payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یعنی معزالدین کسیکه امر ساخت مسجد را داد خطاب می‌کند. این مطلب در داخل گنبد دروازه شمالی ذکر شده‌است. در کتیبه دوم روی منار، او مکرر صاحب خود یعنی معزالدین را اسکندر ثانی نامیده‌است. ستون فلزی باستانی. آنچه مجموعه قطب منار را جذابتر می‌کند وجود یک ستون مرموز از فلزی ناشناخته‌است که در صحن اصلی مسجد قوة الاسلام قرار دارد و مربوط به قرن چهارم یا پنجم میلادی است. این ستون فلزی از آلیاژی ساخته شده که هرگز زنگ نمی‌زند و رنگ عوض نمی‌کند و فرسوده نیز نمی‌شود. بر اساس اسناد تاریخی این ستون در زمان سلطنت پادشاهان
اساس اسناد تاریخی این ستون در زمان سلطنت پادشاهان آریایی گوپتا که با ساسانیان در ایران ارتباطات بسیار دوستانه‌ای داشتند، پیدا شد و خود آن‌ها هم از ماهیت این ستون خبر نداشتند و آن را به احترام خدای آریایی ویشنو در مقابل معبد او قرار داد و بعدها مسلمانان در جای معبد، مسجد قوة الاسلام را بنا کردند و این ستون همچنان در صحن مسجد باقی‌ماند. نویسندگانی مانند اریک فون دنیکن این ستون را ساختهٔ دست بشر نمی‌دانند. وزن ستون فلزی بیشتر از شش هزار کیلوگرم است و عامه مردم هند حلقه کردن دست از پشت، دور این ستون را خوش‌یمن
هند حلقه کردن دست از پشت، دور این ستون را خوش‌یمن می‌دانند. بلندی این ستون فلزی ۷/۲۱ متر و وزن آن بیش از شش تن است. وزن برآورد شده بدنه اصلی ستون ۵۸۶۵ کیلوگرم و وزن زنگ‌های تزئینی این ستون ۶۴۶ کیلوگرم تخمین زده شده‌است که به این ترتیب وزن کل آن ۶۵۱۱ کیلوگرم می‌شود. ستون کتیبه‌ای در زبان سانسکریت و به خط براهمی دارد که مربوط به سده ۴ میلادی است که نشان می‌دهد که ستون به عنوان یک یادمانی از پادشاه بزرگ چاندرا در مقابل خدای ویشنو قرار در فراز تپه‌ای قرار داده شده‌است. محفظه‌های توخالی عمیقی که در بالای این
شده‌است. محفظه‌های توخالی عمیقی که در بالای این ستون فلزی موجود است نشان از سرستونی پرکار دارد که احتمالاً تصویری از گرودا را دربرداشته و این ستون عظیم فلزی به نوعی نقش میل پرچم را داشته‌است. گرودا پرنده بزرگ افسانه‌ای یا موجودی شبیه پرندگان است که در اساطیر هر دو آیین هندو و بودایی از آن نام برده شده‌است. مقایسه با منار جام و منار سیاه‌پوش. قطب‌الدین ایبک برای ساختن قطب منار نمونه‌ای کامل در اختیار داشت و آن عبارت بود از منار جام یا منار غیاث‌الدین در افغانستان که از نظر طرح عمومی هر دو منار باهم شباهت
که از نظر طرح عمومی هر دو منار باهم شباهت فراوان دارند ولی تفاوت‌هایی نیز در آن‌ها دیده می‌شود منار قطب و منار جام هر دو نمونه‌هایی از سبک و معماری غوری هستند. قاعده‌های هر دو منار در جام و دهلی دارای قطر مشابه‌است و بلندی قُطُب منار تقریباً ۴/۵ متر از منار جام بلندتر است. قطُب منار علاوه‌بر آنکه مطابق یاداشت‌های علاءالدین خلجی برج یادگاری پیروزی است. همچنان محلی است برای موًذن مسجد. منار جام در کنار هریرود و در دره‌ای دور از انظار، در محاصره تنگ کوه‌های بلند و بزرگ قرار دارد. آنجا هیچ بقایایی از هیچ مسجدی
و بزرگ قرار دارد. آنجا هیچ بقایایی از هیچ مسجدی موجود نیست. انتخاب چنین موقعیت خاص برای ساخت برج به افتخار پیروزی به‌طور مشخص به آن سبب بود که این محل برای جمعیت یهودی یا عبری مقدس بود. بسیاری از زیارت‌گاه‌های متبرکه افغانستان و هند در مکان‌هایی ساخته شده که نزد گروه‌های مذهبی دیگر مقدس پنداشته می‌شود. افزون بر منار جام، منار سیاه‌پوش در ولایت نیمروز افغانستان است نیز تجاربی را در اختیار سازندگان قطب منار قرار داده بود و روابط و همسانی ساختمانی بین این سه مناره یعنی سیاه‌پوش نیمروز، جام غور و قطب منار دهلی
یعنی سیاه‌پوش نیمروز، جام غور و قطب منار دهلی وجود دارد. منار سیاه‌پوش که مربوط به دوره سامانیان یک منار نیمه ویرانه‌است که در مقابل بعضی مخروبه‌های که گفته می‌شود بقایای ساختمان یک مسجد است قرار دارد. این بنا به اواخر قرن نهم یا اوایل قرن دهم میلادی مربوط است. پلان آن کاملاً مشابه پلان قطب منار دهلی است به‌ویژه داشتن تیغه یا لبه‌های طویل که به شکل متناوب تنظیم شده این شباهت را بیشتر نمایان می‌کند. فرق آن با قطب منار در این است که منار قطب از سنگ ساخته شده، در حالیکه منار سیاه‌پوش کلاً از خشت پخته‌است.
در حالیکه منار سیاه‌پوش کلاً از خشت پخته‌است. قاعده منار سیاه‌پوش شامل شش بند افقی است و هر بند از پنج برآمدگی خشتی ساخته شده‌است. بندهای مذکور توسط فرورفتگی‌ها و برجستگی‌ها از هم جدا شده‌اند تا نما یا منظر بدنه منار، لوله مانند و یک‌نواخت نباشد. تزئینات روی کار و نوع خشت‌کاری تزئینی منار مذکور، آن را با مقبره اسماعیل سامانی (۹۰۷-۸۹۲ میلادی) نزدیک می‌کند و بیننده را متقاعد می‌سازد که دو ساختمان در یک زمان ساخته شده‌اند.
کلیسای جامع سنت پل نام کلیسای بزرگ و مشهوری در لندن، پایتخت انگلستان است که به‌عنوان یکی از بناهای مشهور این شهر شناخته می‌شود. کار ساخت این کلیسا که در اواخر سدهٔ هفدهم توسط سر کریستوفر رن طراحی گردیده است در اوایل سدهٔ هجدهم در ۱۷۱۰ به پایان رسید تا جایگزینی برای دیگر کلیسایی باشد که در همین مکان قرار داشت و در پی آتش‌سوزی بزرگ لندن ویران گردید. کلیسای سنت پل در عین حال سومین کلیسای ساخته شده در همین مکان است. کلیسای جامع سنت پل دارای گنبد بزرگی است که راهرویی معروف به «تالار زمزمه» به طول ۳۲ متر در
راهرویی معروف به «تالار زمزمه» به طول ۳۲ متر در گرداگرد درونی گنبد آن کشیده شده و مشهور است که اگر کسی نزدیک به دیوار این راهرو زمزمه نماید، فرد دیگری که در نزدیکی دیوار و در سوی دیگر آن قرار دارد صدای او را می‌شنود. گور بسیاری از افراد سرشناس از جمله لرد نلسون، دوک ولینگتون و خود کریستوفر رن نیز در این کلیسا قرار دارد.
سانسور در کشور پاکستان به صورت خیلی گسترده نیست و رسانه‌ها اکثراً آزاد هستند و دولت پاکستان تنها در مواردی که در آن گروه‌های قومی مردم و جوانان را تشویق به خشونت می‌کند و به گفته دولت پاکستان آنان را شستشوی مغزی می‌دهند دست به انجام عمل سانسور در رسانه‌های قابل دسترس مردم می‌زند. قانون اساسی پاکستان آزادی بیان را ضمانت می‌دهد اما واژه «محدودیت‌های قابل‌قبول» را نیز به آن برای مصلحت حاکمیت، یکپارچگی و اتحاد پاکستان، نظم عمومی و اخلاق افزوده‌است. سانسور اینترنت در پاکستان. در پاکستان سانسور اینترنت تا حدی
در پاکستان. در پاکستان سانسور اینترنت تا حدی وجود دارد و دولت مواردی را که فکر می‌کند با قوانین نسبتاً اسلامی این کشور مخالف است فیلتر می‌کند. یوتیوب. پاکستان فیلم‌هایی که به گفته دولت غیراخلاقی هستند را فیلتر کرده‌است. ویکی‌پدیا. این وبسایت در پاکستان به‌طور کامل در دسترس می‌باشد. سایت‌های افراطی اسلامی. اکثر این سایت‌ها در پاکستان سانسور هستند و توسط دولت فیلتر شده‌اند.
کوه سرگردان عنوان رمانی از سیمین دانشور است که طبق گزارش مجله ادبی ـ هنری نافه دست‌نویس آن از سال ۱۳۸۶ ناپدید شد و به شکل سوال برانگیزی مفقود گشت و هیچگاه پیدا نشد. ماجرای سرقت رمان. مجله ادبی–هنری نافه در شماره آبان ۱۳۸۹ خود در گزارشی که علیرضا غلامی با عنوان «در جستجوی کوه سرگردان» نوشته بود برای نخستین بار خبر داد که رمان "کوه سرگردان" سیمین دانشور از سال ۱۳۸۶ در خانه او مفقود شده‌است. در این گزارش گفته شد که سیمین دانشور نگارش این رمان را قبل از تیر ۱۳۸۶ یعنی قبل از بیماری تمام کرده‌است. اما ناشر بعد از
یعنی قبل از بیماری تمام کرده‌است. اما ناشر بعد از بهبودی نسبی دانشور در پائیز همان سال پی می‌برد که رمان "کوه سرگردان" ناپدید شده‌است. انتشارات خوارزمی دو سال تلاش کرده بود خبر مفقود شدن این رمان در رسانه‌ها درز نکند. مجله ادبی–هنری نافه در گزارش خود گفته‌است این رمان می‌توانست قبل از مرگ علیرضا حیدری، مدیر انتشارات خوارزمی منتشر شود. اما موضوع رمان و حساسیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به آن و همچنین محافظه‌کاری مدیران انتشارات خوارزمی از علل تأخیر در انتشار آن بوده‌است. خبرگزاری مهر سیزدهم شهریور ۱۳۸۳
آن بوده‌است. خبرگزاری مهر سیزدهم شهریور ۱۳۸۳ در گفت‌وگوی کوتاهی با دانشور خبر داده بود رمان "کوه سرگردان" به زودی منتشر می‌شود. خبرگزاری ایسنا و روزنامه شرق نیز به ترتیب در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۴ خبر داده بودند که این رمان آماده انتشار است. واکنش به عدم انتشار رمان. عطاءالله مهاجرانی تیر ۱۳۸۶ زمانی که سیمین دانشور در بیمارستان بستری بود یادداشتی در سایت خود نوشت و به مقامات وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و از جمله محسن پرویز توصیه کرد به جای عیادت دانشور در بیمارستان به "کوه سرگردان" او مجوز بدهند. اما مجله
به "کوه سرگردان" او مجوز بدهند. اما مجله ادبی–هنری نافه در گزارش خود نوشته‌است «واقعیت این است که "کوه سرگردان" دانشور اصلاً به وزارت ارشاد نرفته‌است. حتی برای گرفتن فیپا به کتابخانه ملی هم نرفته‌است. در این دو جا اسمی از رمان او نیست.» غلامرضا امامی نویسنده و مترجم مشهور ایرانی و دوستان خانوادگی سیمین در مصاحبه‌ای در فیلم مستندی با عنوان "سیمین هم منتظر بود" می‌گوید: " بانو سیمین کتاب را از روی مهر و لطف برای من خوانده بود و محتوای آن به صورت مبهم در خاطرم هست، اما کتاب همچنان سرگردان است"، همچنین به نقل
هست، اما کتاب همچنان سرگردان است"، همچنین به نقل از دخترخوانده خانم دانشور، لی لی دانشور نیز اصل نگاشتن کتاب را تایید می‌کند پیرنگ. "کوه سرگردان" جلد سوم دو رمان جزیرهٔ سرگردانی و ساربانْ سرگردان است که به ترتیب شهریور ۱۳۷۲ و ۱۳۸۰ از سوی انتشارات خوارزمی منتشر شده بودند. این رمان‌ها سه‌گانه‌ای را از زندگی چند انسان سرگردان در سال‌های قبل از انقلاب ایران (۱۳۵۷) و ماه‌های آغاز آن تشکیل می‌دهند. موضوع رمان. طبق اسناد دستیاب، این اثر دارای پیام‌های معرفتی با موضوع ظهور مهدی و موعود شیعه از طرف بانوی ادبیات
موضوع ظهور مهدی و موعود شیعه از طرف بانوی ادبیات ایران بوده است. یک مصاحبه، شش سال قبل از مرگ سیمین دانشور با او از محتوای این کتاب ناپیدا پرده بر می‌دارد گفتگوی اختصاصی با روزنامه شرق، در مهرماه سال ۱۳۸۴ در مورد رمان آخرینش که ضمن توضیح محتوای آن نوید انتشار آن را نیز می‌دهد وو می‌گوید: "جالب این است که بدانید جلد سوم جور دیگرى است. من در کوه سرگردان بیشتر درباره موعود نوشته‌ام. زیبایى مذهب شیعه امام زمان و موعود آن است. حضرت مهدى و معناى ظهور او فوق‌العاده است. امیدوارم ایشان ظهور کنند و دنیاى ما را نجات
است. امیدوارم ایشان ظهور کنند و دنیاى ما را نجات دهند. من خیلى در انتظار امام زمان و ظهور ایشان هستم و تنها راه حل را در این دنیاى وانفسا ظهور ایشان مى‌دانم..." شرق وقتی از قسمت سوم تریلوژی دانشور که همان کوه سرگردان است، می‌پرسد، دکتر دانشور با تاکید مجدد پاسخ می‌دهد: "همان طور که گفتم من به مفهوم موعود پرداخته‌ام. در این جلد من منتظر موعود هستم... در آخر مى‌نویسم «دست غیبا سوخت جان در انتظارت ‎/ کو ظهورت دیر شد هنگام کارت». در مذاهب دیگر هم موعود دارند. بودایى، زرتشتى، مسیحى و... اما موعود ما بسیار شخصیت
زرتشتى، مسیحى و... اما موعود ما بسیار شخصیت نابى است. من از موعود لذت مى‌برم. مى‌دانى چرا؟ براى اینکه امید به آینده است. وقتى هیچ کارى نمى‌توانى بکنى، مجبورى به آینده بنگرى و در آینده ما موعودى متصور و محقق است. امید در تمام نوشته‌هاى من ملموس است و قهرمان‌ها و شخصیت‌هاى من چشم به آینده دوخته‌اند".
سیسیل بلونت دمیل یا سیسیل بی دمیل کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی و برنده جایزه اسکار به خاطر تهیه‌کنندگی برخی فیلم‌های برجستهٔ تاریخ سینما بود. وی هم در دوران سینمای صامت و هم در دوران طلایی سینمای هالیوود فعالیت داشت و به خاطر تهیهٔ فیلم‌های باشکوه و پُر زرق و برق مشهور بود. از جملهٔ بهترین و شناخته شده‌ترین فیلم‌های او می‌توان به: ده فرمان (۱۹۵۶)، کلئوپاترا (۱۹۳۴)، و بزرگترین نمایش روی زمین (۱۹۵۲) اشاره کرد، که موفق به کسب جایزه اسکار به عنوان بهترین فیلم گردید. زندگی‌نامه. در سال ۱۸۸۱ میلادی در ماساچوست
گردید. زندگی‌نامه. در سال ۱۸۸۱ میلادی در ماساچوست آمریکا و در خانواده‌ای یهودی‌تبار زاده شد. تحصیلات خود را در مدرسه نظامی پنسیلوانیا آغاز کرد و مدتی مشغول به تحصیل بود، اما به منظور شرکت در جنگ از مدرسه فرار کرد. او را به دلیل سن کم برای شرکت در جنگ نپذیرفتند و این اتفاق برای همیشه در روحیّهٔ او تأثیر نهاد. وی سپس در آکادمی هنرهای نمایشی نیویورک ثبت نام کرد و مشغول به یادگیری شد. او فعالیت هنری را با بازی در تئاتر آغاز کرد و از سال ۱۹۰۰ میلادی به عنوان هنرپیشه مشغول به کار شد. در سن ۲۱ سالگی پدرش را از
مشغول به کار شد. در سن ۲۱ سالگی پدرش را از دست داد و همراه مادر و برادرش به کار تئاتر در گروه‌های سیار نمایشی پرداخت. در فاصله سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ وی به اتفاق برادرش ویلیام دومیل چند نمایشنامه نوشت. وی همچنین به عنوان خواننده، رهبر نوازنده‌ها و کارگردان به کار در اپرا پرداخت. در این زمان وی به همراه جسی لسکی چند اپرت نیز نوشت و آن‌ها را به صحنه برد. سیسیل ب دومیل سپس در همراهی با سام گلدفیش که فروشنده دستکش بود و بعدها به ساموئل گلدوین شهرت یافت، کمپانی متروگلدوین مایر را برپا ساخت و در آن یک شرکت تولید
مایر را برپا ساخت و در آن یک شرکت تولید فیلم به وجود آورد. وی اولین فیلم خود را در سال ۱۹۱۴ ساخت که عنوان آن، مرد زن صفت (در برخی منابع: مرد سرخپوست) بود. وی همچنین به عنوان نویسنده و سرپرست در چند فیلم به کارگردانی دیگران همکاری داشت. در سال ۱۹۱۷ سیسیل ب دومیل در یکی از فیلم‌هایش به نام: ژاندارک، یک زن، استفاده از رنگ را باب نمود. وی در همراهی با جسی لاسکی که بنیان‌گذار کمپانی پارامونت محسوب می‌شود، در ایجاد این کمپانی نیز نقش داشت و از سال ۱۹۲۰ میلادی به بعد شرکت تهیه فیلم خاص خودش را پدیدآورد. وی
به بعد شرکت تهیه فیلم خاص خودش را پدیدآورد. وی مجموعاً حدود هفتاد فیلم کارگردانی کرد و آخرین فیلم او فیلم مشهور ده فرمان بود که در سال ۱۹۵۶ ساخته شد. وی سرانجام در سال ۱۹۵۹ میلادی چشم از جهان فروبست. بخشی از فیلم‌شناسی. او هفتاد فیلم در کارنامه خود دارد که بعضی از آن‌ها به این قرار است: او به سال ۱۹۵۰ در فیلم سان‌ست بلوار اثر بیلی وایلدر در نقش خودش ظاهر شد. دربارهٔ او. او بنیان‌گذار شرکت پارامونت و یکی از کسانی است که در شکل‌گیری هالیوود به عنوان یک شهرک سینمایی و بعد قلب تپنده و پایتخت سینمای جهان نقش
سینمایی و بعد قلب تپنده و پایتخت سینمای جهان نقش داشت تا جایی که وی را پدر هالیوود می‌نامند. او با کمک همفکرانش تولید فیلم‌های بلند سینمایی و تاریخی و پرهزینه را باب کرد و پایه‌گذار فیلم‌های مذهبی و حماسی مانند ده فرمان، علامت صلیب، کلئوپاترا، جنگ‌های صلیبی و غیره بود. آنتونی کوئین، ستاره مشهور سینمای هالیوود، داماد وی محسوب می‌شد و در سال ۱۹۵۸ هنگامی که کوئین فیلم دزد دریایی را کارگردانی نمود، سیسیل ب دومیل با اینکه فعالیت در سینما را ترک گفته بود، اما مراحل ساخت فیلم دامادش را سرپرستی نمود.
هانیس روستایی در ۱۸ کیلومتری شرقی شهر سنندج واقع شده‌است. زبان مردم هانیس کردی می باشند.شغل اکثر مردماین روستا کشاورزی است و آب و هوای آن در تابستان خنک و دلپزیر و در زمستان بسیار سرد است. این روستا دارای طبیعتی دلپذیر و چشمه های پر آب است که گاها در تابستان ها کم آب ولی به ندرت خشک می‌شوند. یکی از معانی برداشت شده از نام این روستا سرزمین پر چشمه یا کانیس است که کانی در زبان کردی به معنای چشمه است. این روستا محصولات زراعی و باغی فراوان تولید می‌کند که می‌توان به: گیلاس، هلو، گردو، بادام، زردآلو، سنجد، گندم،
به: گیلاس، هلو، گردو، بادام، زردآلو، سنجد، گندم، انواع صیفی‌جات و... اشاره نمود. در این روستا به نام های خانوادگی متونع همچون: منصوری، نصیری، مرادی و ... اشاره کرد که بیشترین نام خانوادگی مربوط به منصوری است. لغت‌نامه دهخدا :هانیس. ( اِخ ) دهی از دهستان ییلاق بخش حومه شهرستان سنندج است. در 15 هزارگزی جنوب خاور سنندج و 6 هزارگزی جنوب شوسه سنندج به همدان واقع شده. ناحیه ای است کوهستانی سردسیر و دارای 495 تن سکنه کردی زبان است. از چشمه مشروب میشود و محصولش غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. زنان قالیچه و
و شغل اهالی زراعت و گله داری است. زنان قالیچه و جاجیم و گلیم میبافند. راه مالرو دارد. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5)
ساموئل پیپس (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۶۳۳ - درگذشتهٔ ۲۶ مه ۱۷۰۳) که در فارسی بیشتر ساموئل پیپس خوانده می‌شود، وقایع‌نویس انگلیسی بود که از ۱ ژانویهٔ ۱۶۶۰ تا ۳۱ مه ۱۶۶۹ به نگارش تفصیلی وقایعی پرداخت که در طول دوره‌ای تاریخی موسوم به «استرداد سلطنت» روی داد و تصویری جالب توجه از زندگی اجتماعی، درباری و طبقات ادارای و بالای جامعهٔ لندن آن روز ارائه کرده‌است. با این حال این نوشته‌ها تا سدهٔ نوزدهم میلادی به چاپ نرسید و در ۱۸۲۵ منتشر شد. کتاب خاطرات مفصل پیپس که از ۱۶۶۰ تا ۱۶۶۹ را نوشته بود اولین بار در قرن نوزدهم انتشار
۱۶۶۹ را نوشته بود اولین بار در قرن نوزدهم انتشار یافت و یکی از مهم‌ترین منبع دست اول برای دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان محسوب می‌شود. این کتاب مجموعه ای از استفهام فردی وهمچنین وقایع مهمی است که او به چشم دیده و مکتوب نموده‌است. این وقایع از جمله طاعون بزرک لندن، جنگ دوم انگلیس و هلند و آتش‌سوزی بزرگ لندن می‌باشد. زندگی‌نامه. ساموئل پیپس در ۱۶۳۳ در لندن زاده شد. پس از اتمام تحصیلاتش در کمبریج به خدمت نیروی دریایی درآمد و دیری نگذشت که در ۱۶۷۲ به مقام دبیری ادارهٔ نیروی دریایی رسید. با این حال او در ۱۶۷۹
ادارهٔ نیروی دریایی رسید. با این حال او در ۱۶۷۹ به اتهام دست داشتن در «توطئهٔ پاپی» علیه چارلز دوم از سمت خود برکنار و در برج لندن زندانی شد. در ۱۶۸۴ او بار دیگر به مقام خود بازگشت و در همان سال به ریاست جامعه سلطنتی برگزیده شد. با این وجود او بار دیگر و این بار در زمان وقوع انقلاب باشکوه از کارش برکنار کردید. کتاب خاطرات مفصل پیپس که از ۱۶۶۰ تا ۱۶۶۹ را نوشته بود اولین بار در قرن نوزدهم انتشار یافت و یکی از مهم‌ترین منابع دست اول برای دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان محسوب می‌شود. این کتاب مجموعه ای از
انگلستان محسوب می‌شود. این کتاب مجموعه ای از استفهام فردی وهمچنین وقایع مهمی است که او به چشم دیده و مکتوب نموده‌است. این وقایع از جمله طاعون بزرک لندن، جنگ دوم انگلیس و هلند و آتش‌سوزی بزرگ لندن می با شد.. مجموعه خاطرات نوشته شدهٔ ساموئل پیپس از ۱ ژانویهٔ ۱۶۶۰ تا ۳۱ مه ۱۶۶۹ که همسرش درگذشت و خودش نیز دچار ضعف بینایی شد از شهرت بسیاری برخوردار است و از آنجا که زندگی شخصی نویسنده و وقایع عصر او همچون طاعون بزرگ لندن (۱۶۶۵–۶) و آتش‌سوزی بزرگ لندن (۱۶۶۶) را با جزئیات فراوان به نمایش می‌گذارد مورد توجه قرار
با جزئیات فراوان به نمایش می‌گذارد مورد توجه قرار دارد. همچنین از نوشته‌های او چنین بر می‌آید که ساموئل پیپس با بسیاری از بزرگان عصر خود همچون سر کریستوفر رن و آیزاک نیوتن نیز آشنا بوده‌است. پیپس معمولاً نوشته‌هایش را با این جمله به پایان می‌برد که «و اینک به رختخواب می‌شوم» و امروزه نیز مردم گاه این جمله را به‌صورت طنز به‌کار می‌برند. او همچنین نوشته‌هایی به رمز در ارتباط با ورود ناوگان هلند به انگلستان در دومین جنگ هلند و انگلستان دارد که در ۱۸۲۵ رمزگشایی شد. ساموئل پیپس در ۲۶ مه ۱۷۰۳ درگذشت و دفتر
شد. ساموئل پیپس در ۲۶ مه ۱۷۰۳ درگذشت و دفتر خاطرات روزانهٔ او در ۱۸۲۵ به چاپ رسید.
در فرانسه سانسور قدمت قرون وسطایی دارد از جمله آنکه در قرون وسطی بسیاری از موارد ستم‌های کشیش‌ها یا اشخاص وابسته به کلیسا سانسور می‌شد، در تقریباً تمامی موارد مخالفان حکومت یا مسیحیت افراطی سرکوب می‌شدند. مطبوعات. مطبوعات در فرانسه به‌طور عمده آزاد هستند هرچند گاهی فشار غیرمستقیم دولت مطبوعات را از نوشتن برخی مقالات و گفتن برخی مسائل منع می‌کنند.
موزه تاریخ طبیعی همدان در دانشگاه کشاورزی دانشگاه بوعلی‌سینا، در انتهای چهارباغ آزادگان در شهر همدان، در زیر بنای تقریبی ۲۰۰۰ مترمربع واقع است. مجموعه‌ای کم‌نظیر از نمونه انواع گونه‌های حیوانی، گیاهی و طبیعی اقلیم ایران و اقصی نقاط کره خاکی است که تماشای آن ذهن هر بیننده‌ای را به گذشته و حال اعماق آب‌ها و فراز خاک‌ها می‌کشاند. در لابه‌لای این مجموعه اعجاب‌انگیز که هم‌اینک به عنوان یکی از گران‌بهاترین سرمایه‌های ملی و بستری برای مطالعات دانش پژوهان و اهل تحقیق شناخته شده‌است، هزاران نمونهٔ زنده، سنگواره و
شناخته شده‌است، هزاران نمونهٔ زنده، سنگواره و تاکسی درمی شده از گونه‌های گیاهی پستانداران، پرندگان، خزندگان، حشرات و آبزیان به شیوه‌های مدرن و علمی نگهداری می‌شود. بنیان موزه تاریخ طبیعی در همدان سال ۱۳۵۱به همت انسانی علاقه‌مند و سخت کوش و چند تن از دبیران دبیرستان و اساتید دانشگاه در سالن کوچک و محدود در گوشه‌ای از دبیرستان موسوم به پهلوی آن زمان گذاشته شده‌است. این موزه هم‌اینک در چند تالار مجهز و آراسته به وسعت ۲۰۰۰ مترمربع به چند فضای مناسب برای مطالعه، سالن سخنرانی و کتابخانه تخصصی در دانشکده کشاورزی
سالن سخنرانی و کتابخانه تخصصی در دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی‌سینا مجهز است. از موزه تاریخ طبیعی همدان روزانه حدود ۳۰۰نفر از دوست داران مظاهر طبیعت وحشی، اهل تحقیق و پژوهشگران از سراسر ایران دیدن می‌کنند. این موزه، در راستای تأمین اهداف علمی، آموزشی و پژوهشی و معرفی بیش از پیش تاریخ طبیعی ایران و دیگر بلاد، به همت مرحوم دکتر «علی اقبالی» رئیس وقت مدرسه عالی کشاورزی همدان، در سال ۱۳۵۱ شمسی در بنایی ۶۰ مترمربعی تأسیس و پس از آن با مدیریت «جعفر محمد علیزاده» تا پایان دهه هشتاد شمسی توسعه فراوانی یافته‌است و
تا پایان دهه هشتاد شمسی توسعه فراوانی یافته‌است و اکثر نمونه‌ها با همت ایشان و دانشجویان علاقه‌مند جمع‌آوری شده‌است.؛ و در سال 1391 شمسی نیز با مدیریت (دکتر فرشاد مسعودیان) بخشهای عمده ای از تاسیسات، محوطه هاو امکانات جنبی آن تعبیه و بازسازی شد، همچنین به همت ایشان برخی از نمونه ها و دیوراما های آسیب دیده در این موزه جایگزین، مرمت و بازسازی شده. سالن نخست این موزه، سالن خلیج فارس است که در آن انواع دو کفه ایها، گاستروپودها، حلزونها، سخت پوستان، مرجان‌ها و اسفنج‌های خلیج فارس نگهداری می‌شود و علاوه بر آن از
خلیج فارس نگهداری می‌شود و علاوه بر آن از مجموعه‌های خارجی بخشی نیز به نمونه‌های ایرانی ملحق شده که جمع این دو مجموعه خارجی و ایرانی بهترین کلکسیون صدف‌های ایران موجود در موزه است. سالن دوم نیز به سالن حشرات اختصاص دارد و در آن زیباترین پروانه‌های دنیا و ایران و حشرات متنوع جا داده شده‌است. سالن سوم مخصوص پستانداران و پرندگان است و مجموعه پرنده‌ها و پستانداران ایران که خود از ارزش و اعتبار ویژه‌ای برخوردارند در این سالن قرار داده شده‌است. سالن چهارم، سالن آبزیان، خزندگان و دوزیستان است که در آن مجموعه
آبزیان، خزندگان و دوزیستان است که در آن مجموعه عظیمی از آبزیان که شامل ماهی‌های استان، ماهی‌های دریای خزر، ماهیان خلیج فارس و دریای عمان، انواع خزندگان، انواع دوزیستان و آکواریوم‌هایی جلوه‌های زیباست خودنمایی می‌کند. در سالن پنجم سنگ‌ها، کانی‌ها و فسیل‌ها قرار گرفته که این سالن نیز در نوع خود در سطح جهان از نمونه‌های ایرانی منحصر بفرد است و زیباترین و کامل‌ترین مجموعه فسیل‌ها و کانی‌ها که برای حتی هر بیننده عامی جذابیت خاص خود را دارد، قرار گرفته‌است. در سالن صدف‌ها و مرجان‌ها ۲۲ ویترین با ۹۲۹ نمونه، سالن
صدف‌ها و مرجان‌ها ۲۲ ویترین با ۹۲۹ نمونه، سالن حشرات و پروانه‌ها ۹۵ ویترین با پنج هزار نمونه، سالن پرندگان و پستانداران ۲۸۱ ویترین با ۹۹۶ نمونه جانوری، سالن ماهیان، نهنگ و آکواریوم ۱۱۱ ویترین با ۸۰۲ نمونه، سالن خزندگان ۹۲ ویترین با ۸۳۳ نمونه و سالن زمین‌شناسی ۱۳۰ ویترین با ۳ هزار و ۶۴ نمونه و گونه به نمایش گذاشته شده‌است. موزه تاریخ طبیعی دانشگاه بوعلی سینا از نظر تنوع گونه ای در کشور بی نظیر است.
هنری وارن بیتی (زاده ۳۰ مارس ۱۹۳۷) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است که فعالیت حرفه ای وی شش دهه طول می‌کشد. وی نامزد دریافت ۱۵ جایزه اسکار شده‌است. از جمله چهار مورد برای بهترین بازیگر مرد، چهار مورد برای بهترین فیلم، دو مورد برای بهترین کارگردانی، سه مورد برای فیلمنامه اصلی و یک مورد برای فیلمنامه اقتباسی - برنده بهترین کارگردانی برای فیلم سرخ‌ها (۱۹۸۱). زندگی‌نامه. وارن بیتی در روز ۳۰ مارس ۱۹۳۷ در ریچموند ویرجینیا زاده شد. شرلی مک‌لین، که از کودکی در فیلم‌های هالیوود ایفای نقش
مک‌لین، که از کودکی در فیلم‌های هالیوود ایفای نقش می‌کرد و بعدها او هم بازیگری نامدار شد، خواهر بزرگ او محسوب می‌شد و هر دو آن‌ها بازیگری را از کودکی و در یک اجرای آماتوری تئاتر که کارگردانی آن به عهده مادرشان بود، آغاز کردند. مادر آن‌ها "کاتلین کورینه"، مدرس تئاتر بود و پدرشان "ارا اوونز بیتی"، یک پروفسور روان‌پزشکی به‌شمار می‌آمد. وارن بیتی پس از تحصیل در مدرسه فن بیان در زادگاهش و همچنین یک سال تحصیل در دانشگاه نورت وسترن، از تحصیل انصراف داد و مدتی کارگر ساختمانی بود. سپس به کلاس آموزش بازیگری استلا
ساختمانی بود. سپس به کلاس آموزش بازیگری استلا آدلر پیوست. وی ابتدا نقش‌های کوچکی در تلویزیون ایفا می‌کرد، اما کم‌کم با شرکت در نمایش‌های تلویزیونی به شهرت رسید. ایفای یکی از نقش‌های اصلی در نمایشنامه "اجبار" یا: Compulsion و همین‌طور شرکت در اجرای صحنه‌ای نمایشنامه شکست رزها، اثر ویلیام اینج، در این شهرت نقش داشتند. وی بعدها به برودوی رفت و کم‌کم جذب سینما شد و با ایفای نقش در فیلم شکوه علفزار (۱۹۶۱، الیا کازان)، که نخستین نقش سینمایی او بود، در سینما نیز مطرح گردید. وی همچنین با ایفای نقش کلاید بارو در
مطرح گردید. وی همچنین با ایفای نقش کلاید بارو در فیلم مشهور بانی و کلاید (۱۹۶۷، آرتور پن)، که خودش تهیه‌کننده‌اش نیز بود، به اوج شهرت رسید. در سال ۱۹۷۸ میلادی وارن بیتی در کاری مشترک با باک هنری، فیلم بهشت می‌تواند منتظر بماند را کارگردانی کرد و به‌علاوه در نگارش فیلم‌نامه آن نیز با الین می‌مشارکت داشت و همچنین ضمن همکاری در تهیه این فیلم، نقش نخست آن را نیز ایفا کرد. این فیلم تبدیل به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های او گردید، چرا که افزون بر فروش قابل توجهش، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز گردید و خود
دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز گردید و خود وارن بیتی نیز در دو رشته یعنی بهترین کارگردانی (به‌طور مشترک) و بازیگری، نامزد دریافت جایزه شد. گرچه در آن سال وی جایزه اسکار را دریافت نکرد، امّا سه سال بعد با فیلم سرخ‌ها (۱۹۸۱) اسکار بهترین کارگردانی را از آن خود نمود. فیلم سرخ‌ها یک فیلم سیاسی بود که براساس داستانی واقعی ساخته شده بود و خود وارن بیتی در آن نقش یک خبرنگار آرمان‌گرا، به نام جان رید، را ایفا می‌کرد. وی پس از چندین سال عدم موفقیت و رکود، به تهیه فیلم پرهزینه‌ای به نام ایشتار (۱۹۸۷، به
به تهیه فیلم پرهزینه‌ای به نام ایشتار (۱۹۸۷، به کارگردانی: الین می)، دست زد. گرچه این فیلم نیز با شکست مالی سختی مواجه شد، اما وارن بیتی ناامید نشد و با ساخت فیلم دیک تریسی (۱۹۹۰)، که خود افزون بر تهیه کنندگی، کارگردانی آن را نیز بر عهده داشت، به موفقیت مالی قابل توجهی دست یافت. دربارهٔ او. وارن بیتی در طی دوران طولانی حضور خود در سینمای آمریکا، و با ساخت چندین فیلم معروف و مطرح هالیوود، خود را به یکی از مرفه‌ترین، محترم‌ترین و کاریزماتیک‌ترین شخصیت‌های هالیوود تبدیل کرده‌است. وی از ابتدای فعالیت‌های
هالیوود تبدیل کرده‌است. وی از ابتدای فعالیت‌های سینمایی اش در سال ۱۹۶۱، ایفاگر نقش‌های نخست بود، و از سال ۱۹۶۷ به بعد، به عنوان تهیه‌کننده، بازیگر خود را مطرح نمود، و سپس از ۱۹۷۵ به بعد، به تهیه کنندگی، فیلم‌نامه‌نویسی و بازیگری روی آورد و از سال ۱۹۷۸ تاکنون، علاوه بر تهیه‌کنندگی و فیلم‌نامه‌نویسی و بازیگری به کارگردانی نیز پرداخت. وارن بیتی در تاریخ سینما یگانه شخصیتی است که با دو فیلم بهشت می‌تواند منتظر بماند و سرخ‌ها در چهار بخش جداگانه نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است. گفتنی است که وارن بیتی خارج از
اسکار شده‌است. گفتنی است که وارن بیتی خارج از دنیای سینما نیز، یکی از فعالان نهضت‌های اجتماعی به‌شمار می‌رود و به لحاظ سیاسی اعتقادات لیبرالی دارد.
قضیۀ استنتاج یک متاتئوری در منطق مرتبه اول است. به بیان دیگر اگر formula_4 مجموعه‌ای از گزاره‌ها باشد و formula_5 و formula_6 دو گزاره باشند، آنگاه اگر formula_7 آنگاه formula_8 و برعکس. در حالت خاص اگر formula_9 باشد، formula_10 بیان می‌کند formula_11. توضیح آنکه در این حالت گزارۀ formula_12 بدون هیچ فرضی، تنها با استفاده از اصول نتیجه می‌شود. اثبات طرف برگشت واضح است. در اثبات رفت از استقرا بر طول برهان برای اثبات formula_3 استفاده می‌کنیم.