payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بالماسکه مرگ سرخ نام داستان کوتاهی است از نویسندهٔ آمریکایی، ادگار آلن پو که نخست با عنوان "The Mask of the Red Death" (نقاب مرگ سرخ) در ۱۸۴۲ به چاپ رسید و سپس در ۱۸۴۵، با تغییر دادن واژه انگلیسی mask به معنای نقاب به واژه masque به معنای بالماسکه آنرا تا به امروز با عنوان جدید چاپ نموده‌اند. این داستان دربارهٔ هراس از مرگ است و از بروز طاعونی همه‌گیر به نام «مرگ سرخ» در کشوری ناشناخته سخن می‌گوید که مبتلایان به آن بر اثر خونریزی‌های جلدی شدید، بویژه در ناحیهٔ صورت در عرض نیم ساعت می‌میرند و شاهزاده
در ناحیهٔ صورت در عرض نیم ساعت می‌میرند و شاهزاده پروسپروی جوان برای فرار از مرگ، خود و هزار نفر از دیگر نجیب‌زادگان ثروتمند را در بخشی از کاخ پادشاهی پنهان می‌سازد و بدون توجه به درد و رنج دیگران در بیرون به خوشگذرانی در محیط امن درون کاخ خود مشغول می‌گردد و جشن بالماسکهٔ باشکوهی را برای سرگرمی بیشتر ترتیب می‌دهد. اما ناگهان مرگ سرخ در قالب شبحی نقاب‌دار در میان آن جمع ظاهر شده و همگیشان را به کام مرگ می‌کشاند. نقاب مرگ سرخ که با بکارگیری عناصری همچون خون، مرگ و شخصیتی ماورایی، مثالی بارز از ادبیات گوتیک
مرگ و شخصیتی ماورایی، مثالی بارز از ادبیات گوتیک به‌شمار می‌رود برای اولین بار در ۱۸۴۲ و در نشریهٔ "گراهامز مگزین" به چاپ رسید و از آن زمان تا کنون دستمایهٔ ساخت آثار گوناگونی شده‌است. خلاصه داستان. بیماری مهلک واگیرداری در کشور شیوع یافته‌است که مبتلایان به آن دچار خونریزی‌های شدید از منافذ بدنشان بویژه در ناحیهٔ صورت شده و در عرض نیم ساعت می‌میرند. شاهزاده پراسپروی جوان بی‌توجه به درد مردم همراه با ۱۰۰۰ نفر از دوستان، نوازندگان و رقاصان به درون کاخش پناه برده و خود را از دنیای بیرون تا رفتن شبح مرگ از آن
و خود را از دنیای بیرون تا رفتن شبح مرگ از آن سرزمین جدا می‌سازد. تمامی امکانات در اینجا وجود دارد و شاهزاده ترتیب یک مهمانی بالماسکهٔ باشکوه را می‌دهد. نوازندگان می‌نوازند و رقاصان می‌خرامند و مهمانان سرخوشند تا اینکه بانگ غریب ساعت عظیم آبنوسی که در انتهای یکی از راهروهای کاخ قرار دارد آرامش آنان‌را برهم می‌ریزد. این قسمت از کاخ با سلیقهٔ شاهزاده پراسپرو ساخته شده‌است و معماری عجیبی دارد. هفت اتاق با پنجره‌هایی رنگی در انتهای راهروهایی که ناگهان پیچ می‌خورند قرار دارد. اثاثیهٔ شش اتاق همرنگ پنجره‌های
قرار دارد. اثاثیهٔ شش اتاق همرنگ پنجره‌های رنگی بوده و با عبور نور از شیشه‌های آبی، ارغوانی، سبز، نارنجی، سفید و بنفش آنها جلوه‌ای خاص به اتاق‌ها داده می‌شود. اما رنگ شیشه‌های پنجرهٔ هفتمین اتاق که لوازم و تزئیناتی سیاهرنگ دارد به سرخی خون است و عبور نور از آنها چنان حالت هولناکی به اتاق می‌بخشد که کمتر کسی از مهمانان جرات گام نهادن به آن را یافته‌است. ساعت عظیم آبنوس در این اتاق قرار دارد که سر هر ساعت با بانگی غریب می‌نوازد و چنان احوال حاضران را پریشان می‌سازد که رنگ از رخسارشان پریده، سکوت نموده و به
می‌سازد که رنگ از رخسارشان پریده، سکوت نموده و به طنین آن گوش فرا می‌دهند. با پایان یافتن آن مهمانان لبخندی زده و می‌گویند که بار دیگر چنین نخواهند شد ولی با برخاستن دوبارهٔ بانگ ساعت همان دلهره و سراسیمگی در وجودشان رخنه می‌کرد و با پایان یافتنش دوباره به جشن و سرور می‌پرداختند. تا اینکه ۱۲ شب رسید و ساعت عظیم باید ۱۲ ضربه می‌نواخت. سراسیمگی بار دیگر بر مهمانان چیره شد و مجبور به سکوت و گوش سپردن به بانگ ساعت که پژواکی دهشتناک داشت شدند. اما ناگهان همهمه‌ای برخاست که ناشی از وحشت و نفرت بود. در میان
برخاست که ناشی از وحشت و نفرت بود. در میان مهمانان بیگانه‌ای ظاهر شده بود که به جای لباس فاخر، جامهٔ گور بر تن و نقابی همچون صورت جنازه‌ای خشک شده بر چهره داشت. او حتی تا آنجا پیش رفته بود که سرتاپایش را همچون یکی از قربانیان مرگ سرخ خون‌آلود ساخته بود. شاهزاده پراسپرو که از دیدن هیبت جنازه‌وار او به لرزه افتاده بود آن را توهینی بزرگ به خود دانست و با خشم فریاد کشید تا دستگیرش نموده و مجازات کنند. اما هیچ‌کس جرات نزدیک شدن به او را نداشت و شبح با گام‌هایی پرطمئنینه از کنار شاهزاده که در اتاق آبی ایستاده
پرطمئنینه از کنار شاهزاده که در اتاق آبی ایستاده بود گذشت و بی‌آنکه کسی متوقفش سازد از اتاق‌های ارغوانی، سبز، نارنجی و سفید عبور کرد و به انتهای اتاق بنفش رسید. شاهزاده که از گستاخی ناشناس و بزدلی خود به شدت خشمگین شده بود خنجرش را کشید و به دنبال بیگانه دوید. ناگهان شبح ایستاد و به سمت شاهزاده برگشت. مهمانان که از ترس از جایشان تکان نخورده بودند با شنیدن صدای فریاد شاهزاده به به سوی او دویدند. شاهزاده پراسپروی جوان بر زمین افتاده و مرده بود و ناشناس کفن‌پوش بدون اینکه حرکتی کند در سایهٔ ساعت عظیم آبنوس در
بدون اینکه حرکتی کند در سایهٔ ساعت عظیم آبنوس در اتاق سیاه ایستاده بود. مهمانان خشمگینانه به درون اتاق سیاه یورش برده، جامهٔ بیگانه را دریده و نقاب از صورتش برمی‌گیرند اما در زیر آن هیچ چیز نیست. آنگاه با ناامیدی در می‌یابند که او «مرگ سرخ» بود که همچون شبحی نقاب‌دار به میان آنان خزیده بود. شب‌زنده‌داران یکی پس از دیگری بر زمین افتاده و جان می‌سپارند و با مرگ آخرین مهمان، زندگی ساعت بزرگ آبنوسی نیز به پایان می‌رسد. "آنگاه، تنها چیزی که در قصر باقی ماند، سیاهی بود؛ و تباهی؛ و مرگ سرخ.". تاریخچه انتشار.
سیاهی بود؛ و تباهی؛ و مرگ سرخ.". تاریخچه انتشار. داستان مرگ سرخ در ابتدا با عنوان انگلیسی "The Mask of the Red Death" در شمارهٔ ماه مه ۱۸۴۲ "مجلهٔ خانم‌ها و آقایان گراهام" به چاپ رسید و ۱۲ دلار به عنوان حق‌الزحمه به پو پرداخت شد. در ۱۹ ژوئیه ۱۸۴۵، نسخهٔ بازنویسی‌شدهٔ داستان با عنوان تغییر املا یافتهٔ "The Masque of the Red Death" در "ژورنال برادوی" به چاپ رسید. تأکید عنوان نخستین بر شبح نقابداری بود که در انتهای داستان ظاهر می‌شد ولی در عنوان جدید که تا به امروز نیز داستان با همین نام منتشر می‌شود، جشن
به امروز نیز داستان با همین نام منتشر می‌شود، جشن بالماسکه‌ای که در کاخ برگزار شده بود مورد تأکید قرار می‌گرفت.
گورستان باستانی خوروین در موقعیت روستای خوروین از توابع شهرستان ساوجبلاغ، بخش کوهسار واقع گردیده‌است. شامل گورستان‌های باستانی و قدیمی قبل دورهی تاریخی مربوط به هزاره‌های پنجم ق.م که نوع خاصی از به خاک سپاری مردگان به صورت دراز کش و تا خوردگی زانو به سمت خورشید به همراه سفالینه‌ها و ابزار فلزی درون گور را می‌توان در این محوطه باستانی دید.
دانشگاه بریستول یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بریستول واقع در جنوب‌غرب انگلستان است که منشور سلطنتی خود را در سال ۱۹۰۹ میلادی دریافت نمود، اما ریشه تأسیس آن به یک مدرسه کسب‌وکار که در سال ۱۵۹۵ تأسیس شد و کالج دانشگاهی بریستول که در سال ۱۸۷۶ ساخته شد، بازمی‌گردد.
سوزان سانتَگ , (۱۶ ژانویه ۱۹۳۳ – ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴) نویسنده، نظریه‌پرداز ادبی و فعال سیاسی آمریکایی بود. از مشهورترین نوشته‌های او جستار «علیه تفسیر» است. سانتاگ به نوشتن و صحبت کردن، یا سفر به مناطق درگیری علاقه وافری داشت، از جمله در طول جنگ ویتنام و محاصره سارایوو فعال بود. او در مورد عکاسی، فرهنگ و رسانه، ایدز و بیماری، حقوق بشر، و کمونیسم و چپ‌گرایی مقالات متعددی نوشته‌است. مقالات و سخنرانی‌های او گاهی مورد انتقاد واقع می‌شدند. مجله نقد کتاب نیویورک وی را «یکی از با نفوذترین منقدان نسل خود» نامید. زندگی.
«یکی از با نفوذترین منقدان نسل خود» نامید. زندگی. سوزان سانتگ با نام اصلی سوزان رزنبلت در ۱۶ ژانویه ۱۹۳۳ در شهر نیویورک از پدر و مادری یهودی به دنیا آمد. پدرش جک روزنبلت تاجر پوست در چین بود. سوزان در پنج سالگی پدر خود را بر اثر بیماری سل از دست داد. هفت سال بعد مادرش، میلدرد جیکبسون با افسر ارتش آمریکا به نام ناتان سانتگ ازدواج کرد. هر چند هیچ‌گاه ناپدری او را رسماً به فرزندخواندگی نپذیرفت اما نام خانوادگی سانتاگ بر سوزان و خواهرش، جودیث ماندگار شد. سوزان هیچ‌گاه در معرض تعلیمات دینی قرار نگرفت و به گفته
هیچ‌گاه در معرض تعلیمات دینی قرار نگرفت و به گفته وی تا اواسط دهه دوم عمر خویش وارد کنیسه نشده بود. سوزان کودکی‌اش را در لانگ آیلند نیویورک، غم بار، ناراحت، و با مادر سرد که از وی فاصله داشت توصیف می‌کند. خانواده سپس به توسان آریزونا، و در آخر به دره سن فرناندو در جنوب کالیفرنیا مهاجرت کردند، جایی که وی در پشت کتاب‌های بسیارش پناه گرفته بود و در سن پانزده سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. سوزان تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه برکلی شروع کرد ولی پس از مدتی به دانشگاه شیکاگو رفت و دلیل اصلی این انتقال را
به دانشگاه شیکاگو رفت و دلیل اصلی این انتقال را بهتر بودن برنامه درسی دانشگاه شیکاگو بیان کرد. او در دانش‌گاه‌های برکلی و شیکاگو در رشته‌های فلسفه و ادبیات و هم‌چنین رمان‌نویسی ادامهٔ تحصیل داد. لئو اشتراوس، جوزف شواب، کریستیان مک‌کاور، ریچارد مک‌کئون، پیتر فون بلنکن‌هاگن و کنت بورک از اساتید وی در دوره تحصیل لیسانس او در دانشگاه شیکاگو بودند. در طی دوره لیسانس، سوزان با مایک نیکولز که همکلاسی‌اش بود رابطه‌ای بسیار صمیمی ایجاد کرد. در سال ۱۹۵۰ و تنها زمانی که سوزان هفده سال داشت با فیلیپ ریف که معلم و
که سوزان هفده سال داشت با فیلیپ ریف که معلم و نظریه‌پرداز اجتماعی بود دیدار کرد و ده روز بعد این دیدار منجر به ازدواج شد. این ازدواج هشت سال دوام داشت و نتیجهٔ آن فرزندی شد به نام دیوید که بعدها ویراستار وی و خود نیز نویسنده شد. در طی دوران تحصیل در دانشگاه شیکاگو، سانتگ در کلاس‌های تابستانی که توسط هانس هایریش گرت برگزار می‌شد، شرکت کرد. شرکت در این کلاس‌ها منجر به ایجاد دوستی بین این دو و در نهایت تأثیرپذیری مطالعات سوزان در زمینهٔ اندیشمندان آلمانی از وی شد. سوزان بلافاصله پس از اتمام دوره لیسانس، به
وی شد. سوزان بلافاصله پس از اتمام دوره لیسانس، به عنوان معلم انگلیسی سال اول در دانشگاه کنتیکت برای سال تحصیلی ۱۹۵۲–۱۹۵۳ مشغول به کار شد. اندیشه. به باور سانتگ به جای آنکه هنر را نمودی فیزیکی از «بیانیهٔ» یک هنرمند بدانیم، باید اثر هنری یا در بسطش ابژه را در جهان، مستقل و فارغ از هر ابزار مفهومی یا بازنمایانهٔ دیگری تعریف کنیم. "سبک" یک قطعهٔ هنری یا یک ابژه، صرفاً نمایه‌ای از اتوسهای زمان تولیدش بوده و کاملاً اشتباه است اگر فکر کنیم هنرمند می‌تواند اثر هنری خارج از هر سبک مفروضی خلق کند. چنین گفته‌هایی را
خارج از هر سبک مفروضی خلق کند. چنین گفته‌هایی را می‌توان پیش‌بینی بر مشاهدات یک دهه بعدتر استاد زیبایی‌شناسی و نقد هنری دانشگاه کلمبیا روزالیند کرائوس دانست. علیه تفسیر. کتاب علیه تفسیر از مشهورترین آثار سوزان سانتاگ است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شده‌است و شامل برخی از شناخته‌شده‌ترین آثار او، از جمله «دربارهٔ سبک» و «علیه تفسیر» می‌شود. او در این کتاب به این می‌پردازد که رویکرد جدید نقد و زیبایی‌شناسی، از تأثیر پراحساس هنر غافل مانده و تفسیرهای یک جانبه و تأکید بر «محتوا» بدون توجه به سبک جایگزین آن شده. او در
بر «محتوا» بدون توجه به سبک جایگزین آن شده. او در این کتاب به بحث ادراک و سبک و هنر می‌پردازد. انتقادات. انتقادات از سوی دیگر نویسندگان. نسیم نقولا طالب در کتاب پوست در بازی خود از سانتگ و دیگر اشخاصی که شیوه زندگی ولخرجانه‌ای دارند ولی خود را «علیه نظام بازار» عنوان می‌کند انتقاد می‌کند. طالب ارزش عمارت مشترک سانتگ در نیویورک را ۲۸ میلیون دلار ارزیابی می‌کند، و می‌گوید «مخالف بودن با نظام بازار و زندگی نکردن در یک کلبه یا غار منزوی از آن (جایی در ورمانت یا شمال غربی افغانستان) غیراخلاقی است.» طالب همچنین
شمال غربی افغانستان) غیراخلاقی است.» طالب همچنین استدلال می‌کند که حتی غیراخلاقی تر است که «بدون زیستن با عواقب مستقیم آن مدعی فضیلت شد.»
سید محمد حسینی شیرازی (۱۳۰۷ – ۲۷ آذر ۱۳۸۰) از مراجع تقلید شیعه بود، وی فرزند میرزا مهدی شیرازی از خاندان حسینی شیرازی و برادر سید صادق حسینی شیرازی و دایی محمدتقی مدرسی است. وی معتقد به نظریه حکومت شورایی فقها و از مخالفان نظریه ولایت فقیه بود. تحصیل. دروس مقدماتی و عالیهٔ حوزه را نزد کسانی چون: پدرش سید مهدی حسینی شیرازی، سید هادی میلانی، علی بهبهانی محمدرضا اصفهانی، سید زین العابدین و جعفر رشتی فراگرفت. افکار. آزادی: - اسلام پیروان هر دینی را به عقاید و دستورهای دینی اش ملزم ساخته و آزادی در دین را برای
دینی اش ملزم ساخته و آزادی در دین را برای آنان تأیید کرده است… بر همین اساس است که می‌بینیم اسلام متعرض مجوسیان و امثال آنان _اگر با مادر و خواهر خود ازدواج کنند_ نمی‌شود! چون این عمل در دینشان جائز است. - اسلام به انسان آزادی [مطلق] در اندیشه، سخن و عمل داده اما در این زمینه چارچوب معقول و صحیحی را در نظر؛ بدین معنا که این آزادی‌ها نباید باعث زیان [رساندن] به خود و دیگران شود. - بخشی از دنیای امروز دارای نوعی آزادی سیاسی است و مردم از طریق وسایل تبلیغاتی، کتاب‌ها، مجّلات، ایستگاه‌های رادیوئی و تلویزیونی و
مجّلات، ایستگاه‌های رادیوئی و تلویزیونی و امثال آن، دیدگاه خود را بیان می‌کنند، اسلام در دادن این آزادی بر قوانین وضعی سبق گرفته… دیدگاه‌های سیاسی. در مقایسه با حزب الدعوة و علماء نجف، که از ورود سید روح‌الله خمینی به عراق خشنود نبودند، سید محمد شیرازی استقبال گرمی از او در کربلا کرد و حتی به احترام او امامت جماعت حرم حسین بن علی را در مدت اقامتش در کربلا به او سپرد و در قم دیدارهای بسیاری با او داشت. اما پس از این که مخالفین جمهوری اسلامی ایران زندانی و اعدام شدند و محمد شیرازی خمینی را به عمل به سیره
اعدام شدند و محمد شیرازی خمینی را به عمل به سیره پیامبر اسلام (که پس از فتح مکه دشمنان خود را بخشید) و عدم اعدام مخالفان توصیه و نصیحت کرد ولی جواب رد شنید، این روابط تیره و سرد شد. سید محمد شیرازی همراه برادرش سید حسن شیرازی از مخالفان سرسخت حکومت بعث عراق بود، برادرش توسط دولت عراق زندانی وشکنجه شد و حکم اعدام غیابی برای سید محمد شیرازی صادر شد در نتیجه ایشان جبراً در سن ۴۴ سالگی بر اثر فشارهای رژیم بعث از عراق به کویت رفت و در سال ۱۳۹۹ (۱۳۵۷ خورشیدی) در سن ۵۲ سالگی به قم مهاجرت کرد. در سفر به قم،
در سن ۵۲ سالگی به قم مهاجرت کرد. در سفر به قم، روح‌الله خمینی به دیدار او رفت. محمد شیرازی برخلاف سید روح‌الله خمینی قائل به شورای مراجع بود (نظریه ای که بعدها سیاستمدارانی همانند هاشمی رفسنجانی برای جلوگیری از استبداد فقیه به آن معتقد شدند) وی در کتابش چنین می‌نویسد:«از دیدگاه فقه اسلامی در زمان غیبت اهل بیت تنها با تحقق شورای مراجع است که حکومت مشروعیت پیدا خواهد نمود، بنا بر این حتی اگر یک فقیه جامع‌الشرایط ـ به جای شورا ـ در رأس حکومت قرار گیرد، باز آن حکومت غیرشرعی خواهد بود.»او حتی معتقد بود که در
حکومت غیرشرعی خواهد بود.»او حتی معتقد بود که در تمام امور حکومتی باید با مردم مشورت بشود و موافقت مردم در انجام کارها شرط است، چنان‌که می‌نویسد:«هرچیزی که به نحوی به شئون امّت مربوط می‌شود بایستی در آن مشورت صورت گیرد خواه این مشورت در اصل باشد یا در فرع، همانند (ساختن) مدارس، دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، فرودگاه‌ها، کارخانجات، صنایع سنگین و غیره؛ زیرا این گونه مراکز با اموال و دارایی‌های امّت دایر و راه اندازی می‌شود.» سید محمد شیرازی پس از اعدام‌های بی‌رویه ای که در جمهوری اسلامی اتفاق افتاد، جزء معترضان و
ای که در جمهوری اسلامی اتفاق افتاد، جزء معترضان و مخالفان این سیستم شد و توسط حکومت وقت به شدت تحت فشار قرار گرفت، به اندازه ای که کتبش را مصادره کردند، موسسه‌هایش را بستند و فرزندانش و بستگانش را بازداشت کردند. وی در کتابش (مطاردة قرن و نصف) می‌نویسد: حکومتِ… در خانه ام مرا حصر کرد و اتفاقات ناگواری بر من افتاد که اگر می‌خواستم آن‌ها را بنویسم کتابی با بیش از پانصد صفحه می‌شد! به این‌ها بسنده نکردند و تا جایی رسید که فرزندانم سید مرتضی و سید مهدی و عده ای از نزدیکان و دوستان و فامیل را بازداشت کردند و عده
نزدیکان و دوستان و فامیل را بازداشت کردند و عده ای را نیز آواره کردند! و همان‌طور بسیاری از علما و طلاب را از حضور در جلسه درسم منع کردند و پس از مصادره بسیاری از موسساتمان، کارمندان آن‌ها را اجبار به ترک کردند… و دو پسر دیگرم تحت تعقیب قرار گرفتند که یکی به کویت و دیگری به سوریه مهاجرت کرد. وی در کتاب دیگرش می‌نویسد: کشوری که من در آن هستم (ایران) کتاب تفسیر {تقریب القرآن الی الاذهان} را مصادره کردند. همان حکومت کتاب دیگری از من را که نامش {این‌گونه بود حکومت رسول‌الله و امیرالمومنین} بعد از اینکه اجازه
رسول‌الله و امیرالمومنین} بعد از اینکه اجازه چاپ گرفت و به عدد ده هزار نسخه به چاپ رسید و فهمیدند که این کتاب به آنچه ادعا می‌کنند سیاستشان اسلامی است ضرر می‌زند، دستور به مصادره و سوزاندن آن کردند، اما خوشبختانه نسخه اصلی خطی آن نزدم محفوظ ماند، و الا این کتاب به کلی از بین می‌رفت! و همچنین کتب متعددی را از من مصادره کردند! در جریان جنگ ایران و عراق، پس از صدور فتوا به حرمت جنگ با عراقی‌ها (در خلال جنگ ایران و عراق) به دلیل حرمت کشتن مسلمین و مشروع نبودن ادامه جنگ، در خانه‌اش محبوس شد، این بازداشت خانگی
ادامه جنگ، در خانه‌اش محبوس شد، این بازداشت خانگی که طولانی‌ترین حبس در طول حکومت جمهوری اسلامی است، بیش از ۲۰ سال طول کشید و با مرگ او پایان یافت. درگذشت. وی در ۲۷ آذر ۱۳۸۰ در قم درگذشت. نماز میت وی را برادرش سید صادق حسینی شیرازی در حرم فاطمه معصومه خواند و مجلس ختمی در مسجد اعظم قم برای وی برگزار شد. تألیفات. وی در طول عمر ۷۵ ساله اش بیش از ۱۱۵۰ عنوان کتاب در مسائل مختلف سیاست، اقتصاد، حقوق، الهیات، فقه، اصول، طبّ، نجوم، حدیث، رجال، کلام، منطق، تاریخ و دیگر موضوعات به دو زبان عربی و فارسی نوشت. وی
و دیگر موضوعات به دو زبان عربی و فارسی نوشت. وی همچنین در سال ۲۰۰۰ لقب سلطان المؤلفین را از کانون نویسندگان کشورهای عربی دریافت کرد. از مهم‌ترین این کتاب‌ها:
رولاند اِمِریش () (زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۵۵) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده آلمانی است. او به‌خاطر فیلم‌های علمی تخیلی و فاجعه‌آمیزش به‌طور گسترده‌ای شناخته می‌شود و در صنعت «استاد فاجعه» نامیده می‌شود. فیلم‌های او، که بیشتر آنها تولیدات انگلیسی زبان هالیوودی هستند، بیش از ۳ میلیارد دلار در سرتاسر جهان درآمد به دست آورده‌اند، از جمله کمی بیش از یک میلیارد دلار در ایالات متحده، که او را پانزدهمین کارگردان پردرآمد تمام دوران کشور می‌کند. او کار خود را در صنعت سینما با کارگردانی فیلم اصل کشتی نوح (۱۹۸۴) به
سینما با کارگردانی فیلم اصل کشتی نوح (۱۹۸۴) به عنوان بخشی از پایان‌نامه دانشگاهی خود آغاز کرد و همچنین در سال ۱۹۸۵ به همراه خواهرش شرکت سنتراپلیس انترتایمنت (انگلیسی: Centropolis Entertainment) را تأسیس کرد. همچنین او یک مجموعه دار آثار هنری و یک فعال جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی است و آشکارا همجنسگرا است. زندگی شخصی. او دارای خانه‌هایی در لس آنجلس، نیویورک، لندن و اشتوتگارت است. او دوست دارد خانه‌هایش را به شیوه‌ای «غیرعادی» که خودش توصیف می‌کند تزئین کند، آنها را با یادگاری‌های کمیاب هالیوود، نقاشی‌های
آنها را با یادگاری‌های کمیاب هالیوود، نقاشی‌های دیواری و پرتره‌های دیکتاتورها و شخصیت‌های کمونیست، و نظامیان جنگ جهانی دوم تزئین کند. مجموعه گسترده آثار هنری امریش شامل تابلویی از عیسی مسیح است که در هنگام مصلوب شدن، تی شرتی به سبک کاترین همنت پوشیده‌است، عکس‌های از آثار الیسون جکسون از پرنسس دایانا که به نظر می‌رسد حرکات زشت و ناپسند انجام می‌دهد و درگیر اعمال جنسی می‌شود. یک مجسمه مومی از پاپ ژان پل دوم که در حال خواندن مراسم ترحیم خود می‌خندد، و یک تصویر فتوشاپ شده از محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور سابق
فتوشاپ شده از محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور سابق ایران را در حالت هم‌جنس‌کامگی دارد.
«مَلاحِم و فِتَن» (خونریزی‌ها و آشوب‌ها) در ادبیات شیعه به متونی گفته می‌شود که به پیشگویی‌ها و روایاتی دربارهٔ حوادث آخرالزمان، جنگ‌های بزرگ، آشوب‌ها، ظهور مهدی موعود و نشانه‌های قیامت می‌پردازد. فتن (جمع «فتنه») در معنای لغوی به‌معنای آزمایش و امتحان است، اما در کاربرد دینی به معنای آشوب، بحران و حوادثی است که ایمان و پایداری مسلمانان را می‌آزماید. ملاحم (جمع «ملحمه») به معنای جنگ‌ها و کشتارهای بزرگ است. در روایات آخرالزمانی، ملاحم به جنگ‌های گسترده‌ای اشاره دارد که میان مسلمانان و دشمنانشان یا در میان
دارد که میان مسلمانان و دشمنانشان یا در میان خود مسلمانان رخ می‌دهد. این دو واژه معمولاً در کنار هم می‌آیند («الملاحم والفتن») و مجموعه‌ای از احادیث نبوی یا آثار منسوب به صحابه و تابعین را دربرمی‌گیرند که موضوعشان حوادث پیش از قیامت است. قدیمی‌ترین کتاب مستقل در این زمینه را به نعیم بن حماد مَروَزی (م. ۲۲۹ هجری) نسبت داده‌اند با نام «کتاب الفتن». پس از او نیز آثار مشابهی مانند «الفتن» ابن حماد، «الملاحم» ابن المنادی، و بخش‌های پراکنده‌ای در منابعی چون «مسند احمد»، «صحیح مسلم»، «سنن ابوداود» و «مصنف ابن ابی
احمد»، «صحیح مسلم»، «سنن ابوداود» و «مصنف ابن ابی شیبه» دیده می‌شود. این متون بعدها در فرهنگ اسلامی نقش مهمی در شکل‌گیری ذهنیت آخرالزمانی، باور به ظهور مهدی، جنگ‌های آخرالزمانی مانند «ملحمة الکبرى» (جنگ بزرگ شام) و نشانه‌های ظهور ایفا کردند. در سنت شیعی نیز بخشی از این ادبیات جذب شد و در آثار رجالی و حدیثی با تفسیر خاص دربارهٔ ظهور امام مهدی به کار رفت. این کتاب‌ها روایاتی از پیامبر و امامان شیعه را دربردارند که حوادث پس از خود را پیش‌بینی می‌نمایند. شیعیان با استناد به اینکه برخی از این روایات پیشگویی
با استناد به اینکه برخی از این روایات پیشگویی حوادثی را نموده‌اند که مدتی اندکی پس از امامان یا تاکنون اتفاق افتاده است، آن‌ها را یکی از مستندات حقانیت خود می‌دانند. تعداد زیادی از روایات نقل شده در این کتاب‌ها به فتنه‌های فراگیر آخرالزمان اشاره دارند شرح واژه‌ها. ملاحم جمع واژه "ملحمة" است که به نبردهای بسیار بزرگ، حماسی و خونین گفته می‌شود. این واژه از ریشه "لحم" (گوشت) گرفته شده که تصویری از شدت کشتار و خونریزی در این جنگ‌ها را تداعی می‌کند. در مباحث آخرالزمان، "ملاحم" مشخصاً به جنگ‌های بزرگ و
مباحث آخرالزمان، "ملاحم" مشخصاً به جنگ‌های بزرگ و سرنوشت‌سازی اشاره دارد که بین نیروهای حق و باطل در پایان دوران رخ خواهند داد. مشهورترین این نبردها، جنگ بزرگ علیه دجال و یارانش است.. به طور خلاصه، "فتن" به دوره آشوب‌ها و آزمون‌های سخت اشاره دارد و "ملاحم" به نبردهای عظیم و حماسی در دل آن دوران. کتاب‌ها. از مهم‌ترین کتاب‌های ملاحم «التشریف بالمنن فی التعریف بالفتن» (گرامیداشت نیکی‌ها، در باب شناساندن آشوب‌ها) معروف به (ملاحم و فتن) سید بن طاووس است (که تمامی روایات آن از قول سه منبع اهل سنت نقل شده) و یکی
روایات آن از قول سه منبع اهل سنت نقل شده) و یکی از مجلدات بحار الانوار نیز به ملاحم و فتن اختصاص یافته‌است. اولین کتابی که در این مبحث تألیف شده «"کتاب الفتن"» نوشتهٔ نعیم بن حماد است که از منابع کتاب سید بن طاووس است. پانویس. Cook, David. Studies in Muslim Apocalyptic. Princeton: Darwin Press, 2002. نعیم بن حماد المروزی، الفتن. تحقیق: د. سهیل زکار. بیروت: دارالفکر، ۱۹۹۳.
ابروی پیوسته (یا چهارابرو) به نوعی از ابروها گفته می‌شود که در آن رشد مو میان ابروی چپ و راست ادامه یافته‌باشد. به فرد دارای ابروی پیوسته، «پیوسته‌ابرو» گفته می‌شود. ابروهای پیوسته بیشتر در مردان دیده می‌شود ولی شماری از زنان به‌ویژه در آمریکای جنوبی پیوسته‌ابرو هستند. مرد ابروپیوسته را در قدیم اَقرَن نیز می‌گفتند. در برخی فرهنگ‌ها در گذشته، مانند خاورمیانه و هندوستان، ابروهای پیوسته به‌ویژه برای زنان نشان جذابیت بوده است. بیشتر فرهنگ‌های غربی این نوع ابرو را نامطلوب می‌دانند تا جایی که حتی ممکن است برخی
را نامطلوب می‌دانند تا جایی که حتی ممکن است برخی مردان در جوامع غربی میانه ابروهای پیوسته خود را بردارند که شاید تنها نوع آرایش ابرو (که کاری مخصوص زنان پنداشته می‌شود) در مردان باشد. فریدا کالو (۱۹۰۷–۱۹۵۴)، نقاش مکزیکی در آثار خود، ابروهای پیوسته خود را با افتخار نمایش داده و برجسته کرده است. او در غرب شناخته‌شده‌ترین نماد ابروپیوستگی است.
چای دارچین، نوعی نوشیدنی دم کردنی است که به صورت گرم سرو می‌شود. نحوه تهیه. برای تهیه چای دارچین، قلم دارچین (قطعات پودر نشده پوست درخت دارچین) را داخل قوری آب جوش نهاده و دم می‌کنند. پس از چند دقیقه چای دارچین آماده مصرف است. گاهی چای دارچین را همراه با چای معمولی مصرف می‌کنند. امروزه چای کیسه‌ای دارچین نیز تولید و عرضه می‌شود. ترکیب دارچین با برش‌هایی از میوه به و سیب نیز طعم دلپذیری دارد. موارد مصرف. چای دارچین یک نوشیدنی گرم است که برای روزهای سرد مناسب است. از این نوشیدنی به عنوان تب بر و پیشگیری کننده
از این نوشیدنی به عنوان تب بر و پیشگیری کننده از سرماخوردگی نیز استفاده می‌شود. برای چای دارچین خواص طبی زیادی ذکر شده‌است.
شبانکاره نام یکی از شاخه ها یا ایل های کرد است،مردمان این ایل در منطقه ماهیدشت و سرفیروز آباد کرمانشاه،بخش های از اسلام آباد مثل دارخور حسن آباد،و شبانکاره در روانسر کرمانشاه ساکن هستند.تیره گوران نیز در کردستان و کرمانشاه در حدود ۱۵۰۰ تن سکنه دارد که تابستان در حوالی کوزران و روانسر و گهواره زراعت می‌کنند و عده ای از این طایفه که کوچرو هستند گرمسیر آنها حوالی نفت شهر و سرپل ذهاب است.
ملوک شبانکاره (به کردی: شوانکاره، Şiwankaran) حکومتی پادشاهی کُرد‌تبار در منطقه دارابگرد بود که از سال ۴۴۸ تا سال ۷۵۶ قمری بر بخش‌هایی از جنوب ایران به مرکزیت ایج را تصرف و حکومت می‌کرد. این دودمان سرانجام به دست آل مظفر برچیده شد. پیشینه. دکتر جمشید صداقت‌کیش، استاد تاریخ‌نگار و پژوهشگر برگزیده کشوری دربارهٔ ایج (پایتخت ملوک شبانکاره) می‌گوید: تبار حاکمان شبانکاره به گفته نویسنده "مجمع‌الانساب شبانکاره" به اردشیر ساسانی [پسر بابک] می‌رسید به گفته ابن بلخی شبانکاره‌ها پس از حمله اعراب به ایران، به کوه‌ها
شبانکاره‌ها پس از حمله اعراب به ایران، به کوه‌ها پناه بردند و به گوسفندداری پرداختند. آن‌ها سرانجام در دوره ابو منصور پولادستون فرزند باکالیجار دارابگرد را تسخیر کردند. او تیره‌های شبانکاره را اسماعیلیان، رامانیان، کرزوبیان، مسعودیان و شکانیان معرفی می‌کند و ملوک شبانکاره را از تیره اسماعیلیان و از نوادگان اردشیر ساسانی می‌داند.علی‌اکبر دهخدا نیز مادر بابک (پدر اردشیر بابکان) را از خاندان بازرنگی که از عشایر شبانکاره بودند، می‌داند فهرست ملوک. ملوک شبانکاره که ۱۵ تن بوده‌اند به ترتیب زیر حکومت کرده‌اند
که ۱۵ تن بوده‌اند به ترتیب زیر حکومت کرده‌اند (قمری): منابع. دیوید نیل مکنزی می‌گوید: اگر به حدود دوران گسترش امپراتوری عرب‌ها نگاه کنیم، خواهیم یافت که عنوان کرد با رمه‌گر و کوچ‌گر دارای یک معنی است.
علی حاکمی (۱۲۹۴ – ۱۶ تیر ۱۳۷۶) باستان‌شناس و معمار ایرانی وی در سال ۱۲۹۶ در شهر رشت به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در رشته باستان‌شناسی و معماری در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران گذراند. فعالیت‌های وی در موزه ایران‌باستان و شورای عالی باستان‌شناسی و عضویت در نمایشگاه‌های آثار ایرانی در برخی از کشورهای خارجی از عمده فعالیت‌های اداری و عرضه تألیفات متعدد از عمده فعالیت‌های وی پس از اتمام تحصیلات رسمی اوست. ایشان سال ۱۳۷۶ در لندن درگذشت. تحصیلات رسمی و حرفه‌ای. علی حاکمی تحصیلات ابتدایی را در رشت به پایان رساند.
حاکمی تحصیلات ابتدایی را در رشت به پایان رساند. در سال ۱۳۱۳ در دانشکده ادبیات دانشسرای عالی دررشته باستان‌شناسی به تحصیل مشغول و نیز در سال ۱۳۱۷ موفق به اخذ لیسانس شد. با اجازه از وزارت فرهنگ در سال ۱۳۳۲ شمسی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته معماری نام‌نویسی کرد و پس از چندی با درجه لیسانس معماری تحصیلات خود را با اتمام رساند. استادان و مربیان. علی حاکمی در اداره کل باستان‌شناسی زیر نظر استادانی چون دکتر مهدی بهرامی و دکتر عیسی بهنام به کار تحقیق و مطالعه آثار دوران اسلامی و نیز اشیاء دوران
و مطالعه آثار دوران اسلامی و نیز اشیاء دوران تاریخی ایران پرداخت. مشاغل و سمت‌ها. علی حاکمی در سال ۱۳۱۸ در اداره کل باستان‌شناسی که تازه دایر شده بود و از دو قسمت موزه ایران باستان و تعمیر و مرمت بناهای تاریخی تشکیل می‌شد استخدام شد. او مدت سه سال در بخش اسلامی موزه ایران باستان زیر نظر مرحوم دکتر مهدی بهرامی به مطالعه آثار دوران اسلامی پرداخت. پس از مدتی از آنجا به بخش تاریخی موزه ایران باستان منتقل گردید و مدت چند سال زیر نظر دکتر عیسی بهنام به کار تحقیق و مطالعه اشیاء دوران تاریخی ایران اشتغال داشت. تا