payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سکرینی، شرانش، شیوز، شکفدل، شولی، صورکا، صوریا، عین بقری، قرولا، آغاجانیان، کانی ماسی، گرماوا، کرنجو، کانی بلاف، کشکاوا، کوری گاڤانا، کومانی، گوند کوسا، لیڤو، ماریاقو /شیوز، مالختا، مانگیش الجدیده، ماوانا، مایی، معلثایی/شیوز، مرکجیا، مغاره، ملابروان، میرکاصور، موسکا، میروکی، میزی، میرگی، ناف کندالا، نهاوا، هاوریسک، هاوسارک، هزارجوت، هرماشی، هیس، هلوا، همزیه، هیزانی سفلی، هیزانی العلیا، هیزاوا، پیروزاوا، بیقولکی، بیهندوایا، شهرک تلکیف، دیانا (باز سازی)،سرسنگ (باز سازی)، شهرک رغید (کرملیس)، شهرک آواره گان در
(باز سازی)، شهرک رغید (کرملیس)، شهرک آواره گان در بغدیدا، شهرک آواره گان در برطلی، شهرک نور (تللسقف)، شهرک روستاها در بیرسفی)) سرکیس اغاجان هزارها خانواده آشوری که بس از انفجار کلیساها در بغداد و موصل در سال (۲۰۰۴) و کشتار مسیحیان متواری و به شمال عراق آمده بودند، در این روستاها که زادگاه اجدادیشان بودند، اسکان دادند و کمک‌های لازم را برای ادامه زندگی در این روستاها تقدیم کردند. برای حفاظت مسیحیان ساکن در (دشت نینوا) که یکی از مراکز بزرگ تجمع اشوریهای عراق است، اقدام به تشکیل نیروهای مخصوصی از آشوری‌ها در
است، اقدام به تشکیل نیروهای مخصوصی از آشوری‌ها در شهر و روستاهای آشوری در این منطقه نمود، این نیروها به پنج هزار نفر تخمین زده می‌شوند که توسط (۱۰۰) تن از افسران آشوری فرماندهی می‌شوند، از سال ۲۰۰۴ و تا کنون توانسته‌اند مسیحیان را از دست ترور و کشتار حفاظت کنند و همچنین مانع مهاجرت آن‌ها به خارج از کشور بشوند. در سال ۲۰۰۶ درخواست خودمختاری برای اشوری‌ها در کردستان عراق کرد، و پس از سه سال تلاش موفق شد آن را در ماده ۳۵ قانون اساسی اقلیم کردستان جایگزین کند. این قانون اساسی توسط پارلمان کردستان با ۹۶ رأی
این قانون اساسی توسط پارلمان کردستان با ۹۶ رأی موافق و تنها یک رأی مخالف تصویب شده‌است. بر طبق این ماده آشوری‌ها حق تشکیل یک منطقه خودمختاری را دارند. یک سال پس از آن اعلان پشتیبانی از تشکیل استانداری در دشت نینوی کر و در مورد آن نیز کابینه وزراء عراق به ریاست مالکی در آغاز سال ۲۰۱۴ موافقت خود را به تشکیل این استان اعلان و کمیته مخصوصی برای تهیه اقدامات قانونی و اجرائی لازم تشکیل داد. از سال ۲۰۱۰ و تا کنون جمیع احزاب و گروه‌های آشوری تشکیل خودمختاری در کردستان و استانداری در دشت نینوی شعار اساسی خود قرار
و استانداری در دشت نینوی شعار اساسی خود قرار داده‌اند که آقای سرکیس آغاجان بنیان‌گذار این اندیشه بوده‌است. در سال ۲۰۰۵ تلویزیون ماهواره‌ای عشتار را تأسیس کرد، این تلویزیون مخصوص آشوری‌ها است، لیکن اهمیت مخصوصی به اقلیتهای دینی و قومی عراقی مثل ارامنه و ایزدی و مندایی و غیره می‌دهد، برنامه‌هایش بزبان‌های آشوری و عربی و کردی پخش می‌شود و برنامه‌های مخصوص نیز بزبان‌های ارمنی و مندایی دارد. در سال ۲۰۰۶ تلویزیون ماهواره‌ای (اینانا) بنیاد نهاد که برنامه‌هایش از (لندن) پخش می‌کرد. صاحب امتیاز ۹ مجله کردی و عربی و
پخش می‌کرد. صاحب امتیاز ۹ مجله کردی و عربی و آشوری است و بیش از ۴۰۰ کتاب متعلق به تاریخ و فرهنگ و زبان آشوری چاپ و نشرکرده‌است. در اواسط ماه مارس ۲۰۰۷ مجلس ملی کلدانی سریانی آشوری را تأسیس کرد. این مجلس در انتخابات سال ۲۰۰۹ توانست نمایندگی مخصوص به مسیحیان را در مجلس استانداری‌های بغداد و نینوی بدست بیاورد. همچنین در انتخابات پارلمان کردستان عراق نیز که در سال ۲۰۰۹ برگزار شد، این مجلس توانست از پنج کرسی مخصوص به آشوری‌ها سه کرسی را بدست بیاورد و سال بعد نیز در انتخابات پارلمان عراق دو کرسی را کسب کرد. در
در انتخابات پارلمان عراق دو کرسی را کسب کرد. در انتخابات ۲۰۱۳درپارلمان کردستان دو کرسی ونمایندگی درمجلس استانداری نینوی را کسب کرد ودرسال۲۰۱۴نیز در مجالس استانداری‌های دهوک و اربیل به پیروزی رسید و با دو نماینده به پارلمان عراق راه یافت. در انتخابات ۳۰ آوریل ۲۰۱۴ با به دست آوردن دو کرسی در پارلمان عراق مشارکت کردند. در این هفت سال مجلس ملی به عنوان قدرتمندترین و پر نفوذترین نیروی مسیحی در عراق شمرده می‌شود. در کابینه‌های ششم و هفتم دولت منطقه فدراسیون کردستان عراق با پست وزیری مخصوص به مسیحیان را که وزارت
عراق با پست وزیری مخصوص به مسیحیان را که وزارت پست و تلفن و تلگراف بود شرکت داشته‌اند. لازم به یادآوری است که مسیحیان عراق (۵) نماینده در پارلمان عراق و (۶) نماینده(۵ آشوری و۱ ارمنی) در پارلمان کردستان و در هر یک از حکومت‌های بغداد و کردستان یک وزیر دارند. علاوه بر این در هر یک از مجالس استانداری‌های اربیل (۲عضو) ودهوک(۳ عضو-دو آشوری یک ارمنی) و بغداد (۱ عضو) و نینوی (۱ عضو) و بصره (۱ عضو) و سلیمانیه (۱ عضو) عضو دارند. منابع. منابع فوق از مصاحبه خبرنگار وسام کاکو با سرکیس اغاجان منتشر شده در ویب سایتهای:
مستیسلاف لئوپولدوویچ روستروپوویچ (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۷ آوریل ۲۰۰۷) نوازندهٔ معروف ویولنسل و رهبر ارکستر اهل شوروی سابق با تبار لهستانی بود. او دارندهٔ نشان شوالیگی بود و در میان دوستان نزدیکش به نام «سالوا» شناخته می‌شد. زندگی. روستروپوویچ با گالینا ویشنفسکایا، خوانندهٔ سوپرانو، ازدواج کرده‌است. او به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان بهترین نوازندهٔ ویولنسل نیمهٔ دوم قرن بیستم و یکی از بهترین‌های این ساز در تمام دوران شناخته می‌شود. با وجود تکنیک بالا و نوازندگی ماهرانهٔ او، روستروپوویچ بیشتر به‌خاطر ساخت
ماهرانهٔ او، روستروپوویچ بیشتر به‌خاطر ساخت آثاری شناخته می‌شود که در آنها نقش ویولنسل بیشتر به چشم می‌آید و باعث ارتقای این ساز نسبت به قبل و بعدِ خود شده‌است. سالوا رهبر بیش از صد کنسرت بوده‌است. روستروپوویچ همچنین فعال در زمینهٔ حقوق بشر و فعالیت‌های صلح‌دوستانه بود. او در سال ۱۹۷۴ برندهٔ جایزه صلح جهانی شد.
دلفین پهلوسفید آرام گونه‌ای دلفین بسیار پر جنب و جوش است که در آب‌های خنک و معتدل شمال اقیانوس آرام زندگی می‌کند. رده‌بندی. دلفین پهلوسفید اطلس توسط تئودور گیل در سال ۱۸۶۵ نام‌گذاری شد. این دلفین همانندی ریخت‌شناسانه با دلفین سربی، که در اقیانوس آرام جنوبی زندگی می‌کند، دارد. بررسی ژنتیکی توسط فرانک سیپریانو نشان می‌دهد که این دو گونه در حدود دو میلیون سال پیش از هم جدا شدند. با آنکه هر دو این گونه‌ها به صورت سنتی عضو سرده پهلوسفیدها در نظر گرفته می‌شوند، سامانه‌شناسی ملکولی نشان می‌دهد که آن‌ها بیشتر نزدیک
ملکولی نشان می‌دهد که آن‌ها بیشتر نزدیک به سرده سیاه‌سفیدها هستند. به همین دلیل نام سرده جدیدی برای این آب‌بازان پیشنهاد شده‌است. توصیف ظاهری. بدن دلفین پهلوسفید آرام سه رنگ دارد. چانه و گلو و شکم به رنگ سفید شیری هستند. نوک و باله‌های کناری و پشت و باله پشتی به رنگ خاکستری تیره‌اند. الگوهای خاکستری ملایم و کوچکی روی پلوها وجود دارند و خطی به رنگ خاکستری ملایم از بالای چشم تا زیر باله پشتی کشیده می‌شود. حلقه تاریکی دور چشم‌ها را می‌پوشاند. این جانور از دلفین‌های اقیانوسی با جثه متوسط به‌شمار می‌رود.
دلفین‌های اقیانوسی با جثه متوسط به‌شمار می‌رود. ماده‌ها دارای طول میانگینی برابر ۲٫۳ متر و وزنی برابر ۱۵۰ کیلوگرم هستند. این مقادیر برای نرها ۲٫۵ متر طول و ۲۰۰ کیلوگرم وزن هستند. دلفین‌های پهلوسفید آرام جثه بزرگتری نسبت به دلفین‌های سربی دارند. ماده‌ها در ۷ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسند. مدت زمان بارداری یک سال است. این دلفین‌ها تا ۴۰ سالگی به زندگی ادامه می‌دهند. دلفین پهلوسفید آرام بسیار فعال است و با بسیاری از دیگر آب‌بازسانان شمال اقیانوس آرام در هم می‌آمیزد. این دلفین به پرش و بازی بر موج‌های قایق‌ها و
این دلفین به پرش و بازی بر موج‌های قایق‌ها و کشتی‌ها علاقه بسیار دارد. گروه‌های پرتعداد با میانگین ۹۰ عضو در میان این گونه معمول هستند و بعضی ابرگروه‌ها دارای بیش از ۳۰۰ عضو هستند. غذای این دلفین را موتوماهیان، ماهی مرکب، شاه‌ماهی، آزادماهی تشکیل می‌دهند. میانگین تعداد دندان‌های آن‌ها ۶۰ عدد است. گستره. گستره دلفین پهلوسفید آرام آب‌های خنک و معتدل شمال اقیانوس آرام است. مشاهده این دلفین از سوی غرب از دریای جنوبی چین و شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا در سوی شرق فراتر نرفته‌است. بعضی جمعیت‌های این دلفین در دریای
نرفته‌است. بعضی جمعیت‌های این دلفین در دریای ژاپن و دریای اختسک نیز دیده می‌شوند. در محدوده شمالی، بعضی از آن‌ها در دریای برینگ نیز زندگی می‌کنند. این دلفین‌ها آب‌های ژرف دور از کرانه را ترجیح می‌دهند. جمعیت جهانی این گونه تا نزدیک ۱ میلیون نیز تخمین زده شده‌است. با این حال به دلیل عادت این جانور به نزدیک شدن به کشتی‌ها، تخمین تعداد آن‌ها از راه نمونه‌گیری مشکل است. دلفین‌های پهلوسفید آرام به خوبی با محیط اسارت خو می‌گیرند. نزدیک به ۵۰ عدد از این دلفین‌ها در آکواریوم‌های آمریکای شمالی و ژاپن نگه داشته
در آکواریوم‌های آمریکای شمالی و ژاپن نگه داشته می‌شوند.
رقص شوالیه نام قطعه‌ای کلاسیک از آهنگساز اهل شوروی سرگی پورکوفیف است که از بالهٔ رومئو و ژولیت از همین آهنگساز گرفته شده است. (اپوس ۶۴، شمارهٔ ۱۳). فضای سیاه و اتمسفریک آهنگ باعث تبدیل شدن آن به امضای دوفاکتوی دوره اتحاد جماهیر شوروی شده است. آهنگ به طور گسترده‌ای در درام‌ها، فیلم‌ها، مستندها وتبلیغات تلویزیونی که به نوعی با جماهیر شوروی ارتباط داشته‌اند مورد استفاده قرار گرفته است. گروه‌های راک مانند آیرون میدن و دیپ پرپل از قسمت‌های از آهنگ در کنسرت‌ها یا آهنگ‌های خود استفاده کرده‌اند.
اف‌آی‌وی‌بی جام جهانی والیبال مردان ۲۰۱۱ دوازدهمین دوره از جام جهانی مردان است که از ۲۰ نوامبر تا ۴ دسامبر ۲۰۱۱ در ژاپن برگزار گردید. این رقابت نخستین مرحله از فرایند راه‌یابی به المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا بود. سه تیم برتر به بریتانیا پیوستند که پیش از این به عنوان میزبان جواز حضور در المپیک را به دست آورده بود. راه‌یابی. ۱۲ تیم شرکت‌کننده در جام جهانی: رده‌بندی جهانی FIVB برای تیم‌های جایگاه دوم (در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۱) قالب. سیستم برگزاری رقابت جام جهانی ۲۰۱۱ برای مردان به صورت دوره‌ای چرخشی بود.
جهانی ۲۰۱۱ برای مردان به صورت دوره‌ای چرخشی بود. هر تیم برابر تمام ۱۱ تیم دیگر بازی کرد. امتیازات به دست آمده توسط تیم‌ها در طول این تورنمنت حساب شد و رده‌بندی نهایی تیم‌ها با توجه به‌شمار امتیازات جمع شده توسط آن‌ها صورت پذیرفت. تیم‌ها به دو گروه ۶ تیمی تقسیم شدند. دورهای ۱ + ۲ (۳۰ رقابت، ۵ روز): تیم‌ها با تیم‌های هم‌گروه مسابقه دادند. دورهای ۳ + ۴ (۳۶ رقابت، ۶ روز): تیم‌ها با تیم‌های گروه دیگر مسابقه دادند. فرایند رده‌بندی گروه. برد مسابقه ۳–۰ یا ۳–۱: ۳ امتیاز برای برندهٔ رقابت، ۰ امتیاز برای بازندهٔ
۳ امتیاز برای برندهٔ رقابت، ۰ امتیاز برای بازندهٔ رقابتبرد مسابقه ۳–۲: ۲ امتیاز برای برندهٔ رقابت، ۱ امتیاز برای بازندهٔ رقابت رده‌بندی نهایی. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
دویل برانسون (زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۳۳ – درگذشتهٔ ۱۴ مهٔ ۲۰۲۳) پوکرباز آمریکایی بود. او بیش از ۵۰ سال سابقهٔ بازی پوکر حرفه‌ای داشت و نخستین کسی بود که در دو جام جهانی پوکر به طور پیاپی قهرمان شد. برانسون کتاب‌های متعددی در زمینهٔ بازی پوکر نگاشته‌است.
درهٔ گورمه و پناه‌گاه‌های ساخته شده در صخره‌های آن، آثاری به جای مانده از زیست‌گاه‌ها، خانه‌ها و روستاهای مردم غارنشین و شهرهای زیرزمینی دوران Iconoclasitic است. درهٔ گورمه در سال ۱۹۸۵ به فهرست میراث جهانی یونسکو در ترکیه اضافه شده‌است.
مسجد جامع و دارالشفای دیوریغی () واقع در شهرستان و منطقهٔ دیوریغی در استان سیواس (آناتولی شرقی) که در سال ۱۲۹۹ به دستور احمدشاه ساخته شده‌اند. این منطقه از آناتولی را ترک‌ها در قرن ۱۱ میلادی فتح کردند. تکنیک پیچیده و خلاقانهٔ معماری این سقف و مجسمه‌های زینتی فراوانی که در سه درگاه آن قرارگرفته است از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این شاهکار معماری اسلامی است. این مکان در سال ۱۹۸۵ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. تاریخ. سلجوقیان ایران و آسیای مرکزی از سال ۱۰۳۷ تا ۱۱۵۷ میلادی حکومت می‌کردند. بخشی از این خاندان
تا ۱۱۵۷ میلادی حکومت می‌کردند. بخشی از این خاندان به‌همراه گروه‌های دیگر ترک سرزمین‌های بیزانس در محدوده آناتولی را فتح کردند. سلجوقیان روم تا سال ۱۳۰۸ در آناتولی باقی ماندند. امیر احمد شاه و توران ملک از دودمان ترک آل منگوجک مجموعه بسیار اصیل دیوریغی را در سال‌های ۲۹–۱۲۲۸ در منطقه کوهستانی شرق آناتولی بنا کردند. این مجموعه متشکل از دو بخش مسجد و دارالشفا است. هم مسجد و هم تیمارستان مجاور آن را معماری به نام خرم شاد، اهل اخلاط، ساخته است. این مجموعه در سال ۱۹۸۵ وارد فهرست جهانی شد. اشکال برگ‌مانندی در
سال ۱۹۸۵ وارد فهرست جهانی شد. اشکال برگ‌مانندی در گچ‌کاری ساختمان که به نیلوفر چینی شبیه هستند، نمایانگر این است که استادکاران آن از شرق آمده‌اند. این ترکیب نیلوفر و تزیینات نخلی نشان خلاقیت استادکاران را در این مناطق رو به پیشرفت نشان می‌دهد به‌گونه‌ای که تأثیر ترکیبی از فرهنگ‌های مختلف در طراحی این بنا به‌خوبی مشاهده می‌شود. معماری. در کتیبهٔ رسمی بنا ذکر شده که احمدشاه پسر سلیمان‌شاه این مسجد و دارالشفا را ساخته است. در کتیبه‌ای دیگر که کمتر شناخته شده است عنوان شده که حکمرانی احمدشاه معاصر با سلطنت
است عنوان شده که حکمرانی احمدشاه معاصر با سلطنت علاءالدین کیقباد سلطان سلجوقی بوده است. نمازخانه مسجد بزرگ پنج رواق و یک گنبد سنگی دارد. در بالای نمازخانه دو قبه به اندازه‌های نابرابر قرار دارند. یکی در بالای حوض وضو و قبه اصلی که بالای محراب قرار دارد. مسجد، پنج راهه دارد که هر کدام شامل پنج دهانه و یک قبه نیم‌کره‌ای در مقابل محراب است که با سقفی مخروطی شکل پوشانده شده است. دروازه اصلی مسجد در شمال به سمت راهه اصلی باز می‌شود و راس آن گنبد قرار دارد. مناره باریک استوانه‌ای شکل مسجد، در دوره عثمانی به آن
باریک استوانه‌ای شکل مسجد، در دوره عثمانی به آن اضافه شده است. این مجموعه دارای چهار دروازه با سبک‌های مختلف است: یکی در شمال، یکی در جنوب، دو تا در غرب. این دروازه‌ها با نقش‌های گل و نقش‌های هندسی به‌طور باشکوهی تزیین شده‌اند که یادآور طرح‌های معاصر ارمنی و گرجی است. دروازه گوتیک شبیه دروازه‌های کلیساهای رومانسک و گوتیک دارای باریک‌ستون است. سرستون‌های غیرعادی بالای این ستون‌ها که شامل مقرنس و فرم‌های برگی‌شکل است، قرار دارد. این دروازه همچنین حاوی صفحات گرد در برجستگی‌های مرتفع است. فرم‌های نیلوفر و نخل
در برجستگی‌های مرتفع است. فرم‌های نیلوفر و نخل نمایان شده در بخش‌های مرزی، نشان‌دهنده ترکیب شدن فرهنگ‌های مختلف در طراحی این اثر است. سازه. مسجد جامع دیوریغی شامل چند درگاه با سنگ عظیم است و در حجم کلی، طرحی زاویه‌دار و از خط سقف بسیار بالاتر است. مسجد دارای گنبدی سنگی است که نشان‌دهنده مهارت فنی و استادی حیرت‌آوری در فضاسازی است و بار سقف آن به ستون‌ها منتقل می‌شود.
کوه نمرود (به پارسی: کوه آفریدون) در شهرستان کاحتا استان آدی‌یامان در ترکیه قرار دارد. بناهای تاریخی این مکان از بزرگ‌ترین ساختمان‌های دوران هلنی است. وزن بعضی از بلوک‌های سنگی به‌کار رفته در آن، به ۹ تن می‌رسد. آرامگاه آنتیوخوس یکم تئوس کوماژن، از شاهان کوماژن، در اینجا قرار دارد. کوه نمرود را پارسیان کوه آفریدون گویند، چراکه نزد دبیران کهن نمرود و آفریدون یکی باشند: "نمروذ و اولاده، قالوا: و کان لنمروذ ثلاثه بنین: ایرج، و سلم، و طوس ( = تور)، ففوض الی ایرج ملکه"؛ نیز: "الملک لنمروذ و استوسق، و هو الذی
ملکه"؛ نیز: "الملک لنمروذ و استوسق، و هو الذی یسمیه العجم فریدون." پادشاهی کوماژن که در سال ۱۰۹ پیش از میلاد در جنوب شرقی آناتولی و به عنوان یک پادشاهی مستقل تاسیس یافته بود، جوامع، مذاهب و فرهنگ‌های مختلف را گرد هم آورده بود. پادشاه این تمدن با هدف تحکیم پیوند با خدایان و تامین آرامش مردم، در نقاط مختلف کشور معابد متعددی ساخته بود، معبد ساخته شده در کوه آفریدون نیز یکی از اینهاست. پادشاه آنتیوخوس یکم با هدف نشان دادن منت و سپاس خود به درگاه خدایان و به پاس احترامی که برای اسب‌هایش قائل بود، این مقبره،
پاس احترامی که برای اسب‌هایش قائل بود، این مقبره، مجسمه‌های یادبود و کتیبه‌های بزرگ آن را ساخته است که همه از مهمترین آثار به‌جای مانده از دوره هلنیستیکی هستند.
نوک یک نوع کتابخوان الکترونیکی است که توسط شرکت آمریکایی بارنز اند نوبل و بر پایهٔ پلت فرم اندروید تولید می‌شود. این محصول در اکتبر ۲۰۰۹ و در ایالات متحده معرفی شد و در ماه بعد به بازار عرضه شد. نوک توانایی اتصال به شبکه به وسیله هر دو گونه وای-فای و ای‌تی‌اندتی تری جی را دارا می‌باشد .این کتاب الکترونیکی صفحه ای ۶ اینچی دارد که با جوهر الکتروفورتیک کار می‌کند.همچنین از یک صفحهٔ لمسی کوچک رنگی مجزا برخوردار است که به عنوان یک سرویس دهندهٔ ورودی به شمار می رود. نسخه ای که در ژوئن ۲۰۱۰ به بازار آمد تنها به
رود. نسخه ای که در ژوئن ۲۰۱۰ به بازار آمد تنها به وای ـ فای مجهز بود.خط تولید نسخه اولیه در تاریخ نوامبر ۲۰۱۰ با اضافه کردن یک ال سی دی رنگی و تولید «نوک کالر»(نوک رنگی)ادامه پیدا کرد.در ژوئن ۲۰۱۰ نسل دوم ای اینک با نام «نوک سیمپل تاچ» (Nook Simple Touch) به بازار آمد. حضور در در بازار ایران. نسخه ساده این محصول که در سایت آمازون حدود ۵۰ دلار آمریکا به فروش می‌رسد در بازار ایران موجود نمی‌باشد و نسخه‌های دیگر برندهای مختلف به دلیل بسته بودن بازار ایران به قیمت‌های قابل توجه در بازار موجود است. همچنین
به قیمت‌های قابل توجه در بازار موجود است. همچنین وبگاه‌های آمریکایی اجازه ارسال محصول به ایران را نمی‌دهند. خرید کتابخوان‌ها از وبگاه‌های چینی با قیمت مناسب تر ممکن هست.
نخبت در اسطوره‌های مصر باستان، ایزدبانوی مصر باستان (مصر علیا)، ایزدی است که یونانیان او را با ایلیسیا، بانوی نگهبان زایش، یکی می‌پنداشتند و از روزگاران نخستین، ایزدبانوی نگهبان مصر علیا به‌شمار می‌رفت. مرکز پرستش او در الکاب کنونی (نخب باستانی) بود که یونانیان ان را ایلیسیاپولیس می‌نامیدند. این شهر پایتخت کهن‌ترین پادشاهی جنوب مصر بود. او اغلب در جنگ و مراسم نیایش ظاهر می‌شود و به شکل کرکسی بر سر فرعون بال می‌زند و مگس پران و مهر در چنگال اوست. نمادشناسی. او را گاهی ایزدی با سر کرکس نمایانده‌اند یا زنی که
را گاهی ایزدی با سر کرکس نمایانده‌اند یا زنی که تاج سپید مصر علیا را بر سر نهاده یا دستاری به شکل کرکس بر سر دارد. نخبت به عنوان ایزدبانوی مادر، شهزادگان را شیر می‌داد و اغلب در نگاره‌ها می‌بینیم که فرعون را نیز شیر می‌دهد. منابع. Nekhbet اساطیر مصر، ورونیکا ایونس، ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر، ۱۳۷۵
دوره اول جنگ‌های ایران قاجاری و روسیه به جنگ‌های میان این دو کشور در سال‌های ۱۱۸۳ تا ۱۱۹۲ه‍.ش (۱۸۰۴–۱۸۱۳) گفته می‌شود که در پایان منجر به پیمان گلستان و در نتیجه از دست رفتن اراضی بزرگی از ایران در شمال رود ارس گردید. به سال ۱۲۱۵ ه‍.ق گئورگی حاکم گرجستان رسماً تحت‌الحمایگی روس‌ها را پذیرفت. برادر گئورگی، الکساندر چون مخالف پیوستن گرجستان به روسیه بود به دربار ایران پناهنده شد. تزار روس این امر را بهانه قرار داده فرمانده خود پاول سیسیانوف را مأمور تصرف قفقاز کرد. سیسیانوف به تفلیس حمله کرد و آن شهر را تصرف
کرد. سیسیانوف به تفلیس حمله کرد و آن شهر را تصرف کرد. در این زمان گئورگی خان مرد و یکی از فرزندان او تهمورث به دربار ایران پناهنده شد و شاه ایران را به جنگ با روس‌ها تشویق کرد. فتحعلی‌شاه که از الحاق گرجستان به روسیه ناراحت بود پناهنده شدن شاهزادگان گرجستانی به دربار ایران را بهانه کرد و فرمان حمله به گرجستان را صادر کرد. علت اساسی جنگ هم تمایل هر دو دولت ایران و روسیه بر به تصرف درآوردن گرجستان بود. گنجه به سال ۱۲۱۸ ه‍.ق توسط سردار روسی ژنرال پاول سیسیانوف تصرف شد. به‌رغم دفاع حاکم ایرانی گنجه (جوادخان
تصرف شد. به‌رغم دفاع حاکم ایرانی گنجه (جوادخان قاجار)، و نامید شدن حکام قره‌باغ و ایروان از فتحعلی شاه سبب شد خانات ایروان به تصرف نیروهای روسیه درآیند. با تصرف این شهرها نیروهای روسیه تا حدود ارس پیشروی کردند. به محض اطلاع فتحعلی‌شاه از تسخیر گنجه و تسلیم ایروان و قره‌باغ سپاهی به فرماندهی عباس میرزا نایب‌السلطنه که از همه برادران خود لایق‌تر بود فرستاد. پیش‌زمینه. در سال ۱۸۰۸–۹ م، مشاهدات جالبی توسط هیئتِ اعزامیِ بریتانیا به ایران در رابطه با دانشِ ایران دربارهٔ روسیه انجام شد. دو تن از اعضای این مأموریت
روسیه انجام شد. دو تن از اعضای این مأموریت — هارفورد جونز، سفیر، و جیمز موریر، یکی از منشیان او — اسناد مفصلی از اقامت خود در ایران تهیه کرده‌اند. موریر از عدم آگاهی عمومی از دنیای خارج در میان ایرانیان شگفت‌زده شد و نوشت: «به‌طور کلی، ایرانیان در جهل عمیقی از اوضاع و شرایط هر کشور دیگری زندگی می‌کنند.» اما به‌نظر می‌رسد که موریر چند استثنا در مورد مشاهدات عمومی بالا داشته‌است. در سنجشِ شخصیتِ نخست‌وزیر سابق شاه، میرزا شفیع مازندرانی، موریر مشاهده کرد که او «با تمام دربارهای مختلف اروپا آشنا بود» و همچنین
«با تمام دربارهای مختلف اروپا آشنا بود» و همچنین «زمانی که سفیر کبیر فرانسه و همراهانش مهمان او بودند، اطلاعاتی دربارهٔ جغرافیا کسب کرد» افزون بر این، موریر گزارش می‌دهد که شاهزاده نایب‌السلطنه عباس میرزا به تاریخ اروپا و دستورالعمل‌های نظامیِ اروپایی علاقه‌مند بوده و «او می‌خواست در مورد تاریخ انگلستان، فرانسه و روسیه برای مقایسه آن‌ها بیشتر بداند.» کمبود آگاهی دولتمردان قاجار در مورد جهان به‌طور کلی، و به‌ویژه روسیه و کوشش برای آشنا شدن با هر دو، ممکن است از نظر گذارِ فرهنگی — که ایران در اوایل دههٔ ۱۸۰۰
از نظر گذارِ فرهنگی — که ایران در اوایل دههٔ ۱۸۰۰ در آن قرار داشت — بهتر درک شود. سلسله‌ای که ایران را در اواخر سدهٔ هجدهم متحد کرد، اساساً خانواده‌ای متعلق به تشکیلات قبیله‌ایِ بسیار بزرگتری به‌نام «قاجار» بود. در این زمینه، درحالی‌که این سلسله در تلاش برای ایجاد هویت سلطنتی بود، بسیاری از عادات فرهنگی قبیله‌ای باقی ماندند و برای کاهش روند تغییرات تلاش کردند. افزودن طبقهٔ مدیران فارسی‌زبان، پیشرفت عمده‌ای در این فرایند بود اما به‌سختی کفایت می‌کرد. حتی مدیران فارسی‌زبان مانند میرزا شفیع، میرزا بزرگ
مدیران فارسی‌زبان مانند میرزا شفیع، میرزا بزرگ فراهانی قائم‌مقام اول، و میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام ثانی درک محدودی از جهان داشتند. دولتمردان قاجار بارها و بارها روس‌ها را نادیده گرفتند و در مواجهه با دیپلماسی بین‌المللی نتوانستند از منافع دولت محافظت کنند. در روابط روسیه و ایران با خانات محلی و پادشاهان گرجستان در اواخر سدهٔ هجدهم و اوایل سدهٔ نوزدهم، مقامات روسیه نه تنها ادعاهای ایرانی را نسبت به این حاکمان نادیده گرفتند بلکه در ابتدا حتی جایگاه قاجار را به عنوان حاکمان ایران نپذیرفتند. نگاه به ایران به
به عنوان حاکمان ایران نپذیرفتند. نگاه به ایران به عنوان تابعی از حاکمان محلی، به‌جای یک کشور متحد، اهداف توسعه‌طلبانهٔ روسیه در منطقه را مشروع و حمایت می‌کند. در همان زمان، این دیدگاه فراتر از ایدئولوژی امپریالیستی بود. ادعاهای قاجار دربارهٔ حکومت بر کلیهٔ امپراتوری پیشین صفوی پس از چند دهه بدون دولت متمرکز قابل توجهی، در واقع اغلب بیشتر یک آرزو بود تا یک واقعیت سیاسی که در سطوح مختلف مورد اختلاف قرار گرفته‌است. قاجارها در مورد وفاداری حاکمان محلی به سختی می‌توانستند مطمئن باشند: در طی جنگ‌های روسیه و
می‌توانستند مطمئن باشند: در طی جنگ‌های روسیه و ایران، بعضی از خانات در ولایت آذربایجان، از امپراتوری روسیه در برابر قاجارها پشتیبانی کردند. از زمان کاترین، سیاست‌های روسیه در مورد ایران نه تنها توسط دولت در سن‌پترزبورگ، بلکه توسط بازیگران قدرتمند محلی مانند پادشاهان گرجستان یا نمایندگان کلیسای ارمنی — که می‌خواستند موقعیت خویش را با جذب حمایت روسیه تقویت کنند — اجرا می‌شد. افزون بر این، ادعاهای قاجار در سطح بین‌المللی مورد محاکمه قرار گرفت: دیگر همسایهٔ قدرتمند و دشمن دیرینهٔ ایران، امپراتوری عثمانی، سلطنت
و دشمن دیرینهٔ ایران، امپراتوری عثمانی، سلطنت قاجار را تا زمان مرگ فتحعلی‌شاه در سال ۱۸۳۴ م به رسمیت نشناخت. در میان قدرت‌های استعماری که به سراغ ایران می‌آیند، روسیه به‌عنوان سلطه‌جوترین کشور منطقه‌ای، نزدیک‌ترین همسایهٔ اروپا، و کشوری که ایرانیان بیشترین تعامل را در دههٔ ۱۷۰۰م با آن داشتند، ایستاده بود. برخلاف ایران، روسیه در سدهٔ هجدهم میلادی از نظر نظامی، اداری، آموزشی واقتصادی پیشرفت داشته‌است. بین سلطنت پتر یکم (مرگ ۱۷۲۵ م) و کاترین دوم (مرگ ۱۷۹۶ م)، روسیه تبدیل به یک امپراتوری غول‌پیکر زمینی با
م)، روسیه تبدیل به یک امپراتوری غول‌پیکر زمینی با نیروی نظامی قدرتمند شد که همهٔ رقبای سنتی خود یعنی سوئد، لهستان و امپراتوری عثمانی را شکست داده بود. تا پایان سدهٔ هجدهم، روسیه حدود ۱٬۲۹۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع قلمرو و جمعیتی حدود ۳۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر را به دست آورده بود. در این زمینه، در اواخر سدهٔ هجدهم، قفقاز شرقی به کانون جاه‌طلبی امپراتوری روسیه تبدیل شده، و این کشور را به عنوان تهدیدی بزرگ برای دولتِ تازه استقراریافتهٔ قاجار از نظر تسلطش بر منطقه تبدیل کرده بود. مطالعات این دوره نشان می‌دهد که هر
کرده بود. مطالعات این دوره نشان می‌دهد که هر دو نخبگان ایرانی و روس قبل از اتحاد قاجار و در اوایل سدهٔ نوزدهم، دیدگاه تحقیرآمیزی نسبت به یکدیگر داشتند. این برداشت‌های منفی بر دیدگاهِ یکی نسبت به دیگری به عنوان «غیر متمدن و عقب‌مانده» متمرکز است، در نتیجه دیگری را تحقیر می‌کرد. بااین‌حال، همان‌طور که تحقیقات اخیر نشان می‌دهد، نخبگان قاجار نسبت به پتر یکم به‌عنوان اصلاح‌کننده‌ای قوی و موفق، مرتبه‌ای از احترام را قائل بودند. سیاست روسیه در برابر ایران و قفقاز شرقی در دوران سلطهٔ کاترین گسترش یافت و دربرگیرنده
در دوران سلطهٔ کاترین گسترش یافت و دربرگیرنده منافع نظامی و بازرگانی نیز می‌شد. به لحاظ نظامی، روس‌ها علاقه‌مند به غلبه بر منطقه بودند تا در موقعیت بهتری قرار گیرند و در نتیجه با عثمانی‌ها در قفقاز غربی مقابله کنند. به لحاظ بازرگانی، این منطقه به روسیه فرصتی بالقوه برای تسلط بر تجارت با ایران و گسترشِ فراتر از آن به هند ارائه کرد. در مورد قفقاز شرقی، از همان ابتدا سیاست روسیه بر قراردادن رودخانهٔ کر و درنهایت ارس به‌عنوان مرزِ میانِ دو امپراتوری بود. در سال ۱۷۸۳ م، به‌موجب عهدنامهٔ گرجیوسک، هراکلیوس دوم،
۱۷۸۳ م، به‌موجب عهدنامهٔ گرجیوسک، هراکلیوس دوم، والی یا پادشاه گرجستان (شرق گرجستان) رسماً روابط چهارصد سالهٔ پادشاهیِ کوچکِ خود را با ایران قطع کرد و خود را تحت‌الحمایهٔ روسیه قرار داد. پادشاه هراکلیوس گرجستان متعلق به سلسلهٔ باگراتیونی‌ها بود، که در آن منطقه به عنوان خراجگزار شاهان ایران با عنوان والی یا حکمران حکومت داشتند. اما هنگامی که قدرت مرکزی در ایران در سدهٔ هجدهم میلادی سقوط کرد، هراکلیوس تلاش دیپلماتیک را برای تغییر رویکرد به سمت روسیه آغاز کرد و عهدنامهٔ گرجیوسک اوج این فرایند بود. دیگر جوامعِ
عهدنامهٔ گرجیوسک اوج این فرایند بود. دیگر جوامعِ مسیحیِ قفقاز شرقی نیز علاقهٔ خود را به تابعیت حکومت روسیه نشان دادند و در طول جنگ ایران با روسیه، روسیه را در اقدامات نظامی‌اش کمک کردند. احتمال داده شده‌است که قبل از سال ۱۸۰۴م، طبقهٔ حاکمِ قاجار، تصمیم روسیه برای تسخیر منطقه را دست کم گرفتند و تجاوزات روسیه به عنوان موضوع حملاتی موقت، به جای تلاش برای ضمیمه‌کردن منطقه در نظر گرفته شد. به‌نظر می‌رسد این نتیجه بر اساس عدم آمادگی از سوی ایران برای دور جدید مقابله با روسیه است. با این حال، مشاهدهٔ اینکه چگونه
با روسیه است. با این حال، مشاهدهٔ اینکه چگونه شاه جدید می‌تواند در آماده‌سازی ارتش خود به‌خاطر همهٔ مشکلات داخلی که او با آن روبه‌رو بوده‌است، کار بیشتری انجام دهد، دشوار است. به‌هرحال، با الحاق گرجستان به روسیه در سال ۱۸۰۱م، مشاهدهٔ اینکه چگونه قاجارها می‌توانند نیات روسیه را جز تصمیم برای تسخیر منطقه به‌طور دائم تفسیر کنند، دشوار است. بااین‌حال، از دیدگاه وسیع‌تر، قاجارها از تحولات در روسیه مطلع نبودند. ممکن است برداشت آنان از قدرتِ نظامیِ روسیه از طریق برخوردهای محدودی که قبلاً با روسیه داشتند، به دست
برخوردهای محدودی که قبلاً با روسیه داشتند، به دست آمده باشد. آنچه که شاید درک آن دشوارتر بود، منابع و اندازهٔ روسیه بود. برای داشتن چنین درکی، قاجارها نیاز به فرستادن مأموران سفارتی به روسیه با همراهی دیپلمات‌ها و مترجمان برجسته برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد جامعه و دولت روسیه داشتند. هیچ‌یک از این موارد در این مرحله انجام نشده بود. گیورگی دوازدهم، شاه کارتلی–کاختی گرجستان در سپتامبر ۱۷۹۹م، رسماً از روسیه درخواست تحت‌الحمایگی گرجستان را کرد و دو ماه بعد سپاه روس با استقبال و شادی مردم، وارد تفلیس شد. از