payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در همین سال ایجاد پایگاه در وظایف وزارت صنایع و معادن در بخش معدن قرار گرفت. از آن زمان به بعد، پایگاه توسعه موضوعی بانک‌های اطلاعاتی خود را در بخش‌های زمین‌شناسی، جغرافیا، معدن، مخاطرات و… در دستور کار خود قرار داد. در مقابل با زیاد شدن حجم اطلاعات تنها راه برای ارائه مناسب اطلاعات ایجاد یک وب سایت کاملاً پویا بود که در نتیجه طراحی سایت پایگاه طوری صورت پذیرفت تا ورود، ویرایش و حتی مدیریت اطلاعات در سایت بدون قید زمان و مکان در بستر اینترنت امکان‌پذیر باشد. زیرمجموعه‌ها. هم‌اکنون پایگاه مشتمل بر بانک‌های
زیرمجموعه‌ها. هم‌اکنون پایگاه مشتمل بر بانک‌های اطلاعاتی زیر است:
والتر استیسی کیچ جونیور (زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۴۱) بازیگر و گوینده اهل آمریکا است. او از سال ۱۹۵۸ وارد حرفه بازیگری شد. او در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای چون "تاریخ مجهول آمریکا"، "فرار از زندان"، "شان دنیا را نجات می‌دهد"، "سلول"، "گوتی"، "هیندنبورگ"، "یورش بزرگ"، "کوه خدای آدم‌خوار"، "داک"، "ال پادرینو"، "گری لیدی غرق شد"، "صبح زود بیا" و "روز دوست‌دختر" بازی کرده‌است.
صنعتی‌سازی فرایند تغییر اجتماعی و اقتصادی است که یک گروه انسانی را از یک جامعهٔ پیشاصنعتی به صنعتی تبدیل می‌کند. صنعتی‌سازی بخشی از فرایند گسترده‌تر مدرن‌سازی است که در آن تغییرات اجتماعی و توسعهٔ اقتصادی با نوآوری فناورانه و به‌ویژه با توسعهٔ تبدیل انرژی و متالورژی در مقیاس بزرگ ارتباطی تنگاتنگ دارد. صنعتی‌سازی سازمان وسیع یک اقتصاد به‌منظور تولید است. همچنین صنعتی‌سازی معرف شکلی از تغییر فلسفی است که مردم رویکرد متفاوتی نسبت به درک طبیعت، و فرایند جامعه‌شناسانهٔ عُقَلائی‌کردن فراگیر پیدا می‌کنند. شرح. بر
عُقَلائی‌کردن فراگیر پیدا می‌کنند. شرح. بر پایهٔ تقسیم‌بندی ژان فوراستیه، یک اقتصاد از «بخش اول» تولید مواد خام (کشاورزی، دامداری، استخراج منابع معدنی)، «بخش دوم» ساخت و پردازش (فرآوری)، و «بخش سوم» صنایع خدماتی تشکیل شده‌است. فرایند صنعتی‌سازی به‌طور تاریخی بر گسترش بخش ثانویه در یک اقتصاد اشباع‌شده از فعالیت‌های اولیه استوار است. نخستین تغییر به یک اقتصاد صنعتی از حالت ملکی، انقلاب صنعتی نامیده می‌شود که در اواخر سده ۱۸ میلادی و اوایل سده ۱۹ میلادی در معدود کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی صورت گرفت. این
کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی صورت گرفت. این نخستین صنعتی‌سازی در تاریخ جهان بود. دومین انقلاب صنعتی تغییر کم‌تر چشم‌گیر بعدی در اواخر سده ۱۹ میلادی بود که با دسترسی گسترده به انرژی برق، موتورهای درون‌سوز، و خطوط مونتاژ در کشورهای صنعتی امروزی صورت گرفت. کمبود بخش‌های صنعتی در یک کشور معمولاً به عنوان یک ضعف عمده در بهبود اقتصاد و انرژی کشور دیده می‌شود که بسیاری از دولت‌ها را به سمت ترغیب یا تأکید بر صنعتی‌سازی برده‌است.
احمد پارسا (۲۰ تیر ۱۲۸۶ تفرش–۲ خرداد ۱۳۷۶ کالیفرنیا) پدر دانش گیاه‌شناسی نوین ایران، نخستین استاد گیاه‌شناسی دانشگاه تهران و نخستین ایرانی بود که به‌صورت علمی بر فلور ایران (رستنی‌های ایران) پژوهش کرد. وی بنیان‌گذار موزه علوم طبیعی ایران است و بزرگ‌ترین اثر او تألیف کتاب فرانسوی "فلور مستقل ایران" با نام "فلور دولیران" به زبان فرانسه می‌باشد. زندگی‌نامه. او در تراران تفرش دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان هدایت تهران و دوره اول دبیرستان را در مدرسه آلیانس به پایان رساند. پس از اتمام دوره
در مدرسه آلیانس به پایان رساند. پس از اتمام دوره دوم متوسطه در دارالمعلمین متوسطه به تحصیل علوم طبیعی در دارالمعلمین عالی تهران و پس از آن دانشگاه رن و پوآتیه فرانسه پرداخت. پس از دریافت دریافت دکترای گیاه‌شناسی از فرانسه به ایران بازگشت. پارسا در ۱۳۱۴ خورشیدی ابتدا در سمت دانشیار علوم طبیعی و پس از آن در مقام استاد گیاه‌شناسی دانشکده علوم دانشسرای عالی استخدام شد و در نخستین مرحله پژوهشی خود به جمع‌آوری نمونه‌های گیاهی تفرش پرداخت و پس از آن به همراه بعضی از شاگردانش نمونه‌های دیگر نقاط ایران را گردآوری
از شاگردانش نمونه‌های دیگر نقاط ایران را گردآوری کرد. مهم‌ترین کار پارسا تأسیس «موزه علوم طبیعی ایران» و برجسته‌ترین اثرش تألیف کتاب فلور مستقل ایران با نام «فلور دو لیران» به زبان فرانسه‌است که در فاصله سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۹ خورشیدی به همت وزارت فرهنگ آن زمان منتشر شد. او در بررسی‌های خود در خارج و داخل کشور توانست ترادف گیاه‌شناختی بسیاری از گونه‌های گیاهی را نشان دهد و از تکرار آن جلوگیری کند. تا پیش از او نمونه‌های گیاهی ایران را گیاه‌شناسان و پژوهشگران اروپایی در مدت حدود دو قرن و نیم از نواحی مختلف
اروپایی در مدت حدود دو قرن و نیم از نواحی مختلف گرد آورده و بدون توجه به کارهای دیگران، مستقلاً بررسی و نام‌گذاری کرده بودند و به همین دلیل نام‌های علمی مترادف بسیاری در نوشته‌های گیاه‌شناختی اروپاییان وجود داشت که گمراه‌کننده بود و پارسا به این موضوع سامان بخشید. قدرت‌الله پارسا از خویشاوندان و نزدیکان احمد پارسا می‌گوید: «خوب به یاد دارم در سال ۱۳۲۷ که من دورهٔ دبیرستان را می‌گذراندم، تابستان‌ها ایشان به تفرش می‌آمد و در باغ مسکونی تابستانی سرگرم نمونه‌برداری و تحقیق از گیاهان کوه‌های تفرش می‌شد و روزانه
و تحقیق از گیاهان کوه‌های تفرش می‌شد و روزانه بیش از ۱۰ ساعت به نوشتن کتاب‌های گیاه‌شناسی می‌پرداخت و مرتباً نوشته‌های آماده شده را جهت چاپ کتاب‌های فلور ایران که به زبان فرانسه می‌نوشت، به تهران و وزارت فرهنگ آن زمان می‌فرستاد». پارسا بیش از شصت سال از عمر خود را به تحقیق و تفحص دربارهٔ طبیعت ایران پرداخت و در سال ۱۳۷۶ در سن نود سالگی در کالیفرنیا درگذشت. از احمد پارسا پنج فرزند به نامهای ویدا، کوروس، فلورا، سیروس و داریوش پارسا به جای مانده که همگی پزشک هستند. مرکز مطالعات خلیج فارس در سال ۱۳۹۸ با نامه
هستند. مرکز مطالعات خلیج فارس در سال ۱۳۹۸ با نامه نگاری به شورای شهر تهران و پیگیری اداری خواستار نامگذاری بلواری در شهر تهران به نام ایشان شده‌است. موزه علوم طبیعی ایران. پارسا در سال ۱۳۲۴ خورشیدی موزه علوم طبیعی را با بودجه وزارت فرهنگ وقت، که تأمین‌کننده بودجه دانشگاه تهران نیز محسوب می‌شد، در قسمتی از ساختمان بزرگ دبستان حکیم نظامی سابق (مقابل موزه ایران باستان) تأسیس کرد و گیاهان گردآوری شده را به منظور تأسیس «هربیه ملی» به آن موزه منتقل کرد و به این ترتیب «هرباریوم موزه علوم طبیعی ایران» را بنیان
ترتیب «هرباریوم موزه علوم طبیعی ایران» را بنیان نهاد. در سال ۱۳۳۳ خورشیدی وزارت فرهنگ به سبب تفکیک بودجه‌اش از دانشگاه، بودجه این موزه را قطع کرد و درخواست تخلیه ساختمان را داد. هرباریوم و اشیای موزه به ناچار به ساختمان دانشکده علوم دانشگاه تهران منتقل شد. با مأموریت پارسا در سال ۱۳۳۵ به آمریکا، سرپرستی موزه به علی زرگری واگذار شد. در همان سال با تأسیس «مؤسسه مطالعات مناطق خشک» در دانشگاه تهران، گیاهان این موزه به این مؤسسه منتقل شد که در نهایت تاسف از آن سنگها و فسیل‌ها دیگر اطلاعی در دست نیست و به این
سنگها و فسیل‌ها دیگر اطلاعی در دست نیست و به این ترتیب «هرباریوم موزه علوم طبیعی» از میان رفت. زرگری مسئولیت هرباریوم مؤسسه مطالعات مناطق خشک را تا سال ۱۳۴۰ به عهده داشت. با انحلال این مؤسسه، گیاهان هرباریوم آن به دانشسرای عالی منتقل شد و پس از آن گل‌گلاب این نمونه‌ها را در سال ۱۳۴۱ به دانشکده داروسازی منتقل کرد. پارسا در نامه‌ای که در دهم اردیبهشت ۱۳۷۳ به احمد قهرمان نوشته بود، تاسف خود را از تعطیلی موزه تاریخ طبیعی چنین آورده‌است: «... من از سرنوشت موزه تاریخ طبیعی خودم بسیار ناراحتم. آن کلکسیون معظم
تاریخ طبیعی خودم بسیار ناراحتم. آن کلکسیون معظم زمین‌شناسی (فسیل و سنگ) و جانورشناسی و گیاه‌شناسی چه شد؟ من از هر گونه گیاهان ایرانی یکی یا چند تا داشتم که در «کپو» به دقت نام‌گذاری کرده بودم. گویا سرنوشت همه کلکسیون‌ها را به دست و عهده چند نفر بی‌اطلاع و مغرض داده بودند.» فلور مستقل ایران. احمد پارسا در فاصله سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۹ شمسی نخستین فلور مستقل ایران را با نام فلور «دولیران» را در ۵ جلد و بیش از ۷۰۰۰ صفحه به زبان فرانسه تألیف کرد که این کتاب از سوی وزارت فرهنگ آن زمان منتشر شد. کار تألیف این کتاب
وزارت فرهنگ آن زمان منتشر شد. کار تألیف این کتاب با امکانات آن زمان، کاری بسیار سخت بود و در حالی انجام شد که بسیاری از فلورهای کشور ما را خارجی‌ها می‌نوشتند. حتی پیش از آن نیز اتریشی‌ها و آلمانی‌ها فلور ایران را جمع‌آوری می‌کردند. به این صورت که گونه‌های گیاهی ایران از طریق تاجران اروپایی به این کشورها منتقل می‌شد و از موزه‌های این کشورها سر درمی‌آورد. وی زمانی به تنهایی به این کار پرداخت که نه در دانشگاه تهران که تنها دانشگاه تازه تأسیس آن زمان بود و نه در هیچ جای ایران، هرباریوم، کتابخانه تخصصی، امکانات
هیچ جای ایران، هرباریوم، کتابخانه تخصصی، امکانات پژوهشی و متخصصین کارآزموده برای این کار وجود نداشت. پارسا به ناچار برای انجام تحقیقات خود از منابع گیاه‌شناختی خارجی به ویژه «فلورا ارینتالیس بواسیه» و نوشته‌های دانشمندان و جهانگردان اروپایی بهره گرفت و نه تنها به مطالعه و تحقیق منابع خارجی پرداخت، بلکه به شروع گردآوری نمونه‌های جدید فلور ایران کرد و برای انجام این کار، تمامی گیاهان ایران را جمع‌آوری و کد گذاری کرد. او نخستین مرحله پژوهشی خود را پس از اخذ دکترای گیاه‌شناسی و بازگشت به ایران به جمع‌آوری
دکترای گیاه‌شناسی و بازگشت به ایران به جمع‌آوری نمونه‌های گیاهی زادگاهش تفرش اختصاص داد و پس از آن نمونه‌های دیگر نقاط ایران را نیز جمع‌آوری کرد. او به مطالعه و تحقیق منابع خارجی اکتفا نکرد بلکه به تنهایی و پس از مدتی با کمک دانشجویان و همکاران ایرانی خود، به گردآوری نمونه‌های جدیدی از فلور ایران پرداخت. از آنجا که گیاه‌شناسان و پژوهشگران اروپایی، نمونه‌های گیاهان ایران را در مدت حدود دو قرن و نیم از نواحی مختلف گرد آورده و بی‌توجه به کارهای دیگران، نامگذاری کرده بودند، نام‌های علمی مترادف بسیاری در
کرده بودند، نام‌های علمی مترادف بسیاری در نوشته‌های گیاه‌شناختی اروپاییان بود. او در بررسی‌های خود ترادف گیاه‌شناختی بسیاری از گونه‌های گیاهی را نشان داد و توانست از تکرار آن، جلوگیری کند. وی پس از این به بررسی فلور کشورهای دیگر پرداخت و سپس نمونه‌های منحصر به فردی از فلور ایران را ضمن تحقیقات خود، بررسی کرد که بعدها در چند جلد متمم فلور مذکور شدند. پارسا در اواخر عمر خود در فلور گیاهی ایران تجدید نظر کرد و سپس نسخه جدیدی از آن را با کمک یکی از شاگردانش به نام زین‌العابدین ملکی تهیه و ترجمه کرد که چاپ آن
نام زین‌العابدین ملکی تهیه و ترجمه کرد که چاپ آن در ۱۱ جلد پیش‌بینی شده‌است. آثار. فهرست تألیفات و تحقیقات پارسا به نقل از کتاب فهرستگان کشاورزی ایران: وی همچنین مقالات بسیاری در مورد فلور ایران در مجلات بین‌المللی به خصوص در نشریه علمی گیاه‌شناسی "کیو" (چاپ لندن) منتشر کرده‌است.
گمشده در ترجمه یا ازدست‌رفته در ترجمه () یک فیلم کمدی درام عاشقانه محصول ۲۰۰۳ به نویسندگی و کارگردانی سوفیا کوپولا است. بیل مری در این فیلم نقش باب هریس را بازی می‌کند: یک بازیگر آمریکایی که دوران اوجش گذشته و دچار بحران میانسالی شده است. او برای تبلیغ برند ویسکی سانتوری به توکیو سفر می‌کند. در آنجا با شارلوت (با بازی اسکارلت جوهانسون) آشنا می‌شود: دختر آمریکایی جوانی که تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده و در زندگی‌اش دچار سردرگمی و دل‌زدگی است. بازیگرانی مانند جووانی ریبیسی، آنا فاریس و فومیهیرو هایاشی هم
جووانی ریبیسی، آنا فاریس و فومیهیرو هایاشی هم در فیلم حضور دارند. داستان فیلم به‌صورت عمیق به احساساتِ بیگانگی، جدایی، و گم‌گشتگی در دل یک فرهنگ ناآشنا مثل ژاپن می‌پردازد. این اثر از سنت‌های روایی مرسوم سرپیچی می‌کند و در بازنمایی عشق، غیرمتعارف است. کوپولا نگارش این فیلم را هنگام اقامت در توکیو آغاز کرد و به این شهر علاقه‌مند شد. او در هتل پارک هِیات توکیو که خودش در آن اقامت داشت وقتی فیلم اولش "خودکشی باکره‌ها" را تبلیغ می‌کرد، ایدهٔ داستانی با حال و هوای «مالیخولیای عاشقانه» بین دو شخصیت را در ذهن
هوای «مالیخولیای عاشقانه» بین دو شخصیت را در ذهن پروراند. او از همان زمان مری را برای نقش اصلی در نظر گرفته بود و تقریباً یک سال به او پیغام و نامه می‌فرستاد تا راضی‌اش کند. با اینکه مری در نهایت موافقت کرد، اما هیچ قراردادی امضا نکرد و کوپولا با وجود این بلاتکلیفی، یک‌چهارم بودجهٔ ۴ میلیون دلاری فیلم را خرج کرد. وقتی مری بالاخره سر صحنه حاضر شد، کوپولا احساس آرامش و آسودگی عقیمی را تجربه کرد. تصویربرداری اصلی از ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۲ آغاز شد و ۲۷ روز طول کشید. کوپولا برنامه فیلم‌برداری را انعطاف‌پذیر نگه داشت و
برنامه فیلم‌برداری را انعطاف‌پذیر نگه داشت و با تیمی کوچک و تجهیزات حداقلی کار کرد. فیلم نامه خیلی کوتاه بود و فضای زیادی برای بداهه‌گویی به بازیگران می‌داد. فیلم‌بردار اصلی، لانس آکورد، تا حد ممکن از نورهای طبیعی استفاده کرد و از مکان‌های واقعی مثل مغازه‌ها، خیابان‌ها و فضاهای عمومی توکیو بهره بردند. بعد از ۱۰ هفته تدوین، کوپولا حق پخش فیلم در آمریکا و کانادا را به شرکت فوکس فیچرز فروخت و این شرکت با ایجاد تبلیغات به شکل دهان‌به‌دهان، فیلم را برای اکران آماده کرد. نمایش اولیهٔ "گمشده در ترجمه" در جشنواره
کرد. نمایش اولیهٔ "گمشده در ترجمه" در جشنواره فیلم تلیوراید در ۲۹ اوت ۲۰۰۳ بود و سپس در ۱۲ سپتامبر در سینماهای آمریکا اکران شد. این فیلم با فروش جهانی ۱۱۸ میلیون دلاری و تحسین منتقدان به موفقیتی بزرگ دست یافت. بازی مری و جوهانسون و همچنین نویسندگی و کارگردانی کوپولا ستایش شد، هرچند بعضی منتقدان به نحوه نمایش ژاپن و مردم آن در فیلم انتقاداتی جزئی داشتند. این فیلم در هفتاد و ششمین دوره جوایز اسکار برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی برای کوپولا شد، و در سه رشتهٔ دیگر (بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، و
سه رشتهٔ دیگر (بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، و بهترین بازیگر مرد) نیز نامزد بود. همچنین سه جایزهٔ گلدن گلوب و سه جایزه از آکادمی فیلم بریتانیا (بفتا) دریافت کرد. داستان. باب هریس یک ستاره سینمایی آمریکایی است که دوران شهرتش رو به افول رفته است. او برای بازی در یک سری تبلیغات سودآور برای ویسکی «هیبیکی» ساخت شرکت سانتوری به توکیو سفر می‌کند. او در هتل لوکس پارک هایت توکیو اقامت دارد، اما از زندگی‌اش ناراضی و افسرده است: از یک طرف، ازدواج ۲۵ ساله‌اش در بحران فرورفته و از طرف دیگر، با بحران میانسالی دست‌وپنجه
و از طرف دیگر، با بحران میانسالی دست‌وپنجه نرم می‌کند. شارلوت، زن جوان آمریکایی و فارغ‌التحصیل فلسفه از دانشگاه ییل، هم در همین هتل اقامت دارد. او همراه شوهرش جان که عکاس معروف افراد مشهور است، به توکیو آمد، اما حس بی‌هدفی و بی‌معنایی وجودش را گرفته است. نسبت به ازدواجش دلسرد شده و دربارهٔ آینده‌اش پر از اضطراب و تردید است. باب و شارلوت با بی‌خوابی ناشی از پرواززدگی و شوک فرهنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، و زمان را با پرسه‌زدن در هتل می‌گذرانند؛ شارلوت حتی به‌طور اتفاقی "ایکبانا" را امتحان می‌کند. شارلوت از
اتفاقی "ایکبانا" را امتحان می‌کند. شارلوت از آشنایی با بازیگری سطحی و خودمحور به نام کِلی احساس انزجار می‌کند؛ زنی که برای تبلیغ فیلمش در همان هتل اقامت دارد و وقتی شارلوت و جان را می‌بیند با شور و هیجان در مورد پروژه‌های مشترکش با جان حرف می‌زند. در همین حین، باب و شارلوت بارها و بارها به‌طور تصادفی با هم روبه‌رو می‌شوند و کم‌کم در بار هتل یک ارتباط واقعی بین آن‌ها شکل می‌گیرد. وقتی جان برای کاری به خارج از توکیو می‌رود، شارلوت باب را دعوت می‌کند که با چند دوست محلی بیرون بروند. در آن شب، توکیو را با هم
دوست محلی بیرون بروند. در آن شب، توکیو را با هم تجربه می‌کنند: به کلاب می‌روند و آواز می‌خوانند (در یک اتاق کارائوکه). بعد از آن شب، رابطه آن‌ها عمیق‌تر می‌شود و زمان بیشتری را کنار هم می‌گذرانند. در یکی از شب‌ها که هردو بی‌خواب هستند، با "ساکی" تلویزیون تماشا می‌کنند و دربارهٔ تردیدهای عاطفی شارلوت و وضعیت ازدواج‌هایشان حرف‌های صمیمانه‌ای بین آن‌ها ردوبدل می‌شود. روز بعد، باب با همسرش تماس می‌گیرد ولی گفتگو خشک و بی‌احساس است. باب همان شب را با خوانندهٔ بار هتل سپری می‌کند. صبح روز بعد شارلوت صدای آواز
بار هتل سپری می‌کند. صبح روز بعد شارلوت صدای آواز خواننده را از اتاق باب می‌شنود و این باعث ایجاد دلخوری و فاصله بین آن‌ها در ناهار "شابوشابو" می‌شود. آن‌ها آن شب دوباره همدیگر را می‌بینند و باب به شارلوت می‌گوید که فردا از توکیو می‌رود. آن‌ها شب آخر به بار هتل برمی‌گردند و صادقانه می‌گویند که دلتنگ هم خواهند شد. صبح بعد، موقع رفتن باب از هتل، خداحافظی آن دو صادقانه اما ناکامل و ناتمام احساس می‌شود. باب در مسیر فرودگاه، در خیابون شلوغ شارلوت را می‌بیند، ماشین را نگه می‌دارد، به سمتش می‌رود، بغلش می‌کند و
را نگه می‌دارد، به سمتش می‌رود، بغلش می‌کند و چیزی در گوشش زمزمه می‌کند. بعد همدیگر را می‌بوسند و خداحافظی می‌کنند، و باب برای اولین بار لبخند می‌زند.
پائولو جوردانو نویسنده ایتالیایی و برنده جایزه استرگا در سال ۲۰۰۸ است. پائولو جوردانو در ۱۹۸۲ در تورین ایتالیا به دنیا آمد. وی یک فیزیک‌دان حرفه‌ای است و در حال نوشتن رساله دکترایش در رشته فیزیک ذرات است. وی با نوشتن اولین کتاب خود تنهایی اعداد اول توفانی در ادبیات ایتالیا برپا کرد. «تنهایی اعداد اول» تا به حال به سی زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه از آن فروخته شده‌است. از نویسنده هنوز کتابی به فارسی ترجمه نشده‌است.
تنهایی اعداد اول رمانی از پائولو جوردانو نویسنده ایتالیایی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شده‌است. این کتاب برنده جایزه استرگا و همچنین نامزد دریافت جایزه فمینا و جایزه رمان برتر اروپا شده‌است. همچنین بر اساس این کتاب فیلمی به کارگادانی ساوریو وستانتزو در سال ۲۰۱۰ ساخته شده‌است. در مورد داستان. پائولو جوردانودر این کتاب زندگی دوران کودکی، جوانی و بزرگسالی پسری به نام «ماتیا» و دختری به نام «آلیس» را که هر یک به گونه‌ای و خیلی زود در برابر آسیب‌ها و سختی‌های زندگی قرار می‌گیرند، روایت می‌کند و راوی داستان دو
قرار می‌گیرند، روایت می‌کند و راوی داستان دو قلوهایی است که حس خواهر و برادری میانشان کم‌رنگ شده‌است. «آلیس» جراحت‌های وحشتناک ناشی از ورزش اسکی را که به طور ناخواسته آن را انجام می‌دهد تحمل می‌کند، به اندازه‌ای که حتی نزدیک است کشته شود. او به اجبار پدرش ورزش اسکی را دنبال می‌کند و در یک صبح برفی که برای تمرین به میان برف‌ها رفته و هیچ تمایلی به بازی ندارد، در حالت خستگی و درماندگی تصمیم می‌گیرد از روی تپه‌های برفی پایین بیاید. این ماجراجویی موجب می‌شود او برای همیشه فلج شود. «ماتیا» هم آسیب‌های احساسی -
برای همیشه فلج شود. «ماتیا» هم آسیب‌های احساسی - عاطفی داشتن خواهر دوقلوی عقب مانده‌اش را پس از این‌که او را در یک پارک رها می‌کند و خودش به جشن تولد می‌رود، به دوش می‌کشد. «ماتیا» همیشه از داشتن یک خواهر عقب‌افتاده خجالت می‌کشد. این ضربه‌ها بعدها نشانه‌هایشان را به صورت فیزیکی در زندگی هر دوی آن‌ها نشان می‌دهد. این دو در مدرسه هم مانند اعداد اول ریاضی با محیط اطراف بیگانه‌اند. با این وجود در مدرسه ارتباط ویژه‌ای با هم اما نه از نوع رمانتیک برقرار می‌کنند. اما پس از مدتی به ناچار از هم دور می‌شوند. این
اما پس از مدتی به ناچار از هم دور می‌شوند. این دوری تا وقتی‌که آلیس با خانمی که به نظر می‌رسد می‌تواند خواهر «ماتیا» باشد برخورد می‌کند، ادامه دارد. اما پس از این اتفاق دوباره همدیگر را پیدا می‌کنند. آن‌ها همدیگر را دوست دارند اما هیچ یک از پس بیان احساساتش برنمی‌آیند و داستان در حالی تمام می‌شود که هر یک راهی جدا از هم در پیش می‌گیرند. «تنهایی اعداد اول» تا به حال به سی زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه از آن فروخته شده‌است.
بیشه دالان نام تالابی است در شهرستان بروجرد در غرب ایران. نام محلی آن بیشه دالون است و مساحت عمومی آن حدود ۹۱۳ هکتار برآورد شده‌است. تالاب بیشه دالان در کنار روستای کپر جودکی و روستای چگنی کش در جاده بروجرد-آبسرده-چغلوندی قرار گرفته است و در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر بروجرد و در دشت سیلاخور می باشد. بیشه دالان از گذشته زیستگاه پرندگان مهاجری بوده‌است که برخی ماههای سال را در این منطقه می‌گذرانند. علاوه بر آن جانوران بومی دیگری از گروه پرندگان، دوزیستان، خزندگان و پستانداران در این منطقه زیست می‌کنند. مار،
و پستانداران در این منطقه زیست می‌کنند. مار، مرغابی، خرگوش، لاک‌پشت، حواصیل، گرگ، شغال و سگ آبی از حیواناتی هستند که در این ناحیه یافت می‌شوند. این تالاب بخاطر دارا بودن زنجیره غذایی عالی مکانی امن برای تغذیه صدها لک لک شده که در روستای کپر جودکی بر روی پشت بام ها و تیرهای برق در کنار مردم روستا صدها سال است که همزیستی مسالمت آمیز دارند به همین موجب اهالی استان لرستان نام روستا را روستای لک لک ها می نامند . به دلیل استفاده بی رویه از زمین‌ها و منابع آبی اطراف این آبگیر و نیز واریز فاضلاب روستاهای مجاور به
این آبگیر و نیز واریز فاضلاب روستاهای مجاور به درون آن، تالاب بیشه دالان در سالهای اخیر مورد تهدید جدی قرار گرفته و مساحت آن به ۴۵ هکتار کاهش یافته‌است . پانویس. به دلیل استفاده نادرست از این منابع ۸۴ هکتار برای بقای جانوران باقی‌مانده.
آلفرد راسل والاس (زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۸۲۳ – درگذشتهٔ ۷ نوامبرِ ۱۹۱۳)، زیست‌شناس، کاوشگر، جغرافی‌دان و مردم‌شناس بریتانیایی بود که بیش از هر چیز به علت کشف فرایند انتخاب طبیعی مستقل از چارلز داروین، مشهور است. داروین پیش از والاس این فرایند را کشف کرده بود اما جز نزد چند تن از دوستان مورد اعتماد آن را اعلام نکرده بود. نامه والاس به داروین موجب گردید آن دو مشترکاً دست به انتشار نظریه خود بزنند. والاس کارهای میدانی بسیار گسترده‌ای، نخست در بستر رودخانه آمازون و سپس در مجمع‌الجزایر مالایی انجام داد، جایی که او «خط
در مجمع‌الجزایر مالایی انجام داد، جایی که او «خط والاس» را که اندونزی را به دو پاره جدا از هم بخش می‌نماید، که در یکی جانوران نزدیک به گونه‌های استرالیایی فراوان هستند و در دیگری گونه‌های با خاستگاه آسیایی وسیعاً حضور دارند، شناسایی نمود. او به عنوان دانشمند پیشرو در قرن نوزدهم در زمینه پراکندگی جغرافیایی گونه‌های جانوری و گاه به نام «پدر دانش زیست جغرافی» خوانده می‌شود. والاس یکی از اندیشمندان تکاملی پیشرو در قرن نوزدهم بود که علاوه بر نقش هم پدید آورندگی در «انتخاب طبیعی»، یاریهای دیگری نیز به رشد نظریه
در «انتخاب طبیعی»، یاریهای دیگری نیز به رشد نظریه فرگشت رسانید. این موارد عبارتند از: «مفهوم رنگ‌آمیزی هشدار دهنده در جانوران» و «اثر والاس» (پیش فرضیه‌ای است دربارهٔ اینکه چگونه گزینش طبیعی می‌تواند با کمک به رشد موانع علیه «دو رگه‌زایی» به «گونه‌زایی» یاری رساند). زندگی. اوایل زندگی. آلفرد والاس در روستای ولزی لانبادوک در نزدیکی اسک، مونموثشایر به دنیا آمد. او فرزند هشتم از نه فرزند توماس ور والاس و مری آن گرینل بود. مری آن انگلیسی بود و توماس احتمالاً اجدادی اسکاتلندی داشته است. بازگشت به انگلستان،
اجدادی اسکاتلندی داشته است. بازگشت به انگلستان، ازدواج و فرزندان. والاس در سال ۱۸۶۲ به انگلستان بازگشت، به جایی که خواهرش فنی سیمس و شوهر خواهرش، توماس بودند، نقل مکان کرد. در حالی که خستگی سفر را به در می‌کرد، کلکسیون خود را آماده و تنظیم نمود و کنفرانس‌هایی فراوانی دربارهٔ ماجراجویی‌هایش و اکتشافات علمی خود مانند انجمن جامعه‌شناسی لندن ارائه نمود. بعداً در همان سال او داروین را در خانه سابق داروین ملاقات کرد و توانست رابطه ای دوستانه با چارلز لییل و هربرت اسپنسر برقرار کند. پس از یک سال معاشرت، والاس در
اسپنسر برقرار کند. پس از یک سال معاشرت، والاس در سال ۱۸۶۴ با زن جوانی نامزد شد که در زندگی‌نامه خود، از او تنها با نام خانم ل نام برد. خانم ل که دختر لوییس لسلی بود، با والاس شطرنج بازی می‌کرد. نامزد والاس به دلیل بی میلی او، نامزدی را بهم زد. والاس در سال ۱۸۶۶ با آنی میتن ازدواج کرد. ریچارد اسپروس گیاه‌شناس که با والاس در برزیل دوست شده بود، رابطه دوستانه خوبی نیز با پدر آنی میتن داشت و والاس و میتن را به یکدیگر معرفی کرده و وسیله آشنایی آنها شد. والاس در سال ۱۸۷۲ دل را ساخت. دل خانه ای از بتن بود و آن
سال ۱۸۷۲ دل را ساخت. دل خانه ای از بتن بود و آن بنا را در زمین‌هایی که وی در گریس در اسکس اجاره کرده بود، بنا نمود. والاس تا سال ۱۸۷۶ در آنجا زندگی می‌کرد. والاس‌ها صاحب سه فرزند بودند: هربرت (۱۸۶۷–۱۸۶۷)، ویولت (۱۸۶۹–۱۹۴۵) و ویلیام (۱۸۷۱–۱۹۵۱). فعالیتِ اجتماعی. جان استوارت میل تحت تأثیر اظهارات منتقد جامعه انگلیسی قرار گرفت که والاس را در مجمع الجزایر مالایی گنجانیده بود. در سال ۱۸۸۱، والاس به عنوان اولین رئیس‌جمهور انجمن جدید ملی شدن سرزمین انتخاب شد. والاس مخالف به‌نژادی یا یوژنیک بود. ایده ای که توسط
مخالف به‌نژادی یا یوژنیک بود. ایده ای که توسط دیگر متفکران برجسته سیر تکاملی قرن نوزدهم به دلیل اینکه جامعه معاصر بیش از حد فاسد و ناعادلانه بود تا اجازه تعیین معقول و منطقی از افراد مناسب یا ناسازگار را فراهم می‌آورد، مورد حمایت قرار گرفت. والاس در مباحث دیگر اجتماعی و سیاسی از جمله حمایت از حق رأی زنان، و بارها و بارها در مورد خطرات و بی فایدگی و بلا استفاده بودن نظامی گری نوشت. والاس در سال ۱۸۹۸ کتابی با عنوان قرن شگفت‌انگیز که در مورد موفقیت‌ها و نارسایی‌های آن در مورد تحولات قرن نوزدهم منتشر نمود.
آن در مورد تحولات قرن نوزدهم منتشر نمود. کارهای علمی بیشتر. والاس به تفسیر اجتماعی خود در کنار کارهای علمی ادامه داد. در سال ۱۸۸۰، او کتاب جزیره زندگی را به عنوان دنباله ای در توزیع جغرافیایی حیوانات منتشر کرد. در نوامبر ۱۸۸۶، والاس سفری ده‌ماهه را به ایالات متحده را برای ارائه یک سری از سخنرانی‌های محبوب آغاز کرد. مرگ. در هفتم نوامبر ۱۹۱۳ در خانه اش که آن را ارکارد پیر می‌نامید و در حومه شهر واقع بود درگذشت. والاس آن خانه را یک دهه قبل ساخته بود. او در سن ۹۰ سالگی در گذشت و مرگ وی بازتاب گسترده‌ای در
سن ۹۰ سالگی در گذشت و مرگ وی بازتاب گسترده‌ای در روزنامه‌ها و اخبار داشت. بعضی از دوستان والاس پیشنهاد کردند که وی را در وست مینیستر ابی به خاک سپرده اما همسر وی با توجه به آرزوی خود والاس خواستار دفن او در گورستان کوچک بروداستون در دورست شد. چندی از پیشگامان انگلیسی عرصه علم هیئتی را تشکیل داده و خواستار بنای مدالین یادبود والاس در وست مینیستر ابی در نزدیکی جایی که داروین دفن شده بود، شدند. از مدالین یادبود در تاریخ ۱ نوامبر سال ۱۹۱۵ پرده برداری شد.
دانشگاه اسکندریه یکی از دانشگاه‌های معتبر مصر است که در شهر ساحلی اسکندریه واقع شده‌است. نام قدیمی این دانشگاه، دانشگاه فاروق بوده‌است.
مسابقهٔ جهانی سونا به مسابقات سالیانه‌ای گفته می‌شود که از سال ۱۹۹۹ در شهر «هاینولا»ی فنلاند برگزار می‌شود. و طی آن، ۶ زن یا مرد در سونا قرار می‌گیرند و در هر ۳۰ ثانیه، نیم لیتر آب بر روی اجاق‌های جوشان سونا ریخته می‌شود. آخرین نفری که سونا را ترک کند برندهٔ مسابقه است. در اولین دور این مسابقات ۶۰ رقابت‌کننده از ۵ کشور شرکت کرده‌بودند و در سال ۲۰۱۰، ۱۳۵ شرکت‌کننده از ۱۵ کشور در این مسابقه شرکت کردند.
نص که گاهی با پسوند "شرعی" به کار می‌رود اصطلاحی در فقه است و به حکمی برگرفته از ظاهر قرآن، یا احادیث پیامبر و امامان گفته می‌شود. در اصول فقه، نصّ لفظی است که فقط بر یک‌معنا دلالت دارد (فقط یک‌معنا از آن به‌ذهن می‌رسد) و احتمال معنای دیگری در آن وجود ندارد. امامیه «بیعت» و «دعوت» را به عنوان راه تعیین امام قبول ندارد و معتقد است امامت امام را تنها می‌توان از راه «نصّ» خداوند و پیامبر یا امامی که امامت او از طریق نصّ الهی و نبوی اثبات شده است، شناخت.
کتوکونازول یک داروی آنتی آندروژن، ضد قارچ و آنتی گلوکوکورتیکوئید است که برای درمان تعدادی از عفونت‌های قارچی استفاده می‌شود. استفاده از آن روی پوست برای عفونت‌های قارچی پوست مانند کینه، کاندیدیازیس جلدی، پیتریازیس ورسیکالر، شوره سر و درماتیت سبورئیک استفاده می‌شود. موارد مصرف. کتوکونازول در درمان کچلی تنه و کشاله ران (Tinea Corporis and Cruris) ناشی از تریکوفیتونها و اپیدرموفیتون فلوکوزوم، تینا ورسیکالر (Tinea Versicolor) ناشی از پیتیروسپوروم فورفور، کاندیدیاز جلدی (Cutaneous Candidiasis)، درماتیت سبورئیک