payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و فدرالیزاسیون اتحادیه اروپا مخالف است. در عوض از یک ائتلاف نه چندان همبسته ملت‌های اروپایی حمایت می‌کند. او خواهان خروج فرانسه از منطقه یورو و یک همه‌پرسی برای خروج فرانسه از اتحادیه اروپا است. اما از سال ۲۰۱۹ دیگر از خروج فرانسه از این اتحادیه و واحد پولی یورو حمایت نمی‌کند. او مخالف صریح پیمان لیسبون و با عضویت ترکیه و اوکراین به اتحادیه اروپا مخالف است. لو پن وعده داده فرانسه را از ناتو و منطقه نفوذ آمریکا خارج کند. او پیشنهاد داده سازمان تجارت جهانی جایگزین و صندوق بین‌المللی پول برچیده شود. مسلمانان.
و صندوق بین‌المللی پول برچیده شود. مسلمانان. سخنرانی مارین لو پن در جریان جلسه‌ای در کمپین درونی حزب در لیون در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰ موجب جنجال شد. او گفت ممنوع کردن غیرقانونی هفتگی خیابان‌های عمومی و میدان‌ها در سرتاسر فرانسه (از جمله اروندیسمان هجدهم پاریس) برای نمازهای مسلمین مانند اشغال بخش‌هایی از خاک فرانسه است. این واقعیت که او از جنگ جهانی دوم یاد کرده بود. موجب بروز ادعاهایی در رسانه‌ها و سیاست‌مداران شد که او قیاس جنجال‌برانگیزی با اشغال فرانسه به دست آلمانی‌ها انجام داده است. او گفته که دیدن مسلمانان
انجام داده است. او گفته که دیدن مسلمانان در حال نماز در خیابان شبیه به اشغال نازی‌ها است. ابتدا حجاب بیشتر و بیشتر آمد. سپس برقع‌های بیشتر و بیشتر. اکنون تانک و سربازی وجود ندارد. اما این هنوز یک اشغال است و بر مردم سنگینی می‌کند. برخی رسانه‌ها و سیاسیون اظهارات وی را به شدت مورد انتقاد قرار دادند. گروه‌های اسلامی و اتحادیه حقوق بشر فرانسه از این گفته شکایت کردند. امام سابق مسجد جامع پاریس گفت گرچه قیاس وی پرسش‌برانگیز و محکوم کردنی است ولی او سؤال درستی پرسیده است. لویی الیو از اعضای کمیته اجرایی جبهه
پرسیده است. لویی الیو از اعضای کمیته اجرایی جبهه ملی، «تلاش برای دستکاری نظر توسط گروه‌های کمونیستی و آنهایی که مسبب واقعی وضعیت کنونی در فرانسه‌اند» را محکوم کرد. او در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳ بیانیه خود را طی کنفرانسی مطبوعاتی در مقر جبهه ملی در نانت تأیید کرد. پس از نظرات ژان فرانسوا کان در BFM TV مارین لو پن «دستکاری حکومتی» دفتر ریاست‌جمهوری با هدف اهریمنی جلوه دادن خود را در نظر عمومی محکوم کرد. در سال۲۰۱۰ دادستان‌های شهر لیون پرونده‌ای را برای شکایت علیه مارین لو پن در دادگاه باز کردند. اما مصونیت اروپایی وی
لو پن در دادگاه باز کردند. اما مصونیت اروپایی وی مانع از محکومیت وی در دادگاه شد. به این ترتیب دادستان ارشد شهر لیون از پارلمان اروپا درخواست رسیدگی به مصونیت اروپایی مارین لو پن کرد. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۳ پارلمان اروپا حکم لغو مصونیت سیاسی وی را صادر کرد. مارین لو پن دلیل صدور این حکم را دگراندیش بودن خود خواند و آن را بی‌اهمیت و مسخره دانست. روسیه. مارین لو پن به دلیل عدم پشتیبانی داخلی برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ از روسیه درخواست وام ۱۱ میلیون یورویی کرد. در سال ۲۰۱۴ او از رأی‌گیری روسیه در مورد
کرد. در سال ۲۰۱۴ او از رأی‌گیری روسیه در مورد الحاق کریمه به فدراسیون روسیه پشتیبانی کرد. در سیاست خارجی، لو پن از برقراری شراکت ممتاز با روسیه حمایت می‌کند و معتقد است اوکراین تحت انقیاد ایالات متحده آمریکا درآمده است. او منتقد شدید سیاست ناتو در منطقه، روس‌هراسی اروپای شرقی، و تهدید به تحریم اقتصادی است. در پاسخ به حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، لو پن با وجود موضع پیشین خود در حمایت از روسیه از این حمله انتقاد کرد. فمینیسم. در خصوص فمینیسم، لو پن اغلب می‌گوید او خود را در پیشرو دفاع از حقوق زنان و بهبود
او خود را در پیشرو دفاع از حقوق زنان و بهبود زندگی زنان فمینیست می‌شناسد. گرچه منتقد چیزی است که او آن را نئوفمینیسم می‌خواند که مشخصه آن به جنگ رفتن زنان علیه مردان است.
پرچم بنگلادش برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۳:۵ می‌باشد؛ که از زمینه سبز یشمی با دایره‌ای در وسط به رنگ قرمز تشکیل شده است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم لیتوانی برای اولین بار در ۱۹۸۹ (با تغییراتی در سال ۲۰۰۴) به رسمیت شناخته شد و به‌عنوان پرچم ملی و نشان غیرنظامی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۳:۵ می‌باشد. این پرچم دارای سه رنگ زرد و سبز و قرمز می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم کریمه پرچم رسمی جمهوری کریمه است که برای نخستین بار در به رسمیت شناخته شد و همچنین دارای تناسب ۱:۲ می‌باشد. این پرچم شامل سه نوار آبی در بالا، سفید در مرکز و قرمز در پایین است که نوار سفیدرنگ پهن‌تر می‌باشد. تاریخچه. در ۵ ژوئن ۱۹۹۲ پنج پرچم به مجلس کریمه پیشنهاد شد:
پرچم مکزیک برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۴:۷ می‌باشد. رنگ سرخ تیره به معنی خون‌های ریخته شده برای حفاظت از کشور، رنگ سفید به معنی پیشرفت کشور مکزیک و رنگ سبز تیره، به معنی جنگل‌های بزرگ و پهناور این کشور است. همچنین نشان ملی کشور مکزیک، در وسط پرچم در رنگ سفید درج شده‌است. تاریخچه. قبل از تصویب اولین پرچم ملی مکزیک، پرچم‌های مختلفی در طول جنگ استقلال از اسپانیا استفاده می‌شد. بسیاری از مورخان اولین پرچم مکزیک را استاندارد باکره گوادالوپ
اولین پرچم مکزیک را استاندارد باکره گوادالوپ می‌دانند که توسط میگل ایدالگو، پس از واقعه فریاد دولورس در ۱۶ سپتامبر ۱۶۱۰ حمل شد. اگرچه این پرچم هرگز به عنوان پرچم رسمی پذیرفته نشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم ملی جمهوری آرژانتین که اغلب به عنوان پرچم آرژانتین شناخته می‌شود (به ), یک نوار سه‌گانه است که از سه نوار افقی به همان اندازه پهن به رنگ آبی روشن و سفید تشکیل شده است. تفاسیر متعددی در مورد دلایل آن رنگ‌ها وجود دارد. این پرچم توسط مانوئل بلگرانو و در راستای ایجاد کاکل آرژانتین ایجاد شد و نخستین بار در شهر روزاریو در ۲۷ فوریه ۱۸۱۲ در طول جنگ استقلال آرژانتین برافراشته شد. بنای یادبود پرچم ملی بعداً در این مکان ساخته شد. تریومویرات اول استفاده از پرچم را تأیید نکرد، اما مجمع سال سیزدهم استفاده از پرچم را
نکرد، اما مجمع سال سیزدهم استفاده از پرچم را به عنوان پرچم جنگی مجاز دانست. این کنگره توکومان بود که سرانجام در سال ۱۸۱۶ آن را به عنوان پرچم ملی تعیین کرد. خورشید زرد ماه مه در سال ۱۸۱۸ به مرکز اضافه شد. پرچم کامل که دارای خورشید است، پرچم تشریفاتی رسمی نامیده می‌شود (به ). پرچم بدون خورشید به عنوان پرچم تزئینی (Bandera de Ornato) در نظر گرفته می‌شود. در حالی که هر دو نسخه به‌طور مساوی پرچم ملی در نظر گرفته می‌شوند، نسخه زینتی همیشه باید زیر پرچم مراسم رسمی برافراشته شود. در اصطلاح پرچم‌شناسی، پرچم
رسمی برافراشته شود. در اصطلاح پرچم‌شناسی، پرچم تشریفاتی رسمی پرچم و پرچم مدنی، دولتی و جنگی است، در حالی که پرچم زینتی یک پرچم و نشان مدنی جایگزین است. در مورد رنگ واقعی اولین پرچم بین مورخان و نوادگان مانوئل بلگرانو بین آبی و آبی کم‌رنگ اختلاف نظر وجود دارد. این یکی از پنج پرچمی است که از نسبت ۵:۸ استفاده می‌کند، بقیه پرچم‌ها گواتمالا، پالائو، لهستان و سوئد هستند.
پرچم مراکش برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد که به‌عنوان پرچم ملی این کشور شناخته می‌شود و دارای تناسب ۲:۳ است.
پرچم سارک سفید با صلیب سنت جورج قرمز و کانتون قرمز حاوی دو شیر زرد رنگ (یا به عبارت هرالدیک «پلنگ») از پرچم نرماندی است. این پرچم به طور رسمی به عنوان پرچم سارک در سال ۲۰۲۰ اعطا شد. طرح غیررسمی پرچم قبلی توسط هربرت پیت در سال ۱۹۳۸ و در همان سال، پیش از اینکه در سال ۱۹۸۷ به طور غیررسمی پرچم جزیره شود، به رسمیت شناخته شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم آلبانی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۵:۷ می‌باشد. این پرچم دارای زمینه قرمز با یک عقاب دوسر سیاه در مرکز است. تاریخچه. در زمانی که حکومت این کشور کمونیستی بود یک ستاره که نماد سوسیالیست بود بالای سر دو عقاب روی پرچم بود. رنگ قرمز نشان دهنده شجاعت، قدرت، دلاوری و ایثار است و همچنین عقاب نماد دولت مستقل آلبانی می باشد. این پرچم به عنوان پرچم ملی آلبانی در زمانی که این کشور استقلال خود را از امپراتوری عثمانی در سال 1912 به دست آورد؛ طراحی شد.
عثمانی در سال 1912 به دست آورد؛ طراحی شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم یونان که عموماً با نام «آبی و سفید» (به یونانی: Γαλανόλευκη, Galanólefki) یا «لاجوردی و سفید» (Κυανόλευκη, Kyanólefki) نامیده می‌شود، به‌طور رسمی توسط یونان به عنوان یکی از نمادهای ملی آن شناخته شده‌است. ۵ نوار افقی مساوی آبی که با سفید متناوب هستند. یک کانتون آبی در گوشه بالابر سمت بالا وجود دارد که دارای یک صلیب سفید است. صلیب نماد مسیحیت ارتدکس شرقی است. پرچم پرچم لاجوردی است، چهار میله Argent; در یک کانتون میدان یک صلیب یونانی در طول دوم. نسبت پرچم رسمی ۲:۳ است. سایه آبی مورد استفاده در پرچم در طول
۲:۳ است. سایه آبی مورد استفاده در پرچم در طول تاریخ آن متفاوت بوده‌است، از آبی روشن تا آبی تیره، که دومی از اواخر دهه ۱۹۶۰ به‌طور فزاینده‎‌ای مورد استفاده قرار گرفت. این ۹ خط هیچ معنای رسمی ندارند. محبوب‌ترین نظریه می‌گوید که آنها نشان دهنده هجاهای عبارت Ελευθερία ή Θάνατος ("آزادی یا مرگ")، پنج خط آبی برای هجاهای Ελευθερία و چهار راه راه سفید یا Θάνατος هستند. همچنین گفته می‌شود که ۹ خط نشان دهنده حروف کلمه «آزادی» (به یونانی: آزادی) است. سفید و آبی نماد رنگ‌های آسمان و دریای یونان هستند.
پرچم اندونزی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. این پرچم به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. پرچم اندونزی با پرچم کشورهای موناکو و لهستان شباهت دارد. تاریخچه و معنی. این کشور مورخ اوت ۱۹۴۵ و همزمان با استقلال از هلند، از پرچم جدید خود به عنوان پرچم اندونزی رونمایی کرد. پرچم اندونزی جزو ساده‌ترین پرچم‌های دنیا بوده که تنها از دو رنگ قرمز و سفید تشکیل شده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم کرهٔ جنوبی برای نخستین بار در از سوی دودمان جوسان به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان غیرنظامی و نشان استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. سفید رنگ سنتی در فرهنگ کرهٔ جنوبی است و در پس زمینهٔ پرچم به کار رفته‌است که نشان‌دهندهٔ خلوص و صلح است. دایرهٔ مرکز آن که مشتمل بر دو رنگ آبی (نیروی کیهانی منفی و مخالف) و قرمز (نیروی کیهانی مثبت) است نشان‌دهندهٔ تعادل در هستی است؛ و خطوط سیاه رنگ آن هم نشان‌دهندهٔ چهار عنصر چهارگانه (هوا - آب - آتش - زمین) می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای
- آب - آتش - زمین) می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم پرتغال برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیر نظامی و پرچم استان و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای ترکیب رنگ سبز و قرمز عمودی با نشان زرد رنگ در وسط می‌باشد. نوارهای قرمز و سبز روی پرچم پرتغال در گذشته به مسائل سیاسی ارتباط داشتند ، اما در حال حاضر این رنگها بیانگر امید و همچنین نشاندهنده خونهایی است که در دفاع از کشور ریخته شده است. نشان ملی کشور پرتغال به صورت کروی شکل می باشد و نمایانگر ابزاری است که ملوانان پرتغالی در عصر اکتشافات استفاده می
است که ملوانان پرتغالی در عصر اکتشافات استفاده می کردند. سپر پرتغالی نیز بخشی از نشان ملی کشور پرتغال می باشد وجزئی جدایی ناپذیر از پرچم این کشور در طول تاریخ بوده است. پنج عدد سپر آبی رنگ کوچک نیز بخشی از نشان ملی میباشند که در واقع نشاندهنده پنج زخم مسیح میباشد،همچنین این نشان دارای هفت قلعه است که نشان دهنده پیروزی پرتغال بر دشمنان در زمان آفونسو سوم (Afonso III) در دهه 1200 می باشند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم گرجستان، برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی و پرچم استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. تاریخچه و معنی. عناصر اصلی پرچم گرجستان، صلیب‌هایی هستند که روی زمینه سفید رنگ طراحی شده و معنی پرچم این کشور را درون خود حفظ کرده‌اند. با توجه به صلیب‌هایی که در شکل ظاهری پرچم گرجستان دیده می‌شود، می‌توان به ارادت شهروندان گرجی به عیسی مسیح و دین مسیحیت پی برد. گاهی پنج صلیب روی پرچم فعلی گرجستان به‌عنوان نماد پنج زخم مقدس یا مسیح و بشارت‌دهندگان (انجیل‌های چهارگانه)
مقدس یا مسیح و بشارت‌دهندگان (انجیل‌های چهارگانه) تفسیر می‌شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
ناو سبلان (نام سابق: ناو رستم) یکی از ناوچه‌های کلاس سام نیروی دریایی ایران است که در سال ۱۹۷۲ به نیروی دریایی شاهنشاهی ایران پیوست و ساخت انگلستان است. این ناو در عملیات آخوندک توسط بمب‌های هدایت لیزری هواپیماهای ای-۶ اینترودر ِ نیروی دریایی آمریکا به شدت آسیب دید و از کار افتاد، ولی به علت ترک نبرد، از غرق شدن رهایی یافت. سبلان کمی بعد از پایان نبرد، توسط یک یدک‌کش ایرانی به بندرعباس منتقل شد.
پرچم ایسلند برای اولین بار در ۱۹۴۴ به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۱۸:۲۵ است. تاریخچه. پرچم ایسلند کنونی بطور رسمی در سال ۱۹۴۴ میلادی و یکسال قبل از اتمام جنگ جهانی دوم به رسمیت شناخته شد. کشور ایسلند از اوایل قرن نوزدهم میلادی دارای پرچم بوده است. نمادشناسی. پرچم ایسلند از سه رنگ آبی، قرمز و سفید تشکیل شده است. رنگ زمینه پرچم آبی و در میانه آن صلیب اسکاندیناوی به صورت نوار قرمز با حاشیه های سفید دیده می شود. رنگ ها نشان دهنده سه عنصر تشکیل دهنده جزیره هستند.
ها نشان دهنده سه عنصر تشکیل دهنده جزیره هستند. قرمز آتشی است که توسط آتشفشان های جزیره ایجاد می شود، رنگ سفید یادآور یخ و برفی است که ایسلند را پوشانده است و رنگ آبی مربوط به کوه های جزیره است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم اکوادور برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی و نشان استان و نشان نیروی دریایی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم برُتاین برای اولین بار در ۱۹۲۳ به رسمیت شناخته شد. این پرچم به عنوان پرچم غیر نظامی شناخته می‌شود و دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم کاستاریکا برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی جمهوری کاستاریکا شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۳:۵ می‌باشد. این پرچم بر پایهٔ طرحی از سال ۱۸۴۸ میلادی شکل گرفته است. نشان ملی کاستاریکا در میان این پرچم دیده می‌شود که به آن جنبهٔ استفادهٔ نظامی می‌دهد ولی در حالت عادی از پرچم بدون نشان نیز استفاده می‌شود. پرچم کنونی کاستاریکا گرچه در ابتدای امر در سال ۱۹۰۶ به تصویب قانون‌گذاران این کشور رسید، ولیکن در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۹۸ تغییراتی جزئی در آن ایجاد شد و نشان کشور را به آن افزودند.
جزئی در آن ایجاد شد و نشان کشور را به آن افزودند. پرچم تایلند شباهت بسیاری به پرچم کاستاریکا دارد و تنها اختلافاتی جزئی در سایز نوارهای رنگین آن‌هاست. ۱۸۹۲. در بیشتر دوران استعماری، کاستاریکا ناحیه‌ای در جنوب استان ژئواستراتژیک گواتمالا بود که به‌طور اساسی بخشی از ولایت اسپانیای نو (شامل مکزیک کنونی New Mexico) بود، اما در عمل به عنوان یک نهاد عمدتاً مستقل در امپراطوری اسپانیا شناخته می‌شد. به همین ترتیب، سرزمین کنونی کاستاریکا تا سال ۱۸۲۳ پرچم‌های مختلف امپراتوری اسپانیا و مکزیک را بر خود دید. کاستاریکا
اسپانیا و مکزیک را بر خود دید. کاستاریکا بخشی از جمهوری فدرال آمریکای مرکزی بود (و به اصطلاح «ایالات متحد آمریکای مرکزی» شناخته می‌شدند)، که یک کشور مستقل در آمریکای مرکزی بود که شامل سرزمین‌های سابق استان گواتمالا می‌شد. یک دموکراسی و جمهوری دموکراتیک که از ژوئیه ۱۸۲۳ تا سال ۱۸۴۱ به وجود آمد، در طول این دوره بر این کشور حاکم بود. کاستاریکا از پرچم ایالات متحد مرکزی آمریکا استفاده می‌کرد که با تغییراتی خاص پرچم مختص به ایالت کاستاریکا را نیز ساخت. زمانی که جمهوری فدرال مرکزی آمریکا به صورت غیررسمی در سال
جمهوری فدرال مرکزی آمریکا به صورت غیررسمی در سال ۱۸۴۱ منحل شد، کاستاریکا تغییرات بیشتری را در تغییرات پرچم خاص خود انجام داد. از سال ۱۸۴۸. طراحی افقی آبی، سفید و قرمز در سال ۱۸۴۸ توسط پاسفیکا فرناندز، همسر رئیس‌جمهور، خوزه ماریا کاسترو مادریز، ایجاد شد. فرناندز تحت تأثیر انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه و ایجاد جمهوری دوم فرانسه بود. طراحی جدید پرچم کاستاریکا رنگ‌های سه رنگ اصلی پرچم فرانسه را شامل می‌شد. رنگ آبی برای آسمان، فرصت‌ها، ایدئالیسم و پشتکار است. رنگ سفید به معنای صلح، خرد و شادی است. رنگ قرمز نشان دهندهٔ خون
صلح، خرد و شادی است. رنگ قرمز نشان دهندهٔ خون ریخته شدهٔ شهیدان در دفاع از کشور، و همچنین گرما و سخاوت مردمان کاستاریکا است. خطوط در نسبت ۱:۱:۲:۱:۱ هستند. نماد کاستاریکا در سال ۱۸۴۸ میلادی تجدید نظر شد و در مرکز پرچم قرار گرفت. در سال ۱۹۰۶، نشان تغییرات گسترده‌تری یافت. این نشان نمادی از شکاف بین اقیانوس آرام و دریای کارائیب با ۳ آتشفشان است. ۷ ستاره برای ۷ استان کاستاریکا است. نام اسپانیایی این کشور بر روی یک نوار سفید، به صورت Republica de Costa Rica (جمهوری کاستاریکا) و به همراه نام اتحادیه آمریکا مرکزی
کاستاریکا) و به همراه نام اتحادیه آمریکا مرکزی به یاد ایالات متحد آمریکای مرکزی سابق آمده‌است. پرچم کاستاریکا شبیه پرچم تایلند است که ۱۱ سال بعد در سال ۱۹۱۷ به تصویب رسید. همچنین شبیه پرچم کره شمالی است که تقریباً ۴۲ سال بعد در سال ۱۹۴۸ تصویب شد.
پرچم کلمبیا برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد و به عنوان پرچم ملی و نشان ملی کشور کلمبیا شناخته می‌شود. این پرچم دارای تناسب ۹:۱۴ می‌باشد و از سه ردیف رنگ به ترتیب زرد، آبی و سرخ تشکیل شده‌است که رنگ زرد پنجاه درصد بالایی و دو رنگ دیگر هر کدام یک‌چهارم پایینی را در خود دارند. نمادگرایی و طراحی. رنگ‌های زرد و آبی و سرخ از بالا به پایین با نسبت ۲:۱:۱ جای دارند. این پرچم و پرچم اکوادر از پرچم تاریخی کلمبیای بزرگ الهام گرفته‌اند. ونزوئلا نیز پرچم مشابهی دارد، که نسبت بزرگی رنگ زرد به دو رنگ زیرین در آنجا به
که نسبت بزرگی رنگ زرد به دو رنگ زیرین در آنجا به صورت مساوی دگرگون است. گرچه رنگ‌ها به صورت دقیق در قانون تثبیت نشده‌اند ولی به صورت معمولی رنگ‌های زیر کاربرد رایجی دارند: با توجه به تفسیر فعلی، رنگها نشان می‌دهند: تفاسیر دیگری نیز برای رنگ‌ها گفته شده‌است. مانند آزادی، وفاداری و هوشیاری. تاریخچه. فرانسیسکو د میراندا کسی بود که پرچم گرند کلمبیا و ترکیب سه‌رنگ کنونی پرچم‌های کلمبیا، ونزوئلا و اکوادر را ساخت و آن پرچم با اختلافات جزئی هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد. میراندا برای طراحی خود دو منبع الهام را
می‌گیرد. میراندا برای طراحی خود دو منبع الهام را ذکر کرده‌است. در نامه‌ای به سمیون ورونتسوف و فیلسوف شهیر، گوته، میراندا نوشته‌است که صحبت‌هایش با گوته در جشن زمستانی در سال ۱۷۸۵ منبع ذوق او بوده. با توجه به حضور میراندا در جنگ‌های مختلف، سفر مداومش به اروپا و آمریکا و وقوع جنگ‌های استقلال آمریکا، گوته به او سفارش کرد: «سرنوشت شما چنین است که در سرزمین‌تان جایگاهی ایجاد کنید که دست روزگار رنگ از رویش نشوید.» او توضیح می‌دهد که این جمله موجب خلق پرچم گشت: میراندا پس از طراحی پرچم در بازدید از یک نقاشی کهن
پس از طراحی پرچم در بازدید از یک نقاشی کهن در جنوا متوجه شد که کریستف کلمب هنگام فتوحات اولیه خود در قاره نوین، در سفرنامه کریستف کلمب به پرچمی با رنگ‌های مشابه پرچم او اشاره کرده‌است. در خاطرات نظامی میراندا منبع الهام دیگری نیز وجود دارد: استاندارد زرد، آبی و قرمز گارد برگر ("Bürgerwache") در هامبورگ که او در طول سفرهایش به آلمان دید. در سال ۱۸۰۱ در طرح تشکیل ارتشی برای جنگ‌های استقلال آمریکا اسپانیا، درخواست ناموفقی از میراندا به کابینه بریتانیا، داده شد که طراحی ده پرچم با سه رنگ زرد، سرخ و آبی برای
شد که طراحی ده پرچم با سه رنگ زرد، سرخ و آبی برای مناطق قارهٔ آمریکا در آن بود. ولی تا ۱۲ مارس ۱۸۰۶, در ژاکمل هائیتی و طی عملیات آزادسازی ونزوئلا، این پرچم نمایش داده نشد.
پرچم ویتنام برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی و پرچم استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای زمینه قرمز با ستاره زرد در وسط است. نمادشناسی. پس زمینه قرمز نماد انقلاب و جانفشانی است. همچنین ستاره طلایی پنج پر نشان دهنده پنج طبقه اصلی در جامعه ویتنام یعنی روشنفکران، کشاورزان، کارگران، کارآفرینان و سربازان می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم موزامبیک، پرچم کشور موزامبیک است که برای اولین بار در ۱ مهٔ ۱۹۸۳ به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. در بخش سمت چپ این پرچم یک قبضه سلاح کلاشنیکف مسلح به سرنیزه نشان داده شده‌است. پرچم موزامبیک در کنار گواتمالا، هائیتی و بولیوی تنها پرچم‌هایی در دنیا هستند که یک جنگ‌افزار گرم یکی از اجزای تشکیل دهنده آن است. رنگ سبز نشانه ثروت‌های سرزمین، رنگ سفید نوار باریک نشان دهنده صلح، رنگ سیاه نشان دهنده قاره آفریقا، رنگ زرد نماد مواد معدنی کشور، و رنگ
قاره آفریقا، رنگ زرد نماد مواد معدنی کشور، و رنگ قرمز نشان دهنده مبارزه برای استقلال است. تفنگ نماد دفاع و آمادگی، کتاب باز نماد اهمیت آموزش، کج بیل نماد کشاورزی کشور و ستاره نماد مارکسیسم و انترناسیونالیسم است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم بوسنی و هرزگوین برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۱:۲ می‌باشد؛ که از دو رنگ زرد و آبی با ستاره‌های سفید تشکیل شده است. تاریخچه. پرچم بوسنی و هرزگوین طی چند قرن و از ۱۷۶۰ تغییرات زیادی را به خود دیده است؛ ادوار مختلف این تغییرات با دگرگونی‌های سیاسی هویت بوسنی همراه بوده است. فهرست مختصری از این تغییرات عبارت‌اند از تشکیل هرزگوین غربی در ۱۷۶۰؛ شورش بوسنیایی از پرچم ۱۸۳۰؛ ولایات بوسنیایی ۱۸۶۷–۱۹۰۸ و استقلال مختصر ۱۸۷۸؛ دوران اجرای قانون
۱۸۶۷–۱۹۰۸ و استقلال مختصر ۱۸۷۸؛ دوران اجرای قانون اتریش-مجارستان؛ یوگسلاوی فدرال دموکراتیک (۱۹۴۲)؛ دوره یوگسلاوی (۱۹۴۶–۱۹۹۲)؛ جمهوری مستقل بوسنی و هرزگوین (۱۹۹۲–۱۹۹۸) و سرانجام بوسنی و هرزگوین پس از توافقنامه دیتون. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پرچم جمهوری کوزوو پرچمی است که در توسط مجلس کوزوو بلافاصله پس از اعلان استقلال کوزوو از صربستان به تصویب رسید. این پرچم نتیجهٔ یک رقابت بین‌المللی طراحی بود که توسط تیم اتحاد کوزوو، که از پشتیبانی سازمان ملل متحد برخوردارست، برگزار شد و در حدود هزار اثر در این رقابت شرکت داده‌شدند. طراحی کنونی ایده‌ای است که «محمر ابراهیمی» ارائه کرد. در این طرح شش ستارهٔ سفید در آسمانی بر فراز نقشهٔ طلایی کوزوو، با زمینه‌ای آبی‌رنگ، نشان داده شده‌اند. شش ستاره نشانگر شش قومیت تشکیل‌دهندهٔ سرزمین کوزوو هستند. پیش از اعلام
تشکیل‌دهندهٔ سرزمین کوزوو هستند. پیش از اعلام استقلال، کوزوو تحت لوای سازمان ملل بود و از پرچم آن برای اهداف رسمی بهره می‌جست. از دوران جمهوری فدرال سوسیالیست یوگسلاوی جمعیت‌های آلبانیایی و صرب پرچم‌های مختص به خود را داشته‌اند. صرب‌ها از پرچم سه‌رنگ سرخ، آبی و سفید استفاده می‌کنند که برپایه پرچم صربستان کنونی است. مردم آلبانیایی نیز از پرچم آلبانی از دهه ۱۹۶۰ به عنوان پرچم ملی بهره برده‌اند. هر دو پرچم هنوز هم در کوزوو دیده می‌شود و مورد استفاده قرار می‌گیرد. طراحی و ساختار. پرچم کوزوو از نقشهٔ کوزوو و شش
طراحی و ساختار. پرچم کوزوو از نقشهٔ کوزوو و شش ستارهٔ سفید تشکیل شده‌است که در یک زمینهٔ آبی جای گرفته‌است. شش ستاره نشانگر شش قومیت بزرگ کوزوو هستند: آلبانیایی‌ها، صرب‌ها، ترک‌ها، گورانی‌ها، کولی‌ها (اغلب با گروه‌های قومی آشکالی و قبطی) و بوسنیایی‌ها. به‌طور غیررسمی، گاهی شش ستاره به عنوان نماد شش ناحیه در نظر گرفته می‌شود، که طبق نظر ملی‌گرایان افراطی آلبانیایی تشکیل‌دهندهٔ آلبانی بزرگ هستند: آلبانی، کوزوو، قسمت غربی جمهوری مقدونیه، قسمت شمالی یونان، بخش‌هایی از مونته‌نگرو و دره پرشوسکا در جنوب صربستان.
از مونته‌نگرو و دره پرشوسکا در جنوب صربستان. پرچم کوزوو در استفاده از اشکال و رنگ‌ها مشابه پرچم بوسنی و هرزگوین است (با ستارگانی سفید، اشکالی زرد و زمینهٔ آبی). همچنین ستارگان و رنگ آبی زمینهٔ پرچم کوزوو مشابه پرچم اتحادیه اروپا است و این الگوبرداری دارای پیامی است؛ این که کوزوو کشوری با تنوع قومیتی است. در میان پرچم‌های ملی استفاده از نقشه به عنوان یک عنصر طراحی غیرمعمول است؛ تنها پرچم قبرس چنین عنصری دربردارد. در زمان برگزاری مسابقه نسبت پرچم ۲:۳ اعلام شد، با این حال با تصویب قانون پروتکل دیپلماتیک کوزوو
با این حال با تصویب قانون پروتکل دیپلماتیک کوزوو در آوریل ۲۰۰۹، این نسبت به ۱:۱٫۴ تغییر یافت. (در صورت بیان صحیح و بدون اعشار می‌بایست نسبت آن را ۵:۷ دانست). رنگ‌ها و ساختمان پرچم کوزوو به صورت دقیق هنوز تعیین نشده‌اند؛ ولی یک سند رسمی دولتی رنگ‌های پرچم را در مدل رنگی سی‌ام‌وای‌کی ارائه می‌دهد. مقادیر غیررسمی در مدل رنگی آرجی‌بی نیز از سال ۲۰۰۹ به صورت دستی به دست آمده‌اند. شیوهٔ استفاده از پرچم کوزوو در قانون تنظیم شده‌است: «قانون استفاده از نمادهای دولتی کوزوو» با این حال، حکومت صربستان مخالف استفاده از
کوزوو» با این حال، حکومت صربستان مخالف استفاده از پرچم کوزوو در نشست‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی است. تاریخ کوزوو پیش از اعلام استقلال. پس از استقرار حزب کمونیست یوگسلاوی، کوزوو در سال ۱۹۴۶ ناحیهٔ خودمختاری در صربستان شد و در ۱۹۶۳ استان خودمختاری در صربستان شد. در سال ۱۹۷۴ با تغییراتی در قانون اساسی یوگسلاوی، کوزوو خودمختاری بیشتری از صربستان به دست آورد و توانست درس آلبانیایی را وارد برنامهٔ مدارس کند. در طول دههٔ ۱۹۸۰ تنش بین جوامع آلبانی و صرب در استان افزایش یافت. قومیت آلبانیایی خواستار خودمختاری
افزایش یافت. قومیت آلبانیایی خواستار خودمختاری بیشتر برای کوزوو بودند و صرب‌ها می‌خواستند رابطه کوزوو با دولت صربستان نزدیک‌تر شود ولی علاقه آلبانیایی‌ها نسبت به ضمیمه شدن به خاک آلبانی بسیار کم بود، زیرا حکومتی با مشی استالینیسم در آنجا حاکم بود و مردم آلبانی استانداردهای زندگی ضعیف‌تری نسبت به مردمان کوزوو داشتند. در آغاز مارس ۱۹۸۱، دانش‌آموزان آلبانیایی کوزوو تظاهراتی با هدف بدل شدن کوزوو به یک جمهوری مستقل یوگسلاوی ترتیب دادند که ابعاد بزرگی یافت و سرکوب شد. قانون اساسی جدید به‌طور قابل توجهی باعث کاهش
شد. قانون اساسی جدید به‌طور قابل توجهی باعث کاهش اختیارات استان و اجازه به دولت صربستان برای اعمال کنترل مستقیم بر بسیاری از مواردی که سابقاً در حوزهٔ اختیار سیاسیون کوزوو بود، شد. به‌طور خاص، تغییر قانون اساسی کنترل پلیس، سیستم قضایی، اقتصاد، نظام آموزش و پرورش و سیاست‌های زبانی را به دولت صربستان واگذار می‌کرد. بسیاری از اقلیت‌های صربستان که این قانون را موجب مرکزگرایی و کنترل هرچه بیشتر دولت صربستان بر استان‌های تابع می‌دانستند، با آن مخالفت ورزیدند. زبان آلبانیایی با محدودیت‌های بسیاری مواجه شد.
زبان آلبانیایی با محدودیت‌های بسیاری مواجه شد. رسانه‌های دولتی از این زبان منع شدند و برخی را بستند. کتب درسی آلبانیایی حذف شدند و استادان اخراج گشتند. نهایتاً جنگ کوزوو شکل گرفت که از ۵ مارس ۱۹۹۸ تا ۱۱ ژوئن ۱۹۹۹ ادامه داشت و در آن نیروهای جمهوری فدرال یوگسلاوی (و سپس صربستان و مونته‌نگرو) با نیروهای آلبانیایی‌تبار کوزوو موسوم به ارتش آزادی‌بخش کوزوو به مبارزه پرداختند. پس از شکست خوردن مذاکرات دیپلماتیک، ناتو با توجیه «جنگ بشردوستانه» بودن وارد معرکه شد. بعدها سازمان ملل متحد ادعا کرد که در این نبردها،
بعدها سازمان ملل متحد ادعا کرد که در این نبردها، نیروهای یوگسلاوی با مجموعه‌ای سیستماتیک از قتل، ترور، تجاوز جنسی و بدرفتاری‌های دیگر قصد نابودی قومیت آلبانیایی را داشته‌اند. نیروهای صرب و یوگسلاو در پیمانی به جنگ خاتمه دادند و پذیرفتند تا با خروج نظامی از کوزوو، به استقرار نیروهای بین‌المللی تن دهند. ارتش آزادی‌بخش کوزوو نیز از بین رفت و اعضایش در مناطق دیگر صربستان و مقدونیه به مبارزه پرداختند یا هنگام تشکیل پلیس کوزوو به آن پیوستند. پس از پایان جنگ، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۱۲۴۴ را تصویب کرد