payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نداشته باشد چون به هیچ‌کدام از خدایان مذهب شینتو تعلق ندارد و به ندرت هم در فولکلورها از آن استفاده شده است. امروزه استفاده از این اصطلاح برای راهنمایان ارواح و دیگر موجودات فوق طبیعی در ارتباط با مرگ در مانگا و انیمه ژاپنی بسیار رایج است.
تاریخ جهان: قسمت اول فیلمی کمدی-موزیکال و نقیضهای تاریخی با نویسندگی و کارگردانی مل بروکس است که در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۱ در آمریکا منتشر شد. بازیگران اصلی این فیلم، مل بروکس (در نقش‌های: موسی، کامیکوس (یک فیلسوف)، تورکیمادا، لوئی شانزدهم)، دام دی‌لوئیس (سزار)، مدلین کان (همسر سزار)، جان هارت و هاروی کورمن (کنت دمونی) هستند. محل برداشت این فیلم کاخ بلنهایم، در آکسفوردشایر بود. داستان. داستان این فیلم به چند بخش تقسیم می‌شود. بخش اول با گویندگی اورسون ولز آغاز شده و دربارهٔ تکامل انسان صحبت می‌کند. سپس به زندگی
و دربارهٔ تکامل انسان صحبت می‌کند. سپس به زندگی انسان‌های اولیه به‌طور هجوآمیز پرداخته می‌شود و صحنه‌های کمدی، که اغلب هجوی از اتفاقات آن دوران هستند (مانند اختراع نیزه، زاده شدن هنر نقاشی و منتقدی که هم‌زمان با آن زاده شد، موسیقی و غیره) شالودهٔ این بخش است. سپس ملاقات موسی و خدا در طور سینا و ارائهٔ ده فرمان توسط او به طریقی طنزآلود نمایش داده می‌شود. بعد از این، یک بخش طولانی ۵۰ دقیقه‌ای از دوران طلایی روم باستان به نمایش درمی‌آید و در آن کامیکوس که خود را یک فیلسوف استندآپ معرفی می‌کند، (از Stand-up
را یک فیلسوف استندآپ معرفی می‌کند، (از Stand-up Philosopher که بازی با عبارت Stand-up comedian است به معنی شخص طنزپردازی که به‌طور زنده به شاد کردن مخاطبان می‌پردازد) برای ارائهٔ نمایش به دربار سزار راه یافته و سپس با برانگیخیتن خشم او جانش به خطر می‌افتد و به بیت‌المقدس فرار می‌کند که در آنجا به عیسی و حواریونش در شام آخر ملحق می‌شود. پردهٔ بعدی در قرون وسطا رخ می‌دهد و تورکیمادا که مؤسس سازمان تفتیش عقاید است، (با بازی خود مل بروکس) یک نمایش موزیکال و طنزآلود را اجرا می‌کنند. پردهٔ آخر در زمان انقلاب
طنزآلود را اجرا می‌کنند. پردهٔ آخر در زمان انقلاب فرانسه است. در اینجا مل بروکس در نقش لوئی شانزدهم و همچنین پسرک پیش‌آب جمع کن ظاهر می‌شود که با ایدهٔ کنت دمونی (با بازی هاروی کورمن) به جای شاه بر تخت می‌نشیند تا جان شاه نجات یابد. در انتهای فیلم، یک تیزر به گویندگی مل بروکس پخش می‌شود که بینندگان را به تماشای قسمت دوم تاریخ جهان فرامی‌خواند. در این تیزر، هیتلر به اسکیت روی یخ می‌پردازد، صحنه‌ای کوتاه ار غرق شدن کشتی وایکینگها نمایش می‌یابد و نیز صحنه‌ای شبیه به جنگ ستارگان پخش می‌شود. حاشیه‌ها و نکات.
شبیه به جنگ ستارگان پخش می‌شود. حاشیه‌ها و نکات. نکتهٔ اول که بسیار بارز است، مربوط به عنوان فیلم می‌شود. این فیلم فقط در یک قسمت ساخته شده‌است و عبارت «قسمت اول» در انتهای فیلم، احتمالاً بازی با مخاطب یا خود یک هجویه بر آثاری از دیگران است که نیمه کاره رها شده یا خالق فرصت ساخت ادامهٔ آن را نداشته‌است. دخترانی که در حرمسرای سزار نقش باکره‌های پاکدامن را بازی می‌کنند، همگی مدل‌های مجلهٔ پلی‌بوی هستند.
یوکا آنترو «یولیوس» نوالاینن (زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۷۸، فنلاند) درامر گروه سمفونیک متال فنلاندی نایت‌ویش و گروه پراگرسیو متال ستیان است. زندگی‌نامه. وی سال‌های اولیه زندگی خود را در شهر کیته گذراند. نواختن درامز را از از یازده‌سالگی و زمانی آغاز کرد که معلم موسیقی‌اش در مدرسه گفت که یک برنامه جدید آموزشی برای موسیقی افتتاح شده، و فکر کرد که یوکا به عنوان یک درامر مناسب باشد. یوکا برای تمرین کمبود جای مناسب را داشت از این رو تمرین‌ها را در خانه‌شان انجام می‌داد. اولین گروهی که در آن عضویت داشت «The Highway» بود
اولین گروهی که در آن عضویت داشت «The Highway» بود ولی در سن ۱۵-۱۶ سالگی بود که به عضویت اولین گروه واقعی‌اش درآمد. این گروه جای مناسبی برای تمرین داشت، ولی تمرین‌های آن‌ها به روزهای زوج هفته محدود می‌شد. بعد از جدا شدن آن گروه، به ارنو وورینن پیوست و آنها یک جای ثابت را برای تمرین به‌دست آوردند. در سن ۱۷ سالگی ارنو با توماس هالوپاینن آهنگ‌ساز و نوازندهٔ کیبورد در تماس بود. توماس می‌خواست که یک پروژه موسیقی آکوستیک را شروع کند که بعدها تبدیل به نایت‌ویش شد. آنها به یک درامر احتیاج داشتند، که ارنو به توماس،
آنها به یک درامر احتیاج داشتند، که ارنو به توماس، یوکا را پیشنهاد کرد. پس از چند سال که از فعالیت یوکا در نایت‌ویش گذشت، او یک ست درامز جدید و حرفه‌ای تهیه کرد که از زمان ضبط آلبوم "Wishmaster" تا پایان تور جهانی آلبوم "Once" در سال ۲۰۰۵ از آن استفاده می‌کرد. زندگی شخصی. نوالاینن با همسرش ساتو، دخترش لونا (متولد ۲۰۰۳) و پسرش نیکی (متولد دسامبر ۲۰۰۵) در یوینسو- فنلاند زندگی می‌کند. دختر دومش لارا در ژون ۲۰۱۰ به دنیا آمد. او یک گیاه‌خوار است.
دریای تاسمان بخشی از آب‌های اقیانوس آرام جنوبی است که در بین کرانه‌های جنوب شرقی استرالیا، شرق جزیرهٔ تاسمانی و غرب سواحل نیوزیلند واقع شده‌است. این دریا در حدود ۲٬۲۵۰ کیلومتر پهنا و در عمیق‌ترین نقطهٔ خود در حوضهٔ تاسمان بیش از ۵٬۲۰۰ متر ژرفا داشته و در شمال به دریای مرجان می‌پیوندد. همچنین تنگه باس در میان استرالیا و جزیرهٔ تاسمانی، دریای تاسمان را در جنوب غربی به اقیانوس هند پیوند می‌دهد. دریای تاسمان به افتخار دریانورد هلندی آبل تاسمان که در ۱۶۴۲ از آن گذشت چنین نام‌گذاری شده‌است. جیمز کوک، دریانورد
گذشت چنین نام‌گذاری شده‌است. جیمز کوک، دریانورد انگلیسی و دیگران در دههٔ ۱۷۷۰ موفق به کشف خطوط ساحلی استرالیا و نیوزیلند شدند. وجود جریان‌های مختلف اقیانوسی در دریای تاسمان سبب شده تا بخش جنوبی آن دارای آب و هوای معتدل و بخش شمالی آن دارای اقلیم نیمه‌گرمسیری باشد. همچنین قرار گرفتن این دریا در مسیر وزش بادهای غربی موسوم به بادهای چهلگان سبب شده تا حالتی طوفانی داشته باشد. وجود میدان‌های نفتی در حوضهٔ گیپسلند در شرقی‌ترین نقطهٔ تنگهٔ باس همراه با صنعت ماهیگیری، اساس اقتصاد منطقه را تشکیل می‌دهند. شهر سیدنی
اساس اقتصاد منطقه را تشکیل می‌دهند. شهر سیدنی واقع در استرالیا، بزرگترین شهر حاشیهٔ دریای تاسمان به‌شمار می‌رود.
اسدالله معرفت. اسدالله معرفت، زاده ۱۲۱۷ خورشیدی در خامنه و درگذشته ۱۲۹۳ خورشیدی در زادگاهش، بازرگان و از پیشگامان تأسیس مدارس مدرن در ایران بود. او با مشاهده مدارس جدید در روسیه، تصمیم گرفت مشابه این مدارس را در ایران پایه‌گذاری کند. این مدارس از نخستین نمونه‌های مدارس رایگان، همگانی و غیرمکتبی در ایران به‌شمار می‌روند. تأسیس اولین مدرسه. در سال ۱۲۷۵ خورشیدی (۱۸۹۶ میلادی) و در دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه قاجار، اسدالله معرفت اولین مدرسه خود را به نام مدرسه معرفت را در خامنه تأسیس کرد. این مدرسه رایگان بود و
را در خامنه تأسیس کرد. این مدرسه رایگان بود و برای نخستین بار از میز، نیمکت و تخته سیاه در کلاس‌های خود استفاده می‌کرد، که از روسیه وارد شده بودند. همچنین دانش‌آموزان یونیفرم‌های یک‌شکل با کمربند منقش به عبارت «مدرسه معرفت خامنه» می‌پوشیدند. توسعه و مدارس دیگر. اسدالله معرفت تصمیم داشت مدارسی را در شهرهای دیگر ایران و خارج از کشور تأسیس کند. بر اساس برخی منابع، او در مشهد و پطروفسکی (مخاچ‌قلعه امروزی) نیز مدارس دیگری برای کودکان ایرانی بنیان نهاد. اگرچه صحت این ادعاها هنوز به طور دقیق تأیید نشده، اما
صحت این ادعاها هنوز به طور دقیق تأیید نشده، اما ارتباطات تجاری و سفرهای مکرر او به روسیه نشان می‌دهد که او به دنبال ترویج آموزش نوین ایرانیان در مناطق مختلف بود. شیوه‌های آموزشی نوین. مدرسه معرفت با شیوه‌های آموزشی مدرن همچون استفاده از کارت‌های آفرین برای تشویق دانش‌آموزان ممتاز و تعلیمات نظامی با استفاده از تفنگ‌های چوبی، تفاوت چشمگیری با دیگر مدارس زمان خود داشت. اسدالله معرفت در طول حیات خود تمام هزینه‌های مدرسه از جمله کتاب و دفتر دانش‌آموزان و حقوق معلمان را تأمین می‌کرد. برای تأمین مالی پایدار مدرسه
را تأمین می‌کرد. برای تأمین مالی پایدار مدرسه پس از مرگ خود، او چندین باب مغازه را وقف کرد. تحولات پس از مرگ. پس از درگذشت اسدالله معرفت در سال ۱۲۹۳ خورشیدی، مدرسه معرفت همچنان به کار خود ادامه داد و در سال ۱۳۰۵ خورشیدی به یک مدرسه دولتی تبدیل شد و با نام مدرسه نثار فعالیت خود را ادامه داد. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، مدرسه دوباره تجدید بنا شد و نام آن به مدرسه راهنمایی حاج اسدالله معرفت تغییر یافت. مکان اصلی مدرسه در خامنه همچنان بدون تغییر باقی مانده است. معلمان و مدیران. از جمله معلمان برجسته مدرسه معرفت
و مدیران. از جمله معلمان برجسته مدرسه معرفت می‌توان به میرزا حبیب معرفت (اولین مدیر مدرسه)، میرزا محمد اخی جهانی، میرزا ابراهیم تبریزی، ملا هاشم وایقانی، مشهدی محمدعلی ایمانی نوبر و آقا بالا محمودی (آموزگار ورزش) اشاره کرد. ثبت در فهرست آثار ملی. مدرسه معرفت به دلیل اهمیت تاریخی و نقش آن در ترویج آموزش مدرن در ایران، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخ تأسیس مدارس مدرن به ترتیب:. ۱. دارالفنون (۱۲۳۰ خورشیدی / ۱۸۵۱ میلادی) ۲. مدرسه رشدیه (۱۳۰۵ قمری / ۱۲۶۶ خورشیدی / ۱۸۸۷ میلادی) ۳. مدرسه معرفت
قمری / ۱۲۶۶ خورشیدی / ۱۸۸۷ میلادی) ۳. مدرسه معرفت (۱۲۷۵ خورشیدی / ۱۸۹۶ میلادی) ۴. مدرسه حشمتیه (۱۲۸۰ خورشیدی / ۱۹۰۱ میلادی) ۵. مدرسه شوکتیه (۱۲۸۲ خورشیدی / ۱۹۰۳ میلادی)
رود هارلم (به انگلیسی: "Harlem River") یک تنگه جزرومدی قابل کشتیرانی در نیویورک در ایالات متحده آمریکا است که بین رود هادسون و رود شرق جریان دارد و محله‌های منهتن و برانکس را از هم جدا می‌کند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
غلغلک زجرآور، عملی است که در آن فرد قلقلک‌دهنده اندام حساس یک انسان غلغلکی را برای مدتی طولانی غلغلک می‌دهد. در چنین شرایطی شخصی که مورد شکنجه قرار گرفته با صدای بلند می‌خندد و در بدن خود احساس شکنجه شدیدی می‌کند که طاقت فرساست و در اکثر موارد تحمل آن برای شخص مقدور نیست؛ لذا به اعتراف یا انجام عمل یا تعهدی که از او درخواست شده می‌پردازد. در این روش معمولاً دست و پای شخص بسته شده و قادر به تکان خوردن نیست. در طول تاریخ این روش برای شکنجه کردن افراد زیادی به کار رفته است و گویا امروزه نیز کاربرد دارد. داستان
رفته است و گویا امروزه نیز کاربرد دارد. داستان غلغلک زجرآور. این عمل موضوع جالبی برای تعدادی از کسانی که اهل فتیش جنسی هستند می‌باشد. در گذشته داستانهایی گفته می‌شد که هدفشان ارزوها و امیال جنسی بود و این عمل یکی از موضوعات ان داستانها بود. در تاریخ. در گذشته‌های دور در چین غلغلک زجر اور مجازاتی برای اشراف به‌شمار می‌رفت. چرا که این روش به آن‌ها آسیبی نمی‌زد. در رم باستان نیز از این عمل برای شکنجه استفاده می‌کردند. از دیرباز یکی از روش‌های شکنجه در زندان‌ها غلغلک دادن بود که در زندان زنان این عمل بسیار
غلغلک دادن بود که در زندان زنان این عمل بسیار بیشتر بود. به دلیل اینکه زنان بنیه ضعیفتری داشتند و به همین دلیل به اندازه مردان زیر شکنجه‌های اسیب‌رسان قرار نمی‌گرفتند از اینرو معمولاً برای تنبیه بدنی زنان مجرمی که غلغلکی بودند آن‌ها را سخت می‌خنداندند و شکنجه‌شان می‌کردند. در دارالتادیبها نیز معمولاً از این روش برای تنبیه دختر بچه‌ها و پسر بچه‌هایی استفاده می‌شد که نسبت به غلغلک حساسیت شدید داشتند. غلغلک زجرآور رضایتی. در عالم فتیش جنسی غلغلک زجر اور یک عملکرد رضایتی بین شرکای جنسی است. این روش معمولاً
عملکرد رضایتی بین شرکای جنسی است. این روش معمولاً اینگونه‌است که فرد حساس به شریک خود اجازه می‌دهد که نقاط برهنه و غلغلکی بدن او را به شدت غلغلک دهد. اگر چه ممکن است دیگر اعضای بدن شخص نیز حساس باشند اما معمولاً تأکید غلغلک زجر اور بر روی کف پاهای برهنه و زیر بغل‌ها است. در این روش قربانی برده می‌شود شدیداً می‌خندد و نمی‌تواند خود را از این حالت نجات دهد.برای قلقلک میتوان از شانه،مسواک،پر،گوش پاکن،خودکار،چاقو،قلم،نخ استفاده کرد. نمونه‌های عینی غلغلک زجرآور. در کتابی که ورنون ویه در ارتباط با آزار و اذیت
در کتابی که ورنون ویه در ارتباط با آزار و اذیت توسط خواهر و برادر نگاشته شده‌است اظهار داشته شده‌است که در طی تحقیق در مورد صد و پنجاه انسان بالغی که در کودکی مورد آزار خواهر و برادر خود قرار گرفته‌اند چندین گزارش غلغلک به عنوان نوعی آزار و اذیت فیزیکی به چشم می‌خورد که کودکان آن را تجربه کرده بودند و بر اساس این گزارش‌ها آشکار شد که غلغلک آزار دهنده قادر خواهد بود واکنش‌های فیزیولوژیکی شدید زیان بار در قربانی به وجود آورد مانند استفراغ و از دست دادن هوشیاری. در یکی از مقاله‌های سال ۱۹۰۳ توصیف شده‌است که
در یکی از مقاله‌های سال ۱۹۰۳ توصیف شده‌است که یک بیمار بی حرکت که قصد خودکشی در رودخانه هادسون را داشت در بیمارستان ایالتی به منظور ایمنی دست و پایش را بر روی تخت خواب بستند. در حالی که او درمانده دراز کشیده بود انگشتان پاهایش توسط یکی از کارمندان بیمارستان به نام فرانک ای سندرس غلغلک داده شد. سندرس اعتراف کرد که در حالت مستی پاها و دنده‌های بیمار را غلغلک می‌داده‌است. پس از این حادثه وی مجبور به پرداخت جریمه سنگینی شد. در طول جنگ جهانی دوم سربازان زیادی از کشورهای مختلف به اسارت المانها در می آمدند و به
کشورهای مختلف به اسارت المانها در می آمدند و به زندان نازی‌ها می‌افتادند. در این میان پرستاران بیشماری که بسیاری از آن‌ها راهبه بودند و به قصد کمک به سربازان و مجروحین خدمت می‌کردند نیز دستگیر می‌شدند. بعضی از زندانیها شاهد بودند که در زندان پرستارها و راهبه‌ها را غلغلک می‌دادند. بسیاری از آن‌ها به سرعت تحریک می‌شدند و بی‌اختیار می‌خندیدند. همیشه دست و پای این اشخاص بسته می‌شد و بعد با پر غاز یا دست کف پاها و زیر بغلهایشان و سایر نقاط حساس را غلغلک می‌دادند. در ابتدا آن‌ها را وادار به سکوت می‌کردند و بعد
در ابتدا آن‌ها را وادار به سکوت می‌کردند و بعد شدیداً می‌خندیدند و التماس می‌کردند و خود را به بالا و پایین می‌کشیدند. بنا بر شواهد آن‌ها تا سرحد مرگ غلغلک داده می‌شدند به‌طوری‌که از شدت ترس و دلهره و شکنجه همراه با خنده شدید اشک می‌ریختند و گریه می‌کردند. گفته شده بعضی از سربازان نیز به همین شکل سخت شکنجه می‌شدند." تعداد کمی مقاله دربارهٔ غلغلک زجرآور در روزنامه نیویورک تایمز موجود است که در قرنهای نوزدهم و بیستم رخ داد؛ که قربانیان به میل خود از کف پاهای خود غلغلک می‌شدند. ظاهراً این کار را به منظور
خود غلغلک می‌شدند. ظاهراً این کار را به منظور سنجیدن اراده خود و همچنین لذت بردن شکنجه گرانشان انجام دادند. در سال ۱۸۸۷ یک مقاله تحت عنوان انگلستان در دوران کهن بیان کرد که در منطقه تحت قلمرو کشیش زن خاطی و مجرم که زندانی شده بود را از پاهایش زیر یوغ چوبی سنگین ثابت نگاه داشتند در حالی که پسر بچه‌های بازیگوش عمداً کفشهایش را کشیدند و کف پاهای بی دفاع و حساس زن را غلغلک دادند." کوچک شماری غلغلک زجرآور. غلغلک زجر اور مخصوصاً اگر رضایتی نباشد هم از نظر جسمی و هم عاطفی بسیار دردناک خواهد بود. این کار یکی از
و هم عاطفی بسیار دردناک خواهد بود. این کار یکی از ناشناخته‌ترین گونه‌های آزار و اذیت فیزیکی است هر چند که عوارضش به چشم نمی‌آید شاید به همین دلیل است که بسیاری ان را سرگرم‌کننده و لذت بخش می‌بینند. غلغلک شدید و آزار دهنده اغلب توسط مشاهده کنندگان شوخی تلقی می‌شود اما عکس العمل قربانی معمولاً با شکایت و التماس یا رفتار تند است.
باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز یک باشگاه فوتبال انگلیسی واقع در غرب لندن است. آن‌ها در سال ۲۰۱۱ قهرمان چمپیونشیپ شدند و به لیگ برتر صعود کردند. از دیگر افتخارات این باشگاه می‌توان به قهرمانی در جام اتحادیه در سال ۱۹۶۷، نایب قهرمانی در دسته اول انگلیس در فصل ۷۶-۱۹۷۵ و رسیدن به فینال جام حذفی در سال ۱۹۸۲ اشاره کرد. این باشگاه در سال ۱۸۸۲ تأسیس شده‌است. افتخارات. لیگ برتر انگلستان: نایب قهرمان:۱۹۷۶-۱۹۷۵ جام حذفی انگلستان: قهرمان:۱۹۸۲-۱۹۸۱ جام خیریه: نایب قهرمان:۱۹۱۲،۱۹۰۸ چمپیونشیپ: قهرمان:۱۹۸۳-۱۹۸۲ ٫
قهرمان:۱۹۱۲،۱۹۰۸ چمپیونشیپ: قهرمان:۱۹۸۳-۱۹۸۲ ٫ ۲۰۱۱-۲۰۱۰
کول تیگین (ترکی باستانی: ، ) یک شاهزاده وپادشاه گوک ترک بود.
باشگاه فوتبال نوریچ سیتی یک باشگاه فوتبال انگلیسی واقع در نوریچ انگلستان است که در ۱۷ ژوئن ۱۹۰۲ تأسیس شده و تاکنون دو بار در جام اتحادیه قهرمان شده است. این باشگاه در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ پس از قهرمانی در چمپیونشیپ به لیگ برتر انگلیس صعود کرد. بازیکنان برجسته. هری کین هماوردان. رقیب سنتی باشگاه نوریچ سیتی باشگاه ایپسویچ تاون می‌باشد که در اصل این رقابت از قرن بیستم اوج گرفت که به علت نزدیکی دو شهر ایپسویچ و نوریچ هست و به نام دربی انگلین شرقی شناخته می‌شود.
پانورامیو نام پایگاه اینترنتی اشتراک‌گذاری عکس، متعلق به شرکت گوگل است. دفتر مرکزی این وبگاه اینترنتی در شهر زوریخ سوییس واقع است. اهداف. عکس‌های پذیرفته شده این پایگاه در نرم‌افزار گوگل ارث و نقشه‌های گوگل (گوگل مپ) همراه با موقعیت جغرافیایی‌شان نمایش داده می‌شوند. یکی از اهداف اصلی این وب‌گاه ایجاد فضای ملموس‌تر برای کاربران گوگل‌ارث به وسیله مشاهده تصاویر نقاط مختلف می‌باشد. تاریخچه. این پایگاه اینترنتی در سال ۱۳۸۴ به وسیله "ادواردو آگویلار مانچون" و "یواکین کونسا آبلا" راه‌اندازی شد. در فروردین ۱۳۸۶ به
کونسا آبلا" راه‌اندازی شد. در فروردین ۱۳۸۶ به مرز یک میلیون کاربر رسید و در مهرماه همان سال پنج میلیون عکس در آن وجود داشد. در ۱۴ تیرماه سال ۱۳۹۳ تعداد عکس موجود در سایت، ۶۶٬۳۳۶٬۳۵۲ بود. در مرداد همان سال تعداد همه عکس، همراه عکسهای حذف شده و طبق کد ، از ۱۱۰ میلیون بالاتر بود. در شهریور سال ۱۳۹۳ پانورامیو یک جامعه بین‌المللی شامل چند میلیون کاربر بود و به ۴۷ تا زبان قابل استفاده بود. پانورامیو در تیرماه سال ۱۳۸۶ توسط شرکت گوگل خریداری شد و به عنوان وبگاه جهانی عکس آن شرکت به جهان معرفی شد. روز ۲۵ شهریور
جهانی عکس آن شرکت به جهان معرفی شد. روز ۲۵ شهریور ۱۳۹۳ شرکت گوگل در جشنواره عکاسی فوتوکینا در شهر کلن آلماناعلام کرد که قصد دارد سایت پانورامیو را در آینده نزدیک ببندد و کاربران آن را به مهاجرت به "گوگل مپس ویو" تشویق و وادار کند. در طی این مهاجرت قرار بود چنین امکانات مورد علاقه جامعه پانورامیو مثل عکاسان مورد علاقه و نظرات و همچنین گروه‌ها از بین رود. در واکنش به این برنامه یک طرف ریاست شرکت گوگل، تأسیس‌کنندگان پانورامیو "یواکین کونسا آبلا"، "ادواردو آگویلار مانچون" و نیز "خوزه فلوریدو کُنده درخواستنامه
مانچون" و نیز "خوزه فلوریدو کُنده درخواستنامه اینترنتی خطاب به گوگل تحت عنوان "ای گوگل: جامعه پانورامیو را زنده نگه دارید" را راه اندازی کردند تا اعضای پانورامیو و سایر طرفداران این پایگاه، آن را امضاء کنند. خبر این اعتراض و درخواستنامه به زودی انعکاسی در رسانه‌های عمومی جهان پیدا کرد. این سایت حدود سال ۱۳۸۹ توسط دولت جمهوری اسلامی ایران فیلتر شد و هم‌چنان تا آخرین روزهای وجود پانورامیو فیلتر ماند.
رابرت کیت ری یا باب ری (به انگلیسی: Robert Keith "Bob" Rae) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۴۸ در اتاوا) سیاستمدار کانادایی است. زندگی سیاسی. ری از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۲ عضو حزب نیودمکرات (NDP) بود، سپس به فعالیت سیاسی استانی روی آورد و رهبری حزب نیودمکرات استان انتاریو را از ۷ فوریه ۱۹۸۲ تا ۲۲ ژوئن ۱۹۹۶ به عهده داشت. او از ۱ اکتبر ۱۹۹۰ تا ۲۶ ژوئن ۱۹۹۵ به عنوان بیست‌ویکمین نخست‌وزیر استان انتاریو خدمت کرد و اولین فردی بود که رهبری دولت استانی نیودمکرات‌ها را در شرق منیتوبا به عهده گرفت. ابتکارات او در طول خدمت در میان طرفداران سنتی
ابتکارات او در طول خدمت در میان طرفداران سنتی نیودمکرات از محبوبیت کمی برخوردار بود و اختلاف نظر او با چپ‌گرای‌های حزب به استعفا از NDP و پیوستنش به حزب لیبرال کانادا انجامید. در سال ۲۰۰۶ ری یکی از کاندیداهای رهبری حزب لیبرال بود و در رای‌گیری مقام سوم را کسب کرد. باب ری در ۳۱ مارس، ۲۰۰۸ به عنوان نماینده لیبرال وارد پارلمان کانادا شد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۱ برای بار دیگر نمایندگی مرکز تورنتو را بر عهده گرفت. او مشاور امین ملکه (الیزابت دوم) در کانادا (PC)، دارای نشان‌های (OC) و (OOnt)، مشاور ملکه (QC) و
دارای نشان‌های (OC) و (OOnt)، مشاور ملکه (QC) و نماینده پارلمان (MP) است. او نماینده مرکز تورنتو در پارلمان کانادا و رهبر کنونی حزب لیبرال کانادا است. خانواده. ری متولد شهر اتاوا در استان انتاریو کانادا است. مادر او لوئیس استر جرج و پدرش سال ری دیپلمات برجسته کانادایی در واشینگتن، ژنو، نیویورک، مکزیکو و لاهه بود. پدر یهودی hسکاتلندی‌تبار او تحت تعالیم کلیسای انگلستان پرورش یافته بود. برادر باب، جان نایب‌رئیس کمپانی Power Corporation و عضو برجستن حزب لیبرال است. او از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ مشاور جین کریژن (بیستمین
است. او از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ مشاور جین کریژن (بیستمین نخست‌وزیر کانادا) بود. برادر کوچکتر ری، دیوید در ۱۹۹۷ به سرطان بافت لنفاوی مبتلا شد و با وجود پیوند مغز استخوان برادرش به وی در سال ۱۹۸۹ بر اثر سرطان خون در ۳۲ سالگی درگذشت. خواهر باب، جنیفر سال‌ها زیادی برای کمپانی IMAX کار می‌کرد و اکنون بازنشسته می‌باشد. مدارج افتخاری. باب ری موفق به اخذ چندین مدرک از مراکز معتبر دانشگاهی شده.
جایزه ادبی گوته معتبرترین جایزه ادبی آلمان است. جایزهٔ «گوته» هر سه سال یک‌بار طی مراسمی در فرانکفورت، موطن «گوته» شاعر سرشناس آلمانی، به برنده‌اش اعطا می‌شود. این جایزه در روز تولد «یوهان ولفگانگ گوته» (۲۸ اوت ۱۷۴۹) به برندگان آن اهدا می‌شود. از سال ۱۹۲۷ زمان افتتاح اهدای این جایزه، هرمان هسه در سال ۱۹۴۶، توماس مان ۱۹۴۹ و زیگموند فروید در سال ۱۹۳۰ و آدونیس مفتخر به دریافت آن شده‌اند.
بصیر احمد دولت‌آبادی (زاده ۱۳۳۶ دولت‌آباد ولایت بلخ - درگذشتهٔ: ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ کانادا) پژوهشگر، روزنامه‌نگار و مورخ معاصر هزاره‌های افغانستان است. از مهم‌ترین آثار وی می‌توان به شناسنامه افغانستان اشاره کرد که ۴ بار تجدید چاپ شد و هزاره‌ها از قتل‌عام تا احیای هویت نام برد. وی را به عنوان یکی از یاران نزدیک عبدالعلی مزاری می‌شناسند. وی در ۱۷ عقرب/آبان ۱۳۹۷ در اثر بیماری سرطان در کانادا در گذشت. زندگی‌نامه. بصیر احمد دولت‌آبادی زاده ۱۳۳۶ در روستای قره غجله از توابع دولت‌آباد بلخ است. وی در سال ۱۳۴۵ وارد
از توابع دولت‌آباد بلخ است. وی در سال ۱۳۴۵ وارد مدرسه واعظی قره غجله در روستای محل تولدش شد و برای ادامه تحصیلات در سال ۱۳۵۱ وارد مدرسه نادرشاهی مزار شریف می‌گردد. وی در سال ۱۳۵۴ وارد مدرسه تخنیکم نفت و گاز مزار شریف می‌شود. بصیر احمد در سال ۱۳۵۸ تحت تأثیر محمدباقر مجلسی، شیخ عباس قمی و یکی از سرمعلمان به نام محمد علی خان که گرایش چپی داشت به سمت فعالیت سیاسی گرایش پیدا می‌کند و در سال ۱۳۵۸ یک گروه پنج نفره از جوانان روستایش را تشکیل می‌دهد. وی در سال ۱۳۵۹ با محمد محقق آشنا می‌شود و وارد سازمان نصر
۱۳۵۹ با محمد محقق آشنا می‌شود و وارد سازمان نصر افغانستان شد. در سال ۱۳۶۰ اولین بار در مدرسه نانوایی چهارکنت بلخ با عبدالعلی مزاری آشنا شد و مدتی بعد همراه وی و دو شخص دیگر با نام‌های حاجی معلم و صابر کوچک به ایران مهاجرت می‌کند. وی پس از مطالعه فشرده و فراگیری شیوه کار مطبوعات در سال ۱۳۶۲ به عنوان مدیر مسئول و سر دبیر، ویراستار، صفحه آرا مجله حبل الله تعیین می‌گردد. وی پس از تشکیل حزب وحدت، در سال ۱۳۷۱ اولین اثر خود را به اسم شناسنامه افغانستان را چاپ کرد و در اواخر همان سال شناسنامه احزاب و جریانات سیاسی
در اواخر همان سال شناسنامه احزاب و جریانات سیاسی افغانستان را نیز به چاپ رساند. شناسنامه انقلاب، افغانستان ناشناخته، مراکز علمی – فرهنگی افغانستان، جامعه‌شناسی سیاسی افغانستان، شناسنامه علما و دانشمندان افغانستان، طرح صلح و آشتی ملی در افغانستان، هزاره‌ها، پناه گزینی و کتمان هویت، هزاره‌ها از قتل‌عام تا احیای هویت نیز از آثار دیگر وی هستند که برخی چاپ و برخی دیگر هنوز به چاپ نرسیده‌اند. بصیر احمد دولت‌آبادی در سال ۱۳۸۵ از ایران به کانادا مهاجرت می‌کند و تا آخر عمر در این کشور زندگی کرد. وی سرانجام پنجشنبه
آخر عمر در این کشور زندگی کرد. وی سرانجام پنجشنبه (۱۷ عقرب/آبان، ۱۳۹۷) در سن ۶۱ سالگی به علت بیماری سرطان در همین کشور از دنیا رفت. فعالیت‌ها. فعالیت‌های مطبوعاتی و روزنامه‌نگاری:
سوفیتل نام هتل‌های زنجیره‌ای مجلل و گران‌قیمت فرانسوی است. اولین هتل سوفیتل در سال ۱۹۶۴ میلادی، در شهر استراسبورگ، فرانسه افتتاح شد. اولین هتل خارج از کشور در مینیاپولیس ایالات متحده در سال ۱۹۷۴ افتتاح شد. در سال ۱۹۹۵سوفیتل در بیش از ۴۰ کشور جهان ۱۰۰ هتل و ۱۲٬۵۰۰ کارمند داشت. دو سال بعد، سوفیتل به گروه Accor که در سال ۱۹۸۳ و ۲۰۰۰ تأسیس شده بود پیوسته و شعبه‌هایی را در فیلادلفیا و نیویورک افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۵، سوفیتل با بازگشایی شعبه آسیا پسفیک به گسترش خود ادامه داد. در سال ۲۰۰۸ سوفیتل با داشتن ۱۲۰ هتل
ادامه داد. در سال ۲۰۰۸ سوفیتل با داشتن ۱۲۰ هتل در سراسر دنیا صاحب واحد اختصاصی خود در گروه Accor شد. جوایز. هتل‌های مختلف سوفیتل در دنیا توسط خوانندگان مجلات تاجران مسافر به عنوان بهترین هتل در نوع خود انتخاب شده‌اند. به عنوان مثال هتل سوفیتل هیترو لندن به عنوان بهترین هتل فرودگاهی و بهترین هتل تجاری بریتانیا برگزیده شد. سوفیتل نیویورک. هتل سوفیتل نیویورک، در نزدیکی میدان تایمز در مرکز منهتن واقع شده‌است. بهای یک شب اقامت در «سوئیت رویال» هتل سوفیتل نیویورک، بالغ بر ۳ هزار دلار آمریکا می‌شود.
قبل از مهاجرت گسترده آریایی‌ها از ماوراءالنهر و قفقاز بزرگ واقع در فلات ایران (مهاجرتی که مربوط به یک محدوده باشد) به بخش مرکزی فلات ایران مردمانی در این سرزمین می‌زیستند. کاسپی‌ها، کاسیان، تمدن ایلام، گوتیان (قوم)، لولوبی (قوم)، اورارتوها و ماناییان از جملهٔ اقوام فلات ایران پیش از مهاجرت آریاییان بودند. کاسپی‌ها. کاسپی‌ها نام عمومی بسیاری از طوایف ساکن در قفقاز جنوبی از جمله در شرق گرجستان، جمهوری آذربایجان و حدود تالش و گیلان و در آذربایجان شرقی تا حدودی زنجان بود. نام اروپایی کاسپین برای دریای خزر از
زنجان بود. نام اروپایی کاسپین برای دریای خزر از نام این قوم اقتباس شده است. کاسپی نام شهری کهن و باستانی در شرق گرجستان است که محل زندگی طوایف کاسپی بوده است. این شهر و منطقه باستانی یکی از مناطق مهم فرمانروایی ایبریا گرجستان از زمان باستان می‌باشد. کاسپیان دارای آداب و رسوم و مناسکی ویژهٔ خود بوده‌اند که برخی از آن رسوم و مناسک در آریاییان مؤثر افتاد. آنان در عین پیشرفتگی نسبی و مسالمت شیفتهٔ کار و کوشش دسته‌جمعی بودند. آنان اجساد مردگان خویش را در بیابانی دور از مساکن و روستاهای خود می‌نهادند و از دور
دور از مساکن و روستاهای خود می‌نهادند و از دور مراقب آن اجساد بوده‌اند. به نظرشان اگر جسدی را کرکس می‌خورد آن مرده در عالم باقی سخت خوشبخت و آمرزیده‌بود و اگر جانورانی زمینی مانند گرگ یا سگ جسد را می‌خوردند، مرده کمتر آمرزیده بود اما بدا به حال مرده‌ای که جسدش را هیچ پرنده یا درنده‌ای نمی‌خورد. کاشوها. کاشوها یا کاسی‌ها یا کاشیان یا کاشوها موطن اصلی شان در هزارهٔ سوم پیش از میلاد دره‌های لرستان و بختیاری و ایلام امروز بود. در هزارهٔ دوم پیش از میلاد بعضی عناصر آریایی از شاخهٔ سندگوی آمده از قفقاز به میان
آریایی از شاخهٔ سندگوی آمده از قفقاز به میان ایشان راه یافتند و بر مذهب و هنر آنان تأثیر گذاشتند. کاشیان قرن‌ها بر بابل حکومت کردند. جرج کامرون دربارهٔ زبان آن‌ها می‌گوید بیشتر واژه‌های باقی‌مانده و اکثر نام‌های اشخاص متعلق به کاشی‌ها ثابت می‌کنند که عامهٔ مردم کاشی به زبان قفقازی که شاید همسایهٔ نزدیک زبان ایلامی بوده، تکلم می‌کرده‌اند. بعضی ایزدان کاشی بنیاد قفقازی و بابلی و آریایی دارند. کاشیان زودتر از ایلامیان زبان خود را از دست دادند و طی دوران هخامنشی با ایلامیان، خوزیان، پارسیان و لولوبیان
هخامنشی با ایلامیان، خوزیان، پارسیان و لولوبیان درآمیختند . بعضی از پژوهشگران چون ارنست هرتسفلد کاسیان و کاسپی‌ها را همریشه قلمداد کرده‌اند. به گفته یوزف مارکوارت کاسی‌ها همچون تپورها قومی گسترده ساکن در فلات ایران پیش از ورود آریایی‌ها بوده‌اند. گمان می‌رود که کاسیان از دوران دیرین که کس به یاد ندارد، در ناحیهٔ مذکور زندگی می‌کردند؛ همچنانکه ایلامیان که همسایه و محتملا خویشاوند ایشان بودند در سرزمین خویش می‌زیستند. کاسیان در نیمه دوّم هزارهٔ‌یکم پیش از میلاد تا حاشیه کویر مرکزی و نواحی اصفهان و کاشان و