payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که به شهر آباده رسیده بود، توسط عوامل امنیتی دستگیر شد و پس از آن در دادگاه ویژه روحانیت شیراز، به ۲۳۵ روز حبس، ۳ سال ممنوعیت ورود به شهر سیرجان و پرداخت جریمهٔ نقدی محکوم شد. جرم وی، «تشویش اذهان عمومی» و «خلاف شان روحانیت بودن این حرکت» عنوان شد. وی در تیر ماه ۱۳۸۷ خ. دستگیر شد. این دستگیری نیز با اعتراضات فراوانی همراه شد، ولی این‌بار این اعتراضات نتیجه‌ای در پی نداشت. پس از گذشت بیش از هفت ماه از دستگیر شدن این روحانی و در آستانهٔ سال ۱۳۸۸–۲۸ اسفند ۱۳۸۷- آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، با
آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، با صدور فرمانی، با خطاب "شکرالله مساعیکم" به جهانشاهی، امر به آزادی وی داد. این فرمان خامنه‌ای، از این رو که در نوع خود، از جانب عالی‌رتبه‌ترین مقام کشور، نظیر دیگری نداشت، توجهات زیادی را به خود جلب کرد. بسیاری، فرمان رهبری به آزادی جهانشاهی و خطاب "شکرالله مساعیکم" به وی را نشان آشکار به حق بودن وی و تصدیق مفاسد موجود در شهر سیرجان و نیز قوه قضائیه می‌دانند. نامه اعتراضی به نمایندگان مجلس. جهانشاهی پس از آزادی از زندان تا مدتی سکوت کرد. در ۲۸ دی ۱۳۸۸ نامه‌ای
از زندان تا مدتی سکوت کرد. در ۲۸ دی ۱۳۸۸ نامه‌ای اعتراضی خطاب به نمایندگان مجلس نوشت و از آن‌ها به عنوان نمایندگان ملت، پی‌گیری مفاسد و انجام رویه‌های قانونی در این زمینه را خواستار شد و از اقدامات برخی نهادهای کشور در برخورد با این‌گونه حرکت‌های مطالبه‌گر و عدالت‌خواه شکایت کرد و خواهان بررسی این تخلفات شد. وی در قسمتی از نامه‌اش بیان می‌کند: اگر معتقدید مردم نباید هیچ‌گونه اقدامی در مقابل تخلفات و مفاسد مسئولین انجام دهند، آن را صراحتاً اعلام یا آن را تبدیل به قانون نموده و تکلیف همگان را روشن و مشخص
تبدیل به قانون نموده و تکلیف همگان را روشن و مشخص سازید و اگر غیر از این را معتقدید درخواست بنده از شما نمایندگان و وکلای مردم این است که به موضوع سیرجان و زمین‌خواری‌های آن و نوع برخوردی که با این‌جانب در این چند سال اخیر توسط دادگاه ویژه روحانیت شده‌است، رسیدگی و نتیجه را اعلام نمایید. جهانشاهی در این نامه، علت تعلل چند ماهه‌اش برای پیگیری این موضوع را ناآرامی‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران و سوءاستفادهٔ احتمالی دشمنان عنوان کرد. پیاده‌روی اعتراضی از جمکران تا تهران. جهانشاهی در روز ۲۷
اعتراضی از جمکران تا تهران. جهانشاهی در روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ که مصادف با مرگ فاطمه زهرا بود، همراه با جمعی از طلاب و دانشجویان، پیاده‌روی اعتراض‌آمیز دیگری را از مسجد مقدس جمکران به سمت تهران آغاز کرد. این جمع که از آن‌ها با عنوان کاروان عدالت نام برده شد، چندین بیانیه پس از حرکت منتشر کردند. چندین تن از شخصیت‌ها، گروه‌ها و تشکل‌ها حمایت خود از این حرکت را اعلام کردند. در مراسم استقبال از او کسانی همچون احمد توکلی، الیاس نادران، علیرضا زاکانی، حسین فدایی، سردار سعید قاسمی، وحید جلیلی و… حضور داشتند و از
سردار سعید قاسمی، وحید جلیلی و… حضور داشتند و از این عمل نمادین، قدردانی کردند. گمانه‌زنی‌ها بر این بود که جهانشاهی پس از رسیدن به تهران، به سراغ یکی از نهادهای کشور برای پی‌گیری امور مفاسد اقتصادی خواهد رفت. تعدادی از نمایندگان مجلس آمادگی خود را برای استقبال از جهانشاهی در مجلس و پیگیری مطالبات وی اعلام نمودند. خبرها، حاکی از برنامهٔ تجمع و تحصن روبه‌روی مجلس شورای اسلامی بود. اما جهانشاهی در حرم عبدالعظیم حسنی در شهرری متحصن شد که بست نشینی او هم‌چنان ادامه یافته‌است. پس از ۵ ماه تحصن فردی به‌نام
ادامه یافته‌است. پس از ۵ ماه تحصن فردی به‌نام روح‌الله بجانی، مشهور به طلبهٔ تبریزی به وی پیوست و او نیز در حرم عبدالعظیم حسنی تحصن کرد. وی نیز به‌علت مبارزه با مفاسد اقتصادی مدیران آذربایجان شرقی و درگیر شدن با آنان به یک سال حبس تعزیری، ۵ سال تبعید و ۵ سال منع فعالیت سیاسی تبلیغی و فرهنگی محکوم شده‌است. دادگاه ویژهٔ روحانیت نیز در مقابل وی قرار گرفت ولی ارتباط او با نزدیکان رهبری، دادگاه ویژه روحانیت را در اجرای حکم ناموفق کرد و او در اعتراض به این امر دادگاه به طلبهٔ سیرجانی پیوست. وی هم‌اکنون نیز به
دادگاه به طلبهٔ سیرجانی پیوست. وی هم‌اکنون نیز به علت شرکت در تحصن طلبه‌های حوزه علمیه بروجرد و به همراه چند تن از طلاب آنجا در زندان به سر می‌برد. علیرضا جهانشاهی در اعتراض به وضعیت حجاب در شهر بروجرد در استان لرستان، به همراه چندین تن از طلاب حوزه علمیه بروجرد در حوزه علمیه آنجا تحصن کرده بودند که بعد از چند روز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و روانه زندان شده‌است. نامه سرگشادهٔ ۱۹ چهره دانشگاهی و فرهنگی. نوزده تن از چهره‌های دانشگاهی و فرهنگی کشور پس از آغاز پیاده‌روی اعتراضی وی از مسجد مقدس جمکران به
آغاز پیاده‌روی اعتراضی وی از مسجد مقدس جمکران به تهران، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به رؤسای قوای سه‌گانه و رئیس سازمان صداوسیما ضمن اشاره به حرکت اعتراضی ۴ سالهٔ جهانشاهی، خواستار تشکیل هیأتی ویژه برای رسیدگی به مطالبات وی شدند. این افراد از محدود شدن فریضهٔ شرعی امر به معروف و نهی از منکر به مصادیقی محدود و با اولویت نازل‌تر و خارج شدن مسائلی مهم چون مفاسد اقتصادی از دایرهٔ این موضوع گله کرده و آن را از دلایل برخورد نادرست با جهانشاهی توسط دستگاه‌های مختلف دولتی دانستند. مهدی نصیری، سعید قاسمی، ابراهیم فیاض،
دانستند. مهدی نصیری، سعید قاسمی، ابراهیم فیاض، حسین کچوییان، عباس سلیمی نمین، فروز رجایی فر، صادق کوشکی، مازیار بی‍ژنی، مسعود ده نمکی، یوسفعلی میرشکاک، سعید زیبا کلام، موسی نجفی، ابوالقاسم طالبی، وحید جلیلی، سید نظام‌الدین موسوی، فرشاد مهدی پور، علی محمد مؤدب، مصطفی محدثی خراسانی و حیدر رحیم پور ازغدی از امضا کنندگان این نامه بودند. دیدار ده‌ها شخصیت با جهانشاهی در زمان تحصن. با شروع تحصن جهانشاهی در حرم عبدالعظیم، جمع کثیری از دانشجویان، طلاب، فعالان فرهنگی و هم‌چنین مسئولین و شخصیت‌های سیاسی به دیدار وی
و هم‌چنین مسئولین و شخصیت‌های سیاسی به دیدار وی رفته‌اند. دیدار با مشایی. در حالی‌که قرار بود، اسفندیار رحیم مشایی به عنوان نمایندهٔ رئیس جمهور به دیدار وی برود تا مشکلات او را حل کند، جهانشاهی به دلیل قبول نکردن وی، از دیدار با مشایی سر باز زد. کمیتهٔ مردمی حمایت از طلبهٔ سیرجانی. در حین تحصن طلبهٔ سیرجانی، تشکلی تحت عنوان «کمیتهٔ مردمی حمایت از طلبهٔ سیرجانی» اعلام موجودیت کرد. این کمیته از فعالین تشکل‌های دانشجویی چون جنبش عدالتخواه دانشجویی، مجمع اسلام ناب، حوزه علمیه قم، جامعه اسلامی دانشجویان، بسیج
ناب، حوزه علمیه قم، جامعه اسلامی دانشجویان، بسیج دانشجویی و بسیج محلات، جمعی از روحانیون و ائمه جماعات مساجد تهران، جمعی از فعالان دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، هیئت های مذهبی تهران و ری، جمعی از هنرمندان و استادان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی تشکیل شده‌است. سوژه حاتمی‌کیا. در زمستان ۱۳۸۹ و در حین تحصن جهانشاهی، رسانه‌ها از تصمیم ابراهیم حاتمی‌کیا برای ساختن فیلمی از ماجرای طلبهٔ سیرجانی خبر دادند. در این جریان، حاتمی‌کیا به دیدار جهانشاهی رفت و به ثبت جزئیات اعتراضات و سفر وی اقدام نمود. منابع. همه
جزئیات اعتراضات و سفر وی اقدام نمود. منابع. همه چیز درباره طلبه سیرجانی از آغاز تاکنون (۱۳۹۱)
زبان چچنی (Нохчийн мотт / Noxçiyꞑ mott;: نوٓخچیین موٓتت) زبانیست که توسط بیش از یک و نیم میلیون نفر در جمهوری چچن و نیز داغستان تکلم می‌شود. این زبان پیوندی که از شاخه زبان‌های قفقازی شمالی محسوب می‌شود در داغستان و جمهوری چچن مقام زبان رسمی دارد. اولین الفبا که برای نگارش زبان چچنی به‌طور رسمی و فراگیر استفاده شد، الفبای عربی بود، که به تبعیت از فرهنگ و رسوم نوشتاری عثمانی تدوین شده بود. اما بر اساس سیاست‌های شوروی، الفبای عربی زبان‌های اقلیت کنار گذاشته شدند. امروزه این زبان اگرچه به خط سیریلیک نوشته
شدند. امروزه این زبان اگرچه به خط سیریلیک نوشته می‌شود اما در میان مهاجران چچنی ساکن در ترکیه و عراق و سوریه استفاده از خط سیریلیک رایج نیست و برای نگارش این زبان در آن مناطق از الفبای لاتین استفاده می‌شود. تجزیه طلبان چچنی در روسیه بیشتر خط لاتین را برای نگارش زبان چچنی بکار می‌برند. شیوه نگارش. تاریخچه. تا پیش از قرن نوزدهم میلادی، فرهنگ و ادبیات زبان چچن، شفاهی بود و این زبان نوشته نمی شد. زبان نوشتاری اصلی مردم چچن پیش از این دوران، در بیشتر مواقع زبان عربی بود. برای اولین بار، تلاشها برای تدوین و
عربی بود. برای اولین بار، تلاشها برای تدوین و استانداردسازی الفبای چچنی بر پایهٔ الفبای عربی شروع شد، مخصوصا تحت خلافت و رهبری معنوی شیخ شامل داغستانی. الفبای عربی چچنی چندین بار، در سالهای ۱۹۱۰، ۱۹۲۰، و ۱۹۲۲ میلادی تکامل و تحول یافته. در نهایت، تحت سیاست شوروی در کنارگذاری الفبای عربی زبان‌های اقلیت، در سال ۱۹۲۵ میلادی الفبای لاتین جایگزین الفبای عربی چچنی شد. الفبای لاتین چچنی تا سال ۱۹۳۸ میلادی بر جا بود. در آن سال، با تغییر سیاست زبانی شوروی، الفباهای لاتین کنار گذاشته شدند و الفبای سیریلیک جایگزین آن
کنار گذاشته شدند و الفبای سیریلیک جایگزین آن شد. پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی، و اعلام جدایی چچن از روسیه، به جهت تحکیم هویت ملی چچنی و فاصله‌بخشی آن با فرهنگ و زبان «استعماری» روسی، الفبای لاتین مجددا مطرح و تدوین شد. این الفبا، تا زمان سقوط جمهوری جدایی طلب چچن و جذب چچن به فدراسیون روسیه، رسمیت داشت. امروزه الفبای رسمی چچنی در جمهوری چچن سیریلیک می باشد. در میان چچنی‌های ساکن ترکیه و کشورهای عربی و غربی، الفبای لاتین نیز کاربرد دارد. الفبای عربی. در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، برخی
عربی. در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، برخی زبان‌شناسان روسی و غربی سعی در تدوین نوشتار برای زبان چچن بر پایه الفباهای سیریلی و گرجی کردند، اما این‌ها فراگیر نشده و راه به جایی نبردند. این الفبای عربی بود، که به عنوان پایه برای نوشتار زبان چچن، توسط شیخ شامل داغستانی و سایر امامان چچنی در دوران حاکمیت «امامت شمال قفقاز» (شیمالی قفقاز ایماملیغی) برگزیده شد. اسلام در چچن دین اکثریت مطلق مردم از قرن ۱۶ میلادی به این سو بوده، و در چچن آن زمان، بیش از ۲۰۰ مدرسهٔ اسلامی و بیش از ۳۰۰۰ دانش آموز در این مدارس
اسلامی و بیش از ۳۰۰۰ دانش آموز در این مدارس بود. اکثریت جامعه توانایی خواندن و قرائت قرآن را داشت، و به همین دلیل، الفبای عربی زیرپایهٔ مناسبی برای معرفی فرهنگ و ادب مکتوب چچنی فراهم می کرد. امامان و ملاها و ریش‌سفیدان قفقاز البته موافق کتابت زبان‌های بومی منطقه نبودند. آنها بر این باور بودند که زبان و فرهنگ مکتوب مسلمین قفقاز باید به عربی باشد. اما این امر توفیقی نداشت، چرا که اکثریت جامعه فصاحت و دانش کامل از زبان عربی را نداشت. به همین دلیل، تمرکز بر تدوین فرهنگ کتابت برای زبان چچنی قرار گرفت. اما،
تدوین فرهنگ کتابت برای زبان چچنی قرار گرفت. اما، الفبای اصلی عربی، با ۲۸ حرف، مناسب زبان چچنی نبود، زبانی که مانند سایر زبانان از خانواده قفقازی، دارای تعداد به نسبت زیادی واج‌های صامت بودند، بیش از ۴۰ عدد. در نتیجه، انجام تغییرات و تحولاتی در الفبای عربی برای مناسب‌سازی آن با زبان چچنی ضروری بود. اما، این پروسه در جامعهٔ سنتی و مذهبی چچنی، پروسه‌ای ساده و بدون جنجال نبود. ملاها و بخش محافظه‌کارتر و سنتی‌تر جامعه با هرگونه دست بردن در الفبای عربی مخالف بود، با این باور که خط عربی، خطی که در آن قرآن و کتب
با این باور که خط عربی، خطی که در آن قرآن و کتب مقدس نوشته شده است، تقدسی الهی دارد و نباید در آن دست برده شود. ملاها و موسسات اسلامی چچن در هر قدم و مرحله از تحول و تدوین الفبای چچنی، مخالفت سرسختانه‌ای داشتند. البته که دست بردن در الفبای عربی و تطبیق آن با زبان‌های بومی، امری عادی بوده و قرن‌ها سابقه دارد. دو زبان غنی و بزرگ فارسی و ترکی (عثمانی و آذربایجانی)، با میراثی عظیم از ادب و فرهنگ مکتوب، هر دو از الفبای عربی متحول شده استفاده می کردند. با این وجود، تغییرات و تحولات انجام شده در الفبای چچن، بدون
تغییرات و تحولات انجام شده در الفبای چچن، بدون الهام گرفتن از این دو مثال، و از صفر حروف و قواعد جدید را در الفبای عربی معرفی کرد. اولین ورژن الفبای عربی چچنی شامل حروف زیر بود: &lt;br&gt;ا ب ت ث ج ح خ د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ڨ ك ڮ ل م ن و ه لا ي در این الفبا، در کنار حروف اصلی عربی، دو حرف جدید معرفی شده بود: در سال ۱۹۱۰ میلادی، صهیب ملا غویسوموف (به روسی: Сугаип-мулла Гойсумов)(به چچنی: ГIойсуман кIант Сухӏайб-молла، غوٓیسومان ࢰانت سوھایب-موٓللا)، تغییرات و تحولات بیشتری را برای بهتر کردن الفبای عربی
و تحولات بیشتری را برای بهتر کردن الفبای عربی چچنی و تطبیق بهتر آن با تلفظات و واج‌های این زبان پیشنهاد کرد. این تحولات شامل: صهیب ملا غویموسوف در این سال، پیشنهادهایی نیز در مورد بهینه کردن نوشتار واج‌های مصوت داد. به‌طور مثال، او پیشنهاد کرد که بر روی حروف «و» و «ی»، خطی کشیده شود «◌ٙ» (U+0659) که نشان‌دهندهٔ این باشد که حروف «و» و «یـ ی»، حروف صامت (معادل سیریلیک «В» و «Й»)، و حروف «وٙ» و «یٙـ یٙ»، حروف مصوت (معادل سیریلیک «О, Оь, У, Уь» و «И»). این پیشنهاد اما فراگیر نشد و راه به جایی نبرد. در سال ۱۹۲۰
اما فراگیر نشد و راه به جایی نبرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی، دو فرهنگی چچنی با نامهای تاش‌تمیر الدارخانوف و احمد توگائف، تغییرات دیگری را برای الفبای عربی چچنی پیشنهاد کردند. آن‌ها دو حرف جدید را پیشنهاد دادند: این سری از پیشنهادها، الفبای عربی را از لحاظ بازتاب دادن واج‌های صامت زبان چچنی، منطبق و مناسب کرده بود. اما، به مانند رسم الخط زبانهای عربی، فارسی، و ترکی عثمانی،‌ اقدامی برای بهبود نوشتار واضح واج‌های مصوت انجام نشده بود. این مسئله، هم نوشتن را دشوار می کند، و هم خواندن زبان را. این موضوع، یکی از موارد
کند، و هم خواندن زبان را. این موضوع، یکی از موارد اصلیِ ایرادات الفبای عربی می باشد در گویشوران زبان‌های مختلف به آن توجه کرده‌اند. زبان‌هایی چون ترکی آذربایجانی، اویغوری، قزاقی و کردی در طول قرن بیستم میلادی، سعی در استانداردسازی الفبا، معرفی حروف و قواعد خاص برای هر یک از واج‌های مصوت، و حل این مسئله کرده‌اند. در زبان چچنی نیز، در سال ۱۹۲۲ میلادی، به این موضوع توجه شد. جدول زیر، نتیجهٔ استانداردسازی حروف مصوت در چچنی (و معادل‌های سیریلیک و لاتین آنها) را نشان می دهد. جدول زیر، ۴۱ حرف الفبای عربی چچنی
را نشان می دهد. جدول زیر، ۴۱ حرف الفبای عربی چچنی (پیش از سال ۱۹۲۵ میلادی)، آوانگاری، و معادل سیریلیک آنها را نشان می دهد. حروفی که تنها در نوشتن وام‌واژگان به کار می روند، به رنگ بژ نشان داده شده اند. الفبای سیریلیک. از سال ۱۹۳۸ میلادی به این سو، الفبای سیریلیک، الفبای رسمی زبان چچنی بوده است. از جمله خصوصیات الفبای سیریلیک چچنی (که با الفبای سیریلیک سایر زبان‌های منطقهٔ قفقاز شمالی به اشتراک دارد)، استفادهٔ به نسبت گسترده از حرف «پالوچکا» (ӏ) می باشد. این حرف، اگر تنها استفاده شود، صدایی مانند حرف «ع» در
حرف، اگر تنها استفاده شود، صدایی مانند حرف «ع» در زبان عربی می دهد. در بیشتر مواقع، این حرف در دونگاره‌های متعدد، برای نشان دادن واج‌های صامت مختص زبان چچنی می باشد. الفبای لاتین. الفبای سیریلیک، اولین بار در سال ۱۹۲۵ برای زبان چچنی برگزیده شد. طبیعتا، این امر همزمان با سرکوب و تعطیلی مدارس اسلامی و جامعهٔ ملایان چچن، در راستای سیاست‌های سکولاریزم شوروی انجام شد. در سال ۱۹۳۵ میلادی، تغییرات جزئی برای تطبیق بخشیدن به رسم الخط زبان چچنی و زبان اینگوشی که هم‌خانواده با چچنی می باشد، در الفبای لاتین انجام شد.
با چچنی می باشد، در الفبای لاتین انجام شد. الفبای لاتین چچنی هم شامل دونگاره‌ها و هم شامل حروف جدید بود. در سال ۱۹۹۲ میلادی، پس از فروپاشی شوروی و اعلام جدایی چچن از روسیه، الفبای لاتین دوباره به عنوان الفبای زبان چچنی مطرح شد. الفبای لاتین، با تفاوت‌های نسبت به الفبای هفتاد سال پیش از آن تدوین شد، منجمله اینکه تعداد دونگاره‌ها کمتر شده و تعداد حروف نوین بیشتر. پس از بازپس‌گیری چچن توسط روسیه در سال ۲۰۰۰ میلادی، الفبای لاتین نیز از رسمیت خارج شد.&lt;ref name="BGN/PCGN"&gt;&lt;/ref&gt; مقایسهٔ الفباها.
name="BGN/PCGN"&gt;&lt;/ref&gt; مقایسهٔ الفباها. همینطور، در زبان چچنی، دونگاره‌ها و چندنگاره‌هایی وجود دارند که به عنوان حرف خاص به حساب نمی آیند، اما برای نوشتن واج‌های مصوت کشیده و واج‌های صامت تشدید شدهٔ پراستفاده کاربرد دارند. دستور. زبان چچنی، یک زبان پیوندی می باشد که در آن، صرف کنایی-مطلق وجود دارد. اسامی در چچن، به ۶ کلاس (یا جنسیت) تعلق دارند، و هر کلاس، پسوند خاص خود را میگیرد. صفات و افعالِ با هر اسم، باید از کلاس و پسوند آن تبعیت کنند. در زبان چچنی، اسم‌ها ۸ حالت دستوری می پذیرند (مطلق،
زبان چچنی، اسم‌ها ۸ حالت دستوری می پذیرند (مطلق، اضافه،‌ کنائی، برائی، محرکه‌ای، ابزاری، مکانی، قیاسی). این حالات، هر کدام با پسوند‌های خود مشخص می شوند. صفات و اسامی اشاره و نام‌های اضافه، پیش از یک اسم می آیند. کلاس‌های دستوری. هر اسم در زبان چچنی به یکی از ۶ کلاس زیر تعلق دارد. افعال و در برخی موارد صفتها نیز، بر اساس تعلق اسم به این کلاس‌ها صرف می شوند و پیوند مربوط «بـ-»، «د-»، «و-»، «یـ-» را می گیرند. به‌طور کلی، دو کلاس اول، شامل انسان‌ها می شوند. انسان‌های مذکر در کلاس اول، کلاس «ب»، انسان‌های مونث
مذکر در کلاس اول، کلاس «ب»، انسان‌های مونث در کلاس دوم، کلاس «ی» قرار می گیرند. به جز استثناءهایی، چهار کلاس دیگر، شامل اسامی غیر انسان می شوند. از جملهٔ این استثناءها، واژه «Дела / دەلا» به معنای خدا است، که در کلاس اول قرار دارد. در زبان چچنی، در صرف افعال، شخص وجود ندارد. افعال، با تبعیت از کلاس مربوط، صرف می شوند. افعال ناگذر در تبعیت از فاعل صرف می شوند. افعال گذرا با تبعیت از مفعول مستقیم صرف می شوند. همین امر است که کنایی بودن زبان چچنی را نشان می دهد. حالات دستوری. جدول زیر، حالات دستوری اسم، برای
حالات دستوری. جدول زیر، حالات دستوری اسم، برای واژه «говр / گوٓور» به معنی اسب را نشان می دهد. نمونه متن. متن زیر، سرود ملی چچن در طول یک دهه استقلال آن از روسیه در دهه ۱۹۹۰ میلادی می باشد. نام این سرود،‌ «یا مرگ یا آزادی» (به چچنی: Ӏожалла я маршо، به خط لاتین‌(۱۹۹۲): Joƶalla ya marşo، به خط عربی: عوٓجاللا یا مارشوٓ)
دانشگاه دولتی خاروغ به نام م. نظرشاه‌یف دانشگاهی همگانی در شهر خاروغ، مرکز ولایت مختار کوهستان بدخشان در تاجیکستان می‌باشد. این دانشگاه در مرکز شهر خاروغ، تنها نقطهٔ شهری این ولایت، جای دارد. این دانشگاه دارای ۴٬۰۰۰ دانشجوی حضوری و مکاتبه‌ای می‌باشد. تاریخچه. دانشگاه دولتی خاروغ در ۵ اوت میلادی در پی تصمیم هیئت وزیران جمهوری تاجیکستان پایه‌گذاری گردید و در سپتامبر همان سال دانشجو پذیرفت. ساختمان دانشگاه بزرگ‌ترین ساختمان شهر خاروغ است و در زمان شوروی پیشین ساختمان خانهٔ آموزش سیاست بوده است و در خیابان لنین
خانهٔ آموزش سیاست بوده است و در خیابان لنین روبه‌روی میدان مرکزی و در کنار ساختمان‌های حکومتی جای دارد. این دانشگاه به افتخار تاریخدان، فیلسوف و آکادمیسین مایان‌شاه نظرشاه‌یف (از تا ) نام‌گذاری گردیده است. او بومی این منطقه بود و در برپایی این دانشگاه نقش عمده‌ای داشت. نظرشاه‌یف معاون رئیس جمهور تاجیکستان بود و در ۱۸ فوریهٔ در شهر دوشنبه ترور شد. برای نخستین بار پس از برپایی این دانشگاه در آغاز دهه ۱۹۹۰ مردم منطقه توانستند بی آن که از منطقه‌شان خارج شوند به آموزش عالی دسترسی داشته باشند. در آغاز دههٔ ۱۹۹۰
آموزش عالی دسترسی داشته باشند. در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ و در بحبوحهٔ جنگ داخلی تاجیکستان بسیار خطرناک بود که پامیریان (مردم منطقه) به دانشگاه‌ها و دیگر بنیادهای آموزش عالی در شهر دوشنبه و دیگر شهرهای جنوب تاجیکستان بروند، بدین دلیل که به دست گروه‌های رقیب پیاپی هدف قرار می‌گرفتند. در دو سال آغازین جنگ، با آمدن پناهندگان پامیری از دیگر بخش‌های تاجیکستان، جمعیت خاروغ کمابیش دو برابر گردید. در میان پناهندگان روشنفکران و افرادی با تخصص‌های گوناگون بودند؛ یعنی استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش
و اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی تاجیکستان. جنگ با همهٔ ویرانی‌هایش برای این دانشگاه نوبنیاد سودمند بود زیرا استادانی را از دیگر بخش‌های تاجیکستان جذب کرد. نخستین رئیس دانشگاه محمدشاه الالف، دارای دکترای ریاضی بود که میان سال‌های تا خدمت کرد و اکنون رئیس فرهنگستان علوم تاجیکستان می‌باشد. رئیس کنونی، یعنی چهارمین رئیس دانشگاه، دکتر گل‌خواجه جنگی‌بیکف از مارس ۲۰۰۵ میلادی بر سر کار است. نخستین دانش‌آموختهٔ این دانشگاه شاهپور کریم الحسنی آقاخان چهارم می‌باشد که مدرک دکترای افتخاری حقوق را در
چهارم می‌باشد که مدرک دکترای افتخاری حقوق را در مهٔ ۱۹۹۵ دریافت نمود. ساختار دانشگاه. دانشگاه با دو دانشکده آغاز به کار کرد: علوم انسانی و علوم طبیعی. پس از چند سال دانشکدهٔ علوم انسانی به دانشکده‌های تاریخ-زبان‌شناسی و اقتصاد تقسیم گردید که هر کدام دارای بخش‌های گوناگونی می‌باشند: امروزه این فهرست بلندتر و گوناگون‌تر است. کمابیش ۴٬۰۰۰ دانشجو در ۲۴ تخصص و در ۸ دانشکده و ۱۹ بخش مشغول تحصیل‌اند و به ۵ آزمایشگاه علمی، ۴ مرکز کامپیوتر، یک کتابخانه دسترسی دارند. این دانشگاه دارای مجلهٔ علمی و روزنامه می‌باشد.
این دانشگاه دارای مجلهٔ علمی و روزنامه می‌باشد. خوابگاهی با گنجایش ۱٬۰۰۰ تن در دست ساخت می‌باشد. پیشرفت علمی و کامیابی‌ها. از زمان برپایی در ۱۹۹۲، این دانشگاه در جذب هیئت علمی و گوناگون‌سازی رشته‌ها روند چشمگیری داشته است. از آن رو که این دانشگاه یگانه بنیاد آموزش عالی منطقه و جایی برای کار و پژوهش علمی است مورد توجه دولت و بنیادهای غیردولتی قرار گرفته است. بنیاد آقاخان در آغازین سال‌های پایه‌گذاری دانشگاه، نقشی کلیدی در تأمین منابع آموزشی (مادی و پولی)، تجهیزات، برنامه‌های آموزشی و همکاری با دیگر
تجهیزات، برنامه‌های آموزشی و همکاری با دیگر دانشگاه‌های منطقه و جهان داشته است. این کمک‌های دربرگیرندهٔ برپایی بخش زبان انگلیسی زیر نظر استاد چاک اِلسی، استاد دانشگاه تورنتوی کانادا بود که میان سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ رئیس این بخش بود. دانش‌آموختگان این بخش بازار شغلی خوبی در منطقه و سطح کشور به ویژه سازمان‌های بین‌المللی دارند. برخی به دلیل روانی در بهره‌گیری از زبان‌های خارجی پیش از داشتن تجربهٔ حرفه‌ای جذب مشاغل مناسبی می‌شوند.
ایپسوییچ یک شهر بندری واقع در کشور انگلستان در ناحیه شرق انگلستان و در بخش در سافک، ایپسوییچ مرکز بخش سافک نیز می‌باشد. این شهر در فاصله 9.9 مایل (16 کیلومتر) از دهانه رودخانه اورول و دریای شمال واقع شده است. ایپسویچ هم در خط آهن بزرگ شرقی و هم در جاده A12 قرار دارد. در 67 مایلی (108 کیلومتری) شمال شرقی لندن، 45 مایلی (72 کیلومتری) شرقی-جنوب شرقی کمبریج و 40 مایلی (64 کیلومتری) جنوب نورویچ قرار دارد. ایپسویچ توسط دو منطقه با زیبایی طبیعی برجسته (AONB) احاطه شده است: ساحل سافک و هیث و ددهام ویل. جمعیت این
شده است: ساحل سافک و هیث و ددهام ویل. جمعیت این شهر طبق آمار سال ۲۰۱۹ تعداد ۱۳۳٬۳۸۴ نفر است. نام امروزی شهر ایپسویچ از نام قرون وسطایی Gippeswic اقتباس شده است، که احتمالاً از نام شخصی آنگلوساکسون گرفته شده است. همچنین به عنوان Gyppewicus و Yppswyche نیز شناخته شده است.این شهر به طور مداوم از دوره ساکسون شهری مسکونی بوده و به عنوان یکی از قدیمی ترین شهرهای بریتانیا میباشد. ایپسویچ در طول تاریخ انگلستان، به ویژه در امر تجارت، از اهمیت اقتصادی بسیاری برخوردار بوده است.اسکله تاریخی شهر، اسکله ایپسویچ کنونی،
بوده است.اسکله تاریخی شهر، اسکله ایپسویچ کنونی، به عنوان بزرگترین و مهم ترین اسکله در بریتانیا شناخته می‌شود.از نظر جمعیت، ایپسویچ همچنین سومین سکونتگاه بزرگ در شرق انگلستان(پس از نوریچ و پیتربورو) است. ایپسویچ به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که بخش مرکزی و اسکله بیشترین مسیر پیاده روی را دارد.کورن هیل ، مرکز خرید خرده فروشی و میدان تاریخی شهر است. این اسکله که در جنوب مرکز شهر در پیچ رودخانه اورول واقع شده، مکانی زیباست که اسکله تفریحی زیبای شهر را در خود جای داده است. این اسکله از لحاظ تاریخی یک بندر
جای داده است. این اسکله از لحاظ تاریخی یک بندر صنعتی بود،که به منطقه‌ای شیک با ردیفی از ساختمان‌های آپارتمانی مرتفع، رستوران‌ها، بارها و کافه‌ها تبدیل شده است. این اسکله همچنین محل قرارگیری یکی از جدیدترین دانشگاه های بریتانیا، دانشگاه سافک است که در سال 2016 افتتاح شد.
دریای سرام () بخشی از آب‌های اقیانوس آرام و یکی از چندین دریای کوچکی است که بین جزیره‌های پراکندهٔ اندونزی واقع شده‌اند. این دریا تقریباً ۱۲٬۰۰۰ کیلومترمربع مساحت داشته و بین جزیره‌های بورو و سرام که زمانی جزایر ملوکای جنوبی نامیده می‌شدند قرار دارد. این جزایر رویشگاه اصلی گیاهانی همچون جوز، میخک و دانه فلفل هستند که از دیرباز به‌عنوان چاشنی مورد استفاده قرار می‌گرفتند، همین موضوع سبب شده بود تا دریاهای اطراف آنان از پر رفت‌وآمدترین مسیرهای دریایی جهان باشند. دریای سرام همچنین زیستگاه چندین گونه از
باشند. دریای سرام همچنین زیستگاه چندین گونه از گاوماهی‌های گرمسیری و دیگر ماهی‌هاست.
سارگون(که البته آشوری نبود) در کودکی در صندوقی نیین از رود گرفته شد ونامبردارترین فرمانروای تاریخ بین النهرین گشت.پژوهشی در اساطیر ایران -مهرداد بهار صفحه۴۴۱
مسجد ابوحنیفه که به مسجد امام اعظم نیز شهرت دارد و از مساجد مهم مسلمانان اهل سنت است. این مسجد در اعظمیه بغداد است. این مسجد مدفن ابوحنیفه نعمان بن ثابت است از این رو به به مسجد ابوحنیفه مشهور گشته است.
فرامرز فرازمند (۸ اسفند ۱۳۲۴ - ۲۲ مرداد ۱۳۸۹) تهیه‌کننده اغلب آثار بعد از انقلاب داریوش مهرجویی بود. وی علاوه بر تهیه کنندگی نویسنده سینمای ایران هم بود. زندگی‌نامه. او سال ۱۳۲۴ در ساری زاده شد و تحصیلات خود را در رشته حسابداری صنعتی ادامه داد و توانست فوق‌لیسانس مدیریت بازرگانی را از آمریکا دریافت کند. وی اولین همکاری خود را با داریوش مهرجویی در فیلم «لیلا» رقم زد. فرازمند از سال ۱۳۷۵ فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در فیلم‌های «لیلا» و «درخت گلابی» به‌عنوان مجری طرح و تهیه‌کننده و در فیلم «میکس» به‌عنوان
مجری طرح و تهیه‌کننده و در فیلم «میکس» به‌عنوان تهیه‌کننده حضور یافت. او همچنین در فیلم‌های «دختر دایی گمشده» و «بمانی» سرمایه‌گذاری کرد. از دیگر کارهای فرازمند می‌توان به تهیه‌کنندگی فیلم‌های سینمایی «میکس» در سال ۱۳۷۸ و «سنتوری» در سال ۱۳۸۵ اشاره کرد. او همچنین در تولید فیلم «مهمان مامان» نیز به عنوان مشاور تولید حضور داشت. فرازمند در بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را برای تهیه فیلم سینمایی «سنتوری» دریافت کرد. ظهر روز جمعه ۲۲ مرداد سال ۱۳۸۹ در منزل خود
کرد. ظهر روز جمعه ۲۲ مرداد سال ۱۳۸۹ در منزل خود دچار ایست قلبی شد و پیش از انتقال به بیمارستان در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
سگا سترن ، یک کنسول بازی ویدئویی ۳۲-بیتی است که برای نخستین بار در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۴ در ژاپن وارد بازار شد. این کنسول بازی نسل پنجمی در ۱۱ می ۱۹۹۵ در آمریکای شمالی و ۸ ژوئیه همان سال در اروپا و مناطق استرالزی عرضه شد. زمانی‌که این کنسول در ژاپن دارای محبوبیت و فروشی قابل توجه بود، اما در رقابت با دو کنسول رقیب خود، یعنی پلی‌استیشن و نینتندو ۶۴ در بازارهای آمریکای شمالی و اروپا شکست خورد. براساس مقاله منتشر شده گیم‌پرو در ژوئیه ۲۰۰۷، آمار فروش این کنسول، از فروش ۹٫۵ میلیون نسخه‌ای در سطح جهانی حکایت دارد. در
۹٫۵ میلیون نسخه‌ای در سطح جهانی حکایت دارد. در سال ۲۰۰۹، وبگاه تخصصی آی‌جی‌ان، سگا سترن را در رده ۱۸ بهترین کنسول‌های بازی‌های رایانه‌ای در همه دوران‌ها از ۲۵ کنسول مورد اشاره خود قرار داد.
به امید دیدار فیلمی از کارگردان ایرانی، محمد رسول‌اف است که در سال ۲۰۱۰ ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار منتشر شده‌است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردان در بخش نگاه دیگر جشنوارهٔ کن ۲۰۱۱ شد. داستان. این فیلم داستان یک وکیل ایرانی را روایت می‌کند که برای دریافت روادید به منظور خروج از ایران تلاش می‌کند. ممنوعیت خروج از کشور برای رسول‌اف. با وجود اینکه رسول‌اف برای شرکت در این جشنواره دعوت شده بود، به علت حکم ممنوع‌الخروج بودنش نتوانست در آن حضور یابد. این حکم چند روز پیش از شروع جشنواره لغو گردید
این حکم چند روز پیش از شروع جشنواره لغو گردید ولی با توجه به اینکه وی می‌بایست از چند مرجع قانونی دیگر برای دریافت گذرنامه‌اش استعلام کند، امکان حضور پیدا نکرد.