payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این ناحیه قرار داشت. در جغرافیای امروز؛ رشته‌کوه اردلان (از شاخه‌های رشته‌کوه‌های بینالود) که در جبهه جنوبی-غربی دهستان برزنون (و در ناحیه میانی بار و معدن قدیم) قرار گرفته‌است جداکننده بخش سرولایت و شهرستان فیروزه می‌باشد. آرامگاه امامزاده حسین‌اصغر [در قلمرو دهستان برزنون] بر خط‌الراس در شمال غربی رشته‌کوه اردلان، معدن فیروزه [در قلمرو شهرستان فیروزه] در دامنه‌های جنوبی میانه رشته‌کوه و برکه‌های سی‌سر [منطبق بر دریاچه ریوند باستان؛ در قلمرو دهستان بینالود] در دامنه شمالی منتهی‌الیه جنوب غربی رشته‌کوه؛ سه
در دامنه شمالی منتهی‌الیه جنوب غربی رشته‌کوه؛ سه پدیده‌ای هستند که سررشته پیوند این ناحیه با منطقه ریوند قدیم نیشابور می‌باشند. چنان‌که در نوشتار جغرافی‌نویسان قدیم آمده: معدن فیروزه در ناحیه ریوند نیشابور قرار داشته و ریوند، ناحیه‌ای بوده پیوسته به شهر نیشابور که در سه سوی دیگر گسترده شده و حدود آن به مرزهای ولایت‌های طوس (در شمال شرقی نیشابور)، بیهق (در غرب نیشابور) و پشت (در جنوب نیشابور) می‌رسیده‌است. و چنان‌که جغرافی‌نگاران قدیم تصریح نموده‌اند که شهر مرکزی ناحیه ریوند؛ در شمال غربی نیشابور و میان
مرکزی ناحیه ریوند؛ در شمال غربی نیشابور و میان ولایت‌های توس و جوین و در مسیر راه نیشابور به مهرجان (یا مهرگان) و اسفراین واقع بوده گمانی نیست که شهر ریوند در این ناحیه یا نزدیکی آن، ساخته شده بود. در جغرافیای برزین‌مهر. در «بندهش» ، از متون کیش زرتشت پیامبر، آمده‌است که: ریوند، خانه آذر بُرزین‌مهر است. آتشکده آذرِ بُرزین‌مِهر، بر فراز کوه ریوند خراسان، در نزدیکی نیشابور قرار داشته ایران‌شناسانی همچون هوتوم-شیندلر، مارکوارت نیز جایگاه آذربرزین‌مهر در روستای ریوند نیشابور و بر فراز تپه‌ای به همین نام
روستای ریوند نیشابور و بر فراز تپه‌ای به همین نام (=ریوند) دانسته‌اند. نوشته‌های جغرافی‌نویسان قدیم دربارهٔ قریه ریوند و معدن فیروزه در منطقه ریوند نیشابور، از قرائن تاریخی این دیدگاه می‌باشند. و ایرانشناسان همچون مری بویس، فریدون جنیدی و … به‌طور خاص؛ رشته‌کوهی (کوه اردلان) که روستای برزنون و (بورزنی) و معدن فیروزه در آنجا قرار دارد را ریوندکوه دانسته و محل آذربرزین‌مهر معرفی کرده‌اند و بویس اذعان می‌نماید که یک بخش از نام این آذر (= بُرزین‌مهر)، در نام روستای برزنون (Borzīnān) حفظ شده‌است. این منطقه در
برزنون (Borzīnān) حفظ شده‌است. این منطقه در پژوهش احمدرضا سالم، چنین توصیف شده است: ناحیه‌ای کوهستانی، تپه‌های بلند و مشرف بر دشت‌های وسیع که می‌تواند جایگاهی مناسب برای بنای یک آتشکده باشد. وجود امامزاده‌ای در نزدیکی روستای برزنون را نباید نادیده گرفت؛ "همسایگی نیایشگاه‌های ایرانی با آرامگاه‌ها" موضوع جدیدی نیست. گردشگری و آثار تاریخی. بوم‌گردی و گردشگری روستایی. دهستان برزنون همراه با پیوندهای جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی با نیشابور، ناحیه ریوند، ولایت ارغیان و بخش سرولایت؛ از دیدگاه قرار گرفتن در دامنه
و بخش سرولایت؛ از دیدگاه قرار گرفتن در دامنه کوه اردلان و منطقه کوهستانی سرولایت، از چشم‌اندازهای طبیعی کوهستانی شایانی برخوردار است. در یک گزارش خبری، یکی از فضاهای روستایی این دهستان چنین توصیف شده است: در پای کوه‌های زیبا و پر از درخت بادام، باغات سرسبز با انواع درختان گردو، سیب و انگور و گلابی واقع شده؛ آب و هوایی خنک در ماه‌های گرم سال، هوای دل‌انگیز، قنات‌هایی با آب گوارا و کوچه‌باغ‌های زیبا هر بازدیدکننده‌ای را مجذوب خود می‌کند؛ بازدید از گندم‌زارها، دشت‌های وسیع و کوه‌های بلند مشرف به این دشت‌ها
دشت‌های وسیع و کوه‌های بلند مشرف به این دشت‌ها خالی از لطف نیست. آثار تاریخی و فرهنگی. آتشگاه کشاورزان. این بوم، با نظر به دیدگاه‌های مطرح شده از سوی دانشمندان و پژوهشگران تاریخ و فرهنگ ایران در زمینه بازشناسی کوه نزدیک روستای برزنون (و در همسایگی امامزاده حسین‌اصغر) به عنوان جایگاه آتشکده اصلی کشاورزان ایران دوره مزدیسنایی (آذر برزین‌مهر)؛ یکی از نواحی مورد توجه ایران‌شناسان، تاریخ‌نگاران و باستان‌شناسان است. امامزاده حسین‌اصغر. بقعه امامزاده حسین‌اصغر (ع) در جبهه جنوبی برزنون در شمال غربی نیشابور و در
در جبهه جنوبی برزنون در شمال غربی نیشابور و در خط‌الراس رشته‌کوه اردلان و بر فراز ارتفاعات سنگی اردلان و جازندر و بین روستای گرماب شاهزاده شهرستان فیروزه و روستای برزنون از بخش سرولایت شهرستان نیشابور واقع شده‌است. این آرامگاه، زیارتگاهی شناخته شده در میان شهرستان‌های منطقه است و مردم نیشابور، قوچان، فیروزه، خوشاب، جوین، سبزوار و دیگر شهرستان‌های پیرامونی به زیارت این امامزده می‌آیند. شخصیت مدفون در این بقعه که به عنوان حسین الاصغر، فرزند بلافصل امام زین‌العابدین (ع)، خوانده می‌شده در میان مردم بومی منطقه
(ع)، خوانده می‌شده در میان مردم بومی منطقه به امامزاده شاهزاده حسین‌اصغر و شاهزاده حسین و شاهزاده علی‌اصغر (ع) مشهور است. بنای آرامگاه، دارای یک ایوان ورودی در جهت شرق و دو دالان طاق‌دار ورودی در شمال است. در زمان‌های گذشته، اتاق مقبره دارای یک ضریح چوبی منبت‌کاری شده بود که در داخل محفظه‌ای از شیشه نگهداری می‌شد اما امروزه ضریح موجود در بنا، فلزی و جدید است. فضای گنبدخانه دارای پلان چهارگوش بوده که در هر ضلع آن یک ورودی بزرگ با قوس جناقی تعبیه شده، پلان چهارضلعی بقعه به وسیله چهار فیلپوش در ارتفاع ۳۸۰
چهارضلعی بقعه به وسیله چهار فیلپوش در ارتفاع ۳۸۰ سانتی‌متری در چهار گوشه بنا به هشت‌ضلعی تبدیل شده که به دایره و سپس به گنبد ختم می‌شود. در شمال شرقی بنا یک زائرسرا توسط اداره اوقاف ساخته شده‌است. پس از ورودی غربی داخل بقعه، محوطه‌ای است که کاربری مسجد داشته و یک بنای الحاقی است که احتمالاً مربوط به دوره صفویه باشد. این محوطه چهارگوش بوده که به وسیله دو ستون قطور به چهار قسمت تقسیم می‌شود که بالای هر قسمت به وسیله یک طاق یا گنبد کم‌خیز نیم‌کاسه‌ای پوشیده شده‌است. بسیاری از کارشناسان این بنا را از نظر
شده‌است. بسیاری از کارشناسان این بنا را از نظر خصوصیات معماری، مربوط به قرن هفتم دانسته‌اند. سردابه تیران. سردابه‌های مردگان یا گوردخمه‌های نزدیک روستای تیران از دیگر نشانگاه‌های تاریخی دهستان برزنون به‌شمار می‌آیند. فائق توحیدی دربارهٔ این باره نوشته است: وضعیت معماری در این سردابه‌ها، بسیار جالب و قابل توجه است. از نظر استحکام فوق‌العاده بوده و از جهت تمیزکاری و اندود گچ و اجرای قوس‌ها و برپاداری دیوارهای جانبی میان اتاق‌ها، از هنر فوق‌العاده‌ای برخوردار است. ایجاد سردابه، و استفاده از سرداب، جهت دفن
است. ایجاد سردابه، و استفاده از سرداب، جهت دفن اموات، در خراسان، بی‌سابقه نبوده و در چند دوره متوالی، می‌توان از این نوع سرداب‌ها مشاهده کرد. چنان‌که حتی امروز هم در دهات دورافتاده، از این سردابه‌های قدیمی، استفاده می‌کنند. در همین سرولایت، در چندکیلومتری سردابه یام، در کنار مجموعهٔ بابالنگر، متجاوز از یکصد عدد سردابه در فرم‌های مختلف وجود دارد که بعضی از آن‌ها به شیوه دوطبقه و بعضی‌ها یک‌اتاقه و گاهی چنداتاقه در دو ردیف، ساخته شده‌اند. مصالح این سردابه‌ها، قلوه‌سنگ و ملات گچ است و از داخل، با لایه‌ای از
قلوه‌سنگ و ملات گچ است و از داخل، با لایه‌ای از گچ، اندود شده‌اند. در منطقه دیگری در همین بخش، به طرف امامزاده مشهور امامزاده حسین‌اصغر، در محل تیران، تعداد زیادی از این سردابه‌ها وجود دارد که در مجموع، همگی از وحدت هنری و فرم معماری، پیروی می‌کنند و نشان می‌دهد که جنبهٔ مذهبی و اعتقادی آن‌ها، موردنظر بوده‌است. سردابه گاوکش. بر روی تپه‌ای در کنار رودخانه فصلی کال درویش در غرب روستای گاوکش از توابع نیشابور، قبرستان قدیمی وجود دارد که در آن آثار و بقایای یک سردابه از روزگار حکومت مغولان در ایران قرار
یک سردابه از روزگار حکومت مغولان در ایران قرار گرفته‌است. در این روزگار، نوعی خاص از تدفین که به تدفین سردابه‌ای موسوم است در ایران رایج شده‌است. سردابه گاوکش از یک راهرو، با پوشش سقف جناقی و اتاق اصلی باسقف ضربی تشکیل شده‌است. مصالح به کار رفته در معماری سردابه، سنگ و گچ است. چهار زاویه اتاق سردابه، گوشه‌سازی شده به حالت فیل‌پوش درآمده‌است. در قسمتی از زاویه ضلع جنوبی، یک طاقچه کوچک جهت قرار دادن اشیایی از قبیل شمع تعبیه شده‌است. لازم است ذکر شود که در اوایل دهه هشتاد خورشیدی، یک تیم تحقیقاتی به مدت
اوایل دهه هشتاد خورشیدی، یک تیم تحقیقاتی به مدت چندماه در این محل به گمانه‌زنی و بررسی پرداخته‌اند.
دهستان بلهرات، یکی از دهستان‌های بخش بلهرات شهرستان میان‌جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان، روستای ریگی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بلهرات برابر با ۴٬۸۵۴ نفر بوده است.
دهستان عشق‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان میان‌جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان، روستای رئیسی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان عشق‌آباد برابر با ۲۷٬۲۱۴ نفر بوده است.
دهستان غزالی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان میان‌جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان، روستای فدیشه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان غزالی برابر با ۸٬۹۵۱ نفر بوده است.
طاغنکوه شمالی، دهستانی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. تقسیمات کشوری. دهستان طاغنکوه یکی از دهستان‌های بخش تخت جلگهٔ شهرستان نیشابور بود. نام آن بر اساس مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۸۳ به دهستان طاغنکوه شمالی تغییر یافت و به تابعیت بخش طاغنکوه درآمد. با تأسیس شهرستان فیروزه در سال ۱۳۸۶ این دهستان نیز جزئی از شهرستان فیروزه شد. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ جمعیت دهستان طاغنکوه شمالی ۱۵۶۸۶ نفر (۳۹۶۴ خانوار) بوده‌است. جمعیت این دهستان در سال
(۳۹۶۴ خانوار) بوده‌است. جمعیت این دهستان در سال ۱۳۹۰ به ۱۳۲۲۱ نفر رسیده‌است.
طاغنکوه جنوبی، دهستانی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۸۷۶نفر (۱۶۹۸خانوار) بوده‌است.
سالومون برک (۲۱ مارس ۱۹۴۰ - ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰) خواننده آمریکایی سبک سول بود. او روز یکشنبه در فرودگاه آمستردام درگذشت. به گفته خانواده سالومون، او به مرگ طبیعی و پس از رسیدن هواپیمایش از لس آنجلس به آمستردام درگذشته است. زندگی هنری. سالومون برک که سابقه ۵۵ سال فعالیت هنری را در کارنامه خود ثبت کرده، برای اجرای موسیقی در آمستردام عازم اروپا شده بود. ترانه‌های اولیهٔ سالومون برک که در دههٔ ۱۹۶۰ برای آتلانتیک رکوردز ضبط کرد اولین آثار واقعی موسیقی سول هستند. ترانه‌های «Cry to Me»، «Just Out of Reach» و «Down in
«Cry to Me»، «Just Out of Reach» و «Down in the Valley» از ساخته‌های دههٔ ۶۰ سالومون برک هستند که به‌عنوان آثار کلاسیک سبک سول شناخته می‌شوند. زندگی شخصی. از این خواننده آمریکایی ۲۱ فرزند و ۹۰ نوه بر جا مانده است.
خیزاب یا خیزآب عبارتست از بالا آمدن سطح دریا ناشی از کاهش فشار هوا و وزش توفان. به طور کلی، نوسانات سطح آب دریاها ناشی از اثر پدیده‌های هواشناسی، مانند تغییرات فشار هوا در اثر گذر توده‌های هوای کم یا پرفشار و نیز عبور یک میدان باد می‌باشد. معمولاً، واژه خیزآب هنگامی بکار می‌رود که افزایش غیرطبیعی تراز آب دریا ناشی از گذر یک توفان سهمگین، رخ داده باشد و باعث آب‌گرفتگی ساحل گردد.
پرویز مقصدی (۱۴ اردیبهشت ۱۳۱۷ – ۲ فروردین ۱۳۸۸) آهنگساز، موسیقی‌دان و تنظیم‌کننده ایرانی بود. زندگی هنری. عطاءالله خرم، سورن و مقصدی به‌همراه واروژان از کسانی بودند که موسیقی پاپ را وارد ایران کردند. پرویز مقصدی فعالیت هنری‌اش را از سال ۱۳۴۶ آغاز نمود. دههٔ ۵۰. مقصدی در دهه ۱۳۵۰ با تأسیس دفتری هنری در تهران، به خدمت به کارورزان جوان پرداخت. وی با تأسیس گروه موسیقی شش و هشت، هدف پرورش و معرفی استعدادهای جوان موسیقی پاپ ایران را دنبال می‌نمود. افراد این گروه عبارت بودند از اونیک، ماسیس، داریوش، ناصر، کیوان،
عبارت بودند از اونیک، ماسیس، داریوش، ناصر، کیوان، افشین، نلی، ویلسون و دینامیک. مهاجرت به امریکا. مقصدی در سال ۱۳۵۶ به امریکا رفت دیگر در هیچ فعالیت هنری شرکت نکرد. وی در همان سال یکبار که به ایران آمده بود با مهدی ذکایی مصاحبه ای داشت و دلیل مهاجرت خود را قدرنشناسیها دانست و گفت : ‬من‭ ‬اولین‭ ‬آهنگساز‭ ‬بودم‭ ‬که‭ ‬در‭ ‬موزیک‭ ‬ایرانی‭ ‬تحولی‭ ‬بزرگ‭ ‬به‭ ‬وجود‭ ‬آوردم‭ ‬و‭ ‬با‭ ‬کمک‭ ‬هارمونی‭ ‬غرب‭ ‬ملودی‭ ‬های‭ ‬ایرانی‭ ‬را‭ ‬دچار‭ ‬دگرگونی‭ ‬ساختم‭ ‬و‭ ‬یک‭ ‬موزیک‭ ‬مدرن‭ ‬به‭ ‬مردم‭ ‬ارائه‭ ‬دادم‭
‬یک‭ ‬موزیک‭ ‬مدرن‭ ‬به‭ ‬مردم‭ ‬ارائه‭ ‬دادم‭ ‬،‭ ‬در‭ ‬این‭ ‬راه‭ ‬خوانندگانی‭ ‬را‭ ‬ساختم‭ ‬و‭ ‬به‭ ‬شهرت‭ ‬و‭ ‬محبوبیت‭ ‬و‭ ‬ثروت‭ ‬رساندم‭.‬ بعضی‭ ‬از‭ ‬این‭ ‬دوستان‭ ‬خواننده‭ ‬را‭ ‬به‭ ‬یاد‭ ‬می‭ ‬آورم‭ ‬که‭ ‬با‭ ‬گردن‭ ‬کج‭ ‬و‭ ‬لبخند‭ ‬معصومانه‭ ‬نزدم‭ ‬آمدند‭ ‬،‭ ‬آهنگ‭ ‬هایم‭ ‬را‭ ‬خواندند‭ ‬و‭ ‬وقتی‭ ‬جیب‭ ‬شان‭ ‬پر‭ ‬پول‭ ‬شد‭ ‬همه‭ ‬چیز‭ ‬را‭ ‬فراموش‭ ‬کردند‭...‬ من‭ ‬که‭ ‬ابتدا‭ ‬“جناب‭ ‬آقای‭ ‬پرویز‭ ‬مقصدی‭ ‬“‭ ‬بودم‭ ‬،‭ ‬کم کم‭ ‬“آقای‭ ‬مقصدی"‭ ‬و‭ ‬بعد “پرویز آقا“‭ ‬،‭ ‬سپس‭ ‬“پرویز“‭
‬و‭ ‬بعد “پرویز آقا“‭ ‬،‭ ‬سپس‭ ‬“پرویز“‭ ‬و‭ ‬آنگاه “اون‭ ‬آهنگسازه“‭ ‬شدم‭ ‬و‭ ‬بعد‭ ‬دیگر‭ ‬مورد‭ ‬شناسایی‭ ‬هم‭ ‬نبودم‭. ‬راستی‭ ‬افسوس‭ ‬ندارد؟‭ ‬ناامیدی‭ ‬و‭ ‬دلسردی‭ ‬بوجود‭ ‬نمی‭ ‬آورد؟...‬من‭ ‬آهنگ‭ ‬های‭ ‬موفقی‭ ‬را‭ ‬ساختم‭ ‬،‭ ‬خواننده‭ ‬به‭ ‬ثروت،‭ ‬محبوبیت‭ ‬و‭ ‬ویلا‭ ‬و‭ ‬اتوموبیل‭ ‬آخرین‭ ‬سیستم‭ ‬و‭ ‬موقعیت‭ ‬عالی‭ ‬رسید‭ ‬،‭ ‬کمپانی‭ ‬نوار‭ ‬و‭ ‬صفحه،‭ ‬بر‭ ‬اندوخته‭ ‬بانکی‭ ‬خود‭ ‬افزود‭ ‬و‭ ‬من‭ ‬در‭ ‬پرداخت‭ ‬قسط‭ ‬ها‭ ‬وا‭ ‬ماندم‭ ‬و‭ ‬مجبور‭ ‬شدم‭ ‬شب‭ ‬و‭ ‬روز‭ ‬کار‭ ‬کنم‭ ‬و‭
‬و‭ ‬مجبور‭ ‬شدم‭ ‬شب‭ ‬و‭ ‬روز‭ ‬کار‭ ‬کنم‭ ‬و‭ ‬تنها‭ ‬دلم‭ ‬خوش‭ ‬بود‭ ‬که‭ ‬گاه‭ ‬در‭ ‬جایی‭ ‬نام‭ ‬من‭ ‬نیز‭ ‬همراه‭ ‬فلان‭ ‬آهنگ‭ ‬موفق‭ ‬بیاید...‭ هرکسی‭ ‬دنبال‭ ‬شعر‭ ‬و‭ ‬آهنگ‭ ‬دوید‭ ‬و‭ ‬به‭ ‬نتیجه‭ ‬نرسید،‭ ‬ناگهان‭ ‬خودش‭ ‬آهنگساز‭ ‬و‭ ‬ترانه‭ ‬سرا‭ ‬شد‭ ‬چون‭ ‬ضابطه‭ ‬و‭ ‬مقررات‭ ‬قانونی‭ ‬ندید‭.‬ ‬من‭ ‬اینها‭ ‬را‭ ‬دیدم‭ ‬،‭ ‬دلم‭ ‬گرفت‭ ‬،‭ ‬مدتی‭ ‬سکوت‭ ‬کردم‭ ‬و‭ ‬بعد‭ ‬هم‭ ‬ویلا‭ ‬و‭ ‬اثاثیه‭ ‬خود‭ ‬را‭ ‬فروختم‭ ‬و‭ ‬با‭ ‬همسر‭ ‬و‭ ‬بچه‭ ‬هایم‭ ‬به‭ ‬آمریکا‭ ‬رفتم‭ ‬... ‬بعد‭ ‬از‭ ‬چند‭
‬هایم‭ ‬به‭ ‬آمریکا‭ ‬رفتم‭ ‬... ‬بعد‭ ‬از‭ ‬چند‭ ‬ماه‭ ‬دیدم‭ ‬که‭ ‬یک‭ ‬آهنگساز‭ ‬که‭ ‬در‭ ‬فضای‭ ‬ایران‭ ‬بزرگ‭ ‬شده‭ ‬وآثارش‭ ‬را‭ ‬خلق‭ ‬کرده‭ ‬است‭ ‬در‭ ‬دیار‭ ‬غریب‭ ‬دلش‭ ‬می‭ ‬گیرد‭ ‬و‭ ‬شدیدا‭ ‬احساس‭ ‬غربت‭ ‬می‭ ‬کند‭ . ‬حالا‭ ‬برگشته‭ ‬ام‭ ‬تا‭ ‬آخرین‭ ‬تصمیم‭ ‬خود‭ ‬را‭ ‬بگیرم‭ …‬که‭ ‬آیا‭ ‬با‭ ‬این‭ ‬وضع‭ ‬بسازم‭ ‬و‭ ‬دم‭ ‬نزنم‭ ‬یا‭ ‬برای‭ ‬همیشه‭ ‬دست‭ ‬از‭ ‬کار‭ ‬بکشم‭ ‬و‭ ‬راهی‭ ‬دیار‭ ‬غربت‭ ‬بشوم؟‭ ‬حالا‭ ‬‭ ‬یک‭ ‬دو‭ ‬راهی‭ ‬بزرگ ‬دارم‭ ‬و‭ ‬یک‭ ‬تصمیم‭ ‬عاقلانه‭ ‬و‭ ‬قطعی‭ ‬،‭ ‬بمانم‭
‬و‭ ‬یک‭ ‬تصمیم‭ ‬عاقلانه‭ ‬و‭ ‬قطعی‭ ‬،‭ ‬بمانم‭ ‬یا‭ ‬بروم‭ … ‬به‭ ‬هر‭ ‬حال‭ ‬در‭ ‬این‭ ‬باره‭ ‬فکر‭ ‬خواهم‭ ‬کرد‭. بازخوانی ترانه‌ها. ترانه وای که دلم با آهنگسازی پرویز مقصدی که با صدای احمدرضا نبی‌زاده پیش از انقلاب ۱۳۵۷ غیررسمی و بدون ضبط استودیو منتشر شده‌بود، پس از انقلاب شعر این آهنگ به نام "ماهی دلتنگ" ترانهٔ اردلان سرفراز تغییر کرد تا اینکه توسط حمیدرضا حامی در سال ۱۳۸۶ در آلبوم "فقط نگاه می‌کنم" با تنظیمی مجدد منتشر شد. ترانه ستاره که توسط بتی قبل از انقلاب اجرا شده بود توسط شهرام صولتی با
قبل از انقلاب اجرا شده بود توسط شهرام صولتی با تنظیم فرخ آهی بازخوانی شد. درگذشت. وی در ۲ فروردین ۱۳۸۸ در سن ۷۰ سالگی بر اثر سرطان ریه در دنور کلرادو درگذشت. ترانه‌شناسی. بسیاری از خوانندگان کارشان را با مقصدی آغاز نموده‌اند. گوگوش نخستین آهنگ اختصاصی‌اش را در سال ۱۳۴۷ به نام "قصه وفا" منتشر کرد، داریوش نیز با آهنگ "به من نگو دوست دارم" در تابستان سال ۱۳۵۰ معروف شد. اونیک (می‌تونی مشت منو وا بکنی، ۱۳۵۰)، مرتضی با (عشق زودگذر، ۱۳۵۱)، لیلا فروهر با (فریاد یک درد، ۱۳۵۱)، مرجان با (دودونه، ۱۳۵۶)، احمدرضا
یک درد، ۱۳۵۱)، مرجان با (دودونه، ۱۳۵۶)، احمدرضا نبی‌زاده با (آمون از دل مو، ۱۳۵۶) با او کارشان را آغاز نمودند.
باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ باشگاه فوتبال آلمانی است که در مونشن‌گلادباخ یکی از شهرهای ایالت نوردراین-وستفالن قرار دارد. این باشگاه در بوندس‌لیگا، بالاترین سطح فوتبال آلمان، بازی می‌کند. این باشگاه پنج عنوان قهرمانی بوندس‌لیگا، سه قهرمانی جام حذفی فوتبال آلمان و دو قهرمانی لیگ اروپا را در کارنامهٔ خود دارد. بروسیا مونشن‌گلادباخ در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد. نام این تیم برگرفته از شکل لاتین پروسیا است که یک نام محبوب برای باشگاه‌های آلمانی در پادشاهی پروس سابق به‌شمار می‌رفت. این باشگاه در سال ۱۹۶۵ به
سابق به‌شمار می‌رفت. این باشگاه در سال ۱۹۶۵ به بوندس‌لیگا صعود کرد و بیشترین موفقیت خود را در دههٔ ۱۹۷۰ شاهد بود. زمانی که با مربی‌گری هنس ویزویلر، و اودو لاتک، ترکیبی جوان، سریع و تشنهٔ موفقیت در این تیم شکل گرفت. در طول این دوره بود که آن‌ها توانستند به پنج بار قهرمانی در بوندس لیگا، دو بار قهرمانی در لیگ اروپا، و یک بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۷ دست یابند.«کره اسب‌ها»، لقبی است که خبرنگاران در آن زمان به‌دلیل بازی جسورانه و تهاجمی بازیکنان جوان بروسیا مونشن‌گلادباخ به این تیم داده‌اند.
جوان بروسیا مونشن‌گلادباخ به این تیم داده‌اند. مونشن‌گلادباخ همچنین در این دهه دو قهرمانی لیگ اروپا را به‌دست‌آورد. از سال ۲۰۰۴، بروسیا مونشن‌گلادباخ در ورزشگاه بروسیا پارک بازی می‌کند. آن‌ها از سال ۱۹۱۹ تا ۲۰۰۴ در ورزشگاه بوکلبرگ بازی می‌کردند. از رقیب‌های اصلی این تیم می‌توان باشگاه فوتبال کلن، بایر لورکوزن و باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف را نام برد. تاریخچه. ۱۸۹۹–۱۹۲۲: تأسیس بروسیا مونشن‌گلادباخ. تأسیس‌کنندگان باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ جمعی از بازیکنانی بودند که پس از ترک باشگاه ورزشی ژرمانیا،
بودند که پس از ترک باشگاه ورزشی ژرمانیا، باشگاه جدید را در ۱۷ نوامبر ۱۸۹۹ در رستوران (آنتون اشمیتس) واقع در آلستراسه منطقه آیکن از شهر مونشن‌گلادباخ تأسیس کردند که در سال ۱۹۰۰ با نام اف سی بوروسیا به یک باشگاه ورزشی تبدیل شد. نام «بروسیا» از نوع لاتین شدهٔ پروسیا گرفته شده است، امپراتوری که در شهر مونشن‌گلادباخ از سال ۱۸۱۵ فرمانروایی می‌کرد. در سال ۱۹۱۲، بروسیا به فئاباندسلیگای آلمان راه یافت، که در آن زمان، این لیگ بالاترین سطح لیگ منطقه‌ای آلمان بود که یک باشگاه می‌توانست در آن بازی کند. در مارس ۱۹۱۴،
یک باشگاه می‌توانست در آن بازی کند. در مارس ۱۹۱۴، این باشگاه De Kull را خریداری کرد، زمینی که بر روی آن بوکلبرگ اشتادیون ساخته شد. جنگ جهانی اول پیشرفت ساختن ورزشگاه و تیم بروسیا مونشن‌گلادباخ را متوقف کرد، اما تا اواخر سال ۱۹۱۷ این تیم بار دیگر شروع به بازی کردن کرد. در سال ۱۹۱۹، اف سی بروسیا مونشن‌گلادباخ با یک باشگاه محلی دیگر به نام Turnverein Germania 1889 ادغام شد و نام باشگاه به 1899 VFTUR M.gladbach تبدیل شد. بروسیا مونشن‌گلادباخ اولین موفقیت بزرگ خود را در سال ۱۹۲۰ به‌دست‌آورد، زمانی که باشگاه
خود را در سال ۱۹۲۰ به‌دست‌آورد، زمانی که باشگاه فوتبال کلن را در فینال جام قهرمانی غرب آلمان ۳_۱ شکست داد. اتحاد باشگاه ژرمانیا و بروسیا مونشن‌گلادباخ هم تنها دو سال به طول انجامید؛ و پس از آن، این باشگاه با عنوان Borussia VFL 1900 نام‌گذاری شد. ۱۹۳۳–۱۹۶۰: ظهور حزب نازی. پس از به قدرت رسیدن حزب نازی در سال ۱۹۳۳، سیستم لیگ آلمان اصلاح شد و از ۱۶ گائولیگن تشکیل شد. گلادباخ برای اولین بار در Gauliga Niederrhein و بعداً در Bezirksklassen (لیگ‌های منطقه‌ای) بازی کرد. پس از وقوع جنگ جهانی دوم، بازی‌ها به‌طور
کرد. پس از وقوع جنگ جهانی دوم، بازی‌ها به‌طور معمول ادامه داشت، به غیر از فصل ۱۹۴۴–۴۵. پس از جنگ، مونشن‌گلادباخ بازی‌ها را در ژوئن سال ۱۹۴۶ از سر گرفت و با کسب موفقیت‌های پی در پی به Landesliga Niederrhein (سطح دوم منطقه‌ای) در سال ۱۹۴۹ رسید و در سال ۱۹۵۰ به‌صورت مستقیم به اوبرلیگا غربی صعود کرد. پس از سال‌ها صعود و سقوط، بروسیا اولین عنوان خود در اوبرلیگا را در فصل ۱۹۵۸–۵۹ کسب کرد. در اوت ۱۹۶۰، بروسیا مونشن‌گلادباخ تیم فوتبال کلن را در جام آلمان غربی شکست داد. چند هفته بعد، بروسیا توانست جام حذفی فوتبال
داد. چند هفته بعد، بروسیا توانست جام حذفی فوتبال آلمان را به‌دست‌آورد و اولین افتخار رسمی خود را پس از پیروزی برابر کارلسروهه در فینال، کسب کند؛ بنابراین بروسیا به جام برندگان جام اروپا در فصل ۶۱–۱۹۶۰ صعود کرد، اما در آن مسابقات، در مجموع با نتیجهٔ ۱۱–۰ توسط باشگاه قدرتمند اسکاتلندی، رنجرز شکست خورد. رنجرز در آلمان ۳–۰ برنده شد و ۸–۰ در گلاسگو. سال بعد، باشگاه بعد از این‌که نام شهر مونشن‌گلادباخ تغییر پیدا کرد و به شکل امروزی درآمد، نام بروسیا مونشن‌گلادباخ به‌نام فعلی و مشهور "VFL Borussia
مونشن‌گلادباخ به‌نام فعلی و مشهور "VFL Borussia Mönchengladbach" درآمد. ۱۹۶۰–۱۹۶۵: صعود به بوندسلیگا. پس از پایان فصل ۱۹۶۲/۶۳، اوبرلیگا لغو شد و یک لیگ مرتبط با عنوان بوندس‌لیگا تأسیس شد که شامل ۵۸ تیم از جمله گلادباخ بود و تعداد تیم‌های شرکت، کننده ۱۶ تیم از همهٔ مناطق آلمان بود. نتایج بروسیا در ده سال منتهی به تشکیل بوندس‌لیگا و در سال ۱۹۶۳ به اندازهٔ کافی خوب نبود که بتواند آن‌ها را در رده‌های برتر لیگ قرار دهد و به همین ترتیب این باشگاه در لیگ دوم حرفه‌ای یعنی Regionalliga West بازی کرد. در فصل بعد
یعنی Regionalliga West بازی کرد. در فصل بعد یعنی ۱۹۶۴–۶۵، این باشگاه با جوانانی قرارداد امضا کرد و یوپ هاینکس و برند روپ و برخی از بازیکنان تیم‌های جوانان به تیم حرفه‌ای پیوستند. میانگین سنی آن‌ها با ۲۱٫۵ سال پایین‌ترین میانگین سن تیم‌های لیگ منطقه‌ای بود. آن‌ها به‌دلیل پایین بودن سن و همچنین بازی جسورانه و موفقیت‌آمیز، نام مستعار «کره اسب‌ها» را دریافت کردند. خبرنگار ویلهلم اوت هورتمانس در مقاله‌های خود در مجله راینیشه پست این نام مستعار را به زبان آورد. او در مورد سبک بروسیا نوشت و گفت که آن‌ها مانند
او در مورد سبک بروسیا نوشت و گفت که آن‌ها مانند اسب‌های جوان بازی می‌کنند. در آوریل ۱۹۶۵، بروسیا Regionalliga West را با موفقیت پشت سر گذاشته بود و بدین ترتیب شرکت در مرحلهٔ گروهی صعود به بوندسلیگا در گروه ۱ قطعی شده بود. این در حالی بود که بروسیا در مقابل رقیبان خود یعنی ورماتیا ورمز (تیم دوم در Regionalliga Salldwest)، اس‌اس‌فاو رویتلینگن (تیم دوم در Regionalliga Süd) و هولشتاین کیل (تیم قهرمان در Regionalliga Nord) قرار گرفته بود. بروسیا توانست از شش بازی، سه برد کسب کند (۵–۱ در برابر ورمز، ۱–۰ در برابر
سه برد کسب کند (۵–۱ در برابر ورمز، ۱–۰ در برابر کیل و ۷–۰ مقابل رویتلینگن) و در نتیجه رسیدن به مقام اول باعث قطعی شدن صعود آن‌ها به بوندس‌لیگا شد. به همراه بروسیا، بایرن مونیخ هم با برنده شدن در گروهش صعود کرد. مونشن‌گلادباخ نخستین حضور خود در بوندس‌لیگا را در فصل ۱۹۶۵–۶۶ تجربه کرد و موفقیت‌هایی در کنار بایرن مونیخ کسب کرد. این دو باشگاه، درگیر رقابت‌های شدیدی شدند و در طول دههٔ ۱۹۷۰ یکدیگر را برای قهرمانی در لیگ به چالش کشیدند. بایرن در اولین رقابت بین این دو تیم موفق شد و در مسابقات بوندس‌لیگا در سال
این دو تیم موفق شد و در مسابقات بوندس‌لیگا در سال ۱۹۶۹ قهرمان شد. مونشن‌گلادباخ بلافاصله در فصل بعد با قهرمانی در بوندس‌لیگا به این رقابت برگشت و در سال ۱۹۷۱ دوباره از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد و به نخستین باشگاهی در بوندس‌لیگا تبدیل شد که دو سال پشت سر هم از عنوان خود دفاع کرده. ۱۹۶۵–۱۹۶۹: سال‌های ابتدایی در بوندسلیگا. انتخاب هنس وایسوایلر به‌عنوان سرمربی در سال ۱۹۶۴، راه موفقیت در بوندس‌لیگا را به این باشگاه نشان داد. اوضاع اقتصادی باشگاه، اجازهٔ تقویت تیم اصلی را نداد. نگرش وایسوایلر که ارتقای سطح
تیم اصلی را نداد. نگرش وایسوایلر که ارتقای سطح آموزش و پرورش استعدادهای جوان بود، با نیازهای مدیران باشگاه مطابقت داشت. او بازیکنان را در یک سیستم بازی ثابت تحت فشار قرار نداد، بلکه فردگرایی را ترویج کرد و به آنها آزادی چشمگیری داد. این روش، به یک سبک بازی ریسک‌پذیر و تهاجمی تبدیل شد و مشخصهٔ بارز کره اسب‌ها شد. این باشگاه با برتی فوگتس و هاینتس ویتمان قرارداد بست، دو بازیکنی که نام آن‌ها بروسیا را به موفقیت‌های ورزشی بیشتر نزدیک‌تر کرد. نخستین بازی بوندس‌لیگا در فصل ۱۹۶۵/۶۶ در مقابل بروسیا نوینکیرشن
در فصل ۱۹۶۵/۶۶ در مقابل بروسیا نوینکیرشن برگزار شد و ۱–۱ به پایان رسید، اولین گلزن بروسیا در بوندس‌لیگا گرهارد الفرت بود. اولین بازی خانگی بروسیا مقابل باشگاه فوتبال تاسمانیا ۱۹۰۰ برلین با نتیجهٔ ۵ بر ۰ به نفع بروسیا به پایان رسید. وایسوایلر می‌دانست چگونه می‌تواند به تیم، آزادی تاکتیکی بدهد و انگیزهٔ فردی بازیکنان را ارتقا بخشد. این آزادی‌ها برای اولین فصل آن‌ها در بوندس‌لیگا تاوان سختی را با شکست‌های زیادی به همراه داشت. بروسیا فصل اول بوندس‌لیگا را در رده سیزدهم جدول به پایان رساند. در فصل ۱۹۶۶/۶۷ قدرت
سیزدهم جدول به پایان رساند. در فصل ۱۹۶۶/۶۷ قدرت گلزنی تیم مونشن‌گلادباخ خودش را نشان داد و آن‌ها ۷۰ گل به ثمر رساندند. هربرت لاومن با ۱۸ گل، برند روپ ۱۶ و یوپ هاینکس ۱۴ گل به ثمر رساندند. با توجه به گلزنی‌های زیاد، این تیم توانست فصل را در رده هشتم جدول به پایان برساند. این تیم با پیروزی خانگی با نتیجهٔ ۱۱–۰ مقابل باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، توانست رکورد پرگل‌ترین بازی تاریخ بوندس‌لیگا تا آن زمان را بشکند. این موفقیت‌ها نتیجه‌های منفی هم داشت. حقوق بازیکنان بالا رفت و بازیکنان خوب، به‌سختی در باشگاه می‌ماندند.
رفت و بازیکنان خوب، به‌سختی در باشگاه می‌ماندند. یوپ هاینکس با قیمت رکوردشکن ۲۷۵٬۰۰۰ مارک به باشگاه هانوفر ۹۶ انتقال یافت، برند روپ به تیم وردر برمن نقل مکان کرد و گرهارد الفرت با آینتراخت برانشوایگ قرارداد امضا کرد. مونشن‌گلادباخ، پیتر مایر و پیتر دیتریش را خریداری کرد و به این ترتیب، کمبود بازیکنان فصل پیش را جبران کرد. این تیم با پیروزی ۱۰–۰ در دوازدهمین مسابقه فصل ۱۹۶۷/۶۸ برابر بروسیا نوینکیرشن، دوباره قدرت گلزنی خود را نشان داد. تیم در این فصل و فصل بعد به مقام سوم لیگ رسید. این باشگاه در فصل ۱۹۶۸/۶۹،
به مقام سوم لیگ رسید. این باشگاه در فصل ۱۹۶۸/۶۹، با هورشت کوپل که کمی پیش، نخستین تجربهٔ مربیگری خود در سطح ملی خود را تجربه کرده بود، قراردادی را امضا کرد. بروسیا از VFL Schwerte، تیمی آماتور که تا آن زمان، ناشناخته بود، ولفگانگ کلف، هارتویگ بلایدیک، گرد زیمرمن و وینفرید شفر، که ده فصل در بروسیا بازی کرد را به خدمت گرفتند. ۱۹۷۰–۱۹۸۰: دوران طلایی، سلطه بر لیگ و موفقیت در اروپا. زیر نظر هنس ویزویلر، جوان‌های تیم، فلسفهٔ تهاجمی او و بازی قدرتمندی را به نمایش گذاشتند که هواداران از سراسر آلمان را به آن‌ها جذب
که هواداران از سراسر آلمان را به آن‌ها جذب کرد. بروسیا بیش از هر تیم دیگری در این مدت، پنج بار قهرمان شد. در همین موقع، رقابتی با بایرن مونیخ ایجاد شد، که آن‌ها نیز در سال ۱۹۶۵ به همراه بروسیا به بوندس‌لیگا صعود کرده بودند. پس از این‌که گلادباخ در سال‌های گذشته با مربیگری وایسوایلر، دو بار مقام سوم جدول را به‌دست آورده بود، از مفهوم لقب «کره اسب‌ها» دور شد. بروسیا برای نخستین بار بازیکنان دفاعی با تجربه‌ای مانند لوگی مولر و کلاوس-دیتر زیلوف را خریداری کرد. این باشگاه همچنین نخستین بازیکن دانمارکی خود یعنی
این باشگاه همچنین نخستین بازیکن دانمارکی خود یعنی اولریک لفِور را به خدمت گرفت و بعداً هنینگ ینسن و آلان سیمونسن را نیز، به خدمت گرفت. در سال ۱۹۶۹/۷۰ همگی شاهد اولین پیروزی بروسیا مقابل بایرن و گرفتن مایستاشاله بودند. بعد از پیروزی ۵–۱ برابر تیم آلمانیا آخن در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۹، بروسیا برای نخستین بار، به صدر جدول بوندس‌لیگا رفت. با پیروزی خانگی بروسیا مقابل تیم هامبورگ در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۷۰، در هفتهٔ ۳۳، بروسیا به‌عنوان قهرمان آلمان معرفی شد. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۰، هربرت لاومن در پیروزی ۶–۰ برابر لارناکا،