payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جت و کاسبکار هم گفته می‌شود. و محلی به نام کوچه جتها یا کوچه کاسبها هم وجود دارد بیشتر مشاغل فنی و آهنگری سفالگری چوب بری والیته موسیقی مهارت دارند هسته اصلی موسیقی تربت جام را جتها یا کولی‌ها تشکیل می‌دهند. در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار، شاطرباشی ایشان ریاست کولی های خراسان را بر عهده داشت. سپس پس از مرگ شاطرباشی، ریاست بر عهده علی اکبرخان سرتیپ پسر حاجی هاشم خان از خویشاوندان شاطرباشی بود. غرشمار (قرشمال) و غربت. غرشمار (قرشمال، قریشمال) اصطلاحی است در گویش فارسی خراسانی که برای کولی‌ها به کار
است در گویش فارسی خراسانی که برای کولی‌ها به کار می‌رود. واژهٔ قرشمار تحریف شده غیرشمار به معنی خارج از شمارش است. این مردمان به علت فرهنگ خانه‌به‌دوشی و به جهت اینکه ساکن و مقیم مکان یا شهر خاصی نبودند در سرشماری‌های آماری نیز در شمار افراد یک شهر یا منطقه خاص به حساب نیامده ازاین رو آن‌ها را به عنوان افراد غیرشمارش یا غرشمار نامیده‌اند. غُربَت یا "هندی‌ها" اصطلاحی دیگر است در خراسان به گویش نیشابوری برای کولی‌ها به کار می‌رود. این واژه که به معنای بیگانه است دلالت بر بیگانگی کولی‌ها در خراسان دارد. فیوچ
است دلالت بر بیگانگی کولی‌ها در خراسان دارد. فیوچ (فیوج) که در بین اهالی عرب خراسان رایج است خطاب به کولی‌ها در جنوب خراسان در اطراف بیرجند، قائن، گناباد، تربت حیدریه، کاشمر و خواف است که به صورت دوره‌گرد زیر چادر یا خانه زندگی می‌کنند. مردان این طایفه به کار آهنگری سبک و ساختن وسایلی چون کارد، قندشکن، انبر، تیشه، چاقو و مانند آن اشتغال دارند و ابزار مردمان را تأمین می‌کنند. پیش از این حتی کار نعلِ اسب و خر را هم به عهده داشتند و در کار رگ‌زنی و حجامت نیز استاد بودند. از افراد سرشناس فیوج می توان به ندا
استاد بودند. از افراد سرشناس فیوج می توان به ندا رستمی اشاره نمود. در دو شهر سبزوار و نیشابور محله کولی‌ها (غربتی‌ها) در مرکز شهر و محله‌های قدیمی قرار دارند اما در فصل درو، در جلگه‌ها و نقاط دوردست پخش می‌شوند. فرهنگ. از جمله آئین‌هائی که به دلیل سادگی و در عین حال قدمت، می‌توان آن را به‌نوعی به کولی‌ها در خراسان منسوب دانست، مراسم پُرخوانی است. این آئین فقط به شرق ایران محدود می‌شود و نمی‌توان نمونه‌ای زنده از آن به دست داد. در این مراسم به هیچ‌وجه از سازهای کوبه‌ای استفاده نمی‌شود و گویا حتی ساز و آواز
کوبه‌ای استفاده نمی‌شود و گویا حتی ساز و آواز هم ربطی به رقص ندارد و در نتیجه ایجاد هماهنگی در آن تنها با اصوات نامفهومی که از ته حلق بیان می‌شوند، ممکن می‌گردد. اغلب این حرکات، به صورت جهش و حرکات بی‌قاعده هستند. زبان آنها با لهجه‌ای خاص همراه است و یادگاری از زبان‌ها و لهجه‌های قدیم هند است.
رضا کلمه‌ای عربی و نامی پسرانه به معنی خشنود بودن، خرسندی، و تأیید است و در تصوف و تاریخ صدر اسلام کاربرد دارد. اگرچه در قرآن کلمهٔ رضا استفاده نشده‌است ولی کلمات هم‌ریشه مانند رضوان که به معنی خشنودی خدا از اعمال انسان است، به کار رفته‌است. در آثار حسن بصری، رضا حالتی روحی است که انسان از تقدیر خدا راضی است و بلعکس خدا نیز از اعمال انسان راضی. این کلمه اهمیت خاصی در به قدرت رسیدن عباسیان داشت: تبلیغات ضد امویان برای به قدرت رسیدن فردی تحت عنوان «الرضا من آل محمد» انجام می‌گرفت که به معنی «فردی از خاندان
آل محمد» انجام می‌گرفت که به معنی «فردی از خاندان محمد که مورد قبول همه است» بود. این اصطلاح مبهم باعث شد که هم خاندان علی و هم خاندان عباس ادعا کنند که الرضا از آنان است. پس از آن، به تدریج کلمهٔ رضا به شیعه منسوب شد و مثلاً لقب امام هشتم شیعیان گشت.
بیست سال بعد رمانی اثر نویسنده فرانسوی الکساندر دوما که بعد از رمان موفق سه تفنگدار در سال ۱۸۴۵ به چاپ رسید. این رمان قسمت دوم رمان سه تفنگدار است. در این داستان ما همان قهرمانان را در دوره صغارت لوئی چهاردهم و صدارت کاردینال مازارن و همزمان با شورش فلاخن در فرانسه و نیز سلطه ناپایدار کرامول بر انگلیس پس از برانداختن دودمان استوارت و اعدام چارلز اول در انگلستان بازمی‌یابیم. ترجمه. این رمان توسط محمد طاهر میرزا قاجار (محمد طاهر میرزا اسکندری طاب ثراه) به‌فارسی ترجمه شد.
دیلیپ کومار (با نام تولد محمد یوسف خان؛ زاده در پیشاور – درگذشته در بمبئی) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم هندی بود که بیشتر به خاطر کار در بالیوود شناخته می‌شد. از او به‌عنوان «سلطان تراژدی» و «نخستین خان» یاد می‌شد. نام هنری دیگر او «دیلیپ صاحب» است. دیلیپ کومار از نمادهای بالیوود و بازیگر افسانه‌ای به‌شمار می‌رفت. کومار نخستین بار به عنوان بازیگر در فیلم "" (۱۹۴۴)، تولید شده توسط بمبئی تاکیز حضور داشت. کومار در پنج دهه کار حرفه‌ای خود در بیش از ۶۵ فیلم بازی کرد. او به خاطر بازی در فیلم‌های رمانتیک "سبک" (۱۹۴۹)،
او به خاطر بازی در فیلم‌های رمانتیک "سبک" (۱۹۴۹)، "غرور" (۱۹۵۲)، درام اجتماعی "لکه‌دار" (۱۹۵۲)، درام "دیوداس" (۱۹۵۵)، کمیک "آزاد" (۱۹۵۵)، حماسی تاریخی "مغول اعظم" (۱۹۶۰)، درام جنایی "گنگا و جمنا" (۱۹۶۱) و کمدی "رام و شام " (۱۹۶۷) شناخته می‌شود. اوایل زندگی. دیلیپ کومار در یک خانواده مسلمان هندکویی (اعوان هندکو زبان) در خانه ای در محله بازار قیسا خوانی پیشاور، شهری در استان مرزی شمال غربی هند بریتانیا به دنیا آمد. او یکی از دوازده فرزند لاله غلام سرورعلی خان (۱۸۹۰–۱۹۵۰) و همسرش عایشه بیگم (۱۸۹۷–۱۹۴۸) بود.
(۱۸۹۰–۱۹۵۰) و همسرش عایشه بیگم (۱۸۹۷–۱۹۴۸) بود. پدرش یک بازرگان میوه و مالک باغ‌های بزرگ در پیشاور و دولالی بود. دیلیپ کومار ۱۲ خواهر و برادر داشت. خان در مدرسه بارنز در دولالی (اکنون در ماهاراشترا)، جایی که پدرش باغ‌های میوه داشت، تحصیل کرد. او در همان محله‌ای در پیشاور بزرگ شد که راج کاپور، دوست دوران کودکی‌اش، و بعداً همکارش در صنعت فیلمسازی بود. در سال ۱۹۴۰، او به پونا نقل مکان کرد و یک مغازه عرضه میوه خشک و یک غذاخوری کوچک راه اندازی کرد. علیرغم اینکه خانواده دیلیپ کومار اصالتاً اهل پیشاور بودند، اما
خانواده دیلیپ کومار اصالتاً اهل پیشاور بودند، اما تصمیم گرفتند پس از تجزیه هند در سال ۱۹۴۷ در بمبئی بمانند. خان هرگز با نام اصلی خود بازی نکرد و در سال ۱۹۴۴ در فیلم جوار باتا با نام هنری دیلیپ کومار به ایفای نقش پرداخت. در زندگی‌نامه خود، دیلیپ کومار: جوهر و سایه، او نوشت که این نام پیشنهادی از طرف دویکا رانی بود که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم جوار باتا بود. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۷۰، او گفت که این نام را به دلیل ترس از پدرش انتخاب کرد، پدری که هرگز حرفه بازیگری او را به دلیل نظر منفی مردم نسبت به بازیگران
او را به دلیل نظر منفی مردم نسبت به بازیگران قبول نکرد. زندگی هنری. آغاز بازیگری. دیلیپ کومار در پیشاور زاده شد و در نوجوانی همراه با خانواده به بمبئی رفت و پس از چند سال به کمک دویکا رانی وارد دنیای سینما شد. نویسندهٔ هندی باگواتی چاران وارما سه نام را به او پیشنهاد داد: واسودِو، جهانگیر و دیلیپ کومار. دیلیپ کومار گفت: هر اسمی به غیر از یوسف خان. سپس نام دیلیپ کومار را برای خود برگزید. اکران نخستین فیلم او به سال ۱۹۴۴ برمی‌گردد. بازی دیلیپ در آن فیلم، چندان مورد توجه قرار نگرفت. اوج‌گیری. او پس از جوار
مورد توجه قرار نگرفت. اوج‌گیری. او پس از جوار باتا او در دو فیلم دیگر بازی کرد تا نوبت به فیلم (۱۹۴۷) رسید. بازی در این فیلم، او را به صورت چهره‌ای مطرح درآورد. دو سال بعد در کنار راج کاپور فیلم ملودرام را با حضور نرگس دات بازی کرد. موفقیت کلان مادی این فیلم کومار را به صورت یک ستاره درآورد. "سبک" (فیلم ۱۹۴۹) با بازی کومار و راج کاپور پرفروش‌ترین هند تا آن تاریخ بود. اما رکورد فیلم انداز در همان سال توسط فیلم "باران" راج کاپور که نرگس هم در آن حضور داشت زده شد. فروش بالا. دیلیپ کومار در دهه‌های پسین نیز به
شد. فروش بالا. دیلیپ کومار در دهه‌های پسین نیز به بازیگری ادامه داد و بسیاری از کارهایش جزء آثار پرفروش بالیوود شدند. از جمله فیلم‌های "غرور" (۱۹۵۲)، "دیوداس" (۱۹۵۵)، "آزاد" (۱۹۵۵)، "مغول اعظم" (۱۹۶۰)، "قانون" (۱۹۸۲)، "کارما" (۱۹۸۶) که هر کدام جزء پرفروش‌ترین فیلم‌های صنعت سینمای هند هستند. پایان بازیگری. در سال ۱۹۷۶ بازیگری را موقتاً کنار گذاشت و برای ۵ سال از دنیای سینما دور شد. وی تقریباً در همین سال‌ها یعنی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ دارای دو همسر بود که پس از فاش شدن موضوع برای مخدوش نشدن وجهه‌اش همسر دومش
فاش شدن موضوع برای مخدوش نشدن وجهه‌اش همسر دومش را طلاق داد. کومار در سال ۱۹۸۱ با فیلم بسیار پرفروش "کرانتی" به پرده سینماها بازگشت. در این ایام با وجود کهنسالی در فیلم‌های پرفروشی مانند قانون، کارما و "سوداگر" بازی کرد. سرانجام در سال ۱۹۹۸ فیلم "" را بازی کرد و پس از ۵۵ سال کار هنری درخشان رسماً بازنشستگی خود را اعلام کرد. رکورددار فیلم فیر. دیلیپ کومار نخستین بازیگر برندهٔ جایزه بهترین بازیگر (مرد) فیلم فیر است و با ۸ بار دریافت این جایزه در کنار شاهرخ خان رکورددار است. جشنوارهٔ فیلم فیر در نخستین بار
خان رکورددار است. جشنوارهٔ فیلم فیر در نخستین بار برگزاری خود در سال ۱۹۵۳ دیلیپ کومار را برای بازی در فیلم "لکه‌دار" به عنوان بهترین بازیگر مرد سال برگزید و جایزه بهترین بازیگر زن به مینا کوماری برای بازی در فیلم بایجو دیوانه رسید. زندگی شحصی. دیلیپ کومار و مدهوبالا در جریان فیلمبرداری فیلم ترانه در سال ۱۹۵۱ با هم آشنا شدند. قبل از فیلمبرداری فیلم ترانه، آنها برای اولین بار سر ست فیلمبرداری فیلم «جوارباتا» که اولین فیلم کومار بود همدیگر را دیده بودند اما با هم صحبت نکرده بودند. بنا به گزارش در آخرین روزهای
هم صحبت نکرده بودند. بنا به گزارش در آخرین روزهای فیلمبرداری فیلم ترانه، مدهوبالا یک گل رز صورتی برای کومار فرستاد که او عشقش را پذیرفت و بعداً نامه ای نیز برای مدهوبالا نوشت. در آن زمان کومار ۲۹ و مدهوبالا ۱۸ سال داشت. بدین ترتیب رابطهٔ عاشقانهٔ دو بازیگر آغاز شد و با هم نامزد کردند. رابطهٔ آن دو به مدت ۷ سال ادامه داشت تا اینکه رابطه آنها به دلیل دعوای دیلیپ و پدر مدهوبالا (عطاء الله خان) به دلیل حمایت دیلیپ از بی آر چوپرا (کارگردان فیلم عصر جدید (فیلم ۱۹۵۷)) در دعاوی حقوقی سر بازگرداندن پیش‌درآمد بازی
در دعاوی حقوقی سر بازگرداندن پیش‌درآمد بازی در فیلم عصر جدید که بی آر چوپرا مبلغ را به عطاء الله خان پدر مدهوبالا داده بود به جدایی ختم شد. آنها پس از مغول اعظم (فیلم ۱۹۶۰) دیگر هرگز با هم کار نکردند. کومار بعداً در زندگی‌نامه خود بیان کرد: «آیا همانطور که روزنامه‌ها و مجلات در آن زمان گزارش می‌دادند، من عاشق مدهوبالا بودم؟ به عنوان پاسخی به این سوال که مکررا از من پرسیده می‌شود، باید اعتراف کنم که من هم جذب او شده بودم. او یک همبازی خوب و پرنشاط بود، ویژگی‌هایی را داشت که من در آن سن و سال امیدوار بودم
را داشت که من در آن سن و سال امیدوار بودم بتوانم آن ویژگی را در یک زن پیدا کنم… او همانطور که قبلاً گفتم بسیار باهوش و با نشاط بود و می‌توانست نقاشی بکشد و خیلی زود بدون هیچی زحمتی من را از سکوت و خجالت بیرون آورد.» با این حال، کومار در بیوگرافی که از خود به اشتراک گذاشت عنوان کرد که برخلاف تصور رایج، پدر مدهوبالا (عطاالله خان)، مخالف پیوند آنها نبوده، اما درعوض می‌خواست این ازدواج را به یک سرمایه‌گذاری تجاری تبدیل کند که موفق نشد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، ویجینتی مالا به وسیله شایعاتی که مجلات پخش می‌کردند به
مالا به وسیله شایعاتی که مجلات پخش می‌کردند به کومار مرتبط شد، کسی که در مقایسه با هر بازیگر زن دیگری با او بیشترین بازی را انجام داده‌است، که منجر به شیمی عالی آن در فیلم‌ها شد. در حالی که کومار و ویجینتی مالا برای فیلمبرداری فیلم گنگا و جمنا (۱۹۶۱) کار می‌کردند، طبق گزارش‌ها، کومار رنگ لباس‌هایی را که ویجینتی مالا در هر صحنه می‌پوشید، انتخاب کرد. در سال ۱۹۶۶، کومار۴۴ ساله با بازیگر زن سایرا بانو که ۲۲ سال از او کوچکتر بود ازدواج کرد. ۱۴ سال بعد در ۱۹۸۰ خبر ازدواج دیلیپ کومار با زنی به نام اسماء رحمان که
ازدواج دیلیپ کومار با زنی به نام اسماء رحمان که یک زن پاکستانی اهل حیدر آباد بود، پخش شد و معلوم شد که ۳ سال از ازدواج آن‌ها می‌گذرد. این خبر باعث مخدوش شدن چهره دیلیپ کومار شد. از این رو (و همچنین به دلیل ادامهٔ ارتباط اسماء با شوهر پیشینش) در میانهٔ سال ۱۹۸۰ ازدواج کومار با زن دومش به پایان رسید. بانو و او در باندرا زندگی می‌کردند و هیچ فرزندی نداشتند. او در زندگی‌نامه خود، «دیلیپ کومار: ماده و سایه» فاش کرد که درواقع بانو در سال ۱۹۷۲ باردار شده بود، اما در دوران بارداری دچار عوارضی شد که منجر به سقط
در دوران بارداری دچار عوارضی شد که منجر به سقط جنین شد. در پی این امر، آنان با اعتقاد به خواست خداوند، دیگر اقدام به بچه دار شدن نکردند. کومار به زبان هندکو (زبان مادری خود) و همچنین اردو، هندی، پشتو، پنجابی، مراتی، انگلیسی، بنگالی، گجراتی، فارسی و لهجه‌های بوجپوری و آوادی مسلط بود. او همچنین از علاقه مندان بزرگ موسیقی بود و نحوه نواختن سیتار را برای بازی در یک فیلم آموخت. به بازی کریکت علاقه داشت و اغلب کریکت بازی می‌کرد ویک بار یک تیم کریکت را در مقابل راج کاپور در یک مسابقه دوستانه کریکت که برای خیریه
کاپور در یک مسابقه دوستانه کریکت که برای خیریه برگزار شد، رهبری کرد. دیلیپ کومار و خانواده اش که در پیشاور و بمبئی بزرگ شدند، رابطه نزدیکی با خانواده کاپور داشتند. برادر کوچکترش نصیرخان (۱۹۲۴–۱۹۷۴) نیز یک بازیگر برجسته سینما بود. دو تن از برادران کوچک‌تر او به نام‌های اسلم خان (۱۹۳۲–۲۰۲۰) و احسان خان (۱۹۳۰–۲۰۲۰) پس از مثبت شدن آزمایش کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ در عرض دو هفته درگذشتند. درگذشت. دیلیپ کومار در چند ماه پایانی زندگی خود بیمار بود. در اواخر ژوئن ۲۰۲۱ و در پی وقفه‌هایی که در تنفس دیلیپ کومار پیش می‌آمد
در پی وقفه‌هایی که در تنفس دیلیپ کومار پیش می‌آمد به بیمارستانی غیر کوویدی منتقل شد. وی پس از خارج کردن مایعات اضافی از ریه‌ها از بیمارستان مرخص شد. اما دیلیپ کومار در بیمارستانی در بمبئی به دلیل کهولت سن و مشکلات تنفسی درگذشت. آمیتاب باچان بلافاصله با انتشار این خبر عکس مشترکی منتشر کرد و درگذشت اسطوره بازیگری را تسلیت گفت. وی نوشت: اگر زمانی تاریخ سینمای هند نوشته شود به ۲ دوره پیش از دیلیپ کومار و پس از آن تقسیم می‌شود. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که دیلیپ کومار در آن‌ها به ایفای نقش
از فیلم‌هایی که دیلیپ کومار در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
خیابان یانگ یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین خیابان‌های تورنتو و حومه، در انتاریوی کانادا است. این خیابان، که ایالات متحدهٔ آمریکا را به کانادا وصل کرده، قبلاً در کتاب رکوردهای جهان گینس به‌عنوان درازترین خیابان جهان به طول ۵۶۶۶ کیلومتر ثبت شده بود. همچنین، جزو آثار تاریخی ملی کانادا به حساب می‌آید؛ و از ساحل دریاچهٔ انتاریو تا تاندربی کشیده شده‌است. خیابان یانگ در ساخت و طراحی تورنتو و انتاریو نقش اساسی را بازی می‌کند، و حتی اولین متروی کانادا نیز در این محل راه‌اندازی شد. خیابان یانگ از نظر توریستی برای تورنتو
شد. خیابان یانگ از نظر توریستی برای تورنتو اهمیت زیادی دارد؛ زیرا محل اصلی یا نزدیک به محل بسیاری از جذابیت‌های گردشگری مانند تئاتر، مرکز خرید ایتون، موزهٔ هاکی، روزنامهٔ "تورنتو استار" و میدان داندس کانادا است. تاریخچه. ساخت خیابان یانگ به سال ۱۷۹۳ زمان درگیری جنگ بین فرانسه و بریتانیا و نگرانی‌های سیاسی آن زمان در آمریکای شمالی برمی گردد. در سال‌های بعد به دلایل مختلف به طول خیابان افزوده می‌شد. هم‌اکنون محل آغاز ساخت این خیابان به حالت یادبودی مشخص شده‌است. خیابان یانگ که در قدیم بیشتر جاده‌ای برای حمل
خیابان یانگ که در قدیم بیشتر جاده‌ای برای حمل و نقل بود، در سال ۱۸۱۲ نقش نظامی مهمی را ایفا کرد. گشت و گذار. این خیابان بسیار زنده و پرجمعیت است اما شلوغ و بی نظم نیست. تعداد زیادی از بازیگران، نقاشان، شعبده بازان و نوازندگان و خوانندگان آماتور، کسانی که کارهای محیرالعقول انجام می‌دهند، در گوشه و کنار این خیابان برنامه اجرا می‌کنند. اولین چیزی که بازدیدکنندگان بعد از دیدن این خیابان می‌گویند، مراکز خرید و وفور همه نوع کالا و سرگرمی، و بهترین رستورانها و سرزندگی شهر است. دیگر دیدنیهای این خیابان: ایستگاه
شهر است. دیگر دیدنیهای این خیابان: ایستگاه یونیون: قدیمی‌ترین ایستگاه قطار تورنتو _ بازار سنت لورنس: یکی از قدیمی‌ترین مراکز تولید مواد غذایی – سینما AMC: از قدیمی‌ترین خانه‌های سینما _ و بزرگترین مرکز فروش کتاب دنیا، در شمال و غرب داندس می‌باشد.
آلن رابرت (متولد ۷ اوت ۱۹۶۲)، سنگ نورد، کوه‌نورد، معروف به مرد عنکبوتی در فرانسه به دنیا آمد. وی که بیشر از ۷۰ ساختمان بسیار بزرگ در سراسر دنیا را بدون پوشیدن دستکش و تنها با استفاده از کفش‌های کوهنوردی بالا رفته بود، به بزرگترین صعود خود، در ۲۸ مارس ۲۰۱۱ جامه عمل پوشانده از برج خلیفه به ارتفاع ۸۲۸ متر در دوبی که بلندترین آسمانخراش در جهان می‌باشد به چالاکی بالا رفته و در کمتر از شش ساعت خود را به بالای برج رساند. هدف فعلی آلن رابرت، صعود به بلندترین ساختمان ترکیه و اروپا می‌باشد. آلن رابرت که شهرت زیادی در
ترکیه و اروپا می‌باشد. آلن رابرت که شهرت زیادی در صعود بدون تجهیزات به ساختمان‌های عظیم جهان از جمله برج ایفل، امپریال استیت، و برج‌های دوقلوی پتروناس پیدا کرده سال گذشته در سالگرد دهمین سال صعود خود بر فراز برج‌های دوقلو مجدداً تصمیم به صعود از دیوار بیرونی این برج گرفت.
خلیج خامبات، خلیج کامبهات یا خلیج کامبای بخشی کم‌عمق از آب‌های دریای عرب است که در غرب سواحل هندوستان در جنوب‌شرقی شبه‌جزیره کاتیاوار، بین گجرات و کاتیاوار قرار دارد. دهانهٔ این خلیج ترومپتی‌شکل در بین دیو و دامان واقع شده و عرضی در حدود ۱۹۰ کیلومتر دارد اما پس از آن به‌سرعت از پهنای آن کاسته شده و به ۲۴ کیلومتر می‌رسد. شهر خامبات در رأس خلیج خامبات قرار دارد. رودهای بسیاری از جمله سابارماتی، ماهی، نارمادا و تاپتی به خلیج خامبات می‌ریزند. این خلیج به دلیل شکل و قرارگیری آن در جهت بادهای موسمی جنوب‌غربی یکی
و قرارگیری آن در جهت بادهای موسمی جنوب‌غربی یکی از بالاترین محدوده‌های جزر و مدی (۱۲ متر) را داراست. تپه‌های زیر آبی و کرانه‌های ماسه‌ای خلیج خامبات کار کشتیرانی در آن را دشوار می‌سازد. همچنین تمامی بندرهای این خلیج بر اثر وقوع جزرومد و سیلاب‌های رودخانه‌ای با مشکل لجن‌گرفتگی روبرو شده‌اند. بندر قدیمی باروچ هند و بندر سورات که نخستین ارتباطات تجاری اروپائیان با هندوستان از اینجا شکل گرفت در شرق خلیج خامبات قرار دارند. بنادر این خلیج دارای اهمیتی محلی هستند اما کشف و استخراج نفت در خلیج خامبات به احیای
اما کشف و استخراج نفت در خلیج خامبات به احیای تجاری منطقه انجامیده است.
آرامگاه شیخ امین‌الدین بلیانی یا خانقاه علیا، عارف و دانشمند بزرگ، در شمال شهر کازرون قرار گرفته‌است و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. توضیحات. این آرامگاه در شمال شهر کازرون قرار گرفته‌است و مربوط به عارف فرزانه قرون ۷ و ۸، امین‌الدین بلیانی کازرونی است.این آرامگاه در دست مرمت است و به زودی موزه سنگ کازرون به این مجموعه اضافه خواهد شد.مصالح بکار رفته و نوع معماری این بنا شباهت زیادی به معبد آناهیتای بیشاپور دارد. مرمت ضلع جنوبی، سفید کاری و برچیدن فضاهای
دارد. مرمت ضلع جنوبی، سفید کاری و برچیدن فضاهای الحاقی از جمله اقداماتی است که بر روی بقعه در دست انجام است.
میدان گازی کیش یکی از میدان‌های گازی ایران است که در خلیج فارس قرار دارد. این میدان که در فاصله ۳۰ کیلومتری شرق جزیره لاوان قرار دارد، طی لرزه‌نگاری دو بعدی در سال ۱۹۶۸ مشخص گردید. اولین چاه این میدان گازی در ۲۶ می ۱۹۶۸ توسط شرکت اسکو برای ارزیابی پتانسیل هیدروکربوری افق آسماری، گروه بنگستان، خامی و دهرم حفاری شد. حجم گاز درجای میدان در حالت مورد انتظار در حدود ۴۸ تریلیون فوت مکعب با ضریب بازیافت ۷۵ درصد و حجم میعانات گازی در جای میدان در حالت مورد انتظار در حدود ۵۱۴ میلیون بشکه تخمین زده شده‌است.
در زبان‌شناسی و علوم اجتماعی، مفهوم نشان‌داری یعنی این‌که یک واژه یا شکل زبانی، معمول و پیش‌فرض باشد یا نه. شکل پیش‌فرض را «بی‌نشان» می‌گویند و شکل غیرمعمول یا محدود را «نشان‌دار». مثلا در فارسی «شیر» بی‌نشان است چون می‌تواند هم نر باشد هم ماده، اما «شیر ماده» نشان‌دار است چون فقط به ماده اشاره می‌کند. به سخن دیگر، نشان‌داری به حالتی گفته می‌شود که یک واژه، ساخت یا مفهوم به‌گونه‌ای غیرعادی یا متفاوت از حالت معمول و رایج باشد. در رابطهٔ «نشان‌دار – بی‌نشان»، یکی از دو طرف تقابل، حالت گسترده‌تر و مسلط را دارد
از دو طرف تقابل، حالت گسترده‌تر و مسلط را دارد که «بی‌نشان» نامیده می‌شود و به‌عنوان شکل پیش‌فرض و کم‌زحمت‌تر شناخته می‌شود. طرف دیگر که حالت فرعی یا غیرمعمول است، «نشان‌دار» به‌شمار می‌آید. به بیان دیگر، نشان‌داری یعنی سنجش یک واحد زبانی «عادی» در برابر شکل یا شکل‌های «غیرعادی» آن. این مفهوم ساخته شده تا زبان‌شناسان و پژوهشگران بفهمند کدام شکل یک واژه حالت عادی و گسترده دارد و کدام حالت خاص‌تر یا محدودتر است، تا بتوانند مقایسه کنند که مردم در حرف زدن یا نوشتن، بیشتر از کدام استفاده می‌کنند و چرا. با کمک
بیشتر از کدام استفاده می‌کنند و چرا. با کمک مفهوم نشان‌داری می‌توان کاربرد کم یا زیاد برخی ساخت‌ها یا مقوله‌های زبانی و وجود برخی محدودیت‌ها در کاربرد آنها را توجیه کرد. اساساً مقوله‌های بی‌نشان، طبیعی‌تر در نزد اهل زبان و قاعده‌مندتر هستند، در حالی که مقوله‌های نشان‌دار، استثنایی‌تر هستند و نیاز به آموزش بیشتری دارند. در زبان‌شناسی، این مفهوم می‌تواند در حوزه‌های گوناگون مانند واج‌شناسی، دستوری و معناشناسی دیده شود. برای نمونه، در تقابل معنایی «صادق» و «بی‌صداقت»، شکل بی‌نشان «صادق» است و شکل نشان‌دار
«بی‌صداقت»، شکل بی‌نشان «صادق» است و شکل نشان‌دار «بی‌صداقت» که با پیشوند منفی‌ساز ساخته شده است. گاهی این نشان‌داری صرفاً معنایی است و گاهی با افزودن یک وند یا تغییر ساخت واژه آشکار می‌شود. واژهٔ «نشان‌داری» در اصل از نشانه‌گذاری نقش‌های دستوری با پسوند یا عنصر اضافی گرفته شده و بعدها به موقعیت‌هایی تعمیم داده شد که هیچ تفاوت صوریِ آشکاری در آن‌ها وجود ندارد. در علوم اجتماعی، این مفهوم برای تمایز دو معنای یک واژه هم به‌کار می‌رود؛ یکی معنای رایج (بی‌نشان) و دیگری معنای خاص و محدود به یک فرهنگ یا بافت ویژه
دیگری معنای خاص و محدود به یک فرهنگ یا بافت ویژه (نشان‌دار). در روان‌شناسی، نشان‌داری به‌صورت کمّی نیز بررسی می‌شود و گاهی به آن Δp (دلتا پی) می‌گویند؛ یعنی میزانی که یک متغیر می‌تواند پیش‌بینی‌کننده یا علت احتمالی متغیر دیگر باشد. در واژگان، شکل نشان‌دار معمولاً شکل غیراصلی است و اغلب با افزودن وند ساخته می‌شود. واژه‌هایی با بار معنایی منفی، نسبت به شکل مثبت بی‌نشان، نشان‌دار محسوب می‌شوند: «شاد/ناشاد»، «صادق/بی‌صداقت»، «عادل/ناعادل»، «پاک/ناپاک». همین‌طور، شکل بدون وندِ جنسیت یا تعداد، بی‌نشان است و شکل
شکل بدون وندِ جنسیت یا تعداد، بی‌نشان است و شکل دارای وند، نشان‌دار؛ مانند «شیر/شیر ماده»، «میزبان/میزبان‌زن»، «خودرو/خودروها»، «کودک/کودکان». واژهٔ «شیر» در حالت بی‌نشان می‌تواند هم به نر و هم به ماده اشاره داشته باشد، ولی «شیر ماده» فقط به جنس ماده اشاره می‌کند و بنابراین نشان‌دار است. تاریخچه. مفهوم نشان‌داری ابتدا در مکتب پراگ معرفی شد. تروبتسکوی در موضع خنثی‌شدگی که در آن مثلاً تقابل p و b در جایگاه پس از s خنثی می‌شود، مفهوم واج شامل را معرفی می‌کند. واج شامل با حرف بزرگ نمایانده می‌شود. واج شامل همه
شامل با حرف بزرگ نمایانده می‌شود. واج شامل همه مختصه‌های یک واج کامل را دارد، بجز مختصه تمایزدهنده آن. در این مثال به‌خصوص، p در واقع صورت بی‌نشان نامیده می‌شود و آوای b که در این موضع قرار ندارد، نشاندار محسوب می‌شود. رومن یاکوبسن با استفاده از مفهوم نشان‌داری توانست آن دسته از مقوله‌های زبانی را که کودکان در مراحل اولیه یادگیری می‌آموزند و در صورت وقوع زبان‌پریشی، دیرتر از دست می‌روند، مشخص کرد. او این مقوله‌ها را بی‌نشان و سایر مقوله‌های زبانی را که دیرتر آموخته می‌شوند و در زبان‌پریشی زودتر از دست
دیرتر آموخته می‌شوند و در زبان‌پریشی زودتر از دست می‌روند، نشان‌دار می‌داند. نشانداری علاوه بر واج‌شناسی در زبان‌شناسی امروز به دو شکل دیگر کاربرد دارد. در زبانشناسی توصیفی مدرن، مفهوم نشانداری به معنای صورت معمول، طبیعی و بنیادین است و به‌طور مثال، می‌توان ساختار جمله در انگلیسی را به شکل SVO بی‌نشان تلقی کرد و ترتیب‌های دیگر نشاندار هستند. نشانداری در زبانشناسی چامسکیایی جهانی است. الگوهای بی‌نشان عمدتاً توسط آن بخش از دستور چامسکی که آن را دستور هسته می‌نامد، مورد بررسی قرار می‌گیرد، اما مقولات نشاندار
مورد بررسی قرار می‌گیرد، اما مقولات نشاندار یعنی استثنائات و گرایش‌ها توسط دستور حاشیه بررسی می‌شود. مقولات بی‌نشان مستقل از زبان هستند و نشاندارها وابسته به زبان. مفهوم نشانداری در مکتب پراگ، مفهومی محدود به حوزه واج‌شناسی‌است، اما در دستور زایشی، همه عناصر را شامل می‌شود. نظریه بهینگی. پدیده نشان‌داری در نظریه بهینگی بسیار اهمیت دارد. این نظریه اساساً بر پایه تعامل میان دو نوع محدودیت (محدودیت نشان‌داری و محدودیت وفاداری) تدوین شده است.
خلیج کوچ یا خلیج کاچ بخشی از آب‌های شمال‌شرقی دریای عرب در سواحل ایالت گجرات در غرب هندوستان است که از نمکزار کوچک کاچ در نوک آن تا شبه‌جزیره کاتیاوار در غرب هند امتداد دارد. درازای این خلیج ۱۸۰ کیلومتر و پهنای آن از ۱۶ تا ۶۵ کیلومتر متغیر است و جزایر کوچک بسیاری در آن سر از آب بیرون آورده‌اند. بندر اوخا در ورودی خلیج کوچ قرار دارد و از دیگر بندرهای آن می‌توان به ماندوی، بدی و کندلا اشاره نمود.
در رایانه‌‌های شخصی گذرگاه سمت-جلو یک گذرگاه داده‌ است که حامل داده‌ها بین پردازنده و پل شمالی است. بسته به پردازنده استفاده شده در سیستم, بعضی گذرگاه‌ها ممکن است یک گذرگاه سمت-عقب نیز داشته باشند که پردازنده را به حافظه نهان ارتباط می‌دهد. پهنای باند یا حداکثر ظرفیت پذیرش گذرگاه سمت-جلو به طول داده, بسامد ساعت(Clock) و تعداد داده‌ای که در هر سیکل فرستاده می‌شود, بستگی دارد.به عنوان مثال, یک پهنای باند 64 بیتی با کار در بسامد 100MHz که چهار داده را در هر سیکل می فرستد, یک پهنای باند معادل 3200MB در ثانیه
می فرستد, یک پهنای باند معادل 3200MB در ثانیه دارد(MB/s) تعداد انتقال در هر سیکل بستگی به فناوری استفاده شده دارد. به عنوان مثال, GTL+ یک انتقال در پالس ساعت دارد, EV6 دو انتقال و AGTL+ چهار انتقال در پالس ساعت دارد. شرکت اینتل روش چهار انتقال در پالس ساعت را چهار پمپاژه(Quad Pumping) می نامد. بیشتر سازندگان سرعت درگاه سمت-جلو را به MHz منتشر می‌کنند, ولی معمولاً برای نمایش سرعت از نرخ داده مؤثر به جای بسامد واقعی استفاده می‌شود که معمولاً با Megatransfer در ثانیه (MT/s) نامگذاری می‌شود.دلیل این امر به
در ثانیه (MT/s) نامگذاری می‌شود.دلیل این امر به خاطر اینست که سرعت واقعی به وسیلهٔ هر پالس ساعت, راحت‌تر اندازه‌گیری می‌شود.به عنوان مثال, یک برد مادر یا پردازنده یک گذرگاه سمت-جلو با بسامد 200MHz دارد که در هر پالس ساعت 4 انتقال دارد, پس گذرگاه سمت-جلو در نرخ 800MHz کار می‌کند. سرعت اجزای مربوطه. پردازنده. در بعضی موارد بسامد پردازنده از به کار بردن یک ضرب‌کننده پالس ساعت به سرعت گذرگاه سمت-جلو اندازه‌گیری می‌شود. به عنوان مثال, یک پردازنده که در سرعت 3200MHz کار می‌کند, ممکن است یک گذرگاه سمت-جلو 400MHz
کار می‌کند, ممکن است یک گذرگاه سمت-جلو 400MHz داشته باشد. این بدین معنااست که یک ضرب‌کننده پالس ساعت داخلی روی 8 تنظیم است. بدین معنا که پردازنده طوری تنظیم شده که 8 بار در فرکانس 400MHz کار کند: 400MHz × 8 =3200MHz. با تغییر گذرگاه سمت-جلو یا ضرب‌کننده, سرعت‌های دیگر نیز برای پردازنده بدست می‌آید. حافظه. تنظیم سرعت گذرگاه سمت-جلو مستقیماً مربوط می‌شود به سرعت حافظه‌ای که یک سیستم باید استفاده کند. گذرگاه حافظه به پل شمالی و حافظه اصلی وصل می‌شود و گذرگاه سمت-جلو به پل شمالی و پردازنده وصل می‌شود. معمولاً