payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتوپیا () فیلمی به کارگردانی سهراب شهیدثالث محصول سال ۱۹۸۳ کشور آلمان غربی است. داستان. پنج زن به خواست خودشان و بنا به نیاز اقتصادی در یک فاحشه‌خانه که تحت سرپرستی یک مرد اداره می‌شود، شروع به‌کار می‌کنند. سرپرست فاحشه‌خانه در سکانس‌های مختلف، هر بار به شکلی آزارگرانه و تحقیرآمیز، زن‌های فیلم را مورد استعمار قرار می‌دهد. هرکدام از زن‌ها از جایی می‌آیند و رؤیایی دارند.
یک بار برای همیشه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سیروس الوند و تهیه کنندگی مجید مدرسی محصول سال ۱۳۷۱ است. فیلم با نگاهی به فیلم پنجره جلال مقدم ۱۳۴۹ تولید شده که خود آن فیلم از داستان فیلم مکانی در آفتاب بهره جسته است. ولی کارگردانی خوب و الوند فیلمی متفاوت ساخته که سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را نیز برایش به ارمغان آورد. خلاصه داستان. محمود، که نقاش ساختمان است و از همسرش زهرا جدا زندگی می‌کند، تصمیم دارد برای کار به ژاپن برود. محمود همسرش را به محضر می‌برد تا او را طلاق بدهد، ولی محضردار گواهی عدم حاملگی
تا او را طلاق بدهد، ولی محضردار گواهی عدم حاملگی زن را می‌خواهد و آن‌ها ناگزیر به آزمایشگاه می‌روند. جواب آزمایش زهرا، به رغم تصور آن‌ها، مثبت است و زن و شوهر جوان چاره را در سقط جنین می‌بیند، اما هزینه سنگین سقط جنین و توقیف پزشکی که به آن‌ها معرفی شده موجب می‌شود که آن دو به پیرزن قابله‌ای مراجعه کنند که درانبار مخروبه‌ای در خارج شهر سکونت دارد. موقعی که زهرا با اکراه و دلهره به اتاق پیرزن قابله پا می‌گذارد محمود با مردی روبه‌رو می‌شود که همسرش پس از سقط جنین فوت کرده و برای مرافعه به آنجا آمده‌است.
سقط جنین فوت کرده و برای مرافعه به آنجا آمده‌است. محمود و زهرا پس از درگیری با پیرزن و دستیارانش به خانه بازمی‌گردند و از تصمیم خود منصرف می‌شوند. دو سال از این ماجرا می‌گذرد. محمود خانهٔ مسکونی خود را رنگ می‌زند و زهرا برایش چای می‌آورَد. پسر کوچکشان در یکی از اتاق‌ها بازی می‌کند.
بازمانده فیلم سینمایی تاریخی در مورد جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸، به کارگردانی سیف‌الله داد و بازیگری سلمی المصری، جیانا عید، بسام کوسا، جمال سلیمان و غسان مسعود، محصول سال ۱۳۷۳ است. سیف‌الله داد فیلمنامه این فیلم را بر اساس داستانی از غسان کنفانی نویسنده فلسطینی به نام نوشته است و موضوع آن به سال ۱۹۴۸، تشکیل اسرائیل و تسلط بر شهر حیفا بازمی‌گردد. این فیلم در جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۷۴ جایزه ویژه هیئت داوران را کسب کرد و کاندیدای بهترین فیلمنامه و بازیگر نقش اول زن هم شد. سلمیٰ مصری هم بخاطر بازی در این
نقش اول زن هم شد. سلمیٰ مصری هم بخاطر بازی در این فیلم لوح تقدیر دریافت کرد. به گفتهٔ تهیه‌کننده این فیلم، منوچهر محمدی، "«بازمانده» با ۴۰ میلیون تومان هزینه تولید شد. البته بعد از آماده شدن به شدت از طرف ارشاد آن موقع بی‌مهری بود و اجازه شرکت در جشنواره فجر به آن ندادند و ما را وادار کردند بگوییم فیلم به جشنواره نمی‌رسد. بعد از آن در سال ۷۵ و بعد از اینکه برخی از مسئولان، غیر از مسئولان ارشاد فیلم را دیدند، پی به ارزش‌های آن بردند و اجازه نمایش دادند. به‌طور مشخص «بازمانده» قبل از جشنواره فجر سال ۷۴ تا
مشخص «بازمانده» قبل از جشنواره فجر سال ۷۴ تا خرداد ۷۵ در محاق توقیف بود." عوامل فنی این فیلم بیشتر ایرانی هستند. سیف‌الله داد که کارگردانی، نویسندگی فیلمنامه و تدوین فیلم را بر عهده داشته، فیلمبرداری آن را هم علیرضا زرین‌دست به انجام رسانده، موسیقی آن ساخته مجید انتظامی و چهره‌پردازی آن هم بر عهده عبدالله اسکندری بوده است. اما برای بازیگران فیلم از بازیگران عرب استفاده شده و تصویربرداری آن هم در شهرهای لاذقیه و دمشق در کشور سوریه انجام شده است. زبان اصلی فیلم عربی است و دوبله آن به فارسی توسط گوینده‌های
فیلم عربی است و دوبله آن به فارسی توسط گوینده‌های ایرانی انجام شده است. رفعت هاشم پور (صفیه)، ناصر طهماسب (شمعون)، منوچهر والی زاده (سعید)، ژاله کاظمی (لطیفه)، سعید مظفری (مرد یهودی)، مینو غزنوی (همسر مرد یهودی)، احمد رسول زاده (رشید)، ژرژ پطروسی (مرد مسیحی همسایه)، ایران بزرگمهری راد (همسر مرد مسیحی) دوبلورهای نقش‌های اصلی این فیلم هستند. مؤسسه فرهنگی هنری صبا، نسخه انیمیشن این فیلم را تولید کرده که فیلمنامه آن کمی متفاوت تر از نسخه اصلی است. داستان. در سال ۱۹۴۸، زمانی‌که اسرائیل تشکیل شد، دکتر سعید به
سال ۱۹۴۸، زمانی‌که اسرائیل تشکیل شد، دکتر سعید به همراه همسرش لطیفه و نوزادشان فرهان در این کشور زندگی می‌کردند. دکتر سعید، شمعون — همسایه و همبازی یهودی دوران کودکی خود — را حین بمب‌گذاری در یک قطار می‌بیند اما مطلع کردن پلیس، آغاز دردسرهای او و خانواده‌اش است. شمعون با تهدید از او می‌خواهد شهر را ترک کند اما سعید امتناع می‌کند. صفیه — مادر سعید — برای تشویق فرزندش به ترک شهر، به حیفا می‌آید. اما صبح روزی که قرار است خانواده دکتر سعید شهر را ترک کنند، حیفا مورد تهاجم صهیونیست‌ها قرار می‌گیرد و از این
حیفا مورد تهاجم صهیونیست‌ها قرار می‌گیرد و از این خانواده، تنها صفیه و فرهان زنده می‌مانند. خانه دکتر سعید به زن و شوهری یهودی می‌رسد و آنها سرپرستی فرهان را که در خانه تنها مانده، به عهده می‌گیرند. صفیه که می‌خواهد تنها یادگار خانواده‌اش را حفظ کند، به عنوان دایه فرهان وارد خانواده یهودی می‌شود. از سوی دیگر، همسر صفیه که درگیر مبارزه با صهیونیست هاست نقشه انفجار بمب در یک قطار حامل صهیونیست‌ها را طرح‌ریزی می‌کند. صفیه می‌پذیرد تا چمدان حاوی بمب را حمل کند. شمعون، زن و شوهر یهودی، صفیه و نوه او نیز از
کند. شمعون، زن و شوهر یهودی، صفیه و نوه او نیز از مسافران قطار هستند. درست در لحظه‌ای که هویت صفیه در حال لو رفتن است، او با فرهان از قطار بیرون می‌پرد و انفجار روی می‌دهد. صفیه به شدت آسیب می‌بیند و براثر چپ شدن واگن قطار بی هوش می‌شوند.
سایه‌های غم فیلمی به کارگردانی شاپور قریب و نویسندگی قاضی ربیحاوی و شاپور قریب محصول سال ۱۳۶۶ است. خلاصه فیلم آذر و محمد که دخترعمو و پسرعمو هستند با هم ازدواج می‌کنند؛ والدین آن‌ها مشتاق به دیدن نوه خود هستند؛ فرزند اول و دوم زوج جوان قبل از تولد می‌میرد و آن‌ها چاره را در آن می‌بینند که برای بچه‌دار شدن متارکه کنند و هر یک با شخص دیگری ازدواج کند؛ مادر محمد دختری برای پسرش پیدا می‌کند اما آذر که خیال ازدواج ندارد دخترکی را به فرزندی می‌پذیرد که والدینش در بمباران شهر از بین رفته‌اند؛ در شب ازدواج محمد،
بمباران شهر از بین رفته‌اند؛ در شب ازدواج محمد، آذر و دخترک نیز دعوت می‌شوند، دخترک ندانسته مراسم را به هم می‌زند و با حرکات بچه‌گانه خود آذر و محمد را دوباره به هم می‌رساند
هفت‌تیرهای چوبی فیلمی به کارگردانی شاپور قریب محصول سال ۱۳۵۴ خورشیدی (۱۹۷۵ میلادی) است. این فیلم محصول «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» است. خلاصه داستان. داستان فیلم در مورد زندگی بچه‌هایی است که نزدیک ایستگاه راه‌آهن زندگی می‌کنند. زندگی آن‌ها با آمدن تلویزیون و جمع شدن همه خانواده‌ها در یک خانه و دیدن صحنه‌های اکشن فیلم‌های وسترن، تغییر می‌یابد
باد ما را خواهد برد، فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه کنندگی عباس کیارستمی به همراه مارین کارمیتز و بازیگری بهزاد دورانی، محصول سال خورشیدی است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ بزرگ هیئت داوران و جایزه فیپرشی جشنواره فیلم ونیز شد. نام فیلم برگرفته از شعری از فروغ فرخزاد است. داستان. بهزاد، کیوان، علی و جهان که اعضای یک گروه فیلمسازی هستند برای ساخت فیلمی با موضوع مراسم سوگواری محلی از تهران به روستاهای کردنشین سیاه‌دره و شاهپورآباد در بخش دینور، دهستان حر در کرمانشاه می‌روند و در انتظار مرگ پیرزنی در حال احتضار
می‌روند و در انتظار مرگ پیرزنی در حال احتضار می‌مانند. آنها برای شخصی به نام خانم گودرزی کار می‌کنند. روستاییان تصور می‌کنند که آن‌ها برای یافتن گنج آمده‌اند و بهزاد، تنها عضو گروه که چهره اش دیده می‌شود نیز بدش نمی‌آید که مردم چنین تصوری داشته باشند. تنها چیزی که در او و دوستانش دیده می‌شود، حالتی از انتظار برای رخ‌دادن یک حادثه است. گاهی او از پشت بام‌ها، خود را به کنار خانهٔ پیرزنی می‌رساند که در آستانهٔ مرگ است و فرزندانش در آنجا جمع شده‌اند و اندوهگین و منتظرند و گاهی نیز برای صحبت کردن با تلفن همراه،
منتظرند و گاهی نیز برای صحبت کردن با تلفن همراه، ناچار است به گورستان روستا که روی قلهٔ تپهٔ مجاور قرار دارد برود. در آنجا، جوانی در حال حفر یک گودال است. سرانجام، در حالی که به نظر می‌رسد همراهان بهزاد از انتظار خسته‌شده و رفته‌اند، با ریزش گودال، جوان حفار زخمی می‌شود و پیرزن روستایی حالا در حال مرگ است اما بهزاد دیگراز تصمیم خود برای فیلمبرداری از مراسم تدفین صرف نظر کرده و فقط به گرفتن چند عکس از مردم روستا بسنده می‌کند و سپس به تهران بازمی‌گردد، در پایان فیلم در راه بازگشت بهزاد تکه استخوانی را که در
فیلم در راه بازگشت بهزاد تکه استخوانی را که در گورستان روستا پیدا کرده به داخل آب روانی پرتاب می‌کند و مشخص می‌شود بهزاد دیگر یک مرد جوان شهری است که در این روستای دورافتاده به درک تازه‌ای از فلسفهٔ تولد و زندگی دست یافته‌است.
فردوسی نام یک فیلم زندگی‌نامه‌ای ایرانی به کارگردانی عبدالحسین سپنتا و محصول سال ۱۳۱۳ است. خلاصه داستان. داستان از خانهٔ فردوسی آغاز می‌شود که وی از پنجرهٔ اتاقی به پل خراب شهر توس با چهره‌ای گرفته و مغموم نگاه می‌کند. در جایی دیگر فردوسی صحنه‌هایی از شاهنامه را در مقابل سلطان محمود برای حاضرین می‌سراید. در پایان، انتهای زندگی شاعر حماسه سرای ایران نشان داده می‌شود. فردوسی در کهولت زندگی خود را در انزوا می‌گذراند و زمانی که از پنجره بیرون را می‌نگرد، می‌شنود که بچه‌های رهگذر اشعار شاهنامه را می‌خوانند.
که بچه‌های رهگذر اشعار شاهنامه را می‌خوانند. صحنهٔ آخر مرگ شاعر است. جنازهٔ او را روی پل توس دو نفر به دوش دارند. پشت سر جنازه فقط یک نفر راه می‌رود و او دختر شاعر است. منابع. وبگاه سوره
باباشمل فیلمی ایرانی به کارگردانی علی حاتمی محصول سال ۱۳۵۰ است. فردین، ناصر ملک مطیعی، فروزان و بهمن مفید از بازیگران اصلی این فیلم هستند. خلاصه داستان. باباشمل پس از درگیری کوچکی با لوطی حیدر در محله، با او دوست می‌شود. مدتی بعد، باباشمل به شوکت الملوک دل می‌بندد. اما لوطی حیدر نیز که از سال‌ها پیش شیفته شوکت الملوک بوده، برای آن که مانع ازدواج آنها نباشد، تصمیم می‌گیرد محله را ترک کند. باباشمل هم با وجود ازدواج با شوکت الملوک، تصمیم می‌گیرد به دنبال لوطی حیدر محله را ترک کند. شوکت برای ماندگار کردن
لوطی حیدر محله را ترک کند. شوکت برای ماندگار کردن باباشمل در محله، به سراغ لوطی می‌رود و از او می‌خواهد که از این سفر منصرف شود. لوطی حیدر می‌پذیرد. از طرفی، باباشمل به علاقه قبلی لوطی حیدر به شوکت آگاه می‌شود و همین موضوع باعث بدگمانی او در ملاقات آن دو می‌شود. به همین دلیل تصمیم به قتل لوطی می‌گیرد؛ اما حقیقت برای باباشمل روشن می‌شود و دو مرد به دوستی شان ادامه می‌دهند.
قلندر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی حاتمی و بازیگری ناصر ملک مطیعی محصول سال ۱۳۵۱ است. داستان فیلم. این شایعه که قلندر (ملک مطیعی) خاطرخواه خواهرش عشرت (فروزان) است او را بر آن می‌دارد که عشرت را به عقد پهلوان صادق (شیراندامی) درآورد، با این شرط که ازدواج آن دو جنبه صوری داشته باشد. صادق همراه مادرش (ژاله) عازم پایتخت می‌شود تا در مسابقه پهلوانی کشور شرکت کند. عشرت از خانه می‌گریزد و به او ملحق می‌شود. قلندر به پایتخت می‌رود و نزد صادق اعتراف می‌کند که عشرت خواهر او نیست، بلکه دختر دایه خانم (ودادیان)
عشرت خواهر او نیست، بلکه دختر دایه خانم (ودادیان) است که پس از آن که شوهرش او را ترک کرده پدر قلندر سرپرستی دایه خانم را به عهده گرفته و نام خود را به عنوان پدر بر دختر او گذاشته‌است، و به تدریج مهر عشرت بر دل قلندر نشسته‌است. قلندر در یک درگیری صادق را که خائن به قول خود می‌داند می‌کُشد و عشرت به قصد انتقام جویی همراه اصغر (فروهر) به خانه اشرف (فرنگیس فروهر) می‌رود که گروهی مطرب را سرپرستی می‌کند. داوود (مفید) شاگرد حجره قلندر که به عشرت علاقه دارد، قلندر را از موضوع با خبر می‌کند و قلندر برای بردن عشرت
را از موضوع با خبر می‌کند و قلندر برای بردن عشرت به خانه اشرف می‌رود؛ اما عشرت مقاومت می‌کند و اهل محل و بازار گرد آن‌ها ازدحام می‌کنند. قلندر خجلت زده به خانه می‌رود و رگ دست خود را می‌زند و جان می‌بازد. او در وصیت نامه‌اش از عشرت می‌خواهد توبه کند و به عقد داوود در آید. سر انجام عشرت ماجرای علاقه قلندر را به خودش از زبان دایه خانم می‌شنود و بالای جسد او شیون می‌کند. اشرف و همکاران سابق عشرت او را به کاروانسرا می‌رسانند تا همراه داوود به سفر و زیارت برود.
ستارخان فیلمی ایرانی به کارگردانی علی حاتمی است که در سال ۱۳۵۱ به نمایش درآمد. بازیگران این فیلم علی نصیریان در نقش «ستارخان» و عنایت بخشی، عزت‌الله انتظامی و پرویز صیاد هستند. این فیلم داستانی از زندگی ستارخان را روایت می‌کند. ساخت این فیلم در تابستان ۱۳۵۱ در تهران آغاز شد. برای ساخت سکانس‌های نبرد میان مشروطه خواهان و نیروهای دولتی، بهره‌گیری از شگردهای جلوه‌های ویژه در نظر گرفته شده بود که در آن روزگار کمتر به کار گرفته می‌شد. از این رو از یکی از کارشناسان اروپایی به نام آنتونیو کوریدوری درخواست یاری شد.
اروپایی به نام آنتونیو کوریدوری درخواست یاری شد. پس از پایان تصویربرداری لوکیشن‌های تهران، گروه رهسپار تبریز شد. در این میان ارتش نیز در فراهم آوردن نیروها برای سیاهی لشکر و دیگر نیازهای پشتیبانی، کمک چشمگیری را به گروه داشت. برای لوکیشن‌های فیلم در تهران، مسجد سپهسالار، کاخ گلستان و اطراف دماوند برگزیده شد. پروژه ساخت این فیلم در بهمن همان سال به پایان رسید. فیلم ستارخان از ۱۳ اسفند ۱۳۵۱ در ده تالار سینمای تهران اکران عمومی شد اما با مخالفت روزنامه‌ها و نمایندگان مجلس شورای ملی روبرو شد. در نشست غیرعلنی
مجلس شورای ملی روبرو شد. در نشست غیرعلنی مجلس شورای ملی در تاریخ ۱۵ اسفند بیانیه‌ای از سوی شماری از نمایندگان خوانده و امضاء شد. در این بیانیه به تحریف داستان تاریخی این فیلم خرده گرفته شده بود و آن را تحریف علنی تاریخ معاصر خوانده بود. سندیکای هنرمندان نیز علی حاتمی را به دلیل تحریف روایت تاریخی از ستارخان مورد نکوهش قرار داد و در پی آن حاتمی از سندیکای هنرمندان بیرون رفت. سرانجام پس از حاشیه‌های بسیار، کمیته امور سینمایی وزارت فرهنگ وهنر، در روز ۱۷ اسفند پروانه نمایش فیلم را لغو و نمایش فیلم را توقیف
پروانه نمایش فیلم را لغو و نمایش فیلم را توقیف کرد. خلاصه داستان. کربلایی علی در جستجوی پناهگاهی در بازار تبریز به ستارخان می‌رسد و هر دو با هم می‌گریزند. اما هنگام فرار به دست نیروهای امنیتی بازداشت و بازجویی می‌شوند. در این میان حیدرخان عمواوغلی تلاش می‌کند آنها را آزاد کند و سپس به تهران می‌روند. در تهران ستارخان به جبهه مشروطه‌خواهان پیوسته و فرمانده تعداد یک صد سوار مشروطه‌چی می‌شود. در آنجا ستارخان و کربلایی علی با باقرخان دیدار کرد و پیمان‌نامه‌ای را امضاء می‌کنند. هم‌زمان اتابک با شلیک گلوله عباس
امضاء می‌کنند. هم‌زمان اتابک با شلیک گلوله عباس آقا صراف کشته می‌شود و حیدرعمواوغلی هم صراف را می‌کشد. پس از تعطیلی مجلس و به توپ بسته شدن آن به دست نیروهای قزاق به سرکردگی لیاخوف، حیدرعمواوغلی رهسپار تبریز می‌شود و مردم آن شهر را در هواداری از ستارخان برمی‌انگیزاند. در همین هنگام قشون دولتی وارد تبریز شده و جنگ آغاز می‌شود. شماری از مجاهدان کشته و زخمی شده و شهر سقوط می‌کند. کربلایی علی که دستگیر و شکنجه شده با سرنوشت تلخی روبرو می‌گردد؛ همسرش خودکشی کرده و فرزندانش به دار آویخته می‌شوند. ستارخان و
کرده و فرزندانش به دار آویخته می‌شوند. ستارخان و باقرخان دستگیر و به تهران فرستاده می‌شوند و در پایان در باغ اتابک کشته می‌شوند. واکنش‌ها. پس از پایان پروژه ساخت و پیش از نمایش همگانی، این فیلم در سینما ونک باحضور عوامل ساخت فیلم، شماری از نمایندگان مجلس شورای ملی و هموندان کمیته ارزشیابی فیلم وزارت فرهنگ و هنر اکران خصوصی شد. نمایندگان مجلس داستان فیلم را علیه مشروطه و مخالف با رویدادهای تاریخی روایت شده برشمردند. با این حال برخی از منتقدان بر این باورند که علی حاتمی در این فیلم برای نخستین بار به تحلیل
که علی حاتمی در این فیلم برای نخستین بار به تحلیل طبقاتی فرماندهان نظامی مشروطه می‌پردازد و در این راه سیر رخدادهای تاریخی برای او کمتر اهمیت دارد. افزون بر این، برخی از منتقدان این فیلم معتقدند که وفاداری به تاریخ پسندیده‌است اما باید پذیرفت که امکان نمایش تاریخ با همه زوایای گوناگون آن در یک فیلم نشدنی است.
خواستگار فیلمی به کارگردانی علی حاتمی و بازیگری پرویز صیاد و زری خوشکام است. داستان. آموزگاری به نام آقای خاوری (پرویز صیاد) در خانه وسواس‌الدوله (صادق بهرامی) ساکن است. او به زری (زری خوشکام) دختر وسواس الدوله، دل می‌بندد؛ اما پیش از خواستگاری مرد نظربازی موسوم به «دون ژوان» (نوذر آزادی) زری را اغفال و با او ازدواج می‌کند. زری پس از چندی شوهر نااهل را از خانه می‌راند و خاوری که کماکان در آرزوی ازدواج با زری است تصمیم به خواستگاری می‌گیرد. اما پیش از او استاد علی بنا (رضا کرم‌رضایی) به خواستگاری زری می‌آید
علی بنا (رضا کرم‌رضایی) به خواستگاری زری می‌آید و با او وصلت می‌کند و زندگی مشترک آن دو نیز با مرگ قریب‌الوقوع معمار از هم می‌پاشد. خاوری بار دیگر خود را برای خواستگاری از زری آماده می‌کند. اما جواد آقای راننده (عنایت‌الله بخشی) پیش دستی می‌کند و خاوری از ازدواج با زری محروم می‌ماند. جوادآقا به محبس می‌افتد و زری از خاوری تقاضا می‌کند که برای گرفتن طلاق غیابی او اقدام کند. وقتی خاوری پس از دوندگی زیاد موفق می‌شود زری بر اثر معاشرت با معلم آواز مافنگی (جهانگیر فروهر) به خوانندگی تشویق می‌شود و از ازدواج با
فروهر) به خوانندگی تشویق می‌شود و از ازدواج با خاوری طفره می‌رود. تا این که سال‌ها بعد که هر دو پیر و شکسته شده‌اند خاوری زری را در بستر مرگ در بیمارستان به عقد خود درمی‌آورد و زری لحظه‌ای بعد جان می‌سپارد. مکان فیلم‌برداری. قسمت‌هایی از این فیلم در عمارت مشیرالدوله (پیرنیا) واقع در خیابان منوچهری شهر تهران فیلم‌برداری شده است.
نیاز فیلمی اجتماعی به کارگردانی علیرضا داوودنژاد، نویسندگی علی‌اکبر قاضی‌نظام و تهیه‌کنندگی علی واجدسمیعی و علی‌رضا داوودنژاد ساختهٔ سال ۱۳۷۰ است. داستان فیلم دربارهٔ دو پسر نوجوان است که برای تأمین مخارج خانواده‌هایشان می‌خواهند در چاپخانه‌ای مشغول به کار شوند که تنها به یکی از این دو نفر نیاز دارد. "نیاز" در دهمین جشنوارهٔ فیلم فجر نامزد دریافت پنج جایزه بود و توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از آن خود کند. این فیلم بعدها با تحسین سینماگران سرشناس ایرانی از جمله عباس کیارستمی مواجه شد و از نظر منتقدان،
از جمله عباس کیارستمی مواجه شد و از نظر منتقدان، یکی از بهترین آثار سینمای ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ نام گرفت. خلاصهٔ فیلم. داستان فیلم در مورد نوجوانی به نام علی است که پس از مرگ پدرش، تصمیم می‌گیرد نان‌آور خانه شود. علی پس از چند روز در چاپخانه‌ای مشغول به کار می‌شود. همزمان نوجوان دیگری به نام رضا نیز برای همان کار وارد چاپخانه می‌شود. با وجود درگیری‌های اولیه بین آن دو، به تدریج بین آنها پیوند عاطفی برقرار می‌شود. دیدگاه‌ها پیرامون فیلم. سید مرتضی آوینی در یادداشتی که پیرامون فیلم‌های دهمین جشنواره فیلم
یادداشتی که پیرامون فیلم‌های دهمین جشنواره فیلم فجر نوشت به فیلم "نیاز" اشاره کرد: زیبایی فیلم «نیاز» در سادگی آن است و سادگی در این روزگاری که پیچیدگی و ابهام را به مثابه صفت ذاتی هنر می‌ستایند، تا حد تقدیس عظمت می‌یابد. مراد از سادگی چیست و این پیچیدگی که از آن سخن گفتیم چگوه ایجاد می‌شود؟ پرستیژ روشنفکری به غلط این گونه اقتضا دارد که هنرمندان پیچیدگی و ابهام را چون یک ضرورت باور کنند و آنچه را که ساده و واقعی می‌یابند، سنجیده و بی‌تأمل دور بیندازند، فضای حاکم بر مجامع هنری، اعم از جشنواره‌ها، مدارس هنری
حاکم بر مجامع هنری، اعم از جشنواره‌ها، مدارس هنری و صفحات روزنامه‌ها و مجلات نیز چنین اقتضا دارند که هنرمند بیشتر از آنکه نگران حقیقت است، نگرانی ارزیابی منتقدان دربارهٔ خویش باشد و این امر، از آنجا که منتقدان عموماً نگرش واحدی را دربارهٔ هنر می‌ستایند، این توهم را ایجاد می‌کند که تبعیت از فضای حاکم، شرط لازم پذیرش در جمع هنرمندان و روشنفکران است و خوب، کدام هنرمندی است که به این پذیرش نیازمند نباشد و بتواند در کمال استقلال رأی خلاف موجبیت پرستیژ روشنفکری و هنرمندی عمل کند و پای در راه دیگری بگذارد؟ شکی
و هنرمندی عمل کند و پای در راه دیگری بگذارد؟ شکی نیست که چنین هنرمندانی بسیار قلیل هستند. ستایش ابهام و پیچیدگی از آنجا در این جماعت رخ نموده‌است که حرف‌های بزرگ در ظاهر خود را پیچیده و بغرنج می‌نمایانند، حال آنکه چنین نیست، حقیقت «ساده‌ترین و فطری‌ترین» سخنی است که بر زبان‌ها و قلم‌ها جاری می‌شود، نه پیچیده‌ترین آنها.
نامه‌های باد فیلمی به کارگردانی علیرضا امینی و نویسندگی علیرضا امینی، کیوان نخعی ساختهٔ سال ۱۳۸۰ است. این فیلم در سال ۱۳۸۱ در بیست و یکمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد و برنده‌ٔ سیمرغ بلورین بهترین اثر هنر و تجربه از این جشنواره شد.
زنبورک فیلمی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی فرخ غفاری است که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد. خلاصهٔ داستان. در حدود دویست و پنجاه سال پیش، بعد از شکست و از هم گسیختگی سپاهی ایرانی در یک جنگ، اکثر افراد قشون کشته شده و تنها عدهٔ کمی از جمله یک زنبورک‌چی (پرویز صیاد) نجات پیدا می‌کند. زنبورک‌چی فرار می‌کند و به دست عده‌ای راهزن گرفتار می‌شود، راهزن‌ها او را وادار می‌کنند تا در نبرد با ارباب ظالم‌شان آن‌ها را کمک کند. و او به خاطر راهزنان گلولهٔ توپی به قلعهٔ ارباب شلیک می‌کند ولی بعداً در جبههٔ ارباب و اطرافیانش قرار
می‌کند ولی بعداً در جبههٔ ارباب و اطرافیانش قرار می‌گیرد اما این بار حاضر نمی‌شود علیه راهزنان شلیک کند. و در فرصتی از سپاه آن‌ها می‌گریزد و در مسیر خود پهلوانی را (عنایت بخشی) از چنگ مرد ضعیفی نجات می‌دهد. آن دو سپس با جوانی مواجه می‌شوند (نوذر آزادی) که در جست‌وجوی گنجی است! و زمانی که مبارزه میان روستائیان و راهزنان درگرفته‌است. زنبورک‌چی و دوستانش دخالت می‌کنند و گلولهٔ توپی شلیک می‌کنند که ناگهان گنج که در زیر زمین پنهان بوده پراکنده می‌شود و بیرون می‌افتد! قشون نظامی که خود را مالک گنج می‌دانند سر
قشون نظامی که خود را مالک گنج می‌دانند سر می‌رسند و گنج را تصاحب کرده و آن‌ها را دستگیر می‌کنند.
هفت پرده به کارگردانی فرزاد موتمن و با فیلم‌نامه‌ای از سعید عقیقی ساخته شده است. فریبرز عرب‌نیا، مهدی احمدی، مانی کسرائیان ، گلشیفته فراهانی، عسل بدیعی، ماهایا پطروسیان و بهزاد فراهانی به ایفای نقش در این فیلم پرداخته‌اند. خلاصه‌ی داستان. چهار دوست برای حل مشکل مالی خود گرد هم آمده و با هم مشورت می‌کنند. آن‌ها پس از توافق با هم تصمیم به تلاش مجدد برای تهیه‌ی پول می‌گیرند؛ اما پس از ناکامی و ناامیدی، مجدداً گرد هم آمده و علی‌رغم میل باطنی خود تصمیم به سرقت می‌گیرند. آن‌ها با فراهم‌آوردن مقدمات و تهیه‌ی
می‌گیرند. آن‌ها با فراهم‌آوردن مقدمات و تهیه‌ی اسلحه، به فروشگاهی حمله کرده و پس از سرقت متواری می‌شوند. ولی پس از تعقیب و گریز، سرانجام توسط پلیس محاصره شده و کشته می‌شوند (فیلم در هفت پرده به نام‌های: فتح، امید، نیاز، هجران، عزم، خوف و فنا ساخته شده است).
شب‌های روشن فیلمی است به کارگردانیِ فرزاد مؤتمن که فیلمنامهٔ آن را سعید عقیقی نوشته‌است. فیلم‌نامهٔ این اثر برداشتی آزاد از داستانِ «شب‌های روشن» اثرِ داستایوفسکی است. همچنین این فیلم بازسازی فیلم ایتالیایی شب‌های روشن می‌باشد. مهدی احمدی و هانیه توسلی در این فیلم به‌ایفای نقش پرداخته‌اند. خلاصه داستان. "شب‌های روشن" داستانِ زندگیِ دو انسانِ تنهاست. مرد، استادِ دانشگاه، سرخوردهٔ اجتماعی و مأیوسِ فلسفی‌ست و انزوای خود را با تدریسِ ادبیات، مطالعهٔ کتاب و پرسه‌زدن در خیابان‌ها می‌گذراند. شبی متوجهِ دختری
پرسه‌زدن در خیابان‌ها می‌گذراند. شبی متوجهِ دختری ساک‌به‌دست می‌شود و به او کمک می‌کند تا از شرّ مزاحمتِ یک رانندهٔ ماشین رهایی یابد. از این‌جا بینِ او و رؤیا دوستی شکل می‌گیرد. رؤیا بنا بر قولی که به عاشقِ خود، امیر، داده‌است، یک‌سال پس از آخرین ملاقات به وعده‌گاه آمده و می‌خواهد چهار شب در محل و ساعتِ معیّن در انتظارِ امیر بماند. استاد به رؤیا پناه می‌دهد و به او کمک می‌کند تا امیر را پیدا کند. طیّ این چهار روز بین رؤیا و استاد به‌تدریج دل‌بستگی به‌وجود می‌آید. استاد مصمّم می‌شود که با رؤیا ازدواج کند،
می‌آید. استاد مصمّم می‌شود که با رؤیا ازدواج کند، امّا در چهارمین شب امیر به محلّ ملاقات می‌آید و رؤیا با او میرود استقبال. در ابتدا واکنشِ منتقدین نسبت‌به فیلم چندان مثبت ارزیابی نشد. "ماهنامه سینمایی فیلم"، "شب‌های روشن" را زجرآور، کسالت‌بار و مزخرف خواند. اما پس از اکرانِ عمومی و استقبالِ تماشاگران، فیلم در مطبوعات و بینِ منتقدان تبدیل به یک «کالت» شد. و بنا به‌گفتهٔ برخی از منتقدانِ سینما، هنوز یکی از بهترین آثارِ فرزاد مؤتمن شناخته می‌شود. نشریهٔ "فیلم و سینما" دربارهٔ فیلم چنین نوشت:
سیاوش در تخت جمشید فیلمی ۹۰ دقیقه‌ای به کارگردانی فریدون رهنما با اقتباس از شاهنامهٔ فردوسی و با بازی عباس معیری، مروا نبیلی ، مینو فرجاد و مارتا یمینی محصول سال ۱۳۴۶ کشور ایران است. این فیلم برنده «جایزه ژان اپشتاین» از جشنواره لوکارنو شد این فیلم تنها به مدت چهار روز در سینما «بلوار» نمایش داده شد. خلاصه داستان. دو تیره در جنگند. سیاوش می‌کوشد که جنگ، پایان یابد. جنگی که مانع می‌شود مردمان خودشان باشند. اما اطرافیان سیاوش آرام نمی‌نشینند و با دسیسه‌ها و دروغ‌ها کار را به یک خونریزی مجدد می‌کشانند.
موریسکو یا موریسک (به‌معنای «مور کوچک» یا «مور حقیر») عنوانی بود که پس از سقوط آندلس به آن دسته از مسلمانانی گفته می‌شد که مجبور به تغییر دین خود شده و به‌عنوان یک مسیحی کاتولیک، غسل تعمید یافته بودند. تاریخچه. با شروع نهضت استرداد یا رِکُونکیستای مسیحیان برای فتح آندلس و تسلیم جوامع مسلمان‌نشین مورو در آراگون (۱۱۱۸)، والنسیا (۱۲۳۸) و در نهایت فتح گرانادا (۱۴۹۲)، به مسلمانان بر طبق عهدنامه‌ای چنین وعده داده شد که در دینشان آزاد خواهند بود. با این حال این آزادی مذهبی در اواخر سدهٔ پانزدهم نادیده گرفته شده و
مذهبی در اواخر سدهٔ پانزدهم نادیده گرفته شده و مقامات مسیحی اقدام به انهدام کتاب‌های دینی اسلامی و اجبار موروها به تغییر دین و پذیرش مسیحیت نمودند. این موضوع سبب بروز شورشی توسط مسلمانان گرانادا گردید اما در مقابل در ۱۵۰۲ به آنان گفته شد که یا باید مسیحی شوند یا خاک اسپانیا را ترک گویند. بسیاری از آنان در ظاهر این تغییر دین را پذیرفته و غسل‌تعمید یافتند اما در خفا به آموزه‌های اسلامی خود پایبند ماندند. در ۱۵۲۶ مسلمانان والنسیا و آراگون نیز به‌همین ترتیب مجبور به تغییر دین شده و پس از آن دین اسلام به‌طور
به تغییر دین شده و پس از آن دین اسلام به‌طور رسمی در اسپانیا ممنوع اعلام شد. اما موروهای تازه‌مسیحی‌شده که اینک موریسکو نامیده می‌شدند هنوز همچون مسلمانان لباس پوشیده، صحبت کرده و می‌نوشتند و همین موضوع باعث شک مسیحیان به آنان شده بود که با الجزایری‌ها و ترکان از دشمنان اسپانیا همکاری دارند. همچنین آنان از این وحشت داشتند که مسلمانان آماده جهاد شوند. از سوی دیگر موریسکوها نیز که مورد تبعیض مالیاتی قرارگرفته، تجارت ابریشمشان که عمده‌ترین کار آنها بود به دلیل سیاست‌های مالی اشتباه کاهش یافته و هم‌زمان
دلیل سیاست‌های مالی اشتباه کاهش یافته و هم‌زمان به‌دلیل ناآگاهی نسبت به دین جدیدشان توسط کلیسا و دادگاه‌های تفتیش عقاید مجازات می‌شدند خواستار پشتیبانی مسلمانان خارج از اسپانیا از آنان شدند. فتواهایی در حمایت از موریسکوها صادر شد که تقیه را برای آنان روا می‌دانست. پس از آن موریسکوها به انتشار کتاب‌هایی معروف به الخامیادو پرداختند که به زبان اسپانیایی اما با الفبای عربی نوشته شده بود و به تعلیم و راهنمایی دیگر موریسکوها در رابطه با اسلام می‌پرداخت. اما فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا در ۱۵۶۶ فرمانی را صادر نمود