payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیانیه‌ای آن را محکوم نموده و خواستار بازماندن پرونده شد. این شورا همچنین در ارتباط با این پرونده خواستار صدور حکم جلب بین‌المللی سید علی خامنه‌ای، حسن روحانی دبیر وقت شورای عالی امنیت ایران و علی‌اکبر ولایتی وزیر خارجه وقت شد. در اوت ۲۰۲۰ وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا صدور روادید برای ۱۴ ایرانی و خانواده آنها را به اتهام ترور و نقض حقوق بشر ممنوع کرد. ۱۳ نفر از این افراد با ترور کاظم رجوی مرتبط بودند. نام این افراد اعلام نشده‌است. به جریان افتادن دوباره پرونده. در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۰، دادستانی
دوباره پرونده. در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۰، دادستانی استان وو طی نامه‌ای به جانشین دادستان کل کنفدراسیون سوئیس تصمیم خود مبنی بر باز کردن مجدد پرونده قتل کاظم رجوی و ارائه آن به دادستانی کل کنفدراسیون سوئیس را اعلام کرد. بنابر نامه فوق رسیدگی مجدد به این پرونده در چارچوب نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت خواهد بود. نامه به معاون دادستان کل کنفدراسیون سوئیس. دادستان کانتون وو در نامه‌ای به معاون دادستان کل کنفدراسیون سوئیس پیشنهاد کرد که ترور کاظم رجوی باید به عنوان یک پرونده جنایت علیه بشریت و نه فقط به عنوان یک قتل
پرونده جنایت علیه بشریت و نه فقط به عنوان یک قتل معمولی بررسی شود؛ بنابراین او پیشنهاد داد که پرونده به دادستان کل منتقل شود، زیرا نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت منحصراً در صلاحیت کنفدراسیون سوئیس است. در ماه آوریل، ده سیاستمدار و شخصیت در ژنو مقاله‌ای را در تریبون دو ژنو امضا کردند که در آن معافیت از مجازات در پرونده رجوی مورد انتقاد قرار گرفته‌است و ژان زیگلر گفت که بسته شدن این پرونده به منزله «معافیت از مجازات قاتلان در خاک سوئیس» محسوب می‌شود.
محلهٔ تاریخی جویباره یا جوباره محله‌ای در اصفهان است که با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، یکی از مهم‌ترین هسته‌های فرهنگی و گردشگری شهر اصفهان محسوب می‌شود. جوباره اصلی‌ترین هستهٔ اولیهٔ شهر اصفهان است که منشأ آن به حکومت هخامنشی بازمی‌گردد. محلهٔ جوباره محلهٔ اصلی یهودیان اصفهان است، در دوره‌های گذشته محله‌ای یهودی‌نشین بود اما امروزه اکثر یهودیان این محله مهاجرت کرده‌اند. محلهٔ جوباره در شمال شرقی اصفهان قرار دارد که از شمال به میدان قدس، از جنوب به خیابان ولیعصر ، از غرب به خیابان علامه مجلسی و میدان امام
، از غرب به خیابان علامه مجلسی و میدان امام علی و از شرق به خیابان سروش محدود می‌شود. محور جوباره از میدان امام علی اصفهان (میدان کهنه) و بازار غاز شروع می‌شود و با گذر از محلهٔ جویباره به مجموعهٔ کنیسه‌ها، مقبرهٔ کمال‌الدین، دو منار دارالضیافه و سرانجام خیابان کمال می‌رسد و از طریق پارک کمال‌الدینْ اسماعیل به منار ساربان و بازارچهٔ میرزا باقر و از آنجا به منار چهل‌دختران منتهی می‌شود که محورهای دسترسی مرکز شهر سلجوقی به دروازهٔ اصفهان قدیم بوده و از لحاظ قدمت از قدیمی‌ترین محورهای موجود است. جمعیت این
قدمت از قدیمی‌ترین محورهای موجود است. جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال ۱۴۰۱، ۲۲۶۷ نفر با تراکم ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است. تاریخچه. زمانی که کورش بزرگ بابِل را گرفت و یهودیان را از اسارتِ نبوکدنصر شاه بابل نجات داد، شماری از یهودیان به فلسطین بازگشتند و شماری دیگر از آنها به اصفهان آمدند و در این منطقه که به «دارالیهود» و یا «یهودیه» نامگذاری شد، اسکان یافتند. این منطقه در کنار منطقهٔ «جِی» یا «گِی» بود که بعدها این دو منطقه به یکدیگر متصل شدند و شهر اصفهان را ایجاد کردند. ابن فقیه همدانی
شدند و شهر اصفهان را ایجاد کردند. ابن فقیه همدانی تاریخدان ایرانی قرن دهم میلادی می‌نویسد: این روایت توسط تاریخدانان دیگری نظیر موسِس خورِناتسی، اصطخری، ابن حوقَل، مقدسی، یاقوت حَمَوی، ابوالفدا و ابن خلدون نیز عیناً تکرار شده‌است. بناهای تاریخی. از جمله بناهای تاریخی این محله به میدان امام علی، مسجد جامع اصفهان، سرای نور، آرامگاه کمال‌الدینْ اسماعیل، خانه‌های قدیمی متعلق به یهودیان و کنیسه‌ها می‌توان اشاره کرد. همچنین مناره‌هایی مانند مناره ساربان، دو منارهٔ دارالضیافه، منار چهل‌دختران و منار مسجد علی در
دارالضیافه، منار چهل‌دختران و منار مسجد علی در این محله قرار دارند که دیرینگی برخی از مناره‌ها به دورهٔ سلجوقی می‌رسد.
ریل اسپورتینگ د خیخون، اس‌ای‌دی (به اسپانیایی: Real Sporting de Gijón, S.A.D) باشگاه فوتبالی است که در شهر خیخون استان آستوریاس کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در ۱ ژوئن ۱۹۰۵ تأسیس شده است، هم‌اکنون در رقابت‌های دسته دوم باشگاه‌های اسپانیا، موسوم به لیگا ادلانته، حضور دارد. لقب این تیم، کارگران زحمت کش "قرمز و سفیدها" (به اسپانیایی: "Rojiblancos") می‌باشد که به دلیل رنگ قرمز و سفید پیراهن ورزشی آن‌ها، برای این تیم انتخاب شده است. ورزشگاه خانگی آن‌ها، ال مولینون نام دارد که با ۱۰۷ سال قدمت (تأسیس در
ال مولینون نام دارد که با ۱۰۷ سال قدمت (تأسیس در سال ۱۹۰۸) قدیمی‌ترین زمین حرفه‌ای فوتبال در اسپانیا محسوب می‌شود. در میان تیم‌های فصل ۱۰-۲۰۰۹ لالیگا، اسپورتینگ خیخون ششمین باشگاه از نظر قدمت محسوب می‌شود. این باشگاه به عنوان ۱۵اْمین باشگاه برتر لالیگا و دومین باشگاه برتر سگوندا دیویژن در همهٔ ادوار انتخاب شده است. آن‌ها همچنین یکی از نُه باشگاه فوتبال اسپانیایی هستند که هرگز در دسته‌ای پایین‌تر از دسته دوم بازی نکرده‌اند. افتخارات. لیگ اسپانیا کوپا دل ری لیگ دسته دوم اسپانیا
آرامگاه سامانیان واقع در شهر بخارا در ازبکستان یکی از مهم‌ترین بناهای باستانی آسیای میانه و کهن‌ترین آرامگاه ایرانی تاریخ‌دار است. این آرامگاه دربردارندهٔ سه گور بود که یکی از آنها جای خاکسپاری نصر دوم است. این سازه یکی از نمونه‌های برجستهٔ معماری نخستین اسلامی به‌شمار می‌رود و در جایگاه کهن‌ترین سازهٔ خاکسپاری معماری آسیای میانه شناخته می‌شود. این، یگانه سازهٔ به جامانده از دوران سامانیان است و آرتور آپهام پوپ، مورخ هنر آمریکایی، آن را «یکی از بهترین‌های ایران» نامیده است. آرامگاه کاملاً آیینه‌وار و در
ایران» نامیده است. آرامگاه کاملاً آیینه‌وار و در اندازه‌های فشرده و به همان سان در «ساختار یادبود» است، این آرامگاه نه تنها آمیخته‌ای از ساختمان‌های چندفرهنگی و آیین‌های آراستن (مانند معماری سغدی، ساسانی، ایرانی و حتی معماری کلاسیک و بیزانسی) است بلکه ویژگی‌های گسترش‌یافته در معماری اسلامی (گنبدهای گِـرد و نیم‌گنبدها، طاق‌های نوک‌تیز، درگاه‌های استادانه، ستون‌ها و طرح‌های هندسی پیچیده در آجرکاری) را نیز در خود جای داده است. در هر گوشه، سازندگان آرامگاه از سکنج (سه+کنج) بهره‌وری کردند، که یک راه حل معماری
سکنج (سه+کنج) بهره‌وری کردند، که یک راه حل معماری برای چالش «پشتیبانی از گنبد با پلان گِـرد در یک چهارگوش» بود. این ساختمان چند سده پس از ساخت آن در گل‌ولای فرورفت و در سدهٔ بیستم با کاوش‌های باستان‌شناسی انجام‌شده در شوروی از زیر خاک درآمد. تاریخ. در سدهٔ دهم میلادی، پایتخت سامانیان، بخارا، یکی از کانون‌های برجسته سیاسی، بازرگانی و فرهنگی بود که از دانش، معماری، پزشکی، هنرها و ادبیات پشتیبانی می‌کرد. شکوفایی فرهنگی و مالی با جای‌گیری راهبردی سامانیان در راه‌های بازرگانی میان آسیا، خاورمیانه، روسیه و اروپا
بازرگانی میان آسیا، خاورمیانه، روسیه و اروپا پدید آمد. باور بر این است که ساخت آرامگاه سامانیان با انگیزه نمودار ساختن توان دودمانی خاندان سامانی و پیوند دادن تاریخ آن دودمان با پایتخت نو بنیادشان انجام شده‌است. پژوهشگران دربارهٔ زمان ساخت این آرامگاه دیدگاه‌های گوناگونی دارند. برخی ساخت آن را در دوران فرمانروایی اسماعیل سامانی می‌دانند برخی دیگر آن را ساختهٔ دوران پدر اسماعیل، احمد، فرمانروای سمرقند می‌دانند. گروهی نیز ساخت آن را به دوران نوهٔ اسماعیل، نصر دوم فرمانروای (دوره ۹۱۴-۹۴۳) بازمی‌گردانند. چرایی
دوم فرمانروای (دوره ۹۱۴-۹۴۳) بازمی‌گردانند. چرایی این باور سوم، یافت شدن سردری با خط کوفی و نام وی در سوی خاوری سازه است که در دههٔ ۱۹۳۰ در هنگام بهسازی پیدا شد. در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، پژوهشگران شوروی به رونوشتِ بازمانده‌ای از یک وقف‌نامه کهن از سدهٔ دهم (بازنویسی‌شده پیرامون سال ۱۵۶۸ میلادی) دست یافتند که نشان می‌داد اسماعیل سامانی زمین گورستانِ نوکَنده در بخارا را برای ساختِ یادمانی به نام پدرش احمد، ویژه کرده‌است؛ این نوشتار، گمانه‌های پیشین دربارۀ تبارِ دودمانیِ این آرامگاه را می‌پذیرفت. پیش از چنگیزخان
این آرامگاه را می‌پذیرفت. پیش از چنگیزخان و یورش مغولان به بخارا در سال ۱۲۲۰، گمان می‌رود که آرامگاه زیر گل‌ولای ناشی از سیلاب و رانش زمین رفته بود و تا سده‌ها پنهان ماند. از این‌رو، هنگامی که ارتش مغول به بخارا رسید، این سازه از ویرانی در پناه ماند، وارونِ دیگر سازه‌های آن روزگار. از همین روی، ساختمان تا آغاز سدهٔ بیستم میلادی ناشناخته مانده‌بود، تا آن‌که باستان‌شناسان آن را دوباره پیدا کردند. پژوهش‌ها و کاوش‌های گسترده در سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۲۸ از سوی گروهی از معماران و پژوهشگران شوروی انجام شد. در سال‌های
از معماران و پژوهشگران شوروی انجام شد. در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۳۹، بررسی‌های بیشتر و بهسازی‌های گسترده زیر رهبری ب. ن. زاسیپکین انجام گرفت. درون آرامگاه، سه گور مردانه پیدا شده‌است که یکی از آن‌ها با نگرش به نوشتهٔ روی سَردَر، به نصر دوم پیوند داده‌ شده‌است؛ کیستی دو تن دیگر ناشناخته‌است. در دوران شوروی، اندکی پس از جنگ جهانی دوم، گورستان پیرامون آرامگاه سنگ‌فرش شد و یک بوستان سرگرمی (که هنوز پابرجاست) پیرامون آن ساخته شد. درون دیوارهای شهر و پیرامون میانه تاریخی بخارا، یادمان‌هایی با پیشینه‌ای هزار ساله هست که
بخارا، یادمان‌هایی با پیشینه‌ای هزار ساله هست که کهن‌ترین آن‌ها، آرامگاه سامانیان است. برپایی آرامگاه‌های یادمانی در آغاز، آشکارا با برخی از آموزه‌های اسلام ناسازگار شمرده می‌شد؛ با این‌همه، این ممنوعیت نخستین‌بار با ساختِ روایِ نخستین آرامگاه اسلامی، قبة السلبیه، بر فرازِ گور خلیفه المنتصر (۸۶۱–۸۶۲) شکسته شد؛ آرامگاهی که دو خلیفهٔ دیگر، معتز (۸۶۶–۸۶۹) و المهدی (۸۶۹–۸۷۰)، نیز سپس‌تر در آن به خاک سپرده شدند. معماری. این سازه نشان‌دهنده دوران نوینی در گسترش معماری ایرانی و آسیای میانه است که پس از گذشت چند
معماری ایرانی و آسیای میانه است که پس از گذشت چند سده از چیرگی اعراب بر این سرزمین دوباره زنده شد. بسیاری از پژوهش‌ها نشان دادند که این سازه همانند آتشکده‌های باز و همانند چهارخمیدگی (بیشتر چهارگوش) سازه‌های زرتشتی ساسانی است که در پارسی به چهارطاق نامور است و این سبک نشانگر ادعای سامانیان دربارهٔ تبار ساسانی‌شان نیز می‌باشد. ریختار ساختمان مانند سازه کعبه، مکعبی است، در حالی که پشت‌بندهایِ گوشه‌ایِ دژمانندِ سنگین از آیین‌های سغدی گرفته شده‌اند. سبک ساختگی‌اش بازتابی از سده ۹ و ۱۰ است که در آن دوره این
بازتابی از سده ۹ و ۱۰ است که در آن دوره این سرزمین هنوز مردمان فراوانی از زرتشتیان در دوره‌های نخستین گرویدن به اسلام داشت. آذین کردن استادانه آجر پخته در ریزه‌کاری‌اش و نگاره‌های به‌هنجارش یگانه است و نگاره‌های آراستی چندفرهنگی (سغدی، ساسانی، ایرانی، عربی، باستانی) را با هم درآمیزند. با این همه، معماران ساختمان فراتر از به‌کارگیری آیین‌های موجود در ساختار و چیدمان سازه کار کردند. آنها ویژگی‌های نمادین نوینی را برای معماری دودمانی تاریخی شناساندند. در ساختار آن، معماران ناشناخته آرامگاه از سکنج
در ساختار آن، معماران ناشناخته آرامگاه از سکنج (دربرگیرندهٔ چهارطاق درونیو یک ساختار هشت‌گوشه‌ای ) بهره بردند که می‌گذارد سنگینی گنبد گِرد بر روی یک پایه چارگوش (به جای بخش سه گوش زیر گنبد) دوباره پخش شود. به‌طور کلی، ساختمان با ریختار یک مکعب کوچک و کمی کله قندی ساخته شده است که هر پهلوی آن نزدیک ۳۱ فوت (۹٫۴ متر) درازا دارد. طراحی چهار نما یکسان است که با افزایش بلندی به آرامی به سوی درون شیب دارند. کلفتی دیوار نزدیک ۶ فوت (۱٫۸ متر) است. نسبت‌های ساختمان و رده‌بندی هماهنگ پایه ساختمان استواری و ماندگاری
و رده‌بندی هماهنگ پایه ساختمان استواری و ماندگاری سازه را در درازنای سده‌ها پشتیبانی می‌کرد. هر پهلو دارای یک درگاه است که با طاق‌های نوک تیز آراسته شده است. بسیاری از پژوهش‌های به خوبی بررسی شدهٔ تقریباً ریاضی، نسبت‌های ساختمان و رده‌بندی هماهنگ آن را نشان می‌دهد. ساخت این بنا که از ۲۷۱ تا ۳۲۲ خورشیدی به طول انجامیده تا چند دهه اخیر در زیر خاک قرار داشته و از این روی در گذشت زمان آسیب چندانی بخود ندیده است. در ساخت این آرامگاه از معماری شیوه رازی الگوبرداری شده و آجرکاری آن پیچیدگی بسیار زیبایی دارد. بنا
شده و آجرکاری آن پیچیدگی بسیار زیبایی دارد. بنا یک چهارگوش ۱۰ در ۱۰ متر است و دارای گنبد نیم‌کره‌ای که در چهار بخش آن چهار بنای کوچک ساخته شده است. گنبد بر فراز اتاق چهار گوشی به کمک کنج استوار شده که قابل مقایسه با شیوه گنبدسازی در دوره اشکانی و ساسانی است و سبک آن شباهت زیادی به آتشکده‌های ساسانی دارد. مزار قائد، آرامگاه محمد علی جناح بنیانگذار پاکستان و آرامگاه کشته‌شدگان واقعه لهاک‌خان در بجنورد از این آرامگاه الگوبرداری شده است.
مزار قائد، نام آرامگاه محمد علی جناح، بنیانگذار کشور پاکستان است. این آرامگاه در شهر کراچی است و ساخت آن در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به پایان رسید. این بنا از آرامگاه اسماعیل سامانی الگوبرداری شده‌است. لوستر بزرگی در درون این آرامگاه هست که هدیه چین به پاکستان است.
مسجد دارالاحسان یا مسجد جامع سنندج یکی از مهم‌ترین مساجد شهر سنندج و اهل سنت ایران محسوب می‌شود که در سال ۱۲۲۷ هجری قمری توسط امان‌الله خان اردلان ساخته شد. از خصوصیات عمده مسجد جامع سنندج می‌توان به دکورهای هفت رنگ، آجرهای لعاب کاری شده به جای سنگ کف پوش و نوشتن دو سوم از یک جزء قرآن بر روی کتیبه‌های مسجد است. این مسجد در ضلع شمالی خیابان امام خمینی و در بافت قدیم سنندج قرار دارد. این خیابان که مسجد اکنون در کنار آن واقع شده‌است از سال ۱۳۱۰ شمسی به بعد ایجاد شده‌است. بر اساس کتیبه‌های موجود، بنای مسجد در
شده‌است. بر اساس کتیبه‌های موجود، بنای مسجد در سال ۱۲۲۷ هجری قمری توسط امان‌الله خان اردلان والی کردستان ساخته شد. این بنا شامل دو ایوان شرقی و جنوبی، گل دسته‌های بالای ایوان شرقی، صحن مرکزی، ۱۲ حجره در اطراف، شبستان ستون دار با ۲۴ ستون سنگی مارپیچ است. این مسجد را می‌توان مسجد – مدرسه دانست، زیرا بخشی از مسجد به حجره‌های طلاب علوم دینی اختصاص دارد و بخش جنوبی آن صحن اصلی مسجد است. این بنا دارای تزیینات کاشی کاری هفت رنگ مینایی فوق‌العاده پرکار، ظریف، ازاره‌های مرمرین، آجرکاری لعاب دار و معقلی، حوض سنگی و
مرمرین، آجرکاری لعاب دار و معقلی، حوض سنگی و فواره‌های زیبا و همچنین ستون‌هایی با تزئینات طنابی است. اطراف شبستان و سر ستون‌ها با دو سوم قرآن تزئین شده‌است که آیات را با کاشی، به خطی که شبیه به خط کوفی است نوشته‌اند. این مسجد در گذشته یکی از مهم‌ترین دارالعلم‌های دینی بوده و بسیاری از علما در این دارالعلم به کسب علوم مختلف پرداخته‌اند. مسجد دارالاحسان، یکی از ارزشمندترین مساجد استان کردستان از نظر معماری و تزیینات معماری است. برجسته‌ترین ویژگی‌های هنری این بنا کاشیکاری زیبای آن است. به‌علاوه کتیبه‌های
این بنا کاشیکاری زیبای آن است. به‌علاوه کتیبه‌های زیبای مسجد به روی سنگ مرمر و حجاری گل و گیاه در حواشی آن‌ها ازجمله تزئینات حجاری منحصر به فرد محسوب می‌گردند. تاریخچه. در منابع تاریخی کردستان آمده‌است: «خانه‌پاشا» حاکم تحت امر دولت عثمانی که به جهت ضعف حکومت مرکزی ایران از کرکوک به کردستان تاخته، «علیقلی‌خان اردلان» والی کردستان را مجبور به عزیمت به اصفهان می‌کند و در طول مدت حکمرانیش در کردستان، مسجد و مدرسه‌ای بزرگ و دو منار رفیع را در سنندج بنا می‌کند، بعد از پایان حکمرانی وی و پسرش این بناها به دست
بعد از پایان حکمرانی وی و پسرش این بناها به دست والیانی که پادشاهان صفوی منصوب کرده بودند، تخریب می‌شود. سرانجام «امان‌اللّه خان اردلان» (والی بزرگ کردستان) با برکندن دو منار بلند آن، این بنا را کاملاً ویران کرد. مسجد دارالاحسان که به «مسجد جامع» نیز شهرت دارد، به دستور «امان‌اللّه خان اردلان» والی بزرگ کردستان در سال ۱۲۲۸ هجری، در زمان حکومت فتحعلی‌شاه قاجار احداث گردیده‌است. با استناد به قصاید مرحوم «میرزاصادق ناطق اصفهانی» که در ایوان جنوبی بنا، بر سنگ ازاره حجاری گردیده و همچنین قصاید مرحوم «میرزا
ازاره حجاری گردیده و همچنین قصاید مرحوم «میرزا فتح‌اللّه خرم کردستانی» که در کتیبه سنگ مرمر ایوان شرقی بنا آمده تاریخ بنای مسجد، سال ۱۲۲۷ بوده و به همین استناد این بنا مجموعه‌ای است مشتمل بر مسجد و مدرسه‌ای که در دوران رونق خود دارالعلمی معتبر در ایران بوده‌است. هزینه‌های تحصیلی طلاب و مستمری و حقوق مدرسین این مدرسه و نیز هزینه نگهداری و مرمت آن از درآمد باغ‌های روستای «خلیچیان» واقع در شمال سنندج که به امر «امان‌اللّه خان اردلان» به این منظور اختصاص یافته بودند تأمین می‌شد. با گذشت زمان بعضی از عناصر و
بودند تأمین می‌شد. با گذشت زمان بعضی از عناصر و اجزای بنا از جمله گلدسته‌های آن تخریب گردید که به همت حکّام وقت و مردم مرمت شده‌اند. گلدسته‌های فعلی این مسجد به همت و دستور «مظفرخان سردار انتصار» (حکمران کردستان) و حمایت مردم مرمت شده‌اند. گفته می‌شود کاشی‌های اصلی بنا نیز که عمده‌ترین عنصر تزئینی آن را تشکیل می‌داده، با گذشت زمان و به واسطه کم توجهی متولیان آن فروریخته و در بازار شهر سنندج به فروش رسیده. بدین ترتیب می‌توان گفت که شکل اصلی عناصر تزئینی آن دستخوش تحول گردیده‌است. و این مکان مقبره عده ای از
تحول گردیده‌است. و این مکان مقبره عده ای از افراد مشهور و خیر نیز از جمله: حاج فخرالدین یمین مردوخی برادر ناصر یمین مردوخی کردستانی و خواهرزاده میرزاده عشقی می‌باشد. معماری. مسجد دارالاحسان در ضلع غربی قلعه حکومتی (دژ سنندج) به روی مکان بلند تری نسبت به بافت شهر قرار دارد، به گونه‌ای که از هر نقطه شهر به‌سهولت می‌توان گلدسته‌های آن را دید و صدای مؤذّن را شنید. این مسجد را هم در زمان ساخت و هم در شرایط حاضر می‌توان قلب مذهبی سنندج دانست. معابر و خیابان‌هایی که در چهار دور مسجد ایجاد شده‌اند، دسترسی به مسجد
که در چهار دور مسجد ایجاد شده‌اند، دسترسی به مسجد را از همه طرف سهل و آسان می‌سازند. در ترکیب صحیح فضاها و رعایت تناسب بین حجم‌ها را نیز یکی دیگر از ابعاد شایان توجه در ساخت بنا می‌توان محسوب نمود. یکی دیگر از ویژگی‌های این بنا که آن را در میان تمامی بناهای قبل و بعد خود در کردستان متمایز می‌سازد، وسعت کاشیکاری آن است. کاشی در این بنا نه‌تنها به صورت تزئینی بلکه به عنوان عایقی مطمئن به کار رفته. ویژگی دیگر آن استفاده وسیع از معماران، آجرتراشان، کاشیکاران و نجاران اصفهانی در ساخت آن است. جالب توجه‌تر اینکه
نجاران اصفهانی در ساخت آن است. جالب توجه‌تر اینکه «امان‌اللّه خان» شاعری را از اصفهان دعوت کرد تا در وصف بنا شعر بسراید. به تقلید از سنّت معماری اسلامی ایران، دورتادور میانسرا (صحن حیاط) مسجد را حجرات دوازده‌گانه مدرسه‌ای محاط نموده و بدین ترتیب بنا کاربری آموزشی نیز پذیرفته‌است. آب جاری که امروزه نیز در حوض سنگی وسط میانسرای بنا جریان دارد، از قناتی در پنج‌کیلومتری شمال غربی سنندج به این نقطه آورده شده‌است. تزئینات. کاشیکاری. از مهم‌ترین تزیینات بنا می‌توان به کاشی‌کاری‌های گسترده هفت‌رنگ اشاره کرد که در
به کاشی‌کاری‌های گسترده هفت‌رنگ اشاره کرد که در نماهای داخلی و خارجی بنا به ویژه در ایوان‌های جنوبی و شرقی دیوارهای حیاط مدرسه و نمای حجره‌ها به صورت وسیع دیده می‌شود. یکی از از این عنصر یا به صورت مستقل یا به شکل تلفیق با عناصر آجرکاری استفاده شده‌است. در واقع تمامی نمای درآیگاه، نمای رو به صحن میانسرای مدرسه و نمای دو ایوان اصلی و بزرگ شرقی و جنوبی بنا و نیز بخش فوقانی محراب آن با استفاده از این عامل زینت یافته‌اند. کاشی‌هایی با لعاب چند رنگ که به هنگام ساخت بنا در تمامی آن به کار رفته‌است. بخشی از این
ساخت بنا در تمامی آن به کار رفته‌است. بخشی از این کاشی‌ها که مستقیماً در معرض جریانات جوی قرار داشته، کم‌کم فروریخته‌اند، و کاشیهایی که کمتر در معرض عوامل طبیعی قرار داشته‌اند، تاکنون سالم مانده‌است. طرح‌های تزئینی گل و گیاه تشکیل شده‌است که به صورتهای اسلیمی در درون و اطراف ترنج و نیم‌ترنجهایی که به عنوان طرح مرکزی محسوب می‌شوند ظاهر گردیده‌اند. کاشی‌های «معقلی» که در زمان‌های بعد و به هنگام مرمت جای کاشی‌های «با لعاب چند رنگ» را گرفته‌اند و از عناصر هندسی که به صورت ستاره‌های هشت‌پر یا گل‌های هندسی در
که به صورت ستاره‌های هشت‌پر یا گل‌های هندسی در نما تشکیل شده‌است. بیشترین سهم را در تزیین بنا کاشی‌های چند رنگ به خود اختصاص داده‌اند. به‌علاوه از کاشی‌های معرق در تزیین گلدسته‌های دوگانه بنا که پیوسته در معرض خطرات ناشی از عوارض طبیعی قرار دارند، استفاده گردیده تا در مواقع لزوم به‌راحتی بتوان نسبت به تعویض اجزای آن اقدام نمود. خطوط ثلث و نستعلیق را نیز که با رنگ سفید به روی کاشی‌ها نوشته شده می‌توان ازجمله عناصر تزئینی مهم بنا محسوب نمود. تزئینات آجری. یکی دیگر ازعناصرتزئینی مسجد دارالاحسان، تزئینات آجری
دیگر ازعناصرتزئینی مسجد دارالاحسان، تزئینات آجری آن است که از آجرهای قالبی بی‌لعاب و لعابدار تشکیل شده‌است. آجرهای لعابدار از سه رنگ فیروزه‌ای، آبی تیره و مشکی تشکیل شده. تزئینات آجری این بنا در سنندج منحصر به فرد است و در هیچ نمای دیگر به وسعت دارالاحسان از تزئینات آجری (آن هم آجرهای لعابدار) استفاده نشده‌است. گچبری. از این عنصر تزئینی تنها در آرایش اطراف کتیبه‌های سنگی نصب‌شده در ایوان شرقی و نیز محراب بنا استفاده شده‌است. به نظر می‌رسد که محراب بنا در اصل دارای تزئینات زیبای گچبری بوده، اما به دلیلی که
دارای تزئینات زیبای گچبری بوده، اما به دلیلی که در مبحث ساخت و سازه بیان گردید، امروزه فقط با قندیل‌های گچی که در نهایت سادگی ساخته شده‌اند، زینت یافته‌است. حجاری بر روی ستون‌ها. این مسجد دارای بیست و چهار ستون سنگی است که به‌طور استادانه پایه، بدنه و سرستون‌های آن حجاری شده و از این حیث با مسجد وکیل شیراز قابل مقایسه است. بر روی تمام پایه‌ها یک طرح به صورت گل‌های برجسته حجاری شده‌است. تزیینات بدنه ستون‌ها شامل کاشی‌کاری توأم با خط و آیات مقدس قرآنی است و سرستون‌ها با نوعی مقرنس کاری حجاری شده‌اند و توجه
سرستون‌ها با نوعی مقرنس کاری حجاری شده‌اند و توجه خاص این بنای باشکوه را نشان می‌دهند. تنوع حجاری بیانگر این است که به احتمال فروان گروهی از حجاران در رده‌های مختلف زیرنظر استاد کاری شایسته این اقدامات را انجام داده‌اند. حجاری روی سرستون‌ها به صورت مقرنس و بدنه ستون‌ها به صورت طنابی شکل و پایه ستون‌ها هم ترکیبی از گل‌های طبیعی و نشانه حضور هنرمندان حجار محلی است. به هر ترتیب علاوه بر کتیبه‌ها، ترکیب و قرارگیری ستون‌ها و تزیینات حجاری آن‌ها به شبستان مسجد شکوه و زیبایی خاصی بخشیده‌است. در دوره قاجار و در
شکوه و زیبایی خاصی بخشیده‌است. در دوره قاجار و در غرب کشور، هیچ مسجدی احداث نگردیده که در آن از بیست و چهار ستون سنگی یکسره و حجاری‌شده‌استفاده شده باشد. گره چینی. بیشتر در و پنجره‌های این بنا به ویژه در و پنجره‌های حجره‌ها، مدرسه تماماً با گره چینی تزیین شده‌است. این گره چینی زیبا از چوب گردو و طرح آن‌ها هندسی (هشت مربع) است. علاوه بر این روی درهای چوبی مدخل ورودی و حجره‌های مسجد طرح‌های هندسی کنده‌کاری شده‌است.
رصدخانهٔ جنوبی اروپا یا ESO سازمانی اروپایی برای پژوهش‌های اخترشناسی در نیمکرهٔ جنوبی است. در میان کشفیان این سازمان می‌توان به کشف ده‌ها سیاره بیرون از منظومهٔ خورشیدی اشاره نمود. سازمان. این سازمان که در سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۲ میلادی) ایجاد گردیده، جدیدترین فناوری و امکانات پژوهشی را برای ستاره‌شناسان و اخترفیزیکدان‌ها تأمین می‌کند و توسط اتریش، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، پرتغال، اسپانیا، سوئد، سوئیس و انگلستان پشتیبانی می‌شود. چندین کشور دیگر نیز برای پیوستن به این سازمان
چندین کشور دیگر نیز برای پیوستن به این سازمان ابراز علاقهٔ فراوان نموده‌اند. شعبه مرکزی ESO شامل واحد تحقیقات علمی و تکنیکی و مرکز اداری در گراچینگ نزدیک مونیخ آلمان واقع شده‌است. واحد عملیاتی ESO واقع در مرکز سندیگو شامل سه پایگاه رصدی است که در چیلن صحرای آتاکاما گرد هم آمده‌اند. نخستین مرکز لاسیلا است که در ۶۰۰ کیلومتری و در ارتفاعات ۲٬۴۰۰ متری شمال سندیگو قرار دارد و عملیات مورد نیاز ESO را با چندین تلسکوپ اپتیکی بزرگ انجام می‌دهد. همچنین دومین مرکز که در پارانال، ۲٬۶۰۰ متری ارتفاعات کوهستان‌های جنوب
در پارانال، ۲٬۶۰۰ متری ارتفاعات کوهستان‌های جنوب آنتوفاگاستا واقع شده‌اند و مجهز به تلسکوپ‌های بسیار بزرگی با نام VLT می‌باشند. این مجموعه شامل دو تلسکوپ (VISTA) جهت نقشه برداری و یک تداخل سنج(VST) می‌باشد. سومین سایت در ۵٬۰۰۰ متری ارتفاعات لنو در چاجنانتور، نزدیک سن پدرو در صحرای آتاکاما است. جایی که یک تلسکوپ ریز میلی‌متری جدید APEX در عملکردی مشابه با آرایش عظیم آنتن‌های ۱۲ متری ریز میلی‌متری (ALMA) می‌باشد که با همکاری آمریکای شمالی، شرق آسیا و شیلی بنا گشته است. ESO بارها در بررسی‌های خود از
شیلی بنا گشته است. ESO بارها در بررسی‌های خود از تلسکوپ‌های اپتیکی بزرگ فرو سرخ بانام E-ELT نیز استفاده کرده‌است. وضعیت سهام اعضای ESO چیزی حدود ۱۲۰ میلیون یورو است که سالانه ۶۰۰ کارمند را از دور و اطراف استخدام می‌کند. ESO عضوی از شرکت غیر سهامی هفت سازمان پژوهشی دولتی (EIROforum) در اروپا است که جست‌وجوهای بنیادی را در جهان انجام می‌دهند.
از آنجا که ALMA در حال تکمیل شدن است، منجمان نجوم رادیویی( طول موج پایین و خیلی پایین) در چاجنانتور با راهیاب آتاکاما (APEX) نیاز خود را برطرف می‌کنند.تلسکوپ رادیویی 12 متری که از یک تکنولوژی جدید مشابه نمونه اصلی آنتن و سایت عملیاتی (ALMA) استفاده می‌کند.اصلاحات اپتیکی در بهبود سطح دقت آنتن که در طول موج 0.2 تا 1.4 کار می‌کند باعث شده تا آسمان را شفاف تر رصد کنند. 5100 متر بالاتر از ایستگاه، پنجره‌های اتمسفری جدیدی گشوده شده که به منجمان اجازه مشاهده مولکولی و اتمی خطوط طول موج‌ها را می‌دهد، که قبلاً
و اتمی خطوط طول موج‌ها را می‌دهد، که قبلاً تلسکوپ‌های مستقر در زمین تقریباً از مشاهده آن عاجز بودند. منجمان با کمک APEX شرایط درون مولکولی ابرهای اطراف سحابی جبار یا ستون‌های آفرینش در سحابی عقاب را بررسی می‌کنند. و گازهای منوکسید کربن و مولکول‌های زیستی مختلط و بعلاوه مولکول‌های بارداری همچون فلورین که قبل از این غیرقابل مشاهده بودند را کشف کرده‌اند. پیشرفت این اکتشاف فهم مارا از گهواره گازها که محل تولد ستارگان جدید است را بیشتر می‌کند.آرایش نسل جدید تابش سنج‌ها در میدانی وسیع به منجمان اجازه نقشه برداری
سنج‌ها در میدانی وسیع به منجمان اجازه نقشه برداری از غبار گسیل داده شده از نزدیک ستاره‌های در حال شکل گیری، که در فاصله دوری از کهکشان قراردارند و در جهان گسترده شده‌اند را می‌دهد. راهیاب آزمایشی آتاکاما (the Atacama Pathfinder Experiment) که به اختصار APEX نامیده می‌شود حاصل همکاری مؤسسه علمی Max-Planck، جامعه منجمان رادیویی (وابسته به منجمان مؤسسه علمی روحر دانشگاه بکوم) و رصد خانه‌های Onsala و ESO است. که جا پای تلسکوپ رادیویی SEST سوئدی ESO که از طرف La Silla در سال 1987تا 2003 در همکاری بین ESO و رصد
Silla در سال 1987تا 2003 در همکاری بین ESO و رصد خانه فضایی Onsala احداث شده بود گذاشته است. تلسکوپ در طول موج‌های بین 0.8 تا 3 میلی‌متر کار می‌کند.
حسن خیاط‌باشی (زاده ۱۳٢۵) بازیگر ایرانی است که پیش از انقلاب در رادیو و تلویزیون ملی ایران فعالیت داشت. وی در یک برنامه طنز تلویزیونی به نام «شبکه صفر» در نقش «مهندس بیلی» ظاهر شده بود. او در تئاتر نیز کار کرده و از بازیگران نمایش مشهور "پهلوان اکبر می‌میرد" در پاییز سال ۱۳۴۴ در تالار بیست‌وپنج شهریور بوده‌ است. لازم به ذکر است که او در دنیای موسیقی هم به عنوان خواننده فعالیت داشته که آهنگ دل من ساخته محمد حیدری از بهترین آثار او است که بعدها داریوش با کمی تغییر این آهنگ را بازخوانی کرد همسر سابق او، پری
تغییر این آهنگ را بازخوانی کرد همسر سابق او، پری امیرحمزه، بازیگر است. حسن خیاط‌باشی هم‌اکنون در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.