payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیروی پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (به‌اختصار: نپاجا) یکی از ۴ نیروی زیرمجموعه ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که وظیفه دفاع زمینی از حریم هوایی ایران را برعهده دارد. پیشینه شکل‌گیری این نیرو به سال ۱۳۷۱ و تشکیل قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا بازمی‌گردد. از سال ۱۳۸۷ یگان‌های پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش نیز به این مجموعه اضافه گردید. نیروی پدافند هوایی ارتش در سال ۱۳۹۸ با تفکیک از قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا، به‌عنوان چهارمین نیروی فعال ارتش، فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. هم‌اکنون سرتیپ
ارتش، فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. هم‌اکنون سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد فرماندهی نیروی پدافند هوایی ارتش را برعهده دارد و سرتیپ علیرضا الهامی به‌عنوان جانشین فرمانده فعالیت می‌کند. در حال حاضر نیروی پدافند هوایی ارتش از ۱۰ منطقه پدافند هوایی تشکیل می‌شود. تاریخچه. در سال ۱۳۲۰ «"سازمان ضد هوایی ایران"» در قالب یک هنگ و متشکل از گردان‌های ضد هوایی شکل گرفت، که یکی از گردان‌ها، گردان نورافکن ضد هوایی بود و گردان مستقل دیگر نیز از ۴ گروه مسلسل ضد هوایی تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۳۳ یگان‌های ضد هوایی از نیروی زمینی ارتش
در سال ۱۳۳۳ یگان‌های ضد هوایی از نیروی زمینی ارتش جدا شد و به نیروی هوایی ارتش ملحق گردید و به توپ‌های ۴۰ م. م ضد هوایی مجهز شدند، ولی پس از حدود دو سال این یگان‌ها مجدداً به تابعیت نیروی زمینی درآمد و پس از مدتی با انجام تغییراتی در سازمان، توپخانه ضد هوایی ارتش متشکل از ۳ گردان ضد هوایی تأسیس گردید. در سال ۱۳۳۷ یک سامانه راداری متحرک در فرودگاه دوشان تپه مستقر گردید، که ضمن بهره‌برداری از آن برای آموزش، به عنوان اولین سامانه راداری ایران، پوشش راداری تهران را در ساعات روشنایی روز تأمین نمود و در بقیه
را در ساعات روشنایی روز تأمین نمود و در بقیه ساعات شبانه روز نیز به صورت خاموش نگهداری می‌شد. در سال ۱۳۴۵ فرماندهی دفاع هوایی به موشک‌های سطح‌به‌هوای «سی‌کت»، «تایگر کت» و توپ‌های ضدهوایی زو-۲۳–۲ روسی مجهز گردید و کلیه جنگ‌افزارهای دفاع هوایی در سازمانی تحت عنوان "گروه توپخانه دفاع زمین به هوا" تشکیل شدند. در همین سال خرید سامانه موشکی ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک از ایالات متحده آمریکا در دستور کار قرار گرفت، گرچه توافقات به عمل آمده، بعدها لغو شدند. در اوایل سال ۱۳۴۸ جهت جایگزین نمودن واژه‌های فارسی «فرماندهی دفاع
جهت جایگزین نمودن واژه‌های فارسی «فرماندهی دفاع هوایی» به «فرماندهی پدافند هوایی» تغییر نام داد. در سال ۱۳۵۰ تعداد گردان‌های تابعه پدافند هوایی به ۱۴ گردان و ایستگاه‌های رادار نیز به ۲۰ ایستگاه رسید و اولین ایستگاه زمینی جمع‌آوری اطلاعات سیگنالی نیز در اواخر سال ۱۳۵۰ در قله کوه نخجیر (در غرب ایلام) تأسیس و عملیاتی گردید. در همین سال شبکه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی نیز تشکیل شد، که شامل یک مرکز عملیات پدافند هوایی، ۲ مرکز عملیات منطقه‌ای و ۶ مرکز کنترل و گزارش بود. در سال ۱۳۵۰ سامانه پدافندی اورلیکن ۳۵
گزارش بود. در سال ۱۳۵۰ سامانه پدافندی اورلیکن ۳۵ م‌م که آتش آن توسط سامانه راداری هدایت و کنترل می‌گردید، به خدمت گرفته شد. توپ‌ها ساخت کارخانه اورلیکن و رادار ساخت کارخانه کنتراوس سوییس بودند و در نوع خود از پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافند زمین به هوای ارتفاع کم محسوب می‌شدند. در همان سال، راه‌اندازی فرماندهی اطلاعات و شناسایی الکترونیکی (فاشا) با هسته اولیه پروژه آیبکس (IBEX) تحت رمز «خفاش» زیر نظر اطلاعات و عملیات نیروی هوایی و با امکاناتی محدود، فعالیت خود را آغاز نمود. در سال ۱۳۵۳ سامانه موشکی راپیر به
را آغاز نمود. در سال ۱۳۵۳ سامانه موشکی راپیر به تجهیزات پدافند هوایی اضافه گردید و سامانه موشکی سی کت از رده خارج شد. با توسعه سازمان فرماندهی پدافند هوایی، گروه‌های پدافند زمین به هوا در هشت منطقه شامل تهران، اصفهان، اهواز، دزفول، امیدیه، بوشهر، بندرعباس و چابهار سازماندهی گردیده و در تبریز، همدان، شیراز، شرق کشور، مشهد و شهرآباد در سطح گردان حفظ شدند. در تصمیمات بعدی، ایران به چهار منطقه پدافند هوایی تقسیم گردید و فرماندهان مناطق چهارگانه به‌طور مستقیم زیر نظر فرماندهی پدافند هوایی قرار گرفتند. در این
زیر نظر فرماندهی پدافند هوایی قرار گرفتند. در این زمان تعداد گروه‌های پدافند هوایی به رقم ۲۱ رسید. پس از انقلاب ۱۳۵۷ به خدمت گرفتن رادارهای پرنده (آواکس) و تشکیل شبکه فرماندهی و کنترل پیشرفته مجهز به سامانه‌های رایانه‌ای متوقف گردید. از سال ۱۳۷۱ قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا مسئولیت هماهنگی فعالیت‌های پدافند هوایی ارتش و سپاه را عهده‌دار شد و در سال ۱۳۷۶ برای تأمین نیازهای نیروی هوایی و پدافند هوایی در تخصص‌های مختلف دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری تأسیس گردید. قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا که
تأسیس گردید. قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا که در ساختار سازمانی قبلی، هدایت و کنترل عملیاتی یگان‌های پدافند هوایی نیروهای مسلح ایران را برعهده داشت، در ساختار تشکیلاتی جدید با تحویل گرفتن کامل یگان‌های پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش و اعمال فرماندهی کامل بر این یگان‌ها، با در اختیار گرفتن فرماندهی اطلاعات و شناسایی، شبکه راداری، موشکی و توپخانه، دیده‌بانی و سامانه‌های پشتیبانی رزمی و عمومی، از طریق سامانه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی، مسئولیت کنترل عملیات هوایی را برعهده دارد و کلیه جنگ‌افزارها و
عملیات هوایی را برعهده دارد و کلیه جنگ‌افزارها و یگان‌های پدافند هوایی سپاه و ارتش نیز همانند گذشته، تحت فرمان‌های عملیاتی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا، عمل خواهند کرد. در خرداد ۱۳۹۸ نیروی پدافند هوایی ارتش از قرارگاه خاتم‌الانبیا جدا شد و این قرارگاه مانند گذشته مسئولیت هماهنگی و بهره‌برداری از فعالیتهای پدافند هوایی کلیه نیروهای مسلح ایران و کنترل شبکه یکپارچه فرماندهی پدافند هوایی کشور را برعهده گرفت. فرماندهی. فرماندهی نیروی پدافند هوایی ارتش برعهده سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد است، که از خردادماه ۱۳۹۸
سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد است، که از خردادماه ۱۳۹۸ فرماندهی این نیرو را برعهده دارد. همچنین اولین فرمانده این نیرو پس از تفکیک از نیروی هوایی ارتش، سرتیپ احمد میقانی بود. پیش از این و در زمان جنگ ایران و عراق، محمود خضرایی فرماندهی پدافند هوایی ارتش را عهده‌دار بود. "فرمانده پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش" "فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء" "فرمانده نیروی پدافند هوایی ارتش" منابع. ۷.https://padafand.aja.ir/portal/Home/Default.aspx?CategoryID=138a8d82-3baa-47ca-88a1-eb200951b894
علی حجتی کرمانی (۱۳۱۶ خورشیدی در شهر کرمان قدیم - ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۹) خطیب، نویسنده، پژوهش‌گر، نظریه‌پرداز و روحانی، که از طلاب دروس فقه و اصول نزد آیت‌الله خمینی، سید محمد محقق داماد، مرتضی حائری‌یزدی و از دانش آموختگان فلسفه نزد محمدحسین طباطبایی محسوب می‌شد؛ و سوابق طولانی در مبارزه با حکومت پهلوی داشت. وی از شاگردان ممتاز علامه طباطبایی بود. تحصیلات حوزوی. وی از طلاب دروس فقه و اصول نزد روح‌الله خمینی، سید محمد محقق داماد، مرتضی حائری یزدی و از دانش آموختگان فلسفه نزد محمدحسین طباطبایی محسوب می‌شد.
آموختگان فلسفه نزد محمدحسین طباطبایی محسوب می‌شد. مبارزات سیاسی. سابقهٔ مبارزات علی حجتی کرمانی با حکومت پهلوی به دههٔ چهل و قبل از آن برمی‌گردد. در پی اعتراض روحانیون به رفراندوم ششم بهمن ۱۳۴۱ و به دنبال آن حادثهٔ مدرسه فیضیه و کشته شدن تعدادی از طلاب علوم دینی در روز کشته شدن جعفر صادق مصادف با دوم فروردین ۱۳۴۲، از سوی روح‌الله خمینی سفیرانی به شهرهای مختلف اعزام می‌شوند تا پیام این اعتراض را به گوش مردم برسانند. علی حجتی کرمانی و سید حسن طاهری خرم‌آبادی، مأموریت رساندن پیام به مردم کاشان را داشتند. از
مأموریت رساندن پیام به مردم کاشان را داشتند. از دوم محرم سخن‌رانی آغاز می‌شود. عوامل حکومت پهلوی درصدد تعقیب گویندگان برآمدند و سخن‌رانان را به شهربانی احضار و در صدد دستگیری ایشان برآمدند. اما با جابه‌جایی اقامتگاه موفق نشدند. هفتم محرم حلقهٔ محاصره تنگ‌تر می‌شود و مجلس تحت کنترل پلیس قرار می‌گیرد. عصر روز تاسوعا قرار است سخن‌رانی در مدرسه سلطانی (امام خمینی فعلی) برگزار شود، پلیس محلهٔ گذرباباولی را به محاصره درمی‌آورد تا مبادا سخن‌رانان به مدرسه سلطانی بروند. صبوری کاشانی به اتفاق سخن‌ران (علی حجتی
بروند. صبوری کاشانی به اتفاق سخن‌ران (علی حجتی کرمانی) از منزل خارج می‌گردد تا به طرف مدرسه سلطانی بروند و پلیس مانع حرکت آن‌ها می‌شود، ولی جمعیت حاضر با پافشاری به طرف محل سخن‌رانی حرکت می‌کنند. پلیس برای جلوگیری از سخن‌رانی درب مدرسه را می‌بندد و مانع ورود اشخاص به آنجا می‌گردد. جمعیت به راهپیمایی می‌پردازند و عمل پلیس را در جلوگیری از سخن‌رانی محکوم می‌کنند. سخن‌رانان به منزل یکی از تجار محلهٔ گذر باباولی می‌روند و حسینیه درب باغ محل سخن‌رانی قرار می‌گیرد. او در حمله نظامیان به فیضیه در سال ۱۳۴۲ شاهد
او در حمله نظامیان به فیضیه در سال ۱۳۴۲ شاهد عینی بوده و می‌گوید: دربارهٔ بازداشت روح اله خمینی در سال ۱۳۴۲ اشاره دارد: در موضوع جشن فروردین ۱۳۴۳ به مناسبت آزادی امام در فیضیه نیز اسناد ساواک از حضور او سخن می‌گوید: «در ساعت ۲۰:۰۰ آقای خمینی در میان ازدحام در حدود چهار هزار نفر، جمعیت شهرستان‌ها و اهالی قم با تاکسی در میدان آستانه پیاده و به مدرسه فیضیه رفت. از ساعت ۲۰:۰۰ آقای مروارید واعظ بر منبر رفت و مطالبی در مورد آزادی آقای خمینی و خواسته‌های ملت مسلمان ایران از دولت فعلی ایراد و همچنین قطع روابط
ایران از دولت فعلی ایراد و همچنین قطع روابط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی ایران با اسرائیل را خواستار شد و نیز تقاضا نمود که دولت در جراید و رادیو ـ تلویزیون این موضوع را اعلام نماید و به اعلام خود عمل کند و به آقای مسعودی، مدیر مؤسسه اطلاعات پرخاش نمود که چرا مطالبی دروغ از قول روحانیت در روزنامه چاپ می‌کند. پس از سخنرانی مروارید، آقای علی حجتی کرمانی واعظ، قطعنامه ده ماده‌ای حوزه علمیه قم را قرائت کرد که تعدادی بین اشخاص پخش شد و بعد از او آقای خزعلی واعظ، مطالبی ایراد نمود که جنبه تحریک‌آمیز نداشت.» علی حجتی
ایراد نمود که جنبه تحریک‌آمیز نداشت.» علی حجتی کرمانی قطعنامه ده‌بندی را خواند و بندهای آن را با جمله «تکرار می‌کنم» برای جلب توجه بیشتر تکرار می‌کرد که بعد دستگیری توسط ساواک، مأمور او را زیر ضربات مشت می‌زد و می‌گفت: تکرار می‌کنم! در یکی از مسافرت‌های تبلیغی به شهر آبادان همراه اکبر هاشمی رفسنجانی، در مذاکرات و مباحثات بین آن دو و نیز ناصر مکارم شیرازی ضرورت مقابله با سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) و برنامه‌ریزی برای ایجاد تشکیلات و سازماندهی ـ هرچند به صورت ابتدایی و اندک ـ مطرح شد. آن‌ها تصمیم
به صورت ابتدایی و اندک ـ مطرح شد. آن‌ها تصمیم گرفتند پس از بازگشت به قم جهت مبارزهٔ سازمان یافته با رژیم پهلوی و نیز بالا بردن سطح آگاهی سیاسی و اجتماعی طلاب و حتی بسیاری از اساتید وقت حوزهٔ علمیهٔ قم و نیز برداشت نخستین گام در راستای تجربهٔ ورود به فعالیت‌های تشکیلاتی و مخفی در برابر فشار سازمان یافتهٔ رژیم طرح یک تشکیلات مخفی و زیرزمینی را بریزند. در همین راستا با همکاری یکی از اعضای فعال گروه جمعیت فدائیان اسلام آبادان و از پیروان سید مجتبی نواب صفوی، لوازم مورد نیاز اعم از ماشین تحریر و دستگاه پلی‌کپی
مورد نیاز اعم از ماشین تحریر و دستگاه پلی‌کپی تهیه و نخستین شمارهٔ نشریهٔ بعثت را در ۲۷ رجب المرجب ۱۳۸۳/ ۲۳ آذر ۱۳۴۲ منتشر کردند. در تهیهٔ این نشریه آقایان علی حجتی کرمانی، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید هادی خسروشاهی و سید محمود دعایی با یکدیگر همکاری داشتند. علی حجتی کرمانی با همکاری آقایان اکبر هاشمی رفسنجانی، سیدهادی خسروشاهی و سید محمود دعایی، نشریه ماهانه زیرزمینی بعثت را منتشر می‌کرد. نشریه بعثت با عنوان ارگان داخلی طلاب حوزه علمیه قم در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۴ در قم منتشر می‌شد و توسط عناصر مبارز اعم از
۱۳۴۴ در قم منتشر می‌شد و توسط عناصر مبارز اعم از طلبه، دانشجو، بازاری و کارگر در سطح وسیعی در قم و تهران و شهرهای بزرگ ایران توزیع می‌گردید. نشریه بعثت علی‌رغم صفحات کم و حجم کوچکی که داشت، در آن دوران خفقان بسیار امیدبخش بود. در واقع پس از قیام ۱۵ خرداد و سرکوب حرکت اسلامی ایران و قتل‌عام مردم توسط رژیم و ادامه حبس خمینی در سال ۱۳۴۲ نقش استمراربخش مبارزه را به عهده داشت. ساواک قم در چند گزارش خود علی حجتی کرمانی را از نویسندگان بعثت و انتقام معرفی می‌کند اما نه استاد سید هادی خسروشاهی و نه مرحوم علی حجتی
نه استاد سید هادی خسروشاهی و نه مرحوم علی حجتی کرمانی از نویسندگان انتقام نبودند بلکه گزارشگران ساواک چون نویسندگان واقعی آن را نمی‌شناختند و نمی‌یافتند، از روی ناچاری از کسان دیگری در گزارش خود به مقامات بالاتر نام می‌برند. وی در سال ۱۳۵۵ به کرمانشاه تبعید می‌شود و در آنجا نیز مبارزین علیه حومت پهلوی با وی ارتباط برقرار می‌کنند. از جمله شهید سید سعید جعفری که دروس حوزه (منطق مظفر و حاشیه ملاعبداله) را نزد علی حجتی کرمانی در سلسله جلسات منظم و روزانه گذراند. در تبعیدگاه کرمانشاه آقای طاهری خرم‌آبادی برای
در تبعیدگاه کرمانشاه آقای طاهری خرم‌آبادی برای تبلیغ و نیز آقای مهدوی کنی در مسیر تبعید به بوکان با او ملاقات می‌کنند. خلیل آرش دربارهٔ روزهای تبعید علی حجتی کرمانی در کرمانشاه می‌گوید: «نوشته‌های مرحوم حجت‌الاسلام علی حجتی کرمانی (ره) این‌جا موجود است که بنده شخصاً با آقا سعید آن را نزد شهید محمدجواد باهنر برده بودیم. این نوشته‌ها شامل کتاب مفصلی بود که شهید باهنر برای انتشار آن ما را به پاساژی به نام حافظ در تهران برد. چاپخانه‌ای آن جا بود که نوشته‌های ممنوعه آن زمان را چاپ می‌کرد.» درگذشت. علی حجتی
ممنوعه آن زمان را چاپ می‌کرد.» درگذشت. علی حجتی کرمانی در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۹ هنگام بازگشت از سفر زیارتی در مرز سوریه و عراق درگذشت و پیکر او از سوریه به ایران منتقل شد و روز دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۹ در حرم فاطمه معصومه در قم به خاک سپرده شد. تدریس دانشگاهی. وی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و استاد مدعو در دانشکده الهیات دانشگاه آزاد تهران بود. در دانشگاه وی عمدتاً عناوین مرتبط با تفسیر و علوم قرآنی تدریس می‌کرده است. آثار. به دلیل ارتباط با نحله‌های مختلف فکری، تدریس در دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران و
فکری، تدریس در دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران و آشنایی با مسایل روز، نوعی بیان نو در آثار وی یافت می‌شود. تعدادی از آثار او عبارتند از:
تروبرد نژادی از اسب است که بیشتر به خاطر استفاده از آن در مسابقات سوارکاری شناخته شده‌است. هر چند واژه تروبرد گاهی برای هر نژاد خالصی از اسب استفاده می‌شود، ولی از لحاظ علمی مربوط به نژاد تروبرد می‌باشد. تروبرد نژادی خونگرم می‌باشد و به جسارت، سرعت و چابکی مشهور می‌باشد. نژاد تروبرد اولین بار در قرن ۱۷ و ۱۸ در انگلستان به وجود آمد، هنگامی که مادیان‌های بومی با نریان‌های عرب وارداتی کشیده شدند. شجره نامه تمام تروبردهای مدرن به سه نریان که در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ به انگلستان وارد شدند و ۷۴ مادیان انگلیسی و شرقی
به انگلستان وارد شدند و ۷۴ مادیان انگلیسی و شرقی (عرب یا بارب) برمی گردد. در طول قرن ۱۷ و ۱۸ تروبرد در تمام دنیا پخش شدند، در طول قرن ۱۸ وارد سایر نقاط اروپا، استرالیا، ژاپن و آفریقای جنوبی و در سال ۱۷۳۰ وارد آمریکا شدند. میلیون‌ها تروبرد در حال حاضر در جهان وجود دارد و سالیانه حدود ۱۱۸۰۰۰ کره در دنیا ثبت می‌گردند. تروبرد بیشتر در کورس استفاده می‌شود ولی در سایر رشته‌ها مثل پرش، درساژ، چوگان، زیبایی و شکار نیز استفاده می‌گردد. آن‌ها همچنین با سایر نژادها جهت ایجاد نژاد جدید یا بهبود نژادهای موجود
نژادها جهت ایجاد نژاد جدید یا بهبود نژادهای موجود درآمیخته‌اند و در شکل‌گیری نژادهای مهمی چون کوارتر امروزی، استانداردبرد، آنگلوعرب و نژادهای خونگرم دیگر نقش بسزایی داشته‌اند. اسب‌های کورسی تروبرد بیشترین فشار ممکن را تحمل می‌کنند که منجر به میزان بالای حادثه و مشکلات جسمی نیز در آن‌ها می‌گردد. مسابقات کورس بیشترین میزان مرگ و میر را در بین ورزش‌های مربوط به انسان و حیوان دارد. تروبردها مستعد سایر مشکلات جسمی نظیر خونریزی از ریه، نازایی و قلب و سم کوچک می‌باشند. نظریه‌های زیادی در مورد علت میزان بالای
می‌باشند. نظریه‌های زیادی در مورد علت میزان بالای حادثه‌ها و مشکلات جسمی در نژاد تروبرد وجود دارد و تحقیقات جهت اصلاح و کاهش آن‌ها ادامه دارد. مشخصات نژاد تروبرد. تروبردها معمولاً قدی بین ۱۵۷ تا ۱۷۳ سانتیمتر (میانگین ۱۶۳ سانتیمتر) دارند. غالباً کهر، قهوه‌ای تیره، کرنگ، مشکی و خاکستری می‌باشند. رنگ‌های ناشایعی نیز در آمریکا مانند مخلوط تیره و سفید و طلایی وجود دارد. رنگ سفید بسیار نادر است. صورت و ساق ممکن است نشانه‌های سفیدی داشته باشند ولی روی بدن معمولاً وجود ندارد. تروبردهای خوب معمولاً گردن بلند و سر
وجود ندارد. تروبردهای خوب معمولاً گردن بلند و سر اسکنه مانند، سینه عمیق، جلوگاه بلند، پشت کوتاه، ران‌های قوی، بدنی ظریف و ساقهای بلند دارند. تروبردها از نژادها اسب‌های خونگرم می‌باشند. تروبردهایی که در نیمکره شمالی متولد می‌شوند، در اول ژانویه هر سال یکسال به سنشان افزوده می‌شود و آن‌هایی که در نیمکره جنوبی متولد می‌شوند در اول آگوست هر سال یکسال به سنشان افزوده می‌شود. تاریخچه. شروع در انگلیس. مسابقات اسب سواری در زمین‌های مسطح حداقل از سال ۱۱۷۴ در انگلیس وجود داشته‌است، زمانی که مسابقات ۴ مایل در
انگلیس وجود داشته‌است، زمانی که مسابقات ۴ مایل در اسمتفیلد انگلیس برگزار می‌شده‌است. مسابقات در قرون وسطی در نمایشگاه‌ها و اجتماعات ادامه یافت و به زمان شاه جیمز اول رسید. در آن زمان پیش‌بینی مسابقات به وجود آمد و همه گیر شد. در زمان چارلز دوم، ملکه آن، شاه ویلیام سوم و شاه جرج اول بنیان تروبرد گذاشته شد. در زمان نوه جیمز اول، چارلز دوم و نتیجه او، ملکه آن، حمایت‌های سلطنتی از مسابقات سوارکاری و نژادهای اسب کورس شکل گرفت. با حمایت سلطنتی مسابقات در بین عموم گسترش یافت و در سال ۱۷۲۷ اولین روزنامه سوارکاری
گسترش یافت و در سال ۱۷۲۷ اولین روزنامه سوارکاری با نام ریسینگ کلندر منتشر شد که نتیجه مسابقات و دیدارهای پیش رو را گزارش می‌کرد. نریانهای پایه شجره نامه. شجره نامه تمام تروبردها به سه نریان که در اواخر قرن ۱۷ و اوایل ۱۸ به انگلیس وارد شدند برمی گردد: بایرلی ترک (۱۶۸۰)، دارلی عربین(۱۷۰۴) و گادولفین عربین(۱۷۲۹). سایر نریان‌های شرقی نقشی کمتر ولی غیرقابل انکار داشتند: آلکاک عربین، دارسیس وایت ترک، لیدز عربین و کوروانس بای بارب. اسب دیگری نیز در این میان براون لو ترک بود که گمان می‌رود بیشترین نقش را در موهای
لو ترک بود که گمان می‌رود بیشترین نقش را در موهای خاکستری تروبردها داشته باشد. اضافه شدن خط خونی اسب‌های عرب به مادیان‌های بومی انگلیس منجر به ایجاد کتاب جنرال اِستاد بوک و ثبت شجره نامه اسب‌ها به صورت رسمی گردید. جلد ۶ کتاب جنرال اِستاد بوک که در سال ۱۸۵۷ در لندن منتشر شد: خط خونی هر یک از سه نریان اصلی به وسیله نوه یا نتیجه آن‌ها حفظ شده‌است: ماچم تنها نواده پدر بزرگش، گادولفین عربین بود که خط خونی پدری او را تا به امروز رسانده‌است. خط خونی پدری بایرلی ترک به وسیله نتیجه اش هرود (کینگ هرود) حفظ شده‌است و
به وسیله نتیجه اش هرود (کینگ هرود) حفظ شده‌است و خط خونی پدری دارلی عربین به وسیله نتیجه اش اکلیپس حفظ شده، اسبی که حاکم مسابقات کورس زمان خودش بود و هیچگاه مغلوب نشد. مطالعه‌ای ژنتیکی روی تروبردها نشان داد که ۹۵٪ از نریان‌های تروبرد، خط خونی پدریشان به دارلی عربین ختم می‌شود. هر چند در شجره نامه تروبردهای مدرن، هنگامی که تمامی توارثها در نظر گرفته شود (مادری و پدری) گادولفین عربین نقش بیشتری دارد (۱۳٫۸٪) نسبت به دارلی عربین (۶٫۵٪). علاوه بر این درصد سهم کوروانس بای بارب (۴٫۲٪) در خط خونی تروبردهای کنونی
بای بارب (۴٫۲٪) در خط خونی تروبردهای کنونی بیشتر از بایرلی ترک است (۳٫۳٪). اکثر تروبردهای مدرن که امروزه وجود دارند به مجموعاً ۲۷ یا ۲۸ نریان در قرن هجدهم و نوزدهم برمی گردند. مادیانهای پایه شجره نامه. مادیانهایی که در ایجاد نژاد تروبرد نقش داشتند از نژادهای مختلفی بودند از قبیل هابی ایرلندی که قبل از قرن ۱۳ در شمال اروپا پرورش و گسترش یافت، سایر مادیان‌ها خون شرقی داشتند از قبیل بارب، ترک و سایر نژادها. محقق قرن ۱۹، بروس لو، ۵۰ خانواده مادیان را در نژاد تروبرد مشخص کرد که بعدها توسط محققین دیگر به ۷۴
تروبرد مشخص کرد که بعدها توسط محققین دیگر به ۷۴ افزایش یافت. هر چند احتمال دارد که تعداد مادیان‌های کمتری نسبت به آنچه بروس لو مشخص کرد دخیل باشند چرا که تحقیق روی ام تی دی ان ای مادیان‌های تروبرد نشان داده که بعضی از خطهای خونی مادری تروبردها که مجزا به حساب می‌آمدند، به نقطه مشترکی برمی گردند. در ۱۹ آزمایش ژنتیکی انجام شده روی خط خونی مادری، آن‌ها به تنها ۱۵ مادیان برمی‌گشتند که نشان دهنده جد مشترک برای مادیانهایی است که مجزا فرض می‌شدند یا اشتباه در کتاب جنرال اِستاد بوک. بایرلی ترک. بایرلی ترک
در کتاب جنرال اِستاد بوک. بایرلی ترک. بایرلی ترک قدیمی‌ترین اسبی است که در ایجاد نژاد تروبرد نقش داشته‌است. او در جنگ بودا (۱۶۸۶) توسط کاپیتان بایرلی گرفته شد. در جنگ بوین به خدمت گرفته شد و در زمان جنگ شاه ویلیامز به عنوان اسب کاپیتان بایرلی بود سپس به میدریج انگلیس آورده شد. در سال ۱۶۹۶ کاپیتان بایرلی با دختر عمویش، ماری وارتون ازدواج کرد و به شمال یورک شایر نقل مکان کردند و در خانه اشرافیشان، گلدز بورو هال زندگی کردند. بایرلی ترک نیز در اصطبل گلدز بورو نگهداری می‌شد تا اینکه در سال ۱۷۰۶ مرد و بنا به
نگهداری می‌شد تا اینکه در سال ۱۷۰۶ مرد و بنا به گفته‌ای در کنار هال به خاک سپرده شد. گلدز بورو هال در حال حاضر هنوز پا برجاست ولی به روی عموم بسته‌است. در مورد نژاد بایرلی ترک بحث وجود دارد. در حالی که تصور عموم بر این است که او یک اسب عرب بوده، نظریه دیگری او را ترکمن یا آخال تکه می‌پندارد؛ که مدارک مستندی برای آن یافت نشده؛ و احتمالاً دلیل اصلی آن واژه ترک در پسوند بایرلی است. در همه نوشته‌های قدیمی بایرلی را یک اسب قهوه‌ای تیره با هیبتی قوی از سمت شرق و با نژاد عربی ذکر کرده‌اند. بایرلی ترک ---&gt; جیگ
با نژاد عربی ذکر کرده‌اند. بایرلی ترک ---&gt; جیگ ---&gt; پارتنر ---&gt; تارتر ---&gt; هرود (۱۷۳ نسبت به دو اسب شرقی دیگر بایرلی با مادیان‌های کمتری تولید مثل کرده و خط خونی تعداد کمی از تروبردهای مدرن به بایرلی ترک برمی گردد یکی از آن‌ها هنگ کنگ است که در سال ۲۰۰۵ برنده طلایی در رویال آسکوت شد. دارلی عربین. این اسب عرب به وسیله توماس دارلی در سال ۱۷۰۴ در آلپو سوریه خریداری و به آلدبی پارک انگلیس آورده شد و تعداد زیادی مادیان از آن کشش شد. دارلی عربین با ۱۵ دست ارتفاع، زیبایی و اصالتی بی‌حد و حصر داشت و
۱۵ دست ارتفاع، زیبایی و اصالتی بی‌حد و حصر داشت و بیشترین نقش را در تاریخچه تروبرد داشته‌است. گادولفین عربین. جراح دامپزشک اُسمر، اینچنین او را توصیف می‌کند: " هیچ اسبی تاکنون (حداقل از آن‌هایی که من دیده‌ام) به اندازه گادولفین عربین برای کورس ساخته نشده، تمام کسانی که این اسب را دیده‌اند باید به خاطر بیاورند که شانه‌هایش خیلی عمیقتر و جلوتر از هر اسبی بود که تاکنون دیده‌اند. پشت شانه‌هایش یک فضای کوچک بود که عضلات کمرش با ارتفاع زیاد و پهن و عریض از آن نشات می‌گرفتند و با قدرت و استحکام بیشتر از هر اسبی
می‌گرفتند و با قدرت و استحکام بیشتر از هر اسبی که من فکر کنم تاکنون به اندازه او دیده شده باشد (۱۵ دست) به رانش ختم می‌شد. نظریات مختلفی در مورد نژاد گادولفین عربین وجود دارد. بعضی از نویسندگان نژاد او را بارب می‌دانند، به خاطر محل زادگاه او (تونس، ساحل بارباری) ولی نقاشی‌های کشیده شده از او با فرم مقعر و دم عربی، او را بیشتر یک اسب عرب جلوه می‌دهد. نظریه دیگری نیز بیان می‌دارد که او در واقع یک اسب ترکمن بود ولی جهت بالا بردن قیمت، عرب نامیده می‌شده. البته هیچ مدارو مستندی وجود ندارد. هرچند اعتقاد اکثریت
هیچ مدارو مستندی وجود ندارد. هرچند اعتقاد اکثریت بر این است که او عرب بوده یا اصل و نسبی عربی داشته‌است. البته منظور از عرب اسب عرب امروزی نبوده. بیشتر منظور اسب شرقی بوده‌است با شباهت‌های زیاد به اسب عرب امروزی. او اسمش را از مالک معروفش فرانسیس گادولفین، کنت دوم گادولفین گرفته‌است. او از فرانسه به وسیله ادوارد کوک به دربی شایر انگلیس آورده شد و پس از مرگ صاحبش در سال ۱۷۳۳ طبق وصیتش به راجر ویلیام رسید و بعد توسط کنت دوم گادولفین خریداری شد و به کمبریج شایر فرستاده شد و در کریسمس ۱۷۵۳ مرد. در ابتدا این
فرستاده شد و در کریسمس ۱۷۵۳ مرد. در ابتدا این نریان در مقایسه با اسب‌های تنومند اروپایی زمان خویش شانسی جهت کشش نداشت تا اینکه مادیانی به نام لیدی رکسانا جهت کشیده شدن از نریانی به نام هابگوبلین خریداری شد ولی توسط او پذیرفته نشد و گادولفین اجازه داده شد که جایگزین او شود. در نتیجه لث اولین فرزند او که ۹ بار از ۹ بار نعل طلایی را در مسابقات نیومارکت برد، متولد شد. کره دوم آن‌ها کید و کره سوم آن‌ها رگولوس بود و هر سه کره با فرم بدنی مشابه پدر به افتخاراتی در حد پدر و همدیگر دست یافتند و این شروع دلاوری‌های
حد پدر و همدیگر دست یافتند و این شروع دلاوری‌های نسل گادولفین بود. آمیختگی با سایر نژادها. تروبردها همچنین با سایر نژادها جهت ایجاد نژاد جدید یا بهبود نژادهای موجود درآمیخته‌اند. آن‌ها در ایجاد بسیاری از نژادهای جدید نقش بسزایی داشته‌اند شامل اسب‌های کوارتر آمریکایی، استانداردبرد و شاید مورگان، نژادی که روی بسیاری از اسب‌های آمریکای شمالی تأثیر گذاشته‌است. سایر آمیختگی‌ها شامل نژاد آمیزش با نژاد عرب برای ایجاد نژاد آنگلوعرب و آمیزش با نژاد درافت ایرلندی جهت ایجاد نژاد اسب ورزشی ایرلندی می‌باشد.
بیماری نیوکاسل یک بیماری ویروسی است این بیماری اولین بار در سال ۱۹۲۶ در نیوکاسل انگلستان تشخیص داده شد. نیوکاسل یکی از مهم‌ترین بیماری‌های پرندگانی است که به صورت صنعتی و متراکم پرورش داده می‌شوند و گله‌های بسیاری از جوجه‌های گوشتی در صورت عدم واکسیناسیون با این بیماری درگیر می‌شوند. این بیماری در سال ۱۳۲۹ در ایران شناسایی شده‌است. نشانه‌ها. علائم نیوکاسل با توجه به نوع ویروس، میزان سلامتی و سن پرنده و گونه میزبان متفاوت است. این علائم شامل نشانه‌های تنفسی همچون تنگی نفس و سرفه، نشانه‌های عصبی چون افسردگی،
تنگی نفس و سرفه، نشانه‌های عصبی چون افسردگی، بی‌اشتهایی، افتادن بال‌ها و فلجی، گیج خوردن سر و گردن، به دور خود چرخیدن، لرزش، تورم چشم و گلو، اسهال آبکی و سبز، و ناهنجاری و کاهش تخم در پرندگان تخم‌گذار می‌شود. نشانه‌ها بسته به نوع ویروس متفاوت می‌باشد. به‌طور کلی سه سویه ازین ویروس وجود دارد مزوژنیک ولوژنیک و لنتوژنیک. این ویروس از راه مسمویت غذایی منتقل شده و انتقال از راه هوا یا آیروسل معمولاً اتفاق نمیفتد. نشانه‌های کالبدشکافی شامل تورم در مخاطات تنفسی، التهاب و خونریزی در مخاط دستگاه گوارش، وجود
التهاب و خونریزی در مخاط دستگاه گوارش، وجود کیست‌های چرکی وکازیوس پنیری در مخاط نای و ترشحات اکسوداتیو در ابتدا و در طول نای بخصوص دوشاخه نای است. این بیماری مثل بیشتر بیماری‌های ویروسی درمان دارویی نداشته و درمان فقط از روش حمایتی می‌باشد. واکسیناسیون با دو سویه ب یک و لاسوتا انجام می‌شود. انتقال بیماری. این بیماری بین انسان و حیوان مشترک می‌باشد و می‌توان گفت کسانی که با این پرندگان بیمار به نوعی در ارتباط می‌باشند قابل انتقال می‌باشد این ارتباط می‌تواند به صورت مستقیم با پرندگان زینتی و یا فراورده‌های
به صورت مستقیم با پرندگان زینتی و یا فراورده‌های طیور و حتی ترشحات و گوشت مرغ انتقال یابد و این بیماری در انسان به صورت ریختن اشک از چشم بی خوابی، سرگیجه را از علائم این بیماری دانست و در انسان‌ها قابل درمان می‌باشد. پیشگیری و مدیریت بیماری نیوکاسل. هیچ درمان خاصی برای بیماری نیوکاسل وجود ندارد، بنابراین پیشگیری از طریق واکسیناسیون و مدیریت زیستی (Biosecurity) بهترین رویکرد است واکسیناسیون. در بسیاری از مزارع، برای جلوگیری از تلفات سنگین در پرنده های ها به علت نیوکاسل، باید از واکسیناسیون محافظتی استفاده