payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در یوتا متوقف گشت. تا نیمهٔ سپتامبر ۲۰۱۴ علاوه بر ۱۹ ایالتی که ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی اعلام کرده بودند، یازده ایالت آرکانزاس، کلرادو، فلوریدا، آیداهو، ایندیانا، کنتاکی، میشیگان، اوکلاهما، تگزاس، ویرجینیا و ویسکانسین نیز در وضعیتی مشابه یوتا قرار گرفتند. به این معنی که دادگاه‌های ناحیه‌ای ممنوعیت ازدواج همجنس‌گرایان در ایالت را مخالف قانون اساسی آمریکا دانستند. وانگهی پس از آن حکم دادگاه‌ها برای رسیدگی به اعتراض‌ها متوقف شد. در این میان ۶ ایالت میشیگان، آرکانزاس، ویسکانسین، ایندیانا، کلرادو، و یوتا
آرکانزاس، ویسکانسین، ایندیانا، کلرادو، و یوتا در یک بازهٔ زمانی محدود به ثبت ازدواج زوج‌های همجنس پرداختند. نتایج یک نظرسنجی واشینگتن پست و ای‌بی‌سی نیوز در سال ۲۰۱۴ نشان داد که ۵۹ درصد از مردم آمریکا از ازدواج همجنس‌گرایان حمایت می‌کنند در حالی که ۳۴ درصد با آن مخالفند که رکورد تازه‌ای از نظر میزان حمایت از ازدواج همجنس‌گرایان بود. آمریکای لاتین. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۰ آرژانتین ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی اعلام کرد و در این زمینه به نخستین کشور در آمریکای لاتین و دهمین کشور در جهان تبدیل شد. مجلس سنای
لاتین و دهمین کشور در جهان تبدیل شد. مجلس سنای آرژانتین در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۰ با رأی ۳۳ به ۲۷ قانون ازدواج همجنس‌گرایان در این کشور را تصویب کرد. رئیس‌جمهور آرژانتین، کریستینا فرناندز د کیرشنر که در آن زمان در چین به سر می‌برد از تصویب این قانون اعلام رضایت کرد. وی پس از بازگشت به کشور در بعد از ظهر ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰، قانون ازدواج همجنس‌گرایان را امضاء کرد. کلیسای کاتولیک آرژانتین پیش از تصویب قانون ازدواج همجنس‌گرایان در این کشور، مخالفت خود را اعلام کرده و چندین تظاهرات را سازماندهی کرده بود. همچنین نتایج
چندین تظاهرات را سازماندهی کرده بود. همچنین نتایج نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که در حدود ۷۰ درصد از مردم آرژانتین از این قانون حمایت می‌کنند. ازدواج همجنس‌گرایان در اروگوئه از ۵ اوت ۲۰۱۳ قانونی شده‌است. مجلس نمایندگان اروگوئه در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ با رأی ۸۱ به ۶، پیش‌نویس قانون ازدواج همجنس‌گرایان در این کشور را تصویب کرد. مجلس سنا در ۲ آوریل ۲۰۱۳ با رأی ۲۳ به ۸ نسخه جدیدی از همان قانون را با اصلاحات جزئی تصویب کرد که مجلس نمایندگان نیز در ۱۰ آوریل ۲۰۱۳ به نسخه اصلاح شده رأی موافق داد. رئیس‌جمهور اروگوئه، خوزه
اصلاح شده رأی موافق داد. رئیس‌جمهور اروگوئه، خوزه موخیکا که خود حامی تصویب قانون ازدواج همجنس‌گرایان در اروگوئه بود، در ۳ مه ۲۰۱۳ آن را امضاء کرد. این قانون از ۵ اوت ۲۰۱۳ در اروگوئه اجرا شد. اروگوئه دومین کشور در آمریکای لاتین و دوازدهمین کشور در جهان بود که ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی اعلام کرد. دادگاه فدرال عالی برزیل در مه ۲۰۱۱ اتحاد مدنی همجنس‌گرایان را در تمام کشور قانونی اعلام کرد. زوج‌های همجنس‌گرا با تصویب این قانون تقریباً از حقوقی برابر با زوج‌های دگرجنس‌گرا بهره‌مند شدند. شورای عدالت ملی برزیل
دگرجنس‌گرا بهره‌مند شدند. شورای عدالت ملی برزیل در ۱۴ مه ۲۰۱۳ قانونی را تصویب کرد که تمام دفترداران را مجبور به ثبت ازدواج زوج‌های همجنس‌گرا می‌کرد. تا پیش از تصویب این قانون ازدواج همجنس‌گرایان در بخش‌هایی از برزیل انجام می‌شد، اما مسئولین دفترخانه‌ها گاهی از پذیرفتن زوج‌های همجنس‌گرا سرباز می‌زدند. این قانون همچنین دفتردارها را ملزم می‌کرد که اتحاد مدنی زوج‌های همجنس‌گرا را (در صورت تمایل آنان) به ازدواج تبدیل کنند. ازدواج همجنس‌گرایان در مکزیک به رسمیت شناخته می‌شود اما تنها در مکزیکو سیتی (از ۴ مارس
شناخته می‌شود اما تنها در مکزیکو سیتی (از ۴ مارس ۲۰۱۰)، کینتانا رو (از مه ۲۰۱۲)، کواویلا (از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۴) و چیواوا (از ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵) به صورت قانونی انجام می‌شود. دیوان عالی مکزیک در ۱۰ اوت ۲۰۱۰ قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن تمام ایالت‌ها بایستی ازدواج‌های همجنس‌گرایانی را که در جای‌های دیگر و به صورت قانونی انجام شده‌اند، به رسمیت بشناسند. این قانون اما هیچ ایالتی را مجبور نمی‌کند که ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی اعلام کند. در مکزیک همچنین امکان ثبت اتحاد مدنی برای زوج‌های همجنس‌گرا در دو ایالت
ثبت اتحاد مدنی برای زوج‌های همجنس‌گرا در دو ایالت کواویلا و کولیما وجود دارد. ازدواج همجنس‌گرایان در فرهنگ عامه. ادبیات داستانی. وضعیت قانونی در بسیاری از کشورها (از جمله بریتانیا) تا اواسط سده بیستم میلادی به گونه‌ای بوده‌است که نویسندگان نمی‌توانسته‌اند آزادانه به نوشتن دربارهٔ روابط همجنس‌گرایانه بپردازند به‌ویژه اگر کتاب‌هایشان شبیه به خودزندگی‌نامه می‌گردید ممکن بود تحت پی‌گرد قانونی قرار گیرند یا مجبور به سانسور کتاب‌هایشان شوند. رمان "بوستونی‌ها" (۱۸۸۶) نوشتهٔ هنری جیمز دربارهٔ گونه‌ای زندگی مشترک
نوشتهٔ هنری جیمز دربارهٔ گونه‌ای زندگی مشترک به نام ازدواج بوستون است که در سدهٔ نوزدهم میلادی در میان زنان ایالت‌های نیو انگلند آمریکا رواج داشته‌است. در آن زمان زنان در صورت ازدواج با مردان استقلال مالی خود را از دست می‌دادند و بنابراین به زندگی مشترک با زن دیگری می‌پرداختند که این رابطه لزوماً جنسی نبوده‌است. آلیس جیمز، خواهر هنری جیمز نیز در چنین رابطه‌ای بوده‌است که منبع الهام هنری جیمز در نوشتن بوستونی‌ها است. کتاب "پادشاه و پادشاه" (۲۰۰۲) نیز کتابی ویژهٔ کودکان است که به ازدواج همجنس‌گرایان (میان دو
کودکان است که به ازدواج همجنس‌گرایان (میان دو مرد) می‌پردازد. داستان آن دربارهٔ ملکه‌ای است که قصد دارد از میان شاهدختان برای پسرش همسری بیابد. اما پسرش در حین یافتن همسر، شیفتهٔ برادر یکی از شاهدخت‌ها می‌شود و با او ازدواج می‌کند و یک پادشاه تبدیل به دو پادشاه می‌شود. انتشار این کتاب موجب انتقادهایی از سوی گروه‌های مذهبی و والدینی شد که موضوع آن را برای کودکان مناسب نمی‌دانستند. موسیقی. ترانهٔ «عشق یکسان» ، آهنگی از گروه رپ آمریکایی مکلمور و رایان لوئیس است که به‌گونهٔ مستقیم به دفاع از ازدواج
لوئیس است که به‌گونهٔ مستقیم به دفاع از ازدواج همجنس‌گرایان می‌پردازد. این اثر در ابتدا برای واشینگتن ۷۴ که به قانونی‌سازی ازدواج همجنس‌گرایان در واشینگتن می‌پردازد؛ منتشر شد و سپس به ترانه‌ای برای دفاع از ازدواج همجنس‌گرایان در آمریکا بدل گردید. «عشق یکسان» توانست در جدول‌های استرالیا و نیوزیلند به رتبهٔ یک و در جدول‌های جمهوری چک، ایرلند، اسکاتلند و انگلستان جزو ده ترانه نخست قرار گیرد. فیلم. لس آنجلس تایمز پنج فیلم "کوهستان بروکبک"، "میلک"، "بوسیدن جسیکا استاین"، "ساعت‌ها" و "بچه‌ها حالشان خوب است" را
استاین"، "ساعت‌ها" و "بچه‌ها حالشان خوب است" را در مثبت‌سازی نظر افراد نسبت به ازدواج همجنس‌گرایان مؤثر دانسته‌است. همچنین مستندهایی همچون "پرونده علیه پیشنهادی ۸"، "برایدگروم" و اجراهایی همچون "۸" به موضوع ازدواج همجنس‌گرایان پرداخته‌اند. برنامه‌های تلویزیونی. در یک نظرسنجی در آمریکا ۲۷ درصد از افراد پرسش‌شده گفته‌اند که برنامه‌های تلویزیونی آن‌ها را نسبت به ازدواج همجنس‌گرایان موافق‌تر کرده‌اند، در حالی که ۱۲ درصد گفتند که برنامه‌های تلویزیونی آن‌ها را نسبت به ازدواج مخالف کرده‌اند. از مهم‌ترین
را نسبت به ازدواج مخالف کرده‌اند. از مهم‌ترین برنامه‌های تلویزیونی که نظر افراد را نسبت به ازدواج همجنس‌گرایان تغییر داده‌است می‌توان به "گلی"، "خانواده امروزی" و "عادی جدید" اشاره کرد. اتحاد همجنس‌گرایان علیه افتراء برنامه‌های تلویزیونی همچون "دوستان"، "برادران و خواهران"، الن دی جنرس شو، این قوم عجیب، ویل و گریس، و "آناتومی گری" را مؤثر در تغییر نظر آمریکایی‌ها نسبت ازدواج همجنس‌گرایان می‌داند.
محبوبه عباسقلی‌زاده روزنامه‌نگار و عضو حوزه زنان و مدیر مرکز کارورزی سازمان‌های غیردولتی است. زندگی. محبوبه عباسقلی‌زاده در سال ۱۳۳۷ خورشیدی، در خرمشهر به دنیا آمد و در دورهٔ تحصیلات ابتدایی به تهران نقل مکان کرد. در سال ۱۳۵۵ تحت تأثیر تعلیمات علی شریعتی به اسلام انقلابی علاقه‌مند شد و در حالی که محصل بود، به فعالیت‌های دانشجویی در انجمن‌های اسلامی رو آورد. در سال ۱۳۵۸ به منظور ادامه تحصیل به مصر رفته و در دانشگاه عین الشمس واقع در شهر قاهره در رشته ادبیات عرب مشغول به تحصیل شد. مقارن با بازگشایی دانشگاه‌ها
مشغول به تحصیل شد. مقارن با بازگشایی دانشگاه‌ها به ایران بازگشته و در دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و از همان‌جا به نقد متون فقهی و تفسیرهای قرآنی در مورد حقوق زنان علاقه‌مند شد. عباسقلی‌زاده اولین تجربه‌های روزنامه‌نگاری را با مجلهٔ زن روز در سال ۱۳۶۷ آغاز کرد. مقارن با همین دوره او و گروهی از زنان انقلابی مسلمان که به نقش و موقعیت زنان اعتراض داشتند «گروه مطالعات و بررسی مسائل زنان» را تأسیس کردند. این گروه از بنیان‌گذاران جریان فمینیست‌های مسلمان بود. این تلاش‌ها منجر به
جریان فمینیست‌های مسلمان بود. این تلاش‌ها منجر به انتشار مجلهٔ فرزانه با سردبیری محبوبه عباسقلی‌زاده در سال ۱۳۷۳ گردید و همکاری او با این فصلنامه تا تغییر گرایش‌های فمینیستی او در اوایل دهه هشتاد ادامه داشت. او از خبرنگاران نزدیک به جریان اصلاح‌طلب در ایران شناخته می‌شد. نتیجهٔ تجربه‌های عملی او در جامعهٔ مدنی نوظهور در اوایل دهه هشتاد، ناامیدی از فمینیسم اسلامی و تمایل به فمینیسم سکولار و فعالیت مدنی بود. در نیمه دوم دهه هشتاد با اوج گرفتن فعالیت‌های کمپین محور جنبش زنان، به همراه جمعی از فعالان شناخته
محور جنبش زنان، به همراه جمعی از فعالان شناخته شده، گروه میدان زنان و کمپین‌های گوناگونی نظیر: قانونی بی سنگسار، منشور زنان ایران و… را بنیان گذاشت و به فیلم‌سازی آلترناتیو و پژوهشگری در حوزه جنسیت و جنبش‌های اجتماعی روی آورد. بازداشت در سال ۱۳۸۳. عباسقلی‌زاده در ۱۱ آبان ۱۳۸۳ پس از بازگشت از کنفرانس عدالت جهانی اجتماعی لندن، در محل کار خود بازداشت شد. شادی صدر در این پرونده، وکیل او بود. به گفته وکیل او، اتهام وی در این دستگیری «فعالیت تبلیغی علیه نظام» بود. پرونده او در ضمن پرونده موسوم به وبلاگ‌نویسان
پرونده او در ضمن پرونده موسوم به وبلاگ‌نویسان بود. او در ۱۰ آذر ۱۳۸۳ با قرار وثیقه ۳۰ میلیون تومانی آزاد شد. بازداشت در سال ۱۳۸۵. عباسقلی‌زاده در روز ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ به همراه ۳۲ تن دیگر از فعالان حقوق زن در تجمعی اعتراضی مقابل دادگاه انقلاب تهران شرکت کرد که در همان‌جا بازداشت شد. او کمتر از ۱ ماه در حبس بود تا آنکه با تودیع وثیقه ۲۵۰ میلیون تومانی آزاد شد. به گفته وکیل وی، نحوه کار و اداره دو مؤسسه تحت مدیریت عباسقلی‌زاده که با شادی صدر مشترکاً اداره می‌شد یکی از موارد این پرونده بود. اتهامات وی در این
یکی از موارد این پرونده بود. اتهامات وی در این پرونده «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور، اخلال در نظم عمومی و تمرد نسبت به مأموران نیروی انتظامی» عنوان شده است. عباسقلی‌زاده در یادداشتی مدعی شد که در بازجویی‌هایش مجبور شده است تا به داشتن روابط نامشروع اعتراف کند. در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۵ «دفتر مرکز کارورزی» که وی دبیرکل آن است، توسط مأموران دادگاه انقلاب مورد بازرسی قرار گرفته و سپس پلمپ گردید که در اوایل دی ۱۳۸۶ فک پلمپ شد. در مهرماه ۱۳۸۶ خبرهایی از احضار عباسقلی‌زاده به دادسرا برای بررسی پرونده
از احضار عباسقلی‌زاده به دادسرا برای بررسی پرونده منتشر شد. بازداشت در سال ۱۳۸۸. عباسقلی‌زاده در ۳۰ بهمن ۱۳۸۸ در حالی که توسط جمعی دیگر از دوستان در حال عزیمت به قم برای شرکت در تشیع جنازه حسینعلی منتظری بودند، بازداشت شد. گفته شده که او به همراه تنی چند از فعالان مدنی و سیاسی با اتوبوس در حال حرکت به سمت قم بودند که اتوبوس توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی متوقف و محبوبه عباسقلی زاده، شیوا نظرآهاری و کوهیار گودرزی بازداشت شدند. پیشتر توسط وزارت اطلاعات به این افراد اعلام شده بود که شرکت در تشیع جنازه
به این افراد اعلام شده بود که شرکت در تشیع جنازه منتظری برای آنان ممنوع است. یک روز بعد، وی از بازداشتگاه آزاد شد. مهاجرت از ایران. هم‌زمان با اوج گرفتن مبارزات مردمی، از سال ۱۳۸۹ و سرکوب‌های دولتی پس از وقایع عاشورای ۱۳۸۹؛ محبوبه عباسقلی‌زاده بر اثر فشارهای سیاسی و امنیتی، اجباراً به خارج از کشور مهاجرت کرد. او در ابتدا به آلمان سفر کرد. وی در آذر ۱۳۸۹ در تحصنی در مقابل دفتر سازمان ملل در ژنو حاضر شد. او در ژانویه ۲۰۱۲ تلویزیون اینترنتی زنان تی‌وی را هم‌زمان با جنبش اشغال افتتاح کرد. محکومیت در دادگاه. در
با جنبش اشغال افتتاح کرد. محکومیت در دادگاه. در پی تشکیل پرونده او در مربوط به بازداشت سال ۱۳۸۵ او، دادگاهی در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ علیه او تشکیل شد که به صورت غیابی برگزار شد. در این دادگاه، که در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست «قاضی پیرعباسی» برگزار شد؛ عباسقلی‌زاده به اتهام «اقدام علیه امنیت کشور از طریق اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت عمومی» و همچنین «اخلال در نظم عمومی و تمرد در برابر مأموران» به تحمل دو سال و نیم زندان و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد. رسیدگی به این پرونده در دادیاری ویژه امنیت برگزار شد.
به این پرونده در دادیاری ویژه امنیت برگزار شد. آثار. کتاب "چرا فرزانه؟" و فیلم "زنان در بند" از آثار ماندگار اوست.
حادثه گروگان‌گیری در مانیل در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۰ میلادی در پارک ریزال، مانیل، فیلیپین به وقوع پیوست. این حادثه زمانی رخ داد که مأمور برکنار شدهٔ پلیس ملی فیلیپین وارد یک اتوبوس حامل گردشگران شد. این بازرس ارشد (برابر با درجهٔ نظامی کاپیتان) خشمگین، رونالد مندزا، یک اتوبوس تور حامل ۲۵ گردشکر از هنگ کنگ را دزدید و مسافران آن را گروگان گرفت. او در تلاش باز پس گرفتن شغل از دست رفتهٔ خود بود. او گفت که در قضاوت پروندهٔ برکناری او سهل انگاری شده و به او فرصت مناسب برای دفاع از خودش را نداده‌اند، و تنها چیزی که
برای دفاع از خودش را نداده‌اند، و تنها چیزی که می‌خواسته یک رسیدگی منصفانه بوده. تلاش برای نجات گروگان‌ها به ده ساعت انجامید و برای این هدف پلیس ملی فیلیپین وارد عمل شد. در حالی که این حادثه به صورت زنده از چندین شبکه تلویزیونی برای میلیون‌ها بیننده پخش میشید، هشت نفر از گروگان‌ها و خود مندزا کشته و نه نفر دیگر زخمی شدند. دولت هنگ کنگ بعد از وقوع این حادثه بلافاصله فیلیپین را به لیست سیاه گردشگری اضافه کرد. گروگان‌گیر. گروگان‌گیر یک عضو پلیس ملی فیلیپین به نام رنالد مندزا، یک مقام عالی‌رتبه پلیس، به دنبال
نام رنالد مندزا، یک مقام عالی‌رتبه پلیس، به دنبال باز پس گرفتن پست قبلی اش در پلیس ناحیه مانیل بود. پستی که او به جرم اخاذی از دست داده بود. مندزا با مدرک جرم‌شناسی فارغ‌التحصیل شد، به عنوان یک گشت زن به نیروهای پلیس پیوست، و در آینده بازرس ارشد شد. از او ۱۷ بار به خاطر شجاعت تجلیل به عمل آمد. هم دانشگاهی او گفت که مندزا فردی سخت کوش و مهربان بود. در فوریه ۱۹۸۶ مندزا وانتی را با ۱۳ صندوق پر از پول شناسایی کرد که ظاهراً رئیس‌جمهور و دیکتاتور وقت فردیناند مارکوس قصد خارج کردن آن‌ها را از کشور داشت. مندزا و
قصد خارج کردن آن‌ها را از کشور داشت. مندزا و تیم او پول‌ها را به مقامات بالا تحویل دادند. در آن سال مندزا به عنوان یکی از ۱۰ بهترین مأموران پلیس فیلیپین تحسین شد. آشپز هتل کریستن کالا ادعا کرد که در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۰۸، مندزا و جمعی از افسران همراه او، او را به خاطر یک خلاف پارکینگ متوقف کرده و در ماشین او مت‌آمفتامین جاسازی می‌کنند. بعد او را مجبور به استفاده از مواد مخدر می‌کنند تا او را یک معتاد جلوه دهند. سپس افسران تقاضا می‌کنند که او داشبرد ماشین خود را خالی کند و تمام پول‌هایش را به آن‌ها بدهد. کالا
خالی کند و تمام پول‌هایش را به آن‌ها بدهد. کالا گفت که افسران پلیس او را با ۲۰٬۰۰۰ پسو که از طرف یک دوست پرداخت شده بود رها کردند. دادگاه فیلیپین مندزا و چهار نفر دیگر را مجرم شناخت و آن‌ها را از پست پلیس بر کنار کرد. در تاریخ ۲۵ اوت، ۲۰۰۸ مندزا از پست گشت زنی بر کنار شد. برادر مندزا، گرگریو، گفت که تنها چیزی که برادراش می‌خواسته رسیدگی عادلانهٔ دادگاهی بود که حتی «فرصت دفاع را به مندزا نداد و او را به سرعت مجرم شناخت.» مندزا همچنین به جرم اتهام تجاوز جنسی به دادگاه احضار شده بود ولی به علت حاضر نشدن شاکی
به دادگاه احضار شده بود ولی به علت حاضر نشدن شاکی تبرئه شد. دزدیدن اتوبوس. سوار شدن. یک مقام پارلمانی ادعا می‌کند که اتوبوس تور بنگاه مسافرتی هنگ تایی در حال سوار کردن ۲۵ گردشگر هنگ کنگی مقابل پارک ریزال بوده. رنالد مندزا که مسلح بوده گردشگران را به قصد سوار شدن در اتوبوس دنبال می‌کند ولی با جواب منفی راننده مواجه می‌شود. مندزا اسلحه خود را بیرون می‌کشد و راننده را به فرمان خودرو دستبند می‌زند. مندزا مسلح به یک سلاح کوچک و یک ام۱۶ خواسته خود را باز پس گرفتن پست قبلی خود با تمام مزایا اعلام و ادعا می‌کند که
پست قبلی خود با تمام مزایا اعلام و ادعا می‌کند که به او کلک زده شده‌است. شهردار مانیل آلفردو لیم اعلام می‌کند که اگر مندزا بی گناهی خود را ثابت کند خواستهٔ او را برآورد می‌کند. در آن اتوبوس ۲۱ گردشگر، یک راننده، یک راهنمای تور فیلیپینی، و یک راهنمای تور هنک کنگی به نام مسا تسه حضور داشتند. تسه فوراً با هنگ کنگ تماس می‌گیرد. او با یک راهنما به مدت ۲ دقیقه صحبت می‌کند و توضیح می‌دهد که او و گروهش گروگان گرفته شدند. در جواب این تماس دولت هنگ کنگ تقاضا می‌کند که‌این حادثه به صورت صلح‌آمیز حل شود. نیروی کمکی از
حادثه به صورت صلح‌آمیز حل شود. نیروی کمکی از هنگ کنگ برای کمک به مانیل اعزام می‌شوند. مذاکره. تقریباً یک ساعت بعد شش گردشگر آزاد شدند. یک زن سالخورده که از درد شکم شکایت می‌کرد، شوهرش، و یک مبتلا به دیابت آزاد شدند. سپس یک زن میان سال و دو فرزندش - یک پسر ۱۰ ساله و یک دختر ۵ ساله - آزاد شدند. یک پسر ۱۲ ساله به تقاضای زن آزاد شده آزاد گردید. دو عکاس فیلیپینی داوطلب شدند که در عوض آزادی گروگان‌ها خود گروگان گرفته شوند. تا ظهر چهار مسافر دیگر (شامل راهنمای تور فیلیپینی و دو عکاس داوطلب شده) آزاد شدند و در
تور فیلیپینی و دو عکاس داوطلب شده) آزاد شدند و در نتیجه جمعاً ۱۰ نفر آزاد شدند. ۱۷ نفر در اتوبوس باقی‌ماندند. اخبار شبکه تی‌وی۵ از مذاکره اروین تلفو از پارلمان، و بازرس کل رمئو سالوادر و ارلاندو یبرا خبر می‌دهد. در همین حال شبکه‌های ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان، جی‌ام‌ای، تی‌وی۵ و ان‌بی‌ان در مانیل، تی‌وی‌بی و کیبل تی‌وی در هنگ کنگ و شبکه‌های سی‌ان‌ان، رویترز و چنل نیوز ایژیا از این حادثه پوشش زنده می‌دهند. دولت فیلیپین با درخواست مندزا و بازگشتن او به پلیس مخالفت کرد ولی به او اطمینان داد که پروندهٔ اش بازبینی شود.
ولی به او اطمینان داد که پروندهٔ اش بازبینی شود. مشاور شهردار ایسکو مرنو نامهٔ دولت را پس از غروب آفتاب به محل گروگان‌گیری برد. مندزا این تصمیم را «آشغال» خواند، و اعلام کرد که نوشته جواب گوی نیاز او نیست. شهردار بر روی رادیو اعلام کرد که مقامات کشور با تقاضای مندزا موافقت کردند تا او به این گروگان‌گیری پایان دهد، ولی این پیام به مندزا نرسید. زمانی که تیم سوآت برای نجات گرگان‌ها رسیدند مندزا تهدید کرد که در صورت عدم ترک این تیم همهٔ مسافرها را خواهد کشت. برادر مندزا گرگری مندزا، با درجهٔ پلیس ارشد-۲، وارد
مندزا گرگری مندزا، با درجهٔ پلیس ارشد-۲، وارد مذاکره با او شد و از او خواست تا به این گروگان‌گیری به صورت صلح‌آمیز خاتمه دهد. گرگری بعد دستگیر شد چرا که از او کمکی خواسته نشده بود. کشتار. پخش دستگیری برادر مندزا به صورت زنده و مشاهدهٔ این اتفاق در تلویزیون اتوبوس باعث تحریک او شد. مندزا برای آزادی برادرش ۲ تیر اخطاری شلیک کرد. او در یک گزارش تلویزیونی تهدید کرده بود که در صورت آزاد نکردن برادر او کشتن گروگان‌ها را آغاز می‌کند. لحظاتی بعد مندزا اعلام کرد که به ۲ نفر از گروگان‌ها شلیک کرده‌است. اولین شلیک از
۲ نفر از گروگان‌ها شلیک کرده‌است. اولین شلیک از داخل اتوبوس در ساعت ۷:۲۱ بعد از ظهر شنیده شد. در نزدیکی همان زمان گزارش شد که اسنایپرها چرخ‌های اتوبوس را مورد هدف قرار دادند تا آن را از حرکت متوقف کنند. رانندهٔ اتوبوس در ساعت ۷:۳۰ موفق به فرار شد و به پلیس گفت که تمام گرگان‌ها کشته شده‌اند. تیم سوآت در ساعت ۷:۳۷ اتوبوس را محاصره کرد. پلیس به وسیلهٔ یک چکش پنجره‌های اتوبوس را شکست و اقدام به وارد شدن به آن کرد ولی با شلیک مواجه شد. تلاش برای وارد شدن به اتوبوس ۱ ساعت به طول انجامید و برای این کار از ۴ گاز
۱ ساعت به طول انجامید و برای این کار از ۴ گاز اشک‌آور استفاده شد. عدم دانستن تیم پلیس از وجود درهای اضطراری باعث تلف شدن زمان و انرژی در حین مأموریت گردید. تلاش برای شکستن در به وسیلهٔ گره زدن یک طناب به ماشین پلیس و حرکت آن به پاره شدن طناب انجامید. سرآخر نیروهای تیرانداز پلیس با شلیک یک تیر به سر مندزا او را کشتند. زمانی که نیروهای پلیس وارد اتوبوس شدند ۴ نفر کشته و ۶ نفر زخمی گزارش شدند. دو تماشاگر این ماجرا هم مورد اصابت گلوله قرار گرفته و زخمی شدند. سرانجام. گروگان‌ها. شش گروگان به یک بیمارستان برده
گروگان‌ها. شش گروگان به یک بیمارستان برده شدند که از بین آن‌ها دو نفر مرد و چهار نفر در حال بهبودی گزارش شدند. نه نفر مانده به بیمارستان‌های متفاوتی فرستاده شدند. از بین آن نه نفر که شامل راهنمای تور مسا تسه هم می‌شود شش نفر مرده اعلام شدند. در مجموع هشت نفر جان خود را از دست دادند و دو نفر در شرایط ویژه جسمانی به سر می‌بردند. شش بازماندهٔ این حادثه مورد معالجهٔ تیم پزشکی قرار گرفتند. رانندهٔ اتوبوس آلبرتو لوبانگ کسی که ادعا می‌کند که مندزا دست او را به فرمان اتوبوس دستبند زده بود قبل از آغاز کشتار
به فرمان اتوبوس دستبند زده بود قبل از آغاز کشتار گروگان‌ها موفق به فرار از صحنه ماجرا می‌شود. در آینده، شهردار آلفردو لیم گفت که رفتار دوستانهٔ راننده با گروگانگیر و بازکردن دستبند او بسیار قابل تأمل و شک‌برانگیز است. لوبنگ این موضوع را راد کرد. در تاریخ اوت ۲۷ او ناپدید شد. فهرست فاش شدهٔ مشخصات قربانیان این حادثه بلافاصله تحویل رسانه‌ها قرار گرفت. در میان این هشت قربانی شش تن آن‌ها متعلق به دو خانواده بودند. شوهر یک بازمانده، دو دختر ۱۴ و ۲۱ ساله در این حادثه جان خود را از دست دادند. بازمانده تریسی لیونگ
جان خود را از دست دادند. بازمانده تریسی لیونگ یتیم شد چرا که پدر، مادر، و خالهً خود را در این روز از دست داد. واکنش‌ها. دولت چین. وزیر امور خارجهٔ چین، یانگ جچی، با همتای فیلیپینی خود، آلبرتو رمیولو گفت که او از این حادثه «وحشت زده» شده و خواستار رسیدگی به این پرونده شد. دولت چین همچنین تیمی به منظور رسیدگی به این موضوع اعزام کرد. در یک تحلیل از این حادثه روزنامهٔ دولتی گلوبال تایمز فیلیپین را "یکی از خطرناکترین کشورهای جنوب شرقی آسیاً اعلام کرد. به دنبال تیراندازی‌های انجام شده و شمار قربانیان، یک کنسول
تیراندازی‌های انجام شده و شمار قربانیان، یک کنسول چینی تقاضای توضیح کتبی مقامات فیلیپینی را کرده‌است. او بعدها توضیح رئیس‌جمهور بنیگو اکوینی در یک کنفرانس مطبوعاتی در تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۱۰ را نپذیرفت. دولت چین با بازدید هیئت نمایندگان فیلیپین به بیجینگ و هنگ کنگ مخالفت کرد. در تاریخ ۲۷ اوت، سفارت چین در فیلیپین «خشم» خود را از تصمیم خانوادهٔ مندزا به آراستن محل دفن مندزا با پرچم فیلیپین ابراز کرد. دولت هنگ کنگ. در هنگام واقعه گروگان‌گیری دولت هنگ کنگ تقاضا کرد که همه چیز به صورت صلح‌آمیز حل شود. همچنین،
کرد که همه چیز به صورت صلح‌آمیز حل شود. همچنین، نیروهای کمکی از هنگ کنگ به فیلیپین اعزام شدند. در زمان۲۱:۴۶ مطابق با روز گرگان‌گیری دولت هنگ کنگ امنیت شهروندان هنگ کنگی را مورد ارزیابی قرار داد و فیلیپین را به لیست سیاه گردشگری اضافه کرد. به شهروندان هنگ کنگی قبل از مسافرت به فیلیپین اخطار داده می‌شود تا از تا در تصمیم خود تجدید نظر کنند. به هنگ کنگی‌های مقیم فیلیپین پیشنهاد شده که در بهترین زمان به هنگ کنگ بازگردند. دنالد تسنگ، مدیر عامل هنگ کنگ، خشم خود را نسبت به مندزا اعلام کرد و به خانوادهٔ قربانیان
را نسبت به مندزا اعلام کرد و به خانوادهٔ قربانیان تسلیت گفت. او گفت که دولت هر کاری را برای کمک به خانواده‌های قربانیان و بازماندگان انجام خواهد داد. او نارضایتی خود را از اینکه قادر به تماس تلفنی در زمان آزادسازی گروگان‌ها با رئیس‌جمهور فیلیپین نشد ابراز کرد و از نحو عملکرد پلیس فیلیپین انتقاد کرد. دولت دو هواپیمای حامل پزشک و مواد کمکی را به بازماندگان فیلیپین ارسال کرد. تمام پرچم‌های هنگ کنگ در اوت ۲۴ تا ۲۶ در حالت نیمه افراشته درآمدند. به عنوان نشان تاسف دولت چین نسبت به بازماندگان تمام پرچم‌های چین در
دولت چین نسبت به بازماندگان تمام پرچم‌های چین در هنگ کنگ در ۲۶ اوت به حالت نیمه افراشته درآمدند. دولت فیلیپین. رئیس‌جمهور فیلیپین بنیگو اکوینو نگرانی خود را در مورد حادثهٔ پیش آمده ابراز کرد و به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت. او قول یک بررسی کامل در مورد این حادثه را داد و اعلام کرد که از عملکرد پلیس خشنود نیست. دولت فیلیپین قصد فرستادن نمایندهٔ این کشور برای رایزنی و تشریح واقعه اتفاق افتاده را داشت ولی چین با این ملاقات موافقت نکرد. فیلیپین روز ۲۵ اوت را روز ملی عزاداری برای قربانیان اعلام کرد. در این
روز ملی عزاداری برای قربانیان اعلام کرد. در این روز تمامی پرچم‌های فیلیپین در حالت نیمه افراشته خواهد بود.
گلیچن یک آبادی در جنوب شرقی استان آلبرتا، کانادا در شهرستان ویتلند می‌باشد. گلیچن در ژانویه سال ۱۸۹۹ میلادی در اصل یک روستا شمرده می‌شد و بعد در می سال ۱۹۱۰ میلادی تبدیل به شهر شد. بعد از حدوداً ۱۰۰ سال گلیچن تبدیل به یک آبادی شد. این آبادی هروز درحال پیشرفت است و نسبت به سال های گذشته پیشرفت های بسیاری داشته است.
فرودگاه بین‌المللی دوشنبه یک فرودگاه بین‌المللی در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان است و قطب اصلی شرکت‌های سامان ایر و تاجیک ایر است. پایانهٔ جدید این فرودگاه که ظرفیت جابه‌جایی ۱٫۵ میلیون مسافر در سال را دارد، در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴ تأسیس شد. تاریخچه. در سال ۱۹۲۴، اولین فرودگاه تاجیکستان در شهر استالین‌آباد که اکنون به نام دوشنبه شناخته می‌شود، ساخته شد. در نوامبر ۱۹۲۹، فرودگاه جدیدی برای خدمت به استالین‌آباد ساخته شد. در سال ۱۹۶۴، مجموعهٔ فرودگاهی فعلی به بهره‌برداری رسید. در طول سال‌ها، این فرودگاه چندین بار بازسازی
در طول سال‌ها، این فرودگاه چندین بار بازسازی شده است. در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲، در ماه‌های نخست جنگ داخلی تاجیکستان، رئیس‌جمهور رحمان نبی‌اف و همراهانش در حال عزیمت به فرودگاه بودند که توسط اپوزیسیون متحد تاجیک مورد حمله قرار گرفتند. در ترمینال، نبی‌اف پس از ملاقات و گفتگو با نیروهای مسلح اپوزیسیون در سالن وی‌آی‌پی، تحت فشار و تقریباً با تهدید اسلحه مجبور به استعفا شد و سپس آزاد گردید. گزارش‌هایی از استقرار تانک‌ها و نیروها در ترمینال در طول این واقعه منتشر شده است. یک ترمینال جدید با کمک مالی فرانسه که قادر به
یک ترمینال جدید با کمک مالی فرانسه که قادر به خدمت به ۱٫۵ میلیون مسافر در سال است، در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴ افتتاح شد. فرانسه به تاجیکستان یک وام بلندمدت با بهرهٔ کم به مبلغ ۲۰ میلیون یورو ارائه کرد. سهم تاجیکستان ۱۹ میلیون یورو بود.
در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۸۹ در ساعت ۲۳:۵۳ دقیقه زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۵٫۹ یا ۵٫۷ ریشتر شهرستان دامغان را لرزاند. این زمین‌لرزه علاوه بر استان سمنان در بخش‌هایی از استان‌های تهران و مازندران نیز احساس شد. شدت و موقعیت. مرکز لرزه‌نگاری کشوری مؤسسه ژئو فیزیک دانشگاه تهران موقعیت جغرافیایی مرکز این زمین‌لرزه را ۳۵ درجه و ۴۹ دقیقه عرض شمالی و ۵۴ درجه و ۴۷ دقیقه طول شرقی در ۲۷۸ کیلومتری شرق تهران و ۹۸ کیلومتری شرق سمنان در محلی موسوم به بارانداز میانه از توابع استان سمنان اعلام کرد که در ساعت ۲۳ و ۵۳ دقیقه و ۵۰ ثانیه
اعلام کرد که در ساعت ۲۳ و ۵۳ دقیقه و ۵۰ ثانیه به وقوع پیوسته است. این مرکز شدت این زلزله را ۵٫۹ ریشتر و مرکز تحقیقات زمین‌شناسی آمریکا ۵٫۷ ریشتر اعلام کردند. در پی این زمین‌لرزه، در حدود ۷۵ پس لرزه در این منطقه ثبت شد که بزرگ‌ترین آن به بزرگی ۴٫۹ریشتر در بامداد شنبه ۶ شهریور ۱۳۸۹ رخ داد. خسارات. این زمین‌لرزه به چند روستا آسیب رسانده و ۴ کشته و ۱۹ زخمی بر جای گذاشت. بیشترین آسیب‌ها به ۸ روستای دهستان قهاب رستاق شامل کوه‌زر، توچاهی، شیمی، حسینان، کلو، سلم‌آباد، معلمان و رشم و نیز ۵ روستای دهستان طرود شامل
معلمان و رشم و نیز ۵ روستای دهستان طرود شامل طرود، سرتخت، بیدستان، مهدی‌آباد و سطوه وارد شد. در حدود یک هزار واحد مسکونی در این روستاها بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد تخریب شده‌اند.