payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دودمانی از اسپهبدان با عنوان دابویگان به پایتختی ساری، حاکم بودند. گفته شده که دابویگان از سوی یزدگرد سوم ساسانی تأیید شده و مدعی داشتن نسب از پیروز فرزند جاماسب بیست و یکمین پادشاه ساسانی بوده‌اند و عناوین «گیل گیلان، پدشخوارگر شاه، اسپهبد خراسان» را برای خود اختیار کرده بودند که بعدها به «فرشوادگرشاه» (نام قدیمی کوهستان طبرستان) تغییر کرد. بعدها مازیار هم پس از آن که جنبش سرخ‌جامگان را به وجود آورده و علیه خلافت عباسی قیام کرد، از لقب «پتشخوارگرشاه» برای خود استفاده نمود. محدوده جغرافیایی. به نقل از
خود استفاده نمود. محدوده جغرافیایی. به نقل از دانشنامه ایرانیکا پتشخوارگر نام قدیمی کوه‌های طبرستان بوده‌است. یوزف مارکوارت طبرستان را همان پتشخوارگر می‌داند و ابن فقیه همدانی پتشخوارگر را بخشی از طبرستان و از شهرهای رویان می‌داند. طبق نظر ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است. آن گونه که ابن اسفندیار در "تاریخ طبرستان" نوشته‌است، فرشوادگر قلمروی شامل آذربایجان، طبرستان، گیل، دیلم، ری، دامغان و گرگان بوده‌است و این حد را ابتدا منوچهر پیشدادی
و گرگان بوده‌است و این حد را ابتدا منوچهر پیشدادی پدیدآورده‌بود. در دوره ساسانیان جنوب طبرستان و سلسله جبالی که از درهٔ خوار ری تا سوادکوه و دماوند و سلسله البرز تا رودبار قزوین و سمنان و ارتفاعات آن کشیده می‌شد، به نام پذشخوارگر یا پتشخوارگر معروف بوده‌است و در کارنامه اردشیر بابکان به همین نحو مذکور است. نام این ناحیه در بسیاری از کتاب‌های تاریخی آمده‌است. از عنوان گشنسب شاه که همزمان با اردشیر بابکان میزسته‌است چنین برمی‌آید که در روزگار ساسانی واژه پتشخوارگر اندک، اندک، معنای جغرافیایی محدودتری
پتشخوارگر اندک، اندک، معنای جغرافیایی محدودتری یافته‌است و تنها به بخشی از ناحیه کوهستانی وسیع پیشین گفته می‌شد، یعنی فقط بخش کوهستانی مازندران کنونی را شامل شده‌است. نام کنونی سوادکوه از کلمه فرشوادگر گرفته شده‌است. ابتدا به «فرشوارکوه» و بعد «بدشوارکوه» تبدیل شده و «فر» از ابتدای آن افتاده تا به «شواتکوه» و «سوادکوه» بدل گردید. پتوش‌آری در کتیبه آشوری. در قدیمی‌ترین کتیبه یا سندی که از سال ۶۷۳ ق. م، از اسرحدون پادشاه آشوری برجای مانده، حدود پتوش‌آری که بر دامنهٔ جنوبی پتشخوارگر قرار گرفته، چنین توصیف
بر دامنهٔ جنوبی پتشخوارگر قرار گرفته، چنین توصیف شده‌است: پدیشخوارگر در کتیبه‌های ساسانی. در کتیبه‌های ساسانی از بدشخوارگر با عنوان پدیشخوار کوف «Padišxwār kōf» به معنی کوه بدشخوار یاد شده‌است. به گفته مورخان لفظ گر در زبان طبری به معنای کوه است که معادل کوف در زبان پهلوی است. در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت چنین آمده: بدشخوارگر شاه. به حاکمان طبرستان بدشخوارگرشاه می‌گفتند. حمزه اصفهانی مورخ قرن سوم در شرح دیوان ابونواس می‌گوید: در عصر ساسانی حکمرانان گیلان عنوان گیل گیلان و حکمرانان طبرستان عنوان
گیلان عنوان گیل گیلان و حکمرانان طبرستان عنوان بدشخوارگرشاه را داشتند. از اواسط دوره ساسانی نواحی جنوبی دریای خزر را به شاهزادگان ساسانی داده بودند چنانچه که بهرام اول پیش از سلطنت حکمران گیلان بود و گیلانشاه لقب داشت و نیز کواد حکمرانی طبرستان را به پسر خود کاووس داد و بدشخوارگرشاه لقب گرفت. ماد کوچک. در آثار مورخان یونانی سرزمین پتشخوارگر بخشی از سرزمین ماد معرفی شده‌است و جغرافیای پتشخوارگر با جغرافیای سرزمین ماد کوچک توافق تقریبی دارد. در کتیبه آشوری سرزمین پتشخوارگر بخشی از سرزمین مادهای دور دست معرفی
پتشخوارگر بخشی از سرزمین مادهای دور دست معرفی شده‌است. مورخانی یونانی مانند استرابون و بطلمیوس سرزمین‌های تپوری، ماردی، کادوسیان و آتروپاتن که بخشی از سرزمین پتشخوارگر بودند را بخشی از سرزمین ماد معرفی کردند و از اقوام تپوری، ماردی، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام ماد یاد کرده‌اند. سبئوس مورخ ارمنی دوره ساسانی نیز سرزمین گیلان، دیلم و تپرستان را بخشی از سرزمین ماد معرفی کرده‌است. کپکوه. در دوران شاهنشاهی ساسانی کشور ایران به چهار ناحیه به نام‌های کوست خوربران، کوست نیمروج، کوست خوراسان و کوست کپکوه تقسیم
کوست نیمروج، کوست خوراسان و کوست کپکوه تقسیم می‌شد که حدود جغرافیایی ناحیه کپکوه با حدود جغرافیایی پتشخوارگر توافق تقریبی دارد و کوست کپکوه شامل ولایات: اتروپاتکان (آذربایجان)، ارمن (ارمنستان)، اری (آران)، ورجان (گرجستان)، گلان (گیلان)، دلمونک (دیلم)، تپرستان (مازندران)، دمباوند (دماوند) می‌شد. کوست کپکوه شامل رشته کوه البرز، قفقاز و کوه‌های آذربایجان می‌شد. دو سرزمین ورکان (گرگان) و کمش (دامغان و سمنان) بخشی از کوست خوراسان بود و جز کوست کپکوه محسوب نمی‌شدند.
آکی اولاوی کائوریسماکی (زاده ۴ آوریل ۱۹۵۷) فیلمساز و مستندساز فنلاندی است. سبک کارهای کائوریسماکی تحت تأثیر فیلمسازان مشهور فرانسوی ژان-پیر ملویل و روبر برسون قرار گرفته‌است. بخش عمده‌ای از کارهای وی در شهر هلسینکی شکل می‌گیرد. زندگی‌نامه. آکی کائوریسماکی در ۴ آوریل ۱۹۵۷ در شهر اوریماتیلا در کشور فنلاند چشم به جهان گشود. پس از پایان تحصیلاتش در رشته مطالعات رسانه‌ای در دانشگاه تامپره در فنلاند اولین کارش را در کنار برادرش میکا کائوریسماکی به عنوان دستیار کارگردان آغاز کرد. نخستین فیلمی که توجه همگان را جلب
آغاز کرد. نخستین فیلمی که توجه همگان را جلب کرد، فیلم جنایت و مکافات در سال ۱۹۸۳ بود که از روی داستانی از فئودور داستایوسکی ساخته شد و سپس او با فیلم «کابوی‌های لنینگراد به آمریکا می‌روند» ذهن تمام جهانیان را به خود معطوف کرد. کائوریسماکی در مصاحبه‌ای گفته‌است که ورودش به عرصه سینما صرفاً بر حسب اتفاق بوده و پیش از آن، به کارهای ساختمانی می‌پرداخته‌است.
سیزده‌هراسی نوعی هراس است که منجر به ترس از عدد ۱۳ می‌شود. این هراس از نوعی خرافه منشأ می‌گیرد که سیزدهمین روزِ یک ماه را، که به‌طور اتفاقی با یک جمعه منطبق می‌شود، شوم و باعث بدشانسی می‌داند. سیزده‌هراسی، یا ترس از عددِ سیزده، اکنون در همه‌جای دنیا پدیدهٔ آشنایی است. جالب است که در زبان انگلیسی، قدیمی‌ترین جایی که واژهٔ triskaidekaphobia (سیزده‌هراسی) دیده شده، کتاب "روان‌شناسی ناهنجاری" (۱۹۱۰)، نوشتهٔ ایزادور کوریا، روان‌کاو و عصب‌شناس آمریکایی است؛ بنابراین، سابقهٔ کاربردِ این واژه در انگلیسی به ۱۱۰ سال
سابقهٔ کاربردِ این واژه در انگلیسی به ۱۱۰ سال هم نمی‌رسد. می‌گویند در شام آخر، که عیسی و دوازده حواری‌اش دورِ میزی نشسته‌بودند، نفر سیزدهم یهودا اسخریوطی بود. در بعضی برج‌های ساختمانیِ کشورهای دیگر، طبقهٔ سیزدهم وجود ندارد!
آدولف گوتلیب متولد ۱۴ مارس ۱۹۰۳، یک نقاش آمریکایی در سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی و تندیس‌گر بود. در اوایل دهه ۱۹۴۰، او سبک پویایی بنام پیکتوگراف را از آن خود کرد. وی به مدت یک دهه در خدمت این سبک بود و همکاریهای بسیاری را جهت پیشرفت اکسپرسیونیسم انتزاعی ارائه داد. با گوتلیب، دو گانگی با جریانی از سعی و تلاش به عنوان اصل فلسفی‌ای، سبکی ساختاری و مرحله‌ای حماسی از تاریخ به اوج خود می‌رسد. زندگی. نوجوانی و جوانی. آدولف گوتلیب ۱۴ مارس ۱۹۰۳ در نیویورک متولد شد. زمانی که خیلی جوان بود علاقه‌مند بود که هنرمند شود به
که خیلی جوان بود علاقه‌مند بود که هنرمند شود به همین منظور در اوایل دهه ۱۹۲۰ در کلاسهای هنر در پارسونز، گروه دانش آموزان هنر و انجمن کوپر در نیویورک شرکت کرد. او تکنیک نقاشی رنگ روغن و دیگر مقاله‌های سال ۱۹۱۳ را مطالعه کرد که وی مواد اولیه نقاشی رنگ روغن و یک جعبه رنگ نقاشی به او داد و او با پیشکسوتان قدیمی متحد شد. همچنین او کتاب ماکس دونر که در مورد تکنیکها و مواد نقاشی بود را مطالعه کرد و در طول زندگی اش به آن مراجعه می‌کرد. زمانی که در گروه دانش آموزان هنر بود سخنرانی‌هایی از رابرت هنری نقاشی که نقاشی
هنر بود سخنرانی‌هایی از رابرت هنری نقاشی که نقاشی بر بوم را بدون طراحی‌های اولیه توصیه کرده بود، شنید. گوتلیب از این توصیه پیروی کرده و بعدها آن را با مفهوم اتوماتیسم مرتبط کرد. در سالهای ۱۹۲۱–۱۹۲۰ او از یک هنرمند دیگر بنام جان اسلوان، که در علاقه‌مندی به مدرنیسم، گوتلیب را تحت تأثیر قرار داد، مطالعاتی داشت. اولین نمایشگاه. سال بعد او به اروپا مسافرت کرد که برای اکسپرسیونیست انتزاعی متولد آمریکا غیرمعمول بود. در مدرسه گرند چاومیر در پاریس تحصیل کرد و به برلین و مونیخ هم سفر کرد. در طول دهه ۱۹۲۰ و بیشتر در
و مونیخ هم سفر کرد. در طول دهه ۱۹۲۰ و بیشتر در دهه ۱۹۳۰ گوتلیب به کشیدن زندگی سنتی، بدن‌های عریان و پرتره پرداخت و بعضی از آن‌ها را در اولین نمایشگاهش در گالری دودنسینگ در سال ۱۹۳۰ به معرض نمایش گذاشت. این کارها بیانگر ناآگاهی و بی‌علاقگی وی به پیشرفتهای هنر مدرن و به ویژه سورئالیسم بود. در اولین سالهای فعالیت حرفه‌ای، او به عنوان دانش آموز اولین نسل مدرنیسم سنتی پیشرفت کرد شاید جالبترین نقاشی اولیه وی بنام ویستلند در سال ۱۹۳۰ (تصویر ۸۵) باشد. آن نقاشی نه فقط به خاطر سبکش بلکه به سبب بیان و ارائه موضوع مهم
به خاطر سبکش بلکه به سبب بیان و ارائه موضوع مهم روز یعنی رکود اقتصادی، با اهمیت جلوه کرد. در ویستلند تحت تأثیر عقاید و تصاویر شعر الیوت بود. البته اشعار الیوت مستقیماً اشاره‌ای به رکود نداشت ولی گوتلیب با طراحی خطوط موازی و تصاویر خاص توصیف شده توسط البوت خشکی، ناباروری، سرزمین قهوه‌ای، درختان بی ریشه‌ای که به فضای خالی چنگ انداخته‌اند، و پرسه زدن نا امیدانه مردان بیکار از موارد نقاشی وی بنام «باد از سرزمین قهوه‌ای نشنیده گذر می‌کند» بودند. حال آنکه در آن زمان موضوع برای گوتلیب عجیب بود، وی آخرین متد خود
زمان موضوع برای گوتلیب عجیب بود، وی آخرین متد خود را نیز از پیش آشکار کرد: «نوشتن موارد تاریخی با عقاید فلسفه‌ای و ادبی.» در این نقاشی‌های غیرمعمول گوتلیب با تاریخ از طریق تصاویر سیاسی کنار نیامد بلکه از طریق افکار مدرنیست و تصاویر سمبولیک کنار آمد. اقامت در آریزونا. گوتلیب در حد فاصل سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۳۷، به خاطر سلامتی سلامتی همسرش به آریزونا نقل مکان کردو کارش به‌طور قابل توجهی تغییر یافت. در صحرای آریزونا زندگی کرد و از محیط اطرافش الهام گرفت و کاکتوس‌ها و مناظر عریان را نقاشی کرد. دورانی که آسمان صحرا و
مناظر عریان را نقاشی کرد. دورانی که آسمان صحرا و فضا می‌توانستند در تغییرات مؤثر باشند و این مسئله قابل بحث بود، سبکهای مخلوط آمریکایی که وی در کارهای اوایل دهه ۱۹۳۰ ارائه کرده بودند با شکست مواجهه شد و گوتلیب به همه جا برای گرفتن الهامات نظر افکند. او می‌خواست سمبولهایش در بیننده‌هایش تأثیرگذار باشد، مؤثر بودن نه به دلیل اینکه آن‌ها آن را دیده بودند به این دلیل که خیلی اولیه و غریزه‌ای بود که در میان آن‌ها منعکس شد. در سال ۱۹۵۰ او سری‌های جدیدی از مناظر خیالی را شروع کرد، اواستفاده از زبان کاذب را حفظ کرد
را شروع کرد، اواستفاده از زبان کاذب را حفظ کرد اما عنصر جدیدی از فضا را اضافه کرد. وی از رنگ بسیار با اهمیت است. او به عنوان یکی از اولین نقاشان رشته رنگ و همچنین یکی از پیشکسوتان Abstraction, ABC حماسی در نظر گرفته شده. پیشرفت، حرفه‌ای گوتلیب با تغییر فضا نشان داده شده بود. او مناظر را با حسی سنتی نقاشی نمی‌کرد، او اصلاح کرد که آن ژانر با سبک نقاشی اش سازگار است. او تصاویر ساده‌ای از مناظر که در نزدیک و تصاویر ساده‌ای از نماهای دور را که بیننده قادر به درک آن بود را نقاشی کرد. در سال ۱۹۳۶ موزه هنر مدرن
آن بود را نقاشی کرد. در سال ۱۹۳۶ موزه هنر مدرن نمایشگاهی از سورئالیست بر پا کرد و هنرهای جدید گوتلیب که اثر سورئالیسم خیالی و اولین موج اثر سورئالیست در آمریکا بود را منعکس کرد. همچنین گوتلیب با کار هنرمند مکزیکی بنام روفیتو تامایو که، اولین نمایشگاهش در نیویورک در سال ۱۹۲۶ در گالری ویهه بود آشنا شد و وی در نیویورک سال ۱۹۳۶ به عنوان نماینده مکزیکی در کنگره هنرمندان آمریکا شد. او ۲۰ سال استوار ماند و در مدرسه دالتون تدریس می‌کرد و مرتباً نمایشگاه برگزار می‌کرد. تامایو تکنیک گواش طبیعت بی جان را در اولین
تامایو تکنیک گواش طبیعت بی جان را در اولین گنگره هنر در سال ۱۹۳۷–۱۹۳۶ ارائه کرد؛ که گوتلییب هم منظره اش را در همان نمایشگاه به معرض نمایش گذاشت. تأثیرات جدید از جنوب غرب می‌توانست در نقاشی از طبیعت بیجان گوتلییب دیده شود. نقاشی‌ها از قبیل (نقاشی طبیعت بیجان _ منظره در پنجره) در سال ۱۹۳۸. Landscape in window! و شاید یادآور سبک نقاشی طبیعت بیجان تومایو در سال ۱۹۲۸ و همچنین نقاشی آوری دوست گوتلیب بود. تامایو و گوتلییب اشیاء را در گوشه مرتفع میز قرارمی دادند وقبل از آنکه نمای منظره و نمای ساده پنجره به دو قسمت
از آنکه نمای منظره و نمای ساده پنجره به دو قسمت تقسیم شود نقاشی می‌کردند در نقاشی بدون عنوان طبیعت بیجان پرده صورتی و کدوها در۱۹۳۸. هر دو هنرمند در کنتراست اشکال و رنگهای روشن تاکیید می‌کردند) گوتلیب حتی شدیداً نقطه نظرات تامایو را در پراکندگی اشیاء و قرار دادنشان در ارتفاع را توسعه بخشید. سوراخی که در کدوی خالی از گوشت وجود داشت باعث انعکاس نور شمع در نقاشی تامایو شد. مهمتر آنکه نقاشی در برگیرنده تخته شطرنجی از مربعهای تیره و روشن که سبک ترکیبی جاودانه گوتلیب را که پراکندگی اشیاء در صفحه شطرنجی بالای یک
را که پراکندگی اشیاء در صفحه شطرنجی بالای یک سطح صاف بود را پیشگویی می‌کرد. در چندین کار (نقاشی از اشیاء بی جان) در اواخر دهه ۱۹۳۰، زمان بیانگر آن است که سبک اصلی روبه پیشرفت است. کاتالیزور ممکن است در انتقال کارهای تامایو از قبیل زنگ ساعت. مرگ. گوتلیب در سال ۱۹۷۰ به علت سکته مغزی دچار معلولیت و فلج بخشی از بدن به غیر از دست راست شد. در سال ۱۹۷۲ به عضویت فرهنگستان ادب و هنر آمریکا درآمد و در نهایت در سال ۱۹۷۴ در نیویورک درگذشت.
لوح سفید سومین قسمت از فصل اول سریال "لاست" است. کارگردانی آن را جک بندر و نویسندگی آن توسط دیمون لیندلوف انجام شد. این قسمت برای اولین بار در ۶ اکتبر ۲۰۰۴ از شبکه ای‌بی‌سی پخش شد. شخصیت کیت آستن (اوانجلین لیلی) در فلش‌بک‌های این اپیزود نشان داده می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه او در استرالیا توسط مارشال ایالات متحده ادوارد مارس (فردریک لین) دستگیر شد. در رویدادهای امروزی، جک شپرد (متیو فاکس) و هارلی (خورخه گارسیا) متوجه می‌شوند که کیت یک محکوم و فراری است در حالی که جک تلاش می‌کند مارشال را از صدماتی که در
حالی که جک تلاش می‌کند مارشال را از صدماتی که در طول سقوط هواپیمای پرواز اوشنیک ۸۱۵ متحمل شده نجات دهد. این قسمت را که در ایالات متحده پخش شد ۱۶٫۵۴ میلیون نفر تماشا کردند و نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. این اولین قسمتی است که بخش «پیشتر در لاست نشان‌داده شد» را نشان می‌دهد، کلیپی که در ابتدای هر قسمت نمایش داده می‌شود و رویدادهای اخیر نمایش را خلاصه می‌کند. نام این قسمت از ایده فلسفی "لوح سفید" گرفته شده است، مفهومی که در یکی از خطوط پایانی اپیزود آورده شده است، زمانی که جک به کیت می‌گوید که همه
آورده شده است، زمانی که جک به کیت می‌گوید که همه بازماندگان پرواز ۸۱۵ باید اجازه داشته باشند که با زندگی جدید دوباره شروع کنند. داستان. فلش‌بک‌ها. کیت که در انباری در استرالیایی خوابیده، توسط یک کشاورز، ری مولن، از خواب بیدار می‌شود. او خود را به عنوان «آنی»، فارغ التحصیل کوله پشتی معرفی می‌کند و مولن به او شغلی در مزرعه می‌دهد. هنگامی که او بعداً تصمیم می‌گیرد که آنجا را ترک کند، ری به او پیشنهاد می‌دهد تا به ایستگاه قطار برود. در راه، کیت متوجه یک ماشین سیاه رنگ می‌شود که آنها را تعقیب می‌کند و ری فاش می
رنگ می‌شود که آنها را تعقیب می‌کند و ری فاش می کند که متوجه شده است کیت فراری است و تصمیم گرفته است که او را برای دریافت جایزه به مقامات تحویل دهد. هنگامی که مارشال ایالات متحده ادوارد مارس در حال نزدیک شدن است، کیت فرمان ماشین را می‌چرخاند و باعث واژگونی اتومبیل آنها می‌شود. کیت فرصتی برای فرار دارد، اما می‌ماند تا ری را از خودروی در حال سوختن بیرون بکشد، پس از آن مارس او را اسیر می‌کند. در جزیره. کیت، سعید ، چارلی ، سایر ، بون و شانون با فرا رسیدن شب کمپ می زنند. آنها تصمیم می‌گیرند به سایر بازماندگان در
زنند. آنها تصمیم می‌گیرند به سایر بازماندگان در مورد فرستنده فرانسوی که در گیرنده شنیده‌اند، از ترس اینکه این خبر باعث ایجاد وحشت در بین سایر بازماندگان شود، نگویند. وقتی بر سر تفنگی که ساویر از مارس برداشته دعوا می‌شود، گروه موافقت می‌کنند که کیت آن را نگه دارد. در همین حال، در ساحل، هارلی عکس کیت را می‌بیند که جک آن را از مارس پیدا کرده است. روز بعد، کیت مخفیانه به جک در مورد سیگنال دریافتی می‌گوید. وضعیت مارس بدتر می‌شود و کیت با او در چادر پزشکی موقت ملاقات می‌کند در حالی که جک بدنه هواپیما را برای
ملاقات می‌کند در حالی که جک بدنه هواپیما را برای آنتی بیوتیک جستجو می کند. مارس از خواب بیدار می‌شود و قبل از اینکه دچار شوک شود، گلوی کیت را می‌گیرد. کیت از جک می‌خواهد که او را معدوم کند، اما جک قبول نمی‌کند و می‌گوید که عکس بازداشت او را دیده است و او «قاتل» نیست. در جای دیگر، مایکل از صحبت کردن والت با جان لاک مرموز اذیت می‌شود و به او دستور می‌دهد که از آن مرد دور بماند. درد مارس بدتر می‌شود و بازماندگان را آزار می‌دهد. در نهایت او درخواست می‌کند که کیت را به تنهایی ببیند و از او می پرسد که قبل از
کیت را به تنهایی ببیند و از او می پرسد که قبل از بیهوش شدن کیت در هواپیما چه لطفی می‌خواست. او می‌گوید که می‌خواست مطمئن شود که ری برای تحویل دادن او جایزه‌اش را می‌گیرد. با خروج کیت، ساویر وارد می‌شود و صدای شلیک گلوله به گوش می‌رسد. جک عصبانی است، اما ساویر ادعا می‌کند که مارس آن را درخواست کرده است. با این حال، مارس هنوز زنده است. جک تشخیص می‌دهد که شلیک ساویر بجای قلب، ریه او را سوراخ کرده است. جک مارس را خفه می‌کند تا به درد او پایان دهد. روز بعد، لاک سگ گم شده والت، وینسنت را با استفاده از سوت سگی که
گم شده والت، وینسنت را با استفاده از سوت سگی که او حک کرده بود، پیدا می کند. او وینسنت را نزد مایکل می‌آورد و می‌گوید که به عنوان پدر والت، او باید آنها را دوباره متحد کند. کیت به جک پیشنهاد می‌دهد که جرم او چیست. او رد می‌کند و بیان می‌کند که زندگی گذشته آنها در حال حاضر مهم نیست و باید به همه بازماندگان اجازه داد تا شروعی دوباره داشته باشند. تولید. در طول تولید قسمت آزمایشی "لاست" ، خالقان مجموعه جی جی آبرامز و دیمون لیندلوف با تیمی متشکل از چهار نویسنده - خاویر گریلو-مارکسوآخ ، پل دینی ، جنیفر ام.
- خاویر گریلو-مارکسوآخ ، پل دینی ، جنیفر ام. جانسون و کریستین تیلور - همکاری کردند تا ایده‌هایی را درباره چگونگی ادامه نمایش توضیح دهند. «راهنمای نویسنده» به‌علاوه یک واکنش مثبت به قسمت آزمایشی باعث شد ای‌بی‌سی برنامه را شروع کند. نوشتن فصل اول در می ۲۰۰۴ آغاز شد، با محوریت قسمت اول کیت و پیروی از دستورالعمل‌های یک فیلمنامه مستقل مبتنی بر واقعیت. فیلمنامه که به لیندلوف تعلق داشت تا ژوئن به پایان رسید. این اولین قسمت به کارگردانی جک بندر بود که به دعوت آبرامز به نمایش آمد. این قسمت از واژه لاتین به معنای
به نمایش آمد. این قسمت از واژه لاتین به معنای «لوح خالی»، «تابولا راسا» نامگذاری شده است، مفهومی که به فیلسوف جان لاک نسبت داده می‌شود که او معتقد بود انسان‌ها بدون محتوای ذهنی درونی به دنیا می‌آیند و سپس از طریق تجربیات زندگی‌شان پر شده است. مفهوم گفته شده در خط پایانی قسمت تکرار می‌شود، جایی که جک پیشنهاد می‌کند که تصادف، بازماندگان را به صفحات خالی تبدیل کرده است که می‌تواند دوباره شروع شود. هر دو اثر «بشویید» جو پردی و «در ذهنت باقی می‌ماند» پتسی کلاین در این قسمت حضور دارند. جاش هالووی، که نقش ساویر
در این قسمت حضور دارند. جاش هالووی، که نقش ساویر را به تصویر می‌کشد، از کارلتون کیوز از مجری برنامه پرسید که چگونه ممکن است ساویر در تلاش خود برای کشتن مارشال اشتباه کرده باشد. کیوز اشاره می‌کند که نویسندگان این را نیز بعید می‌دانستند و در مورد مفهوم ساختن سویر دوربینی بحث می‌کردند، که منجر به دریافت یک جفت عینک در «امداد غیبی» شد. این اولین قسمت از "لاست" است که دارای مقدمه «پیشتر در لاست نشان‌داده شد» است که خلاصه ای کوتاه از آخرین قسمت ها برای تجدید حافظه بیننده است. صدای مقدمه توسط لوید براون ، رئیس
بیننده است. صدای مقدمه توسط لوید براون ، رئیس ای‌بی‌سی که زمینه "لاست" را ایجاد کرد و در طول تولید قسمت آزمایشی اخراج شده بود، ارائه شد. واکنش‌ها. ۱۶٫۵۴ میلیون نفر این قسمت را تماشا کردند و "لاست را" به عنوان نهمین رتبه برتر هفته رتبه‌بندی کردند. کریس کارابوت از آی‌جی‌ان به این قسمت امتیاز ۷٫۷ داد و از بازی بازیگران و تضاد شخصیت‌ها تمجید کرد. منتقد تلویزیون به این قسمت امتیاز ۶۳/۱۰۰ داد و گفت که «توطئه خوبی از نویسندگان است زیرا ما می‌خواهیم در مورد کیت و کارهایی که او انجام داده بیشتر بدانیم» و همچنین
و کارهایی که او انجام داده بیشتر بدانیم» و همچنین اظهار داشت که «عدم اقدام ممکن است بر برخی از افراد تاثیر بگذارد. به سبک تحولات و تنش بی امان "۲۴" وابسته است.» جاش ولک به «تابولا رسا» درجه B+ داد و گفت: «داستان کیت جذاب است، اگرچه او هنوز به عنوان یک بدجنس فراری کاملاً قابل باور نیست.» رابرت دوگرتی، نویسنده "کتاب راهنمای قسمت گمشده برای دیگران: یک گلچین غیررسمی"، گفت که این اپیزود «در تثبیت زندگی گذشته کیت مهم است»، اما «در طرح بزرگ طرح "گمشده" چندان مهم نیست.» رایان مک‌گی از زپ‌توایت این اپیزود را «در
نیست.» رایان مک‌گی از زپ‌توایت این اپیزود را «در مقایسه با اپیزود آزمایشی» یک «ناراحتی جزئی» خواند، اما استدلال کرد که «بیشتر قسمت‌ها از درخشش قسمت آزمایشی کوتاهی می‌کنند» و استفاده از فلاش‌بک‌ها «مشخص شد که [لاست] یک درام مبتنی بر شخصیت خواهد بود، حرکتی که مخاطب خود را میخکوب کرد و به [بینندگانش] به تدریج افراد زیادی را که پس از سقوط در جزیره فرود آمدند، می‌شناساند.» دن کاوا از تلویزیون بدون ترحم به قسمت C+ داد.
فرهاد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور واقع در استان خراسان‌ رضوی است. فرهاد روستایی در دهستان ریوند، بخش مرکزی شهرستان نیشابور که در ۱۰ کیلومتری جنوب این شهر واقع شده‌است. طبق سرشماری سال ۱۳۳۲ این روستا ۱۳۲ سکنه دارا بوده‌است ولی اکنون خالی از سکنه می‌باشد. در جوار آن روستاهای آهنگران و نوکاریز و ملکنده و شفیع آباد واقع شده‌است. ضمناً زمین‌هایی در اطراف این روستا بنام سیاووش وجود دارد. این روستا دارای چاه عمیق می‌باشد و در گذشته دارای مدرسه هم بوده‌است. در زمین‌های کشاورزی آن محصولاتی مثل جو،
بوده‌است. در زمین‌های کشاورزی آن محصولاتی مثل جو، پسته، زعفران، ذرت، هندوانه و آلو کشت می‌شود. همچنین، زیست‌بوم حیواناتی مانند عقاب، روباه و موش صحرایی نیز می‌باشد. در تاریخ. در زمان محمد بن طاهر، آخرین امیر حکومت نیمه‌مستقل طاهری، طبرستان به وسیلهٔ حسن بن زید علوی از دست طاهریان خارج شد و یعقوب لیث به نیشابور حمله کرد. دربارهٔ انتقال قدرت از محمد بن طاهر به یعقوب لیث گفته شده که چون یعقوب به فرهادان (روستای فرهاد امروزی) در سه منزلی نیشابور رسید، محمد برایش پیام فرستاد که اگر چنانچه ادعای امارت دارد، باید
پیام فرستاد که اگر چنانچه ادعای امارت دارد، باید فرمان امیرالمؤمنین - خلیفه بغداد-با منشور امارت و لوا را دریافت کرده باشد، یعقوب درپاسخ شمشیرش را از نیام کشیده به فرستاده محمد بن طاهر نشان داد و گفت «حجت و لوای من اینست.»
نوارهای بی‌خدایی عنوان مستندی از تلویزیون بی‌بی‌سی است که در سال ۲۰۰۴ و به تهیه‌کنندگی جاناتان میلر ساخته شده‌است. این مستند شش قسمتی شامل مصاحبه با کالین مکجین، استیون واینبرگ، آرتور میلر، ریچارد داوکینز، دنیس ترنر و دنیل دنت است که از این میان دنیس ترنر مسیحی، و باقی مصاحبه‌شوندگان بی‌خدا هستند. موضوع گفتگوها خدا، دین و مسائل اجتماعی، فرهنگی و معرفتی مربوطه‌است. این مجموعه در اصل برای مستند دیگری به نام ساخته شده بود که به علت طولانی‌بودن به صورت جداگانه عرضه شد. برنامه‌ها. کالین مک‌گین. در قسمت نخست این
شد. برنامه‌ها. کالین مک‌گین. در قسمت نخست این مجموعه، فیلسوف بریتانیایی کالین مکجین، دربارهٔ برخی دلایل برای باور به خدا، و برخی دلایل برای باور نداشتن به خدا صحبت می‌کند. تأکید او بر برهان وجودی است و بررسی کامل و مبسوطی روی آن انجام می‌دهد. مکجین تأکید زیادی بر تمایز بیخدایی و ضدخدایی دارد، و خودش را هم بی‌خدا و هم ضدخدا معرفی می‌کند. در انتها، او راجع به آینده، یعنی جامعه پس-خداگرایانه یا پس-توحیدی سخن می‌گوید. استیون واینبرگ. قسمت دوم مجموعه، با سخنان فیزیک‌دان آمریکایی استیون واینبرگ، دربارهٔ اثربخشی
آمریکایی استیون واینبرگ، دربارهٔ اثربخشی برهان نظم، در گذشته و حال، آغاز می‌شود. او از اینکه میلر می‌گوید تعداد زیست‌شناسان بی‌خدا از تعداد فیزیک‌دانان بی‌خدا پیشی گرفته، شگفت زده شده‌است. او قائل به تمایز میان صدمات و خساراتی است که "به نام" دین و "توسط" دین وارد شده‌اند، و هردو گروه را هم خطرناک می‌داند که باید آن‌ها را جدی گرفت. واینبرگ همچنین راجع به اینکه چرا از شخصیت خدای توحیدی خوشش نمی‌آید، صحبت می‌نماید. در دقایق پایانی قسمت دوم، واینبرگ علم را خورنده و تباه‌کننده قاطع دین می‌نامد، که این مسئله را
و تباه‌کننده قاطع دین می‌نامد، که این مسئله را امری مثبت قلمداد می‌کند. آرتور میلر. آرتور میلر، نویسنده آمریکایی، با دیدی از پیشینه یهودیش به بی‌خدا شدنش می‌پردازد. او می‌گوید که به باور مسیحیان، یهودیان کافرند چون ایمان ندارند که عیسی پسر خداست. از سوی دیگر مسلمانان و یهودیان، مسیحیان را کافر می‌دانند، زیرا مسیحیان باور دارند که عیسی پسر خداست و… او اینطور نتیجه می‌گیرد که به واقع هر یک از ما با هر دینی، نسبت به بی شمار دین و بی شمار خدا کافر هستیم؛ بیخدایان فقط به اندازه یک خدا بیشتر از بقیه کافر هستند!
فقط به اندازه یک خدا بیشتر از بقیه کافر هستند! آنها همچنین مدتی را به بحث دربارهٔ این می‌پردازند که چطور بسیاری از جنگ‌ها از دل تعصبات ملی و دینی زاده شده‌اند. در انتها، بحث به زندگی پس از مرگ می‌رسد، و میلر جاودانگی انسان را در بهترین حالت در حد این می‌داند که نام شخصی در اذهان باقی بماند یا نظریات و تفکرات او بر جامعه اثر بگذارند. ریچارد داوکینز. ریچارد داوکینز سخنانش را با مسئله شر آغاز می‌کند. او سپس توضیح می‌دهد که چه شد که به سلک بیخدایان درآمد. او توضیحات مفصلی راجع به فرایند انتخاب طبیعی می‌دهد، و
مفصلی راجع به فرایند انتخاب طبیعی می‌دهد، و خدای حفره‌ها را به عنوان برهانی ضد خدا به کار می‌گیرد. قسمت چهارم، با توضیحات داوکینز روی این مسئله پایان می‌یابد؛ که چرا اتخاذ و دفاع از جهان بینی بیخدایانه اهمیت دارد. دنیس ترنر. دنیس ترنر، الهیدان بریتانیایی، خداباور بودن یا نبودن را تا حدود زیادی وابسته به این مطلب می‌داند که شما چه سوالاتی را از خود بپرسید. او همچنین تصریح می‌کند که همچون خطر بنیادگرایی دینی، بیخدایی نیز به شدت در معرض خطر بنیادگرایی قرار دارد. او و مصاحبه‌کننده همچنین زمانی طولانی را به
دارد. او و مصاحبه‌کننده همچنین زمانی طولانی را به بررسی این مطلب اختصاص می‌دهند که چرا یا چگونه ممکن است چیزی از هیچ موجود شود. دنیل دنت. دنیل دنت، فیلسوف آمریکایی، به شرح این مطلب می‌پردازد که چرا یکی از کتاب‌هایش را ایده خطرناک داروین نام نهاده، و چرا بسیاری از معاصران داروین، فرضیه تکاملی داروین را خطرناک تشخیص دادند. بر همین اساس، او نقبی به مسئله خودآگاهی یا هوشیاری (یکی از دلایل خداباوران بر وجود خدا، که از این مسئله در انسان، تعبیر به اثبات روح شده‌است) می‌زند، و با نظر به نظریه تکامل، با دیده تردید
می‌زند، و با نظر به نظریه تکامل، با دیده تردید به آن می‌نگرد، و از دیدگاه روانشناختی چند منشأ احتمالی برای ایمان به وجود روحی فراطبیعی ذکر می‌کند. دنت سیر بیخداشدنش را توضیح می‌دهد، و این پرسش را مطرح می‌سازد که چرا باید دین از پرسش مصون باشد، و خودش این پاسخ را می‌دهد که اتفاقاً معنای معرفت متکی بر وحی، همین پذیرش بی چون و چرا و بدون شاهد و مدرک است. وی دقایقی نیز دربارهٔ جامعه پس-خداگرایانه صحبت می‌کند.
دور دنیا در هشتاد روز (، ) یک پویانمایی اسپانیایی-ژاپنی ۲۶ قسمتی است که بر اساس رمان "دور دنیا در هشتاد روز" به قلم ژول ورن ساخته شده است. این پویانمایی در سال ۱۹۸۷ توسط استودیو بی‌آربی اینترناسیونال و تله‌بیسیون اسپانیولا و به کارگردانی فومیو کوروکاوا تولید شد. در ساخت این مجموعه از حیوانات به جای شخصیت‌های داستان استفاده شده است. داستان. آقای شیر ماجراجو به همراه پیشخدمتش تصمیم می‌گیرند دور دنیا را در مدت ۸۰ روز طی کنند که در طول مسیر اتفاقات زیادی برایشان به وقوع می‌پیوندد.