payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(با نام اصلی اینگرووا) ازدواج کرد. در المپیک ۱۹۵۲ زاتوپک به همراه همسرش در مسابقات شرکت کرد. این خانواده با چهار مدال طلا و ثبت چند رکورد جهانی به پراگ بازگشتند. پایان کار زاتوپک به عنوان یک دونده جهانی شاید در المپیک سال ۱۹۵۶ رقم خورد. زمانی که در دوی ماراتن در ردیف ششم به خط پایان رسید. زاتوپک ۲۲ نوامبر۲۰۰۰ در شهر پراگ درگذشت. بر اساس زندگی امیل زاتوپک، ژان اشنوز نویسنده فرانسوی رمان «دویدن» را نوشته‌است. این رمان در سال ۲۰۰۸ از سوی انتشارات مینیویی منتشر و در همان سال برنده جایزه بزرگ ادبیات ورزشی شد.
و در همان سال برنده جایزه بزرگ ادبیات ورزشی شد. مسابقات. اولین مسابقه بین‌المللی او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ بود که برنده مسابقه مسافت ۱۰ کیلومتر و در مسابقه دوم یعنی در مسافت ۵ کیلومتر بعد از گاستون ریف از بلژیک دوم شد. مدال طلا و نقرهٔ او در المپیک ۱۹۴۸ لندن در شرایطی به دست آمد که او برای اولین بار در خارج از کشور خود مسابقه می‌داد. در سال بعد نیز دو بار رکورد جهانی ۱۰ کیلومتر را شکست و سه بار نیز رکورد خود را در طول چهار فصل بعدی ارتقا داد. زاتوپک در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی سه مدال طلا در سه مادهٔ
در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی سه مدال طلا در سه مادهٔ ۵ هزار، ۱۰ هزار و ماراتن به دست آورد و رکورد المپیک هر سه ماده را شکست، در حالی‌که تا پیش از آن هرگز در مسابقه ماراتن شرکت نکرده بود. بدین خاطر به او لقب لوکوموتیو چک دادند. وی در کل رکورد ۵ کیلومتر (۱۹۵۴)، ۲۰ کیلومتر (دو بار در ۱۹۵۱)، یک ساعت (دو بار در ۱۹۵۱)، ۲۵ کیلومتر (۱۹۵۲ و ۱۹۵۵)، و ۳۰ کیلومتر (۱۹۵۲) را جابجا کرد. او موفق به کسب قهرمانی ۵ کیلومتر و ۱۰ کیلومتر در مسابقات قهرمانی ۱۹۵۰ اروپا و ۱۰ کیلومتر در مسابقات قهرمانی اروپا شد. همسرش دانا زاتوپکوا نیز
مسابقات قهرمانی اروپا شد. همسرش دانا زاتوپکوا نیز از قهرمانان پرتاب نیزه بود که در المپیک ۱۹۵۲ چند دقیقه پس از طلای امیل در ۵ هزار متر، یک مدال طلا یه دست‌آورد. او همچنین یک مدال نقره در المپیک ۱۹۶۰ رم کسب کرد. قهرمان ملی. در ابتدا امیل زاتوپک از فعالیت‌های دمکراتیک و اجتماعی حزب سوسیالیست حمایت می‌کرد، ولی بعد از بهار پراگ، در دوره‌ای از گسترش آزادی‌های فردی و اجتماعی در چکسلواکی، به‌دلیل حمایت از جنبش مردمی و انقلاب، دولت کمونیستی تمامی عناوین ملی را از او گرفت و به‌منظور مجازات، او را برای کار اجباری به
گرفت و به‌منظور مجازات، او را برای کار اجباری به معادن اورانیوم فرستاد. زاتوپک، کار در معادن اورانیوم را به سفیریِ اتحاد جماهیر شوروی ترجیح داد. در کتاب «تاریخ اروپا» (نوشتهٔ سرژ برستاین و پی‌یر میلزا، ترجمه پیروز ایزدی) نوشته که بعد از سرکوب نیروهای تحول‌خواه (بهار پراگ) توسط شوروی، به «رفتگری» گمارده شد. بعدها دولت چک به‌خاطر ستم‌هایی که دولت کمونیستی بر او تحمیل کرده بود، از او عذرخواهی کرد و به پاس آزادی‌خواهی‌اش، به او نشان و لقب «قهرمان قرن جمهوری چک» را داد. شیوه دویدن. زاتوپک به روش خاص و منحصر به
را داد. شیوه دویدن. زاتوپک به روش خاص و منحصر به فردش در دویدن، از قبیل حرکت سر و دست و شیوه قرارگیری سینه حین دویدن مشهور است. او موقع دویدن سر خود را به چپ و راست به‌طور نوسانی حرکت می‌داد و شانه‌هایش می‌چرخیدند. دست‌هایش می‌کوبید و صورتش گرفته به نظر می‌آمد. کسی فکر نمی‌کرد که این کارها به او کمک می‌کند تا سریع‌تر و قوی‌تر بدود اما علیرغم تمام این‌ها زاتوپک دونده‌ای موفق بود. او همچنین تمرینات سختی مثل دویدن با پوتین سربازی یا با پوشش ماسک شیمیایی را انجام می‌داد، حتی گاهی حین دویدن همسرش را بر دوش
انجام می‌داد، حتی گاهی حین دویدن همسرش را بر دوش می‌گرفت.
نان نخودچی یکی از شیرینی‌های سنتی ایرانی است. ماندگاری شیرینی نخودچی. این شیرینی سنتی از ماندگاری نسبتاً بالایی برخوردار است و شما می‌توانید آن را به مدت ۲ تا ۳ هفته در دمای محیط نگهداری کنید. عمر این شیرینی در یخچال حدوداً ۲ ماه است. مواد لازم برای شیرینی نخودچی. برای درست کردن شیرینی نخودچی به روغن جامد یا کره ای که دوغش گرفته شده باشد، پودر هل، پودر قند، آرد نخودچی باکیفیت، پودر پسته، زعفران دم کرده و کمی آرد شیرینی پزی نیاز دارید.
گوش‌فیل یکی از انواع شیرینی‌های سنتی ایران است که مواد آن را زرده تخم مرغ، شیر یا ماست، روغن و خمیرمایه بیکینگ پودر تشکیل می‌دهند. گوش‌فیل از شیرینی‌جات مخصوص شهر اصفهان و اراک است. زولبیا و بامیه و گوش‌فیل تقریباً یکی و بسیار شبیه یکدیگر است. دوغ و گوشفیل اصفهان. دوغ و گوشفیل یک میان‌وعده سرشناس در شهر اصفهان است که به شهر شیرینی های لذیذ شهرت دارد بدین صورت که گوش فیل در این شهر با ترکیب دوغ محلی (ترکیب آب و ماست ترش) خورده می شود. این ترکیب از دیرباز در فرهنگ غذایی مردم محلی ریشه داشته و تا به امروز
در فرهنگ غذایی مردم محلی ریشه داشته و تا به امروز ادامه دارد. طرز تهیه. شیر و بیکینگ پودر و دو عدد گوش فیل پخته. آرد را کم‌کم اضافه می‌کنند و هم می‌زنند تا خمیر به دست نچسبد و زیاد هم سفت نشود. سپس خمیر را خوب مالش داده و ۳ ساعت در کیسه نایلون می‌گذارند بماند. روی میز آرد پاشیده و خمیر را نازک باز می‌کنند و با قالب گرد می‌برند سپس آردهای اضافی را پاک می‌کنند و یک طرف دایره را با دست کمی جمع می‌کنند تا چین‌خوردگی پیدا کند. سپس روغن فراوانی را داغ می‌کنند و خمیرهای قالب زده را در روغن سرخ می‌کنند. پس از سرخ
قالب زده را در روغن سرخ می‌کنند. پس از سرخ شدن در صافی می‌گذارند تا روغن بسیار آن گرفته شود. وقتی کاملاً سرد شدند دو طرف آن را مخلوط پودر قند و هل کوبیده می‌پاشند و در ظرف می‌چینند.
پرچم سیاه یا استاندارد سیاه () که همچنین با عنوان پرچم عقاب () یا به سادگی، پرچم () نامیده می‌شود، از پرچم‌هایی است که پیامبر اسلام بر اساس سنت مسلمانان، برافراشته است. این پرچم از نظر تاریخی توسط ابومسلم در قیام خود که منجر به جنبش سیاه‌جامگان در سال ۷۴۷ شد استفاده شده است و به همین دلیل به ویژه با خلافت عباسی مرتبط است. در فرجام‌شناسی اسلامی این پرچم یک نماد است (مبلغ ظهور مهدی) هر چند این سنت بر اساس موازین حدیثی ضعیف است.
کانال موزامبیک آبراهی در غرب اقیانوس هند بین جزیرهٔ ماداگاسکار در شرق و کشور موزامبیک در قارهٔ آفریقا در غرب آن است. این آبراه که در حدود ۱۶۵ میلیون سال پیش در دورهٔ تقسیم قارهٔ بزرگ گوندوانا در زمانی که ماداگاسکار در حال جداشدن از قارهٔ آفریقا بود شکل گرفته‌است طولی در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر داشته و پهنای آن از ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر متغیر است. همچنین عمق کانال موزامبیک در عمیق‌ترین قسمت به ۳۰۰۰ متر می‌رسد. مجمع‌الجزایر کومورو ورودی شمالی آبراه و جزایر باسا داندیا و اروپا در جنوب آن قرار دارند. این جزایر از اهمیتی
اروپا در جنوب آن قرار دارند. این جزایر از اهمیتی استراتژیک برخوردارند و بر سر مالکیت آن‌ها بین فرانسه و ماداگاسکار اختلاف است.ا کانال موزامبیک آبراهی مهم برای کشتیرانی در شرق آفریقاست و تمامی رودهای مهم ماداگاسکار به آن می‌ریزد. بندرهای ماهاجانگا و تولیاری در این ساحل واقع شده‌اند و در ساحل مقابل، دهانهٔ رود زامبزی قرار دارد و بندرهای ماپوتو، موزامبیک و بیرا در آنجا واقع شده‌است. همچنین جریان‌های اقیانوسی مهمی همچون جریان موزامبیک و جریان اگالس از این تنگه می‌گذرد. گسترده. سازمان بین‌المللی هیدروگرافی
می‌گذرد. گسترده. سازمان بین‌المللی هیدروگرافی (IHO) محدوده کانال موزامبیک را به شرح زیر تعریف می کند: با وجود اینکه به عنوان IHO به عنوان ساحل آفریقای جنوبی تعریف می شود ، محدودیت غربی کانال به درستی به عنوان ساحل آفریقای جنوبی یا به طور خاص موزامبیک تعریف شده است . جزایر موجود در کانال. موزامبیک. Archipelago Primeiras و Segundas تاریخ. کانال موزامبیک یک نقطه جنگ جهانی دوم در طول نبرد ماداگاسکار بود .
کاتاریسم برگرفته از واژه یونانی katharoi به معنای پاک و خالص اطلاقی است به فرقه‌ای مسیحی که در اواخر قرن دوازدهم در ناحیه‌ای از جنوب فرانسه به نام لانگدوک شکل گرفت. کاتارها مدعی بودند که به مسیحیت راستین نخستین، درست به روشی که عیسی آموخته عمل می کنند. در اواخر سده دوازدهم و اوایل سده سیزده با ظهور گروه‌های گوناگون مسیحی کاتار که در واقع برخاسته از برداشت‌های گوناگون از مانویت بودند،بحرانی اروپای جنوبی را فراگرفت. آنان به‌طور خلاصه بدین اصل معتقد بودند که چون یک منشا و علت برای هرآنچه که در جهان خیر و
که چون یک منشا و علت برای هرآنچه که در جهان خیر و روحانی است وجود دارد باید مبدا و اصل مجزایی نیز برای همه آنچه که شر است وجود داشته باشد. خدایی که خیر مطلق است نمی‌تواند مبین فساد اعیان مادی یا فساد اخلاقی افراد بشر باشد. از آنجا که فساد اخلاقی اغلب با میل شخص به اجسام مادی سروکار دارد، شر و سپهر مادی باید سرچشمه و اصلی متفاوت از سپهر روحانی داشته باشد. در نتیجه باید خدا یا فرشته شری باشد که همچون اصل و مبدا و علت سپهر مادی و هرآنچه که شر است عمل کند.در این مذهب اعتقاد به دو خدا و همچنین رگه‌هایی از عرفان
مذهب اعتقاد به دو خدا و همچنین رگه‌هایی از عرفان دیده می‌شود. این مذهب در قرنهای دوازده و سیزده به سرعت در حال گسترش بود که البته سرکوب این مذهب از سوی کلیسای کاتولیک با "جهاد آلبیگایی" صورت گرفت که این وقایع به تشکیل دستگاه تفتیش عقاید کمک شایانی کرد. گفته می‌شود که این مذهب در اعتقادات فرقه‌هایی مانند پولیسیان‌ها در ارمنستان و بوغومیلیه در بلغارستان ریشه دارد؛ اگرچه مسئله علل و ریشه‌های این مذهب هنوز به درستی روشن نیست. معرفی کاتاریسم. مانند بسیاری دیگر از مذاهب و فرقه‌های سده‌های میانه، این مذهب نیز
از مذاهب و فرقه‌های سده‌های میانه، این مذهب نیز مکتبهای متفاوت فراوانی داشته، چه برخی به دوگانه انگاری اعتقاد داشتند؛ بدین معنا که یک خدای نیک و یک خدای پلید بر جهان حکم می‌رانند. برخی دیگر شکلی عرفانی از این مذهب را اجرا میکردند و حتی گروهی سختگیر و مذهبی در این بین بودند که البته همواره مرز خود را با کاتولیک‌ها حفظ می‌کردند. در این بین اعتقاد به دوگانه گرایی رایجترین نوع کاتاریسم در بین پیروان این فرقه بوده. کاتارها به یک خدای مهربان و مقتدر واحد معتقد نبودند، بلکه به دو خدای متفاوت و همسنگ معتقد بودند و
بلکه به دو خدای متفاوت و همسنگ معتقد بودند و عقیده داشتند تمامی مادیات و آشفتگی‌ها و همچنین قدرت تحت احاطه خدایی پلید به اسم رکس‌موندی به معنای "شاه دنیا" می‌باشد و عالم روحانی و غیرمادی و عشق و محبت تحت احاطه خدای نیک قرار دارد. ناگفته پیداست که آنان معتقد به ناسازگاری و تعارض عشق و قدرت بودند.
گویش پروانسی از گویش‌های زبان اکسیتان است که در مناطق محدودی از کشور فرانسه حدود سیصد و شصت هزار تن گویشور دارد. این زبان نزدیکی زیادی با گویش لیموزینی دارد و از مجموعه زبان‌های رومی محسوب می‌شود. پروانسی گویش‌های متعددی را در بر می‌گیرد و دارای ادبیات مکتوب است. فردریک میسترال برنده جایزه ادبی نوبل از ادیبان این زبان نیز بشمار می‌آید.
محمد تقی ادیب نیشابوری(۱۲۷۳-۱۳۵۵ خورشیدی) مشهور به "ادیب ثانی" متخلص به «حجة الحق» و «راموز» از دانشمندان علوم اسلامی معاصر و شاعر فارسی‌زبان بود. او متخصص ادبیات عربی بود و در رشته‌های ادبیات فارسی، منطق، فلسفه، ریاضیات، اصول، فقه، رجال، حدیث، تفسیر، طب قدیم، نجوم تحصیل کرده بود. او شاگرد عبدالجواد ادیب نیشابوری(معروف به ادیب اول) بود. زندگی. وی در سال ۱۳۱۲ هجری قمری در خیرآباد نیشابور، به دنیا آمد. نام مادرش، فاطمه و پدرش، اسدالله بود. اجداد او از سران ایل اسکندری بودند، جد بزرگ وی به ایران آمد، و ریاست
اسکندری بودند، جد بزرگ وی به ایران آمد، و ریاست را کنار نهاده، زندگی ساده‌ای گزید. در ۱۸ سالگی برای کسب علم به مشهد رفته و سه سال در خدمت شیخ محمد کدکنی (در گذشته ۱۳۵۷ هـ. ق) به کسب علم پرداخت. از اواخر سال۱۳۳۳ هـ. ق در محضر درس استاد ادبیات و بلاغت اسلامی حوزه خراسان، ادیب نیشابوری حاضر شد و بعد از آزمون ورودی شفاهی مورد توجه استاد قرار گرفت و در ۲۵ سالگی، شروع به تدریس کرد. در زمستان سال ۱۳۴۷ ش. هنگام رفتن به مدرس به زمین‌خورده دچار شکستگی پا شد و این حادثه موجب شد که خانه‌نشین شده و در ۲۱ آذرماه ۱۳۵۵ش
موجب شد که خانه‌نشین شده و در ۲۱ آذرماه ۱۳۵۵ش (۲۰ ذی‌الحجه ۱۳۹۶ هـ. ق) درگذشت و در ایوان آخرین غرفه جنوب غربی صحن عتیق (انقلاب) رضوی به خاک سپرده شد. از جمله شاگردان وی می‌توان به دکتر محمدجعفر جعفری لنگرودی حقوق‌دان ایرانی صاحب تألیفات عدیده در فقه، حقوق، ادبیات و فلسفه حقوق اشاره کرد. آثار. نظم. به غیر از دیوان اشعار وی که چهار هزار بیت است، منظومه‌هایی عرفانی از او به جا مانده که عبارتند از: نثر. از نوشته‌های ادیب ثانی، مجموعه‌ای شامل تاریخ ادبیات عرب، رساله قافیه، آرایش سخن و چند قصیده و غزل به نام
رساله قافیه، آرایش سخن و چند قصیده و غزل به نام «گوهر دانش» در ۱۳۳۷ شمسی به چاپ رسیده‌است. اثرگذاری و مؤثر بودن در فرهنگ و ادب عربی. ادیب از استادان مطرح ادبیات و بلاغت اسلامی و صاحب حافظه‌ای نیرومند بود. درس او سرشار از مناسبت گویی‌ها، اشعار و لطایف ذوقی بود، پس جای شگفتی نیست که شاگردان ادیب به این اذعان کنند، که حضور در محضر ادیب، آفاق دیگری را در برابر چشمانشان گشود و از صرف و نحو و ادبیات مفهوم دیگری را به آنان بخشید و در روح طالب علم جوان، اثر بسزایی داشت. ادیب نیشابوری در شعری از تحصیلات خود و علوم
داشت. ادیب نیشابوری در شعری از تحصیلات خود و علوم و فنونی که آموخته سخن می‌گوید: تا شدم استاد علوم عرب عالم انواع و فنون ادب بازگرفتم ره و رسم حساب تا که ربودم قصب از شیخ و شاب برجسته‌ترین شاگردان. محمدجعفر جعفری لنگرودی، محمدتقی شریعتی، عبدالجواد فلاطوری، احمد مهدوی دامغانی، حسن ملکشاهی، مهدی محقق، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدرضا حکیمی، سید هادی غضنفری خوانساری، سید علی حجت هاشمی خراسانی، احمد امین شیرازی، سید محسن موسوی گرگانی، محمدکریم پارسا،شعبان نخستین رودسری، سید علی سیستانی، حسین وحید خراسانی،
رودسری، سید علی سیستانی، حسین وحید خراسانی، ابوالقاسم خزعلی و محمدرضا نکونام. درگذشت. محمدتقی ادیب نیشابوری در زمستان سال ۱۳۴۷ ش. هنگام رفتن به کلاس درس، در پی لغزیدن پا و سر خوردن، دچار شکستگی پا شد و همین رخداد، اسباب خانه نشینی وی را فراهم نمود تا در ۲۱ آذرماه ۱۳۵۵ش (۲۰ ذی‌الحجه ۱۳۹۶ ه‍.ق) چشم از جهان فروبست.
دریای باندا بخشی از اقیانوس آرام است که منطقه‌ای در شرق اندونزی مابین جنوب شرقی سولاوسی و شمال تیمور را دربر می‌گیرد. این دریا که توسط جزایر ملوک جنوبی محدود شده‌است در حدود ۹۷۰ کیلومتر طول و ۴۸۰ کیلومتر عرض داشته و مساحتی پیرامون ۴۷۰ هزار کیلومتر مربع را شامل می‌شود. ژرفترین نقطه در دریای باندا ۷٬۳۰۰ متر عمق دارد. همچنین دریاهای فلورس در غرب، ساوو در جنوب غربی، تیمور در جنوب، آرافورا در جنوب شرقی و سرام و ملوک در شمال آن قرار دارند. وجود صخره‌ها (ریف) و جریان‌های دریایی در اطراف جزایر این دریا می‌تواند
جریان‌های دریایی در اطراف جزایر این دریا می‌تواند برای کشتی‌ها خطرآفرین باشد.
پری او یا آب پری رویان منطقه‌ای گردشگر پذیر و خوش آب و هوا است که در استان مازندران و در فاصله ۱۷ کیلومتری شهر رویان، نزدیکی شهر نور واقع شده است. منطقهٔ آب پری دارای آبشاری به همین نام است. در آب پری درختان با فاصلهٔ کم از یکدیگر قرار دارند و بیشتر مناطق بکر و دست نخورده مانده است. این ناحیه همسایه کجور و یوش می‌باشد. آبشار آب پری در کنارهٔ جاده قرار گرفته است. این آبشار، شباهت چندانی به آبشار ندارد زیرا قسمتی از سنگ‌های کوه در اثر رانش زمین در شیب تند کوه جمع شده‌اند و آب کمی از لابه‌لای این سنگ‌ها در
جمع شده‌اند و آب کمی از لابه‌لای این سنگ‌ها در جریان است. با این حال گردشگران پرشماری در روزهای تعطیل و تعطیلات آخر هفته به این محل می‌آیند. اختلاف درجه حرارت این ناحیه با هوای شهر رویان تقریباً ۱۰ درجه سانتی‌گراد است. درختان جنگلی در مناطق کم ارتفاع‌تر و درختان کاج در نقاط بلندتر دیده می‌شوند. آبشار آب پری در بین راه رویان به گلندرود واقع است. نام تبری (مازندرانی) آن «پری او» است که توسط فارسی زبانان به آب پری برگردانده شده است. از آنجایی که نام‌های خاص ترجمه نمی‌شوند، بهتر آن است که این آبشار با نام
ترجمه نمی‌شوند، بهتر آن است که این آبشار با نام واقعی خود یعنی «پری او» نامیده شود. همچنان که در نزدیکی این آبشار «اسپی او» به معنی آب سفید واقع شده و به همین نام تابلویی در آنجا نصب شده است.
احشام محمداحمدی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان آبکش قرار داشته و بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۶نفر (۳۵خانوار) بوده است. این روستا اکنون در روستای شهنیا ادغام شده است.
دریای بیسمارک نام بخشی از آب‌های جنوب غربی اقیانوس آرام است که در جنوب غربی خود به شمال شرقیِ سواحل گینه نو و از شمال غربی تا جنوب شرقی به مجمع‌الجزایر بیسمارک شامل جزایر آدمیرالتی در شمال، ایرلند نو در شرق و بریتانیای نو در جنوب شرقی آن محدود می‌شود. این دریا با مساحت کل ۴۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع در شمال به آب‌های اقیانوس آرام و در جنوب شرقی از طریق تنگه‌های ویتیاز و دامپیر و کانال سنت جرج به دریای سلیمان راه دارد. عمق کلی حوزهٔ آبگیر دریای بیسمارک ۲٬۰۰۰ متر است که در عمیقترین مناطق به ۲٬۵۰۰ متر می‌رسد. دریای
که در عمیقترین مناطق به ۲٬۵۰۰ متر می‌رسد. دریای بیسمارک از حدود سال ۱۸۸۵ میلادی تا ۱۹۱۴ در کنترل آلمان‌ها بود و آن‌ها نام بیسمارک را به افتخار اتو فون بیسمارک، سیاستمدار آلمانی بر آن نهادند. این دریا همچنین در خلال جنگ جهانی دوم صحنهٔ نبرد دریایی عظیمی موسوم به نبرد دریای بیسمارک بود که از ۲ مارس ۱۹۴۳ تا ۴ مارس همان سال به درازا کشید و در طی آن، ناوگان دریایی اعزامی ژاپن به‌طور کامل توسط متفقین نابود شد.
به‌سوی تمدن بزرگ عنوانی است که محمدرضا پهلوی در نوروز سال ۱۳۵۵ از آن برای اشاره به پیشرفت‌های جاری و برنامه‌های آینده ایران استفاده کرد و برنامه‌ها و آرمان‌های خود را برای ایران و مردم ایران در "کتاب به‌سوی تمدن بزرگ" تصویر کرد. در گفتمان تمدن بزرگ، شاه علاوه بر توصیف پیشرفت‌های کشور در طول ۱۵ سال پس از انقلاب سفید، به بیان چشم‌انداز خود برای تبدیل ایران به یک کشور پیشرفته پرداخت که با اجرای برنامه عمرانی ششم درهای تمدن بزرگ برای ایرانیان گشوده خواهد شد. دستاوردهای اقتصادی و اجتماعی. در دوران سلطنت محمدرضا
اقتصادی و اجتماعی. در دوران سلطنت محمدرضا پهلوی برای پیشرفت ایران، برنامه‌های عمرانی با همکاری و همیاری مدیرانی مانند ابوالحسن ابتهاج، یکی از مدیران بانک جهانی و بنیان‌گذار سازمان برنامه و بودجه کشور، محمدمهدی سمیعی، رئیس کل بانک مرکزی ایران و محمدصفی اصفیاء طراحی شد. برنامه‌های عمرانی کشور در دوره‌های گوناگون بدین ترتیب بودند: در سال ۱۳۳۸، بانک مرکزی ایران بنیان نهاده شد. محمدمهدی سمیعی، ریاست بانک مرکزی را بر عهده داشت و زیر نظر وی بودجه‌بندی کشور و بانک‌داری شکل گرفت بودجه برنامه‌های عمرانی و چرخش درست
شکل گرفت بودجه برنامه‌های عمرانی و چرخش درست پول در زمان وی به ایران به کار انداخته شد. دیگر شخصیت ایران که بار پیشرفت ایران را همراه با شاه به دوش کشید علی‌نقی عالیخانی وزیر اقتصاد بود. عالیخانی، اصفیا و سمیعی طراحان پیشرفت اقتصاد ایران بودند با نرخ رشد اقتصادی ۱۵٪، در چهارچوب انقلاب سفید و منشور نوزده ماده‌ای آن چهره ایران تغییر یافت. سپاه دانش، سپاه بهداشت، سپاه ترویج و آبادانی، اصلاحات ارضی و سهیم کردن کارگران در سود کارخانه‌ها و دیگر اصول انقلاب سفید، ایران را به دروازه‌هایی رسانید که می‌توانست کشور
ایران را به دروازه‌هایی رسانید که می‌توانست کشور را از جنبه‌های اقتصادی و رفاه اجتماعی با کشورهای صنعتی اروپایی برابری دهد. ایران پیش از انقلاب سفید. پراهمیت‌ترین پایه انقلاب سفید، اصلاحات ارضی بود و نخستین برنامه اصلاحات ارضی با نخست‌وزیر وقت، علی امینی و با همکاری وزیر کشاورزی، حسن ارسنجانی تهیه شده بود. پس از کناره‌گیری امینی از مقام خویش، اسدالله علم را شاه به نخست‌وزیری می‌گزیند. ارسنجانی در مقام خود ابقا می‌شود. هدف ارسنجانی، ایجاد یک طبقه‌ای از کشاورزان مستقل است. بدین قرار که مازاد زمین هایی که به
مستقل است. بدین قرار که مازاد زمین هایی که به دنبال محدودیت مالکیت زمین‌های کشاورزی از مالکان گرفته شده بلافاصله به رعایایی که در آن به کشت و زرع مشغول هستند، فروخته شود. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۱، محمدرضا پهلوی در کنگره ملی کشاورزان این طرح را مطرح می‌کند. ۴۲۰۰ دهقانی که در کنگره حضور داشتند بانگ شادی سر دادند. در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۴۱، همه‌پرسی انقلاب سفید در ایران انجام می‌گیرد که به تأیید اصلاحات پیشنهادی می‌انجامد. ۵٬۵۹۸٬۷۱۱ برای انقلاب سفید و ۴٬۱۱۵ علیه انقلاب سفید آرای خود را به صندوق‌ ها ریختند. برای نخستین
سفید آرای خود را به صندوق‌ ها ریختند. برای نخستین بار در تاریخ ایران زنان نیز به پای صندوق‌های رای می‌روند. در تهران ۱۶، ۴۳۳ و در دیگر شهرستان ها ۳۰۰،۰۰۰ نفر زن آرای خود را به صندوق ها ریختند. ایران در درازای انقلاب سفید. از زمان ملی شدن صنعت نفت ایران، درآمد نفت هوشیارانه در برنامه‌های عمرانی برای توسعه صنعت، آموزش و پرورش، بهداشت، کشاورزی، تغذیه، محیط زیست، مسکن، آبادانی و بیمه همگانی سرمایه‌گذاری شده‌است. در سومین برنامه عمرانی کشور در سال ۱۳۴۲؛ ۲۰۴، ۶ میلیارد ریال و در برنامه چهارم عمرانی ۱۳۴۷؛ ۵۰۶، ۸
ریال و در برنامه چهارم عمرانی ۱۳۴۷؛ ۵۰۶، ۸ میلیارد ریال در پیشبرد و شکوفایی اقتصاد ایران سرمایه‌گذاری شده‌است. پس از صنعت نفت، صنعت ذوب‌آهن ایران که مادر دیگر صنایع ایران بود رو به گسترش روزانه نمود. صنایع پتروشیمی ایران از دیدگاه جهانی رتبه اول را داشت و در خاورمیانه بی همتا بود. صنعت بزرگ مس و آلومینیوم و کانی‌های شناخته شده پشتوانه امینی برای گسترش صنعت و آیندهٔ مردم ایران بحساب می‌آمد. منابع باور نکردنی زغال‌سنگ که برآورد آن بیش از ۳۶ میلیارد تن در کویر مرکزی است و تولیدات کارخانجات داخلی صنایع سنتی و
مرکزی است و تولیدات کارخانجات داخلی صنایع سنتی و دستی دیگر، از صنایع داخلی سبک گرفته تا صنایع سنگین همگی به‌سرعت در حال رشد بودند. ایران خودرو از آغاز کار خود اتومبیل‌های ساخت ایران را علاوه بر بازار داخلی به بیش از ده کشور اروپایی آسیایی و آفریقایی صادر می‌کرد. در سال ۱۳۵۶ ایران خودرو از هیوندای کره جنوبی اتومبیل‌های بیشتری تولید کرده‌بود. تا سال ۱۳۶۴ هجری خورشیدی، نود در صد قطعات اتومبیل در ایران طراحی و تولید می‌شدند. همچنین کارخانه‌های کفش تولید ایران چون کفش ملی، کفش بلا و غیره به تمام کشورهای
ایران چون کفش ملی، کفش بلا و غیره به تمام کشورهای خاورمیانه کفش صادر می‌کردند. علاوه بر صدها واحد کوچک صنعتی، بیش از یک صد واحد بزرگ صنعتی و تولیدی به کار افتاده‌است که این از افتخارات ایران بود. کتاب تمدن بزرگ. محمد رضا پهلوی برای تئوریزه کردن اندیشه‌های خود دربارهٔ ایده‌ها و اندیشه‌های وی پیرامون آینده توسعه ایران در سال ۱۳۵۵، کتاب تمدن بزرگ منتشر گردید که کتاب توسط «مرکز پژوهش و نشر فرهنگ سیاسی دوران پهلوی» با همکاری «کتابخانه پهلوی» چاپ و توسط فریدون هویدا و سهیلا شاهکار به زبان فرانسوی و توسط فؤاد
هویدا و سهیلا شاهکار به زبان فرانسوی و توسط فؤاد روحانی به زبان انگلیسی ترجمه گردید. دورنمای آینده. طبق برنامه‌ها و پیش‌بینی‌های جامعهٔ ایرانی در آخرین دههٔ قرن بیستم یا سال ۲۵۵۰ شاهنشاهی یا ۱۳۷۰ خورشیدی پا به دوران تمدن بزرگ خواهد گذاشت با این حساب یک ایرانی، زاده پیش از اسفند ۲۴۷۹ شاهنشاهی یا اسفند ۱۲۹۹ که در یکی از بدبخترین کشورهای دنیا چشم به جهان گشوده در کمتر از نیم قرن در یکی از سعادتمندترین کشورهای جهان زندگی می‌کند یا از دنیا خواهد رفت. امیرعباس هویدا، نخست‌وزیر ایران در مصاحبه‌ای با روزنامه لو
هویدا، نخست‌وزیر ایران در مصاحبه‌ای با روزنامه لو موند فرانسه می‌گوید: در سال ۱۹۸۵ میلادی یا ۱۳۶۴ خورشیدی درآمد سرانه ایران بیش از ۴۵۰۰ دلار خواهد بود. ایران سالیانه ۲۰ میلیون تن فولاد تولید خواهد کرد. یک میلیون تن آلومینیوم، یک میلیون خودرو (پیکان، آریا، شاهین، شورولت ایران، کادیلاک ایران، هیلمن و کامیونها و اتوبوس ها) تولید و صادر می‌کند و یک میلیون تن کاغذ تولید و صنایع شیمی و پتروشیمی سود سالانه‌ای برابر با هفت میلیارد دلار خواهد داشت. محمدرضا پهلوی، به ملت خویش تمدن بزرگ را که بر پایه منشور انقلاب
به ملت خویش تمدن بزرگ را که بر پایه منشور انقلاب سفید قرار دارد قول می‌دهد که تا سال۱۹۹۰ میلادی برابر با ۱۳۷۰ خورشیدی، ملت ایران استانداردهای رفاه اجتماعی و سطح زندگی و سطح پیشرفتی همانند اروپا در سال ۱۹۷۸ (میلادی) را خواهد داشت و ملت ایران تا سال۲۰۰۰ برابر با ۱۳۸۰ خورشیدی در پیشرفت‌های صنعتی و رفاه اجتماعی برابر با کشورهای فرانسه، بریتانیا و ایتالیا خواهد بود. برنامه‌ای با فرنام "دور نمای اقتصادی و اجتماعی ایران، ۲۵۳۱–۲۵۵۱" طراحی و پایه‌ریزی شد تا هدف‌های تمدن بزرگ را به انجام برساند. در کنار برنامه
تمدن بزرگ را به انجام برساند. در کنار برنامه دورنمای اقتصادی و اجتماعی سازمان برنامه و بودجه کشور یک طرح نوسازی و بازسازی ایران تهیه شد. در این طرح ایران به سه محور تقسیم شد. محور مرکزی که شیراز، اصفهان، تهران و تبریز را دربرداشت. محور خاوری که چاه‌بهار را از راه زاهدان، مشهد تا سرخس در بر می‌گرفت و محور باختری که خرمشهر به سوی مهران، ایلام، کرمانشاه و سنندج به سوی ارومیه را زیر پوشش خود داشت. بودجه‌های عظیمی برای توسعه تمامی شهرهایی که در راه هر یک از این سه محور قرارداشتند اختصاص داده شد. این طرح برای
سه محور قرارداشتند اختصاص داده شد. این طرح برای جلوگیری از مهاجرت بی‌رویه به تهران و شهرهای بزرگ پایه‌ریزی شد و بدین روی کوشش شد که همه مردم ایران از سرویس‌های آموزشی، بهداشتی، رفاهی، فرهنگی، ورزشی و غیره همانند سرویس‌های پایتخت و دیگر شهرهای بزرگ ایران برخوردار شوند. منظور از تمدن بزرگ. تمدن بزرگ یعنی تمدنی که در آن بهترین عناصر دانش و بینش بشری در راه تأمین والاترین سطح زندگی مادی و معنوی برای همه افراد جامعه بکار گرفته شده باشد. تمدنی که در آن دستاوردهای شگفت‌آور دانش و صنعت و تکنولوژی با ارزش‌های عالی
شگفت‌آور دانش و صنعت و تکنولوژی با ارزش‌های عالی معنوی و با موازین پیشرفته عدالت اجتماعی درآمیخته باشد. تمدنی که بر پایه سازندگی و انسانیتی بنیان نهاده شده باشد و در آن هر فرد آدمی در عین برخورداری از رفاه کامل مادی، از حداکثر تأمین اجتماعی و از غنای سرشار روحی و اخلاقی بهره‌مند باشد. روشن است هر ملت و جامعه‌ای در جهان حق دارد در راه رسیدن به چنین هدفی بکوشد و ما صمیمانه آرزو می‌کنیم که چنین تلاشی در هر جا که صورت گیرد، با پیروزی کامل همراه باشد زیرا این تلاشی است که در راه ایفای شریف‌ترین رسالت جامعه بشری
است که در راه ایفای شریف‌ترین رسالت جامعه بشری انجام می‌گیرد؛ ولی تا آن جا که به ما مربوط است، ما بیش از هر چیز تضمین سعادت و رفاه جامعه ایرانی را مدنظر داریم. البته اگر تمدن بزرگ ما کشش و جذابیتی داشته باشد، به احتمال قوی این تمدن از مرزهای ما خواهد گذشت و در آن صورت این در اختیار دیگران خواهد بود که دربارهٔ آن داوری کنند. در راه رسیدن به این تمدن بزرگ، ما باید بر اساس جهان بینی همیشگی ایرانی، بهترین اجزای مدنیت و فرهنگ ملی خویش را با بهترین اجزای تمدن و فرهنگ جهانی درآمیزیم و در این راه از هر گونه تعصب و
جهانی درآمیزیم و در این راه از هر گونه تعصب و کوتاه بینی دوری گزینیم. هیچ ملتی در هیچ مرحله از پیشرفت، نمی‌تواند خود را از دستاوردهای مادی و معنوی دیگران بی‌نیاز شمارد زیرا تمدن بشری اساساً بر داد و ستد مداوم اندیشه‌ها و دستاوردها پی‌ریزی شده‌است. اگر در گذشته ملت‌هایی خواسته‌اند به دور خود دیواری بکشند این آزمایش همواره با شکست رو به رو شده‌است. پیوند به بیرون. متن کامل کتاب بسوی تمدن بزرگ با نگارش تحت وب - به قلم محمدرضا شاه پهلوی - ۱۹۷۷/۱۳۵۶- باز نگارش از نسخه PDF کتاب / چاپ فرانکفورت در موجود است:
نیشابور از سدهٔ سوم تا ششم قمری از مراکز تصوف در اسلام به شمار می‌رفته‌است. بیشتر صوفیان و مشایخ صوفیه در نیشابور اهل سنت و پیروی مذهب شافعی بودند. تصوف مشایخ صوفیه در نیشابور که پیروان زیادی داشتند به سنّت صوفیانه نیشابوری معروف است. نخستین بار در نیشابور محمد سلمی نیشابوری تاریخ صوفیان را نوشت (در در سدهٔ چهارم و پنجم هجری قمری). فرقه صوفیه ملامتیه از این منطقه نشات گرفت. مشهورترین صوفیان نیشابور عطار نیشابوری و ابوسعید ابوالخیر است. بسیاری از صوفیان نیشابوری شاعر و دانشمند نیز بوده‌اند. تاریخ تصوف در