payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن استفاده کرده‌اند. این تفاوت جنس دو رنگ متفاوت را به ظاهر سکه داده‌است. قطر سکه ۲۳٫۲۵ میلی‌متر، ضخامت آن ۲٫۳۳ میلی‌متر و وزن آن ۷٫۵ گرم می‌باشد. روی سکه. طرح روی سکه بسته به کشور محل ضرب، مختلف است. در کلیه کشورها حلقه بیرونی (زرد رنگ) روی تمام سکه‌های یک یورویی می‌بایست دارای ۱۲ ستاره باشد و همچنین روی حلقه بیرونی و نزدیک لبهٔ اکثر سکه‌ها، یک دایره موجود است. نمایش ۳ بعدی سطح پشت سکه ۱ یورویی. در نمایش ۳ بعدی سطح پشت سکه ۱ یورویی که توسط میکروسکوپ هم‌کانون نور سفید به ثبت رسیده‌است، تصویر جلوهٔ یکی از
نور سفید به ثبت رسیده‌است، تصویر جلوهٔ یکی از ۱۲ ستاره برجستهٔ سکه به وسیله میکروسکوپ به تصویر کشیده شده‌است. همچنین در این نمودار ۳ بعدی، طول، عرض و میزان برجستگی ستاره اندازه‌گیری شده‌است. محدودهٔ مختصات سطحی سنجش میکروسکوپ، ۸۰۰ در ۸۰۰ میکرومتر یا ۰٫۸ در ۰٫۸ میلی‌متر بین دو محور x و y می‌باشد. بلندی محور مختصات نیز ۶۰ میکرومتر معادل ۰٫۰۶ میلی‌متر تعبیه شده‌است. رنگ‌ها و گرافیک موجود در نگاره و تناسب آن با محور رنگی ارتفاع، با هدف درک کمیت برجستگی ستاره و بلندی آن توسط نرم‌افزار متلب ایجاد شده‌است. پشت
و بلندی آن توسط نرم‌افزار متلب ایجاد شده‌است. پشت سکه. پشت سکه نقشه اروپا را نشان می‌دهد که در یک دایره محدود شده‌است. در این نقشه کشور ایسلند وجود ندارد. از سال ۲۰۰۷ این طرح به صورت مشترک در تمام کشورهای اروپایی ضرب گردید. اشتباهات. تا به حال در ضرب سکه ۱ یورویی، اشتباهاتی روی داد که در زیر به تعدادی از آنها اشاره شده‌است:
میرزا حسن عکاس‌باشی (زاده ١٢٣۴ کازرون) چهره‌نگار، عکاس و شاعر ایرانی است. در جوانی به بوشهر و بحرین و هندوستان سفر کرد و مدت ها دور از کازرون بود. در سال ١٢٧٣ ه.خ به شیراز رفت و برای نخستین بار در فارس عکاسخانه دایر کرد. پس از آن نیز دومین عکاسخانه جنوب را در کازرون دائر کرد. برای تکمیل وسایل عکاسی بار دیگر به هندوستان رفت و از آنجا به عتبات عالیات سفر کرد. در عتبات به عکسبرداری بقاع متبرکه مشغول گشت و دوباره به شیراز بازگشت. وی خط نسخ را بسیار زیبا می نوشت و بر زبان های عربی و انگلیسی تسلط کامل داشت. در
و بر زبان های عربی و انگلیسی تسلط کامل داشت. در سال ١٢٩۵ کتابی در دستور زبان فارسی به نام قانون سخن تألیف کرد که در مدارس تازه تأسیس آن روزگار تدریس می‌شد. وی گاهی شعر می‌گفت و تخلصش کاتب بود. این مطلع شعری است از کتاب قانون سخن او:
صنعت گردشگری در اسرائیل سالیانه ۱۵ میلیارد شکل درآمد دارد. ۳٫۴ میلیون گردشگر در سال ۲۰۱۰ از اسرائیل دیدن کردند.بیشترین اماکن مورد بازدید گردشگران دراسرائیل، اماکن دینی در اورشلیم، از جمله دیوار ندبه و کلیسای مقبره مقدس هستند. در سال ۲۰۰۷ دویست و دو هزار نفر در بخش گردشگری اسرائیل کار می‌کردند که ۷٫۸ درصد از کل نیروی کار اسرائیل را تشکیل می‌دادند. اسرائیل از لحاظ میزان درآمد از صنعت گردشگری رتبه ۴۳، از لحاظ ارتباط این صنعت با اقتصاد ملی رتبه ۱۰۷ و از لحاظ پیش‌بینی رشد گردشگری رتبه ۷۳ را در جهان دارد.
کبوتر میوه‌خوار سبیل‌دار یا کبوتر میوه‌خوار سبیل‌قرمز با نام علمی "Ptilinopus mercierii" کبوترسانی از سردهٔ کبوتر میوه‌خوار و بومی جزایر پلی‌نزی فرانسه بود. جمعیت این پرنده به دلیل شکار توسط جانوران غیربومی‌ای که به جزیره آورده شده بودند همچون جغد شاخدار بزرگ، موش صحرایی و گربه رو به کاهش نهاد و در ۱۹۸۸ نامش توسط IUCN در فهرست گونه‌های مورد تهدید جای گرفت. کبوتر میوه‌خوار سبیل‌دار از ۱۹۹۴ تا کنون دیگر دیده نشده و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست نام این پرنده را در فهرست گونه‌های منقرض شده قرار داده
پرنده را در فهرست گونه‌های منقرض شده قرار داده است.
پایایی، یا پایداری توانایی وجود مداوم است. به‌طور کلی پایداری در قرن بیست و یکم، به ظرفیت زیست کره و تمدن بشری در همزیستی در کنار هم اشاره دارد. پایداری همچنین به عنوان فرایند تغییرات حفظ شده توسط انسان‌ها در یک محیط متوازن هم ایستا است، که در آن بهره‌برداری از منابع، جهت سرمایه‌گذاری‌ها، جهت‌گیری توسعه فناوری و تغییرات نهادی همه با هم هماهنگ و در هارمونی هستند و پتانسیل‌های فعلی و آینده را برای تأمین نیازها و آرزوهای بشری تقویت می‌کنند. برای بسیاری در این زمینه، پایداری از طریق ستون‌ها یا حوزه‌های زیر
زمینه، پایداری از طریق ستون‌ها یا حوزه‌های زیر تعریف می‌شود: محیط زیست، اقتصادی و اجتماعی، که طبق گفته فریجوف کاپرا مطابق با اصول تفکر سیستمی باشد. (نظریه سیستم‌ها را ببینید) حوزه‌های فرعی توسعه پایدار نیز در نظر گرفته شده‌است که عبارتند از: فرهنگی، فناوری و سیاسی. بر اساس گزارش "آینده مشترک ما"، توسعه پایدار به عنوان توسعه‌ای تعریف می‌شود که «نیازهای حال حاضر را تأمین کند بدون اینکه توانایی نسل‌های آینده در تأمین نیازهای خود را به خطر بیندازد.» توسعه پایدار ممکن است اصل سازماندهی کننده پایداری باشد، اما
ممکن است اصل سازماندهی کننده پایداری باشد، اما برخی دیگر ممکن است این دو اصطلاح را متناقض بدانند. (یعنی "توسعه" ذاتاً "ناپایدار" است). اکوسیستم‌ها و محیط‌های سالم برای بقای انسان و موجودات دیگر ضروری هستند. راه‌های کاهش تأثیر منفی انسانی عبارتند از: مهندسی شیمی سازگار با محیط زیست، مدیریت منابع محیطی، حفاظت از محیط زیست و کنترل جمعیت انسانی است. اطلاعات از رایانش سبز، شیمی سبز، علوم زمین، علوم زیست‌محیطی و زیست‌شناسی بقا به‌دست می‌آیند. اقتصاد اکولوژیک زمینه‌های تحقیقات دانشگاهی را مطالعه می‌کند که هدف
تحقیقات دانشگاهی را مطالعه می‌کند که هدف آنها پرداختن به اقتصاد بشر و اکوسیستم‌های طبیعی است.
کبوتر میوه‌خوار شکم‌نارنجی با نام علمی "Ptilinopus iozonus" کبوترسانی کوچک از سردهٔ کبوترات میوه‌خوار است که در گینه نو، جزایر آرو و پاپوای غربی یافت می‌شود. همچنین این پرنده در جزیرهٔ بولگوی کوئینزلند واقع در قلمرو استرالیا در شمال تنگه تورس نیز مشاهده گردیده است. مشخصات. کبوتر میوه‌خوار شکم نارنجی ۲۱ سانتی‌متر طول داشته و بیشتر پرهایش سبزرنگ است و تنها بخشی از پرهای زیر سینه و شکم آن به رنگ نارنجی بوده و در ناحیهٔ شانه دارای نقوش کوچکی به رنگ بنفش یاس بنفش است. پرهای زیر دمش به رنگ زرد کمرنگ و نواری
بنفش است. پرهای زیر دمش به رنگ زرد کمرنگ و نواری خاکستری‌رنگ در انتهای دمش دارد. این پرنده میوه‌خوار است و در فصل جفت‌گیری تنها یک تخم می‌گذارد.
در سال ۲۰۰۵ کتابی تحت عنوان راهبرد اقیانوس آبی که حاصل کار بیست ساله پروفسور چان کیم و پروفسور رنه مابورنیا بود، منتشر شد و در کمتر از یک سال میلیون‌ها نسخه از آن به چهل و یک زبان دنیا ترجمه و فروخته شد. استراتژی اقیانوس آبی نتیجه دو دهه تحقیق و مطالعه بر روی بیش از ۱۵۰ حرکت استراتژیک دنیا در بیش از ۳۰ صنعت متفاوت در طی ۱۰۰ سال گذشته‌است، این رویکرد بکارگیری پیروی هم‌زمان از دو نوع استراتژی تمایز و استراتژی کاهش هزینه می‌باشد. در عین حال مجموعه‌ای از متدولوژِها و ابزارهای مدیریتی برای ایجاد یک فضای بازار
و ابزارهای مدیریتی برای ایجاد یک فضای بازار جدید و بی‌رقیب را در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد. به طور خلاصه میتوان گفت که منظور از استراتژی اقیانوس آبی یعنی _ایجاد تقاضایی که وجود نداشت اما نیاز به اون احساس میشد._در این نوع از بازار در واقع شما رهبر و پیشرو خواهید بود زیرا هنوز رقیبی ندارید ! نویسندگان کتاب بازار های معمول و پر رقابت رو به اقیانوس سرخ تشبیه کرده‌اند که در واقع میدانی پر از خون و خونریزی است و رقابت بسیار مشکل. ولی در عوض اقیانوس آبی استراتژی است که در آن شما خود خلق بازار میکنید و حداقل
است که در آن شما خود خلق بازار میکنید و حداقل تا مدتی رقیبی نخواهید داشت و میتوانید از اقیانوس آبی‌تان لذت ببرید. مقدمه. پارادایم رقابت در فضای کسب و کار، بر ذهن بسیاری از مدیران امروز جهان سیطره دارد، مدیران تنها راه پیروزی و موفقیت سازمان خود را در پیشی گرفتن از رقبا و گرفتن سهم بیشتر از بازار تقاضای موجود می‌دانند. آزاد شدن ذهن مدیران از این پارادایم نیازمند دیگر گونه نگریستن به مفهوم استراتژی است. نویسندگان کتاب راهبرد اقیانوس آبی معتقد هستند که تنها راه پیروزی در رقابت توقف تلاش برای پیروزی در رقابت
پیروزی در رقابت توقف تلاش برای پیروزی در رقابت است و به جای ورود به رقابت خونین در اقیانوس سرخ باید وارد فضای بازار نامحدود اقیانوس‌های آبی شد و دست به خلق تقاضا زد. بازاری که در آن هنوز قواعد بازی مشخص نشده است و فرصتی برای رشد بسیار سودآور وجود دارد. در یک کلام به جای گرفتن سهم بیشتر از کیک باید به دنبال بزرگتر کردن کیک بود. در ادبیات راهبرد و در مبحث دیدگاه مبتنی بر منابع، همین نگاه را با لغات و اصطلاحات دیگری مشاهده می‌کنیم. اما آنچه این کتاب را ارزشمند می‌سازد ارائه چارچوب‌های عملی و تحلیلی،
ارزشمند می‌سازد ارائه چارچوب‌های عملی و تحلیلی، علی‌الخصوص برای تدوین راهبرد برای محیط‌های متلاطم نظیر ایران است.
مسلمانان فیجی با شمار ۶۲٫۵۳۴ نفر تقریباً ۷٪ جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. جامعهٔ مسلمین فیجی از مردمانی با اصلیت هندی تشکیل شده و اینان نوادگان کارگرانی هستند که فرمانروایان استعمارگر بریتانیایی طی قرن ۱۹ میلادی به جزایر فیجی آوردند. البته اکثریت همین مردمان هندی-فیجیایی پیرو آیین هندویند و تنها حدوداً ۱۶ درصد ایشان مسلمانند. همچنین تصور می‌شود چند صد مسلمان فیجیایی بومی نیز وجود داشته باشند فی‌المثل سیاستمدار شهیری به نام آپیسای تورا. اما آمار دقیقی در این باره در دست نیست. ۵۹٫۷٪ مسلمانان فیجی سنی و
این باره در دست نیست. ۵۹٫۷٪ مسلمانان فیجی سنی و حنفی‌مذهب‌اند، ۳۶٫۷٪ ایشان نامعین، و ۳٫۶٪ درصدشان پیرو احمدیه. پیروان احمدیه مسجد فضل عمر در سامابولا را می‌گردانند که بزرگترین مسجد در پاسیفیک جنوبی است.
مسلمانان حدود ۵۰۰ نفر در پالائو تخمین زده شده است. به‌تازگی، تعدادی نیز از گوانتانامو اجازه مهاجرت به این منطقه را یافته‌اند. دو مسجد در پالائو ساخته شده است که یکی در کورور است.
خلیج گوانتانامو در جنوب ایالت گوانتانامو در کوبا قرار گرفته‌است و از سال ۱۹۰۳ بر اساس پیمان کوبا-آمریکا در کنترل دولت آمریکاست. بازداشتگاه گوانتانامو در این منطقه قرار دارد. اختیار خلیج گوانتانامو. دولت آمریکا از طریق توماس استرادا پالما (Tomas Estrada Palma) که یک شهروند آمریکایی و اولین رئیس جمهور کوبا بود، توانست این منطقه را از ۲۳ فوریه ۱۹۰۳، به طور مادام العمر تحت اجاره خود در آورد. آمریکا در این کشور تحت الحمایه تازه، ضمیمه ای را در قانون اساسی کوبا گنجانید که به موجب آن، علاوه بر بسیاری موارد دیگر،
که به موجب آن، علاوه بر بسیاری موارد دیگر، ایالات متحده برای انجام عملیات استخراج ذغال سنگ و ایجاد قرارگاههای نیروی دریایی، دارای اختیار تام قضایی و کنترل کامل خلیج گوانتانامو خواهد بود و در عین حال جمهوری کوبا به عنوان فرمانروای نهایی آن پابرجا خواهد بود. تاریخچه. ساکنان اولیه این خلیج، تاینوها، آن را «گوانتانامو» نامیدند. کریستف کلمب در سال ۱۴۹۴ به اینجا وارد شد و نام آن را «پورتو گرانده» گذاشت. هنگام ورود، خدمه کلمب ماهیگیران تاینو را در حال آماده کردن ضیافتی برای رئیس محلی یافتند. زمانی که
آماده کردن ضیافتی برای رئیس محلی یافتند. زمانی که مستعمره‌نشینان اسپانیایی کنترل کوبا را در دست گرفتند، این خلیج به بندری حیاتی در سمت جنوبی جزیره تبدیل شد. این خلیج به طور موقت «خلیج کامبرلند» نام گرفت، زمانی که یک نیروی اعزامی پادشاهی بریتانیا در سال ۱۷۴۱، در جریان جنگ گوش جنکینز، آن را تصرف کرد. ادمیرال بریتانیایی، ادوارد ورنون، با نیرویی متشکل از هشت کشتی جنگی و ۴۰۰۰ سرباز وارد شد و برنامه‌هایی برای پیشروی به سانتیاگو د کوبا داشت. اما نیروهای استعماری اسپانیایی محلی او را شکست دادند و او را مجبور به
اسپانیایی محلی او را شکست دادند و او را مجبور به عقب‌نشینی یا تسلیم به عنوان اسیر جنگی کردند. اواخر سال ۱۷۶۰، دو ناوگان سلطنتی فرگیت HMS Trent و HMS Boreas، کشتیرانان فرانسوی "Vainquer" و "Mackau" را که در خلیج مخفی شده بودند، به دام انداختند. فرانسوی‌ها همچنین مجبور شدند "Guespe"، یک کشتی خصوصی دیگر، را بسوزانند تا از اسارت آن جلوگیری کنند. در طول جنگ اسپانیا و آمریکا در سال ۱۸۹۸، ناوگان نیروی دریایی ایالات متحده که به سانتیاگو حمله می‌کرد، به دنبال پناهگاهی برای فصل طوفان‌های تابستانی بود. آنها
پناهگاهی برای فصل طوفان‌های تابستانی بود. آنها گوانتانامو را به دلیل بندرگاه عالی آن انتخاب کردند. تفنگداران دریایی ایالات متحده با حمایت نیروی دریایی در تهاجم به خلیج گوانتانامو در ژوئن ۱۸۹۸ به آنجا وارد شدند. با این حال، با پیشروی آنها به سمت داخل خشکی، مقاومت اسپانیایی‌ها افزایش یافت و تفنگداران دریایی به حمایت دیده‌بان‌های کوبایی نیاز پیدا کردند. خلیج گوانتانامو به دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش در دریای کارائیب، برای برنامه‌ریزان نظامی ایالات متحده اهمیت دارد. این منطقه به مکانی استراتژیک برای دفاع از کانال
این منطقه به مکانی استراتژیک برای دفاع از کانال پاناما و سواحل جنوبی ایالات متحده تبدیل شد. همچنین به عنوان پناهگاه طبیعی برای کشتی‌های نیروی دریایی در این منطقه عمل می‌کرد. به دلیل عوامل دیگر، ایالات متحده این منطقه را به عنوان مکانی مناسب برای ایجاد پایگاه نیروی دریایی در نظر گرفت. پایگاه نیروی دریایی خلیج گوانتانامو بخش جنوبی این خلیج را احاطه کرده است. این پایگاه نیروی دریایی که با نام‌های مستعار "GTMO" یا "Gitmo" شناخته می‌شود، مساحتی برابر با در سواحل غربی و شرقی خلیج را پوشش می‌دهد. این پایگاه در
غربی و شرقی خلیج را پوشش می‌دهد. این پایگاه در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد، زمانی که ایالات متحده پس از جنگ اسپانیا و آمریکا کنترل کوبا را از اسپانیا به دست آورد. در سیستم جدید حمایت‌گرایی آمریکا، اصلاحیه پلات در قانون اساسی ۱۹۰۱ کوبا گنجانده شد. توماس استرادا پالما، اولین رئیس‌جمهور کوبا، اجاره‌نامه‌ای دائمی برای منطقه اطراف خلیج گوانتانامو در ۲۳ فوریه ۱۹۰۳ ارائه داد. معاهده روابط کوبا و آمریکا (۱۹۰۳) مقرر کرد که ایالات متحده برای بهره‌برداری از ایستگاه‌های زغال‌سنگ و نیروی دریایی، «اختیار و کنترل کامل» خلیج
و نیروی دریایی، «اختیار و کنترل کامل» خلیج گوانتانامو را داشته باشد، در حالی که حاکمیت جمهوری کوبا بر این خلیج را به رسمیت می‌شناسد. در سال ۱۹۳۴، یک معاهده جدید روابط کوبا و آمریکا، با تأیید مجدد اجاره‌نامه، به کوبا و شرکای تجاری آن دسترسی آزاد از طریق خلیج را اعطا کرد، اجاره‌بها را از ۲,۰۰۰ دلار به طلا در سال به معادل ۴,۰۸۵ دلار آمریکا در سال ۱۹۳۴ تغییر داد، و اجاره را دائمی کرد مگر اینکه هر دو دولت توافق کنند آن را لغو کنند، یا تا زمانی که ایالات متحده از اموال پایگاه دست بکشد. پس از انقلاب کوبا در
از اموال پایگاه دست بکشد. پس از انقلاب کوبا در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۵۹، رئیس‌جمهور ایالات متحده دوایت دی. آیزنهاور اصرار داشت که وضعیت پایگاه بدون تغییر باقی بماند، با وجود اعتراضات فیدل کاسترو. از آن زمان، دولت کوبا تنها یکی از چک‌های اجاره از سوی دولت ایالات متحده را نقد کرده است، و حتی آن هم، به گفته کاسترو، فقط به دلیل «سوءتفاهم» در روزهای اولیه انقلاب کوبا بود. چک‌های باقی‌مانده که به نام «خزانه‌دار کل جمهوری» (عنوانی که پس از انقلاب منسوخ شد) صادر شده بودند، در دفتر کاسترو، درون یک کشوی میز نگهداری
بودند، در دفتر کاسترو، درون یک کشوی میز نگهداری می‌شدند. در دهه ۱۹۹۰، ایالات متحده از خلیج گوانتانامو به‌عنوان مرکزی برای پردازش درخواست‌های پناهندگی و اردوگاهی برای پناهجویان مبتلا به HIV استفاده کرد. طی یک دوره شش‌ماهه، ایالات متحده بیش از ۳۰,۰۰۰ پناهجوی هاییتی را در گوانتانامو بازداشت کرد، در حالی که ۳۰,۰۰۰ نفر دیگر به جمهوری دومینیکن فرار کردند. در نهایت، ایالات متحده به ۱۰,۷۴۷ نفر از هاییتی‌ها وضعیت پناهندگی در این کشور اعطا کرد. بیشتر پناهجویان در یک شهر چادری در باند فرودگاهی که بعداً به‌عنوان محل
شهر چادری در باند فرودگاهی که بعداً به‌عنوان محل مجموعه‌ای برای محاکمات نظامی گوانتانامو استفاده شد، اسکان داده شدند. پناهجویانی که مشکلات انضباطی یا امنیتی ایجاد می‌کردند، در مکانی نگهداری شدند که بعدها به کمپ ایکس ری، اولین محل بازداشتگاه گوانتانامو، تبدیل شد. در اوت ۱۹۹۴، شورش‌هایی در اردوگاه‌های بازداشت رخ داد و ۲۰ پلیس نظامی آمریکایی و ۴۵ هاییتی زخمی شدند. از سال ۲۰۰۲، پایگاه شامل بازداشتگاه برای افرادی بوده است که به‌عنوان خطری برای امنیت ملی ایالات متحده شناخته می‌شوند. در سال ۲۰۰۹، باراک اوباما،
متحده شناخته می‌شوند. در سال ۲۰۰۹، باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، دستوری برای بستن بازداشتگاه تا ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ صادر کرد. ، این بازداشتگاه به دلیل امتناع کنگره از تأمین بودجه برای تعطیلی آن همچنان باز است. آلفرد موریس د زایاس استدلال کرده است که توافقنامه اجاره‌نامه سال ۱۹۰۳ تحت فشار بر کوبا تحمیل شده و یک پیمان میان نابرابرها بوده است که با حقوق بین‌الملل مدرن سازگار نیست و می‌تواند "ex nunc" (لاتین: از این به بعد) لغو شود. او شش پیشنهاد برای یک راه‌حل صلح‌آمیز ارائه کرده است، از جمله پیروی از
راه‌حل صلح‌آمیز ارائه کرده است، از جمله پیروی از رویه‌ای که در کنوانسیون وین درباره حقوق معاهدات بیان شده است. با این حال، ماده ۴ کنوانسیون وین بیان می‌کند که مفاد آن به معاهدات گذشته به‌صورت معکوس اعمال نمی‌شود.
پیمان کوبا-آمریکا در ۱۷ نوامبر ۱۹۰۳ میان تئودور روزولت رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و توماس استرادا پالما اولین رئیس جمهور کوبا برای اجاره دادن خلیج گوانتانامو به دولت آمریکا برای استفاده‌های دریانوردی امضا گردید. آمریکا پس از حمله به افغانستان بازداشتگاه گوانتانامو را در آن احداث کرد. پیمان روابط ۱۹۰۳. قوانین ایالات متحده رئیس‌جمهور را موظف می‌کرد تا کنترل کوبا را تنها زمانی به دولت آن واگذار کند که آن دولت هفت بند تعیین‌شده در قانون ایالات متحده توسط متمم پلات در مارس ۱۹۰۱ را تأیید کرده باشد. پیمان
متمم پلات در مارس ۱۹۰۱ را تأیید کرده باشد. پیمان روابط ۱۹۰۳ اشاره داشت که مجلس قانون اساسی کوبا در تاریخ ۱۲ ژوئن ۱۹۰۱، مفاد متمم پلات را به قانون اساسی خود اضافه کرده است (در ۲۱ فوریه ۱۹۰۱). این مفاد، از جمله دیگر موارد، استقلال دولت کوبا را محدود کرده و به ایالات متحده این حق را می‌داد تا بر امور کوبا نظارت کند و گاه در آن دخالت نماید. دولت کوبا قدرت را در اختیار گرفت و نیروهای ایالات متحده در تاریخ ۲۰ مه ۱۹۰۲ خارج شدند. بند نهایی متمم پلات، نیازمند آن بود که مفاد دیگر آن نیز از طریق پیمان به تصویب برسد.
که مفاد دیگر آن نیز از طریق پیمان به تصویب برسد. پیمان روابط، که در مه ۱۹۰۳ امضا شد، این هدف را محقق کرد. پیمان روابط ۱۹۰۳ به‌عنوان توجیهی برای اشغال دوم کوبا از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۹ استفاده شد. در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۶، وزیر جنگ ایالات متحده (و رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده)، ویلیام هووارد تفت، اشغال دوم کوبا را آغاز کرد و دولت موقت کوبا را بر اساس شرایط این پیمان (ماده سوم) تأسیس نمود و خود را به‌عنوان فرماندار موقت کوبا معرفی کرد. در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۰۶، رئیس‌جمهور روزولت با صدور فرمان اجرایی ۵۱۸ این فرمان
روزولت با صدور فرمان اجرایی ۵۱۸ این فرمان را تأیید کرد. پیمان روابط ۱۹۰۳ با پیمان روابط کوبا و آمریکا (۱۹۳۴) جایگزین شد. این پیمان به میزان زیادی پیمان ۱۹۰۳ را لغو کرد، در حالی که حق ایالات متحده برای اجاره زمین به‌منظور تأسیس یک پایگاه دریایی را تأیید می‌کرد و همچنان ایالات متحده را از مسئولیت اقدامات انجام‌شده پیش از تأسیس جمهوری کوبا در سال ۱۹۰۲ مبرا می‌دانست.
رووی (Roewe) یک برند خودروی لوکس در کشور چین است که در بیشتر بازارهای صادراتی خارج از چین تحت نشان تجاری MG به فروش میرسد تاریخچه. در سال ۲۰۰۰ شرکت های خودرو سازی روور و ام جی توسط کمپانی ب ام و به کنسرسیوم فونیکس فروخته که منجر به تشکیل گروه ام‌جی روور میگردد (مجوز استفاده از برند آنها توسط ب ام و اعطا شده ولی نشان تجاری آنها بفروش نمی رسد) پس از ورشکستگی و انحلال این شرکت در سال ۲۰۰۵ دارایی های آن به شرکت های چینی سایک موتور و نانجینگ اتومبیل (که در سایک موتور ادغام میگردد) فروخته شد و منجر به تاسیس شرکت
ادغام میگردد) فروخته شد و منجر به تاسیس شرکت های ام جی و رووی در سال ۲۰۰۶ گردید. هر دو این شرکت ها از فناوری های شرکت منحل شده بریتانیایی گروه ام‌جی روور استفاده می نمایند نام. با توجه به فروش نشان تجاری روور توسط ب‌ام‌و به فورد، ادغام آن با لندرور بعدتر و فروش آن به تاتاموتورز هند ، سایک موتور عملا امکان استفاده از نماد روور را در محصولات خود نداشت و از نامی مشابه استفاده نمود این نام از حروف چینی Róng و wēi تشکیل شده است که تقریباً به معنای قدرت باشکوه است ، این نام آوانویسی از Rover است ، اگرچه که سایک
، این نام آوانویسی از Rover است ، اگرچه که سایک موتور اظهار داشته است وازه «رووی» از واژه آلمانی Löwe ، به معنای شیر نر گرفته شده است.( Loewe توسط چینی زبانان مانند Roewe تلفظ می شود) برخی از خودرو های رووی مانند رووی ۵۵۰ ، رووی ۳۵۰ و رووی ۳۶۰ تحت برند ام جی (MG) در کشور ایران عرضه می‌شوند منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Roewe
جمعیت مسلمانان در پاپوا گینه نو حدود ۲۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است که عموما در قرن هفدهم از چین و مالزی بدانجا آمدند. در سالهای اخیر با کمک ارگانهای اسلامی مالزی، Muslim World League و همچنین وزارت امور اسلامی عربستان سعودی تعدادی مسجد ساخته شده‌است. مسلمانان در تلاش برای ساخت ۷ مسجد دیگر در این کشور هستند. یک مسجد نیز در پورت مورسبی احداث شده‌است. مطالب مرتبط. اسلام مسلمان جهان اسلام اسلام در استرالیا فهرست کشورها بر پایه جمعیت مسلمان
کاروانسرای کمارج در ۳۰ کیلومتری کازرون و در سمت راست جاده کازرون - بوشهر در روستای ده کهنه کمارج واقع شده‌است. نقشه کاروانسرا چهار ایوانی و چهار برج در چهار گوشه آن بنا شده‌است. احداث بنای چهار ایوانی با حیاط بازمرکزی سابقه‌ای طولانی در معماری ایران داشته که نمونه این نقشه را می‌توان در کاخ آشور در بین‌النهرین مشاهده کرد. در دوره اسلامی، از پلان ۴ ایوانی برای ساخت بناهای مذهبی و غیر مذهبی مانند مدارس، مقابر، مساجد و کاروانسراها استفاده گردید. این کاروانسرا مربع شکل و ابعاد آن ۷۴ متر می‌باشد. ورودی در ضلع
مربع شکل و ابعاد آن ۷۴ متر می‌باشد. ورودی در ضلع ×۸۵ جنوبی بنا قرار گرفته و به صورت راهرویی به شکل چهار طاقی است که سقف آن با کاربندی‌های ساده گچی پوشش داده‌اند و ضلع شرقی و غربی این راهرو به اتاق‌هایی به صورت قرینه را پیدا می‌کند که هر یک از این اتاق‌ها از طریق یک ورودی به اتاقهای دیگر مرتبط می‌شوند. در این کاروانسرا اتاق‌هایی برای مسافران در اطراف حیاط مرکزی ساخته شده که این اتاق‌ها به وسیله یک سری ایوان به حیاط باز می‌شوند. در پشت اتاقها، در ضلع غربی و شرقی بنا اصطبل‌هایی برای نگهداری از چهارپایان قرار
بنا اصطبل‌هایی برای نگهداری از چهارپایان قرار دارد و در چهار گوشه بنا محل‌هایی را برای دسترسی به اتاقهای پشت کاروانسرا و همچنین اصطبل‌ها ساخته‌اند. معماری کاروانسرای ده کهنه کمارج به دلیل وجود عناصری چون سنگ و خاک و گچ و آهک که به فراوانی در این منطقه یافت می‌شود، نوعی خاص از معماری را ایجاد کرده‌است. مصالح اصلی برای ساخت بنای کاروانسرا از سنگ و گچ و در بعضی قسمت‌ها از ساروج استفاده شده‌است. کف حیاط گلی و پشت بام به وسیله کاهگل اندود شده‌است. تزیینات بنا، ساده و بهره‌گیری از گچ به عنوان شکل دهنده عمده
ساده و بهره‌گیری از گچ به عنوان شکل دهنده عمده تزیینات این بنا در نمای داخلی، طاق نماها، ایوانها و نمای خارجی بوده‌است. نمای قاب تمامی دربها و پنجره‌ها و اتاق‌ها و ایوانها با سقف هلالی شکل ساخته شده‌است و پشت بام آن مسطح با شیب ملایم ساخته و در قسمتهایی که اتاقهای بزرگ قرار دارد سقف‌ها قوسی شکل می‌باشند. روشنایی اتاقهای کاروانسرا به هنگام روز از طریق روزنه‌های سقف یا پنجره‌ها تأمین می‌شده است.
آمفیبول گروهی از سیلیکات‌ها است که دارای ساختمان زنجیره‌ای مضاعف اکسید سیلیکات متبلور می‌باشد، از دستهٔ سیلیکات‌های زنجیره‌ای یا اینوسیلیکات است و البته شباهت زیادی به پیروکسن که از سیلیکات‌های زنجیره‌ای ساده‌اند، دارند. از آنجایی که آمفیبول‌ها دارای یون (OH) اند، به آن‌ها کانی‌های هیدروکسیل نیز می‌گویند. آمفیبول در درجه حرارت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ درجهٔ سانتی گراد تخریب می‌شود و در ۱۲۰۰ درجه ذوب می‌گردد. دارای جلای شیشه‌ای است و سختی آن به‌طور متوسط بین ۵ تا ۶ و وزن مخصوصش بین ۲٫۹ تا ۳٫۵۵ متغیر است. معمولاً دارای
مخصوصش بین ۲٫۹ تا ۳٫۵۵ متغیر است. معمولاً دارای یون‌های آهن، یا منیزیم در ساختار خود می‌باشند آمفیبول‌ها به رنگ‌های سبز، سیاه، بی‌رنگ، سفید، زرد، آبی یا قهوه‌ای دیده می‌شوند. در ترکیب آمفیبول‌ها علاوه بر بنیان (SiO۴)، عناصری از قبیل منیزیم، آهن و کلسیم شرکت می‌نمایند که ممکن است با سیلیکات‌های مضاعف سدیم، آلومینیوم و آهن (۳ ظرفیتی) همراه باشد. همچنین آمفیبول‌ها در دو ساختار بلوری تک‌شیب و راست‌لوزی دیده شده‌اند. ریشه‌شناسی. نام آمفیبول‌ها از کلمه یونانی آمفیبولوس به معنی بلورهای پیچیده و دو پهلو منشأ گرفته
به معنی بلورهای پیچیده و دو پهلو منشأ گرفته که توسط دانشمندی به نام های نامیده شده است و متشکل از ترمولیت، اکتینولیت، ریه بکیت، گلوکوفان(آمفیبول بنفش) و هورن بلندها(شامل هورن بلند قهوه‌ای و سبز) هستند.این گروه توسط‌های در اشاره به انواع پروتئین در ترکیب شیمیایی و شکل ظاهری فرض شده در کانی‌هایشان نامگذاری شدند. این اصطلاح از آن‌موقع برای تمام گروه بکار می‌رود. تعدادی زیر گونه و واریته هم شناسائی شده، که مهمترین آن‌ها به دوسری جدول‌بندی شده‌اند. ویژگی‌های کلی. کانی‌شناسی. آمفیبول‌ها در دو سیستم منو کلینیک و
کانی‌شناسی. آمفیبول‌ها در دو سیستم منو کلینیک و ارتومبیک (هشت وجهی) طبقه‌بندی می‌شوند. آمفیبول‌ها در ترکیب شیمیایی و ویژگی عمومی مشابه پیروکسین‌ها می‌باشند. تفاوت عمده آن‌ها از پیروکسین‌ها عبارتند از: الف) آمفیبول‌ها محتوی هیدروکسید (OH) اساسی یا هالوژن‌های کلر و فلوئور هستند. ب) ساختار آن‌ها یک زنجیره مضاعف متبلور چهار تائی است (برعکس پیروکسین‌ها که ساختار تک زنجیره‌ای دارند) آمفیبوله اغلب شفاف، و در یک نمونه دستی، سطوحی شکسته و مورب (در حدود زاویه ۱۲۰ درجه) دارند در حالیکه، پیروکسین‌ها سطوحی زاویه دار و
دارند در حالیکه، پیروکسین‌ها سطوحی زاویه دار و ۹۰ درجه دارند. آمفیبول‌ها به‌طور ویژه کم‌تراکم تر از پیروکسین‌ها هستند. در خصوصیات اپتیکال (نوری) آمفیبول‌ها به کمک چند رنگی بودن، و به کمک زاویه کوچک بر روی سطوح متقارن قابل تشخیص تر هستند. آمفیبول‌ها جزء اصلی آمفیبولیت‌ها می‌باشند. سنگ‌ها – آمفیبول‌ها بلورهای متشکل سنگ‌های آذرین یا دگرگونی هستند، در منشأ آذرین تشکیل دهنده سنگهایی مانند گرانیت، دیوریت، آندزیت و غیره هستند. سیلیکات کلسیم بعضی اوقات جزء طبیعی آمفیبول‌ها می‌باشد. (هوگن، ۲۰۱۰). آمفیبول‌هایی که
آمفیبول‌ها می‌باشد. (هوگن، ۲۰۱۰). آمفیبول‌هایی که منشأ دگرگونی دارند شامل سنگ‌های آهکی بوده که در تماس با سنگ‌های دگرگونی (ترمولیت) و آنهایی که در نتیجه تغییر کانی‌ها مثل فرو منیزیوم‌ها (هورن بلند) تشکیل می‌شوند. شکل مجازی (دروغین) آمفیبول‌ها بعد از پیوکسین‌ها به عنوان یورالیت شناخته می‌شوند. محل پیدایش. بسیاری از آمفیبول‌ها را در سنگ‌های آذرین و دگرگونی به‌طور فراوان می‌توان دید. کانیهای مورد بحث در هر نوع سنگ آذرین خواه اسید، قلیایی بازیک یا اولترا بازیک ممکن است دیده شود ولی در سنگ‌های حد واسط فراوان‌تر
است دیده شود ولی در سنگ‌های حد واسط فراوان‌تر می‌باشد. آمفیبول‌ها به ویژه در سنگ‌های آذرین پلوتونیک فراوانند و در انواع آتشفشانی اهمیت چندانی ندارد. ترکیب شیمیایی. در ساختمان آمفیبول‌ها جانشینی یون‌ها به مقدار فراوان صورت می‌گیرد و به همین جهت ترکیب شیمیایی این کانی‌ها بسیار متفاوت است. ترکیب ساده‌ترین آمفیبول دارای کلسیم زیاد یعنی ترمولیت است که در آن اتم‌های کلسیم موقعیت‌های شش تایی و هشت تایی ساختمان اتمی را اشغال می‌نماید. دسته‌بندی. از نظر ترکیب شیمیایی، آمفیبول‌ها نیز مانند پیروکسن‌ها به سه دستهٔ مهم
آمفیبول‌ها نیز مانند پیروکسن‌ها به سه دستهٔ مهم تقسیم می‌شوند: آمفیبول‌های فرومنیزین راست‌لوزی یا آمفیبول‌های راست‌لوزی. آمفیبول‌های فرو منیزین یا آهن و منیزیم‌دار که در ساختار راست‌لوزی بلوری می‌گردند همانند پیروکسن‌های راست‌لوزی یعنی سری انستاتیت هیپرستن می‌باشند. از این کانی‌ها سری آنتوفیلیت-ژدریت (Anthophillite-Gedtite) را می‌توان نام برد. آمفیبول‌های فرومنیزین تک‌شیب و فرومنیزین و کلسیم‌دار تک‌شیب. آمفیبول‌های تک‌شیب به دو زیرشاخهٔ آهن و منیزیم‌دار و آهن، منیزیم و کلسیم‌دار تقسیم می‌شوند. سری