payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تأکید بر اصل علیت کاری است که علم انجام می‌دهد، درحالی‌که فلسفه باید جهان را تفسیر کند. از نظر هگل، برای تفسیر و توضیح جهان باید به دلیل و نتیجه روی آورد نه اصل علت و معلول. درحقیقت، از طریق دلیل و استدلال است که نتیجه حاصل می‌گردد. فلسفه دین هگل. هگل برخلاف کانت که معتقد بود شیء فی نفسه هیچ‌گاه برای انسان قابل درک نیست. هگل چیستی خدا را برای انسان قابل درک می‌دانست. از دیدگاه او خدا از جهان جدا نیست. در واقع خدا یک تجرید واره یا مفهومی انتزاعی و بی محتوا نیست. انسان، خدا را که موضوع آفرینش جهان می‌باشد،
نیست. انسان، خدا را که موضوع آفرینش جهان می‌باشد، فقط در پیوند با آگاهی می‌شناسد. به گفته خود هگل ضرورت درونی این آگاهی، آشکارگی (manifesting) و بیرون ساختن خود در دیگری (Other) است. در مرحله بالاتر این آشکارگی می‌توان گفت که آنچه خدا می‌آفریند، خود خداست. در واقع آفرینش جهان در حکم خود آشکارگی خداوند است. روح آشکارگی مطلق است. فلسفه تاریخ هگل. در نگاه هگل به فلسفه، تاریخ نقشی کلیدی و اساسی دارد. ازنظر وی، فلسفه یعنی شناخت تاریخ جهانی. فلسفه، شناخت واقعیت و دربردارنده تاریخ است. فلسفه‌ای که گزارش تاریخ
و دربردارنده تاریخ است. فلسفه‌ای که گزارش تاریخ نباشد، فلسفه نیست. به اعتقاد هگل، تاریخ جهانی، مسیر و مقصدی دارد که تابع عقلی مطلق است. هگل برای درک فلسفه تاریخ، کتاب اصول فلسفه حق خود را پیشنهاد می‌کند و مدعی اثری ناب حتی در تمامی دوران تاریخ فلسفه است. او معتقد است که هدف و غایتی در زندگی اقوام و ملت‌ها وجود دارد. مقصود واحد و غایت کلی در رویدادهای زندگی ملت‌ها یا اقوام، تحقق آزادی است. هدف جهان و زندگانی انسان، خوشبختی نیست، بلکه رسیدن به خودآگاهی یا آزادی است. از دیدگاه هگل، فلسفه تاریخ یعنی نگاه
آزادی است. از دیدگاه هگل، فلسفه تاریخ یعنی نگاه خردمندانه یا اندیشمندانه به آن. فلسفه تاریخ، کامل تر از فلسفه دولت است، اگرچه دولت یکی از شرایط تاریخ و بالاترین شکل جامعه انسانی است. ایده‌های هگل و مارکس از تاریخ. برخی از ایده‌های همانند هگل و مارکس از تاریخ عبارتنداز: هگل‌گرایی. هگل گرایی که به نوعی پذیرفتن دیالکتیک هگل است، خود به دو گروه تقسیم گردید: هگلی‌های کهن. این گروه به عنوان ادامه دهندگان راه هگل، با پذیرفتن اندیشه‌های او در مقام یک فیلسوف تمام، هگلی‌های کهن نامیده شدند که پس از مدتی به هگلی‌های
کهن نامیده شدند که پس از مدتی به هگلی‌های دست راستی شهرت یافتند. اینان مورد انتقاد گروه هگلی‌های جوان (چپ هگلی) قرار گرفتند، چون از دیدگاه آنها، گروه کهن سعی نکردند حقیقت هگل گرایی را درک کنند و فقط به حفظ فلسفه هگل بسنده کردند. بعضی از افراد گروه هگلی‌های دست راستی که می‌توان ذکر کرد: گابلر، گوشل، هنینگ، ادوارد گانس، هوتو، فورستر، کارل روزنکرانتز، داوب، کونرادی و هرمان هینریش. هگلی‌های جوان. گروه هگلی‌های جوان (هگلی‌های چپ)، دیالکتیک هگل را پذیرفتند، اما نه با مفهومی که هگل ارائه می‌کرد. عمر مکتب هگلی‌های
با مفهومی که هگل ارائه می‌کرد. عمر مکتب هگلی‌های جوان از سال انقلابی ۱۸۳۰ تا انقلاب ۱۸۴۸ بود. اگرچه هگلی‌های دست چپی، هگل را به عنوان یک فیلسوف ستایش می‌کردند، ولی از دیالکتیک وی معنایی دیگر ارائه نمودند. به عنوان مثال دیالکتیک انگلس و مارکس-که چپ هگلی بودند-دیگر دیالکتیک هگل نبود، بلکه به ماتریالیسم دیالکتیک معروف شد. در ماتریالیسم مارکس و انگلس، نه تنها خبری از ایده‌آلیسم و متافیزیک (مابعدالطبیعه) هگل نیست، بلکه این بخش از افکار هگل به چالش کشیده می‌شود. چهره‌هایی که گروه هگلی‌های جوان را در سال ۱۸۳۰
چهره‌هایی که گروه هگلی‌های جوان را در سال ۱۸۳۰ تشکیل می‌دادند یا پس از آن به این گروه افزوده شدند: آرنولد روگه، لودویگ فوئرباخ، ماکس اشتیرنر، دیوید اشتراوس، برونو بائر، اگوست فون سیزکفسکی، کارل اشمیت، کارل مارکس، فریدریش انگلس، وادگار و برادر برونو بائر.
تورینگ یک زبان برنامه‌نویسی شبیه پاسکال است که در ۱۹۸۲ توسط Ric Holt و James Cordy در دانشگاه تورنتوی کانادا ایجاد شد. زبان تورینگ تأثیر گرفته از زبان‌های Euclid، پاسکال و SP/K می‌باشد که از ویژگی‌های این زبان، نحو واضح و روشن، همچنین دارا بودن معانی وابسته به ماشین به شکل مختصر و مفید است. نام این زبان از نام آلن تورینگ دانشمند علوم کامپیوتر اهل بریتانیا گرفته شده‌است. از زبان تورینگ به‌طور عمده به عنوان یک زبان آموزشی در سطح دبیرستان و دانشگاه استفاده می‌شود. دو نسخه دیگر Object-Oriented turing و Turing
دو نسخه دیگر Object-Oriented turing و Turing plus برای سیستم‌های مختلف برنامه‌نویسی به وجود آمدند. در سپتامبر ۲۰۰۱، Object-Oriented Turing به Turing تغییر نام داد و زبان اصلی Turing نیز Classic Turing نامیده شد. تورینگ پس از مدتی دیگر توسط «شرکت نرم‌افزاری هولت» حمایت نشد. در حال حاضر مایکروسافت ویندوز تنها پلت فرمی است که از این زبان حمایت می‌کند. تورینگ در ابتدا به‌طور گسترده در دبیرستان‌های Ontario به عنوان مقدمه‌ای برای برنامه‌نویسی استفاده می‌شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۷، زبان تورینگ که قبلاً یک زبان
در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۷، زبان تورینگ که قبلاً یک زبان برنامه‌نویسی تجاری بود، نرم‌افزاری رایگان شدکه از وبسایت توسعه دهندگان آن قابل بارگیری است و بدون پرداخت هزینه‌ای می‌توان از آن برای مصارف شخصی، تجاری و آموزشی استفاده کرد. سازندگان تورینگ، یعنی شرکت نرم‌افزاری هولت، از آن روز دست از کار کشیده‌اند. معلوم نیست آیا تورینگ هنوز در حال توسعه‌است یا نه، اما هیچ انتشار جدیدی از ۲۵ نوامبر ۲۰۰۷ نداشته‌است. نحو. تورینگ طوری طراحی شده‌است که دارای نحو بسیار ساده، خوانا و همچنین قابل درک به صورت مستقیم و شهودی باشد.
و همچنین قابل درک به صورت مستقیم و شهودی باشد. اینجا برنامه Hello World! در زبان تورینگ به‌طور کامل آمده‌است: put "Hello World!" زبان تورینگ از سمی کالن و آکولاد اجتناب می‌کند و در عوض از نشانه‌های صریح end برای بیشتر ساختارهای زبان استفاده می‌کند و در اینجا یک برنامهٔ کامل با استفاده از تعریف سنتی تابع بازگشتی برای محاسبه فاکتوریل آورده شده‌است: % Accepts a number and calculates its factorial function factorial (n: int): real if n = 0 then result 1 else result n * factorial (n - 1) end if end factorial
result n * factorial (n - 1) end if end factorial var n: int loop put "Please input an integer: " .. get n exit when n&gt;= 0 put "Input must be a non-negative integer." end loop put "The factorial of ", n, " is ", factorial (n) پیاده سازی باز. در حال حاضر، دو پیاده‌سازی open source جایگزین وجود دارد، یکی Tplus که یک کامپایلر محلی برای زبان برنامه‌نویسی سیستم‌های همزمان Turing plus است و دیگری OpenT که یک سیستم جدید است که در حال حاضر در حال توسعه است. Tplus. Tplus یک پیاده‌سازی open source از زبان تورینگ
Tplus یک پیاده‌سازی open source از زبان تورینگ اصلی است که در دانشگاه تورنتو توسعه یافت و در دانشگاه Queen's در اواخر ۱۹۹۰ به لینوکس، سلاریس و مکینتاش منتقل شد. Tplus , Turing را که یک زبان برنامه‌نویسی سیستم‌های همزمان بر اساس زبان تورینگ اصلی است، پیاده‌سازی می‌کند. برخی، اما نه همهٔ ویژگی‌های Turing plus در زبان فعلی Object-Oriented turing وجود دارند. Turing plus، تورینگ اصلی را با پردازش‌ها و نمایشگرها، همچنین توسط ساختارهای زبان که برای برنامه‌نویسی سیستم احتیاج داریم مانند ورودی – خروجی دودویی،
سیستم احتیاج داریم مانند ورودی – خروجی دودویی، کامپایل جداگانه، متغیرها در آدرس‌های مطلق، تبدیل نوع و دیگر ویژگی‌ها، توسعه می‌دهد. OpenT. OpenTیک زبان open source، کامپایلر و محیط برنامه‌نویسی (IDE)است که توسط اعضای dteam از علوم کامپیوتر کانادا طراحی شده‌است. این زبان شباهت‌های بسیاری با Turing دارد و بطور کامل با آن سازگار است. OpenT در اصل ایجاد شد تا از خاصیت محفوظ بودن (وابسته به مالک بودن) Turing جلوگیری کند اگر چه پیاده‌سازی کامل تورینگ اصلی Holt Software، در حال حاضر به open-source تبدیل شده‌است.
عبدالحسین صنعتی زاده (۱۲۷۴ خورشیدی، کرمان -۱۳۵۲ خورشیدی، پاریس) از اولین رمان نویسان ایرانی است. وی به عنوان پدر رمان تاریخی ایران شناخته می‌شود. مهمترین اثر او مجمع دیوانگان است که نخستین اثر آرمان‌شهر ادبیات فارسی به‌شمار می‌رود. او فرزند علی‌اکبر صنعتی‌زاده، همسر قمرتاج دولت‌آبادی و خورشید همتی و پدر همایون، فریدون، مهدخت، فرشته، ملکه، محسن و شیرین بود. پدر عبدالحسین، حاج علی‌اکبر صنعتی از فعالان ضد استبداد و مصلحان اجتماعی کرمان در اواخر قاجار بود. به دلیل ناشنوا بودن حاج علی اکبر، عبدالحسین صنعتی زاده
ناشنوا بودن حاج علی اکبر، عبدالحسین صنعتی زاده از خردسالی واسطه مکالمات پدرش بوده است و از این طریق با حلقه‌های مخفی مبارزین ضد استبداد و همچنین اقلیت‌های مبارز مذهبی آشنا گردید. صنعتی‌زاده تحصیلات رسمی را دنبال نکرد و در بازار مشغول به کار گردید. با این حال از نوجوانی به خواندن رسائل میرزا آقاخان، طالبوف، ملکم خان و کتاب حاجی بابای اصفهانی مشغول شد. همچنین زیر نظر دوست پدرش مدتی را در تهران به رونویسی رسائل به جهت ارسال به ادوارد براون منجمله برخی از رسائل میرزا آقاخان گذراند. در همین دوره با هنر
از رسائل میرزا آقاخان گذراند. در همین دوره با هنر نمایش‌نامه‌نویسی و نیز خرید و فروش کتاب آشنا شد. در بازگشت به کرمان «کتابخانه‌ی کرمان» را افتتاح کرد که به پاتوقی برای اهالی اندیشه تبدیل گشت. منابع. 1 2 صنعتی‌زادهٔ کرمانی، عبدالحسین 3 فرهنگ شاعران و نویسندگان ایران / صنعتی زاده کرمانی عبدالحسین 4 چاپ آثار عبدالحسین صنعتی زاده، پدر رمان تاریخی ایران 5 واضح :: میرزا عبدالحسین صنعتی زاده کرمانی، 6 عبدالحسین صنعتی زاده: شکل گیری خیال آرمانشهری در ادبیات فارسی، مهدی گنجوی
مهندسی فضایی شاخه‌ای از هوافضا است که به بررسی پیشرانش، ایرودینامیک، سازه و مکانیک پرواز حامل (موشک) و پرتابه (ماهواره) در فضا می‌پردازد. علاوه بر آن در این شاخه بیشتر بر کاربرد فضایی بودن (صرف نظر از درگ) و در نظر گرفتن شرایط ویژه فضا (پرتوهای کیهانی، الکتریسیته ساکن و …) پرداخته می‌شود. علم مکانیک سماوی در دو قسمت عمده مطرح است. یکی از قسمت‌های این شاخه از علم مرتبط است با حرکت اجرام اجسام در فضا تحت تأثیر جاذبه که این با همان نام مکانیک مدارهای فضایی مطرح بوده‌است. شاخهٔ دیگر از مکانیک سماوی در خصوص
مطرح بوده‌است. شاخهٔ دیگر از مکانیک سماوی در خصوص دینامیک وضعیت اجسام (به دور مرکز ثقل خودشان) صحبت می‌کند. (Attitude Dynamics) دانشگاه‌های مالک اشتر، تهران، امیرکبیر، خواجه نصیر الدین طوسی، شریف، شهید بهشتی و پژوهشگاه هوافضا (پژوهشکدهٔ سامانه‌های فضانوردی) دارای دوره‌های تحصیلات تکمیلی در این رشته می‌باشند.
در مطالعات علم، سیاست‌گذاری علم و فناوری یا مطالعات علم و فناوری به مطالعه نحوه تأثیر ارزش‌های فرهنگیِ، سیاسی و اجتماعی بر پژوهش‌های علمی و نوآوری فناورانه می‌پردازد و اینکه در مقابل پژوهش‌های علمی و نوآوری‌های فناورانه چگونه بر بر جامعه، سیاست و فرهنگ اثر گذارند. تاریخچه. مانند بسیاری از برنامه‌های تحقیقاتی میان رشته‌ای، سیاست‌گذاری علم و فناوری نیز از تلاقی انواع رشته و گرایش‌هایی پدید آمد که مایل بودند (به‌طور معمول در طول دهه ۱۹۶۰ یا ۱۹۷۰) علم و فناوری را به مثابه عناصری تعبیه شده در بافت اجتماعی درک
را به مثابه عناصری تعبیه شده در بافت اجتماعی درک کنند. اجزای اصلی رشته سیاستگذاری علم و فناوری طور مستقل در آغاز دهه ۱۹۶۰ توسعه یافته و در انزوا از یکدیگر رشد کردند و در دهه ۱۹۸۰ به همگرایی و رشد دست یافتند. گرچه رساله لودویگ فلک (Ludwik Fleck) در سال ۱۹۳۵ با عنوان "پیدایش و توسعه یک واقعیت علمی" بسیاری از موضوعات کلیدی سیاست گذاری علم و فناوری را پیش‌بینی کرده‌است. در دهه ۱۹۷۰ التینگ ماریسون (Elting E. Morison) یک برنامه سیاست گذاری علم و فناوری در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) پایه‌گذاری کرد که به عنوان
ماساچوست (MIT) پایه‌گذاری کرد که به عنوان یک مدل در خدمت دیگران قرار گرفت. در سال ۲۰۱۱ ۱۱۱برنامه STS شمارش شدند. تاریخچه رشته در ایران. در سال ۱۳۸۷ اولین دوره این رشته در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد.
میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازی، متخلص به "مونس" و ملقب به مونس‌علیشاه (متولد ۱۲۹۰ قمری/ ۱۲۵۲ خورشیدی)، از اقطاب سلسله نعمت‌اللهی و از خانواده‌های معروف طريقت و عرفان در ايران می‌باشد. وی در جنبش مشروطيت از آزادی‌خواهان فارس و نيز از شعرای معاصر و مدیر روزنامهٔ احیا بوده‌است. سعید نفیسی وی را یکی از مردان بزرگ روزگار خوانده است. اصل و نسب. میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازی، فرزند حاج علی آقا ذوالریاستین وفاعلیشاه (از پیران سلسله نعمت‌اللهی)، در یازدهم ربیع‌الاول سال ۱۲۹۰ هجری قمری، متولد شد. وی از طرف
سال ۱۲۹۰ هجری قمری، متولد شد. وی از طرف مادر، نسب به میرزا کوچک، ملقب به رحمت‌علیشاه (از اقطاب سلسله نعمت‌اللهی) داشت. او در ۷ سالگی به مدرسه و از ۹ سالگی نزد سید محمد نبی کربالی به تحصیل ادامه داد و از ۱۶ سالگی به بعد، علوم زمان را (مانند مقدمات فارسی و عربی، صرف و نحو، پاره‌ای از فقه و اصول، بیان و منطق، ریاضی و قسمتی از هیئت، حساب و فیزیک و شیمی و جبر، حکمت الهی، شرح فصوص الحکم، مکاسب و طهارات، علم تفسیر و لمعه) نزد اساتیدی مانند نبی کربالی، حکیم نصرالله (در مدرسه منصوریه حکمت)، میرزا عبدالله رحمت،
(در مدرسه منصوریه حکمت)، میرزا عبدالله رحمت، میرزا آقا جهرمی، میرزا هادی، باقر عبدالنبی، جعفر محلاتی و خصوصاً نزد پدر خود وفاعلیشاه فرا گرفت. خدمات فرهنگی و اجتماعی. از بدو ندای مشروطیت به همراه و زیر نظر پدر خود وفاعلیشاه اقدام به تأسیس انجمن‌های اسلامی و انصار نمود و عهده‌دار ریاست آن‌ها بود. بسیاری از علما، تجار و اصناف در این انجمن‌ها عضویت داشتند. در سال ١٣٢٤ه.ق. به تأسیس مدرسه مسعودیه پرداخت و چاپخانه پارس را ايجاد كرد. وی در سال ١٣٢٩ ه. ق روزنامه احياء را منتشر كرد و به همراه پدرش نقش بسزایی در
احياء را منتشر كرد و به همراه پدرش نقش بسزایی در بیداری و آگاهی مردم فارس داشتند. در جنگ جهانی اول. در جنگ بین‌الملل اول، لباس سربازی پوشید. سپس در حزب دمکرات فارس وارد و جزء هیأت مرکزی حزب شد و همواره دوش‌به‌دوش آزادی‌خواهان معاصر و حافظین استقلال ایران پیش رفت. قطبیت سلسله نعمت‌اللهی. وی پس از اتمام حکمت نظری، معارف الهی و مراتب سیر و سلوک را زیر نظر پدر خود وفاعلیشاه طی و پس از هفتمین چله یا اربعین ترجیع‌بند وفائیه را با مطلع زیر سرود: پس از فوت سید اسمعیل اجاق (صادق‌علیشاه) حسب وصیت وی به قطبیت سلسله
اجاق (صادق‌علیشاه) حسب وصیت وی به قطبیت سلسله نعمت‌اللهی رسید. معاریف معاصر وی. معاریف زیر با وی مراوده داشته و به وی ارادت می‌ورزیدند: مشایخ مونس‌علیشاه. سید محمد خوش چشم همدانی(سعید علی شاه) جانشینی. در سال ۱۳۲۵ جواد نوربخش (متولد ۱۳۰۵ شمسی) که به تازگی در کرمان نزد سید ضیاءالدین مرشدی (وفاعلی) مشرف شده بود برای تحصیل در رشته پزشکی به تهران آمد و در خانقاه تهران ساکن شد. وی مورد توجه مونس‌علیشاه واقع گردید و وی را به سمت شیخ خانقاه تهران منصوب نمود که در زمان حیات پیرش فقط دو بار در تهران به دستور اکید
زمان حیات پیرش فقط دو بار در تهران به دستور اکید پیرش اقدام به دستگیری طالبان نمود (حسن کباری و حاج محمد جعفر کرمانی). در سال ۱۳۳۱با عزیمت جواد نوربخش به بم، مسئولیت دستگیری طالبان در استان کرمان و استان‌های همجوار به وی محول گردید. وی در برخی از آثار، جواد نوربخش را چنین خطاب می‌نماید: وی قبل از فوت، جواد نوربخش (نورعلیشاه) را به جانشینی خود و قطبیت سلسله نعمت‌اللهی منصوب نمود. سفر حج. در سال ۱۳۱۷ ه.ق. به همراه پدر خود به مکه مشرف گردید. در سال ۱۳۴۰ قمری همراه با تعدادی از شیرازی‌ها به سفر حج نایل شده و
همراه با تعدادی از شیرازی‌ها به سفر حج نایل شده و در کتاب سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی از او بسیار یاد شده‌است. تألیفات. از او تألیفاتی از جمله آثار زیر بر جای مانده‌است: آثار و تألیفات زیر نیز از وی به‌جا مانده‌است: آثار زیر با هزینه شخصی توسط وی منتشر گردید: اقامت در تهران. در سال ۱۳۰۸ شمسی به تهران آمد و در نزدیک چهارسو چوبی تهران (خیابان بلورسازی حد فاصل امیریه و حافظ) محلی را تهیه و ساکن گردید و خانقاهی ترتیب داد. خانقاه نعمت‌اللهی تهران در آن مکان واقع است. جواد نوربخش در دوران قطبیت خود چند ساختمان
است. جواد نوربخش در دوران قطبیت خود چند ساختمان همجوار را خریداری و به خانقاه ضمیمه نمود که درب فعلی آن در کوچه میثم (خانقاه) قرار دارد. درگذشت. سالی چند پیش از فوتش به تهران رفت و در آنجا به اصرار مریدانش خانقاهی ترتیب داد و سالی چند به ارشاد مشغول بود. تا اینکه در ساعت نه و نیم بعد از ظهر روز یکشنبه ۲۴ خرداد ماه ۱۳۳۲خورشیدی در تهران وفات یافت. او بر حسب وصیت خودش در خانقاه نعمت‌اللهی کرمانشاه که پیروانش در کرمانشاه (خیابان شیر و خورشید) بنیاد کرده بودند دفن شد.
دوک یورک یکی از عناوین نجیب‌زادگی بریتانیا است که در طول تاریخ به پسران پادشاه اعطا شده است. این عنوان به طور خاص، از ۱۴۷۴ تاکنون در صورت اعطا همواره به دومین پسر پادشاه یا ملکهٔ آن کشور اعطا شده. وارث تاج و تخت معمولا عنوان شاهزادهٔ ویلز را دریافت می‌دارد. عنوان دوک یورک از قرن چهاردهم میلادی تاکنون هشت بار ایجاد و اعطا شده و دارندهٔ کنونی آن شاهزاده اندرو، دومین پسر ملکه الیزابت است. نخستین بار ادوارد سوم، عنوان دوک یورک را به چهارمین پسرش ادموند اعطا کرد. بعد از وی، پسرش ادوارد این عنوان را به ارث برد.
بعد از وی، پسرش ادوارد این عنوان را به ارث برد. بعد از مرگ ادوارد در نبرد آزینکورت، عنوان دوک یورک به برادرزاده‌اش ریچارد رسید و پس از وی، پسرش ادوارد وارث این عنوان بود. در هنگام به سلطنت رسیدن ادوارد، عنوان دوک یورک در سلطنت ادغام شد و به صورت مستقل از بین رفت. دومین ایجاد این عنوان در سال ۱۴۷۴ توسط ادوارد چهارم و برای دومین پسرش ریچارد بود. ریچارد یکی از شاهزادگان در برج بود که بدون وارث درگذشت و عنوان دوک یورک نیز منقرض شد. سومین بار، عنوان دوک یورک توسط هنری هفتم ایجاد و به دومین پسرش هنری اعطا شد. با
هنری هفتم ایجاد و به دومین پسرش هنری اعطا شد. با درگذشت آرتور، شاهزاده ولز، هنری وارث تاج و تخت شد و با به سلطنت رسیدن او در سال ۱۵۰۹، عنوان دوک یورک مجددا با سلطنت ادغام گردید. ایجادهای چهارم تا هفتم به ترتیب برای چارلز استوارت، جیمز استوارت، شاهزاده جرج و شاهزاده آلبرت بوده که هر کدام پسر دوم پادشاه بوده‌اند که به سلطنت رسیدند و هر بار این عنوان با سلطنت ادغام شده. عنوان دوک یورک برای بار هشتم در سال ۱۹۸۶ ایجاد و به اندرو دومین پسر الیزابت دوم اعطا شد.
چرخه استرلینگ یک چرخه ترمودینامیکی می‌باشد. این شامل موتور استرلینگ اولیه می‌باشد که در سال ۱۸۱۶ توسط رابرت استرلینگ با همکاری برادرش، طراحی و ساخته شد. چرخه برگشت پذیر می‌باشد، بدین معنی که اگر با کار مکانیکی تغذیه شود، می‌تواند به عنوان پمپ حرارتی یا یخچال عمل کند. سیکل به عنوان یک چرخه بسته همراه با بازیافت با سیال عامل گازی تعریف می‌شود. چرخه بسته به این معنی می‌باشد که سیال عامل به صورت همیشگی درون سیستم ترمودینامیکی بوده و از آن خارج نمی‌شود. این چرخه همچنین در رده موتورهای احتراق خارجی دسته‌بندی
همچنین در رده موتورهای احتراق خارجی دسته‌بندی می‌شود. بازیافت مربوط به استفاده از یک مبدل حرارتی داخلی می‌باشد که بازدهی حرارتی سیستم را افزایش می‌دهد. شرح فرایند. چرخه استریلینگ همانند دیگر چرخه‌های حرارتی دارای چهار فرایند اصلی می‌باشد: با این حال، این فرایندها، به صورت جداگانه اتفاق نمی‌افتد، اما گذار از این حالات با هم همپوشانی دارند. چرخه ایده‌ال استرلینگ از چهار فرایند تشکیل شده‌است:
گیج برابر است با قطر گلولهٔ سرب خالص که با معکوس جرم سرب بر حسب پوند ساخته می‌شود؛ یعنی ۱۲ گیج برابر است با قطر گلولهٔ سربی با جرم ۱/۱۲ پوند. شایان ذکر است که با این تعریف می‌توان استدلال کرد که با کوچک‌تر شدن رقم گیج، اندازهٔ قطر بزرگتر می‌شود. محاسبهٔ گیج. n-برابر است با عدد مطلوب گیج (چگالی سرب 11.352 g/cm3 استاندارد بین‌المللی انگلیس آمریکا در مقیاس پوند (453.59237 grams). بنابراین قطر دهانه لوله‌ای با گیج n برابر است با: کاربرد گیج. بیشترین کاربرد گیج در محاسبه و استاندارد سازی قطر داخلی لولهٔ تفنگهای
محاسبه و استاندارد سازی قطر داخلی لولهٔ تفنگهای ساچمه‌زنی می‌باشد.
قوزلو در شمال غربی کشور ایران، غرب دریای خزر، شمال شرقی آذربایجان، شمال استان اردبیل و جنوب شـرقی شهر گرمی مغــان، در دهستان اینی از بخش مرکزی شهرستان مغان، بین ۴۸ درجه و۸ دقیقه طــول شرقی از نصف النهار مبدأ و۳۹ درجه و۱دقیقه عرض شمالی از خط استوا واقع شـــده‌است. این روستا از سمت شمال به اراضی روستاهای ایزمارا و قنبرلو از سمت شرق به اراضی روستاهای تپه، شاوون و بی‌اره و از سمت جنوب به اراضی روستای اینی و از سمت غرب به اراضی روستای ایزمارا متصل است. ارتفاع متوســــــط آن از سطــــح دریاهــای آزاد حــدود
متوســــــط آن از سطــــح دریاهــای آزاد حــدود ۱۰۰۰(هزار) متر است. فاصله آن هم با شهــر گرمی مغــــان حدود هفت کیلومتر و با اردبیل صد و ده کیلومتر می‌باشد. وجه تسمیه. از چندین سده گذشته، این محل به نام قوزلو و غوزلو شناخته می‌شده‌است. درباره علت نامگذاری آن به قوزلو یا غوزلو چند نظر وجود دارد؛ یکی اینکه عده‌ای از مورخان معتقدند که نام همه روستاهایی که فعلاً در آذربایجـــــان به نام قــــــوزلو شناخته می‌شوند از نام طایفه «اوغوز» که عربها «غُز» می‌گفتند، گرفته شده‌است. اوغوزها یا غوزها، جد ترکان امروزی
گرفته شده‌است. اوغوزها یا غوزها، جد ترکان امروزی منطقه آذربایجان به‌شمار می‌روند و بنا به نوشته آقای نیایش در صفحه۲۱ کتاب آذربایجان و هویت «سیل عظیمی از اوغوزها در قرن یازدهم میلادی وارد ایران شده و به ویژه در قسمت‌های شمال غربی کشورمان ساکن گشتند». بالطبع مغان هم به عنوان یکی از بهترین و خوش آب و هواترین منطقه شمال غرب کشور یعنی آذربایجان، محل سکونت این قوم بوده‌است و روستای قوزلوی فعلی هم که در یکی از بهترین نقاط مغان واقع شده، محل سکونت این قوم بوده و نام خود را از همان قوم گرفته‌است. نظر دیگر درباره
نام خود را از همان قوم گرفته‌است. نظر دیگر درباره وجه تسمیه قوزلو اینست که، عده‌ای معتقدند چون در ترکی آذربایجانی به درخت گردو «قوز» هم گفته می‌شود و در این روستا باغات گردوی فراوانی وجود دارد، پس نام آن به همین علت به قوزلو معروف شده‌است. اما با تأمل در این موضوع می‌بینیم که این نظریه به چند علت زیاد قابل استناد نیست چون؛ اولاً در بیشتر روستاهای ترک‌زبان کشورمان، باغات گردوی زیادی وجود دارد ولی هیچ وقت قوزلو نامیده نشده‌اند. پس اگر این نظر صحیح بود باید همه این روستاها امروزه به این نام نامیده می‌شدند.
همه این روستاها امروزه به این نام نامیده می‌شدند. ثانیاً امروزه روستاهای زیاد وجود دارند که قوزلو نامیده می‌شوند در حالیکه هـــــیچ درخت گردویی در آن‌ها دیده نمی‌شوند. ثالثاً اگر به فرض اینکه وفور درختان گردو سبب نامیدن این روستا به قوزلو شده باشد پس این درختان گردو را چه کسانی کاشته‌اند و این محل را که به کاشتن درخت گردو در آن اقدام کرده‌اند چه می‌نامیده اند؟ به نظر نگارنده آنچــه درباره وجه تسمیه این روستا قابل قبول و صحیح است، این است که این روستا بعد از اسکان اوغوزها در آن به اوغوزلو، غوزلو و قوزلو
از اسکان اوغوزها در آن به اوغوزلو، غوزلو و قوزلو معـروف شده و این طایفه اقدام به کاشت درختان گردو در آن نموده‌اند و همین درختان گردو، امروزه عده‌ای را در خصوص وجه تسمیــــه آن دچار اشتباه ساخته‌است. پس نام اصلـــــی و قدیمــــــی این روستا «غوزلو» می‌باشد، اما چون «مخرج «غ» در هجای اوّل واژگان ترکی نمی‌آید » نام این روستـــا به صورت قــوزلو (gozloo) درآمده‌است. باغات. روستای قوزلو دارای باغات متنوعی است. مهمترین محصولات باغی روستای قوزلو که در بازارهای محلی و منطقه‌ای به فروش می‌رسد باغات گردو است. گردوهای
و منطقه‌ای به فروش می‌رسد باغات گردو است. گردوهای این منطقه از انواع مختلفی برخوردار است. علاوه برروستاهای اطراف به مانند ایزماره که به‌طور سنتی از قدیم‌الایام گردوهای خود را از این روستا تأمین می‌کنند، قسمتی از گردوی بازار شهر گئرمی موغان (گرمی) نیز از این روستا تأمین می‌شود. به، آلو، آلوچه، آلبالو و... از دیگر محصولات باغی این روستا هستند. در سال‌های اخیر کاشت باغات گردوی اسراییلی و باغات گیلاس و هلو نیز در روستا رواج پیدا کرده‌است. وجود باغات گردو در این روستا باعث به وجود آمدن فرهنگ خاص مرتبط با گردو
روستا باعث به وجود آمدن فرهنگ خاص مرتبط با گردو در روستای قوزلو شده‌است. انواع بازی‌هایی که نوجوانان و جوانان با گردو انجام می‌دادند از مفرح‌ترین بازی چند سال گذشته به حساب می‌آمد. که با تغییرات فرهنگی - جمعیتی چند سال اخیر کمرنگ تر شده‌است. وجود رودخانه قوزلو چای / اوجرلو چای مهم‌ترین عامل وجود این باغات است. رودخانه با عبور از بستر خود پوشش گیاهی متفاوتی را در حاشیه خود به تاحدود ۵۰۰ متر ایجاد کرده‌است. وجود چشمه‌ها و سرشاخه‌های رودخانه در دره‌ها نیز باعث ایجاد پوشش گیاهی متنوع در اطراف روستا شده‌است.
ایجاد پوشش گیاهی متنوع در اطراف روستا شده‌است. وجود باغات متمرکز به همراه وجود پوشش گیاهی به صورت پراکنده باعث شده‌است تا چهره روستا به صورت سرسبز ییلاقی جلوه کند. درختان پراکنده عموماً از گونه آلچه (آلوچه)، سویوت (بید)، قاواق (سرو)، چاغالا (چاغالی)، بویورتکان (تمشک)، گیلدیگ و... می‌باشد. طبق خاطرات سالخوردگان روستا و نام‌های باقی‌مانده زمین‌های اطراف، در زمان‌های قدیم وسعت باغات روستا بیشتر بوده‌است. وجود منطقه‌ای با نام باغ یئری در نزدیکی شمال شرقی روستا موید این امر است. این زمین‌ها در زمان حاضر فاقد
موید این امر است. این زمین‌ها در زمان حاضر فاقد هرگونه درختی است و به صورت زمین‌های کشاورزی درآمده‌است. علت این امر را سالخوردگان روستا، خشکسالی و به دنبال فقر و روزگاری سختی معرفی می‌کنند که به واسطه آن بسیاری از درختان خشک و بسیاری دیگر برای فروش و همچنین مصرف فردی قطع شده‌اند. آنگونه که ادعا می‌کنند این امر علاوه بر باغات روستا به جنگل‌های کل منطقه صدمه زده‌است. و گیاهان دارویی. طبیعت روستای قوزلو یکی از مکان‌های رویش انواع گیاهان دارویی است. از جمله این گیاهان می‌توان به بومادران، گل گاوزبان، بابونه،
گیاهان می‌توان به بومادران، گل گاوزبان، بابونه، کاکوتی، نعناع و... اشاره کرد. استفاده از گیاهان دارویی به صورت سنتی در روستا رایج است. زنان و دختران روستا با جمع‌آوری گیاهان دارویی مختلف اقدام به پخت این گیاهان می‌نمایند که در روستا به آن تره می‌گویند برخی دیگر از گیاهان دارویی با آب جوش دم کرده و مصرف می‌کنند که بابونه از این جمله‌است. استفاده دیگر از گیاهان دارویی پختن «کته» است که نباید با کته‌ای در جاهای دیگر ایران در معنای برنج آب پز به کار می‌رود اشتباه گرفت. استفاده تجاری از گیاهان دارویی چندان رایج
گرفت. استفاده تجاری از گیاهان دارویی چندان رایج نیست. اما در زمان گذشته جوانان با جمع‌آوری و فروش سومورخان گولو مشغول می‌شدند و در زمان‌های اخیر برخی از افراد به صورت منفرد و به صورت نامنظم (بدون اینکه کار هر ساله‌شان باشد) اقدام به جمع‌آوری و فروش برخی از گیاهان دارویی می‌کنند. درختان دیرزیست. قوزلو دارای چندین درخت کهنسال و دیرزیست گردو، مخصوصاً در اطراف چشمه شوربولاغ Şor Bulağ می‌باشد. بنا بر اعتقاد برخی از اهالی، عمر یکی از درختان گردو معرف به فندق به چندین نسل می‌رسد به‌طوری‌که پدربزرگان پدربزرگشان آن
نسل می‌رسد به‌طوری‌که پدربزرگان پدربزرگشان آن را در همان اندازه به یاد داشته‌اند. عمر این درخت گردو را می‌توان بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ سال تخمین زد. به علت قطر زیاد درخت و همچنین پوسیدگی قسمتی از تنه آن سوراخی غار مانند در داخل آن ایجاد شده‌است که محلی برای قائم شدن و بازی کردن کودکان کنجکاو و بازیگوش روستا است. این درختان کهنسال با قطر زیاد و ارتفاع زیاد از فاصله‌های دور قابل مشاهده‌است. زیبایی‌های این درختان به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری روستای قوزلو می‌باشند. چشمه شوربولاق. چشمه شور بولاغ در قسمت شمال شرق