payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برق آبی در سروبی، شرق کابل ساخته شد. در ۱۹۵۱، سه هنشل، چهار چرخ ۶۰۰ میلی‌متر -گیج با هیدرولیک دیزلی برای این نیروگاه برق تهیه شدند. در ۱۹۷۹، شرکت معدن‌کاری و ساختن لوکوموتیو آلمانی، بدیا ماشین‌فابریک، پنج عدد لوکوموتیوهای هیدرولیک‌های دی۳۵/۶ دو میل ۶۰۰ میلی‌متر -گیج را به مشتری ناشناسی در افغانستان تهیه کرد. سرنوشت تمام این لوکوموتیوها نامعلوم ماندند. راه‌آهن‌های کنونی و نقشه‌های آینده. مرزهای ترکمنستان و ازبکستان. مسیری ۱۰ کیلومتری از سرحدآباد در ترکمنستان تا شهر تورغندی در افغانستان توسط شوروی ساخته شده
تا شهر تورغندی در افغانستان توسط شوروی ساخته شده بود. ترفیعی از نوسازی این خط در سال ۲۰۰۷ آغاز گردید. خط‌آهن دومی به اندازهٔ ۱٬۵۲۰ میلی‌متر گیج، توسط اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده بود که ۱۵ کیلومتر را از شهر ترمز در ازبکستان تا بندر حیرت‌آباد افزایش می‌داد و پس از آن به آمودریا و در مسیر پل دوستی ادامه می‌یابد. کار مسیری ۷۵ کیلومتری میان افغانستان و ازبکستان در ژانویهٔ ۲۰۱۰ آغاز شد، و تاکنون در حال اجرا است و احتمال می‌رود تا پایان همان سال ختم گردد. خطی از پایانهٔ حمل‌ونقل حیرتان به سوی مزار شریف نیز توسط
پایانهٔ حمل‌ونقل حیرتان به سوی مزار شریف نیز توسط شرکت ملی خط‌آهن ازبکستان، «اوزبیکستان تیمیر یوللری» آغاز شده‌است. مرز ایران. نزدیک‌ترین سکوی راه‌آهن در ایران، پایانه‌های مسیر ۱٬۴۳۶ میلی‌متر گیج باربری، در مشهد می‌باشد. این خط در حال حاضر به اندازهٔ ۲۰۲ کیلومتر به سوی شرق هرات امتداد داده می‌شود. در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷، وزیر خارجهٔ افغانستان رنگین دادفر سپنتا اعلام کرد که بهره‌برداری از خط راه‌آهن خواف-هرات (فقط باربری) در سال ۲۰۰۶ آغاز شد. مرز پاکستان. دو براد گیج (ریل راه‌آهن دور از یکدیگر) ۱٬۶۷۶ میلی‌متر از
گیج (ریل راه‌آهن دور از یکدیگر) ۱٬۶۷۶ میلی‌متر از مسیرهای خط آهن پاکستان با شیبی به سوی مرز تورخم به پایان رسیده‌اند. در جولای ۲۰۱۰، پاکستان و افغانستان یادداشت تفاهمی را به‌خاطر درست کردن مسیرهای نو میان دو کشور به امضاء رسانیدند. کار روی پروژه‌های مذکور ۴ ماه بعد قرار است آغاز شود. این مسیرها قرار است بلوچستان پایتخت کویته را به سرحدآباد در ترکمنستان از طریق جنوب قندهار، خوجک و پیشاور به مزار شریف از طریق کابل، جلال‌آباد و تورخم پیوند دهد. در میان مذاکرات، وزیر راه‌آهن پاکستان افزود که خرج این راه‌آهن
وزیر راه‌آهن پاکستان افزود که خرج این راه‌آهن میان هر دو کشور نیم خواهد شد و راه‌آهن افغانستان پاکستان که با نام تجاری «موافقت‌نامهٔ تجاری افغانستان-پاکستان» (APTTA) شناخته می‌شود، به زودی فعال می‌شود. مقام بلندمرتبهٔ وزارت تجارت پاکستان نیز ابراز کرد که کشورش ۲ میلارد دلار تجارت را به خاطر اجازه دادن صدور مواد از هند به افغانستان از دست خواهد داد. موضوع قاچاق نیز در همین نشست مطرح شده بود. درگاه شمالی. در مهٔ ۲۰۱۰، وزیر معادن افغانستان از نقشه‌هایی برای ساختن و استانداردسازی مسیرهای راه‌آهن از طرف شمال
ساختن و استانداردسازی مسیرهای راه‌آهن از طرف شمال افغانستان سخن گفت؛ از شیر خان بندر، از طریق نیدآباد جایی که این خط به مسیر ۱۵۲۰ گیج ازبکستان (زیر بازسازی) وصل خواهد شد و پس از آن از طریق مزار شریف وارد هرات می‌شود. در هرات نیز همراه با نقشه‌هایی به خط ایرانی وصل می‌شود. درگاه شمال‌جنوبی. در سپتامبر ۲۰۱۰، گروه متالورژیکی چین (به چینی: 中国冶金科工集团公司) مختصراً MCC، قراردادی با وزیر خارجهٔ افغانستان در رابطه با خطوط ریل شمال‌جنوبی کشور به امضاء رسانید. این خط از حیرتان (در آنسوی مرزهای ازبکستان) آغاز شده و به
حیرتان (در آنسوی مرزهای ازبکستان) آغاز شده و به سوی شمال پاکستان می‌رود. MCC اخیراً قراردادی را در نزدیکی همین راه‌آهن‌ها در معادن مس از طرف دولت افغانستان برنده شده‌است. دیگر مرزها. هیچ پیوندی میان مرزهای چین و تاجیکستان نیست، اگرچه پیشنهاد اتصالی در سال ۲۰۰۸ عرضه شده بود.
مارکوس یولیوس فیلیپوس معروف به فیلیپ عرب (درگذشتهٔ ۲۴۹) امپراتور روم بین سال‌های ۲۴۴ تا ۲۴۹ بود. سال‌های آغازین. فیلیپ عرب با نام مارکوس یولیوس فیلیپوس در شهبا (در نزدیکی بصری امروزی در سوریه) و در خانواده‌ای از چابک‌سواران برجسته با اصالت عربی زاده شد. در بحبوحهٔ جنگ امپراتوری روم با ساسانیان ساسانی و به‌دنبال درگذشت تیمسیتئوس، فرماندهٔ پرتورین‌ها و پدر زن امپراتور گوردیان سوم، فیلیپ جانشین او شد. در ۱۱ فوریه ۲۴۴ خبر مرگ گوردیان سوم منتشر شد. بنا بر منابع ساسانی او در نبرد میسیکه کشته شده بود، اما فیلیپ،
ساسانی او در نبرد میسیکه کشته شده بود، اما فیلیپ، مرگ او را بر اثر ابتلا به بیماری اعلام نمود. در منابع یونانی اشاره‌ای به نبرد میسیکه نشده‌ است و فیلیپ عرب را عامل مرگ امپراتور نوجوان می‌دانند. با مرگ گوردیان سوم، فیلیپ به مقام امپراتوری روم رسید و به سرعت عهدنامهٔ صلحی را با امپراتوری ساسانیان برای پایان بخشیدن به جنگ امضا کرد. پس از آن فیلیپ مدتی را به مبارزه با گوت‌ها و دیگر قبایل ناحیهٔ دانوب سپری نمود و سرانجام در سال ۲۴۸ میلادی به رم بازگشت تا در جشن هزارمین سال بنیادگذاری شهر شرکت جوید. درگذشت.
جشن هزارمین سال بنیادگذاری شهر شرکت جوید. درگذشت. دوران فرمانروایی فیلیپ عرب با بحران واقعی سدهٔ سوم همراه بود. در این مدت قبایل متجاوز مرزهای امپراتوری روم را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. در داخل امپراتوری روم نیز جنگ داخلی به فرماندهی ژنرال‌های مخالف رخ می‌داد. فیلیپ عرب در سال ۲۴۸ میلادی، دسیوس را برای مقابله با تهاجم گوت‌ها به منطقهٔ دانوب فرستاد. دسیوس توانست بر گُت‌ها چیره شود. این موفقیت اولیه سبب شد تا سپاهیانش او را امپراتور بنامند. سپس دسیوس به سرعت با لشگریانش به سوی رم حرکت کرد. فیلیپ
به سرعت با لشگریانش به سوی رم حرکت کرد. فیلیپ عرب نیز پس از اطلاع از این رویداد با سپاهیانش برای مقابله با دسیوس از رم خارج شد. دو سپاه در تابستان سال ۲۴۹ میلادی، در ورونا (واقع در ایتالیای امروزی) با یکدیگر روبرو شدند. فیلیپ در سپتامبر همان سال شکست خورد و کشته شد. پس از کشته شدن فیلیپ عرب، سنای روم دسیوس را به عنوان امپراتور جدید به رسمیت شناخت.
شهرستان ریگان یکی از شهرستان‌های استان کرمان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر محمدآباد است. این شهرستان در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۶ از شهرستان بم جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان ریگان از شمال با شهرستان فهرج، از شمال غربی با شهرستان‌های نرماشیر و گنبکی، از شرق با شهرستان ایرانشهر و از جنوب شرقی با شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان، از جنوب غربی با شهرستان‌های عنبرآباد و رودبار جنوب همسایه است. این شهرستان در فاصله ۳۰۰ کیلومتری جنوب کرمان واقع شده است. مرکز این شهرستان تا مرکز استان ۲۸۵ کیلومتر
است. مرکز این شهرستان تا مرکز استان ۲۸۵ کیلومتر فاصله دارد. ریگان یکی از کانون‌های بحران فرسایش بادی در شرق ایران است. کندی عبور و مرور در جاده ترانزیت ریگان - چابهار و راه‌های روستایی از نتایج بروز ریزگردها در این شهرستان است. خشکسالی‌های اخیر در این شهرستان موجب از بین رفتن پوشش گیاهی و بروز پدیده ریزگردها در ریگان شده است. تقسیمات کشوری. شهرستان ریگان شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان ریگان برابر با ۶۲٬۴۸۷ نفر بوده است.
حاج زین‌العابدین شیروانی ملقّب به مست‌علیشاه (زاده ۱۱۹۴ قمری، متوفّا در ۱۲۵۳ قمری)، از پیران سلسله نعمت‌اللهی و قطب پس از محمدجعفر کبودرآهنگی مجذوبعلیشاه است. او در سال ۱۱۹۴ قمری در شماخی متولّد شد و در پنج سالگی همراه پدرش به کربلا رفت و در آنجا نزد چند تن از علمای وقت مشغول تحصیل شد. پس از چندی راه سیر و سیاحت در پیش گرفت در ایران، مصر، شام، عثمانی، هند، یمن، حجاز، افغانستان، فرارود و ترکستان سفر کرد. پس از ۱۸ سال به وطن بازگشت و حاصل دیده‌ها و شنیده‌های خود را در قالب سه کتاب "بستان‌السیاحه"،
شنیده‌های خود را در قالب سه کتاب "بستان‌السیاحه"، "حدائق‌السیاحه" و "ریاض‌السیاحه" تألیف کرد. این سه فرهنگ جغرافیایی ماحصل مسافرت‌های گستردهٔ زین‌العابدین شیروانی است که جهت شناسایی صوفی‌های برجسته، محقّقان همفکر خود و دیگر اشخاص برجسته و ممتاز دهه‌های میانی سدهٔ نوزدهم میلادی در اقصی نقاط ایران و سرزمین‌های اطراف آن بود. شهرت زیاد "بستان‌السیاحه" شیروانی به جهت تغییر حالت از شکل خشک و ثابت رایج نزد فقیهان بود. زندگی. شرح زندگی زین‌العابدین شیروانی در بسیاری از کتب تذکرهٔ دوران قاجار نظیر "ریاض‌العارفین"
از کتب تذکرهٔ دوران قاجار نظیر "ریاض‌العارفین" رضاقلی‌خان هدایت و "طرائق الحقائق" نایب الصدر شیرازی آمده‌است. شیروانی در "حدائق‌السیاحه" زندگی‌نامهٔ خودنوشت مفصّلی از شرح وقایع زندگی و سفرهای خود را تا سال ۱۲۴۲ قمری آورده که این منبع، یکی از مراجع اصلی دیگر کتبی‌ست که شرحی از زندگی وی در آن‌ها آمده‌است. آثار. کتاب‌های زیر از او به جا مانده است: نمونه‌ای از اشعار شیروانی. بنا برقول رضاقلی‌خان هدایت در "ریاض‌العارفین" و نایب‌الصدر شیرازی در "طرائق‌الحقائق"، شیروانی صاحب طبع موزون و قریحهٔ شاعری بوده و در شعر
صاحب طبع موزون و قریحهٔ شاعری بوده و در شعر «تمکین» تخلّص می‌کرده‌است.
میرزا نصرالله بهار شروانی (۱۸۳۵م، شاماخی، جمهوری آذربایجان - ۱۸۸۳م، تبریز) شاعر و نویسنده مشهور آذربایجانی بود. او در یک خانواده متمول در شاماخی به دنیا آمده و در آنجا تحصیل را آغاز کرد. پس از وفات پدرش مدتی به تجارت روی آورد. چند سال بعد به ایران رفت و مدتی در شیراز، ری و توس زندگی کرد در نهایت به تبریز آمده و تا پایان عمر خود در آنجا ماند. وی در سال ۱۳۰۰ در تبریز وفات یافت و در قبرستان محله سرخاب به خاک سپرده شد. آثار وی عمدتاً به دو زبان ترکی و فارسی نوشته‌شده‌اند اما متأسفانه بخش اندکی از آنها
نوشته‌شده‌اند اما متأسفانه بخش اندکی از آنها باقی‌مانده‌است. دو مثنوی به نام‌های «تحفةالعراقین» و «نرگس و گل» از آثار اوست.
جوزف جان جو کول بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. او سابقهٔ بازی در تیم‌هایی چون وستهام یونایتد، چلسی، لیل و لیورپول را دارد. همچنین در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ برای تیم ملی انگلستان بازی کرده‌است. او در مجموع ۶۷۷ بازی برای هفت باشگاه انجام داد. کول در طول دوران بازی خود ۹۷ گل به ثمر رساند و ۸۹ پاس گل به هم‌تیمی‌های خود داد.
الیرو جورج رینالدو الیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. او همراه با تیم ملی کشورش در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ به مقام نایب قهرمانی رسید. منابع. منبع:ویکی‌پدیای انگلیسی
فابیو گروسو (متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۷۷) بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. گروسو سابقهٔ بازی در تیم‌های مشهور اینتر میلان و المپیک لیون را داشت. وی در سال ۲۰۰۹ به تیم یوونتوس پیوست. او گل اول ایتالیا مقابل آلمان در جام جهانی ۲۰۰۶ را به ثمر رساند و ایتالیا توانست این بازی را ۲ بر ۰ پیروز شود و به فینال راه یابد که در آن سال، تیم ملی ایتالیا برای چهارمین بار قهرمان جام جهانی فوتبال شد.
قوجا سنان پاشا (۱۵۰۶- ۳ آوریل ۱۵۹۶)، آلبانی‌تبار، سردار سپاه و وزیر اعظم عثمانی بود. زندگی. در سال ۱۵۶۹ فرماندار مصر شد و در ۱۵۷۱ در فتح یمن شرکت کرد. در ۱۵۷۴ در بازپس‌گیری تونس (۱۵۷۴) از اشغال غرنی‌ها فرمانده نظامی بود. در ۱۵۸۰ فرمانده سپاه عثمانی در جنگ‌های صفوی-عثمانی (۱۵۷۸-۱۵۹۰) بود و وزیر اعظم سلطان مراد سوم شد. اما یک سال بعد تبعید شد. در سال ۱۵۸۹ فرماندار دمشق شد و پس از انقلاب بزرگ جان‌نثارها، برای دومین بار وزیر اعظم شد. منابع. ویکی انگلیسی
روبرتو کارلوس دا سیلوا روشا (؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال پیشین برزیلی و سفیر فوتبالی است. او در دوران فعالیت حرفه‌ای خود برای باشگاه رئال مادرید و تیم ملی برزیل در پست مدافع کناری بازی می‌کرد. کارلوس اغلب به عنوان بهترین و تهاجمی‌ترین دفاع چپ در تاریخ فوتبال به‌شمار می‌رود که با سرعت و استقامت زیاد، ضربه‌های ایستگاهی و شوت‌های از راه دور قدرتمند به شهرت رسید. کارلوس فوتبال حرفه‌ای را از باشگاه پالمیراس برزیل شروع کرد و با تیم این باشگاه دو فصل پیاپی قهرمان لیگ برتر و جام حذفی برزیل شد. او پس از یک
قهرمان لیگ برتر و جام حذفی برزیل شد. او پس از یک فصل بازی در اینتر میلان، در سال ۱۹۹۶ به باشگاه رئال مادرید پیوست و تا سال ۲۰۰۷، سه بار جام لیگ قهرمانان اروپا، چهار بار لالیگا و سه بار هم سوپر جام اسپانیا را با رئال کسب کرد. او در سال ۱۹۹۷ به عنوان اولین دفاع در دهه‌های اخیر فوتبال دومین بازیکن سال فوتبال جهان، و در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ دو بار متوالی برترین مدافع باشگاهی سال اروپا شد. در آوریل ۲۰۱۳، نام روبرتو کارلوس توسط مجله مارکا در ترکیب یازده بازیکن خارجی برتر تاریخ رئال مادرید منتشر شد. کارلوس فوتبال
برتر تاریخ رئال مادرید منتشر شد. کارلوس فوتبال را در تیم ملی برزیل از سال ۱۹۹۲ شروع کرد. او در دوران فوتبال خود چهار جام جهانی فوتبال را با برزیل تجربه کرد که در جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن قهرمان شد و نیز در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، برزیل را تا رسیدن به فینال این جام کمک کرد. کارلوس در جام جهانی ۲۰۰۲ از جمله بازیکنان تأثیرگذار در قهرمانی برزیل بود که به عنوان یکی از بازیکنان منتخب این تورنمنت انتخاب شد. او همچنین در دو کوپا آمریکا ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، و جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷ با تیم ملی کشورش به قهرمانی رسید.
۱۹۹۷ با تیم ملی کشورش به قهرمانی رسید. او به علت ضربه آزادهای قوی و کات‌دار خود که تا ۱۶۹ کیلومتر بر ساعت اندازه‌گیری شده است، به «آقای گلوله» معروف شد و در کارهای دفاعی و سانتر کردن نیز مهارت داشت. نام وی در فیفا ۱۰۰ (لیست بهترین بازیکنان فوتبال به انتخاب پله) حضور دارد. کارلوس در سال ۲۰۱۲ (۳۹ سالگی) بازنشسته شد و به حرفهٔ مربیگری پرداخت. سابقه حرفه‌ای. باشگاهی. کارلوس فوتبال خود را از یک باشگاه در آراراس سائوپائولو برزیل شروع کرد. او سپس به صورت قرضی به تیم اتلتیکو مینیرو رفت و در آنجا با تیم ب در
به تیم اتلتیکو مینیرو رفت و در آنجا با تیم ب در مسابقات کوپا کانمبول که میان باشگاه‌های آمریکای جنوبی برگزار می‌شد، حضور یافت. کارلوس در دو بازی اول به میدان نرفت اما در مسابقات بعدی به‌طور کامل در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت و بازی قابل قبولی را به نمایش گذاشت که سرآغاز موفقیت‌های فوتبالی او بود. او درحالیکه ۱۹ سال سن داشت به تیم ملی برزیل نیز دعوت شد. در سال ۱۹۹۳ او رسماً به باشگاه پالمیراس انتقال یافت و دو فصل متوالی ۹۴–۱۹۹۳ و ۹۵–۱۹۹۴ با این تیم به قهرمانی در لیگ برتر و جام حذفی برزیل رسید. کارلوس سپس به
در لیگ برتر و جام حذفی برزیل رسید. کارلوس سپس به تیم اینترمیلان در لیگ سری آ ایتالیا پیوست و در اولین فصل حضورش با اینتر موفق نبود و به عنوان هفتم رسید. او بعدها در مصاحبه‌ای عنوان کرد که روی هاجسون سرمربی اینتر، از وی خواسته که در پست وینگر بازی کند اما او خواستار بازی در دفاع چپ بود و همین اختلاف باعث شد تا تنها راه او ترک این باشگاه شود. رئال مادرید. کارلوس در سال ۱۹۹۶ به رئال مادرید پیوست و با پیراهن شمارهٔ ۳ در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت. او طی ۱۱ فصل حضور خود در رئال تا فصل ۰۷–۲۰۰۶، در ۵۲۷ بازی به
حضور خود در رئال تا فصل ۰۷–۲۰۰۶، در ۵۲۷ بازی به میدان رفت، ۶۹ گل به ثمر رساند و یکی از گلزن‌ترین دفاع‌های تاریخ این باشگاه شد. او با ۳۷۰ بازی در لالیگا رکورد بیشترین حضور بازیکنان خارجی (غیر اسپانیایی) در این لیگ را که پیش از آن متعلق به آلفردو دی استفانو بود، به دست آورد و در این مدت به عنوان یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان رئال و نیز برترین دفاع چپ جهان در نظر گرفته می‌شد. او به همراه رئال چهار بار قهرمان لالیگا و سه بار در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد. او در فینال لیگ قهرمانان
لیگ قهرمانان اروپا شد. او در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۲، پاس گلی را برای زین‌الدین زیدان ارسال کرد که این گل به‌عنوان یکی از بهترین گل‌های تاریخ این رقابت‌ها ثبت شده است. او دو بار متوالی به سبب درخشش‌هایش در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ دو بار متوالی به‌عنوان بهترین دفاع باشگاهی سال اروپا برگزیده شد و مدتی بعد وی در کنار رائول و گوتی یکی از کاپیتان‌های رئال مادرید شد. کارلوس به‌خاطر حرکت سریع و حمله کردن از سمت چپ و زدن گل‌های مخصوص خود مورد توجه قرار گرفت. او در رقابتی از کوپا دل ری در اوت ۱۹۹۸ در مقابل تنریف
رقابتی از کوپا دل ری در اوت ۱۹۹۸ در مقابل تنریف با استفاده از کات بیرون پای چپ در خط کناری دروازه حریف، گلی به یادماندنی را به‌ثمر رساند. در فصل ۰۳–۲۰۰۲ درحالیکه رئال مادرید برای غلبه بر رئال سوسیداد در بازی بعدی و قهرمانی در لالیگا، به بردن از اتلتیک بیلبائو نیاز داشت؛ او در دقایق پایانی نیمهٔ اول با ضربه آزاد دروازه حریف را باز کرد، رئال ۲–۱ پیش‌افتاد و در پایان نیز بازی را ۳–۱ برنده شد. همچنین در دسامبر ۲۰۰۳، او در الکلاسیکو ورزشگاه نیوکمپ گل اول را به بارسلونا زد، تا رئال مادرید پس از ۲۰ سال بتواند
بارسلونا زد، تا رئال مادرید پس از ۲۰ سال بتواند برای اولین بار این تیم رقیب را در ورزشگاه نیوکمپ شکست دهد. کارلوس در بازی یک‌هشتم لیگ قهرمانان اروپا فصل ۰۷–۲۰۰۶ مقابل بایرن‌مونیخ دچار اشتباه در کنترل توپ شد تا ثانیه دهم این دیدار، دروازه رئال با سریع‌ترین گل تاریخ لیگ قهرمانان اروپا باز شود. او به دلیل این اشتباه که موجب حذف رئال در لیگ قهرمانان شد، زیر بار انتقادات قرار گرفت و سپس اعلام کرد که پس از انتهای این فصل قراردادش را منقضی و رئال مادرید را ترک می‌کند. او در این فصل اُفت زیادی را تجربه کرده بود.
او در این فصل اُفت زیادی را تجربه کرده بود. فنرباغچه. کارلوس در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۷ با عقد قراردادی ۲ ساله به تیم فنرباغچه در سوپر لیگ ترکیه پیوست و اولین بازی رسمی خود در این تیم را مقابل بشیکتاش انجام داد که با نتیجهٔ ۲–۱ به پیروزی رسیدند. همچنین اولین گل رسمی خود را در بازی با سیواس‌اسپور با ضربه سر به ثمر رساند. او در انتهای همین فصل مصدوم شد و رقابت میان فنرباغچه و گالاتاسرای را در لیگ قهرمانان اروپا از دست داد و فنرباغچه به حریف خود باخت. کارلوس در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ دو بار با فنرباغچه برنده سوپرکاپ ترکیه
و ۲۰۰۹ دو بار با فنرباغچه برنده سوپرکاپ ترکیه شد. او از ترک فنرباغچه در اکتبر ۲۰۰۹ خبر داد و پیشنهاد کرد که به صورت رایگان به رئال مادرید یا به تیم‌های لیگ برزیل بازگردد. کورینتیانس. بعد از ۱۵ سال، کارلوس برای فوتبال دوباره به کشورش بازگشت و در باشگاه کورینتیانس در کنار رونالدو هموطن و هم‌تیمی پیشین خود قرار گرفت. او اولین گل خود را برای کورنتیانس در ژوئن ۲۰۱۰ به تیم اینترناسیونال زد و به صدرنشینی این تیم در لیگ برزیل کمک کرد. کارلوس در بازی با باشگاه فوتبال پرتوگوئسا مستقیماً از روی ضربه کرنر گل
فوتبال پرتوگوئسا مستقیماً از روی ضربه کرنر گل تحسین‌برانگیزی را زد. آنژی ماخاچ قلعه. کارلوس با قراردادی یک سال و نیمه به ارزش ۱۰ میلیون یورو در سال ۲۰۱۱ به آنژی مخاچ‌قلعه در لیگ برتر روسیه پیوست. او به عنوان کاپیتان این تیم در پست هافبک دفاعی به رقابت می‌پرداخت. او اولین گل برای ماخاچ قلعه را در بازی با دینامو مسکو از روی پنالتی و دومین گل خود را نیز با پنالتی در بازی با روستوف زد. اوت ۲۰۱۲ سرمربی باشگاه آنژی ماخاچ قلعه در یک کنفرانس مطبوعاتی با درخواست کناره‌گیری کارلوس موافقت کرد. او به این ترتیب بعد از
کارلوس موافقت کرد. او به این ترتیب بعد از جدایی از این باشگاه، بازنشسته‌شد. ردهٔ ملی. روبرتو کارلوس در ۱۲۵ بازی برای تیم ملی برزیل به میدان رفت و ۱۱ بار گلزنی کرد. او چهار جام جهانی، چهار کوپا آمریکا و جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ را تجربه کرد. او در بازی مقدماتی مقابل فرانسه در جام تورنادو دِ فرانسه سال ۱۹۹۷، گلی را از روی ضربه آزاد به ثمر رساند که از این گل به عنوان بهترین کاشتهٔ تاریخ فوتبال یاد می‌شود. کارلوس پس از دورخیز با بیرون پای چپ توپ را شوت کرد. توپ در ابتدا مسیری به
پای چپ توپ را شوت کرد. توپ در ابتدا مسیری به طول ۱۰ یارد (۹ متر) را با سرعت زیادی به سمت راست طی کرد و سپس توپ در میانه راه با کات بسیار زیادی به سمت دروازه (خلاف جهت حرکت توپ) متمایل شد و دروازه‌بان فرانسه، فابین بارتز، که انتظار داشت توپ در خارج از چارچوب دروازه باشد، بدون آن که واکنشی نشان دهد، با تعجب بسیار شاهد ورود آن به داخل دروازه بود. در سال ۲۰۱۰، گروهی از دانشمندان فرانسوی مسیر حرکت توپ را تشریح کردند. جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه او در هفت بازی شرکت داشت و به فینالیست شدن برزیل کمک کرد که در نهایت
داشت و به فینالیست شدن برزیل کمک کرد که در نهایت آن‌ها با نتیجه ۰–۳ مغلوب فرانسه و نائب قهرمان شدند. او از بازیکنان تیم منتخب جام جهانی ۱۹۹۸ شد. کارلوس در جام جهانی۲۰۰۲ کره و ژاپن نیز در شش بازی برای برزیل به میدان رفت. در اولین بازی او در جام ۲۰۰۲، چیلاورت، دروازه‌بان تیم ملی پاراگوئه خطایی را بر رویش مرتکب شد که منجر به محرومیت چیلاورت از سه بازی جام شد. کارلوس یکی از گل‌های برزیل را از روی کاشته وارد دروازه چین کرد. او پس از قهرمانی برزیل در جام ۲۰۰۲، به دلیل درخشش در این جام بار دیگر به عنوان یکی از
به دلیل درخشش در این جام بار دیگر به عنوان یکی از بازیکنان تیم منتخب جام جهانی برگزیده و نیز به سبب درخشش‌ها و موفقیت‌هایش در عرصه باشگاهی و ملی دومین بازیکن سال جهان در سال ۲۰۰۲ شد. کارلوس موفق شد کوپا آمریکاهای ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، و جام کنفدراسیون‌های ۱۹۹۷ را نیز با برزیل ببرد. او در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز یکی از اعضای ترکیب اصلی برزیل بود. برزیل در مرحله حذفی جام به تیم ملی فرانسه با نتیجه ۱–۰ باخت و کارلوس به دلیل ناتوانی در مانع شدن از گلزنی تیری آنری که از روی سانتر زیدان دروازه برزیل را باز کرد (در سمت چپ دفاع
زیدان دروازه برزیل را باز کرد (در سمت چپ دفاع که پست کارلوس بود)، مورد انتقاد قرار گرفت. او بعد از پایان جام ۲۰۰۶ کناره‌گیری خود را از تیم ملی برزیل اعلام کرد. سبک بازی. کارلوس یکی از بهترین شوت زنان و کاشته زنان جهان بود که با شوت‌های قوی و کات‌دار خود در فاصله‌های دور و بیشتر در پشت محوطه جریمه گلزنی می‌کرد. او از روی نقطهٔ کرنر و زاویه‌های کناری دروازه حریف گرفته تا فواصل نزدیک به میانهٔ میدان، توانایی گلزنی با شوت را داشت. شوت‌های او اغلب قدرتی بودند و برخلاف بسیاری از بازیکنان شوت زن دیگر در فوتبال،
برخلاف بسیاری از بازیکنان شوت زن دیگر در فوتبال، به هنگام شوت زدن بیشتر از بیرون پای خود برای کات دادن به توپ استفاده می‌کرد که این امر به همراه قدرت بالای شوت او باعث انحراف بسیار زیاد توپ در فاصلهٔ دور می‌شد. ضربهٔ آزاد او در سال ۱۹۹۷ در بازی برزیل و فرانسه از بهترین نمونه‌های شوت‌زنی کارلوس بود که بهترین ضربهٔ ایستگاهی تاریخ فوتبال نیز برشمرده می‌شود. بیشترین گل‌های کارلوس با ضربات ایستگاهی یا شوت‌های از راه دور زده شدند. ویژگی دیگر کارلوس که او را در جهان فوتبال به موفقیت رساند سرعت، چابکی، و استقامت
فوتبال به موفقیت رساند سرعت، چابکی، و استقامت کم‌نظیرش بود. او از سرعت بالای خود در هنگام حملات و ضد حملات بهره می‌گرفت و مسافت‌های طولانی را در سمت چپ زمین حرکت می‌کرد. او همچنین در سانتر کردن از گوشه چپ زمین مهارت بالایی داشت و سانترهای وی برای رونالدو، زیدان، رائول و دیگر مهاجمان رئال و برزیل بعضی از دیدنی‌ترین گل‌های فوتبال را به دنبال داشت؛ مانند گلی که در فینال جام باشگاه‌های اروپا ۲۰۰۲ با سانتر او و گلزنی زیدان به ثمر رسید. کارلوس را می‌توان از تهاجمی‌ترین دفاع‌های جهان فوتبال دانست که این
از تهاجمی‌ترین دفاع‌های جهان فوتبال دانست که این توانایی‌های تهاجمی او موجب تأثیرات عمده‌ای بر روی مدافعان کناری جهان و تغییر وظایف آنان شد. او در ابتدا با سرمربی باشگاه اینتر بر سر همین مسئله مشکل پیدا کرد، زیرا مربی خواستار استفاده از کارلوس در پست مهاجم یا وینگر بود. او البته توانایی بازی در پست هافبک دفاعی را نیز داشت. کارلوس همچنین دارای قدرت و تعادل بدنی، لجاجت، و نیز دارای مهارت در توپ‌گیری و تکل‌زدن بود که باعث می‌شد در کارهای دفاعی و مهار مهاجمان حریف از گوشه‌ها مٶثر واقع شود.
تیم ملی فوتبال اسکاتلند، نماینده کشور اسکاتلند در مسابقات بین‌المللی فوتبال محسوب می‌شود. این تیم زیر نظر اتحادیه فوتبال اسکاتلند فعالیت می‌کند. اسکاتلند به همراه انگلستان، قدیمی‌ترین تیم‌های ملی فوتبال جهان را دارا هستند و آنها نخستین مسابقه فوتبال بین‌المللی را در سال ۱۸۷۲، برگزار کردند. تیم ملی اسکاتلند فقط یک بار مقابل تیم ملی ایران بازی کرده است که آن هم در چارچوب مسابقات جام جهانی 1978، بوده است. اسکاتلند در این مسابقات، تنها تیم از بریتانیا بود که جواز حضور در جام جهانی را به دست آورده بوده که با
جواز حضور در جام جهانی را به دست آورده بوده که با توجه به حضور بازیکنان سرشناس، از مدعیان قهرمانی به شمار می رفت اما پایینتر از ایران در قعر جدول به کار خود پایان داد. نتیجه این مسابقه برخلاف انتظار همگان، ۱-۱ شد. در این بازی ابتدا با گل به خودی آندارنیک اسکندریان اسکاتلند پیش افتاد ولی ایرج دانایی فرد با زدن اولین گل ایران در تاریخ جام جهانی، نتیجه را به تساوی کشاند.
آبشار نعل اسبی که به آبشار کانادایی نیز معروف می‌باشد آبشاری در رودخانه نیاگارا می‌باشد. دو سوم آبشار در استان انتاریو در کشور کانادا و یک سوم آن در ایالت نیویورک در آمریکا واقع شده‌است.
چنگ‌هوا (با تلفظ چنگ‌خوا) (چینی: 成化؛ پین‌یین: Chénghuà؛ انگلیسی: Chenghua) به معنای «تغییر انجام‌شده»، نام پادشاهی جو جیان‌شن (چینی: 朱見深، پین‌یین: Zhū Jiànshēn) (زادهٔ ۹ دسامبر ۱۴۴۷ - درگذشتهٔ ۹ سپتامبر ۱۴۸۷)، هشتمین امپراتور دودمان مینگ بود که بین سال‌های ۱۴۶۴ تا ۱۴۸۷ پس از میلاد بر چین فرمانروایی نمود. دوران کودکی. چنگ‌هوا با نام واقعی جو جیان‌شن در سال ۱۴۴۷ میلادی زاده شد. او پسر امپراتور جنگ‌تونگ و امپراتریس شیائو سو بود. ۲ ساله بود که پدرش در نبردی در ۱۴۴۹ اسیر مغولان اویرات گردید. جنگ‌تونگ یک سال بعد
اسیر مغولان اویرات گردید. جنگ‌تونگ یک سال بعد آزاد شد و به چین بازگشت اما توسط برادرش جنگ‌تای که به عنوان امپراتور جدید چین، قدرت را در دست گرفته بود به مدت ۷ سال در حبس خانگی قرار گرفت. پس از آن جنگ‌تای، چنگ‌هوا را نیز از مقام ولیعهدی خلع و پسر خودش را به جانشینی برگزید که چندی بعد به طرز مرموزی درگذشت. با مرگ جینگ‌تای در ۱۴۵۷، جنگ‌تونگ بار دیگر قدرت را در دست گرفت و نام پادشاهی تین‌شون را برای خود برگزید. در این زمان بود که مقام ولیعهدی بار دیگر به چنگ‌هوا بازگردانده شد. دوران امپراتوری. جنگ‌تونگ در ۲۳
بازگردانده شد. دوران امپراتوری. جنگ‌تونگ در ۲۳ فوریهٔ ۱۴۶۴ درگذشت و جو جیان‌شن ۱۶ ساله در ۲۸ فوریهٔ همان سال با عنوان امپراتور چنگ‌هوا قدرت را در دست گرفت. او در نخستین سال‌های زمامداریش سیاست‌های حکومتی جدیدی را برای کاهش مالیات اتخاذ نمود تا بتواند سلسلهٔ مینگ را تقویت بخشد. اما این اقدام او ماندگار نبود و در سال‌های پایانی حکومت چنگ‌هوا بار دیگر ادارهٔ دولت در دست خواجگانی فاسد همچون وانگ جی قرار گرفت. شورش‌های دهقانی مختلفی در نقاط مختلف کشور شکل گرفت که به شدت سرکوب شدند. در این زمان دوران حکومت
که به شدت سرکوب شدند. در این زمان دوران حکومت چنگ‌هوا استبدادی‌تر از فرمانروایان پیش از او شده بود و او موسسهٔ جدیدی را با نام «شی چانگ» برای کنترل بیشتر گفتار و کردار شهروندان چینی و مجازات خائنین تأسیس نمود. چنگ‌هوا همچنین تحت تأثیر یکی از بانوان درباری به‌نام بانو وان قرار داشت. چنگ‌هوای جوان در ابتدا به بانو وان که دو برابر او سن داشت همچون مادر می‌نگریست اما پس از نشستن بر مسند قدرت، بانو وان به همسر محبوب او بدل شد بویژه که در ۱۴۶۴ پسری را نیز برای او به‌دنیا آورد. آن کودک خیلی زود درگذشت اما بانو
او به‌دنیا آورد. آن کودک خیلی زود درگذشت اما بانو وان که نظارت بر حرمسرا را برعهده داشت با همدستی خواجگان تحت امرش از اینکه امپراتور صاحب فرزند دیگری شود جلوگیری می‌نمود. او آنهایی را که از امپراتور باردار شده بودند را مجبور به سقط جنین می‌کرد و کودکان تازه متولد شده را همراه با مادرانشان با خوراندن سم به قتل می‌رساند. تنها در ۱۴۷۵ بود که چنگ‌هوا متوجه شد فرزند پسری دارد (بعدتر امپراتور هونگ‌چی) که از مرگ جان سالم به‌در برده و در خفا بزرگ شده است. امپراتور چنگ‌هوا که در تمام این مدت با او زندگی می کرد، بعد