payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در پشت، یک حاشیه برجسته آن را از سطح خلفی جدا می‌کند. در جلوی این حاشیه، سطح به ماهیچه چهارگوش رانی منشأ می‌دهد، و در جلوی این، به برخی از الیاف مبدأ سدادی خارجی. قسمت پایینی سطح، بخشی از نزدیک‌کننده بزرگ را ایجاد می‌کند. سطح داخلی بخشی از دیواره استخوانی لگن کوچک را تشکیل می‌دهد. در جلو، توسط حاشیه خلفی سوراخ سدادی محدود می‌شود. در زیر، با یک برآمدگی تیز که به گسترش داسی‌شکل رباط خاجی‌تکمه‌ای متصل می‌شود و در قدامی‌تر، ماهیچه‌های میان‌دوراهی (پرینه‌ای) عرضی و ایسکیوکاورنوسوس را ایجاد می‌کند، محدود می‌شود.
و ایسکیوکاورنوسوس را ایجاد می‌کند، محدود می‌شود. در قسمت خلفی، شاخه یک تورم بزرگ، برجستگی استخوان نشیمنگاه را تشکیل می‌دهد، جایی که ماهیچه‌های همسترینگ منشأ می‌گیرند. شاخه پایینی. شاخه پایینی استخوان نشیمنگاه (شاخه صعودی)، قسمت نازک و صافی از استخوان نشیمنگاه است که از شاخ بالایی بالا می‌رود و به شاخه پایینی استخوان شرمگاهی می‌پیوندد - محل اتصال در بزرگسالان با یک خط برجسته مشخص می‌شود. سطح بیرونی برای منشأ ماهیچه سدادی بیرونی و برخی از الیاف ماهیچه نزدیک‌کننده بزرگ ناهموار است. سطح داخلی آن بخشی از دیواره
بزرگ ناهموار است. سطح داخلی آن بخشی از دیواره قدامی لگن را تشکیل می‌دهد. حاشیه داخلی آن ضخیم، ناهموار، کمی برآمده، بخشی از خروجی لگن را تشکیل می‌دهد و دارای دو برآمدگی و یک فضای بینابینی است. برآمدگی‌ها با برآمدگی‌های مشابه روی شاخه پایینی استخوان شرمگاهی پیوسته هستند: به قسمت بیرونی لایه عمیق نیام سطحی میان‌دوراه (فاسیای Colles) و به قسمت داخلی فاسیای تحتانی دیافراگم ادراری تناسلی متصل است. با ردیابی این دو برآمدگی به سمت پایین، آنها درست در پشت نقطه مبدأ ماهیچه‌های پرینه‌ای عرضی به هم می‌پیوندند. در
ماهیچه‌های پرینه‌ای عرضی به هم می‌پیوندند. در اینجا، دو لایه نیام (فاسیا) در پشت حاشیه خلفی ماهیچه پیوسته هستند. به فضای بینابینی، درست در جلوی نقطه اتصال برآمدگی‌ها، پرینه‌ای عرضی متصل می‌شود و در جلوی این قسمت ایسکیوکاورنوسوس و در مردان، کروس آلت تناسلی یا در زنان کروس کلیتوریس قرار دارد. مرز جانبی آن نازک و تیز است و بخشی از حاشیه داخلی سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد. اهمیت بالینی. از نظر بالینی، ممکن است شکستگی کندگی برجستگی نشیمنگاهی رخ دهد. شکستگی‌های کندگی استخوان لگن (کنده شدن یا پارگی برجستگی
کندگی استخوان لگن (کنده شدن یا پارگی برجستگی نشیمنگاهی) ممکن است در نوجوانان و بزرگسالان جوان در طول ورزش‌هایی که نیاز به شتاب ناگهانی یا نیروهای کاهش سرعت دارند، مانند دویدن یا ضربه زدن در فوتبال، فوتبال، پرش با مانع، بسکتبال، و هنرهای رزمی رخ دهد. این شکستگی‌ها در برجستگی‌ها (برجستگی‌های استخوانی که فاقد مراکز استخوان‌سازی ثانویه هستند) رخ می‌دهند. شکستگی‌های کندگی در جایی رخ می‌دهند که ماهیچه‌ها متصل می‌شوند: خارهای ایلیاک قدامی فوقانی و تحتانی، برجستگی‌های نشیمنگاهی و شاخه‌های ایسکیوپوبیک. قسمت کوچکی
نشیمنگاهی و شاخه‌های ایسکیوپوبیک. قسمت کوچکی از استخوان با یک تکه تاندون یا رباط متصل کنده می‌شود (پاره می‌شود). بورسیت ایسکیال (همچنین به عنوان ته بافنده شناخته می‌شود) التهاب کیسه زلاله‌ای (بورس سینوویال) است که بین ماهیچه سرینی بزرگ و برجستگی نشیمنگاهی قرار دارد، و معمولاً در اثر نشستن طولانی مدت روی یک سطح سخت ایجاد می‌شود. آسیب‌ها. استخوان‌های نشیمنگاهی تنها ۸ درصد سطح تماس با صندلی را اشغال می‌کنند و این در حالی است که ۶۵ درصد وزن بدن را تحمل می‌نمایند؛ بنابراین به استخوان‌های نشیمنگاهی فشار زیادی
بنابراین به استخوان‌های نشیمنگاهی فشار زیادی وارد می‌شود. اگر روی یک سطح صاف و بدون انعطاف بنشینیم، استخوان‌های نشیمنگاهی در ته لگن، به ناحیهٔ کوچکی از ماهیچه‌های سرینی یا همان عضلات باسن، عصب سیاتیک و رگ‌ها ساییده می‌شوند که فرد را دچار بی‌قراری و درد می‌کند. در این هنگام سعی می‌کنید از جایتان بلند شوید و درد را کاهش دهید اما دوباره به محض نشستن این درد سراغتان می‌آید. اگر قدرت جابه‌جا شدن نداشتیم این فشار می‌توانست در عرض ۱۰ تا ۱۵ دقیقه باعث بسته شدن مویرگ‌ها و عدم تغذیه و اکسیژن‌رسانی به سلول‌ها گردد و
و عدم تغذیه و اکسیژن‌رسانی به سلول‌ها گردد و پوست و عضلات را تخریب نماید. این همان چیزی است که به آن زخم بستر می‌گویند زمین‌خوردن روی باسن یا ضربه مستقیم به این ناحیه هم می‌تواند باعث بروز بورسیت استخوان نشیمنگاهی شود. تاریخ. پذیرش نام ischium در ادبیات پزشکی انگلیسی به حدود ۱۶۴۰ برمی‌گردد. اصطلاح لاتین از یونانی ἰσχίον iskhion به معنای «مفصل ران» گرفته شده است. تقسیم استابولوم به ایسکیوم (ἰσχίον) و ایلیوم (λαγών, os lagonicum) به دلیل جالینوس، De ossibus است. با این حال، جالینوس از ذکر عانه به عنوان یک
است. با این حال، جالینوس از ذکر عانه به عنوان یک استخوان جداگانه صرف نظر می‌کند. در فارسی به استخوان نشیمنگاهی در قدیم استخوان بَرسویِ ران و استخوان وَرِک نیز می‌گفتند. این نام دوم از عربی وِرک برگرفته شده که جمع آن اوراک است. حیوانات دیگر. دایناسورها. تبارشاخه دایناسورها بر اساس ساختار لگن، از جمله مهم‌تر از همه استخوان نشیمناهی، به خزنده‌کَفَلان (ساریشیا) و پرنده‌کفلان (اورنیتیشیا) تقسیم می‌شود. در اکثر دایناسورها، استخوان نشیمنگاه از ایلیوم به سمت پایین و به سمت دم حیوان امتداد می‌یابد. استابولوم که
و به سمت دم حیوان امتداد می‌یابد. استابولوم که می‌توان آن را به عنوان یک «پریز لگن» در نظر گرفت، یک دهانه فنجانی شکل در هر طرف کمربند لگنی است که در جایی که استخوان نشیمنگاه، استخوان تهیگاهی و شرمگاهی به هم می‌رسند و سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد، تشکیل می‌شود. جهت‌گیری و موقعیت استابولوم یکی از ویژگی‌های اصلی جسمانی است که باعث می‌شد دایناسورها با پاهای خود مستقیماً زیر بدن خود در حالت ایستاده راه بروند.
استخوان شرمگاهی (به عربی: عانه، به لاتین پوبیس، pubis) یکی از سه قسمت استخوان بی‌نام در دوران نوزادی است. در افراد بالغ غضروف‌ها تبدیل به استخوان شده و لگن خاصره یک‌پارچه استخوانی می‌گردد. از مجموع دو نیام لگن خاصره و استخوان خاجی فضایی به‌وجود می‌آید که به آن لگن خاصره می‌گویند. استخوان شرمگاهی قسمت قدامی استخوان بی‌نام را می‌سازد و شامل یک تنه و دو شاخهٔ فوقانی و تحتانی است. در بدن، استخوان‌های شرمگاهی دو طرف در قسمت جلو به یکدیگر نزدیک شده و در بین آنها یک ساختمان غضروفی فیبری مانند منیسک زانو قرار
یک ساختمان غضروفی فیبری مانند منیسک زانو قرار می‌گیرد. کنار هم قرار گرفتن دو استخوان شرم‌گاهی و این غضروف را التصاق شرمگاهی (سمفیز پوبیس) می‌گویند. التصاق شرم‌گاهی در واقع مفصل بین دو استخوان شرمگاهی است. این مفصل از نوع آمفی‌آرترودیال بوده و حرکت بسیار کمی دارد. در ماه‌های آخر بارداری در خانم‌ها، غضروف سمفیز شل شده و دو استخوان شرمگاهی بیشتر از هم فاصله می‌گیرند تا حلقه لگن برای عبور بچه در حین زایمان گشادتر شود. ساختار. استخوان شرمگاهی از یک تنه، شاخ بالایی و شاخ پایینی (تشکیل شده است. استخوان‌های بی‌نام
و شاخ پایینی (تشکیل شده است. استخوان‌های بی‌نام چپ و راست در التصاق شرمگاهی (سمفیز پوبیس) به هم می‌پیوندند. این استخوان با لایه‌ای از بافت چربی پوشیده شده است - تپه ونوس. استخوان شرمگاهی حد پایین ناحیه پایین شکم است. در زنان، استخوان شرمگاهی در جلوی اسفنج پیشابراه قرار دارد. تنه. تنه استخوان شرمگاهی دارای: تنه، بخش پهن، قوی، میانی و مسطح استخوان شرمگاهی را تشکیل می‌دهد. تنه‌های استخوان‌های شرمگاهی چپ و راست در التصاق شرمگاهی به هم می‌پیوندند. لبه بالایی ناهموار، ستیغ شرمگاهی است که از طرفین در سل شرمگاهی
ستیغ شرمگاهی است که از طرفین در سل شرمگاهی به پایان می‌رسد. این سل، که تقریباً ۳ سانتی‌متر از التصاق شرمگاهی فاصله دارد، یک ویژگی متمایز در قسمت پایینی دیواره شکم است. در هنگام تعیین محل حلقه کشاله‌ای (اینگوینال) سطحی و مجرای رانی (فمورال) مجرای کشاله ران اهمیت دارد. سطح داخلی تنه بخشی از دیواره لگن کوچک را تشکیل می‌دهد و به مبدأ بخشی از ماهیچه سدادی درونی (عضله ابتوراتور داخلی) متصل می‌شود. شاخ شرمگاهی بالایی. شاخ شرمگاهی بالایی، بالایی‌ترین شاخ از دو شاخ است. لبه بالایی سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد. از
است. لبه بالایی سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد. از تنه تا صفحه میانی امتداد می‌یابد و در آنجا به شاخ طرف مقابل می‌پیوندد. این شاخ از یک قسمت داخلی صاف و یک قسمت خارجی باریک منشوری شکل تشکیل شده است. سطوح. سطح داخلی. سطح قدامی ناهموار است، به سمت پایین و بیرون هدایت می‌شود و به عنوان مبدأ عضلات مختلف عمل می‌کند. نزدیک‌کننده دراز از زاویه بالایی و داخلی، بلافاصله زیر ستیغ ایجاد می‌شود. در پایین‌تر، سِدادی (ابتوراتور) بیرونی، نزدیک‌کننده کوتاه و قسمت بالایی نواری منشأ می‌گیرند. سطح خلفی، از بالا به پایین محدب،
منشأ می‌گیرند. سطح خلفی، از بالا به پایین محدب، از یک طرف به سمت دیگر مقعر، صاف است و بخشی از دیواره قدامی لگن را تشکیل می‌دهد. این سطح به ماهیچه بالابرنده مقعد و سدادی درونی، و اتصال به رباط‌های شرمگاهی-پروستاتی و به چند فیبر عضلانی طولانی شده از مثانه را ایجاد می‌کند. مرزها. مرز فوقانی یک سل برجسته را نشان می‌دهد، سل شرمگاهی (خار شرمگاهی) که به جلو بیرون زده است؛ رباط کشاله ران (رباط پوپارت) به آن متصل است. یک برآمدگی مشخص از سل شرمگاهی به سمت بالا و جانبی می‌رود و بخشی از خط شانه‌ای (پکتینال) را تشکیل
می‌رود و بخشی از خط شانه‌ای (پکتینال) را تشکیل می‌دهد که لبه لگن کوچک را مشخص می‌کند: بخشی از داس اینگوینال (تاندون پیوسته ماهیچه مایل داخلی شکم و عرضی شکم)، رباط لاکونار (رباط Gimbernat) و رباط کشاله‌ای (اینگوینال) بازتاب شده (نیام مثلثی) به آن متصل هستند. داخل‌تر از سل شرمگاهی، ستیغی قرار دارد که از این زائده تا انتهای داخلی استخوان امتداد می‌یابد. این ستیغ محل اتصال داس کشاله‌ای و ماهیچه راست شکم و هرمی را فراهم می‌کند. نقطه اتصال ستیغ با حاشیه داخلی استخوان، زاویه نامیده می‌شود. به آن، و همچنین به
استخوان، زاویه نامیده می‌شود. به آن، و همچنین به سمفیز، رباط کشاله‌ای سطحی متصل است. حاشیه داخلی مفصلی است؛ بیضی شکل است و با هشت یا نه برآمدگی عرضی یا مجموعه‌ای از زوائد نوک پستان مانند که در ردیف‌هایی چیده شده‌اند، از هم جدا شده توسط شیارها مشخص می‌شود. آنها برای اتصال یک لایه نازک از غضروف عمل می‌کنند که بین آن و لایه بین شرمگاهی غضروفی فیبری قرار دارد. مرز جانبی یک حاشیه تیز، ستیغ سدادی را نشان می‌دهد که بخشی از محیط سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد و به غشای سدادی متصل می‌شود. بخش جانبی. سطوح. سطح فوقانی
سدادی متصل می‌شود. بخش جانبی. سطوح. سطح فوقانی ادامه خط شانه‌ای (پکتینال) را نشان می‌دهد، که قبلاً ذکر شد که از سل شرمگاهی شروع می‌شود. در جلوی این خط، سطح استخوان به شکل مثلثی است، در طرفین پهن‌تر از قسمت داخلی، و توسط ماهیچه شانه‌ای پوشیده شده است. این سطح از طرفین توسط یک برجستگی ناهموار، برجستگی درازروده‌ای‌شانه‌ای (ایلیوپکتینال)، که برای نشان دادن نقطه اتصال درازروده و استخوان شرمگاهی عمل می‌کند، و در زیر توسط یک برآمدگی برجسته که از شکاف حفره حقه‌ای (استابولوم) تا سل شرمگاهی امتداد می‌یابد، محدود
(استابولوم) تا سل شرمگاهی امتداد می‌یابد، محدود می‌شود. سطح تحتانی مرز بالایی سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد و از طرفین یک شیار عمیق و پهن و مایل برای عبور عروق و عصب سدادی نشان می‌دهد. و در قسمت داخلی، یک حاشیه تیز، ستیغ سدادی، که بخشی از محیط سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد، و به غشای سدادی متصل می‌شود. سطح خلفی بخشی از مرز قدامی لگن کوچک را تشکیل می‌دهد. صاف است، از بالا به پایین محدب است و منشأ برخی از الیاف ماهیچه سدادی داخلی است. شاخ شرمگاهی پایینی. شاخ شرمگاهی پایینی بخشی از لگن است و نازک و صاف است. از
پایینی بخشی از لگن است و نازک و صاف است. از انتهای داخلی شاخ بالایی به صورت جانبی و پایین می‌گذرد. با پایین آمدن باریک‌تر می‌شود و به شاخ پایینی استخوان نشیمنگاه در زیر سوراخ سدادی می‌پیوندد. سطوح. سطح قدامی آن ناهموار است، برای منشأ ماهیچه‌ها - ماهیچه نواری در امتداد حاشیه داخلی آن، بخشی از ماهیچه سدادی خارجی که در تشکیل سوراخ سدادی شرکت می‌کند، و بین این دو، ماهیچه‌های نزدیک‌کننده کوتاه و بزرگ، اولی داخلی‌تر است. سطح خلفی صاف است و باعث ایجاد ماهیچه سدادی داخلی و نزدیک به حاشیه داخلی، ماهیچه تنگ‌کننده
داخلی و نزدیک به حاشیه داخلی، ماهیچه تنگ‌کننده مجرای ادرار می‌شود. مرزها. در لگن زن، حاشیه داخلی ضخیم، ناهموار و برآمده است و دو برآمدگی را نشان می‌دهد که توسط یک فضای بینابینی از هم جدا شده‌اند. برآمدگی‌ها به سمت پایین امتداد می‌یابند و با برآمدگی‌های مشابه روی شاخ پایینی استخوان نشیمنگاه پیوسته هستند. به برآمدگی خارجی نیام کولس (فاسیای Colles) متصل است. به برآمدگی داخلی فاسیای تحتانی دیافراگم ادراری تناسلی متصل است. مرز جانبی نازک و تیز است، بخشی از محیط سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد و به غشای سدادی متصل
سوراخ سدادی را تشکیل می‌دهد و به غشای سدادی متصل می‌شود. سایر حیوانات. پستانداران. پستانداران غیر جفت‌دار دارای برآمدگی‌های استخوانی از استخوان شرمگاهی هستند که به عنوان استخوان‌های رونشیمنگاهی (اپی‌پوبیک) شناخته می‌شوند. این‌ها ابتدا در میان سگ‌دندان‌های مشتق‌شده تکامل یافتند و به عنوان وسیله‌ای برای حمایت از ماهیچه‌های خم‌کننده ران تکامل یافتند و توسعه راه رفتن راست را تسهیل کردند. با این حال، این‌ها از انبساط نیم تنه جلوگیری می‌کنند، از بارداری جلوگیری می‌کنند و حیوان را مجبور به زایمان نوزادان لاروی
می‌کنند و حیوان را مجبور به زایمان نوزادان لاروی می‌کنند (کانگوروهای "joeys" و نوک‌اردکی‌های "puggles" امروزی). پستانداران جفت‌دار در میان همه پستانداران، از جمله سایر هوددان (Eutheria)، به دلیل از دست دادن استخوان‌های رونشیمنگاهی و توانایی ایجاد بارداری مناسب منحصر به فرد هستند. در برخی از گروه‌ها، بقایای این استخوان‌های پیش از شرمگاهی را می‌توان به عنوان استخوان‌های آلت تناسلی یافت. دایناسورها. تبارشاخه دایناسورها بر اساس ساختار لگن، از جمله مهم‌تر از همه استخوان شرمگاهی، به خزنده‌کَفَلان (ساریشیا) و
همه استخوان شرمگاهی، به خزنده‌کَفَلان (ساریشیا) و پرنده‌کفلان (اورنیتیشیا) تقسیم می‌شود. لگن پشت‌شرمگاهی وضعیتی است که در آن استخوان شرمگاهی به سمت دم حیوان امتداد می‌یابد، صفتی که در پرندگان نیز وجود دارد. با این حال، در لگن پیش‌شرمگاهی، استخوان شرمگاهی به سمت سر حیوان امتداد می‌یابد، همان‌طور که در ساختار لگن معمولی خزنده‌کفلان که در زیر نشان داده شده است دیده می‌شود. حفره حقه‌ای (استابولوم) که می‌توان آن را به عنوان یک «پریز لگن» در نظر گرفت، دهانه‌ای در هر طرف کمربند لگنی است که در محل اتصال استخوان
در هر طرف کمربند لگنی است که در محل اتصال استخوان نشیمنگاهی، استخوان تهیگاهی و شرمگاهی به هم می‌رسند و سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد. جهت‌گیری و موقعیت استابولوم یکی از ویژگی‌های اصلی جسمانی است که باعث می‌شد دایناسورها با پاهای خود مستقیماً زیر بدن خود در حالت ایستاده راه بروند. زائده پیش‌شرمگاهی یک برآمدگی استخوانی از استخوان شرمگاهی است که از حفره لگن به سمت جلو و به سمت جلوی حیوان امتداد می‌یابد. تصور می‌شود که این سازگاری در حمایت از ماهیچه‌های شکم نقش داشته است.
استخوان خاجی یا ساکروم نام یکی از استخوان‌های تشکیل‌دهندهٔ لگن خاصره است. این استخوان در پایین ستون مهره‌های کمر، در زیر آخرین مهرهٔ کمری قرار گرفته و در پشت لگن، بین دو استخوان کوهانه (بی‌نام، هیپ) قرار دارد. در داخل استخوان خاجی ریشه‌های عصبی قرار دارند. استخوان خاجی در واقع از جوش خوردن پنج مهرهٔ انتهایی (S1–S5) تشکیل‌شده‌است و از دو پهلو با استخوان کوهانه مفصل می‌شود. مهره‌های خاجی دارای انحنایی به‌صورت تحدب به عقب هستند که جزء انحنای اولیه محسوب می‌شود. خاج در فارسی به‌معنی گُرز و استخوان خاجی به‌معنای
خاج در فارسی به‌معنی گُرز و استخوان خاجی به‌معنای استخوان گُرزی‌شکل؛ زیرا همانند گُرزهای تخت و یا سر کج در جنگهای باستان می‌باشد. توصیف. استخوان خاجی استخوانی است فرد، بزرگ، تخت و سه‌گوش در بدن انسان که در پایه ستون مهره‌ها، بعد از بخش کمری و قبل از دنبالچه، واقع شده‌است. این استخوان به شکل هرم مربع‌القاعده‌ای است که قاعده آن در بالا و رأس آن در پایین قرار دارد. استخوان خاجی علاوه بر آنکه به لگن استحکام و ثبات می‌دهد وزن بدن را هم از طریق مفاصل خاجی‌تهیگاهی به کمربند لگنی منتقل می‌کند. استخوان خاجی در زنان
به کمربند لگنی منتقل می‌کند. استخوان خاجی در زنان پهن‌تر و کوتاه‌تر از مردان است. در کودکان مهره‌های خاجی هنوز توسط غضروف به هم وصل هستند. استخوان خاجی، با قسمت تهیگاهی (ایلیوم) استخوان بی‌نام، تشکیل مفصل خاجی‌تهیگاهی (ساکروایلیاک)، با اتصال به مهره L5، تشکیل مفصل کمری‌خاجی (لومبوساکرال) و با اتصال به مهره اول دنبالچه (CO1)، تشکیل مفصل خاجی‌دنبالچه‌ای (ساکروکوکسیژئال) را می‌دهد. دنبالچه از طریق یک مفصل دارای یک دیسک بازمانده (وستیجیال) و همچنین چند رباط به استخوان خاجی متصل است. حرکت مفصل بین دنبالچه و
به استخوان خاجی متصل است. حرکت مفصل بین دنبالچه و خاجی بسیار محدود است. محل استخوان خاجی در بدن، به رنگ قرمز: ساختار. استخوان خاجی دارای چهار سطح (قدامی یا لگنی، خلفی یا دورسال، طرفی راست و چپ) یک قاعده که در بالا قرار گرفته و یک راس است. نکات مهم کالبدشناختی استخوان خاجی:
وزیدگی‌های زادسپرم (یا گزیده‌های زادسپرم)، که به عنوان گلچین یا منتخب زادسپرم نیز شناخته می‌شود، اثری به زبان پهلوی از ادبیات زرتشتی است که توسط زادسپرم، دانشمند و موبد ایرانی سده نهم میلادی، که عمدتاً در حدود سال ۸۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد، نوشته شده است. آثار او تقریباً همزمان با دینکرد و بندهشن نوشته شده و موضوعات مشابهی را مورد بحث قرار می‌دهد، اما مستقل از آن‌ها است. موضوعات اصلی کتاب شامل شرح کیهان‌شناسی زرتشتی، زندگی زرتشت و سپس پایان‌شناسی است. این اثر همچنین به مسائل پزشکی، ستاره‌شناسی و جانورشناسی
همچنین به مسائل پزشکی، ستاره‌شناسی و جانورشناسی می‌پردازد. برخی از بخش‌های این اثر از زند، که تفسیری قدیمی‌تر از است گرفته شده است. زادسپرم پسر گٌشن‌جَم نگارش کرده که در سده سوم هجری (سده نهم و دهم میلادی) می‌زیسته است. زادسپَرَم از خاندانی روحانی بوده و پدرش گٌشن‌جَم شاپوران (پسر شاپور) با لقب پیشوای بهدینان یاد شده است. گزیده‌های زادسپَرَم دارای چهار بخش عمده است: بخش نخست کتاب، که سه فصل را دربرمی‌گیرد، دربارهٔ آفرینش آغازین است. فصل نخست با توصیفی از اورمزد که مبدأ خیر است، و اهریمن که مبدأ شر است،
اورمزد که مبدأ خیر است، و اهریمن که مبدأ شر است، آغاز شده و آن‌گاه از آفرینش موجودات به صورت مینویی و سپس از آفرینش موجودات به صورت گیتی سخن رفته است. فصل دوم حملهٔ اهریمن به پیش‌نمونه‌های موجودات هفت‌گانه یعنی آسمان، آب، زمین، گیاه، گاو یکتاآفریده، گیومرث، و آلوده شدن هرکدام شرح داده شده است. فصل سوم ستیز ایزدان گوناگون و حامیان آفریدگان فوق با اهریمن و به‌دنبال آن آفرینش موجودات اورمزدی از پیش‌نمونه‌های ذکرشده و تکثیر آنها در جهان سخن رفته است. موضوع اصلی بخش دوم، تاریخ دین است. دربارهٔ زندگی زرتشت است
بخش دوم، تاریخ دین است. دربارهٔ زندگی زرتشت است که به نظر زرتشتیان در میانهٔ تاریخ جهان ظهور کرده است. بخش سوم، شامل دو فصل دربارهٔ ترکیب آدمی از تن و جان و روان و چگونگی وظایف اندام‌های داخلی بدن است. بخش چهارم، دربارهٔ حوادث پایان جهان و رستاخیز است که به‌علت افتادگی نسخه‌ها ناقص مانده است. جانورشناسی. فصل سوم گلچین‌ها بر شمارش انواع مختلف گونه‌های زنده متمرکز است. این بخش احتمالاً مبتنی بر نسک گمشده دامداد (تقسیم آفرینش) از اوستا است. زادسپرم همچنین به کتاب جانورشناسی خود اشاره می‌کند که اکنون گم شده
کتاب جانورشناسی خود اشاره می‌کند که اکنون گم شده است. هوم، گیاه مقدس زرتشتی، نیز در متن وجود دارد. ستاره شناسی. فصل سی‌ام به بخشی از آنچه نظریه خُردجهان و کَلان‌جهان نامیده می‌شود، یعنی ایده شباهت ساختاری بین انسان (خُردجهان) و کیهان (کلان‌جهان) می‌پردازد. زاد ۳۰٫۵–۱۲ بیان می‌کند که بدن انسان هفت لایه درونی به بیرونی دارد و هر یک از این لایه‌ها توسط یک یا دو جرم آسمانی از هفت جرم آسمانی کل (خورشید، ماه و پنج سیاره شناخته شده در آن زمان به غیر از زمین) اداره می‌شود. برای مغز استخوان، این گره نزولی ماه و ماه
می‌شود. برای مغز استخوان، این گره نزولی ماه و ماه است. سیاره تیر بر ماه حکومت می‌کند، سیاره ناهید بر گوشت، خورشید بر اعصاب، سیاره بهرام بر رگ‌ها، سیاره هُرمُز بر پوست و سیاره کیوان بر موها. این نوع توصیف منعکس‌کننده چیزی است که به عنوان یا نجوم پزشکی شناخته می‌شود، شاخه‌ای از نجوم که به دنبال توضیح تأثیرات هفت علامت زودیاک بر قسمت‌های مختلف بدن انسان است و ریشه‌های آن در اشکال اولیه نجوم یونانی است. هفت قسمت بدن انسان در اینجا در نمونه‌های دیگر ادبیات پهلوی مانند بندهشن نیز ذکر شده است. ساختار. این متن
مانند بندهشن نیز ذکر شده است. ساختار. این متن شامل ۳۵ فصل است. به گفته تاوادیا، این کتاب شامل یک تقسیم سه‌گانه است که مرحله کیهان‌شناسی/آفرینش، مرحله‌ای که زندگی زرتشت را پوشش می‌دهد و در نهایت پایان‌شناسی را در بر می‌گیرد. ژیگنو-تفزلی یک تقسیم چهارگانه را برای این اثر پیشنهاد می‌کنند: ویرایش‌ها. ویرایش قبلی توسط م.ب. داور در سال ۱۹۰۸ منتشر شد، اما تمام نسخه‌های شناخته شده در آتش‌سوزی سال ۱۹۴۵ از بین رفت. ویرایش آنکلزاریا بر اساس نسخه‌های خطی K35 (قرن شانزدهم)، BK و TD بود. این نسخه‌های خطی همگی ناقص
شانزدهم)، BK و TD بود. این نسخه‌های خطی همگی ناقص هستند. ویرایش جدیدتر ژیگنو و تفضلی بر اساس K35 و ویرایش قبلی آنکلزاریا است. علاوه بر این، واژه‌نامه‌ای از متن منتشر شده است: ترجمه‌ها. بخش‌های متعددی از گلچین‌ها در جلدهای مختلف مجموعه ۵۰ جلدی کتاب‌های مقدس شرق و همچنین جلدهای دیگر ترجمه شده است:
زادسپرم یا زاتسپرم پسر "گشن جم"، یکی از پیشوایان زرتشتی دوره عباسیان و دستور کرمان و سیرجان بود. وی در حدود سده سوم هجری می‌زیست و پدرش گشن جم شاپوران نیز از موبدان بنام آن دوره بود. شهرت وی بدلیل نوشتن کتابی بود در فقه زرتشتی که به گزیده‌های زادسپرم نامور شد. زادسپرم در این کتاب تلاش در آسان‌سازی احکام زرتشتی و ساده نمودن آن‌ها داشته است. این نوآوری موجب اعتراض برخی موبدان و نویسندگان زرتشتی شد تا حدی که برادر وی منوچهر کتابی موسوم به نامه‌های منوچهر در رد بدعت‌های وی نگارش نمود.
مجموعه روزنامه‌های جنگل کتابی است که مجموعه نسخ روزنامۀ جنگل را که توسط رهبران جنبش جنگل از جمله میرزاکوچک خان و یارانش در زمان فعالیت آن جنبش منتشر می‌شد در بر می‌گیرد. روزنامۀ جنگل در طی سه دورۀ مجزا منتشر گردید و در طی دوران انتشار مجموعاً ۳۹ شماره را شامل شد. در بیشتر شماره‌های روزنامه جنگل و دست کم تا پیش از اعلان جمهوری شورایی ایران از سوی جنگلیان، همواره شعار زیر بر سربرگ صفحه نخست روزنامه جنگل نقش می‌بست. "این روزنامه فقط نگاهبان حقوق ایرانیان و منور افکار اسلامیان است" در بسیاری از شماره‌های
و منور افکار اسلامیان است" در بسیاری از شماره‌های روزنامه جنگل یک ستون طنز با عنوان چرند و پرند وجود دارد که گویا نویسندگان روزنامه جنگل این نام را با توجه به مجموعه طنز علامه دهخدا برگزیده بودند. به عنوان نمونه در شماره دهم این روزنامه در بخش چرند و پرند چنین آمده‌است: "سابقاً خائنین مملکت پس از کشف خیانتشان به جهت حفظ و حراست خویش پناهنده به سفارت خانه‌های اجانب گردیده، از قبیل محمدعلی میرزا، مرحوم امیربهادر جنگ و غیره و غیره. حالا مدتی است به جهاتی معلوم این رفتار متروک، تمام خائنین مستقیماً از اطراف
این رفتار متروک، تمام خائنین مستقیماً از اطراف رهسپار پایتخت شده و در کمال آزادی زیست می‌نمایند. نمی‌دانم تعصب ایرانیت و ملیت و طعن و لعن مردم آقایان را از روش سابق بازداشته یا نبودن مجازات، به حسی ملت، رابطه آنان با …؟ جواب این مسئله را هرکس برای ما بفرستد دو قرقاول زنده به رسم هدیه تقدیم خواهد شد." از جمله مقالات ارزنده کتاب مجموعهٔ روزنامه‌های جنگل می‌توان به مقاله ای اشاره داشت که با عنوان «دیگ همسایه زایید» و با طنزی تلخ نگاشته شده و در آن برگزیده شدن نام جمهوری آذربایجان برای بخشی از ولایات قفقاز
نام جمهوری آذربایجان برای بخشی از ولایات قفقاز جنوبی مورد نکوهش و اعتراض قرار گرفته‌است. چاپ دوباره به صورت کتاب. پیشتر در سال ۱۳۶۱ انتشارات مولی ۳۱ شماره (دوره اول) از مجموع ۳۹ شماره نشریه جنگل را به صورت چاپ عکسی منتشر ساخته بود. روبرت واهانیان نیز در سال ۱۳۸۸ در فصل نامهٔ گیلان ما ۵ شماره از دوره‌های دوم و سوم جنگل را انتشار داده بود. در سال ۱۳۸۹ مجموع ۳۶ شماره از ۳۹ روزنامه منتشره جنگل (به استثنای ۳ شمارۀ آخر) به همت امیر نعمتی لیمائی در کتابی با عنوان مجموعهٔ روزنامه‌های جنگل گردآوری و توسط انتشارات
مجموعهٔ روزنامه‌های جنگل گردآوری و توسط انتشارات امید مهر منتشر شد. برابر با آنچه تدوین کننده کتاب مجموعهٔ روزنامه‌های جنگل بیان داشته، عمده هدف او در دسترس همگان قرار دادن یکی از مهمترین و شاید اصلی‌ترین منابع شناخت افکار سردمداران جنگل یعنی است که از لابه لای اخبار، مقاله‌ها و تحلیل‌های مندرج در آن به آسانی می‌توان به اندیشه‌های برپادارندگان نهضت جنگل پی برد.
ماهیچه گلابی‌شکل (پیریفورمیس) از طریق سوراخ سیاتیک بزرگ از لگن خارج می‌شود و به رأس تروکانتر (برجستگی) بزرگ می‌چسبد. مبدا : سطح قدامی ساکروم انتها : حفره تروکانتری بزرگ کار: دور کردن و چرخاندن بیرونی ران عصب‌گیری: از نخستین و دومین عصب خاجی. این ماهیچه نقطه اصلی خروج عناصر از ناحیه لگن به ناحیه سرینی است. مثال : رگ‌ها و عصب‌های سرینی فوقانی از بالای ماهیچه گلابی‌شکل از لگن خارج می‌شوند و رگ‌ها و عصب‌های سرینی تحتانی از پائین ماهیچه از ناحیه لگن خارج می‌شوند. جستارهای وابسته. ماهیچه سرین
ماهیچه سدادی درونی یا عضله اُبتراتور داخلی، چرخاننده (روتاتور) خارجی ران است. این ماهیچه تنها عنصری است که از طریق سوراخ سیاتیک کوچک از لگن خارج می‌شود. خاستگاه: سطح داخلی غشائ ابتوراتور پیوندگاه: حفره تروکانتریک بزرگ عمل:در ابداکشن و چرخش به سمت خارج ,مفصل ران نقش دارد. با انحنای مفصل ران؛ به چرخش افقی فمور، با استفاده از مفصل ران، و با کشیدن استخوان ران، کمک می‌کند و نیز سراستخوان ران را در استابولوم نگاه می‌دارد. عصب: از عصب جملوس فوقانی و ابتراتور داخلی از شبکه ساکرال جستارهای وابسته. ماهیچه سرین
ماهیچه‌های دوقلو نام دو ماهیچه در بدن انسان است. ماهیچه‌های دوقلو (جملوس) بالایی از خار نشیمنگاهی (ایسکیوم) شروع می‌شود و تا حفره تروکانتریک بزرگ ادامه دارد و کارکرد آن عمل چرخاننده بیرونی ران است. این ماهیچه با عصب دوقلوی بالایی و ابتراتور داخلی از شبکه خاجی (ساکرال) عصب‌دهی می‌شود. کار ماهیچه دوقلوی پایینی، چرخاندن ران به سمت جانبی است. خاستگاه ماهیچه دوقلوی پایینی توبروزینه ورک (ایسکیال)، پیوندگاه آن حفره تروکانتریک بزرگ استخوان ران و عصب‌گیری‌اش از عصب دوقلوی پایینی و عصب ماهیچه مربع رانی از شبکه خاجی
دوقلوی پایینی و عصب ماهیچه مربع رانی از شبکه خاجی است. جستارهای وابسته. ماهیچه سرین
ماهیچه چهارگوش ران ماهیچه‌ای مسطح و چهارگوش است که در سمت خَلفی (پسین) مفصل ران قرار دارد. خاستگاه آن کنار بیرونی برجستگی تکمه‌ای تهیگاهی (توبروزیته ایسکیال) و پایانگاه آن تکمه چهارگوش روی ستیغ اینترتروکانتریک (میان‌بَستگاهی) استخوان ران است. سر ثابت آن تکمه بزرگ استخوان نشیمنگاهی و سر متحرک آن ستیغ خطوط بین تروکانتری (تکمه جلوئی و عقبی) است. کارکرد این ماهیچه، چرخش به خارج استخوان ران در مفصل استخوان بی‌نام و همچنین به عنوان اداکتور پا است. ماهیچه چهارگوش ران یک نزدیک کننده قوی ران و پایدار و تثبیت‌کننده
ران یک نزدیک کننده قوی ران و پایدار و تثبیت‌کننده مفصل ران در حفرهٔ حقه‌ای (استابولوم) است. عصب‌دهی آن از عصب چهارگوش ران (S1-L4) و عصب برای ماهیچه دوقلوی (جملوس) پایینی است. جستارهای وابسته. ماهیچه سرین
گوشت‌نخواری نام نهادیست که احمد کسروی در دوران پس از جنبش مشروطه ایران برای تبلیغ گیاه‌خواری در ایران به کار می‌برد. وی این اصطلاح را بارها در کتابی با عنوان در پاسخ بدخواهان و در مقاله ای با نام آدمی با جانوران یکی نیست به کار می‌برد.