payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ژان دوم نیز در بحبوحهٔ نبرد به اسارت انگلیسی‌هایی درآمد که برای آزادسازی او خواهان دریافت خون‌بها بودند. شارل که در این زمان فاقد منابع مالی و قدرت لازم بود در طول دوران اسارت پدرش که تا ۱۳۶۰ به‌طول انجامید به‌عنوان نایب‌السطنهٔ او در فرانسه ادارهٔ امور را برعهده گرفت. او در این مدت با نارضایتی‌های داخلی مواجه شد و توانست شورش‌هایی همچون شورش دهقانان موسوم به شورش ژاکری، توطئه‌چینی‌های شارل دوم، پادشاه ناوار (شارل خبیث) و جنبش مردمی به سرکردگی اتین مارسل که پاریسی‌ها را علیه دوفَن مسلح کرده بود را با
که پاریسی‌ها را علیه دوفَن مسلح کرده بود را با موفقیت فرونشاند. معاهدهٔ صلح برتینی. در مه ۱۳۶۰ پیمان برتینی بین انگلستان و فرانسه در دهکده‌ای به همین نام در نزدیکی شارتر به امضا رسید و پس از موافقت انگلیسی‌ها با کاهش مبلغ خون‌بها، ۳ میلیون کراونِ طلا برای آزادسازی ژان دوم در نظر گرفته‌شد. درعین‌حال ادوارد سوم، پادشاه انگلستان مدعی تاج و تخت فرانسه نیز بود و ژان دوم با واگذاری پواتیه، اونی، سانتونژ، آنگوموا، گوین، دوک‌نشین گاسکونی، کاله، مونتروی، پا-دو-کاله و برخی مناطق دیگر به او توانست ادوارد سوم را از
و برخی مناطق دیگر به او توانست ادوارد سوم را از ادعای خود منصرف سازد. در نتیجهٔ این معاهده صلح بین دو طرف تا ۱۳۶۹ که درگیری‌ها بار دیگر از سر گرفته شد برقرار بود. انگلیسی‌ها سپس ژان دوم را برای تهیهٔ مبلغ خون‌بهایش در ۹ اکتبر ۱۳۶۰ آزاد و به فرانسه فرستادند. از آنجا که فرانسه در آن زمان قادر به پرداخت این مبلغ نبود بنابراین با حضور گروگان‌هایی در انگلیس تا زمان پرداخت خون‌بهای پادشاه فرانسه موافقت شد. اما پس از آنکه یکی از گروگان‌ها که پسر ژان دوم نیز بود گریخت، ژان که این را مایهٔ آبروریزی خود می‌دید
گریخت، ژان که این را مایهٔ آبروریزی خود می‌دید داوطلبانه به انگلستان بازگشت و تا آخر عمرش به‌عنوان زندانی در همان‌جا باقی‌ماند. دوران پادشاهی. ژان دوم در ۸ آوریل ۱۳۶۴ در لندن درگذشت و شارل پنجم بر تخت پادشاهی فرانسه نشست. تجربیاتی که او در دوران نایب‌السلطنتی خود به‌دست آورده بود اینک او را آمادهٔ انجام نخستین کار مهمش می‌ساخت که واگردانی نتایج فاجعه‌بار ناشی از ناتوانی‌های سیاسی پدر و پدربزرگش بود. هرچند شارل پنجم فرماندهٔ خوبی نبود و بیشتر مواقع نیز بیمار بود، با این حال او تمام توانش را معطوف حکومتش
بود، با این حال او تمام توانش را معطوف حکومتش ساخت. او مشاوران توانمندی را انتخاب کرد و توانست فرماندهان نظامی مؤثری همچون برتراند دو گوسلکین را برای مقابله با تهدید فزایندهٔ انگلیسی‌ها به خدمت بگیرد. شارل پنجم ارتش فرانسه را دوباره سازماندهی نمود و ناوگان دریایی جدیدی را ایجاد کرد. او تغییراتی را در سیستم مالیاتی به‌وجود آورد و فلاندرز، اسپانیا و پرتغال را با خود متحد ساخت. او همچنین با بازآرایی کاخ لوور، کتابخانهٔ عظیم و مجللی را در آنجا به‌وجود آورد و کار ساخت دژ وانسن را به پایان رساند. ادامهٔ جنگ با
ساخت دژ وانسن را به پایان رساند. ادامهٔ جنگ با انگلستان و حمایت از کلمنت هفتم. در ۱۳۶۹ بار دیگر جنگ با انگلستان از سر گرفته شد و برتراند دو گسکلان تا ۱۳۷۳ توانست تمامی مناطقی را که ژان دوم به انگلیسی‌ها واگذار کرده بود - به استثنای منطقهٔ بوردو - بازپس‌گیرد به‌نحوی که پیمان بریتینی عملاً در ۱۳۷۵ خنثی شد. در ۱۳۷۸ شارل پنجم از دسیسه‌چینی‌های شارل دوم، پادشاه ناوار، آگاهی یافت و تمامی زمین‌های او در خاک فرانسه به جز شربورگ را مصادره نمود. در دسامبر همان سال شارل آخرین تلاش خود را برای سلب قدرت از ژان چهارم،
آخرین تلاش خود را برای سلب قدرت از ژان چهارم، دوک بریتانی به کار بست که نتیجه‌ای در برنداشت. آخرین فعالیت‌های سیاسی شارل بیشتر معطوف رقابت بین دو پاپی بود که به تازگی انتخاب شده بودند و حمایت او از کلمنت هفتم، سرآغازی بود برای بروز تفرقه و اختلاف در کلیسای کاتولیک روم که این اختلافات از ۱۳۷۸ تا ۱۴۱۷ ادامه یافت. مرگ. شارل پنجم در ۱۶ سپتامبر ۱۳۸۰ در نوژان-سور-مارن درگذشت و پس از او پسر یازده ساله‌اش با عنوان شارل ششم بر تخت پادشاهی فرانسه نشست.
شهر آمشتتن در استان نیدراسترایش با جمعیت ۲۳٬۰۳۵ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر آنْسْفِلْدن در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۵٬۷۰۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر باد ایشل در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۴٬۰۹۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر باد فوسلائو در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۱٬۲۱۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر بیشوفس‌هوفن در استان سالزبورگ با جمعیت ۱۰٬۱۵۲ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر بلودنتس در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۱۳٬۸۹۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
برآئونائو اَم این در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۶٬۳۲۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است. این شهر در مرز اتریش با آلمان واقع شده‌است.
شهر برگنتس در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۲۷٬۱۴۸ نفر در غرب کشور اتریش واقع شده‌است. برگنتس در کرانه جنوب شرقی دریاچه کنستانس قرار دارد. شهرت این شهر بخاطر فستیوال موسیقی سالانه ای است که در آن برگزار می‌شود.
شهر بروک آن در مور در استان اشتایرمارک با جمعیت ۱۳٬۳۰۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر برون ام گبیرگه در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۰٬۵۷۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر درن‌بیرن در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۴۴٬۲۴۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر انس در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۱٬۱۳۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر فلدکیرش در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۳۰٬۰۹۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر فلدکیرشن این کرنتن در استان کرنتن با جمعیت ۱۴٬۲۹۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر گموندن () در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۳٬۱۹۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر گوتسیز در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۱۰٬۵۵۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر هال این تیرول در استان تیرول با جمعیت ۱۲٬۴۲۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر هالاین در استان سالزبورگ با جمعیت ۱۹٬۱۶۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر هارد در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۱۲٬۰۵۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر هوهنمس در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۱۴٬۸۶۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر هولابرون شهری در ایالت نیدراسترایش اتریش است که در حدود ۵۰ کیلومتری شمال غرب وین (پایتخت اتریش) قرار دارد. این شهر مرکز منطقهٔ اداری هولابرون است و ۱۲٬۵۱۴ نفر جمعیت دارد. نام هولابرون از ترکیب واژه‌های آلمانی "Holla" (به معنای گودال) و "Brunn" (چشمه) گرفته شده و به موقعیت جغرافیایی آن در نزدیکی یک چشمه اشاره دارد.
شهر کاپفنبرگ در استان اشتایرمارک با جمعیت ۲۱٬۹۲۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر کلوسترنویبورگ در استان نیدراسترایش با جمعیت ۲۵٬۲۱۶ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است. کلوسترنوبورگ (تلفظ آلمانی: [ˌkloːstɐˈnɔɪ̯bʊʁk] (گوش دهید) ؛ که توسط مردم محلی اغلب به اختصار Kloburg خلاصه می شود) شهری در منطقه تولن در ایالت اتریش سفلی است. حدود ۲۷۵۰۰ نفر جمعیت دارد. صومعه کلوسترنویبورگ، که در سال ۱۱۱۴ تأسیس شد و بلافاصله پس از آن به آگوستین ها داده شد ، از اهمیت تاریخی ویژه ای برخوردار است. تاریخ. یافته های باستان شناسی نشان دهنده استقرار منطقه در دوره نوسنگی است. در عصر روم (قرن های ۱ تا۵) ، قلعه ای
نوسنگی است. در عصر روم (قرن های ۱ تا۵) ، قلعه ای از آهک های دانوبی در محل کلوسترنوبورگ در مرز شمال غربی پانونیا ایستاده بودند. بعد از اینکه شارلمانی آوارها را شکست داد ، ممکن است یک شهرک کارولینگی در ماه مارس تازه تأسیس آوار ثبت شده به نام اوموندسدورف با سایت شهر مطابقت داشته باشد. اولین بار از کلوسترنوبورگ در عملی ۱۱۰۸ به عنوان Nivvenburc (نووبورگ ، "قلعه جدید") نام برده شد.
شهر کنیتل‌فلد در استان اشتایرمارک با جمعیت ۱۱٬۹۹۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر کوفلاخ در استان اشتایرمارک با جمعیت ۱۰٬۱۳۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر کرنویبورگ در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۱٬۷۳۶ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر کرمس آن در دوناو در استان نیدراسترایش با جمعیت ۲۳٬۹۳۲ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است. این شهر جزء میراث جهانی یونسکو و جاذبه‌های گردشگری اتریش به شمار می‌آید. جغرافیا. کرمس در محل تلاقی رودخانه‌های کرمس و دانوب در انتهای شرقی دره واچائو، در جنوب والدویرتل قرار دارد. کرمس با شهرهای های زیر هم مرز است Stratzing ( اشتارتسینگ )، Langenlois، ، ، ، ، ، ، ، و ( زنفتنبرگ)Senftenberg.
شهر کوف‌اشتاین در استان تیرول با جمعیت ۱۶٬۴۵۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است و بعد از اینسبروک، بزرگ‌ترین شهر استان تیرول است. این شهر در نزدیکی مرز آلمان قرار دارد و یکی از گذرگاه‌های اصلی تیرول اتریش به بایرن در آلمان است.
شهر لئوبن در استان اشتایرمارک با جمعیت ۲۵٬۲۲۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است. دانشگاه لئوبن در این شهر قرار دارد. منابع. این شهر دارای دانشگاه معتبر می‌باشد که دانشجوهای کشورهای مختلف در آن مشغول تحصیل هستند شهری بسیار زیبا و با آرامش که با وجود دانشجوها در ایام تحصیل رنگی به خود می‌گیرد.
شهر لئودینگ در استان اوبراسترایش با جمعیت ۲۳٬۶۲۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر لیینتس در استان تیرول با جمعیت ۱۲٬۱۲۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر لوستن‌آئو در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۲۰٬۶۰۶ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر مارشترنک در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۱٬۷۴۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر میزتلباخ در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۱٬۰۴۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر مودلینگ در استان نیدراسترایش (اتریش سفلی) با جمعیت ۲۰٬۶۴۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر نوی‌کیرشن در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۲٬۱۴۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر پرشتولسدورف در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۴٬۴۸۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر رانک‌وایل در استان فورآرلبرگ با جمعیت ۱۱٬۶۲۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر رید ایم اینکرایس در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۱٬۵۸۵ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر زال‌فلدن در استان سالزبورگ با جمعیت ۱۵٬۷۲۸ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر زانکت آندره در استان کرنتن با جمعیت ۱۰٬۵۶۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر زانکت یوهان ایم پونگائو در استان سالزبورگ با جمعیت ۱۰٬۶۸۲ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر زانکت پولتن در استان نیدراسترایش با جمعیت ۵۱٬۳۶۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر زنکت فایت آن در گلان در ایالت کرنتن با جمعیت ۱۲٬۹۹۴ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر شواتس در استان تیرول با جمعیت ۱۲٬۶۳۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر شِوِخات در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۶٬۰۶۵ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر اشپیتال آن در درائو در استان کرنتن با جمعیت ۱۵٬۷۶۹ نفر در کشور اتریش، میان منطقه لورنفلد و دره دراوا واقع شده‌است. اشپیتال در سال ۱۹۳۰ رسماً به عنوان شهر شناخته شد. تاریخچه. بر اساس سندی به قلم اسقف اعظم زالتسبورگ، آدالبرت، مورخ ۱۱ آوریل ۱۱۹۱، کنت اوتو فون اورتنبورگ دوم و برادرش، دستیار اسقف هرمان فون اورتنبورگ، در سال ۱۱۹۱ بر ساحل رودخانه لیزِر، در نزدیکی جایی که اکنون کلیسا قرار دارد، استراحتگاهی با یک نمازخانه کوچک بنا کردند. این مکان را از آن جهت اشپیتال (استراحتگاه، آسایشگاه) می‌خواندند که پذیرای
(استراحتگاه، آسایشگاه) می‌خواندند که پذیرای زائرانی بود که از گذرگاه کوهستانی کاچبرگ و کوه‌های راد اِشتتر تویِرن واقع در بخش مرکزی آلپ شرقی می‌گذشتند و به سمت جنوب می‌رفتند. این بنا، در سمت راست کرانه رود لیزر، و در پناه یکی از برج و باروهای خاندان اورتنبورگ، و احتمالاً در محل کنونی قلعه، قرار داشت. در سال ۱۲۴۲، این منطقه که در دهانه رود مول و در مسیر رود لیزر واقع بود، به لطف موقعیت مکانی مطلوب، زیبایی و حق قایقرانی در رودخانه ارزش فراوانی در بازار پیدا کرد. طبق اسناد موجود، در سال ۱۳۲۴، اشپیتال در تملک
طبق اسناد موجود، در سال ۱۳۲۴، اشپیتال در تملک یک قاضی قرار گرفت و در سال ۱۴۰۳، میزبان یک بازار هفتگی و چهار بازار مکارهٔ سالانه بود که طی چند روز متوالی برگزار می‌شد. در سال ۱۴۰۸، حق انجصاری قایقرانی بر رود درائو و حمل و نقل آهن از معدن آهن کرنتن در نزدیکی گِموند به اشپیتال تعلق گرفت. اهالی گموند ناچار بودند برای حمل آهن از اشپیتالی‌ها مجوز بگیرند. پس از انقراض خاندان اورتنبورگ در سال ۱۴۱۸، اداره اشپیتال به دست دودمان هابسبورگ افتاد. فردریش سوم توانست در رقابت با اشراف گورتس که آن‌ها نیز مدعی بودند، زمام
با اشراف گورتس که آن‌ها نیز مدعی بودند، زمام منطقه را به دست بگیرد. در سال ۱۴۵۷، اشپیتال حق انتخاب قاضی و شورا را به دست آورد. در سال ۱۴۷۸، منطقه کرنتن به دلیل حمله ترک‌ها از رونق افتاد. در دهه‌های بعدی، با پایان یافتن دشمنی‌ها، شورش دهقانان و جنگ با رومانی به فرماندهی ماتیاس کوروینوس، که به مدت یک سال تمام منطقه را در اختیار داشت، فراوانی و کامیابی نیز از منطقه رخت بر بست. در سال ۱۵۲۲ بازار کرنتن به کلی نابود شد. پس از آن، استراحتگاه بار دیگر در ساحل شرقی رود لیزر، بنا شد جایی که اکنون محل استقرار دانشگاه
لیزر، بنا شد جایی که اکنون محل استقرار دانشگاه علوم کاربردی کرنتن است. در سال ۱۵۲۴، اداره املاک خاندان اورتنبورگ به گابریل فون سالامانکا، یک اسپانیایی که مورد علاقه و توجه فردیناند یکم بود، رسید. او در سال ۱۵۳۳، قلعه پورچیا را به سبک رنسانس بنا کرد. فرزندان او نام خود را از نام شهرستان اورتنبورگر گرفتند. ساکنان این منطقه عمدتاً پروتستان بودند، از این رو، در جریان نهضت ضد اصلاح کلیسای کاتولیک در سال ۱۶۰۰، هیأتی مسلح به رهبری فرماندار یوهان فون اورتنبورگ، تلاش کرد با تهدید به تبعید و سلب مالکیت، مردم منطقه
کرد با تهدید به تبعید و سلب مالکیت، مردم منطقه را به کلیسای کاتولیک بازگرداند. در سال ۱۶۶۲، پورچیا و قلعه‌هایش به دست شاهزادگان فرانسوی‌الاصل افتاد. در قرن هجدهم، دوره دوم رونق اقتصادی به دلیل ظهور صنعت آهن و داد و ستدهای مربوط به آن آغاز شد. این دوره طلایی در سال ۱۷۹۷ با آغاز جنگ‌های فرانسه به پایان رسید. در سال ۱۸۰۹ بار دیگر اشپیتال در یک قدمی نبرد با ارتش ناپلئون قرار گرفت. تمامی بخش شمالی کرنتن و تیرول شرقی طبق معاهده شونبورن به فرانسه تعلق گرفت و اشپیتال به استان فرانسوی ایلیریا ملحق شد. اما این وضعیت
به استان فرانسوی ایلیریا ملحق شد. اما این وضعیت با پایان یافتن جنگ‌های ناپلئون در سال ۱۸۱۴ پایان یافت. سال ۱۸۲۹ بار دیگر رکود اقتصادی منطقه را فرا گرفت. در سال ۱۸۷۱، این منطقه به شبکه راه‌آهن جنوب متصل شد. پس از شکل‌گیری جوامع در امپراتوری اطریش در سال ۱۸۴۹/۵۰، اقتصاد اشپیتال با الحاق شش منطقه شهری مجاور، یعنی بالدارمزدورف، مولتزبیخل، لندورف، لیزرهوفن، اِدلینگ و آملاخ، به یکدیگر و تشکیل یک جامعه بزرگ دچار آشفتگی شد، اگرچه مناطق الحاقی در سال ۱۸۸۶/۸۷ دوباره از یکدیگر جدا شدند و به اندازه و ابعاد قبلی خود
از یکدیگر جدا شدند و به اندازه و ابعاد قبلی خود بازگشتند. از آن زمان، تنها سنت پیتر و ادلینگ (در سال ۱۹۶۴) و مولتزبیخل (در سال ۱۹۷۳) بار دیگر به یکدیگر پیوستند و در سال ۱۹۷۳ مناطق میل‌اشتات و فرندورف به هم ملحق شدند و که طی این تغییرات، سهمی از ساحل جنوبی دریاچه میل‌اشتات به اشپیتال تعلق گرفت. در پاییز ۱۹۱۹، در زمان شورش کرنتنی‌ها، قلعه پورچیا مدتی در تملک دولت کرنتن قرار داشت. به یادبود این رخداد و به مناسب دهمین سالگرد همه‌پرسی کرنتن، در سال ۱۹۳۰ اشپیتال به عنوان شهر شناخته شد. در دوره ناسیونال
اشپیتال به عنوان شهر شناخته شد. در دوره ناسیونال سوسیالیسم، اشپیتال در کنار ولفسبرگ و گذرگاه کوهستانی لویبل تنها مناطق کرنتن بودند که در آن‌ها اردوگاه کار وجود داشت. دو قبرستان روس‌ها، یادآور آن زمان است. در سال ۱۹۴۴، منطقه بمباران شد. هنوز حفره‌های ناشی از برخورد موشک‌هایی که به هدف اصابت نکردند در جنگل نزدیک اشپیتال باقیست. پس از جنگ دوم جهانی، شهر به اشغال انگلیسی‌ها در آمد و از حوزه نظارت گراتس خارج شد. حمل و نقل. این شهر دارای یک ایستگاه راه‌آهن در خط فیلاخ به زالتسبورگ است.
شهر استوکرائو در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۵٬۱۵۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر تلفس در استان تیرول با جمعیت ۱۴٬۴۴۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر ترنتیتس در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۵٬۰۶۶ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر ترایزکیرشن در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۶٬۴۹۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر ترائن در استان اوبراسترایش با جمعیت ۲۳٬۹۴۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر تولن در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۴٬۱۹۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر فیلاخ در استان کرنتن با جمعیت ۵۸٬۴۸۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر فوکلابروک در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۱٬۹۴۵ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر فولکرمارکت در استان کرنتن با جمعیت ۱۱٬۴۲۹ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر وایدهوفن آن در یبس در استان نیدراسترایش با جمعیت ۱۱٬۶۷۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر والز-زیتسنهایم در استان سالزبورگ با جمعیت ۱۱٬۵۶۷ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر ولس در استان اوبراسترایش با جمعیت ۵۸٬۶۲۳ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر وینر نویشتات در استان نیدراسترایش با جمعیت ۳۹٬۹۴۰ نفر در کشور اتریش واقع شده است.
شهر ولفسبرگ در استان کرنتن با جمعیت ۲۵٬۳۶۱ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
شهر تسوتل در استان اوبراسترایش با جمعیت ۱۱٬۴۹۰ نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
لئونارد بلومفیلد (زاده ۱ آوریل ۱۸۸۷ – درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۴۹) زبان‌شناس برجسته آمریکایی است که در دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، نقش مهمی در تکوین زبان‌شناسی ساخت‌گرا در آمریکا داشت. کتاب معروف و تأثیرگذار او "زبان"، در سال ۱۹۳۳ منتشر شد و به عنوان توصیف قابل فهمی از زبان‌شناسی ساختگرای آمریکایی معرفی شد. او ارجاعات بسیاری به زبان‌شناسی تاریخی هندواروپایی داشت و توصیفات بسیار خوبی از زبان‌های آسترونزیایی و خانوادهٔ زبان‌های آلگانکی به دست داد. رویکرد بلومفیلد به زبان بسیار مبتنی بر تأکیدی بود که او بر روی جنبهٔ علمی بودن
مبتنی بر تأکیدی بود که او بر روی جنبهٔ علمی بودن زبان و مبنای علمی زبان‌شناسی داشت. او سعی داشت با توسل به فرایندهای صوری، داده‌های زبانی را تبیین کند. تأثیر زبان‌شناسی ساختگرای بلومفیلدی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ با روی کار آمدن نظریهٔ دستور زایشی توسط چامسکی تقریباً از بین رفت. زندگی و تحصیلات. لئونارد بلومفیلد در شیکاگو به دنیا آمد. پدربزرگ و مادربزرگ او اصلاً یهودیانی اتریشی بودند که در ۱۸۶۸ به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. در ۱۸۹۶ پدر و مادر او شیکاگو را ترک کردند و در الکهارت لیک واقع در
او شیکاگو را ترک کردند و در الکهارت لیک واقع در ایالت ویسکانسین اقامت گزیدند و ادارهٔ هتل ارزان‌قیمتی را به عهده گرفتند. بلومفیلد تحصیلات خود را در شیکاگو آغاز کرد. موریس بلومفیلد، زبان‌شناس تطبیقی و طرفدار سرسخت نودستوریان، عموی بزرگ او بود. لئونارد در ۱۹۰۹ با آلیس سه‌یرز ازدواج کرد. آنها از خود صاحب فرزندی نشدند اما دو کودک پسر را به فرزندخواندگی گرفتند. او دورهٔ لیسانس را که در ۱۹۰۶ در دانشگاه هاروارد به پایان رساند، بی‌وقفه دورهٔ فوق لیسانس را در دانشگاه ویسکانسین و دورهٔ دکتری را در دانشگاه شیکاگو به
ویسکانسین و دورهٔ دکتری را در دانشگاه شیکاگو به پایان برد و در ۱۹۰۹ به اخذ درجهٔ دکتری نایل شد.
رایانش همگانی یا رایانش آسایشانه مدل کسب‌وکاری است که بر اساس آن یک شرکت پشتیبانی یک بخش یا تمامی منابع رایانه‌ای خود را به شرکت دیگری برون‌سپاری می‌کند. اصل رایانش آسایشانه بسیار ساده است؛ هر شرکت هزینهٔ انجام خدمات رایانشی خود را به شرکت دیگری می‌دهد. این خدمات ممکن است اجارهٔ سخت‌افزار، فضای ذخیره‌سازی داده، استفاده از برنامه‌های کاربردی بخصوص یا دسترسی به توان پردازش رایانه‌ها باشد. همه اینها به نیاز مشتری و آنچه رایانش آسایشانه ارائه می‌دهد، بستگی دارد. بسیاری از شرکت‌های رایانش آسایشانه، بسته‌هایی از
بسیاری از شرکت‌های رایانش آسایشانه، بسته‌هایی از منابع را ارائه می‌دهند. یک بسته جامع ممکن است شامل همه موارد زیر باشد: عرضه بر حسب تقاضا. شرکت‌هایی مانند آی‌بی‌ام به مشتریان گزینه‌ای برای اجاره خدمات بر اساس نیازهای اساسی ارائه می‌کنند. در نتیجه، برخی از مردم رایانش آسایشانه را رایانش بنا به درخواست می‌نامند. برخی از شرکت‌ها گزینه‌های محدودی از خدمات را ارائه می‌کنند. دیگر شکل همکاری با مشتریان، تحقیق در مورد چگونگی انجام کسب و کار مشتریان است تا بر همان اساس خدمات جامع و شایسته‌ای به آن‌ها عرضه شود.
اساس خدمات جامع و شایسته‌ای به آن‌ها عرضه شود. مزایای رایانش آسایشانه، بسته به شرکتی که رایانش همگانی را ارائه می‌کند و خدمات مورد درخواست گوناگون است. معمولاً شرکت‌ها به جای استفاده از هزینه‌های ثابت، مشتریان را به اندازه خدمات مصرفی شارژ می‌کنند. هر چه مشتریان بیشتر از خدمات استفاده کنند، باید هزینه بیشتری بپردازند.
ادوارد ساپیر (زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۸۸۴ – مرگ ۴ فوریه ۱۹۳۹) زبان‌شناس و مردم‌شناس برجستهٔ آمریکایی بود. او از پیشگامان زبان‌شناسی ساخت‌گرا و از بانیان فرضیه ساپیر-وورف به‌شمار می‌رود. ساپیر در بخش آلمانی‌نشین پومرانی (لهستان امروزی) به دنیا آمد. وقتی که کودک بود، خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کردند. او در دانشگاه کلمبیا به تحصیل زبان‌شناسی پرداخت. و همان‌جا بود که تحت تاثیر فرانتس بوئاس قرار گرفت و بدین واسطه به زبان‌های بومی امریکا علاقمند شد. طی اتمام دورهٔ دکتری به کالیفرنیا رفت تا با آلفرد کروبر در
دورهٔ دکتری به کالیفرنیا رفت تا با آلفرد کروبر در زمینهٔ مستندسازی زبان‌های بومی همکاری کند. او به مدت پانزده سال در استخدام موسسهٔ مطالعات نظرسنجی زمین‌شناسی کانادا بود، تا اینکه در کنار لئونارد بلومفیلد به یکی از مهمترین زبان‌شناسان امریکایی تبدیل شد.
جک این د باکس یک رستوران فست‌فود زنجیره‌ای در ایالات متحده است که در سال ۱۹۵۱ در سن دیگو تأسیس شد. این رستوران ۲،۲۰۰ شعبه در ۱۹ ایالت آمریکا دارد. شعبه‌ها. ایالت‌هایی که جک این د باکس در آن‌ها شعبه دارد:
حذف پرونده به پاک کردن یک پرونده از سیستم پرونده رایانه می‌گویند. دلایل حذف یک پرونده عبارت اند از: همه سیستم‌های عامل دستورهایی برای حذف پرونده‌ها (دستور rm در یونیکس، دستور Del/Delete در داس، ویندوز ماکروسافت و غیره) در اختیار دارند. مدیرهای پرونده راه مناسبی برای حذف پرونده ارائه می‌کنند. پرونده‌ها ممکن اند به صورت تک-تک یا به صورت شاخه‌های درختی حذف شوند.
گمشده نام سریالی است که از ۱۹ مهر ۱۳۸۹ از شبکهٔ ۱ سیما هر هفته دوشنبه‌ها ساعت ۲۲:۱۵ شروع به پخش کرد. کارگردانی و تهیه‌کنندگی این سریال را به ترتیب راما قویدل و بهروز مفید به عهده دارند. کار تصویربرداری این سریال از آبان ۱۳۸۸ با ۱۵۰ بازیگر و ۱۷۰ لوکیشن داخل و خارج کشور شروع شده بود. لوکیشن‌های خارجی این سریال در کشورهای ارمنستان و اتریش تصویربرداری شده‌است. داستان. "گمشده" با مضمونی اجتماعی داستان زندگی زنی به نام «مریم سلیمیان» (میترا حجار) را دنبال می‌کند که در زمان زلزلهٔ بم جزو امدادگران داوطلب بوده و
که در زمان زلزلهٔ بم جزو امدادگران داوطلب بوده و بعد از ۵ سال سازمان هلال احمر و در بخشی به نام «جستجوی گمشدگان بین‌المللی» مشغول به کار می‌شود. او هر بار با پرونده‌ای روبه‌رو می‌شود که باید آدم گمشده‌ای را در داخل یا خارجِ کشور ردیابی کند. پیدا کردن این آدم‌ها و ماجراهایی که برای آن‌ها به وقوع می‌پیوندد داستان‌های مختلف این سریال تلویزیونی را شکل می‌دهد. حواشی. طرح کلی داستان با توجه به اسپانسر شدن هلال احمر و سازمان اورژانس بوده است به این صورت که از زن و شوهر اصلی داستان یکی (میترا حجار) کارمند هلال
و شوهر اصلی داستان یکی (میترا حجار) کارمند هلال احمر است و در هر قسمت پرونده گمشده ای را پیگیری می کند و دیگری (علیرضا جلالی‌تبار) کارمند اورژانس است و یک کیس اورژانسی را حل و فصل میکند. اما با کنار کشیدن سازمان اورژانس، عملا داستانهای بخش دوم حذف و نقش علیرضا جلالی تبار کمرنگ و محدود به مراودات خانوادگی شد
سوشا مکانی (زادهٔ ۲۷ آبان ۱۳۶۵ در بندرانزلی) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی در فولاد خوزستان، پرسپولیس و تیم ملی فوتبال ایران را دارد. وی به‌طور پیاپی در تیم‌های جوانان، امید و بزرگسالان کوثر تهران بازی کرده‌است. سوشا مکانی در فصل ۱۳۹۳–۱۳۹۲ به همراه فولاد خوزستان قهرمان لیگ برتر ایران گردید. دوران حرفه‌ای. فجر سپاسی. سوشا مکانی دوران حرفه‌ای فوتبال خود را با باشگاه فوتبال فجر سپاسی شروع کرد و به مدت دو فصل در آن ماند؛ همچنین او ۴۲ بازی و ۱ گل در کارنامه خود در این باشگاه دارد. پاس همدان. ۴۴
در کارنامه خود در این باشگاه دارد. پاس همدان. ۴۴ بازی رسمی، حاصل کار سوشا مکانی در باشگاه فوتبال پاس همدان است؛ قرارداد او با پاس همدان دوساله بود. استیل آذین. او با قراردادی یک‌ساله به باشگاه فوتبال استیل آذین پیوست؛ در دقایق پایانی بازی استیل آذین و پرسپولیس در حالی که نتیجه بازی یک بر یک مساوی بود. سوشا مکانی ظاهراً دچار آسیب دیدگی شد و توپ را به خارج از زمین فرستاد. بازیکنان پرسپولیس که مصدومیت سوشا مکانی را قبول نداشتند به توصیه علی دایی از دادن توپ به حریف خودداری کردند. پس از پرتاب توپ، پرسپولیس
به حریف خودداری کردند. پس از پرتاب توپ، پرسپولیس موفق به ثمر رساندن گل شد و این آغاز درگیری دو تیم گردید. نفت تهران. او با قراردادی سه‌ساله به باشگاه فوتبال نفت تهران پیوست؛ ۵۶ بازی رسمی برای نفت تهران در کارنامه وی وجود دارد. فولاد خوزستان. سوشا مکانی در طول حضور نسبتاً کوتاه خود در فولاد خوزستان، به این باشگاه کمک کرد تا عنوان قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران را به‌دست‌آورد و به لیگ قهرمانان آسیا راه پیدا کند. او برای نخستین‌بار با فولاد به قهرمانی لیگ برتر خلیج فارس دست پیدا کرد؛ در آن سال فولاد با دو
خلیج فارس دست پیدا کرد؛ در آن سال فولاد با دو امتیاز بیشتر نسبت به پرسپولیس قهرمان شد. پرسپولیس. سوشا در تاریخ ۱۸ خرداد ماه سال ۱۳۹۳ با عقد قراردادی دو ساله به باشگاه فوتبال پرسپولیس پیوست. سوشا که در فولاد یک فصل رؤیایی را تجربه کرده بود، با این کارنامه درخشان به پرسپولیس پیوست. در فصل نخست حضورش در پرسپولیس، توسط حمید درخشان به نیلسون کوریا ترجیح داده شد و دروازه‌بان شماره یک پرسپولیس شد؛ در فصل بعد و با حضور برانکو ایوانکوویچ در پرسپولیس، این تیم نایب قهرمان لیگ برتر خلیج فارس شد. سوشا مکانی هرگز
قهرمان لیگ برتر خلیج فارس شد. سوشا مکانی هرگز شهرآورد ایران را نباخته‌است؛ او بیش از چهل بازی رسمی برای پرسپولیس انجام داده‌است. او پس از جدایی از پرسپولیس اعلام کرد که «من عاشق پرسپولیسم و به عنوان یک هوادار برای پرسپولیس آرزوی موفقیت می‌کنم». او این را پس از آن مطرح کرد که در دوره‌ای از حضورش در این تیم دچار حواشی شده بود. میوندالن. او با قراردادی به‌مدت دو فصل و نیم، به باشگاه میوندالن پیوست. او در فصل نخست حضور در این باشگاه ۱۱ بار به میدان رفت. استرومسگودست. سوشا مکانی به صورت قرضی به باشگاه
استرومسگودست. سوشا مکانی به صورت قرضی به باشگاه استرومسگودست، که بیش از یک قرن تاریخچه دارد و در لیگ برتر فوتبال نروژ حضور دارد، پیوست؛ او تنها یک بازی رسمی برای آن‌ها انجام داد. میوندالن. سوشا مکانی پس از اتمام قراردادش با باشگاه فوتبال استرومسگودست، به میوندالن بازگشت. صنعت نفت آبادان. او در نقل و انقالات نیم فصل دوم لیگ برتر ۹۷–۱۳۹۶ به تیم صنعت نفت آبادان، که در آن زمان نیازمند یک دروازه‌بان مطمئن بود، پیوست. دوران ملی. تیم ملی امید ایران. سوشا مکانی ۶ بازی رسمی برای تیم ملی امید ایران به میدان
۶ بازی رسمی برای تیم ملی امید ایران به میدان رفته‌است. تیم ملی فوتبال ایران. سوشا مکانی برای نخستین‌بار توسط کارلوس کی‌روش به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد؛ او ۵ بازی رسمی در این رده انجام داده‌است. که مهم‌ترین آن، بازی مقابل سوریه در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ بوده‌است که وی به دلیل مصدومیت علیرضا بیرانوند فرصت بازی پیدا کرد. این بازی با نتیجه ۰–۰ به پایان رسید.
کلان‌داده‌، بزرگ داده‌ یا مه داده معمولاً به مجموعه داده‌هایی گفته می‌شود که بیش از حد بزرگ یا پیچیده هستند که نمی‌توان با نرم‌افزارهای کاربردی پردازش داده سنتی آنها را پردازش کرد. داده‌های با ورودی‌های زیاد (ردیف‌ها) توان آماری بیشتری را ارائه می‌دهند، در حالی که داده‌های با پیچیدگی بالاتر (ویژگی‌ها یا ستون‌های بیشتر) ممکن است به نرخ کشف نادرست بالاتری منجر شود. در حقیقت می‌توان گفت، مه‌داده حجم وسیعی از اطلاعات است که اگر حجم آن کم باشد قابل تفسیر و برداشت نیست. چالش‌های تجزیه و تحلیل مه‌داده‌ها شامل