payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عدد فوریه یک عدد بدون بعد می‌باشد که در فیزیک و مهندسی معیاری از انتقال گرمای هدایتی از داخل یک جسم به گرمای ذخیره شده‌است. عدد فوریهٔ بزرگتر، نشان‌دهندهٔ انتشار سریع‌تر گرما از داخل جسم است. این کمیت که با نماد formula_1 نشان‌داده می‌شود، به افتخار فیزیک‌دان فرانسوی ژوزف فوریه نام‌گذاری شده‌است. تعریف. برای انتشار حرارت در طول مشخص 𝐿 به صورت زیر است: formula_3 که در این رابطه:
شبه‌جزیرهٔ لابرادور شبه‌جزیره‌ای بزرگ واقع در شرق کاناداست که در بین خلیج هودسن، دریای لابرادور (در اقیانوس اطلس)، تنگه هادسون و خلیج سنت لورنس قرار دارد. این شبه‌جزیره در بین استان‌های کبک و نیوفاندلند و لابرادور تقسیم شده و بیشتر کبک و کل منطقهٔ لابرادور (آن بخش از استان نیوفاندلند و لابرادور واقع در سرزمین اصلی کانادا) را دربر می‌گیرد. شبه‌جزیرهٔ لابرادور از نظر جغرافیایی بخشی از سپر کاناداست و مساحتی پیرامون ۱٬۶۱۹٬۰۰۰ کیلومتر مربع را دربر می‌گیرد. همچنین گمان می‌رود نام این شبه جزیره برگرفته از واژهٔ
گمان می‌رود نام این شبه جزیره برگرفته از واژهٔ پرتغالی «لاورادور» به‌معنای زمین‌دار باشد که خود احتمالاً اشاره‌ایست به نام ژواو فرناندز، جهانگرد و ملاک پرتغالی سدهٔ پانزدهمی در آزور.
گوستاو وان گرونبائوم ؛ تولد ۱ سپتامبر ۱۹۰۹ وین اتریش، درگذشت ۲۷ فوریه ۱۹۷۲ لس آنجلس آمریکا) تاریخ‌دان و عربی‌دان اتریشی است. زندگی‌نامه. گرونبائوم در وین متولد شد و در سال ۱۹۳۱، در شرق‌شناسی دانشگاه وین، با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ شعر کلاسیک عرب، مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وقتی آلمان نازی، اتریش را در آنشلوس سال ۱۹۳۸ گرفت، وی به ایالات متحده رفت و در آنجا توسط آرتور اوپام پاپ، مرجع برجسته هنر و آثار باستانی ایرانی که در این مؤسسه به دانشمندان آواره آلمان در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در ایالات متحده کمک می‌کرد،
دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در ایالات متحده کمک می‌کرد، کار پیدا کرد. در سال ۱۹۴۳، وی به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و در سال ۱۹۴۹ پروفسور زبان عربی شد. در سال ۱۹۵۷، گرونبائوم به عنوان استاد تاریخ خاور نزدیک و مدیر بخش جدیدی به نام مرکز خاور نزدیک در UCLA منصوب شد. وی در پی درگیری‌اش با سرطان در سن ۶۲ سالگی در لس آنجلس درگذشت. بعدها مرکز خاور نزدیک به احترام او به «گرونبائوم» تغییر نام داد. گرونبائوم با ژیزل استوئرمن ازدواج کرده بود.
کارول کندال (متولد ۱۳ سپتامبر ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۲) مولف داستان‌های کودکان اهل ایالات متحده آمریکا است. از آثار او می‌توان به کتاب زمزمه گلاکن اشاره کرد.
بازیگر ژاپنی بود. وی در ۱۷۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. او به خاطر همکاری با فیلم‌ساز برجسته ژاپنی آکیرا کوروساوا در ۱۶ فیلم بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۶۵ شناخته شده‌است. از همکاری‌های او با کوروساوا می‌توان به فیلم‌های "راشومون"، "هفت سامورایی"، "بالا و پایین"، "دژ پنهان"، "سریر خون"، "ریش‌قرمز" و "یوجیمبو" اشاره کرد. از آثار مطرح دیگر او می‌توان به بازی در "سه‌گانه سامورایی" ساخته هیروشی ایناگاکی در نقش موساشی میاموتو اشاره کرد. آغاز زندگی. توشیرو میفونه در ۱ آوریل ۱۹۲۰ در چینگدائو، شاندونگ در چین از پدر و مادری
۱۹۲۰ در چینگدائو، شاندونگ در چین از پدر و مادری ژاپنی زاده شد. پدر و مادر او، میسیونر متدیستانی بودند که در آنجا کار می‌کردند. میفونه آغاز زندگی‌اش را با والدینش و دو خواهر و برادر کوچکش در دالیان، لیائونینگ، چین گذراند و از ۴ تا ۱۹ سالگی را نیز در منچوری سپری کرد. در جوانی، وی در فروشگاه عکاسی پدرش توکوزو به کار پرداخت، پدر میفونه عکاس و وارد کنندهٔ تجاری‌ای بود که از شمال ژاپن مهاجرت کرده بود. پس از گذراندن اولین ۱۹ سال زندگی خود در چین، به عنوان یک شهروند ژاپنی، او به لشکر هوانوردی ارتش امپراتوری ژاپن
ژاپنی، او به لشکر هوانوردی ارتش امپراتوری ژاپن فراخوانده شد؛ جایی که او در طول جنگ جهانی دوم در واحد عکاسی هوایی به خدمت پرداخت. کارهای اولیه. در سال ۱۹۴۷، یکی از دوستان میفونه که برای گروه عکاسی توهو کار می‌کرد میفونه را برای کار در بخش عکاسی پیشنهاد داد و آنها نیز او را برای پست دستیار فیلمبرداری پذیرفتند. در آن زمان، تعداد زیادی از بازیگران شرکت توهو، پس از اعتصابی طولانی، برای تشکیل شرکت خود یعنی شین توهو کمپانی سابق خود را ترک کردند. پس از مدتی کمپانی توهو رقابتی را برای یافتن چهره‌های جدید و
کمپانی توهو رقابتی را برای یافتن چهره‌های جدید و استعدادهای نو سازماندهی کرد. دوستان میفونه یک درخواست‌نامه و عکس از او را بدون دانستن خود او به کمپانی ارائه کردند. سرانجام او به همراه ۴۸ نفر دیگر (از بین تقریباً ۴۰۰۰ متقاضی) پذیرفته شد و مجاز شد یک آزمایش بازیگری زیر نظر کاجیو یاماموتو انجام دهد. در آنجا زمانی که از او میمیک خشم خواسته شد او از تجربیات دوران جنگش بهره برد. یاماموتو بازی میفونه را پسندید و او را به تانیگوچی سنکیچی که کارگردان بود پیشنهاد داد. این اتفاقات به اولین نقش میفونه در فیلم "شین
داد. این اتفاقات به اولین نقش میفونه در فیلم "شین باکا جیدای" منجر شد. میفونه نخستین بار با آکیرا کوروساوا زمانی برخورد که توهو استودیوز، بزرگترین شرکت تولید فیلم در ژاپن، یک جستجوی عظیم برای یافتن استعدادها را انجام داد که طی آن صدها نفر از بازیگران مشتاق در مقابل یک تیم داوری مورد آزمایش قرار می‌گرفتند. کوروساوا در اصل قصد داشت این رویداد را نادیده بگیرد، اما وقتی هیدکو تاکامینه به او از یک بازیگر که امیدوارکننده به نظر می‌رسد گفت، توجه خود را نشان داد. کوروساوا بعداً نوشت که وقتی او وارد صحنه تست شد
کوروساوا بعداً نوشت که وقتی او وارد صحنه تست شد «مردی جوان را دید که در اطراف اتاق با شور و هیجانی خشن تلوتلو می‌خورد … آن صحنه اندازهٔ تماشای یک حیوان درندهٔ زخمی که سعی در بریدن ریسمانش دارد، ترسناک بود. من مبهوت شدم.» وقتی میفونه، خسته، صحنه را به پایان رساند، او نشست و به داوران نگاهی خیره و تهدیدگونه انداخت. او رقابت را باخت اما کوروساوا تحت تأثیر او قرار گرفت. او بعدها گفت: «من شخصاً به ندرت تحت تأثیر بازیگران قرار می‌گیرم اما در مورد میفونه من کاملاً غرق او شدم.» ازدواج. از جمله بازیگران شرکت‌کننده
غرق او شدم.» ازدواج. از جمله بازیگران شرکت‌کننده در رقابت بازیگریابی، و یکی از ۳۲ زن انتخاب شده در آن رقابت، ساچیکو یوشیمین نام داشت که زادهٔ خانواده‌ای مورد احترام و اهل توکیو بود. میفونه و ساچیکو به هم علاقه‌مند شدند و میفونه به زودی پیشنهاد ازدواج کرد. تانیگوچی سنکیچی کارگردان با کمک آکیرا کوروساوا، خانواده یوشیمین را متقاعد کردند تا اجازه ازدواج را بدهند. مراسم عروسی در فوریه ۱۹۵۰ در کلیسای متدیست آئویاما گاکوئین برگزار شد. یوشیمین بودایی بود اما از آنجا که میفونه مسیحی بود، به عنوان یک سنت مسیحی
آنجا که میفونه مسیحی بود، به عنوان یک سنت مسیحی ازدواج را در کلیسا برگزار کرد. در ماه نوامبر همان سال، اولین فرزند میفونه یعنی شیرو زاده شد. در سال ۱۹۵۵، آنها پسر دوم خود یعنی تاکشی را به دنیا آوردند. دختر میفونه یعنی میکا نیز در سال ۱۹۸۲ از معشوقه‌اش یعنی میکا کیتاگاوا (که بازیگر بود) زاده شد. دوران درخشش. سیمای باوقار و خیره‌کننده، دامنهٔ بازی، کنار آمدن آسان و بدون مشکل با زبان‌های خارجی و همکاری طولانی مدت با آکیرا کوروساوای مورد تحسین، او را معروف‌ترین بازیگر ژاپنی زمان خود و شناخته شده‌ترین بازیگر
بازیگر ژاپنی زمان خود و شناخته شده‌ترین بازیگر [ژاپنی] برای مخاطبان غربی ساخته‌است. او اغلب تصویری از یک سامورایی یا رونین معمولاً خوش‌پوش و البته خشن و ناهموار را به تصویر می‌کشد (کوروساوا یک بار گفته بود که تنها ضعفی که می‌تواند از میفونه و توانایی‌های بازی‌اش بگوید «صدای خشن» اوست) که بر کلیشه‌های اشرافی‌مآبانه غلبه می‌کند. در فیلم‌هایی مانند "هفت سامورایی" و "یوجیمبو"، او شخصیت‌هایی را بازی می‌کرد که اغلب رفتاری نه‌چندان خوب داشتند، اما سرشار از خرد و تجربه عملی بودند و از مبالغه در نمایاندن این نجابت
عملی بودند و از مبالغه در نمایاندن این نجابت و اصالت خودداری می‌ورزیدند؛ و البته در "یوجیمبو"، توانایی و قدرت بی نظیر در جنگیدن. در "سانجورو" به‌طور ویژه‌ای این روحیه جنگجویی زمینی در برابر نزاکت معصومانه و گاه نالازم و مهرورزانهٔ سامورایی قرار می‌گیرد. کوروساوا یه سبب توانایی فوق‌العادهٔ میفونه در به تصویر کشیدن احساسات ناب برای او ارزش زیادی قائل بود و یک بار گفته بود که یک بازیگر معمولی ژاپنی ممکن است به ۱۰ فوت فیلم نیاز داشته باشد تا در نهایت تأثیر خود را بگذارد اما میفونه فقط به ۳ فوت نیاز داشت. او
را بگذارد اما میفونه فقط به ۳ فوت نیاز داشت. او همچنین به خاطر تلاشهایی که برای رفتن در قالب نقش‌هایش انجام می‌داد شناخته شده‌است. برای آمادگی در فیلم‌های "هفت سامورایی" و "راشومون"، گفته شده‌است که او فیلم‌هایی از شیرها را در جنگل‌های وحشی دیده بود. برای "انیماس تروخانو"، او فیلم‌هایی از صحبت‌های بازیگران مکزیکی را دیده بود، تا بتواند دیالوگ‌های اسپانیایی خود را [بدون مشکل] بخواند. میفونه به عنوان طلایه‌دار به تصویر کشیدن کهن‌الگوی «جنگجوی سرگردان» به‌شمار می‌آید که البته در طول همکاری با کوروساوا به
می‌آید که البته در طول همکاری با کوروساوا به تکامل رسید. مربی هنرهای رزمی او یوشیو سوگینو از تنشین کاتوری شینتو ریو بود. سوگینو رقص مبارزه برای فیلم‌هایی مانند "هفت سامورایی" و "یوجیمبو" را طراحی کرده بود و کوروساوا به بازیگران خود دستور می‌داد که به تقلید از حرکات و سبک او بپردازند. کلینت ایست‌وود از اولین بازیگران [بسیاری] بود که این رونین سرگردان و بی‌نام را به عنوان شخصیتی برای فیلمهای خارجی اقتباس کرد به‌ویژه در وسترن‌های اسپاگتی با کارگردانی سرجو لئونه. به عنوان نمونه در فیلم مرد بدون نام، ایست‌وود
به عنوان نمونه در فیلم مرد بدون نام، ایست‌وود شخصیتی شبیه به رونینِ به ظاهر بدونِ نامِ میفونه در فیلم یوجیمبو دارد. میفونه همچنین می‌تواند به عنوان طلایه‌دار آرکی‌تایپ یاکوزا نیز شناخته شود؛ به سبب عملکردی که به عنوان یک گنگستر در "فرشته مست" کوروساوا در سال ۱۹۴۸ به جای گذاشت که اولین فیلم یاکوزایی دانسته می‌شود. اکثر شانزده فیلم کوروساوا-میفونه به عنوان آثار سینمای کلاسیک شناخته می‌شوند. آثاری که عبارتند از "فرشته مست،" "سگ ولگرد"، "راشومون،" "هفت سامورایی،" "دژ پنهان،" "بالا و پایین"، "سریر خون" (اقتباسی
"دژ پنهان،" "بالا و پایین"، "سریر خون" (اقتباسی از مکبث شکسپیر)، "یوجیمبو،" و "سانجیرو." میفونه و کوروساوا در نهایت پس از "ریش‌قرمز" قرمز راهشان را از هم جدا کردند. عواملی چند سبب این شکاف شد که باعث گردید این همکاری حرفه ای به پایان برسد. اکثر معاصران میفونه در طول سال چندین فیلم گوناگون بازی می‌کردند. از آنجایی که "ریش قرمز" نیاز به رشد ریش طبیعی میفونه داشت - لازم بود آن را در سراسر فیلم‌برداری دو ساله حفظ کند؛ لذا، او نمی‌توانست در طول تولید در فیلمهای دیگری بازی کند. این امر میفونه و شرکت تجاری تولیدی
بازی کند. این امر میفونه و شرکت تجاری تولیدی او را به شدت بدهکار کرد و سبب ایجاد اختلاف بین او و کوروساوا شد. اگرچه "ریش قرمز" برای فروش خانگی در ژاپن و اروپا طراحی شده بود، که به میفونه کمک می‌کرد مقداری از زیان‌های خود را جبران کند اما پس از آن مسیر میفونه و کوروساوا متفاوت از هم بود. پس از عرضه فیلم، زندگی کاری میفونه و کوروساوا مسیر گوناگونی را طی کرد: میفونه همچنان از موفقیت در سری فیلمهایش با مضمون‌های سامورایی و مبارزه ("شورش"، "سامورایی قاتل"، "امپراتور و ژنرال") بهره‌مند می‌شد. در مقابل، خروجی و
و ژنرال") بهره‌مند می‌شد. در مقابل، خروجی و بازدهٔ فیلم‌های کوروساوا از بین رفت و پاسخ‌های متفاوتی را نسبت به فیلم‌هایش به دست می‌آورد. در طول این زمان، کوروساوا تلاشی [ناموفق] برای خودکشی کرد. در سال ۱۹۸۰، میفونه با نقش لرد توراناگا در مینی‌سریال تلویزیونی "شوگون" توانست محبوبیتی را در میان مخاطبان آمریکایی نیز به دست آورد. با این حال، کوروساوا برای موفقیت دوست دور از وطنش ابراز خوشحالی نکرد و به‌طور عمومی اظهاراتی استهزاءآمیز در مورد "شوگون" بیان کرد. طبق گفته‌های دختر میفونه او پیشنهاد جورج لوکاس برای
گفته‌های دختر میفونه او پیشنهاد جورج لوکاس برای بازی شخصیت دارت ویدر یا اوبی‌وان کنوبی را رد کرده بود. اواخر زندگی و مرگ. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میفونه یک مدرسه بازیگری تأسیس کرد (Mifune Geijutsu Gakuin ،三船芸術学院). مدرسه پس از سه سال به دلیل مدیریت مالی نادرست ناموفق ماند. میفونه پس از بازی توراناگا در مینی سریال تلویزیونی "شوگون" در غرب تحسین فراوانی یافت. رابطه بین کوروساوا و میفونه همچنان دوگانه باقی ماند. در حالی که کوروساوا نظرات بی‌رحمانه‌ای دربارهٔ بازی‌های میفونه بیان می‌کرد اما همچنان در مجله "اینترویو"
میفونه بیان می‌کرد اما همچنان در مجله "اینترویو" اذعان کرده بود که «تمام فیلم‌هایی که من با میفونه ساخته‌ام، بدون او وجود نمی‌داشتند». او همچنین جایزه کاوازیتا که خودش دو سال قبل به دستش آورده بود را به میفونه ارائه کرد. آنها در نهایت در سال ۱۹۹۳ در مراسم خاکسپاری دوستشان، ایشیرو هوندا با یکدیگر آشتی نمودند. پس از چشم در چشم شدنی کوتاه، آنها گریان یکدیگر را در آغوش گرفتند و به تقریباً سه دهه دوری جستن متقابل پایان دادند. آنها پس از آن هرگز دوباره همکاری نکردند و همچنین فرصتی برای به دست آوردن دوستی پیشین
و همچنین فرصتی برای به دست آوردن دوستی پیشین خود به‌طور کامل نیافتند و هر دوی آنها در طی حدود یک سال درگذشتند. در سال ۱۹۹۲ میفونه دچار مشکلی جدی و ناشناخته برای سلامتی‌اش شد. منابع گوناگونی می‌گویند که او به سبب کار بیش از حد سلامت خود را از دست داد و دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شد. به هر حال، او به‌طور ناگهانی از زندگی عمومی دوری کرد و عمده زندگی‌اش محدود به خانه‌اش شد و همسرش ساچیکو از او مراقبت می‌کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۹۵ به سرطان لوزالمعده دچار شد، وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد. در
وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد. در شب کریسمس سال ۱۹۹۷، او در میتاکا، توکیو به سبب نارسایی‌های گوناگون اعضای بدنش در سن ۷۷ سالگی فوت کرد. از او دو پسر، یک دختر، یک نوه پسری و دو نوه دختری به جای مانده بود. افتخارات. میفونه در سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۶۵ دو بار برنده جایزه جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد. میفونه در سال ۱۹۸۶ برنده مدال افتخار با روبان بنفش شد. او در سال ۱۹۷۳ عضو هیئت داوران در هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شد. در سال ۱۹۷۷ نیز عضو هیئت داوران در دهمین جشنواره فیلم بین‌المللی مسکو شد.
داوران در دهمین جشنواره فیلم بین‌المللی مسکو شد. در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، میفونه یک ستاره را در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای نقش‌هایش در صنعت فیلمسازی، واقع در بلوار ۶۹۱۲ هالیوود دریافت کرد. نقل قول‌های شخصی. توشیرو میفونه در مورد آکیرا کوروساوا گفته بود: «من به هیچ چیز دیگری به جز کارهایی که با او انجام داده‌ام، افتخار نمی‌کنم.»
در زیست‌شناسی، عنصر بسیار ناچیز به یک عنصر شیمیایی گفته می‌شود که در حالت معمولی مقدار آن کمتر از یک میکروگرم در هر گرم از ترکیب داده شده از موجود زنده‌است. (برای نمونه ۰٫۰۰۰۱ درصد وزن) اما این ماده نقشی کلیدی و حیاتی در دگرگشت موجود زنده بازی می‌کند. عنصرهای بسیار ناچیز احتمالی در بدن انسان عبارتند از: بور، سیلیسیم، نیکل، آرسنیک و وانادیم.. عنصرهای بسیار ناچیز احتمالی در دیگر موجودات زنده عبارتند از: برم کادمیم فلوئور، سرب، لیتیم و قلع..
الیزابت نس مک بین راس (زاده ۱۴ فوریه ۱۸۷۸ – درگذشته ۱۴ فوریه ۱۹۱۵) پزشک اسکاتلندی است که برای کار به کشورهای مختلفی از جمله ایران و صربستان سفر کرده‌است. او مدرک پزشکی خود را از کالج کویین مارگارت در گلاسگو گرفت ولی بیشتر دوران کاری خود را خارج از انگلستان گذراند. الیزابت راس در ۱۴ فوریه ۱۹۱۵ در بحبوحه جنگ جهانی اول و هنگام خدمت در کراگویواتس صربستان بر اثر ابتلا به تیفوس درگذشت. زندگی‌نامه. الیزابت از خانواده‌ای تحصیلکرده و ماجراجو بود. خانواده راس در شهر تین اقامت داشتند و پدر خانواده بانکدار بود. پدر و
تین اقامت داشتند و پدر خانواده بانکدار بود. پدر و مادر الیزابت معتقد بودند در زمینه آموزش نباید بین دختر و پسر تفاوتی باشد. خواهر الیزابت، لوسی هم مدرک پزشکی داشت. برادرش جیمز نس مک بین راس نیز تحصیلات پزشکی و جراحی داشت و به عنوان جراح کشتی کار می‌کرد. الیزابت در سن ۱۸ سالگی وارد کالج شد و یکی از اولین زنان اسکاتلند بود که مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۰۱ با نمرات بالا دریافت کرد. راس پس از فراغت از تحصیل برای مدتی در لندن و سپس در جزیره کولونسی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۸ به یک آگهی با عنوان «یک خانم دکتر
شد. در سال ۱۹۰۸ به یک آگهی با عنوان «یک خانم دکتر برای (کار) در شرق نیازمندیم» جواب داد و به عنوان دستیار یک پزشک ارمنی به ایران آمد و سپس مشغول کار میان ایل بختیاری شد. او در کتابی با عنوان «خانم دکتری در سرزمین بختیاری» به ذکر خاطراتش از این دوران می‌پردازد. سفر وی به ایران دو بار دچار وقفه شد. بار اول برای گذراندن دوران نقاهت در خانه و بار دوم برای کار به عنوان جراح کشتی عازم سواحل هند و ژاپن. با این حال او دوباره به ایران برگشت و تا آغاز جنگ جهانی اول در ایران مشغول به کار بود. پس از شروع جنگ جهانی اول
ایران مشغول به کار بود. پس از شروع جنگ جهانی اول در سپتامبر ۱۹۱۴، به دلیل کمبود نیرو برای کار در صربستان داوطلب شد و اواخر ژانویه ۱۹۱۵ کار خود را در بیمارستان نظامی شهر کراگویواتس این کشور شروع کرد. شرایط کاری وی در آنجا بسیار سخت بود. او تنها دو همکار یونانی داشت و بدون پرستار آموزش‌دیده کار می‌کرد. الیزابت که در بخش تیفوس بیمارستان نظامی در کراگیواتس کار می‌کرد، خود مبتلا به تیفوس شد و در ۱۴ فوریه ۱۹۱۵ در زادروز ۳۷ سالگیش درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد. مراسم بزرگداشت دکتر راس هر ساله در همین شهر
شد. مراسم بزرگداشت دکتر راس هر ساله در همین شهر برگزار می‌شود. زندگی در میان ایل بختیاری. زمان سفر الیزابت راس به ایران مقارن با دوران انقلاب مشروطه بود. دکتر راس ابتدا در شهر جلفا مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۹ بود که دیداری با نجف‌قلیخان پسر حسین‌قلیخان بختیاری داشت. در این دیدار او به راس گفت که تمایل دارد یک پزشک انگلیسی در میان ایل بختیاری باشد. این دیدار زمینه‌ساز رفتن او میان بختیاری‌ها برای حدود ۴ سال شد. راس پزشک زنان اشرافی بختیاری (معروف به بی‌بی) بود. کتاب خاطرات او مشروحی از زندگی بختیاری‌ها به
بود. کتاب خاطرات او مشروحی از زندگی بختیاری‌ها به خصوص زنان بختیاری و نقش آن‌ها را در آن دوران بیان می‌کند. همان‌طور که او علاقه خاصی به بختیاری‌ها داشت، آن‌ها نیز او را دوست داشتند و حتی به او لقب بی‌بی گل‌افروز را داده بودند. زندگی او در ایران با ماجراهای مختلفی همراه بود. منجمله یک بار در بیابان گم شد و مورد دستبرد راهزنان قرار گرفت.
شرکت گیم‌استاپ یک شرکت خرده‌فروشی بازی‌های رایانه‌ای و نرم‌افزارهای سرگرمی آمریکایی است که شعبه اصلی آن در گریپواین، تگزاس قرار دارد. گیم‌استاپ ۶٬۵۰۰ مغازهٔ خرده فروشی درسرتاسر ایالت متحده دارد. این شرکت فروشگاه‌هایی تحت نام‌های گیم‌استاپ، ای‌بی گیمز، بابیجز، نرم‌افار ای‌تی‌سی، مایکرو منیا، مووی استاپ، پلنت‌اکس و فانکولند را اداره می‌کند. علاوه بر این‌ها شرکت گیم‌استاپ سه سایت تجارت الکترونیکی GameStop.com ,EBgames.com و ImpulseDriven.com دارد و بازی‌های فلش سایت کانگرگیت (به انگلیسی:Kongregate) جلت آنلاین
سایت کانگرگیت (به انگلیسی:Kongregate) جلت آنلاین گیمینگ (به انگلیسی:Jolt Online Gaming) و مجلهٔ گیم اینفورمر را اداره می‌کند. در سال ۲۰۱۰ به دلیل تمایل به خرید بازی‌ها از طریق اینترنت و سرمایه‌گذاری‌هایِ ناموفق گیم‌استاپ، در خرده‌فروشی گوشی‌های هوشمند، قیمت سهام این شرکت کاهش یافت. با این حال، در سال ۲۰۲۱، قیمت سهام این شرکت به روش فشار استقراض با روند سرسام‌آوری افزایش یافت.
اطلاعات بانوان یا بانوان نخستین مجله منتشرشده ویژه بانوان در تهران بود. این مجله اولین بار در ۱۲ فروردین ۱۳۳۶ در تهران با صاحب امتیازی و مدیر مسیولی قدسی امیرارجمند «مسعودی» به چاپ رسید. این مجله که به وسیلهٔ روزنامه اطلاعات در دوران حکومت محمدرضا پهلوی منتشر می‌شد، مطالبی در مورد سلبریتی‌ها، خانواده سلطنتی، سلامتی، زیبایی و دیگر مباحث مربوط به زنان مطلب منتشر می‌کرد. این مجله در سال‌های ابتدایی با سردبیری ایرج مستعان و در قطع ۲۵/۳۵ و در ۸۰ صفحه به فروش می‌رسید. در سال‌های ۱۳۳۸ و ۱۳۳۹ تیراژ مجله به رکورد
در سال‌های ۱۳۳۸ و ۱۳۳۹ تیراژ مجله به رکورد بی‌سابقه ۴۵ هزار نسخه رسید. این مجله در دهه ۱۳۴۰ برای تشویق زنان به کار روزنامه‌نگاری، کلاس‌های روزنامه‌نگاری و دوره‌های ۲ ساله خبرنگاری برگزار کرد که از فارغ‌التحصیلان این دوره‌ها می‌توان از منصوره پیرنیا و منیژه دولتشاهی نام‌برد. این مجله در سال‌های ۱۳۳۹–۱۳۴۰ انجمنی به نام انجمن دوشیزگان و بانوان تأسیس کرد‍ که به آماده کردن دختران و زن‌های جوان برای شرکت در کارهای اجتماعی کمک می‌کرد. در سال ۱۳۴۷ بانو پری اباصلتی به سردبیری مجله برگزیده شد. این مجله در سال ۱۳۵۷
به سردبیری مجله برگزیده شد. این مجله در سال ۱۳۵۷ بسته شد اما در سال ۱۳۵۹ دوباره تحت سردبیری زهرا رهنورد چاپ شد.
بادامی‌واران در گذشته سابقاً یکی از ۴ زیرتیرهٔ گل‌سرخیان و در حال حاضر یکی از دو زیرتیرهٔ گل‌سرخیان است. بادامی‌واران شامل سرده پرونوس است و بسیاری از میوه‌های مهم مثل آلو، گیلاس، زردآلو، هلو و بادام را در خود جای داده‌است. از سال ۲۰۱۱ مطابق قوانین جهانی نام‌گذاری برای جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان سه زیرتیرهٔ بادامی‌واران، اسپیره‌اوئیده (پیچ‌وشان) و سیب‌واران با هم ادغام شدند و تشکیل یک زیرتیرهٔ واحد با نام آمیگدالوئیده یا بادامی‌واران را دادند. در زبان ژاپنی بادام‌واران، زیرتیرهٔ ساکورا نامیده می‌شود.
گیلاس کره‌ای یکی از گونه‌های زیرسردهٔ Lithocerasus متعلق به سردهٔ پرونوس است. این درخت در شمال و غرب چین، کره، مغولستان و احتمالاً شمال هند انتشار دارد. دیگر نام‌های آن عبارتند از: Korean cherry, Manchu cherry, Downy cherry, Shanghai cherry, Ando cherry, Mountain cherry, Chinese Bush cherry, Chinese Dwarf cherry و Hansen's Bush Cherry گیلاس کره‌ای یک درختچهٔ برگریز است و ارتفاع آن مابین ۳۰ سانتیمتر تا ۳ متر می‌باشد. قطر میوهٔ گیلاس آن بین ۵–۱۵ میلی‌متر و طعم آن شیرین است. از خصوصیات شکوفهٔ آن تک بودن شکوفه
آن شیرین است. از خصوصیات شکوفهٔ آن تک بودن شکوفه است. در زبان ژاپنی گیلاس کره‌ای، یوسورااومه نامیده می‌شود.
پرونوس گرایانا یا گیلاس پرنده ژاپنی یکی از گونه‌های زیرسردهٔ گیلاس‌های پرنده متعلق به سردهٔ پرونوس است. یکی از انواع درخت گیلاس است که در چین و ژاپن انتشار دارد. ارتفاع درخت بین ۱۰–۱۵ متر است. در زبان ژاپنی پرونوس گرایانا، اووا-میزو-زاکورا نامیده می‌شود. در ژاپن گل و میوهٔ آن خوراکی است و بخاطر عطر آن در تهیهٔ ساکی به کار برده می‌شود.
دوران کودکی و نوجوانی سید روح‌الله خمینی — بنیان‌گذار جمهوری اسلامی — در خمین، واقع در استان مرکزی سپری شد. او در روز اول مهر سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در خمین به دنیا آمد. در ۵ ماهگی، پدرش را از دست داد و از آن به بعد، مادر و عمه‌اش عهده‌دار وظیفهٔ سرپرستی او شدند. بر اساس گفته‌های اطرافیان او و تاریخ‌نویسان، خمینی از همان سنین کودکی، شخصیتی برجسته نسبت به هم‌سن‌وسالان خود داشت. این موضوع نه تنها در نقاشی‌ها و اشعار به‌جای‌مانده از دوران کودکی او نمود داشت، بلکه در بازی‌های کودکانهٔ او و هم‌سن‌وسالانش نیز دیده
در بازی‌های کودکانهٔ او و هم‌سن‌وسالانش نیز دیده می‌شد. او در شش سالگی تحصیلات خود را با آموختن قرآن و سایر علوم رایج آن دوران نزد اساتید مختلف، از جمله برادر بزرگترش، آغاز کرد. سپس با پشت سر گذاشتن مکتب و ورود به مدرسه، آمادهٔ آغاز بخش اصلی تحصیلات خود در حوزه شد. دوران نوجوانی او با سختی‌های فراوانی همراه بود. در شرایطی که خمینی خود را آمادهٔ هجرت از خمین و ادامهٔ تحصیلات در شهرهای دیگر می‌کرد، درگذشت عمه و مادرش از یک سو، و شرایط نابه‌سامان کشور از سوی دیگر، اوضاع نامناسبی برای وی به‌وجود آورده بود.
دیگر، اوضاع نامناسبی برای وی به‌وجود آورده بود. خانواده. سید مصطفی پدر خمینی، روحانی و مجتهد ساکن خمین بود حاصل ازدواج "سید مصطفی" با "هاجر"، دو فرزندِ دختر بنام "مولودآغا خانم" و "فاطمه" و سه فرزندِ پسر به نام‌های "مرتضی"، "نورالدین" و "روح‌الله" بود. روح‌الله آخرین فرزند این خانواده بود. سید مصطفی در ذی‌الحجه ۱۳۲۰ (اسفند ۱۲۸۱ هجری شمسی) و در پنج‌ماهگی روح‌الله، در مسیر خمین به اراک مورد حمله قرار گرفت و با اصابت چند گلوله به ناحیه کتف و کمر کشته شد و جنازه وی به نجف منتقل و درآنجا دفن شد. مادر او، بانو
وی به نجف منتقل و درآنجا دفن شد. مادر او، بانو هاجر، نیز از پیشینهٔ مذهبی برخوردار بود. او دختر آیت‌الله میرزا احمد و از نوادگان آیت‌الله خوانساری (صاحب زبده‌التصانیف) بود. تولد. خمینی در سحرگاه چهارشنبه، اول مهرماه سال ۱۲۸۱ هجری شمسی (۲۴ سپتامبر ۱۹۰۲ میلادی)، معادل با بیستم جمادی‌الثانی ۱۳۲۰ هجری قمری – که روز تولد فاطمه زهرا دختر محمد، پیامبر اسلام، نیز محسوب می‌شد – در شهر خمین از توابع استان مرکزی واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب تهران به دنیا آمد. برخی منابع روز سی شهریور را به عنوان زادروز او در نظر
منابع روز سی شهریور را به عنوان زادروز او در نظر گرفته‌اند. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌نویسد که قاتلین پدر خمینی از خان‌های خمین بودند که او را به خاطر ایستادگی‌اش در برابر ظلم و ستم آن‌ها به رعایا به قتل رساندند. به قول برادرش سید مرتضی پسندیده، «از همان اوان زندگی به گوش تن و جان می‌شنید که پدرش فدایی مبارزه با ظلم است» باقر معین در کتاب خود، «خمینی: زندگی آیت‌الله» در مورد محل به دنیا آمدن خمینی می‌نویسد: «خمینی در خانه‌ای دوطبقه به دنیا آمد که واقع در باغی بزرگ در گوشهٔ شرقی روستا بود. خانه‌ای بزرگ با
بزرگ در گوشهٔ شرقی روستا بود. خانه‌ای بزرگ با سه حیاط پیرامون آن، و با معماری مرسوم خانه‌های آن زمان، دارای یک بالکن و دو برج مراقبت که یکی مشرف بر رودخانه و زمین‌های دوروبر و دیگری مشرف بر کوچه‌ها و باغ‌های اطراف بود. در تمام دوران کودکی خمینی، این خانه بزرگ پابرجا بود. مادر بیوهٔ او، حاجیه خانم، قسمت اندرونی خانه را اجاره کرده بود و همراه با پنج فرزندش، و نیز خواهر شوهر و همسر دیگر شوهرش در آن‌جا زندگی می‌کردند. بخشی از خانه به نمایندهٔ استاندار در کمره اختصاص داشت که از طبقهٔ اول به عنوان دفتر خود و از
داشت که از طبقهٔ اول به عنوان دفتر خود و از قسمتی از طبقهٔ دوم به عنوان استراحت‌گاه نگهبانان خود استفاده می‌کرد.» کودکی. روح‌الله در پنج‌ماهگی، پدرش را از دست داد و در نتیجه وظیفهٔ سرپرستی و تربیت او به دست مادرش هاجر، عمه‌اش صاحبه و نیز دایه‌اش، ننه‌خاور افتاد. با وجود آن‌که در زمان مرگ پدر، روح‌الله تنها پنج‌ماه سن داشت، اما بعدها و در ادامهٔ حیات خود (احتمالاً بعد از این‌که در جریان چگونگی از دست دادن پدرش قرار گرفت) همواره از پدر خود یاد می‌کرد، به‌گونه‌ای که در بزرگسالی برای خود نام خانوادگی «مصطفوی»
که در بزرگسالی برای خود نام خانوادگی «مصطفوی» برگزید و در جوانی بعضی نوشته‌هایش را با نام «ابن الشهید» تمام می‌کرد. روح‌الله در کودکی به وضوح از کودکان هم‌سن‌وسال خود خاص‌تر به نظر می‌رسید. در آن زمان بازی محبوب و رایج بین کودکان، بازی «دزد و وزیر» بود که او هم مانند بسیاری از کودکان هم‌سن خود به این بازی علاقه داشت. حتی کودکان دیگر هم متوجه خاص بودن شخصیت او شده بودند، به‌گونه‌ای که با ورود او به بازی نقش شاه یا نهایتاً وزیر به او داده می‌شد. فرزندش سیداحمد بعدها در این مورد می‌گوید: «پدرم با وجود این‌که
بعدها در این مورد می‌گوید: «پدرم با وجود این‌که کودکی خردسال بیش نبود، اما همیشه در بازی‌ای که انجام می‌داد اصرار داشت نقش شاه را داشته باشد.» در دوران کودکی، او به نقاشی نیز علاقهٔ زیادی داشت. با آن‌که معلم نقاشی نداشت، اما در همان سنین یکی از تصاویر خیالی‌اش از خانه فراتر رفت و در میان اقوام و دوستان دست‌به‌دست شد. در این نقاشی، تنها دو رنگ به کار رفته بود: مرکب سیاه و دواگلی (مرکورکروم). روح‌الله در آن مجلس شورای ملی را بزرگ‌تر از ابعاد تالار بزرگ خانه‌شان رسم کرده بود و سرهایی را با عمامه‌های سیاه و