payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماشینی با هوشی همپایه هوش انسان ساخته نشده‌است. آلن تورینگ در مقاله پر آوازه اش در سال ۱۹۵۰ که سبب شتاب گرفتن پویش‌های مدرن برای ماشنهای خردمند شد، چنین می‌گوید که «ما تنها فاصله کوتاهی را در پیش روی خود می‌بینیم» و می‌افزاید که «اما کار بسیاری باید انجام شود.» آیا هوش مصنوعی فرصتی برای تغییر دنیا یا تهدیدی برای بشریت؟ پیشگامان. چنین می‌نویسد: "هوش مصنوعی در اشکال گوناگونش اندیشه‌ای است که تاریخ تفکر غرب را فراگرفته‌است، رؤیایی با نیاز مبرم به تحقق یافتن، که در اساطیر، افسانه‌ها، داستان‌ها، پندارها و
که در اساطیر، افسانه‌ها، داستان‌ها، پندارها و ماشین‌های خودکار کوکی جلوه نموده‌است. هوش مصنوعی در افسانه، داستان تخیلی و پندار. انسانهای مکانیکی و موجودات مصنوعی در اساطیر یونانی دیده می‌شوند. برای نمونه می‌توان از رباتهای طلایی هفائستوس ویا گالائتای پوگمالیون نام برد. در قرون وسطا شایعاتی در مورد افزودن ذهن به ماده به وسیله کیمیاگری و روش‌های مرموز و رازآلود بر سر زبان‌ها بود؛ مانند تکوین جابر بن حیان، هومونکولوس (کوتوله یک شکل) پاراسلسوس یا گولم (آدم مصنوعی) ربی جوداه لئو. درقرن نوزدهم ایده‌های دربارهٔ
ربی جوداه لئو. درقرن نوزدهم ایده‌های دربارهٔ انسان‌های مصنوعی و ماشین‌های متفکر به داستان‌های تخیلی راه یافتند. مانند فرانکشتاین مری شلی یا کارخانه روبات سازی روسوم(R.U.R) از کارل چاپک. و داروین در میان ماشینها از ساموئل باتلر. هوش مصنوعی در حال حاضر نیز جزو عناصر مهم داستان‌های علمی تخیلی است.
ارنست اوتو فیشر شیمیدان آلمانی است که به خاطر مطالعات مستقلی که بر روی فلزهای آلی انجام داده‌اند به طور مشترک به همراه جفری ویلکینسون در سال ۱۹۷۳ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. فیشر در شهر سولن در نزدیکی مونیخ زاده شده‌است. پدر و مادر او استاد فیزیک در دانشگاه فنی مونیخ بودند. در سال ۱۹۳۷ تحصیلاتش را به پایان رساند و دو سال به خدمت اجباری نظامی رفت که خدمت او با جنگ جهانی دوم همزمان بود و در لهستان، فرانسه، و روسیه خدمت کرد.
کریستین آنفینزن (۲۶ مارس ۱۹۱۶ - ۱۴ مه ۱۹۹۵)، بیوشیمیست آمریکایی بود. او در سال ۱۹۷۲ برای کار بر روی ریبونوکلیزها موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. آنفینزن در پنسیلوانیا در یک خانواده مهاجر نروژی به دنیا آمد. خانواده او در سال ۱۹۲۰ به فیلادلفیا نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۳۷ مدرک کارشناسی اش را از کالج سوارثمور گرفت و در سال ۱۹۳۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی آلی از دانشگاه پنسیلوانیا دریاف کرد و در ۱۹۴۳ مدرک دکتری در بیوشیمی از دانشکده پزشکی هاروارد گرفت.
سر درک هارولد ریچارد بارتون (Sir Derek Harold Richard Barton) (۸ سپتامبر ۱۹۱۸ – ۱۶ مارس ۱۹۹۸)، شیمی‌دان آلی انگلیسی و برنده جایزه ۱۹۶۹ نوبل بود. تحصیلات و اوان زندگی. بارتون در گریوسند، کنت به‌دنیا آمد. والدین او ویلیام توماس و ماود هنریتا بارتون (نام تولد: لوکس). او در مدرسه گرامر گراوسند (۲۹–۱۹۲۶)، مدرسه کینگ، راکستر (۳۲–۱۹۲۹)، مدرسه تونبریج (۳۵–۱۹۳۲) و کالج فنی مدوی (۳۹–۱۹۳۷). در ۱۹۳۸ وارد کالج سلطنتی لندن شد، او در ۱۹۴۰ میلادی فارغ‌التحصیل شده و مدرک PhD خود را در شیمی آلی در سال ۱۹۴۲ میلادی
و مدرک PhD خود را در شیمی آلی در سال ۱۹۴۲ میلادی به‌دست‌آورد. حرفه و تحقیقات. از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ میلادی بارتون محقق شیمی‌دان دولتی بود، سپس از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ میلادی برای آلبرایت و ویلسون در بیرمنگام کار کرد. سپس تبدیل به مدرس کمکی در دپارتمان شیمی کالج سلطنتی شده و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹، عضو محقق ICI بود. طی ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰، مدرس بازدیدکننده در محصولات طبیعی شیمی در دانشگاه هاروارد بود و قرائت‌کننده انتصابی در شیمی آلی بوده و در ۱۹۵۳ در کالج بیربک پروفیسور شد. در ۱۹۵۵ مبدل به پروفیسور رگیوس شیمی در دانشگاه گلاسگو، در سال
به پروفیسور رگیوس شیمی در دانشگاه گلاسگو، در سال ۱۹۵۷ به عنوان پروفیسور شیمی آلی در کالج سلطنتی مبدل شد. در ۱۹۵۰ میلادی، بارتون نشان داد که مولکول‌های آلی قادر اند کانفورماسیون ترجیحی داشته باشند، او این نتایج را براساس تجمیعی حاصل از فزیک‌دانان شیمی به‌دست‌آورد، به‌خصوص نتایج مرتبط با آد هسل. او با استفاده از تکنیک جدید تحلیل کانفورماسیونی، بعدها هندسه بسیاری از محصولات مولکولی طبیعی را تعیین کرد. در ۱۹۶۹، بارتون جایزه نوبل شیمی را با آد هسل به‌طور مشترک برای «خدمات در جهت توسعه مفهوم کانفورماسیون و
برای «خدمات در جهت توسعه مفهوم کانفورماسیون و کاربردش در شیمی» دریافت نمود. در ۱۹۵۸، بارتون به عنوان پروفیسور بازدیدکنندهٔ آرتور دی. لیتل در مؤسسه فن‌آوری ماساچوست انتخاب شد و در ۱۹۵۹ میلادی به عنوان پروفیسور بازدیدکنندهٔ کارل فولکرز در دانشگاه‌های ایلینوی و ویسکونسین. در همان سال او به عنوان عضو افتخاری خارجی آکادمی هنر و علوم انتخاب شد. در ۱۹۴۹ میلادی، اولین دریافت‌کنندهٔ مدال کوردی-مورگان بود و از انجمن سلطنتی شیمی جایزه دریافت کرد. در ۱۹۵۴ میلادی، به عنوان همکار جامعه سلطنتی و آکادمی بین‌المللی علوم،
همکار جامعه سلطنتی و آکادمی بین‌المللی علوم، مونیخ، برعلاوه او به عنوان عضو جامعه سلطنتی ادینبورگ در ۱۹۵۶ انتخاب گردید. در ۱۹۶۵ نام‌برده به عنوان عضو شورا پالیسی علمی انتصاب شد. او در ۱۹۷۲ لقب شوالیه را دریافت نموده و به‌طور رسمی ملقب به سر درک بریتانیا شد. در ۱۹۷۸ میلادی هدایتگر مؤسسه Institut de Chimie des Substances Naturelles (ICSN - Gif Sur-Yvette) در فرانسه شد. در ۱۹۷۷ میلادی، در روی‌داد صد سالگی مؤسسه سلطنتی شیمی، اداره پُست بریتانیا از او و ۵ شیمی‌دان برنده جایزه نوبل دیگر تجلیل کرده و دنباله‌ای از
برنده جایزه نوبل دیگر تجلیل کرده و دنباله‌ای از چهار تمبر پُستی را که موضوع‌شان کشفیات این دانش‌مندان بود، را منتشر ساخت. او در ۱۹۸۶ به ایالات متحده (به‌طور خاص تگزاس) منتقل کرد و مبدل به پروفیسور برجسته در دانشگاه A&amp;M تگزاس شد و این موقعیت را تا ۱۲ سال، یعنی زمان مرگش حفظ نمود. در ۱۹۹۶، بارتون نسخه جامعی از آثار او را با عنوان «استدلال و تصور: انعکاس بر تحقیقات شیمی آلی» را منتشر ساخت. به علاوه کارهای او در ارتباط با کانفورماسیون، نام او به خاطر تعدادی از واکنش‌ها در شیمی آلی هم‌چون واکنش بارتون،
از واکنش‌ها در شیمی آلی هم‌چون واکنش بارتون، دکربوکسیلاسیون بارتون و دئوکسیژناسیون بارتون-مک‌کامبی در خاطرات مانده‌است. مرکز تازه تأسیس علوم بارتون در مدرسه تونبریج در کنت، که به مدت ۴ سال در آن‌جا تحصیل کرده‌است، به افتخار او نام‌گذاری شده و ساخت آن در ۲۰۱۹ تکمیل شد. جوایز و افتخارات. بارتون به عنوان همکار انجمن سلطنتی (FRS) در ۱۹۵۴ میلادی انتخاب شد. در ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضوی از آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان انتخاب شد. زندگی شخصی. سر درک سه مرتبه ازدواج کرد: جین کیت ویلکینز در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴؛
ازدواج کرد: جین کیت ویلکینز در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴؛ کریسچن کاگنت در ۱۹۶۹؛ جودیت فون-لوینبرگر کاب ۱۹۹۳ و حاصل ازدواج اول او یک فرزند پسر است. او در کالج استیشن، تگزاس وفات نمود.
لوئیس فدریکو للویر (۶ سپتامبر ۱۹۰۶ – ۲ دسامبر ۱۹۸۷) بیوشیمیست آرژانتینی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۱۹۷۰ او «برای کشف نوکلئوتیدهای قندی و نقش آنها در بیوسنتزهای کربوهیدارت‌ها» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. للویر اولین دانشمند اسپانیایی‌زبان است که برنده این جایزه شده و گر چه در فرانسه به دنیا آمده ولی تحصیلات خود را در دانشگاه بوینس آیرس گذرانده‌است. زندگی. للویر در پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر او برای درمانش پدرش اواسط سال ۱۹۰۶ از بوئنوس آیرس به پاریس امده بودند که در همان زمان او زاده شد. للویر
امده بودند که در همان زمان او زاده شد. للویر در بوئنوس آیرس به خاک سپرده شده‌است.
آد هسل (زادهٔ ۱۷ مه ۱۸۹۷ - درگذشتهٔ ۱۱ مه ۱۹۸۱) شیمیدان نروژی و برنده جایزه نوبل شیمی است که در سال ۱۹۶۹ «برای توسعه مفهوم صورت بندی و کاربردهای آن در شیمی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
لارس اونزاگر (۲۷ نوامبر ۱۹۰۳–۵ اکتبر ۱۹۷۶) شیمیدان آمریکایی نروژی بود که در سال ۱۹۶۸ به خاطر کشف موازنه‌ای لارس اونزاگر برنده جایزه نوبل شیمی شد. زندگی. لارس در اسلو، نروژ متولد شد. پدر او یک وکیل بود. پس از اتمام دوره متوسطه در اسلو به مؤسسه فناوری نروژ (NTH) در تروندهایم نروژ رفت و در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک مهندس شیمی فارغ‌التحصیل شد.
روبرت سندرسون مالیکن (زاده ۷ ژوئن ۱۸۹۶ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) فیزیکدان و شیمیدان آمریکایی است که در ۱۹۶۶ «برای کار به روی کشش شیمیایی و ساختار الکترونیکی مولکولها از راه مطالعه تئوری اوربیتال مولکولی» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد. زندگی‌نامه. سال‌های نخست. مالیکن ۷ ژوئن ۱۸۹۶ در نیوبوریپورت، ماساچوست به دنیا آمد. پدر او، ساموئل پارسونز مالیکن استاد شیمی آلی در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) بود.
یوهان دشنهافر (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۳)، بیوشیمیست آلمانی بود که «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه هارتموت می‌شاییل و رابرت هابر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
چارلز جان پدرسون (۳ اکتبر، ۱۹۰۴ - ۲۶ اکتبر ، ۱۹۸۹) شیمیدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۸ به طور مشترک به همراه دونالد کرام و جان ماری لن «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» موفق به دریافت جایزه نوبل در شیمی شد.
یک شبه‌نیرو یک نمایش نیرویی غیرواقعی است که هنگامی دیده می‌شود که ناظر در یک دستگاه مرجع لخت قرار نداشته باشد؛ یعنی مثلاً در یک دستگاه مرجع چرخان باشد. نیروی F از هیچ‌گونه منبعی به وجود نمی‌آید اما شتابی با مقدار a در دستگاه مرجع غیرلخت دیده می‌شود. مثالی که از این نیرو می‌توان زد این است که ناظر در یک صفحه چرخان با سرعت زاویه‌ای ثابت و افقی بدون اصطکاک قرار داشته باشد و در یک لحظه جسمی را به سمت مرکز بفرستد در این صورت جسم ما از دید ناظر غیر لخت که همان فرستنده است سرعت اولیه‌ای در راستای مماسی ندارد اما
است سرعت اولیه‌ای در راستای مماسی ندارد اما سرعت اولیه شعاعی دارد و ناظر بیرونی (ناظر لخت) سرعت اولیه شعاعی و مماسی را می‌بیند. همزمان با حرکت جسم در راستای کاهش شعاع، سرعت مماسی صفحه کاهش می‌یابد(formula_1) و برآیند حرکت موجب می‌شود تا جسم از صفحه جلوتر می‌افتد و از دید ناظر لخت این موضوع به سرعت اولیه بستگی دارد ولی از دید ناظر غیر لخت این حرکت بدون هیچ‌گونه منبع داخلی بوده و باید از طریق نیرویی تأمین شود. که آن را به صورت یک شبه-نیرو می‌بینید. اگر زمین یک جسم چرخان تلقی شود و حرکت به گونه‌ای باشد که این
جسم چرخان تلقی شود و حرکت به گونه‌ای باشد که این تغییر قابل توجه باشد پدیده‌ای مشابه مثال بالا رخ می‌دهد که آن را نیروی کوریولیس می‌نامند و عامل به وجود آورنده گردبادها است. انواع شبه‌نیروها. برای حرکت‌های چرخان یکنواخت و برای حرکت‌های چرخان غیریکنواخت
جان ماری لن (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۹،) شیمیدان فرانسوی است. در سال ۱۹۸۷ به‌طور مشترک به همراه دونالد کرام و چارلز پدرسون «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
دونالد جیمز کرام (۲۲ آوریل ۱۹۱۹ - ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱) شیمیدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۷ جایزه نوبل شیمی «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» به او اهدا شد.
چارلز پولانی (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۲۹) یک شیمی‌دان مجارستانی-کانادایی است که در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه نوبل شیمی شد. این جایزه «برای مطالعاتی که دربارهٔ دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده‌اند» به او اعطا شد.
دادلی رابرت هرشباخ شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۸۶ است. جایزه نوبل «برای مطالعاتی که درباره دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده‌اند» به او یوان لی و چارلز پولانی اعطا شد.
جروم کارل (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۱۸) شیمیدان آمریکایی است. جایزه نوبل در ۱۹۸۵ به طور مشترک به او و هربرت هاپتمن «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش‌های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» اعطا شد.
هربرت هاپتمن (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱) ریاضیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. وی در سال ۱۹۸۵ «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش‌های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. او پیشگام بود و یک روش ریاضی را توسعه داد که کل حوزه شیمی را تغییر داد و عصر جدیدی را در تحقیقات در تعیین ساختارهای مولکولی مواد متبلور گشود. امروزه روش های مستقیم هاوپتمن، که او به بهبود و اصلاح آنها ادامه داد، به طور معمول برای حل ساختارهای پیچیده استفاده می شود. استفاده از این
ساختارهای پیچیده استفاده می شود. استفاده از این روش ریاضی برای طیف گسترده ای از ساختارهای شیمیایی بود که باعث شد آکادمی سلطنتی علوم سوئد هاوپتمن و جروم کارل را به عنوان دریافت کنندگان جایزه نوبل شیمی در سال 1985 معرفی کند.
هنری تاب (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۱۵ - درگذشته ۱۶ نوامبر ۲۰۰۵) شیمی‌دان آمریکایی-کانادایی بود. در ۱۹۸۳ «برای کار خود بر روی مکانیسم واکنش‌های انتقال الکترون، به خصوص فلزات پیچیده» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد. تاب نخستین کانادایی است که برنده این جایزه شده‌است. او مدارک تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ساسکاچوان و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا برکلی دریافت کرد. او همچنین پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه کرنل، دانشگاه شیکاگو و دانشگاه استنفورد مشغول به کار بوده‌است.
یک دستگاه مرجع چرخان یک حالت خاص از دستگاه مرجع غیر لخت است که نسبت به یک دستگاه مرجع لخت دوران انجام می‌دهد. یک مثال مشهور در این رابطه زمین است. شبه-نیروها. تمام دستگاه‌های مرجع غیر لخت شبه-نیرو تولید می‌کند. دستگاه مرجع چرخان سه شبه-نیرو به وجود می‌آورد. و برای حرکت‌های چرخان غیریکنواخت
ارون کلوگ ( متولد ۱۱ آگوست ۱۹۲۶ - ۲۰ نوامبر ۲۰۱۸) شیمیدان انگلیسی بود که در لیتوانی زاده شد. او «برای توسعه بلورنگاری الکترونی و کشف ساختار بیولوژیکی پروتئین اسید نوکلئیک پیچیده» در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
کنیچی فوکویی (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۹۸) شیمیدان ژاپنی بود که در سال ۱۹۸۱ به همراه رولد هافمن جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کرد. هر یک از آن‌ها سهمی از این جایزه را برای تحقیقات جداگانهٔ خود بر روی سازوکار واکنش‌های شیمیایی دریافت کردند. جوانی. فوکویی بزرگترین فرزند پسر ریوکیچی فوکویی بازرگان بود. وی در میان سال‌های دانش آموزی، ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ به مکانیک کوانتوم و معادلهٔ مشهور شرودینگر گرایش پیدا کرده بود. همچنین او این باور را در خود پرورش داده بود که کامیابی در دانش بدست نمی‌آید مگر از میان
بود که کامیابی در دانش بدست نمی‌آید مگر از میان بخش‌هایی از دانش که به ظاهر ارتباطی با هم ندارند و ما انتظارشان را نداریم. او در خودزندگی‌نامه اش که بوسیلهٔ بنیاد نوبل چاپ شد، گفته‌است که «"در دوران دبیرستان شیمی رشتهٔ مورد علاقهٔ من نبود؛ ولی بزرگترین رویدادی که در زندگی تحصیلی من رخ داد، هنگامی بود که پدرم از ژنی-ایتسو کیتا، استاد دانشگاه کیوتو خواست تا من را برای آینده راهنمایی کند. "» به سفارش کیتا، یکی از دوستان فوکویی بزرگ، کنیچی جوان را به دپارتمان صنعتی شیمی راهنمایی کرد و از آن پس بود که او به این
شیمی راهنمایی کرد و از آن پس بود که او به این بخش علاقه‌مند شد. کار. فوکویی از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۲ استاد دانشگاه کیوتو بود. وی پس از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۸ سرپرست مؤسسهٔ فناوری کیوتو و عضو آکادمی بین‌المللی دانش مولکولی کوانتوم و عضو افتخاری آکادمی بین‌المللی دانش بود.
والتر گیلبرت (متولد ۲۱ مارس ۱۹۳۲) بیوشیمیست و فیزیکدان آمریکایی است. او از پیشگامان زیست‌شناسی مولکولی، و برنده جایزه نوبل شیمی است. جایزه نوبل در شیمی «برای مطالعات بنیادی درباره بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده» در سال ۱۹۸۰ به‌طور مشترک به او و پل برگ اعطا شد. وی هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت میریاد جنتیکس فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. گیلبرت در بوستون، ماساچوست، در۲۱ مارس، سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد.
پل برگ (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۱۵ فوریه ۲۰۲۳) دانشمند آمریکایی زیست‌شیمی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه استنفورد بود. در سال ۱۹۸۰ وی توانست نیمی از جایزهٔ نوبل شیمی را از آن خود کند. والتر گیلبرت و فردریک سنگر دانشمندان دیگری بودند که توانستند نیم دیگر این جایزه را بدست آورند. برگ این جایزه را برای تحقیقات پایه‌ای اش در زمینهٔ بیوشیمی اسیدهای نوکلئیک بویژه نوترکیب DNA دریافت کرد. برگ دوران آموزش دانشگاهی خود را در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا گذراند و در آنجا بود که به سمت گرایش زیست‌شیمی رفت. او در سال ۱۹۵۲
بود که به سمت گرایش زیست‌شیمی رفت. او در سال ۱۹۵۲ مدرک دکتری خود در زمینهٔ بیوشیمی را از دانشگاه کیس وسترن رزرو دریافت کرد. برگ در سال ۱۹۶۶ به عنوان یکی از اعضای آکادمی هنر و دانش آمریکا برگزیده شد. در سال ۱۹۸۳ رونالد ریگان نشان ملی دانش را به او داد و در سال ۱۹۸۶ نشان پزشکی کتابخانهٔ ملی را دریافت کرد. برگ در سال ۲۰۰۶ نشان کارل ساگان را برای همگانی کردن دانش از سوی واندرفست (Wonderfest) دریافت کرد.
گئورگ ویتیگ (۱۶ ژوئن ۱۸۹۷–۲۶ اوت ۱۹۸۷)، شیمیدان آلمانی بود که «برای مطالعات بنیادی دربارهٔ بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
هربرت چارلز براون (زاده ۲۲ مه ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۲۰۰۴)، شیمیدان و برنده جایزه نوبل است. براون هربرت در لندن و از خانواده‌ای یهودی‌تبار اهل اوکراین در سال ۱۹۱۲ زاده شد. خانواده او در ژوئن سال ۱۹۱۴ زمانی که هربرت دو سال بیش تر نداشت به ایالات متحده نقل مکان کردند. در پاییز ۱۹۳۵، او وارد دانشگاه شیکاگو و بعد از آن شهروند آمریکایی شد. در ۱۹۷۹ «برای توسعه استفاده از ترکیبات محتوی عناصر بور و فسفر در سنتزهای آلی» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
پیتر دنیس میچل (۲۹ سپتامبر ۱۹۲۰–۱۰ آوریل ۱۹۹۲) یک زیست شیمیدان انگلیسی بود که در میتچم ساری زاده شد. او در سال ۱۹۷۸ «برای درک انتقال انرژی زیستی از طریق فرمولاسیون تئوری کیمیوسماتیک» موفق به دریافت جایزه نوبل در شیمی شد.
ایلیا ویسکونت پریگوژین (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۸ مه ۲۰۰۳) در روسیه متولد شد و شهروند بلژیک بود. او یک شیمی‌فیزیک‌دان بود که در سال ۱۹۷۷ «برای تحقیق درباره ترمودینامیک غیر متعادل به خصوص توسعه تئوری ساختارهای پراکنده» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ویلیام لیپسکام (زاده ۹ دسامبر ۱۹۱۹ – درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۱۱) شیمیدان امریکایی بود که در سال ۱۹۷۶ «به خاطر مطالعاتش بر روی ساختار مشکلات نورزایی "بوران"های ترکیبات شیمیایی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
بنی‌هلال از اعراب شمالی یا عدنانی و تیره‌ای از بنی‌عامر و از قبیله هوازن می‌ باشند و نسب آنان به هلال بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکر بن هوازن بن منصور بن نزار بن معد بن عدنان می‌ رسد. در سال دهم هجرت در غزوه حنین و به سبب ازدواج پیامبر با میمونه بنت حارث و زینب بنت خزیمه به اسلام گرویدند. گستردگی جغرافیایی و فراوانی جمعیت آنان از الجزایر تا هندوستان گفته شده؛ که این امر با توجه به ذات کوچرو بودن این عشیره نمی‌تواند امر غریبی باشد. دلبستگی قبایل هلالی به بادیه‌نشینی آنچنان بود که بقایایی از آنها تا به
بادیه‌نشینی آنچنان بود که بقایایی از آنها تا به امروز در حوالی وادی البِرک در منطقه تهامه به زندگی بدوی ادامه می‌ دهند. پیشینه. سکونتگاه اولیه این طائفه در سرزمین حجاز و نجد، در اطراف مکه بوده‌است. اجداد بنی‌هلال از آغاز بادیه‌نشین بوده‌اند و به دامداری، پرورش اسب و کشاورزی اشتغال داشتند. آنان همواره به صورت گروهی در میان حجاز و نجد در کوچ بودند و شاید در کوچ‌های تابستانی و زمستانی خود و درپی خشکسالی‌های آنجا برای جستجوی چراگاه‌های مناسب و امرار معاش قبیلهٔ خود تا حوالی عراق و شام نیز می‌رفتند با ظهور
خود تا حوالی عراق و شام نیز می‌رفتند با ظهور اسلام به دین جدید گرویدند و به‌ویژه در منازعات سیاسی-مذهبی علیه حکومت‌های امویان و عباسیان مثل قیام عبدالله‌‌بن‌زبیر در دوره اموی و جنبش قرامطه در عهد عباسی شرکت داشتند. آنها پس از شکست قرامطه به‌دست خلیفه العزیز فاطمی (حکومت۳۶۵-۳۸۶ق) به مصر تبعید شدند و سپس خلیفه المستنصربالله فاطمی (حکومت۴۲۷-۴۸۷) برای رهایی از دردسرهای هلالیان در مصر، آنان را به افریقیه کوچاند. پس از یک دوره صدساله حکمرانی در آنجا، با ظهور دولت موحدون در مغرب‌ هلالیان به اطاعت آنها درآمدند.
موحدون در مغرب‌ هلالیان به اطاعت آنها درآمدند. مهاجرت بنی‌هلال به شمال آفریقا. در سال پنجم هجری جمعیّت عظیمی از قبایل بنی هلال و بنی‌سلیم به شمال آفریقا مهاجرت کردند. این مهاجرت گسترده که به توصیه خلفای فاطمی مصر و قرامطه برای براندازی حکومت آمازیغ تبار زیریان در قیروان صورت گرفت منجر به براندازی حکومت زیریان و مهاجرت بربریان آمازیغ از سرزمین خود و تصرف این سرزمین‌ها توسط قبایل عرب بنی‌هلال و بنی‌سلیم و دیگر تیره‌های قبیله هوازن گردید. امروزه بسیاری از اهالی کشورهای شمال آفریقا چون لیبی و الجزایر و تونس و
کشورهای شمال آفریقا چون لیبی و الجزایر و تونس و مغرب و موریتانی خود را از نسل عرب‌های بنی‌هلال می‌دانند. این مهاجرت که در تاریخ عرب به التغریبة الهلالیة مشهور شد اثری بزرگ بر ادبیات شفاهی و روائی مردمان عرب در سراسر جهان عرب امروزی داشت که سبب خلق حماسهٔ بنی‌هلال گشت که شامل داستان دلاوری‌ها و اشعار دلاوران بنی‌هلال چون ابوزید هلالی و ذیاب بن غانم و... می‌باشد که در جریان این مهاجرت بزرگ و طولانی رخ داده‌اند نقش بنی هلال در عربی کردن مغرب میانه در عصر بنی عبد الواد ترویج علم و ادبیات در زمان حکومت " بنی
عبد الواد ترویج علم و ادبیات در زمان حکومت " بنی عبدالواد " از دولت های بربری شمال آفریقا و تساهل و تسامح ایشان در برخورد با اصحاب عقاید، زمینه مناسبی بود برای جذب دیگر مردمان و قبایل به آن ممالک "عربی شدن بربرها" دلایل متعددی داشت و از مهمترین آنها حضور اعراب بنی هلال در مغرب میانه می باشد. حضور این قبیله در این منطقه گذشته از پیامدهای سیاسی و نظامی فراوان در تغییرات فرهنگی منطقه هم تاثیر بسزایی داشت و نقطه عطفی بود در تکمیل فرهنگ عربی در آن سامان و سبب گسترش فرهنگ عربی در خلال این دوران شد سلطه نظامی،
گسترش فرهنگ عربی در خلال این دوران شد سلطه نظامی، سیاسی و برقراری پیوندهای خویشاوندی سبب گردید تا فرهنگ عمیق عربی توسط قبیله بنی هلال در این منطقه تکمیل و مستحکم تر شود و کفه ترازو یک چند به سود فرهنگ عربی به ویژه در قالب تأثیر در زمینه زبان و ادبیات عربی سنگین تر گردد. بنی هلال که از قرن پنجم هجری در مغرب میانه حضور داشتند،با استفاده از موقعیّت سیِاسی و نظامی که دولت بنی عبدالواد برای آنان از طریق دادن اقطاعات و واگذاری زمین و پیوندهای خویشاوندی ایجاد کرده بود، به احیاء و تقویت مجدد فرهنگ عربی در مغرب
بود، به احیاء و تقویت مجدد فرهنگ عربی در مغرب میانه پرداختند فرهنگ و زبان عربی بدین سان گسترش یافت و مغرب میانه پایگاهی شد برای خلق آثار بزرگ عربی عشیره بنی هلال در ایران (خوزستان و خراسان). این عشیره در خوزستان «هلالات» نامیده می‌شود و از گستردگی وکثرت جمعیت برخورداراست به‌طوری‌که درعشایر عرب خوزستان، مثالی رایج است که می‌گویند لوضاع اسمک گول اهلالی اگر تنها و بی‌تبار شده‌ای بگو من هلالی ام که باچنین ادعایی، از حمایت مالی، حیثیتی و تأمین معشیتی اقوام و قبایل عرب استان برخوردار میگردد و این مهم بیانگرحسن
عرب استان برخوردار میگردد و این مهم بیانگرحسن شهرت و معروفیت این عشیره‌است. عشیره هلالات (بنی هلال) در ایران از ۱۳ خاندان که در گویش عربی خوزستانی حموله گفته میشود تشکیل شده از جمله آلبوخاطر، ، آلبوجنام، سرحانیه، شنیط، موتورچی و خاندان اصلی آن – بیت صنگور- هسته مرکزی این قبیله در ایران است که خاندان شیوخ عشیره اند ، از معروفترین شیوخ این عشیره میتوان شیخ صنگور، شیخ احمد الصنگور ، شیخ علی الصنگور، شیخ حاج عبدالرسول بن احمد ، شیخ سلطان ،شیخ محمد علی بن عبدالرسول هلالی (مسعودزاده) و شیخ عادل ابوزامل را نام
هلالی (مسعودزاده) و شیخ عادل ابوزامل را نام برد که حسن شهرت ونفوذ آنان در بافت عشایری منطقه تأثیرگذار بوده‌ است عشیره هلالات ازستونهای عمده ایل محیسین ( یکی از شش قبیله بزرگ خوزستان) است ایل محیسن به دنبال اعلام استقلال قبایل عرب خوزستان همچون آل کثیر و بنی‌طرف و نیز ضعف کعب البوناصر در نتیجه کشمکش‌های درونی ایجاد شد. وقتی ناصرالدین شاه در سال ۱۲۷۴ هجری حکومت خوزستان را به حاج جابرخان واگذار کرد و به او اختیار داد تا عشایر سرکش را مطیع کند وی که مردی کاردان و ثروتمند بود، با طوایف معروف منطقه چون بنی‌هلال،
و ثروتمند بود، با طوایف معروف منطقه چون بنی‌هلال، البوفرحان و بغلانی که همگی از ساکنین اولیه شهر خرمشهر بودند این قبیله بزرگ را تشکیل داد (درسال‌های ۱۲۲۰ ه‍.ق) به‌تدریج سایر عشایر منطقه به آن پیوستند و بعدها پس از ابلاغ فرمان پادشاهی ایران به احتشام السلطنه– والی خوزستان - مبنی بر ایجاد گمرک وتشکیلات اداری بندر محمره بر روی شهرقدیمی بیان (خرمشهر فعلی) وی را درانجام این مهم یاری نموده و بارونق بندر و اسکله‌های احداثی موجبات توسعه و آبادانی خرمشهر گردیدند. شغل آن‌ها کشاورزی شامل کشت گندم، جو، پرورش خرما و
شغل آن‌ها کشاورزی شامل کشت گندم، جو، پرورش خرما و دامپروری می‌بوده که برمبنای کوچ فصلی اتکا داشت؛ تداوم همزیستی و کوچ‌های فصلی ایل محیسین از یکسو و نزدیکی قبیله بزرگ باوی به مزارع گندم ِ ایل محیسین و موقعیت مستحفظی آنان برای دام هایشان نوعی اشتراک منافع را با قبیله بزرگ باوی در اهواز به وجود آورد به‌طوری‌که بعضی از خاندان این عشیره که تعداد قابل توجهی دام داشتند در مواقع بازگشت به خرمشهر (محمره) بخش بزرگی از آن دام را به دست عشیره باوی سپرده و در مقابل نگهداری از دام‌ها از محصولات کشاورزی ایل منتفع
نگهداری از دام‌ها از محصولات کشاورزی ایل منتفع می‌گردیدند کثرت و رواج این تعاملات وارتباط اجتماعی - عشایری میان باوی و عشایرهلالات وقوع مشارکت‌های مدنی و قرابت‌های سببی (ازدواج) را بدنبال داشته ومجموعه این عوامل روابط دو طایفه رااستحکام و وسعت بخشیده که کماکان نیزادامه دارد خاستگاه اصلی این عشیره شهرستان خرمشهر در مناطقی ست بنام حیزان، دره و به ویژه معمره صنگور (یعنی جایی که توسط صنگور- نیای بزرگ این عشیره در ایران - آباد شده) البته پراکندگی و اسکان این عشیره در تمام بخش‌ها و مناطق خوزستان (ازآبادان تا
عشیره در تمام بخش‌ها و مناطق خوزستان (ازآبادان تا رامهرمز و رامشیر و…)یافت می‌شود که مورد احترام و حسن اعتبار اکید دیگر عشایر و قبایل عرب منطقه می‌باشند بنی هلال در خراسان تیره ای از بنی هلال از دوره خلافت عباسی تا نادر شاه افشار جهت حفاظت از حکومت ها وارد این منطقه شدند که باقی مانده آن ها کمابیش در دهستانی بنام عربخانه موجود هستند. از بنی هلال در بخش عربخانه شهر شوسف نهبندان خراسان جنوبی در مناطق و روستاهای خسروی، سایه سنگان، گندرگو، زین آباد، رمنجان(رامنگان) و مرزه زندگی می کنند. نمادهای عشیره. پرچم
و مرزه زندگی می کنند. نمادهای عشیره. پرچم (بیرق) عشیره ازمعدود پرچم‌های مرتفعی است که طول آن به سه متر می‌رسد، شکل پارچه سه ضلعی است که دارای زمینه سفید و رسم / کتابت آن قرمز است ونقش آن شامل یک ستاره، یک هلال و شمشیر علی «ذوالفقار» است، دو تن از شاعران شناخته شده عرب در استان بنام‌های شیخ لایض و زائرشایع الحسناز این عشیره اند منابع. مقالات و جزوات تحقیقی ناصرهلالی کارشناس حقوقی و سردفتراسنادرسمی پایان نامه خدیجه بختیاری http://www.hawzah.net/FA/ThesisView.html?ThesisID=89565
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Taghribat_Bani_Hilal&amp;oldid=413944898 http://ar.wikipedia.org/w/index.php?title=تغریبة_بنی_هلال&amp;oldid=7620986 http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Banu_Hilal&amp;oldid=451514208
الد پرو یا پرو یک مشهر خالی از سکنه در شهرستان مادیسون، ایالت آیووا در ایالات متحده آمریکا است. ارتفاع از سطح دریای آن. 1,122 feet (342 m). است. با اینکه این منطقه خالی از سکنه است اما یک اداره پست داشت که در ۱۸ آوریل ۱۸۵۳ به وجود آمد و در ۱۴ سپتامبر ۹۰۳ بسته شد. با اینکه این منطقه اداره پستش بسته شده‌است کد پستی آن 50222 وجود دارد. منبع میوه سیب سرخ این منطقه است.
پل بویر (متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۸ – درگذشته ۲ ژوئن ۲۰۱۸)، بیوشیمیست آمریکایی و شیمیدان تحلیلی بود. در سال ۱۹۹۷ به همراه جان ای. واکر به‌طور مشترک «برای تحقیقات به روی ای‌تی‌پی سینتیز در زمینه سنتز آدنوزین تری فسفات» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.