payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تداخل‌سنج نوری دقیق نیروی دریایی نام یک تداخل‌سنج نوری ستاره شناسی است که درایستگاه ستاره شناسی فلگستف در آریزونا قرار دارد. این تاسیسیات توسط نیروی دریایی ایالات متحده با همکاری آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی (Naval Research Laboratory) و رصدخانه لوول (Lowell Observatory) اداره می شود. این تداخل سنج نوری در وهله اول عکس برداری فضایی و فضا سنجی انجام می دهد. در وهله دوم یکی از اجزای اصلی برای جایگیری امن و ناوبری کامل وسایل نقلیه متعلق به دپارتمان دفاع (U.S. department of defense) است . کیفیت رزلوشن تصاویر
department of defense) است . کیفیت رزلوشن تصاویر این تداخل‌سنج اپتیکی در جهان کم‌نظیر توصیف شده است.
قانون گل زده در خانهٔ حریف، قانونی است که در فوتبال و ورزش‌های دیگر به عنوان راهکاری برای تعیین برنده به کار می‌رود. این قانون زمانی استفاده می‌شود که تیم‌ها دو بار به مصاف هم بروند؛ «دیدار رفت» در خانهٔ یک تیم و «دیدار برگشت» در خانهٔ تیم دیگر. بر طبق قانون گل زده در خانهٔ حریف، در بازی‌هایی که مجموع نتایج در بازی رفت و برگشت مساوی می‌شود، تیمی برنده می‌شود که گل‌های بیشتری در خانهٔ حریف زده است این قانون در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۱ از سوی یوفا برداشته شد تعریف. قانون گل زده در خانهٔ حریف غالباً در رقابت‌های رفت و
گل زده در خانهٔ حریف غالباً در رقابت‌های رفت و برگشت که در آن‌ها نتیجهٔ پایانی از روی نتیجهٔ مجموع دو دیدار به دست می‌آید اعمال می‌شود. بر طبق این قانون، در شرایطی که در پایان یک دیدار رفت و برگشت، نتیجهٔ مجموع دو مسابقه مساوی باشد (مجموع گل‌های زده و خورده شدهٔ دو تیم در هر دو بازی برابر باشد)، تیمی به عنوان برنده محسوب می‌شود که گل‌های بیشتری در خانهٔ حریف به ثمر رسانده باشد. در بسیاری از مسابقات، قانون گل زده در خانهٔ حریف، اولین معیار برای تعیین برنده در بازی‌های مساوی است. این در حالی است که ضربات
در بازی‌های مساوی است. این در حالی است که ضربات پنالتی در اولویت دوم قرار دارد، و زمانی اجرا می‌شود که هر دو تیم نه تنها در نتیجهٔ مجموع، بلکه در تعداد گل‌های زده در خانهٔ حریف نیز مساوی باشند. این قانون به شکل‌های متفاوتی اجرا می‌شود. این تفاوت‌ها، در این می‌باشد که این قانون چه زمانی عملی می‌شود؛ بعد زمان معمولی و عادی مسابقهٔ برگشت، بعد وقت اضافه یا هر دو. هدف ایجاد این قانون. یکی از مهم‌ترین هدف‌های ایجاد این قانون این است که در اثر آن، تیم میهمان تشویق به بازی حمله‌ای‌تر و پرهیز از بازی بسته و دفاعی
به بازی حمله‌ای‌تر و پرهیز از بازی بسته و دفاعی شود. در فوتبال، این قانون سبب می‌شود که بازی دور اول (بازی رفت) شرایط حساسی به خود بگیرد، چرا که تیم میزبان به دلیل ترس از دریافت گل در خانهٔ خود، با تعداد بازیکن کمتری حمله می‌کند، و این در حالی است که تیم میهمان تلاش می‌کند دروازهٔ خود را بسته نگه دارد و در صورت امکان در زمین حریف به گل دست پیدا کند تا این گل در بازی برگشت به کمک آن‌ها بیاید. این قانون همچنین موجب جذاب شدن بازی برگشت نیز می‌شود، زیرا بعد از یک بازی معمولاً کم‌گل در دور رفت هر دو تیم از شانس
بازی معمولاً کم‌گل در دور رفت هر دو تیم از شانس پیروزی برخوردارند. بحث پیرامون این قانون. یکی از نکاتی که همواره در مورد این قانون مورد بحث قرار گرفته است این است که آیا دو تیم شانس یکسانی برای پیروزی دارند یا خیر. به عبارت دیگر، آیا اگر یک تیم در بازی اول میزبان و در بازی دوم میهمان باشد در شرایط یکسانی با حالتی که بازی اول میهمان و بازی دوم میزبان باشد قرار دارد یا خیر. بسیاری بر این عقیده‌اند که شانس تیمی که در بازی اول خارج از خانه به میدان می‌رود بیشتر است؛ چرا که بازی دوم را در خانه و مقابل هواداران
است؛ چرا که بازی دوم را در خانه و مقابل هواداران خود و در مقابل حریفی بازی می‌کند که در بازی رفت به دلیل ترس از خوردن گل در خانه و احتیاط نتوانسته از امتیاز میزبانی‌اش استفاده کند. البته بر طبق شواهد، این موضوع یک واقعیت محسوب می‌شود که تیمی که در دور اول موفق به زدن گل در خانهٔ حریف شده است، برای خود شانس بیشتری برای صعود به دور بعد قائل است. مشهورترین موارد اعمال این قانون. صعود ایران به جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه. این قانون در سال ۱۹۹۷، موجب صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه شد. در آن
ایران به جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه شد. در آن زمان، ایران که در گروه B دور پایانی مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ (آسیا) دوم شده بود در بازی پلی‌آف تک حذفی مقابل ژاپن در مالزی شکست خورده بود، به مصاف استرالیا می‌رفت. ایران در بازی رفت در ورزشگاه آزادی ۱–۱ تساوی کرد، اما با کسب نتیجهٔ ۲–۲ در ورزشگاه کریکت ملبورن و برتری به خاطر گل زدهٔ بیشتر در خانهٔ حریف، راهی جام‌جهانی شد. صعود بارسلونا به دیدار نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۰۹–۲۰۰۸. در فصل ۰۹–۲۰۰۸ لیگ قهرمانان اروپا در دیدار نیمه‌نهایی، دو تیم بارسلونا
اروپا در دیدار نیمه‌نهایی، دو تیم بارسلونا و چلسی به مصاف هم می‌رفتند. بازی اول در نیوکمپ بدون گل به پایان رسید، و در بازی دوم در ورزشگاه استمفوردبریج در حالی که تا دقیقهٔ ۹۳ مسابقه، بازی با نتیجهٔ ۰–۱ به سود چلسی در جریان بود، آندرس اینیستا - هافبک بارسلونا - با به ثمر رساندن گلی حیات‌بخش موجب صعود تیم خود به دیدار نهایی رقابت‌ها با استفاده از قانون گل زده در خانهٔ حریف شد. صعود تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸. در لیگ قهرمانان اروپا۱۹–۲۰۱۸ در مرحله نیمه نهایی در حالی که تیم آژاکس با نتیجه ۲–۲
نیمه نهایی در حالی که تیم آژاکس با نتیجه ۲–۲ مساوی تا دقیقه۹۵ با گل بازی رفت جلو بود تیم تاتنهام با گل دقیقه پایانی لوکاس مورا در مجموع۳–۳ مساوی و با این قانون تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد. صعود تاتنهام به نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸. در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸ حالی که تیم باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر در استادیوم هاتسپر توانسته بود باشگاه فوتبال منچستر سیتی را ۱–۰ شکست دهد و تا دقیقه ۷۸ هم ۴–۲ منچستر سیتی جلو بود که با شوت لورنته حساب کار ۴–۳ شد و در مجموع ۴–۴ و
که با شوت لورنته حساب کار ۴–۳ شد و در مجموع ۴–۴ و با قانون گل زده بیشتر در خانه حریف تاتنهام توانست به مرحله بعد صعود کند. صعود منچستریونایتد به ۱/۸نهایی لیگ قهرمانان اروپا۲۰۱۸/۱۹. در لیگ قهرمانان اروپا۲۰۱۸/۱۹ در حالی که بازی رفت در اولترافورد بازی ۲–۰ به نفع پاریس سنت ژرمن شد بازی برگشت در حالی که بازی ۲–۱ به نفع منچستریونایتد بود که در دقیقه ۹۲ با کمک VAR یک پنالتی به ستون چپ خانه آورد که مارکوس رشفورد توانست آن را گل کند و بازی ۳–۱ و در مجموع ۳–۳ به پایان رسید و با قانون گل زده بیشتر در خانه حریف
پایان رسید و با قانون گل زده بیشتر در خانه حریف منچستریونایتد به مرحله بعد صعود کرد.
صفوت پاشا یکی از وزرای بزرگ دورهٔ عبدالحمید دوم است که به رتبهٔ صدارت عظمی رسیده است. زندگی‌نامه. پدر وی محمد خلوص آغا از مباشران و مدیر کل های بعض قضاها بود. صفوت به سال ۱۲۳۰ (قمری) در استانبول متولد شد و به سال ۱۲۴۷ به سن ۱۷ سالگی سمت منشی گری دیوان همایون را داشت و دو سال بعد به منصب مترجمی باب عالی رسید و به سال ۱۲۵۲ به رتبهٔ خواجگی و به سال ۱۲۵۳ با رتبهٔ ثالث به وکالت مترجمی دیوان همایون نایل شد و به سال ۱۲۵۸ برای عزل پرنس کیقا و انتخاب پرنس دیگر مأمور بکرش گردید و به سال ۱۲۶۱ به منشی گری وزارت خارجه و
گردید و به سال ۱۲۶۱ به منشی گری وزارت خارجه و سپس به منشی گری چهارم مابین همایون و به سال ۱۲۷۱ به عضویت مجلس تنظیمات رسید، سپس به مستشاری وزارت خارجه و وکالت آن نایل گشت و به سال ۱۲۷۲ به مستشاری صدارت عظمی منصوب و به سال ۱۲۷۳ در کمیسیون اقتصادی اروپایی که به موجب معاهدهٔ پاریس در کشور منعقد شده بود عضویت یافت و به بکرش رفت و بیش از یک سال در آنجا اقامت گزید سپس برای رسیدگی به مسئلهٔ دو کشور مأمور کنفرانس پاریس گشت و به سال ۱۲۷۵ به عضویت مجلس تنظیمات و وکالت وزارت خارجه و به وزارت تجارت منصوب شد و به سال
وزارت خارجه و به وزارت تجارت منصوب شد و به سال ۱۲۷۹ با رتبهٔ وزارت، ریاست مجلس والا را یافت، سپس برای بار دوم مسند وزارت تجارت را اشغال کرد و به سال ۱۲۸۱ سفیر پاریس و عضو مجلس والا گردید و بار سوم به وزارت تجارت انتخاب و به سال ۱۲۸۴ به وزارت فرهنگ و وکالت وزارت خارجه نایل شد، سپس به عضویت کمیسیون شورای دولتی و اصلاحات مستشاری صدارت عظمی و وزارت عدلیه و وکالت ریاست شورای دولتی و مشاغل دیگر نصب شد و در صفر سال ۱۲۹۵ ریاست شورای دولتی یافت و در خلال این احوال مذاکرهٔ مصالحهٔ روس پیش آمد و به امر شاهانه به
مذاکرهٔ مصالحهٔ روس پیش آمد و به امر شاهانه به ادرنه رفت هنگام عودت بار چهارم به منصب عالی وزارت خارجه منصوب گشت و بعد با حفظ همین رتبه مسند صدارت عظمی را اشغال کرد و بعداً از این مقام منفصل شد. وی بارها مناصب عالیهٔ گوناگون یافت و حائز درجات عالیه شد و به اخذ نشانهای تعظیم و احترام نایل گردید و به سال ۱۳۰۱ (قمری) درگذشت و در مقبرهٔ سلطان محمودخان ثانی دفن شد. بعضی اشعار و منشآت از وی بجا مانده.
کورت گئورگ کیزینگر (زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۰۴ در ابینگن – درگذشتهٔ ۹ مارس ۱۹۸۸ در توبینگن) سیاستمدار آلمانی از حزب (س د او) که از سال (۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶) نخست‌وزیر ایالت بادن در آلمان بود و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ سومین صدر اعظم جمهوری فدرال آلمان بود و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ ریاست حزب (س د او) را در آلمان به عهده داشت. او اولین صدراعظم آلمان بود که با ائتلافی بزرگ به قدرت رسید. کورت گئورگ کیزینگر در ۹ مارس ۱۹۸۸ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
جرارد جیمز باتلر (زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۶۹) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اسکاتلندی است که بیشتر برای بازی در فیلم ۳۰۰ شناخته شده‌است و برای بازی در این فیلم در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جایزهٔ بهترین مبارزه در فیلم و تلویزیون شد. اوایل زندگی. جرارد جیمز باتلر در ۱۳ نوامبر ۱۹۶۹ در پیزلی، رنفروشایر، اسکاتلند زاده شد. او کوچک‌ترین از میان سه فرزند مارگارت و ادوارد باتلر، یک دلال شرط‌بندی است. او از خانواده ای کاتولیک ایرلندی تبار است. خانواده باتلر هنگامی‌که شش ماه داشت به مونترال، کبک نقل مکان کردند. پس از طلاق، مادرش کبک را
کبک نقل مکان کردند. پس از طلاق، مادرش کبک را ترک کرد و به همراه جرارد ۱۸ ماهه به اسکاتلند بازگشت. باتلر در دبیرستان سنت میرین و سنت مارگارت در پیزلی تحصیل کرد و در دانشکده حقوق دانشگاه گلازگو پذیرفته شد. در نوجوانی در تئاتر جوانان اسکاتلند نیز حضور داشت. باتلر پدرش را تا ۱۶ سالگی ندید، تا هنگامی که ادوارد باتلر برای دیدار او را به یک رستوران در گلاسکو دعوت کرد. پس از این جلسه، باتلر ساعت‌ها گریه کرد و بعداً یادآوری کرد: «آن احساسات به من نشان داد که تا چه اندازه درد می‌تواند در تن شما بنشیند؛ درد و غم و
اندازه درد می‌تواند در تن شما بنشیند؛ درد و غم و اندوهی که شما نمی‌دانید دارید تا زمانی که از میان برود.» باتلر پس از این دیدار به پدرش نزدیک شد. در هنگام دانشجویی، او رئیس انجمن حقوق دانشگاه بود، باتلر بعداً اظهار داشت که «راهم را زیرکانه به آنجا باز کرده بودم». او همچنین در یک گروه راک به نام اسپید آواز می‌خواند. در زمانیکه که باتلر دانشجوی ۲۲ ساله بود، پدرش به سرطان مبتلا شد و درگذشت. وی دربارهٔ این دوره از زندگی خود گفته‌است: «من از یک ۱۶ ساله چشم انتظار شور زندگی به یک ۲۲ ساله که برایش اهمیتی نداشت
شور زندگی به یک ۲۲ ساله که برایش اهمیتی نداشت اگر در خواب بمیرد، رسیدم.» پیش از سال پایانی دانشکده حقوق، باتلر یک سال مرخصی از تحصیل گرفت و آن سال را با زندگی درکالیفرنیا گذراند. او بیشتر در ساحل ونیز زندگی می‌کرد، در مشاغل مختلف کار می‌کرد، اغلب مسافرت می‌کرد و به گفته وی، بیش از اندازه می می‌نوشید، در یک مقطع به دلیل رفتارهای اخلالگرانه مرتبط با الکل دستگیر شد. بعدها باتلر آن سال را اینگونه توصیف کرد: "من در کنترل نبودم و با این عقیده که" من جوان هستم، زندگی را توجیه می‌کردم. این من هستم که پرهیاهو و رام
را توجیه می‌کردم. این من هستم که پرهیاهو و رام نشدن است. " پس از گذراندن دوران تعطیل در آمریکا، او به اسکاتلند بازگشت تا سال آخر خود را در دانشکده حقوق بگذراند. باتلر در زمان کودکی جراحی ای در گوش داشت که اثر آن به‌صورت گوش گل کلمی در او بجا ماند. او هنوز از وزوز گوش رنج می‌برد و توان شنوایی او در گوش راست کم است. زندگی شخصی. از اکتبر ۲۰۱۱، باتلر گاه در لس آنجلس و گاه گلاسگو زندگی می‌کند. و برای خرید قلعه ای در اسکاتلند ابراز علاقه کرده‌است. باتلر در مصاحبه‌ها گفته‌است که الکل نمی‌نوشد. در فوریه ۲۰۱۲،
گفته‌است که الکل نمی‌نوشد. در فوریه ۲۰۱۲، اعلام شد که وی دوره درمان سوء مصرف مواد مسکن را در یک مرکز توانبخشی به پایان رسانده‌است. این مسئله پس از نگرانی او از اینکه وی به داروهای مسکن وابستگی پیدا کرده بود، این وابستگی با درگیری در یک حادثه موج‌سواری در هنگام فیلمبرداری از "تعقیب و گریز ماوریکس"، افزایش یافته بود. در سال ۲۰۱۱ باتلر در یک بازی خیریه برای سلتیک اف سی، یک باشگاه فوتبال که از کودکی از آن حمایت می‌کرد، بازی کرد. یک سال بعد او در یک فیلم هالیوودی به نام "بازی برای یادگاری" نقش کسی را که بازیکن
به نام "بازی برای یادگاری" نقش کسی را که بازیکن پیشین سلتیک بوده‌است، بازی کرد. در اوت ۲۰۱۳، او سهام تیم کریکت جامائیکا تالاواهس، که بخشی از لیگ برتر کارائیب Limacol (CPL) است را خریداری کرد. باتلر از سال ۲۰۱۰ حامی مؤسسه خیریه وعده‌های غذایی مری بوده‌است. وی در سال ۲۰۱۴ از برنامه خیریه توسعه بین‌المللی در لیبریا بازدید کرد. در سال ۲۰۱۸ باتلر در مراسمی برای جمع‌آوری کمک مالی شرکت کرد که گروه دوستان ارتش اسرائیل (FIDF) برگزار کرده بودند، و برای ارتش اسرائیل ۶۰ میلیون دلار جمع‌آوری کرد. در نوامبر سال ۲۰۱۸،
۶۰ میلیون دلار جمع‌آوری کرد. در نوامبر سال ۲۰۱۸، خانه باتلر در آتش‌سوزی ویران شد. این بازیگر ویدئویی از خسارت وارده را در رسانه‌های اجتماعی پخش کرد. گزیده فیلم‌شناسی. پس از تحصیل در رشته حقوق، باتلر در اواسط دهه ۱۹۹۰ با نقش‌های کوچک در کارهایی چون "خانم براون" (۱۹۹۷)، فیلم جیمز باند "فردا هرگز نمی‌میرد" (۱۹۹۷) و "افسانه مومیایی" (۱۹۹۸) به بازیگری پرداخت. در سال ۲۰۰۰، او به عنوان دراکولا در فیلم ترسناک "دراکولا ۲۰۰۰" با کریستوفر پلامر و جانی لی میلربازی کرد. وی در مجموعه تلویزیونی "آتیلا" (۲۰۰۱) در نقش
کرد. وی در مجموعه تلویزیونی "آتیلا" (۲۰۰۱) در نقش آتیلا هون بازی کرد و در فیلم‌های "سلطنت آتش" با کریستین بیل (۲۰۰۲) و با آنجلینا جولی (۲۰۰۳) همبازی شد. سپس در نقش آندره مارک در فیلم "مسیر زمان" در اقتباس از داستان علمی تخیلی ماجراجویانه مایکل کریچتون (۲۰۰۳) ظاهر شد. او همچنین در نقش اریک در فیلمی از جوئل شوماخر در سال ۲۰۰۴ به نام "شبح اپرا" در کنار امی روسوم به ایفای نقش پرداخت. او برای بازی دراین نقش نامزد دریافت جایزه ستلایت برای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. باتلر بیشتر به خاطر ایفای نقش پادشاه
اول مرد شد. باتلر بیشتر به خاطر ایفای نقش پادشاه لئونیداس در فیلم فانتزی جنگی "۳۰۰" زاک اسنایدر شناخته شده‌است. این نقش نامزد دریافت جایزه امپایر برای بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه ستورن برای بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک جایزه بهترین فیلم در فیلم MTV شد. در سال ۲۰۱۰، او نقش استویک را در فیلم انیمیشن اکشن-فانتزی "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم"، نقشی که او بعداً در بخش دوم و سوم این فیلم "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم ۲" (۲۰۱۴) و "" (۲۰۱۹) تکرار کرد، او همچنین در دهه ۲۰۱۰ میلادی، در نقش مایک بنینگ،
او همچنین در دهه ۲۰۱۰ میلادی، در نقش مایک بنینگ، مأمور سرویس مخفی را در اکشن مهیج "المپوس سقوط کرده‌است"، "لندن سقوط کرده‌است"، و "انجل سقوط کرده‌است" ظاهر شده‌است. وی در سال ۲۰۱۱ در فیلم "کوریولانوس"، تولوس آوفییدیوس، در نقش رهبر نظامی بازی کرد که اقتباسی امروزی از تراژدی شکسپیر با همین نام بود. او همچنین در نقش سم چودرز در اکشن زندگی‌نامه‌ای کشیش تیربار سال ۲۰۱۱ بازی کرده‌است.
توبه نصوح نام فیلمی به کارگردانی محسن مخملباف است. این فیلم محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۶۱ می‌باشد. این فیلم، اولین فیلمِ فرج الله سلحشور در مقام بازیگر بود. خلاصه داستان. لطف‌علی خان که کارمند بانک است بر اثر سکته می‌میرد ولی در هنگام دفن زنده شده و از جا بر می‌خیزد. او در اثر این اتفاق به این فکر می‌افتد که از افرادی که می‌شناسد حلالیت بگیرد غافل از اینکه مسیر سختی پیش رو دارد...
قلعه کَرشاهی، قلعه‌ای است که در قسمت شمال شرقی شهر ابوزیدآباد از توابع شهرستان آران و بیدگل واقع در جنوب کویر سیازگه بند ریگ، و در نزدیکی ارتفاعات کوه یخ‌آب در استان اصفهان قرار دارد. این قلعه محل تجمع سپاه نایب حسین کاشی بوده‌است که توسط رضا شاه کشته شد. مساحت قلعه بیش از ۴۰۰۰ متر مربع است و گفته می‌شود که شالوده آن در زمان قبل از اسلام ساخته شده‌است. این قلعه از خشت و گل ساخته شده‌است و هم‌اکنون از آثار بر جای مانده از زمان قاجار است. این قلعه یکی از قلعه‌های مهم سردار حسین کاشی یکی از راهزنان و یاغیان
مهم سردار حسین کاشی یکی از راهزنان و یاغیان دوره رضا خان بوده و آثار گلوله‌های توپ در نبرد نیروهای دولتی و نیروهای سردار حسین کاشی در این قلعه بر برج اصلی باقی مانده بود که متأسفانه در اسفند ۹۸ تخریب شد. پیشینه. اطلاع دقیقی از وجه تسمیه «کرشاهی» در دست نیست. هرچند گمانه زنی‌هایی وجود دارد، از جمله اینکه گفته می‌شود: «کرشاهی» همان «کاریز شاهی» است یعنی قناتی که منسوب به شاه می‌باشد. شاید بتوان از طرفی حسب وجود مزرعه و قنات که موجبات کشت و زرع را فراهم آورده‌است و نیز سخن گفتن اهالی کرشاهی به زبان راژی،
و نیز سخن گفتن اهالی کرشاهی به زبان راژی، کرشاهی را همان کَردویِ شاه قلمداد نمود. قلعه کرشاهی در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر ابوزیدآباد در موقعیت جغرافیایی ۳۳٫۵۵ درجه شمالی و ۵۲٫۰۶ درجه شرقی، واقع در جنوب بند ریگ، و در نزدیکی ارتفاعات یخاب ابوزیدآباد قرار دارد. این قلعهٔ تدافعی در حوزهٔ استحفاظی بخش کویرات (شهر ابوزیدآباد) شهرستان آران و بیدگل قرار دارد. در قباله‌های بیع و صلح که بین ساکنان کرشاهی منعقد می‌گردیده‌است حدود چهارگانه مزرعه کرشاهی این گونه بیان گردیده‌است: «مزرعه مزبوره محدود است به حدود
بیان گردیده‌است: «مزرعه مزبوره محدود است به حدود اربعه حدّی بمزرعه بژیه و حدّی بمزرعه خانی آباد و حدی به سیّدآباد و حدّی به چاه لطیف» به استناد محققان و کارشناسان بعد از ارگ بم، این قلعه با قدمتی پیش از اسلام دومین بنای خشتی ایران محسوب می‌گردد. سرپرست اداره میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری شهرستان آران و بیدگل در گفتگو با خبرگزاری فارس اذعان داشته‌است که قدمت تاریخی قلعه کرشاهی و شالوده اولیه این قلعه به پیش از اسلام بازمی‌گردد. قلعه تدافعی کرشاهی از جهت سازماندهی و انسجام فضایی، یکی از کامل‌ترین و
جهت سازماندهی و انسجام فضایی، یکی از کامل‌ترین و مستحکم‌ترین قلعه‌های محدوده آران و بیدگل و شهرهای اطراف آن محسوب می‌شود. واژه کرشاهی از "کاریزشاهی" گرفته شده‌است. حیاط بزرگ میانی قلعه که در میان آن، انبار حوض بزرگی وجود دارد و اتاق‌های شاه‌نشین زمستانی و تابستانی، انبار، اصطبل‌های طویل و بزرگ و برج‌های ستبر و بلند را جانمایی کرده با ترکیب و در هم‌گسیختگی فضاهای مختلف، طراحی منحصر به فرد این قلعه را به رخ می‌کشاند. این قلعه در زمان حمله مغول به عنوان پایگاهی برای مبارزه، به خوبی توانسته در جنگی نابرابر
برای مبارزه، به خوبی توانسته در جنگی نابرابر مقابل یورش وحشیانه دشمن مقاومت کند. قلعه کرشاهی در دوره‌های مختلف از جمله در زمان حمله مغول بازسازی شده تا جلوی پیشروی دشمن که از راه کویر قصد حمله به نواحی مرکزی ایران را داشته‌است گرفته شود. از آن زمان به بعد قلعه کرشاهی بارها مورد استفاده حاکمان و راهزنان و حتی شورشیان قرار گرفته و آخرین بار توسط نایب حسین کاشی، از شورشیان اواخر دوره قاجار بازسازی شده و هنوز هم آثار گلوله‌های توپ به جا مانده از درگیری نیروهای دولتی و شورشیان بر دیوارهای قلعه نمایان است. دور
دولتی و شورشیان بر دیوارهای قلعه نمایان است. دور تا دور قلعه را دو ردیف دیواره چینه‌ای بلند و ستبر احاطه شده که در میان آن خندقی عمیق طراحی شده به‌طوری‌که دهنه پنج متری آن بزرگترین سد در برابر هجوم دشمنان به درون قلعه محسوب می‌شده‌است. بارزترین ویژگی این قلعه خاصیت آب‌زایی زمین اطراف و زیر قلعه است. حوض بزرگ میانی قلعه همیشه مرطوب یا پرآب است که دلیل آن خاصیت زمین و ضخامت کم پوسته زمین با سفره زیرزمینی آن است. قلعه کرشاهی با توجه به تک بنا بودن در دل کویر و دسترسی به عنصر اصلی حیات یعنی آب و همچنین معماری
دسترسی به عنصر اصلی حیات یعنی آب و همچنین معماری به‌طور کامل بومی با استفاده از خاک محیط اطراف و سبک ساختمانی و تدافعی منحصر به فرد و همچنین وضعیت اقلیمی ییلاقی و خنک آن محیطی مناسب برای اسکان گردشگران بوده و شایسته مرمت، حفاظت و همچنین احیای دوباره است. در مجاورت قلعه سکونتگاهی وجود دارد که به ده کرشاهی معروف است و تا چند سال پیش نیز ساکنانی داشت که با بهره‌برداری از آب قنات موجود در این محل، کشاورزی می‌کردند. هم‌اکنون هم ساکنان قبلی که در ابوزیدآباد سکنی گزیده‌اند، برای کشاورزی و دامداری به این مکان
گزیده‌اند، برای کشاورزی و دامداری به این مکان رفت‌وآمد دارند. یکی از طوایفی که امروزه در ابوزیدآباد در محله‌ای که به نام «کرشایی»، سُکنا گزیده‌اند، کرشاهی‌ها می‌باشند. این طایفه شامل خاندان‌های پورمقدم، خشایی، خشای، گلشایی، نوری، پورصفاری، عزت پور، نورمحمدپور، نوروزی، آکار، خوش مکان و . . . است. گفته می‌شود ایشان از ایل‌هایی بوده‌اند که ابتدا از زواره به مزرعه کرشاهی که در کنار قلعه کرشاهی قرار داشته کوچ نموده و در آنجا سکنی گزیده‌اند. مستندات مکتوب اعم از قباله‌های بیع، صلح و اجاره که امروزه نیز نزد
از قباله‌های بیع، صلح و اجاره که امروزه نیز نزد ساکنان محله کرشاهی ابوزیدآباد موجود می‌باشد، حکایت از جریان حیات و اشتغال ساکنان مزرعه کرشاهی به کشاورزی و دام پروری در گذشته‌های دور داشته‌است. از جمله قباله‌هایی که در سنه ۱۳۰۶ قمری تنظیم شده، این گونه آمده‌است: «بعد از بازدید اهل خبره حاضر گردید آقای آقا سید باقر مشتری مرقوم ظهر و انتقال و مصالحه شرعی نمود کربلایی نوروز علی … مرحوم آقا محمد زین العابدین زواره ساکن مزرعه مرقوم همگی تمامی هرگونه… و قسمتی که در یکباب مزرعه مرقومه ظهر داشت لاسیما تمامی مبیع
در یکباب مزرعه مرقومه ظهر داشت لاسیما تمامی مبیع ظهر را اراضی و اشجار و بیوتات و ابواب و انار انهار و غیره بدون استثناء شی که در ظهر مرقوم است کلاً و فرداً علی المصالحه مبلغ شصت تومان سفیدی از قرار مرقوم ظهر و صیغه مصالحه و انتقال بجمیع شرایط و ارکان بالعربیه و الفارسیه جاری و واقع گردید…» پس از فرار و پناه آوردن نایب حسین کاشی به قلعه کرشاهی و مرمت آن، ساکنان مزرعه کرشایی به دلیل طغیان و یاغی گری نایب حسین مجبور به گریختن به کوه‌های اطراف شده و به جلگه خار (حوالی ورامین) مهاجرت می‌کنند. این مهاجرت حدود
(حوالی ورامین) مهاجرت می‌کنند. این مهاجرت حدود سال ۱۲۸۰ خورشیدی اتفاق افتاده‌است. در کتاب تاریخ اشرار کاشان (مدنی، ۱۳۷۰: ۵۷) این گونه آمده‌است: «مخفی نباشد که در این مدتهای آسودگی آنی، آن‌ها (نایب حسین و یارانش) از تهیه استعداد آسوده نبودند، چرا، بدون زحمت و خرج و مشقتی هر چه می‌خواستند کردند. از جمله تدارک یک بنای قلعه بسیار محکمی با ترتیب خیلی عجیب تازه و تهیه لوازم بی‌اندازه به نحوی که عقل متحیّر می‌ماند در نزدیکی‌های نطنز که معروف به کرشاهی است، نمودند.» نراقی (۱۳۷۴: ۷۴) در کتاب خود این گونه بیان
نراقی (۱۳۷۴: ۷۴) در کتاب خود این گونه بیان می‌دارد: «در سال ۱۳۳۳ هجری قمری بود که چراغعلی خان سردار صولت بختیاری به فرماندهی گروهی از سواران داوطلب با دویست نفر ژاندارم، شهر کاشان را محاصره نمود. پس از خراب کردن سنگرها و برج‌های شهر با گلوله توپ، اشرار فرار کرده و به قلعه کرشاهی شتافتند.» پس از دستگیری و اعدام نایب حسین کاشی و حاکم شدن امنیت بر منطقه، مهاجرین کرشایی پس از ۱۴ سال یاغی گری‌های نایب حسین کاشی و پسرش ماشاءالله خان سردار کاشی، مبادرت به بازگشت می‌نمایند. از آنجایی که قلعه و مزارع به تملک
می‌نمایند. از آنجایی که قلعه و مزارع به تملک شیبانی‌ها درآمده بود، کرشایی‌ها، ابتدا مزارع را اجاره نموده و به کشت و زرع مشغول می‌شوند. بعد از اصلاحات ارضی رژیم پهلوی، بنا به درخواست اداره املاک شهرستان، به کشاورزان پیشنهاد می‌گردد که در صورت تمایل به تملک اراضی می‌بایست قیمت زمین را طی ۱۵ قسط پرداخت نمایند. پس از پرداخت اقساط که ۱۵ سال به طول می‌انجامد سرانجام در سال ۱۳۵۶ شمسی، مالکیت مزرعه کرشایی به کشاورزان بازمی‌گردد. علاوه بر پرداخت اقساط به دولت پس از ادعای مالکیت آقایان یحیی شیبانی و بانو هاجر شیبانی
مالکیت آقایان یحیی شیبانی و بانو هاجر شیبانی بر املاک مزرعه کرشاهی، برای سومین بار مالکان کرشاهی به منظور جلب رضایت آن‌ها به میزان معینی مصالحه نموده و مبلغی را به آن‌ها نیز پرداخت نموده‌اند. این رضایت نامه که در تاریخ ۵/۱۱/۱۳۴۹ تنظیم گردیده‌است به امضای آقای یحیی شیبانی و بانو هاجر شیبانی رسیده‌است. سرانجام با کاهش آب دهی قنات و با پیروزی انقلاب اسلامی، ساکنان مزرعه کرشاهی به تدریج به ابوزیدآباد مهاجرت نموده و در محله‌ای با نام خودشان که در شمال خاوری ابوزیدآباد قرار دارد، سکنا گزیده‌اند. طایفه کرشاهی در
قرار دارد، سکنا گزیده‌اند. طایفه کرشاهی در ابوزیدآباد می‌تواند تنها طایفه‌ای باشد که بسیار مجتمع بوده و خانواده‌هایشان در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. علی‌رغم امکان مهاجرت ساکنان قلعه کرشاهی به سایر شهرها و روستاهای اطراف، مهاجرت آن‌ها به ابوزیدآباد و سکونت در این شهر، گویای وجود ارتباطات و مشترکات انسانی، فرهنگی، تاریخی و … طی چند سده با اهالی ابوزیدآباد بوده‌است. در قباله مصالحه و بیعی که در سنه ۱۳۰۶ قمری (۱۲۶۷ شمسی) بین یکی از کشاورزان مزرعه کرشاهی و یکی از ساکنان ابوزیدآبادی تنظیم گردیده این چنین
و یکی از ساکنان ابوزیدآبادی تنظیم گردیده این چنین آمده‌است: «بعد از بازدید اهل خبره حاضر گردید آقای آقا سید باقر خلف صدیق سیادت آقا سید محسن ابوزیدآبادی مشتری مرقوم ظهر و انتقال و مصالحه شرعی نمود به کربلایی نوروز علی خلف مرحوم آقا محمد زین العابدین زواره ساکن مزرعه مرقوم (کرشاهی) همگی تمامی هرگونه… و قسمتی که در یکباب مزرعه مرقومه ظهر داشت لاسیما تمامی مبیع ظهر را اراضی و اشجار و بیوتات و ابواب و انار انهار و غیره بدون استثناء شی که در ظهر مرقوم است کلاً و فرداً علی المصالحه مبلغ شصت تومان سفیدی از قرار
و فرداً علی المصالحه مبلغ شصت تومان سفیدی از قرار مرقوم ظهر و صیغه مصالحه و انتقال بجمیع شرایط و ارکان بالعربیه و الفارسیه جاری و واقع گردید…» در قباله دیگری که در سنه ۱۳۰۶ قمری تنظیم گردیده، این چنین آمده‌است: «بیع کرد و بفروخت به بیع لازم و جازم شرعی مجری المیاه یکدانگ از شش دانگ مزرعه موسومه بکرشاهی ابوزیدآباد در شش فرسخی قریه مزبوره…» همچنین شایان ذکر است که سخن گفتن ساکنان مزرعه و قلعه کرشاهی به زبان راژی مویّد دیگری است بر مدعای فوق. امروزه رفت‌وآمد کشاورزان محله کرشاهی ابوزیدآباد به مزرعه مجاور قلعه
محله کرشاهی ابوزیدآباد به مزرعه مجاور قلعه کرشاهی همچنان ادامه دارد و با توجه به دایر بودن قنات و پرآب بودن سِلخِ آن بحمدالله مختصر کشاورزی نیز وجود دارد. برای رسیدن به قلعه مسیرهای متعددی وجود دارند که بهترین و نزدیکترین مسیر (کمترین مسیر خاکی) مسیر خانی آباد است. چند کیلومتر بعد از ابوزیدآباد به دهستان حسین‌آباد می‌رسیم از حسین‌آباد به طرف شمال رفته و در انتهای جاده آسفالتِ چاه کشاورزی به اول مسیر خاکی خانی آباد می‌رسیم. البته برای طی کردن مسیر به راهنمای محلی نیاز است. در سالیان اخیر به همت آقای علی
محلی نیاز است. در سالیان اخیر به همت آقای علی ادهمی بیدگلی تحقیقات وسیعی پیرامون قلعه کرشاهی در قالب پایان‌نامه کارشناسی انجام گرفته‌است. سرانجام در تاریخ ۲۵/۳/۱۳۸۱ قلعه کرشاهی به شماره ۵۸۹۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید راه‌های ورود به منطقه. پس از عبور از شهر ابوزیدآباد از توابع شهرستان آران و بیدگل، به روستایی به نام قاسم‌آباد می‌رسید که پس از ورود به روستا و گذر از آن، راه خاکی به سمت شمال وجود دارد که پس از طی مسافت ۳۰ کیلومتر به قلعه کرشاهی می‌رسد. مسیر دوم مسیر شهرستان آران و بیدگل به قلعه مرنجاب به