payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایرانی کمبوجیه دوم، پادشاه هخامنشی ایران است که در سال ۵۲۵ پیش از میلاد و بر اثر یک طوفان شن بزرگ، زنده در زیر لایه‌های شن صحرا مدفون شده بودند. در سال ۲۰۱۵، باستان‌شناس اولاف ئی. کاپر از دانشگاه لیدن استدلال کرد که سپاه گمشده به‌علت طوفان شن نابود نشد، بلکه توسط سپاهیان فرعون شورشی مصر، پتوباستیس سوم، در کمین قرار گرفتند و شکست خوردند. پتوباستیس بعدها در نبردی توسط سپاه داریوش بزرگ، جانشین کمبوجیه، شکست خورد. به‌عقیدهٔ کاپر، طوفان شن پروپاگاندایی برای حفظ اقتدار امپراتوری هخامنشی بود و ظاهراً داریوش این
اقتدار امپراتوری هخامنشی بود و ظاهراً داریوش این داستان را پدید آورد تا پتوباستیس و شورش او را از یاد مصریان حذف کند.
قطعه تالشی هوا اثر آهنگساز ایرانی سید مهدی حسینی است. این اثر در سال ۱۳۸۸ برای ویلن و فاگوت تنظیم شده‌است. قطعه تالشی هوا بر اساس آوازهای تالشی ساخته شده‌است. اولین اجرای این اثر در کنسرتی به مناسبت بزرگداشت آهنگساز معروف قرن بیستم ایتالیا «لوئیجی نونو» در سن‌پترزبورگ روسیه اجرا شد. آواز تالشی یکی از شاخص‌ترین آوازهای منطقهٔ تالش ایران است که تالش‌ها برای تمایز آن‌ها از یکدیگر از واژه‌های هَوا (havâ)، هَنگ (hang)، لَجَه (laja)، و صوت (sut) استفاده می‌کنند.
بنجامین تموز (۱۱ ژوئیه ۱۹۱۹ - ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۹) هنرمند و نویسنده اسرائیلی و کسی است که خدمات فراوانی به فرهنگ اسرائیل عرضه نموده است. زمینه‌های فعالیت وی را غالباً رمان نویسی، خبرنگاری، منتقدی ادبی، نقاشی و مجسمه‌سازی تشکیل می‌داده است. وی متولد اتحاد جماهیر شوروی بوده و در زمانی که ۵ سال داشت به همراه خانواده خود به اسرائیل مهاجرت کرد. وی فعالیت‌های فرهنگی خود را از سال‌های نوجوانی شروع کرد. وی بعدها به گروههای زیرزمینی کمونیستی پیوست. وی دانش‌آموخته دانشگاه سوربن پاریس می‌باشد. در سال ۱۹۴۸ وی در روزنامه
سوربن پاریس می‌باشد. در سال ۱۹۴۸ وی در روزنامه هاآرتص شروع به فعالیت نمود. تاکنون ۲۶ کتاب و ۷ اثر ترجمه‌ای از وی منتشر شده‌است.
زاپیروس فرزند بغابوخش یکم، سردار بزرگ پارسی بود. وی فرمانده سپاه و ساتراپ بابل در زمان پادشاهی داریوش بزرگ بود. شورش ساتراپی بابل. هرودوت می‌نویسد در اوایل پادشاه داریوش در بابل شورشی شد و بابلی‌ها با این حدس که محاصرهٔ می‌شوند و این محاصره طولانی خواهد بود، پس آمادگی‌های لازم برای دفاع در حالت محاصره شدن را ترتیب دادند. بابلی‌ها برای این‌که در مصرف خوراکی‌ها صرفه‌جویی شود، تمام زنان شهر را جمع آوری و خفه کردند و برای هر نفر فقط مادرش و یک کس دیگر را که خودش ترجیح می‌داد، برای پختن نان امان دادند. وقتی
خودش ترجیح می‌داد، برای پختن نان امان دادند. وقتی داریوش از خبر شورش اطلاع یافت با همه قدرت و قوایی که در اختیار داشت، برای سرکوب به آن‌جا رفت و شهر را در محاصره کرد. یک سال و هفت ماه گذشت، و محاصره موفقیت آمیز نبود، و داریوش قصد بازگشت داشت، سرانجام زاپیروس با ابتکار و تدبیر شخصی خودش چاره‌ای اندیشید. او دو گوش و بینی خود را بریده و با حالت نزار نزد بابلی‌ها رفت و وانمود کرد که از لشکر ایران عاصی و فراری شده است و گفت که جراحاتش ناشی از قهر و غضب داریوش است. بابلی‌ها داستان او را باور کرده و فکر کردند او
بابلی‌ها داستان او را باور کرده و فکر کردند او برای کمک به جبههٔ آن‌ها آمده‌ و آنچه او خواست را برای مقابله با سپاه ایران، در اختیارش قرار گذاشتند. او پس از پیروزی‌هایی اولیه بر ایرانی‌ها، که با تبانی داریوش انجام می‌گرفت به مقام فرماندهی برگزیده و قهرمان نامی شهر شد. پس از مدتی در زمانی مناسب و با هماهنگی با داریوش توانست دروازه‌های شهر را باز کرده و راه را برای پیشتازان ایرانی باز کند. این دومین بار بود که بابل تسخیر شد. داریوش بعد از تسخیر شهر بخاطر این‌که بابلی‌ها بیشتر زنان خود را از بین برده بودند و
بابلی‌ها بیشتر زنان خود را از بین برده بودند و برای این‌که از نابودی نسل اهالی شهر جلوگیری کند، دستور داد زنانی از طایفهٔ مجاور به آنجا بیاورند. روی هم رفته تقریباً ۵۰ هزار نفر جمع‌آوری شدند. در نظر داریوش خواه در گذشته یا آینده خدمت و کار هیچ فرد ایرانی بالاتر از فداکاری زاپیروس نبوده‌است. می‌گویند داریوش همواره می‌گفته‌است که «یک زاپیروس بی‌نقص و سالم را بر تصرف چندین شهر بابل ترجیح می‌دادم.» داریوش ساتراپی بابل را با معافیت از پرداخت مالیات برای همهٔ عمر به او بخشید. بغابوخش دوم که در ساتراپی مصر
عمر به او بخشید. بغابوخش دوم که در ساتراپی مصر فرماندهی لشکر ایران را بر ضد آتنی‌ها و همدستان ایشان را در دست داشت، فرزند این زاپیروس بود. در زمان پادشاهی خشایارشا بابل باز چند بار سر به شورش برداشت و زاپیروس پیر و فاتح معروف بابل، در طی یکی از شورش‌ها کشته شد. نظر زرین‌کوب. از نظر عبدالحسین زرین کوب داستانی که هرودوت نقل کرده‌است، صحت ندارد و محاصرهٔ بابل نمی‌توانسته چنین بطول انجامیده باشد تا وقوع چنین فداکاری افسانه‌ای را الزامی کند.
ایپکاک نام تجارتی : Ipeca رده درمانی: استفراغ آور اشکال دارویی: شربت تمام آلکالوئید (Total Alkaloid) با: ۰٫۱۴٪ در ۳۰ میلی لیتر اولین بار در ایران توسط دکتر امیر شیرمحمدی در بیمارستان بقیه الله تهران مورد بررسی قرار گرفت و ساختار سه بعدی مولکولی آن کشف شد مکانیسم اثر. ایپکاک اثر استفراغ‌آور خود را از طریق تحریک مستقیم مخاط دستگاه گوارش (GI) و نیز تحریک مستقیم کمورسپتورهای CTZ یا همان ترایگر زون (Trigger zone) اعمال می‌کند. طریقه مصرف. در بالغین: ۱۵ سی سی از راه خوراکی، به همراه ۲۰۰ تا ۳۰۰ سی سی آب، استفاده
راه خوراکی، به همراه ۲۰۰ تا ۳۰۰ سی سی آب، استفاده شود. در کودکان بزرگتر از یک سال: ۱۵ سی سی از راه خوراکی، به همراه حدود ۲۰۰ سی سی آب یا شیر مصرف می‌شود. در کودکان کوچکتر از یک سال: ۵ تا ۱۰ سی سی از راه خوراکی، به همراه ۱۰۰ تا ۲۰۰ سی سی آب یا شیر مصرف می‌شود. "نکته": در صورت نیاز می‌توان این دوز را یک بار دیگر بعد ز ۲۰ دقیقه تکرار کرد. "نکته دیگر": مصرف این دارو در کودکان با سن کمتر از ۶ ماه توصیه نمی‌شود. عوارض جانبی. "نکته": در صورت جذب دارو ممکن است میوکاردیت کشنده، ایجاد شود. این وضعیت در صورتی اتفاق
کشنده، ایجاد شود. این وضعیت در صورتی اتفاق می‌افتد که بیمار در خلال ۳۰ دقیقه استفراغ نکند. "نکته مهم": در صورتی‌که بعد از تجویز دوز دوم دارو استفراغ ایجاد نشد، مصرف دارو باید قطع گردد.
دهلیزها دو حفرهٔ فوقانی قلب هستند که با دیواره‌ای ماهیچه‌ای از یک‌دیگر جدا شده‌اند. اندازهٔ بطن‌ها از دهلیزها بزرگ‌تر است؛ و وظیفهٔ آن‌ها تلمبه کردن خون به داخل بطن‌های قلب است. دهلیزها خون را از بخش‌های گوناگون بدن جمع می‌کنند. دهلیز راست خون تیره کل بدن را توسط بزرگ‌سیاهرگ زیرین و بزرگ‌سیاهرگ زبرین جمع می‌کند و به بطن راست می‌فرستد. دهلیز چپ خون روشن چهار سیاهرگ ششی را از شش‌ها گرفته به بطن چپ می‌فرستد. هر دهلیز دارای دو دریچه است که یکی از آن‌ها موجب ورود خون از طریق سیاهرگها به دهلیز؛ و دیگری موجب خروج
خون از طریق سیاهرگها به دهلیز؛ و دیگری موجب خروج خون از دهلیز به بطن قلب می‌شود. هر دو دهلیز دارای زائده ای کسیه مانند و گوشی شکل به نام گوشک میباشند. دهلیزها از طریق دیواره بین دهلیزی از هم جدا می‌شوند. گره سینوسی و سینوس تاجی قلب در داخل دهلیز راست قرار دارد. دهلیز راست. خون برگشته از تمام قسمت‌های بدن، به‌استثنای شش‌ها به‌وسیلهٔ سه سیاهرگ (ورید) به داخل دهلیز راست می‌ریزد. این سه سیاهرگ عبارتند از: دهلیز راست خون را از طریق بزرگ‌سیاهرگ زیرین و بزرگ‌سیاهرگ زبرین دریافت نموده و از دریچهٔ سه‌لتی به بطن
زبرین دریافت نموده و از دریچهٔ سه‌لتی به بطن راست منتقل می‌کند. خون سیاهرگی در دیاستول قلبی در دهلیز راست جمع شده با آغاز سیستول قلبی از طریق دریچه سه لتی وارد بطن راست می‌شود. دهلیز چپ. دهلیز چپ یکی از دو دهلیز قلب است که در سمت چپ قرار گرفته‌است. دهلیز چپ خون اکسیژنه را از طریق سیاهرگ ریوی دریافت نموده از راه دریچهٔ میترال (دولَختی) آن را به بطن چپ منتقل می‌کند. خون برگشتی از شش‌ها که خونی اکسیژن دار و روشن است از طریق سیاهرگ‌های ششی به داخل دهلیز چپ می‌ریزد. خون ریوی در سیستول قلبی در دهلیز چپ جمع شده
خون ریوی در سیستول قلبی در دهلیز چپ جمع شده با آغاز دیاستول از طریق دریچه میترال وارد بطن چپ می‌شود. گوشک چپ با ساختاری متفاوت با بقیه بخش های دهلیز چپ، به عنوان اتاقکی برای کاهش فشار هنگامی که فشار بالا میرود عمل میکند. به دلیل بالاتر بودن فشار در گردش خون قلب چپ دیواره دهلیز چپ قطورتر از دهلیز راست می‌باشد اما از حجم درونی آنها برابر است. دهلیز در دیگر مهره‌داران. همهٔ پستانداران و پرندگان همچون انسان دارای دو بطن هستند که با وجود تفاوت‌هایی که از نظر اندازه و شکل دارند، همان وظایف را در قلب بر عهده
اندازه و شکل دارند، همان وظایف را در قلب بر عهده دارند. در دوزیستان قلب دارای دو دهلیز ولی تنها یک بطن است؛ بنابراین خون سیاهرگی و سرخرگی کاملاً با یک‌دیگر مخلوط می‌شوند و بازده قلب به شدت کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل اکسیژن‌رسانی به تمامی بافت‌های بدن از طریق دستگاه گردش خون کفایت نمی‌کند؛ و تنفس از راه پوست مکملی برای جبران این نقص به‌شمار می‌آید. در بطن برخی گونه‌های دوزیستان دیوارهٔ کوچکی وجود دارد که بخشی از بطن را به دو بخش تقسیم می‌کند. ماهیها تنها دارای یک دهلیز و یک بطن هستند. ماهی‌ها برخلاف
دارای یک دهلیز و یک بطن هستند. ماهی‌ها برخلاف سایر مهره‌داران که دستگاه گردش خون مضاعفی دارند (دو حلقه، یکی از آن‌ها مسیر خون از قلب به شش‌ها و سپس دوباره به قلب؛ و دیگری مسیر خون از قلب به اندام‌های مختلف بدن و سپس به قلب است)، دارای دستگاه گردش خون ساده یا تک‌حلقه‌ای هستند. به این ترتیب، خون از بطن خارج شده و در ابتدا به شش‌ها رفته، سپس اکسیژن را در امتداد مسیرش به سراسر بافت‌های بدن می‌رساند، و آنگاه با قلب بازمی‌گردد و به دهلیز می‌ریزد. عملکرد. در فیزیولوژی انسان، دهلیزها نقش مهمی در حفظ جریان خون
انسان، دهلیزها نقش مهمی در حفظ جریان خون مداوم و بدون وقفه به قلب در طول سیستول بطنی دارند . آنها با داشتن ویژگی های خاصی به این امر دست می یابند. اولاً، عدم وجود دریچه های ورودی دهلیزی باعث جریان مداوم خون در طول سیستول دهلیزی می شود. ثانیاً انقباضات ناقص دهلیزها مانع از جریان خون از سیاهرگ ها به داخل بطن نمی شود. ثالثاً، انقباضات ملایم آنها از فشار برگشت قابل توجه جلوگیری می کند و جریان وریدی بدون مانع را تضمین می کند. در نهایت، زمان آرام سازی دهلیزی تضمین می کند که آنها می توانند بدون هیچ وقفه ای خون
می کند که آنها می توانند بدون هیچ وقفه ای خون دریافت کنند. دهلیزها به دلیل جلوگیری از اینرسی گردش خون و جریان بدون وقفه وریدی، تقریباً 75 درصد برون ده قلبی بیشتر از آنچه در غیر این صورت اتفاق می افتد، کمک می کنند. گیرنده های حجم دهلیزی نیز نقش مهمی در حفظ جریان خون با تحریک ترشح وازوپرسین در هنگام تشخیص افت فشار دهلیزی ایفا می کنند که نشان دهنده افت حجم خون است . بیماری ها. نقص دیواره بین دهلیزی. در بزرگسالان، نقایص سپتوم دهلیزی می تواند منجر به جریان خون در جهت مخالف، حرکت از دهلیز چپ به راست شود. این
در جهت مخالف، حرکت از دهلیز چپ به راست شود. این معکوس برون ده کلی قلب را کاهش می دهد و ممکن است منجر به نارسایی قلبی شود. در موارد شدید یا درمان نشده، به طور بالقوه می تواند باعث ایست قلبی و مرگ ناگهانی شود. ترومبوز زائده دهلیز چپ. در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی و برخی بیماری های دیگر، زائده دهلیز چپ می تواند به دلیل محیط اطرافش لخته خون ایجاد کند . این لخته ها ممکن است جدا شده و از طریق گردش خون سیستمیک به طور بالقوه به مغز، کلیه ها یا سایر اندام های حیاتی آسیب برسانند . برای کسانی که فیبریلاسیون
حیاتی آسیب برسانند . برای کسانی که فیبریلاسیون دهلیزی غیرقابل کنترل دارند و تحت عمل جراحی قلب باز قرار می‌گیرند، می‌توان انسداد زائده دهلیزی چپ را برای جلوگیری از تشکیل لخته در آینده انجام داد . دیگر حیوانات. در حیوانات مختلف، پیچیدگی ساختار قلب متفاوت است. پستانداران و برخی دیگر از حیوانات دارای قلب های چهار حفره ای هستند که عملکرد مشابهی دارند. قلب‌های سه‌حفره‌ای در دوزیستان و خزندگان یافت می‌شوند که خون مخلوط قبل از فرستادن به آئورت پمپ می‌شود. ماهی ها عموما دارای قلب های دو حفره ای با یک دهلیز و یک بطن
دارای قلب های دو حفره ای با یک دهلیز و یک بطن هستند. در کوسه ها، قلب چهار قسمتی آرایش مشخصی دارد، در حالی که بسیاری از مهره داران دهلیز، سینوس ورید، بطن و مخروط قدامی را ترکیب می کنند . ظهور ریه ها باعث تقسیم دهلیز به دو قسمت شد که توسط یک سپتوم از هم جدا شدند. در قورباغه ها، خون قبل از توزیع در بطن مخلوط می شود، در حالی که در لاک پشت ها و برخی حیوانات دیگر، جدایی جزئی وجود دارد.
هیندر یک گروه راک آمریکایی است که در سال ۲۰۰۱ در ایالت اکلاهما توسط کدی هانسون (درامر)، جو گاروی (گیتاریست) و آستین وینکلر (خواننده) تشکیل شد. تاریخچه. وینکلر قبل از تشکیل گروه هیندر در گروهی به نام "cover" مشغول به کار بوده‌است. او سپس به همراه کدی هانسون گروه هیندر را بنیان نهاد. وینکلر و هانسون ترانه «Lips of an Angel» را برای گروه نوشتند که تهیه‌کنندگی آن به عهده برایان هیوز بود. این آهنگ در لیست بیلبورد ۱۰۰تای برتر به مقام سوم دست یافت. وینکلر همچنان به نوشتن بخش عمده‌ای از ترانه‌های گروه به همراه
به نوشتن بخش عمده‌ای از ترانه‌های گروه به همراه درامر آن یعنی کدی هانسون می‌پردازد.
استخوان پروانه‌ای یا استخوان شب‌پره‌ای یکی از استخوان‌های غیر جفت کف جمجمه انسان و تا حدودی شبیه پروانه یا شب‌پره‌ای با بال‌های گشاده است. نام انگلیسی آن از یونانی گرفته شده و به معنی گُوِه است. استخوان پروانه‌ای در میانه‌های جمجمه در جلوی استخوان گیجگاهی و بخش پایه‌ای استخوان پس‌سری قرار دارد. استخوان پروانه‌ای یکی از هفت استخوانی است که با هم مفصل می‌شوند تا کاسه چشم را به‌وجود آورند. دیواره پسین (خلفی) کاسه چشم را استخوان پروانه‌ای می‌سازد. استخوان پروانه‌ای با استخوان‌های پیشانی، آهیانه، پرویزنی،
پروانه‌ای با استخوان‌های پیشانی، آهیانه، پرویزنی، گیجگاهی، استخوان گونه، استخوان کامی، خیش و استخوان پس‌سری مفصل می‌شود. استخوان پروانه‌ای به پیوستن کاسه مغز به اسکلت صورت کمک می‌کند. هیپوفیز در یکی از فرورفتگی‌های استخوان پروانه‌ای به نام زین ترکی قرار دارد. کارکرد. این استخوان به شکل‌گیری پایه و کناره‌های جمجمه و کف و دیواره‌های کاسهٔ چشم کمک می‌کند. استخوان پروانه‌ای محل اتصال بیشتر ماهیچه‌های جونده است. بسیاری از سوراخ‌ها و شکاف‌های استخوان‌بندی سر در استخوان پروانه‌ای جای گرفته‌اند که اعصاب و رگ‌های
استخوان پروانه‌ای جای گرفته‌اند که اعصاب و رگ‌های خونی سر و گردن را عبور می‌دهند. از آن جمله است: شکاف بالایی کاسه چشم (با عصب چشمی)، سوراخ گرد استخوان پروانه‌ای (با عصب فک بالا) و سوراخ بیضی (با عصب آرواره‌ای پایینی). ساختار. استخوان پروانه‌ای به بخش‌های زیر تقسیم می‌شود: = کالبدشناسی = تنه استخوان پروانه‌ای دارای سطوح بالایی، پایینی، پیشین، پسین و کناری است: سطح بالایی. سطح فوقانی تنه استخوان شامل اجزا زیر است: قسمت قدامی سطح فوقانی تنه به این نام صاف است. در حد خلفی آن، یک لبه استخوانی وجود دارد که کنار
در حد خلفی آن، یک لبه استخوانی وجود دارد که کنار قدامی شیار (ناودان) چلیپایی را تشکیل می‌دهد. این شیار در دو سو منتهی به مجرای دیداری می‌شود. در خلف ناودان به شکل بیضی است در خلف این تکمه، فرورفتگی عمیق به نام زین ترکی وجود دارد که عمیق‌ترین قسمت آن را حفره هیپوفیز می‌نامند که جایگاه غده هیپوفیز است. سطح پایینی. سطح زیرین تنه در تشکیل سقف حفره بینی شرکت می‌نماید. اجزا: سطح پیشین. سطح قدامی تنه از استخوان دارای یک ستیغ عمودی تحت عنوان ستیغ (crest) پروانه‌ای می‌باشد که با کنار خلفی فوقانی صفحه عمودی استخوان
می‌باشد که با کنار خلفی فوقانی صفحه عمودی استخوان پرویزنی (اتموئید) مفصل می‌شود. در طرفین ستیغ پروانه‌ای (اسفنوئید)، سوراخ‌های پروانه‌ای قرار دارند که سینوس پروانه‌ای را به بن‌بست پروانه‌ای‌پرویزنی Sphenoethmoidal recess مربوط می‌کند. این سوراخ‌ها توسط دو صفحه نازک و خمیده که شاخک پروانه‌ای نامیده می‌شود و به بخش تحتانی قدامی جسم استخوان اتصال دارند پوشیده می‌شود، در خارج سوراخ‌های مذکور، سطح قدامی جسم با توده‌های طرفی اتموئید مفصل می‌شود. سطح پسین. سطح خلفی تنه با کنار قدامی بخش قاعده‌ای استخوان پس‌سری
تنه با کنار قدامی بخش قاعده‌ای استخوان پس‌سری مفصل می‌شود. سطوح کناری. سطوح طرفی محل‌ّ ارتباط بال‌های استخوان به تنه هستند. در بالای محل‌ّ اتصال بال بزرگ به جسم استخوان ناودانی به‌نام ناودان کاروتید carotid sulcus قرار دارد که محل استقرار شریان کاروتید داخلی و سینوس غاری (کاورنوس) می‌باشد. لبه خارجی ناودان مذکور در عقب به‌صورت زائده‌ای استخوانی تحت عنوان زبانه (lingula) دیده می‌شود. سینوس پروانه‌ای. سینوس پروانه‌ای در پشت سینوس پرویزنی و چشم و در مرکز استخوان جمجمه، زیر غدهٔ هیپوفیز قرار دارد. سینوس‌های
جمجمه، زیر غدهٔ هیپوفیز قرار دارد. سینوس‌های پروانه‌ای در سنین بلوغ ظاهر می‌گردند. سینوزیت پروانه‌ای باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشم‌ها می‌شود. بال‌های بزرگ. به بخش تحتانی سطوح طرفی جسم استخوان اتّصال دارد و در تشکیل بخش وسیعی از حفره مغزی میانی شرکت می‌نماید. برای هریک از بال‌های بزرگ سه سطح درون‌سری، برون‌سری و کاسه‌چشمی و یک کنار محیطی در نظر می‌گیرند. سطح درون‌سری مقعر بوده و در محل‌ّ اتّصال به جسم از جلو به عقب دارای سه سوراخ می‌باشد: پیشین‌ترین (قدامی‌ترین) سوراخ گِرد rotundum foramen سوراخ گرد
سوراخ گِرد rotundum foramen سوراخ گرد بزرگ می‌باشد که از آن عصب بَرواره‌ای (ماگزیلاری) می‌گذرد در عقب و خارج آن سوراخ بیضی ovale foramen قرار دارد که گدرگاه عصب زیرواره‌ای (مندیبولار) و عصب خاره‌ای کوچک می‌باشد. در پاره‌ای موارد در طرف داخل‌سوراخ بیضی سوراخ کوچکی وجود دارد که محل‌ّ عبور عصب خاره‌ای کوچک می‌باشد. همچنین در بعضی موارد در طرف داخل سوراخ بیضی سوراخ دیگری جهت عبور یک ورید خروجی از سینوس غاری می‌باشد. در عقب سوراخ بیضی، سوراخ دیگری تحت عنوان سوراخ خاری spinosum foramen وجود دارد که محل‌ّ عبور
خاری spinosum foramen وجود دارد که محل‌ّ عبور سرخرگ شامه‌ای میانی (مننژیا مدیا) می‌باشد. سطح برون‌سری (یا خارجی) از بالا به پایین محدّب بوده و به توسط یک ستیغ عرضی برجسته قدامی خلفی تحت عنوان ستیغ فروگیجگاهی (اینفراتمپورال) به دو سطح فرعی گیجگاهی و اینفراتمپورال تقسیم می‌شود. قسمت خلفی، سطح خارجی بال تبدیل به خار پروانه‌ای می‌گردد که به راس آن رباط پروانه‌ای‌زیرواره‌ای (اسفنومندیبلار) می‌چسبد. درحد فاصل بین سطح گیجگاهی و سطح کاسه‌چشمی (اوربیتال) بال بزرگ پروانه‌ای یک کناره مشخص به‌نام margo zygomatic قابل
یک کناره مشخص به‌نام margo zygomatic قابل رؤیت است که محل‌ّ مفصل شدن با استخوان گونه می‌باشد. سطح کاسه‌چشمی که سطح صاف و چهارگوش می‌باشد که بخش خلفی جدار خارجی کاسه چشم را تشکیل می‌دهد، کنار فوقانی آن با استخوان پیشانی و کنار خارجی آن که همان margo zygomatic می‌باشد با استخوان گونه مفصل می‌شود. کنار داخلی آن به همراه کنار خلفی بال کوچک پروانه‌ای (اسفنوئید) شکاف کاسه‌چشمی بالایی superior orbital fissure را تشکیل می‌دهد و کنار تحتانی در تشکیل شکاف کاسه‌چشمی پایینی Inferior orbital fissure شرکت می‌نماید.
پایینی Inferior orbital fissure شرکت می‌نماید. کناره محیطی استخوان از طرف خارج و جلو با استخوان پیشانی و در عقب با بخش صدفی استخوان گیجگاهی (تمپورال) مَفصل می‌شود. در حد خلفی کناره خارجی بال بزرگ، زائده نوک‌تیزی به نام خار پروانه‌ای وجود دارد. بخشی از کناره محیطی که در حد فاصل بین خار پروانه‌ای و جسم پروانه‌ای قرار دارد به دو بخش تقسیم می‌شود. نیمه داخلی این کنار به همراه کنار قدامی خاره‌ای (پتروز) ایجاد سوراخ اشکی foramen lacerum را می‌نماید که گدرگاه سرخرگ کاروتید داخلی می‌باشد ولی نیمه خارجی آن با کنار
کاروتید داخلی می‌باشد ولی نیمه خارجی آن با کنار قدامی پتروز از استخوان گیجگاهی مفصل می‌شود بین این دو استخوان در سطح تحتانی جمجمه شیاری به‌نام ناودان لوله‌ای sulcus tubae ایجاد می‌شود که محل‌ّ استقرار بخش غضروفی شیپور استاش می‌باشد. بخش داخلی کناره محیطی بال بزرگ در جلو آزاد بوده و حد پایینی شکاف کاسه‌چشمی بالایی را ایجاد می‌نماید و در عقب به جسم استخوان پروانه‌ای اتّصال دارد. بال‌های کوچک. به شکل دو صفحه مثلثی شکل می‌باشند که به بخش قدامی فوقانی جسم استخوان‌اتصال دارد. کنار قدامی بال کوچک مضرس بوده و با
دارد. کنار قدامی بال کوچک مضرس بوده و با صفحه کاسه چشمی از استخوان پیشانی‌مفصل می‌شود. کنار خلفی صاف بوده و آزاد می‌باشد. انتهای داخلی کنار خلفی در هر طرف‌زایده‌ای را تحت عنوان زائده بالینی پیشین (کلینوئید قدامی) را می‌سازد که‌محل‌ّ اتّصال چادرینه مخچه می‌باشد. در محل‌ّ اتّصال بال کوچک به جسم استخوان مجرایی تحت عنوان مجرای بینایی optic canal ایجاد می‌شود که از آن عصب بینایی و سرخرگ بینایی (افتالمیک) می‌گذرد. سطح فوقانی بال کوچک صاف بوده و در تشکیل بخش خلفی حفره مغزی قدامی شرکت می‌نماید. سطح تحتانی بال کوچک
مغزی قدامی شرکت می‌نماید. سطح تحتانی بال کوچک در تشکیل بخش خلفی سقف کاسه چشم شرکت می‌نماید. زائده‌های بالی. زائده‌های بالی (رجلی یا تریگوئید Pterygoid) در هر طرف یک عدد بوده و از محل‌ّ اتّصال بال بزرگ به تنه از سطح‌تحتانی تنه اسفنوئید به‌طور عمود پایین می‌آید. هریک از زواید تریگوئید از دو صفحه خارجی و داخلی تشکیل می‌شود که در بالا و جلو به هم چسبیده می‌باشند و بین آنها حفره‌ای‌تحت عنوان حفره بالی pterygoid fossa ایجاد می‌شود ولی در پایین بین دو صفحه مذکور شکاف (fissure) بالی ایجاد می‌شود که محل‌ّ استقرار
شکاف (fissure) بالی ایجاد می‌شود که محل‌ّ استقرار زایده هرمی‌استخوان کام می‌باشد. در بالای حفره تریگوئید و در نتیجه دو شاخه شدن بخش فوقانی کنار خلفی صفحه داخلی، حفره کم عمقی تحت عنوان حفره ناوی scaphoid fossa شکل می‌گیرد که پیوندگاه ماهیچه کشنده نرم‌کام (عضله تنسور ولی پالاتینی) می‌باشد. همچنین صفحه داخلی در بالا به صورت یک تیغه نازک تا سطح تحتانی جسم استخوان پروانه‌ای (اسفنوئید) امتداد می‌یابد و ایجاد زائده مهبلی vaginal process را می‌نمایند که در جلو با زایده اسفنوئیدال استخوان کام و در داخل با بال
با زایده اسفنوئیدال استخوان کام و در داخل با بال استخوان خیش مفصل می‌شود و مجرای پالاتو واژینال را ایجاد می‌نماید. انتهای پایینی بال داخلی به‌صورت یک زائده قلاب مانند تحت عنوان قلابچه (hamulus) بالی درمی‌آید و به آن رباط پتریگومندیبولار اتّصال دارد. علاوه بر این در سطح قدامی ریشه زوائد بالی (تریگوئید) یک کانال قدامی خلفی به‌نام مجرای بالی قرار دارد که از آن عصب کانال تریگوئید (یا عصب ویدین) عبور می‌نماید. استخوانی شدن. جسم استخوان اسفنوئید در طی ماه‌های هفتم یا هشتم زندگی داخل رحمی شامل دو بخش قدامی و خلفی
یا هشتم زندگی داخل رحمی شامل دو بخش قدامی و خلفی می‌باشد. بخش قدامی در جلوی برجستگی زین قرار دارد و بال‌های کوچک به آن اتّصال دارد. بخش خلفی جسم، شامل زین ترکی و برجستگی زین می‌باشد که به‌آن بالهای بزرگ و زائده‌های بالی اتّصال دارند. بخش قدامی استخوان به توسط شش‌مرکز و بخش خلفی آن از طریق هشت مرکز استخوانی می‌شوند و اتصال آن‌ها در طی حدود ماه هشتم زندگی داخل رحمی انجام می‌شود. در زمان تولد استخوان پروانه‌ای از سه قسمت تشکیل می‌شود. بخش مرکزی شامل جسم و بال‌های کوچک باشد و بخش‌های طرفی در هر طرف از بال‌های
کوچک باشد و بخش‌های طرفی در هر طرف از بال‌های بزرگ و زوائد بالی تشکیل می‌شود. اتّصال بال‌های استخوان پروانه‌ای با جسم استخوان در طی‌ّ سال اوّل زندگی بعد از تولّد انجام می‌شود. سینوس پروانه‌ای پیش از تولد رشد زیادی ندارد ولی بعد از تولد در هنگام بلوغ به اندازه کامل و طبیعی خود می‌رسد. در سنین قبل از بلوغ اتصال دو استخوان پروانه‌ای و پس‌سری به توسط یک غضروف شفاف انجام می‌شود. این غضروف بعد از بلوغ استخوانی شده و در حدود ۲۵سالگی دو استخوان پروانه‌ای و پس‌سری به هم جوش می‌خورند. جستارهای وابسته. سینوس
پس‌سری به هم جوش می‌خورند. جستارهای وابسته. سینوس پروانه‌ای
ایستگاه متروی دکتر شریعتی، یکی از ایستگاه‌های خط یک مترو تهران است. این ایستگاه در محدوده خیابان شریعتی، بالاتر از بلوار میرداماد واقع شده‌است. خطوط اتوبوسرانی. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل می‌باشد:
ایستگاه قلهک متروی تهران، یکی از ایستگاه‌های خط یک مترو تهران است که در ۱۹ بهمن ۸۸ افتتاح شد. این ایستگاه در خیابان دکترشریعتی، بالاتر از دو راهی قلهک، نرسیده به خیابان شهید کلاهدوز جنب شمال خیابان شهید کدوئی (نوبهار) واقع شده است و ورودی دوم در شرق خیابان دکتر شریعتی قرار دارد. مشخصات. ایستگاه قلهک در خط ۱، در محله قلهک و در خیابان دکتر شریعتی واقع شده است؛ مساحت این ایستگاه ۴ هزار و ۵۰۰ مترمربع است و در عمق ۱۶ متری از سطح زمین قرار دارد. ایستگاه قلهک هم‌اکنون دارای ۲ ورودی است؛ همچنین این ایستگاه مجهز به
دارای ۲ ورودی است؛ همچنین این ایستگاه مجهز به ۸ دستگاه پله‌برقی، ۲ آسانسور فعال، ۵ گیت ورودی و ۴ گیت خروجی است و روزانه به‌طور متوسط پذیرای حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ مسافر است. امکانات. از امکانات این ایستگاه می‌توان پله برقی، آسانسور، آب سردکن ، نمازخانه، دفتر اشیاء گم شده و پایانه تاکسیرانی را نام برد. پیشینه. قبل از ساخت ایستگاه مترو قلهک، مکان ایستگاه پارک کودک قلهک بود که در ۱۳ مرداد ۱۳۴۴ در کنار کتابخانه شماره ۷ در قلهک توسط شهردار وقت تهران تقی سرلک افتتاح شده بود که پس از تعیین این محل به عنوان ایستگاه به
بود که پس از تعیین این محل به عنوان ایستگاه به کلی تخریب و ایستگاه مترو بنا شد. خطوط اتوبوسرانی. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل می‌باشد:
ایستگاه متروی قیطریه تهران در خط ۱ متروی تهران است. این ایستگاه در خیابان شریعتی (تهران) ، روبه‌روی پل رومی است. مساحت فضای سرپوشیده این ایستگاه بیش از ۳۵۳۱ متر مربع و فضای باز آن بالغ بر ۷۸۷ متر مربع است. این ایستگاه در خط ۱ متروی تهران بین دو ایستگاه متروی تجریش در شمال و ایستگاه متروی شهید صدر در جنوب قرار گرفته است. موقعیت این ایستگاه در شهرستان شمیران (منطقه یک تهران) واقع در شمال شرقی تهران است. همسایگی. این ایستگاه در همسایگی خیابان‌های صبا (منتهی به خیابان قیطریه)، شریعتی و محله‌های الهیه، قیطریه،
خیابان قیطریه)، شریعتی و محله‌های الهیه، قیطریه، فرشته و پل رومی قرار دارد. دسترسی. این ایستگاه با توجه به موقعیت جغرافیایی که دارد به محله‌های زیادی دسترسی دارد از جمله: مراکز دیپلماتیک اطراف. با توجه به موقعیت نزدیک این ایستگاه به بسیاری از سفارتخانه ها یکی از مواردی که مسافران را به استفاده از این ایستگاه مترو ترغیب می‌کند استفاده از مکان های دیپلماتیک است. بانک های اطراف. نزدیکترین بانک ها به مترو به شرح زیر است: امکانات. از امکانات این ایستگاه می‌توان به پله برقی، دفتر اشیاء گم شده، پلیس مترو و پایانه
پله برقی، دفتر اشیاء گم شده، پلیس مترو و پایانه تاکسیرانی اشاره کرد. و همچنین دفتر ایرانسل در این مترو دایر است. در این مترو سه دستگاه ATM وجود دارد. ورودی های ایستگاه. این ایستگاه دارای دو ورودی شمالی و جنوبی می باشد ورودی شمالی که در مجاور بلوار صبا و خیابان شریعتی قرار دارد و به پایانه اتوبوس و تاکسیرانی راه دارد. ورودی جنوبی هم رو به روی پل رومی قرار دارد و برای خروج پله های کمتری دارد و در رو به روی آن فضای کافی برای پارک کردن دوچرخه و موتورسیکلت وجود دارد. پایانه های تاکسیرانی. خطوط تاکسی مترو (به
دارد. پایانه های تاکسیرانی. خطوط تاکسی مترو (به همراه مسیر حرکت آنها) به شرح زیر است. خطوط اتوبوسرانی. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل است:
ایستگاه مترو فرهنگسرا، یکی از ایستگاه‌ها خط ۲ مترو تهران و آخرین ایستگاه این خط تا به امروز است. این ایستگاه در محدوده محله جوادیه تهران پارس، بلوار جشنواره، روبه‌رو فرهنگسرا اشراق می‌باشد. مساحت فضا سرپوشیده این ایستگاه بالغ بر ۶۱۵۵ متر مربع است. خطوط اتوبوسرانی. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل می‌باشد: