payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و ۱۹۵۶، این ایالت بین آندرا پرادش، میسور (بعدها کارناتاکا)، ایالت جدید کرالا و ایالت باقی مانده مدرس تقسیم شد. مدرس در سال ۱۹۶۸ تا حدودی در راستای اعلام مقاومت علیه رسمی شدن زبان هندی به عنوان زبان ملی کل هند، به تامیل نادو تغییر نام داد. جغرافیا. تامیل نادو با سه ایالت دیگر هند هم‌مرز است: کرالا در غرب، کارناتاکا در شمال غربی و آندرا پرادش در شمال. در سواحل شرقی، این ایالت همچنین با دوازده منطقه از قلمرو اتحادیه پودوچری (به‌طور خاص، نواحی بخش پودوچری و کارایکال) هم‌مرز است. در شرق و جنوب، تامیل نادو دارای
هم‌مرز است. در شرق و جنوب، تامیل نادو دارای ۹۰۷ کیلومتر خط ساحلی در خلیج بنگال، تنگه پالک، خلیج منار و (در منتهی الیه جنوب غربی) اقیانوس هند است. کرانهٔ همراستا با خلیج بنگال از نظر تاریخی به عنوان ساحل کوروماندل شناخته می‌شود. دماغه کانیاکوماری جنوبی‌ترین نقطه سرزمین اصلی هند است. کشور جزیره ای سری‌لانکا، واقع در جنوب شرقی تامیل نادو، دارای اقلیت قابل توجهی تامیل است. ایالت تامیل نادو دارای یک دشت ساحلی نسبتاً وسیع است که در داخل قسمت جنوبی رشته‌کوه گهات شرقی قرار دارد و به موازات ساحل امتداد دارد.
گهات شرقی قرار دارد و به موازات ساحل امتداد دارد. زمین‌های این ایالت در امتداد ساحل شرقی هموار و در شمال و غرب تپه‌ماهوری است. وسیع‌ترین بخش دشت‌های شرقی، دلتای حاصلخیز رودخانه کاوِری است. دورتر در جنوب، زمین‌های مسطح خشک اطراف شهرهای راماناتاپورام و مادورای قرار دارند. قله‌های بلند گهات غربی در امتداد مرز غربی این ایالت قرار دارند. بخش‌های مختلف این رشته کوه - از جمله تپه‌های نیلگیری، آنایمالای و پالنی - دارای قله‌هایی با ارتفاع بیش از ۲۴۰۰ متر هستند. قله آنای با ارتفاع ۲۶۹۵ متر در تپه‌های آنایمالای،
قله آنای با ارتفاع ۲۶۹۵ متر در تپه‌های آنایمالای، بلندترین کوه در شبه جزیره هند است. کوهستان گهات شرقی چندین بار در طول خود توسط دره‌های رودخانه‌ای بریده می‌شود که بزرگ‌ترین آنها کاوری است. بیشتر به سمت داخله کشور، ارتفاعات دکن قرار دارند. در جنوب شرقی مناطق کوهستانی مرتفعی مانند نیلگیری و هل وجود دارد که هر دو بخشی از گهات غربی هستند. حدود ۱۸ درصد از مساحت تامیل نادو پوشیده از جنگل است. به دلیل تراکم بالای جمعیت در مناطق پست، مناطق جنگلی بزرگتر و پیوسته تقریباً تنها در کوهستان‌ها یافت می‌شود. در ارتفاعات
تنها در کوهستان‌ها یافت می‌شود. در ارتفاعات بالای ۱۵۰۰ متری کوه‌های نیلگیری، پالانی و هل، جنگل‌های برگ‌ریز بارانی استوایی همیشه‌سبز با ساختار طبقه‌بندی معمولی این گونه جنگل‌ها وجود دارد. ردیف بالا با درختان بلند و باریک مشخص شده است که ارتفاع برخی از آنها بیش از ۴۰ متر است. در مناطق پست، علفزارهایی مانند ساوانا غالب است که بیشتر آنها به زمین‌های زراعی و زیر کشت تبدیل شده‌اند. بقایای پوشش گیاهی جنگلی خشک اولیه را فقط می‌توان گاهی اوقات در کنار رودخانه‌ها و در زمین‌های ناهموار یافت. جنگل‌های خشک همیشه‌ سبز
در زمین‌های ناهموار یافت. جنگل‌های خشک همیشه‌ سبز زمانی شکل مشخص پوشش گیاهی برای نوار باریکی در امتداد ساحل کروماندل بودند. امروزه این جنگل‌ها به جز نخلستان‌های پراکنده که کمتر از یک درصد از مساحت اصلی جنگل را تشکیل می‌دهند، نابود شده‌اند یا حداقل به شدت تخریب شده‌اند. جنگل‌های حرا نیز هنوز در تالاب‌های دلتای مصب کاوری، در خلیج منار و بین انور و پولیکات در شمال چنای وجود دارند. با این حال با مداخله انسان محدوده حرا بیش از پیش به عقب رانده می‌شود و تنوع زیستی آنها محدود می‌شود. تقسیم اداری. تامیل نادو از
آنها محدود می‌شود. تقسیم اداری. تامیل نادو از نظر اداری به ۳۸ بخش تقسیم می‌شود. در زیر فهرستی از بخش‌های کنونی این ایالا آمده‌است: اقتصاد. اقتصاد تامیل نادو دومین اقتصاد بزرگ در هند است، با تولید ناخالص داخلی (GSDP) 24.85 لک کرور روپیه (۳۳۰ میلیارد دلار آمریکا) و دارای یازدهمین بالاترین GSDP سرانه کشور با ۲۲۵۱۰۶ روپیه (۳۰۰۰ دلار آمریکا). این ایالت در میان تمام ایالت‌های هند در شاخص توسعه انسانی رتبه یازدهم را دارد. تامیل نادو شهرنشین‌ترین ایالت هند و یکی از صنعتی‌ترین ایالت‌هاست. بخش تولید بیش از یک سوم
از صنعتی‌ترین ایالت‌هاست. بخش تولید بیش از یک سوم تولید ناخالص داخلی ایالت را تشکیل می‌دهد. صنعت گردشگری آن در میان ایالت‌های هند از بزرگ‌ترین‌ها است. صنعت فیلم تامیل نقش مؤثری در فرهنگ عمومی این ایالت دارد. صنایع عمده در این ایالت عبارتند از تولیدات پنبه، وسایل نقلیه تجاری سنگین، قطعات خودرو، واگن‌های راه‌آهن، پمپ‌های برق، صنایع دباغی چرم، سیمان، شکر، کاغذ، خودرو و کبریت ایمنی. صنایع دانش‌بنیان مانند آی‌تی و فناوری زیستی نیز تبدیل به محرک بزرگ صنعتی در تامیل نادو شده‌است. پارک فناوری تایدل (TIDEL) در
تامیل نادو شده‌است. پارک فناوری تایدل (TIDEL) در تارامانیِ چنای در این زمینه اهمیت دارد. سیاست و حکومت. پارلمان تامیل نادو، مانند اکثر ایالت‌های هند، یک سیستم تک‌مجلسی دارد. این "ویدان سبها" دارای ۲۳۴ صندلی است. انتخابات پارلمانی معمولاً هر پنج سال یکبار برگزار می‌شود. تا سال ۱۹۸۶، تامیل نادو یک مجلس قانونگذاری دو مجلسی داشت. این ایالت بیشتر تحت سلطه احزاب دراویدی است، عمدتاً دراویدا مونترا کاژاگام (DMK) و آنا دراویدا مونترا کاژاگام (AIADMK) که در سال ۱۹۷۲ از هم جدا شد. هر دو حزب ماهیت سوسیال دموکراتیک
از هم جدا شد. هر دو حزب ماهیت سوسیال دموکراتیک دارند و طرفدار استقلال سیاسی، زبانی و فرهنگی بیشتر برای تامیل نادو هستند. تنها حزب ملی مهم در این ایالت کنگره ملی هند (INC) است. از سال ۱۹۶۷، DMK و AIADMK چندین بار قدرت را تغییر دادند و از آن زمان تنها این دو حزب به سروزیر کمک کردند. از سال ۱۹۸۹، رهبران حزب جی‌للتا (AIADMK) و ام. کارونانیدی (DMK) رهبران سیاسی اصلی در تامیل نادو بودند. آنها در هفت انتخابات پارلمانی پیاپی با یکدیگر رقابت کردند و هر دو چندین بار نخست‌وزیر بودند. در طول انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶،
نخست‌وزیر بودند. در طول انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶، DMK به دستاوردهای قابل توجهی دست یافت، اما AIADMK موفق شد اکثریت بزرگ خود را که پنج سال قبل به دست آورده بود، علیرغم از دست دادن جزئی کرسی‌ها، حفظ کند. جایالالیتا برای ششمین بار به عنوان سروزیر گمارده شد، اما در اواخر سال ۲۰۱۶ درگذشت. اداپادی ک. پالانیسوامی متعاقباً به عنوان رهبر جدید حزب و دولت انتخاب شد. توزیع کرسی‌های پارلمان تامیل نادو در انتخابات ۲۰۱۶ به شرح زیر تعیین شد: فرماندار ایالت تامیل نادو رئیس دولت است و برای یک دوره پنج ساله توسط رئیس‌جمهور هند
است و برای یک دوره پنج ساله توسط رئیس‌جمهور هند منصوب می‌شود. نقش فرماندار عمدتاً تشریفاتی است و قدرت اجرایی واقعی در اختیار شورای وزیران به ریاست وزیر ارشد است. فرهنگ. معروفیت تامیل نادو به خاطر وجود معابد پرشمار هندو با معماری دراویدی، مانند نیایشگاه شهر مادورای است. مردم تامیل همچنین به این امر که زبان تامیل از دوران باستان تغییر کمی کرده و به ادبیات سانگام که به این زبان نوشته شده‌است می‌بالند. صنعت فیلم‌سازی مدرس هر ساله شمار زیادی فیلم به زبان تامیلی ساخته و اکران می‌کند. بیشتر استودیوهای فیلم‌سازی
ساخته و اکران می‌کند. بیشتر استودیوهای فیلم‌سازی این ایالت در محلی به نام کودام‌باکام در نزدیکی چنای قرار دارند و به همین دلیل است به صنعت فیلم‌سازی این ناحیه کالی‌وود هم می‌گویند. برای مدت طولانی این محل مرکز فیلم‌سازی به چهار زبان اصلی جنوب هند بود. آشپزی. ویژگی آشپزی تامیل نادو استفاده از برنج، حبوبات و عدس است. عطر و طعم متمایز غذاهای این ایالت با ترکیب ادویه‌هایی از جمله برگ کاری، تمر هندی، گشنیز، زنجبیل، سیر، فلفل، دارچین، میخک، هل، زیره، جوز هندی، نارگیل و گلاب به‌دست می‌آید. آشپزی تامیل دارای
نارگیل و گلاب به‌دست می‌آید. آشپزی تامیل دارای غذاهای معروفی مانند دوسا، ادلی و وادا است که با سامبار و چاتنی سرو می‌شود. خوراک‌های تامیل را معمولاً به‌جای بشقاب بر روی برگ‌های درخت موز سرو می‌کنند و بیشتر با دست خورده می‌شود. صبحانه ای که در هر دو ایالت کرالا و تامیل نادو محبوب است، ایدیاپ‌پام نام دارد که دارای رشته‌های خمیرمانند است. منطقه چتیناد شامل کارایکوندی و مناطق مجاور آن به خاطر غذاهای سنتی گیاهی مانند ایدیاپ‌پام، اوتاپ‌پام، پال پانیارام و غذاهای غیر گیاهی که عمدتاً از مرغ تهیه می‌شوند، معروف
غیر گیاهی که عمدتاً از مرغ تهیه می‌شوند، معروف است. غذاهای چتیناد در مناطق غیر تامیلی زبان نیز محبوبیت پیدا کرده‌است. مادورای، تیرونلوِلی و سایر مناطق جنوبی تامیل نادو به خاطر غذاهای غیر گیاهی تهیه‌شده از گوشت گوسفند، مرغ و ماهی معروف هستند. پاراتای تهیه شده با آرد مایدا یا همه‌منظوره که تقریباً شبیه به پاراتای آرد گندم شمال هند است، در مراکز غذایی در تامیل نادو، به ویژه در مناطقی مانند مادورای، ویرودونگر، توتیکورین، تیرونلولی و نواحی مجاور سرو می‌شود. مادورای غذاهای منحصر به فرد خود را دارد مانند
مادورای غذاهای منحصر به فرد خود را دارد مانند جیگارتاندا، موتای پاروتا (پاروتای چرخ کرده و تخم مرغ آسیاب شده)، پاروتیپال (تهیه‌شده از کنجاله)، کاریدوسای (دوسای با چاشنی گوشت گوسفند) و انایدوسای (دوسای با مقدار زیادی روغن) که به ندرت در سایر مناطق تامیل نادو یافت می‌شود. منطقه نانجیل‌نادو (منطقه کانیاکوماری) به دلیل کاری ماهی خود مشهور است زیرا این منطقه توسط سه پهنه آبی بزرگ آسیا احاطه شده‌ است: (اقیانوس هند، دریای عرب و خلیج بنگال). ماهی بخش جدایی‌ناپذیر خوراک این ناحیه را تشکیل می‌دهد. روغن نارگیل به
خوراک این ناحیه را تشکیل می‌دهد. روغن نارگیل به دلیل ریشه فرهنگی خود و در دسترس بودن نارگیل، پایه‌ای برای تقریباً تمام خوراک‌پزی‌ها در این منطقه است. منطقه کونگونادو در غرب تامیل نادو، دارای غذاهای ویژه‌ای مانند سانتاکای/ساندهاوای (نودل‌مانندی از برنج)، اوپوتو (غذای شیرینی شبیه پیتزا با طعم شیرین است که در محوطه باز با چاشنی شیرین خشک می‌شود)، و کولا اوروندای (کوفته)، ثنگای پال (شیر شیرین و داغ تهیه‌شده از شکر زرد، نارگیل و دانه‌های پنبه)، اولوندو کالی (شیرینی تهیه‌شده از شکر زرد، روغن زنجبیل و ماش سیاه)،
تهیه‌شده از شکر زرد، روغن زنجبیل و ماش سیاه)، راگی پوتوماوو، آریسی پوتوماوو، واژایپو پوریال، کامبو پانیارام، راگی پاکودا، ثنگای پارپی، کادالای الیلو اوروندای، پوری اوروندای. محصولات طبیعی این منطقه مواد اصلی این غذای کونگاندو را تشکیل می‌دهد. غذاهای تامیل‌های سری‌لانکا شباهت‌هایی به غذاهای تامیل نادو دارد اما غذاهای گیاهی و غیر گیاهی منحصر به فرد زیادی نیز دارد، ازجمله کیک برنجی بخارپز) و ایدیاپ‌پام یا سوای.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ ششمین بازی از سری بازیهای فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. همچنین اولین بازی از این سری می‌باشد که بر روی ایکس باکس ۳۶۰ و نینتندو دی اس نیز عرضه شد. نسخه ایکس باکس ۳۶۰ این بازی دارای گرافیک بهتری نسبت به دیگر نسخه‌ها بود. با این حال به خاطر محدودیت زمانی برای این نسخه، امکان ویرایش برای ایکس باکس ۳۶۰ وجود نداشت. نسخه ویندوز این بازی دارای موتور گرافیکی نسل بعدی ایکس باکس ۳۶۰ نبود ولی موتور آن همانند نسخه پلی استیشن ۲ این بازی بود. در ابتدا قرار بود که بوندس لیگا
۲ این بازی بود. در ابتدا قرار بود که بوندس لیگا به همراه جواز در این بازی وجود داشته باشد ولی کونامی مجبور شد که بوندس لیگا را از بازی حذف کند. یعنی بوندس لیگا در فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ حتی به صورت یک لیگ بدون جواز حضور ندارد. البته تنها تیم بایرن مونیخ که دارای جواز بود در این بازی آورده شد. با این حال نام اسپانسر این تیم از روی لباس تیم حذف شد. این بازی با نسخه بعدی‌اش، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۰۸ جایگزین شد. امکانات جدید. مسابقات بین‌المللی. فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ اولین بازی در این سری بود که امکان
حرفه‌ای ۶ اولین بازی در این سری بود که امکان مسابقات بین‌المللی در آن وجود داشت. معمولاً در نسخه‌های پیشین فقط در نسخه‌هایی که در ژاپن عرضه می‌شدند به صورت محدودی این قابلیت وجود داشت. به این صورت که فقط با تیم ملی ژاپن می‌توان به مسابقات جهانی راه یافت؛ ولی در فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ این قابلیّت وجود دارد که با هر تیم ملی دلخواهی می‌توان وارد مسابقات بین‌المللی شد. با این حال فقط تیم‌های ملی قارّه‌های آسیا، اروپا، آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی و شمالی در بازی وجود داشتند. با اینکه این مسابقات جواز نداشتند
وجود داشتند. با اینکه این مسابقات جواز نداشتند ولی شباهت بسیار زیادی به جام جهانی فوتبال دارد: تیم‌های قابل بازی، قبل از شروع هر بازی قابل تغییرند. مسابقات بین‌المللی فقط بر روی نسخه‌های ویندوز و پلی استیشن ۲ وجود دارد و برای نسخه‌های ایکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن همراه این سری از مسابقات وجود ندارد. مُدهای بازی. مسابقهٔ تصادفی. این قابلیت جدید این امکان را می‌دهد که پس از انتخاب تیم، سیستم به‌طور خودکار بازیکنان تیم، سیستم‌ها و استراتژی‌ها را مشخص می‌کند. اگر بازیکن از سبک تصادفی سیستم راضی نبود می‌تواند
اگر بازیکن از سبک تصادفی سیستم راضی نبود می‌تواند یکبار دیگر دستور انتخاب تصادفی را به سیستم بدهد. این قابلیت جدید در ایکس باکس ۳۶۰ وجود ندارد. شبکه. یک قابلیت جدید در شبکه PES وجود گروه می‌باشد. به این صورت که چندین دوست با هم می‌توانند یک گروه تشکیل بدهند و یک نفر را به عنوان سرگروه انتخاب کنند. با بردن هر یک از اعضاء تیم از یک تیم که در گروه خودشان نباشد، امتیازی به گروه اضافه می‌شود. خود اعضاء گروه هم می‌توانند با یکدیگر بازی کنند. اگر فرد جدیدی بخواهد عضو یک گروه بشود نیاز به اجازه سرگروه دارد. همچنین
یک گروه بشود نیاز به اجازه سرگروه دارد. همچنین سرگروه می‌تواند یک دعوتنامه برای بقیه بازیکنان بفرستد. در ابتدا فقط ۱۰ نفر می‌توانند عضو یک گروه باشند ولی امکان ارتقاء تعداد اعضاء گروه تا ۳۰ نفر نیز وجود دارد. گروه‌ها با توجه به امتیازشان رتبه‌بندی می‌شوند. بالاترین سطح در بازی، سطح ۱۴ می‌باشد. هر بار که گروهی یک سطح بالاتر برود، امکانات جدیدی به گروه و اعضاء گروه داده می‌شود. همانند ارتقاء تعداد اعضاء گروه یا لباس‌های جدید مانند لباس پنگوئن و ... تفاوت نسخه‌ها. با اینکه نسخه این بازی برای ایکس باکس ۳۶۰
با اینکه نسخه این بازی برای ایکس باکس ۳۶۰ بسیاری از امکانات و قابلیت‌هایی که برای دیگر نسخه‌ها وجود داشت را نداشت، ولی تنها نسخه‌ای بود که اختیارات بیشتری برای پاس دادن نسبت به دیگر نسخه‌ها داشت. همین‌طور نسبت به نسخه پلی استیشن ۲، توپ دارای فیزیک بهتری بود. همچنین در مورد ارتباط شبکه‌ای، با اینکه سال‌ها از انتشار این بازی می‌گذرد، همچنان در شبکه، بازیهای زیادی شکل می‌گیرد. واکنش‌ها. در سال ۲۰۰۶، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۶ نمره عالی ۱۰/۱۰ را از مجله رسمی پلی استیشن ۲ در بریتانیا کسب کرد که نمره‌ای بالاتر از
استیشن ۲ در بریتانیا کسب کرد که نمره‌ای بالاتر از رقیب خود، یعنی فیفا ۰۷(۹/۱۰) بود. با این حال نسخه پلی استیشن همراه این بازی به خاطر سرعت بارگذاری کم و امکانات کم در قسمت ویرایش نمره کمتری از فیفا ۰۷ به دست آورد.
شمس‌العماره نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی سامان مقدم است. پخش این سریال از سوم مرداد سال ۱۳۸۸ از شبکه دو شروع شده بود. خلاصه داستان. لیلا (هانیه توسلی) دختری است لجباز و استقلال گرا که قصد ادامه تحصیل در خارج از کشور را دارد، در هنگام جشن عروسی شکور (امیرحسین رستمی)، پدر لیلا در اثر خوردن شیرینی (بیماری دیابت) فوت می‌کند، او پیش از این وصیتنامه‌ای را به همراه خواهر خود شمسی (مهرانه مهین ترابی) تنظیم می‌کند که طبق آن اگر لیلا با خواستگار مورد نظر ایشان در میان ۱۲ نفر ازدواج کند، تمام شمس‌العماره به او
در میان ۱۲ نفر ازدواج کند، تمام شمس‌العماره به او می‌رسد. لیلا از اینکه این یک نفر شخص «نشان شده» کدام است بی‌خبر است و با این داستان پای خواستگارهای مختلف به خانه باز می‌شود.
برده‌داری در اسلام پذیرفته شده و احکام بردگی به‌طور گسترده در متون اسلامی، قرآن، روایات و نظرات فقهی و اخلاقی بزرگان اسلام مطرح شده و مورد تأیید و عمل پیامبر اسلام و ائمه شیعه در عصر خود بوده‌است. محمد، پایه‌گذار اسلام و یارانش در طول حیاتشان بردگان زیادی داشته، خریده، مبادله یا آزاد کردند. در اسلام بردگی به دو صورت ایجاد می‌شود: یکی برده‌سازی غیرمسلمانان که از طریق به اسارت درآوردن آنان انجام می‌شود؛ اما مسلمان را به هیچ وجه نمی‌توان برده ساخت و بردگان مسلمان افرادی هستند که در طول عمر خود مسلمان شده‌اند؛
افرادی هستند که در طول عمر خود مسلمان شده‌اند؛ البته وضعیت‌هایی نیز وجود داشت که در آن، پیروان یک فرقه پیروان فرقهٔ دیگر را به کفر متهم کرده و آنان را به بردگی می‌گرفتند. برده‌سازی مسالمت‌آمیز و بدون جنگ نیز از طریق معامله با قبایل بومی، خریدن یا ربودن افراد و همچنین دریافت برده به عنوان خراج از بعضی سرزمین‌ها رواج بسیاری داشته و امواج بزرگ بردگان معمولاً از طریق معامله وارد جهان اسلام می‌شدند. در شریعت اسلامی برده ماهیتی دوگانه دارد از سویی به عنوان یک کالای دارای ارزش مالی متعلق به مالک خود است و از سوی
دارای ارزش مالی متعلق به مالک خود است و از سوی دیگر به عنوان یک باشندهٔ انسانی موضوع حقوق و تکالیف است. این حقوق و تکالیف در برخی موارد مشابه افراد آزاد و در برخی موارد متفاوت از آن‌هاست. به‌طور تاریخی در جهان اسلام برده‌داری اهمیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زیادی داشته‌است و از بردگان استفاده‌های جنسی و جسمی می‌شده‌است به طوریکه زنان برای استفاده جنسی و مردان نیز برای استفاده جسمی و بیگاری بهره‌برداری می‌شدند و از حقوق بشری برخوردار نبوده‌اند. از بردگان زن معمولاً برای کار خانگی و ارائهٔ خدمات جنسی به
زن معمولاً برای کار خانگی و ارائهٔ خدمات جنسی به مالکانشان استفاده می‌شد (که قرآن آن را اجازه داده‌است)، گروهی نیز به تن‌فروشی وادار می‌شدند -که در قرآن منع شده‌است- و گروهی نیز بر اثر توجه مالک یا برده‌فروش به تعلیم موسیقی و شعر و ادب می‌پرداختند. اما بردگان مرد به کارهای متنوعی از قبیل محافظت از اشخاص، سپاهی‌گری و فعالیت در مزرعه یا کارهای بازرگانی مالک خود مشغول بودند. برخی بردگان مرد نیز اخته شده و به کارهای خانگی گماشته می‌شدند. افول برده‌داری در سدهٔ نوزدهم و بیستم میلادی به‌طور تدریجی با فشار
سدهٔ نوزدهم و بیستم میلادی به‌طور تدریجی با فشار قدرت‌های استعماری به ویژه بریتانیا و فرانسه که بخش‌های بزرگی از جهان اسلام را به تسلط خود درآورده بودند، اتفاق افتاد. نظر معاصران. برده‌داری در اسلام از موضوعات چالش‌برانگیز دین اسلام است. اگرچه امروزه برده‌داری در دید عرف امری مذموم و ناپسند بوده و از ضوابط حتمی حقوق بشر به‌شمار می‌رود، ولی همچنان اکثریت روحانیون مسلمان معاصر نسبت به این پدیده سکوت اختیار نموده و حتی گروهی از ایشان، به صراحت از برده‌داری دفاع می‌کنند. برای مثال محمدتقی مصباح یزدی می‌گوید:
می‌کنند. برای مثال محمدتقی مصباح یزدی می‌گوید: «مسئله بردگی فی‌الجمله در اسلام پذیرفته شده‌است و ما از آن دفاع می‌کنیم.» متقابلاً گروهی دیگر از روحانیون معاصر مانند سیدمحمدحسین طباطبائی و سیدمحمود طالقانی، تنها طریق معتبر بردگی را اسارت کفار حربی در جهاد می‌دانند و چنین بردگی‌ای را به لحاظ غیبت فعلی امام زمان، عملاً منتفی می‌دانند. میرزا ابوالحسن شعرانی می‌گوید: «بردگی در شریعت اسلام مجاز است. اما منحصر به آنکه در جهاد شرعی از کفار اسیر بگیرند و در این زمان که امام علیه‌السلام غایب است، موضوع بردگی فعلاً
که امام علیه‌السلام غایب است، موضوع بردگی فعلاً منتفی است» البته بر اساس نظریهٔ ولایت فقیه که حکومت جمهوری اسلامی ایران بر اساس آن تأسیس شده بسیاری از اختیارات امام معصوم به فقیه جامع‌الشرایط منتقل و جهاد شرعی امکان‌پذیر شده‌است. مصطفی محقق داماد نیز معتقد است احکام امضایی اسلام به دو دستهٔ «مطلوب» و «تحمیلی» تقسیم می‌شوند. احکام تحمیلی نه به دلیل مطلوبیت و پسندیدگی بلکه به دلیل شیوع عرفی و محذورات اجتماعی در ممنوعیت آن‌ها، مورد تأیید اسلام قرار گرفته‌اند. این دسته احکام مقید به رواج عرفی هستند و اگر در
این دسته احکام مقید به رواج عرفی هستند و اگر در طول زمان متروک شوند، حکم شرع تغییر می‌یابد. وی معتقد است این‌گونه احکام مصادیق زیادی دارند و برده‌داری یکی از آن‌هاست. سید احمد خان هندی، مجدِّد اجتماعی هند، از این نظر دفاع می‌کند که در قرآن گرفتن بردگان جدید منع شده‌است. امیرعلی هندی نیز رسم بردگی را از رسوم جاهلی می‌دانست که اسلام، تنها به ضرورت زمانه، با آن مدارا نموده در عین آن‌که بالقوّه آن را لغو کرده‌است. آزاد کردن بردگان (عتق). فقهای اسلامی در کتاب‌های خود به تبع آیات و روایات بابی را تحت عنوان «کتاب
خود به تبع آیات و روایات بابی را تحت عنوان «کتاب العتق» باز کرده و احکام آن را به‌طور مفصل آورده‌اند، در حالی که برای رقیت و برده‌گیری کتاب مستقلی نیاورده‌اند. برخی از قوانینی که اسلام برای آزادی بردگان قرار داده‌است: در فقه. از نظر فقهی و حقوقی برده ماهیتی دوگانه دارد. از یک سو به عنوان یک مال و کالا متعلق به شخصی دیگر به نام «مُولی» است و می‌تواند موضوع تمامی اعمال حقوقی ناشی از مالکیت مانند خریدوفروش، هبه، اجاره و توارث باشد؛ که البته این مقررات محدودیت‌هایی هم دارد مثلاً از نظر برخی فقها در هنگام
هم دارد مثلاً از نظر برخی فقها در هنگام انتقال مالکیت برده نباید فرزندش را از او جدا کرد یا غیرمسلمان نمی‌تواند مالک بردهٔ مسلمان شود. وضعیت خاصی نیز وجود دارد که در آن برده متعلق به چند نفر است. از سوی دیگر برده به عنوان یک انسان مثل انسان‌های دیگر مشمول حقوق و تکالیف و احکام خاصی است که در بعضی موارد مشابه دیگران و در بعضی موارد متفاوت از آن‌هاست. در عبادات به‌طور کلی تفاوت چندانی بین بردگان و افراد آزاد نیست. از مهم‌ترین تفاوت‌ها این است که برای برخی عبادات نیاز به اجازهٔ مالک خود دارند و برخی واجبات
نیاز به اجازهٔ مالک خود دارند و برخی واجبات مثل نماز جمعه و جهاد بر آنان واجب نیست. همچنین پوشش بردهٔ زن در هنگام نماز بسیار کمتر از زن مسلمان و به قولی مشابه پوشش مرد است. گروهی هم امامت بردگان را در نماز جایز نمی‌دانند. همچنین برخی عبادات مالی مثل زکات و فطریهٔ او به عهدهٔ مالک است. در زمینهٔ معاملات و قراردادها، چه مالی چه غیرمالی، «حَجْر» برده، مشابه کودکان، دیوانگان و سفها، به عنوان اصل پذیرفته شده‌است. حنفیان و شافعیان معتقدند که برده اصلاً قابلیت تملک مال را ندارد ولی سایر فقهای اهل سنت و بیشتر
تملک مال را ندارد ولی سایر فقهای اهل سنت و بیشتر فقهای امامیه پذیرفته‌اند که بردگان حق تملّک برخی اموال را دارند، اما برای تصرف در آن باید از مالک خود اجازه بگیرند. بر همین اساس بردگان برای اعمالی مثل خریدوفروش، قرض گرفتن یا دادن، اجاره، وصیت، نذر، وکالت، ضمانت، هبه (بخشش) بایستی اجازهٔ مالک را اخذ کنند. برای ازدواج برده هم، چه زن و چه مرد، اجازهٔ مالک ضروری است. همچنین مالک برده می‌تواند غلام نابالغ و کنیز (چه بالغ و چه نابالغ) را به عقد دیگری دربیاورد. اما در مورد وجود این اختیار برای غلام بالغ اختلاف
اما در مورد وجود این اختیار برای غلام بالغ اختلاف است. مذاهب امامیه و مالکی و برخی دیگر ازدواج برده با شخص آزاد را مجاز می‌دانند. چه زن برده با مرد آزاد و چه مرد برده با زن آزاد. اما به‌جز مالکیه بقیه اعتقاد دارند که بردهٔ مرد بیشتر از دو همسر آزاد هم‌زمان نمی‌تواند داشته باشد، هرچند تا چهار همسر برده (کنیز) می‌تواند اختیار کند. حق قسم همسر برده نیز نصف همسر آزاد است. اما از نظر مالکیان تعداد همسران مجاز برای بردگان و حق قسم زوجه برده مشابه اشخاص آزاد است. مالک بردهٔ زن (ملک یمین) می‌تواند با او آمیزش جنسی
بردهٔ زن (ملک یمین) می‌تواند با او آمیزش جنسی داشته باشد، اما با کنیز شوهردار حق آمیزش ندارد مگر در صورت جدایی و گذشتن عده. فرزندان کنیز هم به مالک او ملحق می‌شوند البته شرایط اثبات نسب کنیز با ازدواج تفاوت دارد. در بعضی احکام کیفری نیز تفاوت‌هایی بین بردگان و اشخاص آزاد وجود دارد. از جمله در قصاص نفس که از شرایط آن برابری قاتل و مقتول از نظر «حُریَت» است. پس آزاد را نمی‌توان به دلیل قتل عمد برده قصاص کرد و قاتل باید به مالک برده دیه پرداخت کند. مقدار دیه هم قیمت برده‌است، فقهای شیعه گفته‌اند به شرطی که
هم قیمت برده‌است، فقهای شیعه گفته‌اند به شرطی که دیهٔ او بیشتر از دیه فرد آزاد نشود و حنفیه گفته‌اند کمی کمتر از دیه فرد آزاد باشد. اما اگر برده‌ای شخص آزادی را بکشد او را می‌توان قصاص کرد. البته شیعیان و مالکیان ولی دم مقتول را مخیر به بردگی گرفتن قاتل یا قصاص او دانسته‌اند. شرایط در جرح عمدی هم مثل قتل عمد است. همچنین حکم سنگسار که کیفر زنای محصنه است، اصولاً در مورد بردگان قابل اجرا نیست. چون یکی از شرایط «احصان» حریت است. حد جلد نیز برای بردگان نصف افراد آزاد یعنی پنجاه ضربه و حد قذف هم نصف افراد آزاد
آزاد یعنی پنجاه ضربه و حد قذف هم نصف افراد آزاد یعنی چهل ضربه است. انواع بردگان. قیمت بردگان بر اساس سن، جنسیت، وضعیت و قابلیت‌های جسمانی و نژاد و قومیت آنان تعیین می‌شد. به‌طور کلی بردگان سفید از سیاه و زن از مرد گران‌تر بودند. در سدهٔ پنجم قمری در اندلس گران‌ترین بردگان سفید به ترتیب بربرها، کاتالان‌ها و گالیسی‌ها بودند. بردگان در سدهٔ نهم در اسکندریه به ترتیب تاتارها، چرکس‌ها، یونانیان، صرب‌ها و آلبانیائی‌ها بودند. در بین بردگان سیاه هم بردگان حبشی که پوستی روشن‌تر از بقیهٔ سیاهان داشتند، از بقیه
که پوستی روشن‌تر از بقیهٔ سیاهان داشتند، از بقیه گران‌تر بودند. قومیت و نژاد بردگان در نوع کارهایی که از آن درخواست می‌شد هم تأثیر داشت. زنان بربر برای کارهای خانگی و آمیزش جنسی و زادوولد بسیار مناسب بودند. زنان زنگی به فرمان‌برداری و نیرومندی و شایستگی برای مراقبت از کودکان معروف بودند. یونانیان برای نگهداری از اموال گران‌بها شایسته بودند. برده داری در دوران معاصر. برده داری هنوز در برخی کشورهای مسلمان‌نشین آفریقایی رایج است. در موریتانی با اینکه دولت ادعا می‌کند برده‌داری در سال ۱۹۶۰ از بین رفته اما
ادعا می‌کند برده‌داری در سال ۱۹۶۰ از بین رفته اما گزارش‌های دیده‌بان حقوق بشر خلاف این را نشان می‌دهد. در سال ۱۹۹۰ بردهٔ چوپانی به نام مصطفی که از مالک خود فرار کرده بود به دیده‌بان حقوق بشر گفته بود که او در خانهٔ اربابش از ممنوعیت برده‌داری مطلع نبوده و این موضوع را از قبایل همسایه شنیده‌است. به همین دلیل برده‌داران اجازه نمی‌دهند تا بردگانشان با بردگان آزادشده یا اقوام سیاه‌پوست دیگر تماس داشته باشند و در صورتی که به چنین موضوعی ظنین شوند آن‌ها را به‌شدت شکنجه می‌کنند. همچنین فرزندان بردگان متعلق به
شکنجه می‌کنند. همچنین فرزندان بردگان متعلق به مالک برده هستند و مادر مالکیتی بر فرزند ندارد. ازدواج بردگان فقط با توافق مالکانشان امکان‌پذیر است و حتی اگر زن برده اجازه داشته باشد به خانهٔ شوهرش برود مالک او می‌تواند هر وقت که خواست او را به خانه خود برگرداند. خواسته‌های مالک کنیز همیشه بر شوهر او مقدم است. در سال ۱۹۹۲ یک دختر ۱۴ ساله در نواکشوت از خانهٔ مالکش گریخت و به خانهٔ یکی از خویشاوندانش پناه برد اما پلیس او را دستگیر کرده و دادگاه نیز او را به خانهٔ مالک برگرداند چون او یک کودک بود و کسی را نداشت
مالک برگرداند چون او یک کودک بود و کسی را نداشت که حضانت او را عهده‌دار شود. مشروعیت برده‌داری در اسلام امروزی که با قوانین برده‌داری صدر اسلام فاصله گرفته‌است ابزار مؤثری نزد مالکان برای توجیه برده‌داری است و بسیاری از قضات دادگاه‌های اسلامی تلاش می‌کنند تا این نهاد را حفظ کنند. تمامی بردگانی که با مقامات دیده‌بان حقوق بشر مصاحبه کرده‌اند بر نقش آموزه‌های مذهبی در توجیه برده‌داری تأکید داشته‌اند. مالکان و رهبران مذهبی با این ادعا که اطاعت از مالک وظیفهٔ شرعی آن‌هاست و این جملهٔ معروف که «راه بهشت در زیر
آن‌هاست و این جملهٔ معروف که «راه بهشت در زیر پای صاحب شماست» آن‌ها را به اطاعت از خواسته‌های خود وادار می‌کنند. بردگان همچنین به هیچ‌وجه به مدرسه نمی‌روند. صاحبان بردگان می‌دانند که اگر آن‌ها بخواهند آزاد شوند تحصیلات بهترین سلاح آن‌هاست به همین دلیل علاقه ای به مدرسه رفتن آن ها ندارند.