payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برنامگی صرف نظر شود. جابجایی نوبت اجرا از یک به ای دیگر نیاز به یک مدت زمان مشخص دارد. در طول انجام این فرایند، ثبات‌های پردازهٔ فعلی باید ذخیره و ثبات‌های پردازهٔ جدید بارگذاری شوند و همین‌طور لیست‌ها و جداول خاصی هم باید به‌روز شوند. عبارت «برگردان زمینه»، می‌تواند اشاره به برگردان زمینهٔ یک ثبات باشد. همچنین برگردان زمینه می‌تواند یک وظیفه، یک قاب پشته یا یک ریسه باشد. جابجایی بین فرایندها یا کارها در رایانه. در رایانش، یک تغییر زمینه عملیات ذخیرهٔ وضعیت یک فرایند یا موضوع است؛ به طوری که بتوان آن را
یک فرایند یا موضوع است؛ به طوری که بتوان آن را بازیابی کرد و بعداً اجرای آن را از سر گرفت. این به چندین پردازش اجازه می‌دهد تا واحد پردازشگر مرکزی (CPU) را با هم به اشتراک بگذارند و از ویژگی‌های اساسی سیستم‌عامل چند وظیفه‌ای است. معنی دقیق عبارت «تعویض زمینه» متفاوت است. در زمینهٔ چند وظیفه ای، به روند ذخیره‌سازی حالت سیستم برای یک کار اشاره دارد؛ بنابراین می‌توان آن کار را متوقف کرد و کار دیگری را از سر گرفت. تعویض زمینه همچنین می‌تواند بر اثر یک وقفه اتفاق بیفتد؛ مانند زمانی که یک کار نیاز به دسترسی به
بیفتد؛ مانند زمانی که یک کار نیاز به دسترسی به ذخیره‌سازی دیسک دارد و باعث می‌شود زمان پردازنده برای کارهای دیگر آزاد شود. بعضی از سیستم‌عامل‌ها برای جابجایی بین وظایف حالت کاربر و حالت هسته به یک تعویض زمینه نیز نیاز دارند. روند تعویض زمینه می‌تواند بر کارایی سیستم تأثیر منفی بگذارد. هزینه. متن تعویض‌ها معمولاً از نظر محاسباتی فشرده هستند و بیشتر طراحی سیستم‌عامل‌ها استفادهٔ بهینه از تعویض‌های زمینه‌ای است. جابجایی از یک فرایند به فرایند دیگر برای انجام امور مدیریتی به زمان مشخصی نیاز دارد که این فرایند
مدیریتی به زمان مشخصی نیاز دارد که این فرایند شامل اموری مثل ذخیره و بارگذاری ثبات‌ها و نقشه‌های حافظه، به‌روزرسانی جداول و لیست‌های مختلف و غیره می‌شود. آنچه در واقع در یک تعویض زمینه درگیر است به معماری‌ها، سیستم‌عامل‌ها و تعداد منابع به اشتراک گذاشته شده (رشته‌هایی که به همان فرایند تعلق دارند در مقایسه با فرآیندهای غیر مرتبط منابع بسیاری را به اشتراک می‌گذارند. به عنوان مثال، در هستهٔ لینوکس تعویض زمینه شامل مواردی از قبیل تعویض ثبات‌ها، اشاره‌گر پشته (رکورد اشاره‌گر پشته)، شمارندهٔ برنامه، پاکسازی
(رکورد اشاره‌گر پشته)، شمارندهٔ برنامه، پاکسازی بافر ترجمهٔ سمت (TLB) و بارگیری جدول صفحهٔ فرایند بعدی برای اجرا -مگر اینکه فرایند قدیمی حافظه را با حافظهٔ جدید به اشتراک بگذارد- می‌شود. به علاوه، تعویض متن مشابه که بین رشته‌های کاربر، به ویژه رشته‌های سبز اتفاق می‌افتد و اغلب بسیار سبک است، باعث صرفه جویی و بازیابی می‌شود. در موارد شدید، مانند تعویض بین goroutines در زبان برنامه‌نویسی Go، یک تعویض زمینه معادل coroutine بازدهی است که فقط به مراتب گران‌تر از فراخوانی subroutine است. زمان و نحوه انجام.
از فراخوانی subroutine است. زمان و نحوه انجام. چندوظیفگی. در سامانه‌های چند وظیفه‌ای یا همان چندکارگی، زمان‌بند سامانه باید پردازنده را از پردازهٔ در حال اجرا گرفته و آن را به پردازهٔ دیگری برای اجرا شدن بدهد. همچنین ممکن است پردازه خودش را به حالت غیرقابل اجرا ببرد که در این صورت هم می‌توان پردازنده را از پردازه گرفت و به پردازهٔ دیگری داد. یک پردازه زمانی به حالت غیرقابل اجرا می‌رود که بخواهد یک عملیات ورودی/خروجی انجام دهد و مجبور باشد منتظر خاتمه یافتن این عملیات باشد. در سامانه‌هایی که به صورت غیر
این عملیات باشد. در سامانه‌هایی که به صورت غیر انحصاری هستند، زمانبند می‌تواند پردازه‌ای که همچنان در حال اجرا هست را هم تعویض کند. در این سامانه‌ها از یک وقفهٔ ساعت برای تعیین برش زمانی استفاده می‌شود. بدین صورت که هر پردازه می‌تواند به میزان یک برش زمانی اجرا شود، پس از پایان یافتن برش زمانی، پردازنده از پردازه گرفته شده و به پردازهٔ دیگری داده می‌شود. برش زمانی معمولاً چند بار در یک ثانیه اتفاق می‌افتد؛ بنابراین پردازنده در طی یک ثانیه به چند پردازه سوئیچ کرده و هر کدام را برای مدت زمانی به اندازهٔ یک
کرده و هر کدام را برای مدت زمانی به اندازهٔ یک برش زمانی اجرا می‌کند. وقفهٔ ساعت برای تضمین اینکه زمانبند کنترل را از پردازه گرفته و به پردازهٔ دیگری خواهد داد، استفاده می‌شود. مدیریت وقفه. معماری‌های امروزه گردانندهٔ وقفه هستند. به این معنی که برای مثال اگر پردازنده از دیسک درخواست داده کند، نیاز نیست که در حالت انتظار مشغولی باقی بماند تا داده خوانده شود؛ بلکه می‌تواند بعد از دادن درخواست، به اجرای برنامه‌ای دیگر بپردازد. زمانی که خواندن داده از حافظه پایان یافت، پردازنده می‌تواند با ایجاد یک وقفه به
پایان یافت، پردازنده می‌تواند با ایجاد یک وقفه به خواندن دادهٔ آماده شده بپردازد که برای ایجاد این وقفه، برنامهٔ گرداننده وقفه (به انگلیسی: Interrupt handler) را فرا می‌خواند. زمانی که یک وقفه رخ می‌دهد، سخت‌افزار به صورت خودکار بخشی از زمینه را تعویض می‌کند (دست کم به مقداری که اجازه دهد کدهای گردانندهٔ وقفه را بازیابی کند). براساس جزئیات مخصوص طراحی‌های سخت‌افزار و نرم‌افزار، ممکن است گرداننده زمینهٔ اضافی را نیز نگهداری کند. اغلب مقدار کمی از زمینه تغییر می‌کند تا زمانی که برای ایجاد وقفه صرف می‌شود؛
می‌کند تا زمانی که برای ایجاد وقفه صرف می‌شود؛ کاهش یابد. هسته برای مدیریت وقفه‌های فرایند، زمانبندی خاصی ندارد اما به جای آن (اغلب در موارد ناتمام) زمینه در ابتدای گردانندهٔ وقفه مستقر می‌شود. زمانی که خدمات وقفه پایان می‌پذیرد، زمینه‌ای که قبل از وقفه موجود بود؛ بازیابی می‌شود و برنامهٔ متوقف شده می‌تواند اجرای خود را از حالت متوقف‌شده مجدداً شروع کند. تعویض فرمان کاربر و هسته. زمانی که یک جابجایی بین فضای کاربری و فضای هسته در سیستم‌عامل نیاز باشد، تعویض زمینه ضروری نیست؛ تغییر حالت به تنهایی یک تعویض
زمینه ضروری نیست؛ تغییر حالت به تنهایی یک تعویض زمینه به حساب نمی‌آید. اگرچه وابسته به نوع سیستم‌عامل ممکن است در این زمان تعویض زمینه نیز رخ دهد. مراحل. در یک تعویض، حالت اولین فرایند (فرآیندی که در حال اجرا است و باید تعویض شود) به گونه‌ای باید ذخیره شود؛ بنابراین زمانی‌که زمانبند به اجرای فرایند اولیه بازمی‌گردد، می‌تواند حالت خود را بازیابی کند و ادامه دهد. حالت فرایند شامل تمام ثبات‌هایی است که فرایند ممکن است از آن‌ها استفاده کند؛ به خصوص شمارنده برنامه. به علاوه هر سیستم‌عاملی داده‌های خاصی دارد که
به علاوه هر سیستم‌عاملی داده‌های خاصی دارد که ممکن است ضروری باشد. این داده‌ها معمولاً در ساختمان‌داده‌ای ذخیره می‌شوند که بلاک کنترل فرایند (PCB) نامیده می‌شود. به جای تعویض فرایندها، برای اولین فرایند PCB باید ایجاد شده و ذخیره شود. برخی اوقات PCBها بر روی پشتهٔ هر فرایند در حالت هسته ذخیره می‌شوند (به‌طور متقابل در حالت کاربر و در پشته فراخوانی)، یا شاید برخی سیستم‌عامل‌های خاص از ساختمان‌داده‌ای برای تعریف این اطلاعات استفاده کنند. از آنجایی که سیستم‌عامل به تعویق انداختن کارامدی در اولین فرایند اجرایی
به تعویق انداختن کارامدی در اولین فرایند اجرایی دارد، می‌تواند PCB و زمینهٔ لازم برای فرایند دوم را بارگذاری کند. برای این منظور، شمارندهٔ برنامه از PCB بارگذاری می‌شود و بدین ترتیب اجرا می‌تواند در فرآیندی جدید ادامه یابد. فرآیندهای جدید از صف یا صف‌ها (اغلب با رجوع به صف آمادهٔ اجرا) انتخاب می‌شوند. فرایند و ریسهٔ داری اولویت می‌تواند بر اجرای دیگر فرایندها تأثیر بگذارد. فرآیندهایی با اولویت بالاتر ابتدا ریسمان‌های آماده برای اجرا را بررسی می‌کنند. مثال. در نظر گرفتن یک عمل جمع اضافی حساب A = B + 1. این
در نظر گرفتن یک عمل جمع اضافی حساب A = B + 1. این دستورالعمل در حافظهٔ دستورالعمل (Instruction Register) ذخیره می‌شود و شمارندهٔ برنامه افزایش می‌یابد. A و B از حافظه خوانده می‌شوند و به ترتیب در ثبات‌های R1 و R2 ذخیره می‌شوند. در این حالت، B + 1 به عنوان پاسخ نهایی در R1 محاسبه و نوشته می‌شود. در این عملیات چون خواندن و نوشتن متوالی وجود دارد و هیچ فراخوانی تابعی انجام نگرفته‌است، بنابراین در این حالت هیچ تعویض / انتظار زمینه‌ای اتفاق نمی‌افتد. با این حال، دستورالعمل‌های خاصی به فراخوانی سیستم (System
دستورالعمل‌های خاصی به فراخوانی سیستم (System call) نیاز دارند که برای فرآیندهای انتظار / خواب به تعویض زمینه نیاز دارند. از یک کنترل‌کننده فراخوانی سیستم برای تعویض زمینه به حالت هسته استفاده می‌شود. عملکرد نمایشگر (دادهٔ x) ممکن است به دادهٔ x از دیسک و درایور دستگاه در حالت هسته نیاز داشته باشد. از این رو عملکرد display به حالت خواب می‌رود و در عملیات READ منتظر می‌ماند تا مقدار x را از دیسک دریافت کند. این باعث می‌شود برنامه منتظر بماند تا عملکرد تابع با tbe منتشر شود تا تنظیمات بیانیهٔ فعلی به حالت
با tbe منتشر شود تا تنظیمات بیانیهٔ فعلی به حالت خواب درآید و منتظر بماند تا فراخوانی سیستم آن را بیدار کند. برای حفظ همزمانی اما برنامه باید مقدار جدید و روند خواب را دوباره با هم اجرا کند. کارایی. تعویض زمینه به تنهایی در زمان اجرای زمانبندی دارای هزینه در کارایی است، فراوانی TLB و به‌طور غیر مستقیم به اشتراک‌گذاری حافظهٔ نهان CPU در میان چندین وظیفه موجب این هزینه‌هایند. تعویض در بین ریسمان‌های یک فرایند می‌تواند سریع‌تر از تعویض میان دو فرایند جدا رخ دهد؛ زیرا ریسمان‌ها می‌توانند نقشهٔ یک حافظه مجازی
زیرا ریسمان‌ها می‌توانند نقشهٔ یک حافظه مجازی را به اشتراک بگذارند، بنابراین دیگر به TLB نیازی نیست. سخت‌افزار در برابر نرم‌افزار. تعویض زمینه اصولاً می‌تواند توسط نرم‌افزار یا سخت‌افزار انجام شود. برخی پردازنده‌ها مانند Intel 80386 و نظیر آن، دارای پشتیبان سخت‌افزاری برای تعویض زمینه هستند. مانند دیگر وظایفی که در سخت‌افزار اجرا می‌شود، این مورد نیز به نظر می‌رسد که نسبت به نرم‌افزار سریع‌تر انجام شود. اگرچه شاخهٔ اصلی سیستم‌عامل‌ها نظیر مایکروسافت ویندوز و لینوکس از این ویژگی استفاده نمی‌کنند. این مورد
و لینوکس از این ویژگی استفاده نمی‌کنند. این مورد می‌تواند به خاطر دو دلیل اصلی زیر باشد:
شرکت آلومینیوم تاجیک یا به اختصار تالکو در شهر تورسون‌زادهٔ تاجیکستان بزرگ‌ترین کارخانهٔ تولید آلومینیوم در آسیای مرکزی و مهم‌ترین مجتمع صنعتی تاجیکستان است. این کشور کانسنگ آلومینیوم ندارد، از همین رو مواد خام این کارخانه باید وارد شود. ساخت این کارخانه از ۱۹۷۲ آغاز شد و نخستین ریخته‌گری آلومینیوم در ۳۱ مارس ۱۹۷۵ انجام گردید. خبرگزاری تاجیکستانی اوستا گزارش داده است که این کارخانه در سال ۲۰۰۶ توانسته ۴۱۶ هزار تن آلومینیوم تولید کند. ۴۰٪ برق کشور را مصرف می‌کند و در سال ۲۰۰۲ مشخص شد که عامل آلودگی آب منطقه
و در سال ۲۰۰۲ مشخص شد که عامل آلودگی آب منطقه با فلوئور می‌باشد. بارها از سوی مناطق همسایه در ازبکستان به ایجاد مشکلات بوم‌شناختی متهم شده است. در سوم آوریل ۲۰۰۷ به گونهٔ رسمی نام تاداز به تالکو – شرکت آلومینیوم تاجیک تغییر یافت. روسال، غول متالورژیک روسیه، اعلام کرده است که برای نوین‌سازی و افزایش تولید تاداز، مبلغ ۱۵۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده است.
مکتب سوریه مکتبی در معماری اسلامی بود که از ۴۱ هجری تا ۱۳۲ ادامه داشت. سوریه مرکز حکومت امویان بود. این معماری در ابتدا تحت تاثیر هنر بیزانس بوده. قوس‌های نیم‌گرد و رواق‌های حول مسجد از کلیساهای بیزانس اقتباس شده است. مانند مسجد اموی دمشق، اما در عصر عباسیان تحت تاثیر مکتب عراق قرار گرفت. کاخ‌های این دوره دارای تزئینات گچ‌بری و نقاشی دیواری هستند. از آثار این مکتب می‌توان به قبه الصخره (گنبد سنگی) در بیت‌المقدس (۶۵–۶۹ ه. ق)، مسجد جامع دمشق و کاخ عمراً اشاره کرد. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در
کرد. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱
مکتب عراق مکتبی در معماری اسلامی بود که از سال ۱۳۲ هجری قمری آغاز شد و تا نیمه‌های سده هفت هجری ادامه داشت. عراق مرکز حکومت عباسیان بود. در این دوره بناهای آجری رواج یافت. مسجد جامع سامرا (مسجد متوکل) (۲۳۲ ه. ق) که دارای گنبد مارپیچ است، مسجد ابودلف و کاخ جوسق خاقانی از بناهای این دوره است. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱
مکتب مصر مکتب معماری اسلامی بود از قرن دوم تا هفتم هجری ادامه داشت. این دوره مصادف با مکتب عراق است. الگو برداری‌ها دقیقاً از مکتب عراق است. در واقع هنرمندان مصری چنان شیفته آثار مکتب عراق بودند که مشابه همان مکتب معماری را در مصر تکرار کردند. مسجد ابن طولون (۲۶۵ ه. ق) و مدرسهٔ اسلامی جامع الازهر (۳۶۲ ه. ق) از بناهای این مکتب هستند. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱
شَلَمرود نام یک دهکدهٔ خیالی در آثار منوچهر احترامی است. آلبوم شلمرود. شلمرود نام یکی از آلبوم‌های موسیقی عبدی بهروانفر است. این نام با توجه به نام شلمرود در آثار منوچهر احترامی روی آلبوم گذاشته شده است.
معماری اسلامی در اسپانیا دوره‌ای مهم در تاریخ معماری اسلامی است. مساجد این دوره متأثر از مکتب سوریه هستند. در این دوره از طاق‌های نعلی و قوس‌های شبدری یا دالبری هم استفاده شد. از این آثار می‌توان به مسجد جامع قرطبه (کردوبا) و کاخ الحمرا (گرانادا) اشاره کرد. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱
مکتب معماری هند نوعی مکتب معماری اسلامی بود که در سده ششم هجری آغاز و تا سده دهم ادامه یافت. این مکتب به هندو اسلامی نیز معروف است. این شیوه ترکیبی از دستاوردهای معماری اسلامی (خاص ایران) با معماری هندی است. از آثار این دوران می‌توان به مسجد قطب‌الدین ایبک و تاج محل (مربوط به دورهٔ مغول، قرن ۱۰ هجری) اشاره کرد. فهرست منابع. ذکرگو، امیرحسین. سیر هنر در تاریخ ۲. انتشارات مدرسه. ۱۳۸۱
معماری زندیه به معماری سدهٔ دوازدهم در ایران (دورهٔ کریم‌خان زند) گفته می‌شود. کریم‌خان علاقهٔ زیادی به ساخت بنا داشت و در این دوره بناهای گوناگونی تأسیس کرد که بازار وکیل، مسجد وکیل و حمام وکیل، باغ نظر و عمارت کلاه‌فرنگی در شیراز و ایوان تخت مرمر و خلوت کریمخانی در تهران از آن جمله‌اند.
معماری قاجار سبک معماری قرن ۱۳ و ۱۴ است. برخی از تاریخ نگاران این دوره را دوره تقلید از سبک معماری غربی می‌دانند. برخی دیگر اما معتقدند نگاه خودانتقادی ناشی از شکست در جنگ‌های ایران و روسیه باعث شد در جامعه ایرانی دوران قاجار گرایش‌هایی تحول خواهانه شکل بگیرد که معماری متفاوت قاجار نیز محصول همین رویکرد آرمانگرایانه است. بناهای معماری زیادی در دوره قاجار بنا نهاده شد که از آن جمله می‌توانیم به کاخ گلستان، مدرسه آقابزرگ، مسجد و مدرسهٔ سپهسالار، تکیه دولت، دارالفنون، بازار تهران، نگارستان، قصر فیروزه، قصر
دارالفنون، بازار تهران، نگارستان، قصر فیروزه، قصر دوشان تپه و مسجد سلطانی اشاره کرد. از دیگر آثار این دوره می‌توان به خانه طباطبایی و خانه بروجردی ساخته علی مریم کاشانی اشاره کرد. اواسط حکومت قاجار بناها هنوز منطبق براصول سنتی ساخته می‌شود ولی عناصر و تزیینات اروپایی وارد معماری خانه‌ها شده و با تأثیر قرار دادن تزیینات نماها، رفته رفته به معماری فضاهای داخلی خانه‌ها تعمیم می‌یابد. سرسرای ورودی با پلکان‌هایی که از وسط این سرسرا آغاز می‌شود، و از پاگرد به دو شاخه در جهت مقابل یکدیگر به بالا ادامه می‌یابد،
شاخه در جهت مقابل یکدیگر به بالا ادامه می‌یابد، تأثیر معماری کشور روسیه و از اواسط سلطنت ناصرالدین شاه به بعد رواج یافت. معماری خارجی با طرح‌های تزیینی ایرانی از قبیل کاشی کاری، آیینه کاری، گچبری و ازاره بندی، توأم شد و گوشه‌ای از معماری عصر قاجاریه رانشان می‌دهد. (بانی مسعود، ۱۳۸۸، ص ۱۱۷) در این دوره هنوز سازماندهی فضاها مطابق با الگوی معماری ایرانی است و طرح پلان ایرانی و درون‌گرا، ولی عناصری از جمله ایوان ستون دار، سرستون‌های به سبک معماری اروپا، فرم در و پنجره، کتیبه‌ها و فرم سر درها، آیینه کاری در
در و پنجره، کتیبه‌ها و فرم سر درها، آیینه کاری در تالار طنبی، وجود نقاشی‌های دیواری در اتاق‌ها و موتیف‌های مورد استفاده در تزیینات بنا تغییر می‌یابد و به فرم و اشکال اروپایی نزدیک می‌شود. هنوز در این دوره نظم پلان با نما منطبق است و یکی از بارزترین مشخصه‌های این دوره، قرارگیری راه پله در محور اصلی ساختمان است. (بانی مسعود، ۱۳۸۸، ص ۷۱۰) در معماری سنتی ایران پله به عنوان یک عنصر مهم و نمایان به خصوص در فضای ورودی استفاده نمی‌شد و معمولاً پله‌ها را (پله‌های ارتباطی بین طبقات مختلف یک ساختمان) با ارتفاع زیاد و
بین طبقات مختلف یک ساختمان) با ارتفاع زیاد و در نقاطی از ساختمان قرار می‌دادند که از جلوه و زیبایی چندانی برخوردار نبود. کاربرد پله به عنوان یک عنصر نمایان در معماری خانه‌های این دوره به تقلید از معماری اروپا رایج شد. ایوان ستون دار یکی دیگر از مشخصه بارز این دوره است. در این دوره با ورود این ایوان‌ها در معماری خانه‌ها، تغییراتی عمده در نمای بناها به وجود آمد و سر ستون‌های اروپایی با تزیینات برگ کنگره‌ای و قوس نیم دایره رومی در این ساختمان‌ها دیده می‌شود و نحوه قرارگیری ایوان با کل مجموعه هماهنگی لازم را
نحوه قرارگیری ایوان با کل مجموعه هماهنگی لازم را دارد. این دوره را به حق می‌توان دوره التقاط گرای معماری مسکونی تبریز نامید. (بانی مسعود ،۱۳۸۸، ص ۱۷۱). ویژگیهای معماری خانه‌های قاجار. قرارگیری خانه‌ها بر اساس رون وجه شمال غربی–جنوب شرقی بهره‌گیری از خانه‌های حیاط مرکزی و درونگرا رعایت اصل سلسله مراتب و اهمیت فضاها تزئینات کاربندی پوشش هشتی ورودی فضای تالار به عنوان مهم‌ترین فضا در جبهه شمالی مطرح بوده است. حوض و باغچه در امتداد محور طولی حیاط ساخته شده است. بهره‌گیری از ارسی. قرارگیری ایوان درجلوی تالار که
بهره‌گیری از ارسی. قرارگیری ایوان درجلوی تالار که بار تیر حمال آن توسط ستون‌هایی تحمل می‌شود. ویژگی‌های کلان معماری. - استفاده از پنجره‌های عمودی مشبک رنگی به نام ارسی - استفاده از رنگ قرمز یا ارغوانی در کاشی‌های خشتی هفت رنگ - استفاده از نقش گل لندنی در کاشیکاری - استفاده از کنگره‌های کنار بام کاخ‌ها - استفاده از نقش و متیف‌های تخت جمشید - عناصر تزئینی و نما کاری تحت تأثیر عناصر غربی - ایجاد ایوان‌های عظیم ومرتفع در ورودی‌ها - مرکزیت بنا با ستون و سرستون‌ها - بناها به شکل مرتفع که حاکی از عظمت و قدرت -
- بناها به شکل مرتفع که حاکی از عظمت و قدرت - مصالح سنگ و سیمان و آهن تزئینات دوره قاجار. - کاشی کاری هفت رنگ و لعاب‌های رنگارنگ - نمای داخلی گچ‌بری و کاشیکاری - استفاده از آرایه‌های چوبی در تزئینات - شیشه‌های رنگی - نقاشی‌های لندن کاری - استفاده از آجر تزئینی قالبی و تراش مخصوص دوره قاجار - استفاده از تزئینات آئینه کاری - استفاده از کاشی منقوش و نقش دار (منقوش اساطیری کهن و درباری) - استفاده از قواره آجر تراش در تزئینات مکان‌های مذهبی - رسمی بندی وکاربندی بناهای مسکونی دوره قاجار. - شامل اتاق مرکزی؛ ایوان
مسکونی دوره قاجار. - شامل اتاق مرکزی؛ ایوان با دو ستون در برابر آن؛ اتاقهای کوچک واقع دراطراف اتاق مرکزی به‌صورت ساده ومفصل - پلانها کشیده در امتداد بنا - ایجاد چشم‌انداز وسیع توسط پنجره‌ها - ایجاد زیرزمین با طرحهای زیبا و پوششهای ضربی آجری - تعبیه حوضخانه - رواج بادگیر برا ی خنک کردن فضا - ایجاد سرستونها وستونها در ورودیها - ایوانهای بلند - ایجاد پلکان دو طرفه در محور اصلی بنا - تبدیل سه دری به دو دری و وارد شدن نور مستقیماً به داخل بنا - تنوع وسبکی وگشا یش فضاها بیشتر - سقف شیب دار و شیروانی - آمیزه ای
یش فضاها بیشتر - سقف شیب دار و شیروانی - آمیزه ای از معماری ایرانی و اروپائی
هیسترکتومی یا زهدان‌برداری به عمل جراحی می‌گویند که در آن رحم را برمی‌دارند. این عمل رایج‌ترین عملی است که توسط پزشک زنان و به دو صورت کامل (تنه، فوندوس و گردن رحم) یا جزئی (گردن رحم را برنمی‌دارند) انجام می‌شود. پس از برداشتن رحم، زن توانایی بچه دار شدن را از دست می‌دهد (همچنین برداشتن لوله‌های فالوپ و تخمدان). اگر این عمل قبل از شروع یائسگی انجام شود در صورتی‌که لوله‌های فالوپ و هر دو تخمدان نیز همراه با رحم خارج شوند فرد وارد دورهٔ یائسگی می‌شود. هیسترکتومی همچون دیگر عمل‌های جراحی خطرات حین عمل و
همچون دیگر عمل‌های جراحی خطرات حین عمل و تأثیرات پس از عمل طولانی در پی دارد. به همین دلیل جراحی وقتی پیشنهاد می‌شود که روش دیگری برای درمان باقی نباشد. اوفورکتومی (برداشتن تخمدان‌ها) معمولاً همراه هیسترکتومی برای کاهش احتمال بروز سرطان تخمدان انجام می‌شود. این عمل معمولاً با برش قسمت پایین ناحیه شکم (سوپراپوبیک) به میزان ۱۰ سانتی‌متر انجام می‌شود. جستارهای وابسته. ست جراحی هیسترکتومی
ادبیات تاجیک (به فارسی تاجیکی: Адабиёти тоҷик) — ادبیات به زبان فارسی تاجیکی است. تا قرن پانزدهم میلادی، بخشی از ادبیات فارسی بود. تاریخ ادبیات مستقل تاجیک از قرن شانزدهم میلادی آغاز می‌شود. ادبیات تاجیک را می‌توان ادامه‌ی ادبیات کلاسیک فارسی دانست. پیش از هر چیز و به طور اساسی این موضوع به نزدیکی فرهنگی و تاریخی مردم تاجیک با ایرانیان و دیگر اقوام ایرانی‌زبان ایران و همچنین نزدیکی زبانی زبان‌های تاجیکی و فارسی مربوط می‌شود. ادبیات تاجیک از سنت کلاسیک فارسی در شرایط تاریخی جدید پدید آمد. تاریخ اولیه.
فارسی در شرایط تاریخی جدید پدید آمد. تاریخ اولیه. پیشینه‌ی ادبیات تاجیک، ادبیات فارسی قرون نهم تا پانزدهم میلادی بود که در چارچوب آن، آفرینش‌های ادبی فارسی‌زبانان و تاجیک‌ها یک سنت واحد را تشکیل می‌داد. از قرن شانزدهم میلادی [نیازمند منبع]، مردمان فارسی‌زبان به دلایل مذهبی و سیاسی شروع به جدا شدن کردند و این امر موجب جدایی ادبیات تاجیک به عنوان یک حوزه ادبی جداگانه شد. در تاریخ ادبیات تاجیک همچنین می‌توان به طور جداگانه به تأثیر حماسه‌های کیهان‌شناختی و قهرمانی سراسر ایرانی، از جمله «اوستا»، کتاب مقدس دین
سراسر ایرانی، از جمله «اوستا»، کتاب مقدس دین زرتشتی، و همچنین دوره شوروی در تاریخ تاجیکستان اشاره کرد که عناصر انترناسیونالیستی و انقلابی را به ادبیات تاجیک آورد. رودکی که در جوانی خواننده و نوازنده مردمی بود، به عنوان بنیانگذار به رسمیت شناخته شده‌ی ادبیات کلاسیک تاجیک-فارسی است. یکی از مشهورترین نویسندگان ادبیات تاجیک، محمدجان رحیموف است که به خاطر آثار جنگی و ترجمه‌های شاهکارهای ادبیات جهان شناخته شده است. تأثیر فرهنگ روسی و آغاز مرحله‌ای نو. از نیمه دوم قرن نوزدهم تا آغاز قرن بیستم، جریان‌های روشنگری
قرن نوزدهم تا آغاز قرن بیستم، جریان‌های روشنگری در ادبیات تاجیک پدیدار شدند که تا حد زیادی ناشی از تأثیر پیشرو و فعال فرهنگ روسی پس از الحاق آسیای میانه به امپراتوری روسیه بود. احمد دانش (۱۸۲۷–۱۸۹۷)، اندیشمند، روشنفکر، فیلسوف، نویسنده و شاعر و دولتمرد امارت بخارا، تا حدی بنیانگذار این مرحله بود. او نظام و قوانین استبدادی و قرون وسطایی امارت بخارا را مورد انتقاد قرار داد، علیه مکتب گرایی قرون وسطایی و اصول جزمی مذهبی موضع گرفت، مطالعه علوم غیردینی را ترویج کرد و طرح‌هایی برای بازسازی نظام دولتی بر اساس
کرد و طرح‌هایی برای بازسازی نظام دولتی بر اساس کشورهای اروپایی ارائه داد. از نظر ایدئولوژیک، شاعران و نویسندگانی چون رحمت‌الله واضح (۱۸۱۸–۱۸۹۴)، شمس‌الدین شاهین (۱۸۵۹–۱۸۹۳) و محمد خیرت (۱۸۷۸–۱۹۰۲) به ویژه به دانش نزدیک بودند. ادبیات روشنگری تاجیک با جهت‌گیری واقع‌گرایانه خود متمایز می‌شد، ژانرهای جدیدی را به شعر و نثر وارد کرد (داستان واقع‌گرایانه، داستان فلسفی-رمانتیک و غیره) و گامی جدی و بزرگ در جهت دموکراتیزه کردن زبان ادبی تاجیک برداشت. در آغاز قرن بیستم، نویسندگانی چون صدرالدین عینی (۱۸۷۸–۱۹۵۴)،
بیستم، نویسندگانی چون صدرالدین عینی (۱۸۷۸–۱۹۵۴)، تاش‌خواجه اسیری (۱۸۶۴–۱۹۱۶)، میرزا سراج (۱۸۷۷–۱۹۱۳) نه تنها سنت‌های ادبیات روشنگری تاجیک را ادامه دادند، بلکه تلاش‌های زیادی برای نزدیک کردن ادبیات به زندگی مردم عادی انجام دادند و به طور واقع‌گرایانه تضادهای اجتماعی-اجتماعی آن دوره را به تصویر کشیدند و اشتیاق به دانش را در میان مردم ترویج کردند. حافظ تاجیک، خواننده ترانه‌های مردمی حکمت رضا (۱۸۹۴–۱۹۹۰) مکتب گورگولی‌خوانی، یعنی اجرای حماسه «گوراوغلی» را بنیان نهاد. پیشگامان ادبیات معاصر تاجیکستان. سه نویسنده،
پیشگامان ادبیات معاصر تاجیکستان. سه نویسنده، برترین نویسندگان نخستین نسل ادبیات فارسی تاجیکی شوروی خوانده می‌شوند. صدرالدین عینی (۱۸۷۸ تا ۱۹۵۴)، نویسنده و آموزگار نوگرا که با شاعری آغاز کرد ولی پس از آن آثاری به نثر نیز آفرید. کارهایش دربرگیرندهٔ سه رمان بزرگ است که مسائل اجتماعی منطقه را در روزگار خان‌نشینی بخارا به تصویر می‌کشد. عینی نخستین رئیس فرهنگستان علوم تاجیکستان می‌باشد. ابوالقاسم لاهوتی (۱۸۸۷ تا ۱۹۵۷) شاعری ایرانی که به دلایل سیاسی به اتحاد شوروی و مشخصاً تاجیکستان مهاجرت می‌کند. او اشعار غنایی
و مشخصاً تاجیکستان مهاجرت می‌کند. او اشعار غنایی و اجتماعی-واقع‌گرایانه می‌نوشت. شاعر دیگر، میرزا تورسون‌زاده (۱۹۱۱ تا ۱۹۷۷) می‌باشد که ادبیات شفاهی فارسی تاجیکی را گردآوری کرد، اشعاری دربارهٔ دگرگونی‌های اجتماعی تاجیکستان سرود و آثاری در زمینه‌های سیاسی روزگار خویش آفرید. از آن نسل تا کنون، شاعران، رمان‌نویسان، نویسندگان داستان‌های کوتاه و نمایش‌نامه‌نوسان فراوانی در تاجیکستان ظهور کرده‌اند.
جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین نام دولتی غیر رسمی‌ است که در گرماگرم جنگ بوسنی از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ میلادی در بوسنی و هرزگوین موجودیت داشت. این شبه دولت در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱ و به نام "جامعهٔ کروات بوسنی و هرزگوین" اعلام وجود کرد. این دولت از سوی کرواسی پشتیبانی می‌شد. همچنین زبان رسمی این دولت زبان کروات و پول مورد استفادهٔ آن دینار کرواسی بود. این دولیت همچنین از نمادهای کروات بهره برده و سامانهٔ آموزشی کروات‌ها را به کار می‌بست. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۲، جمهوری بوسنی و هرزگوین این جامعه را غیر قانونی خواند. در ۱۹۹۴
و هرزگوین این جامعه را غیر قانونی خواند. در ۱۹۹۴ جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین منحل شد و برپایهٔ موافقت‌نامه واشنگتن به جمهوری بوسنی و هرزگوین پیوست و فدراسیون بوسنی و هرزگوین را تشکیل داد. مرکز جمهوری باختر شهر موستار بود، ولی از آنجا که این شهر کانون زد و خورد بود در عمل مرکزیت این دولت با شهر گروده بود. حزب حاکم در این جمهوری شاخه‌ای از حزب اتحاد دموکراتیک کروات به نام اتحاد دموکراتیک کروات بوسنی و هرزگوین بود. این جمهوری بعدها به اعمال پاکسازی قومی علیه شهروندان بوسنیایی نژاد متهم شد. منابع. Wikipedia
شهروندان بوسنیایی نژاد متهم شد. منابع. Wikipedia contributors, "Croatian Republic of Herzeg-Bosnia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Croatian_Republic_of_Herzeg-Bosnia&amp;oldid=423873985 (accessed April 21, 2011).
پرچم کنونی مالاوی در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ پس از آنکه حزب حاکم دموکرات پیشرو پیشنهاد پرچم جدیدی را داد از سوی رئیس‌جمهور آن کشور پذیرفته شد. پرچم جدید با ایجاد تغییراتی در ترتیب قرارگیری رنگ‌های پرچم پیشین تهیه‌شده‌است تا با طرح‌بندی اصلی پرچم پان-آفریقایی تطابق داشته باشد. در پرچم جدید نوار افقی قرمزرنگ در بالای پرچم، نوار سیاه در وسط و نوار سبزرنگ در پایین پرچم قرار گرفته‌است. نماد خورشید در حال طلوعی نیز که در پرچم پیشین در بالای پرچم قرار داشت با نماد خورشید سفیدرنگ کاملی در مرکز پرچم عوض شده که نشانگر رشد
سفیدرنگ کاملی در مرکز پرچم عوض شده که نشانگر رشد اقتصادی مالاوی پس از استقلال آن کشور است. این اقدام با مخالفت حزب جبهه متحد دموکرات روبرو شد و آنان مشروعیت پرچم جدید را با ارائهٔ شکایتی به دادگاه به‌چالش کشیدند. از سوی دیگر بسیاری از مردم مالاوی نیز به این اقدام دولت معترض شدند و این پرسش را مطرح ساختند که در شرایط سیاسی کنونی کشور چه نیازی به تغییر پرچم بود. اما علی‌رغم این اعتراضات طرح پرچم جدید مالاوی در روز پنج‌شنبه ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ مورد تأیید بینگو وا موتاریکا، رئیس‌جمهور آن کشور قرار گرفت و پرچم‌های