payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مردم وزیرستان جنوبی از تیره، مهسود و بقیه از تیره وزیری هستند. مردم بومی منطقه وزیرستان جنوبی ارموری‌ها هستند که به یک زبان ایرانی خاوری به نام زبان ارموری گویشور هستند و مرکز آن‌ها کانی‌گورم است. بیشتر ارموری‌ها امروزه پشتوزبان شده‌اند. وزیری‌ها به سرسختی در جنگ و دعواها و کین‌خواهی فراوان بین خانواده‌ها مشهورند. مردم وزیرستان از دید اجتماعی و مذهبی بسیار محافظه‌کارند و در آن‌جا مردسالاری مطلق حاکم است. خانه‌ها در روستای کانی‌گورم بسیار نزدیک به هم و بر فراز هم ساخته شده‌اند و خنجرهای ساخت کانی‌گورم
بر فراز هم ساخته شده‌اند و خنجرهای ساخت کانی‌گورم معروفند. بایزید انصاری معروف به پیر روشن، بنیادگذار جنبشی دینی و ملّی در میان افغانان در سدهٔ ۱۶ میلادی، از مردم کانی‌گورم بود.
بنیاد پهلوی یک سازمان غیرانتفاعی خیریه بود که از وقف بخش بزرگی از اموال رضا شاه، محمدرضا شاه و دیگر اعضای خاندان پهلوی در سال ۱۳۳۷ تشکیل شده و از مهمترین بنیادهای اقتصادی و فرهنگی دربار پهلوی به‌شمار می‌آمد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ نام این بنیاد به بنیاد علوی تغییر یافت و با تشکیل بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی بخش عمده دارایی‌های این بنیاد به بنیاد مستضعفان منتقل شد. متولی بنیاد پهلوی محمدرضا شاه بود. نیابت تولیت و مدیرعاملی بنیاد پهلوی ابتدا بر عهده اسدالله علم وزیر دربار و از سال ۱۳۴۱ به عهده جعفر شریف‌امامی
وزیر دربار و از سال ۱۳۴۱ به عهده جعفر شریف‌امامی رئیس مجلس سنا بود. بنیاد پهلوی توسط هیأت امنای ۱۰ نفری شامل رئیس مجلس سنا، رئیس مجلس شورای ملی، رئیس دیوان عالی، وزیر دربار، نخست وزیر و ۵ نماینده از طرف شاه اداره می‌شد. دارایی این موقوفهِٔ معافِ از مالیات در اوج فعالیت به حدود ۳ میلیارد دلار می‌رسید. بنیاد پهلوی سالانه ۴۰ میلیون دلار اعانه دریافت می‌کرد. بر اساس گفته های محمدرضا شاه پهلوی در باب اقدامات و کارنامه بنیاد پهلوی، این بنیاد در سال ۱۳۵۷ اقدام به اعطای کمک هزینه به بیش از ۱۳٠٠٠ دانشجوی ایرانی
به اعطای کمک هزینه به بیش از ۱۳٠٠٠ دانشجوی ایرانی کرد. همچنین ساخت آسمان خراش عظیمی در شهر نیویورک و ساخت بیش از ۶٠٠٠ خانه ارزان قیمت برای نیازمندان، از جمله برنامه های در حال انجام توسط این بنیاد بودند که با تغییر حاکمیت در ایران متوقف و منحل گشتند. تاریخچه. در شهریور ۱۳۲۰ بلافاصله پس از استعفا و تبعید رضاشاه از سلطنت و کشور، موجی از اعتراض و درخواست بازپس‌گیری اموال توقیف‌شده توسط رضاشاه پدیدار شد و به مجلس و مطبوعات کشیده شد. محمدرضا پهلوی در ۳۰ شهریور ۱۳۲۰ در یکی از نخستین اقدامات خود تمام املاک،
۱۳۲۰ در یکی از نخستین اقدامات خود تمام املاک، مستغلات و کارخانجاتی را که از پدرش به وی رسیده بود، به دولت واگذار کرد تا در عمران و آبادانی کشور و امور خیریه صرف شود و اگر کسانی باشند که نسبت به املاک ادعای غبنی داشته باشند، پس از رسیدگی به شکایت آن‌ها از محل همین املاک رفع ادعا بشود. اما در ۲۰ تیر ۱۳۲۸ دولت محمد ساعد با ارائه لایحه‌ای به مجلس درخواست بازگشت این اموال به خاندان پهلوی را کرد و بر اساس ماده واحده‌ای که در مجلس تصویب شد، قرار شد این اموال با نام «موقوفهٔ خاندان پهلوی» اداره شده و عواید ناشی از
«موقوفهٔ خاندان پهلوی» اداره شده و عواید ناشی از این دارایی‌ها صرف امور خیریه شود. محمدرضا پهلوی هم دستور تأسیس «سازمان املاک و مستغلات پهلوی» را جهت ادارهٔ دارایی‌های مذکور صادر کرد و در ۱۳۳۷ «بنیاد پهلوی» را جایگزین این سازمان کرده و بخشی از مایملک خود از مهمانخانه‌ها، سهام کارخانه‌ها، شرکت‌ها و بانک‌ها را در اختیار این بنیاد قرار داد. در مهر ۱۳۴۰، شاه فرمان وقف دارایی بنیاد پهلوی به امور خیریه را صادر کرد. بنیاد پهلوی ضمن اعطای بورسیه تحصیلی به افرادِ بااستعداد ولی کم درآمد در کارهای عمرانی نظیر ساخت پل
ولی کم درآمد در کارهای عمرانی نظیر ساخت پل آبادان به خرمشهر نیز شرکت می‌کرد.این بنیاد با اعطای کمک مالی به جعفر اخوان جلوی نابودی صنعت اتومبیل را گرفت. محمدرضا شاه در آخرین ماه‌های سلطنتش، هم‌زمان با اوج‌گیری انقلاب، کلیه املاک اختصاصی خود را به بنیاد پهلوی انتقال داد. یکی از برنامه‌های اصلی دولت شاپور بختیار بازگرداندن بنیاد پهلوی به دولت بود. مجلس شورای ملی لایحهٔ بازگرداندن بنیاد پهلوی را، که به گفته بختیار به "کانون فساد" تبدیل شده بود، به دولت در این دوران تصویب کرد. بنا بر اظهارات محمد یگانه و قاسم
دوران تصویب کرد. بنا بر اظهارات محمد یگانه و قاسم لاجوردی در مصاحبه‌های انجام شده با پروژه تاریخ شفاهی ایران شخص شاه در تخلفات صورت گرفته در این بنیاد نقشی نداشته و حتی به محمد یگانه دستور رسیدگی به تخلفات می‌دهد. پس از پیروزی انقلاب، این بنیاد، به «بنیاد علوی» تغییر نام یافت و سرپرست آن در اسفند ۱۳۵۷ از سوی نخست‌وزیر دولت موقت، منصوب شد. با تصویب قانون ملی شدن بانک‌ها و شرکت‌های بیمه و بازرگانی در خرداد ۱۳۵۸، سهام بنیاد پهلوی در بانک‌ها و شرکت‌های ملی شده به تملک دولت درآمد. بعد از تأسیس «بنیاد مستضعفان»
به تملک دولت درآمد. بعد از تأسیس «بنیاد مستضعفان» و ایجاد سازمان‌های تخصصی آن، بخشهای مختلف بنیاد علوی، مانند کارخانه‌ها و هتل‌ها به سازمان‌های تابعه بنیاد مزبور انتقال یافت و فقط املاک بنیاد پهلوی همچنان در اختیار بنیاد علوی ماند. سپس طبق حکم دادگاه‌های ویژه اصل ۴۹ قانون اساسی، در بهمن ۱۳۷۴، کلیه اموال و املاک بنیاد علوی به مالکیت «بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی» درآمد. قدرت اقتصادی. بنیاد پهلوی در پس نقاب خیریه از سه راه به نظام کمک می‌کرد: به عنوان یک خزانه مالیاتی مطمئن، به عنوان ابزاری برای
یک خزانه مالیاتی مطمئن، به عنوان ابزاری برای اعمال نفوذ و کنترل اقتصاد کشور از طریق سرمایه‌گذاری در بخش‌هایی از اقتصاد و به مثابه یک منبع ذخیره مالی برای تأمین آینده سلطنت.ماروین زونیس معتقد است بنیاد پهلوی مهمترین قدرت اقتصادی در ایران پس از دولت بوده و نقش کلیدی در تمام عرصه‌های زندگی عمومی ایرانیان داشته‌است. بی‌تردید بخش بزرگی از منابع مالی بنیاد در فعالیت‌های تجاری و برای حفظ قدرت اقتصادی آن مصرف می‌شده و بخش کوچکتری از سرمایه‌های بنیاد به اهداف خیریه صرف اختصاص یافته‌بود. دارایی. محمد سوادگر در کتاب
صرف اختصاص یافته‌بود. دارایی. محمد سوادگر در کتاب «رشد روابط سرمایه‌داری در ایران» فهرستی از املاک بنیاد پهلوی یا بنگاه‌ها و شرکت‌هایی که بنیاد در آن سهامدار بوده، ارائه داده‌است:
خانه خلوت فیلمی ایرانی محصول ۱۳۷۰ به کارگردانی مهدی صباغ‌زاده و نویسندگی حسن قلی‌زاده و اصغر عبداللهی است. عزت‌الله انتظامی، نیکو خردمند، فاطمه گودرزی، جهانگیر فروهر و رضا رویگری ایفاگر نقش‌های اصلی فیلم‌اند. این فیلم در دهمین دوره جشنواره فیلم فجر در چندین رشته نامزد دریافت جایزه شده بوده و سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه و لوح تقدیر بهترین بازیگر نقش اول و دوم مرد را از آن خود ساخت. همچنین این فیلم جایزهٔ بهترین فیلمبرداری را از جشنواره فیلم حراره دریافت کرده است. خلاصه داستان. جلال سعیدی که در گذشته
کرده است. خلاصه داستان. جلال سعیدی که در گذشته پاورقی‌نویس مطبوعات بوده است، حاضر نیست خود را با شیوهٔ جدید نوشتاری آن‌ها تطبیق دهد و دچار مشکل می‌شود. اصرارهای همسرش و نویسندهٔ جوانی که پیش از این شاگردش بوده نیز راه به جایی نمی‌برد و او دست از نوشتن برای مطبوعات می‌کشد. تکیه‌گاه آن‌ها در این زمان تنها پس‌اندازشان است که آن نیز پس از مدتی به انتها می‌رسد و سر و کلهٔ سمسار محله و همسایهٔ بساز و بفروششان که چشم به تصاحب خانهٔ بزرگ و اشیای قدیمی آن‌ها دارند پیدا می‌شود. درخواست‌های فرزندان خارج‌نشین جلال از
می‌شود. درخواست‌های فرزندان خارج‌نشین جلال از پدر پیرشان که هنوز وبال گردنش می‌باشند نیز بر مشکلات آن‌ها بیشتر می‌افزاید. در این میان نرگس، زن جوانی از بستگان آن‌ها که شوهرش در جنگ مفقودالاثر شده، تنها کسی است که با گوش سپاردن مشتاقانه به نوشته‌های جلال، به او شور و امید می‌بخشد. اما با آب گرفتگی زیرزمین خانه بر اثر خرابی شیر آب و نابود شدن بخش زیادی از کتاب‌ها، مجلات و دست نوشته‌های قدیمی امیر جلال‌الدین، او دچار افسردگی می‌شود. نرگس و شاگرد سابق جلال برای کمک به او می‌آیند و در همین زمان، شوهر نرگس نیز
کمک به او می‌آیند و در همین زمان، شوهر نرگس نیز که جانباز شده است از اسارت به میهن بازمی‌گردد.
ششدر اصطلاحی است در بازی تخته نرد و عبارت از آن است که یکی از بازیکنان شش خانه جلو مهره‌های حریف را گرفته باشد و او نتواند مهره‌های خود را حرکت بدهد. در ضمن، کنایه از عالم سرگشتگی نیز هست. در "فرهنگ فارسی" معین چنین آمده است: ۱- هر چیز دارای شش در و شش جهت. ۲- در بازی نرد چنان است که یکی از بازیکنان، شش خانه مقابل مهره‌های حریف را گرفته باشد و او نتواند مهره‌های خود را حرکت دهد. ۳- بسته بودن راه خروج و نجات.
نصف‌راه (میدان جهاد) از مهم‌ترین و تاریخی‌ترین تقاطع‌های درون‌شهری تبریز است. در سال ۱۳۸۱ خورشیدی، پل روگذر و زیرگذر ستارخان در این محل احداث گردید. نصف‌راه در گذشته جاده‌ای را که تبریز را به ایستگاه راه‌آهن این شهر متصل می‌نمود، نصف می‌کرد و از همین‌روی به این نام خوانده شده‌است. هم‌زمان با تأسیس نخستین خط از قطارشهری تبریز از قونقاباشی تا واغزال (ایستگاه راه‌آهن)، رانندگان آن از قونقاباشی تا نصف‌راه یک کرایه و از نصف‌راه تا واغزال کرایه‌ای دیگر می‌گرفتند. در این زمان، نصف‌راه محل پیاده‌نمودن بخشی از
در این زمان، نصف‌راه محل پیاده‌نمودن بخشی از مسافران و دریافت کرایه‌های آن‌ها بود. به همین دلیل، این مکان بعدها به «نصف‌راه» (میانهٔ راه) معروف شد. امروزه نصف‌راه از سمت شمال و از طریق بزرگراه آذربایجان به بزرگراه پاسداران، ترمینال شمال‌غرب، فرودگاه بین‌المللی و محله‌های آخونی، جمشیدآباد، حکم‌آباد، قره‌آغاج و لاک‌دیزج و از سمت جنوب و از طریق بزرگراه آزادی به محله‌های جنوبی شهر مرتبط می‌شود. هم‌چنین خیابان ۲۲ بهمن (راه‌آهن) که از این میدان می‌گذرد، مرکزشهر را به بزرگراه‌های کارگر (ماشین‌سازی) و ملت
را به بزرگراه‌های کارگر (ماشین‌سازی) و ملت (تراکتورسازی) و محلهٔ آخماقیه، پالایشگاه و دیزل‌آباد متصل می‌کند. محل‌های عمده در این میدان شامل: مرکز خرید ستاره باران، کوه نور،پاساژ رویال، بیمارستان الغدیر، بانک ملت، پاساژ اشکان شامل، سازمان انتقال خون و اداره بهداشت می‌باشد.
سید حسین بن علی مجمر اصفهانی از سادات طباطبایی و از شاعران قرن سیزدهم هجری می‌باشد. او در اواخر قرن دوازدهم هجری در زواره (شهری در استان اصفهان) به دنیا آمد و پس از تحصیل علوم متداول و کسب فنون ادب به تهران رهسپار شد و به خدمت معتمد الدوله نشاط اصفهانی که از رجال دانشمند و از معارف شعرای قاجاریه بود راه یافت. نشاط که از استعداد و قریحه مجمر مطلع گشت به تربیت وی همت گماشت و پس از چندی او را به دربار فتحعلی شاه برد و وسیله تقرب او نزد خاقان مغفور گردید. شاه قاجار که خود نیز از شاعری بهره‌ای وافی داشت و قدر
قاجار که خود نیز از شاعری بهره‌ای وافی داشت و قدر سخن را نیکو می‌شناخت وی را مشمول عنایت و ملاطفت قرار داد و به لقب مجتهد الشعرایی سر افرازش گردانید. عمر مجمر کوتاه بود. رضا قلی خان هدایت (صاحب کتاب روضه الصفا) سال فوت مجمر را ۱۲۲۵ هجری ذکر کرده و می‌نویسد: مجمر اصفهانی اشعار نمکین دارد اگر دیر زیسته بود همانا ترقی کلی می‌نمود. شیوه غزلیات مجمر به سبک سعدی است و گاهی هم غزل‌های حافظ را استقبال کرده است و قصاید او به سبک عراقی و اغلب در مدح فتحعلی شاه است.
رفتار تغذیه‌ای به رفتار و شیوه تغذیه در جانداران (اغلب حیوانات) گفته می‌شود. فرایند تغذیه به‌طور معمول در بین حیوانات با رفتارهای متفاوت به وجود می‌آید. طبقه‌بندی. نوع مواد غذایی. تغذیه از غیر جانداران و مرده‌خواری همچنین چند نوع تغذیه غیرمعمول نیز وجود دارد:
شفافیت بین‌الملل یک سازمان غیردولتی است که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و دفتر اصلی آن در برلین، آلمان قرار دارد. هدف این سازمان که در حدود ۱۰۰ کشور نمایندگی دارد تلاش برای مبارزه با فساد و افزایش آگاهی در مورد آن است. این سازمان به‌طور سالیانه اقدام به انتشار شاخص ادراک فساد می‌کند. سنجش فساد به استفاده از شاخص‌های نظیر فساد، اختلاس، رشوه‌گیری، خرید و فروش پست‌های دولتی، رشوه‌پذیری دستگاه قضایی، فساد مالی در میان سیاستمداران و مقام‌های دولتی و عدم مقابله کافی یا ناکارایی در پیکار علیه فروش مواد مخدر است.
فسقلی‌ها (نیز با نام ف"سقلی‌ها: ماجراهای سنگ آرزوها") نام یک فیلم کمدی/ماجراجویانه محصول ۲۰۰۹ آمریکا است. این فیلم را رابرت رودریگز کارگردانی کرده‌است. شعار تبلیغاتی فیلم، «داستانی نه‌چندان بلند از کارگردان "بچه‌های جاسوس"» است. این فیلم نسبت به آثار قبلی کارگردان، چندان مورد استقبال منتقدان قرار نگرفت. این فیلم که توسط شرکت برادران وارنر با همکاری استودیوی ایمجینیشن ابوظبی ساخته شده‌است، در جشنواره فیلم ابوظبی در اکتبر ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. داستان. فیلم فسقلی ها به داستان پسربچه‌ای می‌پردازد که در شهری
فسقلی ها به داستان پسربچه‌ای می‌پردازد که در شهری کوچک، راز یک سنگ رنگارنگ جادویی را کشف کرده‌است که آرزوها را برآورده می‌سازد. در پی این اتفاق، بچه‌ها و حتی بزرگ‌ترهای شهر برای بدست آوردن آن سنگ دردسرهای زیادی درست می‌کنند.
یحیی بدرالدین الحوثی برادر بزرگ حسین حوثی و عبدالملک حوثی است که ریاست شاخه سیاسی جنبش حوثی‌ها را برعهده دارد. وی در دوره ۲۰۰۳–۲۰۰۹ عضو مجلس نمایندگان یمن بود. طبق توافق موسوم به توافق فوریه، این دوره مجلس دو سال تمدید شد، و همچنین پس از برپایی انقلاب «الشباب» و امضای توافق همکاری، این دوره دو سال دیگر و تا ۲۰۱۳ تمدید یافت. یحیی حوثی به دلیل درگیری جنبش حوثی‌ها با دولت یمن، چندین سال در آلمان پناهنده بود و در نهایت در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳ به یمن بازگشت.
ایل پازوکی نام یکی از قبایل کرد است که اعضای آن در مناطق کردنشین غرب آسیا و بخشی از آنان در تهران زندگی می‌کنند. نام این ایل در شرفنامه بدلیسی اثر شرف‌خان بدلیسی که به زبان فارسی دری و درباره کردان نوشته شده، ذکر گردیده‌است. کلمه "پازوکی" را به اشکال مختلف مانند بازیکی، بوزوکان و بازوکان هم نوشته‌اند. ایل پازوکی در ابتدا یک اتحادیه قبیله‌ای بود. بیشتر اعضای ایل پازوکی به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند و در میانشان زازاکی‌زبان هم وجود دارد.
منطقه غربی قاره آفریقا را غرب آفریقا می‌گویند. طبق تعریف سازمان ملل این منطقه شامل پانزده کشور و مساحتی بالغ بر پنج میلیون کیلومتر مربع را تشکیل می‌دهد. فرهنگ و تاریخ. دین. اسلام دین اکثر مردم این ناحیه است و پس از آن مسیحیت بیشترین رواج را دارد. زبان. بیشتر مردم این منطقه با زبان‌های هواسایی و بانتو سخن می‌گویند. تاریخچه. احتمالاً اقوام اولیه انسان در حدود ۱۲٬۰۰۰ سال قبل از میلاد در این منطقه یکجانشین شده و به کشاورزی روی آورده‌اند. در قرون ۱۴ میلادی تا ۱۹ میلادی این منطقه اصلی‌ترین منطقه برای به بردگی
۱۹ میلادی این منطقه اصلی‌ترین منطقه برای به بردگی گرفتن انسان‌ها بود. هم‌اکنون بسیاری از جمعیت برزیل، آمریکای لاتین و ایالات متحده آمریکا نوادگان برده‌های آورده شده از این مناطق می‌باشند. جامعه اقتصادی غرب آفریقا. به استثنای موریتانی تمامی این کشورها عضو جامعه اقتصادی غرب آفریقا (ECOWAS) هستند.
ابراهیم بن شهریار بن زادان‌فرخ بن خورشید کازرونی (۳۵۲–۴۲۶ هجری قمری) مشهور به شیخ ابواسحاق کازرونی و ملقب به شیخ مرشد، از صوفیان نامدار اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری قمری است. او بنیان‌گذار سلسلهٔ کازرونیه بود که از یک سو تا هند و چین و از سوی دیگر تا آناتولی و بغداد گسترش یافت. تولد و خانواده. ابواسحاق ابراهیم در ۱۵ رمضان سال ۳۵۲ قمری برابر با ۹۶۳ میلادی در محلهٔ نُوَرد کازرون (کوی علیای فعلی) زاده شد. پدر او شهریار، مردی پیشه‌ور از قبیله سلمانی کازرون بود که از خویشاوندان سلمان فارسی بودند و
کازرون بود که از خویشاوندان سلمان فارسی بودند و پیامبر اسلام آنان را از پرداخت جزیه معاف کرده بود. شهریار و بانویه که در خانواده‌های زرتشتی زاده شده بودند، پیش از تولد ابواسحاق دینشان را تغییر داده و مسلمان شده بودند. زمانهٔ ابواسحاق. در زمان تولد ابواسحاق، منطقهٔ فارس هنوز یکی از پایگاه‌های مهم دین زرتشتی و کازرون مهم‌ترین و بزرگ‌ترین مرکز زرتشتیان بود و بیشتر مردم کازرون هنوز آیین زرتشتی داشتند. در آن زمان چندین آتشکده بزرگ و دو مسجد در کازرون وجود داشت و حاکم شهر نیز فردی زرتشتی به نام خورشید مرزبان
و حاکم شهر نیز فردی زرتشتی به نام خورشید مرزبان مشهور به دیلم مجوسی بود که به زرتشتیان آل بویه انتساب داشت. زندگی و تحصیل. ابواسحاق در خانواده‌ای تهی‌دست زاده شد و مجبور بود از کودکی کار کند. صبح‌ها قبل از شروع کار نزد ابوتمام بصره‌ای و ابوعلی محمد شامی که از قاریان ساکن کازرون بودند، آموزش قرآن می‌دید. او به تدریج از علاقه‌مندان به ابن خفیف، صوفی مشهور قرن چهارم هجری قمری شد. از استادان اصلی او می‌توان به ابوعبدالله محمد بیضاوی، ابی احمد عبدالوهاب رامین، قاضی ابوالطیب طبری، ابوعبدالله محمد کازرونی و قاضی
ابوالطیب طبری، ابوعبدالله محمد کازرونی و قاضی ابومسعود محسن کازرونی اشاره کرد. ابواسحاق در سال ۳۸۸ هجری به همراه شیخ حسن اکّار به بصره، مکه و مدینه سفر کرد. او سرانجام و پس از تکمیل علوم خود، سلسلهٔ کازرونیه (مرشدیه) را در نیمهٔ دوم قرن چهارم هجری با هدف ترویج اسلام به مرکزیت شهر کازرون بنیان‌گذاری کرد. تلاش برای گسترش اسلام و نبردها. ابواسحاق تصمیم داشت که اسلام را در منطقهٔ کازرون توسعه دهد و به همین علت شروع به تبلیغ و نشر دین کرد. او ابتدا در مسجد جامع کازرون به منبر رفت. اما به دلیل اخلال‌هایی که
کازرون به منبر رفت. اما به دلیل اخلال‌هایی که مخالفان در کارش به وجود آوردند، به ناچار از کازرون خارج شده و با ساخت محراب و سپس مسجدی سنگی در حومهٔ شهر به تبلیغ دین پرداخت. مخالفان او بارها این مسجد را تخریب کردند تا اینکه نهایتاً در سال ۳۷۱ هجری قمری یکی از مریدان او مسجدی را بنا کرد که به پایگاه اصلی سلسلهٔ کازرونیه تبدیل شد. اقدامات او که با استقبال مردم مواجه شده بود، موجب عکس‌العمل شدید زرتشتیان کازرون شد. پس از آن بود که ابواسحاق به تهیه سپاهی با کمک ابوعبدالله محمد بن جذین روی آورد. کشمکش‌های میان
ابوعبدالله محمد بن جذین روی آورد. کشمکش‌های میان ابواسحاق و حاکم زرتشتی کازرون، موجب وقوع جنگی سخت میان مسلمانان و زرتشتیان کازرون شد. جنگ‌های متعدد او موجب شد تا در میان مردم "شیخ غازی" لقب بگیرد. دشمنی‌ها تا آن‌جا ادامه یافت که مردی به نام شهزور بن خربام نیز سعی در ترور شیخ ابواسحاق داشت که ناموفق بود. سرانجام حاکم کازرون در سال ۴۰۶ هجری قمری توسط یکی از مریدان شیخ ابواسحاق مسموم شده و درگذشت. مجموع حوادث موجب تثبیت و گسترش اسلام در کازرون گردید. روایت‌ها حاکی از اسلام آوردن ۲۴ هزار نفر از مردم کازرون
حاکی از اسلام آوردن ۲۴ هزار نفر از مردم کازرون توسط شیخ ابواسحاق است. فعالیت سلسلهٔ کازرونیه به رهبری شیخ ابواسحاق به حدی رسید که به‌تدریج ۶۵ خانقاه را تنها در منطقهٔ فارس به وجود آورد. وفات. شیخ ابواسحاق سرانجام در ۸ ذیقعده سال ۴۲۶ هجری قمری برابر با ۱۰۳۵ میلادی پس از چهار ماه تحمل بیماری در نُوَرد کازرون درگذشت. او در طول زندگی‌اش همواره گیاه‌خوار و هرگز ازدواج نکرد. مریدان و علاقه‌مندان سرشناس. شیخ ابواسحاق مریدان بسیاری داشت و محمود بن عثمان در سیرت‌نامهٔ او فهرستی طولانی از اسامی آن‌ها را آورده است.
او فهرستی طولانی از اسامی آن‌ها را آورده است. از مریدان سرشناس ابواسحاق در زمان حیاتش می‌توان به امیر ابوالفضل بن بویه دیلمی و فخرالملک واسطی، وزیران آل بویه اشاره کرد. شاهرخ، پادشاه امپراتوری تیموری در قرن نهم هجری قمری، غیاث‌الدین بلبن، پادشاه سلطنت مملوک هند در قرن هفتم هجری قمری، علاءالدین خلجی، پادشاه دودمان خلجی هند در قرون هفتم و هشتم و محمد بن تغلق، سلطان دهلی در قرن هشتم هجری قمری از دیگر مریدان سرشناس وی بوده‌اند. سلطان بایزید و سلطان محمد فاتح، امپراطوران عثمانی نیز ارادت ویژه‌ای به شیخ ابواسحاق
عثمانی نیز ارادت ویژه‌ای به شیخ ابواسحاق کازرونی داشتند و بناهایی در عثمانی برای او احداث کردند. محمودشاه اینجو، فرمانروای آل اینجو در فارس و اصفهان به علت ارادت به شیخ ابواسحاق، نام فرزند و جانشین خود را ابواسحاق گذاشت. از دیگر مریدان و علاقه‌مندان نامدار او در قرون بعد می‌توان به خواجوی کرمانی، امین‌الدین بلیانی، عطار نیشابوری، روزبهان بقلی فسایی، خواجه امین‌الدین کازرونی و رکن‌الدین دانیال خنجی اشاره کرد. پادشاهان هند اعتقاد زیادی به شیخ ابواسحاق داشتند و نذورات بسیاری به نام او پرداخت می‌کردند. حکّام
و نذورات بسیاری به نام او پرداخت می‌کردند. حکّام محلی در ایران نیز، به‌ویژه از قرن هفتم به بعد، نام او را بر روی سکه‌ها می‌آوردند. سیرت‌نامه. فردوس‌المرشدیة فی اسرارالصمدیة، نام کتاب سیرت‌نامهٔ شیخ ابواسحاق کازرونی است که در قرن پنجم هجری قمری توسط امام ابوبکر محمد نگاشته شد و در قرن هشتم هجری قمری توسط محمود بن عثمان، از مریدان او ترجمه شد. آثار. از آثار باقی‌مانده از شیخ ابواسحاق می‌توان به روایاتی در باب اعتقادات، سخنان وصیت‌گونه خطاب به ابوالفتح عبدالسلام بن احمد و اشعاری به زبان کازرونی قدیم که امروز
بن احمد و اشعاری به زبان کازرونی قدیم که امروز از زبان‌های مرده به حساب می‌آید، اشاره کرد. گسترش سلسلهٔ کازرونیه. پس از مرگ شیخ ابواسحاق، فعالیت‌های سلسلهٔ کازرونیه از طریق خانقاه‌های آن که به‌عنوان بنگاه‌های بشردوستانه شناخته می‌شدند، به رهبری خانقاه کازرون ادامه یافت. موقعیت منطقهٔ فارس و شهر کازرون به عنوان بخشی از شاهراه تجاری در پس‌کرانهٔ خلیج فارس و وجود شبکه تجّار کازرونی، موجب گسترش سلسلهٔ کازرونیه شد. میرزا حسن فسایی در کتاب فارسنامه ناصری در این‌باره می‌نویسد: جانشینان شیخ ابواسحاق در رهبری
این‌باره می‌نویسد: جانشینان شیخ ابواسحاق در رهبری سلسلهٔ کازرونیه، بیشتر خانقاه‌های خود را در مسیرهای تجاری می‌ساختند. فعالیت آن‌ها در ابتدا محدود به ایالت شاپورخوره بود. شهر بیشاپور به‌عنوان یکی از پایتخت‌های شاهنشاهی ساسانی و مهم‌ترین شهر این ایالت به تدریج جایگاه و اهمیت خود را به کازرون منتقل کرده بود و بیشتر مردم بیشاپور نیز به کازرون مهاجرت کرده بودند. از دیگر شهرهای مهم این ایالت می‌توان به شهرهای باستانی توج و غندجان اشاره کرد که امروزه هر دوی آن‌ها متروکه شده‌اند. شهر خنج از شهرهای پس‌کرانه‌ای
متروکه شده‌اند. شهر خنج از شهرهای پس‌کرانه‌ای خلیج فارس نیز از مناطقی بود که خانقاه کازرونیه در همان مراحل اولیه به‌علت قرارگیری در مسیر تجاری در آن دائر شد. حضور در مسیرهای مهم تجاری به تدریج موجب آشنایی بازرگانان کازرونی با کشورهای شرق و غرب و ثروتمند شدن آن‌ها شد. حضور بازرگانان کازرونی در این کشورها، موجب ایجاد شبکه‌ای بین‌المللی توسط سلسلهٔ کازرونیه در کشورهای دیگر، به‌ویژه چین، هند و آناتولی شد. رهبری این شبکه بین‌المللی به‌عهده "شیخ عمر بن ابوالفرج کازرونی"، رئیس سلسلهٔ کازرونیه و جانشین شیخ
کازرونی"، رئیس سلسلهٔ کازرونیه و جانشین شیخ ابواسحاق کازرونی بود. ابن بطوطه در کتاب رحله به وجود خانقاه‌های کازرونیه (مرشدیه) در چین و هند اشاره کرده است. روش سلسلهٔ کازرونیه. روش این سلسله بر این اصل مبتنی بود که باید از توانگران گرفت و به مستمندان داد. پیروان این سلسله در کشورهای مختلف با انجام امور خیریه، اسلام را نیز تبلیغ می‌کردند. خانقاه‌های کازرونیه محلی برای گردآوری نذورات و پذیرایی از مسافران و مستمندان به‌شمار می‌آمد. در این خانقاه‌ها حواله‌های پولی به فقرا و نیازمندان می‌دادند و آن‌ها
پولی به فقرا و نیازمندان می‌دادند و آن‌ها می‌توانستند این حواله‌ها را از طریق کسانی که نذورات خود را به خانقاه‌های کازرونیه پرداخت می‌کردند، دریافت کنند. ابن بطوطه در این‌باره نقل می‌کند که: نفوذ سلسلهٔ کازرونیه در هند. هند به‌عنوان یکی از مراکز تجاری و جمعیتی از همان ابتدا مورد توجه شیخ ابواسحاق و بزرگان سلسلهٔ کازرونیه بود. نخستین صوفی که به هند مهاجرت کرد، شیخ صفی‌الدین کازرونی، برادرزاده و مرید شیخ ابواسحاق بود که به دستور او به این منطقه رفت و خانقاه کازرونیه را در شهر اوچ (واقع در ایالت پنجاب پاکستان
را در شهر اوچ (واقع در ایالت پنجاب پاکستان امروزی) بنیان گذاشت. با این وجود نفوذ سلسلهٔ کازرونیه در هند از سال‌های پایانی قرن هفتم هجری قمری با ورود پیروان این سلسله و تجّار کازرونی به هند رو به افزایش گذاشت. شهرت و نفوذ شیخ ابواسحاق کازرونی در هند به حدی رسید که علاءالدین خلجی، پادشاه دودمان خلجی در هند پس از تصرف بندر کمبایه (خامبهات فعلی) محرابی در آن‌جا ساخته و اطرافش را آیات قرآن نوشته و به صورت تبرّک به مقبره شیخ ابواسحاق در کازرون فرستاد. ارادت محمد بن تغلق، سلطان دهلی در قرن هشتم هجری قمری به این
بن تغلق، سلطان دهلی در قرن هشتم هجری قمری به این سلسله به حدی بود که شهر کمبایه را به عمر کازرونی، از صوفیان سلسلهٔ کازرونیه در هند عطا کرد و پس از مرگ عمر در سال ۷۳۴ هجری قمری آرامگاهی باشکوه برای او بنا کرد. ابن بطوطه که در سال ۷۳۴ هجری قمری به هند سفر کرده به فعالیت خانقاه‌های سلسلهٔ کازرونیه در بندرها کالیکوت و کولام در ساحل مالابار اشاره می‌کند. اتحادیه‌های بازرگانان ایرانی در غرب هند به ریاست شیخ شهاب‌الدین کازرونی مشهور به ملک‌التجّار فعال بودند. شیخ شهاب‌الدین همزمان رئیس خانقاه کازرونیه در بندر
شهاب‌الدین همزمان رئیس خانقاه کازرونیه در بندر کالیکوت و نماینده سلسلهٔ کازرونیه برای دریافت نذورات مردم هندوستان و چین و گردآوری نذورات تاجران و دریانوردان برای خانقاه مرکزی سلسلهٔ کازرونیه در شهر کازرون بود. پسر وی، شیخ فخرالدین کازرونی نیز متولی خانقاه کازرونیه در بندر کولام بود و همین وظیفه را در جنوب هند بر عهده داشت. از دیگر مریدان صاحب‌نفوذ شیخ ابواسحاق کازرونی در هند می‌توان به شیخ نورالدین ملک یار پران و رفیع‌الدین کازرونی اشاره کرد که هر دو از نزدیکان دربار هند در قرن هفتم هجری قمری بوده و در این
دربار هند در قرن هفتم هجری قمری بوده و در این کشور به شغل قضاوت مشغول بودند. نفوذ سلسلهٔ کازرونیه در چین. در قرن هشتم هجری قمری، حضور بازرگانان مسلمان از جمله بازرگانان کازرونی در شهر گوانگ‌ژو در چین افزایش یافت و توان مالی و نفوذ فرهنگی آنان، باعث قدرت گرفتن آن‌ها در این کشور شد یکی از این افراد پرنفوذ، برهان‌الدین کازرونی، صوفی و رئیس خانقاه سلسلهٔ کازرونیه در چین بود. او نیز نذورات تاجران و دریانوردان را دریافت کرده و به خانقاه مرکزی در کازرون می‌فرستاد. ابن بطوطه در سفرنامهٔ خود از شیخ برهان‌الدین
ابن بطوطه در سفرنامهٔ خود از شیخ برهان‌الدین کازرونی به‌عنوان یکی از مشایخ بزرگ مقیم شهر گوانگ‌ژو نام می‌برد. ابن بطوطه در سفرنامه‌اش به این نکته نیز اشاره کرده است که شیخ ابواسحاق کازرونی پیش مردم هندوستان و چین مقام بالایی دارد و کشتی‌هایی که از سمت هندوستان یا چین می‌آیند، هزاران دینار به‌عنوان نذورات به نمایندگان شیخ ابواسحاق برای در امان ماندن از بلایا پرداخت می‌کنند. نفوذ سلسلهٔ کازرونیه در عثمانی. شیخ ابواسحاق در امپراتوری عثمانی طرفداران و مریدان بسیاری داشته است به طوری که محله‌ای به نام ابواسحاق
داشته است به طوری که محله‌ای به نام ابواسحاق در شهر بورسا، نخستین پایتخت امپراتوری عثمانی وجود دارد. نامگذاری این محله به علت وجود مسجد و مقبره‌ای نمادین از شیخ ابواسحاق کازرونی است. سلطان بایزید عثمانی در سال ۸۰۲ هجری قمری، مقبرهٔ نمادین شیخ ابواسحاق را برای طرفداران سلسلهٔ کازرونیه که در آن منطقه به "اسحاقیه" مشهور بود، بنا کرد. در دوره‌های بعد نیز سلطان محمد فاتح آن را بازسازی کرد. این بنا هنوز هم پابرجاست و به‌عنوان یکی از میراث فرهنگی کشور ترکیه نگهداری می‌شود. آرامگاه. شیخ ابواسحاق کازرونی پس از وفات
می‌شود. آرامگاه. شیخ ابواسحاق کازرونی پس از وفات در سال ۴۲۶ هجری قمری در خانقاه خود، مشهور به ایوان مرشدی که امروزه در محله کوزه‌گران کازرون قرار دارد، به خاک سپرده شد. این محل حوادث تاریخی زیادی را پیش روی خود دیده است. خاک مزار شیخ ابواسحاق برای تبرّک زائرانی که از قونیه به حجاز می‌رفتند و همچنین برای جلوگیری از غرق شدن کشتی‌ها استفاده می‌شد. اعتقاد مردم به مقبرهٔ او به حدی بود که خاک مزار او را "تریاک اکبر" می‌نامیدند. شیخ ابواسحاق اینطور وصیت کرده بود: همین اتفاق هم افتاد و سلجوق‌شاه بن سلغر، اتابک