payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قدیمی مازندران و اقوام ایرانی گردآوری شده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۲۸ نفر (۹۰۳خانوار) بوده‌است. مردم کُشک سرا از قومیت طبری هستند. مردم کُشک سرا به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
تازه آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۳۵ نفر (۷۳۷خانوار) بوده‌است.
خیرسر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. سکانس بالن که در سریال پایتخت به روی آنتن رفت و بعنوان جاذبه زیبایی و گردشگری ترکیه پخش شد، در روستای خیرسر ضبط شد. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶۱ نفر (۳۰۸خانوار) بوده‌است.
نیرنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱۲ نفر (۵۱۱خانوار) بوده‌است. مردم نیرنگ از قومیت طبری هستند. مردم نیرنگ به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
موسی‌آباد روستایی در دهستان خیرودکنار بخش مرکزی شهرستان نوشهر استان مازندران ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۸۱۷ نفر (۶۰۲خانوار) بوده‌است. مردم موسی‌آباد از قومیت طبری هستند. مردم موسی‌آباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
شهرپشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۵ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است. مردم شهرپشت از قومیت طبری هستند. مردم شهرپشت به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
ابندانک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۴ نفر (۲۲۷خانوار) بوده‌است. مردم ابندانک از قومیت طبری هستند. مردم ابندانک به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
علی آبادمیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران است. مردم این منطقه به زبان مازنی و به گویش کجوری تکلم می کنند. در گذشته این منطقه از شمال تا دریای خزر گسترش یافته بود که اکنون به کمربندی نوشهر محدود شده است. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ١٤٠٢، جمعیت آن ٥٠٤٢نفر (٢٣١٢خانوار) بوده‌است. مردم علی آبادمیر از قومیت طبری هستند. مردم علی آبادمیر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
درزی‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است. مردم درزی‌کلا از قومیت طبری هستند. مردم درزی‌کلا به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
شمع جاران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. همسایگان از شمال به کمربندی، از جنوب به روستای درزیکلا ، شرق به روستای لتینگان و غرب به روستای علی اباد متصل است. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۸ نفر (۱۸۱خانوار) بوده‌است. مردم شمع جاران از قومیت طبری هستند. مردم شمع جاران به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
شب خسکاج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۱ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است. مردم شب خسکاج از قومیت طبری هستند. مردم شب خسکاج به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
لتینگان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱۳ نفر (۳۶۹خانوار) بوده‌است. مردم لتینگان از قومیت طبری هستند. مردم لتینگان به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
سنگتو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است. مردم سنگتو از قومیت طبری هستند. مردم سنگتو به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
امیررود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲۵ نفر (۳۱۵خانوار) بوده‌است. مردم امیررود از قومیت طبری هستند. مردم امیررود به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
مارگیرده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۱ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است. مردم مارگیرده از قومیت طبری هستند. مردم مارگیرده به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
خیرودکنار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۵۰۰ نفر (۶۳۳خانوار) بوده‌است. این جمعیت شامل افراد بومی وغیربومی وخوش نسین است در خانه بهداشت این روستا جمعیت ۱۹۲۱ نفر ثبت شده‌است که جمعیت کامل روستا نمی‌باشدبه دلیل اینکه بسیاری از خانواده‌های این روستا در این خانه بهداشت دارای پرونده‌ای نمی‌باشند و در بهداشت شهری پرونده دارند خیررودکنار نام بلوکی از بلوکات ناحیه تنکابن در
خیررودکنار نام بلوکی از بلوکات ناحیه تنکابن در مازندران (در گذشته دور). عده قرای آن ۱۷ و مساحت آن نیم فرسخ، مرکز آن خیررودکنار. جمعیت تقریباً ۳۰۰۰نفر می‌باشد. (یادداشت مؤلف). و رجوع به خیررود کنار شود. خیررودکناریکی از کهن‌ترین روستاهای مرکزی نوشهر می‌باشد که دارای قدمتی سیاسی وتاریخی می‌باشد. این دهستان همواره مرکز امور سیاسی درگذشته وحال بوده‌است و در دوران انقلاب یکی از مراکز عمده جنبش‌های انقلابی بوده‌است. مردم و زبان. مردم خیرودکنار از قومیت طبری هستند. مردم خیرودکنار به زبان طبری و گویش کجوری سخن
مردم خیرودکنار به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند. وجه تسمیه. نام روستا برگرفته از رودخانه خی‌رود است که در مجاورت آن قرار دارد. واژه خی در مازندرانی به معنای خوک است؛ اما در صفت "بزرگ" هم می‌آید. خی‌رود به معنای "رود بزرگ" و خیرودکنار به معنای "در کنار رود بزرگ" است. مسیرهای ارتباطی روستا. این روستا در ۹کیلومتری مرکز شهرنوشهر واقع شده‌است. برای دسترسی به این روستا سه مسیر ارتباطی اصلی وجوددارد. مسیرهای رسیدن به این روستا از طرف نوشهر عبارتند از: قابل ذکر است تمامی جاده‌های فوق از نعمت آسفالت برخوردار
است تمامی جاده‌های فوق از نعمت آسفالت برخوردار می‌باشند. تاریخچه. دوران باستان. استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. به اعتقاد مورخان آماردها نخستین سکنه باستانی مازندران بودند و آماردها از آمل تا تنکابن و تپورها از آمل تا گرگان سکونت داشتند. در عصر هخامنشی در کرانه جنوبی دریای مازندران اقوام، تپوری، آمارد، آناریاکه و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به
و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به مردمان داهه و سکایی و پارسی پیوند داده‌اند. هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کرده‌است. استرابون(۶۳ ق. م) قوم آمارد را در کنار اقوام تپوری، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام کوهستان نشین شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و
کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است. به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در
شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از تپوری‌ها نام می‌برد.به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار
ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. روستا. درمورد تاریخچه روستا آثار مستندی وجود ندارد اما براساس امامزاده‌ای که در روستای همجوار به نام سیدعلی کیا سلطان (متعلق به ۷۰۰سال پیش) و گفتار بزرگان بر وجود مردمانی به نام گبری‌ها در روستا و وجود محلی به نام قلعه در روستاظن یقین می‌رود که پیشینه سکونت در این روستا به پیش از ورود اسلام به ایران برسد (گبری منظور داشتن دین زرتشتی بوده‌است که با ورود اسلام و
داشتن دین زرتشتی بوده‌است که با ورود اسلام و به خصوص ورود طوایف جدید این نام برآنان اطلاق می‌شده‌است. البته اطلاعات کافی در مورد آنان وجودندارد اما چیزی که بنابر گفته‌های پیشینیان مصداق دارد در مورد سرگذشت آنان این است که گروهی از آنان برای حفظ دین خود مجبور به کوچ از این محل شدند و بسیاری نیز دین اسلام را قبول کردند. افرادی طایفه دیوسالار را از بازماندگان این افراد می‌دانند اما مدرکی وجودندارد. این گبری‌ها که ساکنان اولیه منطقه بوده انددر قسمت جنوب شرقی مکان فعلی روستا از منطقه معروف به آب سربند زندگی
مکان فعلی روستا از منطقه معروف به آب سربند زندگی می‌کردند و زندگی آنان متکی به جنگل بوده‌است. البته دلیل زندگی این افراد درمناطق بالا دست نزدیکی به آب وداشتن اشراف برمنطقه بوده‌است). رشد جمعیتی در این روستا در قدیم کند بوده که دلیل این امر را می‌توان دروجودطبیعت سرسخت، کمبود بهداشت جستجو کرد.. از طرفی چون در گذشته حالت مردابی وپوشش لجنی وطبیعی زیاد بوده‌است انواع زیادی حیوانات موذی وپشه وجودداشته که امراض مختلفی را به همراه داشته اندکه مردم بومی بیشتر تمایل به زندگی در ییلاقات کجورداشتند. البته بیشتر قالب
به زندگی در ییلاقات کجورداشتند. البته بیشتر قالب افرادفعلی بومی این روستا از دو ییلاق نیمور وویسرمی‌باشندکه دلیل این امر به نظر در سرچشمه گرفتن رودخانه جوار این روستا (خیررود) از این دو منطقه ییلاقی باشد. دلیلی دیگری که دال برگرایش مردمان قدیم این روستا به زندگی در ییلاقات به خصوص در شش ماه اول سال وایام گرم سال را می‌توان به کوچ دادن دام‌ها به ییلاقات در تابستان اشاره نمود. این خصلت ییلاق گزینی را در نسل فعلی هم می‌توان یافت هرچند با تغییرات اساسی درنحوه زندگی، کم شدن ارتباطات عاطفی، نداشتن سکونت گاه در
زندگی، کم شدن ارتباطات عاطفی، نداشتن سکونت گاه در ییلاقات، کم رنگ تر شده‌است اما بسیاری از افراد در زمان‌های بیکاری ویا تعطیل سعی به رفتن به ییلاقات دارند. آثار کشف شده قدیمی که در جنگل‌های این روستا وروستاهای همجوار (بندپی ونجارده) که اغلب به صورت قاچاقی می‌باشدبر پندارهای نقل شده سندیت بیشتری می‌بخشند. از طرفی دیگر مردمان این خطه با آداب زرتشتی به صورت قهرآمیز برخورد نکرده‌اند که نمود این واقعیت را می‌توان در دلبستگی و نقل قول‌های بزرگان در مورد آداب‌ها و مراسمی که در قدیم برگزار می‌شد عنوان نمود که
و مراسمی که در قدیم برگزار می‌شد عنوان نمود که متأسفانه در نسل جدید به فراموشی سپرده شده‌است آدابی چون چهارشنبه سوری وپریدن از کاه وبزرگ داشتن یاد مردگان، حضور دسته جمعی در مراسم به خصوص عروسی وعزا، دسته‌گیری در روز اول عید، چله نشینی و… شهدا، جانبازان، آزادگان روستا با شروع جنگ این خطه از سرزمین طبریان ایران حضور پررنگی در میادین نبرد داشته‌است. آب وهوا. استان مازندران استانی با آب و هوای معتدل می‌باشداین روستا نیز با موقعیتی بسیار عالی دارای آب و هوای معتدل می‌باشد. مسافت بسیار نزدیک هم با دریا وهم کوه
می‌باشد. مسافت بسیار نزدیک هم با دریا وهم کوه وجنگل آب وهوایی منحصر به فرد به این روستا بخشیده‌است. البته در چند سال اخیر مقداری برگرمای هوا افزوده شده‌است اما با این وجود دارای هوایی دلنشین می‌باشد. شورا ودهیاری. این روستا در حال حاضر دارای یک ساختمان دهیاری می‌باشد که محل جلسه وتصمیمات اعضا شورای اسلامی ودهیاری می‌باشد. امکانات روستا. امکانات موجوددرروستا عبارت است از: موقعیت جغرافیایی. فاصله مرکز روستا تا نوشهر حدود۹ کیلومتر می‌باشد. در مجاورت این روستا روستاهای از طرف شمال:روستاهای سید علی کیاسلطان
روستاهای از طرف شمال:روستاهای سید علی کیاسلطان ومارگیرده از طرف شرق:روستای نجارده وبندپی از طرف غرب:روستای سنگتو شمال غربی:روستای شوفسکاج ولتینگان شمال شرقی:روستای نجارده قراردارند حاشیه جنوبی وجنوب شرقی روستا جنگلی می‌باشد. جنگل خیررودکنار. جنگل خیرودکنار با وسعت ۸۰۱۷ هکتار در حدود هفت کیلومتری شرق نوشهر و در استان مازندران قرار دارد. خاک‌های این جنگل دارای رژیم رطوبتی یودیک و رژیم‌های حرارتی مزیک و ترمیک می‌باشند و ارتفاع آن از صفر تا ۲۰۵۰ متر از سطح دریا متغیر است. پوشش گیاهی منطقه نیز از نوع درختان پهن
متغیر است. پوشش گیاهی منطقه نیز از نوع درختان پهن برگ می‌باشد.
سیدعلی کیاسلطان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴۴ نفر (۳۱۱خانوار) بوده‌است. مردم سیدعلی کیاسلطان از قومیت طبری هستند. مردم سیدعلی کیاسلطان به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
بندپی، به انگلیسی(band-e-pay) روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. این روستا محل تولد افرادی چون انوشیروان محسنی بندپی است. جمعیت. این روستا در دهستان خیرودکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴۷ نفر (۳۷۶خانوار) بوده‌است. مردم بندپی از قومیت طبری هستند. مردم بندپی به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند. مناطق توریستی و مذهبی. روستای بندپی دارای جنگلی بسیار زیبا و سر سبز بوده که به نوشهر تپه معروف است. همچنین دارای امام زاده‌ای به نام امام
معروف است. همچنین دارای امام زاده‌ای به نام امام زاده عبدالله است.
پاشاکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۹ نفر (۱۹۲خانوار) بوده‌است. مردم پاشاکلا از قومیت طبری هستند. مردم پاشاکلا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
خضرتیره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۲ نفر (۲۱۸خانوار) بوده‌است. مردم خضرتیره از قومیت طبری هستند. مردم خضرتیره به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
نارنج بن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶۱ نفر (۳۰۷خانوار) بوده‌است. مردم نارنج بن از قومیت طبری هستند. مردم نارنج بن به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
ونوش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهردر استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸۳ نفر (۶۷۹خانوار) بوده‌است. مردم ونوش از قومیت طبری هستند. مردم ونوش به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند. موقعیت جغرافیایی. این روستا در فاصله 7 کیلومتری غرب شهر رویان قراردارد و در جاده کمربندی که به سمت رویان میرود قرارداد. فاصله این روستا تا ساحل خزر کمتر از یک کیلومتر میباشد.
علویکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.علویکلا دومین روستای بزرگ شهرستان نوشهر که در فاصله ٨ کیلومتری سیسنگان نوشهر قرار دارد . علوی کلا از شمال به دریای خزر و از جنوب به جنگل از سمت شمال غربی به روستای ونوش و از سمت جنوب غربی به خضرتیره و از شمال غربی به وازیوار و از سمت جنوب غربی به روستای منوچهر کلا وصل میشود .امامزاده سید نبی (ع) و مسجد جامع علویکلا از مکان های مذهبی و آبشارعالم کلا از جاهای دیدنی این محل به حساب می آید . از مراسمات مدهبی این محل میشود به کمل زنی و
آید . از مراسمات مدهبی این محل میشود به کمل زنی و شام غریبان اشاره کرد که از سالیان دور در این محل رسم بوده .این روستا به دلیل اینکه افراد تحصیل کرده زیادی داشته است به اسم عالم کلا نامگزاری شد . عالم کلا حدود ۴٠٠٠ نفر جمعیت بومی دارد . بر خلاف روستاهای نقاط مختلف کشور که به بالا و پایین علیا و سفلا گفته میشه اما اینجا بع بالا محل میانک و به پایین محل مندل گفته میشود. اماکن دیدنی. دریای مازندران جنگل شمال رودخانه زمین‌های کشاورزی باغ مرکبات امام زاده نبی عاشورا و تاسوعا. در روستای علویکلا هر سال در ایام
عاشورا و تاسوعا. در روستای علویکلا هر سال در ایام تاسوعا و عاشورا مراسم های بزرگی برگزار میشود . هرساله در این روستا از "آستانه مبارکه امام زاده سید نبی" تا "مسجد جامع علویکلا" و یا بلعکس دسته های عزاداری حرکت میکنند . مازندران دیار علویان نیز همانند سایر نقاط ایران هر ساله با شروع ماه محرم آئین‌های خاصی دارد که در شهرها و روستاها متفاوت است از جمله طشت‌گذاری، تعزیه‌خوانی، کرپ‌زنی، علم‌گردانی که چند نمونه کوچک از برگزاری آئین‌های کهن ماه محرم در این دیار هستند. کمل زنی ( کاه زنی ). «کمِل‌زنی یا کاه‌زنی»
هستند. کمل زنی ( کاه زنی ). «کمِل‌زنی یا کاه‌زنی» یکی از آئین‌ها و مراسم‌های عزاداری ماه محرم است که مردم شهرستان نوشهر روستای عالم‌کلا هر ساله در روز تاسوعا برای نشان دادن غم زیاد برگزار می‌کنند. ابوذر زرگر مسئول گروه اجرایی تعزیه‌خوانی باب‌الحواج تکیه حضرت رقیه (س) در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص برگزاری آئین کَمِل‌زنی در این شهرستان اظهار داشت: این مراسم آئینی در روستای عالم‌کلای نوشهر توسط عزاداران حسینی هر ساله در خور شأن اهل بیت برگزار می‌شود. وی افزود: مراسم "کَمِل‌زنی" در روز تاسوعا، عاشورا و شام
مراسم "کَمِل‌زنی" در روز تاسوعا، عاشورا و شام غریبان بعد از شهادت شهدای صحرای کربلا، بعد از شهادت علی‌اکبر، علی‌اصغر و جوانان دشت کربلا برای نشان دادن ناراحتی و اندوه مردم برگزار می‌شود که با تعزیه‌خوانی، سینه‌زنی و زنجیر زنی و شعار و رجزهای «عباس چه شد؛ اکبر چه شد» همراه است. دسته های چرخشی. در روستای علویکلا طبق رسمی که حدود چهل سال اخیر به وجود آمده از "آستانه مبارکه امام زاده سید محمد نبی" به سمت "مسجد جامع علویکلا" و یا بلعکس دسته ای بزرگ اعم از زنجیر زنان ، طبل زنان و سینه زنان حرکت می کنند . شام
زنان ، طبل زنان و سینه زنان حرکت می کنند . شام غریبان. در روستای علویکلا در شبی که عاشورا تمام میشود مراسمی به عنوان شام غریبان برگزار میشود که در آن مردم روستا در مسجد جامع علویکلا جمع میشوند و به سمت مرکز روستا حرکت میکنند و کل روستا را دور میزنند و در آخر دوباره به مسجد جامع علویکلا حرکت میکنند و در آنجا هم حدود 30 دقیقه مراسم سینه زنی به عنوان مراسم پایان ایام محرم انجام می شود . جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴۴ نفر (۳۱۳خانوار)
ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴۴ نفر (۳۱۳خانوار) بوده‌است.مردم علویکلا از قومیت طبری هستند. مردم علویکلا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
عزت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۹ نفر (۱۷۹خانوار) بوده است. مردم عزت از قومیت طبری هستند. مردم عزت به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
منوچهرکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. از آثار تاریخی این روستا می‌توان به امامزاده خالد کیاسلطان اشاره کرد جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است. مردم منوچهرکلا از قومیت طبری هستند. مردم منوچهرکلا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
میانک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۵ نفر (۲۷۰خانوار) بوده‌است. مردم میانک از قومیت طبری هستند. مردم میانک به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD)، یک موسسه مالی بین‌المللی است که در سال ۱۹۴۴ تاسیس شد و دفتر مرکزی آن در واشنگتن، دی سی، ایالات متحده آمریکا است. این بانک بازوی وام دهنده گروه بانک جهانی است. بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه به کشورهای در حال توسعه با درآمد متوسط ​​وام می‌دهد. این اولین مؤسسه از پنج مؤسسه عضوی است که گروه بانک جهانی را تشکیل می‌دهند. ماموریت اولیه بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه در سال ۱۹۴۴، تامین مالی و بازسازی کشورهای اروپایی ویران شده درجنگ جهانی دوم بود. انجمن توسعه بین المللی
شده درجنگ جهانی دوم بود. انجمن توسعه بین المللی (IDA) بازوی بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه و وام دهنده آن است که در مجموع به بانک جهانی شناخته می شوند. اهداف بانک. مطابق ماده اول اساسنامه بانک بین‌المللی ترمیم و توسعه، بانک جهانی، ۴ هدف اصلی را دنبال می‌کند:
وازیوار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است. مردم وازیوار از قومیت طبری هستند. مردم وازیوار به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
بازیارکلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۷۸ نفر (۲۱۰ خانوار) بوده است. مردم بازیارکلا از قومیت طبری هستند. مردم بازیارکلا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
بنجکول سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1394، جمعیت آن ... نفر (800خانوار) بومی و غیر بومی بوده‌است.مساحت این روستا 100هکتار میباشد.محبوب ترین چهره این روستا حاج رامین خاوندشاه می باشد که در حال حاضر در کسوت عضو شورا مشغول خدمت به اهالی روستاست مردم بنجکول سفلی از قومیت طبری هستند. مردم بنجکول سفلی به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
حسن‌آباد روستایی در دهستان کالج بخش مرکزی شهرستان نوشهر استان مازندران ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا۱٬۱۲۰ نفر (۳۶۲خانوار) بوده‌است. مردم حسن‌آباد از قومیت طبری هستند. مردم حسن‌آباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
سیاه رود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۰ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است. مردم سیاه رود از قومیت طبری هستند. مردم سیاه رود به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند. سیاه رود اولین روستای نوشهر از سمت شرق است. با دریا فاصله چندانی ندارد.
فراشکلاسفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.این روستا دارای یک امامزاده به نام سید بی بی خاتون می باشد.این روستا از سمت جنوب وصل به روستای فراشکلا علیا از سمت شررق وصل به روستای بنجکول واز سمت غرب وصل به روستای وازیوار و از سمت شمال به دریا منتهی می باشد.در ضمن این روستا دارای یک خانه ی بهداشت و دبستان به نام مسلم بن عقیل (ع)می باشد.این دهکده دارای فروشگاه های لباس و لوازم منزل و رستوران ک همگی شیک هستند می باشد. نویسنده: (م.ت) جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد
(م.ت) جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است. مردم فراشکلاسفلی از قومیت طبری هستند. مردم فراشکلاسفلی به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
فراشکلاعلیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۷ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است. مردم فراشکلاعلیا از قومیت طبری هستند. مردم فراشکلاعلیا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
نوده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۸ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است. مردم نوده از قومیت طبری هستند. مردم نوده به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
ویلاشهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کالج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. مردم ویلاشهر از قومیت طبری هستند. مردم ویلاشهر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
شرکت مالی بین‌المللی (IFC) برای پیش‌برد سرمایه‌گذاری پایدار در بخش خصوصی در کشورهای در حال توسعه تأسیس شده‌است. این شرکت که در سال ۱۹۵۶ بنیاد شده امروزه بزرگ‌ترین منبع چندجانبه اعطای وام و سهام برای تأمین مالی پروژه‌های بخش خصوصی در کشورهای رو به توسعه به‌شمار می‌آید. آی‌اف‌سی یکی از اعضای «گروه بانک جهانی» است و مقر آن در واشینگتن دی‌سی قرار دارد. ۱۸۱ کشور عضو سازمان ملل به علاوه کشور کوسوو در شرکت مالی بین‌المللی عضو شده‌اند. منابع. Wikipedia contributors, "International Finance Corporation," Wikipedia,
"International Finance Corporation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November 18, 2010).
چتر نجات چتری است که در هوانوردی برای کاستن از سرعت سقوط و فرود استفاده می‌شود. چتر نجات هواپیماها را چنان می‌سازند که بر مقاومت هوا پیروز شوند و به تندی در آن حرکت کنند. چتر نجات خاصیتی درست بر عکس هواپیما دارد، یعنی چنان ساخته شده‌است که در هوا به کندی حرکت کند. چترها بیشتر از نایلون و بعضاً از پارچه ساخته می‌شوند. چترها باید سرعت سقوط عمودی اجسام را دست‌کم ۷۵٪ بکاهند. بار چترها می‌تواند یک نفر، دو نفر، غذا، تجهیزات، موشک سوخت جامد تقویت‌کننده شاتل فضایی برای کاربری دوباره، کپسول فضایی و بمب باشد. چترهای
کاربری دوباره، کپسول فضایی و بمب باشد. چترهای نجات که با ایجاد پسار در محیط تروپوسفر (وَردسپهر) باعث کاستن سرعت حرکت اجسام می‌شوند. جزئیات. چتر نجات شبیه چتر بزرگی است. قطر آن معمولاً حدود ۷ متر است. چنان پهن گسترده می‌شود که نمی‌تواند به آسانی هوا را از سر راه خود دور کند. هوا، به اصطلاح دانشمندان، در مقابل حرکت مقاومت فراوان نشان می‌دهد. چتر نجات، تا وقتی که هوانورد در هواپیماست تا شده به وسیله بندهایی به لباس او بسته‌است. ولی چنان است که به آسانی باز می‌شود. بعضی از چترهای نجات به شکل خودکار باز