payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای کشتن او. پیشتر، دولت یمن به منظور تضعیف روحیه حوثی‌ها در ۲ بهمن ۱۳۸۸ اقدام به انتشار خبر مرگ عبدالملک حوثی کرد که وی با انتشار فیلمی، شایعهٔ کشته یا زخمی شدن خود را تکذیب کرد. در ۶ اکتبر ۲۰۱۷، عربستان سعودی فهرست اسامی چهل نفر از شبه‌نظامیان حوثی در یمن را اعلام کرد و برای هرکسی که اطلاعاتی دربارهٔ هرکدام از آن‌ها که منجر به دستگیری‌شان ارائه دهد، جایزه‌ای تعیین کرد. نام عبدالملک حوثی، رهبر حوثی‌ها در صدر فهرست قرار داشت. جایزهٔ دادن اطلاعاتِ منجر به دستگیری عبدالملک حوثی، ۳۰ میلیون دلار تعیین شده
دستگیری عبدالملک حوثی، ۳۰ میلیون دلار تعیین شده بود. در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۵، در جریان حملات خرداد ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران، منابع اسرائیلی خبر از هدف قرار دادن عبدالملک حوثی دادند اما او مدتی بعد در یک گفتگوی تلویزیونی حاضر شد و در حمایت از ایران گفت: «آن‌ها (ایرانی‌ها) به جای عقب‌نشینی یا امتیازدهی، تصمیم به پاسخ‌گویی قاطع گرفتند و همین واکنش کارآمد، دشمن را با وجود حمایت گسترده آمریکا و غرب، وادار به توقف تجاوز کرد.»
صالح محیا یکی از ژنرال‌های ارتش عربستان سعودی است. وی همراه با ارتشبد خالد بن سلطان یکی از فرماندهان ارتش عربستان سعودی در جنگ خلیج فارس بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
خالد بن سلطان (متولد ۱۹۴۹) یکی از فرماندهان ارشد کنونی ارتش عربستان سعودی است. او در آکادمی نظامی سلطنتی در ساندهورست و فرماندهی ارتش ایالات متحده و ستاد کل در کالج فورت لیون ورث در کانزاس حضور داشته، او همچنین فارغ التحصیل دانشکده جنگ هوایی در پایگاه نیروی هوایی ماکسول در آلاباما می باشد. شاهزاده خالد پس از تصدی طولانی در شاخه‌های مختلف نیروهای مسلح در عربستان سعودی، به فرمانده کل نیروهای مشترک در طی سال ۱۹۹۰ در حمله عراق به کویت منصوب شد. او پس از مبارزات انتخاباتی توسط عمویش ملک فهد به درجه فیلد مارشالی
انتخاباتی توسط عمویش ملک فهد به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت. شاهزاده خالد در سال ۱۹۹۱ بازنشسته و در کسب و کار تمرکز کرد. وی به همراه صالح محیا از فرماندهان اصلی عربستان سعودی در جنگ خلیج فارس بودند. شاهزاده خالد در ماه ژانویه سال ۲۰۰۱ پس از بازگشت به خدمات دولتی، برای معاون وزیر دفاع، امور نظامی انتخاب شد. خالد بن سلطان رئیس شورای جایزه پرنس سلطان بن عبدالعزیز بین‌المللی برنده جایزه برای آب، بی - جایزه سالانه بین‌المللی برای پژوهش‌های علمی آب است. در نوامبر سال ۲۰۰۹، نیروهای نظامی عربستان سعودی تحت
نوامبر سال ۲۰۰۹، نیروهای نظامی عربستان سعودی تحت فرماندهی بن سلطان مداخله در جنگ داخلی در یمن شرکت نمودند نیروهای متفقین ژنرال نورمن شوارتسکف - با پرنس خالد در طول جنگ خلیج فارس به رهبری فیلد مارشال صالح محیا - فرمانده نیروی زمینی سلطنتی عربستان بود. زندگی شخصی. وی فرزند بزرگ سلطان بن عبدالعزیز آل سعود‌ می باشد. همسران وی عبارتنداز : منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
علی عبدالله صالح (زاده – مرگ ) نظامی، سیاست‌مدار و رئیس‌جمهور یمن از سال ۱۹۷۸ تا ۲۷ فوریه ۲۰۱۲ بود. علی عبدالله صالح که از سال ۲۰۱۴ و از ابتدای جنگ نظامی در یمن به رهبری عربستان سعودی با حوثی‌های (انصارالله یمن) شیعه زیدیه هم‌پیمان شده بود در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۷ پس از چرخش به سمت عربستان سعودی و چند روز درگیری با حوثی‌ها، به قتل رسید. زندگی. علی عبدالله صالح در روستای بیت الأحمر منطقه سنحان (و در قبیله‌ای به همین نام، سنحان از قبیله مذحج) نزدیکی شهر صنعا در استان صنعا در دوره پادشاهی متوکلی یمن به دنیا آمد.
صنعا در دوره پادشاهی متوکلی یمن به دنیا آمد. وی دوران ابتدایی را در روستای زادگاهش در مدرسه قرآن گذراند و پس از آن مانند بسیاری از مردان هم قبیله‌ای‌اش بدون پایه‌های قوی تحصیلی در ۱۹۵۸ و در سن شانزده سالگی به ارتش پیوست. در آن زمان در بسیاری از کشورهای عربی استقلال‌یافته پس از جنگ جهانی اول یا جنگ جهانی دوم، ارتش، تنها نهاد متشکل اجتماعی بود که جوانان آن کشورها می‌توانستند به آینده بهتر و ارتباط با جهان، امید داشته باشند. ارتش و جنگ یمن شمالی. او سپس برای تحصیل در رشته نظامی به ایران آمد و در سال ۱۹۶۰ با
تحصیل در رشته نظامی به ایران آمد و در سال ۱۹۶۰ با درجه افسری به ارتش یمن پیوست. در سال ۱۹۶۳ به درجه ستوان دومی رسید. برخی دیگر از سمت‌های وی در ارتش یمن: فرمانده جوخه، فرمانده گردان زره‌پوش، و فرمانده اردوگاه خالد ابن ولید بودند. بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۰ او به همراه دیگر افسران جمهوری‌خواه ارتش با سلطنت‌طلبان یمن طی جنگ داخلی شمال یمن جنگید. این جنگ با ۲۰۰ هزار قربانی، به پیروزی قطعی جمهوری‌خواهان و امضای «پیمان ۱۹۷۰» انجامید. با وجود برقراری نظام جمهوری در یمن شمالی، اما ساختار قبیله‌ای این کشور، تغییری
یمن شمالی، اما ساختار قبیله‌ای این کشور، تغییری نکرد. ریاست جمهوری. عبدالله صالح پیش از ریاست جمهوری در پست‌های معاون فرمانده و رئیس ستاد کل نیروهای مسلح یمن بود و پس از ترور رئیس‌جمهور یمن در سال ۱۹۷۸، ابتدا دبیرکل کنگرهٔ عمومی مردم در سال ۱۹۸۲ و سپس ریاست جمهوری کشور یمن شمالی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ را بر عهده داشت. پس از جنگ یمن، با دو کودتا و ترور سیاسی توسط نظامیان جمهوریخواه در یک دوره ده ساله (که خود صالح نیز در آن‌ها دست داشت) در سال ۱۹۷۸ به قدرت رسید. وی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور یمن شمالی
وی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ رئیس‌جمهور یمن شمالی بود. در آغاز تردید وجود داشت که او بتواند مدتی زیاد در این مقام دوام بیاورد. گزارش سازمان سیا از سرنوشت صالح نیز روایت مشابهی به دست می‌داد و دوام زمامداری او را بیش از یکی دو سال پیش‌بینی نمی‌کرد. اما صالح به دو دلیل توانست ۳۴ سال در قدرت باقی بماند. نخست اینکه او شناخت قابل اعتنایی از کل یمن و قبیله‌ها و خانواده‌های قدرتمند آن داشت و در جوانی، رئیس دستگاه امنیتی استان تعز بود. دوم اینکه در برخورد با گروه‌ها و قبایل داخلی و کشورهای خارجی، زیرکی ماکیاولیستی
و قبایل داخلی و کشورهای خارجی، زیرکی ماکیاولیستی و تیزبینی خاصی داشت. او در آغاز عملکردی محتاطانه داشت و سعی می‌کرد همه طرف‌ها را در تصمیم‌گیری برای کشور، دخیل کند و با همه ارتباط داشته باشد. همچنین، نوسازی کشور و کاهش نقش شیوخ و قبیله‌ها نیز در برنامه‌های او بودند. به همین دلیل، در امور داخلی، از مشارکت نسبی مردم در امور سیاسی حمایت می‌کرد، انتخابات شهرداری‌ها را برقرار کرد، اختیارات و قدرت مجلس قانونگذاری را تا حدودی افزایش داد. در سیاست خارجی نیز سعی کرد رابطه گسترده‌ای با همه کشورها داشته باشد. به این
رابطه گسترده‌ای با همه کشورها داشته باشد. به این ترتیب سیاست متوازنی میان شرق و غرب ایجاد کرد. در این راستا عضو شورای همکاری خلیج فارس نشد و پیگیر رسیدن به اتحاد با یمن جنوبی شد. در دهه‌های نخست به قدرت رسیدن صالح، با تلاش برای صدور نفت خام و صرف درآمد آن برای ایجاد زیرساخت‌ها و اعزام نیروی کار به کشورهای عربی برای استفاده از ارز ارسالی آنها، یمن شمالی دارای رشد اقتصادی قابل قبولی شد. با این رشد اقتصادی راه‌ها، برق‌رسانی، آموزش و بهداشت کشور تا حدودی رشد کردند. همچنین شمار زنان تحصیل کرده و حضور آن‌ها در
همچنین شمار زنان تحصیل کرده و حضور آن‌ها در امور اداری و تجاری افزایش یافت. او با حمایت از صدام حسین در جنگ ایران و عراق اعتبار خوبی بین کشورهای عربی کسب کرد و اتحاد دو یمن در سال ۱۹۹۰ موفقیت بزرگی برای صالح بود. بروز مشکلات. ماجراجویی‌های صالح در سیاست خارجی، افزایش فساد مالی، قبیله‌گرایی و تبعیض در ساختار قدرت، کاهش ذخایر نفتی، خشکسالی و بحران کم‌آبی و کاهش مواد غذایی، دلایل اصلی افول دو دهه پایانی حکمرانی صالح بودند. جنگ خلیج فارس. از جمله ماجراجویی‌های بین‌المللی صالح که دشواری بزرگی برای یمن به وجود
بین‌المللی صالح که دشواری بزرگی برای یمن به وجود آورد در جریان اشغال کویت توسط عراق (جنگ خلیج فارس) بود. در این جنگ، صالح جزء رهبران عربی بود که از صدام حسین دفاع کرد زیرا عراق، کمک‌های زیادی برای تربیت افسران ارتش یمن در عراق و راه‌اندازی پروژه‌های آبادانی در یمن کرده بود. همچنین صالح با نزدیکی به عراق تلاش داشت نیروی موازنه‌ای در برابر عربستان ایجاد کند. زیرا عربستان از گذشته‌های دور با یمن اختلافات ارضی داشت و از سوی دیگر نظام جمهوری یمن را تهدیدی برای کشورهای عربی خلیج فارس می‌دانست. با این کار صدها
کشورهای عربی خلیج فارس می‌دانست. با این کار صدها هزار نیروی کار یمنی از این کشورها را اخراج شده و بحرانی اقتصادی و دیپلماتیک گریبان‌گیر یمن شد. شورش قبایل. در سال ۱۹۹۹ در انتخابات با کمک پسران و برادرزاده‌های خود که آنها را در پست‌های مهم امنیتی گماشته بود، به اولین رئیس‌جمهور منتخب یمن تبدیل شد و رکورددار حکمرانی در یمن شد. وی با قبیله‌گرایی و انحصار قدرت، تنها در دست قبیله سنحان، حوثی‌ها از سیاست کژدار و مریز همراهی با حکومت صالح خارج شده و بیش از گذشته، به تبعیض علیه مردم اعتراض کردند. واکنش دولت مرکزی
به تبعیض علیه مردم اعتراض کردند. واکنش دولت مرکزی یمن در دهه نخست ۲۰۰۰ جنگ و سرکوب آن‌ها بود. قبایل دیگر نیز که خود را رانده از قدرت می‌دیدند به شورش و مشکل‌سازی برای دولت مرکزی (مانند ربودن شهروندان خارجی) روی آوردند. سرخوردگی بخش‌هایی از مردم و نخبگان سیاسی جنوب یمن از اتحاد با شمال و تشدید گرایش‌های جدایی‌طلبانه، دلیل دیگری برای بروز جنگ شد. با وجود اینکه، صالح در این جنگ پیروز شد ولی گرایش‌های جدایی‌طلبانه وی پایان نیافتند. سلوک سیاسی او مانع از شکل‌گیری اعتماد اجتماعی، نهادهای مدنی پایدار و دولتی
اعتماد اجتماعی، نهادهای مدنی پایدار و دولتی منسجم شده بود که بتواند سامان‌دهنده مناسبات اجتماعی در دوره بحران‌ها و تسهیل دورانِ گذار باشد. پیدایش القاعده. دولت یمن تلاش کرد با استخدام «مجاهدین» یمنی بازگشته از جنگ شوروی در افغانستان در ارتش، آنان را ساماندهی کند، ولی همین افراد بعداً مشکل‌ساز شدند و هسته‌های اولیه القاعده را در این کشور به‌وجود آوردند. ایران و آمریکا. با وقوع حملات ۱۱ سپتامبر صالح با عنوان جنگ با تروریسم در کنار آمریکا ایستاد. اما نتوانست مشکلات فزاینده درون یمن را حل کند. بهبود روابط با
مشکلات فزاینده درون یمن را حل کند. بهبود روابط با ایران که از سال ۱۹۹۰ و در پی اتحاد دو یمن آغاز شده بود نیز دوام نیاورد. دیدار صالح از ایران در سال ۱۳۷۹ و دیدار متقابل سید محمد خاتمی در سال ۱۳۸۲ از یمن نقاط اوج آن بود ؛ اما این رابطه دوباره کاهش پیدا کرد زیرا تشدید بحران میان دولت مرکزی یمن با حوثی‌ها و همچنین بهبود رابطه یمن با عربستان و آمریکا کاهش رابطهٔ غیرمحکمِ تهران و صنعا را در پی داشت. برکناری. در سال ۲۰۱۱، زمانی که اعتراضات مردمی در خاورمیانه (بهار عربی) به یمن سرایت کرد مخالفان گوناگون صالح دست
عربی) به یمن سرایت کرد مخالفان گوناگون صالح دست به اعتراض زدند؛ ولی چون ارتش و نیروهای امنیتی در اختیار نزدیکان او بوده و با صرف پول در میان بخش‌هایی از مردم طرفدارانی پیدا کرده بود قصد کناره‌گیری نداشت و ماه‌ها به شدت معترضین را سرکوب کرد. علی عبدالله صالح در جریان حمله‌ای که روز ۳ ژوئن ۲۰۱۱ میلادی، به مسجد مجتمع ریاست جمهوری یمن انجام شد، دچار «سوختگی و جراحت» شد. در نهایت او در ژانویه ۲۰۱۲ و پس از تصویب قانون مصونیت قضایی از سوی پارلمان، صنعا را برای اهداف پزشکی به مقصد آمریکا ترک کرد. با این وجود
اهداف پزشکی به مقصد آمریکا ترک کرد. با این وجود همواره در پی راهی برای بازگشت به قدرت بود. پشتیبانی از حوثی‌ها. صالح برای بازگشت به قدرت، خلع عبدربه منصور هادی از ریاست‌جمهوری، و جلوگیری از مداخله نظامی در یمن به رهبری عربستان سعودی، نیرو و نفوذ باقی‌مانده خود را صرف اتحاد ارتش و ارگان‌های امنیتی کشور با حوثی‌ها کرد. اما به خاطر سوءظن حوثی‌ها به صالح با شناختی که از انگیزه‌ها و جاه‌طلبی‌های او داشتند و نوع ارتباط پر فراز و نشیبی که با (ایران) متحد اصلی حوثی‌ها در منطقه داشت، این اتحاد قدرتمند نبود. در
حوثی‌ها در منطقه داشت، این اتحاد قدرتمند نبود. در سپتامبر سال ۲۰۱۴، انقلاب جرعه ، نظامیان انصارالله شهر صنعا، پایتخت را متصرف شدند و در ژانویه ۲۰۱۵، با تصرف کاخ ریاست‌جمهوری، عملاً عبدربه منصور هادی را از قدرت برکنار کردند. حوثی‌ها سپس با تشکیل نهادی به نام «دولت انتقالی»، حکومت را در دست گرفتند. اما دبیرکل سازمان ملل متحد با اعتراض به این رفتار، خواستار بازگشت رئیس‌جمهور پیشین به قدرت شد.در پی تصرف صنعا از سوی حوثی‌ها، عبدربه منصور هادی و نیروهای هوادارش به شهر عدن رفتند تا از آنجا جنگ با حوثی‌ها را ادامه
شهر عدن رفتند تا از آنجا جنگ با حوثی‌ها را ادامه دهند. با تصرف عدن از سوی جنگجویان انصارالله یمن، عبدربه منصور هادی در مارس ۲۰۱۵ به عربستان سعودی گریخت. ارتش عربستان و همپیمانان آن در ادامه این درگیری، در مارس ۲۰۱۵ در حمایت از عبدربه منصور هادی وارد خاک یمن شدند تا به شکست دادن مخالفان و بازگشت او به قدرت کمک کنند.ائتلاف به رهبری عربستان در جریان این عملیات به بمباران شدید پایتخت و سایر بخش‌های تحت کنترل حوثی‌ها و متحدان علی عبدالله صالح پرداختند. آن‌ها از حمایت سیاسی و اطلاعاتی آمریکا برخوردار بودند. در
حمایت سیاسی و اطلاعاتی آمریکا برخوردار بودند. در جریان این بمباران‌ها، هزاران نفر از ساکنان غیرنظامی این مناطق نیز کشته شدند.از سوی دیگر، ایران نیز به حمایت از حوثی‌ها در قالب کمک‌های غیرنظامی پرداخت. فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تأیید کرده که ایران به حوثی‌ها کمک «مستشاری» می‌کند.علی عبدالله صالح و نیروهای وفادار به او، بعد از سه سال همکاری عملی در نبرد قدرت یمن، در ژوئیه ۲۰۱۶ رسماً اعلام کردند که در مقابله با نیروهای وفادار به منصور هادی و متحدان عربستان، با حوثی‌ها ائتلاف تشکیل داده‌اند.
متحدان عربستان، با حوثی‌ها ائتلاف تشکیل داده‌اند. پیوستن به ائتلاف عربستان. با گسترش جنگ داخلی یمن، در نوامبر ۲۰۱۶، عبدربه منصور هادی پس از ۱۴ ماه وارد بندر عدن در جنوب کشور شد تا با حمایت ائتلاف به فرماندهی عربستان سعودی به جنگ با دولت حوثی ادامه دهد.در ماه‌های پایانی سال ۲۰۱۷ امارات متحده عربی و عربستان به این نتیجه رسیدند که پیروزی در جنگ یمن بدون جدایی‌انداختن در اتحاد حوثی‌ها و طرفداران صالح امکان‌پذیر نیست؛ بنابراین به این صورت با او وارد مذاکره شدند که قرار بود پس از پایان جنگ، قدرت به خود او یا یکی
قرار بود پس از پایان جنگ، قدرت به خود او یا یکی از پسرانش برسد. از سوی دیگر، پیچیده شدن هرچه بیشتر جنگ داخلی یمن، به تدریج با ایجاد و گسترش اختلافاتی میان انصارالله و نیروهای حامی علی عبدالله صالح همراه شد که بعضاً، با درگیری‌های مسلحانه میان طرفین همراه بود. همچنین، نارضایتی مردم از حکمرانی حوثی‌ها در مناطق تحت کنترل آن‌ها باعث دلگرمی صالح نسبت به جلب توجه مردم به او شود. علی عبدالله صالح در ماه‌های پایانی زندگی خود از افزایش قدرت شبه نظامیان حوثی ابراز نگرانی می‌کرد. انصارالله نیز در مقابل از علی عبدالله
می‌کرد. انصارالله نیز در مقابل از علی عبدالله صالح در مورد تماس‌هایش با عربستان سعودی انتقاد می‌کردند. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷، اختلافات تا به آنجا گسترش یافت که صالح به انصارالله پشت کرد و در صنعا، بین نیروهای وفادار به او و نیروهای انصارالله درگیری درگرفت. با تشدید درگیری‌ها، علی عبدالله صالح روز دوم دسامبر در یک سخنرانی تلویزیونی گفت اگر ائتلاف به رهبری عربستان حملاتش را متوقف کند و محاصره شمال یمن را بشکند آماده است صفحه جدیدی را در روابط باز کند. بعد از این سخنرانی، سخنگوی ائتلاف به رهبری عربستان با استقبال
سخنگوی ائتلاف به رهبری عربستان با استقبال از این پیشنهاد خواستار «بازگشت یمن به خانواده اعراب» شد. در مقابل، دفتر سیاسی گروه انصارالله در بیانیه‌ای گفت «صالح به مشارکتی که هرگز هم به آن اعتقادی نداشته پشت کرده‌است». تنها یک روز بعد، هواپیماهای ائتلاف به رهبری عربستان سعودی مناطق تحت کنترل انصارالله که درگیر با هواداران علی عبدالله صالح بودند را بمباران کردند. مرگ. در نهایت، در روز ۴ دسامبر ۲۰۱۷، حوثی‌ها با صدور اطلاعیه‌ای از کشتن «علی عبدالله صالح و چند تن از همراهانش» در هنگام خروج از صنعا خبر دادند و
تن از همراهانش» در هنگام خروج از صنعا خبر دادند و تصاویری را از جسد او منتشر کردند.
این یک فهرست از امپراتوران روم شرقی است که مورخان مدرن معمولاً آنها را بعنوان امپراتوران بیزانس می‌شناسند. این فهرست شامل ولیعهدها و مدعیان سلطنت _که موفق به حکمرانی نشده‌اند_ نمی‌شود. فهرست با کنستانتین بزرگ شروع می‌شود. او اولین امپراتور مسیحی امپراتوری بیزانس بود. کنستانتین در سال ۳۳۰ میلادی، پایتخت امپراتوری روم را، از روم، به شهر بیزانس، منتقل کرد. با تغییر پایتخت، امپراتوری روم به امپراتوری بیزانس، تغییر نام داد. از این پس نام شهر بیزانس نیز تغییر پیدا کرده و کنستانتینوپول یا شهر کنستانتین، خوانده شد.
کرده و کنستانتینوپول یا شهر کنستانتین، خوانده شد. قسطنطنیه معرب کنستانتینوپول است. این شهر در دوران جمهوری ترکیه به استانبول تغییر نام داد. تقسیم روم به دو بخش غربی و شرقی. در سال ۳۹۵ (میلادی)، تئودوسیوس یکم روم را، به دو بخش مجزای امپراتوری روم غربی و امپراتوری روم شرقی، تقسیم کرد. از این تاریخ به بعد، بیزانس فقط به قسمت روم شرقی گفته می‌شود. القاب عمومی امپراتوران روم. عنوان تمام امپراتوران قبل از هراکلیوس، اگوستیوس بوده‌است. گرچه عناوینی نظیر دومینوس، هم بکار می‌رفته است. برای مثال: Caesar Flavius
هم بکار می‌رفته است. برای مثال: Caesar Flavius Valerius Aurelius Constantinus Augustus بعد از هراکلیوس، عنوان امپراتورها، عموماً به باسیلیوس (Gr. Βασιλεύς) یونانی تبدیل شده که معنی پادشاه و حاکمیت می‌داده‌است. بدنبال به قدرت رسیدن امپراتوری رقیب، در اروپای غربی (امپراتوری مقدس روم)، عنوان آتوکراتور (Gr. Αυτοκράτωρ) هم همچنان به‌طور مکرر بکار برده می‌شده‌است. پادشاهان خارجی با واژهٔ جدید رگان (Gr. Ρήγας، from the Lat. "Rex") یا یک اصطلاح عمومی دیگر، آرگون (Gr. Άρχων، "ruler") نامیده می‌شدند. در قرون آخر
(Gr. Άρχων، "ruler") نامیده می‌شدند. در قرون آخر امپراتوری مسیحیان غربی، امپراتوران بیزانس، امپراتوران یونانی خوانده می‌شدند. بعد از نابودی امپراتوری غربی، امپراتوری بیزانس، خود را امپراتور واقعی مسیحیت و حاکم مطلق رومیان، بحساب می‌آورد.
مناظره یا مناظره‌کردن، روش رسمیِ استدلالِ تعاملی و نمایش‌یافتنی است. نام علمی که در آن قوانین مباحثه مندرج است. مناظره در لغت به معنی با هم نظر کردن، فکر کردن در حقیقت و ماهیت چیزی است. مناظره فرآیندی است که شامل گفتمان رسمی، بحث، و سخنرانی های شفاهی در مورد یک موضوع خاص یا مجموعه ای از موضوعات، اغلب با ناظم و مخاطب است. در یک بحث، استدلال هایی برای دیدگاه های متضاد رایج مطرح می شود. مناظره ها از لحاظ تاریخی در جلسات عمومی، مؤسسات دانشگاهی، سالن های مناظره، قهوه‌خانه ها، مسابقات و مجالس قانونگذاری رخ داده
قهوه‌خانه ها، مسابقات و مجالس قانونگذاری رخ داده است. این بحث‌ها بر ثبات منطقی، دقت واقعی و جذابیت احساسی برای مخاطبان تأکید داشتند. اَشکال مدرن مناظره رقابتی، همچنین شامل قوانینی برای شرکت کنندگان برای بحث و تصمیم گیری در مورد چارچوب مناظرات (نحوه داوری مناظره) است. مناظره از زمره ساحت های ارتباطات می‌باشد. فلذا در امر مناظره ، طرفین بحث باید موضع خود را مشخص کرده و در اثبات نظر خود و رد نظر طرف مقابل بکوشند فلذا دانستن آداب مناظراتی برای فائق آمدن بر طرف خصم بسیار مهم و کلیدی می‌باشد. اولین و مهم‌ترین
خصم بسیار مهم و کلیدی می‌باشد. اولین و مهم‌ترین رکن مناظره ، رسیدن به تعریف می‌باشد یعنی شما باید نسبت به گزاره مطرح شده به شناختی دقیق برسید و سپس حدود نظر را برای خود مشخص کنید. بر خلاف مذاکره که به فکر منافع می‌باشیم، در مناظره به فکر مواضع هستیم. هر کدام از طرفین سعی دارند تا دیگری را وارد فضای نظری خود کرده و حرف خود را به کرسی بنشاند. معمولا بعد از پایان مناظره ، تاثیرات آن بر طرفین گذاشته می‌شود و طرفین وارد فضای جدید نظری می‌شوند. در مناظره با دو مقام مهم مواجه هستیم؛ مقام سائل یا سوال کننده و مقام
مهم مواجه هستیم؛ مقام سائل یا سوال کننده و مقام مجیب یا پاسخ دهنده. در هر مناظره وضعی وضع می‌گردد و طرفین موضع خود را از طریق فنون مناظراتی بیان می‌کنند. هر مناظره سه هدف را دنبال می‌کند اولاً تضییع نظر طرف مقابل ، ثانیاً طرف مقابل را متوجه اشتباهش کردن ، ثالثاً رسیدن به توسعه در نظر. تاریخچه. به نوشتهٔ هرودوت در سال ۵۳۱ پیش از میلاد، پس از قتل بردیای دروغین، هفت تن از بزرگان ایران، برای شکل حکومتی آیندهٔ ایران به مناظره نشستند. در مناظره‌ای که میان بزرگان ایران شکل گرفت اوتان، نظامی مردم سالارانه بر پایهٔ
شکل گرفت اوتان، نظامی مردم سالارانه بر پایهٔ دموکراسی را پیشنهاد کرد، و دیگر انواع حکومتی را به چالش کشید. در مقابل مگابیزوس در دفاع از الیگارشی سخن گفت. اما داریوش بزرگ با دفاع از نظام سلطنتی، آن را بهترین نوع حکومت دانست. چهار مرد دیگر نیز طرف داریوش را گرفتند. در نهایت این مناظره به نفع داریوش به پایان رسید و او به شاهنشاهی رسید. ایسوکراتس که در سال ۴۳۶ پیش از میلاد زاده شد، به مناظرهٔ آزاد بسیار اهمیت می‌داد. سقراط در سال ۴۳۹ پیش از میلاد یکی از اولین سخنرانی‌های بزرگ را در دفاع از خود بیان می‌دارد.
سخنرانی‌های بزرگ را در دفاع از خود بیان می‌دارد. اجتماع آتنیان که نتوانسته بودند پاسخش دهند وی را به مرگ محکوم می‌کنند، چراکه با او موافق نبودند. با برخاستن امپراتوری روم، از افراد برجسته‌ای که در شکل‌گیری مناظره و گفتمان اثرگذار بودند می‌توان اشاره کرد به: سیسرون (۱۰۶ تا ۴۳ پیش از میلاد) که یک وکیل، فیلسوف و سیاستمدار بود و روش‌های بازیگری را برای آنکه بتواند سخنوری توانا شود آموخته بود، «De Oratore» را که یک گفتگوی فلسفی یا گفتمان دیدگاه‌های مخالف توسط دو چهرهٔ مخالف بود، را به نگارش درآورد. مارکوم
دو چهرهٔ مخالف بود، را به نگارش درآورد. مارکوم کوئنتیلی (زادهٔ ۳۵ میلادی) رسالهٔ دوازده جلدی در علوم بلاغی تحت عنوان «Institutio Oratoria» (ترجمه: تأسیس بلاغی) را در پیرامون سخنرانی عمومی و مناظره نوشت. در میان مسلمانان، فن مناظره پس از گسترش علم کلام و فقه پدید آمد، زیرا فقیهان و متکلّمان ناگزیر بودند برای اثبات آراء و عقاید خود استدلال کنند. به همین جهت، با استفاده از منطق ارسطو، به مرور آداب بحث و مناظره را تدوین کردند. دارالمناظره در زمان مأمون، جایی بوده که بزرگان و دانشوران دربار در آن گرد می‌آمدند و
که بزرگان و دانشوران دربار در آن گرد می‌آمدند و دربارهٔ مسائل علمی بحث و مناظره می‌کردند. آداب مناظره. آدابِ مناظِره، مجموعه ضوابطی که هنگام بحث و گفت‌وگوی فلسفی، علمی، دینی و اعتقادی باید مراعات شود. در جهان اسلام، گاهی به جای «آداب المناظره»، اصطلاح «آداب البحث» به کار رفته‌است. در ادبیات. ژرف ساخت مناظره حماسه است، زیرا در آن بین دو چیز بر سر برتری و فضیلت خود بر دیگری نزاع و اختلاف درمی‌گیرد و هر یک با استدلالاتی خود را بر دیگری ترجیح می‌نهد و سرانجام یکی مغلوب یا مجاب می‌شود. علاوه بر قالب شعر، مناظره
مغلوب یا مجاب می‌شود. علاوه بر قالب شعر، مناظره همچنین گاهی به صورت نثر است و مخصوصاً در مقاله دیده می‌شود. در ادب فارسی. در ادب فارسی، مناظره بر مبنای «سؤال و جواب» است و این هر دو خاص شعر فارسی است و قبل از اسلام هم در ادبیات ایران سابقه داشته‌است و مثلاً در منظومهٔ درخت آسوریک دیده می‌شود. نخستین شاعری که به نوع ادبی مناظره پرداخته، اسدی صاحب گرشاسبنامه و لغت فرس اسدی است. از او مناظره‌هایی به نام‌های مناظره آسمان و زمین، مغ و مسلمان، نیزه و کمان، شب و روز، عرب و پارسی به‌جا مانده‌است. همچنین در اشعار
روز، عرب و پارسی به‌جا مانده‌است. همچنین در اشعار ناصرخسرو نیز مناظره به کار رفته‌است. مناظره گاهی به صورت نثر است. در گلستان سعدی جدال سعدی با مدعی، نمونه یک مناظره منثور است. از شاعران معاصری که به مناظره توجه داشته، می‌توان به پروین اعتصامی اشاره کرد. قالب شعری مناظره قصیده یا قطعه است.
هفوف ، ، شهری در ناحیهٔ شهر احساء از توابع استان احساء در منطقه شرقی عربستان سعودی و در نزدیکی صحرای نفوذ، در ناحیهٔ مغرب، در جنوب غربی شهر ریاض و در شمال شرقی شهر ظهران واقع شده‌است. جمعیت آن ترکیبی از سنی و شیعه است «الهفوف» یکی از شهرهای قدیمی است، در دوران قدیم مدتی مرکز حکم قرمطیان بوده‌است. در این شهر قلعه بزرگی که به قلعه ابراهیم مشهور است وجود دارد، این قلعه از موقعیت خوب راهبردی برخوردار است. شهر هفوف به تعداد زیاد چاه‌های نفت و همچنین باغ‌های نخل خرما مشهور است. در باغ‌های این شهر بهترین انواع گل
مشهور است. در باغ‌های این شهر بهترین انواع گل کاشت و تهیه می‌شود. هفوف به داشتن یکی از بزرگترین مناطق تولید خرما در جهان، و همچنین به خاطر بازارهای قدیمی و کاخ‌هایش و باغ‌های لیموترش، انگور معروف است. شهر هفوف ۱۵۰ هزار نفر جمعیت دارد و بخشی از منطقه واحه‌ای پرجمعیت از چندین شهر و دهکده است که جمعا حدود ۶۰۰ هزار نفر جمعیت دارند. هفوف در داخله کشور، در جنوب غربی بقیق و کلانشهر ظهران-دمام-خبر در جاده به سمت جنوب به حرض واقع شده‌است. هفوف نزدیکترین شهر به میدان نفتی معروف غوار، یکی از بزرگترین میدان‌های متعارف
نفتی معروف غوار، یکی از بزرگترین میدان‌های متعارف (واقع در خشکی) در جهان است. هفوف از مهمترین مراکز فرهنگی عربستان است. بسیاری از خانواده‌های شناخته شده در آنجا زندگی می‌کنند. دانشکده‌های کشاورزی، دامپزشکی و منابع حیوانی دانشگاه ملک فیصل در این شهر واقع شده‌است (بقیه در دمام هستند). پردیس هفوف همچنین دارای امکاناتی است که زنان سعودی می‌توانند در رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی و اقتصاد خانگی تحصیل کنند. در افسانه‌ها، هفوف را به عنوان محل خاکسپاری لیلی و مجنون دانسته‌اند. در داستان‌ها همچنین آمده که ملکه سبا نیز
مارکوس فابیوس کوئینتیلیانوس یا کوئین‌تیلیان (۳۵ میلادی در کالاهرا، لاریخا - ۱۰۰ میلادی) بلاغتدان، فیلسوف، و ادیب رومی اهل هیسپانیا بود که به گستردگی در نوشته‌های مکاتب بلاغیِ سده‌های میانه و رنسانس به او اشاره شده است. دیدگاه‌ها. در سده‌های اول و دوم پیش از میلاد خطیبانی مانند سیسرون اصول و موازینی خاص برای علم بلاغت تدوین کرده بودند. فیلسوف و سیاستمدار رومی، سنکا اصول سیسرون را تخطئه کرد، اما کوئنتیلی از اصول سیسرون دفاع، و گفته‌های سنکا را رد کرد و رساله‌ای هم به نام «"در چگونگی تربیت خطیب"» نوشت. این
هم به نام «"در چگونگی تربیت خطیب"» نوشت. این رساله پس از مرگ او متروک ماند، اما در دوران رنسانس از مآخذ و مراجع مهم فن بلاغت و خطابت به شمار می‌رفت. آثار. تنها اثر به‌جامانده از کوئنتیلی رسالهٔ دوازده جلدی در علوم بلاغی در عنوان «Institutio Oratoria» (ترجمه: "آموزش سخنور") که در حدود سال ۹۵ میلادی نوشته شد. این کتاب نه‌تنها با نظریه‌ها و بکارگیری علوم بلاغی، بلکه با آموزش و پیشرفت در خود سخنور نیز سروکار داشت. پیش از این، متنی تحت عنوان «De Causis Corruptae Eloquentiae» (ترجمه: اندر دلایل سخنوری خراب)
Eloquentiae» (ترجمه: اندر دلایل سخنوری خراب) نوشته شده بود که گم شده‌است، هرچند که باور برآنست که تقریر اولیهٔ برخی از دیدگاه‌هایی که پس‌تر در «Institutio Oratoria» به کار رفت، بوده باشد. به‌علاوه، دو دسته از دکلماسیون از او وجود دارد، «Declamationes Majores» و «Declamationes Minores» که به کوئنتیلی نسبت داده شده‌اند، هرچند که جدال‌هایی بر سر نویسندهٔ اصلی این متن‌ها وجود دارد.
خوان پونسه د لئون ای فیگروا(زادهٔ ۱۴۷۴- درگذشته ژوئیه ۱۵۲۱) کاوش‌گر اسپانیایی بود. او همچنین نخستین فرماندار پورتوریکو بود. نخستین هیئت اکتشافی به کالیفرنیا به رهبری او گسیل شد. این هیئت در جستجوی سرچشمه جوانی به کالیفرنیا گسیل شد. کارنامه. د پونته در دومین سفر کریستوف کلمب به ینگه دنیا داوطلبانه بدو پیوست. در ۱۴۹۳ این گروه به هیسپانیولا رسیدند. در ۱۵۰۴ او مأمور سرکوب سرخ‌پوستان تائینو شد. پس از آن او مأموریت یافت تا به رونق و ساخت و ساز در مستعمره‌های اسپانیایی بپردازد. هنگامی که او از تائینوها دربارهٔ
بپردازد. هنگامی که او از تائینوها دربارهٔ پورتوریکو و رودخانه‌های زرخیز آن شنید، پروانهٔ کاوش آن سرزمین را در ۱۵۰۸ گرفت. مردان او اقامت‌گاهی در جزیره ساختند و به جستجوی زر پرداختند. به زودی او فرماندار آن جزیره شد. او بومیان جزیره را برای بهره گرفتن از نیروی کارشان میان مردانش تقسیم کرد. سرخ‌پوستان را به جستجوی طلا و تولید خوراک وا می‌داشتند. سرخ‌پوستان جز آن که به بردگی کشانده شده بودند با دردسر تازه‌ای که همانا بیماری‌های اروپاییان بود رودررو گشتند؛ بیماری‌هایی چون آبله و سرخک که سیستم دفاعی بدن ایشان