payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و نشریات گروه‌های افراطی قومی نظیر جریانات پان ترکیست چه در خارج از ایران در جمهوری آذربایجان یا ترکیه و چه برخی گرایش‌های داخلی کم نفوذ چنین عنوان می‌کنند که گویا قبل از ظهور دولت مدرن رضاشاه پهلوی، زبان‌های محلی در سراسر ایران به عنوان زبان آموزش در مدارس و سایر کانون‌ها رایج بوده و انبوهی از آثار کتبی بر زبان‌های محلی وجود داشته‌است که دولت مدرن آن را ممنوع کرده و از میان برده‌است. اما در هیچ آثار ادبی، تاریخی و فرهنگی ایرانی و غیرایرانی مطالبی دال بر وجود زبان رسمی بجز زبان فارسی به چشم نمی‌خورد. هرچند
زبان رسمی بجز زبان فارسی به چشم نمی‌خورد. هرچند این نکته را نمی‌توان انکار کرد که پس از روی کارآمدن دولت مدرن، از به‌کارگیری زبان‌های محلی در نهادهای آموزشی جلوگیری شده اما این بدان مفهوم نیست که اصولاً چنین نهادهایی وجود داشته‌است. به‌طور کلی همه مدارک و شواهد و آثار گوناگون تاریخی و ادبی دال بر آن است که زبان فارسی همیشه در قرن‌های پس از اسلام زبان رسمی و ادبی ایران بوده و کمتر اثری از زبان‌های محلی (بجز عربی) از ترکی گرفته تا بلوچی تا کردی و سایر زبان‌ها در ایران نوشته شده‌است. تحصیلات و آموزش و
زبان‌ها در ایران نوشته شده‌است. تحصیلات و آموزش و سوادآموزی اصولاً در تمام مناطق ایران به زبان فارسی و عربی بوده و وجود دیوان‌های اشعار فارسی شعرای مناطقی چون بلوچستان، کردستان، آذربایجان و سایر نقاط دال بر همین نکته است. به عبارت دیگر تحصیل کردگان، نویسندگان، مورخان و ادبا شعرای همه مناطق ایران، نوشتارهای خود را به فارسی دری می‌نوشتند. حتی تاریخ‌های محلی نیز غالباً به زبان فارسی نوشته می‌شد و مابقی به تازی؛ بنابراین هیچ مدرکی دال بر رایج بودن زبان‌های محلی نظیر کردی، ترکی، بلوچی، یا ترکمنی به عنوان زبان
نظیر کردی، ترکی، بلوچی، یا ترکمنی به عنوان زبان آموزشی مناطق حاشیه ایران وجود ندارد. گرچه برخی آثار ادبی مانند نظیر اشعار مختومقلی و نسیمی و فضولی وجود داشته‌است ولی این معمولاً استثناء بر قاعده بود. بدین ترتیب آنچه در دوران ظهور دولت مدرن ایران به عنوان زبان رسمی ایران معرفی شد در واقع تداوم همان سنتهای کهن آموزشی ایران بوده و زبان فارسی به‌طور طبیعی به زبان ملی همه ایرانیان تبدیل شده بود. مدارک و شواهد نشان می‌دهد که حتی در زمانی که زبان ترکی به عنوان زبان رایج ادبی منطقه قفقاز (جمهوری آذربایجان بعدی)
رایج ادبی منطقه قفقاز (جمهوری آذربایجان بعدی) کاربرد داشت و بسیاری از ایرانیان آذری به آن مناطق رفت‌وآمد داشتند، اکثر قریب به اتفاق کتاب‌ها و نشریات شهرهای آذربایجان ایران، به ویژه تبریز به زبان فارسی انتشار می‌یافت و تعداد نشریات چاپ ترکی بسیار اندک و انگشت شمار بود. دکتر ماشاءالله آجودانی در کتاب مهم‌اش «یا مرگ با تجدد» با آوردن فهرستی از این روزنامه‌ها چون «کاغذ اخبار»، «وقایع اتفاقیه»، «روزنامه دولت علیه ایران»، «روزنامه ملتی»، «روزنامه دولت ایران»، «وقایع عدلیه»، «نظامی»، «مریخ»، «شرف»، «تربیت»،
«وقایع عدلیه»، «نظامی»، «مریخ»، «شرف»، «تربیت»، «تبریز» بزیبائی و شیوائی ویژه خود نشان داده‌است که زبان فراگیر و «ملی» در آن سال‌ها چیزی جز پارسی نمی‌بوده‌است. او همچنین نمونه ارزشمندی نیز به این بررسی می‌افزاید، سخن از گزارش محمد امین رسولزاده، (نخستین رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان که گرایش‌های پان‌ترکیستی نیز داشت) است که می‌نویسد: «در اینجا [ارومیه] نمی‌توانید غیر از چند مشترک حبل المتین روزنامه خوان دیگری پیدا بکنید. روزنامه‌های ترکی قفقاز نیز در اینجا خریدار و خواننده ندارند. اصلاً در اینجا ترکی خواندن
و خواننده ندارند. اصلاً در اینجا ترکی خواندن متداول نیست. اگرچه همه ترک هستند ولی ترکی نمی‌خوانند. همه جای آذربایجان چنین است. حتی چنان تیپهائی وجود دارند که این حال را برای قفقاز نیز پیشنهاد می‌کنند و خیال می‌بافند که باید همه عالم اسلام زبان فارسی یاد بگیرند و به فارسی بخوانند… در عرض پانزده روزی که در ارومیه بودم هرچه جستجو کردم بلکه یک‌نفر خریدار روزنامه ترکی پیدا کنم ممکن نگردید». بدین گونه زبان فارسی برای اهالی آذربایجان یک زبان بیگانه‌ای نبوده‌است و جود هزاران دیوان شعر فارسی و شاعر بزرگ کلاسیک
و جود هزاران دیوان شعر فارسی و شاعر بزرگ کلاسیک فارسیگو نیز نشانگر ملی و بودن این زبان در آن مناطق بوده‌است. همین وضع در کردستان، حتی نه تنها کردستان ایران بلکه کردستان عثمانی نیز مشاهده می‌شود و بسیاری از ادبا و شعرا و دیوان‌ها به زبان فارسی سروده شدهاند. برای نمونه چهار کتاب برجسته کردها در رابطه با خودشان به زبان فارسی است (شرفنامه بدلیسی-سیر الاکراد- حدیقه ناصریه-تحفه ناصری-حدیقه امان‌الهی). برجسته‌ترین این کتاب‌ها شرفنامه بدلیسی است که در قلمرو عثمانیان نوشته شده‌است. بنابراین زبان فارسی‌زبان نوواردی
نوشته شده‌است. بنابراین زبان فارسی‌زبان نوواردی در مناطق گوناگون ایران نبوده‌است و ادعای برخی از نویسندگان و پژوهشگران سیاسی مبنی بر برانداختن نهادهای آموزشی زبان محلی و از میان بردن آثار مکتوب زبان‌های محلی نادرست است و هیچ مدرک و سند متعبری ندارد. دیدگاه سیاسی شدن مسئله زبان و واکنش تدافعی بودن عملکرد دولت. به این نکته باید توجه کرد که سیاسی شدن مسئله زبان‌های محلی در ایران و کاربرد آن‌ها به عنوان ابزاری سیاسی در راه مبارزات و رقابت‌های سیاسی نخبه گرایانه برای کسب قدرت، و به خصوص تحریکات نیروهای فرامرزی
برای کسب قدرت، و به خصوص تحریکات نیروهای فرامرزی در خارج ایران، به ویژه جمهوری آذربایجان تحت حاکمیت اتحاد شوروی و پس از آن یا ترکیه، باعث نگرانی دولت و نخبگان سیاسی و نیروهای ملی ایرانی می‌شده و آن‌ها را به عکس‌العمل دفاعی وامی‌داشته‌است. در این رابطه می‌توان به اقدامات گسترده محافل پانترکی اوایل دهه۱۹۲۰ در جمهوری ترکیه و تعطیل کردن مدارس فارسی‌زبان و نابودی کتاب‌های فارسی اشاره کرد که واکنش بسیاری از ایرانیان میهن‌دوست را دنبال داشت. این اوضاع در مناطق قفقاز به ویژه جمهوری آذربایجان نیز روی داد. یکی از
به ویژه جمهوری آذربایجان نیز روی داد. یکی از افراد پان ترکیست در زمان تزارها که با زبان فارسی سخت در قفقاز می‌ستیزید حسن بی زردآبی (۱۸۳۷–۱۹۰۷) سردبیر روزنامه ایکینچی بود. وی زبان فارسی را زبان «عرعر خر» می‌نامید و خواستار زدودن آن زبان از قفقاز بود و روزنامه وی به نام اکینچی سخت ضدایرانی بود و ایران را کشور عقب افتاده و غیرانسانی می‌دانست. بنابر قول پروفسور ایوان سیگل وی خواستار محدود کردن زبان فارسی که آن را ابزار ایران‌گرایی می‌دانست بود. همچنین وی خواستار ترکزبان شدن اقلیتهای مسلمان مانند پارسیان
خواستار ترکزبان شدن اقلیتهای مسلمان مانند پارسیان (تاتها) در قفقاز بود. اقدامات روسیه تزاری از نیمه قرن نوزدهم به بعد برای ریشه کن ساخته زبان فارسی و جایگزین ساختن زبان محلی ترکی به منظور از میان بردن نفوذ سیاسی و فرهنگی و هنر ایران، و بعدها اقدامات گسترده محافل پان‌ترکیست تحت حمایت شوروی در نابودی میراث ادبی ایران و بستن مدارس فارسی‌زبان و نابودی کتاب‌های فارسی در آن ناحیه، واکنش شدید ایرانیان را برانگیخت و آن‌ها را به پاسداری بیشتر از زبان فارسی به عنوان مهم‌ترین میراث فرهنگی ایرانی تحریک کرد. همین اوضاع
میراث فرهنگی ایرانی تحریک کرد. همین اوضاع و احوال در سایر مناطق سرزمین‌های سابق ایرانی و برای نمونه در شهر سمرقند و بخارا روی داد و نبخگان کمونیست روسی و ازبک (با گرایش پان‌ترکیسم) از سال‌های دهه ۱۹۲۰ به بعد، به‌طور سیستماتیک به نابودی میراث ادبی ایران دست زدند. واگذاری این دو شهر فارسی‌زبان به ازبک‌ها به همین منظور بود. بعدها نخبگان ازبک چه در زمان سلطه شوروی و چه پس از فروپاشی آن، به نابودی زبان فارسی به عنوان زبان آموزشی این منطقه دست زدند و به تدریج تمام مدارس فارسی تاجیک را در این نواحی بستند و مدارس
مدارس فارسی تاجیک را در این نواحی بستند و مدارس آموزشی به زبان ازبک را جایگزین کردند. این اقدامات بسیاری از ایرانیان و فارسی‌زبانان منطقه را نگران ساخت و باعث شد تا ابعاد سیاسی رخنه زبانی و از میان برداشتن زبان ملی ایران را مورد مطالعه و بررسی قرار داده و جهت حفظ ان اقدام نمایند. مسئله دیگری که باعث حساسیت افراد گوناگون (مانند محمود افشار و کسروی و تقی ارانی و کاظم‌زاده ایرانشهری.. و غیره) به حفظ و پاسداری از زبان فارسی و هراس از رواج زبان‌های محلی به عنوان زبان کتبی و آموزشی شد، سیاسی شدن مسئله زبان‌های
زبان کتبی و آموزشی شد، سیاسی شدن مسئله زبان‌های محلی و به کار بردن آن به عنوان ابزاری علیه وحدت ملی و تمامیت ارضی ایران بود. در دوران اشغال آذربایجان از سوی ارتش عثمانی در سال ۱۹۱۸، نیروهای ارتش عثمانی و نخبگان پان‌ترکیست آن، برای اولین بار به انتشار نشریه ترک‌زبان آذربادگان در تبریز دست زدند. در آن نشریه میراث تمدنی، فرهنگ و سیاسی ایران مورد هجوم قرار گرفت و تلاش شد که تاریخ، تمدن، نژاد، و میراث فرهنگی و سیاسی دیگری برای آذربایجان ایران معرفی شود که با هویت و ملیت ایرانی در تضاد بود، و آذربایجان را به
هویت و ملیت ایرانی در تضاد بود، و آذربایجان را به حوزه ترکیه عثمانی پیوند می‌داد. سیاسی کردن مسئله زبان ترکی باعث شد که گروهی از ایراندوستان ترکزبان تبریز در همان زمان برای مقابله با سلطه عثمانی، بر تداوم کاربرد فارسی به عنوان زبان آموزشی و اداری و مکاتباتی در آذربایجان تأکید کنند. بعدها نیروهای اشغال‌گر سرخ، مسئله زبان ترکی و زبان کردی را در جریان ایجاد جمهوری‌های خودمختار آذربایجان و کردستان به عنوان ابزاری سیاسی علیه تمامیت ارضی ایران به کار گرفتند و بار دیگر واکنش شدید ایران دوستان و به‌کارگیری آن‌ها
دیگر واکنش شدید ایران دوستان و به‌کارگیری آن‌ها به عنوان ابزاری علیه تمامیت ارضی، میراث فرهنگی و تاریخی ایران از یکسو، و اقدامات همسایگان ایران در جلوگیری از آموزش زبان فارسی و تعطیل ساختن مدارس و نابودی کتاب‌های فارسی از سوی دیگر، حساسیت دولت و نخبگان سیاسی ایران را نسبت به خطرهای به‌کارگیری زبان‌های محلی برانگیخت. پروفسور وارتان گریگوریان در رابطه با اقدامات روس‌ها در جایگزین کردن زبان روسی برای فارسی در خاطرات خود در تبریز نیز روایت کرده‌است. گرچه بعد از انقلاب، برخی از نشریات محلی به زبان‌های ترکی،
از انقلاب، برخی از نشریات محلی به زبان‌های ترکی، کردی، ترکمنی، عربی و سایر زبان‌ها منشتر شد، اما به‌کارگیری همین زبان‌های محلی برای پیشبرد پروژه‌های سیاسی، تحریف تاریخ ایران و ایجاد تفرقه قومی از یکسو و همچنین سیاسی کردن مجدد مسئله زبان از سوی گروهای قومگرا و گروهای چپگرای غیرقومی به عنوان ابزار مبارزه علیه دولت و گاه تمامیت تاریخی، ادبی، سیاسی و حتی ارضی ایران از سوی دیگر، نگرانی‌های شدیدی در محافل حکومتی و روشنفکری نسبت به آثار کارگیری زبان‌های محلی در نشریات و مهم‌تر از آن نهادهای آموزشی ایجاد کرد و
نشریات و مهم‌تر از آن نهادهای آموزشی ایجاد کرد و محدودیت‌هایی را برای به‌کارگیری زبان‌های محلی در نشریات وجود آورد. در سال‌های اخیر، به ویژه پس از خرداد ۱۳۷۶ با انتشار مجدد نشریات و روزنامه‌ها به زبان محلی، باز هم جریان‌های قومگرا به تلاش خود برای بهره‌برداری از زبان جهت خلق تاریخ، تمدن، نژاد، دولت و هویت جداگانه برای گروه‌های زبانی و مذهبی ایران ادامه دادند و نگرانی‌های سابق را برای ایران‌دوستان زنده ساختند. بحران‌زدایی از مسئله زبان و کاربرد زبان‌های محلی در مطبوعات و نشریات و در نهایت در زمینه آموزش،
در مطبوعات و نشریات و در نهایت در زمینه آموزش، پیش از هرچیز غیرسیاسی ساختن مسئله زبان‌های محلی در ایران بستگی دارد و مادام که این زبان‌ها به عنوان ابزاری علیه تمامیت فرهنگی، تاریخی، تمدنی و ارضی ایران و به عنوان جایگزین زبان فارسی در مناطق قومی مورد بهره‌برداری قرار گیرند، مخالف دولت، نخبگان سیاسی و ایرانیان میهن دوست را برخواهد انگیخت. ادعای توسعه نیافتگی مناطق قومی ایران. دیدگاه مخالفان این ادعا. در بسیاری از ادبیات مربوط به مطالعات قومی به ویژه مواردی که از سوی نخبگان قوم‌گرا نوشته می‌شود این ادعا وجود
از سوی نخبگان قوم‌گرا نوشته می‌شود این ادعا وجود دارد که دولت مدرن در راستای یک سیاست قوم‌گرایانه به‌طور عمدی و به منظور عقب نگه داشتن اقوام ایرانی، از توسعه اقتصادی این مناطق جلوگیری به عمل آورد و به جای آن به توسعه اقتصاد مناطق فارس‌زبان ایران دست زد. اما باید به چند نکته اشاره کرد. نخست وجود نابرابری اقتصادی در مناطق گوناگون کشور ایران امری است انکارناپذیر و نیز این واقعیت است که برخی از مناطق محل گروه‌های اقلیت زبانی هست. برای نمونه مناطق بلوچستان و کردستان در زمره مناطق محروم اقتصادی به شما می‌آیند.
در زمره مناطق محروم اقتصادی به شما می‌آیند. با این همه این به این معنی نیست که دولت مدرن در راستای یک سیاست «فارس‌محور» به عقب‌ماندگی اقتصادی این مناطق مباردت ورزیده‌است. همچنین این به آن معنی نیست که تمام مناطق گروه‌های زبانی و مذهی یا اقوام ایرانی غیرفارس‌زبان دچار این عقب‌ماندگی هستند و مناطق فارس‌زبان وضعیت بهتری از آن‌ها دارند. زیرا مطالعه‌های علمی و آماری دقیق نشان می‌دهد که عقب‌ماندگی این مناطق به دلایل گوناگون نظیر بی‌ثباتی بودن یا شرایط اقلیمی یا حتی حاشیه بودن آن‌ها (یعنی قرارگرفتن در مناطق مرزی)
حاشیه بودن آن‌ها (یعنی قرارگرفتن در مناطق مرزی) صورت گرفته باشد و نه اعمال سیاست‌های قوم‌گرایانه عمدی از سوی دولت مدرن. برای نمونه ناآرام بودن اوضاع در کردستان یا شرایط اقلیمی و امنیتی بلوچستان می‌تواند تا حدی تعیین‌کننده عدم توجه دولت به اقتصاد این مناطق باشد و سرمایه‌گذاری اقتصادی از سوی دولت و حتی سرمایه‌گذاران پرهزینه شناخته شود. گذشته از این نمی‌توان گفت که تمامی مناطق «قومی» ایران به‌طور یک‌سان از عقب‌ماندگی رنج می‌برند و مناطق غیرقومی یا فارس‌زبان ایران به لحاظ توسعه اقتصادی دارای شکوفایی چشمگیر
ایران به لحاظ توسعه اقتصادی دارای شکوفایی چشمگیر باشند. برای نمونه وضع اقتصادی آذربایجان ایران از بسیاری از مناطق فارسی‌زبان بهتر و شاخصه‌های توسعه اقتصادی آن بالاتر است. در مقابل، برخی از مناطق فارس‌زبان ایرانی به لحاظ برخی از شاخص‌های اقتصادی از مناطق غیرفارس‌زبان ایران عقب‌ترند. برای نمونه بخش اعظم مناطق جنوب خراسان از خدمت گازرسانی محروم هستند. در حالی که در بسیاری از مناطق آذربایجان و کردستان دولت خدمت لوله‌کشی گاز را انجام داده‌است. به همین گونه آمار و ارقام دقیق نشان می‌دهند که وضع برخی مناطق
آمار و ارقام دقیق نشان می‌دهند که وضع برخی مناطق فارس‌زبان استان‌های حاشیه کویر، نظیر سمنان و کرمان یا مناطقی همچون هرمزگان و بوشهر به لحاظ اقتصادی و شاخص‌های توسعه اقتصادی و رفاه اجتماعی جزو عقب‌ترین استان‌ها و از مناطق آذربایجان (آذری‌نشین) و کرمانشاه (کردنشین) عقبتر است. بنابراین هرچند عقب‌ماندگی اقتصادی در برخی مناطق مرزنشین قومی و نقش دولت در آن قابل انکار نیست، اما نمی‌توان ثابت کردن که دولت براساس برنامه سیاسی قوم‌گرایانه یا «فارس‌گرایانه» به عقب‌ماندگی این مناطق دست زده‌است یا اینکه همه مناطق
این مناطق دست زده‌است یا اینکه همه مناطق فارس‌زبان توسعه یافته هستند و سایر مناطق عقب‌مانده. عوامل دیگری مانند ناآگاهی نخبگان دولت نسبت به چالش‌های ناشی از عقب‌ماندگی مناطق قومی و اقتدار دولت را می‌توان نیز دخیل دانست. در برخی از بحث‌های گروه‌های قوم‌گرا، این موضوع مطرح می‌شود که دولت با برنامه‌ریزی‌های توسعه‌ای ویژه، و با عدم سرمایه‌گذاری در آذربایجان زمینه مهاجرت آذری‌های ایران، چه نیروهای متخصص، چه بازرگان و سرمایه‌دار، و چه نیروهای کارگری را به مناطق مرکزی ایران باعث شد و بدین ترتیب نوعی ستم قومی اعمال
ایران باعث شد و بدین ترتیب نوعی ستم قومی اعمال کرد. هرچند آذربایجان در مقایسه با تهران و برخی از استان‌ها در سطح پایین‌تری از رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری دولتی قرار دارد، ولی آمار و ارقام دولتی و مراکز آمار ایران نشان‌گر این واقعیت است که سطح سرمایه‌گذاری دولتی در این استان از بسیاری از مناطق فارس‌زبان ایران بیشتر است. برای نمونه اعتبارات عمرانی اختصاص یافته در استان آذربایجان شرقی در سال ۱۳۸۰، شامل ۵٫۱۴ درصد اعتبارات عمرانی کل کشور بود و از اعتبار اختصاص به استان اصفهان (۴٫۴۰ درصد)، استان کرمان (۳٫۷۸
به استان اصفهان (۴٫۴۰ درصد)، استان کرمان (۳٫۷۸ درصد)، استان گلستان (۲٫۵۳ درصد)، استان یزد (۱٫۴۹ درصد)، استان مازندران (۴٫۶۳ درصد)، استان سمنان (۱٫۳۱ درصد)، استان بوشهر (۲٫۱۴ درصد)، استان گیلان (۳٫۶۳ درصد)، بیشتر است. در همین سال، درصد اعتبارات استان تهران ۵٫۵۵٪ درصد است؛ یعنی میزان بسیار اندکی بیشتر از آذربایجان شرقی. این آمار نشان می‌دهد که برخلاف برخی از نظرها، دولت ایران سیاست تبعیض اقتصادی براساس قومیت را در پیش نگرفته‌است.
زندگی الان شروع می‌شود نام سومین آلبوم رسمی گروه کانادایی تری دیز گریس می‌باشد که در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر شد. اولین تک‌آهنگ این آلبوم «شکست» نام دارد که در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ انتشار یافت. ارائه. تری دیز گریس آلبوم را در در اوایل مارس ۲۰۰۹ در ونکور ضبط کرد که در اواخر ماه اوت اتمام یافت. در همان ماه اعلام شد که آلبوم در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۹ وارد بازار خواهد شد. ترانهٔ «زندگی خوب» مستر شدوز خواننده گروه اویجند سونفولد نیز با آدام گانتیر هم آواز است. فهرست آهنگ‌ها. ۱- طعم تلخ ۲- شکست ۳- دنیای خیلی سرد ۴- ماندن
۱- طعم تلخ ۲- شکست ۳- دنیای خیلی سرد ۴- ماندن در تو ۵- زندگی خوب ۶- بس است دیگر ۷- آخرین شناخت ۸- کسایی که بیم دارند ۹- قلدری ۱۰- بدون تو ۱۱- سقوط ۱۲- زندگی الان شروع می‌شود ۱- Bitter Taste ۲- Break ۳- World So Cold ۴- Lost in You ۵- The Good Life ۶- No More ۷- Last to Know ۸- Someone Who Cares ۹- Bully ۱۰- Without You ۱۱- Goin' Down ۱۲- Life Starts Now
نورلاند میانه یکی از ناحیه‌های سوئد است. ناحیه‌ها بخش‌هایی از فهرست آماری اتحادیه اروپا هستند. جغرافیا. این ناحیه در شمال سوئد واقع شده است و دومین ناحیه از نظر مساحت در سوئد می‌باشد. ناحیه‌های نورلاند بالا و سوئد میانه شمالی و همچنین نروژ با این ناحیه مرز مشترک دارند. ار شهرهای مهم این ناحیه می‌توان به ساندسوال، اوسترسوند، اورنسکولدسویک و هارنوساند اشاره کرد. تقسیمات. نورلاند میانه از ۲ استان تشکیل شده است:
آیین دوست‌یابی () (به انگلیسی: How to Win Friends and Influence People) کتابی در سبک بهبود فردی، نوشتهٔ دِیل کارنِگی است. این کتاب از نخستین و بهترین کتاب‌های کمک به خود است. نخستین چاپ این کتاب در سال ۱۹۳۶ بود. این کتاب بیش از سی میلیون نسخه در جهان فروش داشته‌ و جزو پرفروش‌ترین کتاب‌های دنیاست. این کتاب تاکنون توسط مترجمان زیادی به فارسی ترجمه شده‌ است و همهٔ مترجمان نام مختصر و یکسانِ "آیین دوست‌یابی" را بر آن نهاده‌اند. علت نگارش کتاب. کارنگی دربارهٔ علت نگارش این کتاب اظهار می‌کند کمیته‌ای در دانشگاه
نگارش این کتاب اظهار می‌کند کمیته‌ای در دانشگاه شیکاگو و مدارس ای ام سی یک تحقیق راجع به امیال عموم مردم جامعه انجام دادند که نتیجه حاصل شده حکایت داشت مردم بعد از خواستن سلامتی علاقه‌مند هستند بدانند چطور می‌توانند روی باقی مردم تأثیر بگذارند، بنابراین دانشگاه مذکور تصمیم گرفت که دوره‌ای برای بزرگسالان در شهر مریدن بگذارند تا این مسائل را برای آن‌ها آموزش دهند، اما کتابی برای تدریس پیدا نکردند زیرا تا آن زمان هیچ کتابی در این باره به رشته تحریر در نیامده بود؛ بنابراین دیل تصمیم می‌گیرد تا خودش دست به کار
بنابراین دیل تصمیم می‌گیرد تا خودش دست به کار شود و اولین کتاب را بر این اساس بنویسد. وی در نگارش این کتاب از تجربیات افرادی چون ژولیوس سزار، تئودور روزولت، کلارک گیبل، مری پیکفورد، آلبرت انشتین، توماس ادیسون و… استفاده کرده هست. وی می‌گوید برای نگارش این کتاب صدها صفحه بیوگرافی فقط راجع به تئودور رزولت را در کنار محققی که استخدام کرده‌ بود مطالعه نموده است. وی برای نگارش این کتاب حتی کار را از این هم فراتر برده و نوشته‌های روان‌شناسی و فلسفی دوران گذشته را هم از زیر نظر گذرانده‌ است. موفقیت کتاب. کتاب
را هم از زیر نظر گذرانده‌ است. موفقیت کتاب. کتاب آیین دوست‌یابی "دیل کارنگی" به یکی از موفق‌ترین "کتاب‌های تاریخ آمریکا" تبدیل شد. این کتاب در سه ماه اول انتشار آن، بالغ بر ۲۵۰ هزار نسخه فروخت، همچنین تاکنون با فروش بیش از ۳۰ میلیون نسخه در سرتاسر دنیا همراه بوده‌ است و سالانه نیز بیش از ۲۵۰ هزار نسخه در سراسر دنیا از این کتاب به فروش می‌رسد. نظرسنجی کتابخانه کنگره آمریکا در سال ۲۰۱۳، این کتاب را به عنوان هفتمین کتاب تأثیرگذار در تاریخ آمریکا رتبه‌بندی کرد.
نورلاند بالا یکی از ناحیه‌های سوئد است. ناحیه‌ها بخش‌هایی از فهرست آماری اتحادیه اروپا هستند. جغرافیا. این ناحیه در شمال سوئد واقع شده است و بزرگترین ناحیه از نظر مساحت در سوئد می‌باشد. ناحیه نورلاند میانه و همچنین فنلاند و نروژ با این ناحیه مرز مشترک دارند. ار شهرهای مهم این ناحیه می‌توان به اومآ، لولآ، اسکیلیتآ و کیرونا اشاره کرد. تقسیمات. نورلاند بالا از ۲ استان تشکیل شده است :
ملانی سَفکا (؛ ۳ فوریه ۱۹۴۷ – ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴) خواننده/ترانه‌سرای موسیقی فولکلور آمریکایی بود. او با نام کوتاه‌شدهٔ ملانی نیز شهرت داشت، موفقیت جهانی ملانی به‌طور گسترده در ۱۹۷۱–۱۹۷۲ بود و نسخه موفق او با نام رولینگ استونز «Ruby Tuesday» منتشر شد، بیشتر با آهنگ‌های موفقی مانند «Lay Down» ، «Brand New Key» و «What Have They Done To My Song Ma» شناخته شده‌است. ملانی از سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۶۰ میلادی فعالیت هنری‌اش را شروع کرد و تابه‌امروز بیش از ۲۵ میلیون نسخه از آثارش به‌فروش رسیده‌است. زندگی شخصی و مرگ.
از آثارش به‌فروش رسیده‌است. زندگی شخصی و مرگ. ملانی در سال ۱۹۶۸ با پیتر شکریک تهیه‌کننده موسیقی ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند شدند: دخترشان لیلا متولد ۳ اکتبر ۱۹۷۳. دختر دوم جردی در ۲۷ مارس ۱۹۷۵; و پسرش بو جارد در ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰. لیلا و جردی، زمانی که هفت و شش ساله بودند، جلدی از آهنگ «هیچ‌کس کاملاً شبیه مادربزرگ نیست» را منتشر کرد که در چارت کانادا قرار گرفت و به رتبه ۲۷ رسید. پیتر شکریک در سال ۲۰۱۰ درگذشت. ملانی در اوایل دهه ۱۹۷۰ یک گیاهخوار شد و روزه هم می‌گرفت. ملانی خود را از نظر سیاسی به عنوان یک
هم می‌گرفت. ملانی خود را از نظر سیاسی به عنوان یک آزادیخواه معرفی کرد و اظهار داشت: «من دموکرات، سوسیالیست یا جمهوری‌خواه نیستم.» او اظهار داشت که «نیروی جهانی مادری» را پس از در آغوش گرفتن ماتا آمریتاناندامایی یا آما تجربه کرده و پذیرفته‌است. نام هندی «مادر» یا «قدیس در آغوش» که الهام بخش او برای نوشتن «مادر عشق» بوده‌است. ملانی در منطقه شهری نشویل زندگی می‌کرد. او در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۴ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
اسملاند و جزیره‌ها یکی از ناحیه‌های سوئد است. ناحیه‌ها بخش‌هایی از فهرست آماری اتحادیه اروپا هستند. انتخاب این نام برای این ناحیه به این دلیل است که این ناحیه از اسملاند و دو جزیره سوئد واقع در دریای بالتیک به نام‌های اولاند و گوتلاند تشکیل شده است. جغرافیا. این ناحیه در جنوب شرقی سوئد واقع شده است و در نزدیکی دانمارک می‌باشد. ناحیه‌های سوئد میانه شرقی، سوئد غربی و سوئد جنوبی با این ناحیه مرز مشترک دارند. ار شهرهای مهم این ناحیه می‌توان به یونشوپینگ، واکجو، کالمار، ویسبی، واسترویک و وارنامو اشاره کرد.
کالمار، ویسبی، واسترویک و وارنامو اشاره کرد. تقسیمات. اسملاند و جزیره‌ها از ۴ استان تشکیل شده است :
سوئد غربی یکی از ناحیه‌های سوئد است. ناحیه‌ها بخش‌هایی از فهرست آماری اتحادیه اروپا هستند. جغرافیا. این ناحیه در جنوب غربی سوئد واقع شده است. پس از استکهلم این ناحیه پرجمعیت‌ترین ناحیه در سوئد می‌باشد. ناحیه‌های سوئد میانه شمالی، سوئد میانه شرقی، اسملاند و جزیره‌ها و سوئد جنوبی با این ناحیه مرز مشترک دارند. ار شهرهای مهم این ناحیه می‌توان به گوتنبورگ، بوراس، هالمستاد، وانرسبورگ، آدوالا، ترولهاتان، لینشوپینگ و مولندال اشاره کرد. تقسیمات. سوئد غربی از ۲ استان تشکیل شده است :
معرفت و معنویت یا معرفت و امر قدسی کتابی از سید حسین نصر است که نخستین‌بار به انگلیسی برای سخنرانی‌های گیفورد نگاشته شده‌است. این کتاب یکی از مشکل‌ترین آثار مؤلف به شمار می‌رود و مورد توجه فیلسوفان غربی و متکلمان ادیان دیگر از جمله مسیحی و یهودی قرار گرفته‌است و در دانشگاه‌های متعددی تدریس می‌شود. کتاب معرفت و معنویت جوابی است به حمله‌های تفکر جدید غرب که تلاش می‌کند تا معنویت را از معرفت جدا سازد. به فارسی. کتاب "معرفت و معنویت" در سال ۱۳۷۹ نخستین بار توسط انشالله رحمتی به فارسی ترجمه شد. ترجمه دیگری به
انشالله رحمتی به فارسی ترجمه شد. ترجمه دیگری به نام "معرفت و امر قدسی" نیز از این کتاب منتشر شده‌است. منابع. https://web.archive.org/web/20101030040407/http://www.ketabnews.com/detail-2661-fa-1.html https://web.archive.org/web/20080915025749/http://www.hashemimadani.net/archives/22 https://www.youtube.com/watch?v=IPV0RC9CDis
نیزک ترخان یا نیزک طرخان (نامشخص - ۷۱۰ میلادی) مرزبان ناحیه تخارستان بود که در زمان حملهٔ عرب‌های مسلمان، در حدود سال ۷۰۹ میلادی بر عليه قتیبة بن مسلم قیام كرد و با عرب‌ها جنگید و پس از هر بار شکست سر به شورش برداشت تا سرانجام کشته‌شد. سرگذشت. در سال ۸۷ ه‍.ق قتیبة بن مسلم قصد داشت که شهر بلخ را تصرف کند. نیزک ترخان، آیین اسلام را نپذیرفت و به دفاع از شهر پرداخت. ولی سرانجام شکست خوردخ و زندانی شد. در این زمان او بصورت ظاهری اسلام را پذیرفت، ولی زمانی که قتیبة به بخارا لشکرکشی کرد، نیزک نیز اسلام رهاکرده و
به بخارا لشکرکشی کرد، نیزک نیز اسلام رهاکرده و به آیین زرتشتی بازگشت. او سپاهی گردآوری کرد، تا برای جنگ با مسلمانان آماده شود. قتیبة با سپاهی بزرگ به او حمله کرد و نیزک باز هم اسلام را بصورت ظاهری پذیرفت. ولی بار دیگر از اسلام برگشت و به جنگ با مسلمانان پرداخت. او بخشی از سپاه مسلمانان را شکست داد و شماری از شهرهای اشغال شده را آزاد کرد. قتیبة که خبر خروج دوبارهٔ نیزک را شنید خشمگین شد و سوگند خورد که نان نخورد تا زمانی که از خون نیزک و پیروان و افرادش آسیاب خون گرداند. پس سپاهی بزرگ گردآورد و به به نیزک
خون گرداند. پس سپاهی بزرگ گردآورد و به به نیزک حمله‌ور شد. او شهرها را یکی پس از دیگری تصرف و مردم آن شهرها را نیز قتل‌عام کرد، آن‌چنان‌که در روز نخست شش هزار تن را سر برید و در دیگر روزها نیز چنین کرد و از آسیابی که احداث کرده بود، گندم آرد کرده و نان پخت و از آن خورد تا به سوگندش عمل کرده‌باشد. سرانجام نیزک و افرادش را نیز شکست داده و اسیر کرد. قتیبة دستور داد تا نیزک، فرزندان و همهٔ خویشان و وابستگان و هواخواهانش را یک جا کشتند. و چون این‌گونه به عهد خویش وفاکرده بود در مسجد جامع نماز شکر خواند.
بنیاد علوی (ایران) یک مؤسسهٔ غیردولتی در ایران است که تحت نظر بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی فعالیت می‌کند. بنیاد علوی در تاریخ ۱۳۶۶/۰۹/۱۷ در اداره ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری تهران به ثبت رسید. فعالیت این بنیاد تا سال ۱۳۸۴ عمدتاً در حوزه املاک و مستغلات بوده است. بنیاد علوی پس از انقلاب ۵۷، جایگزین بنیاد پهلوی شد. این مؤسسه در سال‌های بعد به هلدینگ اقتصادی بزرگی تبدیل شد که زیرنظر علی خامنه‌ای رهبر ایران، تحت عنوان بنیاد خیریه به زمین‌خواری گسترده و بهره‌برداری اقتصادی از دارایی‌های خاندان پهلوی پرداخته
اقتصادی از دارایی‌های خاندان پهلوی پرداخته است. این بنیاد با تصرف زمین‌هایی که مردم شهرها و روستاهای مختلف ایران سال‌ها در آن‌ها به کشاورزی مشغول بودند، منافع اقتصادی خود و برخی نهادهای خاص را دنبال می‌کند. بنیاد علوی (ایالات متحده) یک سازمان غیرانتفاعی خصوصی در ایالات متحده است. این سازمان در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۳ میلادی) با نام بنیاد پهلوی بنیان‌گذاری شد. در سال ۱۳۵۹ (۱۹۸۱ میلادی) به نام بنیاد مستضعفان تغییر نام داد ولی در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲ میلادی) نام بنیاد علوی برای آن در نظر گرفته شد. از بنیاد پهلوی به بنیاد
برای آن در نظر گرفته شد. از بنیاد پهلوی به بنیاد علوی. به گفتهٔ عباس میلانی، جمهوری اسلامی با فشار بر جعفر شریف امامی که عملاً در تمام طول حیات بنیاد پهلوی ریاست آن را برعهده داشت و از حق امضا از طرف بنیاد برخوردار بود، جمهوری اسلامی مالکیت خود را بر اموال بنیاد تحقق بخشید. شایع بود که جمهوری اسلامی همسر شریف امامی در ایران را گرو گرفته بود و تنها پس از امضای سند انتقال اموال به حکومت توسط همسرش، به او اجازهٔ خروج از ایران داده شد. اهداف و فعالیت‌ها. بنیاد علوی در سال ۱۳۶۶ تأسیس شد. در وبسایت این بنیاد