payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سعدی و خیام و حافظ را به پارسی خواند.حاجی عبدالله برای کمک‌خرج او را مباشر املاک بسته خانم –دختر جواد خان- می‌کند و «میرزا» ی ایشان می‌شود و زین‌پس میرزاشفیع آوازه می‌یابد. همچنین میرزا از دوست و استادی به‌نام عُمَر نام می‌برد که او را عمر افندیِ دانا می‌گوید. نخستین دلدادگی میرزا. بوندشتدت در بخش چهارم کتاب خویش دلدادگی میرزا از زبان خودش بازگو می‌کند. او دلباختهٔ زلیخا دختر ابراهیم خان، خان گنجه می‌شود و شش ماه روز و شب بدون آنکه بداند به دیدارش از دور می‌رفته و آوازهایی در وصف عشق او می‌خوانده‌است. اما
و آوازهایی در وصف عشق او می‌خوانده‌است. اما از اینکه دارا نبوده و خان او را نمی‌پذیرفته، ترس داشته‌است. همچنین بنا بر این بوده که او را به احمد خان، خانِ آواریا بدهند.نه مقدورم که رویش را ببینم * نه از باغ وصالش گل بچینمنه کس محرم درین اسرار بوده‌است * نه کس در غمخوری غمخوار بوده‌استروزی فاطمه، ندیمهٔ زلیخا، به پیش میرزا می‌رود و از دلباختگی بانویش به میرزا می‌گوید و قراری می‌گذارند که میرزا فردای آن روز از راه دور آوازی بخواند و اگر بانو زلیخا او را پذیرفت، برایش گل بیندازد و اگر نه، خار به پایش افکند.
برایش گل بیندازد و اگر نه، خار به پایش افکند. چنین می‌شود و میرزا عاشقانه‌ترین سرودهٔ خود را می‌خواند و غنچه‌ای از گل رز پاداش می‌گیرد.خان گنجه از نبرد با روس‌ها بازمی‌گردد، آمد خان با کابین/جهاز زلیخا به همراه او، پس به پاس پیروزی جشن می‌گیرند و به پیشنهاد زلیخا مسابقه آوازخوانی راه می‌اندازند. میرزا آن مبارزه را می‌برد و نه از خوشی جایزهٔ سیمین برنده را می‌گیرد و نه از سرمستی بادافره بازندگان می‌دهد: برنده می‌توانسته سازهای بازندگان را بشکند و خُرد نماید. شبانه به همدستی فاطمه و دوست ارمنی خود –آکیم-
شبانه به همدستی فاطمه و دوست ارمنی خود –آکیم- آماده شده و میرزا، زلیخا، فاطمهی عاشقِ آکیم، و خودِ آکیم از گنجه می‌گریزند و تا به شروان بروند و سرانجام پس از سه روز سربازان خان دختران را پیدا کرده و به کاخ بازمی‌گردانند و تنها دلشکستگی برای میرزا می‌ماند و سروده‌های سوزناک و شورانگیز، به‌گونه‌ای که بیشتر سروده‌های او یا برای زلیخا بوده و نام او را پیاپی می‌آورد. جدایی گنجه از ایران. در سال ۱۸۲۶م/۱۲۰۴خ جنگ ایران و روس آغاز شد، جنگی که پایانش واگذاری سرزمین‌های ایرانی به روسیه و عهدنامه ترکمانچای شد (شعبان
ایرانی به روسیه و عهدنامه ترکمانچای شد (شعبان ۱۲۰۶خ/ فوریه ۱۸۲۸م). در این بین بسته خانم همراه برادرش (اوغورلو خان) به ایران بازمی‌گردد و میرزا بیکار و تنگدست می‌شود و برای گریز از فشارهای مالی خطاطی و از کتاب‌ها نسخه‌برداری و آموزگاری می‌کند و موفقیت‌هایی به‌دست می‌آورد، تا جایی‌که اجازه می‌یابد در یکی از حجره‌های مسجد/مدرسه شاه عباس گنجه بنشیند و به کودکان نگارش نستعلیق بیاموزد که در این زمان آخوندزاده نیز شاگرد او شده و افزون بر خط حکمت و عرفان نیز آموخت و سرانجام میرزا شاعر و خطاط و آموزگاری توانا و
و سرانجام میرزا شاعر و خطاط و آموزگاری توانا و نام‌ور شد. در ۱۸۴۰ م / ۱۲۱۸ خ به تفلیس می‌کوچد که آن روزها کانون اندیشه و ادب مترقی بود و جانشین آخوندزاده در مدرسهٔ روسی تفلیس می‌شود و با پشتیبانی او آموزگار زبان و ادبیات زبان‌های فارسی و آذربایجانی در مدرسهٔ قضا (ناحیه) می‌شود و دوران شکوفایی میرزا فرارسیده، روزگارش نیک و خوش و سرگرم آموزش و آموختن، چنان‌که به هنگام رفتن سرودهٔ «وداع با تفلیس» را در شکایت از روزگار می‌سراید. او شش سال آنجا می‌ماند و با سرایندگان و دانش‌وران آذربایجانی و روس و گرجی و ارمنی
و دانش‌وران آذربایجانی و روس و گرجی و ارمنی و اروپای غربی آشنا و گاه همنشین می‌شود، کسانی چون عباسقلی باکیخانوف، * آخوندزاده، خاچاطور آبوویان –بنیان‌گذار رئالیسم نوین ارمنستان- * می‌شود و سروده‌ای از «و. ولتمان» با نام «چرا بامداد روشن را مه گرفت» را به فارسی برمی‌گرداند. در ۱۸۴۶ به گنجه بازمی‌گردد و آموزگاری و شاعری می‌کند که از دوستانش در این دوران می‌توان شیخ ابراهیم ناصح و میرزا مهدی ناجی را نام برد. در سال ۱۸۵۰ به تفلیس بازگشته و در مدرسهٔ عالی نجبا به زبان آذربایجانی آموزش می‌دهد و سرانجام در شانزدهم
زبان آذربایجانی آموزش می‌دهد و سرانجام در شانزدهم نوامبر ۱۸۵۲ م/ بیست و ششم آبان ماه ۱۲۳۰ش در تفلیس درگذشته و به خاک سپرده می‌شود. منطقه قفقاز در دورهٔ پس از جدایی از ایران در منابع جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان مورد توجه قرار گرفته‌است. در میان شخصیتهای این دوره میرزا محمد علی کاظم‌بیک، عباسقلی آقاقدسی معروف به باکیخانوف، آخوندزاده، میرزا جعفر توپچی باشی، اسماعیل کوتکاشینلی، قاسم ذاکر، حاج زین‌العابدین شیروانی، میرزا آدگوزل‌بیک، میرزا جمال و کریم آقا فاتح از شمار افراد برجسته‌ای بودند که با نگارش
فاتح از شمار افراد برجسته‌ای بودند که با نگارش کتاب‌ها، ترجمه و آموزش در مرکزهای علمی آن زمان، از جمله در تفلیس، در توسعه شرق‌شناسی و ایرانشناسی تأثیرگذار بوده‌اند. میرزا و بودنشتدت. فریدریش مارتین فون بودنشدت در ۱۸۴۱ م برای آموزش زبان‌های بیگانه به فرزندان شاهزاده گالیتزین به روسیه رفته و پس از سه سال به دعوت ژنرال نیدتگرات -فرماندار قفقاز- برای فراگیری زبان‌های شرقی به تفلیس می‌رود. او با میرزا شفیع آشنا شده و از او زبان فارسی می‌آموزد و میرزا را با آثار کلاسیک غرب آشنا می‌سازد. او می‌نویسد: «هر بار پس
کلاسیک غرب آشنا می‌سازد. او می‌نویسد: «هر بار پس از پایان درس او را با آثار گوته، هاینه، شیلر، تامس مور، و بایرون آشنا می‌کردم. از بایرون بیشتر خوشش می‌آمد. هر مطلبی می‌خواندم احتیاج به تفسیر نداشت، میرزا همه را بدون شرح می‌فهمید.» در سال ۱۸۴۴ میرزاشفیع دست‌نوشته‌های خویش را به بودنشتدت می‌دهد که بودنشتدت آن را هدیهٔ دوستیِ میرزا در برابر سوغاتی‌ای می‌داند که برایش از ایروان برده بود. او می‌افزاید که میرزا با خط خودش و برای او در آغازِ دست‌نویس‌ها نگاشته و آن نوشته‌ها را «مفتاح العقول» نام نهاده بود که
و آن نوشته‌ها را «مفتاح العقول» نام نهاده بود که دربرگیرندهٔ سخنان حکیمانه و فیلسوفانهٔ آموزگارش بود: «به سبب رجا و التماس مکرر شاگرد و دوستم نشتدت افندی، من میرزا شفیع این مجموعه را که عبارت از قصاید، غزلیات، مربع، مقطعات و مثنویات خودم است، به او هدیه می‌کنم.» او آثار میرزا شفیع را در سال ۱۸۴۶ با خود به آلمان برده و گزیده‌ای از آن‌ها را به آلمانی برگردانده و در برلن چاپ می‌کند و در بارهٔ این ترجمه می‌نویسد: «... آنجا که می‌توان اندیشهٔ شاعر را عینن ترجمه کرد، من گفته‌های او را به زیور زبان آلمانی آراستم.
من گفته‌های او را به زیور زبان آلمانی آراستم. بیشتر این ترانه‌ها در حضور من و جلوی چشم من آفریده شده‌اند. از این رو، شان نزول آنهایی را که در خاطرم مانده را آوردم.»او سال‌ها بعد کتاب «هزار و یک روز در مشرق زمین» را چاپ می‌کند و بخشی از این ترجمه‌ها را در آن آورده و از چگونگی زندگی و نوآوری‌های میرز سخن می‌راند و او را به عنوان سراینده چنین چکامه‌هایی می‌ستاید و می‌نویسد: «... وعده‌های تو به ثمر رسید، سرودهای تو در قلب زنان و دختران ما بهترین مأوا پیدا کرد، اکنون نام تو در باختر با احترام و افتخار یاد
کرد، اکنون نام تو در باختر با احترام و افتخار یاد می‌شود.» سپس او کتاب کم‌حجم و پرآوازهٔ «ترانه‌های میرزا شفیع» را به زبان آلمانی چاپ می‌کند که به‌زودی برای خیام‌وار بودن آن و اشتیاق اروپاییان به فرهنگ مشرق‌زمین در آن روزگار به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، روسی، نروژی، هلندی، دانمارکی، لهستانی، چک، و حتی به زبان یهودی باستان ترجمه شده و فراگیر می‌شود. از جمله میخاییل لاریبونوویچ میخاییلف نیز در مجموعه شعری که در سال ۱۸۶۲ به زبان روسی در برلن چاپ می‌کند سروده‌ای از میرزاشفیع رو می‌آورد. سروده‌ای نیز
سروده‌ای از میرزاشفیع رو می‌آورد. سروده‌ای نیز در مجموعهٔ «روسکایا استارینا» به سال ۱۸۸۷ در سن‌پترزبورگ چاپ می‌کند و سرودهٔ دیگری از میرزا شفیع را در خود می‌گنجاند. پس از میخاییلف دیگران شاعران روس مانند و. مارکف، ر. رامشف، ن. ایفرت و دیگران نیز سروده‌های میرزا شفیع را در مجموعه‌های گوناگون ترجمه و چاپ کردند تا سرانجام ایفرت در سال ۱۸۸۰ ترجمهٔ دیوان میرزا شفیع را به روسی در مسکو چاپ کرد. بودنشتدت پس از فراگیری و نام‌آوری سروده‌های میرزا شفیع در سال ۱۸۷۳ ادعا کرد سرایندهٔ شعرها خود اوست و کسی به نام میرزا
کرد سرایندهٔ شعرها خود اوست و کسی به نام میرزا شفیع وجود خارجی ندارد! این ادعا با تأیید برژه همراه می‌شود که به گفته‌های ملا احمد سلیانی –شیخ‌الاسلام قفقاز- استناد کرده و میرزا شفیع را شاعر ندانسته بود! این ادعای سلیانی ادامهٔ درگیری‌های شیخ‌ها و روحانیون با میرزا شفیع بود و اگر می‌توانستند وجود او را نیز نفی می‌کردند. ادعاهای بودنشتدت باعث شد تا سال‌ها "ترانه‌های میرزا شفیع فراموش شود و ترانه‌ها را "ترانه‌های بودنشتدت" بنامند. بودنشتدت در ترجمهٔ شعرها امین نبوده و به سلیقهٔ خود افزون و کاستی‌هایی
امین نبوده و به سلیقهٔ خود افزون و کاستی‌هایی داشته‌است و بنابراین همهٔ سروده‌های «ترانه‌های میرزا شفیع» از آن میرزا شفیع واضح نیست. سروده‌هایی که به گفته حسین محمدزاده صدیق با رنگ و بوی آذربایجانی بیگانه است و حال و هوای آلمانی و اندیشه‌های کانت و کانت‌گرایان را به یاد می‌آورد. اگر سلمان ممتاز در ۱۹۲۶ م سروده‌های میرزا شفیع را گردآوری و چاپ نکرده بود، چه بسا نام میرزا به فراموشی می‌گرایید و دست‌کم دیگر او را سراینده و شاعر نمی‌دانستند. میرزا و آخوندزاده. واضح تبریزی آزاداندیشی را از استاد خویش حاجی
واضح تبریزی آزاداندیشی را از استاد خویش حاجی عبدالله آموخت و آن را به شاگردش آخوندزاده آموزاند.آخوندزاده می‌نویسد روزی در پاسخ میرزا که هدفم از تحصیل را می‌پرسید پاسخ دادم می‌خواهم روحانی شوم و پاسخی داد که اندیشه‌ام را دگرگون کرد: «می‌خواهی تو ریاکار و شارلاتان بشوی … عمر خود را در صف این گروه مکروه ضایع مکن، شغل دیگر پیش‌گیر.» او را آگاه می‌سازد و پرده غفلت از نظرش می‌اندازد و «بعد از این قضیه از روحانیت نفرت کردم و نیت خود را تغییر دادم.» میرزا در سروده‌ای او را عاقل و بالغ و دارای ذهنی جستجوگر می‌داند
او را عاقل و بالغ و دارای ذهنی جستجوگر می‌داند که روحش را آزاد گردانید: «او بالغ بود به کودکی … می‌شد از او کار سترگی را امید داشت» دیوان عقل. شفیع گنجوی به سال ۱۸۴۴ در تفلیس دیوان عقل یا دیوان حکمت را با گرایش و شعار عقل بنیان نهاد که دوستان و شاگردانش شرکت‌کنندگان آن بودند. در این نشست‌ها آخوندزاده، بودنشتدت و چند شاعر و متفکر مسلمان و ارمنی و روس و گرجی آشنا به زبان و ادبیات شرق، زبان‌شناس و باستانشناسی آلمانی که بوندشتدت او را «ر» می‌نامد، حتی توریست‌ها نیز شرکت می‌کرده‌اند و دربارهٔ شاعران بزرگ ایران
نیز شرکت می‌کرده‌اند و دربارهٔ شاعران بزرگ ایران گفتگو می‌کردند و میرزا شفیع هم سروده‌هایش در انتقاد و طعنه‌زدن به اهل دین و دولت را آنجا می‌خواند. از آنجا که آموزگار میرزا فتحعلی آخوندزاده بوده می‌توان او را از بنیانگذاران و پیشگامان جنبش ترقی‌خواهی در ایران نامید. گاهی نیز او را روحانی ستیز و رئیس انجمن فراماسونری نامیده‌اند اما فریدون آدمیت این ادعا را بررسی کرده و منبع معتبری بر این ادعا نیافته و کار او را بیشتر آگاه کردن و باسواد کردن مردم دانسته‌است. مرده ریگ. تولستوی میرزا شفیع را ستوده و در نامه‌ای
ریگ. تولستوی میرزا شفیع را ستوده و در نامه‌ای به آ. فت –شاعر هم‌روزگار خویش- گفته که «این شعرها سرشار از زیبایی است.» او به سال ۱۸۴۰ در مدرسه روسی تفلیس آموزگار بود و نخستین کتاب درسی به زبان مادری منطقهٔ آذری‌زبان قفقاز و قره‌باغ را تهیه کرد. از آنجا که آموزش زبان فارسی و آذری آزاد بود و کتابی هم برای آموزش در دسترس نبود، همراه با ای. گریگوریف –آموزگار زبان‌های شرقی آن مدرسه- نگارش "منتخبات درسی" به زبان آذری را آغاز کرد، که نخستینِ آن "فرهنگ آذری به روسی" در ۱۸۵۱ چاپ شد و به سبب دشواری‌هایی پخش نشد و
در ۱۸۵۱ چاپ شد و به سبب دشواری‌هایی پخش نشد و دومین بخش کتاب که خود شامل دو بخش برای دبستان و دبیرستان بود پس از مرگش در ۱۸۵۵ در تبریز چاپ شد. منتخبات به جز واژه‌نامه سه بخش اصلی داشت که متن‌ها و منظومه‌ها و سروده‌هایی از زبان‌های فارسی و عربی ترجمه شده و عبارت بودند از: - اندرزنامه‌های اخلاقی و گزیدهٔ مفصلی از روضةالصفا نوشتهٔ میرخواند - نمونه‌هایی از کتاب‌هایی مانند "قراباغ‌نامه"* و «دربندنامه» - نمونه‌هایی از قصیده‌های محمد فضولی و مثنوی «لیلی و مجنون»بودنشتدت پس از «هزار و یک روز در مشرق زمین» دو کتاب
پس از «هزار و یک روز در مشرق زمین» دو کتاب به نام او چاپ کرد. نخستین به نام «ترانه‌های میرزا شفیع» در سال ۱۸۵۱ و دیگری به‌نام «باقی میراث میرزا شفیع» در سال ۱۸۷۳. در «ترانه‌های میرزا شفیع» زندگی ارزشمند است و چکیدهٔ آن سه چیز است: ۱. آزادی ۲. بهره‌وری از خوشی‌ها و لذت‌های این جهانی ۳. طنز و انتقاد از زهد و ریا سروده‌ها و درون‌مایهٔ آن. نوشته‌های میرزا را شاعری به نام سلمان ممتاز به سال ۱۹۲۶ م و در ۸۱ مصراع گردآوری و از نابودی آن‌ها جلوگیری کرد. اکنون از آن همه سروده تنها سه غزل و یک نوشته به زبان فارسی و
همه سروده تنها سه غزل و یک نوشته به زبان فارسی و یک غزل، یک مخمس، یک قطعه، سه تک‌بیت به زبان آذری و نیز چند رباعی برجای مانده‌است. درون‌مایه سروده‌ها دوستیِ پاک و بی‌آلایش عاشق نسبت به معشوق است و برتری عشق: «تنها مرهم و راز دل من اوست». او از حسن مطلق دم می‌زند، گونه‌ای از باورهای «وحدت وجود» ی، نیز از خرافات بیزار است. گویند به حافظ ارادت می‌ورزید. مخمس او ردیف "سوسنی" دارد که گویا از دختری ارمنی به نام "سوسانناً می‌گوید و او را زیباتر از همهٔ پری‌چهران می‌داند: خورشید هر بامدادان سر به آستانت می‌ساید
می‌داند: خورشید هر بامدادان سر به آستانت می‌ساید اندام تو را سرو اگر در باغ بیند، به رفتار آید غنچه در برابر دهانت گردن خم می‌کند ای کافر! انجام عشقت به جایی رسیده که اگر واضح را مسلمان خوانند، بهتان زده‌اند، سوسنا. در این مخمس اندرونهٔ "اهل درد، ناکامی درعشق، گلایهٔ معشوق و شکوه از هجران با تعبیرهای مجازی مجسم شده‌است. غزل آذری‌زبان آن که سلمان ممتازِ شاعر آن را نخستین بار منتشر کرد اینگونه آغاز می‌شود: نه قدر کیم فلکین ثابت و سیاره‌سی‌وار، اول قدر سینه‌ده غمزه‌ن اوخونون یاره‌سی‌وار. او در یک رباعی
غمزه‌ن اوخونون یاره‌سی‌وار. او در یک رباعی می‌سراید: آنتون روبینشتاین بر روی سروده‌های وی آهنگ گذاشت. نثر میرزاشفیع. حسب حال مه نو سفرم! و اللّیل اذا یغشی! هلاک عاشق شب فراق است؛ و النّهار اذا تجلّی! سرمایهٔ عمر روز وصال… وداع دوستان رسمی است قدیم، و اطوار یاران خلقی است کریم. پس از چه جهت آن مبدل به لاف شد و این متغیر به خلاف؟ کدام خاک راه به تقبیل گَرد لعل سمندت سر به چرخ برین است؛ و کدامین سرمنزل ز نسیم طرهٔ مشکینت رشک صحرای چین؟ هرجا که اشراقات قلبی است، چه دعا، چه سلام؟ و آنجا که برید محبت است چه
است، چه دعا، چه سلام؟ و آنجا که برید محبت است چه قاصد، چه پیام؟ بازآی، بازآی که، بی‌تو دیده را نور نیست و دل را سرور نی. بازآی، بازآی، خورشید طلعت بنما. پرده از جمال بگشا. مجلس حریفان بیارا. چه جای قطعاً ایدیهین؟ طنز میرزا شفیع. او در بسیار از سروده‌ها زهد و شیخ‌الاسلام‌ها و زاهدان و مفتی‌ها را به چالش کشیده و با چاشنی طنز و کنایه آنان را به سخره می‌گیرد و کاستی‌های زندگی را برمی‌شمارد، به ویژه در منظومه‌های «تیمور»، «درویش»، «سعدی و شاه»، «پرسش و پاسخ». در یکی از آن‌ها می‌گوید: نادان را باش که دنیا را به
یکی از آن‌ها می‌گوید: نادان را باش که دنیا را به خود تنگ می‌گیرد و به امید حوری‌ها و قصرها می‌نشیند ما را از آتش دوزخ مترسان خردمند را از سخن پوچ باکی نیست مفتی را بگویید هرچه خواهد افسون کند. بودنشتدت در کتاب «هزار و یک روز در مشرق زمین» می‌گوید: «روزی میرزا شفیع را خشمگین دیدم که می‌گفت از من بازی خرس می‌خواهند و در توضیح آن گفت چنان‌که دندان‌های خرس را درمی‌آورند و خودش را نیز به زنجیر می‌کشند و می‌گردانند. مرا نیز خواهند که دهان بربندم و به ساز آنان برقصم. به من می‌گویند که با شعرهای لامذهب خود جوانان
به من می‌گویند که با شعرهای لامذهب خود جوانان را از راه به‌در می‌کنی.»
دی هیدروامتین رده درمانی: داروهای ضد انگل . اشکال دارویی: آمپول موارد مصرف. دی هیدرومتین در درمان آمیب (در موارد مقاوم به مترونیدازول) و فاسیولا هپاتیکا مصرف می‌شود. مکانیسم اثر. دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالاً بر تکثیر سلولی مؤثر است. عوارض جانبی. حساسیت، تهوع، نارسایی قلبی و ضعف عضلانی در محل تزریق. جستارهای وابسته. آمیب امتین
دی هیدروتاچیسترول رده درمانی: ویتامین دی سنتتیک. اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. دی هیدروتاچیسترول در درمان کمبود ویتامین دی و معدنی شدن استخوان مصرف می‌شود. مکانیسم اثر. دی هیدروتاچیسترول در کبد فعال میشود و مانند D۲ و ویتامین D۳ نیاز به هیدروکسیلاسیون کلیوی ندارد و شروع اثر سریعی دارد . عوارض جانبی. مانند عوارض استفاده بیش ازحد از ویتامین دی . جستارهای وابسته. ویتامین دی
جان رمبو که تحت عنوان رمبو یا رمبو ۴ نیز شناخته می‌شود، عنوان فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن به نویسندگی و کارگردانی سیلوستر استالونه است که در سال ۲۰۰۸ اکران شد. این فیلم چهارمین قسمت از سری فیلم‌های رمبو به حساب می‌آید. اولین خون (۱۹۸۲)، (۱۹۸۵) و رمبو ۳ (۱۹۸۸) فیلم‌های این سری هستند. داستان فیلم. برمه غرق در خون و آتش است. کشتار مردم بی‌گناه به بدترین شکل به بهانهٔ سرکوب شورشیان، تنها دلیل یک سرهنگ ارتشی روانی و پست‌فطرت است. جان رمبو (با بازی سیلوستر استالونه) سرباز بازنشسته ارتش آمریکا، در تایلند به کار
سرباز بازنشسته ارتش آمریکا، در تایلند به کار صید ماهی و مار مشغول است و زندگی آرامی دارد. گروهی مدافع حقوق بشر و انسان‌دوست به سرپرستی مردی به نام مایکل (با بازی پال شولتز) از رمبو درخواست می‌کنند تا آن‌ها را برای رسیدن به برمه همراهی کند. رمبو مخالفت کرده و به آن‌ها هشدار می‌دهد که راه آمده را بازگردند. رمبو می‌گوید که در برمه چیزی جز مرگ انتظارشان را نمی‌کشد؛ امّا سارا (با بازی جولی بنز) نامزد مایکل اصرار می‌کند تا رمبو آن‌ها را همراهی کند. او می‌گوید که مردم برمه به غذا و دارو شدیداً نیاز دارند. رمبو در
برمه به غذا و دارو شدیداً نیاز دارند. رمبو در نهایت می‌پذیرد و با آنان همراه می‌شود. در راه آن‌ها با گروهی آدمکش و متجاوز روبه‌رو می‌شوند. رمبو به ناچار با این گروه درگیر شده و آن‌ها را می‌کشد. مایکل مخالفت خود را نسبت به رفتار خشن رمبو اعلام می‌کند و در ادامهٔ مسیر از او می‌خواهد که او و دوستانش را ترک کند. سارا بابت کمک‌های رمبو از او تشکر می‌کند و صلیب کوچکی را که به گردن دارد، به رمبو می‌دهد. مایکل، سارا و دیگر افراد گروه‌شان به دهکده می‌روند و به یاری مردم می‌شتابند ولی دیری نمی‌گذرد که نیروی‌های ارتش
می‌شتابند ولی دیری نمی‌گذرد که نیروی‌های ارتش برمه از راه می‌رسند و دست به کشتار مردم می‌زنند. سارا و مایکل اسیر می‌شوند و بسیاری از دوستانشان همانند مردم برمه کشته می‌شوند… از رمبو درخواست می‌شود که به یاری آن‌ها بشتابد. این در حالی است که گروهی مزدور نیز رمبو را در این مأموریت همراهی می‌کنند؛ امّا بیشتر افراد این گروه که چیزی جز پول برایشان مهم نیست، قاعدتاً نمی‌توانند با اندیشهٔ رمبو که هدفش چیزی جز کمک و نجات بی‌گناهان نیست، کنار بیایند. مزدوران شبانه به اردوگاه حمله می‌کنند و در حالی که اسرای بازمانده
اردوگاه حمله می‌کنند و در حالی که اسرای بازمانده را نجات می‌دهند، افراد بسیاری از دشمن را نیز غافلگیر کرده و می‌کشند. رمبو نیز به کمک سارا می‌شتابد و او را که در معرض تجاوز قرار دارد، نجات می‌دهد. مزدوران نیز منتظر رمبو و سارا نمانده و از صحنه می‌گریزند. سارا و رمبو در یک قدمی مرگ توسط یکی از مزدوران تک‌تیرانداز که برخلاف همراهانش صحنه را خالی نکرده، نجات می‌یابند. پس از مدّتی کشمکش، مزدوران به چنگ سرهنگ ارتشی و دارودسته‌اش می‌افتند. سرهنگ دستور می‌دهد که همهٔ آنان را تیرباران کنند ولی دوباره رمبو به موقع
آنان را تیرباران کنند ولی دوباره رمبو به موقع از راه می‌رسد و به کمک یک تیربار به جان دشمن می‌افتد و سرانجام، به کمک شورشیان و البته مزدوران، ارتش برمه از هم می‌پاشد. سرهنگ قصد دارد از صحنه بگریزد، امّا رمبو او را می‌کشد. سارا، مایکل و برخی از مزدوران از این نبرد خونین جان سالم به‌در می‌برند. در پایان، رمبو، خسته و زخمی و اندوهگین به فاجعهٔ جنگ می‌نگرد و در آخر به مزرعهٔ پدری خود در آریزونا بازمی‌گردد. بودجه، فروش. این فیلم که پانزده تهیه‌کننده داشت و برای ساختش پنجاه میلیون دلار هزینه شد، بیش از صد و
ساختش پنجاه میلیون دلار هزینه شد، بیش از صد و سیزده میلیون دلار در گیشه فروش کرد. حواشی. به استالونه و گروهش اجازه ندادند که در برمه فیلمبرداری کنند؛ بنابراین آنان به جای دیگری رفتند و برمه را بازسازی کردند. چند استخوان سیلوستر استالونه حین فیلمبرداری صحنه‌های اکشن، شکست. استالونه در این فیلم در حالی برای چهارمین بار (و البته با موفقیت) در هیبت جان رمبو ظاهر شد که سن او شصت و دو سال بود. استالونه پس از موفقیت این فیلم اعلام کرد که قسمت پنجم این سری را تحت عنوان رمبو: شکار وحشیانه خواهد ساخت، امّا در حالی
عنوان رمبو: شکار وحشیانه خواهد ساخت، امّا در حالی که ماجرای فیلمنامه نیز مطرح شده بود، تولید این فیلم متوقف شد. استالونه مدّتی بعد عنوان پنجم رمبو را از شکار وحشیانه به رمبو: آخرین ایستادگی تغییر و از متن و طرح جدیدی برای داستان آن خبر داد ولی ساخت این فیلم نیز متوقف شد. سرانجام در سال ۲۰۱۹ قسمت پنجم با عنوان ساخته شد. جولی بنز (بازیگر نقش سارا) پس از احتمال ساخت قسمت پنجم، موافقت خود را با بازی در این فیلم (در صورتی که نقش سارا در قسمت بعد هم حضور داشته باشد) اعلام کرد. جولی بنز می‌گوید: «از تجربهٔ کار با
اعلام کرد. جولی بنز می‌گوید: «از تجربهٔ کار با استالونه و حضور در فیلم جان رمبو بی‌نهایت احساس رضایت دارم.» از دیالوگ‌های فیلم. جان رمبو: یا زندگی کن برای هیچ چیز، یا بمیر برای یک چیز… live for nothing...or die for somthing...
ضمیمه کردن به خاک، عبارت است از الحاق سرزمینی بی‌صاحب یا متعلق به دولت دیگر به خاک خود. این کار یک‌طرف است یا دست کم، دولتی که بخشی از خاک خود را از دست می‌دهد، از آن خشنود نیست. با پیوست-برخلاف اشغال نظامی، سرپرستی یا تحت‌الحمایگی- حقوق کامل حاکمیت به دست می‌آید و مردم سرزمین پیوسته شهروند دولت پیونداننده به شمار می‌آیند. خرید یا اجارهٔ سرزمین، به عنوان عمل دوجانبه، پیوست شمرده نمی‌شود. پیوست اتریش و سرزمین سودت به آلمان پیش از جنگ جهانی دوم از موارد مهم پیوست است.
کتابخانه غرب همدان در خیابان شهدا داخل مدرسهٔ آقای آخوند در شهر همدان قرار دارد. این کتابخانه یکی از پرمایه‌ترین کتابخانه‌های کشور به ویژه در بین مراکز حوزه‌های علمیه محسوب می‌شود. کتابخانهٔ غرب دارای بیش از ۱۵۰۰۰ جلد کتاب و همچنین شامل ۳۰۰۰ جلد کتاب‌های خطی است. آثار فلاسفه و رسالات بوعلی فارابی کندی خواجه نصیر. در بین کتب خطی کتابخانه غرب مجموعه‌ای وجود دارد مشتمل بر ۸۵ رساله که اکثر آنها تألیف شیخ الرئیس بوعلی سینا و بعضی رسالات دیگری از فارابی و غیره می‌باشد. در بین رسالات این مجموعه خطی، نسخه‌هائی وجود
در بین رسالات این مجموعه خطی، نسخه‌هائی وجود دارد که علاوه‌بر اینکه تاکنون بچاپ نرسیده شاید دوم یا سومین نسخه باشد. این مجموعه با خطی زیبا و طرزی مناسب نوشته شده و در ابتدای هر رساله یک سرلوحه مذهب بسیار نفیس قرار دارد که آن رساله را از رسالهٔ دیگر جدا می‌سازد و در آخر بعضی از رسالات نیز نقش و نگارهایی تذهیبی وجود دارد. تمام صفحات کتاب دارای جدول‌بندهای ظریف بوده و با سبکی عالی ترسیم گردیده‌است.
کتابخانه اعتمادیه در کوی محمدیه، بلوار بهارستان در شهر همدان قرار دارد. این کتابخانه در سال ۱۳۸۲ شمسی با حدود ۱۰۰۰ جلد کتاب بازگشایی شد. این کتابخانه زیر نظر ادارهٔ اوقاف همدان در فضایی کوچک در کنار پارک و درمانگاه بزرگی از موقوفات اعتمادالدوله فعالیت می‌کند. به تعداد حدود ۱۰۵۴ جلد کتاب‌های قدیمی که بیشتر دست‌نوشته و چاپ سنگی هستند، در حال حاضر در مهمانسرای اوقاف نگهداری می‌شوند و تنها محققان و پژوهشگران می‌توانند از آنها استفاده کنند.
باشگاه والیبال کاله آمل یک باشگاه والیبال ایرانی است که در سال ۱۳۷۰ در شهر آمل بنیانگذاری شده‌است. این تیم که کاله آمل نیز نامیده می‌شود از زیرمجموعه باشگاه ورزشی کاله است. مالک این باشگاه، گروه هلدینگ سولیکو است. این باشگاه هم‌اکنون در لیگ برتر والیبال ایران بازی می‌کند. این تیم با ۷ مدال، دومین تیم افتخارآفرین لیگ برتر والیبال ایران است. پیشینه و آمار. فعالیت باشگاه ورزشی کاله با توجه به علاقه‌مندی مدیریت شرکت کاله از سال ۱۳۶۹ با تشکیل تیم والیبال با عنوان تیم آرش و شرکت در لیگ والیبال استان مازندران و
تیم آرش و شرکت در لیگ والیبال استان مازندران و جام رمضان شکل گرفت. در همان سال باشگاه مبادرت به تشکیل آکادمی بسکتبال و والیبال ورزید که در والیبال کار با مربی بومی به عنوان مربی آغاز گردید که در شروع، باشگاه در والیبال با نونهالان آعاز کرد. در سال ۱۳۸۶ مجدداً شرکت کاله با سرمایه‌گذاری و تیم داری در بخش والیبال در لیگ دسته اول کشور حضور یافت که علی‌رغم نتایج خوب موفق به صعود به سوپر لیگ نگردید. در سال بعد باشگاه ورزشی کاله با برنامه‌ریزی بلند مدت و با هدف راهیابی به لیگ برتر ایران یک تیم قدرتمند و منسجم را
به لیگ برتر ایران یک تیم قدرتمند و منسجم را با عنوان تیم والیبال کاله راهی لیگ دسته اول کشور نمود که این تیم توانست مقام اول را کسب و جواز صعود به لیگ برتر را کسب نماید. در سال ۱۳۸۸ باشگاه با یک برنامه‌ریزی خوب و با در اختیار قراردادن امکانات ورزشی و رفاهی و تشکیل یک تیم قدرتمند در سوپر لیگ برتر والیبال کشور با بازیهای قدرتمند و منسجم خود یک تیم منظم را در لیگ نمایش داد و در اولین حضور خود در سوپر لیگ موفق به کسب عنوان سوم گشت. در سال ۱۳۸۹ با نظر هیئت مدیره باشگاه مقرر گردید تیم والیبال همچون سال قبل منسجم
باشگاه مقرر گردید تیم والیبال همچون سال قبل منسجم و قوی در سوپرلیگ والیبال حاضر شود. همچنین به دلیل عدم استفاده مسقیم بازیکنان نوجوان و جوان آکادمی باشگاه در تیم سوپر لیگ، یک تیم والیبال با عنوان باشگاه والیبال کاله جوان در لیگ دسته اول کشور حضور یافت تا از بازیکنان بومی و آکادمی والیبال کاله در این تیم استفاده گردد. تیم والیبال کاله مازندران در لیگ سال ۱۳۸۹ نیز با بازیهای درخشان خود موفق به کسب عنوان سومی این رقابت‌ها شد. همچنین این تیم در سال ۱۳۹۰ با بازی منسجم و جنجالی خود موفق به کسب اولین عنوان
بازی منسجم و جنجالی خود موفق به کسب اولین عنوان قهرمانی در لیگ برتر ایران شد و از آن پس کاله به عنوان تیمی صاحب سبک به عنوان یکی از باشگاه‌های نامدار در لیگ برتر ماند. کاله در سال ۱۳۹۲ با قهرمانی در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا ۲۰۱۳ برای اولین بار به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۱۳ راه یافت. انصراف و بازگشت. کاله در سال ۱۳۹۳ از حضور در لیگ برتر والیبال ایران انصراف داد. کاله مازندران پس از دوری یک ساله از لیگ برتر برای فصل بیست و نهمین دوره مسابقات لیگ برتر والیبال باشگاه‌های ایران تیم داری خود را
لیگ برتر والیبال باشگاه‌های ایران تیم داری خود را از سر گرفت. مالکیت. مالک باشگاه ورزشی کاله، گروه سولیکو - کاله است. نام و لوگو. کاله در زبان طبری به چند معناست؛ که یکی از آنان به معنی به نوک پستان گاو یا گوسفند است. نماد باشگاه. در ابتدای فعالیت باشگاه کاله، نماد شرکت کاله و سولیکو بر روی پیراهن تیم چاپ می‌شد اما بعد از مدتی باشگاه، صاحب لوگوی اختصاصی شد. در طول مدت فعالیت باشگاه نماد تیم بارها دستخوش تغییر شده‌است. آرم ورزشی کاله متشکل از سه لوگو کاله و سولیکو و یک آرم دیگر از ببر مازندران و فیله است.
سولیکو و یک آرم دیگر از ببر مازندران و فیله است. در سال ۱۳۹۱ Big Tiger به لوگو رسمی اضافه شد. در سال ۱۳۹۸ این باشگاه به پاس ۱ قهرمانی خود در آسیا، یک ستاره بالای لوگوی خود اضافه کرد. در زیر به تعدادی از نمادهای باشگاه اشاره شده‌است. پیراهن. از شروع تأسیس باشگاه طراحی و تولید پیراهن تیم را شرکت تابان بر عهده داشت و از سال ۱۳۹۰ پوشاک ورزشی مجید البسته باشگاه را طراحی و تولید می‌کرد و در سال ۱۳۹۱ نیز اول‌اشپورت شروع به تولید لباس‌های گرم کن باشگاه کرد و از سال ۹۲ ایده‌آل تولید لباس باشگاه را بر عهده گرفت اما