payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمدمهدی پورگل فرزند حسن (متولد ۱۳۱۱ - درگذشته ۱۳۹۰) نماینده دوره‌های اول و دوم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بندر انزلی بود. صاحب آثار متعدد در فرهنگ و ادبیات کلاسیک من جمله مقدمه، تصحیح و تحشیه رسائل الخوارزمی
نام این شخص در متون به دست آمده از ارک شوش با عنوان "اپَلایه شاه مردم زری" چندبار یاد شده‌است. زمان نوشته شدن این متون را ربع نخست سده ششم پیش از میلاد دانسته‌اند. این نام بسیار شبیه به نام اپلایه نوه مردوک اپل آیدین دوم شاه بابل است که هومبان نیکش دوم شاه عیلام وی را بیرون راند؛ بنابراین شاید مردم زری از جمله قبایل آرامی یا کلدانی ساکن در مناطق جنوب غربی خوزستان بوده باشند.
هنر گوتیک جدید شاخه‌ای از هنر معاصر است که برپایه وحشت و تاریکی بنا شده‌است. فرانسیسکا گوین در این مورد می‌گوید: نمایشگاه گوتیک بوستون. این سبک با نمایشگاه گوتیک که توسط مؤسسه هنر معاصر بوستون به سرپرستی کریستوف گرونبرگ برگزار گردید آغاز شد. این نمایشگاه از ۲۴ آوریل تا ۶ ژوئیه ۱۹۹۷ ادامه داشت. این نمایشگاه شامل کارهای جیک و دینوس چپمن، مایک کلی، گرگوری کردسون، رابرت گوبر، جیم هاجز، داگلاس گوردون، ابیگیل لین، تونی اورسلر، الکسیس راکمن و سیندی شرمن می‌شد. فرمول فرانسیسکا گوین. کتاب ""تشکیلات جهنم" گوین که در
فرانسیسکا گوین. کتاب ""تشکیلات جهنم" گوین که در سال ۲۰۰۸ به چاپ رسیده ادامه‌ای است بر تئوری وجود جنبش. او همچنین این سبک را "هنر ترس"" می‌نامد. این اصطلاح توسط بنکس ویولت، دیوید نونان، گابریلا فریوریکسدوتیر و به ویژه کریستیان جانکوزکی، مارین وبر، بو ساویل، ترنس کوه و متیو استون استفاده شده‌است. این هنرمندان مرموز اغلب از اکسترم متال، هاردکور پانک، باشگاه‌های موتور سواری، پورنوگرافی، فیلم‌های اسلشر و دیگر عناصر فرهنگ عامه الهام گرفته‌اند. خط گوتیک. خط گوتیک یکی از شیوه‌های خوشنویسی در انگلیسی است که با نوک
یکی از شیوه‌های خوشنویسی در انگلیسی است که با نوک فلزی و مرکب تحریر می‌شود. البته قلم‌های فلزی که خود دارای کارتیج هستند هم می‌توان استفاده کرد. موسیقی گوتیک. گوث متال یا گوتیک متال در سال‌های آغازین دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا، به عنوان سبکی مشتق از دث/دوم-که خود ترکیبی از دث متال و دوم متال بود- پدید آمد. این گونهٔ موسیقی که آمیزه‌ای از جو ماتم‌زده و غم‌افزای گوتیک راک و صدای بلند گیتار و فرم تهاجمی هوی متال است، با شیوهٔ روایت ملودرام و اشعاری که عمدتاً از مفاهیمی مانند مذهب و وحشت آکنده‌اند در فضایی مابین
مانند مذهب و وحشت آکنده‌اند در فضایی مابین این دو سبک سیر می‌کند.
رابط چندرسانه‌ای اچ‌دی یا رابط چندرسانه‌ای وضوح بالا (اچ‌دی‌ام‌آی ) یک رابط صوتی/تصویری متراکم برای انتقال داده‌های دیجیتال فشرده‌نشده است. این رابط اوّلین و تنها پورت مستقل بین چند شرکت است که در سال ۲۰۰۳ توسط شرکت‌های سونی، پاناسونیک، فیلیپس، هیتاچی، ، توشیبا و تامسون و با مشارکت مالی و تکنولوژی این شرکت‌ها ایجاد شد. با دستگاه‌هایی که از قابلیت HDMI پشتیبانی می‌کنند می‌توان اطلاعات تصویر و صدا را با کیفیت عالی در حجم زیاد و فاصله‌های زیاد منتشر کرد؛ یعنی با استفاده از کابل‌های HDMI می‌توانید صدا و تصویر
با استفاده از کابل‌های HDMI می‌توانید صدا و تصویر را بدون اینکه خللی در کیفیت آن‌ها رخ دهد، به فاصله‌های زیاد منتقل کنید. رابط HDMI می‌تواند بدون انجام فشرده سازی بر روی تصاویر و صداها، به انتقال اطلاعات بین دستگاه‌هایی از قبیل DVD-Player، کنسول‌های بازی، سیستم‌های حرفه‌ای صوتی و تصویری، دوربین دیجیتال، موبایل‌ها یا هر وسیلهٔ دیگری بپردازید. پورت HDMI برای دستگاه‌هایی که اندازهٔ کوچکتری دارند در اندازهٔ کوچکتر و با نام mini HDMI وجود دارد. رابط استانداردی که برای درگاه HDMI در نظر گرفته شده است کابل HDMI
که برای درگاه HDMI در نظر گرفته شده است کابل HDMI نامیده می‌شود. هر کابل HDMI در واقع معادل سه کابل Component Video و شش کابل صدای آنالوگ کار انجام می‌دهد. سرعت انتقال دیتا در HDMI بسیار زیاد است (در کابل‌های جدید چیزی در حدود ۱۰ گیگابیت بر ثانیه) از همین رو برای صداهای دالبی یا تصاویر سه بعدی بسیار مناسب هستند. نکته‌ای که دربارهٔ HDMI بسیار اهمیت دارد اینست که برای این پورت هیچ تبدیلی از آنالوگ به دیجیتال یا هیچ فشرده‌سازی روی اطلاعات اعمال نمی‌شود و اطلاعات به صورت استاندارد منتقل می‌شوند که همین موضوع
به صورت استاندارد منتقل می‌شوند که همین موضوع باعث حفظ کیفیت صدا و تصویر در سیستم HDMI می‌شود. تمامی این مراحل فقط توسط یک کابل HDMI و درگاه آن انجام شده تا شما را از کابل کشی‌های متعدد بی‌نیاز کند. پورت HDMI قابلیت نشان دادن تصاویر در ابعاد ۱۹۲۰*۱۰۸۰ پیکسل را به همراه هشت کانال صدا با فرکانس ۱۹۲ کیلوهرتزی دارد. اولین نسخه HDMI 1.0 در سال ۲۰۰۳ با طول کابل بالای ۲ متر وارد بازار شد که قابلیت انتقال داده با پهنای باند ۴٫۹۵ گیگابیت در ثانیه و ۸ کانال صوتی ۱۹۲ کیلوهرتزی را داشت و در سپتامبر ۲۰۱۳ با تولید نسخه
کیلوهرتزی را داشت و در سپتامبر ۲۰۱۳ با تولید نسخه HDMI 2.0 این مقادیر به ۱۸ گیگابیت در ثانیه و ۳۲ کانال صوتی ۱۵۳۶ کیلوهرتزی رسید. این نسخه جدید از کیفیت تصویر 4kپشتیبانی می‌کند و ۶۰ فریم در ثانیه را در این حالت انتقال می‌دهد. همچنین در نسخه ۲ فناوری HDMI قابلیت تبادل دوطرفه با ۴ مسیر صوتی و ۲ مسیر تصویری افزوده شد، به این معنا که دو دستگاه دیجیتالی که توسط HDMI به یکدیگر متصل می‌شوند، علاوه بر انتقال داده، اطلاعات شناسایی صفحه نمایش گسترده (EDID) طرف مقابل را دریافت می‌کنند.
هرم جمعیت که هرم سن جنس و نمودار ساختار سنی نیز نامیده می‌شود، توصیفی گرافیکی از توزیع رده‌های مختلف سنی از جمعیت انسانی (یک منطقه کشور یا همه جهان) است. این توزیع معمولاً به شکل هرم است. این هرم به طور معمول از دو نمودار میله‌ای کنار هم قرار گرفته، تشکیل شده‌است. جمعیت روی محور xها و سن روی محور yها نشان داده می‌شود. بنا به قرارداد جمعیت مردها در سمت چپ و زنان در سمت راست هر ستون به نمایش در می‌آید ولی در ایران آمار مردان را در طرف راست میله و آمار زنان را در طرف چپ قرار می‌دهند.
دئنا یا دین یا ایزدبانو دین، در آیین زرتشت و اساطیر ایرانی، نمود وجدان است و آدمی را توان آن می‌بخشد که راه اهورایی را پیگیری کند. دین (دِاِنا) بر پل چینوَد کردار نیکان را به‌سان دختری زیبارو به پیشواز روان آنان می‌برد و بدکرداری ناپاکان را به‌سان عجوزه‌ای هراسناک. او خدای‌بانوی راه و سفر نیز هست. دئنا یک مفهوم زرتشتی است که نشانگر بینش و وحی می‌باشد، و از این رو آن را، نمایندهٔ «وجدان» یا «دین»، به‌شمار آورده‌اند. دئنا همچنین، نمایانگر نوعی الوهیت نیز در نظر گرفته شده و نام یکی از ایزدان آئین زرتشت نیز،
نظر گرفته شده و نام یکی از ایزدان آئین زرتشت نیز، محسوب می‌شود. به روایت پورداوود، دین در ردیف سایر قوای باطنی آدمی، زیبایی روحانی و ایزدی و تشخص معنوی وی است و آن را آغاز و انجامی نیست. گل ویژهٔ ایزد دین، "گل صد برگ" است. بررسی واژه. کلمه دین در اوستا به صورت دئنا آمده‌است و برگرفته از واژهٔ "دا" به معنای اندیشیدن و شناختن می‌باشد. ضمناً واژهٔ "دهی" نیز در سانسکریت از همین ماده‌است. دئنا یک اسم زنانه‌است که ترجمه آن به معنای «آنچه که دیده یا مشاهده می‌شود»، می‌باشد. در کتاب «دین زرتشتی: مقدمه‌ای بر ایمان
می‌باشد. در کتاب «دین زرتشتی: مقدمه‌ای بر ایمان باستانی»، "پیتر کلارک" نشان داده‌است که این اصطلاح ممکن است با ریشه اوستایی «ده» یا «دی»، به معنای «به دست آوردن درک و فهم»، پیوند داشته باشد. در اصطلاحات زبان اوستایی، واژهٔ سه سیلابی "دائنا" در اوستایی گاتیک (مربوط به گاتها)، و واژهٔ دو سیلابی "دنا" در اوستایی جوانتر، تداوم یافته‌اند تا به صورت کلمهٔ "دن" به فارسی میانه راه یافته‌اند، درحالی‌که معنای اوستایی این کلمه نیز همچنان حفظ گردیده‌است. در متون مقدس. مفهوم دئنا در گاتها، که مجموعه‌ای از هفده سروده
مفهوم دئنا در گاتها، که مجموعه‌ای از هفده سروده هستند که توسط زرتشت سروده شده‌اند، ذکر شده‌است. به نظر می‌رسد که از دئنا هم در "گاتهای اهوناوائیتی" و هم در "گاتهای اوشتاوائیتی" یاد شده‌است، و در هر دوی آنها، دئنا به نحوی از انحاء به پاداشی که مؤمنان در زندگی پس از مرگ دریافت خواهند کرد، وابسته دانسته شده‌است. با این حال، منابع مرتبط با دئنا به گاتها محدود می‌باشند، واین امر، ابهامات زیادی را در مورد طبیعت این مفهوم، باقی می‌گذارد. بعد از نوشته‌های اوستایی، به توصیف مفهوم دئنا، بیشتر در منابعی همچون وندیداد
توصیف مفهوم دئنا، بیشتر در منابعی همچون وندیداد برخورد می‌کنیم. وندیداد، دئنا را به صورت یک سایکوپمپ (هدایت کنندهٔ ارواح) به تصویر کشیده‌است، که ارواح خوب و خالص را به سرمنزل نغمه‌ها و ترانه‌ها، که همان بهشت زرتشتی است، هدایت می‌کند، در حالی که همو ارواح ستمکار را به سرمنزل دروغ، که جهنم یا محل عذاب کشیدن است، رهنمون می‌شود. دئنا، به شکل زنی ترسیم شده که لباسی فاخر و عالی با دوخت ظریف و ریز بر تن دارد و چند سگ نیز، او را همراهی می‌کنند. دئنا (که در فارسی مدرن و امروزی بدان دین گفته می‌شود) قانونی ابدی است،
و امروزی بدان دین گفته می‌شود) قانونی ابدی است، که از طریق ماترا-سپنتا («کلام مقدس») بر بشریت نازل شده‌است. دئنا همچنین به معنی مذهب، آئین، قانون، و حتی به‌عنوان ترجمه‌ای از اصطلاح هندو و بودایی دارما مورد استفاده قرار گرفته‌است، کلمه‌ای که اغلب به معنی انجام وظیفه یا برقراری نظم اجتماعی، اجرای حق، و فضیلت نیز تفسیر شده‌است. دئنا در مزدیسنا، به‌عنوان استعاره‌ای از «راه یا مسیر»، توسط نوعی پارچه وال (چیت موصلی) [پارچه‌ای نازک و بدن نما، که از آن لباس‌های زنانه و پرده و...درست می‌کنند] که به صورت پیراهنی
زنانه و پرده و...درست می‌کنند] که به صورت پیراهنی موسوم به سدره دوخته می‌شود، مشخص می‌گردد، و همچنین به‌عنوان استعاره‌ای از «مسیر خوب / راه مقدس»، به صورت یک کمربند ۷۲ تکه، موسوم به کشتی، که بدان «راه‌یاب» گویند، نمایان می‌شود. متن‌های مربوط. در یسنا ۳۱، پاره‌های ۱۱ و ۱۲ آمده‌است: در فرگرد ۱۹، فقرات ۲۷ تا ۳۰، از تجسم اعمال در روز واپسین چنین سخن رفته‌است: در دینکرد آمده‌است که:
مِلمِداس، در باورهای عامیانهٔ جنوب ایران، نام زنی است بسیار زیبا که آراسته به انواع گوهرهای گرانبها می‌باشد. ملمداس بر جوانان پدیدار می‌شود و آنان را به همآغوشی با خویش فرا می‌خواند، اما به هنگام همخوابی، پاهای او همچون اره‌ای جوان هوسباز را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه می‌کند. ملمداس را می‌توان همتای جهی در اساطیر زرتشتی دانست. برخی نیز از شباهت ملمداس با سیرن در اساطیر یونان سخن گفته‌اند. در حاشیهٔ خلیج فارس به این موجود افسانه‌ای منمنداس نیز می‌گویند. از نام‌های دیگر ملمداس می‌توان به: مُم داس، اُم
از نام‌های دیگر ملمداس می‌توان به: مُم داس، اُم الداس و میل داس نیز اشاره کرد. ظاهر ملمداس. ملمداس موجودی شبیه پری دریایی است. دارای بالاتنه بسیار زیبا و جذاب است. اما در قسمت پایین‌تنه دو داس بزرگ، برنده و بسیار خطرناک دارد. در بعضی مناطق استان هرمزگان دستان او را بجای پاهایش، شبیه داس می‌دانند. چگونه طعمه‌ها را به دام می‌اندازد. ملمداس بر جوانان پدیدار می‌شود و آنان را به همآغوشی با خویش فرامی خواند، اما به هنگام همخوابی پاهای او، همچون اره ای جوان هوسباز را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه می‌نماید. کجا
را قربانی می‌سازد و او را تکّه تکّه می‌نماید. کجا ظاهر می‌شود. در این مورد که ملمداس کجا ظاهر می‌شود. باورهایی متفاوت وجود دارد. مردم جزیره هرمز بر این باورندکه: در کنار دره‌های نمک (در نزدیکی کارخانه فعلی معدن خاک سرخ) یک درخت کُنار بزرگ وجود داشت. در زیر این کُنار زنی زیبا و همچون فرشته، در حوالی غروب می‌نشست. این زن که ملمداس نام داشت گیسوهای بلند خود را با یک دست می‌گرفت و با دست دیگر شانه می‌کرد. مردانی که او را می‌دیدند با نگاه دلربای ملمداس اسیر می‌شدند. به کنار او می‌آمدند و با او هم صحبت می‌شدند
به کنار او می‌آمدند و با او هم صحبت می‌شدند سپس ملمداس با جنس مخالف خود نزدیکی می‌کرد. بعد از آن ملمداس چهره زیبایش را از دست می‌داد. شبیه به پیرزنی می‌شد و دو دست او تبدیل به داس می‌شد و جنس مخالف خود را با داس تکه‌تکه می‌کرد. اما ناخداها و ماهیگیران محلی باور دیگری دارند: ملمداس بالاتنه ای چون پری دریایی دارد. در شبی که ماه کامل است در دریا ظاهر می‌شود. یک زن زیبا و اغواکننده است. او ماهیگران تنها را روی دریا افسون می‌کند. ملمداس آن‌ها را به‌طرف خودش دعوت می‌کند، آن‌ها هم که آن همه زیبایی جادویشان
دعوت می‌کند، آن‌ها هم که آن همه زیبایی جادویشان کرده‌است. خود را در آب می‌اندازند و شنا کنان به طرفش می‌روند. فقط بالاتنه ملمداس شکل زن است و پایین‌تنه اش که زیر آب است و بسیار ترسناک است. دو پا شبیه دو داس (یا اره) دارد و به محض اینکه یک ملوان یا ماهیگیر را به طرف خودش کشید او را به طرف پاهایش می‌برد و او را تکه‌تکه می‌کند. منابع. استناد به کتاب شناخت اساطیر ایران نوشته جان هینلز دربارهٔ این موجود، استنادی غیرواقعی و جعلی است و اطمینان دارم هیچ نامی از این موجود (ملمداس یا هر شکل دیگری از این نام یا موجود
موجود (ملمداس یا هر شکل دیگری از این نام یا موجود دیگری با این مشخصات) در آن کتاب ذکر نشده است. من تسلط لازم برای اصلاح این مشکل را ندارم. لطفا کسانی که مهارت دارند این منبع را حذف کنند تا اطلاعات جعلی منتشر نشود.
سیاه مجد، در اساطیر ایرانی نام مرد سیاهپوستی است که مأوی و جایگاه او، اغلب در پشت مسجدها می‌باشد. وی چهره‌ای مخوف دارد، امّا به کسی آزاری نمی‌رساند و تنها مردم را می‌ترساند. سیاه مجد اغلب در حالی دیده می‌شود که مشغول قضای حاجت است.
زُوال، در اساطیر ایرانی نام مردی بلندقد و سیاهپوست است که بلندی بالا (طول قد و قوارهٔ او)، گاهی به اندازهٔ یک نخل می‌رسد. زوال؛ از مردانی که دارای مرض (ابنه) بوده و هستند (زوال) پسر ابلیس با آنها مشارکت می کند ایشان مبتلا به آن مرض می شوند.
کمیت فیزیکی مقدار عددی ویژگی‌ای قابل اندازه‌گیری است که یکی از حالات فیزیکی سامانه را بیان می‌دارد. تغییر کمیت‌های فیزیکی یک مجموعه بیان‌گر انتقال و تحول بین حالت‌های لحظه‌ای آن سامانه است. برای مثال مقادیر دما، حجم، انرژی درونی و جرم اتمی همگی کمیت‌هایی فیزیکی هستند که حالت مقدار معینی گاز را توصیف می‌کنند. در مثالی دیگر همین‌طور شدت جریان، تعداد چرخش‌ها و ضریب خود القایی توصیف‌کننده وضعیت یا حالت یک سیم‌پیچ اند. لیست کمیت های فیزیکی. نام کمیت های فیزیکی در به صورت بین المللی یکسان نیست و در کشور های مختلف
به صورت بین المللی یکسان نیست و در کشور های مختلف نام یک کمیت ممکن است متفاوت باشد.
کایت‌سواری یا هنگ-گلایدینگ نام یک ورزش هوایی است که خلبان در آن به حالت آویزان زیر بال‌های هواگردی بدون موتور بنام کایت (kite) یا سبک‌پَر قرار می‌گیرد و در هنگام فرود روی پاهای خود فرود می‌آید. کایت یا سبک‌پر وسیلهٔ هوایی بسیار سبک است با بال‌هایی شبیه به بال پرندگان که قادر به سریدن در هواست؛ این وسیله ممکن است مجهز به موتور کمکی باشد. بدنه هواگرد و بال بیشتر کایت‌های امروزی از آلیاژ آلومینیوم و کامپوزیت ساخته می‌شود. خلبان در این هواگرد در جای محکمی به صورت آویزان از بدنه هواگرد قرار گرفته و هواگرد را
صورت آویزان از بدنه هواگرد قرار گرفته و هواگرد را کنترل می‌کند. بال‌های این هواگرد متحرک هستند و خلبان از این راه کایت را کنترل می‌کند. اما در برخی کایت‌های مدرن از سامانه کنترل پرواز هواگرد استفاده می‌گردد. برخی از جنبه‌های سبک‌پرها زیر نظر فدراسیون بین‌المللی هوانوردی و سازمانٔ‌های هوافضا است. تاریخچه کایت. ریشه‌های کایت به اواخر قرن نوزدهم بازمی‌گردد. در سال ۱۸۵۳ جورج کیلی یک گلایدر شیبدار ساخت و آزمایش کرد. بعدها اتو لیلینتال در دههٔ ۱۸۹۰ با طراحی گلایدرهایی قابل کنترل، پایه‌های این ورزش را بنا گذاشت.
قابل کنترل، پایه‌های این ورزش را بنا گذاشت. در دههٔ ۱۹۶۰، با طراحی بال انعطاف‌پذیر توسط فرانسیس روگالو و گسترش آن توسط مخترعانی مثل مایک دانکن، هنگ‌گلایدرهای مدرن امروزی شکل گرفتند.
جان ریکاردو آی. «ئوآن» کول (متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۵۲) یکی از اندیشمندان و مورخان آمریکایی معاصر در حوزهٔ خاورمیانه و جنوب آسیاست. او استاد تمام کرسی «ریچارد میچل کالیگیت» رشتهٔ تاریخ در دانشگاه میشیگان است. کول چندین کتاب با موضوع خاورمیانهٔ مدرن چاپ کرده‌است و مترجم برخی متون عربی و فارسی به انگلیسی است. او که از خانواده‌ای مسیحی بود، در سال ۱۹۷۲ به بهائیت روی آورد، ولی در سال ۱۹۹۶، در پی اختلاف شدید با موسسات بهایی، از آن خارج شد. پیشینه و تحصیلات. کول در البوکرکی واقع در ایالت نیومکزیکو متولد شد. پدرش در سپاه
واقع در ایالت نیومکزیکو متولد شد. پدرش در سپاه سیگنال وابسته به ارتش ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کرد. در سن دو سالگی، خانوادهٔ او از نیومکزیکو به فرانسه انتقال مکان دادند. پدرش به همراه ارتش ایالات متحده آمریکا، دو دوره و مجموعاً به مدت هفت سال، به فرانسه مسافرت کرد و یک دورهٔ هجده ماه در مقر کاگنیو در اسمره، پایتخت کشور اریتره، و پس از آن در اتیوپی گذراند. او بیان می‌کند که برای اولین بار در اریتره، که جمعیت آن حدوداً نصف مسیحی و نصف مسلمان هست، به اسلام علاقه‌مند شد. کول در نقاط مختلفی به مدرسه رفته‌است
شد. کول در نقاط مختلفی به مدرسه رفته‌است و طی دوازده سال، در دوازده مدرسه درس خوانده‌است؛ مدارسی در پایگاه‌های نظامی، مدارس شهری، و از جمله مدارسی در ایالات متحدهٔ آمریکا به خصوص در ایالت کالیفرنیا و ایالت کارولینای شمالی. کول مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه نورث‌وسترن در سال ۱۹۷۵ در رشتهٔ تاریخ و متون مذهبی دریافت کرد. او در پایان دورهٔ کارشناسی خود تحقیقی را در بیروت، پایتخت لبنان، انجام داد. سپس در سال ۱۹۷۵ برای تحصیلات تکمیلی به همان شهر بازگشت، ولی جنگ‌های داخلی لبنان مانع از ادامهٔ تحصیل او در این
داخلی لبنان مانع از ادامهٔ تحصیل او در این کشور شد؛ بنابراین او دورهٔ کارشناسی ارشد را در رشتهٔ مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه آمریکایی قاهره شروع کرد و در سال ۱۹۷۸ فارغ‌التحصیل شد. سپس، کول دوباره به بیروت بازگشت و به مدت یک سال به‌عنوان مترجم در یک روزنامه مشغول به کار شد. او از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ دورهٔ دکترای خود را در رشتهٔ مطالعات اسلامی دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس تکمیل نمود. کول پس از اتمام دورهٔ دکترا، به، عنوان استادیار رشتهٔ تاریخ دانشگاه میشیگان شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ به درجهٔ استاد
شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ به درجهٔ استاد تمامی رسید. کول دارای پیشینهٔ خانوادگی مرکب از کاتولیک و پروتستان بود و در پایگاه‌های نظامی به صورت پروتستان رشد پیدا کرد. او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و دههٔ ۱۹۷۰ به ادیان شرقی مانند بودایی علاقه‌مند شد. سپس، در سال ۱۹۷۲ هنگام تحصیل در دورهٔ کارشناسی در دانشگاه نورث‌وسترن، عضو بهائیت شد و پس از آن تحقیقاتش بر روی این مذهب تمرکز پیدا کرد. او در سال ۱۹۹۶، بعد از نزاعی شدید با تشکیلات بهائی در رابطه با سیستم مدیریتی آن، از بهائیت خارج شد. انتصابات و جوائز. بورس تحصیلی
از بهائیت خارج شد. انتصابات و جوائز. بورس تحصیلی برنامه فولبرایت-هیز برای رفتن به هند (۱۹۸۲) و مصر (۱۹۸۵–۱۹۸۶) به کول اهدا شد. در سال ۱۹۹۱ گرنت مؤسسهٔ ملی علوم انسانی آمریکا را برای تحقیقات در مورد اعتقادات و تاریخ شیعه دریافت کرد. کول از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ سردبیر مجلهٔ بین‌المللی مطالعات خاورمیانه بود. او در دفاتر حرفه‌ای انستیتو آمریکایی مطالعات ایرانیان و دایرهٔ سردبیر مجلهٔ مطالعات ایرانیان خدمت کرده‌است. کول در نوامبر ۲۰۰۴ به‌عنوان رئیس انجمن مطالعات خاورمیانه در آمریکای شمالی انتخاب شد. در ۲۰۰۶ جایزهٔ جیمز
در آمریکای شمالی انتخاب شد. در ۲۰۰۶ جایزهٔ جیمز آندرسون برای روزنامه‌نگاری در صلح اجتماعی را از کالج هانتر دریافت کرد. زمینه‌های تحقیقاتی. کول که در سال ۱۹۷۲ بهائی شده بود، تحقیقات دانشگاهی‌اش را در زمینهٔ بهائیت آغاز کرد. بهائی بودنش او را به مطالعهٔ زبان‌ها، فرهنگ و تاریخ خاورمیانه (خاستگاه بهائیت) و تبلیغ بهائیت در کشورهایی که مسلمانان زیادی داشتند، تشویق کرد. کشورهایی چون لبنان، مصر، اردن و هند. او اکنون به عربی فصیح، عربی لبنانی و مصری، فارسی و اردو سخن می‌گوید و به زبان ترکی آشناست. برخی از
و اردو سخن می‌گوید و به زبان ترکی آشناست. برخی از علاقه‌مندی‌های کول ریشه در پیشینهٔ بهائی او دارند. او دربارهٔ هلال شیعی و به‌طور کلی اسلام نیز مطالبی نگاشته‌است. مقالات او دربارهٔ احمد احسائی بر اساس تحقیقات او در راستای گرنت مؤسسهٔ ملی علوم انسانی آمریکا بوده‌است. کول به این نتیجه رسید که احمد احسائی به اشتباه بعداً به مذاهب بابی و بهائی منتسب شده‌است و این مذاهب از نظر اعتقادات در ادامهٔ راه شیخیه قرار نمی‌گیرند. کول در سال ۱۹۹۶ و در پی ناسازگاری با رهبری تشکیلات بهائی از بهائیت خارج شد. او بعدتر اعلام
تشکیلات بهائی از بهائیت خارج شد. او بعدتر اعلام کرد که به عقیده‌ای شخصی دست یافته‌است اما همچنان علقه‌ای به بهائیت ندارد. کول سال‌ها پس از خروجش از بهائیت به انتشار کتاب در آن باره ادامه داد. البته موضوع نوشته‌های او پس از حملات ۱۱ سپتامبر مشخصاً سیاسی‌تر شد. او سه جلد از آثار عربی جبران خلیل جبران را به انگلیسی ترجمه کرده‌است. مطالعات بهائیت. کول در سال ۱۹۷۲ به دیانت بهائی گروید و ۲۵ سال برای حمایت از این دین به نوشتن و سفر پرداخت. او چندین اثر داشت که از طریق ناشران بهائی منتشر شده بود و سر دبیر یک مجله
طریق ناشران بهائی منتشر شده بود و سر دبیر یک مجله آنلاین در مورد مذاهب و ادیان شیخی، بابی و بهائی بود. برخی از این ترجمه‌های غیررسمی و دو جلد از میرزا ابوالفضل گلپایگانی بود. کول در سال ۱۹۹۴ در یک گروه بحث شرکت کرد که به کانونی برای مخالفت دانشگاهیان بهائی علیه موسسات بهائی تبدیل شد. کول به عنوان رهبری یک جناح مخالف شناخته شد و در سال ۱۹۹۶ پس از مواجهه با موسسه‌های بهائی از عضویت خود استعفا داد. او خود را یک وحدت‌گرا اعلام کرد. کول در سال‌های ابتدایی کارش ارتباطاتی با پژوهشگران بهائی هم‌فکر خودش برقرار
ارتباطاتی با پژوهشگران بهائی هم‌فکر خودش برقرار ساخت. او پروژهٔ اچ‌بهائی را تأسیس کرد و در این سایت بسیاری از آثار دست‌نیافتنی ازلی و بهائی مانند کتاب «بیان فارسی» و «بدیع» را منتشر ساخت. بسیاری از نوشته‌های آغازین او توسط انتشارات بهائی یا در نشریهٔ برخط سایتش منتشر می‌شد که برخی از آن‌ها ترجمهٔ آثار گلپایگانی بودند. کتاب رسالهٔ دکترا. کتاب کول با عنوان ریشه‌های تشیع شمال هند در ایران و عراق: دین و حکومت در دوران اوده (۱۷۲۲–۱۸۵۹) ، توسط انتشارات دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۸۴ (میلادی) به چاپ رسید. این کتاب
در سال ۱۹۸۴ (میلادی) به چاپ رسید. این کتاب بر اساس رسالهٔ دکترای کول در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس است. محور اصلی این کتاب بررسی تاریخی تشکیل پاکستان در سال ۱۹۷۴ و انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ است، که نمایانگر تأثیر دین در تشکیل حکومت است. این کتاب دارای چهار فصل است. فصل اول مقدمه دارای دو زیرفصل است: زیرفصل اول، ریشه‌های خاورمیانه‌ای تشیع اوده و زیرفصل دوم، تشکیل حکومت شیعی در اوده و نقش علما در آن. فصل دوم نیز دارای دو زیرفصل است: در زیرفصل اول، به تشیع و گروه‌های اجتماعی مسلمانان و در زیرفصل دوم،
تشیع و گروه‌های اجتماعی مسلمانان و در زیرفصل دوم، به تشیع عامیانه پرداخته شده‌است. فصل سوم در چهار زیرفصل به آغاز نهادهای رسمی شیعه در اوده، فقهای جدید و تلاش برای رهبری دینی این حکومت و نسل دوم فقهای اصولی، حاکمیت روحانی و ایجاد نهاد شیعی پرداخته‌است. در انتها، فصل پایانی به دو زیرفصل روابط سنیان، هندوها و شیعیان و نیز، به رویکرد مجتهدان با تمدن غرب، از کمک‌رسانی گرفته تا پیوند، و نیز انقلاب پرداخته‌است. با توجه به تسلط او به زبان‌های متفاوت و ارتباط آن‌ها به این تحقیق، در پایان، واژه‌نامهٔ اصطلاحات عربی،
به این تحقیق، در پایان، واژه‌نامهٔ اصطلاحات عربی، اردو و فارسی و نیز کتابنامهٔ منتخب آورده شده‌است. گروه‌های مباحثات رایانامه‌ای. کول مطالعات بهائی خود را، با روی کار آمدن شبکهٔ تارنمای جهانی و مباحثات در فهرست ایمیل، از ابتدا تا اواسط دههٔ ۱۹۶۰ از سر گرفت. او توانست مدارک بابی و بهائی به زبان فارسی و عربی را با دیگر علاقه‌مندان این مباحث، شامل برخی محققان و افراد ایرانی-آمریکایی به اشتراک بگذارد و به یک مجموعهٔ شخصی بزرگ‌تر از گذشته دست پیدا کند. او توانست یافته‌های جدید خود را در فهرست ایمیل به بحث و
یافته‌های جدید خود را در فهرست ایمیل به بحث و بررسی بگذارد. این دسترسی او به مدارک و اسناد جدید، به همراه تحقیقات او در رابطه با عثمانیان و اسناد عثمانیان در مورد تفکرات بهائی در سدهٔ ۱۹ میلادی و همچنین مباحثات رایانامه‌ای، به نوشتن کتابی به‌نام «مدرنیته و هزاره» در سال ۱۹۹۸ ختم شد. نه کتاب و نه مباحثات رایانامه‌ای توسط مدیریت اصولگرای بهائی مورد اقبال قرار نگرفت. کتاب چند سال بعد از تهدید کول به «ناقض عهد و میثاق» شدن و در پی آن طرد و ترک پر سر و صدای او از بهائیت، چاپ شد. به چند دلیل نوشتن در مورد بهائیت
بهائیت، چاپ شد. به چند دلیل نوشتن در مورد بهائیت خیلی پر بازده نبوده‌است؛ اول این‌که، تنها چند مؤسسهٔ محدود غربی به تحقیقات در مورد مسائل ادیان اقلیت در ایران علاقه‌مند بودند و تئوری‌های به‌دست آمده از مطالعات ادیان، بازخورد کمی در نوشته‌های تحقیقاتی دانشگاهی داشت. همچنین، در خود ایران، بهائیت یک بحث «تابو» است، بنابراین ایرانیان از بحث در مورد آن پرهیز می‌کنند؛ و نیز گفته شده که تعدادی از بهائیان به انجام تحقیقات دانشگاهی در مورد سنت‌های خودشان بی‌علاقه هستند. بنابراین نوشتن کتاب مذکور تنها یک کار محققانه
بنابراین نوشتن کتاب مذکور تنها یک کار محققانه بوده‌است، چرا که هیچ‌کدام از سه گروه مطرح شده به‌صورت وسیع آن را مورد مطالعه و بحث قرار نخواهند داد. مرلین سوآرتز مقاله‌ای در مورد این کتاب در مجلهٔ آمریکایی تاریخ نوشت و آن را مقاله‌ای با دقت و ریزبینانه و همچنین بازتابنده و روشنگر حقیقت خواند. مارگیت واربورگ از دانشگاه کپنهاگ در کتاب تاریخ مذهب مطرح کرد: «کول متون اصلی فارسی و عربی را در بستر تفکرات و سیاست خاورمیانه و به‌خصوص تحرکات عثمانی اخیر و تحولات حکومت در ایران بررسی کرده‌است. او از منابع پرارزش
حکومت در ایران بررسی کرده‌است. او از منابع پرارزش فارسی، عربی و ترکی و همچین از دانش وسیع خود در بهائیت و تاریخ خاورمیانه بهره برده‌است تا یک تحقیق عالی، قابل پذیرش، و با جزئیات در مورد تاریخ اندیشه انجام دهد. کول از تاریخ خرد استفاده کرده‌است تا تصویر ما از منطقه را توسعه ببخشد». «کول نشان داد که شباهت زیادی بین بهائیت و سنت سیمونیانیسم موجود است.»
در زیست‌شناسی، جورکامی یا ایزوگامی (Isogamy) به تولید مثل جنسی از طریق ترکیب کامه‌هایی (گامت‌هایی) که ازنظر شکل و اندازه همانند باشند گفته می‌شود. جورکامی اتحاد و ترکیب سلول‌های جنسی متحرک و متشابه است. گامت‌ها ممکن است از دو رشته متفاوت یا دو سلول مختلف یک رشته حاصل شوند. در واژۀ جورکامی، واژۀ «Iso» به معنی «جور» یا «همانند» و واژۀ «gamy» به معنی «کامی»، یاخته‌های جنسی است. جورکامی. جورکامی فرآیندی است که طی آن در برخی از باکتری‌ها و آغازیان، سلول با گرفتن مواد ژنتیکی از سلول‌های مشابه در خصوصیات ظاهری خود
ژنتیکی از سلول‌های مشابه در خصوصیات ظاهری خود تغییراتی ایجاد می‌کند. مثل انتقال ژن مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها. در واقع در روش جورکامی دو جاندار با هم ترکیب می‌شوند و مواد ژنی خود را به اشتراک می‌گذارند. جورکامی در ابریشم آبی. جلبک سبزِ ابریشم آبی (اسپیروژیر) که به صورت رشته‌هایی باریک در آب زندگی می‌کند، با روش جورکامی تولید مثل جنسی انجام می‌دهد. برای این کار نخست دو رشته اسپیروژیر در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و سپس از هر سلول مجاور زائده‌هایی به سمت یکدیگر می‌فرستند. این زائده‌ها به هم می‌رسند و
یکدیگر می‌فرستند. این زائده‌ها به هم می‌رسند و دیواره سلولی در محلِ تماس از بین می‌رود. سپس محتویات یک سلول وارد سلول دیگر می‌شود و یاختهٔ تخم (زیگوت) را به وجود می‌آورد. یاخته‌های تخم در محیط مناسب می‌رویند و از آن‌ها رشته‌های تک‌دسته (هاپلوئید) خارج می‌شود.