payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وزنه‌برداری در فرانسه، با بالا بردن وزنه ۲۱۴ کیلوگرمی رکورد جهانی این رشته را به نام خود ثبت کند و رکورد حسین رضازاده را بشکند. سلیمی در سال ۱۳۸۹ نشان ملی جوان ایرانی را نیز دریافت کرد. المپیک تابستانی لندن ۲۰۱۲. او پس از کسب سهمیه المپیک تابستانی لندن در روز سه شنبه۱۷ مرداد ۱۳۹۱ در ۱۰۵+ کیلوگرم به مصاف حریفان خود رفت و در حرکت اول یک‌ضرب ۲۰۱ کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکات بعدی یک‌ضرب وزنه‌های ۲۰۴ و ۲۰۸ کیلو را بالای سر برد و بعد از وزنه‌بردار روس در جایگاه دوم یک‌ضرب قرار گرفت. قابل ذکر است وزنه‌بردار
دوم یک‌ضرب قرار گرفت. قابل ذکر است وزنه‌بردار روس هم وزنه۲۰۸ کیلو را زد و دومی بهداد سلیمی در یک‌ضرب به خاطر سنگین تر بودن وزن او نسبت به وزنه‌بردار روس بود. در دوضرب و در اولین حرکت وزنه ۲۴۷ کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکت دوم نتوانست وزنه ۲۶۴ کیلوگرمی را -که رکورد المپیک محسوب می‌شد- بالای سر ببرد با ۴۵۵ کیلوگرم مدال طلای المپیک را گرفت؛ اما او نتوانست رکورد المپیک را که با ۲۶۳ کیلوگرم در دستان حسین رضازاده است را بزند. با توجه به دومی سجاد انوشیروانی، این نخستین بار بود که در رقابت‌های المپیک در
این نخستین بار بود که در رقابت‌های المپیک در یک‌وزن، مدال طلا و مدال نقره، همزمان برای ایران به دست آمد؛ هرچند ایران در :وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲، مدال نقره و برنز وزنه‌برداری را در یک‌وزن در کارنامه المپیکی خود دارد. بهداد پس از کسب مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن در ۲۶ مرداد ۹۱ به تیم وزنه‌برداری باشگاه پرسپولیس تهران پیوست. وی در خرداد ۱۳۹۳ به تیم وزنه‌برداری باشگاه ذوب آهن اصفهان پیوست. ناداوری‌ها. المپیک ۲۰۱۶ برزیل. بهداد سلیمی در المپیک ۲۰۱۶، در حرکات یک‌ضرب موفق به ثبت وزنه ۲۱۶
المپیک ۲۰۱۶، در حرکات یک‌ضرب موفق به ثبت وزنه ۲۱۶ کیلوگرم و شکستن رکورد یک‌ضرب جهان شد و بالاتر از لاشا تالاخادزه در جایگاه اول قرار گرفت، اما در حرکات دوضرب اتفاق عجیبی رخ داد. بهداد سلیمی با کمی مصدومیت به این مسابقات آمده بود و به همین علت در هنگام مهار وزنه کمی دچار مشکل می‌شد. داوران هم از این موضوع آگاه بودند و تلاش اول او را که با مهار وزنه ۲۴۵ کیلویی همراه بود با دو چراغ سفید پذیرفتند، اما همین که بهداد سلیمی از روی تخته پایین رفت، هیئت ژوری وزنه او را خطا اعلام کرد. وی برای بار دوم به روی تخته رفت
را خطا اعلام کرد. وی برای بار دوم به روی تخته رفت تا وزنه از دست رفته را جبران کند و این بار با سه چراغ سفید تخته را ترک کرد اما باز هم هیئت ژوری با دخالت در تصمیم داوران، تلاش دوم سلیمی را هم از او گرفتند. بهداد سلیمی به ناچار برای بار سوم و برای جبران دو تلاش قبلی به روی تخته رفت اما از شدت خستگی و مصدومیت حتی موفق به بلند کردن وزنه هم نشد. با این نتیجه، بهداد سلیمی در حرکات دوضرب موفق به کسب هیچ امتیازی نشد و از مسابقات کنار گذاشته شد. تصمیمات هیئت ژوری اتفاق بسیار نادری را رقم زد: کسی که رکورد جهان را
اتفاق بسیار نادری را رقم زد: کسی که رکورد جهان را شکسته بود از رقابت حذف شد! بعدها مشخص شد که فردی به نام محمد جلود، دبیرکل وقت کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا که مدت‌ها در تلاش بوده تا دبیرکلی را از ایرانی‌ها بگیرد، به همراه همسرش در هیئت ژوری حاضر بوده و به گفته منابع ایرانی، این دو نفر زمینه‌ساز حذف بهداد سلیمی از مسابقات بودند؛ اما این فقط یک اعتراض از سوی ایرانی‌ها بوده و توسط مقامات فدراسیون وزنه‌برداری به رسمیت شناخته نشده و اقدامی هم برای آن نشد. مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۷ آمریکا. بهداد سلیمی در سال
قهرمانی جهان ۲۰۱۷ آمریکا. بهداد سلیمی در سال ۲۰۱۷ شانس خود را در مسابقات جهانی محک زد. خود او و همچنین مردم، پس از ناداوری‌های المپیک ۲۰۱۶، خاطره خوبی از این وزنه‌بردار نداشتند و هر لحظه نگران این بودند که مبادا دوباره همان اتفاقات رخ بدهد. به طوری که بهداد سلیمی پس از هر وزنه، سرش را به نشانه اطمینان به سمت داوران تکان می‌داد. در این مسابقات دو وزنه‌بردار از کشور ایران حضور داشتند: بهداد سلیمی و سعید علی حسینی. بهداد سلیمی دو وزنه اول خود در حرکات یک‌ضرب را با موفقیت مهار کرد اما وزنه آخر خود یعنی وزنه
را با موفقیت مهار کرد اما وزنه آخر خود یعنی وزنه ۲۱۶ کیلویی - همان وزنه‌ای که با آن رکورد یک‌ضرب جهان را زده بود - را از دست داد، که البته رکورد یک ضرب را، لاشا تالاخادزه با مهار وزنه ۲۲۰ کیلویی شکسته بود. همه می‌دانستند که بهداد سلیمی می‌تواند وزنه‌های بهتری را مهار کند اما عواملی مانند مصدومیت و ترس از اینکه مبادا دوباره فکر ناداوری به سر هیئت ژوری بزند، وزنه‌هایی کمتر از توان خود را انتخاب می‌کرد. دیگر نماینده ایران هم پس از دو بار از دست دادن وزنه ۲۰۳ کیلویی، در تلاش سوم این وزنه را مهار کرد و در حرکات
در تلاش سوم این وزنه را مهار کرد و در حرکات یک‌ضرب پایین‌تر از لاشا تالاخادزه و بهداد سلیمی در جایگاه سوم قرار گرفت. در حرکات دوضرب اما باز هم شیطنت هیئت ژوری شروع شد؛ بهداد سلیمی در حرکات دوضرب و در تلاش اول، وزنه ۲۴۱ کیلوگرمی را بالای سر برد و داوران هم آن را پذیرفتند اما هیئت ژوری آن را خطا اعلام کرد. بهداد در تلاش دوم وزنه ۲۴۲ کیلویی را بالای سر برد و این وزنه بدون دخالت هیئت ژوری در حرکات دوضرب وی ثبت شد. وزنه سوم او هم که ۲۵۲ کیلوگرم وزن داشت، مجدداً توسط داوران صحیح و توسط هیئت ژوری خطا اعلام شد تا
توسط داوران صحیح و توسط هیئت ژوری خطا اعلام شد تا بهداد سلیمی در بخش دوضرب مدالی کسب نکند و مارت سیم از کشور استونی جای آن را در جایگاه دوم بگیرد. سعید علی حسینی هم با مهار وزنه‌های ۲۳۶، ۲۴۳ و ۲۵۱ کیلویی در حرکات دوضرب موفق به کسب مدال برنز شد. در مجموع در وزن ۱۰۵+ کیلوگرم، لاشا تالاخادزه، سعید علی حسینی و بهداد سلیمی به ترتیب مدال‌های طلا، نقره و برنز را دریافت کردند که بهداد سلیمی به نشانه اعتراض مدال برنز را از گردنش درآورد و در جیبش گذاشت. تأثیرات. اگرچه در نهایت تیم ملی ایران با ۵ طلا، ۳ نقره و ۶ برنز
در نهایت تیم ملی ایران با ۵ طلا، ۳ نقره و ۶ برنز قهرمان مسابقات سال ۲۰۱۷ شد، اما تأثیرات مخرب ناداوری‌ها به قدری روحیه سلیمی را خراب کرد که بهداد سلیمی دیگر آن بهداد سلیمی سابق نشد. بارها دیده می‌شد، بهداد سلیمی چگونه وزنه‌هایی کمتر از توان خود را انتخاب می‌کند و حتی آن‌ها را از دست می‌دهد. لاشا تالاخادزه در سال ۲۰۱۹، رکورد یک‌ضرب، دوضرب و مجموع جهان را شکست و به وضوح جای خالی بهداد سلیمی احساس می‌شد؛ کسی که همیشه حریف اول وزنه‌بردار گرجستانی بود و آن‌ها با هم بر سر وزنه‌های سنگین تر می‌جنگیدند اما با وجود
هم بر سر وزنه‌های سنگین تر می‌جنگیدند اما با وجود خداحافظی بهداد سلیمی در سال ۲۰۱۸، تالاخادزه چندان حریف جدی‌ای نداشت و دیگر وزنه برداران فوق سنگین ایرانی هم به خوبی بهداد سلیمی نبودند. خوشبختانه در بازی‌های آسیایی جاکارتا، خبری از ناداوری نبود و بهداد سلیمی با کسب مدال طلای آسیا از دنیای وزنه‌برداری خداحافظی کرد. شخصی. بهداد سلیمی اصالتاً اهل کردآسیاب، سوادکوه می‌باشد. وی بعد از اردوی تیم ملی که در آنتالیا برگزار شد به ایران بازگشت و با آلما نصرتی در دوم فروردین ماه سال ۱۳۹۰ بر سر سفره عقد نشست و با هم
فروردین ماه سال ۱۳۹۰ بر سر سفره عقد نشست و با هم ازدواج کردند. سلیمی یک خواهر و یک برادر بزرگ‌تر از خود دارد و فرزند آخر خانواده سلیمی است. شروع ورزش سلیمی با ژیمناستیک بود، مدتی را هم به باشگاه کشتی رفت، اما بعد متوجه شد علاقه‌اش به وزنه‌برداری بیشتر است، این شد که به این رشته روی آورد. بهداد سلیمی هوادار نساجی مازندران است و بارها از علاقه خود را به این تیم ابراز کردهو برای تماشای بازی‌های نساجی به استادیوم می‌رود، که به بازی صعود نساجی به لیگ برتر می‌توان اشاره کرد حاشیه‌ها. بهداد سلیمی و کوروش باقری در
اشاره کرد حاشیه‌ها. بهداد سلیمی و کوروش باقری در برنامه تلویزیونی حاضر شدند تا دربارهٔ رخدادها و حواشیِ مطرح شده در رشتهٔ وزنه‌برداری گفتگو کنند که این موضوع به درگیری لفظی میان سرمربی تیم ملی و سلیمی منجر شد. پس از کسالتی که برای باقری پیش آمد و منجر به بستری شدن وی در بیمارستان شد، بهداد سلیمی به همراه دو ملی پوش دیگر نواب نصیر شلال و سعید محمدپور، برای عیادت وی به بیمارستان «پیامبر» تهران رفتند اما پس از عیادت از ایشان هنگامی که سلیمی در حال ترک بیمارستان بود یک مربی، به سمت او حمله‌ور شد و به صورت وی
بود یک مربی، به سمت او حمله‌ور شد و به صورت وی سیلی زد که منجر به پاره شدن لب او گردید. البته سلیمی از درگیری اجتناب و بیمارستان را ترک کرد. در برنامه ورزش از نگاه ۲ بهداد سلیمی از اختلافات خود را با رضازاده سخن گفت و در ادامه پس از پخش کلیپی از بازی‌های المپیک اشک‌های بهداد سلیمی جاری شد. خداحافظی بهداد سلیمی. بهداد سلیمی پس از کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی جاکارتا با درآوردن کفش‌هایش و بوسیدن تخته به نشانهٔ خداحافظی، با دنیای حرفه‌ای (وزنه‌برداری) وداع کرد. بهداد در جواب خبرنگار اعزامی شبکه ورزش که از این
بهداد در جواب خبرنگار اعزامی شبکه ورزش که از این رویداد شوکه شده بود، اضافه کرد: " وقتی ورزشکاری کفش‌هایش را درمی‌آورد و بر روی سکو بر وزنه بوسه می‌زند، یعنی با دنیای حرفه‌ای خداحافظی کرده‌است، این تصمیم راحت نبود ولی با توجه به آسیب‌هایی که در زانو دارم و اینکه خیلی از -بابت- این مصدومیت‌ها اذیت می‌شدم، تصمیم نهایی را گرفتم."
لیگ ۱ فرانسه نخستین لیگ حرفه‌ای فوتبال در کشور فرانسه است. زمان فعالیت این تورنومنت از اوت تا مه است و بعد از لیگ برتر انگلستان، لا لیگا اسپانیا، سری آ ایتالیا و بوندس‌لیگا آلمان، پنجمین لیگ برتر اروپا شناخته می‌شود. در حال حاضر پاری سن ژرمن با ١۳ قهرمانی در لیگ لوشامپیونه رکورددار است. شمار تیم‌های حاضر در این لیگ ۲۰ تیم است. باشگاه موناکو در کشور شاهزاده‌نشین موناکو قرار دارد اما در لیگ فوتبال فرانسه بازی می‌کند.
باز آلی یک ترکیب آلی است که ویژگی‌ها و رفتار یک باز را دارد. بازهای آلی معمولاً، اما نه همیشه، «پروتون‌پذیرند». آن‌ها معمولاً حاوی اتم نیتروژن هستند، که به‌راحتی می‌تواند پروتونه شود. آمین‌ها و ترکیبات ناجورحلقه حاوی نیتروژن، باز آلی هستند. بعضی از مثال‌های آن پیریدین، متیل آمین، ایمیدازول، بنزیمیدازول و هیستیدین هستند. در دی‌اِن‌اِی. در دی‌اِن‌اِی، نوکلئوتید هر رشته از طریق بازهای آلی در هر دو رشته به یکدیگر متصل می‌شوند. این اتصال بین دو باز آلی نوکلئوتیدهای دو طرف رشته است. به این بازهای متصل به هم باز
دو طرف رشته است. به این بازهای متصل به هم باز مکمل گفته می‌شود. بازهای آلی به چهار شکل «سیتوزین»، «گوانین»، «تیمین (فقط در دی‌اِن‌اِی) » و «آدنین» و اوراسیل (فقط در آران‌ای) وجود دارند که از این میان، باز آدنین مکمل تیمین، و باز گوانین مکمل سیتوزین است. این توالی دورشته‌ای غیر قطبی و نامحلول در آب است. پیوند بازهای مکمل با یکدیگر از طریق پیوند بین هیدروژن یک باز با مولکول نیتروژن یا اکسیژن باز مکمل حاصل می‌شود. این پیوند از نوع قوی کووالانسی نیست و در نتیجه به راحتی شکسته می‌شود و قابل جایگزینی است. به
به راحتی شکسته می‌شود و قابل جایگزینی است. به همین علت زنجیرهٔ دورشته‌ای دی‌اِن‌اِی را به زیپ لباس تشبیه کرده‌اند که به راحتی در اثر فشار یا گرمای بالا از یکدیگر جدا می‌شوند. پیوند مولکول هیدروژن بین دو باز مکمل آدنین-تیمین با گوانین-سیتوزین متفاوت است. در گوانین-سیتوزین سه مولکول هیدروژن پیوندی وجود دارد درحالی‌که در آدنین-تیمین دو مولکول هیدروژن پیوندی وجود دارد در نتیجه میزان تعداد بازهای مکمل گوانین-سیتوزین تعیین‌کنندهٔ استحکام دی‌ان‌ای می‌شود به‌طوری‌که هرچه مقدار آن بیشتر باشد دی‌ان‌ای مستحکم‌تر است.
کودتای ۱۹۶۰ ترکیه، در ۲۷ مه ۱۹۶۰ رخ داد که نیروهای مسلح ترکیه، دولت منتخب این کشور را برکنار کرده و کودتا کردند. کودتا به وسیله افسران عمدتاً میان رتبه انجام شد. آن هم پس از آن که تنش بین حزب حاکم دموکرات و حزب جمهوری خلق که در جبهه مخالف قرار داشت، بالا گرفت. رهبر کودتا، ژنرال جمال گورسل بود. به دنبال این کودتای نظامی در کشور، بیش از ۶۰۰ نفر از وزیران و مقامات دولتی محاکمه شدند. در پایان محاکمه‌ها، با وجود درخواست فرجام رهبرانی همچون جان اف کندی، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، ملکه الیزابت دوم بریتانیا و شارل
وقت آمریکا، ملکه الیزابت دوم بریتانیا و شارل دوگل، رئیس‌جمهور آن زمان فرانسه، ۱۵ نفر از متهمان به جرم جنایت علیه قانون اساسی با مجازات مرگ روبرو شدند. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۲، فاتن رشدی زورلو، وزیر خارجه وقت و حسن پل آتکان، وزیر دارایی وقت در جزیره ایمرالی که در جنوب این منطقه قرار دارد، به دار آویخته شدند. عدنان مندرس، نخست‌وزیر ترکیه نیز که برنده سه انتخابات شده بود و به مدت ۱۰ سال رهبری دولت را به عهده داشت، با قرص خواب اقدام به یک خودکشی ناموفق کرد و دو روز بعد به دار آویخته شد. محمود جلال بایار، رئیس‌جمهور
به دار آویخته شد. محمود جلال بایار، رئیس‌جمهور ترکیه نیز به دلیل سالخوردگی از اعدام جان به در برد. او در آن هنگام ۷۸ سال داشت. از نظر بسیاری از ترک‌ها، این کودتا مفید بود. بعد از ۱۸ ماه انتخابات دیگری برگزارشد و قانون اساسی جدیدی به تصویب رسید، قانونی که به گفته بسیاری از ترک‌های لیبرال، بهترین قانون اساسی بود که این کشور تا آن زمان داشت. پس از ۵ سال حکومت به غیرنظامیان بازگشت.
پادشاهی الیپی یا الیپی قلمروی باستانی در غرب رشته کوه زاگرس و پایتخت آن نیسابی (کرمانشاه)، که در غرب آن بابل، در شمال شرقی آن سرزمین ماد، در شمال آن تمدن مانناییان، در جنوب آن تمدن عیلام و در نزدیکی شمال آن شاهراه بین بابل و همدان بود که از بستگان نزدیک عیلامیان بودند و بقایای اقوام گوتی و کاسی در شمال آن قرار داشتند. این تمدن در قرن ۹ تا ۶ پیش از میلاد گسترش یافت و براساس شواهد تاریخی این شهر بر اثر یک شاهراه تجاری در اطراف خود بسیار رونق یافت و در میان قرن‌های ۸ و ۷ پیش از میلاد تحت تسلط آریایی‌ها درآمد؛
۸ و ۷ پیش از میلاد تحت تسلط آریایی‌ها درآمد؛ و پادشاه آن، دالتا از سال ۷۱۴ پیش از میلاد به سارگن دوم خراج پرداخت می‌کرد و پس از مرگ پادشاه «دالتا» پسرش «نیبه» از طرف عیلامیان پشتیبانی می‌شد. تاریخچه. در سال ۷۱۹ پیش از میلاد، سوتل پسر هوبو و پدر دالتا، آخرین رئیس کنفدراسیون الیپی فوت کرد. رؤسای قبایل هم تصمیم گرفتند که بمدت سه سال خودشان ادارهٔ سرزمین را برعهده بگیرند، پس از یک سال عزاداری تالتا برای پدرش سوتل، خودش ریاست قبیلهٔ شان را بر عهده گرفت و بعد از یک سال، در سال ۷۱۷ پیش از میلاد شورای رؤسای قبایل
یک سال، در سال ۷۱۷ پیش از میلاد شورای رؤسای قبایل الیپی، تصمیم گرفتند که حکومت را از کنفدراسیون متحد به پادشاهی منتخبی تغییر دهند، با این تفاوت که فقط اولین پادشاه را خودشان انتخاب کنند و پس از او، فرزندانش بر آن حکومت کنند، آن‌ها در طی مذاکراتشان، رئیس قبیلهٔ الیپی، دالتا را به عنوان پادشاه انتخاب کردند. در بهار سال بعد از آن، سال ۷۱۶ پیش از میلاد، تالتا در نیسابی تاجگذاری کرد و کنفدراسیون متحد قبایل الیپی پس از ۱۳۹ سال به پادشاهی الیپی تغییر یافت. هرچند که دو پادشاه آن، فرزندان همان رؤسای کنفدراسیون
که دو پادشاه آن، فرزندان همان رؤسای کنفدراسیون الیپی بودند. جمعیت. از آنجا که این سرزمین بسیار آباد بود دارای جمعیت زیادی نیز بود. این کشور در اوایل دهه ۷۱۰ پیش از میلاد دارای حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت بوده. کنفدراسیون قبایل الیپی. کنفدراسیون متحد قبایل الیپی، یا به‌طور خلاصه کنفدراسیون الیپی کنفدراسیونی در سده‌های هشتم و نهم پیش از میلاد بود که متشکل از قبایلی بود که مجموعاً سرزمین الیپی را تشکیل می‌دادند. مکان. کنفدراسیون الیپی و پادشاهی الیپی در یک مکان قرار داشتند. سرزمین الیپی تقریباً مطابق با
مکان قرار داشتند. سرزمین الیپی تقریباً مطابق با استان‌های: استان کردستان، استان کرمانشاه، و: شمال استان ایلام، جنوب استان آذربایجان غربی، غرب استان همدان و شرق استان دیاله را در بر می‌گرفت. پایان کنفدراسیون. در سال ۷۱۶ (پیش از میلاد) سران تمام قبایل اعم از نیسابی (کرمانشاه)، هوباهنا و ماروبیشتی در شهر نیسابی (کرمانشاه) جمع شدند و با یکدیگر مذاکراتی کردند. پس از آن مذاکرات آن‌ها تالتا رئیس قبیلهٔ الیپی را به عنوان نخستین پادشاه الیپی برگزیدند. فرمانروا. دالتا. دالتا یا تالتا (متولد احتمالاً ۷۶۰ - متوفی ۷۰۸)
دالتا یا تالتا (متولد احتمالاً ۷۶۰ - متوفی ۷۰۸) نخستین پادشاه الیپی و پدر نیبه دومین و آخرین پادشاه الیپی بود. زندگی‌نامه. او از نجبا و نجیب‌زادگان الیپی بود و خانواده اش هم از رؤسای قبایل مهم الیپی بودند. پدرش سوتل هم رئیس قبیلهٔ اصلی الیپی بود و حکومت قبیلهٔ آن‌ها به او رسیده بود. سوتل نسل چهارم از کوتل، اولین حکمران قبیله ای الیپی بود. به احتمال زیاد او در سال ۷۶۰ پیش از میلاد در مرکز الیپی (نیسابی) به دنیا آمد. در آن هنگام پدرش سوتل در دههٔ چهارم زندگی اش به سر می‌برد و رئیس کنفدراسیون الیپی بود. در
اش به سر می‌برد و رئیس کنفدراسیون الیپی بود. در سالی که او ۴۴ ساله بود حکومت الی پی را در دست گرفت. او به مدت هشت سال (۷۱۶ تا ۷۰۸) پادشاه الیپی بود. در ابتدای حکومتش فرزندش نیبه را ولی عهد خود کرد؛ زیرا پسرش به سن کافی رسیده بود. در زمان حکومتش الی پی وضعیت خوبی نداشت و بسیار مورد حملهٔ آشور و شورش‌های داخلی قرار گرفت. در سال ۷۱۴ آشور به رهبری سارگون دوم به الی پی حمله کرد و تعدادی از شهرهایش را ضمیمهٔ خاک آشور کرد. البته او از سال ۷۱۷ تا ۷۱۶ پیش از میلاد، یک رئیس‌جمهور موقت برای کنفدراسیون الیپی بود.
یک رئیس‌جمهور موقت برای کنفدراسیون الیپی بود. همچنین آخرین رئیس‌جمهور آن. در سال ۷۱۴ تالتا برای امنیت کشور الیپی را خراجگزار آشور اعلام کرد و سارگون دوم هم حمایتش را در برابر الی پی اعلام کرد. از علل اصلی پادشاهی او خلق و خوی خوب، پاکدامنی و نجیب بودنش را یاد می‌کنند. هنگامی که او پادشاهی الی پی را در دست گرفت پسرش نیبه ۱۶ سال داشت. او هنگامی که هشتمین سال سلطنتش را پشت سر می‌گذراند به‌طور ناگهانی و به دلیلی نامعلوم در سن پنجاه و دو سالگی (سال ۷۰۸ پیش از میلاد) درگذشت. با مرگ او الی پی اندکی ضعیف شد و در
درگذشت. با مرگ او الی پی اندکی ضعیف شد و در همان سال مرگش آشور به الیپی حمله کرد و شهر ماروبیشتی را ضمیمهٔ خاک خود کرد.او را از امیران درستکار و پاکدامن برشمرده اند و دهخدا در لغت نامه اش تالتا را: «امیر «اِلی پی» یکی از نجبای قدیم و از خاندانهای باستانی ولایت «الی پی» بود که در سرحدهای شمالی ایلام واقع است و شامل کوه‌ها و دره‌های شمال شرقی به درهٔ فعلی است که تا شهر نهاوند کنونی می‌رسد. وی امیری با تدبیر بود و در حدود سال ۷۰۸ پ.م. بدرود حیات گفت. رجوع به کتاب کرد رشید یاسمی ص ۴۶، ۵۷، ۵۸و ۵۹ شود» معرفی
کتاب کرد رشید یاسمی ص ۴۶، ۵۷، ۵۸و ۵۹ شود» معرفی کرده است. خانواده. ۱. ملکه سوگ تنها فرزندان او که در کتاب‌ها و سنگ نبشته‌ها از آنان یاد شده، جانشینش نیبه فرزند (دالتا و سوگ) و پوجی است. از پوجی هیچ اطلاعاتی (بجز نامش) موجود نیست. نیبه شاید پسر ارشد او باشد که حکومت الیپی به او رسید. هنگامی که تالتا بیست و هشت ساله بود صاحب فرزند پسری بنام نیبه شد. از معنای نام پسرش و خودش چیزی در دسترس نیست. نیبه. نیبه یا ایسپرابا (متولد احتمالاً ۷۳۲ - متوفی احتمالاً ۶۷۴) فرزند تالتا اولین پادشاه الیپی، جانشین او، دومین و
تالتا اولین پادشاه الیپی، جانشین او، دومین و آخرین پادشاه الیپی بود. زندگی. نیبه احتمالاً در سال ۷۳۲ پیش از میلاد هنگامی که پدرش تالتا ۲۸ ساله بود در شهر نیسابی (کرمانشاه امروزی) مرکز ناحیهٔ الیپی به دنیا آمد. به احتمال زیاد او در سال ۶۷۴ پیش از میلاد هنگامی که کیمری‌ها به الیپی حمله کردند در سن پنجاه و سه سالگی کشته شد. با مرگ او پادشاهی الیپی نیز از صفحهٔ روزگار محو شد. در سال ۶۷۴ پیش از میلاد با حملهٔ اقوام کیمری به الی پی، وی نیز بعد از سی و چهار سال پادشاهی کشته شد و پادشاهی الیپی هم از بین رفت.
پادشاهی کشته شد و پادشاهی الیپی هم از بین رفت. پادشاهی. در سال ۷۰۸ پیش از میلاد هنگامی که پدرش تالتا به دلیل نامعلومی فوت کرد، وی که ولیعهد الیپی بود در بیست و هشت سالگی جانشین پدرش شد و بر تخت پادشاهی الیپی تکیه زد. ریاست قبیلهٔ الیپی بعد از نیبه. بعد از نیبه فرزندانش شهگی و وفجی به ترتیب ریاست قبیلهٔ الیپی را بر عهده داشتند و پس از آن دو فرزندان وفجی بر آن قبیله حاکمیت داشتند جنگ یکم الیپی و آشور. در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، دو سال پس از پادشاه شدن دالتا، سارگون دوم به الیپی حمله کرد. دلیل این جنگ نامعلوم
دوم به الیپی حمله کرد. دلیل این جنگ نامعلوم است ولی احتمال می‌رود که جزو جنگ‌های آشور برای کشورگشایی باشد. از قوای طرفین هم اطلاعاتی نیست، از علل مهم که از این جنگ اطلاعاتی نیست می‌توان قدیمی بودن این جنگ را گفت، البته این نبرد اهمیت چندانی نداشت جز این که علت اصلی شورش لنین بود. دالتا پرداختن خراج به آشور را تأیید کرد، اما به دلیل اوضاع بد الیپی، تصمیم بر این شد که پرداختن خراج از سال بعد از جنگ صورت بگیرد. همچنین سارگون دوم حمایت اش را نسبت به دالتا و پادشاهی الیپی اعلام کرد. شورش پنج استان. در سال ۷۱۴
الیپی اعلام کرد. شورش پنج استان. در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، پس از جنگ یکم الیپی و آشور، لنین، حاکم شهر هوباهنا به همراه پنج استان دیگر شورش کرد و دالتا را اخراج کرد. همچنین به سارگون دوم هم باجی نپرداخت. سارگون دوم هم به حمایت از دالتا به لنین حمله کرد و هوباهنا را تسخیر کرد. دالتا هم دوباره بر تخت پادشاهی الیپی تکیه زد. این جنگ در پنج استان شورشی رخ داد که در شمالغرب و غرب پادشاهی الیپی بودند. و جنگ اصلی که با فرار سرداران شورشی همراه بود در شهر هوباهنا صورت گرفت. پس از این جنگ، سارگون دوم یک گردان را فرمان
گرفت. پس از این جنگ، سارگون دوم یک گردان را فرمان داد که آن‌ها را تعقیب کرده و در آخر سرکردگان شورش را بجز لینین بکشند تا لینین را اسیر کنند. آن‌ها هم سرداران را تعقیب و سپس به شهر نیسابی رسیدند. آن گردان به کاخ بزرگ نیسابی رفتند و سرکردگان شورش را کشتند اما تا خواستند که لینین را اسیر کنند، او خودکشی کرد. هنگامی که قرار بود اولین خراج به آشور پرداخته شود، یک سال پس از جنگ یکم الیپی و آشور، پنج استان به مرکزیت شهر هوباهنا و به رهبری لنین، در سال ۷۱۳ پیش از میلاد شورش کردند و دالتا را نپذیرفتند، همچنین به
میلاد شورش کردند و دالتا را نپذیرفتند، همچنین به آشور خراجی نپرداختند. به همین دلیل سارگون دوم به این پنج استان حمله کرد و آن‌ها را شکست داد. او در این نبرد شهر هوباهنا را ضمیمهٔ خاک آشور کرد و دالتا دوباره پادشاه شد. پس از این جنگ اولین خراج الیپی به آشور پرداخته شد. لنین. "دوک لنین از هوباهنا"، پسر ویپ بود که پس از فوت پدرش در سال ۷۱۳ پیش از میلاد به ریاست قبیلهٔ هوباهنا رسید. پدرش ویپ از سال ۷۱۹ تا ۷۱۷ پیش از میلاد، به عنوان ششمین رئیس‌جمهور و تنها رئیس‌جمهور شورایی کنفدراسیون الیپی، حکومت کرد. او در
شورایی کنفدراسیون الیپی، حکومت کرد. او در سال ۷۱۳ پیش از میلاد به همراه عده ای دیگر از رؤسای قبایل پنج استان غربی الیپی، با حملهٔ سارگون دوم برای رفع شورش، درگذشت. دلایل شورش. در سال ۷۱۳ پنج استان اعم از هوباهنا به رهبری لنین شورش کردند، پادشاه را اخراج کردند و خراجی به آشوری‌ها پرداخت نکردند. سارگون دوم به شورشی‌های الیپی حمله کرد و شهر هوباهنا را تسخیر کرد. او همچنین ۳۳٬۶۰۰ نفر را اسیر کرد و ۶۰۰ الاغ و قاطر را غنیمت گرفت. همچنین تالتا دوباره به حکومت رسید. جنگ دوم الیپی و آشور. هنگام درگذشت دالتا، پسرش
جنگ دوم الیپی و آشور. هنگام درگذشت دالتا، پسرش نیبه به سلطنت رسید و در کشور هرج و مرج شد. مقدار این هرج و مرج‌ها در شهر ماروبیشتی بیشتر از بقیهٔ شهرها بود. در این هنگام آشور به‌طور ناگهانی به الیپی حمله کرد و شهر ماروبیشتی را به تصرف خود درآورد. این جنگ در سال ۷۰۸ پیش از میلاد رخ داد و در طی آن حکومت الیپی تضعیف شد زیرا از سه شهر مهم آن دو شهر (ماروبیشتی و هوباهنا) را از دست داده بود و فقط شهر مرکزی نیسابی زیر حکومت الیپی بود. یادکرد از الیپی. از الی‌پی بار اول مشروحاً در منابع آشوری، ذیل وقایع سال شانزدهم
اول مشروحاً در منابع آشوری، ذیل وقایع سال شانزدهم سلطنت سلمنصر سوم یاد شده، ولی در درپوش نیمه خراب دروازهٔ آشور ناسیراپال دوم در ایگمور- انلیل نیز از شهر الی‌پی یاد شده است. سقوط. با حملهٔ کیمری‌ها در سال ۶۷۴ به سرپرستی سانداک شاترو که در همان سال به آشور حمله کرده بود، نیبه پسر تالتا جان خود را از دست داد و پادشاهی الیپی سقوط کرد اما ضمیمهٔ خاک کیمری‌ها نشد. پس از این پادشاهی کم‌کم این سرزمین تجزیه شد و بدست دیگر کشورها افتاد. ریاست قبیلهٔ الیپی تا یک قرن در دست نوادگان نیبه بود.
مارکوس آنتونیوس گوردیانوس (۲۰ ژانویهٔ ۲۲۵ – ۱۱ فوریهٔ ۲۴۴) که بیشتر با نام گوردیان سوم شناخته می‌شود، امپراتور روم بین سال‌های ۲۳۸ (معروف به سال شش امپراتور) تا ۲۴۴ میلادی بود. سال‌های آغازین. گوردیان سوم در ۲۰ ژانویه ۲۲۵ میلادی در رم زاده شد. مادرش دختر سناتور مارکوس آنتونیوس گوردیانوس سمپرونیانوس رومانیوس (بعدتر امپراتور گوردیان یکم) بود و پدرش نیز بی‌شک یکی از سناتورهای رومی بود که نامش تا به‌امروز ناشناخته مانده است و تا پیش از بروز شورش در آفریقا در اوایل ۲۳۸ درگذشته بود. جانشینی و امپراتوری. در اوایل
۲۳۸ درگذشته بود. جانشینی و امپراتوری. در اوایل سال ۲۳۸ میلادی شورشی در استان‌های آفریقایی امپراتوری روم توسط ملاکینی که به شیوهٔ دریافت مالیات اعتراض داشتند علیه امپراتور وقت، ماکسیمینوس ترکس آغاز شد. پدربزرگ گوردیان سوم در این زمان، فرماندار آن مناطق بود و شورشیان او را به عنوان امپراتور خود برگزیده و گوردیان یکم نام دادند. گوردیان یکم امپراتوری مشترک خود را با پسرش گوردیان دوم آغاز کرد و سنای روم نیز آنان را به رسمیت شناخت. اما این، شورش توسط یکی از حامیان وفادار به ماکسیمینوس فرونشانده شد. گوردیان دوم
وفادار به ماکسیمینوس فرونشانده شد. گوردیان دوم در میدان نبرد کشته شد، گوردیان یکم دست به خودکشی زد و ماکسیمینوس با سپاهش به سوی رم روانه شد. اعضای سنا که به دلیل حمایت آشکارشان از گوردیان‌ها از وضعیت خود بیم داشتند، ماکسیمینوس را از قدرت خلع و شورای ۲۰ نفره‌ای را تشکیل دادند که دو نفر از سناتورها به نام‌های پوپینوس و بالبینوس را به عنوان امپراتوران مشترک برگزیدند. اما این انتخاب چندان مورد قبول افکار عمومی واقع نشد و رمی‌ها دست به شورش زده و سنا را به محاصرهٔ خود درآوردند. اعضای سنا که از علاقهٔ مردم به
خود درآوردند. اعضای سنا که از علاقهٔ مردم به نوهٔ ۱۳ سالهٔ گوردیان یکم آگاه بودند، برای آرام ساختن اوضاع او را به رم آورده، به احترام پدربزرگش مارکوس آنتونیوس گوردیانوس نامش نهادند و سزار و جانشین امپراتور ساختند. در اوایل ژوئن ۲۳۸، خبر کشته شدن ماکسیمینوس تراکس توسط سپاهیانش به رم رسید، پوپینوس و بالبینوس بر سر قدرت با یکدیگر درگیر شدند و پرتورینها که از انتخاب آنها ناراضی بودند به انتقام ماکسیمینوس آن دو را در ۲۹ ژوئیه ۲۳۸ به قتل رساندند. به دنبال کشته شدن دو امپراتور، گوردیان سوم نوجوان با رأی مثبت سنا
دو امپراتور، گوردیان سوم نوجوان با رأی مثبت سنا و سربازان در اوت همان سال به عنوان امپراتور جدید روم معرفی شد و به دلیل سن کم، ادارهٔ امور در ابتدا برعهدهٔ مادرش و سپس بر عهدهٔ تیمسیتئوس ، فرماندهٔ پرتورین‌ها و پدرهمسرش بود. جنگ با ساسانیان. بزرگترین چالش امپراتور نوجوان، حفظ امنیت در مرزهای امپراتوری روم بود. مشکل با گوت‌ها در حاشیهٔ دانوب همچنان ادامه داشت اما خطر جدی از سمت مرزهای شرقی و از جانب ساسانیان بود. اردشیر یکم ساسانی پیشتر نصیبین و حران را در ماه‌های پایانی حکومت ماکسیمینوس تراکس به تصرف خود
ماه‌های پایانی حکومت ماکسیمینوس تراکس به تصرف خود درآورده بود و اینک سپاه ساسانی در سال ۲۴۰ میلادی به فرماندهی پسرش شاپور یکم در حال پیشروی روزافزون در نواحی تحت کنترل امپراتوری روم در میان‌رودان بود و در همین سال موفق شدند تا پادگان نظامی رومی‌ها در هاترا (در شمال عراق امروزی در حدود ۵۵ مایلی جنوب موصل) را به تصرف خود درآورند. امپراتوی روم برای مقابله با ساسانیان، تمامی سپاهیانش را از مرزهای غربی فراخواند و دست به ضدحمله‌ای بزرگ علیه نیروهای ساسانی زد و موفق شد تا ضمن بازپسگیری شهرهای نصیبین و حران،