payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رنزبرگ، پیام اصلی این قصه بیشتر صعود ناتمام انسان به خدایی است. داستان هبوط یکی از پایه‌های عقیدهٔ «گناه نخستین» در مسیحیت است. در مسیحیت جریان اصلی (مبتنی بر اعتقادنامهٔ نیقیه) گفته می‌شود گناه به دلیل این نافرمانی وارد جهان شد و تمام هستی—از جمله ذات انسان—را آلود. بدین دلیل، همهٔ انسان‌ها گناهکار متولد می‌شوند و نخواهند توانست به زندگی ابدی دست یابند، مگر با رحمت الهی. نافرمانی و رانده شدن انسان از بهشت در قرآن نیز روایت شده‌است. واژه‌شناسی. ابن فارس می‌گوید: «هبوط کلمه‌ای است که دلالت بر فرود آمدن
می‌گوید: «هبوط کلمه‌ای است که دلالت بر فرود آمدن می‌کند.» این اصطلاح در سفر پیدایش به کار نرفته‌است. روایت کتاب مقدس. پیش‌زمینه. در کتاب مقدس چندین افسانه آفرینش مختلف وجود دارد. میان این قصه‌ها، دو مورد در سفر پیدایش بازگو شده و آدم و حوا از شخصیت‌های روایت دوم هستند. سفر پیدایش اولین کتاب از پنج کتاب تورات و به‌طور کلی اولین کتاب در مجموعه کتاب مقدس است. در نظر اکثر پژوهشگران، سفر پیدایش در دوره هخامنشی (۵۵۰ – ۳۳۰ قبل از میلاد) نوشته شده‌است. با این وجود، از آنجا که در دیگر بخش‌های تنخ هیچ اشاره‌ای به
از آنجا که در دیگر بخش‌های تنخ هیچ اشاره‌ای به آدم نشده، اقلیت قابل توجهی از محققان اعتقاد دارند که ۱۱ باب ابتدایی سفر پیدایش (از آفرینش تا پایان طوفان) محصول دوره‌ای متاخرتر است و احتمالاً به قرن سوم قبل از میلاد تعلق دارد. در روایت اول شخصیت‌های آدم و حوا وجود ندارند. در این داستان، بعد از اینکه خدا به زمین و آسمان‌ها شکل داد، در ششمین روز مرد و زن را آفرید و روز بعد استراحت کرد. سپس روایت دوم آغاز می‌شود که قصه‌ای عامیانه است. در این داستان، بعد از آفرینش زمین و آسمان‌ها توسط یهوه الوهیم، کسی در زمین
زمین و آسمان‌ها توسط یهوه الوهیم، کسی در زمین نبود تا در آن گیاهی بکارد. او با استفاده از گِل به آدم شکل داد و روح حیات در او دمید تا نگهبان باغ عدن باشد. آدم نتوانست میان حیوانات باغ عدن برای خود همنشینی بیابد، پس یهوه الوهیم برای اینکه آدم تنها نماند، از دنده‌اش زن را آفرید. آفرینش از دنده بازی با کلمات در زبان سومری است، زیرا در این زبان، «تی» به دو معنای «دنده» و «زندگی» به کار می‌رفته‌است. شکست‌خوردن خدا در یافتن همنشینی برای آدم در تلاش اولش، نشان می‌دهد او خدایی انسان‌انگاشته‌شده و جایزالخطاست. هبوط
او خدایی انسان‌انگاشته‌شده و جایزالخطاست. هبوط انسان. آدم و زن آزاد بودند از میوه همهٔ درختان بخورد، غیر از درخت معرفت، زیرا خدا گفته بود می‌تواند باعث مرگش شود. در ادامه به حضور مار در باغ عدن پرداخته شده‌است؛ او از همه حیوانات باغ هوشیارتر بود (که نشان می‌دهد داستان‌پرداز مار را یک حیوان در نظر گرفته، نه شیطان یا موجودی دیگر) و زن را برای خوردن از میوه درخت معرفت وسوسه کرد؛ مار از زن پرسید: «به راستی خدا به شما گفته از میوه درختان باغ نخورید؟» و زن پاسخ داد: «از میوه‌های باغ می‌خوریم، غیر از میوه درخت
داد: «از میوه‌های باغ می‌خوریم، غیر از میوه درخت معرفت، زیرا خدا گفته اگر بخورید خواهید مرد.» مار به او گفت: «نخواهید مرد، بلکه خدا می‌داند اگر بخورید، چشمانتان باز خواهد شد و مانند او از نیک و بد مطلع خواهید شد.» پس زن از میوه درخت معرفت خورد و به شوهرش هم داد؛ چشمانش باز شد و متوجه شدند که لخت هستد و در نتیجه، با برگ درخت انجیر خود را پوشاندند. در این نقطه ترس بر آدم و زن مسلط می‌شود؛ آنان از یکدیگر و هر دو از خدا می‌هراسند. وقتی آدم و زن صدای آواز خدا که میان درختان باغ در هنگام وزش نسیم می‌خرامید را
که میان درختان باغ در هنگام وزش نسیم می‌خرامید را شنیدند، خود را از حضور او پنهان کردند زیرا می‌دانستند از حدود تعیین شده تجاوز کرده‌اند. زمانی‌که خدا بازگشت، از آدم پرسید: «کجا هستی؟» و آدم پاسخ داد: «چون می‌دانستم خواهی آمد، خود را پنهان کردم، زیرا لخت هستم.» پاسخ آدم باعث شد خدا متوجه شود که آنان از میوه معرفت خورده‌اند. خدا آدم را پاسخ داد: «چه کسی به تو اطلاع داد که لخت هستی؟ آیا از درختی که گفتم نخوری، خوردی؟» آدم در جواب تقصیرات را گردن زن و خودِ خدا انداخت: «این زنی که همنشین من کردی میوه را به من
انداخت: «این زنی که همنشین من کردی میوه را به من داد.» خدا از زن پرسید: «این چه کاری بود که کردی؟» و زن مار را مقصر دانست. به مار فرصت دفاع داده نمی‌شود. خدا هر سه اینان را نفرین کرد: مار از این پس بر روی شکمش راه خواهد رفت، زن تابع مرد خواهد بود و باید درد زایمان را تحمل کند و مرد باید بر روی زمین‌های کشاورزی زراعت کند. برخلاف آنچه به نظر می‌رسد خدا گفته بود، آدم و زن با خوردن میوهٔ درخت معرفت نمردند. ممکن است اینجا منظور تورات از مرگ، بیگانگی با خدا و نهایتاً میرندگی باشد. خدا با پوست برای آن‌ها لباسی
میرندگی باشد. خدا با پوست برای آن‌ها لباسی دوخت و سپس گفت: «حال انسان هم یکی از ما شده و به نیک و بد آگاه است.» پس از ترس اینکه مبادا انسان از درخت حیات هم بخورد و تا ابد زنده بماند، او را از باغ عدن بیرون کرد. خدا همچنین کروبی‌ها را با شمشیر آتش‌بار در شرق باغ عدن ساکن کرد تا موجود دیگری به درخت حیات نزدیک نشود. آدم زن را «حوا» ("زندگی") نامید. اینان در زمین نزدیکی کردند و صاحب فرزندانی به نام هابیل و قائن شدند. دیدگاه‌های دینی. یهودیت. در یهودیت این داستان ارتباطی با «گناه نخستین» ندارد. در عوض گفته
ارتباطی با «گناه نخستین» ندارد. در عوض گفته می‌شود انسان‌ها گرایش‌های شر دارند که باید با اعمال خوب متعادل شود. در تنخ، برخلاف مسیحیت، آدم و حوا نخستین گناهکاران نیستند و قائن با کشتن هابیل اولین گناه را انجام می‌دهد. اهمیت داستان نافرمانی آدم و حوا در یهودیت باستانی از اهمیت آن در مسیحیت به مراتب کمتر بوده‌است. تفسیرهای ربانی یهودی نافرمانی آدم را یکی از چند شورش انسان علیه خدا محسوب کرده‌اند. مسیحیت. «گناه نخستین» عقیده‌ای مرکزی در مسیحیت است و یکی از پایه‌های اساسی رابطه انسان و خدا محسوب می‌شود. پولس
اساسی رابطه انسان و خدا محسوب می‌شود. پولس در مقایسه آدم–مسیح است که سنگ‌بنای چنین مفهومی در مسیحیت را گذاشته و ادراک مسیحیان اولیه از آدم و حوا نیز ریشه در نوشته‌های او دارد. آدم که در آغاز آفرینش فضیلت‌های بسیاری (مثل نداشتن شهوت) دارا بود، با انجام «گناه نخستین» همه را از دست داد و سپس ذات فاسد شده خود را به همه نوادگانش منتقل کرد. تنها با آمدن عیسی، موسوم به «آدم آخر» یا «آدم دوم» بود که انسان به شکوه و کمال اصلی خود بازگشت، زیرا «همان‌طور که در آدم همه می‌میرند، در مسیح همه زنده خواهد شد.» (اول
همه می‌میرند، در مسیح همه زنده خواهد شد.» (اول قرنتیان، ۱۵:۲۲) اسلام. داستان نافرمانی آدم و حوا و بیرون رانده شدن آنان از بهشت در قرآن نیز بازگو شده‌است. در روایت قرآن، خدا ابتدا به فرشتگان می‌گوید می‌خواهم خلیفه‌ای در "زمین" بگمارم و فرشتگان به خدا هشدار می‌دهند که آدم فساد خواهد کرد. خدا سپس آدم را از گل به وجود آورد و همه نام‌ها را به او آموخت اما فرشتگان آن نام‌ها را نمی‌دانستند و آدم به ایشان تعلیم داد. خدا از فرشتگان خواست به آدم سجده کنند؛ همه سجده کردند، غیر از ابلیس زیرا خود را که از «آتش» بود
کردند، غیر از ابلیس زیرا خود را که از «آتش» بود برتر از آدم که از گل بود می‌دانست. در نتیجه ابلیس از بهشت رانده شد. آدم و همسرش در بهشت ساکن شدند و تنها محدودیت این بود که نزدیک «این درخت» نشوند. در ادامه به بیرون رانده شدن آدم از بهشت پرداخته شده‌است؛ شیطان به آدم و حوا خبر داد که لخت هستند و به آنان گفت اگر از آن درخت بخورند، فرشته و جاودان خواهند شد. پس آنان از درخت خوردند و لختی خود را دیدند و با برگ خود را پوشاندند. در اثر این اتفاق، خدا آن‌ها را به زمین فرستاد تا چون دشمن زندگی کنند اما وقتی آدم
زمین فرستاد تا چون دشمن زندگی کنند اما وقتی آدم درخواست بخشش کرد، خدا از او گذشت. «آیات شیعی قرآن» صدها آیهٔ منسوب به قرآن هستند که در منابع شیعه و احادیث امامان شیعه وجود دارند، ولی در نسخه فعلی قرآن—موسوم به مصحف عثمان—یافت نمی‌شوند. در این منابع، نسخهٔ متفاوتی از سورهٔ طه آیهٔ ۱۱۵ و پیمان‌شکنی آدم وجود دارد: «و بی تردید پیش از این با آدم "با فرامینی دربارهٔ محمد و علی و حسن و حسین و امامان از نسلشان" پیمان بستیم، و فراموش کرد، و برای او عزمی نیافتیم.» (تفاوت با قرآن رسمی با فونت "ایتالیک" نوشته شده)
اکلیپس یک محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزاری چندزبانه برای محیط توسعه مجتمع با قابلیت اضافه کردن افزونه می‌باشد. این محیط توسعه در ابتدا با زبان جاوا و برای توسعه برنامه‌های این زبان استفاده می‌شد. در ادامه با افزوده شدن افزونه‌هایی به آن امکان توسعه زبان‌هایی چون سی، سی++، روبی، کوبول، پایتون، پرل، پی اچ پی، لاتک و اندروید را فراهم می‌کند. معماری. سامانهٔ زمان اجرای اکلیپس مبتنی بر اکویناکس که پیاده‌سازی استانداردی، سازگار با او اس جی ای است، می‌باشد. اکلیپس از افزونه‌ها برای فراهم آوردن امکان استفاده از تمام
افزونه‌ها برای فراهم آوردن امکان استفاده از تمام قابلیت‌هایش بر روی سامانه اجرا، استفاده می‌نماید که برخلاف با بعضی از برنامه‌هایی که به صورت معمول با قابلیت کد سخت می‌باشند، است. سازوکار افزونه‌ها در اکلیپس، صورتی سبک‌تر از چهارچوب مهندسی نرم‌افزار بر اساس مولفه است. به علاوه برای اینکه اکلیپس قابل گسترش برای توسعه سایر زبان‌های برنامه‌نویسی مانند سی و پایتون باشد، چهارچوب افزونه‌ها به اکلیپس امکان کار با زبان‌های حروف‌چینی مانند لاتک و برنامه‌های شبکه‌ای مانند تلنت و سامانه مدیرت پایگاه داده را فراهم
مانند تلنت و سامانه مدیرت پایگاه داده را فراهم می‌آورد. جاوا و پشتیبانی از سی وی اس در کیت توسعه نرم‌افزاری اکلیپس فراهم شده‌است. به جز بخش کوچکی از هسته زمان اجرا، تمام بخش‌های در اکلیپس به صورت افزونه‌ای است. این بدان معناست تمام افزونه‌ها در اکلیپس به شکل دقیقاً یکسانی توسعه می‌یابند و تمام خصوصیات آنها با هم برابر هستند. اکلیپس برای بخش عظیمی از خصوصیات افزونه‌هایی را فراهم می‌نماید، که بعضی از آنها از طرف شخص ثالث توسعه به شکل رایگان یا تجاری توسعه می‌یابند. نمونه‌ای از این افزونه‌ها، افزونه یو ام‌ال
نمونه‌ای از این افزونه‌ها، افزونه یو ام‌ال برای نمودار ترتیبی و سایر دیاگرام‌های یو ام‌ال است، یا افزونه‌ای برای کاوش در پایگاه داده. سکوی غنی مشتری. اکلیپس، سکوی غنی مشتری اکلیپس را برای توسعه برنامه‌های همه منظوره را فراهم می‌آورد. اجزا زیر این بستر را فراهم می‌آورد: تاریخچه. اکلیپس به عنوان پروژه‌ای در شرکت ای بی ام شعبه کانادا ایجاد گردید که برای جایگزینی محیطهای توسعه خانوادهٔ ویژوال ایج بود&lt;. ویژوال ایج مبتنی بر اسمال تاک بود در حالی که اکلیپس توسط او تی ای بر مبنای جاوا توسعه یافت. در نوامبر سال
او تی ای بر مبنای جاوا توسعه یافت. در نوامبر سال ۲۰۰۱، کنسرسیومی برای توسعه اکلیپس به عنوان یک نرم‌افزار متن باز ایجاد شد و در سال ۲۰۰۴، بنیاد اکلیپس تأسیس گردید.نگارش سوم اکلیپس (منتشر شده در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۰۴) سکوی خدماتی او اس جی ای را به عنوان معماری زمان اجرای خود برگزید. اکلیپس در ابتدا تحت مجوز متداول عمومی و بعداً تحت مجوز عمومی اکلیپس منتشر شد. نرم‌افزار آزاد و متن‌باز بعدها اعلام نمود که هر دو مجوز از نوع نرم‌افزار آزاد هستند، ولی با اجازه‌نامه عمومی همگانی گنو کاملاً مطابق نیستند. براساس گفته لی
همگانی گنو کاملاً مطابق نیستند. براساس گفته لی نکمن، مدیر ارشد فناوری شرکت ای بی ام بخش رشنال در آن زمان، که بعدها رئیس بخش توسعه و پشتیبانی این بخش شد، انتخاب نام اکلیپس، برای مقابله با ویژوال استودیو متعلق به شرکت مایکروسافت بود و نه شرکت سان میکروسیستم جالب آنکه وی اکنون کارمند شرکت مایکروسافت است. منتشر شده. از سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) تا کنون، بنیاد اکلیپس به صورت سالانه نسخه هماهنگی را منتشر می‌نماید. هر نسخه منتشره، شامل سکوی اکلیپس و تعدادی از پروژه‌های اکلیپس است. از سال ۲۰۰۸ نسخه‌های جدید در چهارمین
اکلیپس است. از سال ۲۰۰۸ نسخه‌های جدید در چهارمین چهارشنبه ماه ژوئن منتشر می‌شوند. این نسخه‌ها براساس ماه‌های سال (سال خورشیدی) نامگذاری می‌شوند. افزونه‌ها. برای برنامه اکلیپس افزونه‌های بسیاری ساخته شده‌است که هریک برای زبان و اعمالِ خاصی طراحی شده‌است.
ابوسعد، عبدالکریم بن محمد سمعانی (۹ فوریه ۱۱۱۳ - دسامبر ۱۱۶۶م/۲۱ شعبان ۵۰۶- ربیع‌الاول ۵۶۲ ق) حافظ و محدث، فقیه شافعی، ادیب و تاریخ‌نگار برجستهٔ خراسانی ایرانی در سدهٔ ششم هجری/دوازدهم میلادی بود. معروف‌ترین اثر او کتاب الانساب است که به "انساب سمعانی" مشهور است. وی در ۱۱۵۵میلادی به تألیف این مفصل پرداخت. اثر در هشت جلد تألیف شده و موضوع آن در باب انساب عرب می‌باشد. الانساب دارای ارزش تاریخی و جغرافیایی زیادی است، چون در زیر نام شخصیت‌های معروف مورد بحث توضیحات شرح حالی و مکان‌شناسی به دست می‌دهد. او این
شرح حالی و مکان‌شناسی به دست می‌دهد. او این اطلاعات را در ضمن سفرهایش گرد آورد، چون در این اثنا، فضلای زیادی را به‌منظورهای مختلف ملاقات کرده بود. بیشتر از نظر ایران، ماوراءالنهر و آسیای مرکزی دارای ارزش است، چون در این مورد مهترین و غالباً یگانه مأخذ اطلاعات ماست. کتاب الانساب از طریق منتخبی از آن، به نام "لباب"، تألیف ابن اثیر یا از طریق منتخب دیگری به نام "لُب‌ّاَللُباب" تألیف سیوطی معروف شده است. آثار دیگر او عبارتند از "تاریخ مرو" و همچنین "تکمله‌ای بر تاریخ بغداد" نوشت. استادان او. عایشه بنت فضل
بر تاریخ بغداد" نوشت. استادان او. عایشه بنت فضل صوفی، رابعه اصفهانی، شکر اسفراینی، فاطمه سودرجانی، حورستی عیاضی، عبدالقادر گیلانی، ابوزید معزم، فاطمه فضل مروزی ظریفه طبریه، راضیه میهنیه، ام‌نجم اصفهانی، ابوالعلاء سهلوی، ابوالقاسم رملی، ابوالقاسم مالینی، ابوالقاسم ابریشمی، ابراهیم لفتوانی، ابواسحاق دواتی، ابواسحاق جاجرمی، ابواسحاق طاسبندی، ابوالقاسم صالحانی، ابوالقاسم طبری، ابوالقاسم صیدلانی، ابوسعد مؤذن، ابوعلی بیهقی.
طلوت، روستایی از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. پیشینه. واژه طلوت از نام رودخانه‌ای که از وسط همین محل می‌گذرد گرفته شده به این شکل که رودخانه امروزی به نام آقارود می‌باشد که از وسط روستا از جنوب به شمال امتداد داشته و از آنجایی که مسیر رودخانه مستقیم بوده و جریان آب تند بوده بچه‌هایی که به داخل این رودخانه می‌افتادند غرق می‌شدند به همین خاطر نام رودخانه را تلخ رود و روستایی که در این منطقه تشکیل گردید را روستای تلخ رود و در اصطلاح مازندرانی تل رود - تلوت و به مرور زمان طلوت
مازندرانی تل رود - تلوت و به مرور زمان طلوت نامیده شده و با تحقیقاتی که ازمحققان و اهالی به عمل آمده واژه طلوت را تیله پشت (گِل سفید) نیز می‌گفتند و ازاین گل برای تعمیرات خانه استفاده می‌کردند. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴۰ نفر (۲۶۶خانوار) بوده‌است. البته طی سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۰۸۸ نفر در ۳۱۲ خانوار است که از این تعداد ۵۳۹ مرد و ۵۴۹ زن هستند. امکانات. رودخانه‌های آقارود و میررود از این روستا می‌گذرند و مقبره امام‌زاده آقاسید شریف نیز در این جا قرار دارد. روستا از
آقاسید شریف نیز در این جا قرار دارد. روستا از سه محله بنام‌های پائین‌محله، میان‌محله و بالامحله تشکیل شده‌است. وسعت این روستا ۲۷۳ هکتار است که ۱۷۶ هکتار آن به اراضی زراعی و ۹۷ هکتارآن به کشت انواع محصولات باغی اختصاص یافته‌است. اهالی آن اکثریت به کشاورزی و دامداری مشغول هستند.
فولادکلا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۷ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
دار دِکاشت (Dārdekāšt)، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱۱ نفر (۲۸۵خانوار) بوده‌است.
درزی محله، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۵ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.
انارستان، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۵ نفر (۱۴۶خانوار) بوده‌است. موقعیت. این روستا در میانه دشتی معتدل و مرطوب، در ۱۴ کیلومتری جنوب شهر بابل است. طول جغرافیائی آن ۵۲ درجه و ۴۳ دقیقه، عرض جغرافیائی آن ۳۶ درجه و ۲۵ دقیقه و ارتفاع آن از سطح دریا ۴۰ متر است. رودخانه بابل رود که از شمال خاور سلسله جبال البرز، سرچشمه گرفته از باختر آبادی گذشته و به دریای خزر می
گرفته از باختر آبادی گذشته و به دریای خزر می ریزد. جایگاه اجتماعی اقتصادی. زبان مردم فارسی با گویش مازندرانی و دین آن‌ها اسلام، (شیعه) می‌باشد . کارو پیشه روستا کشاورزی، دامداری و کارگری است. مهمترین فراورده این روستا برنج و مرکبات است. این روستا دارای اجرای طرح هادی.مجموعه فرهنگی ورزشی، دبستان، شورای ده، دهیاری،پایگاه مقاومت بسیج. حمام، 3 باب مغازه، ، مسجدصاحب الزمان و غریبان بغیع و تکیه دو باب است. طبیعت. رستنی‌ها آن: گیاهان گل گاوزبان، گل بنفشه و بارهنگ، که کاربرد داروئی دارند و پوشش گیاهی برای چرای
که کاربرد داروئی دارند و پوشش گیاهی برای چرای دام. بر خلاف نام این روستای زیبا این روستا درخت انار خیلی کم دارد و بیشتر جمعیت آن از طریق پرورش میوه‌ی ترش پرتغال کسب درآمد میکنند جانوران: شال، خی، خی گوش و تَشی
بالاگنج افروز، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۱ نفر (۱۱۸خانوار) بوده‌است.
اجاک، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
مزداکتی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران.این روستا زادگاه سردار شهید حسین مهدی زاده یکی از فرماندهان ارشد هشت سال دفاع مقدس میباشد. این روستا دارای تپه تاریخی بنام شهرکتی میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
فیض اله آباد، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
پیتکا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
رییس کلا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۸ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.
گاوزن محله، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۲ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
بزچفت، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
سیادِرکا، محله‌ای است از توابع شهر مرزی‌کلا، بخش بابل‌کنار، شهرستان بابل در استان مازندران ایران. این محله تا پیش از شهر شدن مرزی‌کلا در سال ۱۳۷۹، روستایی از توابع شهرستان بابل بوده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲۹ نفر (۲۹۰خانوار) بوده‌است.
بالف کلاشرقی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
شیردارکلا، روستایی است بسیار خوش آب و هوا از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. همچنین روستای شیردارکلا،دومین روستای وسیع در شهرستان بابلکنار است. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳۸ نفر (۳۸۴خانوار) بوده‌است.
قران تالار، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۰ نفر (۱۳۵خانوار) بوده‌است.
مرزی کتی طیبی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
ازارسی تسکانو، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
ازارسی حاجی بابا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ازارسی حسین خان زاده، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ازارسی میرزاگل، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ازارسی نعمت اله، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
بی نماز، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
چهارشمین، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
سفیدهلوم، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شال بکشت ولی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
میان طالارحسینی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
نورمحمدتباشی، روستایی است که در بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ویارسره، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
هلی خال، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
یکشوب، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
ازارسی بابل کنار، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. ۲۱۹جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
وولی کتی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
ازارسی شعبانعلی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خمند، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
درازکلا، روستاییست از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲۶ نفر (۳۵۸خانوار) بوده‌است. این روستا از سال 1318 دارای دبستان بوده (دبستان پهلوی)و اکثر روستاییان در آن روستا دارای سواد خواندن و نوشتن می‌باشند. مهاجرت. جمعیت عظیمی از این روستا در طی سی سال گذشته به دلایل مختلف اعم از کسب علم و دانش، تجارت، دلایل قومی و ... به بابل، تهران و حتی خارج از کشور مسافرت نموده‌اند. بنای تاریخی.
و حتی خارج از کشور مسافرت نموده‌اند. بنای تاریخی. امامزاده علی و آستانهٔ مبارکهٔ حضرت سید جعفر الدین ، هفت آبشار و ... در این روستا قرار دارد و سالیانه افراد بسیاری برای زیارت ، سیاحت و مطالعات تاریخی و تفریحی به این اماکن سفر می نمایند.
موزی کتی پارک، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
نوکجار، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
امیرکلا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. تاریخچه و جمعیت. این روستای کوچک در دهستان بخش مرزیکلا قرار دارد. در سال حدود ۱۲۴۵ شمسی چند برادر که امیر زاده بودند ، به دلیل شیوع بیماری طاعون و وبا به این روستا که در ابتدا جنگل بود ، مهاجرت کرده و پس از سکنی گزیدن ، در زمینهای حاصلخیز آنجا به کشاورزی و دامداری مشغول شدند. آنان در بدو ورود در ابتدای روستا (چشمه) ساکن شده و به مرور جهت دسترسی راحت‌تر به شنفت رود که از وسط روستا می گذرد ، مستقر شدند . براساس سرشماری مرکز آمار
می گذرد ، مستقر شدند . براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۶۴ نفر شامل ۱۶۸ خانوار بوده‌است. شغل مردم روستا کشاورزی ، دامداری و پرورش نوغان می باشد .
خواجه کلا، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درازکلا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.