payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۸۱» را انتخاب می‌کردند؛ تریلر از بین ۳۰۰ آلبوم نامزد شده، برنده شد. آلبوم تریلر بیش از ۳۳ درصد از کل رأی‌ها را به دست آورد . نام تریلر در سال ۲۰۰۸ و ۲۵ سال بعد از انتشارش، به تالار مشاهیر گرمی راه یافت و چند هفته بعد از آن، توسط کتابخانهٔ کنگرهٔ آمریکا، تحت عنوان «اثر برجستهٔ فرهنگی و تاریخی ماندگار» به فهرست گنجینهٔ ملی ضبط اضافه شد . تریلر موفق به ثبت ۷ رکود در کتاب رکوردهای جهانی گینس شد . در سال ۱۹۸۴ (۱۳۶۳ ه‍.ش) مایکل جکسون رکورد «دریافت بیشترین تعداد جایزهٔ گرمی در یک شب» را با دریافت ۸ گرمی از آن
جایزهٔ گرمی در یک شب» را با دریافت ۸ گرمی از آن خود کرد که ۷ عدد از آن برای آلبوم "تریلر" بود. این تعداد جایزه، برای اولین بار بود که در طول یک سال توسط یک نفر به دست می‌آمد. در سال ۱۹۸۵ نیز جایزهٔ «بهترین موزیک ویدئوی فرم طولانی» را برای «ساخت تریلر مایکل جکسون» برنده شد. بروس سوئدن نیز یک جایزه برای «مهندسی ضبط آلبوم» برد. آلبوم تریلر در مجموع به همراه ترانه‌ها و موزیک ویدئوهایش، ۹ جایزهٔ گرمی برده‌است که بیش از هر آلبوم دیگری است . تریلر محبوب ترین ، پرفروش ترین ، پر افتخارترین ، موفق ترین ،
ترین ، پرفروش ترین ، پر افتخارترین ، موفق ترین ، تاثیرگذارترین و شنیده شده ترین آلبوم تاریخ است . در سال ۲۰۰۸ به مناسبت ۲۵ سالگی تریلر، تریلر ۲۵ منتشر شد و تبدیل به پرفروش ترین آلبوم th (آلبوم هایی که به مناسبت چندین ساله شدن آلبوم ها منتشر میشود) شد . کشور ها. تک‌آهنگ‌های جکسون که در بین ۱۰ اثر نخست جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد قرار گرفت. ۲۸ عدد از ۱۰ آهنگ مایکل جکسون در بین ۱۰ اثر برتر بیلبورد ۱۰۰ قرار گرفته‌است. همچنین آهنگ امشب هالیوود مایکل جکسون که بعد از در گذشتش منتشر شده بود در صدر جدول رقص کلاب
از در گذشتش منتشر شده بود در صدر جدول رقص کلاب بیلبورد قرار گرفت.
متالیکا (همچنین با نام آلبوم سیاه (Black Album) نیز شناخته می‌شود) پنجمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی هوی متال آمریکایی، متالیکا، است. این آلبوم در ۱۲ اوت ۱۹۹۱ توسط شرکت الکترا رکوردز منتشر شد. متالیکا برای این آلبوم پنج تک‌آهنگ منتشر کرد که جزو آهنگ‌های محبوب گروه متالیکا نیز بشمار می‌روند. در سال ۲۰۰۳ مجلهٔ "رولینگ استون" این آلبوم را بین ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوره‌ها در جایگاه ۲۵۲اُم قرار داد. این اولین آلبوم متالیکا است که نسبت به کارهای قبلی کمتر در ترش متال سیر می‌کند. آلبوم توانست در ده کشور به مکان
متال سیر می‌کند. آلبوم توانست در ده کشور به مکان نخست از لحاظ فروش دست یابد. این آلبوم توانسته با فروش بیش از ۲۵ میلیون کپی در سراسر دنیا به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم متالیکا لقب بگیرد. تولید. نوشتن متن آهنگ‌های آلبوم در آن زمان عمدتاً توسط گیتارنواز و خواننده گروه جیمز هتفیلد و درامر لارس اولریش انجام شد. تعدادی از آهنگ‌ها از ایدهٔ اعضای دیگر باند برگرفته شده است، برای مثال در آهنگ «"My Friend of Misery"» ریف اصلی توسط بیسیست وقت گروه جیسون نیوستد نوشته شده است. نسخه نمایشی آلبوم در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۰ میلادی
است. نسخه نمایشی آلبوم در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۰ میلادی ضبط شد و آهنگ «"Enter Sandman"» اولین تک‌آهنگ این آلبوم بود.
لود ششمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است که در ۴ ژوئن ۱۹۹۶ توسط الکترا رکوردز در آمریکا و ورتیگو رکوردز در سطح بین‌المللی منتشر شد. این آلبوم بین مه ۱۹۹۵ تا آوریل ۱۹۹۶، عمدتاً در سائوسالیتو، کالیفرنیا و با جلسات اضافی در نیویورک سیتی ضبط شد. باب راک، که پیش‌تر آلبوم "متالیکا" (۱۹۹۱) را تهیه کرده بود، به عنوان تهیه‌کننده بازگشت. جلسات ضبط این آلبوم در مقایسه با آلبوم‌های قبلی، آرام‌تر و پربارتر بود و منجر به ضبط نزدیک به ۳۰ قطعه شد. اگرچه ایده انتشار آلبوم دوگانه مطرح بود، گروه تصمیم گرفت
انتشار آلبوم دوگانه مطرح بود، گروه تصمیم گرفت آثار ضبط‌شده را به دو آلبوم تقسیم کند؛ نیمی در "لود" و نیمی دیگر در آلبوم "ری‌لود" که سال بعد منتشر شد. با مدت زمان ۷۹ دقیقه، "لود" طولانی‌ترین آلبوم استودیویی متالیکا محسوب می‌شود. برای "لود"، متالیکا از ریشه‌های ترش متال خود فاصله گرفت و به سمت صدایی هارد راک حرکت کرد. اعضای گروه در فرایند نوشتن تحت تأثیر هنرمندان غیرمتال قرار گرفتند و این امر منجر به استفاده از سبک‌های موسیقی مانند راک جنوبی، بلوز راک، کانتری راک، آلترناتیو راک و گرانج شد. همچنین، سبک
کانتری راک، آلترناتیو راک و گرانج شد. همچنین، سبک نوازندگی گروه تغییر کرد و کرک همت، گیتاریست، برای اولین بار بخش‌های ریتم گیتار را اجرا کرد. در مقایسه با آلبوم‌های قبلی، ترانه‌های "لود" شخصی‌تر و تأمل‌برانگیزتر هستند و از مبارزات درونی و زندگی شخصی جیمز هتفیلد، خواننده اصلی، الهام گرفته‌اند. طرح روی جلد آلبوم یک نقاشی انتزاعی از هنرمند آندرس سرانو است که با ترکیب خون و منی خود هنرمند خلق شده است. متالیکا در این دوره ظاهری جدید اتخاذ کرد که شامل موهای کوتاه، ژاکت‌های چرمی و استفاده از آرایش بود. این تغییر
ژاکت‌های چرمی و استفاده از آرایش بود. این تغییر ظاهر و صدا پیش از انتشار آلبوم با انتقاد بسیاری از طرفداران مواجه شد. با این حال، "لود" از نظر تجاری موفق بود و با فروش ۶۸۰٫۰۰۰ هزار نسخه در هفتهٔ نخست به بزرگ‌ترین آلبوم متالیکا از لحاظ فروش در هفتهٔ نخست تبدیل گشت. همچنین در بیش از ۱۵ کشور در صدر جدول‌ها قرار گرفت و به مدت چهار هفته متوالی در رتبه اول جدول "بیلبورد" ۲۰۰ آمریکا ماند. چهار تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر شد: «تا زمانی که بخواب رود»، «قهرمان روز»، «مامان گفت» و «مامان گفت»؛ ترانهٔ اول اولین و تنها
گفت» و «مامان گفت»؛ ترانهٔ اول اولین و تنها تک‌آهنگ متالیکا بود که در آمریکا به جمع ۱۰ آهنگ برتر جدول راه یافت. گروه برای پشتیبانی از آلبوم، تور «پور تورینگ می» را برگزار کرد. "لود" نقدهای متفاوتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد. برخی از منتقدان اجراهای گروه را ستودند و از صدای جدید استقبال کردند، اما برخی دیگر معتقد بودند که تجربه‌گرایی گروه، آن‌ها را کمتر نوگرایانه و محافظه‌کار کرده و از نظر خلاقیت پیشرفتی نداشته‌اند. منتقدان بعدی معمولاً "لود" را بیش از حد طولانی می‌دانند و معتقدند که این آلبوم و "ریلود"
طولانی می‌دانند و معتقدند که این آلبوم و "ریلود" می‌توانستند در یک آلبوم واحد خلاصه شوند. اعضای گروه نیز نظرات متفاوتی دربارهٔ "لود" دارند. نسخه سوپر لوکس این آلبوم در ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد. بازخورد. نظر منتقدان به آلبوم عموماً مثبت بود.
ری‌لود () هفتمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است که در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۷ توسط الکترا رکوردز در ایالات متحده و ورتیگو رکوردز در سطح بین‌المللی منتشر شد. این آلبوم که دنباله‌ای بر آلبوم "لود" (۱۹۹۶) محسوب می‌شود، در جلسات ضبط همان آلبوم به تهیه‌کنندگی باب راک تولید شد. اگرچه در ابتدا ایدهٔ انتشار آلبوم دوگانه مطرح بود، گروه تصمیم گرفت محتوای موسیقایی این جلسات را به دو آلبوم جداگانه تقسیم کند. جلسات ضبط اضافی "ری‌لود" در سال ۱۹۹۷ پس از تور کنسرت پشتیبانی از "لود" انجام شد. "ری‌لود" نخستین
کنسرت پشتیبانی از "لود" انجام شد. "ری‌لود" نخستین آلبوم استودیویی متالیکا بود که یک خواننده مهمان (مرین فیث‌فول در قطعهٔ «خاطره باقی می‌ماند») در آن حضور داشت و همچنین آخرین آلبوم استودیویی با حضور جیسون نیوستد، نوازندهٔ بیس گروه است. مانند آلبوم قبلی، "ری‌لود" صدایی هارد راک دارد که از ریشه‌های ترش متال متالیکا فاصله گرفته است. تأثیرات موسیقایی بر اعضای گروه در آن زمان به تجربیایی در سبک‌هایی مانند بلوز، کانتری، آلترناتیو راک و گرانج منجر شد و از سازهایی مانند هاردی-گاردی و ویولن در قطعهٔ «شعر مرد فرو
مانند هاردی-گاردی و ویولن در قطعهٔ «شعر مرد فرو دست» (Low Man's Lyric) استفاده شد. این آلبوم همچنین شامل «نابخشوده‌ی دوم»، دنباله‌ای بر قطعهٔ «نابخشوده» سال ۱۹۹۱ است. اشعار جیمز هتفیلد، خوانندهٔ اصلی، از کودکی پرآشوب او الهام گرفته‌اند و مضامین خشم و پرخاشگری در چندین قطعه مشهود است. طرح روی جلد آلبوم، مانند "لود"، نقاشی‌ای از آندرس سرانو است که با ترکیب خون و ادرار خود او خلق شده است. "ری‌لود" که ۱۷ ماه پس از "لود" منتشر شد، موفقیتی تجاری به دست آورد و در هفت کشور در صدر جدول‌های فروش قرار گرفت و در
و در هفت کشور در صدر جدول‌های فروش قرار گرفت و در "بیلبورد" ۲۰۰ آمریکا در رتبهٔ اول ظاهر شد. این آلبوم با سه تک‌آهنگ همراه بود: «خاطره باقی می‌ماند»، «نابخشودهٔ دوم» و «سوخت». گروه برای پشتیبانی از این آلبوم تور کنسرتی برگزار کرد. "ری‌لود" نقدهای متفاوتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد؛ برخی اجراهای گروه را ستودند، در حالی که دیگران به دلیل کمبود نوآوری، آن را مورد انتقاد قرار دادند. منتقدان بعدی معمولاً "ری‌لود" را بیش از حد طولانی توصیف کرده و معتقدند که این آلبوم و "لود" می‌توانستند در یک آلبوم واحد فشرده
آلبوم و "لود" می‌توانستند در یک آلبوم واحد فشرده شوند. بازخورد. این آلبوم نظرات ضد و نقیض تا مثبتی از سوی منتقدان داشت.
تأثیر آیین‌های کهن ایرانی بر آیین زرتشت به آیین‌ها و باورهای اقوام ایرانی‌تبار و مردمان بومی فلات ایران در روزگار پیش از زرتشت و چگونگی بازتاب این آیین‌ها بر نوآوری دینی آیین زرتشت می‌پردازد. ساکنان و اقوام بومی ایران، که قبل از ورود آریایی‌ها در نقاط مختلف فلات ایران سکونت داشتند، دارای باور مهرپرستی بودند. ارج گذاشتن به گیاهان و درختان و همه رستنی‌ها و جانوران سودمند برای جهان هستی، در میان ایرانیان آیین همگانی بوده‌است. برای شناخت دین در ایران باستان می‌توان به دو سرچشمه اوستا و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی
به دو سرچشمه اوستا و سنگ‌نبشته‌های هخامنشی بازگشت. در اوستا چندین‌بار واژهٔ «ائیریه» برابر با آریایی بازگو شده‌است. «ائیریه» شکل باستانی واژهٔ «آریا» ست که برای یادکرد از همگی نژاد ایرانی و هندی آریایی به‌کار می‌رود. دین کهن مردمان ایرانی‌تبار برگرفته از باورهای کهن‌تر آریایی‌هاست که در آن نیروهای کیهانی و روان مردگان ارزش بسزایی داشتند. با پیشرفت این باورها، هر یک از بخشهای جهان، به مانند خدایی درآمده‌بود و بدین‌گونه خدایان بسیاری بر سرنوشت جهان فرمانروایی می‌کردند. در این رشته باورهای کهن آریایی‌ها، دو
می‌کردند. در این رشته باورهای کهن آریایی‌ها، دو دسته از خدایان بودند که به آنان اهوره (نیروهای نیک) و دیوه (نیروهای پلید) گفته می‌شد. در میان این مردمان این باور بود که در جهان دو آیین و قانون هست: ارته یا سامان و پارسایی و دروغ یا آشوب. مردمان هندوایرانی در زمانی بسیار کهن، به خدا-پدری باور داشتند که با نام و ویژگیهای گوناگونی خوانده می‌شد. همهٔ خدایان چه اهوراها و چه دیوها، فرزندان او بودند، ولی خود او در آفرینش و کارهای جهان هیچ گونه خویشکاری بر دوش نداشت. این اندیشه در ایران با نام آیین زروانی شناخته
این اندیشه در ایران با نام آیین زروانی شناخته شده‌است. این آیین کهن هندوایرانی، در سرزمین ایران چندبار دگرگون شد. در گام نخست، دیوان از خدایی افتادند و به نمودهای نیروی بدی دگرگون شدند. در گام آینده، یک ویژگی دیگر، ایزدی به نام اهورامزدا بر سر جهان خدایان افزوده شد. اهورامزدا در نوشته‌های هندی به چشم نمی‌خورد. دگرگونی سومی که در ایران رخ داد، از ارزش افتادن زروان در دین زرتشت بود. زرتشت کیش کهن آریایی را از پایه دگرگون داد. او ستایش ایزدان باستان را قدغن کرد و ستایشگرِ خدایی یگانه به نام «اهورامزدا» گردید
و ستایشگرِ خدایی یگانه به نام «اهورامزدا» گردید این جابجاییها در بخش گات‌های اوستا به چشم می‌خورد. گرچه بخش‌های دیگر اوستا (یشت‌ها و یسنا) با اینکه پایه‌های زرتشتی دارد، ولی یادآور آیین کهن آریایی‌ها است. در این بخش‌ها گروهی از ایزدان، فرشتگان و چه‌بسا دیوان، همان پروردگاران آریایی هستند که در بین ایرانیان و هندوان همسان بودند. وندیداد یا کتاب فرمانها و دستورهای مزدیسنان نیز بخش دیگری از اوستاست که برای شناخت و دریافت بخشی از باورها و کیش‌های پیش از زرتشت بکار می‌آید. این بخش یا به‌دست مغان یا با روادید
بکار می‌آید. این بخش یا به‌دست مغان یا با روادید خود آنان فراهم شده‌است. بیشتر بخشها و بندهایی که به نام پایه و بنیادهای دینی در وندیداد شمرده شده‌اند، یا در دین آغازین زرتشت رد شده یا هیچ یادی از آنان نشده‌است؛ پس، دین زرتشت را شاید بتوان با دو نام گوناگون شناساند: یکی آیین زرتشت و دیگری آیین مزدیسنا. آنچه به نام آیین زرتشت نامیده می‌شود، دسته‌ای نکته‌ها است که از گاهان و سرودهای خود زرتشت برمی‌آید. در برابر، آنچه آیین مزدیسنا خوانده می‌شود، نوشته‌های اوستا و پهلوی و اندیشه‌های گاهانی است که به باورهای
و پهلوی و اندیشه‌های گاهانی است که به باورهای ایرانیان پیش از زرتشت، آمیخته‌است. آیین مزدیسنا همان آیین کهن است که از صافی باورهای زرتشت گذشته، و تنها رنگ آن را پذیرفته و به دوران امروزی رسیده‌است و بیشتر از آن با نام اوستای نو یاد می‌کنند. از روی کمبودِ آگاهی‌های تاریخی تا کنون، هنوز نمی‌توان به سادگی از روی گزارش اوستا زمان و جایگاه پیدایش آیین زرتشت را به‌درستی روشن کرد یا از چگونگی گسترش آیین مزدیسنا در ایران باستان آگاه شد. در این باره گفتگو و گمان بسیار است. دربارهٔ اینکه از چه زمانی گسترش آیین زرتشت
است. دربارهٔ اینکه از چه زمانی گسترش آیین زرتشت در ری (که هستهٔ پایگاه مغان بود) آغاز به شکوفایی کرد، نشانه‌ها و گواه روشنی تا امروز در دسترس نیست. همچنین، با همه دستاوردهای دانش باستان‌شناسی، زبان‌شناسی تطبیقی، زبان‌شناسی تاریخی، مردم‌شناسی و تاریخ، هنوز دربارهٔ دین هخامنشیان یک دیدگاه بی چون و چرا در میان نیست. در این ناآگاهی نوشته‌های نویسندگان یونانی و رومی، در به دست آوردن پیش زمینه‌ای از جنبش‌های دینی و دگرگونی و پیچیدگی و نوکیشی و دین‌آوری ایران باستان مورد توجه پژوهشگران هستند. اقوام بومی فلات
باستان مورد توجه پژوهشگران هستند. اقوام بومی فلات ایران. بومیانی که قبل از مهاجرت آریایی‌ها، در فلات ایران زندگی می‌کردند، یکی از دو رکن اساسی قومیت ایرانی‌اند. جمعیت بومیان نجد ایران در اواخر هزارهٔ دوم پیش از میلاد، هنگام مهاجرت گروه‌های آریایی ایرانی به داخل نجد، زیاد نبود اما با این وجود بومیان از نظر جمعیت بر مهاجران آریایی فزونی داشتند و اکثریت را تشکیل می‌دادند. مردم بیشتر در کناره‌های آب‌های بزرگ روان و برخی به‌طور متفرق و در ابعاد کوچکی در کنار چشمه‌سارها و آب‌های روان کوچک زندگی می‌کردند.
چشمه‌سارها و آب‌های روان کوچک زندگی می‌کردند. بررسی‌ها نشان از مسالمت‌جویی بومیان دارد و باستان‌شناسان در گورهای آنان به ندرت به جنگ‌افزاری دست یافته‌اند و هنگام ورود آریایی‌ها هم برخلاف هندیان مقاومت چندانی نشان ندادند. سرانجام از عیلامی، کاسی‌ها، مانناییان، لولوبیان، گوتیان، کاسپی‌ها و اورارتو گرفته تا بومیان دیگر که اطلاعی از نام آن‌ها در دست نیست، در عنصر آریایی درآمیختند. مهاجرت آریایی‌ها. آریایی‌ها بخشی از مجموعهٔ اقوام هندواروپایی یا هندواروپایی‌زبان بودند. شایان ذکر است که مفهوم آریایی، فقط برای
بودند. شایان ذکر است که مفهوم آریایی، فقط برای اشاره به ایرانیان و هندیان کاربرد دارد. حرکت اقوام هندوایرانی از حدود دو هزار سال پیش از مسیح آغاز شد و چنین برمی‌آید که آن‌ها در اواخر هزارهٔ دوم به آسیای میانهٔ جنوبی رسیدند. تدریجاً جدایی در شاخهٔ هندوایرانی یا آریایی‌ها از یکدیگر بیشتر شد. آریایی‌هایی که بعدها به ایران امروزی آمدند، ابتدا در آسیای میانه در کرانهٔ رود مقدس وخشو که نزد یونانیان رود اکسوس شده اقامت کردند. امروزه برخی از دانشمندان رود اکسوس را با رود جیحون یا آمودریا یکسان می‌دانند. اما برخی
با رود جیحون یا آمودریا یکسان می‌دانند. اما برخی دیگر مانند مارکوارت، هنینگ و همچنین هومباخ، رود تجن و شعبهٔ آن هری رود را مطابق با رود اکسوس می‌دانند. آن‌ها به اقامتگاه خود نام ملی خود را داده، آن را "ائیرینه‌وئجه" یا "ایرانویج" نامیدند. واژهٔ "وئجه" به معنی «تخم» است و "ائیرینه‌وئجه" به معنی «سرزمین تخمه و نژاد ایرانی» است. این تصور که آریایی‌های ایرانی دارای سپاه و واحدهای نظام‌یافتهٔ بزرگی بودند، غلط است. آنان در گروه‌های قبیله‌ای کوچکی می‌زیستند که هر کدام مستقلاً در جایی مستقر شدند و سرانجام پس از
کدام مستقلاً در جایی مستقر شدند و سرانجام پس از گذشت قرن‌ها، شمار آنان چنان افزایش یافت که بر آن سرزمین‌ها مسلط گشتند. مهاجران به صورت دسته‌های کوچ‌نشینِ کوچک و متفرق، در پهنهٔ وسیعی از فلات ایران، در پیرامون روستاها چادرهای خود را برافراشتند و به دامداری و تربیت اسب، که یکی از مهم‌ترین پیشه‌های آنها بود، پرداختند. رابطهٔ اینان با بومیان نسبتاً صلح‌جویانه بود و همچون هم‌تباران خود که راه هند را در پیش گرفتند، ناچار به جنگ‌های دراز با بومیان نشدند. در آن زمان قانونی که در روم وجود داشت و به موجب آن برای
زمان قانونی که در روم وجود داشت و به موجب آن برای ورود و شاید حق تبعیت پروانهٔ اقامتی برای بیگانگان صادر می‌شد، در این نواحی وجود نداشت. برای بومیان قدیم ایران که دشمنی سرسخت و دیرینه چون آشوریان در برابر خود داشتند، ورود این جنگجویان پشتیبان خوبی برای مقابله با این دشمن دیرین بود. از اینرو به آنها در پیرامون روستاهای خود جای دادند. برخورد دو قوم ایرانی و بومی را می‌توان در آثار باستانی بازمانده در تپهٔ سیلکِ کاشان به خوبی دید. در آنجا دو گروه متفاوت با دو نوع آداب و رسوم و فرهنگ متمایز دیده‌می‌شود. این
نوع آداب و رسوم و فرهنگ متمایز دیده‌می‌شود. این دسته‌های مهاجر چون سوارانی کارآزموده در جنگ بودند، کم‌کم به عنوان نیروی سپاهی، نگهبانی روستاها را بر عهده گرفتند و به شکل سربازان روزمزد درآمدند. با گذشت زمان نظام و سامان امنیتی و لشکری روستاها به دست آنها افتاد و در درون جامعهٔ بومی نفوذ یافتند و با ازدواج‌هایی که بین مردم بومی و مهاجران صورت گرفت، دارای زمین‌های کشاورزی و قدرت اقتصادی شدند و رفته‌رفته جنگجویانی که روزگاری توسط سران روستا اجیر شده بودند، به جای سران بومی روستا نشستند و جانشین آنها شدند.
به جای سران بومی روستا نشستند و جانشین آنها شدند. بومیان زبان و آداب و رسوم مذهبی تازه‌واردان نیرومند را پذیرفتند و مهاجران ایرانی نیز تا اندازه‌ای از رسوم و عقاید آنان تأثیر پذیرفتند. آمیختگی دو قوم ایرانی و بومیان، به‌تدریج موجب استهلاک اقوام بومی در قوم ایرانی گردید و آمیختگی معیشت چوپانی ایرانیان با معیشت روستایی و کشاورزی بومیان یک زندگی اجتماعی کشاورزان گله‌پرور به وجود آورد که موجب ترقی سریع اقتصادی و مالی جامعهٔ جدید گشت. دین و فرهنگ آریایی‌ها. آریایی‌ها از دیر باز به دو مبدأ خیر و شر قایل بودند.
از دیر باز به دو مبدأ خیر و شر قایل بودند. از یک سوی موجودات نیکوکار که به انسان خیر و رحمت می‌رسانند و دیگری موجودات زشت‌کار که منشأ بدی‌ها هستند و با دستهٔ اول در جنگ و ستیزند. در دنبال جدایی دو قوم، عقاید و اساطیر نیز تدریجاً در نزد هر یک مسیر جداگانه‌ای طی کرد یا می‌توان این احتمال را هم نظر گرفت که خود آغاز این اختلافات، در الزام جدایی دو قوم نقش داشته‌است. در بین ایرانیان اهوراها یا همان اسوراهای هندوان، در مقابل دیوها قرار گرفتند. اهورامزدا به عنوان خدای بزرگ پرستیده می‌شد و در عین حال خدایان دیگر
خدای بزرگ پرستیده می‌شد و در عین حال خدایان دیگر مثل میترا، آناهیتا و ورثرغنه یا بهرام نیز به عنوان خدایان بزرگ و مستقل ستوده می‌شدند. تعدادی از خدایان سابق و مشترک با هندوان یعنی خدایان ودایی نیز عنوان خدایان دشمن یافتند و هر شر و عیب و نقصی را که در کاینات گیتی دیده می‌شد، مخلوق آن‌ها در نظر گرفته می‌شد. بدین‌گونه در کیش قوم ایرانی اعتقاد به نوعی ثنویت به مجمع خدایان قدیم راه یافت و آن‌ها را به دو دسته تقسیم کرد. در ایران ایندرا در نتیجهٔ یک جریان تاریخی-دینی که جزئیات آن را دیگر نمی‌توانیم دریابیم، به
که جزئیات آن را دیگر نمی‌توانیم دریابیم، به درجهٔ یک اهریمن تنزل پیدا کرد. با چنین حالی بود که عنوان کاوی هم که در نزد هندوان مفهوم حکیم و عارف و شاعر داشت، در نزد ایرانیان غیر از عنوان فرمانروای کاهن گه‌گاه مفهوم سرکردهٔ دیو پرست را نیز دربرگرفت. علل پیدایش ثنویت در مجمع ایزدان قدیم. دربارهٔ علل پیدایش ثنویت در مجمع ایزدان قدیم و تغییر نقش اهوراها و دیوها نظرات مختلفی وجود دارد. تأثیر فرهنگ‌های بومی. چه باستان‌شناسی و چه اسطوره‌شناسی نشان می‌دهد که از سند تا دریای مدیترانه تحت تأثیر یک فرهنگ بومی پیشرفته
تا دریای مدیترانه تحت تأثیر یک فرهنگ بومی پیشرفته بوده‌است. مدارک باستان‌شناسی‌ای در دسترس است که از ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد این تمدن از غرب به درهٔ سند رسیده و تمدن بزرگ موهنجودارو و هرپا را به وجود آورده‌است. اینان هم مستقیم از طریق دریا و هم از طریق نجد ایران، احتمالاً توسط عیلامی‌ها با بین‌النهرین مربوط بوده‌اند. از زمان‌های قدیم در بین‌النهرین عقیده به دو گروه خدایان و تفکر ثنوی رایج بوده‌است. با یاری باستان‌شناسی و تاریخ مطالعهٔ تطبیقی اساطیر ایران با اساطیر هندی و مشاهدهٔ امر تحول هر دو گروه اساطیری،
هندی و مشاهدهٔ امر تحول هر دو گروه اساطیری، می‌توان به این نتیجه رسید که اساطیر هندوایرانی در رابطه با یک فرهنگ منطقه‌ای بوده و همین باعث شده‌است که به مرور در ایران و هند علی‌رغم اساطیر هندواروپایی حتی مسئلهٔ خدای خیر و شر هم مطرح شود. از ثنویت ایزدان هندوایرانی در ریگ‌ودا اثری نیست. چند کتاب نخستین ریگ‌ودا تفکر دینی هندوایرانی (آریایی) را مشخص می‌کند بنا بر ریگ‌وداهای نخستین، آریایی‌ها هندوایران در آغاز دو گروه خدای خیر و شر نداشتند و پس از آمدن به هند و ایران در طی چند صد سال دارای دو گروه خدایان خیر و
ایران در طی چند صد سال دارای دو گروه خدایان خیر و شر می‌گردند. هر دو گروه، تحول کیفیات واحدی را نشان می‌دهند، مسیر یکی است اما به علت مستقل بودن از هم، نامگذاری‌ها ناهماهنگ است. در یکی اسوراها (برابر اهوراها در ایران) شیطانی و دیوها خدایی و مظهر خیرند و در دیگری برعکس. پیش از این در دورهٔ آریایی مظهر شری وجود نداشت؛ ولی دربرداشت تازه در بین هندیان وارونا مظهر شر می‌شود و در بین ایرانیان اهریمن چنین سمتی را پیدا می‌کند. شباهت‌های بسیار دیگری نیز میان پرجاپتی خدا-پدر نخستین اساطیر بعدی هند، در اواخر ریگ‌ودا
خدا-پدر نخستین اساطیر بعدی هند، در اواخر ریگ‌ودا و زروان خدا-پدر نخستین ایران وجود دارد، که نیازمند توجیه است. گمان می‌رود که این تحول نیز بیش از اینکه یک تحول مجزای خودبخود باشد، تحت تأثیر وام‌گیری از فرهنگ کهن بومیانِ فلات ایران و تمدن درهٔ سند به وجود آمده‌باشد. نوآوری و پیام زرتشت. امروزه بیشتر دانشمندان بر آنند که زرتشت بین ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد، در خوارزم به دنیا آمده و می‌زیسته‌است. البته در هیچ متنی تصریح نشده‌است که ایرانویج همان خوارزم است. نخستین کسی که این نظریه را مطرح کرد، مارکوارت
نخستین کسی که این نظریه را مطرح کرد، مارکوارت بود. هنینگ این نظریه را گسترش داد و بر آن بود که خوارزم بزرگ تنها شامل ناحیهٔ معروف خوارزم نبوده، بلکه نواحی گسترده‌تری تا مرو و هرات را در برمی‌گرفته‌است. در یشت‌های اوستا چند بار از رود دایتی به عنوان رودی که زرتشت در کنار آن می‌زیسته، نام برده شده‌است. اسم اصلی و ایرانی این رود باید "وخشو" باشد صورت سانسکریت آن اوخشینت است و کلمهٔ "اُکسوس" (Oxus) که جغرافی‌نویسان قدیم یونان و روم در مورد این رود به کار برده‌اند، مأخوذ از همین واژهٔ ایرانی است. برخی از
برده‌اند، مأخوذ از همین واژهٔ ایرانی است. برخی از دانشمندان رود اکسوس را با رود جیحون یکسان دانسته‌اند اما برخی دیگر از دانشمندان مانند مارکوارت از توصیف هرودوت از رود اکسوس چنین نتیجه گرفته‌اند که این رودخانه همان رود تجن و شعبهٔ آن هری رود است. نظریهٔ دیگری که مطرح شده از آن هومباخ است. وی با تکیه بر نظر مارکوارت در مورد یکی انگاری رود اکسوس و رود تجن و قبول این نظر هنینگ که زادگاه زردشت در نواحی رود تجن بوده‌است، بر آن است که درهٔ رودخانهٔ کشف رود که شعبهٔ غربی تجن است، احتمالاً ایرانویج به‌شمار
که شعبهٔ غربی تجن است، احتمالاً ایرانویج به‌شمار می‌رفته‌است. این محل در ناحیه‌ای بوده‌است که فعلاً در آنجا شهر مزداوند، در حدود ۱۰۰ کیلومتری شرق مشهد و در نیمه راه سرخس قرار دارد. هومباخ نام مزداوند را مشتق از مزدا (اهورامزدا) می‌داند و می‌نویسد که مزداوند بر گردنه‌ای قرار دارد که درهٔ کشف رود را از دشت ترکمنستان جدا می‌سازد و از این رو، مرز سنتی میان ایران و توران را تشکیل می‌دهد. ظهور زرتشت می‌بایست بلافاصله بعد از جدایی طوایف ماد و پارس از طوایف شرقی ایرانی بوده‌باشد. هر چند زرتشت معرف عقایدی بود که از
بوده‌باشد. هر چند زرتشت معرف عقایدی بود که از قبل در بین قبایل ایرانی رایج بوده‌است اما اصلاح‌گری و نوآوری‌های زرتشت در عقاید جاری و رایج عصر بسیار بااهمیت بوده‌است. اگر برخی از عقاید و سخنان او تازه نمی‌بود، از این سخنان آیینی تازه به وجود نمی‌آمد و تعلیم او با مخالفت شدید کاویان و کرپانان، رهبران سیاسی و مذهبی زمان زرتشت هم مواجه نمی‌شد. زرتشت از گروه پروردگاران پیشین روگردان بود و جز اهورامزدا خدای دیگری نمی‌شناخت. او تنها به اینکه وجود خدایان قدیم را انکار کند، قناعت ننموده‌است، به همین نظر نام میترا،
کند، قناعت ننموده‌است، به همین نظر نام میترا، آناهیتا، فروشی‌ها، ورثرغنه و هوم هرگز در گات‌های زرتشت مذکور نیست. در میان دانشمندان نخستین کسی که گات‌ها را به عنوان تصنیف‌های احتمالی خود زرتشت از بقیهٔ اوستا جدا کرد، مارتین هائوگ آلمانی بود. این دانشمند متوجه شد که نویسندهٔ گات‌ها تنها از یک خدا نام می‌برد. او زرتشت را پیامبر یکتاپرستی معرفی کرد. آیین زرتشت را در گات‌ها می‌توان چنین به اختصار بیان کرد: در گات‌ها زرتشت گوید: «از تو می‌پرسم ای مزدا اهورا کیست پدر راستی، کیست نخستین کسی که راه خورشید و ستاره
پدر راستی، کیست نخستین کسی که راه خورشید و ستاره بنمود؟» زرتشت از اهورامزدا می‌پرسد: «کیست که بامداد و نیمروز و شب قرار داد و دینداران را را به ادای فریضه گماشت؟ کیست آفریننده فرشته مهر و محبت ارمتی؟ کیست که از روی دانش و خرد احترام پدر در دل پسر نهاد؟» پس از این پرسش‌ها زرتشت خود در پاسخ گوید: «من می‌کوشم ای مزدا ترا که به توسط خرد مقدس آفریدگار کلی، به درستی بشناسم.» علل رشد یکتاپرستی در بین آریایی‌ها. تا قبل از مهاجرت آریایی‌ها با وجودی که بومیان و مخصوصاً مردم بین‌النهرین از آریایی‌ها پیشرفته‌تر بودند،
مردم بین‌النهرین از آریایی‌ها پیشرفته‌تر بودند، یکتاپرستی در این اقوام رشد نیافته بود. آریایی‌ها به علل زیاد از جمله جوانی و متبلور نبودن عقاید دینی‌شان که تازه از عقاید عصر هندوایرانی تا حدی فرا گذشته بودند، تمایلات عمومی یکتاپرستی را راحت‌تر پذیرفتند و شکل دادند و حتی به آن تعالی بخشیدند. در نزد آریایی‌ها هنوز نرمی عقاید وجود دارد، عدم بت‌پرستی رایج است و در قوم نوعی فرمانروایی بر جهان دیده می‌شود و مسائل را جهانی می‌بیند. این نتیجهٔ متبلور نشدن و متحجر نشدن ذهن است در حالی که بومیان با همهٔ تحولات
نشدن ذهن است در حالی که بومیان با همهٔ تحولات ذهنی‌شان با آزادی اندیشه چندان دمساز نبودند و باورهای بسیار کهن داشتند. در این زمان اندیشهٔ یکتاپرستی در بین‌النهرین نیز وجود داشت به این شکل که مردوک خدای بابلیان کیفیات خدایان مختلف را در خودش جمع می‌کند و نام‌های این خدایان صفات مردوک می‌شوند ولی هنوز مردوک فقط خدای بابلی‌هاست و خدای جهانی نیست. این‌ها نشان می‌دهد که بین‌النهرین به علت تبلوری که در اندیشهٔ دینی پیدا کرده و مرکز یک تمدن سه، چهار هزار ساله شده‌است، به آسانی نمی‌تواند سرزمینی یکتاپرست شود.
شده‌است، به آسانی نمی‌تواند سرزمینی یکتاپرست شود. همچنین در سدهٔ چهاردهم پیش از میلاد، آخناتون یکی از فراعنه دودمان هجدهم مصر باستان تلاش کرد تا دین جدیدی که بر پایه پرستش خدایی واحد و متمرکز بر پرستش «آتون»، ایزد خورشید و همچنین طرد چندگانه‌پرستی بود، را در مصر رواج دهد اما به موفقیت چندانی دست پیدا نکرد و مورد پذیرش عمومی قرار نگرفت. پس از مرگش، یادبودها و تندیس‌های او را نابود و نامش را از فهرست فراعنه پاک کردند. آیین اقوام ایرانی‌تبار. شاخص‌های دین کهن اقوام ایرانی‌تبار، پیش از زرتشت، از بخش‌هایی در
اقوام ایرانی‌تبار، پیش از زرتشت، از بخش‌هایی در اوستای موجود به نام یشت‌ها مطالعه می‌شود. یشت‌ها بخشی از اوستاست. هستهٔ اصلی سرودهای دینی یشت‌ها گروهی از متن‌های کهن هستند که از راه تلفیق در گنجینهٔ آیین زرتشتی گنجانده‌شدند. یشت‌ها سرودهای ستایش است برای خدایان دوران آریایی پیش از زرتشت که موبدان زرتشتی هنگام گردآوری و جمع و تألیف اوستا، آن سرودها را چنان‌که باقی‌مانده بود، به دلخواه خود تدوین کرده و اهورامزدا و امشاسپندان را بر آن خدایان سروری بخشیده و در شمار بخشی از اوستا درآوردند. این متن‌های یشتی دست