payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اند. یک نسخه از کتاب اعمال تادئوس در کتاب مقدس گریگور وجود دارد که هیچ نسخه خطی دیگری از آن تا امروز یافت نشده و پژوهشگران آن را سندی برای شرح نخستین سنت های مسیحی قابل توجه و مهم دانسته اند. نسخه اعمال تادئوس که در کتاب گریگور به جا مانده نشان می دهد که تادئوس و یکی دیگر از حواریون مسیح (توماس یا برتولوما) برای بشارت مسیحیت به منطقهٔ جنوب فلات ارمنستان آمدند. در ۶۶ میلادی، تادئوس به همراه سان‌دُخت، دختر پادشاه و تنی چند، که به دین مسیحیت ایمان آورده بودند، به دستور پادشاه وقت ارمنستان دستگیر شدند و پس از
به دستور پادشاه وقت ارمنستان دستگیر شدند و پس از شکنجه به قتل رسیدند و پیکر تادئوس در مکان کنونی قره کلیسا مدفون شد. روایت متفاوت دیگری وجود دارد که می گوید یهودا تادئوس در بیروت لبنان و در سوریه که یکی از استان های روم بود، در طول قرن اول همراه با رسولی دیگر، شمعون غیور مسیحیت را بشارت می دادند و سر انجام در آنجا به قتل رسیدند. تبری که اغلب در تصویرسازی های تادئوس در دستانش نشان داده می شود، نمادی از نحوه کشته شدن او است. کلیسای کاتولیک ادعا می کند جسد یهودا تادئوس از بیروت یا سوریه به رم آورده شده و در
تادئوس از بیروت یا سوریه به رم آورده شده و در سردابی در کلیسای سنت پیتر قرار گرفته که مورد بازدید بسیاری از مسیحیان قرار دارد. بر اساس یک سنت دیگر، بقایای جسد یهودا تادئوس دستکم تا میانه قرن پانزدهم در یک دیر ارمنی در جزیره ای در قسمت شمالی دریاچه ایسیک کول در قرقیزستان نگهداری می شد. همچنین، در کیفار باروخ، دره‌ی یزرعیل یک جعبه‌ی استخوان‌دان ساده با کتیبه‌ای که روی آن نوشته شده بود "یهودا تدائوس" (Ιουδας Θαδδαιου) یافت شد. این جعبه در کنار تکه‌هایی از چهار استخوان‌دان دیگر که بدون کتیبه بودند، کشف شد که
استخوان‌دان دیگر که بدون کتیبه بودند، کشف شد که احتمالا متعلق به اوایل قرن دوم میلادی است.
حسن بن ظئر، مکنی به ابی علی فارسی، معروف به ظهیر. مردی فقیه و لغوی و نحوی بود. آورده‌اند که ظهیر در کتاب‌ها و فتواهای خود می‌نوشت الحسن النعمانی او می‌گفت «من نعمانی و از اولاد نعمان بن منذرم و مولدم دهی است، مشهور به "نعمانیه" (بین بغداد و واسط)، از آنجا به شیراز آمدم و به فارسی شهرت یافتم.» ظهیر مردی بود به فنون علوم و تفسیر قرآن از ناسخ و منسوخ عالم و در فقه و خلاف و کلام و منطق و حساب و هیأت و طب مبرز و در لغت و نحو و عروض و قوافی و روایت اشعار عرب و ایام ایشان و اخبار پادشاهان عجم و عرب چیره‌دست بود.
ایشان و اخبار پادشاهان عجم و عرب چیره‌دست بود. ظهیر در سال ۵۹۸ هجری قمری در قاهره درگذشت. کتاب‌های احجه، اختلاف الصحابه و التابعین و فقهاء و الانصار (ناتمام)، کتاب تفسیر کبیر و کتاب خطب و فصول و عظیه آثار او هستند.‌
هاپتن ماده‌ای است که قادر است با آنتی‌بادی واکنش نشان دهد ولی به تنهایی نمی‌تواند محرک تولید آنتی‌بادی واقع شود. بنابراین یک هاپتن ممکن است یک شاخص آنتی ژنی یا بخشی از آن باشد. هاپتن ماده‌ای با وزن مولکولی کم است که به تنهایی خاصیت آنتی ژنی نداردولی می‌تواند با سایر مولکولهای بدن (اغلب پروتئینها) ترکیب یافته و کمپلکسهای با خاصیت آنتی ژنی ایجاد نماید. به عنوان مثال در بدن مواد حاصل از تجزیه پنی‌سیلین به صورت هاپتن عمل کرده و می‌توانند با پروتئینهای درشت مولکول بدن ترکیب یافته و کمپکسهای ناقل هاپتن با خاصیت
بدن ترکیب یافته و کمپکسهای ناقل هاپتن با خاصیت آنتی ژنی ایجاد نماید همچنین هیدرالازین و هالوتان. توانایی بسیاری از مولکولهای کوچک در ایجاد خاصیت هاپتن احتمال واکنشهای ایمنی را که علیه مواد بیگانه ایجاد می‌گردد فوق‌العاده افزایش می‌دهد. جستارهای وابسته. پادگن
یون‌بَرها یا یونوفورها مولکول‌های محلول در چربی هستند و انتقال یون‌ها از میان غشاء دو لایه لیپیدی را بر عهده دارند.اغلب توسط باکتری ها ساخته می شوند.ATP مصرف نمی کنند و به دو دسته:کانالی و متحرک تقسیم می شوند کانال‌های یونی از جمله یون‌برها هستند. جستارهای وابسته. کانال یونی منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
ستریمید - سی رده درمانی: ترکیبات موضعی ضدعفونی‌کننده. در ساخت مواد نانو به روش سل-جل کابرد دارد. اشکال دارویی: محلول موارد مصرف. ستریمید - سی یا ساولن (Cetavlon) یکی از مواد ضدعفونی‌کننده می‌باشد که به‌طور گسترده‌ای برای ضدعفونی و پانسمان زخم‌ها به کار می‌رود. همچنین ضدعفونی‌کننده خارجی در مامایی، ضدعفونی کردن لباس نوزاد، ضدعفونی وسایل مختلف معاینه و محیط. مکانیسم اثر. ستریمید - سی در واقع ترکیب دو ضدعفونی‌کننده Cetrimonium bromide %۱۵و کلرهگزیدین گلوکونات%۱/۵ می‌باشد. ستریمید ضدعفونی‌کننده مؤثر بر نیروی
می‌باشد. ستریمید ضدعفونی‌کننده مؤثر بر نیروی کشش سطحی و کلرهگزیدین گلوکونات ضدعفونی‌کننده فنلی می‌باشند. عوارض جانبی. تحریک موضعی پوست و واکنش‌های حساسیتی. بلع دارو خطرناک است.
تتراکلرید تیتانیم ترکیب معدنی با فرمول TiCl۴ است. مهم‌ترین کاربرد این ماده در تولید فلز تیتانیم و رنگدانه‌های دی‌اکسید تیتانیوم می‌باشد. TiCl۴ یک عضو غیرمعمول از متال هالید است که بسیار فرار است. به محض تماس با هوای مرطوب، به شکل ابرهای مات از دی‌اکسید تیتانیوم و کلرید هیدروژن دیده می‌شود. به دلیل فرم نوشتاری فرمول شیمیایی این ماده گاهی به آن "تیکل" یا "تیکل ۴" گفته می‌شود. کاربرد. تولید فلز تیتانیوم. در سال حدود ۷ میلیون تن فلز تیتانیم تولید می‌شود که ۴ میلیون تن آن از طریق تتراکلرید تیتانیم تولید می‌شود.
تن آن از طریق تتراکلرید تیتانیم تولید می‌شود. با تر کیب تتراکلرید تیتانیم با فلز منیزیم، فلز تیتانیوم و کلرید منیزیم تولید می‌شود: ۲Mg + TiCl۴ → ۲ MgCl۲ + Ti به جای منیزیم، سدیم مایع به عنوان عامل کاهنده نیز استفاده می‌شود. تولید دی‌اکسید تیتانیوم. در حدود ۹۰ درصد از تولید سالیانه تتراکلرید تیتانیم صرف تولید رنگدانه‌های دی‌اکسید تیتانیوم می‌شود. واکنش حاصل از هیدرولیز کردن TiCl۴ است که موجب تولید کلرید هیدروژن و دی‌اکسید تیتانیوم می‌شود: TiCl۴ + ۲ H۲O → TiO۲ + ۴ HCl در برخی موارد، TiCl۴ است به‌طور مستقیم
+ ۴ HCl در برخی موارد، TiCl۴ است به‌طور مستقیم با اکسیژن اکسید شده: TiCl۴ + O۲ → TiO۲ + ۲ Cl۲ مصارف دیگر. در ساخت کوکاتالیست پلی‌اولفین‌ها، روکش محصولات سرامیکی، آلیاژسازی آلومینیوم و … استفاده می‌شود. سمیت و ایمنی. سمیت تتراکلرید تیتانیوم بیشتر به دلیل آزاد سازی هیدروژن کلرید HCl است. TiCl4 یک اسید لوییس قوی است و واکنش گرمازایی را حتی با بازهای ضعیف نظیر THF ایجاد کرده و در صورت ترکیب با آب حالت انفجاری ایجاد می‌نماید.
سرماخوردگی کودکان رده درمانی: ترکیبات درمانی سرماخوردگی. اشکال دارویی: شربت، قرص موارد مصرف. شربت یا قرص سرماخوردگی اطفال نوعی ترکیب از چند عامل برای مداوای سرماخوردگی است. این دارو از ترکیب پسودوافدرین (یک منقبض‌کننده عروقی سمپاتومیمتیک)، کلرفنیرامین (یک آنتی هیستامین) ساخته شده‌است. قرص سرماخوردگی کودکان ترکیب استامینوفن، فنیل پروپانول آمین و کلرفنیرامین است. این دارو اغلب در درمان علائم سرماخوردگی (به خصوص سرماخوردگی‌های ویروسی) مانند آبریزش بینی، سرفه و گلودرد استفاده می‌شود. مکانیسم اثر. پسودوافدرین یک
استفاده می‌شود. مکانیسم اثر. پسودوافدرین یک ترکیب مقلد اثر سمپاتیک است و با انقباض عروق موجب کاهش علائمی مانند آبریزش بینی، احتقان مخاطی و اشک‌ریزش می‌شود. استامینوفن یک ترکیب مسکن و تب بر است. کلرفنیرامین مالئات نیز با بلوک اثرات هیستامین بر گیرنده‌های H۱ تأثیر می‌کند. عوارض جانبی. خواب آلودگی، بی قراری، یبوست، سرگیجه، ضعف عمومی و تاکیکاردی.
دره‌اهوازی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هفتکل در استان خوزستان ایران است. در اصل، نام این روستا دره‌وازی بوده که به معنای «درهٔ باز» است؛ چون روستا در بین یک درهٔ بزرگ قرار گرفته، به این نام خوانده شده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان رودزرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
عباس انجم‌روز (زادهٔ خرداد ۱۳۰۴ – درگذشتهٔ بهار ۱۳۸۴)، محقق، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی‌ بود. زندگینامه. عباس انجم‌روز، در سال ۱۳۰۴ خورشیدی در یکی از خانواده‌های اعیان بندر لنگه متولد شد. محمد و فاطمه پدر و مادر وی هر دو عموزاده و از خواجه‌های (اعیان و اصیل) خور لارستان بوده‌اند. پدر ایشان، خواجه محمد از تجار امارات متحده عربی بود. با توجه به شغل پدر، بخشی از دوران کودکی را به همراه خانواده در کشور امارات- در شهر (ابوظبی) سپری کرد. پس از آن به همراه خانواده به بندرعباس مهاجرت کردند. در جوانی به تهران رفت
به بندرعباس مهاجرت کردند. در جوانی به تهران رفت و فعالیت کاری خود را به عنوان روزنامه‌نگار ادامه داد. وی حافظ کل قرآن کریم بود و به زبان عربی فصیح، تسلط کامل داشت. عباس انجم روز سال‌ها به عنوان مترجم زبان عربی و محقق فولکلور خلیج فارس با رادیو و تلویزیون ملی ایران بطور رسمی همکاری داشت و در ادامه این همکاری به عنوان نمایندهٔ ایران در عمان از سوی تلویزیون ملی ایران انتخاب گردید. از سال ۱۹۷۹ میلادی با تلاش پیگیر به تحقیق و نگارش در زمینه فرهنگ و جغرافیای خلیج فارس پرداخت و نتایج تحقیقات خود را در قالب چند
فارس پرداخت و نتایج تحقیقات خود را در قالب چند کتاب منتشر نمود. در طی این سال‌ها همواره به عنوان مرجع و منبعی آگاه از سوی سایر نویسندگان فرهنگ و جغرافیای خلیج فارس شناخته می شد، بطوریکه در کتب زیادی از وی نام برده شده‌است. وی همچنان به دو زبان فارسی و دری شعر می سرود. مقالات ادبی به قلم وی دربررسی و شناخت سعدی و حافظ در نشریات ایران به چاپ رسیده است. آثار. بخشی از آثار نوشتاری عباس انجم‌روز، شامل سلسله مقالات وی در روزنامه کیهان (دوران سردبیری مرحوم استاد فرامرزی)، روزنامه پیک خجسته (اواخر دهه ۵۰ خورشیدی)،
روزنامه پیک خجسته (اواخر دهه ۵۰ خورشیدی)، خاور، اطلاعات، بهار ایران، خواندنیها و بخش دیگر شامل کتاب‌هاست.
شیراز به قانون تخته‌واره از آثار افکار اوست.» تألیفات او کتاب الامزاح فی باب‌الالواح، کتاب مرصاد المنجمین، رساله حدیقه المهندسین، رساله اسرار المتالهین، رساله المجبیه فی علوم الغریبه و منهاج العابدین فی بیان‌الدین هستند. رکن‌الدین در سال ۶۰۲ هجری شمسی در کربلا درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
ابوالمعالی نصرالله بن محمد بن عبدالحمید منشی (بعد از ۵۵۵ قمری – پیش از ۵۸۳ قمری) نصرالله ملقب به ابوالمعالی یکی از نویسندگان و منشیان دربار غزنوی در سدهٔ ۶ هجری بوده‌است. اصل وی به روایت هفت اقلیم از شیراز و به روایت دیگر از غزنین است. او در آغاز جوانی به دربار بهرام‌شاه غزنوی وارد شد. چندی بعد در زمان سلطنت خسروشاه غزنوی به سمت دبیری رسید و حتی توانست در زمان آخرین شاه غزنوی به نام خسرو ملک به مقام وزارت برسد. اما در زمان همین شاه بود که به خاطر حسادتِ شخصی به نام شیخ شهاب، مورد غضب قرار گرفت و تا پایان
به نام شیخ شهاب، مورد غضب قرار گرفت و تا پایان عمر به زندان افتاد. وی نثری مصنوع داشت و با استفاده از همین قریحه، کتاب "کلیله و دمنه" را از عربی به پارسی برگرداند و آن را به بهرام‌شاه غزنوی تقدیم کرد. سرانجام ابوالمعالی را در حبس به قتل رساندند. او در شهر غزنی متولد شد.
نجیب‌الدین علی بن بزغش شیرازی از عرفای قرن هفتم هجری است . پدرش از شام به شیراز آمد و در آنجا اقامت و ازدواج کرد. نجیب‌الدین در شیراز تولد یافت. پس از تحصیل مقدمات علوم بر اثر رؤیائی، به سفر حجاز رفت و به خدمت شیخ شهاب‌الدین عمر سهروردی رسید و دست ارادت بدو داد و از دست او خرقه پوشید و به شیراز بازگشت و خانقاهی بنا کرد و به ارشاد پرداخت. نقل است که شیخ صفی‌الدین اردبیلی عارف معروف و نیای دودمان صفوی به قصد زیارت نجیب‌الدین به شیراز رفت، اما هنگامی به این شهر رسید، که شیخ درگذشته بود. او به سال ۶۷۸ هجری قمری
رسید، که شیخ درگذشته بود. او به سال ۶۷۸ هجری قمری در شیراز وفات یافت.‌
شیخ رکن‌الدین دانیالی مشهور به شیخ دانیال خنجی از عرفای قرن هفتم هجری است و بر مذهب اهل سنت بود و از پیروان و شاگردان ابو اسحاق کازرونی بود. شیخ از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات و چه پس از مرگ در لارستان و جزایر خلیج فارس مورد احترام و تجلیل قرار داشت. ابن بطوطه در سفرنامهٔ خود از آرامگاه شیخ و مسجد وابسته به آن که مطاف مردم بود و خود وی نیز به زیارت آن نائل آمد یاد کرده است. ظهور شیخ رکن‌الدین دانیالی معروف به شیخ دانیال هنگی در قرن هفتم که طبق نوشتهٔ محمودبن‌عثمان در کتاب فردوس‌المرشدیه فی
نوشتهٔ محمودبن‌عثمان در کتاب فردوس‌المرشدیه فی اسرارالصمدیه، از ده گریش بوده است و تأیید دکتر ایرج افشار و پروفسور اُبن (Aubin) فرانسوی، که گریش همان گراش کنونی است، و پدر او در آنجا پیشه‌ور بود شیخ دانیال با مهاجرت به خنج و پایه‌گذاری سلسلهٔ مشایخ دانیالی، خنج را به مقر خانقاهی از دراویش تبدیل می‌کند و در سرنوشت بنادر و جزایر خلیج فارس تأثیر زیادی بر جای می‌گذارد. با توسعهٔ فعالیت‌های مشایخ دانیالی در منطقه، گراش به عنوان زادگاه شیخ دانیال نیز در قرون ششم و هفتم محل استقرار مشایخ و بزرگان صوفیه دانیالی
و هفتم محل استقرار مشایخ و بزرگان صوفیه دانیالی می‌گردد؛ به نحوی که سید کامل پیرقتالی (۶۲۸–۷۱۷ ه‍.ق) در ایام شباب به دستور پدر، با شیخ دانیال که در کبر سن بود ملاقات نمود و در گراش نیز «در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان با شیخ غیاث‌الدین، و دیگر بزرگان و صوفیان گراش ملاقات داشته و نماز مغرب و عشاء به امامت ایشان برگزار می‌شود و بعد از نماز خفتن سید کامل پیر سخنرانی مفصلی ایراد می‌فرمایند که حاضرین شدیداً تحت تأثیر قرار می‌گیرند» (بخشایش، ۱۳۷۷). «به این ترتیب، طی قرن هفتم هجری، خانقاه او به قدری شهرت یافت که
طی قرن هفتم هجری، خانقاه او به قدری شهرت یافت که به عنوان یکی از چهار رکن دراویش جنوب ایران مشهور شده بود. پس از او، مریدانش در سراسر حوزهٔ جنوب ایران و به‌ویژه دربار «هرمز» از قدر و ارزش والایی برخوردار شدند و اصولاً قرن هفتم را باید عصر «دانیال» و اخلاف او نامید. قرون هشتم تا دوازدهم هجری در ابتدای قرن هشتم «تحولاتی در خنج باعث شد که شاخهٔ «دانیالی» و مشایخ آن دیار از قدرت پیشین افول نموده و جانشینان دانیال بنا به دلایل نامشخصی به دربار ملوک هرمز مهاجرت نمایند و ریاست طریقت پس از شیخ‌عبدالسلام خنجی
نمایند و ریاست طریقت پس از شیخ‌عبدالسلام خنجی (متوفی به سال ۷۴۶ ه‍.ق) به شیخ‌محمد ابونجم (۷۰۴–۷۸۶ ه‍.ق) منتقل گردید.» (وثوقی، ۱۳۷۴). تاریخ فوت شیخ به تحقیق معلوم نیست.
ناصرالدین عبدالله بیضاوی (نام کامل وی: ناصرالدین أبو سعید أو أبو الخیر عبدالله بن أبی القاسم عمر بن محمد بن أبی الحسن علی البیضاوی الشیرازی الشافعی) از قضات و افاضل قرن هفتم هجری است. قاضی بیضاوی در بیضا زاده شد و در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. او پیش از رفتن به تبریز مدتی در عهد اتابکان فارس در فارس مقام قاضی‌القضاتی داشت. سپس به تبریز رفت و تا پایان عمر در آن شهر به تألیف و تدریس و امر قضاوت مشغول بود. بیضاوی هم‌روزگار خواجه نصیرالدین طوسی و قطب‌الدین شیرازی و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال درگذشت
و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال درگذشت قاضی اختلاف هست. او به گمان میان سال‌های ۶۸۲ تا ۶۹۲ هجری قمری درگذشته‌است. کتاب انوار التنزیل و اسرار التاویل یا تفسیر بیضاوی مهم‌ترین تألیف اوست.
شیخ ابوالفضل بن مظفر ابی‌الخیر نیریزی از فقه‌ها و مشایخ بزرگ فارس بود. او در نیریز به دنیا آمد و در شیراز به امر قضاوت اشتغال داشت و در مدرسه زاهدیه به تدریس و تعلیم می‌پرداخت. شیخ ابوالفضل به حجاز، مکه و شام سفر کرد و از مصاحبت مشایخ بسیار بهره‌مند شد. صاحب شدالازار وفات او را در سال ۶۲۱ هجری قمری در شیراز دانسته‌است.‌
ابوطالب تاج‌الدین بن دارست شیرازی از وزراء سلجوقیان بود. هنگامی که وزیر مسعود بن محمد بن ملکشاه بود و در جنگی که بین سلطان مسعود و سنجر روی داد و به شکست مسعود منجر شد، جزء اسرا بود. سه نفر از اکابر امراء مسعود یعنی امیر بوزابه و عبدالرحمن بن طغایرک و عباس والی ری با یکدیگر عقد اتفاقی بسته و اموردولت را در دست گرفتند و بر سلطان مسعود کاملاً مسلط گردیدند و سلطان را مجبور نمودند که وزارت خود را تاج‌الدین تفویض نماید. در سال ۵۴۰ هجری قمری سلطان مسعود عباس والی ری را در بغداد به قتل رسانید. سپاهیان عباس که
ری را در بغداد به قتل رسانید. سپاهیان عباس که تاج‌الدین را عامل توطئه می‌دانستند سر به شورش برداشته به قصد حمله و غارت به خانهٔ تاج‌الدین وزیر مزبور هجوم آوردند اما سلطان مسعود جماعتی سواران فرستاد تا خانهٔ او را از نهب و تاراج محفوظ داشتند، و اندکی پس از این واقعه به خواهش تاج‌الدین، سلطان او را از وزارت خود منفصل نمود و با اعزاز و اکرام تمام به فارس نزد مخدوم قدیمی خود بوزابه فرستاد تا در جلب رضای او نسبت به سلطان و کف شر او بقدر امکان کوتاهی ننماید. سپس سلطان محمدبن محمودبن محمدبن ملکشاه او را از فارس
سلطان محمدبن محمودبن محمدبن ملکشاه او را از فارس به اصفهان طلبید تا وزارت خود را به او دهد و او به اصفهان آمد و مدتی نیز در آنجا توقف نمود ولی بالاخره سلطان از آن خیال منصرف گردید و وزارت خود را به شمس‌الدین ابوالنجیب درگزینی داد و از این فقرهٔ اخیر معلوم می‌شود که تاج‌الدین بنحو قدر متیقن تا حدود ۵۰۰ هجری قمری در حیات بوده‌است و از این به بعد معلوم نشد چه مقدار دیگر زیسته است. از عماد الکتاب صریحاً بر می‌آید که تاج‌الدین به وزارت اتابک سنقر بن مودود اولین پادشاه از سلسلهٔ سلغریان فارس (۵۴۳–۵۵۸ ه‍. ق) نیز
پادشاه از سلسلهٔ سلغریان فارس (۵۴۳–۵۵۸ ه‍. ق) نیز نایل آمده بوده‌است و در شیرازنامه گوید که وی به وزارت ملکشاه بن محمود در شیراز نیز منتصب شده بوده‌است ولی چون در این فصول فترت مابین دیلمیان و سلغریان، شیرازنامهٔ مطبوع مشحون از اغلاط و اوهام و اشتباهات تاریخی است، این سخن او نیز با نهایت احتیاط باید تلقی شود. در ختام این نکته را نیز ناگفته نگذاریم که خواهرزادهٔ تاج‌الملک ابوالغنائم مرزبان بن خسرو فیروز معروف به «ابن دارست» وزیر ترکان خاتون زوجهٔ ملکشاه و رقیب بزرگ نظام‌الملک طوسی که بنا بر مشهور، قتل
و رقیب بزرگ نظام‌الملک طوسی که بنا بر مشهور، قتل نظام‌الملک به اغوای او بوده، می‌باشد و به همین علت بوده که غلامان نظام‌الملک، چنان‌که در کتب تواریخ مشروحاً مذکور است به انتقام خون مخدوم خود ناگهان بر سر او ریخته اعضای او را از هم قطعه قطعه کردند.
امین‌الدین ابوالحسن بن‌ابی‌الخیر بنجیر کازرونی مشهور به خواجه امین‌الدین کازرونی وزیر مظفرالدین بن زنگی، یکی از اتابکان فارس بود. وی در عهد خویش به سخاوت و عدل شهرت داشت. زندگی. امین‌الدین ابوالحسن زادهٔ کازرون بود. پس از به قدرت رسیدن مظفرالدین بن زنگی به قدرت در سال ۵۷۱ هجری قمری، او خواجه امین‌الدین کازرونی را به عنوان وزیر خود منصوب کرد. خواجه امین‌الدین این منصب را تا پایان حکومت مظفرالدین بن زنگی و به مدت ۲۰ سال در اختیار داشت. اقدامات. خواجه امین‌الدین کازرونی در نزدیکی مسجد عتیق شیراز مدرسه و رباطی
کازرونی در نزدیکی مسجد عتیق شیراز مدرسه و رباطی احداث کرد که به مدرسهٔ امینی مشهور شد. وفات. خواجه امین‌الدین کازرونی در سال ۵۹۵ هجری قمری درگذشت و در در صفهٔ شمالی مدرسهٔ امینی شیراز به خاک سپرده شد. در کلام دیگران. جنید شیرازی در "تذکرهٔ هزارمزار" می‌نویسد: زرکوب شیرازی در "شیرازنامه" می‌نویسد: محمدتقی‌خان حکیم در "گنج دانش" می‌نویسد: قاضی بیضاوی در "نظام التواریخ" می‌نویسد:
جان جوزف ساندرز (متولد ۱۷ ژوئن ۱۹۱۰ - درگذشت در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۲) تاریخ‌نویس انگلیسی که بر تاریخ قرون وسطی اسلامی و تاریخ آسیا متمرکز شده بود او در آلفنگتون دِوون به دنیا آمد و در دانشگاه دانشگاه اکستر تحصیل کرد او به عنوان لکچِر در دانشگاه کانتربوری کار می‌کرد آثار. گاهی اسمش را در کتاب‌هایی که نوشته بود به عنوان "جی جی ساندرز" مطرح می‌شد :
ارشدالدین نیریزی عالم دینی، فقیه، محدث، مفسر، ادیب قرن ششم هجری بود در «مجمل فصیحی» و «فارس‌نامهٔ ناصری» نام وی محمد بن علی ذکر شده‌است. او جامع علوم شرعیه و در علم تفسیر و حدیث متبحر بود. مدت‌ها در مسجد جامع عتیق در شیراز امامت نمود و نوشته‌اند که به مدت هفتاد سال عهده‌دار منصب افتاء بود. او را عالمی خیرخواه و دارای اخلاق نیکو و اوصاف مرضیه دانسته‌اند. در طلب علم به حجاز و عراق مسافت نمود و مشایخ و علماء بزرگی چون: شیخ توران کبیر، زاهد ابومنصور، ابوالوفا احمد بن ابراهیم فیروزآبادی، ابومقاتل مناور بن فرکوه
بن ابراهیم فیروزآبادی، ابومقاتل مناور بن فرکوه دیلمی را درک نمود. روزبهان بقلی فسایی شیرازی و سراج‌الدین مکرم قاضی القضات فارس و عارف معروف عزالدین مودود زرکوب و فرزندش، عمادالدین ابوالفضل محمد بن مودود زرکوب، و ملک معین‌الدین ابوذر کتکی مفتی از شاگردان وی بودند. در شیراز درگذشت و در رباطی که خود در نزدیکی مصلای شیراز بنا کرده بود، دفن گردید. آثار "حیله العارفین فی التوفیق بین العقل و الدین"، مجمع‌البحرین در ده مجلد، در تفسیر و تأویل تنویرالمصابیح، در شرح المصابیح باکورهٔ‌الطلب لاهل‌الادب در حدیث. منابع.
المصابیح باکورهٔ‌الطلب لاهل‌الادب در حدیث. منابع. مجله ویستا
خمش‌ها نام دومین آلبوم گروه آلترنیتیو راک انگلیسی ریدیوهد است که در سیزدهم مارس ۱۹۹۵ منتشر شد. بیماری تراکم زدائی در استودیوهای ای‌ام‌آی ضبط شد و نایجل گودریچ مهندسی صدای آلبوم را بر عهده داشت. بعد از این آلبوم گودریچ تهیه‌کننده تمامی آلبوم‌های بعدی گروه بود. بیماری تراکم زدائی شروعی بود برای ردیوهد به سمت استفاده بیشتر از کیبورد. برخلاف پابلو هانی که تأثیر زیادی از موسیقی گرانج گرفته بود بیماری تراکم زدائی آلبومی چند لایه‌تر و مفهومی‌تر بود که ترانه‌های مرموزتری هم داشت. روح خیابان (محو شدن) که آخرین قطعه
هم داشت. روح خیابان (محو شدن) که آخرین قطعه آلبوم بود اولین تک‌آهنگ ردیوهد بود که در میان پنج آهنگ بریتانیا قرار گرفت. آلبوم با واکنش‌های مثبت‌تری نسبت به پابلو هانی مواجه شد و در چارت آلبوم بریتانیا در رتبه چهارم قرار گرفت. با این وجود هیچ‌یک از آهنگ‌های آلبوم نتوانستند موفقیت خزش را خارج از بریتانیا تکرار کنند و آلبوم در چارت آمریکا به رتبه ۸۸ رسید. در طول سال‌های بعد از انتشار آلبوم، بیماری تراکم زدائی بارها و بارها در لیست آلبوم‌های برتر شنوندگان و منتقدان قرار گرفته است. لیست آهنگ‌ها. همه آهنگ‌ها توسط
قرار گرفته است. لیست آهنگ‌ها. همه آهنگ‌ها توسط ردیوهد نوشته شده‌اند:
سیدنی وایت فیلمی کمدی نوجوانانه محصول سال ۲۰۰۷ با نقش آفرینی آماندا باینس، سارا پاکستون و مت لانگ است. این فیلم بر اساس داستان سفیدبرفی و هفت کوتوله ساخته شده است. خلاصه داستان. روایتی مدرن از داستان سفیدبرفی و هفت کوتوله که داستان یک دختر تازه‌وارد مدرسه با ۷ دانشجوی مطرود دیگر می‌خواهند علیه سیستم قیام کنند و آن‌جا را برهم بریزند… گیشه. این فیلم در گیشه‌های ایالات متحده آمریکا با فروش ۵٫۱۹۶٫۳۸۰ دلار در هفته اول نمایش رتبه ۶ را در جدول بدست آورد.
شمعون قانوی که با عنوان شمعون کنعانی نیز شناخته می‌شود (، ; ؛ ؛ )، یکی از حواریون عیسی بود. چند دروغ‌نامیده به او نسبت داده شده است، اما جروم نام او را در اثر خود، "در بارهٔ مردان نامدار" که بین سال‌های ۳۹۲ و ۳۹۳ میلادی نوشته شد، نیاورده است. هویت. روایات مبتنی بر اناجیل. نام شمعون در تمام انجیل‌های هم‌نوا و اعمال رسولان در فهرست حواریون آمده، بی‌آنکه جزئیات بیشتری درباره‌اش ارائه شده باشد: برای تمایز او از شمعون پطرس، در هر سه انجیل هم‌نوا که نامش آمده، لقبی به او داده شده است. در انجیل لوقا و اعمال
لقبی به او داده شده است. در انجیل لوقا و اعمال رسولان، شمعون «"غیور"» خوانده شده است ( ). به همین دلیل، اغلب فرض می‌شود که او پیش‌تر عضو گروه سیاسی غیوران بوده است. اما در انجیل متی و مرقس، در نسخه‌های متن غالب بیزانسی او «"کنانیتس"» و در نسخه‌های اسکندرانی و Textus Receptus «"کنانایوس"» خوانده شده است ( ). هر دو واژهٔ «"کنانایوس"» و «"کنانیتس"» از واژهٔ عبری קנאי ("qanai") مشتق شده‌اند که به معنای «غیور» است، و از این رو، بیشتر پژوهشگران امروزی این دو واژه را به معنای «غیور» در نظر می‌گیرند. با این حال،
را به معنای «غیور» در نظر می‌گیرند. با این حال، جروم و کسانی چون سنت بید پیشنهاد کرده‌اند که واژهٔ «کنانایوس» یا «کنانیت» باید به عنوان «اهل قانا» یا «اهل کنعان» ترجمه شود، یعنی اینکه شمعون از شهر قانا در جلیل بوده است. اگر چنین باشد، لقب او «کنایوس» بوده است. روبرت آیزنمن استدلال کرده است که ارجاعات تلمودی معاصر به غیوران، آن‌ها را با عنوان "کَنّائیم" ("kanna'im") معرفی می‌کند، «اما نه واقعاً به‌عنوان یک گروه—بلکه بیشتر به‌عنوان کاهنانی منتقم در معبد». نتیجه‌گیری‌های گسترده‌تر آیزنمن—اینکه عنصر غیور در
گسترده‌تر آیزنمن—اینکه عنصر غیور در گروه اولیهٔ حواریون پنهان شده و بازنویسی شده است تا با مسیحیت پولسی که به غیریهودیان گرایش داشت، هماهنگ شود—بحث‌برانگیزتر است. جان پی. مایر معتقد است که واژهٔ «غیور» ترجمهٔ نادرستی است و در زمینهٔ اناجیل، به معنای «غیور» یا «مذهبی» (در این مورد، نسبت به رعایت شریعت موسی) است، چرا که جنبش غیوران ظاهراً تا ۳۰ تا ۴۰ سال پس از رخدادهای گزارش‌شده در اناجیل، هنوز به‌وجود نیامده بود. با این حال، نه براندون و نه هنگل از این دیدگاه پشتیبانی نمی‌کنند. شناسایی‌های دیگر. در اناجیل،
پشتیبانی نمی‌کنند. شناسایی‌های دیگر. در اناجیل، شمعون قانوی به‌طور مستقیم با شمعون، برادر عیسی که در مرقس ۶:۳ ذکر شده، یکی دانسته نشده است: "دانشنامهٔ کاتولیک" پیشنهاد می‌کند که ممکن است شمعون قانوی همان شمعون اورشلیمی یا شمعون (برادر عیسی) یا هر دوی آن‌ها باشد. در این صورت، او پسرعمو یا فرزند یوسف از ازدواجی پیشین بوده است. روایت دیگری نیز وجود دارد که او همان شمعون اورشلیمی است که پس از اعدام یعقوب البار، از سال ۶۲ تا ۱۰۷ میلادی به‌عنوان دومین اسقف اورشلیم خدمت کرد، اگرچه در جلیل زاده شده بود. روایت‌های
خدمت کرد، اگرچه در جلیل زاده شده بود. روایت‌های متأخر (منابع مشکوک و قرون وسطی). نامهٔ منسوب به حواریون ("Epistula Apostolorum")، که در قرن دوم و در مخالفت با گنوسیسم نوشته شده است، او را یکی از حواریونی معرفی می‌کند که در نوشتن نامه مشارکت داشته‌اند (از جمله توما)، و او را با نام «یهودای غیور» می‌آورد. در برخی ترجمه‌های لاتین کهن انجیل متی، در متی ۱۰:۳، به‌جای تادئوس/لبیوس، «یهودای غیور» آمده است. برخی از خوانندگان از این مسئله چنین برداشت کرده‌اند که او ممکن است همان «یهودای نه اسخریوطی» باشد که در یوحنا
است همان «یهودای نه اسخریوطی» باشد که در یوحنا ۱۴:۲۲ آمده است: «یهودا (نه اسخریوطی) به او گفت: ای سرور، چگونه است که خود را بر ما ظاهر می‌سازی، نه بر جهان؟» از آنجا که گاهی گفته می‌شود یهودا همان توما حواری است، تطبیق «شمعون غیور» با توما نیز ممکن دانسته شده است. باربارا ثیرینگ شمعون غیور را با شمعون مجوسی یکی دانسته است، اما این دیدگاه مورد پذیرش جدی قرار نگرفته است. عهد جدید جز انبوهی از این القاب احتمالی و بعید، چیزی دربارهٔ شمعون ثبت نکرده است. در انجیل طفولیت سریانی نیز روایتی دربارهٔ این حواری آمده
طفولیت سریانی نیز روایتی دربارهٔ این حواری آمده است. در این روایت، پسربچه‌ای به نام شمعون از ناحیهٔ دست مورد گزیدگی مار قرار می‌گیرد؛ عیسی او را شفا می‌دهد و می‌گوید: «تو شاگرد من خواهی شد». این روایت با جمله‌ای پایان می‌یابد که می‌گوید: «این است شمعون قانوی که در انجیل ذکر شده است». ایزیدور سویل حکایت‌های گردآمده دربارهٔ شمعون را در اثر خود با عنوان "De Vita et Morte" گردآورده است. بر اساس افسانهٔ طلایی، که مجموعه‌ای از قدیس‌نگاری‌ها و زندگینامهٔ قدیسان است که در قرن سیزدهم توسط یعقوب د واراژین گردآوری
است که در قرن سیزدهم توسط یعقوب د واراژین گردآوری شده، «شمعون قانوی و تادئوس برادران یعقوب کوچک و فرزندان مریم کلوپا بودند که با حلفی ازدواج کرده بود». در سنت‌های متأخر، شمعون اغلب با تادئوس به‌عنوان یک گروه تبلیغی همراه دانسته می‌شود؛ در مسیحیت غربی، آن‌ها روز مشترکی در تقویم قدیسین دارند: ۲۸ اکتبر. رایج‌ترین روایت این است که پس از بشارت در مصر، شمعون به تادئوس در ایران و ارمنستان بزرگ یا بیروت در لبنان امروزی پیوست، جایی که هر دو در سال ۶۵ میلادی کشته شدند. این روایت در افسانهٔ طلایی آمده است. گفته