payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پارک شیرسنگی یا بوستان میدان مجسمهٔ شیرسنگی یکی از پارک‌های شهر همدان است که در میدان شیرسنگی واقع شده‌است. از دیدنی‌های این پارک وجود پیکرهٔ چند هزار سالهٔ شیر سنگی همدان در آن است. این میدان در خیابان تختی، و بعد از خیابان ۱۲ متری سنگشیر واقع شده‌است.
بوستان تپه حاج عنایت یکی از پارک‌های شهر همدان است که در حاشیهٔ شرقی واقع شده‌است. از مزایای این پارک وجود رصدخانه ابن صلاح همدانی است که از نظر علمی و اخترشناسی یکی از مراکز خوب کشور و دانشگاه بوعلی سینا است.
دلفین صاف جنوبی دلفینی کوچک‌جثه و باریک اندام است که در آب‌های سرد و خنک نیمکره جنوبی زندگی می‌کند. این دلفین یکی از دو عضو خانواده صاف‌دلفین‌ها است. عضو دیگر در آب‌های ژرف اقیانوسی نیمکره شمالی یافت می‌شود. رده‌بندی. سرده ("Lissodelphis") جزیی از خانواده دلفین‌های اقیانوسی است. نام صاف‌دلفین ("Lissodelphis") برگرفته از واژه یونانی ("lisso") به معنای صاف و ("delphis") به معنای دلفین، است. پسوند ("peronii") برگرفته از نام فرانسوا پرون، طبیعی‌دان فرانسوی قرن هجدهم که این جانوران را در طی سفری به تانزانیا در
هجدهم که این جانوران را در طی سفری به تانزانیا در سال ۱۸۰۰ میلادی دید، و به یاد این دانشمند گذاشته شده است. نام متداول دیگر این گونه "گرازماهی افعی" است. دلیل نام‌گذاری دو گونه عضو این سرده به "صاف‌دلفین" آن است که هر دوی آن‌ها باله پشتی ندارند و بدنشان صاف و یکدست است. توصیف. دلفین‌های صاف جنوبی تنها دلفین‌های بی باله پشتی در نیمکره جنوبی هستند. دلفین‌های صاف جنوبی بخش سفید بزرگتری بر شکم و اطراف سر خود نسبت به همنوعان شمالی خود دارند. آن‌ها همچنین کوچک جثه تر از دلفین‌های صاف شمالی اند. آن‌ها بدنی باریک
تر از دلفین‌های صاف شمالی اند. آن‌ها بدنی باریک و لاغراندام دارند به رنگ سیاه در پشت و سفید در بخش‌های زیرین. باله‌های کناری این گونه به رنگ سفید، کوچک و انحنادار هستند. آن‌ها ۴۳ تا ۴۹ دندان در هر فک دارند. محدوده زندگی این دلفین‌ها از آب‌های نزدیک به مناطق گرمسیری آغاز تا آب‌های نزدیک به قطب در نیمکره جنوبی گسترده است. گستره و جمعیت دقیق این جانوران تاکنون زیر بررسی قرار نگرفته است. جمعیت‌های بزرگی از آن‌ها اما در کرانه‌های غربی آمریکای جنوبی و نیوزیلند دیده شده اند. گستره دلفین‌های صاف جنوبی با جریان‌های
شده اند. گستره دلفین‌های صاف جنوبی با جریان‌های آب خنک کنار کرانه‌های غربی و جنوبی آفریقا ارتباط دارد و بیشترین تراکم این جانوران در نزدیکی نامیبیا گزارش شده است. این جانور در کنار دیگر آب‌بازانی چون نهنگ خلبان باله‌کوتاه و دلفین سربی دیده شده است. دلفین صاف جنوبی در گروه‌هایی که گاه تا ۱۰۰۰ عضو دارند زندگی می‌کند. میانگین تعداد اعضای یک گروه ۵۲ است. به گل نشستگی انبوه این دلفین‌ها گزارش شده است.
رصدخانه ابن صلاح همدانی یا مرکز اخترشناسی ابن صلاح همدانی بر فراز تپهٔ حاج عنایت در شمال شرقی همدان قرار دارد. این رصدخانه توسط شهرداری همدان در سال ۱۳۸۲ شمسی راه‌اندازی و توسط معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان اداره می‌شود. در آرشیو شهرداری بنای مذکور در حدود ۶۸۶ مترمربع زیر بنا دارد که با در نظر گرفتن سایر قسمت‌های جانبی تا ۸۰۰ مترمربع می‌رسد. سینه‌کشی‌های تپه به‌طور کامل خیابان‌کشی و جدول‌بندی است و از فضای سبزی چند هکتاری به نام بوستان تپه حاج عنایت پوشیده شده‌است. مرکز در حال حاضر مجهز به دو گنبد
پوشیده شده‌است. مرکز در حال حاضر مجهز به دو گنبد آسمان‌نما با تجهیزات کامل الکترونیکی پیشرفته است. گنبدها با قطر بیرونی ۶ متر و قطر داخلی ۴ و نیم متر دارای دو تلسکوپ ثابت و گردان است.
دره امامزاده کوه یا دره ماوشان‌رود یکی از دره‌های کوهستان الوند است. این دره در شمال غربی الوند و در ۵ کیلومتری شهر همدان قرار دارد و امتدارد آن شرقی-غربی است. طول آن حدود ۱۲ کیلومتر و عرض آن متغیر و در برخی نقاط به ۳ کیلومتر می‌رسد. شهر مریانج دروازهٔ ورودی آن است. بعد از مریانج در جهت انتهای درخ به ترتیب روستاهای سولان، توییجین، موییجین، و وفرجین قرار دارند. ماوشان‌رود که از آب شدن برف‌های ارتفاعات و کوه‌های غربی دره و نیز چشمه‌های فراوانی که از جای‌جای دره می‌جوشد، تشکیل می‌شود در طول خط‌القعر آن جاری
دره می‌جوشد، تشکیل می‌شود در طول خط‌القعر آن جاری است.
سمفونی شماره چهار در می بمل ماژور که با نام "رومانتیک" معروف شده‌است، در کنار سمفونی شماره هفت آنتون بروکنر، از محبوب‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود. اولین نسخه این اثر در سال ۱۸۷۴ میلادی با چهار موومان خلق شد. بروکنر نسخه دوم این سمفونی را با موومان شرتسو کاملاً جدید در سال ۱۸۷۸ ارائه کرد. در سالهای ۱۸۷۹ و ۱۸۸۰ بروکنر تغییراتی در موومان فیناله یا همان بخش نهایی سمفونی ایجاد کرد. اولین اجرای عمومی این سمفونی که بسیار هم موفقیت‌آمیز بود، در فوریه سال ۱۸۸۱ توسط ارکستر فیلارمونیک وین در شهر وین با رهبری هانز
ارکستر فیلارمونیک وین در شهر وین با رهبری هانز ریشتر صورت گرفت. موفقیت اجرای نخست این سمفونی باعث خوشحالی فراوان بروکنر شد، به طوریکه بعد از اجرا، بروکنر یک سکه تالر به ریشتر داد و به او گفت که با این پول یک لیوان آبجو بخرد و به سلامتی بروکنر بنوشد! این رفتار ساده و صمیمی بروکنر، ریشتر را تحت تأثیر قرار داد. سمفونی شماره چهار تنها سمفونی بروکنر است که دارای عنوان (رومانتیک) است. بقیه سمفونی‌های او فقط با شماره مشخص می‌شوند.
تالر سکه نقره‌ای بود که در اروپا حدود چهارصد سال استفاده می‌شد. یکای پول دلار و تولار اسلوونی از نام تالر نشات گرفته‌اند.
سرانه عبارتی قیدی از لاتین متشکل از per و capita (به معنای سر) است. بنابراین عبارتی به معنای "به ازای هر فرد" است. این عبارت به صورت وسیع در متون پژوهشی علوم اجتماعی و علم آمار استفاده می‌شود. از جمله در آمارهای حکومتی، نمایگرهای اقتصادی و مطالعات محیطی. این عبارت اغلب در زمینه آمار و به‌جای گفتن "به ازای هر نفر" استفاده می‌شود. از این کلمه در تنظیم وصیت‌نامه‌ها و برای مشخص کردن سهم برابر هر ذی‌نفع با تقسیم املاک نیز استفاده می‌شود.
صیفی‌جات (تابستانه‌ها یا تابستانِگان) (به فارسی: میوه های تابستانی)، به برخی از محصولات کشاورزی گفته می‌شود که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شده و محصول آن در تابستان یا اوایل پاییز به دست می‌آید. مانند:. صیفی‌جات برخی از محصولات کشاورزی هستند که کاشت، داشت و برداشت آن‌ها در فصل گرم سال انجام می‌شود. تفاوت صیفی‌جات با سبزیجات به دلیل آن است که صیفی‌جات میوه هستند. طبق تعریف گیاه‌شناسی، میوه قسمتی از گیاه است که از طریق گلدهی تولید می‌شود و همچنین بخشی از گیاه است که دارای دانه می‌باشد و به
بخشی از گیاه است که دارای دانه می‌باشد و به دیگر بخش‌های دیگر گیاه مانند ساقه، برگ، ریشه و حتی جوانه گل، سبزی می‌گویند؛ بنابراین چون صیفی‌جات از طریق گلدهی تولید می‌گردند، میوه محسوب می‌شوند. از انواع دیگر صیفی‌جات می‌توان انواع کدو، بادمجان، فلفل، کلم، ذرت، کرفس، باقلا، لوبیا سبز، گوجه‌فرنگی و خیار را نام برد. صیفی‌جات در مقابل شتوی‌جات قرار دارند.
قحطی در همدان در دوران حکومت علی‌خان ظهیرالدوله به ایجاد قحطی مصنوعی در سال‌های حدود ۱۲۸۶ شمسی ، ۱۹۰۸ میلادی ، ۱۳۲۴ قمری در اواخر دوران قاجار توسط خوانین در دوران حکومت علی‌خان ظهیرالدوله در همدان، اشاره دارد. این قحطی اصولاً ریشهٔ سیاسی داشت. در زمان حکومت علی‌خان ظهیرالدوله حاکم وقت همدان، خوانین همدان به سبب مخالفت با افکار فکری و سیاسی مشروطه‌خواهانهٔ او اقدام به احتکار و انبار کردن گندم و ارزاق عمومی در همدان نموده و در این شهر قحطی مصنوعی ایجاد کردند. قیمت گندم در طی این قحطی به ده ها برابر قیمت معمول
گندم در طی این قحطی به ده ها برابر قیمت معمول رسید و سرانجام مردم بکلی از هستی ساقط گردیدند. کار مردم به شورش و بلوا کشید و قصد بهم ریختن نظم عمومی و حمله به منازل را داشتند که حاکم عادل و مدبر همدان ظهیرالدوله مانع بروز اغتشاش گشت. اقدامات و پیگیری‌های او از ابتدا تا انتها با همکاری حاج شیخ تقی ایرانی وکیل‌الرعایا که خود مشروطه‌خواه و از وکلای بنام مجلس شورای اول بود، انجام می‌گرفت. سرانجام با کیاست این دو شورش مردم آرام شد و مردم مجبور به مسالمت و احترام به قانون شدند.
ترازوی فنری ابزاری است دارای یک فنر ثابت که در یک سر این فنر یک قلاب برای نگه داشتن اجسام وجود دارد و در سر دیگر آن حلقه‌ای برای آویزان ماندن ترازو از آن. ترازوهای فنری بر اساس قانون هوک کار می‌کنند به این معنی که میزان تغییر طول فنر (در اینجا کشیدگی آن) متناسب است با نیروی وارد شده به آن. اگر دقت در اندازه‌گیری مهم باشد می‌توان ترازوی فنری را بسته به جایی که از آن استفاده می‌شود (شتاب گرانش زمین در آن محل) در همان‌جا درجه‌بندی کرد؛ ولی معمولاً ترازوهای فنری هنگام فروش روی سطحشان درجه‌بندی شده‌اند. این
فنری هنگام فروش روی سطحشان درجه‌بندی شده‌اند. این ترازوها چندین بار قابل استفاده‌اند. اگر دو ترازوی فنر به صورت سری یا پشت سر هم آویزان شوند هر دو باید یک‌وزن برای جسم آویزان شده در انتها نمایش دهند، البته ترازوی بالایی باید کمی بیشتر نمایش دهد و آن ناشی از وزن ترازوی پایینی است که بر روی فنر بالایی اثر می‌کند. ترازوهای فنری اندازه‌های گوناگونی دارند، کوچکترها در حد چند نیوتن را می‌توانند اندازه‌گیری کنند و فنرهایشان سختی کمتری دارد. کاربرد. در آموزش فیزیک از این ترازوها به عنوان شتاب‌سنج استفاده می‌شود
از این ترازوها به عنوان شتاب‌سنج استفاده می‌شود ولی کاربرد اصلی آن‌ها در صنعت است به ویژه هنگام اندازه‌گیری وزن‌های بسیار سنگین مانند کامیون‌ها و سیلوها یا اندازه‌گیری بار قرار داده شده بر روی تسمه نقاله‌ها است. از این ترازوها هنگامی استفاده می‌شود که به دنبال دقت بالا نباشیم و تنها سادگی، ارزان قیمتی و توانمندی در ابزار برایمان مهم باشد. پیشینه. اولین ترازوی فنری در بریتانیا در سال ۱۷۷۰ توسط ریچار سالتر از بیلستون نزدیک وست برومویچ ساخته شد. او و برادرزاده‌هایش جان و جورج، شرکت جورج سالتر و همکاران یا
جان و جورج، شرکت جورج سالتر و همکاران یا "George Salter Co" را ایجاد کردند و تا سال ۱۸۳۸ از سازندگان اصلی ترازوها و ابزارهای اندازه‌گیری بودند. همچنین آن‌ها از سامانهٔ موجود در ترازوی فنری استفاده کردند و شیر ایمنی جدیدی را در لوکوموتیو بخار قرار دادند.
آتشکدهٔ بهرام‌گور یا مطبخ خسروپرویز بقایای ساختمانی است از دورهٔ ساسانی که در دامنهٔ کوه الوند در شهر همدان قرار دارد. بر فراز اولین قله‌ای که بعد از سنگ‌نبشته‌های گنجنامه در اواسط تاریک‌دره قرار دارد، آثار مخروبهٔ این بنا به چشم می‌خورد. سنگ‌های عظیم خارای این بنا با آجرهای ۳۰ در ۳۰ سانتیمتر از فاصلهٔ دور نیز دیده می‌شوند. پی‌های دیوارها و ساختمان نیز با سنگ‌هایی که در محل وجود دارد، با پهنای زیاد با ساروج محکم به هم چسبیده‌اند، در گوشه و کنار به چشم می‌خورند. اکنون در رأس یالِ کوه که قسمتی از بلندترین
اکنون در رأس یالِ کوه که قسمتی از بلندترین نقطهٔ ساختمان مخروبهٔ فعلی است، قطعه سنگ خارای عظیمی وجود دارد که در آن آثار پله‌های حجاری شده باقی مانده‌است. درقسمتی از آن نیز گودی‌ای به قطر کمتر از یک متر و عمق تقریباً نیم متر به گونهٔ ظرفی استوانه‌ای در سنگ کنده شده‌است و به نظر می‌رسد که یا محل آتش یا مخزن آب یا غیره بوده‌است. نصرت‌الله مشکوتی در این باره نوشته‌است، ویرانه‌هایی از آثار و بقایای ساختمان دورهٔ ساسانی که به نام مطبخ خسرو نامیده می‌شود در دامنهٔ کوه الوند نزدیک گنجنامه باقی‌مانده‌است که به زمان
کوه الوند نزدیک گنجنامه باقی‌مانده‌است که به زمان خسروپرویز شهریار ساسانی منسوب می‌دانند.
باورها در بین بختیاری‌ها مانند دیگر اقوام با زندگی مردم عجین شده و تمام کارها و برخوردهای روزمره‌شان، بر اساس همین باورها صورت می‌گیرد. باورها (خرافی یا غیرخرافی) جزئی از فرهنگ هر قوم و منشا حرکت و نشان دهندهٔ نحوهٔ زندگی افراد هستند. خاستگاه باورها. خاستگاه بسیاری از باورها معلوم نیست. برخی نشات گرفته از اعتقادات مذهبی هستند که با توجه به بی‌اطلاعی افراد تغییر جهت داده‌اند و برخی را با توجه به شباهت‌هایشان به عقاید مذهبی گذشته مرتبط می‌دانند. بختیاری‌ها و باورهایشان. عطامحمد رادمنش دربارهٔ بختیاری‌ها و
و باورهایشان. عطامحمد رادمنش دربارهٔ بختیاری‌ها و باورهایشان می‌نویسد: حفظ باورها. باورها از نسلی به نسل بعدی منتقل می‌گردند و در این انتقال تحت تأثیر محیط قرارگرفته، تغییر کرده و حتی ممکن است فراموش شوند. ورود تکنولوژی به زندگی مردم، سبب فراموشی باورها است و بسیاری از آن‌ها اکنون فقط در یادها مانده‌اند. بسیاری از این باورها اکنون کمرنگ شده و برخی نیز به علت تغییرات اجتماعی، مهاجرت به شهرها، ارتباط با مردم دیگر شهرها و مناطق، سست شدن روابط اجتماعی بین افراد فراموش شده‌اند. در مورد زنان آبستن. پس از زایمان.
فراموش شده‌اند. در مورد زنان آبستن. پس از زایمان. ۴- زائو تا چهل روز حق رفتن به منزل زائوی دیگر یا تازه عروسی را ندارد چون چله اش به آن‌ها برمی گردد. در مورد کودکان. - روی شانه چپ کودک نمک می‌ریزند. - به آستین لباسش مهره و زاج سفید می‌دوزند. - زاج سفید را آتش می‌زنند تا ذوب شود و شبیه چشمی‌شود که او را چشم زده است. - به موهای بچه مهره‌ای می‌بندند.
سد ستارخان اهر نام سدی است خاکی که بر رودخانهٔ اهرچای، در ۱۵ کیلومتری غرب شهر اهر، در استان آذربایجان شرقی قرار گرفته‌است. منابع. در سالهای اخیر زیرساختهای گردشگری از جمله آلاچیق جهت بهره مندی بیشتر از امکانات تفریحی و منابع طبیعی سد ستارخان ایجاد شده است که در قسمت شرقی سد احداث شده اند. توپوگرافی اطراف سد (علی الخصوص جهات شرقی و غربی که درازای مخزن سد را شامل می شود) به گونه ای است که مناسب برای تفریح و اتراق می باشد. این ارتفاعات تپه مانند به گونه ای است که دید دور بردی به اطراف دارد و شعاع دید انسان را
که دید دور بردی به اطراف دارد و شعاع دید انسان را بالا برده و یک حس هیجان انگیزی به انسان می دهد که این خود یکی از جنبه های زیبایی این جاذبه گردشگری می باشد. اراضی پایاب سد ستارخان که شامل اراضی روستایی چندین روستا می باشد با آبیاری تحت فشار ( قطره ای) و با مشوقهای دولتی به باغات زیبایی کشت شده و تبدیل گشته اند که اقتصاد روستایی را تقویت کرده است.
سید قوام‌الدین مرعشی ملقب به میربزرگ، از بزرگان سادات مرعشی و مؤسس دودمان مرعشیان تبرستان بود. وی از نوادگان شخصی به نام علی‌المرعش می‌باشد که شجره‌اش با چهار نسل به زین‌العابدین می‌رسد. ایدئولوژی قیام وی، شیعه اثنی عشری بود که با الهام‌گیری از تعالیم مذهبی و سیاسی رهبران مذهبی سربداران توانست از آن به عنوان مکتبی برای قیام خود استفاده کند. زندگی‌نامه. جوانی. قوام‌الدین مرعشی از مقیمان قریهٔ دابو آمل بود. وی تحصیلات ابتدایی علوم دینی را در همان‌جا گذراند و جهت تکمیل تحصیلاتش به خراسان مهاجرت نمود و در مشهد
تکمیل تحصیلاتش به خراسان مهاجرت نمود و در مشهد مقیم گشت. دوران اقامت سید قوام‌الدین در خراسان مقارن با قیام سربداران به رهبری شیخ حسن جوری بود. نخستین سفر قوام‌الدین به خراسان با قتل شیخ حسن جوری و طرح جانشینی عزالدین‌سوقندی مقارن بوده است و در میان رقابت‌های شمس‌الدین علی و عزالدین‌سوقندی، سید قوام‌الدین به نزد عزالدین‌سوقندی می‌رفت و در همین ایام نیز اربعینی را نزد سوقندی گذراند. سید قوام‌الدین با توجه به گرایش‌های دوازده‌امامی سربداران که هاله‌ای از تصوف را دربرداشت، تحت تأثیر آنان قرارگرفت و مرید
تصوف را دربرداشت، تحت تأثیر آنان قرارگرفت و مرید سوقندی گشت. چنانچه بعضی از منابع وی را فرزند سوقندی معرفی کرده‌اند. قوام‌الدین چند بار به خراسان مسافرت می‌نمود و دوباره به آمل بازمی‌گشت. سرانجام عزالدین سوقندی تصمیم گرفت که خراسان را ترک کند و بنابراین به همراه قوام‌الدین راهی تبرستان شد و در همین سفر بود که جانش را از دست داد. بازگشت قوام‌الدین به تبرستان. پس از بازگشت سید قوام‌الدین به تبرستان، کیاافرسیاب چلاوی که به تازگی واپسین اسپهبد باوندی را به قتل رسانده بود، به وی اقتدا نمود تا رقیبانش وی را مردی
بود، به وی اقتدا نمود تا رقیبانش وی را مردی بدون شریعت معرفی نکنند. سید ظهیرالدین مرعشی، در کتاب تاریخ طبرستان و مازندران و رویان، علت پیروی کیاافرسیاب به قوام‌الدین و فواید این عمل برای قوام‌الدین را اینگونه عنوان می‌کند: دلیل موافقت قوام‌الدین با درخواست کیاافراسیاب، این بود که هواداران قوام‌الدین نیز با این کار بیش‌تر می‌گشتند. چنان‌که منوچهر ستوده در کتاب درویشان مازندران می‌نویسد: پس از مدتی کیاافرسیاب با عده‌ای از علما به مشورت نشست. نتیجهٔ این مشاوره با جمعی از فقها و علمای آمل که بر قوام‌الدین
با جمعی از فقها و علمای آمل که بر قوام‌الدین حسادت می‌ورزیدند، این بود که جهت جلوگیری از اختلال در امور ملک و مال، افراسیاب را به اجتناب از روش سید و تشکیل محکمه‌ای برای وادار کردن قوام‌الدین به دست کشیدن از بدعت درویشی ترغیب نمودند. سپس قوام‌الدین را در بازار آمل بازداشت نمودند و محبوس کردند. پس از حبس سید قوام‌الدین، کیاافراسیاب با چندتن از افراد خاندان آل‌جلال صلح نمود و درخواست مشاوره با آنان را صادر نمود و این موضوع نشان می‌دهد قوام‌الدین هواداران بسیاری یافته‌بود که کیاافراسیاب را مجبور به صلح با
یافته‌بود که کیاافراسیاب را مجبور به صلح با دشمنان پیشینش نمود. هم‌زمان با حبس قوام‌الدین، یکی از فرزندان وی به مرض قولنج، درگذشت و مردم این واقعه را از کرامات سید دانستند و مصمم به آزادی وی گشتند و بدین ترتیب قوام‌الدین آزاد شد. جلالک مار پرچین. سید قوام‌الدین مرعشی، پس از رها شدن از حبسش، همراه با حامیان و اقوامش به دابو رفت و آمادگی دفاعی خود را افزایش داد. تدابیر دفاعی وی به سان یک فرماندهٔ محلی و سرداری با سوابق سپاهی‌گری بود. در جنگی که در سال ۷۶۰هجری با نام جلالک مار پرچین رخ داد، درویشان مازندران
با نام جلالک مار پرچین رخ داد، درویشان مازندران پس از به آب‌بستن زمین، موجب گل شدن آن گشتند و سپس به رهبری قوام‌الدین توانستند در جنگ بر سپاهیان چلاوی غلبه کنند. در این پیکار کیا افراسیاب چلاوی و دو تن از پسرانش به قتل رسیدند. پس از آن نیز عده‌ای که از معرکه گریخته بودند توسط سپاهیان مرعشی کشته شدند. عده‌ای از حامیان و فرزندان کیا افراسیاب نیز به همراهی اسکندر شیخی از میدان جنگ گریختند و به لاریجان و از آنجا به رستمدار فرار کردند. از آنجا به شیراز کوچیدند و بعد هم به خراسان خرامیدند و تا زمان استیلای امیر
بعد هم به خراسان خرامیدند و تا زمان استیلای امیر تیمور گورکانی، در دارالسلطنه هرات قرار داشتند. تأسیس دودمان مرعشیان. در پی خروج چلاویان از آمل، قوام‌الدین و جمعیت طرفدارش با ذکرالله‌اکبر و صلوات، شهر را به تصرف درآوردند. سپس قوام‌الدین در مصلای شهر سخنرانی نمود. وی در این سخنرانی پس از آن‌که در باب عقاید دینی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی سخنانی را نقل نمود. وی سپس ازقدرت کناره گرفت و حکومت را به فرزندان خود واگذار کرد. این تصمیم میربزرگ به جهت رسیدگی به امور دینی و معنوی مردم بود. ظهیرالدین مرعشی به نقل از
دینی و معنوی مردم بود. ظهیرالدین مرعشی به نقل از میربزرگ می‌نویسد: انتخاب جانشین. نخستین اقدام حکومتی سید قوام‌الدین، برگزیدن جانشین بود. وی ابتدا فرزند بزرگ خویش عبدالله را برای این امر برگزید ولی عبدالله با اظهار تمایل به زهد و گوشه‌گیری این پیشنهاد را رد نمود. سپس قوام‌الدین فرزند دیگرش، کمال‌الدین، را انتخاب کرد. کمال‌الدین این خواسته را پذیرفت تا پدر را به دلیل کهولت سن، در ادامهٔ راه یاری نماید. نبردها. در زمان حیات میربزرگ، وی و فرزندانش اقدام به چندین نبرد مهم نمودند که چنین بوده‌اند: نبرد با
چندین نبرد مهم نمودند که چنین بوده‌اند: نبرد با جلالیان. پس از آن که کمال‌الدین رهبری حکومت را پذیرفت، برادر دیگر خود، رضی‌الدین را حاکم آمل اعلام کرد. در این هنگام، جلالیان در ساری لشکری فراهم نموده و با تمام قوا پیش به سوی آمل در حرکت بودند و در مامطیر نیز اردو برپا کرده‌بودند تا مانع شکل‌گیری حکومت سادات شوند. همان‌طور که هواداران میربزرگ در ساری نفوذ داشتند، گویا جلالیان نیز به طرفدارانشان در حوالی آمل دلبسته بودند که ساری را ترک نموده و به آنجا لشکر کشیدند. فرزندان میربزرگ با تذکر به پدر خویش دربارهٔ
فرزندان میربزرگ با تذکر به پدر خویش دربارهٔ جلالیان، از وی خواستند که در این نبرد شرکت نماید و دست از عزلت بکشد. سید قوام‌الدین نیز بدون هیچ مقاومتی درخواست فرزندان را پذیرفت. سپس میربزرگ هوادارانش را بر دفع «فتنه» فراخواند و خود نیز به میدان نبرد آمد. در نبرد پاول‌رود (باول‌رود)، که بین دو سپاه صورت گرفت کیا جلالیان شکست سختی متحمل شده و عقب‌نشینی نمودند و بدین ترتیب مامطیر فتح شد. عقب‌نشینی کیافخرالدین جلال به ساری و کیا وشتاسف به قلعه توجی، بیانگر استمرار خطر جلالیان بوده است. پس از قتل عبدالله، فرزند
خطر جلالیان بوده است. پس از قتل عبدالله، فرزند ارشد میربزرگ، سید قوام‌الدین آنان را همدست چلاویان و مجری طرح آنان معرفی نمود و فرمان انتقام را صادر نمود که موجب شد کمال‌الدین به قلمرو جلالیان تهاجم نماید. در پس این یورش، کیافخرالدین جلال و سپس کیا وشتاسف به همراه فرزندانشان کشته‌شدند. کمال‌الدین در ساری مستقر گردید و حکومت آن شهر را به دستور پدر به عهده گرفت و در سال ۷۶۹ هجری، دستور حفر خندق و بنیاد برج و بارو را در شهر داد. همچنین کمال‌الدین با یکی از دختران کیاوشتاسف ازدواج نمود و به درخواست یکی از زنان
کیاوشتاسف ازدواج نمود و به درخواست یکی از زنان کیاوشتاسف، او را در پارچه‌های کتانی و با احترام به خاک سپردند. "پس از فتح ساری، مرعشیان با سرزمین‌های زیر هم‌مرز شدند": نبرد در جنوب. فیروزکوه و سوادکوه، مرعشیان را به خراسان و قومس نزدیک می‌کردند. بنابرین کمال‌الدین به سوی سوادکوه لشکرکشی نمود. مسیر این لشکرکشی از منطقهٔ لپور می‌گذشت که جایگاه خاندانی به نام کیائیان بیستون نیز بود. کمال‌الدین هدایایی به این خاندان اهدا نمود و با دختر کیاحسن کیابیستون وصلت نمود. کیااسکندر سیاوش سوادکوه را تسلیم نمود ولی
نمود. کیااسکندر سیاوش سوادکوه را تسلیم نمود ولی کیاجلال متمیر به مقاومت ادامه داد تا آنکه با رسیدن فصل پاییز، مرعشیان مجبور به ترک منطقه و بازگشت به ساری شدند. با رسیدن بهار، ارتشی با حمایت رضی‌الدین، حاکم آمل، به این ناحیه بازگشت ولی علی‌رغم فتح سریع فیروزکوه، کیاجلال متمیر هنوز در قلعه مقاومت می‌نمود. سید فخرالدین در پیامی، کیاجلال متمیر را دعوت به تسلیم نمود و کیاجلال نیز با فرستادن هدایایی، از وی مهلت خواست. این هملت به درازا کشید و فصل پاییز دوباره رسید. مرعشیان نیز مجبور به ترک آنجا شدند. بدین شکل،
مرعشیان نیز مجبور به ترک آنجا شدند. بدین شکل، فرزندان میربزرگ در سال ۷۷۶هجری، نزد پدر رفتند و از وی کمک خواستند. در این هنگام سید علی‌کیا نیز به میربزرگ پناهنده شده‌بود. میربزرگ بر سر این مسئله با سیدعلی مشورت نمود و سرانجام وی گفت که شخصأ در این نبرد شرکت خواهد نمود. سپس مرعشیان از حاکمان رستمدار خواستند که به عهد خود عمل نموده و در این نبرد آنان را همراهی کنند ولی آنان پیمان‌شکنی نمودند. پس از شروع نبرد و رسیدن خبر حضور سادات گیلان به گوش جلال متمیر، وی اعلام نمود که به شرط میانجیگری علی کیا و دریافت
اعلام نمود که به شرط میانجیگری علی کیا و دریافت امان‌نامه‌ای برای فرزندانش، تسلیم خواهد شد. پس از انجام درخواست‌های کیاجلال، او درهای قلعه‌اش را گشود و طبق پیامش تسلیم شد. پس از تسخیر دژ، سادات مرعشی اموال دیوانی و اموال باقی‌مانده از دوران حکومت باوندیان را جدا نموده و اموال کیاجلال متمیر را به وی بازگرداندند. او نیز بخشی از این اموال را به سادات گیلان و بخش دیگری را به سادات مرعشی اهدا نمود. پس از آن نیز کیاجلال را به ساری منتقل نمودند و قلعهٔ فیروزکوه را از آن پس به عنوان انبار ذخایر محفوظ داشتند. نبرد
از آن پس به عنوان انبار ذخایر محفوظ داشتند. نبرد با پادوسبانیان. سید رضی‌الدین، حاکم آمل، با بهانه قرار دادن ظلم حکام رستمدار بر درویشان و حامیان مرعشیان، از پدر و برادر خویش، دربارهٔ برخورد با پادوسبانیان کسب تکلیف نمود. سید قوام‌الدین نیز در پاسخ به این سؤال اینگونه پاسخ داد: سرانجام در سال ۷۸۱ هجری، سید رضی‌الدین نامه‌ای به ملک عضدالدوله قباد دوم پور شاه غازی نگاشت و او را به تسلیم دعوت نمود ولیکن قباد نپذیرفت. سپس رضی‌الدین با اجازهٔ میربزرگ، یکی از برادرانش به نام سید فخرالدین را به عنوان حاکم رستمدار
به نام سید فخرالدین را به عنوان حاکم رستمدار معرفی نمود. میراندشت. نخستین نبرد با پادوسبانیان اندکی پس از مرگ میربزرگ در میراندشت رخ داد. در این نبرد نیروهای مرعشی، توانستند بر پادوسبانیان غلبه کنند، ملک قباد به کجور عقب‌نشینی نمود و رستمدار به تصرف سادات درآمد. سید رضی‌الدین و فخرالدین تا حوالی کجور قباد دوم را تعقیب نمودند و در سرزمین ناتل، به روستای واتاشان رسیده و آنجا را مرکز عملیات جنگی اعلام نمودند و رستمدار را نیز از همان‌جا کنترل می‌کردند. لکتر. در بهار سال ۷۸۳ه‍ق ملک قباد دوم در صحرایی به نام
در بهار سال ۷۸۳ه‍ق ملک قباد دوم در صحرایی به نام لکتر به نیروهای مرعشی شبیخون زد و به آن‌ها ضربات سنگینی وارد ساخت. چنانچه نزدیک بود که سادات منهدم گردند. اما صبح روز بعد، در نبردی که بین دو سپاه درگرفت، ملک قباد دوم کشته شد. پس از آن رستمداریان علی‌رغم ادامهٔ مقاومتشان، شکست خوردند و قلعه‌های کجور، کلار، هرسی و آبدان توسط سادات فتح شدند. پس از آن نیز سید فخرالدین، واتاشان را به عنوان پایتخت خویش برگزید. مرگ میربزرگ. زمان مرگ میربزرگ در بین مورخین گوناگون است. چنانچه ملاشیخعلی گیلانی آن را ۷۸۱هجری عنوان
است. چنانچه ملاشیخعلی گیلانی آن را ۷۸۱هجری عنوان کرده یا ظهیرالدین مرعشی، در کتاب تاریخ طبرستان و مازندران و رویان، این اتفاق را در سال ۷۸۱ یا ۷۸۲ه‍ق ذکر می‌کند ولی در همین کتاب چندبار در وقایع سال‌های ۷۸۲ و ۷۸۳ه‍ق به این موضوع اشاره شده است که سید رضی‌الدین و فخرالدین شرح لشکرکشی‌هایشان را به شکل فتح‌نامه برای میربزرگ می‌فرستادند. همچنین آمده است، فخرالدین آن‌گاه که پس از دو سال جنگ، برای بار دوم، عازم قزوین بود، خبر بیماری پدرش را شنیده و به آمل رفت؛ سنگسری با اشاره به این مطالب، تاریخ وفات میربزرگ را
با اشاره به این مطالب، تاریخ وفات میربزرگ را محرم سنهٔ ۷۸۴ می‌داند. میربزرگ با سابقهٔ ۲۰ سال حکومت و حدود ۷۰ سال سن، به بستر بیماری افتاده بود. به گفتهٔ ظهیرالدین، وی در بارفروش‌ده به «مرض طاری» دچار شد. گویا سید قوام‌الدین از رضی‌الدین رنجشی داشته که موجب گشته وی با پادرمیانی برادرانش به بستر پدر آید. همچنین گفته شده، رضی‌الدین در آن هنگام، از میربزرگ طلب عفو می‌نمود. پس از مرگ میربزرگ، پیروان و هوادارانش، پیکر او را از بارفروش‌ده به آمل منتقل کرده و در همان‌جا دفنش نمودند. سپس بر مقبره‌اش گنبدی ساختند که
دفنش نمودند. سپس بر مقبره‌اش گنبدی ساختند که اتمام آن را در سال ۸۱۴ هجری ذکر نموده‌اند. آرامگاه. ساختمان اصلی بقعه میربزرگ متعلق به قرن هشتم هجری قمری است که با طرحی چهار ضلعی ساخته شده ولی ساختمان کنونی آن به قرن یازدهم هجری و دوره صفوی مربوط می‌باشد. این بقعه از نظر ویژگی‌های معماری، تزئینات، کاشی‌کاری نماها و خصوصاً سر در ورودی، اهمیت تاریخی دارد. این بقعه صندوق چوبی نفیسی داشت که دراثر آتش‌سوزی نابود شد و تنها چهار چوب آن باقی مانده است. بر روی این چهارچوب تاریخ ۱۰۳۳ هجری قمری حک شده است. بنای فعلی
تاریخ ۱۰۳۳ هجری قمری حک شده است. بنای فعلی بقعه در دو طبقه احداث گردیده که با توجه به کثرت اتاق‌ها و شیوهٔ معماری، به احتمال قریب به یقین به عنوان مدرسه، خانقاه، مسجد و غیره مورد استفاده قرار می‌گرفته.
جسیکا الن کورنیش (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری جسی جی شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌پرداز انگلیسی است. او قبل از خوانندگی به نوشتن ترانه برای خواننده‌های معروفی چون کریس براون و مایلی سایرس شهرت داشت. جسی ترانهٔ معروف «پارتی در آمریکا» را برای مایلی سایرس نوشته‌است. در نوامبر سال ۲۰۰۹ جسی جی اولین ترانهٔ خود به نام «مثل یه مرد انجامش بده» را منتشر کرد که در چارت انگلستان دوم شد. ترانهٔ بعدی جسی «برحسب قیمت» که در چارت‌های انگلیس، ایرلند و نیوزیلند اول شد و در نه کشور جزء ۱۰ ترانهٔ برتر بود. جسی جی اولین
و در نه کشور جزء ۱۰ ترانهٔ برتر بود. جسی جی اولین آلبوم خود به نام «کسی که هستی» را در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد، که یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۱ شد. این آلبوم در انگلستان ۶۰۰٬۰۰۰ نسخه فروش داشت. در فوریهٔ سال ۲۰۱۱ جسی جی برندهٔ جایزهٔ بریت شد.