payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مثال، سرآیند بسته‌ها حاوی آدرس مقصد است، بنابراین می‌توان از رفتن بسته‌ها به بخش خاصی از شبکهٔ خارجی جلوگیری نمود. به عنوان مثالی دیگر در صفحه‌های وب، تبلیغات و آگهی‌هایی از doubleclick.net وجود دارند و مرورگر زمان زیادی را صرف بارگذاری آن‌ها می‌کند، می‌توان به IPFilter گفت هیچ بسته‌ای از doubleclick.net دریافت نکند. امنیت: لینوکس تنها رابط بین دنیای آشفته اینترنت و شبکهٔ منظم داخلی است؛ بنابراین باید بر روی ترافیک وارده به شبکهٔ داخلی محدودیت‌هایی اعمال کرد. ممکن است مهم نباشد که چه چیزی از شبکه خارج شود
ممکن است مهم نباشد که چه چیزی از شبکه خارج شود اما در مورد بسته‌های وارده باید نگران بود. به عنوان مثال ممکن است نخواهید که کسی از طریق Telnet با سرویس‌دهنده ارتباط برقرار کند. ممکن است بخواهید تنها از اینترنت استفاده کنید و یک سرویس‌دهنده نباشید؛ بنابراین جلوی هرگونه اتصالی را می‌گیرد. تمامی این کارها با داشتن IPFilter امکان‌پذیر است. مراقبت: گاهی اوقات سیستمی در شبکهٔ محلی که به‌طور نامناسبی پیکربندی شده است، تعداد زیادی بسته را به خارج از شبکه ارسال می‌کند. در این‌جا مناسب است IPFilter را طوری تنظیم کرد
در این‌جا مناسب است IPFilter را طوری تنظیم کرد که وقوع هر رویداد غیرطبیعی را گزارش دهد. ترجمهٔ آدرس شبکه (NAT) هر کامپیوتری در ارتباط با دیگرکامپیوترها و سرویس‌دهندگان وب نیاز به یک آدرس IP دارد. با گسترش اینترنت و رشد استفاده خانگی و شبکه‌های کاری به نظر می‌رسد تعداد آدرس‌های IP موجود کافی نباشد. یک راه حل ساده، طراحی مجدد قالب آدرس IP است که امکان داشتن تعداد آدرس‌های بیشتری را می‌دهد، اما چندین سال طول می‌کشد تا این راه حل پیاده‌سازی شود و نیازمند اصلاح کل زیرساخت اینترنت است. در این‌جا NAT مشکل را حل
کل زیرساخت اینترنت است. در این‌جا NAT مشکل را حل می‌کند. NAT به یک دستگاه منفرد مثلاً یک مسیریاب این امکان را می‌دهد که به عنوان رابط بین اینترنت و یک شبکهٔ محلی مشخص عمل کند. در این صورت یک IP منفرد می‌تواند برای یک مجموعهٔ کامپیوتر استفاده شود. کمبود تعداد آدرس‌های IP تنها دلیل استفاده ازNAT نیست. فواید دیگری چون برقراری امنیت و مدیریت بهتر نیز از مزایای استفاده از NAT است. مفهوم NAT بسیار ساده و به این معنا است که یک دستگاه (مثل کامپیوتر یا مسیریاب) به عنوان دروازهٔ ورود به اینترنت عمل می‌کند و با این
عنوان دروازهٔ ورود به اینترنت عمل می‌کند و با این کار آدرس‌های ایستگاه‌های کاری را به آدرس دستگاهی که NAT روی آن فعال است ترجمه می‌کند، به بیان دیگرNAT روی دستگاهی که به اینترنت متصل است فعال می‌شود و ایستگاه‌های کاری و به‌طور کلی شبکه را از دید اینترنت پنهان می‌کند. از سوی دیگر اینترنت شبکه را به‌صورت یک دستگاه ساده می‌بیند که به اینترنت متصل می‌باشد. NAT روی شبکه تغییر ایجاد نمی‌کند و نیازی به تنظیمات دوباره روی ایستگاه‌های کاری نیست. فقط ایستگاه‌های کاری می‌بایست آدرس دروازهٔ خروجی از شبکه را که همان
می‌بایست آدرس دروازهٔ خروجی از شبکه را که همان آدرس دستگاهی است که NAT روی آن فعال شده‌است را بدانند. بررسی اجمالی. هستهٔ لینوکس از سری۱٫۱ داری IPFilter بوده‌است. برای تنظیم قوانین فیلترکردن بسته‌ها از ابزاری به نام ipfwadm استفاده می‌شد. در لینوکس ۲٫۲ ابزاری به نام IPChains معرفی شد و سرانجام برای لینوکس ۲٫۴ ابزار IPTables معرفی شد. در حقیقت IPTables ابزاری است که با هسته سخن می‌گوید و به آن می‌گوید که چه بسته‌هایی را فیلتر کند. علاوه بر فیلتر کردن بسته‌ها، برای ایجاد و دستکاری قوانین ماژول‌های NAT نیز
برای ایجاد و دستکاری قوانین ماژول‌های NAT نیز استفاده می‌شود، زیرا NAT نیز از طریق مجموعه قوانین IPFilter پیکربندی می‌شود. اغلب نام IPTables برای کل زیرساخت دیواره آتش که شامل Netfilter، پیگیری اتصال و NAT است، استفاده می‌شود. ویژگی‌های اصلی IPTables عبارتند از: فهرست‌کردن کلیهٔ مجموعهٔ قوانین فیلتر بسته افزودن/ کم کردن/ اصلاح قوانین در مجموعهٔ قوانین فیلتر بسته فهرست/ صفر کردن شمارنده‌های هر قانون در مجموعهٔ قوانین فیلتر بسته به دلیل این که IPTables به امتیازات خاصی برای اجرا نیاز دارد، باید حتماً توسط
خاصی برای اجرا نیاز دارد، باید حتماً توسط کاربر root اجرا شود. در اکثر سیستم‌های لینوکس IPTables در شاخهٔ usr/sbin/iptables نصب می‌شود و با اجرای دستور man iptables می‌توان به مستندات مربوط به آن دسترسی پیدا کرد. پروژهٔ netfilter/IPTables در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط Rusty Russell که توسعه‌دهندهٔ IPChains نیز بود شروع شد. با پیشرفت پروژه، تیم Netfilter شکل گرفت. نرم‌افزار توسعه داده شده توسط آن‌ها تحت لیسانس GNU/GPL است. چارچوب Xtables به مدیر سیستم امکان تعریف جدول‌هایی را می‌دهد که شامل زنجیره‌هایی از قوانین
جدول‌هایی را می‌دهد که شامل زنجیره‌هایی از قوانین هستند. هر قانون مشخص می‌کند که با بسته چگونه برخورد شود. هر جدول با نوع خاصی از پردازش بسته، سروکار دارد. بسته‌ها با پیمایش زنجیره‌ها پردازش می‌شوند. یک قانون در یک زنجیره می‌تواند یک بسته را به زنجیره دیگری بفرستد و این روند تا هر جایی می‌تواند ادامه داشته باشد. هر بسته ورودی یا خروجی از شبکه حداقل یک زنجیره را می‌پیماید. منبع بسته مشخص می‌کند که در ابتدا چه زنجیره‌ای را بپیماید. جداول توکار سیاست‌هایی دارند. برای مثال بسته‌ای که به انتهای زنجیره برسد، حذف
برای مثال بسته‌ای که به انتهای زنجیره برسد، حذف می‌شود. مدیر سیستم می‌تواند به تعداد دلخواه زنجیره ایجاد کند. برای این زنجیره‌ها سیاست تعریف نشده است و اگر بسته‌ای به انتهای این‌گونه زنجیره‌ها برسد، دوباره به زنجیره‌ای که آن را فراخوانی کرده‌است، بازمی‌گردد. هر قانون در یک زنجیره با انواع بسته‌های خاصی انطباق می‌یابد. همچنین قانون ممکن است یک هدف داشته باشد. وقتی بسته‌ای یک زنجیره را می‌پیماید، هر قانون، آن را بررسی می‌کند. اگر قانون با بسته انطباق پیدا نکند، بسته به قانون بعدی فرستاده می‌شود و اگر قانون
بسته به قانون بعدی فرستاده می‌شود و اگر قانون با بسته انطباق یابد، طبق آنچه در هدف مشخص شده با بسته برخورد می‌شود. بسته به پیمایش پیوسته در زنجیره ادامه می‌دهد تا (۱) یک قانون با آن بسته انطباق یابد که در این صورت در مورد سرنوشت نهایی بسته تصمیم گرفته می‌شود (مثلاً بسته قبول یا حذف می‌شود) یا (۲) یک قانون، هدف بازگشت را فراخوانی کند و بسته به زنجیرهٔ فراخواننده بازگردد یا (۳) بسته به انتهای زنجیره برسد. عبارات و اصطلاحات IP Tables. در ادامه این بخش، تعدادی از عبارات و اصطلاحاتی که بیشترین کاربرد را دارند و
عبارات و اصطلاحاتی که بیشترین کاربرد را دارند و برای درک مطالب بعدی لازم هستند، شرح داده می‌شوند. انطباق: این کلمه با دو معنی مختلف به‌کار می‌رود. معنی اول: یک انطباق منفرد که به یک قانون می‌گوید که یک سرآیند باید محتوی چه اطلاعاتی باشد. مثلاً انطباق—source به ما می‌گوید که آدرس منبع باید یک میزبان خاص یا محدوده خاصی از شبکه باشد. هر قانون از یک یا چندین انطباق تشکیل شده‌است. معنی دوم: اگر کل یک قانون در مورد یک بسته صدق کند می‌گوییم بسته با قانون انطباق یافته‌است. چند نمونه از پرکاربردترین انطباق‌ها در
یافته‌است. چند نمونه از پرکاربردترین انطباق‌ها در ادامه آورده شده‌اند: (--source (-s: یک آدرس IP مبدأ یا شبکه را انطباق می‌دهد. (--destination (-d: یک آدرس IP مقصد یا شبکه را انطباق می‌دهد. (--protocol (-p: روی یک IP انطباق انجام می‌دهد. (--in-interface (-i: یک رابط ورودی ایجاد می‌کند. interface: یک رابط خروجی ایجاد می‌کند. --state: روی مجموعه‌ای از حالات اتصال انطباق می‌دهد. --string: روی رشته‌ای از بایت‌های داده لایهٔ کاربردی، انطباق انجام می‌دهد. قانون (Rule): مجموعه‌ای از یک یا چندین انطباق به همراه یک
مجموعه‌ای از یک یا چندین انطباق به همراه یک هدف است که در اکثر پیاده‌سازی‌های IPTables، یک قانون مجموعه‌ای از چندین انطباق است. در بعضی از پیاده‌سازی‌ها می‌توانیم چندین هدف برای هر قانون داشته باشیم. مجموعهٔ قوانین: مجموعه‌ای از قوانین در پیاده‌سازی IPTables می‌باشد. مجموعهٔ قوانین در یک فایل پیکربندی نوشته می‌شوند. پرش: دستورالعمل JUMP مانند یک هدف است و دقیقاً مانند آن نوشته می‌شود. با این تفاوت که به جای نوشتن نام هدف، نام یک زنجیرهٔ دیگر نوشته می‌شود. اگر قانون انطباق داشت، بسته به زنجیرهٔ بعدی فرستاده
قانون انطباق داشت، بسته به زنجیرهٔ بعدی فرستاده می‌شود و در آن پردازش می‌شود. Mangling: دستکاری و تغییر فرم بسته را به اصطلاح Mangling می‌نامند. برای نمونه، هسته لینوکس می‌تواند فیلدهایی از بسته را دستکاری و تغییر دهد. هدف: به‌طور کلی هر قانون موجود در مجموعهٔ قوانین یک مجموعهٔ هدف دارد. اگر کل قانون به‌طور کامل انطباق پیدا کند، تعریف هدف مشخص می‌کند که باید با بسته چه کرد. مثلاً می‌گوید که باید آن را قبول، حذف یا آدرس IP آن را ترجمه کرد. یک قانون ممکن است پرش یا هدف داشته باشد یا نداشته باشد. در ادامه چند
یا هدف داشته باشد یا نداشته باشد. در ادامه چند هدف پرکاربرد آورده شده است: ACCEPT: به یک بسته اجازه می‌دهد که به راه خود ادامه دهد. DROP: یک بسته را حذف می‌کند و هیچ پردازش دیگری روی آن انجام نمی‌شود. LOG: یک بسته را در syslog ثبت می‌کند. REJECT: یک بسته را حذف می‌کند و هم‌زمان یک پاسخ مناسب، ارسال می‌کند. RETURN: باعث ادامه پردازش یک بسته در زنجیرهٔ فراخواننده می‌شود. جدول (Table): جداول مجموعه‌ای از زنجیرها هستند. زنجیرهایی را که در یک دسته قرار می‌گیرند، درون یک جدول تعریف می‌کنند. این طبقه‌بندی‌ها باعث
درون یک جدول تعریف می‌کنند. این طبقه‌بندی‌ها باعث سهولت کار کاربران و بالا رفتن سرعت می‌شوند. هر جدول هدف خاصی دارد و در IPTables، چهار جدول وجود دارد: جداول Filter, Nat, Raw و Mangle. حال به بررسی این جداول می‌پردازیم: جدول Filter: تمام قوانین و زنجیرهایی که به نوعی کار حذف یا عبور بسته را انجام می‌دهند در این جدول قرار می‌گیرند. برای نمونه، قانون حذف بسته‌ها از آدرس ۹۲٫۴۰٫۱۰٫۰۵ در این جدول است. زنجیرهای Input, Forward و Output در این جدول قرار دارند. جدول NAT: شامل تمام قوانین و زنجیرهایی است که کار
جدول NAT: شامل تمام قوانین و زنجیرهایی است که کار ترجمه یا تغییر آدرس(IP بسته‌ها) را بر عهده دارند. برای نمونه، قانون تغییر آدرس ۲۳٫۱۰٫۱۰٫۹ به آدرس ۸۰٫۹۰٫۹۰٫۰۰ در این جدول قرار می‌گیرد. زنجیرهای Prerouting و postrouting در این جدول قرار دارند. جدول Mangle: قانون‌ها و زنجیرهای پیشرفته مربوط به تغییر و دستکاری سرآیند(Header) بسته‌ها در این جدول طبقه‌بندی می‌شوند. تفاوت جدول NAT و Mangle در این است که در NAT فقط آدرس‌ها تغییر یا دستکاری می‌شوند، اما در Mangle فیلدهای دیگر سرآیند بسته‌ها دستکاری می‌شوند.
فیلدهای دیگر سرآیند بسته‌ها دستکاری می‌شوند. زنجیرهای Prerouting, Input و Output در این جدول قرار دارند. پیگیری اتصال: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های Netfilter پیگیری اتصال است. پیگیری اتصال این امکان را به هسته می‌دهد که کلیه اتصال‌های شبکه یا جلسه‌ها را پیگیری کند و بدین‌وسیله کلیه بسته‌هایی که با هم یک اتصال را تشکیل می‌دهند، به هم مرتبط کند. NAT به این اطلاعات برای ترجمهٔ بسته‌های مرتبط به هم نیاز دارد و IPTables می‌تواند از این اطلاعات استفاده کند و مانند یک دیواره آتش حالت‌دار عمل کند. پیگیری اتصال، هر
یک دیواره آتش حالت‌دار عمل کند. پیگیری اتصال، هر بسته را به حالت‌های مختلف به شرح زیر طبقه‌بندی می‌کند: جدید: اولین بستهٔ یک اتصال جدید. برقرارشده: بسته‌ای که قسمتی از اتصالی است که وجود دارد. وابسته: بسته‌ای که یک اتصال جدید را شروع کرده‌است و این اتصال به یک اتصال موجود مرتبط است. نامعتبر: قسمتی از هیچ اتصال شناخته‌شده‌ای نیست. عدم ردیابی: حالت خاصی است که توسط مدیر به یک بسته نسبت داده می‌شود تا پیگیری اتصال را برای یک بسته خاص انجام ندهد. زنجیره (Chain): یک زنجیره یک مجموعهٔ قانون است که بر روی
(Chain): یک زنجیره یک مجموعهٔ قانون است که بر روی بسته‌هایی که زنجیره را می‌پیمایند، اعمال می‌شود. هر زنجیره یک هدف خاص دارد. هر جدول یک مجموعهٔ زنجیره توکار دارد اما کاربر نیز می‌تواند زنجیره‌هایی را تعریف کند. شکل۱. ساختار IPTables مهم‌ترین زنجیره‌های توکار عبارتند از INPUT, OUTPUT و FORWARD INPUT: این زنجیره توسط بسته‌هایی پیمایش می‌شود که به شبکهٔ محلی وارد می‌شوند. البته بعد از این‌که در هسته عمل مسیریابی آن‌ها انجام شود. OUTPUT: برای بسته‌هایی است که در سیستم لینوکس تولید می‌شوند. FORWARD: وقتی
که در سیستم لینوکس تولید می‌شوند. FORWARD: وقتی دیواره آتش برای متصل‌کردن یک شبکه به شبکهٔ دیگر استفاده می‌شود، بسته‌ها باید در دیواره آتش مسیریابی شوند که در این مورد این زنجیره به‌کار می‌رود. دو زنجیرهٔ دیگر عبارتند از PREROUTING و POSTROUTING که اصلاح سرآیند بسته‌ها را قبل و بعد از عمل مسیریابی توسط هسته، انجام می‌دهند. منابع. احمدزادگان، صادق.گروه امنیتی آفتاب.iptable. عصر ارتباط، ۱۱ دی ۱۳۸۹، شماره ۳۸۹.pdf
ژان سوم یا یوآنس سوم با عنوان کامل ژان سوم دوکاس واتاتزس (زادهٔ پیرامون ۱۱۹۳ — درگذشتهٔ ۳ نوامبر ۱۲۵۴) امپراتور نیقیه از ۱۲۲۲ تا هنگام مرگش در ۱۲۵۴ بود. او در طول دوران حکومتش با به‌دست آوردن قلمروهای بیشتر، تشویق رشد اقتصادی و حمایت از احیای فرهنگی، راه را برای بازپس‌گیری قسطنطنیه از امپراتوران لاتین و تشکیل دوبارهٔ امپراتوری بیزانس هموارساخت. زندگی‌نامه. سال‌های آغازین و رسیدن به قدرت. ژان اشراف‌زاده‌ای بیزانسی بود که با ایرنه، دختر تئودور یکم لاسکاریس، نخستین امپراتور نیقیه ازدواج کرد و پس از مرگ تئودور
امپراتور نیقیه ازدواج کرد و پس از مرگ تئودور با عنوان ژان سوم بر تخت امپراتوری نشست. اما این تغییر قدرت با مخالفت آلکسیوس و ایزاک، برادران تئودور مواجه گردید و جنگی داخلی میان آن‌ها درگرفت. با این حال ژان توانست آن‌ها را در ۱۲۲۳ شکست دهد و پس از دستگیر کردن فرمان به کور کردن و زندانی کردنشان را داد. دو سال بعد، او توانست نیروهای لاتینی را که از رقبای او حمایت می‌کردند نیز شکست داده و آسیای صغیر را تحت تسلط خود درآورد. دوران حکومت و درگیری‌ها. در ۱۲۲۵ تئودور دوکاس، فرماندار اپیروس، تسالونیکا را تصرف نمود و
دوکاس، فرماندار اپیروس، تسالونیکا را تصرف نمود و خود را امپراتور بیزانس نامید. این موضوع سبب شد تا ژان در همان سال علیه او وارد جنگ شود اما نیروهای او هنگامی که در صدد گرفتن آدریانوپل بودند توسط قوای تئودور تار و مار شدند. به‌دنبال این شکست، ژان سوم با ژان آسن دوم، تزار بلغارستان متحد شد و با همراهی آنان توانست تئودور را در نبردی در ۱۲۳۰ شکست داده و پس از آن قسطنطنیه را در ۱۲۳۵ به محاصرهٔ خود درآورد. ژان آسن دوم که در این مدت به خطر بالقوهٔ امپراتوری نیقیه برای خود پی‌برده بود ناگهان علیه متحد خود اعلان
برای خود پی‌برده بود ناگهان علیه متحد خود اعلان جنگ کرد. در ۱۲۳۷ پیمان صلحی بین دو طرف بسته شد اما ژان سوم پس از مرگ آسن در ۱۲۴۱ بخش‌هایی از بلغارستان را ضمیمهٔ خاک خود نمود و سپس به اپیروس حمله کرد. ژان تا ۱۲۴۲ موفق شد بیشتر خاک اپیروس را به اشغال خود درآورد و سرانجام آن را مجبور ساخت تا امپراتوری نیقیه را به‌عنوان اختیاردار خود به‌رسمیت بشناسد. ژان سوم همچنین با هم‌پیمان شدن با رهبران غربی توانسته بود انزوای قسطنطنیهٔ لاتین را سبب شود. او همچنین در ۱۲۵۰ پذیرفت که در ازای دریافت کمک از فردریک دوم،
۱۲۵۰ پذیرفت که در ازای دریافت کمک از فردریک دوم، امپراتور امپراتوری مقدس روم برای بازپس‌گیری قسطنطنیه، خراجگزار او شود و برای نمایش پایبندی خود به این عهد با کنستانس، دختر فردریک ازدواج نمود. اما علی‌رغم این توافقنامه هیچ چیزی عاید ژان نشد. او همچنین به مذاکره با پاپ‌ها پرداخت و تلاش کرد تا با وعدهٔ پایان دادن به جدایی دو کلیسای شرق و غرب در ازای پس‌گرفتن قسطنطنیه از لاتین‌ها حمایت آن‌ها را جلب نماید که در این زمینه نیز موفق‌نبود. سیاست‌های داخلی. اگرچه ژان سوم در برخی از تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌های خارجی با
سوم در برخی از تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌های خارجی با شکست مواجه شد اما سیاست‌های داخلیش در ادارهٔ امپراتوری سبب گردید تا نیقیه از نظر اقتصادی به کشوری خودکفا بدل گردد. او روش‌های کشاورزی و دامداری را بهبود بخشید و به ساخت بیمارستان و نوانخانه پرداخت. ژان سوم همچنین از توسعهٔ فرهنگی نیقیه حمایت کرد و کار در زمینه را تشویق‌نمود. مرگ و تقدیس. ژان سوم در ۳ نوامبر ۱۲۵۴ درگذشت و پسرش تئودور دوم که پیشتر به‌عنوان امپراتور مشترک با او تاجگذاری کرده بود قدرت را به‌طور مستقل در دست گرفت. ژان سوم فردی محبوب در بین مردم
مستقل در دست گرفت. ژان سوم فردی محبوب در بین مردم و شهره به نیک‌بودن بود و همین موضوع سبب شد تا نیم قرن پس از مرگش به‌عنوان قدیس از سوی کلیسای شرق تقدیس‌شود.
نشست‌ربایی به‌طور کلی به حمله‌ای گفته می‌شود که در آن session (یا در اصل session key) جعل می‌شود. نشست (Session) چیست. cookie اطلاعاتی هستند که به‌طور موقت ذخیره می‌شوند و تا زمان اعتبار آن، آن اطلاعات باقی می‌مانند. معمولاً از این اطلاعات در وب‌گاه‌ها استفاده می‌شود تا کاربر مجبور نباشد این اطلاعات را چندین بار وارد کند. مرسوم‌ترین استفاده آن برای اطلاعات ورود به سایت است. بدین گونه که پس از وارد کردن اطلاعات ورود به سایت، نرم‌افزار وبگاه یک جلسه ایجاد و در آن اطلاعات ورود را ذخیره می‌کند و تا زمان مشخص
در آن اطلاعات ورود را ذخیره می‌کند و تا زمان مشخص شده، این اطلاعات ذخیره می‌مانند. بنابراین کاربر با داشتن کلید جلسه (session key) در مرورگر خود، برای باز کردن صفحات دیگر وبگاه نیاز به وارد کردن دوباره رمز عبور نخواهد داشت. طبق توضیحات داده شده در مورد نحوه عملکرد جلسه‌ها طبیعی است که شخص نفوذگر با داشتن کلید جلسه می‌تواند خود را به عنوان کاربر وارد شده در وبگاه معرفی کند و بدیهی است که این امر بدون داشتن نام کاربری یا رمز عبور قابل انجام خواهد بود که در اغلب مواقع نیز نفوذگر کلید جلسه مدیر وبگاه را جعل
اغلب مواقع نیز نفوذگر کلید جلسه مدیر وبگاه را جعل می‌کند و از این طریق وارد صفحه مدیریت وبگاه می‌شود. راه‌ها و راهکارها. برای جعل کردن کلید جلسه راه‌های بسیاری وجود دارد: XSS. با وجود حفره XSS، نفوذگر می‌تواند کدهای جاوااسکریپت روی سیستم قربانی اجرا کند. از جمله کارهایی که می‌توان با جاوا اسکریپت انجام داد، سرقت Cookieها و جلسه‌ها است. جلوگیری از XSS و همچنین HttpOnly کردن جلسه‌ها و کوکی‌ها از جمله راه‌های جلوگیری از این روش هستند. استراق سمع(Session sidejacking). در این روش نفوذگر از طریق packetهای TCP/IP
در این روش نفوذگر از طریق packetهای TCP/IP اطلاعات رد و بدل شده را به روش استراق سمع (معمولاً در شبکه‌های بیسیم) دریافت و از آن کلید جلسه را استخراج می‌کند. برای جلوگیری از این راه علاوه بر تأمین امنیت شخصی، استفاده از پروتکل امن(https) می‌تواند به جلوگیری از این روش کمک کند. شایان ذکر است که اگر در https استراق سمع صورت گیرد، مرورگر با نمایش پیغام خطا شما را مطلع می‌کند. تثبیت نشست (session fixation). در این روش نفوذگر کلید جلسه شخص مورد هدف را آن چیزی قرار می‌دهد که خود می‌خواهد. از این طریق شخص قربانی
می‌دهد که خود می‌خواهد. از این طریق شخص قربانی با وارد شدن به سایت (همراه با کلید جلسه که نفوذگر به او تحمیل کرده) این امکان را به مهاجم می‌دهد تا با استفاده از همان کلید جلسه خود را به جای قربانی معرفی کند. برای جلوگیری از این روش، مهم‌ترین کار برقراری امنیت شخصی است و اعتماد نداشتن به لینک‌هایی که فرستاده می‌شود. به عنوان مثال اگر مهاجم آدرس http://site.com/?SID=TEST را برای قربانی ارسال کند و قربانی بدون توجه به آدرس آن را باز کند، با کلید جلسه معادل TEST وارد سایت می‌شود و اگر در سایت وارد شود، مهاجم
وارد سایت می‌شود و اگر در سایت وارد شود، مهاجم نیز می‌تواند با TEST(یعنی مراجعه به آدرس گفته شده در بالا) وارد سایت شود. سایر روش‌ها. از راه‌های دیگر می‌توان دسترسی داشتن از سرور و خواندن کلید جلسه‌ها یا حتی به حدس زدن کلید جلسه اشاره کرد. به‌طور کلی علاوه بر روش‌های گفته شده، محدود کردن کلید جلسه به یک IP خاص نیز راه مناسبی برای مقابله با این نفوذ است. به این صورت که می‌توان در اطلاعات ذخیره شده جلسه، اطلاعاتی از قبیل IP نیز ذخیره و زمانی که اطلاعات درون جلسه تطابق داده می‌شوند، IP نیز تطابق داده شود و در
تطابق داده می‌شوند، IP نیز تطابق داده شود و در صورتی ناهمخوانی، آن جلسه را باطل کرد. یکی از راه‌های دیگری که می‌تواند در بهبود امنیت کمک کند، تعریف زمان timeout است. به این صورت که به عنوان مثال اگر بعد از گذشت مثلاً پنج دقیقه، کاربر هیچ فعالیتی در سایت نداشته باشد، آن جلسه باطل شود. این امر باعث می‌شود که حتی در صورت به سرقت رفتن کلید جلسه، اگر پس از مدتی نفوذگر بخواهد وارد سایت شود، سیستم اجازه ورود را به او ندهد. منابع. غفاری‌نیا، امید. گروه امنیتی آفتاب. Session Hijacking، عصر ارتباط، ۲۲ آبان ۱۳۸۹،
Session Hijacking، عصر ارتباط، ۲۲ آبان ۱۳۸۹، شماره ۳۸۲. pdf
حسین راضی (۷ آذر ۱۳۰۷ تهران – ۲ بهمن ۱۳۸۹ تهران) از فعالان سیاسی و اجتماعی ایرانی دارای گرایش به سوسیال دموکرات بود. وی از بنیانگذاران و فعالان نهضت خداپرستان سوسیالیست، جبهه ملی ایران و دبیرکل حزب مردم ایران بود که سابقه ۹ بار دستگیری را در دوران حکومت پهلوی داشت. اندیشه‌های وی همچون محمد نخشب، شامل سوسیال دموکراسی بود که بر پایه دموکراسی و خداپرستی و نفی مادی‌گرایی قرار داشت نخشب با تلفیق برابری، آزادی و ایمان به خدا و دموکراسی، اندیشه‌ای را تبیین و تبلیغ کرد که ترکیبی از چهار عنصر لازم برای یک نهضت اصیل
کرد که ترکیبی از چهار عنصر لازم برای یک نهضت اصیل بود که هیچ‌یک از عناصر آن را نمی‌توان از دیگری منفک کرد. وی در دهه ۳۰ از مؤسسه عالی علوم اداری، وابسته به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران موفق به اخذ دو مدرک کارشناسی در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی -اقتصاد شد وی همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته اقتصاد از دانشگاه تهران بود و در دههٔ ۴۰ در کنار استادان و فارغ التحصیلان دانشکدهٔ علوم اداری، کانون علوم اداری را تأسیس نمودند. این کانون نقش بسزایی در ارتقای مدیریت در امور اداری کشور داشت. فعالیت‌های
ارتقای مدیریت در امور اداری کشور داشت. فعالیت‌های سیاسی. حسین راضی فعالیت سیاسی خویش را در دهه بیست آغاز نمود و به همراه محمدنخشب بنیان‌گذار نهضت خداپرستان سوسیالیست بود که برا پایه مبانی سوسیالیسم تحققی و خداپرستی استوار بود. سال ۲۸ به عضویت حزب ایران درآمدند و حسین راضی نیز به عضویت شورای مرکزی این حزب درآمد و تا سال ۱۳۳۰ توانستند در مشهد، قزوین و شیراز شعباتی دایر نمایند. در سال ۱۳۳۱ با بروز برخی اختلافات اعضای نهضت خداپرستان سوسیالیست از حزب ایران انشعاب کرده و با تأسیس حزبی به نام جمعیت آزادی مردم
کرده و با تأسیس حزبی به نام جمعیت آزادی مردم ایران اعلام موجودیت کردند ولی همچنان در جبهه ملی باقی ماند. حسین راضی نیز در آن زمان در بازرسی شهرداری تهران فعالیت می‌کرد. بعد ازکودتای ۲۸ مرداد نقش مهمی و مؤثری رادر کمیته بین الاحزاب نهضت مقاومت ملی ایفا نمود و به‌عنوان نماینده حزب مردم ایران در این کمیته بود و جلسات در منزل وی برگزار می‌گردید. او عضو هیئت مؤسس ۱۷نفره جبهه ملی دوم بود که به دعوت الله‌یار صالح تشکیل شد و در شورای مرکزی ۳۵ نفره جبهه ملی دوم نیز عضویت داشت سپس در سال‌های۱۳۴۰الی۱۳۴۴ از طرف جبهه
عضویت داشت سپس در سال‌های۱۳۴۰الی۱۳۴۴ از طرف جبهه ملی ایران جهت ساماندهی به امور جبهه ملی اروپا و به‌خصوص نشریات جبهه ملی چندین بار به کشورهای اروپایی سفر می‌کنند. راضی نماینده مهدی آذر در امور جبهه ملی اروپا بودند. در جریان کنگره جبهه ملی ایران در اروپا در ویس بادن (جمهوری آلمان فدرال) در اوت ۱۹۶۲ با نظر حسین راضی، علی شریعتی با توجه به توانمندی‌هایش به عنوان سردبیر روزنامه فارسی‌زبان «ایران آزاد» (ارگان جبهه ملی ایران در خارج از کشور- اروپا) انتخاب شد. اولین شماره این نشریه پس از سردبیری شریعتی در ۱۵
اولین شماره این نشریه پس از سردبیری شریعتی در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۲ منتشر گردید. این نشریه دیدگاه‌های روشنفکران ایرانی خارج و نیز مبارزات گروه‌های سیاسی ایرانی را منعکس می‌کرد و ارگان رسمی جبهه ملی ایران در اورپا محسوب می‌گردید. قبل از آن پرویز ورجاوند سردبیری این نشریه را بر عهده داشت. راضی در سال۱۳۴۴ پس از استعفای اعضای شورای مرکزی جبهه ملی دوم به همراه سایر میلیون در جهت ایجاد جبهه ملی سوم تلاشی را آغاز می‌کند که پس از ۳ جلسه با هجوم ساواک و دستگیری اعضا به نتیجه‌ای نمی‌رسد. دوران انقلاب. حسین راضی در دوران
نمی‌رسد. دوران انقلاب. حسین راضی در دوران انقلاب به همراه اعضای حزب مردم ایران عمده فعالیت‌های خود را همانند سال‌های ۴۵ الی ۵۵ در زمینه‌های اجتماعی و کمک رسانی به جبهه‌ها و مردم در مناطق جنوبی تهران صرف نمود. جبهه ملی پنجم. پس از تشکیل جبهه ملی پنجم به رهبری ادیب برومند، راضی دوباره به فعالیت‌های خود در جبهه ملی ادامه می‌دهند و در پلنوم اللهیار صالح ۱۳۸۲ به سمت عضویت در شورای مرکزی جبهه ملی ایران انتخاب می‌شوند. او مسوول برگزاری انتخابات درون سازمانی جبهه ملی برای برگزاری پلنوم بود. حسین راضی پس از یک
ملی برای برگزاری پلنوم بود. حسین راضی پس از یک بیماری طولانی در بهمن ۱۳۸۹ در تهران درگذشت.
«کشتن به‌نام» ترانه‌ای از گروه رپ متال ریج اگنست د ماشین و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم استودیویی آن‌ها به نام "طغیان علیه ماشین" است. این ترانه به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آن آلبوم در نوامبر ۱۹۹۲ روانهٔ بازار شد. «کشتن به‌نام» در زمان انتشارش در بریتانیا تا ردهٔ ۲۵اُم جدول پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های آن کشور صعود کرد. «کشتن به‌نام» که متن آن در رابطه با شورش علیه نژادپرستی در نهادهای امنیتی است، به‌عنوان شناسهٔ موسیقایی ریج اگنست ماشین شناخته‌شده‌است. این ترانه همچنین به‌خاطر ریف متمایز گیتار الکتریک و استفادهٔ زیاد
به‌خاطر ریف متمایز گیتار الکتریک و استفادهٔ زیاد از ناسزاگویی در شعر آن شهرت دارد. ترانه. زمانی که تیم مورلو (گیتاریست گروه) مشغول آموزش نحوهٔ ایجاد ریف‌های سنگین‌تر با تغییر کوک گیتار به یکی از شاگردانش بود ریف نواخته‌شده در آن لحظه نظرش را جلب کرد. او کلاس را متوقف کرد، آن ریف را ضبط کرد و فردای آن‌روز در جلسهٔ تمرین با بقیهٔ اعضای گروه آن را گسترش دادند و در نهایت با اضافه‌شدن شعر و تنظیم ترانه، «کشتن به‌نام» ساخته شد. «کشتن به‌نام» یکی از ۱۲ ترنه‌ای است که اعضای ریج اگنست د ماشین در آغاز شکل‌گیری گروه
که اعضای ریج اگنست د ماشین در آغاز شکل‌گیری گروه و در قالب یک کاست با تهیه‌کنندگی خودشان ضبط کردند. پس از آن‌که اپیک رکوردز با گروه قرارداد امضا کرد، آن‌ها اولین آلبوم رسمی‌شان را که هم‌نام خود گروه بود به‌صورت رسمی منتشر کردند و «کشتن به‌نام» تبدیل به محبوب‌ترین ترانهٔ آن آلبوم شد. آغاز شعر «کشتن به‌نام» ۲ سطر اعتراض‌آمیز است که ۳ بار تکرار می‌شود و به بر سر کار بودن نژادپرست‌ها در نهادهای امنیتی اشاره می‌کند. در این بخش با اشاره به بعضی افراد که در مسند کارهای مختلف هستند از آن‌ها به‌عنوان همان کسانی یاد
مختلف هستند از آن‌ها به‌عنوان همان کسانی یاد می‌شود که صلیب آتش می‌زنند، که اشاره‌ای است به مراسم صلیب‌سوزان کوکلاکس کلانها. بخش دوم شعر ترانه شامل جملهٔ تکرارشوندهٔ (۱۲ مرتبه) «و حالا چیزی رو که بهت گفتن انجام می‌دی، تو حالا تحت کنترل هستی» است و در قسمت اوج و پایانی ترانه، زک د لا روچا با فریاد جمله‌های «لعنت به تو، من نمی‌خوام کاری که تو گفتی رو انجام بدم… مادربه‌خطا» را تکرار می‌کند. این اشعار اشاره به ادعایی دارد که علیه نیروی پلیس آمریکا مطرح شده‌است مبنی بر این‌که تعدادی از آن‌ها جزو کوکلاکس کلان‌ها
بر این‌که تعدادی از آن‌ها جزو کوکلاکس کلان‌ها هستند. ویدئو. ویدئوی «کشتن به‌نام» توسط یکی از شاگردان تیم مورلو به نام پیتر گیدیون تهیه و کارگردانی شده‌است. این ویدئو شامل تصاویری است که گیدیون از ۲ اجرای مختلف ترانه در ویسکی ا گو گو و یک کلوپ گمنام دیگر در لس‌آنجلس ضبط کرده‌است. ویدئوی «کشتن به‌نام» با توجه به محتوای رُک و بی‌پرده‌اش در آمریکا زیاد از شبکه‌های موسیقی پخش نشد اما تعدد دفعات پخش آن در شبکه‌های موسیقی اروپایی باعث محبوبیت ریج اگنست د ماشین در خارج از خاستگاه‌شان شد. در سال ۱۹۹۷ نسخهٔ