payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را دنبال می‌کنند. جنسیت. هرچند جنسیت کارآفرینان در اکثر کشورها را مردان تشکیل می‌دهند لیکن لازم است ذکر شود در کشورهای آلمان، روسیه، مالزی، ونزوئلا تعداد زنان با اختلاف ناچیزی کمتر از مردان می‌باشد. این درحالی است که در کشورهای تونگا، برزیل و گواتمالا تعداد زنان کارآفرین بیشتر از مردان بوده است؛ در ایران حدود ۴۰ درصد کارآفرینان زنان بوده‌اند. زن کارآفرین به زنی اطلاق می‌شود که با استفاده از توانمندی‌ها و تفکر کارآفرینانه خود، اقدام به راه‌اندازی و مدیریت کسب‌وکار می‌کند. این زنان معمولاً با چالش‌های متعددی
می‌کند. این زنان معمولاً با چالش‌های متعددی مواجه هستند، از جمله موانع فرهنگی و اجتماعی، اما با اراده و خلاقیت خود می‌توانند بر این موانع غلبه کنند. کارآفرینی زنان نه تنها به ایجاد شغل و رونق اقتصادی کمک می‌کند، بلکه به ایجاد تغییرات اجتماعی و فرهنگی مثبت نیز منجر می‌شود. زنان کارآفرین با ایجاد شبکه‌های حمایتی و همکاری با یکدیگر، به توانمندسازی خود و دیگران کمک می‌کنند. در کشورهای در حال توسعه، این زنان به عنوان کاتالیزورهای توسعه و پیشرفت شناخته می‌شوند و نقش مهمی در ارتقای وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و
و نقش مهمی در ارتقای وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و جوامع ایفا می‌کنند. زنان کارآفرین به عنوان نیروی محرکه‌ای در توسعه اقتصادی و اجتماعی، به ویژه در مناطق روستایی، نقش مهمی ایفا می‌کنند. تاب‌آوری این زنان، که به معنای توانایی آنها در مقابله با چالش‌ها و مشکلات است، به موفقیت‌های کارآفرینانه آنها کمک می‌کند.
کارینا کالینز یک بازیگر پورنوی آمریکایی است. کارینا در تالار مشاهیر ای‌وی‌ان و ایکس‌آرکو به عنوان عضو پذیرفته شده است.
سوگریوا (سوگریوه)، پادشاه بوزینگان در حماسه ی هندی رامایانا است. زمانی که سیتا ربوده می شود، راما با کمک ارتشی که سوگریوا در اختیارش می گذارد به جنگ هی رانیا کشیپو رفته و سیتا را باز پس می گیرد. هانومان، پسر باد، سردار سپاه سوگریوا است. نام این پادشاه، در سانسکریت از सु su به معنی "خوب" و ग्रीव grīva گریوا به معنی گریوبان یا گردن است که در کل به معنی خوب گردن یا خوب‌گریبان است.
روستای مومج از توابع ییلاقی بخش مرکزی شهرستان دماوند است. این روستا در فاصله ۱۴۰ کیلومتری شهر تهران واقع شده‌است. برای رسیدن به این روستا باید از مناطق آبسرد - آینه ورزان - جابان - سربندان و سیدآباد گذر کرد. پس از این مسافتی نزدیک به ۵ کیلومتر طی می‌شود و یک خروجی از جاده اصلی تهران فیروزکوه به سمت منطقه باستانی ابرشیوه وجود دارد؛ که روی تابلو آن نام روستاهای کهنک - یهر - مومج - دهنار و هویر درج گردیده‌است. پس از روستای هویر نیز به دشت چمندا و دریاچه طبیعی و توریستی مومج خواهیم رسید. وسعت جغرافیایی. حدود
و توریستی مومج خواهیم رسید. وسعت جغرافیایی. حدود جغرافیایی روستای مومج. از شرق به منطقه زردبند (مرز روستای یهر و لی‌پشت) از غرب به منطقه هلی یر (مرز روستای دهنار) از شمال به ارتفاعات دوبرار (بخش ارجمند و روستای بهان) از جنوب شرقی به ارتفاعات مرزی روستای مومج و روستای آرو معروف به الگن از جنوب غربی نیز به ارتفاعات سیدآباد و سربندان منتهی می‌شود. فرهنگ و مذهب و گویش. زبان و گویش محلی. فقط بعضی از مردم مهاجر این روستا به زبان مازندرانی با لهجه طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی است، صحبت می‌کنند. مذهب.
گویشی از زبان مازندرانی است، صحبت می‌کنند. مذهب. مذهب مردمان روستای مومج، شیعه دوازده امامی است.اما بر اساس تبارشناسی، نسب شناسی و بررسی سوابق سجلی و خطی به جا مانده در ۳۰۰ سال گذشته، به نظر می رسد بعضی از تیره های مردمان این روستا از دین یهود بوده اند. شاخص بعضی از نام ها افراد این روستا یکی از اسنادی است که در این خصوص به جا مانده. نهر ده کیله. نهر آبی را که از بند سر (نزدیک روستای دهنار) شروع، و به تنگهٔ وایزر (نزدیک منطقه لی پشت) ختم می‌شود، نهر ده کیله می‌گویند. نهر ده کیله مسافتی قریب به ۱۰ کیلومتر
می‌گویند. نهر ده کیله مسافتی قریب به ۱۰ کیلومتر دارد و بسیاری از باغات و مراتع آن را آبیاری می‌کند. آب و هوای روستای مومج. آب و هوای این روستا مشابه یک منطقه در ناحیه کوهستان می باشد که در زمستان بسیار سرد و دمای آن به 8- درجه سانتی گراد می رسد و در تابستان در ظهر آفتابی خود از 30 درجه سانتی گراد نیز عبور می کند.
لئوی سوم یا لئون سوم (به یونانی: "Λέων Γ΄"، به لاتین: "Leōn III") ملقب به لئوی ایسوریایی یا لئوی سوری (زادهٔ پیرامون ۶۸۵ — درگذشتهٔٔ ۱۸ ژوئن ۷۴۱) امپراتور بیزانس از ۷۱۷ تا هنگام مرگش در ۷۴۱ بود. او در طول دوران حکومتش توانست به بی‌ثباتی در امپراتوری روم شرقی پایان دهد و با موفقیت از آن در برابر حملات امویان پاسداری نمود. در عین‌حال تقدیس و پرستش شمایل‌های مذهبی در دوران حکومت او ممنوع گردید. زندگینامه. سال‌های نخستین. لئو با نام واقعی کونون در ژرمانیکیه (مرعش، امروزی) در استان سوریه‌ای کوماژن زاده شد. برخی
امروزی) در استان سوریه‌ای کوماژن زاده شد. برخی از تاریخ‌نگاران از جمله تئوفانس، خانواده‌ٔ او را جزو مهاجرانی می‌دانند که در تراکیه اسکان داده شده بودند و لئو در همانجا، به‌هنگام لشکرکشی ژوستینیان دوم در ۷۰۵ به قسطنطنیه و عبورش از تراکیه، به ارتش ۱۵ هزار نفری او که توسط ترول، فرمانروای بلغار تدارک دیده شده بود پیوست. لئو پس از موفقیت ژوستینیان دوم در فتح قسطنطنیه و بازپس‌گیری تاج و تختش، از سوی او برای انجام مأموریتی دیپلماتیک به آلانیا و لازیکا فرستاده شد تا با آنان برای اتحاد علیه ولید یکم، خلیفهٔ اموی
تا با آنان برای اتحاد علیه ولید یکم، خلیفهٔ اموی وارد مذاکره شود. او سپس در زمان امپراتور آناستاسیوس دوم به فرماندهی منطقهٔ نظامی آناتولی منصوب گردید اما در زمان تئودوسیوس سوم از مقامش برکنار شد. به‌دنبال این اتفاق لئو با همکار خود آرتاباسدوس، فرماندهٔ منطقهٔ نظامی آرمنیاک برای برکناری امپراتور جدید از قدرت متحد شد. به منظور تحکیم این اتحاد و به‌عنوان بخشی از توافقنامهٔ آن دو، لئو دخترش آنا را به نامزدی آرتاباسدوس درآورد. امپراتوری و محاصرهٔ قسطنطنیه توسط امویان. لئو در ۲۵ مارس ۷۱۷ وارد قسطنطنیه شد و با
امویان. لئو در ۲۵ مارس ۷۱۷ وارد قسطنطنیه شد و با برکناری تئودوسیوس سوم خود با عنوان لئوی سوم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست. در اوت همان سال قسطنطنیه به محاصرهٔ نیروهای اموی درآمد که از سوی خلیفه سلیمان ابن عبدالملک فرستاده شده بودند و فرماندهیشان را برادر خلیفه به نام مسلم ابن عبدالملک برعهده داشت. آنها از درگیری‌های داخلی امپراتوری بیزانس استفاده کرده و لشکری بین ۸۰ هزار تا ۱۲۰ هزار سرباز را همراه با ناوگان دریایی عظیمی به بسفر آورده بودند. اما آماده‌سازی‌های دقیق و مقاومت سرسختانهٔ لئوی سوم در برابر آنان
دقیق و مقاومت سرسختانهٔ لئوی سوم در برابر آنان باعث طولانی‌شدن زمان محاصره و خستگی سپاه اموی گردید و همزمان قوای کمکی بلغار نیز برای یاری رسانی به بیزانس وارد جنگ با آنان شد. اعراب که موفقیتی به دست نیاورده و توان مقابله با سپاهیان بلغار و وسیلهٔ جنگی بیزانسی‌ها موسوم به آتش یونانی را نیز نداشتند سرانجام پس از گذشت ۱۲ ماه مجبور به ترک محاصرهٔ قسطنطنیه در اوت ۷۱۸ شدند. در عین‌حال خلیفه سلیمان نیز در ۷۱۷ درگذشته بود و جانشینش عمر بن عبدالعزیز نیز تمایلی برای انجام محاصره‌ای دیگر نداشت. دوران حکومت. لئو که
انجام محاصره‌ای دیگر نداشت. دوران حکومت. لئو که موفق شده بود امپراتوری بیزانس را از خطر نابودی نجات دهد اینک به تقویت حکومت خود پرداخت. او در ۷۱۸ شورشی را در سیسیل سرکوب نمود و برای حفظ امنیت مرزها از مهاجران اسلاو دعوت کرد تا در نواحی خالی از سکنهٔ کشور سکنی گزینند. لئو همچنین با خزرها و گرجیها متحد شد و با تقویت ارتش امپراتوری دوباره آن را به مرحلهٔ بهره‌وری رساند و هنگامی که خلفای اموی بار دیگر حملاتشان را طی لشکرکشی‌های هشام بن عبدالملک در ۷۲۶ و ۷۳۹ از سر گرفتند به‌سختی از نیروهای بیزانسی شکست خوردند.
سر گرفتند به‌سختی از نیروهای بیزانسی شکست خوردند. لئو همچنین مجموعه‌ای از اصلاحات مدنی را در جامعه پیاده نمود از جمله حذف سیستم پیش‌پرداخت مالیاتی که سنگینی بار آن بیشتر بر دوش مالکان ثروتمند بود، ارتقای طبقهٔ رعایا و انجام تغییراتی در قوانین دریایی و قوانین جزایی که مهمترین آن، جایگزینی قطع عضو به‌جای اعدام در بسیاری از پرونده‌ها بود. این اقدامات تازه که در ۷۲۶ و تحت عنوان قانون‌نامهٔ جدیدی به‌نام اِکلوگا منتشر شد با مخالفت‌هایی نیز بویژه از سوی نجیب‌زادگان و روحانیون تراز بالای جامعه مواجه گردید. لئو
و روحانیون تراز بالای جامعه مواجه گردید. لئو همنین به سازماندهی مجدد ساختار نواحی نظامی پرداخت و منطقهٔ نظامی جدیدی را در دریای اژه ایجاد نمود. رویکردهای مذهبی و درگیری‌ها. مهمترین اصلاحات لئوی سوم در زمینهٔ موضوعات مذهبی به‌ویژه شمایل‌شکنی بود. او پس از تلاشِ به‌ظاهر موفقش در غسل تعمید دادن تمامی یهودیان و مونتانی‌های ساکن در بیزانس در ۷۲۲، قوانینی را نیز علیه پرستش تصاویر و شمایل‌های مذهبی در فاصلهٔ ۷۲۶ تا ۷۲۹ وضع نمود. به‌نظر می‌آید ممنوع ساختن عملی که تقریباً از آغاز مسیحیت تا آن زمان رواج داشت در اصل
از آغاز مسیحیت تا آن زمان رواج داشت در اصل به‌منظور بهبود اخلاق اجتماعی صورت گرفت و بسیاری از اشراف‌زادگان و بخشی از روحانیون نیز از این کار لئوی سوم حمایت کردند. با این حال بسیاری از خداشناسان و تمامی راهبان با چنین اقداماتی مخالف بودند و نواحی غربی امپراتوری نیز از پذیرش آن سر باز زدند. در ۷۲۷ شورشی در یونان به دلایل عمدتاً مذهبی به وقوع پیوست که توسط ناوگان امپراتوری سرکوب شد. پس از آن ژرمانوس یکم، اسقف‌اعظم قسطنطنیه که حاضر به پذیرش قوانین شمایل‌شکنانه نبود از سمت خود در ۷۳۰ استعفا داد و لئوی سوم،
نبود از سمت خود در ۷۳۰ استعفا داد و لئوی سوم، آناستاسیوس را که با امپراتور هم‌داستان بود جانشین او ساخت. با این حال در ایتالیا نیز مخالفت پاپ گرگوری دوم و پاپ گرگوری سوم با شمایل‌شکنی به مشاجره‌ای شدید بین آنها و امپراتور انجامید. پاپ گرگوری دوم شوراهایی کلیسایی را در ۷۳۰ و ۷۳۲ برگزار کرد و نفرین و طرد شمایل‌شکنان را خواستار شد. لئوی سوم نیز به تلافی این عمل، جنوب ایتالیا و ایلیریکوم را در ۷۴۰ از زیر نظر پاپ خارج و به حوزهٔ نظارتی اسقف‌اعظم قسطنطنیه منتقل نمود. با این حال او در سرکوب شورش‌های مسلحانه‌ای که
با این حال او در سرکوب شورش‌های مسلحانه‌ای که در ۷۲۷ در راونا به‌وقوع پیوست موفق نبود و علی‌رغم سرکوب نسبی آنان توسط ناوگان خود، بروز طوفان به نابودی جنگ‌افزارهای او و عدم پیروزیش انجامید. بدین‌ترتیب شهروندان جنوب ایتالیا با موفقیت در برابر قوانین مذهبی او ایستادگی کردند و راونا نیز به‌طرز مؤثری از امپراتوری جدا شد. مرگ. لئوی سوم در ژوئن ۷۴۱ و بر اثر ابتلا به خیز درگذشت و پسرش کنستانتین پنجم جانشین او شد.
بازی‌های آسیایی ساحلی ۲۰۱۶ پنجمین دوره از بازی‌های آسیایی ساحلی است که در شهر نها ترنگ در ویتنام برگزار می‌گردد. این سومین باریست که ویتنام میزبان یک رویداد چند ورزشی می‌باشد این کشور تا کنون میزبان ۱ دوره بازی‌های آسیایی درون سالن، یک دوره بازی‌های آسیایی جنوب شرق بوده‌است.
هنر سومری از کهن‌ترین دوره‌های هنری تاریخ بشر است. از آثار هنری این تمدن می‌توان به زیگورات اوروک (معبد سفید اوروک) (۳۵۰۰–۳۰۰۰ ق. م) اشاره کرد. بانی این زیگورات اورنامو است. در اصل سومری‌ها اولین زیگورات‌ها را تأسیس کردند. از آثار هنری مهم دیگر تمدن سومر پیکرهای سنگی است. سردیس ایزدبانوی اوروک (وارکا) (۳۵۰۰–۳۰۰۰ ق. م)، پیکره‌های معبد ابو در تل اسمر (۲۷۰۰–۲۵۰۰ ق. م) و پیکر بز نر و درخت از چوب و طلا و لاجورد (۲۶۰۰ ق. م) از جمله این آثار هستند. الواح گلی با قدمت بیش از ۳۲۰۰ سال پیش از میلاد از این تمدن به دست
بیش از ۳۲۰۰ سال پیش از میلاد از این تمدن به دست آمده‌است. این پیکره‌ها همگی چشمان بزرگی دارند. چراکه چشم از دید مردم میان‌رودان دریچهٔ روح بوده‌است. از دیگر آثار تمدن سومر می‌توان به منبت‌کاری روی کاسه چنگ در اور (۲۶۰۰ ق. م) اشاره کرد. این منبت‌کاری حالتی روایی دارد. در مجموع می‌توان گفت آثار تمدن سومری حالتی اسطوره‌ای و فرازمینی دارند. هنر دوره دوم سومر. پس از برافتادن تمدن اکد، سومری‌ها با پادشاهی فردی خردمند به نام گودآ قدرت یافتند. گودآ، قدرت را تنها ازآن خدایان می‌دانست. از این رو اعتقاد داشت که حاکم
خدایان می‌دانست. از این رو اعتقاد داشت که حاکم نمایندهٔ خدایانست. او همواره لباس‌های ساده می‌پوشید. تندیس‌های زیادی از گودآ باقی مانده‌است. در این تندیس هم گودآ دستانش را در جلوی سینه به هم فشرده‌است. او کلاهی بافته شده بر سر دارد. اصولاً هنر سومر جدید بسیار ساده است و نوعی رجعت به الگوهای اسطوره‌ای قبلی محسوب می‌شود.
هنر اکدی پس از سومریان، اکدی‌ها به قدرت رسیدند. اکدی‌ها برخلاف هنر اسطوره‌ای سومری‌ها، بر روی قدرت و مقام خداگونهٔ پادشاهان تأکید داشتند. از این رو هنر اکدی برخلاف هنر اسطوره ای سومری به سوی هنری زمینی با جایگاه برتر برای پادشاه پیش رفت. از آثار هنری این دوران می توان به سر مفرغی پادشاه اکدی (۲۳۰۰-۲۲۰۰ ق.م) و لوح پیروزی نام سین (۲۳۰۰-۲۲۰۰ ق.م) اشاره کرد.
هنر میان‌رودان یا هنر بین‌النهرین، دربردارندهٔ هنر بابلی، هنر سومری، هنر آشوری و هنر اکدی در عصر مفرغ می‌باشد که بعدها بابل نوین و آشور نوین در عصر آهن ادامه دهنده هنر آن‌ها بودند. به دنبال پیروزی‌های مکرّر و قدرت یافتن برخی از دولتشهرهای این منطقه تدریجاً دو پادشاهی گسترده در جنوب، نخست سومر و سپس بابل؛ و نیز دو پادشاهی بزرگ در شمال میان‌رودان، نخست اکدّ و به دنبال آن آشور پایدار و تاریخ‌ساز شدند. بین النهرین معمولاً به عنوان گهواره تمدن در جهان شناخته می‌شود و قدیمی‌ترین اتفاقات بشری و فرهنگی از جمله
می‌شود و قدیمی‌ترین اتفاقات بشری و فرهنگی از جمله اولین خط نوشتاری در این منطقه دیده می‌شود. هنر میان‌رودان با هنر مصر باستان در منطقه اوراسیا رقابت پیچیده و بزرگی داشت تا اینکه در قرن ششم پیش از میلاد تمدن هخامنشی این تمدن را فتح و نابود کرد. انواع مختلفی از مجسمه‌های کوچک و بزرگ از جنس ماسه سنگ و همچنین نقاشی‌های متفاوت بر روی اشیای کاربردی مثل ساز و صندوقچه و همچنین تعداد زیادی مهرهای سیلندری با ترکیب بندی‌های داستانی از این منطقه به جا مانده است. دوره اوروک. این دوره از نام شهری در جنوب بین‌النهرین به
این دوره از نام شهری در جنوب بین‌النهرین به نام اوروک(حدود 4000 تا 3100 پ.م) شکل گرفته‌است. در این دوره اولین نشانه‌های ظهور یک شهر و شروع تمدن سومر و همچنین اولین عصر از خلاقیت در هنر بین‌النهرین به حساب می‌آید. کمی زودتر شهر تل براک در شمال بین النهرین، واقع در سوریه امروزی، شروع به پیشرفت فرهنگ و تمدن خود کرد و به توسعه یک معبد که اهمیت زیادی در منطقه داشت پرداخت. به این معبد، معبد چشم می‌گویند چراکه تعداد زیادی مجسمه با چشمان بزرگ که احتمالاً جنبه نیایشی داشتند، در داخل آنجا کشف شده‌است. از آثار با
داشتند، در داخل آنجا کشف شده‌است. از آثار با اهمیت در شهرهای جنوب سومری، می‌توان ظرف وارکا و کوزه اوروک با نقوشی تلفیقی و پیچیده از فیگورهای انسانی و حیوانی و سردیس زنی موسوم به "نقاب وارکا" اشاره کرد. این سردیس نسبت به مجسمه‌های تل براک بیشتر به واقعگرایی نزدیک است و احتمال میرود که بدن این سردیس جنسی چوبی داشته‌است. چیزی که از این مجسمه باقی مانده تنها چهارچوب اصلی سر وی است که با سیم‌های طلایی به عنوان مو و سنگ و صدف‌های دریایی تزئین می‌شده‌است. ماده‌شیر گونل مجسمه‌ای منحصربفرد و قدرتمند در اندازه کوچک
گونل مجسمه‌ای منحصربفرد و قدرتمند در اندازه کوچک است که تلفیقی از فیگور یک شیر و انسان را نشان می‌دهد و احتمالاً مربوط به دوره بعد از اوروک است. هنر سومری. نخستین قوم بزرگ و پایداری که در میان‌رودان جنوبی مستقر شدند سومریان بودند.سومریان در میانهٔ هزاره چهارم اولین خط جهان یعنی خط میخی را اختراع کردند و به وسیلهٔ آن دین و فرهنگ و هنر خود را به نواحی مجاور (خصوصاً به آشوریان و هخامنشیان) گسترش دادند. آن‌ها در انواع هنرهای اصلی چون معماری، پیکرتراشی، نقش‌برجسته‌کاری و نقاشی و هنرهای فرعی مشتمل بر سفالگری،
و نقاشی و هنرهای فرعی مشتمل بر سفالگری، مفرغ‌کاری، عاجکاری، شیشه‌گری چند رنگ٬منبت‌کاری روی چوب، زرگری، ترصیع سنگ‌های قیمتی٬ریخته‌گری و بافندگی مهارت و پیشرفت داشتند. بسیاری از نقوش تزئینی موضوع حیوانی و به صورت قرینه و دارای ریزه کاری‌های فراوان هستند که می‌توان از نمونه‌های برجسته در این دوره، به چنگی کشف شده در یک قبرستان واقع در اور اشاره کرد. در آغاز هزارهٔ سوم، سفالگری و لعابکاری کاشی منقوش در آن ناحیه - که شامل بخشی از خاک خوزستان امروزی تا کوه‌های بختیاری نیز بود و کلاً عیلام خوانده می‌شد - به کمال
نیز بود و کلاً عیلام خوانده می‌شد - به کمال ظرافت و زیبایی رسید، و آثار مکشوف در شوش ایران و ارپاچیهٔ عراق نمایانگر آن است. هنر اکدی. امپراتوری اکدی بین 2154 تا 2271 پ.م نه تنها بر سرزمین میان رودان، بلکه در سایر مناطق قلمروی شام نیز کنترل داشت. اکدی‌ها از نژاد سومری نبودند و به زبان سامی صحبت می‌کردند اما در اوایل حکومت خود، نشانه‌هایی از هنر سومری در آثارشان دیده می‌شود. هنر اکد تأکید زیادی بر امپراتوری و پادشاه داشت و در آثاری مثل مهره‌ها رویکرد رئالیستی به آرامی در حال افزایش است. از معروف‌ترین آثار
به آرامی در حال افزایش است. از معروف‌ترین آثار این دوره می‌توان به لوح پیروزی نارام سین بر قوم لولوبی ها اشاره کرد. در این لوح نارام سین در بالای کوه در حال کشتن پادشاه لولوبی‌ها است و در حالتی آرمانی و نوعی الوهیت قرار دارد. شاخ روی سر و دو خورشید بالای سر او نشانی از این ادعاست. اندازه این لوح شش فوت و هفت اینچ است و جنس آن از ماسه سنگ صورتی است. هنر بابلی. هنر بابلی یکی از درخشان‌ترین هنرهای تمدن کهن است. پس از سومر جدید، بابلی‌ها به قدرت رسیدند. حمورابی مهم‌ترین پادشاه بابلی بود و وضع قوانین توسط او به
مهم‌ترین پادشاه بابلی بود و وضع قوانین توسط او به اولین قوانین مدون و نگاشته شده بشری موسوم است. لوح حمورابی (۱۷۰۰ ق. م) و کتیبه و نقش برجستهٔ سنگی با پیکره شماش (قرن ۹ ق. م) از آثار هنری برجسته این دوره‌اند. در لوح حمورابی در قسمت بالا حمورابی از خدای خورشید فرمان می‌گیرد. البته هنر بابلی همانند تمدن بابل دو دوره دارد. در دوره دوم دروازه ایشتار ساخته شد که برجسته‌ترین اثر هنری بابل نوین است. هنر آشوری. تمدن آشور همزمان با تمدن بابل، و در شمال میان رودان شکل گرفت. این قوم اصلاً سامی بودند و بر خلاف بابل در
گرفت. این قوم اصلاً سامی بودند و بر خلاف بابل در منطقه‌ای با منابع کم زندگی می‌کردند، به همین دلیل به قومی غارتگر و جنگجو تبدیل شدند و این خو، در هنر آن‌ها نیز نمود پیدا کرد. اکثر آثار هنری آن‌ها به دلیل زندگی در منطقه کوهستانی، از جنس سنگ است. هنر آشوری پس از تسلط کامل آشور بر میان رودان، پیشرفت چشمگیری داشت و با جلال و شکوه بیشتری کاخ و معبدهای کوه مانندی ساختند و مانند تمدن اکد هدف اصلی هنر، تجلیل از پادشاه بود. بیشترین آثاری که در دوره آشور به چشم میخورد، حجاری ها و نقاشی‌های روی دیوارهای کاخ‌هاست و
حجاری ها و نقاشی‌های روی دیوارهای کاخ‌هاست و معمولاً موضوعات اصلی آن‌ها زندگی روزمره پادشاه و صحنه‌های رزم و شکار است. در هنر آشوری حیوانات به خصوص اسب و شیر و بز با جزئیات بسیار ظریف و زیبایی حجاری میشدند. اندام‌های انسانی معمولاً سرسخت و آرمانی ترسیم شده اما همان جزئیات ظریف در صورت آن‌ها نیز وجود دارد. هنر بین‌النهرین و به خصوص هنرمندان آشوری، بر خلاف هنرمندان مصری به تزئین دیوار مقابر خود نمی‌پرداختند اما مکلف بودند که به شیوه دیگری با تصاویر، در حفظ و تجلیل قدرت پادشاهان مؤثر واقع شوند. برای مثال از
تجلیل قدرت پادشاهان مؤثر واقع شوند. برای مثال از دیرباز این رسم وجود داشته که بعد از وقوع یک جنگ، گزارشی تصویری بر روی سنگ به عنوان یک یادبود ثبت شود. در واقع پیروزی یا شکست آشوریان در جنگ مهم نبود و تنها نکته حائز اهمیت در تصاویر، تأکید هنرمند بر روی تجلیل پادشاه و قدرت او بوده‌است. با گذشت زمان این یادبودهای لوح مانند به گاهشمارها مصور و کامل جنگ‌های پادشاه مبدل شدند و سرتاسر دیوارهای کاخ‌های را فرا گرفتند. بهترین نمونه از این گاهشمار مربوط به دوره نصیرپال دوم است.
پیرلی شرکت تایرسازی ایتالیایی است که دفتر مرکزی آن در شهر میلان قرار دارد. از بزرگ‌ترین و سرشناس‌ترین کارخانجات لاستیک‌سازی در جهان می‌باشد. تولیدکننده لاستیک‌های مسابقات فرمول یک نیز می‌باشد. این شرکت در زمینه تولید کابل‌های برق و تولید کفش نیز فعالیت می‌کند. فعالیت و تاریخچه. پیرلی یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تایر در جهان در سال ۱۸۷۲ توسط «جیووانی باتیستا پیرلی»، مهندس جوان ایتالیایی، در شهر میلان تأسیس شد. یک سال بعد نخستین تأسیسات این شرکت برای تولید لاستیک افتتاح شد. پیرلی از همان ابتدا توجه ویژه‌ای
افتتاح شد. پیرلی از همان ابتدا توجه ویژه‌ای به تنوع بخشی به فعالیت‌های خود داشت و بر همین اساس تولید کابل‌های تلفن عایق شده (۱۸۷۹)، کابل‌های تلفن زیرآبی (۱۸۸۶) و نخستین تایر دوچرخه (۱۸۹۰) در دستور کار این شرکت قرار گرفت. نخستین تایر خودرو تولید پیرلی در سال ۱۹۰۱ از خط تولید کارخانه این شرکت خارج شد. با آغاز قرن جدید، پیرلی شاهد روند پیروزی‌های ورزشی و تأسیس چندین کارخانه در خارج از مرزهای ایتالیا بود. کارخانه‌های پیرلی در اسپانیا، انگلیس و آرژانتین به ترتیب در سال‌های ۱۹۰۲، ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ افتتاح شدند. در دهه
در سال‌های ۱۹۰۲، ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ افتتاح شدند. در دهه ۱۹۲۰ رانندگان مطرحی مانند «نووولار»، «آسکاری» و «فانجیو» پیروزی‌های ارزشمندی را با خودروهای مجهز به تایرهای پیرلی کسب کردند. در سال ۱۹۲۷ پیرلی تایر مسابقه‌ای «سوپرفلکس استلا بیانکا» را معرفی کرد. در آغاز دهه ۱۹۵۰، پیرلی تایر «سینتوراتو رادیال» را تولید کرد که به نقطه عطفی در تاریخ صنعت تایرسازی مبدل شد. در همان دوران پیرلی توسعه جغرافیایی خود را ادامه داد که این روند تا دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیز پابرجا بود. خرید شرکت تایرسازی آلمانی Veith، تأسیس کارخانه تولید
شرکت تایرسازی آلمانی Veith، تأسیس کارخانه تولید کابل در پرو (۱۹۶۸) و استرالیا (۱۹۷۵) از جمله فعالیت‌های پیرلی در آن دوران بودند. در اواسط دهه ۱۹۷۰، پیرلی تایر مشهور P7 یکی از مهم‌ترین اختراعات در این صنعت پس از سینتوراتو رادیال را عرضه کرد. یکی دیگر از اختراعات مهم پیرلی در آن دوران، تولید کابل‌های فیبر نوری بود که دنیای کابل را متحول کرد. طی دهه ۱۹۸۰، پیرلی شرکت آلمانی متزلر را خریداری کرد که به تولید تایرهای موتورسیکلت می‌پرداخت. همچنین خرید شرکت استاندارد کیبل تلفن، تولیدکننده کابل‌های مخابراتی زمینی،
کیبل تلفن، تولیدکننده کابل‌های مخابراتی زمینی، یکی دیگر از خریدهای بزرگ پیرلی در آن دوران بود. پس از تجدید ساختار گسترده شرکت در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳، پیرلی با معرفی تایر "P Zero" بار دیگر حضوری قدرتمند در بازارهای جهانی را تجربه کرد. هزاره جدید نیز با نوآوری پیرلی همراه بود و معرفی سیستم تولید "MIRS" در سال ۲۰۰۰، انقلابی دیگر در صنعت تایرسازی ایجاد کرد. این بخش به تولید خودکار تایرهایی با عملکرد بالا می‌پردازد. در سال ۲۰۰۱، آزمایشگاه پیرلی، بخش پیشرفته توسعه این شرکت برای فناوری‌های جدید که از فتونیک و
این شرکت برای فناوری‌های جدید که از فتونیک و فیبرهای نوری تا علوم ماده را در بر می‌گیرد، افتتاح شد. در سال ۲۰۰۵، پیرلی کسب و کار تولید کابل خود را به گلدمن ساکس فروخت و شرکت جدید پریمزین (Prymsian) نام گرفت. در همین سال، پیرلی نخستین کارخانه تایرسازی خود در چین و کارخانه تولید سیم‌های فولادی برای تایر را در رومانی افتتاح کرد. یک سال بعد نخستین کارخانه تایرسازی پیرلی در رومانی نیز افتتاح شد. در بهار ۲۰۱۰، بنیاد پیرلی به صورت رسمی در شهر میلان به آدرس اینترنتی www.fondazionepirelli.org و با هدف حفظ پیشینه
www.fondazionepirelli.org و با هدف حفظ پیشینه تاریخی و توسعه فلسفه کسب و کار این شرکت افتتاح شد.همچنین، پیرلی بار دیگر در این سال به مسابقات فرمول ۱ بازگشت و اکنون نیز تأمین کننده تایر کلیه تیم‌های فرمول یک است. در سال ۲۰۱۱، پیرلی به عنوان تأمین‌کننده انحصاری تایرهای مسابقات موتورسواری سوپربایک تا سال ۲۰۱۵ برگزیده شد. در همین سال، پیرلی "سینتوراتو P1"، تایر سبز پیشرفته‌ای که برای خودروهای اندازه کوچک و متوسط طراحی شده بود را معرفی کرد. این محصول کاهش مصرف سوخت، حفاظت از محیط زیست و عملکرد بالا در تمامی
سوخت، حفاظت از محیط زیست و عملکرد بالا در تمامی سطوح را هدف‌گذاری کرده بود.
هنر آشوری دوره‌ای در تاریخ هنر است که در آن اهمیت نقش برجسته‌ها بیشتر شد، یکی از دلایل این امر آن بود که آشوریان قومی شمالی بودند و سنگ آنجا بیشتر یافت می‌شد. با این حال از آشور اغلب نقش برجسته باقی مانده‌است و تنها یک مجسمه. آثار دورهٔ آشور هم حالتی اسطوره‌ای دارند و هم حالتی زمینی و به قدرت پادشاهان می‌پردازند. صحنه‌های نبرد و جنگ در این دوره مشاهده می‌شود و نقش برجسته‌ها بسیار شلوغ هستند. تاریخچه. آشوریان در نزدیکی شهر موصل امروزی، در کنار رود دجله، ساکن بودند و پیش از این که به قدرتی مستقل برسند، تابع
بودند و پیش از این که به قدرتی مستقل برسند، تابع دولت میتانی بودند. هنر آشوریان را از جنبه‌های مختلف می‌توان متاثر از هنر بابلی دانست اما آشوریان که از جایی دیگر آمده و در شمال بین‌النهرین مستقر شده بودند، عناصری از فرهنگ پیشین خود را با فرهنگ و هنر بابلی در آمیختند. از حدود ۱۵۰۰ ق. م. تولید آثار هنر مستقل آشوری آغاز و تا ۶۱۲ ق. م. ادامه داشت؛ اتمام این تولیدات به دلیل نابودی این حکومت و فرو ریختن دژهای شهر نینوا -پایتخت پادشاهی آشور- بود. آشوریان با ساکنان سوریه باستان و کوه‌نشینان نواحی شرقی‌تر خویشاوندی
سوریه باستان و کوه‌نشینان نواحی شرقی‌تر خویشاوندی داشتند، و علاوه بر این مواد و مصالحی چون سنگ و عاج فیل در اختیارشان بود که بابلی‌ها از آن بی‌بهره بودند. نقش برجسته‌های آشوری. از شاخص‌ترین آثار آشوری می‌توان به نقش برجسته‌ها اشاره کرد که روایتگری ویژگی بارز این آثار است. هنرمندان آشوری نقوش حجاری را چون دیوارنگاره رنگ می‌کردند و صحنه‌های جنگ، شکار و مراسم مذهبی را با تأکید بر حضور مقتدرانه شاه نشان می‌دادند. محاصرهٔ شهر و قلعه دشمنان نیز از جمله موضوع‌های متداول در این گونه هنر آشوری است. در این صحنه‌ها
متداول در این گونه هنر آشوری است. در این صحنه‌ها تجهیزات و تدابیر جنگی و شجاعت سپاهیان آشوری با دقت بسیار تجسم یافته‌اند. از جمله این نقش برجسته‌ها می‌توان به نقش برجستهٔ "آشور-ناصیر-پال دوم در حال جنگ" که مربوط به حدود سال ۸۷۵ ق. م. است و از نیمرود به دست آماده اشاره کنیم.هنرمندان آشوری در بازنمایی حیوانات -به خصوص صحنه‌های شکار شیر- توانایی بسیاری داشتند و حالت‌های گریز و ستیز و مرگ حیوانات را بادقت و واقعگرایانه به تصویر می‌کشیدند؛ مثل نقش برجستهٔ "شیر محتضر"، حدود۶۵۰ ق. م، مکشوف در نینوا. در نقش
"شیر محتضر"، حدود۶۵۰ ق. م، مکشوف در نینوا. در نقش برجسته‌های آشوری انسان بر خلاف حیوانات بسیار خشک و رسمی دیده می‌شود و عموماً سر و پاها از دید جانبی و بدن از دید روبرو ترسیم می‌گردد. مجسمه‌های آشوری. پیکر شاه همواره در مرکز ترکیب بندی قرار دارد تا توجه بیننده را بیش از هر چیز دیگر به او جلب کند. رویدادهای اصلی در پیش زمینه وسیع و رویدادهای فرعی در پس زمینه، کوچکتر و درون نواره‌های بالای صحنه اصلی قرار می‌گیرند. گاهی نیز برای نمایش عمق صحنه، زمین به‌طور قائم و پیکره‌ها و اشیا در وضع طبیعی نشان داده
قائم و پیکره‌ها و اشیا در وضع طبیعی نشان داده شده‌اند. در میان مجسمه‌های مذهبی آشوری، شیرها و گاوهای بالدار با اندازهٔ بزرگ و سر انسان از همه جالب ترند. این مجسمه‌ها چون پیکره‌های محافظ در جلوی دروازه‌های اصلی کاخ شاهی قرار می‌گرفتند. کارکرد این مجسمه‌ها گرامی داشتن مقدم شاه و راندن نیروهای شر بود؛ مثل "گاو بالدار با سر انسان" مربوط به حدود ۷۲۰ ق. م. ، مکشوف در ناحیهٔ خرساباد. این پیکره‌ها صورت آمیخته‌ای در نقش برجسته و مجسمهٔ همه جانبی دارند؛ در واقع جانوران دارای ۵ پا هستند. به همین دلیل از روبرو ایستا
دارای ۵ پا هستند. به همین دلیل از روبرو ایستا به نظر می‌آیند و از دید جانبی در حال حرکت. آشوریان سنت مجسمه‌های نگهبان را احتمالا از آثار حتیان -که دروازهٔ بغازکوی در ترکیه نمونه بارز آن است- اقتباس کرده بودند. اشیا به دست آمده از نیمرود. اشیایی تجملی و زینتی شامل مفرغ‌ها و عاج‌های منقوش در ناحیهٔ نیمرود پیدا شده‌اند که شاید نتوان آن‌ها را در زمرهٔ آثار هنری آشوری به‌شمار آورد. آن‌ها را معمولاً صنعتگران آرامی و فنیقی به تقلید از شیوه‌های رایج، خصوصاً سبک مصری، می‌ساختند. آشور، هم از راه کشور گشایی و هم از