payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کند. هر چند که مدتی بعد اعلام کرد که پنجمین آلبوم استودیویی‌اش به نام "تغییرها" به‌زودی منتشر می‌شود. در می ۲۰۱۹، بیبر و اد شیرن تک‌آهنگ «من اهمیت نمیدم» را به صورت مشترک منتشر کردند. در ۳ ژانویه ۲۰۲۰ اولین تک‌آهنگ از آلبوم "تغییرها" به نام «یامی» منتشر شد و توانست به رتبهٔ دوم ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد برسد. خود آلبوم نیز در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰، روز ولنتاین، منتشر شد و توانست در همان هفتهٔ اول انتشار به رتبه اول بیلبورد ۲۰۰ برسد. این هفتمین آلبوم بیبر بود که به رتبه اول جدول بیلبورد ۲۰۰ می‌رسید. با این حساب، بیبر
اول جدول بیلبورد ۲۰۰ می‌رسید. با این حساب، بیبر با داشتن هفت آلبوم شماره یک، رکورد بیشترین تعداد آلبوم شماره یک در جدول بیلبورد را با گذشتن از الویس پریسلی شکست. ۲۰۲۱ تا کنون: آلبوم‌های عدالت و آزادی. در مارس ۲۰۲۱ ششمین آلبوم استودیویی او به نام عدالت منتشر شد، این آلبوم توانست در هفته اول انتشار رتبه نخست بیلبورد ۲۰۰ را از آن خود کند. همچنین آهنگ «هلوها» از این آلبوم به رتبه نخست بیلبورد ۱۰۰ دست یافت، این هفتمین موفقیت بیبر در تصاحب رتبه اول جدول بیلبورد ۱۰۰ محسوب می‌شود، همچنین او جوانترین هنرمندیست که
۱۰۰ محسوب می‌شود، همچنین او جوانترین هنرمندیست که تاکنون ۲۳ آهنگ در بین ۱۰ آهنگ نخست این جدول داشته است. تنها پس از گذشت دو هفته از انتشار عدالت، آلبوم چند آهنگه «آزادی» در روز عید پاک منتشر شد. در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱، بیبر با د کید لروی در آهنگ «» همکاری کرد. این آهنگ اولین بار در رتبه سوم بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت؛ سپس در چهارمین هفته خود در جدول به رتبه یک رسید و به هشتمین تک آهنگ شماره یک او در ایالات متحده تبدیل شد. زندگی شخصی. بیبر در ایالات متحده ساکن است، و گزارش شده است که وی براساس «توانایی و موفقیت
و گزارش شده است که وی براساس «توانایی و موفقیت فوق‌العاده ای» در زمینه یک ویزای O-1 برای وضعیت اقامت موقت دارد. بیبر اعلام کرده است که او علاقه‌مند به دریافت شهروندی ایالات متحده نیست. او از کانادا به عنوان «بهترین کشور در جهان» با اشاره به سیستم بهداشتی تحت تأمین دولتش به عنوان یک مثال، ستایش کرده است. در سپتامبر ۲۰۱۸ گزارش داد که بیبر فرایند تبدیل شدن به یک شهروند آمریکایی را پس از ازدواج با هیلی بالدوین آغاز کرده است. روابط. در دسامبر ۲۰۱۰، بیبر با سلنا گومز وارد رابطه شد. پس از جدا شدن در ماه نوامبر
گومز وارد رابطه شد. پس از جدا شدن در ماه نوامبر ۲۰۱۲، چند هفته بعد، دوباره در ژانویه ۲۰۱۳، آشتی کردند. آنها بعداً چند ماه در ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، و ۲۰۱۵ دوباره آشتی کردند. در اواخر سال ۲۰۱۷، گزارش شد که آنها دوباره با هم هستند. با این حال، آنها در مارس ۲۰۱۸ دوباره از هم جدا شدند. بیبر در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ با هیلی بالدوین نامزد کرد. آنها به‌طور خلاصه از دسامبر ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۱۶ قبل از جدا شدن با یکدیگر قرار می‌گذاشتند، و سپس در ماه مه ۲۰۱۸ با یکدیگر آشتی کردند. گزارش شده که بیبر و بالدوین مجوز ازدواج را در سپتامبر ۲۰۱۸
که بیبر و بالدوین مجوز ازدواج را در سپتامبر ۲۰۱۸ دریافت کردند، که در آن زمان یک مراسم ازدواج مدنی با یک مراسم مذهبی به زودی برگزار می‌شود. در ۱۴ سپتامبر، بالدوین در توییتر اعلام کرد که او و بیبر هنوز ازدواج نکرده‌اند، اما پس از آن این توییت را حذف کرد. در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۱۸، بیبر اعلام کرد که با بالدوین ازدواج کرده است. فرزند آن‌ها در اوت ۲۰۲۴ به دنیا آمد. تأثیر اینترنت در موفقیت بیبر. روزنامهٔ "آبزرور" که در انگلستان منتشر می‌شود، در گزارشی اعلام کرده که تأثیرات بیبر در بین جوامع مجازی، بیشتر از افرادی
تأثیرات بیبر در بین جوامع مجازی، بیشتر از افرادی چون باراک اوباما و دالایی لاما است. مطابق گفتهٔ جن هافمن از روزنامهٔ نیویورک تایمز، «یکی از تأثیرات بیبر در جوامع مجازی، حساب کاربری او در سایت یوتوب است. قبل از این که بیبر اولین اثر خود را (دنیای من) منتشر کند، حساب یوتوب او تا اواسط ماه نوامبر ۲۰۰۹، میلیون‌ها بازدید داشته است». بیبر این موفقیت را مدیون اسکوتر براون بود. اولین کاری که براون کرد، بارگذاری ویدئوهای خانگی بیشتر از بیبر در یوتوب بود تا رتبهٔ جاستین در یوتوب بالاتر برود. بیبر همچنان به بارگذاری
در یوتوب بالاتر برود. بیبر همچنان به بارگذاری ویدئوهای جدید در همان حساب کاربری ادامه داد و یک حساب کاربری در سایت توییتر نیز راه‌اندازی کرد و به‌طور مرتب با طرفدارانش ارتباط برقرار کرد. این حساب بیبر در توییتر، تا نوامبر ۲۰۱۰، ۶ میلیون دنبال‌کننده را جذب خود کرد. هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه ۲۴٬۰۰۰ دنبال‌کننده به این حساب اضافه می‌شود. این دو حساب کاربری نقش اصلی را در شناساندن بیبر و همچنین فروش ترانه‌هایش داشته است به‌طوری‌که موزیک ویدئوی ترانهٔ «یک بار» پس از بار شدن در یوتوب به سرعت، به فروش رفت.
بار» پس از بار شدن در یوتوب به سرعت، به فروش رفت. انتقادات و جنجال‌ها. بیبر در اغلب مواقع، به خاطر جوان‌تر نمایاندن چهره و صدای خود نسبت به سنش و همچنین موسیقی تین-پاپش و ظاهر و توجه مداوم رسانه‌ها، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. نیک کالینز از روزنامهٔ دیلی تلگراف بر این باور است که: «شخصیت و طرز برخورد بیبر، به ویژه، نوع واکنشش در برابر منتقدان اینترنتی‌ای که دربارهٔ ظاهر نوجوانان گونه‌اش، آهنگ‌های تین-پاپش، وجه‌اش به عنوان بتی که دختران نوجوان عاشقش هستند و شیوهٔ رفتار و سخن گفتنش، او را نقد و نکوهش می‌کنند،
رفتار و سخن گفتنش، او را نقد و نکوهش می‌کنند، تند و هجومی به نظر می‌رسد؛ که این رفتار از نظر مخالفان و منتقدان بیبر بیشتر مناسب رپرهاست تا شخصی مانند او که از طبقهٔ متوسط برخاسته است». همچنین او به‌طور مکرر هدف وبلاگ‌ها، هکرها و به خصوص گروه‌های ناشناس سایت ۴چن، کاربران یوتوب و گروه‌های کاربری در فیس بوک قرار گرفته است. از موفق‌ترین کارهای این گروه‌ها، تبدیل کردن واژهٔ «جاستین بیبر سیفیلیس» به یکی از جستجو شده‌ترین واژه‌های گوگل در سال ۲۰۱۰، هک کردن ویدئوهای بیبر در یوتوب به‌طوری‌که کاربران در هنگام بازدید
بیبر در یوتوب به‌طوری‌که کاربران در هنگام بازدید از آن‌ها به سایت‌های دیگر راهنمایی می‌شدند یا با پیامی مبنی بر اینکه: «جاستین بیبر در تصادف رانندگی جان خود را از دست داد» مواجه می‌شدند، تغییر عکس او در سایت به یک عکس پورنوگرافی و همچنین پخش کردن شایعات و جک‌های مختلف از قبیل: بیبر مرده است، به مکتبی گراییده است و حتی اینکه مادرش، پتی مالته، در ازای ۵۰٬۰۰۰ دلار قرار است عکسی بدون لباس را از خود بر روی جلد مجلهٔ پلی بوی چاپ کند. تمام این ماجراها باعث شد تا شرکت‌های اینترنتی، سیستم‌های امنیتی خود را برای
شرکت‌های اینترنتی، سیستم‌های امنیتی خود را برای جلوگیری از نفوذ هکرها تقویت کنند؛ بیبر هم در توییتر خود نوشت که هنوز زنده است و آن شایعه دربارهٔ مادرش دروغ بوده و باعث «از کوره در رفتنش شده است». از جالب توجه‌ترین اتفاقات، کمپینگی بود که قرار بود جاستین بیبر را تحت عنوان تور جدیدش به کره شمالی ببرد. این کمپینگ در پی رای دادن کاربران سایت‌های ۴چن، دیگ و ردیت در سایت رسمی تور بیبر به راه افتاد. اما این کار غیرممکن بود، زیرا دولت کرهٔ شمالی به بیبر برای وارد شدن به این کشور اجازه نمی‌داد. گروه موسیقی
وارد شدن به این کشور اجازه نمی‌داد. گروه موسیقی یونیورسال هم هرگونه دخالت در این رای‌گیری را رد کرد و در مصاحبه با بی‌بی‌سی، این اتفاق را «فریب اینترنتی» خواند. دستگیری در فلوریدا. جاستین بیبر در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۴ در فلوریدا به جرم رانندگی درحالی‌که تحت تأثیر الکل، ماری‌جوانا و دارو بوده است و همچنین کورس گذاشتن با اتومبیل دستگیر شد. همچنین مشخص شد زمان اعتبار گواهینامه رانندگی وی نیز تمام شده بوده است. وی تا اعلام رای دادگاه با وثیقه ۲۵۰۰ دلاری آزاد شد. همچنین جاستین در آمریکا به خاطر خشونت و پرخاشگری مجبور
جاستین در آمریکا به خاطر خشونت و پرخاشگری مجبور به گذراندن دوره ۱۲ ساعته مدیریت خشم شد. جاستین در تاریخ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ چندین بار به خانه همسایه خود تخم مرغ پرتاب کرد؛ که همچنان حکم دادگاه توسط هیچ سایت معتبری اعلام نشده است. اعتقادات و گرایش‌های مذهبی. مذهب. جاستین بیبر یک مسیحی است قابل ذکر است که جاستین در اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی عکس مسیح را بر روی پای چپش خالکوبی کرد. در سال ۲۰۲۱ او در پاسخ به شایعاتی مبنی بر علاقه‌اش به کاهن شدن می‌گوید علاقه ای به کاهن شدن ندارد و معتقد است برای ارتباط با خدا نیازی به
شدن ندارد و معتقد است برای ارتباط با خدا نیازی به کلیسا نیست چرا که خدا همه جا هست. اسکوتر براون، مدیر برنامه جاستین بیبر و کسی که اولین بار استعداد وی را در اینترنت کشف و او را به دنیای حرفه‌ای موسیقی وارد کرد در مصاحبه با روزنامهٔ هاآرتص، نخستین بار پرده از گرایش‌های یهودی جاستین برداشت. همچنین اسکوتر براون در فیلم مستند «» بیان کرد که جاستین قبل از شروع همه کنسرت‌هایش ابتدا دعای «شیما» (نیایش یهودیان) را با گروه موسیقی‌اش زمزمه می‌کند و پس از آن دعای مسیحیان را می‌خواند، اسکوتر براون در بخش دیگری از این
را می‌خواند، اسکوتر براون در بخش دیگری از این فیلم می‌گوید: «کودکانی وجود دارند که قربانی یهودی‌ستیزی هستند، آن‌ها با دیدن این فیلم با کسی که هم فرهنگ خودشان است آشنا می‌شوند و من هم به همین دلیل احساس خیلی خوبی دارم». شایعهٔ پیوند جاستین بیبر با یهودیت پس از سفر او به اسرائیل در ماه آوریل ۲۰۱۱ و در ادامهٔ «تور دنیای من» پررنگ‌تر شد. در این سفر برنامه‌ریزی شده بود که ملاقاتی بین جاستین و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل صورت بگیرد اما بعداً این دیدار بدون هیچ‌گونه توضیحی لغو شد. خود جاستین بیبر سفر به
هیچ‌گونه توضیحی لغو شد. خود جاستین بیبر سفر به اسرائیل را صرفاً جهت اجرای کنسرت ذکر کرده و هرگونه ارتباط این سفر با سیاست را رد نموده است. این در حالیست که قرار بود بیبر با کودکان اسرائیلی آسیب دیده از حملات موشکی حماس دیدار کند ولی به جای آن ۷۰۰ بلیت رایگان به کودکان اسرائیلی مرز اسرائیل با غزه جهت شرکت در کنسرتش در تل آویو بخشید. شایعات مبنی بر یهودی بودن بیبر پس از شرکت او در مراسم عروسی دان کیتر (گیتاریست یهودی گروهش) در تورنتو بالا گرفت. در آن مراسم بیبر با کلاه کیپا (کلاه سنتی یهودیان) شرکت کرده بود
با کلاه کیپا (کلاه سنتی یهودیان) شرکت کرده بود تا به ریشه‌های یهودی گروهش احترام بگذارد. همچنین جاستین و پدرش هنگام حضور در اسرائیل بر بدن خود خالکوبی‌ای (تاتو) حک کردند. در این تاتو کلمه «یشوا» (عیسی) به حروف عبری نوشته شده است. اعتقادات. جاستین بیبر در مستندی که بعد از یک دوره افسردگی و اعتیاد و درجریان درمان بیماری لایم از او تهیه شد می‌گوید: «به خودم می‌گفتم این درد (شهرت دردسرساز، اعتیاد و بیماری) هیچ‌وقت از بین نمی‌ره اما حالا در رابطه‌ام با خدا امید دارم. من نگرانی هامو به عهده خدا می‌ذارم و برای
دارم. من نگرانی هامو به عهده خدا می‌ذارم و برای آیندم بهش اعتماد دارم.» در برخی از مصاحبه‌ها، بیبر دربارهٔ همجنس‌گرایی صحبت کرد؛ او توضیح می‌دهد: «هر کسی اختیار اعمال خودش را دارد. این کار روی برخورد من با آن شخص تأثیر نمی‌گذارد و همچنین نباید روی رفتار هیچ‌کس دیگری تأثیر داشته باشد». اما رولینگ استون اظهار می‌کند که: «مشخص نیست که آیا جاستین بیبر، همجنس‌گرایی را به عنوان یک سبک زندگی، قبول دارد یا خیر». او همچنین یکی از اعضای «پروژهٔ بهتر می‌شود» که پروژه‌ای دربارهٔ حمایت از حقوق همجنسگرایان است، می‌باشد.
دربارهٔ حمایت از حقوق همجنسگرایان است، می‌باشد. وقتی در مصاحبه‌ای از بیبر دربارهٔ استفاده از صحنه‌های سکسی و جنسی در موزیک ویدئوها سؤال شد؛ او از این که این کار را در هنر موسیقی انجام می‌دهند ابراز ناراحتی کرد و گفت: «می‌خواهم خط مایکل جکسون را دنبال نمایم». او اضافه کرد که: «تا همیشه فقط یک مایکل جکسون خواهد بود. او همه چیز را درست انجام می‌داد. ترانه‌هایش احمقانه یا خارج از خطوط وی نبودند. هر فردی دوست دارد که شانس این را داشته باشد که به جایگاهی همچون وی دست یابد، یعنی در آن سطح و منزلت. من هم همین‌طور.
دست یابد، یعنی در آن سطح و منزلت. من هم همین‌طور. نمی‌خواهم خیلی زود بزرگ شوم. بسیاری از مردم که این را می‌خواهند، در اشتباه هستند». بیبر یکی از هوادارن و تأثیر پذیرفتگان از مایکل جکسون است. او بارها در مصاحبه‌هایش از وی سخن گفته است. او در ۳۸امین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمریکا در سال ۲۰۱۰، پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «می‌خواهم از مایکل جکسون قدردانی کنم. بدون مایکل جکسون هیچ‌یک از ما اینجا نبودیم». بیبر همچنین از هواداران خوانندگان سیاهپوست، همانند: بویز تو من و توپاک شکور است. او می‌گوید: «موسیقی، موسیقی
من و توپاک شکور است. او می‌گوید: «موسیقی، موسیقی است. من کاملاً از مایکل جکسون و بویز تو من و دیگر هنرمندان سیاه‌پوست تأثیر گرفته‌ام. این‌ها کسانی هستند که من دوستشان دارم و برام فرقی نمی‌کند که آن‌ها چه رنگی هستند. مایکل [جکسون] قادر بود که تمام بینندگان را از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترینشان را تحت تأثیر قرار دهد. او هیچ وقت خودش را محدود نمی‌کرد. او خیلی بزرگ بود. همه دوستش داشتند و او هدف من است. می‌خواهم همانند او مردم را شاد کنم، الهام‌گرشان باشم و همه را تحت تأثیر خود قرار بدم». این تأثیر بیبر از جکسون، در
تأثیر خود قرار بدم». این تأثیر بیبر از جکسون، در آثار و رفتار او بسیار مشهود است به‌طوری‌که تلویزیون ای‌بی‌سی، بیبر را «مایکل جکسون فردا» نامیده است. در اکثر آثار بیبر همانند ترانه‌ها و موزیک ویدئوها، نشانه‌هایی از جکسون است؛ همانند ترانه‌های «دعا»، «بزرگتر» و «اولین رقص» و در موزیک ویدئوی ترانهٔ «عزیزم» و همچنین حرکات رقصش و نوع اجرای کنسرت‌هایش و رفتار و پوشش لباس‌هایش. او هوادار سیاست‌های باراک اوباما است اما می‌گوید که علاقه‌ای به این که ساکن آمریکا و یک شهروند آمریکایی باشد ندارد. او زادگاهش، کانادا
یک شهروند آمریکایی باشد ندارد. او زادگاهش، کانادا را این‌گونه توصیف می‌کند: «بهترین کشور دنیا» و برای این جمله، میزان بالای سلامتی و امنیت در کشورش را به عنوان دلیل مثال زد. بیبر همزمان با اعتراضات مردم ایران نسبت به مرگ مهسا امینی در مهرماه ۱۴۰۱، برای ابراز همدردی با مردم ایران تصویر او را در صفحه اینستاگرامش به اشتراک گذاشت.
جشنواره فیلم ایرانی نور (به انگلیسی: Noor Iranian Film Festival) به اختصار (NIFF) یک جشنواره سینمایی مستقل است که هر ساله در لس آنجلس برگزار می‌شود. جشنواره فیلم نور از سال ۲۰۰۷ با مدیریت سیامک قهرمانی و با همکاری آنتونی عزیزی و گروهی از چهره‌های هنری در کالیفرنیا آغاز به کار کرد.
شهرستان یونشوپینگ یکی از شهرستان‌های کشور سوئد است که در جنوب این کشور واقع شده است جغرافیا. با شهرستان‌های هاللاند، وسترا گوتلاند، اوسترگوتلاند، کالمار و کرونوبرگ مرز مشترک دارد. مرکز این شهرستان شهر یونشوپینگ است.
استان کالمار یکی از شهرستان‌های کشور سوئد است که در جنوب این کشور واقع شده است و با شهرستان‌های کرونوبرگ، یونشوپینگ، بلکینگه و اوسترگوتلاند و از سمت شرق با دریای بالتیک مرز مشترک دارد. جزیره اولاند که بخشی از این شهرستان است در دریای بالتیک واقع شده است. مرکز این شهرستان شهر کلمر است.
ژان-فرانسوا لیوتار نظریه‌پرداز ادبی و از پیشگامان فلسفهٔ پست‌مدرن در جهان به‌شمار می‌رود. علی‌رغم اینکه ژان-فرانسوا لیوتار یک فرانسوی فعال سیاسی نیز بود، ولی مفصل‌بندی فلسفهٔ پست‌مدرن و تحلیل تأثیر پست‌مدرنیته بر وضعیت بشری، مهم‌ترین عامل شهرت وی محسوب می‌شود. کار فکری او موضوعات گسترده‌ای چون موسیقی، فیلم، خاطره، فضا، زمان، شهر، زیبایی‌شناسی و سیاست را نیز پوشش می‌دهد. او یکی از شخصیت‌های کلیدی در فلسفه قاره‌ای معاصر بود. زندگی. ژان-فرانسوا لیوتار در ۱۰ اوت سال ۱۹۲۴ میلادی در شهر ورسای فرانسه زاده شد. پدرش
سال ۱۹۲۴ میلادی در شهر ورسای فرانسه زاده شد. پدرش ژان-پیر لیوتار (Jean-Pierre Lyotard) نمایندهٔ فروش و مادرش مادلین کاوالی (Madeleine Cavalli) بود. ژان در پاریس در مدارس بوفون (Buffon) و لویی-لُگران (Louis-le-Grand) درس خواند. در جوانی آرزو داشت راهب دومنیک، نقاش، مورخ یا داستان‌نویسی شود که مسیر حرکت وی به سمت فلسفه را هموار کند. لیوتار پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در پاریس، پس از دو بار مردود شدن در امتحان ورودی مدارس عالی، سرانجام در دانشگاه سوربون در رشتهٔ فلسفه شروع به تحصیل کرد. در دانشگاه سوربن با
فلسفه شروع به تحصیل کرد. در دانشگاه سوربن با ژیل دلوز آشنا و دوست شد. علاقهٔ نخستین او به فلسفه تفاوت‌ها منتج به پایان‌نامهٔ فوق لیسانس او دربارهٔ "تفاوت به مثابهٔ مفهومی اخلاقی" شد. پس از اخذ درجهٔ دکتری در سال ۱۹۴۸ با آندره مِه (Andrée May) ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های کورین و لورانس شد. لیوتار بعدها، در سال ۱۹۹۳، با دولور ژیژک (Dolores Djidzek) ازدواج کرد، که حاصل ازدواج دوم پسری به نام داوید بود. لیوتار امتحان لازم برای اجازهٔ تدریس در فرانسه (agrégation) را پشت‌سر گذاشت و از سال ۱۹۵۲ به تدریس
را پشت‌سر گذاشت و از سال ۱۹۵۲ به تدریس فلسفه در مدرسهٔ پسرانه‌ای در کنستانتین (Constantine) در بخش اشغالیِ فرانسه در شرق الجزایر پرداخت. او تا ۱۹۵۹ در این مدرسه به پسران پرسنل نظامی در لا فلِش (La Flèche) درس می‌داد و در همین ایام آثار کارل مارکس را مطالعه کرد و با وضعیت سیاسی الجزایر آشنا شد. او باور داشت محیط الجزایر مستعد انقلابی سوسیالیستی است. در سال ۱۹۵۴ لیوتار به سازمان انقلابی سوسیالیسم یا بربریسم (Socialisme ou Barbarie) پیوست. کرنلیوس کاستوریادیس، کلود لفورت و پیر سویریس از اعضای این سازمان
کلود لفورت و پیر سویریس از اعضای این سازمان بودند. لیوتار و پیر سویریس یکدیگر را در جلسهٔ اتحادیه در اواخر ۱۹۵۰ ملاقات کرده بودند. آنان دوستی طولانی‌مدت و نزدیکی داشتند. سرانجام دوستی آنان به واسطهٔ برخی تفاوت‌های نظری و سیاسی با مشکلاتی روبه‌رو شد. در ۱۹۶۴ انشعابی در تشکل سوسیالیسم یا بربریسم پدید آمد. لیوتار به همراهی سویریس عضو شاخهٔ پووار اوریه (Pouvoir Ouvrier) (قدرت کارگر) شد، اما در ۱۹۶۶ استعفاء داد. او اعتقاد ش به مشروعیت مارکسیسم به عنوان نظریه‌ای جامع را از دست داد و به مطالعه و نگارش فلسفه
جامع را از دست داد و به مطالعه و نگارش فلسفه بازگشت. وی از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ استادیار دانشگاه سوربن بود و سپس جایگاهی در بخش فلسفهٔ دانشگاه پاریس ناتر به دست آورد. او در ماه مهٔ ۱۹۶۵ از اقدامات سیاسی دست برداشت و تظاهراتی برای جنبش ۲۲ مارس سازمان‌دهی کرد. لیوتار به سمینارهای روان‌کاو رادیکال ژاک لاکان علاقه داشت و واکنش او به نظریات لاکان به بحث گفتمان و انگارهٔ او انجامید، که به خاطر آن درجهٔ دکترای خود را دریافت کرد. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰، در سال ۱۹۸۷ استاد بازنشستهٔ دانشگاه ونسیس شد. انتشار کتاب وضعیت پست‌مدرن در
دانشگاه ونسیس شد. انتشار کتاب وضعیت پست‌مدرن در ۱۹۷۹ به شهرت او بعدی جهانی داد. او در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ خارج از فرانسه بسیار سخنرانی می‌کرد. لیوتار استاد دانشگاه اموری و عضو بنیانگذار و برای مدتی نیز رئیس کالج بین‌المللی فلسفه بود. لیوتار استاد در دانشگاه کالیفرنیا و نیز استاد دانشگاه‌های متعددی مانند دانشگاه جان هاپکینز، دانشگاه برکلی، دانشگاه سان دیاگو، دانشگاه مینه‌سوتا، دانشگاه مونترال کانادا، دانشگاه سگین آلمان غربی و دانشگاه سائوپائولو برزیل بود. ژان-فرانسوا لیوتار در ۲۱ آوریل سال ۱۹۹۸ در حال آماده
لیوتار در ۲۱ آوریل سال ۱۹۹۸ در حال آماده شدن برای کنفرانسی دربارهٔ پست‌مدرنیسم و نظریهٔ رسانه‌ها، ناگهان بر اثر سرطان خون که به سرعت پیشرفت کرده بود، درگذشت و در گورستان پرلاشز پاریس به خاک سپرده شد. محور افکار. کانون نوشته‌های لیوتار را پرسش‌هایی در باب سیاست، عدالت، و آزادی تشکیل می‌دهند. او چه دربارهٔ اثری هنری بحث کند، چه متنی ادبی، چه برهان‌های الاهیاتی و چه حتی از پایان دنیا، توجه‌اش همیشه معطوف به مسائل اجتماعی و اخلاقی است که از این پرسش‌ها ناشی می‌شوند. لیوتار در وهلهٔ نخست فیلسوفی سیاسی است که به
لیوتار در وهلهٔ نخست فیلسوفی سیاسی است که به شیوه‌های سازمان‌دهی و کنترل زندگی‌های ما به وسیلهٔ جوامع توجه دارد و تحلیل‌هایش از هنر، ادبیات و فرهنگ همگی به فهم این مسئله کمک می‌کنند. چالش‌های سرسختانهٔ لیوتار در برابر باورها، آموزه‌های سیاسی و رویه‌های فرهنگیِ مستقر، نوشته‌های او را همواره سردرگم‌کننده و دشوار، اما در عین حال برانگیزنده و الهام‌بخش، می‌کند. آثار. لیوتار، آثار متعددی در زمینهٔ فلسفه و مفاهیم پست‌مدرن دارد. او همچنین، در رسالاتی که با عناوینی همچون "تشریح پست‌مدرن برای کودکان"، "به‌سوی
همچون "تشریح پست‌مدرن برای کودکان"، "به‌سوی پست‌مدرن" و "افسانه‌های پست‌مدرن" به زبان انگلیسی جمع‌آوری شده‌است، بارها به ابعاد مختلف مفهوم پست‌مدرن اشاره کرده‌است. پدیدارشناسی نخستین کتاب لیوتار که در ۱۹۵۴ منتشر شد، مقدمه‌ای کوتاه و بررسی پدیدارشناسی است. نخستین بخش این اثر، اندیشهٔ پدیدارشناسی را از ادموند هوسرل معرفی می‌کند و دومین بخش آن رابطهٔ پدیدارشناسی را با علوم انسانی، مخصوصاً روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و تاریخ ارزیابی می‌نماید. در بخش دوم تمرکز از هوسرل به سمت موریس مرلو-پونتی (Maurice
تمرکز از هوسرل به سمت موریس مرلو-پونتی (Maurice Merleau-Ponty) جابه‌جا می‌گردد. در کل کتاب، لیوتار به تلاش پدیدارشناسی جهت یافتن شیوهٔ سوم بین ذهنی‌گرایی و عینی‌گرایی توجه می‌کند و درصدد اجتناب از مشکلات هر یک از آن‌هاست. لیوتار استدلال می‌کند که پدیدارشناسی می‌تواند سهم ارزشمندی در علوم اجتماعی داشته و بایستی به دو کارکرد خدمت کند. نخست: موضوع علم را مقدم بر هر آزمایش و بررسی تعریف کند؛ دوم از نظر فلسفی نتیجهٔ آزمایش‌ها و بررسی‌ها را مجدداً ارزیابی نماید. لیوتار با دیدی مثبت با پدیدارشناسی برخورد می‌کند و
با دیدی مثبت با پدیدارشناسی برخورد می‌کند و استدلال می‌کند، جامعه‌شناسی نیاز به تعریف پدیدارشناختی از ماهیت اجتماعی دارد قبل از این‌که بتواند به‌طور مؤثر به عنوان یک علم گام بردارد؛ ضمن این‌که وی ثمربخشی پدیدارشناسی در بسیاری از رشته‌ها را در نظر می‌گیرد، با این حال نتیجه‌گیری وی در مورد ثمربخشی پدیدارشناسی برای مارکسیسم بسیار منفی است. به باور وی پدیدارشناسی پیشرفت‌های مارکسیسم را نمایان نمی‌سازد بلکه در واقع یک گام به عقب می‌راند. از نظر لیوتار، پدیدارشناسی نمی‌تواند به صورت مناسب جهان‌بینی ماتریالیستی و
نمی‌تواند به صورت مناسب جهان‌بینی ماتریالیستی و ماهیت عینی رابطهٔ تولیدی را نشان داده و فرمول‌بندی کند. این مکتب، تفسیر تنازعات طبقاتی به عنوان امری واقع‌شده در آگاهی را امری تمام‌شده و کامل می‌داند. لیوتار تلاش پدیدارشناسی برای یافتن راه سوم بین عینی‌گرایی و ذهنی‌گرایی را طرد کرده و برتری مارکسیسم در تلقی از ذهن‌گرایی به مثابهٔ امری که تقریباً دارای عینیت است را رد می‌کند. الجزایر لیوتار در پانزده سال مابین دو کتاب اولش راجع به فلسفه، تلاش‌های نوشتاری خود را وقف بررسی علت سیاست‌های انقلابی کرد. هدف وی در
را وقف بررسی علت سیاست‌های انقلابی کرد. هدف وی در واقع فراهم‌کردن منابعی نظری برای مشارکت در انقلاب سوسیالیستی و نقد دیگر روندها و لایه‌های سوسیالیستی موجود (به‌ویژه استالینیسم و حزب کمونیست فرانسه) به عنوان موانع انقلاب بود. او در مقالات خود در زمینهٔ الجزایر این پروژه را برای اشغال فرانسه به کار می‌گیرد و تلاش دارد تا پتانسیل انقلاب سوسیالیستی ناشی از این موقعیت را دریابد. او توجه بسیار زیادی به نیروهای اقتصادی مؤثر در الجزایر اشغال‌شده مبذول داشته و می‌گوید که منافع اقتصادی فرانسه برای نگه‌داشتن الجزایر
که منافع اقتصادی فرانسه برای نگه‌داشتن الجزایر به عنوان دولتی کم‌توسعه و فقیر در این راستاست. لیوتار واژهٔ ترور را که در کارهای بعدیش کاملاً کلیدی است، ابداع می‌کند. او با به‌کارگیری این واژه می‌خواهد به توقیف و عقب‌نگه‌داشته‌شدن فرهنگ الجزایر توسط تحلیل اشکال فرهنگی خارجی (فرانسوی) اشاره کند. او معتقد به استقلال الجزایر با توجه به خواست مردم آن است اما ابهاماتی در زمینهٔ امکان انقلاب باقی می‌مانند. او حدس زد که یک انقلاب صرفاً دمکراتیک ملی‌گرا نیز منجر به اشکال جدید نابرابری اجتماعی و سلطه می‌شود و اصرار
اشکال جدید نابرابری اجتماعی و سلطه می‌شود و اصرار داشت که یک انقلاب سوسیالیستی ضروری است. نتیجهٔ نهایی کار لیوتار در مورد الجزایر و ناامیدی وی در زمینهٔ شکست انقلاب سوسیالیستی، وی را مجبور کرد سوسیالیسم انقلابی و مارکسیسم سنتی را با این فرض ترک کند که واقعیت اجتماعی بسیار پیچیده‌تر از آن است که بشود آن را با یک گفتمان مسلط یا مشخص تشریح کرد. گفتمان انگاره دومین کتاب لیوتار در زمینه فلسفه بسیار طولانی و سخت است و طیفی از موضوعات از پدیدارشناسی، روان‌کاوی، ساختارگرایی، شعر و هنر، دیالکتیک هگل، نشانه‌شناسی و
شعر و هنر، دیالکتیک هگل، نشانه‌شناسی و فلسفهٔ زبان را دربر می‌گیرد. هدف اصلی این کتاب نقد ساختارگرایی است که مخصوصاً در روان‌کاوی ژاک لاکان بازنمایی می‌گردد. این کتاب دو بخش دارد: در بخش اول، پدیدارشناسی را در رد ساختارگرایی به کار می‌گیرد و در بخش دوم روان‌کاوی زیگموند فروید را برای ضربه‌زدن به روانکاوی لاکانی و برخی ابعاد پدیدارشناسی مورد استفاده قرار می‌دهد. لیوتار در این کتاب با تضاد بین گفتمان مرتبط با ساختارگرایی و متن نوشتاری و انگاره (یک تصویر دیداری) مربوط به پدیدارشناسی و مشاهده شروع می‌کند. او
مربوط به پدیدارشناسی و مشاهده شروع می‌کند. او بر این باور است که یک اندیشهٔ مفهومی انتزاعی و ساختارمند از زمان افلاطون بر فلسفه تسلط داشته و تجربیات حسی را غالب کرده‌است. متون نوشتاری و تجربهٔ خواندن با گفتمان ارتباط داشته و انگاره‌ها، تصاویر و تجربیات مشاهده‌ای با انگاره پیوند دارند. به نظر وی اشتباه ساختارگرایی در تفسیر انگاره‌ها در واژگان کاملاً گفتمانی و نیز در اغماض از شیوه‌های متفاوتی است که در قالب آن، این عناصر عملیاتی شده و عمل می‌کنند. در بخش دوم گفتمان و انگاره، ساختار به نیروهای زیست‌مایه ای
گفتمان و انگاره، ساختار به نیروهای زیست‌مایه ای فروید مرتبط شده و مسیر را برای تحلیل فلسفهٔ زیست‌مایه‌ای مطرح شده در اقتصاد زیست‌مایه‌ای هموار می‌سازد. فلسفهٔ زیست‌مایه‌ای در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، لیوتار فلسفه‌ای مبتنی بر نظریهٔ زیگموند فروید در مورد زیست‌مایه مطرح کرد. برای لیوتار انرژی لیبیدویی می‌تواند به عنوان یک بت‌وارهٔ نظری برای تشریح دگرگونی‌هایی که در جامعه به وقوع می‌پیوندد به کار رود. او بعد از گسست از مارکسیسم و رد نظریهٔ جامع و فراگیر درصدد ایجاد یک نظریه شد که تمایلات و نیروهای متفاوت و متعدد مؤثر
نظریه شد که تمایلات و نیروهای متفاوت و متعدد مؤثر در موقعیت‌های سیاسی و اجتماعی را در خود داشته باشد. فلسفهٔ لیبیدویی لیوتار در کار اصلی وی اقتصاد لیبیدویی و در مجموعه مقالاتی منتشر شدند. فلسفهٔ لیبیدویی لیوتار با تعهد کلی وی به هستی‌شناسی حوادث شروع می‌شود. او واقعیت را براساس حوادث غیرقابل پیش‌بینی در نظر می‌گیرد و نه بر حسب تنظیمات ساختارمند. این حوادث می‌توانند به گونه‌ای متفاوت تفسیر شوند و هیچ تفسیر واحدی نمی‌تواند کاملاً صحیح باشد. لیوتار ایدهٔ انرژی لیبیدویی را برای تشریح حوادث به کار گرفته و
انرژی لیبیدویی را برای تشریح حوادث به کار گرفته و شدت‌ها و تأثیرات لیبیدویی را برای اشاره به خود حوادث به کار می‌برد. این شدت‌ها و تأثیرات، احساسات و تمایلات انسانی‌اند. بر طبق روان‌کاوی زیگموند فروید این مختصات، فرایندهای اولیهٔ لیبیدو هستند، یعنی نیروهایی که در بدن وجود داشته و ماورای فرایندهای ذهنی آگاه‌اند. لیوتار مخصوصاً روی میل جنسی تأکید دارد. او این واژگان را به‌طور استعاری برای تشریح عملکردهای واقعیت در جامعه به مثابهٔ یک کل به کار می‌گیرد و آن‌ها را از پیوندهای معمولی موجودات انسانی جدا می‌سازد.
را از پیوندهای معمولی موجودات انسانی جدا می‌سازد. لیوتار اذعان می‌کند که این توصیف همه چیز بر حسب لیبیدو یک بت‌وارهٔ نظری را فراهم می‌سازد. پاسخ لیوتار به نهیلیسم ساختار از طریق مفهوم کتمان عملی می‌شود بدین معنی که انرژی لیبیدویی بایستی در درون ساختارها عمل کند. این انرژی لیبیدویی در حال انتظار برای آزاد شدن و جریان یافتن در ساختارهای جدید است. نهایتاً فلسفه لیبیدویی لیوتار می‌گوید که ما نمی‌توانیم بر شیوه‌هایی که در آن انرژی لیبیدو رها می‌شود و ساختارهای جدیدی ایجاد می‌کند، کنترل داشته باشیم. الحاد لیوتار