payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماهیچه سِدادی بیرونی یا عضله اُبتراتور خارجی، ماهیچه بادبزنی‌شکل و مسطحی است. رشته‌های عضله در عقب و خارج به یکدیگر پیوسته و یک زردپی تشکیل می‌دهند که از پشت از مفصل استخوان بی‌نام و گردن استخوان ران عبور کرده و به فرورفتگی بیضی‌شکل دیواره بیرونی حفره تروکانتریک متصل می‌شود. خاستگاه ماهیچه سدادی بیرونی، سطح بیرونی غشای سدادی (ابتوراتور) و پایانگاه آن حفره تروکانتریک بزرگ است. کارکرد آن روتاتور خارجی ران است. عصب‌دهی آن از شاخه خلفی عصب سدادی صورت می‌گیرد.
لُنْبَک در شاهنامه نام مردی است فقیر و تنگدست امّا جوانمرد و بخشنده، که از راه آبکشی (حمل مشک آب و فروش آب به رهگذران) روزگار می‌گذرانید. او از اهالی جهرم بود و در شاهنامه از داستان برخورد او و بهرام گور یاد شده‌است. لنبک و بهرام گور. بهرام گور چون شرح سخاوت و گشاده‌دستی لنبک را علیرغم فقر و تنگدستی‌اش شنید، برای آزمودن او فرمان داد تا در شهر کسی از وی آب خریداری نکند. سپس خود در هیئت سرداری که از سپاه ایران دور مانده‌است، به سرای لنبک شتافت و از وی خواست تا او را بپذیرد. بهرام سوار بر اسبی لاغر و نحیف در
او را بپذیرد. بهرام سوار بر اسبی لاغر و نحیف در خانه لنبک را کوبید و لنبک بی آنکه بداند او کیست، وی را پذیرا گشت. روز نخست تمام درآمد آبکشی خویش را خرج وی کرد. روز دوّم چون کسی از او آب نخرید، پیراهن خویش را فروخت تا پذیرایی از مهمان را فراهم نماید؛ و سرانجام روز سوّم مشک آب خود را گرو نهاد و به خواهش و تمنّا از بهرام خواست تا مهمان او باشد، که بهرام نپذیرفت. بهرام سپس از سرای لنبک آبکش به خانه براهام رفت که با وجود توانگری مردی سخت خسیس و لئیم بود، و بهرام را به سختی در دالان خانه‌اش جای داد، او را هیچ
را به سختی در دالان خانه‌اش جای داد، او را هیچ خوراک و نوشابی نداد و به رُفتن سرگین اسبش نیز پیمان گرفت. بامداد روز بعد، چون شاه به دربار بازگشت، فرمان داد تا لنبک و براهام را به دربار احضار نمایند، آنگاه پادشاه دستور داد اموال و دارایی براهام را ستانده و همه را به لنبک و دیگر درویشان و تهیدست تقسیم نمایند. فردوسی در شاهنامه اینگونه به توصیف لنبک سخاوت پیشه پرداخته‌است: بازنویسی. موضوع این داستان از شاهنامه بارها بوسیلهٔ نویسندگان مختلفی به نثر کشیده شده‌است. آخرین بازنویسیِ این داستانِ شاهنامه را میرجلال
آخرین بازنویسیِ این داستانِ شاهنامه را میرجلال الدین کزازی در انتشارات همشهری به انجام رسانده‌است. پیوند به بیرون. فهرست شخصیت‌های شاهنامه
اره سه‌بعدی یا اره ۷، یک فیلم ترسناک و سه‌بعدی به کارگردانیِ کوین گرویترت و بازیِ توبین بل، کستاس مندیلر و بتسی راسل، محصول کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۰ اکران شد. این فیلم، هفتمین فیلم از سری فیلم‌های "اره" است که در ادامهٔ فیلم "اره ۶" و پیش از فیلم جیگسا ساخته شده‌است. داستان. جیل تاک، همسر جان کرامر یا همان جیگساو، بعد از اتفاقات رخ داده در اره ۶، سراغ پلیس می‌رود و با لو دادن مارک هافمن، از پلیس به خاطر دست داشتن در جریان جیگساو، درخواست مصونیت می‌کند. از اینجا به بعد در فیلم، با دو
مصونیت می‌کند. از اینجا به بعد در فیلم، با دو خط داستانی روبرو هستیم؛ اولین خط داستانی، مربوط به تلاش مأمور اُمور داخلی پلیس در جستجوی مارک هافمن، و دومین خط داستانی، مربوط به نویسنده کتابی جعلی به اسم بابی داگن، که وانمود می‌کند یکی از بازماندگان تله‌های جیگساو است، در حالی‌که نبوده و دروغ می‌گوید.
رِیدِن یکی از شخصیت‌های ساختگی مجموعه بازی ویدئویی "مورتال کامبت" اثر میدوی گیمز است. او برای اولین بار در نخستین قسمت این مجموعه در سال ۱۹۹۲، به عنوان یکی از هفت شخصیت آغازین معرفی شد. رِی‌دِن به عنوان یکی از کلیدی‌ترین شخصیت‌های این فرَنچایز به‌شمار می‌رود. او بر اساس خدای تندر ژاپنی‌ها رایجین، در بازی "مورتال کامبت" نگهدارندهٔ قلمرو زمین است. هم‌پیمانان او لیو کانگ و کونگ لائو هستند. در خط داستانی بازی؛ شنگ سونگ، شیناک، اوناگا، شائو کان و کوان چی از دشمنان اصلی او به‌شمار می‌روند. "ریدن" دارای قدرت‌های
اصلی او به‌شمار می‌روند. "ریدن" دارای قدرت‌های فراطبیعی گوناگونی من‌جمله تله پورت، کنترل صاعقه و توانایی پرواز می‌باشد. او به‌طوری فناناپذیر است و خاطراتش از آغاز زمان شروع می‌شود. حتی اگر بدنش هم نابود شود بعد از مدتی از نو شکل می‌گیرد. براساس گفته‌های جان توبایاس، خالق ریدن، شخصیت او از ۳ خدمتگزار لو پَن در فیلم «دردسر بزرگ در چین کوچک» ساخت سال ۱۹۸۶ به کارگردانی جان کارپنتر برداشت شده‌است. داستان. قبل از مورتال کامبت. در زمان جوانی زمین، "ریدن" محافظ آن به‌شمار می‌رفت. او در جنگی که شیناک (یکی از خدایان
می‌رفت. او در جنگی که شیناک (یکی از خدایان ارشد) برای ساقط کردن بقیه خدایان ارشد به راه انداخته بود و زمین را نیز به خطر انداخته بود با او جنگید. یکی از تمدن‌هایی که در این جنگ از بین رفت مارمولک‌ها بودند که بازمانده‌ها را مجبور کرد به دنیایی دیگر به نام "زاترا" مهاجرت کنند که رپتایل یکی از اعضای این تمدن بود. با کمک بقیه خدایان ریدن موفق شد شیناک را شکست داده و او را به دنیای زیرزمین تبعید کند و همچنین طلسم منبع قدرت او را در جایی در کوه‌های نپال پنهان کرد و ۴ ایزد (ایزدان آتش، باد، زمین و آب) را به
کرد و ۴ ایزد (ایزدان آتش، باد، زمین و آب) را به محافظت از آن گماشت. پس از اینکه ساب-زیرو میلیون‌ها سال بعد طلسم را برای کوان چی دزدید، ریدن به ساب زیرو دستور داد تا به دنیای زیرزمین وارد شده و طلسم را پس بگیرد، تا مبادا شیناک از آن برای آزاد کردن خود استفاده کند. ریدن به این علت نمی‌توانست خود طلسم را پس بگیرد چون قدرت‌هایش در دنیای زیرزمین بی‌استفاده می‌شدند. مأموریت ساب زیرو با موفقیت انجام شد و خطر شیناک از بین رفت، هرچند بعدها آشکار شد که کوان چی طلسمی تقلبی به شیناک داده‌است و ریدن متوجه جعلی بودن آن
تقلبی به شیناک داده‌است و ریدن متوجه جعلی بودن آن نشده‌است. بدین ترتیب طلسم شیناک تا مدت‌ها در اختیار کوان چی باقی‌ماند. بعد از مبارزهٔ پی در پی زمین و دنیای بیرون، الدر گادها (خدایان کهن) یک مسابقه طراحی کردند به نام مورتال کمبت و برای هر دو جهان یک محافظ گذاشتند و هر محافظ تا مورتال کمبت بعدی ۵۰۰ سال وقت داشت تا شاگردان خود را برای محافظت از سیارهٔ خود آموزش دهند، در این مسابقه هر جهانی۱۰ تورنومنت پشت سر هم را می‌برد، می‌توانست به جهان دیگری حمله کند، ریدن که محافظ زمین بود شاگردان خود را آموزش داد و به
که محافظ زمین بود شاگردان خود را آموزش داد و به تورنومنت مورتال کامبت رساند، محافظ و وزیر اعظم شائوکان «شانگ سونگ» از طرف شائوکان به تونومنت رفت و با شاگردان خود، ۹ بار برنده شد و در آخرین تورنومنت لیوکنگ گورو و شنگ سونگ را شکست داد و تبدیل به قهرمان زمین شد مورتال کامبت ۲. با زیر نظر داشتن وقایع، ریدن از مقاصد شوم شائو کان باخبر شد و به لیو کانگ و کونگ لائو دربارهٔ خطر هشدار داد سپس به تنهایی به جهان بیرونی رفت. مورتال کامبت: تریلوژی. باوجود اینکه شائو کان تمام انسان‌های روی زمین را در اختیار خود گرفته
تمام انسان‌های روی زمین را در اختیار خود گرفته بود، ریدن قادر بود از لیو کانگ و بقیه جنگجویان برگزیده محافظت کند. ریدن که در ابتدا به علت تداخل ۲ جهان قادر نبود در جنگ شرکت کند بعد از اینکه خدایان ارشد درخواست کمک او را بی‌پاسخ گذاشتند فناناپذیری خود را فدا کرد تا قادر به شکست دادن شائو کان باشد. در نهایت نیروهای شائو کان شکست خورده و به جهان بیرونی عقب‌نشینی کردند و زمین به وضعیت عادی خودش برگشت. مورتال کامبت ۴. بعد از عقب راندن مهاجمین به دنیای بیرونی، شینوک با کمک کوان چی بار دیگر سعی کرد تا از دنیای
شینوک با کمک کوان چی بار دیگر سعی کرد تا از دنیای زیرین خارج شده و دنیاها را تصاحب کند. ولی بار دیگر لیو کانگ با متحد کردن جنگجویان زمینی تحت فرمان ریدن خدای رعد و برق موفق به شکست دشمنان شدند. ریدن که اینک به مقام خدای ارشد نائل شده بود منصب محافظت از زمین را به فوجین سپرد. اتحاد مرگبار. به عنوان یک خدای ارشد رایدن نتوانست با دخالت مانع از کشته شدن لیو کانگ در آکادمی وو شی توسط شنگ سونگ و کوان چی شود. با احساس نفرت از همتاهایش بعلت خودداری از مداخله، ریدن مقام خود به عنوان خدای ارشد را ترک کرد و اقدام به
مقام خود به عنوان خدای ارشد را ترک کرد و اقدام به جمع‌آوری جنگجویانش برای مقابله با این اتحاد مرگبار کرد. فیتالیتی‌ها. در سری بازی‌های مورتال کمبت، هر شخصیت تعدادی فیتالیتی در اختیار دارد که هنگامی که راوی فریاد می‌زند "Finish Him" یا "Finish Her" به اجرا درمی‌آورد. از معروف‌ترین فیتالیتی‌های ریدن می‌توان به فیتالیتی ۱ اشاره کرد که در آن فرد را بر روی دو دست بلند می‌کند و آنقدر به او برق وارد می‌کند تا متلاشی شود؛ و فیتالیتی ۲ که در آن چوب خود را درآورده و دشمن را به چوب می‌کشد و با برق او را از پای
و دشمن را به چوب می‌کشد و با برق او را از پای درمی‌آورد.
بُرزوایلا، در شاهنامه نام یک دلاور تورانی است. وی نوه افراسیاب بود. در جریان جنگ بزرگ کیخسرو، پس از آنکه ایلا دیگر پهلوان تورانی به دست کیخسرو کشته شد، برزوایلا از تاریکی شب سود جست و برای مواجه نشدن با جنگجویان سپاه ایران، شبانه از میدان جنگ گریخت. توصیف فردوسی. فردوسی در شاهنامه اینگونه از برزوایلا نام برده‌است:
ایلای یا شاه ایلا در شاهنامه نام یک سردار تورانی است که نوه افراسیاب بود. ایلای در جنگ با کیخسرو. در جریان نبرد بزرگ، ایلای فرمانده بخشی از سپاه توران بود و در همین جنگ به رزمِ تن به تن با کیخسرو پرداخت و بدست کیخسرو کشته شد. برزوایلا برادر او و از دیگر دلاوران سپاه توران پس از این واقعه شبانه گریخت. فردوسی در شاهنامه اینگونه از ایلای نام برده‌است:
راک‌استار نورث لیمیتد یک توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی اسکاتلندی است. این شرکت بخشی از راک‌استار گیمز، و متعلق به تیک-تو اینتراکتیو است. راک‌استار نرت توسعه دهندهٔ اصلی سری اتومبیل‌دزدی بزرگ از جمله اتومبیل‌دزدی بزرگ ۳، و می‌باشد. این شرکت در ابتدا با نام دی‌ام‌ای دیزاین لیمیتد در داندی در سال ۱۹۸۷ توسط ۴ نفر به نام‌های دیوید جونز، استیو هامون، رازل کی و مایک دیلی تأسیس شد. در سال‌های اول خود، دی‌ام‌ای دیزاین توسط ناشر بازی‌های خود، سایگنوسیس حمایت می‌شد که تمرکز خود را بر روی توسعه بازی‌های آمیگا، آتاری
تمرکز خود را بر روی توسعه بازی‌های آمیگا، آتاری اس‌ای و کمودور ۶۴ گذاشته بود. در این زمان آنها بازی‌های تیراندازی موفقی مثل مینیس یا پول خون ساخته بودند اما بعد از انتشار لمینگ در سال ۱۹۹۵، تمرکز به بازی‌های سکوبازی تغییر پیدا کرد. بعد از توسعه بازی یونیرالی در سال ۱۹۹۵ برای نینتندو، دی‌ام‌ای دیزاین به یکی از استودیوهای سکند پارتی نینتندو تبدیل شدند. اما این همکاری با عدم تأیید بازی «بادی هاروست» توسط نینتندو در سال ۱۹۹۸ خاتمه یافت. در سال ۱۹۹۷، دی‌ام‌ای بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ را منتشر کرد، بازی که موققیت
اتومبیل‌دزدی بزرگ را منتشر کرد، بازی که موققیت بسیار زیادی را به همراه داشت که باعث یک مجموعه بازی بسیار موفقی شد. همراه با انتشار بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ ۲، این استودیو توسط گرملین اینتراکتیو خریداری شد. گرملین توسط اینفوگرامز خریداری شده بود، شرکتی که بعدها دارایی‌های دی‌ام‌ای دیزاین را به تیک-تو اینتراکتیو فروخت. بعد از انتشار اتومبیل‌دزدی بزرگ ۳، دی‌ام‌ای دیزاین به راک‌استار نورث تغییر نام داد و به یکی از زیرمجموعه‌های راک‌استار گیمز تبدیل شد. بعد از آن، راک‌استار نورث بر روی بازی‌های جدید کار می‌کرد
راک‌استار نورث بر روی بازی‌های جدید کار می‌کرد مثل من‌هانت، به‌عنوان پشتیبان به بقیه استودیوهای راک‌استار کمک می‌کرد مثل رد دد ریدمپشن و مکس پین ۳ و ساخت مجموعه اتومبیل‌دزدی بزرگ را ادامه داد مثل اتومبیل‌دزدی بزرگ ۵ و اتومبیل‌دزدی بزرگ ۴.
ابوعبدالله محمد بن ابراهیم فزاری (درگذشتهٔ ۷۹۶ یا ۸۰۶ میلادی) منجم و مترجم و تکمیل کننده اسطرلاب بود. وی به‌همراه پدرش ابراهیم فزاری از مترجمان نهضت ترجمه بوده و در دارالحکمه حضور پیدا می‌کرده‌است. تکمیل اسطرلاب. نمونه ابتدایی اسطرلاب توسط یونانیان باستان برای اندازه‌گیری مسافت ابداع گشته بود وی با آگاهی از آن اقدام به ساخت نمونه و تکمیل کردن آن از طریق افزودن جداول ستارگان و مدرج نمودن صفحات کرد تا کاربردهای بسیار زیادی برای پیدا کردن زمان و اوقات طلوع و غروب خورشید و مکان‌یابی و جهت‌یابی پیدا کند و به شکل
خورشید و مکان‌یابی و جهت‌یابی پیدا کند و به شکل امروزی خود دربیاید.
ابوسهل فضل پسر نوبخت اهوازی، کتاب‌دار ایرانیِ هارون‌الرشید بود که در حدود ۸۱۵–۸۱۶ درگذشت. این منجم مسلمان برای خلیفه آثاری را از پارسی میانه به عربی ترجمه کرد و رساله‌های متعددی در احکام نجوم نوشت. دو تن اخترگوی دیگر از همان خانواده که احتمالاً نوه یا برادرزادهٔ فضل بودند، اندکی بعد (نیمهٔ اول سدهٔ نهم) به شهرت رسیدند:
کَهیلا، در شاهنامه نام یک سردار و فرمانده تورانی است. او را نبیره افراسیاب و از نزدیکان ایلا و برزوایلا (که هر دو از فرماندهان سپاه توران بودند) نیز دانسته‌اند. در جریان جنگ بزرگ کیخسرو، کهیلا بدست منوچهر، دلاور ایرانی، از پای درآمد و کشته شد. که در شاهنامه به کشته شدن کهیلا اشاره شده: توصیف فردوسی. فردوسی در شاهنامه اینگونه از کهیلا نام برده‌است:
سازمان هواپیمایی کشوری یک سازمان دولتی زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی است، که وظیفهٔ تنظیم هوانوردی کشوری (غیرنظامی) را با تأکید بر ایمنی، امنیت، سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، تدوین آیین‌نامه‌ها و شیوه نامه‌ها، انتخاب و ساماندهی ناوگان هوایی کشور، ساخت و گسترش فرودگاه‌های کشور و عقد قراردادهای بین‌المللی در امور حمل‌ونقل هوایی بر عهده دارد و به عنوان طرف ایرانی ایکائو، شناخته می‌شود. تاریخچه. در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی، طبق دستور رضا شاه پهلوی، باشگاهی ملی برای هوانوردی تأسیس شد که هزینه آن را مردم تأمین می‌کردند.
تأسیس شد که هزینه آن را مردم تأمین می‌کردند. رئیس هیئت مدیره باشگاه قوام‌الملک شیرازی، مدیرعامل آن عبدالله یاسایی و نایب رئیس هیئت مدیره شوکت‌الملک علم (وزیر پست و تلگراف) بودند و دیگر اعضای آن عبارت بودند از: علی‌اصغر حکمت (وزیر کشور)، صدیق اعلم (رئیس فرهنگستان ایران) سهام‌السلطان بیات (نایب رئیس مجلس شورای ملی)، عباس مسعودی (نماینده مجلس و مدیر روزنامه اطلاعات)، سرتیپ احمد نخجوان (سرپرست وزارت جنگ) و سرتیپ احمد خسروانی. با پولی که مستقیماً از مردم جمع‌آوری شد، ۲۵ فروند هواپیما از آمریکا به بهای مجموعاً
شد، ۲۵ فروند هواپیما از آمریکا به بهای مجموعاً ۱۲۸۱۵۱ دلار و وسائل و تجهیزات لازم برای فرودگاه و قطعات یدکی به بهای ۳۶۵۴۷۳۱ ریال خریداری شد. زمین کنونی فرودگاه مهرآباد به مساحت یک میلیون و چهارصد هزار متر مربع، انتخاب و با هزینه پنج هزار و ششصد تومان تسطیح شد. حدود هزار نفر برای آموزش خلبانی ثبت‌نام کردند که از میان آن‌ها چهارصد نفر در پرواز همراه با خلبان شرکت کردند و تا سال ۱۳۲۰، بیست و شش نفر آموزش دیدند و توانستند به صورت مستقل پرواز کنند. اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ توسط متفقین، روند کار باشگاه را
در شهریور ۱۳۲۰ توسط متفقین، روند کار باشگاه را متوقف کرد. تا آذر ۱۳۲۰، ۲۷۶۸۸۴۵۲ ریال از ایرانیان داخل و ۵۷۵۳۴۸ ریال از ایرانیان خارج از کشور برای راه‌اندازی باشگاه هواپیمایی پرداخت شده بود. آموزشگاه و آسایشگاه خلبانی در فرودگاه مهرآباد در حال ساخت بود و تا آذر ۱۳۲۰، ۲۸۴ هزار و سیصد تومان هزینه برداشته بود. در پایان سال ۱۳۲۱، باشگاه هواپیمایی دوازده خلبان و هجده مکانیسین داشت و آموزشگاه خلبانی‌اش با دوازده هواپیمای آموزشی برقرار بود. دوازده هواپیمای دیگر این آموزشگاه در همان زمان به وزارت پست و تلگراف
این آموزشگاه در همان زمان به وزارت پست و تلگراف فروخته شد. در سال ۱۳۲۶، اداره کل هواپیمایی کشوری تأسیس شد. این اداره ابتدا با دو کارمند، کار خود را در اتاقی در طبقه پایین ساختمان شمس‌العماره آغاز کرد و سال بعد با بودجه‌ای بالغ بر سیصد هزار تومان به فرودگاه مهرآباد انتقال یافت. اداره کل هواپیمایی کشوری در آغاز از متخصصان خارجی و افسران نیروی هوائی ارتش شاهنشاهی استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۸، قانون تشکیل اداره کل هواپیمایی کشوری به تصویب مجلس شورای ملی رسید و این اداره رسماً زیر مجموعه وزارت راه شد. در سال
و این اداره رسماً زیر مجموعه وزارت راه شد. در سال ۱۳۳۱، آموزشگاه‌های مخابرات و دیدبانی هواشناسی (با ۳۰ دانشجو)، رادیو تکنیسین (با ۳۰ دانشجو)، رادیو مکانیسین (با ۲۰ دانشجو) و آموزشگاه عالی پیش‌بینی هواشناسی (با ۹ دانشجو) تأسیس شد و آموزشگاه ناوبری و خلبانی (با ۹ دانشجو) در حال تأسیس بود. سال ۱۳۵۳ اداره کل هواپیمایی کشوری با عنوان «سازمان هواپیمایی کشوری» زیر پوشش وزارت جنگ رفت و پس از انقلاب ۱۳۵۷ با تصویب شورای انقلاب به وزارت راه و ترابری ملحق شد. شرح وظایف سازمان هواپیمایی کشوری. سازمان هواپیمایی کشوری
سازمان هواپیمایی کشوری. سازمان هواپیمایی کشوری دارای وظایف مصوب ذیل است: رؤسای سازمان. ۱. احمد شفیق (۱۳۲۸-شهریور ۱۳۳۲) ۲. عیسی اوشتوداخ (شهریور ۱۳۳۲-مهر ۱۳۳۶) ۳. ابوالقاسم هوشنگ اربابی (مهر ۱۳۳۶-آبان ۱۳۵۵) ۴. مهدی حاج منیری (آبان ۱۳۵۵-دی ۱۳۵۷) ۵. اکبر اسدالله خان والی (اسفند ۱۳۵۷-اسفند ۱۳۵۸) ۶. امیربهمن باقری (اسفند ۱۳۵۸-مهر ۱۳۵۹) ۷. کاظم صمدیان (مهر ۱۳۵۹-دی ۱۳۶۰) ۸. علی‌محمد نوریان (دی ۱۳۶۰- تیر ۱۳۶۲) ۹. حسن شفتی (تیر ۱۳۶۲-شهریور ۱۳۶۳) ۱۰. مهدی فراشاهی (شهریور ۱۳۶۳-دی ۱۳۶۴) ۱۱. محمدجواد رعنایی‌فر (دی
(شهریور ۱۳۶۳-دی ۱۳۶۴) ۱۱. محمدجواد رعنایی‌فر (دی ۱۳۶۴-فروردین ۱۳۶۸) ۱۲. محمدنبی حبیبی (فروردین ۱۳۶۸-آبان ۱۳۶۸) ۱۳. علی‌محمد نوریان (آبان ۱۳۶۸-آذر ۱۳۷۱) ۱۴. محمد بنی نجاریان (آذر ۱۳۷۱-شهریور ۱۳۷۳) ۱۵. علی شاهچراغی (شهریور ۱۳۷۳-شهریور ۱۳۷۷) ۱۶. اصلان کاظم‌پور (شهریور ۱۳۷۷-دی ۱۳۷۷) ۱۷. بهزاد مظاهری (دی ۱۳۷۷-اسفند ۱۳۸۰) ۱۸. اصغر کتابچی (اسفند ۱۳۸۰-اردیبهشت ۱۳۸۱) ۱۹. روح‌الدین ابوطالبی (اردیبهشت ۱۳۸۱-مهر ۱۳۸۱) ۲۰. حسن حاجعلی فرد (مهر ۱۳۸۱-آبان ۱۳۸۳) ۲۱. نورالله رضایی نیارکی (آبان ۱۳۸۳-دی ۱۳۸۵) ۲۲. حسین خانلری
رضایی نیارکی (آبان ۱۳۸۳-دی ۱۳۸۵) ۲۲. حسین خانلری (دی ۱۳۸۵-تیر ۱۳۸۸) ۲۳. محمدعلی ایلخانی (تیر ۱۳۸۸-مهر ۱۳۸۸) ۲۴. رضا نخجوانی (مهر ۱۳۸۸-اردیبهشت ۱۳۹۱) ۲۵. حمیدرضا پهلوانی (اردیبهشت ۱۳۹۱-آبان ۱۳۹۲) ۲۶. علیرضا جهانگیریان (آبان ۱۳۹۲-تیر ۱۳۹۴) ۲۷. محمد خداکرمی (تیر ۱۳۹۴-مرداد ۱۳۹۴) ۲۸. علی عابدزاده (۲۶ مرداد ۱۳۹۴–۱۵ مرداد ۱۳۹۹) ۲۹. تورج دهقانی زنگنه (۱۵ مرداد ۱۳۹۹–۱۶ تیر ۱۴۰۰) ۳۰. سیاوش امیرمکری (سرپرست ۱۶ تیر-۹ آبان ۱۴۰۰) ۳۱. محمد محمدی‌بخش (۹ آبان ۱۴۰۰-۴ مهر ۱۴۰۳) ۳۲. حسین پورفرزانه (از ۴ مهر ۱۴۰۳ تاکنون‌)
بُرزین، در شاهنامه نام فرزند گرشاسپ و نوه جمشید است. وی از جملهٔ پهلوانان نوذر به شمار می‌آمد. برزین در تاج‌گذاری کیقباد حضور داشت و پس از پیروزی بر تورانیان، پاداش ارزنده دریافت نمود. همچنین برزین به همراه کیکاووس به جنگ مازندران رفت و در دومین نبرد به کین خواهی سیاوش دلاوریها بسیار نمود. برزین در نوند نیز، با رستم و پهلوانان دیگر به شکارگاه افراسیاب رفت. فردوسی در فرازهای گوناگونی از شاهنامهٔ خویش از برزین نام برده، که بیت زیر نمونه‌ای از آنهاست: تصویر اسطوره‌ای برزین. به احتمال قریب به یقین در شاهنامه
برزین. به احتمال قریب به یقین در شاهنامه بیش از یک شخصیت با عنوان برزین وجود داشته است. امّا آنچه مهم بوده احتمالاً عقیده برزین (موبد) است که او را به اسطوره و از سایر اساطیر متمایز نموده است. نخستین بار از آتش تیز برزین در زمان منوچهر یاد شده و متعاقب آن در دوران برخی پادشاهان باستانی نیز از آتش تیز برزین یاد می‌گردد.
تاریک‌شدن زمین پدیده‌ای بود که به‌مدت چند دهه پس از آغاز اندازه‌گیری‌های نظام‌مند میزان تابش‌گیری زمین در دههٔ ۱۹۵۰ روی داد. در حقیقت، این عنوان به واقعه‌ای اشاره دارد که در مدت سه دهه، در حد فاصل سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۹۰ به‌وقوع پیوست و در طی آن به شکل تدریجی، اما پیوسته و بدون انقطاع، از میزان تابش‌گیری مستقیم جهانی در سطح زمین به‌طور چشم‌گیری کاسته‌شد. شدت این رخداد در سراسر زمین یکسان نبود و از مکانی به مکان دیگر تفاوت داشت، با این وجود تخمین زده می‌شود که به مدت سه دهه از سال ۱۹۶۰ تا سال ۱۹۹۰ موجب کاهش ۴
به مدت سه دهه از سال ۱۹۶۰ تا سال ۱۹۹۰ موجب کاهش ۴ درصدی میانگین تابش‌گیری زمین شده‌است.
کارل بروکلمان (۱۷ سپتامبر ۱۸۶۸ – ۶ مه ۱۹۵۶) خاورشناس آلمانی و از بزرگ‌ترین سامی‌شناسان (عرب‌شناسان) در نیمهٔ اول قرن بیستم بود. زندگی‌نامه. کارل بروکلمان، فرزند ارنْست بروکلمان، در ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۸ در روستوک، آلمان به دنیا آمد. در ۱۸۸۶ وارد دانشگاه روستوک شد. نخست به فراگیری زبان و متن‌شناسی یونانی، لاتین، عربی، حبشی و علوم و زبان‌های شرقی و زبان‌های هندواروپایی پرداخت. در سال ۱۸۸۸ در استراسبورگ، فرانسه به محضر درس تئودور نلدکه رفت و در درس زبان‌های سانسکریت و ارمنی و زبان قبطی (مصری قدیم) حاضر شد. در ۱۸۹۰،
و ارمنی و زبان قبطی (مصری قدیم) حاضر شد. در ۱۸۹۰، زیر نظر نلدکه، از دانشگاه استراسبورگ درجهٔ دکتری گرفت و در یکی از مدرسه‌های پروتستانی آغاز به تدریس کرد. در همین اوقات، به گردآوری موادی برای تألیف فرهنگ سریانی پرداخت. در فوریهٔ ۱۸۹۵ این فرهنگ با نام "واژه‌نامهٔ سریانی" منتشر شد. پس از آن، به دعوت ادوارد زاخائو، در نشر تحقیقی و انتقادیِ کتاب "طبقات ابن سعد" شرکت کرد. بروکلمان، برای گردآوری نسخه‌های خطیِ این کتاب، در سال ۱۸۹۵ به لندن و استانبول سفر کرد و با استفاده از این فرصت، به تصحیح متن "عیون‌الاخبار"
استفاده از این فرصت، به تصحیح متن "عیون‌الاخبار" ابن قتیبه پرداخت و در ۱۸۹۶ به برسلاو بازگشت. جلد هشتم از "طبقات ابن سعد" به کوشش بروکلمان در ۱۹۰۴ به وسیلهٔ آکادمی برلین منتشر شد. اثر مشهور او، با عنوان "تاریخ ادبیات عربی"، طی سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۲ منتشر شد، و به‌صورت نهایی خود با ملحقات آن، طی سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۲ در پنج جلد انتشار یافت و با استقبال خاورشناسان و اسلام‌شناسان مواجه شد؛ زیرا مشتمل بر همهٔ آثاری بود که به زبان عربی تحریر یافته بود. در بهار ۱۹۰۰، ادوارد زاخائو از بروکلمان خواست تا تدریس زبان عربی
زاخائو از بروکلمان خواست تا تدریس زبان عربی را در مدرسهٔ زبان‌های شرقی برلین بپذیرد. در تابستان همان سال، کرسی دانشگاه‌های ارلانگن و برسلاو به وی پیشنهاد شد، و او ترجیح داد که به برسلاو برود. از همین زمان، بروکلمان در تألیف مجموعه‌ای دربارهٔ تاریخ ادبیات شرق، که از ۱۹۰۱ آغاز شده بود، سهیم شد و تألیف جزء هفتم از این مجموعه، بخش «تاریخ ادبیات مسیحی در شرق» را که شامل ادبیات سریانی و عربی می‌شد، به عهده گرفت. سپس، در ۱۹۰۳، از او دعوت شد که در دانشگاه کونیگسبرگ تدریس کند. او در آنجا بیشتر کتاب‌های خود ازجمله
تدریس کند. او در آنجا بیشتر کتاب‌های خود ازجمله "دستور تطبیقی زبان‌های سامی" (دو مجلد ۱۹۰۷–۱۹۱۳) را تألیف کرد. در ۱۹۰۹ در دانشگاه هاله متصدی کرسی خاورشناسی شد و از ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۲ در آنجا بود. در همان‌جا جزء دوم کتاب "دستور تطبیقی زبان‌های سامی" را نوشت و ویرایش دوم "فرهنگ سریانی" را آماده کرد، ولی جنگ جهانی اول کار او را کند ساخت، زیرا بسیاری از متون سریانی که در خارج آلمان منتشر شده بود به آلمان نمی‌رسید. جزء اول این کتاب در ۱۹۱۸ منتشر شد و نشر کامل آن در ۱۹۲۸ صورت گرفت. بروکلمان، به‌موازات توجه به زبان‌های
صورت گرفت. بروکلمان، به‌موازات توجه به زبان‌های سامی، به زبان ترکی نیز عنایت داشت و در آغاز جنگ جهانی دوم "دیوان لغات الترک" کاشغری را در استانبول چاپ کرد. این کتاب مشتمل بر اطلاعات فراوانی از اقوام ترک در آسیای مرکزی بود، و براساس همین کتاب، "کنزاللغه ترکی میانه" را تألیف کرد که با کمک آکادمی علوم مجارستان به چاپ رسید. بروکلمان در تابستان ۱۹۳۲ به ریاست دانشگاه برسلاو منصوب گشت. در این دوران، دانشجویان بر ضد کوهن، که یهودی بود، تظاهرات کردند، و چون بروکلمان از آزادی دانشگاه در انتخاب استادان به هر مذهبی که
از آزادی دانشگاه در انتخاب استادان به هر مذهبی که باشند دفاع می‌کرد، در ۱۹۳۳ ناچار به استعفا گردید، ولی کرسی استادی خود را در دانشگاه تا پاییز ۱۹۳۵ که بازنشسته شد حفظ کرد. او در بهار ۱۹۳۷ به شهر هاله منتقل گشت تا بتواند از کتابخانهٔ خاورشناسی آلمانی آنجا استفاده کند و به تصحیح و تکمیل کار اصلی خود، "تاریخ تألیفات عربی"، بپردازد. در سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۹۱۴، بروکلمان به گردآوری اطلاعات دربارهٔ تاریخ اسلام پرداخت و نگارش فصل «تاریخ اسلام» را در اثری که زیرنظر یولیوس فون پلوگ هارتونگ دربارهٔ تاریخ جهان نوشته
یولیوس فون پلوگ هارتونگ دربارهٔ تاریخ جهان نوشته می‌شد، به عهده گرفت. این فصل به‌طور فشرده تاریخ اسلام را از آغاز تا زمان تألیف دربرمی‌گرفت. بروکلمان در طی ۲۵ سال این مطلب را گسترش داد و فصلی دراز دربارهٔ اوضاع دولت‌های جدید اسلامی بعد از جنگ جهانی اول تا ۱۹۳۹ بر آن افزود. حاصل کار، کتاب مشهور و معتبر "تاریخ ملل و دول اسلامی" بود که در سال ۱۹۳۹ انتشار یافت. بروکلمان در تابستان ۱۹۵۳ برای بار دوم بازنشسته شد، ولی درس و بحث را رها نکرد. سرانجام در ۶ مه ۱۹۵۶ درگذشت.
کازا میلا (به اسپانیایی: Casa Milà)، همین‌طور شناخته‌شده با نام لا پدررا (La Pedrera) (واژهٔ کاتالان برای معدن سنگ)، ساختمانی است که توسط آنتونی گائودی، معمار نامدار کاتالونیایی، در شهر بارسلون در کشور اسپانیا ساخته شده‌است. ساخت کازا از ۱۹۰۵ آغاز و تا ۱۹۱۰ به طول انجامید و رسماً در سال ۱۹۱۲ از آن رونمایی شد. این ساختمان یکی از آثار گائودی در فهرست میراث جهانی یونسکو است. بسیاری، "کازا میلا" را موفق‌ترین ساختهٔ غیرمذهبی گائودی می‌دانند. خود گائودی، آن را «لایه‌ای از سنگ که گل‌ها و گیاهان روندهٔ بالکن‌هایش
از سنگ که گل‌ها و گیاهان روندهٔ بالکن‌هایش به آن غنا بخشیده‌اند و همواره رنگ آن را تغییر می‌دهند» توصیف کرده‌است. زیبایی و بدعت کازا میلا، نه‌تنها در نمای ساختمان، که در اتاق‌ها و پاسیوهای آن نیز به‌چشم می‌آیند. دودکش‌ها و مجسمه‌های متعدد روی تراس ساختمان هم از جاذبه‌های گردشگری شهر بارسلون است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Casa_Milà
صادق نوجوکی (زادهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۲۹) موسیقی‌دان، آهنگساز، تنظیم‌کننده و نوازندهٔ پیانوی برجستهٔ موسیقی کلاسیک و پاپ ایرانی است. وی آهنگساز پیشگام و نوآور در استفاده از ارکستر زهی و پیانو در موسیقی پاپ ایران است. او هم‌اکنون مقیم لس‌آنجلس آمریکا است. زندگی‌نامه. صادق نوجوکی در ۲۲ بهمن ۱۳۲۹ در تهران زاده شد. خانوادهٔ وی با موسیقی بیگانه نبودند. مادر او تار می‌نواخت و همچنین فعالیت‌های پسر دایی او سیروس آرمین (در نوازندگی سنتور) و پسرخالهٔ او هوشنگ مهاجری (در نوازندگی ویولن)، سبب جذب وی به موسیقی شد. وی در ابتدا
ویولن)، سبب جذب وی به موسیقی شد. وی در ابتدا فراگیری موسیقی را نزد محمد احمدزاده آغاز کرد و مدتی بعد، منوچهر جهانبگلو استاد او شد و به واسطهٔ این استاد موسیقی، با علی تجویدی آشنا شد و نکاتی را از وی فرا گرفت. او در سنین هفده-هجده‌سالگی در زمانی که به دبیرستان می‌رفت در گروه‌هایی که با همسالان خود تشکیل می‌داد، به‌عنوان نوازندهٔ کیبورد و آکاردئون فعالیت می‌کرد. خوانندگان گروه، سُلی، مرتضی برجسته و عباس وفایی (وفا) بودند. در این زمان او برای این گروه‌ها آهنگ‌هایی می‌ساخت که دو تای از آن‌ها با نام‌های «معما»
می‌ساخت که دو تای از آن‌ها با نام‌های «معما» و «خوب من» با صدای عباس وفایی پخش شدند. کارهای رسمی‌ای که از او معروف شدند و آغاز کار حرفه‌ای او نیز بودند، دو آهنگ با نام‌های «رودخونه‌ها» با صدای رامش و «سَرسپرده» با صدای ستار بودند. صادق نوجوکی پس از سفر به آمریکا، دورهٔ آزاد موسیقی دانشگاه بین‌المللی سن دیگو را گذراند. وی چند موسیقی تبلیغاتی نیز برای شرکت‌های خارجی ساخته است و چون در زمینهٔ موسیقیِ متن از همان اوایل فعالیت حرفه‌ای خود (یعنی سال ۵۷) از ایران خارج شد، زمینهٔ مناسبی برای ارتباط وی با
از ایران خارج شد، زمینهٔ مناسبی برای ارتباط وی با فیلم‌سازان خارجی مهیا نشد. دیدگاه‌ها. وی دلیل متنوع بودن ساخته‌های خود را علاقه، صرف زمان، تفکر و احساس می‌داند. او دلیل دیگر تنوع آثار خود را متفاوت بودنِ تحصیلات خود از موسیقی و نیز تعامل با انسان‌های مختلف می‌داند. همچنین او استفاده از دانش ریاضی را در کار آهنگسازی خود مهم می‌داند. وی زمان لازم برای تولد یک اثر موسیقایی را یک ثانیه می‌داند. همکاری با سایر هنرمندان. از خوانندگان سرشناسی که با صادق نوجوکی همکاری داشته‌اند می‌توان به معین، ویگن، ستار،