payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به قتل‌عام زنان ربوده‌شده کردند. با این حال، ستیزه‌جویان داعش قادر به تصرف کامل کوبانی نشدند، زیرا نیروهای YPG و YPJ توانستند از بخشی از کوبانی و چند شهرک در حوالی آن دفاع کنند. پس از هفته‌ها انزوا، که ناشی از ممانعت ترکیه از ورود اسلحه و جنگنده‌ها به این شهر بود (که به نوبه خود به دلیل خصومت ترکیه نسبت به کردها با هر گونه ارتباط با پ ک ک) بود، نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات‌متحده شروع به هدف قرار دادن مواضع داعش با تعداد بیشتری از حملات هوایی کردند. از سپتامبر ۲۰۱۴ تا ژانویه ۲۰۱۵، صدها حمله هوایی به
سپتامبر ۲۰۱۴ تا ژانویه ۲۰۱۵، صدها حمله هوایی به جنگجویان داعش انجام شده و اغلب ساختمان‌های اداری و خانه‌ها را در مرکز شهر هدف قرار گرفتند و همین باعث توقف پیشروی داعش شد. در ۲۰ اکتبر چند گزارش وجود داشت مبنی بر اینکه ترکیه تحت فشار قابل‌توجه ایالات‌متحده اجازه داد تا مبارزان کرد از کردستان عراق وارد کوبانی شوند. در ۲۹ اکتبر حدود ۱۵۰ سرباز کُرد پذیرفته شدند که پس از آن موج محاصره به نفع کردها تغییر شد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵ با شکسته شدن محاصره کوبانی، داعش از کوبانی عقب‌نشینی کرد و در نتیجه این شهر به کنترل YPG
عقب‌نشینی کرد و در نتیجه این شهر به کنترل YPG درآمد. کشتار کوبانی (ژوئن ۲۰۱۵). در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۵، پیکارجویان دولت اسلامی عراق و شام سه بمب را در کوبانی، نزدیک به گذرگاه مرزی ترکیه منفجر کردند و حمله غافلگیرانه ای را در این شهر انجام دادند. دست‌کم ۲۲۰ غیرنظامی کُرد در کشتارهای جمعی پیکارجویان داعش کشته شدند یا توسط راکت‌های این گروه کشته شدند. تعدادی دیگر نیز در این حمله زخمی شدند در نتیجه این حمله تبدیل به یکی از بدترین قتل‌عام‌های داعش در سوریه شد. در یک گزارش دیگر، دیدبان حقوق بشر سوریه و سخنگوی یگان‌های
دیگر، دیدبان حقوق بشر سوریه و سخنگوی یگان‌های مدافع خلق اعلام کردند که بیش از ۲۰۰ غیرنظامی کرد قتل‌عام شدند. زنان و کودکان در میان اجسادی بودند که در داخل خانه‌ها و خیابان‌های کوبانی و روستاهای اطراف آن یافت شدند. بعداً دیده‌بان حقوق بشر سوریه اظها کرد که داعش به هر چیزی که حرکت می‌کند شلیک کرده است. از جمله در روستای برخ بوتان، در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب کوبانی مرتکب جنایت جنگی شده است و حداقل ۲۳ کرد سوری شامل زنان و کودکان را اعدام کرده است. نیروهای کرد و دولت سوریه ترکیه را به دست داشتن در حمله متهم
و دولت سوریه ترکیه را به دست داشتن در حمله متهم کردند، اما ترکیه این ادعاها را انکار کرد. بازسازی و توسعه. پس از شکستن محاصره داعش در اوایل سال ۲۰۱۵، هیئت بازسازی کوبانی خواستار کمک‌های بین‌المللی شد. به گفته سخنگوی کردهای سوریه که شهر را کنترل می‌کنند، ۷۰ درصد کوبانی تخریب شده بود. تلاش‌های بسیاری برای حمایت از کوبانی، به ویژه از جوامع کُرد در ترکیه و عراق صورت گرفته است. کمک‌های بسیاری از سازمان‌های اروپایی نیز ارائه شده است. از ماه مه ۲۰۱۵، ترکیه مرز را بسته نگه داشته، اما به برخی از مواد اجازه داده تا
بسته نگه داشته، اما به برخی از مواد اجازه داده تا به شهر برسند. جامعه جهانی، از جمله ایالات متحده آمریکا، هیچ علاقه ای به بازسازی این شهر نشان نداده است، و بر ترکیه به این موضوع فشار نیاورده اند. تا ماه مه ۲۰۱۵، بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر به شهر ویران شده بازگشتند. در ماه مه مقامات کوبانی با کمک شهرداری دیاربکر توانستند پس از ۸ ماه آب جاری، تعمیر خطوط لوله و تمیز کردن مخزن آب اصلی، پمپ آب و تأمین آب منطقه شهری را احیا کنند. تا مه ۲۰۱۶، با وجود چالش‌های محاصره ترکیه، بازسازی و بازگشت ساکنان به خوبی در راه بود. در
بازسازی و بازگشت ساکنان به خوبی در راه بود. در سپتامبر ۲۰۱۶، هلال‌احمر کرد، علی‌رغم هشدارهای مکرر اتحادیه اروپا، در شهر تحت نام «بیمارستان کوبانی»، اولین بیمارستان خود در کانتون کوبانی، پس از آنکه بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی دست یاری داده بودند و تجهیزات پزشکی ویژه، یونیسف و پزشکان بدون‌مرز را به‌طور خاص ارسال کردند، یک بیمارستان را افتتاح کرد. اتحادیه اروپا این هشدارها را به این دلیل ارسال کرده‌بود که این بیمارستان از صاحب قانونی مشروع، دکتر عزت افندی، یک شهروند اتریشی، به زور اسلحه گرفته شده است.
یک شهروند اتریشی، به زور اسلحه گرفته شده است. بسیاری از اسناد و بومیان این ادعا را تأیید کرده‌اند. تا سال ۲۰۱۹، قساوت‌های داعش باعث شد که بسیاری از خانواده‌هایی که در کوبانی سکونت دارند دین مسیحیت را بپذیرند در حالی که سایر ساکنان ترجیح دادند که ملحد و نژادپرست شوند. ورود نیروهای سوریه و روسیه. پس از حمله نظامی ترکیه به شمال سوریه (۲۰۱۹) موجودیت این شهر مورد تهدید قرار گرفت، در نتیجه نیروهای دموکراتیک سوریه با دولت سوریه به توافق رسیدند براساس این توافق، ارتش سوریه که مورد حمایت پلیس نظامی روسیه است،
ارتش سوریه که مورد حمایت پلیس نظامی روسیه است، نیروهای خود را به کوبانی اعزام خواهد کرد تا مانع حمله ترکیه شود. نیروهای طرفدار دولت تا میانه اکتبر ۲۰۱۹ وارد شهر شدند و رسانه‌های دولتی سوریه تصاویری از سربازان سوری را منتشر کردند که پرچم سوریه را در شهر بالا برده‌اند. پس از پذیرش توافق‌نامه «منطقه حائل» در شمال سوریه، به نیروهای نظامی کرد دستور داده شد تا از شهر خارج شوند. با این حال، گزارش شده است که اداره مستقل شمال و شرق سوریه هنوز در کنترل داخلی این شهر قرار دارد، در حالی که نیروهای سوریه و روسیه در
قرار دارد، در حالی که نیروهای سوریه و روسیه در امتداد مناطق مرزی موضع گرفته‌اند و گشت‌های نظامی در امتداد خیابان‌های شهر را آغاز کرده‌اند.
شهر خان شیخون در استان ادلب در کشور سوریه واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۰٫۹۴۰ نفر است. دوران جنگ داخلی سوریه. با شروع جنگ داخلی سوریه، این شهر در سال ۲۰۱۴ به کنترل مخالفان دولت بشار اسد درآمد. خان شیخون از سال ۲۰۱۴، یکی از پایگاه‌های جبهه النصره به‌شمار می‌رود." طبق گفته مخالفان، در ۴ آوریل ۲۰۱۷، این شهر با استفاده از سلاح‌های شیمیایی مورد حمله هوایی قرار گرفت. در جریان حمله شیمیایی، ۹۲ نفر کشته و چند صد نفر زخمی شدند. ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی، دولت سوریه را مسئول حمله شیمیایی دانستند. اما
دولت سوریه را مسئول حمله شیمیایی دانستند. اما دولت سوریه حمله شیمیایی به خان شیخون را رد کرد و آن را ساختگی دانست. پس از چند ماه آرامش نسبی، این شهر در سپتامبر ۲۰۱۷ دوباره توسط جنگنده‌های سوریه و روسیه بمباران شد. در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۱۸، رسانه‌های طرفدار دولت سوریه گزارش دادند که تحریر الشام از شهر خان شیخون عقب‌نشینی کرده و توسط دیگر گروه‌های شورشی از غرب حلب نیز اخراج شده‌است. اما در اواسط آوریل ۲۰۱۸، تحریر الشام بار دیگر وارد شهر شد. تا سال ۲۰۱۹، تقریباً همه ساکنان، شهر را ترک کرده بودند. در ۲۰ اوت ۲۰۱۹
همه ساکنان، شهر را ترک کرده بودند. در ۲۰ اوت ۲۰۱۹ ارتش سوریه کنترل کامل شهر خان شیخون را به دست گرفت.
شهر المبرز در استان الشرقیه در کشور عربستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۸۵٫۰۶۷ نفر است. جمعیت آن ترکیبی از سنی و شیعه است
شهر حَفَر الباطِن در استان الشرقیه در کشور عربستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۳۱٫۹۷۸ نفر است. این شهر در ۴۰۰ کیلومتری شمال ریاض، ۹۴ کیلومتری مرز کویت و ۷۴ کیلومتری مرز عراق واقع شده‌است. این شهر در شهرستان حفرالباطن و در دره خشکی به نام وادی باطن واقع شده‌است. این وادی خود بخشی از دره‌ای بزرگ‌تر و طولانی‌تر به نام وادی رُمه است که بستر رودی است که هم‌اینک خشک شده و پیش از این آب آن به سوی مدینه روان بوده و به خلیج فارس می‌ریخته است. ساکنان حفر الباطن آن مسلمان اهل سنت پیشینه. در سده نخست هجری (۶۳۸ میلادی)
اهل سنت پیشینه. در سده نخست هجری (۶۳۸ میلادی) حفرالباطن تنها مسیری در بیابان بود که زائرانی که از عراق به مکه می‌رفتند از آن گذر می‌کردند. در آن زمان در این سرزمین هیچ آبی در دسترس نبود و مسافران ناچار بودند مسافتی طولانی را بدون دسترسی به آب بپیمایند. در زمان فرمانروایی عثمان بن عفان (۶۴۴ تا ۶۵۶ م) شکایت زائران به گوش ابوموسی اشعری، از یاران پیامبر اسلام، رسید و او به این امر رسیدگی کرده و چاه‌هایی را در این منطقه (در دره باطن) حفر کرد و از آن زمان این محل به نام حفرالباطن (چاه دره باطن) معروف شد.
شهر الباحه در استان باحه و در منطقه حجاز در کشور عربستان واقع شده است. جمعیت این شهر ۸۵٫۲۱۲ نفر است. این شهر یکی از نقاط گردشگری تبلیغ شده توسط دولت سعودی می‌باشد.
رس ، شهری است در کشور عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. شهر رس دومین شهر منطقهٔ القصیم از ناحیهٔ وسعت است. رس در منطقهٔ القصیم در نجد مابین خط طول (۳۱، ۴۳) شرقی، وخط دائری عرض (۵۲، ۲۵) شمالی، واقع شده‌است. «شهر رس» در فاصلهٔ ۸۰ کیلومتری شهر بریده، و در ۴۰۰ کیلومتری شهر ریاض، و در ۴۵۰ کیلومتری شهر مدینه، و در ۸۰۰ کیلومتری شهر مکه واقع شده‌است. نام رس. ابن منظور در (لسان العرب) آورده‌است: «الرس» و «الرسیس» نام دو دره أی مشهور در نجد است، همچنین گویند «الرس» نام چشمه أی در بلاد عرب ونام دره أی است، در
نام چشمه أی در بلاد عرب ونام دره أی است، در این باره گفته أند: «الرس» موضع آب از آن قبیلهٔ (بنی منقذ ابن أعیا بنی أسد) است، در مورد «الرس» شاعر (زهیر) می‌گوید: جمعیت. جمعیت شهر رس بر أساس سرشماری سال ۱۴۲۷هجری قمری در حدود ۱۳۶۱۶۴ نفر بوده‌است. وجه تسمیه الرس. «اَلرَس» در زبان عربی یعنی (البئر القدیمة) بمعنای «چاه کهنه» است. در بارهٔ «اَلرَس» حسان پسر ثابت أنصاری در این قصیده می‌گوید: «اَلرَس» منطقه‌ای بسیار قدیمی است که تاریخش به دوران قبیلهٔ ثمود (قوم صالح) بر می‌گردد، این مکان بر سر راه قبائل عرب قرار
بر می‌گردد، این مکان بر سر راه قبائل عرب قرار داشته و قافلهٔ تجارتی آن‌ها بر آب الرس می‌گذشته‌است، یاقوت حموی در کتاب خود معجم البلدان آورده‌است: (الرس، بفتح أول آن، وتشدید، بمعنای «بئر» (چاه آب)، والرس نام معدن است، والرس بمعنای اصلاح بین دو قوم نیز است). أما «فیروز بادی» در کتاب: قاموس محیط آورده‌است: (الرس ابتداء چیزی، و از آن «رس الحمی» (أصحاب اَلرَس)، و «الرسیس»، والبئر (چاه)، نام چاهی باقی‌مانده از دوران ثمود قوم بنی الله صالح است، که پیبغمبرشان تکذیب کردند).
شهر سیهات در استان شرقی در کشور عربستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶۶٫۰۳۸ نفر است. اکثر ساکنان آن شیعه هستند
شهر الخفجی در استان شرقی در کشور عربستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۴٫۴۶۴ نفر است.
شهر ابراء در الشرقیه در کشور عمان واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت این شهر ۲۴٫۴۷۳ نفر است.
استرووولوس شهر استرووولوس در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۹٫۴۸۳ نفر است.
فاماگوستا ( : آموخوستوس) دفاکتو در ناحیه فاماگوستا در کشور به رسمیت نشناخته‌شده قبرس شمالی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶۹،۷۴۱ نفر است. لژ فراماسونری قبرس. لژ اتلو در ۱۷ فوریه ۱۹۳۸ در مناسب‌ترین و منحصربه‌فردترین مکان که می‌توانست لژ بزرگ قبرس را در خود جای دهد، تقدیس شد. دولت وقت قبرس اجازه استفاده از تالار بزرگ برج اتلو را در داخل دیوارهای شهر قدیمی فاماگوستا (که امروزه هم می‌توان آن را مشاهده کرد) برای مراسم تقدیس و جلسات اولیه صادر کرد، اما نسبتاً بزرگ بود و در نهایت به اجاره کلیساهای دوقلو، همچنین در
بود و در نهایت به اجاره کلیساهای دوقلو، همچنین در داخل شهر محصور شده، به لژ واگذار شد و اولین جلسه در ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ در آنجا برگزار شد. اما در نهایت لژ بخاطر مشکلات بین جمعی در سال ۱۹۶۰ به جای دیگری منتقل شد. محل تبعید و دفن میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل. دولت عثمانی میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل را در ششم جمادی‌الاولای ۱۲۸۵ قمری مطابق ۴ شهریور ۱۲۴۷ شمسی و ۲۵ اوت ۱۸۶۸ میلادی به جزیره قبرس تبعید کرد؛ وی در شهر فاماگوستا در ساعت ۷ صبح دوشنبه ۱۲ جمادی‌الاولای ۱۳۳۰ قمری مطابق ۲۹ آوریل ۱۹۱۲ میلادی درگذشت.
۱۳۳۰ قمری مطابق ۲۹ آوریل ۱۹۱۲ میلادی درگذشت. این شهر به همین دلیل محل زیارت پیروان کتاب بیان می باشد. ملاقات پروفسور ادوراد برآون با صبح ازل. پروفسور ادوارد براون در مقدمه کتاب نقطةالکاف می‌نویسد:.
لاکاتامیا شهر لاکاتامیا در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۸٫۹۴۳ نفر است.
شهر پافوس در ناحیه پافوس در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۷٫۶۶۰ نفر است. در افسانه‌ها آمده است که ونوس، پس از تولد در دریا به این شهر آمده است. شهر پافوس امروزی در ساحل مدیترانه ای، حدود ۵۰ کیلومتر (۳۰ مایل) از غرب لیماسول (بزرگ‌ترین بندرگاه جزیره)، که هر دو توسط بزرگراه A6 به هم متصل شده‌اند، واقع شده است. آب و هوا. پافوس از آب و هوای نیمه خشک و نیمه گرمسیری (Köppen: BSh) برخوردار است، و بیشترین میزان بارش به‌طور عمده از نیمه نوامبر تا مارس رخ می‌دهد. در تابستان تقریباً باران نمی‌بارد (با میانگین
در تابستان تقریباً باران نمی‌بارد (با میانگین ۰٫۱). در ماه ژوئیه و آگوست اندازه‌گیری رطوبت می‌تواند تا ۸۵٪ افزایش یابد. به ندرت برف می‌بارد (حدودا هر ده سال یکبار) که معمولاً منجر به اختلال دررفت و آمد نمی‌گردد. در ماه‌های ژوئیه و اوت، موج‌های گرما رایج هستند. زمانی که هوای گرم از صحرای بزرگ آفریقا به سمت یونان می‌آید، باعث بالا رفتن درجه حرارت یونان می‌گردد. رفت و آمد. از سال ۱۹۸۲، خطوط هوایی پافوس در فرودگاه بین‌المللی پافوس واقع در ۱۰ کیلومتری (۶ مایلی) جنوب شرقی شهر، نزدیک تیمی انجام می‌پذیرد. این خطوط
شرقی شهر، نزدیک تیمی انجام می‌پذیرد. این خطوط هوایی سالانه به حدود ۱٫۷۵ میلیون مسافر خدمات ارائه می‌دهند. یک ترمینال جدید در اواخر سال ۲۰۰۸ افتتاح شد که جایگزین فرودگاه قدیمی گردد. بندرگاه. بندرپافوس قادر به نگه داشتن ۳۰۰ قایق است و به عنوان یک سرپناه کوچک دریایی و سرپناهی برای ماهیگیران می‌باشد. از سال ۱۹۹۸، هر سپتامبر، میدان قلعه میزبان جشنواره آفرودیت است. چندین رویداد سالانه دیگر در این میدان نیز برگزار می‌شوند، از جمله جشنواره آبجو پافوس. بیمارستان‌ها و مراکز پزشکی. پافوس تنها دارای یک بیمارستان عمومی
مراکز پزشکی. پافوس تنها دارای یک بیمارستان عمومی است که در ۳ کیلومتری (۲ مایلی) شمال شرقی مرکز شهر، در آناواگوس واقع شده است. این بیمارستان به منظور جایگزین شدن بیمارستان قدیمی شهر، ساخته شد. بیمارستان قبلی کمی بعد از متروکه شدن در هم کوبیده شد و امروزه یک مرکز پزشکی مدرن می‌باشد. تحصیل. در شهر پافوس ۳۸ مدرسه ابتدایی دولتی، ۸ مدرسه متوسطه دولتی (که به نام مدرسه gymnasiums و مدرسه lyceums شناخته می‌شوند)، ۴ مدرسه غیردولتی انگلیسی و ۱ مدرسه غیردولتی روسیه ای وجود دارد. تحصیلات عالی. شهر پافوس دارای یک مرکز
وجود دارد. تحصیلات عالی. شهر پافوس دارای یک مرکز آموزش عالی می‌باشد که از سال ۲۰۱۰ شروع به پذیرش دانشجو نمود. این دانشگاه طیف گسترده‌ای از دروس مربوط به فوق دیپلم تا فوق لیسانس را در ۴ آموزشگاه تدریس می‌کند. هنر. پافوس به خاطر فرهنگ و تاریخش شناخته شده است. برای مثال معابد پادشاهان، موزاییک‌ها، کاخ و تعداد بیشماری کلیسا. از دیگر دلایل معروفیت پافوس فسیال‌ها و رویدادهای سالانه ای است که در این شهر برگزار می‌گردد. در سپتامبر، پافوس یک برنامه سالانه اپرا در فستیوال آفرودیت در بندرگاه برگزار می‌کند. کاخ نیز به
آفرودیت در بندرگاه برگزار می‌کند. کاخ نیز به عنوان پرده پشت صحنه تئاتر و صحنه نمایش برای اجراها مورد استفاده قرار می‌گیرد. تعدادی گالری و نمایشگاه‌های خصوصی در این شهر وجود دارد. جزئیات و تواریخ برای رویدادهای مربوط را می‌توان در روزنامه‌های انگلیسی مانند هفته نامه یونان و ماهنامه یونان یافت. ورزش‌ها. پافوس دارای تاریخی طولانی بوده و دارای چندین تیم در رشته‌های فوتبال، بسکتبال و والیبال می‌باشد. کلوپ ژیمناستیک پافیایی کریووس نام دارد و صاحب استادیوم محلی پافیاکو و سالن ورزشی آفرودیتی (با سازمان ورزشی
پافیاکو و سالن ورزشی آفرودیتی (با سازمان ورزشی یونان) می‌باشد.
کاتو پولمیدیا شهر کاتو پولمیدیا در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۸٫۷۵۴ نفر است.
انگومی شهر انگومی در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۳٫۸۶۷ نفر است.
لاتسیا شهر لاتسیا در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲٫۳۹۵ نفر است.
آگیوس دومتیوس شهر آگیوس دومتیوس در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲٫۳۲۳ نفر است.
آرادیپو شهر آرادیپو در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۱٫۶۳۵ نفر است.
پارالیمنی شهر پارالیمنی در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۱٫۲۷۳ نفر است.
آگیوس آثاناسیوس شهر آگیوس آثاناسیوس در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۹٫۳۲۳ نفر است.
ایپسونیز شهر ایپسونیز در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷٫۳۴۸ نفر است.
جروسکیپو شهر جروسکیپو در ناحیه پافوس در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵٫۷۶۹ نفر است.
درومولاکسیا شهر درومولاکسیا در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵٫۲۴۰ نفر است.
شهر تریکومو (، ) دفاکتو در ناحیه اسکله کشور به رسمیت نشناخته‌شده قبرس شمالی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۴٫۴۹۰ نفر است.
شهر آتیه‌نو(به یونانی: Αθηένου یا Αθηαίνου، محلی [aθiˈenu]) یک روستا در ناحیه لارناکا، قبرس است. این یکی از تنها چهار روستایی است که در منطقه حائل سازمان ملل قرار دارد، سه روستای دیگر Pyla, Troulloi و Deneia هستند. امروزه آتینو حدود ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. از سال ۱۹۹۰، محل پروژه باستان شناسی آتینو کالج دیویدسون بوده است. تالار شهر شامل موزه تاریخ و فرهنگ محلی است که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده است.
شهر گیالوسا ( ،) دفاکتو در ناحیه اسکله کشور به رسمیت نشناخته‌شده قبرس شمالی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۶۴۰ نفر است.
شهر الریان مرکز شهرداری الریان واقع در کشور قطر است. جمعیت این شهر ۳۹۲٫۴۲۸ نفر است. این شهر یکی از مکانهای پیشنهادی برای برگزاری جام جهانی ۲۰۲۲ است. نام. نام شهر ریشهٔ کلمهٔ عربی «ری» است. علت، نامگذاری، این شهر آن است که در فصل بارانی به دلیل ارتفاع کم آن ناحیه الریان تبدیل به دشت سیلابی می‌شود و در طی مدت آب را به گیاهان متعدد وحشی که در این منطقه رشد کرده‌است فراهم می‌کند. تاریخ. قبل از گسترش کلان‌شهر الریان، مناطق اصلی از الریان قدیم و الریان جدید عبارت بودند. الریان قدیم شامل بسیاری از روستاهای سنتی
بودند. الریان قدیم شامل بسیاری از روستاهای سنتی بود، الریان جدید شامل بسیاری از ویلاهای بزرگ بود که توسط اعضای خانواده حاکم قطر، الثانی، اشغال شده بودند. همان‌طور که شهر الریان رشد کرد، تمام شهرک‌های شرقی شهرداری به عنوان ولسوالی‌های شهر گنجانده شدند. مدیریت. ولسالی‌ها. دو ناحیه اصلی مرکز تاریخی شهر را تشکیل می‌دهد: الریان قدیم در شمال شهرداری و الریان جدید در جنوب شهرداری. در محدوده شهر، چندین ولسوالی توسط وزارت شهرداری و محیط زیست تعیین شده‌است. ولسوالی‌ها عبارتند از: حکومت محلی. هنگامی که انتخابات آزاد
عبارتند از: حکومت محلی. هنگامی که انتخابات آزاد شورای مرکزی شهرداری در سال ۱۹۹۹ در قطر برگزار شد، شهر الریان به دو حوزه انتخاباتی تقسیم شده بود: شماره ۱۸ که الریان الجدید به عنوان نماینده آن بود، و شماره ۱۹ که الریان القدیم بود به عنوان نماینده آن. دو انتخابات تا انتخابات پنجم در سال ۲۰۱۵ مستقل از یکدیگر بودند زمانی که با حوزه انتخابیه شماره ۱۴، ادغام شدند، به عنوان یکی از صندلی‌ها، مستقل از یکدیگر شدند. همچنین در حوزه انتخابیه خود شامل لبدیع و اللقطة و الشقب است. نشانه‌ها. محدوده شهر. ورزشگاه بین‌المللی
است. نشانه‌ها. محدوده شهر. ورزشگاه بین‌المللی خلیفه که یکی از اولین ورزشگاه‌های بزرگ قطر است در سال ۱۹۷۶ در شهر الریان ساخته شد، و مدتی بعد در منطقه شهر اسپایر (عربی: مدینة اسبایر) یا شهر ورزشی (عربی: المدینة الریاضیة) گنجانده شد. منطقه اسپایر در ناحیه الوعب واقع شده و آکادمی اسپایر را در اختیار خود دارد. مرکز خرید ویلاجیو و باغ وحش دوحه نیز در منطقه الوعب واقع شدهاند. شهر آموزش، و پارک علم و فناوری قطر، و سایر امکانات بنیاد قطر در مناطق الغرافه، غرافة الریان و الشقب واقع شده‌است. الریان القدیم. دفتر مرکزی
و الشقب واقع شده‌است. الریان القدیم. دفتر مرکزی شهرداری همچنین که اداره امنیتی الریان و مرکز اورژانس کودکان الریان در ناحیه الریان القدیم مستقر هستند. در ۴ اکتبر ۱۹۸۲ کتابخانه عمومی الریان به‌طور رسمی در الریان القدیم توسط وزیر آموزش محمد بن حمد بن عبدالله آل ثانی افتتاح شد. الریان الجدید. فدراسیون سوارکاری قطر در الریان الجدید ایستگاه‌های خود را حفظ و عرصه در فضای باز حفظ می‌کند. فدراسیون سوارکاری قطر در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد و عرصه آنها می‌توانست ۱۵۰۰ نفر را نگه دارد. این اصلی‌ترین اسب سواری کشور است. این
نگه دارد. این اصلی‌ترین اسب سواری کشور است. این محل اصلی برای مسابقه اسب است. پارک الریان در سال ۲۰۰۴ در یک منطقه مسکونی در خیابان العطوریة افتتاح شد. این پارک دارای مساحتی معادل ۸۸۲۷ متر مربع می‌باشد. امکانات این پارک شامل یک زمین بازی کودکان و یک کافه تریا است. گیاهان برجسته شامل خرما و گیاهان از جنس ماله و ژاتروفا است. حمل و نقل. در حال حاضر ایستگاه متروی زیرزمینی الریان القدیم در حال ساخت است و در مرحله اول در سال ۲۰۲۰ راه اندازی خواهد شد. پس از تکمیل، بخشی از خط سبز مترو دوحه خواهد بود. یکی دیگر از
بخشی از خط سبز مترو دوحه خواهد بود. یکی دیگر از ایستگاه‌های متروی زیرزمینی در الریان الجدید در مرحله ۲-ب راه اندازی خواهد شد و همچنین به خط سبز مترو دوحه کمک خواهد کرد.
الخور شهری ساحلی در شمال قطر واقع در ۵۰ کیلومتری شمال دوحه است. یکی از بزرگترین شهرهای قطر بشمار می رود و مرکز شهرداری الخور است. الخور به خاطر نزدیکی به میدان‌های نفت و گاز شمال قطر و شهر صنعتی راس لفان، محل زندگی بسیاری از کارکنان صنعت نفت و گاز است. الخور یکی از شهرهای پیشنهادی برای میزبانی بازی های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بود.
شهر شقرا در شهرداری الوکره در کشور قطر واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳٫۸۷۴ نفر است.
الزباره قلعه ای مخروبه و باستانی در شهرداری الشمال در کشور قطر واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۰۰۹ نفر است. این قلعه در سال ۲۰۱۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
خور العَدید که خور العُدَید هم گفته شده، یک خلیجک و ناحیه مسکونی در خلیج فارس است که در شهرداری الوکره در جنوب‌شرق قطر، در مرز با عربستان سعودی قرار دارد. این مکان در حدود جنوب دوحه، پایتخت قطر، واقع شده و در میان انگلیسی‌زبانان محلی با نام "دریای درونی" نیز شناخته می‌شود. پیش‌تر، در این منطقه شهری کوچک وجود داشت و این مکان به‌عنوان کانون جنگ قلمرویی قطر و ابوظبی میان شیخ جاسم بن محمد آل ثانی و شیخ زاید بن خلیفه آل نهیان شناخته می‌شد. در حال حاضر، این ناحیه به‌عنوان یکی از مقصدهای مهم گردشگری قطر معرفی شده
به‌عنوان یکی از مقصدهای مهم گردشگری قطر معرفی شده است. خور العدید در سال ۲۰۰۷ به‌طور رسمی از سوی دولت قطر به‌عنوان یکی از مناطق طبیعی قطر اعلام شد. قطر پیشنهاد ثبت این منطقه در فهرست میراث جهانی یونسکو را ارائه کرده است، اما تا سال ، این مکان همچنان در فهرست موقت یونسکو قرار دارد. ریشه‌شناسی. «خور» در زبان عربی و همچنین در فارسی به‌معنای آبراه جزر و مدی است. بخش دوم، «العدید»، از ریشهٔ عربی «عَدَد» گرفته شده که به «عدد» یا «کثرت» اشاره دارد. در این زمینه، این واژه به گروهی از خانوارها اشاره دارد که به‌طور
واژه به گروهی از خانوارها اشاره دارد که به‌طور سنتی به حرفهٔ تعمیر کشتی مشغول بودند. به‌سبب این مهارت محلی، کشتی‌های صید مروارید اغلب به این ناحیه می‌آمدند تا تعمیر شوند. تاریخچه. استقرار و درگیری‌های بعدی. منطقهٔ خور العدید محل تنش میان قطر و سرزمین‌هایی بود که امروزه عربستان سعودی و امارات متحده عربی نامیده می‌شوند. در سدهٔ نوزدهم، خور العدید پناهگاهی برای دزدان دریایی امارت ابوظبی (که اکنون بخشی از امارات متحده عربی است) بود. اعضای قبیلهٔ بنی یاس در سه مقطع زمانی جداگانه، در سال‌های ۱۸۳۵، ۱۸۴۹ و ۱۸۶۹،
مقطع زمانی جداگانه، در سال‌های ۱۸۳۵، ۱۸۴۹ و ۱۸۶۹، به این منطقه مهاجرت کرده و در آن ساکن شدند. بر پایهٔ گزارشی تاریخی از دولت بریتانیا در هند: «در سال ۱۸۳۶، شاخه‌ای از بنی یاس به‌نام الکبیسات، به رهبری شیخ خادم بن نعمان، برای گریز از پیامدهای برخی دزدی‌های دریایی اخیر، از ابوظبی جدا شده و در «عودید» (نام کهن خور العدید) مستقر شدند. [...] در سال ۱۸۴۹، جدایی تازه‌ای رخ داد که به بازگشت اجباری دوم انجامید؛ سرانجام در ۱۸۶۹، گروهی به رهبری شیخ بطی بن خادم دوباره در عودید ساکن شده و بیعت خود با دولت مادر را لغو
در عودید ساکن شده و بیعت خود با دولت مادر را لغو کردند.» از جمله مهاجران سال ۱۸۳۵، دزد دریایی جاسم بن جابر بود که همراه با خدمه‌اش به این منطقه آمد. ساکنان شرق قطر نیز از دزدان دریایی خور العدید در غارت کشتی‌های ابوظبی پشتیبانی می‌کردند. در نتیجه، نیروی دریایی بریتانیا در سال ۱۸۳۶ به این محل اعزام شد تا با این اقدامات مقابله کند. بریتانیایی‌ها به رؤسای شهرهای اصلی قطری دستور دادند فوراً از ارسال آذوقه به دزدان دریایی خودداری کرده و کشتی‌های آن‌ها را توقیف کنند. همچنین، یکی از کشتی‌های دزدان دریایی را به
کنند. همچنین، یکی از کشتی‌های دزدان دریایی را به آتش کشیدند. به‌دنبال این رویداد، جاسم بن جابر در سپتامبر ۱۸۳۶ به دوحه نقل مکان کرد. در مهٔ ۱۸۳۷، با موافقت بریتانیا، شیخ ابوظبی برای تنبیه جدایی‌طلبان، نیروهایش را به خور العدید اعزام کرد؛ در جریان این حمله، ۵۰ نفر کشته و خانه‌ها و دژهای منطقه تخریب شد. بریتانیا در گزارشی ادعا کرد: «ملایمت و اعتدال شیخ در پیروزی‌اش، سبب شد جدایی‌طلبان دوباره به ابوظبی بازگردند.» در سال ۱۸۵۱، فیصل بن ترکی آل سعود پس از رسیدن به ساحل قطر برای آمادگی در حمله به بحرین، به سلطان
ساحل قطر برای آمادگی در حمله به بحرین، به سلطان بن صقر القاسمی (شارجه)، مکتوم بن بطی بن سهیل (دبی) و سعید بن مطلق المطیری اطلاع داد که قصد دارد بازسازی گسترده‌ای در خور العدید آغاز کند. در ۱۸۶۹، قبیلهٔ بنی یاس بار دیگر از ابوظبی جدا شده و تحت رهبری شیخ بطی بن خادم در خور العدید مستقر شدند. بر پایهٔ توصیفی که پس از این مهاجرت نوشته شده، این منطقه حدود ۲۰۰ نفر از قبیلهٔ بنی یاس را در خود جای داده بود که مالک ۳۰ کشتی صید مروارید بودند. منطقه دارای دژی کوچک با دو برج در مرکز شهر بود. کنترل عثمانی. شبه‌جزیرهٔ
دو برج در مرکز شهر بود. کنترل عثمانی. شبه‌جزیرهٔ قطر در اواخر سال ۱۸۷۱ تحت کنترل عثمانی قرار گرفت، پس از آن‌که شیخ جاسم بن محمد آل ثانی در ازای دریافت حمایت در برابر شیخ‌های بحرین و ابوظبی، پذیرفت پرچم عثمانی را بر فراز کاخش برافرازد. در ژانویهٔ ۱۸۷۲، قطر رسماً به‌عنوان بخشی از سنجه نجد به امپراتوری عثمانی ملحق شد و شیخ جاسم به‌عنوان قائم‌مقام منصوب گردید. طبق یادداشتی بریتانیایی در سال ۱۸۷۹ از آدولفوس واربرتون مور، در اوت ۱۸۷۳ گزارش شد که عثمانی‌ها نفوذ خود را تا مرزهای عودید گسترش داده‌اند. شیخ بطی بن
خود را تا مرزهای عودید گسترش داده‌اند. شیخ بطی بن خادم، حاکم بنی یاس در خور العدید، از اطاعت از ابوظبی سر باز زد و اعلام کرد که مردمش در عودید مستقل‌اند و نه تابع قطرند و نه عثمانی. او مرزهای قلمرو خود را از رأس‌الهاله تا جزیرهٔ صیر بنی یاس تعریف کرد و جزیرهٔ دلما و جزایر اطراف را نیز ادعا نمود. هرچند شیخ جاسم پرچم عثمانی را به او پیشنهاد کرده بود، اما او گفته بود تحت حمایت بریتانیاست و نپذیرفت. با این حال، گزارش‌هایی منتشر شد که او در برخی جمعه‌ها پرچم عثمانی را می‌افرازد، که بعدها نیز تأیید شد. در ژوئن
را می‌افرازد، که بعدها نیز تأیید شد. در ژوئن ۱۸۷۳، زاید بن خلیفه آل نهیان از ابوظبی خواستار اجازه برای حمله به خور العدید شد که با مخالفت دولت بریتانیا روبه‌رو شد. در نوامبر ۱۸۷۴ بار دیگر درخواست کرد، اما مجدداً با مخالفت روبه‌رو شد. رخدادهای دزدی دریایی. کمی پس از استقرار عثمانی، بریتانیا آن‌ها را به دلیل ناتوانی در جلوگیری از دزدی دریایی در سواحل خور العدید نکوهش کرد. در تابستان ۱۸۷۶، دزدی‌های دریایی در سواحل قطر افزایش یافت: در اوت، شایعه شد که گروهی از قبیله بنی هاجر قایقی متعلق به غواصان مروارید عمان