payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روستا در دهستان جاغرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۷۲ نفر (۳۵۴ خانوار) بوده‌است. ولی در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا به ۷۹۹ نفر (۲۷۱ خانوار) کاهش یافته‌است. مشاغل. کار و پیشه مردم روستا، باغداری، دامداری، کارگری و فرش‌بافی است. همچنین مشاغلی نظیر نجاری و تراش‌کاری نیز موجود می‌باشد. به دلیل نبود زمین مسطح مناسب برای زراعت و وجود زمین‌های شیب‌دار اکثراً باغداری و مشاغل وابسته به آن جزو فعالیت‌های درآمدی روستا محسوب می‌شوند.
تونل سالنگ در ارتفاع ۳٬۹۵۰ متری از سطح دریا و در موقعیت مرکزی کوه‌های پربرف هندوکش قرار دارد. طول این تونل ۲٫۷ کیلومتر می‌باشد. کار ساخت این تونل در سال ۱۳۳۷خ آغاز و پس از ۶ سال در سال ۱۳۴۳خ ختم می‌گردد. این پروژه به فرمان پادشاه وقت افغانستان محمدظاهرشاه با همکاری دولت وقت شوروی آغاز گردید. ارتفاع این تونل ۵ متر و دارای عرض ۶ متر می‌باشند. بیشتر کار این پروژه توسط نیروهای اضافه ارتش افغانستان انجام شده‌است. هزینهٔ احداث این تونل ۶۳۶ میلیون دلار بوده‌است. این تونل فاصلهٔ میان شمال و جنوب افغانستان را ۱۱۰
این تونل فاصلهٔ میان شمال و جنوب افغانستان را ۱۱۰ کیلومتر کوتاه‌تر کرده‌است. این تونل شمال افغانستان را به جنوب افغانستان متصل می‌نماید. قبل از احداث این تونل وسیلهٔ تجارت و انتقالات از میان کوهای پر برف هندوکش صورت می‌گرفت. تاریخچه. در زمان‌های قدیم مردم از شمال به جنوب افغانستان از طریق پنج راه سخت گذر سفر و انتقالات می‌نمودند. این راه‌ها عبارت بودند از شاهراه میان بادغیس و هرات، از راه مرغاب و کونل نخوتک، شاهراه دوم میان بامیان و مزارشریف، جادهٔ سوم خنجان به شمالی جادهٔ چهارم میان بدخشان و پنجشیر جادهٔ
به شمالی جادهٔ چهارم میان بدخشان و پنجشیر جادهٔ پنجم میان بدخشان و نورستان بود. هم‌اکنون دو شاهراه آن یعنی هرات بادغیس و سالنگ‌ها اعمار گردیده متباقی خامه است. در آینده‌ها اعمار هر کدام از این راه‌ها ضروری است. مفکورهٔ وصل شمال به جنوب افغانستان از طریق شاهراه پخته پس از سلطنت امیر شیرعلی خان پیدا شد. شاهان افغان غرض دفاع و ترقی وطن مجبور گردیدند تا از تولیدات صنعتی مدرن روسیه استفاده نمایند. انتقال چنین وسایل به یک شاهراه پخته و اساسی ضرورت داشت. در سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۸ خورشیدی امیر حبیب‌اله خان خواست تا
۱۳۰۲ تا ۱۳۰۸ خورشیدی امیر حبیب‌اله خان خواست تا از راه شبر سالنگ شمالی را با سالنگ جنوبی وصل نماید. کاراین سرک با هزینهٔ ۴۰٬۰۰۰ طلا اشرفی و نقرهٔ نیکولای را برداشت. ساخت این سرک توسط اردوی افغانستان به قومندانی مهندس برگیت عبدالغیاث اختتام یافت. این جاده توانست تا حدودی مشکلات دولت و مردم را حل کند؛ ولی سه مشکل را باخود داشت؛ یکی قیرریزی نگردیده بود دوم فواصل زیادی را دربرداشت سوم اینکه در زمستان زیاده اوقات شاهراه به نسبت برف باری مسدود می‌گردید. روی همین علل این جاده نتوانسته بود پاسخگوی نیازمندی‌های
علل این جاده نتوانسته بود پاسخگوی نیازمندی‌های مردم گردد. تا آنکه دولت افغانستان با همکاری دولت اتحاد شوروی سابق سرک سالنگ‌ها را طوری اساسی و پخته اعمار نمود. این جاده در خود تونلی به فاصلهٔ ۲٫۷ کیلومتری دارد. تونل سالنگ در مراحل اول ظرفیت انتقال ۶۰۰ ماشین را در یک شبانه‌روز داشت. در سال‌های ۱۳۵۲خ ظرفیت تونل با نصب ماشین‌های هواکشی ظرفیت ۲٬۰۰۰ ماشین را در یک شبانه‌روز دریافت نمود. تونل سالنگ تا سال ۱۹۹۳م طور عادی به‌روی ترافیک باز بود. در سال ۱۳۷۲خ جنگ سختی میان عبدالرشید دوستم و احمدشاه مسعود درگرفت.
سختی میان عبدالرشید دوستم و احمدشاه مسعود درگرفت. مسعود و قومندان بصیر سالنگی به‌منظور جلوگیری از ورود نیروهای جنرال دوستم جاده را تا فاصله‌های چندین کیلومتر تخریب نمود. این جاده پس از انفجار بم در یک حوض پرآب بزرگ طبیعی از بین رفته شاهراه مسدود و سخت گذر گردید. در سال ۱۹۹۸م غرض جلوگیری از ورود طالبان قسمت دهانهٔ این تونل توسط نیروهای جمعیت اسلامی انفجار داده شد. کار احیای دوبارهٔ این تونل پس از سال ۲۰۰۲م با همکاری بانک جهانی آغاز گردید. چون تونل در یک ارتفاع نهایی رشته‌کوه هندوکش قرار دارند. همه ساله توسط
نهایی رشته‌کوه هندوکش قرار دارند. همه ساله توسط ریزش بهمن مسدود گردیده تلفات انسانی را به‌بار می‌آورد. سردی این محل در زمستان تا منفی ۲۵–۳۰ درجهٔ سانتی گراد می‌رسد. حوادث. در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، یک تانکر سوخت در تونل سالنگ منفجر شد و در این حادثه حداقل ۳۱ نفر کشته شدند و ۳۷ نفر دیگر از جمله زنان و کودکان مجروح شدند.
سیّد مهدی الوانی (دی ۱۳۲۳، تهران) معروف به پدر علم مدیریت دولتی ایران و از مشاهیر این رشته است. وی استاد تمام بازنشسته دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی است و در زمینه مدیریت دولتی چند کتاب مرجع تألیف و ترجمه کرده‌است. زندگی. وی تحصیلات ابتدایی را در مدارس بیهقی و مصباح مرجانی گذراند و توانست گواهینامه ششم ابتدایی را دریافت کند. سپس به دبیرستان حکیم نظامی رفت و در نهایت در سال ۱۳۴۲ دیپلم ریاضی خود را از دبیرستان مروی گرفت. در دانشگاه ملی ایران، رشته ادبیات انگلیسی را برگزید و در ۱۳۴۹ از آن فارغ‌التحصیل
انگلیسی را برگزید و در ۱۳۴۹ از آن فارغ‌التحصیل شد. الوانی در سال ۱۳۵۱ کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت آموزش و پرورش دانشگاه تهران به پایان رساند. بعدها به تحصیل در دوره کارشناسی ارشد علوم اداری در همان دانشگاه پرداخت و در سال ۱۳۵۶ فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۳۵۵ ازدواج کرد. در این زمان به استخدام وزارت کشاورزی درآمد و در آنجا به مرکز آموزش مدیریت دولتی رفت. الوانی کمی بعد به آمریکا رفت و دوره کارشناسی ارشد و دکترای مدیریت دولتی را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گذراند. او در سال ۱۳۶۱ به ایران بازگشت و پس
جنوبی گذراند. او در سال ۱۳۶۱ به ایران بازگشت و پس از طی مراحل مختلف دانشگاهی در سال ۱۳۷۰ به درجه استادی رسید و در ۱۳۷۷ استاد نمونه شد. وی در دوران کاری خود مدتی رئیس دانشکده حسابداری و مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی بود. الوانی در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار سال برگزیده شد. او هم‌اکنون ریاست دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه آزاد قزوین را عهده‌دار است و در دانشکدهٔ مدیریت دپارتمان پردیس فارابی دانشگاه تهران تدریس می‌کند. او درس مدیریت تطبیقی را به همراه همسرش طرح‌ریزی و اجرا کرده‌است. استاد الوانی همچنین
طرح‌ریزی و اجرا کرده‌است. استاد الوانی همچنین رئیس شاخه مدیریت گروه علوم انسانی فرهنگستان علوم است.
ولی کلمه‌ای عربی به معنای شخص دارای ولایت می‌باشد؛ ولی به معنای دوست، یاور و سرپرست به کار رفته است. این کلمه در قرآن و متون اسلامی به کار رفته‌است و تفاوت تعریف و تفسیر آن از اختلافات اصلی میان شیعه و سنی می‌باشد. همچنین ولی در فقه و حقوق نیز این اصطلاح کار برد دارد. در ادبیات فارسی نیز از طریق صوفیان رواج گسترده یافته‌است. واژه‌شناسی. راغب اصفهانی در کتاب مفردات القرآن گفته است «وَلاء» و همچنین «توالی» به این معنا است که دو چیز یا بیشتر، از یک جنس و بدون اینکه چیزی از غیر آن‌جنس حایل شود، کنار هم آید. این
چیزی از غیر آن‌جنس حایل شود، کنار هم آید. این معنای لغوی ولاء و توالی است، و گاهی این لفظ به‌طور استعاره و مجاز در موارد زیر به کار می‌رود: وِلایت (به صدای پائین واو) و وَلایت (به صدای بالای آن) به یک معنا است، مانند دلالت و دلالت که هر دو به یک معنا است، و حقیقت ولایت عبارتست از بعهده‌گرفتن کار، و منصوب شدن بر آن و «ولی» و «مولی» هر دو استعمال می‌شوند در این معنا، البته‌هم در معنای اسم فاعل آن، یعنی موالی (به کسر لام) و هم در معنای اسم مفعول آن یعنی‌موالی (به فتح لام) و به مؤمن گفته می‌شود ولی‌الله ولی
(به فتح لام) و به مؤمن گفته می‌شود ولی‌الله ولی دیده نشده که بگویند مؤمن مولای‌خداست، ولی هم گفته می‌شود «الله ولی‌المؤمنین» و هم «الله مولا المؤمنین». ولایت در لغت به معنای سلطنت و یاری کردن نیز آمده‌ و در تلفظ حرف اول آن اختلافی گزارش شده‌است. ابن سکّیت وِلایت (با کسره واو) به معنای سلطنت و وَلایت و وِلایت را به معنای یاری کردن گفته‌است. سیبویه معتقد است که وَلایت «مصدر» است و وِلایت اسم امری است که فرد بر انجامش قیام کرده است. در قرآن و حدیث. برای ولی و ولایت دو معنا در قرآن و روایات گفته شد‌ه‌است. در
ولایت دو معنا در قرآن و روایات گفته شد‌ه‌است. در معنای اول یاری و دوستی و در معنای دوم به سرپرستی، رهبری و تدبیر امور تعبیر شده‌اند. ولایت نیز دارای دو قسم هست. ولایت منفی (ولایت شیطان، طاغوت و کافر) که مسلمانان از پذیرفتن آن نهی شده‌اند. ولایت مثبت که مسلمانان دعوت شده‌اند آن را بپذیرند، ولایت خدا و پیامبر و پیشوای دینی است. در قرآن به‌طور خاص این کلمه در آیهٔ ۵۵ سورهٔ مائده به کار رفته است: إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسولُهُ وَ الَّذِینَ ءَامَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصلَوةَ وَ یُؤْتُونَ
الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصلَوةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَوةَ وَ هُمْ رَکِعُونَ جز این نیست که ولی شما خداست و رسول او و آنان که ایمان آورده‌اند، همان ایمان آورندگانی که اقامهٔ نماز و ادای زکات می‌کنند در حالی که در رکوع نمازند. در حدیث غدیر خم نیز به‌طور خاص این کلمه یا یکی از مشتقات آن به کار رفته است: «من کنت ولیّه فعلیّ ولیّه» یا «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» دیدگاه های شیعه. در تفکرات شیعی «ولایت مستلزم تصرف یک دوست در امور دوست دیگر» بیان شده‌است و تأکید شده‌است چنانچه کفار به عنوان اولیای مسلمین در نظر
شده‌است چنانچه کفار به عنوان اولیای مسلمین در نظر گرفته شوند، به تدریج ایمان مسلمین تباه می‌گردد.
عقیل، عقیل نام یکی از داستان‌های محمود دولت‌آبادی است که در سال ۱۳۵۱ آن را نوشته‌است. این داستان مانند بسیاری از آثار دیگر دولت‌آبادی به مشکلات مردم روستایی می‌پردازد. خلاصهٔ داستان. داستان در مورد زلزله‌ای است که در یکی از روستاهای خراسان اتفاق می‌افتد. شخصیت اصلی داستان، عقیل خانواده و خویشان خود، به جز شهربانو دخترش و تیمور پسرش را از دست می‌دهد. عقیل به همراه دخترش برای دیدن تیمور که در سربازی به سر می‌برد می‌شود اما دخترش در مسیر تلف می‌گردد و به تنهایی به مسیر خود ادامه می‌دهد. عقیل بعد گشتن فراوان
به مسیر خود ادامه می‌دهد. عقیل بعد گشتن فراوان نمی‌تواند ردی از وی در پادگان می‌یابد. امیدوار برای دیدن او راهی پادگان می‌شود که در نهایت موفق به دیدن تیمور نمی‌شود. زبان داستان. داستان عقیل، عقیل مانند بسیاری از داستان‌های دیگر دولت‌آبادی از زبانی محکم و استوار بهره می‌گیرد. روابط علت و معلولی منطقی در کل داستان دیده می‌شود و توصیفات دقیق و هنری جلوه خاصی به داستان می‌دهد. استفاده از کلمات گوناگون و پخته نثر داستان را روان و تأثیرگذار می‌کند.
زوترو یکی از نرم‌افزارهای محبوب استناددهی است که به کمک آن می‌توان به مدیریت منابع اطلاعاتی و استناددهی پرداخت. زوترو توانایی انجام همهٔ فعالیت‌های نرم‌افزارهای حرفه‌ای مدیریت اطلاعات را دارد و افزون بر آن مزیت‌های دیگری هم دارد که آن را در رقابت با سایر نرم‌افزارهای مشابه جلو انداخته است. یکی از مهم‌ترین رقیبان زوترو، نرم‌افزار اندنوت (Endnote) است. ریشه‌شناسی. نام «زوترو» از فعل آلبانیایی zotëroj به معنای «مهارت یافتن» گرفته شده است. مقایسه زوترو با نرم‌افزارهای مشابه. یکی از مهم‌ترین رقیبان زوترو
نرم‌افزارهای مشابه. یکی از مهم‌ترین رقیبان زوترو نرم‌افزار اندنوت (Endnote) است. زوترو توانایی انجام همهٔ فعالیت‌های نرم‌افزارهای حرفه‌ای مدیریت اطلاعات را دارد و افزون بر آن مزیت‌های دیگری هم دارد که آن را در رقابت با سایر نرم‌افزارهای مشابه جلو انداخته است. برخی از این موارد به شرح زیر است: پیوند به بیرون. وبگاه رسمی زوترو
هندسه‌های نااقلیدسی از مطالعهٔ عمیق‌تر موضوع توازی در هندسهٔ اقلیدسی پیدا شده‌اند. دو نیم‌خط موازی عمود بر پاره خط PQ را در نمودار شماره ۱ در نظر بگیرد. در هندسهٔ اقلیدسی فاصلهٔ (عمودی) بین دو نیم‌خط هنگامی که به سمت راست حرکت می‌کنیم فاصلهٔ P تا Q باقی می‌مانند؛ ولی در اوایل سدهٔ نوزدهم دو هندسهٔ دیگر پیشنهاد شد. یکی هندسهٔ هذلولوی که در آن فاصلهٔ میان نیم‌خط‌ها افزایش می‌یابد و دیگری هندسهٔ بیضوی که در آن فاصله رفته‌رفته کم می‌شود و سرانجام نیم‌خط‌ها همدیگر را می‌بُرند. هندسهٔ نااقلیدسی بعدها توسط گاوس و
را می‌بُرند. هندسهٔ نااقلیدسی بعدها توسط گاوس و ریمان در قالب هندسهٔ کلّی‌تری بسط داده شدند. همین هندسهٔ کلی‌تر است که در نگرهٔ نسبیت عام اینشتین استفاده شده‌است. در هندسه نااقلیدوسی مجموعه زوایای داخلی مثلت ۱۸۰درجه نمی‌باشد. برای مثال اگر ضلع‌های مثلث هذلولوی باشد، مجموعه زوایای داخلی هیچگاه به ۱۸۰ درجه نمی‌رسد و کمتر می‌باشد. همچنین اگر هندسه بیضوی باشد، هیچگاه ۱۸۰ درجه نمی‌شود؛ بلکه بیشتر می‌باشد.
ویم (سرنام عبارت vi improved به معنای وی‌آی بهبود یافته) یک ویرایشگر متن است که توسط برام مولینار در سال ۱۹۹۱ برای رایانه‌های آمیگا عرضه شد. این نام‌گذاری به این دلیل است که ویم به عنوان یک گسترش‌دهندهٔ ویرایشگر وی‌آی توسعه داده شده بود. ویم در آغاز برای رایانه‌های آمیگا منتشر شده بود؛ اما پس از آن به سوی چندسکویی پیش رفت. ویم یک پروژهٔ نرم‌افزاری متن‌باز است. مولینار، نویسندهٔ آن، برای حمایت از کودکان اوگاندا کاربران را تشویق به بخشش برای مؤسسهٔ خیریه‌ای می‌کند که به آن کودکان یاری می‌رساند. از دلایل
می‌کند که به آن کودکان یاری می‌رساند. از دلایل علاقهٔ توسعه دهندهها به ویم این است که افزونه پذیر (extensible) است و افزونه‌های زیادی برای ویم وجود دارد؛ مثلاً نرد تری (nerd tree) که یک نمایشگر فایل درختی است یا vim-jedi که یک افزونهٔ کامل کنندهٔ کد است. همین‌طور ویم کلیدهای ترکیبی دارد که می‌تواند خیلی کارها را اتوماتیک کند؛ مثلاً می‌شود با تایپ سه حرف، پنج کلمه را پاک کرد و برای افرادی که مدت طولانی از ویم استفاده می‌کنند مثل توسعه دهنده‌ها می‌تواند خیلی مفید باشد. تاریخچه. پیش‌درآمد برنامه Vim برنامه
مفید باشد. تاریخچه. پیش‌درآمد برنامه Vim برنامه Stevie (ویرایشگر ST برای VI Enthusiasts) بود که در سال ۱۹۸۷ توسط تیم تامپسون برای Atari ST ایجاد شد و توسط تونی اندروز و GR (فرد) والتر توسعه یافت. در سال ۱۹۸۸ برام مولنار بر پایه تجربه کاری خود بر روی Stevie، کار بر روی Vim را برای کامپیوتر آمیگا آغاز کرد و در سال ۱۹۹۱ اولین نسخه عمومی آن را منتشر کرد (Vim v1.14). در زمان اولین انتشار، نام "Vim" مخفف "Vi IMitation" بود، اما این نام در اواخر سال ۱۹۹۳ به "Vi IMproved" تغییر کرد. رابط کاربری. مانند vi، رابط Vim
تغییر کرد. رابط کاربری. مانند vi، رابط Vim بر اساس منوها یا نمادها نیست، بلکه بر اساس دستورها داده شده در یک رابط کاربری متنی است. حالت GUI آن (gVim) به منظور افزودن دستورها معمول در برنامه‌های امروزی دارای منوها و نوارهای ابزار است. اما عملکرد اصلی و کامل آن هنوز از طریق حالت خط فرمان آن انجام می‌شود. ایده اصلی Vi (و با فرمت Vim) نگه داشتن انگشتان تایپیست در ردیف اصلی است و این موضوع می‌تواند برای یک تایپیست یک مزیت باشد. در برنامه Vim یک آموزش برای مبتدیان به نام vimtutor وجود دارد که همراه با Vim نصب
به نام vimtutor وجود دارد که همراه با Vim نصب می‌شود. اما به عنوان یک فایل اجرایی جداگانه نیز قابلیت اجرا دارد و می‌توان آن را با استفاده از محیط shell اجرا کرد. Vim دارای یک کتابچه راهنمای کاربران است ویژگی‌های Vim و پرسش‌های متداول را در اختیار کاربر قرا می‌دهد. این راهنما در درون برنامه Vim یا به صورت آنلاین قابل استفاده است. به علاوه Vim دارای یک ابزار کمک در داخل برنامه است (با استفاده از دستور codice_1) که به کاربران اجازه می‌دهد از طریق دستورها و ویژگی‌ها پاسخ سوالات خود را پیدا کند. حالت‌ها. Vim
پاسخ سوالات خود را پیدا کند. حالت‌ها. Vim دارای ۱۲ حالت ویرایش مختلف است که ۶ مورد از آنها انواع ۶ حالت اصلی هستند. مهم‌ترین حالت‌ها عبارتند از: نویسه Vim. نویسه Vim (که Vimscript یا VimL نیز نامیده می‌شود) زبان برنامه‌نویسی ساخته شده در Vim است. نسخه‌های اولیه Vim برای تعریف جریان کنترل و عملکرد اضافه، بر اساس زبان ویرایشگر ex که در برنامه vi بود، دستوراتی را اضافه کردند. با شروع از نسخه ۷، نویسه Vim از انواع داده‌های پیشرفته تر مانند لیست‌ها و فرهنگ لغت‌ها و شکل ساده شده‌ای از برنامه‌نویسی شی گرا
لغت‌ها و شکل ساده شده‌ای از برنامه‌نویسی شی گرا پشتیبانی می کند. توابع داخلی مانند وcodice_3یک فرم اولیه از برنامه‌نویسی عملکردی را امکان‌پذیر می‌کنند و اسکریپت Vim از نسخه ۸٫۰ دارای لامبدا است. اسکریپت Vim بیشتر به سبک برنامه‌نویسی دستوری نوشته شده‌است. ماکروهای Vim می‌توانند شامل دنباله‌ای از دستورها "حالت عادی باشند"، اما می‌تواند برای کارهای پیچیده‌تر، دستورها ex یا توابع نوشته شده در نویسه Vim را فراخوانی کنند. تقریباً تمام افزونه‌هایی (به نام پلاگین یا معمولاً نویسه) عملکرد اصلی Vim را بر عهده دارند،
معمولاً نویسه) عملکرد اصلی Vim را بر عهده دارند، با نویسه Vim نوشته شده‌اند. اما افزونه‌ها می‌توانند به زبان‌های دیگری مانند Perl، Python، Lua، Ruby، Tcl, یا راکت نوشته شوند. این افزونه‌ها را می‌توان به صورت دستی یا از طریق یک مدیر پلاگین مانند Vundle, Pathogen یا Vim-Plug نصب کرد. مثال. " This is the Hello World program in Vim script. echo "Hello, world!" " This is a simple while loop in Vim script. let i = 1 while i &lt; 5 echo "count is" i let i += 1 endwhile unlet i دسترسی. در حالی که "vi" در ابتدا فقط
unlet i دسترسی. در حالی که "vi" در ابتدا فقط در سیستم عامل‌های یونیکس در دسترس بود، Vim به بسیاری از سیستم عامل‌ها از جمله AmigaOS ( پلتفرم هدف اولیه)، Atari MinT، BeOS، DOS، Windows از Windows NT 3.1، OS/2، OS/390 راه یافته‌است. MorphOS, OpenVMS, QNX, RISC OS, Linux, BSD و Mac OS کلاسیک. برنامه Vim در تمام نسخه‌های MacOS اپل ارائه می‌شود. نسخه‌های تبدیل شده مستقل Vim برای اندروید و iOS نیز در دسترس هستند. Neovim. Neovim یک انشعاب از Vim با یک سری اضافات است که در تلاش است تا توسعه پذیری و قابلیت نگهداری
که در تلاش است تا توسعه پذیری و قابلیت نگهداری Vim را بهبود بخشد. Neovim از همان نحو پیکربندی Vim پیروی می‌کند؛ بنابراین یک فایل پیکربندی مشابه را می‌توان با هر دو ویرایشگر استفاده کرد، اگرچه تفاوت‌های جزئی در جزئیات گزینه‌ها وجود دارد. اگر از ویژگی‌های اضافه شده Neovim استفاده نشود، Neovim تقریباً با تمام ویژگی‌های Vim سازگار است. پروژه Neovim در سال ۲۰۱۴ و با تلاش برخی از اعضای انجمن Vim انجام شد که با استفاده از بازسازی سطح بالا، به هدف‌هایی از جمله ارائه نویسه‌ها و پلاگین‌های قدرتمندتر و همچنین ادغام
نویسه‌ها و پلاگین‌های قدرتمندتر و همچنین ادغام بهتر با رابط‌های کاربری گرافیکی دست پیدا کنند. این پروژه نرم‌افزار رایگان است و کد منبع آن در GitHub موجود است. Neovim در مارس ۲۰۱۴ جمع‌آوری سرمایه موفقی داشت، که حداقل می‌توانست از یک توسعه دهنده تمام وقت پشتیبانی کند. چندین فرانت اند در حال توسعه هستند و از قابلیت‌های Neovim استفاده می‌کنند. ویرایشگر Neovim در بایگانی بسته شخصی که توسط اوبونتو و برخی از برنامه‌های مدیریت بسته معمولی میزبانی می‌شود، موجود است که نصب آن را بر روی انواع سیستم‌عامل ممکن می‌سازد.
زیلو نوعی زیرانداز و کف‌پوش دست‌بافت است که با نخ پنبه بافته می‌شود که به‌علت خنکی پنبه، مناسب مناطق کویری است و شباهت زیادی به گلیم دارد؛ با این تفاوت که گلیم از پشم بافته می‌شود. این زیرانداز در برخی مناطق ایران استفاده می‌شود. زیلو محصولی قدیمی و تاریخی‌ست که حتی ناصر خسرو در سفرنامه‌اش، به ۵۰۰ کارگاه بافت آن اشاره می‌کند. استان یزد به ویژه شهر میبد از دیرباز به تولید این قالی ها معروف بوده . تاریخچه. زیلو در بافت شباهت‌هایی با حصیر دارد . خاستگاه زیلو ایران پیش از اسلام است ، و از جمله مهم‌ترین هنرها و
پیش از اسلام است ، و از جمله مهم‌ترین هنرها و صنایع دستی ایران به‌شمار می‌رود. در متون گذشته از زیلو کمتر یاد شده و تنها جایی که سخنی از بنای مسجد بوده از زیلو به‌عنوان فرش نام برده‌اند به یقین می‌توان گفت بافت زیلو قبل از اسلام رایج بوده، چرا که شواهد موجود نشان می‌دهد در قرون اولیهٔ اسلامی، زیلو جزو فرش‌های شناخته‌شده بوده و بافت آن در ایران رواج داشته است؛ به‌ویژه از آن رو که زیلو کاربرد فراوانی در اماکن مذهبی داشته است و از طرفی می‌توان گفت نام آن با بنای مذهبی گره خورده بوده است همچنین زیلو یکی از
بنای مذهبی گره خورده بوده است همچنین زیلو یکی از زیراندازهایی است که در بیشتر مساجد با قدمت بالا یافت می شود. میبد یکی از مراکز عمدهٔ زیلوبافی بوده است و تا چند سال پیش، صدها خانوار از محل درآمد آن امرارمعاش می‌کرده‌اند. هنوز درمیبد عده ای ازاین راه ارتزاق میکنند.اردکان نیز کارگاه‌ های خانگی زیلو بافی داشته است و هنوزم بعضی از آنها برپا است که میتوان به چنداستادماهر دراین زمینه اشاره کرد که ازآن میان به استادمحمد واستادعلی شجاع الدینی می‌توان نام برد. زیلو هرچند به‌ظاهر یک دستبافتهٔ نخی ساده است، اما از
هرچند به‌ظاهر یک دستبافتهٔ نخی ساده است، اما از نظر فنون و تکنیک بافت آن بسیار غنی است برخی از پژوهشگران فرقی بین زیلو و گلیم قائل نیستند ، در حالی که این دو دستبافته هم از نظر مواد خام مصرفی و هم از لحاظ نوع بافت، فرق زیادی با هم دارند. در زیلو تکنیک‌های بافندگی پیچیده‌ای به کار گرفته می‌شود که نظیر آن را نه‌تنها در گلیم، بلکه در کمتر دستبافتهٔ دیگری می‌بینیم. زیلو با زندگی جامعهٔ کشاورز و روستایی سازگاری دارد زیرا تار و پود آن از پنبه به دست می‌آید و گلیم با معیشت دامداری و شیوهٔ تولید عشایر متناسب است.
با معیشت دامداری و شیوهٔ تولید عشایر متناسب است. مصالح گلیم بیشتر از پشم است و مناسب برای مناطق سردسیر و مصالح زیلو از نخ پنبه است و مناسب برای مناطق گرمسیر، به‌ویژه حاشیهٔ کویر. با این حال به نظر می‌رسد زیلو مرحلهٔ تکامل‌یافته‌تر گلیم‌بافی است (جانب اللهی، ۳۹۰). زیلوبافی درقدیم در بیشتر نقاط پنبه خیز ایران بافته می‌شده‌است مؤلف حدودالعالم می‌نویسد: از جهرم زیلو و مصلی نیکو خیزد و از سیستان زیلوها برکردار جهرمی (مجهول المؤلف، ۱۳۴) وی همچنین از ناحیت پارس و روستایی در آذرآبادگان نام می‌برد که درآن‌ها زیلو
روستایی در آذرآبادگان نام می‌برد که درآن‌ها زیلو می‌بافته‌اند. در متون قدیمی کمتر به نام زیلو برمی‌خوریم فقط هرجا سخن از بنای مسجدی بوده‌است از زیلو به عنوان فرش آن نام برده شده‌است دهخدا می‌نویسد: زیلو کلمه‌ای است اعم از قالی و غیر آن و از قول جمالزاده آورده‌است: بین زیلو و پلاس و گلیم تفاوتی هست چه گلیم فرشی است نازک که بافت آن شبیه زیلو اما از پشم است و زیلو به نوعی خاص از فرش پنبه گفته می‌شود و از قول ناظم الاطباء می‌نویسد بهترین زیلو را دریزد می‌بافند، (جانب اللهی، ۳۹۲–چه۳۹۳) زیلو مثل دشت‌های کویر
(جانب اللهی، ۳۹۲–چه۳۹۳) زیلو مثل دشت‌های کویر ظاهری ساده اما درونی پرراز و رمز دارد چنین فرشی می‌تواند خنکای شن‌های کویر را در دل شب‌های تابستان به تن آدمیان گرما زده بنشاند و خستگی روز را از تنشان بزداید. شاید به این دلیل است که روستاها و شهرهای حاشیهٔ کویر از آن جمله میبد مرکز نشو و نمای آن است و در این میان میبد گوی سبقت را از همگان ربوده‌است زیرا شهرتش درصنعت بافندگی به قرن‌ها قبل می‌رسد وقتی در سال ۴۹۵ ق. یکی از بزرگان میبد به نام خطیرالملک که وزیر سلطان محمدبن ملکشاه بود (آربویل، ۲۵) از وزارت برکنار
محمدبن ملکشاه بود (آربویل، ۲۵) از وزارت برکنار شد حریفان و رقیبان شعری به مضمون زیر درباره‌اش گفتند: ای خر ترا به میبد نه نان بد و نه می‌بد عزلت خجسته می‌بد ای قلتبان جولاه (باستانی پاریزی، ۱۰۳) نسبت جولادادن به وزیرمیبدی نشانهٔ آن است که در آن زمان میبدی‌ها در بافندگی شهرت داشته‌اند تا سال‌های اخیر که میبد هنوز دارای ویژگی‌های یک جامعهٔ بسته و کشاورز خودکفا را داشت و مردم تقریباً همه نیازهای خود را که البته خیلی محدودتر از امروز بود با دست خود تهیه می‌کردند حتی پوشاک مردم از کرباس‌های دستبافت زنان تهیه
حتی پوشاک مردم از کرباس‌های دستبافت زنان تهیه می‌شد. مفرش آن‌ها پلاس و زیلوهایی بود که خود می‌بافتند. در چنین شرایطی زیلوبافی رونق فراوان داشت به‌طوری‌که اکثر مساجد و زیارتگاه‌های ایران با زیلوهای میبد مفروش بود. در یزد تا چند دههٔ پیش در جایی جز میبد زیلو بافته نمی‌شد. سایکس در سال ۱۸۹۴ م. (۱۲۷۳ ش) به یزد و میبد سفر کرده‌است می‌نویسد: در این زمان گلیم‌های قرمز بافت میبد از شهرت برخورداراست (سایکس، ۱۸۶) و مرادش از گلیم همین زیلو است زیرا گلیم بافی در میبد رایج نبوده‌است و گفتن گلیم به زیلو که اشتباه رایجی
نبوده‌است و گفتن گلیم به زیلو که اشتباه رایجی است از نظر مشابهت ظاهری این دو است، تشابه نقش‌های زیلو با جلوه‌های مادی و معنوی زندگی مردم میبد اعم از نوع مسکن، معیشت و اعتقادات و باورها گویای این نکته است که میبدی‌ها حداقل در شیوهٔ بافت آن دخل و تصرف زیادی کرده‌اند و نقشه‌های زیادی برآن افزوده‌اند. ولف اولین مرحلهٔ تکامل بافت را ابداع سه تارکش دانسته که بعدها به چهار یا بیشتر فزونی یافته‌است. (جانب اللهی ،۳۹۳–۳۹۴) دستگاه زیلو بافی. دستگاه یا دارزیلوبافی شبیه دار‌قالی بافی است که از اجزای زیر ساخته شده‌است:
دار‌قالی بافی است که از اجزای زیر ساخته شده‌است: ۱- تیر دومیلهٔ مکعبی شکل از جنس چوب درخت توت است که به‌طور افقی به فاصلهٔ سه متری موازی یکدیگر روی دوستون چوبی به نام مستقر می‌شود. ضخامت تیر به نسبت عرض دستگاه متفاوت است؛ معمولاً تیر یک دستگاه سه متری حدود ۷۵ سانتی‌متر ضخامت دارد. تیر بالا مخصوص چله و تیر پایین مخصوص پیچیدن زیلو است. ۲- دوپایه یا دو ستون اصلی دار زیلوبافی است که عمود برزمین و به موازات یکدیگر به فاصله‌ای برابر باعرض تیرها نصب می‌شود آن مانند تیر از چوب درخت توت می‌سازند با این تفاوت که
تیر از چوب درخت توت می‌سازند با این تفاوت که برای ساختن آن تنهٔ درختی را که خمیدگی مختصری دارد می‌برند و آن را عمودی از وسط دو نیم کرده و در دو سر آن برای جای تیر حفره‌هایی ایجاد می‌کنند سپس در جای خود کار می‌گذارند. خمیدگی آن برای این است که وقتی تیر هادر آن جای دادند تیر بالا کمی جلوتر از تیر پایین قرارگرفته و موجب می‌شود که بعد از چله کشی چله قدری مایل بایستد و بافنده که درحالت ایستاده کار می‌کند بر دستگاه مسلط باشد (جانب اللهی، ۳۹۶–۳۹۷)۳- تِنگ ، میلهٔ چوبی قطوری است که نوک تیز آن را درحفره‌های دو سر
چوبی قطوری است که نوک تیز آن را درحفره‌های دو سر تیر می‌کنند و آن را برای پیچیدن چله به دور تیر می‌چرخانند سپس برای محکم نگه داشتن چله تا جایی که ممکن است به عقب می‌کشند و با چوب دیگری به دیوار یا سقف کارگاه حایل می‌کنند . به همان حال باقی می‌گذارند. هر دستگاه دو "تِنگ "دارد که یکی نگهدارندهٔ تیر بالاست و دیگری که کوچک‌تر است تیر پایین را با آن مهار می‌کنند ۴- پُش بند ‌، چوب یا میلهٔ آهنی بلندی است که دو سر آن دردیوار طرفین کارگاه تعبیه شده‌است این میله که درعرض "دار" قرار دارد یک وسیلهٔ نگه دارندهٔ
که درعرض "دار" قرار دارد یک وسیلهٔ نگه دارندهٔ "کمونه" و "کِلی" است. ۵- شِمشَ چوب "گُرت" است که درعرض دستگاه به موازات یکدیگر قرار گرفته‌است و به‌طوری‌که بعد خواهیم گفت به کمک "کمونه" برای بافتن نقش زیلو به کار گرفته می‌شود. هر دستگاه یا دار زیلو دو عدد "شمشه" به نام شمشهٔ پایین و شمشهٔ بالا دارد. شمشهٔ پایین بزرگ‌تر از بالاست. ۶-کمونه چوبی کمانی است به عرض ۵ سانتیمتر و طول یک متر که در دو سر آن شیارهایی وجود دارد. کمونه را در پشت "پش بند" قرار داده؛ یک سر آن را با طناب به "شمشهٔ بالاً و سر دیگرش را به
سر آن را با طناب به "شمشهٔ بالاً و سر دیگرش را به "شمشهٔ پایین" می‌بندند. ۷- کِلی چوب دوشاخهٔ قلاب مانند است که طول یک شاخهٔ آن ۲۰ سانتیمتر و بلندی شاخهٔ دیگر دو برابر شاخهٔ اول است. کلی به وسیلهٔ دو رشته نخ ضخیم از یک سو به "تیر بالاً و از سوی دیگر به "پش بند" بسته‌اند تا در حدفاصل "پش بند" و "شِلیت" قرار گیرد. ۸- شلیت یکی دیگر از متعلقات دار زیلو است. "شلیت" یک مجموعه از نخ تابیده شده‌ای است که آن را موازی هم در یک ردیف افقی به دو چوب که درطرفین دستگاه عمود برزمین نصب شده‌است می‌بندند "شلیت" درحد فاصل و