payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موقعیت‌های بالینی، موسسات غیردولتی و پژوهش‌های پیمایشی حاصل می‌شوند. رابطهٔ میان این منابع و اندازه جهانی مشکل خشونت جنسی می‌تواند به کوه یخ شناور بر آب تشبیه شود (نمودار را ببینید). نوک کوچک قابل مشاهده نمایندهٔ موارد گزارش شده به پلیس است. بخش بزرگتری ممکن است توسط پژوهش پیمایشی و فعالیت موسسات غیردولتی دیده شود؛ ولی در زیر این پوسته، بخش قابل مشاهده ولی اندازه‌گیری نشده‌ای از مشکل باقی می‌ماند. به صورت کلی، خشونت جنسی بخشی است که در پژوهش‌ها مورد بی‌توجهی قرار گرفته‌است. داده‌های در دسترس اندک و پراکنده
قرار گرفته‌است. داده‌های در دسترس اندک و پراکنده هستند. برای مثال، داده‌های پلیس معمولاً ناقص و محدود است. بسیاری از مردم خشونت جنسی را به پلیس گزارش نمی‌کنند زیرا از آن شرمنده هستند یا از اینکه مورد سرزنش قرار بگیرند، باور نشوند یا به نحو دیگری مورد بدرفتاری قرار بگیرند، هراس دارند. از سوی دیگر، داده‌های کلینیک‌های درمانی-قضایی می‌تواند به سمت حوادث خشونت بارتر آزار جنسی متمایل باشند. َشمار مردمی که از خدمات درمانی برای مشکلات فوری مربوط به خشونت جنسی استفاده می‌کنند نیز تقریباً اندک است. گرچه پیشرفت‌های
می‌کنند نیز تقریباً اندک است. گرچه پیشرفت‌های چشم‌گیری در دههٔ گذشته در اندازه‌گیری این رخداد از طریق پژوهش‌های پیمایشی وجود داشته‌است، تعاریفی مورد استفاده در تحقیقات مختلف به‌طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت بوده‌است. همچنین در فرهنگ‌های مختلف در تمایل به افشای خشونت جنسی نزد پژوهشگران تفاوت‌های معناداری وجود دارد. در نتیجه احتیاط در مقایسه‌های جهانی در مورد شیوع خشونت جنسی لازم است. WHO مطالعه‌ای بر روی داده‌های در دسترس و تحقیقات جهانی انجام داد تا وسعت این مسئله را اندازه بگیرد و گزارشی یک فصلی به نام «خشونت
را اندازه بگیرد و گزارشی یک فصلی به نام «خشونت جنسی» را به عنوان بخشی از «گزارش جهانی پیرامون خشونت و سلامتی» ۲۰۰۲ منتشر کرد. گزارش بیان می‌کند که احتمالاً یکی از هر چهار زن از سوی شریک جنسی خود خشونت جنسی را تجربه خواهد کرد و یکی از هر سه دختر گزارش می‌کنند که اولین تجربهٔ جنسی آن‌ها اجباری بوده‌است. داده‌های پژوهش که در سالهای تقویمی دههٔ ۱۹۹۰ گرفته شد نشان داد که زنان دنیا در شهرهای خاصی گزارش‌های فراوانی از آزار جنسی کرده‌اند. در یک دوره ۱۲ ماهه، ۸٪ از زنان در ریودوژانیرو، برزیل. ۴٫۵٪ در کامپالا،
از زنان در ریودوژانیرو، برزیل. ۴٫۵٪ در کامپالا، اوگاندا. ۵٫۸٪ در بوینس آیرس، آرژانتین گزارش آزار جنسی دادند. این نرخ‌ها در طول زمان مشکلی به مراتب بزرگتر را نشان می‌دهند. از ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰، گزارش جرم جنسی علیه ۷٫۷٪ از زنان در ایالات متحده، ۲۳٪ در شمال لندن، بریتانیا، ۲۹٫۹٪ در بانکوک، ۱۵٫۳٪ در تورنتو، کانادا انجام شد. بیش از ۴۰٪ از زنان در قسمت‌هایی از مکزیک و پرو در طول این دوره گزارش خشونت جنسی کردند. در میان کشورهای بررسی شده، فنلاند به دلیل پایین‌تر نرخ-۵٫۹٪ برجسته شد. فاکتورهای مرتبط با قربانی خشونت جنسی
برجسته شد. فاکتورهای مرتبط با قربانی خشونت جنسی شدن. توضیح خشونت جنسی به خاطر فرم‌های و زمینه‌ها ی چندگانه‌ای که در آن رخ می‌دهد دشوار است. هم پوشانی قابل ملاحظه‌ای میان فرم‌های خشونت جنسی و خشونت شریک جنسی وجود دارد. فاکتورهایی وجود دارد که ریسک اینکه فردی مجبور به سکس شود را افزایش می‌دهند، فاکتورهایی که ریسک اینکه کسی سکس را بر دیگری تحمیل کند و فاکتورهایی در محیط اجتماعی که شامل دوستان و خانواده می‌شود و احتمال تجاوز و واکنش به آن را تحت تأثیر قرار می‌دهند. پژوهش‌ها اظهار می‌دارند که فاکتورهای گوناگونی
پژوهش‌ها اظهار می‌دارند که فاکتورهای گوناگونی هستند که تأثیر افزایشی دارند، در نتیجه هر چه فاکتورهایی بیشتری حضور داشته باشند احتمال خشونت جنسی افزایش پیدا می‌کند. به علاوه، یک فاکتور خاص می‌تواند در برهه‌های مختلف زندگی اهمیت متفاوتی داشته باشد. فاکتورهایی که ریسک ارتکاب به تجاوز را در مردان افزایش می‌دهد. داده‌ها در مورد مردانی که از لحاظ جنسی خشن هستند تا حدودی محدود و به شدت به سمت متجاوزین در بند تمایل دارد، جز در آمریکا که تحقیق بر روی دانشجویان کالج‌ها نیز انجام می‌شود. با وجود داده‌های اندک در مورد
نیز انجام می‌شود. با وجود داده‌های اندک در مورد مردانی با رفتارهای جنسی خشونت بار، به نظر می‌رسد که خشونت جنسی تقریباً در همهٔ کشورها (گرچه با تفاوت در میزان شیوع)، در همهٔ گروه‌های اجتماعی-اقتصادی و در تمام رده‌های سنی از کودکی به بالا یافت می‌شود. داده‌ها پیرامون مردانی با رفتارهای خشونت بار جنسی همچنین نشان می‌دهد که اکثر آن‌ها اعمالشان را بر زنانی تحمیل می‌کنند که می‌شناسند. در میان فاکتورهایی که ریسک ارتکاب تجاوز را در مرد افزایش می‌دهد، نگرش‌ها و باورها و همچنین رفتارهایی قرار دارند که از اوضاع و
و همچنین رفتارهایی قرار دارند که از اوضاع و شرایطی ناشی می‌شوند که فرصت و پشتیبانی برای آزار و اذیت فراهم می‌کند
تایه اسماعیلا تایوو (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۸۵ - لاگوس) مدافع اهل نیجریه است که در حال حاضر در عضویت تیم دیناموکیف می باشد.
یهودیان کوهستان یا تات‌های یهودی (به عبری: יהודים קווקזים) که یهودیان قفقاز هم نامیده می‌شوند، یک گروه مردمی ایرانی‌تبار در کشور جمهوری آذربایجان هستند که پیش از قرن پنجم میلادی به این کشور وارد شده‌اند. همچنین با نام‌های «داغ جوودی» یا «جوهوری» نیز خوانده می‌شوند از یهودیان قفقاز باختری هستند که بیشتر در جمهوری آذربایجان و داغستان زندگی می‌کند. عده‌ای نیز در چچنستان، اسراییل، آمریکا و روسیه به سر می‌برند. یهودیان قفقاز از لحاظ زبانی به تات‌های قفقاز نزدیک بوده و به گویشی از فارسی سخن می‌گویند. تاریخ این
بوده و به گویشی از فارسی سخن می‌گویند. تاریخ این مردمان به حدود ۲٬۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و گفته می‌شود که آن‌ها از نسل قبایل مفقوده‌ای هستند که پس از ویران شدن نخستین معبد سرزمین مقدس (فلسطین) در سال ۵۸۷ پیش از میلاد ترک کرده بودند. نیای مشترک این مردم در قسمت شمال غربی ایران و جنوب آذربایجان ساکن شدند و با حفظ هویت یهودی خود، در تعامل با مسلمانان تات‌زبان، زبانی پدیدار گشت که به زبان یهودی-تاتی مشهور است. عده‌ای از یهودیان ایران به دهکده‌های کوهستانی دریای سیاه و دریای خزر نقل مکان کردند و در پایان قرن
سیاه و دریای خزر نقل مکان کردند و در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم، یهودیان کوهستانی، به کشاورزی و باغبانی مشغول شده و در دهکده‌ها و اجتماعات کوچک و مجزایی زندگی می‌کردند. پریولنو دهکده‌ای کوچک در بخش شمالی کوه‌های تالش است که محل زندگی دو اجتماع کوچک از یهودیان کوهستان جریم یا جریم زدک است. یهودیان قفقاز از دید زبان و برخی دیگر شناسه‌ها از جامعهٔ فارسی‌زبانان هستند. برخی از این مردم در ایران، افغانستان و آسیای میانه (یهودیان بخارا) زندگی می‌کنند. «کوهی» نامیده شدن یهودیان آسیای میانه، تنها در سدهٔ ۱۹،
نامیده شدن یهودیان آسیای میانه، تنها در سدهٔ ۱۹، پس از اینکه همهٔ مردم قفقاز در دفترهای سازمانی روسیه نام «کوهی» (داغلی) گرفتند، صورت پذیرفت. یهودیان کوهی خود را «یِودی Yeudi» (یهودی) یا «جوهوری Juhuri» می‌نامند. در سال ۱۸۸۸، آ.ش. آنیسیمف (A. Sh. Anisimov) در نوشته‌ای با نام «یهودیان قفقازی-کوه نشینان Caucasian Jews-Mountaineers» با نشان دادن نزدیکی زبانهای یهودیان کوهنشین و پارسیان قفقازی (تات‌ها) به این پیامد رسید که این یهودیان به‌طور سرشتی از «خانوادهٔ ایرانیان تات» هستند که در ایران یهودیت را پذیرفته
ایرانیان تات» هستند که در ایران یهودیت را پذیرفته و سپس به قفقاز جنوبی کوچیده‌اند. باورهای آنیسیمف در دورهٔ شوروی پشتیبانی گردید: انگارهٔ منشأ تاتی یهودیان قفقاز در دهه ۳۰ میلادی نضج گرفت. با کوشش چند تن از اعضای این جامعه، ایدهٔ نایهودی بودن آن مردم و «یهودی شدن» آن‌ها به گونهٔ گسترده‌ای پخش شد و به علت فشار کارگزاران دولتی، بخشی از یهودیان، دفترینه کردن خود را تحت هویت و عنوان «تات» آغازیدند. در نتیجهٔ این وضعیت، «تات» و «یهودی کوهی» هم‌معنی گردیدند و در پژوهشهای ادبی، واژهٔ «تات» نه تنها ندانسته برای
پژوهشهای ادبی، واژهٔ «تات» نه تنها ندانسته برای نام دوم، بلکه حتی برای نامگذاری اولِ یهودیان قفقاز هم بکار رفت. در دورهٔ شوروی، این موضوع بستری را فراهم نمود تا همهٔ میراث و آفرینشهای (ادبی، نمایشی و موسیقی) یهودیان کوهی به تات‌ها بربسته شود؛ در حالی که آن‌ها هیچ نقطهٔ مشترکی با آن میراث نداشتند. افزون بر این، مقایسهٔ شناسه‌های زیست-مردم شناسی (physico-anthropological) تات‌ها و یهودیان کوهی همراه با داده‌های زبانشناسی، هیچ نشانه‌ای را از یگانگی قومی این دو تیره استوار نمی‌سازد. ساختار دستور زبان گویش یهودی
استوار نمی‌سازد. ساختار دستور زبان گویش یهودی قفقازی (جوهوری) کهن‌تر از خود زبان تاتی است. این باعث آشکار شدن یک گاف ارتباطی می‌شود. بطور کلی شناسهٔ تمام زبان‌های یهودی، داشتن پایه‌ای باستانی است: مثلاً در زبان سفاردی (زبان لادینو در اسپانیا)، در زبان اشکنازی (آلمانی ییدیش) و سایرین. درعین اینکه این زبان‌ها در گروه زبان‌هایی که جز عبری قرار دارند، می‌باشند، ولی پر از واژه‌های عبری باستان هستند. یعنی با چرخش به سمت زبان فارسی، یهودیان، سطحی از واژه‌های زبان آرامی و عبری باستان را در گویش خود نگاه داشته‌اند.
و عبری باستان را در گویش خود نگاه داشته‌اند. این موضوع واژه‌هایی را که پیوندی با آیین یهودیت نیز ندارد، دربرمیگیرد. (zoft «ازدو»، nokumi «رشک»، ghuf «بدن»، keton «کتان» و جز آن) برخی کلمات مرکب در زبان جوهوری ساختار گونه‌وار زبان باستان عبری را داراست. زیست-مردم‌شناسی پارسیان قفقاز (تات‌ها) و یهودیان کوهی هیچ همانندی گونه‌واری ندارد، بلکه کمابیش دربرابر هم هستند. در سال ۱۹۱۳ میلادی، انسان‌شناس ک.م. کوردف (K.M. Kurdov) سنجش‌هایی را بر روی گروه بزرگی از جمعیت تات‌های لاهیج انجام داد و ناهمسانی بنیادی
جمعیت تات‌های لاهیج انجام داد و ناهمسانی بنیادی (میانگین دیشَن جمجمه (cephalic index) برابر با ۷۹/۲۱) را در گونهٔ زیست-مردم شناختی آن‌ها در مقایسه با یهودیان قفقاز آشکار کرد. اندازه‌گیری‌های دیگری نیز توسط سایر پژوهشگران انجام شده‌است. میانگین دیشن جمجمه در تات‌های جمهوری آذربایجان از ۷۷/۱۳ تا ۷۹/۲۱ و برای یهودیان داغستان از ۸۶/۱ تا ۸۷/۴۳ تغییر می‌کند. اندازه‌گیریهای دیگر نیز نشان داده‌است که در تات‌ها میانه‌سری و بلندسری، ولی در یهودیان منطقه کوتاه‌سری/پهن‌سریِ بالا، گونه‌وار است و بنابراین هیچ بوده‌ای
بالا، گونه‌وار است و بنابراین هیچ بوده‌ای دال بر پیوند این دو تیره وجود ندارد. افزون بر آن، شناسهٔ اثر و برآمدگی‌های انگشتان (دانش Dermatoglyphics) در مورد برجستگی‌های کف دست و پا نیز انگارهٔ همانندی قومی تات‌ها و یهودیان کوهی را برنمی‌تابد. پیداست که گویشوران یهودی و زبان تاتی نمایندگان دو تیرهٔ متفاوت هستند که هر یک؛ دین، آگاهی قومی، خود شناسانندگی، روش زندگی و ارزش‌های تنی و روانی خویش را دارند.
سید محمدکاظم سجادپور رئیس پیشین مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ، دیپلمات ایرانی، استاد تمام در رشته روابط بین‌الملل و عضو هیئت علمی دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه است. وی مدرک کارشناسی خود را در رشته روابط بین‌الملل در سال ۱۳۵۷ و کارشناسی ارشد در رشته روابط بین‌الملل را در سال ۱۳۶۰ از دانشگاه تهران و دکترای علوم سیاسی را از دانشگاه جرج واشینگتن در سال ۱۳۶۹ دریافت کرد و در سال‌های ۱۳۷۲–۱۳۷۰ دورهٔ تحقیقاتی فوق دکتری را در دانشگاه هاروارد گذراند. وی از سال ۱۳۷۲ عضویت هیئت علمی
هاروارد گذراند. وی از سال ۱۳۷۲ عضویت هیئت علمی دانشکدهٔ روابط بین‌الملل بوده و همچنین در دانشگاه‌های تهران و شهید بهشتی تدریس کرده‌است. وی کتاب‌ها و مقالات متعدد در ایران و نشریات علمی بین‌المللی به چاپ رسانده‌است. دکتر سجادپور عضو هیئت تحریریه مجلات متعدد از جمله مجلهٔ دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و Iran Journal of International Affairs بوده و در سال‌های ۱۳۸۳–۱۳۷۸ سردبیری مجلهٔ سیاست خارجی را به عهده داشته‌است. سجادپور از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸ عضو هیئت علمی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان
هیئت علمی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد در نیویورک بوده و از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳ مسئولیت مدیرکلی دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امورخارجه را به عهده داشته و از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ نیز به عنوان سفیر دوم نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد دفتر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو خدمت کرده‌است.وی از تیر سال ۱۳۹۵ تا دی ۱۳۹۶ به عنوان رئیس مرکز آموزش و پژوهش‌های بین‌المللی وزارت امور خارجه و بعد از تغییر ساختار وزارت خارجه از بهمن سال ۱۳۹۶ به عنوان رئیس مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت
عنوان رئیس مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه منصوب شد و از مهر ۱۴۰۰ محمدحسن شیخ‌الاسلامی جایگزین وی شده‌است.
سنگ جادو، سنگ فلاسفه، "حجر الفلاسفه"، "سنگ حکما"، یا "حَجرٌ ََلیسَ یحجر،" جسمی بوده‌است که به‌وسیله آن اجسام کم‌ارزش را به اجسام پرارزش تبدیل می‌کردند. این جسم لزوماً سنگ نیست. "سنگ فلاسفه" چیزیست که به سختی سنگ و انعطاف‌پذیری موم باشد و ابزاری افسانه ای در کیمیاگری است که تصور می‌شده می‌تواند فلزات پایه را به طلا تبدیل کند. همچنین گاه اینگونه تصور شده که آب حیات باشد، که برای بازجوانی و احتمالاً دست‌یابی به انوشگی (نامیرایی) کاربردی بوده‌است. سنگ جادو برای مدتی طولانی جُستنی‌ترین هدف در کیمیای غرب
برای مدتی طولانی جُستنی‌ترین هدف در کیمیای غرب بوده‌است. در نگر کیمیاگرانی چون آیزاک نیوتون و نیکلاس فلامل دست‌یابی به «سنگ جادو» می‌تواند برای سازنده‌اش روشنگری به ارمغان آورد و به عنوان یک شاهکار برشمرده شود. جستارهای وابسته. هری پاتر و سنگ جادو Fullmetal Alchemist منابع. THE PHILOSOPHERS STONE By Israel Regardie, E-book ISBN 9780738737362
جام خیریه انگلستان ۲۰۰۲ ، ۸۰امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ برتر انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۱ آگوست ۲۰۰۲ مابین تیم‌های لیورپول و آرسنال در ورزشگاه ملنیوم کاردیف برگزار شده‌است. تیم آرسنال در این مسابقه توانست با نتیجه یک بر صفر به پیروزی برسد.
پمفیگوس (به انگلیسی "Pemphigus") از واژه یونانی "pemphix" بمعنی تاول و حباب مشتق شده و از بیماری‌های نادر پوستی، با علت نقص در سیستم ایمنی بدن محسوب شده، پوست و غشاهای مخاطی را در بر میگیرد. علت دقیق بیماری هنوز شناخته نشده، اما آنچه در این بیماری رخ میدهد را می‌توان به از دست رفتن چسبندگی بین لایه‌های شاخی پوست (کراتینوسیت) تعریف نمود. علت شناسی. بین سلولهای پوستی، انواع پیوند بین سلولی وجود دارد که یکی از آن‌ها دزموزوم نام دارد. در پیوند دزموزوم، گروهی پروتئین با نام دزموگلین (Desmoglein) نقش چسب بین
پروتئین با نام دزموگلین (Desmoglein) نقش چسب بین سلول‌ها را بازی میکنند. در بیماری پمفیگوس، سیستم ایمنی بدن، گروه پروتئین دزموگلین را هدف گرفته و پیوند بین سلولی دزموزوم از بین میرود.به دنبال از بین رفتن پیوند چسب گونه بین سلولی یا همان دزموزوم، زخمهایی در اپیدرم ایجاد شده و به همان علت، مایع میان بافتی به زیر پوست نفوذ کرده و ایجاد تاول می‌کند. انواع پمفیگوس. بسته به عمق پیوندهای گسسته شده و نوع نقص ایمنی، سه نوع پمفیگوس وجود دارد. لازم به یادآوری است در تمام موارد نقش ایمنوگلوبین جی IgG مشهود است. تشخیص
موارد نقش ایمنوگلوبین جی IgG مشهود است. تشخیص و علائم. تشخیص دقیق بیماری به عهده متخصص پوست(درماتولوژیست) بوده و علاوه بر علائم ظاهری زخم و بثورات و تاول، با آزمایش‌های تشخیصی سیتولوژی، نمونه برداری پوست و ایمنوفلورسنس (Immunofluorescence)مورد نیاز است. داروهای مرتبط. پس از تشخیص، پر کاربردترین داروها شامل سیتوکینها(انواع اینترفرون و اینترلوکین)، انواع داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، آنتی‌بیوتیک (پنیسیلین و مشتقات)، انواع بتا بلاکر، مهارکننده های آنژیوتانسین(ACE inhibitor)، هورمون پروژسترون و
آنژیوتانسین(ACE inhibitor)، هورمون پروژسترون و آنتاگونیست‌های کلسیم می‌باشد.
غَسّان حَمدان یک محقق، شاعر و مترجم عراقی است. شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم و پژوهشگر عراقی فارس‌زبان. او در سال ۱۹۷۳ در بغداد به دنیا آمد. در زمان حکومت صدام حسین از عراق اخراج شدند و وی تحصیلات متوسطه‌اش را در دبیرستان دهخدا کرج و تحصیلات دانشگاهی را تا اخذ مدرک کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران گذراند. غسان حمدان فعالیت گسترده‌ای در حوزه‌های ترجمهٔ متون فارسی به عربی، تألیف و پژوهش در زمینهٔ تاریخ و فرهنگ ایران و کارهای رسانه‌ای داشته‌است. از جمله کارهای مطبوعاتی او به نشر مقالات متعددی در
جمله کارهای مطبوعاتی او به نشر مقالات متعددی در زمینه جامعه‌شناسی، تصوف، ادبیات و تاریخ در نشریات مختلف عرب‌زبان می‌توان اشاره کرد؛ از جمله: گفتگوی تمدنها از دید جامعه‌شناسی ایرانی، تاریخ جامعه‌شناسی در ایران، مشروعیت نظام دموکراسی، جهانی‌سازی از دید اقتصاد، آرای سهروردی در حکمت الاشراق، نور و فرشتگان از دید سهروردی، یادداشت‌هایی دربارهٔ دین زرتشتی، تصوف در سرزمین شام و ده‌ها مقاله دربارهٔ شعرا و نویسندگان ایرانی. حمدان در سال ۱۳۷۸ ایران را به قصد زندگی در سوریه ترک کرد و در آن‌جا نخست به عنوان ویراستار
سوریه ترک کرد و در آن‌جا نخست به عنوان ویراستار انتشارات المدی و بعدتر به عنوان پژوهشگر با رایزنی فرهنگی ایران در دمشق و به عنوان مترجم با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (شعبهٔ دمشق) به همکاری پرداخت. همچنین وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ در دانشکدهٔ زبان‌های خارجه و دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه دمشق زبان و ادبیات فارسی را تدریس کرده‌است. حمدان از سال ۲۰۱۲ در بغداد زندگی و فعالیت می‌کند. وی در تألیف برخی از مدخل‌های دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در جهان عرب با حسن انوشه همکاری کرده‌است. کار وی به منظور داشتن
حسن انوشه همکاری کرده‌است. کار وی به منظور داشتن ترجمه‌هایی از اشعار شاعران افسانه‌ای چون مولانا، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و احمد شاملو به زبان عربی مورد توجه قرار دارد. پژوهش در زمینهٔ ایران‌شناسی (به فارسی) شخصیتهای ایرانی یاد شده در کتاب تاریخ دمشق (ابن عساکر)؛ منابع ایران‌شناسی در سوریه در صدسال اخیر؛ ایران در فرهنگستان زبان عربی (دمشق)؛ ایران در کتابخانه ملی سوریه؛ خانواده‌های ایرانی‌الاصل در سوریه. (این آثار توسط رایزنی فرهنگی ایران در دمشق منتشر شده‌اند) ترجمه ده‌ها کتاب از فارسی به عربی: ۱۶) ترجمه
ترجمه ده‌ها کتاب از فارسی به عربی: ۱۶) ترجمه مقدمه و حواشی بر رسایل فلسفی ملا صدرا (۴ جلد)، لبنان ۲۴) پیراهن سه شنبه: ۱۲ داستان کوتاه ایرانی، کویت ترجمه‌های منتشر نشده: داستان‌های کوتاه صادق چوبک، داستان‌های کوتاه بزرگ علوی، رمان پرنده من از فریبا وفی، رمان سپیده دم ایرانی نوشته امیر حسن چهلتن، رمان مدیر مدرسه از جلال آل احمد… ترجمه چند کتاب از عربی به فارسی: منابع. https://wikijoo.ir/index.php/غسان_حمدان http://niloofareabi.ir/Modules/News/NewsDetails.aspx?newsid=814
https://www.isna.ir/amp/khouzestan-65902/ https://www.mehrnews.com/amp/578900/
جام خیریه انگلستان ۲۰۰۱ ، ۷۹امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ برتر انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۲ آگوست ۲۰۰۱ مابین تیم‌های لیورپول و منچستر یونایتد در ورزشگاه ملنیوم کاردیف برگزار شده‌است. تیم لیورپول در این مسابقه توانست با نتیجه دو بر یک به پیروزی برسد.
آرمان را بکش شخصیت اصلی این مستند، آرمان علیزاد می‌باشد که به کشورهای مختلف سفر کرده و هنرهای رزمی مختلف را نزد استادان آن رشته می‌آموزد. این برنامه در ۱۳۵ کشور جهان، روی آنتن رفته‌است. خلاصه. آرمان علیزاد، خیاطی ماهر و گزارشگر مد می‌باشد که ۲۰ سال است ورزش نکرده‌است. او در این برنامه به کشورهای مختلف سفر می‌کند و هنرهای رزمی مختلف را نزد استادان آن رشته می‌آموزد و در پایان نیز با استاد به مبارزه می‌پردازد.
اینیاتسیو آباته (زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۸۶)، دفاع راست سابق و سرمربی فعلی میلان است و سابقه حضور تیم ملی ایتالیا را دارد . او پسر دروازه‌بان سابق ایتالیا، بنیامینو آباته است. افتخارات. بین‌المللی. مسابقات تولون: ۲۰۰۸
آرمان علیزاد (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۷۱ در تهران) خیاط، گزارشگر مد، مجری و شخصیت تلویزیونی اهل فنلاند است. او بیشتر به خاطر مستند آرمان وارد می‌شود که در بیش از ۱۰۰ کشور جهان به روی آنتن رفته‌است، مشهور شده‌است. زندگی. علیزاد در سال ۱۹۷۱ در تهران به دنیا آمد. بعد از انقلاب اسلامی ایران، او به همراه خانواده‌اش به فنلاند مهاجرت کردند و از آن موقع تاکنون، او در فنلاند زندگی می‌کند. آرمان علیزاد کار خود را با تلویزیون TV-career در زمینه مد و طراحی لباس شروع کرده است.
بّراک بن غریر، از خاندان آل حمید و شیخ قبیلهٔ بنی خالد با نام کامل براک بن غریر بن عثمان بن مسعود بن ربیعه آل حمید که در سال ۱۰۸۱ (قمری) توانست با همکاری قبیلهٔ بنی خالد نیروهای ارتش عثمانی در احساء و شرق عربستان را شکست داده و حکومت مستقلی را با نام امارت بنی‌خالد بر شرق شبه جزیره عربستان با مرکزیت شهر المبرز در احساء تأسیس کند. پس از برانداخته شدن حکومت آل جبر در احساء توسط راشد بن مغامس شیخ قبیلهٔ المنتفق، راشد توانست مدتی کوتاه به صورت مستقل بر سرزمین احساء حکومت کند اما سرانجام از نیروهای ارتش عثمانی
حکومت کند اما سرانجام از نیروهای ارتش عثمانی شکست خورده و احساء به تصرف عثمانیان در می‌آید. این امر سبب می‌شود که شیوخ آل حمید که از دیرباز در فکر تسلط بر احساء بودند به همراهی قبیلهٔ بنی خالد که به سبب همخونی دیرینه رهبری آن را به عهده داشته‌اند با حملات مکرر خود به نیروهای ارتش عثمانی موجبات ناامنی در سراسر احساء را فراهم آورند. در طی این هجوم‌های گسترده سرانجام در سال ۱۰۸۰ (قمری) نیروهای عثمانی بر اثر شکست‌های سختی که از یکی از آن شیوخ به نام براک بن غریر آل حمید خوردند مجبور به عقب‌نشینی از احساء گشته
آل حمید خوردند مجبور به عقب‌نشینی از احساء گشته و بدین ترتیب این سرزمین تحت تصرف شیوخ آل حمید و قبیلهٔ بنی خالد در می‌آید. از نخستین کارهای براک بن غریر این بود که مرکز حکومت خود را به شهر المبرز در احساء منتقل کرد و به یاری ارتش خود که متشکل از افراد قبیلهٔ بزرگ بنی خالد و همپیمانان آنان بود تمامی قبائل و شیوخ منطقهٔ نفوذ خود را تحت سیطرهٔ خود درآورد و منطقهٔ نفوذ خود را تا سرزمین نجد گستراند. همچنین از دیگر کارهای او طبق عقیدهٔ مؤرخین بنای قلعه‌ای به نام کوت بود که برای ذخیره اسلحه و آذوقه برای ارتش خود
کوت بود که برای ذخیره اسلحه و آذوقه برای ارتش خود در شمال سرزمین احساء و در سرزمین کویت کنونی بود که در عهد شیخ سعدون بن محمّد آل حمید هنگام اهدای این سرزمین به آل صباح، آنان با تصغیر نام کوت نام سرزمین خود را کویت نهادند.
عدد بیجان یک عدد بی بعد است که به افتخار دانشمند آمریکایی و استاد دانشگاه دوک آدریان بیجان نامگذاری شده‌است. دو عدد با این نام نامگذاری شده‌است. یکی در ترمودینامیک و دیگری در مکانیک سیالات. عدد بیجان در ترمودینامیک. عدد بیجان در ترمودینامیک از نسبتِ انتقال حرارت برگشت‌ناپذیری به برگشت‌ناپذیری کل حاصل می‌شود که در اثر انتقال گرما و اصطکاک سیال ایجاد می‌شود. در این رابطه: عدد بیجان در مکانیک سیالات وانتقال حرارت. در مکانیکِ سیالات و انتقال حرارت این عدد از اُفت فشار در طولِ کانال به طول formula_4 محاسبه
اُفت فشار در طولِ کانال به طول formula_4 محاسبه می‌شود. در این رابطه: منابع. 1988 National Heat Transfer Conference 96: 711–716. Bibcode 1988nht...1..711B. http://www.mdpi.com/1099-4300/9/1/30/pdf
شیدا قره‌چه‌داغی (زادهٔ ) موسیقیدان و آهنگساز اهل ایران است که سال‌ها است در کانادا زندگی می‌کند. زندگی. شیدا قره‌چه‌داغی در سال ۱۳۲۰ در تهران زاده شد و موسیقی را با فراگیری پیانو نزد دینا باغداساریان آغاز کرد. بعدها برای تحصیل موسیقی راهی اتریش شد و تحصیلات خود را در رشته پیانو و آهنگسازی در آکادمی موسیقی وین به‌پایان برد. فعالیت‌های حرفه‌ای. شیدا قره‌چه‌داغی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ به عنوان استاد پیانو در هنرستان عالی موسیقی به کار پرداخت. حسین علیزاده یکی از شاگردان وی در این هنرستان بود. او
علیزاده یکی از شاگردان وی در این هنرستان بود. او همچنین با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز همکاری نزدیک داشت و مرکز آموزش موسیقی کانون را بنیاد نهاد. شیدا قرچه‌داغی در این دوره یکی از فعال‌ترین آهنگسازان در زمینه موسیقی فیلم بود و برای حدود چهل کار، موسیقی متن نوشت. او کار در زمینه موسیقی فیلم را با فیلم کوتاه«آ"ن که خیال کرد، آن که خیال بافت" کار مرتضی ممیز آغاز کرد و بعد برای فیلم‌های داستانی " رگبار" (۱۳۵۱) و " کلاغ" (۱۳۵۶) از بهرام بیضائی، مجموعهٔ تلویزیونی "غارتگران" (۱۳۵۶) اثرِ محمد متوسلانی و
تلویزیونی "غارتگران" (۱۳۵۶) اثرِ محمد متوسلانی و فیلم "شطرنج باد" از محمدرضا اصلانی موسیقی نوشت. در عنوان‌بندی مجموعه تلویزیونی دائی جان ناپلئون نیز نام وی با عنوان انتخاب موسیقی متن نوشته شده‌است. شیدا قره‌چه‌داغی همچنین پایه‌گذار بخش موسیقی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ایران است که خود پنج سال نیز مدیریت آن را به عهده داشت. او برای نخستین بار در ایران، شیوهٔ ارف را برای آموزش موسیقی به کودکان در کلاس‌های کانون بکار برد. همچنین در دورهٔ فعالیت در کانون در کنار آموزش، برای چندین داستان کودک
در کانون در کنار آموزش، برای چندین داستان کودک موسیقی ساخت که توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به صورت صفحه منتشر شدند. شیدا قره‌چه‌داغی پس از انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۳۵۸ به همراه همسرش که از نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران بود ایران را برای همیشه به مقصد آلمان ترک کرد. او در گفتگویی دلیل ترک ایران را چنین بیان کرده‌است: «تا حکومت اسلامی بر سر کار آمد و اعلام کرد که موسیقی ممنوع است، دیدم دیگر جای ماندن نیست و در سال ۱۹۷۹ ایران را ترک کردم. ابتدا به آلمان رفتم و تا زمانی که در سال ۱۹۸۶ به مونترآل کانادا
رفتم و تا زمانی که در سال ۱۹۸۶ به مونترآل کانادا آمدم در شهر فرایبورگ زندگی می‌کردم». و در جای دیگر از همین گفتگو افزوده‌است: «وقتی صدای زن ممنوع است یا سازها را در شبکه‌های تلویزیونی نشان نمی‌دهند موسیقی نمی‌تواند رشد کند. موسیقی حرام است و سیاست‌های رسمی دولت اسلامی (ایران) به همین دلیل از آن حمایت نمی‌کند مگر در مواردی که در خدمت اهداف خودش باشد». انتشار اپرای پریا پس از سه دهه. ‌ٔقره‌چه‌داغی در سال ۱۹۸۹ (۱۳۶۸ خورشیدی) روی ترجمه انگلیسی منظومه "پریا" از احمد شاملو یک اپرا-باله ساخت. این اثر در همان سال
احمد شاملو یک اپرا-باله ساخت. این اثر در همان سال در تورنتو روی صحنه رفت. نسخه شنیداری اجرای زنده سال ۱۹۸۹ این اپرا در ژوئیه ۲۰۲۰ در اروپا با پشتیبانی بنیاد پژوهش‌های زنان ایران همزمان با بیستمین سالگرد درگذشت احمد شاملو منتشر شد. گفته شده، آهنگساز کوشیده همین نسخه شنیداری اپرا را در ایران نیز منتشر کند که به خاطر وجود تک‌خوان زن، اجازه انتشار نگرفته بود.. مجله "اُپرا" چاپ بریتانیا در نقدی اپرای پریا را اثری در سبک پیشامدرن ارزیابی کرد که پیوند بسیار اندکی با موسیقی سنتی ایرانی دارد. شیدا قره‌چه‌داغی اپرای
موسیقی سنتی ایرانی دارد. شیدا قره‌چه‌داغی اپرای دیگری به نام "سرنوشت یا اتفاق" نیز نوشته که تاکنون اجرای صحنه‌ای نداشته‌است. اثر دیگر شیدا قره‌چه‌داغی در خارج از ایران، آلبوم موسیقی "دیالوگ" برای پیانو و چند ساز دیگر است. وی خود نوازندهٔ پیانو در این آلبوم بوده و این آلبوم چندین اجرای صحنه‌ای از جمله در مونترآل داشته‌است. بزرگداشت. در اسفند ۱۳۹۱ در جشن زنان موسیقی که توسط گردانندگان وبگاه زنان موسیقی در خانهٔ هنرمندان ایران برگزار شد، لوح سپاس و تندیس قمرالملوک وزیری به شیدا قرچه‌داغی اهدا شد. نادر مشایخی
وزیری به شیدا قرچه‌داغی اهدا شد. نادر مشایخی به نیابت از وی این جایزه را دریافت کرد. آثار. از جمله آثار شیدا قرچه‌داغی، به موارد زیر می‌توان اشاره نم. د:
هاینریش شلیمان (به آلمانی Heinrich Schliemann) متولد ۱۸۲۲ میلادی و درگذشته به سال ۱۸۹۰ میلادی، باستان‌شناس غیر کلاسیک (آماتور) آلمانی بود که توانست بخشی از شهر باستانی تروآ را کشف کند و از زیر خاک بیرون بیاورد. جستارهای وابسته. فهرست افراد چندزبانه