payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای بخش اعظمی از نودها امکان‌پذیر نیست. UDP معمولاً خروجی بالاتر و میزان تأخیر کمتری را تولید می‌کند و بنابراین از آن می‌توان در ارتباطات چندرسانه‌ای زنده که در آن از دست رفتن معقول بسته‌های اطلاعاتی قابل پذیرش باشد استفاده کرد، مانند IP-TV و IP-telephony و نیز بازی‌های رایانه‌ای برخط. در بسیاری از شبکه‌های رایانه‌ای که مبتنی بر IP نیستند نظیر اکس ۲۵ (X.۲۵)، بازپخش قاب (Frame Relay) و ATM یا حالت انتقال ناهمگام، ارتباط اتصال گرا به جای اینکه در لایه انتقال پیاده‌سازی شود در لایه شبکه یا لایه پیوندداده
پیاده‌سازی شود در لایه شبکه یا لایه پیوندداده تعبیه می‌شود. در اکس ۲۵، در مودم‌های شبکه تلفنی و نیز در سیستم‌های ارتباطی بی‌سیم، ارتباط نود به نود قابل اطمینان در پروتکل‌های لایه‌های پایین‌تر تعبیه می‌شوند. مدل OSI پنج کلاس از پروتکل‌های انتقال را تعریف می‌کند، "TP۰" با کمترین امکان کشف خطا تا "TP۴" که برای شبکه‌های با قابلیت اطمینان پایین‌تر طراحی شده‌است. پروتکل‌ها. تعریف دقیقی که بتوان به‌واسطه آن پروتکل‌های لایه انتقال را توصیف کرد وجود ندارد. موارد زیر فهرست کوچکی از پروتکل‌های این لایه هستند
باشگاه منچستر یونایتد در سال ۱۸۷۸ با نام باشگاه فوتبال نیوتون هیث تأسیس گردید. در سال ۱۹۰۲ نامش به منچستر یونایتد تغییر یافت. این مقاله نگاهی کوتاه به تاریخچه مالکان باشگاه و مالکیت خانواده گلیزرها بر باشگاه منچستریونایتد دارد. تاریخچه مالکیت. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد توسط شرکت راه‌آهن لانکشایر و یورکشایر تأسیس شد و در سال ۱۸۹۲ سهام آن به صورت اوراق بهادار ۱ پوندی به فروش گذاشته شد. در سال ۱۹۰۲، چهار سرمایه‌دار که یکی از آن‌ها جان هنری دیویس بود، هر کدام در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایه‌گذاری کردند و باشگاه را
در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایه‌گذاری کردند و باشگاه را از ورشکستگی نجات دادند. بعد از مرگ دیویس در سال ۱۹۲۷، باشگاه دوباره در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون با سرمایه‌گذاری ۲٬۰۰۰ پوند، کنترل باشگاه را در دست گرفت. گیبسون در سال ۱۹۴۸، کار ادارهٔ باشگاه را به پسرش آلن، واگذار کرد. گیبسون سه سال بعد درگذشت. خانوادهٔ گیبسون مالکیت باشگاه را حفظ کردند، اما مدیریت باشگاه را به هارولد هاردمن، بازیکن سابق این تیم، سپردند. چند روز پس از فاجعه مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی
مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی نیز بود، به هیئت مدیره پیشنهاد شد. وی ۴۰٬۰۰۰ پوند در باشگاه سرمایه‌گذاری کرد، ۵۴٪ سهام کل باشگاه را تصاحب کرد و در سال ۱۹۵۴، مدیر باشگاه شد. وقتی لیلیان گیبسون در ژانویه ۱۹۷۱ درگذشت، سهام وی به آلن گیبسون رسید. آلن مقداری از سهم خود را به پسر لوئیس ادواردز، مارتین، فروخت. مارتین ادواردز، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ ادارهٔ باشگاه را در دست گرفت. رابرت مکسول که سرمایه‌داری بزرگ در حوزهٔ رسانه‌ها بود، تلاش کرد تا باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت.
باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت. در سال ۱۹۸۹، مارتین ادواردز می‌خواست تا باشگاه را با مبلغ ۲۰ میلیون پوند به مایکل نایتون بفروشد، اما موفق نشد و به‌جای آن، نایتون به هیئت مدیرهٔ باشگاه پیوست. منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۱، بار دیگر به بورس انگلستان (بورس لندن) رفت و ۶٫۷ میلیون پوند از سهامش فروخته شد. در سال ۱۹۹۸، پیشنهاد دیگری برای خرید منچستر یونایتد به آن باشگاه ارائه شد. این بار از طرف یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران رسانه‌ای دنیا یعنی روپرت مرداک. سهام‌داران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و
مرداک. سهام‌داران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و گروه "اعتماد حامیان منچستر یونایتد" هواداران را به خرید سهام باشگاه تشویق کرد تا مرداک باشگاه را صاحب نشود. پیشنهاد مرداک در آن زمان نظیر نداشت. او برای خرید باشگاه ۶۲۳ میلیون پوند پیشنهاد کرده بود. هیئت مدیره با فروش باشگاه موافقت کرد، اما از یک سو به علت مخالفت شدید هواداران این تیم و راه اندازی تجمع اعتراضی آنان علیه واگذاری باشگاه به مرداک و مداخله کمیسیون انحصار و ادغام بریتانیا در آوریل ۱۹۹۹ از سوی دیگر، این قرارداد لغو شد. چند سال بعد، بین سرمربی
دیگر، این قرارداد لغو شد. چند سال بعد، بین سرمربی باشگاه سر الکس فرگوسن و مدیران آن یعنی جان مگنیر و جان پاتریک مک‌کانوس (که تا آن زمان بیشتر سهام باشگاه را تصاحب کرده بودند) جنگ قدرت درگرفت. این دو سعی کردند تا فرگوسن را از منصبش برکنار کنند. هیئت مدیره پاسخ آن‌ها را با کم کردن سهمشان و اخراج تدریجی‌شان از باشگاه داد. در همین مدت، پسران مالکوم گلیزر به دنبال مدیریت تیمی در اروپا بودند. آن‌ها تا آن موقع مالکیت چند تیم ورزشی آمریکایی را اختیار داشتند و به دنبال سرمایه‌گذاری ورزشی در اروپا بودند. تصاحب
به دنبال سرمایه‌گذاری ورزشی در اروپا بودند. تصاحب باشگاه توسط گلیزرها. در ۱۲ مه سال ۲۰۰۵، مالکوم گلیزر با جان پاتریک مک‌کانوس و جان مگنیر به توافق رسید و ابتدا ۲۸٫۷٪ از سهام آن‌ها را خرید. او کم‌کم سهمش را افزایش داد تا نهایتاً در ۲۸ ژوئن، صاحب ۹۹٪ سهام باشگاه شد و کنترل کل باشگاه را به دست گرفت. مالکیت خانواده گلیزرها بر منچستر یونایتد بی‌حاشیه نبود و تجمعات و اعتراضات گسترده‌ای توسط هواداران تیم منچستر علیه این واگذاری انجام گرفت. مشکلات پس از خرید باشگاه. در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند
در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند بدهی دارد و در نتیجه سود سالانه باشگاه به ۶۲ میلیون پوند کاهش می‌یابد. در ژانویه ۲۰۱۰، باشگاه با بدهی ۷۱۶٬۵ میلیون پوند (۱٬۱۷ میلیارد دلار) مجبور شد تا ۵۰۴ میلیون پوند از سهام خود را از طریق اوراق بهادار به فروش بگذارد که به آن‌ها کمک کرد تا ۵۰۹ میلیون پوند از بدهی خود به بانک‌های خارجی را بپردازد. سود سالیانهٔ باشگاه به ۴۵ میلیون پوند تقلیل یافت و این باعث شروع اعتراض هواداران شد. از آن زمان بعد گروه‌های هواداری در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای
در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای سبز و طلایی رنگ (به رنگ لباس تیم اولیه یعنی نیوتون هیث) در ورزشگاه و زمین تمرین باشگاه حاضر می‌شوند و در نهایت این گروه‌های هواداری اعتراضی تیم یونایتد آف منچستر را به‌وجود آوردند که لباس نیوتون هیث لباس آنها بود.
عرب‌ستیزی به احساسات و اعمالی که حاوی تبعیض، عملیات خصمانه، نفرت یا پیش‌داوری علیه مردمان عرب یا نژاد عرب، یا گروه‌های خاصی از مردم عرب باشد، گفته می‌شود. عرب ستیزی عموماً با اسلام‌هراسی اشتباه گرفته می‌شود. عرب ستیزی می‌تواند از نفرت شخصی تا عقاید عامیانه کل یک فرهنگ، ناحیه یا کشور را شامل شود. استرالیا. رهبران استرالیا ناآرامی‌های خیابانی در دسامبر ۲۰۰۵ میلادی در آن کشور را به نژادپرستی و عرب‌ستیزی توصیف کردند و رئیس مجلس نیوساوث ولز موریس ایما گفت چهره زشت نژادپرستی در استرالیا نمایان شده‌است. اسرائیل.
نژادپرستی در استرالیا نمایان شده‌است. اسرائیل. در اکتبر سال ۲۰۰۰ میلادی سالگرد آغاز جنگ یوم کیپور هزاران یهودی طی تظاهراتی در شهرهای ناصره و تل‌آویو اقدام به پرتاب سنگ به سوی عرب‌های حاضر کردند و با سر دادن شعار "مرگ بر عرب" به تخریب دارایی‌های عرب‌ها پرداختند. روزنامهٔ اسرائیلی هاآرتص پس از این حوادث نوشت: بعد از این حوادث، امسال یوم کیپور بعنوان روزی مملو از خشونت و نژادپرستی یهود علیه عرب مشهور خواهد شد. در این ناآرامی‌ها دو عرب کشته و تعدادی زخمی شدند. حزب ملی‌گرای اسرائیل خانه ما که در سال ۲۰۰۶ میلادی
ملی‌گرای اسرائیل خانه ما که در سال ۲۰۰۶ میلادی تنها ۱۱ کرسی مجلس را داشت به دلیل استقبال مردم از سیاست‌های عرب ستیزانه‌اش در سال ۲۰۰۹ میلادی توانست ۱۵ کرسی را از آن خود کند. این حزب در ادامهٔ سیاست تأسیس یک کشور فلسطینی مستقل، مرزهای اسرائیل را چنان ترسیم کرده بود تا بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ عرب اسرائیلی در قلمرو دولت فلسطین قرار گیرند و به جای آن شهرک‌های یهودی‌نشین کرانه باختری به اسرائیل منضم شود. همچنین مهاجرت اجباری عرب‌های ساکن اسرائیل از دیگر سیاست‌های آن‌ها بود. این طرح که به طرح لیبرمن نیز مشهور است از سوی
این طرح که به طرح لیبرمن نیز مشهور است از سوی روزنامهٔ گاردین یک طرح عرب ستیز توصیف شده‌است. آویگدور لیبرمن رهبر حزب اسرائیل خانه ماست توسط ایهود باراک بعنوان وزیر تهدیدات استراتژیک به کابینه راه یافت. احمد طیبی عضو عرب کنست، لیبرمن را سیاستمداری بسیار خطرناک و پیچیده توصیف کرد که حمایت خود را از طریق نژادستیزی کسب کرده‌است. یهودا بن مایر در ستون نظرات هاآرتص به لیبرمان برچسب نژادپرستی زده‌است. یحیل حزان عضو کنست در سال ۲۰۰۴ میلادی عرب‌ها به کرم تشبیه کرد و گفت آن‌ها مانند کرم، همه جا هستند. در زیرِزمین و
گفت آن‌ها مانند کرم، همه جا هستند. در زیرِزمین و روی زمین حاضرند. رافائل ایتان رئیس سابق ستاد نیروهای مسلح اسرائیل گفت: تا زمانی فلسطینی‌ها امنیت رفت‌وآمد خودروها در جاده‌ها را به خطر می‌اندازند، می‌بایست آزادی رفت‌وآمد آنها را محدود کرد تا مانند سوسک‌هایی که در یک بطری محصور و به آنها مواد مخدر داده شده‌است، شوند. در الخلیل فردی ناشناس با اسپری رنگی روی دیوار شعارهای "عرب‌ها را در کوره‌های آدم پزی بیندازید" و "عرب، انسان فرعی است"، نوشت. در اورشلیم نیز نقاشی‌های دیواری با موضوع عرب‌ستیزی کشیده شد. در
نقاشی‌های دیواری با موضوع عرب‌ستیزی کشیده شد. در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ کتاب‌های جغرافی مدارس ابتدایی و راهنمایی عرب‌ها را افرادی بدوی، کثیف، آشفته، پرخاشگر و دشمن یهود معرفی می‌کرد. کتاب‌های تاریخ ابتدایی نیز از عرب‌ها به بدی یاد می‌کرد. کتاب‌های درسی تاریخ دوره دبیرستان که اکثراً به مناقشات اسرائیل و عرب‌ها اشاره می‌کرد، با دیدی منفی، عرب‌ها را سرسخت و سازش‌ناپذیر یاد می‌کرد. اعراب بادیه‌نشین ساکن جنوب اسرائیل با گزارشی با سازمان ملل متحد، ادعای دولت اسرائیل مبنی برای برابری شهروندان در آن کشور را نفی کردند.
برای برابری شهروندان در آن کشور را نفی کردند. بدویان گزارش دادند که شهرهای محل سکونت آنان در مقایسه با شهرهای یهودیان از امکاناتی مانند آب و دیگر خدمات شهری کمتری برخوردار هستند. علی‌رغم توصیه دیوان عالی اسرائیل، بئرشبع از به رسمیت شناختن منطقه مقدس بدویان خودداری می‌کند. پس از حملهٔ تروریستی عدن ناتان زادا، سرباز ارتش اسرائیل، به اتوبوس حامل عرب‌های ساکن اسرائیل در سال ۲۰۰۵ میلادی که باعث مرگ ۴ عرب اسرائیلی شد، عرب‌های اسرائیل از افزایش اینگونه حملات ابراز نگرانی کردند و آن را یک اقدام برنامه‌ریزی شده
نگرانی کردند و آن را یک اقدام برنامه‌ریزی شده خواندند. عابد اینبیتاوی یک سخنگوی عرب‌های اسرائیلی در گفتگو با جروزالم پست گفت که این حرکت را نشانهٔ رشد روزافزون فاشیسم و نژادپرستی در جامعهٔ اسرائیل نسبت به عرب‌ها می‌داند. اغلب فوتبالیست‌های عرب اسرائیلی با شعارهایی مانند "نه عرب‌ها، نه تروریسم" از سوی تماشاگران روبرو می‌شوند. عباس ذاکور عضو عرب کنیست اسرائیل در حادثه‌ای که به جنایتِ نفرت مشهور شد، توسط مهاجران روسی که شعارهای عرب‌ستیزانه فریاد می‌کردند، با ضربات چاقو به قتل رسید. نتایج نظرسنجی یک مؤسسهٔ
ضربات چاقو به قتل رسید. نتایج نظرسنجی یک مؤسسهٔ تحقیقاتی در سال ۲۰۰۶ میلادی نشان داده‌است که ۴۱٪ اسرائیلی‌ها از تبعیض نژادی علیه عرب‌های اسرائیلی حمایت می‌کنند، ۴۰٪ بر این باورند که دولت باید به مهاجرت عرب‌ها از اسرائیل کمک کند و ۶۳٪ عرب‌ها را برای امنیت و جمعیت اسرائیل یک تهدید می‌دانند. همچنین این نظرسنجی نشان داده‌است بیش از دو سوم اسرائیلی‌ها خواهان زندگی در ساختمانی که یک عرب نیز در آنجا ساکن است، نیستند. ۳۶٪ فرهنگ عربی را عقب‌افتاده می‌دانند و ۱۸٪ آن‌ها نیز از شنیدن گفتگوهای عربی بیزارند. در سال ۲۰۰۷
نیز از شنیدن گفتگوهای عربی بیزارند. در سال ۲۰۰۷ میلادی انجمن حقوق مدنی اسرائیل گزارش داد که دیدگاه‌های عرب ستیز دو برابر شده و حوادث نژادپرستانه ضد عرب ۲۶٪ افزایش یافته‌است. این گزارش نشان می‌داد که نیمی از اسرائیلی‌های یهودی باور داشتند که عرب‌های اسرائیلی نباید حقوق برابر با سایرین داشته باشند. ۵۰٪ دولت را به مهاجرت دادن عرب‌ها تشویق می‌کردند. ۷۵٪ جوانان یهودی معتقد بودند که عرب‌ها هوش و پاکی کمتری نسب به یهودی‌ها دارند. مرکز موساوا که یک مرکز حمایتی برای عرب‌ها در اسرائیل است گزارش داد که حوادث
برای عرب‌ها در اسرائیل است گزارش داد که حوادث نژادپرستانه علیه عرب‌ها در سال ۲۰۰۸ میلادی ده برابر شده‌است. بیشتر این حوادث در بیت‌المقدس گزارش شده‌است. این گزارش با نکوهش رهبران اسرائیل گفت: این حملات نتیجه قضا و قدر نیست، بل نتیجه تحریک جامعه از سوی رهبران دینی و سیاسی به خشونت علیه عرب‌ها است. پس از آنکه چند سرباز ارتش اسرائیل، در سال ۲۰۰۹ میلادی و پس از جنگ غزه، کاریکاتورها و شعارهای توهین‌آمیزی نسبت به فلسطینی‌ها روی تی‌شرت‌های خود چاپ کرده بودند، انتقاداتی متوجه ارتش اسرائیل شد. در مارس ۲۰۰۹ میلادی یک
متوجه ارتش اسرائیل شد. در مارس ۲۰۰۹ میلادی یک سلسله مراسم که با عنوان بیت المقدس، پایتخت فرهنگ عرب در آن شهر، ناصره و دیگر مناطق کشور برنامه‌ریزی و برگزار شده بود برای بار دوم از سوی آوی دیچتر وزیر امنیت داخلی اسرائیل، غیرقانونی خوانده شدند. رامی جرائیسی شهردار ناصره این حرکت را یک رفتار ضد عربی نامید. دیچتر معتقد بود این مراسم باعث نقض توافق موقت، بین فلسطین و اسرائیل می‌شد. ایران. در ایران نیز مواردی دال بر عرب‌ستیزی دیده شده‌است که برخی از متخصصان در این باره موضوعات و اشاراتی داشته‌اند. دکتر ناصر فکوهی
باره موضوعات و اشاراتی داشته‌اند. دکتر ناصر فکوهی دربارهٔ آسیب‌شناسی روشنفکری معاصر ایران به این نکته اشاره کرده‌است. او معتقد است که گفتمانِ ملی‌گرایانه افراطی (شوونیستی)، در ایران که به شدت «نژاد پرستانه»، باستان‌گرا و به دور از تعقل است با تمامِ مشخصاتِ شوونیسم در سطح جهان و در میان احزاب فاشیستی، چون بیگانه‌هراسی، نفرت‌نژادی و ضد قومی بودن است و می‌تواند خطرناک باشد. فکوهی همچنین بر این باور است که این گفتمان مثلاً به سهولت لحن و رویکردهای «ضدعرب» به خود می‌گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی
می‌گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی چند میلیونی از عرب‌ها در (اهواز، بوشهر) داریم، که هم میهنان ما هستند. گروهی از روشنفکرانِ ایران، مواضعِ ملی‌گرایانهٔ ضدِعرب و تاریخی می‌گیرند و بحث را براساسِ محوریت ایرانِ مرکزی پیش می‌برند، به خود زحمتِ آن را نمی‌دهند تا ببینند مسائل بر سر چیست و به نشان دادنِ واکنش‌هایی بسنده می‌کنند.
حساب بانکی نشان دهنده ثبت وقایع حساب مالی بین مشتری بانک و مؤسسهٔ مالی (بانکی) است. حساب بانکی از نظر بانکداری ممکن است یکی از انواع زیر باشد: حساب جاری (Transaction account). در بانکداری بین‌المللی حسابهایی وجود دارند که به منظور عملیات روزمره دریافت و پرداخت استفاده می‌شوند. به اینگونه حسابها هیچ‌گونه سودی از طرف بانک پرداخت نمی‌شود ولی خدمات گسترده‌ای از قبیل کارت و چک روی آن تعریف می‌گردد. به این حسابها حسابهای جاری گفته می‌شود. حتی در برخی بانکهای خارجی از اینگونه حسابها کارمزد هم دریافت می‌گردد.در
از اینگونه حسابها کارمزد هم دریافت می‌گردد.در ایران با توجه به شرایط و بومی سازی بانکداری بین‌الملل و تطبیق صنعت با فقه اسلامی و شیعی حساب قرض الحسنه تعریف شده که به عنوان قرض صاحب حساب به بانک است که هر زمان صاحب حساب اراده کند می‌تواند دریافت نماید. حساب پس‌انداز (Savings account). حسابهایی که طی قرارداد آن صاحب حساب پول خود را در یک محدوده زمانی در اختیار بانک قرار می‌دهد که بانک با آن کار کند. در بانکداری بین‌الملل بانک مبالغ را جمع‌آوری کرده و با پول کار می‌کند و به عنوان سبدگردان مسئولیت تولید سود را
می‌کند و به عنوان سبدگردان مسئولیت تولید سود را بر عهده می‌گیرد و به صاحب حساب هم سود می‌دهد. در بانکداری ایران بانک از طرف صاحب حساب وکیل در سرمایه‌گذاری می‌شود و از سود حاصل حق‌الوکاله خود را برداشت می‌کند و بقیه را به صاحب حساب می‌پردازد. گواهی سپرده (Deposit account). حسابهایی که با زمان بلندتری نسبت به پس‌انداز و با تعهد زمانی مشخص و ثابت سپرده گذار پول خود را به بانک می‌سپرد و بانک سرمایه‌گذاری و سود خود را برداشته و سود صاحب حساب را نیز پرداخت می‌نماید. الگوریتم شماره حساب / شماره مشتری در بانکداری.
الگوریتم شماره حساب / شماره مشتری در بانکداری. شماره‌ای که به مشتری داده می‌شود از چهار بخش تشکیل شده‌است: در این الگوریتم، در قسمت رمز می‌توان از عدد صفر تا هر شماره‌ای که نیاز باشد به این شماره مشتری اختصاص داد که در جاهایی که نیاز به یک حساب و چندین سرفصل دارند بسیار مفید می‌باشد. انواع حساب‌ها. حساب‌های بانکی انواع گوناگونی دارند. بعضی از حساب‌ها به صورت سپرده مالی مشتریان در نزد بانک‌ها می‌باشند و بعضی حساب‌های مالی برای دریافت وام از مؤسسه مربوط است.با کارت نقدی (debit card) مشتری می‌تواند از حساب
کارت نقدی (debit card) مشتری می‌تواند از حساب خود پول برداشت کند (همانند کارت عابربانک)با کارت اعتباری (credit card) مشتری می‌تواند تا سقف مشخصی پول برداشت کند و این پول را مدتی بعد به بانک پرداخت کند؛ بنابراین با کارت اعتباری مشتری به بانک مقروض می‌شود و طبعاً بانک می‌تواند بر روی این قرض سود یا ربا مطالبه کند.
پرواز ۵۷ مجموعه طنز تلویزیونی‌ای به کارگردانی شیرین جاهد بود که در دهه فجر سال ۱۳۷۲ از شبکه یک سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. این مجموعهٔ کمدی را می‌توان دومین نقطهٔ عطف مجموعه‌های کمدی تلویزیونی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران دانست. لازم به‌ذکر است که نصرالله رادش با بازی در این کمدی تلویزیونی وارد عرصهٔ تلویزیون و کمدی ایران گردیده است.
عصر اسطوره‌ها یک بازی ویدئویی بر پایه اسطوره‌شناسی در سبک استراتژی هم‌زمان است که توسط استودیو انسمبل طراحی و ساخته شد. این بازی برای نخستین بار توسط مایکروسافت گیم استودیوز در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۲ در منطقه آمریکای شمالی و در ۱۱ نوامبر همان سال در اروپا منتشر گشت. "عصر اساطیر" یک نسخه فرعی از مجموعه بازی‌های "عصر فرمانروایان" محسوب می‌گردد. این بازی به اسطوره‌شناسی دوران‌هایی چون اساطیر یونانی، مصر باستان و اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی می‌پردازد. در سال ۲۰۰۳ یک بسته الحاقی با عنوان ' عرضه شد. در ۸ مه ۲۰۱۴، "عصر اساطیر
با عنوان ' عرضه شد. در ۸ مه ۲۰۱۴، "عصر اساطیر نسخه توسعه‌یافته" از طریق استیم برای مایکروسافت ویندوز در دسترس قرار گرفت. همچنین نسخه‌ای بازسازی شده از این عنوان تحت نام ' در ۴ سپتامبر ۲۰۲۴، برای ویندوز و کنسول ایکس‌باکس سری اکس/اس منتشر شد. روند بازی. مانند بسیاری دیگر از بازی‌های استراتژی هم‌زمان، عصر اساطیر بر اساس ایجاد شهرها و ساختمان‌ها، جمع‌آوری منابع، ایجاد ارتش و در نهایت از بین بردن واحدهای دشمن طراحی شده است. در این روش، بازیکن قادر به شکست و فتح شهرها و تمدن‌های رقیب است. بازیکن با قبیله خود در
شهرها و تمدن‌های رقیب است. بازیکن با قبیله خود در چهار «عصر» به بازی می‌پردازد: عصر کهنه، عصر کلاسیک، عصر قهرمانان و در نهایت عصر اساطیر. هر ارتقاء به عصر بالاتر احتیاج به منابع و برخی ساختمان‌ها دارد و فناوری‌های جدیدی به همراه دارد. داستان. سه تمدن قابل در بازی عصر اساطیر وجود دارد: که یونانیان، مصریان، و مردمان شمالی اروپا (اسکاندیناوی) هستند. هر تمدنی دارای خدایان اصلی از جمله زئوس، رع یا اودین است. بازیکن یکی از خدایان را قبل از شروع بازی انتخاب می‌کند. در حین بازی بازیکن پس از ساختن ساختمان‌های مورد
در حین بازی بازیکن پس از ساختن ساختمان‌های مورد نیاز و جمع‌آوری منابع مورد نیاز با انتخاب یکی از الهه‌ها به عصر بعدی می‌رود. هر تمدن علاوه بر سربازان مخصوص به خود امکان پرورش موجودات افسانه‌ای که به واسطهٔ الهه‌ها در اختیار قرار می‌گیرد را نیز دارد. چهار منبع در عصر اساطیر وجود دارد: غذا، چوب، طلا و حمایت خدایان؛ بر خلاف بازی‌های قبلی ساخته شده توسط استودیو انسمبل این بازی منابع سنگ را شامل نمی‌شود. منابع برای آموزش واحدها، ساخت ساختمان‌ها، و فناوری‌های جدید مورد استفاده قرار می‌گیرند. واحد غیرنظامی یعنی
مورد استفاده قرار می‌گیرند. واحد غیرنظامی یعنی روستاییان یونانی، شکارچیان و کوتوله‌های شمالی، کارگران مصری و قایق‌های ماهیگیری برای جمع‌آوری منابع استفاده می‌شوند. صید حیوانات، جمع‌آوری میوه‌ها، برداشت دام، کشاورزی و ماهیگیری روش‌هایی هستند که از طریق آن می‌توان مواد غذایی را جمع‌آوری کرد. چوب را تنها با قطع کردن درختان می‌توان بدست آورد و طلا از طریق برداشت از معادن طلا، تجارت و دریافت مالیات بدست می‌آید. هر تمدنی می‌تواند با ارتقاء سطح خود میزان جمع‌آوری این منابع را افزایش دهد. بازتاب‌ها. تا ماه اوت
این منابع را افزایش دهد. بازتاب‌ها. تا ماه اوت ۲۰۰۶ در ایالات متحده ۸۷۰٬۰۰۰ نسخه فروخت و ۳۱٬۹ میلیون دلار درآمد کسب کرد.
اووه زلر (؛ ۵ نوامبر ۱۹۳۶ – ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲) ستاره پیشین تیم ملی فوتبال آلمان و یکی از بهترین مهاجمان فوتبال در جهان بود. وی ده‌ها سال پس از کناره‌گیری از فوتبال، هنوز یکی از محبوب‌ترین ورزشکاران آلمان به‌شمار می‌رود. زلر مهاجمی بود که با حرکت‌های آکروباتیک گل‌های زیبایی به ثمر می‌رساند. او علی‌رغم قدی کوتاه، به خاطر قدرت پرش فوق‌العاده، حتی برای مدافعان بلند قامت تیم مقابل نیز هراس‌آور بود. تیم فوتبال هامبورگ. زلر در ۹ سالگی به تیم فوتبال باشگاه هامبورگ پیوست. برای نخستین بار هنگامی که فقط ۱۶ سال داشت در
برای نخستین بار هنگامی که فقط ۱۶ سال داشت در لیگ اصلی برای باشگاه هامبورگ بازی کرد. در آن موقع هنوز لیگ برتر فوتبال سراسری آلمان بوندسلیگا پایه‌گذاری نشده بود. زلر در طول فعالیت ورزشی خود، همواره به باشگاه هامبورگ وفادار ماند و در طول ۲۰ سال حضور در هامبورگ ۴۰۴ گل به ثمر رساند. تیم ملی. اووه زلر در هفده سالگی نخستین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داد. وی هنگامی که ۲۴ ساله بود در بازی مقابل دانمارک برای اولین بار بازوبند کاپیتانی را به بازو بست. در بازی فراموش نشدنی نیمه‌نهایی میان آلمان و
بست. در بازی فراموش نشدنی نیمه‌نهایی میان آلمان و ایتالیا در چارچوب رقابت‌های جام جهانی مکزیک که به «بازی قرن بیستم» معروف است، دوبار پیروزی زلر در دوئل هوایی، منجر به ایجاد دو موقعیت برای گرد مولر و دوگل توسط او برای تیم ملی آلمان شد. اگر چه این تیم ملی فوتبال ایتالیا بود که در آن بازی پس از ۱۲۰ دقیقه پیکار هیجان‌انگیز، سرانجام با نتیجه چهار بر سه پیروز از میدان خارج شد. زلر مجموعاً ۴۳ گل برای تیم ملی فوتبال آلمان به ثمر رسانید. آخرین گل او، یکی از تماشایی‌ترین گل‌های او و در بازی تاریخی مقابل تیم ملی
گل‌های او و در بازی تاریخی مقابل تیم ملی انگلستان در چارچوب رقابت‌های جام جهانی ۱۹۷۰ در مکزیک بود. در آن بازی، زلر توپ بلندی را با ضربه پشت سر وارد دروازه انگلستان کرد و نتیجه را به مساوی دو بر دو کشانید. مدت کوتاهی پس از آن، گرد مولر مهاجم تیزچنگ تیم ملی آلمان با حرکتی تماشایی برای سومین بار دروازه تیم ملی فوتبال انگلستان را فروریخت و تیم ملی آلمان با پیروزی سه بر دو موفق شد انتقام شکست چهار بر دو خود را در بازی نهایی جام جهانی ۱۹۶۶ در انگلستان از این کشور بگیرد. اووه زلر بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ روی هم
بگیرد. اووه زلر بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ روی هم در چهار جام جهانی شرکت داشت و مجموعاً ۲۱ بار در آن رقابت‌ها برای تیم ملی آلمان توپ زد. او در هر چهار دوره بازی‌های جام جهانی موفق شد نام خود را وارد فهرست گلزنان کند. چنین افتخاری تا کنون فقط نصیب پله، ستاره افسانه‌ای تیم ملی فوتبال برزیل شده‌است. اووه زلر تا سال ۱۹۹۸ رکورددار بازی‌های ملی آلمان در جام‌های جهانی بود و در آن سال رکورد او توسط لوتار ماتئوس شکسته شد. افتخارات. افتخارات بسیاری در کارنامه ورزشی اووه زلر ثبت شده‌است. وی در سال ۱۹۵۸ با تیم ملی
اووه زلر ثبت شده‌است. وی در سال ۱۹۵۸ با تیم ملی فوتبال آلمان به مقام چهارم جهان دست یافت. در سال ۱۹۶۶ نایب قهرمان جهان شد و در سال ۱۹۷۰ مقام سوم را کسب کرد. زلر با هامبورگ در سال ۱۹۶۰ قهرمان باشگاه‌های آلمان شد و در سال ۱۹۶۳ جام حذفی را به دست آورد. وی در فصل ۱۹۶۳/۶۴یعنی در نخستین دور رقابت‌های لیگ برتر فوتبال آلمان بوندسلیگا با ۳۰ گل آقای گل شد. افزون بر آن، زلر در سال ۱۹۶۰ عنوان بهترین بازیکن آلمان را از آن خود کرد. زلر جزو بازیکنانی بود که از روحیه عالی ورزشکاری برخوردار بود. او در تمام سال‌های فعالیت
ورزشکاری برخوردار بود. او در تمام سال‌های فعالیت ورزشی خود، تنها یکبار کارت قرمز دریافت کرد. باشگاه اینترمیلان ایتالیا در سال ۱۹۶۱ تلاش کرد با پیشنهادی بالغ بر ۱/۲ میلیون مارک آلمان، که در آن زمان رقم هنگفتی به‌شمار می‌رفت، اووه زلر را از هامبورگ جدا سازد، اما زلر این پیشنهاد را نپذیرفت و به هامبورگ وفادار ماند. خداحافظی. اووه زلر در سال ۱۹۷۲ بازی خداحافظی خود را با تیم هامبورگ در مقابل تیم منتخب جهان انجام داد و پس از آن کفش‌های فوتبال خود را به دیوار آویخت. اگر چه او به فعالیت خود در میدان‌های ورزشی
آویخت. اگر چه او به فعالیت خود در میدان‌های ورزشی پایان داد، اما همچنان در کنار ورزش فوتبال باقی‌ماند. زلر در فاصله سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در مقام ریاست باشگاه هامبورگ خدمت کرد.
طوطی دریایی به سه گونهٔ کوچک از تیرهٔ ماهی‌گیرکان گفته می‌شود که در طول فصل تولیدمثل دارای منقاری به رنگ روشن می‌باشد. این پرندگان دریایی در سواحل زندگی کرده و غذا را در درجهٔ اول با شیرجه زدن به درون آب به‌دست می‌آورند. آنها در کلنی‌های بزرگ در صخره‌های ساحلی یا جزایر دور از ساحل، در شکاف میان سنگ‌ها یا در سوراخ‌هایی در خاک لانه می‌سازند. طوطی اقیانوس اطلس، مرغ دریایی کوچک و سازگار یافتهٔ سواحل ایالات متحده آمریکا و کانادای شرقی است. با نام طوطی دریا نیز مشهورند زیرا ترکیب رنگی مشابه پنگوئن و منقاری چندرنگ
زیرا ترکیب رنگی مشابه پنگوئن و منقاری چندرنگ دارند. این پرندگان بیشتر زندگی‌شان را در دریا هستند. در حالی که طوطی دریایی اطلس در شمال اقیانوس اطلس یافت می‌شود، دو گونه دیگر این پرنده، طوطی دریایی شاخدار و طوطی دریایی کاکل‌دار، در شمال اقیانوس آرام یافت شده‌اند. تمام گونه‌های طوطی دریایی پرهای زینتی عمدتاً سیاه و سفید، و منقار قوی و بزرگ دارند. قسمتهای بیرونی رنگی از نوک آنها پس از فصل تولید مثل ریخته، یک منقار کوچک و کند برجای می‌ماند. بالهای کوتاه آنها را برای شنا کردن با تکنیک پرواز در زیر آب انجام
را برای شنا کردن با تکنیک پرواز در زیر آب انجام می‌شود. در هوا، بال خود را به سرعت (تا ۴۰۰ بار در دقیقه) در پرواز سریع بهم می‌زنند، اغلب پرواز در سطح پایین بر فراز اقیانوس است. گونه‌ها. سه گونه دارد. طوطی دریایی اطلس، طوطی دریایی شاخ‌دار و طوطی دریایی کاکل‌دار. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
پرویز خائفی (زاده ۱۶ آذر ۱۳۱۵ – درگذشته ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ شیراز) شاعر و حافظ‌پژوه ایرانی بود. زندگی‌نامه. پرویز خائفی در ۱۶ آذر ۱۳۱۵ در محله دروازه کازرون شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل وارد دانشکدهٔ ادبیات همان شهر شد. خائفی پس از دریافت لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی، به تدریس در دبیرستان‌های شیراز مشغول و سپس عازم تهران شد. وی دورهٔ فوق‌لیسانس را در علوم اجتماعی گذرانید و به سمت مسئول تبلیغات و انتشارات کمیتهٔ پیکار با بی سوادی منصوب شد.
و انتشارات کمیتهٔ پیکار با بی سوادی منصوب شد. خائفی از آن پس در وزارت فرهنگ و هنر به خدمت پرداخت و یک چند ریاست کتابخانهٔ ملی فارس را عهده‌دار بود و در سال‌های پایان زندگی ضمن تدریس در دانشگاه‌های آزاد و پیام نور شیراز و چند شهر استان فارس، سرپرست مرکز حافظ‌شناسی در آرامگاه حافظ بود. پرویز خائفی کار شعر و شاعری را از دوران دبیرستان آغاز کرد و از سال ۱۳۲۹ ه‍.ش با مطبوعات نیز همکاری کرده بود. والدین و انساب. پرویز خائفی نوه میرزا اسماعیل خائف، شاعر معروف و عالم متبحر شیراز، که فلسفه ملاصدرا را تدریس می‌کرد و
متبحر شیراز، که فلسفه ملاصدرا را تدریس می‌کرد و هم صاحب دیوان شعر بود. وی با شوریده شیرازی معاصر بوده و هر دو از نعمت بینایی محروم بوده‌اند. مشاغل و سمتهای مورد تصدی. پرویز خائفی پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد، مسئول تبلیغات و انتشارات کمیته پیکار با بی‌سوادی گردید. خائفی از آن پس به وزارت فرهنگ و هنر انتقال یافت و یک چند نیز ریاست کتابخانه ملی فارس را عهده‌دار بود. فعالیتهای آموزشی. پرویز خائفی پس از اخذ لیسانس ادبیات فارسی، به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. بعدها وی در دانشگاه‌های آزاد، پیام نور شیراز