payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(پیدا کردن تطابق اولیه)، تطابق یافته شدهٔ اولیه که در این مثال طول آن سه بود در دو جهت گسترش می‌یابد و با هر گسترش امتیاز جدیدی به تطابق داده می‌شود و اگر این امتیاز از مقداری از قبل تعیین شده بیشتر بود تطابق پذیرفته می‌شود و در غیر اینصورت از گسترش تطابق خودداری می‌شود. افزایش مقدار از قبل تعیین شده، فضای جستجو را محدود می‌کند و تعداد لغات همسایگی را کاهش می‌دهد اما سرعت اجرای الگوریتم بلاست را افزایش می‌دهد. الگوریتم. برای اجرای بلاست نیاز به دو دنباله می‌باشد یکی دنبالهٔ درخواستی یا مورد نظر و دیگری
می‌باشد یکی دنبالهٔ درخواستی یا مورد نظر و دیگری دنبالهٔ هدف یا دنباله‌های موجود در پایگاه داده‌ای از دنباله‌ها. بلاست زیر دنباله‌هایی از پایگاه داده را پیدا می‌کند که شبیه دنبالهٔ ورودی (query) باشند. معمولاً دنبالهٔ query بسیار کوچکتر از پایگاه داده است. به عنوان مثال query ممکن است هزار نوکلئوتیدی باشد در حالی که پایگاه داده از چندین بیلیون نوکلئوتید تشکیل شده باشد. ایدهٔ اصلی الگوریتم بلاست این است که به دنبال تطابقهای با بیشترین امتیاز بین query و پایگاه داده می‌گردد بر اساس تقریب زدن یک الگوریتم
پایگاه داده می‌گردد بر اساس تقریب زدن یک الگوریتم اکتشافی به اسم Smith-Waterman_algorithm. الگوریتم Smith-Waterman بسیار زمانگیر است از اینرو در بلاست از یک روش اکتشافی (heuristic) که البته دقت کمتری خواهد داشت استفاده می‌شود. اما در عوض ۵۰ بار سریعتر است. در زیر مراحل الگوریتم بلاست (پروتئین به پروتئین) به صورت خلاصه آورده شده است: این مرحله یکی از تفاوتهای اساسی بین بلاست و FASTA است. برای FASTA تمام لغات مشترک در پایگاه داده و دنباله‌های کوئری ای که در مرحلهٔ دوم لیست شدند مهم است، اما برای بلاست فقط
مرحلهٔ دوم لیست شدند مهم است، اما برای بلاست فقط لغات با امتیاز بالا اهمیت دارند. هدف این قسمت این است که برنامه بتواند سریعتر لغات با امتیاز بالا را با دنباله‌های پایگاه داده مقایسه کند. در این مرحله، بلاست میزان معناداری آماری امتیاز داده شده به هر HSP را با استفاده از Gumbel extreme value distribution (EVD) بررسی می‌کند. بر طبق Gumbel EVD احتمال اینکه با احتمال p امتیاز مشاهده شود مثل S که بزرگتر یا مساوی x باشد برابر است با: به طوریکه: بلاست موازی. نسخه‌های موازی از بلاست با استفاده از MPI و Pthreads
موازی از بلاست با استفاده از MPI و Pthreads پیاده‌سازی شده‌اند و روی پلتفرم‌های مختلف مثل ویندوز، لینوکس، مک و… قابل اجرا هستند. روشهای مشهور برای موازی سازی بلاست عبارتند از پراکنده یا پخش کردن query، قطعه قطعه سازی جدول hash، موازی سازی محاسباتی و قطعه قطعه سازی پایگاه داده. برنامه. بلاست هم می‌تواند دانلود شده و به صورت command-line اجرا شود (برنامه blastall)و هم اینکه بدون دانلود روی وب اجرا شود. بلاست یک برنامه متن باز است و هرکس می‌تواند در کد تغییرات مورد نظر خود را اجرا کند و این خود علت وجود
مورد نظر خود را اجرا کند و این خود علت وجود نسخه‌های مختلف از بلاست می‌باشد. بلاست مجموعه‌ای از برنامه‌های مختلف است که همگی در فایل اجرایی blastall قابل دسترسی است. ایم مجموعه‌ها شامل: در این روش ابتدا یک پروفایل عمومی ساخته می‌شود. سپس با استفاده از این پروفایل گروه‌های بیشتری از پروتئینها به دست می‌آیند که خود آنها نیز تشکیل یک پروفایل جدید می‌دهند و این کار تکرار می‌شود. این برنامه به صورت ۶-فریم ۶-فریم ترجمهٔ دنبالهٔ query را با دنباله پروتئین مقایسه می‌کند. این برنامه مانند قبلی است با این تفاوت که
می‌کند. این برنامه مانند قبلی است با این تفاوت که هر دو را ترجمه می‌کند و ترجمه‌ها را با هم مقایسه می‌کند. این برنامه query پروتئین را با ترجمه نوکلئوتید مقایسه می‌کند. این برنامه هنگام مقایسهٔ دنباله‌های بزرگ استفاده می‌شود. نسخه‌های جایگزین. یکی از نسخه‌های بلاست که خیلی سریع تر است اما دقت کمتری دارد BLAT است. نسخهٔ دیگری که برای مقایسهٔ ژنوم‌ها و کروموزوم‌های خیلی بزرگ استفاده می‌شود BLASTZ نام دارد. CS-BLAST (context-specific BLAST) نیز یک نسخهٔ توسعه یافتهٔ بلاست برای جستجو در پروتئین هاست که دو
یافتهٔ بلاست برای جستجو در پروتئین هاست که دو برابر سریعتر از بلاست است. در این نسخه احتمال جهش بین آمینواسیدها نه تنها به خودشان بلکه به مکان آنها نیز وابسته است. کاربردهای بلاست. از بلاست می‌توان در مواردی مثل موارد زیر استفاده نمود: با استفاده از بلاست می‌توان هومولوگهای یک نوع را پیدا کرد. هنگام کار با پروتئینها می‌توان آنها را به عنوان ورودی به بلاست داد تا دامنه‌های شناخته شده از دنبالهٔ مورد نظر را پیدا کند. با استفاده از نتایج به دست آمده از بلاست می‌توان درخت فیلوژنتیک را رسم کرد. هنگام جستجو به
می‌توان درخت فیلوژنتیک را رسم کرد. هنگام جستجو به دنبال دنباله‌ای از ژنها در مکانی ناشناخته روی یک گونهٔ شناخته شده، بلاست می‌تواند مکانهای کروموزومی در دنباله‌های مورد نظر مقایسه کند. هنگام کار کردن با ژن‌ها بلاست می‌تواند ژن‌های مشترک در دو گونهٔ متفاوت را شناسایی کند. مقایسهٔ BLAST و Smith-Waterman. اگرچه blast و Smith-Waterman هردو برای یافتن هومولوگ‌ها استفاده می‌شوند اما تفاوتهایی نیز با یکدیگر دارند. بلاست به خاطر اینکه یک الگوریتم اکتشافی (heuristic) است دقت کم تری دارد و ممکن است بعضی از تطابق‌ها
است دقت کم تری دارد و ممکن است بعضی از تطابق‌ها را پیدا نکند و از دست بدهد اما در عوض سرعت خوبی دارد. در مقابل Smith-Waterman دقت مناسبی دارد اما در مقایسه با بلاست زمانگیرتر است و فضای حافظهٔ بیشتری نیاز دارد؛ اما در عوض برای یافتن همومولوگهای دور مفید است. خوشبختانه تکنولوژیهایی برای سرعت بخشیدن به Smith-Waterman ارائه شده‌اند که به عنوان مثال می‌توان استفاده از چیپهای FPGA یا پردازشهای SIMDرا نام برد. برای گرفتن نتایج بهتر از بلاست می‌توان تنظیمات مختلفی که برای این برنامه وجود دارد را تغییر داد، اما
که برای این برنامه وجود دارد را تغییر داد، اما روشی وجود ندارد که برای هر دنبالهٔ دلخواه بهترین تنظیمات را ارائه کند. این تنظیمات شامل E-value , gap costs, filters, word size, وsubstitution matrix می‌باشند.
آنترِه نام یک جستجوگر پیشرفته پایگاه داده‌های آزاد (دیتابیس) پزشکی و زیست‌شناسی است. تلفظ واژه به فرانسوی (آنتره) اَدا می‌شود (و آنترِز اشتباه است). توضیحات کلی. Entrez یک سیستم جستجوی متقابل پرسش و جستجوی جهانی موتور جستجوی فدرال یا پورتال وب است که به کاربران اجازه می دهد تا بسیاری از پایگاه های اطلاعاتی مجزای علوم بهداشتی را در وب سایت مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی ملقب به (NCBI) جستجو کنند. NCBI بخشی از کتابخانه ملی پزشکی (NLM) است که خود بخشی از مؤسسه ملی بهداشت (NIH) است که به نوبه خود بخشی از وزارت
ملی بهداشت (NIH) است که به نوبه خود بخشی از وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده می باشد. نام "Entrez" (یک پیغام تبریک به معنای "استقبال و ورود افتخاری" در فرانسوی) برای نشان دادن روحیه استقبال از عموم برای جستجوی محتوای موجود از NLM انتخاب شد. آنتره مجموعه‌ای از اطلاعات کیفی مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری و سایر نهادهای و سازمان‌های دولتی سلامت ایالات متحده است. این جستجوگر به‌طور رایگان برای جهانیان قابل دسترس است.
ژن‌بانک یا ژن‌بنک یا جن‌بنک نام مهمترین پایگاه داده‌های آزاد (دیتابیس) نوکلئوتید جهان است، که حاوی اطلاعات رشته‌های ژنی و نیز ترجمه (ژنتیک) پروتئینی آنها می‌باشد. این دیتابیس تا سال ۲۰۰۶ حاوی ۶۱ میلیون رشته دنباله بود. ژن‌بانک مجموعه‌ای از اطلاعات کیفی مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری و سایر نهادهای و سازمان‌های دولتی سلامت ایالات متحده است. این مرکز داده به‌طور رایگان برای جهانیان قابل دسترس است.
ولوند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. روستای ولونددر دهستان تالارپی از بخش مرکزی شهرستان قائمشهر قرار داشته و از شرق متصل به روستای اوجی تالار می‌باشد این روستا تا قبل از انقلاب اسلامی تابع شهرستان بابل بوده و بعد از انقلاب جهت حل مشکلات مردم روستا به دهستان تالارپی قائمشهر پیوست . براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۹نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
استرآبادمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. این روستا از سمت شرق به روستای بالارستم، از شمال به پایین رستم و از جنوب به آسیاب سر متصل می باشد. پیشینه. اهالی اولیه این روستا چندین خانواده بودند که از استرآباد قدیم (گرگان کنونی) در عهد ناصری به این منطقه مهاجرت نمودند و چون اصالت استرآبادی داشتند، محل سکونت جدید را "استرآبادی محله" نام نهادند. به مرور زمان نام روستا از استرآبادی محله به استرآباد محله تغییر نام یافت. کسب وکار. شغل اصلی اکثر اهالی روستا، کشاورزی و
کسب وکار. شغل اصلی اکثر اهالی روستا، کشاورزی و باغداری انواع مرکبات می باشد. آثار تاریخی. از آثار تاریخی روستا پل آجری بالا تجن، موسوم به "سَنگِ پِل" مربوط به دوره قاجار می باشد که در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۸نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
اوجی‌تالار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. اوجی تالار روستایی از دهستان تالارپی بخش کیاکلا شهرستان قائمشهر می‌باشد این روستا از شمال به پایین رستم، از غرب به ولوند، از شرق به استرآبادمحله همگی از دهستان تالارپی و از جنوب به کبودکلای بابل محدود می‌شود. روستای اوجی تالار با جاده آسفالته از غرب به ولوند و از شرق به استرآبادمحله و با گذر از آن به آسیابسر و سنگ کتی و جاده قائمشهر - بابل متصل است در ضمن از طریق استرآبادمحله (سنگ پل، پل تاریخی میراث فرهنگی) به بالارستم و
(سنگ پل، پل تاریخی میراث فرهنگی) به بالارستم و با گذر از پل تلار به دیوکلا و جاده قائمشهر - کیاکلا - بابل می‌رسد. روستاهای ذکر شده (اوجی تالار، ولوند، پایین رستم، استرآبادمحله، آسیابسر، سنگ کتی و بالارستم از دهستان تالارپی می‌باشند . روستای اوجی تالار دارای بیش از پانزده هکتار آبندان و در کنار آن بیش از پنج هکتار جنگل از جنگل‌های ندرتاً به جای مانده از جنگل‌های جلگه‌ای مازندران می‌باشد. این روستا براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۶۴نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
بارفکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵۳نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.
بالارستم حاجی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۲نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
پایین‌رستم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستای زیبا وکوچک در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵صورت گرفته، جمعیت آن۶۰نفر ۱۶خانوار) بوده‌است.
شاهکلا سعیدکاشی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۷نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
افراکتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۴نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
بالاجنیدلاک‌پل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۸۸نفر (۴۵۵خانوار) بوده‌است.
تسویه‌حساب نام فیلمی از تهمینه میلانی است که در سال ۱۳۸۶ ساخته شده است. خلاصه داستان. چهار زن زندانی خشن، در زندان نقشه‌ای می‌کشند که پس از آزاد شدن اجرایش کنند. آن‌ها آزاد می‌شوند و پس از اجاره خانه‌ای، مردان را از خیابان به وسیله تغییر قیافه دادن به صورت یک فاحشه به همان خانه می‌کشانند، آن‌ها را به یک صندلی می‌بندند، مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند و پولشان را به سرقت می‌برند. انتقادات. حسن معظمی سخنگوی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران می‌گوید که «این فیلم مانیفست ناتمام دنیای زنانه تهمینه میلانی علیه
مانیفست ناتمام دنیای زنانه تهمینه میلانی علیه دنیای مردانه است.» به‌طور کلی این فیلم از جهت افراط در فمینیسم مورد انتقادهای شدید است. تقلید کردن زنان از حرکات مردها و این که مردها با تمام قدرت پس از اصابت ضربهٔ زنان به آن‌ها فریاد می‌کشند، از ضعیف‌ترین نقاط این فیلم یه شمار می‌آید. همچنین، طوری‌که مردها موجوداتی عیاش و خوش‌گذران و زن‌ها موجوداتی قوی و خشن که به مردها رحم می‌کنند، نشان داده شده‌اند، نمونه‌ای بارز از افراط کارگردان در فمینیسم را نشان می‌دهد.
یک عصب محیطی یا عصب یا پَی ، بخشی از دستگاه عصبی محیطی است که خود از مجموعه رشته‌های عصبی (فیبرهای عصبی) تشکیل می‌گردد. فیبرهای عصبی در داخل یک عصب محیطی، به دسته‌هایی تقسیم می‌شوند که هر کدام یک فاسیکول (دسته عصبی) نامیده می‌شوند. اعصاب محیطی حاوی رشته‌های عصبی مختلف جهت عضلات، پوست، عروق، مفاصل، استخوان‌ها و غدد هستند. دستگاه عصبی محیطی شامل ۳۱ جفت عصب نخاعی، دوازده جفت عصب مغزی (به غیر از بویایی و بینایی) و دستگاه عصبی خودکار است. نحوه تشکیل اعصاب محیطی (دستگاه عصبی محیطی)(PNS). ریشه‌های اعصاب خارج شده
(دستگاه عصبی محیطی)(PNS). ریشه‌های اعصاب خارج شده از نخاع، با هم شبکه‌های عصبی را تشکیل می‌دهند و از این شبکه‌ها (مثلاً شبکه بازویی، کمری، خاجی)تنه‌های اعصاب محیطی اعضاء و اندام‌ها به وجود می‌آیند. انواع تار در یک عصب محیطی. یک عصب محیطی ممکن است دارای فیبرهای حسی یا حرکتی یا حسی-حرکتی باشد. به‌طورکلی اجزای یک عصب محیطی عبارتند از: اجزای یک رشته یا فیبر عصبی محیطی. یک رشته عصبی از قسمت‌های ذیل تشکیل می‌گردد: غلاف شوان. غلاف میلین سلول‌هایی عصبی محیطی را سلول‌هایی بنام شوان تشکیل می‌دهند. میلین عامل مهمی
بنام شوان تشکیل می‌دهند. میلین عامل مهمی جهت هدایت جریان عصبی به صورت الکتروتونیک است که منجربه هدایت جهشی جریان عصبی در مسیر فیبر عصبی می‌گردد. در حقیقت در نواحی حاوی میلین یک آکسون دپلاریزه شدن صورت نمی‌گیرد بلکه انتشار یونی در گره‌های رانویه انجام می‌شود. آسیب میلین به هر علتی، باعث اختلال در انتقال جریان عصبی می‌گردد. غلاف‌های اعصاب محیطی. غلاف‌های یک عصب محیطی از خارج به داخل عبارتند از: حفاظت از فیبرها یا رشته‌های عصبی، از وظایف مهم غلاف‌های یک عصب محیطی است. اهمیت این غلاف‌ها نیز متفاوت بوده،
عصب محیطی است. اهمیت این غلاف‌ها نیز متفاوت بوده، به‌طوری‌که نقش‌های زیادی را به پری نوریوم نسبت می‌دهند. اپی نوریوم. اپی نوریوم خارجی‌ترین لایه یک عصب محیطی بوده که از جنس بافت همبند سست عروقی است. این غلاف در داخل عصب محیطی از میان فاسیکول‌ها (دسته‌های عصبی) نیز عبور می‌کند. پری نوریوم. دومین غلاف از خارج به داخل یک عصب محیطی بوده که فاسیکول‌ها (دسته جات عصبی) را احاطه می‌کند. پری نوریوم در ترمیم اعصاب محیطی نقش زیادی دارد. هر فاسیکول عصبی (دسته عصبی)، خود حاوی رشته‌های عصبی حسی و حرکتی است. فاسیکول‌های
حاوی رشته‌های عصبی حسی و حرکتی است. فاسیکول‌های اعصاب محیطی اندام فوقانی و اندام تحتانی، حاوی رشته‌های عصبی سمپاتیک نیز هستند. تعداد و اندازه این دسته‌ها (فاسیکول‌ها) در هر عصب محیطی و همچنین در نقاط مختلف آن با هم متفاوت است. در جراحی‌های ترمیمی میکروسکوپی اعصاب محیطی، توجه خاصی به این قسمت از غلاف عصب محیطی می‌گردد. آسیب غلاف پری نوریوم، یک عامل مهم ایجاد اختلال در جریان عصبی رشته‌های داخل هر فاسیکول است. اندونوریوم. داخلی‌ترین غلاف یک عصب محیطی، اندونوریوم نام دارد که در داخل هر فاسیکول، رشته‌های عصبی
نام دارد که در داخل هر فاسیکول، رشته‌های عصبی را از یکدیگر مجزا می‌کند. اندونوریوم غلافی است که هر رشته عصبی (فیبر عصبی) را احاطه می‌کند. آسیب عصب محیطی. عوامل مختلفی می‌توانند منجربه ضایعه یک عصب محیطی گردند، که برخی از این عوامل عبارتند از: انواع یا شدت ضایعه عصب محیطی. آسیب یک عصب محیطی ممکن است به‌طور مجزا، تارهای عصبی حسی، حرکتی و سمپاتیکی را درگیر کند یا شامل ترکیبی از از آن‌ها باشد. صدمه به رشته‌های حسی، منجربه اختلال حس نواحی خاص مربوط به آن عصب می‌گردد و ضایعه رشته‌های حرکتی، اختلال عملکرد عضله یا
و ضایعه رشته‌های حرکتی، اختلال عملکرد عضله یا عضلات مرتبط با آن‌ها را به همراه خواهد داشت. آسیب رشته‌های سمپاتیک، باعث اختلال فعالیت عروق و غدد عرق در اندام‌های فوقانی و تحتانی آن ناحیه می‌گردند. عدم ترشح عرق و پوسته پوسته پوست، از علایم آسیب رشته‌های سمپاتیک عصب محیطی است. قطع کامل عصب محیطی، باعث ایجاد مشکلات حسی-حرکتی و سمپاتیکی خواهد شد. شدت ضایعه یک عصب محیطی از نظرسدن به سه گروه تقسم می‌شود که شامل موارد زیر است: نوروپراکسی. به فشار وارده به عصب محیطی که منجر به اختلال موقتی در هدایت جریان عصبی شود
که منجر به اختلال موقتی در هدایت جریان عصبی شود نوروپراکسی گفته می‌شود. در این حالت به دلیل خفیف بودن آسیب، برگشت رشته‌های عصبی عصب محیطی، خود به خود و به‌طور کامل خواهد بود. مدت زمان برگشت با توجه به میزان فشار وارده به عصب محیطی، متغیر بوده و در حدود چندین ساعت الی چند ماه خواهد بود. مدت زمان برگشت خود به خودی و کامل فیبرهای عصبی، به‌طور متوسط طی ۶ الی ۸ هفته صورت می‌گیرد. آکسونوتمزیس. اگر آکسون‌ها و پوشش میلین آن‌ها دچار ضایعه گردند، ولی بافت‌های پیوندی (غلاف‌ها) و سلول‌های شوان سالم باقی بمانند، آسیب
(غلاف‌ها) و سلول‌های شوان سالم باقی بمانند، آسیب عصب محیطی از نوع آکسونوتمزیس است. چون پیوستگی آکسونی ازبین می‌رود، دژنرسانس والرین(Wallerian degeneration) اتفاق می‌افتد. اولین بار والر(Waller) پدیده آسیب آکسونی را تفسیر کرده بود و به همین جهت بنام دژنرسانس والرین معروف است. به هنگام آسیب آکسونی، قسمت انتهایی (دیستال) آکسون به مرور ازبین می‌رود و اگر آکسون حاوی میلین نیز باشد، تخریب آن را هم به همراه دارد، اما سلول‌های شوان باقی‌مانده و تکثیر می‌گردند. به تدریج ماکروفاژها محل را ترک می‌کنند و غلاف
به تدریج ماکروفاژها محل را ترک می‌کنند و غلاف آندونوریوم، بسیاری از سلول‌های شوان را در خود جای می‌دهد. قسمت فوقانی (پروگزیمال) آکسون آسیب دیده با ایجاد جوانه‌ای به رشد خود در مسیر غلاف ادامه می‌دهد. سرعت رشد آکسون در تنه اعصاب محیطی، سریع تر از شاخه‌های کوچکتر همان عصب محیطی به هنگام آسیب است. در انسان، ترمیم با سرعت ۵ میلی‌متر در روز در تنه‌های عصبی بزرگتر و با سرعت ۱ میلی‌متر در روز در شاخه‌های ظریفتر ادامه می‌یابد. در آکسونوتمزیس، بهبودی عصبی خود به خودی بوده و معمولاً نیازی به عمل جراحی ندارد.
به خودی بوده و معمولاً نیازی به عمل جراحی ندارد. نوروتمزیس. در این حالت، تنه عصب محیطی به‌طور کامل قطع شده و علاوه بر آکسون، غلاف‌های عصبی نیز پاره می‌شوند. بریدگی‌ها، نیروهای کششی و ضربات شدید می‌توانند باعث پارگی یک عصب محیطی گردند؛ بنابراین، فقدان عملکرد حسی، حرکتی و اتونوم (خودکار) وجود دارد. در نوروتمزیس، به علت عدم بهبودی خود به خودی عصب محیطی، به عمل جراحی نیاز است. در نوروتمز برخلاف آکسونوتمز باید جراحی شیت عصب انجام شود تا مانند آکسونوتمز بعد از مدت‌ها عصب خودبخود ترمیم شود. اگر جراحی شیت انجام
مدت‌ها عصب خودبخود ترمیم شود. اگر جراحی شیت انجام نشود امکان تشکیل نوروما وجود دارد
بَرسَم یا بَرِسمَن (اوستایی: 𐬠𐬀𐬭𐬆𐬯𐬨𐬀𐬥 = بَرِسمَن) عبارت از شاخه‌های بریده درختی که هر یک از آنها را در زبان پهلوی تاک و به پارسی تای گویند. از اوستا برمی‌آید که برسم باید از جنس رستنی‌ها باشد، مانند انار و گز (درخت) و هوم. شاخه‌ها معمولاً با کاردی به نام بَرسَمچین بریده می‌شود. در فرهنگ‌های پارسی آمده «برسم شاخه‌های باریک بی‌گره باشد به مقدار یک وجب که آن را از درخت هوم ببرند، و آن درختی است شبیه به گز (درخت) و اگر هوم نباشد، درخت گز والا درخت انار که با نیایش و باژ و زمزمه و با وسیلهٔ بَرسَمچین می‌برند.»
و باژ و زمزمه و با وسیلهٔ بَرسَمچین می‌برند.» گاهی در مراسم برسم‌های فلزی از برنج و نقره به جای گیاه به کار می‌برند. هر یک از تای‌های فلزی به بلندی نه بند انگشت و به قطر یک‌هشتم بند انگشت است. در اوستا شمارهٔ برسم‌ها از ۳ تا ۳۵ ذکر شده‌است. دور برسم‌ها را با بندی که از برگ الیاف خرما بافته‌اند، می‌بندند، نظیر کُشتی و کمربند زرتشتیان، این بند نیز کُشتی نامیده می‌شود. مراسم بَرسَم یا مراسم بَرِسمَن مقصود از برسم گرفتن، دعا خواندن و سپاس به جای آوردن، نسبت به تنعم از نباتات است که مایهٔ تغذیهٔ انسان و چهارپا
تنعم از نباتات است که مایهٔ تغذیهٔ انسان و چهارپا و وسیلهٔ جمال طبیعت است. در مراسم برسم، برسم را در آب زور می‌گذارند و از رطوبت به آن نیرو می‌دهند به خوبی یادآور باران و بالیدن رستنی‌ها و آبیاری محصول و بارآور ساختن زمین است. در قدیم پیش از غذا برسم به دست گرفته، دعا می‌خوانده‌اند و سپاس نعمت به جای می‌آوردند. در بخشهای مختلف اوستا از برسم یاد گردیده‌است. گذشته از اوستا، به واسطه خبری از استرابون (۲۷ قبل از میلاد - ۱۴ پس از میلاد)، رسم «برسم گرفتن» نزد ایرانیان برآورد می‌شود. وی دربارهٔ یک آتشکده در
ایرانیان برآورد می‌شود. وی دربارهٔ یک آتشکده در کاپادوکیه (آسیای صغیر) می‌نویسد: «مغان درآنجا آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود را نگهداری کرده و هر روز در آتشکده تقریباً یک ساعت در برابر آتش سرود می‌خوانند و یک بسته چوب در دست می‌گیرند و پرده‌ای تا به چانه آویخته که لب‌های آنان رامی‌پوشاند.» احتمالاً مقصود از بستهٔ چوب و پرده همان «برسم» و «پِنام» است.
اتاقک ابر یا اتاقک ویلسون نوعی محفظه برای آشکارسازی ذرات پرتوهای یونیزان است. این اختراع را به سال ۱۹۱۱ و به چارلز تامسون ریس ویلسون نسبت می‌دهند. یک محفظه ابر شامل یک محیط مهر و موم شده حاوی بخار اشباع شده آب یا الکل است. یک ذره باردار پر انرژی (به عنوان مثال، یک ذره آلفا یا بتا) با ترکیب مخلوط گازها با ضربه زدن به الکترونها از طریق نیروهای الکترواستاتیک در طی برخورد، با دنبال کردن ذرات گاز یونیزه می‌شود. یونهای حاصل به عنوان مراکز تراکمی عمل می‌کنند که در صورت مخلوط گاز در نقطهٔ تراکم، یک دنبالهٔ کوچک از
صورت مخلوط گاز در نقطهٔ تراکم، یک دنبالهٔ کوچک از قطرات کوچک تشکیل می‌شود. این قطرات به عنوان یک مسیر «ابر» قابل مشاهده است که برای چند ثانیه ادامه می‌یابد در حالی که قطره‌ها از طریق بخار سقوط می‌کنند. این آهنگ‌ها دارای اشکال خاص است. به عنوان مثال، یک قطعه ذرات آلفا ضخیم و مستقیم است، در حالی که یک مسیر الکترونی است و نشان می‌دهد شواهد بیشتری از انحراف‌های برخورد. اتاق‌های ابر نقش مهمی در فیزیک ذرات تجربی از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰ تا زمان ظهور اتاقک حباب ایفا کردند. به‌طور خاص، کشف پوزیترون در سال ۱۹۳۲ (نگاه
کردند. به‌طور خاص، کشف پوزیترون در سال ۱۹۳۲ (نگاه کنید به شکل ۱) و موئون در سال ۱۹۳۶، هر دو توسط کارل اندرسون (جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۳۶)، از اتاق‌های ابر استفاده می‌کردند. کشف کوهن توسط جورج روچستر و کلیفورد توسط چارلز باتلر در سال ۱۹۴۷ نیز با استفاده از یک اتاق ابر به عنوان آشکارساز ساخته شد. در هر مورد، اشعه‌های کیهانی منبع رادیویی یونیزه بودند. اختراع. چارلز تامسون ریس ویلسون (۱۸۶۹–۱۹۵۹)، یک فیزیکدان اسکاتلندی، با اختراع اتاق ابر به حساب می‌آید. او با الهام از مشاهدات ناخودآگاه بروکن در هنگام کار بر
الهام از مشاهدات ناخودآگاه بروکن در هنگام کار بر روی اجلاس بن‌نویس در سال ۱۸۹۴، شروع به توسعه اتاق‌های توسعه برای مطالعه ساخت ابر و پدیده‌های نوری در هوای مرطوب کرد. به سرعت او کشف کرد که یون‌ها می‌توانند به عنوان مراکز تشکیل قطرات آب در چنین اتاق‌هایی عمل کنند. او از این کشف پیگیری کرد و اولین اتاق ابر را در سال ۱۹۱۱ تکمیل کرد. در داخل محفظه اصلی ویلسون، هوا داخل دستگاه مهر و موم شده با بخار آب اشباع شد، سپس دیافراگم برای گسترش هوا داخل اتاق (گسترش آدیاباتیک)، خنک‌سازی هوا و شروع به بخار آب کن از این رو
خنک‌سازی هوا و شروع به بخار آب کن از این رو استفاده از نام ابر انبساط گسترش یافته است. هنگامی که یک ذره یونیزه از طریق محفظه عبور می‌کند، بخار آب روی یون‌های حاصل از آن تلفیق می‌شود و دنباله ذره در ابر بخار قابل مشاهده است. ویلسون، همراه آرتور کامپتون، جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۲۷ را برای کار خود در اتاق ابر دریافت کرد. این نوع اتاق نیز یکاتاق پالس نامیده می‌شود، زیرا شرایط عملیاتی به‌طور مداوم حفظ نمی‌شود. تحولات بیشتر توسط پاتریک بلک اند ساخته شده است که از بهار قوی برای گسترش و فشرده‌سازی اتاق بسیار
که از بهار قوی برای گسترش و فشرده‌سازی اتاق بسیار سریع استفاده می‌شود و باعث می‌شود که محفظه حساس به ذرات چندین بار در ثانیه باشد. برای ضبط تصاویر استفاده از فیلم سینمایی استفاده شد. محفظه ابر انتشاری در سال ۱۹۳۶ توسط الکساندر لانگدسفور ساخته شد. این محفظه از محفظه انبساطی فرکانس متفاوت است که در آن به‌طور مداوم به اشعه حساسیت می‌شود و در آن پایین باید به دمای نسبتاً پایین، عموماً سردتر از -۲۶ ° C (-15 ° F) سرد شود. به جای آب، از الکل به دلیل نقطه انجماد پایین آن استفاده می‌شود. اتاق‌های ابر با یخ خشک یا
آن استفاده می‌شود. اتاق‌های ابر با یخ خشک یا خنک‌کننده ترموالکتریک پلتیر که خنک‌کننده دستگاه‌های معمول تظاهرات و سرگرمی هستند؛ الکل مصرف شده در آن‌ها معمولاً ایزوپروپیل الکل یا روح متیل است. ساختار و عملیات. در اینجا اتاق‌های ابر فشاری مورد بحث قرار می‌گیرند. محفظه‌ای ساده از محیط محفوظ، یک صفحه گرم و یک ورق سرد سرد (نگاه کنید به شکل ۲). این منبع الکتریسیته مایع در طرف گرم اتاق که در آن مایع تبخیر می‌شود نیاز به تشکیل یک بخار دارد که از طریق گاز از بین می‌رود و در صفحهٔ سرد سرد می‌شود. نوعی اشعه یونیزه‌ای
و در صفحهٔ سرد سرد می‌شود. نوعی اشعه یونیزه‌ای مورد نیاز است. متانول، ایزوپروپانول یا سایر بخارهای الکلی اتاق را اشباع می‌کند. الکل می‌افتد آن را به عنوان سرد و کندانسور سرد فراهم می‌کند شیب درجه حرارت. نتیجه یک محیط بیش از حد است. همان‌طور که ذرات باران پر انرژی از طریق گاز عبور می‌کنند مسیرهای یونیزاسیون را ترک می‌کنند. بخار الکلی در اطراف دنباله یون‌های گازدار که توسط ذرات یونیزه شده پشت سر گذاشته شده است. این به این دلیل رخ می‌دهد که مولکول‌های الکل و آب قطبی هستند و موجب جذب نیروی خالص به سمت اتهام
آب قطبی هستند و موجب جذب نیروی خالص به سمت اتهام رایگان در نزدیکی می‌شوند. نتیجه یک شکل خمیده مانند ابر است که توسط وجود قطرات به سمت کندانسور سقوط می‌کند. وقتی که آهنگ‌ها از یک منبع به صورت شعاعی خارج می‌شوند، نقطه شروع آن‌ها به راحتی می‌تواند تعیین شود. (برای مثال، به شکل ۳ مراجعه کنید) درست بالای صفحهٔ خازن یخچال، حجم محفظه‌ای است که حساس به آهنگ‌های یونیزاسیون است. دنباله‌ای یونی که توسط ذرات رادیواکتیو ترک شده است، یک ماژول بهینه برای تراکم و ایجاد ابر را فراهم می‌کند. این حجم حساس با استفاده از یک
را فراهم می‌کند. این حجم حساس با استفاده از یک گرادیان شیب دما و شرایط پایدار در ارتفاع افزایش می‌یابد. میدان الکتریکی قوی اغلب به منظور جلب ردیابی ابر به منطقه حساس محفظه و افزایش حساسیت محفظه استفاده می‌شود. میدان الکتریکی همچنین می‌تواند از جلوگیری از مقادیر زیادی از باران «پس زمینه» جلوگیری کند که از ناحیه حساس اتاق محسوب می‌شود، که از طریق تراکم تشکیل شده در بالای محفظه حساس محسوب می‌شود. یک پس زمینه سیاه و سفید باعث می‌شود که آهنگ‌های ابر را رعایت کنید. [۵] به‌طور معمول یک منبع نور مماسی مورد نیاز