payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معلول نمی‌توانسته به موقع به در برسد. منصف شماره ۳ که عصبانی شده، به سمت منصف شماره ۸ حمله‌ور می‌شود و او را تهدید می‌کند، اما دیگران درک می‌کنند که حرفش نباید به معنای واقعی گرفته شود. دو نفر دیگر رأیشان را تغییر می‌دهند و رأی‌ها برابر می‌شود. آسیب‌دیدگی پدر از بالا به پایین بوده است، در حالی که منصف شماره ۵ که تجربه شخصی با چاقوهای ضامن‌دار دارد، اشاره می‌کند که این چاقوها معمولا از پایین به بالا استفاده می‌شوند و حمله از بالا به پایین توسط فرد کوتاه‌تر و ماهر ممکن نیست. در رأی‌گیری بعدی، ۹ نفر به گناه و
ماهر ممکن نیست. در رأی‌گیری بعدی، ۹ نفر به گناه و ۳ نفر به بی‌گناه رأی می‌دهند. منصف شماره ۱۰ سخنرانی تبعیض‌آمیزی علیه فقرا انجام می‌دهد که باعث فاصله گرفتن دیگران از او می‌شود. منصف شماره ۴ از صحت شهادت زن مطمئن است و یک نفر را قانع می‌کند به گناه رأی دهد. اما منصف شماره ۹ متوجه می‌شود که شاهد مرتب جای عینکش را روی بینی‌اش مالیده، در حالی که او در دادگاه عینک به چشم ندارد و گفته بود در زمان حادثه خواب بوده و عینک نداشته است. این نکته باعث زیر سؤال رفتن شهادت او می‌شود و همه به جز منصف شماره ۳ رأی‌شان را
او می‌شود و همه به جز منصف شماره ۳ رأی‌شان را تغییر می‌دهند. در نهایت، منصف شماره ۳ که دلیل اصرارش را رابطه مشکل‌دارش با پسرش می‌داند، عکس خودش و پسرش را پاره می‌کند، گریه می‌کند و رأیش را تغییر می‌دهد. هیئت منصفه با رأی اجماعی، متهم را بی‌گناه اعلام می‌کنند. منصف شماره ۸ به کمک منصف شماره ۳ با لباسش کمک می‌کند و هنگام خروج از دادگاه، شماره ۸ و شماره ۹ که بیشترین حمایت از بی‌گناهی را داشتند، اسامی خود را به یکدیگر می‌گویند و جدا می‌شوند. روند ساخت. داستان تلویزیونی رجینالد رز ابتدا در یک فیلم تلویزیونی به
رجینالد رز ابتدا در یک فیلم تلویزیونی به نام "دوازده مرد خشمگین" به تصویر کشیده شد. این نمایش، به عنوان قسمتی از مجموعه "استودیو ۱" شبکه تلویزیونی CBS در سپتامبر ۱۹۵۴ پخش شد. نوار کامل این فیلم، که گم‌شده و فراموش شده بود، در سال ۲۰۰۳ پیدا شد. موفقیت نمایش تلویزیونی در این فیلم سینمایی نیز ادامه داشت. سیدنی لومت، که در تلویزیون هم فیلم‌ها و نمایش‌های عمدتاً درام می‌ساخت، توسط هنری فوندا و رجینالد رز به ساختن این فیلم تشویق شد. این فیلم، علاوه بر نخستین فیلم سینمایی لومت، نخستین تجربه فوندا و رز به عنوان
سینمایی لومت، نخستین تجربه فوندا و رز به عنوان تهیه‌کننده بود. فوندا پس از شکست فیلم در گیشه، گفت که این نخستین و آخرین تهیه‌کنندگی ای بوده که کرده، و همین‌طور هم شد. فیلم‌برداری، پس از مدت کوتاهی، کمتر از یک هفته، با بودجه‌ای کم نزدیک به ۳۴۰٬۰۰۰ دلار (معادل امروزی حداکثر ۲ میلیون و ششصد دلار) تهیه شد. در ابتدای فیلم‌برداری، لنز به حالت چشمی تنظیم شده بود تا بتواند عمیق‌تر موضوع‌ها را به تصویر بکشد؛ ولی در طول فیلم فاصله کانونی لنز افزایش میافت. اواخر فیلم، تقریباً از همه از نزدیک و با فاصله کانونی زیاد
تقریباً از همه از نزدیک و با فاصله کانونی زیاد فیلم‌برداری می‌شود. لومت این کار را می‌کرد تا حسّ در فشار قرار گرفتن، استرس داشتن، عصبانی بودن و دلخور شدن تک‌تک کاراکترهای فیلم را به بیننده القا کند. این فیلم در ۳۶۵ شات برداشت شد. جوایز. فیلم "۱۲ مرد خشمگین" نامزد ۳ جایزه اسکار شد (بهترین کارگردانی، بهترین فیلم، بهترین فیلم نامه) اما در نهایت آن‌ها را به فیلم "پل رودخانه کوای" باخت. نقدها. ۱۲ مرد خشمگین، در واقع جدا از یک درام هیجان‌انگیز بودن، نشانگر ۱۲ قشر مختلف جامعه و دید هر یک به یک ماجرای واحد است؛ که
مختلف جامعه و دید هر یک به یک ماجرای واحد است؛ که می‌توان گفت تا حد زیادی این امر را مدیون سیدنی لومت، کارگردان فیلم است. همچنین، این که هیچ‌کدام از ۱۲ عضو هیئت منصفه (در این مقاله آمده "تصمیم‌گیرنده") در طول داستان نامی ندارند؛ گویی کارگردان خواسته بیننده تصمیم‌گیرنده‌ها را از شخصیت آن‌ها بشناسد نه نام آن‌ها. این فیلم که در کمتر از ۲۱ روز در یک اتاق کوچک در نیویورک ساخته شد، توانست با سادگی تمام موفقیت خود را کسب کند. راجر ایبرت ۱۲ مرد خشمگین را عضوی از مجموعهٔ «فیلم‌های فوق‌العاده» سایت خود کرد. ای.اچ.
«فیلم‌های فوق‌العاده» سایت خود کرد. ای.اچ. ویلر از روزنامهٔ نیویورک تایمز نوشت: «درامی با خط داستانی محکم و جذاب؛ که به نمایی عمیق از پشت درهای بستهٔ اتاق هیئت منصفه دست یافته‌است.» او همچنین در مورد دوازده شخصیت اصلی داستان نوشت: «درام این ۱۲ شخصیت، به اندازهٔ کافی برانگیزنده است که می‌تواند هر تماشاگری را افسون کند.» هرچند، فیلم یک فاجعه از نظر تجاری بود. در سال ۱۹۵۷، فیلم‌های رنگی تازه ابداع شده بودند و این که این فیلم نتوانست موفقیتی در آن زمان به دست بیاورد این بود که احتمالاً به دلیل کمبود بودجه
بیاورد این بود که احتمالاً به دلیل کمبود بودجه سیاه‌وسفید ساخته‌شد. اشکالات. اشکلات شمرده شده در این فیلم که در سایت بانک اینترنتی اطلاعات فیلم‌ها انتشار یافت، ۱۱ تا شمرده شده‌اند. این رقم در مقایسه با فیلم مطرحی مثل پدرخوانده که در همین سایت اشکالاتش ۱۰۸ تا ذکر شده‌اند، رقم خیلی خوبی محسوب می‌شود. اشکالات این فیلم عبارتند از:
دوو تاکوما (Daewoo Tacuma) خودرویی است که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ (در ازبکستان) تولید شده‌است. این خودرو در کلاس مینی ام‌پی‌وی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
نیسان ۲۴۰اس‌ایکس (Nissan ۲۴۰SX) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۹–۱۹۹۸در ژاپن تولید شده‌است. این خودرو به عنوان جایگزین مدل معرفی شد. تعداد زیادی از این خودرو ها دارای پیشرانه خطی 4 سیلندر با حجم 2400 سی سی می باشند. این خودرو از رده s بوده و نزدیکی زیادی با خودرو هایی مانند : - - نیسان 200 اس ایکس این خودرو به عنوان یکی از خودرو های محبوب در بین تیونر ها و همچنین یکی از بهترین خودرو ها در رشته دریفت می باشد. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی
جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است. این ماشین ۱۰۰۰۰ قدرت موتور دارد و نسبت به ماشین های زمان خود سرعت و حساسیت فرمان بیشتری داشته است ، ماشین هایی مانند Honda civic - mazda mx5 -toyota corolla و ...
رنو توئینگو (Renault Twingo) خودرویی است که از سال ۱۹۹۲ تاکنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو شهری قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. رنو توئینگو یک اتومبیل سریع در جاده‌ها محسوب می‌شود. در سال ۱۹۹۸ تغییرات جزئی در بدنه و ظاهر آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۳ تغییرات زیادی در این مدل داده شد، که برای نمونه: بهبود سیستم ترمز، تغییر موتور با موتوری ۱٫۲ لیتری ۱۶ سوپاپ و افزودن سیستم ناوبری و… در سال ۲۰۰۷ نیز نسل دوم این خودرو معرفی شد.
فراری ۳۴۸ (Ferrari ۳۴۸) خودرویی است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
میتسوبیشی دلیکا طیف وسیعی از وانت‌ها ون‌ها و کامیون‌های پیکاپ است که توسط خودروساز ژاپنی میتسوبیشی موتورز از سال ۱۹۶۸ تا کنون طراحی و ساخته شده‌است. این خودرو در اصل بر اساس وانت کابور ساخته شده‌است. این ون در اروپا، جامائیکا، نیوزلند، استرالیا، ایران، چین و در ایالات متحده فروخته شده‌است. نسل اول ۱۹۶۸. تولید خودرو با نام تجاری دلیکا در ژوئیه ۱۹۶۸ آغاز شد. نسل اول این خودرو از موتور ۱۰۸۸ سی سی KE44 با قدرت ۵۸ اسب بخار (۴۳ کیلووات)، استفاده می‌کرد که حداکثر بار آن ۶۰۰ کیلوگرم (۱٫۳۲۳ پوند) بود و حداکثر سرعت
بار آن ۶۰۰ کیلوگرم (۱٫۳۲۳ پوند) بود و حداکثر سرعت نهایی آن ۱۱۵ کیلومتر در ساعت (۷۱ مایل در ساعت) بود. یک سال بعد، مطابق با نیاز مصرف‌کننده، یک وانت بار و یک ون به خط تولید اضافه شد. نسل دوم جایگزین این خودرو شد. نسل دوم ۱۹۷۹. سری دوم دلیکا در ژوئن ۱۹۷۹ با یک طراحی جدید معرفی شد. عرض کلی این خودرو نسبت به نسل قبل کاهش یافته بود با توجه به مقررات جدید ژاپن در آن زمان. سیستم تعلیق جلوی آن در جلو با یک ساختار مستطیل مستقل و یک سیستم فنر برگ در عقب طراحی شده بود است. انواع مدل‌های هفت نفره و هشت نفره و وانت
بود است. انواع مدل‌های هفت نفره و هشت نفره و وانت برای این مدل موجود بود. نسل سوم ۱۹۸۶. در ژوئن ۱۹۸۶ دلیکا سومین نسلش توسط میتسوبیشی ارائه شد. آیرودینامیک این نسخه بهتر از نسخه‌های قبلی، بدنه تک رنگ و ویژگی‌های ایمنی گسترده این خودرو در بازار خودروهای تفریحی ژاپن که به سرعت در حال رشد بود بسیار مشهور شد. طراحی گردتر توسط میتسوبیشی در این خودرو به عنوان «مکعب نرم» شناخته شد. در سال ۱۹۹۰، این خودرو در بازار استرالیا با موتور دیزلی تنفس طبیعی برای اولین بار معرفی شد که در آنجا بعنوان یک آپشن بود. بازارها.
معرفی شد که در آنجا بعنوان یک آپشن بود. بازارها. ایران. دلیکا موجود در ایران نسخه فیس‌لیفت شده نسل سوم این خودرو است که توسط سوئیست زیر مجموعه گروه فوجیان موتورز فیس‌لیفت شده‌است نسخه عرضه شده در ایران به موتور ۲ لیتری ۸۹ اسب بخاری مجهز شده‌است این نسخه در دو مدل ۷ نفره و ۱۱ نفره عرضه می‌شد. کاربری این خودرو در ایران بیشتر به صورت تاکسی و ون‌های مسافر بری شخصی بود. نسل چهارم ۱۹۹۴. نسل چهارم دلیکا که در ۱۲ مه ۱۹۹۴ عرضه شد، تغییرات زیادی نسبت به نسل قبل داشت، این اتاق بدنه آیرودینامیکی تر و امکانات فنی و
این اتاق بدنه آیرودینامیکی تر و امکانات فنی و ایمنی بیشتری نسبت به نسل قبل داشت. مدل کامیون از این نسل بر عکس نسل‌های قبلی عرضه نشد از لحاظ شاسی هم این ون در دونسخه شاسی بلند و شاسی کوتاه در دسترس بود. انواع موتورهای ۲٫۴ لیتری، ۳، ۲٫۵ و ۲٫۸ لیتری در بازارهای جهانی برای این خودرو موجود بودند. نسل پنجم ۲۰۰۶. در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۶، میتسوبیشی موتور اعلام کرد که نسل بعدی مینی ون دلیکا، دلیکا دی۵ نامیده می‌شود که بر اساس نمونه اولیه کانسپت دی-۵ اولین بار در سی و نهمین نمایشگاه اتومبیل توکیو در سال ۲۰۰۵ به نمایش
نهمین نمایشگاه اتومبیل توکیو در سال ۲۰۰۵ به نمایش گذاشته شد. این اتاق یک ون هشت نفره است که دارای سیستم چهار چرخ محرک AWC میتسوبیشی و گیربکس پیوسته متغیر INVECS-III است که به موتور ۲٫۴ لیتری یا ۲٫۰ لیتری ۴ سیلندر خطی مجهز شده‌است. این نسل بر اساس یک پلت فرم جدید جهانی با نام "دلیکا -جی‌اس" طراحی شده‌است. فیس‌لیفت ۲۰۱۹. فیس لیفت ۲۰۱۹ دلیکا در ژاپن در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۸ با زبان طراحی موسوم به " داینامیک شیلد" با سیستم‌های مدرن تر و طراحی به روز تر معرفی شد. این نسل در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ به بازار راه یافت. آمار فروش.
در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ به بازار راه یافت. آمار فروش. "(منابع: Facts &amp; Figures 2000, Facts &amp; Figures 2005, Facts &amp; Figures 2008, Facts &amp; Figures 2010 Mitsubishi Motors website)"
فورد ای‌ال فالکون (Ford EL Falcon) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸در استرالیا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته و طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
کرایسلر کراس‌فایر (Chrysler Crossfire) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷در اسنابروک تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
تویوتا سیه‌نا (Toyota Sienna) خودرویی است که از سال ۱۹۹۷–کنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس مینی‌ون قرار گرفته است.
آلفارومئو پاندیون (Alfa Romeo Pandion) خودرویی است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است. موتور آن ۴۶۹۱ سی‌سی است.
مزدا کارول (Mazda Carol) خودرویی است که از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۰۱۹۸۹-کنون توسط شرکت مزدا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کی قرار گرفته، است.
هوندا آکورد (نسل هشتم آمریکای شمالی) (Honda Accord (North America eighth generation)) خودرویی است که از سال ۲۰۰۸–تاکنون در ایالات متحده آمریکا، آیوتایا، تایلند، تایوان (جزیره)، گوانگ‌ژو، جمهوری خلق چین و هند تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است. هوندا آکورد عرضه شده در بازار آمریکای شمالی نسبت به همتای خود در ژاپن از بدنه‌ای متفاوت بهره‌مند بود. آکورد با این چهره با نام هوندا اینسپایر در ژاپن به فروش
با این چهره با نام هوندا اینسپایر در ژاپن به فروش می‌رسید، اما در بازار اروپا عرضه نشد. تولید این مدل در ژاپن در سال ۲۰۱۲ متوقف شد. به دلیل بهره‌مندی از اندازه‌های بزرگتر نسبت به نسل قبلی، این نسل در کلاس خودروهای اندازه بزرگ قرار گرفت. دو مدل کوپه و کراستور فست‌بک نیز برای مدل سال ۲۰۱۰ به بازار ایالات متحده معرفی شدند. برای مدل‌های سدان ال‌ایکس و اس‌ئی یک موتور ۴ سیلند ۲٫۴ لیتری با قدرت و گشتاور ، و برای مدل‌های کوپه و سدان ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-آی و ال‌ایکس-اس با قدرت و گشتاور در نظر گرفته شده‌بود. همچنین یک
با قدرت و گشتاور در نظر گرفته شده‌بود. همچنین یک پیشرانهٔ ۳٫۵ لیتری وی۶ با قدرت و گشتاور نیز فقط برای مدل کوپه ارائه شد. در بازارهای استرالیا، نیوزلند، سریلانکا، هند، تایلند، اندونزی و سنگاپور، این خودرو که در تایلند تولید می‌شد، در دو گونهٔ فرمان راست و چپ قابل خریداری بود و خودروهای عرضه شده در بازار مالزی و تایوان نیز در داخل این دو کشور تولید می‌شدند و مدل‌های موجود در بازار کشور هنگ کنگ نیز در ژاپن تولید شده و با نام آکورد در هنگ کنگ به فروش می‌رسیدند. در عین حال شرکت گوانگ‌چی هوندا (شعبهٔ هوندا در
در عین حال شرکت گوانگ‌چی هوندا (شعبهٔ هوندا در کشور چین) این خودرو را جهت فروش در بازار چین با موتورهای ۲٫۰ لیتری، ۲٫۴ لیتری و ۳٫۵ لیتری تولید می‌کرد و در سال ۲۰۱۰ نیز تولید مدل آکورد کراس‌تور را آغاز کرد. در کشور مالزی، نام نسل هشتم آکورد از دسامبر ۲۰۱۳ به پروتون پردانا تغییر یافت و مورد استفادهٔ مقامات دولتی قرار گرفت.
فیات ۵۲۴ (Fiat ۵۲۴) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۴تولید شده‌است. این مدل بعد از مدل فیات ۵۲۵ و قبل از مدل فیات ۵۲۷ تولید شد. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۲۵۱۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
دی‌اس۳ (DS۳) یک خودروی سوپرمینی تحت برند دی‌اس است که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ توسط سیتروئن و از ۲۰۱۵ تحت برند مستقل دی‌اس اتومبیلز (یکی از زیرمجموعه‌های گروه پی‌اس‌ای) تولید شده‌است. فروش این خودرو از سال ۲۰۱۰ آغاز شده‌است و در کلاس خودروهای سوپر مینی شهری لوکس قرار دارد که رقیب مستقیم خودروهایی نظیر مینی، آلفا رومئو می‌تو و آئودی ای۱ محسوب می‌شود. دی‌اس۳ اولین خودروی برند دی‌اس اتومبیلز می‌باشد. تاریخچه. این خودرو نخستین بار در فوریه سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه خودروی ژنو به عنوان خودروی مفهومی «دی‌اس اینساید» معرفی
ژنو به عنوان خودروی مفهومی «دی‌اس اینساید» معرفی شد و در ۲۴ اوت همان سال چهره نهایی آن با نام سیتروئن دی‌اس۳ رونمایی گشت. در سپتامبر، در نمایشگاه خودروی فرانکفورت حاضر شد و در بخش انتخاب توسط کاربران اینترنت، ۳۷٪ آرا را به خود اختصاص داد. در نمایشگاه ۲۰۱۰ خودروی ژنو، نمونه اسپرت این خودرو به نام دی‌اس۳ ریسینگ (DS3 Racing) با موتور EP6FDTX با قدرت ۲۰۷ اسب بخار رونمایی شد که نسخهٔ خیابانی خودروی رالی DS3 R3 محسوب می‌شد که توانایی ثبت شتاب ۰–۱۰۰ ۶٫۵ ثانیه و نهایت سرعت ۲۳۵ کیلومتر بر ساعت را داشت. در پایان اوت
سرعت ۲۳۵ کیلومتر بر ساعت را داشت. در پایان اوت ۲۰۱۲، سیتروئن یک مدل روباز از این خودرو را معرفی کرد و در سال ۲۰۱۴ هم چراغ‌های جدید برای خودرو در نظر گرفته شد. سپس در سال ۲۰۱۶، با اعلام تأسیس برند مستقل دی‌اس اتومبیلز، نام این خودرو به همراه فیس لیفتی که بر روی آن اجرا شد به دی‌اس۳ تغییر کرد. این خودرو در پوآسی فرانسه تولید می‌گردد. دی‌اس۳ در ایران. این خودرو با موتور سه سیلندری ۱۲۰۰سی سی EB2DT به بازار ایران عرضه شد. موتور THP 110 S&amp;S که در این خودرو مورد استفاده قرار گرفته‌است، در سه سال پیاپی ۲۰۱۵،
استفاده قرار گرفته‌است، در سه سال پیاپی ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ در بخش موتورهای ۱ تا ۱٫۴ لیتری به عنوان «موتور نمونه سال» انتخاب شده‌است. از مشخصه‌های مهم خودروهای اسپرت، هندلینگ آن‌هاست و دی‌اس ۳ جدید در پیچ‌ها به راحتی شما را با چسبندگی زیاد، شگفت‌زده خواهد کرد، در سرعت بالا به خوبی قابل کنترل خواهد بود و به دلیل سایز کوچک، در شهرهای شلوغ مشکل فضا و جای پارک، نخواهید داشت. از آن جایی که این خودرو چندین بار بازنگری شده‌است، صدای داخل کابین به حد قابل قبولی خواهد بود و نویزهای موجود در بیرون مثل صدای باد، شما را
بود و نویزهای موجود در بیرون مثل صدای باد، شما را اذیت نخواهد کرد. این خودرو را برای بازه وسیعی طراحی شده‌است و هر شخصی می‌تواند با تنظیم صندلی و فرمان به حالت راحتی رانندگی کند. صندلی‌های جلو کاملاً دربرگیرنده خواهند بود و با داشتن حالت اسپرت، هر فردی را در فضای رانندگی قرار خواهند داد. از آنجایی که سیاست‌گزاری خودروهای دی‌اس بر اساس خاص بودن طراحی شده‌است، کیفیت و استایل تجهیزات داخلی شما را راضی خواهد کرد، طراحی داشبورد، تزیینات حکاکی لیزری، قطعات کرومی و چرم مرغوب فرمان و صندلی‌ها کاملاً حس لوکس بودن
و چرم مرغوب فرمان و صندلی‌ها کاملاً حس لوکس بودن فرانسوی را در شما ایجاد خواهد کرد. این خودرو با ۲۸۵ لیتر، بزرگترین فضای صندوق عقب در میان خودروهای این دسته را داراست و به راحتی پاسخگوی نیازهای شما خواهد بود. با استفاده از تکنولوژی چراغ‌های ال‌ای‌دی "DS Vision" علاوه بر ظاهر اسپرتی‌تر نوری وسیع‌تر و مصرف انرژی کمتری، نسبت به لامپ‌های هالوژنی دارند، چراغ‌های راهنمای کشویی نیز یکی دیگر از مواردی است که این خودرو را در میان رقیبان برجسته خواهد کرد. اگر تاکنون چراغ‌های عقب منحصر به فرد این خودرو را دیده باشید،
عقب منحصر به فرد این خودرو را دیده باشید، در نگاه اول گمان خواهید کرد که از بی‌نهایت لامپ ال‌ای‌دی تشکیل شده‌است! ولی طراحان با استفاده از تعدادی آینه و سطوح بازتاب‌کننده در کنار ۳۰ لامپ ال‌ای‌دی این تصور را برای شما و هرکسی که آن را ببیند ایجاد می‌کند و لوگوی دی‌اس همانند جواهری در میان آن‌ها خواهد درخشید. از آپشن‌های دی‌اس ۳ جدید می‌توان به سیستم ترمز اتوماتیک، دوربین عقب، سنسور پارک عقب و جلو، سیستم کمکی شروع حرکت در سربالایی، کروز کنترل و غیره نام برد. ایمنی. سیتروئن دی‌اس۳ در سال ۲۰۰۹ توسط مؤسسه یورو
ایمنی. سیتروئن دی‌اس۳ در سال ۲۰۰۹ توسط مؤسسه یورو ان‌سی‌ای‌پی مورد تست تصادف قرار گرفت و توانست ۵ ستاره از ۵ ستاره ایمنی در تصادفات را کسب کند که شامل ۸۷٪ ایمنی برای سرنشینان، ۷۱٪ ایمنی کودکان، ۳۵٪ عابرین پیاده و ۸۳٪ در بخش ایمنی خودرو قبل از تصادف می‌شود.
دی‌اس۵ (DS5) خودرویی است که در سال ۲۰۱۱ توسط شرکت سیتروئن معرفی شد و از سال ۲۰۱۵ با مجزا شدن شرکت دی‌اس اتومبیلز از سیتروئن، توسط این شرکت تولید شده‌است. این خودرو در ایران توسط شرکت آرین موتور تابان عرضه می‌شود. نسخه سدان آن Citroën DS 5LS نام دارد که از رقبای نسخه سدان می‌توان به رنو تلیسمان اشاره کرد. این خودرو در ایران، با پیشرانه ۱٫۶ لیتری توربو THP163 با کد EP6CDT M که دارای قدرت ۱۶۳ اسب بخار در دور موتور ۶۰۰۰ دور بر دقیقه و با حداکثر گشتاور ۲۴۰نیوتون-متر که در دور موتور ۱۴۰۰ دور بر دقیقه حاصل می‌شود،
که در دور موتور ۱۴۰۰ دور بر دقیقه حاصل می‌شود، ارائه می‌گردد.
سیتروئن دی‌اس۴ خودرویی چهار در است که در سال ۲۰۱۰ توسط شرکت سیتروئن تولید شده‌است. خودروسازی DS که این روزها مدل‌های خاص لاکچری محصولات خود را به وسیله شرکت آرین موتور، نماینده رسمی این شرکت به ایران عرضه کرده، برای ارائه محصول خود به ایرانیان به سراغ دی‌اس ۴ جدید رفته است. این خودرو که تقریباً اواخر سال ۲۰۱۰ در بسیاری از نمایشگاه‌های معتبر جهان، چشمان بازدیدکنندگان را به عنوان یک خودروی لوکس به خود خیره کرده بود در جشنواره‌ جهانی خودرو لقب زیباترین خودرو را در رقابت با برندهای مختلف از آن خود کرد. دی‌اس ۴
در رقابت با برندهای مختلف از آن خود کرد. دی‌اس ۴ در اصل یک خودروی ۵ در بدون صندوق است. به عبارتی یک هاچ بک کامپکت که قدری ارتفاع یک خودروی کلاس اسپرت و قدری ظاهر یک خودروی کوپه را دارد. داخل خودرو فضای مناسبی را در اختیار سرنشینان قرار می‌دهد و صندلی‌ها امکان ماساژ را برای سرنشینان فراهم می‌کند. با وجود چرخ‌های بزرگ اما عملکرد فرمان هیدرولیک بسیار رضایت بخش است و مثلا در مقایسه با برخی خودروهای هم کلاس خود بسیار نرم‌تر به نظر می‌آید. البته تفاوت محسوس در میان فرمان این خودروها زمانی برای مشتری قابل لمس است
فرمان این خودروها زمانی برای مشتری قابل لمس است که مدل‌های متفاوتی را تست کرده باشد، زیرا در این کلاس تقریباً تمامی خودروها دارای فرمان‌های مناسب با عملکردی هوشمند هستند. دی‌اس جدید با قدری تغییر شاسی و بالا رفتن آن چیزی شبیه به خودروی اسپرت کامپکت به نظر می‌آید٬ البته جایگذاری دستگیره‌ها بر روی در این ذهنیت را از بین برده رنگ و بوی یک خودروی کوپه را به بینندگان می‌دهد. جلو پنجرهٔ دی‌اس ۴ جدید نیز تغییر کرده و منقش به لوگوی DS4 شده‌است و البته که چراغ‌های جلو نیز متفاوت از قبل شده و اندکی کشیده‌تر شده‌است.
نیز متفاوت از قبل شده و اندکی کشیده‌تر شده‌است. نگاهی به موتور این خودرو نشان می‌دهد که یک پیشرانه ۱.۶ لیتری توربوشارژ که توان تولید ۱۶۵ اسب بخار قدرت و ۲۴۰ نیوتن متر گشتاور را دارد برای نبض حرکت در دی‌اس ۴ در نظر گرفته شده‌است. این خودرو برای انتقال قدرت از جعبه دندهٔ ۶ سرعته اتوماتیک که ساخت کمپانی ژاپنی آیسین است بهره می‌گیرد. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر این خودرو نیز حدود ۹ ثانیه و حداکثر سرعت آن نیز ۲۱۲ کیلومتر بر ساعت برآورد شده‌است. اندازه‌گیری مصرف سوخت نیز نشان می‌دهد، دی‌اس ۴ در مصرف سوخت ترکیبی حدود
نیز نشان می‌دهد، دی‌اس ۴ در مصرف سوخت ترکیبی حدود ۸ لیتر در صد کیلومتر می‌سوزاند. سیستم تعلیق این خودرو بسیار نرم و حساس است و تکان‌های شدید به هیچ عنوان به کابین منتقل نمی‌شود با این وجود اما نمی‌توان از این خودرو انتظار یک رانندگی آفرود یا اسپرت را داشت. داخل کابین در زمان حرکت بسیار ساکت است و در سرعت‌های بالا تنها به میزان کمی صدای موتور در داخل اتاق به گوش می‌رسد. این امر با وجود عایق بندی بسیار عالی خودرو کمی عجیب به نظر می‌آید ولی صدا گوش نواز تایرها بر روی جاده تا حد بالایی صدای موتور را نیز پوشش
بر روی جاده تا حد بالایی صدای موتور را نیز پوشش می‌دهد. با وجود فضای بسیار زیاد در صندوق عقب این خودرو، امکان تا شدن صندلی‌های عقب نیز وجود دارد و علیرغم دید کم راننده به سمت عقب خودرو، سنسورهای هوشمند و متعدد این خودرو تمامی نواقص چشمی را پوشش می‌دهد. دی‌اس ۴ امکانات ایمنی بالایی نظیر سیستم ترمز ضد قفل ABS، سیستم تقسیم الکترونیکی نیروی ترمز، سیستم کنترل پایداری، سیستم کنترل کشش، ایربگ راننده و سرنشین جلو و انبوهی دیگر از امکانات ایمنی را در خود گنجانده است. شاید به مدد این حجم از توجه به موضوعات ایمنی
است. شاید به مدد این حجم از توجه به موضوعات ایمنی بوده که دی‌اس ۴ موفق شده در تست‌های یورو ان‌سی‌ای‌پی نیز ۵ ستاره ایمنی را از آن خود کند.
فورد برونکو (Ford Bronco) خودرویی از گروه شاسی‌بلند که ۵ نسل از آن در سال‌های ۱۹۶۶−۱۹۹۶ در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است و نسل ششم آن از سال ۲۰۲۱ تولید می‌شود. طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران، خودرو چهار چرخ محرک بوده است.
رنو جی‌اس (Renault GS) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵توسط رنودر فرانسه تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۲۱۲۰ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
دینو (خودرو) (Dino (automobile)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
فیات ۶۰۰ (Fiat 600) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۹تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو شهری قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است.
تک‌آرت ۹۹۷ توربو (TechArt 997 Turbo) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷ تا کنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن موتور عقب و توزیع نیروی پیشران بوده وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
فیات ۱۲۴ کوپه (Fiat ۱۲۴ Coupé) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
تی‌وی‌آر توسکان اسپید ۶ (TVR Tuscan Speed ۶) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶در بریتانیا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
زبان تِلوگو یا زبان تِلُگو (تِلوگویی، تِلُگویی) (తెలుగు - Telugu) یکی از زبان‌های دراویدی است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، زبان تِلوگویی با ۷۴ میلیون گویشور، سومین زبان بومی پرشمار در هند و پانزدهمین زبان پر گویشور در جهان است. این زبان با خط ویژهٔ خود نوشته می‌شود و ادبیات کهنی از سده‌های میانه دارد. زبان تلوگو به‌طور عمده در ایالت آندرا پرادش، واقع در جنوب‌شرقی هند تکلم می‌شود. این زبان، گسترده‌ترین زبان از میان چهار زبان مهم دراویدی در جنوب هند محسوب می‌شود. در قانون اساسی هند، هریک از این چهار زبان به
در قانون اساسی هند، هریک از این چهار زبان به عنوان یک زبان ایالتی به رسمیت شناخته شده‌است. الفبای تلوگویی شباهت بسیار زیادی با زبان کندا دارد که هر دو از خط «گرانتا» نشأت گرفته‌اند که خود در قرن پنجم میلادی در هند پدیدار شد. خانوادهٔ زبان‌های دراویدی، که تلوگو به آن تعلق دارد، در جنوب هند و بخش‌هایی از شرق و مرکز شبه‌قاره رواج دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد این خانواده زبانی دست‌کم از هزارهٔ سوم پیش از میلاد در این منطقه حضور داشته و احتمالاً پیش از مهاجرت هندواروپایی‌‌ها در شمال هند، زبان‌های غالب شبه‌قاره
در شمال هند، زبان‌های غالب شبه‌قاره بوده‌اند. از نظر جایگاه جهانی، زبان‌های دراویدی شاخه‌ای مستقل در رده‌بندی زبان‌شناسی به شمار می‌آیند و هیچ ارتباط مستقیمی با خانواده‌های بزرگ دیگر مانند هندواروپایی یا آفروآسیایی ندارند. این استقلال باعث شده که برای زبان‌شناسان در شناخت تاریخ زبان‌ها و مهاجرت‌های انسانی اهمیت ویژه‌ای داشته باشند. زبان تلوگو ساختاری پی‌بستی دارد، یعنی با افزودن پسوندهای گرامری، نقش‌های معنایی و نحوی جمله مشخص می‌شوند. ترتیب واژگان در جمله معمولاً فاعل–مفعول–فعل است. تلوگو آوای خوش‌آهنگی
معمولاً فاعل–مفعول–فعل است. تلوگو آوای خوش‌آهنگی دارد و به همین دلیل در سنت ادبی هند به آن لقب «ایتالیایی شرق» داده‌اند. واژگان تلوگو از واژه‌های بومی دراویدی، و همچنین شمار زیادی واژه‌های وام‌گرفته از زبان‌های سانسکریت، فارسی و انگلیسی تشکیل شده‌اند. ادبیات تلوگو پیشینه‌ای کهن دارد و از سده یازدهم میلادی شکل منظمی به خود گرفت. نخستین آثار مهم آن عمدتاً ترجمه‌ها و بازسرایی‌های حماسه‌های سانسکریت مانند رامایانا و مهاباراتا بودند که به زبان مردم کوچه و بازار آورده شدند. در دوره‌های بعد، به‌ویژه در دورهٔ
آورده شدند. در دوره‌های بعد، به‌ویژه در دورهٔ سلطنت ویشنووی‌ها و نیز در دوران پادشاهی قطب‌شاهیان، ادبیات تلوگو شکوفا شد و آثاری با مضامین دینی، عاشقانه، فلسفی و تاریخی پدید آمد. شاعران بزرگی چون نانّایا، تیکّانا، یرّاپراگادا و ویملاناتا از چهره‌های برجستهٔ ادبیات کلاسیک تلوگو هستند. امروزه نیز این زبان در حوزهٔ ادبیات، سینما، تئاتر و رسانه‌های هند نقش مهمی دارد. ریشه‌شناسی. گویشوران زبان تلوگو آن را "Telugu" یا "Telugoo" می‌نامند. شکل‌های قدیمی‌تر نام آن شامل "Teluṅgu" و "Tenuṅgu" است. "Tenugu" از واژهٔ