payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و طول عمر می‌باشد. بنا به گفتهٔ برخی، وی پیش از رسیدن به مقام الوهیت، یک زاهد گوشه‌نشین چینی از سلسله سونگ و تناسخی از خدای تائوئیستها، خوانو، محسوب می‌شد. گفته شده‌است که وی در دورانی که به شکل انسان تجسم یافته بود، همان سن نین بود؛ فیلسوفی که می‌توانست بدون غذا خوردن به حیات خویش ادامه دهد. او گاهی با جوروجین، که در بعضی روایات نوه فوکوروکوجو می‌باشد، و در برخی دیگر از روایات، همان تجسم انسانی فوکوروکوجو است، اشتباه گرفته می‌شود. وی در اغلب پرتره‌های موجود، معمولاً به صورت مرد بی مو و کله طاسی با سبیل
معمولاً به صورت مرد بی مو و کله طاسی با سبیل بلند به تصویر کشیده می‌شود. گفته می‌شود که او تجسم ستاره قطبی است. در بسیاری از تصاویر، فوکوروکوجو با یک پیشانی غیرطبیعی و بلند به تصویر کشیده شده‌است. همچنین در تصاویر موجود از او، کتاب مقدس حاوی طول عمر تمامی افراد روی زمین، به چوبدستی او گره خورده‌است یا یک کتاب جادویی همراه اوست. وی توسط یک درنا یا لاک‌پشت که نماد طول عمر در نظر گرفته می‌شود، همراه است. همچنین گاهی نیز، ممکن است او با یک گوزن سیاه همراه باشد. (افسانه‌های باستانی می‌گویند که گوزنی که بیش از
(افسانه‌های باستانی می‌گویند که گوزنی که بیش از ۲۰۰۰ سال عمر کند، به رنگ سیاه درمیاید) فوکوروکوجی، در میان هفت خدای بخت و اقبال، تنها خدایی است که توانایی زنده ساختن یا احیای مردگان را دارد. شرح. فوکوروکوجی یا فوکوروکوجین، خدای طول عمر و خردمندی است و به هیئت انسانی دارای سر دراز و تنه و پاهای کوتاهتر از سر ترسیم می‌شود. او را پیامبر و فیلسوفی چینی می‌دانند و چنین می‌نماید که فوکوروکوجی خدایی کاملاً ژاپنی نیست.
بودای (به چینی: 布袋؛ به پین یین: bùdài)، که در تلفظ به زبان ژاپنی، هوته‌ای یا هوتی، خوانده می‌شود، یک خدای فولکلور چینی است. نام او به معنای «پارچه گونی» است و به کیسه‌ای اشاره دارد که او همواره به همراه خود حمل می‌کند. او تقریباً همیشه در تصاویر در حالی نشان داده می‌شود که لبخند بر لب دارد یا در حال خنده‌است. از این رو، نام مستعار وی در چین، بودای خندان (به چینی: 笑 佛) می‌باشد. در عین حال در کشورهای انگلیسی زبان، وی به‌طور معمول با نام "بودای چاق" ("بودای چاقالو") نیز شناخته می‌شود، او از پادشاهانی بود که در
نیز شناخته می‌شود، او از پادشاهانی بود که در ناز و نعمت همه چیز را ترک کرد اغلب با مایتریا در بودیسم چان شناخته می‌شود و مورد احترام قرار می‌گیرد. زندگی. ریشه بودای حول پرستش فرقه و افسانه‌های محلی است. او به‌طور سنتی به عنوان یک راهب . او دارایی اندک خود را در یک کیسه پارچه ای حمل می‌کند، فقیر اما قانع است. بچه‌های ستایش‌کننده‌ای را که دنبالش می‌کردند سرگرم می‌کرد و به این‌که با خوشحالی به شکم بزرگش دست می‌زد معروف بود. چهره او در سراسر فرهنگ چینی به عنوان نماینده ای از رضایت و فراوانی ظاهر می‌شود. بودای
نماینده ای از رضایت و فراوانی ظاهر می‌شود. بودای مردم شهر اطراف خود را جذب می‌کرد زیرا قادر به پیش‌بینی بخت و اقبال مردم و حتی پیش‌بینی آب و هوا بود. راهب سرگردان اغلب مایل بود هر جا که می‌آمد بخوابد، حتی بیرون، زیرا قدرت عرفانی او می‌توانست سرمای شدید برف را دفع کند و بدنش بی‌تأثیر بماند. یک یادداشت مرگ بدست آمده مربوط به سال ۹۱۶ یا ۹۱۷ پس از میلاد، که خود راهب آن را نوشته‌است، ادعا می‌کند که او تجسم مایتریا، بودای آینده است. جسدی که گفته می‌شود متعلق به بودای است، مومیایی شده و در بخش شرقی تالار بزرگ در
است، مومیایی شده و در بخش شرقی تالار بزرگ در معبد یولین در Fenghua District، چجیانگ به نمایش گذاشته شده‌است. در اساطیر ژاپن. در ژاپن، بودای با نام «هوته‌ای» مشهور است و یکی از هفت خدای نیکبختی نزد ژاپنی‌ها محسوب می‌شود. هوته ئی از خدایانی است که به نیروی خرد به آرامش بودائی دست یافته‌است. این چهره محبوب اغلب در صنایع دستی معاصر به عنوان یک راهب بودایی شاد و راضی با شکم در معرض بزرگ، اغلب با کودکان همراه به تصویر کشیده شده‌است. سنت او را به یک راهب چینی به نام «پو-تای» مربوط می‌کند که به دلیل طبیعت
به نام «پو-تای» مربوط می‌کند که به دلیل طبیعت خیرخواهانه اش به عنوان تجسم بودیساتووا (بودای آینده) مایتریا (میروکو به زبان ژاپنی) در نظر گرفته می‌شود اما معده بیرون زده بزرگش منجر به کاریکاتور شدن او به عنوان «بودای خنده دار» شد.
اریکسون شرکت صنایع الکترونیکی و تجهیزات مخابراتی چندملیتی سوئدی است که در سال ۱۸۷۶ توسط لارس مگنوس اریکسون تأسیس شد. فعالیت اولیه این شرکت در زمینه تعمیرات تجهیزات تلگراف بود و فعالیت‌های تولیدی اریکسون، با ساخت قطعات دستگاه‌های تلفن و سامانه‌ها و تجهیزات تلفن‌خانه و تلگراف‌خانه آغاز گشت. از آن زمان این شرکت به‌طور مستمر در حال گسترش در سوئد و دیگر کشورها بوده‌است و در ایران نیز دفتر دارد. حضور پر رنگ اریکسون در استکهلم به گسترش این شهر و تبدیل آن به یکی از مراکز فناوری اطلاعات در اروپا کمک شایانی کرده‌است.
فناوری اطلاعات در اروپا کمک شایانی کرده‌است. امروزه اریکسون یکی از بزرگترین شرکت‌های تولیدکننده سامانه‌های ارتباطی و مخابراتی، و همچنین ارائه‌دهنده خدمات فناوری اطلاعات است و به همراه شرکت‌های زیرمجموعه خود یکی از اصلی‌ترین بازیگران در صنعت شبکه‌های تلفن همراه و سامانه‌های چندرسانه‌ای اینترنتی، در اروپا به‌شمار می‌آید. اتهام‌ها. فساد در آمریکا. در اکتبر ۲۰۲۱ وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا این شرکت را به نقض تعهد پرداخت جریمه‌ یک میلیارد دلاری در ارتباط با توافق با دادستانی ایالات متحده برای منع پیگیری
با توافق با دادستانی ایالات متحده برای منع پیگیری یک پرونده فساد مالی متهم کرد. پرداخت پول به داعش. در فوریه ۲۰۲۲ اعلام شد که شرکت اریکسون در سال ۲۰۱۸ برای حق رفت‌وآمد از مسیرهایی که تحت تسلط گروه داعش در عراق بوده به این گروه پول پرداخت کرده است. در پی انتشار این خبر، سهام این شرکت نزدیک به پانزده درصد کاهش یافت.
پویانمایی ایران از اواخر دههٔ پنجاه میلادی وارد عرصه شد. نخستین تلاش‌ها برای ساخت پویانمایی در ایران توسط اشخاصی مانند اسفندیار احمدیه، جعفر تجارتچی، پرویز اصانلو، نصرت‌الله کریمی، پطروس پالیان و اسدالله کفافی در بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۰ خورشیدی و در ادارهٔ کل فرهنگ و هنرهای زیبای تهران صورت گرفت. نخستین فیلم کوتاه پویانمایی نیز توسط اسفندیار احمدیه با عنوان ملانصرالدین در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی)، با امکانات بسیار محدودی ساخته شد. صنعت انیمیشن ایران در یک دهه اخیر هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی رشد
در یک دهه اخیر هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی رشد چشمگیری داشته است .گردش مالی صنعت انیمیشن ایران در سال ۱۴۰۳ بالغ بر ۹۵ میلیارد تومان بوده است و موفق به جذب بیش ۲ میلیون مخاطب شده است. در حال حاضر بزرگ‌ترین سفارش دهنده انیمیشن در ایران مرکز پویانمایی صبا (وابسته به صدا و سیما) است که سالانه هزاران دقیقه انیمیشن از تهیه‌کنندگان خریداری می‌کند. انیمیشن های بلند (سینمایی). سینمای انیمیشن ایران پدیده‌ای نوظهور محسوب می‌شود که تاکنون شاهد اکران انیمیشن های زیادی بوده است.در ابتدا دهه هشتاد شمسی نخستین انیمیشن
بوده است.در ابتدا دهه هشتاد شمسی نخستین انیمیشن های بلند (سینمایی) به نمایش درآمد. در ابتدا بیشتر این انیمیشن ها دو بعدی بودند. اما با گذشت زمان و پیشرفت فناوری، انیمیشن ها سه بعدی شدند. در دهه نود که دوره پیشرفت صنعت انیمشن ایران بود ، انیمیشن ها هم از نظر کیفی رشد کردند و هم کمی. در سال های اخیر پیشرفت در این صنعت بشدت چشمگیر بوده، به طوری که تعداد قابل توجهی از انیمیشن های ایرانی در کشور های دیگر مانند عراق، ترکیه ،روسیه، چین، انگلستان، فرانسه، استرالیا، کانادا ، عربستان سعودی،... اکران شده اند. علاوه
کانادا ، عربستان سعودی،... اکران شده اند. علاوه بر آن فرهنگ انیمیشن در کشور ، و در سال های اخیر ایجاد شده است به طوری که اگر انیمیشنی در سال ۱۳۹۰ اکران میشد ، استقبال زیادی از آن نمیشد. دلیل آن هم نا آشنایی مردم و کیفیت پایین انیمیشن های ایرانی بود. اما در سالیان اخیر بخصوص در چهار پنج سال اخیر بشدت بر کیفیت آنها افزوده شده است. به طور مثال کیفیت انیمیشن بچه زرنگ با انیمیشن امین و اکوان قابل مقایسه نیست. انیمیشن های کوتاه. همچنین ایران موفقیت‌های بسیار زیادی را در زمینه فیلم‌های کوتاه انیمیشن در جشنوارهای
را در زمینه فیلم‌های کوتاه انیمیشن در جشنوارهای بین‌المللی کسب نموده است که از میان آثار کوتاه ایرانی راه یافته به جشنواره بین‌المللی، می‌توان به تونل، «نگه دار پیاده میشم» و عروسک گمشده از معین صمدی، رنگ عشق به کارگردانی علی نوری اسکویی و پوتین (پویانمایی) به کارگردانی سید محسن پورمحسنی شکیب به عنوان اولین انیمیشن تولید ایران که موفق به نامزدی در بخش دانشجویی آکادمی اسکار شد، اشاره کرد. سریال های انیمیشنی. سریال‌های انیمیشنی یکی دیگر از فعالیت‌هایست که در زمینه پویانمایی در ایران انجام می‌شود که از
که در زمینه پویانمایی در ایران انجام می‌شود که از محبوبیترین این مجموعه‌های تلویزیونی می‌توان به آثار مثل‌نامه، کلیله و دوستان، پهلوانان، فرزندان آفتاب، شکرستان، نبرد خلیج فارس ۲، وقتی بابا کوچک بود، دشت تمشک، کلاغ‌ها و خداوند لک لک‌ها را دوست دارد و ببعی (انیمیشن) و بچه‌های ساختمان گل‌ها اشاره نمود. تله فیلم. از دیگر فعالیت‌های پویانمایی ایران، می‌توان به حوزه تله فیلم‌های انیمیشن اشاره کرد که معرف بخشی دیگر از توانایی‌های فعالان پویانمایی ایران است؛ از جمله تله فیلم‌های «آقای مهربان» و «افسانه شهر قالی».
تختخواب، بِستَر یا بالین یکی از اسباب بزرگ در جایی از خانه است که برای خواب و به‌عنوان جای اصلی استراحت از آن استفاده می‌شود. در تعریف لغت‌نامه دهخدا، تختی است که بر آن تشک، لحاف و بالش گذاشته شده و برای خوابیدن استفاده می‌شود. در بسیاری از فرهنگ‌ها، تختخواب را مهم‌ترین وسیلهٔ خانه می‌دانند. در تختخواب‌های امروزی، معمولاً از یک تشک که بر روی جعبه فنر قرار دارد استفاده می‌کنند. جعبه فنر، جعبه‌ای به اندازهٔ تشک است که در آن چوب و فنرهایی به‌کار رفته که امکان ارتجاع بیشتر را به تشک می‌دهد. این وسیله را روی قاب
بیشتر را به تشک می‌دهد. این وسیله را روی قاب تخت (که تشک را از زمین فاصله می‌دهد) یا روی توفال‌هایی در اندازهٔ یک در چهار اینچی می‌گذارند. برای راحتی بیشتر، بیشتر مردم یک بالش به زیر سر خود و در بالای تختخواب قرار می‌دهند. از پتو، روانداز یا لحاف نیز برای گرم شدن نیز استفاده می‌شود. سالانه ۴۵۰ نفر بابت آسیب‌های سر و گردن ناشی از سقوط از تخت‌خواب کشته می‌شوند. پیشینه. دوران پارینه‌سنگی. نخستین نشانه وجود چیزی مانند تشک به دوران پارینه‌سنگی و ۷۷ هزار سال پیش در غارهای در جنوب آفریقا بازمی‌گردد. انسان‌ها روی
در غارهای در جنوب آفریقا بازمی‌گردد. انسان‌ها روی تشک‌های دست‌باف می‌خوابیدند. خوابیدن روی تشک، باعث می‌شد انسان‌ها کمی از زمین، فاصله داشته باشند و از حشرات و خزندگان در امان بمانند. همچنین چون غذای خود را روی تشک می‌خوردند پس از مدتی چرب می‌شد و در این وضعیت از آن برای آتش افروختن استفاده می‌کردند. دوران نوسنگی. در چتل‌هویوک ترکیه امروزی ، نخستین شهر تاریخ بشر که پیشینه آن به دوران نوسنگی در ۱۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد انسان‌ها روی سکوهای سنگی می‌خوابیدند. در سکونت‌گاه سِکارابِرای در جزایر اورکنی اسکاتلند
در سکونت‌گاه سِکارابِرای در جزایر اورکنی اسکاتلند که ۶ هزار سال پیشینه دارد ساکنان آن با روی هم قرار دادن تخته‌سنگ‌ها روی آنها تخت می‌ساختند. این سکوها به گونه‌ای، نخستین تختخواب بشر بودند. مصر باستان. در مصر باستان، پایه تختخواب‌های ثروتمندان به شکل پای جانوران، کنده‌کاری می‌شدند. برخلاف تختخواب‌های امروزی این تخت‌ها صاف نبودند. این تخت‌ها یا در وسط خود، برآمده بودند یا کمی به سمت پایین شیب داشتند تا پاها پایین‌تر از سر قرار بگیرند. برای همین، بیشتر آنها در پایین تخت، جای پایی داشتند تا از تخت سُر نخورند.
پایین تخت، جای پایی داشتند تا از تخت سُر نخورند. رومی‌ها و یونانی‌ها. رومی‌ها و یونانی‌ها غذای خود را در تختخواب می‌خوردند. واژهٔ به پهلو دراز کشیدن در زبان انگلیسی (Lie down) از واژهٔ تختخواب در زبان یونانی (Κρεβάτι) آمده‌است. Sleep Tight. نخستین تخت‌های به شکل امروزی، پایه‌ها و قاب چوبی داشتند که وسط آنها توری از جنس طناب یا نخ بود. اما این طناب‌ها پس از مدتی کش می‌آمدند و تخت گود می‌شد و باید محکم می‌شدند. گزاره "Sleep Tight" در زبان انگلیسی از همین‌جا به وجود آمده‌است. سده‌های میانه. در سده‌های میانه
به وجود آمده‌است. سده‌های میانه. در سده‌های میانه در اروپا، بزرگ بودن تختخواب بزرگتر نشانه ثروت بیشتر و جایگاه بالاتر بود. پرآوازه‌ترین تختخواب از آن الیزابت یکم انگلستان بود که یازده نفر در آن جا می‌شدند. ساختار این تخت‌ها به گونه‌ای بود که بتوان آنها را برچید و برپا کرد. به این ترتیب ثروتمندان و پادشاهان می‌توانستند در هنگام سفرهای داخل یا خارج از کشور، تختخواب خود را همراه خود ببرند. ویلیام شکسپیر در وصیت‌نامه‌اش بهترین تختخواب خود را به همسرش بخشید. تخت‌های ستون‌دار. در سده ۱۴ (میلادی) و سده ۱۵
تخت‌های ستون‌دار. در سده ۱۴ (میلادی) و سده ۱۵ (میلادی) تخت‌های چهارستونه و پرده‌دار راهی برای نمایش موقعیت اجتماعی بودند. احتمالا چونکه فرد، ناچار بود مقدار زیادی پارچه‌های بسیار گران‌قیمت برای داشتن چنین تختخوابی استفاده کند. سقف سایه‌بان‌مانند این تخت‌ها «طاق‌نما» نامیده می‌شد. دوران باروک. در فرهنگ سیاسی دوران باروک، این باور وجود داشت که قدرت هر کشور در وجود فیزیکی پادشاه و ملکه قرار دارد. پس هرچه قدر فردی به پادشاه و روابط خصوصی روزانهٔ آنها نزدیک‌تر می‌شد، بیشتر به آنها نزدیک می‌بود. لوئی چهاردهم
می‌شد، بیشتر به آنها نزدیک می‌بود. لوئی چهاردهم فرانسه و چارلز دوم (انگلستان) نقش برجسته‌ای در رواج این فرهنگ داشتند. در کاخ ورسای، درباریان دعوت می‌شدند تا از خواب بیدار شدن پادشاه را تماشا کنند. واژه «تخت» و فعل «بر تخت نشستن» از همین فرهنگ فرمانروایی پادشاه، از روی تختخواب می‌آید. عصر روشنگری. در آغاز عصر روشنگری اروپا، مردم، مقدار زیاد و باورنکردنی زمان و پول برای تختخواب صرف می‌کردند. بنا بر جایگاه فرد، بین یک تا شش تشک بر روی یکدیگر قرار داده می‌شد و معمولا تختخواب و ملافه‌ها و ملزومات آن نزدیک یک
و معمولا تختخواب و ملافه‌ها و ملزومات آن نزدیک یک سوم از دارایی‌های فرد را دربرمی‌گرفتند. تختخواب‌های فلزی. تا سده ۱۹ (میلادی) تقریباً همه تختخواب‌ها از چوب ساخته می‌شد. اما از سال ۱۸۶۰ (میلادی) که مردم به وجود میکروب‌ها پی بردند قاب‌های چوبی تخت‌ها (که می‌توانست جای زندگی حشراتی مانند شپش، کنه، یا ساس باشد) جای خود را به قاب‌های فلزی دادند. ویژگی تختخواب‌های فلزی این بود که آسان‌تر تمیز می‌شدند و در نتیجه بهداشتی‌تر بودند. همچنین تشک‌های فنری ساخته شدند. اندازه. اندازه تختخواب در سراسر جهان به‌طور قابل
اندازه. اندازه تختخواب در سراسر جهان به‌طور قابل توجهی گوناگون است، زیرا بیشتر کشورها دارای استانداردها و اصطلاحات خاص خود هستند. با این‌حال بیشتر گونه‌ها و مدل‌ها در سراسر جهان از نظر ظاهری به‌طور قابل توجهی نزدیک به‌هم هستند. امروزه تخت‌های دوطبقه فراگیر شده‌اند. باورها. مسیحیت. مسیحیان باور داشتند که انسان در هنگام خواب، در برابر حملهٔ نیروهای فراطبیعی آسیب‌پذیرترند؛ زیرا نیروهای شیطانی در هنگام تاریکی به اوج قدرت خود می‌رسند. در انجیل نیز نمونه‌های بسیاری از افرادی آمده که در شب و در خواب کشته شده‌اند.
از افرادی آمده که در شب و در خواب کشته شده‌اند. برای همین در مسیحیت، آداب فراوانی برای رفتن به رختخواب و خوابیدن وجود دارد. علاوه بر خواندن دعای پیش از خواب، افراد طلسم‌ها و حلقه‌های ساخته شده از مرجان را به عنوان محافظ، با خود به تختخواب می‌بردند. حتی برخی دندان گرگ به گردن می‌آویختند. حتی با وجود خطر آشکار چافو، چاقوی فلزی، برخی بالای تخت نوزاد آویزان می‌کردند؛ زیرا فکر می‌کردند که فلز و آهن جلوی حمله نیروهای فراطبیعی را می‌گیرد. تخت خانوادگی. در طول تاریخ، همه اعضای خانواده در یک تخت‌خواب می‌خوابیدند.
همه اعضای خانواده در یک تخت‌خواب می‌خوابیدند. اما در دوره ویکتوریا کارشناسان بهداشت این باور را گسترش دادند که اعضای خانواده باید جداگانه بخوابند تا بزرگسالان انرژی جوانی و شادابی کودکان را در طول شب از آنها نگیرند.
دزیمتر تی ال دی یا دزیمتر گرمالیانی، نوعی آشکارساز جهت سنجش دز پرتوهای رادیواکتیو است. از این سنجش‌گرهای پرمصرف معمولاً در آزمایشگاه‌های پرتوی استفاده می‌شوند، و اغلب پس از خواندن دزِ یک زمان معین، قابل استفاده مجدد هستند. دستگاهی که دز را میخواند TLD Reader نام دارد. عملکرد دزیمتر TLD. این دزیمتر همان طور که از نام آن پیداست یک دزیمتر گرمایی از نوع پسیو است که میزان تابش پرتوهای یونیزان را با اندازه‌گیری شدت نور مرئی، با گرم شدن آشکارساز اندازه‌گیری می کند. در حقیقت زمانی که این نور از یک بلور حساس به
کند. در حقیقت زمانی که این نور از یک بلور حساس به آشکارساز عبور می‌کند گرم شده و با اندازه‌گیری کریستال آن مقدار شدت پرتوهای یونیزان بدست می‌آید. این دزیمتر قابلیت اندازه‌گیری دز در شرایط real time را ندارد. اما به‌طور دقیق دز تجمعی را ثبت می‌نماید که این ویژگی برای مقایسه اندازه‌گیری‌های میدانی مورداستفاده قرار می‌گیرد.
آزمایش باکرگی مجموعه‌ای از روش‌ها برای تشخیص وجود پرده بکارت و عدم تجربه رابطه جنسی در دختران در برخی از کشورها است. اما از نظر علمی و پزشکی فاقد اعتبار و منسوخ شده می‌باشد. برای پسران نیز برخی آزمایش‌ها برای تشخیص باکرگی به کار می‌رود که مبنای دقیق علمی ندارد. آزمایش باکرگی در اکثر کشورهای جهان نامعتبر و ممنوع اعلام شده‌است و نوعی خشونت شناخته می‌شود. در ترکیه تا سال ۲۰۰۱ تست باکرگی از دانشجویان خوابگاه‌های دانشجویی و پرستاران رشته مامایی گرفته می‌شد. در آفریقای جنوبی این تست برای دختران و پسران به اجرا در
جنوبی این تست برای دختران و پسران به اجرا در می‌آید. در آفریقای جنوبی تست باکرگی برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع است و همچنین این عمل در مدارس نیز ممنوع است. تاریخچه. غالباً خونی بودن بستر درهنگام آمیزش جنسی در شب ازدواج مشخصه پاره شدن بکارت است و به عنوان نشانه‌ای برای باکره بودن شناخته می‌شود. اما در قرون وسطی بسیاری از روش‌های دیگری نیز شناخته‌شده‌بود، به‌منظور آنکه بکارت یک شخص تشخیص داده‌شود، که از آن‌جمله آزمایش ادرار (تمیز و گازدار بودن ادرار) و حالت پستانها از موارد تشخیص برای باکرگی بود. روش‌ها.
پستانها از موارد تشخیص برای باکرگی بود. روش‌ها. دختران. روش‌های متفاوتی در تست باکرگی وجود دارد. اصلی‌ترین روش اطمینان از سالم ماندن بکارت در دختران است. در کشور هند رسمی به نام «مراسم نخ» وجود دارد که در آن از کلافی از نخ برای اطمینان از سالم بودن بکارت استفاده می‌شود اگر دختری در این آزمایش رد شود مجبور به افشای عشاق خود شده و عشاق نیز مجبور به پرداخت پول به خانواده عروس می‌شوند. در آفریقای جنوبی دیدن نقطه سفید با پرده شبکه‌ای سفید در عمق کانال مهبل، داشتن چشمان معصوم، داشتن پستان‌ها و شکم‌های محکم و شق
چشمان معصوم، داشتن پستان‌ها و شکم‌های محکم و شق و ماهیچه‌های محکم و صاف در پشت زانو از نشانه‌های وجود باکرگی شناخته می‌شود. امکان تشخیص زمان پارگی بکارت. معمولاً تا ۲ هفته بعد از پارگی بکارت از روی نشانه‌های ظاهری می‌توان تاریخ دقیق آن را حدس زد و بعد از ۱ ماه به هیچ وجه زمان دخول معلوم نمی‌شود؛ لذا بعد از ۲ هفته اصلاً تجربه رابطه جنسی در دختران قابل تشخیص نیست. پسران. در مورد پسران تست دقیق علمی وجود ندارد اما وجود خط در پشت زانو، سفت بودن محل ختنه و توانایی پسر برای پاشیدن ادرار خود بالاتر از یک سیم با
پسر برای پاشیدن ادرار خود بالاتر از یک سیم با فاصله یک متر از سطح زمین از مواردی است که در برخی فرهنگها برای تست باکرگی مورد توجه قرار می‌گیرد. آزمایش اجباری. گاه از آزمایش اجباری باکرگی به عنوان نوعی شکنجه و تحقیر جنسی استفاده می‌شود. در جریان انقلاب ۲۰۱۱ مصر و پس از انتقال قدرت به شورای عالی نظامی این کشور، تعدادی از زنان معترض بازداشت‌شده در اعتراضات روز ۹ مارس مدعی شدند که به آن‌ها اتهام روسپی‌گری وارد شده و پس از بازداشت مورد ضرب و شتم و آزمایش اجباری بکارت قرار گرفته‌اند. عفو بین‌الملل در گزارش خود
بکارت قرار گرفته‌اند. عفو بین‌الملل در گزارش خود «اجبار زنان به تست باکرگی را مطلقاً غیرقابل قبول و رفتاری با هدف تحقیر زنان به دلیل زن بودن» توصیف کرد. همچنین سازمان بهداشت جهانی طی بیانیه ای تست بکارت را فاقد اعتبار و غیر علمی خواند. آزمایش بکارت و حقوق بشر. قراردادها، موافقت‌نامه‌ها، و بیانیه‌های بین‌المللی، همچون بیانیه‌های سازمان ملل، رفتارها و سنت‌هایی که استانداردهای حقوق بشر را نسبت به زنان و دختران نقض می‌کنند، خطرناک دانسته‌اند، و آزمایش باکرگی نیز یکی از همان سنت‌هاست که توسط گروهی از فعالان
نیز یکی از همان سنت‌هاست که توسط گروهی از فعالان حقوق بشر به عنوان سنت خطرناک شناخته شده‌است. در کنفرانس ۱۹۹۳ حقوق بشر وین و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) در همان سال اعلام شد که همه دولت‌ها موظف به اصلاح همه رویه‌ها و الگوهای اجتماعی و فرهنگی تبعیض‌آمیز علیه زنان هستند. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه در سال ۱۹۹۴ و چهارمین کنفرانس جهانی زنان در ۱۹۹۵ تغییر مسیر شگرفی ایجاد کردند از سیاست‌های کنترل جمعیت، به طرف برنامه‌هایی معطوف به ارتقای سلامت جنسی و زادآوری زنان، و تعالی و توانمندی آنان.
جنسی و زادآوری زنان، و تعالی و توانمندی آنان. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه فراخوانی داد برای: به علاوه بیانیه ۱۹۹۵ پکن، و پلتفرم چهارمین کنفرانس جهانی زنان، از تمام دولتها خواستند ضمانت کنند که تمامی زنان از حقوقشان در زمینه‌های سلامت جسمی، جنسی و روانی مطلع هستند هم چنین تمامی دخالت‌های پزشکی خطرناک غیرضروری را حذف کنند. از آن تاریخ تعداد بیشماری از فعالان حقوق زنان و حقوق بشر به سوی شناخت این گونه فعالیت‌های خطرناک که بر اساس خشونت و ظلم به زنان است قدم برداشته‌اند و آن را مخالف پیشرفت جهانی انسان‌ها
برداشته‌اند و آن را مخالف پیشرفت جهانی انسان‌ها می‌دانند.
جنگ رودخانه یا جنگ مذار دومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته است. این جنگ را چون نزدیک نهری واقع شده است بعضی وقعهٔ ثنی خوانده‌اند یعنی وقعهٔ نهر و بعضی به سبب مجاورت با مذار وقعهٔ مذار نام داده‌اند. این جنگ در سال ۶۳۳ میلادی مطابق با صفر سال دوازدهم هجری، بین سپاه اعراب به فرماندهی خالد بن ولید و سپاه امپراتور ساسانی و به فرماندهی کارن پسر قریانس، در محلی به نام مذار در نزدیکی تلاقی دو رود دجله و فرات رخ داده است. این مذار تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت
تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت میسان بشمار می‌آمد و در محل کوةالعمارهٔ امروز واقع بود. پیشینه جنگ. قبل از شروع نخستین درگیری مابین ایران و اعراب در صدر اسلام یعنی جنگ زنجیر «هرمزد» مرزبان و فرماندهٔ ایرانیان از شاهنشاه ساسانی، درخواست کمک نموده بود. از طرف دربار ایران سپاهی به فرماندهی کارن پسر قریانس به کمک هرمزد فرستاده شد اما تا رسیدن سپاه کمکی، "هرمزد" بدست خالد بن ولید کشته شد و نخستین جنگ با پیروزی سپاه اعراب پایان یافت. با کشته شدنِ "هرمزد" بسیاری از سپاهیان ایرانی از محل جنگ گریختند
بسیاری از سپاهیان ایرانی از محل جنگ گریختند و در حدود مذار نزدیک نهری فرود آمدند و سپاه کارن هم که از مدائن به کمک هرمزد آمده بود به آنها پیوست واردوگاه جنگ را بر پا کردند. سپاه خالد نیز که در دنبال هزیمتیان بود، بدین جایگاه در رسید. جنگ مذار. جنگ سختی آغاز شد و در طی جنگ "کارن" و دو سردار دیگر ایرانی به نام "انوشگان" و "قباد" کشته شدند. تاریخ‌نویسان نوشته‌اند که در این جنگ ۳۰ هزار تن از سربازان ایرانی کشته شدند که بسیاری از آنان در آب رودخانه غرق شدند. پس از جنگ زن و فرزندان جنگاوران ایرانی و کسانی که به
از جنگ زن و فرزندان جنگاوران ایرانی و کسانی که به آنها کمک کرده بودند، به اسارت گرفته شدند اما کشاورزانی که در جنگ شرکت نکرده بودند، به دادن جزیه به مسلمانان تن در دادند.
جشنواره ملی بهره‌وری جشنواره ای برای انتخاب و معرفی بهترین عملکردها در زمینه بهره‌وری است که با حمایت اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران توسط گروه پارسیان هوشمند یگانه همه ساله درچندین مرحله مختلف برگزار می‌گردد. این جشنواره بر آن است تا از طریق برگزاری مسابقه بهره‌وری توجه تمامی بخش‌های اقتصادی کشور را به سمت موضوع بهره‌وری سوق دهد و از این مسیر اهداف برنامه‌های توسعه کشور را عملیاتی نماید. مرجع محاسبه شاخص‌های موردنیاز سامانه ملی اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل شاخصهای بهره‌وری می‌باشد. نخستین دوره جشنواره
شاخصهای بهره‌وری می‌باشد. نخستین دوره جشنواره مزبور در سال ۱۳۸۸ با حضور وزیر بازرگانی وقت دکتر مسعود میرکاظمی و دکتر محمد نهاوندیان ریاست وقت اتاق بازرگانی ایران برگزار گردید.این جشنواره در اداره کل مالکیت معنوی به ثبت رسیده است. یکی از موسسان اصلی و دبیر این جشنواره از ابتدا فرشید شکرخدائی است.
پانگکال پینانگ () بزرگ‌ترین شهر جزیرهٔ بانگکا و پایتخت جزایر بانگکا-بلیتونگ در اندونزی است. این شهر در ساحل شرقی جزیرهٔ بانگکا و در مختصات جغرافیایی ۲ درجه و ۸ دقیقهٔ جنوبی و ۱۰۶ درجه و ۷ دقیقهٔ شرقی واقع شده و موزهٔ تیماه، پرستشگاه چینیان و ساحل پاسیرپادی را شامل می‌شود. جمعیت پانگکال پینانگ در سال ۱۹۹۰ بالغ بر ۱۰۸٬۴۱۱ نفر بوده که این رقم در سال ۲۰۰۵ به ۱۳۴٬۰۸۲ نفر افزایش یافته‌است. ساکنان اصلی این شهر را مالایی‌ها تشکیل می‌دهند. هم‌چنین چینی‌های اندونزی که از استان گوانگ‌دونگ در جنوب چین به این منطقه
که از استان گوانگ‌دونگ در جنوب چین به این منطقه مهاجرت کرده‌اند نیز بخش عمده‌ای از ساکنان آن را شامل می‌شوند. در تنظیم کاربری معادن گران‌بهای حلب موجود در بانگکای شرقی، این منطقه که از مستعمره‌های هلند بود، به بانگکا-بلیتونگ ملحق شد و در سال ۱۹۱۳ پایتخت این منطقه از مونتوک به پانگکال پینانگ انتقال یافت.
"کریس ونس" بازیگری بریتانیایی است که او را به خاطر بازی در نقش فرانک مارتین در سریال مأمور انتقال و همچنین جیمز ویسلر در سریال فرار از زندان می‌شناسند. زندگی. او در دانشگاه نیوکاسل مهندسی عمران خوانده‌است. و در سال ۲۰۰۳ با زنی ازدواج می‌کند و به استرالیا می‌رود اما در سال ۲۰۰۷ از او جدا می‌شود. زندگی حرفه‌ای. او در ابتدا در انگلستان بازی می‌کرد سپس به استرالیا رفت و در سریال پرستاران نقش آفرینی کرد و در ژوئن ۲۰۰۸ به کلمبیا او در ۱۴ قسمت سریال فرار از زندان نقش آفرینی کرد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
ادوارد الکساندر کراولی معروف به آلیستر کراولی، رازورز، جادوگر مراسمی، نویسنده، شاعر، کوهنورد و هنرمند انگلیسی بود که با بنیان‌گذاری آیین تلما به شهرت رسید. او خود را به عنوان فرستاده‌ای معرفی کرد که در اوایل قرن بیستم، آغاز عصر هوروس را به بشریت ندا می‌داد. عمدهٔ شهرت او به خاطر انتشار بحث‌برانگیز کتاب شریعت در آیین تلما است. تولد و دوران کودکی. آلیستر کراولی بین ساعت ۲۳ تا نیمه شب ۱۲ اکتبر سال ۱۸۷۵ در رویال لیمینگتون اسپا در شهرستان واریک‌شر انگلستان و در یک خانواده مرفه متولد شد. والدین او ادوارد کراولی
یک خانواده مرفه متولد شد. والدین او ادوارد کراولی (۱۸۲۹–۱۸۸۷) و امیلی برتا بیشاپ (۱۸۴۸–۱۹۱۷) نام داشتند که مسیحی اونجلیست بودند. پدر او فردی مذهبی بود به طوری که معمولاً وقت خود را به عنوان واعظ مسافرتی برای فرقه می‌گذراند و هر روز صبح بعد از صبحانه، یک فصل از انجیل را برای همسر و پسرش می‌خواند و به همین دلیل بود که پسرش را در سن هشت سالگی به مدرسه مسیحی فرستاد و خود نیز در مارس ۱۸۸۷ به دلیل سرطان درگذشت و این رخداد، تأثیر عمیقی بر روحیات و رفتار آلیستر کراولی گذاشت. از آنجایی که آلیستر کراولی پدرش را
کراولی گذاشت. از آنجایی که آلیستر کراولی پدرش را بهترین دوستش معرفی کرده بود بعد از مرگ پدرش همچنان این اثر روحی و روانی بر او باقی ماند و در حالی که همچنان در مدرسه مسیحیت تحصیل می‌کرد، در سن ۱۲ سالگی به دین شک کرد و این بحث و جدل‌ها با معلمانش تا جایی پیش رفت که در سن ۱۹ سالگی از این مدرسه اخراج شد. دوران جوانی و دانشگاه. پس از اخراج از مدرسه نام خود را از ادوارد به آلیستر تغییر داد و وارد دانشگاه کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج بریتانیا برای تحصیل در رشته فلسفه شد. او که در دانشگاه بسیار باهوش و ممتاز بود