payamvha/North_RAG huggingface dataset:
- گدار سلام، 102 - گن تبوک، 103 - گوهردشت، 104 - گورعلی‌مراد، 105 - محمدآباد سپاهی، 106 - محمدآباد لب رو، 107 - مزار تنگل، 108 - مزار گیسو، 109 - موسیرز(مَسیرَز)، 110 - نوده، 111 - نوده میر محراب، 112 -‌هروانج ‌تذکار - نام روستای ردیف 103 دهستان زیبد قبلاً رقاصان بوده که بر اساس این تصویب‌نامه به گوهردشت تغییر می‌یابد نام ردیف 43 نیز رزوو بوده که رضویه مکتوب می شود. کوه زیبد. بلند ترین قله کوه زیبد کَلَه تیر ماهی یا قله تیرمهی 2557 متر از سطح دریابلندی دارد، و 431 متر بالاتر از تپه‌های زمین‌های اطراف [A].
و 431 متر بالاتر از تپه‌های زمین‌های اطراف [A]. عرض کوه در پایه 5.5 کیلومتر است. بالاترین نقطه نزدیک به زیبد قله سیاه کوه 2775 متر از سطح دریا بلندی دارد که در 17.7 کیلومتری جنوب شرقی کوه زیبد قرار دارد و سیاه کوه و یا کوه گناباد نامیده می شود. سه اثر باستانی زیبد. بر اساس کتاب" گناباد پیر تاریخ" دکتر عباس زمانی زیبد دارای سه اثر کهن تاریخی است یکی از آنها قلعه داخل روستای زیبد است دومی قلعه شهاب یا قله شاه نشین و سومی در صوفه پیر و ایوان و محوطه پشت ایوان صوفه . قلعه زیبد بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی
صوفه . قلعه زیبد بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی تاریخ کهنی دارد. ابتدا دیوار و حصار گلی داشته و سپس در دورهای پسین و احتمالا اواخر دوره ساسانی دیواری سنگی بر آن بنا کرده‌اند. در دوره حکومت داعیان اسماعیلی بر منطقه این قلعه محل زندگی نماینده والی طبس بوده‌است در دوره اسماعیلیان نیز در خراسان از سه قلعه نام برده‌اند زیبد- فورک - طبس. مرحوم دکتر زمانی در کتاب خود این قلعه را با قلعه فورگ مقایسه کرده‌است. با توجه به تاریخ شفاهی و نوشته های مکتوب در مورد جنگ نیزک ترخان با یزدگرد سوم، قلعه زیبد و یا قلعه شهاب
ترخان با یزدگرد سوم، قلعه زیبد و یا قلعه شهاب برای مدتی محل اقامت آخرین پادشاه ساسانی یزدگرد سوم و محل جنگ فرستاده هپتالی ها (نیزک ترخان) و یزدگرد بوده‌است. همچنین نام زیبد در جنگ دوازده‌رخ شاهنامه بارها گفته شده‌است و محل جنگ ۱۲ رخ به نام سرپیوند و رزمگاه در نزدیک قلعه زیبد بوده‌است سپاه ایران به رهبری گودرز در مسیر خود بسوی مرو از فارس به این محل آمده و مدتی در این محل خیمه برپا کردند و گودرز فرمانده سپاه چهارم ایران در زیبد استقرار داشته‌است. سه واقعه تاریخی قبل از اسلام برای این قلعه واقع شده‌است:. بر
قبل از اسلام برای این قلعه واقع شده‌است:. بر اساس تاریخ بلعمی، بهرام چوبین برای جنگ با شا بشاه در بلخ از مسیر اهواز. تبس، جنابذ (گناباد) به بلخ رفت. چون یکی از دو راه اصلی طبس به گناباد از کنار قلعه زیبد می‌گذشته است احتمال اقامت بهرام چوبین در این قلعه وجود دارد.. یک کارشناس ارشد باستان‌شناسی در مطالعه‌ای آزاد از این مکان تمدن این روستا را هم‌زمان با تمدن شهر سوخته و جیرفت دانسته است. در کوه‌های زرد (رزو) زیبد همچنین تابوت بزرگ سنگی مربوط به دفن مردگان گبر برجای مانده‌است. آثار گورستان زرتشتیان در کلاته
برجای مانده‌است. آثار گورستان زرتشتیان در کلاته شهاب و تنگل خاتمه در محلی به نام تشله رستم در سال‌های ۱۳۵۰–۱۳۵۴ به غارت رفته‌است اما کوزهای سفالی بزرگی از این گورستان نزد اهالی وجود دارد... در صوفه پیر. در روستای درصوفه در تنگل زیبد ایوان (طاق) صوفه پیر قرار دارد که شبیه به طاق بستان است اما فاقد نقوش حجاری است قبلاً در این مکان همانند امامزاده‌ها علم و کتل وجود داشته‌است و مردم مکان را مزار مقدس می‌شناختند. در آنجا دو درخت وجود دارد: یکی انجیر کوهی و دیگری تاقوک. در قدیم مردم آب چشمه این ایوان را بر چشم
تاقوک. در قدیم مردم آب چشمه این ایوان را بر چشم می‌ریختند و بر درخت تاقوک و انجیر و سرو پارچه و رووش (نخ پارچه‌ای)برای گره گشایی می‌بستند تا نذرشان برآورده شود و از چشم زخم در امان باشند... بنا به گفته شاهنامه کیخسرو از کشته شدن پیران بسیار غمگین شد و دستور داد با احترام کامل او را در بلندی کوه در ایوان دفن کنند.بر این اساس و بنا به روایت‌های شفاهی ایوان صوفه پیر را مدفن پیران ویسه می‌دانند.(روزنامه همشهری) در قسمت بالایی این کوه قبر پیران ویسه قرار داشته است که آثار سنگ چین های آن تا 50 سال قبل وجود داشته
که آثار سنگ چین های آن تا 50 سال قبل وجود داشته و در گزارش دکتر زمانی آمده است. ایوان صوفه که یک تاق بزرگ طبیعی بوده است برای بزرگداشت وی به شکل کنونی درآمده است و محوطه سازی شده است. پیران ویسه وزیر، سپهسالار، مشاور، فرمانروای ختن و بعد از افراسیاب بزرگترین شخصیت توران زمین است. صفاتی که فردوسی درباره ی وی برشمرده است عبارت از خردمندی، عاقبت اندیشی، چاره گری، شجاعت، تعصب ملی، وفاداری، صلح طلبی، نیروی زبان آوری، نیک بینی، نجات بخشی، مهربانی و مهمان نوازی بودند. کیخسرو از مرگ پیران سوگواری فراوان نمود و
بودند. کیخسرو از مرگ پیران سوگواری فراوان نمود و دستور داد او را در کوه زیبد دفن کنند و ایوانی برای او بسازند. ساخت این ایوان نمادی از دروازه بهشت بود به علت جنگ هایی که با فاصله کمی پس از این رویداد در این منطقه رخ داد ناتمام ماند. @وز آواز اسبان و گَرد سپاه* بشد روشنایی ز خورشید و ماه. گفتنی است در متون قدیمی شاهنامه حرف گ. پ . ژ نوشته نمیشده لذا گناباد بصورت کناباد نوشته شده است.
کاخک، دهستانی است از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۰۵۲نفر (۱۱۱۸خانوار) بوده است.
زیدون، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱۹ نفر (۵ خانوار) است که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۱۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
مِل‌سوخته، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۶۲نفر (۱۱خانوار) می‌باشد.
شیبَرم، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۰ نفر (۶ خانوار) است که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۳۱نفر (۷خانوار) بوده‌است.
احشام کهنه یا سجادیه، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. این روستا در حقیقت تا بیش از یک قرن پیش محل سکونت اولیه مردم بردخون فعلی بوده است؛ که سپس از آنجا به محل کنونی شهر بردخون نقل مکان می‌کنند و این روستا را که همان بردخون اولیه بوده است به عنوان آبادی قدیمی -اِحشام کهنه- و در مقابل بردخون فعلی را -بردخون نو- نامیدند. علت نام گرفتن بردخون هم به اقلیم همین روستا برمی‌گردد که در کنار خنی واقع شده و در حقیقت این روستا بردخون اولیه یا (بردخنی) بوده است. این روستا اخیراً به
اولیه یا (بردخنی) بوده است. این روستا اخیراً به «سجادیه» تغییر نام یافته است. سجادیه در جوار غربی پارک جنگلی واقع است و رودخانه فصلی باشکوه از این پارک جنگلی می‌گذرد. این روستا همواره نقطه عطف کشاورزی منطقه می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۴۹ خانوار) است که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۱۸۶نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
گَزخون، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۲۴نفر (۴خانوار) می‌باشد.
دوپلنگو یا دُمَی‌گز شمالی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۵ خانوار) می‌باشد که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۵۵نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
دُمَی‌گز یا دُمَی‌گز جنوبی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد که در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۷۰نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
کمال‌احمدی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۱۹نفر (۵خانوار) می‌باشد.
نَرَکو، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۲۱نفر (۶خانوار) می‌باشد.
حاج‌محمدی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار داشته و بر اساس آمار محلی سال ۱۳۸۳ جمعیت آن ۱۲ نفر (۲ خانوار) بوده‌است. و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مِل‌گُنزه، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. روستایی در 24 کیومتری جاده ساحلی دیر به بوشهر که تقریبا خالی از سکونت میباشد.
کَورَک، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بردخون قرار داشته و بر اساس آمار محلی سال ۱۳۸۳ جمعیت آن ۶ نفر (۲ خانوار) بوده‌است. احتمال می‌رود اخیراً غیر مسکونی شده باشد.
بَردستان، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان دیر در استان بوشهر ایران است. بردستان در بهمن‌ماه ۱۳۸۹ به شهر ارتقاء یافت. جمعیت. بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۱۱۲ نفر (۱٬۸۷۳ خانوار) بوده‌است معرفی و پیشینه. بردستان در بهمن ۱۳۸۹ به شهر ارتقا یافت. این شهر در ۲۷درجه و ۵۲دقیقه شمالی عرض جغرافیایی و ۵۱درجه و ۵۷دقیقه شرقی طول جغرافیایی واقع شده‌است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۵ متر است و با خلیج فارس ۵ کیلومتر فاصله دارد. شغل اصلی اهالی بردستان کشاورزی، صیادی و عده‌ای هم بنّایی است و تعدادی از آن‌ها نیز
و عده‌ای هم بنّایی است و تعدادی از آن‌ها نیز به کشورهای عرب‌نشین همسایه از راه دریا رفت‌وآمد می‌کنند و از این طریق امرار معاش می‌نمایند. به نقل از کتاب فارسنامه ناصری، در عصر محمدخان دشتی بردستان جزء یکی از بلوک دشتی بوده و از آن به عنوان "ناحیه بردستان" یاد شده‌است و شامل مناطق میانه جنوب و شرق کاکی می‌شده که درازی آن از قریه ریز تا نودرار بیش از ۹ فرسخ و پهنای آن از بندر دیر تا قریه آبدان ۷ فرسخ و کوه بزرگ در میان این ناحیه افتاده‌است. این منطقه از جانب مشرق به نواحی گله‌دار و از شمال به ناحیه (سنا) و از
به نواحی گله‌دار و از شمال به ناحیه (سنا) و از مغرب و جنوب به خلیج فارس محدود است، در قدیم قصبه این ناحیه قریه بردستان بوده، و پس از آن قصبه و حاکم‌نشین آن بندر دیر بوده‌است. ۱۳ فرسخ از کاکی دور افتاده‌است و ۲۰۰ درب خانه دارد که بیشتر آن از چوب و برگ نخل است. این ناحیه مشتمل بر ۲۸ ده آباد بوده‌است: آبدان، بتانه، بندرعالی، بیدو، تنگمان، چاه پهن، جمرک، درک، دروک، دوراهک، دمه‌گز، دناجی، ریز، سرمستان، سهول، غرگانه، فاریاب، گزخان، گله‌زنی، کنارترشان، گندم‌زار، گنوی، کورو، مادان، موردک، موردی، نو دراز، نارستان.
کورو، مادان، موردک، موردی، نو دراز، نارستان. بردستان در روزگار ساسانیان از منطقه سیراف در ایالت اردشیر بابکان و در عصر محمدخان دشتی یکی از بلوک پنجگانه ناحیه دشتی بوده‌است. در دوران امپراطوری ساسانی از بردستان تا لارستان را ایراهستان می‌گفتند. آثار باستانی. بردستان از آثار باستانی متعددی برخوردار است که اغلب در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است از جمله: همچنین در غرب پل ورودی بردستان آتشکده‌ای قرار دارد که آن را به دوران ساسانیان مرتبط می‌دانند. به جاذبه‌های طبیعی بردستان نیز می‌توان به خور بردستان،
طبیعی بردستان نیز می‌توان به خور بردستان، دهانه خور بردستان، تل مشکی، تنگه گورا، تل تیزو، سه پنجو و… اشاره کرد. بنا به آثارهای بجامانده در بردستان گویا در زمان‌های دور کارخانجات باروت سازی، عبا بافی، کفش‌دوزی، کوزه‌گری، آسیاب گندم و … دایر بوده‌است. گویش بردستانی. گویش بردستانی، گویشی قدیمی برگرفته از فارسی پهلوی جنوبی است و با زبان اچمی (لارستانی) قرابت دارد. مشاهیر. مشاهیر بردستان:
دهستان برکوه دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی ایران است و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۱٬۳۵۷ (۳٬۶۴۲ خانوار) نفر بوده است.
خانم داوت فایر فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی کریس کلمبوس است. در این فیلم رابین ویلیامز، سالی فیلد، پیرس برازنان، متیو لارنس بازی کردند. خانم داوت‌فایر در سال ۱۹۹۳ برندهٔ «اسکار بهترین چهره‌پردازی» شده‌است. خلاصه داستان. دانیل هیلارد(رابین ویلیامز) ازهمسرش میراندا(سالی فیلد) جدا شده‌است اما او نمی‌تواند بدون فرزندانش زندگی کند. ازطرفی میراندا اجازه نمی‌دهد بچه‌ها خیلی با پدرشان باشند. دانیل متوجه می‌شود که میراندا قصد دارد برای نگهداری بچه‌ها یک پرستار خانم استخدام کند. دانیل که متخصص تقلید صدا و یک
خانم استخدام کند. دانیل که متخصص تقلید صدا و یک هنرپیشه است تصمیم می‌گیرد تا با پوشیدن لباس مبدل خودش را جای یک خانم پرستار مُسن با نام مستعار «داوت‌فایر» جا بزند و …
توماس فرمایلن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در پست مدافع بازی می کرد. تیم ملی. وی سابقه بازی برای آرسنال را نیز در کارنامه دارد و از سال ۲۰۱۲ و بعد از انتقال رابین فان پرسی از آرسنال به منچستر یونایتد تا سال ۲۰۱۴ کاپیتان اول این تیم بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
شناتال، دهستانی است از توابع بخش کوهسار در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این دهستان طبق آمار فرمانداری شهرستان سلماس و مرکز آمار و جمعیت ۲۶۰۰ نفر می باشد و جزو بخش کوهسار شهرستان سلماس است.
پوپول ووه (به زبان کیچه‌ای مدرن: پوپول ووج، به IPA(ویکی): [popol wuʔuχ])، مجموعه‌ای از روایات و متون اسطوره ای-تاریخی، مربوط به پادشاهی کیچه، واقع در ارتفاعات غرب گواتمالا، در دوران پس از دورهٔ کلاسیک (دوران پساکلاسیک) می‌باشد. عنوان این کتاب را می‌توان به صورت «کتاب اجتماع»، «کتاب مشاوره»، یا به صورت «کتاب بوریا» که بیشتر به معنای واقعی کلمه پوپول ووه نزدیک است، ترجمه نمود. ویژگی‌ها. از ویژگی‌های برجستهٔ کتاب پوپول ووه، پرداختن آن به اسطوره‌های آفرینش، اظهار عقایدی درباره اسطوره‌های سیل و طوفان (موضوع
اظهار عقایدی درباره اسطوره‌های سیل و طوفان (موضوع طوفان بزرگ یا افسانه طوفان)، ارائهٔ افسانه‌هایی حماسی در مورد دوقلوهای قهرمان، یعنی هوناهپو و شبالانکه، و همین‌طور مباحث مربوط به شناخت سلسله‌های پادشاهی [یا شناخت اجنه و موجودات فرازمینی؟] است. اسطوره‌ها در پوپول ووه، با بهره گیری از طرح مباحث مربوط به اجداد شبه انسان بشریت آغاز می‌شود و این مباحث، با بحث‌های مربوط به سلسله‌شناسی سلطنتی پیوند می‌یابد، عملی که شاید در راستای تأیید این ادعا، که حکومت حق‌الهی است، انجام می‌پذیرد. همانند برخی متون مشابه دیگر
است، انجام می‌پذیرد. همانند برخی متون مشابه دیگر (به عنوان مثال، متنی مانند: بالام چیلام)، بخش زیادی از اهمیت پوپول ووه، در کمبود شدیدی نهفته‌است که در زمینهٔ متون و شرحیات دست اول مرتبط با اسطوره‌های مزوآمریکایی وجود دارد. بقای اتفاقی پوپول ووه [یعنی اینکه این کتاب بر حسب اتفاق از گزند حوادث روزگار در امان مانده و به روزگار کنونی رسیده‌است]، منتسب به یکی از راهبان دومینیکی صومعه در قرن هجدهم، به نام فرانسیسکو خیمه نز می‌باشد. معرفی بیشتر. پوپول ووه، یکی از منابع مهم اسطوره شناختی مایاها است که امروزه به
منابع مهم اسطوره شناختی مایاها است که امروزه به عنوان مهم‌ترین سند شناخته شده در مورد دین و اساطیر مایا محسوب می‌شود. این کتاب متعلق به کیچه‌های گواتمالای علیا است. از میان اسناد اسطوره شناختی مکزیک مرکزی در قرن شانزدهم، هیچ‌یک به لحاظ پیچیدگی یا گسترهٔ مطالب به پای پوپول ووه نمی‌رسد. دست نوشتهٔ اصلی این کتاب که اکنون گم شده‌است، در نیمهٔ دوم قرن شانزدهم به املای استعماری کیچه‌ای برگردانده شده‌است. پوپول ووه احتمالاً از یک کتاب متعلق به دورهٔ پیش از ورود اسپانیایی‌ها اخذ شده و سنت‌های شفاهی کیچه نیز بعداً
اخذ شده و سنت‌های شفاهی کیچه نیز بعداً بر آن افزوده شده‌است. نسخهٔ برجای مانده از پوپول ووه، کار میسیونر دومینیکی، فرانسیسکو خیمه نز است، که در فاصلهٔ سال‌های ۱۷۰۱ تا ۱۷۰۳، در حوزهٔ مأموریت خود واقع در شهر چیچی کاستنانگو، این دست نوشته را به اسپانیایی ترجمه کرده‌است. خیمه نز تلاش خود را، برای ثبت فرهنگ باستانی کیچه‌ها، چنین تصویر کرده‌است: نسخهٔ ضبط اصلی خیمه نز و ترجمهٔ اسپانیایی همراه با آن، اکنون در کتابخانهٔ نیوبری شیکاگو نگهداری می‌شود. بخش‌ها. پوپول ووه به لحاظ مضمونی به سه بخش عمده تقسیم می‌شود:
ووه به لحاظ مضمونی به سه بخش عمده تقسیم می‌شود: مباحث اسطوره‌ای مایا، توصیف قطعات مهمی از بخش اول و به خصوص بخش دوم این کتاب می‌باشد. اسطوره آفرینش. در سال‌های اخیر این نکته بیش از پیش روشن شده‌است که بیشتر مطالب مربوط به اسطورهٔ آفرینش در پوپول ووهٔ ِکیچه‌ای، به‌خصوص قطعهٔ مربوط به دوقلوهای قهرمان و فرود آن‌ها به جهان زیرین، در میان مایاهای دوران کلاسیک یعنی متجاوز از ششصد سال پیش از ورود فاتحان اسپانیایی، متداول و شناخته شده بوده‌است. به‌طور کلی در روایت آفرینش جهان مذکور در پوپول ووه، مو به مو از اساطیر
جهان مذکور در پوپول ووه، مو به مو از اساطیر مکزیکی‌ها تقلید شده‌است. در این افسانه، گوکوماتس (کوکومتس) که به زبان مایاهای کیچه یعنی کتسال کواتل؛ و هوراکان (یک پا) یعنی تسکاتلیپوکا، با یکدیگر همکاری دارند. گوکوماتس با طبیعت مردانه-زنانه، ایزد والای آزتک را تجسم می‌بخشد؛ و هوراکان، ایزدی جهانی را می‌نمایاند، زیرا که او همزمان در آسمان، روی زمین و در دنیای زیرین به سر می‌برد، و برخی از ویژگی‌های ایزد غار و کوه آمریکای جنوبی را داراست. زمین از نخستین دریا سربرمی آورد و پس از خلقت‌های متعدد و ناقص، به شکل کنونی
آورد و پس از خلقت‌های متعدد و ناقص، به شکل کنونی درمی آید. تمام فرهنگ‌ها در تولان پدید می‌آید که در این اسطورهٔ مایایی، نخستین موطن بشر است و بر طبق جهات اصلی به چهار قسمت تقسیم شده‌است. الگوی مکزیکی روایت‌ها، در افسانه‌ها و هیئت‌های متعدد دیگر به‌وضوح قابل تشخیص است. دربارهٔ اسطوره آفرینش همچنین در پوپول ووه آمده‌است که زمین ابتدا همچون مه، و همچون ابر بود. آن گاه صدای کوهها برخاست که از آب سر برون آوردند، قدرتی جادویی و نیرویی شگفت با اندیشیدن به کوه و درخت آن را پدید آورد و در یک آن، درخت‌های کاج و سرو
آن را پدید آورد و در یک آن، درخت‌های کاج و سرو روییدند. نکات. اسامی بسیاری از خدایانی که در حماسهٔ آفرینش مایاها موسوم به پوپول ووه از آن‌ها سخن رفته‌است، از تقویم ۲۶۰ روزه اخذ شده‌است.
شپیران، دهستانی است از توابع بخش کوهسار در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران.زبان مردم این دهستان کردی کرمانجی است و اهل سنت پیرو مذهب امام شافعی هستند. جمعیت. طی سرشماری های اخیر جمعیت این دهستان بزرگ قریب به ۳۵۰۰ نفر می‌باشد.
ندا سلطانی (زادهٔ ۱۹۷۷ در اصفهان) استاد رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی و دانشجوی رشته دکترا در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بود که پس از حوادث بعد از انتخابات سال ۸۸ تصویری از او به اشتباه به عنوان تصویر ندا آقاسلطان در رسانه‌های داخلی و خارجی منتشر شد. تصویر اشتباه. پس از درگیری‌های انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ در ایران و بعد از کشته شدن ندا آقاسلطان تصویری از او منتشر شد و به عنوان نماد معترضین در تظاهرات‌ها و اعتراض‌های داخل و خارج و رسانه‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفت. این تصویر که متعلق به ندا سلطانی بود
قرار گرفت. این تصویر که متعلق به ندا سلطانی بود به اشتباه از صفحه فیسبوک او برداشته شده و در رسانه‌ها پخش شد. سلطانی در مصاحبه‌ای گفت که پس از انتشار تصویرش توسط دولت مورد بازجویی قرار گرفته و از او خواسته شده که در سناریویی در مورد انکار قتل ندا آقاسلطان شرکت کند. او در نهایت مجبور به ترک ایران شد و از دولت آلمان تقاضای پناهندگی کرد.
هیکارونکس یک سیستم‌عامل کامپیوتر است که به صورت دیسک زنده و برای معماری X86 توسعه می‌باید. این سیستم‌عامل آزاد ومتن‌باز تحت اجازه‌نامه جی‌پی‌ال و اجازه‌نامه‌های آزاد دیگر است. این توزیع بر پایه دمن اسمال لینوکس و دبیان است. هدف ایجاد این توزیع فراهم کردن محیطی برای بازی‌های آسیایی بوده‌است. پیوند به بیرون. سایت رسمی توزیع توزیع در دیستروواچ
ماری اِندیای نویسندهٔ فرانسوی سنگالی‌تبار برنده گنکور معتبرترین جایزهٔ ادبیات سال کشور فرانسه در سال ۲۰۰۹ است. ماری اِندیای همچنین نخستین زنی‌است که از سال ۱۹۹۸ تا به امروز جایزهٔ گنکور را به خانه می‌برد. وی نخستین زن سیاه‌پوستی است که در تاریخ ۱۰۶ سالهٔ گنکور این جایزهٔ فرانسوی را از آن خود کرده‌است. او در سال ۲۰۲۲ فیلمنامه درام حقوقی "سن اومر" را به همراه کارگردان آن آلیس دیوپ و آمریتا دیوید نوشت. در سپتامبر ۲۰۲۲، این فیلم به‌عنوان برگزیده رسمی سینمای فرانسه برای شرکت در رقابت جایزه بهترین فیلم بین‌المللی
برای شرکت در رقابت جایزه بهترین فیلم بین‌المللی در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد. زندگی. ماری اِندیای (که در فارسی «نادی» نیز نوشته شده) ۴ ژوئن سال ۱۹۶۷ در حاشیهٔ جنوبی شهر پاریس از مادری فرانسوی و پدری سنگالی به‌دنیا آمده‌است. اِندیای را مادرش که استاد علوم طبیعی دانشگاه است، به تنهایی بزرگ کرده. پدر ماری از زمان کودکی وی آن‌ها را ترک کرده و به آفریقا بازگشته و بعدها پس از بیست سال برای دومین بار دخترش را دیده‌است. اِندیای نویسندگی را از جوانی شروع کرده و نخستین کتابش را در سن هجده سالگی نزد
شروع کرده و نخستین کتابش را در سن هجده سالگی نزد انتشارات مینویی فرانسه به چاپ رسانده‌است. وی در جوانی تحصیلات آکادمیک را نیمه رها کرد و به نویسندگی روی آورد و دومین کتابش را نیز در بیست سالگی منتشر کرد و از آن پس کتاب‌ها و نمایشنامه‌های زیادی را نزد انتشارات مینویی و انتشارات گالیمار فرانسه به چاپ رسانده‌است. رمان "سه زن قوی" اثر ماری اِن‌دی‌آی که برنده جایزه گنکور در ۲۰۰۹ شد، داستان زندگی طاقت‌فرسای سه زن را روایت می‌کند که علی‌رغم مشکلات زندگی به‌تنهایی گلیم خودشان را آب بیرون می‌کشند. بدین ترتیب "سه زن
خودشان را آب بیرون می‌کشند. بدین ترتیب "سه زن قوی" تا حدودی برآمده از زندگی شخصی خود اِندیای و غیبت پدر در زندگی این نویسندهٔ فرانسوی است. ماری اِندیای از سال ۲۰۰۷ به همراه همسر و فرزندانش ساکن شهر برلین کشور آلمان است.
جولی اواس یک سیستم‌عامل بر پایه گنو/لینوکس اوبونتو است که توسط شرکت فرانسوی جولی‌کلود منتشر می‌شود. این سیستم عامل تا ورژن ۱٫۲ با نام «جولی کلود» منشتر می‌شد، تا اینکه این شرکت نام آن را به «جولی اواس» تغییر داد. در حال حاضر جولی اواس یک پروژهٔ متن باز است که که کد منبع آن بر روی سایت GitHub موجود است. پیوند به بیرون. سایت رسمی توزیع
قطب‌الدین ابوعبدالله محمد بن محمد بویهی رازی ورامینی از فلاسفه و فقهای شیعه که با القاب گوناگونی مانند قطب‌الدین، علامه رازی، قطب تحتانی شناخته می‌شود. کنیه او را ابوجعفر رازی نوشته‌اند. نام کامل او چنان‌که آمد، مورد تأیید و اجماع دانشمندان و شرح‌حال‌نویسان است. تولد و وفات. در بارهٔ سال تولد و وفات او اختلاف نظرهای بسیار است. در کتاب‌های رجالی و شرح حال شیعی وفات ورامینی در دوازدهم یا سیزدهم ذی‌القعده سال ۷۷۶ و در کتاب‌های اهل سنت تاریخ وفات قطب‌الدین سال ۷۶۶ قمری نوشته شده‌است. در هدیة العارفین نیز درگذشت
قمری نوشته شده‌است. در هدیة العارفین نیز درگذشت او به سال ۷۶۶ سال او گفته شده‌است. اما از آن رو که شهید اول در سال ۷۶۸ از محضر او بهره برده‌است، بر نقل اهل سنت اشکال وارد است. زادگاه. همه شرح‌حال‌نویسان و کسانی که به زادگاه علامه قطب‌الدین اشاره داشته‌اند، آن را ورامین دانسته‌اند. آرامگاه. آرامگاه قطب‌الدین در دمشق است، زیرا قطب‌الدین در پایان عمر در این شهر به سر می‌برده و همان شهر نیز در گذشته‌است. زندگانی. قطب الدین در دوران حکومت ایلخانان می‌زیست. دو وزیر بزرگ ایلخانان مغول در این دوران خواجه رشیدالدین
بزرگ ایلخانان مغول در این دوران خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی و پسرش غیاث الدین بودند. خواجه رشیدالدین که به دانشمندان بسیار احترام می‌گذاشت، در نامه‌ای که به فرزند ش، امیر علی، حاکم بغداد فرستاد، با عنوان «مولانا» از قطب الدین رازی یاد می‌کند و از پسرش می‌خواهد هزار دینار و پوستینی سنجاب و مرکوبی همراه زین در اختیار او بگذارد. استادان. قطب‌الدین شاگرد قطب‌الدین شیرازی، علامه حلی و شمس‌الدین اصفهانی بوده‌است. علامه حلی به وی اجازه روایت کتبی را که پیش او قرائت کرده داد. آثار. از آثار قطب‌الدین می‌توان به
کرده داد. آثار. از آثار قطب‌الدین می‌توان به شرح شمسیه، المحاکمات بین شرحی الاشارات، لوامع الاسرار فی شرح مطالع الانوار، بحر الاصداف، تحفة الاشراف، رسالة فی تحقیق الکلیات، لطائف الاسرار، شرح الاشارات، شرح الحاوی الصغیر فی الفروغ، شرح حکمة الاشراق، شرح بر قوائد الاحکام و تقسیم العلم اشاره کرد.
قربانی کردن انسان، یکی از جنبه‌های تاریخی فرهنگ آزتک‌ها بود، هرچند که محدوده و میزان انجام این عمل، توسط دانشمندان مورد بحث قرار دارد. اسپانیاییهایی که برای نخستین بار به اقوام آزتک برخورد کرده بودند، در نوشته‌های خود به صراحت اظهار کرده‌اند که قربانی کردن انسان به طور گسترده‌ای در مزوآمریکا متداول و مرسوم بوده‌است. به عنوان مثال، اظهارات برنال دیاز در فتح اسپانیای جدید، مشتمل بر شرحیات و گفته‌های چند شاهد عینی است که از مراسم اعطای قربانی انسانی، جان سالم به در برده‌اند و در عوض به چشم خود این وقایع را
به در برده‌اند و در عوض به چشم خود این وقایع را دیده‌اند. افزون بر این، تعدادی شرح با واسطه و دست دوم نیز، از انجام مراسم قربانی کردن انسان در دست است، که توسط فریارهای اسپانیایی، به رشته تحریر کشیده شده‌اند، و در آنها، مطالبی از اظهارات بومیانی که در این قبیل مراسم شاهدان عینی بوده‌اند، درج شده‌است. شرح. در حال حاضر، دانشمندان و محققین این نظریه را تا حدود زیادی پذیرفته‌اند، که قربانی کردن انسان در امپراتوری آزتک‌ها، به همان شیوه که در مزوآمریکا، در طی دوران پیش کلمبیایی رواج داشته، انجام می‌پذیرفته‌است.
پیش کلمبیایی رواج داشته، انجام می‌پذیرفته‌است. از اواخر دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، و در جریان کاوشهای باستان‌شناسی که در حوالی هرم بزرگ تنوچتیتلان [پایتخت آزتک‌ها]، و همین‌طور در هرم تئوتی اوآکان که هرم (معبد) مخصوص ماه می‌باشد، صورت گرفته، و همچنین با توجه به دستاوردهای کاوش در دیگر سایت‌های باستان‌شناسی، قرائن و شواهد فیزیکی از قربانی کردن انسان در میان مردمان مزوآمریکایی بدست آمده‌است. دانشمندان و پژوهشگران دوران مدرن، تفسیرهای متعدد و متنوعی در ارتباط با عمل آزتک‌ها در زمینهٔ قربانی کردن انسان ارائه کرده‌اند و
در زمینهٔ قربانی کردن انسان ارائه کرده‌اند و برای این عمل، هم اهمیت مذهبی و هم اهمیت اجتماعی، در نظر گرفته‌اند. به عنوان مثال، یک تئوری در این زمینه، که البته به طور گسترده‌ای بی‌اعتبار شناخته شده، این است که رژیم غذایی مزوآمریایی‌ها، فاقد پروتئین بوده و آدم‌خواری و تغذیه از گوشت قربانیان [که در برخی از انواع قربانی کردن، صورت می‌پذیرفته‌است]، بخشی از رژیم غذایی لازم را برای آزتک‌ها فراهم می‌ساخته‌است. نظریات دیگری نیز وجود دارند که این عمل را به ویژه با عوامل اجتماعی و روانی، پیوند می‌دهند یا اینکه آن را
اجتماعی و روانی، پیوند می‌دهند یا اینکه آن را به عنوان یک نوع ابزار سیاسی در نظر می‌گیرند. با این وجود، اغلب پژوهشگران و محققین آگاه از مسائل مربوط به مزوآمریکا، این عمل را به عنوان بخشی از سنت‌ها و آداب و رسوم فرهنگی مربوط به مناسک و آیین اعطای قربانی تلقی می‌کنند، که در طی هزاره‌های طولانی در مزوآمریکا رواج داشته‌است. در مجموع عمل قربانی کردن انسان، در میان جمعیت‌های بومی دوران پیش کلمبیایی، یک موضوع بحث‌برانگیز و مورد اختلاف است. بحث و گفتگو، در مورد قربانی کردن انسان همچنین با جنگ کلاسیک و تناقض معمولی
کردن انسان همچنین با جنگ کلاسیک و تناقض معمولی که در مورد «وحشی نجیب» به شمار آوردن مردمان بومی آزتک، یا «وحشی بدوی» خواندن آنان از دیرباز دچار ابهام بوده نیز، گره خورده‌است. گذشته از اینها، در تحقیقات و پژوهشهای دانشگاهی مدرن، شماری از دانشمندان هستند که تمایل به خیالی خواندن و افسانه‌ای در نظر گرفتن موضوع قربانی کردن انسان دارند، حال آنکه دیگرانی نیز وجود دارند که متمایل به اغراق و مبالغه در این مورد دارند. قربانی کردن انسان‌ها در عقیدهٔ آزتک‌ها به مفهوم همکاری ضروری انسان و ایزدان بود. قربانیان در واقع