payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۲، ۱۹۳۴، ۱۹۳۶ و ۱۹۳۸ در مسابقات کاتالونیا، بارسلونا هیچ موفقیتی در سطح ملی (بجز عنوان بحث‌برانگیز ۱۹۳۷) به دست نیاورده بود. یک ماه پس از شروع جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، برخی از بازیکنان بارسلونا و اتلتیک بیلبائو داوطلب خدمت سربازی در جمع افرادی شدند که در مقابل شورشیان نظامی می‌جنگیدند. در ۶ اکتبر همین سال جوزپ سانیول مدیر باشگاه و از اعضای حامی حزب سیاسی استقلال طلب، توسط سربازان فالانژ در نزدیکی گواداراما به قتل رسید. در تابستان ۱۹۳۷، تیم به اردوی مکزیک و ایالات متحده رفت. این اردو
تیم به اردوی مکزیک و ایالات متحده رفت. این اردو اگرچه به لحاظ مالی باشگاه را در امان نگه می‌داشت، اما نیمی از تیم به دنبال پناهندگی در کشورهای فرانسه و مکزیک بودند. در ۱۶ مارس ۱۹۳۸، بارسلونا مورد بمباران هوایی قرار گرفت که به کشته شدن ۳۰۰۰ تن انجامید و دفتر باشگاه نیز از این بمباران در امان نماند. کاتالونیا چند ماه بعد به تصرف درآمد. باشگاه به نماد نافرمانی کاتالانیسم تبدیل شد و در پی‌محدودیت‌های ایجاد شده اعضای آن به ۳٬۴۸۶ نفر کاهش یافت. پس از جنگ داخلی، پرچم کاتالونیا ممنوع اعلام شد و تیم‌ها از استفاده
پرچم کاتالونیا ممنوع اعلام شد و تیم‌ها از استفاده از نام‌های غیراسپانیایی نیز منبع شدند. این اقدام باشگاه را مجبور به تغییر نام به و حذف پرچم کاتالونیا از لباس تیم کرد. در ۱۹۴۳، بارسلونا در نیمه نهایی مسابقات کوپا دل جنرالیسمه به مصاف رئال مادرید رفت. دیدار رفت دو تیم در لس کورتس با نتیجه ۳–۰ به نفع بارسلونا پایان یافت. پیش از بازی برگشت، اعضای تیم بارسلونا با رئیس امنیت دولت فرانسیسکو فرانکو دیدار داشتند و او به آن‌ها "یادآوری" کرد که تنها به علت سخاوتمندی رژیم آن‌ها امکان بازی کردن را دارند. در بازی
رژیم آن‌ها امکان بازی کردن را دارند. در بازی برگشت رئال مادرید با نتیجه ۱۱–۱ بارسلونا را شکست داد. علی‌رغم فشارهای سیاسی آن زمان، بارسلونا در ده ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ توانست موفقیت‌های قابل توجهی را کسب کند. بارسا با مربیگری جوزپ سامیتیر و بازیکنانی چون سزار، آنتونی رامالتس و خوان ولاسکو در سال ۱۹۲۹ توانست برای اولین بار قهرمان لا لیگا شود. این عنوان را توانست در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ نیز به دست آورد. همچنین در سال ۱۹۴۹ توانست برای اولین بار کوپا لاتین را فتح کند. در ژوئن ۱۹۵۰ باشگاه قرار دادی با لادیسلائو کوبالا بست،
۱۹۵۰ باشگاه قرار دادی با لادیسلائو کوبالا بست، او یکی از افراد تأثیرگذار در بارسلونا بود. در یکشنبه بارانی سال ۱۹۵۱، انبوهی از جمعیت پس از پیروزی ۲–۱ در برابر سانتاندر، ورزشگاه لس کورتس را بدون استفاده از تراموا ترک کردند که شگفتی مسئولین حکومتی را برانگیخت. در آن زمان در بارسلون کارکنان تراموا اعتصاب کرده بودند و این حمایت از جانب طرفداران بارسلون از حرکت آنان صورت گرفت. رویدادهایی از این قبیل چهره‌ای متفاوت از باشگاه یا تعلق آن به فراتر از کاتالونیا را نشان می‌داد. برخی اسپانیایی‌های تندرو باشگاه را
نشان می‌داد. برخی اسپانیایی‌های تندرو باشگاه را مدافع حقوق بشر و آزادی می‌دانستند. بارسلونا توانست با مربیگری فردیناند دائوییک و بازی لادیسلائو کوبالا در سال ۱۹۵۲ پنج عنوان قهرمانی مختلف شامل لا لیگا، کوپا دل جنرالیسمه (یا همان کوپا دل ری)، کوپا لاتین و کوپا اوا دوارته و کوپا مارتینی روسی را بالای سر ببرد. همچنین در ۱۹۵۳ نیز توانست مجدداً لا لیگا و کوپا دل جنرالیسمه را فتح کند. باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۷۸–۱۹۵۷). بارسلونا با مربیگری هلنیو هررا و لوییز سوارز جوان (بازیکن سال فوتبال اروپا در ۱۹۶۰) و دو
سوارز جوان (بازیکن سال فوتبال اروپا در ۱۹۶۰) و دو بازیکن مجارستانی به توصیه کوبالا با نام‌های ساندور کوچیس و زولتان زیبور توانست دو عنوان ملی دیگر در سال ۱۹۵۹ و لا لیگا و جام بین شهری را در ۱۹۶۰ کسب کند. در ۱۹۶۱ بارسلونا اولین باشگاهی بود که توانست رئال مادرید را در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا شکست دهد، اما در فینال با نتیجه ۳–۲ مغلوب بنفیکا شد. کار ساخت ورزشگاه نیوکمپ در سال ۱۹۵۷ به پایان رسید و این بدین معنا بود که باشگاه مقداری پول برای خرید بازیکنان جدید داشت. دهه ۱۹۶۰ موفقیت‌های کمتری برای باشگاه به
داشت. دهه ۱۹۶۰ موفقیت‌های کمتری برای باشگاه به همراه داشت و لا لیگا کاملاً در دست رئال مادرید بود. از جنبه‌های مثبت دهه شصت می‌توان به ظهور بازیکنانی چون جوزپ فوسته و کارلس رکساچ و پیروزی باشگاه در کوپا دل جنرالیسمه در ۱۹۶۳ و جام بین شهری در ۱۹۶۶ اشاره کرد. همچنین بارسلونا توانست رئال مادرید را در فینال کوپا دل جنرالیسمه در ورزشگاه برنابئو در حالی که فرانکو بازی را تماشا می‌کرد، شکست دهد و بخشی از اقتدار سابق خود را به نمایش بگذارد. با پایان یافتن دوره دیکتاتوری فرانکو در ۱۹۷۴، نام باشگاه به نام اصلیش
دیکتاتوری فرانکو در ۱۹۷۴، نام باشگاه به نام اصلیش تغییر کرد، طراحی تاج آن به شکل اولیه‌اش برگردانده شد و دوباره حروف اصلیش را به دست آورد. فصل ۱۹۷۳–۱۹۷۴ شاهد حضور یوهان کرایف بود که برای ثبت یک رکورد جهانی به مبلغ ۹۲۰ هزار پوند از آژاکس خریداری شد. یوهان کرایف در مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌های اروپا گفت: «من بارسلونا را به رئال مادرید ترجیح دادم زیرا نمی‌توانم برای تیمی بازی کنم که با فرانکو ارتباط دارد.» و این مصاحبه خیلی سریع او را به چهره محبوب هواداران بارسا تبدیل کرد و زمانی که وی نام فرزندش را
بارسا تبدیل کرد و زمانی که وی نام فرزندش را یوردی، یک نام محلی کاتالانی گذاشت، بر میزان این محبوبیت افزوده شد. یوهان کرایف به همراه بازیکنان خوب دیگری چون خوان مانوئل آسنسی، کارلس رکساچ و هوگو سوتیل به باشگاه کمک کردند تا بتواند بعد از دهه ۱۹۶۰ با شکست ۵–۰ رئال مادرید در سال ۱۹۷۴ قهرمان لالیگا شود. یوهان کرایف در ۱۹۷۳ در اولین دوره حضورش در بارسا به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا برای بار دوم انتخاب شد، او در سال ۱۹۷۱، زمانی که برای آژاکس بازی می‌کرد توانسته بود این عنوان برای اولین بار کسب کند، همچنین برای
بود این عنوان برای اولین بار کسب کند، همچنین برای بار سوم در سال ۱۹۷۴ درحالی که همچنان برای بارسلونا بازی می‌کرد مجدداً این عنوان را تصاحب کرد. نونیز و ثبات در مدیریت (۲۰۰۰–۱۹۷۸). در سال ۱۹۷۸ جوزپ لوییس نونیز در انتخاباتی توسط اعضای باشگاه به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. این تصمیم بسیار نزدیک و متصل به گذار اسپانیا در مسیر دموکراسی و پایان یافتن دیکتاتوری فرانکو در سال ۱۹۷۴ بود. هدف اصلی نونیز ارتقا دادن بارسا به سطح یک باشگاه جهانی از طریق ثبات بخشیدن به آن در زمین و خارج از آن بود. وی به توصیه کرایف،
آن در زمین و خارج از آن بود. وی به توصیه کرایف، آکادمی جوانان بارسلونا، لا ماسیا را در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۹ تأسیس کرد. دوره ریاست او ۲۲ سال به طول انجامید و بر بارسلونا تأثیر بسازایی گذاشت. از زمان نونیز سیاست‌های سختگیرانه‌ای برای دستمزد و نظم و انضباط به جا مانده است. در ۱۶ مه ۱۹۷۹ بارسلونا با شکست ۴–۳ فورتونا دوسلدورف در مقابل بیش از ۳۰٬۰۰۰ طرفدار بارسلونایی که برای دیدن بازی به بازل سوئیس آمده بودند، توانست برای اولین بار جام در جام اروپا فتح کند. در ۱۹۸۲ مارادونا با قراردادی به مبلغ ۵ میلیون پوند از بوکا
با قراردادی به مبلغ ۵ میلیون پوند از بوکا جونیورز خریده شد و دهمین رکورد جهان از حیث مبلغ قرار داد رقم خورد. در پایان فصل ۱۹۸۳–۱۹۸۲ بارسلونا توانست با مربیگری منوتی، رئال مادرید را شکست دهد و قهرمان کوپا دل ری شود. حضور مارادونا در بارسا دیری نپایید و او بارسلونا را برای پیوستن به ناپولی ترک کرد. در آغاز فصل ۱۹۸۵–۱۹۸۴ تری وینابلز به عنوان مربی انتخاب شد و توانست لا لیگا را با هافبک برجستهٔ آلمانی، برند شوستر فتح کند. در فصل بعدی او تیم را به مرحله فینال جام باشگاه‌های اروپا برد که در ضربات پنالتی بارسا
جام باشگاه‌های اروپا برد که در ضربات پنالتی بارسا مغلوب استوا بخارست شد و عنوان نایب قهرمانی را کسب کرد. پس از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ باشگاه گری لینکر آقای گل آن رقابت‌ها را از باشگاه اورتون خرید و با دروازه‌بان آندونی زوبیزارتا قرار دادی طولانی بست. اما تیم در حالی که شوستر در محرومیت به سر می‌برد نتوانست موفقیت‌های زیادی کسب کند. وینابلز در آغاز فصل ۱۹۸۸–۱۹۸۷ از بارسا اخراج و لوییس آراگونز جانشین او شد. تمرد بازیکنان از نونیز در رویدادی که به هسپریا موتینی شهرت دارد در همین فصل رخ داد و این فصل با پیروزی
شهرت دارد در همین فصل رخ داد و این فصل با پیروزی ۱–۰ در مقابل رئال سوسیداد در فینال کوپا دل ری به پایان رسید. در سال ۱۹۸۸ کرایف به عنوان سرمربی به باشگاه بازگشت و به زبان ساده‌تر یک تیم رؤیایی جمع کرد. در حالی که باشگاه با ستاره‌های بین‌المللی چون روماریو، رونالد کومان، میشل لادروپ و هریستو استویچکوف قرار داد داشت، او ترکیبی از بازیکنان اسپانیایی چون خوزه ماری باکرو، جوزپ گواردیولا و تکسیکی بگیریستین را به زمین می‌برد. بارسا زیر نظر یوهان کرایف توانست چهار عنوان قهرمانی لالیگا را بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴
عنوان قهرمانی لالیگا را بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ پی در پی کسب کند. در رقابت‌های اروپایی نیز با شکست سمپدوریا در فینال جام در جام اروپا ۱۹۸۹ و لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۲ هر دو عنوان قهرمانی را به دست آورد. همچنین بارسا کوپا دل ری در سال ۱۹۹۰، سوپر جام اروپا در سال ۱۹۹۲ و سه سوپر جام اسپانیا را نیز ازآن خود کرد. یوهان کرایف با ۱۱ عنوان قهرمانی، موفق‌ترین مربی باشگاه تا به امروز بوده و با ۸ سال مربیگری پی در پی بیشترین مدت باقی‌ماندن در سمت مربیگری باشگاه را داراست. بخت یوهان کرایف در فینال دو فصل آخر مربیگریش
بخت یوهان کرایف در فینال دو فصل آخر مربیگریش برگشت و کسب نتایج ضعیف اسباب اخراج او توسط نونیز را فراهم کرد. بابی رابسون جایگزین کرایف شد و تنها در فصل ۱۹۹۷–۱۹۹۶ در این سمت باقی‌ماند. او رونالدو را از پی‌اس‌وی خرید و توانست سه جام کوپا دل ری، سوپر جام اسپانیا و جام در جام اروپا را برای باشگاه به ارمغان آورد. حضور رابسون تنها یک راه حل کوتاه مدت بود تا لوئیس فن خال بتواند به باشگاه بپیوندد. رونالدو نیز چون مارادونا برای مدت کوتاهی در باشگاه ماند و سپس به اینتر میلان پیوست. به هرشکل ستارگان تازه‌ای چون لوییس
میلان پیوست. به هرشکل ستارگان تازه‌ای چون لوییس فیگو، پاتریک کلایورت، لوئیس انریکه و ریوالدو در باشگاه ظاهر شدند و بارسا هر دو جام کوپا دل ری و لا لیگا را در سال ۱۹۹۸ بالای سر برد. در ۱۹۹۹ ریوالدو به عنوان چهارمین بازیکن بارسلونا توانست عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال اروپا را کسب کند. علی‌رغم تمام این موفقیت‌ها داخلی، عدم پیروزی بارسا در فینال لا لیگا ۲۰۰۰ که سبب قهرمانی رئال مادرید شد، استعفای نونیز و فن خال را در پی داشت. رفتن نونیز و آمدن لاپورتا (۲۰۱۰–۲۰۰۰). رفتن نونیز و فن خال از باشگاه قابل مقایسه با
رفتن نونیز و فن خال از باشگاه قابل مقایسه با پیوستن لوییس فیگو به رئال مادرید نبود، فیگو نه تنها کاپیتان دوم تیم بلکه به عنوان قهرمانی قابل ستایش نزد هواداران بارسا شناخته می‌شد، تاجایی که بسیاری از کاتالونیایی‌ها او را از خودشان می‌دانستند. هواداران بارسا که از تصمیم پیوستن فیگو به رقیب دیرینه خود بسیار ناراحت بودند، این ناراحتی را با استقبال خشم‌آلود خود از حضور فیگو در نیوکمپ نشان می‌دادند، حتی در اولین حضور او در نیوکمپ به سمتش یک‌کله خوک و شیشه پر ویسکی پرتاب کردند. در سال ۲۰۰۰ خوان گسپارت جایگزین
پرتاب کردند. در سال ۲۰۰۰ خوان گسپارت جایگزین نونیز شد و به مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. در این مدت باشگاه شاهد رفت‌وآمد مربیان بود. در نهایت فن خال برای بار دوم به باشگاه بازگشت ولی از آنجایی که نتیجه مثبتی حاصل نشد، فن خال و گسپارت هر دو استعفا دادند. پس از دوران ناموفق گسپارت، باشگاه با ترکیبی از مسئولین جوان به اوج بازگشت. خوان لاپورتا جایگزین گسپارت شد و فرانک ریکارد بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند به عنوان مربی بارسا انتخاب شد. تأثیر بازیکنان بین‌المللی و ترکیب آن‌ها با بازیکنان اسپانیایی تیم را
و ترکیب آن‌ها با بازیکنان اسپانیایی تیم را به سمت کسب موفقیت مجدد سوق داد. بارسا توانست در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۴ لا لیگا و سوپر جام اسپانیا را فتح کند و قرار دادی با رونالدینیو، بازیکن سال فوتبال جهان ۲۰۰۶ ببندد. در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ بارسا مجدداً قهرمان لا لیگا و سوپر جام اسپانیا شد. در فینال لیگ قهرمانان بارسلونا در مقابل آرسنال قرار گرفت، درحالی که آرسنال تا پیش از ۱۵ دقیقه پایان بازی با ۱۰ بازیکن پیروز میدان بود، بارسا توانست نتیجه بازی را ۲–۱ به نفع خود تغییر دهد و جام را بعد از ۱۴ سال بالای سر بگیرد. در همان سال
جام را بعد از ۱۴ سال بالای سر بگیرد. در همان سال بارسلونا در جام باشگاه‌های جهان نیز شرکت کرد و در فینال با گل دقیقه ۸۲ حریف برزیلی خود، مغلوب اینترناسیونال شد. اگرچه بارسلونا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ را با قدرت شروع کرد، اما در پایان بدون کسب هیچ عنوانی فصل را به پایان رساند. بعدها اردوی پیش از فصل در ایالات متحده که منجر به مصدومیت ساموئل اتوئو و لیونل مسی شد، به عنوان دلیل عدم موفقیت باشگاه اعلام شد. در لا لیگا که بارسا در بیشتر فصل‌ها در جایگاه اول قرار داشت، در سال جدید بی‌ثباتی باشگاه فرصتی برای پیشی گرفتن رئال
جدید بی‌ثباتی باشگاه فرصتی برای پیشی گرفتن رئال مادرید و قهرمانی آنان شد. فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ برخلاف سال‌های گذشته موفقیتی برای باشگاه به همراه نداشت و در پی آن جوزپ گواردیولا مربی بارسلونا بی در پایان فصل جایگزین ریکارد شد. بارسا در فینال کوپا دل ری ۲۰۰۹ با شکست ۴–۱ اتلتیک بیلبائو برای ۲۵امین بار قهرمان این رقابت‌ها شد. سه روز پس از آن شکست رئال مادرید در رقابت‌های لالیگا جام را برای بارسلونا در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ به ارمغان آورد. بارسا در حالی فصل را به پایان رساند که در ورزشگاه المپیک رم، منچستر یونایتد فاتح سال
که در ورزشگاه المپیک رم، منچستر یونایتد فاتح سال قبل جام باشگاه‌ها را با نتیجه ۲–۰ شکست داد و سومین عنوان قهرمانی جام باشگاه‌ها را فتح کرد. در نتیجه برای اولین بار در اسپانیا اولین سه‌گانه را به دست آورد. بارسا با شکست مجدد اتلتیک بیلبائو در فینال سوپر جام اسپانیا ۲۰۰۹ و پیروزی در مقابل شاختار دونتسک در فینال سوپر جام اروپا ۲۰۰۹ دو جام دیگر را نیز بالای سر برد. در دسامبر ۲۰۰۹، بارسا جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹ را نیز فتح کرد و اولین تیم تاریخ فوتبال شد که شش‌گانه جام‌ها را توانست کسب کند. همچنین بارسلونا با
جام‌ها را توانست کسب کند. همچنین بارسلونا با فتح لالیگا با ۹۰ امتیاز و فتح سوپر جام برای ۹امین بار توانست دو رکورد تازه در فوتبال اسپانیا به ثبت برساند. دوران راسل (۲۰۱۰–۲۰۱۴). فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱. در ۱۳ ژوئن، راسل با کسب بیش از ۶۰ درصد آرای اعضای باشگاه به‌عنوان رئیس بارسلونا انتخاب شد. بارسلونا فصل را با بازی سنتی افتتاحیه، یعنی سوپرکاپ اسپانیا، در برابر سویا آغاز کرد. در دیدار رفت که در ورزشگاه رامون سانچز پیسخوان برگزار شد، بارسلونا ۳–۱ شکست خورد. اما در دیدار برگشت در نیوکمپ، تیم با نتیجه ۴–۰ پیروز شد و
برگشت در نیوکمپ، تیم با نتیجه ۴–۰ پیروز شد و بدین ترتیب، با مجموع ۵–۳ سوپرکاپ را از آن خود کرد. در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱، بارسلونا شروع کندی در لیگ داشت. اگرچه در اولین بازی فصل مقابل رسینگ سانتاندر با نتیجه ۳–۰ پیروز شد، اما در نیوکمپ با نتیجه ۲–۰ برابر تیم تازه‌صعودکرده هرکولس شکست خورد. با این حال، بارسا بهبود یافت و به یک پیروزی خیره‌کننده ۵–۰ مقابل رئال مادرید در خانه دست یافت. در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادرید در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، لیونل مسی دو گل به ثمر رساند تا بارسلونا با نتیجه ۲–۰
مسی دو گل به ثمر رساند تا بارسلونا با نتیجه ۲–۰ پیروز شود. دیدار برگشت در خانه با تساوی ۱–۱ به پایان رسید و بارسلونا به فینال راه یافت تا با منچستریونایتد روبه‌رو شود. در فینال کوپا دل ری که در ورزشگاه مستایا مقابل رئال مادرید برگزار شد، کریستیانو رونالدو با یک ضربه سر در دقیقه ۱۰۰، قهرمانی کوپا را برای رئال مادرید رقم زد و این بازی ۱–۰ به سود مادرید تمام شد. اما بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا با نتیجه ۳–۱ و با گل‌های پدرو، مسی و دیوید ویا، منچستریونایتد را شکست داد و برای چهارمین بار در تاریخ
را شکست داد و برای چهارمین بار در تاریخ باشگاه، قهرمان لیگ قهرمانان شد. بارسلونا همچنین با کسب ۹۶ امتیاز در مقابل ۹۲ امتیاز رئال مادرید، برای سومین بار متوالی قهرمان لالیگا شد و فصل بسیار موفقی را به پایان رساند. فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲. فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ با سوپرکاپ اسپانیا آغاز شد؛ این بار در برابر قهرمان وقت کوپا دل ری، رئال مادرید. در مادرید، بارسلونا به تساوی ۲–۲ دست یافت، ولی با پیروزی ۳–۲ در نیوکمپ، سوپرکاپ را به‌دست‌آورد. اولین بازی بارسا در لالیگا در نیوکمپ مقابل ویارئال برگزار شد؛ کاتالان‌ها به راحتی با نتیجه
ویارئال برگزار شد؛ کاتالان‌ها به راحتی با نتیجه ۵–۰ پیروز شدند. در اولین ال‌کلاسیکوی فصل در لالیگا، بارسلونا با نتیجه ۳–۱ در مادرید پیروز شد و امتیازات خود را در تعطیلات کریسمس با مادرید برابر کرد. با این وجود، بارسلونا در دیدار بیرون از خانه مقابل اسپانیول که با تساوی ۱–۱ به پایان رسید، دو امتیاز از دست داد و از رقیب دیرینه‌اش، مادرید، عقب ماند. در نیمه‌نهایی کوپا دل ری، در دیدار رفت مقابل رئال مادرید، تیم بلوغرانا در مادرید با نتیجه ۲–۱ پیروز شد. سپس، با تساوی ۲–۲ در نیوکمپ، از مجموع نتایج بهره برد و به
تساوی ۲–۲ در نیوکمپ، از مجموع نتایج بهره برد و به مرحله نهایی صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، مدافع عنوان قهرمانی، بایر لورکوزن را با نتیجه ۳–۱ در آلمان شکست داد و با نتیجه ۷–۱ در نیوکمپ، او را درهم کوبید. مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل آ.ث. میلان برای تیم کاتالان آهسته آغاز شد؛ بازی در میلان با تساوی ۰–۰ به پایان رسید، اما بارسلونا در نیوکمپ با دو گل لیونل مسی، میلان را با نتیجه ۳–۱ شکست داد. در نیمه‌نهایی مقابل چلسی، بارسلونا در لندن با گل دیدیه دروگبا در دقیقه ۴۵، با نتیجه ۱–۰ شکست
با گل دیدیه دروگبا در دقیقه ۴۵، با نتیجه ۱–۰ شکست خورد. دیدار برگشت در نیوکمپ با تساوی ۲–۲ به پایان رسید و به همین ترتیب بارسلونا از رقابت‌های اروپایی حذف شد. در بازی ماقبل آخر فصل در خانه مقابل رئال مادرید — شاید مهم‌ترین بازی فصل برای تیم کاتالان — بارسا با نتیجه ۲–۱ شکست خورد و گل‌های سامی خدیرا و کریستیانو رونالدو پیروزی را برای مادرید رقم زدند. در تاریخ ۲۷ آوریل، سرمربی پپ گواردیولا در یک کنفرانس مطبوعاتی پراشک در بارسلونا اعلام کرد که در پایان فصل از سمت خود به عنوان سرمربی تیم کناره‌گیری خواهد کرد؛
سمت خود به عنوان سرمربی تیم کناره‌گیری خواهد کرد؛ او دلیل این تصمیم را نیاز به فاصله گرفتن از فوتبال عنوان کرد و تیتو ویلانووا جایگزین او شد. در بازی پایانی فصل بارسلونا، فینال کوپا دل ری مقابل اتلتیک بیلبائو برگزار شد؛ بارسا با نتیجه ۳–۰ (با دو گل پدرو و یک گل مسی) پیروز شد و جام را به‌دست‌آورد. در همان فصل، بارسلونا همچنین سوپرکاپ اروپا ۲۰۱۱ را با نتیجه ۲–۰ مقابل پورتو و جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۱ را با نتیجه ۴–۰ مقابل سانتوس کسب کرد. فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳. بارسلونا فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ را با رقابت در سوپرکاپ آغاز کرد؛
فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ را با رقابت در سوپرکاپ آغاز کرد؛ این بار ال‌کلاسیکو دوباره به چشم می‌خورد. در دیدار رفت در خانه، بارسلونا با نتیجه ۳–۲ و گل‌های مسی، پدرو و ژاوی پیروز شد. در دیدار برگشت، علی‌رغم ضربه ایستگاهی فوق‌العاده مسی از فاصله ۳۵ یاردی، تیم با گل‌های رونالدو و گونزالو هیگواین در نهایت با نتیجه ۲–۱ برابر رقبای دیرینه خود شکست خورد. در لالیگا، بارسلونا با پیروزی ۵–۱ مقابل رئال سوسیداد به صدر جدول صعود کرد. در یکی از پرهیاهوترین بازی‌های فصل، بارسلونا و رئال مادرید به مصاف یکدیگر رفتند؛ آنچه بسیاری بهترین
مادرید به مصاف یکدیگر رفتند؛ آنچه بسیاری بهترین ال‌کلاسیکو در تاریخ اخیر می‌دانند، در نیوکمپ با تساوی ۲–۲ رقم خورد، به‌طوری که مسی و رونالدو هر کدام دو گل برای تیم‌های خود به ثمر رساندند. بارسلونا همچنین دفاع خود از کوپا دل ری را با پیروزی ۳–۰ مقابل آلاوس آغاز کرد. در لیگ قهرمانان اروپا، در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۲، بارسلونا با نتیجه ۲–۱ مقابل سلتیک شکست خورد؛ مسی در دقیقه ۹۰ سومین گل لیگ قهرمانان خود را در این فصل در گلاسگو به ثمر رساند. در نیمه‌نهایی، بارسلونا با مجموع امتیاز ۷–۰ مقابل بایرن مونیخ، قهرمان
با مجموع امتیاز ۷–۰ مقابل بایرن مونیخ، قهرمان نهایی اروپا، مغلوب شد؛ این نتیجه به عنوان بدترین شکست مجموع تاریخ رقابت‌های اروپایی این باشگاه محسوب می‌شود.
بن گوردون (زاده ۲ مارس ۱۹۹۱ - برادفورد) بازیکن فوتبال اهل انگلستان و تیم ملی فوتبال جوانان انگلستان است .
رایس تیلور (زاده ۷ آوریل ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل ولز و تیم‌های ملی فوتبال ولز است. تیلور سابقه عضویت در باشگاه فوتبال چلسی را دارد.
کلوچه و مسقطی یکی از شیرینی‌های معروف ایرانی است که از سوغات‌های شیراز محسوب می‌شود. در شهر شیراز مسقطی را با کلوچه می‌خورند تا لذت خوردن آن دو برابر شود. کلوچه انواع مختلفی دارد که از ایران گرفته تا جوامع مختلف جوامع دور از وطن از جمله در اروپای شرقی، و آمریکای شمالی انواع کلوچه را درست می‌کنند. کلوچه شیرازی نوع خاصی از کلوچه است که با آرد برنج و آرد و روغن درست می‌شود. برای تهیه مسقطی شیرازی از نشاسته، گلاب، هل، شکر، زعفران، روغن مایع، پودر پسته، آب استفاده می‌شود. در فرهنگ دهخدا آمده است که حلوای مسقطی
می‌شود. در فرهنگ دهخدا آمده است که حلوای مسقطی نوعی شیرینی است که از نشاسته تهیه می‌شود و اصل مسخته است و عرب به آن مشاش گوید و نوعی شیرینی است که نشاسته و هل که به شکل لوزی بُرند و زفت‌تر از راحه الحلقوم است.
سلوبودان رایکوویچ ، (زاده ۳ فوریه ۱۹۸۹ - بلگراد) بازیکن فوتبال تیم ملی فوتبال صربستان و باشگاه هامبورگ است. رایکوویچ ۷ بازی ملی در کارنامه دارد.
دیوید اندرو گِمِل (زادهٔ اول اوت ۱۹۴۸) نویسندهٔ مشهور بریتانیایی کتابهای قهرمان محور بود. درحالی که در دوران جوانی به روزنامه‌نگاری مشغول بود در سال ۱۹۸۴ اولین رمان رسمی خود با عنوان «اسطوره» را منتشر کرد. بعد از آن زمان بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۶ بیش از سی رمان نوشت که بیشتر آن‌ها حماسی و فانتزی بودند. کتابهای او با فروش بیش از یک میلیون نسخه همچنان در سراسر دنیا به فروش می‌رسند. مادرش او را که در غرب لندن و در محله‌ای فقیرنشین متولد شده بود تا سن شش سالگی به تنهایی بزرگ کرد و پس از آن تصمیم به ازدواج دوباره
تنهایی بزرگ کرد و پس از آن تصمیم به ازدواج دوباره گرفت. کودکی دیوید به جنگ و دعوا با زورگیران مدرسه یا فرار کردن از دست آن‌ها می‌گذشت و او درد زخم‌ها و جراحات زیادی را در این درگیری‌ها چشید. بیشتر این تحقیرها و اذیت و آزارها به علت حضور نداشتن پدر واقعی او بود، اما با پافشاری پدر ناتنی اش او یادگرفت در مقابل سختی‌ها ایستادگی کند. این طرز تفکر در بیشتر رمانهای گمل قابل مشاهده است. در نوجوانی، دیوید به علت تشکیل دادن یک اتحادیهٔ قماربازی، از مدرسه اخراج شد و پس از آن به کارهایی همچون کارگری و کار در کلوپ‌های
از آن به کارهایی همچون کارگری و کار در کلوپ‌های شبانه پرداخت. تا اینکه مادرش موقعیتی برای یک مصاحبهٔ کاری در روزنامه‌ای محلی برای او دست و پا کرد و اون از بین صد نفر شرکت‌کننده در این مصاحبه، به عنوان روزنامه‌نگار انتخاب شد. بعداً خودش اعتراف کرد دلیل این انتخاب این بود که شخصی که از او مصاحبه می‌گرفت غرور و گستاخی او را به حساب اعتماد به نفس او گذاشته بود. پس از موفقیت در کار جدید اش او فرصت‌های شغلی مناسبی برای کار در روزنامه‌های بین‌المللی همچون دیلی میل، دیلی میرور و دیلی اکسپرس یافت و از این طریق
میل، دیلی میرور و دیلی اکسپرس یافت و از این طریق توانایی خود را در زمینه نگارش پرورش داد. در همین دوران بود که برای اولین بار ازدواج کرد و صاحب دو فرزند نیز شد اما پس از چندین سال بار دیگر تصمیم به ازدواج گرفت و زندگی جدیدی با همسرش جدیدش استلا آغاز کرد که تا زمان مرگش ادامه داشت. کتاب‌ها. در سال ۱۹۷۰ دیوید گمل که مشکوک به بیماری سرطان بود، برای اینکه خود را سرگرم کند و بیماری اش را از یاد ببرد شروع به نوشتن کتابی کرد که بعد از مرگش از او به یادگار بماند. اما بعد از مشخص شدن نتایج آزمایش‌ها و مطمئن شدن از
بعد از مشخص شدن نتایج آزمایش‌ها و مطمئن شدن از سلامت خود، او کار بر روی کتاب را کنار گذاشت. سر انجام در سال ۱۹۸۰ یکی از دوستان دیوید که دست نوشته‌های او را مطالعه کرده بود او را به کارش امیدوار کرد و این مقدمه‌ای بر آن بود که دیوید گمل اولین رمان حماسی خود به نام «اسطوره» را در سال ۱۹۸۴ منتشر کند. پس از آن و در سال ۱۹۸۵ کتاب "پادشاه آن سوی دروازه" که ادامه‌ای بر کتاب اولش بود را به دست ناشر اش سپرد و با چاپ "Waylander"، سومین جلد از مجموعه‌ای که "مجموعهٔ درنای" نام گرفت کار خود در دفتر روزنامه را رها کرد و
نام گرفت کار خود در دفتر روزنامه را رها کرد و نویسندهٔ تمام وقت شد. این تازه شروع موفقیت‌های این نویسنده بود و پس از آن با بیش از سی جلد کتاب به یک چهره تبدیل شد. گمل مجموعه‌های دیگری نیز نوشت که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مجموعه جان شانو (Jon Shannow): گرگی در سایه، آخرین محافظ مجموعه سنگ‌های قدرت (Stones of Power) - شبح شاه، آخرین شمشیر قدرت در سال ۱۹۸۹ نیز رمانی تک جلدی با عنوان «شوالیه‌های بدنام» به چاپ رساند. دهه ۱۹۹۰ برای گمل پربارتر بود. او کتاب‌های: سپس داستان «سنگ خون» را منتشر
بود. او کتاب‌های: سپس داستان «سنگ خون» را منتشر کرد و با آن مجموعه «جان شانو» را به سرانجام رساند. سپس مجموعه جدیدی با نام «ملکه شاهین» نوشت که شامل دو عنوان کتاب می‌شد: در ۱۹۹۹ مجموعه ریگنات (The Rignate Series) را با کتاب «شمشیری در طوفان» آغاز کرد. کتاب‌های «تولد یک قهرمان» و «ماه سیاه» دههٔ پربار گمل را به انتها رساندند. سال ۲۰۰۰ از راه رسید و گمل مجدداً عناوین زیر را به سری «درنای» افزود: گرگ سفید، شمشیرهای روز و شب و عناوین زیر، مجموعه «ریگنات» را دنبال کردند: شاهین نیمه شب، Ravenheart، طوفان سوار
کردند: شاهین نیمه شب، Ravenheart، طوفان سوار همچنین در سال ۲۰۰۲ رمانی تک جلدی با عنوان «پژواک آوای دوران» به چاپ رساند. گمل در سال ۱۹۹۳، خارج از فانتزی‌های قهرمانی کتابی با عنوان «شوالیهٔ سفید، قوی سیاه» (White Knight, Black Swan) نوشته بود که برای ناراحت نکردن طرفدارانش، این کتاب را با نام مستعار «راس هاردینگ» (Ross Harding) به انتشار رساند. مصاحبه. گمل در طی مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۸ با www.ssfworld.com اعلام کرد فانتزی‌ترین کتابی که از دوران کودکی به خاطر می‌آورد، کتاب "هابیت" نوشته جی. آر. آر. تالکین است
کتاب "هابیت" نوشته جی. آر. آر. تالکین است که مدیر مدرسه‌شان هر پنجشنبه به کلاسشان می‌آمده و نیم ساعت از روی کتاب برای آن‌ها می‌خوانده‌است. گمل گفت در این نیم ساعت او عادت داشته چشمانش را بسته و همراه داستان زندگی کند. درگذشت. در سال ۲۰۰۶، در حالی که او در حال نوشتن سومین جلد از مجموعه «تروی» بود مجبور به جراحی بای پس قلب شد. پس از چند روز او دوباره توانست با تمرین‌های فیزیکی به زندگی روتین بازگردد و دوباره کار بر روی آخرین رمانش را ادامه دهد. اما درست چهار روز قبل از تولد ۵۸ سالگی اش در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۶ در
روز قبل از تولد ۵۸ سالگی اش در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۶ در خانه‌اش به علت انسداد شرایین از دنیا رفت. او به شدت سیگار می‌کشید و معتقد بود ترک سیگار در توانایی او در نوشتن تأثیر منفی می‌گذارد. دو هفته بعد از مراسم خاکسپاری دیوید گمل، همسر او استلا گمل، با ناشر مجموعهٔ تروی تماس گرفت و به او گفت به کمک ۷۰٬۰۰۰ کلمه‌ای که همسرش قبل از مرگ نوشته و دستنوشته‌ها و یادداشتهای او، تصمیم دارد آخرین کتاب مجموعهٔ تروی را به اتمام برساند؛ و اینگونه بود که در سال ۲۰۰۷ جلد سوم از مجموعهٔ «تروی» به نام «سقوط پادشاهان» توسط استلا گمل
«تروی» به نام «سقوط پادشاهان» توسط استلا گمل منتشر شد.
فمتومتر با نماد fm ("فِمتِن" "femten" در زبان دانمارکی به معنی «پانزده» و "مترون" در زبان یونان باستان μέτρον به معنی «اندازه‌گیری» است) یک واحد اندازه‌گیری طول در سامانهٔ استاندارد بین‌المللی یکاها SI و برابر با ۱۵-۱۰ متر است. این واحد اندازه‌گیری را به خصوص در فیزیک هسته‌ای فِرمی نیز می‌نامند این نام به افتخار انریکو فرمی انتخاب شده است. نماد فرمی نیز fm است. تعریف. ۱ فمتومتر = ۱۵-۱۰ × ۱٫۰ متر = ۱ فرمی = ۰٫۰۰۱ پیکومتر = ۱۰۰۰ آتومتر ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ فمتومتر = ۱ نانومتر برای مثال: قطر هستهٔ طلا تقریبا ۸٫۴۵ فمتومتر