payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سعید نامی عربی برای مردان است که نسخه زنانه آن سعیده می‌باشد. سعید به معنای خجسته، آرزو، خوشبخت، ماتئو، سعادتمند سعداء، باسعادت به‌کار می‌رود. (شوهر پرنیان ) سعید با دابل جامپی که در گوش بچه خود زد نشان داد آدمی نیکو کار است (نه به سامان آزاری)
زکیه نامی عربی برای زنان است که نسخه مردانه آن زکی می‌باشد. زکیه به معنای پاک، طاهر، پارسا به‌کار می‌رود. فراوانی استفاده. در کشورهای مسلمان. فراوانی استفاده از این نام به جهت اینکه یکی از نام‌ها و لقب‌های فاطمه دختر پیامبر اسلام نیز زکیه می‌باشد در بین مسلمانان از اهمیتی بیشتری برخوردار بوده و رواج بیشتری نیز دارد.
عربی لبنانی یکی از انواع گویش‌های عربی شامی با وام‌واژه‌های بسیار از زبان‌های خاورمیانه‌ای و اروپایی است. این گویش در اصل در محدوده کشور لبنان تکلم می‌شود. اهالی لبنان همچنین به شکل مخلوط فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کنند و این آمیختگی را به زبانشان نیز می‌کشانند. عربی لبنانی یکی از گویش‌های عربی شامی شمالی است که در ابتدا در قرن هفتم میلادی در شام رایج شدند. این گویش دارای بستری از زبان آرامی است و بعدها ترکی عثمانی، فرانسوی و انگلیسی نیز بر آن اثر گذاشتند. لبنانی به عنوان گونه‌ای از عربی شامی بسیار به عربی
به عنوان گونه‌ای از عربی شامی بسیار به عربی سوری و تا حد کمتری به عربی اردنی و فلسطینی نزدیک است. واج‌شناسی. همخوان‌ها. همخوان‌های عربی لبنانی عبارتند از: واکه‌ها. واکه‌های عربی لبنانی عبارتند از: گونه‌های منطقه‌ای. اگرچه یک لهجه نوین عربی لبنانی توسط همه مردم لبنان درک می‌شود، تفاوت‌های منطقه‌ای در این گویش در تلفظ، دستور زبان و واژگان وجود دارد. گونه‌های منطقه‌ای پرکاربرد شامل: سامانه نوشتاری. عربی لبنانی به ندرت نوشته می‌شود و از متون نوشتاری آن صرفاً در رمان‌ها، ترانه‌ها، تئاتر، تلویزیون و رادیو محلی
رمان‌ها، ترانه‌ها، تئاتر، تلویزیون و رادیو محلی استفاده می‌شود. عربی نوین معیار، فرانسوی و انگلیسی برای اهداف رسمی در لبنان کاربرد دارند. لاتین‌نویسی عربی لبنانی در موارد غیررسمی بسیار رایج است هرچند هیچ استاندارد عمومی برای شیوهٔ نوشتن آن وجود ندارد.
امامزاده محمد محروق مربوط به دوره تیموری و صفویه در نیشابور، مجاور آرامگاه خیام واقع است. این اثر در تاریخ ۲۹ آذر۱۳۱۶ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. تاریخچه بنا. بخشی از این آرامگاه مسجد است. پس از کشته شدن محمد بن حسین محروق او را در قبرستان محله تلاجرد در نیشابور دفن کردند. در دوره سلجوقی بنای بر روی قبرهای این قبرستان بنیان شد که در حمله مغول به نیشابور ویران گردید. ساختمان فعلی در زمان سلطان حسین بایقرا به‌دستور امیر کمال الدین یکی از رجال معروف بنا گرفت. این آرامگاه با
الدین یکی از رجال معروف بنا گرفت. این آرامگاه با گنبد کاشی‌کاری و ایوان‌های بلند از ابنیه زیبای قرن دهم هجری به‌شمار می‌رود. کتیبه کاشی معرق ایوان و صندوق منبت و در ورودی آرامگاه از زمان شاه طهماسب اول (قرن دهم‌هجری) است. کتیبه‌ای منظوم که بر سنگی در سمت راست ایوان به تاریخ ۱۱۱۹ ه‍جری نقر شده است، نشان می‌دهد که در دوران شاه سلطان حسین صفوی، فردی به نام محمدخان در نیشابور به بنای مسجد و مصلا اقدام کرده است. کاشی‌های ازاره آرامگاه از زمان نادرشاه (سال ۱۱۴۵ ه‍.ق) باقی مانده است. در دوران قاجار فرخ‌سیر میرزا
باقی مانده است. در دوران قاجار فرخ‌سیر میرزا نیرالدوله پسر فتحعلی‌شاه آرامگاه را بازسازی کرد. در دوران پهلوی، انجمن آثار ملی ضمن تعمیرات‌اساسی، کاشی‌کاری‌های ایوان و جبهه‌های مختلف آن را مرمت کرد. همچنین در این بقعه یکی از اولاد موسی بن جعفر و تنی چند ار مشاهیر نیشابور نیز مدفون‌اند. این آرامگاه در شمار آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است. آجرکاری‌های ساختمان امام‌زاده محروق از آثار محمدقاسم اخویان است. محمّد مَحروق. مَحروق به‌معنای سوخته، سوزانده‌شده است. نسب محمد بن حسین محروق (؟ - ۸۱۶م/۲۰۰ق) برپایهٔ ذکرِ
محمد بن حسین محروق (؟ - ۸۱۶م/۲۰۰ق) برپایهٔ ذکرِ ابوعبدالله حاکم، محمد بن محمد زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب از پیشوایان زیدی بود که در جنگ ابوالسرایا شرکت داشت. پس از سوزانده شدنش، از سوی مسلمانان به‌عنوان شهید گرامی داشته می‌شود و آرامگاه و مسجدی به‌نامش در نیشابور است که نزد شیعیان حرم است و برای دیگر مسلمانان به‌عنوان مسجدی گرامی برجستگی دارد. در "تاریخ نیشابور از ابوعبدالله حاکم" از او یاد شده و او را «سلطان علوی شهید» نامیده و گزارشی از زیارت علی بن موسی رضا از آرامگاهش، نوشته است. محمدحسین
علی بن موسی رضا از آرامگاهش، نوشته است. محمدحسین خلیفه نیشابوری، نسخه‌نویس آن کتاب در سدهٔ هشتم قمری، نکته‌ای دربارهٔ مرتبه نَسَبِ محمد محروق با علی بن موسی رضا ذکر می‌کند که مساوات دارند. زیارت. آرامگاه محمد محروق از سوی امام رضا در تابستان ۲۰۰ هجری زیارت شده است. در "تاریخ نیشابور" نوشته شده که علی ابن موسی الرضا روزی در نیشابور سخنی می‌گوید که «فی الجمله حکایتِ آن این است: مخدومِ ما اینجا مدفون است، به زیارتِ ایشان رویم.» سپس محمدحسین خلیفه نیشابوری (نسخه‌نویس آن اثر در سده هشتم هجری) ذکر می‌کند که نسب
آن اثر در سده هشتم هجری) ذکر می‌کند که نسب هر دو، مساوات دارد: «حال آنک سلطان محمد محروق در مرتبهٔ نسب با والدِ حضرت سلطان [رضا]... مساوات دارند؛ و بیانِ هر دو نسب چنین ثابت محقق است: موسی بن جعفر بن محمد بن زین‌العابدین علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب؛ و نسب دوم: محمد بن محمد بن زید بن زین‌العابدین علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب».
زَک د لا روچا (زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۷۰ در لانگ بیچ کالیفرنیا) خواننده، نوازنده، شاعر و فعال اجتماعی اهل آمریکا است. زَک بیشتر به‌عنوان خواننده و نویسندهٔ متن ترانه‌های گروه ریج اگنست د ماشین شناخته شده‌است و یکی از ستایش‌شده‌ترین نام‌ها در موسیقی آلترنتیو دههٔ ۱۹۹۰ میلادی است. شهرت او در دههٔ ۹۰ به‌عنوان رهبر گروه ریج اگنست د ماشین برای‌اش این امکان را فراهم کرد تا دیدگاه‌های چپ‌گرایانه‌اش را در قالب موسیقی بیان کند. کودکی و نوجوانی. مادرش الیویا د لا روچا تبار ایرلندی/آلمانی داشت و پدرش روبرتو د لا روچای
تبار ایرلندی/آلمانی داشت و پدرش روبرتو د لا روچای مکزیکی‌تبار، گرافیست و نقاش بود که دیوارنگاره‌های‌اش از کشاورزان مکزیکی مرتبط با جنبش زاپاتیستا بسیار شناخته شده هستند. زمانی که زک خردسال بود والدین‌اش از هم جدا شدند و در نوجوانی به همراه مادرش به ارواین کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که الیویا به دانشگاه کالیفرنیا در ارواین رفت تا تحصیلاتش را در مقطع پی‌اچ‌دی رشتهٔ مردم‌شناسی ادامه دهد. زک دوران نوجوانی و جوانی‌اش را در ارواین گذراند، یک جوان اسپانیایی‌تبار در جایی که به نسبت دیگر مناطق آن ایالت بیشترین
در جایی که به نسبت دیگر مناطق آن ایالت بیشترین تراکم جمعیت سفیدپوست‌ها را دارد. او از ارواین به‌عنوان «یکی از نژادپرست‌ترین شهرهایی که می‌شود تصور کرد» یاد کرده‌است. در سال‌های بعد زک با روی آوردن به موسیقی گروه‌های هاردکور پانک مانند مینور ترت، بلک فلگ و بد ریلیجین احساسات برآمده از خشم و انزوای‌اش را بروز داد. آغاز فعالیت حرفه‌ای. اولین فعالیت موسیقی زک به همکاری‌اش با یک گروه موسیقی دبیرستانی به‌نام «هاردستنس» بازمی‌گردد که به‌عنوان خواننده و گیتاریست با آن‌ها همکاری می‌کرد. گروه بعدی او اینساید آوت بود
آن‌ها همکاری می‌کرد. گروه بعدی او اینساید آوت بود که در واقع با مشارکت بعضی از اعضای پیشین هاردستنس پدید آمد. آن‌ها اولین و تنها آلبوم‌شان را با نام "No Spiritual Surrender" در سال ۱۹۹۱ و با برچسب رولیشن رکوردز منتشر کردند. پس از انتشار آن آلبوم اینساید آوت از هم فروپاشید. زک به مرور زمان و با بالاتر رفتن سن‌اش از موسیقی راک به هیپ هاپ گرایش پیدا کرد و تحت تاثیر موسیقی گروه‌هایی هم‌چون کی‌آراس-وان و ران-دی.ام.سی. قرار گرفت. در همان دوره بود که با تام مورلو آشنا شد و این آشنایی مدتی بعد به تشکیل ریج اگنست د
شد و این آشنایی مدتی بعد به تشکیل ریج اگنست د ماشین انجامید. ریج اگنست د ماشین. ریج اگنست د ماشین را زک به‌همراه تیم مورلو (گیتاریست)، تیم کامرفورد (باسیست) و برد ویلک (درامر) در سال ۱۹۹۱ میلادی بنیان گذاشتند. آن‌ها اولین آلبوم استودیویی‌شان را که هم‌نام خود گروه بود در سال ۱۹۹۲ منتشر کردند که در آمریکا تا ردهٔ ۴۵اُم جدول پرفروش‌ترین آلبوم‌ها صعود کرد.
مهره‌های شطرنج شامل شش شیء است که هرکدام بر اساس قوانین خاصی در صفحه شطرنج حرکت می‌کنند. یک شطرنج استاندارد دارای ۳۲ مهره (۱۶ مهره سفید و ۱۶ مهره سیاه) است. هر بازیکن ۱۶ مهره را در اختیار دارد. هشت عدد پیاده، دو عدد رخ، دو عدد اسب، دو عدد فیل، یک وزیر و یک شاه. مهره‌های بازیکن سفید در ردیف‌های ۱ و ۲ و مهره‌های بازیکن سیاه در ردیف‌های ۷ و ۸ قرار می‌گیرند. رخ‌ها گوشه صفحه، اسب‌ها کنار رخ‌ها و فیل‌ها کنار اسب‌ها هستند. وزیر در خانه همرنگ در ستون d و شاه در خانه غیر همرنگ در ستون e قرار می‌گیرند. بازی با حرکت
غیر همرنگ در ستون e قرار می‌گیرند. بازی با حرکت بازیکن سفید شروع می‌شود و در طی بازی بازیکنان به صورت نوبتی مهره‌های خود را حرکت می‌دهند. در نهایت بازی به سه صورت پایان می‌یابد: یا سفید برنده می‌شود، یا سیاه برنده می‌شود، یا بازی مساوی می‌شود. پیشینه. شطرنج معمولی امروزی پیش از سال ۱۸۴۹ وجود نداشت. این بازی در طول قرن‌ها با انواع مختلفی از قطعات بازی می‌شد، که بیشتر تفاوتشان در ظاهر مهره‌ها بود. پس از گسترش این بازی در قرن یازدهم، قوانین بازی تکامل پیدا کرد، و قطعات شکل منظم تری پیدا کردند و شکل رسمی به
و قطعات شکل منظم تری پیدا کردند و شکل رسمی به خود گرفتند. این بازی در اروپا محبوب شد و به جای چند قطعه مهره‌های زیادی به‌وجود آمد. در شطرنج اصلی مهره‌ها از عنوان پیاده‌نظام، سواره نظام، فیل، و ارابه به وزیر، سرباز، اسب، فیل و رخ تبدیل شدند. در سال ۱۸۴۹ مهره‌های شطرنج استانتون معرفی شدند. این مهره‌ها همان مهره‌های عادی امروزی هستند که بیشترین طرفدار را هم دارند. ویژگی و نوع حرکت مهره‌ها. چیدمان کلی. اولین گام برای آغاز بازی چیدن صحیح مهره‌ها در صفحهٔ شطرنج است. خانه‌های صفحهٔ شطرنج به‌صورت ۸×۸ است و هر خانه
خانه‌های صفحهٔ شطرنج به‌صورت ۸×۸ است و هر خانه دارای یک عدد و حرف انگلیسی است. اعداد از یک تا هشت و حروف انگلیسی از a تا h هستند. مهره‌های سفید در عرض‌های ۱ و ۲ و مهره‌های سیاه در ردیف‌های ۷ و ۸ قرار می‌گیرند. رخ‌ها در گوشه صفحه قرار می‌گیرند. در کنار رخ‌ها اسب‌ها و در کنار اسب‌ها فیل‌ها قرار می‌گیرند. وزیرها در خانه همرنگ و شاه‌ها در خانه غیر همرنگ قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر شاه همیشه در ستون e و وزیر همیشه در ستون d قرار می‌گیرد. سربازها در ردیف جلوی این مهره‌ها به صورت منظم قرار می‌گیرند. بازی را
این مهره‌ها به صورت منظم قرار می‌گیرند. بازی را بازیکن سفید شروع می‌کند. پس از آن بازیکن سیاه حرکت می‌کند و بازی به همین گونه ادامه پیدا می‌کند تا به پایان برسد. پایان بازی به سه صورت است: یا سفید برنده می‌شود، یا سیاه، یا بازی مساوی می‌شود. بر اساس قوانین شطرنج هر مهره به گونه‌ای متفاوت حرکت می‌کند. بازی با حرکت مهره سفید آغاز می‌شود و در طی بازی بازیکنان به صورت نوبتی مهره‌های خود را حرکت می‌دهند. شاه. شاه مهرهٔ اصلی شطرنج است. این مهره تنها می‌تواند یک خانه به اطراف خود به صورت افقی، عمودی، یا در قطر
خانه به اطراف خود به صورت افقی، عمودی، یا در قطر حرکت کند. اما با این حال هدف اصلی بازیکنان شطرنج محافظت از شاه است. بازیکنان با انجام حرکت قلعه امنیت شاه را بیشتر می‌کنند. اگر هر دو بازیکن تنها شاه را در صفحه شطرنج داشته باشند بازی مساوی خواهد شد. وزیر. وزیر قوی‌ترین مهره شطرنج محسوب می‌شود. حرکت این مهره ترکیبی از حرکت مهره‌های رخ و فیل است. این مهره می‌تواند در مربع‌های خالی هم در ستون، هم در عرض، و هم در قطر حرکت کند. وزیر بالاترین ارزش را نسبت به دیگر مهره‌ها دارد. به دلیل باارزش بودن این مهره
دیگر مهره‌ها دارد. به دلیل باارزش بودن این مهره بازیکنان معمولاً از تعویض آن با مهره‌هایی به غیر از خودش پرهیز می‌کنند. شطرنج بازان اعتقاد دارند وزیر نباید اول بازی به میدان نبرد برده شود. با این حال در برخی بازی‌ها دیده می‌شود که بازیکنان وزیر خود را قربانی می‌کنند تا به موقعیت بهتر و برد برسند. از نمونه‌های قابل توجه این فن می‌توان به بازی قرن بین بابی فیشر ۱۳ ساله و دونالد بایرن ۲۶ ساله اشاره کرد. فیشر در این بازی با قربانی کردن وزیر خود برتری پوزیسیونی کامل را کسب کرد که باعث پیروزی او در بازی شد. رخ.
کامل را کسب کرد که باعث پیروزی او در بازی شد. رخ. رخ از مهره‌های تأثیرگذار شطرنج است. این مهره می‌تواند در مربع‌های خالی به صورت افقی و عمودی حرکت کند. ویژگی رخ‌ها قدرت بالای آن‌ها در ستون و ردیف باز است. این مهره‌ها در پایان بازی اهمیت دوبرابری دارند. رخ‌ها همچنین قدرت نفوذ به ردیف‌های انتهایی را دارند که به آن "رخنه" می‌گویند. این حرکت باعث حمله از کنار می‌شود و می‌تواند مهره‌های حریف را با قدرت از بین ببرد. رخ در حرکتی به نام قلعه با شاه مشارکت می‌کند و هر دو مهره به صورتی خاص جابه‌جا می‌شوند. این حرکت
هر دو مهره به صورتی خاص جابه‌جا می‌شوند. این حرکت علاوه بر اینکه به شاه امنیت می‌دهد رخ را در موقعیت مناسب تری قرار می‌دهد. به این ترتیب رخ می‌تواند بهتر فعالیت کند و دفاع یا حمله بهتری داشته باشد. فیل. فیل‌ها در مربع‌های خالی به صورت مورب در قطرها حرکت می‌کنند، بدین ترتیب این مهره در قطرهای باز بهتر می‌تواند قدرت خود را به نمایش بگذارد. این مهره در بهترین شرایط می‌تواند ۱۴ خانه را کنترل کند. یکی از خصوصیات این مهره حرکت در یک رنگ خانه است. فیل‌های مربع سفید تنها در همین نوع خانه حرکت می‌کنند و فیل‌های
سفید تنها در همین نوع خانه حرکت می‌کنند و فیل‌های مربع سیاه هم تنها در نوع مربع خودشان. هر بازیکن سیاه یا سفید دو فیل دارد، یکی برای حرکت در رنگ سفید و دیگری برای حرکت در رنگ سیاه. فیل‌ها در شرایطی می‌توانند بهترین استفاده را داشته باشند که توسط پیاده‌های خود محاصره نشده باشند. اسب. اسب‌ها به صورت L مانند در صفحه شطرنج حرکت می‌کنند. این مهره تنها مهره‌ای است که روی خط صاف حرکت نمی‌کند و می‌تواند با پرش خود را از سایر مهره‌ها رها کند. همچنین با این حال در بهترین حالت تنها ۸ خانه را زیر نظر دارد. اسب گستره
حالت تنها ۸ خانه را زیر نظر دارد. اسب گستره عمل محدودی دارد و عملکرد ضعیفی در دورزنی مهره‌ها دارد. این مهره تأثیر زیادی در پوزیسیون‌های بسته دارد و به علت پرش می‌تواند برتری به دست آورد. پیاده. بیشترین تعداد مهره‌ها در صفحه شطرنج پیاده یا سربازند. این مهره به صورت مستقیم در ستون خود حرکت می‌کند. پیاده می‌تواند در حرکت اول خود یک یا دو حرکت به جلو برود، اما بعد از حرکت اول تنها می‌تواند یک خانه جابه‌جا شود. این مهره اگر چه در حالت عادی اهمیت بالایی ندارد، اما هنگامی که به عرض آخر می‌رسد به اصطلاح «ترفیع»
اما هنگامی که به عرض آخر می‌رسد به اصطلاح «ترفیع» می‌گیرد؛ یعنی باید به مهره‌ای دیگر (به جز شاه و پیاده) تبدیل شود. ترفیع بدون وقفه و بلافاصله بعد از رسیدن به عرض آخر انجام می‌شود. این مهره همچنین تنها مهره ای است که قابلیت عقب‌گرد ندارد و تنها می‌تواند صاف به جلو حرکت کند. پیاده حرکت ویژه دیگری نیز دارد که به آن آن‌پاسان می‌گویند. این واژه در معنی لغوی به معنای گرفتن یا زدن پیادهٔ در حال عبور است. اگر یک سرباز در اولین حرکت خود دو خانه به جلو برود و در مربع کناری خود سرباز حریف قرار بگیرد، حریف می‌تواند
کناری خود سرباز حریف قرار بگیرد، حریف می‌تواند سرباز خود را پشت سرباز جلو آمده بگذارد و مهره سرباز را حذف کند. این حرکت باید بلافاصله بعد از حرکت دو خانه ای سرباز حرف انجام شود و اگر حرکتی در بین این حرکت انجام شود دیگر نمی‌توان در آن جا آن‌پاسان کرد. ارزش مهره‌ها. مهره‌های شطرنج بر اساس مواردی چون: قدرت مانور و عملکرد، تعداد خانه‌هایی که به آن دسترسی دارند، تعداد خانه‌هایی که تحت کنترل دارند، و میزان خطر و قدرت حمله ارزشیابی می‌شوند. با توجه به جدول، وزیر با ۹ امتیاز بیشترین ارزش و پیاده با ۱ امتیاز
وزیر با ۹ امتیاز بیشترین ارزش و پیاده با ۱ امتیاز کمترین ارزش را دارد. فیل و اسب هر دو ۳ امتیاز دارند، اما عموماً گفته می‌شود که فیل کمی ارزشمندتر است. با این حال این مورد بیشتر به طرز تفکر، روش بازی بازیکن، و شرایط بازی بستگی دارد. هنگامی که بازی بسته شده باشد، اسب‌ها تأثیر زیاد تری نسبت به فیل‌ها دارند. شاه به دلیل اینکه به هیچ عنوان از صفحه شطرنج حذف نمی‌شود فاقد امتیاز خاصی است. البته بحث ارزش مهره‌ها بحثی تئوریک است و ممکن است در شرایط واقعی با توجه به شرایط بازی معادلات ارزش‌ها عوض شود. نو آوری. خوزه
شرایط بازی معادلات ارزش‌ها عوض شود. نو آوری. خوزه رائول کاپابلانکا از بزرگ‌ترین استادبزرگان شطرنج اولین کسی بود که خطر تبدیل شدن شطرنج به یک بازی متکی بر حافظه و بدون خلاقیت را پیش‌بینی کرد. او بر این اساس شطرنج جدیدی با دو مهره جدید طراحی کرد که ده ستون و هشتاد خانه داشت. دو مهره جدید هر کدام روش حرکت جدیدی داشتند. یکی از مهره‌ها توانایی حرکت به دو صورت اسب و رخ، و مهره دیگر توانایی حرکت به صورت اسب و فیل را داشت. بابی فیشر در سال ۲۰۰۶ در یک مصاحبهٔ تلفنی گفت که با پیشرفت دانش گشایش‌ها و حفظ کردن کتاب‌های
که با پیشرفت دانش گشایش‌ها و حفظ کردن کتاب‌های گشایشی، اگر بهترین بازیکنان تاریخ شطرنج زنده شوند توانایی رقابت با شطرنج‌بازان امروز را ندارند. به گفتهٔ او «اکنون یک جوان چهارده‌ساله یا کوچکتر، فقط با حفظ کردن کتاب‌های گشایش می‌تواند یک برتری گشایشی مقابل کاپابلانکا داشته باشد.» وی ادامه داده بود که «امروزه شطرنج کاملاً مرده‌است و فقط حافظه و تبانی است. یک بازی ترسناک بدون هیچ خلاقیتی.» او در ۹ ژوئن ۱۹۹۶ نوع جدیدی از شطرنج را معرفی کرد که امروزه با نام شطرنج۹۶۰ معروف است. تنها تفاوت این شطرنج با شطرنج
شطرنج۹۶۰ معروف است. تنها تفاوت این شطرنج با شطرنج کلاسیک در نحوه قرارگیری مهره‌ها است. در این بازی مکان مهره‌های بازی به صورت تصادفی تعیین می‌شود و تنها دو محدودیت دارد: اول اینکه فیل‌ها نباید در خانه‌های همرنگ قرار بگیرند، و دوم اینکه شاه باید بین دو رخ باشد تا بتوان قلعه کرد. این شطرنج ۹۶۰ حالت شروع بازی دارد و به همین دلیل به شطرنج۹۶۰ معروف است. به غیر از شطرنج۹۶۰ و شطرنج کاپابلانکا، شطرنج با انواع گوناگون دیگری هم بازی می‌شود که به آن‌ها واریانت گفته می‌شود. بیش از ۲۰۰۰ نوع بازی مختلف از شطرنج
گفته می‌شود. بیش از ۲۰۰۰ نوع بازی مختلف از شطرنج استاندارد ساخته شده که در شیوه چیدن مهره‌ها، نوع صفحه، و قوانین بازی تفاوت دارند. نماد و نام. اگر چه مهره‌های شطرنج با نمادهای بین‌المللی بالا متناظرند، اما در زبان‌ها با نام متفاوتی در نظر گرفته می‌شود:
کلاریون نرم‌افزاری است که در مدلسازی شناختی به کار می رود. کلاریون (CLARION) مخفف Connectionist Learning with Adaptive Rule Induction ON-line می باشد که در طراحی آن از ایده روانشناختی ضمنی و صریح بودن استفاده شده است. نمایی از کلاریون. کلاریون از چهار بخش اصلی تشکیل شده است که هر بخش با دیگر بخشها به طرق مختلفی ارتباط دارد. پیوند به بیرون. The CogArch Lab*
نرم‌چوب یا چوب نرم اصطلاحی است برای نامیدن چوب و الوار درختان سوزنی‌برگ. درختان سوزنی‌برگ معمولاً همیشه‌سبز هستند. انواع کاج، سرو، نراد، سرخدار، سکویا و سدر جزو سوزنی‌برگان به‌شمار می‌آیند. ۸۰٪ از الواری که در جهان تولید و دادوستد می‌شود از درختان نرم‌چوب به‌دست می‌آید. مراکز اصلی و سنتی تهیه و تولید این الوار در جهان، اسکاندیناوی، روسیه، و آمریکای شمالی است. در مقابل نرم‌چوب، اصطلاح «سخت‌چوب» قرار دارد که برای نامیدن چوب درختان پهن‌برگ به کار می‌رود. چوب‌هایی که نرم‌چوب نامیده می‌شوند، لزوماً نرم‌تر از
که نرم‌چوب نامیده می‌شوند، لزوماً نرم‌تر از سخت‌چوبان نیستند، هرچند در بیشتر موارد چنین است. چوب درخت بالسا که «سخت‌چوب» شمرده می‌شود سبک‌ترین چوب تجاری جهان است و از چوب بسیاری از سوزنی‌برگان نرم‌تر است. با این‌حال برخی از سخت‌چوبان از همه چوب‌های نرم، سخت‌تر و متراکم‌تر هستند. سودمندی‌ها. به‌طور کلی کار کردن با نرم‌چوب آسان است و از آن استفاده‌های گوناگونی می‌شود، مانند: جستارهای وابسته. سخت‌چوب
اولین کارت گرافیک دنیا که ام‌دی‌ای (MDA) نام دارد و مخفف Monochrome Display Adapter (آداپتر نمایش تک‌فام) است که در سال ۱۹۸۱ بوسیله شرکت آی‌بی‌ام معرفی شد. این کارت گرافیکی فقط در مد نوشتاری (Text Mode) کار می‌کند (یعنی پیکسل‌ها قابل دسترسی نیستند) و توانایی نمایش ۲۵*۸۰ نویسه در بسامد عمودی ۵۰ هرتز را دارد. هر نویسه از یک ماتریس که Raster یا توری نامیده می‌شود ساخته می‌شود. هر توری از ۹*۱۴ نقطه تشکیل می‌شود. ام‌دی‌ای از ۴ کیلوبایت حافظه خارجی استفاده می‌کند و از دو رنگ پشتیبانی می‌کند. در این کارت گرافیک از
از دو رنگ پشتیبانی می‌کند. در این کارت گرافیک از ریز پردازنده HD6845 استفاده شده است.
چَمَشْگَزَکْ یا چامَشْگَزَکْ نام یکی از ایل‌های قوم کرد می‌باشد. قلمرو ایشان نیز هم نام‌شان است. شرف خان بدلیسی نام دیگر چمشگزک را ایل ملکشاهی ذکر می‌کند. ایل چمشگزک تا قبل از سده ۱۱ ه‍.ق در مناطق دیارْبَکْر و جنوب اِرْزِنْجان زندگی می‌کردند، که امروزه در کردستان ترکیه قرار گرفته‌اند. برخی محل اسکان آنان را قفقاز و شمال جمهوری آذربایجان آورده‌اند. در گروه‌های چهل هزار خانواری از غرب ایران به ورامین، و سپس از آنجا به شمال خراسان کوچانده شدند، تا از تاخت‌وتاز ترکمن‌ها و ازبک‌ها پیشگیری کنند. گروه دیگر به غرب
ترکمن‌ها و ازبک‌ها پیشگیری کنند. گروه دیگر به غرب ایران برای دفع تجاوزات امپراتوری عثمانی کوچ نمودند. نام چمشگزک. نام ایل و ولایت چمشگزک در منابع به صورت‌های چامَش‌گَزَک، چَمَشکَزَک، جامَشگَزَک و چَمگَزی و چَمَزی آمده‌است. دربارهٔ چرائی این نام‌گذاری سه یا چهار روایت مختلف به ثبت رسیده‌است: جغرافیای تاریخی چمشگزک. مسکن اولیهٔ ایل چمشگزک تا پیش از سدهٔ یازدهم، نواحی دیارْبَکْر و جنوب اِرْزِنْجان بود که امروزه از ولایات ترکیه‌اند. که محل اسکان آنان را قفقاز و شمال جمهوری آذربایجان آورده‌است. به نوشته توحدی
و شمال جمهوری آذربایجان آورده‌است. به نوشته توحدی تا پیش از تشکیل دولت صفوی (ح ۱۱۳۵–۹۰۶) چمشگزک‌ها در نواحی بین مهاباد و کردستان ترکیه و ایروان پراکنده بودند. امروزه شهری به نام چمیش‌گزک در جنوب غربی ولایت تونج ایلی ترکیه وجود دارد. تاریخچه. درولایت چمشگزک سلسله امرائی به فرمانروایی برخاستند که نخستین امیر آنان ملک محمد نام داشته و بعد از وی پسرش ملکشاه به حکومت رسیده‌است. خاندان ملکشاهی چمشگزک در اندک مدتی قدرت و نیروی زیادی پیدا کرده و بر بسیاری دیگر از نواحی آن اطراف استیلا یافتند و حتی در دوران حکومت
نواحی آن اطراف استیلا یافتند و حتی در دوران حکومت مغول، تیموریان و سلاطین قراقویونلو امارت خود را حفظ کردند. نخستین امیر قدرتمند چمشگزک امیر ملکشاه بن محمد بود. ملکشاه امیری شایسته، با اطلاع و معلومات کافی از امور کشور داری بوده‌است و به علت قدرتی که داشته به فکر استقلال قلمرو خود افتاده و به این منظور در سال ۵۹۶ هجری قمری در مقابل سلطان سلجوقی قد علم کرد و بر مناطق وسیعی استیلا یافت اما عاقبت در سال ۵۹۸ هجری قمری به دست سلیمان بن قلیچ ارسلان سلجوقی کشته شد. پس از کشته شدن ملکشاه پسرش مَلِک محمد بر سریر
شد. پس از کشته شدن ملکشاه پسرش مَلِک محمد بر سریر امارت نشست و از نو در احیای امارت موروثی چمشگزک کوشید و آن را سر و سامانی دوباره داد و بر قلمرو پیشین پدرش دست یافت. در زمان قراقوینلوها (حک: ح ۷۷۷–۸۷۳)، حکام چمشگزک و نواحی اطراف به اطاعت امیریوسف درآمدند که امارت پدرش قرامحمد را به دست گرفته بود. در زمان اوزون حسن آق‌قوینلو (حک: ۸۵۷–۸۸۲)، که قصد قلع و قمع دودمانهای محلی مرتبط با قراقوینلوها را داشت، شیخ حسن، امیر جوان چمشگزک، هجوم خربنده‌لوها به چمشگزک را دفع کرد و اعقاب وی تا زمان شاه اسماعیل یکم صفوی
دفع کرد و اعقاب وی تا زمان شاه اسماعیل یکم صفوی (حک: ۹۰۵–۹۳۰) استقلال خود را حفظ کردند. سلطان محمد دوم عثمانی پس از غلبه بر حسن بیگ بایندوری، نامه‌ای به حاج رستم بیگ چمشگزگ، نوه امیر شیخ حسن، نوشت و از وی طلب همراهی کرد اما حاج رستم بیگ چمشگزگ دعوت او را قبول ننموده و قلعه کماخ را به عثمانی‌ها تسلیم نکرد. شاه اسماعیل یکم صفوی در ۹۱۲ ه‍. ق، نورعلی خلیفه، از امرای قزلباش، را برای تسخیر ولایت چمشگزک فرستاد. حاجی رستم‌بیگ، چمشگزک را تسلیم نورعلی خلیفه کرد و خود به خدمت شاه اسماعیل یکم رسید. شاه نیز ناحیه‌ای از
به خدمت شاه اسماعیل یکم رسید. شاه نیز ناحیه‌ای از توابع عراق را در عوض ولایت چمشگزک به او داد. مردم چمشگزک به سبب رفتار ظالمانه نورعلی خلیفه و کشتار عده بسیاری از عشایر ملکیشی، با او مخالفت کردند و پیکی نزد حاج رستم بیگ چمشگزگ در عراق فرستادند، اما هم‌زمان جنگ چالدران میان شاه اسماعیل یکم صفوی و سلطان سلیم اول عثمانی درگرفت و حاجی رستم‌بیگ که در رکاب شاه اسماعیل یکم صفوی بود، در جنگ کشته شد. پیرحسین‌بیگ، فرزند حاج رستم بیگ چمشگزگ، با شنیدن خبر قتل پدرش از قلمرو حکومت پدرش حاج رستم بیگ چمشگزگ در عراق با این
حکومت پدرش حاج رستم بیگ چمشگزگ در عراق با این تصمیم که به ملازمت سلاطین چراکسه مصر در آید عزم سفر نمود، ولی در اثنای راه ممای بیگ حاکم ملطیه او را تشویق کرد که برای انتقام گرفتن از نور علی خلیفه قزلباش به سلطان سلیم اول بپیوندد. پیر حسین بیگ پند و راهنمایی او را به کار بست و در آماسیه به سلطان سلیم اول (حک: ۸۷۲–۹۲۶) پیوست. سلطان از شهامت و بی‌باکی او بسیار خوشش آمد و به محمد پاشا میرمیران مرعیشی فرمان نوشت که به همراهی پیرحسین بیگ، چمشگزک را از نیروهای نور علی خلیفه باز پس گیرد و در اختیار پیر حسین بیگ
علی خلیفه باز پس گیرد و در اختیار پیر حسین بیگ قرار دهد. پیر حسین بیگ قبل از آنکه نیروهای محمد پاشا میرمیران مرعیشی برسند، با سپاهی از مردم چمشگزک به نبرد با نورعلی خلیفه برخاست و در اندک مدتی نیروهای نور علی خلیفه قزلباش را شکست داد و او را به قتل رساند. او سی‌سال بر چمشگزک حکومت کرد و یکی از امرای توانای چمشگزک شد. پس از مرگ پیرحسین‌بیگ در ۹۵۱ ه‍. ق، فرزندان او بر سر جانشینی توافق نکردند. از پیر حسین بیگ ۱۶ پسر بر جای ماند: ۱- خالد بیگ ۲- محمدی بیگ ۳- رستم بیگ ۴- یوسف بیگ ۵- پیلتن بیگ ۶- کیقباد بیگ ۷-
بیگ ۴- یوسف بیگ ۵- پیلتن بیگ ۶- کیقباد بیگ ۷- بهلول بیگ ۸- محسن بیگ ۹- یعقوب بیگ ۱۰- فرخشاد بیگ ۱۱- علی بیگ ۱۲- کلابی بیگ ۱۳- کیخسرو بیگ ۱۴- کیکاوس بیگ ۱۵- پرویز بیگ ۱۶- یلمان بیگ، که هر کدام دم از حکومت جداگانه می‌زدند و حاضر از اطاعت از بزرگتر خود نبودند، سرانجام قلمرو حکومت چمشگزک به سه قسمت تقسیم شد؛ «مجنکُرد»، «پرتک» و «سُقمان». ناحیه «مجنکُرد» به امیر محمدی بیگ، ناحیه «پرتک» به رستم بیگ و ناحیه «سُقمان» به کیخسرو بیگ رسید. مهاجرت چَمَشگَزَک‌ها. چمشگزک‌ها شاه عباس بزرگ صفوی (حک: ۹۹۶–۱۰۳۸) را هنگام
شاه عباس بزرگ صفوی (حک: ۹۹۶–۱۰۳۸) را هنگام حمله ازبک‌ها به ایران یاری کردند و امیران چشمگزک (شاه علی‌خان، شاهقلی سلطان) در لشکرکشیهای شاه برای مقابله با ازبکها حضور داشتند. شاه عباس در ۱۰۱۱ ه‍. ق، چهل هزار خانوار و به روایتی (چهل هزار نفر) از کردهای چمشگزک را، به منظور پیشگیری از حمله ازبکها به مرزهای خراسان، به نواحی قوچان و بجنورد و جاجرم و کالپوش - که در دست طایفه گرایلی بودند - کوچاند. از این پس، سراسر خراسان شمالی در اختیار چمشگزکها قرار گرفت. با اسکان چمشگزکها در مناطق یاد شده، میان آنان و گرایلی‌ها
چمشگزکها در مناطق یاد شده، میان آنان و گرایلی‌ها درگیریهایی به وجود آمد و سرانجام، گرایلی‌ها از این نواحی بیرون رانده شدند. علیرضا اسدی دربارهٔ خاستگاه ایل ملکشاهی چَمَزی چنین می‌نویسد: طایفه‌های گرزدین وند ایل ملکشاهی چمزی، بخش مهمی از ایل بزرگ ملکشاهی می‌باشند که از تبار کردهای کرمانج از اقوام ماد شمرده می‌شوند. جد بزرگ آنان امیر عالیجاه شه میر و حاج رستم بیگ چمشگزگ از اعقاب و اولاد امیر کُرد ملکشاه (ملکیش) چمشگزک هستند که از امرای ایل ملکشاهی چمشگزک کُرد و در واقع از حاکمان کردستان، در درسیم کردستان