (جلوه‌گری). تَبَرُّج غالباً به معنای «جلوه‌گری» آمده است؛ بدین‌گونه که زن
به معنای «جلوه‌گری» آمده است؛ بدین‌گونه که زن خود را از بالای برج (ساختمان)، متبرّج (جلوه‌گر) می‌سازد. در کتاب المفردات نوشتهٔ راغب اصفهانی (زادهٔ ۳۳۳ه‍.ش/۹۵۴م) چنین آمده است: در دورهٔ جاهلیت معمول بود زنان از درون خانه و در برابر پنجره‌ها و درها اندام برهنهٔ خود را برای رهگذران جلوه‌گر سازند. تَبَرُّج همچنین به معنای "«"با تکبر و تبختر راه رفتن"»" نیز نقل شده است. با این همه، طباطبایی معنای گسترده و مُوَسَّعی از جلوه‌گری را دربارهٔ تبرّج منظور می‌دارد و در المیزان می‌نویسد: تبرّج در دو آیه از قرآن آمده
در المیزان می‌نویسد: تبرّج در دو آیه از قرآن آمده (۳۳ احزاب و ۶۰ نور) و به دو شیوه نهی شده است: یکم «تبرّج جاهلیت نخستین از سوی زنان محمد» و دوم «تبرّج با اندام‌نمایی از سوی قواعد زنان» که منظور از قواعد، زنان نشسته در خانه یا برابر نظر مشهور فقها زنان یائسه بوده‌اند. با این همه، در ادبیات فقهی، تبرّج به هر شیوه‌ای جز برای شوهر مذموم است. ۳–۳– تبرّج جاهلیّت نخستین. دربارهٔ تبرّج جاهلیت نخستین در آثاری همچون تفسیر تبیان اثر شیخ طوسی (زادهٔ ۳۷۴ه‍.ش/۹۹۵م) آمده است: گروهی از فقها همانند مکارم شیرازی، تبرّج
است: گروهی از فقها همانند مکارم شیرازی، تبرّج جاهلیت نخستین را نمایان شدن گلو و گردنبند و گوشواره‌های زنان عرب جاهلی بر اثر سهل‌انگاری آنان در بستن روسری می‌دانند. ۳–۴– آیهٔ تطهیر. در باور شیعه، بخش پایانی آیهٔ ۳۳ – «جز این نیست…» به بعد، که به آیهٔ تطهیر نامدار است – دربارهٔ پنج تن از خاندان پیامبر اسلام (محمد، فاطمه، علی، حسن، حسین) بوده و بی‌ارتباط با بخش‌های آغازین آیهٔ ۳۳ و نیز آیهٔ ۳۲ احزاب است. برخی نیز با استناد به بطن داشتن قرآن و استخراج معانی باطنی و گوناگون از آیات، آن را در معنای ظاهری دربارهٔ
و گوناگون از آیات، آن را در معنای ظاهری دربارهٔ زنان محمد و در معنای باطنی دربارهٔ پنج‌تن دانسته‌اند. ۴– احزاب، ۵۳ تا ۵۵ (پرده‌نشینی). ۴–۱– متاع (بهره). واژهٔ "متاع" به معنی "بهره" است و در این آیه به بهرهٔ جنسی در قالب «درخواست جنس و کالا» یا بهرهٔ کلامی در قالب «گفت‌وگو و پرسش» از زنان محمد تفسیر شده است. ۴–۲– حجاب (پرده). تا پیش از عصر اخیر، حجاب عمدتاً در معنای قرآنی آن یعنی پرده به کار می‌رفت که هفت بار در قرآن آمده است: عارفان نیز حجاب را در معنای پرده به کار می‌بردند: و علی‌الخصوص فقیهان برای پوشش
به کار می‌بردند: و علی‌الخصوص فقیهان برای پوشش اسلامی از کلمهٔ «سِتر» و اصطلاحات «سَترِ صَلاتی» و «سَتر غیرِصلاتی» بهره می‌بردند و تا دورهٔ معاصر، واژهٔ حجاب برای زنان در اشاره به پرده‌نشینی استعمال می‌شد. ۴–۳– دایرهٔ پردگیان. چنان‌که از ظاهر آیات پیداست مخاطب این عبارات، مردان مهمان در خانهٔ محمد است. در تفسیر نمونه اثر مکارم شیرازی آمده است: با این حال گذشته از تفسیر متأخّر یادشده، در تاریخ اسلام این آیه دست‌آویزی برای پرده‌نشینی همهٔ زنان بوده است؛ به گونه‌ای که علاوه بر بدن زن، موها و صدای او نیز عورت
که علاوه بر بدن زن، موها و صدای او نیز عورت شمرده می‌شد. در نتیجه زنان جز در موارد استثنایی همچون بیماری و گواهی دادن در دادگاه، حتی اجازهٔ بیرون رفتن از خانه را نیز نداشتند. روی هم رفته، محور اصلی بحث فقها نه پوشش، بلکه خانه‌نشینی زنان بوده و به همین دلیل در کتب فقهی، پوشش زنان در ذیل مباحث نماز و نکاح مطرح شده است. ۴–۴– منع ابدی نکاح (آمیزش) با همسران محمد. برای واژهٔ نکاح هر دو معنای آمیزش جنسی و آمیزش عاطفی ذکر شده است. شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) در تفسیر مجمع‌البیان چنین می‌نویسد: دربارهٔ شیوهٔ
در تفسیر مجمع‌البیان چنین می‌نویسد: دربارهٔ شیوهٔ برخورد بعضی از مسلمانان با زنان پیامبر اسلام و سبب پرده‌نشینی همسران وی، در آیات و روایات دیگر اشاراتی شده است. در مورد آیهٔ ماقبل ("[ای پیامبر] از این پس زنانِ [دیگر] برای تو حلال نیست، و نه اینکه آنان را با همسرانی بَدَل سِتانی گرچه زیباییِ آنان تو را به شگفت آوَرَد؛ مگر آنچه دستت دارا شد [برده یا زیردست]…") روایتی بدین شرح آورده‌اند که مسلمانی به خانهٔ پیامبر آمده و بدون اجازه در حُجرهٔ عایشه داخل گردید و سپس خطاب به محمد، خواستار نکاح بَدَل و مبادلهٔ
و سپس خطاب به محمد، خواستار نکاح بَدَل و مبادلهٔ عایشه با زن خود برای آمیزش جنسی شد. پیامبر رنجید و گفت این عمل حرام شده است. ابوالفتوح رازی (زادهٔ ۴۵۶ه‍.ش/۱۰۷۷م) در باب این مسئله می‌نویسد: ۴–۵– حیا (شرم/ترس/ترک). "حیا" به سه معنی "شرم" و "ترس" و "تَرک"، تعبیر شده و در قرآن جز یک مورد در معنای جنسی به کار نرفته است که در آن نیز اشاره‌ای به حجاب یا تصریحی در مسئلهٔ جنسی ندارد: ۴–۶– شهوت (خواستنی). واژهٔ دیگری که معمولاً در پیرامون حجاب و حیا به کار می‌رود، شهوت است. در قرآن شهوت و هم‌خانواده‌هایش شش بار
شهوت است. در قرآن شهوت و هم‌خانواده‌هایش شش بار دربارهٔ بهره‌گیری از نعمت‌های بهشتی در معنایی مثبت یا خنثی آمده اما در هفت مورد زیر بار منفی داشته و نکوهش شده است: محمدتقی مصباح یزدی در این باره می‌گوید: ۴–۷– محارم پرده‌نشینی. در میان محارم پرده‌نشینی زنان محمد – یعنی کسانی که حرمتی نداشته بی‌پرده با زنان وی معاشرت کنند – نامی از پدرشوهر و ناپسری و داماد و پدر رِضاعی (همشیر) و برادر رضاعی و برادرزاده و عمو و دایی نیست در حالی که در آیات ۲۲ تا ۲۴ سورهٔ نسا در فهرست محارم نکاح به تلویح و تصریح آمده‌اند؛ چرا
فهرست محارم نکاح به تلویح و تصریح آمده‌اند؛ چرا که برای نمونه محمد در آن زمان، پسر و پدری نداشته تا زنانش از پرده‌نشینی در برابر آنها معاف شوند گرچه در فهرست محارم سورهٔ نسا آمده باشند. ۵– احزاب، ۵۸ تا ۶۱ (زن‌آزاری). ۵–۱– تمایز ایمان و اسلام. قرآن در آیاتی چند، میان ایمان (گِرَوِش) و اسلام (تسلیم شدن) و نتیجتاً مؤمن (گرونده) و مسلمان (تسلیم‌شده) – به خدا – قائل به تمییز شده است: همچنین از صادق آورده‌اند که "«ایمان، اقرار است و عمل، و اسلام اقرار است بدونِ عمل.»" در نتیجه بر مبنای این تمایز و تکیه بر ظاهر
عمل.»" در نتیجه بر مبنای این تمایز و تکیه بر ظاهر کلام، آیات یادشده اگر گفته نشود فقط مؤمنان زمانهٔ پیامبر اسلام، حداکثر زنان و دختران پیامبر و زنان مؤمنان ("نساء المؤمنین") را مخاطب قرار داده است در حالی که قرآن هنگام خطاب به عموم مسلمانان، نه واژهٔ «"مؤمنین»" بلکه عبارت "«یا ایها الذین ءامنوا: ای کسانی که ایمان آوردید»" را به کار برده است: در مقابل گفته شده که اسلام همواره به معنای اقرار زبانی یا مرتبه‌ای نازل نیامده و در بعضی از آیات، مرتبه‌ای از اقرار و عمل را داشته و ستایش شده و نام همهٔ ادیان است: