payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سرافراز و سروان همتی را مأمور پیگری این پرونده می‌کند، که آن‌ها نیز با وجود کشته شدن سروان همتی طرح نقشه‌های دقیق و حساب شده، بعد از نبردی سخت، گروه شفق از بین می‌برند. جشنواره‌ها. فیلم فاتح در چهاردهمین (۱۳۷۴) و پانزدهمین دوره (۱۳۷۵) جشنواره فیلم فجر حضور داشته است.
موضوعات سقراطی، به موضوعات مناسب برای بررسی با روش سقراطی گفته می‌شود. موضوعات سقراطی، موضوعاتی هستند که ما درباره‌شان معلومات لازم برای رسیدن به نتیجهٔ صحیح را داریم، امّا به واسطهٔ آشفتگی فکری و تحلیل‌نکردن موضوع نتوانسته‌ایم از این معلومات به بهترین نحوهٔ منطقی استفاده کنیم. مثلاً پرسشی از قبیل «عدالت چیست؟» برای بررسی با روش سقراطی مناسب است؛ چراکه همهٔ ما کلمات عادلانه و غیرعادلانه را بدون قیدوبند به کار می‌بریم. با استقرای موارد استعمال این کلمات، می‌توان به تعریفی رسید که به بهترین وجهی منطبق با
می‌توان به تعریفی رسید که به بهترین وجهی منطبق با موارد استعمال این کلمه باشد. تنها چیزی که در اینجا مورد احتیاج خواهد بود، دانستن اینست که کلمات مورد بحث در چه مواردی استعمال می‌شوند. امّا هنگامی که تحقیق به نتیجه رسید، به باور بسیاری فیلسوفان، ما تنها به کشفی در زبانشناسی نائل شده‌ایم؛ و نه علم اخلاق. از دیگر موضوعات سقراطی، موضوعاتی هستند که بحث راجع به آن‌ها بیش‌تر جنبهٔ منطقی داشته باشد تا واقعی. برای نمونه، اگر شخصی اعتقاد داشته باشد که «دموکراسی خوب است، امّا اشخاصی که پیرو فلان دین هستند نباید حق
است، امّا اشخاصی که پیرو فلان دین هستند نباید حق رای داشته باشند»؛ می‌توان با به‌کارگیری روش سقراطی او را متوجّه تناقض دیدگاهش نمود و به او نشان داد که او حداقل به یکی از دو گفته‌اش کمابیش پایبند نیست. امّا بسیاری از موضوعات، موضوعات سقراطی نیستند. برای مثال نمی‌توان با روش پرسش و پاسخ؛ به تحقیق دربارهٔ سوالاتی پرداخت که در حیطهٔ علوم تجربی باشند.
پرسشگری سقراطی، نوعی گفتگو بر اساس پرسش و پاسخ‌های متوالی و هدفمند است. در این روش با شناسایی دقیق و بدون قضاوت دربارهٔ نگرش و موضع طرف مقابل، ابتدا با موضع او موافقت و همراهی می‌شود تا متوجه شود که پرسشگر می‌تواند به درستی از نگاه و منظر او به موضوع یا مسئله نگاه کند و سپس با طرح سولات صادقانه و جستجوگرایانه، تناقضات استدلال‌های او را آشکار و با استفاده از موضوع خود شخص، مدعایش رد می‌شود. تاریخچه. این روش پیش از سقراط نیز وجود داشته، چراکه فی‌المثل زنون الئایی نیز از آن بهره می‌گرفته است امّا سقراط این
الئایی نیز از آن بهره می‌گرفته است امّا سقراط این شیوه را بسیار به کار گرفت و پرورش داد. دشمنانش این شیوهٔ سقراط را «وراّجی مداوم» می‌خواندند. کاربرد. النخوس (؛ به معنای نفی چیزی از طریق استدلال) شگرد اصلی روش سقراطی است. سقراط از این راهبرد برای ارزیابی تعریف مفاهیمی همچون شجاعت و … استفاده می‌کرد. موضوعات سقراطی، به موضوعات مناسب برای بررسی با روش سقراطی گفته می‌شود. این موضوعات، موضوعاتی هستند که ما درباره‌شان معلومات لازم برای رسیدن به نتیجهٔ صحیح را داریم، امّا به واسطهٔ آشفتگی فکری و تحلیل‌نکردن
داریم، امّا به واسطهٔ آشفتگی فکری و تحلیل‌نکردن موضوع نتوانسته‌ایم از این معلومات به بهترین نحوهٔ منطقی استفاده کنیم. در مقابل امّا پرسش‌های تجربی، موضوعاتی سقراطی نیستند. فرایند. به استناد ، پژوهشگر حوزه فلسفه دوران باستان، روش سقراطی مراحل زیر را طی می‌کند: نتایج حاصله. یک پرسش بسیار بحث‌انگیز این بوده است که آیا سقراط و افلاطون حین تحقیق دربارهٔ تعریف کلّیات بابه‌کارگیری دیالکتیک، حقایق یا ذات‌های کلّی را کشف می‌کردند یا تداول زبانی کلّیات را. در گذشته عموماً نظر بر این بوده است که عمل تعریف‌کردن به
عموماً نظر بر این بوده است که عمل تعریف‌کردن به معنای کوشش برای یافتن سرشت راستین یا ذات یک شی است. سقراط نیز قائل به چنین تعبیری بوده است. ارسطو می‌نویسد که سقراط می‌خواست کلّیات را تعریف کند امّا نمی‌خواست وجود مستقلی برای آن‌ها در نظر بگیرد، درحالی‌که افلاطون قائل به این وجود بوده است. امّا نظر غالب در فلسفهٔ امروز غرب، آنست که فی‌المثل معنای صحیح عمل سقراط، جستجو برای معیارهای مورد استفادهٔ هم‌سخنان برای زمان اطلاق یک واژه به یک وضعیت خاص و زمان عدم اطلاق آن بوده است؛ و نه تحقیقی راجع به جهان خارج.
اطلاق آن بوده است؛ و نه تحقیقی راجع به جهان خارج. پیوند به بیرون. http://nzkhushnod.ir/پرسشگری-سقراطی-چیست/
مسئلۀ سقراطی اشاره به دشواری‌هایی دارد که مورخان فلسفه در تحقیقات تاریخی دربارهٔ افکار سقراط با آن‌ها روبه‌رو هستند. دربارهٔ برخی فلاسفه، اطلاعات مسلّم بسیار کم است؛ مثلاً از بسیاری از فلسفه‌دانان پیشاسقراطی مطلب چندانی که نوشتهٔ خودشان باشد؛ به جا نمانده است و مورخان صرفاً بر اساس تعداد محدود نقل‌قول‌ها و برداشت‌هایی که افلاطون و ارسطو در آثارشان از این فلسفه‌دانان آورده‌اند، راجع به آن‌ها کسب اطلاع کرده‌اند. امّا در مورد سقراط، معلوم نیست که به راستی چه میزان او را می‌شناسیم. او از خود اثری به جای
چه میزان او را می‌شناسیم. او از خود اثری به جای نگذاشته؛ امّا دو تن از شاگردانش، گزنفون و افلاطون مطالب بسیاری دربارهٔ او نوشته‌اند که بر اساس آن‌ها مورّخان به تحقیق در خصوص سقراط می‌پردازند. این‌جا چند مشکل پدیدار می‌شود؛ نخست اینکه نوشته‌های گزنفون و افلاطون بسیار با هم اختلاف دارند و مشخص نیست که به کدامیک می‌توان اعتماد نمود. هم بر اساس آثار گزنفون و هم بر اساس آثار افلاطون، سقراط در بازار آتن به مناظره می‌پرداخته و به جوانان فلسفه می‌آموخته‌است، لیکن چون سوفسطائیان دست‌مزد دریافت نمی‌کرده‌است. همچنین
سوفسطائیان دست‌مزد دریافت نمی‌کرده‌است. همچنین او را در ۳۹۹ پیش از میلاد در حدود ۷۰ سالگی به مرگ محکوم کرده‌اند. به علاوه، می‌دانیم که سقراط می‌بایست شخص بسیار مشهوری بوده باشد؛ چرا که آریستوفانس در نمایشنامهٔ ابرها او را دست انداخته‌است. امّا از این نکات که بگذریم، به اختلافات میان سقراط گزنفونی و سقراط افلاطونی می‌رسیم. در این میان برخی مورخان عمدتاً جانب گزنفون و برخی جانب افلاطون را گرفته‌اند. گزنفون سقراط را به صورت شخصی بسیار دین‌دار نسبت به خدایان المپ معرفی می‌کند، امّا خصومتی را که با محکومیت او
معرفی می‌کند، امّا خصومتی را که با محکومیت او در حقش روا شد، توجیه‌نشده باقی می‌گذارد. به قول برنت:«دفاع گزنفون از سقراط بیش از حد توفیق‌آمیز است. اگر سقراط چنان بود که او می‌گوید، هرگز محکوم به مرگ نمی‌شد.» با این وجود مورخان هوادار او استدلال می‌کنند که او شخصی سپاهی و با یک جهان‌بینی عادی و متعارفی بوده؛ و قدرت خیال‌پردازی و دروغ‌گویی نسبت به سقراط را نداشته‌است. درحالیکه افلاطون، علاوه بر فیلسوف بودن، ادیب و نویسنده‌ای بسیار زبردست بوده و قویّا به نظر می‌رسد که در بسیاری آثارش، افکاری را به سقراط نسبت
که در بسیاری آثارش، افکاری را به سقراط نسبت داده‌است که در واقع افکار خود او بوده‌است. مشخص نیست در صورت اعتماد به افلاطون، او در کجا دغدغهٔ شناساندن افکار سقراط واقعی را داشته و در کجا افکار خودش را به نام افکار سقراط گزارش داده‌است. از سوی دیگر، مورخانی که برای شناخت سقراط عمدتاً به آثار افلاطون استناد می‌کنند، استدلال می‌کنند که نقل سفیه از قول عاقل هرگز دقیق نیست؛ و گزنفون ناخودآگاه سخنان سقراط را به زبانی ترجمه کرده که برایش قابل فهم باشد.
وایل ای. کایوت و رودرانر نام دو شخصیت کارتونی است که یکی کایوت و دیگری یک کوکو دونده است و هر وقت که کایوت در تلاش است که رودرانر را بگیرد ناموفق می‌ماند. وایل ای کایوت و رودرانر دو شخصیت کارتونی برگرفته شده از سری کارتون‌های لونی تونز و مری ملودی هستند. شخصیت‌های کایوت و رودرانر در سال ۱۹۴۸ در انیمیشنی به کارگردانی چاک جونز برای کمپانی برادران وارنر ساخته شدند. درحالی که قالب اولیه خلقتشان کار نویسنده‌ای بنام مایکل مالتز بود. در ۱۶ قسمت اولی که مالتز نوشته بود، این دو شخصیت در یک مسافت طولانی نمایشی
نوشته بود، این دو شخصیت در یک مسافت طولانی نمایشی هنرنمایی می‌کردند که برای پخش در کارتون‌های تلویزیونی ساخته شده بود. در هر قسمت کایوت به جای استفاده از غرایز حیوانی و حیله‌گری از دستگاه‌های مضحک و نقشه‌های پیچیده برای دنبال کردن طعمه‌اش استفاده می‌کند. کایوت هم چنین به صورت جداگانه در ۵ قسمت از کارتون‌های باگز بانی به عنوان دشمن ظاهر شده‌است. در حالی که عموماً کایوت در انیمیشن‌های کوتاه کایوت و رودرانر، ساکت است اما با لهجهٔ خالص در این سفر تک نفره صحبت می‌کند و با صداگذاری مل بلانک خودش را به عنوان وایل
و با صداگذاری مل بلانک خودش را به عنوان وایل ای کایوت نابغه معرفی می‌کند. رودرانر فقط با آوای بیپ، بیپ (در ایران برخی به اشتباه از لفظ میگ میگ استفاده می‌کنند) از خودش صدا درمی‌آورد و گاهی هم سرو صدا می‌کند. آوای بیپ، بیپ را پل جولین صداپیشگی کرده‌است.
میرزا محمدشفیع بندپی مازندرانی (زاده ۱۱۵۹ ه‍.ق در بخش بندپی غربی بابل – درگذشته ۱۹ رمضان ۱۲۳۴ ه‍.ق در قزوین) ملقب به اعتمادالدوله و آصف‌الدوله، یکی از بزرگان دوران قاجار بود که از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۳۴ قمری و در دوران سلطنت فتحعلی شاه قاجار، صدراعظم ایران بود. از مهم‌ترین وقایع در روابط خارجی ایران در زمان صدارت میرزا شفیع، می‌توان به عقد عهدنامه فینکنشتاین در ۲۵ صفر ۱۲۲۲ با فرانسه، عقد عهدنامه مجمل در ۱۲ محرم ۱۲۲۴، عقد عهدنامه مفصل در ۱۲۲۷ و وقوع جنگ‌های اول ایران و روسیه و جدایی بخش‌هایی از خاک سرزمین ایران در
و روسیه و جدایی بخش‌هایی از خاک سرزمین ایران در پی انعقاد عهدنامه گلستان بود. زندگی و صدارت. وی فرزند حاج میرزا احمد از خدمتگزاران نادرشاه افشار بود. محمدشفیع هنگامی که آقامحمد خان به بارفروش مازندران آمد، به او پیوست و چون خط نکویی داشت مورد توجه آقامحمد خان قرار گرفت. او در زمان صدارت حاج میرزا ابراهیم خان اعتمادالدوله، رئیس دیوان محاسبات بود و پس از عزل او در اول ذیحجهٔ ۱۲۱۵، به صدارت رسید و صدراعظم فتحعلی شاه شد و سرانجام در ۱۹ رمضان ۱۲۳۴ در قزوین درگذشت. پس از او صدارت به حاج محمدحسین خان صدر اصفهانی
پس از او صدارت به حاج محمدحسین خان صدر اصفهانی رسید. میرزامحمدشفیع مازندرانی؛ صدراعظم مشهور قاجار مقیم و اهل بندپی [بابل] بود.
محسن یوسف‌بیک (زاده ۱۴ خرداد ۱۳۱۹ در تهران – درگذشته ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ در کرج) بازیگر تئاتر و تلویزیون بود. وی در دهه شصت در چند تله‌تئاتر نقش آفرینی کرد اما قبل از آن در برنامه تلویزیونی شبکه صفر که در دهه ۵۰ از تلویزیون ملی ایران پخش می شد بازیگری کرده بود. اما کاری که بیش از همه موجب شهرت او شد، ایفای نقش «هشیار» در کنار علیرضا خمسه (در نقش «بیدار») در برنامه تلویزیونی هوشیار و بیدار بود. هشیار و بیدار یکی از برنامه‌های بسیار موفق سیما بود که در دهه ۶۰ که توسط محمد اوزی و صادق عبداللهی نوشته و کارگردانی
توسط محمد اوزی و صادق عبداللهی نوشته و کارگردانی می‌شد. این برنامه به مدت چهارسال هر جمعه بعد از ظهر از تلویزیون پخش می‌شد. او هم چنین سابقه حضور در چند فیلم تلویزیونی و سینمایی را داشت که از آن جمله می‌توان به فیلم‌های سینمایی "در انتظار شیطان" (۱۳۶۶)، "مأموریت" (۱۳۶۵) و "مدرک جرم" (۱۳۶۴) اشاره کرد. وی در سال‌های بعد از دهه شصت به دلیل بیماری نتوانست به صورت جدی فعالیت هنری خود را ادامه دهد. درگذشت. محسن یوسف‌بیک سرانجام در ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ در شهر کرج درگذشت. وی در سالهای پایانی عمرش به آلزایمر مبتلا شده بود.
زیرسیگاری یا اَش‌تِری یک ظرف ویژه برای جمع آوری باقی‌مانده‌های ناشی از استعمال دخانیات مانند خاکستر، فیلتر ته سیگار و...است. ممکن است در حین کشیدن سیگار نیز از آن برای گذاشتن سیگار استفاده شود. زیر سیگاری از مواد نسوز و مقاوم در برابر گرما مانند شیشه، سفال و فلز ساخته می‌شود.برند های معتبر زیر سیگاری های کلکسیونی و زیر سیگاری های مناسبتی و یا زیر سیگاری های لیمیتد ادیشن خاص و ارزشمند تولید و ارائه می کنند.معمولا زیر سیگاری هایی که چوب پنبه دارند مناسب پیپ هستند. در ایران ماسترو رحیمی اولین کسی است که به
هستند. در ایران ماسترو رحیمی اولین کسی است که به صورت حرفه ای ادوات تدخین تولید کرده است. رایج‌ترین انواع استفاده از زیر سیگاری در اماکن عمومی است که ممکن است به‌صورت یک سیلندر استوانه‌ای عمودی بوده یا به دیوار نصب شده باشد. زیر سیگاری را ممکن است در قسمت‌های مختلفی از دکوراسیون داخلی خودروها تعبیه کنند و در برخی موارد طرح و رنگ زیرسیگاری یکی از ملاک‌های زیبایی دکوراسیون داخلی خودرو به حساب می‌آورند. استفادهٔ تبلیغاتی. همچنین از زیرسیگاری به‌عنوان یک وسیلهٔ تبلیغاتی استفاده می‌شود و شرکت‌های گوناگون، با
تبلیغاتی استفاده می‌شود و شرکت‌های گوناگون، با چاپ تبلیغات تجاری خود در قسمت داخلی یا بر روی زیرسیگاری و واگذاری آن به افراد مختلف، سعی در تبلیغ کالای خود دارند.
ارتش نیروهای خارجی فرانسه یا لژیون خارجی فرانسه (به اختصار: "لژیون فرانسه") یکی از واحدهای ارتش فرانسه است که نیروهایی با تابعیت غیر فرانسوی که علاقه‌مند به خدمت در ارتش فرانسه هستند را جذب می‌کند. هرچند برای عضویت فرانسویان محدودیتی وجود ندارد. تاریخچه. در ژوئیه ۱۸۳۰ میلادی لوئی فیلیپ قدرت را در فرانسه بدست می‌گیرد و سلطنت ژوئیه فرانسه را تأسیس می‌کند. یکسال بعد (مارس ۱۸۳۰) او نیرویی مرکب از داوطلبان خارجی تشکیل می‌دهد تا در اداره و سرکوب شورش‌های مستعمرات فرانسه از آنها استفاده کند. مدتی بعد مستعمره
فرانسه از آنها استفاده کند. مدتی بعد مستعمره الجزایر برای استقرار نیروهای لژیون انتخاب می‌شود. تا اینکه در جریان جنگ جهانی اول این نیروها رسماً به عنوان شاخه‌ای از ارتش فرانسه وارد عرصه نبرد می‌شوند. مزایا. اعطای تابعیت به غیر فرانسویان. اعضای خارجی پس از گذشت حدود پنج سال یا بلافاصله پس از معلولیت، شهروند فرانسه محسوب می‌شوند. بخشودگی مجرمین فرانسوی. فرانسویانی که به عضویت این نیرو درمی آیند بیشتر زندانیانی هستند که اگر بخواهند به عضویت لژیون درآیند طبق قانون می‌توانند از تخفیف در حکمشان بهره‌مند شده و در
می‌توانند از تخفیف در حکمشان بهره‌مند شده و در پایان دوران خدمت (اعم از اتمام دوره یا معلولیت) آزاد می‌شوند و همان‌طور که گفته شد بدیهی ست اجباری برای عضویت ندارند. دستمزد. کلیه نیروها بدون در نظر گرفتن ملیت و انگیزه عضویت و با توجه به درجه شان حقوق مصوب دریافت می‌کنند. سلاح سازمانی. در حال حاضر سلاح سازمانی لژیون اسلحه انفرادی FAMAS ساخت کشور فرانسه می‌باشد. پس از جنگ جهانی دوم. جنگ‌ها و موقعیت‌هایی که لژیون فرانسه پس از جنگ جهانی دوم در آنها حضور داشته است: منابع. لژیون خارجی فرانسه و رونق دوباره مرسنری
محیی‌الدین مهدی (زاده ۱۳۳۴ ولسوالی اندراب بغلان) سیاستمدار و اندیشمند اهل افغانستان است. وی نماینده مردم بغلان در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان و عضو کمیسیون منابع طبیعی و محیط زیست، انرژی و آب این مجلس بودند. زندگی‌نامه. محیی‌الدین مهدی‌زاده ۱۳۳۴ ولسوالی اندراب ولایت بغلان هست. وی تحصیلات ابتدائی خود را در لیسه شیرخان ولایت قندوز به پایان رسانده و در مقطع تحصیلات عالی دارای مدرک لیسانس در رشته طب از دانشگاه کابل و مدرک دکتری در رشته زبان‌شناسی از آکادمی علوم تاجیکستان می‌باشد. فعالیت‌ها. فعالیت‌های
علوم تاجیکستان می‌باشد. فعالیت‌ها. فعالیت‌های ایشان: آثار. از وی هم‌اکنون ۱۲ اثر به چاپ رسیده هست.
بهشت سکینه نام قبرستان اصلی شهرستان کرج و بزرگ‌ترین قبرستان استان البرز ایران است. زمین این قبرستان در سال ۱۳۵۴ توسط فرمانداری و جنگل‌داری وقت، طی صورت جلسه‌ای در ۲۰ بهمن ۱۳۵۴ تحویل شهرداری کرج گردید و استفاده رسمی از آن به‌عنوان قبرستان شهرداری کرج شهر آغاز شد. نام این قبرستان در دی‌ماه سال ۱۳۵۵ از «قبرستان شهرداری کرج» به «بهشت سکینه (س)» تغییر یافت. بهشت سکینه سال‌ها توسط شهرداری و هیئت امناء اداره می‌شد؛ تا این که در سال ۱۳۷۰ سازمانی با نام «سازمان بهشت سکینه» تأسیس گردید و اساس‌نامه آن در تاریخ ۴
بهشت سکینه» تأسیس گردید و اساس‌نامه آن در تاریخ ۴ فروردین ۱۳۷۳ مورد تصویب وزارت کشور قرار گرفت.
نوری کسرایی (۱۳۳۰ – ۲۱ دی ۱۳۹۸) بازیگر سینما اهل ایران بود. فعالیت هنری. وی در سال ۱۳۴۹ با فیلم "پنجره" ساختهٔ جلال مقدم به سینما معرفی شد. او در یکی از مصاحبه‌های خود گفته بود: «تمام سعی من این است که در فیلم‌های مبتذل تجارتی بازی نکنم و شکل تازه‌ای به کار بدهم…» کارنامهٔ بازیگری او تا حدی گواه این مدعا است. او در فیلم‌های نسبتاً متفاوت و غیر کلیشه‌ای بازی کرد که برخی از آن‌ها از جمله "تنگنا" (۱۳۵۲) و "تنگسیر" (۱۳۵۲) از ساخته‌های امیر نادری، "مسلخ" (۱۳۵۳) ساختهٔ هادی صابر، "شازده احتجاب" (۱۳۵۳) ساختهٔ بهمن
هادی صابر، "شازده احتجاب" (۱۳۵۳) ساختهٔ بهمن فرمان‌آرا و "شام آخر" (۱۳۵۵) ساختهٔ شهیار قنبری جزو مهم‌ترین فیلم‌های موج نوی سینمای ایران به‌شمار می‌آیند. کسرایی همانند بسیاری از بازیگران دیگر پس از انقلاب ۱۳۵۷ در هیچ اثر تصویری اجازهٔ حضور نیافت و با وجود آنکه هنوز به سی‌سالگی نرسیده بود، تا پایان عمر خود خانه‌نشین شد. درگذشت. نوری کسرایی در ۲۱ دی ۱۳۹۸ در خانه خود در تهران درگذشت و دو روز بعد پیکرش توسط پلیس و آتش‌نشانی کشف شد. علت مرگ او سکته و فشار خون بالا اعلام شد.
حکومت کوبا دارای یک سامانهٔ بهداشتی ملی است و مسئولیت‌های مالی و اجرایی ارائهٔ خدمات بهداشتی به تمامی شهروندان کوبا به عهدهٔ این سازمان است. هیچ بیمارستان یا درمانگاه خصوصی در کوبا وجود ندارد و ارائهٔ تمامی خدمات بهداشتی توسط دولت صورت می‌گیرد. وزیر کنونی بهداشت در کوبا خوزه رومن بالگور است. نگرانی‌های کلی در مورد بیماری و میزان و مرگ و میر نوزادان در دههٔ ۱۹۶۰ در کوبا وجود داشت. اما در دههٔ ۱۹۸۰ این نگرانی‌ها از بین رفت. چرا که از آن زمان به بعد در وضعیت بهداشتی کوبا پیشرفت‌های قابل توجهی صورت گرفت. در حال
کوبا پیشرفت‌های قابل توجهی صورت گرفت. در حال حاضر، بر اساس آمارهای دولتی، میزان شیوع ایدز به ازای واحد جمعیت در کوبا تنها یک ششم میزان ایدز در آمریکا است. همچون سایر بخش‌های اقتصادی کوبا، تحقیقات فراوان همگی حاکی از آن هستند که وضعیت بهداشت این کشور نیز پس از اعمال تحریم‌ها علیه این کشور توسط آمریکا ضربهٔ شدیدی خورد. البته قطع یارانه‌های دریافتی از شوروی نیز بی‌تاثیر نبود. بر اساس آمارهای دولتی، کوبا یکی از بالاترین آمارهای «امید زندگی» در منطقه را دارا است. به عبارتی دیگر میانگین «امید زندگی» در این کشور
به عبارتی دیگر میانگین «امید زندگی» در این کشور ۷۷٫۶۴ سال است. (تنها پایین‌تر از آمریکا با میانگین ۷۸٫۱۱ سال عمر)). آمارهای ارائه شده توسط حکومت کاسترو نشان‌دهنده وضعیت مناسب و پیشرفته این کشور هستند، اما برخی از کارشناسان می‌گویند که با این آمارهای ارائه شده توسط حکومت کاسترو باید با شک و تردید برخورد شود. این آمارها نه توسط نهادهای مستقل، بلکه به صورت رسمی توسط حکومت کاسترو منتشر شده‌است. آمارها در این کشور شفاف نیست و نهادهای مستقل نیز اجازه ورود و بررسی را ندارند. در کوبا «انتقاد عمومی از دولت جرم است»
را ندارند. در کوبا «انتقاد عمومی از دولت جرم است» و بیماران حقی برای انتقاد از وضعیت پزشکی ندارند. حتی برای محققان نیز گزارش و استخراج روایت‌های انتقادی پزشکی جرم محسوب می‌شود. برخی گزارش‌های مستقل نیز به وضعیت نامناسب مراقتب‌های پزشکی برای بیماران کوبایی و در مقابل وضعیت مناسب برای بیماران خارجی و مقامات حزب کمونیستی اشاره می‌کنند. برخی توریست‌های درمانی نیز که برای درمان به کوبا سفر کرده‌اند، گفته‌اند که کوبا برخی خدمات درمانی را تبلیغ می‌کند که قادر به ارائه آنها نیست. تجربه و تحقیق پژوهشگران در دیگر
ارائه آنها نیست. تجربه و تحقیق پژوهشگران در دیگر کشورهای کمونیستی همچون شوروی و جمهوری خلق چین نشان می‌دهد که این حکومت‌ها برای نشان دادن موفق بودن انقلاب خود، با دخالت‌های سیاسی در امور بهداشتی در آمارها به‌طور عامدانه دست می‌برند تا اثبات کنند که در ایجاد یک مدینه فاضله موفق شده‌اند، در حالیکه اجازه بررسی و راستی آزمایی نیز به دیگر نهادهای مستقل را نمی‌دهند. فرستادن پزشکان به کشورهای مختلف و فقیر، یا همان پزشکی انترناسیونال یکی از اهداف ایدئولوژیکی حکومت کمونیستی کوبا بوده‌است. امروزه به علاوه بر اهداف
کمونیستی کوبا بوده‌است. امروزه به علاوه بر اهداف ایدئولوژیکی، دولت کوبا از صادرات پزشکان درآمد ارزی نیز کسب می‌کند. کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد بر اساس گزارش‌های موجود و شرایط سخت کاری پزشکان صادر شده، ارسال آنها از کوبا را نوعی بردگی معاصر، کار اجباری و خلاف حقوق کارگران دانست. پزشکان ارسال شده توسط کوبا در صورت درخواست بازگشت با مجازات زندان روبرو می‌شوند. بنیاد کوبایی‌ها در آمریکا نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که پزشکان کوبایی «کارگران برده» هستند که چهره حکومت کوبا را به عنوان یک کشور اهدا
هستند که چهره حکومت کوبا را به عنوان یک کشور اهدا کننده نشان می‌دهند، اما با دستمزد ناچیزی کار می‌کنند و «دولت کوبا این پزشکان را به عنوان کالا صادر می‌کند.» همچنین در این بیانیه ذکر شده‌است شده است که دولت کوبا ۷۰ تا ۹۰ درصد حقوق پزشکان را برای خود برمی‌دارد. گزارش شده‌است که پزشکان کوبایی شاغل در خارج از کشور، تحت نظارت «مراقبان» و تحت قانون منع رفت و آمد قرار می‌گیرند. سیر تاریخی. در دههٔ ۱۹۵۰، کوبا یکی از بهترین خدمات پزشکی را در قاره آمریکا دارا بود و فاصله‌ای با کیفیت خدمات بهداشتی در آمریکا و کانادا
با کیفیت خدمات بهداشتی در آمریکا و کانادا نداشت. کوبا یکی از پیشگامان در معیار «امید زندگی» بود و تعداد پزشکان به ازای هر هزار نفر جمعیت در کوبا از بریتانیا، فرانسه و هلند نیز بالاتر بود. همچنین در آمریکای لاتین پس از اروگوئه و آرژانتین رتبهٔ سوم متعلق به کوبا بود. با این وجود نابرابری‌هایی وجود داشت. چرا که اکثر پزشکان کوبا در شهرها و مناطق مهم حضور داشتند و شرایط در مناطق روستایی و به ویژه در اورینت (Oriente) به طرز قابل توجهی با مشکل مواجه بود. به عبارت دقیق تر، تنها ۸ درصد جمعیت روستانشین به امکانات
دقیق تر، تنها ۸ درصد جمعیت روستانشین به امکانات بهداشتی-درمانی دسترسی داشتند. اما در مجموع، میزان مرگ و میر در این کشور بسیار پایین بود (سومین کشور جهان) و طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، کوبا دارای پایین‌ترین میزان مرگ و میر نوزادان در آمریکای لاتین بود. پس از انقلاب. پس از انقلاب و متعاقب اعمال تحریم کوبا توسط آمریکا، میزان بیماری و مرگ و میر نوزادان در دههٔ ۱۹۶۰ افزایش یافت. دولت جدید کوبا، به حمایت از خدمات بهداشتی همگانی برخاست. در ۱۹۶۰ یک پزشک و انقلابی به نام چه‌گوارا اهداف خود را برای آیندهٔ خدمات
به نام چه‌گوارا اهداف خود را برای آیندهٔ خدمات بهداشتی در کوبا در یک مقاله تحت عنوان «در باب پزشکی انقلابی» ارائه کرد. در این کتاب چنین آمده‌است: این اهداف، تقریباً پس از مدت ناچیزی، به دلیل مهاجرت دسته‌جمعی نزدیک به نیمی از پزشکان کوبا به آمریکا، و ترک کشور مختل شد. پس از این اتفاق، کوبا تنها دارای ۳۰۰۰ پزشک و ۱۶ پروفسور در بخش پزشکی دانشگاه هاوانا بود. در ابتدای دههٔ ۱۹۶۰، وزارت بهداشت و خدمات درمانی برنامه‌ای را برای ملی‌سازی و بومی‌سازی خدمات پزشکی و درمانی آغاز کرد. در ۱۹۷۶، برنامه‌های خدمات
و درمانی آغاز کرد. در ۱۹۷۶، برنامه‌های خدمات درمانی-پزشکی کوبا در اصل ۵۰ نسخهٔ تجدیدنظر شده قانون اساسی کوبا چنین عنوان شد: نسبت تعداد پزشک به بیمار در کوبا طی نیمهٔ دوم قرن بیستم به شکل چشمگیری افزایش یافت. به عبارت دقیق‌تر، از ۹٫۲ پزشک به ازای هر ۱۰ هزار نفر در سال ۱۹۵۸، به ۵۸٫۲ پزشک به ازای هر ۱۰ هزار نفر در سال ۱۹۹۹. در دههٔ ۱۹۶۰، کوبا، برنامه واکسیناسیون‌های همگانی را پیاده کرد. این اقدام باعث ریشه‌کن شدن بسیاری از بیماری‌های واگیردار از جمله فلج اطفال و سرخجه شد. هر چند که برخی بیماری‌ها طی دورهٔ خاص
و سرخجه شد. هر چند که برخی بیماری‌ها طی دورهٔ خاص (فشار اقتصادی) در دههٔ ۱۹۹۰ افزایش یافت (نظیر آبله مرغان، هپاتیت و سل). برنامه‌های دیگر شامل اقدام برای کاهش میزان مرگ و میر نوزادان در ۱۹۷۰ بود که به ویژه معطوف به مراقبت‌های والدینی و مربوط به مادر می‌شد. پس از فروپاشی شوروی. قطع شدن یارانه‌های ارسالی از شوروی باعث شد تا کوبا در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ دچار قحطی شود. با این وجود دولت کوبا از دریافت کمک‌های غذایی، دارویی و مالی آمریکا به این کشور تا سال ۱۹۹۳ خودداری کرد. در سال ۲۰۰۷ کوبا عنوان کرد که در حال
خودداری کرد. در سال ۲۰۰۷ کوبا عنوان کرد که در حال کامپیوتری کردن و ایجاد شبکهٔ بانک خون ملی، تصویربرداری پزشکی و مربوط به کلیه است. کوبا پس از فرانسه، دومین کشور جهان است که دست به چنین اقداماتی زده‌است. کوبا در حال آماده‌سازی دفتر ثبت کامپیوتری امور بهداشت، سامانهٔ مدیریت بیمارستانی، مراقبت‌های بهداشتی اولیه، خدمات بخش آموزش، پروژه‌های ژنتیک پزشکی، علوم اعصاب، و نرم‌افزار آموزشی است. هدف از انجام این اقدامات، ارائهٔ خدمات بهداشتی با کیفیت بالا برای همهٔ مردم کوبا و به‌طور رایگان، افزایش متخصصان و ترقی
مردم کوبا و به‌طور رایگان، افزایش متخصصان و ترقی پروژه‌های توسعهٔ تحقیقات می‌باشد. یک بخش مهم از این فرایند تضمین دستیابی تمامی واحدها و کارمندان سامانهٔ بهداشت ملی به وبسایت بهداشت و شبکهٔ اطلاعات کوبا(INFOMED) است. وضعیت کنونی. بر مبنای آمارهای سازمان بهداشت جهانی مقایسهٔ وضعیت خدمات بهداشتی پیش و پس از انقلاب. شاخص‌های سلامت. تغذیه. کوبا در سال ۱۹۶۲ یک برنامهٔ سهمیه‌بندی غذایی را با هدف تضمین دسترسی تمامی مردم کشور به مواد غذایی ضروری را آغاز کرد. طبق آمار سال ۲۰۰۷، دولت کوبا سالانه ۱ میلیارد دلار صرف
سال ۲۰۰۷، دولت کوبا سالانه ۱ میلیارد دلار صرف یارانه‌های غذایی می‌کند. هزینه هر سبد غذایی برای یک نفر در فروشگاه‌های آمریکا در حدود ۵۰ دلار آمریکا است اما مردم در کوبا برای دریافت این سبد غذایی تنها حدود ۱٫۲۰ دلار می‌پردازند. این سبد غذایی شامل برنج، سبزیجات، سیب زمینی، نان، تخم مرغ، و مقدار کمی گوشت است. این سبد بین ۳۰ تا ۷۰ درصد از ۳۳۰۰ کیلوکالری انرژی که مردم کوبا به‌طور متوسط در روز مصرف می‌کنند را تأمین می‌کند. مردم بقیهٔ نیازهای غذایی خود را از فروشگاه‌های دولتی تینداس (Tiendas)، مغازه‌های بازار
دولتی تینداس (Tiendas)، مغازه‌های بازار آزاد، شرکت‌ها، داد و ستد شخصی، باغ‌ها و زمین‌های خود و بازار سیاه خریداری می‌کنند. طبق تحقیقات سازمان بهداشت پان آمریکا در سال ۲۰۰۳، کالری دریافتی روزانه به ازای هر نفر در کشورهای مختلف به این شکل بود: (واحد: کیلوکالری) مرگ و میر. میزان مرگ و میر (به علتی غیر از مرگ طبیعی) نزدیک به آمار مربوط به کشورهای جهان اول است. به این شکل که مرگ و میر بیشتر از آنکه به علت بیماری‌های مسری باشد، بر اثر مسائلی (نظیر سرطان، حملهٔ قلبی و نظیر آن) رخ می‌دهد. سقط جنین. میزان سقط جنین
و نظیر آن) رخ می‌دهد. سقط جنین. میزان سقط جنین در کوبا بالا است. این رقم در دههٔ ۱۹۸۰ به شکل نگران‌کننده‌ای افزایش یافت، اما در دههٔ بعد تا ۱۹۹۹ تقریباً به وضعیت عادی بازگشت و به سطح ۳۲ سقط در هر ۱۰۰ حاملگی (مشابه دههٔ ۱۹۷۰) رسید. با این وجود میزان سقط جنین در کوبا نسبت به سایر کشورهای آمریکای لاتین بالاتر است. قتل. میزان قتل در کوبا ۵٫۵ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر است. (آمار سال ۲۰۰۶) این در حالی است که میانگین جهانی ۷٫۱، اروپا ۵٫۴ می‌باشد. خودکشی. میزان خودکشی در این کشور بالا است و این مسئله امری مربوط به
در این کشور بالا است و این مسئله امری مربوط به دهه‌های اخیر نبوده و از قرن نوزدهم به این سو همواره این مسئله وجود داشته‌است. میزان خودکشی در سال بر ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر طبق آمار سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ برای کشورهای زیر به این شکل است: خدمات پزشکی. در کوبا، مراقبت‌های پزشکی پیش‌گیرانه، آزمایش‌های تشخیص بیماری و داروها برای بیماران بستری در بیمارستان رایگان هستند. با این وجود برخی موارد پزشکی رایگان نیست. این موارد عبارتند از: داروهایی که برای مواردی غیر از بیماری تجویز می‌شوند، مشکلات شنوایی، دندان‌پزشکی، و
تجویز می‌شوند، مشکلات شنوایی، دندان‌پزشکی، و فرایندهای اورتوپتیک، صندلی چرخ‌دار و عصای زیر بغل. افراد می‌توانند این موارد را از فروشگاه‌های دولتی تهیه کنند. قیمت این موارد پایین است چرا که دولت برای آن‌ها یارانه در نظر گرفته‌است. برای بیمارانی که درآمد پایین دارند این موارد نیز رایگان است. انتقاد. در کوبا «انتقاد عمومی از دولت جرم است» و بیماران حقی برای انتقاد از وضعیت پزشکی ندارند. حتی برای محققان نیز گزارش و استخراج شکایت‌های پزشکی جرم است. آمارهای ارائه شده نیز نه مستقل، بلکه به صورت رسمی توسط حکومت