payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقتی نام چینی این پنج قوچ باهم نامیده می‌شوند به معنای واقعی کلمه پیام‌آور «سعادت و فرخندگی، هماهنگی، رضایت و شعف، موفقیت و شادی» هستند (祥和如意樂洋洋). مدال بازی‌ها. طرح مدال بازی‌ها با مضمون «جادهٔ دریایی ابریشم» در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰ در قصر کودکان شمارهٔ ۲ گوانگ‌ژو رونمایی شد. در یک سمت این مدال نشان شورای المپیک آسیا و گل کپوک گوانگ‌ژو و در سمت دیگر آن تصویر جادهٔ دریایی ابریشم و نشان بازی‌ها نمایان است. تصویر جادهٔ دریایی ابریشم، یک قایق چینی را که در حال حرکت در دریا است را به تصویر می‌کشد و گوانگ‌ژو را به
در دریا است را به تصویر می‌کشد و گوانگ‌ژو را به عنوان نقطهٔ شروع جادهٔ دریایی ابریشم، یک مرکز تجاری و بندر مهم در منطقه جنوب چین معرفی می‌کند. شعار بازی‌ها. شعار بازی‌های آسیاد ۲۰۱۰ «بازی‌های هیجان‌انگیز، آسیای هماهنگ»، می‌باشد. این شعار انتخاب شده، بیانگر هدف بازی‌های آسیایی که مبتنی بر آرمان‌ها و ارزش‌های المپیک است، می‌باشد و هدف آن ایجاد فضای رقابتی برای ورزشکاران شرکت‌کننده همراه با ترویج وحدت، صلح و دوستی در بین آسیایی‌ها بدون در نظر گرفتن تفاوت در نژاد، ملیت، اعتقادات دینی و مذهبی و زبان است.
در نژاد، ملیت، اعتقادات دینی و مذهبی و زبان است. تبلیغات. دو سال پیش از شروع بازی‌ها، تور «جادهٔ آسیا» در مرکز ورزشی تیان‌هی برای تبلیغ بازی‌ها در منطقه برگزار شد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مراسمی در سالن ورزشی گوانگ‌ژو برگزار شد تا نقطهٔ عطف یک-ساله پیش از بازی‌ها را نشان دهد. بازرگانی. در روز ۳۰ آوریل ۲۰۰۸ و دو روز پس از رونمایی از عروسک بازی‌ها، برگزار کنندگان این رویداد، فروش محصولات دارای مجوز را آغاز کردند. در ۷ مه ۲۰۰۹، «Southern Metropolis Daily» قراردادی را با کمیتهٔ برگزاری بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو
را با کمیتهٔ برگزاری بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو (GAGOC) به امضا رساند و تبدیل به فروشندهٔ آنلاین انحصاری محصولات دارای مجوز آسیاد شانزدهم شد. موسیقی. مضمون آهنگ رسمی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر شد و «گردهمایی و دیدار دوباره» (به چینی: 重逢 [چونگ‌فنگ]) نام داشت. این آهنگ توسط وو لیکون با متن نوشته شده‌ای از ژوی رونکای ساخته شده است. در حالی که نسخه انگلیسی توسط چن نینگ یانگ، فیزیکدان چینی-آمریکایی و همسرش، ونگ فن، ترجمه شده است. این ترانه همچنین توسط سان نان و بلا یائو (姚贝娜) اجرا شد. سپس سان نان، دوباره آن را با
یائو (姚贝娜) اجرا شد. سپس سان نان، دوباره آن را با مائو امین برای یک نماهنگ اجرا کرد. این ترانه از یک کمپین درخواست برای آهنگ‌های بازی‌های آسیایی که ۱۶۰۰ مورد را دریافت کرده بود، انتخاب شد. ۳۶ مورد از این ترانه‌های انتخاب شده، به عنوان آهنگ بازی‌ها منتشر شدند. مکان‌ها. در مجموع ۵۳ محل رقابت و ۱۷ محل برای تمرین برای بازی‌ها استفاده شد که چهار محل رقابت در خارج از گوانگ‌ژو قرار داشت. رویدادها در ۴۲ مکانی که از قبل موجود بود، برگزار شد. یازده محل رقابت و یک محل تمرین برای بازی‌ها ساخته شد، در حالی که بقیهٔ
محل تمرین برای بازی‌ها ساخته شد، در حالی که بقیهٔ مکان‌ها بازسازی شده بودند. مکان دیگر مورد استفاده، شهرک بازی‌های آسیایی بود که شامل دهکدهٔ ورزشکاران، دهکدهٔ مسئولان فنی، دهکدهٔ رسانه، مرکز رسانه‌ای اصلی و مرکز پخش بین‌المللی است. برگزارکنندگان بازی‌ها فاش کردند که کل سرمایه‌گذاری بالغ بر ۱۵ میلیارد یوان بوده است. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، برگزارکنندگان جزیرهٔ هایزینشا به همراه رود پرل را به عنوان محل برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه انتخاب کردند که تنها محلی بود که برای انجام بخش رقابت‌ها نبود. دهکدهٔ ورزشکاران
که برای انجام بخش رقابت‌ها نبود. دهکدهٔ ورزشکاران در شهرک بازی‌های آسیایی در مساحت ۳۲۹٬۰۲۴ متر مربع ساخته شده است و ۳۵۴۹ واحد آپارتمان در ۴۹ ساختمان دارد. حمل و نقل. زیرساخت‌های حمل و نقل عمومی گوانگ‌ژو به عنوان بخشی از تمهیدات برای این بازی‌ها به‌طور قابل توجه‌ای گسترش یافت. فرودگاه بین‌المللی بایون گوانگ‌ژو به منظور پشتیبانی از حجم انبوه مسافران، در قرارداد با Crisplant به‌روز شد. در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۹، خط جدید قطار تندرو ووهان–گوانگ‌ژو برای کوتاه شدن زمان سفر بین دو مقصد، افتتاح شد. دولت به منظور کاهش تراکم
بین دو مقصد، افتتاح شد. دولت به منظور کاهش تراکم ترافیک و آلودگی هوا، دستور کاهش ۴۰ درصدی وسایل نقلیه را صادر کرد و ۱۰۰۰ دستگاه اتوبوس را برای استفاده در طی این بازی‌ها و بازی‌های پارا پیشنهاد داد. دولت همچنین پیشنهاد سواری رایگان برای حمل و نقل عمومی در طی ماه برگزاری بازی‌ها را داشت، اما یک هفته قبل از بازی‌ها به دلیل واکنش شدید و غافلگیرکنندهٔ شهروندان لغو شد. در عوض، دولت پیشنهاد کرد که ۱۵۰ یوان (۲۲٬۶۶ دلار آمریکا) یارانه نقدی با اقامت دائم به هر خانوار به منظور رفت و آمد داده شود. مراسم افتتاحیه.
به منظور رفت و آمد داده شود. مراسم افتتاحیه. مراسم افتتاحیه در ۱۲ نوامبر برگزار شد. برای نخستین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی، این مراسم در یک ورزشگاه برگزار نمی‌شد. در عوض، آن را در جزیرهٔ هایزینشا، با استفاده از رودخانهٔ پرل و برج کانتون به عنوان نقاط کانونی برگزار کردند. این مراسم به کارگردانی چن ویا، دستیار کارگردان المپیک ۲۰۰۸ در پکن برگزار شد و حدود ۶۰۰۰ بازیگر نمایش‌ها را به اجرا گذاشتند. در این آیین گشایش نخست‌وزیر چین، ون جیابائو، رئیس‌جمهور پاکستان، آصف‌علی زرداری، نخست‌وزیر تایلند، آبهیسیت
آصف‌علی زرداری، نخست‌وزیر تایلند، آبهیسیت وجاجیوا، دبیر ارشد دولت هنگ‌کنگ، هنری تانگ، و همچنین رئیس شورای المپیک آسیا (OCA)، احمد الفهد الاحمد الصباح و ژاک روگ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک حضور داشتند. این مراسم به مدت سه ساعت به طول انجامید و همراه با مراسم اختتامیه حدود ۳۸۰ میلیون یوان (۵۷٬۴ میلیون دلار آمریکا) هزینه دربرداشت. در این مراسم، ورزشکاران در امتداد رودخانهٔ پرل به رژه پرداختند. در این مراسم نمایش آب - با موضوع نمایش هنرها و فرهنگ گوانگ‌ژو اجرا شد. آخرین حامل مشعل، هه چونگ، شیرجه‌رویی بود که
شد. آخرین حامل مشعل، هه چونگ، شیرجه‌رویی بود که آتشدان (پاتیل) را روشن کرد. پس از این که ترقهٔ سنتی چینی آتش زده شد، شعلهٔ گلولهٔ نورانی به بالای برج رسید که پاتیل در آن قرار داشت. این مراسم بازخوردهای مثبتی داشت. ژاک روگ این مراسم را «خارق‌العاده» دانست و گفت که این شهر توانایی «میزبانی المپیک» را نشان داد. حسین المسلم، مدیرکل OCA نیز با بیان این‌که این مراسم بی‌نظیر و «انصافاً بهتر از المپیک پکن [در مراسم افتتاحیه]» بود، این مراسم را مورد ستایش خود قرار داد. ورزش‌ها. در آسیاد شانزدهم ۴۷۶ رویداد در ۴۲
داد. ورزش‌ها. در آسیاد شانزدهم ۴۷۶ رویداد در ۴۲ رشتهٔ ورزشی برگزار شد، ۲۶ رشتهٔ ورزشی که در المپیک لندن ۲۰۱۲ به همراه ۱۶ رشتهٔ ورزشی غیر المپیکی. ۴۲۴ رویداد در ۳۹ رشتهٔ ورزشی در بازی‌های ۲۰۰۶ برگزار شد و این نشان از افزایش رویدادها و رشته‌ها در بازی‌های ۲۰۱۰ دارد. شورای المپیک آسیا (OCA) با ورود رشتهٔ کریکت (بیست۲۰) به بازی‌ها موافقت کرد، همچنین رویدادهای رشته‌های رقص ورزشی، دراگون بوت (قایق اژدها)، گو و رول‌اسکیت در گوانگ‌ژو به انجام رسید. به دنبال انتقاد از نحوه و کیفیت داوری در رقابت‌های رشتهٔ بدن‌سازی
از نحوه و کیفیت داوری در رقابت‌های رشتهٔ بدن‌سازی در بازی‌های سال ۲۰۰۶، این رشته در سال ۲۰۱۰ از برنامه رقابت‌ها کنار گذاشته شد. کشورهای شرکت‌کننده. تمام ۴۵ عضو شورای المپیک آسیا در سال ۲۰۱۰ در عضویت این نهاد بودند در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ حضور پیدا کردند. به کمیته ملی المپیک‌ها دستور داده شد تا پیش از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰، مدارک خود را ارسال کنند. برگزار کنندگان به تمام کمیته‌های ملی المپیک (NOC) اجازه دادند بعد از مهلت مقرر، نام ورودی‌های اضافی و جایگزین‌های آسیب دیدگان خود را ارسال کنند. پس از اتمام مهلت نهایی
دیدگان خود را ارسال کنند. پس از اتمام مهلت نهایی ثبت نام، حدود ۹٬۷۰۴ ورزشکار، و همچنین ۴٬۷۵۰ مسئول تیم در این مسابقات شرکت کردند که ۱۸۴ ورزشکار از بازی‌های آسیایی قبلی در دوحه بیشتر بود. براساس اعلام وب سایت رسمی بازی‌ها، ورزشکاران کویتی در این بازی‌ها تحت پرچم المپیک شرکت کردند زیرا کمیتهٔ المپیک کویت به دلیل دخالت‌های سیاسی دولت این کشور در ژانویه ۲۰۱۰ به حالت تعلیق درآمد. در فهرست زیر کلیهٔ کمیته‌های ملی المپیک شرکت‌کننده دیده می‌شود. تعداد ورزشکاران هر کشور در داخل پرانتز مشخص شده است. تقویم.
هر کشور در داخل پرانتز مشخص شده است. تقویم. &lt;/noinclude&gt; &lt;noinclude&gt; مراسم اختتامیه. مراسم اختتامیه در روز ۲۷ نوامبر، ساعت ۲۰:۰۶ به وقت محلی و با حضور ۳۵٬۰۰۰ نفر آغاز شد.&lt;ref name="OC/CC"&gt;&lt;/ref&gt; این نمایش با موضوع «آهنگ خود را این‌جا بگذار» آغاز شد که شامل اجرای موسیقی و رقص کشورهای چین، هند، اندونزی، لبنان، ژاپن، قزاقستان و مغولستان بود. در این مراسم ترانه‌هایی از فرهنگ‌های مختلف - هندی «ساآجان جی قار آیه» و «آئو ره جومو ره»، اندونزیایی «سینگ سینگ سو» و ژاپنی «ساکورا» اجرا شد.
«سینگ سینگ سو» و ژاپنی «ساکورا» اجرا شد. هنرمندان مختلفی از تایوان، هنگ‌کنگ و سرزمین اصلی چین، «بازگشت پیروزمندانه» (凯旋) را اجرا کردند. از جملهٔ این اجرا کنندگان می‌توان به الن تام، لئو کو و هاکن لی اشاره کرد. در این مراسم، یک بخش هشت‌دقیقه‌ای به اینچئون اختصاص پیدا کرد. این بخش با اجرای گروه رقص محلی در لباس‌های سنتی کره‌ای، نمایندگان تکواندو و رین، خواننده و بازیگر کره‌ای، همراه بود. سونگ یونگ-گیل، شهردار اینچئون پرچم بازی‌ها را برای بازی‌های ۲۰۱۴ دریافت نمود. مراسم اختتامیه با اجرای ترانه‌های «همه»
نمود. مراسم اختتامیه با اجرای ترانه‌های «همه» (每一个人) و «برای آسیا خوشحال باشید» (为亚细亚喝彩) به پایان رسید. جدول مدال‌ها. چین برای هشتمین بار پیاپی و با کسب رکوردی جدید در کسب مدال‌های طلا (۱۹۹ مدال طلا) در یک دورهٔ بازی‌ها، موفق به کسب رتبهٔ نخست در جدول مدال‌ها شد. چین، رکورد پیشین خود را که با کسب ۱۸۳ نشان طلا در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن، چین به‌دست آمده بود، بهبود بخشید. ماکائو و بنگلادش به ترتیب نخستین مدال طلای خود در بازی‌های آسیایی را در رشته‌های ووشو و کریکت کسب کردند. ۳۵ کشور (به جز کویت که زیر
و کریکت کسب کردند. ۳۵ کشور (به جز کویت که زیر پرچم المپیک رقابت کرد) موفق به کسب نشان شدند و از این تعداد، ۲۸ کمیتهٔ ملی المپیک، حداقل یک مدال طلا به‌دست آوردند. بدین ترتیب ۹ کشور نتوانستند به هیچ مدالی در این بازی‌ها دست پیدا کنند. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
عنایت الله شهیدی (زاده ۱۳۰۴ خورشیدی در روستای برغان از توابع شهرستان ساوجبلاغ – درگذشته ۱۸ مرداد ۱۳۸۲) استاد فلسفه و تعزیه پژوه بود. از دهه چهل هجری شمسی به مطالعه جدی درباره هنر تعزیه پرداخت . تحقیق او با نام «پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی» با عنوان برترین پژوهش فرهنگی سال ۱۳۷۹ کشور برنده جایزه شد و نمایندگی یونسکو در ایران آن را چاپ کرد.
فندقاع، روستایی است از توابع بخش گلباف در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۷نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
زمان‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گلباف در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زمان آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ٢۴۹نفر بوده‌است.
جوشان، بخشی در شهرستان گلباف، استان کرمان ایران است. این شهر دربخش جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن۴٬۴۲٠نفر بوده‌است.
حسن‌آباد، روستایی از توابع بخش جوشان شهرستان گلباف در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در بخش جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
تل ویلکنفلد نوازندهٔ گیتار باس استرالیایی است که بیشتر به خاطر همکاری‌اش با نوازندگان نامدار جَز و راک به شهرت رسیده‌است. او در سال ۲۰۰۸ از سوی خوانندگان نشریهٔ «باس پلیر» به‌عنوان «مهیج‌ترین نوازندهٔ جدید سال» انتخاب شد. ویلکنفلد که قبلاً گیتار الکتریک می‌نواخت در سن ۱۶ سالگی تحصیلات‌اش را رها کرد و به قصد «ستاره شدن» به آمریکا مهاجرت کرد. از ۱۸ سالگی نواختن گیتار باس را آغاز کرد و بعد از فقط ۳ سال موفق شد با بزرگانی هم‌چون چیک کُریا، جف بک و آلمان برادرز ساز بزند. او اولین و تنها آلبوم استودیویی شخصی‌اش
ساز بزند. او اولین و تنها آلبوم استودیویی شخصی‌اش را با نام "Transformation" در سال ۲۰۰۷ منتشر کرده‌است.
پشیشکوئیه، روستایی است از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴نفر (۷خانوار) بوده‌است.
زاینده رود، روستایی از توابع بخش چادگان شهرستان اصفهان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۲نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
سعدآباد روستایی در بخش جوشان شهرستان گلباف استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۵۰ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
محسن‌آباد روستایی در بخش جوشان شهرستان گلباف استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۵ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
هشتادان، شهری است از توابع بخش جوشان شهرستان گلباف در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۲نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
ده حسنعلی، روستایی است از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کشیت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸نفر (۴خانوار) بوده‌است.
حُرمَک، روستایی از توابع بخش کشیت شهرستان گلباف استان کرمان است. جمعیت. این روستا در دهستان کشیت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰ صورت گرفته و امام زاده‌ای بنام آقا زید محمود و آبشاری دیدنی و آبگرمی جذاب در این روستا قرار دارد، جمعیت آن ۷۸۱ نفر (۲۷۸خانوار) بوده‌است
علی‌آباد، روستایی است از توابع بخش گلباف شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کشیت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸نفر (۵خانوار) بوده‌است.
بهیموث نام جانوری در عهد عتیق و در کتاب ایوب است که به عنوان جانوری اهریمنی نام آن ذکر شده است. بهیموث اغلب شبیه به جانورانی چون فیل ، کرگدن و اسب آبی توصیف و کشیده می شد نام بهیموث به استعاره از اشیاء غول‌پیکر نیز به کار برده می‌شود. در ادبیات. در رمان مرشد و مارگاریتا اثر میخائیل بولگاکف بهیموث نام گربه‌ای سخنگو و از دستیاران شیطان است.
کشیت شهری است در شهرستان گلباف استان کرمان است. قلعه تاریخی کشیت، آبشار کشیت، کلوت‌های کشیت ورودخانه کشیت باعث شده‌است که این بخش به ثبت جهانی برسد، که سالانه گردشگران داخلی و خارجی به کشیت سفر می‌کنند. از محصولات کشاورزی این بخش می‌توان به انواع خرما، مرکبات اشاره کرد. مسافت کشیت تا مرکز استان (کرمان) ۱۷۳ کیلومتر است و فاصله این بخش با شهرستان گلباف ۸۰ کیلومتر می‌باشد. جمعیت. این منطقه در بخش گلباف قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ٣٬۴۳۵نفر بوده‌است.
سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ٣٬۴۳۵نفر بوده‌است. وجود قلعه مشهور کشیت که اقتباسی از ارگ بم و ارگ راین است نیز نشان از تاریخ کهن این منطقه دارد. این منطقه از بافت تاریخی منحصر بفردی نیز برخوردار است و دارای جاذبه گردشگری است. بعد از بافت تاریخی وارد مجموعه‌ای بسیار متراکم از درختان و پوشش گیاهی می‌شویم که حجم زیادی نخلستان را تشکیل داده‌اند. آبشار کشیت و رودخانه ای که در این منطقه جاری است، دیدنی است.
نسک ، روستایی است از توابع بخش کشیت شهرستان گلباف در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در بخش کشیت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳٠٧نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
سریزد یکی از روستاهای استان یزد و شهرستان مهریز است که قدمتی چند هزار ساله دارد در زمان‌های دور دروازهٔ ورودی استان یزد در سریزد بوده و به آن شهر فرافر می‌گفتند. این روستا در کتب قدیمی به عنوان یکی از سه راس قرآی ثلاثه یزد، که «فهرج» و «خویدک» را نیز شامل می‌شده، شناخته شده است. روستای سریزد در ۵ کیلومتری شهرستان مهریز و ۴۰ کیلومتری شهر یزد واقع شده است. جمعیت وارد شده تا سال ۸۵ می‌باشد و لازم است مجدد آمارگیری شود. آثار تاریخی سریزد. قلعه سریزد. قلعه سریزد یکی از کهن‌ترین و بزرگ‌ترین صندوق امانات بانکی
یکی از کهن‌ترین و بزرگ‌ترین صندوق امانات بانکی ایران و جهان بوده است. قدمت این قلعه تاریخی به حکومت ساسانیان (قرن ۳ تا ۷ میلادی) می‌رسد. قلعه به منظور ذخیره‌سازی غلات و مواد غذایی بوده که در آن زمان از ارزش خاصی برخوردار بوده است. علاوه بر غلات، پول، طلا و زیورآلات روستاییان نیز در مواقع هجوم و غارت در این قلعه نگهداری می‌شده است. گرداگرد این بنا را خندقی به عرض تقریبی ۶ متر و عمق بین ۳ تا ۴ متر که اولین لایه دفاعی قلعه محسوب می‌شده، محصور کرده است. این قلعه دارای دو دیوار متحدالمرکز تو در تو با برج و
قلعه دارای دو دیوار متحدالمرکز تو در تو با برج و باروهایی بلند و تسخیر ناپذیر است که توسط خندقی محصور شده است. همچنین قلعه دارای دو درب بوده است که یکی درب اصلی و دیگری درب پشتیبان قلعه بوده است. درب اصلی قلعه به صورت متحرک بوده و به وسیله طناب و قرقره‌هایی از سمت پایین به بالا با و بسته می‌شده است. زمانی که درب اصلی به وسیله دشمن شکسته می‌شد و دشمن به درون قلعه راه می‌یافت، درب دوم قلعه بسته می‌شده و در واقع نقش درب پشتیبانی قلعه را ایفا می‌نموده است. قلعه سریزد دارای سه طبقه است که از خشت و گل ساخته شده
سریزد دارای سه طبقه است که از خشت و گل ساخته شده و مصالح مورد استفاده در آن آجر و گچ بوده است. تزییناتی نظیر کادربندی و شومینه‌سازی نیز در آن دیده می‌شود. در دو طرف راهروها، اتاق‌های متعدد حجره مانندی است که هر کدام دارای درب و کلیدی مجزا به منظور ذخیره‌سازی اشیا گرانبهای روستاییان بوده است. این اثر در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۵۴ با شماره ثبت ۱۰۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و در حال حاضر بیشتر قسمت‌های قلعه مرمت شده است. رباط نو و رباط کهنه. واژهٔ رباط که از ریشهٔ «ربط» می‌آید، به معنای ارتباط
رباط که از ریشهٔ «ربط» می‌آید، به معنای ارتباط میان دو شهر می‌باشد که واژه‌ای عربی است. در ابتدا به مفهوم یک ایستگاه نظامی، سپس توقفگاه موقت لشکری و بعد از آن برای منزل‌های میان راه که مورد استفاده ملتزمین رکاب شاهی قرار گرفته، بکار برده می‌شد. رباط‌ها بر خلاف کاروانسراها، از عمده مسائل به وجود آورندهٔ عوامل مذهبی (سفرهای زیارتی) و عوامل اقتصادی (تجارت) شکل می‌گرفتند. سریزد دارای دو رباط، یکی کهنه و دیگری نو است. رباط کهنه که قدمت آن به دوران سلجوقیان بازمی‌گردد و اما رباط نو سریزد که دارای یک پلان مستطیل
و اما رباط نو سریزد که دارای یک پلان مستطیل شکل به ابعاد m۳۵ ×۲۰، در شمالی‌ترین قسمت روستای سریزد واقع است. مربوط به دوران صفویه می‌باشد که عمدتاً از مصالح آجری ساخته شده است. در قسمت فوقانی ورودی رباط اتاقی در نظر گرفته شده است که دو کاربر را در خود جای داده، در وهلهٔ اول فضا به عنوان دیده‌بانی عملکرد داشته و در وهلهٔ دوم به عنوان اعیانی‌نشین از آن استفاده می‌شده است. در راهروی ورودی که به حیاط منتهی می‌گردد دو اتاق در طرفین راهرو در نظر گرفته شده است، که این اتاق‌ها کنترل ورود و خروج کاروانیان را به عهده
اتاق‌ها کنترل ورود و خروج کاروانیان را به عهده داشته است. پیرامون حیاط رواق‌هایی با عمق محدود و اتاق‌هایی جهت استراحت افراد در نظر گرفته شده و در فضای داخلی که به صورت مسقف می‌باشد، محلی برای بستن شتر و اسب از آن استفاده می‌شده است. این رباط با گذشت سالیان سال هنوز سالم و پابرجا می‌باشد. مسجدجامع سریزد. احداث بنای مسجد جامع سریزد بنا به روایتی به ۱۴۰۰ سال پیش بازمی‌گردد که مصادف با ورود مسلمانان به رهبری حضرت امام حسن مجتبی (ع) به یزد و نابودی یزدگرد و برقراری حکومت اسلامی در این مرز و بوم است. چاپارخانه
حکومت اسلامی در این مرز و بوم است. چاپارخانه سر یزد. بنایی است کوچک در محله سفلی سریزد در نزدیک مسجد جامع، این ناحیه محلی برای جمع‌آوری نامه بوده است. بنای نامبرده تاریخ ساخت دقیق ندارد اما زمان بنای آن به ۷۰۰ الی ۸۰۰ سال پیش بازمی‌گردد که چاپار بران (نامه رسانان) پیغام یک شاه را به شاه دیگری می‌رساندند. دروازه شهر فرافر. در مورد دروازه شهر فرافر چندین نقل قول وجود دارد. عده‌ای معتقدند این بنا کوشه‌ای دروازه خروجی سریزد و در واقع ورودی به سمت شهر یزد یا شهر فرافر بوده که به آن دروازه شهر فرافر می‌گفتندو
فرافر بوده که به آن دروازه شهر فرافر می‌گفتندو بنابراین قدمت آن نزدیک به هزار سال می‌رسد. عده دیگری نیز معتقدند این بنا باقی‌مانده دیوار جنوبی بقعه‌ای چهار ضلعی و مکعبی بوده است. این بنا با پوشش گنبدی که سه ضلع دیگر آن فرو ریخته و به صورت فعلی باقی مانده است و احتمالاً به شکل یک خانقاه بوده که در این صورت قدمت آن به قرون هشتم و نهم هجری قمری مصادف با قرون ۱۴ و ۱۵ میلادی محدود می‌شود. این بنا در انتهای روستای تاریخی سریزد، در نزدیکی قبرستان روستا قرار دارد. عمارت تاریخی سنمبر. بنایی است که با گل و خشت و
عمارت تاریخی سنمبر. بنایی است که با گل و خشت و همانند قلعه ساخته شده است که قدمت آن به قرون ۹ و ۱۰ هجری می‌رسد. بنا به گفتهٔ اهالی سریزد که آن‌ها نیز از پدران و نیاکانشان شنیده‌اند، سنمبر همانند یک مزرعهٔ دارای قنات آب بوده و استخری نیز در وسط آن وجود داشته است. به‌طوری‌که آب این قنات در آن استخر می‌ریخته و برای مصارف کشاورزی استفاده می‌شده است. آن زمان این منطقه سرسبزی و طراوت خاصی داشته، ولی بعد از خشکسالی‌های پی درپی، آب آن قنات خشک شده و از آن شهر جز ویرانه‌ای از یک قلعه باقی نمانده است. پاکنه. قدمت
ویرانه‌ای از یک قلعه باقی نمانده است. پاکنه. قدمت این بنا احتمالاً به دورهٔ صفویه (۱۵۰۱–۱۷۳۶ میلادی) می‌رسد. پاکنه در واقع محلی بوده که برای رسیدن به رشته قنات‌های حفر شده مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سریزد نیز مانند دیگر مناطق کویری، رشته قنات‌های متعددی حفر شده تا بدین وسیله بر مشکل کم‌آبی غلبه کند. پاکنه دارای یک ورودی طاقنما مانند و تعدادی پله بوده که از طریق این پله‌ها دسترسی به رشته قناتی که خیابان اصلی سریزد در جهت آن شکل گرفته، مشخص شده است. آب‌انبارها. آب‌انبار سریزد. قدمت بنا حدود ۵۰۰ سال و به
آب‌انبار سریزد. قدمت بنا حدود ۵۰۰ سال و به دوران صفویه می‌رسد. آب‌انبار محل مصرف آب آشامیدنی در قدیم بوده است. این بنا از آجر پخته شده ساخته شده و دارای دو بادگیر با دهانه ساده و با جهت شرقی-غربی می‌باشد. نمای ورودی بنا آجری قدیمی است. آب‌انبار پای برج. در کنار مسجد پای برج، آب‌انباری زیبا وجود دارد که قدمت آن به اواخر دوران قاجار(۱۹۲۵–۱۷۹۶ میلادی) می‌رسد و دارای دو بادگیر وسیع و یک گنبد با بادگیرهای استوانه‌ای شکل است. این گونه آب‌انبارها در استان یزد محدود است و فقط در مهریز موجود می‌باشد. بر سر درب
محدود است و فقط در مهریز موجود می‌باشد. بر سر درب ورودی این آب‌انبار روی سنگ تاریخی به خط خوش، این عبارت نصب شده است: (قال رسول ا… و تعالی و سقاهم و بهم سربا طهوبا). آب‌انبار چهار بادگیره. آب‌انبار چهار بادگیره این بنا تنها آب‌انبار چهار بادگیره سریزد است که پیش از دورهٔ صفویه ساخته شده است. سقف این بنا به منظور خنک نگه داشتن آب مصرفی چهار بادگیره به صورت گنبدی و نیمه گنبدی پوشیده شده و جهت بادگیرها در جهت وزش باد است. بادگیرها حالت مکنده دارند و هوای خنک را داخل مخزن می‌برند. بادگیرهایی که در جهت مخالف
را داخل مخزن می‌برند. بادگیرهایی که در جهت مخالف هستند، هوای داخل مخزن را به بیرون هدایت می‌کنند و بدین طریق باد باعث خنکی هوا و آب داخل مخزن می‌شوند. آب‌انبار محله پایین. این بنا در انتهای محور اصلی روبروی مسجد جامع سریزد کنار کاروانسرای آجری روبروی پاکنه است. این بنا که دارای ۲ بادگیراست قدمتی بیش از ۳۰۰ سال دارد و کاربرد آن از قدیم الایام برای تأمین آب آشامیدنی بوده وهم اکنون نیز از آن استفاده می‌شود. آب‌انبار حاج ابوالقاسم حاجی قاسمی. این بنا کنار تکیه حسینیه پای نخل واقع شده وقدمت آن به سال ۱۲۶۸ برمی
حسینیه پای نخل واقع شده وقدمت آن به سال ۱۲۶۸ برمی گرددکه جهت تأمین آب شرب مردم محله پایین ومحله بالا احداث شده است. این بنا دارای سقف گنبدی شکل با ۴ بادگیر و ۸ دهانه در اطراف در ۴ جهت شمال، جنوب، شرق وغرب می‌باشد. این آب‌انبار به دست حاج ابوالقاسم حاجی قاسمی احداث شده که در حال ساخت این بنا فوت کرده است و مزارش در کنار ورودی آن واقع است. آب‌انبار حاج علی. این آب‌انبار در خیابان اصلی در محله پایین، کنار مسجد حاج علی واقع است. قدمت بنا به دوره قاجاریه می‌رسد. بنا دارای سقف گنبدی شکل با ۲ بادگیر در طرفین است
بنا دارای سقف گنبدی شکل با ۲ بادگیر در طرفین است که اهالی پایین سریزد از آن استفاده می‌کردند. آب‌انبار محله میان. این بنا کنار مسجد محله میان نزدیک حسینیه محله میان واقع است قدمت بنا به دوره قاجار احتمالاً زمان ناصرالدین شاه می‌رسد. سقف آن دارای قوس شاه عباسی و به صورت فیلپوش است. سازه آن به صورت خشت و گلی با بادگیرهایی که اطراف آن وجود داشته و هم‌اکنون اثری از آن‌ها برجای نمانده است. آب‌انبار سر بالا. بنا در خیابان اصلی، کنار مسجد سر بالا است و قدمت آن به دوران قاجار برمی گردد. این بنا دارای سقف گنبدی شکل
قاجار برمی گردد. این بنا دارای سقف گنبدی شکل با ۲ستون زیبا در طرفین می‌باشد. نمای بنا آجری ومورد استفاده مردم محله بالا بوده است. حسینیه نخل سر یزد. این حسینیه به دست حاج ابوالقاسم حاجی قاسمی ساخته شده است و در کنار خیابان اصلی و در محله بالا واقع است. قدمت آن به دوران صفویه و مرمت آن به دوران قاجار می‌رسد و از دیر باز تاکنون از آن برای برگزاری مراسم تاسوعا وعاشورا وسایر مناسبتهای مهم مذهبی و فرهنگی استفاده می‌گردد. حمام قدیمی سر یزد. حمام قدیمی در محله بالا پشت حسینیه اصلی سریزد واقع است و قدمت آن هم‌زمان
پشت حسینیه اصلی سریزد واقع است و قدمت آن هم‌زمان با حسینیه بوده است. این حمام‌ها در دو قسمت زنانه و مردانه دارای سقف گنبدی شکل و ساخته شده ازخشت وگل می‌باشند که در قدیم محل استحمام اهالی سریزد بوده ولی اکنون متروک شده‌اند. حمام شامل گرمخانه، تنوره و اتاق‌ها و قسمت‌هایی برای شستشو می‌باشد. مساجد سریزد. مسجد ابوالقاسم حاجی قاسمی (مسجد جامع پای برج). این بنا در کنار خیابان اصلی سریزد شماره ۱۵۶ واقع است. در سر درب ورودی آن روی سنگ نبشته‌ای تاریخ ۱۲۶۸ ه‍.ش به چشم می‌خورد که به عهد ناصرالدین شاه قاجار اشاره
چشم می‌خورد که به عهد ناصرالدین شاه قاجار اشاره دارد. این مکان مقدس محل اقامه نماز جماعت درتابستان‌ها بوده و در بخش مسجد زمستانه آن نیز در فصول سرد سال نماز جماعت برپا می‌شود. در سقف محراب مسجد اشکال هندسی منظمی دیده می‌شود و اطراف مسجد دارای قوسهای شاه عباسی است. مسجد جامع سریزد. این بنا در انتهای محور اصلی رباط نو قرار گرفته و تاریخ احداث آن به قبل از قرن نهم هجری شمسی پیش از دوران صفوی می‌رسد. بنا دارای دو ورودی شمالی و جنوبی است که توسط یک دالان به هم مرتبط می‌شوند. سقف بنا فیروزه‌ای است و در داخل بنا
می‌شوند. سقف بنا فیروزه‌ای است و در داخل بنا کاشی کاری‌های زیبایی به چشم می‌خورد. این بنا هم‌اکنون به عنوان محل برگزاری نمازهای جماعت مورد استفاده قرار می‌گیرد. امکانات تفریحی ارگ قدیم سریزد. موتور سواری در کویر (ATV) شتر سواری در کویر آفرود (رالی در کویر) رصد ستارگان در شب و روز کالسکه سواری قلعه گردی کشاورزی. عمده محصول کشاورزی این روستا انار است که از مرغوبیت بالایی برخوردار است. البته در سال‌های اخیر به علت خشکسالی از کیفیت این محصول کاسته شده است. همچنین در سال‌های اخیر پسته نیز در این روستا کشت شده