payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارشد جغرافیای انسانی، شهید خبرنگار 3_رحمت الله ابوالقاسمی يزدی رویداد ملی جغرافیا. این رویداد در سه بخش ارائه ایده‌ها (توسط دانشجویان)، ارائه نیازهای دستگاه‌ها و سازمان‌ها و همچنین معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاران در بخش‌های مختلف علوم جغرافیایی برگزار می‌شود. لازم به ذکر است که ارائه ی طرح و پیگیری برگزاری رویداد ملی جغرافیا توسط بسیج دانشجویی دانشکده جغرافیا انجام شد. پیشینه. پیش از بنیان دارالفنون، میرزا تقی خان امیرکبیر در گسترش دانش جغرافیا، که مانند سایر علوم در غرب دگرگون شده و گسترش
که مانند سایر علوم در غرب دگرگون شده و گسترش یافته بود، اقداماتی انجام داد. وی از اهمیت و تأثیر جغرافیا در رشد آگاهی ایرانیان از مسائل جهانی آگاه بود. برای نمونه، در زمان اقامتش در تبریز در دوره ولایت عهدی ناصرالدین شاه، پس از پایان مأموریتش در ارزروم مترجم خود را به ترجمه کتابی جغرافیایی گماشت. همچنین در آغاز دوره صدراعظمی، امیر کبیر هزینه چاپ کتاب فلوغون رفائیل با عنوان «جهان‌نما» را که از زبان فرانسه ترجمه شده بود پرداخت در حالی که چنین اقدامی از سوی وی دربارهٔ علوم دیگر گزارش نشده‌است. دارالفنون.
وی دربارهٔ علوم دیگر گزارش نشده‌است. دارالفنون. جغرافیای جدید در ایران با تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۶۸ هجری قمری آغاز شد. در نخستین سالهای گشایش دارالفنون، جغرافیا توسط آموزگاران عمومی و غیرمتخصص تدریس می‌شد، اما با آغاز تدریس این علم توسط میرزا عبدالغفار خان اصفهانی ملقب به نجم‌الدوله، ستاره‌شناس دوره قاجار، اهمیت جغرافیا در دارالفنون افزایش یافت. اهمیت نقش نجم الدوله از این جهت بود که نخستین کتاب جغرافیایی را با عنوان «جغرافیا: طبیعی و سیاسی» در سال ۱۲۵۹ خورشیدی به زبان فارسی در تهران به چاپ رساند.
۱۲۵۹ خورشیدی به زبان فارسی در تهران به چاپ رساند. شاگردانی چون میرزا رضاخان نجمی ملقب به مهندس‌الملک (از نویسندگان دوره قاجار) و عبدالرزاق بغایری زیر نظر نجم‌الدوله پرورش یافتند. از دیگر کارهای نجم الدوله در زمینه جغرافیا می‌توان به نقشه‌برداری از شهرهای قم، کاشان و خرم‌آباد، ترسیم نقشه اراضی تهران، بررسی رودهای کارون و زاینده‌رود برای برآورد هزینه بازسازی سدهای کارون و کوهرنگ، سرشماری تهران در ۱۲۸۴ (با عنوان «تشخیص نفوس دارالخلافه») و تهیه نقشه تهران‌ اشاره کرد. عبدالرزاق بغایری در سال ۱۳۰۸ هجری قمری
اشاره کرد. عبدالرزاق بغایری در سال ۱۳۰۸ هجری قمری ترسیم نقشه ایران را آغاز کرد و آن را بر اساس مقابله و تصحیح ۱۷ نسخه نقشه موجود به زبانهای انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و روسی انجام داد، و به این ترتیب پایه‌گذار سازمان جغرافیایی کشور (سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح امروزی) گردید. تا سال‌های پایانی سده سیزدهم خورشیدی، جغرافیا در دبیرستان‌های ایران آموزش تخصصی نداشت و تا اوایل دوره پهلوی آثار عباس اقبال آشتیانی در زمینه جغرافیا، تنها کتابهای معتبر جغرافیا در ایران به‌شمار می‌رفت. دانشسرای عالی. سال ۱۳۰۷ آغاز
به‌شمار می‌رفت. دانشسرای عالی. سال ۱۳۰۷ آغاز مرحله واقعی آموزش و گسترش جغرافیا در ایران بود. در آن سال دارالمعلمین مرکزی، با هدف تربیت معلم، به دارالمعلمین عالی بدل شد و قانون اعزام دانشجو به خارج تصویب شد. در دارالمعلمین عالی، رشته مشترک «تاریخ و جغرافیا» یکی از پنج رشته اصلی بود. فارغ‌التحصیلان این دانشسرا یا به آموزش در دبیرستان می‌پرداختند یا برای ادامه تحصیل به خارج فرستاده می‌شدند. دانشگاه تهران. آموزش جغرافیا که تاحدودی تحت تأثیر شیوه رایج در فرانسه بود، تا سال ۱۳۱۳ تحول عمده‌ای نکرد. پس از تأسیس
بود، تا سال ۱۳۱۳ تحول عمده‌ای نکرد. پس از تأسیس دانشگاه تهران، برنامه‌ها و محتوای جغرافیا به سرعت در مراکز علمی و دیگر شهرها گسترش یافت. نقشه‌خوانی و نقشه‌برداری در سال ۱۳۱۷ در محتوای علم جغرافیا گنجانده شد، و آزمایشگاه جغرافی در سال‌های ۱۳۱۷–۱۳۱۸ ایجاد گردید که بر روند گسترش جغرافیا در ایران تأثیر مهمی بر جای گذاشت. سازمان نقشه‌برداری کشور در ۱۳۳۲ بنیان نهاده شد، و دانشسرای عالی در ۱۳۳۴ از دانشکده ادبیات جدا شد و مرکز مستقلی برای تربیت معلم جغرافیا فراهم ساخت. پس از تهران، آموزش تاریخ و جغرافیا به عنوان
ساخت. پس از تهران، آموزش تاریخ و جغرافیا به عنوان یک رشته اصلی در تبریز (۱۳۲۶) و مشهد (۱۳۳۴) پایه‌گذاری شد. برای نخستین بار، دوره دکترای تاریخ و جغرافیا در سال تحصیلی ۱۳۳۶–۱۳۳۷ در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران ایجاد شد. استقلال رشته جغرافیا. در سال تحصیلی ۱۳۳۹–۱۳۴۰ رشته جغرافیا از رشته تاریخ جدا و تبدیل به رشته مستقلی شد و سه تخصص کارتوگرافی، جغرافیای انسانی و اقتصادی، و جغرافیای طبیعی برای آن ایجاد گردید. سپس، آموزش رشته جغرافیا به دانشگاه‌های شیراز (۱۳۴۰)، اصفهان (۱۳۴۵) و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی)
اصفهان (۱۳۴۵) و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی) (۱۳۴۸) گسترش یافت. مهمترین آثار جغرافیایی چاپ شده پیش از پیروزی انقلاب در قالب کتاب، اطلس، مرجع و مجله مربوط به این دوره است. در طول پنجاه سال قبل از انقلاب اسلامی، شمار فارغ‌التحصیلان رشته جغرافیا از مؤسسات آموزش عالی بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر بود که حدود ۸۵ درصد از آنان جذب آموزش و پرورش شدند. پس از اعلام اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱، «مؤسسه جغرافیای دانشگاه تهران» ایجاد شد که به جغرافیای کاربردی توجه ویژه داشت. دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران. گروه جغرافیا تا سال
جغرافیای دانشگاه تهران. گروه جغرافیا تا سال ۱۳۸۰ دارای گرایش‌های جغرافیای انسانی، جغرافیای طبیعی و کارتوگرافی بود، ولی با توجه به افزایش رشته‌ها و گرایش‌های گروه جغرافیا، افزایش تعداد دانشجو، عدم سنخیت تکنیک‌های مدرن جغرافیا با رشته‌های علوم انسانی و گرایش آن به سمت برنامه‌ریزی محیطی و فضایی، و همچنین برای فراهم آوردن امکان توسعه پژوهشی جغرافیا، اندیشهٔ گسترش گروه و تبدیل آن به دانشکده مستقل شتاب گرفت و با پشتیبانی اساتید گروه جغرافیا و بسیاری از جغرافی‌دانان ایران در آبان ماه ۱۳۸۰ ایجاد دانشکده مستقلی
ایران در آبان ماه ۱۳۸۰ ایجاد دانشکده مستقلی برای علم جغرافیا در شورای گسترش آموزش عالی به تصویب رسید. بدین ترتیب نخستین دانشکده جغرافیای کشور در سال ۱۳۸۰ در دانشگاه تهران ایجاد شد. امروزه در مراکز دانشگاهی بر جغرافیای ملی، محلی و ناحیه‌ای تأکید می‌شود و ده تخصص در مقاطع و گرایشهای گوناگون جغرافیا، از جمله برنامه‌ریزی شهری، برنامه‌ریزی روستایی، ژئومورفولوژی، کارتوگرافی، اقلیم‌شناسی و سنجش از دور در دانشگاه‌های کشور وجود دارد. هرچند پس از تصویب شورای گسترش آموزش عالی و انتصاب ریاست و متعاقب آن معاونین
آموزش عالی و انتصاب ریاست و متعاقب آن معاونین دانشکده از همان تاریخ فعالیت دانشکده آغاز گردید، ولی تشکیلات دانشکده توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در تاریخ ۱۳۸۱ به دانشگاه ابلاغ و دانشکده رسماً فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و اداری خود را به عنوان دانشکده جغرافیا آغاز نمود. این دانشکده در سال ۱۳۸۶ از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران خارج و دارای فضایی مستقل در خارج از پردیس مرکزی دانشگاه تهران شد. روسای این دانشکده از ابتدای شکل‌گیری تاکنون، مجتبی قدیری معصوم، احمد پور احمد و کیومرث یزدان پناه و
قدیری معصوم، احمد پور احمد و کیومرث یزدان پناه و ابراهیم مقیمی بوده‌اند. همچنین این دانشکده به عنوان قطب علمی از طرف وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به سایر دانشکده‌های ایران معرفی شده‌است. بزرگان آموزش جغرافیا در دانشگاه تهران. از آغاز تأسیس دانشسرای عالی در سال ۱۳۰۷ به مدت ۱۰ سال تمام تدریس جغرافیا بر عهده ماژور مسعودخان کیهان و عباس اقبال آشتیانی بود، تا اینکه در سال تحصیلی ۱۳۱۷–۱۳۱۸ محمدحسن گنجی که تحصیلات خود را در انگلستان انجام داده بود به همراه احمد مستوفی که از فرانسه دکترای خود را دریافت کرده بود و
که از فرانسه دکترای خود را دریافت کرده بود و احمد سعادت به استادان مزبور پیوستند. بجز دو سالی که خسرو شباهنگ هم در ردیف معلمان جغرافیای دانشسرای عالی درآمد، آموزش جغرافیا بر عهده همین چند نفر بود. پس از جدا شدن و استقلال رشتهٔ جغرافیا از تاریخ در سال ۱۳۴۰ و بازنشسته شدن ماژور مسعودخان کیهان و عباس اقبال، گروه تازه‌تاسیس جغرافیا در سال ۱۳۴۲ دره میرحیدر را که دکترای خود را در گرایش جغرافیای سیاسی از آمریکا دریافت کرده بود به عضویت هیئت علمی دانشگاه درآورد، و مسولیت آموزش بسیاری از درس‌هایی که قبلاً بر عهدهٔ
مسولیت آموزش بسیاری از درس‌هایی که قبلاً بر عهدهٔ محمدحسن گنجی و احمد مستوفی بود، به وی سپرده شد. در همان زمان کاظم ودیعی و جهانگیر صوفی، و ربیع بدیعی به صورت استاد حق‌التدریسی برای آموزش دروس تخصصی خود با دانشگاه تهران همکاری می‌کردند. از دیگر استادان پیشکسوت جغرافیای دانشگاه تهران می‌توان از فرج‌الله محمودی، رحیم مشیری، شاپور گودرزی‌نژاد، فاطمه بهفروز، خدیجه اسدیان، محمد پورکمال، مسعود مهدوی، محمدتقی رهنمایی، رحمت‌الله فرهودی، پرویز کردوانی، ابراهیم جعفرپور، جمشید جداری عیوضی، حسین محمدی و سید کاظم علوی
جمشید جداری عیوضی، حسین محمدی و سید کاظم علوی پناه یاد کرد.
گروه آب‌ب یک شرکت چندملیتی سوئیسی-سوئدی است، که دفتر مرکزی آن در شهر زوریخ سوئیس قرار دارد و بیشتر در زمینه‌های برق قدرت و فناوری خودکارسازی فعالیت می‌کند. شرکت آب‌ب در سال ۱۹۸۸ از ادغام شرکت سوئیسی براون، باوری اند سی و شرکت سوئدی آاس‌ای‌آ شکل گرفت. آب‌ب علاوه‌بر این که یکی از بزرگترین شرکت‌های مهندسی جهان است، یکی از بزرگترین شرکت‌های الحاقی در جهان نیز، محسوب می‌شود. گروه آب‌ب در بیش از ۱۰۰ کشور فعالیت می‌نماید و حدود ۱۴۴٬۰۰۰ کارمند دارد. درآمد جهانی آب‌ب، در سال ۲۰۱۹ معادل ۲۸ میلیارد دلار، گزارش
آب‌ب، در سال ۲۰۱۹ معادل ۲۸ میلیارد دلار، گزارش شده‌است. شرکت ABB بزرگترین شرکت هوشمندسازی برق ساختمان مبتنی بر استاندارد KNX می‌باشد. سهام آب‌ب در بورس سیکس سوئیس، نزدک استکهلم و بورس نیویورک معامله می‌شود.
لیبر در اساطیر رومی، ایزد انگور و شراب و معادل با دیونوسوس در یونان باستان می‌باشد. لیبر در لغت به معنای «آزاد» است و در اصل با دامداری و محصولات و فراورده‌های کشاورزی مرتبط بود، اما بعدها با دیونیسوس (ایزد شراب در اساطیر یونانی) ارتباط یافت. او همسر سرس (الهه زراعت و رستنی‌ها) و پدر الهه لیبرا Libera است. جشنواره یا جشن مخصوص او، موسوم به لیبرالیا Liberalia، همه ساله در روز هفدهم مارس و مصادف با هنگامی که مردان جوان، بلوغ یا ورود به مردانگی خود را جشن می‌گرفتند، [در روم باستان] برگزار می‌شد. توضیح اینکه:
[در روم باستان] برگزار می‌شد. توضیح اینکه: لیبرا گاهی نیز به عنوان همسر یا ملکهٔ لیبر شناخته شده‌است. ارتباط با تقدیس آلت مردانه. ویل دورانت در تاریخ تمدن دربارهٔ لیبر(خدای رومی انگور و شراب)، لیبرا (در اساطیر روم، همسر لیبر) و لیبرالیا (جشن مربوط به لیبر) می‌نویسد: «در روزهای نهم، یازدهم و سیزدهم ماه مه، "عید لیبر و لیبرا"، خدا و الههٔ انگور، در "جشن لیبرالیا" برگزار می‌شد و خیل مردان و زنان دلشاد، آلت مردانه را که نماد باروری و برکت به‌شمار می‌آید، آشکارا تقدیس می‌کردند.» در افسانه‌ها. لیبر و لیبرا،
تقدیس می‌کردند.» در افسانه‌ها. لیبر و لیبرا، خدایانی هستند که نقش مهمی در داستان‌های علمی تخیلی و همینطور افسانه‌های مربوط به مسافرت در زمان، ایفا می‌کنند. بعنوان نمونه در رمان خدایان خانگی اثر هاری تورتلدوو و جودیت تار.
لیبرا، در اساطیر روم باستان، همسر یا ملکهٔ لیبر بود که خدای رومی انگور و شراب محسوب می‌شد. لیبرالیا جشن مربوط به لیبر و لیبرا بود، که همه ساله در زمانی مشخص برگزار می‌گردید. در اساطیر رومی، لیبرا الههٔ باروری و زمین است. او دختر لیبر(خدای انگور و شراب) و سرس (الههٔ زراعت و رستنی‌ها) محسوب می‌شد. [بنابراین لیبرا، در برخی منابع همسر لیبر و در برخی دیگر دختر او به شمار آمده‌است] لیبرا همچنین با پرسفونه Persephone که از اساطیر یونانی است، همراهی و مطابقت دارد. برج هفتم ماه ،ماه مهر برگرفته از همین نام است .
برج هفتم ماه ،ماه مهر برگرفته از همین نام است . ارتباط با تقدیس آلت مردانه. ویل دورانت در تاریخ تمدن دربارهٔ لیبر(خدای رومی انگور و شراب)، لیبرا(در اساطیر روم، همسر لیبر) و لیبرالیا(جشن مربوط به لیبر) می‌نویسد: «در روزهای نهم، یازدهم و سیزدهم ماه مه، "عید لیبر و لیبرا"، خدا و الههٔ انگور، در "جشن لیبرالیا" برگزار می‌شد و خیل مردان و زنان دلشاد، آلت مردانه را که نماد باروری و برکت محسوب می‌شد، آشکارا تقدیس می‌کردند.» در افسانه‌ها. لیبر و لیبرا، خدایانی هستند که نقش مهمی در داستان‌های علمی تخیلی و همینطور
که نقش مهمی در داستان‌های علمی تخیلی و همینطور افسانه‌های مربوط به مسافرت در زمان، ایفا می‌کنند. بعنوان نمونه در رمان خدایان خانگی اثر هاری تورتلدوو و جودیت تار.
عبدالقادر بن ملوک شاه بدائونی یا ملّا عبدالقادر بدایونی (۹۴۷- ۱۰۲۴ق)، تاریخ نگار و مترجم صاحب نام قرن دهم هجری، مقارن با دوران سلطنت اکبرشاه در هندوستان است. زادگاه او را بدائون، ناحیه و شهری کهن در ایالت اوتار پرادش در شمال هند ذکر کرده‌اند. تحصیلات بدائونی. در دوازده سالگی پدرش ملوک شاه وی را به سنبهل، نزد شیخ حاتم سنبهلی می‌برد تا فقه حنفی را بیاموزد. وی هم چنین نزد محمد مکی و نیز جد مادریش مخدوم اشرف بساوری، قرآن و علوم عربی را آموخت. بدائونی در سال ۹۶۶ق به همراه پدرش به آگرا می‌رود و در سلک شاگردان شیخ
به همراه پدرش به آگرا می‌رود و در سلک شاگردان شیخ مبارک ناگوری، علوم رسمی را فرا می‌گیرد. بدائونی در علوم دیگر از جمله موسیقی، تاریخ و نجوم نیز تبحر داشته است. راه یافتن بدائونی به دربار اکبرشاه. بدائونی در اواخر ذیحجه ۹۸۱ به آگره می‌رود و در آنجا توسط جلال‌خان قورچی و حکیم عین‌الملک شیرازی به اکبر شاه معرفی می‌شود. او پس از ورود به دربار اکبر، دارای منصب‌هایی می‌گردد و مسئولیت‌هایی نیز به وی واگذار می‌شود. از جمله این که به دستور اکبر، فعالیت‌های گسترده‌ای را در زمینه نگارش و نیز ترجمه آثاری از زبان
را در زمینه نگارش و نیز ترجمه آثاری از زبان سانسکریت و عربی به فارسی آغاز می‌کند. از مهم‌ترین آثار او نگارش کتاب منتخب التواریخ در سه جلد می‌باشد که تاریخ نگاری از زمان غزنویان تا سلطنت اکبر شاه را شامل می‌شود. بدائونی یک از منتقدان جدی اکبرشاه در راستای سیاست‌های دین الهی و صلح کل بود. او طرفدار جناح روحانیان سنّی سنتی بود و نفوذ ابوالفضل علامی، فیضی دکنی و شیخ مبارک را عامل بدعت در دستگاه پادشاه اکبر می‌دید. با این حال او نیز طرفدار هزاره‌گرایی بود و به شخصیت‌های مسیحایی همچون محمد نوربخش (موسس جنبش
به شخصیت‌های مسیحایی همچون محمد نوربخش (موسس جنبش نوربخشی در ایران) و مهدی جانپور (موسس مهدویه در هند) اظهار علاقه می‌کرد. انزوا و مرگ بدائونی. بدائونی در سال ۹۹۹ قمری به زادگاهش بدائون باز می‌گردد و اواخر عمر خویش را در انزوا سر می‌کند. دربارهٔ تاریخ دقیق مرگ وی اختلاف نظر وجود دارد. او را در باغ انبه عطارپور در نزدیکی بدائون دفن کردند.
فرانسیس سِلِر کالینز (متولد ۱۴ آوریل ۱۹۵۰) متخصص ژنتیک و زیست‌شناس آمریکایی است، که به دلیل کشفیات برجسته دربارهٔ بیماری‌های ژنتیکی و سرپرستی پروژه ژنوم انسان شهرت دارد. Endocrine Society از وی به عنوان "یکی از موفق‌ترین دانشمندان عصر ما" نام می‌برد. او همچنین ریاست موسسه ملی سلامتی در مریلند را عهده‌دار است. پاپ بندیکت شانزدهم در سال ۲۰۰۹ او را به ریاست آکادمی کاتولیک علوم منصوب کرد. فرانسیس کالینز در یک مزرعه کوچک در دره شناندوآ ویرجینیا بزرگ شد. پدرش علاوه بر پرورش گاو و گوسفند، در کالج زنان مجاور تدریس
بر پرورش گاو و گوسفند، در کالج زنان مجاور تدریس می‌کرد. مادرش، نمایشنامه نویس، تا کلاس ششم او را در خانه آموزش داد. وقتی کالینز در ۱۶ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد، مصمم شد که یک شیمی‌دان شود. در آن زمان، او هیچ علاقه ای به زیست‌شناسی نداشت، که آن را بی نظم و غیرقابل پیش‌بینی می‌دانست. در دانشگاه ویرجینیا، او همچنان از زیست‌شناسی اجتناب کرد، ترجیح داد که روی شیمی و فیزیک تمرکز کند. وی پس از فارغ‌التحصیلی ممتاز از دانشگاه ویرجینیا، شروع به کار در مقطع دکترای شیمی فیزیک در دانشگاه ییل کرد. در ییل، او یک
شیمی فیزیک در دانشگاه ییل کرد. در ییل، او یک دوره بیوشیمی را گذراند و ابتدا با DNA و rna، مولکولهایی که کد زندگی را حمل می‌کنند، روبرو شد. کالین که مجذوب انقلاب نوظهور در علم ژنتیک شده بود، شروع به تجدید نظر در انتخاب شغل خود کرد و به دنبال راهی برای استفاده از تحصیلات علمی خود به سود فوری هم نوعان خود بود. کالین در حالی که هنوز رساله دکترای خود را در شیمی فیزیک به پایان می‌رساند، در دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی ثبت نام کرد و به رشته ژنتیک پزشکی معرفی شد. سرانجام او رشته‌ای را یافت که به او امکان
شد. سرانجام او رشته‌ای را یافت که به او امکان می‌داد اشتیاق خود را برای تحقیق با عقاید انسانی خود ترکیب کند. ۱۹۹۳: فرانسیس در میکروسکوپ برخورد می‌کند، نقشه‌برداری از ژن‌های انسانی انجام می‌دهد، و در موسسات ملی آزمایشگاه بهداشت کار می‌کند. پس از اتمام دوره دستیاری خود در پزشکی داخلی در چپل تپه، کارولینای شمالی، وی برای بورسیه ژنتیک انسانی به ییل بازگشت. او بعداً به عضو هیئت علمی دانشگاه میشیگان درآمد و به سرعت در رده‌های علمی قرار گرفت. در ییل و میشیگان، او روش‌هایی را برای عبور از رشته‌های بزرگ DNA برای
روش‌هایی را برای عبور از رشته‌های بزرگ DNA برای شناسایی ژن‌های غیرطبیعی ایجاد کرد. این رویکرد، که وی «شبیه سازی موضعی» نامید، امکان شناسایی ژن‌های مسئول بسیاری از اختلالات را فراهم می‌کند. تیم تحقیقاتی وی همراه با lap-chee tsui و jack riordan بیمارستان مخصوص کودکان بیمار در تورنتو کانادا ژن فیبروز کیستیک را در سال ۱۹۸۹ شناسایی کردند. به دنبال آن ژن نوروفیبروماتوز توسط گروه وی در سال ۱۹۹۰ شناسایی شد و در سال ۱۹۹۳، او «پس از طولانی‌ترین و ناامیدکننده‌ترین جستجو در سالنامه زیست‌شناسی مولکولی» کالینز و محققان
در سالنامه زیست‌شناسی مولکولی» کالینز و محققان ژنتیکی همکار وی ژن معیوبی را ایجاد می‌کنند که باعث بیماری هانتینگتون می‌شود. بیماری هانتینگتون نوعی اختلال ارثی مغزی غیرقابل درمان است که منجر به مرگ سلولهای مغزی می‌شود. فرانسیس کولینز جایزه صفحه طلایی را به جیمز ای اهدا کرد. stowers، بنیانگذار سرمایه‌گذاری قرن آمریکایی و مؤسسه stowers برای تحقیقات پزشکی، در اجلاس آکادمی موفقیت ۲۰۰۱ در سن آنتونیو. فرانسیس کالینز جوایز ملی و بین‌المللی متعددی را برای تحقیقات خود دریافت کرده‌است و عضوی از مؤسسه پزشکی و آکادمی
دریافت کرده‌است و عضوی از مؤسسه پزشکی و آکادمی ملی علوم است. آزمایشگاه خودش فعال است و ژنتیک مولکولی بیماریها از جمله دیابت بزرگسالان و اختلال پیری زودرس معروف به پروژریا را مطالعه می‌کند. ۱۸ دسامبر ۲۰۰۳: مقاله ای در مجله طبیعت، "پروژه hapmap بین‌المللی". پروژه hapmap بین‌المللی یک بانک اطلاعاتی گسترده در ژنوم از تنوع ژنتیکی انسان برای استفاده در مطالعات انجمن ژنتیکی بیماریهای مشترک تولید کرده‌است. ۲۰۰۳: مقاله ای در طبیعت، "پروژه بین‌المللی hapmap". پروژه hapmap بین‌المللی یک بانک اطلاعاتی گسترده در ژنوم
hapmap بین‌المللی یک بانک اطلاعاتی گسترده در ژنوم از تنوع ژنتیکی انسان برای استفاده در مطالعات انجمن ژنتیکی بیماریهای مشترک تولید کرده‌است. کالینز در سال ۱۹۹۳ برای جانشینی جیمز واتسون به عنوان مدیر مرکز ملی تحقیقات ژنوم انسانی در موسسات ملی بهداشت، دعوتنامه ای را پذیرفت. در این نقش، کلینز بر تلاش ۱۵ میلیارد دلاری برای یافتن و ترسیم نقشه هر ژن در DNA انسان تا سال ۲۰۰۵ نظارت کرد. بسیاری این مهم‌ترین اقدام تاریخ علم را می‌دانند. کالینز پروژه را زودتر از موعد مقرر و زیر بودجه نگه داشت. در ژوئن ۲۰۰۰، مرکز به
مقرر و زیر بودجه نگه داشت. در ژوئن ۲۰۰۰، مرکز به اولین طرح خشن از ژنوم انسانی دست یافته بود. توسط آوریل ۲۰۰۳، دکتر کالینز می‌تواند تکمیل کل توالی ژنوم انسان را اعلام کند. همان‌طور که عملکرد دقیق هر ژن را یادمی‌گیریم، اکتشافات جدید در مبارزه با نقایص مادرزادی و بیماری وراثتی فواید بی شماری به دست می‌آورند. عضو شورای جوایز دکتر فرانسیس کالینز در اجلاس دستاوردهای بین‌المللی ۲۰۰۴ در شیکاگو، ایلینوی، جایزه صفحه طلایی را به آقا جان سولستون، دریافت کننده جایزه نوبل پزشکی برای تحقیقات ژنتیکی، اهدا کرد. فرانسیس
نوبل پزشکی برای تحقیقات ژنتیکی، اهدا کرد. فرانسیس کالینز تعدادی کتاب در زمینه علوم، پزشکی و دین از جمله کتاب پرفروش نیویورک تایمز به زبان خدا: دانشمندی شواهد اعتقادی را ارائه می‌دهد نوشته‌است. در این کتاب، دکتر کالینز طرفدار تکامل خداباوری است. او استدلال‌هایی را برای ایده خدا از زیست‌شناسی، اخترفیزیک، روان‌شناسی و سایر رشته‌ها مطرح می‌کند. کولینز از بسیاری از اندیشمندان مشهور، به ویژه، c.s. لوئیس، و همچنین مقدس اوگوستین، استفان هاوکینگ و چارلز داروین. به زبان خدا، دکتر کالینز بیان می‌کند که چگونه مسیح را
خدا، دکتر کالینز بیان می‌کند که چگونه مسیح را به عنوان ناجی خود در سال ۱۹۷۸ پذیرفت و از آن زمان مسیحی مؤمن بوده‌است. "خدای کتاب مقدس همچنین خدای ژنوم است"، دکتر کالینز می‌نویسد. "او را می‌توان در کلیسای جامع و آزمایشگاه پرستش کرد." فرانسیس کالینز همچنین بنیانگذار بنیاد biologos است، گروهی که بحث در مورد تقاطع مسیحیت و علم را تقویت می‌کنند. ۲۰۰۹: دکتر فرانسیس کالینز مدال ملی علوم را از رئیس‌جمهور باراک اوباما در کاخ سفید دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، دکتر به کالینز مدال آزادی ریاست جمهوری، بالاترین افتخار
کالینز مدال آزادی ریاست جمهوری، بالاترین افتخار غیرنظامی کشور اعطا شد. در بخش اعطای جایزه، تا حدی آمده‌است: "این پیشرفت چشمگیر دانش علمی شروع به بازکردن برخی از رمز و رازهای بزرگ زندگی بشر کرده و پتانسیل ایجاد درمان و درمان برخی از جدی‌ترین بیماری‌ها را ایجاد کرده‌است. ایالات متحده از فرانسیس کالینز بخاطر تلاشهایش برای رمزگشایی DNA و بهبود سلامت انسان قدردانی می‌کند. " در اوت ۲۰۰۸، دکتر کالینز پس از ۱۵ سال به عنوان مدیر مرکز ملی تحقیقات ژنوم انسانی کنار رفت. اندکی کمتر از یک سال بعد، رئیس‌جمهور باراک
رفت. اندکی کمتر از یک سال بعد، رئیس‌جمهور باراک اوباما وی را به عنوان مدیر موسسات ملی بهداشت انتخاب کرد. بخشی از بخش بهداشت و خدمات انسانی، نهاد اصلی فدرال برای انجام و پشتیبانی تحقیقات پزشکی است. فرانسیس کولینز به عنوان مدیر نیوه، مسئول ۲۷ مؤسسه و مرکز تحقیقاتی جداگانه است، و از نظر رهبری و پشتیبانی مالی از محققان در هر ایالت و در سراسر جهان پشتیبانی می‌کند. موسسات ملی بهداشت، مستقر در بتسدا، مریلند، بودجه سالانه بیش از ۳۰ میلیارد دلار برای تحقیقات پزشکی دارند. nih طیف گسترده‌ای از دانشمندان را پشتیبانی
دارند. nih طیف گسترده‌ای از دانشمندان را پشتیبانی می‌کند، از جمله ۳۰۰۰۰۰ محقق در بیش از ۲۵۰۰ دانشگاه در سراسر جهان. نیه بزرگ‌ترین تأمین کننده عمومی آزمایش‌های بالینی در ایالات متحده است که سالانه ۳ میلیارد دلار تأمین می‌کند. کارآزمایی‌های بالینی جز تحقیقات زیست پزشکی است که مستقیماً به تغییرات در عمل پزشکی مرتبط است، از برنامه بالقوه انسانی برای یافته‌های آزمایشگاهی ابتکاری گرفته تا درمان‌ها و مداخلات پیشگیرانه در مراقبت‌های بالینی. nih تلاش چند جانبه ای را برای بهبود کیفیت و کارایی آزمایش‌های بالینی آغاز
برای بهبود کیفیت و کارایی آزمایش‌های بالینی آغاز کرده‌است. در سال ۲۰۱۵ - تحت رهبری دکتر فرانسیس کولینز - نیه یک طرحی را برای مطالعه تاریخچه پزشکی و DNA یک میلیون داوطلب آمریکایی آغاز کرد. کالینز گفت که برنامه کوهورت ابتکار پزشکی دقیق، که اکنون همه ما نامگذاری شده‌است، "توانایی تبدیل واقعی عمل پزشکی را دارد" و پیش‌بینی کرد که درک تفاوت‌های فردی به پزشکان اجازه می‌دهد تا بیماری را بهتر پیشگیری و درمان کنند. این ابتکار مهم کمک خواهد کرد تا ارتباط بین قرار گرفتن در معرض محیط زیست، سبک زندگی، تنوع ژنتیکی و
گرفتن در معرض محیط زیست، سبک زندگی، تنوع ژنتیکی و بیماری‌ها مشخص شود، به طوری که پزشکان می‌توانند از تمام این اطلاعات، از جمله توالی ژنوم جداگانه، برای تجویز درمان‌های سفارشی برای سرطان، دیابت و بیماری‌های قلبی استفاده کنند. در سال ۲۰۲۰، به کولینز جایزه تمپلتون اعطا می‌شود که هر ساله به فردی اهدا می‌شود که دستاوردهای وی موجب پیشرفت چشم‌انداز بشردوستانه می‌شود. چشم انداز بشردوستانه سر جان تمپلتون عبارت بود از : «استفاده از قدرت علوم برای کشف عمیق‌ترین سوالات جهان و مکان و هدف بشریت در آن.». در ساخت جایزه،
جهان و مکان و هدف بشریت در آن.». در ساخت جایزه، با ارزش ۱٫۱ میلیون پوند (تقریباً ۱ میلیون و ۳۵۳ هزار دلار)، بنیاد جان تمپتون خاطر نشان کرد که دکتر کالینز، «... در طول زندگی حرفه ای خود ادغام ایمان و عقل را حمایت کرده‌است.» با استناد به کتاب او، زبان خدا، گفته شد، «کالینز نشان داده‌است که چگونه ایمان مذهبی می‌تواند محرک تحقیقات علمی دقیق باشد.» فرانسیس کالینز از طریق دولت دونالد ترامپ رئیس‌جمهور، به عنوان مدیر Nih خدمت کرد، و موسسات را از طریق بیماری همه گیر covid-19 که در سال ۲۰۲۰ جهان را درگیر کرد هدایت
covid-19 که در سال ۲۰۲۰ جهان را درگیر کرد هدایت می‌کند. همچنین کالینز از مدافعان حقوق حیوانات در آمریکا است در پنجم اکتبر سال ۲۰۲۱ وی استعفای خود را از ریاست انستیتوهای ملی بهداشت آمریکا اعلام کرد
باله مارینسکی معروف به باله کیروف از معروف‌ترین مراکز آموزش باله کلاسیک جهان است و در سن پترزبورگ قرار دارد. این مدرسه که در ۱۷۴۰ تأسیس گشت، در زمان‌های گذشته مشهور به باله امپراتوری روسیه بود. این مدرسه در واشینگتن دی.سی. یک شعبه غیررسمی دارد. فیلم مستند Ballerina ساختهٔ برتراند نرماند (سال ۲۰۰۹) به تفصیل به زندگی و آموزش بالرین‌های این آکادمی می‌پردازد.
«منتخب التواریخ»، کتابی دربارهٔ تاریخ شاهان هند از دوره غزنویان تا سلطنت اکبرشاه، به فارسی و از کتاب‌های تاریخی قرن دهم هجری در هندوستان می‌باشد. مولف کتاب عبدالقادر بن ملوک شاه بدائونی است که از شاعران و نویسندگان مشهور عصر خویش بوده‌است. منتخب‌التواریخ، مهم‌ترین اثر بدائونی است که میان سال‌های ۹۹۹ تا ۱۰۰۴ق نوشته شده‌است. این اثر به تاریخ پادشاهان مسلمان دهلی می‌پردازد و از تهاجم غزنویان (۳۹۹ق/۱۰۰۹م) تا چهلمین سال جلوس اکبر (۱۰۰۴ق) را در بر می‌گیرد. ساختار تدوین کتاب. شیوه تدوین مطالب، براساس طبقه‌بندی
تدوین کتاب. شیوه تدوین مطالب، براساس طبقه‌بندی خاندان سلطنتی است و کتاب، در سه جلد نوشته شده‌است. طبقه اول، از سبکتگین آغاز می‌شود و تا خسرو ملک بن خسروشاه ادامه می‌یابد و طبقهٔ دوم نیز به غوریان اختصاص یافته‌است.. سبک نگارش. این کتاب از نظر حوادث و وقایعی که مؤلف خود شاهد آن‌ها بوده، ارزشمند است. سبک بدائونی در نگارش این کتاب، ساده و روان است. بدائونی ذوق شاعری نیز داشته‌است و در شعر «قادری» تخلص می‌کرده‌است. ابیاتی از وی در منتخب‌التواریخ وجود دارد.
عبدالکریم لاهیجی (متولد: ۱۳۱۹ خورشیدی در تهران) حقوق‌دان، از مؤسسان جمعیت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر، رئیس دائمی و افتخاری فدراسیون جهانی جامعه‌های حقوق بشر و نایب‌رئیس پیشین آن، مدیر اتحادیه حقوق بشر در ایران و فعال حقوق بشر مقیم پاریس از با سابقه‌ترین فعالان حقوق بشر در ایران است. وی فارغ‌التحصیل دبیرستان دارالفنون است و در سال ۱۹۶۵ مدرک دکترای حقوق خصوصی را از دانشگاه تهران دریافت کرده.او جزو نویسندگان قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. لاهیجی در دوران سلطنت پهلوی وکالت بسیاری از زندانیان سیاسی از
سلطنت پهلوی وکالت بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله سید محمود طالقانی، شاپور بختیار، داریوش فروهر، م.ا. به‌آذین و … را بر عهده داشت. لاهیجی در دولت بازرگان پیشنهاد پست‌های وزارت دادگستری و وزارت آموزش پرورش را نپذیرفت و به فعالیت‌های حقوق بشری در ایران پرداخت. وی همچنین از مخالفان سرسخت اعدام در طول دوره فعالیتش بوده است. زندگی‌نامه. عبدالکریم لاهیجی در ۱۳۱۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. او مدرک دکترای خود را از دانشگاه تهران در سال ۱۹۶۵ اخذ نمود. بنابر گفتهٔ خودش علاقه او به دفاع از حقوق بشر در دبیرستان
خودش علاقه او به دفاع از حقوق بشر در دبیرستان شروع شد و در دانشکده حقوق شدت گرفت. او در سال ۱۹۷۷ انجمن حقوقدانان ایرانی و انجمن ایرانی برای آزادی و حقوق بشر را با هدف ارتقای اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر تأسیس نمود و پس از انقلاب او از اولین افرادی بود که اعدام‌ها و دیگر اشکال نقض حقوق بشر در حکومت جدید را محکوم نمود. وی در اسفند ماه ۱۳۶۰ پس از حدود یک سال زندگی مخفیانه در ایران مجبور به ترک کشور به ترکیه و از آنجا به فرانسه شد، از زمان مهاجرتش به فرانسه در سال ۱۹۸۲، لاهیجی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران را به