payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و پس از چندی به وکیل‌باشی (گروهبان تا استوار) گروهان شصت تیر منصوب شد. در این دوره رضاخان به دلیل استفاده از یکی از معدود مسلسل‌های ماکسیم آن زمان، به «رضا ماکسیم» معروف شد. در سال ۱۲۸۸ خورشیدی، همراه با سواران بختیاری و ارامنه برای خواباندن شورش‌ها و قیام‌های محلی به زنجان و اردبیل اعزام شد و در جنگ با قوای ارشدالدوله از خود رشادت نشان داد. سپس با درجه یاوری (ستوانی) به فرماندهی دسته تیرانداز و در سال ۱۲۹۷ خورشیدی به فرماندهی آتریاد (تیپ) همدان منصوب شد. او در این سمت علیه فرمانده بریگاد یعنی "سرهنگ
شد. او در این سمت علیه فرمانده بریگاد یعنی "سرهنگ کلرژه" کودتایی را به فرماندهی استاروسلسکی، معاون وی با موفقیت اجرا نمود. اجرای این کودتا با هماهنگی احمدشاه توسط رضاخان به کودتای اول رضاخان نیز معروف است. در اثر این کودتا، کلرژه به روسیه بازگشت و استاروسلسکی فرمانده بریگاد قزاق در ایران شد. او مدت‌ها بعد با مریم سوادکوهی دختر عموی خود ازدواج کرد و صاحب دختری به نام فاطمه (همدم‌السلطنه) شد. همسرش چندی بعد درگذشت و او در سال ۱۲۹۵ با تاج‌الملوک آیرملو دختر یاور آیرملو ازدواج کرد که برای او چهار فرزند به
یاور آیرملو ازدواج کرد که برای او چهار فرزند به نام‌های شمس پهلوی، محمدرضا پهلوی، اشرف پهلوی و علیرضا پهلوی به دنیا آورد. رضا از آن پس مدارج ترقی را با نشان دادن شجاعت و لیاقت نظامی خود طی کرد و به دریافت عنوان خانی، درجه افسری نایل آمد و به درجهٔ میرپنج در بریگاد قزاق رسید. در پی گفتگوها و هماهنگی‌های انجام شده میان سید ضیاءالدین طباطبائی (مدیر روزنامه رعد) و رضاخان از یک سو و ژنرال آیرونساید با رضاخان از سوی دیگر، در روز سوم اسفند سال ۱۲۹۹، کودتایی نظامی ترتیب داده شد که پس از این کودتا او به تدریج به
ترتیب داده شد که پس از این کودتا او به تدریج به وزارت جنگ و ریاست‌الوزرایی و در نهایت پادشاهی رسید. با تشکیل مجلس مؤسسان در آبان ۱۳۰۴ سلطنت رضاشاه پهلوی رسمیت یافت. در این هنگام رضاشاه همسر دیگری به نام توران امیرسلیمانی اختیار کرد و از او صاحب یک فرزند به نام غلامرضا پهلوی شد. او پس از جدایی از ملکه توران، همسر دیگری به نام عصمت دولتشاهی اختیار کرد که چند فرزند برای او به دنیا آورد: عبدالرضا -احمدرضا - محمودرضا - فاطمه و حمیدرضا. رضاشاه ۱۶ سال سلطنت کرد و عاقبت پس از اشغال کشور توسط قوای بیگانه در ۳
و عاقبت پس از اشغال کشور توسط قوای بیگانه در ۳ شهریور ۱۳۲۰ ناچار به کناره‌گیری از سلطنت و ترک کشور شد و در سال ۱۳۲۳ در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی درگذشت. وارثان. قانون اساسی مشروطه مشخصاً ذکر می‌کرد که تنها یک مرد که اصل و نسب قاجار نداشته باشد می‌تواند وارث بلافصل شود. به این خاطر هیچ‌یک از برادران ناتنی محمدرضا پهلوی واجد شرایط وراثت تخت سلطنت نبودند. علیرضا پهلوی تا زمان مرگش در سال ۱۳۳۳ تنها وارث مقدر شاه بود. قانون اساسی همچنین ایرانی‌تبار بودن را برای شاه الزامی می‌کرد، که به معنای ایرانی بودن پدر و
شاه الزامی می‌کرد، که به معنای ایرانی بودن پدر و مادر او بود. صف جانشینی کنونی. بنا به قانون مشروطه "ولايتعهد با پسر بزرگتر پادشاه كه مادرش ايراني‌الاصل باشد خواهد بود." و همچنین ولیعهد نمی تواند مادرش از خانواده قاجار باشد. از میان مدعیان فعلی سلطنت در خانواده پهلوی تنها رضا پهلوی آخرین ولیعهد ایران در دوران پهلوی دارای این مشخصات است . سایر مدعیان از فرزندان علیرضا پهلوی (یکم) و شاخه های موجود مانند علی پاتریک پهلوی از مادری غیر ایرانی به دنیا آمده اند.
خیرالنساء بیگم ملقب به مهدعلیا (زادهٔ حدود ۹۲۶ – درگذشتهٔ ۵ مرداد ۹۵۸) با نام اصلی اشرف‌الملوک، شاهدخت مرعشیان، ملکه همسر شاه محمد خدابنده و همچنین مادر شاه عباس یکم در دوران صفویان بود. او به مدت دو سال شخصاً به نام خود امپراتوری صفوی را اداره می‌کرد و در تمام مجالس و جلسات حکومتی حضور و فرمان رسمی شاهی داشت. آغاز زندگی. خیرالنساء بیگم در سال ۱۵۴۸ در بهشهر طبرستان به‌دنیا آمد. پدر او میرعبدالله خان ثانی و مادرش فخرالنسا بیگم بود. وی در سال ۱۵۶۲ با سلطان محمد میرزا، پسر ارشد شاه تهماسب یکم ازدواج کرد، دلیل
میرزا، پسر ارشد شاه تهماسب یکم ازدواج کرد، دلیل این ازدواج سیاسی و برای ارتباط بیشتر میان مرعشیان طبرستان با خاندان صفوی بود. نفوذ سیاسی ملکه. پس از کشته شدن شاه اسماعیل دوم، برادرش خدابنده به پادشاهی رسید. خدابنده مبتلا به ضعف بینایی شدید بود و در صلاحیتش برای پادشاهی تردید جدی وجود داشت اما با کمک و حمایت خواهرش پری خان خانم به این مقام دست یافت. پری خان خانم متحدانی از قزلباش‌ها داشت و بر این باور بود که با به قدرت رسیدن خدابنده قدرت اصلی در دستان خود او خواهد بود. با قدرت گرفتن پری خان خانم و حمایت
او خواهد بود. با قدرت گرفتن پری خان خانم و حمایت قزلباشان از او وزیر اعظم، میرزا سلمان جابری اصفهانی که به‌وسیلهٔ شاه طهماسب بر سرکار آمده بود و چندان مورد عنایت شاهزاده خانم نبود، به بهانه احترام به شاه جدید و در واقع از ترس جانش پایتخت، قزوین، را ترک گفت. هنگامی‌که وزیر اعظم وارد شیراز شد، مهدعلیا او را مردی آگاه به امور و وقایع پایتخت و متحدی بالقوه برای رسیدن به اهدافش یافت چراکه میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز همچون ملکه به یک خانواده اشرافی ایرانی متعلق بود و ارج و قربی در میان قزلباشان نداشت. با اتحاد
بود و ارج و قربی در میان قزلباشان نداشت. با اتحاد وزیر اعظم و ملکه، میرزا سلمان جابری اصفهانی بار دیگر مقام برتر خود را در زمان شاه جدید نیز به دست آورد و شاهد تنزل موقعیت دشمن خویش پری‌خان خانم گردید. پری‌خان خانم در مدتی بسیار کوتاه پس از ورود شاه و ملکه جدید به دربار قزوین اقتدار و نفوذ بیش از حدش را از دست داد و در همان شب، به سرعت به قتل رسید. با این همه میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز به تدریج قدرت و نفوذی که پریخان خانم روزی صاحبش بود را به ملکه واگذار کرد. خیرالنساء بیگم پذیرای نفوذ کم و بیش
واگذار کرد. خیرالنساء بیگم پذیرای نفوذ کم و بیش غیرمستقیم در جریان امور نبود و به جای آن علناً همه مسئولیت‌های اساسی را خود بر دوش گرفت که مخصوصاً شامل انتصاب و عزل افسران عالی‌رتبه و بالاترین مقامات امپراتوری می‌شد. این افسران و مقامات به‌جای حضور در دربار عام سلطنتی، هر روز از صبح تا شب به در حرمسرا می‌آمدند تا عریضه‌ها و نامه‌های مهم از سراسر امپراتوری را به ملکه برسانند و فرمان‌های ملکه را دریافت کنند و در آنجا احکام درباری صادر و مهر می‌شد. به مدت بیش از یکسال امور حکومتی بر این روال رتق و فتق می‌شد و
یکسال امور حکومتی بر این روال رتق و فتق می‌شد و این امر باعث بروز اختلافات شدید بین او و سران قزلباش شد. توطئه و قتل ملکه. در خلال جنگ چلدر، خیرالنساء بیگم، فرمان گردآوری سپاه داد و به همراه پسر ارشد خود حمزه میرزا (ولیعهد) و گروهی از سران دولت و امرای قزلباش به قصد سد کردن راه قشون عثمانی، مسیر آذربایجان را پیش گرفتند و در قره‌باغ توقف کردند و نهایتاً شروان را تصرف کردند. در جنگ چلدر، به دلیل نبود هماهنگی و وجود اختلاف بین مهدعلیا و سران قزلباش، امرای قزلباش کم‌کم نسبت به فرمان‌های همسر شاه ناخرسند و
قزلباش کم‌کم نسبت به فرمان‌های همسر شاه ناخرسند و خشگمین شدند. اقدامات خیرالنساء بیگم قزلباش‌ها را برآشفت، و آنان با ارسال طوماری تهدیدآمیز برای شاه خواهان برکناری او شدند. خدابنده از خیرالنساء خواست تا پایتخت را ترک نماید اما با مقاومت او روبرو شد. سرانجام دسته‌ای از قزلباشان توطئه‌ای ساختند و بدو تهمت زدند که با عادل‌گرای خان برادر خان کریمه (بخشی از قلمرو عثمانی) که در آن زمان به اسارت در دربار صفویان بود رابطه نامشروع دارد. بدین تهمت و پس از ماجرای انتقام میرزا خان، صدرالدین‌خان صفوی در تاریخ ۱
انتقام میرزا خان، صدرالدین‌خان صفوی در تاریخ ۱ جمادی‌الاول ۹۸۷ قمری برابر با ۵ تیر ماه ۹۵۸ خورشیدی به همراه امامقلی میرزای موصلو و چند تن از اقوام نزدیک شاه محمد خدابنده، وارد حرمسرای شاه شدند و مهدعلیا را در هنگامی که در آغوش شاه پناه برده بود را جدا کردند و در مقابل شاه خفه کردند . آن‌ها مادر ملکه با جمعی از اقوام و بستگان و چند تن از بزرگان مازندران را نیز کشتند و اموال همگی را غارت کردند. در همان روز عادل‌گرای خان و ملازمانش که حدود صد نفر بودند برای دفاع از خود درگیر و سپس کشته شدند. جسد خیرالنساء که
از خود درگیر و سپس کشته شدند. جسد خیرالنساء که در مزار شاهزاده حسین دفن بود به فرمان شاه عباس به حرم امام رضا منتقل شد. میراث ملکه. پس از به قدرت رسیدن شاه عباس یکم وی با این بهانه که جانشین مقتدری در میان شاهزادگان مرعشی وجود ندارد خود را به عنوان شاهنشاه تبرستان و وارث قلمرو مرعشیان دانست. سپس بسیاری از شهرهای آن دیار را آباد کرد و دو شهر اشرف (بهشهر) و فرح‌آباد (ساری) را پایتخت تفریحی و تابستانی خویش قرار داد. همچنین زمانیکه در قزوین اقامت داشت، به این بهانه که ملک بهمن دوم به قلمرو نیاکانش (آمل) تجاوز
که ملک بهمن دوم به قلمرو نیاکانش (آمل) تجاوز و نفوذ نموده وی و خویشاوندانش و همهٔ طرفدارانش را قتل‌عام کرد و یک تن را زنده نگذاشت. سپس به بهانه خویشاوندی وی با شاخهٔ دیگر پادوسبانیان (ملکان کجور) این سلسله را پس از ۹۸۴ سال به کلی منقرض کرد. امور فرهنگی. خیرالنساء به علت علاقهٔ زیاد به زبان طبری دربار خویش را همیشه پر از خوانندگان و شاعران طبرستانی می‌کرد. مهم‌ترین شاعر دربار در زمان وی، امیر پازواری نام داشته که اشعاری عرفانی، عاشقانه و علل‌الخصوص در وصف علی بن ابی‌طالب داشته است و بنیان‌گذار سبک امیری در
بن ابی‌طالب داشته است و بنیان‌گذار سبک امیری در زبان مازندرانی می‌باشد.
فاضل خداداد بازرگان و سرمایه‌دار ایرانی از خانواده‌ای متمول بود که به اتهام تبانی با کارمندان بانک صادرات ایران معروف به اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی محاکمه و به اعدام محکوم شد. او نخستین مجرم اقتصادی اعدامی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران است. وی در سال ۱۳۷۴ اعدام شد و در قطعهٔ ۸۹ بهشت زهرا به خاک سپرده شد. زندگی. فاضل خداداد فرزند خداداد در تاریخ ۹ دی ۱۳۲۲ در کربلا به دنیا آمد. پدرش از معتمدین بازار و مالک میدان بار مرکزی تهران بود. برادر بزرگش حسین خداداد بنیان‌گذار بزرگ‌ترین کارخانهٔ ریسندگی و بافندگی و
بنیان‌گذار بزرگ‌ترین کارخانهٔ ریسندگی و بافندگی و نخستین کارخانهٔ یخ در ایران و همچنین مالک ساختمان تماشاگه زمان بود. وی تحصیلات خود را در گروه فرهنگی هدف به پایان رساند و در جوانی به سلک خانواده‌اش وارد فعالیت‌های بازرگانی و ساختمانی شد. چنان‌که اولین مجتمع سه‌منظورهٔ مسکونی، تجاری و اداری تهران را احداث کرد و برای اولین بار روی پشت بام‌ها باغچه و فضای سبز ایجاد کرد. او با شروع جنگ ایران و عراق در مهرماه ۱۳۵۹ برای مدتی از کشور خارج شد. ارتباط با خانوادهٔ رفیق‌دوست. پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، محسن
رفیق‌دوست. پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، محسن رفیق‌دوست چند سال به عنوان فروشنده در میدان بار مرکزی تهران برای پدر فاضل کار کرده بود. او سال‌ها بعد به ریاست بنیاد مستضعفان رسید. معامله با بنیاد مستضعفان. در سال ۱۳۷۱ فاضل خداداد مبادرت به خرید چند قطعه زمین در شمال شهر تهران کرد که یکی از این زمین‌ها متعلق به بنیاد مستضعفان بود. فاضل با شخص محسن رفیق‌دوست، رئیس وقت بنیاد مستضعفان وارد مذاکره می‌شود و مبلغ یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان را مستقیماً به حساب رفیق‌دوست واریز می‌کند. فاضل خداداد که با طولانی شدن
واریز می‌کند. فاضل خداداد که با طولانی شدن روند معامله بخش عمده‌ای از نقدینگی خویش را از دست رفته می‌بیند، خواهان بازپس‌گیری پول خود از محسن رفیق‌دوست می‌گردد، اما این پول هرگز به وی بازگردانده نمی‌شود. گردش حساب در بانک صادرات. به منظور تأمین نقدینگی مورد نیاز فاضل، محسن رفیق‌دوست پیشنهاد می‌دهد که وی با همراهی مرتضی رفیق‌دوست، رئیس وقت کمیتهٔ انقلاب اسلامی سعدآباد به بانک صادرات شعبهٔ باغ فردوس تجریش مراجعه کند. با معرفی وی توسط مرتضی، حساب جاری رُند افراد خاص با شمارهٔ ۲۰۰، برای فاضل افتتاح می‌گردد. بنا
خاص با شمارهٔ ۲۰۰، برای فاضل افتتاح می‌گردد. بنا بر اعتبار فاضل خداداد و توصیهٔ برادران رفیق‌دوست بانک موافقت می‌کند تا وی با بهره‌گیری از نقص سیستم وصول چک‌های بین بانکی آن زمان پیش از ارسال چک به شعبهٔ صادرکننده، پول نقد دریافت کند. تا پیش از اتصال سیستم یکپارچهٔ بانکی وصول چک‌های بین بانکی به صورت دستی و با صرف زمان بین دو تا پنج روز انجام می‌شد. این روند به مدت یازده ماه و با گردشی معادل ۱۱۸ میلیارد تومان ادامه پیدا کرد تا این‌که در جریان وصول یک فقره چک بین بانکی در بانک ملی و در زمانی که فاضل در
چک بین بانکی در بانک ملی و در زمانی که فاضل در فرانسه به سر می‌برد سیستم بازرسی بانک متوجه این امتیازدهی ویژه به فاضل خداداد گردید و این درست زمانی اتفاق می‌افتد که بدهی فاضل خداداد به بانک مبلغی نزدیک به همان طلب شخصی‌اش از بنیاد مستضعفان بود. تشکیل پرونده و رسیدگی. تا زمان بازگشت فاضل به ایران که چند روزی به طول می‌انجامد بخشی از بدهی‌اش به بانک توسط خانوادهٔ متمول‌اش بازگردانده می‌شود و بخش قابل توجه دیگری را خود پس از بازگشتش به ایران به بانک عودت می‌دهد. وثایق و اسناد کلانی که از طرف فاضل خداداد و
وثایق و اسناد کلانی که از طرف فاضل خداداد و خانواده وی در اختیار بانک قرار داده شده بود ضمانتی شد برای عودت باقی‌ماندهٔ بدهی وی به بانک . به گفتهٔ صالح نیکبخت وکیل وقت بانک صادرات ارزش نقدی بالای این وثایق یکی از دلایل عدم بازخواست کارکنان بانک و فاضل خداداد در این جریان بود. پس از قید ضمانت چشمگیر و نیز توقیف سهم‌الارث کلان پدری و ملک ۳۷۰۰ متری محل سکونت وی در خیابان فرشته، فاضل خداداد با فرض تسویهٔ بدهی طی مدت زمانی کوتاه، ایران را ترک کرد. در جریان رسیدگی به پرونده‌ای که به ظن فاضل رو به بسته شدن بود وی
به پرونده‌ای که به ظن فاضل رو به بسته شدن بود وی بار دیگر و این بار با ضمانت اکید شخص محسن رفیق‌دوست و نیز ولی‌الله سیف رئیس وقت بانک صادرات، مبنی بر فیصلهٔ راحت و بی‌دردسر این پرونده برای رسیدگی مجدد به ایران فراخوانده و در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۷۳ به اتهام تبانی با کارکنان بانک صادرات و مشارکت در اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی بازداشت شد. از دیگر بازداشتی‌های این پرونده می‌توان به مرتضی رفیق‌دوست اشاره کرد. از مبلغ اختلاس در این پرونده ۱۱۸ میلیارد تومان مربوط به گردش حساب‌های شخصی فاضل خداداد بود و ۵ میلیارد تومان
حساب‌های شخصی فاضل خداداد بود و ۵ میلیارد تومان دیگر نیز مبلغی بود که مرتضی رفیق‌دوست در این یازده ماه به همین شیوه و در همان شعبهٔ بانک به گردش درآورده بود و در نهایت پرونده‌ای تحت عنوان اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی تشکیل شد. به دستور غلامحسین محسنی اژه‌ای قاضی این پرونده، تمامی پرداخت‌ها و وثایق فاضل به حساب بستانکاران موقت بانک واریز گردید تا ظاهراً هیچ مبلغی از بدهی‌های این پرونده با بانک تسویه نشده باشد. افراد زیادی در این گردش حساب نقش داشته‌اند که تنها تعدادی از آن‌ها در روند رسیدگی به پرونده به دادگاه
از آن‌ها در روند رسیدگی به پرونده به دادگاه احضار شدند و مابقی از جمله همسر مرتضی رفیق‌دوست - صاحب چک‌های وی - هرگز به دادگاه احضار نشد. طی جلسات دادگاه فاضل خداداد مکاتباتی از جانب ولی‌الله سیف مبنی بر دریافت کلیهٔ مطالبات بانک صادرات و بازپرداخت مبلغی حتی بیشتر از بدهی‌های فاضل با دادگاه انجام شد. بخشی از این بدهی‌ها توسط حسن افراشته‌پور شریک و همکار تجاری وی پرداخت شد. فاضل بارها به موضوع معاملهٔ زمین متعلق به بنیاد مستضعفان و جانبازان و مطالباتش از محسن رفیق‌دوست و حوزهٔ علمیهٔ باقرالعلوم اشاره کرد اما
رفیق‌دوست و حوزهٔ علمیهٔ باقرالعلوم اشاره کرد اما هیچ‌یک از این اظهارات مورد توجه محسنی اژه‌ای که به موجب قوانین دادرسی آن زمان خود دادستان دادگاه نیز بود قرار نگرفت و در نهایت پس از تشکیل چند جلسه دادگاه، فاضل خداداد به عنوان متهم ردیف اول پرونده به اتهام اخلال در نظام اقتصادی کشور به اعدام محکوم شد. اعدام. علیرغم مهلت ۳۰ روزهٔ دادگاه برای تجدیدنظر، رأی بدوی بدون رسیدگی مجدد تأیید و فاضل خداداد در سحرگاه ۱ آذر سال ۱۳۷۴ در زندان اوین و بدون اطلاع خانواده‌اش اعدام گردید. وی در قطعهٔ ۸۹ بهشت زهرا تهران به
اعدام گردید. وی در قطعهٔ ۸۹ بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد. سایر متهمان این پرونده از جمله مرتضی رفیق‌دوست، متهم ردیف دوم پس از گذشت دوران کوتاهی از زندان آزاد شدند. اظهارات محسن رفیق‌دوست. محسن رفیق‌دوست معتقد است پروندهٔ خداداد بیشتر یک جنجال سیاسی بوده و او در هنگام دستگیری فقط ۳ میلیارد تومان به بانک صادرات بدهکار بود و مرتضی رفیق‌دوست هم تمام بدهی خود را تسویه کرده بود. به گفتهٔ وی ۱۲۳ میلیارد تومان کل گردش حساب فاضل خداداد در طول ده ماه بوده و به تعبیر رئیس دادگاه، میانگین پولی که در این ۱۰ ماه از
رئیس دادگاه، میانگین پولی که در این ۱۰ ماه از بانک خارج شده بود یک میلیارد تومان بود.
توماس هاید(زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۶۳۶- مرگ ۱۸ فوریه ۱۷۰۳) خاورشناس انگلیسی و نویسنده کتاب Historia Revolutionis veterum Persarum (1700) بود. زندگی. او زادهٔ بلنگسلی در شراپشایر بود. پدر کشیشش در زبان‌های شرقی استعدادی داشت و نخستین درس‌ها را در اینباره او به فرزندش داد. توماس جوان نخست در کالج ایتن به آموختن پرداخت. در شانزده سالگی به کالج کینگ کمبریج رفت. در آنجا زیر نظر آبراهام ویلاک استاد زبان عربی به چابکی به فراگرفتن زبان‌های شرقی پرداخت و یک سال پس از آن رهسپار لندن شد تا به برایان والتن در نگارش انجیل
رهسپار لندن شد تا به برایان والتن در نگارش انجیل چندزبانه‌اش یاری‌رساند. او گذشته از تصحیح متن‌های عربی، فارسی و سریانی، هاید ترجمهٔ کتاب اسفار پنج‌گانه را که در ۱۵۴۶ در قسطنطنیه با الفبای عبری چاپ‌شده بود را به الفبای فارسی برگرداند. در ۱۶۹۱ او سرانجام با گذراندن پایه‌های پیشرفت استاد زبان عربی شد و اندکی پس از آن به کرسی استادی عبری تکیه زد. در ۱۷۰۱ او که از نقرس رنج می‌برد از وظیفه‌هایش کناره‌گیری کرد و دو سال پس از آن مرد. کارنامه. هاید از نخستین کسانی در اروپا بود که به زبان‌های شرقی توجه مستقیم نشان
در اروپا بود که به زبان‌های شرقی توجه مستقیم نشان می‌داد. او حتی از یک کشیش یسوعی چینی به نام مایکل شن فو-تسونگ زبان چینی را نیز آموخته‌بود. او به زبان‌های فارسی، عربی، ترکی، سُریانی، عبری، و مالایی چیرگی داشت. بزرگ‌ترین اثر او کتاب "تاریخ دین کهن ایرانی" بود که به سال ۱۷۰۰ میلادی نگارش آن را به پایان برد. هاید در این کتاب کوشید تا با ارائهٔ مدارکی شرقی نشان دهد که انگاره‌های رومی-یونانی دربارهٔ دین ایرانیان باستان نادرست بوده است. او زرتشت را اصلاح‌گری دینی می‌دانست. منابع. Wikipedia contributors, "Thomas
می‌دانست. منابع. Wikipedia contributors, "Thomas Hyde," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thomas_Hyde&amp;oldid=313816821 (accessed November 11, 2009).
آریه "آریک" اینشتین (زادهٔ ۳ ژانویه ۱۹۳۹ - درگذشته ۲۶ نوامبر ۲۰۱۳) خواننده/ترانه‌سرای اسرائیلی و یکی از محبوب‌ترین هنرمندان موسیقی پاپ در آن کشور است. همکاری‌های او با شالوم حانوخ و گروه چِرچیلز منجر به ساخته‌شدن اولین آثار راک اسرائیلی شد. اینشتین پیشرو گونه‌ای از موسیقی پاپ و راک است که عمیقاً حال و هوای اسرائیلی دارد. نقش او در موسیقی پاپ در اسرائیل آن‌چنان پُررنگ است که هر نوع کنکاشی در این نوع موسیقی عملاً به یکی از پروژه‌هایی که او در آن مشارکت داشته ختم می‌شود.
داکن نام یک گروه هارد راک و هوی متال آمریکایی است که در ۱۹۷۸ شکل گرفت. اعضای شکل دهنده در ابتدا عبارت بودند از دان داکن خواننده، جرج لینچ نوازنده گیتار، جوآن کروس ای نوازنده گیتار باس و میک براون نوازنده درامز. گروه دارای آلبوم‌های سینگل موفق بسیار است و تاکنون بیش از ۱۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های آن‌ها در سطح جهانی به فروش رفته‌است. داکن تا به امروز تغییرات فراوانی در اعضا داشته و تنها دان داکن و میک براون اعضایی هستند که امروز از ابتدا با گروه همراه بودند. پیشینه. دان داکن خواننده‌ای بود که در ابتدا در
پیشینه. دان داکن خواننده‌ای بود که در ابتدا در کلاب‌هایی در لس آنجلس خوانندگی می‌کرد، او گروهی تحت عنوان ایربرن را رهبری می‌کرد که بعدها ناچار به تغییر نام به داکن شد، علت آن وجود گروه دیگری با نام مشابه بود که آلبومی هم منتشر نموده بود. داکن اولین بار در ۱۹۷۸ شکل گرفت، زمانی‌که دان تصمیم به کار با جیم مونانتراس، گرگ لئون و میک براون گرفت. در ۱۹۷۹ به علت بیماری که کلائوس ماین خواننده گروه اسکورپیونز داشت از دان دعوت شد تا با او برای خوانندگی در آلبوم "Blackout" همکاری کند. در همان زمان گروه هوی متال اکسپت
همکاری کند. در همان زمان گروه هوی متال اکسپت در استودیوی دیگر مشغول به ضبط آلبوم خود بود، ملاقات دان با مدیر برنامه‌های اکسپت منجر به این شد که او توانست قول عقد قراردادی با شرکت Carrere Records برای ضبط آلبوم خود از او بگیرد. آلبوم "Breaking the Chains" اولین آلبومی بود که او با همین شرکت منتشر کرد، آلبوم با نام 'دان داکن' منتشر شد، اما در زمان کوتاهی پس از آن دان با جرج لینچ و میک براون ملاقات کرد که در آن زمان در گروهی به نام اکسزایتر مشغول همکاری بودند. پس از اضافه شدن جوآن کروس ای سرانجام گروه داکن
پس از اضافه شدن جوآن کروس ای سرانجام گروه داکن ترکیب اصلی خود را پیدا کرد، در همین زمان یک مدیر برنامه آمریکایی به نام کلیف برناشتاین متوجه موفقیت داکن در آلمان شد و آن‌ها را دعوت به کار در آمریکا کرد. گروه در ۱۹۸۳ توری را به همرا گروه بلو اویستر کالت در آمریکای شمالی برگزار کرد ولی در پایان اجرای تور گروه با مشکلات مالی مواجه شد و کم مانده بود که قرارداد خود را با شرکت ناشر به علت عدم موفقیت فروش آلبوم از دست بدهد. در ۱۹۸۳ جوآن از گروه جدا می‌شود و به گروه رت می‌پیوندد. ۱۹۸۴ برای داکن سال خوبی بود، داکن
رت می‌پیوندد. ۱۹۸۴ برای داکن سال خوبی بود، داکن در ۱۳ سپتامبر این سال آلبوم محبوب "Tooth and Nail" را منتشر کرد، آلبومی که حاوی قطعات محبوبی است. آلبوم موفق به قرارگیری در رتبه ۴۹ در بازار آمریکا شد و تنها بیش از یک میلیون نسخه از آن در آمریکا به فروش رسید. فروش جهانی آلبوم به بیش از سه میلیون می‌رسد. در نوامبر ۱۹۸۵ داکن سومین آلبوم استودیویی خود را با نام "Under Lock and Key" را منتشر نمود، این آلبوم هم موفق به فرشو میلیونی شد و قطعات "In My Dreams" در رتبه ۲۴ و "The Hunter" در رده ۲۵ چارت قرار گرفتند. در
۲۴ و "The Hunter" در رده ۲۵ چارت قرار گرفتند. در طول این زمان در دههٔ ۸۰، داکن به شهرتی چون گروه‌های جوداس پریست، ای سی/دی سی، اروسمیث و دیو دست یافته بود. در دسامبر ۱۹۸۶ پس از پایان اجرای موفقیت‌آمیز یک تور به همراه گروه اسکورپیونز، داکن به استودیو بازمی‌گردد و قطعه "Dream Warriors" برای فیلمی با عنوان "کابوس در خیابان الم:سربازان خیالی" ضبط نمود. این قطعه در فوریه ۱۹۸۷ به صورت سینگل منتشر شد و نظر بسیاری از هواداران را در انگلستان به خود جلب نمود. پس از سپری شدن زمانی در حدود نیم سال در ۲۷ نوامبر ۱۹۸۷
سپری شدن زمانی در حدود نیم سال در ۲۷ نوامبر ۱۹۸۷ داکن آلبوم "Back for the Attack" را منتشر نمود. این آلبوم حاوی قطعات بسیار محبوب و جذابی بود و توانست در چارت آمریکا در رتبه ۱۳ قرار بگیرد. پس از انتشار آلبوم موفق "Back for the Attack"، داکن در فستیوال مانستر آو راک ۱۹۸۸ به همراه گروه‌هایی همچون ون هیلن، اسکورپیونز، متالیکا و کینگ دام کام شرکت کرد. در آوریل ۱۹۸۸ داکن اجرای زنده خود را در تور ژاپن ضبط نمود و حاصل انتشار آلبوم اجرای زنده "Beast from the East" شد، آلبوم موفق به دریافت جایزه گلد در آمریکا شد و
شد، آلبوم موفق به دریافت جایزه گلد در آمریکا شد و همچنین در چارت آمریکا در رتبه ۳۳ قرار گرفت. بعد از اجرای تور ۱۹۸۸، به علت پدید آمدن مشکلاتی بین دو ستاره گروه یعنی دان و جرج، گروه از هم پاشید و این از هم پاشی تا ۱۹۹۳ ادامه داشت. در ۱۹۹۳ دان که یک آلبوم با عنوان "Dysfunctional" را ضبط و آماده انتشار کرده بود تصمیم به دعوت از جرج لینچ کرد تا آلبوم را دوباره تحت عنوان گروه داکن عرضه بکند. جرج و دان تصمیم گرفتند تا فعلاً مشکلات را به کناری بگذارند و به کار مشغول شوند، گروه دوباره با پیوستن میک براون و جف
مشغول شوند، گروه دوباره با پیوستن میک براون و جف پیلسون کامل می‌شود. آلبوم با ویرایشی که جرج بر روی نت‌های گیتار انجام داد دوباره ضبط شد. آلبوم با قرارداد گروه با شرکت نشر "Columbia Records" منتشر شد. در اواخر ۱۹۷۹، دوباره زخم چرکین دهن باز کرد و مشکل مابین جرج و دان نمایان شد، جرج به‌طور ناگهانی تصمیم گرفت تا در تور اروپای گروه شرکت نکند و گروه را ترک گفت. پس از او گروه که شدیداً نیاز به یک جانشین برای جرج لینچ را احساس می‌کرد جان نورام را جانشین وی کرد اما در خلال برگزاری تور او نتوانست با گروه همراه
اما در خلال برگزاری تور او نتوانست با گروه همراه باشد پس راب بیچ جانشین او شد. تا به امروز داکن موفق به ضبط ۱۱ آلبوم استودیویی کما بیش موفق شده‌است.
هیوندای گرنجور و یک سدان اندازه بزرگ است که از سال ۱۹۸۶ توسط هیوندای کره جنوبی، در هفت نسل تولید و به بازار عرضه شده است. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶، گرنجور پرچم‌دار مجموعه هیوندای در کره جنوبی قبل از معرفی هیوندای دیناستی بود. این خودرو با نام هیوندای آزرا در بازار جهانی عرضه می‌شود. این خودرو با نام آزرا تا زمان ورود جنسیس سدان، پرچم‌دار هیوندای در آمریکا و کانادا بود. پس از راه اندازی شرکت جداگانه جنسیس، ‏گرنجور/آزرا جایگاه خود را به عنوان پرچم‌دار این شرکت از سر گرفت. از سال ۲۰۱۷، مدل‌های دیگر آزرا در آمریکا و
گرفت. از سال ۲۰۱۷، مدل‌های دیگر آزرا در آمریکا و کانادا به بازار عرضه نمی‌شود. این سدان همچنان در کره جنوبی و خاورمیانه در دسترس است. نسل اول (وای‌اف‌ال (YFL)؛ ۱۹۸۶). نسل اول گرنجور یک بازنشانی از میتسوبیشی دبون‌ایر بود که توسط هیوندای تولید شد. در ابتدا با نسخه ۲ لیتری SOHC MPI از موتور میتسوبیشی که در نسل اول سوناتا استفاده شد، یک موتور ۲٫۴ لیتری SOHC MPI در سال ۱۹۸۷ اضافه شد. یک مدل موتور ۶ سیلندر ۳ لیتری در سال ۱۹۹۱ برای رقابت بهتر با دوو امپریال عرضه شد. زمینه. قبل از المپیک ۱۹۸۸ سئول، بیشتر بازار
شد. زمینه. قبل از المپیک ۱۹۸۸ سئول، بیشتر بازار خودروهای لوکس کره جنوبی در اختیار دوو موتورز و سری رویال بود. از اکتبر ۱۹۷۸، بهترین پیشنهاد هیوندای در کره جنوبی یک فورد گرانادا مارک II ساخت محلی بود. دوو رویال اما در بازار بر گرانادا مسلط بود و هیوندای سعی کرد با طراحی خاص خود وارد بازار خودروهای لوکس شود. در مواجهه با رقابت سخت برند قدرتمند دوو موتورز، هیوندای این تلاش را رها کرد و در عوض پلتفرم، فناوری و پیکربندی داخلی را از میتسوبیشی موتورز قرض گرفت تا اولین هیوندای گرنجور را بسازد. در اوایل دهه هشتاد،
هیوندای گرنجور را بسازد. در اوایل دهه هشتاد، میتسوبیشی موتورز همچنین می‌خواست مدل قدیمی دبون‌ایر خود را که از زمان عرضه در بازار در سال ۱۹۶۴ به‌طور قابل توجهی بروز نشده بود را تجدید کند و از همه مهم‌تر یک موتور. از آنجایی که هیوندای اسپانسر رسمی المپیک ۱۹۸۸ سئول بود، از این فرصت استفاده کرد تا تمامی مدیران و افراد مهم را در مورد خودروی جدید خود، یعنی گرنجور مطلع کند. به دلیل پایه میتسوبیشی و کیفیت خوب آن، در کره بسیار محبوب شد. همچنین با نام «گاک (زاویه) -گرنجور» نیز نامیده می‌شد و جانشین گرانادای ساخت
-گرنجور» نیز نامیده می‌شد و جانشین گرانادای ساخت هیوندای شد. اسپانسر رسمی المپیک هیوندای موتور، گرنجور را با میتسوبیشی موتورز ژاپن توسعه داد و آن را در ژوئیه ۱۹۸۶، قبل از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، به بازار عرضه کرد. طراحی توسط هیوندای موتورز انجام شده است، اما پیکربندی داخلی توسط میتسوبیشی انجام شده است. این دومین مدل طرح بندی FF در کره پس از هیوندای اکسل بود. در ابتدا فقط یک موتور ۴ سیلندر ۲۰۰۰ سی سی و گیربکس دستی ارائه می‌شد، اما بعداً موتور ۶ سیلندر ۲۴۰۰ سی سی، ۳۰۰۰ سی سی و گیربکس اتوماتیک در دسترس
۲۴۰۰ سی سی، ۳۰۰۰ سی سی و گیربکس اتوماتیک در دسترس قرار گرفت. گرنجور با اختلاف قابل توجهی به پرفروش‌ترین خودروی بزرگ کره تبدیل شد. این خودرو همچنین در ژاپن با نام میتسوبیشی دبون‌ایر V فروخته می‌شد، اما این کلاس قبلاً توسط تویوتا کراون، نیسان سدریک/گلوریا، مزدا لوسی و هوندا لجند جذب شده بود و دبون‌ایر در بازار داخلی خود قابل رقابت نبود. طراحی چراغ عقب گرنجور در سال ۱۹۸۹ تغییر کرد و ای‌بی‌اس (ABS) اولین بار در سال ۱۹۹۱ عرضه شد. گرنجور نسل اول دارای گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک و ۵ سرعته دستی بود. پس از ساخت