payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او را سرور جهان آرمانی می‌دانند. در پایان جهان، زمانی را که به رپیثوین نسبت می‌دهند، همان زمان رستاخیز به وقوع می‌پیوندد و به همین دلیل او تنها سرور جهان اولیه نیست بلکه سرور زمانی که جهان دوباره بازسازی می‌شود نیز هست. رپیثوین زمانی که دیو سرما به جهان حمله می‌کند او به زیر زمین می‌رود تا آب‌های زیر زمینی را گرم نگه دارد و مانع مرگ گیاهان و درختان شود، او در بهار از زیر زمین بیرون می‌آید، این ورودش نشانه ای از پیروزی خیر است که بر شر چیره شده‌است. در آیین زرتشتی. زرتشتیان به یمن بازگشت ایزد رپتون در آغاز
زرتشتی. زرتشتیان به یمن بازگشت ایزد رپتون در آغاز بهار، جشن رپتون را برگزار می‌کنند. مراسم اصلی این جشن در "اردیبهشت روز از فروردین ماه" (روز اردیبهشت از ماه فروردین = سومین روز ماه فروردین) برگزار می‌شود. زیرا مهم‌ترین همکار ایزد رپتون، اشه وهیشته (اردیبهشت امشاسپند) است زیرا این امشاسپند پاسدار و نگهبان آتش یا عناصری است که بازگو کنندهٔ طبیعت آتش هستند. در کتاب فرهنگ بهدینان زمان این جشن، نه در فروردین، بلکه در ماه اردیبهشت گفته شده‌است: «از روز "اورمزد و اردیبهشت ماه" تا "اردیبهشت و اردیبهشت ماه" را روز
اردیبهشت ماه" تا "اردیبهشت و اردیبهشت ماه" را روز رپتون گویند. ظهر روز اردیبهشت و اردیبهشت ماه که وقت نماز رپتون است، موبدان و بهدینان در نیایشگاه آدریان جمع شوند وبا خواندن اوستای درون و یشت و آفرینگان رپتون، جشن را برگزار می‌کنند.» اما به نظر می‌رسد روز سوم فروردین درست باشد. ویژگی مهم این جشن این بوده‌است که مانند گاهنبارها، همه مردم شرکت در این جشن را کاری واجب به شمار می‌آوردند. در آفرینگان‌خوانی جشن رپتون که معمولاً در یک تالار عمومی در درب‌مهر برگزار می‌شد، همه موبدان و مردم حضور داشتند. در این
می‌شد، همه موبدان و مردم حضور داشتند. در این مراسم دو موبد به عنوان زوت و راسپی، آیین آفرینگان را به جای آورده و بقیه دور تا دور سالن قرار می‌گیرند. در این مراسم سه آفرینگان به خشنومن ایزدان اردیبهشت، دهمان و سروش خوانده می‌شود و در پایان با خواندن آفرین رپتون، آیین همازور انجام می‌گیرد. در ایران، رپتون را با مراسم ویژهٔ دیگری نیز می‌شناسند که همه بهدینان در روزهای آغازین سال نو آن را برگزار می‌کردند. زرتشتیان در این روزها از ساعت دوازده تا سه پس از نیم‌روز یعنی در گاه رپتون، در پرهیز کامل تنها به خواندن
یعنی در گاه رپتون، در پرهیز کامل تنها به خواندن اوستا و نیایش می‌پرداختند. آنان در این سه ساعت حواس خود را به‌طور کامل بر روی اوستا متمرکز می‌کردند و به احترام کلام سپندینه اوستا، هیچ حرکت اضافه‌ای انجام نمی‌دادند و هیچ سخنی نمی‌گفتند. ارزش نهادن به لحظه لحظه زمان و ستایش اهورامزدا به خاطر آفرینش حرکت و پویایی در بستر زمان همیشه مورد توجه بهدینان بوده‌است و جشن رپتون به عنوان جشنی که برای ایزد زمان آرمانی برگزار می‌شود، جایگاه ویژه‌ای در آیین‌های زرتشتی پیدا کرده‌است.
سیاوش فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سامان مقدم و تهیه‌کنندگی مرتضی شایسته محصول سال ۱۳۷۷ است. این فیلم در مهر ۱۳۷۸ بر روی پرده سینما رفت و ۱۸۳ میلیون تومان در سینماهای تهران فروش کرد. خلاصه داستان. «سیاوش امین» نوازندهٔ معروف که پدر خود را در جنگ از دست داده‌است، پس از ازدواج مجدد مادرش دچار اختلالات عاطفی شده، و با دختری بنام هدیه آشنا می‌شود. غلامرضا امین پدر سیاوش که همگان تصور کردند در جنگ کشته شده، با آزادی اسرای ایرانی به کشور بازمی‌گردد ولی خود را به خانواده معرفی نمی‌کند. مادر سیاوش در جریان آزادی
خانواده معرفی نمی‌کند. مادر سیاوش در جریان آزادی اسرای ایرانی، از زنده بودن غلامرضا مطلع شده و سیاوش را آگاه می‌سازد ولی سیاوش که با شرایط روحی سابق خود خو گرفته بود پس از شنیدن خبر زنده بودن پدرش دچار مشکلات روحی می‌شود. پدر سیاوش با پی بردن به مشکل عاطفی فرزندش و خطری که او را تهدید می‌کند، پس از ملاقات با سیاوش خود را دوست غلامرضا معرفی کرده و خبر کشته شدن غلامرضا امین را به سیاوش می‌دهد. جشنواره‌ها. فیلم سیاوش در سومین و چهارمین دوره جشن خانه سینما شرکت کرده‌است:
میخ‌کاری درختان عملی حفاظتی است برای جلوگیری از قطع درختان است. در این روش میله‌ها یا میخ‌های آهنی یا مواد دیگر (معمولاً سرامیک) را به تنه درخت می‌کوبند تا وارد آن شود و برای قطع کنندگان درختان هزینه و خطر ایجاد کند. این مواد را در جایی که معمولاً قطع‌کنندگان درخت‌ها از آنجا شروع به برش درخت می‌کنند وارد درخت می‌کنند. این روش، تاکتیکی خلاف عرف است که گاهی ممکن است به زخمی یا حتی کشته‌شدن قطع‌کننده درخت یا مسئول برش چوب در کارخانه شود. همچنین وجود میخ‌ها در چوب از ارزش آنها می‌کاهد و همین امر در درازمدت باعث
از ارزش آنها می‌کاهد و همین امر در درازمدت باعث حفظ درخت می‌شود. دیو فورمن (Dave Foreman) که از بنیان‌گذاران جنبش اول زمین!(Earth First!) است در دههٔ ۸۰ میلادی، در کتابش: دفاع از زیست‌بوم (Ecodefense) از این روش دفاع کرد و سپس این کار، روشی برجسته برای حلقه‌های زیست‌محیطی آن زمان برای حمایت از درختان شد. او در کتابش چگونگی انجام این کار و کم کردن ریسک برای فعال محیط‌زیست و چوب‌بُر را بیان کرده‌است. تاریخچه. اولین بار موضوع قطع درختان و جلوگیری از این کار، در مجله رسمی «اول زمین» درج گردید.
طاط فرزانه‌ای اسطوره‌ای در مصر قدیم است. او لااقل از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد در مصر مقدس شمرده می‌شود و گفته‌اند که حکمتش او را به یک خدا بدل ساخته. او با اختراع خط هیروگلیف مقدس مقبولیت یافت و سیمای او را که به عنوان کاتب با سر یک اگراس و با منقاری خمیده به تصویر درآمد، در بسیاری معابد و مقبره‌ها می‌توان دید. او فرستندهٔ پیام‌های الهی مقدس و ثبت کنندهٔ اعمال آدمیان است. در ایوان بزرگ در روز داوری نهایی، بعد از آن که جملگی از مرگ اوزیریس زنده شدند، طاط معلوم می‌دارد آیا شخص متوفی معرفت و تطهیر روحانی را
می‌دارد آیا شخص متوفی معرفت و تطهیر روحانی را آموخته یا نه و بعد مکان او را در آسمان مشخص می‌کند. یونانیان که از طریق نهضت ترجمه با آثار او آشنا شده بودند، طاط را با هرمس، یکی از خدایان خود، یکی کردند. آنان برای تمایز هرمس مصری با هرمس یونانی به وی عنوان «هرمس مثلث العظمه» (تریمگیستوس) به معنای سه بار معظم دادند. کتاب‌های منسوب به وی (هجده عدد) به هرمتیکا معروف است.
سالونینوس با نام کامل پوبلیوس لیسینیوس کورنلیوس سالونینوس والریانوس (زادهٔ ۲۴۲ - درگذشتهٔ ۲۶۰) امپراتور روم به‌طور مشترک با پدرش برای چند هفته در ۲۶۰ بود. زندگی‌نامه. سالونینوس پسر امپراتور وقت روم گالینوس از همسرش کورنلیا سالونینا بود. خود گالینوس پس از مرگ امپراتور آئمیلیانوس در ۲۵۳ از سوی سنا به‌طور مشترک با پدرش والرین به امپراتوری روم رسیده بود و به‌دنبال این انتخاب، پاسداری از مرزهای شرقی بر عهدهٔ والرین گذاشته شده و گالینوس نیز برای مقابله با گوتها به منطقهٔ راین آمده بود. سالونینوس در ۲۵۸ به عنوان
منطقهٔ راین آمده بود. سالونینوس در ۲۵۸ به عنوان سزار و جانشین گالینوس انتخاب شد و پس از آن پدرش او را به منظور حفظ وفاداری سربازانش در کلن باقی گذارد و خود در ۲۵۹ به سمت شرق حرکت کرد. در ۲۶۰ ژرمن‌ها دست به تهاجم همه‌جانبه‌ای در منطقه زدند و فرماندهٔ سپاه رومیان که فردی گل‌تبار به‌نام پوستوموس بود، علی‌رغم آنکه نتوانست جلوی حملات آنها را بگیرد موفق به شکست برخی از نیروهای آنها و گرفتن غنایمی از آنان شد. ارتش راین سپس در همان سال پوستوموس را امپراتور نامید و در مقابل، سالونینوس نیز که همراه با معلمش سیلوانوس
مقابل، سالونینوس نیز که همراه با معلمش سیلوانوس در کلن بود آگوستوس (امپراتور) خوانده شد. اما پوستوموس اقامتگاه سالونینوس را در زمستان ۲۶۰ به محاصرهٔ خود درآورد و سرانجام او را همراه با سیلوانوس در همان سال به قتل رساند.
صانع ژاله (۱۳۶۳ در پاوه – ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در تهران) دانشجوی رشتهٔ هنرهای نمایشی دانشگاه هنر تهران و از کردهای سنی‌مذهب بود که در اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ به‌ضرب گلولۀ عوامل فتنه کشته شد. کشته‌شدن. روایت حکومتی. رسانه‌های حکومتی صانع ژاله را یک بسیجی معرفی کردند که در خلال تظاهرات روز ۲۵ بهمن به دست نیروهای سازمان مجاهدین خلق کشته شده‌است. خبرگزاری فارس تصویری منتشر کرد که ادعا می‌کرد تصویر کارت عضویت ژاله در نیروی مقاومت بسیج است. برخی وب‌سایت‌های وابسته به معترضان عضویت او در بسیج، که میلیون‌ها عضو
به معترضان عضویت او در بسیج، که میلیون‌ها عضو در ایران دارد، را رد نکرده ولی اشاره کرده‌اند که او از حامیان جنبش سبز بوده و در حمایت از آن‌ها در تظاهرات روز ۲۵ بهمن شرکت کرده‌است. پسرخاله صانع ژاله نیز در این مصاحبه گفت فتنه‌گران می‌خواهند جوانانی مانند صانع که پاک و حافظ قرآن بود، را به کام مرگ بفرستند.همچنین پدر او در مصاحبه با خبرگزاری فارس گفت پسرش حافظ قرآن بود و همه عمرش را برای خدا کار می‌کرد اما عده‌ای از خدا بی‌خبر نگذاشتند میوه زندگی‌ام به ثمر برسد.سایت راه سبز در این خصوص ادعا کرد دو تن از
برسد.سایت راه سبز در این خصوص ادعا کرد دو تن از مسئولین بسیج غرب کشور، مبلغ ۷۵ میلیون تومان پول نقد برای پدر صانع ژاله برده‌اند که این پدر از قبول آن خودداری کرده‌است. حسین شریعتمداری در گفتگویی با تلویزیون دولتی ایران ژاله را یکی از منابع اطلاع‌گیری روزنامه کیهان از گروه‌های مخالف اعلام کرد که در هنگام ملاقات با منتظری خبرهای خوبی را به آن‌ها داده بود که همان موقع در کیهان چاپ شده بود. شریعتمداری در این گفتگو اعلام کرد که ترور او تصادفی نبوده و صانع قبل از شهادت توسط تیم‌های ترور شناسایی شده‌است. روایت
از شهادت توسط تیم‌های ترور شناسایی شده‌است. روایت مردمی. دوستان صانع ژاله از جمله هاتف سلطانی از بازداشت‌شدگان بازداشتگاه کهریزک این وابستگی را رد کرده و او را از هواداران جنبش سبز می‌دانند. «راه سبز» نیز مدعی شده که خانوادۀ ژاله تحت فشار حکومت قرار دارند تا او را از طرفداران حکومت معرفی کنند. وب‌سایت کلمه وی را نیز از اعضای ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی معرفی کرد و وب‌سایت سحام‌نیوز تصویری را منتشر کرد که در آن صانع ژاله در کنار حسینعلی منتظری دیده می‌شود. صانع مقالاتی در مجلۀ آزما از مجلات هوادار جنبش سبز
مقالاتی در مجلۀ آزما از مجلات هوادار جنبش سبز می‌نوشته‌است. او همچنین در فیلم کوتاهی به نام آجری در دیوار که محتوایش اعتراض به وضعیت جامعه‌ است بازی کرده بود که توسط دولت توقیف شده‌است. بهمن محمودی دبیر شورای صنفی خوابگاه دانشگاه هنر چند ساعت پیش از آزادی ۳۳ نفر از بازداشت‌شدگان در روز خاکسپاری صانع ژاله در مصاحبه‌ای با خبرگزاری فارس که در ۲۸ بهمن ۱۳۸۹ منتشر شد گفت: «دانشگاه هنر تهران به‌هیچ عنوان انجمن اسلامی دانشجویان نداشته و صانع ژاله به هیچ عنوان در این دانشگاه عضو هیچ گروه و دسته‌ای نبود.» خاکسپاری.
دانشگاه عضو هیچ گروه و دسته‌ای نبود.» خاکسپاری. مراسم خاکسپاری صانع ۲۷ بهمن با حضور انبوهی از جمعیت از دانشگاه هنر تا دانشگاه تهران برگزار شد. که این مراسم به صحنهٔ درگیری طرفداران و مخالفان حکومت تبدیل شد. کلمه گزارش داد که از اوایل صبح دانشگاه هنر به اشغال نظامیان طرفدار حکومت درآمده بود و تعدادی از دانشجویان مورد حمله قرار گرفته و شماری نیز دستگیر شدند، از قول سجاد رضایی دبیر انجمن اسلامی دانشگاه نیز نوشته که دانشجویان اجازهٔ شرکت در تشییع جنازه را نداشته‌اند. در روز برگزاری مراسم خاکسپاری، قانع ژاله،
در روز برگزاری مراسم خاکسپاری، قانع ژاله، برادر صانع ژاله در مصاحبه با شبکه صدای آمریکا طرح کرد که صانع ژاله بسیجی نبوده و خانواده‌اش توسط مأموران حکومت تحت فشار هستند. در ادامه این مصاحبه برادر صانع ژاله ادعا کرد او از هواداران آیت الله منتظری و جنبش سبز همچون بهمن قبادی بود و کارت بسیج منتسب به وی توسط پسرخاله‌اش که از کارمندان وزارت اطلاعات می‌باشد، جعل شده‌است. او هم چنین در این مصاحبه گفت: متأسفانه جسد صانع ژاله را به ما تحویل نمی‌دهند، خانواده ما در مراسم ختم او شرکت نخواهند کرد و این مراسم توسط
در مراسم ختم او شرکت نخواهند کرد و این مراسم توسط دشمنان صانع ژاله برگزار می‌شود. اما علی‌رغم ادعای وی قسمتی از مراسم ختم صانع ژاله که برادر دیگر و پدر وی نیز در آن حضور داشتند از صدا و سیما پخش شد. پس از این مصاحبه سایت رادیو فردا نوشت که قانع ژاله برادر صانع ژاله با صدای آمریکا در رابطه با افشاگری دربارهٔ صانع ژاله، او توسط مأموران وزارت اطلاعات در پاوه بازداشت شده‌است. آثار. وی در سال ۱۳۸۴ داستان کوتاهی را با نام «اتوبوس» در ماهنامه آزما به چاپ رسانده‌است. پیوند به بیرون. ترانه‌ای از شاهین نجفی و نوید
پیوند به بیرون. ترانه‌ای از شاهین نجفی و نوید زردی تقدیم به حسین شریعتمداری (سایت یوتوب)
کالادیوم یا فیل گوش عضو خانوادهٔ گل‌شیپوریان است. این گل از نظر تنوع رنگ‌ها کم‌نظیر است. برگ‌های کالادیوم شبیه گوش فیل است و از اوایل بهار تا اواخر پاییز باقی می‌ماند. نوع وحشی این گیاه ۴۰ تا ۹۰ سانتی‌متر قد دارد و برگ‌هایش ۱۵ تا ۴۵ سانتی‌متر رشد می‌کند. ازدیاد و تکثیر گل کالادیوم. در فصل بهار می‌توان با جدا کردن ساقه‌های زیر زمینی از گیاهان مادری گل کالادیوم را تکثیر کرد. باید توجه کرد هر کدام از ساقه‌های زیر زمینی باید حد اقل دو جوانه یا چشمک داشته باشند. استفاده و نگهداری. بسیاری از گونه‌های این گیاه به
استفاده و نگهداری. بسیاری از گونه‌های این گیاه به خاطر برگ‌های بزرگ و سر پیکانی‌شان که به رنگ‌های سفید، صورتی و قرمز مشخص شده‌اند به‌عنوان گیاه زینتی استفاده می‌شوند. فیل گوش‌ها تا حدودی شبیه حسن یوسف به صورت نامرتب رشد می‌کنند و از اواخر قرن ۱۸ در اروپا کشت می‌شوند. گونه‌های کوتوله این گیاه اکنون در حال پرورش هستند. در طول فصل رویش، آنها به آبیاری متوسط (مرطوب، نه خیس) نیاز دارند. اکثر واریته‌ها سایه جزئی را به سایه کامل ترجیح می‌دهند، اگرچه گونه‌های مقاوم در برابر آفتاب اکنون در حال پرورش هستند. اگر در
در برابر آفتاب اکنون در حال پرورش هستند. اگر در مناطقی که سرد هستند نگهداری می‌شوند، زمانی که دما به ۱۸ درجه سانتی گراد رسید، گیاه را به مکان گرم تر منتقل کنید. افتادگی کالادیوم. این گیاه به یک مکان سایه متوسط با نور غیر مستقیم خورشید، رطوبت بالا و برنامه آبیاری منظم نیاز دارد. کالادیوم یک گیاه گرمسیری بومی مناطق گرمسیری آمریکا است. به دمای پایین یا خشکی زیاد خاک را تحمل نمی‌کند. در صورتی که گیاه مدت زیادی آبیاری نشود یا در مکان سردی نگهداری شود، برگ‌های آن افتاده شده و می‌ریزند.
بانو یک فیلم سینمایی به کارگردانی و نویسندگی داریوش مهرجویی تولید سال ۱۳۷۰ است. بانو دهمین ساخته داریوش مهرجویی، به تهیه‌کنندگی مجید مدرسی و محمدمهدی دادگو، محصول کادرفیلم است. خلاصه داستان. مریم همسر محمود متوجه می‌شود که او برای پیوستن به زنی مطلقه قصد ترک و جدایی از وی را دارد. بانو پس از تنها شدن، جهت تسکین درد خود و برای یافتن همدم، کرمعلی باغبان همسایه و همسر بیمارش را به خانه مجلل خود دعوت می‌کند. فیلم، شرح احوال بانو است که با حضور مهمانان جدید در خانه خود، در ابتدا احساس خشنودی می‌کند، ولی به تدریج
خود، در ابتدا احساس خشنودی می‌کند، ولی به تدریج متوجه دزدی‌های قربان سالار که از خویشاوندان کرمعلی است و به واسطه او مهمان بانو شده‌است می‌شود. از هم پاشیدگی روحی بانو و نا بسامانی‌هایی که پس از ورود مهمانان رخ می‌دهد بانو را به سمت تصمیم جدیدش که تغییری در زندگی او به وجود خواهد آورد سوق می‌دهد. بانو که تجربیات جدید روحی را پشت سر گذاشته‌است در انتها همسرش را که برای جبران و عذر خواهی به سوی او بازگشته، ترک می‌کند. بازیگران. اسامی بازیگران فیلم "بانو" به ترتیب نمایش در عنوان‌بندی پایانی فیلم : نمایش فیلم.
نمایش در عنوان‌بندی پایانی فیلم : نمایش فیلم. فیلمبرداری فیلم بانو در زمستان سال ۶۹ انجام شد و پس از انجام مراحل فنی برای نمایش در دهمین جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۰ کاملاً آماده بود. اما به دستور مستقیم فخرالدین انوار، معاون سینمایی وقت و طبق نظر شورای پروانه نمایش، بانو به دلیل «توهین به انسان و مردم» توقیف شد. بانو پس از تحولات خرداد ۱۳۷۶ رفع توقیف شد و بدون هیچ تغییری از ۲۲ مهر ۱۳۷۷ در تهران اکران شد . عوامل فیلم. در این فیلم از گروهی از هنرمندان مطرح برای همکاری در فیلم تشکر شده است. از جمله: امید
برای همکاری در فیلم تشکر شده است. از جمله: امید روحانی (مشاور پزشكی)، فریدون آو، علی حاتمی، مریم سالور، فرامرز فرازمند، غزاله علیزاده و هایده حائری دربارهٔ فیلم. داریوش مهرجویی در گفت و گویی با ماهنامه فیلم، در آذر ۷۷ گفت:بانو در واقع ادامه یا تحول و رشد همان تم هامون است. بانو در واقع، هامون زن است و فیلم، سرگذشت رنج او.بانو داستان زنی از طبقه مرفه و آشنا به کتاب و تاریخ و شعر است که سرخورده و دلشکسته از خیانت همسرش، آگاهانه خانه اعیانی‌اش را مامن افرادی فقیر و محروم و مستضعف می‌کند. بنا به گفتهٔ داریوش
فقیر و محروم و مستضعف می‌کند. بنا به گفتهٔ داریوش مهرجویی، وی ایدهٔ ساخت بانو را از اتفاقی واقعی که برای همسر آن زمانش فریار جواهریان افتاده بود، گرفته بود:باغ بزرگی کنار خانه ما بود که دیوار کناری‌اش ریخته بود. باغبان آنجا و زنش گاه گاهی برای کمک به خانه ما می‌آمدند. یک روز زن باغبان مریض شد. فریار رفت پیششان، بهشان رسید و زن را به بیمارستان برد. بعد نشست برای من تعریف کرد که این زن چقدر نمک نشناس بوده و مدام غر می‌زده و هر کاری فریار برایش می‌کرده، باز هم متوقع بوده، تا جایی که در ماشین را هم فریار باید
متوقع بوده، تا جایی که در ماشین را هم فریار باید برایش باز و بسته می‌کرده. این موضوع برای من تلنگری بود. حس کردم اگر بشود درونش را بشکافم، موضوع جالبی می‌شود.محمدمهدی دادگو، چهره مورد اعتماد مدیران سینمایی آن زمان، تولید بانو را در همکاری با مجید مدرسی که نسبت خانوادگی با او داشت، پیش برد. دادگو و مدرسی پیشتر دندان مار مسعود کیمیایی و پرده آخر واروژ کریم‌مسیحی را تهیه کرده بودند. حضور دادگو که مدتی از مدیران بنیاد فارابی و از همکاران مدیران سینمایی آن زمان و همزمان مورد اعتماد طیف فیلمسازان متفاوت پیش از
و همزمان مورد اعتماد طیف فیلمسازان متفاوت پیش از انقلاب بود، کار تولید فیلم را بدون مشکل جلو برد. داریوش مهرجویی مانند اجاره‌نشین‌ها از گروه بازیگران حرفه‌ای پرتعداد استفاده کرد و نقش اصلی را به بیتا فرهی سپرد که ناصر چشم‌آذر نخستین بار او را برای بازی در هامون معرفی کرده بود. فرهی شمایل شکنندهٔ زنی اصیل و شکست خورده اما مهربان و پذیرنده را که در تاویل‌های بعدی "مام وطن" نام گرفت به خوبی ایفا کرد. فیلمبرداری زمستان سال ۶۹ انجام شد و با به طول انجامیدن مراحل فنی برای نمایش در دهمین جشنواره فیلم فجر در بهمن
فنی برای نمایش در دهمین جشنواره فیلم فجر در بهمن ۷۰ کاملاً آماده بود. اما از همان نخستین بازبینی‌های جشنواره مشکلات آغاز شد. فیلم به همه آن تاویل‌ها و نمادپردازی‌هایی که دربارهٔ اجاره‌نشین‌ها مطرح شد، راه می‌داد و ای‌بسا بیشتر. محرومان و مستضعفانی که عملاً خانه‌ای را در سایه مهربانی و پذیرندگی مالکش، صاحب می‌شوند و قدم به قدم در مسیر نابودی‌اش پیش می‌روند. همه اتفاقات هم در یک خانه بزرگ و باشکوه در زمستانی سرد رخ می‌داد. آن هم از سوی فیلمسازی که منتقدان سرسختی چون مرتضی آوینی داشت. آوینی پس از پایان جنگ و
چون مرتضی آوینی داشت. آوینی پس از پایان جنگ و درسایه ساخت روایت فتح به مهم‌ترین و پرنفوذترین نظریه‌پرداز مورد اعتماد حاکمیت در زمینه هنرهای تصویری تبدیل شده بود. کسی که منتقد شدید طیف فیلمسازان معروف به روشنفکر بود و نشریه‌اش (ماهنامهٔ سوره) هم پایگاه اصلی حمله به این طیف فعالان فرهنگی و هنری. او این حملات را از جشنواره هشتم فجر (بهمن ۶۸) آغاز کرد و به فاصله یک سال بعد روزنامه کیهان هم با مدیریت مهدی نصیری به او پیوستند. بهمن ۱۳۷۰ اوج حملات این گروه بود و مدیران سینمایی و فرهنگی تنها می‌توانستند مدافع
و مدیران سینمایی و فرهنگی تنها می‌توانستند مدافع نمایش مسافران، نرگس و ناصرالدین شاه آکتور سینما باشند و آمادهٔ دفاع از «بانو» یی که می‌توانست «اجاره‌نشین‌ها» ی تازه‌ای باشد، نبودند. این چنین شد که با دستور مستقیم فخرالدین انوار، معاون سینمایی وقت و طبق نظر شورای پروانه نمایش، بانو به دلیل «توهین به انسان و مردم» توقیف شد. تلاش‌های سازندگان از جمله نامه‌ای که داریوش مهرجویی به شورای پروانه نمایش نوشت، تأثیری نداشت. وی در گفتگویی با ماهنامه فیلم در آذر ۱۳۷۷ می‌گوید:نامه‌ای نوشتم با این مضمون که چگونه فیلم
می‌گوید:نامه‌ای نوشتم با این مضمون که چگونه فیلم را ندیده‌اند یا بد دیده‌اند و اینکه برخلاف نظر آنها، سراسر ستایش از انسان است و … به هر حال شورا برای نجات دادن فیلم، آن را فعلاً غیرقابل نمایش اعلام کرد؛ یعنی برای نجات فیلم، آن را به کل توقیف کرد. چه جور برداشتی از فیلم شده بودند، نمی‌دانم. فقط می‌گفتند چون سال قبل، نمایش فیلم نوبت عاشقی باعث شده بود گروه مخالفان به خصوص مهدی نصیری و همفکرانش سخت به جان وزارت ارشاد بیفتند، امسال ارشاد قدری احتیاط می‌کند، زیرا بانو هم ممکن است چنین واکنش‌هایی را
می‌کند، زیرا بانو هم ممکن است چنین واکنش‌هایی را برانگیزد.توقیف بانو البته از فشارها بر وزارت ارشاد کم نکرد و محمد خاتمی به فاصله کمی بعد از جشنواره دهم فجر در خرداد سال ۷۱ از وزارت ارشاد استعفا کرد. مدیران سینمایی هم از ترس از دست دادن مقام‌هایشان بر سخت‌گیری‌هایشان افزودند و مشکلاتی برای نمایش دیگر فیلم حساسیت برانگیز نویسندگان سوره و کیهان یعنی مسافران ایجاد کردند. در واکنش به همین مشکلات بود که بهرام بیضایی آن نامه معروفش را نوشت و در آن صریحاً به این نشریات اشاره کرد:اگر قرار است کیهان نشینان و سوره
نشریات اشاره کرد:اگر قرار است کیهان نشینان و سوره نویسان و موتور سواران برای سرنوشت نمایش فیلم ما تصمیم بگیرند، پس چرا ما فیلم‌هایمان را به شما ارائه می‌کنیم؟ بانو توقیف شد اما از انتقادها کم نشد. مرتضی آوینی در گفتگویی با ماهنامه فیلم در اردیبهشت ۷۱ گفت:مسئله ما اصلاً مهرجویی نیست. مسئله سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌هاست که به فیلمی مثل هامون جایزه می‌دهند و بعد آن فیلم تأثیر خودش را روی جریان سینمایی کشور می‌گذارد. من با این مخالفم.نهایتاً تیم مدیریتی انوار، بهشتی و حیدریان در سال ۱۳۷۲ از وزارت ارشاد
انوار، بهشتی و حیدریان در سال ۱۳۷۲ از وزارت ارشاد رفتند. توقیف بانو اما تأثیر شدیدی بر مسیر و فعالیت سازندگانش گذاشت. مهم‌ترینش بی‌تا فرهی بود. وی در گفتگو با ماهنامهٔ فیلم در سال ۱۳۷۴ توقیف بانو را ضربه سختی به آیندهٔ کاری خود دانست. داریوش مهرجویی نیز در این مورد گفت: «شاید اگر بانو نشان داده می‌شد، اصلاً سراغ پروژه دیگری می‌رفتم و مسیر حرفه‌ای‌ام تغییر می‌کرد؛ یعنی این آقای انوار با یک نه گفتن، تمام سیستم زندگی و حرفه و ذهن من و همه آنهایی که در این فیلم کار کرده بودند را به هم ریخت و زندگی همه را به
کار کرده بودند را به هم ریخت و زندگی همه را به مسیر دیگری انداخت. خب، که چه، جناب دیکتاتور توتالیتر؟ فقط زورت به مارسید؟ فقط همین مانده بود که بانورا بکنی توی قوطی و یک سال بعد هم مقام اداری خودت را تحویل بدهی و از آنجا بروی دنبال یک کار دیگر؟» بانو پس از تحولات خرداد ۷۶، رفع توقیف شد و از ۲۲ مهر ۱۳۷۷در تهران اکران شد در حالی که سال‌ها از مرگ مرتضی آوینی می‌گذشت و مهدی نصیری نیز جایش را به حسین شریعتمداری داده بود. بانو در نگاهی امروزی همچنان فیلمی استعاری و بسیار تاویل برانگیز در نقد طبقه محروم و مستضعف
و بسیار تاویل برانگیز در نقد طبقه محروم و مستضعف با عملکرد حیرت‌انگیز تمام عوامل از جمله کل بازیگرانش است. ظرافت حیرت‌انگیز مهرجویی در ساخت شخصیت‌های مختلف و پرداخت دقیق و درست آنها کم‌نظیر و درخشان است. حتی تابلوی عارف قزوینی بر راه پله خانه که جابجا در فیلم دیده می‌شود، خود می‌تواند زمینه تاویل و بحث دیگری دربارهٔ این ساخته فوق‌العاده داریوش مهرجویی باشد.
ناحیه پوسترما، ناحیه ای در قسمت تحتانی مغز است که رابطه ی نزدیکی با استفراغ دارد. جالب است که سد خون-مغز در این ناحیه تراواتر از سایر نواحی است و همین امر موجب دسترسی آسان سموم به مرکز استفراغ و دفع سریعتر سموم جذب نشده در نتیجه ی استفراغ می گردد. ظاهراً دوپامین نوروترانسمیتری است که نقش مهمی در این مطلب دارد.این ناحیه در بیماری پارکینسون نیز نقش دارد.
مصطفی فرزانه ( – ) نویسنده، فیلم‌ساز و متفکر ایرانی مقیم پاریس بود. او نام خود را در آثارش م. فرزانه می‌نوشت و در میان دوستانش به «فری» معروف بود. در ایران او را بیشتر به با نوشتن کتاب "آشنایی با صادق هدایت" می‌شناسند. موفقیت‌های او در عرصهٔ سینما نمود بیشتری پیدا کرد. وی اولین سینماگر ایرانی است که با نام فری فرزانه در سه جشنواره مهم کن، ونیز و لوکارنو، اولین حضور یک سینماگر ایرانی را با فیلم‌هایش رقم زده‌است. فرزانه تا روزهای آخر عمر صادق هدایت با او حشر و نشر داشت و دو کتاب "آشنایی با صادق هدایت" و "صادق
نشر داشت و دو کتاب "آشنایی با صادق هدایت" و "صادق هدایت در تار عنکبوت" را دربارهٔ او به نگارش درآورده است. فرزانه کتاب "عنکبوت گویا" را نیز در شرح احوال خود نوشت. زندگی. مصطفی فرزانه در سال ۱۳۰۸ در تجریش زاده شد. پدرش نوه میرزا رحیم فرزانه از مترجمان دوره قاجار و مادرش نوه آقارضا اقبال‌السلطنه نخستین عکاس حرفه‌ای ایرانی بود. مصطفی فرزانه از نوجوانی با مطبوعات همکاری می‌کرد. به معرفی سید صادق گوهرین با صادق هدایت آشنا شد و تا پایان عمر هدایت دوست و مرید او بود. وی رمان "چاردرد" را، که در زمان خود رمان نوینی
وی رمان "چاردرد" را، که در زمان خود رمان نوینی محسوب می‌شد، در سال ۱۳۳۰ در تهران نوشت ولی اجازهٔ چاپ پیدا نکرد. یک فصل از این رمان را صادق هدایت تصحیح کرده‌است. فرزانه سال اول حقوق را در تهران، و روان‌شناسی و مردم‌شناسی را در سوربن گذراند و تحصیل حقوق را تا دکتری حقوق بین‌الملل در پاریس و تولوز ادامه داد. سپس با بورس دولت فرانسه، فارغ‌التحصیل انستیتوی عالی سینمایی پاریس شد و از آن پس به ساخت فیلم‌های مستند، بیشتر دربارهٔ هنر ایران پرداخت و در سال ۱۳۳۷ با فیلم کوتاه «مینیاتورهای ایرانی» به عنوان محصول
با فیلم کوتاه «مینیاتورهای ایرانی» به عنوان محصول فرانسه در جشنواره فیلم ونیز حضور پیدا کرد. پس از "مینیاتورهای ایرانی" در ونیز، فیلم "کورش کبیر" را در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه جشنواره فیلم کن در سال ۱۳۴۰ نمایش داد و بعد با فیلم "زن و حیوان" در سال ۱۳۴۱ در لوکارنو حضور داشت و جایزه بهترین فیلم کوتاه هنری را هم گرفت. مصطفی فرزانه از اوایل دهه ۱۳۴۰ در فرانسه زندگی می‌کرد. فرزانه مدتی به ایران آمد. نخستین آموزشگاه فنی سینمایی را تأسیس کرد و از نخستین پایه‌گذاران تلویزیون ملی ایران شد. اما محیط کاری به‌قدری
تلویزیون ملی ایران شد. اما محیط کاری به‌قدری برایش ناگوار آمد که پیش از تاسیس تلویزیون ملی استعفا داد و از شغل سینمایی دست کشید و به عنوان رئیس بانک صادرات به پاریس بازگشت. وی علاوه بر ساخت فیلم و نوشتن داستان، ترجمه‌هایی از نیکلای گوگول، زیگموند فروید، اشتفان، رنه گروست، و آنتون چخوف را نیز در کارنامه خود دارد.
پالتو یا اورکت یک نوع کت بلند است که به عنوان بیرونی‌ترین لباس پوشیده می‌شود.پالتوها معمولاً تا پایین زانو ادامه دارند. پالتو از پارچه ضخیم یا پشم تهیه می‌شود چرا که در زمستان برای گرم نگه داشتن بدن پوشیده می‌شود.
آزمایشگاه علمی مریخ نام پروژه جدید ناسا برای مریخ است. در این پروژه خودرویی به نام «کیوریاسیتی» (Curiosity، که به فارسی کنجکاوی می‌شود) در اواخر ۲۰۱۱ توسط راکت اتلس ۵ پرتاب شد و در ۶ اوت ۲۰۱۲ به مریخ رسید. کیوریاسیتی قرار بود در سال ۲۰۰۹ پرتاب شود ولی به علت نداشتن آمادگی دو سال تأخیر پیدا کرد. این خودرو کاملترین وسیله‌ای است که به مریخ فرستاده شده و به بررسی حیات میکروبی در گذشته یا شاید هم حال می‌پردازد. این کاوشگر لیزری در بالای سر خود دارد که می‌تواند به هدف نشانه‌گیری و آن را تبخیر کند. و به بررسی
به هدف نشانه‌گیری و آن را تبخیر کند. و به بررسی عناصر حاصل تبخیر بپردازد. همچنین یک آزمایشگاه بسیار مجهز را درون بدنه خود دارد. این خودرو ۵ برابر روح و فرصت وزن و ۱۰ برابر بیشتر تجهیزات علمی دارد. و قرار است حداقل یک سال مریخی دوام بیاورد و به اکتشاف برد بیشتری از خودروهای قبلی بپردازد. پروژه آزمایشگاه علمی مریخ توسط JPL از سوی مؤسسه فناوری کالیفرنیا مدیریت می‌شود. کل هزینه آزمایشگاه علمی مریخ ۲٫۳ میلیارد دلار برآورد شده‌است. نتایج به دست آمده از این آزمایش به این پرسش‌ها پاسخ خواهند داد که آیا مریخ در