payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همواره با میانه‌روی و گزیدن راه میانه در بین دو قطب افراطی سازگاری دارد. این گزینش معقول به همراه بهینگی بدنی می‌تواند حس کامروایی را در شخص ایجاد کند. در روزگار معاصر، نظریه‌های اخلاقی فیلسوف آمریکایی، آین رند (Ayn Rand) از آرمان‌های کامرواباورانه تأثیر زیادی پذیرفته‌اند. پیش از جنگ جهانی دوم بیشتر محققین معتقد بودند، تحقیق و مطالعه دربارهٔ نوشته‌های اخلاقی ارسطو مربوط به حوزه فلسفه و مطالعه دربارهٔ نوشته‌های سیاسی او به حوزه سیاست مربوط است. اما از جنگ جهانی دوم به بعد این نگرش با رویکرد و تحقیقات گسترده
دوم به بعد این نگرش با رویکرد و تحقیقات گسترده آنها به آثار ارسطو تغییر کرده و اغلب آنها این دو حوزه را در ارتباط با هم در نظر می‌گیرند و سؤال اصلی که در این باره برای آنها مطرح است این است که فهم یا درک ارسطو از اودایمونیا چگونه بوده‌است: سعادت یا شکوفندگی؟ دیدگاه اول که معمولاً پذیرفته شده و رایج است عنوان می‌دارد که اودایمونیا از نظر ارسطو همان زندگی بر اساس غایت غالب است یعنی زندگی ای که بر اساس تفسیر «غایت غالب» یا «خوب یگانه گرایانه» از اودایمونیا باشد. این تفسیر که بیشتر با عنوان «عقل‌گرایی» در این
این تفسیر که بیشتر با عنوان «عقل‌گرایی» در این دیدگاه نامیده می‌شود ابتدا توسط ویلیام هاردی به صورت منسجم مطرح شد. طبق نظر او فهم ارسطو از اودایمونیا به صورت سعادت بوده‌است و دو تفسیر دربارهٔ سعادت وجود دارد: غایت غالب و غایت جامع مقصود از غایت جامع این است که در تبیین سعادت باید قائل به دو یا چند خیر یا فعالیت که هر یک به‌طور مستقل ارزشمند هستند، باشیم؛ و غایت غالب در جایی به کار می‌رود که فقط یک فعالیت یا یک خیر وجود دارد و اگر خیرها و فعالیت‌های متعدد مطرح است، یکی مقدم بر بقیه و دارای ارزش اصلی
مطرح است، یکی مقدم بر بقیه و دارای ارزش اصلی است(Hardie, 1968: 23). او هرچند این اندیشه را به ارسطو نسبت می‌دهد که بهترین زندگی مشتمل بر اهداف و امیال متنوع است، در نهایت دیدگاه اصلی ارسطو را این می‌داند که سعادت باید به صورت فعالیتی فوق‌العاده مطلوب، یعنی یک غایت غالب، تعریف شود که همان فعالیت عقلانی یا تأمل است. (32-28-8-1178b- ۸،1178a4) ۲. اما برخی دیگر تأکید کرده‌اند که شواهد کمی برای این دیدگاه در اخلاق نیکوماخس آمده‌است و با توجه به عمده مباحث کتاب نمی‌توان بدانها اعتنا کرد.
گروه ضربت، گروه ویژه، یگان رزمی یا گروه عملیاتی یا گروه انجام‌گری به دسته یا یگانی گفته می‌شود که برای انجام یک وظیفه یا فعالیت مشخص گرد هم آمده یا آورده شده باشند. افرادی که برای این منظور همراه می‌شوند، معمولاً از میان کارشناسان و افراد کارآزموده گزینش می‌شوند. امور نظامی. در نیروهای مسلح، بخشی از گروه رزمی که فرمانده گروه رزمی یا مقام بالاتر آن را سازمان‌دهی و هدایت می‌کند را یگان رزمی می‌گویند. اصطلاح یگان رزمی (Task unit) در زبان انگلیسی نخستین بار از سوی نیروی دریایی ایالات متحده به‌کار رفت ولی این
سوی نیروی دریایی ایالات متحده به‌کار رفت ولی این عنوان، امروزه جزئی از واژگان رایج در متون ناتو می‌باشد. امروزه بسیاری از نهادهای غیر نظامی نیز برای انجام فعالیت‌های مهم و موقت در سازمان خود، گروهی به نام گروه عملیاتی تشکیل می‌دهند. در اصطلاح نیروهای مسلح آمریکا، یک «یگان رزمی مشترک» (JTF) نوعی از گروه عملیاتی است که بیش از یک شاخه نظامی (زمینی، هوایی، دریایی) در آن شرکت می‌کنند. منابع. Merriam-Webster Collegiate Dictionary, Tenth Edition
آرسامس نام یک گروه دث متال/ملودیک دث متال ایرانی است که در اسفند ۱۳۸۱ در مشهد شکل گرفت. آرسامس تا دو سال هیچ نامی را بر خود ندید تا اینکه در سال ۱۳۸۴ به پیشنهاد علی مادرشاهی، عنوان آرسامس برگزیده شد. از زمان آغاز گروه تا به امروز ترکیب اعضای گروه، تغییرات بسیاری را به خود دیده است و تنها عضو ثابت گروه علی مادرشاهی است. آرسامس گروهی است که به ایرانی بودن خود افتخار می‌کند و این موضوع در نام و شعر آهنگ‌ها کاملاً دیده می‌شود. پیشینه. اسفند ۱۳۸۱ علی مادرشاهی، نوازنده درامز و خواننده، پیشنهاد همکاری و تشکیل یک
درامز و خواننده، پیشنهاد همکاری و تشکیل یک گروه موسیقی متال را به حمید فاورانی، نوازنده گیتار، می‌دهد، پس از چندی شاهین فنایی، نوازنده گیتار و محمدرضا ملائکه، نوازنده گیتار بیس، طراح و گرافیست، نیز به آن‌ها ملحق می‌شوند، مادرشاهی در ابتدا علاقه‌مند به ایفای نقش خوانندگی بود ولی به علت نبودن نوازنده درامز، خود این نقش را بر عهده گرفت و بدینگونه اعضای اولیه آرسامس مشخص می‌شود، هرچند که تا دو سال نامی بر گروه گذاشته نشد. گروه تمرینات خود را در عرصه موسیقی متال، به ویژه در سبک دث متال دنبال می‌کند تا اینکه پس
به ویژه در سبک دث متال دنبال می‌کند تا اینکه پس از گذشت یک سال، ملائکه به علت گرفتاری‌های شخصی ناچار به ترک گروه می‌شود. پس از چندی نیز شاهین فنایی گروه را ترک می‌گوید. پس از جدایی ملائکه از آرسامس، مادرشاهی با علی ثنایی، نوازنده گیتار بیس گروه پاپ شنتیا، آشنا می‌شود. با ترغیب و راهنمایی‌های مادرشاهی، علی ثنایی به موسیقی متال علاقه‌مند می‌شود و با پیوستن به آرسامس نقش نوازندگی بیس را بر عهده می‌گیرد. آرسامس برای تکمیل اعضای خود حسین افخم الشعرا را برای نوازندگی گیتار به کادر خود می‌افزاید، هر چند که همکاری
گیتار به کادر خود می‌افزاید، هر چند که همکاری او با گروه ۶ ماه بیشتر دوام نمی‌آورد. آرسامس. اواخر سال ۸۴ و اوایل ۸۵، پس از جدا شدن حسین از گروه، علی اظهری، نوازنده گیتار گروه موسیقی آرتیموث، که دورادور با حال و هوای گروه آشنا بود به آرسامس پیوست. با پیوستن اظهری، ترکیب گروه به ثبات نسبی دست یافت و تمرین موسیقی به صورت جدی تری پی گرفته شد. در همین دوره و با پیشنهاد علی مادرشاهی و به علت علاقه او به فرهنگ و تمدن ایران زمین، عنوان آرسامس برای گروه انتخاب شد. پس از اضافه شدن اظهری و ثنایی، آرسامس کار ضبط آثار
از اضافه شدن اظهری و ثنایی، آرسامس کار ضبط آثار خود را شروع کرد. اولین اثر ضبط شده آن‌ها آدیپوزر بود که در اواخر سال ۲۰۰۵ در استودیویی در مشهد ضبط شد. حال و هوای قطعه که تحت تأثیر حال و هوای خود گروه بود، به شدت بروتال دث متال بود. گروه چندین قطعه دیگر را نیز با امکانات محدود خانگی ضبط کرد ولی کیفیت ضبط به هیچ وجه راضی‌کننده نبود. به پیشنهاد مادرشاهی، تمام آهنگ‌ها مجدداً در استودیوی خانگی اظهری، این بار با کیفیتی بهتر ضبط می‌شوند. تا سال ۲۰۰۶ میلادی آرسامس بدون خواننده فعالیت می‌کرد، تا اینکه حامد عزیزی،
بدون خواننده فعالیت می‌کرد، تا اینکه حامد عزیزی، خواننده گروه پویینت آو دث، برای پیوستن به گروه ابراز علاقه می‌کند و اعضای آرسامس نیز با ورود او به گروه موافقت می‌کنند. پس از پیوستن حامد، اشعار آهنگ‌ها توسط مادرشاهی به‌طور کامل ساخته و پرداخته می‌شود. آرسامس در استودیوی دیگری در مشهد صدای خواننده را ضبط و روی آهنگ‌ها که پیش از این ضبط شده بود میکس می‌کند. پس از ضبط قطعات، اولین آلبوم استودیویی آرسامس به صورت اینترنتی منتشر می‌شود. آغاز یک دوره. پس از انتشار آلبوم و بازگشت عکس‌العمل‌های مثبت از سوی هواداران
آلبوم و بازگشت عکس‌العمل‌های مثبت از سوی هواداران و منتقدین از سراسر جهان و بکارگیری شیوه صحیح تبلیغات در دنیای وب که توسط مادرشاهی انجام شد، آرسامس دعوتنامه حضور در چندین فستیوال بین‌المللی را دریافت کرد. همچنین از طرف چند ناشر نیز پیشنهاد انتشار آلبوم برای ارسامس فرستاده شد، اما به علت اینکه ناشرین چندان نام آشنا نبودند و گروه نیز اهداف بزرگتری را در سر می‌پرواند پیشنهاد آنان رد شد. در این دوره آرسامس تصمیم گرفت تا بیشتر وقت و انرژی خود را صرف تمرین و شرکت در فستیوال‌های موسیقی بکند تا بدینوسیله بتواند
در فستیوال‌های موسیقی بکند تا بدینوسیله بتواند در جایگاه مناسب‌تری برای عقد قرارداد بهتر با ناشرین بهتر قرار بگیرد. برادری و سختی‌ها. در سال ۲۰۰۷ میلادی، فستیوال متال فرانت ارمنستان طی دعوتنامه‌ای از آرسامس درخواست حضور در فستیوال متال‌فرانت ۲۰۰۸ را با حضور گروه بلک متال ملکش را کرد، آرسامس نیز این دعوت را پذیرفت و همه چیز آماده حضور آنان در این فستیوال بود که به ناگاه گروه متوجه مشکلی برای خروج حامد عزیزی از کشور شد. حامد به دلیل مشکل خدمت نظام وظیفه و نداشتن گذرنامه از همراهی گروه بازماند. چندی نگذشته
گذرنامه از همراهی گروه بازماند. چندی نگذشته بود که علی ثنایی و اظهری نیز که در آن زمان در تهران بودند به ناگاه تصمیم به جدایی از گروه گرفتند و بدینگونه ترکیب اعضای آرسامس در مدت زمان کوتاهی مانده به فستیوال ناقص شد و گروه از شرکت در این فستیوال بازماند. مادرشاهی طی نامه‌ای خبر عدم حضور آرسامس را به مسئولین متال فرانت می‌رساند و از آمادگی گروه متال دیگری به نام واسپوهر برای اجرا خبر می‌دهد. با موافقت متال فرانت، واسپوهر با مدیریت خود مادرشاهی عازم سفر به ارمنستان و اجرای زنده در فستیوال ۲۰۰۸ متال فرانت
ارمنستان و اجرای زنده در فستیوال ۲۰۰۸ متال فرانت می‌شود. پس از بازگشت از ارمنستان، علی مادرشاهی نظم جدید به شیوه عضوگیری آرسامس می‌دهد و دو عضو جدید را برای پیوستن به گروه برمی‌گزیند. مرتضی شهرامی نوازنده گیتار، جایگزین علی اظهری می‌شود و روزبه زورچنگ، نوازنده گیتار بیس سابق پویینت آو دث، نقش نوازندگی بیس را بر عهده می‌گیرد. گروه با ترکیب جدید کار را از سر می‌گیرد و در همان سال ۲۰۰۸ برای شرکت در فستیوال متال کمپ اسلوونی اعلام آمادگی می‌کند. این فستیوال چند گروه را به عنوان هدلاینر یا گروه اصلی دعوت کرده
گروه را به عنوان هدلاینر یا گروه اصلی دعوت کرده بود مانند گروه‌هایی چون نایت ویش، بلایند گاردین، لمب آو گاد و آمن آمارث و گروه‌های دیگر نیز از طریق یک نظرسنجی اینترنتی به آن‌ها ملحق می‌شدند. آرسامس با درخشش در این نظرسنجی و کسب مقام اول به جمع گروه‌های حاضر در این فستیوال پیوست و نام آرسامس در پوستر تبلیغاتی فستیوال متال کمپ حک شد. طی نامه‌ای رسمی از سوی متال کمپ آرسامس به فستیوال ۲۰۰۹ متال کمپ دعوت شد، اما این پایان داستان نبود. گروه به تمرینات ویژه و منظم روی آورد تا با آمادگی کامل بر روی صحنه برود، همه
روی آورد تا با آمادگی کامل بر روی صحنه برود، همه چیز به خوبی پیش می‌رفت تا اینکه درست در زمان اندکی مانده به برگزاری فستیوال گروه با مشکلی جدی برخورد کرد. دولت اسلوونی از دادن روادید خودداری می‌کند و تلاش‌ها و نامه‌نگاری‌های مادرشاهی و متال کمپ نیز راه به جایی نمی‌برد و بدینگونه آرسامس از شرکت در این فستیوال بازمی‌ماند. یونی‌راک. منتفی شدن حضور آرسامس در فستیوال متال کمپ اثری در روحیه اعضای گروه آرسامس نداشت و نتوانست آن‌ها را دلسرد کند. در فاصله اندکی گروه از فستیوال یونی‌راک ترکیه دعوتنامه برای حضور در
از فستیوال یونی‌راک ترکیه دعوتنامه برای حضور در فستیوال ۲۰۰۹ را دریافت می‌کند، آرسامس نیز با پذیرفتن این دعوت، سر از ترکیه و یونی‌راک ۲۰۰۹ درمی‌آورد. یونی‌راک ۲۰۰۹ در سه روز با هدلاینری آرچ‌انمی (برای روز نخست)، کریتور (دومین روز)، آمن امارث (روز سوم) اجرا شد. آرسامس در روز سوم و آخرین روز این فستیوال اجرای خیره کننده‌ای را از خود به نمایش گذاشت. اجرای خوب آرسامس علاوه بر اینکه توجه هواداران را معطوف به خویش ساخت، نظر منتقدین را نیز به خود جلب کرد تا جایی که آرسامس با گروه‌هایی چون دث و سپولترا مقایسه شد.
آرسامس با گروه‌هایی چون دث و سپولترا مقایسه شد. دو ماه پس از اجرای آرسامس در یونی‌راک ترکیه، حمید فاورانی از گروه جدا می‌شود اما جدایی او تأثیری بر برنامه‌های آرسامس ندارد و گروه به تمرینات منظم و برنامه‌ریزی شده خود ادامه می‌دهد. در همین زمان و در میان همین تمرین‌ها حمید علیزاده، خواننده و نوازنده گیتار واسپوهر که پیش از این با مادرشاهی و نحوه مدیریت او در سفر به ارمنستان و شرکت در فستیوال متال‌فرانت آشنا شده بود به آرسامس می‌پیوندد و جای خالی حمید یوسفی را پر می‌کند. اواخر دهه ۸۰ شمسی. در زمستان ۱۳۸۸
را پر می‌کند. اواخر دهه ۸۰ شمسی. در زمستان ۱۳۸۸ (آوریل ۲۰۱۰) متال اسایلم که یکی از معروف‌ترین متال کلاب‌های امارات متحده است از آرسامس برای برگزاری یک اجرای زنده دعوت به عمل می‌آورد. علی مادرشاهی به عنوان فرانت‌من و رهبر گروه این پیشنهاد را می‌پذیرد. با هماهنگی‌هایی که صورت می‌گیرد سیزدهم فروردین ۱۳۸۹ (۲ آوریل ۲۰۱۰) به عنوان زمان برگزاری کنسرت تعیین می‌شود. آرسامس اجرا را با موفقیت پشت سر می‌گذراند و دوباره موفق به جلب نظر هواداران به خود می‌شود. پس از بازگشت از دوبی، حمید علیزاده از گروه جدا می‌شود و پس
از دوبی، حمید علیزاده از گروه جدا می‌شود و پس از او احمد تکلو به جمع گروه می‌پیوندد. نوامبر ۲۰۱۰ آرسامس موفق می‌شود با عقد قرادادی با شرکت نشر ایمورتان رکوردز آلبوم "هویت جاودان" را به صورت دیجیتال رکوردز در سراسر دنیا منتشر کند. چندی از انتشار آلبوم نمی‌گذرد که از آرسامس برای شرکت در فستیوالی در هند دعوت می‌شود. آرسامس با پذیرش این دعوت در نوامبر همان سال برای اولین بار به عنوان هدلاینر یک فستیوال، در سیکیم، شهری در شمال هندوستان، اجرا می‌کند. ۲۰۱۰ همچنان سال پرکاری برای آرسامس بود، گروه در مارچ همان سال
سال پرکاری برای آرسامس بود، گروه در مارچ همان سال و با دعوت هولی نویز، به دبی بازمی‌گردد و در فستیوالی با شرکت گروه‌های متال از دیگر کشورهای خاورمیانه شرکت می‌کند. آغاز دهه ۹۰ شمسی. اواخر سال ۱۳۹۰ سعید مکاری به عنوان بیسیست جدید به گروه پیوست و پس از آن گروه برای اجرای کنسرتی راهی نپال شدند؛ فستیوالی با عنوان Metal Mayhem IV که در تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۱۲ برگزار شد و گروه نیپالم دث، بنیان‌گذار سبک گرایندکور به عنوان اجراکنندهٔ اصلی در آن حضور داشت. ۲۴ شهریور سال ۱۳۹۱ (۱۴ سپتامبر ۲۰۱۲) اولین فستیوال متال ایرانی
۱۳۹۱ (۱۴ سپتامبر ۲۰۱۲) اولین فستیوال متال ایرانی با عنوان Persian Metal Festival با همکاری کمپانی ارمنی Zhesht در ایروان برگزار شد. این فستیوال با حضور ۱۰ گروه متال ایرانی برگزار شد و آرسامس به عنوان اجراکنندهٔ اصلی در آن حضور داشت. آرسامس گروه افتتاح کنندهٔ کنسرت سال ۲۰۱۵ گروه برزیلی سپولترا در ارمنستان بودند. اجرا در ارمنستان بخشی از تور سی‌امین سالگرد تأسیس سپولترا بود. بازداشت به اتهام شیطان‌پرستی. در مرداد ۱۳۹۹ در حساب اینستاگرام آرسامس خبری منتشر شد مبنی بر این‌که اعضای گروه که در سال ۱۳۹۵ برای مدتی
بر این‌که اعضای گروه که در سال ۱۳۹۵ برای مدتی بازداشت شده بودند به اتهام شیطان پرستی و تبلیغ علیه نظام هرکدام به ۵ سال حبس محکوم شده‌اند. تاکنون اعضای چندین گروه متال دیگر نیز در ایران بازداشت شده، مورد بازجویی قرار گرفته و بسیاری از آن‌ها حتی سلول انفرادی را هم تجربه کرده‌اند. پیوند به بیرون. Instagram YouTube Channel Facebook Page Spotify
دوقلونامی یا همان‌نامی ، به حالتی در طبقه‌بندی جانوران و گیاهان گفته می‌شود که در نام علمی یک جانور یا گیاه، نام سرده و گونه همسان باشد. برای نمونه نام علمی بوفالوی آمریکایی که Bison bison است. در گیاه‌شناسی کاربرد دوقلونامی معمول است ولی تنها در حالت غیررسمی استفاده می‌شود. دوقلونامی در آیین‌نامه بین‌المللی نام جانوران رسمی نشده‌است. در آیین‌نامه بین‌المللی نام گیاهان کاربرد دوقلونامی ممنوع است. نام‌های علمی هم‌چون Cuminum cyminum (زیره) به این خاطر که املاء دو بخش آن (سرده و گونه) به اندازهٔ کافی تفاوت
دو بخش آن (سرده و گونه) به اندازهٔ کافی تفاوت دارند، در آیین‌نامه بین‌المللی نام گیاهان پذیرفته شده‌اند.
سیدعلی حق‌شناس کمیاب معروف به پهلوان سیدعلی (سوم اردیبهشت ۱۲۷۹ خیابان ری تهران – ۲۶ آذر ۱۳۵۲ تهران) کشتی‌گیر، صوفی، ورزش‌کار ورزش‌های باستانی ایرانی و از پهلوانان پایتخت (تهران) در دههٔ ۱۳۱۰ بود. وی را از نام‌دارترین پهلوانان ایران پس از پوریای ولی می‌دانند. تولد و کودکی. سیدعلی حق‌شناس در سال ۱۲۷۹ خورشیدی در خیابان ری تهران به دنیا آمد. وی فرزند آیت‌الله سید حسین میرپور طهرانی از مدرسان و روحانیون سرشناس تهران و نوهٔ آیت‌الله سید شمس الدین میرپور طهرانی است. سیدعلی در کنار آموزش علوم نزد پدر، به توصیه وی
سیدعلی در کنار آموزش علوم نزد پدر، به توصیه وی در ۱۰ سالگی به ورزش زورخانه‌ای نزد پهلوان محمد صادق معروف به محمد صادق بلورفروش از پهلوانان به‌نام پایتخت در دوره قاجار روی آورد. دوران قهرمانی. پهلوان سیدعلی، در سال ۱۳۰۷ ه‍.ش) طی یک کشتی ۴۵ دقیقه‌ای در حضور مردم تهران و مقامات کشوری با غلبه بر پهلوان اکبر پاچناری به عنوان پهلوان پایتخت دست یافت. وی در کنار حرفه قهوه‌خانه‌داری به‌طور منظم به تمرینات زورخانه و کشتی می‌پرداخت. این پهلوان با حفظ آمادگی خود توانست عنوان پهلوانی را در دوره‌های مختلف از آن خود کند.
عنوان پهلوانی را در دوره‌های مختلف از آن خود کند. از تبحرات وی در کشتی باستانی می‌توان به اجرای سریع فن لنگ و فن رودست و در هنر زورخانه اجرای پرتاب میل و کباده کشی را اشاره کرد. او در سال ۱۳۱۰ در شیراز، پهلوان محمد کاظم زارع پهلوان اول این شهر را شکست داد. در سال ۱۳۱۱ پس از شکست دادن جعفر خراسانی پهلوان خراسان در رقابت بر سر پهلوانی ایران، در زورخانه مرکزی مشهد به جان او سوء قصد شد که با دخالت مؤثر مرشد اسماعیل طوسی و حمایت جمعی از مردم مشهد از مهلکه جان سالم به در برد. وی در آخرین کشتی پهلوانی خود در ۳۴
به در برد. وی در آخرین کشتی پهلوانی خود در ۳۴ سالگی پهلوان کاظم دولابی را شکست داد. این آخرین کشتی پهلوانی در تهران بود. پس از اشغال ایران در سال ۱۳۲۰ توسط نیروهای متفقین شرایط ویژه اجتماعی و سیاسی در ایران حاکم گردید. پس از چند سال رکود کشتی پهلوانی از اواسط دهه ۱۳۳۰ کشتی سراسری برای انتخاب پهلوان اول کشور و همین‌طور پیدایش کشتی مدرن یعنی کشتی آزاد و کشتی فرنگی جای خود را به برگزاری کشتی‌های پهلوانی در پایتخت و دیگر شهرها داد. فعالیت‌های اجتماعی. سیدعلی حق‌شناس بنا به عرف تهران قدیم که پهلوانان سرشناس
حق‌شناس بنا به عرف تهران قدیم که پهلوانان سرشناس زورخانه‌دار یا قهوه‌چی می‌شدند، پس از خداحافظی از کشتی به تربیت شاگردان ورزش باستانی و کشتی پرداخت و همزمان به کسب و کار خود یعنی حرفه قهوه‌خانه‌داری در خیابان «اسمعیل بزاز» مشغول شد. به گزارش همشهری، «چهارراه «سیدعلی» تهران در تقاطع خیابان‌های «سعدی شمالی» و «منوچهری»، به نام وی نام‌گذاری شده است. اما دکتر سیدعلی حق‌شناس نویسنده و پژوهشگر تاریخ و نوهٔ پهلوان سیدعلی در گفتگوئی در خرداد ۱۴۰۴ این نام‌گذاری را اشتباه دانست و بیان داشت: «در رابطه با چهارراه
را اشتباه دانست و بیان داشت: «در رابطه با چهارراه سیدعلی و ارتباط آن با پدربزرگم تحقیقات مُوَسعی داشتم. این مسئله چند سالی طول کشید. چون تقریباً تمام جوانب حاکی از درستی نام‌گذاری این چهارراه به نام ایشان بود … شخصاً دریافتم ارتباط چهارراه سیدعلی با پدربزرگم تقریباً صفر درصد است.» شاگردان. از نام دارترین شاگردان پهلوان سیدعلی در کشتی زورخانه‌ای می‌توان به پهلوانان: ورود به سلک صوفیان. پهلوان سیدعلی از سال ۱۳۳۶ به جرگه درویشان صوفی دوازده امامی پیوست. وی که در دهه پنجاه زندگی صوفی دوازده امامی شد، نام
که در دهه پنجاه زندگی صوفی دوازده امامی شد، نام خانوادگی خود را از «میرپور طهرانی» که نام قدیمی خاندانش است به حق‌شناس تغییر داد که به دلیل قوانین سازمان ثبت احوال، پسوند «کمیاب» را هم به توصیه مدیران ثبت احوال به حق‌شناس اضافه کرد. مرگ. پهلوان سیدعلی در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۵۲ در ۷۳ سالگی در منزلش واقع در خیابان ری درگذشت. بنا به وصیتش وی را در شهر قم و در آرامگاه دارالسلام در نزدیکی حرم فاطمه معصومه (مکانی که مدفن پدرش در آن قرار دارد) به خاک سپردند.
میرزا احمد سهراب، (۱۲۷۲–۱۳۳۷) نویسندهٔ بهائی ایرانی-آمریکایی و بنیان‌گذار «انجمن تاریخ جدید» و «کاروان شرق و غرب» در نیویورک بود که در سال ۱۹۳۹ از آیین بهائی طرد شد. زندگی‌نامه. کودکی. او سال ۱۲۷۲ در شهرستان سده یا خمینی‌شهر واقع در استان اصفهان به دنیا آمد. پدر او عبدالباقی حاکم اصفهان بود. در چندماهگی، مادر خود را-که زن نوجوانی بود-از دست داد؛ به همین دلیل، توسط مادربزرگش در شهر اصفهان نگهداری شد. پدر و مادر او خود را از نسل حسین بن علی، نوهٔ محمد می‌دانستند. انجمن تاریخ جدید. او در سال ۱۲۹۰ مؤسسه‌ای
انجمن تاریخ جدید. او در سال ۱۲۹۰ مؤسسه‌ای به‌نام جامعهٔ علمی فارسی-آمریکایی تأسیس کرد. در اواخر سال ۱۲۹۰ برای انجام کارهایش به اروپا از طریق اقیانوس سفر کرد. او منشی و مترجم عبدالبهاء، رهبر دوم برخی بهائیان، بین سال‌های ۱۲۹۱ و ۱۲۹۸ بود. بعد از آن و هنگامی که ساکن لس آنجلس بود در تهیهٔ فیلمنامهٔ فیلمی در رابطه با مریم مجدلیه به بازیگری والسکا سورات دست داشت. او لازم دید که برای بحث در مورد مسائل تجاری در رابطه با فیلمنامه با خانم سارات به نیویورک برود. در نیویورک توسط خانم سارات با لویس چانلر و همسرش آشنا
توسط خانم سارات با لویس چانلر و همسرش آشنا شد. آن‌ها با کمک یکدیگر در سال ۱۳۰۸ انجمن تاریخ جدید را تأسیس کردند تا به‌صورت غیرمستقیم تعالیم بهائی را نشر دهند. او در سال ۱۳۰۹ برای دریافت شهروندی آمریکا درخواستی را به دادگاه منطقه‌ای شهر نیویورک ارسال کرد. در آن درخواست بیان کرده بود که ۳۹ سال دارد و در خیابان ۵۰ شرقی پلاک ۲۸ سکونت دارد. کاروان شرق و غرب. انجمن تاریخ جدید در سال ۱۳۰۹ دست به تأسیس کاروان شرق و غرب زد و منزل قبلی چانلر در نیویورک را خانه کاروان خواندند. هدف این مؤسسه، آماده‌سازی جوانان و
خواندند. هدف این مؤسسه، آماده‌سازی جوانان و نوجوانان برای عضویت در انجمن تاریخ جدید بود. این گروه فصلنامهٔ کاروان را نیز منتشر می‌کردند. در همین فصلنامه زندگی‌نامهٔ احمد سهراب برای اولین بار منتشر شد. زندگی‌نامهٔ او پس از مرگش نیز با کمی تغییرات انتشار یافت. سهراب تعدادی کتاب، جزوه و فیلم‌نامه پس از نوشتن کتابی به همراهی جولی چانلر همسر لوئیس چانلر در سال ۱۳۱۲ منتشر کرده بود. کتاب مشترک آن‌ها یک بررسی اجمالی در مورد وقایع مرتبط با حرکت‌های بهائی بوده‌است و شامل توضیحاتی در مورد اتفاقات مربوط به باب،
و شامل توضیحاتی در مورد اتفاقات مربوط به باب، بهاءالله، طاهره و عبدالبهاء است. کتاب دارای عکس‌هایی است که بعضی از آن‌ها منحصر به فرد است. طرد. احمد سهراب با ایجاد مؤسسات اداری در آئین بهائی، مخالف بود. پس از درگذشت عبدالبهاء، احمد سهراب و چندی از مبلغان بهائی نظیر عبدالحسین آواره به امید رسیدن به ریاست در جامعهٔ بهائی اصرار داشتند که بیت‌العدل اعظم بلافاصله تشکیل شود. شوقی افندی، رهبر وقت جامعهٔ بهائی اما به این نتیجه رسیده بود که برای انتخاب بیت‌العدل اعظم ابتدا باید محافل روحانی بهائی که نهادهایی انتخابی
ابتدا باید محافل روحانی بهائی که نهادهایی انتخابی هستند در سطح محلی و ملی تشکیل شود تا زمینه برای انتخابات بیت‌العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است فراهم آید. احمد سهراب از این رو از در مخالفت با تشکیل این نهادها، به خصوص در آمریکا، برآمد. در همین راستا احمد سهراب به محفل روحانی بهائیان نیویورک اجازهٔ هیچ نوع نظارتی را بر «انجمن تاریخ جدید» نمی‌داد. خانم چانلر سعی کرد تا مشکلات بین سهراب و هوراس هولی، یکی از افراد اصلی مدیریت بهائیان آمریکا، را حل و فصل کند. ولی سهراب با هرگونه نظارت محفل روحانی بهائیان
ولی سهراب با هرگونه نظارت محفل روحانی بهائیان نیویورک در مسائل انجمن تاریخ جدید مخالفت بود. مقابله و مخالفت سهراب و چانلر با محفل ملی آمریکا در نهایت منجر به طرد آن‌ها از جامعهٔ بهائی شد. همسر و دختر سهراب به شوقی افندی معتقد ماندند و نام‌های خود را عوض کردند. شکایت قضائی. در سال ۱۳۲۰، آلن مک دانیل به همراه چند نفر دیگر از اعضای محفل ملی بهائی آمریکا یک شکایت قضائی علیه سهراب با هدف متوقف کردن او از استفاده از نام بهائی تنظیم کردند. محفل ملی گمان کرده بود که این استفاده از نام بهائی باعث شده‌است که افراد
که این استفاده از نام بهائی باعث شده‌است که افراد گمان کنند که او نمایندهٔ رسمی آئین بهائی بوده و با آن مرتبط است. این شکایت در دادگاه اعلای منطقهٔ نیویورک تنظیم شد. قاضی سهراب را تبرئه کرد و بیان کرد که "شاکی حق انحصاری استفاده از نام یک اعتقاد را ندارد و متهم که خود را یکی از معتقدان به همان دین می‌داند به همان اندازه حق استفاده از نام آن دین را دارد"… قاضی بیان کرد که درخواست برای دادگاه تجدیدنظر موجود است و محفل ملی نیز این درخواست را تنظیم کرد. ولی دادگاه تجدیدنظر نیز نظر دادگاه بدوی را تأیید کرد.
دادگاه تجدیدنظر نیز نظر دادگاه بدوی را تأیید کرد. همکاری با دیگر مخالفان شوقی افندی. پس از طرد، سهراب با دیگر مخالفان شوقی افندی متحد شد. یکی از نتایج این اتحاد یک شکایت قضائی توسط قمر بهائی، جلال نوه میرزا موسی و چندی دیگر در حدود سال ۱۳۲۹ و ۱۳۳۰ علیه شوقی افندی برای انجام تغییرات عمرانی عمده در اطراف آرامگاه بهاءالله بود. یکی از شاهدهای اصلی آن‌ها، نیّر افنان بود که کمی پیش از بررسی شکایت فوت کرد و شکایت بی‌نتیجه ماند. یکی از مهم‌ترین اتقافات مربوط به این موضوع، همایشی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی بود که در
موضوع، همایشی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی بود که در فاماگوستا تشکیل شد. نمایندگان سه نسل اصلی افرادی که بهائیان آنان را ناقضین عهد و میثاق می‌نامند در این همایش شرکت کردند: جلال ازل نمایندهٔ پیروان یحیی صبح ازل، عصمت و دیگران نمایندهٔ میرزا محمدعلی نوری و احمد سهراب نمایندهٔ مخالفان تشکیل مؤسسات اداری بهائی. یکی از اهداف این همایش، ساختن آرامگاهی بر روی قبر میرزا یحیی بود. برای این هدف مقداری پول جمع‌آوری شد ولی بعدها مبلغ جمع‌آوری شده ناپدید شد و پروژه به جایی نرسید. موژان مؤمن در رابطه با اتحاد این سه گروه
نرسید. موژان مؤمن در رابطه با اتحاد این سه گروه می‌نویسد: سال‌های آخر عمر. «کاروان شرق و غرب» از انجمن مادر، بزرگ‌تر شد و در نهایت تمام ارتباطش را با آئین بهائی قطع کرد و به یک انجمنِ دوستان مکاتبه‌ای با آرمان‌هایی اجتماعی بدل شد. همچنین منابع متنوعی در رابطه با گالری هنری کاروان در همان آدرس موجود است؛ و همچنین منابعی در مورد نوشته‌های سهراب و خانم چانلر در هنر نمایشی موجود است. سهراب در ۳۱ فروردین ۱۳۳۷ درگذشت. در آگهی فوتش این‌گونه آمده بود: «رهبر انقلاب تحرکات بهائی در آمریکا و یکی از مدیران کاروان شرق
تحرکات بهائی در آمریکا و یکی از مدیران کاروان شرق و غرب». «انجمن تاریخ جدید» از بین رفته‌است و بعد از سهراب، دوامی نیافت. خانهٔ کاروان نیز به سرنوشت مشابهی دچار شد. آثار. در سال ۲۰۰۴ میلادی پروژهٔ اچ‌بهائی نوشته‌های میرزا احمد سهراب را که بیش از هشت سال به‌عنوان منشی و مترجم در خاورمیانه و در سفرهای اروپایی و آمریکایی عبدالبهاء در خدمت او بود، به شکل دیجیتالی درآورد.
امامزاده ابراهیم یا بابابزرگ مقبره‌ای تاریخی است که در دره‌های رشته کوه‌های زاگرس در استان لرستان و در ۵۰ کیلومتری شهرستان دلفان در استان لرستان قرار دارد. گفته می‌شود که این مقبره به یکی از نوادگان موسی بن جعفر، هفتمین پیشوای شیعیان تعلق دارد. شجره نامه این امامزاده اینگونه عنوان شده است: ابراهیم بن موسی بن علی بن موسی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر (ع). هویت. این زیارتگاه در نزد مردم لرستان به بابابزرگ معروف است. لفظ بابا در لرستان به بزرگان و پیران قابل احترام گفته می‌شود و از این جهت این زیارتگاه برای مردم
گفته می‌شود و از این جهت این زیارتگاه برای مردم لرستان به خصوص مردم لک در شهرستان‌های دلفان، کوهدشت و شهر الشتر از احترام بسیار بالایی برخوردار است. معماری. گنبد و تزئینات داخلی مقبرۀ بابابزرگ به صورت کامل آجر کاری است و بیشتر تزئینات بنا به سبک معماری قرن هفتم و معماری دوره قاجار شباهت دارد. ساختمان مقبره هشت ضلعی بوده و در ورودی آن رو به شمال است. نحوه کلی ساخت و معماری مقبره را می‌توان با معماری دوران صفوی هم مقایسه کرد.
تَخته‌بَند یا قاپوق وسیله‌ای بود در قدیم که برای تنبیه و شکنجه یا ثابت نگه داشتن فرد قبل از سر بریدن به کار برده می‌شد. تخته‌بند از تخته‌ای چوبی تشکیل شده که بر یک یا دو ستون چوبی استوار است و در آن تخته، سه سوراخ، یکی برای سر و دو سوراخ دیگر برای دست‌ها جاسازی شده‌است. تخته‌بند کردن افراد در قدیم برای خوارداشت آن‌ها در معرض همگانی یا شکنجه آن‌ها صورت می‌گرفت. هدف اصلی از تخته‌بند کردن دادن شکنجه روانی به فرد بزهکار بود؛ ولی در سده‌های میانه در اروپا تماشاگران مجاز بودند که به سوی فرد تخته‌بندشده، میوه
مجاز بودند که به سوی فرد تخته‌بندشده، میوه گندیده و سنگ پرتاب کنند و او را به باد دشنام بگیرند. تنبیه با تخته‌بند در سده‌های میانه و در زمانی که هنوز تنبیه مجرم با زندان‌های درازمدت رواج نداشت در سراسر اروپا وجود داشت. نمونهٔ کاربرد این واژه در ادبیات فارسی: چامه‌ای از حافظ شیرازی: منابع. Kellaway, Jean (2003). The History of Torture and Execution. Globe Pequot Press. pp. 64–5. .