payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میدل‌سکس (Middlesex) انگلستان رونمایی شد و رکورد جهانی گینس را برای «بزرگ‌ترین پوستر جهان» را از آن خود کرد. آلبوم "مایکل" در هفتهٔ اول انتشارش توانست فروش ۳ میلیون نسخه‌ای در جهان داشته باشد که باعث شد در ۳۱ کشور جهان، شماره ۱ شود. همچنین با فروش ۲۲۸ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار در آمریکا سوم شد. آلبوم "مایکل" در ۱۴ کشور از جمله ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، فرانسه و ایتالیا برای فروش بیش از ۳۰۰ هزار نسخه توانست گواهینامهٔ پلاتین را دریافت کرد. نزاع بر سر صحت آلبوم. در این آلبوم اعتبار آهنگ‌های «خبر
سر صحت آلبوم. در این آلبوم اعتبار آهنگ‌های «خبر فوری»، «هیولا» و «سرت را بالا بگیر» مورد سؤال قرار گرفته‌است. دایان دایموند از روزنامهٔ گاردین، که کتابی نیز علیه جکسون نوشته‌است، مدعی شد که کاترین، مادر مایکل و پرنس و پاریس، دو فرزند مایکل جکسون معتقد هستند صدای این ترانه‌ها تماماً صدای مایکل جکسون نیست. این در حالی است که خود پرنس، پسر ارشد مایکل جکسون گفته که ضبط این آهنگ‌ها توسط پدرش در خانهٔ کاسیوها را به یاد دارد. برایان آکسمن، وکیل جوزف جکسون نیز در بیانیه‌ای می‌گوید: اگر مایکل می‌خواست این موسیقی
بیانیه‌ای می‌گوید: اگر مایکل می‌خواست این موسیقی منتشر شود قبل از مرگش این کار را می‌کرد. آهنگ‌های آلبوم جدید مایکل جکسون همگی ناتمام و تکمیل نشده بودند و مایکل بارها گفته بود قصد انتشار آن‌ها را ندارد. باید به خواسته‌های او احترام بگذاریم. کوئینسی جونز، تهیه‌کنندهٔ اصلی آلبوم‌های "غیر معمول"، "تریلر" و "بـَـد" مایکل جکسون دربارهٔ آلبوم "مایکل" گفت: یک نفر زنگ زد و پرسید که آیا ترانهٔ «خبر فوری» صدای مایکل است؟ خوب؛ به نظر می‌آید که صدای مایکل باشد، اما صداهای پس زمینه آنقدر زیاد است که نمی‌توانم با قطعیت
پس زمینه آنقدر زیاد است که نمی‌توانم با قطعیت کافی تشخیص دهم. شاید چون هنوز وقت نکردم خیلی خوب به آن گوش دهم. اما به هر حال این آلبوم نباید منتشر می‌شد. فکر می‌کنم تمامش بر سر پول است. نقدها. مجلهٔ رولینگ استون نوشت: «اگر مایکل زنده بود هیچ وقت چنین مجموعه‌ای منتشر نمی‌کرد. این مجموعه مانند کیف بزرگی است که کمپانی سونی هر چیزی که از مایکل بدست آورده در آن ریخته‌است». اما این مجله تأیید کرد که آهنگ‌های این آلبوم صدای خود مایکل است و افزود که آلبوم جدید مایکل، آلبوم قابل قبولی است. یواس‌ای تودی نیز گفت: «این
آلبوم قابل قبولی است. یواس‌ای تودی نیز گفت: «این مجموعه آهنگ‌ها که شامل آهنگ‌های دونفره با همکاری خواننده آراندبی، خواننده رپ فیفتی سنت و خواننده راک، لنی کراویتز است، آلبوم معتبر و قابل قبولی است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.»
مینا ژِرایس یکی از ایالت‌های برزیل است که در شرق این کشور قرار دارد. این ایالت، دومین ایالت پرجمعیت، ثروتمند، و چهارمین از لحاظ وسعت محسوب می‌شود. شهر بلو هوریزونته، مرکز ایالت مینا ژرایس است؛ این شهر سومین شهر بزرگ برزیل است. کسانی که در این ایالت متولد می‌شوند مینیرو گفته می‌شود.
مردیت گری از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری است و الن پامپئو این نقش را ایفا کرده‌است. شخصیت اصلی داستان است. فصل‌های ابتدایی این سریال، اوج پرداختن به رابطۀ او با درک و پیچیدگی‌هایش است. پدر مردیت که همسرش را برای درمان به سیاتل آورده بود، با مرگ همسرش مردیت را مقصر می‌داند و تا مدت‌ها او را ملامت نمی‌کند. خالی بودن جای محبت پدرانه، شماتت‌ها و از طرفی وجود لکسی، خواهر ناتنی‌اش، مردیت را در برهه هایی تحت فشار روحی قرار می‌دهد. اما اصلی‌ترین تأثیرات را مادر مردیت در زندگی‌اش می‌گذارد. الن پومپئو اولین نقش
مردیت در زندگی‌اش می‌گذارد. الن پومپئو اولین نقش اصلی را در سریال آناتومی گری به دست می‌آورد، او برای این سریال در بخش بهترین اجرای تلویزیونی درام نامزد جایزۀ گلدن گلوب شده‌است. منابع. سایت روِیگرد
ایزابل کاترینا استیونز "(به اختصار:ایزی استیونز)" از شخصیت‌های اصلی سریال آناتومی گری است و کاترین هیگل این نقش را ایفا کرده‌است. برای تأمین هزینه‌های دانشگاه مدل مجلات بوده و عکس‌های برهنه انداخته است. ایزی دختریست با احساس که به سرعت با بیمارانش وارد یک رابطه عاطفی می‌شود. این دختر عاطفی با الکس و یکی از بیمارانش وارد یک رابطه می‌شود. شخصیت ساده و با احساس ایزی نیز از شخصیت‌های دوست داشتنی سریال است. در فصلهای میانی این سریال و دچار سرطان می‌شود و پس از چندین رابطه عاطفی با الکس کارو ازدواج می‌کند .
مانوئل کاندیدو پینتو دی اُلیویرا (زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ ۲ آوریل ۲۰۱۵) کارگردان صاحب سبک پرتغالی بود که از دهه پنجاه تا ۲۰۱۵ به فیلم‌سازی مشغول بود. "نقاش و شهر" (۱۹۵۶)، "نان" (۱۹۵۹)، "وسوسه مسیح" (۱۹۶۳)، "مادر باکره" (۱۹۷۵)، "سفر به آغاز جهان" (۱۹۹۷) و "تصویر سخنگو" (۲۰۰۳) از مشهورین فیلم‌های او به‌شمار می‌روند. او پس از سال‌ها کارگردانی، تنها در سه دهه اخیر شهرت جهانی پیدا کرده‌بود. او برای مدتی پیرترین کارگردان فعال جهان بود. الیویرا با وجود سن بالا همچنان در عرصه فیلم‌سازی فعالیت می‌کرد و به
بالا همچنان در عرصه فیلم‌سازی فعالیت می‌کرد و به فیلم‌سازی ادامه می‌داد. آخرین فیلم کامل او در سال ۲۰۱۴ در هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. دوران فعالیت الیویرا از عصر فیلم‌های صامت تا فیلم‌های دیجیتالی ادامه یافت. زندگی و حرفه. مانوئل دی اُلیویرا در سال ۱۹۰۸ در پورتو زاده شد. پدر او یک کارخانه‌دار مالک نخستین کارخانه لامپ‌سازی در پرتغال بود. الیویرا با بازی در اولین فیلم‌های ناطق پرتغالی، وارد دنیای سینما شد. او پس از آنکه از تحصیل در دانشگاه انصراف داد، نزد پدرش در کارخانه مشغول به‌کار شد.
انصراف داد، نزد پدرش در کارخانه مشغول به‌کار شد. نخستین تجربه او در کارگردانی، ساخت یک فیلم مستند کوتاه با نام "کار در رودخانه دورو" (۱۹۳۱) بود. او تا پیش از آنکه اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۴۲ با نام "آنیکی بوبو" کارگردانی کند در طول ده سال پنج مستند دیگر ساخت. ۲۱ سال دیگر طول کشید تا الیویرا فیلم سینمایی بعدیش را بسازد. این فیلم که در سال ۱۹۶۳ ساخته شد "وسوسه مسیح" نام داشت. او در فاصله این دو فیلم، فقط سه مستند ساخته بود. او این روند فیلم‌سازی خود (وقفه زمانی زیاد بین آثار بلند سینمایی) را تا نیم
(وقفه زمانی زیاد بین آثار بلند سینمایی) را تا نیم قرن ادامه داد و سپس شیوهٔ خود را تغییر داد و تصمیم گرفت هر سال یک فیلم بلند بسازد. برخی دلیل کم‌کاری وی در دوره اولیه فعالیتش را فشارهای ناشی از دیکتاتوری سالازار در پرتغال و جریان مستمر فیلمسازی او در دوره دوم فعالیتش را متأثر از همکاری با "پائولو برانکو" می‌دانند. او از سال ۱۹۹۰ تاکنون تقریباً هر سال یک فیلم ساخته‌است. او تاکنون شش بار در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن شرکت کرده که آخرین بار آن در سال ۲۰۱۰ با فیلم "مورد عجیب آنجلیکا" بود. در این شش بار حضور،
فیلم "مورد عجیب آنجلیکا" بود. در این شش بار حضور، او ۵ بار نامزد دریافت نخل طلا بوده و یک بار در سال ۱۹۹۹ برای فیلم «"نامه"» برنده جایزه ویژه هیئت داوران شده‌است. مانوئل دی الیویرا، در ۲ آوریل ۲۰۱۵ در ۱۰۶ سالگی در زادگاهش، پورتو درگذشت. جایزه‌ها. الیویرا در طول ۸۰ سال فعالیت هنری خود، جوایز سینمایی متعددی به دست آورده‌است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: جایزه "دوربین برلیناله" از جشنواره فیلم برلین، جوایز "نخل طلای افتخاری"، "هیئت داوران"، "فیپرشی" و "کلیسای جهانی" از جشنواره فیلم کن، جایزه یک عمر دستاورد
جهانی" از جشنواره فیلم کن، جایزه یک عمر دستاورد سینمایی جوایز فیلم اروپا، "یوزپلنگ افتخاری" از جشنواره فیلم لوکارنو، جایزه "آکیرا کوروساوا" از جشنواره فیلم توکیو، "شیر طلای افتخاری" و جایزه "ویژه هیئت داوران" از جشنواره فیلم ونیز. گزیده فیلم‌شناسی. الیویرا بیش از ۵۰ فیلم بلند و مستند ساخته‌است. برخی از مهم‌ترین فیلم‌های او عبارتند از:
سرسیسیل والتر هاردی بیتون (۱۴ ژانویه ۱۹۰۴–۱۸ ژانویه ۱۹۸۰) یک عکاس مد و پرتره، طراح داخلی و برنده جایزه اسکار طراحی صحنه و لباس برای فیلم‌ها تئاتر است. بیتون بیشتر بخاطر عکس‌های پرتره‌ای که از خانواده سلطنتی انگلستان و همینطور ستاره‌های مشهور بین‌المللی گرفت مطرح و شناخته شده‌است؛ اما فعالیت این هنرمندِ پرکار تنها در عکاسی خلاصه نمیشد، وی علاوه بر عکاسی، به عنوان نویسنده و تصویرگر کتاب، طراح صحنهٔ آثار نمایشی، طراح لباس و صحنهٔ فیلم نیز کار می‌کرد. بیتون که دانش آموختهٔ مدرسه خصوصی هارو و کمبریج بود، چهاردهم
آموختهٔ مدرسه خصوصی هارو و کمبریج بود، چهاردهم ژوئن سال ۱۹۰۴ در لندن و در خانواده ای نسبتاً مرفه متولد شد. پدرش والتر هاردی بیتون تاجر الوار و مادرش اتی سیسون بود و دو خواهر به نام‌های نانسی و بابا و یک برادر به نام ریگی داشت. بیتون در کودکی توسط پرستارش که یک دوربین کداک A۳ داشت، یادگیری اصول عکاسی را آغاز کرد. او پس از رسیدن به مهارت کافی عکسهایش را برای مجلات اجتماعی لندن ارسال می‌کرد؛ اغلب با نامی مستعار زیر آن‌ها را امضا می‌کرد و قید می‌کرد «اثر بیتون». اولین عکسی که از بیتون منتشر شد در مجلهٔ ووگ
اولین عکسی که از بیتون منتشر شد در مجلهٔ ووگ بود. این عکس به گفتهٔ خودِ بیتون «عکس فوری و تار و مبهمی بود که در آن بازیگر نقش دوشس مالفی زیر نورِ فضای بیرون دستشویی مردانهی تئاتر ADC (همچون نوری که زیر آب دیده میشود) در کمبریج ایستاده بود» پس از دورهای که در استودیوی «پاول تنکواری» هنر عکاسی را به صورت حرف‌های می آموخت و هم‌زمان با استخدام رسمی اش در مجلهٔ ووگ در سال ۱۹۲۷، استودیوی شخصی خود را برپا کرد. در سال ۱۹۳۵ طراحی صحنهی تئاتر و در سال ۱۹۴۱ کار بر روی فیلم‌ها را آغاز کرد و به خاطر روان بودن و ظرافت
فیلم‌ها را آغاز کرد و به خاطر روان بودن و ظرافت طراحی لباسش برای فیلم ژیژی (آمریکا، به کارگردانی وینسنت مینلی، ۱۹۵۷) و بانوی زیبای من (آمریکا، به کارگردانی جرج کاکر، ۱۹۶۴) و بعدها کارگردانی هنریاش برندهی جایزهی اسکار شد. در سال ۱۹۵۷ درجهی ارتشی CBE را دریافت کرد و در سال ۱۹۷۲ در زمینهی عکاسی لقب شوالیه گرفت. در طول جنگ جهانی دوم، بیتون به وزارت اطلاعات اعزام شد و وظیفهی ثبت تصاویری از خط مقدم جبههی خودی به وی سپرده شد. در مدت این مأموریت بیتون یکی از ماندگارترین عکسها از رنج و عذاب انگلیسی‌ها در جنگ را ثبت
عکسها از رنج و عذاب انگلیسی‌ها در جنگ را ثبت کرد. عکسی از قربانی سه‌ساله نبرد «بلیتز»، «آیلین دون» دختربچه‌ای که بر تخت بیمارستان، خرس عروسکیاش را محکم به آغوش گرفته بود. «ماریو تستینو» که جامعهی مدرن را به تصویر کشیده و مد را به اندازهی بیتون متنوع کار کرده، میگوید: «او به گونهای دورانش را شاخص کرد که گویی تنها عکاس آن دوران بوده‌است». یکی دیگر از مشهورترین عکاسان مد امروزه «نیک نایت» کار او را بخاطر زیبایی و ظرافتش اینگونه ستایش می‌کند: «از تصاویر گیرا و جالب خواهرانش و ژستهای ظریف و شکنندهی مدلهای
و جالب خواهرانش و ژستهای ظریف و شکنندهی مدلهای زیبارویان اجتماع در عکسهایش گرفته تا تصاویر به یادماندنی دوران جنگ، همیشه انسانی حساس و احساسی بود». بیتون در نقش فردی که توسط دوستش «ترومن کاپوتی» به یک انسان تماماً خودساخته توصیف شده بود، خود می‌دانست که چنین سیسیل بودنی شوخی نبود بلکه چیزی بود که برای رسیدن به آن به پافشاری جدی نیاز داشته‌است. در واقع در مورد اخلاق و رفتار بیتون صحبتهای بسیاری هست از بی‌توجهی به دیگران گرفته تا سوء استفاده از سوژه‌ها تا آنجا که گفته می‌شود حتی با ملکهی بریتانیا نیز چنین
که گفته می‌شود حتی با ملکهی بریتانیا نیز چنین رفتاری داشت، اما با وجود همهی این رفتارها، از خلاقیت و کیفیت کار وی نمیتوان گذشت. اگرچه بیتون با مردان و زنان بسیاری در ارتباط بود، اما عشق بزرگ زندگیش، پیتر واتسون بود. سیسیل بیتون در طول دوران فعالیتش بیش از ۴۰ کتاب منتشر کرده که ۶ جلد آن شامل خاطرات زندگی خودش بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۴ می‌باشد. نکته‌ای که در مورد خاطرات بیتون ذکر می‌شود اینست که به دلیل ترس از اتهامات ناروا در زندگیاش، بیان صریح و بی‌پرده برخی از مشاهداتش را بی‌ملاحظگی میپنداشت و در نوشتههایش
از مشاهداتش را بی‌ملاحظگی میپنداشت و در نوشتههایش تناقضاتی از قبیل مکان‌های برخی رخدادها به چشم میخورد، اما اخیراً تعدادی از این خاطرات به صورت سانسور نشده منتشر شده‌است. بیتون در سال ۱۹۷۴ دچار سکتهی مغزی شد که منجر به فلج شدن سمت راست بدنش برای تمام عمر گردید. در اواخر دههی ۱۹۷۰ با پیرشدنش سلامتش رو به زوال نهاد و در نهایت در ژوئن سال ۱۹۸۰ شب هنگام در خانهاش در «ردیش هاوس»، در براد چاکِ ویلت شایر و در سن ۷۶ سالگی جان سپرد.
سایروس فیلمی کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۰ آمریکا است که توسط برادران دوپلاس نوشته و کارگردانی شده‌است. خلاصه داستان. جان هفت سال قبل از همسرش طلاق گرفته‌است و با داشتن مشکلاتی در تطبیق با زندگی جدید خود در یک مهمانی با "مولی" آشنا می‌شود. او فکر می‌کند که شاید انسانی بی‌نقص را دوباره پیدا کرده‌است. فقط یک مشکل وجود دارد: "سایروس"، پسر تازه به بلوغ رسیده مولی. جان باید علی‌رغم دخالت‌های عمدی و غیرعمدی "سایروس" راهی برای ایجاد رابطه عاشقانه خود با "مولی" پیدا کند.
محمد مهدی آصفی (زادهٔ ۱۳۱۶ نجف، درگذشته ۱۴ خرداد ۱۳۹۴ قم) روحانی شیعه اهل عراق و نمایندهٔ رهبر ایران در عراق بود. زندگی‌نامه. وی در سال ۱۳۱۶ در نجف به‌دنیا آمد. پدر او شیخ علی محمد آصفی بروجردی از علما و فقهای نجف بود. مادر او دختر محمدتقی بروجردی است. تحصیلات حوزوی. او از کودکی به دروس حوزوی علاقه زیادی داشت و در اوان نوجوانی وارد حوزه علمیه شد. مباحث ادبیات عرب را از عبدالمنعم فرطوسی آموخت و برای فراگیری منطق به نزد محمدرضا مظفر رفت. وی اصول فقه را در نزد صدرا بادکوبه‌ای، لمعه را در نزد مجتبی لنکرانی، فقه
بادکوبه‌ای، لمعه را در نزد مجتبی لنکرانی، فقه را نزد مجتبی لنکرانی و تفسیر را نزد سرابی فرا گرفت. وی همچنین در درس خارج فقه و اصول شیخ علیمحمد بروجردی، حسین حلی، سید محسن حکیم، سید روح‌الله خمینی و سید ابوالقاسم خویی؛ شرکت کرد و همگام با دروس حوزوی، درس‌های دانشگاهی را تا مقطع فوق لیسانس در رشته معارف اسلامی دانشگاه بغداد ادامه داد. تدریس‌ها. تدریس ادبیات عرب، منطق، اصول الفقه، لمعه، فرائدالاصول، المکاسب و کفایة الاصول؛ نمونه‌هایی از تلاش‌های علمی وی می‌باشند. وی که در فقه و قرآن صاحب‌نظر می‌باشد، فعلاً به
وی که در فقه و قرآن صاحب‌نظر می‌باشد، فعلاً به تدریس خارج فقه (تخریج فقهی مسائل بانکداری) و تکمیل کتاب‌های فی رحاب القرآن (که در حکم یک تفسیر موضوعی است در ۱۲ جلد) اشتغال دارد. خدمات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی. وی حدود سی سال در کادر رهبری حزب الدعوه عراق بود. او «مؤسسه خیریه امام باقر (ع)» را تأسیس کرده که تقریباً ۶۷۰۰ خانواده پناهنده عراقی و افغانی را در بیش از ۳۳ نقطه از ایران، سرویس‌دهی می‌کند. ایجاد مجتمع‌های مسکونی (حدود ۱۱۰ واحد مسکونی) برای ایتام در قم و ۲۲۰ واحد مسکونی برای کمک‌های مادی و معنوی به
قم و ۲۲۰ واحد مسکونی برای کمک‌های مادی و معنوی به مؤمنین در داخل عراق و داخل کشور افغانستان، از دیگر فعالیت‌های او می‌باشد. درگذشت. محمد مهدی آصفی در پی بیماری در بیمارستان بستری شد و در صبحدم روز نیمه خرداد ۱۳۹۴ دار فانی را وداع گفت. پس از تشییع جنازه وی در قم، پیکرش به نجف حمل شده و در حرم امام علی مدفون گشت. بسیاری از شخصیت‌های داخلی درگذشت وی را تسلیت گفتند از جمله سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، که در پیام خود، آصفی را فقیهی نواندیش، متکلمی ماهر و نویسنده‌ای پرکار ذکر نمود.
مارونوئوچی در منطقهٔ چیودا در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. مارونواوچی به سه قسمت تقسیم می‌شود. در قسمت شمال آن اوته‌ماچی، در قسمت شرق گینزا و یائسو، در قسمت جنوب آن هیبیا و یوراکوچو و در قسمت غرب مارونواوچی کاخ امپراتوری توکیو قرار دارد. دسترسی به منطقه. خطوط متروی توکیو در ایستگاه اوته‌ماچی (大手町駅) خطوط جی آر در ایستگاه توکیو
ریچارد جود سیکوللا (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۴۷) بازیگر آمریکایی است. او فارغ‌التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه تمپل است. او به دلیل بازی در سریال قانون و نظم و سریال ۲۴، بی‌عیب، جرایم سنگین، اخطار قبلی و عشق دیوانه‌وار مشهور شده‌است.
اتلستن (به انگلیسی: "Athelstan", "Aethelstan" یا "Ethelstan"، به انگلیسی باستان: "Æthelstan") (زادهٔ پیرامون ۸۹۵ — درگذشتهٔ ۲۷ اکتبر ۹۳۹) پادشاه آنگلوساکسون‌تبار انگلستان از ۹۲۴ تا ۹۳۹ بود. او نخستین فرمانروای ساکسون غربی (وسکس) بود که توانست حکومتی مؤثر بر تمام انگلستان داشته باشد. زندگی‌نامه. اتلستن پسر ادوارد، شاه انگلستان و نوهٔ آلفرد بزرگ بود. او پس از مرگ پدرش در ۹۲۴ به پادشاهی وسکس و مارسیا، جایی که عمه‌اش اتلفلد، بانوی مارسیایی‌ها بزرگش کرده بود رسید و در ۴ سپتامبر ۹۲۵ با عنوان پادشاه کل کشور در
و در ۴ سپتامبر ۹۲۵ با عنوان پادشاه کل کشور در کینگستون تاجگذاری نمود. اتلستن پادشاهی جنگجو با توانایی‌هایی فوق‌العاده بود. او حکومتش را تا بخش‌هایی از کورنوال و ویلز گسترش داد و در ۹۲۷ یورک را که تحت کنترل وایکینگ‌ها بود ضمیمهٔ خاک خود کرد. با این حال حکومت او در ۹۳۷ به چالش کشیده شد و این زمانی بود که کنستانتین اسکاتلند، اُوین استراتکلاید و اولاف گاتفریتسون که مدعی پادشاهی یورک بودند با یکدیگر متحد شده و به انگلستان یورش بردند. با این حال این حمله نتیجه‌ای برای آنها در برنداشت و اتلستن موفق به شکست دادن
برای آنها در برنداشت و اتلستن موفق به شکست دادن سنگین متجاوزان در نبرد برانِنبِر در مکانی به همین نام شد. به‌دنبال این پیروزی آوازهٔ اتلستن باز هم فراتر رفت. اتلستن در دوران حکومتش به توسعه و بهبود قوانین پرداخت، تجارت را رونق بخشید و ساخت چندین صومعه را آغاز نمود. ۶ فرمان از مجموعه فرمان‌های برجای مانده از او نشانگر تلاش‌هایی سخت‌گیرانه برای از بین بردن دزدی و فساد در دوران حکومت اتلستن است. نکتهٔ قابل توجه در این قوانین وجود بندهایی مبنی بر مدارای بیشتر با بی‌بضاعتان و کاهش مجازات مجرمان جوان است. در عین
بی‌بضاعتان و کاهش مجازات مجرمان جوان است. در عین حال نوع زبان و بیان به‌کار رفته در بسیاری از اسناد برجای مانده از آن دوران نشانگر به‌کارگیری افرادی کاردان و ورزیده در کلیسای جامع وینچستر می‌باشد. همچنین بر بالای تمامی فرامین و بر روی سکه‌های نقرهٔ ضرب‌شده در ضرابخانه‌های منطقه‌ای که شدیداً کنترل می‌شدند عنوان افتخارآمیز "Rex totius Britanniae" به معنای «پادشاه تمام بریتانیا» نقش بسته‌است. اتلستن در ۲۷ اکتبر ۹۳۹ در گلاستر درگذشت و بنا بر وصیتش در مالمزبری ابی در ویلتشایر به‌خاک سپرده شد.
انفجارهای انتحاری در چابهار در روز ۲۴ آذر ۱۳۸۹ مصادف با تاسوعا در شهر چابهار در جنوب شرقی ایران انجام شد. حملات انتحاری در میان گروهی از عزاداران شیعه و نزدیک مسجد امام حسین چابهار به‌وسیلهٔ دو بمب‌گذار انتحاری انجام شد خبرگزاری‌های رسمی از کشته‌شدن حدّاقل۳۸ نفر خبر دادند. رسانه‌های دولتی ایران، همچنین از کشته‌شدن، یک سرباز وظیفه و سه افسر نیروی انتظامی خبر دادند. در میان کشته‌شدگان و مجروحان این حملهٔ انتحاری، شماری زن و کودک نیز جای دارند. وزارت اطّلاعات ایران اعلام کرد توانسته ۸ تن از افراد مرتبط با این
اعلام کرد توانسته ۸ تن از افراد مرتبط با این حملات را در شهرهای مختلف استان سیستان و بلوچستان دستگیر کند. سایت جندالله اظهارات وزیر اطّلاعات ایران در مورد دستگیری یکی از عوامل انتحاری را رد کرد. مسئولیت انفجار. به نقل از العربیّه، گروه جندالله مسئولیّت این انفجار را برعهده گرفته‌است. جندالله در بیانیّه‌ای، اعلام کرد که این عملیات را به انتقام اعدام عبدالمالک ریگی و دیگر اعضای اعدام‌شدهٔ این گروه شبه‌نظامی انجام داده‌است. همچنین در این بیانیّه ادّعا شد که ده‌ها تن از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و
ده‌ها تن از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و «مزدوران رژیم ایران» در این عملیات کشته شده‌اند. این گروه مشخّصات و تصاویر دو نفر به نام‌های سیف‌الرّحمان چابهاری و حسان خاشی را به عنوان بمب‌گذاران انتحاری این حادثه منتشر کرد. تعداد انفجارها. معاون امنیتی وزیر کشور ایران اعلام کرد که دو انفجار رخ داده ولی فرماندار چابهار موضوع دو انفجار را خبری نادرست خواند. فرماندار چابهار در خبری دیگر اعلام کرد که دو عملیات انتحاری رخ داده‌است. تعداد عاملان انفجار. فرماندار چابهار در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا تعداد عاملان
چابهار در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا تعداد عاملان این انفجار را دو نفر و در مصاحبه با خبرگزاری فارس سه نفر اعلام کرد. تناقض در آمار کشته‌شدگان. محمود مظفّر، رئیس سازمان امداد و نجات هلال احمر، علّت تناقض در آمار کشته‌شدگان را احیای مجروحینی عنوان کرد که پیشتر شهید محسوب شده بودند او آمار کشته شدگان را ۳۱ نفر اعلام کرد. درحالی‌که پیشتر مدیر کل پزشکی قانونی سیستان و بلوچستان اعلام کرده بود که جنازهٔ ۳۸ را نفر را تحویل گرفته‌است. برخورد. در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۸۹، یازده هوادار گروه جندالله در زندان زاهدان اعدام
یازده هوادار گروه جندالله در زندان زاهدان اعدام شدند. عبدالرئوف ریگی سخنگوی جندالله در مصاحبه‌ای با روزنامهٔ الشرق الاوسط اعلام کرد که افراد اعدام شده ارتباطی با جندالله نداشتند و تنها نسبت‌های قبیله‌ای و قومی با اعضای گروه داشتند.او از تصمیم جندالله برای اعدام یک گروگان خود به تلافی این اعدام‌ها خبر داد
کورنلیوس کاستوریادیس (۱۹۲۲-۱۹۹۷) فیلسوف، اقتصاددان و روانکاو یونانی، از دست اندرکاران مجلهٔ «یا سوسیالیسم یا بربریت» و واضع مفهوم خودمختاری است. کاستوریادیس معتقد بود آمریکا و شوروی در جریان کسب سلطه بر جهان به طور ناگزیر وارد جنگ جهانی سوم خواهند شد و نتیجه‌ی این جنگ همان بربریت خواهد بود. از کاستوریادیس کتابی با عنوان میراث و انقلاب توسط امید مهرگان ترجمه شده است. این کتاب را انتشارات گام نو سال ۱۳۸۹ منتشر کرده است زندگی. کاستوریادیس، متولد ۱۹۲۲ در خانواده ای یونانی که به قسطنطنیه مهاجرت کرده بودند، در
ای یونانی که به قسطنطنیه مهاجرت کرده بودند، در آتن پیش از جنگ رشد کرد و در ۱۹۴۵ به پاریس رفت تا فلسفه بخواند. کاستوردیایس تا دهه ۱۹۷۰ که شهروند فرانسه شد به دلایل سیاسی با اسم مستعار مطلب می نوشت. از ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۰ به عنوان اقتصاددان در سازمان همکاری اقتصادی و توسعه کار می کرد. در ۱۹۷۳ به عنوان روانکاو کارآموز شروع به کار کرد و در ۱۹۸۱ به مدرسه مطالعات عالی علوم اجتماعی رفت. او در ۱۹۹۷ در پاریس درگذشت. اندیشه. کاستوریادیس در دوران جوانی، از منظر سیاسی و ایدئولوژیک، به مارکس دلبستگی عمیقی پیدا کرد. او از آغاز
به مارکس دلبستگی عمیقی پیدا کرد. او از آغاز کار فکری و سیاسی‌اش هیچ عنصر رهایی‌بخشی در پروژه‌ی کمونیسمِ شوروی که آن روزها به رهبریِ استالین در سراسر جهان تبلیغ می‌شد نمی‌دید. تألیفات و مقالات او در نشریه‌ی سیاسی «سوسیالیسم یا بربریت» (۱۹۴۷-۱۹۶۷) شاید برجسته‌ترین فراورده‌ی این دوران از فکر او باشد؛ نشریه‌ای که نظرگاهش به منبعی الهام‌بخش برای جنبش دانشجویی و دیگر جنبش‌های سیاسی در دهه‌ی شصت مبدل شد. در این نشریه، کاستوریادیس به همراه همفکرانی چون کلود لوفور، ادگار مورَن، ژان فرانسوا لیوتار و سایرین، بی‌وقفه
ادگار مورَن، ژان فرانسوا لیوتار و سایرین، بی‌وقفه سرمایه‌داری و استثمار را همزمان با نظامِ میلیتاریستی و بوروکراتیک شوروری نقد می‌کرد. کاستوریادیس رفته‌رفته از نقد اجتماعی مارکسیستی فاصله گرفت و هستی‌شناسیِ سیاسی مارکس را که بر ماتریالیسم تاریخی بنا شده بود زیر ذره‌بین نقد قرار داد. او در سنجش‌گری و انتقاد تا آن‌جا پیش رفت که امکان پیروزیِ پروژه‌ی رهایی‌بخش انقلابی را تنها با گسست کامل از مارکسیسم ممکن می‌دید. به‌دنبال آن و برای شناخت جامعه، انسان و سیاست به سراغ بازخوانی دموکراسی یونان باستان رفت و
به سراغ بازخوانی دموکراسی یونان باستان رفت و پژوهش‌های خود را در هزارتوی فلسفه، تاریخ، روان‌کاوی، اقتصاد، منطق و ریاضیات گسترش داد؛ شاخه‌هایی از دانش که با بیش‌تر آن‌ها به‌طور حرفه‌ای آشنایی داشت. این پژوهش‌ها به طرح‌ریزی پروژه‌ای فکری منتهی شد که چکیده‌ی آن در اثر اصلی او «نهادِ پنداری جامعه» (۱۹۷۵) جمع‌آوری شده است. در این اثر نگرش کاستوریادیس به انسان، جامعه و سیاست بازتاب یافته و مفاهیم کلیدی اندیشه‌ی او همانند «پروژه‌ی انقلابی»، «خودفرمانروایی فردی-جمعی»، «آفرینش رادیکال»، «دلالت‌های پنداریِ اجتماعی»
«آفرینش رادیکال»، «دلالت‌های پنداریِ اجتماعی» و «گستره‌ی اجتماعی-تاریخی» صورت‌بندی شده است.
شروود اندرسن (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۶ – درگذشته ۸ مارس ۱۹۴۱) از نویسندگان برجستهٔ آمریکایی است. وی از نویسندگان عصر طلایی داستان کوتاه در آمریکا به‌شمار می‌رود. داستان‌های اندرسون روایت زندگی طبقه متوسط جامعه آمریکا و به ویژه آدم‌های حاشیه اجتماع است. آدم‌هایی محروم و ناکام که گریزی جز تنهایی و خیال‌بافی ندارند. زندگی. شروود اندرسن در ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۶ در شهر کمدن ایالت اوهایو در یک خانواده فقیر متولد شد. پدرش سازنده زین اسب بود. شروود به علت این که مجبور بود برای کسب درآمد به کارهایی مثل دوچرخه‌سازی، تبلیغات
کسب درآمد به کارهایی مثل دوچرخه‌سازی، تبلیغات تجاری و رنگ‌سازی بپردازد بنابراین امکان تحصیل به صورت منظم را پیدا نکرد. اندرسن به تدریج و در حوالی سال ۱۹۱۳ به ادبیات روی آورد. وی از جمله نویسندگانی بود که نخستین توفیق ادبی‌اش را در میانسالی به دست آورد. اندرسن در طی عمر خود هفت رمان و چندین داستان کوتاه از جمله «من احمق»، «نمی‌فهمم چرا» و «مرگ در جنگل» نوشت و در این راه از چنان موفقیتی برخوردار شد که او را پدر داستان کوتاه مدرن نامیده‌اند. سبک. نگاه جدید او که در انتخاب سوژهٔ داستان متجلی شده و زبان روایی
که در انتخاب سوژهٔ داستان متجلی شده و زبان روایی او از چنان ویژگی‌هایی برخوردار است که با وجود آثار محدود، او را عامل گذر از سبک داستان‌نویسی قرن نوزدهم و از عوامل اصلی شکل‌یابی داستان کوتاه مدرن می‌نامند. از همین روست که تربیت و پیدایش نویسندگانی چون جان استاین‌بک، ارنست همینگوی و سرانجام ویلیام فاکنر را به آثار شروود اندرسن و تأثیر او بر نویسندگان نسل جدید منتسب می‌کنند. با این تفاوت که توقف اندرسن در آثار معدودش موجب شد تا شاگردانی که پا گرفتند با استمرار در راه خود از استاد پیشی گیرند و در تاریخ ادبیات
در راه خود از استاد پیشی گیرند و در تاریخ ادبیات جایگاهی بس والا بیابند. اندرسن از رشد و گسترش جنون‌آمیز دنیای تجاری و صنعتی پیرامونش در رنج بود و اغلب در آثارش نشانه‌هایی از مقایسه جامعه امروز و آدم‌های مسخ‌شده‌اش با جوامع ساده و راحت گذشته بود. اندرسن معتقد بود جهش‌های اقتصادی جوامع صنعتی، دیواری بین مردم و مسائل معنوی کشیده و این دیوار را باید با نیروی عشق و روابط خلاقانه بین آدم‌ها از بین برد. مرگ. اندرسن در ۸ مارس ۱۹۴۱ و در ۶۴ سالگی درگذشت. وی طی سفر دریایی تفریحی که با همسرش به آمریکای جنوبی انجام
دریایی تفریحی که با همسرش به آمریکای جنوبی انجام داد، دچار بیماری و دل درد شد به گونه‌ای که مجبور شد در میانه مسافرت و در پاناما کشتی را ترک گفته و به بیمارستان مراجعه نماید. تلاش پزشکان نتیجه‌ای ندارد و اندرسن درگذشت. کالبدشکافی نشان داد که وی به‌طور تصادفی خلال دندانی را بلعیده و این خلال باعث آسیب و عفونت اعضای داخلی بدنش شده بود. جسد اندرسن به آمریکا بازگردانده شد و در گورستان راوند هیل شهر ماریون ایالت ویرجینیا به خاک سپرده شد.
زن زیادی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی و تهیه‌کنندگی محمد نیک‌بین محصول سال ۱۳۸۳ ایران است که در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۸۴ بر روی پرده سینما رفته است. داستان. سیما معلم است و همراه با فعالیت‌های جانبی دیگر با همکاری زنان محلی چرخ زندگی را به تنهایی می‌چرخاند. شوهرش احمد کار درست و حسابی ندارد و در عوض مدام در حال ولخرجی و عیاشی است. روزی احمد به سیما می‌گوید که یکی از دوستانش فوت کرده و او باید همسرش را به روستای زادگاهش ببرد. سیما سعی می‌کند همراه احمد برود اما احمد نمی‌پذیرد. تا این که وسط راه
احمد برود اما احمد نمی‌پذیرد. تا این که وسط راه پلیس احمد و صبا را می‌گیرد و سیما برای رهاشدن آنها مجبور می‌شود ادعا کند که صبا خواهرزاده اش است. هر سه به مسیر ادامه می‌دهند تا آنکه جاده به دلیل بارندگی بسته می‌شود و همه مجبورند در هتلی بین راه، شب را سر کنند. در این میان معلوم می‌شود رحیم، معلم مدرسه شهر کوچک مجاور، همسرش را کشته. سیما نیمه شب سری به ماشین شان می‌زند که با رحیم مواجه می‌شود. چون با او که زنش را به خاطر خیانت کشته احساس همدلی می‌کند او را از دست پلیس نجات می‌دهد و قول می‌دهد که فردا دوباره