payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دریک روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران، ایران. در این روستا چند دشت برنج (شالی) و بسیار باغ مرکبات اطراف این روستا را حاطه کرده‌است. همچنین یک کانال آب نیز از درون باغ‌های این روستا می‌گذرد. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۳۱نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
دیوکتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۵۸نفر (۱۷۹خانوار) بوده‌است.
قرق، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران، که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۲ شهرداری ساری بشمار می‌رود. جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۰۴۶نفر (۱۶۳۴خانوار) بوده‌است.
خاریک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۹۵نفر (۱۵۵خانوار) بوده‌است. منابع. نویسنده. عرشیا فلاح
زوارمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۶۴نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
شهاب لیلم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۰۷نفر (۱۶۰خانوار) بوده‌است. منابع. دروازه بان زیاد پرورش دنه
تجنک سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار دارد و جمعیت آن بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ که توسط مرکز آمار ایران صورت گرفته، ۱۴۴ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
تجنک علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۱۰نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
خرم‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۵۸ نفر (۱۴۸ خانوار) بوده‌است.
زرگرباغ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵۷نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
فرح‌آبادخیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۷نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
طوربدار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۵نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
آخورسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۸۰نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
شرف‌آباد، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران، که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۲ شهرداری ساری بشمار می‌رود. جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۴۳نفر (۷۶۴خانوار) بوده‌است.
بندارخیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۲۵۵نفر (۱۳۸۵خانوار) بوده‌است.
دولت‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۳۱نفر (۱۳۷خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۲نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
خوشاب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. این روستا دارای آب و هوای معتدل و مرطوب است که زمین های زراعی آن بسیار مرغوب می‌باشد. زمین ورزشی این روستا از بهترین زمین های ورزشی مازندران است. افراد بسیاری از جمعیت این روستا در جنگ ایران و عراق شرکت کردند. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۹۱نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
کارکنده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۳نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
گله‌کلا کارکنده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۸نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
لیمون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۳۰نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
آبک سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۱۸ نفر (۴۴۸ خانوار) بوده‌است.
رگن‌دشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۰۰نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
چناربن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۴۸نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است. روستای چناربن در سرشماری جدید سال ۱۳۹۰ به ۱۲۵ خانوار افزایش یافت.
عیسی خندق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. آب آشامیدنی این روستا از چاه محلی تامین می گردد که تحت نظارت بهداشت و سازمان آب شهرستان ساری می باشد.دارای زمین چمن فوتبال(وقف جوانان روستا از طرف مرحوم حاج ذکراله خاکسار)می باشد. دارای مدرسه ابتدایی می باشد که بدلیل عدم رغبت خانواده هابه ثبت نام فرزندانشان در این مدرسه، و ثبت نام در مدارس ساری با امکانات بهتر، تعطیل گردید. شغل اکثر اهالی این روستا کشاورزی می باشد و باغداری(مرکبات) بعنوان شغل دوم این روستا مطرح می باشد. هفت شهید
بعنوان شغل دوم این روستا مطرح می باشد. هفت شهید گرانقدر این روستا جوانانی پاک و متدین بودند که این دنیا باهمه زرق و برقش گنجایش بزرگی و عظمت آنها را نداشت و حتی عملکرد بسیار بد و سودجویی ها و سوء استفاده های خانواده این عزیزان بعد از شهادتشان، نتوانست موجب کم شدن محبوبیت این شهدا در دل اهالی روستا شود. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۹۶نفر (۱۸۵خانوار) بوده‌است.
مفتی‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۰۶نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است. این روستای دارای چشمه طبیعی به نام قلقله (قلقله سر) با قدمت بیش از 300 سال است و از قدیمی‌ترین روستاهای منطقه می‌باشد. شوراها: مراد محمد حسین حامد
علی‌کتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۸نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
میارکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. امامزاده ابراهیم از جمله مکان‌های زیارتی این روستا به شمار می‌رود. ساکنین اولیه این قریه مردمانی از دیار طبرستان در منطقه کلاردشت کنونی بوده‌اند. بخشی از خاندان میار به مناطق اعم از سوادکوه کنونی و میارکلا کوچ می‌نمایند. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۵۸نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
بیدگوشچ () یکی از شهرهای شمالی لهستان است. جمعیت این شهر در ژوئن سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۳۵۸٬۰۲۹ نفر بوده که از این جهت به‌عنوان هشتمین شهر بزرگ لهستان شناخته می‌شود.
رانش ژنتیکی یا رانش اللی تغییرات ایجادشده در بسامد نسبی اشکال مختلف یک ژن (الل) در یک جمعیت، به واسطه احتمال و نمونه‌گیری تصادفی است. الل‌های فرزندان، نمونهٔ تصادفی الل‌های والدین آن هاست. احتمال می‌تواند در بقای افراد و تولیدمثل آن‌ها نقش داشته باشد. رانش ژنتیکی یک فرایند مهم فرگشتی است و با گذشت زمان توان تغییر بسامد اللی را دارد. بسامد اللی کسری از تعداد کل نمونه‌های ژن در یک جمعیت است که در یک ویژگی خاص مشترک هستند. رانش ژنتیکی می‌تواند به از میان رفتن برخی الل‌های ژن منجر شود و از این راه توان کاهش
برخی الل‌های ژن منجر شود و از این راه توان کاهش تنوع ژنتیکی را دارد. بر خلاف انتخاب طبیعی، تغییرات ایجادشده به وسیلهٔ رانش ژنتیکی در اثر نقش عوامل زیست‌محیطی و فشارهای سازگاری نیست. تغییرات ایجادشده به وسیلهٔ رانش ژنتیکی می‌توانند برای زادوولد جاندار سودمند، بی‌اثر یا زیان‌بار باشند. اثر رانش ژنتیکی در جمعیت‌های کوچک بیشتر است. هر چه جمعیت بزرگتر باشد، این فرایند کمتر خود را نشان می‌دهد. دانشمندان دربارۀ اهمیت نقش رانش ژنتیکی در مقایسه با انتخاب طبیعی نظرات بسیار متفاوتی دارند. برای چندین دهه نظرات رانلد
بسیار متفاوتی دارند. برای چندین دهه نظرات رانلد فیشر که معتقد به نقش بسیار محدود رانش ژنتیکی در فرایند فرگشت بود، دیدگاه غالب در این زمینه به‌شمار می‌رفت. موتو کی مورا در سال ۱۹۶۸ با نظریه بی‌طرفی فرگشت مولکولی جانی تازه به گفتگوهای مربوط به رانش ژنتیکی بخشید. این نظریه اظهار می‌دارد که بسیاری از تغییرات موجود در مواد ژنتیکی، در اثر رانش ژنتیکی ایجاد گردیده‌اند. مقایسه رانش ژنتیکی و مهره‌های رنگی درون کیسه. تصور کنید که تعداد ۲۰ مهره رنگی درون یک کیسه بریزیم. نیمی از این مهره‌ها آبی و نیمی از آن‌ها قرمز
نیمی از این مهره‌ها آبی و نیمی از آن‌ها قرمز هستند. فرض ما بر این است که رنگ آبی و قرمز هر یک نمایشگر یک الل از یک ژن هستند. فرزندان تولید شده از این نسل را در کیسه شماره دو قرار می‌دهیم. حال به‌طور تصادفی یک مهره از کیسه شماره یک خارج می‌نماییم. بر اساس رنگ مهره (آن را مهره والد می‌نامیم) یک مهره هم رنگ در کیسه دوم قرار می‌دهیم (مهره فرزند) و مهره والد را دوباره به کیسه شماره یک برمی‌گردانیم. این کار را ۲۰ بار تکرار می‌کنیم تا کیسه دوم نیز حاوی ۲۰ مهره رنگی گردد. بدیهی است که برخی از مهره‌های کیسه نخست
گردد. بدیهی است که برخی از مهره‌های کیسه نخست ممکن است چندین بار انتخاب شده باشند (والدین چندفرزندی) یا این که به هیچ روی انتخاب نشده باشند (بدون فرزند). رنگ مهره‌های کیسه دوم کاملاً تصادفی است. حال اگر این آزمایش را چهار بار دیگر بروی نسل‌های بعدی تکرار کنیم ممکن است به نتایجی مانند شکل شماره یک برسیم. تعداد مهره‌های قرمز و آبی (الل‌های یک ژن) ممکن است در نسل‌های پیاپی دچار نوسان شوند. این حالت همان رانش ژنتیکی است. حال تصور کنید که تعداد مهره‌هایی که در کیسه نخست قرار می‌دهیم بسیار محدود باشند (همانند
کیسه نخست قرار می‌دهیم بسیار محدود باشند (همانند جمعیت کوچک یک گونه جانوری در حال انقراض). برای مثال اگر تنها هشت مهره (چهار مهره آبی و چهار مهره قرمز) در کیسه قرار دهیم احتمال این که پس از چندین نسل تنها یک رنگ مهره داشته باشیم بالاست. برای مثال اگر هیچ والد قرمز رنگی فرزندی به وجود نیاورد و تمام مهره‌های فرزند، آبی رنگ باشند الل قرمز منقرض می‌شود. به این حالت تثبیت گفته می‌شود. در مثال بالا، پس از تثبیت رنگ آبی (نسل چهارم در شکل دوم) کلیه نسل‌های بعدی آبی خواهند بود و الل قرمز از میان می‌رود. رانش و
آبی خواهند بود و الل قرمز از میان می‌رود. رانش و تثبیت. نمونه‌گیری تصادفی سبب ایجاد الل‌های جدید در یک جمعیت نخواهد شد ولی می‌تواند سبب ناپدیدشدن الل‌های موجود در یک جمعیت گردد. از آن جهت که نمونه‌گیری تصادفی سبب تغییر بسامد الل‌های نسل بعدی می‌شود این فرایند می‌تواند در طول زمان جمعیت را به سوی یکسانی ژنتیکی براند. هنگامی که بسامد یک الل به ۱ برسد(۱۰۰٪) می‌توان گفت که آن الل در آن جمعیت تثبیت شده است. از سوی دیگر هنگامی که فراوانی یک الل به ۰ برسد(۰٪) این حالت نشانگر از میان رفتن آن الل در جمعیت است. رانش
نشانگر از میان رفتن آن الل در جمعیت است. رانش ژنتیکی با تثبیت الل به ایستایی می‌رسد و بسامد الل پس از آن تغییر نخواهد کرد. معرفی الل‌های جدید بواسطهٔ جریان ژن و جهش می‌تواند منجر به پایان این حالت ایستایی گردد. می‌توان نتیجه گرفت که با وجود تصادفی بودن رانش ژنتیکی، این فرایند در طول زمان سبب کاهش تنوع ژنتیکی می‌شود. رانش ژنتیکی در مقابل انتخاب طبیعی. گرچه هر دوی این فرایندها محرک فرگشت هستند، بر خلاف انتخاب طبیعی، رانش ژنتیکی پدیده‌ای کاملاً تصادفی است. رانش ژنتیکی یک فرایند نمونه‌گیری در طی نسل‌های پیاپی،
ژنتیکی یک فرایند نمونه‌گیری در طی نسل‌های پیاپی، بدون دخالت فشارهای سازواری که از سوی محیط زیست القا می‌گردند است. انتخاب طبیعی فرایندی جهت دار در راه افزایش سازگاری‌های زیست‌محیطی است ولی رانش ژنتیکی بدون آنکه در مسیری خاص حرکت کند تنها بر اساس حساب احتمالات اثر خود را القا می‌کند. به همین دلیل رانش ژنتیکی سبب تغییر بسامد ژنوتیپی در یک جمعیت بدون توجه به ارتباط آن با فنوتیپ است. تغییرات ژنوتیپی ایجاد شده می‌توانند منجر به تغییرات فنوتیپی شوند یا این که به هیچ تغییر فنوتیپی منجر نگردند. رانش ژنتیکی کاملاً
هیچ تغییر فنوتیپی منجر نگردند. رانش ژنتیکی کاملاً نسبت به سود یا زیانی که هر الل ممکن است ایجاد کند نابینا و بی‌توجه است، حال آنکه انتخاب طبیعی به شکل مستقیم با توجه به فنوتیپ اثر خود را نشان می‌دهد. انتخاب طبیعی به ویژه روی مزایای سازگارانه و زیان بار صفات فنوتیپی اثر می‌کند و از این راه به شکل غیر مستقیم ژنوتیپ را تحت تأثیر قرار می‌دهد. انتخاب طبیعی الل‌هایی که موجب ایجاد صفات سودمند می‌گردند را به‌طور غیر مستقیم پاداش می‌دهد و فراوانی آن‌ها را می‌افزاید. به همین صورت انتخاب طبیعی سبب کاهش الل‌های زیان
به همین صورت انتخاب طبیعی سبب کاهش الل‌های زیان بار می‌گردد ونسبت به الل‌های بی‌اثر نیز کاملاً بی اعتنا است. در جمعیت‌های طبیعی این دو فرایند دست در دست هم عمل می‌کنند. با این حال اندازه جمعیت نقش به سزایی در میزان اثر بخشی این فرایندها بازی می‌کند. اثرات آماری خطای نمونه‌گیری درتکثیر الل‌ها در جمعیت‌های کوچک بسیار بارزتر از جمعیت‌های بزرگ است. هنگامی که جمعیت بسیار کوچک است، اثر رانش ژنتیکی غالب است و ممکن است منجر به بقای صفات زیان بار و نابودی صفات سودمند گردد. در این حالت ممکن است اثرات انتخاب طبیعی به
گردد. در این حالت ممکن است اثرات انتخاب طبیعی به دلیل غالب بودن رانش ژنتیکی نتوانند خود را نشان دهند. به دلیل این که در جمعیت‌های بزرگ خطای نمونه‌گیری اندک است و تغییرات شدیدی در بسامد الل‌ها از این راه در طول نسل‌های متوالی رخ نمی‌دهد، انتخاب طبیعی در طول زمان می‌تواند اثر گزینشی محدود خود را نشان دهد و منجر به تغییر فراوانی الل‌ها گردد. نباید از یاد برد که حتی در جمعیت‌های بزرگ در صورتی که فراوانی یک الل بسیار محدود باشد، رانش ژنتیکی توان غلبه بر نقش انتخاب طبیعی را دارد. به عنوان مثال اگر در یک جمعیت یک
طبیعی را دارد. به عنوان مثال اگر در یک جمعیت یک جهش سودمند رخ دهد چنین صفتی در معرض حذف توسط رانش ژنتیکی است. پیش از آن که اثر رانش طبیعی بروی آن الل اندک و قابل چشم پوشی گردد، فراوانی چنین صفتی باید به یک حد آستانه‌ای برسد. منابع. Wikipedia contributors, "Genetic drift," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Genetic_drift&amp;oldid=357518609 (accessed May 4, 2010). Evolution,Mark Ridley, Oxford University press
کَجاوه اتاقکی است چوبی که بر پشت شتر یا هر چارپای دیگری می‌بندند و یک یا دو نفر در آن می‌نشینند و مسافرت می‌کنند. کجاوه می‌تواند یک اتاقک باشد و روی گرده چارپا قرار گیرد و می‌تواند دو قسمت داشته در دو طرف گرده چارپا آویزان شود. معمولاً در قدیم زنان و مردان مهم و صاحب مقام را سوار بر کجاوه می‌کردند و مردان بر پشت چارپا نشسته و سفر می‌کردند. در لغت‌نامه‌های فارسی در مورد کجاوه شرح کافی داده شده‌است: کجاوه. [ ک َ وَ / وِ ] (اِ) کژاوه. گژابه. کزابه. کزاوه. قزاوه. قژاوه. کجابه. کجبه. کجوه، عماری، محمل یا پالکی.
قژاوه. کجابه. کجبه. کجوه، عماری، محمل یا پالکی. (فرهنگ فارسی معین). کجابه‌است که به عربی هودج خوانند. (برهان). آنچه بر پشت شتر بندند و دو شخص در آن مقابل یکدیگر نشینند. (غیاث اللغات). مَحمِل. (منتهی الارب). نشیمن و جایگاهی که بر استر و شتر بار کنند و در هر طرفی یکی بنشیند و در اول کرسی‌واری از چوب ساختند و باریسمان کجن از پهلوی استر آونگ کردند و در آن نشستند و کژاونگ و کژاوه خواندند چون زاء پارسی با جیم تبدیل می‌پذیرد کجاوه گفتند و او را با باء عربی بدل نمودند کجابه نیز نامیده شد. (از آنندراج). نشیمن روپوش
کجابه نیز نامیده شد. (از آنندراج). نشیمن روپوش دار مانند هودج که از چوب سازند و یک جفت آن را به یکدیگر بندند و بر شتر یا استر بار کنند و در هر یک از آن یک کس نشیند و چوپله نیز گویند. (از ناظم‌الاطبا). دو اتاقک چوبین روباز یا با سایبان که آن‌ها را در طرفین شتر یا استر بندند و در هر اتاقک مسافری نشیند و آن در قدیم وسیلهٔ حمل و نقل مسافران بود. (فرهنگ فارسی معین). در میان ترکمن‌ها و در گذشته، کُجه‌وه یا کجاوه اتاقکی بود از جنس پارچه‌های رنگین و معمولاً چهل تکه که آن را به ویژه بر روی شتر قرار داده، درون و
تکه که آن را به ویژه بر روی شتر قرار داده، درون و بیرون آن را می‌آراستند. از این کجاوه برای بردن عروس و ینگه های او استفاده می‌شد. از سقف آن زنگی، شبیه ناقوس می‌آویختند تا بر اثر حرکت شتر یا گاو به صدا در آید. صدای زنگ، بیانگر جشن و سرور و عروس‌کشان بود. نوعی از کجاون «اؤرمه کجبه» (کجاوه‌ای که ساخت آن به روش بافتن، انجام می‌شود) نامیده می‌شد. این کجاوه از بافه‌های سفید گندم بافته و با دوخت پارچه سفید داخل آن پوشانیده می‌شد. هنگام ازدواج، دختران همراه جهیزه، کجاوه‌هایی را که به دست خود بافته بودند، به خانه
کجاوه‌هایی را که به دست خود بافته بودند، به خانه داماد می‌برده‌اند. نمونه اشعار. خاقانی در شعری سروده‌است: ادیب‌الممالک فراهانی سعدی، شاعر ایرانی، نیز در غزل مشهور کاروان خود کجاوه را در معنای محمل مورد توجه قرار داده و سروده‌است:
آدولف لوس معمار چکی‌الاصل اتریشی و از برجسته‌ترین نمایندگان معماری مدرن قرن بیستم است. لوس پس از گذراندن دوره‌هایی در "پلی‌تکنیک درسدن"، در ۱۸۹۳ سفری طولانی به آمریکا انجام داد و در آنجا آثار مکتب شیکاگو و نیز نمودهایی از جنبش هنر و فن را به چشم دید. در بازگشت به اروپا فعالیت حرفه‌ای خود را در وین آغاز کرد و آثاری پدید آورد که تجسم مادی و کامل نظریاتی بودند که او در نوشته‌هایش ارائه می‌داد. خانه‌هایی که او در دو دههٔ نخست سدهٔ بیستم می‌ساخت، در تضاد کامل با جریان یوگندشتیل قرار داشت و تجسم دقیق دیدگاه‌های
جریان یوگندشتیل قرار داشت و تجسم دقیق دیدگاه‌های نظری او بود که در مقالهٔ «معماری» در سال ۱۹۱۰ بیان شده بود. فضاهای داخلی پیراسته از جنس چوب و مرمر با نماهای بیرونی مکعبی‌شکل و اندودپوش، که هیچ تزئینی نداشتند، در تقابل قرار می‌گرفتند. در دههٔ ۱۹۲۰ او معمار ارشد شهر شد، مقامی که به او امکان می‌داد مشغول مسکن‌سازی همگانی شود. لوس با فرهنگ معماری زمانهٔ خود چندان احساس نزدیکی نمی‌کرد و بیش‌تر هوادار آوانگارد اروپایی بود. خانه‌ای انقلابی که او در پاریس برای تریستان تزارا ساخت، نشان‌دهندهٔ تأثیر داداییستها بر
تزارا ساخت، نشان‌دهندهٔ تأثیر داداییستها بر اوست. منابع. Francesca Prina, Elena Demartini. 1000 Years of World Architecture. Thames &amp; Hudson, 2005. p. 399
شیگرو بان (به لاتین: Shigeru Ban؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۵۷) معمار برجستهٔ ژاپنی است. او را بیشتر برای آثارش در معماری با مواد سبک و کم‌ارزش می‌شناسند. شیگرو بان برای کارهای خلاقانه‌اش با کاغذ، به‌ویژه لوله‌های مقواییِ بازیافت‌شده معروف شد که از آنها برای ساختن سریع و مناسبِ خانه برای قربانیان حوادث و بیماری‌ها استفاده کرد. او توسط مجلهٔ "تایم"، در بخش مخترعان قرن ۲۱ در زمینهٔ معماری و طراحی به جهانیان معرفی شد.
کرکبود [karkabud] روستایی کوهستانی در بخش بالا طالقان شهرستان طالقان است. در فاصله 14 کیلومتری شمال شرق طالقان و در ضلع شمالی رودخانه شاهرود و جاده سراسری شرقی-غربی طالقان قرار دارد. روستای کرکبود از روستاهای تاریخی طالقان است. نمونه سفال‎های یافته شده از بدنه جاده داخلی روستا و نیز پی‎های کنده شده برای بنای خانه در چند نقطه از ده این امر را به اثبات می‎رساند. بیشتر سفال‌های دیده شده به سده‌های میانی اسلام، به ویژه چهار و پنج هجری بازمی‌گردد. کرکبود روستایی است که مردم ‏آن مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند.
است که مردم ‏آن مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. مردم روستا سالانه مراسم مذهبی را در مسجد و امام‌زاده روستا برگزار می‌کنند. این روستا دارای آب، برق، تلفن، گاز و جاده آسفالت است. گردشگران بسیاری سالانه به این روستا می‌آیند. نام. نزد اهالی روستا دو روایت وجود دارد: سنگ به زبان محلی [ker] نامیده می‌شود. نام روستا می‌تواند برگرفته از رنگ کبود سنگ‌های روستا باشد که جلوه‌ای یگانه به کوه‌های این منطقه داده‌است؛ و دیگری برگرفته از نام دو اسب (کهر و کبود) است که به محمد حنفیه و یارانش تعلق داشته‎است. با گذشت زمان
محمد حنفیه و یارانش تعلق داشته‎است. با گذشت زمان و تغییر تدریجی آوایی برای آسانی خوانش، به کرکبود تغییر یافته‌است. پیشینه تاریخی طالقان. پیشینه منطقه طالقان به روزگاران بسیار کهن بازمی‎گردد. مردمان فقیر ، نیرومند و دلیر نواحی شمال ایران به نام مارد یا امارد که در آغاز در بیشتر کشورهای آسیای باختری پراکنده بوده‎اند و به تدریج به دلیل فشار قبایل مختلف در منطقه‎ای متمرکر شدند. آنها چادرنشین و بیابان‎گرد بوده‎اند که در درون غارها و شکاف کوه‎ها زندگی می‎کرده‎اند. برخی از تاریخ‎دانان سه طایفه تپوری، گیل و کادوزی
برخی از تاریخ‎دانان سه طایفه تپوری، گیل و کادوزی را شعبه‎ای از مارد می‎‏دانند. این گروه از اوایل سده ششم پیش از میلاد استقلال داشته و از هیچ یک از پادشاهان پیش و پس از اسلام پیروی نکرده‎اند. حدود سرزمین آنها از خاور به گرگان و خراسان، از شمال به دریای خزر و از باختر به لنکران و از جنوب خاوری به سمنان و دامغان و بسطام و از جنوب باختری به قزوین محدود می‌گردید. تیره دیلم در کوهستان های جنوبی که اکنون رودبار، الموت و طالقان معروف است زندگی می‎کردند. وسعت طالقان بیش از محدوده جغرافیای کنونی بوده‎است. پس از
بیش از محدوده جغرافیای کنونی بوده‎است. پس از اسلام از زمان تأسیس حکومت اسماعیلیان تا مشروطه مردم طالقان نقش به سزایی در تاریخ سرزمینمان داشته‌اند. جغرافیا. آب و هوا. این منطقه کوهستانی است. در بهار و پاییز سرد، در تابستان خنک و در زمستان بسیار سرد است و برف‌های سنگین می‎بارد. آب روستا از چشمه‌ای بر فراز کوه منطقه‎ای به نام نیزه بزه جا [nize-bæze-jā] تأمین می‎شود. آب کوه‎های کرکبود به ویژه کوه سات در رودخانه‎ کرکبود می‎ریزد که یکی از هشت رودخانه‌ (رودخانه بادسر، عالی‎زن، ناریان، بایزن، مرجان، کرکبود، مامشکه
عالی‎زن، ناریان، بایزن، مرجان، کرکبود، مامشکه در، البرز رود) تشکیل دهنده شاهرود طالقان است. رودخانه شاهرود از ارتفاعات خاوری طالقان سرچشمه گرفته به سوی باختر سرازیر می‎شود که در نهایت به طارم و سفید رود می‎پیوندد. از سال 1381 که سد طالقان گشایش یافت آب شاهرود نخست پشت مخزن سد انباشته می شود و سپس دشت قزوین و بخشی از آب آشامیدنی شهر کرج و تهران را تأمین می‌کند. غارهای طبیعی. اُسکول [oskul] در شمال گُر و بالا دست شمال‌غرب آبریز آبشار، غاری باستانی به نام اُسکول با مناظر و جایگاهی بکر مناسب برای طبیعت‌گردی
با مناظر و جایگاهی بکر مناسب برای طبیعت‌گردی است. یخچال. در دل کوه‌های غربی روستا غاری به این نام قرار دارد که به دلیل سرمای زیاد در دل آن یخ‎های دائمی است. پیشترها جوانان برنای روستا برای جشن عروسی بامدادان به این غار رفته و قطعات بزرگ یخ به روستا می‎آوردند. گونه های گیاهی. منطقه طالقان از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است که بسیاری از آنها گیاهان دارویی هستند. کرکبود و کوه‎های آن نیز یکی از مناطق غنی طالقان هستند. شماری از نام‎های محلی گیاهان : آلهو، اسب سم، الرگ، بز تیغ، بویان، پاله، تلخه، جارو، جارو سفید،
الرگ، بز تیغ، بویان، پاله، تلخه، جارو، جارو سفید، چرند، دابه،دوجال، زربه، زوروه (آویشن)، سگ تیغ، سیرک، شیرین بیان، شیر توئن، قیاق، کُما[7]، کنگر، کوشیل، گُرز، مندوس، وراون، یونجه دیمی و ... گیاهان دارویی چون:آتک (والک)، آویشن یا کاکوتی،اسپرزه، اسطوخودوس، بارهنگ، بابونه، پونه، پنیرک، پیازچه کوهی، تاجریزی، ثعلب، خاک شیر، خارخاسک، ختمی، ریواس، زربه، زرپیچ، زرشک، سریش، سماق، شورک، غازی یاغا، کمان گوشت (قارچ کوهی)، کنگر، گاو زبان، گزنه، گلپر، گوساله داش، نعنای کوهی، وارنکو، ورگردان، همیشه بهار و ... گیاهان با
کوهی، وارنکو، ورگردان، همیشه بهار و ... گیاهان با مصرف صنعتی: الوارس ( مصرف صنعتی برای استخراج رنگ سبز)، روناس گونه‌های جانوری طالقان گونه‎های متنوع جانوری و گاه نادر دارد. سازمان حفاظت محیط زیست لازم است با توجه به گونه‌های کمیاب و در خطر این منطقه، توجه بیشتری به مراتع و کوهستان‎های طالقان داشته باشد. گونه‎های شاخص جانوری طالقان: خرس قهوه ای، پلنگ، سیاه‎گوش، گربه وحشی، کل و بز، گرگ، کفتار راه راه، روباه، شغال، گراز، خرگوش و تشی پرندگان: بلبل، بلبل کوهی، بلدرچین، پرستو، کبک، کبک دری، کشکریت [koʃkirit]
بلدرچین، پرستو، کبک، کبک دری، کشکریت [koʃkirit] (زاغی) انواع پرندگان مهاجر: پری شاهرخ، غاز، لک لک، مرغابی پرندگان شکاری و لاشخور: دلیجه، دال، سارگپه، کرکس، عقاب طلایی، هما جمعیت. بر پایه سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٢٧ نفر ( ٣٩ خانوار) بوده‌است. گویش. طالقانی ها به دو گویش مازندرانی و تاتی سخن می گویند. به عقیده برخی از صاحبنظران ، گویش مردم طالقان به دو دسته مازندرانی و تاتی تقسیم می شود. روستاهایی که بین جوستان و کوه های کندوان قرار گرفته اند به لهجه مازندرانی سخن می گویند. از جوستان به غرب و در تمام
سخن می گویند. از جوستان به غرب و در تمام آبادی‌ها پایین طالقان میان طالقان و کنارود به تاتی طالقانی گویش می‌شود. پیوند طالقان با فرهنگ طبری را می‎توان در گاه‌شماری طالقان جست که پیشینه این گاه‎شماری به زمان ساسانیان بازمی‎گردد. مشکلات اجتماعی. در سال‌های پسین مردم بسیاری برای بازدید روستا می‌آیند که شوربختانه بی‎توجهی به محیط زیست و آلودگی منطقه تفریحی آبشار و چشمه‎ها، پارک کردن خودروها در معابر تنگ روستا به ویژه در تابستان، زندگی را در روزهای آخر هفته برای مردم بومی بسیار دشوار ساخته‌است. مشاهیر. - محمد