payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سینه‌ای (mediastinal parietal pleura) و پردهٔ جنب جداری گردنی (cervical parietal pleura) تقسیم می‌شود. بیماری‌ها. آمپیم عبارت است از تجمع چرک در یکی از حفرات طبیعی بدن مانند پردهٔ جنب. ورود هوا به حفرهٔ جنب می‌تواند موجب پنوموتوراکس شود. پلورزی التهاب و تحریک پردهٔ جنب است. منابع. امیررضا ساعدی.
قتلگاه یا کیل‌زون یک بازی ویدئویی به سبک تیراندازی اول شخص از مجموعه بازی‌های "قتلگاه" است که در سال ۲۰۰۴ توسط شرکت گوریلا گیمز ساخته شده و به‌وسیلهٔ شرکت سونی کامپیوتر انترتینمنت برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شد. این اولین قسمت از سری بازی‌های "قتلگاه" محسوب می‌شود. نسخه بازسازی شده این بازی توسط سوپرمسیو گیمز با گرافیک اچ‌دی در قالب "قتلگاه مجموعه سه‌گانه" در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۲ از طریق پلی‌استیشن نتورک برای کنسول پلی‌استیشن ۳ در دسترس قرار گرفت. دنبالهٔ مستقیم این بازی تحت عنوان "قتلگاه ۲" در فوریه ۲۰۰۹، برای
این بازی تحت عنوان "قتلگاه ۲" در فوریه ۲۰۰۹، برای کنسول پلی‌استیشن ۳ عرضه شد و مورد تقدیر قرار گرفت. داستان. پس‌زمینه تاریخی: در سال 2357، پس از جنگ هسته‌ای 2055 که زمین را غیرقابل سکونت کرد، دولت‌های باقی‌مانده "ملل متحد استعماری" (UCN) را تشکیل دادند. این اتحادیه با همکاری شرکت‌های خصوصی، دو سیاره در منظومه آلفا قنطورس را مستعمره کرد: - وکتا: سیاره‌ای حاصلخیز (نام‌گذاری شده به نام فیلیپ وکتا، مدیرعامل هلدینگ معدنی هلگان) - هلگان: سرزمینی بایر متعلق به شرکت هلگان منشأ درگیری: شرکت هلگان که مالک سیاره
شرکت هلگان منشأ درگیری: شرکت هلگان که مالک سیاره هلگان بود، قصد خرید وکتا را داشت. وقتی UCN به دلیل روش‌های تجاری ناعادلانه علیه این شرکت تحریم اعمال کرد، جنگ اول فراخورشیدی شعله‌ور شد. نیروهای ISA (شاخه نظامی UCN) شرکت هلگان را از وکتا بیرون راندند. ظهور هلگاست‌ها: تبعیدی‌ها در هلگان تمدنی نظامی و اقتدارگرا ساختند. شرایط سخت جوی موجب: - نیاز دائمی به دستگاه‌های تنفسی - جهش ژنتیکی به موجوداتی کم‌مو با پوست رنگ‌پریده - افزایش قدرت، استقامت و هوش - توسعه ایدئولوژی برتری نژادی و نفرت از انسان‌های وکتا طرح
برتری نژادی و نفرت از انسان‌های وکتا طرح داستان اصلی: اسکولار ویساری، امپراتور هلگان، ارتش سوم را برای حمله غافلگیرانه به وکتا می‌فرستد. اگرچه سیستم دفاع خورشیدی (SD) ISA وجود دارد، اما فعال‌سازی آن به تأخیر می‌افتد و هلغاست‌ها: - مرکز فرماندهی ISA را تصرف می‌کنند - مواضع استراتژیک را تحت کنترل می‌گیرند کاپیتان جان تمپلار، افسر کهنه‌کار ISA، مأموریت می‌یابد: 1. یافتن سرهنگ گرگور هاکا (مأمور نفوذی نیمه‌هلگانی) که از نحوه عبور مهاجمان اطلاع دارد 2. همکاری با: - لوگر (مامور واحد مارشال‌های سایه) - ریکاردو
با: - لوگر (مامور واحد مارشال‌های سایه) - ریکاردو ولاسکز (تک‌تیرانداز انتقام‌جو) توطئه داخلی: گروه کشف می‌کند ژنرال استوارت آدامز (مسئول سیستم SD) به ژنرال لنته (فرمانده ارتش سوم) خیانت کرده است. آدامز: - ژنرال واتون (فرمانده ISA) را می‌کشد - قصد دارد ناوگان کمکی UCN را نابود کند پایان‌بندی: تیم تمپلار پس از: - نابودی پایگاه‌های کلیدی هلغاست‌ها - کشتن ژنرال لنته - خنثی‌سازی مرکز کنترل SD موفق می‌شود توطئه را خنثی کند، اما می‌دانند جنگ واقعی تازه آغاز شده است. بازیگران صداپیشه. - برایان کاکس: اسکولار ویساری
بازیگران صداپیشه. - برایان کاکس: اسکولار ویساری - شان پرتوی: سرهنگ هاکا - رانی کاکس: ژنرال آدامز - تیلور لارنس (با نام جنیفر لارنس): لوگر - و بازیگران دیگر برای نقش‌های فرعی
عروس هلندی (به انگلیسی: Cockatiel) یک طوطی با جثه متوسط است که خاستگاه اصلی آنها به استرالیا بر می‌گردد. آنها به عنوان حیوانات خانگی در سراسر جهان ارزشمند هستند که توانایی سخن گفتن داشته و پرورش آنها نسبتاً آسان است. این پرندگان پس از مرغ عشق محبوب‌ترین پرندگان زینتی محسوب می‌شوند. این پرنده متعلق به خانوادهٔ طوطی کاکلی می‌باشد؛ بنابراین می‌تواند با دیگر طوطی‌های کاکل دار جفتگیری و جوجه آوری کند. عروس هلندی‌ها بومی مناطقی گسترده در سراسر استرالیا هستند که مناطق مورد علاقه آن‌ها زمین‌هایی پوشیده شده با علف و
مورد علاقه آن‌ها زمین‌هایی پوشیده شده با علف و بوته زارها است طول عمر عروس هلندی‌های خانگی به‌طور متوسط به ۲۰ سال می‌رسد. اما در طبیعت ۱۵ سال عمر می‌کنند. ریشه‌شناسی. عروس هلندی یا طوطی کاکلدار در ابتدا توسط رابرت کر، نویسنده و طبیعت‌شناس اسکاتلندی در سال ۱۷۹۳ با نام Psittacus hollandicus توصیف شد. نام جنس آن منعکس کننده تجربه سفر یکی از اولین گروه‌های اروپایی برای دیدن پرندگان در زیستگاه بومی خود است. مسافران تصور می‌کردند که پرندگان آنقدر زیبا هستند که نام آنها را به نام پوره‌های افسانه ای نامگذاری
که نام آنها را به نام پوره‌های افسانه ای نامگذاری کردند. نام خاص hollandicus به نیوهلند، نامی تاریخی برای استرالیا اشاره دارد. روابط بیولوژیکی این پرندگان برای مدت طولانی نامشخص بود. در حال حاضر در یک زیرخانواده Nymphicinae قرار می‌گیرند، اما گاهی اوقات در گذشته در میان طوطی‌های دم پهن Platycercinae طبقه‌بندی می‌شدند. این موضوع با مطالعات مولکولی حل شد. مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۴ روی آلوزیم‌های پروتئینی ارتباط نزدیک‌تر آن را با عروس هلندی‌ها نسبت به سایر طوطی‌ها نشان داد، و داده‌های توالی 12S rRNA میتوکندری آن
نشان داد، و داده‌های توالی 12S rRNA میتوکندری آن را در میان زیرخانواده Calyptorhynchinae (عروس هلندی‌های تیره) قرار می‌دهد. ویژگی مورفولوژیکی منحصر به فرد پاراکیت (به معنی طوطی دم دراز) نتیجه کاهش اندازه و تغییر توله اکولوژیکی است. از سوی دیگر، تجزیه و تحلیل توالی اینترون ۷ ژن β-فیبرینوژن هسته‌ای نشان می‌دهد که ممکن است هنوز به اندازه کافی متمایز باشد که به جای گنجاندن جنس در Calyptorhynchinae، تشخیص Nymphicinae را تضمین کند. عروس هلندی اکنون از نظر بیولوژیکی به عنوان یکی از اعضای اصلی Cacatuidae طبقه‌بندی
به عنوان یکی از اعضای اصلی Cacatuidae طبقه‌بندی می‌شود زیرا تمام ویژگی‌های بیولوژیکی این خانواده را به اشتراک می‌گذارد؛ یعنی تاج نعوظ، کیسه صفرا، لایه ابری سرکوب شده (که مانع از نمایش ساختار آبی و سبز رنگ‌ها می‌شود)، و پرهای صورت که کناره‌های منقار را می‌پوشانند، که همگی به ندرت در خارج از خانواده Cacatuidae یافت می‌شوند. ویژگی‌های ظاهری. تاج این پرنده بیانگر وضعیت احساسی عروس هلندی در مواقع مختلف است. در وضعیت عادی و آرام پرنده، تاج کمی به سوی عقب خمیده است. در هنگام هیجان و همچنین ترس، تاج کاملاً صاف و
در هنگام هیجان و همچنین ترس، تاج کاملاً صاف و رو به بالا است و در مواقع عصبانیت پرنده، تاج به صورت کاملاً خوابیده در می‌آید. این پرنده بر خلاف اکثر طوطی‌های کاکلی دارای پرها و دمی بلندی است که طولشان حدوداً نیمی از طول کل بدن پرنده است. طول این پرنده حدوداً ۳۰ تا ۳۳ سانتی‌متر است و در واقع کوچک‌ترین گونه از طوطی‌های کاکلی به‌شمار می‌آید. رنگ‌های پرنده شامل: خاکستری، سفید، کرم، زرد و قهوه‌ای است. بر روی سر پرنده کاکلی بلند و زیبا قرار دارد و بر روی گونه‌های آن یک لکه سرخ رنگ دیده می‌شود، این لکه در ساختار
آن یک لکه سرخ رنگ دیده می‌شود، این لکه در ساختار رنگی وایت‌فیس (Whiteface) دیده نمی‌شود. پر و بال این پرنده معمولاً نیمه خاکستری است و در قسمت زیرین بدن روشن‌تر است. یک لکه نارنجی رنگ بر روی گونه‌ها و سفیدی حاشیه بال‌ها از دیگر علایم مشخصه این پرنده است. یک ردیف از لکه‌های زردرنگ بر قسمت زیرین بال پرنده ماده دیده می‌شود که در نرها وجود ندارد. همچنین ماده‌ها پرهایی هاشور خورده در دم و نرها پرهای دم ساده دارند. بعضی از انواع جهش یافته عروس هلندی به رنگ زرد روشن و چشم‌های قرمز رنگ هستند و جنس ماده آن‌ها پرهای
و چشم‌های قرمز رنگ هستند و جنس ماده آن‌ها پرهای دم باریک‌تری دارد. به این ساختار رنگی لوتینو (Lutino) گفته می‌شود. در اثر جهش ژنتیکی ساختار رنگی دیگری با نام وایت‌فیس (Whiteface) نیز وجود دارد که رنگ‌های بدن این پرندگان را رنگ‌های خاکستری یا قهوه‌ای و سفید تشکیل می‌دهد و این ساختار فاقد لپ قرمز رنگ است. گونه کاملاً سفیدرنگ زیرمجموعه ساختار وایت بوده و دارای چشم‌های قرمز رنگ می‌باشد و به این گونه اصطلاحاً آلبینو (Albino) گفته می‌شود. طول بدن آن با احتساب بلندی دم در حدود ۳۲ سانتی‌متر بوده و وزن آن در حدود
دم در حدود ۳۲ سانتی‌متر بوده و وزن آن در حدود ۷۸ تا ۱۲۵ گرم است. برخی از گونه‌ها نظیر عروس هلندی لوتینو و آلبینو ممکن است که وزنی بین ۷۸ تا ۹۰ گرم داشته و برخی از گونه‌های اصلاح نژاد شده و درشت هیکل آن نیز ممکن است که وزنی بین ۱۱۰ تا ۱۲۵ گرم داشته باشند. جنسیت‌ها. بیشتر جوجه‌های عروس هلندی وحشی و جوجه‌های جوان ماده به نظر می‌رسند و از زمان جوجه‌آوری تا اولین تخم‌ریزی‌شان عملاً قابل تشخیص نیستند. آنها نوارها یا نوارهای زرد رنگ افقی را روی سطح شکمی پرهای دم خود، لکه‌های زرد روی سطح شکمی پرهای پرواز اولیه
خود، لکه‌های زرد روی سطح شکمی پرهای پرواز اولیه بال‌های خود، یک تاج و صورت خاکستری رنگ و یک لکه نارنجی مات بر روی هر یک از گونه‌هایشان نشان می‌دهند. با این حال برخی از جهش‌های امروزی به جنسیت وابسته هستند و جوجه‌های نر و ماده به محض ورود پرهایشان به راحتی قابل تشخیص هستند. عروس هلندی‌های بالغ با رنگ‌های مشترک (بدن خاکستری با سر زرد) از نظر جنسیت دوشکلی هستند، البته به میزان کمتری از بسیاری از گونه‌های پرندگان دیگر. این تنها پس از اولین پوست اندازی مشهود است، که معمولاً حدود شش تا نه ماه پس از جوجه ریزی رخ
که معمولاً حدود شش تا نه ماه پس از جوجه ریزی رخ می‌دهد: نر نوار سفید یا زرد و لکه‌هایی را در قسمت زیرین پرها و بال‌های دم خود از دست می‌دهد. پرهای خاکستری روی گونه‌ها و تاج او با پرهای زرد روشن جایگزین می‌شوند، در حالی که تکه نارنجی گونه روشن‌تر و مشخص تر می‌شود. صورت و تاج ماده معمولاً عمدتاً خاکستری با رنگ مایل به زرد و لکه گونه نارنجی کمتر پر جنب و جوش باقی می‌ماند. علاوه بر این، ماده معمولاً نوار افقی را در قسمت زیرین پرهای دم خود حفظ می‌کند. رنگ عروس هلندی از دو رنگدانه گرفته شده است: ملانین (که رنگ
هلندی از دو رنگدانه گرفته شده است: ملانین (که رنگ خاکستری را در پرها، چشم‌ها، منقار و پاها ایجاد می‌کند) و پیتاکوفولوین (که رنگ زرد روی صورت و دم و رنگ نارنجی لکه گونه را ایجاد می‌کند). رنگ خاکستری ملانین بر زرد و نارنجی پسیتاکوفولوین‌ها زمانی که هر دو وجود دارند، غلبه می‌کند. محتوای ملانین در صورت نرها با بالغ شدن کاهش می‌یابد و به پیتاکوفولوین‌های زرد و نارنجی اجازه می‌دهد بیشتر قابل مشاهده باشند، در حالی که افزایش محتوای ملانین در دم باعث ناپدید شدن نوارهای دم زرد افقی می‌شود. علاوه بر این ویژگی‌های
دم زرد افقی می‌شود. علاوه بر این ویژگی‌های قابل مشاهده، آواز نرهای بالغ معمولاً بلندتر و پیچیده‌تر از صدای زنان است. طول عمر. طول عمر عروس هلندی در شرایط اسارت بین ۱۴ تا ۲۵ سال است اما عمر کمتر یا بیشتر از این نیز گزارش شده است. رکورد بالاترین عمر ثبت شده برای این پرنده ۳۶ سال است. نوع تغذیه و میزان تحرک، مهم‌ترین عوامل تعیین کنندهٔ طول عمر این پرنده هستند. تاریخچه پرورش عروس هلندی. اطلاعات دقیقی از تاریخ اهلی شدن این پرنده در دست نیست و به نظر می‌رسد که این پرنده برای اولین بار توسط بومیان ساکن در قاره
این پرنده برای اولین بار توسط بومیان ساکن در قاره اقیانوسیه اهلی شده باشد. رنگ‌ها. تاکنون ۱۷ رنگ مختلف از عروس‌ها شناسایی شده است که این رنگ‌ها شامل خاکستری، سفید (آلبینو)، زرد (لوتینو)، صورت سفید و بدن خاکستری (White Face)، ابلق، مرواریدی، نقره ای و دارچینی است. از خصوصیات عروس هلندی زیبایی و اهلی بودن عروس هلندی است که آواز نیز می‌خواند بخاطر همین بسیاری از مردم به نگهداری و پرورش عروس هلندی علاقمند هستند. تغذیه عروس هلندی. عروس هلندی در طبیعت و در زادگاه خود یعنی استرالیا غذاهای متنوعی می‌خورند. این
خود یعنی استرالیا غذاهای متنوعی می‌خورند. این پرنده طیف متنوعی از دانه‌ها، انواع مغز، میوه‌ها و سبزیجات متنوع را می‌خورند. البته رژیم غذایی این پرنده با توجه به فصل تغییر می‌کند؛ بنابراین در طول سال این گونه طوطی رژیم غذایی بسیار متنوعی خورده که نیازهای تغذیه‌ای آنها را کاملاً برطرف می‌کند. عروس هلندی به رژیم متعادل و بالانس شده از مواد مغذی مانند: کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها، چربی، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آب نیاز دارد. از این رو عروس هلندی خانگی و دستی نیز به تنوع در رژیم غذایی نیاز دارد. تنوع بخشی در
نیز به تنوع در رژیم غذایی نیاز دارد. تنوع بخشی در برنامه غذایی این پرنده باعث می‌شود تا سالم‌تر باشد و برای مدت زمان بیشتری عمر کند. عروس هلندی یک پرنده گیاهخوار است و بهترین رژیم غذایی برای آن باید شامل ۷۰ تا ۷۵ درصد انواع دانه‌ها و پلت مخصوص پرنده و ۲۰ تا ۲۵ درصد آن شامل میوه و سبزیجات باشد. باقیمانده رژیم غذایی آنها هم می‌تواند شامل برگ‌های خوراکی گیاهان باشد. توانایی صحبت‌کردن. این نوع طوطی‌ها توانایی یادگیری صحبت کردن را دارند، اما چون نوع نر این پرنده حنجره کامل‌تری نسبت به نوع ماده دارد، پرنده نر
حنجره کامل‌تری نسبت به نوع ماده دارد، پرنده نر بهتر می‌تواند صحبت کند. برای آموزش صحبت کردن به پرنده بهتر است که از زمان جوجگی (حدوداً ۳ ماهگی) با آن تمرین شود. در صورت مداومت و تکرار صحیح کلمات، پرنده از حدود چهارماهگی الی ۸ ماهگی شروع به صحبت به صورت ناواضح می‌کند و در اثر تمرین کم‌کم واضح‌تر می‌تواند کلمات را ادا کند. عروس هلندی‌ها حیوانات بسیار اجتماعی هستند و از همنشینی با انسان‌ها بسیار لذت می‌برند و ظاهری بسیار بامزه دارند. عروس هلندی‌ها بازیگوش و با انسان‌ها زود صمیمی می‌شوند و صاحب شان را با صدای
انسان‌ها زود صمیمی می‌شوند و صاحب شان را با صدای خودشان صدا می‌کنند و عاشق نوازش هستند. استراحت پرنده. عروس‌های ایرانی باید در شبانه روز حداقل ۱۰ ساعت بخوابند، البته با توجه به زندگی روزمره انسان‌ها این پرنده‌ها هم خود را با این شیوه هماهنگ کرده‌اند و کمتر از ۱۰ ساعت می‌خوابد. منابع. ۵. احسان مقدس، پرورش، نگهداری و بیماری‌های عروس هلندی، انتشارات نیلوبرگ، تهران، پاییز ۱۳۸۹ پیوند به بیرون. نمونه صدای عروس هلندی در حالت‌های مختلف. cockatiel sounds
برج کومریکا بانک نام یک برج مرتفع در دالاس در تگزاس است. این برج در ۱۹۸۷ ساخته گردید، و ۲۴۰ متر ارتفاع دارد، که در سال ۲۰۰۹ ششمین برج بلند تگزاس بود. معماران این برج پست‌مدرنیستی، شرکت اچ‌ک‌اس اینک. و فیلیپ جانسون و جان بورگی هستند. مشخصات. این برج در خیابان اصلی ۱۷۱۷ در دالاس در تگزاس قرار دارد و استفاده‌اش اداری/تجاری است. بلندای سقف ۷۸۷۰۱ فوت (۹/۲۳۹ متر) و تعداد طبقات ۶۰ است. این برج آسمان‌خراشی ۶۰ طبقه و پسانوگرا می‌باشد و سومین آسمان خراش بلند در شهر دالاس است. اگر آنتنها و مخروط برج رنسانس کنار گذاشته
است. اگر آنتنها و مخروط برج رنسانس کنار گذاشته شود، برج بانک کومریکا دومین آسمان خراش بلند شهر خواهد بود. این آسمان خراش سابقاً به عنوان «مومنتم پلاس» شناخته می‌شد و برج به عنوان بخش جدید بانک مک کورپ ساخته شد. ساختن این آسمان خراش در سال ۱۹۸۵ آغاز شد و برج در سال ۱۹۸۷ افتتاح شد. مک کورپ در ابتدا ششصد فوت مربع (۵۶۰۰۰ متر مربع) از فضا را بعد از نقل مکانش از ساختمان بانک ملی تجاری (مرکنتایل) اجاره کرد. در زمان افتتاح، رقابت‌های زیادی برای این آسمان خراش در میان ساختمان‌های دالاس بود. علت این رقابت بحران
میان ساختمان‌های دالاس بود. علت این رقابت بحران اقتصادی اواخر دهه ۸۰ و رسوایی صندوق پس‌انداز مسکن بود. نمای ساختمان متشکل از گرانیت رزا و پنجره‌ها از شیشه‌های رنگی خاکستری می‌باشد. برج شامل تاج در پشت بام خود می‌باشد که درشب می‌درخشد. این برج از یک فرم آسمان خراش سه بخشی سنتی استفاده می‌کند. پنج طبقه اول این آسمان خراش شامل سالن بانکداری و سالن تعویض سهام بزرگی همراه با سقفی قوس دار و نورگیر می‌باشد. ساختمان شامل پارکینگ زیر زمین سه طبقه می‌باشد که به گاراژ خیابان اِلم متصل است و به کاربران فضای پارکی
خیابان اِلم متصل است و به کاربران فضای پارکی معادل ۱۵۳۰ خودرو می‌دهد. سمت شرقی ساختمان در کنار میدان کوچک با شبکه‌ای از درختان و نیمکت‌ها می‌باشد که روبروی ساختمان تیچه-گوتینگر قرار دارد. این ساختمان به علت دارا بودن محیط شهری فقیر (ضعف) در سطح خیابان مورد انتقاد قرار دارد. عدم وجود خرده فروشی دیوارهای بلند از گرانیت صیقل داده شده و شیشه‌های کدر و تاریک موجب شده که این ساختمان رعب‌آور به نظر برسد.
برج فاونتِن پلِیس نام یک برج مرتفع در دالاس در تگزاس است. این برج در ۱۹۸۶ ساخته گردید، و ۲۲۰ متر ارتفاع دارد، که در سال ۲۰۰۹ پانزدهمین برج بلند تگزاس بود. معماران این برج پست‌مدرنیستی، شرکت آی.ام.پی هستند.
مَناس نام حماسهٔ ملی مردم قرقیز است. نام شخص مناس، قهرمان این داستان، و دشمن او جولوی، نخستین بار در دست‌نویسی فارسی به نام مجمع‌التواریخ که توسط صیف‌الدین اخستیکی، ساکن وادی فرغانه در سال ۳–۱۷۹۲ میلادی نوشته شده یاد شده‌است. نگارش‌های گوناگونی از حماسه مناس در دست است که بلندترین آن دربرگیرندهٔ حدود ۵۰۰ هزار سطر است. دولت قرقیزستان با ادعای «هزار سالگی» این اثر در سال ۱۹۹۵ برای آن «جشن هزار سالگی» گرفت. این پهلوان‌نامه، داستان فردی به نام مناس و نوادگان و پیروان اوست. نبردهای آنان با دشمنانشان از قوم‌های
پیروان اوست. نبردهای آنان با دشمنانشان از قوم‌های ختا و قالموق محور اصلی داستان را تشکیل می‌دهد. این اثر از سه بخش فراهم شده که هز بخش دربرگیرندهٔ مجموعه‌ای ناپیوسته از رویدادهای قهرمانی است. در قرقیزستان آیینی همانند شاهنامه‌خوانی ایران برای مناس‌خوانی وجود دارد. قرقیزها مادر مناس قهرمان ملی خود را دختر امیر بخارا می‌دانند.
عبدالرضا یمینی ( – ) که با نام عبدی یمینی شناخته می‌شد، آهنگساز، تنظیم‌کننده، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ایرانی بود. زندگی‌نامه. عبدالرضا یمینی مشهور به عبدی یمینی در ۲۹ خرداد ۱۳۳۲ در شهر تهران متولد شد. وی از کودکی شیفتهٔ موسیقی بود و علی‌رغم مخالفت‌های پدرش، زندگی خود را وقف موسیقی نمود. عبدی از نوجوانی با نواختن اغلب سازهای غربی رایج در ارکسترهای ایرانی، و به‌ویژه با گیتار و کیبورد و پیانو آشنا شد و در سنین جوانی، به عنوان نوازنده به ارکستر برخی خوانندگان روز پیوست. وی از جمله نوازندگان شبه کنسرتی بود که
روز پیوست. وی از جمله نوازندگان شبه کنسرتی بود که فریدون فروغی در سال ۱۳۵۸، نخستین آهنگ‌های بعد از انقلاب خود را به‌همراه آنان اجرا نمود. این کار که در استودیو ضبط می‌شد، نقطهٔ عطفی در فعالیت هنری عبدی یمینی محسوب می‌شد. خروج از ایران. یمینی پس از آن برای ادامه تحصیل به انگلستان مهاجرت کرد و پس از به پایان رساندن تحصیلات مقدماتی موسیقی خود در ساوثِند کالج «"Southend College"» انگلستان، تحصیلات عالی موسیقی را در دانشگاه «"University of Surrey"» انگلیس ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۸۳ با اخذ درجه فوق لیسانس
داد و سرانجام در سال ۱۹۸۳ با اخذ درجه فوق لیسانس فارغ‌التحصیل گردید. وی همچنین مدتی به اتریش رفت و در وین به یادگیری مبانی موسیقی کلاسیک پرداخت. در نهایت وی توانست علاوه بر اخذ مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ موسیقی، به تکمیل دانش موسیقایی خود بپردازد و پس از طی دوره‌های خویش در لندن و وین در سال ۱۳۶۲ خورشیدی فارغ‌التحصیل شود و فعالیت هنری خویش را به شکل گسترده‌تر و حرفه‌ای تری دنبال نماید. عبدی یمینی فعالیت‌های هنری خود را از دههٔ هشتاد میلادی با تشکیل یک گروه موسیقی در همراهی با آرمیک آغاز کرد. البته حضور عبدی
در همراهی با آرمیک آغاز کرد. البته حضور عبدی این بار منحصر به نوازندگی او نبود و در زمینه‌های دیگر همچون تنظیم و آهنگسازی و رهبری ارکستر نیز در گروه مذکور فعالیت داشت. در این گروه که پس از چندی به یکی از بهترین گروه‌های موسیقی در دههٔ ۸۰ میلادی تبدیل شد، عبدی به‌عنوان رهبر ارکستر و نوازندهٔ کیبورد فعالیت می‌کرد و نوازندگانی چون آرمیک وی را همراهی می‌نمودند. گروهی که عبدی یمینی گرد هم آورده بود، شامل بهترین نوازندگان می‌شد و به‌ویژه با تنظیم و اجرای ترانه‌های داریوش اقبالی این گروه بین مردم شناخته شد. البته
داریوش اقبالی این گروه بین مردم شناخته شد. البته عبدی یمینی در وهلهٔ نخست یک تنظیم‌کننده خارق‌العاده بود. تنظیم‌کننده‌ای که آثارش همگی نشانگر هنر تنظیم و ساختارشکنی او در دههٔ ۸۰ میلادی است و وی را به‌عنوان هنرمندی برجسته معرفی می‌کند. نخستین تنظیم جدی عبدی یمینی، تنظیم ملودی «"دلبر"» فرید زولاند بود که با صدای ابی منتشر شد. (تو ای بال و پر من رفیق سفر من …) یمینی پس از آن، همکاری خود را به‌عنوان نوازنده و رهبر ارکستر با خوانندگان پاپ ایرانی از جمله خود اِبی آغاز کرد. وی همچنین در مقام آهنگساز و به‌ویژه
آغاز کرد. وی همچنین در مقام آهنگساز و به‌ویژه تنظیم‌کننده نیز با سایر خوانندگان ایرانی شروع به فعالیت نمود و در زمانی نه چندان طولانی با تنظیم‌های به‌روز و مناسب خویش، توانست خود را به‌عنوان موزیسینی بزرگ مطرح کند. از همکاری‌های عبدی یمینی به‌عنوان آهنگساز و تنظیم‌کننده، می‌توان جدای از همکاری همیشگی‌اش با داریوش و تا حدی با ابی و همکاری او با خوانندگانی چون معین، منصور، هاتف، شهیار قنبری و… اشاره کرد. اوج فعالیت‌های وی از میانهٔ دهه شصت تا اواخر دههٔ هفتاد خورشیدی بود و در این مدت نام وی در همراهی با
خورشیدی بود و در این مدت نام وی در همراهی با خوانندگانی چون داریوش، ابی، شهره، لیلا فروهر، معین، منصور، عارف، نوش آفرین، فرزین، شهیار قنبری، ناهید، شهرام شب‌پره، امید، هاتف و… به‌عنوان آهنگساز و تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر در کنسرت‌هایشان همواره به چشم می‌خورد. از بهترین کارهای وی در این دوران آلبوم «"امان از…"» با صدای داریوش اقبالی می‌باشد که آهنگسازی و تنظیم تمامی تمامی ترانه‌های این آلبوم که سرودهٔ شهیار قنبری بود، توسط او انجام گرفت. این آلبوم در سال ۱۹۹۲ میلادی (۱۳۷۱ خورشیدی) منتشر شد. در واقع برای
۱۹۹۲ میلادی (۱۳۷۱ خورشیدی) منتشر شد. در واقع برای مدتی عبدی و داریوش و شهیار قنبری مثلث هنری متفاوتی را در عرصهٔ موسیقی پاپ ایرانی ایجاد کردند که به نوعی یادآور مثلث هنری «اسفندیار منفردزاده، فرهاد و شهیار قنبری» در نسل پیش از آن‌ها بود. از جمله زیباترین ملودی‌های خلق شده توسط عبدی یمینی در این دوران، ملودی ترانهٔ «"به بچه‌هامون چی بگیم"» با کلام اردلان سرفراز و صدای داریوش اقبالی بود. تنظیم شاهکار عبدی در این کار و استفاده از ساز گیتار برای همخوانی کلام و ملودی، به نوعی منحصر به‌فرد محسوب می‌شد. یکی از
و ملودی، به نوعی منحصر به‌فرد محسوب می‌شد. یکی از کارهای بزرگ و شاخصی که عبدی یمینی در این سال‌ها و طی مدت همکاری با داریوش به انجام رساند و تاکنون چندان به آن پرداخته نشده‌است، بازسازی مجدد برخی از آهنگ‌های دههٔ ۵۰ بود که با صدای داریوش اجرا شده بود. آهنگ‌هایی که اگر چه ملودی‌های بسیار قوی و همچنین تنظیم‌های خوبی برای سالهای دههٔ پنجاه به‌شمار می‌آمدند، ولی برای دهه‌های بعد کمی کهنه و غبارآلود به نظر می‌رسیدند. امّا عبدی با تنظیم مجدد و گسترش ملودی بعضی از این آهنگ‌ها، کاری به مراتب شنیدنی تر از اصل آن‌ها
این آهنگ‌ها، کاری به مراتب شنیدنی تر از اصل آن‌ها را عرضه کرد. ترانه‌هایی مانند "«رهگذار عمر"»، "«وطن پرندهٔ پَر در خون"»، "«به من نگو دوست دارم"»، "«علی کنکوری"»، "«جنگل"»، "«بن‌بست"»، "«اجازه"»، "«خونه"»، "«شقایق"»، "«زندونی"»، "«پریا"» و… نمونه‌هایی از این ترانه‌های بازسازی شده هستند که در آلبوم صحنه ۱ و ۲ ارائه شده‌اند. در این زمینه برخی حتی اجراهایی که با تنظیم عبدی ضبط شده‌اند را به اجرای اورجینال این آهنگ‌ها ترجیح می‌دهند. رهبری ارکستر داریوش در جریان کنسرت‌های او از مهمترین کارهای انجام شده توسط
کنسرت‌های او از مهمترین کارهای انجام شده توسط یمینی بود، طوری‌که کیفیت کنسرت‌های داریوش پیش و پس از همراهی عبدی یمینی با وی، تفاوت بسیار زیاد و واضحی را نشان می‌دهد. اساساً بسیاری این موضوع که کنسرت‌های دههٔ نود میلادی داریوش همواره با رهبری عبدی یمینی و آرمیک همراه بوده‌ را نشان‌دهندهٔ دقت و توجه و ارزشی می‌دانند که داریوش با همکاری با این هنرمندان بزرگ به کارش داده‌است. البته عبدی علاوه بر نوازندگی و تنظیم و رهبری ارکستر برای داریوش در ارکستر هایده و معین نیز حضور چشم‌گیری داشت. به‌شکلی که در آخرین شب
نیز حضور چشم‌گیری داشت. به‌شکلی که در آخرین شب برنامهٔ هایده او نیز حضور داشت. عبدی همچنین تنظیم چهار آلبوم بی‌کلام با نام "«آن روزها"» به نوازندگی ویلن فرید فرجاد را برعهده داشت. کارهای منتشر نشده بسیاری هم از این تنظیم‌کننده برجسته باقی‌مانده که می‌توان به آلبوم «"عزیز قصه"» با صدای عارف اشاره کرد که عبدی چند کار در این مجموعه آهنگسازی یا تنظیم کرده یا آلبومی با صدای داریوش در فضای عرفانی با اشعار حافظ که تمام بار موسیقی آن برعهده یمینی بوده‌است و کارهایی دیگر که برخی از آن‌ها تاکنون منتشر شده‌اند.
دیگر که برخی از آن‌ها تاکنون منتشر شده‌اند. همچنین یکی از آخرین کارهای شنیده‌شده عبدی تنظیم آهنگ «"سفیر"» با صدای هاتف بود. بازگشت به ایران. عبدی یمینی که از اواخر دههٔ ۹۰ میلادی فعالیت‌های هنری‌اش کم‌تر شده بود، در اواسط سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۸ میلادی) لس آنجلس را ترک کرده و به ایران بازگشت و به همکاری با خوانندگان جوان داخل کشور از جمله محمد خاکپور، در زمینهٔ تنظیم و آهنگسازی پرداخت. برخی علت بازگشت یمینی به ایران در دههٔ نود را به دلیل مشکلات شخصی وی دانسته‌اند. امّا داریوش اقبالی که از دوستان نزدیک او به‌شمار
امّا داریوش اقبالی که از دوستان نزدیک او به‌شمار می‌آید، علت این بازگشت را خستگی و دلزدگی او از فضای محافل هنری لس آنجلسی ذکر کرده‌است. البته برخی هم عبدی را هنرمندی در اوج زایش و آفرینش توصیف می‌کنند که بازگشت او به ایران با نوعی توقف در روند کار هنری او همراه بوده‌است. توجیه این افراد این است که کارهایی که عبدی یمینی برای محمد خاکپور انجام داده‌است، گرچه کارهای زیبایی بوده‌اند، ولی در مقایسه با میراثی که وی از خود در لس آنجلس به جا گذاشته‌است، خیلی کم به نظر می‌رسد. به هر حال پس از اینکه عبدی به ایران
نظر می‌رسد. به هر حال پس از اینکه عبدی به ایران برگشت، فعالیت هنری خود را کم و بیش ادامه داد و با چند خواننده داخل کشور نیز به همکاری پرداخت. اولین کار وی در ایران آهنگسازی و تنظیم چهار قطعه در آلبوم «"پل"» با اجرای محمد خاکپور بود که در سال ۱۳۷۸ منتشر شد. این آلبوم از بهترین آثار منتشرهٔ یمینی در ایران بود وی پس از آن، در حدود سال ۱۳۸۰ دو ترانه را برای احمد کربلایی آهنگسازی و تنظیم کرد که جزو تولیدات مرکز موسیقی صدا و سیما محسوب می‌شدند و هر دوی آن‌ها کارهای کم و بیش موفقی بودند و از صدا و سیمای جمهوری
کم و بیش موفقی بودند و از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بارها پخش شدند. از کارهای منتشر شده دیگر وی در ایران، تنظیم آهنگ خسته با صدای محسن آصف بود که در سال ۱۳۸۴ روانه بازار شد. اما آخرین کاری که با آهنگسازی و تنظیم عبدی یمینی منتشر شده، تک ترانه‌ای به نام «پرواز» است که سرودهٔ سپهر قادری و خوانندهٔ آن مهیار عسگری است. با وجود چنین کارهایی در مجموع باید گفت که عبدی یمینی پس از بازگشت به ایران، بسیار کم‌کار بود و با خوانندگان معدودی به همکاری پرداخت. در حالیکه به درستی معلوم نبود که خود وی راغب به همکاری
به درستی معلوم نبود که خود وی راغب به همکاری با هنرمندان داخل کشور نیست یا اینکه این خوانندگان داخل کشور به این درک نرسیده بودند که از وجود یک تنظیم‌کننده مطرح استفاده کنند. حتی طی این سال‌ها هیچ نشریه‌ای هم به سراغ وی نرفت و تقریباً هیچ مصاحبه‌ای با این هنرمند مطرح در رسانه‌های داخلی منتشر نگردید. در واقع تنها در زمان مرگ او بر اثر سانحهٔ هوایی بود که از وی در رسانه‌های ایرانی نام برده شد و تنها در آن زمان بود که بسیاری از دوستداران او از حضورش در ایران مطلع شدند. درگذشت. عبدی یمینی برای رهبری ارکستر و
مطلع شدند. درگذشت. عبدی یمینی برای رهبری ارکستر و نوازندگی در کنسرت ابی به ایروان ارمنستان دعوت شد، اما در روز ۲۴ تیر ۱۳۸۸ هواپیمای شرکت هواپیمایی کاسپین که در مسیر تهران – ایروان در پرواز بود، در حوالی قزوین سقوط کرد و تمامی مسافرین و خدمه و کادر پروازی در دم جان سپردند. در این پرواز که بعدها با عنوان پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین لقب گرفت و منجر به کشته شدن ۱۶۹ نفر از سرنشینان این هواپیما شد، عبدی یمینی آهنگساز و تنظیم‌کننده ایرانی نیز یکی از مسافران پرواز بود و در این حادثه جان باخت. علاوه بر اعضای