payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زبان رتی-رومانی یا رتی-رومی یک سلسله زبان بهم پیوسته رومی تبار هستند که در شمال ایتالیا و مناطقی از سوییس و فرانسه رواج دارد. نام این زبان از ریشه راتیا گرفته شده که نام استانی در امپراتوری روم بوده‌است. گویش‌ها و زیرشاخه‌ها. زبان رتی-رومی که در دوره قرون وسطی در اروپا رایج بوده دارای گویش‌ها و زیرشاخه‌های متعددی می‌باشد. زبان‌های مرتبط با رتی رومانی. زبان‌های رتی رومی دارای شباهت‌ها و همبستگی‌ها زیادی با زبان‌های فرانسه، فرنک کومتو، اکسیتان، لومبارد، پیدمونتی، ایستریوت و زبان ونتی را نشان می‌دهند و ریشه
ایستریوت و زبان ونتی را نشان می‌دهند و ریشه لغات این زبان عمدتاً مشترک می‌باشد.
بّلوچ‌های خُراسان(به بلوچی: خراسانی بلوچ) گروهی از مردم بلوچ می‌باشند که در خراسان سکنی گزیده‌اند. این گروه از بلوچستان به خراسان مهاجرت کرده‌اند و عمدتاً در شهرستان‌های بیرجند، سبزوار، قوچان، نیشابور، سرخس و سایر شهرستان‌های خراسان ساکن شده‌اند. بلوچ‌های ساکن استان گلستان در ایران نیز از مهاجران بلوچ از خراسان‌اند. فرهنگ و زبان بلوچ‌های خراسان همانند بلوچ‌های دیگر می‌باشد. پیشینه. بلوچ‌ها از دوره نادرشاه و زمان صفویه به قصد جلوگیری از حمله افغان‌ها بدین خطه آمده‌اند و چون شغل عمده آن‌ها دامداری بود ییلاق و
آمده‌اند و چون شغل عمده آن‌ها دامداری بود ییلاق و قشلاق داشتند. ساخت خانه‌های گلی از حدود سال‌های ۱۳۱۳ رواج یافت ویکجانشین شدند. پس از اصلاحات ارضی با خرید اراضی یکجانشینی رواج یافت. بلوچ‌های قاینات، شامل طوایف، نوتانی، کلندرزهی (قلندرزهی)، بهرام بلوچ و براهوئی می‌باشند. همچنین بلوچ‌های قاینات مردمی مسلمان، متدین واکثراً اهل تسنن‌اند. بلوچ‌های مه‌ولات اما شیعه مذهب و به صورت پراکنده در مناطقی چون شادمهر، زرمهر، علی‌آباد و … مستقرند. خاندان بلوچ اصالتاً ریشه ایرانی دارند و تعداد آنها در ایران حدود ۲ میلیون
ایرانی دارند و تعداد آنها در ایران حدود ۲ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. فرهنگ. گروهی متمایز از قالی‌ها و فرش‌هایی که توسط اقوام بلوچ در منطقه خراسان در ایران بافته می‌شوند به فرش بلوچی معروف هستند. مراکز. در مشرق تربت حیدریه و سرخس بلوچ‌ها به کشاورزی و گله داری مشغول هستند. در سرخس روستاهای قوش عظیم، آصف‌آباد، قوش سربوزی، کلاته مره ای، جهند پایین، صدرآباد، تام رسول، قره‌قیطان از طایفه‌های نارویی، کله بچه، چاکرزهی، اجباری، یارمحمدزهی، عبسی زهی، رودینی، زردادخانی و … سکونت دارند. در خراسان جنوبی بلوچها به
و … سکونت دارند. در خراسان جنوبی بلوچها به صورت عشایر و در شهرهای خراسان جنوبی به صورت گروهی زندگی می‌کنند در بیرجند قائن نهبندان و تربت جام مناطق بلوچ‌نشین هست که به صورت متراکم در کنار دیگر اقوام زندگی می‌کنند. َ* چاه سوخته سبزوار
فوارهٔ هرون ماشینی هیدرولیکی است که توسط هرون، ریاضیدان و فیزیکدان سدهٔ نخست ابداع شد. هرون فشار گازها و بخار را مطالعه کرد و نخستین موتور بخار را توصیف کرد و اسباب‌بازی‌هایی اختراع کرد که آب از آن‌ها به بیرون می‌جهید که یکی از آن‌ها به نام فوارهٔ هرون شناخته می‌شود. نمونه‌هایی از این دستگاه در کلاس‌های فیزیک برای اثبات قوانین مربوط به هیدرولیک (مکانیک سیالات) و پنوماتیک (دانش خواص گازها) استفاده می‌شود.
رود شاپور در کازرون استان فارس از چشمه رنجان سرچشمه گرفته و در تنگ چوگان به چشمه ساسان متصل شده سپس با اضافه شدن رود شکستیان به سمت استان بوشهر جریان می‌یابد. رودخانه شاپور در استان بوشهر و در جنوب شرقی شهر سعدآباد به رود دالکی می‌پیوندد و با نام رود حله به خلیج فارس می‌ریزد. رودخانه شاپور در منطقه کازرون اهمیت زیادی دارد و می‌توان گفت که اقتصاد کشاورزی و تأمین آب منطقه به این رودخانه بستگی دارد. تنوع آبزیان آب‌های شور و شیرین در رود شاپور. رودخانه شاپور به عنوان یکی از متنوع‌ترین زیستگاه‌های آبزیان آب‌های
عنوان یکی از متنوع‌ترین زیستگاه‌های آبزیان آب‌های شور و شیرین نظیر انواع ماهی، لاک پشت، خرچنگ و… منبعی مطمئن در تأمین مواد پروتئینی ساکنان منطقه بوده‌است. علاوه بر آن رودخانه برای تمامی روستاهای منطقه همواره محل شستشوی اسباب و لوازم منزل، استحمام و در گذشته‌های دورتر پاسخگوی نیاز آبی آشامیدنی بوده‌است. رودخانه شاپور با جریان آرام و گاه خروشان خود همواره به عنوان یکی از زیباترین و دل انگیزترین موهبت‌های طبیعی در منطقهٔ خشک و سوزان جنوب کشورهر ساله پذیرای هزاران گردشگر از مناطق مختلف استان و کشور در فصول
هزاران گردشگر از مناطق مختلف استان و کشور در فصول مختلف بوده‌است، گردشگرانی که ضمن بازدید از این رودخانه با شنا، تماشای منظرهٔ زیبای اطراف رودخانه، ماهیگیری و… اوقات فراغت خود را سپری می‌کردند. استفاده تاریخی از رودخانه شاپور برای شنا در هشت ماه گرم سال. به علت واقع شدن رودخانه در یکی از گرم‌ترین مناطق جغرافیایی کشور، ساکنان منطقه بیش از هشت ماه از سال در رودخانه به استحمام، شنا، شتسشوی فرش و ظروف و… می‌پرداختند. این بهره‌وری رودخانه را به محلی برای تبادل افکار، نظرات و اطلاع از اخبار و رویدادهای مختلف
افکار، نظرات و اطلاع از اخبار و رویدادهای مختلف اجتماعی می‌کرد. زمین‌های حاشیه رودخانه که در فصل پرآبی از آب اشباع می‌شدند پس از عقب‌نشینی آب به کشتزارهایی از صیفی جات (هندوانه، خربزه و…) تبدیل می‌شدند در برخی روستاها نظیر بصری، مکابری، چم تنگ و کره بند زراعت گندم و جو نیز صورت می‌پذیرفت. در صورت فقدان هر نوع کشت انتخابی، این زمین‌ها به صورت علفزارهای انبوه به صورت اجاره به دامداران منطقه واگذار می‌شد، (این زمین‌ها در منطقه با عنوان چم شناخته می‌شوند).
جنیفر گری با نام تولد جنیفر الیز گری (زاده ۲۶ مارس ۱۹۶۰) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نقش فرنسس بی بی هوسمن در فیلم "رقص کثیف" مشهور است. او همچنین در فیلم‌های "گزاف‌گویی"، "سپیده‌دم سرخ"، "سگ‌های شکاری برادوی"، "کمربند قرمز"، "بی‌پروا" و "انجمن پنبه" بازی کرده‌است. زندگی شخصی. جنیفر در نیویورک زاده شد. او دختر جویل گری رقاص و بازیگر اسکاری و جو وایلدر خواننده و هنرپیشه سابق است. گری نوه موزیسین و کمدین میکی کاتز نیز است. وی در بازیگری و رقص مهارت دارد. او در سال ۲۰۰۱ با بازیگر آمریکایی کلارک گرگ
دارد. او در سال ۲۰۰۱ با بازیگر آمریکایی کلارک گرگ ازدواج کرد و صاحب یک فرزند شد. وی هم‌اکنون به همراه خانواده‌اش در ونیز کالیفرنیا زندگی می‌کند. زندگی هنری. او بازیگری خود را در نقشهای کوچک آغاز کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۷ توانست در نقش اصلی فیلم "رقص کثیف" بازی کند و برای این فیلم نامزد گلدن گلوب شد. از آن پس او توانست در فیلمهای مختلفی در نقش اصلی ظاهر شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
بی‌خطری یا ایمنی یکی از پرکاربردترین واژه‌هایی است که در رابطه با انسان و در زمینه‌هایی چون پزشکی، صنعت و مواردی از این قبیل استفاده می‌شود. ایمنی شاخه‌ای از علم است که به تجزیه و تحلیل عوامل مخاطره‌آمیز می‌پردازد و آن را آنالیز کرده و راهکارهای کنترل و کاهش آن را پیگیری می‌کند. حوادث ناشی از کار به حدی از نگران کنندگی رسیده، که تبعات انسانی و اقتصادی آن مانعی جدی بر سر راه توسعه کشور به حساب می‌آید. اما سؤال اینست، که چگونه می‌توان این مسئله را به دغدغه شماره یک تصمیم گیران و فعالان اجرایی کشور تبدیل کرد؟
یک تصمیم گیران و فعالان اجرایی کشور تبدیل کرد؟ پیشگیری همواره ارزان‌تر از درمان است و این مقوله ای است که در تمام زمینه‌ها مصداق دارد. در پزشکی، پیشگیری و واکسینه کردن به مراتب از ابتلا به بیماری و درمان آن ارزانتر است. در گذشته برنامه‌های ایمنی بر اساس یک فلسفه، بعد از واقعه به بررسی و کنترل حوادث می‌پرداختند بدین معنی که مهندسی ایمنی بعد از وقوع یک حادثه وارد عمل شده و سعی می‌کرد که با انجام تحقیقات لازم علل بروز حادثه را مشخص کرده و از نتایج حاصله به‌عنوان پایه ای برای پیشگیری از وقوع حوادث مشابه
به‌عنوان پایه ای برای پیشگیری از وقوع حوادث مشابه استفاده کند؛ در این روش ایمنی باید حادثه ای رخ می‌داد تا مهندسی ایمنی بتواند وارد عمل شود که این امر باعث تحمیل هزینه‌های زیادی به سیستم می‌شد. با توسعه و گسترش سیستم‌های حساس و بسیار پیچیده این ایده قوت گرفت که برای بررسی وضعیت ایمنی سیستم‌ها دیگر نمی‌توان به حوادث اجازه وقوع داد لذا سعی گردید که روشهایی برای تجزیه و تحلیل حوادث ابداع شوند که بتوانند پتانسیل وقوع خطر را قبل از عملیات یک سیستم شناسایی کنند و نتیجه این تلاشها باعث شد که امروزه ایمنی سیستم بر
نتیجه این تلاشها باعث شد که امروزه ایمنی سیستم بر اساس یک برنامه طرح‌ریزی شده، دارای نظم، سازماندهی شده و در قالب یک فرایند قبل از واقعه در آید که بر پایه روش آنالیز – کنترل قرار دارد. در فلسفه امروزی ایمنی سیستم تأکید بر روی سطح قابل قبول از ایمنی در فاز طراحی و قبل از تولید یا عملیات واقعی محصول یا سیستم و ارزیابی خطرات سیستم قبل از تحمل خسارت می‌باشد. صنعت. تاکنون تعاریف بسیاری برای واژه ایمنی به کار رفته شده، برخی از این تعاریف به شرح زیر است: در استاندارد ISO8402:1992 واژه ایمنی به صورت زیر تعریف
ISO8402:1992 واژه ایمنی به صورت زیر تعریف شده‌است: حالتی که در آن احتمال خطر، آسیب (به اشخاص) یا خسارت مادی، به میزان قابل قبول محدود شده باشد. ایمنی به‌طور صد در صد و مطلق وجود ندارد و عملاً هم هیچگاه حاصل نخواهد شد، از این روست که گفته می‌شود ایمنی حفاظت نسبی در برابر خطرات است. یک مکان، یک کار معین یا یک دستگاه زمانی ایمن انگاشته می‌شود که احتمال خطر مرگ، مجروح شدن یا ابتلا به بیماری برای کسانی که در آنجا بوده یا با آن دستگاه کار می‌کنند در حد قابل قبول پایین باشد. البته باید به موارد دیگری همچون آسیب
پایین باشد. البته باید به موارد دیگری همچون آسیب به محیط زیست و آسیب به دستگاه و موارد دیگر هم اشاره کرد. ایمنی به دو صورت عمومی و اختصاصی مفهوم پیدا می کند. ایمنی عام در صنعت شامل مجموعه ایمنی در سیستم از لحاظ نیروی انسانی و ساختار اداری، شرایط نظم و انضباط درون کارگاهی، وضعیت دستورها ایمنی، آموزش کارگران، شرایط عبور و مرور ایمن، اگاهی پرسنل از علائم هشدارها ، پوستره ها و… می باشد. ایمنی اختصاصی شامل ایمنی ساختمان و انبارها، ایمنی ماشین آلات و وسایل نقلیه، ایمنی برق، ایمنی حریق و ایمنی فردی می باشد.
آمنه بهرامی نوا (زاده در تهران) قربانی اسیدپاشی در ۱۲ آبان ۱۳۸۳ است. آمنه دارای کاردانی رشتهٔ الکترونیک در دانشگاه آزاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلام‌شهر است که پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته الکترونیک مشغول به کار در شرکت‌های مختلف مهندسی پزشکی شد. او در سال ۱۳۸۳ مورد حمله اسیدپاشی فردی به نام مجید موحدی از همکلاسان سابق خود در دانشگاه قرار گرفت و این ماجرا منجر به نابینایی وی و از پی آن دادگاه‌های متعدد شد و در دادگاه نهایی با حضور سه قاضی ویژه قتل و جنایت به نام‌های عزیز محمدی و توحیدی و بومی و شایسته،
به نام‌های عزیز محمدی و توحیدی و بومی و شایسته، نماینده آیت‌الله شاهرودی، رئیس قوه قضائیه، حکم قصاص همراه با ضمانت اجرای آن در بیمارستان دادگستری صادر شد که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های ایرانی داخل و خارج از کشور داشت. پاسخ رد به خواستگاری. در طی تماس‌های مکرر تلفنی و در نهایت در اسفند ۱۳۸۲ آمنه از طریق یکی از همان تماس‌های تلفنی مادر مجید موحدی متوجه می‌شود که مجید موحدی، یکی از هم‌دانشگاهی‌های سابق وی، به او علاقه‌مند است و مادرش برای خواستگاری تماس گرفته‌است. آمنه پس از پرس و جو در دانشگاه متوجه می‌شود
آمنه پس از پرس و جو در دانشگاه متوجه می‌شود که وی کیست و در ضمن می‌فهمد که او۴ سال از خودش کوچک‌تر می‌باشد و هیچ وجه مشترکی با هم ندارند. اما آمنه با کمال احترام به مادر وی پاسخ می‌دهد که می‌توانند به منزل وی بروند اما پاسخ وی به دلیل تفاوت فرهنگی منفی می‌باشد. از آن لحظه به بعد مزاحمت‌های تلفنی شروع می‌شود و مدت‌ها مجید با التماس و تهدید از وی درخواست ازدواج می‌کند. حتی مادر مجید تلفنی بازهم با آمنه صحبت می‌نماید و تأکید می‌کند که پسر وی یک مرد است و هرچه را بخواهد به دست می‌آورد. اما هم‌چنان پاسخ آمنه
را بخواهد به دست می‌آورد. اما هم‌چنان پاسخ آمنه منفی است. قربانی اسیدپاشی. پس از یک سلسله مزاحمت‌های تلفنی بالاخره در ۱۲ آبان ۱۳۸۳ آمنه، در پارک روبروی بیمارستان رسالت، واقع در زیر پل سیدخندان در راه بازگشت به منزل از محل کار به یک‌باره مورد حملهٔ مجید موحدی قرار می‌گیرد. مجید پس از ۶ ساعت انتظار ۱۰ صبح تا ۴ و نیم عصر در مسیر همیشگی رفت‌وآمد به محل کار آمنه به کمین نشستن، آمنه را در حالی یافت که عازم رفتن به خانه از محل کار بود تعقیب می‌نماید و این در حالی است که آمنه اصلاً متوجه وی نمی‌باشد و مجید که در
است که آمنه اصلاً متوجه وی نمی‌باشد و مجید که در پشت سر وی راه می‌رفته سعی می‌کند از آمنه جلو بزند و آمنه با این تصور که یک رهگذر مزاحم است به وی راه می‌دهد که عبور نماید و ناگهان مجید را در برابر خود می‌یابد و مجید در یک لحظه محتوی پارچ قرمز پر از اسید سولفوریک را به روی صورت آمنه ریخته و پا به فرار می‌گذارد. آمنه تصور می‌نماید پارچ حاوی آب جوش می‌باشد پس از چند ثانیه دچار درد و سوزش زیادی می‌شود و پس از داد و فریاد زیاد، با کمک مردم به بیمارستان رسالت منتقل می‌شود. پس از حدود ۲ روز جستجوی پلیس آگاهی
منتقل می‌شود. پس از حدود ۲ روز جستجوی پلیس آگاهی تهران، مجید خودش را به پلیس معرفی می‌کند و به اسیدپاشی اعتراف کرده و روانهٔ بازداشت‌گاه می‌شود. تلاش برای مداوا. مداوا در ایران. در بیمارستان مطهری صورت آمنه شست‌وشو می‌شود اما دست‌های وی و چشمش ناشسته باقی می‌ماند به دلیل عدم توانایی در بازکردن چشمان وی، و ابراز اینکه چشمانش می‌سوزد اما مسئولین اوژانس وقت پاسخ می‌دهند بخارهای اسید می‌باشد و خطری وجود ندارد خواهر وی به درخواست آمنه چندین بار به مسئول مربوطه مراجعه می‌نماید و درخواست می‌نماید که چشمان وی را
مراجعه می‌نماید و درخواست می‌نماید که چشمان وی را شستشو دهند ولی ترتیب اثری داه نمی‌شود ولی می‌گویند که باید به بیمارستان سوانح و سوختگی بیمارستان مطهری انتقال یابد البته با شرط پرداخت هزینه آمبولانس توسط خانواده آمنه. آمنه در ترافیک ساعت ۶ عصر یعنی بدترین زمان در ترافیک شهری تهران به بیمارستان مطهری در خیابان ولی عصر منتقل شد در این بیمارستان مسئولی بعد از دیدن آمنه با خونسردی تمام در حالی که در حال جویدن غذا بود با افسوس گفت در حال افطار می‌باشد و رو به خواهر آمنه گفت می‌توانی او را به حمام ببری و ۲۰
خواهر آمنه گفت می‌توانی او را به حمام ببری و ۲۰ دقیقه الی نیم ساعت آب ولرم روی جاهای سوخته بگیر و در آنجا آمنه دستانش را نشان می‌دهد که سوخته بود و تصور می‌شد که فقط بخش کوچکی از صورتش سوخته‌است اما خواهر آمنه می‌ترسد اگر چشمش را باز نماید و شستشو دهد صدمه جبران‌ناپذیری به وی بزند و در این زمان پدر و مادر آمنه هم سر می‌رسند. تمام لباس‌های آمنه و خواهرش خیس می‌شوداما هیچ پتو و ملافه‌ای موجود نبود با اصرار خواهر آمنه که می‌بیند آمنه در حال لرزیدن در سرمای پاییزی است همان مسئول مربوطه که افطارش را تمام کرده
است همان مسئول مربوطه که افطارش را تمام کرده بود شیرین را راهنمایی می‌کند که می‌تواند از اتاق بیماران دیگر ملافه و پتو بیاورد و شیرین از اتاق بیماران دیگر پتو و ملافه‌ای بسیار کثیف را بی اجازه برمی‌دارد و برای پوشاندن آمنه به مادرش می‌دهد و مسئول مربوطه آمنه را معاینه سطحی می‌نماید و می‌گوید چشم صدمه دیده و باید به بیمارستان لبافی بروند باز هم با شرط پرداخت توسط خانواده مصدوم و سپس بعد از چهار ساعت آمنه به بیمارستان لبّافی‌نژاد منتقل می‌شود. در آنجا پزشکان بعد از شستشوی چشم متوجه می‌شوند که آمنه چشم چپ را
بعد از شستشوی چشم متوجه می‌شوند که آمنه چشم چپ را از دست داده اما این را از خانواده آمنه تا دو روز پنهان می‌دارند و در پاسخ سوالات مکرر خانواده آمنه پاسخ می‌دهند به آمریکا ایمیل زده‌اند و منتظر پاسخ هستند و این یعنی یعنی هفت روز تمام بدون انجام هیچ عمل و اقدام جدی و بعد از یک هفته با پرده آمنیون رحمی که خاصیت ترمیمی دارد چشم راست و سپس دو روز بعد چشم چپ را جراحی می‌نمایند در حالی که شش الی چهار ساعت پشت در اتاق جراحی منتظر می‌ماند. در همین هنگام دو پزشک از درمانگاه حکیمیه تهرانپارس به درخواست زهرا عرب
از درمانگاه حکیمیه تهرانپارس به درخواست زهرا عرب مصدومی که توسط شوهر سابقش مورد حمله اسیدپاشی قرار گرفته بود و تمام صورت و از بالا تا پایین بدنش سوخته بود وبر اثر عفونت خطرناک سدومونا در روی گردن رنج می‌برد و به بخش قرنطینه بیمارستان منتقل شده بود به جستجوی آمنه آمده بودند و محل بستری آمنه را از طریق روزنامه شرق پیدا کرده بودند و این در حالی بود که پنج روز از حادثه گذشته بود و درمان باید سریع تر صورت می‌گرفت و آمنه تا این روز دو بار برای درمان و تعویض پانسمان به بیمارستان مطهری رفته و درد بسیاری را تحمل
به بیمارستان مطهری رفته و درد بسیاری را تحمل کرده بود زیرا درمان به این شکل بود که پوست خشک شده همراه پانسمان بارها و بارها برداشته شود تا بخش سوخته از پوست بدن جدا گردد. دکترها شیوه درمانی و اطلاعات خود را با خواهر آمنه که شب را نزد آمنه مانده بود در میان گذاشتند پزشک سازنده دارو بعد از دیدن آمنه از دور گفت که طاقت دیدن آمنه را ندارد و صورت آمنه در حال حاضر ماسکه شده و به زودی دفرمه می‌شود زیرا سوختگی درجه سه و چهار است و در پرونده بیمارستان مطهری ده درصد سوختگی ثبت گردیده‌است و این را مسئول مربوطه بی
سوختگی ثبت گردیده‌است و این را مسئول مربوطه بی مسئولیت گفته بود که این صورت بدون تردید دفرمه خواهد شد اما پزشک عمومی همراه وی به معاینه آمنه پرداختند در این‌جا واقعیت ترسناک چهره نمود و جرئت زیادی شنیدن واقعه می‌طلبید آمنه صورتش دفرمه خواهد شد و درمان قطعی برای سوختگی اسید وجود ندارد و باید هر چه سریعتر اقدام می‌نمودیم زیرا بیمارستان یک پماد سوختگی معمولی می‌داد ونه بیش اما این پزشکان سابقه درمان سوختگی به مدت پنج سال داشتند در تهرانپارس که کارخانه و کارگاه صنعتی زیاد بوده و در کلینیک آن‌ها توسط پماد آلفا؛
صنعتی زیاد بوده و در کلینیک آن‌ها توسط پماد آلفا؛ ابداعی دکتر حکیمی درمان شده با درد کمتر و به شکل مرطوب والبته احتمال ابتلا به باکتری سدومونا و مرگ بسیار قوی بود ولی در صورت درمان درد و اثرات کمتری باقی می‌ماند و آ ن‌ها حاضر بودند درمان را بدون هزینه و در بیمارستان لبافی انجام پذیرد اما در نهایت با مشورت با آمنه و والدینش تصمیم بر درمان به شیوه آن‌ها را می‌پذیرد که شجاعت زیادی را می‌طلبید زیرا احتمال مرگ بسیار بالا بود و پدر و مادر و خواهر آمنه پذیرفتند و امضا دادند که در صورت مرگ آمنه دادخواهی نخواهند
و امضا دادند که در صورت مرگ آمنه دادخواهی نخواهند کردو فردای آن روز آمنه در حالی که چشم دیگرش را جراحی کرده بود با آمبولانسی کهنه بی امکانات شبانه در حالی که راه راهم راننده گم نموده بود به کلینیک ۱۲۸ شهرک حکیمیه در تهرانپارس انتقال یافت و پانسمان وی یک ساعت و نیم به طول انجامید و این نوع درمان تا ۲۵ روز روزانه ادامه یافت و هر بار پانسمان به مدت یک ساعت و نیم و اسیدهای راهیافته به بافت‌ها توسط پماد آلفا دفع شده و بعد از هر بار دوش گرفتن در حمام پوست و گوشت وی که سوخته بود از بدن جدا می‌گردید و در این مدت
وی که سوخته بود از بدن جدا می‌گردید و در این مدت مادر و خواهران آمنه به وی کمک می‌کردند و شاهد گوشت و پوست وی بر روی دستانشان و بدن آمنه و کف حمام بودند و هر بار آمنه دچار تب و لرزهای شدید و کشنده می‌گردید و توسط عرق کردن گوشت و پوست سوخته از بدن جدا گردیده و دفع می‌شد که در ضمن آمنه باید در شرایط قرنطینه و دور از باکتری و میکروب به سر می‌برد که این امر توسط همکاری سرپرستار وقت خانم فریبا یاسان صورت گرفت ووی به اتاقی خالی انتقال یافت بعدها پرستارها گفتند که تمام ملافه‌های آمنه در حین شستشو پوسیده گردیده و
تمام ملافه‌های آمنه در حین شستشو پوسیده گردیده و آن‌ها تصور اینکه قطرات عرق دست و صورت آمنه ملافه‌ها را پوسانده پس به آمنه چقدر صدمه زده‌است و متحیر از نوع و غلظت اسید بودند و پزشکان ادعا می‌کردند در صورت اطلاع از نوع اسید می‌توانند درمان نمایند اما در این زمینه اطلاعی ندارند و هر درمانی می‌تواند صدمه بیشتر وارد نماید. پس از وقوع حادثه، آمنه یک ماه در بیمارستان بستری بود و تلاش پزشکان ایرانی درحد دادن قطره‌های آرامبخش و تسکین دهنده بود و نه بیشتر و معاینه روزانه و اینکه وی را در برابر دانشجویانشان «کیس
روزانه و اینکه وی را در برابر دانشجویانشان «کیس خاص» معرفی نموده بودند که موجب ترس و ناراحتی بیشتر برای وی شده بود، آسیب اسید روز به روز بر چشم وی اثرات بدتری می‌گذاشت. به‌طوری‌که تمام کرهٔ چشم وی و رگ‌هایش را کوچک کرده و از میان برد بودوچشم راست دوباره مورد جراحی قرار گرفت و پرده آمینیونی رحمی دیگری روی آن گذارده شد و یک باره پزشکان به بهانهٔ جراحی خودسرانه تصمیم به تخلیه چشم چپ وی گرفته بودند که وی متوجه شده و با التماس از آن‌ها می‌خواهد این کار را نکنند زیرا هنوز می‌تواند با چشمش ببیند و در بازگشت از
زیرا هنوز می‌تواند با چشمش ببیند و در بازگشت از اتاق عمل در حالی که شوک سخت و سنگینی به او و مادرش و اعضا دیگر خانواده وارد آمده بود به اتاقش بازگشت در حالی که واقعاً رنگ و مدل گل‌های روی میز سر پرستار را می‌دید و رنگ روسری اطرافیان را ولی پزشکان معتقد بودند چشم از دست رفته و هر آن بیرون خواهد ریخت یا عفونت خواهد کرد و موجب عفونت و از دست رفتن چشم راست می‌گردد. در این هنگام هفتاد درصد پلک چپ شروع به سیاه شدن و جدا شدن از پلک آغاز شد پزشکان پوست معتقد بودند به خاطر سوختگی است و پزشکان چشم تقصیر را به گردن
به خاطر سوختگی است و پزشکان چشم تقصیر را به گردن پزشکان پوست می‌انداختند تا اینکه صبح یک روز پلک کاملاً از چشم جدا شد و این همان چشمی بود که می‌خواستند تخلیه نمایند و خطر بیرون ریختن چشم بسیار بالا بود در این هنگام وی در خانه تحت مراقبت خانواده بود زیرا محیط بیمارستان به دلیل وجود باکتری‌ها و میکروب‌های مختلف عدم مراقبت صحیح و کامل را شامل می‌شد با وجود اینکه زمان‌های انتقال آمنه توسط آمبولانس سرپرستار بخش اتاق وی را با لامپ‌های فرا بنفش و ضدعفونی‌کننده‌ها میکروب کشی می‌کرد و اما بازهم آمنه دچار میکروب
میکروب کشی می‌کرد و اما بازهم آمنه دچار میکروب خطرناک سدومونا شده بود که پزشکان پوست برای جلوگیری از ترس و وحشت وی وخانواده اش به آن‌ها اعلام نکردند و فقط توصیه کردند برای جلوگیری از صدمه بیشتر و زخم بستر بهتر است به خانه انتقال یابد و همان شیوه میکروب کشی توسط لامپ فرا بنفش ضدعفونی کردن خانه و تمام کف خانه با ملافه‌های سفید پوشانده شد و مبل‌ها و میزها و هر وسیله تزیینی از هال و مسیرهای آمنه جمع‌آوری شد و آمنه ممنوع‌الملاقات گردید و هر روز آمنه مسیر شمال غرب تهران تا شمال شرق تهران را باید برای پانسمان طی
تهران تا شمال شرق تهران را باید برای پانسمان طی می‌کرد که حدود یک ساعت رفت، یک ساعت بازگشت و حدود یک ساعت نیم زمان پانسمان می‌شد و البته دوش گرفتن قبل از پانسمان برای جدا شدن گوشت و پوست فاسد شده. اسید پوست صورت لایه زیرین و لایه رگ‌ها و مویرگ‌ها و لایه عصبی را از میان برده بود و پماد آلفا و دیگر ترکیبات افزودنی به آن کارش جدا کردن لایه فاسد شده به عنوان جسم خارجی و ایجاد و احیا بافت‌های از بین رفته بود عمق سوختگی پوست او هم روز بیشتر و بیشتر نمایان می‌شد. آمنه به تنهایی قادر به انجام هیچ کاری نبود و حتی
آمنه به تنهایی قادر به انجام هیچ کاری نبود و حتی اعضای خانواده غذا را در دهان می‌گذاشتند زیرا از ناحیه هر دودست هم سوخته بود دست راست روی دست و تا زیر آرنج و دست چپ تا بلای آرنج که ترس و نگرانی پزشکان و خانواده از معلولیت دست‌های وی به‌طور خصوص دست چپ وی بود و باید صورت و دست‌ها و بازوی خود را هم که سوخته بود از نور و حرارت در امان نگه می‌داشت و تغذیه او هم شکلی خاص داشت و دستور تغذیه جدا و خوراکی‌هایی که خاصیت ترمیمی داشتند باید مصرف می‌نمود همه این‌ها یعنی هزینه بسیار بر دوش خانواده علاوه بر رنج پرستاری
هزینه بسیار بر دوش خانواده علاوه بر رنج پرستاری و شاهد تغییرات روز به روز والبته بدتر شدن وضعیت و جسم او و از دست دادن چشم‌ها، ابروها پلک‌ها و گوشت اضافه بر روی صورت و دست‌ها و دردناکی همه این زخم‌های سرخ و متورم و مصرف پمادهای از بین برنده گوشت‌های اضافی یعنی ساعت‌ها گذاشتن پماد روی دست‌ها و صورت وی و مالیدن این پمادها تا گوشت‌های اضافی لایه لایه برداشته شود تا جراحی کمتر صورت بگیرد و طبیعی تر بهبودی یابد و البته پوست دست‌های او و خواهر و برادرانش که نوبتی این کار را می‌کردند هم از بین رفته و زخم شده بود.
این کار را می‌کردند هم از بین رفته و زخم شده بود. معاینه‌های هفتگی بی‌نتیجه به بیمارستان لبافی نژاد و مالیدن پمادها در خانه و مراقبت در خانواده تا طی شش ماه. پزشکان کلینیک هیچ پولی در خواست ننمودند و پمادها را هم شخص سازنده آن دکتر رحیمی به درب خانه آمنه می‌فرستاد و خود شخص وی بر درمان آمنه نظارت مستقیم داشت والبته همراه تیم پزشکی درمانگاه ۱۲۸ حکیمیه و واکنش و پوست آمنه را کنترل می‌کرد و ترکیبات را به تناسب تغییر می‌داد و در زمینه‌های چشم پزشکی هم اطلاعات می‌داد و تحقیق می‌کرد. اما خانواده او لیستی از
می‌داد و تحقیق می‌کرد. اما خانواده او لیستی از بهترین پزشکان تهیه نمودند و برای آمنه درمانی خارج از بیمارستان را جستجو می‌کردند زیرا بعد از تصمیم خودسرانه پزشکان برای تخلیه چشم از پزشکان و بیمارستان اعتماد خود را به کادر پزشکی بیمارستان لبافی نژاد از دست داده بودند. هر پزشکی وی را می‌دید گریه می‌کرد وحق ویزیت را هم دریافت نمی‌کرد ومی گفتند کاری نمی‌توانند بکنند. در این هنگام کنفرانس بین‌المللی چشم پزشکی در سالن همایش بیمارستان میلاد برقرار بود و شیرین خواهر بزرگ آمنه توسط پزشکان پوست از این همایش مطلع شد و
بزرگ آمنه توسط پزشکان پوست از این همایش مطلع شد و بدون هیج دردسری وارد سالن همایش شد و توانست با سه پزشک مختلف در سراسر دنیا گفتگو نماید و امکان خارج کردن آمنه را از ایران در صورت نیاز فراهم نماید خانم مهناز نوری از آمریکا دکتری از عمان و پزشکی ایرانی در کالج سلطنتی انگلستان و دکترها نام پزشک معالج آمنه را جویا شدند و وقتی متوجه می‌شدند دکتر جوادی است زمان خواستند تا شش ماه فرصت خواسته شده دکتر جوادی طی شود که می‌گفت باید بعد از شش ماه ببینیم چه درمانی مناسب است و دکترها هم تأکید کردند کمی صبر کن اگر او
است و دکترها هم تأکید کردند کمی صبر کن اگر او اقدامی نگرد ایمیل بزن یا تلفن تا امکان درمان و خارج شدن وی را فراهم آوریم با همکاری دکتر جوادی. اما عکس‌العمل دکتر شمس رئیس چشم پزشکی ایران بسیار پرخاشگرانه و فرافکنانه بود و به جای پاسخ پرسید تو اصلاً اینجا چی می‌کنی و شروع به داد و بیداد کرد طوری‌که خبرنگاران حاضر هم از طرز برخورد وی با شیرین متحیر شدند. در نهایت دکتر جوادی که خود را گرفتار می‌دید به شیرین که او را درگیر مسایل احساسی و انسانی و وجدان آمنه بهرامی نوا نمود مثل اینکه فرض کنید آمنه دختر شما است
نوا نمود مثل اینکه فرض کنید آمنه دختر شما است اگر این چنین بود چه می‌کردید و دکتر جوادی در پاسخ گفت به خدا همین کار را می‌کردم و به شیرین قول داد اگر از سفر حج بازگشت و چشم آمنه بهبودی نیافت او را به خارج خواهد فرستاد با کمک دولت و وقتی از حج بازگشت منشی او با خانواده آمنه تماس گرفت و دکتر جوادی آمنه را به شورای عالی پزشکی برای مداوا در اسپانیا و کلینیک باراکر معرفی نمود. وی هم‌چنین بعدها از وضع برخورد با وی در بیمارستان مطهری انتقاد و از کوتاهی‌های انجام شده در حقش گله کرد. او می‌گوید در شب این حادثه
شده در حقش گله کرد. او می‌گوید در شب این حادثه زمانی که به این بیمارستان منتقل شده بوده، پزشک معالج حاضر نشد برای شست‌وشوی وی به بیمارستان بیاید. پس از دوماه، بالأخره از بیمارستان با چشم‌های بسته و صورت و دستی سوخته مرخص شد. ادامهٔ مداوا در اسپانیا. در فروردین ۱۳۸۴، آمنه، با تلاش و پیگیری خانواده اش وبا کمک پزشکان معالجش، و با مشکلات فراوان، برای ادامهٔ معالجهٔ خود، راهی کشور اسپانیا، شهر بارسلونا می‌شود. در آن‌جا بعد از معاینات فراوان، پزشکان معالج وی اعلام کردند که تأخیر وی موجب دیر به نتیجه رسیدن