payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده توسط گروه تحقیقاتی و طراحی کالتی (Calty) است. برای اولین بار پیشرانه ۶ سیلندر ۳٫۵ لیتری پرقدرت در این مدل استفاده شد که شتاب اولیه ای برابر با ۶ ثانیه به آن می‌داد نسل چهارم (۲۰۱۲–۲۰۱۸). سدان بزرگ تویوتا با تغییرات کامل و جامعی در بخشهای مختلف بدنه و تزئینات داخلی در نمایشگاه اتومبیل نیویورک در سال ۲۰۱۲ معرفی شد. پلت فرم آن مشابه لکسوس ای‌اس بوده و کنترلرهای کابین از فناوری لمسی بهره می‌بردند. در سال ۲۰۱۵ هم تغییرات مختصری برای جلوپنجره و چراغ راهنمای جلو و چرخها انجام شده و این نمونه از سامانه‌های
جلو و چرخها انجام شده و این نمونه از سامانه‌های پیشرفته ایمنی برند خود بهره‌مند گردید. نسل پنجم (۲۰۱۹–اکنون). نسل پنجم این خودرو در سال ۲۰۱۹ و با ظاهری خشن‌تر و جذاب‌تر ارائه شد، طراحی آن نزدیک به تویوتا کمری شد و رگه‌هایی از اسپرت بودن به آن اضافه شد. قیمت این خودرو در نسخه پایه ۳۶ هزار دلار است. نسل پنجم آوالن در نسخه هیبریدی هم عرضه شده‌است. از جمله ویژگی‌های این خودرو می‌توان به چهارچرخ متحرک، موتور ۶ سیلندر ۳٫۵ لیتری با ۳۰۱ اسب بخار قدرت و گیربکس ۸ دنده خودکار و طراحی آیرودینامیک روی سپر خودرو اشاره
خودکار و طراحی آیرودینامیک روی سپر خودرو اشاره کرد.
موریس ایتال (Morris Ital) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ (و ۱۹۹۸–۹۹ در چین) در ستوبال تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، است.
سیات آروسا (SEAT Arosa) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو شهری قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است.
هینو Dutro (Hino Dutro) خودرویی است که از سال ۱۹۹۹ تا کنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس کامیون قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
جنسن-هیلی (Jensen-Healey) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و وزن آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۱۹۷۳ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
آلفارومئو ویسکانتی (Alfa Romeo Visconti) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۴تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۳۱۹۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت خودکار است. که چهار چرخ متحرک نیز میباشد
مزدا آر۱۰۰ (Mazda R۱۰۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۳تولید شده‌است. این خودرو در کلاس کوپه قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
شوپن ۹۶۲سی‌آر (Schuppan ۹۶۲CR) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۴۵ or ۶ producedتولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. موتور آن ۳۲۹۴ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
سیّد محمّدامین قانعی راد (۱۳۳۴– ۲۴ خرداد ۱۳۹۷) جامعه‌شناس ایرانی، رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران و عضو هیئت علمی و استاد جامعه‌شناسی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور بود. وی در ۶۳ سالگی و پس از دوره‌ای تحمل بیماری سرطان در شامگاه ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ در تهران درگذشت. زندگی. قانعی راد در سال ۱۳۳۴ در کهریزک زاده شد. پدر او رئیس امور مالی کارخانه قند کهریزک بود. پس از تعطیلی این کارخانه، قانعی راد به همراه خانواده به شهر ری مهاجرت کرد. او دوره دبستان و دبیرستان را در این شهر به پایان رساند و دیپلم طبیعی را در دبیرستان
شهر به پایان رساند و دیپلم طبیعی را در دبیرستان عظیمیه شهرری اخذ کرد. سپس کنکور داد و در رشته پزشکی ارتش پذیرفته شد. پدرش با ثبت‌نام او در ارتش مخالفت کرد. به همین دلیل او راهی خدمت سربازی شد؛ جایی که با آثار شریعتی بیشتر آشنا شد. آشنایی با آثار شریعتی او را به رشته جامعه‌شناسی علاقمند کرد. او در یکی از مصاحبه‌هایش اشاره می‌کند در رشته جامعه‌شناسی، مسئولیت و تعهد اجتماعی را دید و این باعث شد تا این رشته را به پزشکی ترجیح دهد. پس از پایان دوره سربازی، در سال ۱۳۵۵ در رشته انسان‌شناسی در دانشگاه تهران پذیرفته
۱۳۵۵ در رشته انسان‌شناسی در دانشگاه تهران پذیرفته شد. رشته‌ای که با ادغام در رشته‌های دیگر پس از انقلاب فرهنگی عنوان علوم اجتماعی به او داده شد. پس از فارغ‌التحصیلی در گرایش پژوهشگری اجتماعی، قانعی راد با کسب رتبه اول به تحصیل در رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد. او پایان‌نامه خود را زیرنظر دکتر غلامعباس توسلی نوشت و به عنوان نفر اول در این رشته دانش‌آموخته شد. در ورودی دکتری او باز هم مقام اول را کسب کرد و رساله خود را تحت عنوان عوامل معرفتی و اجتماعی رشد و افول علم در
عنوان عوامل معرفتی و اجتماعی رشد و افول علم در ایران دوره اسلامی (قرن سوم تا پنجم هجری) تحت نظر دکتر غلامعباس توسلی و دکتر محمد توکل به نگارش درآورد. این مطالعه یک بررسی جامعه‌شناسی تاریخی و جامعه‌شناسی علم بود که در سال ۱۳۸۴ توسط مرکز تحقیقات سیاست علمی ایران تحت عنوان جامعه‌شناسی رشد و افول علم در ایران به چاپ رسید. بعدها این کتاب را به سپرد که در سال ۱۳۹۷ با اعمال تغییراتی تحت عنوان اخلاقیات شعوبی و روحیه علمی توسط انتشارات علمی و فرهنگی چاپ و همزمان با چهلمین روز درگذشت او از این کتاب رونمایی شد. قانعی
روز درگذشت او از این کتاب رونمایی شد. قانعی راد علاقه خود را به مطالعه و انجام کارهای علمی به میزان زیادی تحت تأثیر پدرش می‌داند. پدر او به عرفان علاقه فراوانی داشت و مطالعات ادبی و عرفانی زیادی داشت. او چندین تحشیه بر متون عرفانی مهم نوشته‌است. پدر قانعی راد پس از بازنشستگی وارد کار نشر و توزیع کتاب می‌شود و از فرزندان خود نیز می‌خواهد که در این کار به او کمک کنند. قانعی راد در دوره نوجوانی از سه طریق دسترسی به کتاب داشت اول از همه در منزل از طریق کتابخانه پدرش به کتاب‌های ادبی و عرفانی دسترسی پیدا کرد و
پدرش به کتاب‌های ادبی و عرفانی دسترسی پیدا کرد و سپس در کتابفروشی، اوقات فراغت خود را به مطالعه می‌پرداخت. همچنین او از کتابخانه دبیرستانی که در آن تحصیل می‌کرد کتاب‌هایی در حوزه‌های مختلف می‌گرفت و مطالعه می‌کرد. او در یکی از مصاحبه‌هایش اشاره می‌کند که در ایام نوجوانی برای خود با این کتاب‌ها جهانی ساخته بود که در آن می‌زیست و پایه‌های نظریاتش را در آینده می‌ساخت. او آنچنان در این جهان غرق می‌شود که در دورهٔ دبیرستان در یک سال شش تجدید می‌آورد. او از طرفداران پر و پا قرص کیهان بچه‌ها بود و اولین نوشته خود
پر و پا قرص کیهان بچه‌ها بود و اولین نوشته خود را هم که یک شعر بود در ایام نوجوانی در این نشریه به چاپ رساند. قانعی راد همزمان با تحصیل در دانشگاه در مقطع کارشناسی به عنوان تکنیسین آزمایشگاه استخدام می‌شود، در دورهٔ کارشناسی ارشد به سمت مدیریت بیمارستان شهید اکبر آبادی و سپس بیمارستان شهید هاشمی نژاد می‌رسد. او تا دو سال پس از پایان دوره دکترا به علت مخالفت با انتقالش به وزارت علوم در سمت مدیریت بیمارسان باقی می‌ماند و نهایتاً در سال ۱۳۷۷ به مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور منتقل می‌شود. قانعی راد تا پایان عمر
علمی کشور منتقل می‌شود. قانعی راد تا پایان عمر خود در این مرکز باقی می‌ماند. پس از فوت او نام خیابان سهیل در شیراز جنوبی، جایی که مرکز تحقیقات سیاست عملی کشور قرار دارد به خیابان دکتر قانعی راد تغییر پیدا می‌کند. در ابتدای این خیابان سردیس قانعی راد قرار دارد که با حضور شهردار تهران آقای پیروز حناچی از آن رونمایی شد. قانعی راد در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد که حاصل آن دو پسر شد. پزشکان در تابستان ۱۳۹۵ سرطان روده بزرگ پیشرفته را تشخیص دادند. او پس از آن دو سال زندگی کرد. دو سالی که به گواه خیلی‌ها مهم‌ترین و
زندگی کرد. دو سالی که به گواه خیلی‌ها مهم‌ترین و پرارزش‌ترین دورهٔ زندگی پربار قانعی راد بود. او در این مدت همزمان با پیگیری درمانش در مراسم‌های مختلف شرکت می‌کرد و مقالات و نوشته‌های بسیاری را به رشتهٔ تحریر درمی‌آورد. او در ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ در غروب آخرین روز ماه رمضان با جهان خاکی وداع گفت. پیکر او در دانشکدهٔ علوم اجتماعی دانشگاه تهران و با حضور انبوهی از دانشجویان و استادان و مقامات کشوری تشییع و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. در سال ۹۶ مستندی با موضوع زندگی قانعی راد توسط علیرضا سلیمانی تحت
با موضوع زندگی قانعی راد توسط علیرضا سلیمانی تحت عنوان «محمد امین» ساخته شد. این مستند پس از فوت دکتر قانعی راد برای اولین بار در تالار ایوان شمس به نمایش درآمد. تحصیلات. محمدامین قانعی راد دارای مدرک کارشناسی پژوهشگری علوم اجتماعی (۱۳۶۴) و کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی (۱۳۶۸) و دکترای جامعه‌شناسی (۱۳۷۶) از دانشگاه تهران بود. فعالیت‌ها. سوابق تدریس. محمد امین قانعی‌راد سابقه تدریس در دانشگاه‌های مختلفی چون دانشگاه تهران، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه الزهرا (س)، دانشگاه تربیت معلم تهران و
دانشگاه الزهرا (س)، دانشگاه تربیت معلم تهران و دانشگاه پیام نور را در کارنامه خویش دارد. سخنرانی‌ها. قانعی‌راد بیش صدها عنوان سخنرانی در نشست‌ها و همایش‌های مختلف داشته‌است؛ که از جمله می‌توان به سخنرانی‌های او با عنوان «عدالت اجتماعی از آرمان تا واقعیت»، «آموزش عالی به کجا می‌رود»، «تشیع علوی و تشیع صفوی نگاهی انتقادی به روایت شریعتی» و «تجاری‌سازی و دانشگاه‌های کارآفرین» اشاره کرد. مسئولیت‌ها. قانعی راد همچنین بیش از ۷۶ مورد مسئولیت بر عهده داشته که برخی از آن‌ها به شرح زیر است: کتاب‌شناسی. بیش از ۲۸
از آن‌ها به شرح زیر است: کتاب‌شناسی. بیش از ۲۸ عنوان اثر از کتاب‌های تألیفی یا تصنیفی، تصحیح انتقادی کتاب معتبر و ویرایش علمی کتاب از جمله آثار قانعی‌راد هستند؛ پیوند به بیرون. صفحه محمد امین قانعی راد در مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
نیسان لئوپارد (Nissan Leopard) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۰.۹ تا ۱۹۸۶.۱تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
رولزرویس سیلور شدو (Rolls-Royce Silver Shadow) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰در انگلستان تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت خودکار است.
ایسوزو کوبیک (Isuzu Cubic) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۰تولید شده‌است. این خودرو در کلاس اتوبوس قرار گرفته، است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
سوزوکی فرونتی (Suzuki Fronte) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۶–۱۹۷۹ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
لانچیا ثسیس (Lancia Thesis) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹.&lt;ref name="www.italiaspeed.com/2009"&gt;&lt;/ref&gt;در تورین، ایتالیا، تورین و ایتالیا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
سوزوکی ای‌پی‌وی (Suzuki APV) خودرویی است که از سال ۲۰۰۴–کنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۱۴۹۳ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
لاگوندا راپیدا (Lagonda Rapide) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۶۴۵۵ producedتولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
تی‌وی‌آر ۴۵۰ اس‌ای‌ای‌سی‌ (TVR ۴۵۰ SEAC) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده ‌است.
بریستول ۴۰۴ و ۴۰۵ (Bristol ۴۰۴ and ۴۰۵) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۵۸&gt;۵۲ Bristol ۴۰۴ units۳۰۸ Bristol ۴۰۵ unitsتولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۱۹۷۱ سی‌سی است.
لانچیا اتا-۳۰/۵۰اچ‌پی (Lancia Eta-۳۰/۵۰HP) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴۴۹۱ producedتولید شده‌است. طراحی آن توزیع نیروی پیشران بوده وزن آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۴۰۸۴ سی‌سی است.
فورد ایکس‌ای فالکن (Ford XA Falcon) خودرویی است که در سال‌های مارس ۱۹۷۲ تا سپتامبر۱۹۷۳ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
فورد فیگو (Ford Figo) خودرویی است که از سال ۲۰۱۰ تاکنون در چنای و هند تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کامپکت کوچک قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
میتسوبیشی استاریون (Mitsubishi Starion) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰در ناگویا و ژاپن تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
آلفارومئو تیپو ای (Alfa Romeo Tipo A) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۱تولید شده‌است. این خودرو در کلاس اتومبیلرانی قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
هوندا تودِی (Honda Today) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۸توسط شرکت خودروسازی ژاپنی هوندا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودروی کی قرار گرفته و طراحی آن موتور جلو، محور جلو، یا چهار چرخ محرک بوده است.
میتسوکا لایک (به انگلیسی: Mitsuoka Like) یک خودرو پنج در هاچ بک الکتریکی با پلتفرم مشترک با پژو یون، سیتروئن سی۰ و میتسوبیشی آی-می‌ئی‌وی است که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ توسط خودروساز میتسوکا تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. این خودرو با موتور الکتریکی حرکت می‌کند. میتسوکا لایک ۳. در حال میتسوکا لیک ۳ توسط این شرکت معرفی شده‌است که با یک تغییر کاربری اساسی رو به رو شده‌ایم. لایک۳ دیگر یک هاچ بک نیست بلکه یک سه چرخهٔ باربری است که
یک هاچ بک نیست بلکه یک سه چرخهٔ باربری است که کاربردهایی مانند استفاده در زمین گلف، جا به جایی بارهای کم وزن و… دارد. این سه چرخه نیز برقی است و از این نظر ادامه دهنده راه نسخه اولیه است.
پروتون پرسونا (Proton Persona) خودرویی است که از سال ۱۹۹۳ تا به امروز تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده. نسل اول آن کاملاً شبیه به پروتون ویرا بود. نسل دوم آن هم صرفاً نسخه صندوقدار خودروی جن ۲ بود. نسل سوم هم نسخه صندوقدار مدل آیریز (Iriz) دیگر محصول این کمپانی است. نسل اول. پروتون در سال ۱۹۹۳ میلادی، مدل ویرا (Wira) را تولید کرد. این خودرو که در ایران نیز عرضه شد، زمانی‌که برای صادرات به بازارهای اروپا، از جمله انگلستان، مراحل برنامه‌ریزی و بازاریابی خود را طی می‌کرد، قرار شد با یک
و بازاریابی خود را طی می‌کرد، قرار شد با یک عنوان جدید در آنجا حضور یابد. به همین دلیل پروتون از نام پرسونا برای آن استفاده کرد. نسل دوم. در سال ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت مالزیایی تصمیم گرفت تا هویت تازه‌ای به عنوان پرسونا ببخشد و همین باعث شد تا سری جدیدی با کد محصول CM را معرفی کند. خودروی جدید از لحاظ ظاهری همان نسخه محبوب جن ۲ (GEN•۲) بود اما با این تفاوت که کمی بزرگتر و کشیده‌تر طراحی شده و به نوعی مدل سدان این هاچ بک تلقی می‌شد. نسل سوم. جدیدترین مدل پرسونا، در اوت ۲۰۱۶ و با کد محصول BH رونمایی شد که از
در اوت ۲۰۱۶ و با کد محصول BH رونمایی شد که از لحاظ طراحی کاملاً متفاوت با نسل قبل است. در واقع پرسونا جدید مبتنی بر پلتفرم توسعه یافته مدل آیریز (Iriz) تولید شده و به نوعی مدل بزرگتر این خودرو محسوب می‌شود. این خودرو موفق شده در آزمون تصادفات، ۵ ستاره ایمنی را از مؤسسه آسیایی ASEAN NCAP کسب کند. با این خودرو می‌توان در حالت دستی به شتاب ۱۰٫۹ ثانیه‌ای و در حالت اتوماتیک به ۱۲ ثانیه رسید. در سرعت‌های بالای ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، اگر خودرو سبک باشد و فقط راننده یا سرنشین جلو در آن نشسته باشند، هنگام
فقط راننده یا سرنشین جلو در آن نشسته باشند، هنگام جابه‌جایی‌ها و در پیچ‌ها، احساس سر خوردن و کم شدن تعادل از قسمت عقب به خوبی حس می‌شود. همچنین در دور موتور بالای ۳ هزار دور دردقیقه، نفوذ صدای بالای موتور به داخل کابین کاملاً محسوس است.
وست‌فیلد مگابوسا (Westfield Megabusa) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده است. از این خودرو کلا 2 عدد با پلاک ملی در ایران وجود دارد .
پونتیاک استر (Pontiac Astre) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷در کبک تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کامپکت کوچک قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
ابراهیم بن عبده نیشابوری (زنده در 256 ق)، محدث شیعه و نماینده (وکیل) امام حسن عسکری در شهر نیشابور و ربع نیشابور بوده‌است. اصالت ایرانی. ابراهیم جزء معدود یارانِ ایرانی و غیر عربِ امام حسن عسکری به شمار می‌آید. در منصب وکالت. وکالت او بارها طی نامه‌هایی از سوی امام حسن عسکری تأیید شده‌است. وثاقت. پژوهشگران تاریخ اسلام بر این باورند که از متن نامه‌ها و سخنانِ حسن عسکری در بارهٔ جایگاه ابراهیم بن عبده، عدالت و وجاهت و امانت، استباط می‌شود. چند نمونه متن نامه‌های حسن عسکری دربارهٔ ابراهیم بن عبده نیشابوری در
حسن عسکری دربارهٔ ابراهیم بن عبده نیشابوری در کتاب‌های "رجال" و" تاریخ" آمده‌است. در نامه‌ای خطاب به عبداللّه بن حمدویه بیهقی: دیدار با امام زمان. همچنین طبق اعتقاد برخی مسلمانان ابراهیم بن عبده دیدار و گفتگویی با آخرین امام شیعیان دوازده امامی محمد بن حسن المهدی داشته‌است.
جیپ فوروارد کنترل خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷ توسط شرکت خودروسازی جیپ تولید شده‌است. طراحی آن چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
آستین ای۴۰ سامرست (Austin A۴۰ Somerset) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴۱۷۳،۳۰۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
سوزوکی کی (Suzuki Kei) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کی قرار گرفته، است. موتور آن ۶۵۹ سی‌سی است.
لانچیا دیلامبدا (Lancia Dilambda) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۵تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۳۹۵۸ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
نیسان ب-۱ (Nissan Be-۱) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۹تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۹۸۷ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
بیوک ولیت (Buick Velite) خودرویی است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده ‌است.
کادیلاک سری ۶۵ یک سری خودرو است که در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ تولید شده است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
کادیلاک سری ۶۲ یک سری خودرو است که در سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۴ در دیترویت، ایالات متحدهٔ آمریکا تولید شده است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
تویوتا پوتر (Toyota Porte) خودرویی است که از سال ۲۰۰۴ تاکنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس مینی ام‌پی‌وی قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است.
کادیلاک سری ۶۰ یک سری خودرو است که در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸ تولید شده است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
فیات استرادا (Fiat Strada) خودرویی است که از سال ۱۹۹۶–٢٠١١ در میناس گرایس، برزیل، آفریقای جنوبی و نیسان تولید شده‌است. این خودرو در کلاس وانت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است. این خودرو توانایی حمل تا ۷۰۰ کیلوگرم بار را دارد نمای پشتی این خودرو بسیار شبیه به وانت پراید است.
بیوک استیت (Buick Estate) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۴/&gt;۱۹۷۰ تا ۱۹۹۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
ایزو گریفو (Iso Grifo) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
هولدن وی‌آر کومودور (Holden VR Commodore) خودرویی است که در سال‌های July ۱۹۹۳ تا April ۱۹۹۵در استرالیا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
باس ۴۲۹ (Boss ۴۲۹) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ تولید شده‌است. بررسی اجمالی. Boss 429 به عنوان یکی از کمیاب‌ترین و با ارزش‌ترین خودروهای عضلانی تا به امروز شناخته می‌شود.[1] در مجموع 1359 Boss 429 اصلی ساخته شد. منشأ Boss 429 برآورده کردن نیاز فورد برای تطبیق موتور نیمه‌کره‌ای 429 برای مسابقات NASCAR بود. فورد به دنبال توسعه موتوری بود که بهتر با 426 Hemi از کرایسلر در بخش بزرگ ملی نسکار، که اکنون به عنوان سری جام نسکار شناخته می شود، رقابت کند. قوانین همسان سازی نسکار مستلزم آن بود که حداقل 500
همسان سازی نسکار مستلزم آن بود که حداقل 500 خودرو به این موتور مجهز شده و به عموم فروخته شود. پس از بررسی های زیاد، فورد تصمیم گرفت که موستانگ خودرویی باشد که این موتور جدید را در خود جای دهد. با عرضه و تایید Dodge Charger Daytona از سازنده رقیب خود Dodge، Boss 429 Mustang صرفاً به عنوان یک نسخه جاده ای باقی ماند و تمام برنامه های NASCAR آن لغو شد. با این حال، خود موتور Boss 429 سری 385 در نسکار تا سال 1974 در سایر پلتفرم‌های بدنه فورد و مرکوری و بعداً در کلاس NHRA Pro Stock در دهه 1980 مورد استفاده قرار
کلاس NHRA Pro Stock در دهه 1980 مورد استفاده قرار گرفت، که طرفدار اصلی آن در آنجا قهرمانی Pro Stock Thunderbird توسط Bob Glidden بود. موتور Boss 429 از موتور فورد 385 تکامل یافته است. از کلاهک های اصلی چهار پیچ، میل لنگ فولادی آهنگری و میله های اتصال فولادی آهنگری استفاده می کرد. این موتور دارای سرسیلندرهای آلومینیومی با محفظه احتراق نیمه‌کره‌ای بود که فورد آن را هلال نامید. این هدها از روش "dry-deck" استفاده می کردند، به این معنی که مدار خنک کننده بلوک از مدار خنک کننده هد جدا بود. سیلندر و با ارائه خنک
مدار خنک کننده هد جدا بود. سیلندر و با ارائه خنک کننده مستقیم بیشتر نقاط داغ را کاهش دهید. هر سیلندر، گذرگاه روغن و گذرگاه آب دارای یک مهر و موم منحصربه‌فرد به سبک حلقه‌ای «O» بودند تا محکم ببندند. اگرچه از یک واشر سر استفاده می شود، اما فقط سیلندر را برای احتراق آب بندی می کند، بنابراین خرابی در یک نقطه دیگر را به خطر نمی اندازد.[توضیحات لازم]موتور Boss 429 به صورت استاندارد با یک کاربراتور 4 بشکه ای Holley با درجه 735 CFM که بر روی منیفولد ورودی آلومینیومی نصب شده بود که در زمان خود به خوبی جریان داشت،
نصب شده بود که در زمان خود به خوبی جریان داشت، عرضه شد.[2] خودروهای 1969 دارای یک میل بادامک بالابر هیدرولیک بودند در حالی که مدل های 1970 دارای میل بادامک بالابر جامد همراه با سیستم اگزوز دوگانه بهبود یافته بودند، اگرچه توان نامی خروجی ثابت باقی ماند. محفظه موتور موستانگ به اندازه کافی عریض نبود تا بتواند موتور عظیم باس 429 را در خود جای دهد، بنابراین فورد با کار کرافت از دیربورن، میشیگان قراردادی را برای تغییر موستانگ‌های جت کبرا 4 سرعته برای پذیرش آن منعقد کرد. کار کرافت یک مرکز آزمایشی انحصاری فورد بود
کرد. کار کرافت یک مرکز آزمایشی انحصاری فورد بود که به عنوان مهندسی خودرو برای وسایل نقلیه ویژه فورد عمل می کرد. کار کرافت قبلاً اولین GT40 MKII (برنده مسابقات 24 ساعته لمانز 1966) و GT40 MKIV (برنده مسابقات 24 ساعته لمانز 1967) را طراحی و ساخته بود. تولید Boss 429 در سال 1968 در کارخانه Ford Rouge آغاز شد، جایی که مجموعه های پیش بند جلو برای پذیرش موتور بزرگ Boss 429 در طول ساخت خودرو نصب شدند. اینها همچنین ساختار جلویی قوی‌تر و تمیزتر، ملاحظات مهم در مورد چنین خودرویی با عملکردی را ارائه می‌کردند و با
چنین خودرویی با عملکردی را ارائه می‌کردند و با گلگیرهای جلویی بازسازی‌شده همراه شدند. خودروها سپس برای نصب موتور و تغییرات بیشتر به کارخانه مونتاژ جدید کار کرافت در برایتون، میشیگان ارسال شدند. چنین موتور بلوک بزرگی دماغه ماشین را سنگین می کرد. برای کمک به جبران این مشکل، باتری به صندوق عقب جابجا شد و یک میله چرخشی 3/4 اینچی به انتهای عقب اضافه شد تا چرخش بدنه را محدود کند. این اولین موستانگ بود که تا به حال به میله چرخشی عقب مجهز شده بود که هندلینگ بهتری به آن می داد. موتورهای بزرگ دیگر موستانگ‌های آن
به آن می داد. موتورهای بزرگ دیگر موستانگ‌های آن زمان، آن را به یک ماشین پیست بسیار توانا تبدیل می‌کردند.همچنین یک خنک‌کننده روغن که امکان بارهای دور در دقیقه و استقامت بالا را به موتور می‌داد و یک اسکوپ کاپوت کنترل‌شده دستی برای وارد کردن هوای متراکم‌تر برای احتراق کامل‌تر نیز همین کار را انجام داد. برای فاصله بهتر از سطح زمین، اسپویلر جلو کم‌عمق‌تر از Boss 302 ساخته شد و محور عقب با نسبت 3.91 با دیفرانسیل لغزش محدود "Traction-Lock" عرضه شد. سایر ویژگی‌ها شامل آینه‌های مسابقه دوگانه کلیددار رنگی، سرعت‌سنج
آینه‌های مسابقه دوگانه کلیددار رنگی، سرعت‌سنج 8000 دور در دقیقه و فقط رادیو AM.[نیازمند منبع] اسب بخار این خودروها با قدرت 375 اسب بخار (380 اسب بخار؛ 280 کیلووات) در 5200 دور در دقیقه و گشتاور 450 پوند فوت (610 نیوتن‌متر) در 3400 دور در دقیقه تبلیغ شدند.[2][3] آزمایش دینامومتر پریود از امتیاز فورد پشتیبانی می کند. تولید کننده تجهیزات سرعت، کرین کمز، موتورهایی را آزمایش کرد که مطابق با تولید موجود بودند، به استثنای هدرهای لوله ای برای منیفولدهای اگزوز چدن استوک. برای موتور بادامک هیدرولیک 1969، آنها اوج
استوک. برای موتور بادامک هیدرولیک 1969، آنها اوج 352.0 اسب بخار (262.5 کیلووات) را در 5500 دور در دقیقه اندازه گرفتند. موتور بادامک مکانیکی 1970 با حداکثر قدرت 366.5 اسب بخار (273.3 کیلووات)، همچنین در 5500 دور در دقیقه، اندازه گیری بهتری داشت.[4] هر دو سال مدل در مقایسه با دیگر موستانگ‌های عملکردی آن دوران (به Boss 351، Boss 302، ماخ 1 مراجعه کنید) ظاهری کم‌رنگ داشتند، به این ترتیب که تنها شناسه خارجی خودرو برگردان‌های Boss 429 روی گلگیرهای جلو و بزرگ‌نمایی منحصربه‌فرد بود. اسکوپ هود. بقیه خودرو ظاهری
منحصربه‌فرد بود. اسکوپ هود. بقیه خودرو ظاهری بسیار تمیز داشت که با اکثر موستانگ‌های عملکردی که فورد تولید کرده بود، غیرمعمول بود، که اغلب بر ظاهر بیش از واقعیت آن تأکید می‌کرد. [5] هم اسپویلر و هم پنجره‌های پنجره که معمولاً در 1969-1970 ماخ 1 و Boss 302 دیده می‌شد گم شده بودند. در عوض، برای نشان دادن اینکه این خودروها چقدر خاص هستند، به آنها شناسه ویژه NASCAR داده شد که روی درب سمت راننده قرار داده شده بود. به هر ماشین یک عدد "KK" داده شد که مخفف کار کرافت بود. KK #1201 اولین Boss 429 و KK #2558 آخرین Boss
KK #1201 اولین Boss 429 و KK #2558 آخرین Boss 429 بود که ساخته شد.[1] با این حال، فروش باس 429 موستانگ 1970 شروع به کاهش کرد و با افزایش هزینه های تولید، هزینه گاز و سایر مشکلات داخلی فورد، تصمیم گرفته شد که سال 1970 آخرین سال باس 429 باشد. امروزه این خودروها بسیار مورد توجه هستند. از سال 2008، مزایده ها در eBay و Barrett-Jackson پیشنهادهای بیش از 375000 دلار را به همراه داشته است. در سال 2013 یک فورد موستانگ باس 429 فست بک مشکی مدل 1969 (بازسازی نشده) به قیمت 417000 دلار در حراجی Mecum در کیسیمی، فلوریدا