payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لداخی توانستند استقلال کشور را تا مدتی حفظ کنند. در قرن هفدهم در نبردی میان تبت و بوتان، لداخ در جانب بوتان قرار گرفت و مورد حملات شدید تبت واقع شد. با افزوده شدن گورکانیان مسلمان هند به این نبرد، جنگ حالتی سه جانبه به خود گرفت. امروزه این جنگ را به عنوان جنگ تبت-لداخ-گورکانیان می‌شناسند که از ۱۶۷۹ تا ۱۶۸۴ بطول انجامید. سیاستمداران کشمیری تلاش در حفظ سلسله لداخی داشتند و این کمک را مشروط به حفظ مسجدی کردند که در له بنا شده بود و نیز از شاه لداخ خواستند تا به دین اسلام درآید. جنگ در ۱۶۸۴ به معاهده صلح میان
دین اسلام درآید. جنگ در ۱۶۸۴ به معاهده صلح میان تبت و لداخ انجامید ولی منجر به محدود شدن استقلال لداخ شد. در ۱۸۳۴ لداخ توسط سیکهای شمال هند به قلمرو آنان ملحق شد. در ۱۸۵۰ شورش لداخیان علیه سیکها آغاز شد. در همان زمان، اروپاییان اهمیت لداخ و زیبایی‌هایش را کشف کردند. کلیسای موراویان در ۱۸۸۵ در لداخ تأسیس شد. پس از استقلال هند در ۱۹۴۷ مهاراجا هاری سینگ هنوز تصمیمی برای پیوستن به هند یا پاکستان نگرفته بود. نیروی زمینی پاکستان به لداخ رسید و عملیات نظامی را آغاز کرد. در نتیجه ارتش هند نیز وارد عمل شد و سرانجام
کرد. در نتیجه ارتش هند نیز وارد عمل شد و سرانجام لداخ در کنار سایر مناطق اطراف مانند دراس و کارگیل تحت اختیار هند قرار گرفت. در ۱۹۴۹ چین مرز میان خود و هند را در ناحیه لداخ بست. در ۱۹۵۵ چینی‌ها شروع به ساخت جادهٔ ارتباطی میان استان ترکستان چین (سین کیانگ) و تبت کردند که از نزدیکی این منطقه می‌گذشت. بزرگراه مشترک پاکستان و چین نیز موسوم به بزرگراه قره قرام از این ناحیه عبور می‌کرد. هند نیز بزرگراه سری نگار-له را بنا کرد. تا پیش از ساخت این بزرگراه اخیر، طی مسافت میان له (مرکز شهرستان لداخ) و سری نگار (مرکز
میان له (مرکز شهرستان لداخ) و سری نگار (مرکز شهرستان کشمیر) شانزده روز طول می‌کشید اما با تأسیس این بزرگراه راه‌های پرپیچ و خم کوهستانی متروک شد و زمان سفر میان این دو مرکز به دو روز کاهش یافت. امروزه لداخ نیز مانند دیگر نواحی ایالت جامو و کشمیر مورد کشمکش میان هند و پاکستان است. جنگ‌های هند و پاکستان در سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱ در این منطقه نیز بوده است. آخرین جنگ، نبرد کارگیل در ۱۹۹۹ بوده است. در نبرد کارگیل، ارتش هند نفوذ نیروی زمینی پاکستان در جاده‌های لداخ غربی را قطع کرد. پاکستان با توپ‌باران شهر
لداخ غربی را قطع کرد. پاکستان با توپ‌باران شهر کارگیل به عملیات هند پاسخ داد. امروزه نیروهای پاکستانی وادار به عقب‌نشینی از مرز بین‌المللی شده‌اند و ارتش هند در مناطق مختلف لداخ مستقر شده است. از دید اداری، لداخ، قسمتی از جمهوری هند (به مرکزیت دهلی نو) و ایالت جامو و کشمیر (به مرکزیت سری نگار) است که در سال ۱۹۷۹ بر اثر اختلاف میان دو گروه دینی مسلمان و بودایی، به دو ناحیه (شهرستان) کارگیل (با جمعیت اکثریت مسلمان) و له (با جمعیت اکثریت بودایی) تقسیم شده است. مسلمانان لداخ بیشتر از ترکیب بومیان مسلمان شده و
مسلمانان لداخ بیشتر از ترکیب بومیان مسلمان شده و مهاجران مسلمانی هستند که از کشمیر، هند، ایران و عراق به این ناحیه آمده و عموماً تشیع دوازده امامی را گسترش داده‌اند. بسیاری از سادات شیعه نیز در این منطقه زندگی می‌کنند. مرکزیت دینی بوداییان لداخ در معبد مرکزی له است. اما شیعیان کارگیل از مراجع قم و نجف تقلید می‌کنند. جغرافیا. لداخ مرتفعترین فلات در ایالت جاموکشمیر است که به‌طور متوسط سه هزار متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این فلات میان رشته کوه‌های هیمالیا در جنوب و قره‌قوروم در شمال قرار دارد. رود عظیم سند
جنوب و قره‌قوروم در شمال قرار دارد. رود عظیم سند از این ناحیه سرچشمه می‌گیرد و از این رو نزد هندوان نیز دارای تقدس است و آغاز دره باستانی و مشهور رود سند در این ناحیه قرار گرفته است. از حیث تاریخی این ناحیه شامل دره بلتستان (اینک در خاک پاکستان) و دره سند و منطقه دوردست زانگسکار در جنوب و ناحیه رودک و گوج در شرق و ناحیه اطراف کوه عظیم کونلون در نزدیک سین کیانگ چین است. گذرگاه کوهستانی قره قرام نیز در سوی دیگر این منطقه قرار دارد. پیش از آنکه بلستان به تصرف دولت پاکستان در بیاید، اسکاردو مرکز بلستان پایتخت
دولت پاکستان در بیاید، اسکاردو مرکز بلستان پایتخت زمستانی لداخ بود و له پایتخت تابستانی. دومین یخچال بزرگ دنیا با هفتاد کیلومتر طول در منطقه قره‌قوروم در این ناحیه قرار گرفته است و تا مرز چین کشیده می‌شود. بلندترین قله این ناحیه کوه ساسر کانگری شماره یک با ارتفاع ۷۶۷۲ متر است. ارتفاعات بلند بارانگیر موجب می‌شود تا باران‌های موسمی عظیم هندوستان به داخل این ناحیه نفوذ نکند. منبع اصلی آب در این ناحیه کوه‌های عظیم و پربرف این ناحیه است. اخیراً به علت بحران جهانی گرمایش زمین به نظر می‌رسد از میزان یخبندان و برف
گرمایش زمین به نظر می‌رسد از میزان یخبندان و برف منطقه کاسته شده است. مناطق شمالی لداخ (شامال دره سورو، دراس و زانگسکار) دارای بارش شدید برف و یخبندان‌های گسترده است و تمام زمستان رابطه آن از طریق زمین با سایر مناطق ایالت قطع می‌شود. تابستان‌ها در آن کوتاه است و تنها به اندازه پرورش غلات و حبوبات طول می‌کشد. هوای تابستان خشک و مطبوع است. در تابستان میانگین دما بین منفی سه درجه تا سی درجه بالای صفر است. در زمستان این محدوده بین ۲۰- تا ۳۵- درجه سانتیگراد متغیر است. چشم‌اندازهایی از طبیعت لداخ: پوشش گیاهی و
است. چشم‌اندازهایی از طبیعت لداخ: پوشش گیاهی و گونه‌های جانوری. نخستین محقق گونه‌های حیات وحش در لداخ یک دانشمند اتریشی-چک به نام فردیناند استولیچکا بود که در دهه ۱۸۷۰ در اعماق منطقه سفر کرد. از نگاه جانورشناسی، لداخ همانندی زیادی با آسیای میانه دارد. اما گونه‌های خاصی نیز در پرندگان هستند که تابستان‌ها از مناطق گرمسیر هند به این شمالی‌ترین نقطه هند سفر می‌کنند. مرغ نوروزی سرقهوه‌ای در چنین مناطقی یافت شده است. تاکنون ۲۲۵ گونه پرنده در لداخ ثبت شده که در مقیاس‌های جانورشناسی منطقه‌ای با تنوع بالا به‌شمار
جانورشناسی منطقه‌ای با تنوع بالا به‌شمار می‌رود. از این پرندگان می‌توان به انواع سهره، سینه‌سرخ، هدهد، مرغ نوروزی سرقهوه‌ای، درنای گردن‌سیاه و گونه‌های کمیاب فلات تبت اشاره کرد. بزکوهی تبتی مشهور به چیرو نیز از مهم‌ترین گونه‌های جانوری است که در گذشته توسط شاهان و مردم شکار می‌شده‌اند. گوسفند تبتی و یوزپلنگ برفی و روباه صحرایی تبت و گرگ تبتی نیز از گونه‌های خاص و کمیاب در لداخ است. دولت هند در مرکز لداخ یک پارک ملی برای حفاظت از گونه‌های جانوری تأسیس کرده است. تقسیم‌ بندی اداری. لداخ اینک یک ناحیه عرفی است
تقسیم‌ بندی اداری. لداخ اینک یک ناحیه عرفی است که از نظر اداری به دو شهرستان له و کارگیل تقسیم شده است. این دو شهرستان قسمتی از ایالت بزرگ جامو و کشمیر هستند که شمالی‌ترین ایالت کشور جمهوری هند است. در اکتبر ۱۹۹۳ دولت فدرال هند و نیز دولت ایالتی جامو و کشمیر بر سر اعطای شورای خودمختار به این شهرستانها به توافق رسیدند. انتخابات شورای له در ۲۸ اوت ۱۹۹۵ برگزار شد و نخستین مجمع این شورا در سوم سپتامبر ۱۹۹۵ تشکیل گردید. در شهرستان کرگیل نیز در ژوئیه ۲۰۰۳ شورای مرکزی خود را تأسیس کرد. هدف دولت ایالتی جامو و
مرکزی خود را تأسیس کرد. هدف دولت ایالتی جامو و کشمیر از تأسیس این شوراها برقراری قانونمداری، نظم، عدالت قضایی و گسترش ارتباطات و تحصیلات عالیه در این منطقه اعلام شده است. هر دو شهرستان له و کارگیل مشترکاً می‌توانند یک نماینده در پارلمان جمهوری هند داشته باشند. بسته به حضور مردم هر کدام از این دو شهرستان در انتخابات، گاهی از کارگیل و گاهی از له، نماینده‌ای راهی دهلی نو می‌شود. در زمان نوشتن این مقاله، نماینده لداخ یک مسلمان به نام غلام حسن خان است که از سوی حزب کنفرانس ملی برگزیده شده است. دین. دین بودایی و
کنفرانس ملی برگزیده شده است. دین. دین بودایی و هندو در سده دوم میلادی وارد این ناحیه شد. دین اسلام نیز در قرن سیزدهم راه به این منطقه گشود. در ۱۹۳۱ نوبوداییان کشمیری مجلس بودایی دولت کشمیر را تأسیس کردند که به نحوی اعلام تأسیسات منسجم مستقلی از مسلمانان بود. اما متاسفانه با تأسیس کشور پاکستان کشور هند تصمیم اخراج مسلمانان ابن مناطق به طرف کشمیر کهجرت کردن بعد از تقسیم لداخ به دو شهرستان هندو نشین و بودایی‌نشین (کارگل و له) در سال ۱۹۷۹، این تفاوت مذهبی چشمگیرتر شد. حکومت ایالتی کشمیر نیز به علت اکثریت جمعیت
شد. حکومت ایالتی کشمیر نیز به علت اکثریت جمعیت مسلمان در کل ایالت جامو و کشمیر بیشتر دراختیار مسلمانان است و بوداییان ایشان را به فساد و تبعیض علیه بوداییان متهم کرده‌اند. بر همین اساس جبهه قلمرو متحد لداخ توسط هندو های هند و بوداییان هند تأسیس شده است که منجر به تشکیل شوراهای خودمختار گردید. جمعیت مسلمان عموماً در شهر های نزدیک به سرینگر و روستاهای تابعه زندگی می‌کنند. عمده این مسلمانان شیعه دوازده‌امامی هستند. بیش از ۹۸٪ جمعیت شهر جامو را شیعیان تشکیل می‌دهند. اقلیتی از سنیان حنفی نیز در این نواحی زندگی
اقلیتی از سنیان حنفی نیز در این نواحی زندگی می‌کنند. ارتباط شیعیان با پیشوایان دینی نیز از طریق وکلای مراجع تقلید شیعه، علی سیستانی، ناصر مکارم شیرازی و علی خامنه‌ای برقرار است. مدرسه‌ای اسلامی نیز در شهر کارگیل برای تربیت روحانی شیعی تأسیس شده است. اقتصاد. اقتصاد این منطقه سه ستون اصلی دارد: ارتش هند، توریسم و دولت محلی. کشاورزی در گذشته نقش مهمی داشته اما امروزه با گسترش صنعت و شهری شدن روزافزون، سهم کمی از اقتصاد لداخ را به دست دارد. با این حال بیشتر خانواده‌ها هنوز دارای زمینهای کشاورزی هستند و روی
خانواده‌ها هنوز دارای زمینهای کشاورزی هستند و روی زمینها کار هم می‌کنند. قرن‌ها لداخ اقتصادی پایدار و بدون تنش از قبل همین کشاورزی داشت که عموماً متکی به تولید جو، گندم، نخود و دامداری بود به‌ویژه گاومیش، گاو، دزو (نوع خاصی از گاومیش مخصوص این منطقه)، گوسفند و بز. به علت ارتفاع بالای این منطقه از سطح دریا (۳۰۰۰ تا ۴۳۰۰ متر بالا سطح دریا) فصل کشت و کار تنها چند ماه از سال است و از این حیث به کشورهای قطبی دنیا شباهت دارد. امروزه به دلیل وفور آثار تاریخی بودایی، هندو و اسلامی در این ناحیه شامل نیایشگاه‌ها،
هندو و اسلامی در این ناحیه شامل نیایشگاه‌ها، دژها، کاخ‌ها، تندیس‌ها و کنده‌کاری‌های گوناگون، دولت هند بر روی صنعت گردشگری در این ناحیه سرمایه‌گذاری کرده است. مردم نیز بیشتر رو به بخش خدمات آورده‌اند و از کشاورزی به کارهای اداری و دولتی یا تجارت آزاد گراییده‌اند. پیشینه جهانگری در این منطقه به سده نوزدهم و زمان چیرگی انگلستان بر این منطقه می‌رسد. منابع عظیمی از سنگهای قیمتی نیز در این منطقه ذخیره شده که هنوز مورد استخراج گسترده قرار نگرفته است. ترابری. حدود هزار و هشتصد کیلومتر راه در این منطقه ساخته شده که
و هشتصد کیلومتر راه در این منطقه ساخته شده که هشتصد کیلومتر آن راه آسفالته است. در گذشته لداخ نقطه ارتباطی بین آسیای میانه و هند بوده و جاده ادویه را به جاده ابریشم متصل می‌کرده است. با بسته شدن مرز چین در دهه ۱۹۶۰ بسیاری از این راه‌ها متروک مانده است. امروزه تنها راه اصلی رسیدن به قلب لداخ، از طریق جاده‌ای است که سری‌نگار مرکز شهرستان کشمیر (و نیز مرکز ایالت جاموکشمیر) به لداخ کشیده شده است. این راه در سرمای سخت زمستان، معمولاً بسته می‌ماند و حمل و نقل‌های اضطراری تنها از طریق پایگاه هوایی ارتش ممکن است.
اضطراری تنها از طریق پایگاه هوایی ارتش ممکن است. شهرستان له دارای یک فرودگاه است که پروزهایی به دهلی و سری‌نگار دارد. سازمان ملی هواپیمایی هند (ایندین ایرلاینز) و نیز ایر دکن نیز پروازهای هفتگی به له دارند. جمعیت. جمعیت هر دو شهرستان له و کارگیل، جمعاً به ۲۶۰ هزار نفر می‌رسد که از حیث ترکیب نژادی بسیار آشفته و مخلوط است. سابقاً نژادهای هندو ، تبتی، کشمیری های آریایی، مونها و در این ناحیه اکثریت را داشتند. با مهاجرت مسلمانان از کشمیر و دیگر مناطق هند و نیز از سرزمینهای دورتری نظیر ایران و عراق، ترکیب نژادی
سرزمینهای دورتری نظیر ایران و عراق، ترکیب نژادی در آن ناحیه به هم خورده است. در شهرستان له جمعیت اکثریت مردم هندو و بودایی است. باقی مردم مسلمان شیعه دوازده امامی و نیز اقلیتی سنی و مسیحی نیز وجود دارند. در شهرستان کارگیل اکثریت جمعیت با مسلمانان شیعه دوازده امامی است. اقلیتهای بزرگ هندو نیز در روستاها زندگی می‌کنند. برخی سنی مسلمان کشمیری نیز در این شهرستان ساکن هستند که عموماً در پادوم و شهر زانگسکار روزگار می‌گذرانند. روستاهای بلتی‌نشین کارگیل نیز دارای تعداد زیادی جمعیت مسلمان صوفی نوربخشی و هندو هستند
زیادی جمعیت مسلمان صوفی نوربخشی و هندو هستند و خانقاه‌هایی نیز دارند. کمتر از چهل خانواده در سراسر لداخ هستند که به مسیحیت گرویده‌اند. سابقه تغییر کیش این خانواده‌ها به قرن نوزدهم و زمان امپراتوری هند انگلیس می‌رسد. اقلیت‌های کوچکی از سیک‌ها و پیروان دین باستانی بون نیز در سراسر له و کارگیل زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۱ جمعیت شهرستان له ۱۱۷ هزار و ۶۳۷ نفر سرشماری شد. جمعیت کارگیل نیز ۱۱۵ هزار و ۲۸۷ نفر سرشماری شد. بنا به سرشماری ایالتی دولت جاموکشمیر، نسبت جنسیتی زنان به مردان در سال ۲۰۰۱ در له به ازای هر
جنسیتی زنان به مردان در سال ۲۰۰۱ در له به ازای هر هزار مرد، ۱۰۱۱ زن بوده است. بنا به این سرشماری ۸۴ درصد جمعیت این نواحی در روستاها زندگی می‌کنند. نرخ رشد جمعیت سالانه نیز ۲٫۸۳٪ برآورد شده است. آموزش. در سال ۲۰۰۱ بنا به سرشماری رسمی، نرخ باسوادی در له ۶۲٪ (۷۲٪ مردان و ۵۰٪ زنان) و در کرگیل این نرخ ۵۸٪ (۷۴٪ مردان و ۴۱٪ زنان) بوده است. در گذشته بوداییان راهی برای آموزش سواد به جز در معابد نداشته‌اند. مسلمانان نیز مکاتب سنتی را تأسیس کرده بودند که در آن به نوآموزان قرآن، گلستان سعدی و مسائل شرعی آموزش داده
قرآن، گلستان سعدی و مسائل شرعی آموزش داده می‌شد. نخستین مدرسه به سبک جدید در اکتبر ۱۸۸۹ توسط مبشرین مسیحی موراویایی تأسیس شد. وزارت داخله بلتستان و لداخ (اداره مشترک داخلی با کمیسیونر بریتانیایی) نیز دستور داد که از هر خانواده دست کم یک کودک باید به مدارس جدید برود. مردم محلی با مقاومت شدیدی از ترس مسیحی شدن کودکان در برابر این دستور ایستادند. در این مدرسه دروس زبان‌های تبتی، اردو، انگلیسی، جغرافیا، علوم، مطالعات طبیعی، حساب، هندسه و مطالعه کتاب مقدس تعلیم داده می‌شود. این مدرسه هنوز نیز به فعالیت خود
داده می‌شود. این مدرسه هنوز نیز به فعالیت خود ادامه می‌دهد. اما نخستین مدرسه‌ای که بومیان برای تعلیم علوم غربی تأسیس کردند «جامعه رفاه اجتماعی لامدون» بود که در ۱۹۷۳ گشایش یافت. بعدها با پشتیبانی دالایی لاما شعبه‌های دیگر این مدرسه گشوده شد و دو هزار شاگرد در این مدارس تعلیم دیدند. در این مدارس فرهنگ بودایی لداخی آموزش داده می‌شود. در ۱۹۹۴ جنبشی برای اصلاح وضع آموزشی منطقه آغاز شد که در حال دگرگون کردن وضع تحصیلات در این ناحیه است. کالجی دولتی نیز برای تحصیلات بعد از دبیرستان در شهر له افتتاح شده است و
بعد از دبیرستان در شهر له افتتاح شده است و دانش آموزان پس از اتمام کالج، برای تحصیلات دانشگاهی به دانشگاه‌های کشمیر یا دهلی نو و دیگر مناطق هند می‌روند. رسانه‌ها. شهرستان کارگیل دارای روزنامه‌ای به نام رانگیول (یعنی: شماره کارگیل) است که به دو زبان انگلیسی و اردو چاپ می‌شود. محل چاپ این روزنامه در شهرستان کشمیر (شهر سری نگار) است. مردم له نیز دارای سایت خبری reachladakh.com و visitladakh.com هستند. اخیراً ایستگاه‌های رادیو محلی نیز در این شهرستانها تأسیس شده است.
سالاردو ییونی بزرگترین کویر نمک دنیاست که در نزدیکی رشته‌کوه آند در جنوب غربی کشور بولیوی در آمریکای جنوبی واقع شده‌است. این دشت پوشیده از نمک در ارتفاع ۳۵۶۵ متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد و وسعت آن ۱۰٬۵۸۲ کیلومتر مربع است. قابل توجه است که ۷۰ درصد لیتیوم دنیا از این کویر وسیع تأمین میشود.
درماتان سولفات یک گلیکوزآمینوگلیکان مهم است که در درم، استخوان، تاندون ها، فاسیاها، رگ ها، دریچه‌های قلب، ریه، صلبیه و کپسول‌ها و غضروف لیفی وجود دارد. جستارهای وابسته. گلیکوزآمینوگلیکان
سامانه ردیاب خودرو (AVL)، سامانه‌ای است که موقعیت وسایل نقلیه‌ای را که دارای ردیاب برای ارتباط با مرکز هستند، تعیین می‌کند. معمولاً موقعیت با استفاده از سامانه موقعیت‌یاب جهانی (جی‌پی‌اس) یا گلوناس تعیین می‌شود و سپس از طریق پیامک، سرویس بسته امواج رادیویی (جی‌پی‌آراس)، و یا ارتباط رادیویی با ایستگاه‌های زمینی ارسال می‌شود. استفاده از سامانه جهانی ارتباطات همراه (جی‌اس‌ام) و ارزیابی داده بهینه (EVDO) رایج‌ترین روش‌هایی هستند که به علت نرخ پایین ارسال داده، هزینه پایین و فراگیر بودن نسبی این سرویس‌ها معمولاً
پایین و فراگیر بودن نسبی این سرویس‌ها معمولاً در سامانه‌های خودرویاب به‌کار می‌روند. نیاز به پهنای باند پایین اجازه می‌دهد که از فناوری ماهواره برای دریافت داده‌های سنجش از راه دور با هزینه نسبتاً بالاتر استفاده کرد، اگرچه پوشش جهانی ماهواره‌ها اجازه می‌دهد در مناطق دور از دسترس که حتی خارج از پوشش شبکه‌های عمومی و رادیویی هستند، بتوانیم از این فناوری استفاده کنیم. امروزه این سامانه ها به همراه سایر سنسورهای مختلف درون خودرو مانند ، سنسور دما کارتخوان خودرویی داده های متنوعی را برای مدیران ناوگان تولید و
داده های متنوعی را برای مدیران ناوگان تولید و ارسال می کند.
استوراکیوس (درگذشتهٔ ۱۱ ژانویه ۸۱۲) امپراتور بیزانس به‌مدت چند ماه در ۸۱۱ بود. او در لشکرکشی پدرش نیکه‌فروس یکم علیه بلغارها به‌شدت آسیب دید و پس از مرگ پدرش جانشین او شد. با این حال طی کودتای شوهر خواهرش میخائیل رانگابه از قدرت برکنار و به صومعه‌ای فرستاده شد و چند ماه پس از آن در ژانویه ۸۱۲ درگذشت. زندگی‌نامه. استوراکیوس فرزند نیکه‌فروس یکم، امپراتور وقت بیزانس بود که در دسامبر ۸۰۳، یک سال پس از بر تخت نشستن پدرش به امپراتوری مشترک با او منصوب شد. نیکه‌فوروس در فاصلهٔ سال‌های ۸۰۷ تا ۸۰۹ درگیر لشکرکشی علیه
در فاصلهٔ سال‌های ۸۰۷ تا ۸۰۹ درگیر لشکرکشی علیه بلغارهایی بود که مرزهای شمالی بیزانس را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. او در ۸۱۱ همراه با پسرش استوراکیوس و دامادش میخائیل به بلغارستان لشکر کشید اما نتیجهٔ آن فاجعه‌بار بود. نیروهای بیزانسی در تلهٔ بلغارها افتادند و نیکه‌فوروس یکم در ۲۶ ژوئیه ۸۱۱ در میدان نبرد کشته شد. با این حال استوراکیوس که به‌شدت مجروح شده بود، شوهرخواهرش میخائیل که آسیبی ندیده بود و دو نفر دیگر از صاحب‌منصبان عالی‌رتبه، تئوکتیستوس و استفانوس موفق به فرار به آدریانوپل شدند. پس از
و استفانوس موفق به فرار به آدریانوپل شدند. پس از رسیدن به شهر، استوراکیوس بلافاصله به مقام امپراتوری رسید. با اینحال امپراتور جوان به‌شدت از ناحیهٔ مهره‌های ستون فقرات آسیب دیده بود و نجیب‌زادگانی که در کنار بستر او ایستاده بودند می‌دانستند که زیاد عمر نخواهد کرد. همچنین آنها این نگرانی را نیز داشتند که آیا سپردن ادارهٔ کشور در این موقعیت حساس به تنها یک نفر که هیچ‌گاه قابلیتی از خود در زمینهٔ کشورداری نشان نداده و اکنون نیز به‌واسطهٔ جراحاتش از پای افتاده است صحیح است یا خیر. تئوکتیستوس یکی از کسانی بود
است صحیح است یا خیر. تئوکتیستوس یکی از کسانی بود که از این انتخاب راضی نبود و میخائیل را فرد مناسبتری برای فرمانروایی می‌دانست. همین موضوع سبب شد تا او و تنی چند از مقامات، میخائیل را تحت فشار قرار دهند اما میخائیل که سوگند وفاداری به نیکه‌فوروس و استوراکیوس خورده بود حاضر به پذیرفتن پیشنهاد آنان نشد. سرانجام باقی‌ماندهٔ نیروهای بیزانسی راه بازگشت به قسطنطنیه را در پیش گرفته و استوراکیوس را نیز بر تخت روان گذاشته با خود بردند. با این حال آسیب‌دیدگی او بیش از حدی بود که بهبود یابد و چون فرزندی نیز نداشت این
حدی بود که بهبود یابد و چون فرزندی نیز نداشت این سئوال پیش آمد که پس از او چه کسی جانشینش خواهد شد. پروکوبیا، خواهر استوراکیوس و همسر میخائیل معتقد بود که پس از برادرش باید قدرت به میخائیل و فرزندان او برسد اما تئوفانو، همسر آتنی استوراکیوس معتقد بود که در صورت مرگ همسرش باید قدرت در دستان او قرار گیرد. سرانجام میخائل علیه استوراکیوس دست به کودتا زد و در ۲ اکتبر ۸۱۱ خود را با عنوان میخائل یکم، امپراتور بیزانس نامید. این تغییر قدرت مورد تأیید سنا و سپاهیان قرار گرفت و همان روز، استوراکیوس را که از قدرت
قرار گرفت و همان روز، استوراکیوس را که از قدرت برکنار شده بودند سر تراشیدند و جامهٔ کشیشی بر تنش کردند. استوراکیوس پس از این اتفاق ۳ ماه بیشتر زنده نماند و سرانجام پس از تحمل درد و رنج بسیار در ۱۱ ژانویه ۸۱۲ درگذشت. او را در صومعهٔ جدید باراکا به‌خاک سپردند که بنایی زیبا بود و از طرف پروکوپیا به تئوفانو، که او نیز گوشه‌نشینی اختیار کرده بود، اهدا شده بود.
شرکت آب‌های معدنی دماوند در زمینهٔ تولید آب بسته‌بندی‌شده در ایران فعالیت می‌کند. تاریخچه. شرکت آب‌های معدنی دماوند بنیان گذار و پیشرو در صنعت آب بسته بندی ایران می‌باشد که فعالیت خود را از سال 1352 توسط شرکت فرانسوی پریه Perrier آغاز نمود، سپس در سال 1377 با شرکت فرانسوی کستل Castle با برند ویشی Vichy همکاری خود را ادامه داد و در سال 1388 عمده سهام این شرکت توسط شرکت فرانسوی دنون Danone که یکی از پیشتازان صنعت غذایی می‌باشد، خریداری شد و این همراهی به مدت 12 سال ادامه داشت.همچنین از دی ماه سال 1400 مشارکت
سال ادامه داشت.همچنین از دی ماه سال 1400 مشارکت خود را با شرکت فرانسوی فرمینوست Ferminvest آغاز نموده است. شرکت دماوند در سال‌های اخیر برای تولید محصولات خود از جدیدترین خطوط تولید آب‌های بسته بندی با آخرین تکنولوژی روز دنیا استفاده میکند. کارخانه دماوند با سه خط تولید فرانسوی، آلمانی و آمریکایی به مساحت ۶۶ هزار متر مربع و زیربنای تولید ۲۲ هزار متر مربع، یکی از بزرگترین و مدرن‌ترین کارخانه‌های تولید آب بسته بندی در کشور و بزرگترین واحد تولیدی در شهر دماوند و شرق استان تهران است. آزمایشگاه‌ها. بررسی کیفیت
و شرق استان تهران است. آزمایشگاه‌ها. بررسی کیفیت آب دماوند توسط دستگاه‌های مجهز کنترل کیفی بررسی می‌شوند. به این ترتیب که روزانه ۵۰ مرحله آزمایش کیفی روی تمامی محصولات انجام می‌شود. فیلتراسیون. محصولات دماوند به کمک سیستم فیلتراسیون پیشرفته و پس از عبور از شش مرحله مختلف، تولید می‌شود. گواهی‌نامه‌ها. شرکت دماوند تا کنون موفق شده‌است گواهی نامه از سوی سازمان ملی استاندارد، گواهی تأیید سلامت از سوی سازمان غذا و دارو، سیستم مدیریت کیفیت 2008:ISO9001، سیستم مدیریت ایمنی غذائی 2005:ISO ۲۲۰۰۰، سیستم حفاظت از
مدیریت ایمنی غذائی 2005:ISO ۲۲۰۰۰، سیستم حفاظت از محیط‌زیست 2004:ISO ۱۴۰۰۱ و همچنین گواهینامه سلامت و ایمنی موادغذایی HACCP دریافت نماید. جنجال آلودگی آب بسته‌بندی. در سال ۱۳۸۸ و سال ۱۳۹۴ وزارت بهداشت اعلام کرد آب بسته‌بندی شرکت آب‌های معدنی دماوند ناسالم است: در سال ۱۳۸۸ به گزارش روزنامه اعتماد، محمولهٔ صادر شدهٔ آب معدنی برای نیروهای ناتو مستقر در افغانستان به‌علت غیربهداشتی و سرطان‌زا بودن و آلودگی به سرب و آرسنیک و نیترات برگشت داده شد. همچنین در این رابطه گزارشی هم از سوی وزارت بهداشت تهیه شده بود که
گزارشی هم از سوی وزارت بهداشت تهیه شده بود که غیربهداشتی بودن این آب و عوارض آن را تأیید می‌کرد اما بعد از گذشت دو هفته تغییراتی در این گزارش داده شد. در طول چند سال اخیر این موضوع به دلایلی مخفی نگه داشته شد. صورتجلسهٔ داخلی یکی از شرکت‌های وابسته به وزارت نفت مبنی بر تأیید نشدن آب معدنی دماوند و یازده آب معدنی دیگر در خبرگزاری‌هایی مانند عصر ایران منتشر شد. شرکت آب‌های معدنی دماوند مدعی شد صادرات گسترده‌ای را به اقصی نقاط جهان ازجمله کشورهای همسایه داشته و از بدو آغاز به این فعالیت تا کنون هیچ محموله‌ای
و از بدو آغاز به این فعالیت تا کنون هیچ محموله‌ای از این شرکت از مقاصد صادراتی عودت داده نشده و هیچ‌گونه مدرکی دال بر این مدعی در نهادهای ذی‌ربط وجود ندارد. این شرکت مدعی شد که تمامی تولیداتش دارای نشان ملی استاندارد است و سه گواهینامهٔ جهانی ایزو کیفیت و محیط زیست و سلامت را در اختیار دارد. استاندار تهران گفت برخی شرکت‌ها با این‌گونه شایعهپراکنی‌ها به‌دنبال عرضه و فروش بیشترِ آب‌های معدنی بسته‌بندی خود هستند. معاون غذا و داروی وزارت بهداشت در این زمینه اظهار داشت: از همهٔ نمونه‌های مورد بحث، آزمایش گرفته
داشت: از همهٔ نمونه‌های مورد بحث، آزمایش گرفته شد و سلامت آب‌های معدنی معلوم شد. وزارت بهداشت ایران در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۳۹۴ به دلیل آلودگی میکروبی و توزیع آب معدنی با تاریخ تولید قدیمی دستور توقف تولید و پلمپ شرکت را صادر نمود. و به دلیل عدم توجه و تولید بدون مجوز حکم قضایی صادر و شرکت تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. در ۳۰ شهریور ۱۳۹۴ معاون وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو تأکید کرد شرکت آب‌های معدنی دماوند به دلیل عدم توجه به رفع آلودگی میکروبی و توقف تولید با حکم قضایی مورد پیگرد قانونی است. علی‌رغم
تولید با حکم قضایی مورد پیگرد قانونی است. علی‌رغم اینکه شرکت تخلفش را پذیرفته بود و بایستی تولید و توزیع تا رفع نقایص متوقف می‌شد، متأسفانه علاوه بر عدم توجه به دستور پلمپ و عدم فعالیت، شرکت آب معدنی دماوند به تخلف خود ادامه داد و اقدام به توزیع محصولات غیر سالم خود در بازار کرد. به گفتهٔ او، تخلف دیگر این شرکت علاوه بر عدم توجه به دستور پلمپ و جلوگیری از تولید و توزیع مجدد محصول در بازار، توزیع آب معدنی‌ها با تاریخ تولید قدیمی و قبل از دستور پلمپ در بازار بوده که هم‌اکنون با توجه به دو تخلف مهم صورت گرفته
که هم‌اکنون با توجه به دو تخلف مهم صورت گرفته دستگاه‌ها قضایی نیز حکم صادر کرده و شرکت تحت پیگرد قانونی قرار دارد. آلودگی اعلام‌شده. بر اساس اظهارات سازمان غذا و دارو در آزمایش‌هایی که در شهریورماه بر روی آب‌های تولیدی این شرکت انجام‌شده مشخص‌شده که آب‌های این شرکت به باکتری سودوموناس آلوده‌است. با اعلام وجود باکتری سودوموناس در آب‌های معدنی، فروهر، رئیس انجمن «تولیدکنندگان آب‌های معدنی و آشامیدنی» دربارهٔ وجود این میکروب در آب آشامیدنی «دماوند» گفت، حتی اگر فرض کنیم که سودوموناس در آب آشامیدنی این کارخانه
فرض کنیم که سودوموناس در آب آشامیدنی این کارخانه وجود داشته، وجود این میکروب به‌هیچ‌وجه بر اساس استانداردهای جهانی آب آشامیدنی، عامل بازدارنده خط تولید نیست و تنها جزو شاخص‌های مدیریت کیفیتی به‌شمار می‌رود و درعین‌حال بر اساس استانداردهای codex, FDA و WHO، میکروب سودوموناس شاخص آلودگی میکروبی آب‌های آشامیدنی نبوده و موردی نیست که به‌خاطر آن خط تولید را متوقف کنند. مسئولان سازمان استاندارد نیز اصرار بر این داشته‌اند که آب‌معدنی دماوند با آزمایش‌های مکرر، مشکلی نداشته و استاندارد است اما مسئولان غذا و دارو
نداشته و استاندارد است اما مسئولان غذا و دارو پس از نشست خبریِ مدیرعامل فرانسوی آب‌معدنی دماوند و به دنبال آن به اصحاب رسانه اعلام کردند که این آب‌معدنی به فاضلاب انسانی آلوده بوده‌است، رئیس سازمان غذا و دارو اظهار داشت پروانه تولید آب‌معدنی دماوند تعلیق شده و این شرکت ملزم به طی فرایندهای میکروب‌زدایی گردید. پایان جنجال. سوءتفاهم‌ها در مورد آب بسته‌بندی «دماوند» برطرف شد و «دماوند» مجوز تولید را پس گرفت. رسول دیناروند رئیس سازمان غذا و دارو در توضیحی در رابطه باعرضه مجدد آب بسته‌بندی «دماوند» گفت: در این
باعرضه مجدد آب بسته‌بندی «دماوند» گفت: در این رابطه رسول دیناروند، معاون وزیر بهداشت جمهوری اسلامی ایران که ریاست سازمان غذا و دارو را نیز در دست دارد در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری سازمان غذا و دارو، ضمن انتقاد از مداخله سازمان استاندارد گفت: رسول دیناروند اظهار داشت: پیروز بخت رئیس سازمان ملی استاندارد در پاسخ به اختلاف ایجادشده با وزارت بهداشت دربارهٔ کیفیت آب آشامیدنی دماوند اعلام داشت: پس از بررسی‌های اخبار مرتبط با آلودگی این محصول، از سوی مسئولان دماوند بروشورهایی به عنوان «روزشمار رسانه‌ای ماجرای
بروشورهایی به عنوان «روزشمار رسانه‌ای ماجرای دماوند» در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت، با آغاز این روزشمار نخستین فردی که اعلام مشکل و تحریم آب معدنی دماوند را نموده، اکبر نعمت‌اللهی مدیر روابط عمومی وزارت نفت و شرکت‌های تابعه آن می‌باشد، حقی سخنگوی شرکت دماوند در پاسخ به خبرنگاران تأکید کرد، شروع جو رسانه‌ای علیه دماوند با تلگرام این مدیرکل روابط عمومی وزارتخانه نفت بوده‌است. رئیس سازمان غذا و دارو، دیناروند درحالی‌که چندی پیش از آب‌معدنی دماوند به‌عنوان یک نمونه دارای آلودگی میکربی نام‌برده بود و دلیل این