payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ازاران، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
پلنگلی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
فرام لک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. این روستای پر افتخار از بازماندگان و نوادگان خالو قربان هرسینی هستند که پس ترور وی در این مکان ماندگار شدند و هر ساله به یاد مظلومانه کشته شدن خالو قربان اییئن سوگواری قربانی را به جا می اورند جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
کریسنو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
بتلیم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
جلیرود، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
چهارسی، روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
لیسه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
سنگ پراش، روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سنگ سی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
امپ-۳۵ (EMP-۳۵) مسلسل سبک ساخت آلمان است که توسط مهندس هاینریش ولمر طراحی شده بود و در کارخانه Erma از ۱۹۳۰ به ۱۹۳۸ برای صادرات(اسپانیا، مکزیک و یوگسلاوی) تولیدشد. EMP در جنگ داخلی اسپانیا آزمایش شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
شنبه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کمل سرک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کوهپاره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خنیافه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
افراگردن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
اغوزچال، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
افراکتی حاج احمد، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
الاش سی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
برف چالسی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چفا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
زریجا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
قلعه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
کراتلو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلاشکنک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کمیون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
کنسلو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
لیس کتی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
لیسی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
میانک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ول لته، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ویشگون، روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. فاصله از مرکز بخش (شهر گلیا) = ۵ کیلومتر فاصله از شهر بابل = ۳۰ کیلومتر جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.
هندوری، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
اشدکت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ادملا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲۳ نفر (۲۴۸خانوار) بوده‌است.
قرق یونس، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
لیس تیمور، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اتاق سر، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
اسپیارملک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
افراچال، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پری چشمه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جزنیکا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ام‌پی ۴۰ (آلمانی: Maschinenpistole، به معنای "پیستول خودکار") نوعی مسلسل دستی بود که با مهمات ۹×۱۹ میلی‌متری در آلمان طراحی و تولید و به‌طور گسترده توسط نیروهای محور در جریان جنگ جهانی دوم استفاده شد. این مسلسل در سال ۱۹۳۸ توسط هنریش وولمر بر مبنای مسلسل دستی موفق ام‌پی ۳۸ طراحی گردیده بود. ام‌پی ۴۰ به صورت گسترده توسط پیاده‌نظام و قوای چترباز آلمان در جبهات شرقی و غربی مورد استفاده قرار گرفت. ویژگی‌های پیشرفته و مدرن این سلاح موجب علاقه سربازان و سایر کشورها به آن شده بود؛ به شکلی که پس از جنگ نیز مورد
به آن شده بود؛ به شکلی که پس از جنگ نیز مورد استفاده قرار گرفت. بین سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۵ قریب به ۱٫۱ میلیون قبضه از این سلاح در آلمان تولید گردید. مسلسل دستی معروف ام‌پی-۵ در دهه ۱۹۶۰ با بهبود و پیشرفت همین مسلسل ساخته شد. طراحی. ام‌پی ۴۰ بر گرفته از مسلسل دستی ام‌پی ۳۸ بود که خود اقتباس شده از ام‌پی ۳۶ به حساب می‌آمد. ام‌پی ۳۶ با حمایت مالی ورماخت توسط "ارما ورکه" طراحی شده بود. هاینریش وولمر که بر روی ام‌پی ۳۶ نیز کار کرده بود، برای پاسخ به درخواست دفتر تسلیحات نیروی زمینی آلمان پیش‌نمونه ام‌پی ۳۸ را
تسلیحات نیروی زمینی آلمان پیش‌نمونه ام‌پی ۳۸ را ارائه نمود. ام‌پی ۳۸ نمونه ساده شده‌ام‌پی ۳۶ و ام‌پی ۴۰ نیز نمونه ساده شده‌ام‌پی ۳۸ محسوب می‌شدند که جهت صرفه‌جویی تغییراتی در آن‌ها به عمل آمده بود که بارزترین آن استفاده از فولاد پرس‌شده به جای قطعات ماشین‌کاری‌شده بود. هدف از این کار مقرون به صرفه کردن تولید سلاح نسبتاً گران‌قیمت ام‌پی ۳۸ در شرایط جنگی بود. مسلسل ام‌پی ۴۰ دارای گلنگدن باز و مسلح‌شونده به صورت خودکار با لگد شلیک بود. تنها حالت تیراندازی تمام خودکار بود اما نواخت تیر پایین امکان شلیک تک تیر
خودکار بود اما نواخت تیر پایین امکان شلیک تک تیر را با کنترل ماشه فراهم می‌کرد. در تولیدات اولیه ام‌پی ۳۸ دسته چخماق به شکل ثابت به گلنگدن متصل بود اما در اواخر تولید ام‌پی ۳۸ و تمامی تولیدات ام‌پی ۴۰ این دسته به قطعه جدایی تبدیل شد که با قفل کردن آن موجب ایجاد حالتی برای در ضامن قرار دادن سلاح نیز شد. پیش از این تغییر جهت انجام این کار از یک قطعه چرم برای ثابت نگه داشتن گلنگدن در حالت جلو استفاده می‌گشت. در قالب بدنه ام‌پی ۳۸ از فولاد ماشین کاری شده می‌شد که فرایندی زمان بر و پر هزینه بود. برای صرفه جویی
که فرایندی زمان بر و پر هزینه بود. برای صرفه جویی در وقت و مواد و همچنین افزایش تولید، ساخت ام‌پی ۴۰ تا جای ممکن با قالب پرس‌شده و استفاده از نقطه‌جوش صورت پذیرفت. همچنین بدنه و گلنگدن ام‌پی ۳۸ دارای شیارهای طولی و خشاب آن با دهانه دایره‌ای شکل بود که این حالات نیز در ام‌پی ۴۰ حذف شد. یک ویژگی منحصر به فرد که در مسلسل‌های دستی ام‌پی ۳۸ و ام‌پی ۴۰ به کار برده شد یک میله از جنس آلومینیوم، آهن یا باکلیت بود که زیر لوله تفنگ قرار می‌گرفت تا سلاح هنگام تیراندازی از لبه بدنه یک خودروی زرهی روباز همچون "Sd.Kfz.
از لبه بدنه یک خودروی زرهی روباز همچون "Sd.Kfz. 251"، ثابت بماند. در این مسلسل‌ها محافظی نیز بین خشاب و دستگیره سلاح جهت مراقب از دست کاربر تعبیه شده بود. نبودن هیچ‌گونه عایق حرارتی در لوله این مسلسل‌ها اغلب موجب سوختگی هنگام اشتباه قرار گرفتن دست می‌شد. برای نخستین بار در یک مسلسل دستی، ام‌پی ۴۰ مجهز به قنداق جمع‌شونده رو به جلو بود که موجب کاهش کلی طول سلاح هنگام جمع شدن می‌شد و کار پیشروی سریع را برای قوای آلمانی در تمام جبهات به خصوص نیروی‌های مکانیزه راحت‌تر می‌کرد. با این وجود این قنداق از دوام کافی
می‌کرد. با این وجود این قنداق از دوام کافی هنگام نبردهای سنگین دارا نبود. با وجود قابل اتکا بودن ام‌پی ۴۰، خشاب ۳۲ فشنگی این سلاح نقطه‌ضعف بزرگی برای آن به‌شمار می‌رفت. برخلاف مسلسل دستی تامسون که از خشاب دو ستونی با دو بخش تغذیه استفاده می‌کرد، ام‌پی ۴۰ با خشاب دو ستونی تنها دارای یک بخش تغذیه بود. تغذیه تک‌بخشی موجب افزایش اصطکاک بین گلوله‌های باقی مانده در خشاب که به سمت بالا در حرکت بودند و لبه‌های این بخش می‌شد که نتیجتاً گیرکردن خشاب را حاصل می‌نمود. این شرایط با ورود گرد و خاک یا سایر مواد به داخل
این شرایط با ورود گرد و خاک یا سایر مواد به داخل خشاب تشدید می‌شد. مشکل دیگر استفاده از خشاب به عنوان دستگیره بود که می‌توانست با فشار وارده از دست باعث اشکال در عملکرد اسلحه در اثر تغییر مکان دهانه خشاب گردد چرا که نگهدارنده خشاب نمی‌توانست آن را محکم در محل خود ثابت کند. نتیجتاً به سربازان آلمانی آموزش داده می‌شد تا جهت جلوگیری از این مشکل از زیر بدنه سلاح یا ورودی خشاب بگیرند. به همین جهت گرفتن این اسلحه از خشاب که در بازی‌های رایانه‌ای و فیلم‌های مربوط به آن دوره به تصویر کشیده می‌شود، چندان صحیح به
به آن دوره به تصویر کشیده می‌شود، چندان صحیح به نظر نمی‌رسد. از طرفی هنگامی که خشاب ۳۲ تیری سلاح به صورت کامل پر می‌شد گاهی موجب اشکال در عملکرد فنر آن می‌گردید. برای ممانعت از این مشکل سربازان عموماً خشاب را تنها تا حد ۲۸ یا ۳۰ تیر پر می‌کردند. استفاده. با وجود این که بیشتر ویژگی‌های خوبی داشت، یک عیب جدی ام‌پی ۴۰ حساسیت آن به رطوبت، گردوخاک و سرما بود که اغلب موجب گیرکردن آن می‌شد. با وجود چنین مشکلاتی که البته بعداً مرتفع شد، ام‌پی ۴۰ در کنار کارابینر ۹۸کا، یکی از سلاح‌های استاندارد پیاده‌نظام آلمان
۹۸کا، یکی از سلاح‌های استاندارد پیاده‌نظام آلمان باقی ماند. درگیر شدن در نبردهای آتی همانند نبرد استالینگراد در مقابل نیروهای ارتش سرخ که همه یگان‌های آن دارای مسلسل دستی بودند، آلمانی‌ها را در نبردهای نزدیک شهری در موضع ضعف قرار داد. این مسئله موجب تغییر تاکتیک آن‌ها شد و تا آخر جنگ ام‌پی ۴۰ را سلاح اصلی میدان‌ها نبرد تبدیل کرد. با توجه به برد کوتاه، این سلاح کارایی مؤثری در نبردهای نزدیک همچون درگیری‌های شهری یا نبرد در مناطق جنگلی داشت اما در موقعیت‌ها با میدان نبرد فراخ کاربران آن را با مشکل مواجه
با میدان نبرد فراخ کاربران آن را با مشکل مواجه می‌کرد. به همین جهت آلمان از سال ۱۹۴۳ شروع به جایگزین کردن مسلسل دستی جدید اشتورم‌گور ۴۴ به جای تفنگ‌های قدیمی‌تر کارابینر ۹۸کا و ام‌پی ۴۰ نمود. تا انتهای جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ مقداری بالغ بر ۱٫۱ میلیون قبضه از مسلسل دستی ام‌پی ۴۰ تولید شد.
چاک‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خرتو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
درکامیان، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
رنگل، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ریکو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
تورسو و سیبرون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. بیشتر ساکنین این روستا از طایفه‌های ادبی، حیدری، عرب، طلایی و گلچوب و علی پرست هستند. از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین بناهای این روستا بقعه امامزاده محمد می‌باشد . فاصله تورسو و سیبرون با مرکز بخش (گلوگاه بندپی) 12 کیلومتر است. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
سرجه کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
سیرباغ، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
کیون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
گاوزن محله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
لمسوکلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
وازی گردن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
واش سره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. روستای واش سره روستایی سرسبز و زیبا است که در ارتفاعات جنگلی دهستان فیروزجا بخش بندپی شرقی شهرستان بابل استان مازندران قرار دارد که زبان مردمان آن تبری است. معرفی روستا، موقعیت جغرافیایی : واش سره یا واش سرا روستایی از توابع دهستان فیروزجاه بخش بندپی شرقی می‌باشد که در دل جنگل‌ها و ارتفاعات بندپی شرقی و در فاصله جغرافیایی حدود 40 کیلومتر از جنوب شهر بابل واقع شده‌است. از مناطق همجوار واش سره می‌توان روستاهای لمسوکلا، کرات
همجوار واش سره می‌توان روستاهای لمسوکلا، کرات کتی، خواجه کلا و سرجی کلا را نام برد. واش سره علی‌رغم طبیعت زیبا و بسیار چشم‌نوازی که دارد، جمعیت اندکی را در خود جای داده است که شاید بتوان مهم‌ترین عامل این امر را سختی راه دسترسی به روستا دانست. واش سره تا 1385 خورشیدی راه دسترسی ماشین رو نداشته و بیشتر مسیر منطقه تا ورودی روستا به صورت پیاده رو بوده‌است. البته چند سالی است که راه دسترسی به روستا هم از طریق روستاهای لمسوکلا و خواجه کلا و هم از طرف جاده ویشگون فراهم شده اما این مسیر ماشین رو و تقریباً نامناسب
فراهم شده اما این مسیر ماشین رو و تقریباً نامناسب تا ورودی روستا می‌باشد. ناگفته نماند که ایجاد مسیر ماشین رو برای این روستا به طبیعت این منطقه هم آسیب جدی وارد کرده به حدی که گونه‌های بسیار جالب درختان این منطقه قطع شده و موجب رانش زمین شده‌است. جمعیت. تمامی اهالی واش سره از طایفه محمدی و گری زاد (گرگانی)، از ایل فیروزجا می‌باشند که در سال‌های اخیر با وجود کمبود شدید امکانات بعضی از خانوارها به روستاهای پایینتر مهاجرت کرده و از جمعیت روستا بیش از پیش کاسته شده‌است. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و
شده‌است. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر ده خانوار بوده‌است. نحوه معیشت : شغل اصلی خانوارهای روستا دامداری می‌باشد. البته تا سال‌های پیش به کشت برنج در شالیزارهای لمسوکلا و روستاهای پایین دست تر مشغول بوده‌اند اما به سبب طولانی و مشکل بودن مسیر رفت و آمد و حمله حیوانات وحشی، در حال حاضر تمامی اهالی به کار دامپروری در داخل روستا مشغول می‌باشند و در کنار آن به پرورش زنبور عسل هم می پردازند. امکانات : روستای واش سره سال‌های زیادی است که از نعمت
: روستای واش سره سال‌های زیادی است که از نعمت برق بهره مند می‌باشد. شبکه مخابراتی روستا از طریق سیم کارتهای روستایی شرکت مخابرات مازندران می‌باشد. روستا دارای یک مدرسه ابتدایی است که در چند سال اخیر به علت نداشتن دانش آموز تعطیل بوده اما در سال 93 دوباره دایر شد. اولین معلم دبستان این روستا آقای سید عباس هاشم ورزی بوده‌است. شهدای روستا : روستای واش سره دو شهید گرانقدر، شهید علی زمان محمدی و شهید دلاور محمدی فیروزجایی را در هشت سال دفاع مقدس به میهن خود تقدیم کرده‌است. در پایان جا دارد یادی کنیم از بزرگان
کرده‌است. در پایان جا دارد یادی کنیم از بزرگان این روستای سرسبز و دلنشین که از گذشته چراغ روستا را با وجود امکانات بسیار کم روشن نگاه داشته‌اند.. بزرگانی همچون ملاعزیز محمدی معلم مکتب خانه، ملافرج الله محمدی، حاج علی گری زاد(گرگانی)، احمد محمدی، قنبر محمدی و محمد قلی محمدی. روستای واشسره ازروستاهای فعالی بود که در سال 1359 خورشیدی اب لوله کشی و1360 خورشیدی مدرسه ابتدایی توسط جهادسازندگی بخش به بهره‌برداری رسیدو نعمت برق رهاورد سفررهبرعزیزدر سال1374به مازندران بود و جاده فرعی واشسره وجاده اصلی گلوگاه
مازندران بود و جاده فرعی واشسره وجاده اصلی گلوگاه _ویشکون_ لمسوکلا در زمان استاندار آقای شفقت به صورت نیمه شوسه به بهره‌برداری رسید.
سلیج، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
لونگوته یکی از پوشاک سنتی مردان بلوچ در استان سیستان و بلوچستان، بخش‌هایی از افغانستان و پاکستان است که به‌صورت پارچه‌ای بلند و نخی به دور سر بسته می‌شود. این پوشش سنتی، هم جنبهٔ کاربردی در برابر گرما و گردوغبار دارد و هم نقشی فرهنگی در جامعهٔ بلوچ ایفا می‌کند. ساختار و کاربرد. لونگوته معمولاً پارچه‌ای مستطیل‌شکل به طول حدود دو تا ده متر و عرض حدود نیم تا یک متر است. این پارچه بدون دوخت بوده و با پیچاندن به دور سر بسته می‌شود. در میان مردان بلوچ، بستن لونگوته به سبک‌های مختلفی انجام می‌شود و بسته به منطقه،
به سبک‌های مختلفی انجام می‌شود و بسته به منطقه، روش بسته شدن آن ممکن است تفاوت‌هایی داشته باشد. کاربردهای اصلی لونگوته عبارت‌اند از: گسترهٔ جغرافیایی. لونگوته به‌عنوان پوشش سنتی سر در میان مردان بلوچ در مناطق مختلف استفاده می‌شود: این پوشش در میان اقوام بلوچ ساکن این مناطق کاربرد مشترک دارد و بخشی از پوشاک سنتی منطقه به‌شمار می‌رود. کارکردهای فرهنگی. در فرهنگ بلوچ، لونگوته تنها یک پوشش سر نیست، بلکه نقشی نمادین نیز دارد. نوجوانان در بسیاری از مناطق بلوچ‌نشین هنگام ورود به سن بلوغ، برای نخستین‌بار لونگوته
هنگام ورود به سن بلوغ، برای نخستین‌بار لونگوته بر سر می‌بندند. همچنین در برخی آیین‌ها و مناسبت‌های قومی، بستن لونگوته به‌منزلهٔ احترام یا جایگاه ویژهٔ فرد در جامعه تلقی می‌شود.
میان تلک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
اونکنار، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
اری، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
ازرودسر، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
وتیله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
ام‌پی ۳۰۰۸ (۳۰۰۸ Maschinenpistole یا «تپانچه ماشینی ۳۰۰۸») سلاحی مربوط به آلمان نازی بود که به عنوان جایگزینی برای مسلسل دستی استاندارد آلمان در اواخر جنگ جهانی دوم تولید شد. همچنین به عنوان Volksmaschinenpistole (مسلسل دستی مردم) شناخته می‌شود.
پیت سره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
چالسرون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
خریون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
خلیل‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است. مناطق دیدینی این روستا عبارتست از رودخانه، سره، جنگلهای بکرو دیدنی، آبگرم ازرو
زربوت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
سیولیم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.