payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یعنی قدرت خدا به محالات ذاتی تعلق نمی‌گیرد و این هیچ محدودیتی برای قدرت الهی پدیدنمی‌آورد؛ زیرا این امور قابلیت ایجاد ندارند. قدرت خدا به امور قابل تحقق تعلق می‌گیرد و در هر حال فاعل کامل است اما این امور در درون خود ضعف و عجز دارند؛ یعنی قدرت به محالات ذاتیه تعلق نمی‌گیرد.
بهنوش طباطبایی (زادهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۰) بازیگر ایرانی است. وی دارای دانشنامهٔ دکترای روان‌شناسی بالینی است و دورهٔ بازیگری در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران گذرانده و افزون بر بازیگری به تدریس در دانشگاه نیز می‌پردازد. او برای ایفای نقش در فیلم نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از سی‌وهفتمین جشنوارهٔ فیلم فجر شد و برای بازی در سریال "در مسیر زاینده رود"، تندیس بهترین بازیگر زن درام را از دوازدهمین جشن حافظ دریافت کرده است. زندگی. زندگی شخصی. بهنوش طباطبایی در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۰، در محلهٔ
بهنوش طباطبایی در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۰، در محلهٔ یوسف‌آباد تهران به دنیا آمد. پدرش سید ناصر طباطبایی، کارشناس عمران در وزارت مسکن و شهرسازی و مادرش آموزگار بود. وی فرزند دوم خانواده است و تنها یک خواهر بزرگ‌تر به نام تینوش دارد. او همچنین در رشتهٔ مهندسی رایانه، دارای دانشنامهٔ کارشناسی و در رشتهٔ روان‌شناسی، دارای دانشنامهٔ دکترا در گرایش روان‌شناسی تربیتی است. او یک دورهٔ بازیگری را نیز در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران گذرانده است. طباطبایی به‌واسطهٔ بازی در "مصائب دوشیزه"، (۱۳۸۵) با مهدی پاکدل آشنا شد
در "مصائب دوشیزه"، (۱۳۸۵) با مهدی پاکدل آشنا شد و ۱۱ اسفند ۱۳۸۹ با او ازدواج کرد. این‌دو پس از شش سال زندگی مشترک، در ۱۳۹۵ از یکدیگر جدا شدند. زندگی هنری. وی در دورهٔ دبستان با مهراوه شریفی‌نیا هم‌درس بود و به‌ویژه با دیدن بازی شریفی‌نیا در فیلم "دزد عروسک‌ها" (۱۳۶۸) بیش از پیش، به بازیگری علاقه‌مند شد و با پافشاری‌های بسیار خود سرانجام توانست در سال ۱۳۷۲ در مدرسهٔ هنر و ادبیات کودکان و نوجوانان، دورهٔ بازیگری را آغاز کند. بهنوش طباطبایی در سال ۱۳۷۴ با بازی در مجموعه جدی نگیرید فعالیت خود را شروع کرد، و
در مجموعه جدی نگیرید فعالیت خود را شروع کرد، و بعد از بازی در چند سریال، در سال ۱۳۸۲ با مجموعه تلویزیونی مسافری از هند شناخته شد و در سال ۱۳۸۴ با سریال پیله‌های پرواز در نقش اصلی ظاهر شد و به شهرت رسید، و به واسطه بازی خوب در این مجموعه وارد سینما شد، و در سال ۱۳۸۵ اولین بازی خود را در فیلم مصائب دوشیزه تجربه کرد. وی در سال ۱۳۸۹ با مجموعه تلویزیونی چاردیواری در کنار امیر جعفری به عنوان شخصیت محوری داستان به اوج شهرت رسید. او همچنین در فیلم‌هایی مهمی چون سیانور (۱۳۹۴)، زیر سقف دودی (۱۳۹۵) و به ایفای نقش
سیانور (۱۳۹۴)، زیر سقف دودی (۱۳۹۵) و به ایفای نقش پرداخت.
«روشنایی ماندگار به همراه چند داستان دیگر» نام مجموعه داستانی است به قلم آگاتا کریستی.که عنوان اصلی کتاب در زبان انگلیسیWhile the Light Lasts and Other Stories می‌باشد. مقدمه. داستان‌های این مجموعه داستان عمدتاً تا قبل از مرگ آگاتا کریستی در هیچ کتابی چاپ نشده بودند و هر یک تنها یک مورد چاپ در مجله‌های دههٔ ۲۰ یا ۳۰ داشته‌اند. اما پس از مرگ آگاتا کریستی در سال ۱۹۹۷این مجموعه تحت عنوان روشنایی ماندگار که نام یکی از داستان‌های مجموعه می‌باشد، در آمریکا و انگلستان به چاپ رسید. این مجموعه در سال ۱۳۸۹در ایران
به چاپ رسید. این مجموعه در سال ۱۳۸۹در ایران تحت ترجمه قرار گرفت و به زودی کتابی با همین عنوان توسط انتشارات افکار به چاپ خواهد رسید. محتویات کتاب. این مجموعه شامل ۹ داستان می‌شود
معبد یونیتی کلیسایی است که معمار معروف آمریکایی، فرانک لوید رایت، در سال ۱۹۰۸ در ایلینوی آمریکا طراحی کرده‌است و جز یکی از برترین آثار معماری اوایل قرن بیستم این معمار به‌شمار می‌رود. این کلیسا هم‌اکنون یک میراث ملی آمریکا و میراث جهانی یونسکو است. تاریخچه. پس از صاعقه سال ۱۹۰۵ در ساختمان کلیسای وحدت، طرح بازسازی ساختمان جدید معبد یونیتی توسط فرانک لویی رایت آغاز شد. این معبد به یک فضای عبادی مشترک و اتاق‌های اجتماع نیاز داشت. مشکل اصلی این طرح بودجهٔ پایین ۴۵۰۰۰ دلاری بود. به همین جهت رایت ساختان را با
۴۵۰۰۰ دلاری بود. به همین جهت رایت ساختان را با قالب‌های بتنی چند بار استفاده شده ساخت. علاوه بر سازه، طراحی مبلمان نیز بر عهده او بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲ فوریه ۲۰۰۷.
کیانسه یا کیانسیه دریاچه‌است که هووی همسر زردشت پس از نزدیکی با زردشت خود را در آن می‌شوید و نطفه‌های زردشت از طریق هووی وارد آب می‌شوند و توسط ایزد نریوسنگ نطفه‌ها در اختیار ایزد بانو اردوی سوره آناهیتا برای نگهداری قرار می‌گیرد تا در زمان مناسب با نطفه مادران فرزندان موعود زردشت (اوشیدر، اوشیدر ماه و سوشیانس) بیامیزند. جای نگهداری این نطفه‌ها همان آب کیانسه‌ است که ۹۹۹۹۹ فروهر مقدس از آنها نگهداری می‌کنند. کیانسه همان دریاچه هامون امروزی در سیستان است.
مظنونین همیشگی فیلمی نوآر و جنایی به کارگردانی برایان سینگر و نویسندگی کریستوفر مک‌کوری محصول سال ۱۹۹۵ ایالات متحدهٔ آمریکا است. بازیگران اصلی این فیلم استیون بالدوین، گابریل بیرن، بنیسیو دل تورو، کوین پولاک، چاز پالمینتری، پیت پاستویت و کوین اسپیسی می‌باشند. این فیلم در زمان خود برنده جوایز متعددی از جمله دو جایزهٔ اسکار شد. این فیلم مربوط به بازجویی وربال کینت، مرد متهمی است که یکی از دو بازمانده قتل‌عام و آتش‌سوزی کشتی در بندر لس آنجلس است. وربال در این فیلم داستان پیچیده‌ای از حوادثی که او و همدستانش را
داستان پیچیده‌ای از حوادثی که او و همدستانش را به این قایق رسانده تعریف می‌کند. او همچنین در مورد مردی مرموز و اسرارآمیزی به نام کایزر شوزه سخن می‌گوید. داستان وربال کینت به صورت فلش‌بک و روایتی گفته می‌شود که فیلم را به‌طور فزاینده‌ای پیچیده می‌کند. این فیلم ۶ میلیون دلار هزینه داشته و در مجله "اسپای" نیز ستونی برای معرفی داشته‌است. این اثر در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۵ به نمایش گذاشته شد. و پس از آن در چند تئاتر منتشر گردید. "مظنونین همیشگی" نقدهای مطلوبی دریافت کرد. در نهایت به صورت وسیع‌تری انتشار یافت. برای
کرد. در نهایت به صورت وسیع‌تری انتشار یافت. برای این فیلم مک‌کوری برنده جایزه جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد و اسپیسی نیز برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد گردید. انجمن نویسندگان آمریکا هم این فیلم را به عنوان سی و پنجمین فیلمنامه برتر تمام دوران‌ها به ثبت رساند. در فهرست ۱۰ فیلم برتر در ۱۰ ژانر به انتخاب بفا که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد "مظنونین همیشگی" در رتبه ۱۰ برترین فیلم‌های معمایی تاریخ قرار گرفت. داستان. دین کیتون، جنایتکاری حرفه‌ای، در حالی که به شدت زخمی روی کشتی لنگر انداخته در
در حالی که به شدت زخمی روی کشتی لنگر انداخته در بندر سن پدرو بی قرار دارد، توسط شخصی مرموز که او را «کیزر» می‌نامد، به ضرب گلوله کشته می‌شود و کشتی به آتش کشیده می‌شود. روز بعد، پلیس ۲۷ جسد را کشف می‌کند و تنها دو بازمانده پیدا می‌شوند: آرکوش کوواش، مافیای مجارستانی که با سوختگی شدید در بیمارستان بستری است، و راجر «وربال» کینت، کلاهبرداری فیزیکی ناتوان. مأمور گمرک آمریکا، دیو کوجان، از نیویورک به لس‌آنجلس می‌آید تا ورбал را بازجویی کند. این دو در دفتر امانت‌گرفته‌ای متعلق به سرگرد پلیس جف رابین تنها
امانت‌گرفته‌ای متعلق به سرگرد پلیس جف رابین تنها می‌مانند در حالی که مأمور FBI جک بیر به دیدار کوواش در بیمارستان می‌رود. ورابل شروع به تعریف رویدادهایی می‌کند که او، کیتون و همدستانشان را به آن کشتی کشاند. شش هفته پیش در نیویورک، کیتون و ورابل همراه با مایکل مک‌مانوس، فرد فنستر و تاد هوکنی دستگیر و به عنوان مظنون در یک صف پلیسی برای سرقت کامیون قرار می‌گیرند؛ هیچ‌یک ادعای مشارکت نمی‌کنند. در سلول بازداشت، مک‌مانوس پیشنهاد می‌دهد که برای انتقام از نیویورک پلیس، یک سرقت بزرگ انجام دهند. کیتون که تلاش دارد
پلیس، یک سرقت بزرگ انجام دهند. کیتون که تلاش دارد زندگی سالم را شروع کند، ابتدا رد می‌کند ولی نهایتاً موافقت می‌کند. آن‌ها جواهرفروشی را که توسط پلیس‌های فاسد محافظت می‌شود، می‌دزدند؛ میلیون‌ها دلار زمرد به دست می‌آورند و بیش از پنجاه پلیس را پس از افشای فسادشان بازداشت می‌کنند. سپس به کالیفرنیا می‌روند تا جواهرات را به مردی به نام ردفوت بفروشند که آن‌ها را به سرقت جواهر دیگری مرتبط می‌کند. سرقت دوم به بدی پیش می‌رود و آن‌ها مجبور به کشتن هدف خود می‌شوند که حامل هروئین مصنوعی است. بعداً متوجه می‌شوند که
که حامل هروئین مصنوعی است. بعداً متوجه می‌شوند که این کار توسط وکیلی به نام کوبایاشی ترتیب داده شده است که نماینده کیزر سوزه، تبهکار اسرارآمیزی است که پس از قتل خانواده‌اش به افسانه‌ای در زیرزمین جنایت تبدیل شده است. کیزر سوزه با کشتن خانواده‌اش و دشمنانش، ناپدید شده و فقط از طریق نمایندگانش در سایه‌ها فعالیت می‌کند؛ بسیاری حتی مطمئن نیستند که وجود دارد یا خیر. کوبایاشی به آن‌ها می‌گوید که کیزر سوزه ترتیب دستگیری‌شان در نیویورک را داده زیرا به طور ناخواسته از او دزدی کرده‌اند، اما حاضر است جان آن‌ها را در
از او دزدی کرده‌اند، اما حاضر است جان آن‌ها را در ازای نابودی محموله ۹۱ میلیون دلاری کوکائین که توسط قاچاقچیان آرژانتینی به بندر سن پدرو آورده شده و قرار است به باند مجارستانی فروخته شود، ببخشد. در ابتدا مردد، آن‌ها پس از کشته شدن فنستر هنگام فرار و تهدید کوبایاشی به عزیزانشان، این ماموریت را می‌پذیرند. در جریان بازجویی کوجان، معلوم می‌شود هیچ کوکائینی در کشتی نیست و کیزر سوزه روی کشتی دیده شده است. در بیمارستان، بیر متوجه می‌شود که کوواش سوزه را دیده و دستور می‌دهد نقاشی از چهره او کشیده شود. در پایان
دستور می‌دهد نقاشی از چهره او کشیده شود. در پایان خاطرات ورابل، آن‌ها به کشتی حمله می‌کنند و بسیاری از گانگسترهای آرژانتینی و مجارستانی را می‌کشند ولی متوجه می‌شوند کوکائین روی کشتی نیست. فردی نامعلوم، هوکنی، مک‌مانوس، کیتون و یک زندانی را در یکی از کابین‌های کشتی می‌کشد. آن شخص مرموز سپس کشتی را به آتش می‌کشد و ورابل را از مخفیگاهش در اسکله نگاه می‌کند. کوجان درمی‌یابد که زندانی کشته‌شده، آرتورو مارکز، قاچاقچی‌ای است که با ادعای شناسایی کیزر سوزه از پیگرد فرار کرده بود. آرژانتینی‌ها قرار بود مارکز را به
فرار کرده بود. آرژانتینی‌ها قرار بود مارکز را به رقبایش بفروشند، نه کوکائین. همچنین می‌فهمد مارکز توسط وکیل ادی فینران، دوست دختر کیتون، نمایندگی می‌شد که اخیراً به قتل رسیده است. کوجان نتیجه می‌گیرد که کیتون در واقع کیزر سوزه بوده است: او حمله به کشتی را به عنوان بهانه‌ای برای کشتن مارکز و جعل مرگ خود سازماندهی کرد. ورابل بالاخره اعتراف می‌کند که کیتون پشت همه چیز بوده ولی از شهادت در دادگاه امتناع می‌کند. وثیقه‌اش گذاشته می‌شود و آزاد می‌گردد. لحظاتی بعد، کوجان متوجه می‌شود ورابل تمام داستان را ساخته و
کوجان متوجه می‌شود ورابل تمام داستان را ساخته و با استفاده از اشیای موجود در دفتر رابین، داستان را بی‌نظم سر هم کرده بود. ورابل بدون لنگ زدن از ساختمان خارج می‌شود و دست معلول خود را حرکت می‌دهد. هنگام تعقیب ورابل، فکسی به ایستگاه پلیس می‌رسد که چهره کشیده‌شده کیزر سوزه را نشان می‌دهد که شباهت زیادی به ورابل دارد. درست پیش از رسیدن کوجان، ورابل سوار خودرویی می‌شود که کوبایاشی راننده آن است و از آنجا دور می‌شود. تولید. مک کواری ۹ پیش نویس از فیلمنامه خود را در طول پنج ماه نوشت، تا زمانی که سینگر احساس کرد
در طول پنج ماه نوشت، تا زمانی که سینگر احساس کرد که آماده است تا در استودیوها آن را نمایش دهد. اما هیچ استودیویی به جز یک شرکت تأمین مالی اروپایی علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری برای فیلم نبود. مک کواری و سینگر به دلیل داستان غیرخطی، حجم زیاد دیالوگ‌ها و عدم حضور بازیگران مرتبط با پروژه، برای ساخت فیلم با مشکل مواجه شدند. سرمایه‌داران ستارگان تثبیت‌شده می‌خواستند و پیشنهادها برای نقش کوچک ردفوت (که پنج قهرمان داستان را با کوبایاشی پیوند می‌دهد) به کریستوفر واکن، تامی لی جونز، جف بریجز، چارلی شین، جیمز اسپیدر، آل
لی جونز، جف بریجز، چارلی شین، جیمز اسپیدر، آل پاچینو و جانی دپ ارائه شد. با این حال، شرکت به تهیه‌کنندگان فیلم اجازه داد تا به بازیگران دیگر هم پیشنهاد دهند و گروهی را جمع‌آوری کنند. اگرچه هیچ‌کدام از اشخاص مدنظر کمپانی تهیه‌کننده، بازی در فیلم را قبول نکردند. بودجه فیلم ۵٫۵ میلیون دلار تعیین شد و فیلم در ۳۵ روز در لس آنجلس، سن پدرو و شهر نیویورک فیلمبرداری شد. اسپیسی گفت که آنها صحنه‌های بازجویی را با پالمینتری در مدت پنج تا شش روز فیلمبرداری کردند. صحنه بازجویی پلیس با درگیری‌های برنامه‌ریزی مواجه شد،
بازجویی پلیس با درگیری‌های برنامه‌ریزی مواجه شد، زیرا بازیگران مدام خط‌های خود را زیر و رو می‌کردند. کریستوفر مک‌کواری، فیلمنامه‌نویس، خارج از دوربین به سؤالات بازیگران می‌پرداخت و آنها خطوط خود را بداهه می‌گفتند. سینگر یک روز ۱۸ ساعته را صرف سکانس تیراندازی در سرقت از پارکینگ زیرزمینی کرد. به گفته بیرن، روز بعد سینگر هنوز تمام فیلم‌هایی را که می‌خواست نداشت، و علی‌رغم تهدید شرکت تهیه‌کننده مبنی بر تعطیل کردن تولید، از توقف فیلم‌برداری خودداری کرد. با وجود مکان‌های عملی محصور و برنامه کوتاه فیلم‌برداری،
مکان‌های عملی محصور و برنامه کوتاه فیلم‌برداری، نیوتون توماس سیگل (فیلم‌بردار)، روشی را برای فیلم‌برداری صحنه‌های دیالوگ با ترکیبی از زوم‌های آهسته و خزنده و حرکات دوربین که به کلوزآپ‌های فشرده ختم می‌شد، ابداع کرد تا انرژی ظریفی به صحنه‌ها اضافه کند. به گفته برخی این روش تأثیر بسزایی در انتقال حس و اتمسفر فیلم به مخاطب داشت. جوایز. فیلم "مظنونین همیشگی" در سال ۱۹۹۵ موفق به کسب دو جایزهٔ اسکار از جمله بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (برای کوین اسپیسی) و بهترین فیلمنامهٔ اوریجینال (برای کریستوفر مک‌کوآری) شد.
فیلمنامهٔ اوریجینال (برای کریستوفر مک‌کوآری) شد. همچنین در جوایز بفتا سال ۱۹۹۶ نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه اورجینال و بهترین تدوین بود و از این بین توانست دو جایزه بهترین فیلمنامه اورجینال برای مک کوآری و بهترین تدوین برای جان آتمن را بدست آورد. کوین اسپیسی در همان سال نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نیز شد. دیدگاه منتقدان. "مظنونین همیشگی" در میان اکثر منتقدان نیز محبوبیت دارد؛ تاد مک‌کارتی از مجله ورایتی می‌نویسد: «مظنونین همیشگی یک فیلم جنایی هیجان‌انگیز است و
«مظنونین همیشگی یک فیلم جنایی هیجان‌انگیز است و کارگردان آن با استفاده از گروهی فوق‌العاده از بازیگران، داستان را به شکلی نرم و فریبنده برای تماشاگر روایت می‌کند». مایکل ویلمینگتون از شیکاگو تریبون نیز فیلم را تحسین می‌کند و آن را ترکیبی کلاسیک از رمز و راز، شخصیت‌پردازی، شوخ‌طبعی و وحشت می‌خواند که دارای شوک‌های خیره‌کننده و پی‌درپی داستانی است. با این همه، نقدهای منفی هم در مورد فیلم وجود دارند. راجر ایبرت به فیلم ۱٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و آن را به‌شدت کوباند. اما این فیلم در وبگاه‌های گوناگون، ازجمله
کوباند. اما این فیلم در وبگاه‌های گوناگون، ازجمله IMDB، نمرهٔ بالایی گرفته (۸٫۵ از ۱۰)و در حال حاضر در رتبه ۳۹ برترین فیلم‌های تاریخ در این سایت قرار دارد. مظنونین همیشگی در وب سایت راتن تومیتوز امتیاز ۸۹ از ۱۰۰ را بر اساس ۷۹ نقد بدست آورد و در وب سایت متاکریتیک امتیاز ۷۷ از ۱۰۰ را بر اساس ۲۲ نقد بدست آورد، همچنین در توتال فیلم نیز ۴ ستاره از ۴ ستاره کسب کرده و با عنوان "شاهکار" در فهرست فهرست ۱۰۰ فیلم برتر تاریخ سینما حضور دارد.
تابور (به چکی: Tábor، به آلمانی: Tabor) یکی از شهرهای جمهوری چک در استان بوهمی جنوبی است. این شهر در مرکز کشور، بر کرانه رود لوژنیتس جای دارد. تابور به افتخار کوه تابور در اسرائیل که به باور بسیاری از مسیحیان تجلی‌گاه عیسی مسیح است، به این اسم، نامگذاری شده‌است. هرچند تابور در زبان عامه و امروزین چکی به "اردوگاه" یا "لشگرگاه" ترجمه می‌شود. جمعیت تابور بر پایه آمار سال ۲۰۰۵ برابر با ۳۶٬۰۱۳ نفر و مساحتش ۶۲٫۲۲ کیلومتر مربع است.
موست (به چکی: Most، به آلمانی: Brüx) یکی از شهرهای جمهوری چک در شمال غربی کشور است. این شهر مرکز بخش موست در استان اوستی ناد لابم است. موست در میان کوه‌های مرکزی چک و رشته‌کوه اوره، در حدود ۷۷ کیلومتری شمال غربی پراگ، در امتداد رود بیلینا و در جنوب غربی شهر اوستی ناد لابم (مرکز منطقه) جای دارد. جمعیت موست بر پایه آمار سال ۲۰۰۹ برابر با ۶۷٬۱۸۹ نفر و مساحتش ۸۶٫۹۴ کیلومتر مربع است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۶۷٫۶۹۱ نفر بوده‌است.
نیروی دریایی به بخشی از بدنه نیروهای مسلح کشورها گفته می‌شود، که مسئولیت حفاظت از منافع ملی کشور در محدوده آب‌های سرزمینی، منطقه انحصاری اقتصادی و آب‌های بین‌المللی را بر عهده دارند. تجهیزات نیروهای دریایی با توجه نوع مأموریت و وسعت منطقه مأموریت می‌تواند متشکل از انواع شناورهای رزمی و پشتیبانی، انواع زیردریایی‌ها، انواع بالگرد و هواپیما و انواع شناورهای بدون سرنشین باشند. از دوران بسیار قدیم و با پیدایش قایق‌ها و کشتی‌های کوچک این نیرو در ارتش‌های باستانی شکل گرفت. پس از اختراع موتور بخار کشتی‌ها سریعتر
شکل گرفت. پس از اختراع موتور بخار کشتی‌ها سریعتر شدند و رفته رفته این نیرو به یکی از پایه‌های ارتش‌های نوین تبدیل گشت. پیشینه. نیروهای دریایی باستانی. نیروهای دریایی باستانی اثر فراوانی بر آنچه امروزه نیروی دریایی خوانده می‌شود، داشته‌اند. پیامد و نتایج جنگ‌ها میان نیروهای دریایی دوران باستان توسط ارتش‌های نوین بررسی شده‌اند تا تاکتیک‌های احتمالی که به پیروزی کمک می‌کنند، آموخته شود. نیروی دریایی هخامنشی (به پارسی باستان: 𐎴𐎠𐎺, nāva) نیروی دریایی باستانی امپراتوری پارس بود که میان سال‌های ۵۲۵ پیش از میلاد
پارس بود که میان سال‌های ۵۲۵ پیش از میلاد تا ۳۳۰ پیش از میلاد، خدمت‌گذاری می‌کرد. ایجاد سازمان، زیرساخت و اساس مالی نیروی دریایی هخامنشی به داریوش بزرگ نسبت داده شده‌است. نیروی دریایی هخامنشی نخستین «نیروی دریایی پادشاهی» واقعی بود که در تاریخ پدید آمد. سرعت کشتی‌های هخامنشی میان ۴ تا ۱۴ کیلومتر تخمین زده‌اند؛ یکی از نوآوری‌هایی که در طراحی و ساختن کشتی‌ها در دوران هخامنشیان رخ داد، ساخت کشتی‌های ۳ ردیف پارویی است؛ چنین سازه‌هایی، در نبردها سرعت و توان دفاعی ویژه‌ای داشتند. انواع نیروی دریایی. نیروهای
دفاعی ویژه‌ای داشتند. انواع نیروی دریایی. نیروهای دریایی دنیا بر حسب آب‌هایی که در آنها قادر به دریانوردی و اجرای مأموریت هستند به سه دسته نیروی دریایی آب‌های قهوه‌ای، نیروی دریایی آب‌های سبز و نیروی دریایی آبهای آبی تقسیم‌بندی می‌شوند. نیروی دریایی آب‌های قهوه‌ای: نیروی دریایی آب‌های قهوه‌ای به نیروی دریایی که قابلیت به اجرا درآوردن عملیات نظامی در رودخانه‌ها، آب‌های داخلی، خلیج‌های کم عمق و آبهای ساحلی را دارا باشند گفته می‌شود. این نیروهای دریایی معمولاً مجهز به شناورهای توپدار کوچک و انواع شناورهای
مجهز به شناورهای توپدار کوچک و انواع شناورهای گشتی می‌باشند. نیروی دریایی آب‌های سبز: از نظر نظامی نیروی دریایی آب‌های سبز به یک نیروی دریایی گفته می‌شود که شعاع عمل آن در نزدیکی ساحل بوده و توانایی انجام عملیات در آب‌های ساحلی یا سرزمینی خود را دارد. این نیروهای دریایی مجهز به شناورهایی حداکثر تا کوروت (پاسیور) هستند. نیروی دریایی آب‌های آبی: نیروهای دریایی آب‌های آبی قابلیت دریانوردی و اجرای مأموریت‌های مختلف در آب‌های آزاد و اقیانوسها را دارند. این نیروی دریایی قادر به حفاظت خود در برابر تهدیدات سطحی،
دریایی قادر به حفاظت خود در برابر تهدیدات سطحی، زیرسطحی و هوایی بوده و قابلیت تداوم آماد و پشتیبانی در مسافت‌های دور را دارد.
نورمحمد تَرَه‌کِی (۱۴ ژوئیه ۱۹۱۷ – ۸ اکتبر ۱۹۷۹)سیاستمدار، روزنامه‌نگار و نویسنده انقلابی افغان بود. او عضو مؤسس حزب دموکراتیک خلق و از سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۹ دبیرکل آن بود. وی پس از انقلاب ثور و تأسیس جمهوری دموکراتیک افغانستان، وی ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت و از سال ۱۹۷۸ تا سال ۱۹۷۹ رئیس‌جمهور افغانستان بود. تره‌کی در ولسوالی ناوه در خانواده از قبیله غلجایی، ولایت غزنی، متولد شد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کابل، فعالیت‌های سیاسی خود را به عنوان یک روزنامه‌نگار آغاز کرد. تره‌کی در دهه چهل
عنوان یک روزنامه‌نگار آغاز کرد. تره‌کی در دهه چهل میلادی چندین رمان و داستان کوتاه در سبک واقع‌گرایی سوسیالیستی نوشت. او در کابل، به همراه ببرک کارمل، حزب دموکراتیک خلق را تأسیس کرد و در اولین کنگره آن، به عنوان دبیرکل انتخاب شد. او در انتخابات پارلمانی سال ۱۹۵۶ افغانستان شرکت کرد، اما نتوانست رأی بیاورد. او در سال ۱۹۶۶ روزنامه "خلق"، ارگان رسمی حزب دموکراتیک خلق که دربارهٔ مبارزه طبقاتی سخن می‌گفت، را تأسیس کرد. اما اندکی بعد انتشار این روزنامه توسط دولت ممنوع اعلام شد. او در سال ۱۹۷۸، به همراه حفیظ الله
اعلام شد. او در سال ۱۹۷۸، به همراه حفیظ الله امین و ببرک کارمل، انقلاب ثور را رهبری کرد و جمهوری دموکراتیک افغانستان را تأسیس کرد. دوران رهبری تره‌کی کوتاه مدت و با جنجال‌های بسیاری همراه بود. دولت بین دو جناح حزب دموکراتیک خلق تقسیم شد: خلقی‌ها (به رهبری تره‌کی)، بخش اکثریت، و پرچمی‌ها (به رهبری کارمل)، بخش اقلیت. تره‌کی به همراه شاگرد خود امین، تصفیه دولت و حزب از جناح رقیب را آغاز کرد که این کار منجر به تبعید چند تن از اعضای بلندپایه پرچمی (با انتصاب به خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر) شد. او پس از
خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر) شد. او پس از آن شروع به زندانی کردن پرچمی‌های داخلی کرد. رژیم او با تأکید بر ضرورت از بین رفتن مخالفین انقلاب ثور، با استناد به ضرورت ترور سرخ توسط بلشویک‌ها در روسیه شوروی، مخالفان را وحشیانه حبس و بر کشتار روستاییان نظارت کرد. رهبری دیکتاتورانه تره‌کی باعث آغاز نارضایتی‌ها و شورش‌های مردمی شد. با وجود تلاش‌های مکرر، تره‌کی نتوانست اتحاد جماهیر شوروی را برای مداخله در حمایت از نظام نوپایش متقاعد کند. امین بخش اعظم این مذاکرات را در پشت صحنه هدایت کرد. و در کل یک وطن
مذاکرات را در پشت صحنه هدایت کرد. و در کل یک وطن فروش و خاین ملی برای مردم افغانستان است و نماد از هم پاشی فرهنگی را میان مردم به وجود می‌آورد د وران رهبری تره‌کی کوتاه مدت و با جنجال‌های بسیاری همراه بود. دولت بین دو جناح حزب دموکراتیک خلق تقسیم شد: خلقی‌ها (به رهبری تره‌کی)، بخش اکثریت، و پرچمی‌ها (به رهبری کارمل)، بخش اقلیت. تره‌کی به همراه شاگرد خود امین، تصفیه دولت و حزب از جناح رقیب را آغاز کرد که این کار منجر به تبعید چند تن از اعضای بلندپایه پرچمی (با انتصاب به خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر)
(با انتصاب به خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر) شد. او پس از آن شروع به زندانی کردن پرچمی‌های داخلی کرد. رژیم او با تأکید بر ضرورت از بین رفتن مخالفین انقلاب ثور، با استناد به ضرورت ترور سرخ توسط بلشویک‌ها در روسیه شوروی، مخالفان را وحشیانه حبس و بر کشتار روستاییان نظارت کرد. رهبری دیکتاتورانه تره‌کی باعث آغاز نارضایتی‌ها و شورش‌های مردمی شد. با وجود تلاش‌های مکرر، تره‌کی نتوانست اتحاد جماهیر شوروی را برای مداخله در حمایت از نظام نوپایش متقاعد کند. امین بخش اعظم این مذاکرات را در پشت صحنه هدایت کرد. دوره
اعظم این مذاکرات را در پشت صحنه هدایت کرد. دوره حکومت تره‌کی، کیش شخصیت او توسط امین پرورش و در سراسر کشور گسترش یافت. مطبوعات دولتی و تبلیغات پروپاگاندایی از او با عنوان «رهبر اعظم» و «معلم بزرگ» یاد می‌کردند و تصویر او به یک منظره رایج در سراسر کشور تبدیل شد. روابط او با امین آن کس بعد تیره شد و در نهایت منجر به سرنگونی تره کی در ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۹ و به دنبال آن، قتل وی در ۸ اکتبر، به دستور امین شد. مطبوعات کابل در آن زمان گزارش کردند که او بر اثر بیماری درگذشت. مرگ او عاملی بود که منجر به آغاز مداخله شوروی
مرگ او عاملی بود که منجر به آغاز مداخله شوروی در دسامبر ۱۹۷۹ شد. ترور. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۹، تره‌کی در بازگشت از مسکو به کابل، در فرودگاه مورد استقبال امین قرار گرفت. قرار بود این پرواز در ساعت ۲:۳۰ فرود بیاید، اما امین برای نشان دادن تسلط تره‌کی بر دولت، فرود هواپیما را یک ساعت به تأخیر انداخت. اندکی بعد، تره‌کی به جای گزارش دادن به کابینه دربارهٔ نشست هاوانا، به‌طور غیرمستقیم سعی کرد تا امین را از سمت خود برکنار کند. او در صدد خنثی کردن قدرت و نفوذ امین به او پیشنهاد خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر را
او پیشنهاد خدمت در خارج از کشور به عنوان سفیر را داد، اما امین این پیشنهاد را رد کرد و فریاد زد: «تو کسی هستی که باید استعفا بدهی! به خاطر مشروب خواری و کهولت سن مرخصی گرفتی.» روز بعد تره‌کی امین را برای ناهار با او و باند چهار به ارگ ریاست جماوری دعوت کرد. امین این پیشنهاد را رد کرد و اظهار داشت که استعفای آنها را به نهار خوردن با آنها ترجیح می‌دهد. پوزانوف، سفیر شوروی، توانست امین را متقاعد کند که به همراه سید داود تارون، رئیس پلیس، و نواب علی، افسر اطلاعاتی، از ارگ بازدید کنند. در ۱۴ سپتامبر در داخل
از ارگ بازدید کنند. در ۱۴ سپتامبر در داخل کاخ، محافظان داخل ساختمان به بازدیدکنندگان آتش گشودند. تارون کشته شد اما امین فقط مجروح دید و به سمت خودرویش فرار کرد و به سمت وزارت دفاع رفت. اندکی بعد، امین ارتش را در حالت آماده باش قرار داد و دستور بازداشت تره‌کی را داد و با پوزانف در مورد این حادثه تلفنی تماس گرفت. عصر همان روز ساعت ۶:۳۰ تانک‌های سپاه چهارم زرهی وارد شهر شدند و در ساختمان‌های دولتی را تسخیر کردند. امین با گروهی از افسران ارتش به ارگ آمد و تره‌کی را بازداشت کرد. باند چهار نیز به سفارت شوروی
را بازداشت کرد. باند چهار نیز به سفارت شوروی پناهنده شد. شوروی سعی کرد امین را از اخراج تره‌کی و یارانش از سمت‌هایشان منصرف کند، اما امین نپذیرفت. در ۱۵ سپتامبر، یک گردان شوروی در میدان هوایی بگرام و سفارت برای نجات تره‌کی در حالت آماده باش قرار گرفتند، اما هرگز به آنها دستور داده نشد که تحرکی انجام دهند زیرا مقامات شوروی احساس می‌کردند که نیروهای امین برتری دارند. رادیو کابل در ساعت ۸ شب ۱۶ سپتامبر اعلام کرد که تره‌کی به پولیت بوروی حزب دموکراتیک خلق افغانستان اطلاع داده است که دیگر قادر به ادامه وظایف
اطلاع داده است که دیگر قادر به ادامه وظایف خود نیست و در نتیجه پولیت بورو، امین را به عنوان دبیرکل جدید حزب انتخاب کرد. بنا بر گزارش‌ها، پس از دستگیری تره‌کی، امین این حادثه را با لئونید برژنف در میان گذاشت و گفت: "تره‌کی هنوز زنده است. من با او چه کنم؟" برژنف پاسخ داد که این انتخاب اوست. امین که اکنون معتقد بود از حمایت کامل شوروی برخوردار است، دستور مرگ تره‌کی را صادر کرد. مرگ تره‌کی در ۸ اکتبر ۱۹۷۹ زمانی اتفاق افتاد که او به دستور امین (بر اساس اکثر روایت‌ها) توسط سه مرد با بالش خفه شد. وقتی آن سه مرد
توسط سه مرد با بالش خفه شد. وقتی آن سه مرد به تره‌کی دستور دادند که روی تخت دراز بکشد تا اعدامش کنند، او نه مقاومت کرد و نه چیزی گفت. جسد او را شبانه مخفیانه دفن کردند. این خبر برژنف را، که به تره‌کی تضمین داده بود تا از او محافظت کند، شوکه کرد. این قضیه یکی از دلایل حمله دو ماه بعد شوروی بود. رسانه‌های افغانستان دو روز بعد گزارش دادند که تره‌کی به دلیل «یک بیماری سخت» درگذشت و هیچ اشاره ای به قتل او نشد. پس از مرگ. در روزی که تره‌کی ترور شد، ۲۸ زن و مرد از خانواده بزرگ تره‌کی (به علاوه همسر و برادرش) در
خانواده بزرگ تره‌کی (به علاوه همسر و برادرش) در زندان پلچرخی زندانی شدند. پس از به قدرت رسیدن کارمل، اعضای خانواده تره‌کی از جمله همسر او، آزاد شدند. در ۲ ژانویه ۱۹۸۰ شماره روزنامه کابل تایمز (روز پانزدهمین سالگرد حزب دموکراتیک خلق افغانستان)، آناهیتا راتب‌زاد، معاون رئیس جمهور کارمل، تره‌کی را "فرزند شهید کشور" و حفیظ الله امین را "مستبد وحشی، حیوان‌صفت، دیوانه، و جاسوس شناخته شده امپریالیسم آمریکا» خواند.
در ریاضیات و علوم کامپیوتر، راس برشی (به انگلیسی: Cut Vertex یا Articulation Point) راسی از گراف است که حذف آن باعث افزایش تعداد مولفه‌های همبندی گراف می‌شود. اگر گراف قبل از حذف آن راس همبند باشد، بعد از حذف ناهمبند می‌شود. راس برشی در شبکه‌های کامپیوتری (به عنوان گره) اهمیت ویژه‌ای دارد. به‌طور کلی یک گراف غیر جهت دار همبند با n راس، حداکثر n - 2 راس برشی دارد (حالت زنجیر مانند که دقیقا n - 2 راس برشی دارد). طبیعتا ممکن است گرافی راس برشی نداشته باشد. رئوسی که دارای راس مجاوری از درجهٔ 1 باشند برشی هستند