payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«هیچ حمایتی از ما نشده‌است… و ما محتاج هیچ حمایتی نیستیم، ملت ایران اراده کرده‌است تا پیروز شود و حتماً پیروز خواهد شد.» وی هم‌چنین پیش از ترک دهکدهٔ نوفل لوشاتو، طی پیامی از مهمان‌نوازی مردم و دولت فرانسه، و به‌طور ویژه از اهالی نوفل لوشاتو، تشکر و قدردانی کرد. خمینی در میان استقبال بی‌نظیری بعد از سال‌ها تبعید وارد کشور شد، طوری‌که رسانه‌های غربی جمعیت استقبال‌کننده را بین چهار تا شش میلیون نفر تخمین می‌زدند. برخی منابع دیگر، جمعیت استقبال‌کننده در تهران را بالغ بر ۱۰ میلیون نفر ثبت کرده‌اند. پیتر
تهران را بالغ بر ۱۰ میلیون نفر ثبت کرده‌اند. پیتر جنینگز، خبرنگار ای‌بی‌سی نیوز، که در آن زمان وقایع را مستقیماً از تهران گزارش می‌کرد، جمعیت حاضر را شش میلیون برآورد کرد. نخستین کلام او در سالن فرودگاه بر زبان آورده شد: «من از عواطف طبقات مختلف ملت تشکر می‌کنم، عواطف ملت ایران به دوش من بار گرانی است که نمی‌توانم جبران کنم… وحدت کلمه رمز پیروزی است.» او سپس از میان جمعیتی که تمام مسیر ۳۰ کیلومتری فرودگاه تا بهشت زهرا را پر کرده‌بودند، راهی مزار کشته‌شدگان انقلاب شد تا نخستین احترامش را نثار آنان کرده
انقلاب شد تا نخستین احترامش را نثار آنان کرده باشد. خودروی حامل او به دلیل ازدحام بیش از حد مردم، با زحمت بسیار و به‌کندی حرکت می‌کرد. خمینی در بهشت زهرا و در میان جمعیت انبوه طرفداران خود، سخنرانی مهمی انجام داد. او ابتدا سخنانش را این‌گونه آغاز کرد: «... ما در این مدت، مصیبت‌ها دیدیم، مصیبت‌های بسیار بزرگ و بعض پیروزی‌ها حاصل شد که البته آن هم بزرگ بود، مصیبت‌های زن‌های جوان‌مرده، مردهای اولاد از دست داده، من وقتی چشمم به بعضی از اینها که اولاد خودشان را از دست داده‌اند، می‌افتد، سنگینی در دوشم پیدا
را از دست داده‌اند، می‌افتد، سنگینی در دوشم پیدا می‌شود که نمی‌توانم تاب بیاورم… من نمی‌توانم تشکر از این ملت بکنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد.» وی در مورد شاه گفت: «محمدرضا پهلوی فرار کرد و همه چیز ما را به باد داد. مملکت ما را خراب کرد و قبرستانهای ما را آباد.» او در ادامه با اشارهٔ کوتاه به چگونگی شکل‌گیری سلسلهٔ پهلوی، با تصریح بر «غیرقانونی بودن آن»، برخی فسادها و خسارت‌های این حکومت را برشمرد. سپس از بختیار به‌عنوان «آخرین نفس‌های ضعیف حکومت شاه» نام برد و از تصمیم خود مبنی بر ایجاد دولتی جدید
نام برد و از تصمیم خود مبنی بر ایجاد دولتی جدید به‌جای دولت او صحبت کرد و گفت: «من دولت تعیین می‌کنم، من تو دهن این دولت می‌زنم. من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین می‌کنم.» در پایان نیز با نصیحت ارتش، سران آن را به بازگشت به آغوش ملت دعوت کرد. نخستین اقامت‌گاه خمینی در ایران، مدرسهٔ رفاه در نزدیکی میدان بهارستان بود. پس از استقرار در آن‌جا، فعالیت‌های فشردهٔ او بلافاصله آغاز شد، اموری مانند برنامه‌ریزی برای نهایی کردن پیروزی انقلاب، پاسخ‌گویی به احساسات هوادارانی که نشانی مدرسهٔ رفاه را پیدا کرده‌بودند و از
که نشانی مدرسهٔ رفاه را پیدا کرده‌بودند و از عصر همان روز اول پی‌درپی آن‌جا می‌فتند، تنظیم ارتباط با علما و بزرگان، و… برنامه‌های او در این مدت به‌اندازه‌ای فشرده بود که فقط در همان روز نخست، علی‌رغم خستگی ناشی از سفر، و سخنرانی‌های فرودگاه و بهشت زهرا و دیدار با افراد مختلف، پیامی خطاب به افسران، درجه داران و سربازان ارتش مبنی بر عدم همکاری با دولت بختیار صادر کرد. پیروزی انقلاب. دولت موقتی که خمینی از آن سخن گفته بود در تاریخ ۱۵ بهمن تعیین شد. او این دولت را «دولت الهی» نامید و نافرمانی در مقابل آن را با
را «دولت الهی» نامید و نافرمانی در مقابل آن را با نافرمانی در برابر خدا یکی دانست. خمینی مهدی بازرگان، کسی که سال‌ها در سازمان‌های اسلامی بسیاری از جمله نهضت آزادی فعالیت داشت را به‌پیشنهاد شورای انقلاب به عنوان نخست‌وزیر این دولت منصوب کرد. بازرگان که از چهره‌های متدین و باسابقهٔ مبارزاتی علیه حکومت شاه به حساب می‌آمد و در ماجرای ملی شدن صنعت نفت نیز نقش داشت، توسط شورای انقلاب معرفی و پیشنهاد شده‌بود. خمینی در متن حکم انتصاب او تصریح کرده‌بود که او را «بدون در نظر گرفتن روابط حزبی» مأمور تشکیل کابینه
«بدون در نظر گرفتن روابط حزبی» مأمور تشکیل کابینه برای تهیهٔ مقدمات همه‌پرسی و برگزاری انتخابات کرده‌است. در حکم خمینی آمده‌است: «... جناب‌عالی را بدون در نظر گرفتن روابط حزبی و بستگی به گروهی خاص مأمور تشکیل دولت موقت می‌نمایم… مقتضی است که اعضای دولت موقت را هر چه زودتر با توجه به شرایطی که مشخص نموده‌ام، تعیین و معرفی نمایید.» او از مردم ایران درخواست کرد تا نظر خود را در مورد انتخاب بازرگان اعلام کنند. مردم سراسر کشور به خیابان‌ها آمده و با برگزاری راهپیمایی‌های گسترده به حمایت از تصمیم او پرداختند. ده
گسترده به حمایت از تصمیم او پرداختند. ده سال بعد و در تاریخ سوم اسفند ۱۳۶۷، خمینی در پیامی به روحانیون، در مورد انتخاب بازرگان به‌عنوان نخست‌وزیر چنین گفت: «من امروز بعد از ده سال از پیروزی انقلاب اسلامی همچون گذشته اعتراف می‌کنم که بعضی تصمیمات اول انقلاب در سپردن پست‌ها و امور مهمه کشور به گروهی که عقیدهٔ خالص و واقعی به اسلام ناب محمدی نداشته‌اند، اشتباهی بوده‌است که تلخی آثار آن براحتی از بین نمی‌رود. گرچه در آن موقع هم من شخصاً مایل به روی کار آمدن آنان نبودم، ولی با صلاحدید و تأیید دوستان قبول
آنان نبودم، ولی با صلاحدید و تأیید دوستان قبول نمودم.» یک هفته پس از اعلام دولت موقت، و در حالی‌که روزبه‌روز بر تعداد سربازانی که از ارتش جدا می‌شدند و به «کمیته‌های انقلاب» می‌پیوستند، بختیار در تهران اعلام حکومت نظامی‌کرد. خمینی فرمان شکستن حکومت نظامی را داد و تهدید کرد اگر کشتار مردم توسط نیروهای باقی‌ماندهٔ وفادار به شاه ادامه یابد، فتوای رسمی جهاد خواهد داد. در تاریخ ۱۹ بهمن، گروهی از افسران و درجه‌داران نیروی هوایی با خمینی در محل اقامت او، یعنی مدرسهٔ علوی، دیدار و با او بیعت کردند. این اتفاق ارتش
علوی، دیدار و با او بیعت کردند. این اتفاق ارتش شاه را به سقوط کامل خود نزدیک‌تر کرد. بسیاری از سربازان و درجه‌داران ارتش با فتوای خمینی پادگان‌ها را ترک کرده و به مردم پیوسته‌بودند. روز بیست بهمن، همافران در مهم‌ترین پایگاه هوایی تهران دست به قیام زدند. بلافاصله پس از آن، گارد شاهنشاهی برای سرکوب آن‌ها وارد عمل شد. دامنهٔ این درگیری به‌سرعت به بیرون از پادگان گسترش یافت و مردم در حمایت از نیروهای انقلابی وارد عمل شدند. درگیری در تمام روز شنبه ۲۱ بهمن نیز ادامه یافت. خیابان‌های تهران، که توسط مردم سنگربندی
یافت. خیابان‌های تهران، که توسط مردم سنگربندی شده‌بود، شاهد درگیری و نبردی شد که آخرین مقاوت‌های حکومت دربرابر مردم محسوب می‌شد. در این‌روز زره‌پوش‌ها و نفربرهای نظامی تنها زمانی از واکنش مردم در امان می‌ماندند که عکسی از خمینی را حمل می‌کردند. در طی این روز، پایگاه‌های پلیس و مراکز دولتی یکی پس از دیگری به دست مردم می‌افتادند و سقوط می‌کردند. ساعت ۲ بعد از ظهر، اخبار رادیو اعلامیهٔ فرمانداری نظامی تهران را پخش کرد که براساس آن، از ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر رفت‌وآمد در خیابان‌ها ممنوع می‌شد. از سویی دیگر، خمینی
در خیابان‌ها ممنوع می‌شد. از سویی دیگر، خمینی اعلامیهٔ حکومت نظامی را «خدعه» و «خلاف شرع» خوانده و از مردم خواست به‌هیچ وجه به آن اعتنا نکنند. خطر این تصمیم به‌اندازه‌ای بود که مهدی بازرگان و طالقانی با اصرار، درصدد تغییر نظر خمینی برآمدند. آنان اعتقاد داشتند که این فرمان او کشتار جمعی وسیعی را به‌وجود خواهد آمد. بختیار در آن روز، جلسهٔ اضطراری شورای امنیت را تشکیل داد و فرمان اجرای کودتای طراحی‌شده از سوی هایزر را صادر کرد. از سویی دیگر، پیام خمینی مبنی بر جلوگیری مردم از توطئهٔ در شرف وقوع و به خیابان‌ها
جلوگیری مردم از توطئهٔ در شرف وقوع و به خیابان‌ها ریختن آن‌ها و نیز لغو حکومت نظامی، باعث شده‌بود تا سیل جمعیت زن و مرد و کودک و بزرگ به خیابان‌ها ریخته و مشغول سنگربندی شوند. بدین ترتیب، اولین تانک‌ها و تیپ‌های زرهی کودتاچیان به محض حرکت از پایگاه‌هایشان به‌وسیلهٔ مردم متوقف شده و از کار افتادند. کودتا در همان آغاز کار خود با شکست روبه‌رو شد و بدین ترتیب، آخرین مقاومت‌های حکومت پهلوی نیز درهم شکسته شد. در روز یکشنبه ۲۲ بهمن، ارتش تسلیم شد و کناره‌گیری خود از درگیری‌ها را اعلام نمود. خمینی نیز از مردم
خود از درگیری‌ها را اعلام نمود. خمینی نیز از مردم خواست درصورت بازگشت ارتش به پادگان‌ها، آرامش و نظم را حفظ کنند. بعد از آن‌که ارتش دست از حمایت خود از بختیار برداشت، تمام بخش‌های حکومت، از قبیل سیاسی، اداری و نظامی سقوط کرد و انقلاب پیروز شد. فهرست منابع. انگلیسی فارسی عربی
ضریب نفوذ گرمایی در علم انتقال حرارت، معیاری از توانایی یک ماده در رسانش گرما در قیاس با ذخیره انرژی گرمایی در آن ماده است.این کمیت به صورت نسبت گرمای عبور کرده به گرمای ذخیره شده توسط واحد حجم ماده است.این کمیت با نماد formula_1 نشان داده می‌شود و به صورت زیر تعریف می شود: هر چه مقدار عددی formula_1 بزرگتر باشد انتشار گرما از درون ماده سریع تر صورت می گیرد و بر عکس اگر formula_1 کوچک باشد مقدار گرمای ذخیره شده در مقایسه با گرمای شارش شده بیشتر است.
نوک‌نهنگ لایارد (به انگلیسی: Strap-toothed whale)، که با نام نوک‌نهنگ دندان‌بلند نیز شناخته می‌شود، نوک‌نهنگی بزرگ‌جثه است که یکی از شگفت‌انگیزترین دندان‌ها در میان همه موجودات را داراست. نام این گونه به افتخار ادگارد لئوپولد لایارد، بنیان‌گذار موزه ملی آفریقای جنوبی در کیپ تاون که نگاره‌هایی از استخوان جمجمه این نهنگ را به جان ادوارد گری در موزه بریتانیا فرستاد، گذاشته شده‌است. گری این گونه را در سال ۱۸۶۵ رده‌بندی کرد. توصیف ظاهری. به جز دارا بودن جثه به نسبت بزرگ، نوک‌نهنگ لایارد تفاوت زیادی با دیگر
به نسبت بزرگ، نوک‌نهنگ لایارد تفاوت زیادی با دیگر گونه‌های عضو خانواده نوک‌نهنگان ندارد. با این حال نوک‌نهنگ‌های لایارد نر دندان‌هایی دارند که حتی برای اعضای این گونه استثنایی است. این دندان‌ها تسمه‌شکل و بزرگند و طولشان گاه به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد. این دندان‌ها با زاویه °۴۵ از فک بیرون آمده‌اند. دو دندان عاج‌مانند نیز از درون دهان بیرون آمده‌اند که احتمالاً برای نبرد به کار می‌روند. بندپایان سرخاب نیز اغلب بر روی این عاج‌ها دیده می‌شوند. دلیل اینکه این جانور دندان‌هایی داراست که به مراتب بزرگتر از اندازه
دندان‌هایی داراست که به مراتب بزرگتر از اندازه طعمه‌هایشند، ناشناخته است. نوک به نسبت دراز و خط دهانی صاف است. رنگ بدن نیز در میان دیگر گونه‌های خانواده نوک‌نهنگان استثنایی است؛ بیشتر سطح بدن سیاه‌رنگ است به جز بخش‌های سفیدرنگ در جلوی نوک و روی شکم و نزدیک اعضای تناسلی. جوان‌ترها چنین الگوی رنگ‌آمیزی ندارند و بدنشان به رنگ تاریک در بالا و روشن در زیر است. همانند نوک‌نهنگ گری، بر بدن این نهنگ‌ها نیز اغلب جای زخم کوسه‌ها دیده می‌شود. طول نرهای بالغ به ۵٫۹ متر و طول ماده‌ها به ۶٫۲ متر می‌رسد. وزن آن‌ها نیز
و طول ماده‌ها به ۶٫۲ متر می‌رسد. وزن آن‌ها نیز میان ۱ تا ۱٫۳ تن است و از این لحاظ بزرگترین جثه را در میان اعضای سرده خود دارا هستند. طول بچه‌های تازه به دنیا آمده می‌تواند به بیش از ۲٫۸ متر برسد. غذای این نهنگ را بیشتر ماهی مرکب تشکیل می‌دهد. گستره و جمعیت. نوک‌نهنگ لایارد در نیم‌کره جنوبی در میان عرض جغرافیایی °۳۰ جنوبی تا قطب جنوب زندگی می‌کند. تا سال ۱۹۹۱، این نهنگ در کل ۱۴۰ بار در مناطقی چون زلاندنو و استرالیا و جنوب آفریقا و جنوب آرژانتین و تیرا دل فوئگو و جنوب شیلی و جزایر فالکلند و اروگوئه دیده
فوئگو و جنوب شیلی و جزایر فالکلند و اروگوئه دیده شده‌است. بیشترین این مشاهدات نهنگ‌های مرده‌ای را که بر ساحل افتاده بودند شامل می‌شدند.
کشتار ماراقا واقعه‌ای بود، که منجر به کشتار مردم ارمنی تبار روستای ماراقا توسط سربازان جمهوری آذربایجان شد. روستای ماراقا یکی از بزرگترین روستاهای قره‌باغ بود. این کشتار در آوریل ۱۹۹۲ میلادی و در طول جنگ قره‌باغ اتفاق افتاد. در این واقعه دست کم ۴۰ نفر ارمنی کشته و بیش از ۴۳ نفر نیز ربوده شدند. کارولین کاکس نماینده مجلس اعیان بریتانیا که سرپرستی گروهی که جهت بازدید از خرابی‌های ایجاد شده در روستای ماراقا پس از حمله سربازان آذربایجانی و مصاحبه با شاهدان عینی را برعهده داشت در گزارش خود به سربریدن ۴۵ نفر از
را برعهده داشت در گزارش خود به سربریدن ۴۵ نفر از مردم روستا، به آتش کشیدن بخش‌هایی از روستا و ربودن بیش از ۱۰۰ نفر از کودکان و زنان ماراقا توسط نیروهای آذربایجانی اشاره کرده‌است. اطلاعات مربوط به قتل‌عام ارمنیان روستای ماراقا از سوی سازمان دیدبان حقوق بشر و سازمان عفو بین‌الملل نیز تأیید شده‌اند. این قتل‌عام نمونه‌ای از موارد متعدد قتل‌عام ارمنیان قره‌باغ توسط دولت و عوامل افراطی جمهوری آذربایجان در مناطق گتاشن، مارتوناشن، بوزلوخ، ارکج در طی سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ میلادی بود.
فیل آسیایی یکی از سه گونه اصلی فیل موجود در حاضر است. فسیل این گونه تنها در شرق آسیا یافت شد. این فیل‌ها به حدی در فرهنگ آسیای شرقی اهمیت دارند که در وجه قدیسی بنام گانش تقدس دارند. پراکندگی و زیستگاه. فیل‌های آسیایی در سرزمین‌هایی چون علفزارها، جنگل‌های استوایی همیشه سبز، جنگل‌های خزان‌پذیر، جنگل‌های برگریز مرطوب، جنگل‌های برگریز خشک، جنگل‌های خاردار خشک و همچنین بوته‌زارها و زمین‌های زیر کشت ساکن شدند. در بیشتر این زیستگاه‌ها، از ارتفاع سطح دریا تا بیش از ۳۰۰۰ متر می‌توان فیل‌ها را مشاهده کرد. در هنگام
۳۰۰۰ متر می‌توان فیل‌ها را مشاهده کرد. در هنگام تابستان در برخی بخش‌های ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متری شرق هیمالیا در شمال‌شرق هند، می‌توان جابه‌جایی منظم فیل‌ها را دید. تاکنون سه زیرگونه برای فیل آسیایی شناخته شده‌است:
جان ادوارد گری دانشمند جانورشناس و عضو ارشد انجمن سلطنتی انگلستان بود. او رئیس بخش جانورشناسی موزه بریتانیا میان سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۷۵ بود. بخش تاریخ طبیعی پس از مرگ گری از موزه بریتانیا جدا شد و موزه تاریخ طبیعی لندن را تشکیل داد. او در دوران خود دفترچه‌های بسیاری حاوی رده‌بندی گونه‌های شناخته‌شده یا تازه کشف‌شده در موزه چاپ کرد. تلاش‌های این دانشمند در گردآوری نمونه‌های جانوران گوناگون از سراسر جهان باعث آن شد که موزه بریتانیا یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های نمایشی گونه‌ای در جهان را داشته باشد. نام‌گذاری
نمایشی گونه‌ای در جهان را داشته باشد. نام‌گذاری بسیاری از خانواده‌ها و سرده‌ها و گونه‌های آب‌بازسانان حاصل این تلاش‌ها بود. از جمله جانورانی که به افتخار این دانشمند نام‌گذاری شدند می‌توان به نوک‌نهنگ گری ("Mesoplodon grayi") و حواصیل تالابی هندی ("Ardeola grayii") اشاره کرد.
از یاد رفته یک مجموعۀ تلویزیونی ایرانی است که در پاییز ۱۳۹۰ از شبکه یک پخش شد. نویسندگی و کارگردانی این مجموعه بر عهدۀ فریدون حسن‌پور بوده‌است و محمدرضا فروتن، سپیده خداوردی و بهنوش طباطبایی از بازیگران آن هستند. خلاصه داستان. داستان این مجموعه تلویزیونی که بر اساس رمانی به نام از یاد رفته به نویسندگی فریدون حسن‌پور نوشته شده داستان مقاومت انسان در برابر شرایط بحرانی را روایت می‌کند. در این داستان زندگی شخصیتهای فیلم طی یک دوره چهل ساله تعریف می‌شود. مرتضی پورامین که جوانی درسخوان بوده، در دهی نزدیک دیلمان
که جوانی درسخوان بوده، در دهی نزدیک دیلمان گیلان زندگی کرده و در ده او دختری بنام گلرخ نیز زندگی می‌کند. گلرخ دوست دارد با مرتضی ازدواج کند ولی پدر و مادر او به ازدواج رضایت نمی‌دهند، گلرخ با پافشاری بسیار بالاخره آن دو را راضی می‌کند. پدر گلرخ که بیمار بوده، به ازدواج رضایت داده و سپس جان می‌سپارد. گلرخ پس از ازدواج به مرتضی پیشنهاد می‌کند که درس بخواند، مرتضی نیز به رشته پزشکی علاقه داشته و در کنکور سراسری بالاترین رتبه را به دست می‌آورد و در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته می شود؛ پس مجبور
دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته می شود؛ پس مجبور می‌شود تا هفت سال در تهران درس خوانده و گاهی به خانه خود بازگردد، گلرخ پس از مدتی صاحب پسری به نام علی می‌شود، مرتضی نیز با دختری بنام مینا نادری در تهران آشنا می‌شود…
نوک‌نهنگ ترو آب‌بازی با جثه متوسط و عضو سرده میان‌دندان‌ها از خانواده نوک‌نهنگان است. نام این گونه به افتخار فردریک ترو، از موزه‌داران موزه ملی ایالات متحده که اکنون با نام مؤسسه اسمیتسونین شناخته می‌شود، نام‌گذاری شده است. ترو این جانور را از روی جسد یک نهنگ ماده بالغ که در ساحلی در کارولینای شمالی افتاده بود، شناسایی و رده‌بندی کرد. دو جمعیت جدا از هم این گونه در اقیانوس اطلس شمالی و اقیانوس هند جنوبی زندگی می‌کنند که احتمال می‌رود زیرگونه‌هایی مستقل از هم باشند. توصیف ظاهری. بدن این جانور هماند بدن بیشتر
باشند. توصیف ظاهری. بدن این جانور هماند بدن بیشتر نوک‌نهنگ‌ها است. دو دندان عاج‌مانند نرها در انتهای پوزه ار دهان بیرون می‌آیند. ملون در سر شکلی توپ‌گونه دارد و به نوکی کوتاه ختم می‌شود. رنگ بدن خاکستری تا خاکستری مایل به قهوه‌ای در پشت است که در زیر بدن رنگ روشن‌تری پیدا می‌کند. لب‌ها و کنار چشم‌ها و باله پشتی رنگ تاریک‌تر مشخصی دارند. زخم‌های پدید آمده به دلیل نبرد با کوسه‌ها بر روی بدن نهنگ‌های نر آشکار است. طول نوک‌نهنگ‌های ترو به نزدیک ۵٫۳ متر و وزنشان برای نرها به ۱٬۰۱۰ و ماده‌ها به ۱٬۴۰۰ کیلوگرم
برای نرها به ۱٬۰۱۰ و ماده‌ها به ۱٬۴۰۰ کیلوگرم می‌رسد. طول نهنگ‌های تازه به دنیا آمده به ۲٫۲ متر می‌رسد. گستره. یک گروه از این گونه، که احتمال می‌رود گونه یا زیرگونه‌ای مستقل باشد، در مناطق شمالی اقیانوس اطلس که از نوا اسکوشیا در کانادا آغاز می‌شود و به ایرلند در محدوده بالایی و از فلوریدا و باهاما به جزایر قناری در محدوده جنوبی می‌رسد، زندگی می‌کند. گروه دیگر در نیم‌کره جنوبی زندگی می‌کند و گزارش‌هایی از به ساحل افتادن آن‌ها در آفریقای جنوبی و استرالیا منتشر شده است. این گونه در آب‌های میانی اقیانوس اطلس و
شده است. این گونه در آب‌های میانی اقیانوس اطلس و شمالی اقیانوس هند یافت نمی‌شود و گمان بر این می‌رود که از آن‌های گرمسیری دوری می‌کند. تخمینی از جمعیت جهانی این جانور در دسترس نیست اما احتمال می‌رود از کمیاب‌ترین گونه‌های نهنگ باشد.
رکن‌الدین آرین‌نژاد متخلص به شاپور معروف‌ترین پاورقی‌نویس دههٔ ۳۰ خورشیدی بود. زندگی‌نامه. او کارگر چاپخانه بود و با نثری احساساتی برای مجلات عامه‌پسند داستان‌های شورانگیز تاریخی-عشقی می‌نوشت. شاپور آرین‌نژاد همواره به نگارش داستان‌های مسلسل، کوتاه، نوول، فانتزی، رپرتاژ و مقالات متنوع در جراید مشغول بود و به علت اشتیاق به نگارش، مشاغل اداری را رها و به‌طور حرفه‌ای به نویسندگی روی آورد. کتاب ده مرد رشید از مشهورترین آثار ادبی اوست که در احیاء غرور ملی و تفاخر به گذشته و باستان‌گرایی دورانش سهم عمده و مؤثری
به گذشته و باستان‌گرایی دورانش سهم عمده و مؤثری داشت. برخی سبک نوشتاری او را مشابه الکساندر دوما می‌دانند. در طول دوران فعالیت ادبی آرین‌نژاد از ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۶ ده‌ها جلد رمان، نوول و داستان کوتاه از او منتشر شد که مشهورترینش رمان مفصل "ده مرد رشید" (۱۳۳۵ش) دربارهٔ رقابت‌های پسران اردشیر دوم هخامنشی بر سر جانشینی اوست. برخی از آثار وی هنوز در ایران پرفروشند. در نهایت آرین‌نژاد در ۱۳۴۶ به علت بیماری در جوانی درگذشت و در امامزاده عبدالله (ری) به خاک سپرده شد. در سال ۱۳۶۲ تعدادی از آثارش به همت همسرش و انتشارات
سال ۱۳۶۲ تعدادی از آثارش به همت همسرش و انتشارات دنیای کتاب بازنشر شد. آثار. سه‌گانه:
لیمبو یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی و معمایی دوبعدی است و توسط شرکت دانمارکی پلی‌دد ساخته شده‌است. بازی در ابتدا به‌طور انحصاری زمانی در ژوئیه ۲۰۱۰ برای ایکس‌باکس لایو آرکید منتشر شد و یک سال بعد وقتی انحصار زمانی ایکس‌باکس ۳۶۰ اتمام یافت، پلی‌دد آن را برای پلی‌استیشن ۳ و مایکروسافت ویندوز پورت کرده و برای دانلود در اختیار قرار داد. نسخۀ مک اواس‌اکس بازی نیز در دسامبر ۲۰۱۱ و نسخۀ لینوکس آن در مه ۲۰۱۲ انتشار یافت. لیمبو ثابت کرد که بدون گرافیک قوی هم می‌توان بازی‌های خوب و با کیفیت ساخت. روند بازی. لیمبو یک
بازی‌های خوب و با کیفیت ساخت. روند بازی. لیمبو یک بازی در سبک سکوبازی و معمایی است که در یک فضای دوبعدی اتفاق می‌افتد. پسرک می‌تواند در حین بازی به جلو و عقب حرکت کند، بپرد، از طناب و نردبان بالا برود و بعضی اشیاء را هل دهد یا بِکِشد. محیط بازی یک محیط تاریک، خاکستری و سیاه و سفید است. این محیط خاکستری رنگ و تاریک به همراه صداگذاری یک محیط رعب‌آور را برای بازیکن به وجود می‌آورد که هر لحظه ممکن است در آن به وسیلهٔ عاملی شکار شود. تاریکی این بازی گاهی اوقات تله‌هایی که در بازی کار گذاشته شده را پنهان می‌کند.
که در بازی کار گذاشته شده را پنهان می‌کند. در این بازی خطرات زیادی پسرک را تهدید می‌کند؛ از تله حیوانات در سطح جنگل گرفته تا عنکبوت بزرگ و کرم‌هایی که به سر پسرک می‌چسبند و کنترل او را به‌دست می‌گیرند و پسرک باید تا جایی پیش برود که بتواند آن را از خود جدا کند. بازیکن می‌تواند به اختیار بازی را با پیدا کردن تخم کرم‌های مخفی در بازی و مردن حداکثر ۵ بار یا کمتر به پایان برساند. داستان. شخصیت اول داستان پسربچۀ کوچک و بدون نامی است که در محلی به‌نام «لبه جهنم» در وسط یک جنگل از خوابی عمیق بیدار می‌شود. این پسر
وسط یک جنگل از خوابی عمیق بیدار می‌شود. این پسر بچۀ کوچک آنقدر ضعیف و ناتوان است که نه در آب می‌تواند شنا کند و نه توان هول دادن چیزهای نسبتاً سنگین را دارد. هنگامی که او به‌دنبال خواهر گم شده‌اش می‌گردد، با انسان‌های معدودی مواجه می‌شود که یا قصد کشتن او را دارند یا از او فرار می‌کنند. البته فرار نه از روی ترس بلکه برای یافتن یا رفتن به جایی که بتوانند پسرک را به‌دلیل نامعلومی بکشند. پسر کوچک در وسط بازی به چندقدمی خواهرش می‌رسد اما اتفاقی می‌افتد که باز مانع رسیدن آن دو به هم می‌شود. در آخر پسربچه از
مانع رسیدن آن دو به هم می‌شود. در آخر پسربچه از میان این همه معما، تیغه‌های برنده، انسان‌هایی که معلوم نیست به چه دلیل خواهان کشتن پسرک هستند و از همه مهم‌تر عنکبوت غول‌آسا می‌گذرد و به خواهرش می‌رسد و بازی به‌طور خاصی به پایان می‌رسد. شروع و پایان مبهم بازی این امکان را به بازیکن می‌دهد که خود داستان بازی را پیدا کند و تفاسیر و تحلیل‌های مختلفی از بازی داشته باشد. برای مثال داستان بازی می‌تواند به این صورت تحلیل شود که پسرک و خواهرش در کلبۀ درختی خود بوده‌اند (با توجه به مکان پایان بازی) و پسرک به‌طور
(با توجه به مکان پایان بازی) و پسرک به‌طور ناگهانی از درخت پایین افتاده و وارد عالم برزخ شده و تصور می‌کند که خواهرش را گم کرده‌است که پس از تلاش فراوان با عبور از مرز دنیا و برزخ وارد دنیا شده و به خواهر خود می‌رسد درحالی‌که بالای سر جسم او به گریه و زاری مشغول است. پسرک زمانی که به خواهرش می‌رسد اندکی می‌ایستد که می‌تواند نشانۀ این باشد که جسم خود را دیده و متوجه حادثه‌ای که اتفاق افتاده‌است شده‌باشد و بعد به طرف خواهرش حرکت می‌کند و خواهرش هنگامی که حضور روح پسرک را احساس می‌کند، وحشت‌زده از جا می‌پرد،
روح پسرک را احساس می‌کند، وحشت‌زده از جا می‌پرد، ولی او را نگاه نمی‌کند. در آخر بخش لیست سازندگان بازی تصویری از همان محل نشان داده می‌شود که اجساد آن پسر و خواهرش فاسد شده و چند مگس بالای اجساد آن‌ها هستند.
اولگ گربر (متولد ۳ نوامبر ۱۹۲۹- درگذشت ۸ ژانویه ۲۰۱۱) پروفسور هنر های زیبا در دانشگاه هاروارد و تاریخ‌نویس و باستان‌شناس هنری بود. تخصص او در زمینهٔ تاریخ هنر اسلامی و هنر ایرانی بوده است. گربر در فیلم مستند «مینیاتورهای شاهنامه» ساخته ایرج گرگین که توسط تلویزیون ملی ایران تهیه شده همکاری داشت. زندگی شخصی. اولگ گرابر، پسر بیزانس‌شناس معروف آندره گرابر است. اولگ گرابر و همسرش، تِری (استاد بازنشسته انگلیسی که ۵۹ سال زندگی مشترک داشتند)، دو فرزند به نام نیکولاس و آنه لوئیس دارند و سه نوه به نام هنری،اولیویا و
و آنه لوئیس دارند و سه نوه به نام هنری،اولیویا و مارگارت دارند. افتخارات. گرابار در طول زندگی خود افتخارات زیادی دریافت کرد ، از جمله مدال چارلز لنگ فرر در سال 2001 و در سال 2010 ، جایزه رئیس در مراسم معماری آقاخان در دوحه ، جایی که او آخرین سخنرانی عمومی او را انجام داد. او عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا و جامعه فلسفی آمریکا بود. آثار برگزیده. او ۱۵۳ اثر در ۴۷۹ چاپ در دو زبان و ۱۳۶۴۵ منابع کتابخانه‌ای دارد. پیوند به بیرون. فیلم مستند «مینیاتورهای شاهنامه» با حضور اولگ گرابر (کارگردان: ایرج گرگین، ۱۹۷۷)
ادوارد استوارت کندی (۲۰۰۹-۱۹۱۲) , پروفسور ریاضی در دانشگاه آمریکایی بیروت و چندی استاد دبیرستان البرز تهران و جز نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده است.
هربرت بوسه (به انگلیسی: heribert busse) (متولد 26 آوریل 1926 - متوفی 4 مارس 2024) استاد دانشگاه کیل بود. او اسلام‌شناس آلمانی بود. پیوند به بیرون. آثار بوسه در جستجوی گوگل
ویکتور دنر ( زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۲۶ در ایرپواتو، گوانخواتو - درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰) آموزگار محقق مترجم مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا بود که استاد دانشگاه ایندیانا است. تخصص وی در زمینه‌های اندیشه عربی، اسلام، تصوف، ادبیات عربی، مذاهب شرقی و عرفان تطبیقی بود. او فرزند آرتور جیمز و ماریا لوپز دانر است. در دورانی جوانی، او شاهد جنگ دوم جهانی بود. بعد از جنگ، او به دانشگاه جرج‌تاون رفت و از آنجا در ۱۹۵۷ لیسانس گرفت. بعد از آن او به مراکش رفت و آموزشیار و سرانجام مدیر مرکز زبان آمریکایی (با حمایت مالی سرویس اطلاعات
مرکز زبان آمریکایی (با حمایت مالی سرویس اطلاعات آمریکا) شد. در ۱۹۶۴، دانر برای مطالعات دکترایش به آمریکا برگشت و در ۱۹۷۰ از هاروارد فارغ‌التحصیل شد. او در ۱۹۶۷ به عنوان استاد زبان عربی و مطالعات دینی دانشگاه ایندیانا آمد و تا ۱۹۹۰ هنگام مرگش در این سمت بود. او ۵ سال مدیر بخش زبان‌ها و فرهنگ‌های خاورنزدیک بود و حامی مشتاق برنامه مطالعات خاورمیانه بود. او جز نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده‌است کتابشناسی. دنر به اضافه ۲۵ مقاله و داوری، کتاب‌های زیر را نوشته‌است:
دوربین قطع بزرگ، به دوربین‌هایی گفته می‌شود که به‌طور استاندارد از فیلم تخت استفاده می‌کنند. اغلب دوربین‌های قطع بزرگ روی یک شاسی تک محوری سوار هستند. این حالت امکان مانور بیشتری نسبت به شاسی تخت، به دوربین می‌دهد. این دوربین‌ها دارای دو صفحه اصلی هستند، یکی صفحه نصب عدسی، که در این دوربین‌ها به استاندارد جلو شهرت دارد و دیگری استاندارد عقب که همان ص حه فوکوس (شیشه مات) است. حرکات شیفت، تیلت، سوینگ، ریزینگ در هر دو استاندارد (جلو و عقب) قابل اجراء است. البته بعضاً بخاطر کارهای سریع عکاسی و مواردی که نیاز
بعضاً بخاطر کارهای سریع عکاسی و مواردی که نیاز چندانی به آگراندیسمان بزرگ نتیجه نباشد، با استفاده از پشتی فیلم رول، از فیلم ۱۲۰ یا ۲۲۰ هم می‌توان در این دوربین‌ها استفاده کرد. دوربین قطع بزرگ - View Camera. یک شاسی، دو صفحه استاندارد و فانوس، قسمت‌های اصلی یک دوربین قطع بزرگ هستند. بعضاً از کیسه‌های ضد نور و امن نایلونی نیز، بخاطر قدرت مانور بیشتر، به جای فانوس استفاده می‌شود. مخصوصاً زمانی که از لنزهای زاویه باز استفاده می‌شود و قسمت میانی دوربین باید کاملاً جمع شود. تصویر حاصله بر روی شیشه مات دوربین‌های
جمع شود. تصویر حاصله بر روی شیشه مات دوربین‌های قطع بزرگ معکوس دو طرفه (چپ، راست و بالا، پایین) است. محبوب‌ترین اندازه دوربین قطع بزرگ، اندازه ۴x۵ اینچ آن است. نسبت اندازه این قطع از فیلم به فیلم ۱۳۵ تقریباً ۱۵ برابر است. لنز در این دوربین‌ها از قدرت پوششی وسیعی برخوردار است تا امکان حرکات چهارگانه میسر گردد. نصب کاش فیلم در استاندارد عقب، معمولاً به دو صورت افقی و عمودی امکان‌پذیر است. چرا که برای عکسبرداری با کادر عمودی یا افقی، کج کردن یک دوربین قطع بزرگ بر روی سه‌پایه تقریباً غیر عملی است. فوکوس.
بزرگ بر روی سه‌پایه تقریباً غیر عملی است. فوکوس. معمولاً برای دیدن واضح تصویر منعکس شده بر روی شیشه مات از پارچه ضخیم سیاه رنگی به عنوان سایه انداز استفاده می‌کنند. برای کارهای دقیق و ماکرو استفاده از ذره‌بین‌های مخصوصِ فوکوس در کار با این دوربین‌ها الزامی است. اصل کلّی نورسنجی. اگر فاصله استاندارد فیلم با لنز دوربین تغییر کند، درجات دیافراگم و شاتر ارزش اسمی خود را از دست داده و باید متغییرها را برای به‌دست آوردن ارزش جدید لحاظ کرد. به عنوان مثال با استفاده از یک حلقه گسترش فاصله کانونی، دیگر عمق میدان