payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غزوۀ حُنَین نام نبردی است که در وادی حنین بین مسلمانان و قبایل هوازن به رهبری مالک ابن عوف و ثقیف و نیز قبایل بنی هلال و نصر و جشم صورت گرفت. که در آن، مسلمانان به پیروزی رسیدند. این جنگ، پس از فتح مکه رخ داد. محمد به قصد جنگ با این قبایل که بت‌پرست بودند، به سمت حنین حرکت کرد و آنان که از این تصمیم آگاه شده بودند، تصمیم گرفتند در انتهای دره‌ای که گذرگاهی به منطقه حنین بود، پشت صخره‌ها و شکاف کوه‌ها کمین کنند و به محض ورود ارتش اسلام به این درۀ عمیق و طولانی، آنان را زیر رگبار تیر و سنگ بگیرند. محمد نیز که
آنان را زیر رگبار تیر و سنگ بگیرند. محمد نیز که متوجه دشمن شده بود، از صفوان ابن امیه برای مسلمانان صد زره امانت گرفته بود، خودش نیز دو زره بر تن کرده و کلاهخود بر سر گذاشته بود، و سوار بر اسبی سفید در پشت سر ارتش اسلام حرکت می‌کرد. مسلمانان شب را در دهانۀ دره استراحت کردند و پیش از روشن شدن هوا وارد گذرگاه حنین شدند. مسلمین که به سختی مورد حمله واقع شده بودند، از هم متفرق شدند و هر کس سراسیمه به سویی می‌دوید و فقط ده نفر از جمله ایمن، علی ابن ابی طالب، عباس ابن عبدالمطلب و هفت نفر دیگر از بنی هاشم در کنار
ابن عبدالمطلب و هفت نفر دیگر از بنی هاشم در کنار محمد ماندند. محمد به عمویش عباس گفت به مردم بگو: «ای انصار که پیامبر را یاری کردید و ای کسانی که با او بیعت کردید! به کجا می‌گریزید؟ رسول خدا اینجاست». سپس دستش را به آسمان بلند کرد و این‌گونه دعا کرد: «بار خدایا! حمد و سپاس از آن توست. هر شکایتی به پیشگاه توست و تو تنها کمک‌کننده هستی». آن‌گاه مشتی سنگریزه به سوی مشرکان پرتاب کرد و آنان را نفرین کرد. بعد سر به آسمان بلند کرد و گفت: «بار خدایا! اگر مسلمانان در این صحنه نابود شوند، تو دیگر پرستش نمی‌شوی». از
این صحنه نابود شوند، تو دیگر پرستش نمی‌شوی». از طرف دیگر، وقتی انصار صدای عباس عموی محمد را شنیدند، بازگشتند، شمشیرها را از غلاف بیرون کشیدند و لبیک‌گویان آمادۀ نبرد شدند. محمد با دیدن این صحنه گفت: «اکنون جنگ شدت می‌گیرد و پیروزی از آسمان نازل می‌شود». مسلمانان این بار کفار را شکست دادند و غنائم فراوانی به دست آنان رسید. دلیل شکست اولیۀ مسلمانان در این نبرد، غرور کاذبی بود که به لشکر ۱۲ هزار نفری خود داشتند. از بی‌نظیرترین صحنه‌های جنگ، دلاوری علی ابن ابی‌طالب بود که با شمشیر دولبهٔ خود (ذوالفقار) تعداد
بود که با شمشیر دولبهٔ خود (ذوالفقار) تعداد زیادی از کفار را کشت. از مسائل حاشیه‌ساز این نبرد، تقسیم غنائم به دست محمد بوده است؛ به نحوی که به اشراف قریش، سهم بسیار زیاد و بیشتری نسبت به انصار مدینه بخشیده می‌شود، به‌ویژه ابوسفیان و دیگر تازه‌مسلمانان قریش، که موجب طعنه‌زنی و نارضایتی انصار می‌گردد و محمد در خطابه‌ای از آنان دلجویی می‌نماید. نام این جنگ در کتاب قرآن، سورۀ توبه، آیۀ ۲۵ آمده است.
پلنگ جاوه یکی از ۹ زیرگونه پلنگ می‌باشد. پوست این پلنگ گاه دارای خال و گاه سیاه و بدون خال است. تنها زیستگاه این گربه جزیره جاوه اندونزی است. به نظر می‌رسد که پلنگ جاوه در میانه‌های دوران پلیستوسن از آسیای جنوبی به جزایر سوماترا و برنئو آمده باشد. پلنگ جاوه از پستاندارانی مانند گراز، انواع میمون و گوزن و جانوران اهلی چون سگ، ماکیان و بز تغذیه می‌کند. به سبب جنگل زدایی و گسترش مناطق شهری در جاوه نسل این پلنگ در آستانه انقراض قرار دارد به گونه‌ای که شمار این جانوران به ۱۰۰ تا ۲۵۰ قلاده می‌رسد. در سال‌های اخیر
به ۱۰۰ تا ۲۵۰ قلاده می‌رسد. در سال‌های اخیر مجامعی جهت حفاظت از آن در کشور ایجاد شده‌است.در تلاش است تا جمعیت پلنگ جاوه احیا شود و از انقراض ان جلوگیری شود. میانگین وزن این پلنگ 40 کیلوگرم میباشد.
سیامک غفاری مشهور به مت غفاری (۲۰ آبان ۱۳۴۰ در تهران) کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی-آمریکایی بود که برای ایالات متحده آمریکا کشتی می‌گرفت و توانست در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا پس از مبارزه نزدیک به الکساندر کارلین باخت و مدال نقره گرفت. او ۳ مدال مسابقات جهانی نیز دارد و با ۴ مدال طلای جام جهانی در تیم ملی آمریکا رکورددار است. مهاجرت به آمریکا. غفاری در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه ایالتی کلیولند در رشته بازرگانی فارغ‌التحصیل شد. او پیش از المپیک ۱۹۸۸ با ایرانیان تماس گرفت و مصرانه خواستار بازی برای ایران در المپیک شد. غفاری
خواستار بازی برای ایران در المپیک شد. غفاری از سال ۱۹۸۹ به عضویت تیم ملی آمریکا درآمد و در دو المپیک ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ برای آمریکا شرکت کرد.
چکاوک آسمانی بزرگ یا چکاوک آسمانی پرندۀ کوچکی از تیره چکاوکان می‌باشد. این گونه از چکاوک‌ها در بیشتر بخش‌های اروپا و آسیا و در کوهستان‌های آفریقای شمالی یافت می‌شوند. چکاوک‌هایی که در غرب زندگی می‌کنند، عمدتاً ساکن و غیرمهاجر هستند و آن دسته‌شان که در شرق زندگی می‌کنند، معمولاً مهاجرند و در زمستان به جنوب مهاجرت می‌کنند. البته بیشتر چکاوک‌هایی که در غرب معتدل زندگی می‌کنند، در زمستان به سواحل و سرزمین‌های پست‌تر مهاجرت می‌کنند. چکاوک‌های آسیایی هم بدون ساختن آشیانه در آلاسکا دیده شده‌اند. این پرنده همچنین
آشیانه در آلاسکا دیده شده‌اند. این پرنده همچنین در هاوایی شمال غرب آمریکا، شرق استرالیا و نیوزیلند دیده شده‌است. این پرنده اغلب بر فراز پارک‌ها و زمین‌های نامحصور پرواز می‌کند و در حال پرواز آواز می‌خواند. این پرنده در سوراخ‌های کوچک روی زمین آشیانه می‌سازد و سطح آن را با علف می‌پوشاند.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۹۰–۱۳۸۹ شصت و پنجمین سال فعالیت باشگاه فوتبال استقلال تهران در مسابقات فوتبال ایران و دهمین حضور متوالی این تیم در لیگ برتر فوتبال ایران بود. در این صفحه اطلاعاتی از تیم فوتبال استقلال در فصل ۹۰-۱۳۸۹ فوتبال ایران قرار دارد. باشگاه استقلال در این فصل در چهار جام؛ لیگ برتر دهم، جام حذفی ۸۹-۹۰ و لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۱ شرکت کرد. بازیکنان. فهرست بازیکنان. لازم به توضیح میباشد که در بازیهای لیگ قهرمانان ایمان مبعلی پیراهن شماره ۱۱ را به تن میکرد و هوار ملامحمد با پیراهن شماره ۳۲
را به تن میکرد و هوار ملامحمد با پیراهن شماره ۳۲ به میدان میرفت. مرور فصل. پس از اینکه استقلال در فصل قبل با صمد مرفاوی به نتیجه خاصی نرسید مدیریت باشگاه هدایت تیم را به پرویز مظلومی سپرد. استقلال در لیگ برتر به عنوان دومی رسید و در جام حذفی در بازی نیمه‌نهایی مقابل تیم ملوان شکست خورد و از دور بازیها کنار رفت. در لیگ قهرمانان نیز در مکان سوم گروه قرار گرفت و به دور حذفی صعود نکرد. بازی دوستانه. جام ولایت. توضیح : این بازیها با حضور شش تیم در دو گروه برگزار شد. در گروه اول تیمهای سایپا، راه‌آهن و امید
شد. در گروه اول تیمهای سایپا، راه‌آهن و امید پرسپولیس و در گروه دوم هم تیمهای استقلال، نفت تهران و تیم امید ایران حضور داشتند. این مسابقات با قهرمانی تیم امید ایران به پایان رسید. استقلال که در گروه خود دوم شد به بازی رده‌بندی راه یافت ولی به دلیل نزدیک بودن هفته اول لیگ برتر بازی رده‌بندی بین استقلال و راه‌آهن برگزار نشد. آمار. نمایش بازیکنان. اعداد آبی رنگ : تعداد حضور در ترکیب اصلی استقلال ۱. ایمان مبعلی در بازیهای لیگ قهرمانان آسیا پیراهن شماره ۱۱ را بر تن میکرد. ۲. هوار ملا محمد در بازیهای لیگ
را بر تن میکرد. ۲. هوار ملا محمد در بازیهای لیگ قهرمانان آسیا پیراهن شماره ۳۲ را به تن میکرد. گلزن‌ها. اعداد آبی رنگ : تعداد گلهای زده شده از نقطه پنالتی ۱- غلامرضا عنایتی بازیکن سپاهات اصفهان در بازی هفته هفتم لیگ برتر پیوند به بیرون. گلهای استقلال در بازیهای فصل ۹۰–۱۳۸۹
راجر فدرر با شکست اندی رادیک در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۶-۲، ۴-۶، ۷-۵، ۶-۱ قهرمان این رقابت‌ها شد. سیدبندی. تنیس‌بازان قرارگرفته در سیدبندی در زیر آمده‌اند. در مقابل نام آن‌ها، مرحلهٔ حذف‌شدن آمده است.
جاوهٔ مرکزی () یکی از استان‌های اندونزی است. جغرافیا. پایتخت اداری این استان، شهر سمارانگ است. جاوهٔ مرکزی یکی از ۶ استان اندونزی است که در جزیرهٔ جاوه واقع شده‌اند. این استان ۳۲٬۵۴۸٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت داشته و تقریباً یک‌چهارم از کل زمین‌های جزیرهٔ جاوه را شامل می‌شود. جمعیت. جاوهٔ مرکزی با ۳۲٬۸۶۴٬۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان سومین استان پرجمعیت اندونزی پس از استان‌های جاوهٔ غربی و جاوهٔ شرقی شناخته می‌شود و یک‌چهارم از جمعیت کل جزیرهٔ پرتراکم جاوه را به خود اختصاص داده‌است. مردم. در جاوهٔ مرکزی از
به خود اختصاص داده‌است. مردم. در جاوهٔ مرکزی از لحاظ ترکیب قومیتی، جاوه‌ای‌ها با ۹۸ درصد، سوندایی‌ها با ۱ درصد، چینی‌ها و عرب‌ها با ۱ درصد از عمده‌ترین گروه‌های قومی به‌شمار می‌روند. زبان‌های اندونزیایی، جاوه‌ای و سوندایی از مهم‌ترین زبان‌های رایج در این استان محسوب می‌شود. مذهب. مسلمانان، مسیحیان، هندوها، بوداییها و پیروان عقاید سنتی، بخش بزرگی از ساکنان جاوهٔ مرکزی را شامل می‌شوند.
سمارانگ یکی از شهرهای اندونزی است که در ساحل شمالی جزیرهٔ جاوه واقع شده‌است. این شهر پایتخت استان جاوهٔ مرکزی است. سمارانگ با ۲۲۵٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۱٫۵ میلیون نفر جمعیت، پنجمین شهر بزرگ اندونزی به‌شمار می‌رود. این شهر در ۶ درجه و ۵۸ دقیقهٔ عرض جنوبی و ۱۱۰ درجه و ۲۵ دقیقهٔ طول شرقی واقع شده‌است. سمارانگ در دوران حکومت هند شرقی یکی از بندرهای مهم اندونزی بوده و امروزه نیز یکی از مهم‌ترین بندرهای این کشور محسوب می‌شود. چینی‌ها بخش بزرگی از ساکنان این شهر را تشکیل می‌دهند. واژهٔ سمارانگ که امروزه به
شهر را تشکیل می‌دهند. واژهٔ سمارانگ که امروزه به این شهر اطلاق می‌شود، شاید از ترکیب واژگان «assam» (تمبر هندی) و «arang» (کم‌یاب) تشکیل شده باشد. برپایهٔ تفسیر دیگری، این واژه از واژهٔ چینی «سامپولانگ» (三宝垄) به معنی «شهر سامپو» (دریاسالار چنگ هه) سرچشمه گرفته‌است.
سولاوسی جنوبی (به اندونزیایی: ؛ خط لُنتارا: ᨔᨘᨒᨓᨙᨔᨗ ᨔᨛᨒᨈ) یکی از استان‌های اندونزی در شبه‌جزیره جنوبی سولاوسی در کشور اندونزی است. مجمع‌الجزایر سلايار در جنوب سولاوسی نیز بخشی از این استان به‌شمار می‌رود. مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان ماکاسار است. این استان از شمال با سولاوسی مرکزی و سولاوسی غربی، از شرق با خلیج بونه و سولاوسی جنوب‌شرقی، از غرب با تنگه ماکاسار و از جنوب با دریای فلورس هم‌مرز است. بر پایهٔ سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت استان ۸٬۰۳۲٬۵۵۱ نفر برآورد شد که سولاوسی جنوبی را پرجمعیت‌ترین استان جزیره (۴۶٪
که سولاوسی جنوبی را پرجمعیت‌ترین استان جزیره (۴۶٪ جمعیت سولاوسی) و ششمین استان پرجمعیت اندونزی می‌سازد. در سرشماری ۲۰۲۰ این جمعیت به ۹٬۰۷۳٬۵۰۹ نفر رسید و برآورد رسمی در میانهٔ سال ۲۰۲۴ برابر با ۹٬۴۶۳٬۳۹۰ نفر (۴٬۷۰۱٬۹۷۰ مرد و ۴٬۷۶۱٬۴۱۰ زن) بود. گروه‌های قومی اصلی استان بوگیس‌ها، ماکاساری‌ها و توراجاها هستند. اقتصاد استان بر پایهٔ کشاورزی، ماهی‌گیری و معدن‌کاری طلا، منیزیم، آهن و دیگر فلزات است. پینیزی، کشتی سنتی دو دکل اندونزیایی، همچنان به‌طور گسترده توسط بوگیس‌ها و ماکاساری‌ها برای جابه‌جایی بین جزایر،
بوگیس‌ها و ماکاساری‌ها برای جابه‌جایی بین جزایر، باربری و ماهی‌گیری در مجمع‌الجزایر اندونزی به‌کار می‌رود. در دوران طلایی تجارت ادویه از سدهٔ پانزدهم تا نوزدهم، سولاوسی جنوبی به‌عنوان دروازهٔ جزایر ملوک عمل می‌کرد. در این منطقه چندین پادشاهی کوچک وجود داشت که دو پادشاهی برجستهٔ آن پادشاهی ماکاسار و پادشاهی بوگیس بونه بودند. کمپانی هند شرقی هلند (VOC) از سدهٔ هفدهم در منطقه فعالیت خود را آغاز کرد. این شرکت بعدها با شاهزادهٔ بوگیسی، آرونگ پالاکا، متحد شد و پادشاهی ماکاسار را شکست داد. سلطان حسن‌الدین، پادشاه
ماکاسار را شکست داد. سلطان حسن‌الدین، پادشاه ماکاسار، مجبور شد معاهده‌ای امضا کند که قدرت گوا را به‌شدت کاهش داد. تاریخ. سولاوسی نخستین بار حدود ۳۰٬۰۰۰ سال پیش مسکون شد. بقایای باستان‌شناختی نخستین ساکنان در غارهای نزدیک تپه‌های آهکی پیرامون ماروس، حدود ۳۰ کیلومتر شمال‌شرقی ماکاسار کشف شده است. ابزارهای سنگی ساده در تراس‌های رودخانه‌ای والانائه در میان سوپنگ و سنگکانگ یافت شده و استخوان‌های خوک و فیل عظیم‌الجثهٔ منقرض‌شده نیز از همان مناطق به‌دست آمده است. نقاشی‌های دست انسان که حدود ۳۵ تا ۴۰ هزار سال قدمت
دست انسان که حدود ۳۵ تا ۴۰ هزار سال قدمت دارند، در غار پتاكره، ۱۲ کیلومتری ماروس و ۳۰ کیلومتری ماکاسار کشف شده‌اند. افزایش تجارت ناشی از تقاضای بیرونی برای برنج سولاوسی جنوبی در اوایل سدهٔ چهاردهم به گسترش کشاورزی فشرده و تمرکز سیاسی انجامید. کشاورزی کشت و سوز کم‌کم جای خود را به کشت برنج غرقابی داد و تراکم جمعیت بالا رفت. جنگل‌های بکر پاکسازی و سکونتگاه‌های تازه‌ای درون شبه‌جزیره ایجاد شد. این تغییرات همزمان با ظهور سیاست‌های کشاورزی داخلی مانند ریاست‌های بوگیسی بونه و واجوق و دولت ماکاساری گوا بود. تا
بوگیسی بونه و واجوق و دولت ماکاساری گوا بود. تا اوایل سدهٔ شانزدهم، بونه قدرت اصلی در شرق شبه‌جزیره بود، درحالی‌که دو پادشاهی ماکاساری گوا و تالوق نفوذ خود را در غرب گسترش دادند. رقابت برای سلطه بر سولاوسی جنوبی موجب درگیری میان بونه و گوا-تالوق در دههٔ ۱۵۶۰ شد. در سال ۱۵۸۲، بونه، سوپنگ و واجوق پیمان دفاعی تیمورونگ را امضا کردند که به «تِلومپوچو» ("سه قدرت") شهرت یافت. این اتحاد برای متوقف‌کردن گسترش‌طلبی گوا و بازگرداندن استقلال دولت‌های بوگیسی زیر سلطهٔ گوا بود. تا اوایل سدهٔ هفدهم، گوا و تالوق با حمایت
بود. تا اوایل سدهٔ هفدهم، گوا و تالوق با حمایت از تجارت جهانی و پذیرش اسلام به قدرت‌های غالب سولاوسی جنوبی بدل شدند. گوا با موفقیت علیه دولت‌های بوگیسی جنگید و سوپنگ (۱۶۰۹)، واجوق (۱۶۱۰) و بونه (۱۶۱۱) را شکست داد. کمپانی هند شرقی هلند در سدهٔ هفدهم وارد منطقه شد و پادشاهی گوا را مانع تسلط خود بر تجارت ادویه دانست. آنان با شاهزادهٔ بوگیسی آرونگ پالاکا متحد شدند و پس از نبردی یک‌ساله، گوا را شکست دادند. سلطان حسن‌الدین مجبور به امضای معاهده‌ای شد که قدرت گوا را کاهش داد و پالاکا حاکم سولاوسی جنوبی شد. پس از
را کاهش داد و پالاکا حاکم سولاوسی جنوبی شد. پس از آن، یک ملکهٔ بوگیسی مقاومت علیه هلندی‌ها را رهبری کرد، اما با پایان جنگ‌های ناپلئونی، هلندی‌ها بازگشتند و شورش او را سرکوب کردند. با این حال، مقاومت بوگیسی‌ها علیه استعمار تا سال ۱۹۰۵ ادامه یافت و در همان سال هلندی‌ها تانا توراجا را نیز فتح کردند. پیش از تشکیل جمهوری اندونزی، سولاوسی جنوبی شامل چندین قلمرو پادشاهی مستقل بود و چهار گروه قومی بوگیسی، ماکاساری، مانداری و توراجا در آن سکونت داشتند. در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲، یک تندباد استان را درنوردید و به ۶۳ خانه آسیب
یک تندباد استان را درنوردید و به ۶۳ خانه آسیب زد. یک مرد نیز به دلیل عارضهٔ ناشی از فشار عصبی در جریان طوفان جان باخت. جغرافیا. سولاوسی جنوبی در ۴°۲۰′ جنوبی و ۱۲۰°۱۵′ شرقی قرار دارد و ۴۵٬۳۳۰٫۵۵ کیلومتر مربع وسعت دارد. استان از شمال با سولاوسی مرکزی و سولاوسی غربی، از شرق با خلیج بونه و سولاوسی جنوب‌شرقی، از غرب با تنگه ماکاسار و از جنوب با دریای فلورس هم‌مرز است. استان شامل ۳۶۹ جزیرهٔ فراساحلی است که ۱۳۳ تای آن در شهرستان پانکاجنه و جزایر، ۱۲۳ در شهرستان جزایر سلايار، ۲۰ در شهرستان لُوو شرقی، ۱۶ در شهرستان
سلايار، ۲۰ در شهرستان لُوو شرقی، ۱۶ در شهرستان لُوو شمالی، ۱۳ در شهرستان تاکالار، ۱۳ در شهر ماکاسار، ۱۰ در شهرستان بارو، ۱۰ در شهرستان سینجای، ۹ در شهرستان پینرانگ، ۸ در شهرستان بولوکومبا، ۵ در شهرستان بونه، ۴ در شهرستان گوا، ۳ در شهر پالوپو و ۱ در هر یک از شهرستان جنپونتو و شهرستان واجو قرار دارند.
سولاوسی جنوب شرق (به اندونزیایی: Sulawesi Tenggara) یک استان در اندونزی است که در مرکز این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. سولاوسی جنوب شرق ۳۸٬۱۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۷٬۹۶۲ نفر جمعیت دارد.
شبکهٔ ملی اطلاعات (به انگلیسی:National Information Network) که با نام‌های دیگر اینترنت ملی و شبکهٔ ملی اینترنت نیز شناخته می‌شود، اینترانت ملی ایران است. این شبکه پروژه‌ای برای توسعه زیرساخت اطلاعاتی امن و پایدار ملی در ایران است. طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه و مصوبهٔ شورای عالی فضای مجازی «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواست‌های دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی
داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.» ایدهٔ اولیهٔ این شبکه در سال ۱۳۸۴ در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تحت عنوان «اینترنت ملی» و «شبکهٔ ملی اینترنت» طرح شد و مراحل مطالعاتی آن در دولت نهم انجام شد. سپس در سال ۱۳۸۹ با عنوان «شبکهٔ ملی اطلاعات» در قانون برنامه پنجم توسعه گنجانده شد و طبق قانون برنامه بنا بر آن بود که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد. تا
شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد. تا پایان دولت دهم ضمن اصلاحاتی در طراحی، مرحله آزمایشی و پایلوت آن انجام شد. در دولت یازدهم، پس از تعیین الزامات این شبکه توسط شورای عالی فضای مجازی، نسخه اولیه آن افتتاح شد که شامل مرکز تبادل ترافیک داده زیرساخت و کارساز نام دامنه ملی می‌شود و امکان تفکیک ترافیک داخلی و خارجی شبکه را فراهم می‌کند، تا رشد تولید محتوای داخلی و استفاده بیشتر از ترافیک داخلی صورت پذیرد و هزینه‌های ترافیک کاهش پیدا کند و سرعت افزایش پیدا کند. این طرح تا سال ۱۳۹۸ حدود ۱۹ هزار
افزایش پیدا کند. این طرح تا سال ۱۳۹۸ حدود ۱۹ هزار میلیارد تومان هزینه دربرداشته است. تعریف و الزامات قانونی شبکهٔ ملی اطلاعات. فارغ از هر گونه مصوبه قانونی از آن‌جا که بسیاری از خدمات دولت در بستر الکترونیکی عرضه می‌شوند، عدم یکنواختی کیفیت دسترسی اینترنتی به خدمات الکترونیکی می‌تواند موجب تفاوت و تبعیض در دریافت خدمات بشود و این نقض اصل سوم قانون اساسی کشور ایران و قوانین دیگر ضد تبعیض همچون ماده ۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری را دربر خواهد داشت؛ لذا شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت عرضه خدمات دولت
ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت عرضه خدمات دولت الکترونیکی باید طوری طراحی بشود که برای همه ساکنین کشور ایران دسترسی یکنواخت و عادلانه به خدمات دولت الکترونیکی را فراهم بیاورد. به بیان ساده نقص فنی طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات یا زیرساخت‌های دسترسی خدمات الکترونیکی معادل نقض اصل۳ قانون اساسی ایران است. طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچها و مسیریابها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواستهای دسترسی داخلی و اخذ
است به صورتی که درخواستهای دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.» طبق قانون برنامه بنا بر آن بوده است که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد". به دنبال برگزاری جلسه پانزدهم شورای عالی فضای مجازی در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳ این تعریف از شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی این شورا از غالب برنامه توسعه‌ای حالت دائمی پیدا کرد و در ادامه، مصوبه شورای عالی الزامات حاکم بر تحقق
و در ادامه، مصوبه شورای عالی الزامات حاکم بر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیر ساخت ارتباط فضای مجازی کشور به شرح زیر اعلام شد: شبکه‌ای متشکل از زیرساخت‌های ارتباطی با مدیریت مستقل کاملاً داخلی. شبکه‌ای کاملاً مستقل و حفاظت شده نسبت به دیگر شبکه‌ها (از جمله اینترنت) با امکان تعامل مدیریت شده با آنها. شبکه‌ای با امکان عرضه انواع محتوا و خدمات ارتباطی سراسری برای آحاد مردم با تضمین کیفیت از جمله قابلیت تحرک. شبکه‌ای با قابلیت عرضه انواع خدمات امن اعم از رمزنگاری و امضای دیجیتالی به کلیه کاربران. شبکه‌ای با
و امضای دیجیتالی به کلیه کاربران. شبکه‌ای با قابلیت برقراری ارتباطات امن و پایدار میان دستگاه‌ها و مراکز حیاتی کشور. شبکه‌ای پرظرفیت، پهن باند و با تعرفه رقابتی شامل مراکز داده و میزبانی داخلی. به نوشته وبسایت رسمی مرکز ملی فضای مجازی «این شبکه بنابر تکالیف قانونی و مصوبات شورای عالی فضای مجازی باید تحت نظارت مرکز ملی فضای مجازی، توسط وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایجاد شود و پس از صدور مجوز توسط مرکز ملی فضای مجازی، آغاز به کار نماید و خدمات خود را به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی، به آحاد ملت اعم از
زیرساخت ارتباطی فضای مجازی، به آحاد ملت اعم از کاربران حقیقی و حقوقی در بخش‌های مختلف دولتی، عمومی و خصوصی ارائه نماید». طرح صیانت. مرداد ۱۴۰۰ طرح صیانت از حقوق کاربران (مشابه لایحه صیانت از داده شخصی) مرتبط با زیرساخت اینترنت ملی به شکل آزمایشی اجرا شد. ویژگی‌های فنی شبکهٔ ملی اطلاعات. فضای مجازی دارای یک مدل چند لایه‌ای است که بستر آن، زیرساخت ارتباطی است، که شبکهٔ ملی اطلاعات آن را محقق خواهد ساخت. از این منظر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، در واقع تحقق بستر مطلوب برای فضای مجازی مطلوب کشور است. هدف این شبکه
برای فضای مجازی مطلوب کشور است. هدف این شبکه ایجاد بسترهای فنی «بسط خدمات دولت الکترونیک، صنعت فناوری اطلاعات، سواد اطلاعاتی و افزایش بهره‌وری در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی» است. در سند الزامات شبکهٔ ملی اطلاعات این عبارت آمده است که: خدمات ارتباط داخل با شبکه‌های خارجی صرفاً از طریق گذرگاه‌های (در قالب zone) ایمن مرزی شبکهٔ ملی اطلاعات که دارای درگاه مشخص اتصال به خارج و اتصال به داخل هستند، تأمین می‌شود. عبارت zone در استاندارد شبکه‌های چندرسانه‌ای اچ ۳۲۳ (H.323 multimedia network) گروهی از
اچ ۳۲۳ (H.323 multimedia network) گروهی از پایانه‌ها، واحدهای کنترل چند نقطه ای (MCUs) و درگاه‌هایی درون یک محدوده مشخص هستند. ابزاری مدیریتی که به آن نگهبان درگاه (gatekeeper) گفته می‌شود، تعاملات هر zone را کنترل می‌کند. استاندارد اچ ۳۲۳، استانداردی است که در سال ۱۹۹۶ توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات برای ارسال ویدئوکنفرانس از طریق شبکه‌های آی پی مطرح شده است. این استاندارد ابتدا برای پایداری ارسال بسته‌های داده، ویدئو و صوت در شرایطی که شبکه‌های حوزه محلی(LAN) نمی‌توانند کیفیت خدمات را تضمین کنند،
محلی(LAN) نمی‌توانند کیفیت خدمات را تضمین کنند، پیشنهاد شده بود. اما امروزه این استاندارد، استاندارد غالب برای تعامل پذیری (interoperability) در ارسال داده، تماس صوتی اینترنتی، ارسال ویدئو و صوت در شبکه‌های آی پی است. زیرساخت ارتباطی شبکهٔ ملی اطلاعات شامل یک شبکه عمومی مسلط متصل به شبکه‌های مستقل موجود داخلی است که در کلیه عملکردهای خود هیچگونه وابستگی به آن‌ها و همچنین شبکه جهانی اینترنت ندارد. مفهوم استقلال و حفاظت نسبت به سایر شبکه‌ها در عین تعامل مدیریت شده با آن‌ها در کنار پروتکل اینترنت با تعریف
شده با آن‌ها در کنار پروتکل اینترنت با تعریف سامانه خودگردان (Autonomous system (Internet)) مشابه است، اما تاکنون مختصات شبکه خودگردان و شماره آن و ارتباطات میان سایر شبکه‌های خودگردان موجود در کشور با شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات روشن نشده است، گرچه وزارت ارتباطات مدعی پیاده‌سازی و تکمیل شبکهٔ ملی اطلاعات است. طبق گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس از آمار رایپ بزرگ‌ترین سامانه‌های خودگردان بزرگ کشور ایران عبارتند از: چنانچه مشاهده می‌شود، سامانه خودگردان شماره AS12880 که مالکیت آن به
سامانه خودگردان شماره AS12880 که مالکیت آن به نام سازمان فناوری اطلاعات است بزرگ‌ترین سامانه خودگردان از نظر تعداد آدرس آی پی است. تقریباً همه پروژه‌هایی که ادعا می‌شود در بستر شبکهٔ ملی اطلاعات اجرایی شده‌اند در این سامانه خودگردان میزبانی می‌شوند؛ بنابراین بخش‌های مهمی از شبکهٔ ملی اطلاعات در این سامانه خودگردان تحقق پیدا می‌کند، اما آنچه شبکهٔ ملی اطلاعات را محقق می‌کند تنظیم ارتباط میان سامانه‌های خودگردان از طریق پروتکل درگاه مرزی (BGP) و ایجاد همه انواع سامانه خودگردان مورد نیاز برای اداره آن است. با
سامانه خودگردان مورد نیاز برای اداره آن است. با تکیه بر این زیرساخت هاست که می‌توان به تفکیک ترافیک داخل از خارج پرداخت. به عبارت دیگر برای تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، ایران باید کارساز نام دامنه (DNS Server)، کارساز نام دامنه ملی و مراکز تبادل ترافیک اینترنتی (Internet exchange point یا IX یا IXP) در خاک خود داشته باشد. این شبکه‌ها کمک می‌کند ایران و هر کشور دیگری بتواند استقلال و اتصال داخلی خود را در مواقع آسیب دیدگی کابل‌های بین‌المللی حفظ کند. و به دلیل تفکیک ترافیک و کاهش هزینه سیاست‌های قیمتی منعطف
تفکیک ترافیک و کاهش هزینه سیاست‌های قیمتی منعطف اتخاذ کند به‌طور نمونه بر همین اساس وزیر ارتباطات قول داده است که قیمت ترافیک داخلی نصف قیمت ترافیک بین‌المللی محاسبه شود. بنا بر متن منتشر شده از سوی سازمان فناوری اطلاعات، شبکهٔ ملی اطلاعات زیرساخت ملی دسترسی به کلیه خدمات و اطلاعات تحت شبکه در کشور از جمله اینترنت است، بنابراین کاربران در تمام شهرها و روستاهای کشور از این زیرساخت استفاده می‌کنند و تمامی خدمات تحت وب در کشور از طریق شبکهٔ ملی اطلاعات ارائه می‌شود. شبکهٔ ملی اطلاعات، دارای میزبانی پرظرفیت
می‌شود. شبکهٔ ملی اطلاعات، دارای میزبانی پرظرفیت داخلی و شبکه چندلایه امن دسترسی در سراسر کشور است و با استفاده از آدرس‌دهی که از لحاظ جغرافیایی در کشور قرار گرفته، ترافیک کاربران ایرانی را در شبکه داخلی کشور مسیریابی می‌کند تا نیازی به مسیریابی در خارج کشور برای درخواست‌های داخلی وجود نداشته باشد؛ لذا، کاربران نمی‌توانند برای اتصال به اینترنت این شبکه را دور بزنند (بای پس کنند). همچنین، در زمان انتشار این متن حدود ۴۰ درصد از درخواست‌های کاربران از منابع داخل کشور و حدود ۶۰ درصد از منابع خارج از کشور پاسخ
کشور و حدود ۶۰ درصد از منابع خارج از کشور پاسخ داده شده است. ارائه شبکهٔ ملی اطلاعات به منزلهٔ قطع دسترسی به اینترنت جهانی نیست. بلکه، در این ساختار دسترسی کاربران به سایت‌های داخل کشور با سرعت بالاتر و قیمت ارزان‌تر برقرار شده و دسترسی به وب سایت‌های خارج از کشور نیز بهبود می‌یابد. به‌طوری‌که این شبکه محدودیتی برای دسترسی کاربران به اینترنت و خدمات مبتنی بر وب ایجاد نمی‌کند. کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات نیاز به هیچ گونه اقدام اضافه نسبت به اتصال به سرویس متعارف خدمات اینترنت
اضافه نسبت به اتصال به سرویس متعارف خدمات اینترنت ندارند و در صورت اتصال به این سرویس‌ها، اتصال به صورت خودکار و هم‌زمان به شبکهٔ ملی اطلاعات و اینترنت برقرار می‌شود و هیچ هزینه جداگانه‌ای نیز از مصرف‌کننده اخذ نمی‌شود. پیش‌بینی می‌شود با توجه به فراهم شدن زمینه رقابتی بین ارائه‌دهندگان خدمات دسترسی قیمت اینترنت به مراتب کاهش یابد. طبق این متن، کاربران برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات از تمام امکانات موجود اتصال به اینترنت مانند ADSL، وای‌مکس، GPRS، نسل سوم شبکه تلفن همراه و غیره می‌توانند استفاده کنند.
شبکه تلفن همراه و غیره می‌توانند استفاده کنند. همچنین برای بهره‌مندی از برخی خدمات چندرسانه‌ای مانند تلویزیون پروتکل اینترنت و IPMedia نیاز به استفاده از تجهیزات اضافی است که ارائه دهندگان این خدمات برای مشترکان خود تأمین خواهند کرد. البته، ادعا است که سرعت دسترسی برحسب نوع فناوری محدودیتی نخواهد داشت. به نوشته مرکز ملی فضای مجازی، پالایش در شبکهٔ ملی اطلاعات در دو سطح پایه بر روی مبادی شبکه و پیشرفته بر اساس محتوا به صورت هوشمند اجرا می‌شود. پالایش در درگاه‌های اتصال به شبکه جهانی اینترنت به صورت دوسویه
اتصال به شبکه جهانی اینترنت به صورت دوسویه (داخل به خارج و خارج به داخل) و در درگاه‌های اتصال به شبکه‌های مستقل داخلی به‌صورت درون سو اجرا می‌شود. از سوی دیگر متنی که در اواخر دولت دهم در خصوص شبکهٔ ملی اطلاعات منتشر شده می‌گوید گستره طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات در زمان انتشار این متن در حوزه دامنه‌های ir. است و پالایش (فیلترینگ) همچنان در دسترسی به وب‌سایت‌های خارجی فعال است. از سوی دیگر، در شبکهٔ ملی اطلاعات، امکان شناسایی صاحبان سایت‌های مختلف و میزبان‌ها فراهم است بنابراین قطعاً آن‌ها نیز با مسوولیت و تعهد