payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیرکس بنتلی (زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵ در فینیکس، آریزونا) خوانندهٔ موسیقی کانتری اهل آمریکا است. بنتلی در بعضی ترانه‌ها با نواختن گیتار آوازش را همراهی می‌کند. هرچند آغاز فعالیت حرفه‌ای او را از سال ۲۰۰۳ می‌دانند ولی اولین آلبوم وی در سال ۲۰۰۱ منتشر شده‌است. آلبوم‌ها. جوایز. وی برنده جوایز متعددی از آکادمی موسیقی کانتری و جوایز موسیقی CMT شده‌است که عبارتند از: بنتلی مابین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ چندین بار نامزد گرمی بهترین آهنگ کانتری، بهترین خواننده مرد کانتری و بهترین آلبوم کانتری شده‌است.
اوکایاما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان اوکایاما در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۶۹۸۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
اوئیتا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان اوکایاما در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۴۶۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .
موریوکا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان ایواته در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۳۰۰۰۰۰ نفر برآورد شده است.
توتّوری شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توتوری در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۶ میلادی برابر ۲۰۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
اوتسونومیا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توچیگی در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۵۰۵۰۰۰ نفر برآورد شده است.
توکوشیما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان توکوشیما در جزیره شیکوکو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۲۶۵۰۰۰ نفر برآورد شده است .
تویاما شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان تویاما در جزیره هونشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۴۲۰۰۰۰ نفر برآورد شده است.
ساگا شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان ساگا در جزیره کیوشو است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۲۳۸۰۰۰ نفر برآورد شده است .
اوتسو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیگا است و در جزیره هونشو قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۳۲۴۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. خواهر خوانده. اینترلاکن
ماتسوئه شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیمانه است و در جزیره هونشو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر ۱۹۶۰۰۰ نفر برآورد شده است.
فوکوئی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان شیمانه است و در جزیره هونشو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر ۲۶۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .
تاکاماتسو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کاگاوا است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۴۱۹۰۰۰ نفر برآورد شده است .
کوچی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کوچی است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۳۴۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
کوماموتو شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان کوماموتو است و در جزیره شیکوکو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۷۳۰۰۰۰ نفر برآورد شده است .
مائه باشی شهری است در کشور ژاپن. این شهر مرکز استان گونما است و در جزیره هونشو قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۳۲۴۰۰۰ نفر برآورد شده است.
ناقضین عهد و میثاق، به افرادی در دیانت بهائی می‌گویند که اصل عهد و میثاق را زیر پا بگذارند. این اصل از بهائیان می‌خواهد که در هر زمان از مرجعی که برای اداره و هدایت جامعه تعیین شده پیروی کنند و به او وفادار و متعهد بمانند. زمانی که یک بهائی بر اساس تفسیر خاصی از آموزه‌ها یا وحی الهی، بخواهد مکتب یا فرقه‌ای راه‌اندازی کند و بر این تصمیم خود پافشاری کند، ناقض عهد و میثاقی است که بنیان‌گذار آئین بهائی با پیروان خود بسته است؛ بنابراین، این نقض عهد به معنای مخالفت فعّال فرد با موسسات آیین بهائی به‌شمار می‌رود.
فعّال فرد با موسسات آیین بهائی به‌شمار می‌رود. زمانی که فردی به عنوان ناقض عهد و میثاق تشخیص داده شود، از جامعه بهائی طرد می‌شود و از تمام اعضای جامعه بهائی انتظار می‌رود که از ارتباط با وی پرهیز کنند. طرد افراد در دیانت بهائی بسیار نادر الوقوع است و تنها مرجع دیانت بهائی - در زمانه کنونی بیت العدل اعظم - می‌تواند فردی را به عنوان ناقض عهد و میثاق از جامعه طرد کند. این تصمیم تنها پس از آن اتخاذ می‌شود که فرد به‌طور مداوم با حمله علنی به عهد و میثاق و نقض آن، باعث ایجاد تفرقه و اختلاف شود و هشدارهای مکرر در
باعث ایجاد تفرقه و اختلاف شود و هشدارهای مکرر در مورد عواقب ادامه رفتارهایش را نادیده بگیرد. عهد و میثاق. یکی از عناصر آئین بهائی عهد و میثاق است که توسط بهاءالله، پایه‌گذار این آئین، به صورت یک حکم تعیین شده است. بهاءالله پیش از درگذشت خود، بارها و بارها به صورت مکتوب پسر ارشدش عبدالبهاء را که اغلب از او به عنوان «غصن» یا «غصن اعظم» یاد می‌کند، به عنوان تنها مبیّن منصوص آثارش (یعنی کسی که می‌تواند معنای مندرج در آثار او را به درستی توضیح، شرح و بسط دهد) یا مفسر رسمی تعالیم و مرکز امر خود انتخاب کرد و
یا مفسر رسمی تعالیم و مرکز امر خود انتخاب کرد و اعلام کرد که هرگونه توضیح یا تفسیر ارائه شده توسط وی دارای اعتبار برابر با گفته‌های خود بهاءالله است. بهاءالله همچنین معین کرد که بیت‌العدل اعظم، به عنوان شورایی بین‌المللی برای سرپرستی امور جامعه بهائی و هماهنگی کلیه فعّالیّت‌های آن، جلوگیری از تفرقه و انشعابات، توضیح موارد مبهم، و محافظت تعالیم از فساد و ارائه نادرست انتخاب شود. عبدالبهاء در وصیت خود محافظت و هدایت الهی این هیئت را تضمین کرد. چنین ساختاری در تاریخ مذاهب بی‌سابقه بوده است و منحصر به آئین
در تاریخ مذاهب بی‌سابقه بوده است و منحصر به آئین بهائی است. به علاوه، بهاءالله صریحاً تفسیر تعالیم توسط کسی به غیر از مفسر رسمی را ممنوع کرد. عبدالبهاء در وصیت‌نامه خود، نوه‌اش، شوقی افندی را به ولایت این آئین منصوب کرد و اختیار تفسیر آثار و نوشته‌های خود و بهاءالله را به وی داد. آثار بهاءالله، عبدالبهاء و شوقی افندی و تصمیمات بیت‌العدل اعظم منابعی هستند که همه مؤمنین به این آئین در صورت نیاز به راهنمایی به آن مراجعه کنند. این بدین معنا نیست که بهائیان نمی‌توانند فهم و درک شخصی خود از آموزه‌ها یا وحی الهی
فهم و درک شخصی خود از آموزه‌ها یا وحی الهی و نظرات شخصی خود را داشته باشند. اتفاقاً بر اساس آموزه‌های بهائی، اعضای این جامعه تشویق می‌شوند که خودشان جستجوی حقیقت کنند و در مورد آنچه که می‌خوانند فکر کنند و به جای اینکه کورکورانه از شخص خاصی پیروی کنند، به دنبال کشف حقیقت باشند. امّا زمانی که افراد تصمیم می‌گیرند که عضو جامعه بهائی باشند این پیش‌فرض وجود دارد که به یک درک کلی از مفاهیم این آیات رسیده‌اند و قبول کرده‌اند که در مواقعی که اختلاف نظری در مورد معانی آموزه‌ها یا وحی الهی پیش می‌آید آنها باید برای
آموزه‌ها یا وحی الهی پیش می‌آید آنها باید برای حفظ وحدت که هدف کلی این آئین است نظر شخصی خود را به بقیه اعضا تحمیل نکنند. برای حفاظت از این آئین و حفظ وحدت که یکی از اصول آئین بهائی است، هیچ بهائی نمی‌تواند بر اساس تفسیر خاصی از آموزه‌ها یا درک خودش از وحی الهی، مکتب یا فرقه‌ای ایجاد کند. افرادی که این دستورها را نقض کنند «ناقض عهد و میثاق» تلقی می‌شود. بهائیان هیچ اجباری برای بهائی بودن ندارند و در صورت تمایل می‌توانند از ایمان خود به آئین بهایی کناره‌گیری کنند و هیچ چیز نمی‌تواند مانع خروج آن‌ها از این
کنند و هیچ چیز نمی‌تواند مانع خروج آن‌ها از این دین شود. امّا تا زمانی که خود را پیرو این آئین می‌دانند از آن‌ها انتظار می‌رود به این عهد و میثاق که جزئی از اصول اساسی دین‌شان است احترام بگذارند. نقض عهد و میثاق. زمانی که یک بهائی بر اساس تفسیر خاصی از آموزه‌ها یا وحی الهی بخواهد مکتب یا فرقه‌ای راه‌اندازی کند، یا از کسی به غیر از بهاءالله، عبدالبهاء، شوقی افندی و بیت‌العدل‌اعظم پیروی کند، و بر این تصمیم خود پافشاری کند، ناقض عهد و پیمانی است که بنیان‌گذار آئین بهائی با پیروان خود بسته است؛ بنابراین، این
آئین بهائی با پیروان خود بسته است؛ بنابراین، این نقض پیمان به معنای مخالفت فعّال فرد با موسسات آیین بهائی به‌شمار می‌رود. بنابر احکام بهائی فقط رهبران آئین بهائی در هر زمان می‌توانند تصمیم بگیرد که فردی «ناقض» محسوب می‌شود یا خیر. در این برهه از زمان، بیت‌العدل اعظم مسئولیت این تصمیم را به عهده دارد. مجازات به‌چالش کشیدن مرجع دیانت بهائی (شخصیت‌های محوری دیانت بهائی و بیت العدل اعظم) طرد کامل، به معنی قطع ارتباط با فرد متخلف، است. بنا بر دستور عبدالبهاء، زمانی که فردی به عنوان ناقض عهد و میثاق به بهائیان
که فردی به عنوان ناقض عهد و میثاق به بهائیان معرفی شود، از تمام اعضای جامعه بهائی انتظار می‌رود که از ارتباط با وی پرهیز کنند. افرادی که به هر دلیلی به غیر از دشمنی با آئین بهائی از این دین خارج شده باشند ناقض محسوب نمی‌شوند؛ یعنی فقط کسانی که به ناقضین می‌پیوندند و کسانی که با دشمنی به آیین بهائی حمله می‌کنند، در زمره ناقضین قرار می‌گیرند. طرد اشخاص از جامعهٔ بهائی آخرین گزینه است و بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد یعنی قبل این مرحله نهائی، گفتگویی با این افراد صورت می‌گیرد و در طولانی مدّت تلاش می‌شود که
صورت می‌گیرد و در طولانی مدّت تلاش می‌شود که آگاهی این افراد نسبت به اهمیت عهد و میثاق و وحدت در جامعه افزایش پیدا کند و از پیامدهای نامطلوب تفرقه‌افکنی در جامعه بهائی مطلع شوند. در صورت اصرار این افراد به ادامه عضویت در جامعه بهائی و در عین حال دنبال کردن اهداف تفرقه‌افکنانه‌شان درون جامعه‌ای که هدفش ایجاد وحدت است، نهایتاً این افراد به عنوان ناقض میثاق معرفی می‌شوند. بهائیان موظفند حقوق مدنی ناقضان عهد و میثاق را با دقت رعایت کنند، نسبت به آنان نفرت نداشته باشند و احساسات آنها را جریحه دار نکنند، بلکه
باشند و احساسات آنها را جریحه دار نکنند، بلکه برای آنها دعا کنند. ناقضانی که صادقانه تغییر عقیده دهند می‌توانند مجدداً به عضویت جامعه بهائی پذیرفته شوند. افراد و گروه‌های متعددی از جامعهٔ بهائی طرد شده‌اند، اما به دلیل روشن بودن مستندات انتقال مرجعیت در آئین بهائی تا کنون فرقهٔ مهمی در این دین شکل نگرفته است. به اعتقاد مکوین در غیاب یک قانون صریح برای ارتداد، حوزهٔ دقیق نقض عهد و میثاق هنوز مشخص نشده است. نمونه‌ها. میرزا محمدعلی. بهاءالله تا پایان عمرش در سال ۱۸۹۲ در عکا تحت حصر خانگی باقی ماند. بنا بر
سال ۱۸۹۲ در عکا تحت حصر خانگی باقی ماند. بنا بر وصیت‌نامه بهاءالله، پسر بزرگش عباس که بعدها به عبدالبهاء ملقب گردید به عنوان جانشین او تعیین شد. بهائیان معتقدند این برای اوّلین بار در تاریخ ادیان است که پیامبر یک دین پس از خود به صورت کتبی و با خط خود جانشین خویش را انتخاب می‌کند و این موضوع به در امان ماندن آئین بهائی از تفرقه و انشعاب کمک می‌کند. به جانشینی عبدالبهاء به‌طور رسمی و مشخص در دو اثر بهاءالله اشاره شده است. یکی وصیتنامه بهاءالله به نام کتاب عهدی که به دست خط خود نوشته بود و دیگری کتاب اقدس که
که به دست خط خود نوشته بود و دیگری کتاب اقدس که شامل قوانین فردی و اجتماعی می‌باشد. در این دو اثر، بهاءالله از بهائیان می‌خواهد که بعد از درگذشتش به عبدالبهاء روی بیاورند. پیش از این نیز بهاءالله در آثار دیگری مانند «سورة الغصن» که در دوران تبعیدش در ادرنه یا «لوح ارض باء» که در زندان عکا نوشته بود به مقام عبدالبهاء اشاره کرده بود. این وصیت‌نامه اندک زمانی پس از درگذشت بهاءالله در جمع بزرگی خوانده شد. در این وصیتنامه همچنین ذکر شده بود که میرزا محمدعلی- پسر دوّم بهاءالله - در رتبهٔ دوم بعد از عبدالبهاء
پسر دوّم بهاءالله - در رتبهٔ دوم بعد از عبدالبهاء قرار دارد. اکثریت قریب به اتّفاق بهائیان مطابق کتاب عهدی، عبدالبهاء را به عنوان جانشین و مبیّن و مفسّر رسمی آثار بهاءالله، مرکز عهد و میثاق و سرمشقی از زندگی بهائی پذیرفتند. اندکی بعد امّا، میرزا محمدعلی، برادر ناتنی عبدالبهاء، برخلاف این وصیت‌نامه عمل کرده، مرجعیّت عبدالبهاء را انکار کرد و در ابتدا به صورت پنهان و سپس آشکار به مخالفت با او پرداخت. اگرچه این مخالفت‌ها نتوانست در وفاداری تودهٔ بهائیان به عبدالبهاء خللی وارد کند، امّا باعث بروز مشکلات برای
خللی وارد کند، امّا باعث بروز مشکلات برای عبدالبهاء از جانب مقامات عثمانی شد. همکاری میرزا محمدعلی و امپراتوری عثمانی به بازداشت و حصر مجدد عبدالبهاء در عکا انجامید و حکم تبعید او به صحراهای شمال آفریقا در دستور کار قرار گرفت. امّا با انقلاب جمعیت ترکان جوان، عبدالبهاء از خطر تبعید نجات یافت و مانند سایر زندانیان سیاسی امپراتوری عثمانی آزاد شد. پاسخ عبدالبهاء به میرزا محمدعلی در طی سه مرحله متطّور شد. در ابتدا عبدالبهاء بدون علنی کردن مشکل سعی در مذاکره و مصالحه با میرزا محمدعلی و همراهانش داشت. سپس بعد از
با میرزا محمدعلی و همراهانش داشت. سپس بعد از اطمینان از اینکه مصالحه راه به جایی نمی‌برد و خطر آسیب به جامعه وجود دارد، توّجه بهائیان را به اصل «عهد و میثاق» جلب نمود و به بهائیان دستور داد تا تمام روابط خود را با میرزا محمدعلی و همدستانش قطع کنند. بر اساس اصل عهد و میثاق در هر زمان پیروی از آن مرجعی که برای ادارهٔ جامعه تعیین شده ضروری است و باعث حفظ اتحاد جامعهٔ بهائی می‌شود. عبدالبهاء کسانی که این عهد و میثاق را زیر پا گذاشته بودند (مانند میرزا محمدعلی) «ناقض عهد و میثاق» (شکننده پیمان) اعلام کرد. با
«ناقض عهد و میثاق» (شکننده پیمان) اعلام کرد. با وجود اینکه در تاریخ ادیان اختلاف و شکاف‌های اعتقادی بعد از درگذشت پیامبر و مؤسس آئین جدید امری رایج است امّا عبدالبهاء با وجود حملات جدّی از ناحیه برادر ناتنی خود توانست وحدت جامعه بهائی را بعد از درگذشت پدرش حفظ نماید و از تفرقه و به‌وجود آمدن شکاف‌های عقیدتی و انشعاب در آن جلوگیری کند. عبدالبهاء در وصیت‌نامه خود که «الواح وصایا» نامیده می‌شود شوقی افندی نوه ارشد خود را به عنوان جانشین برگزید و با تشریح فعالیت‌های میرزا محمدعلی او را ناقض عهد اعلام و از
میرزا محمدعلی او را ناقض عهد اعلام و از جامعه بهائی طرد کرد. عبدالبهاء تأکید بسیاری بر رعایت عهد و میثاق داشت. شوقی افندی همانند عبدالبهاء، بر اهمیت عهد و میثاق تأکید می‌کرد. تأکید عبدالبهاء به پایداری در عهد و میثاق این موضوع را به جنبه‌ای مهم از اعتقاد بهائی تبدیل کرده بود و انتصاب شوقی افندی به عنوان ولی آئین بهائی بسیار صریح و بدون هیچ شک و ابهامی انجام شد؛ بنابراین، تنها چالش اوّلیّه نسبت به جانشینی شوقی افندی از سوی برادر عبدالبهاء، میرزا محمدعلی، مطرح شد. محمدعلی هنوز اظهار می‌داشت که با توجّه به
شد. محمدعلی هنوز اظهار می‌داشت که با توجّه به وصیت‌نامه بهاءالله، وی باید جانشین عبدالبهاء باشد، استدلالی که برای همه، به غیر از طرف‌داران خودش، غیرقابل قبول بود و هست. خانواده شوقی افندی. دوران دشوارتر ولایت شوقی افندی در طی دهه ۱۹۴۰ اتّفاق افتاد زمانی که علی‌رغم دستورالعمل خاص عبدالبهاء، برخی اعضای فامیل به صورت پنهانی با میرزا محمدعلی و حامیانش، ارتباط داشتند. دشمنی میرزا محمدعلی با عبدالبهاء منجر به اخراج بسیاری از منسوبان بهاءالله از آئین بهائی شد. این منسوبان شامل یکی از دختران بهاءالله به نام فروغیه
منسوبان شامل یکی از دختران بهاءالله به نام فروغیه و همسرش علی افنان بود. با اینکه علی افنان بعداً از طرف شوقی افندی بخشیده شد، پسر علی افنان، حسین، و برادرانش، فیضی، حسن و نیّر ناقض امر شناخته شدند. پس از آن، نیّر موجب پیوند نواده‌های عبدالبهاء با پسران علی افنان شد. روح‌انگیز، خواهر بزرگ‌تر شوقی افندی با خود نیّر ازدواج کرده بود. ثریا، دختر عموی شوقی افندی، با فیضی و خواهر کوچک‌تر شوقی افندی با حسن ازدواج کردند. اعضای خانواده شوقی افندی از طریق چنین روابطی با ناقضین علیه شوقی افندی قیام کردند. شوقی افندی
با ناقضین علیه شوقی افندی قیام کردند. شوقی افندی برخلاف بسیاری از نزدیکانش عقیده داشت دستورالعمل‌های عبدالبهاء در مورد قطع ارتباط با ناقضین باید بدون هیچ مصالحه‌ای دنبال شود و در نتیجه اکثر خویشاوندان نزدیکش که تحت تأثیر میرزا محمدعلی و حامیانش وصیتنامه عبدالبهاء را نادیده گرفتند و به مخالفت با ولایت امر شوقی افندی پرداختند به عنوان ناقض اعلام شدند. میسون ریمی. شوقی افندی در سال ۱۹۵۷ درگذشت. او فرزندی نداشت و وصیت‌نامه‌ای از خود برجای نگذاشته بود که در آن فردی را به عنوان جانشین معرفی کرده باشد. از این رو،
را به عنوان جانشین معرفی کرده باشد. از این رو، گروهی از بهائیان برجسته معروف به ایادی امرالله که قبل از مرگ شوقی افندی توسط خود او، برای انتشار تعالیم بهائی و حفظ همبستگی جامعه منصوب شده بودند، موقتاً به مدت ۵ سال (از سال ۱۳۳۶ شمسی تا سال ۱۳۴۲ شمسی) رهبری جامعه بهائی را به دست گرفتند تا زمینه را برای تشکیل بیت‌العدل اعظم که بهاءالله در کتاب اقدس تصدی امور جامعه بهائی را در نهایت به آن شورا سپرده بود، فراهم کنند. شوقی افندی چند هفته قبل از درگذشت‌ش در پیامی که به عالم بهائی ارسال داشته بود ایادیان امرالله
که به عالم بهائی ارسال داشته بود ایادیان امرالله را با عنوان «حارسان اعظم جامعهٔ جنینی امر بهاءالله» معرفی کرده بود. پس از درگذشت شوقی افندی، تصمیم ایادیان امرالله مبنی بر در دست گرفتن امور به‌طور موقت تا برگزاری انتخابات بیت العدل اعظم، به‌طور کلی با حمایت مشتاقانه جامعهٔ بهائی سراسر جهان پذیرفته شد. در ۱۹۵۹ میسون ریمی یکی از ایادیان امرالله که در زمان تشکیل شورای بین‌المللی بهائی به عنوان رئیس آن جمع تعیین شده بود ادعا کرد که وی به همین دلیل باید پس از شوقی افندی به عنوان ولی دوم امر در نظر گرفته شود.
شوقی افندی به عنوان ولی دوم امر در نظر گرفته شود. استدلال او با مخالفت سایر ایادیان امرالله مواجه شد زیرا هیچ وصیتنامه یا یادداشتی مبنی بر اینکه شوقی افندی ریمی را به عنوان جانشین خود انتخاب کرده باشد وجود نداشت. ریمی خود در سال ۱۹۵۷ به همراه سایر ایادیان امرالله بیانیه‌ای رسمی به امضا رسانده بود که شوقی افندی جانشینی برای خود تعیین نکرده است. به علاوه در آثار بهائی ذکر شده بود که ولی امر باید از نسل بهاءالله باشد و ریمی حائز این شرط نیز نبود. با ادامه اصرار ریمی بر ادعای خود در سال ۱۹۶۰ از سمت ایادی
اصرار ریمی بر ادعای خود در سال ۱۹۶۰ از سمت ایادی امرالله عزل و به عنوان ناقض عهد و میثاق معرفی شد. ریمی تنها موفق به جلب تعداد کمی طرفدار برای خود شد و همان‌طور که خود بعدها اظهار کرد تقریباً تمام جامعهٔ بهائی با ادعای او مخالفت کردند. برگزاری انتخابات و تشکیل بیت العدل اعظم در سال ۱۹۶۳ با شادی و شعف بهائیان همراه بود و ریمی و طرفدارانش به سرعت اهمیت خود را برای اکثر بهائیان از دست دادند.
جمعیت شهرستان‌های استان البرز برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی: جمعیت مراکز شهرستان‌های استان البرز برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی:
ماهیچه‌های همسترینگ شامل سه ماهیچه در ناحیهٔ پشت استخوان ران هستند. زردپی‌های این ماهیچه‌ها از زیر لگن به استخوان‌های ساق پا (درشت‌نی بیشتر نازک‌نی یا هر دو استخوان) اتصال دارند. عمل اصلی این گروه از ماهیچه‌ها، خم کردن (فلکسیون) زانو است. کشیدگی همسترینگ همانند کشیدگی ماهیچه چهارسر رانی، باعث اختلال در عملکرد مفصل زانو می‌گردد که میزان آن به شدت آسیب بستگی دارد. این ماهیچه‌ها، از طریق عصب سیاتیک عصب‌دهی می‌شوند. ماهیچه‌های همسترینگ. سه ماهیچه‌ای که در پشت ران، عضلات همسترینگ را به وجود می‌آورند عبارتنداز:
عضلات همسترینگ را به وجود می‌آورند عبارتنداز: انتهای ماهیچه‌های نیم غشایی و نیم وتری به درشت نی و انتهای ماهیچه دوسر رانی به هر دو استخوان ساق اتصال دارد. ماهیچه‌های همسترینگ علاوه بر خم کردن زانو که عمل اصلی آن‌ها است، در چرخش زانو نیز دخالت دارند و کوتاهی همسترینگ باعث پرانتزی شدن زانو میگردد. ماهیچه دوسر رانی در چرخش خارجی و دو ماهیچه دیگر (نیم وتری و نیم غشایی) در چرخش داخلی زانو نقش دارند. عمل دیگر این ماهیچه‌ها صاف کردن(اکستانسیون) مفصل ران است چون سه ماهیچه‌ی همسترینگ دو مفصلی هستند (به جزء سر کوتاه
ماهیچه‌ی همسترینگ دو مفصلی هستند (به جزء سر کوتاه دوسر رانی) به زیر لگن متصل هستند و در چرخش خلفی لگن و اصلاح ساختار پوسچر کمر و بدن موثر هستند. سُرِین. عضلات ناحیه گلوتئال (ماهیچه سرین) :این عضلات دو دسته‌اند: طبقه سطحی و طبقه عمقی. این ماهیچه‌ها از نوع مخطط بوده و نقش مهمی در دویدن، ایستادن و راه رفتن ایفا می‌کنند.
خامتو نام غذایی که در روستاهای استان لرستان و مخصوصاً بخش جاپلق تهیه می شود. این غذا نوعی خامه‌ محلی است. مواد اولیه. شیر، نان روش تهیه. بعد از جوشاندن شیر صبر می کنند تا شیر سرد شده و سپس نان محلی که قبلاً تهیه شده و تقریباً مثل نان بربری می‌باشد را تکه تکه کرده و با فرو کردن و بالا آوردن قطعات نان در ظرف شیر، سر شیر جمع شده روی شیر را بر روی تکه‌های نان جمع می کنند. از این غذای بسیار خوشمزه و مقوی معمولاً به هنگام صبحانه استفاده می شود. منابع. لغات و اصطلاحات رایج روستای زواردشت
عاشق فیلمی فرانسوی و اروتیک به کارگردانی ژان ژاک آنو محصول سال ۱۹۹۲ است. خلاصه داستان. سایگون، سال ۱۹۲۷، دختر فرانسوی پانزده ساله‌ای (جین مارچ) به جوانی چینی (لونگ) دل می‌بندد. اما طبق سنت بومی باید به ازدواجی تعیین شده تن بدهد. جوان تمام قرض‌های برادر دختر و همین‌طور هزینهٔ بازگشت او را به فرانسه تأمین می‌کند. دختر همراه خانواده‌اش به فرانسه می‌رود، در حالی‌که هنوز به جوان علاقه دارد. سال‌ها بعد که زن نویسندهٔ معروفی شده است، محبوبش تلفن می‌کند و می‌گوید هنوز او را دوست دارد... ویژگی‌های فیلم‌نامه. اقتباسی
او را دوست دارد... ویژگی‌های فیلم‌نامه. اقتباسی بر مبنای رمان خود ـ سرگذشت ـ نامه‌ای دوراس و با صدای ژن مورو به عنوان راوی، در حالی‌که تا به حال چند نفر دیگر (رنه کلمان، پیتر بروک، تونی ریچاردسن و آلن رنه) دست به اقتباس آثار دیگری از دوراس زده‌اند، کار آنو هیچ توجیه فرهنگی یا حتی تجاری نمی‌خواهد، فیلم، فقط بیانگر نگاه خاص او است؛ فیلمی پر خرج برای توصیف و کشف عشقی همزمان واقع گرایانه و تغزلی و بدون تکلف.
پـِلِّکان یا راه‌پله سازه‌ای است که برای ارتباط دادن دو سطح غیرهم‌سطح در ساختمان یا فضاهای دیگر به‌کار می‌رود و از اجزای کوچک‌تری به نام پلّه ساخته شده‌است. در حالتی که پلکان در یک فضای بسته ساخته شود به آن راه‌پله گفته می‌شود. به پلکانی که به صورت نقاله‌ای و با نیروی برق حرکت کند پله برقی گفته می‌شود. از انواع دیگر پلکان می‌توان پلکان مارپیچی، پلکان تاشو (درِ مخفی) و پلکان هواپیما را نام برد. به‌طور معمول پهنای مؤثر پله‌ها و پاگردها باید حداقل دارای یک و نیم متر باشند و از دو نیم متر تجاوز نکنند. درها
و نیم متر باشند و از دو نیم متر تجاوز نکنند. درها نباید پهنای مفید پاگردها را اشغال و محدود کنند و درهای رو به راه‌پله باید به طرف خروجی باز شوند. هم‌چنین بهتر است نسبت ارتفاع به عمق پاگذار ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر باشد. تاریخچه پلکان. ایرانیان قدیم، در آغاز خانه‌هایی زیر زمین می‌ساختند، قطعا برای پایین رفتن از سطوح شیبدار، سپس از پلکان استفاده می‌کردند. ایده ساخت آن از صخره‌های کوه گرفته شده بود، و پلکان مناسبی برای این خانه‌های کنده شده در زمین ایجاد می‌کردند. در سده هشتم و نهم قبل میلاد، در غرب و شمال غرب
در سده هشتم و نهم قبل میلاد، در غرب و شمال غرب کشور، اقوام اورارتو با فرهنگی پیشرفته زندگی می‌کردند، آنها بومیانی بودند که پیش از کوچ آریایی‌ها در فلات ایران ساکن بودند. ساختمان‌های این قوم به صورت تیر و ستون چوبی با سقفی تخت بوده است. و نوعی ساختمان به نام کلاوه که عموما دو طبقه بوده است، افراد برای دسترسی به طبقه دوم از نردبان استفاده می‌کردند. لذا در معماری غرب ایران که اقتباسی از کلاوه اورارتوها بود، اصولا ساختمان‌های مهم و عمومی را در بالا ،یعنی روی صفه می‌ساختند. مثلاً، تخت جمشید روی صُفّه‌ای در
صفه می‌ساختند. مثلاً، تخت جمشید روی صُفّه‌ای در دامنه کوه ساخته شده یا مسجد جامع اصفهان که آن هم روی صفه بنا شده است. بعدا برای بالارفتن از این طبقات پلکان تعبیه شده است. پلکان‌های داخل ساختمان از زمان‌های قدیم در بعضی از ساختمان‌های بیش از یک واحد وحداکثر تا دو طبقه وجود داشته و به ندرت دیده می‌شدند و در مراحل اولیه احداث بناها ،این نوع پلکان تخت و به‌صورت نردبانی بوده است: ولی چون پله‌های نردبانی به‌صورت چوبی و پله‌ها با مقطع گرد بود که دارای سطح تماس بسیار کمی با پا بوده وبه فرد صدمه وارد می‌کرده است،به
کمی با پا بوده وبه فرد صدمه وارد می‌کرده است،به تدریج پله‌های نردبان را پهن‌تر کردند و پلکان به شکل کنونی ساختند . به این نوع پلکان، پلکان منبری هم گفته می‌شود. پله اسپانیولی در رم و یونان رایج بوده است که به یکی از مناطق گردشگری تبدیل شده بوده است. نظیر این پله‌ها در ساختمان‌های رم باستان دیده می‌شود. اجزای پلکان. به سطح افقی پله، کف پله یا پاگذار، و به سطح عمودی آن پیشانی پله گفته می‌شود. در پله‌های مسدود کف پله معمولاً نسبت به پیشانی آن حالت پیش آمده دارد تا کف پله از سطح پهنتری برخوردار باشد. به ارتفاع
تا کف پله از سطح پهنتری برخوردار باشد. به ارتفاع باز راه‌پله‌ها یعنی فضای کف تا سقف، سرگیر گفته می‌شود. بلندای یک یا چند پله از سطح کف پلکان، خیز نامیده می‌شود. اجزای پلکان: در فضاهای کوچک در داخل پلکان، کشو ساخته می شود تا وسایل زیادی در آن جا گیرد. ارتفاع پله. به‌طور کلی، هر قدر ارتفاع پله زیادتر باشد تعداد پلهٔ موردنیاز برای عبور از طبقه‌ای به طبقهٔ دیگر کمتر و در نتیجه قفسه پله یا فضای لازم برای ایجاد پله کمتر است، ولی ارتفاع پله کاملاً بستگی به محل استفاده و اشخاص استفاده‌کننده از آن دارد مثلاً ارتفاع
و اشخاص استفاده‌کننده از آن دارد مثلاً ارتفاع پله برای طبقات آپارتمان‌های مسکونی در حدود ۱۶ تا ۲۰ سانتی‌متر در نظر گرفته می‌شود، زیرا ۸۰ درصد استفاده‌کنندگان آن در سنینی هستند که به‌راحتی می‌توانند از پله پایین و بالا روند. همچنین ارتفاع پله موتور خانه‌ها یا انبار را در حدود ۲۰ تا ۲۵ و حتی ۵۰ سانتی‌متر در نظر می‌گیرند زیرا ۹۹ درصد استفاده‌کنندگان این قسمت از ساختمان را اشخاص جوان تشکیل می‌دهند، و همچنین ارتفاع پله مکان‌های عمومی مانند ایستگاه راه‌آهن یا بیمارستان‌ها یا ادارات عمومی را در حدود ۱۵ تا ۱۷
بیمارستان‌ها یا ادارات عمومی را در حدود ۱۵ تا ۱۷ سانتی‌متر در نظر می‌گیرند زیرا از این نوع پله‌ها اجباراً افراد در هر سنی استفاده خواهند نمود. ارتفاع پله در قصر‌های بسیار لوکس و مجلل در حدود ۱۵ سانتی‌متر یا کمتر در نظر گرفته می‌شود. چگونگی محاسبه ارتفاع پله‌ها. برای محاسبه ارتفاع پله، ابتدا باید ارتفاع کل فضایی که قرار است پله‌ها در آن نصب شوند را بدانید. این ارتفاع معمولاً از کف طبقه اول تا کف طبقه بعدی اندازه‌گیری می‌شود. سپس با توجه به تعداد پله‌ها، می‌توانید ارتفاع هر پله را محاسبه کنید. به عنوان مثال،
ارتفاع هر پله را محاسبه کنید. به عنوان مثال، اگر ارتفاع کل 3 متر (300 سانتی‌متر) باشد و بخواهید از 17 پله استفاده کنید، ارتفاع هر پله را می‌توان با تقسیم ارتفاع کل بر تعداد پله‌ها محاسبه کرد. در این مثال: ارتفاع هر پله = 300 / 17 ≈ 17.6 سانتی‌متر این فرمول ساده به شما کمک می‌کند تا ارتفاع هر پله را به طور دقیق و بر اساس نیازهای فضایی خود تعیین کنید. کف پله تابع دو عامل است. طول کف پای یک آدم معمولی در حدود ۳۰ سانتی‌متر است در این صورت برای اینکه عبور و مرور از روی پله آسان باشد کف پله باید در حدود ۳۰
مرور از روی پله آسان باشد کف پله باید در حدود ۳۰ سانتی‌متر باشد که با توجه به ۲ سانتی‌متر دماغه پله جمعاً کف پله در حدود ۳۲ سانتی‌متر خواهد شد. طول قدم یک آدم معمولی در حدود ۶۳ تا ۶۵ سانتی‌متر می‌باشد برای اینکه بتوان پله‌ها را پشت سر هم و بدون توقف و به راحتی و با قدم معمولی طی نمود می‌باید مجموع دو برابر ارتفاع به‌علاوه کف پله عددی بین ۶۳ تا ۶۵ سانتی‌متر باشد. اگر تعداد پله‌هایی که پشت سر هم قرار دارند در حدود ۸ تا ۱۲ پله باشد کف پله نمی‌تواند از ۳۲ تا ۳۳ بیشتر باشد؛ زیرا اگر کف پله از این مقدار پهن‌تر
بیشتر باشد؛ زیرا اگر کف پله از این مقدار پهن‌تر باشد استفاده‌کننده از آن در موقع بالا رفتن ناخودآگاه هر قدم خود را روی پلهٔ بعدی قدری عقب‌تر گذاشته و روی پله هشتم یا نهم پنجه پای او روی لبه پله قرار گرفته و ممکن است تعادل خود را از دست داده و به جلو خم شود ولی در مورد پله‌های جلو ساختمان که معمولاً تعداد آن در حدود ۳ یا ۴ پله می‌باشد می‌توان از کف پله پهن‌تر نیز استفاده نمود. عرض پله. عرض پله به نسبت شدت عبور و مرور متفاوت نیز می‌باشد. عرض پله ساختمان‌های عمومی و بزرگ مانند سینماها و تاترها که از آن‌ها