payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قره ضیاءالدین، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چایپاره در استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷٬۵۰۳ نفر (در ۲٬۱۱۵ خانوار) بوده‌است.
دیزج، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این دهستان برابر با ۱۹٬۶۸۱ نفر (۵٬۳۸۰ خانوار) بوده‌است.
رهال، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی در ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این دهستان برابر با ۱۶٬۶۲۰ نفر (۴٬۶۶۹ خانوار) بوده‌است.
ماریو اورلاندو هملت هاردی برنئو بندتی فاروگیا (۱۴ سپتامبر ۱۹۲۰ (میلادی) ـ ۱۷ مه ۲۰۰۹) روزنامه‌نگار، شاعر و نویسنده سرشناس اروگوئه ای بود. از او به عنوان یکی از مهمترین نویسندگان ادبیات آمریکای لاتین در قرن بیستم یاد می‌شود. زندگی‌نامه. بندتی سال ۱۹۲۰ در یک خانواده مهاجر ایتالیایی در شهر پاسو دلوس توروس در اروگوئه به دنیا آمد. ۱۴ سالش بود که در یک مغازه مشغول به کار شد. از ۱۵ سالگی به خاطر سرودن شعر و نوشتن داستان وارد حلقه‌های ادبیات آمریکای لاتین شد. او از جوانی وارد حرفه روزنامه‌نگاری شد و برای چند دهه
جوانی وارد حرفه روزنامه‌نگاری شد و برای چند دهه سردبیر مجلات ادبی و سیاسی بود. بندتی به عنوان منتقد ادبی و سینمایی در روزنامه‌های اروگوئه و دیگر کشورهای اسپانیایی‌زبان کار کرد. فعالیت سیاسی. بندتی علاوه بر نویسندگی و شاعری یک فعال سیاسی نیز بود. او تمایلات چپی داشت و از انقلاب کوبا حمایت می‌کرد. در کنار نویسندگانی چون گابریل گارسیا مارکز و ارنستو ساباتو از استقلال پورتوریکو پشتیبانی می‌کرد. او سال ۱۹۷۱ به تشکیل ائتلاف چپ در اروگوئه به نام "جبهه فراگیر" کمک کرد تا نظام دو حزبی کشورش را که ۱۵۰ سال حاکم بود،
کرد تا نظام دو حزبی کشورش را که ۱۵۰ سال حاکم بود، به چالش بکشد. پس از کودتای نظامی سال ۱۹۷۳ "جبهه فراگیر" غیرقانونی اعلام شد و مجله ماریو بندتی که "مارچا" نام داشت، توقیف شد و بندتی به تبعید رفت. او سال‌های تبعید را در بوینوس‌آیرس، لیما، هاوانا و مادرید گذراند. او ۱۲ سال بعد به اروگوئه برگشت. اما همچنان به زندگی در اسپانیا هم ادامه داد.
مروان شماخ مهاجم فرانسوی-مراکشی کریستال پالاس است. فوتبال خود را در سال ۲۰۰۰ میلادی و از باشگاه بوردو فرانسه آغاز کرد. او سپس به صورت بازیکن حرفه‌ای در فصل ۲۰۰۲/۲۰۰۳ به فوتبال خود در بوردو ادامه داد. شماخ در طی هشت فصلی که برای بوردو به میدان رفت توانست در فصل ۲۰۰۶/۲۰۰۷ قهرمانی جام حذفی فرانسه (Coupe de la ligue) و همچنین قهرمانی دوگانه لیگ ۱ و جام حذفی در فصل ۲۰۰۸/۲۰۰۹ را تجربه کند. مروان شماخ بعد از سپری کردن دوره‌ای طولانی در بوردو، سرانجام در ماه مه ۲۰۱۰ با عقد قراردادی چهار ساله و به صورت بازیکن آزاد
با عقد قراردادی چهار ساله و به صورت بازیکن آزاد به آرسنال پیوست. شماخ که والدینی مراکشی دارد، خود در شهر تونن فرانسه متولد شده‌است. او که می‌توانست برای تیم ملی فرانسه بازی کند اما بازی در تیم ملی مراکش را انتخاب کرد و در ژوئیه ۲۰۰۳ نیز اولین بازی ملی خود را برای مراکش انجام داد.
انجمن خوشنویسان ایران نهادی هنری و غیردولتی است که با هدف حفظ، ترویج و گسترش هنر خوشنویسی در ایران و جهان فعالیت می‌کند. این انجمن طی بیش از هفت دهه، به تربیت خوشنویسان و هنرمندان ایرانی پرداخته و در راستای پاسداری از این هنر اصیل تلاش می‌نماید. تأسیس. این انجمن در سال ۱۳۲۹ خورشیدی با همت استادانی چون سید حسین میرخانی، علی‌اکبر کاوه، ابراهیم بوذری، سید حسن میرخانی و با کوشش مهدی بیانی (محقق و استاد دانشگاه) و چند تن از فرهیختگان فرهنگ‌دوست، تحت عنوان «کلاس‌های آزاد خوشنویسی» و با همکاری وزارت فرهنگ و هنر
آزاد خوشنویسی» و با همکاری وزارت فرهنگ و هنر وقت پایه‌گذاری شد. اساسنامهٔ رسمی این نهاد با نام «انجمن خوشنویسان ایران» در ۱۹ شهریور ۱۳۴۶ به ثبت رسید و فعالیت‌هایش را گسترش داد. از سال ۱۳۹۲، مدیریت اجرایی انجمن بر عهدهٔ عارف براتی است. رئیس فعلی این انجمن، غلامحسین امیرخانی است. گسترش فعالیت‌ها. انجمن خوشنویسان ایران در دههٔ سوم فعالیت خود، همزمان با انقلاب اسلامی، دوره‌ای از رونق و گسترش را تجربه کرد. استقبال گستردهٔ جامعه، به ویژه جوانان و نوجوانان، از هنر خوشنویسی، سبب رشد چشمگیر این نهاد شد. ساختار
هنر خوشنویسی، سبب رشد چشمگیر این نهاد شد. ساختار سازمانی. این انجمن به عنوان یکی از قدیمی‌ترین نهادهای هنری مستقل ایران، در سطح خاورمیانه منحصربه‌فرد است. سیاست‌گذاری‌های کلان و بررسی اساسنامه بر عهدهٔ «مجمع نمایندگان» است که بالاترین رکن انجمن محسوب می‌شود. انجمن دارای بیش از ۲۲۰ شعبه در داخل و خارج از کشور (از جمله توکیو و پاریس) است و تاکنون حدود ۵٬۰۰۰ هنرجو با دریافت درجهٔ «ممتاز» از آن فارغ‌التحصیل شده‌اند. شمار مدرسان آن به ۷۵۰ نفر می‌رسد و سالانه بیش از ۶۰٬۰۰۰ هنرجو در دوره‌های مقدماتی تا ممتاز
بیش از ۶۰٬۰۰۰ هنرجو در دوره‌های مقدماتی تا ممتاز ثبت‌نام می‌کنند. فعالیت‌ها. این نهاد علاوه بر آموزش خطوط نستعلیق، شکسته، ثلث و نسخ، به انتشار رسم‌الخط‌های متعدد، کتب نفیس ادبی و عرفانی با تیراژ بالا و برگزاری صدها نمایشگاه داخلی و بین‌المللی می‌پردازد. انجمن در غنای میراث هنری ایران از طریق کتابت، کتیبه‌نویسی و همکاری با دیگر رشته‌های سنتی مانند نگارگری، تذهیب، قلمدان‌سازی و هنرهای مرتبط با چوب و پارچه نقش بسزایی داشته است. روز ملی خوشنویسی. انجمن خوشنویسان ایران، روز ۲۱ مهرماه را به عنوان «روز ملی
ایران، روز ۲۱ مهرماه را به عنوان «روز ملی خوشنویسی» و هفتهٔ ۲۱ تا ۲۸ مهرماه را «هفتهٔ خوشنویسی» نامگذاری کرده است. منابع.
مسحور فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی هارولد رامیس است. در این فیلم برندن فریزر، الیزابت هارلی، اورلاندو جونز، پل آدلستین و میریام شر بازی کردند. خلاصه داستان. الیوت ریچارد(برندن فریزر) برای رسیدن به دختر مورد علاقه‌اش حاضر است هر کاری بکند. ناگهان او با پیشنهادی از سوی شر (الیزابت هارلی) روبرو می‌شود که می‌تواند او را به آرزویش برساند. اما بازهم او در راه رسیدن به مقصود با مشکل مواجه است. در نهایت او مجبور می‌شود بین خیر و شر، یکی را انتخاب کند و به تمایلات خود پاسخ منفی دهد.
تفنگدار دریایی یا تکاور فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ با بازی جان سینا، رابرت پاتریک، کلی کلارسون و آنتونی ری پارکر است که توسط میشل گلگر و آلن بی. مکلروی نوشته‌شده و توسط جان بونیتو کارگردانی شده‌است. این فیلم در بخش فیلم سازی دبلیو دبلیو ای ساخته و توسط فاکس قرن بیستم در ایالات متحده توزیع شد. خلاصه داستان. جان تریتون(جان سینا) نگهبان یک شرکت است ولی اوبه خاطر درگیری بایکی از مراجعان شغل خود را از دست می‌دهد او و همسرش(کلی کلارسون) تصمیم می‌گیرند برای دور شدن از این اتفاق به سفر بروند ولی در بین راه وقتی قصد
از این اتفاق به سفر بروند ولی در بین راه وقتی قصد استراحت و خرید دارند در یک پمپ بنزین توقف می‌کنند. همزمان با آنها گروهی تبهکار که الماس سرقت کرده‌اند هم درآنجا توقف می‌کنند وقتی پلیس به دزدان مشکوک می‌شود سردسته دزدها(رابرت پاتریک) تصمیم می‌گیرد همه حاضران در آنجا را بکشد او تمام حاضران درپمپ بنزین را می‌کشد و همسر جان را گروگان می‌گیرد جان تریتون(جان سینا) که درون فروشگاه پنهان شده جان سالم به در می‌برد و تمام تلاش خود رابرای پیدا کردن همسرش (کلی کلارسون) و نابودی تبهکاران می‌کند. جان (جان سینا) که
و نابودی تبهکاران می‌کند. جان (جان سینا) که قبلاً در نیروی دریایی تفنگدار بوده در این راه از تمام تجربیات قبلی خود استفاده می‌کند
سامانه دفاع موشکی تاد (THAAD) که سرواژهٔ عبارت Terminal High Altitude Area Defense (به فارسی: سامانه دفاعی منطقه ترمینال در ارتفاع بالا) است و پیشتر Theater High Altitude Area Defense (به فارسی: سامانه دفاعی تئاتر در ارتفاع بالا) نامیده می‌شد، یک سامانه دفاع موشکی ضد بالیستیک آمریکایی است که برای رهگیری و نابودی موشک‌های بالیستیک کوتاه‌برد، میان‌برد و دوربرد در فاز پایانی (Terminal Phase) پروازشان (هنگام نزول یا ورود مجدد به جو) طراحی شده است. موشک رهگیر تاد فاقد کلاهک جنگی است و در عوض با تکیه بر انرژی
تاد فاقد کلاهک جنگی است و در عوض با تکیه بر انرژی جنبشی خود و از طریق فناوری "برخورد برای کشتن" (Hit-to-kill) موشک مهاجم را نابود می‌کند. سامانه تاد پس از تجربه حملات موشکی اسکاد عراق در طول جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ توسعه یافت. تاد که در ابتدا برنامه‌ای متعلق به ارتش ایالات متحده آمریکا بود، اکنون تحت مدیریت آژانس دفاع موشکی قرار گرفته است. نیروی دریایی نیز برنامه مشابهی به نام سامانه دفاع موشکی بالیستیک آیجیس دارد که یک نسخه زمین‌پایه (موسوم به "Aegis Ashore") نیز از آن ساخته شده است. استقرار تاد در
Ashore") نیز از آن ساخته شده است. استقرار تاد در ابتدا برای سال ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما اولین استقرار آن در ماه مه ۲۰۰۸ انجام شد. سامانه تاد تاکنون در امارات متحده عربی، اسرائیل، رومانی و کره جنوبی مستقر شده است. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، سامانه تاد اولین رهگیری عملیاتی موفق خود را در امارات متحده عربی علیه یک موشک بالیستیک میان‌برد متخاصم انجام داد. اجزای سامانه تاد. سامانه پدافند ضد موشکی تاد تلفیقی از ۵ بخش رادار (سکوی پرتاب یا پرتابگر موشک بالستیک)، لانچر، سیستم کنترل آتش و سامانه‌ها و واحدهای ارتباطی
سیستم کنترل آتش و سامانه‌ها و واحدهای ارتباطی است که به‌طور مشخص سیستم‌های تاد را حمایت می‌کنند. سامانه راداری. سامانه‌های راداری تاد برای مقابله با تهدیدهای مشخص بکار گرفته می‌شود و قابلیت انتقال از طریق انواع هواپیماهای ترابری را دارد. این رادار توانایی رهگیری سامانه‌های موشکی تا ۱۰۰۰ کیلومتر را دارد. توسعه. مفهوم دفاع موشکی تاد در سال ۱۹۸۷ پیشنهاد شد و درخواست رسمی برای ارائه طرح‌ها (RFP) در سال ۱۹۹۱ به صنایع ارسال گردید. برنامه تاد از نتایج تلاش‌های پیشین در زمینه دفاع موشکی مانند HEDI و آزمایش فناوری
در زمینه دفاع موشکی مانند HEDI و آزمایش فناوری یکپارچه کلاهک کشتار جنبشی (KITE) بهره‌مند شد. در سپتامبر ۱۹۹۲، ارتش ایالات متحده شرکت لاکهید را که اکنون لاکهید مارتین نام دارد، به عنوان پیمانکار اصلی برای توسعه تاد انتخاب کرد. پیش از ساخت نمونه اولیه فیزیکی، کد نرم‌افزاری «اثر آئرو-اپتیکال» (AOE) برای اعتبارسنجی پروفایل عملیاتی مورد نظر در طراحی پیشنهادی لاکهید توسعه یافت. در آوریل ۱۹۹۵، اولین آزمایش پروازی تاد انجام شد و تمام آزمایش‌های پروازی در فاز نمایش و اعتبارسنجی (DEM-VAL) برنامه، در میدان موشکی وایت
اعتبارسنجی (DEM-VAL) برنامه، در میدان موشکی وایت سندز صورت گرفت. شش تلاش اول برای رهگیری (پروازهای ۴ تا ۹) به هدف اصابت نکردند. اولین رهگیری‌های موفق در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ و ۲ اوت ۱۹۹۹ علیه موشک‌های هدف "هِرا" انجام شد. آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده (ARL) آسیب‌پذیری سامانه تاد را ارزیابی کرد که شامل بررسی اثرات عناصر اصلی الکترومغناطیسی، از جمله تداخل الکترومغناطیسی، عملیات تابش الکترومغناطیسی، خطرات تابش الکترومغناطیسی، پالس الکترومغناطیسی، تخلیه الکترواستاتیکی و صاعقه بر روی اجزای این سامانه بود.
و صاعقه بر روی اجزای این سامانه بود. این ارزیابی همچنین به منظور تعیین پتانسیل رشد سامانه با توجه به طراحی تاکتیکی آن و نیز ارائه تحلیلی از بقاپذیری آن در برابر تهدیدهایی مانند سلاح‌های متعارف، سلاح‌های شیمیایی و اقدامات متقابل جنگ الکترونیک طراحی شده بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده از این تحلیل‌ها برای توسعه مدل‌های مسیر پروازی برای اهداف و موشک‌ها و همچنین مسیرهای هدف با استفاده از تولید صحنه‌های فروسرخ از اقدامات متقابل فروسرخ (IRCMs) به کار گرفته شد. سامانه تاد توسط شرکت لاکهید مارتین موشک و کنترل آتش به
تاد توسط شرکت لاکهید مارتین موشک و کنترل آتش به عنوان پیمانکار اصلی، طراحی، ساخته و یکپارچه‌سازی می‌شود. پیمانکاران فرعی کلیدی شامل ریتیان، بوئینگ، ایروجت راکت‌داین، هانی‌ول، بی‌ای‌ئی سیستمز، اوشکوش دیفنس و میلتون‌کت هستند. مهندسی و ساخت. در ژوئن ۲۰۰۰، شرکت لاکهید برنده قرارداد مهندسی و توسعه تولید (EMD) شد تا طرح را به یک واحد آتش تاکتیکی متحرک ارتش تبدیل کند. در سال ۲۰۰۶، آزمایش‌های پروازی این سامانه با تست‌های تعیین مشخصات موشک و آزمایش‌های کامل سامانه در میدان موشکی وایت سندز از سر گرفته شد و سپس به
در میدان موشکی وایت سندز از سر گرفته شد و سپس به تأسیسات میدان موشکی اقیانوس آرام منتقل گردید. توسعه و تولید اولیه رهگیر توسط توری برونو رهبری می‌شد که بعدها مدیرعامل یونایتد لانچ آلاینس شد. تاد-ئی‌آر (THAAD-ER). لاکهید برای تأمین بودجه توسعه نسخه برد بلند (extended-range یا ER) تاد فشار می‌آورد تا با تهدیدات در حال بلوغ ناشی از وسیله نقلیه گلاید فراصوت که ممکن است توسط دشمنان، به‌ویژه WU-14 چین، برای نفوذ به شکاف بین سامانه‌های دفاع موشکی ارتفاع پایین و ارتفاع بالا به کار گرفته شوند، مقابله کند. این شرکت
بالا به کار گرفته شوند، مقابله کند. این شرکت در سال ۲۰۰۶ آزمایش‌های احتراق ایستا (static fire) یک پیشران اصلاح‌شده تاد را انجام داد و تا سال ۲۰۰۸ به تأمین مالی این پروژه ادامه داد. طرح کنونی پیشران تک‌مرحله‌ای با قطر به یک مرحله اول برای برد بیشتر، به همراه یک «مرحله ضربه» (kick stage) دوم گسترش خواهد یافت تا فاصله تا هدف را کاهش دهد و سرعت بهتری در لحظه خاموشی موتور و همچنین حرکت جانبی بیشتری در حین درگیری فراهم کند. اگرچه وسیله نابودگر (kill vehicle) نیازی به طراحی مجدد نخواهد داشت، پرتابگر زمینی به جای
به طراحی مجدد نخواهد داشت، پرتابگر زمینی به جای هشت موشک، تنها پنج موشک خواهد داشت. تا سال ۲۰۲۰، تاد-ئی‌آر تنها یک مفهوم صنعتی است، اما لاکهید معتقد است که آژانس دفاع موشکی به دلیل سلاح‌هایی که توسط دشمنان بالقوه در حال توسعه هستند، به آن علاقه‌مند خواهد شد. اگر تأمین بودجه برای تاد-ئی‌آر در سال ۲۰۲۰ آغاز شود، می‌توان تا سال ۲۰۲۴ سامانه‌ای تولید کرد که یک قابلیت موقت در برابر تهدیدات فراصوت ابتدایی فراهم کند. پنتاگون در حال تحقیق است که آیا فناوری‌های دیگر مانند سلاح انرژی هدایت‌شده و ریل‌گان راه‌حل‌های
مانند سلاح انرژی هدایت‌شده و ریل‌گان راه‌حل‌های بهتری برای دفاع موشکی هستند یا خیر. انتظار می‌رود این فناوری‌ها در اواسط تا اواخر دهه ۲۰۲۰ در دسترس قرار گیرند. تولید. موشک تاد که گاهی از فناوری آن با عنوان «کشتن جنبشی» (Kinetic Kill) یاد می‌شود، با برخورد کردن با موشک‌های دیگر و با استفاده از فناوری «برخورد برای کشتن» (hit-to-kill)، آن‌ها را نابود می‌کند؛ مشابه سامانه پاتریوت پک-۳ (PAC-3)، هرچند پک-۳ حاوی یک کلاهک انفجاری کوچک نیز می‌باشد. این برخلاف پاتریوت پک-۲ (PAC-2) است که تنها یک کلاهک انفجاری حمل
پک-۲ (PAC-2) است که تنها یک کلاهک انفجاری حمل می‌کرد که با استفاده از یک فیوز مجاورتی منفجر می‌شد. اگرچه ارقام واقعی طبقه‌بندی شده‌اند، موشک‌های تاد بردی در حدود ۱۲۵ مایل (۲۰۰ کیلومتر) و توانایی رسیدن به ارتفاع ۹۳ مایل (۱۵۰ کیلومتر) را دارند. یک آتشبار تاد شامل حداقل شش پرتابگر است که هر یک به هشت موشک مجهز هستند، به همراه دو مرکز عملیات تاکتیکی متحرک (TOCs) و رادار زمینی AN/TPY-2 (GBR). ارتش ایالات متحده قصد دارد حداقل شش آتشبار تاد را مستقر کند، با هزینه خرید ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا برای هر آتشبار. در
خرید ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا برای هر آتشبار. در سپتامبر ۲۰۱۸، آژانس دفاع موشکی (MDA) قصد داشت ۵۲ رهگیر دیگر به ارتش تحویل دهد. در ژوئن ۲۰۲۰، پیش‌نویس کمیته نیروهای مسلح سنا از بودجه وزارت دفاع برای سال مالی ۲۰۲۱، بودجه‌ای را برای هشتمین آتشبار تاد اختصاص داد. موشک تاد در تأسیسات لاکهید مارتین در نزدیکی تروی، آلاباما تولید می‌شود، جایی که یکپارچه‌سازی نهایی، مونتاژ و آزمایش انجام می‌گیرد. رادار آن یک رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی باند ایکس است که توسط شرکت ریتیان در تأسیسات یکپارچه پدافند هوایی در اندوور،
ریتیان در تأسیسات یکپارچه پدافند هوایی در اندوور، ماساچوست توسعه یافته و ساخته شده است. به رادار تاد و گونه‌ای از آن که به عنوان حسگر پیشرو برای دفاع موشکی در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) توسعه یافته (رادار قابل حمل باند ایکس مستقر در جلو یا FBX-T)، در اواخر سال ۲۰۰۶/اوایل ۲۰۰۷ یک نام مشترک AN/TPY-2 اختصاص داده شد. رادار تاد می‌تواند با سامانه‌های آیجیس و پاتریوت در یک سامانه دفاع ضدموشکی سه‌لایه همکاری کند. تجهیز اولین یگان‌ها. در ۲۸ مه ۲۰۰۸، ارتش ایالات متحده آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه
ارتش ایالات متحده آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4)، از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی را در فورت بلیس، تگزاس فعال کرد. آتشبار A-4 بخشی از فرماندهی پدافند هوایی و موشکی سی و دوم ارتش است. در آن زمان، این آتشبار دارای ۲۴ رهگیر تاد، سه پرتابگر تاد مبتنی بر سامانه حمل بار M1120 HEMTT، یک سامانه کنترل آتش تاد و یک رادار تاد بود. استقرار کامل در سال ۲۰۰۹ آغاز شد. در اکتبر ۲۰۰۹، ارتش ایالات متحده و آژانس دفاع موشکی دومین آتشبار تاد، آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، را در فورت بلیس
دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، را در فورت بلیس فعال کردند. در اوت ۲۰۱۲، لاکهید قراردادی به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار از آژانس دفاع موشکی (MDA) برای تولید پرتابگرها و تجهیزات کنترل آتش و ارتباطات سامانه تسلیحاتی تاد برای ارتش ایالات متحده دریافت کرد. این قرارداد شامل ۱۲ پرتابگر، دو واحد کنترل آتش و ارتباطات و تجهیزات پشتیبانی بود. این قرارداد شش پرتابگر برای آتشبار پنجم تاد و سه پرتابگر اضافی برای هر یک از آتشبارهای اول و دوم فراهم می‌کرد. این تحویل‌ها تمام آتشبارها را به پیکربندی استاندارد شش پرتابگره خواهد
را به پیکربندی استاندارد شش پرتابگره خواهد رساند. طرح‌های کلی دفاع موشکی. در مه ۲۰۱۷، پنتاگون پیشنهاد کرد در بودجه سال مالی ۲۰۱۸ خود ۷٫۹ میلیارد دلار برای دفاع موشکی هزینه کند که شامل رهگیرهای تاد و پاتریوت، به همراه ۱٫۵ میلیارد دلار برای دفاع زمینی میانه مسیر (GMD) در برابر موشک‌های بالیستیک قاره‌پیما می‌شود. استقرارها. اسرائیل. در سال ۲۰۱۲، ایستگاه راداری هشدار زودهنگام موشکی AN/TPY-2 ایالات متحده در کوه کرن در صحرای نگب، تنها تأسیسات نظامی خارجی فعال در اسرائیل بود. در مارس ۲۰۱۹، آتشبار براوو، هنگ دوم
اسرائیل بود. در مارس ۲۰۱۹، آتشبار براوو، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (B-2 THAAD) از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی در جریان یک رزمایش مشترک ایالات متحده و اسرائیل در پایگاه هوایی نواتیم مستقر شد و پس از آن به مکانی نامعلوم در صحرای نگب در جنوب اسرائیل منتقل گردید. سامانه راداری باند ایکس، که بخشی از سامانه تاد است، از سال ۲۰۰۸ در نواتیم مستقر بوده است. در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۲ مهر ۱۴۰۳)، رئیس‌جمهور بایدن به وزیر دفاع لوید آستین دستور داد تا مجوز استقرار یک آتشبار تاد در اسرائیل را صادر کند تا «به تقویت پدافند
تاد در اسرائیل را صادر کند تا «به تقویت پدافند هوایی اسرائیل پس از حملات بی‌سابقه ایران به اسرائیل در ۱۳ آوریل و مجدداً در ۱ اکتبر کمک کند». در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ (۷ دی ۱۴۰۳)، یک آتشبار تاد یک رهگیری رزمی موفقیت‌آمیز علیه یک موشک بالستیک شلیک‌شده از یمن انجام داد. در ۴ مه ۲۰۲۵ (۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴)، منابع اسرائیلی به بی‌بی‌سی گفتند که یک آتشبار تاد، به همراه سامانه پیکان، در رهگیری یک موشک فراصوت که از یمن به سمت فرودگاه بین‌المللی بن گوریون شلیک شده بود، ناموفق عمل کرده است. در ۹ مه ۲۰۲۵ (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۴)، برای
کرده است. در ۹ مه ۲۰۲۵ (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۴)، برای دومین بار در یک هفته، یک سامانه تاد در سرنگون کردن یک موشک حوثی‌ها ناموفق بود. در عوض، این موشک توسط یک سامانه پدافند هوایی دوربرد پیکان سرنگون شد. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ (۴ مرداد ۱۴۰۴)، گزارش‌های "The War Zone" و وال‌استریت جورنال اعلام کردند که تقریباً ۱۵۰ رهگیر تاد توسط نیروهای آمریکایی در جریان رگبارهای موشکی ایران به سمت اسرائیل شلیک شده است، که تقریباً ۲۵٪ از کل رهگیرهای تاد تأمین بودجه شده تا به امروز توسط ایالات متحده را تشکیل می‌دهد. رومانی. در سال ۲۰۱۹،
متحده را تشکیل می‌دهد. رومانی. در سال ۲۰۱۹، در حالی که سامانه ایجس آشور در پایگاه دریایی دوسلو در حال ارتقا بود، آتشبار بی، هنگ ۶۲ توپخانه پدافند هوایی (B-62 THAAD)، به‌طور موقت در پایگاه دریایی دوسلو، رومانی، مستقر شد. کره جنوبی. در اکتبر ۲۰۱۳، ارتش کره جنوبی از پنتاگون درخواست کرد تا اطلاعاتی در مورد سامانه تاد، شامل قیمت و قابلیت‌های آن، به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای تقویت پدافند در برابر موشک‌های بالستیک کره شمالی ارائه دهد. با این حال، دولت پارک گون-هه در کره جنوبی تصمیم گرفت که به جای خرید تاد، موشک
در کره جنوبی تصمیم گرفت که به جای خرید تاد، موشک سطح‌به‌هوای دوربرد بومی خود را توسعه دهد. مقامات وزارت دفاع کره جنوبی پیشتر اطلاعاتی در مورد تاد و همچنین سایر رهگیرهای موشکی مانند پیکان ۳ اسرائیل درخواست کرده بودند، اما هدفشان تحقیق در مورد سامانه‌ها برای توسعه فناوری داخلی بود و نه خرید آن‌ها. با این حال، مقامات اظهار داشتند که استقرار سامانه تاد توسط آمریکا به مقابله با تهدیدات موشکی کره شمالی کمک خواهد کرد. در مه ۲۰۱۴، پنتاگون فاش کرد که در حال بررسی مکان‌هایی برای استقرار آتشبارهای تاد در کره جنوبی
مکان‌هایی برای استقرار آتشبارهای تاد در کره جنوبی است. استقرار این سامانه با مخالفت چین و روسیه مواجه شد. در فوریه ۲۰۱۶، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، گفت که وجود تاد در کره جنوبی «تعادل استراتژیک منطقه‌ای را درهم می‌شکند» و این سامانه فراتر از نیازهای کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۷، یک مقام نظامی چین گفت که این استقرار تأثیر منفی بر «روابط نظامی دوجانبه و اعتماد متقابل» با ایالات متحده داشته است. کارشناسان غربی می‌گویند که برد رادار و رهگیرهای تاد نباید تهدیدی برای چین باشد و ایالات متحده سال‌هاست که
تهدیدی برای چین باشد و ایالات متحده سال‌هاست که قابلیت‌های مشابهی در تایوان و ژاپن داشته است. مقامات چینی معتقدند که مکان استقرار تاد در کره جنوبی به رادار آن اجازه می‌دهد تا پرتاب‌های موشکی چین را از پشت در مرحله بوست شناسایی کرده و بین طعمه‌ها و کلاهک‌ها تمایز قائل شود و این اطلاعات را با بقیه شبکه تحت رهبری آمریکا به اشتراک بگذارد. این امر بازدارندگی هسته‌ای چین را که در مقایسه با ایالات متحده و روسیه ذخایر بسیار کوچکتری دارد، تضعیف می‌کند. آزمایش‌های موشکی در چین معمولاً به جهتی غیر از کره نشانه گرفته
در چین معمولاً به جهتی غیر از کره نشانه گرفته می‌شد، اما ممکن است این مسیر برای به حداقل رساندن شناسایی توسط تاد نیاز به تغییر داشته باشد. مقامات چینی از کره جنوبی خواستند تا رادار این سامانه پدافند موشکی را تضعیف کند، اما هیچ تغییری اعمال نشد. در ژوئیه ۲۰۱۶، مقامات نظامی آمریکا و کره جنوبی استقرار سامانه تاد در کره جنوبی را به دنبال آزمایش‌های موشکی بالستیک و هسته‌ای توسط کره شمالی اعلام کردند. هر واحد تاد شامل شش پرتابگر کامیون‌سوار، ۴۸ رهگیر، یک واحد کنترل آتش و ارتباطات، و یک رادار AN/TPY-2 است.
کنترل آتش و ارتباطات، و یک رادار AN/TPY-2 است. شهرستان سونگجو در استان گیونگسانگ شمالی به عنوان محل استقرار تاد انتخاب شد، بخشی به این دلیل که خارج از برد توپخانه راکتی کره شمالی در امتداد DMZ قرار دارد. این امر اعتراضات ساکنان شهرستان سونگجو را برانگیخت که نگران بودند تشعشعات ساطع‌شده از رادار AN/TPY-2 بر سلامت آن‌ها و محصول معروف خربزه شرقی منطقه تأثیر بگذارد. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶، ایالات متحده و کره جنوبی اعلام کردند که تاد به باشگاه گلف Lotte Skyhill Seongju منتقل خواهد شد که از مناطق اصلی مسکونی شهر
منتقل خواهد شد که از مناطق اصلی مسکونی شهر دورتر و در ارتفاع بالاتری قرار دارد تا نگرانی‌ها را کاهش دهد. در ۶ مارس ۲۰۱۷، دو کامیون پرتابگر تاد از طریق ترابری هوایی برای استقرار به پایگاه هوایی اوسان کره جنوبی رسیدند. پیش از آن در همان روز، کره شمالی ۴ موشک پرتاب کرده بود. مقاله‌ای در رویترز بیان کرد که با وجود سامانه پدافندی تاد، رگبار موشکی کره شمالی همچنان تهدیدی برای کره جنوبی خواهد بود، در حالی که مقاله‌ای در "International Journal of Space Politics &amp; Policy" گفت که نیروهای کره جنوبی از قبل دارای
Policy" گفت که نیروهای کره جنوبی از قبل دارای سامانه‌های پاتریوت برای پدافند نقطه‌ای و ناوشکن‌های ایجس با قابلیت متوقف کردن موشک‌های بالستیکی هستند که ممکن است از شمال بیایند، در قالب یک پدافند ضدموشکی سه لایه برای کره جنوبی. در ۱۶ مارس ۲۰۱۷، یک رادار تاد به کره جنوبی رسید. سامانه تاد در پایگاه هوایی اوسان نگهداری می‌شود تا زمانی که سایت محل استقرار سامانه آماده شود، با تاریخ آماده‌سازی مورد انتظار ژوئن ۲۰۱۷. پایگاه هوایی اوسان دارای پست‌های فرماندهی مقاوم‌سازی‌شده در برابر انفجار با ۳ لایه درب ضد انفجار
در برابر انفجار با ۳ لایه درب ضد انفجار است. تا ۲۵ آوریل ۲۰۱۷، شش تریلر حامل رادار تاد، پرتابگرهای رهگیر، تجهیزات ارتباطی و پشتیبانی وارد سایت سونگجو شدند. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۷، گزارش شد که کره جنوبی هزینه زمین و تأسیسات تاد را تقبل خواهد کرد، در حالی که ایالات متحده هزینه عملیاتی آن را پرداخت می‌کند. در ۲ مه ۲۰۱۷، مون سانگ-گیون از وزارت دفاع کره جنوبی و سرهنگ رابرت منینگ سوم، سخنگوی ارتش آمریکا، اعلام کردند که سامانه تاد در سونگجو عملیاتی شده و «توانایی رهگیری موشک‌های کره شمالی و دفاع از کره جنوبی را دارد.»
موشک‌های کره شمالی و دفاع از کره جنوبی را دارد.» گزارش شد که این سامانه تا اواخر سال ۲۰۱۷، زمانی که اجزای اضافی سامانه در محل مستقر شوند، به پتانسیل عملیاتی کامل خود نخواهد رسید. در ۷ ژوئن ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور مون جه-این پس از اطلاع از ورود چهار پرتابگر اضافی به کره جنوبی بدون اطلاع وزارت دفاع به وی، استقرار بیشتر تاد را تا زمان بررسی معلق کرد. تیپ ۳۵ توپخانه پدافند هوایی تاد را در پدافند لایه‌ای خود در شبه‌جزیره کره ادغام کرده است که به عنوان نیروی ضربت ترکیبی مدافع (Combined Task Force Defender) شناخته
مدافع (Combined Task Force Defender) شناخته می‌شود و از پرسنل آمریکایی و کره‌ای تشکیل شده است. حتی با وجود آزمایش موشک قاره‌پیمای کره شمالی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۷ که آلاسکا را به تازگی تهدید می‌کرد، یک آزمایش رهگیر تاد مستقر در کادیاک، آلاسکا (FTT-18) علیه حمله شبیه‌سازی‌شده توسط یک موشک بالستیک میان‌برد (IRBM) از مدت‌ها قبل برنامه‌ریزی شده بود. آزمایش FTT-18 توسط آتشبار A-2 تاد (آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، پدافند هوایی ارتفاع بالای پایانی) از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی (ایالات متحده) در ۱۱ ژوئیه
توپخانه پدافند هوایی (ایالات متحده) در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ با موفقیت انجام شد. سربازان از رویه‌های یک سناریوی رزمی واقعی استفاده کردند و از زمان پرتاب IRBM آگاه نبودند. همچنین در سال ۲۰۱۷، پرتاب دیگری از یک رهگیر تاد از کادیاک برای ماه ژوئیه برنامه‌ریزی شد تا برای یک آزمایش احتمالی موشک قاره‌پیمای کره شمالی آماده شوند. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷، کره شمالی یک موشک قاره‌پیمای آزمایشی با قابلیت رسیدن به لس‌آنجلس پرتاب کرد. در پاسخ، رئیس‌جمهور مون جه-این خواستار استقرار چهار پرتابگر باقیمانده تاد شد که با به قدرت رسیدن وی
پرتابگر باقیمانده تاد شد که با به قدرت رسیدن وی متوقف شده بودند. لی جونگ-کول، از حزب دموکراتیک کره به رهبری رئیس‌جمهور مون جه-این، با اشاره به تنش‌ها بر سر استقرار سامانه ضدموشکی تاد توسط آمریکا در کره جنوبی، اظهار داشت: «توانایی‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی… به حدی ارتقا یافته که تهدیدات جدی ایجاد کند؛ سامانه همکاری بین‌المللی برای مهار کره شمالی از بین رفته است…». شورای آتلانتیک، در یادداشت ژوئن ۲۰۱۷ خود به رئیس‌جمهور ترامپ با عنوان «از بین بردن تهدید فزاینده ناشی از سلاح‌های هسته‌ای کره شمالی»، یک
فزاینده ناشی از سلاح‌های هسته‌ای کره شمالی»، یک چک‌لیست از اقدامات را توصیه کرد، شامل اعلامیه‌های زیر به کره شمالی. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷، یک رهگیر تاد مستقر در کادیاک یک موشک بالستیک میان‌برد (MRBM) را که بر فراز اقیانوس آرام پرتاب شده بود، سرنگون کرد که این پانزدهمین آزمایش موفقیت‌آمیز بود. مدیر آژانس دفاع موشکی (MDA) بر اهمیت جمع‌آوری داده‌ها از این رهگیری تأکید کرد که قابلیت‌های مدل‌سازی و شبیه‌سازی سناریوهای آژانس را افزایش می‌دهد. جان شیلینگ دقت فعلی موشک هواسونگ-۱۴ کره شمالی را در بردهای مورد بحث که