payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که دارای بزرگ‌ترین کارخانهٔ خوراک دام و طیور، دامداری، مزرعه و باغ‌های فراوانی در ایران بوده و زیر نظر بنیاد شهید اداره می‌شود. این سازمان که گردش مالی سالانهٔ آن هزاران میلیارد تومان است، تاکنون هرگز مورد تحقیق و تفحص قرار نگرفته و از حجم کلان درآمدها و نحوهٔ هزینه‌کرد منابع مالی آن به افکار عمومی هیچ گزارشی ارائه نشده است. همچنین امیر خجسته، رئیس هیئت تحقیق و تفحص از بنیاد شهید در آذرماه ۱۳۹۶ اعلام کرد که فهرست ۳۱ نفر از بدهکاران بانک سرمایه و بانک دی، متعلق به بنیاد شهید، مشترک است و آنان به همهٔ
دی، متعلق به بنیاد شهید، مشترک است و آنان به همهٔ بانک‌ها «دست انداخته‌اند» و بانک دی را «غارت» و از بانک سرمایه نیز اختلاس کرده‌اند. ابوالفضل ابوترابی نمایندهٔ مجلس ایران نیز در مصاحبه‌ای به ابعاد فساد در یکی از شرکت‌های وابسته به بنیاد شهید اشاره کرد و در این باره گفت:
معروف بن خربوذ مکی در نیمه نخست سده اول هجری در مکه به دنیا آمد. ذهبی تاریخ وفات وی را بین سالهای ۱۴۰ تا ۱۶۰ هجری قمری ذکر می‌کند. او از محدثان و علمای شیعه و از یاران محمد باقر و جعفر صادق بوده‌است و از طبقه اول اصحاب اجماع به‌شمار می‌آید. به نوشته سید ابوالقاسم خویی، ابن خربوذ دوران سجاد را درک کرده‌است اما در دوران باقر و صادق به شهرت علمی رسید. ابن خربوذ که از موالی قریش بود، یکی از فقهای معروف مکه به‌شمار می‌آمد. هر چند شهرتش به پای زراره نمی‌رسید و گاهی او را در نقل حدیث ضعیف شمرده‌اند. به نوشته کشّی،
او را در نقل حدیث ضعیف شمرده‌اند. به نوشته کشّی، ابن خربوذ یکی از پیروان معتدل شیعه به حساب می‌آید. علامه جلیل سید شرف الدین موسوی در المراجعات می‌نویسد: ذهبی در میزان الاعتدال نام وی را آورده و او را به راستگویی و تشیّع توصیف نموده‌است و با گذاردن نام رمز بخاری، مسلم و ابوداود در کنار نام او به این نکته اشاره کرده‌است که احادیث وی را نگاشته‌اند. همچنین گفته: از ابوطفیل روایت نقل می‌کند و نیز گفته‌است: قلیل‌الحدیث است. ابوعاصم، ابوداود، عبیدالله بن مؤمنی و دیگران از او حدیث نقل کرده‌اند و از ابوحاتم نقل
و دیگران از او حدیث نقل کرده‌اند و از ابوحاتم نقل کرده که احادیث او باید نوشته شود. (یعنی صحیح و قابل استناد است) من می‌گویم: ابن خلکان در وفیات الاعیان وی را ذکر نموده و گفته‌است. او از موالیان و دوستان علی بن موسی است. پس از آن در تمجید و ستودن او عنان قلم را رها ساخته و از او حکایتی نقل کرده‌است که در ضمن آن آمده‌است: من به خدا روی آوردم و آنچه را داشتم در راه خدمت به مولایم علی بن موسی الرضارها ساختم. ابن قتیبة هنگامی که در کتاب معارف، رجال شیعه را می‌شمارد، معروف را از آن به شما می‌آورد. مسلم به
می‌شمارد، معروف را از آن به شما می‌آورد. مسلم به احادیث معروف استدلال می‌کند. احادیث او در قسمت حج کتاب صحیح که از ابوطفیل نقل نموده موجود است. سری سقطی از شاگردان اوست. کشی روایاتی نقل می‌کند که دلالت بر مدح او دارد؛ و علامه مامقانی از خبری که دلالت بر ذم او می‌کند به بهترین شکل جواب داده‌است. او در سال ۲۰۰هـ. رحلت کرد. شاگردان. برخی شاگردان وی عبارتند از: ابوداود طیالسی، عبید بن معاذ، حنّان بن سدیر، عبدالله بن سنان و مالک بن عطیّه.
ابوعمر محمد بن عمر بن عبدالعزیز معروف به شیخ کشّی (زادهٔ [حدود] ۲۴۰ ق. - درگذشته [بین سالهای] ۳۳۰ تا ۳۴۰ قمری) از علمای رجال و حدیث شیعه در نیمه اول قرن چهارم هجری بوده و زادگاهش شهر «کش» (با نام امروزی شهرسبز) از شهرهای کشور ازبکستان است. وی از شاگردان محمدبن مسعود عیاشی بوده‌است. رجال کشی. از مهمترین تالیفات وی معرفة اخبارالرجال یا معرفة الناقلین عن الائمه الصادقین (ع) معروف به رجال کشی است؛ که شامل بشترین احادیث مربوط به احوال رجال شیعه بوده و دارای مطالب ارزنده و منحصر به فردی است. البته روایات رجال کشی
ارزنده و منحصر به فردی است. البته روایات رجال کشی در صورتی پذیرفته شده‌است که دارای سند معتبر بوده و گرفتار دور نباشد. اصل کتاب وی در دستری نیست. شیخ طوسی این کتال را خلاصه کرد و اختیارالرجال یا اختیار الکشی نامید.
رجالِ کَشّی یکی از معتبرترین کتب شیعیان در علم رجال است که در نیمه دوم قرن چهارم توسط محمد بن عمر بن عبدالعزیز کَشّی،منسوب به کش، محدث و رجال‌شناس شیعه، تألیف گردید. به گزارش معالم العلماء ابن شهر آشوب و قاموس الرجال محقق شوشتری، کتاب رجال کشی به «معرفة الناقلین عن الائمه الصادقین» یا «معرفة الرجال» اصل کتاب هم‌اکنون موجود نیست. آنچه امروز موجود است خلاصه آن است که محمد بن حسن طوسی به شاگرد خود املا کرده‌است. نامی که شیخ طوسی یا شاگردانش به کتاب داده‌اند اختیار معرفة الرجال است. این کتاب در سال ۱۳۴۸ و در
معرفة الرجال است. این کتاب در سال ۱۳۴۸ و در همزمان با کنگره هزاره شیخ طوسی توسط حسن مصطفوی در دانشگاه مشهد با مقدمه محمد واعظ زاده خراسانی و همراه با تحقیق حسن مصطفوی به چاپ رسید. همچنین در سال ۱۳۸۲ با تحقیق و تصحیح محمدتقی فاضل میبدی و ابوالفضل موسویان توسط سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چاپ رسیده‌است.
یکشنبه نخل یا عید شعانین یا عید سعانین عیدی مسیحی در یکشنبهٔ قبل از عید پاک و شروع هفته مقدس است. این عید، نماد ورود عیسی به اورشلیم، در تمام اناجیل اربعه ذکر شده‌است (مرقس ۱۱:۱–۱۱، متی ۲۱:۱–۱۱، لوقا:۱۹:۲۸–۴۴، یوحنا ۱۲:۱۲–۱۹). علت نام‌گذاری نخل بر آن این است که هنگام ورود عیسی به اورشلیم مردم با شاخه‌های نخل به استقبال وی رفتند. عیسی در بازگشت پیروزمندانه به اورشلیم در یکشنبه پیش‌از عید پاک، به‌جای اسب که نماد پادشاهان بود، سوار بر الاغ، نماد صلح وارد شهر شد. جشن. در بسیاری از کلیساهای مسیحیت این جشن با پر
جشن. در بسیاری از کلیساهای مسیحیت این جشن با پر کردن مسیر ورود عیسی به اورشلیم با برگ و شاخه درخت نخل انجام می‌شود.
بازی‌های المپیک تابستانی یا بازی‌های المپیک مجموعه مسابقات چند ورزشی است که به صورت منظم و سازماندهی شده هر ۴ سال یک‌بار توسط کمیته بین‌المللی المپیک برگزار می‌شود. در المپیک های ۱۸۹۶ و ۱۹۰۰ پاریس سنت اهدای مدال به ورزشکاران برتر المپیکی مرسوم نبود و برای نخستین بار در سال ۱۹۰۴ بود که به ورزشکاران برتر المپیکی مدال اهدا می‌شد، در این مسابقات سه مدال برای سه ورزشکار برتر هر رشته در نظر گرفته شده‌است، به این صورت که نفر اول مدال طلا، نفر دوم مدال نقره و نفر سوم مدال برنز تعلق می‌گیرد. اولین دوره مسابقات
سوم مدال برنز تعلق می‌گیرد. اولین دوره مسابقات المپیک در سال ۱۸۹۶ در شهر آتن پایتخت کشور یونان گشایش یافته و آخرین دوره بازی‌های المپیک در پاریس ، در سال ۲۰۲۴ میلادی برگزار شده است. پنج کشور یونان، بریتانیا، فرانسه، سوییس و استرالیا در تمامی ادوار المپیک حضور داشته‌اند. همچنین بازی‌های المپیک زمستانی در پی موفقیت المپیک تابستانی از سال ۱۹۲۴ تاکنون برگزار شده‌است. ابتدا در سال ۱۸۹۶ کمتر از ۲۵۰ نفر ورزشکار مرد از ۱۴ کشور، در ۴۲ ماده ورزشی به رقابت پرداخت، این آمار در سال ۲۰۲۱ در ژاپن به ۱۱۴۲۰ نفر شرکت کننده
آمار در سال ۲۰۲۱ در ژاپن به ۱۱۴۲۰ نفر شرکت کننده که نزدیک به نیمی از آنها زن بودند، از ۲۰۶ کشور و در ۳۳۹ ماده ورزشی شرکت کردند افزایش یافته است. فهرست بازی‌های المپیک. "Note: Although the Games of 1916, 1940, and 1944 had been cancelled, the Roman numerals for those Games were still used because the Summer Games' official titles count المپیادs, not the Games themselves, per the Olympic Charter. This contrasts with the Winter Olympic Games, which ignore the cancelled Winter Games of 1940 &amp; 1944 in their
Winter Games of 1940 &amp; 1944 in their numeric count."
کلیسای جامع سنت جان یک کلیسای جامع در نیویورک است که در شماره ۱۰۴۷ خیابان آمستردام, نیویورک سیتی, نیویورک قرار دارد. این کلیسا با کلیسای جامع لیورپول به عنوان بزرگترین کلیسای جامع و بزرگترین کلیسای وابسته به کلیسای انگلیس اختلاف دارد. همچنین به عنوان چهارمین کلیسای بزرگ مسیحیت در دنیا. مساحت درونی آن ، که طولی به اندازه و ارتفاعی شامل می‌شود. کلیسا در ۱۸۸۸ طراحی شد و در سال ۱۸۹۲، شروع به ساخت شد، بعد از یک آتش‌سوزی بزرگ در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۱ کلیسا برای تعمیرات بسته شد و در نوامبر ۲۰۰۸ باز گردید.
سرزمین ناشناخته جنوبی (Terra Australis یا Terra Australis Ignota یا Terra Australis Incognita) نام قاره‌ای است خیالی که اروپاییان در گذشته باور داشتند باید در نیمه جنوبی زمین وجود داشته باشد. نظریه وجود این سرزمین منسوب به ارسطو است و توسط بطلمیوس بسط یافته است. بطلمیوس معتقد بود مساحت زمین‌های شمالی و جنوبی زمین باید برابر باشد و به همین دلیل نتیجه می‌گرفت که سرزمینی ناشناخته در جنوب وجود دارد. این ایده در روزگار رنسانس در اروپا رواج یافت و سرزمین ناشناخته جنوبی در نقشه‌های آن زمان ترسیم می‌شد. در سال ۱۶۰۶
در نقشه‌های آن زمان ترسیم می‌شد. در سال ۱۶۰۶ جزیره‌ای بزرگ در جنوب گینه نو توسط اروپاییان کشف شد که گمان می‌رفت بخشی از سرزمین ناشناخته جنوبی باشد و به همین دلیل استرالیا (به معنای «جنوبیه» در زبان لاتین) نام گرفت. به دنبال ایده برابری مساحت زمین‌های شمالی و جنوبی و کافی نبودن مساحت استرالیا برای تأمین این برابری، سفرهای اکتشافی متعددی در اقیانوس آرام و در مدارهای نزدیک به قطب جنوب انجام شد تا باقی‌مانده این سرزمین نیز کشف گردد که در نهایت به کشف قاره قطب جنوب انجامید. نام. نام‌های دیگر این قاره فرضی
قطب جنوب انجامید. نام. نام‌های دیگر این قاره فرضی عبارتند از "Terra Australis Ignota" , "Terra Australis Incognita" ("سرزمین ناشناخته جنوب") یا "Terra Australis Nondum Cognita" ("سرزمین جنوبی که هنوز شناخته نشده است"). نام‌های دیگر "Brasiliae Australis" ("جنوب برزیل")، و "Magellanica" ("سرزمین ماژلان ") بود. ماتیاس رینگمن آن را در سال 1505 "Ora antarctica" (سرزمین قطب جنوب) نامید، و فرانسیسکو موناخوس آن را "Australis orę" (کشور استرالیایی) نامید. در قرون وسطی به عنوان آنتی پاد شناخته می‌شد. گیوم پستل،
وسطی به عنوان آنتی پاد شناخته می‌شد. گیوم پستل، نویسنده فرانسوی، نام Chasdia را به نام کوش، نوه نوح، برای قاره فرضی بر اساس داشتن ساکنان تیره پوست (نوادگان سنتی کوش) برای این قاره پیشنهاد کرد. تغییر نام. در طول قرن هجدهم، استرالیا امروزی با Terra Australis ترکیب نمی‌شد، همان‌طور که گاهی اوقات در قرن بیستم بود. کاپیتان کوک و معاصرانش می‌دانستند که قاره ششم (استرالیای امروزی) که نیوهلند نامیده می‌شود، کاملاً از قاره هفتم تصوری (اما هنوز کشف نشده) (قطب جنوبگان امروزی) جدا است. در قرن نوزدهم، مقامات استعماری
امروزی) جدا است. در قرن نوزدهم، مقامات استعماری در سیدنی نام استرالیا را دوباره به نیوهلند اختصاص دادند و نام هلندی چند صد ساله آن در نهایت ناپدید شد. در همین حال، با از دست دادن نام "استرالیا"، قاره قطبی جنوبی برای چندین دهه بی‌نام بود تا اینکه "قطب جنوب" در دهه ۱۸۹۰ ابداع شد. در اوایل دهه ۱۸۰۰، متیو فلیندرز، کاشف بریتانیایی، نامگذاری استرالیا را به نام "Terra Australis" رواج داد و دلیل خود را مبنی بر اینکه «احتمالی» برای یافتن توده خشکی قابل توجهی در جنوب استرالیا وجود ندارد، ارائه داد. قاره ای که قرار
استرالیا وجود ندارد، ارائه داد. قاره ای که قرار بود قطب جنوب نام بگیرد، دهه‌ها پس از کتاب فلیندرز در سال ۱۸۱۴ در مورد استرالیا، که او آن را سفری به ترا استرالیا نامیده بود، و پس از اینکه تغییر نامگذاری او محبوبیت پیدا کرد، کاوش خواهد شد.
نگری سمبیلان یکی از ۱۳ ایالت کشور مالزی است. مرکز این استان، شهر سرمبان (Seremban) است که به بسیاری از مناطق دیدنی و مکان‌های تاریخی آن دسترسی دارد. جغرافیا. استان نگری سمبیلان در غرب مالزی پنینسولار و در ۵۰ کیلومتری جنوب کوآلالامپور واقع شده و اسم خود را از زمانی می‌گیرد که شامل ۹ منطقه بوده‌است (سمبیلان به معنی ۹ و نگری به معنی منطقه‌است). مکان‌های دیدنی. ساحل پورت دیکسون (Port Dickson), موزهٔ رویال سری منانتی (The Royal Museum of Seri Menanti), موزهٔ رمبائو (Rembau Museum), مجموعهٔ موزه‌ای استان نگری
(Rembau Museum), مجموعهٔ موزه‌ای استان نگری سمبیلان (Negeri Sembilan State Museum Complex), موزهٔ لوکوت (Lukut Museum), عمده فروشی‌های نیلای (Nilai Wholesale Center), مرکز کریستال سازی نیلای (Nilai Crystal), جنگل اولو بندول (Ulu Bendul Forest), مجموعهٔ صنایع دستی استان (State Crat Complex), موزهٔ ارتش (Army Museum), پارک آبی رمبا او (Rembau Wet World), حشرات شب تاب سونگای تیمون (Sungai Timon Fireflies) فرهنگ و معماری. این استان به داشتن فرهنگ مینانکابائو (Minangkabau) شهرت دارد و اثرات این فرهنگ در معماری
شهرت دارد و اثرات این فرهنگ در معماری ساختمان‌های این استان نیز به خوبی مشهود است: بام‌های شیروانی با شیب تند و تاج‌های تیز.
دلفین بینی‌بطری گرمسیری ، که با نام دلفین بینی‌بطری هندوآرام نیز شناخته می‌شود، از گونه دلفین‌های نژاد پوزه‌بطری است. این گونه تا ۲٫۶ متر طول و بیش از ۲۳۰ کیلوگرم وزن رشد می‌کند. این دلفین در آب‌های اطراف هند، شمال استرالیا، جنوب چین، دریای سرخ و کرانه‌های شرقی آفریقا زندگی می‌کند. پشت آن خاکستری تیره است با شکمی به رنگ خاکستری روشن مایل به سفید با خال‌های خاکستری. تا سال ۱۹۸۸ همه انواع دلفین‌های پوزه‌بطری به عنوان یک گونه خوانده می‌شدند، با این حال در این سال دلفین پوزه‌بطری گرمسیری به عنوان یک گونه جدا
سال دلفین پوزه‌بطری گرمسیری به عنوان یک گونه جدا شناخته شد. دلفین پوزه‌بطری گرمسیری به صورت کلی کوچکتر از دلفین پوزه‌بطری معمولی است، پوزه به نسبت طولانی تری دارد و دارای خال‌هایی بر شکم و پهلوها است. این دلفین همچنین در مقایسه با دلفین پوزه‌بطری معمولی. که دارای ۲۱ تا ۲۴ دندان در هرکدام از آرواره‌ها است، دارای تعداد دندان‌های بیشتری است؛ ۲۳ تا ۲۹ دندان در هر سو. شواهد حاکی از آن است که دلفین پوزه‌بطری گرمسیری در حقیقت رابطه خانوادگی بیشتری با دو خانواده "لاغردلفین‌ها" و "کچه‌ماهی‌ها"، به ویژه دلفین
"لاغردلفین‌ها" و "کچه‌ماهی‌ها"، به ویژه دلفین خال‌دار اطلس، دارد تا با دلفین پوزه‌بطری معمولی. توصیف ظاهری. دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری همانندی بسیاری به دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی دارند. دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی دارای بدنی قوی با پوزه‌ای با طول متوسط و باله‌های پشتی بلند و منحنی شکل هستند؛ حال آنکه دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری دارای بدنی قلمی و باریک تر و پوزهٔ قلمی تری هستند. آشکارترین تفاوت دو گونه اما در خال‌های خاکستری است که بر روی پوست شکم و پهلوهای دلفین‌های گرمسیری بالغ وجود دارند؛ چیزی که به
دلفین‌های گرمسیری بالغ وجود دارند؛ چیزی که به ندرت در میان دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی پدید می‌آید. تعداد دندان‌ها عددی میان ۲۳ تا ۲۹ در هرکدام از آرواره‌های بالا و پایین است. جثه آن‌ها هم بسته به موقعیت جغرافیایی‌شان متفاوت است اما به گونه میانگین طولشان ۲٫۶ متر است و بیشترین وزنشان به ۲۳۰ کیلوگرم می‌رسد. طول آن‌ها در هنگام تولد میان ۰٫۸۴ تا ۱٫۵ متر است. تغذیه. دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری از طیف گسترده‌ای از ماهیان و دیگر آبزیان دریایی (به ویژه ماهی مرکب) تغذیه می‌کنند. در یک بررسی انجام شده در سال ۲۰۰۵،
تغذیه می‌کنند. در یک بررسی انجام شده در سال ۲۰۰۵، پژوهشگران با بررسی محتویات معده دلفین‌هایی که در دام ماهیگیران در منطقه‌ای در تانزانیا افتاده بودند، تلاش کردند تا به رژیم غذایی دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری پی ببرند. جانوران شکار شده توسط این دلفین‌ها شامل ۵۰ گونه ماهی استخوانی و سه گونه ماهی مرکب بودند. از نتایج به دست آمده چنین نتیجه گرفته شد که اصلی‌ترین منبع غذایی دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری ماهی‌ها هستند که ۸۷٪ کل موارد شکار شده در درون شکم ۲۴ عدد از ۲۶ دلفین مورد بررسی را تشکیل می‌داد. نرم‌پوستان نیز
دلفین مورد بررسی را تشکیل می‌داد. نرم‌پوستان نیز ۱۳٪ باقی‌مانده را تشکیل می‌دادند که در شکم ۱۳ مورد از ۲۶ مورد دیده شد. تعدادی لاشهٔ جانوران سخت‌پوست نیز در شکم این دلفین‌ها دیده شد که به باور پژوهشگران این بررسی نشانگر نقش این جانوران به عنوان بخشی از رژیم غذایی دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری نیست. رفتار. دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری به گونه گروهی در دسته‌هایی زندگی می‌کنند که گاه تعداد اعضای یک دسته به صدها عدد می‌رسد، با این حال دسته‌های پنج تا ۱۵ تایی متداول تراند. در گروه، آن‌ها گاه با دلفین‌های پوزه‌بطری
تراند. در گروه، آن‌ها گاه با دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی و نیز دیگر گونه‌های دلفین از جمله دلفین گوژپشت معاشرت می‌کنند. اوج فعالیت‌های جفت‌گیری و زایمان در دو فصل بهار و تابستان است. طول دوره بارداری ۱۲ ماه است و بچه‌ها در هنگام به دنیا آمدن دارای طولی میان ۰٫۸ و ۱٫۵ متر و وزنی میان ۹ تا ۲۱ کیلوگرم هستند. بچه‌ها ۱٫۵ تا ۲ سال شیر داده می‌شوند ولی می‌توانند تا پنج سالگی با مادرشان بمانند. دوره زمانی توانایی باردار شدن دوباره پس از یک زایمان در ماده‌ها چهار تا شش سال است. در بعضی مناطق گسترهٔ زندگی این گونه
شش سال است. در بعضی مناطق گسترهٔ زندگی این گونه دلفین، آن‌ها از سوی کوسه‌ها تهدید می‌شوند؛ میانگین طول عمر آن‌ها هم ۴۰ سال است. دلفین‌های پوزه‌بطری گرمسیری که در خلیج کوسه در استرالیا زندگی می‌کنند رفتار منحصربه‌فرد جالبی با اسفنج دریایی انجام می‌دهند. آن‌ها یک اسفنج را از کف دریا می‌کنند و در هنگام شنا بر روی پوزه خود می‌گذارند؛ رفتاری که هنوز هدف اصلی آن شناخته شده نیست. وضعیت و تهدیدها. این گونه به عنوان گونه‌ای در معرض تهدید شناخته نمی‌شود؛ با این حال آن تعداد از این دلفین‌ها که در کنار کرانه‌ها فعالیت
تعداد از این دلفین‌ها که در کنار کرانه‌ها فعالیت می‌کنند در خطر برخورد با تهدیدهای ناشی از صیادان محلی هستند. شکارگران اصلی این گونه از دلفین‌ها را کوسه‌ها و در مواردی انسان‌ها و نهنگ‌های قاتل تشکیل می‌دهند. تورهای فلزی با شبکه‌های بزرگ که شناگران را از خطر کوسه‌ها در استرالیا و آفریقای جنوبی حفظ می‌کنند نیز باعث کشته شدن تعدادی از این دلفین‌ها شده‌اند.
کلانتان یکی از ۱۳ ایالت کشور مالزی است. مرکز این استان شهر کوتا بارو (Kota Bharu) است. جغرافیا. استان کلانتان با سیمای سنتی و روستا گونهٔ خود همان‌طور که از نامش پیداست، مهد فرهنگ مالایی بوده‌است. طبیعت این استان مخلوطی از روستاها، شهرهای کوچک و سواحل رودخانه‌ها است. در میان خانه‌های ساخته شده از دیرک‌های چوبی و سقف‌های پوشیده از ساقه‌های شالی، می‌توانید از فرهنگ دیرپای مالایی در کلانتان لذت ببرید. کلانتان پر است از کوه‌هایی که غارهای کشف شده یا کشف نشده دارند و نیز جنگل‌های ما قبل تاریخ.
پاهانگ یکی از ۱۳ ایالت کشور مالزی است مرکز این استان شهر کوانتان (Kuantan) است. جغرافیا. استان پاهانگ وسیع‌ترین استان در مالزی شبه‌جزیره‌ای (قسمت غربی مالزی) و دو سوم آن پوشیده از طبیعت استوایی است. مهیج‌ترین جاذبهٔ طبیعی این استان تامان نگارا (Taman Negara) یا پارک نگارا یا پارک ملی یا جنگل ملی است که ۱۰ میلیون سال قدمت دارد.
انتقام نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۳۴ هـ. ق به وسیله محمدحسن ناصرالاسلام، در شیراز به چاپ رسیده است.
عدل نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۳۳ هـ.ق به وسیله محمدصادق شریف مشهور به ستوده، در شیراز به چاپ رسیده است.
جام‌جم نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۳۳ هـ. ق به وسیله علیرضا روستاییان و رهبر شیرازی، در شیراز به چاپ رسیده است.
تازیانه غیرت نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۳۳ هـ.ق به وسیله منکو قاآن ذوالخیر، در شیراز به چاپ رسیده است.
آرین نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این مجله از سال ۱۳۳۳ هـ. ق به وسیله حسین پرتو مشهور به ستوده، در شیراز به چاپ رسیده است. این نشریه اولین مجله در استان فارس به‌شمار می‌رود.
فارس نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۳۱ هـ.ق به وسیله فضل‌الله بنان و فرصت‌الدوله شیرازی، در شیراز به چاپ رسیده است.
حکایت جانگداز وقایع یزد الی شیراز نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۹ هـ. ق به وسیله فتح‌الله یزدی مشهور به مفتون، در شیراز به چاپ رسیده است.
احیاء نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۹ هـ.ق به وسیله عبدالحسین ذوالریاستین، در شیراز به چاپ رسیده است.
آیینه نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه می‌باشد. این روزنامه از سال ۱۳۲۸ هـ. ق به وسیله مرتضی شجاع‌السادات، در شیراز به چاپ رسیده است.
روزنامه سیاسی از سال ۱۳۲۸ هـ. ق به وسیله محمدحسن سائس مشهور به شهیدزاده، در شیراز به چاپ رسیده است.
حیات نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۸ هـ. ق به وسیله محمدحسین شریعت مشهور به حیات که بعد از نهضت مشروطه نام خانوادگی آزادی را برگزیدند در شیراز به چاپ رسیده‌است. شیخ محمد حسین شریعت (آزادی) از فضلا و دانشمندان و آزادی خواهان شیراز بود. او در سال ۱۳۲۵ ق. دبستان شریعت را بنا به درخواست آقا میرزا ابراهیم مجتهد محلاتی تأسیس کرد. در سال ۱۳۲۸ ق. با یاری آقا صوفی امیرشاه- آزادی‌خواه هندی- که از انگلستان فرار کرده بود، روزنامه حیات را انتشار داد. او با این کار به مبارزه با
حیات را انتشار داد. او با این کار به مبارزه با نفوذ بیگانگان پرداخت اما چون آقا صوفی مورد تعقیب دولت انگلیس قرار گرفت و مجبور به فرار از شیراز شد، روزنامه نیز بعد از انتشار ۸ شماره تعطیل گردید. دوره دوم انتشار آن از شعبان ۱۳۳۳ ق. شروع شد. از آنجا که این روزنامه ارگان حزب دمکرات فارس بود و در قضایا و انقلابات فارس در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۳۴ ق. نقش داشت و با ظلم و دخالت خارجیان در ایران مبارزه می‌کرد، بار دیگر در سال ۱۳۳۴ ق. تعطیل و شیخ محمد حسین شریعت نیز دستگیر و به جرم وطن‌خواهی به زندان افتاد اما او میدان
و به جرم وطن‌خواهی به زندان افتاد اما او میدان مبارزه را رها نکرد بلکه با پیوستن به حزب دمکرات فارس فعالیت سیاسی و فرهنگی خود را دنبال کرد و سومین دوره انتشار حیات را در جمادی‌الاول ۱۳۳۶ ق. پی گرفت. در اولین شماره این دوره آمده: نامه حق گوی حیات در حالی که مهر فروزان در وسط السماء سیاست، افق ایران را با نور راستی نورافشان نمود و در هنگامی که چون چراغ هدایت ملت محبوب خود را ظلمات و گمراهی و گریوه‌های سخت هولناک، هوشیار و آگاه می‌کرد ناگهان تیره ابری مصادف شد و تندبادی بر او وزیدن گرفت. چهره در نقاب خفا کشید
و تندبادی بر او وزیدن گرفت. چهره در نقاب خفا کشید و خاموش شد. ولی از آنجایی که چراغ ایزدی را فرونشاندن و آفتاب تابان را گل اندودن خلاف رأی خردمندان و منافی انتظار پاک بینان است، این بود که از رخ پرده ظلمت فرو هشت و آتش ملت خواهیش باز مشتعل ساخت. از این رو بر وظیفه خود بازآمده و خامه مسئولیت به دست گرفت. روزنامه حیات معمولاً در ۴ صفحه و با خط نستعلیق و به صورت هفته‌ای یک بار منتشر می‌شد و روزنامه‌ای سیاسی - تاریخی بود. سردبیری آن را مدت‌ها محمد حسین استخر (وکیل، قاضی، نویسنده، و روزنامه‌نگار مشروطه خواه
(وکیل، قاضی، نویسنده، و روزنامه‌نگار مشروطه خواه معروف شیراز و مدیر روزنامه استخر، اهل بوانات فارس) به عهده داشت که سرانجام پس از سال‌ها فعالیت سیاسی و فرهنگی در ۲۰ شهریور ۱۳۰۲ درگذشت. منابع. نادره جلالی، تاریخ مطبوعات و احزاب سیاسی در عصر قاجار، چاپ دوم ۱۳۹۰، تهران، انتشارات دانشگاه پیام نور
دارالعلم نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۷ هـ.ق به وسیله عنایت‌الله دستغیب، در شیراز به چاپ رسیده است.
آفاق نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۷ هـ. ق به وسیله سیدجواد بواناتی، در شیراز به چاپ رسیده است.
اخوت شیراز نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۶ هـ. ق به وسیلهٔ عبدالکریم معروف‌لی، در شیراز به چاپ رسیده است.
ناهید نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۷ هـ. ق به وسیله میرزا ابراهیم ناهید، در شیراز به چاپ رسیده‌است.
ندای اسلام نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۲۵ هـ. ق به وسیله سید ضیاالدین طباطبایی، در شیراز به چاپ رسیده است.
مظفری نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. این روزنامه از سال ۱۳۱۹ هـ. ق به وسیله میرزا علی‌آقا شیرازی، در بوشهر به چاپ رسیده است.
درکونی نوعی تنبیه بدنی است که در آن با دست یا وسیله‌ای ضربه‌هایی به باسن شخص وارد می‌کنند. این ضربه‌ها، دردهای کوتاهی ایجاد می‌کنند. این روش تنبیه در مدارس برخی کشورها در گذشته بسیار مرسوم بوده‌است. درکونی زدن بزرگسالان. در برخی از فرهنگ‌ها، تنبیه کردن زنان، توسط مرد خانواده یا شوهر وجود دارد و در برخی موارد از رسم‌های رایج است. این نوع تنبیه که از آن به عنوان خشونت‌های خانگی هم یاد می‌شود به خاطر افزونی قدرت فیزیکی مرد نسبت به زن یا اینکه به‌طور سنتی مرد رئیس خانواده است بر روی زنان نسبت به مردان بیشتر
رئیس خانواده است بر روی زنان نسبت به مردان بیشتر صورت می‌گیرد. همچنین درکونی زدن در بخشی از بازی‌های جنسی برای برانگیختن شهوت و تحریک جنسی نیز به روش‌های مختلف به کار می‌رود.
حیات کارگر نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۴ خورشیدی به وسیله علی عزمی، در شیراز به چاپ رسیده است.
وقایع نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۴ خورشیدی به وسیله علی شیرازی مشهور به مترجم‌السلطنه، در شیراز به چاپ رسیده است.
اردیبهشت نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۴ خورشیدی به وسیله خانم خدیجه، در شیراز به چاپ رسیده‌است.
ظریف نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۴ خورشیدی به وسیله احمد کاشف شیرازی، در شیراز به چاپ رسیده است.
ندای حق نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۴ خورشیدی به وسیله ویلهلم واسموس آلمانی، در برازجان به چاپ رسیده است.
آدمیت نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله محمدحسین رکن‌زاده ملقب به آدمیت، در شیراز به چاپ رسیده است.
کورنلیا سالونینا با نام کامل یولیا کورنلیا سالونینا (درگذشتهٔ احتمالاً ۲۶۸) امپراتریس روم در زمان حکومت همسرش امپراتور گالینوس بود. او همچنین مادر والریان دوم، سالونینوس و مارینیانوس بود. زندگینامه. در مورد اصلیت یولیا کورنلیا سالونینا اطلاعی در دست نیست اما بر پایهٔ یک نظریهٔ جدید او باید از پدر و مادری یونانی در بیثنیا در آسیای صغیر زاده شده باشد. با این‌وجود هنوز تردیدهایی در بارهٔ درستی این موضوع وجود دارد. او با گالینوس در حدود ۱۰ سال پیش از آنکه بر تخت امپراتوری نشیند ازدواج نمود و هنگامی که شوهرش در
امپراتوری نشیند ازدواج نمود و هنگامی که شوهرش در سال ۲۵۳ به امپراتوری مشترک با پدرش والریان رسید، او نیز «آگوستا» نامیده شد. آن دو صاحب سه فرزند به نام‌های والریان دوم، سالونینوس و مارینیانوس شدند. در سال ۲۶۸ میلادی گالینوس در پی محاصرهٔ مدیولانوم به‌قتل رسید و پس از آن از سرنوشت یولیا کورنلیا سالونینا اطلاعی در دست نیست. ممکن است زندگیش را بر او بخشیده باشند یا اینکه به فرمان سنای روم همراه با دیگر اعضای خانواده‌اش اعدام شده باشد.
اسلام نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله میرزا علی کازرونی، در شیراز به چاپ رسیده است.
پرچم آزادی نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله میرزا محمودخان، در شیراز به چاپ رسیده است.
کازرون نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله عبدالله اوحدی، در شیراز به چاپ رسیده است.
پازارگاد نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله بهاالدین حسام‌زاده ملقب به پازارگاد، در شیراز به چاپ رسیده است.
صداقت نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله علی صداقت، در شیراز به چاپ رسیده است.
حریف نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است. این روزنامه از سال ۱۳۰۶ خورشیدی به وسیله سید نورالدین گلستانه، در شیراز به چاپ رسیده‌است.