payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اوخلی فروگاه فرهناک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
ابه حاجی نظر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
فجر(مزرعه اشرفیون )، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۴ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
توران ترک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴۶ نفر (۲۶۵خانوار) بوده‌است.
توران فارس، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۸۱ نفر (۸۷۲ خانوار) بوده‌است.فارسها جمعیت روستا را تشکیل میدهند توران از آغاز. به نقل از بزرگان محلی و اقتباس از کتاب‌های متعدد و معتبر در قرن هفتم هجری قمری در، درگیری‌های قومی و محلی، قومی به نام طاطار به جهت نزدیک شدن به کوهپایه‌ها و رشته کوههای البرز خصوصاً دامنه‌های قلعه موران (میران) به سمت شمال به لحاظ داشتن آب و هوای معتدل
(میران) به سمت شمال به لحاظ داشتن آب و هوای معتدل و پوشش جنگلی، حملات متعددی را انجام داده تا اینکه حاکمان وقت منطقه به ستوه آمده و چون توانایی رویارویی و جنگیدن با قوم طاطار را نداشته و ضعف دولت مرکزی باعث شد تا مردم منطقه و حاکمان شکست خورده از طاطارها دست کمک به دیگر ولایات خصوصاً ولایت‌های فارس و اصفهان دراز کرده و تقاضای کمک نمایند حاکم فارس به نام سردار بزرگ یا سردار عظیم خان شیرازی لشکری را به فرماندهی دخترش به نام ملکه توران خانم به سرزمین‌های استر آباد و الیدر آباد و جرجان زمین فرستاد که با رسیدن
آباد و الیدر آباد و جرجان زمین فرستاد که با رسیدن لشکر قوم طاطار از منطقه متواری می‌شود، لشکر ملکه توران خانم قوم طاطار را تا حوالی رود خانه اترک دنبال کرده و چون فصل سرما و زمستان نزدیک بود لشکر توران خانم اقدام به عقب نشینی می‌نماید و از گرگان رود هم عبور کرده و در نزدیکی دامنه‌های قلعه موران در حاشیه جنگل در چند نقطه نزدیک به هم ساکن شدند بعلت طولانی شدن سکونت لشکر توران خانم در میان لشکر تنش به وجود آمده و چون لشکر از دو قوم ترک زبان و فارس زبان تشکیل شده بود میان آنان نزاع و درگیری بوجو آمد که این
شده بود میان آنان نزاع و درگیری بوجو آمد که این درگیری به مقرر فرماندهی کشیده و موجب کشته شدن ملکه توران خانم شد. تعداد فارس زبانان بیشتر از ترک زبانان بود و ترک‌ها که خود را شکست خورده می‌دیدند از منطقه به سمت شرق کوه‌های قلعه موران متواری و فارس زبان‌ها در همین منطقه ساکن شدند که بعدها اقدام به درست کردن تپه‌های بزرگ خاکی نمودند و در اطراف همین تپه‌ها تشکیل آبادی دادند که یکی از این آبادی‌ها توران (توران فارس) نام گرفت، که توران چندین با توسط خوانین منطقه تخریب و مجدداً توسط بازماندگان بازسازی گردیده و
تخریب و مجدداً توسط بازماندگان بازسازی گردیده و از آبادی توران در کتاب‌های معتبری چون سفرنامه دهخدا و علویان در گذر تاریخ از طبرستان تا جرجان و کتاب‌های متعدد دیگری نام برده شده‌است. روستای توران فارس واقع در دشت گرگان در سرحد منطقه روستاهای فارس‌نشین واقع شده‌است از تاریخچه و نیز دلایل شکل‌گیری و پیداش آن بنا بر نقل‌های ریش سفیدان محلی مکان اولیهٔ روستا در محلی بین توران ترک و توران فارس بنام توران واقع و دارای حومه‌ای جنگلی بوده که بنا به اختلافات قومی به دو روستای مزبور تقسیم شده‌است بنابراین همین اقوال
دو روستای مزبور تقسیم شده‌است بنابراین همین اقوال (جمع نقل‌ها) توران فارس در طول حیات خود که ۴ بار ویران گردیده است، گویا یک نوبت از ویرانی‌ها مربوط به درگیری و نزاع بین ارباب‌های ناحیه بوده که سبب از بین رفتن روستاهای زیادی من‌جمله توران فارس گشته است. در دیگر موارد روستاییان ویرانی‌ها را به ترکمنهای مهاجم نسبت می‌دهند تنها پس از به حکومت رسیدن رضاخان و ایجاد سلسله ی... یا خلع سلاح ترکمانان (ترکمن‌ها) و قلع و قمع آن‌ها امنیت در منطقه بر قرار گردیده است. اهالی روستا از تیرهٔ فندرسکی‌ها هستند که احتمالاً
اهالی روستا از تیرهٔ فندرسکی‌ها هستند که احتمالاً ریشه شیرازی دارند در سفرنامهٔ "ه ل رابینو" موسوم به "از مازندران تا استرآباد" از روستای توران به عنوان یکی از آبادی‌های تابعهٔ رامیان نامی برده شده، رامیان خود نیز از دهات فندرسک و جزء شهرستان استرآباد بوده‌است. در سفرنامهٔ ایران و روسیه تألیف عزالدوله – ملکونوف ناحیهٔ استرآباد را شامل ۶ بلوک دانسته‌اند و فندرسک یکی از این بلوکات محسوب می‌گردد. اما در شرحی که بر دهات این بلوک آمده در حالی که اشاره به رامیان، خان ببین و نامتلو شده نشانی از توران نیامده است
خان ببین و نامتلو شده نشانی از توران نیامده است در این سفرنامه که در سال ۱۸۸۳ میلادی در ۱۰۴ سال قبل نگاشته شده به شرح طایفه‌ای ساکن در منطقه پرداخته شده‌است. ورزش توران فارس. ورزش در روستای توران فارس از پیشینهٔ زیادی برخوردار است بطوری‌که بزرگان روستا در زمان قدیم ورزش می‌کردند اما نه به این گونه که فعالیت متداول است در قدیم ورزش در روستا به صورت سنتی (کشتی پهلوانی، مچ انداختن، سوار کاری، تیر اندازی، کلاه بگیر و بِگروز، چلیک بازی،) مرسوم بود یعنی بازیهای محلی رواج داشت که این بازی‌ها فقط در مناسبت‌های
محلی رواج داشت که این بازی‌ها فقط در مناسبت‌های خاصی از جمله مراسم عروسی و عید نوروز برگزار می‌شد و این کم‌کم جوانان روستا را بر این داشت که به داشته‌های ورزشی دیگه که تازه رواج پیدا کرده بود روی آورند از جمله فعالیت‌هایی که در روستا متداول شد «فوتبال، والیبال، کشتی، تنیس روی میز، دو و میدانی و ...» که در تمامی این رشته‌ها رشد چشمگیری داشتنددر این بین یکی از رشته‌هایی که بسیار رواج پیدا کرد فوتبال بود که جای خود را در بین جوانان زود باز کرد. داستان شروع فوتبال از این قرار بود که در بین سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰
از این قرار بود که در بین سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ وارد روستا شد که علاقه جوانان به ورزش بخـصوص فوتبال بیشتر بود آقای قربانعلی زاهدی معلم روستا وقتی استعدادهای جوانان روستا را در این رشته دید تصمیم گرفت به کمک خود و جوانان تیمی را تشکیل دهد که می‌توان آن را به عنوان اولین تیم فوتبال روستا نامید اولین هیئت ورزشی، دفتر مشترک کانون ورزشی را در روستا افتتاح کردند که به ریاست مرحوم کربلایی علیرضا غفاری (اولین معلم توران فارس و معلم نمونه در سطح استان) صورت گرفت. کار این دفتر این بود تیم فوتبال را از لحاظ مالی تأمین
این دفتر این بود تیم فوتبال را از لحاظ مالی تأمین می‌کرد. این رشته ورزشی با امکانات خیلی کم به‌طور چشمگیری در منطقه رشد پیدا کرد بطوری یکی از قطب‌های فوتبال منطقه به حساب می‌آمد تا جائی که در ۱۳۶۳ قهرمان باشگاه‌های منطقه شد و به مسابقات زیرگروه استان مازندران راه پیدا کرد که بازی‌های خوبی را از خود نشان داد. در بین سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ بود که مکان زمین فوتبال برای احداث مدرسه در نظر گرفته شد همین امر جوانان را واداشت که به فکر زمین جدید همین زمین فوتبال فعلی باشند. با تلاش و پیگیری‌های خود جوانان زمین جدید
باشند. با تلاش و پیگیری‌های خود جوانان زمین جدید را که متعلق به منابع طبیعی بود و به زحمت مجوز احداث آن را از این اداره گرفتند زمین فوتبال را احداث کردند. تیم شهرداری یکی از قویترین تیم‌های دوره ۷۰ بود که متأسفانه این تیم بعد از دورانی مقتدرانه منحل می‌شود. البته تیم‌ها و افرادی بودند که تحمل این رو نداشتن ببینند یک تیم از توران فارس با مربی توران فارسی بیاد و همه تیم‌ها رو شکست بده این تیم‌ها راه حلی در پیش گرفتند و هدفشان متلاشی کردن بود که موقف شدند. اگه امکانات مناسب وجود داشت غیرممکن بود این تیم
اگه امکانات مناسب وجود داشت غیرممکن بود این تیم متلاشی شود. این رشته به قدری در منطقه رشد کرد که تیم‌های منطقه برای مسابقات استانی و مهم خود از ورزشکاران این روستای بزرگ کمک می‌گرفتند نسل اول فوتبال کم‌کم جای خود را به نسل دو دادند که نسل بعدی هم رشد زیادی داشتند بطوری‌که روستا دارای ۴ تیم فوتبال بود با نام‌های وحدت، امید، جوانان، ایثار که مسابقات باشگاهی برگزار می‌گردید و قهرمان به مسابقات منطقه راه پیدا می‌کرد البته به صورت منتخب بعد از گذشت چند سال این تیم زیر نظر اداره بهزیستی گنبد فعالیت خود را آغاز
تیم زیر نظر اداره بهزیستی گنبد فعالیت خود را آغاز نمود که سال‌ها با نام بهزیستی در مسابقات شرکت می‌کرد. تیم بهزیستی بعلت مشکلاتی که در منطقه رامیان وجود داشت در مسابقات باشگاهی آزادشهر شرکت نمود که در همین سال اول یعنی سال ۱۳۶۷ به قهرمانی رسید و به مسابقات زیرگروه استان که در شهرستان گنبد برگزار گردید راه یافت در این مسابقات بسیار خوش درخشید بطوری‌که تیم‌های بزرگی از جمله پاس گرگان و کشاورز گنبد در مقابلش تسلیم شدند البته نا گفته نماند در همین زمان نوجوانان روستا بیکار ننشسته و تیمی را به نام تیم میلاد
روستا بیکار ننشسته و تیمی را به نام تیم میلاد تشکیل دادند. این تیم زمینه‌ای بود برای رشد و شکوفائی فوتبال روستا و جای گزینی نسل دو فوتبال روستا، بعد از چند سال تیم‌های دیگری در روستا تشکیل شد که دوباره مسابقات باشگاهی در روستا فعالیت خود را شروع کردند از جمله این تیم‌ها تیم کشاورز، تیم امید، خانه ترویج و تیم شورای و دهیاری توران به همراه تیم بهزیستی در همین زمان بود که تیم فوتبال بهزیستی در مسابقات بهزیستی‌های استان که در بهشهر برگزار شد شرکت نمود که مقامی کسب نکرد بعد از گذشت سال‌ها اداره بهزیستی فعالیت
کسب نکرد بعد از گذشت سال‌ها اداره بهزیستی فعالیت خود را در رشته فوتبال به پایان رساند و همین امر باعث گردید نسل سومی روی کار بیاید و فعالیت خود را زیر نظر شورای اسلامی و خانه ترویج شورع کنند این دو تیم در مسابقات مختلفی شرکت نمودند که فعالیت تیم شورا یا دهیاری با توجه به جوان بودن تیم بیشتر بود بطوری‌که سال‌ها در مسابقات رده‌های سنی مختلف استان از جمله نوجوانان، جوانان و امید استان شرکت می‌کردند با توجه به پایان رفتن فعالیت‌های ورزشی خانه ترویج تنها تیمی که فعالیت خود را ادامه می‌داد تیم دهیاری بود که تا
فعالیت خود را ادامه می‌داد تیم دهیاری بود که تا کنون نیز فعال است و در مسابقات مختلفی از جمله دهیاری‌های استان نیز شرکت می‌کند این تیم در سال ۱۳۸۸ در رشته فوتبال جام دهیاری استان مقام نخست را کسب کرد. در رشته فوتسال قهرمان استان شد و به مسابقات فوتسال دهیاری‌های کشور راه پیدا کرد و در این مسابقات که در&lt;نیشابور برگزار گردید مقام نخست منطقه ۵ کشور را بدست آورد و در دور پایانی که در یزد برگزار گردید به مقامی دست نیافت. تیم فوتبال دهیاری نیز در سال ۱۳۸۹ در مسابقات روستائی و عشایری استان که به میزبانی توران
روستائی و عشایری استان که به میزبانی توران فارس برگزار گردید مقام نخست را کسب نمود و به مسابقات کشوری که در سال آینده برگزار می‌گردد راه یافت و همچنین امتیاز در لیگ دسته دومی استان را هم به تیم دهیاری توران تقدیم کردند. در سال‌های اخیر نیز با همت مسئولین و خود جوانان چهار دوره جام ماه مبارک رمضان در توران فارس برگزار گردید که تیم‌های مختلفی از روستاهای منطقه شرکت می‌کنند که طی این چهار دوره توران فارس با شایستگی تمام مقام نخست را کسب کرده
زینب آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۰۰ نفر (۹۲۰خانوار) بوده‌است.
کلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۰ نفر (۱۶۲خانوار) بوده‌است.
چاله پلرز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
نارکلاته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۳ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
الله آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
تاتارسفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۵۹ نفر (۳۱۴خانوار) بوده‌است.
سازمان میانکاله (مزرعه منتظری)، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹۹ نفر (۲۰۶خانوار) بوده‌است.
حسین آباد قربانی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۲ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۷ نفر (۷۸ خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
توحیدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
سفیدچشمه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در شهر دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است.
گلند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دلند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸۵ نفر (۵۷۱خانوار) بوده است. شغل مردم روستا. در این روستا شغل اکثر افراد کشاورزی می‌باشد. با توجه به حاصلخیز بودن و مرغوبیت بسیار زمین‌های این منطقه، انواع مختلف از میوه‌ها در این محل کشت می‌شود. که به‌طور مثال می‌توان از: توت فرنگی: که یکی از میوه‌های بسیار خوش طعم و مفید بوده و همه ساله در فصل بهار افراد زیادی برای خرید آن از نقاط
ساله در فصل بهار افراد زیادی برای خرید آن از نقاط مختلف کشور به این منطقه می‌آیند. خیار: که به‌صورت‌های مختلف در این منطقه کشت می‌شود (گلدانی - بذری - و…) و طعم بسیار متفاوتی نسبت به مشابه گلخانه ای خود دارد. کاهو: در اواخر فصل زمستان این محصول مقوی به بهره‌برداری می‌رسد. و میوه‌های درختی که می‌توان از انواع آلو، هلو، گلابی، خرمالو و … نام برد.
الهادی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان@rostaye_Alhadi گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است. اطلاعاتی در مورد مردم روستا. مردم الهادی دارای طایفه‌های مختلفی می‌باشد که در سال‌های گذشته در این روستا در کنار هم زندگی می‌کردند که اغلب کار آن‌ها دامداری و کشاورزی بوده‌است. که جمعیت آن به بیش از 50 خانوار میرسید و از حدود 40تا 50 سال پیش تمدن گرایی و شهر نشینی اکثر مردم این روستا را
پیش تمدن گرایی و شهر نشینی اکثر مردم این روستا را وادار کرد تا شروع به کوچ کردن و اقامت به شهرهای مجاور و مختلف استان از جمله رامیان ؛ آزادشهر ؛ گنبد کند.وتا سال 85 جمعیت این روستا به 17 خانوار رسید. از جمله مراکز دیدنی این روستا می‌توان به جنگل(دارای پوشش گیاهی مختلف) آبشار؛ وچشمه‌های آب سرد و معدنی از جمله( توسکا چشمه؛ چشمه عزیز ؛ چشمه قاسم)و ... که در اطراف روستا قرار دارد اشاره کرد.
باقرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
سیدکلاته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
ویرو روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۲ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.
شش اب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
پل ارام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
جوزچال، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
رضی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. دهکده ی ییلاقی و زیبای رضی با ارتفاع ۱۳۰۰ متری از سطح دریا، جزو دهستان قلعه میران از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان است که فاصله‌اش از مرکز شهرستان ۲۸ کیلومتر و از جاده ی اصلی رامیان - شاهرود ۳ کیلومتر می باشد. این دهکده‌ زیبا به لحاظ قدمت تاریخی چندصد ساله، تفرجگاه‌های زیبا، راه های ورودی و خروجی متعدد و جدایی بافت قدیم و جدید روستا از هم تفاوت خاصی نسبت به روستا های اطراف خود دارد. همچنین از دیگر ویژگی های این روستا می توان به چشم
همچنین از دیگر ویژگی های این روستا می توان به چشم انداز وسیع از کوه قلعه ماران تا جنگل اولنگ و از جنگل اولنگ تا حاجی کوه و سرسو، همچنین داشتن جاده آسفالته، چشمه‌های متعدد، مناسب بودن خاکش برای کشت غلات، حبوبات و احداث باغات میوه، و نیز مساعد بودنش برای کشت زعفران، گل‌های گیاهی و برخورداری از آب و هوای کوهستانی و خشک، آب شرب بهداشتی و برق و گاز منطقه‌ای، زمین مساعد و فراوان و همچنین داشتن نیروی انسانی توانمند از نظر مذهبی، فرهنگی، علمی، سیاسی، اجتماعی و ورزشی اشاره کرد که مکان بسیار خوبی برای سرمایه گذاری،
اشاره کرد که مکان بسیار خوبی برای سرمایه گذاری، زندگی و تفریح و گردشگری ایجاد نموده است. زبان و گویش. زبان مردم روستای رضی همچون زبان مردم بلوک کوهسار و کبودجامه شهرستان مینودشت و گالیکش از هویت قبلی مردم قبل از روی کارآمدن نام قزلباش توسط صفویه و رها کردن ماوای قبلی خود در دشت جرجان،گویش پارسی گرگانی که امروزه به گویش استرآبادی شناخته می شود،می باشد.اگرچه روستا مهاجران کرمانج و جوینی و گرمه ای و کومشی را دارد،اما نوع زبان مردم براساس اکثریت کوهسارها و دقیقا نوع گویشی که در روستای دوزین مینودشت مکالمه می
نوع گویشی که در روستای دوزین مینودشت مکالمه می شود،می باشد.درمقابل روستای جوزچال رامیان با وجود کرمانج ها و... بخاطر اکثریت کوهسارها نوع گویشی که در روستای قلعه قافه مینودشت می باشد را مکالمه می کنند.افعال به کار برده شده در گویش مردم رضی اگرچه همچون زبان مردم خراسان صرف می شود،اما اسامی،القاب و نسبت های خانوادگی به سمت کرانه ی دریای مازندران برمی گردد و درواقع پیوند ناگسستنی مردم با هویت گرگانی و هم تبارهای استرآبادی خود را نشان می دهد. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز
دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است که بیشتر مردمان آن به کشاورزی و دامداری و تعدادی از جوانان این روستا نیز در معادن زغال سنگ روستا مشغول به کار هستند . از خاندان های قدیمی روستای رضی (به ترتیب حروف الفبا) می توان از منصوری رضی، میرعرب رضی و نصیری رضی نام برد. که این خاندان خود به طوایف متفاوتی تقسیم می شوند.که در زمان رضاپهلوی هر گروه با گروه هایی هم فامیلی شده اند.که در این بین می توان طوایفی با دو فامیلی منصوری و میرعرب را یافت
توان طوایفی با دو فامیلی منصوری و میرعرب را یافت که به هم متصل می گردند. فامیلی منصوری که برگرفته از انتخاب بزرگ طایفه ی خُدوک(کَلبه اکبر پسر ابراهیم خُدوک) در آن زمان می باشد که طوایفی دیگر هم مانند خُدوک ها نام خانوادگی منصوری را برمی گزینند. و فامیلی میرعرب که برگرفته از انتخاب بزرگ طایفه ی رجبعلی ها(کَلبه سید میرحسین پسر سیدمیررجبعلی) که در آن زمان گویا کدخدا بوده و طوایف بسیاری به انتخاب او میرعرب می شوند،می باشد.که ازمیراول نام پدرخویش+عرب بوده است که در دهه ی نود سیصد شمسی شجره ی خود که منتسب به
که در دهه ی نود سیصد شمسی شجره ی خود که منتسب به سادات موسوی می باشند را نیز درآورده اند. و نصیری ها که برگرفته از نام اول شخص خود عبدالنصیر فامیلی نصیری را انتخاب کردند که تنها یک طایفه آقاخان به دلیل وصلت با نصیری ها،در کنار آنان نصیری می باشند. همچنین خاندان هایی مانند رجنی های مهاجر از ترسه ی مینودشت که ابتدا به رجن و بلافاصله بعد از فامیلگذاری وارد رضی می شوند که نقش به سزایی در نسل های بوجود آمده و همچنین نسل خود با دگر فامیلی ها دارند که تنها فامیلی آنان چیزی جز سه فامیلی پسونددار رضی می باشد!کهساری
چیزی جز سه فامیلی پسونددار رضی می باشد!کهساری ها که اصالتی کلاته خیجی دارند که به جوزچال رفته و بعد بعنوان جوزچالی در چند دهه بعد از فامیلگذاری وارد روستا می شوند. نوروزی ها که از نسل علی کومشی و سادات قدیمی روستا می باشند که از تنها فرزند علی کومشی شهید بزرگوار مراعلی نوروزی می باشند، نکوئی ها که از نسل مصیب نکوئی که با ازدواج با دختر محمد پسرآقامَد(بزرگ طایفه آقامَدی ها که فامیلی منصوری و میرعرب را در طایفه ی خود دارند)هستند،می باشند.در ادامه و سالهایی دیگر فامیلی هایی دیگری با وصلت با اهالی وارد روستا
فامیلی هایی دیگری با وصلت با اهالی وارد روستا می شوند. همچنین اهالی از رضی با مهاجرت به نظام آباد(نگین شهر آزادشهر)فامیلی نعیمی را برمی گزینند که در واقع یکی دیگر از فامیلی های اهالی منتسب به رضی می باشد.این گروه که از طایفه ی نوروزعارِق با دو فامیلی منصوری و میرعرب هستند.که فرزندان علی اصغر پسر کَلبه علی پسر نوروزعارِق و مهربانو دختر کَلبه حسین پسر ابراهیم خُدوک و شهربانو دختر کَلبه حسن پسر ابراهیم خُدوک می باشند. روستای رضی در دو سده ی دویست و سیصد شاهد ورود و خروج های بسیاری بوده است که اکثریت آن را تات
و خروج های بسیاری بوده است که اکثریت آن را تات های قزلباش مهاجر از کوهسارات مینودشت و گالیکش تا خراسان تشکیل می دهند و بعد آن کردهای کرمانج مناطق خراسان که به کِردها معروفند و بعد آن اقوام پشت کوه(ابر_خیج_کلاته خیج)که به گوداری ها(ابری ها) و کومشی ها معروفند،تشکیل می دهند.که امروزه تمامی این مردمان با فامیلی های نام برده شده و طوایف مختلف اما یک هویت رضی گی نام برده می شوند. تاریخچه. وجود پنج قبرستان در "اوروکلچنار"، "پرسیانی"، "مرستانی" و "تختا" که آثار و استخوان های اموات به روشنی از دل خاک بیرون آمده و
استخوان های اموات به روشنی از دل خاک بیرون آمده و آثار قبور مشخص هستند و همچنین قبرستان فعلی روستای رضی که بیش از سه هکتار را شامل می گردد، از علایم اثبات کننده این موضوع است که صدها سال در این روستا زندگی جریان داشته است. همچنین وقف نامه ای که از سال 1047 و دوره صفویان باقی مانده نیز نشانی بر قدمت سکونت در روستا را دارد. یکی از قدیمی ترین وقف نامه های موجود در منطقه حاکی از آن است که در سال 1047 قمری فردی به نام مرشد قلی که از اعقاب طایفه نصیری هاست این منطقه را به فرزندان ذکور خود وقف کرده است. منطقه ای
را به فرزندان ذکور خود وقف کرده است. منطقه ای محصور بین رودخانه رودبار (جوزچال) تا روستای نرگس چال و وطن در مسیر جاده خوش ییلاق از یک سو و ملچ آرام و روستای کلو از سوی دیگر. معماری و تقسیم بندی. معماری روستای رضی پلکانی بوده و تا حد زیادی مشابه روستای ماسوله می باشد. همچنین روستا به چهار بخش بالا محله(بالا ملّه)، پایین محله(پایین ملّه)، این رو (ایرو) و اون رو(اورو) تقسیم شده است. در سال های اخیر در بخش بالایی روستای رضی خانه های جدید به سبک شهری ساخته شده است که کاملا جدا از بافت قدیمی روستا است. به همین
است که کاملا جدا از بافت قدیمی روستا است. به همین دلیل در بافت سنتی روستا تغییر زیادی صورت نگرفته است. حدود 3.5 کیلومتر از بالای رضی (بین روستای رضی و کشک) منطقه گردشگری زیبایی به نام سرسو وجود دارد که دارای مناظر بسیار زیبا در چهار فصل سال است.
کشکک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۰ نفر (۱۶۰خانوار) بوده‌است.مردم این روستا اصالتا کُرد زبان بوده و به استان گلستان تبعید شدن.
سونای یا ("son ay") در فولکلور آذربایجان به آخرین شبهای مهتابی تابستان گفته می‌شود. در تفکر اسطوره‌ای آذربایجان ماه و خورشید عاشقان ابدی یکدیگرند که هرگز به هم نمی‌رسند. بعد از سونای تا شروع بهار، در روستاهای آذربایجان خواستگاریها، نامزدیها و عروسیها صورت می‌گیرد. سونای معادلِ "Harvest Moon" در فرهنگ غربی است.
پیاده‌رَوی به‌یادماندنی فیلمی در ژانر داستان بلوغ و عاشقانه به کارگردانی آدام شنکمن در سال ۲۰۰۲ و با بازی شین وست، مندی مور، پیتر کایوتی، و داریل هانا است. فیلم‌نامه این فیلم توسط کارن جانسزن بر اساس رمانی "به همین نام" محصول سال ۱۹۹۹ و اثر نیکلاس اسپارکس به رشته تحریر درآمده است. داستان. لندن کارتر جوان جاه طلبیست که در شهری کوچک در ایالت ویرجنیا به همراه مادرش زندگی می‌کند، در مدرسه قرار می‌شود برای جشن مدرسه نمایشی را جمعی از شاگردان آن بازی کنند که از قضا لندن به همراه دختر کشیش آن شهر جیمی سالیوان نقشی
لندن به همراه دختر کشیش آن شهر جیمی سالیوان نقشی را در مقابل هم دارند و مجبور می‌شوند به یکدیگر به تمرین نمایش بپردازند. جیمی دختری نسبتاً مذهبی و پایبند به اخلاقیات است و به همین منظور زیاد مورد توجه لندن قرار نمی‌گیرد، اما رفته رفته رابطه آن‌ها به عشق تبدیل شده و سرنوشت آن‌ها به هم گره می‌خورد …
آزادسرو نام دو تن از شخصیت‌های شاهنامه فردوسی است. یکی آزادسرو دانشمندی در دستگاه احمد بن سهل حاکم مرو در نیمه دوم سده سوم هجری در روایات ملی آزادسرو به عنوان منبع سه داستان ذکر شده است. دیگری موبدی در عهد خسرو اول انوشیروان که یکی از چند تنی بود که بوسیله انوشیروان برای جستجوی خوابگزار به هر سویی از کشور فرستاده شد. آزادسرو از ملازمانِ احمد بن سهل مروی. آزادسرو از ملازمانِ احمد بن سهل و معاصر فردوسی (سده چهارم هجری) بود. وی نسب خود را به سام نریمان می‌رسانید و خویشتن را از نوادگان رستم می‌دانست. آزادسرو از
و خویشتن را از نوادگان رستم می‌دانست. آزادسرو از بزرگ‌ترین راویانی بود که داستان‌های رزمِ رستم را به یاد داشت و کتابی در مورد رزم‌های رستم نوشت. فردوسی از او در شاه‌نامه، در آغازِ داستانِ رستم و شغاد نام برده: فردوسی آزادسرو را دانش پژوه و هنرمند، گوینده می‌نامد : چنین به نظر می‌رسد که فردوسی، آزادسرو را دیده، و این داستان را به صورت شفاهی از او شنیده است. اما با توجه به زمانی که احمدِ سهل می‌زیسته، بسیار بعید به‌نظر می‌رسد که آزادسرو و فردوسی با هم دیدار کرده باشند. بنابر گفتهٔ ذبیح‌الله صفا، فردوسی، در