payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مالک دارای سند قانونی قلعه چغا حاج نصراللّه خان ایلخانی بود، حاج نصراللّه خان علاوه بر قلعه چُغا مالکیت‌های زیادی در سراسر کامفیروز داشته که عمده املاک خود را فروخت جز قلعهٔ چغا و دو روستای دیگر به نام‌های پلنگی و آب بادو در قلعهٔ چغا املاکشان را به دوتن از ساکنان صاحب نفوذ و ملای ساکن روستا اجاره دادند در ضمن این دو تن کدخدای این روستا بودند که این دو تن به نام‌های ملاّ حسن خان موثقی قلعه چغایی و ملاّ حیدرموثقی قلعه چغایی (که دو برادر بودند و از نوادگان اجاره داران و ساکنان قدیمی همین روستا بوده‌اند)
اجاره داران و ساکنان قدیمی همین روستا بوده‌اند) می‌باشند که در حال حاضر نیز اکثر ساکنان روستا از نوادگان این دو تن می‌باشند. البته بعد از مدتی ورثه نصراله خان به نام زینت السلطنه که صاحب تمام املاک قلعه چغا و پلنگی و آب باد بود آن را فروخت به مرحوم حاج سید محمد دبیری و ایشان تا سال ۱۳۴۷ که اصلاحات ارضی پیش آمد همچنان مالک آن بود. تل قلعه چغا تا حدود ۴۰ سال قبل مسکونی بود که به علت آبگیری سد درودزن مردم به روستای چغا فعلی کوچ کرده‌اند. تل قلعه چغا جایی دیدنی است و چشم‌اندازی زیبا دارد و دقیقاً در کنار رود
است و چشم‌اندازی زیبا دارد و دقیقاً در کنار رود کر واقع شده که آب رود از حاشیه تل عبور می‌کند.
«خانه و باغ اتحادیه» یا «خانه امین‌السلطان» عمارتی مربوط به دوران قاجار است که در مرکز تهران جای گرفته‌است. خانه - باغ اتحادیه به عنوان تنها بازمانده از خیابان لاله‌زار قدیم و یکی از باارزش‌ترین معماری‌های دوره قاجار شناخته می‌شود. این خانه به دلیل موقعیت مکانی بین خیابان فردوسی و لاله‌زار تهران قدیم، محل رفت‌وآمدهای میهمانان خارجی آن روزهای قبل انقلاب و نشست‌های سیاسی هم بوده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. اما پس از چندی بعد «به حکم دیوان عدالت اداری
اما پس از چندی بعد «به حکم دیوان عدالت اداری ایران، خانه اتحادیه، (محل ساخت سریال دایی‌جان ناپلئون) به همراه خانه پدری پروین اعتصامی از فهرست آثار ملی خارج شده و در خطر تخریب قرار گرفتند». این خانه در مهر ماه ۱۳۹۴ توسط سازمان زیباسازی شهر تهران به قیمت ۲۸ میلیارد تومان خریداری و جز دارایی‌های شهرداری تهران شد. این خانه-باغ متعلق به امین‌السلطان، صدراعظم دوره ناصرالدین شاه، مظفرالدین شاه و محمد علی شاه قاجار بوده‌است، که پس از کشته شدن او، توسط «حاج رحیم اتحادیه» خریداری شد. پیشینه. خانه امین‌السلطان. در
خریداری شد. پیشینه. خانه امین‌السلطان. در سال ۱۲۶۱ خورشیدی، هنگامی که باغ بزرگ لاله‌زار برای ساخت خیابانی به همین نام بخش‌بندی و فروخته شد، بخشی از آن به آقا محمدابراهیم ارباب، پدر علی‌اصغرخان اتابک (امین‌السلطان) رسید و با مرگ ابراهیم‌خان (مرداد ۱۲۶۲)، پسرش بخش‌های دیگری از زمین‌های مجاور را خرید و به آن افزود. در این خانه بسیاری از تصمیمات مهم سیاسی آن دوران گرفته می‌شده‌است. مساحت این خانه باغ در زمان قاجار بیشتر از حال حاضر بوده و ساختمان‌های آن به مرور زمان تخریب شده‌است. این باغ در دوران صدراعظمی
زمان تخریب شده‌است. این باغ در دوران صدراعظمی میرزا احمد خان اتابک میزبان دیدارهای سرنوشت سازی بوده‌است. بسیاری از شخصیت‌های انقلابی و سیاسی دوران مشروطه این خانه را پناهگاه خود می‌دانستند. ناصرالدین شاه قاجار نیز به این خانه رفت‌وآمد کرده و ملاقات‌های حساسی در این عمارت داشته‌است. خانهٔ دایی جان ناپلئون. نوادگان امین‌السلطان در دوره‌های بعد، زمین پدری را تفکیک کردند و فروختند. سینما جهان، سینما شهرزاد، یک پارکینگ و یک مجتمع تجاری در بخشی از همین زمین‌ها ساخته شده‌است. رحیم اتحادیه نیز در سال ۱۲۹۵ شمسی این
شده‌است. رحیم اتحادیه نیز در سال ۱۲۹۵ شمسی این زمین را از وارثان امین‌السلطان خرید و با تفکیک آن به ۳۰ سهم، آن را میان فرزندان خود تقسیم کرد. این خانه در دهه ۵۰ لوکیشن سریال معروف «دایی جان ناپلئون» ساخته ناصر تقوایی بود و به همین نام نیز معروف شد. خانه دایی جان ناپلئون تنها قطعه بازمانده از باغ‌های لاله‌زار است. معماری خانه اتحادیه. در انتهای بن‌بست اتحادیه، سردر آجری بسیار زیبایی خودنمایی می‌کند که درب ورود به خانه و باغ اتحادیه است. آجرکاری اسلیمی سردر خانه، این نوید را به شما می‌دهد که قرار است از
خانه، این نوید را به شما می‌دهد که قرار است از عمارتی فوق‌العاده بازدید کنید. ستون تو کار نیم‌گرد در دو طرف در، قرنیز آجری بخش فوقانی، قاب مربوط به اسمای الهی، قوس مغولی در محل چراغ‌دان و نقوش اسلیمی که نقش دو اژدها را ترسیم کرده‌اند، از تزئینات چشم‌نواز سردر آجری است که چند دقیقه، غرق در زیبایی‌اش می‌شوید. پیش از اینکه این خانه ثبت ملی شود قرار بر این بود که تنها سردر زیبای آن به ثبت ملی برسد اما پس از آنکه مشخص شد باغ عمارت از ارزش تاریخی زیادی برخوردار است تصمیم بر این شد که تمامی عمارت به ثبت ملی برسد.
تصمیم بر این شد که تمامی عمارت به ثبت ملی برسد. خانه و باغ اتحادیه ۸۷۱۰ متر مربع مساحت دارد و دارای اندرونی و بیرونی است. پس از ورود، درهای اندرونی و بیرونی را در دو سمت می‌توان مشاهده کرد. مهم‌ترین و بزرگترین قسمت بنا، یعنی بخش بیرونی، در حیاط شرقی قرار دارد که ساختمان‌های مهم خانه در آن قرار دارد. با ورود به این بخش داخلی، بنای کوچک ولی بسیار زیبایی را در سمت راست یعنی قسمت شمال شرقی باغ می‌بینید که در بالای ورودی آن به طول ۲ متر مقرنس‌کاری با بهره‌گیری از گچ جلوه می‌کند. می‌گویند حاج رحیم اتحادیه این
از گچ جلوه می‌کند. می‌گویند حاج رحیم اتحادیه این ساختمان را به‌عنوان محل کار خود انتخاب کرده است. کمی دورتر از این بنا، عمارتی با دو ستون سنگی و درهای فلزی به چشم می‌خورد که محل فیلمبرداری سریال دایی جان ناپلئون بوده است. مهم‌ترین ساختمان خانه اتحادیه، عمارت L شکلی است که در سمت شمال و شرق قرار دارد و حوض بزرگی در جلوی آن خودنمایی می‌کند. در نمای بیرونی این عمارت، گچ‌بری‌های قاجاری در قسمت سردر و آجرچینی‌های مختلف در قسمت پایینی دیده می‌شود. همچنین یک ساختمان کوشک‌ مانند در وسط حیاط قرار دارد که معماری آن
کوشک‌ مانند در وسط حیاط قرار دارد که معماری آن نشان‎‌ می‌دهد نسبت به ساختمان‌های دیگر عمارت، جدیدتر است. آجرکاری و گچ‌کاری دو هنر اصلی به کار رفته در معماری خانه اتحادیه هستند که نمونه‌های برجسته‌ای از معماری دوران میانی قاجار به شمار می‌روند. این خانه پنج حوض و حوضچه زیبا در اندازه‌های متفاوت دارد که از تماشای آن لذت خواهید برد. خانه اتحادیه با داشتن ۱۵۰ سال قدمت، تنها بازمانده خیابان لاله‎زار قدیم محسوب می‎شود و بازسازی آن در چند سال اخیر به نحوی شایسته انجام شده‌است. خروج از فهرست آثار ملی و مزایده
انجام شده‌است. خروج از فهرست آثار ملی و مزایده خانه. در پی رسیدگی نکردن سازمان میراث فرهنگی به این اثر تاریخی و پس از بی‌نتیجه ماندن رایزنی‌ها جهت تملک این ملک توسط سازمان میراث فرهنگی، گروهی از مالکان خانه اتحادیه درخواست خروج این اثر از فهرست آثار ملی را به دیوان عدالت اداری دادند، و دیوان در سال ۱۳۸۹ خورشیدی رای به خروج آن از فهرست آثار ملی داد. در پی خروج خانه اتحادیه از فهرست آثار ملی ۲٫۲ سهم از سی سهم خانه در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ به مزایده عمومی گذاشته شد. تخریب و آتش سوزی قسمتی از خانه. در تعطیلات ایام
تخریب و آتش سوزی قسمتی از خانه. در تعطیلات ایام شب قدر تیر ماه ۹۳ بخش قاجاری خانه باغ اتحادیه (ضلع جنوب غربی عمارت) با لودر توسط شهرداری تهران تخریب شد. ساعت ۲ نیمه شب شنبه مورخ ۹۳/۶/۱، بخشی از مجموعه، که باقی مانده از املاک امین‌السلطان بود و در سالهای اخیر تبدیل به کارگاه شده بود، در آتش سوخت. احیا و بازسازی. در بهمن ماه ۱۳۹۲، شورای شهر تهران به فوریت طرح الزام شهرداری تهران به خریداری و بازسازی این خانه تاریخی رای داد؛ و قرار شد این خانه - باغ تاریخی پس از بازسازی و احیا از سوی شهرداری تهران به مرکز
پس از بازسازی و احیا از سوی شهرداری تهران به مرکز فرهنگی - هنری تغییر کاربری دهد و در نهایت امر در شهریور ماه ۱۳۹۳ و نودمین جلسه شورا طرح " الزام شهرداری تهران به تملک و بازسازی خانه باغ معروف به اتحادیه واقع در منطقه دوازده شهرداری تهران و بهره‌برداری از آن به عنوان مرکز فرهنگی و هنری " مصوب شد. خریداری توسط شهرداری تهران. این خانه در مهر ماه ۱۳۹۴ توسط سازمان زیباسازی شهر تهران به قیمت ۲۸ میلیارد تومان خریداری و جز دارایی‌های شهرداری تهران شد و قرار شد کار مرمت آن شروع شود. عملیات مرمت در آبان ۱۳۹۴ شروع و
مرمت آن شروع شود. عملیات مرمت در آبان ۱۳۹۴ شروع و در مهر ۱۳۹۹ پایان یافت و قرار است به زودی این خانه برای عموم بازگشایی شود.
خانه عذرا مرعشی مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، بافت قدیم شهر، بین آب انبارو مسجد قدیمی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قدمت خانهٔ خانم عذرا مرعشی یا (میرزاعلی سالاری) به زمان قاجار برمی گردد. این خانه توسط میرزا علی سالاری که از اهالی شریف‌آباد بوده در زمان قاجاریه ساخته شده است. بعدها این خانه صداق عروسشان خانم عذرا مرعشی که دختر سید محمد صادق مرعشی می‌باشد، گردیده است و مدتی بعد در بین محل به خانهٔ عذرا خانم اشتهار یافته است.
در بین محل به خانهٔ عذرا خانم اشتهار یافته است. همان‌طور که اشاره شد، این خانه در زمان قاجار ساخته شده و فرم قوس‌های بکار رفته در بنا مبین این نکته می‌باشد. در هنگام ایام مذهبی به دلیل بزرگ بودن و همجواری با مسجد جهت برگزاری مراسم تاسوعا و عاشورا یا ایام سوگواری ائمه استفاده می‌شده است.
قنات حوض ماهی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زرقان، بخش مرکزی، ۲۰۰ متری جنوب شرق شهر زرقان، سمت راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقایای آسیاب گرم آباد مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رودبال، روستای گرمه آباد، شمال امامزاده سید علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یار ه گله مربوط به میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سنقر، بخش مرکزی، روستای یارگله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمادابادمروودشت تل کافریالی دولت‌آباد مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رامجرد ۱، شرق روستای دولت‌آباد، کنار جاده سد درودزن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل پل فلزی مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان کامفیروز جنوبی، ۳/۵ کیلومتری روستای علی آباد علیا (بی مور) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. [فلزیاب]
منزل موسوی مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در مشهد، آزادی۳، کوچه شهید رامین محمدزاده، روبروی پ۷۲ واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. اطلاعات اشتباه
تل منصورآباد رامجرد مربوط به هزاره ۲ قبل از میلاد - سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رامجرد ۱، ۱۰۰ متری شمال روستای منصورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۷۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع خویدک مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان یزد، بخش مرکزی، روستای خویدک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد جامع خویدک مسجدی است از خشت و گل، متعلق به قرون اولیه اسلامی که در شمال روستای خویدک در کنار قلعه و آسیاب آبی تاریخی این روستا واقع شده‌است. مسجد جامع خویدک بر روی رگه‌ای از جنس کنگلومرا ساخته شده و دارای دو ایوان در ضلع شمال و جنوب شبستان در ضلع باختر است. در نزدیکی مسجد جامع مسجد پنجه علی
ضلع باختر است. در نزدیکی مسجد جامع مسجد پنجه علی قراردارد. برای نگهداری بدن میت تا اعزام یک کاروان به کربلا، بدن او را خاک نمی‌کردند بلکه بدن او را در یک مکان قبر مانند که این مکان در کنار مسجد پنجه علی و چسبیده به مسجد است، قرار می‌دادند و این مکان مانند یک سردخانه بود با این تفاوت که میت را کفن می‌کردند و بعد از قرار دادن میت به داخل این مکان در ان را با گل می‌بستند و منتظر حرکت کاروان می‌ماندند و این مکان قبر مانند مانند قبرهای دیگر طوری ساخته شده بود که پهلو میت به سمت قبله بوده‌است. منابع. عملیات مرمت
پهلو میت به سمت قبله بوده‌است. منابع. عملیات مرمت مسجد جامع «خویدک» انجام شدhttp://www.iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=711473 طرح مطالعه و مستندسازی مسجد جامع خویدک اجرا شدhttp://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8909210138
تکیه ایزد گشسب یا تکیه درویش ناصرعلی مربوط به دوره پهلوی دوم بود و در در تخت فولاد اصفهان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این مکان محل دفن درویش ناصرعلی و تکیه دراویش اصفهان بود که در نیمه شب چهارشنبه ۳۰ بهمن ماه ۱۳۸۷ توسط نیروهای امنیتی، یگان ویژه، اماکن و شهرداری محاصره شده و بعد کتابخانه و کلیه وسایل و اقلام موجود در آن جمع‌آوری و کلیه ساختمان‌های اطراف مقبره (ساختمان قدیمی و حسینیه محل برگزاری مجالس دینی) با بلدوزر تخریب شد و تنها اتاق
مجالس دینی) با بلدوزر تخریب شد و تنها اتاق مقبره باقی ماند.
دبیرستان ابن سینا مربوط به دوره پهلوی اول ۱۳۶۰ ه.ق (سال ۱۲۸۴ هجری خورشیدی) است و در همدان، چهار راه ابن سینا، خیابان گلزار، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در هنگام احداث محل استقرار انگلیسی‌ها و تبادل‌های سیاسی و نظامی آنان بوده و همزمان با استقرار اروپاییان به همدان احداث شده که بعد از خروج آن‌ها از ایران به دبیرستان تبدیل شده‌ است، در حال حاضر این مدرسه به شکل موزه عمومی درآمده است. تاریخچه. در ۱۲۶۰ شمسی «آنی مونت گُمری»، از طرف
تاریخچه. در ۱۲۶۰ شمسی «آنی مونت گُمری»، از طرف میسیونرها مسئول راه‌اندازی مدرسه‌ دخترانه امریکایی در همدان شد. میسیونرهای همدان به فکر ساخت و ساز بنای مدرسه بودند که پاسخ‌گوی آموزشی مناسب برای حداقل یک سده‌ی آینده باشد. بنابراین «مسترهایکس»، کشیش ارامنه، که در همدان به مسترهایکس ارمنی معروف بوده، از سوی میسیونرها موظف به پیداکردن جای مناسب برای احداث مدرسه امریکایی می‌شود، او پس از تحقیق در نهایت باغچه‌ای بزرگ و معروف به «باغچه‌ی آیوسف» را برای احداث مدرسه در نظر گرفت که مکانی با ۱۲۰۰۰ متر مربع در جنوب
در نظر گرفت که مکانی با ۱۲۰۰۰ متر مربع در جنوب شرقی همدان در منطقه‌ای معروف به «باغچه آیوسف» برای تأسیس مدرسه خریداری کردند که در تملک فردی به نام عنایت‌الدوله بود. در سال ۱۲۸۴ هجری خورشیدی ساختمانی سه طبقه در این مکان ساخته شد و مدرسه آمریکایی‌ها رسماً آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۱۳ آمریکایی‌ها سند این دبیرستان را به نام دولت شاهنشاهی واگذار کردند که در سال ۱۳۱۹ این مکان به صورت رسمی در اختیار وزارت فرهنگ گذاشته شد. فارغ‌التحصیلان برجسته. به ترتیب از زمان تأسیس تا الآن (تاریخ‌ها به خورشیدی است): مشخصات بنای
تا الآن (تاریخ‌ها به خورشیدی است): مشخصات بنای مدرسه. طرح و نقشه‌ی زیربنای ساختمان طرح «چلیپایی» است. شکل چلیپا را می‌توان در آثار «تپه‌ی نوشیجان» در آتشکده‌ی آن که از قدمت نزدیک سه هزار سال برخوردار است دید. بنای سه طبقه‌ی مدرسه در سال ۱۲۰۴ شمسی آماده‌ی بهره‌برداری شد. مصالح بکار رفته آجر و سنگ با ملات ساروج است. طرح و نقشه‌ی مهندسی به کار رفته در بنا ترکیبی از معماری اروپایی و دوره‌ی قاجار است. بنای این مدرسه دارای پلانی صلیبی شکل است و مصالح به کار رفته در آن آجر و دارای دیوارهای قطور و باربر است. در
در آن آجر و دارای دیوارهای قطور و باربر است. در قسمت داخل بنا سقف لمبه کوبی است و از لحاظ نمای بیرونی دارای تزیینات ساده آجری با تناسب‌های خاص، منظم و زیباست.. موزه آموزش و پرورش. در حال حاضر این مدرسه به شکل موزه عمومی درآمده است و با شعار موزه مدرسه زمانی برای بازی، فرصتی برای شادی، گاهی برای جستجو و جایی برای آموزش، شامل ۶ بخش ذیل می‌باشد: بخش ۱: همدان شناسی بخش ۲: تاریخ آموزش و پرورش بخش ۳: مکتب خانه بخش ۴: اتاق حکیم ابوعلی سینا بخش ۵: اتاق هنرمند ایرانی و کارگاه هنری بخش ۶: اتاق مفاخر و مشاهیر
قلعه کشیت مربوط به دوره سلجوقیان است و در استان کرمان، بخش گلباف، روستای کشیت، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه تاریخی که برخی بر این باورند حتی ممکن است ۶۰۰۰ ساله باشد و به ماقبل دوره سلجوقیان مربوط است، افسانه‌های شنیدنی زیادی دارد که مردم این روستا نسل به نسل برای یکدیگر بیان کرده‌اند. مردم این روستا بر این باورند که در گذشته سنگی بزرگ از آسمان بر میان این قلعه افتاده که هنوز باقی است. این سنگ آنقدر بزرگ است که از درب‌های ورودی قلعه
این سنگ آنقدر بزرگ است که از درب‌های ورودی قلعه به هیچ عنوان قابل عبور نیست و کمی اثبات این عقیده را قوی تر می‌کند.
قلعه خرو مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان طبس، بخش مرکزی، دهستان گلشن، روستای خرو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه از قلوه سنگ و برفراز تپه‌ای مشرف با میدان دید وسیع بنا شده‌ و از نوع دفاعی است. ابعاد آن برابر ۱۸ متر در ۲۱ متر و دیوارهایی با پهنای ۲ متر دارد که در هر چهار گوشه آن برجی ساخته شده‌است.
قلعه داوود آباد مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان انار، شهر امین شهر، قسمت جنوب شرق محلی شهر یعنی داوود آباد، یک کیلومتری داوود آباد واقع شده که در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قلعه داوود آباد که بیش از سه هزار مترمربع مساحت و چهار برج با ارتفاع ۹ متر دارد، هر روز هنگام آبیاری باغ پسته به پای آن آب ریخته می‌شود. این آبیاری مداوم باعث شده که روز به روز این بنا به ویرانی کامل نزدیک تر شود. قرار گرفتن این قلعه در معرض مستقیم و گسترده آب، باعث ایجاد
این قلعه در معرض مستقیم و گسترده آب، باعث ایجاد شکاف در دیوارهای آن و رویش درختچه‌های کوچک در زیر دیوارها شده‌است. قلعه داوودآباد که احتمالاً کاربرد نظامی داشته، دارای ورودی دو طبقه بوده و بخشی از ساختمان‌های داخل آن بر اثر سیل از بین رفته‌است. کشاورزان محلی نیز بخشی از بقایای خاک ساختمان‌های گلی داخل قلعه را برای استفاده در زمین‌های پسته از قلعه خارج کرده‌اند. مشاهدات همچنین حاکی از آن است که قلعه داوودآباد امین شهر بر اثر گذشت زمان، عوامل جوی، فرسایش و عدم رسیدگی، آسیب زیادی دیده‌است. به گفته کارشناسان
رسیدگی، آسیب زیادی دیده‌است. به گفته کارشناسان میراث فرهنگی، قسمت‌های داخلی، برج شمال غربی و پوشش ورودی از جمله قسمت‌های آسیب دیده این بنا است. بخش‌های دیگر این قلعه نیز دارای وضعیت نگران کننده‌ای عنوان شده‌است. قلعه داوودآباد نیز یکی از بناهای به جا مانده از تاریخ شهر انار است که کارشناسان میراث فرهنگی بارها و بارها بر اهمیت آن تأکید کرده‌اند. با این وجود تا کنون هیچ گونه نظارتی روی این اثر تاریخی از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری انجام نشده‌است. بناهای شهرانار این روزها وضعیت مناسبی ندارند و از این
شهرانار این روزها وضعیت مناسبی ندارند و از این شهر مرتب خبرهای تخریب و نبود نظارت کافی بر بناها و آثار تاریخی این شهر کهن به گوش می‌رسد.
مسجد جامع خرمی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خرم بید، بخش مرکزی، شهر صفاشهر، محله پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد قبل از دوران قاجار هم بر قرار بوده است. اما اثری از بقایای قبل از قاجار ان نیست. مسجد جامع خرمی در بافت قدیم صفاشهر قرار دارد و در سال ۱۳۷۷ هجری قمری به دستور سید نور الدین هاشمی شیرازی مرمت شده است. این بنا به پیشنهاد جابر حیدری فرد و توسط سازمان میراث فرهنگی ثبت ملی شده است . منابع. ۲. برشور آثار تاریخی
ثبت ملی شده است . منابع. ۲. برشور آثار تاریخی شهرستان خرم بید به کوشش جابر حیدری فرد ۳. آرشیو اداره میراث فرهنگی خرم بید ۴. نامه مورخ ۱۵/ ۱۲ / ۱۳۸۵ آقای جابر حیدری فرد به فرمانداری خرم بید برای ثبت اثر
تپه مراد خانی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش ازگله، روستای مراد خانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گرگوند هرمیان علیا مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش ازگله، روستای هرمیان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان قلای دنگی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش مرکزی، روستای دنگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کک کهزاد قلعه ای تاریخی واقع در شهرستان انار دره در فراه افغانستان است که قدمت این قلعه مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است. موقعیت جغرافیایی. این قلعه در کوه خواجه دردهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در ۳۰ کیلومتری غرب شهر محمدآباد، مرکز شهرستان هامون و در ۹ کیلومتری شهر علی‌اکبر قرار دارد برای رسیدن به کوه خواجه بایستی در جاده ی اصلی محمدآباد – زاهدان قرار بگیرید. در همان ابتدای جاده تابلوی راهنما راه را نشان می دهد. این جاده ابتدا به روستای سرسنگ و سپس به روستای ده لطف الله می رسد.
روستای سرسنگ و سپس به روستای ده لطف الله می رسد. فاصله ی روستای لطف الله تا کوه خواجه چیزی حدود سه کیلومتر است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار معماری. عناصر اصلی شامل ساختمان مرکزی، برج و باروی قلعه است. ساختمان مرکزی آن در ضلع شمالی قرار دارد و اتاق‌های آن در دو طبقه است. قلعه مذکور با توجه به نوع ساخت و با در نظر گرفتن موقعیت استراتژیکی منطقه، به یک دژ نظامی شبیه است. ذوالفقار کرمانی در کتاب جغرافیای نیمروز می‌نویسد: "این قلعه در روی تپه واقع
نیمروز می‌نویسد: "این قلعه در روی تپه واقع شده است و این قلعه را حشمت الملک جهت حفظ و حراست بند (سد) سیستان ساخته است.
محوطه چلو chalo مربوط به عصر مس - مفرغ است و در شهرستان جاجرم، بخش جلگه سنخواست، ۳ کیلومتری شرق شهر سنخواست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۲۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در پی کاوشهای باستانشناسی در خراسان شمالی شواهدی از روابط فرهنگی ایران و آسیای میانه در عصر مفرغ کشف شد بجنورد - سرپرست تیم مشترک باستانشناسی ایران و ایتالیا در خراسان شمالی از کشف شواهدی مبنی بر وجود روابط فرهنگی ایران و آسیای میانه در عصر مفرغ خبر داد. ۱۳۹۰/۱۰/۲۲–۰۹:۰۱ به گزارش روز دوشنبه اداره کل میراث
به گزارش روز دوشنبه اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی، 'علی اکبر وحدتی' گفت: این یافته‌ها در جریان کاوشهای اخیر بر روی محوطه باستانی 'چلو' حوالی شهر 'سنخواست' از توابع شهرستان جاجرم به دست آمده است. وی افزود: فصل نخست کاوش باستانشناسی در محوطه تپه باستانی چلو مهر ماه امسال با همکاری هیئت ایتالیایی و نظارت مستقیم پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انجام شد. معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی ادامه داد: این محوطه یک استقرارگاه
خراسان شمالی ادامه داد: این محوطه یک استقرارگاه باستانی وسیع در حوالی شهر سنخواست است که نشانه‌های استقرار از دوره مس و سنگ تا دوره آهن (هزاره چهارم تا نخست پیش از میلاد) در آن برجای مانده است. وحدتی گفت: این محوطه با گستره حدود ۶۰ هکتار در زمره بزرگترین استقرارگاه‌های پیش از تاریخ در شمال شرق کشور است که ایجاد شش کارگاه کاوش و ۲۸ گمانه تعیین حریم در بخشهای محوطه، نتایج ارزشمندی را به بار آورد. وی افزود: کاوش در محوطه چلو در دو بخش استقراری و گورستان انجام شد که چشم‌انداز جدیدی از باستانشناسی پیش از تاریخ
شد که چشم‌انداز جدیدی از باستانشناسی پیش از تاریخ حوزه 'رود کالشور' و منطقه شمال شرق کشور را ترسیم کرد. سرپرست تیم مشترک باستانشناسی ایران و ایتالیا در خراسان شمالی اظهار داشت: در منطقه گورستان با وجود فعالیتهای کشاورزی در دهه‌های قبل و تخریب تعدادی از گورها، بر اساس اطلاعات حاصل از کاوش در شش گور می‌توان بخشی از آداب تدفین را بازسازی کرد. وی گفت: برنامه باستانشناسی در محوطه چلو با هدف مطالعه توالی فرهنگی دوره پیش از تاریخ در منطقه و نیز تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه برای حفاظت و پایش بهتر از آن در برابر
حریم محوطه برای حفاظت و پایش بهتر از آن در برابر فعالیتهای مخرب انسانی صورت گرفت. او افزود: در گورستان محوطه چلو مرده‌ها به پهلوی راست و به حالت خمیده (چمباتمه زده) دفن شده‌اند و هدایای تدفینی اغلب در بالای سر و کنار پاهای آنها چیده شده و در تمام گورهای کاوش شده یک ظرف آشپرخانه‌ای وجود دارد که در آن بقایای مواد غذایی به چشم می‌خورد. وحدتی ادامه داد: نخستین بار است که یک گورستان مربوط به دوره فرهنگی مجموعه باستان‌شناسی 'مرو باختر' در شمالشرق ایران با روش علمی کاوش می‌شود و در آن هم اشیا تجملاتی و هم سفال
کاوش می‌شود و در آن هم اشیا تجملاتی و هم سفال شاخص این دوره فرهنگی پیدا شده است. وی گفت: کشف این آثار از محوطه چلو به مطالعه تعاملات فرهنگی بین ایران و آسیای میانه در اواخر هزاره سوم و اوایل هزاره دوم پیش از میلاد کمک شایانی خواهد کرد. او افزود: کاوش تیم مشترک در نیمه غربی محوطه چلو یک محدوده ذخیره‌سازی آذوقه به مساحت حدود یک هکتار را آشکار ساخت و آثاری از مهر و موم دهانه خمره‌ها به دست آمد که به احتمال قوی نشاندهنده یک نظام انبارداری پیشرفته و کنترل مواد ورودی و خروجی به انبارها است. وی گفت: بر اساس
ورودی و خروجی به انبارها است. وی گفت: بر اساس اطلاعات حاصل از کاوش، این محدوده ذخیره‌سازی در عصر مفرغ قدیم و میانی فعال بوده است. او افزود: بر اساس بررسیهای باستانشناسی این منطقه در دوره پیش از تاریخ با مناطق آسیای میانه، دشت گرگان و فلات مرکزی ایران در ارتباط بوده است. معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان شمالی ادامه داد: محوطه باستانی چلو در مسیر یک شاهراه باستانی قرار گرفته که در قرون اولیه اسلام نیشابور و گرگان را به هم مرتبط می‌کرده و شاید بتوان گفت این راه از دوره پیش از تاریخ شکل
و شاید بتوان گفت این راه از دوره پیش از تاریخ شکل گرفته است. وحدتی افزود: با ادامه کاوش در این محوطه در سالهای آتی می‌توان نقش کلیدی منطقه حاشیه کویر و حوزه کالشور را در تکامل فرهنگهای پیش از تاریخ شمال شرق فلات روشن ساخت و به سوالات مهمی در مورد روابط فرهنگی ایران و آسیای میانه پاسخ داد. سرپرست ایرانی تیم مشترک ایران - ایتالیا در کاوش تپه چلو گفت: محوطه باستانی چلو نظر به جایگاه مطالعاتی و اهمیت فرهنگی اش در سال ۱۳۸۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. کاوشگران ایتالیایی و فرانسوی چهار سال پیش با
است. کاوشگران ایتالیایی و فرانسوی چهار سال پیش با مطالعه بر روی تپه تاریخی چلو سنخواست، دیرینگی آن را بیش از پنج هزار سال تخمین زده بودند. بخشی از این محوطه تاریخی که در حاشیه مزارع کشاورزی منطقه قرار دارد مدتی پیش توسط برخی از افراد محلی مورد تخریب قرار گرفته و شخم زده شده بود. شهر 'سنخواست' مرکز بخشی با همین نام از توابع شهرستان جاجرم واقع در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی بجنورد سه هزار و ۲۰۰ نفر جمعیت دارد. ک/۱ ۶۲۶ انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) / کد خبر ۳۰۷۵۵۵۲۶
خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) / کد خبر ۳۰۷۵۵۵۲۶ https://web.archive.org/web/20120110115346/http://www.irna.ir/News/30755526/%D8%B4%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%BA-%D9%83%D8%B4%D9%81-%D8%B4%D8%AF/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C/عکس