payamvha/North_RAG huggingface dataset:
علم کامپیوتر کاربردهای بسیاری دارد و حتی جزء دسته مسئله‌های NP-complete محسوب می‌شود. در حالت کلی و برای یک گراف دلخواه تا به حال الگوریتمی چند جمله‌ای برای یافتن مجموعه مستقل پیدا نشده‌است. این مسائل NP-complete قابل تبدیل به یک‌دیگر هستند. برای اولین بار این تبدیل‌ها توسط کوک انجام شد. یافتن مجموعهٔ مستقل در گراف دوبخشی. برای حالت خاصی از گراف‌ها مجموعهٔ مستقل در زمان چند جمله‌ای قابل یافتن است. این دسته از گراف‌ها، گراف‌های دوبخشی هستند؛ به کمک الگوریتم تطابق می‌توانیم مجموعهٔ مورد نظر را پیدا کنیم.
تطابق می‌توانیم مجموعهٔ مورد نظر را پیدا کنیم. اثبات درستی الگوریتم. G گرافی دوبخشی شامل دو بخش S۱ و S۲ است؛ "لم": اندازهٔ مجموعهٔ مستقل بیشینه در G برابر n-m است. برهان: برهان خلف؛ اگر مجموعهٔ ناوابستهٔ با اندازه‌ای بزرگتر از n-m وجود داشته باشد، دست‌کم دو گره که در تطابق بیشینه مجاور بودند، انتخاب شده‌اند. در نتیجه در این مجموعه یال وجود دارد. پس این مجموعه مستقل نیست. الگوریتم. اما برای پیدا کردن آن ابتدا تطابق را در گراف پیدا می‌کنیم. شماری گره در تطابق آغشته می‌شوند. آن‌ها را formula_3 و formula_4 در
آغشته می‌شوند. آن‌ها را formula_3 و formula_4 در نظر بگیرید که به ترتیب گره‌ها آغشته‌شده در بخش ۱ و ۲ هستند. مجموعهٔ formula_5 و formula_6 هیچ یالی به یک‌دیگر ندارند. مجموعهٔ formula_7 و formula_8 را به مجموعهٔ مستقل اضافه می‌کنیم. حالا از گره‌های موجود در formula_7 شروع می‌کنیم و تمام گره‌های را پیدا می‌کنیم که در بخش ۲ هستند و به وسیلهٔ مسیر M_افزایشی نتوانستیم به آنها برسیم. این مجموعه را به مجموعه مستقل خود اضافه می‌کنیم. حال شماری از یال‌های تطابق هستند که هیچ‌کدام از گره‌های آن یال در مجموعه مستقل
که هیچ‌کدام از گره‌های آن یال در مجموعه مستقل نیامده‌اند. از این یال‌ها، آن‌هایی که در بخش ۱ هستند را انتخاب می‌کنیم. به این گونه توانسته‌ایم مجموعه‌ای بسازیم که هیچ دو گرهی از آن‌ها به هم یال ندارند (بدیهی است چرا که اگر یالی باشد آنگاه تطابق بیشینه نبوده) و از هر یال تطابق یک طرفش آمده‌است و بقیهٔ گره‌ها هم که از ابتدا در مجموعه بودند پس نمی‌توان مجموعه را بزرگتر کرد. پیاده‌سازی با ++C. در کد زیر + نشان دهنده بخش ۱ است و - نشان دهنده بخش ۲. using namespace std; const int H=1010; vector&lt;int&gt; a[H];
std; const int H=1010; vector&lt;int&gt; a[H]; int n,m,e,counter=0,match_up[H],match_down[H]; bool mark[H]; int dfs(int x){ mark[x]=1; int temp; for(int i=0;i&lt;(int)a[x].size();i++){ temp=a[x][i]; if(match_down[temp]==0){ match_up[x]=temp; match_down[temp]=x; return 1; if(mark[match_down[temp]]==1){ continue; if(dfs(match_down[temp])==1){ match_up[x]=temp; match_down[temp]=x; return 3; return 0; void read(){ scanf("%d%d%d",&amp;n,&amp;m,&amp;e); int _x,_y; for(int i=0;i&lt;e;i++){
int _x,_y; for(int i=0;i&lt;e;i++){ scanf("%d%d",&amp;_x,&amp;_y); a[_x].push_back(_y); void matching(){ for(int i=1;i&lt;=n;i++){ if(dfs(i)==1){ counter++; memset(mark,0,sizeof mark); void print(){ cout«(n+m)-counter«endl; for(int i=1;i&lt;=n;i++){ if(match_up[i]==0){ cout«"+ "«i«endl; }else{ if(mark[i]==1){ cout«"+ "«i«endl; }else{ cout«"- "«match_up[i]«endl; for(int i=1;i&lt;=m;i++){ if(match_down[i]==0){ cout«"- "«i«endl; int main(){ read(); matching(); print(); return 0; جستارهای وابسته. مجموعهٔ مستقل
print(); return 0; جستارهای وابسته. مجموعهٔ مستقل یالی، مجموعه‌ای از یال‌ها است که گره مشترک ندارند. این مجموعه معمولاَ تطابق نامیده می‌شود.
تِفنوت این ایزدبانوی مصری ظاهراً تصویری ایزدگونه‌است که شباهت زیادی با انسان ندارد و نیز پدید آورندهٔ شبنم و رطوبت بود. در شهر هلیوپلیس او را خواهر، همزاد و همسر شو می‌پنداشتند، اما در زمان‌های دورتر با ایزدی به نام تفن زوجی را تشکیل می‌داد که از او چیزی بیش از نامش نمی‌دانیم. در نوشته‌ها او را تقریباً به صورت روح ایزد شو توصیف کرده‌اند که بدو یاری می‌رساند تا آسمان را نگاه دارد و هم راه اوست که هر روز نوزاد خورشید را که در کوهستان‌های خاور رها می‌شود، هدایت می‌کند. در کیهان‌شناسی منف، تفنوت همانا زبان پتاح
می‌کند. در کیهان‌شناسی منف، تفنوت همانا زبان پتاح و نماد مفهوم آفرینش همراه شو و در برخی روایات همانا ایزدبانوی ماعت، روح و نظم جهان است. او از شو صاحب دو فرزند به نام‌های سب (زمین) و نوت (آسمان) شد. در نقاشی‌های کهن "تفنوت" به شکل ماده شیر یا انسانی با سر شیر و با تاجی از قرص خورشید ترسیم شده و در نقش‌هایی که از وی به عنوان حامی رع و فرعون یاد می‌شود به شکل یوریس نمایان و در برخی روایات نیز حامی ازیریس پس از مرگ است.
«اسکی - آسلی یا اصلی، کند» نام یکی از اراضی کشاورزی محله قراملک تبریز می‌باشد؛ که در چند کیلومتری محله قراملک، کنار کنارگذر غرب تبریز واقع شده است. اصلی کند نام یکی از قصبات خیلی قدیمی تبریز کنار آجی چای بود که بر اثر زلزله در گذشته ویران گشته و مدفون مانده است؛ و اهالی اجداد خود را منتسب به این قصبه قدیمی می‌دانند. در حال حاضر زمین این قصبه در داخل اراضی قراملک می‌باشد و تنها نامی از این قصبه بسیار قدیمی به همراه قبرستان و مقبره اصلی و کرم یا باجی قارداش بجا مانده است. همان‌طور که ذکر شد کنار این مقبره‌ها
مانده است. همان‌طور که ذکر شد کنار این مقبره‌ها قبرستانی بسیار قدیمی که به قبرستان مسیحیان مشهور است، نیز وجود داشته که اهالی آن را از پدران خود شنیده‌اند و در حال حاضر نیز کشاورزان هنگام زراعت، استخوان‌های این اموات را مشاهده می‌کنند. همان‌طور که ذکر شد در داخل این اراضی دو چارداق (آلاچیق‌های منحصر بفرد مزارع قراملک) مقدس وجود دارد که در داخل یکی از این چارداق‌ها شخصی به نام اصلی آرمیده است. چند متری به طرف غرب این مقبره، مقبره دیگری منتسب به کرم (معشوقه‌های دنیای ترک) خود نمایی می‌کنند. چرا که قراملک از
دنیای ترک) خود نمایی می‌کنند. چرا که قراملک از دیرباز به سرزمین و خاستگاه اصلی، اصلی و کرم معروف است و حتی باغ منتسب به «قاراملیک» پدر اصلی با نام «گوللو باغ» که کرم در این باغ عاشق اصلی شد، در این محله هنوز پابرجا است. این چارداقها از دیرباز در نظر اهالی مکان‌های مقدسی به‌شمار می‌آمدند و اهالی در این چارداق‌ها شمع روشن می‌کردند یا نذر می‌گفتند در حال حاضر نیز این عقیده نیز پابرجا می‌باشد؛ بعضی اهالی این مقبره‌ها را از امام زادگان یا اولیاالله می‌دانند و این مقبره‌ها (چارداقها) را منتسب به پیر حسن و خواهر
مقبره‌ها (چارداقها) را منتسب به پیر حسن و خواهر وی می‌دانند. ازمشخصه‌های عجیب این مقبره‌ها به گفته اهالی پنجشنبه شب‌ها از طرف کوه عون بن علی (ائینالی) واقع در مشرق شهر روی مقبره اصلی چراغی آمده بعد از دور زدن این مقبره به مقبره کرم رفته و داخل این چارداق محو می‌شد. این منظره را اکثر اهالی قدیمی با چشم خود دیده و به آن ایمان دارند. در حال حاضر هم بعضی پیر زن‌ها پنجشنبه‌ها چشم به آن قسمت از اراضی می‌دوزند تا شاید بار دیگر آن را ببینند. در کنار این مقبره‌ها سنگ بزرگی هم موجود یوده که هر چه قدر سنگ را دور
سنگ بزرگی هم موجود یوده که هر چه قدر سنگ را دور می‌ساختند بازبین این دو مقبره قرار می‌گرفت اما به گفته اهالی این سنگ به همراه سنگ قبرهای دو معشوقه هر دو در اوایل انقلاب دزدیده شده است. چارداق یا مقبرهٔ اصلی را هر چه قدر درست می‌کنند تا اول صبح فردا باز ویران شده داخل چارداق فرو می‌ریزد؛ بعضی اهالی این پدیده را چنین تفسیر می‌کنند که قاراملیک پدر اصلی از بودن این دو کنار هم ناراضی است و هنوز هم که هنوز است مانع کنار هم بودن این دو معشوقه می‌شود علاوه بر این احداث کنارگذر غرب تبریز که باعث جدایی این دو معشوقه
کنارگذر غرب تبریز که باعث جدایی این دو معشوقه از همدیگر شده است را اهالی فلکلورشناس و اسطوره‌شناس تبریز این چنین تفسیر می‌کنند: "جدا افتادن این دو معشوقه از همدیگر آنهم توسط آسفالت سیاه (قارالیق) همان قاراملیک می‌باشد که اگر تا دیروز با خارسیاه یا سنگ سیاه بین دو گل بوده است امروز در شکل دیگر که آسفالت سیاه می‌باشد مانع وصال این دو معشوقه شده است. با این حال این مقبره‌ها منتسب به آسلی و کرم یا پیر حسن باشد نزد مردم منطقه مقدس شمرده شده و دارای احترام خاصی می‌باشد!
انحور که همچنین اینحرت، آنحر یا اونوریس نیز خوانده می‌شود، جنگجو و ایزد جنگ و شکار مصریان و تجسم شخصیت دلاوران سلطنتی و همچنین از ایزدان نه‌گانه مصر باستان به‌شمار می‌رود. گونه یونانی شده این ایزد، اونوریس، ظاهراً به معنی «آنکه رفتگان را هدایت می‌کند» است، اما می‌توان آن را "نگه‌دار آسمان" نیز معنی کرد. انحور به عنوان قهرمان مصریان، دشمنان رع، ایزد بلندمرتبه مصریان را شکار کرده و از میان برمی‌داشت. او ایزد سبه نیتوس و تینیس بود و نماد قدرت آفرینندگی خورشید پنداشته می‌شد. به زودی او را با شو یکی گرفتند و نام
می‌شد. به زودی او را با شو یکی گرفتند و نام آنحور-شو بر وی نهادند. او همچنین چهرهٔ جنگی شخصیت یافته رع بود و با حوروس جنگجو یا آرس یونانیان، ایزد جنگ، یکی پنداشته شد. انحور را به گونهٔ جنگجویی همراه با ریش که کلاه‌خودی مزین به چهار نخل بلند راست قامت بر سر دارد، نمایانده‌اند که ردای گل دوزی شده‌ای بر تن کرده و نیزهای در دست دارد. گاه ریسمانی در دست دارد که با آن خورشید را هدایت می‌کند. از افسانه‌ها بر می‌آید که راع از مصر گریخته بود و به دست انحور از نوبیه بازگردانده شده، آنگاه این چشم ایزدی چندان خشم
بازگردانده شده، آنگاه این چشم ایزدی چندان خشم گرفته بود که چشم دیگری جای گزین آن گردید. آنگاه راع آن چشم را بر پیشانی خود نهاد و تبدیل به اورائیوس (افعی) گردید که ایزد خورشید را از دشمنان در امان نگاه می‌داشت. انحور در امپراتوری نوین مصر. آنحور در امپراتوری نوین بس محبوبیت یافت و "منجی" و "جنگ جوی نیک" لقب یافت. او را با حرارت تمام علیه دشمنان و علیه جانوران آسیب‌رسان فراخواندند که بی‌درنگ آنان را از روی گردونهٔ خویش شکار می‌کرد. محبوبیت او دیرزمانی دوام یافت. هرودوت از جشن‌های بزرگی سخن گفته است که در
یافت. هرودوت از جشن‌های بزرگی سخن گفته است که در پامپریس برای این ایزد برپا می‌داشتند و طی آن، به افتخار این ایزد، کاهنان و دیناوران ضربات بی‌شمار چماق را بر پیکر یک دیگر وارد می‌آورند. انحور با مهیت، که ظاهراً بسیار همانند تفنوت، خواهر-همسر شو بود، ازدواج کرد. او را در تیس می‌پرستیدند و به گونهٔ ایزدبانویی با سر شیر تصویر کرده‌اند.
ناصر و یاسر از فرزندان موسی بن جعفر هستند. آرامگاه آن دو در روستای گلستان واقع در ۵ کیلومتری غرب مشهد (مسیر مشهد به طرقبه) قرار گرفته‌است. بنا به گفتهٔ مدیر فرهنگی اجتماعی این مجموعه، «سالانه سه میلیون زائر به بقعه امامزادگان یاسر و ناصر مشرف می‌شوند که ۲۰ درصد آنان زائران خارجی هستند.»بیشتر زائران خارجی مربوط به کشورهای عربی و حاشیهٔ خلیج فارس هستند. مساحت فعلی این مجموعه هزار مترمربع است. طرح جامع توسعه بقعه امامزادگان ناصر و یاسر از سال ۱۳۹۲ آغاز شده و هم‌اکنون در حال اجرا است. در این طرح، هفت هکتار از
در حال اجرا است. در این طرح، هفت هکتار از اراضی اطراف این بقعه توسط خیرین شهرستان طرقبه شاندیز خریداری شده‌است. بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته، این اراضی به توسعه شبستان، ایجاد فضای سبز، اماکن اقامتی (زائرسرا)، سالن‌های غذاخوری، کتابخانه دیجیتال، سالن مشاوره و تجهیزات دیگر برای انجام امور فرهنگی اختصاص می‌یابد. اعراب کشور عراق و همچنین کشورهای حاشیه خلیج فارس ارادت خاصی نسبت به این دو امام زاده بزرگوار دارند و در ایام خاصی خصوصا ماه محرم با برقراری دسته‌های سینه زنی عزاداری شایانی برگزار میکننداگر در
سینه زنی عزاداری شایانی برگزار میکننداگر در طول سال به زیارت این امام زادگان مشرف شوید مشاهده میکنید بیشتر زوار عرب هستند. پیوند به بیرون. پایگاه جامع امامزادگان و بقاع متبرکه ایران اسلامی
خسرو هریتاش (زاده ۱۳۱۱ تهران – درگذشته ۱۱ دی ۱۳۵۸ تهران) نویسنده و کارگردان سینمای ایران بوده‌است. هریتاش سال‌های قبل از انقلاب ایران سابقهٔ بازیگری، دستیاری کارگردان و آهنگسازی را نیز در کارنامه دارد. وی در زمینهٔ سینما در آمریکا تحصیل کرده و در همان‌جا فیلم‌هایی نیز ساخته بود. فیلم‌های او، از جمله "آدمک"، "ملکوت" و "سرایدار" از جمله فیلم‌های هنری سینمای قبل از انقلاب محسوب می‌شوند. زندگی. خسرو هریتاش در سال ۱۳۱۱ خورشیدی در تهران متولد شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خویش را در تهران به انجام رسانید. وی از
و متوسطهٔ خویش را در تهران به انجام رسانید. وی از نوجوانی به فیلم و سینما علاقه‌مند بود و در سال ۱۳۳۲ و در حالیکه تنها ۲۱ سال داشت (منبع دیگری سوم دبیرستان را ذکر کرده‌است)، به دلیل شباهت فراوانش به علی محزون فعالیت سینمایی خود را با بازی در نقش نوجوانی علی محزون در فیلم "محکوم بی‌گناه" (ساخته مشترک بوریس ماتایف و علی محزون) به عنوان بازیگر آغاز نمود. در این فیلم او نقش یک جوان نقاش را ایفا می‌کرد که بی‌گناه متهم به قتل شده و به زندان می‌افتاد و پس از آزادی از زندان و کسب شهرت و ثروت از طریق نقاشی، از
از زندان و کسب شهرت و ثروت از طریق نقاشی، از افرادی که عامل بدبختی خود و خواهرش شده بودند، انتقام می‌گرفت و با قتل یکی از آن‌ها دوباره به زندان می‌افتاد. این تنها تجربه بازیگری او در سینما بود. پس از این تجربه، وی مصمم به یادگیری اصول سینما و فیلمسازی به طریق علمی گردید و بدین منظور پس از پایان تحصیلات متوسطه و چند سال کار اداری برای تحصیل در رشتهٔ سینما به آمریکا رفت و پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ سینما از دانشگاه UCLA و چند سال اقامت در آمریکا که با ساخت چند فیلم کوتاه از جمله "پیله" و "عقل سالم، بدن
چند فیلم کوتاه از جمله "پیله" و "عقل سالم، بدن سالم" و همچنین همکاری با گوردون پارکس فیلمساز آمریکایی در ساخت فیلم "درخت دانش" همراه بود، دوباره به ایران بازگشت. در این سال‌ها، وی در مجله‌های سینمایی آن روزگار مانند "ستارهٔ سینما" و "سینمای آزاد" مطالب و نقدهایی می‌نوشت. وی از سال ۱۳۴۰ به دستیاری کارگردان‌های سینمای ایران روی آورد و از جمله در فیلم "ضربت" (محصول ۱۳۴۳ استودیوی آژیرفیلم) دستیار ساموئل خاچیکیان کارگردان این فیلم بود. بعد از این هریتاش باز هم به آمریکا رفت و تجربیات فیلمسازی خود را در آنجا
به آمریکا رفت و تجربیات فیلمسازی خود را در آنجا ادامه داد. از سال ۱۳۵۰ خسرو هریتاش ساخت فیلم بلند در سینمای ایران را آغاز کرد و نخستین فیلمش یعنی فیلم "آدمک" که در همین سال ساخته شد، توجه بسیاری از منتقدین و اهالی سینمای ایران را به‌سمت او جلب نمود. این فیلم که در میان انبوه فیلم‌های ساخته‌شده در این سال، عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۵۰ را در کنار "داش آکل" (ساختهٔ مسعود کیمیایی) به خود اختصاص داد، توسط سازمان سینمایی پانوراما و به طریقهٔ رنگی (ایستمن کالر) تهیه شده بود. در فیلم "آدمک"، نویسنده،
کالر) تهیه شده بود. در فیلم "آدمک"، نویسنده، کارگردان و آهنگساز اثر خود خسرو هریتاش بود و خود او با کمک رحمان گلزار (تهیه‌کننده فیلم) در تمام مراحل تهیه فیلم حضور داشت. این فیلم به‌عنوان نخستین تجربه مستقل خسرو هریتاش در ساختن فیلم بلند داستانی، متعلق به سینمایی درون‌نگر، قابل تعمق و بدور از تصنع بود که با وجود همه نارسایی‌هایش، آنچه که قصد بازگویی‌اش را داشت، بیان می‌کرد. هریتاش دراین فیلم، به‌طور جدی به شکاف بین دو نسل قدیم و جدید پرداخت و برای اولین بار در یک فیلم ایرانی از رنگ برای بیان احساس آدم‌ها به
یک فیلم ایرانی از رنگ برای بیان احساس آدم‌ها به نحو مؤثری استفاده نمود. هریتاش در سکانس‌های مختلف این فیلم که به زندگی و تحول یک جوان اشرافی به نام بابک می‌پرداخت، از هجوم تمدن شهری به سنت‌های دیرینه سخن گفته و البته بدون یک ریشه‌یابی مستدل، این تمدن را محکوم نمود. البته برخی از منتقدین ویژگی مذکور را یکی از عیوب کار فیلمساز دانسته و مثلاً در مورد این فیلم نوشتند: «اگر بعضی ازصحنه‌های فیلم "آدمک" که امکان وقوع آنها در جامعه ایرانی کم است (مثل خودکشی دختر و پسر بعد از رنگ کردن یکدیگر در هتل) وجود نداشت و
و پسر بعد از رنگ کردن یکدیگر در هتل) وجود نداشت و همچنین اگر حرف‌های دهن‌پرکن مستعمل در فیلم بکار برده نمی‌شد، فیلم "آدمک" بهتر از آنچه هست، می‌شد. عیب اصلی کار هریتاش را (که در اغلب فیلم‌هایش به چشم می‌خورد) در نگرش غیرایرانی او باید جستجو کرد که بی‌شک اقامت چند ساله درامریکا و تحصیل سینما در آنجا در این امر بی‌تاثیر نبوده است…» در همین فیلم، خسرو هریتاش از فریدون فروغی که در این زمان جوانی گمنام بود، برای خواندن ترانهٔ اصلی فیلم (ترانه «آدمک») و همین‌طور ترانهٔ دیگری در متن فیلم (ترانه «پروانه من») دعوت
ترانهٔ دیگری در متن فیلم (ترانه «پروانه من») دعوت به عمل آورد که اجرای همین ترانه‌ها به شهرت فریدون فروغی کمک بسیار نمود. یک سال پس از "آدمک"، خسرو هریتاش "برهنه تا ظهر با سرعت" را ساخت که نسبت به فیلم‌های دیگر او کمتر دیده شد؛ چراکه نمایش این فیلم به خاطر صحنه‌های برهنگی، توقیف شد و حتی در سال ۱۳۵۵ نمایش نسخه سانسورشده آن نیز خیلی سریع متوقف شد. بنا به روایت احمد الهیاری این فیلم فقط یک سانس بر روی پرده بود؛ یعنی ساعت ۱۰٫۳۰ صبح بر پرده سینماها رفت و ساعت ۱۲ ظهر همان روز به خاطر ترس از شورش مردم توقیف شد.
ظهر همان روز به خاطر ترس از شورش مردم توقیف شد. در این فیلم، ایرن زازیانس همسر سابق محمد عاصمی، توده‌ای معروف و بازیگر فیلم "محلل" بازی می‌کرد. همچنین فرامرز صدیقی بازیگر فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی در سال‌های بعد از انقلاب برای نخستین بار در همین فیلم به جامعهٔ سینمایی کشور معرفی گردید. فیلم دیگر خسرو هریتاش در سال ۱۳۵۵ فیلم "سرایدار" بود که بر اساس کتاب "کمدی حیوانی" نوشتهٔ حسنعلی شریفی مهر در سازمان سینمایی مهر ساخته شد و در آن نیز هریتاش به ماجرای شکاف و رویارویی میان دو نسل پرداخت و
به ماجرای شکاف و رویارویی میان دو نسل پرداخت و به‌علاوه از فقر و محرومیت در جنوب و نواحی حاشیه‌ای تهران سخن گفت. دیگر اثر هریتاش در این سال، "ملکوت" اثری بلند، فلسفی و سمبلیک بود که خسرو هریتاش آن را بر اساس داستانی از بهرام صادقی (نویسنده، زاده ۱۳۱۵ نجف‌آباد، اصفهان – درگذشته ۱۳۶۳ تهران) ساخت. داستان صادقی که هریتاش آن را دستمایه کار خود قرار داد، داستانی بسیار خاص بود و هریتاش از این داستان فیلمی خاص و منتقدپسند با حضور بهروز وثوقی و عزت‌الله انتظامی خلق نمود. هرچند که این فیلم که توسط سازمان گسترش صنایع
هرچند که این فیلم که توسط سازمان گسترش صنایع سینمایی ایران تهیه شده بود، تنها یکبار در پنجمین دورهٔ جشنواره جهانی تهران به نمایش درآمد و هیچ‌گاه به نمایش عمومی نرسید. هریتاش پس از این فیلم، تنها امکان ساخت یک فیلم کوتاه به نام "به یاد" را یافت که دریغی بود بر سنت‌های رو به زوال یادشده این مرز و بوم. این فیلم برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه در ششمین جشنواره جهانی فیلم تهران شد. وی در دی ماه سال ۱۳۵۸ به دلیل بیماری قلبی در تهران درگذشت. او دو سال پایان عمرش را در دانشکده هنرهای دراماتیک تدریس سینما می‌کرد.
مهدی خورشیدی آزاد پسر احمد خورشیدی آزاد و تنها داماد محمود احمدی‌نژاد می‌باشد. تحصیلات. او در سال ۱۳۷۸ در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله (متعلق به سپاه) پذیرفته شده، و در اواخر سال ۱۳۸۸ به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شده و تنها چند ماه بعد، (در سال ۸۹) دکترای خود را از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دریافت کرده‌است. وبگاه بازتاب امروز در تاریخ ۱۵ شهریورماه ۱۳۹۱ در گزارشی مدعی شد که دربارهٔ نحوه حضور مهدی خورشیدی در کلاس‌های دوره پزشکی، دوره انترنی و کشیک‌های این دوره، مواردی را در اختیار دارد که چون به
این دوره، مواردی را در اختیار دارد که چون به اثبات نرسیده از انتشار آن‌ها خودداری می‌کند. فعالیت در مجمع تشخیص مصلحت نظام. او در ۳ آذر ۹۰ به دفتر محسن هاشمی رفسنجانی رفت و با او دیداری خصوصی در پشت درهای بسته داشت. چند روز بعد وی در مصاحبه‌ای در پاسخ به رسانه‌هایی که وی را به واسطه‌گری میان احمدی‌نژاد و هاشمی متهم می‌کردند، این دیدار را «یک جلسه دوستانه و بررسی اوضاع سیاسی کشور» خواند و اظهار داشت که این دیدار کاملاً مستقل و با دیدگاه‌های شخصی و به دور از جریانات سیاسی بود. خورشیدی در ۱۳ دی ماه ۹۰ از سوی
جریانات سیاسی بود. خورشیدی در ۱۳ دی ماه ۹۰ از سوی احمدی‌نژاد که ریاست شورای عالی استاندارد را به عهده داشت با حفظ سمت به ریاست سازمان استاندارد منصوب شد، که این انتصاب با واکنش شدید برخی نمایندگان مجلس و رسانه‌ها مواجه شد. یک هفته بعد، احمدی‌نژاد این انتصاب را لغو کرد و نظام‌الدین برزگری ریاست قبلی این سازمان در سمت خود ابقا شد. وی مدتی بعد در بهمن ماه ۱۳۹۰ از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان معاونت امور قوا در دبیرخانه این مجمع منصوب شد. در قسمتی از حکم انتصاب او چنین آمده است: وقتی سردار احمد خورشیدی
انتصاب او چنین آمده است: وقتی سردار احمد خورشیدی آزاد از فرزندش مهدی می‌گوید. در روزهایی که ، محمود احمدی‌نژاد، در اوج قدرت بود رسانه ها از اختلاف سردار احمد خورشیدی، از سرداران سابق سپاه و پدر مهدی خورشیدی می‌گفتند امروز پدر در یادداشتی از مهدی خورشیدی پسرش و داماد محمود احمدی نژاد می‌گوید.&lt;ref&gt;
در علوم کامپیوتر، از ساختمان دادهٔ درخت بازه‌ها برای ذخیره‌کردن بازه‌ها استفاده می‌شود. این ساختمان‌داده امکان یافتن بازهٔ مربوط به یک نقطهٔ داده شده را فراهم می‌کند. می‌توان هر گره از درخت در با پیچیدگی زمانی (o (log n تغییر داد. در مورد درخت‌ها. درخت‌ها قسمت بزرگی از داده‌ساختارهای علم کامپیوتر را پوشش می‌دهند. درخت در حالت کلی به گراف هم‌بندی گفته می‌شود که دور ندارد. "درخت ریشه‌دار" درختی است، که در آن بین رأس‌ها رابطهٔ پدر و فرزندی وجود دارد (ساختاری شبیه شجره‌نامه دارد). ساختار درخت بازه‌ها. درخت
شبیه شجره‌نامه دارد). ساختار درخت بازه‌ها. درخت بازه‌ها، درختی ریشه‌دار است که هر رأس غیر برگ آن دقیقاً دو فرزند دارد. در این درخت هر رأس نشان‌دهندهٔ یک بازه است. برگ‌ها در این درخت نشان‌دهندهٔ بازه‌هایی به طول یک هستند. رئوس غیر برگ همگی دو فرزند دارند؛ اگر بازهٔ نسبت‌داده‌شده به فرزندان چپ و راست به ترتیب formula_1 و formula_2 باشد، بازهٔ این رأس formula_3 است. طول بازهٔ نسبت‌داده‌شده به هر رأس توانی از ۲ است (در صورتی که تعداد برگ‌ها توانی از ۲ باشد). در نتیجه اگر رأسی نشان‌دهندهٔ بازهٔ formula_4 باشد؛
نتیجه اگر رأسی نشان‌دهندهٔ بازهٔ formula_4 باشد؛ فرزند سمت چپ نشان دهندهٔ بازهٔ formula_5 و فرزند راست نشان‌دهندهٔ بازهٔ formula_6 است. این درخت اغلب در مورد سؤال‌هایی به کار می‌رود که عملیاتی روی بازه‌ها انجام می‌شود یا در هر مرحله به ما دستوری می‌دهند و باید تصمیم درست را در هر مرحله بگیریم. تحلیل زمانی. اردر همهٔ کارها در این داده‌ساختار (formula_7 است که formula_8 طول بازه‌ای است که ریشه نشان می‌دهد. چرا که اگر در حال جستجوی بازهٔ formula_9، در رأس x باشیم (x نمایندهٔ بازهٔ formula_10 است)؛ formula_11
(x نمایندهٔ بازهٔ formula_10 است)؛ formula_11 ۱- اگر p برابر P و q برابر Q باشد بازه پیدا شده و عمل مورد نظر را انجام بده (پایان جستجو). ۲- اگر بازهٔ مورد نظر با هر دو فرزند تداخل داشت: به دنبال formula_12 در formula_13 و formula_14 در formula_15 بگرد. ۳- اگر بازهٔ مورد نظر فقط با یکی از فرزندان تداخل داشت: به دنبال formula_9 در فرزند مذکور بگرد. به نظر می‌رسد ممکن است حالت دوم تکرار شود و تمام رئوس را پیمایش کنیم، در صورتی که به سادگی می‌توان دریافت اگر یک بار حالت دوم رخ دهد (هر دو فرزند را پیمایش کنیم)
بار حالت دوم رخ دهد (هر دو فرزند را پیمایش کنیم) آنگاه در هیچ مرحلهٔ دیگری لازم نیست هر دو انتهای بازه را بررسی کنیم. چرا که از یک طرف بازهٔ ما به ابتدا یا انتها چسبیده و اگر دو قسمت را بررسی کنیم یکی از دو قسمت درجا به شرط پایان می‌رسد. پیاده‌سازی با ++C. void find(int p,int q,node x,int P,int Q){ if(p==P &amp;&amp; q==Q){ //found and do the query return; int mid=(P+Q)/2; if(q&lt;=mid){ find(p,q,x.left,P,mid); }else if(p&gt;=mid){ find(p,q,x.right,mid,Q); }else{ find(p,mid,x.left,P,mid);
}else{ find(p,mid,x.left,P,mid); find(mid,q,x.right,mid,Q); و این هم یک کد ساده که دو عمل تبدیل تمامی اعداد یک بازه به یک عدد و پیدا کردن بزرگترین عدد یک بازه را پشتیبانی می‌کند. const int N = 1000 * 100 + 5; class segment{ int v[4*N], P[4*N], Q[4*N], mrk[4*N]; public: void build(int x,int p,int q){ P[x] = p, Q[x] = q; if(p == q) return ; int m = (p + q)» 1; build(x «1,p,m); build((x «1) + 1,m + 1,q); inline void mpas(int x){ if(mrk[x]){ mrk[x] = 0; if(P[x] == Q[x]) return ; mrk[x «1] = mrk[(x «1) + 1] =
== Q[x]) return ; mrk[x «1] = mrk[(x «1) + 1] = 1; v[x «1] = v[(x «1) + 1] = v[x]; void change(int x,int p,int q,int val){ mpas(x); if(p &lt;= P[x] &amp;&amp; Q[x] &lt;= q){ mrk[x] = 1; v[x] = val; return ; if(Q[x] &lt;p || P[x]&gt; q) return ; change(x «1,p,q,val); change((x «1) + 1,p,q,val); v[x] = max(v[x «1],v[(x «1) + 1]); int find_max(int x,int p,int q){ mpas(x); if(p &lt;= P[x] &amp;&amp; Q[x] &lt;= q) return v[x]; if(Q[x] &lt;p || P[x]&gt; q) return -INF; return max(find_max(x «1,p,q), find_max((x
-INF; return max(find_max(x «1,p,q), find_max((x «1) + 1,p,q) ); }; منابع. کتاب داده ساختارها و مبانی الگوریتم‌ها (دکتر قدسی) دورهٔ المپیاد کامپیوتر ۱۷ (inoi 17) http://en.wikipedia.org/wiki/Segment_tree
پریکلس، شاهزادهٔ تایر نمایشنامه‌ای تراژدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۶۰۸–۱۶۰۷ نوشته شده‌ است. مآخذ نمایشنامه. داستان پریکلس بسیار قدیمی است و تقریباً در تمامی زبان‌های اروپایی یافت می‌شود. در زمان شکسپیر توسط لارنس تواین در داستانی به نثر به نام "الگوی ماجراهای دردناک" (۱۵۶۷ و چاپ دوم ۱۶۰۷) به زبان انگلیسی گردآوری شد. شکل انگلیسی قدیمی‌تر این داستان در حماسه‌های نظم "کانفیسو آمانتیس" (۱۳۹۰) و بعدها در "آپولونیوس اهل تایر" اثر شاعر قرن شانزدهم انگلیس "جان گاور" وجود دارند. همچنین داستانی به
انگلیس "جان گاور" وجود دارند. همچنین داستانی به نام "ماجراهای دردناک شاهزاده پریکلس اهل تایر" اثر جورج ویلکنز وجود دارد که از نمایشنامه شکسپیر که ظاهراً پس از آن نوشته شده، یاد می‌کند. گرچه ارتباط بین نمایشنامه شکسپیر و این داستان مشکوک به نظر می‌رسد، به نظر بعضی منتقدان مآخذ اصلی مورداستفاده شکسپیر فقط تواین و گاور هستند. شخصیت‌های نمایش. این نمایشنامه در پنج پرده تدوین شده و دارای هجده شخصیت و تعدادی سیاهی‌لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. آنتیاخ، تایر، طرسوس،
محل وقوع حوادث نمایشنامه. آنتیاخ، تایر، طرسوس، پنتاپولیس، افه‌سوس و میتلین؛ یونان. خلاصهٔ نمایشنامه. گاور، در نقش معرفی‌کننده داستان نمایش، در آغاز نمایش فاش می‌کند که پریکلس شاهزاده تایر به شهر آنتیاخ آمده و در پی ماجراجویی‌ها، خواستار ازدواج با دختر زیبای آنتیاخوس است؛ اما شرطی که شاه برای ازدواج او با دختر خود نهاده‌ است، حل کردن معمایی است که ریشه آن موضوع زنا با محارم است؛ موضوعی که گویا رازی هولناک در دربار را در خود دارد. پریکلس (در مقابل درباریان و شاه) در پاسخ به معما چنان ظریفانه سخن می‌گوید که
شاه) در پاسخ به معما چنان ظریفانه سخن می‌گوید که معنای آن را تنها شاه و دخترش می‌فهمند. اگرچه مجلس با شوخی و خنده به پایان می‌رسد، پریکلس همان شب از ترس جان خویش از شهر می‌گریزد و به دیار خود بازمی‌گردد. گرچه در آنجا هم در خوف گرفتار شدن به غضب آنتیاخوس کبیر و سهمگین است؛ بنابراین او پادشاهی کوچک خود را در دست هیلکانس؛ از مردان وفادار خود می‌گذارد و با کشتی به سرزمین دور تارسوس در مقدونیه می‌رود؛ و این درست همان شبی است که ثالیارد، بزرگترین آدمکش دربار آنتیاخوس، به شهر تایر وارد می‌شود… در پایان پرده پنجم
به شهر تایر وارد می‌شود… در پایان پرده پنجم گاور به عنوان موخره نمایش را چنین جمع‌بندی می‌کند: در آنتیاخوس و دخترششهوت دیوصفتی را دیدید که به مکافاتش رسیدنددر پریکلس و همسر و دخترش نیز تقوای حق را دیدید که گرچه از تقدیر ضربه‌ها دیدند؛ به رهنمایی یزدان رستگاری آمدو تاج شادی‌های جهان را بر سرشان نهاد.