payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تپه‌ای بیک مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان گلشن، بخش مرکزی، دهستان کله گان، ۱ کیلومتری شرق روستای ای بیک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مزار شهیدان مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، دهستان جالق، ۵ کیلومتری جاده جالق به جاده مرزی مک سوخته، ۲۰۰ متری غرب جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مزارستان کهنه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، روستای ژان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه پل ناهوک ۲ مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، دهستان ناهوک، روستای ناهوک، حدود ۴۰۰ متری شمال شرق پل ناهوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۶ مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان گلشن در ۱۶/۳ کیلومتری شمالغرب شهر جالق مرکز شهرستان گلشن منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رشی فیروزان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در فیروزان، ۴۰۰ متری غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراب داراب مربوط به هزاره سوم و ۴ ق متری - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش چغلوندی، دهستان بیرانوند جنوبی، شمال روستای سراب داراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه پل ناهوک ۱ مربوط به هزاره سوم و ۴ قم است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، دهستان ناهوک، روستای ناهوک، ۱۵۰ متری شرق پل ناهوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه میر عبدل ۲ مربوط به هزاره سوم و۴ قبل از میلاد است و در شهرستان گلشن، شهر جالق، کیلومتری ۷ جاده جالق به سراوان، ۱/۸ کیلومتری جنوب جاده ارتباطی ضلع شمالی کوه میرعبدل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کاروانسرای کوشکی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش اشترینان، روستای کوشکی بالا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سید لر مربوط به هزاره ۳و ۲ قم است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشکین غربی، روستای میرکندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۱۰ مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۸ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه شاه عباس کهلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بناب، روستای شور گل و فیماسخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۱۱ مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۸/۵ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کمربندی مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان گلشن، بخش مرکزی، شهر جالق، ۲ کیلومتری غرب فلکه کمربندی به سمت سراوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه میر عبدل ۱ مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان گلشنشهر جالق، کیلومتری ۷ جالق به سراوان، ۱ کیلومتری جنوب شرق جاده ارتباطی ضلع شمالی کوه میر عبدل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماربوره مربوط به هزاره ۴ ق وم است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، ۳/۵ کیلومتری جنوب غرب روستای چم مهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چخماق مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تربت حیدریه، بخش جلگه زاوه، روستای چخماق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۲ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۵/۲ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دوراب ۲ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۰ کیلومتری جنوب شرق شهر جالق، منطقه دورآب، جنب چاه بهادر محتاج زهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شهر سفید مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مه‌ولات، روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۳ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۵/۵ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید ۵ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۶ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوآب ۱۱۱ سه گابی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تویسرکان، بخش قلقل رود، روستای سه گابی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ماشکید۴ مربوط به هزاره ۴ و۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۵/۸ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه رودخانه ناهوک ۱ مربوط به هزاره ۴و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، دهستان ناهوک، ۶ کیلومتری شرق روستای ناهوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه امان اله ۲ مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش ویسیان، دهستان شوراب، روستای تل امان اله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه مالگه چوبتراش مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد - دوره ساسانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، ۱/۷ کیلومتری جنوب شرق روستای چال کله چوبتراش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان تپه سر قلاء مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش مرکزی، دهستان رباط نمکی، روستای زرین چغا جابری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۸۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده است.
کلکله در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان سیلاخور شرقی، ۴۰۰ متری شمال غربی روستای کلکله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در گذشته خوانین فولادوند و تونی بختیاری در این روستا حضور داشتند. این روستا با قدمت دیرینه دارای محصولات کشاورزی همچون ذرت ، گندم ، چغندر ، نخود و... است. از جمله طایفه های بزرگ تونی و فولادوند در این روستای قدیمی میتوان به عبدالله تونی و نوه مهدی تونی رحمت فولادوند و پسرانش محمد، علی و حسین فولادوند اشاره کرد. روستای کلکله در
علی و حسین فولادوند اشاره کرد. روستای کلکله در گذر زمان شامل تغییر و تحولات ساختاری و جمعیتی شد و به طور کامل از حالت کاروانسرا به دهستان بزرگی تبدیل شد. زمام این روستا از دست خوانین خارج شد و به تدریج توسط ایل بزرگ تونی و فولادوند گسترش پیدا کرد. در گذر زمان خانواده های بسیاری از این ایل جدا و به شهرهای همجوار کوچ کردند لیکن نام و تاریخچه این دهستان ریشه در قوم بزرگ فولادوند دارد در سال 2000 میلادی تعدادی از کتیبه های کاروانسرا یا مسجد قدیمی این روستا توسط افرادی ناشناس به سرقت رفت. اولین شهید دوران دفاع
افرادی ناشناس به سرقت رفت. اولین شهید دوران دفاع مقدس این روستا ، شهید عقیل خوانساری که در ۲۲فروردین ۱۳۶۲ می باشد.
پلکان علیا آبسرده در شهرستان خرم‌آباد، بخش چغلوندی، دهستان بیرانوند شمالی، روستای پلکان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در این بخش طابفه متش سلطان ویس قرار داشته و از عمو زادگان نورعلی خان متش و محمد حسین خان متش هستند وجود تپه تاریخی پاقلا که مملو از اثار باستانی گنج و طلا می باشد گواه بر قدمت داشتن این روستا است
تپه حکومتی در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان کشور، روستای حکومتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه دولت‌آباد مربوط به اواخر دوره صفوی - اوایل دوره قاجار است و در شهرستان دامغان، بخش امیریه، دهستان قهاب صرصر، روستای دولت‌آباد، کنار جاده تهران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ژورف پی‌یر فریه در مسیر دامغان، به قلعه دولت‌آباد می‌رسد و فضای داخلی آن را چنین شرح می‌دهد: «دولت آباد یکی از بهترین نمونه‌ها در ایران است که دیواری سه گانه آن را در برگرفته است. درون حصار آن یک قصر، مسجد، حمام و اصطبل‌های بزرگی دارد. در دوره سلطنت فتحعلی شاه، یکی
بزرگی دارد. در دوره سلطنت فتحعلی شاه، یکی از پسرانش حاکم شهر بود و در این قلعه سکونت داشت. چشمه‌ای خوب با آب گوارا در این‌جا جاری است.»
خانه محمود نجفی مربوط به دوره افشار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای حسن‌آباد شجاع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام یاسوکند مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان بیجار، داخل شهر یاسوکند، مجاور خانه اربابِ سابق واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تا اواخر دهه ۶۰ شمسی مردم یاسوکند از این حمام به صورت عمومی استفاده میکردند ولی این اثر در حال حاضر به صورت متروک و بدون هیچ گونه محافظتی رها شده است و در حال تخریب است.
کارخانه پشم باف مربوط به دوره پهلوی اول است و در اصفهان، ابتدای خیابان چهارباغ خواجو، فلکه خواجو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در اواخر سال ۱۳۱۴ش. شرکت سهامی ریسندگی و بافندگی اصفهان اولین مجمع خود را به منظور تأسیس کارخانۀ پشمباف در منزل سید احمد روغنی برگزار کرد، در این مجمع حسین صحت به عنوان رئیس هیات مدیره انتخاب شد. و نهایتاً این کارخانه در سال ۱۳۱۹ش به بهره‌برداری رسید، تنها تولید این کارخانه پارچه‌های پشمی بود. این مکان در حال حاضر به
پارچه‌های پشمی بود. این مکان در حال حاضر به عنوان صدا و سیمای مرکز اصفهان در حال استفاده است.
قلعه پاشنه داران مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای پاشنه داران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه محمدآّباد صاحب کار مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای محمدآباد صاحب کار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بیمارستان فاطمی قم مربوط به دوره پهلوی اول است و در قم، ضلع جنوبی خیابان معلم، جنب مدرسه حکیم نظامی یا همان امام صادق فعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. متاسفانه بخش اصلی این بیمارستان به دلیل خیابان کشی تخریب شده و اکنون میدان روح الله به جای آن واقع است
خانه رستم فرخزاد مربوط به دوره پهلوی اول است و در کرمان، میدان شهدا، خیابان زریسف، کوچه آتشکده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه منتظری مربوط به ۱۲۵۲ ه‍.ش است و در شهرستان رشت، بخش سنگر، دهستان سراوان، پارک جنگلی سراوان، موزه میراث روستایی گیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خانهٔ منتظری، خانه‌ای منحصربه‌فرد است که در بخش رودبنه، از توابع شهرستان لاهیجان شناسایی شده و جلوه‌ای زیبا از هنر روستایی گیلان به شمار می‌رود. سرستونها، هرکدام، به گونه‌ای متفاوت تزئین شده‌اند. نرده‌ها هنرمندانه تراشیده شده و تنوع فرم آنها نمایی زیبا به خانه بخشیده است. برجسته‌کاری‌های گلی
زیبا به خانه بخشیده است. برجسته‌کاری‌های گلی در داخل اتاق‌ها، نمونه‌هایی بی‌بدیل هستند. خانهٔ منتظری متعلق به آقای حاج مهدی محقق منتظری، مباشر ارباب و بزرگ محل بوده که به نوهٔ ایشان، آقای علی محقق منتظری به ارث رسیده است. افراد سرشناس زیادی به این خانه رفت‌وآمد داشته‌اند و به همین جهت در حافظهٔ تاریخی اهالی محل، جایگاهی خاص دارد. خانهٔ منتظری در سال ۱۲۵۲ ساخته شده و در تیر ماه سال ۱۳۸۴ جهت دوباره چینی به موزه منتقل گردیده است. این خانه در دو طبقه ساخته شده و دارای چهار اتاق می‌باشد. ارتفاع بنا ۱۸ متر و
و دارای چهار اتاق می‌باشد. ارتفاع بنا ۱۸ متر و زیربنای آن ۲۲۰ متر مربع است. در این مجموعه علاوه بر خانهٔ مسکونی، کندوج، تلمبار، چاه ساخته شده است. در محوطهٔ خانهٔ منتظری یک تنور نان ملاحظه می‌شود.
کنیسه ملانیسان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در اصفهان، محله جوباره، میدان قیام، بازار غاز، نرسیده به چهارراه ماهی فروشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. «کنیسه ملانیسان» تاریخچه این بنا در سال ۵۶۷۵ عبری به اتمام رسیده (۸۷سال پیش) و ساخت جایگاه پیشنماز در سال۵۶۸۰ عبری؛ این کنیسه بر خلاف ظاهر خارجی بسیار ساده آن یکی از زیباترین کنیسه‌های اصفهان است. سطح این کنیسه از کف کوچه حدود یک متر پایین‌تر است. عنصر گذار در این بنا یک هشتی کوچک است که به
است. عنصر گذار در این بنا یک هشتی کوچک است که به عبادتگاه و حیاط کنیسه راه دارد. گرچه این کنیسه از نظر کلیت شبیه به کنیسه‌های دیگر است اما نحوه پوشش سقف آن و نحوه باربری آن با بقیه موارد متفاوت است. این کنیسه یکی از زیباترین جایگاه‌های تورات را دارد که تزئینات بسیار فراوانی در آن به چشم می‌خورد. ستونچه‌های تزئینی نیز در جبهه غربی قابل مشاهده‌اند. این بنا پرکاربردترین کنیسه موجود در جوباره از نظر کاربندی گچی است، دارای پلان مستطیل شکل است که با دو طاق و تویزه باریک مقدمات یک کاربندی بر دو تخته در زمینه هشت
باریک مقدمات یک کاربندی بر دو تخته در زمینه هشت نگینی را آماده می‌کند. این کاربندی دارای ۴رسمی ۳۲سر سفت در پایه و تخته اول است که در تخته بعدی به یک رسمی بندی ۱۶ می‌انجامد. قسمت نورگیر هم با یک کاربندی ۱۶در زمینه ۸گچی تزئین شده‌است. این کنیسه دو پنجره بزرگ در جبهه غربی دارد که به صورت متقارن نسبت به جایگاه تورات قرارگرفته‌اند. قسمت بانوان در یک طبقه واقع در ضلع شرقی واقع شده و به نوعی به فضای کنیسه ملحق شده‌است. این قسمت از پنجره‌های موجود در جبهه شرقی خود از حیاط نور می‌گیرد و ارتباط بصری آن با فضای کنیسه
حیاط نور می‌گیرد و ارتباط بصری آن با فضای کنیسه به وسیله آجر کاری مشبک بسیار محدود شده‌است. مشابه کنیسه ملایعقوب بنایی کاملاً متقارن و مرکز گراست و تنها عامل جهت دهنده به فضا جایگاه تورات (محور اورشلیم)
نخستین کارخانه ذوب آهن ایران مربوط به رضا شاه پهلوی است که اکنون در کرج، بلوار ذوب آهن، منطقه شیخ‌آباد، ضلع جنوبی میدان استاندارد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بر کاشی‌کاری سردر این کارخانه تاریخ تأسیس ۱۳۲۹ در زمینی به مساحت ۲۸هزار مترمربع ثبت شده‌است. مشخصات. در آبان ماه ۱۳۱۶ ه‍.ش (اوایل نوامبر ۱۹۳۷ م) قراردادی بین دولت ایران و کنسرسیوم دماگ – کروپ از آلمان نازی برای احداث یک واحد فولادسازی به ظرفیتی حدود ۱۰۰ هزار تن فولاد در سال (معادل ۳۰۰
ظرفیتی حدود ۱۰۰ هزار تن فولاد در سال (معادل ۳۰۰ تن در روز) در کرج واقع در ۴۰ کیلومتری شمال غرب تهران امضاء و تأسیسات آن بین سال‌های ۱۳۱۸ و ۱۳۱۹ ه‍.ش (۱۹۳۶ و ۱۹۴۰ م) بنا شد. روند تأسیس این کارخانه با آغاز جنگ دوم جهانی متوقف شد و هرگز شروع به کار نکرد. در دوره‌های زمانی متفاوت، به دلایل مختلف و توسط نهادهای مختلف تأسیسات و تجهیزات آن به مکانهای دیگری منتقل شد. هم‌اکنون علی‌رغم ثبت شدن نام آن در فهرست آثار ملی ایران، توجه شایسته‌ای به آن نمی‌شود و در معرض خطر تخریب قرار دارد.
خانه مینایی با مترمربع مساحت مربوط به دوره ناصری است و در تهران، خیابان ولی عصر (پهلوی سابق)، بالاتر از میدان منیریه، کوچه مسلم کریمی طینت، پلاک ۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این خانه از معماری ارزشمندی برخوردار بوده چنانچه همه نشانه‌های معماری قدیم ایران، از آب انبار و اتاق‌های زمستانه و تابستانه گرفته تا طاقچه، آینه‌کاری و حوض قدیمی را دربرگرفته است. در شهریور توسط سازمان زیباسازی شهر تهران از مالک آن خریداری شد تا پس از مرمت و بازسازی
از مالک آن خریداری شد تا پس از مرمت و بازسازی به امور فرهنگی اختصاص یابد. خانه مینایی به عنوان موزه‌ی خیابان ولیعصر در شانزدهم مهر ماه سال ۱۳۹۸ توسط محسن هاشمی رئیس شورای شهر تهران افتتاح گردید. تاریخچه. خانه مینایی روزگاری جزو املاک منیرالسلطنه مادر کامران میرزا، نایب السلطنه و پسر سوم ناصرالدین شاه بود. پس از فوت کامران میرزا، زمین‌های این محله به عبدالحسین میرزا فرمانفرما نوه سردارعباس‌میرزا، یکی از شاهزاده‌های قاجاری و نخست‌وزیر ایران فروخته شد. خانه مینایی، پس از چندین بار دست‌به‌دست‌شدن، فرهاد مینایی
پس از چندین بار دست‌به‌دست‌شدن، فرهاد مینایی در سال آن را از تقی‌رضا، یکی از قصاب‌های معروف تهران، به قیمت هزار تومان خریداری کرد
بنای سابق مسجد سلمان به دست حسین لرزاده در سال ۱۳۲۲ و در تهران، خیابان ۱۷ شهریور، بالاتر از میدان خراسان، حد فاصل کوچه‌های تشکری و فریدوند ساخته شده بود. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید اما تنها دو ماه بعد هیئت امنای آن بدون هماهنگی با سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران و تنها با دریافت مجوز شهرداری تهران اقدام به تخریب و گودبرداری این مسجد کرد و مقدمات ساخت سازه‌ای دیگر به جای آن را گذاشت. سازمان میراث فرهنگی علیه هیئت امنا اقامه دعوی کرد. لازم به ذکر است که
علیه هیئت امنا اقامه دعوی کرد. لازم به ذکر است که پیش از آن هم حمام سلمان که در نزدیکی همین مسجد بود تخریب شده بود. این بنا اولین مسجدی بود که پس از تخریب حصار شرقی تهران و پر شدن خندق ناصری بر روی آن ساخته شده بود. بانی و واقف مسجد حاج محمد یخچالی اولنگ تهرانی از یخچال‌داران مشهور تهران قدیم بود. بنایی که به دست حسین لرزاده ساخته شده بود، بدون گنبد و مناره بود و دارای تمام ارزش‌های معماری سنتی همراه با چهارتاقی‌هایی بود که نشان از دورهٔ ساسانی داشتند. سقف شبستان مسجد به‌صورت سه‌تاق کجاوه‌ای در کنار هم با
شبستان مسجد به‌صورت سه‌تاق کجاوه‌ای در کنار هم با تزئینات معرق کاشی و آجر در تاق بود و تاق وسط مسجد نیز بر چهار ستون قرار داشت. همچنین حیاط مسجد دارای یک پوشش مدرن شیشه‌ای با خرپایه‌های فلزی بود.
قلعه شورگز مربوط به دوره تیموریان - دوره صفوی است و در شهرستان نیشابور، بخش زبرخان، دهستان زبرخان، روستای حریم آباد واقع شده است، و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه پازوکی یک خانه مربوط به دوره قاجار است که در اصفهان، محله دردشت، خیابان ابن سینا، کوچه ارشاد، بن‌بست اول، سمت چپ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع قراملک مربوط به دوره صفوی است که در دوره قاجار بازسازی و توسعه یافته است و در تبریز، قراملک، خیابان وحدت، خیابان نهضت، میدان تاریخی حسینیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. قراملک یکی از کهن‌ترین محلات تبریز
آب‌انبار میانی حسن‌آباد مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان میبد، بین روستای حسن‌آباد و میبد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ارگ تون، ارگی تاریخی است در شهر تون که ساخت آن را به عمرو لیث صفاری نسبت می‌دهند.در دوره صفویه و در زمان پادشاهی شاه تهماسب اول این ارگ مرمت گردیده است. بخش بزرگی از این ارگ در زلزله فردوس تخریب شده است. منابع. آذری،علاءالدین،جغرافیای تاریخی فردوس،ص ۴۲-۴۶
آب‌انبار باب‌الحکم مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا، روستای باب‌الحکم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سردشت، آب‌انباری است مربوط به اواخر دوره صفوی و اوایل دوره افشاریه که در محلهٔ سردشت در محدودهٔ شهر تاریخی تون در جنوب غربی شهر فردوس واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار رکن‌آباد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، دهستان جلگه، روستای رکن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کارگاه عبادی مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در نطنز، خیابان شیخ عبدالصمد، کوچه مسجد جامع واقع شده‌است این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در حال حاضر نسل پنجم خاندان عبادی همراه فرزندان خود در این کارگاه مشغول کار هستند، آثار کارگاه سرامیک سنتی عباس عبادی از جنس سرامیک هستند نه سفال و آثار به شماره ۴۳۳ ثبت آثار ملی ایران گشته‌است. استاد عبادی در آثار خود از نقوش اسلیمی، مینیاتور، هندسی، شکارگاهی و … استفاده می‌کند و تمامی نقوش زیر لعابی
و … استفاده می‌کند و تمامی نقوش زیر لعابی هستند.
آب‌انبار خرم‌آباد یکی از آثار تاریخی مربوط به اوایل دوره قاجار است که در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، دهستان شهرآباد و در روستای خرم‌آباد واقع شده‌است. این بنا در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. موقعیت جغرافیایی. این آب‌انبار در جنوب شهرستان بردسکن، در روستای خرم‌آباد قرار دارد که از لحاظ جغرافیایی در منطقه‌ای نیمه‌خشک واقع شده‌است. شرایط اقلیمی این منطقه، استفاده از مخازن ذخیره آب را ضروری کرده‌است. معماری. آب‌انبار خرم‌آباد مانند
ضروری کرده‌است. معماری. آب‌انبار خرم‌آباد مانند بسیاری از آب‌انبارهای قاجاری، دارای مخزنی مدفون در زیر زمین با پوشش گنبدی و دهانه برداشت است. مصالح عمده به‌کار رفته شامل آجر، ملات ساروج، و سنگ می‌باشد. هدف از معماری این بنا، حفظ دمای پایین و جلوگیری از تبخیر آب بوده‌است. کاربرد تاریخی. این آب‌انبار نقش کلیدی در تأمین آب شرب اهالی روستا به‌ویژه در فصل تابستان ایفا می‌کرد. در سال‌های کم‌آبی یا خشکسالی، از این آب‌انبار برای ذخیره و استفاده بهینه از منابع محدود استفاده می‌شده‌است. وضعیت کنونی. براساس گزارش‌های
استفاده می‌شده‌است. وضعیت کنونی. براساس گزارش‌های منتشر شده در سال ۱۴۰۳، این بنا در وضعیت نسبتاً خوبی قرار دارد ولی به مرمت نیاز دارد. کارشناسان میراث فرهنگی از ضرورت حفاظت از آن به‌عنوان بخشی از هویت روستایی منطقه یاد کرده‌اند. اهمیت فرهنگی. این آب‌انبار نماینده‌ای از سازگاری معماری سنتی ایران با اقلیم خشک و نیمه‌خشک محسوب می‌شود. بناهای مشابه در روستاهای خراسان، الگویی برای طراحی سازه‌های مقاوم در برابر کم‌آبی بوده‌اند.
قلعه دختر خوشاب با نام‌های تاریخی قلعه بردارود و قلعه بژدارو مربوط به سدهٔ ۶ تا ۸ ق (دولت اسماعیلی) است و در شهرستان بردسکن، بخش مرکزی، دهستان کوهپایه، ۶ کیلومتری شرق روستای خوشاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه تاریخی به گفته حمدالله مستوفی به همراه قلعه آتشگاه، قلعه مجاهدآباد و قلعه میکال یکی از چهار قلعه مهم منطقه ترشیز بوده است.
آسیاب چین روزه مربوط به دوره حکومت ساسانیان است در شهرستان اندیمشک بخش الوار گرمسیری دهستان مازوروستای چین روزه واقع شده که ثبت ملی گردیده در تاریخ است.ثبت ملی به شماره 17887
خانه شاعران مربوط به دوره پهلوی است و در تهران، خیابان شهید کلاهدوز، نبش کوچه نعمتی، پلاک ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. انجمن شاعران ایران. اساسنامه انجمن شاعران ایران در سال 1378 هـ.ش به تصویب نهایی رسید. همزمان تلاش‏هایی برای انتخاب مکانی مناسب برای انجمن صورت گرفت و سرانجام با یاری شهرداری منطقه 3 تهران، ساختمانی قدیمی که در اختیار شهرداری بود به انجمن اختصاص یافت و اقدام‏های لازم برای بازسازی فضای داخلی آن انجام شد. سرانجام در اواخر
بازسازی فضای داخلی آن انجام شد. سرانجام در اواخر پاییز 1378 این ساختمان (واقع در خیابان دکتر شریعتی، خیابان کلاهدوز (دولت)، نبش خیابان نعمتی) آماده بهره برداری شد. پس از فراهم آمدن مقدّمات لازم و با یاری معاونت اجتماعی ـ فرهنگی شهرداری، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری منطقه 3 و هیئت مدیره انجمن شاعران ایران، طیّ مراسمی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهردار تهران و جمع کثیری از شخصیّت‏های فرهنگی، هنری و اهل قلم، این مکان با عنوان جدید خانه شاعران معاصر ایران در تاریخ 16/12/1378 گشایش
خانه شاعران معاصر ایران در تاریخ 16/12/1378 گشایش یافت. سردیس شاعران. در پاییز 1396 سردیس 14 شاعر معاصر در این مکان قرار گرفت که اسامی شاعران عبارت است از:
مسجد میرزا موسی مربوط به دوره قاجار است و در تهران، بازاربزرگ، پله نوروزخان، بازار مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و مدرسه خازن الملک مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ۱۵ خرداد، کوچه سید ولی، امامزاده سید ولی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد از کارهای خیریه محمدرحیم خازن‌الملک ، صندوقدار و رختدار ناصرالدین شاه، متولد سال ۱۲۳۱ قمری (۱۱۹۵ خورشیدی) و متوفی به سال ۱۳۱۱ قمری (۱۲۷۲ خورشیدی) می‌باشد.
مسجد و مدرسهٔ علمیهٔ مشیرالسلطنه یا مسجدالاقصی یا مسجد ساعت، یکی از مسجدها و حوزه‌های علمیهٔ مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان مولوی، کوچهٔ تشکری موحد واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام این مسجد از ابتدا، مسجدالاقصی بوده و در وقفنامه این مسجد که به امضای شیخ فضل‌الله نوری رسیده است از این مسجد به اسم مسجدالاقصی نام برده شده ، اما این مسجد در بین اهالی با سه نام مسجد ساعت (به علت وجود ساعت قدیمی که از اولین ساعت های نصب شده در