payamvha/North_RAG huggingface dataset:
swapping) و صف‌بندی طبیعی دستورها (NCQ) را نیز پشتیبانی می‌کند. نسل نخست. واسطه‌های نسل اولِ ساتا که با عنوان «ساتا ۱٫۵ گ-بیت/ث» هم شناخته می‌شوند، با سرعت ۱٫۵ گیگابیت بر ثانیه ارتباط برقرار می‌کنند. به دلیل استفادهٔ کامل از کدگذاری ۸-بی/۱۰-بی دارای سرعت ۱٫۲ گیگابیت بر ثانیه در انتقال دادهٔ رمزگذاری نشده هستند. حد نهایی در بازده نظریِ «ساتا ۱٫۵ گ-بیت/ث» همانند پاتا/۱۳۳ است، اما به خاطر ارائهٔ توسعهٔ سخت‌افزاری، نسخه‌های نوینِ دستگاه‌های ساتا، مانند ان‌سی‌کیو دارای افزایش کارایی در محیط‌های چند وظیفه‌ای
دارای افزایش کارایی در محیط‌های چند وظیفه‌ای (Multitasking) هستند. از آوریل ۲۰۰۹ به بعد، دیسک سختهای مکانیکی می‌توانند داده‌ها را با سرعت ۱۳۱ مگابایت بر ثانیه انتقال دهند که به اندازهٔ توانایی پاتا/۱۳۳ است. اگرچه گرداننده‌های حالت جامد با سرعت ۲۰۱ مگابایت بر ثانیه داده‌ها را منتقل می‌کنند، «ساتا ۱٫۵ گ-بیت/ث» بازده کافی را برای این ابزارها فراهم نمی‌کند. در طی به پایان رسانیِ دورهٔ «ساتا ۱٫۵ گ-بیت/ث»، سازندگان آداپتور و دستگاه از یک تراشهٔ اتصال برای تبدیل طراحی‌های موجودِ پاتا برای استفاده از واسط ساتا
طراحی‌های موجودِ پاتا برای استفاده از واسط ساتا بهره گرفتند. گرداننده‌های پُل شده، دارای رابط ساتا و رابط برق بوده و به‌طور کلی در عملکرد با پاتا برابر بودند. اما به علت کمبود پشتیبانی از برتری‌های ساتا (مانند NCQ) رفته رفته تولیدات طبیعی ساتا بر تولیدات پل‌گذاری شده ترجیح داده شدند. نسل دوم. به زودی پس از معرفی ساتاهای ۱٫۵ گیگابیتی، کمبودها و نقص‌هایی پدیدار شد. در مرحلهٔ کاربردی، ساتا فقط می‌توانست یک تراکنش را در یک لحظه انجام دهد - درست همانند پاتا. اما میانجی سیستم رایانه‌ای کوچک (SCSI) هنوز قادر بود
میانجی سیستم رایانه‌ای کوچک (SCSI) هنوز قادر بود تا درخواست‌های گوناگون را قبول کرده و آن‌ها را به نوبت سرویس دهد که در نتیجه زمان پاسخ‌گویی به حداقل می‌رسد. ان‌سی‌کیو به عنوان قابلیت اختیاری برای دستگاه‌های پشتیبانی‌کننده از ساتاهای ۱٫۵ و ۳ گیگابیتی اتخاذ شد. ای ساتا. این کانکشن که برای اتصال ابزارهای خارجی (بیرونی) طراحی شده و بر روی مادربوردهای حرفه‌ای کانکشن مربوط لحاظ شده‌است هم چنین بر روی نوت بوکها با پیکربندی بالا نیز این اتصال موجود می‌باشد شکل اتصال بسیار شبیه به یواس بی می‌باشد اما سایز آن
اتصال بسیار شبیه به یواس بی می‌باشد اما سایز آن برزگتر است. جستارهای وابسته. واسط سیستم ریزکامپیوتر (به انگلیسی:SCSI) واسط الکترونیکی یکپارچه دیسک‌گردان (به انگلیسی:IDE) فایروایر
پاره‌سُفال در باستان‌شناسی به تکه‌های سفالینه شکسته گفته می‌شود که معمولاً در کاوشگاه‌های باستانی یافت می‌شوند. به گونه|ی از پاره‌سفال‌های زیرخاکی که بر سطحشان یادداشت یا نامه و گزارش با مرکب نقش شده پاره‌سفال مکتوب گفته می‌شود. این پاره‌سفال‌ها بیشتر از تمدن‌های باستانی مصر و یونان به‌دست آمده‌اند.
آب‌راه یا راه آبی ، به هرگونه پهنه آبی قابل کشتی‌رانی گفته می‌شود. این می‌تواند شامل رودها، دریاها، دریاچه‌ها، اقیانوس‌ها و کانال‌ها شود. این راه می‌تواند شامل رودها، دریاها، دریاچه‌ها، اقیانوس‌ها و کانال‌ها شود.
آرامگاه چهاربکر نام آرامگاهی در بخارا‌ست که مکان خاکسپاری چهارتن از بزرگان بخارا و خاندانی بنام جبیره است. همچنین مسجد ماه خاصه دراین مجموعه آرامگاهی قرار دارد. در این آرامگاه تاووس‌هایی زیادی در بین گورها دررفت‌وآمدند. بسیاری از سازه‌های موجود در این مجموعه دارای کاشی‌های پلی کروماتیک بسیار تزئینی هستند. میراث جهانی. این سایت در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ در گروه فرهنگی به یونسکو میراث جهانی اضافه شد.
ام‌اس اوئیسیس آو د سیز نام یک کشتی مسافربری-تفریحی که به معنی سراب دریاها است. این کشتی به عنوان بزرگترین کشتی کروز جهان است. این کشتی در زمان ساخت آن (در سال ۲۰۱۴) بزرگترین کشتی مسافری جهان با ظرفیت ۶۰۰۰ مسافر است که یک رکورد جدید حمل مسافر است. ساخت این کشتی ۳ سال بطول انجامید و توسط فنلاند انجام گرفت. این کشتی در فورت لادردیل در فلوریدا در آمریکا مستقر است.
حبیب السیر فی اخبار افراد البشر با نام کوتاه حبیب‌السیر کتابی است به زبان فارسی، در تاریخ عمومی جهان، نوشتهٔ غیاث‌الدین خواندمیر (۸۸۰–۹۴۱ق)، تاریخ نگار هراتی. کتاب از پیشدادیان می‌آغازد و به حوادث پایان عمر شاه اسماعیل خاتمه می‌یابد. در پایان کتاب شمه‌ای در کرامات سادات و عجایب عالم ذکر می‌شود. کتاب به نام خواجه حبیب‌الله وزیر هرات نوشته شده‌است، پس خواندمیر آن را "حبیب‌السیر" خوانده‌است. نثر "حبیب‌السیر" جز در مقدمه‌ها و خطبه‌ها ساده یا بینابین است. نمونه‌ای از محتوای کتاب. «صلاح‌الدین، فرنگیان را از قتل و
از محتوای کتاب. «صلاح‌الدین، فرنگیان را از قتل و اسر ایمن گردانیده، فتح بیت‌المقدس دست داد و مسلمانان، صلیبی را که نصاری بر قبهٔ حجره مسجد اقصی نصب کرده بودند درهم شکسته و همان روز در مسجد، نماز جمعه قائم شد»
تبوک ، شهری است در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. این شهر به (دروازه شمالی عربستان) مشهور است. شهر آبادی در شمال شبه جزیرهٔ عربستان در ناحیهٔ حجاز، ویکی از شهرهای بزرگ عربستان در نزدیک‌ترین نقطهٔ راه بلاد الشام قرار دارد. «شهر تبوک» در ۲۰۰ کیلومتری شهر تیماء واقع شده‌است، ودارای هوای معتدل است. این شهر در سره راه ارتباطی کشور اردن به شهر مدینه واقع شده‌است. أطراف «شهر تبوک» باغ‌های نخل خرما احاطه نموده‌است. جمعیت. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۸۹۵۰۰۰ هزار نفر نشان
اساس سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۸۹۵۰۰۰ هزار نفر نشان می‌دهد که از اهل سنت و از شاخه مالکی هستند. بیشتر مردمش پیشهٔ کشاورزی دارند. باغات مرکبات و میوه جات و نخل خرما وصیفی جات و شتوی در أطراف این شهر فراوان أست، و در حدود ۳ هزار هکتار زمین زیر کشت دارد. پیشنهٔ تاریخی. «شهر تبوک» از شهرهای بسیار قدیمی است، و از قدیمی‌ترین شهرهای وادی القری و بلاد الشام است، و در أصل نام این منطقه «برکة» بوده‌است؛ و از مساکن (سعد بن بنی عذره)، و دارای قلعه‌ای به نام «حصن عین النخلة» بوده‌است. گویند:أصحاب الأیکه قوم نبی الله شعیب
بوده‌است. گویند:أصحاب الأیکه قوم نبی الله شعیب در این مکان ساکن بوده‌اند. آخرین غزوهٔ پیغمبر در این مکان بوده‌است، هنگامی که جیش مسلمین به سرپرستی پیامبر اسلام به این مکان می‌رسند در جوار چشمهٔ آب کوچکی مستقر شدند، پیغمبر دستور داد کسی دست به منبع آب چشمه نزند، اما دو نفر افراد جیش مسلمین بواسطهٔ سر نیزه در چشمه احداثی نمودند برای افزودن جریان آب چشمه، پیغمبر متوجه آنجا شد، خطاب به آن دونفر گفت:(مازلتما تبوکان)، از آن به بعد نام مکان «تبوک» گذاشته شد.
آبدانه یا وزیکول تاولی کوچک در زیر پوست است، حداکثر به بزرگی ته سنجاق و حاوی مایعی روشن (سرم). ضایعه آبدانه در بیماری‌های مختلفی مانند سرخک، آلرژی و ... دیده می‌شود. جستارهای وابسته. آب‌کیسه تاول
خوآن د برمودس (مرگ ۱۵۷۰ (میلادی)) دریانوردی اسپانیایی بود که در سدهٔ شانزدهم میلادی می‌زیست. آوازهٔ او برای کشف جزایر برمودا در ۱۵۰۳ (میلادی) است که این جزایر به نام او هم نامگذاری شده‌اند. منابع. Wikipedia contributors, "Juan de Bermúdez," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Juan_de_Bermúdez&amp;oldid=316562535 (accessed October 31, ۲۰۰۹).
قابلمه گونه‌ای ظرف دردار برای پخت غذا است. قابلمه لبه‌های بلندی داشته و اجازه می‌دهد تا غذا برای پخته شدن، زمان بیشتری بجوشد. از قابلمه برای پختن برنج (پلو) و انواع خورشت استفاده می‌شود. دیگ با قابلمه از نظر شکلی متفاوت بوده، شکلی شبیه استوانه با دهانه‌های تنگ‌تر داشته برخلاف قابلمه می‌تواند دسته‌دار یا بی‌دسته، دردار یا بی‌در باشد. دیگ که در قدیم به اسامی پاتیله، پاتیل، و تیان نیز نامیده می‌شده از جنس سفالی بوده و در آن چیزی می‌جوشاندند یا غذا طبخ می‌کردند، امروزه دیگ‌ها می‌توانند فلزی یا سنگی هم باشند که
امروزه دیگ‌ها می‌توانند فلزی یا سنگی هم باشند که بیشتر در پختن آبگوشت استفاده می‌شوند. واژه‌شناسی. واژهٔ قابلمه از زبان ترکی گرفته شده‌است. واژهٔ «دیگ» فارسی است و ریشه در زبان فارسی میانه دارد. تاریخچه. کهن‌ترین وسیله پخت و پز از جنس سنگ در جهان با قدمت ۹۰۰۰ سال در مکزیک کشف شده‌است. هرچند گروهی از پژوهشگران بر این باورند انسان‌ها دیگ سفالین را دو بار، در دو ناحیه مختلف اختراع کرده‌اند: اولی در آسیای شرقی در حدود ۱۶ هزار سال قبل و بعد در شمال آفریقا در حدود ۱۲ هزار سال قبل. در ایران (به‌ویژه شهر مشهد و
۱۲ هزار سال قبل. در ایران (به‌ویژه شهر مشهد و اردبیل) استفاده از دیگ سنگی و سفالی به نام هرکاره برای پخت آبگوشت هنوز رواج دارد. تا اواسط دهه ۱۳۵۰ در ایران، پخت غذا با استفاده از قابلمه مسی معمول بود؛ ولی امروزه از قابلمه‌های مسی بیشتر برای تزیین و به‌عنوان عتیقه استفاده می‌شود. جنس قابلمه. قابلمه‌های فلزی بسیار متداول هستند. قابلمه‌های مسی انتقال حرارت را به‌خوبی انجام می‌دهند و برای پخت مربا و سس بهترین گزینه هستند. قابلمه‌های چدنی، پخش حرارت بهتری نسبت به دیگر قابلمه‌های فلزی دارند. چرا که گرما را
به دیگر قابلمه‌های فلزی دارند. چرا که گرما را به‌خوبی در خود نگه می‌دارند. این قابلمه‌ها برای پخت‌های طولانی مناسبند. قابلمه‌های آلومینیومی ساده که به رویی معروفند، به سرعت تحت‌تأثیر بازها قرار گرفته و حتی دربرابر نمک خوردن نیز مقاوم نیستند. گاهی از روکش‌هایی مانند تفلون یا سرامیک برای قابلمه‌های آلومینیومی، چدنی یا فولاد زنگ نزن استفاده می‌شود. در این قابلمه‌ها باید از کفگیر چوبی و پلاستیکی و سیلیکونی استفاده نمود. قابلمه‌های آهنی و چدنی گاهی با لعاب نیز پوشش داده می‌شوند که باید از استفاده از این
نیز پوشش داده می‌شوند که باید از استفاده از این قابلمه‌ها اجتناب نمود. قابلمه‌های استیل برای جوشاندن آب مناسب هستند. علاوه بر سنگ و سفال، دیگ‌های سرامیکی نیز حرارت را به‌خوبی در خود حفظ نموده و برای پخت طولانی مناسب هستند. با پیشرفت صنعت شیشه، قابلمه‌های شیشه‌ای نشکن و پیرکس نیز به‌عنوان انتخابی جدید در آشپزخانه مورد استفاده قرار می‌گیرند. ضرب‌المثل. واژه دیگ در ضرب‌المثل‌های فارسی زیر به کار رفته‌است.
نیل دونالد والش (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۳) نویسنده سرشناس آمریکایی است.او تا به حال با نوشتن هفت جلد کتاب جنجالی توانسته‌است به یکی از موفق‌ترین نویسندگان حال حاضر جهان تبدیل شود. نام کتابهای وی به شکل " ... با خدا " بوده و شامل: سه جلد کتاب «گفتگو با خدا»، دو جلد کتاب «مراقبه گفتگو با خدا»، «دوستی با خدا» و آخرین کتاب «وصل با خدا» می‌باشد. زندگی. به گفته خود نیل او زندگی پر فراز و نشیبی داشته و توانسته پس از چهل سال زندگی عادی و تحمل درد و رنج‌های بسیار، با نزدیک شدن به خداوند، به حد گفتگو با خدا برسد و
با نزدیک شدن به خداوند، به حد گفتگو با خدا برسد و موفقیت‌های بی‌شماری بدست آورد. نیل دونالد والش کودکی خود را همراه با عقاید خرافاتی مادر و در کل آغشته با تفکر کاتولیکی افراط گرایانه می‌داند که همین موجب مشکلات شدید روانی برای او در طول زندگی شده‌است. نیل دونالد والش می‌گوید که در شبی که از همه کس و همه چیز بریده بود ناگهان به خواب فرو رفت و در حالتی بین خواب و بیداری با خدا ارتباط برقرار کرد و در نهایت حاصل گفتگوهای خود را در قالب کتاب‌هایش دراختیار سایرین قرار داد. اکثر کتابهای وی به همت مترجمان ایرانی
قرار داد. اکثر کتابهای وی به همت مترجمان ایرانی به فارسی برگردانده شده‌اند و به جز تعداد اندکی مجوز چاپ در ایران را نیز کسب کرده‌اند.کتابهای دیگر که موفق به چاپ نشده در اینترنت منتشر گردیده و دراختیار علاقه‌مندان است از جمله کتاب وصل با خدا
تپه سِگزآباد واقع در دشت قزوین در منطقه شهرستان بوئین زهرا یکی از تپه‌های باستانی ایران است که به اواخر هزاره دهم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی بازمی‌گردد. آثار به‌دست آمده از این تپه به دوره مادها تا دوره هخامنشی باز می‌گردد. همچنین در این دوره استقرار عصر آهن نیز مشهود است.
وَنج یکی از ناحیه‌های ولایت خودمختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن روستای ونج است که در کنارهٔ رود راخَرو قرار دارد. ناحیهٔ ونج شش جماعت دارد: بزرگ‌ترین روستاهای ونج: ونج پنجشنبه آباد تیخرو ژاوید راوند بونی اندربک نقاط دیدنی: قله اسماعیل سامانی یخچال فدجنکو دره راخرو دره یزگلام
روشان یکی از ناحیه‌های ولایت خودمختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن شهرک روشان است که در کنارهٔ رودهای برتنگ و پنج در مرز با افغانستان قرار دارد. ناحیهٔ روشان هفت جماعت دارد: بزرگ‌ترین روستاهای روشان: بسید روشان برروشان زیرروشان پست‌خوف سون‌آب شیدز نقاط دیدنی: دریاچه سریز یخچال فدجنکو دره برتنگ مزار مشکیل‌کشا
شُغنان یکی از ناحیه‌های ولایت خودمختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن روستای میدِن‌شار است که در کنارهٔ رود پنج در مرز با افغانستان قرار دارد. میدن‌شار در ۱۵ کیلومتری شمال شهر خاروغ در کرانه رود پنج در مرز با افغانستان جای دارد. این ناحیه ۲۷ اکتبر سال ۱۹۳۲ تأسیس شد. ناحیه شغنان در میان رشته‌کوه‌های روشان و شغنان واقع است. در شمال با ناحیه روشان، در شرق با ناحیه مرغاب، در جنوب با ناحیه اشکاشم تاجیکستان و در غرب با ولسوالی شغنان ولایت بدخشان افغانستان هم‌مرز است. از شرق ناحیه
ولایت بدخشان افغانستان هم‌مرز است. از شرق ناحیه شغنان به غرب آن رود غند گذر می‌کند، که به رود پنج می‌ریزد. ناحیه شغنان حدوداً ۵۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. تاریخچه. بنا بر منابع عربی و فارسی سده‌های میانه، شغنان و روشان در گذشته یک سرزمین بوده و شغنان نام داشته‌اند. شغنان از زمان سامانیان تا سال ۱۸۹۵ حکومتی مستقل داشته و فرمانروایان آن را «شاخ» می‌خوانده‌اند. قلمرو پادشاهی شغنان سرزمین امروزه ناحیه‌های تاجیکی روشان، شغنان و راشت‌قلعه و ولسوالی افغانستان شغنان در دو کناره رود پنج را در بر می‌گرفته‌است. سال
در دو کناره رود پنج را در بر می‌گرفته‌است. سال ۱۸۹۵ پادشاهی شغنان، که در هر دو کناره رود پنج قرار داشت، در پی جهان‌گیری‌های روسیه و بریتانیا دوپاره گردید و کناره راست به امارت بخارا و کناره چپ به افغانستان داده شد. شغنان در سال‌های ۱۸۷۸ – ۱۹۲۰ یکی از بیکی‌گری‌های امارت بخارا بود و بیک (امیر محلی) در روستای پارشینو اقامت داشت و میر خوانده می‌شد. پس از انقلاب بخارا در سال ۱۹۲۰ و تأسیس جمهوری خودمختار شوروی تاجیکستان در سال ۱۹۲۴ شغنان بخشی از ولایت خودمختار کوهستان بدخشان شد و ناحیه (شهرستان) شغنان در ۲
کوهستان بدخشان شد و ناحیه (شهرستان) شغنان در ۲ ژانویه سال ۱۹۲۵ تأسیس شد. زمانی هم شغنان و راشت‌قلعه یک ناحیه بودند. جماعت‌ها. ناحیهٔ (شهرستان) شُغنان هفت جماعت (بخش) دارد: بزرگ‌ترین روستاهای شغنان: پارشینو درمارخت نوآباد ساخچرو سوچان ون‌قلعه ویر نقاط دیدنی: چهارباغ خاروغ جولانده جشمه ناصر خسرو دره شاخدره منابع. ВИЛОЯТИ МУХТОРИ КӮҲИСТОНИ БАДАХШОН, Ноҳияи Шуғнон، بازدید: سپتامبر ۲۰۱۳.
راشت‌قلعه یکی از ناحیه‌های ولایت خودمختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن روستای راشت‌قلعه است که در کنارهٔ رود شاخدره قرار دارد. ناحیهٔ راشت‌قلعه شش جماعت دارد: بزرگ‌ترین روستاهای راشت‌قلعه: راشت‌قلعه برواز تودیم توسیان میرشکر سیژد نقاط دیدنی: دره شاخدره قله کارل مارکس دژ راشت‌قلعه
سگ سالوکی افغانی یا افغان هوند، نوعی از نژادهای قدیمی خانواده سگ‌های سالوکی یا تازی است. تاریخ. تازی افغان از نژاد قدیمی سگ‌سانان شناخته شده‌است که موجودیت آن به پیش از ظهور نژادهای جدید در قرن نوزدهم بر می‌گردد. نزدیک‌ترین گروه به آنان تازی ایرانی می‌باشد. ارتباط تازی افغان با دیگر گونه‌ها و نژادهای تازی منطقه ممکن است سرنخ‌هایی تاریخی ارائه دهد. نام تازی (سگ تازی) نشان دهنده اصل و نسب مشترک با نژاد بسیار مشابه تاسی از ناحیه دریای خزر روسیه و ترکمنستان است. انواع یا نژادهای دیگر با ظاهر مشابه عبارتند از
انواع یا نژادهای دیگر با ظاهر مشابه عبارتند از تایگان از منطقه کوهستانی تیان شان در مرز چین با افغانستان، و بارکزی در دره کرم است. حداقل ۱۳ نوع تازی در افغانستان شناخته شده‌است، و بعضی از گونه‌ها هنوز هم در حال رشد هستند. (نظر به نگهداری سوابق پرورشی آنان) خارج افغانستان، تاریخچه تازی افغان به قرن هجدهم بر می‌گردد. زمانیکه افسران ارتش هند بریتانیا گونه مختلف تازی را از مناطق هند و افغانستان برای نمایش تازی‌ها با خود به انگلستان آوردند. باشگاه کنل برگزار کننده‌ این نمایشگاه بود و تازی افغان پس از آن در
کننده‌ این نمایشگاه بود و تازی افغان پس از آن در اروپا محبوب گشت. در سال ۱۹۰۷، یکی ازین تازی ها به نام زردین توسط کاپیتان بریت به گونه ای خاص از هند بریتانیا آورده شد. زردین اساس نگارش اولین استاندارد نژاد تازی‌ ها در سال ۱۹۱۲ شد، با این حال پرورش سگها با جنگ جهانی اول متوقف شد. از میان گونه‌های سگ‌های مو دراز که در افغانستان شناخته شده‌اند، دو گونه اصلی نژاد سگ مدرن افغان را تشکیل می‌دهند. اولین آنها گروهی از سگ‌های شکاری بودند که در سال ۱۹۲۰ توسط سرگرد و خانم جی. بل موری و خانم ژان سی. منسون از بلوچستان
خانم جی. بل موری و خانم ژان سی. منسون از بلوچستان به اسکاتلند آورده شدند و به آنها نژاد بل-مری می‌گویند. این سگ‌ها از نوع دشت یا استپی بودند که پوشش نازکتر داشتند. مشخصات ظاهری. سگ تازی افغان بلندقد است، ایستاده ۲۴–۲۹ اینچ (۶۱–۷۴ سانتی‌متر) ارتفاع و وزن ۴۵ تا ۶۰ پوند (۲۰–۲۷ کیلوگرم). این نوع سگ زیبا و در عین حال پشمالو می‌باشد. عمر تخمینی بین ۱۲ تا ۱۴ سال دارد.
اِشکاشِم یکی از ناحیه‌های ولایت خودمختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن روستای اشکاشم است که در کنارهٔ رود پنج در مرز با افغانستان قرار دارد. پیشینه. منابع قدیمی فارسی و عربی نوشته‌اند که ناحیه اشکاشم در گذشته وَخان نام داشته‌است ولی این از احتمال دور است، زیرا پیش از استیلای شوروی اشکاشم یک ناحیه جدا و وخان ناحیه‌ای دیگر بوده‌است. اشکاشم از زمان سامانیان تا سال ۱۸۹۵ حکومتی مستقل داشته و فرمانروایان آن را «شاخ» می‌خوانده‌اند. قلمرو پادشاهی وخان سرزمین امروزه ناحیه اشکاشم و
قلمرو پادشاهی وخان سرزمین امروزه ناحیه اشکاشم و اشکاشم، افغانستان در دو کناره رود پنج را در بر می‌گرفته‌است. سال ۱۸۹۵ پادشاهی اشکاشم، که در هر دو کناره رود پنج قرار داشت، در پی جهانگیری‌های روسیه و بریتانیا دوپاره گردید و کناره راست به امارت بخارا و کناره چپ به افغانستان داده شد. اشکاشم در سال‌های ۱۸۷۸ – ۱۹۲۰ یکی از بیک‌نشین‌های امارت بخارا بود و بیک در روستای اشکاشم می‌نشسته و میر خوانده می‌شد. پس از انقلاب بخارا در سال ۱۹۲۰ و تأسیس جمهوری مختار شوروی تاجیکستان در سال ۱۹۲۴ اشکاشم بخشی از ولایت خودمختار
در سال ۱۹۲۴ اشکاشم بخشی از ولایت خودمختار کوهستان بدخشان گردید، که ۲ ژانویه سال ۱۹۲۵ تأسیس شد. جماعت‌ها. ناحیهٔ اشکاشم شش جماعت (دهستان) دارد: بزرگ‌ترین روستاهای اشکاشم: اشکاشم ولسوالی اندراب قاضی‌ده شیتخرو زانگ ورنگ نقاط دیدنی: گرم‌چشمه قله کارل مارکس دژ قهقهه کوه لعل سنگ‌نگاره‌های سکایی دره وخان دریاچه زرکول
شیخ محمود برزنجی یا محمود برزنجی (۱۸۸۱ سلیمانیه – ۹ اکتبر ۱۹۵۶ بغداد) ملقب به «ملک» و مشهور به «نه‌مِر»که در بین سادات کرد ایرانی به خصوص سادات مهاباد به (باوه هه لو) به معنی (عقاب پدر) مشهور است ،وی فرزند شیخ سعید بن محمود نودهی از سادات برزنجه و از رؤسای عشایر کرد در محله کانیسکان شهر سلیمانیه می باشد. مادرش آمنه نام داشت و از خانوادهٔ شیخ بابا رسول برزنجی بود. برزنجی دروس دینی و قرآن را نزد زیور افندی آموخت و به آموزش زبانهای فارسی و عربی و ترکی می‌پرداخت. زندگی. پدرش شیخ سعید به دلیل قدرت و محبوبیتش
زندگی. پدرش شیخ سعید به دلیل قدرت و محبوبیتش مورد توجه عبدالحمید دوم بود که دو بار از سوی او به استانبول دعوت شد. در سفر دوم، محمود برزنجی نیز پدر را همراهی می‌کرد و در این سفر بود که سلطان عبدالحمید کلید و رمز تلگراف با خودش را به شیخ سعید اهدا کرد. نفوذ شیخ سعید در دستگاه عثمانی موجب ترس حکمداران موصل و حزب اتحاد و ترقی شد که با توطئه آنها موجب کشته‌شدن شیخ سعید و چندی از نزدیکان و احمد پسرش در دوم شوال ۱۳۲۶ ه.ق. در موصل شد. دولت عثمانی. محمود برزنجی پس از واقعهٔ موصل بنا به درخواست مردم در جای شیخ سعید
واقعهٔ موصل بنا به درخواست مردم در جای شیخ سعید پدرش نشست و از ابتدا گروه زیادی از مردم به او پیوستند. در این دوران، کاردانی و نفوذ دینی برزنجی موجب جلب توجه و حمایت اکثر عشایر کرد شد، تا آنکه جنگ اول جهانی (۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ میلادی) درگرفت. در سال ۱۹۱۵ نیروهای چند ملیّتی بریتانیا به قصد اشغال خاک عراق، در فاو و بصره پیاده شدند و به طرف شمال پیشروی کردند. دولت عثمانی لشکری به مقابله ایشان فرستاد و از شیخ محمود هم طلب کمک کرد. برزنجی در مدت کوتاهی، نیرویی شامل ۱۸۰۰ سوار و ۳۰۰ پیاده را آورد و در منطقه «شعیبه» به
سوار و ۳۰۰ پیاده را آورد و در منطقه «شعیبه» به نیروهای عثمانی پیوست. جنگ شعیبه هشت ماه طول کشید. در این نبرد لشکر عثمانی شکست خورد و ناچار به عقب‌نشینی شد. جنگ با قزاق‌ها. حملهٔ روسها به شهرهای مریوان و پینجوین با تصرف خانقین و روانداز که قزاقها قصد تصرف سلیمانیه را داشتند. شیخ محمود که تازه به سلیمانیه برگشته بود - بی درنگ مهیای جنگ شد و لشکرش را به حدود مریوان و پینجوین رساند. روس ها صفوت بیگ حاکم پیشین سلمانیه و از اعضای حزب اتحاد و ترقی که به لنینگراد گریخته بود، مأمور کردند با برزنجی وارد مذاکره شود و
بود، مأمور کردند با برزنجی وارد مذاکره شود و او را از کمک به عثمانی‌ها منصرف کند. در آن صورت دولت روسیه از استقلال کردهای تحت فرمان دولت عثمانی حمایت خواهد کرد. شیخ محمود نخستین شرط برای مذاکره با ایشان را دست کشیدن‌شان از تجاوز و جبران خسارات وارد شده بر مردم عنوان می‌کند. این پاسخ به روس ها برخورد و از سر خشم و غرور هجومی تازه را به سوی جنوب و غرب آغاز کردند. شیخ محمود در مقابل روس‌ها ایستادند. ارتش عثمانی پس از این پیروزی، به غارت اموال مردم پرداختند و چون برخی از سران عشایر مقاومت کردند، ایشان را
و چون برخی از سران عشایر مقاومت کردند، ایشان را دستگیر کرده، قصد اعدامشان را داشتند. برزنجی سپس به سلیمانیه برگشت و اعلام کرد تحت فرمان دولت عثمانی نیستیم. درگذشت و میراث. شیخ محمد دعویِ صلح داشت و برای این در ۱۹۳۲ به جنوب عراق تبعید شد، او در ۱۹۴۱ توانست به روستای مادریِ خود دارکلی بازگردد و تا پایان عمر آنجا بود. برزنجی نهایتاً در نهم اکتبر ۱۹۵۶ / هفدهم ۱۳۳۵ در سلیمانیه درگذشت و در کنار جدش شیح احمد در مسجد جامع دفن شد. از محمود برزنجی بین مردم کرد و سلیمانیه به‌عنوان نماد یک قهرمان و رهبری شجاع که علیه
به‌عنوان نماد یک قهرمان و رهبری شجاع که علیه قیومیت بریتانیا و برای استقلال تلاش بسیار کرد تا به امروز یاد می‌شود. او برای بسیاری از رهبران کرد نماد یک پیشرو است.
توس روزنامه‌ای به مدیرمسئولی محمدصادق جوادی‌حصار و سردبیری ماشاالله شمس‌الواعظین بود که در ۳ مرداد ۱۳۷۷ چند روز پس از توقیف روزنامه جامعه با هیأت تحریریه و صفحه‌بندی مشابه جامعه توسط «شرکت جامعه روز» منتشر شد و پس از انتشار ۴۵ شماره در ۲۵ شهریور همان سال توقیف شد و تعدادی از مسئولان آن دستگیر شدند. اولین شماره توس با تیتر «توس به جای جامعه» منتشر شد. یکی از دلایل توقیف توس چاپ گفتگویی با والری ژیسکار دستن رئیس‌جمهور فرانسه در زمان انقلاب ۱۳۵۷ بود. ژیسکار دستن در مصاحبه گفته بود روح‌الله خمینی پس از ورود به
در مصاحبه گفته بود روح‌الله خمینی پس از ورود به فرانسه از این کشور درخواست پناهندگی سیاسی کرد ولی صاحب‌نظران بر این عقیده بودند که اخبار شکنجه شهرداران و عبور از خط قرمزهای نظام باعث توقیف توس شد. حمیدرضا جلایی‌پور و دیگر اعضای تحریریه و مدیریت توس مدتی را در زندان گذراندند و بعد از مدت کوتاهی در شب انتخابات سوم خبرگان رهبری آزاد شدند توس پیش از آن به صورت هفته‌نامه منتشر می‌شد اما با اخذ مجوز انتشار روزانه جایگزین روزنامه جامعه شد.
ناحیهٔ مرغاب یکی از ناحیه‌های ولایت مختار کوهستان بدخشان است که در شرق جمهوری تاجیکستان قرار دارد. مرکز آن شهر مُرغاب است که در راستای رودخانهٔ مرغاب و در پیوندگاه سه جادهٔ بزرگ قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر برابر با ۴٬۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۰ میلادی بوده و با ۳٬۵۸۹ متر ارتفاع از سطح دریا بلندجای‌ترین شهر تاجیکستان و آسیای میانه (و شوروی پیشین) است. هستهٔ اصلی شهر مرغاب در سال ۱۸۹۳ به‌وجود آمد. در آن زمان روس‌ها برای چیرگی بر منطقه، پایگاهی نظامی به نام «پایگاه پامیر» (Памирский Пост: "پامیرسکی پاست") بنا کردند.
(Памирский Пост: "پامیرسکی پاست") بنا کردند. نام این محل در حدود سال ۱۹۲۹ تغییر کرد و به نام رودخانهٔ مرغاب، شهر مرغاب نامیده‌شد. ناحیهٔ مرغاب پنج جماعت دارد: بزرگ‌ترین روستاهای مرغاب: قراکول قزل‌رباط شیمک بسیاری از باشندگان مرغاب، امروزه تاجیک‌ها و دامداران قرقیزتبار هستند و در فصل زمستان سردی هوای این منطقه تا ۵۵–۵۰ درجه زیر صفر می‌رسد. دیدنی‌ها. آب‌گرم مادیان در کنار رودخانه مرغاب و سنگ‌نگاره سکاها در درهٔ پـِشارت از نقاط دیدنی پیرامون شهر مرغاب است. در نزدیکی دهانهٔ رود مرجانه نیز چندین سنگ‌چین مدور
نزدیکی دهانهٔ رود مرجانه نیز چندین سنگ‌چین مدور پیشا-تاریخی و گورستان‌های سکایی وجود دارد. نقاط دیدنی: گرم‌چشمه مادیان سنگ‌نگاره‌های سکایی گورستان‌های سکایی سنگ‌چین‌های پیشا-تاریخی دریاچه زرکول دریاچه رنگ‌کول دریاچه قراکول
نوروز روزنامه ارگان جبهه مشارکت به مدیرمسئولی محسن میردامادی و سردبیری کریم ارغنده‌پور بود که پس از توقیف روزنامه‌های مشارکت و بهار منتشر می‌شد و در تیرماه سال ۱۳۸۱ توقیف شد. نوروز مهمترین روزنامهٔ اصلاح‌طلب آن هنگام بود. تحریریه نوروز در ۱۹ مرداد ۱۳۸۱ انتشار روزنامه روز نو را آغاز کردند که به سرعت توقیف شد. فهرست اتهامات روزنامه نوروز شامل این موارد بود: «تبلیغ علیه ارکان نظام جمهوری اسلامی و انتساب امور خلاف واقع موضوع ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی، توهین به مسؤولان نظام موضوع ماده ۶۰۰، نشر اکاذیب به قصد
به مسؤولان نظام موضوع ماده ۶۰۰، نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و انتشار شایعات، دفاع و حمایت از افراد مخالف نظام، توهین به مقدسات موضوع ماده ۵۱۳، ترویج فرهنگ غرب، تخلفات انتخاباتی با قصد تخریب علیه کاندیدای خاص، تطهیر اراذل و اوباش، اقدام علیه سیاست خارجی در جهت تحکیم سیاست نه شرقی نه غربی و تبلیغ علیه ارکان نظام و توهین رسمی به مسؤولان کشور».
جان اسمیت (پیرامون ژانویه ۱۵۸۰- ۲۱ ژوئن ۱۶۳۱) سرباز، جستجوگر و نویسندهٔ انگلیسی بود. او از برای نقشش در برپایی نخستین سکونت‌گاه پایدار انگلیسی در آمریکای شمالی -جیمزتاون ویرجینیا- و نیز روابطش با سرخ‌پوستان ویرجینیا شناخته‌شده‌است. جان اسمیت با دختر فرمانده پوهاتان ارتباط نزدیک داشت. او همچنین کاوش‌هایی هم میان رودهای ویرجینیا تا خلیج چسپیک انجام‌داد. همچنین نوشته‌های او مردان و زنان بسیاری را به کوچیدن به ینگه دنیا دلگرم‌ساخت. زندگی. او پیش از آمدنش به قارهٔ نو ماجراجویی‌هایی چند را از سر گذرانده‌بود. یک
نو ماجراجویی‌هایی چند را از سر گذرانده‌بود. یک چند در جوانی به عنوان مزدور برای فرانسویان با اسپانیا جنگیده‌بود. چندی هم در راه استقلال هلند کوشیده‌بود. زمانی را در مدیترانه به دزدی دریایی یا بازرگانی سپری کرده‌بود و زمان دیگر به جنگ با عثمانی پرداخته‌بود. در جنگ با عثمانی و در خدمت اتریش بود که به درجهٔ سروانی رسید. در ۱۶۰۲ تاتارهای کریمه او را به بند کشیدند و در بازار برده‌فروشان فروختند. اربابش که یک ترک بود وی را به رسم پیشکش برای معشوقهٔ یونانی‌اش به استانبول فرستاد ولی آن زن شیفتهٔ اسمیت گشت. سرانجام
فرستاد ولی آن زن شیفتهٔ اسمیت گشت. سرانجام در زمانی که جان اسمیت را به کریمه برده‌بودند او به روسیه گریخت. از آنجا به خاک دولت لهستانی-لیتوانیایی رفت و پس از سفری به شمال آفریقا در ۱۶۰۴ به انگلستان بازگشت. در ۱۶۰۶ با کمپانی ویرجینیای لندن -که اجازهٔ راه‌اندازی یک مستعمره را از شاه گرفته‌بودند- راهی قارهٔ تازه‌شد. BRITT PHILLIPS جیمزتاون در آمریکا بنیادنهاده شد ولی مشکلاتی چند چون نامساعد بودن آب و هوا، کمبود خوراک و تازش سرخ‌پوستان شیرازهٔ آن را به هم می‌ریخت. در ۱۶۰۷ هنگامی که اسمیت در حال کاوش سرزمین