payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیست که در شعر "احمدرضا احمدی" نیز معمولاً مادر مرکزیت دارد؛ حتی پس از مرگش حاضر و زنده‌است درحالی که پدر همیشه با خاطره‌هایی یاد می‌شود که گویی قرن‌ها مدفون است.) موج سومی‌ها می‌گویند برای شعر گفتن فرصت کم است: «فرصت نه بدان میزان است که از بالا بر این پهنهٔ بی‌کران بنگری و به تأملی دراز بنشینی که موج می‌آید و از سرت می‌گذرد و فریادت به خاموشی می‌گراید.» یا در جای دیگر می‌نویسند: «شاعر معاصر نو و تازه و پرطراوت است. تازگی، تحول، حرکت و شتاب موج‌وار از مشخصات دوران معاصر است» یا این‌که «شاعر امروز سراپا
دوران معاصر است» یا این‌که «شاعر امروز سراپا عریان به دیدار جهان می‌شتابد و کشف هستی را با ابهام و ایهام خیال و کلام بر عهده دارد. شتاب زمان او را نیز به شتاب وامی‌دارد.» این «موج شتابزده لحظه‌های زندگی امروز» به‌شدت از کلام "احمدرضا احمدی" متأثر است گو این‌که گاه با ایجاز بیشتری چهره نشان می‌دهد: «آشفته از خیال یک لانه خونی پر از ستاره و نرگس آکنده از تصویر برج» برای شاعران موج سوم هم انگار «فرصت بازگشت نیست که در روشنایی برای بازی با واژه‌ها احوالپرسی کنند» این آشفتگی و شتاب به رغم آن‌که تمامی ابعاد شعر
این آشفتگی و شتاب به رغم آن‌که تمامی ابعاد شعر اسکیزوفرنی را در خود ندارد از بعضی خصوصیات که در بالا برشمرده‌ایم بی‌بهره نیست. مثلاً هنگامی که «آوا» و ارزش‌های آوایی «دلالت» و استفادهٔ طبیعی نشانه‌ها را تحت سلطهٔ خود می‌گیرد: «در راه که می‌آمدم به بنفشه‌های بی‌اعتبار بهار سلام کردم با بنفشی گرم و عمیق دست دادم...» و یا هنگامی که تصویرهای شتابان و بریده تجربهٔ اسکیزوفرنیک زمان و هویت شخصی را رقم می‌زنند: «سلام! بامداد ازل نخستین تن اولین آغاز جوانب من یک‌سره خالی‌ست صبحانه با منی تا به شام آخر من شکل هیچ
خالی‌ست صبحانه با منی تا به شام آخر من شکل هیچ چهره‌ای نیستم.» و یا زمان که بیان سورئالیستی شاعر موج سومی با طرح «دنیای غیرواقعی» در برش‌های کوتاه و هذیانی تصویر و احساس جهان‌شمول‌تر را در ورای خود نقاشی می‌کند: «اینک سرسام بر چهچههٔ نور در اقلیم آینه‌های بیضی‌شکل جنین روز در زهدان ساعت زوزه می‌کشد» شاید شاعر موج سومی به اقتضای زمانه یا جهانی که پیرامون خود می‌بیند یا می‌سازد به این شتاب و آشفتگی و عدم تداوم در زبان و زمان نیازمند است یا شاید به قول "گیورگ لوکاچ" از «طبیعت پاره‌پارهٔ ساختار جهان» و بی‌نظمی
از «طبیعت پاره‌پارهٔ ساختار جهان» و بی‌نظمی روزگارش آگاه است و «آن را به دنیای فرم‌ها» منتقل می‌کند تا ساختمان شعر او آینهٔ واقعیتی شود که او را می‌بیند. هرچه که هست در انعکاس شعر او، در کوتاهی و سرعت پرداختنش تصویر شعر "احمدرضا احمدی" سایه می‌افکند: «آتش بزن دیدارها خاکستری‌ست!» شاعران موج سوم. "سلیمانی" شعر "محمدحسین مدل" را جزو «موج سوم» می‌داند. او از ویژگی‌های شعر "مدل" را خیال و ایجاز او در حرکت‌های تازهٔ پسانیمایی می‌داند. همچنین معتقد است او آلودهٔ تفکر و تصمیم نیست بلکه در زبان و شعر تجربه می‌شود
تفکر و تصمیم نیست بلکه در زبان و شعر تجربه می‌شود و در خویشتن خود راه می‌پیماید و سپری می‌شود و تکیه و آبروی او تنها در تن اوست و «شاعر از جمع تنان و بسیاران امروز است که آشکارا و پنهان رؤیا را ارج می‌نهند.» از دیگر شاعران شعر موج سوم می‌توان به شاعران زیر اشاره کرد: "هوشنگ رئوف"، "تقی خاوری"، "محمدعلی فرشته حکمت"
صخرهٔ برایتون رمانی از گراهام گرین نویسندهٔ مشهور انگلیسی است. این اثر در سال ۱۹۳۸ منتشر شد و بعدها از آن دو فیلم در سال‌های ۱۹۴۷ و ۲۰۱۰ ساخته شد. خلاصهٔ داستان. ماجرای عشق دخترکی خوب و پاک به پسری جنایت کار و به نوعی خبیث است که تنها چیزی که نمی‌شناسد عشق است. این در حالی است که پسرک و دخترک هر دو در محیط یکسانی بزرگ شده‌اند. عشق دخترک چنان پاک است که گاهی حتی پسر را نیم تکانی می‌دهد؛ اما وجود پسر چنان پر از کینه و نفرت است که این لحظات خیلی زود کنار زده می‌شود و شک و تنفر جای آن را می‌گیرد. برگردان. دکتر
و شک و تنفر جای آن را می‌گیرد. برگردان. دکتر مریم مشرف این رمان را به فارسی ترجمه کرده است.
کپسول بومن یا پوشینه بومن ، کپسول کروی‌شکلی(قیفی شکلی) که کلافک‌های (گلومرول‌های یا همان شبکه‌های مویرگی گلومرولی ) کلیه را می‌پوشاند. هر نفرون(گردیزه) از کپسول بومن (در ابتدای نفرون) ، لوله پیچ خورده نزدیک، لوله(قوس) هنله، لوله پیچ خورده دور تشکیل شده‌است. کپسول بومن از دو لایه (دیواره) خارجی (بیرونی) و داخلی تشکیل شده‌است. دیواره داخلی کپسول بومن از جنس بافت پوششی پودوسیت ( یاخته‌های پادار ، رشته‌های کوتاه و پا مانند ) تشکیل شده‌است . دیواره بیرونی کپسول بومن نیز از بافت پوششی سنگفرشی ساده ( یک لایه )
بومن نیز از بافت پوششی سنگفرشی ساده ( یک لایه ) تشکیل گردیده است. ما می دانیم منشا ادرار از خون است بنابراین ارتباط بین رگ‌های خونی و گردیزه‌ها از طریق شبکه‌های مویرگی برقرار می‌شود در ادامه نحوه شکل گیری، نقش و محل این شبکه‌های مویرگی را به تفضیل توضیح می دهیم : به هر کلیه یک سرخرگ وارد می‌شود ( از طریق ناف کلیه ) سپس انشعابات آن از فضای بین هرم‌های کلیه عبور کرده تا به بخش قشری کلیه برسند ( حدود 80% نفرون‌ها در بخش قشری کلیه واقع اند) . به هر نفرون (گردیزه) یک سرخرگ آوران ( انشعابی از سرخرگ کلیه ) وارد
یک سرخرگ آوران ( انشعابی از سرخرگ کلیه ) وارد می‌شود. سرخرگ آوران ( که خون روشن دارد ) وارد کپسول بومن شده در آن جا شبکه مویرگی گلومرولی ( شبکه مویرگی اول یا کلافک ) را می سازد. سپس سرخرگی به نام سرخرگ وابران از شبکه مویرگی گلومرولی خارج شده کپسول بومن را ترک می‌کند و با پیچیدن در اطراف لول‌های پیچ خورده نزدیک و دور و لوله هنله شبکه مویرگی دوم ( شبکه مویرگی دور لوله‌ای ) را می سازد . شبکه مویرگی گلومرولی کار تراوش مواد پلاسما در کپسول بومن و شبکه مویرگی دور لوله‌ای کار بازجذب مواد مفید و ترشح برخی مواد (
لوله‌ای کار بازجذب مواد مفید و ترشح برخی مواد ( یون هیدروژن ، سم‌ها ، برخی داروها ) به نفرون‌ها را انجام می دهد . در پایان، سرخرگ وابرانی که شبکه مویرگی دور لوله‌ای ساخته بود ، به سیاهرگ‌های کوچکی تبدیل گردیده ( دارای خون تیره ) در نهایت سیاهرگ کلیوی را می سازند. محل شبکه مویرگی گلومرولی : داخل کپسول بومن / نقش شبکه مویرگی گلومرولی : تراوش مواد پلاسما به داخل کپسول بومن / نوع مویرگ‌های شبکه مویرگی گلومرولی : مویرگ‌های منفذدار محل شبکه مویرگی دور لوله‌ای : اطراف لوله‌های پیچ خورده نزدیک و دور و لوله هنله /
لوله‌های پیچ خورده نزدیک و دور و لوله هنله / نقش شبکه مویرگی دور لوله‌ای : ● باز جذب مواد مفید تراوش شده ● ترشح برخی مواد به نفرون‌ها ( مثل +H ، برخی داروها ، سم‌ها و... ) اگر سرخرگ آوران تنگ شود فشار خون در شبکه مویرگی کلیه کم میشود در نتیجه تراوش و باز جذب و ترشح به انضمام ادرار کاهش می یابد اگر سرخرگ وابران تنگ شود 1موجب افزایش فشار خون در گلومرول یا کلافک می شود در نتیجه تراوش بازجذب و مقدار ادرار افزایش می یابد 2 تنگ شدن سرخرگ او ران باعث کاهش فشار خون در شبکه مویرگی دور لوله ای میشود در نتیجه ترشح در
در شبکه مویرگی دور لوله ای میشود در نتیجه ترشح در کلیه کاهش می یابد هم ساختار کپسول بومن و هم ساختار شبکه مویرگی گلومرولی برای تراوش مناسب است . چرا کپسول بومن ؟ به دلیل یاخته‌های پودوسیت و شکاف‌های تراوشی متعدد بین آن / چرا شبکه مویرگی گلومرولی ؟ به دلیل وجود مویرگ‌های منفذ دار فاصله بین این دو ردیف سلول (از یکسو اندوتلیوم مویرگ و از سوی دیگر سلول‌های اپیتلیوم در کپسول بومن) توسط پرده‌ای به نام غشای پایه پر می‌شود. سلول‌های اپیتلیال در محل توری نیز از یکدیگر فاصله گرفته و روزنه‌های ایجاد می‌کنند که از راه
فاصله گرفته و روزنه‌های ایجاد می‌کنند که از راه غشای پایه موجود بین سلول‌های اندوتلیوم و اپیتلیوم با روزنه‌های بین سلول‌های اندوتلیوم در ارتباط بوده مسیری را به وجود می‌آورند که پلاسما از راه آن به پوشینه بومن راه می‌یابد. در کپسول بومن دسته‌ای مویرگ به نام گلومرول وجود دارد که به دیواره کپسول بومن چسبیده‌است. مجموع پوشینه بومن و کلافک را جسم مالپیگی می‌نامند. پلاسما از دیواره این مویرگها و پس از تک لایه یاخته‌ای بافت پوششی دیواره کپسول بومن عبور کرده و در حفره کپسول تجمع می‌یابد تا جریان خود را در بخشهای
حفره کپسول تجمع می‌یابد تا جریان خود را در بخشهای مختلف نفرون آغاز کند. مویرگهای کلافکی از نفوذپذیری خیلی بیشتری نسبت به مویرگهای سایر نقاط بدن برخوردار هستند. اپی‌تلیوم پوشینه بومن پایکدار و شکافدار است این شکافها توسط غشای نازکی بسته شده‌اند. غشای کلافکی از عبور آزاد مواد خنثی با قطر بیشتر از ۸ نانومتر جلوگیری می‌کند. بنابراین غشای کلافکی با وجود تراوایی بسیاری که دارد دارای تراوایی انتخابی است.
یهودیان همدان به یهودیانی گفته می‌شود که از حدود سال ۵۸۶ پیش از میلاد به بعد، یعنی پس از تسخیر بیت‌المقدس به دست بخت النصر، وارد شهر همدان شدند و از آن زمان به بعد در این شهر ماندگار گردیدند. یهودیان همدان بخاطر تراکم جمعیت دارای مدارس مذهبی، کنیسه‌ها و راسته‌ای به نام خود در بازار شهر بودند. طی گذشت زمان علی‌رغم بعضی از مهاجرت‌های یهودیان از شهرها و استان‌های مجاور به داخل شهر همدان، تعداد یهودیان اللباباین شهر، همواره رو به کاهش گذاشته‌است. با کاهش جمعیت یهودیان تنها یکی از محل‌های عبادت آنان به نام
یهودیان تنها یکی از محل‌های عبادت آنان به نام آرامگاه استر و مردخای در همدان برجای مانده‌است که از جمله مکان‌های تاریخی این شهر به‌شمار می‌رود و سالیانه صدها جهانگرد از آن دیدن می‌کنند. مهاجرت یهودیان به همدان. برخی از منابع ورود یهودیان به ایران را در سال ۵۳۹ پیش از میلاد ذکر کرده‌اند. از تعداد یهودیانی که وارد همدان شدند آمار مشخصی در دست نیست. البته مقصد آنها فقط شهر همدان نبوده بلکه استان همدان بوده. در اسدآباد روستاهایی هستند که یهودیان کمی در آنها زندگی می‌کردند. در شمال استان همدان در تعدادی روستا
می‌کردند. در شمال استان همدان در تعدادی روستا اطراف قروه درجزین و خود قروه می‌زیستند. ضمناً در شهر ملایر و روستاهای بخش سامن که گفته می‌شود وجود مقبره ای تحت عنوان یوشع بن نوح البته معلوم نیست یوشع بن نون درست است یا نوح اما در حقیقت نام اصلی او هوشع بن بری از پیامبران بنی اسرائیل است نه یوشع بن نون ولیکن به دلیل تقدس زیاد که یهودیان حتی از نهاوند هم به دیدار آن می‌آمدند یهودیان در روستاهای اطراف آرامگاه زندگی می‌کردند. برخی از کلیمیان همدان خود را از سبط شیمعون (از فرزندان یعقوب) و بعضی دیگر خود را از نسل
(از فرزندان یعقوب) و بعضی دیگر خود را از نسل داوود می‌دانند. همدان در زمان پادشاهان پارسی و هخامنشی همواره شهر ییلاقی آن‌ها بود و به همین علت یکی از پرجمعیت‌ترین مراکز یهودی‌نشین ایران بوده‌است. شغل و حرفهٔ یهودیانی که به ایران وارد شده‌بودند، ابتدا کشاورزی و گله‌داری بوده‌است و بعدها با توجه به تغییرات اجتماعی ایران، به طرف حرفه‌های دیگر مانند پیشه‌های قماش فروشی، عطاری و در قرون بعدی به طرف شغل اداری و پزشکی و سیر مشاغلی علمی گرایش پیدا نمودند. آرامگاه استر و مردخای در همدان. آرامگاه استر و مردخای در
استر و مردخای در همدان. آرامگاه استر و مردخای در همدان جزء مهم‌ترین زیارتگاه‌های یهودیان ایران و جهان است. علاوه بر یهودیان، سیر هموطنان نیز از این مکان مقدس دیدار می‌کنند. مقبره استر و مردخای جزء آثار میراث فرهنگی ایران ثبت شده‌است. وجود این زیارتگاه، عامل مهمی در شکل‌گیری و تداوم حضور جامعه یهودی در همدان بوده‌است. زبان کلیمیان همدان. زبان کلیمیان همدان زبان فهلوی (دری) بود. در این زبان هنگام تلفظ واژه‌ها یا کلمات به آن‌ها کسره می‌داده‌اند و کلیمیان به این زبان اصولاً زبان راجی می‌گفته‌اند و این زبان
این زبان اصولاً زبان راجی می‌گفته‌اند و این زبان هنوز در برخی خانواده‌های کلیمی تکلم می‌گردد. اطلاعاتی در مورد تاریخچه به وجود آمدن این زبان در دست نیست ولی عده‌ای را عقیده بر این است که این زبان در زمان مغول‌ها به وجود آمده‌است ولی با توجه به شباهتی که این زبان با زبان هموطنان زرتشتی دارد گمان می‌رود که تاریخچه این زبان به زمان ورود یهودیان به ایران بازگردد. سواد. اکثر کلیمیان همدان فاقد سواد فارسی بودند و سواد آن‌ها به سواد عبری محدود می‌شد؛ یعنی اگر مطلبی را می‌خواستند بنویسند به خط عبری و زبان فارسی
را می‌خواستند بنویسند به خط عبری و زبان فارسی می‌نوشتند یعنی حروف آن را با فارسی تطبیق می‌دادند و می‌نوشتند. هم‌اکنون در بعضی از کنیساها کتاب‌هایی مذهبی- مانند ترجمه متون مقدس- موجود است که به خط عبری فارسی (فارسیهود) نگاشته شده‌است. کلیمیان همدان زبان عبری را معمولاً در کنیساها یا مکتب‌خانه‌هایی که در آن زبان عبری تدریس می‌شد، فرا می‌گرفتند. پس از مدتی از فعالیت مکتب‌خانه، در محلی به نام «گَن یلادیم» که امروزه مهدکودک نامیده می‌شود به کودکان و نوجوانان عبری یاد داده‌می‌شد. پس از مدت‌ها مدرسه آلیانس بعد از
یاد داده‌می‌شد. پس از مدت‌ها مدرسه آلیانس بعد از تهران، در همدان نیز تأسیس شد. تا قبل از تأسیس مدرسه آلیانس، کلیمیان همدان از نظر امنیت و امکانات مادی و معنوی وضع خوبی نداشتند. علی‌خان ظهیرالدوله حاکم همدان (داماد ناصرالدین شاه) در خاطرات خود در مورد تأسیس مدرسه آلیانس همدان در همدان چنین می‌گوید: «جمعه دو ساعت به ظهر مانده به مدرسه آلیانس دعوت داشتم، رفتم، این مدرسه مکان مخصوصی برای این کار ندارد، دو سه خانه کوچک را اجاره کرده به توی هم راه باز کرده‌اند. ۴۰۰ پسر و ۸۰ دختر شاگرد دارند. بیشتر شاگردها یهودی
پسر و ۸۰ دختر شاگرد دارند. بیشتر شاگردها یهودی هستند (چون خود شرکت آلیانس یهودی است) سه نفر رئیس و معلم دارند که فرنگی و فرانسوی هستند، ولی با مذهب یهودند. جِدّی دارند که بچه‌های پنج شش ساله را فرانسه بیاموزند و هم آموخته‌اند، از این عده شاگرد از کوچک تا بزرگ هیچ‌کدام نیستند که زبان فرانسه را خوب حرف نزنند. بعضی‌ها به کلی زبان فارسی و تلفظ فارسی یادشان رفته‌است و فرانسه خوب می‌دانند. گویا معلمین آلیانس در هر کجا هستند سعی و کوششان این است که هر شاگردی به کلی زبان وطن و پدر و مادریاش را فراموش کند و زبان
کلی زبان وطن و پدر و مادریاش را فراموش کند و زبان فرانسه بیاموزد. معلمین نقش بزرگی نشان دادند که در این نقاط ما مدرسه داریم. در غالب جاها به جز ممالک متمدنه مدرسه دارند. رئیس می‌گفت عدد شاگردهی ما در تمام دنیا چهل و پنج هزار نفر است …». ظهیرالدوله مجدداً در خاطره دیگری چنین می‌گوید: مدرسه آلیانس همدان تا جایی پیش رفت که بهترین آموزگاران و دبیران را در اختیار داشت و در مسابقات درسی که هر ساله در همدان برگزار می‌گردید، نفرات اول یا دوم و سوم همواره از مدرسه آلیانس بودند و در مسابقات ورزشی نیز مقام‌هایی را
آلیانس بودند و در مسابقات ورزشی نیز مقام‌هایی را نصیب خود می‌کردند. مدرسه آلیانس همدان تا یک سال بعد از انقلاب اسلامی پابرجا بود ولی به علت مهاجرت عده زیادی از کلیمیان همدان به تهران و گاه خارج از کشور، منحل و نام آن تغییر یافت و بعداً به علت قدیمی بودن تخریب و به جای آن مدرسه دیگری ساخته شد. تعداد یهودیان همدان. هنری بایندر سیاح فرانسوی که در اواخر قرن نوزدهم از همدان دیدن کرده‌است، در سفرنامهٔ خود با عنوان «"در کردستان، در بین‌النهرین و پرشیا"» که در سال ۱۸۸۷ به چاپ رسیده‌است، در بازدید از شهر همدان
سال ۱۸۸۷ به چاپ رسیده‌است، در بازدید از شهر همدان می‌نویسد: جدول زیر تعداد تغییر جمعیت یهودیان شهر همدان را نشان می‌دهد.
محمد توکلی عکاس ایرانی است. وی عضو انجمن عکاسان مطبوعات ایران است. توکلی فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۸۰ و از همکاری با مطبوعات آغاز کرد و در این مدت با نشریات مختلفی مانند روزنامه ایران، کتاب سال ایران ورزشی، تهران امروز، روزنامه همشهری، گروه مجلات همشهری، مجله "زندگی ایده‌آل" و چندین نشریه دیگر همکاری داشته است.
مکان‌های مقدس و جاده‌های زیارتی در دامنه کوه کی در شبه جزیره کی ژاپن قرار دارند. این مکان‌ها و راه‌ها بر پایه اهمیت تاریخی و مدرن خود در زیارت پیروان مقدسات به جزئی از میراث جهانی یونسکو تبدیل شده‌اند. همچنین به علت تلفیق عقاید بودایی و شینتو «مذهب ارواح پرستی در ژاپن» که سرگذشت آن بیش از ۱۲۰۰ سال است به خوبی مستند شده، مورد توجه قرار گرفته‌است. دامنه کوه کی سال ۲۰۰۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
معدن نقره ایوامی یا ایوامی گینزان ، در شهر اودا، استان شیمانه، در جزیره اصلی هونشو در ژاپن است. که در سال ۲۰۰۷ وارد فهرست میراث جهانی شد. در سال ۱۵۲۷ با حمایت اوئوچی یوشی‌اوکی رهبر خاندان اوئوچی گسترش یافت. این معدن در اوایل قرن هفدهم (۱۶۰۰ میلادی) به اوج تولید خود که حدود ۳۸ تن نقره در سال بود، دست یافت که در آن زمان این مقدار یک سوم تولید نقره در جهان بود. تاریخچه. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۷ تحت حمایت اوئوچی یوشی‌اوکی از خاندان اوئوچی توسعه پیدا کرد و بهره‌برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط اوگاساوارا
و بهره‌برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط اوگاساوارا ناگاتاکا که از خاندانی گوزوکو (با قدرت و ثروتمند) در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با خاندان اوئوچی نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد. در نیمه اول قرن شانزدهم بین خاندان آماگو و خاندان اوئوچی نبردهای بسیاری رخ داد. در سال ۱۵۳۷ آماگو تسونه‌هیسا توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار خاندان اوئوچی بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان
دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با خاندان اوگاساوارا متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند. در سال ۱۵۵۱ سوئه هاروکاتا کودتایی (حادثه معبد تاینی) بر ضد ارباب خود اوئوچی یوشیتاکا انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی خاندان اوئوچی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در منطقه چوگوکو تغییر بسیاری کرد. خاندان موری که پایگاه آن در ولایت آکی بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر خاندان موری، موری موتوناری در نبرد میاجیما، سوئه هاروکاتا ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد. پس از نابودی
ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد. پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار خاندان موری به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن خاندان اوگاساوارا در نبرد بوچوکیریاکو توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان آماگو خاندان موری را در سقوط اوشیبارا شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را دوباره به دست بیاورد. در سال ۱۵۵۹ خاندان موری در طی نبرد گوروزاکا بار دیگر به قلعه یامابوکی که از معدن محافظت می‌کرد حمله کرد اما این حمله دفع
از معدن محافظت می‌کرد حمله کرد اما این حمله دفع شد. در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین خاندان آماگو و خاندان موری به نام مصالحه ایواگی امضا شد. پس از آن خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین قلعه یامابوکی را تصرف کرد و کیکاوا موتوهارو را صاحب قلعه یامابوکی قرار داد. در سال ۱۶۰۰ میلادی قلعه یامابوکی و معدن تحت تسلط شوگون سالاری توکوگاوا درآمد و اوکوبو ناگایاسو جهت کنترل معدن به عنوان مسئول به قلعه یامابوکی وارد شد اما در نیمه دوم همان سال قلعه را ترک کرد و قلعه سپس ویران شد. در سال ۲۰۰۷ وارد فهرست میراث جهانی
سپس ویران شد. در سال ۲۰۰۷ وارد فهرست میراث جهانی شد.
معابد و اماکن تاریخی هیرائی زومی مجموعه‌ای از ۵ مکان مربوط به قرن یازده و اوایل قرن دوازدهم در هیرائی زومی، استان ایواته در ژاپن هستند . این اماکن در سال ۲۰۱۱، تحت ضوابط ii ، iii ، iv و vi، در فهرست میراث جهانی ثبت شدند. برای چهار نسل از ۱۰۸۷، زمانی که فوجیوارا نو کیوهیرا قرارگاه و محل اقامت خود را از شمال منتقل کرد تا ۱۱۸۹ زمانی که ارتش میناموتو نو یوریتومو به فوجیوارای شمالی پایان دادند، هیرائی زومی به عنوان مرکز مهم سیاسی، نظامی، تجاری و فرهنگی شناخته می‌شود.
قاتلین فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی رابرت لوکتیک است. در این فیلم کاترین هیگل، اشتون کوچر، تام سلک، کاترین اوهارا، کاترین وینیک، لیزا ان والتر، کیسی ویلسون، راب ریگل، مارتین مول، کوین سوسمن، الکس بورستین، لتویا لوکت و آشر بازی کردند. چکیده داستان. در پی یک جدایی، زن جوانی به نام جنیفر به همراه پدر و مادرش به یک هتل مجلل در نیس می‌رود و در آنجا با اسپنسر اغوا کننده زنها آشنا می‌شود که در واقع یک مأمور مخفی سیا است. خیلی سریع عاشق می‌شوند و ازدواج می‌کنند. اسپنسر همه چیز را برای فراموش کردن کارش انجام
اسپنسر همه چیز را برای فراموش کردن کارش انجام می‌دهد که آن را رها کرده و از همسرش پنهان کرده‌است. خوشبختی آنها کامل است تا سه سال بعد روزی که گذشته اسپنسر دوباره رو می‌شود. در واقع او کشف می‌کند که یک جایزه ۲۰ میلیون دلاری بر سرش گذاشته شده‌است…
در تمام دوسوئیان (جانوران دارای تقارن دوطرفه)، مزودرم یا میان‌پوست ، یکی از سه لایه زایای اولیه در مراحل ابتدایی رویان می‌باشد. دو لایه دیگر اکتودرم (لایه خارجی) و اندودرم (لایه داخلی) اند به طوری که مزودرم بین آن دو لایه قرار می‌گیرد. مزودرم این موارد را تشکیل می‌دهد: مزانشیم، مزوتلیوم، سلول‌های خونی غیر-اپی‌تلیالی و کوئلوموسیت‌ها. مزوتلیوم مرز بین کوئلوم‌ها را تشکیل می‌دهد. مزودرم در فرآیندی به نام میوژنز (ماهیچه‌زایی)، ماهیچه‌ها و همچنین دیواره (جداکنندگان عرضی) و مزنتری (جداکنندگان طولی) را تشکیل داده؛
عرضی) و مزنتری (جداکنندگان طولی) را تشکیل داده؛ و همچنین بخشی از غدد جنسی (یعنی غدد جنسی به غیر از گامت‌ها) را تشکیل می‌دهد. میوژنز (ماهیچه‌زایی) عملکرد ویژه‌ای از مزانشیم می‌باشد. مزودرم از بقیه رویان، از طریق پیام‌رسانی درون سلولی، و بعد از قطبش مزودرمی توسط مرکز سازمان‌دهنده، تمایز می‌یابد. موقعیت مرکز سازمان‌دهنده، به نوبه خود توسط برخی نواحی در بتا-کاتنین تعیین شده و توسط GSK-3 از تجزیه شدن حفظ می‌گردد. بتاکاتنین به عنوان کو-فاکتوری عمل می‌کند که فعالیت فاکتور رونویسی TCF3 را از سرکوب به حالت
که فعالیت فاکتور رونویسی TCF3 را از سرکوب به حالت فعال‌کنندگی تغییر می‌دهد، این فعال سازی به نوبه خود در سنتز محصولات ژنی جهت تمایز مزودرمی و گاسترولاسیون، حیاتیست. به علاوه، مزودرم توانایی القاء رشد ساختارهای دیگری چون صفحهٔ عصبی را که پیش‌ساز دستگاه عصبیست، دارا می‌باشد.
میراث جهانی در چین تا ژانویه ۲۰۲۵ شامل ۵۹ اثر در این کشور است. چین با ۵۹ اثر ثبت‌شده رتبه دوم در جهان را دارا می‌باشد. از این ۵۷ مکان ثبت‌شده، ۴۰ سایت میراث فرهنگی، ۱۵ سایت میراث طبیعی، ۴ سایت فرهنگی و طبیعی و یک سایت، مشترک با کشوری دیگر است. برخی از این آثار، از ضروری‌ترین منابع گردشگری و ارزشمند در چین هستند. چین در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۵ برای حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان به کنوانسیون بین‌المللی یونسکو پیوست. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای
سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی‌های فیزیکی و زیستی، شکل‌های زمین‌شناسی و زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می‌شود. همچنین مکان‌هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار
زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار می‌روند. چین چشم‌انداز طبیعی متنوعی دارد، از استپ‌های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله‌مکان در ناحیهٔ خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری ِ روسیه گرفته تا جنگل‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام، لائوس و میانمار. مناطق غربی کشور ناهموار است و رشته‌کوه‌های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای مرکزی ترسیم می‌کنند. در مقابل، نواحی شرقی این کشور کم‌ارتفاع است و با ساحلی به طول ۱۴٫۵۰۰ کیلومترمربع در جنوب شرقی با دریای چین
طول ۱۴٫۵۰۰ کیلومترمربع در جنوب شرقی با دریای چین جنوبی و در شرق با دریای شرق چین همسایه است که در سوی دیگرش تایوان، کره و ژاپن قرار گرفته‌اند. تمدن چین باستان یکی از کهن‌ترین تمدنهای تاریخ است که در سواحل حاصل‌خیز رود زرد که در دشت شمال چین جاری‌ست شکوفا شد. کشور چین از نظر تنوع میراث جهانی (فرهنگی، طبیعی، ترکیبی) به عنوان کاملترین کشور در بین کشورها شناخته می‌شود و ۵۹ مکان پیشنهادی برای ثبت در فهرست میراث جهانی دارد. شهر پکن با شش میراث بیشترین میراث ثبت‌شده در میان شهرها را دارا می‌باشد. دیوار چین، لشکر
در میان شهرها را دارا می‌باشد. دیوار چین، لشکر سفالین، شهر ممنوعه و میراث ترکیبی کوهستان هونگ‌شان از جمله معروف‌ترین میراث‌های ثبت‌شده در چین هستند. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی، باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در
تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. چین ۵۷ مکان در فهرست پیشنهادی خود دارد.
فهرست میراث جهانی در هند شامل ۴۳ میراث فرهنگی، طبیعی و ترکیبی می‌باشد که تا سال ۲۰۲۴ در یونسکو به ثبت رسیده‌اند. میراث جهانی یونسکو نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند. برپایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از
را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت، در عین باقی‌ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوط، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه یا شهر هستند. هند با پایتختی دهلی نو، کشوری دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن در جنوب آسیا است که بر اهمیت فرهنگی و طبیعی مکان های آن می افزاید. این کشور در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۷ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست؛ و با ۴۳ میراث ثبت شده بعد از چین رتبه دوم
پیوست؛ و با ۴۳ میراث ثبت شده بعد از چین رتبه دوم در آسیا و ششمین کشور در جهان می‌باشد. در سال ۱۹۷۹ قلعه آگره یا قلعه سرخ در شهر آگره هند، ایالات اوتار پرادش که در شمال بنای تاج محل، واقع شده‌است نخستین مکانی در هند بود که با معیارهای (iii) به فهرست میراث جهانی اضافه شد. ایالت مهاراشترا بیشترین آثار ثبت شده را به خود اختصاص داده‌است. پناهگاه حیات وحش ماناس در سال ۱۹۹۲ در معرض خطر قرار گرفت، اما پس از پیشرفت‌های چشمگیر در سال ۲۰۱۱ از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شد. هامپی نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث
خطر خارج شد. هامپی نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت اما در سال ۲۰۰۶ پس از تلاش‌های موفق در زمینه حفاظت از این سایت، از فهرست حذف شد. جدا از ۴۳ سایت موجود در فهرست میراث جهانی، فهرستی از ۵۶ سایت آزمایشی برای شناسایی وجود دارد که برای ارزیابی و پذیرش به کمیته یونسکو ارسال شده‌است. این روال شرط لازم برای پذیرش نامزدها در فهرست میراث جهانی است. کشورهای چون بوتان، بنگلادش، سری‌لانکا، تایلند، فیلیپین و نپال حمایت خود را برای نگارش بیشتر سایت‌های هند در فهرست جهانی ابراز کرده‌اند.
بیشتر سایت‌های هند در فهرست جهانی ابراز کرده‌اند. اورچها، جاده گرند ترانک، ساتیاگراها، بوبانسور، مشرق‌الاذکار نیلوفر آبی، دربار صاحب، سارناث از جمله میراث پیشنهادی از سوی هند برای ثبت در فهرست جهانی یونسکو هستند. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.