payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهاجرت پرندگان ب و انواع آبزیان و به علت زیستگاه مرغان مهاجر جذبه زیادی برای گردشگران دارد این منطقه دارای آثار باستانی نیز می‌باشد که از جمله آنها، نقوش برجسته کول فرح در شرق شهرستان ایذه، قلعه گژدم واقع در هونگ بامیروند یا تنگ نوروزی روستای خنگ اژدر، نقش برجسته خنگ اژدر، واقع در هونگ بامیروند گوردخمه‌های باستانی در ابتدای هونگ بامیروند معروف به دره گوری نقش برجسته خنگ یارعلیوند و نقش برجسته کمالوند می‌باشد؛ و طبیعت بکر و درختان بلوط و کوهای سر به فلک کشیده این منطقه که بازدید کردن از موارد ذکر شده خالی
این منطقه که بازدید کردن از موارد ذکر شده خالی از لطف نیست مشکلات تالاب. از جمله مشکلات تالاب می‌توان به نبود وجود مراکز اقامتی در مجاورت تالاب و همچنین کم شدن سطح آب تالاب در فصل گرم سال و ورود پسابهای کشاورزی درون تالاب است. از دیگر مخاطراتی که حیات این تالاب را به خطر می‌اندازد خشک شدن پی در پی تالاب و افزودن آن به اراضی کشاورزی، ورود فاضلاب و پساب‌های اراضی کشاورزی و از همه مهم‌تر تصمیم به برداشت آب در طرحی به نام آبیاری اراضی اطراف تالاب میانگران است که مصرف بی‌رویه آب از این تالاب در سال ۱۳۷۶ منجر به
مصرف بی‌رویه آب از این تالاب در سال ۱۳۷۶ منجر به خشک شدن طبیعت باستانی این تالاب و حمله میلیون‌ها قورباغه به شهر ایذه شد.
بر خلاف مدارکی چون CCNA Wireless که بر روی محصولات سیسکو و MTCWE که بر روی محصولات میکروتیک تمرکز دارند، مدارک CWNP بر روی محصول خاصی تمرکز نداشته و به محصولات گوناگون می‌پردازد، همین مسئله موجب شده‌است که علاقه‌مندان به Wireless شرکت در دوره‌ها و امتحانات CWNP را نسبت به سایر مدارک Wireless در اولویت قرار دهند! پیش نیاز. CWTS مخفف Certified Wireless Technology Specialist و نام مدرک سطح Entry شبکه‌های بی سیم است؛ که می‌توان آن را بهترین آغاز برای تحصیل در شبکه‌های بی سیم تلقی کرد! در دروه‌های CWTS شما با
شبکه‌های بی سیم تلقی کرد! در دروه‌های CWTS شما با مفاهیم اولیه فرکانس‌های رادیویی(RF)، استاندارهای شبکه‌های بی سیم، امنیت شبکه بی سیم و ... آشنا شده و برای ادامه تحصیل در سطوح بالاتر آماده می‌شوید، CWTS معادل مدرکی چون +Network در شبکه‌های سیمی است! مدیریت. CWNA مخفف Certified Wireless Network Administrator و نام مدرک سطح administrator شبکه‌های بی سیم است، در دوره‌های CWNA فهم شما در شبکه‌های بی سیم افزایش یافته، Site Surveys را به‌طور عمیق تر آموخته و برای راه اندازی و مدیریت شبکه‌های بی سیم محلی آماده
راه اندازی و مدیریت شبکه‌های بی سیم محلی آماده می‌شوید، در حال حاضر این دوره در ایران بیش از سایر دوره‌های CWNP برگزار می‌شود! امنیت. ‍CWSP مخفف Certified Wireless Security Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص امنیت است، با توجه به آنکه خطرپذیری شبکه بی سیم نسبت به شبکه‌های سیمی بیشتر است، امنیت در شبکه‌های بی سیم اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است، مباحث امنیتی در دوره‌های CWTS و CWNA نیز مطرح می‌شود اما لازمهٔ تخصص و کسب مهارت کافی برای تأمین امنیت شبکه‌های بی سیم، روی آوردن به CWSP
تأمین امنیت شبکه‌های بی سیم، روی آوردن به CWSP است! طراحی. CWDP مخفف Certified Wireless Design Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص طراحی است، در دوره‌های CWDP به‌طور تخصصی Site Surveying را فرا آموخته و برای طراحی تخصصی شبکه‌های بی سیم و طراحی امنیتی آماده می‌شوید، CWDP جدیدترین مدرک CWNP محسوب می‌شود! تحلیلگر. CWAP مخفف Certified Wireless Analysis Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص تجزیه و تحلیل است، در دورهٔ CWAP پس از مطالعه عمیق بر روی فرمت‌های
در دورهٔ CWAP پس از مطالعه عمیق بر روی فرمت‌های Frame لایه فیزیکی و زیرلایه MAC، تجزیه تحلیل طیف و پروتکل‌ها را به‌طور حرفه‌ای آموخته و نهایتاً برای تجزیه و تحلیل، عیب یابی و از همه مهمتر، بهبود شبکه‌های بی سیم آماده می‌شوید! متخصص. ‍CWNE مخفف Certified Wireless Network Expert و نام مدرک سطح Expert شبکه‌های بی سیم، آخرین مرحله برای حرفه‌ای شدن در شبکه‌های بی سیم و یادآور مدرک شگفت‌آور CCIE در شبکه‌های سیمی است، برای کسب این مدرک ابتدا می‌بایست هر سه مدرک سطح Professional یعنی CWSP, CWDP و CWAP را کسب
سطح Professional یعنی CWSP, CWDP و CWAP را کسب نمایید و همچنین مدارکی دال بر این موضوع که سابقه جند سال کار در محیط سازمانی و همچنین ارائه مدارک سطوح پیشرفته شبکه از شرکت های معروفی مثل سیسکو نیز پیش نیاز CWNE میباشد. جستارهای وابسته. گواهینامه‌های شغلی سیسکو گواهینامه مؤسسه تخصصی لینوکس منابع. مرکز مطالعات مهندسی شبکه‌های بی سیم
مسابقات هندبال بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ از ۱۳ نوامبر تا ۲۶ نوامبر سال ۲۰۱۰ در شهر گوانگ‌ژو، چین برگزار می‌شود. ۱۱ تیم در مسابقات مردان و ۸ تیم در مسابقات زنان حضور دارند
سانسور در جمهوری خلق چین توسط حزب کمونیست که گردانندۀ رژیم چین است به‌کارگرفته و اجرا می‌شود. البته مکان‌های مخصوص تحت نظر چین همانند هنگ کنگ و ماکائو نظام‌های قانونی خود را دارند و این سیاست‌های سانسور در آن‌جا به‌کارگرفته نمی‌شود. سانسور در زمینه‌های مختلف. فرهنگی. سانسور فرهنگی در چین به شدت زیاد است از جمله آن که حق انتشار به کتاب‌هایی که در آن ضد منافع دولت سخن پیش آمده داده نمی‌شود همچنین در این کشور هر فیلم یا مجموعه تلویزیونی (چه داخلی و چه خارجی) که در آن برضد حکومت سخنی آمده باشد توقیف می‌شود.
که در آن برضد حکومت سخنی آمده باشد توقیف می‌شود. مذهبی. در این کشور رهبران گروه‌های مختلف مذهبی نمی‌توانند آزادانه عمل کنند و باید برای گرفتن مجوز و اجازه‌نامه باید مراحل گوناگونی را بگذرانند.
هالینا پوشْویاتُوسْکا شاعر و نویسندهٔ نامدار زن لهستانی و یکی از مهمترین چهره‌های ادبیات مدرن لهستان است. بسیاری هالینا پوشویاتوسکا را جزو بهترین شاعران زن لهستان و هم‌ردیف برندهٔ جایزه نوبل، ویسلاوا شیمبورسکا می‌دانند. زندگی. هالینا پوشویاتوسکا در ۹ مهٔ ۱۹۳۵ در شهر چستوهووا و با نام «هالینا میگا» زاده شد. در زمستان ۱۹۴۵ وقتی که جبههٔ جنگ دوم جهانی از شهر چستوهووا می‌گذشت، هالینا دچار سرماخوردگی و آنژین شد که به دلیل شرایط جنگی و نبود دارو، این آنژین به قلب هالینا منتقل شد و به طوری که از آن پس او دچار
قلب هالینا منتقل شد و به طوری که از آن پس او دچار مشکلات شدید قلبی درمان‌ناپذیری شد به طوری که اکثر زندگی‌اش در بیمارستان و استراحتگاه می‌گذشت. در استراحتگاه هم بود که با عکاس جوانی به نام آدولف پوشویاتوسکی آشنا شد و در سال ۱۹۵۴ با او ازدواج کرد. آدولف زیباترین عکس‌ها را از هالینا گرفت و تابلوی نقاشی همسر شاعرش را نیز کشید. اما با گذشت دو سال زندگی زناشویی، آدولف در اثر بیماری قلبی درگذشت و هالینای ۲۱ ساله بیوه شد. او از آن پس دیگر هرگز ازدواج نکرد. هالینا خود نیز مشکلات قلبی داشت و چندان امیدی به ادامهٔ
خود نیز مشکلات قلبی داشت و چندان امیدی به ادامهٔ حیاتش وجود نداشت؛ ولی امکانی فراهم شد تا او برای جراحی به آمریکا برود. عمل در سال ۱۹۵۸ با موفقیت صورت گرفت. هالینا می‌خواست تا حد امکان از آیندهٔ به‌دست‌آوردهٔ خویش استفاده کند سعی کرد هر چه زودتر انگلیسی بیاموزد. او برای ادامهٔ تحصیل در اسمیس کالج در نورتهامپتون ماساچوست پذیرفته شد و به مدت سه سال در آن‌جا درس خواند. پس از بازگشت به لهستان به در قدیمی‌ترین دانشگاه لهستان، دانشگاه یاگیه‌لونیان شهر کراکو برگشت تا در مقطع دکترا فلسفه بخواند. او به‌عنوان
برگشت تا در مقطع دکترا فلسفه بخواند. او به‌عنوان دانشجوی دکترا تدریس هم می‌کرد. پس از پنج–شش سال وضع قلبش دوباره عود کرد. هالینا برای عمل به ورشو رفت و چند روز بعد از دومین جراحی قلبی، در ۱۱ اکتبر سال ۱۹۶۷ درگذشت. او در همان بیمارستانی درگذشت که بعدها در سال ۱۹۹۶ کریشتوف کیشلووسکی نیز در آن درگذشت. فعالیت ادبی. هالینا نخستین شعر خود را در ۲۱ سالگی در مطبوعات به چاپ رساند. یک سال بعد، نخستین مجموعه شعرش را با نام «سرود بت‌پرستانه» منتشر کرد. این مجموعه با اقبال شاعران و منتقدان لهستانی روبرو شد. این عضو
اقبال شاعران و منتقدان لهستانی روبرو شد. این عضو انجمن نویسندگان و شاعران لهستان طی زندگانی‌اش دو دفتر شعر دیگر نیز منتشر کرد: مجموعه شعر «امروز» (۱۹۶۳) و «چامه‌ای برای دستان» (۱۹۶۶) به‌اضافهٔ رمان کوتاه خودزندگی‌نامه‌ای «داستانی برای دوستی» (۱۹۶۷). پس از درگذشت هالینا، اشعار چاپ‌نشدهٔ بسیاری از او پیدا شد، به‌اضافهٔ قصه‌ای برای کودکان، نمایش‌نامه‌ها و نامه‌هایش. دو مجموعه شعر دیگر پس از مرگ زودرس شاعر منتشر شد: «خاطره‌ای دیگر» (۱۹۶۸) و «اشعار بازیافته» (۱۹۹۷). «اشعار بازیافته» شامل اشعار چاپ‌شده و
(۱۹۹۷). «اشعار بازیافته» شامل اشعار چاپ‌شده و چاپ‌نشده و قصه‌های کودکان و نمایش‌نامه‌ها و نامه‌های هالینا بود. در مجموع، هالینا طی زندگی ۳۲سالهٔ خود بیش از ۵۰۰ شعر سروده‌است. در سال ۱۹۹۷ مجموعه آثار او در کراکو چاپ شد. سبک. هالینا جزو نسل شاعرانی بود که به نام نسل «زمان معاصر» در لهستان شناخته می‌شوند. هالینا شعر سپید می‌سرود و قالب‌شکنی می‌کرد؛ شعرش به شکل آزاد بود و وزن هجایی به کار نمی‌برد؛ از حروف بزرگ (که طبق روش سنتی می‌بایست بر سر هر سطر بیاید) پرهیز می‌کرد و حتی نقطه‌گذاری هم نمی‌کرد. اکثر اشعارش
می‌کرد و حتی نقطه‌گذاری هم نمی‌کرد. اکثر اشعارش هیچ نام و عنوانی ندارد. هالینا شاعری بود که راجع به زنانگی خود می‌گفت؛ زنی بود شجاع که سعی بر این داشت تا دربارهٔ شور و آرزو و دلتنگی‌هایش به‌عنوان یک زن صحبت کند. موضوع اصلی شعر هالینا مرگ و عشق است. با وجود این‌که مرگ همچنان در آستانهٔ زندگی‌اش در کمین بود، هالینا به افسردگی تن نمی‌داد و شوق زندگی و انرژی مثبت در درونش می‌جوشید. این برداشت عاشقانه از زندگی در شعرش انعکاسی می‌یابد. علاقهٔ او به تفکر فلسفی نیز در اشعارش مشهود است. یادمان شاعر. چهل سال پس از
در اشعارش مشهود است. یادمان شاعر. چهل سال پس از درگذشت شاعر، در سال ۲۰۰۷ در خانهٔ پدری‌اش موزهٔ «هالینا پوشویاتووسکا» تأسیس شد. از آن زمان مسؤولیت این موزه بر عهدهٔ برادر کوچک هالینا، زبیگنیو میگا است. در لهستان به نام هالینا پوشویاتووسکا چند مسابقهٔ شعر و دکلمهٔ شعر برای نوجوانان وجود دارد. غیر از موزه‌ای به نام این بانوی شاعر لهستانی، در شهر زادگاهش نیمکتی وجود دارد به‌نام «هالینا» که تندیسی از شاعر بر آن نشسته‌است با گربه‌ای کنار پایش. آثارشناسی. ترجمهٔ آثار به فارسی. ترجمه های دولتشاهی و نویسکا. هالینا
به فارسی. ترجمه های دولتشاهی و نویسکا. هالینا پوشویاتوسکا برای اوّلین بار در سال ۱۳۸۵ به ترجمهٔ علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا به خوانندگان فارسی زبان معرفی شده است. هر چند آن دو، کار ترجمه اشعار هالینا را به ابتکار ایونا نویسکا در سال ۱۳۷۵ تما کرده بودند، امّا ترجمه یشان با تأخیر ده دوازده ساله به چاپ رسید. همه ترجمه های این تیم مترجمین از اصل یعنی از زبان لهستانی است. اینترنت. اوّلین ترجمه دولتشاهی و نویسکا از هالینا که معرفی شد، شعر «*** فریاد می زنم» بود که در اسفندماه سال ۱۳۸۵ در اینترنت، در سایت خزه
که در اسفندماه سال ۱۳۸۵ در اینترنت، در سایت خزه آمد. به زودی بعد از آن، در خردادماه سال ۱۳۸۶، پنج تا شعر دیگر به ترجمه همین دو نفر در سایت خزه معرفی شد. این اشعار عبارت بود از: «*** اگر می خواهی ترکم کنی»، «*** و این پروانه که عادت داشت»، «*** ازلی اند این وِاژه ها»، «*** از روزی که آشنا شدیم»، «*** شعله» و «*** سقراط که زهر می نوشید». مجله. اوّلین چاپ کتبی اشعار هالینا که ترجمه دولتشاهی و نویسکا بوده است، در مقاله ای «تناببازی روز خط مرگ و زندگی. ۹ شعر از هالینا پشویاتوسکا» به قلم نویسکا در شماره نوروزی
هالینا پشویاتوسکا» به قلم نویسکا در شماره نوروزی مجله گیلوا سال ۱۳۸۷ منتشر شد. بر خلاف عنوان، تعداد اشعار هالینا که در این مقاله آمد، نه تا نیست بلکه هشت تا. اشتباه از آن رو پیش آمد که ویراستار، یک شعر را (*** از زمانی که پرنده ها از واژهایم پریدند) به دو تا شعر تقسیم کرد یعنی بند سوّم و چهارم را جدا و یک شعر مستقل محسوب کرد. اشعاری که در این مقاله آمده، عبارت است از: «*** می پرسی - شتران کاروان»، «*** سقراط که زهر می نوشید»، «*** ژولیتم»، «*** دلارام»، «*** شاخه های عشق را کندم»، «*** اگر می خواهی ترکم
شاخه های عشق را کندم»، «*** اگر می خواهی ترکم کنی»، «*** از زمانی که پرنده ها از واژهایم پریدند» (به اشتباه عنوان آن، «بمان» گذاشته شد) و «*** از گاه رفتنش کورم». کتاب. در سال ۱۳۸۹ سرانجام مجموعه ترجمه های قدیم علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا به شکل کتاب بعنی دفتر شعر هالینا به نام «ای زندگی، ترکم کنی می میرم» در آمد. این دفتر شعر شامل ترجمه ۵۵ تا شعر از اصل لهستانی به اضافه مقدمه دولتشاهی و پیشگفتار به قلم این مترجمین می باشد. بازتاب. در سال ۱۳۹۱ دفتر «ای زندگی، ترکم کنی می میرم» توسط شهرنوش پارسیپور در
زندگی، ترکم کنی می میرم» توسط شهرنوش پارسیپور در سایت رادیو زمانه معرفی شد. نمونه اثر. نمونه شعر. &lt;poem&gt; فریاد می‌زنم هرگاه که می‌خواهم زنده باشم آن‌گاه که زندگی ترک می‌گویدم به آن می‌چسبم می‌گویم زندگی زود است رفتن دست گرمش در دستم لبم کنار گوشش نجوا می‌کنم ای زندگی — زندگی گویی معشوقی‌ست که می‌رود — از گردنش می‌آویزم فریاد می‌زنم ترکم کنی می‌میرم &lt;/poem&gt;
مایکل کلارک دانکن (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۵۷ در شیکاگو – درگذشته ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در لس آنجلس) بازیگر آمریکایی بود. وی بیشتر به خاطر حضور در فیلم بی‌باک و بازی در نقش "جان کافی"، در فیلم مسیر سبز شناخته می‌شود. زندگی. مایکل کلارک دانکن در ۱۰ دسامبر ۱۹۵۷ در شیکاگو در ایالت ایلینوی ایالات متحده زاده شد. دانکن با بروس ویلیس در فیلم‌های آرماگدون، سیاره میمونها و شهر گناه ، همبازی بود. دانکن که ۱۹۶ سانتیمتر قد داشت به دلیل جثه درشت و خصوصیات ویژه فیزیکی ایفاگر نقش‌های مختلفی در هالیوود بود. فرانک دارابانت کارگردان فیلم
در هالیوود بود. فرانک دارابانت کارگردان فیلم «مسیر سبز» دربارهٔ دانکن گفت: «او یکی از بهترین انسانهایی بود که من با آنها کار کرده بودم.» او پیش از بازیگری، محافظ بازیگرانی چون ویل اسمیت و جیمی فاکس بود. وی در ژوئیه ۲۰۱۲ دچار حمله قلبی شد و سرانجام در ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در ۵۴ سالگی به علت عوارض ناشی از حمله قلبی در بیمارستانی در لس آنجلس درگذشت. «مسیر سبز» فیلمی به کارگردانی فرانک دارابانت بر اساس نوشته‌ای از استیون کینگ بود. تام هنکس با بیان اینکه از شنیدن خبر مرگ این بازیگر به شدت غمگین شده‌است گفت: «او گنجی
مرگ این بازیگر به شدت غمگین شده‌است گفت: «او گنجی بود که در فیلم مسیر سبز کشف کردیم.» بروس ویلیس با معرفی آقای دانکن برای بازی در فیلم «مسیر سبز»، به موفقیت او کمک زیادی کرده بود. دارابانت با انتشار بیانیه‌ای گفت: «مایکل الگوی نجابت، صداقت و محبت بود و از خبر شنیدن مرگ او دچار غم و اندوهی شده‌ام که غیرقابل بیان است.» دانکن در سال ۱۹۹۹ برای بازی در نقش «جان کافی» در کنار تام هنکس در فیلم "مسیر سبز" نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده بود. مرگ. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲، بعد از یک حمله قلبی، دانکن
مرگ. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲، بعد از یک حمله قلبی، دانکن در بیمارستان بستری شد. رسانه‌ها اعلام کردند که دوست دختر او، اوماروسا قبلاً سعی کرده بود تا جان او را با استفاده از روش احیای قلبی ریوی نجات دهد. در ۶ اوت، سخنگوی دانکن، جوی فهیلی، بیانیه ای منتشر کرد که در آن نوشته بود، او به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شده ولی هنوز باید در بیمارستان بستری بماند. در ۳ سپتامبر، دانکن در لس آنجلس درگذشت. مراسم یادبود او برای مدتی دیرتر برنامه‌ریزی شد. بیانیه منتشر شده، همچنین برای نخستین بار، نامزد بودن دانکن با اوماروسا را
برای نخستین بار، نامزد بودن دانکن با اوماروسا را اعلام کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که مایکل کلارک دانکن در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
رباط خاجی‌تهیگاهی پیشین یا لیگامان ساکروایلیاک قُدامی یک رباط کپسولی است که باعث ضخیم شدگی کپسول لیفی در قسمت‌های تحتانی و جلویی مفصل خاجی خاصره‌ای می‌گردد. این رباط از نظر ساختاری یک رباط ضعیف خاجی (ساکروم) محسوب می‌شود. رباط خاجی خاصره‌ای جلویی به خصوص نزدیک خط قوسی و خار تهیگاهی پشتی پایینی گسترش یافته، جایی که این رباط سومین قطعه خاجی را به کنار طرفی شیار جلوی گوشی متصل می‌کند. شیار جلوی گوشی، زیر و جلوی سطح گوشی استخوان تهیگاهی است. رباط رباط خاجی‌تهیگاهی در جای دیگر نازک است.
موری‌آرتی یک گروه موسیقی فرانسوی/آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. آثاری موری‌آرتی آمیزه‌ای از فولک ایرلندی، کانتری و بلوز را در خود دارد. آن‌ها در تنظیم قطعه‌های‌شان از سازهای مختلفی مانند کنترباس، هارمونیکا و کازو استفاده‌می‌کنند که بعضی اوقات با صداهای افکت در زمینه همراه می‌شود. خاستگاه اعضای گروه کشورهای مختلفی مانند فرانسه، آمریکا، سوئیس و ویتنام است. آن‌ها نام «موری‌آرتی» را از شخصیت اصلی رمان در جاده نوشتهٔ جک کرواک به عاریه گرفته‌اند. پیشینه. اعضای فعلی گروه چارلز کارمیناک (گیتار و پرکاشن)،
اعضای فعلی گروه چارلز کارمیناک (گیتار و پرکاشن)، آرتور ژیلت (گیتار و پیانو)، توماس Puéchavy (هارمونیکا)، رزماری استنلی (آواز) و استیون زیمرلی (دابل باس و گیتار) هستند. در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی و زمانی که ۳ عضو اولیهٔ موری‌آرتی از آن جدا شدند، باقی‌ماندهٔ اعضا با تغییر سبک از بلوز سنتی و بهره‌گرفتن از تنظیم‌های آکوستیک در ساخت قطعه‌ها، به موسیقی موری‌آرتی سمت و سوی جدیدی دادند. تغییرات عمده در ترکیب نفرات این امکان را برای اعضای باقی‌مانده فراهم کرد تا علاوه بر آزمایش صداهای جدید در زمینهٔ اجرا
کرد تا علاوه بر آزمایش صداهای جدید در زمینهٔ اجرا نیز تجربه‌های تازه‌ای کسب کنند. آن‌ها اجراهایی را در یک زندان در نرماندی، یک قلعهٔ مخروبه در توسکانی و خیابان‌های پاریس و دوبلین برگزار کردند. پس از یکی از اجراهای‌شان در سال ۲۰۰۵ با دو کارگردان تئاتر به‌نام‌های جروم دشامپز و ماشا ماکیف آشنا شدند که این آشنایی منجر به ضبط اولین آلبوم موری‌آرتی تحت برچسب یک شرکت نشر محلی شد. آن‌ها در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ در جشنوارهٔ موسیقی "Printemps de Bourges" بلژیک شرکت کردند و پس از انتشار اولین تک‌آهنگ‌شان به‌نام «جیمی»،
و پس از انتشار اولین تک‌آهنگ‌شان به‌نام «جیمی»، اولین آلبوم استودیویی‌شان با نام "Gee Whiz But This Is a Lonesome Town" را در اکتبر ۲۰۰۷ منتشر کردند. آلبوم در چند ماه اول انتشارش بیش از ۵۰۰۰۰ نسخه فروش داشت و ۱ سال بعد گواهینامهٔ طلا دریافت کرد. در ماه‌های آغازین سال ۲۰۰۸ موری‌آرتی یک تور طولانی‌مدت را در کشور فرانسه آغاز کردند که با اجراهایی در سوئیس، کانادا، اسپانیا، آلمان و انگلستان ادامه پیدا کرد. در همان سال قطعهٔ «از سکوت لذت ببر» دپش مد را که قبلاً در یکی از کنسرت‌های‌شان بازخوانی کرده بودند، در
در یکی از کنسرت‌های‌شان بازخوانی کرده بودند، در استودیو ضبط کردند. اجرای آن‌ها از این قطعه در سال ۲۰۰۸ در آلبوم گردآوری شدهٔ "La Musique de Paris Dernière" منتشر شد. در آوریل ۲۰۱۱ موری‌آرتی دومین آلبوم استودیویی‌شان با عنوان "The Missing Room" را منتشر کردند. این آلبوم ساختاری الکترونیک‌تر از اولین آلبوم گروه داشت که قطعه‌های آن عمدتاً آکوستیک بودند.
قُطُب منار مناره‌ای است در دهلی پایتخت هندوستان که ۷۲/۵ متر ارتفاع دارد و بلندترین بنای آجری دنیاست. این مناره بزرگ از مرمر و سنگ‌های سرخ ساخته شده و به دستور سلطان معزالدین محمد غوری از سلسله غوریان و توسط غلام تُرک‌تبار و سپهسالار او قطب‌الدین ایبک، که بعدها به پادشاهی رسید، در ۱۱۹۹ میلادی بنیان‌گذارده شده و بعد توسط داماد او شمس‌الدین التتمش در ۱۲۳۰ م کامل شد و سپس به‌وسیله فیروزشاه تغلق در سال ۱۳۱۶ م به پایان رسید. در سال ۱۳۶۸ م این بنا به‌وسیله رعد و برق صدمه دید که توسط فیروزشاه و اسکندر لودی دوباره
صدمه دید که توسط فیروزشاه و اسکندر لودی دوباره مرمت شد. قُطُب منار به تقلید از «منار جام» افغانستان، ساخته شد و به پنج طبقه تقسیم شده‌است که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری به‌صورت کمربند آن را دربر گرفته‌است. هر طبقه کتیبه‌هائی دارد که متونی از آیات قرآن و اسامی قطب‌الدین ایبک، محمد بن سام و دیگر پادشاهان و امرا را شامل می‌شود. قُطُب منار یکی از نخستین و برجسته‌ترین نمونه‌های معماری هندو-اسلامی است که همراه با چندین سازه باستانی و قرون‌وسطایی و خرابهٔ دیگر «مجموعهٔ قُطُب» را در دهلی تشکیل می‌دهد. این
دیگر «مجموعهٔ قُطُب» را در دهلی تشکیل می‌دهد. این بنا در نزدیکی ایستگاه مترو در دهلی نو است. این بنای عظیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر ساله گردشگران بسیاری را جذب و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند. در سال ۱۹۸۱ بعد از کشته شدن ۴۵ نفر در راهروی باریک منار زیردست و پا ورود به داخل منار و بالارفتن از آن برای عموم ممنوع شده‌است. پیشینه. قُطُب منار جزو نخستین بناهای عظیم هند و از نمونه‌های بارز معماری هندو-اسلامی است. قطب منار، پیوسته و محلق به مسجد قوة الاسلام و موَذن خانهٔ آن است. ابن بطوطه
مسجد قوة الاسلام و موَذن خانهٔ آن است. ابن بطوطه می‌گوید: مسجد قوة الاسلام و قطب منار دهلی از نخستین عمارت‌های اسلامی در سرزمین هند می‌باشند، قبل از آن هیچ عبادت‌گاه اسلامی در آن دیار وجود نداشت. قُطُب منار در کنار مسجد قوة الاسلام در سال ۱۱۹۹ م توسط قطب‌الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه‌های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده‌است. هنوز ستون‌ها و بقایای معابد جین همراه با نقش‌برجسته‌های انسانی، گیاهی و انتزاعی آن به شکل آشکار درون بخش‌های مختلف مسجد به‌چشم می‌خورند. هرچند در مواردی
مختلف مسجد به‌چشم می‌خورند. هرچند در مواردی به صورت یا بدن نقوش انسانی صدمه زده‌اند. در اواخر سدهٔ دوازدهم میلادی معزالدین برادر غیاث‌الدین غوری در غزنه حکمرانی داشت و حکومت غوریها را پس از شکست راج شاه چوهان در ۱۱۹۲ م در تراواری () تا هند توسعه داد. قطب‌الدین ایبک غلام ترکِ تورانی‌نژاد وی و سپهسالار او بود. معزالدین غوری، قطب‌الدین را به‌عنوان «نایب‌السلطنه» در سرزمین‌های فتح شده گذاشت و خود به مقر حکومتیش در افغانستان امروزی بازگشت. قطب‌الدین وظیفه سپرده شده را تکمیل کرده و حکمرانی غوری‌ها را در منطقه
شده را تکمیل کرده و حکمرانی غوری‌ها را در منطقه وسعت بخشید. قطب‌الدین ایبک بعدها به سلطنت رسید و مؤسس سلسله ممالیک هند یا سلسله غلامان شد. این سلسله در انتشار اسلام در شمال هند مؤثر بودند و سلطنت دهلی را پایه‌ریزی کردند. قطب‌الدین پس از تحکیم سلطه غوریان در منطقه و مقام خویش، اقدام به ساخت مسجد قوة الاسلام (قبته الاسلام) در ۱۱۹۷ م کرد و پس از دو سال، مطابق روش خاص و رسم غوری‌ها، دست به‌کار ساختن منار افتخار پیروزی شد که قُطُب منار نام گرفت. این بنا در جنوب غربی مسجد ساخته شد. همواره یکی از نخستین کارهایی
غربی مسجد ساخته شد. همواره یکی از نخستین کارهایی که در تمام کشورهای فتح شده، توسط مسلمان‌های فاتح صورت می‌گرفت ساخت مساجد همراه با مناره‌ها بوده‌است. این کار خود نمایانگر پیروزی آن‌ها و سببی برای پایدار ماندن نام امرا و حکمرانان بود. با این وجود این منار نیز همانند همه منارهای مساجد دیگر جنبه دینی هم داشته‌است. این منار بدون شک از ملحقات مسجد قوة الاسلام بوده تا جهت برگزاری اذان از آن استفاده شود اما به سبب ارتفاع زیاد آن، اذان را بر بالای بام مسجد می‌خواندند. مسجد قوة الاسلام نخستین مسجد ساخته شده توسط
مسجد قوة الاسلام نخستین مسجد ساخته شده توسط سلاطین دهلی است. که یک حیاط مستطیل شکل است که توسط شبستان‌ها احاطه شده‌است و همان‌طور که در کتیبه سردر ورودی اصلی شرقی ثبت شده‌است شامل، بناها و ستون‌های حک شده و باقی‌مانده اجزاء معماری ۲۷ معبد هندو و جین است، که توسط قطب‌الدین ایبک تخریب شد. این مسجد توسط شمس‌الدین التتمش (۱۲۱۰- م) و علاءالدین خلجی تکمیل شد و توسعه یافت. از مسجد اصلی قوة الاسلام تنها برخی آثار آن بر جای مانده‌است. در دیوارهای این مسجد نقوش، تزئینات اسلامی و آیات قرآن به چشم می‌خورد و سبک معماری
اسلامی و آیات قرآن به چشم می‌خورد و سبک معماری آن نیز هندو-اسلامی است. برخی معتقدند بنای قُطُب منار توسط بوعلی شاه قلندر برای اختصاص به (۱۱۸۷-۱۲۳۶ م) از عرفاً و صوفیان بزرگ هند ساخته شده‌است. خواجه قطب‌الدین اشعار روانی به زبان فارسی داشته و از صوفیان سلسله چشتیه و از مریدان خواجه معین‌الدین چشتی و فرید الدین مسعود گنج شکر بوده‌است. وی از بغداد به هند آمد و در آنجا زندگی کرد. قطب‌الدین آیبک ضمن استقبال گرم از قطب‌الدین بختیار کاکی به او مقام «شیخ‌الاسلامی» داد اما او نپذیرفت. آرامگاه او در نزدیکی قطب منار
داد اما او نپذیرفت. آرامگاه او در نزدیکی قطب منار واقع است. قطب‌الدین ایبک فقط توانست قسمتی از طبقه اول منار را بسازد. که سطح خارجی آن توسط شش کتیبه زینتی تزیین شده‌است. هیچگونه اطلاعی در دست نیست که قطب‌الدین نقشه ساخت چند قسمت یا طبقه منار را در دست داشت. یا می‌خواست آن را به کدام ارتفاع برساند؛ شمس‌الدین التتمش داماد قطب‌الدین در ۱۲۳۰ م سه قسمت یا طبقه دیگر را به قطب منار ناتمام اضافه کرد. تا به چهار قسمت یا طبقه برسد. آخرین قمست منار، در سال ۱۳۱۶ م توسط فیروزه شاه تغلق ساخته شده‌است. به‌طوری‌که در
توسط فیروزه شاه تغلق ساخته شده‌است. به‌طوری‌که در کتیبه‌ها آمده این منار سه مرتبه مورد آتش‌سوزی توسط رعد و برق قرار گرفته و باز ترمیم شده‌است. فیروز شاه تغلق اکثر طبقه چهارم منار را که در اثر رعد و برق آسیب جدی دیده بود در سال ۱۳۶۹ م دوباره مرمت کرد و منار را از اندازه قبلی آن بلندتر ساخت. به‌طور مشخص قسمت یا طبقه چهارم به دو قسمت یا طبقه تبدیل شد. بنا برکتیبه‌های موجود اسکندر لودی نیز مرمت‌هایی در این بنا انجام داده‌است. مشخصات. ارتفاع این منار عظیم ۷۲/۵ متر است که بلندترین بنای آجری دنیا و بلندترین برج
متر است که بلندترین بنای آجری دنیا و بلندترین برج در هند است. قطر آن در پایه ۱۳/۸ متر و در بالا ۳ متر است. منار تا آخرین طبقه از داخل خود دسترسی دارد. طبقهٔ اول آن دارای ۱۵۶ پله، طبقهٔ دوم ۷۸ پله، طبقهٔ سوم ۶۲ پله و طبقهٔ چهارم و پنجم هریک دارای پنجاه پله می‌باشند. ورودی بنا از طریق دری است که در سمت شمال واقع است. این منار به پنج طبقه تقسیم می‌شود که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری است که چون کمربندی منار را دربر گرفته‌است. این ایوان‌ها در نگهداری وزن طبقات فوقانی نقش مؤثری دارند که در بناهای دیگر آن
طبقات فوقانی نقش مؤثری دارند که در بناهای دیگر آن دوران چنین چیزی مشاهده نمی‌شود. این بنا از سنگ ماسه‌ای قرمز و قهوه‌ای روشن و سنگ کوارتزی خاکستری ساخته شده و دو ردیف آن نیز با مرمر سفید ساخته شده‌است و تزئینات روی این منار بی‌نظیر است. تزئینات و نقوش هر پنج طبقه متفاوت هستند. پایین‌ترین طبقه لبه‌های گوه مانندی دارد که یک درمیان نیم‌ستون‌های مدوری در میان آن‌ها قرار گرفته‌است. گرداگرد طبقه دوم را برآمدگی‌های مدوری پوشیده‌است و طبقه سوم ستاره‌ای شکل است. طبقه چهارم و پنجم به صورت ساده‌ای گرد و استوانه‌ای
چهارم و پنجم به صورت ساده‌ای گرد و استوانه‌ای هستند. در هر طبقهٔ منار دو کتیبه منقوش موجود است. در کتیبه‌ها اسامی سلطان شهاب‌الدین محمد بن سام غوری مولای قطب‌الدین ایبک، خود قطب‌الدین ایبک، التتمش، اسکندر شاه و فیروز شاه دیده می‌شود. سطح خارجی طبقه اولِ منار، توسط شش کتیبهٔ زینتی تزیین شده‌است از جمله این شش کتیبه در بند سوم، پنجم و ششم چند آیه قرآن نقل شده‌است. در کتیبه اول علاوه‌بر آیات قرآن کریم، این واژگان نیز نوشته شده‌است. "میر سپهسالار برزگ و عالی شأن" که به‌طور مشخص این القاب به قطب‌الدین ایبک
شأن" که به‌طور مشخص این القاب به قطب‌الدین ایبک منسوب است. نوشته‌های دیگر آن در اثر کار غیرمحتاطانه ساخت مجدد صدمه دیده و در قسمت‌های ناتمام موجود، تنها القابی در توصیف قطب‌الدین سالم باقی‌مانده‌اند. احتمالاً اسم وی نیز در کتیبه‌های ذکر شده آمده بوده چنانچه در سر طاق داخلی دروازه مسجد نیز دیده می‌شود. در این کتیبه‌ها قطب‌الدین خود را سپهسالار ذکر کرده چرا که او در سال ۱۲۰۶ م و پس از مرگ معزالدین غوری، لقب «سلطان» را یافت. او خود را سپهسالار مدافع از صاحبش، یعنی معزالدین کسیکه امر ساخت مسجد را داد خطاب