payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اکسایش یا اکسید کردن الکل یکی از واکنش‌های آلی مهم است. الکل‌های نوع یک (R-CH۲-OH) پس از اکسید شدن می‌توانند به آلدهید (R-CHO) یا کربوکسیلیک اسید (R-CO۲H) تبدیل شود درحالی که الکل‌های نوع دو (R۱R۲CH-OH) معمولاً پس از اکسید شدن تولید کتون (R۱R۲C=O) می‌کنند. الکل‌های نوع سه (R۱R۲R۳C-OH) نسبت به واکنش با اکسیژن مقاومت نشان می‌دهند. اکسید شدن مستقیم الکل‌های نوع نخست و تولید کربوکسیلیک اسید، معمولاً از راه آلدهید منطبق بر آن صورت می‌گیرد و در اینجا بوسیلهٔ آلدهید هیدرات (R-CH(OH)۲) و با واکنش با آب انجام می‌شود
هیدرات (R-CH(OH)۲) و با واکنش با آب انجام می‌شود پیش از آنکه واکنش اکسید شدگی و تولید کربوکسیلیک اسید بیش تر، جلو رود. می‌توان در مرحلهٔ آلدهید با نرساندن آب به واکنش از پیشرفت واکنش اکسید شدگی الکل نوع نخست جلوگیری کرد و به این ترتیب هیچ آلدهید هیدراتی تولید نمی‌شود. اکسایش به آلدهیدها. واکنشگرهای نابی که برای واکنش الکل‌های نوع یک و تولید آلدهیدها کاربرد دارند برای اکسیدشدگی الکل‌های نوع دو و تولید کتون نیز مناسب‌اند. این واکنشگرها عبارتند از: الکل‌های آلیلیک و بنزیلیک با استفاده از بعضی اکسیدکننده‌های
و بنزیلیک با استفاده از بعضی اکسیدکننده‌های ویژه مانند دی‌اکسید منگنز (MnO۲)، می‌توانند در حضور دیگر الکل‌ها اکسید شوند. اکسایش به کتون‌ها. واکنشگرهایی که برای اکسید شدن الکل‌های نوع دو و ایجاد کتون مناسب اند ولی برای نوع یک و تولید آلدهید چندان کارآمد نیستند عبارتند از: کروم تری‌اکسید (CrO۳) در مخلوطی از اسید سولفوریک و استون (روش اکسایش جونز) و برخی کتون‌ها مانند سیکلوهگزانون در حضور آلومینیوم ایزوپروپوکسید (روش اکسایش اوپناور). روش دیگر عبارت است از اکسید شدگی به روش اکسوآمونیوم کاتالیزشده. اکسایش به
شدگی به روش اکسوآمونیوم کاتالیزشده. اکسایش به کربوکسیلیک اسیدها. برای اکسایش مستقیم الکل‌های نوع اول و تولید کربوکسیلیک اسید از واکنشگرهای زیر استفاده می‌شود:
ایشتوان پنجم(زادهٔ ۱۲۳۹- مرگ ۶ اوت ۱۲۷۲) پادشاه مجارستان از ۱۲۷۰ میلادی تا زمان مرگش بود. او بزرگترین پسر بلای چهارم بود و مادرش ماریا لاسکارینا دختر امپراتور تئودور یکم لاسکاریس. زندگی. هنگامی که ایشتوان دو ساله بود، مغول‌ها به مجارستان تاختند و خانوادهٔ پادشاهی به ناچار به دالماسی گریختند. تنها با عقب‌نشینی باورنکردنی مغول‌ها از اروپا بود که دودمان شاهی توانست به مجارستان بازگردد. در ۱۲۴۶ پدرش برای تضمین جانشینی پسرش تاج شاهی بر سر او گذارد و فرمانروایی کرواسی، دالماسی و اسلاونی را بدوسپرد. در ۱۲۵۸ بلا
کرواسی، دالماسی و اسلاونی را بدوسپرد. در ۱۲۵۸ بلا متعهد شد تا کنترل ترانسیلوانی را نیز به پسرش بسپارد. در همان سال اشتایرمارک بر مجارستان شورید و ایشتوان به سرکوب آنان شتافت؛ پس از آن او از سوی پدر دوک این منطقه شد، ولی محبوبیت و پذیرشی در میان مردمان آن سامان نیافت و آنان بها انگیزش پرمیسل اوتاکار دوم بر ایشتوان شوریدند، نتیجه جنگ میان بوهم و مجارستان و ناکامی‌های مجارها و سرانجام واگذاری این سرزمین به بوهم بود. در ۱۲۶۰ بلا کنترل ترانسیلوانی را خود به دست گرفت، آنگاه به همراه ایشتوان دست به لشکرکشی علیه
گرفت، آنگاه به همراه ایشتوان دست به لشکرکشی علیه بلغارستان زد، ولی روابط پدر و پسر با تنش همراه شد. سرانجام با پادرمیانی بزرگان پدر و پسر توافق کردند که ایشتوان پنجم بر سرزمین‌های شرق دانوب فرمان راند و بازمانده را به پدر واگذارد. در ۱۲۷۰ با مرگ بلای چهارم، سراسر مجارستان به ایشتوان رسید. رخداد مهم زمان پادشاهی او برخورد با بوهم بود. منابع. Wikipedia contributors, "Stephen V of Hungary," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Stephen_V_of_Hungary&amp;oldid=460339190
برایس دالاس هاوارد (؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۸۱) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. هاوارد در مدرسه هنر تیش شرکت کرد امّا به جهت قبول نقشی در تئاتر برادوی قبل از فارغ‌التحصیلی آنجا را ترک کرد. او در سال ۲۰۲۰ فارغ‌التحصیل شد. هاوارد حین ایفای نقش در نمایش "هر طور شما دوست دارید" (۲۰۰۳)، توجه کارگردان ام. نایت شامالان را به خود جلب کرد و شامالان او را برای بازی در نقش دختر نابینای یک رئیس محلی در فیلم هیجانی "روستا" (۲۰۰۴) انتخاب کرد. او سپس نقش اصلی یک نایاد که از دنیای فانتزی فرار می‌کند را در فیلم هیجان‌انگیز فانتزی
فانتزی فرار می‌کند را در فیلم هیجان‌انگیز فانتزی "بانوی در آب" (۲۰۰۶) اثر شامالان بازی کرد. نقش‌آفرینی هاوارد در "هر طور شما دوست دارید" (۲۰۰۶) برایش نامزدی یک جایزهٔ گلدن گلوب را به دنبال داشت و او سپس در فیلم ابرقهرمانی "مرد عنکبوتی ۳" (۲۰۰۷) حضور یافت و در آن نقش گوئن استیسی را بازی کرد. او فعالیتش را با بازی در فیلم اکشن "رستگاری نابودگر" (۲۰۰۹) و فیلم فانتزی "" (۲۰۱۰) ادامه داد که هر دو فیلم از لحاظ تجاری موفق بودند اما نقدهای ضد و نقیضی از منتقدان گرفتند. نقش‌آفرینی هاوارد در نقش دوست‌دختری بی‌وفا در
نقش‌آفرینی هاوارد در نقش دوست‌دختری بی‌وفا در کمدی-درام "۵۰/۵۰" (۲۰۱۱) و زنی نژادپرست در درام تاریخی "خدمتکاران" (۲۰۱۱) مورد تحسین قرار گرفت. هاوارد بابت بازی در نقش اصلی فیلم‌های اکشن پرفروش "دنیای ژوراسیک" (۲۰۱۵) و دنباله‌هایش ' (۲۰۱۸) و ' (۲۰۲۲) نگاه بیشتری به خود جلب کرد. او همچنین نقش محیط‌بانی را در فیلم ماجراجویی "اژدهای پیت" (۲۰۱۶) و نقش مادر التون جان را در فیلم زندگی‌نامه‌ای "راکت‌من" (۲۰۱۹) ایفا کرد و صداپیشهٔ سریال "حکایات جدای" (۲۰۲۲) بود. علاوه بر بازیگری، هاوارد قسمت‌هایی از مجموعه‌های
علاوه بر بازیگری، هاوارد قسمت‌هایی از مجموعه‌های تلویزیونی وسترن فضایی "مندلورین" (۲۰۱۹–اکنون) و "کتاب بوبا فت" (۲۰۲۲) را کارگردانی کرده‌است. پدر او، بازیگر و فیلم‌ساز، ران هاوارد، است. او با بازیگر سث گیبل ازدواج کرده و دو فرزند دارد. زندگی. وی فرزند ران هاوارد کارگردان مشهور هالیوودی است. او در دانشگاه نیویورک با بازیگر آمریکایی سث گیبل دیدار داشت و آنها در سال ۲۰۰۶ با یکدیگر ازدواج کردند و اکنون دارای دو فرزند هستند.
گنبرچای یکی از رودخانه‌های شهرستان اسکو می‌باشد که از ارتفاعات روستای گنبر و ارتفاعات دامنه سهند سرچشمه می‌گیرد این رودخان تقریباً دائمی می‌باشد و تنها حدود دو ماه در سال کم‌آب یا خشک می‌شود. این رودخانه در مسیر خود از هشت روستا عبور کرده و بعد از گذر از شهر آذرشهر وعبور از چند روستای دیگر به دریاچه ارومیه می‌ریزد. همچنین این رودخانه از کنار روستای تاریخی مجارشین عبور می‌کند. رودخانه گنبرچای در نزدیکی روستای گواهیر با رودخانه آلاکوزه(امیردیزج) ترکیب شده و از آن به بعد سیل جایی یا آذرشهر چایی نامیده می‌شود.
آن به بعد سیل جایی یا آذرشهر چایی نامیده می‌شود. روستاهای اطراف گنبر چایی تا شهر آذرشهر:
گنجینة الاسرار مثنوی عرفانی و حماسی در روایت حادثه عاشورا از عمان سامانی است. حبیب‌الله فضائلی در توصیف آن گفته است: «این کتاب، بحق کنزالاسرار یا چنانچه خود سراینده نامیده گنجینه الاسرار است، اسراری از ظهور عشق و جمال، اسراری از راز و نیاز عاشق و جذبه‌های معشوق، اسراری از سیر و سلوک و حالات وجد و شوق، اسراری از سوز وگداز و هجران و وصل.» اگر چه "زبدة الاسرار" صفی اصفهانی بر گنجینه اسرار عمان سامانی قدمت زمانی دارد و صفی اصفهانی در منظومه عاشورایی خود برای اولین بار با قرائت عرفانی از رویداد کربلا به تجزیه و
بار با قرائت عرفانی از رویداد کربلا به تجزیه و تحلیل این رخداد تاریخی پرداخته (و پیش از او هیچ شاعر فارسی زبانی در این وادی گام برنداشته) ولی گنجینه عمان سامانی به خاطر شیوه بیانی که دارد، مقوله‌های عرفانی را منتقل می‌کند و مفاهیم مجرد ذهنی را با ابزارهای بیانی عاشقانه به صورت ملموس و محسوس به تصویر می‌کشد و با استفاده از جاذبه‌های سبک «وقوع» به واقعه عاشورا صبغه‌ای بی‌دلانه می‌بخشد، ولی با این همه در تأثیرپذیری «عمان» از «صفی» در آفرینش این اثر عاشورایی تردید نیست. گنجینه الاسرار اینگونه آغاز میگردد: بر
نیست. گنجینه الاسرار اینگونه آغاز میگردد: بر اساس متن گنجینه الاسرار عمان سامانی نمایشی با نام بر فرس تندرو در برج میلاد تهران اجرا شده است. این نمایش به کارگردانی محسن معینی و تهیه‌کنندگی نگین میرحسنی بر روی صحنه رفته است.
سالنامه آلمانی- فرانسوی نشریه سالانه‌ای به زبان آلمانی است که کارل مارکس و آرنولد روگه باهم سردبیری آنرا بر عهده داشتند. از این سالنامه تنها یک شماره در فوریه ۱۸۴۴ در پاریس منتشر شد (که در واقع دو شماره در یک مجلد بود) سالنامه مزبور بعد از سانسور و تعطیلی روزنامه سیاسی، تجاری و صنعتی راین که از ۱ ژانویه ۱۸۴۲تا ۳۱ مارس ۱۸۴۳ در شهر کلن منتشر می‌شد، در دستور کار مارکس و آرنولدروگه قرار گرفت. کتاب «مسئله یهود» مقدمه‌ای که مارکس برای «بررسی مجدد و نقادانه فلسفه حق هگل» نوشت و آنچه انگلس با عنوان «خطوط کلی نقدی
حق هگل» نوشت و آنچه انگلس با عنوان «خطوط کلی نقدی بر اقتصاد سیاسی» نوشت، همچنین نامه آرنولد روگه به کارل مارکس که وی را از تصمیم نهائی اش برای انتشار نشریه‌ای در پاریس مطلع می‌کند و نیز نامه مارکس به وی که در آن به ضرورت نقد بی باکانه و پذیرش الزامات آن می‌پردازد، در سالنامه مزبور درج شده است. سالنامه مزبور که پیشتر قرار بود به جای پاریس، در سوئیس و استراسبورگ منتشر شود، به دلیل اختلافات اصولی بین مارکس و آرنولد روگه و آنچه هواداران مارکس «موضع بورژوا رادیکالی» آرنولد روگه نامیدند، بعد از همان یک شماره،
آرنولد روگه نامیدند، بعد از همان یک شماره، ادامه نیافت. منابع. - نامه مارکس به آرنولد روگه ۳۰ نوامبر ۱۸۴۲، کلیات آثار مارکس به زبان آلمانی جلد ۲۷صفحهٔ ۴۱۲ - نامه مارکس به آرنولد روگه بزبان آلمانی - نامه مارکس به آرنولد روگه بزبان انگلیسی
گاه‌شماری رسمی ایران بر طبق قانون اساسی هجری خورشیدی است و البته هجری قمری نیز معتبر است؛ تعطیل رسمی هفتگی نیز روز جمعه است. گاهشماری هجری خورشیدی در ۱۱ فروردین ۱۳۰۴ (۱۹۲۵ میلادی) در مجلس شورای ملی تصویب شد و به موجب آن طول و نام ماه‌های سال اصلاح شد. طول ماه‌ها که در هر سال متغیر بود و از ۲۹ تا ۳۲ روز تغییر می‌کرد به شش ماه ۳۱ روزه، پنج ماه ۳۰ روزه و یک ماه ۲۹ روزه (که در سال‌های کبیسه ۳۰ روز می‌شود) دقیق شد و نام ماه‌ها از نام عربی برج‌های فلکی به نام‌های امروزی آن (فروردین تا اسفند) تغییر کرد. معیار شروع
آن (فروردین تا اسفند) تغییر کرد. معیار شروع سال، ۱ فروردین و معیار لحظه تحویل سال اعتدال بهاری است. بر طبق این گاه‌شماری، مانند گاه‌شماری هجری خورشیدی برجی، بر مبنای طول و سرآغاز سال گاه‌شماری جلالی است ولی مبدأ آن برگرفته از تقویم برجی مذکور، نوروز سال هجرت محمد، پیامبر اسلام از مکه به مدینه در سال ۶۲۲ میلادی است و ماه‌های آن با تعدیل طول و تغییر نام ماه‌های تقویم برجی است. تاریخچه. تقویم هجری خورشیدی، بر اساس مبانی تقویم جلالی (ایجاد شده در ۴۷۱ هجری قمری) و پس از تغییراتی در تقویم جلالی در قالب تقویم
و پس از تغییراتی در تقویم جلالی در قالب تقویم هجری خورشیدی برجی در سال ۱۲۸۹ خورشیدی برای امور مالی کشور رسمیت یافت. ابتکار تغییر گاهشمار رسمی کشور از هجری قمری به هجری شمسی را نخستین بار میرزا عبدالحسین وحیدالملک شیبانی نماینده دوره دوم مجلس شورای ملی پیشنهاد کرد. این پیشنهاد در ۱۰ ربیع‌الثانی ۱۳۲۸ قمری (۳۱ حمل ۱۲۸۹ شمسی؟) در مجلس مطرح و قرار شد در طرح قانون محاسبات که در حال تدوین بود گنجانده شود. قانون محاسبات در ۹ ذیقعدهٔ ۱۳۲۸ قمری (۲۰ یا ۲۱ عقرب ۱۲۸۹ شمسی؟) به تصویب مجلس رسید و ماده سوم آن مقرر می‌کرد:
به تصویب مجلس رسید و ماده سوم آن مقرر می‌کرد: «مقیاس زمان بعد از این درمحاسبات دولتی سال‌های شمسی و ماه‌های شمسی (بروج) خواهدبود». بتدریج تا سالهای پایانی دوره قاجار، تقویم خورشیدی جایگزین هجری قمری شد اما نامهای ماه‌ها، نامهای بروج فلکی (حمل، ثور، جوزا …) بود. در ۲۱ جدی ۱۳۰۳ (۱۵ جمادی‌الثانی ۱۳۴۳ قمری) بیش از چهل نماینده طرحی به مجلس دادند و خواهان آن شدند که از سال آینده، نامهای ایرانی برای ماه‌ها به کار رود. در این طرح آمده بود: «ایرانیان با وجود داشتن بهترین تاریخ شمسی که معنی هر یک از آن ماه‌ها کاملاً
تاریخ شمسی که معنی هر یک از آن ماه‌ها کاملاً موافقت به مقتضیات فصل موجوده مملکت می‌نماید، متأسفانه به مرور ایام، قهراً یا به علل غیرمعلوم دیگر، از صورت اصلی خارج و گاهی به اسامی بی‌تناسب حیوانات یا بروج آمیخته شده‌است». این طرح در ۱۱ فروردین ۱۳۰۴ در مجلس شورای ملی تصویب شد و دولت را مکلف کرد که از آغاز نوروز ۱۳۰۴ سال‌های شمسی از ماه فروردین شروع شود و به اسفند خاتمه یابد. کاربرد نام سالهای ترکی و بروج فلکی نیز کنار گذاشته شود. بر اساس این قانون استفاده از گاه‌شماری گاه‌شماری دوازده حیوانی (خَتا و اویغوری)
گاه‌شماری دوازده حیوانی (خَتا و اویغوری) منسوخ شد (استفاده از گاه‌شماری حیوانی همچنان در فرهنگ عمومی مردم ایران رواج دارد) و گاه‌شماری هجری شمسی با مبدأ هجرت پیامبر اسلام از مکه به مدینه و با طول سال شمسی و با نام ماه‌های فارسی میانه مورد استفاده قرار گرفت. در عمل بین کبیسه‌های اعمال شده در این گاه‌شماری با گاه‌شماری جلالی اختلاف‌هایی وجود دارد. آن زمان برای رفع چنین اختلافاتی در گاه‌شماری هجری شمسی، هیئت اصلاح تقویم‌ تشکیل شد. این هیئت همان روش کلی کبیسه‌گیری گاه‌شماری میلادی گریگوری را پیشنهاد کرد و
گاه‌شماری میلادی گریگوری را پیشنهاد کرد و علاوه بر آن آرایه جدیدی برای تعدیل کبیسه‌گیری عرضه نمود. تنها دریک وقفهٔ زمانی بین ۲۴ اسفند ۱۳۵۴ تا ۵ شهریور ۱۳۵۷، تقویم شاهنشاهی تقویمی جدید با مبدأ تقریبی آغاز حکومت کوروش بزرگ (۱۱۸۰ سال افزوده نسبت به تقویم هجری شمسی)، به جای آن تقویم رسمی ایران اعلام شده بود. سال مبدأ گاه‌شماری. مبدأ گاهشماری ایران مانند گاهشماری هجری قمری، سال هجرت پیامبر اسلام، محمد، سال ۶۲۲ میلادی از مکه به مدینه می‌باشد. هجرت پیامبر اسلام از مکه به مدینه در (ربیع‌الاول / شهریور و مهر سال ۱
مکه به مدینه در (ربیع‌الاول / شهریور و مهر سال ۱ هجری) برابر با سپتامبر ۶۲۲ (میلادی قدیم) می‌باشد. روز سرآغاز گاه‌شماری. سرآغاز گاهشماری ایران روز جمعه «۱ فروردین سال ۱ هجری خورشیدی» (۲۹ شعبان ۱ سال پیش از هجرت) برابر با ۱۹ مارس ۶۲۲ میلادی قدیم (یولیانی) و ۲۲ مارس ۶۲۲ میلادی جدید (گرگوری) است؛ یعنی، ۱۱۹ روز پیش از مبدأ گاه‌شماری هجری قمری و ۱۷۹ روز پیش از هجرت. لحظه تحویل سال. در این گاه‌شماری معیار شروع سال، ۱ فروردین و معیار لحظه تحویل سال اعتدال بهاری است ولی مکانی که باید مبدأ محاسبهٔ تقویم قرار گیرد
ولی مکانی که باید مبدأ محاسبهٔ تقویم قرار گیرد مشخص نشده‌است. مرکز تقویم مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران که مرجع رسمی تقویم در ایران است و بعضی (از جمله ایرج ملکپور) نصف‌النهار ۵۲٫۵ درجهٔ شرقی را مرجع محاسبات این تقویم گرفته‌اند و برخی دیگر (از جمله راین‌گولد و درشوویتز در کتاب محاسبات تقویمی خود، Calendrical Calculations) شهر تهران را. این دو مبدأ تا حدود سال ۱۴۶۹ هجری شمسی اختلافی در گاه‌شماری ایجاد نمی‌کنند ولی برای تعیین کبیسه بودن یا نبودن سال ۱۴۶۹، لازم است مبدأ این گاه‌شماری مشخص شود. تقسیمات
لازم است مبدأ این گاه‌شماری مشخص شود. تقسیمات گاه‌شماری ایران. پس از اصلاح و تعیین نام ماه‌های سال و تصویب دقیق زمان ابتدا و انتهای هر ماه و فصل‌های سال، مجلس شورای ملی تقسیم‌بندی سالیانه را به این صورت ابلاغ کرد: یک سال رسمی ایران، یک سال خورشیدی است که تشکیل شده‌است از ۱۲ ماه، که شش ماه اول ۳۱ روز، پنج ماه دوم ۳۰ روز و ماه آخر ۲۹ روز می‌باشد. هر ۴ سال یکبار طول ماه آخر ۳۰ روز است که آن سال به سال کبیسه معروف است. این سالنما پس از ساماندهی در افغانستان به‌طور رسمی و در منطقه کردستان به صورت غیررسمی ولی
رسمی و در منطقه کردستان به صورت غیررسمی ولی همگانی نیز بکار برده می‌شود. طول سال و فصل‌ها در همه جا یکسان ولی ماه‌ها در هر زبان و گویشی نام خاصی دارند؛ که به ترتیب عبارت‌اند از: با اینکه معیار محاسبات تقویم‌های خورشیدی، حرکت زمین به دور خورشید (سال) است؛ واژه ماه در این تقویم‌ها هم مورد استفاده قرار می‌گیرد که تقریباً برابر یک دور حرکت ماه به دور زمین در گاه‌شماری قمری است. هر ماه در سال خورشیدی، ۲۹، ۳۰ یا ۳۱ روز طول می‌کشد که برابر ۳۰درجه حرکت زمین بدور خورشید در یک برج فلکی است. با اینکه کاربرد این کلمه
در یک برج فلکی است. با اینکه کاربرد این کلمه ماه حالت همگانی دارد، استفاده از واژه برج مانند قدیم برای تقویم‌های خورشیدی درست‌تر است. کبیسه‌گیری گاه‌شماری رسمی ایران. تقویم رسمی کنونی ایران معمولاً هر چهار سال یکبار کبیسه می‌شود و برای جبران کسر سال حقیقی، در آغاز هر دورهٔ ۲۹، ۳۳ یا ۳۷ساله، یک کبیسه پنج ساله وجود دارد. بنا به محاسبات ایرج ملکپور، در یک فراز پنج هزارساله، به ازای هر دورهٔ ۳۷ساله، نزدیک به پنج دورهٔ ۲۹ساله و تقریباً ۲۰ دورهٔ ۳۳ساله وجود دارد. ترتیب و توالی کبیسه‌ها قاعده‌مند نیست. چنانچه
ترتیب و توالی کبیسه‌ها قاعده‌مند نیست. چنانچه لحظه تحویل سال خورشیدی بعد از ظهر حقیقی/شرعی ۳۶۶اُمین روز از سال باشد، آن سال کبیسه و روز بعد نوروز است. بر اساس محاسبات مرکز تقویم مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران که مرجع رسمی تقویم ایران است، از سال ۱۲۰۶ تا ۱۴۹۸ هجری شمسی این سالها کبیسه بوده‌اند یا خواهند بود: ۱۲۱۰، ۱۲۱۴، ۱۲۱۸، ۱۲۲۲، ۱۲۲۶، ۱۲۳۰، ۱۲۳۴، ۱۲۳۸، ۱۲۴۳ (۳۳ساله)، ۱۲۴۷، ۱۲۵۱، ۱۲۵۵، ۱۲۵۹، ۱۲۶۳، ۱۲۶۷، ۱۲۷۱، ۱۲۷۶ (۳۳ساله)، ۱۲۸۰، ۱۲۸۴، ۱۲۸۸، ۱۲۹۲، ۱۲۹۶، ۱۳۰۰، ۱۳۰۴، ۱۳۰۹ (۳۳ساله)، ۱۳۱۳، ۱۳۱۷، ۱۳۲۱، ۱۳۲۵،
۱۳۰۴، ۱۳۰۹ (۳۳ساله)، ۱۳۱۳، ۱۳۱۷، ۱۳۲۱، ۱۳۲۵، ۱۳۲۹، ۱۳۳۳، ۱۳۳۷، ۱۳۴۲ (۳۳ساله)، ۱۳۴۶، ۱۳۵۰، ۱۳۵۴، ۱۳۵۸، ۱۳۶۲، ۱۳۶۶، ۱۳۷۰، ۱۳۷۵ (۳۳ساله)، ۱۳۷۹، ۱۳۸۳، ۱۳۸۷، ۱۳۹۱، ۱۳۹۵، ۱۳۹۹، ۱۴۰۳، ۱۴۰۸ (۳۳ساله)، ۱۴۱۲، ۱۴۱۶، ۱۴۲۰، ۱۴۲۴، ۱۴۲۸، ۱۴۳۲، ۱۴۳۶، ۱۴۴۱ (۳۳ساله)، ۱۴۴۵، ۱۴۴۹، ۱۴۵۳، ۱۴۵۷، ۱۴۶۱، ۱۴۶۵، ۱۴۶۹، ۱۴۷۴ (۳۳ساله)، ۱۴۷۸، ۱۴۸۲، ۱۴۸۶، ۱۴۹۰، ۱۴۹۴، و ۱۴۹۸. تطبیق کبیسه رسمی و حسابی. در کنار تقویم رسمی ایران، تقویم یا تقویم‌های حسابی ایرانی یا هجری شمسی نیز وجود دارند. یکی از آنها تقویم حسابی احمد بیرشک است که با تقویم
از آنها تقویم حسابی احمد بیرشک است که با تقویم رسمی ایران در کبیسه‌گیری تفاوت دارد. در تقویم رسمی، کبیسه‌گیری با تحویل حقیقی سال مشخص می‌شود و دارای سه دورهٔ بسیط ۲۹ساله، ۳۳ساله یا ۳۷ساله است و نظم تعریف شده‌ای در توالی دوره‌های سه‌گانه‌اش وجود ندارد. اما در تقویم حسابی بیرشک دوره‌های سه‌گانه یادشده با تعدیل حسابی و ریاضی کبیسه‌ها به‌طور متوالی در دوره‌هایی بزرگتر منظم شده و معمولاً در یک دوره بزرگ ۲۸۲۰ ساله مرتب می‌شوند، بنابرین در تقویم حسابی به راحتی تنها با محاسبه ریاضی می‌توان کبیسه بودن یا نبودن یک
با محاسبه ریاضی می‌توان کبیسه بودن یا نبودن یک سال را تعیین کرد، در حالیکه در تقویم رسمی جز با محاسبات نجومی پیچیده امکان‌پذیر نیست. تقویم حسابی بیرشک در کاربردهای عملی قابل استفاده نیست چون در کبیسه‌گیری بسیاری از سالها، از جمله سال ۱۴۰۳ هجری شمسی، با تقویم رسمی ایران تفاوت دارد.
محلول آبی محلولی است که حلال آن آب باشد. در معادله‌های شیمیایی با گذاشتن (aq) در پایان فرمول ماده نشان می‌دهند که ماده محلول در آب است مانند . حرف‌های aq کوتاه شدهٔ واژهٔ aqueous است. آب به عنوان بهترین، در دسترس ترین و ارزان ترین حلال جهان شناخته شده‌است. موادی که آب‌گریزند معمولاً به خوبی در آب حل نمی‌شوند ولی در مقابل مواد آب‌دوست به آسانی در آب حل می‌شوند. سدیم کلرید یا نمک خوراکی یک نمونه از مواد آب‌دوست است. اسیدها و بازها طبق تعریف هر دو محلول آبی در نظر گرفته می‌شوند. توانایی یک ماده به حل شدن در آب
گرفته می‌شوند. توانایی یک ماده به حل شدن در آب بسته به این است که آیا آن ماده می‌تواند بر نیروی ربایش میان مولکول‌های آب برتری یابد یا خیر. اگر این توان را نداشت به صورت معلق در آب باقی می‌ماند یا ته‌نشین می‌شود. محلول‌های آبی که رسانای جریان الکتریکی‌اند دارای مقدار کافی از الکترولیت قوی‌اند ولی آن‌هایی که رسانای ضعیف‌اند الکترولیت‌های ضعیف نیز دارند. یون‌های مثبت و منفی الکترولیت‌های قوی در آب به‌طور کامل از هم جدا شده‌اند (یونیزه شده‌اند). موادی که الکترولیت نیستند، موادی‌اند که در آب حل می‌شوند ولی
نیستند، موادی‌اند که در آب حل می‌شوند ولی یکپارچگی مولکولی خود را نگه می‌دارند و به صورت یون‌های مثبت و منفی از هم جدا نمی‌شوند. شکر، اوره، گلیسیرین و متیل سولفونیل متان (MSM) از این دست‌اند.
مدرسهٔ علمیه زنگنه در فاصلهٔ کمی از میدان مرکزی همدان قرار گرفته و در حدود ۳۵۰۰ متر مساحت دارد. این مدرسه در عهد صفویه توسط علیخان زنگنه از وزرای شاه عباس دوم وقف طلاب علوم دینی گردیده و از آن تاریخ به بعد مرکز تعلیم علوم اسلامی و تربیت عالمان دینی در منطقه به‌شمار می‌آید. در قدیم هزینه‌های جاری و شهریه طلاب از موقوفات متعلق به آن که چندین روستا و تعداد قابل توجهی مغازه در بازار شهر بوده‌است، تأمین می‌شده‌است.این حوزه هم اکنون نیز فعال می باشد و طلاب مشغول به فراگیری سطح یک دروس حوزوی هستند علمای شاخصی من
به فراگیری سطح یک دروس حوزوی هستند علمای شاخصی من جمله آیت الله آخوند ملا علی معصومی در این حوزه درس خوانده اند .
مدرسهٔ علمیهٔ دامغانی در قسمت شمالی شهر در کنار ساختمان زینبیه و در جوار امامزاده عبدالله در شهر همدان قرار دارد. این مدرسه توسط ایت الله آقا شیخ محمدعلی دامغانی تأسیس گردیده‌است. این مدرسه دارای کتابخانه و دو سالن تدریس و تعدادی حجره است که طلاب به صورت شبانه‌روزی در آن اشتغال به تحصیل دارند. هزینه‌های جاری مدرسه در زمان دامغانی از طریق وجوهات مردم تأمین می‌گردید و پس از درگذشت معظم له از طرف مراجع قم ارسال می‌گردد. درحال حاضر مدیریت مدرسه برعهده حجت الاسلام و المسلمین علیرضا یوسفی راستگو می‌باشد.
تنظیم منابع آب در افغانستان، به معنای نظم دادن به نحوه تخصیص منابع آبی برای مصارف مختلف در افغانسان است. در گذشته دور به‌طور میانگین مصارف روزانهٔ مردم در افغانسان تا ۱۰ لیتر در روز بوده‌است. در زمان ظاهر شاه ریاست آبرسانی برای هر فرد ۲۰–۲۵ لیتر آب سنجیده به همان پیمانه در شهر کابل آبرسانی می‌کرد. با افزایش نفوس و کم‌سرعت بودن کار دولتی، توازن توزیع آب تا امروز از میان رفت؛ مردم در هر گوشه و کنار از آب‌های زیرزمینی استفادهٔ اعظمی می‌نمایند. بر اساس تقسیم‌بندی وزارت انرژی و آب افغانستان، این کشور به پنج حوضه
وزارت انرژی و آب افغانستان، این کشور به پنج حوضه آبریز اصلی و ۴۲ حوزهی فرعی تقسیم شده‌است که مجموع مقدار روان آب سطحی این حوضه‌ها سالانه به حدود ۷۵ میلیارد متر مکعب می‌رسد. این میزان در سال‌های اخیر به دلیل تغییر اقلیم و گرمایش جهانی کاهش یافته‌است. افغانستان به عنوان کشور بالادست، این کشور را مسلط به جریان رودخانه‌های روان به پایین دست و کشورهای همسایه بدل کرده‌است.میانگین مقدار بارندگی در افغانستان ۲۵۰ میلی‌متر در متر مربع در سال است که یعنی در سال در حدود ۱۶۳ میلیارد مترمکعب بارش در کل افغانسان رخ
حدود ۱۶۳ میلیارد مترمکعب بارش در کل افغانسان رخ می‌دهد که در نتیجه آن ۵۷ میلیارد متر مکعب روان‌آب تشکیل شده و ۱۸ میلیارد مترمکعب سفره‌های آب زیرزمینی نفوذ می‌کند و باقیمانده طوری تبدیل به بخار و طوری جذب در خاک و مقداری در وجود اجسام زنده و سایر ملحوظات طبیعی ذخیره می‌شود. براساس گزارش سازمان ملل و دانشگاه کابل، سرانهٔ آب در افغانستان ۲٬۷۷۵ متر مکعب به ازای هر نفر است. در صورت استفاده درست ازین آب‌ها افزون‌بر ضرورت خود می‌توان به کشورهای همجوار برق و آب داد. میانگین ارتفاع در افغانستان ۱٬۲۰۰ متر از سطح
داد. میانگین ارتفاع در افغانستان ۱٬۲۰۰ متر از سطح دریا است. بلندترین نقطهٔ افغانستان نوشاخ بدخشان است که دارای ارتفاع ۷٬۴۹۲ و پست‌ترین نقطه رودآمو است که دارای ارتفاع ۲۵۰ متر از سطح دریا می‌باشد. میانگین بارندگی در مناطق غربی ۲۵۰ میلی‌متر، در مناطق جنوب شرقی ۲۵۰ میلی‌متر، در ساحات شمال شرقی و ارتفاعات بالاتر از ۳٬۰۰۰ متر و کوه‌ها از ۴۵۰ الی ۱٬۰۰۰ میلی‌متر در سال می‌رسد. میزان بارندگی برف در کوه‌های پامیر و واخان ۱٬۰۰۰ میلی‌متر یا یک متر است. دو رود بزرگ افغانستان شامل آمودریا با آورد آب سالانه ۲۲ میلیارد
شامل آمودریا با آورد آب سالانه ۲۲ میلیارد مترمکعب و دریای هلمند با آورد آب سالانه ۹٫۳ میلیارد مترمکعب است. ضرورت است تا آب این رودها در تحت پروژه‌ها گرفته شود تا بتواند افغانستان از فقر فرار نماید. سطح استفاده از آب آمودریا صفر و از هلمند ناچیز است. افغانستان که دارای ۲۵ رودخانه بزرگ، صدها رود کوچک و هزاران جوی و کوه‌های پر برف دارد. در افغانستان بیشترین آب در بخش کشاورزی به مصرف می‌رسد. آبیاری کشتزارهای کشاورزی در افغانستان. شغل اکثر مردم افغانستان کشاورزی است و ۸۰٪ مردم به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند.
است و ۸۰٪ مردم به کشاورزی و مالداری اشتغال دارند. کشاورزی بدون آب ناممکن است. کشت نباتات در این کشور به‌شکل للمی و آبی است. زیادهٔ کشت للم در صفحات شمال افغانستان صورت می‌گیرد. زمین‌های جلال‌آباد و لغمان چون آب فراوان دارند تا سالی ۳ بار نیز حاصل می‌دهند. در قسمت‌های غربی و شمال از ولایت قندوز تا ولایت بادغیس حدود یک میلیون هکتار زمین کشاورزی در کنار آمودریا و رود مرغاب قرار دارد ولی به نسبت عدم ورود فناوری آب این زمین‌ها به‌شکل دشت و لامزروع باقی مانده‌است. اهالی این ولایت‌ها از زمین‌ها به‌شکل للمی
اهالی این ولایت‌ها از زمین‌ها به‌شکل للمی استفاده می‌نمایند. افغانستان دارای ۵۷ میلیارد مترمکعب در سال روان آب تجدیدپذیر است ولی حدود ۲۵ درصد یعنی ۲۰ میلیارد آن استفاده نموده متباقی ۷۵ درصد آن به کشورهای همجوار می‌ریزد. در تاریخ افغانستان کشاورزی پیشرفته و حفر جویبارها در زمان کوشانیان، غزنویان، باختران تیموریان، بابریان و تیمورشاه درانی مروج گردید. سامانهٔ آبیاری در افغانستان به‌دست وسایل نوین نبوده بلکه مانند صدها سال پیش توسط جوی‌های خاکی آبیاری می‌شود که درصدی ضایعات خیلی زیاد است. پیشتر پلان بود که در
درصدی ضایعات خیلی زیاد است. پیشتر پلان بود که در پروژه‌های بند سردهٔ غزنی، سد سلمای هرات و سد کجکی هلمند کشاورزی نوین را مروج نمایند که پروژه تا اکنون موفق نگردیده‌است. زیادهٔ زمین‌های افغانستان به‌شکل علفزار مورد استفاده مالداران قرار دارد. دهقانان افغانستان آب کشت مورد ضرورت خود را از آب باران، دریا، چشمه‌ها (کاریز) هر دو چاه به‌دست می‌آورند. اراضی افغانستان از دیدگاه زراعت به ۶ گونه تقسیم شده‌است. زمین‌های قابل کشت، زمین‌های تحت غرس نهال‌ها، که هر دو قسمت ۷٫۸ میلیون هکتار ۱۱٫۹۶٪ ساحهٔ خاک را دربردارد.
۷٫۸ میلیون هکتار ۱۱٫۹۶٪ ساحهٔ خاک را دربردارد. علفزارها ۳۱ میلیون هکتار که حدود ۴۹٪ می‌باشد؛ جنگل‌ها ۱٫۹ میلیون هکتار ۳٪؛ زمین‌های تحت آب و زمین‌های غیر مزروعی است. اراضی افغانستان طوریست که هر منطقه دشت و دره آب هوا مخصوص دارند؛ مثلاً ولسوالی سروبی که در ۳۰ کیلومتری کابل موقعیت دارد در زمستان برف‌باری ندارد. ولایت قندهار، خوست، ننگرهار، لغمان، گرمسیر بوده در زمستان برف‌باری ندارند. ۱ بر ۶ حصهٔ خاک را دشت تشکیل داده‌است که به مساحت ۱۰۸٬۷۰۴ کیلومترمربع ۱۰٬۸۷۰ میلیون هکتار می‌شود. بالاتر از ۸۰ درصد منابع آبی
میلیون هکتار می‌شود. بالاتر از ۸۰ درصد منابع آبی افغانستان را کوه‌های هندوکش تشکیل می‌دهند. درمجموع ۷٫۸ میلیون هکتار ساحهٔ قابل کشت وجود دارد. از جمله ۳٫۳ میلیون هکتار (۱۸۱٫۵ میلیون جریب) آبی ۴٫۵ میلیون هکتار (۲۲٫۵ میلیون جریب) للمی یا بارانی وجود دارد. از جمله ۴ میلیون هکتار تحت کشت است. در سال ۲۰۱۰ حدود ۳٫۱ میلیون هکتار تحت زرع علوفه‌جات و از جمله ۲ میلیون هکتار تحت زرع گندم قرار داشت. زمین‌های سیر آب حدود ۱٫۸ میلیون هکتار را دربردارد. در ۱٫۴۴ میلیون هکتار به نسبت آب کافی دو بار کشت می‌شود طور طبیعی به
به نسبت آب کافی دو بار کشت می‌شود طور طبیعی به جز چند نبات محدود همهٔ نباتات درین خاک می‌رویند. در اکثر نقاط شمال، جنوب، و جنوب شرقی افغانستان حرارت در تابستان به ۴۵ درجه می‌کشاند. زیادترین آب درین مناطق به مصرف می‌رسد سطح تبخیر درین مناطق زیاد بوده در ظرف ۳ تا ۶ روز زمین دوباره خشک می‌شود. حرارت زمین الی ۲۰ درجه بیشتر از حرارت هوا است. خشکسالی در همین مناطق بروز می‌کند. آبرسانی و کانال‌کشی شهری. آبرسانی فرهنگ است که سال‌ها پیش در میان جوامع بشری افغانستان وجود داشته‌است. مردم از سه منبع یعنی جوی‌ها،