payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متنوع و پیچیده‌ای است که غالباً شامل موتیف‌های گل و برگ، الگوهای هندسی و تصویری و همچنین نقوش مذهبی و اسلیمی می‌باشد. این قالی‌ها علاوه بر جنبه‌های تزئینی، حامل ارزش‌های فرهنگی و تاریخی منطقه کرمان بوده و نشانگر گذر از نسل به نسل هنر قالیبافی ایران است. علاوه بر جنبه هنری، قالی کرمان از لحاظ اقتصادی نیز نقش مهمی در صادرات و صنعت صنایع دستی ایران ایفا می‌کند. قدمت و تاریخچه. دوره نخست یا عصر ترمه. در این دوره، که همزمان با زوال شال‌بافی در کرمان بوده است، قالیبافان با الهام از نقوش شال‌های کرمان و نگاره‌های
با الهام از نقوش شال‌های کرمان و نگاره‌های بته جقه، طرح‌های اولیه قالی را به وجود آوردند. نام «عصر ترمه» به دلیل بهره‌گیری از طرح‌های شبیه به ترمه‌های قدیمی بر این دوره منطبق شده است. عصر بازگشت. با پایان یافتن جنگ جهانی اول و تغییر سلیقه بازار، به ویژه در آمریکا، هنر قالیبافی در کرمان دچار تغییراتی شد. در این دوره، طراحان کرمانی به بازگشت به نقوش سنتی علاقه‌مند شدند و نقش و نگاره‌های صفوی، همچون نقوش اسلیمی، گل‌های شاه عباسی، نقش‌های قاب قرآنی و ترنج، به کار گرفته شدند. با بروز بحران اقتصادی در آمریکا،
کار گرفته شدند. با بروز بحران اقتصادی در آمریکا، شاهد بازگشت به طرح‌های قدیمی‌تر نیز بوده‌ایم. عصر گوبلن. در این دوره، به دلیل تأثیر طرح‌های فرانسوی با نام گوبلن، قالی‌های کرمان شاهد تغییراتی در اصالت نقوش خود شدند. نقوشی نظیر اوبوسن و ساونری که از منابع خارجی وارد شده بودند، توسط طراحان کرمانی بازبینی و تغییر یافتند. در همین دوره، موتیفی به نام گل فرنگ وارد قالی‌های کرمان شد که بعدها به یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های این قالی تبدیل گردید. استفاده گسترده از نقوش گل و برگ، در کنار طرح‌های پیچیده و چندلایه، از
گل و برگ، در کنار طرح‌های پیچیده و چندلایه، از عواملی است که باعث شهرت قالی کرمان شده است. ویژگی‌های منطقه‌ای و سبک‌های متفاوت. قالی‌های کرمان معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: شهری‌باف و عشایری‌باف. قالی‌های شهری‌باف عمدتاً در مراکزی مانند راور تولید می‌شوند که از نظر طراحی و رنگ‌آمیزی مدرن‌تر بوده و طرح‌های تصویری، افشان و سبزیکار از ویژگی‌های بارز آنهاست. از سوی دیگر، قالی‌های عشایری‌باف که در مناطقی همچون سیرجان بافندگی می‌شوند، دارای الگوهای سنتی و محلی با رنگ‌های گرم و طبیعی هستند. تنوع نقوش و نوآوری
با رنگ‌های گرم و طبیعی هستند. تنوع نقوش و نوآوری در قالی کرمان. برخی از مقالات منتشر شده در وب‌سایت‌های معتبر به تنوع نقوش و نوآوری‌های صورت گرفته در قالی کرمان اشاره می‌کنند. به عنوان مثال، مقاله‌ای با عنوان "از هزار گل قالی کرمان تا سروز" به بررسی تنوع بی‌نظیر نقوش قالی کرمان، به ویژه استفاده از موتیف‌های گل‌دار و الگوهای نوین در کنار طرح‌های سنتی می‌پردازد. این مقاله همچنین به تأثیر عوامل فرهنگی، منطقه‌ای و تغییرات بازار در شکل‌گیری و بهبود کیفیت قالی‌های کرمان اشاره دارد. اهمیت فرهنگی و هنری. قالی
کرمان اشاره دارد. اهمیت فرهنگی و هنری. قالی کرمان نه تنها به عنوان یک کالای مصرفی، بلکه به عنوان یکی از نمادهای فرهنگی و هنری ایران شناخته می‌شود. این قالی‌ها در نمایشگاه‌های بین‌المللی صنایع دستی ایران به نمایش گذاشته شده و جایگاه ویژه‌ای در بازارهای جهانی دارند. علاوه بر این، قالی کرمان منبع الهام بسیاری از طراحان معاصر در زمینه هنرهای تزئینی و مد محسوب می‌شود.
قالی لیلان گونه‌ای قالی ایرانی است که در روستای لیلیان خمین تولید می‌شود. خصوصاً قالی ارمنی‌باف این منطقه همچون قالی ساروق شهرت جهانی دارد. ویژگی‌ها. از ویژگی‌های شاخص بافندگان ارمنی لیلیان در گذشته‌های دور، استفاده از نقشه‌هایی است که نقاشان ارمنی تهیه می‌کردند. لیلیان افزون بر طرح هراتی و طرح ساروق، طرح خاص خود را هم دارد که همان ترنجی عنکبوتی‌مانند است همراه با صلیبی که همیشه در آن پنهان است.
قالی مشک‌آباد گونه‌ای قالی ایرانی و از صنایع دستی دهستان مشک‌آباد است. این قالی به‌عنوان یکی از قالی‌های دستباف استان مرکزی، شهرت جهانی دارد. این قالی کوچک‌پارچه، درشت‌باف، و ارزان‌قیمت است و پرز بلند دارد. طرح قالی مشک‌آباد اغلب میناخانی، گل‌حنایی و هراتی است. گره این فرش‌ها نامتقارن، پود آن آبی، و دار معمول در این ناحیه عمودی است. اندازهٔ قالی‌های مشک آباد غالباً متوسط و بزرگ است و گره مورد استفاده در این منطقه فارسی است. قالی‌های قدیمی مشک‌آباد دارای سطحی مخملی و مقداری درخشندگی هستند.
قالی مشهد گونه‌ای قالی ایرانی و از صنایع دستی همین خطه‌است که امروز و در گذشته تولید می‌شده‌است. پیشینه قالی مشهد. قالی‌بافی در مشهد حدود پنج سده قدمت دارد؛ به‌طوری که یکی قدیمی‌ترین فرش مشهد که موجود است، نوعی فرش نماز (سجاده) است که توسط شاه طهماسب به سلطان سلیمان قانونی در سال ۱۵۵۶ هدیه شده‌است. این فرش‌ها در سه درجهٔ کیفیتی در کارگاه سلطان ابراهیم میرزا، فرزند سام میرزا، و برادرزادهٔ شاه طهماسب، ساخته می‌شده‌است. یکی از انواع درجهٔ یک آن تا دو سال پیش در لندن بود و به اعتقاد برخی در حال حاضر در اختیار
لندن بود و به اعتقاد برخی در حال حاضر در اختیار کلکسیونر معروف، شیخ سعود آل‌ثانی قطری، است. تعدادی از نمونه‌های درجه دوم و سوم هنوز در موزه کاخ توپقاپی موجود است.در قرن ۱۹ و ۲۰ محبوبیت قالی مشهد به حدی رسید که از آن افزون‌ بر استفاده در داخل کشور، برای صادرات نیز بهره می‌جستند؛ الیاف پشمی به کار رفته در این فرش‌ها به شدت صیقل داده می‌شدند تا رنگ را بهتر به خود جذب کنند، اما این عمل از دیگر سو باعث کاهش عمر فرش‌ها نیز می‌گشت، و این عاملی بود که تصویر بدی از قالی مشهد در اذهان شکل بگیرد تا جایی که صادرات این
مشهد در اذهان شکل بگیرد تا جایی که صادرات این فرش به اروپا به‌طور چشمگیری کاهش یافت؛ متأسفانه قالی‌های به جای مانده از آن دوران نیز همگی در معرض فرسایش قرار دارند. تعیین تاریخ آغاز قالی‌بافی در مشهد همچون تعیین تاریخ برای آغاز قالیبافی در محل استان خراسان تا حدودی با مشکل مواجه است. مطابق نوشته‌ها و مدارک موجود قدیمی‌ترین قالی موجود منسوب به این شهر متعلق به دوره شاه عباس صفوی است. مطابق روایات و نوشته‌های موجود این قالی به دستور شاه عباس در شهر مشهد جهت آستان علی بن موسی‌الرضا بافته شده‌است. در مورد این
علی بن موسی‌الرضا بافته شده‌است. در مورد این قالی آرتور سیسیل ادواردز نیز توضیحاتی داده و در کتاب خود قالی ایران را مورد رویت آن مطالبی به رشته تحریر درآورده است. وی عنوان می‌کند در مورد سابقه بافت این قالی با جست‌وجو در اسناد و مدارک موجود در آستانهٔ تنها فهرستی که پیدا نمود که متعلق به سال ۱۳۰۲ هجری قمری بوده و در آن مطلب بالا اشاره گردیده‌است و استناد به این حرف خزانه‌دار می‌کند که فهرست مذکور متکی به روایات و احادیث است. در مورد چگونگی اوضاع قالی‌بافی از زمان صفویان تا اوایل قرن ۱۴ هجری مدارک خاصی در
از زمان صفویان تا اوایل قرن ۱۴ هجری مدارک خاصی در دست نیست اما شاید در منبع تا حدودی در مورد تاریخ شروع قالی‌بافی جدید مشهد مطالبی را به به دست دهد و ما را از ابهام خارج سازد، هر چند این منبع نیز از کفایت لازم برخوردار نیست. یکی از منابع نوشته‌های سر آلبرت هوتوم شیندلر، سیاح آلمانی است که در سال ۱۲۹۳ هجری قمری شهر مشهد را چنین توصیف کرده‌است: «قیمت آذوقه در مشهد مانند دارالخلافه است. قیمت فرش، مس، حتی از دارالخلافه نیز بیشتر است در مشهد پارچه ابریشمی و قالی خوب می‌بافند»؛ این تاریخ تقریباً مطابق با سال
خوب می‌بافند»؛ این تاریخ تقریباً مطابق با سال ۱۲۵۱ هجری خورشیدی است. ویژگی‌های فنی بافت. ۱. رجشمار: اغلب قالی‌های مشهد دارای رجشمار بین ۳۰ تا ۳۵ و در موارد نادر تا ۴۰ رج است در برخی از نمونه‌های قدیمی همچون قالی‌های معروف عمواوغلی و صابر تار رجشمار ۱۳۰ نیز می‌توان دید. نوع گره: دو نوع گرهٔ فارسی و ترکی استفاده می‌شود اما گرهٔ فارسی متداول‌تر و قدیمی‌تر است. ۲. شیرازه‌بافی: عمل شیرازه‌بافی تا ۵۰ سال پیش همزمان با بافت انجام می‌شد، اما از آن پس تا امروز پس از اتمام قالی به آن شیرازه می‌بافند. گلیم‌بافی آن به
اتمام قالی به آن شیرازه می‌بافند. گلیم‌بافی آن به سبک فارسی است. نوع دار قالی همگی از نوع عمودی و ثابت است. ۳. نوع چله‌کشی: به روش معروف ترکی و بر روی دار قالی انجام می‌شود. (باید متذکر شد که این شیوه معاصر است و شیوهٔ قدیمی چله‌کشی همان شیوهٔ فارسی بوده‌است.) ۴. نحوه پودکشی: همه از نوع دو پود است و عمدتاً در گروه قالی‌های لول بافت است و از سفتی و استقامت زیادی برخوردار است. مهم‌ترین مراکز قالی بافی در مشهد. از مهمترین مراکز بافت قالی در خراسان می‌توان به مشهد، طرقبه، شاندیز، زشک، نوغند، جاغرق، درخش اشاره
طرقبه، شاندیز، زشک، نوغند، جاغرق، درخش اشاره کرد. استادان معروف. در دوره معاصر، شماری از برترین اساتید قالی ایرانی در خراسان به آفرینش هنری فرش پرداخته‌اند؛ از آن میان می‌توان به نام این بزرگان اشاره نمود: از طراحان معروف فرش در خراسان می‌توان به میرزا حسن طرحچی، عبدالحمید صنعتکار علیپور، کوزه‌کنانی، احمد بهبودی، احمد معروفی، جعفر خرازی، احمد حسینی‌پور نوقانی، محمد شالبافان،حاج اسماعیل ایرانی و محمد حسینی(معروف به سید محمد) اشاره کرد.
قالی مود گونه‌ای قالی ایرانی است که در شهر مود تولید می‌شود. این قالی از شهرت جهانی برخوردار است. پیشینه. اگرچه مود سابقه‌ای کهن در فرشبافی دارد، اما اوج معروفیت جهانی‌اش را پس از تجدید حیاتی که در اواخر صفویه و اوایل دوران قاجار داشت، کسب کرده‌است.
قالی نیشابور گونه‌ای قالی ایرانی و از صنایع دستی همین خطه است که امروز و در گذشته تولید می شده‌است. بر اساس مطالعات موجود تاریخ شروع قالیبافی در دروان معاصر و گسترش آن در نیشابور جدید به سال‌های پس از جنگ دوم جهانی باز می‌گردد. و کارگاه‌های قالیبافی در کاروانسرایی که اکنون ساختمان فعلی دارایی است دایر بود. استاد کاران ماهر از شهرهای مجاور نظیر سبزوار و کاشمر به نیشابور دعوت شدند. حبیب‌الله فکور و حسین گلابتونی از پیشکسوتان قالیبافی معاصر می‌باشند.
قالی هریس گونه‌ای قالی ایرانی و آذربایجان از صنایع دستی همین خطه است که امروزه و در گذشته تولید می‌شده‌است. قالی هریس اثر خطوط شکسته و رنگ و طرح فرش هریس، حکایتی ایست از ورای درخشش صدها نقش و نگار چشم‌نواز، که بی تابانه حکایت عشق را در محراب هنر نجوا می‌کند، و هریس آذربایجان، این گهواره قالی بافی، که در هر گوشه ایی از آن، دل عاشق طراحی یا سر انگشتان بافنده ایی سبب آفرینش هنر زرین می‌شود که چشم و دل هر بیننده ایی را ارضا و عاشق خود می‌کند.فرش مقصودلو هم قالی خوبی است. قابلیتهای فرش هریس. قابلیتهای قالی
قالی خوبی است. قابلیتهای فرش هریس. قابلیتهای قالی آذربایجان تنها به قالی‌های نفیس تبریز و تابلوبافی سردرود یا نقش ماهی خوی یا ... نیست، بلکه قالی‌های درشت بافت مناطقی نظیر هریس مهربان زرنق خوانمرود و مهرام و هیق خود دارای اعتبار و جایگاه جهانیست. این نوشتار که حاصل تحقیقات میدانی و مطالعه کتب مرتبط و همچنین پرداختن به مقوله ریشه یابی نقوش از لحاظ اسطوره و زیباشناسی و رنگرزی گیاهی منطقه و همخوانی دکوراسیون غربی با قالی هریس است که امروزه در اروپا و آمریکا برای تزئین خانه‌ها و مراکز فرهنگی هنری...، مورد
برای تزئین خانه‌ها و مراکز فرهنگی هنری...، مورد استفاده و بررسی قرار می‌گیرد. این قالی بنا به استفاده پشم گوسفندی در بافت برای بدن انسان مفید است و همچنین برای گرم نگه داشتن و بهبود بیماری‌هایی چون رماتیسم. فرش هریس تنها نقشه فرش دنیا است که هر کدام از آن‌ها داستانی واقعی از گذشتگان منطقه بوده که در حقیقت این حوادث با زبان هنر برای نسل آینده یه یادگار گذاشته شده‌است. سمبلی از حیوانات و گیاهان آن منطقه بسیاری از جانور شناسان و گیاه شناسان را به منظور تحقیقات علمی به وجد در آورده‌است. فرش هریس نه به خاطر
علمی به وجد در آورده‌است. فرش هریس نه به خاطر دوام و زیبایی بلکه به خاطر داستان‌های واقعی که در دل تک تک نقشه‌های ان خوابیده است شهرت جهانی دارد. فرش هریس از کیفیت بالایی هم در طرح و هم در رنگ آمیزی دارد. تفاوت فرش هریس با فرشهای مشابه هریس: در فرش هریس از هوه که وزنی حدود 3 کیلو گرم دارد(هوه: وسیله ای سنگین تر از دفه؛ که در فرشهای مشابه هریس مورد استفاده قرار میگیرد) استفاده میشود که این سنگینی باعث فشرده شدن پودها شده و با توجه به دو طرفه بودن پودهای فرش هریس این کار باعث در هم تنیدگی پودها و استحکام
هریس این کار باعث در هم تنیدگی پودها و استحکام مضاعف فرش میگردد و در کنار گره های انگشتی و شانه زنی و پرداخت با قیچی بر زیبایی و استحکام روز افزون فرش هریس می افزاید. رنگ فرش هریس. پوشش گیاهی هر منطقه تعیین‌کننده نوع رنگینه‌های قالی‌های آن منطقه‌است. در قالی‌های هریس رنگ‌های تیره و تلخ با هارمونی خاصی به کار می‌روند از قبیل: سرمه ایی تیره، قهوه‌ایی سیر، قرمز روناسی، مسی، سبز تیره و بنفش زردو آبی... که همان‌طور که گفته شد از رنگینه‌های گیاهی اطراف بدست می‌آیند که عبارتند از: روناس، ذلیر، تولوخ کولی، پوست
که عبارتند از: روناس، ذلیر، تولوخ کولی، پوست پیاز، قره چوپ (چوب سیاه)، نیل کلکته، دوه قولاغی (گوش شتر) ریشه اشگون که در رنگرزی سنتی رایج است. همچنین برای دندانه دادن از سنگ قیناخ، زاج سفید، اکسید آهن و دوغ استفاده می‌کنند. لازم به ذکر است، دوغ فقط با روناس به کار می‌رود. ذلیر: ساری بیان(sary Bayan) یا ساری چیچک (گل زرد) اسم‌های محلی گیاهیست که به اندازه تقریباً نیم متر رشد می‌کند. دارای برگ‌های ریز و گل‌های ریز زرد رنگ می‌باشد. اگر قطع شود از محل قطع شده مایع سفید رنگی مانند شیر بیرون می‌آید که مزه تلخی
مایع سفید رنگی مانند شیر بیرون می‌آید که مزه تلخی دارد. از ساقه و برگ و گل این گیاه برای رنگرزی استفاده می‌شود و از آن زرد خوشرنگی بدست می‌آید که در برابر نور و شست‌وشو و سایش دارای مقاومت و ثبات رنگی است. تولوخ کولی: یک نوع گیاه رنگزا با گل‌های آبی رنگ که از ریشه آن برای رنگرزی استفاده می‌شود. بعد از ساییدن یا آسیاب کردن، همواره با نخ‌ها در آب می‌جوشانند که رنگ قهوه ایی زیبایی بدست می‌دهد. پوست پیاز: در اطراف هریس با روش‌های خاصی از آن رنگ مشکی تهیه می‌کنند. قره چوپ (چوب سیاه): گیاهی شبیه روناس ولی کوچکتر
قره چوپ (چوب سیاه): گیاهی شبیه روناس ولی کوچکتر از آن است. ریشه آن قرمز مایل به مشکی است و برای گرفتن رنگ مشکی استفاده می‌شود. نیل کلکته: این رنگ از هندوستان وارد می‌شود و برای بدست آوردن بهترین و با ثبات‌ترین رنگ آبی بکار می‌رود. لازم به توضیح است که رنگرزی با نیل کلکته با کشمش صورت می‌گیرد. دوه قولاغی (گوش شتر):اسم محلی گیاهی است و رنگ شتری روشن ازآن استخراج می‌شود. فرهنگ و هنر آذربایجان آمیخته بافرش هریس. قالی هر منطقه با توجه به شرایط جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی ویژه محل بافته می‌شود. هم چنان‌که
اقلیمی و فرهنگی ویژه محل بافته می‌شود. هم چنان‌که قرارگرفتن انسان در عوامل زیستی خاصی مانند آب و هوا، فرهنگ و تمدن... روحیه او رامی‌سازد، بر دستاوردهای انسانی هم مؤثر است. با توجه به این موضوع شناخت محیط زیست و فرهنگ مردمان هر منطقه راهگشای مهمیست بر شناخت دستاوردهای صنعتی سنتی هم چون قالی (فرش هریس گفته می‌شود اولین قالی دنیا بوده‌است) و سایر تولیدات آن منطقه‌است. با اندکی تامل می‌توان دریافت که طولانی بودن سرما در هریس از دلایل مهم گرایش اهالی منطقه به قالی بافیست و همچنین درشت بافت بودن یا پرگوشت چیدن
بافیست و همچنین درشت بافت بودن یا پرگوشت چیدن قالی نیز به خاطر استفاده از یک زیر انداز گرم‌کننده‌است. کاربرد خطوط هندسی و شکسته در طرح‌ها نیز ناشی از باورها و محیط کوهستانی زندگی در این مناطق است. اساطیر و پوشش گیاهی خاص منطقه که سازگاری با سرمای هریس نیز دارد. الهام بخش اصلی طراحان و بافندگان می‌باشد. طراح یا بافنده قالی هریس با ترسیم و بافت شکل گیاهان منطقه به صورت آگاهانه یا ناخودآگاه این نقوش گیاهی را استلیزه کرده و با مکنونات قلبی و اساطیر و باورهای خود آمیخته و بر تار و پود قالی آورده که از این طریق
آمیخته و بر تار و پود قالی آورده که از این طریق همت، هوشیاری و آراستگی ظاهر و باطن و تاریخ و تمدن خود را به بیننده این قالی نشان دهد. در فرش هریس از رنگهای تیره استفاده میشود.رنگهای گیاهی در فرش هریس مورد استفاده قرار می گیرد باورها در باره فرش هریس. برخلاف نظر سیسیل ادواردز که نوشته‌اند یکی از تجار مشهور تبریزی یک طرح معمولی گردان لچک ترنجی را به هریس برده و بافندگان آن را تبدیل به خطوط شکسته کرده‌اند ولی من چنین تصوری ندارم زیرا چنانچه نظر ایشان درست باشد، اینک باید در تمام مناطق آذربایجان طرح‌هایی با
اینک باید در تمام مناطق آذربایجان طرح‌هایی با این اسلوب بافته شود چنانچه حتی در مواردی روستاهای همجوار هریس که با یک فرهنگ و تمدن مشترک زندگی می‌کنند بافنده فرش هریس نیستند با اینکه همه خود را مردم یک منطقه به نام قوشاداغ مینامند ولی انحصاری بودن این نوع نقش و رنگ در هریس، خود دلیلی بر رد نظر ایشان است. ولی تأثیر پذیری‌هایی نیز در مواردی خاص امکان‌پذیر است. جالب است به خاطره ایی از آقای ادواردز اشاره کنم که خود دلیلی بر ذوق سرشار مردمان هریس است: چند سال قبل هنگام بازدید از یکی از روستاهای هریس یک تخته
قبل هنگام بازدید از یکی از روستاهای هریس یک تخته قالی غیر معمولی با طرحی زیبا بر یکی از دارهای قالی بافی نظرم را جلب کرد. از بافنده تقاضا کردم نقشه آن را به من نشان دهد. وی با حجب فراوان از جعبه‌ای که در گوشه کارگاه بود دستمالی مربع نظیر دستمالهایی که در منچستر برای صدور به کشورهای مشرق زمین تهیه می‌کنند بیرون آورد. حاشیه آن از گل و بوته تشکیل گردیده بود با ترنجی از گل و لچک‌هایی که در گوشه قرار داشت. در این نقوش، دو رنگ سفید و قرمز بکار رفته بود. زن قالیباف با این سرمشق (الگوی نامناسب)، قالی قابل تحسین و
با این سرمشق (الگوی نامناسب)، قالی قابل تحسین و کاملی در چندین رنگ مختلف بافته بود. طرح لچک ترنجی کاملاً صحیح و با فواصل مناسب در این قالی ظاهر گردیده بود، ولی باز کلیه خطوط طرح به شکل شکسته بکار رفته بود. (کتاب قالی ایران) طرح و نقشه‌های فرش هریس. طرحهای رایج منطقه عبارتند از: تاجری / صبوری / رزگل / حیاط گل / توکلی/ صمدخان / غلط نقشه (هرنوع طرحی که برای اولین بار ارائه شود و متداول بازار نباشد، اصطلاحاً غلط نقشه بکار می‌رود)/ چلنگری و افشان و ... وغیره که شاید هیچکدام درست نباشد جون همه این طرح و نقشه‌ها
شاید هیچکدام درست نباشد جون همه این طرح و نقشه‌ها برگرفته از ذهن و خیال الهام گرفته از طبیعت بسیار زیبای آذربایجان و منطقه هریس که قوشاداغ (رشته کوه‌های به همین نام) نیز گفته می‌شود هست و این قالی‌ها درمناطق ذکر شده از روی نقشه بافته نمی‌شود و به صورت ارائه ذهنی یعنی حفظ والهام گرفته از گغته‌ها و طبیعت که ذهن بافت سینه به سینه نقش بسته هست بافته می‌شود. امروز حدود۲۰ سال هست بافندگان هریس یک مهارت خاص نیز در بافت از روی نقشه دارند که نظیر آن تنها در مرکز قالی بافی اوشاک (بچه) واقع در ترکیه قابل مشاهده‌است.
بافی اوشاک (بچه) واقع در ترکیه قابل مشاهده‌است. در این دو منطقه طرح‌هایی را که بر روی کاغذهای شطرنجی کشیده می‌شود یا استاد کاری نقشه را می‌خواند. برای این منظور یک تکه چلوار را به وسیله سنجاق به دیوار مقابل نصب می‌کنند و با نگاه کردن گاهگاه به آن می‌توانند قالی را به هر قطعی که سفارش می‌دهند ببافند این خود مهارتی شگفت انگیز است، مهارتی غریزی و حسی که در اصطلاح محلی (چشنی) نامیده می‌شوند. (به این مورد هم در کتاب قالی ایران و هم در مجله HALI 1993 اشاره شده‌است). یکی از طرح‌های قالی هریس نگاره‌های هندسی لچک و
یکی از طرح‌های قالی هریس نگاره‌های هندسی لچک و ترنج با حاشیه معروف به سماوری است که گونه‌هایی به نام‌های داش خاتون / ترنجی کف ساده / توکلی / ترنجی لوزی/صمد خانی و تاجری از انواع آن است. به نقشه‌های قالی هریس گوروان و مهرام و مهربان نیز می‌گویند. در برخی از روستاهای هریس نقشه دیگری به نام (قراجه) بافته می‌شود. طرح ترنج در ناحیه هریس، کمتر یک پوده و بیشتر دو پوده به شیوه درشت بافت با گره ترکی که به هنگام پرداخت پرز آن را بلند می‌چینند و قالی پرگوشت و ضخیمی به دست می‌دهند. اندازه‌های فرش هریس. اندازه‌های:
به دست می‌دهند. اندازه‌های فرش هریس. اندازه‌های: ۵/۱×۱، ۴×۳، ۲×۲، ۵/۲×۵/۳، ۳×۲ ۳×۳ متر با رجشماره ۱۵ تا ۳۰ به بالا معمولاً رواج دارد. در بخش مرکزی هریس قالی‌هایی با رجشمار ۴۰ به بالا نیز بافته می‌شود. اکثر بافندگان این ناحیه را بانوان تشکیل می‌دهند. در تاریخ قالیبافی هریس مشهور است که دختران قبل از اینکه به خانه بخت روند، قالیبافی را در خانه پدری یاد گرفته و با طرح‌ها و خلاقیت ذهنی خود آفریننده نقش‌های بدیعی شده و حاصل دستباف خود را که نشانگر ذوق و هنرمندی و فرهنگ ادب تمدن و مدنیت از دوره‌های گذشته و محل
و فرهنگ ادب تمدن و مدنیت از دوره‌های گذشته و محل این منطقه‌است، به عنوان جهیزیه به خانه بخت می‌برند. با توجه به موارد ذکر شده اکثر بافندگان این منطقه ذهن باف بوده و طرح‌ها و رنگ‌ها را سینه به سینه به هم انتقال داده‌اند. ریشه یابی نقوش از لحاظ اسطوره و زیباشناسی ریشه و بنیان این امر سنتی راباید در دوران تاریخ و تمدن بشری که حدوداً به ۷۰۰۰هفت هزار سال می‌رسد جستجو کرد. نقوش قالی نیز از این قاعده مستثنا نیست، این نقوش هم از اساطیر(اسطوره دَدَه قورقود / َاصلی و کَرَم قیر ات بز ات) و هم پوشش گیاهی مناطق الهام
و کَرَم قیر ات بز ات) و هم پوشش گیاهی مناطق الهام می‌گیرد. به همین خاطر چنانچه تشابهاتی در نقوش قالی‌های مناطق دیده می‌شود سبب این نیست که فردی طرحی را برداشته و در تک تک مناطق گردانده بلکه اگر اساطیر و طبیعت مناطق را سرچشمه طراحی قالی بدانیم، وجه اشتراک بین این طرح‌ها را در می‌یابیم، علاوه بر این تأثیرات، باورهای قومی و دینی، محیط زیست، ابزارهای زندگی، حیوانات و پرندگان این نواحی نیز در شکل‌گیری طرح‌های مناطق نقش مهمی ایفا کرده‌اند. پس اگر به گفته هربرت ریت تقسیمات هنری بپردازیم نقش و رنگ قالی هریس جزء
ریت تقسیمات هنری بپردازیم نقش و رنگ قالی هریس جزء هنرهای بَدوی محسوب می‌شود چون در آن‌ها جسارت، صمیمیت، صداقت، که خاص هنر بومیست مشاهده می‌شود و اگر با قالی‌های شهری مقایسه کنیم پیشرفت طرح‌های جدید و بالا بودن رجشمار، نقوش دیگر شکسته گی خود را از دست داده‌اند و چرخش‌ها و گل‌ها و همچنین رعایت فواصل چرخش‌ها و گل‌ها و رنگ آمیزی‌های با احتیاط تر انجام شده‌است. از لحاظ پزشکی و راحتی جسم و جان که مردمان این منطقه در شرایط طاقت فرسا طلاش و کوشش می‌کنند و در حال استراحت بیشترین مطلوبیت را به دلیل کلفت بودن و
استراحت بیشترین مطلوبیت را به دلیل کلفت بودن و متفاوت بودن رنگ وشکل و ظاهر و نرم بودن را دارا می‌باشد که به این دلیل نیز مشهور بوده هست. از لحاظ هارمونی رنگی. در قالی‌های هریس می‌توان هم کنتراست از حیث تیره و روشن اشاره کرد و هم کنتراست از حیث ریتم‌های متنوع رنگی و هم چنین کنتراست در نقش‌های ریز و درشت از مواردیست که می‌تواند در آن‌ها به‌طور مشروح سخن راند. به نظر استاد طباطبایی هنرمند نقاش تبریزی ؛ به لحاظ تزئینات، قالی هریس در جایگاه مخصوصی قرار دارد و استفاده از رنگ‌های خاص و جسارت در انتخابات طرح نقوش،
از رنگ‌های خاص و جسارت در انتخابات طرح نقوش، از مواردیست که نیاز به اندیشه زیاد دارد. رنگ‌های خالص سفید، قرمز، سرمه ایی و سبز و ابی ... کاملاً تجریدی (انتزاعی) هستند و به‌طور رمز گونه ایی از طبیعت الهام گرفته‌اند و با درون مایه خود بافندگان منطقه در آمیخته و چنین آثاری به وجود آمده‌اند، کلاً هنرمند چیزهایی از جهان بیرونی را موضوع کار خود قرار می‌دهد که بتواند از درون خود پاسخی به آن بدهد که همانا شکل‌های انتزاعی به وجود می‌آورد.
قالی ورامین گونه‌ای قالی ایرانی و از صنایع دستی منطقه ورامین است که امروزه و در گذشته تولید می‌شده‌است. معمولاً مردمان قبیله‌ای که در ورامین یا اطراف آن زندگی می‌کنند آنها را می‌بافند. قالی‌ها و فرش‌های ورامین در اندازه‌های مختلف بافته می‌شوند، امّا معمولاً در ابعاد متوسط هستند. قهوه‌ای تیره یا قرمز تیره بر روی زمینهٔ خاکی یا آبی تیره، معمول‌ترین رنگ‌ها در فرش ورامین هستند. نوع بافت. بافنده‌های روستاها و کارگاه‌ها معمولاً فارس‌بافت کار می‌کنند ولی عشایر با توجه به نژادشان هم از ترک‌بافت و هم از فارس‌بافت
توجه به نژادشان هم از ترک‌بافت و هم از فارس‌بافت استفاده می‌کنند. نقوش. قالی‌ها و فرش‌های ورامین طرح‌های هندسی با تکرار دارند و روی زمینهٔ آبی‌رنگ قالی که معمولاً عاری از لچک و ترنج است، قرار می‌گیرند و به نوعی حالت یک شبکه گل‌آذین را تشکیل می‌دهند. فرش ورامین طرح‌ها و نقش‌های مختلفی نظیر میناخانی، شاه‌عباسی، پاشتری، طرح حوضی، طرح ظل‌السلطان جدید و قدیم، طرح لچک ترنج و طرح قلم مشکی دارد که از این میان، طرح میناخانی به علّت قدمت، منحصربه‌فردی و آمیختگی با فرهنگ منطقه شناخته‌تر شده‌است و در ایران به ثبت ملّی
منطقه شناخته‌تر شده‌است و در ایران به ثبت ملّی رسیده‌است. عموم قالیبافان ورامین در طرح قالی و فرش خود، از طرح میناخانی استفاده می‌کنند و همین مسئله سبب شده که فرش ورامین با طرح میناخانی شناخته و در ایران معرفی شود. در طرح میناخانی، گل کوچک چندپری که در اطراف آن چهار گل سفید که یادآور گل نرگس است قرار دارد و حرکت شاخه‌های نازک نقش‌های مختلف روی این قالی‌ها را به همدیگر متصل کرده است.
قالی (یلمه) گونه‌ای از قالی‌های ایرانی است که توسط طوایف ترک قشقایی ساکن در شرق چهارمحال(بروجن)و نیز شهر طالخونچه اصفهان بافت می‌شود موقعیت جغرافیایی این خطه از شهرستان مبارکه 10کیلومتر خارج شده به روستای علی آباد جمبزه میرسیم درصورتیکه بروجن که ۷۰ کیلومتر با علی آباد جمبزه فاصله دارد. . این قالیها دارای رنگ ثابتی است و معمولاً از نه رنگ در بافت آنها استفاده می‌شود که عبارت است از: آبی، لاکی، سبز، سرمه‌ای، سفید، بنفش و سیاه؛ و دارای تار و پود پشم هستند.متمایز و خاص بودن آن بخاطر طرح متفاوت و کاملاً انحصاری
و خاص بودن آن بخاطر طرح متفاوت و کاملاً انحصاری آن میباشد.این هنر ارزشمند نسل به نسل از مادر به دختران رسیده و باجان از ته دل گره بر نار و پود می‌زنند و طرح خاصی در جهان که یک برند مشهور می‌باشد را خلق می‌کنند. طرح‌های رایج و مرسوم. فرش‌های یلمه بروجن از نظر طرح به سه دسته تقسیم می‌شوند: ازنظر ظاهر کلیه طرح‌های نوع اول در متن فرش دارای یک ردیف ترنج لوزی شکلند که در مرکز فرش و در امتداد طولی آن قرار گرفته‌است. طرح‌های نوع دوم نیز دارای این ویژگی خاص هستند، با این تفاوت که در متن کلیه فرش‌ها حداقل دو ردیف
با این تفاوت که در متن کلیه فرش‌ها حداقل دو ردیف ترنج‌های لوزی شکل موازی با یکدیگر به چشم می‌خورد که در امتداد طولی فرش قرار دارند. ترنج‌هایی که در طرح نوع اول و دوم وجود دارند به شکل لوزی و روی لبه‌های آنها نقوش کنگره‌ای شکل به چشم می‌خورد. مهاجرین قشقایی پس از رسیدن به سرزمین چهارمحال طرح‌های متعلق به خود (ترنجی و شکرلو) را با طرح‌های اصیل چهارمحالی بویژه خشتی ادغام کردند و با قرار دادن ترنج‌های لوزی شکل درون قاب‌های فرش‌های خشتی، طرح جدیدی را ارائه کردند که بندی الوان نام گرفت.
قالی یزد گونه‌ای قالی ایرانی است که در یزد تولید می‌شود. سالانه نزدیک به ۲۰۰ هزار مترمربع فرش دستباف در یزد بافته می‌شود. همچنین بیش از ۴۰ هزار بافندهٔ فرش در یزد مشغول فعالیت هستند. مطالعه بیشتر. «شناخت فرش دستباف یزد»، نوشتهٔ احمد زارع، محمدرضا قاآنی، مجید مقنی پور، محمود اشعاری، نشر توز و قلم، ۱۳۹۴
آئودی تی‌تی (Audi TT) خودرویی است که از سال ۱۹۹۸ تا کنون در مجارستان تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است. فرم خاص بدنه این خودرو باعث شده تا از دیگر خودروهای هم‌گروه خود کاملاً متمایز باشد. از موتوری به حجم ۳٫۲ لیتر ۶ سیلندر خطی (Line) به قدرت ۲۵۰ اسب بخار استفاده می‌کند. البته موتورهای بسیاری داشته که به انواع موتورهای ۴ سیلندر با تزریق مستقیم و دارای توربو و بدون توربو نیز می‌توان اشاره داشت. طراحی آئودی تی‌تی در بهار سال ۱۹۹۴ در مرکز طراحی گروه فولکس واگن در
در بهار سال ۱۹۹۴ در مرکز طراحی گروه فولکس واگن در کالیفرنیا آغاز شد.
لامبورگینی ایسلرو (Lamborghini Islero) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته است. موتور آن ۳۹۲۹ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن دنده به صورت دستی است.
پورشه ۹۹۶ (Porsche ۹۹۶) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ در اشتوتگارت آلمان تولید شده‌است. طراحی آن موتور عقب، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.