payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بین‌المللی هوانوردی (FAI) این مسافت ۴۰۲۱۲ کیلومتر بوده‌است) کیلومتر را پیمود.متوسط ارتفاع پرواز،۱۱۰۰۰ پا (۳۳۵۰ متر) بوده‌است.این پرواز قطعاً رکورد پیشین را که توسط بوئینگ بی-۵۲ نیروی هوایی ایالات متحده با پیمودن مسافت ۱۲۵۳۲ مایل (۲۰۱۶۸ کیلومتر) در سال ۱۹۶۲ میلادی زده بود، شکست.
فدراسیون بین‌المللی هوانوردی "" یک سازمان حاکم بر تعاریف و رکوردهای جهانی ورزش‌های هوایی، مکانیک پرواز و آسترونوتیکس (مبحث کیهان‌نوردی) است. این تعریف شامل وسایل هوافضایی سرنشین‌دار و بدون سرنشین است که این خود از بالونها گرفته تا فضاپیماها را دربر می‌گیرد و شامل هواپیمای مدل و پهپاد نیز می‌شود. تاریخچه. FAI در کنفرانسی که در ١٢ الی ١۴ اکتبر ١٩۰٥ در پاریس برگزار شده بود تأسیس گردید، پس از قطعنامه ای که توسط کنگره المپیک در ١۰ ژوئن ١٩۰٥ در بروکسل برگزار شد و خواستار ایجاد انجمن "برای تنظیم ورزش پرواز، جلسات
خواستار ایجاد انجمن "برای تنظیم ورزش پرواز، جلسات مختلف هواپیمایی، پیشرفت علم و ورزش هواپیمایی بود، تشکیل گردید..." در این کنفرانس نمایندگانی از ٨ کشور حضور داشتند: باشگاه هوایی سلطنتی بلژیک تأسیس ١٩۰١، باشگاه هوایی فرانسه تاسیس ١٨٩٨، باشگاه هوایی آلمان، باشگاه هوایی سلطنتی انگلیس بزرگ تاسیس ١٩۰١، باشگاه هوایی ایتالیا تاسیس ١٩۰۴، باشگاه هوایی اسپانیا تاسیس ١٩۰٥، باشگاه هوایی سوئیس تاسیس ١٩۰۰ و باشگاه هوایی ایالات متحده تاسیس ١٩۰٥. در ٢ فوریه ٢۰١٧، FAI همکاری استراتژیک جدید خود را با شرکت بین المللی مدیریت
استراتژیک جدید خود را با شرکت بین المللی مدیریت دارایی ناسفیر وینچرز اعلام کرد. دبیرکل FAI، سوزان شودل، رئیس FAI فریتس برینک و مدیر همکار ناسفیر وینچرز مکس پولیاکوف، این توافق نامه را امضا کردند و سازمان بین المللی هوانوردی ناسفیر وینچرز را به عنوان شریک فنی جهانی معرفی کردند. ساختار سازمانی. فدراسیون جهانی ورزش‌های هوایی (FAI) دارای ساختاری منظم و بین‌المللی است که شامل ارگان‌های کلیدی زیر می‌باشد: منبع: ضات آکرو تیم
تمرین هوازی نوعی فعالیت ورزشی بوده که هدف آن بهبود سیستم مصرف اکسیژن می‌باشد. ورزش هوازی (همچنین به عنوان فعالیت‌های استقامتی، ورزش‌های قلبی یا قلبی تنفسی نیز شناخته می‌شود) ورزش‌های فیزیکی با شدت کم تا زیاد است که عمدتاً به فرایند تولید انرژی هوازی بستگی دارد. «هوازی» به عنوان «مربوط، شامل، یا نیاز به اکسیژن» تعریف می‌شود، و به استفاده از اکسیژن برای برآوردن نیازهای انرژی در طول ورزش از طریق متابولیسم هوازی به اندازه کافی اشاره دارد. تمرینات هوازی با تکرار توالی فعالیت‌های با شدت سبک تا متوسط برای مدت زمان
فعالیت‌های با شدت سبک تا متوسط برای مدت زمان طولانی انجام می‌شود. ورزش هوازی را می‌توان بهتر به عنوان «فقط هوازی» نامید، زیرا به اندازه ای با شدت کم طراحی شده‌است که تمام کربوهیدرات‌ها به صورت هوازی از طریق تولید ATP میتوکندریایی به انرژی تبدیل می‌شوند. میتوکندری‌ها اندامک‌هایی هستند که برای متابولیسم کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و چربی‌ها به اکسیژن متکی هستند. نمونه‌هایی از ورزش‌های قلبی عروقی یا هوازی عبارتند از: دویدن یا دویدن در مسافت‌های طولانی، شنا، دوچرخه‌سواری، بالا رفتن از پله‌ها و پیاده‌روی.
دوچرخه‌سواری، بالا رفتن از پله‌ها و پیاده‌روی. تاریخچه. هم واژه و هم روش‌های تمرینی آن توسط دکتر کنت کوپر و سرهنگ پاولین پاتز (فیزیوتراپ) هر دو از نیروی هوایی آمریکا ابداع شدند. کوپر که شخصاً علاقه‌مند به تمرینات ورزشی بود، هم از دید شخصی و هم از دید حرفه‌ای برای یافتن جواب یک سؤال کنجکاو شده بود. موضوع از این قرار بود که برخی از افراد با توان ماهیچه‌ای بالا، در ورزش‌هایی مانند دوهای استقامت، شنا و دوچرخه سواری ضعیف عمل می‌کردند. او آغاز به اندازه‌گیری سیستماتیک کارایی افراد توسط دوچرخه درجا کرد. او کارایی
کارایی افراد توسط دوچرخه درجا کرد. او کارایی پایدار افراد را بر اساس توانی آن‌ها در نیاز به اکسیژن اندازه‌گیری کرد. دکتر کنت کوپر (Kenneth Cooper) نخستین کسی بود که مفهوم و روش‌های تمرین ورزش هوازی را رواج داد. او برای شروع تحقیقاتش از این باور الهام گرفت که ورزش می‌تواند از بروز بیماری‌ها جلوگیری کرده و نقش پیشگیرانه‌ای داشته باشد و به همین منظور در سال ۱۹۷۰ مؤسسه شخصی خودش را با هدف تحقیق دربارهٔ طب پیشگیرانه تأسیس کرد. او به میلیون‌ها نفر انگیزهٔ فعال شدن داد و امروزه به عنوان «پدر ورزش‌های هوازی» معروف
داد و امروزه به عنوان «پدر ورزش‌های هوازی» معروف است. در ادامه با تعریف ورزش هوازی، نحوهٔ درست شروع آن و تاثیرش در پیشگیری از بیماری‌ها بیشتر آشنا می‌شوید. تأثیر تمرینات هوازی بر روی عملکرد مغز. مزایای فعالیت بدنی و ورزش هوازی بر عملکرد شناختی و سلامت مغز در حال تبدیل شدن به بحث‌های مهم در هر دو جامعه علمی و عموم مردم شده‌است. با وجود فراوانی شواهد علمی، محققان توصیه‌های بهداشت عمومی مشخص در این رابطه ندارند که بخشی از این مشکلات مربوط به عدم آگاهی و دانش کافی در مورد مکانیسم‌های دقیق اعمال تابع مغز است.
کافی در مورد مکانیسم‌های دقیق اعمال تابع مغز است. علاوه بر این، یک نگرانی در این مطالعات به سبب دشواری تشخیص فعالیت‌های مغزی منحصر به فرد ناشی از ورزش است، به عنوان مثال این رفتارهای مغزی در ارتباط با تغییرات در دیگر عوامل سبک زندگی، مانند عادات غذایی و خواب نیز می‌باشد که همین مورد کار را برای محققان سخت‌تر می‌کند. محققان یافته‌های آزمایش‌ها و تحقیقات خود را به عنوان شواهدی که نشان می‌دهد در بزرگسالان جوان و سالم، ورزش‌های هوازی با شدت متوسط تأثیر قابل توجهی در برخی از سیستم‌های خاص از مغز نسبت به افراد
در برخی از سیستم‌های خاص از مغز نسبت به افراد دیگر در پی دارد بیان کردند. بر اساس یافته‌های آن‌ها حرکت ایروبیک که در آن‌ها ساختمان اسکلتی بدن هم فعال می‌شود به شکلی که شدت متوسطی داشته باشد، به جای حرکت منفعلانه، بر فرآیندهای حافظه کاری و برخی دیگر از قسمت‌های مغز و بهبود عملکرد آن‌ها تأثیر به سزایی دارد. در مطالعه آن‌ها، این تغییرات بعد از تنها دو جلسه ورزشی دیده شد. در نهایت، آن‌ها پیش‌بینی نمودند که پیشبرد چنین دانشی برای ایجاد توصیه‌های ورزشی مبتنی بر شواهد علمی برای بهبود سلامت شناختی و مغز سرعت بهبود
علمی برای بهبود سلامت شناختی و مغز سرعت بهبود آن را بیشتر خواهد کرد. انواع فعالیت ایروبیک. تصور کنید در حال ورزش کردن هستید. از شدت فعالیت عرق می‌کنید، به سختی نفس می‌کشید، قلب‌تان تاپ‌تاپ می‌کند و خون در رگ‌های شما در جریان است تا برای ادامهٔ فعالیت به عضله‌ها اکسیژن برساند و شما بتوانید مدت بیشتری به فعالیت ورزشی خود ادامه دهید. به این گونه ورزش‌ها هوازی (یا در اصطلاح کاردیو) می‌گویند. به عبارت دیگر، هر گونه ورزشی که فعالیت قلب، ریه‌ها و عضلات شما را زیاد کند تا شما مدت زمان بیشتری به ورزش ادامه دهید،
کند تا شما مدت زمان بیشتری به ورزش ادامه دهید، هوازی (کاردیو) محسوب می‌شود. مهم نیست افزایش ضربان قلب و تنفس از چه طریقی باشد: دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا و غیره. در ادامه به بررسی مکانیسم‌های ورزش هوازی می‌پردازیم که عبارتند از: نقل و انتقال و مصرف اکسیژن، نقش قلب و عضلات، مزایای ثابت‌شدهٔ ورزش‌های هوازی و موارد دیگر. در جداولی که در ادامه این قسمت می‌آیند طبقه‌بندی انواع فعالیت‌های هوازی با توجه به گروهی که فعالیت ایروبیک در آن قرار دارد آمده‌است: گروه اول. این گروه از فعالیت‌های ایروبیک با شدتی ثابت اجرا
این گروه از فعالیت‌های ایروبیک با شدتی ثابت اجرا شده و به مهارت وابسته نیستند: گروه دوم. این فعالیت‌ها با شدت ثابت یا متغیری انجام شده و تابع مهارت می‌باشند: گروه سوم. این دسته از فعالیت‌های ایروبیک به‌شدت متغیر بوده و با مهارت وابستگی عمیقی دارند: برنامه‌ریزی جهت فعالیت ایروبیک. اولین نکته‌ای که در نحوه برنامه‌ریزی برای فعالیت ایروبیک از اهمیت خاصی برخوردار است، هدفی است که ورزشکار از انجام این فعالیت‌ها دنبال می‌نماید، یعنی آیا به عنوان مثال می‌خواهد تا با انجام این تمرینات به آمادگی قلبی – تنفسی دست
با انجام این تمرینات به آمادگی قلبی – تنفسی دست یابد، آیا می‌خواهد از این تمرینات به عنوان محرکی برای کم کردن وزن اضافی بدنش سود جوید یا می‌خواهد به آمادگی جسمانی مطلوب یا بیشتر از مطلوب دست پیدا کند. بدین ترتیب می‌بینیم که هر یک از این اهداف در برنامه‌ریزی جهت فعالیت ایروبیک تعیین‌کننده است. به عنوان مثال هنگامی که فرد می‌خواهد به خاطر جلوگیری از بروز بیماری‌ها و بهبود تندرستی فعالیت ایروبیک انجام دهد. نحوه برنامه‌ریزی برای وی کاملاً با کسی که می‌خواهد از آمادگی قلبی تنفسی مطلوبی برخوردار شود متفاوت است.
آمادگی قلبی تنفسی مطلوبی برخوردار شود متفاوت است. راهنمایی. در مورد برنامه ایروبیک ویژه افزایش تندرستی خطوط راهنمای ذیل توسط دپارتمان خدمات بهداشتی و انسانی آمریکا توصیه می‌شود: اما اگر هدف اصلی از تجویز فعالیت ورزشی، بالا بردن سطح آمادگی قلبی تنفسی است، کالج آمریکایی طب ورزشی ACSM خطوط راهنمای زیر را برای برنامه‌های ورزشی قلبی تنفسی افراد بزرگسال و سالم توصیه می‌نماید: مراحل. برای بزرگسالان ظاهراً سالم برنامه ورزشی ایروبیک شامل سه مرحله می‌باشد: روش‌های تمرینی ایروبیک. عوامل اصلی یک جلسه تمرین ایروبیک. هر
ایروبیک. عوامل اصلی یک جلسه تمرین ایروبیک. هر جلسه فعالیت ورزشی ایروبیک باید شامل سه بخش زیر باشد: در مرحله گرم کردن اهداف زیر دنبال می‌شود: هنگام گرم کردن فعالیت را از سرعت پایین و کند شروع کرده و سرعت انجام فعالیت را به تدریج افزایش می‌دهیم تا بدن برای انجام فعالیت با شدت بالاتر در مرحله دوم (مرحله آماده‌سازی هوازی) آماده گردد. زمان گرم کردن بین ۵ تا ۱۰ دقیقه می‌باشد و بهتر است در آن از مجموعه‌ای از حرکات کششی و نرمش‌های سبک ویژه پاها، کمر، شکم، رانها، کشاله‌ها و شانه‌ها استفاده کرد. در طول مرحله دوم بر
و شانه‌ها استفاده کرد. در طول مرحله دوم بر طبق دستورالعمل ورزش ایروبیکی که تصمیم به انجام آن داریم، عمل می‌کنیم. این مرحله معمولاً بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه به طول می‌انجامد و بلافاصله پس از آن مرحله سرد کردن آغاز می‌شود. در مرحله سرد کردن، به مدت ۵ دقیقه و با شدت پایین به فعالیت پرداخته تا از تجمع خون در اندام‌های فوقانی یا تحتانی جلوگیری نموده و از احتمال بروز سرگیجه یا بی هوشی بکاهیم. عمل پمپاژ مستمر عضلانی برگشت خون سیاهرگی را تسریع نموده و بازتوانی پس از تمرین سرعت می‌یابد. انواع و روش‌های تمرین ایروبیک. جهت
سرعت می‌یابد. انواع و روش‌های تمرین ایروبیک. جهت انجام تمرین ایروبیک دو روش (سیستم تمرینی) مرسوم است: روش تمرینی تداومی (پیوسته). در تمرین‌های تداومی چهار جزء مورد توجه اند: نوع فعالیت. در روش تمرینی تداومی باید از فعالیت‌های ایروبیک (هوازی) استفاده شود و بنابر تعریف هر نوع فعالیتی که سبب افزایش ضربان قلب شود و آن را برای مدتی متوالی در همان حد نگاه دارد، یک فعالیت ایروبیک است. به‌طور کلی فعالیت ایروبیک شامل حرکت مکرر تمام عضلات بزرگ بدن است که در طول یک دوره زمانی به صورت ممتد اجرا شود. انواع فعالیت‌های
زمانی به صورت ممتد اجرا شود. انواع فعالیت‌های گروه‌های ذکر شده در جدول بخش ششم از جمله فعالیت‌های ایروبیک می‌باشند، که در این بین گروه‌های اول و دوم برای انجام در سیستم تمرینی تداومی مناسب می‌باشند. آنچه که در بین این فعالیت‌های ایروبیک از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد تعیین شدت آن‌ها به وسیلهٔ خود فرد می‌باشد. مزیت این فعالیت‌ها نسبت به فعالیت‌های ایروبیک گروه سوم اینست که به راحتی با افزایش سرعت انجام آن‌ها یا آهسته کردن می‌توان آن‌ها را تنظیم نمود. مزیت فعالیت ایروبیک در سیستم تمرینی تداومی، بدون نوسان
فعالیت ایروبیک در سیستم تمرینی تداومی، بدون نوسان بودن ضربان قلب در حین انجام فعالیت است. اگر چه فعالیت‌های متناوب می‌توانند استقامت قلبی تنفسی را افزایش دهند، ولی کنترل شدت آن‌ها بسیار مشکل است. تواتر تمرین. یک فرد بالغ برای کسب پیشرفت در تمرینات ایروبیک و دستیابی به استقامت قلبی ریوی نباید کمتر از ۳ جلسه در هفته تمرین کند. ورزشکاران حرفه اغلب بیش از این مقدار و تا ۶ جلسه ایروبیک در هفته هم تمرین می‌کنند. هر فرد چه ورزشکار و چه غیر ورزشکار باید یک روز در هفته را به استراحت بپردازد، تا بافت‌های آسیب دیده
هفته را به استراحت بپردازد، تا بافت‌های آسیب دیده فرصت ترمیم و ریکاوری پیدا کنند. شدت تمرین. از عوامل مهم در هنگام تمرین شدت آن می‌باشد، توصیه‌های گوناگونی در رابطه با شدت تمرین وجود دارد و این مسئله برای آغاز نمودن تمرین ایروبیک یعنی هنگامی که بدن برای شروع تمرین تحت فشار قرار می‌گیرد، بسیار مهم و حیاتی است. به دلیل اینکه شدت تمرین ایروبیک همانند سرعت مصرف اکسیژن با ضربان قلب نسبت مستقیم دارد به راحتی می‌توان مشخص کرد که شدت فعالیت چه مقدار باشد تا ضربان قلب به‌طور ثابت در محدوده‌ای که برای تمرین مناسب
قلب به‌طور ثابت در محدوده‌ای که برای تمرین مناسب است قرار گیرد. با کنترل ضربان قلب فرد ورزشکار یا مربی متوجه می‌شود که سرعت گام‌ها یا سرعت انجام فعالیت برای رسیدن به محدوده ضربان قلب هدف سریع است یا آهسته. ضربان قلب هدف. برای به‌دست آوردن ضربان قلب هدف روش‌های متعددی وجود دارد، که ورزشکار یا مربی به راحتی به وسیله آن‌ها می‌تواند ضربان قلب هدف را برای تمرین به‌دست آورد. به این منظور نخست می‌باید ضربان قلب حداکثر (MHR – Maximal Heart Rate) را به‌طور دقیق به‌دست آوریم، برای میل به این هدف ورزشکار می‌باید با
آوریم، برای میل به این هدف ورزشکار می‌باید با شدت تمام ورزش کند و ضربان قلب وی با دستگاه الکتروکاردیوگرافی ثبت گردد. به دلیل اینکه ثبت ضربان قلب به وسیله الکتروکاردیوگرافی در بیرون از محیط آزمایشگاه بسیار مشکل است، عدد ۲۲۰ برای مردان و زنان به‌طور میانگین و پیش‌فرض بیان می‌شود؛ و از آنجا که ضربان قلب با سن رابطه معکوس دارد هر چه سن بالاتر رود ضربان قلب حداکثر کاهش می‌یابد. بدین ترتیب تخمین ضربان قلب حداکثر آسان می‌شود: سن –220= ضربان قلب به عنوان مثال حداکثر ضربان قلب برای یک فرد ورزشکار ۲۰ ساله در حدود
ضربان قلب برای یک فرد ورزشکار ۲۰ ساله در حدود ۲۰۰ ضربان در دقیقه می‌باشد (۲۰۰=۲۰–۲۲۰). اگر کسی علاقه‌مند باشد تا با ۷۰ درصد ضربان قلب خود ورزش کند، ضربان قلب هدف برای وی از فرمول ذیل محاسبه می‌گردد: (سن – ۲۲۰) × ۷/۰ اگر یک ورزشکار بیست ساله را در نظر بگیریم که تمایل دارد با ۷۰ درصد ضربان قلب حداکثر خود ورزش کند ضربان قلب هدف برای وی ۱۴۰ ضربان در دقیقه خواهد شد (۱۴۰= (۲۰–۲۲۰) × ۷/۰). فرمول دیگر ضربان قلب که به‌طور معمول از آن استفاده می‌شود و سطح آمادگی فرد را در حال حاضر محاسبه می‌نماید، معادله کارونن است:
در حال حاضر محاسبه می‌نماید، معادله کارونن است: ([ضربان قلب استراحت – MHR] × ۶/۰) + ضربان قلب استراحت = ضربان قلب هدف در تمرین به‌طور میانگین ضربان قلب استراحت عددی بین ۶۰ تا ۸۰ ضربان در دقیقه است. با توجه به معادله کارونن، یک ورزشکار ۲۰ ساله با ضربان قلب استراحت ۷۰ ضربان در دقیقه، ضربان قلب هدف تمرینی ۱۴۸ ضربان در دقیقه خواهد داشت: ۱۴۸ = ([۷۰ – ۲۰۰] × ۶/۰) + ۷۰ کالج آمریکایی طب ورزشی ACSM به ورزشکاران پیشنهاد می‌دهد که هنگام تمرین ایروبیک در سیستم پیوسته، تمرین کردن در محدوده ۶۰ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان
تمرین کردن در محدوده ۶۰ تا ۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب مطلوب می‌باشد. تمرین در سطح ۷۰ درصد یک حد متوسط در نظر گرفته می‌شود. افراد تمرین کرده به راحتی شدتهای ۸۵ و ۹۰ درصد ضربان قلب حداکثر را تحمل می‌نمایند. تجویز شدت فعالیت ورزشی با استفاده از فرمول کارونن برای سطوح آمادگی مختلف: به‌دست آوردن شدت. یکی از معتبرترین راه‌های به‌دست آوردن شدت، محاسبهٔ حجم اکسیژن مصرفی اوج ((V˚O2 max در حین فعالیت است. V˚O2 max یا حجم اکسیژن مصرفی اوج، بازتابی است از: البته تعیین V˚O2 max بدون تجهیزات آزمایشگاهی ناممکن می‌باشد. مدت
max بدون تجهیزات آزمایشگاهی ناممکن می‌باشد. مدت تمرین. برای اینکه حداقل پیشرفت در یک دوره فعالیت ایروبیک پدید آید، ورزشکار باید لااقل در حالی که در محدوده ضربان قلب هدف قرار دارد حداقل به مدت ۲۰ دقیقه در سیستم تمرینی پیوسته تمرین نماید. کالج آمریکایی طب ورزشی ACSM پیشنهاد می‌کند در زمانی که ضربان قلب شخص به ضربان قلب هدف رسید، فعالیت یا تمرین برای مدت ۲۰ تا ۶۰ دقیقه ادامه پیدا کند. به‌طور کلی هرچه مدت تمرین طولانی‌تر باشد، استقامت قلب تنفسی نیز بیشتر پیشرفت می‌کند. ورزشکاران حرفه‌ای می‌باید حداقل ۴۵ دقیقه
می‌کند. ورزشکاران حرفه‌ای می‌باید حداقل ۴۵ دقیقه تمرین کنند. روش تمرینی تناوبی (نا پیوسته). سیستم تمرینی تناوبی برخلاف سیستم تمرینی تداومی فعالیت‌هایی را شامل می‌گردد که بیشتر نوبتی و فاصله دار می‌باشند. گروه سوم فعالیت‌های ایروبیک نمونه‌ای از تمرینات تناوبی می‌باشند، البته باید خاطر نشان کرد که فعالیت‌های ایروبیک سایر گروه‌ها را نیز می‌توان به روش تناوبی انجام داد. در اینجا مثالی از یک برنامه تمرین تناوبی، برای افزایش توان قلبی تنفسی ارائه می‌گردد: در مثال فوق فرد باید با سرعتی بدود که مسافت ۱ کیلومتر را
فوق فرد باید با سرعتی بدود که مسافت ۱ کیلومتر را در طول ۳ تا ۴ دقیقه به پایان برد. سپس ۵/۱ تا ۲ دقیقه دوره استراحت را دنبال نموده یعنی نرم می‌دود یا سریع راه می‌رود. پس از طی دوره استراحت دوباره مانند بار نخست می‌دود و این عمل را ۳ یا ۷ بار تکرار می‌کند و بدین ترتیب ست تمرینی اش به پایان می‌رسد. شدت تمرین در طول دوره استراحت نباید از ۶۰ تا ۷۰ درصد ضربان قلب حداکثر، کمتر شود. هم چنین انتظار می‌رود که ورزشکار در حین انجام تکرارها به ۸۵ تا ۹۵ درصد ضربان قلب حداکثر خود برسد. شدت فعالیت را با استفاده از اصل
حداکثر خود برسد. شدت فعالیت را با استفاده از اصل اضافه بار می‌توان افزایش داد. به این منظور، شدت فعالیت ورزشی یا مدت آن را افزایش می‌دهیم یا مدت زمان استراحت بین تکرارها را کاهش می‌دهیم یا تعداد فعالیت‌های تناوبی در هر جلسه را افزایش می‌دهیم. تمرینات مقاومت دایره‌ای. تصور کنید در حال ورزش کردن هستید. از شدت فعالیت عرق می‌کنید، به سختی نفس می‌کشید، قلب‌تان تاپ‌تاپ می‌کند و خون در رگ‌های شما در جریان است تا برای ادامهٔ فعالیت به عضله‌ها اکسیژن برساند و شما بتوانید مدت بیشتری به فعالیت ورزشی خود ادامه دهید.
مدت بیشتری به فعالیت ورزشی خود ادامه دهید. به این گونه ورزش‌ها هوازی (یا در اصطلاح کاردیو) می‌گویند. به عبارت دیگر، هر گونه ورزشی که فعالیت قلب، ریه‌ها و عضلات شما را زیاد کند تا شما مدت زمان بیشتری به ورزش ادامه دهید، هوازی (کاردیو) محسوب می‌شود. مهم نیست افزایش ضربان قلب و تنفس از چه طریقی باشد: دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا و غیره. در ادامه به بررسی مکانیسم‌های ورزش هوازی می‌پردازیم که عبارتند از: نقل و انتقال و مصرف اکسیژن، نقش قلب و عضلات، مزایای ثابت‌شدهٔ ورزش‌های هوازی و موارد دیگر. تصور کنید در حال ورزش
هوازی و موارد دیگر. تصور کنید در حال ورزش کردن هستید. از شدت فعالیت عرق می‌کنید، به سختی نفس می‌کشید، قلب‌تان تاپ‌تاپ می‌کند و خون در رگ‌های شما در جریان است تا برای ادامهٔ فعالیت به عضله‌ها اکسیژن برساند و شما بتوانید مدت بیشتری به فعالیت ورزشی خود ادامه دهید. به این گونه ورزش‌ها هوازی (یا در اصطلاح کاردیو) می‌گویند. به عبارت دیگر، هر گونه ورزشی که فعالیت قلب، ریه‌ها و عضلات شما را زیاد کند تا شما مدت زمان بیشتری به ورزش ادامه دهید، هوازی (کاردیو) محسوب می‌شود. مهم نیست افزایش ضربان قلب و تنفس از چه طریقی
مهم نیست افزایش ضربان قلب و تنفس از چه طریقی باشد: دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا و غیره. در ادامه به بررسی مکانیسم‌های ورزش هوازی می‌پردازیم که عبارتند از: نقل و انتقال و مصرف اکسیژن، نقش قلب و عضلات، مزایای ثابت‌شدهٔ ورزش‌های هوازی و موارد دیگر. بر طبق تحقیقات انجام شده توسط کالج آمریکایی طب ورزشی ACSM (بوسیله دو محقق به نام‌های گتمن و پولاک) بر روی تمرینات مقاومت دایره ای، این تمرینات تنها به میزان ۵ درصد باعث افزایش استقامت قلبی تنفسی می‌شود و این در حالی است که سایر فعالیت‌های ایروبیک باعث افزایشی به مقدار
که سایر فعالیت‌های ایروبیک باعث افزایشی به مقدار ۱۵ تا ۲۵ درصد می‌شوند. بدین ترتیب محققان نتیجه گرفتند که، تمرین‌های مقومت دایره‌ای را نباید به منظور افزایش استقامت قلبی تنفسی به کار گرفت بلکه می‌توان از این تمرینات در مرحله حفظ آمادگی استفاده نمود. منابع. شابک دوره:۳-۴۸۴-۴۷۷-۹۶۴-۹۷۸ شابک جلد اول:۰-۴۸۵-۴۷۷-۹۶۴-۹۷۸ شابک جلد دوم:۷-۴۸۶-۴۷۷-۹۶۴-۹۷۸ شابک جلد سوم:۴-۴۸۷-۴۷۷-۹۶۴-۹۷۸ رده‌بندی کنگره: ۱۳۸۷ ۶الف ۷۶م 5/546 GV رده‌بندی دیویی: ۷۱۳/۶۱۳ شماره کتابشناسی ملی: ۱۲۵۰۶۳۷
۳۰ منطقه از مناطق تشکیل دهندهٔ توکیو، پایتخت ژاپن منطقه تاما نامگذاری شده است. منطقه تاما که جزء مناطق حومهٔ توکیو محسوب می‌شود. از ۲۶ شهر، ۳ شهرستان، و ۱ روستا تشکیل شده و تراکم جمعیت کمتری نسبت به مناطق ویژه توکیو دارد. مساحت منطقه تاما ۱٬۱۶۹٬۴۹ کیلومتر مربع است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۰ میلادی ۴٬۱۶۰٬۳۷۳ نفر بوده‌است. توکیو به‌طور کلی به سه منطقهٔ بزرگ تقسیم می‌شود: کوه‌های منطقهٔ تاما. سلسله کوه اوکوتاما در منطقهٔ تاما، در غرب توکیو قرار دارد و در این سلسله کوه جهت پیاده‌روی و کوهنوردی مسیرهای بسیاری وجود
کوه جهت پیاده‌روی و کوهنوردی مسیرهای بسیاری وجود دارد. چند نمونه از کوه‌های واقع در این منطقه:
د در دو مورد به کار می رود: و (د) در زبان های عربی، عبری، فنیقی و... استفاده می شود
دختر ایرونی فیلمی به کارگردانی محمدحسین لطیفی و با بازی هدیه تهرانی و امین حیایی که محصول سال ۱۳۸۱ است. خلاصه داستان. فیلم دربارهٔ پسری پولدار است که عاشق دختری می‌شود و خود را به عنوان پسری فقیر در کارگاه آن دختر جا می‌زند.
اشلی کول (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است. اوایل زندگی. پدر کول اهل باربادوس بود که هفت سال بعد از ازدواجش، مادر و خانواده کول را رها و به استرالیا مهاجرت می‌کند. کول و برادرش متو توسط مادرش، تربیت و بزرگ شدند. زندگی ورزشی. او فوتبال را از آرسنال شروع کرده و در سال ۲۰۰۶ به چلسی پیوسته و در سال ۲۰۱۴ به عضویت آ.اس. رم درآمد. وی ۱۰۷ بازی ملی برای تیم ملی انگلستان انجام داده‌است. او در سن ۳۸ سالگی از فوتبال حرفه ای خداحافظی کرد. او همسر سابق شریل کول است. خلاصه بازی‌ها. تا تاریخ ۱۰ مارس ۲۰۱۲
مرجع واگذاری اعداد در اینترنت مخفف آیانا ، نهادی است که مسئولیت سرپرستی آدرس‌های پروتکل اینترنت و سیستم خودگردان تخصیص داده شده، مدیریت منطقه ریشه سامانه نام دامنه ، ساختار رسانه‌ها در اینترنت یا همان MIME type، و وظایف مربوط به پروتکل‌های اینترنتی دیگر را به عهده دارد. این کارها به وسیلهٔ آیکان اداره می‌شود. پیش از برپایی آیکان برای این منظور، آیانا در ابتدا به وسیلهٔ جان پوستِل از مؤسسه علوم اطلاعات دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، تحت قرارداد USC/ISI با وزارت دفاع ایالات متحده مدیریت می‌شد، تا اینکه آیکان برای
ایالات متحده مدیریت می‌شد، تا اینکه آیکان برای دریافت این مسئولیت تحت قراردادی با وزارت بازرگانی ایالات متحده ایجاد شد.
روش بوچ یک تکنیک مورد استفاده در مهندسی نرم‌افزار است. روش بوچ در واقع یک زبان مدلسازی شی و متدولوژی است که به گستردگی در تحلیل و طراحی شی گرا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش توسط گریدی بوچ (Grady Booch) در زمانی که در شرکت «رشنال سافتور» (Rational Software) - که اکنون بخشی از آی بی ام است - کارمی‌کرد به وجود آمد. جنبه نمادگذاری این روش توسط یو ام ال جایگزین شد که نمادهای گرافیکی اش برگرفته از بوچ، تکنیک مدلسازی شی(OMT) و مهندسی نرم‌افزار شی گرا(OOSE) است. جنبه متدولوژی روش بوچ در بسیاری از متدولوژی‌ها و
آیوروِدا (به انگلیسی: ayurveda، به سانسکریت: आयुर्वेद؛ به معنی «علم زندگی») دانشی کهن و گسترده است که نه‌تنها در هند، بلکه در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی نیز مورد توجه قرار گرفته است. آیورودا به‌عنوان یکی از شیوه‌های طب مکمل، از روش‌هایی مانند درمان گیاهی، ماساژ و یوگا برای ارتقای سلامت و درمان بیماری‌ها بهره می‌برد. با وجود سابقه‌ی تاریخی طولانی، این دانش همچنان در میان بسیاری از مردم محبوبیت دارد و جایگاهی مهم در زندگی معاصر یافته است. اصول آیورودا. آیورودا از تعالیم هندو و بودا تأثیر زیادی
آیورودا از تعالیم هندو و بودا تأثیر زیادی گرفته‌است. یکی از مفاهیمی که از این طریق به آیورودا راه یافته مفهوم «تعادل» است، که بر اساس آن مقابله با نیازهای طبیعی باعث از بین رفتن تعادل در بدن و ایجاد بیماری می‌شود. توصیه به رژیم‌های غذایی جایگاه ویژه‌ای در آیورودا دارد. همچنین بهداشت — هم‌چنان‌که یکی از ارکان مذهبی هندوها است — در آیورودا از اهمیت زیادی برخوردار است. آیورودا یک واژه سانسکریت است و به معنای علم زندگی است. ودا نام اولین کتابی است که به انسان‌ها از جانب خداوند نازل شده‌است اما تاکنون به درستی
از جانب خداوند نازل شده‌است اما تاکنون به درستی مشخص نشده توسط چه کسی به زمین فرستاده شده‌است. تعالیم آیورودا بر اساس چند بخش از کتاب آسمانی ودا مثل ریگ ودا می‌باشد. آیورودا تنها سیستم طبی است که هدف آن از طبابت و تعلیم رسیدن به خدا است. یک دانش همه‌جانبه که شامل جیوتیشا (علوم کیهانی)، داروسازی، آزمایش طبی، طب سوزنی، ماساژ، جراحی، گیاه پزشکی، دامپزشکی و هر آنچه مربوط به طب باشد است. آیورودا به چند دلیل علمی مقدس به‌شمار می‌آید و در دانشگاه‌های هندوستان به عنوان یک رشته پزشکی جامع و کامل در حال تدریس است.
عنوان یک رشته پزشکی جامع و کامل در حال تدریس است. به پزشک آیورودایی، آیورودیک یا وید می‌گویند. براساس عمیق ترین آموزه های آیورودا: زندگی انسان، تعادلی ست میان بدن، ذهن، احساسات و روح. هیچ چیزی وجود نخواهد داشت مگر برای رسیدن به آگاهی برتر. آفرینش پیوندی از دو عالم درون و برون است و آیورودا پلی ست که این دو عالم را به یکدیگر پیوند می دهد. عملکرد و حرکت تمام خلقت، انسان، مواد معدنی، نباتات، قلمرو حیوانات، همگی نشئت گرفته از برهم کنش سه نیرو و انرژی بنیادین می باشند. این سه نیرو که در منابع امروزی دوشاها
می باشند. این سه نیرو که در منابع امروزی دوشاها خوانده می شوند، شامل: واتا، پیتا و کافا هستند. منابع. http://www.healthandhealingny.org/tradition_healing/ayurveda-history.html
الروضة البِهیة فی شرح اللُمعة الدمشقیة معروف به شرح لمعه یک کتاب آموزشی در فقه امامیه و اثر مشترک شمس‌الدین محمد بن مکی معروف به شهید اول فقیه سدهٔ هشتم و زین‌الدین بن علی معروف به شهید ثانی فقیه جبل عاملی سدهٔ دهم هجری است. شهید ثانی در این کتاب، به شرح و بسط لمعه دمشقیه اثر شهید اول پرداخته‌ است. هر دو نویسنده کتاب را بر پایهٔ نظرات مشهور در فقه شیعه نوشته‌اند. شرح لمعه یکی از مهمترین کتاب‌های آموزشی فقهی در حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها و تنها کتاب درسی مشتمل بر تمام ابواب فقه است که در سطح یک حوزه‌ها
مشتمل بر تمام ابواب فقه است که در سطح یک حوزه‌ها تدریس می‌گردد. هرچند به تازگی در برخی حوزه‌ها کتاب «الدروس التمهیدیه» جایگزین شرح لمعه شده و برخی نویسندگان هم پیشنهاد داده‌اند که کتاب‌های دیگری مثل «العروة الوثقی» جایگزین این کتاب شود. این کتاب بر نظام حقوقی ایران نیز بسیار تأثیرگذار بوده‌ است. علاوه بر آن که مهمترین منبع دروس «متون فقه» رشته تحصیلی حقوق در دانشگاه‌های ایران می‌باشد، منبع اصلی تدوین قانون مدنی ایران و یکی از مهمترین منابع در تدوین قانون مجازات اسلامی نیز به شمار می‌رود که علاوه بر محتوای
اسلامی نیز به شمار می‌رود که علاوه بر محتوای قانون حتی جنبه‌های شکلی آن‌ها را نیز تحت تأثیر قرار داده‌است. ناصر کاتوزیان استاد حقوق خصوصی ایران در مورد اهمیت این کتاب می‌نویسد: «شرح لمعه از نظر اسلوب نگارش در میان سایر کتاب‌های فقهی ممتاز است؛ زیرا در عین حال که در بیان مطالب از به کار بردن کلمات زاید به دقت پرهیز شده، از نظر استدلال نیز چیزی از کتب مفصل کم ندارد. به همین جهت می‌توان گفت بهترین و جامع‌ترین کتاب‌های درسی است.»
تکنیک مدل‌سازی شی یا OMT، یک زبان مدل‌سازی شی برای طراحی و مدل‌سازی نرم‌افزار است. این تکنیک در حدود سال ۱۹۹۱ توسط رمباف، بلاها، پرمرلانی، ادی و لورنسن به عنوان شیوه‌ای برای توسعه سیستم‌های شی گرا و پشتیبانی از برنامه نویسی شی گرا به وجود آمد. OMT به عنوان دیدگاهی در تولید نرم‌افزار به وجود آمد. اهداف مدلسازی بنا به رمباف(۱۹۹۱) عبارتند از: OMT سه گونه مدل اصلی را پیشنهاد می‌کند: OMT جد زبان مدل‌سازی یکپارچه (UML) محسوب می‌شود. بسیاری از عناصر مدلسازی OMT با UML مشترکند.