payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک مسابقه هنری که در روزنامه‌های اکسپرس و استار آگهی شده بود، شرکت داد. آقای دیویس با ادعای حق چاپ، درخواست غرامت کرده بود. اگرچه ادعای او پذیرفته نشد و اکنون با هزینه‌ها و مخارج قانونی روبرو است که در حدود ۴۵۰٬۰۰۰ پوند تخمین زده می‌شود. در بازی‌های خارج از خانه، ولوز لباس‌های تماماً سفید می‌پوشید، اما در دهه‌های اخیر از رنگ‌های متنوعی از جمله مشکی، آبی، فیروزه‌ای، بنفش و خرمایی استفاده شده است. ورزشگاه. زمین‌های سابق. در ابتدای تأسیس باشگاه، ولوز از زمینی در گلدتورن هیل در منطقه بلیکنهال به عنوان زمین
در گلدتورن هیل در منطقه بلیکنهال به عنوان زمین خانگی خود استفاده می‌کرد که می‌توانست حدود ۲٬۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. در سال ۱۸۷۹، آنها به زمین جان هارپر در خیابان لُور ویلیرز نقل مکان کردند و دو سال در آن زمین بازی کردند و سپس به مدت کوتاهی به جاده دادلی نقل مکان کردند و زمین جدید روبروی مهمانخانه فایتینگ کاکس قرار داشت. در همین زمین بود که آنها اولین بازی خود را در جام حذفی در سال ۱۸۸۳ و اولین بازی خود را در لیگ فوتبال در سپتامبر ۱۸۸۸ انجام دادند. اگرچه این زمین در ابتدا فقط می‌توانست ۲٬۵۰۰ تماشاگر
این زمین در ابتدا فقط می‌توانست ۲٬۵۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد، اما به تدریج توسعه یافت تا در نهایت گنجایش ۱۰٬۰۰۰ نفر را داشته باشد. مالینیو. در تابستان ۱۸۸۹، این باشگاه به خانه دائمی خود، ورزشگاه مالینیو نقل مکان کردکه در منطقه‌ای از شهر با نام ویتمور رینز قرار دارد. نام ورزشگاه از خانه مالینیو گرفته شده است که توسط بنجامین مالینیو، یک تاجر محلی، در قرن ۱۸ در این منطقه ساخته شد و زمین‌های آن بعداً برای ایجاد امکانات تفریحی عمومی متعدد توسعه یافت. در سال ۱۸۸۹، شرکت آبجوسازی نورث‌همپتون این زمین‌ها را
۱۸۸۹، شرکت آبجوسازی نورث‌همپتون این زمین‌ها را خریداری کرد و به باشگاه فوتبال شهر اجاره‌اش داد، که به دنبال یافتن زمینی مناسب‌تر برای یک تیم عضو لیگ فوتبال بودند. پس از بازسازی محل، در ۷ سپتامبر ۱۸۸۹ اولین بازی رسمی در این زمین، مقابل ۴٬۰۰۰ نفر برگزار شد. این زمین قادر به میزبانی از ۲۰٬۰۰۰ تماشاگر بود، اگرچه جمعیت فوتبال انگلیس در قرن ۱۹ به ندرت به این تعداد می‌رسید. در سال ۱۹۲۳، ولوز این زمین را خریداری و با نظارت آرچیبالد لیچ، توسعه زمین را آغاز کرد، و اولین اقدام، ساخت یک جایگاه بزرگ در سمت جاده واترلو
اقدام، ساخت یک جایگاه بزرگ در سمت جاده واترلو بود. در سال ۱۹۳۲، یک جایگاه جدید در سمت خیابان مالینیو ساخته شد و دو سال بعد با اضافه کردن سقف به قسمت جنوبی، توسعه ورزشگاه ادامه پیدا کرد. این قسمت جنوبی از نظر تاریخی دومین جایگاه بزرگ در بین تمام جایگاه‌های یک طبقه کشور بود و مرتباً بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای می‌داد. در این هنگام، ورزشگاه چهار جایگاه کامل داشت که پایه و اساس آن را برای نیم قرن بعدی شکل داد. بازیکنان. تیم توسعه و آکادمی. تیم زیر ۲۳ سال ولورهمپتون واندررز در فصل جاری، در دسته دوم از لیگ
واندررز در فصل جاری، در دسته دوم از لیگ برتر ۲ رقابت می‌کند. این تیم به دلیل قرار گرفتن آکادمی ولورهمپتون در دسته ۱، یکی از واجدین شرایط ورود به لیگ برتر ۲ است. اگرچه این لیگ برای بازیکنان ۲۳ سال و کمتر طراحی شده است، اما سه بازیکن بالاتر از این محدوده سنی نیز می‌توانند در آن حضور داشته باشند. بازی‌های خانگی این تیم، عمدتاً در ورزشگاه آگبورو برگزار می‌شود که متعلق به باشگاه کیدرمینستر هاریرس است. زنان ولورهمپتون. تیم زنان وولوز که در ابتدا در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد، در سال ۲۰۰۸ به تیم رسمی زنان این باشگاه تبدیل
شد، در سال ۲۰۰۸ به تیم رسمی زنان این باشگاه تبدیل شد. در حال حاضر این تیم در سطح سوم فوتبال زنان انگلیس به نام لیگ ملی فوتبال زنان شمال بازی می‌کند. بازی‌های خانگی آنها در ورزشگاه نیو باکس هد در تلفورد برگزار می‌شود. بازیکنان و مربیان سابق. بازیکنان برجسته. در طول سال‌ها، بازیکنان سرشناس متعددی پیراهن این باشگاه را به تن کرده‌اند، به ویژه بیلی رایت، که ۹۰ بار کاپیتانی تیم ملی انگلیس را بر عهده داشت و اولین بازیکنی بود که رکورد صد بازی ملی را به دست آورد، و همچنین جایزه بازیکن سال فوتبال را در ۱۹۵۲ به دست
همچنین جایزه بازیکن سال فوتبال را در ۱۹۵۲ به دست آورد، افتخاری که توسط بیل اسلیتر، هافبک باشگاه، در سال ۱۹۶۰ تکرار شد. در مجموع، ۳۶ بازیکن در طول دوران حضور خود در ولورهمپتون، پیراهن تیم ملی انگلیس را به تن کرده‌اند، از جمله کانر کودی، کاپیتان سابق باشگاه و همچنین استیو بول، رکورددار گل‌زنی باشگاه که آخرین بازیکن ولورهمپتون بود که همراه با تیم ملی انگلیس در یک تورنمنت بزرگ بازی کرد. اندی گری، املین هیوز، پل اینس و دنیس اروین که همگی سابقه قهرمانی در لیگ دارند، پیشتر برای ولوز نیز بازی کرده‌اند. از دیگر
دارند، پیشتر برای ولوز نیز بازی کرده‌اند. از دیگر بازیکنان مطرح باشگاه، جولیان لسکات است که در ۲۶ بازی برای تیم ملی انگلیس به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند و رابی کین که با ۶۸ گل در ۱۴۶ بازی، بهترین گلزن تاریخ ایرلند است. تالار مشاهیر ولورهمپتون واندررز، نام بازیکنان زیر را در خود جا داده است: تاریخچه مربیان. وولوز در طول حیات خود ۳۲ مربی مختلف داشته است که به صورت دائمی منصوب شدند. اولین مربی باشگاه، جورج ورال بود که با عنوان «منشی باشگاه» شناخته می‌شد و تا سال ۱۹۲۲ عهده‌دار این مسئولیت بود، زمانی که سمت
سال ۱۹۲۲ عهده‌دار این مسئولیت بود، زمانی که سمت مربیگری به یک مربی تمام وقت به معنای امروزی سپرده شد. موفق‌ترین مربی باشگاه، استن کالیس است که در دوران ۱۶ ساله تصدی این پست، سه قهرمانی در لیگ و همچنین دو جام حذفی را برای وولوز به ارمغان آورد. دو مربی دیگر نیز به تالار مشاهیر باشگاه راه یافته‌اند: سرگرد فرانک باکلی و گراهام ترنر.. ترنر در اواخر دهه ۱۹۸۰ دو قهرمانی متوالی در لیگ را به دست آورد و در فصل ۸۸–۱۹۸۷، باشگاه را قهرمان لیگ دسته چهارم و فصل بعد قهرمان لیگ دسته سوم کرد. بیل مک‌گری و جان بارنول هر دو
لیگ دسته سوم کرد. بیل مک‌گری و جان بارنول هر دو در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ جام اتحادیه را برای وولوز به دست آوردند. در قرن بیست و یکم، دیو جونز، میک مک‌کارتی و نونو اسپیریتو سانتو این باشگاه را از دسته‌های پایین‌تر به سطح لیگ برتر رسانده‌اند. در فصل ۱۴–۲۰۱۳، کنی جکت، وولوز را با رکورد ۱۰۳ امتیاز به عنوان قهرمانی لیگ یک در سطح سوم فوتبال انگلیس رساند. زمانی که مالکیت باشگاه به دست استیو مورگان بود، استوله سولباکن اولین سرمربی خارجی ولوز شد و پس از او والتر زنگای ایتالیایی، سپس نونو اسپیریتو سانتو و برونو لاژهی
ایتالیایی، سپس نونو اسپیریتو سانتو و برونو لاژهی پرتغالی، هدایت این تیم را بر عهده گرفتند و تحت مالکیت فعلی فوسان، خولن لوپتگی اسپانیایی و ویتور پریرای پرتغالی از مربیان خارجی باشگاه شدند. گراهام تیلور و گلن هادل از دیگر مربیان تاریخ این باشگاه‌اند، که سابقه هدایت تیم ملی انگلیس را در کارنامه دارند. بازیکن سال. منبع: تاریخچه لیگ. ولورهمپتون واندررز، یکی از اعضای بنیان‌گذار لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸ بود. فصل ۲۵–۲۰۲۴، صد و بیست و ششمین فصل از حضور ولورهمپتون در نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان بود که اکثر آن را در
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان بود که اکثر آن را در دو دسته برتر فوتبال انگلیس گذرانده است. ولورهمپتون چهار نوبت در دسته سوم رقابت کرد که هر بار تنها یک فصل به طول انجامید. سه فصل از آن با صعود به دسته دوم به عنوان قهرمان و یک فصل با سقوط به دسته پایین‌تر به پایان رسید. این باشگاه دو فصل در دسته چهارم انگلیس (در دهه ۱۹۸۰) بازی کرده است. افتخارات. در جدول تمام دوران از زمان آغاز لیگ در سال ۱۸۸۸، ولورهمپتون از نظر امتیاز کسب شده در تمام دسته‌ها (تا پایان فصل ۱۹–۲۰۱۸) در رتبه چهارم قرار دارد و تنها منچستر
۱۹–۲۰۱۸) در رتبه چهارم قرار دارد و تنها منچستر یونایتد، لیورپول و آرسنال در مجموع امتیاز بیشتری کسب کرده‌اند. ولوز اولین تیمی بود که عنوان قهرمانی را در هر چهار دسته فوتبال حرفه‌ای انگلیس به دست آورد و سابقه قهرمانی را در تمام رقابت‌های فعلی فوتبال داخلی انگلیس در کارنامه دارد.
برفدانه کُخ یک خم ریاضی است که در عینِ پیوستگی در همهٔ نقاط در هیچ نقطه‌ای مشتق‌پذیر نیست. این خم از نخستین نمونه‌های فراکتال (برخال‌ها) بوده و در مقاله‌ای از ریاضیدان سوئدی هلگه فون کُخ در سال ۱۹۰۴ معرفی شده است. محیط =3×(4/3)به توان n n:شماره مرحله.
استخدام به‌عنوان واژه، به معنی «به خدمت گرفتن» است. در حالت کلی استخدام به قراردادی که میان کارمند و کارفرما بسته می‌شود، می‌گویند. این قرارداد، می‌تواند شامل تضمین گفتاری و نوشتاری برای ارائهٔ خدمات و کنترل و نظارت بر انجام کاری باشد که میان طرف‌ها، بسته می‌شود. این قرارداد، معمولاً با تضمین سود از جانب کارگر برای کارفرما همراه با تعیین مزد است. شرایط لازم در این قرارداد نوع کار ساعات کار مبلغ مزد مورد توافق و دیگر شرایط به صورت کاملاً شفاف در این قرارداد، درج می‌گردد. استخدام فرایند یافتن، غربالگری و در
درج می‌گردد. استخدام فرایند یافتن، غربالگری و در نهایت جذب نامزدهای شغلی واجد شرایط است. فرایند استخدام می‌تواند نسبتاً ساده باشد، اما پیشرفت در فناوری، بازار کار فشرده و مجموعه نیروی کار که ممکن است پنج نسل را در بر بگیرد، می‌تواند اولین گام - یافتن نامزدهای بالقوه - را به ویژه چالش‌برانگیز کند. استخدام بخش کلیدی مدیریت منابع انسانی (HR) است و توسط مدیر استخدام و سایر افراد درگیر در فرایند استخدام پشتیبانی می‌شود. تلاش‌های ماهر برای استخدام، یک شرکت را متمایز می‌کند و برای کارمندان بالقوه جذاب‌تر می‌شود،
می‌کند و برای کارمندان بالقوه جذاب‌تر می‌شود، استراتژی که می‌تواند مستقیماً بر نتیجه شرکت تأثیر بگذارد.
ماکسنتیوس با نام کامل مارکوس اورلیوس والریوس ماکسنتیوس (زادهٔ در حدود ۲۷۸ - درگذشتهٔ ۲۷ یا ۲۸ اکتبر ۳۱۲) امپراتور روم از ۳۰۶ تا ۳۱۲ بود. زندگی. سال‌های آغازین. ماکسنتیوس در حدود ۲۷۸ زاده شد. پدرش ماکسیمیان (بعدتر امپراتور روم) و مادرش اُتروپیا (اهل سوریه) بود. ماکسنتیوس پس از آنکه گالریوس در مارس ۲۹۳ به عنوان سزار انتخاب شد با دختر او والریا ماکسیمیلا ازدواج کرد و او دو پسر برایش به دنیا آورد که یکی از آن‌ها رومولوس بود. ماکسنتیوس بسیار متکبر بود و به ندرت با پدرش ماکسیمیان و پدرزنش گالریوس به توافق
ندرت با پدرش ماکسیمیان و پدرزنش گالریوس به توافق می‌رسید. شورش و رسیدن به قدرت. پس از آنکه ماکسیمیان همراه با دیوکلتیان در ۳۰۵ از قدرت کناره‌گیری کرد، حکومت چهارنفره (متشکل از دو آگوستوس و دو سزار) به گالریوس و کنستانتیوس کلروس به عنوان امپراتور و ماکسیمینوس دایا و فلاویوس والریوس سوروس به عنوان سزار رسید. این موضوع باعث ناخشنودی ماکسنتیوس شد چون او به‌عنوان پسر ماکسیمیان انتظار داشت سهمی از این توزیع قدرت داشته باشد. با مرگ کنستانتیوس کلوروس در اوت ۳۰۶، سوروس از سزار به آگوستوس ارتقاء مقام یافت و گالریوس،
از سزار به آگوستوس ارتقاء مقام یافت و گالریوس، کنستانتین (پسر کنتستانتیوس) را به عنوان سزار در حکومت چهارنفره انتخاب کرد. این مجموعه رویدادها سبب شد تا ماکسنتیوس همان سال در رم شورش کرده و در ۲۸ اکتبر ۳۰۶ خود را امپراتور بنامد. با این وجود او به دلیل ملاحظات سیاسی در این زمان از برگزیدن لقب آگوستوس اجتناب کرد و خود را پرینسپس نامید. او اینک ایتالیا، آفریقا، ساردینیا و کورسیکا را تحت حکومت خود داشت. گالریوس پس از آگاهی از این کودتا، سوروس را برای سرکوب ماکسنتیوس به رم فرستاد. ماکسنتیوس که از پیشروی سوروس
به رم فرستاد. ماکسنتیوس که از پیشروی سوروس اطلاع یافته بود به منظور مشروعیت بخشیدن به حکومت خود و جلب حمایت سپاهیان سوروس به دنبال پدرش ماکسیمیان فرستاد و او را برای امپراتوری مشترک با خود و بازگرداندن عنوان آگوستوس به او دعوت کرد. این پیشنهاد مورد پذیرش ماکسیمیان واقع شد. در این زمان سپاه سوروس به رم رسیده و شهر را محاصره کردند. اما بیشتر آن سربازان پیشتر زیر فرمان ماکسیمیان بودند و در نتیجه به سوروس پشت کرده و ماکسیمیان و پسرش پیوستند. سوروس با اندک سربازان وفادار به خود مجبور به فرار به راونا شد اما
وفادار به خود مجبور به فرار به راونا شد اما ماکسیمیان شهر را محاصره کرد و با وعدهٔ در امان بودن جان سوروس او را دستگیر و به عنوان گروگان در رم زندانی نمود تا جلوی حملهٔ گالریوس را بگیرد. در این زمان ماکسنتیوس که دیگر نیازمند جلب نظر دیگر امپراتوران نبود خود را آگوستوس نامید. کنستانتین تنها امپراتوری بود که او را به رسمیت شناخت و گالریوس و دیگران همچنان رفتاری خصمانه داشتند. گالریوس در ۳۰۷ به ایتالیا حمله کرد اما با پیوستن سربازانش به ماکسیمیان مجبور به عقب‌نشینی شد. به دنبال این حمله، ماکسینتیوس فرمان قتل
شد. به دنبال این حمله، ماکسینتیوس فرمان قتل سوروس را صادر کرد و او کمی بعد کشته شد. شورش ماکسیمیان. در یک تغییر جهت ناگهانی در آوریل ۳۰۸، ماکسیمیان علیه پسر خود دست به شورش زد. او سعی کرد تا ماکسنتیوس را از قدرت برکنار سازد اما در این کار موفق نبود. سربازان به ماکسنتیوس وفادار ماندند و ماکسیمیان مجبور به ترک ایتالیا و فرار به دربار کنستانتین در گل شد. در نوامبر ۳۰۸، جلسه‌ای با حضور تمام آگوستوس‌ها (از جمله دیوکلتیان که کناره‌گیری کرده بود) و سزارها برای پایان بخشیدن به بی‌ثباتی سیاسی در روم در کارنونتوم
بخشیدن به بی‌ثباتی سیاسی در روم در کارنونتوم برگزار شد. در این جلسه ماکسیمیان مجبور به کناره‌گیری دوباره از قدرت گردید و ماکسنتیوس به عنوان دشمن مردم شناخته شد. شورش در آفریقا. پس از اعلام نتیجهٔ این جلسه، لوسیوس دومیتیوس الکساندر، فرماندهٔ پرتورینها در آفریقا، از ماکسنتیوس جدا شده و خود را به جای او امپراتور نامید. از دست دادن آفریقا که بزرگترین تأمین‌کنندهٔ غلات رم به‌شمار می‌رفت ضربهٔ مهلکی برای ماکسنتیوس بود. در نتیجهٔ این اتفاق پایتخت دچار قحطی شد و مردم گرسنه با پرتورین‌هایی که مشکلی از نظر جیرهٔ
مردم گرسنه با پرتورین‌هایی که مشکلی از نظر جیرهٔ غذایی نداشتند درگیر شدند. در اواخر ۳۰۹ ماکسینتوس یکی دیگر از فرماندهان پرتورین‌ها به نام گایوس روفیوس ولوسیانوس را از طریق مدیترانه به آفریقا فرستاد تا بحران آفریقا را حل نماید. ولوسیانوس در مأموریتش موفق بود و فرماندهٔ شورشی الکساندر کشته شد. جنگ با کنستانتین و مرگ. با مرگ سوروس و ماکسیمیان (در ۳۱۰)، کنستانتین با عنوان آگوستوس، امپراتور روم باختری شد. او که اینک ماکسنتیوس را مانعی در برابر فرمانروایی کامل خود بر نواحی غربی می‌دانست با او وارد جنگ شد.
خود بر نواحی غربی می‌دانست با او وارد جنگ شد. کنستانتین در ۳۱۲ همراه با ۴۰ هزار سپاهی مقتدر به سوی رم لشکر کشید. ماکسینتوس در مقابل، فرماندهی سپاهی چهار برابری را برعهده داشت اما سربازان او در مقایسه با سپاهیان کنستانتین از نظم لازم برخوردار نبودند و توانایی‌های فرماندهی خود او نیز کمتر از کنستانتین بود. کنستانتین بدون اینکه اجازهٔ غارت هیچ شهری را به سپاهیانش بدهد وارد ایتالیا شد و در نتیجه حمایت مردم محلی را که به دنبال بروز قحطی از حکومت ماکسنتیوس خسته شده بودند به دست آورد. نخستین سپاهی که به مقابله با
بودند به دست آورد. نخستین سپاهی که به مقابله با کنستانتین فرستاده شد در آگوستا تورینوروم (تورین امروزی در ایتالیا) شکست خورد. رم دارای دیوارهای دفاعی بود و ماکسنتیوس تصمیم داشت با سپاهیانش در داخل شهر باقی بماند. اما چون محبوبیت خود را در بین مردم از دست داده بود از خیانت آن‌ها وحشت داشت. پس نیروهای او ناگهان از شهر خارج و به سوی شمال آن رهسپار شدند تا با ارتش کنستانتین در میدان نبرد رویارو شوند. دو سپاه سرانجام در نزدیکی پل میلوین با یکدیگر درگیر شدند. از آنجا که پل اصلی را که بر روی رود تیبر قرار داشت،
آنجا که پل اصلی را که بر روی رود تیبر قرار داشت، برای جلوگیری از پیشروی قوای کنستانتین به سوی رم غیرقابل‌عبور کرده بودند، پلی موقت را با به‌هم بستن قایق‌ها ایجاد کردند تا ماکسنتیوس و سپاهیانش بتوانند از آن عبور کنند. با حملهٔ سپاه کنستانتین، سربازان ماکسنتیوس همراه با او دست به عقب‌نشینی زدند. اما این پل که توانایی تحمل وزن شمار بسیاری اسب و سرباز را نداشت در هم شکست و ماکسینتوس و هزاران نفر از سپاهیانش در ۲۷ یا ۲۸ اکتبر ۳۱۲ به درون رودخانه افتاده و غرق شدند. با پیروزی کنستانتین، سنای روم حمایت پیشین خود
با پیروزی کنستانتین، سنای روم حمایت پیشین خود از کنستانتین را انکار و او را محکوم نمود. پس جسد ماکسنتیوس را از رودخانه گرفته و پس از جدا کردن سر از بدنش آن را در خیابان‌های رم چرخاندند. همچنین از ماکسنتیوس در طاق نصرت کنستانتین که به‌افتخار این پیروزی بنا شد با عنوان "tyrannus" به‌معنای جبار نام برده شده‌است.
آنتونی دومینیک بندتو (۳ اوت ۱۹۲۶ – ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳) خواننده مشهور آمریکایی بود. وی یکی از ستاره‌های برجسته پاپ کلاسیک آمریکا در میانه قرن بیستم بود، و به گفته خودش «به‌دنبال خلق مجموعه‌ای از آثار به یاد ماندنی بود و نه تک ترانه‌های پرفروش». تونی بنت که چندین دهه از برجسته‌ترین خواننده‌های پاپ کلاسیک آمریکایی بود و با تبحری کم‌نظیر معیارهای نوینی در این ژانر خلق کرد بنت با صدای تنور خود که در ادامه زندگی به باریتون کشیده شد، ترانه‌سرایی پاپ سنتی را در دوره راک ادامه داد. آثاری همچون «به خاطر تو» و «قلب سرد
ادامه داد. آثاری همچون «به خاطر تو» و «قلب سرد سرد»، وی را به عنوان خواننده پاپ در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ مطرح کرد. یک دهه بعد وی با ترانه «من قلبم را در سانفرانسیسکو جا گذاشتم» و دیگر ترانه‌ها، به عنوان یکی از پیشتازان پاپ کلاسیک شناخته شد. در دههٔ ۱۹۷۰، مانند بسیاری از دیگر خوانندگان هم‌دوره خود، به موسیقی جاز روی آورد. اما در دهه ۱۹۸۰ او با اجرای فوق‌العاده خود در ام‌تی‌وی که منجر به یک آلبوم طلایی و گرمی سال در ۱۹۹۴ شد، به سوی موسیقی تجاری بازگشت. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آنتونی دومینیک بندتو در ۳ اوت ۱۹۲۶
وی با نام اصلی آنتونی دومینیک بندتو در ۳ اوت ۱۹۲۶ در محله کوئینز نیویورک سیتی متولد شد او نه فقط در میان علاقمندانش بلکه در میان هنرمندان دیگر نیز محبوبیت فراوانی داشت. تعدادی از برجسته‌ترین ستاره‌های موسیقی پاپ آمریکا در شش دهه اخیر، از فرانک سیناترا گرفته تا لیدی گاگا، از ستایشگران او بوده و هستند. تونی بنت در اجرای ترانه‌ها، سبک منحصر به فردی داشت که الهام‌بخش موسیقی خلق‌شده توسط آهنگسازان و ترانه‌سرایان بزرگ هم‌عصر خود از جمله جورج گرشوین، کول پورتر و اروینگ برلین بود. برخلاف دوست و استادش فرانک
و اروینگ برلین بود. برخلاف دوست و استادش فرانک سیناترا، او موسیقی را در وجود خود محبوس نمی‌کرد بلکه آن را با صدایش ترجمه می‌کرد. زندگی شخصی و رفتارش نیز با فرانک سیناترا که بسیار پرماجرا و جنجالی بود کاملاً فرق داشت. تونی بنت در مصاحبه‌ای گفته بود خواننده‌ای با صدای «تنور» است که می‌کوشد با صدای باریتون بخواند. به همین خاطر در اجرای دل‌نوازانه ترانه‌های عاشقانه استاد بود و در عین حال به خوبی می‌توانست ترانه‌های با ضرب آهنگ بالا را اجرا کند. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۶ گفت: تونی بنت در دهه ۱۹۵۰ میلادی با
در سال ۲۰۰۶ گفت: تونی بنت در دهه ۱۹۵۰ میلادی با ترانه‌هایی نظیر «به خاطر تو» و «قلب سرد سرد» جای خود را در موسیقی پاپ کلاسیک آمریکا باز کرد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی با ترانه‌های جاودانه‌ای نظیر «قلبم را در سانفرانسیسکو جا گذاشتم» به شهرت رسید. او نه تنها از انفجار موسیقی راک در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی و شکوفایی آن در دهه‌های بعد جان سالم به در برد، بلکه موقعیت ویژه خود در موسیقی پاپ آمریکا را حفظ کرد و در دهه‌های بعد با هنرمندانی همکاری کرد که هم‌سن نوه‌های او بودند. در دهه هفتاد میلادی همچون بسیاری از خوانندگان
در دهه هفتاد میلادی همچون بسیاری از خوانندگان هم دوره خود موسیقی جز را نیز تجربه کرد ولی بعد به مسیر اصلی خود که برخی آن را «پاپ عامه‌پسند» می‌دانند در قالب ترانه‌های کلاسیک بازگشت. در چهل و چند سالگی به نظر می‌رسید که سبک او برای همیشه از مد افتاده‌است. ولی با کمک پسرش که مدیر برنامه‌های او بود توانست در یک کارزار تبلیغاتی موفق در میان نسل جوان دهه ۱۹۹۰ که به نسل «ام‌تی‌وی» شهرت داشت به محبوبیت برسد. در سال ۲۰۱۴ و در ۸۸ سالگی، رکورد قبلی خودش را (به عنوان سالمندترین خواننده زنده) شکست و ترانه «گونه به
سالمندترین خواننده زنده) شکست و ترانه «گونه به گونه» که با لیدی گاگا اجرا کرده بود به صدر جدول پر فروش‌ترین ترانه‌های پاپ آمریکا رسید. در سال ۲۰۱۱ نیز آلبوم او با عنوان «هم‌صدایی ۲» شامل اجرای ترانه‌های دو صدایی با خوانندگان جوانی نظیر لیدی گاگا و ایمی واینهاوس در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های موسیقی پاپ آمریکا قرار گرفت. در آخرین آلبوم او به نام «عشق برای فروش» که در سال ۲۰۲۱ وارد بازار شد، ترانه اصلی به نام «شب و روز» باز هم با لیدی گاگا دو صدایی خوانده شده بود. بیماری و درگذشت. بنت که از سال ۲۰۱۶ به بیماری
بیماری و درگذشت. بنت که از سال ۲۰۱۶ به بیماری آلزایمر مبتلا بود جمعه ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳، دو هفته قبل از نود و ششمین سالگرد تولدش، در نیویورک درگذشت. افتخارات. او طی هفت دهه فعالیت بیش از ۷۰ آلبوم موسیقی تولید و منتشر کرد و برنده ۱۹ «جایزه گرمی» شد. تمامی این جوایز منهای دو مورد پس از شصت سالگی به او اعطا شد.
دوکاتی شرکت موتورسیکلت‌سازی ایتالیایی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن است. موتورسیکلت‌های این شرکت به داشتن طرح بدنه زیبا و نیز کیفیت فنی مناسب مشهورند. شرکت دوکاتی را، برادران دوکاتی در سال ۱۹۲۶ پایه‌گذاشتند. مالکیت این شرکت از آن زمان تاکنون چندین بار تغییر کرده‌است. هم‌اکنون دفتر مرکزی این شرکت و کارخانه تولیدی آن، در شهر بولونیا، ایتالیا قرار دارند. موتورسیکلت‌های این شرکت، در چند دسته اصلی تولید می‌شود. دوکاتی در مسابقات قهرمانی موتوجی‌پی و سوپربایک، شرکت می‌کند و بارها برنده جایزه اول شده‌است. شرکت
شرکت می‌کند و بارها برنده جایزه اول شده‌است. شرکت خودروسازی آئودی، از طریق زیرمجموعه خود؛ لامبورگینی (مالک دوکاتی) صاحب برند دوکاتی محسوب می‌شود و با توجه به اینکه آئودی خود یکی از شرکت‌های تابعه گروه فولکس‌واگن می‌باشد، لذا این شرکت آلمانی، مالک اصلی شرکت دوکاتی، به‌شمار می‌آید. تاریخچه. در سال ۱۹۲۶ برادران دوکاتی به نام‌های آنتونیو، آدریانو، مارسلو و برونو دوکاتی کارگاه تولید لامپ خلأ، خازن و بقیه قطعات رادیو را تأسیس کردند. تا سال ۱۹۳۵ آنقدر موفقیت تجاری بدست آوردند، که کارخانه جدیدی را نیز، راه‌اندازی
بدست آوردند، که کارخانه جدیدی را نیز، راه‌اندازی نمودند. در طول سال‌های جنگ جهانی دوم با وجود بمباران نیروهای متفقین، همچنان خط تولید را فعال نگه داشتند. در همین اوضاع و اوصاف، فردی بنام آلدو فارینلی شروع به ساخت موتور کوچکی برای نصب بر روی دوچرخه کرد. پس از یک ماه از آزادی ایتالیا در سال ۱۹۴۴ اعلام کرد، که این موتور (پیشرانه) را به فروش می‌رساند. اولین موتورها به صورت تک‌فروشی، برای نصب بر روی دوچرخه‌ها به‌فروش می‌رفت، ولی کم‌کم تجار تعداد بیشتری سفارش دادند، تا بر روی دوچرخه‌ها نصب کرده و به مشتریان
دادند، تا بر روی دوچرخه‌ها نصب کرده و به مشتریان بفروشند. در سال ۱۹۵۰ و پس از آنکه تقریباً دویست‌هزار پیشرانه، به‌فروش رفته بود، دوکاتی با همکاری فارینلی، اولین موتورسیکلت دوکاتی را تولید کرد. این موتورسیکلت ۶۰ سی‌سی حجم موتور و ۴۰ کیلوگرم وزن داشت، می‌توانست به حداکثر سرعت ۶۴ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند. دوکاتی بعدها موتورهای با حجم بزرگتر و قدرتمندتر ساخت و تبدیل یه یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های موتورسیکلت‌سازی دنیا شد. در ماه آوریل سال ۲۰۱۲ میلادی، گروه فولکس‌واگن آلمان، علاقه‌مندی خود را، برای خرید
فولکس‌واگن آلمان، علاقه‌مندی خود را، برای خرید سهام شرکت دوکاتی، به ارزش تقریبی ۸۶۰ میلیون یورو اعلام کرد. این قرارداد نهایتاً در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ با مبلغ توافق شده ۷۴۷ میلیون یورو به امضا رسید و دوکاتی هم به‌طور کامل به کلکسیون برندهای بزرگترین خودروسازی جهان، یعنی گروه فولکس واگن، اضافه شد. طراحی موتورسیکلت‌ها. دوکاتی معروفیت خود را، مدیون موتورسیکلت‌های قدرتمند و دارای حجم موتور بالاست. این موتورسیکلت‌ها از پیشرانه‌های چهار زمانه و با فناوری وی-شکل استفاده می‌کنند. دوکاتی این فناوری را ال-دوگانه می‌نامد،
می‌کنند. دوکاتی این فناوری را ال-دوگانه می‌نامد، چرا که نحوه قرارگیری سیلندرها به شکل عمودی و افقی و با زاویه ۹۰ درجه نسبت بهم، حرف ال در الفبای انگلیسی را، تشکیل می‌دهد. مدل‌های جدید دوکاتی همچنان در بازار موتورهای قدرتمند، جزو برترین‌ها هستند و این موفقیت را مدیون فناوری به ارث برده از ۵۰ سال پیش هستند. این فناوری منحصر به موتورهای دوکاتی است. در مورد سیستم کلاچ نیز، دوکاتی فناوری منحصربه‌فرد خود را دارد. درحالی‌که سازنده‌های دیگر از فناوری کلاچ غوطه‌ور در روغن، استفاده می‌کنند، دوکاتی سیستم کلاچ خشک را،
روغن، استفاده می‌کنند، دوکاتی سیستم کلاچ خشک را، در موتورسیکلت‌هایش به‌کار می‌گیرد. دوکاتی همچنین از فناوری‌ای بنام قاب فضایی ساخته‌شده از فیبر کربن، در طراحی بدنه برخی مدل‌ها استفاده می‌نماید. از معروف‌ترین مدل‌های ساخت این شرکت می‌توان به Cucciolo، 750 Imola Desmo، 916 و Monster اشاره کرد. طرفداران و هواداران. از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، یکی از استراتژی‌های کلیدی کمپانی دوکاتی، تشکیل و تقویت گروه‌های هوادار و علاقه‌مند به دوکاتی بوده‌است. این گروه‌ها که شامل گروه‌های محلی، منطقه‌ای، کلاب‌های کشوری و حتی
گروه‌های محلی، منطقه‌ای، کلاب‌های کشوری و حتی گروه‌های اینترنتی می‌شود، نقش به‌سزایی در افزایش محبوبیت دوکاتی در کشورهای مختلف جهان داشته‌اند. امروزه بیش از ۴۰۰ کلوب طرفدار دوکاتی در دنیا وجود دارد، که بیش از ۲۰۰ هزار عضو دارند. نزدیک به ۱۷ هزار نفر نیز، در وب‌سایت تیم مسابقه دوکاتی عضو هستند. گروه‌های بسیار زیادی در آمریکای شمالی رانندگان و صاحبان دوکاتی را گرد هم آورده‌اند. بعضی‌ها نیز علاقه‌مند به جمع‌آوری، خرید و فروش مدل‌های قدیمی و کلاسیک دوکاتی هستند.
باشگاه فوتبال بلکپول باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر بلکپول قرار دارد. باشگاه بلکپول در ۲۵ ژوئیه ۱۸۸۷ تأسیس شده‌است. افتخارات. چمپیونشیپ: قهرمان:۱۹۳۰–۱۹۲۹ جام حذفی فوتبال انگلستان: قهرمان: ۱۹۵۳–۱۹۵۲
تام مک‌کارتی رمان‌نویس انگلیسی است. وی در سال ۲۰۱۰ نامزد جایزهٔ ادبی من بوکر بود. زندگی و حرفه. تام مک‌کارتی در سال ۱۹۶۹ در لندن متولد شد. مهترین رمان وی C است که داستان آن با محوریت شخصیتی به‌نام کاری فکس به آشوب‌های اوایل قرن بیستم در اروپا می‌پردازد، این یکی از شش رمانی بود که برای بردن جایزهٔ معتبر بوکر باهم رقابت می‌کردند. علیرغم پیش‌بینی منتقدان که C را برنده جایزه پیش‌بینی می‌کردند این جایزه به سؤال فینکلر رمان هاوارد جاکوبسن رسید. این رمان داستان مردی معمولی در قرن بیستم است که شیفته و شیدای فناوری
معمولی در قرن بیستم است که شیفته و شیدای فناوری است. این اثر موجب شده‌است مک‌کارتی را با جیمز جویس مقایسه کنند.
هاوارد جاکوبسن نویسنده انگلیسی برنده جایزه ادبی من بوکر ۲۰۱۰ است. زندگینامه. هاوارد جاکوبسن در ۲۵ اوت ۱۹۴٢ در منچستر متولد شد. وی رمان نویس و روزنامه‌نگار است. وی موفق شد در سال ۲۰۱۰ برای نخستین بار جایزه ادبی بوکر را به رمانی کمدی اختصاص دهد. این برای نخستین بار است که جایزه ادبی بوکر ـ یکی از معتبرترین جوایز ادبی جهان ـ به یک اثر کمدی تعلق می‌گیرد. «هاوارد جاکوبسن» که پیش از این دو بار در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ به فهرست نهایی جایزه ادبی بوکر راه یافته‌است، امسال توانست با ارائه یک رمان کمدی نظر هیئت داوران
توانست با ارائه یک رمان کمدی نظر هیئت داوران جایزه ادبی من بوکر را به خود جلب کند. وی اعلام کرد: «بیش از بیست سال است که متن سخنرانی خود را برای مراسم دریافت جایزه بوکر آماده کرده‌ام. خوشبختانه یک متن آماده از سال ۱۹۸۳ دارم که نشان می‌دهد چندین سال است در انتظار این جایزه‌ام.» رئیس هیئت داوران جایزه ادبی بوکر ۲۰۱۰ تازه‌ترین رمان «جاکوبسن» را اثری قدرتمند، هوشمندانه دانست و گفت: این رمان داستان دو دوست قدیمی را با معلم سابق خود به تصویر می‌کشد. از «ژاکوبسن» تاکنون ۱۰ رمان و ۴ اثر غیرادبی منتشر شده‌است. «عشق
۱۰ رمان و ۴ اثر غیرادبی منتشر شده‌است. «عشق ورزیدن» (۲۰۰۸)، «ساختن هنری» (۲۰۰۴)، «خروس جنگی» و «مسئله فینکلر» (۲۰۱۰) از جمله آثار ادبی این نویسنده‌است.