payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد و به درمان بیماران زن سرطانی کمک می‌کرد. استون در سال ۲۰۱۲ به همراه سه فرد مشهور دیگر در مراسم شبکه نیکلودئون حضور پیدا کرد. در این مراسم که اچ‌ای‌ال‌او نام دارد، پنج نوجوان که دیگران را «کمک و هدایت» می‌کنند معرفی شدند. در سال ۲۰۱۴، استون در رویداد جهانی ساعت زمین که جنبشی همگانی دربارهٔ حفاظت از محیط زیست است و توسط صندوق جهانی طبیعت سازماندهی شده، شرکت کرد. در سال ۲۰۱۵ استون عضوی از رویدادی بود که با هدف جذب سرمایه توسط صندوق تصاویر متحرک و تلویزیون برگزار شد و هدف از آن کمک مالی به اشخاصی بود که
برگزار شد و هدف از آن کمک مالی به اشخاصی بود که سرمایه لازم برای ساخت فیلم یا برنامه مورد نظر خود را ندارند. در سال ۲۰۱۸، استون یکی از ۳۰۰ بازیگر زنی بود که به جنبش دیگر بس است پیوست که برای محکوم کردن اذیت و آزار جنسی زنان، تبعیض و سایر موارد مشابه تشکیل شد. تصویر رسانه‌ای. از استون معمولاً به عنوان یکی از بااستعدادترین بازیگران نسل خودش نام برده می‌شود. منتقد "هالیوود ریپورتر" در نقد خود بر فیلم "خدمتکاران"، استون را «یکی از بهترین بازیگران زن جوان» توصیف کرد. استون از دیدگاه رسانه‌ها به عنوان بازیگری که
کرد. استون از دیدگاه رسانه‌ها به عنوان بازیگری که در هردو گروه از آثار جریان اصلی و کم‌بودجه حضور داشته، شناخته شده‌است. منتقد مجله "تایم" این ویژگی استون را یک «ریسک حقیقی» توصیف کرد و در این باره نوشت: «استون سعی دارد چیزهای جدید را امتحان کند و این‌گونه به اعتبار بالایی برسد.» در تحلیل سبک بازی استون، منتقد "ایندی‌وایر" نوشته‌است: «استون معمولاً جلوی دوربین راحت است و نوعی واقع‌بینی و سربه‌زیر بودن را در خود دارد. او خیلی از این ویژگی‌ها را دارد اما از این که خود را به‌طور مطلق جدی نشان بدهد کاملاً
از این که خود را به‌طور مطلق جدی نشان بدهد کاملاً امتناع می‌کند.» محبوبیت و شهرت استون در هالیوود به همراه پیشرفت وی در حرفه‌اش افزایش پیدا کرد. در سال ۲۰۰۸، نام استون توسط مجله "شنبه شب" در میان ۲۰ ستاره نوظهور زیر ۳۰ سال قرار گرفت. نام استون در فهرست مشابهی که از سوی مووی‌فون منتشر شد نیز به چشم می‌خورد. رسانه اینترنتی لاوفیلم در سال ۲۰۱۰، استون را یکی از ۲۰ بازیگر زن برتر زیر ۳۰ سال معرفی کرد و مجله "تایم" اجرای وی را در فیلم "مثل آب خوردن" جزو ده بازی برتر سال دانست. در سال ۲۰۱۳، استون توسط "فوربز" به
سال دانست. در سال ۲۰۱۳، استون توسط "فوربز" به عنوان یکی از ۱۰۰ ستاره ثروتمند و ۱۰۰ فرد قدرتمند جهان معرفی شد. "فوربز" گزارش کرد که استون از ژوئن ۲۰۱۲ تا ژوئن ۲۰۱۳ نزدیک به ۱۶ میلیون دلار درآمده داشته‌است. در همین سال استون در رتبه نخست فهرست ده ستاره برتر "فوربز" قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، "فوربز" اعلام کرد که استون با دستمزد ۶٫۵ میلیون دلار یکی از پردرآمدترین بازیگران زن سال است. استون دو سال بعد با درآمد ۲۶ میلیون دلار در صدر جدول این فهرست قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، "تایم،" نام استون در میان ۱۰۰ فرد بانفوذ
۲۰۱۷، "تایم،" نام استون در میان ۱۰۰ فرد بانفوذ جهان قرار داد. استون به عنوان یک استایل آیکون مورد توجه قرار گرفته‌است. چشم‌ها، موها و صدای گرفته او توجه رسانه‌ها را جلب کرده و از این خصوصیات به عنوان ویژگی‌های اختصاصی وی نام برده می‌شود. مجله "وگ" دربارهٔ استون نوشته: «کاریزمای استون، چه بر روی صحنه و چه خارج از آن، توجه بسیاری جلب می‌کند.» در سال ۲۰۰۹، استون از سوی اسک‌من به عنوان یکی از ۹۹ زن جذاب دنیا انتخاب شد. در همین سال "اف‌اچ‌ام" و "ماکسیم" در فهرست‌هایی جداگانه، استون را در بین ۱۰۰ زن جذاب دنیا
جداگانه، استون را در بین ۱۰۰ زن جذاب دنیا قرار دادند. نام استون در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴ نیز توسط "ماکسیم" در این فهرست قرار داشت. در سال ۲۰۱۱ استون به عنوان جذاب‌ترین بازیگر زن در فهرست «چه چیزی جذاب است؟» ویکتوریا سیکرت انتخاب شد. نام او در همین سال در چندین فهرست مشابه دیگر قرار داده شد، از جمله، فهرست ۱۰۰ زن زیبای "پیپل" و "اف‌اچ‌ام". "امپایر،" استون را یکی از ۱۰۰ ستاره سینمایی جذاب در سال ۲۰۱۳ دانست و او را در رتبه ششم قرار داد. مجله "وگ" در سال ۲۰۱۲، "پیپل" در سال ۲۰۱۴ و گلامور در سال‌های ۲۰۱۳ و
"پیپل" در سال ۲۰۱۴ و گلامور در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ استون را به عنوان خوش‌لباس‌ترین بازیگر زن معرفی کردند. در سال ۲۰۱۷، استون از سوی بازنت به عنوان یکی از زیباترین زنان دنیا شناخته شد. آثار و جوایز. بر طبق گزارش‌های راتن تومیتوز و باکس آفیس موجو، موفق‌ترین آثار استون از نظر فروش گیشه و استقبال منتقدان به ترتیب سال ساخت عبارتند از: "خیلی بد" (۲۰۰۷)، "سرزمین زامبی‌ها" (۲۰۰۹)، "مثل آب خوردن" (۲۰۱۰)، "دیوانه‌وار، احمقانه، عشق" و "خدمتکاران" (۲۰۱۱)، "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" (۲۰۱۲)، "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲" و
شگفت‌انگیز" (۲۰۱۲)، "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲" و "بردمن" (۲۰۱۴)، "لا لا لند" (۲۰۱۶)، "نبرد دو جنس" (۲۰۱۷)، "سوگلی" (۲۰۱۸) و "کروئلا" (۲۰۲۱). استون تا کنون پنج بار نامزد جایزه اسکار شده‌است؛ دو نامزدی نقش مکمل زن برای بازی در "بردمن" و "سوگلی" و دو نامزدی نقش اول زن برای بازی در "لا لا لند" و "بیچارگان" که هر دو مورد را به خود اختصاص داد. استون به عنوان تهیه‌‌کننده فیلم "بیچارگان" در رشته جایزه اسکار بهترین فیلم نیز نامزد جایزه شد. وی همچنین هفت بار نامزد جایزه بفتا شده‌است؛ از جمله جایزه ستاره نوظهور،
جایزه بفتا شده‌است؛ از جمله جایزه ستاره نوظهور، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل برای "بردمن" و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای "لا لا لند" و "بیچارگان" که هر دو را دریافت کرد. استون با هشت بار نامزدی یکی از پرافتخارترین بازیگران جوایز گلدن گلوب است. او دو بار برای بازی در "لا لا لند" و "بیچارگان" موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی شده و این افتخار را در مراسم انجمن بازیگران فیلم نیز تکرار کرده است.
بر طبق روایات و افسانه‌های سنتی روم، سرویوس تولیوس، ششمین پادشاه از پادشاهان روم باستان، و همچنین دومین شهریار از سلسله اتروسک بود و در فاصله سالهای ۵۷۸ تا ۵۳۵ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کرد. منابع یونانی و رومی ریشه و اصل و نسب وی را از نژادی پَست و از بردگان توصیف می‌کنند و بعد به ازدواج او با دختر لوسیوس تارکوئینوس پریسکوس اشاره می‌کنند، که نخستین پادشاه اتروسکی رم بود؛ و در سال ۵۷۹ پیش از میلاد، ترور شد. گفته می‌شود که سرویوس تولیوس اولین پادشاه روم بود که بدون اینکه از سوی مجلس سنا انتخاب شده باشد،
که بدون اینکه از سوی مجلس سنا انتخاب شده باشد، توانست به تخت شاهی تکیه یزند، چراکه وی، تاج و تخت را با تدبیر مادر یا مادر همسرش، ملکه تاناکوئیل، تصاحب نمود. افسانه‌های تولد. دربارهٔ جانشینان رمولوس، داستان‌هایی عجیب و خارق‌العاده گفته می‌شد. از جمله گفته می‌شد که "سرویوس تولیوس"، پسر یک کنیز [کنیزی از کنیزان ملکه تاناکویل] بوده و همچنین یکی از خدایان اجاق یا آتشدان خانگی به‌شمار می‌آمده، که به شکل یک فالوس (آلت مردی)، از میان اخگرهای اجاق بیرون آمده بود. این افسانه در منابع دیگر، به گونه‌ای واضحتر و
این افسانه در منابع دیگر، به گونه‌ای واضحتر و مشروحتر، چنین نقل شده است: ذات یکی از لارس (لارها)، یک فالوس یا آلت مردی بود. این فالوس که در درون زغال یک اجاق یا آتشدان خانگی قرار داشت، از اجاق خارج شد و با یکی از کنیزان ملکه تاناکوئیل که همسر شهریار تارکوین [= تارکوینیوس]، که پاسدار آتش بود، نزدیکی جنسی کرد. بر اثر این نزدیکی، پسری زاده شد که سرویوس تولیوس نام گرفت و به شهریاری دست یافت. درون مایهٔ این افسانهٔ تاریخی، راهبردی به توان بالقوهٔ آتش است. یک روز که کنیزِ تاناکویل، کنار آتش نشسته بود، فالوسی که
که کنیزِ تاناکویل، کنار آتش نشسته بود، فالوسی که از خاکستر شکل گرفته بود، باوی درآمیخت و از او پسری به دنیا آمد که بعدها همانا سرویوس شهریار شد. روایتی هم هست که ولکان را پدر شهریار افسانه‌ای، سرویوس تولیوس به‌شمار می‌آورد. در این روایت ولکان را، کاکوس یا پدر کاکولوس خوانده‌اند. شرح. از دوران معاصر سرویوس تولیوس، هیچ کتیبه و سندی که وجود او را گواهی دهد، وجود ندارد. در روایات و افسانه‌های سنتی اعصار بعد، اوصافی از تولد وی موجود است که از اصل و نسب پست و حقیر و نوکرانه او خبر می‌دهند و از بسیاری از آن‌ها
و نوکرانه او خبر می‌دهند و از بسیاری از آن‌ها نیز این مفهوم برداشت می‌شود که پدر وی یک ایزد بوده است. لیوی این فرض را مسلّم می‌شمارد که مادر سرویوس تولیوس، یک شاهزاده خانم اسیر لاتینی بوده که توسط رومی‌ها به کنیزی گرفته شده است، و پس از اینکه حلقه‌ای آتشین در اطراف سر کودک او دیده می‌شود، این کودک به عنوان پادشاه آینده رم برگزیده می‌شود. به نظر می‌رسد که امپراتور کلودیوس، چنین ریشه‌ای را تخفیف و تنزیل داده و آن را همانند افسانه شمرده است و در توصیف دیگری او را یکی از مزدورانی تلقی کرده که در اصل اتروسکی
او را یکی از مزدورانی تلقی کرده که در اصل اتروسکی بوده‌اند و برای کالیوس ویبنا جنگیده‌اند. یادگارها. مورخان روم و یونان باستان، سرویوس را یکی از برجسته‌ترین و شاخص‌ترین حامیان سلطنتی رم به‌شمار آورده‌اند که اصلاحات و موسسات زیربنایی ساخته شده توسط او، زمینه‌های بنای دولت جمهوری روم را فراهم کرده است. این مورخان همچنین به لحاظ موفقیت‌های نظامی سرویوس علیه ویی‌ها و اتروسکی‌ها، به وی اعتبار می‌بخشند و از اصلاحات اجتماعی، اداری، نظامی، سیاسی و مذهبی او، سخن می‌گویند و پروژه‌های ساختمانی بنا شده توسط او و
می‌گویند و پروژه‌های ساختمانی بنا شده توسط او و همین‌طور گسترش و توسعه شهر رم، که شامل ساخت ابنیه‌ای همچون کوئیرینال، ویمینال، و تپه اسکوئیلین توسط او می‌شد را، می‌ستایند. سرویوس تولیوس برخی از مراسم مذهبی رم را پایه‌گذاری کرد، و معابد خاص فورتونا و دیانا را بنا نمود، و همچنین در اسکوئیلین، کاخی را برای خود بنیان نهاد. همچنین دربارهٔ او گفته می‌شود که او به میزان زیادی ثروت و دارایی پایین‌ترین طبقات رم، اعم از شهروندان و افراد غیر شهروند را افزایش داد، و وضع زندگی آنان را با وجود مخالفت پاتریسین‌ها (اشراف
زندگی آنان را با وجود مخالفت پاتریسین‌ها (اشراف رومی) بهبود بخشید. در عوض وی قانون اساسی تدوین کرد که «قانون اساسی سرویوسی» نامیده می‌شد و به موجب آن، حق تقدم به طبقات بالادست تعلق می‌گرفت. وی پلبینها را نیز، در سی قبیله گرد آورد و در پیرامون رم دیوار عظیمی ساخت که هنوز ویرانه‌های آن، برجاست. بر طبق اظهار پلینی، سرویوس تولیوس نخستین پادشاه روم بود که نقش کردن تصاویری از گاو، گاومیش و خوک بر قطعات فلز و استفاده از آن در مبادلات و معاملات بود. قبل از این زمان، رومی‌ها از روش سادهٔ استفاده از توده یا تکه‌های
رومی‌ها از روش سادهٔ استفاده از توده یا تکه‌های فلز در تجارت و معاملات خود استفاده می‌کردند. اقدامات. پس از آن که تارکوینیوس اول، پس از ۳۸ سال حکومت به‌دست پاتریسینها کشته شد، پاتریسینها می‌خواستند که دوباره وظایف پادشاهی را به امور دینی محدود کنند. اما بیوه تارکوینیوس، به نام تاناکوئیل، بر اوضاع مسلط شد و توانست سلطنت را به پسرش [در برخی روایات: پسر کنیزش، در روایات دیگر: دامادش]، سرویوس تولیوس منتقل کند. سیسرون می‌گوید: «سرویوس نخستین کسی بود که بی‌آنکه از سوی مردم انتخاب شود، سلطنت کرد.» مراد از مردم در
سوی مردم انتخاب شود، سلطنت کرد.» مراد از مردم در این عبارت، خانواده‌های اعیان [و یا شاید: سنای روم] است. سرویوس مدبرانه حکومت کرد و برای حفظ رم از مهاجمان، بارو و خندقی پیرامون آن ساخت. اما زمینداران بزرگ حکومت او را خوش نداشتند، پس برای برانداختنش به دسیسه چینی پرداختند. سرویوس ناچار با توانگران پلبین‌ها متحد شد و برای تقویت موقعیت خود، سپاهیان و رأی دهندگان را سازمان و نظم تازه‌ای بخشید. سرویوس پس از اینکه آمار افراد و دارایی آن‌ها را فراهم آورد، شارمندان را بر حسب دارایی تقسیم‌بندی کرد و نه بر حسب تبار؛
را بر حسب دارایی تقسیم‌بندی کرد و نه بر حسب تبار؛ تا در عین آنکه آریستوکراسی قدیم دست نخورده بماند، در برابر آن‌ها طبقهٔ آکویتس را نیز ایجاد کند. این طبقه شامل کسانی می‌شد که می‌توانستند برای خود اسب و زرهی به دست آورند و در سپاه سوار، شرکت جویند. سرشماری انجام گرفته توسط سرویوس تولیوس نشان می‌دهد که ۸۰ هزار نفر از مردم، قادر به حمل سلاح بوده‌اند؛ اگر هر سرباز را صاحب یک زن و فرزند فرض کنیم، می‌توانیم تخمین بزنیم که جمعیت رم، در حدود سال ۵۶۰ قبل از میلاد بالغ بر ۲۶۰هزار تن بوده است. سرویوس مردم را به سی و
بر ۲۶۰هزار تن بوده است. سرویوس مردم را به سی و پنج طایفه تازه بخش کرد و مبنای تقسیم را، نه خویشاوندی و مقام، بلکه اقامتگاه ایشان قرار داد و بدین گونه، مانند کلیسنس در یک قرن بعد، از انسجام و قدرت آریستوکراسی در انتخاب کاست، زیرا که این طبقه‌ای بود که، به حکم تبار، برتر از دیگران شمرده می‌شد. عاقبت. بر اساس روایت تیتوس لیویوس در از پیدایش روم، سرویوس برای مدت ۴۴ سال فرمانروایی کرد، و حکومت او زمانی خاتمه یافت که وی توسط دختر خیانتکارش تولیا و دامادش لوکیوس تارکوئینیوس متکبر به قتل رسید. این واقعه راه را
تارکوئینیوس متکبر به قتل رسید. این واقعه راه را برای لغو سلطنت روم و بنیانگذاری جمهوری روم هموار نمود. هنگامی‌که تارکوینیوس دوم، سرویوس را به بی قانونی در حکومت متهم کرد، سرویوس از عامهٔ مردم رأی اعتماد خواست و به گفتهٔ لیویوس، مردم به اتفاق به او رأی دادند. اما با این وجود تارکوئینیوس مجاب نشد و سرویوس را کشت و شاهی خود را اعلام کرد.
استل ازمودل بازیگر استرالیایی است. او متولد ۲۲ آوریل ۱۹۶۴ است. او یک زن ترنس است.
کوه‌های آتش‌فشانی آکان یک گروه کوه آتش فشانی است که در مرکز هوکایدو در ژاپن قرار دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
رئالیسم شاعرانه (به فرانسه: Réalisme poétique) جنبشی در سینمای فرانسه بود که از اوایل دهة ۱۹۳۰ آغاز شد. ژان رنوار، مارسل کارنه، ژولین دوویویه و ژان گرمیون فیلم‌سازانی بودند که در این دهه در قالب گروه نه چندان منسجمی به فیلم‌سازی پرداختند و جنبش رئالیسم شاعرانه را به وجود آوردند. گرچه این جنبش همچون جنبش مونتاژ شوروی یا امپرسیونیسم فرانسه، حرکتی منسجم و متحد نبود. فیلم‌های رئالیسم شاعرانه دارای لحنی توام با حسرت و ناامیدی است. این فیلم‌ها معمولاً دربارهٔ حاشیه نشینانی است که در ناامیدی و یاس زندگی می‌کنند.
نشینانی است که در ناامیدی و یاس زندگی می‌کنند. قهرمانان برآمده از چنین قشری در میانه فیلم معمولاً با رویدادی دچار عشقی آرمانی شده و امید در کالبدشان دمیده می‌شود. اما پایان فیلم‌های جنبش رئالیسم شاعرانه معمولاً توامان با یاس و ناامیدی ست؛ این قهرمانان دوباره ناامید می‌شوند و فیلم با توهم زدایی و مرگ قهرمان فیلم به پایان می‌رسد. این سینما به شدت تقدیرگرا است و تقدیر را حاکم بر زندگی قهرمانان می‌داند. زمینه‌های پیدایش و گسترش جنبش. فروپاشی دو کمپانی بزرگ فیلم‌سازی فرانسه، پاته و گومون، در دهه ۱۹۳۰ بازار
فیلم‌سازی فرانسه، پاته و گومون، در دهه ۱۹۳۰ بازار تولید فیلم فرانسه را در اختیار کمپانی‌های کوچک فیلم‌سازی قرار داد، به گونه‌ای که بیش از ۹۰ درصد تولیدات سینمایی نیمه دوم دهه ۱۹۳۰ فرانسه توسط این کمپانی‌های کوچک ساخته شد. این شرایط همچنین دسترسی فیلم‌سازان مستقل و هنری فرانسوی را به استودیوها و امکانات و تجهیزات فیلم‌سازی تسهیل کرد. شرکت‌های فیلم‌سازی فرانسوی بر خلاف کمپانی‌های بزرگ آمریکایی که با یکدیگر برای تشکیل یک تراست به توافق رسیده بودند، به رقابت با یکدیگر پرداخته و سعی در حذف رقبا از بازار داشتند
یکدیگر پرداخته و سعی در حذف رقبا از بازار داشتند که موجب تضعیف این شرکت‌ها شد. اما همین تضعیف نظام استودیویی انعطاف و آزادی بیشتری برای فیلم‌سازان فرانسوی مهیا کرد. دو عامل به فیلم‌سازان فرانسوی و به خصوص فیلم‌سازان جنبش رئالیسم شاعرانه فرصت ابراز و ظهور داد؛ یکی مقررات دولتی که از تولید داخلی حمایت می‌کرد و دیگری پیدایش صدا در سینما که مخاطبان فرانسوی را به شنیدن دیالوگ‌ها به زبان فرانسوی مشتاق می‌کرد. جبهه مردمی. جنبش رئالیسم شاعرانه را می‌توان سایه‌ای از عروج و افول ائتلاف احزاب چپ فرانسه تحت عنوان جبهه
عروج و افول ائتلاف احزاب چپ فرانسه تحت عنوان جبهه مردمی قلمداد کرد. این حزب که در سال ۱۹۳۶ به قدرت رسید با شعارهایی امیدوارکننده وعده تغییرات زیادی در اوضاع مردم را داده بود. اما تنها ۶ ماه حکومت این ائتلاف کافی بود که امیدها به یاس تبدیل شوند و ائتلاف حاکم سقوط کند. فیلم‌های یاس آوری همچون بندرگاه مه آلود و "روز برمی آید" از مارسل کارنه و قاعده بازی از ژان رنوار که در زمره آثار رئالیست شاعرانه قرار می‌گیرند، افول اقبال جبهه مردمی را نشان داده و با تصویری ناامیدکننده در پایان فیلم، خبر از جنگ محتوم می
ناامیدکننده در پایان فیلم، خبر از جنگ محتوم می دهند. دیوید بوردول با اشاره به فیلم‌هایی از دو ویویه و رنوار تصریح می‌کند که "فیلم‌های مهمی که جبهه خلق (جبهه مردمی) الهام بخش آن‌ها بود تفاوت چندانی با فیلم‌های رئالیسم شاعرانه نداشتند." او همچنین معتقد است که در دیگر فیلم‌های جریان رئالیسم شاعرانه که با نگاهی تلخ با قهرمانانی از طبقه کارگر همدردی می‌کنند، تأثیرپذیری از جبهه مردمی دیده می‌شود. مولفه‌های سبکی و تماتیک. رئالیسم در رئالیسم شاعرانه با رئالیسم اجتماعی فیلم مستند تفاوت‌های بارزی دارد؛ رئالیسم
اجتماعی فیلم مستند تفاوت‌های بارزی دارد؛ رئالیسم شاعرانه به شدت سبک پردازی شده‌است و به میزانسن توجه ویژه‌ای می‌شود. بدین گونه که در طراحی دکور، صحنه آرایی و نورپردازی وسواس بسیاری صرف می‌شود. این جنبش از این جهت بسیار از اکسپرسیونیسم آلمان تأثیر پذیرفته‌است. واقع گرایی رئالیسم شاعرانه متکی بر استودیو و معمولاً دارای میزانسن‌های بازسازی شده و استیلیزه است و از این رو رئالیسمی کم و بیش "غیر اصیل" دارد. رئالیسم انتزاعی رئالیسم شاعرانه با نمادگرایی شاعرانه روایت جفت و جور است. روایت به شدت تقدیرگرایی دارد و
جفت و جور است. روایت به شدت تقدیرگرایی دارد و بسط روایت به گونه‌ای است که سرنوشت شوم شخصیت اصلی و یاس و ناامیدی او را به خوبی به نمایش بگذارد. مجموعهٔ مؤلفه‌های سبکی و تماتیک، صحنه آرایی، نورپردازی، دیالوگ ها، ایما و اشارات و حرکات، همه در جهت نشان دادن تباهی شخصیت‌های این فیلم‌ها کارکرد دارند. مثلاً در نورپردازی چهره شخصیت اصلی فیلم از پهلو نور می خورد یا به بخشی از مکانی کلیدی که این شخصیت خود را در آن یافته‌است نور تابانده می‌شود یا شی و جسمی در صحنه با نورپردازی به شی ای نمادین تبدیل شده و به انتزاع می
به شی ای نمادین تبدیل شده و به انتزاع می رسند. فیلمسازان شاخص. ژان گرمیون. فیلم لیز کوچولو از ژان گرمیون از اولین فیلم‌های سینمای رئالیسم شاعرانه و نمونه پخته این سینماست که ماجرای محکومی تازه از زندان بازگشته است که گناه قتلی که دختر فاحشه‌اش مرتکب شده را به گردن می‌گیرد.این فیلم علاوه بر داستان تراژیکش، با طراحی دکور لازار میرسون، فضاسازی نمونه‌ای رئالیسم شاعرانه را داراست. ژاک فدر. پانسیون میموساس (۱۹۳۴) ساخته ژاک فدر یکی دیگر از نمونه‌های اولیه رئالیسم شاعرانه است. این فیلم دربارهٔ زنی پانسیون دار است
شاعرانه است. این فیلم دربارهٔ زنی پانسیون دار است که عاشق پسرخوانده‌اش می‌شود و تلاش‌های او برای جلوگیری از ارتباط پسرخوانده با دیگران، به مرگ این پسر منجر می‌شود. ژولین دو ویویه. ژولین دو ویویه گرایشی به چپ نداشت تا بتوان آثارش را با تأثیر جبهه مردمی تحلیل کرد. اما فیلم‌های او به شدت حامل پیام‌هایی بدبینانه هستند. مهمترین فیلم دو ویویه در جنبش رئالیسم شاعرانه په په لوموکو (۱۹۳۶) است که از فیلم‌های نمونه‌ای این جنبش است. شخصیت اصلی فیلم، په په با بازی ژان گابن گانگستری است که در محله‌ای دور از دسترس پلیس
گابن گانگستری است که در محله‌ای دور از دسترس پلیس زندگی می‌کند و عشق او به زنی پاریسی با وجود خطرات فراوان او را از این محله بیرون می کشد که به دستگیری و مرگ او منجر می‌شود. دو ویویه به بهترین شکل حس محبوس شدن په په در این محله را به تصویر می کشد و پایان فیلم با آن جبرگرایی تلخش وجه مشخصه فیلم‌های جنبش رئالیسم شاعرانه ست. گروه زیبا فیلم دیگر دو ویویه که به جنبش رئالیسم شاعرانه تعلق دارد دربارهٔ فروپاشی همبستگی مردانه طبقهٔ کارگر در مقابل حضور اغواگرانه یک زن است. ژان رنوار. ژان رنوار برجسته‌ترین فیلمساز
زن است. ژان رنوار. ژان رنوار برجسته‌ترین فیلمساز دهه ۱۹۳۰ فرانسه بود که تعدادی از فیلم‌هایش به جنبش رئالیسم شاعرانه تعلق دارد. فیلم ماده سگ (۱۹۳۱) او را از اولین نمونه‌های نخستین رئالیسم شاعرانه می دانند اما پایانی به تلخی فیلم‌های این جنبش ندارد. اما فیلم‌های توهم بزرگ (۱۹۳۷) و قاعده بازی (۱۹۳۹) مهم‌ترین فیلم‌های این فیلمساز در جنبش رئالیسم شاعرانه است. توهم بزرگ دربارهٔ اسیران جنگی فرانسوی در یک اردوگاه اسرا در جنگ جهانی اول است و از این حکایت می‌کند که پیوندهای طبقاتی از پیوندهای ملی اهمیت بیشتری دارد.
طبقاتی از پیوندهای ملی اهمیت بیشتری دارد. قاعده بازی اما راوی تضاد بین طبقهٔ اشرافی در حال سقوط فرانسه با طبقه کارگر است. شخصیت‌های خاکستری فیلم و پایان غیرمنتظره آن به همراه دکورهای بزرگ و پیچیده رئالیستی و حرکات مفصل دوربین، این فیلم را به یکی از مهم‌ترین فیلم‌های جنبش رئالیسم شاعرانه تبدیل شد. جنایت موسیو لانژ (۱۹۳۵) فیلم دیگر رنوار است که با تأثیر از جبهه خلق آفریده شد. مارسل کارنه. بندرگاه مه آلود (۱۹۳۸) و روز می دمد (۱۹۳۹) دو فیلم اصلی رئالیستی شاعرانهٔ مارسل کارنه هستند که در هر دو ژان گابن نقش اصلی
مارسل کارنه هستند که در هر دو ژان گابن نقش اصلی را بازی می‌کند. در بندرگاه مه آلود ژان گابن یک سرباز فراری است که عاشق دختری تحت حمایت یک گانگستر می‌شود و در پایان فیلم پس از کشتن گانگستر خود نیز توسط یکی از افراد او کشته می‌شود. فضاهای تیره و مه آلود و خیابان‌های باران خورده در این فیلم به شاخص فیلم‌های جنبش رئالیسم شاعرانه تبدیل می‌شود که در سالیان بعد چنین فضاهایی بر روی ژانر نوآر نیز تأثیر می گذارد. روز می دمد یکی دیگر از نمونه‌های رئالیسم شاعرانه است که ماجرای کارگری است که در نخستین صحنه فیلم مرتکب
که ماجرای کارگری است که در نخستین صحنه فیلم مرتکب قتلی می‌شود و در آپارتمانی توسط پلیس محصور می گردد. در طول شب، ما به وسیله فلاش بک از ماجرای گذشته کارگر و دلیل چنین قتلی مطلع می شویم. در این فیلم طراحی صحنه آلکساندر تراونر چشمگیر است. ورسیون استودیویی محله‌ای کارگرنشین در فیلم "روز می دمد" به خوبی امکان ترکیب استیلیزاسیون و رئالیسم را نشان داد. درباره ی ژان گابن. ژان گابن بازیگر پرآوازه آن دوره سینمای فرانسه شمایل آرمانی قهرمان بی سرانجام فیلم‌های جنبش رئالیسم شاعرانه فرانسه بود که هیئت زمختش برای نقش
رئالیسم شاعرانه فرانسه بود که هیئت زمختش برای نقش آفرینی به عنوان قهرمانان طبقه کارگر به شیوه‌ای باور پذیر مناسب بود. او در بسیاری از فیلم‌های این جنبش از جمله گروه زیبا و په په لوموکو اثر ژولین دو ویویه، بندرگاه مه آلود و روز می دمد به کارگردانی مارسل کارنه و توهم بزرگ اثر ژان رنوار ایفای نقش کرده‌است. آندره بازن منتقد سرشناس فرانسوی در مقاله‌ای تحت عنوان "سرنوشت ژان گابن"، تصریح می‌کند که گابن در تمام فیلم‌هایش از جمله فیلم‌های رئالیستی-شاعرانه، به سرانجامی خشونت بار گرفتار می‌آید که حالتی از خودکشی
خشونت بار گرفتار می‌آید که حالتی از خودکشی دارد. بازن معتقد است که گابن در فیلم‌هایش به تاویل یک داستان از میان داستان‌های گوناگون نمی‌پردازد بلکه همیشه داستان خودش در کار است که باید پایانی غم انگیز داشته باشد.
طاهر شیخ‌الحکمایی (زاده ۱۳۳۳ در کازرون) مجسمه‌ساز معاصر ایرانی است. او فارغ التحصیل در رشته مجسمه سازی است. عضویت در هیات علمی دانشگاه های هنر، عضویت در گروه های تجسمی و مجسمه سازی مراکزی مانند حوزه هنری و فرهنگستان هنر، تدریس در دانشگاه، ریاست هیات مدیره انجمن مجسمه سازان و نیز برپایی نمایشگاه های متعدد از آثار مجسمه هایش در داخل و خارج از کشور در زمره فعالیت های این مجسمه ساز است. علاوه بر این، او موفق به کسب جوایز بسیاری برای ساخت و طراحی مجسمه های مختلف شده است. شیخ الحکمایی در سمپوزیوم های مجسمه سازی
شده است. شیخ الحکمایی در سمپوزیوم های مجسمه سازی خارجی حضور داشته و آثاری از جمله طراحی و اجرای تندیس "محبت" در لبنان، "بادگیر" در بحرین و "باب العشق" در دبی را از خود به یادگار گذاشته است. منابع. طاهر شیخ الحکمایی
موج نوی سینمای انگلستان یا "سینمای مطبخی"، جنبشی در سینمای انگلستان بوده که از دهه ۶۰ میلادی آغاز شد و مسایل و مشکلات اجتماعی طبقه‌های محروم در انگلستان را موضوع خود ساخت. شرایط بسیار تلخ حاکم بر زندگی افراد طرد شده و طبقه‌های محروم و مشکلاتی که آنان مدام با آن دست و پنجه نرم می‌کردند، موضوع فیلم‌های این جنبش بود. مسایل دیگری از جمله زندگی همجنس‌خواهان، مشکلات زنان، سقط جنین و زندگی زندانیان از جمله موضوعات دیگر این فیلم‌ها بودند. این فیلم‌ها به شدت تحت تأثیر نمایشنامه‌های جان آزبورن نمایشنامه‌نویس واقع‌گری
نمایشنامه‌های جان آزبورن نمایشنامه‌نویس واقع‌گری انگلیسی بودند. معروف‌ترین فیلم این جنبش، فیلم "با خشم به گذشته بنگر" ساخته تونی ریچارسون بود. موج نوی سینمای انگلستان مشهور به "سینمای مطبخی لندن" یک نهضت سینمایی پویا بود که بین سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ بروز و ظهور یافت. این جنبش سینمایی اگرجه در ابتدا تاثیرپذیر از موج نو سینمای فرانسه و نئورئالیسم ایتالیا نشان می‌داد؛ اما در ادامه به طرز فکر بومی خود رسید. سوژه‌هایی نظیر حقوق کارگری زنان؛ سقط جنین؛ اجاره خانه؛ مالکیت حقوقی جزو سوژه‌های رایج برای فیلمسازی بود.
مالکیت حقوقی جزو سوژه‌های رایج برای فیلمسازی بود. در میان کارگردانان موج نوی سینمای انگلستان احتمالاً تونی ریچارسون و لیندسی اندرسن درخشان‌ترین چهره‌ها هستند. از فیلم‌های مهم ریچاردسون در این دوران "با خشم به گذشته بنگر" محصول ۱۹۵۹ و از لیندسی اندرسن فیلم "اگر…" محصول ۱۹۶۸ قابل اشاره هستند. به مانند تمام جنبش‌های سینمایی، این موج نو نیز عمر کوتاهی داشت و به سرنوشت موج نوی سینمای فرانسه و نئورئالیسم ایتالیا دچار گردید. مهمترین و احتمالاً شاخصه‌ی اصلی پیشگامان موج نو سینمای انگلستان مهارت نگارشی و تسلط آنان
موج نو سینمای انگلستان مهارت نگارشی و تسلط آنان بر ادبیات بوده است. این افراد پیش از این روزنامه‌نگار، نمایشنامه‌نویس، منتقد فیلم و ادبیات بودند. و از این منظر شباهت زیادی با پیشگامان بدنه موج نو سینمای فرانسه داشتند. فرانسوا تروفو و ژان-لوک گدار از پیشگامان موج نو سینمای فرانسه نیز همین‌گونه نهضت سینمایی خودشان را سروشکل دادند.
راه‌آهن افغانستان، زیر نظر اداره راه‌آهن افغانستان اداره می‌شود. هم‌اکنون مزارشریف در شمال افغانستان از طریق راه‌آهن به بندر حیرتان از طریق راه‌آهن ازبکستان و از طریق بندر آقینه به راه‌آهن ترکمنستان متصل شده است. قرار است این کشور از طریق خط راه‌آهن هرات-بندر تورغندی به ترکمنستان و همچنین افغانستان از طریق خط راه‌آهن خواف-هرات به راه‌آهن ایران متصل است. تاریخچه. واگن برقی کابل. در دههٔ ۱۹۲۰، شاه امان‌الله سه لوکوموتیو بخاری کوچک را از هنشل، کاسل از آلمان خریداری نمود و آن‌ها را در مسیری ۸ کیلومتری واگن برقی
نمود و آن‌ها را در مسیری ۸ کیلومتری واگن برقی از سمت کابل به کاخ دارالامان به کار انداخت. واگن برقی در تاریخی نامشخص بسته شد اما لوکوموتیوها هنوز در موزهٔ کابل نگهداری می‌شوند. خط‌آهن پیشنهادشده. نزدیک به یک‌ونیم سده پیش، پیشنهادهای بسیاری در مورد ساختن خط‌آهن در افغانستان داده شد. در اوایل ۱۸۸۵، نیویورک تایمز در مورد پیشنهاد وصل کردن خط‌آهن ترنس‌کاسپین روسیه به هند بریتانیایی از طریق سرخس، هرات و قندهار خبر داد. پس از تکمیل، پروژه می‌توانست به افسران بریتانیایی اجازهٔ رفت و آمد از لندن به هند را، بیشتر از
اجازهٔ رفت و آمد از لندن به هند را، بیشتر از طریق ریل در ۱۱ تا ۱۲ روز بدهد (که البته باید از کانال مانش، دریای سیاه و دریای خزر توسط کشتی عبور می‌کردند). در حدود سال‌های ۱۹۲۸، پیشنهادهایی در مورد وصل کردن جلال‌آباد به کابل مطرح شد که سرانجام باید به شهر پیشاور وصل می‌گردید. مسیرهایی که به سوی قندهار و هرات هدایت می‌شدند، پسانترها باید اضافه می‌شدند. با تغییر پیوسته نظام سیاسی افغانستان، این نقشه‌ها همه بی‌نتیجه ماندند. خط‌آهن صنعتی. در دههٔ ۱۹۵۰، نیروگاه برق آبی در سروبی، شرق کابل ساخته شد. در ۱۹۵۱، سه