payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنبش سینمای ناب ژاپن (به انگلیسی: The Pure Film Movement) جنبشی در سینمای ژاپن بود که اواخر دهة ده در سینمای ژاپن آغاز شد و هدف اصلی‌اش مخالفت با رویة تئاتری در سینمای ژاپن بود. منتقدین سینمایی در نشریاتی مثل «ضبط سینمایی» و «سینمای ژاپن» انتقاداتی اساسی به سینمای اولیة ژاپن وارد ساختند. آن‌ها اعتقاد داشتند که سینمای ژاپن در اصل مبتنی بر نمایش‌های کابوکی و روایتگری بنشی‌ها در سالن‌های سینمایی است و این سینما چیزی واقعاً سینمایی در خود ندارد. آن‌ها سینمای ژاپن را نمایش‌های کابوکی فیلم‌شده می‌دانستند. اولین
را نمایش‌های کابوکی فیلم‌شده می‌دانستند. اولین فیلم سینمای ناب ژاپن را نوریماسا کائریاما با نام تابش زندگی در سال ۱۹۱۸ ساخت. در این سینما از تمهیدات دراماتیک و سینمایی بیشتری استفاده شد.
انگرود، روستایی است که در بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران قرار دارد. وب سایت رسمی روستا. وب سایت مربوط به این روستا : angehrud.ir می‌باشد سامانه پیامکی روستا. شماره سامانه اطلاع رسانی پیامکی روستای انگه رود : 30009900090362 جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است. مردم انگرود از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم انگرود به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. طایفه
طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. طایفه انگروج و طایفه انگریج نام طوایفی از قوم طبری در روستای انگرود شهرستان نور می‌باشد.
اوز روستایی از توابع بخش بلده جم. ن روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۵۹خانوار) بوده است. مردم اوز از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم تپوری می‌رسد. مردم اوز به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن می‌گویند.
اوزکلا، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است. مردم اوزکلا از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم اوزکلا به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند.
پیل، روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳ نفر (۲۳خانوار) بوده است. اما در تابستان جمعیت آن به بیش از ۱۰۰ خانوار می‌رسد و جمعیت شرکت کننده در یادواره شهدای این روستا به بیش از هزار پانصد نفر می‌رسد. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند.
کلاک علیا، روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
کلاک سفلی، روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
میناک، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. روستای میناک در البرز مرکزی در میانه جاده‌ای آسفالته شرقی-غربی به طول ۱۱۰ کیلومتر که از چهل کیلومتری آمل در جاده هراز تا پل زنگوله در جاده کندوان کشیده شده‌است قرار دارد. اوزرود یکی از دو سرشاخه اصلی رود هراز از پایین دست و جنوب این روستا می‌گذرد. که زمستان سرد و بارانی(همراه با برف) و تابستان گرم و نسبتا مرطوب دارد. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۲۴خانوار)
ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
ناحیه (نایه)، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. این روستا در ۴۰ کیلومتری شرق جاده کرج چالوس واقع است و از آبادی‌های مشهور نور به‌شمار می‌رود. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است. مردم ناحیه از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم ناحیه به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. نام‌آوران. ابوالفضل لسانی، روزنامه‌نگار، نویسنده، قاضی و وکیل دادگستری
روزنامه‌نگار، نویسنده، قاضی و وکیل دادگستری که به سناتوری تهران رسید، اهل روستای ناحیه بود.
نسن، روستایی از توابع دهستان اوزرود، بخش بلده، شهرستان نور، استان مازندران در ایران شمالی است. نسن در جنوب غربی شهرستان نور و شمال استان تهران (همسایگی کوه‌های دیزین) خط مرزی دو استان را می‌سازد. روستای باستانی نسن در کنار قله بلند البرز مرکزی، آزادکوه است. روستا در بستر آبرفتی دو رودخانه لابشم و آزادکوه قرار دارد، و سرسبز و پرآب با آب و هوای کوهستانی‌ست. نسن از شمال به کوه‌های کجور، از غرب و شرق به کوه‌های نور، از جنوب به کوه‌های دیزین استان تهران می‌رسد. در کل هفت منطقه کوهستانی لابشم، وازن، مرنجی، بیروش،
کل هفت منطقه کوهستانی لابشم، وازن، مرنجی، بیروش، سوتک، لشک و کلیگنو محدوده‌ای بیش از ۵۰ کیلومتر مربع را شامل می‌شود. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است. جمعیت مهاجر این روستا از اوایل تابستان تا اواخر آن حدود ۵۰–۶۰ خانوار است. آب‌وهوا. هوای نسن متأثر از کوه‌ها و زمین‌های سرسبز با چشمه‌های آب سرد و گوارا محیط بسیار مناسبی را در فصل بهار و تابستان فراهم ساخته و همچنین کوه‌های پر برف آن در زمستان دیدنی است. آب و هوای
کوه‌های پر برف آن در زمستان دیدنی است. آب و هوای روستا سرد کوهستانی با دو اقلیم متفاوت جوی۱) دره آزاد کوه با اقلیم استپی سرد و مجموع ماه‌های یخبندان آن از ۴ تا ۸ ماه در سال و درجه حرارت (۳۰ ـ) تا (۱۵+) درجه در طول سال است. ۲) دره لابشم با اقلیم آکزریک سرد در قسمت شمالی نسن یعنی کوه‌های خرتاب (ختو) و مجموع ماه‌های یخبندان از ۳ تا ۵ ماه در سال دمای (۱۰ ـ) تا (۲۰+) درجه در طول سال است. بادهای موجود بیشتر به صورت دره‌ای است و در مجموع دارای دو جریان هوای اصلی (باد) است. کوه‌ها و دره‌ها. کوه‌های نسن جزء بخش
(باد) است. کوه‌ها و دره‌ها. کوه‌های نسن جزء بخش مرکزی رشته کوه البرز است این کوه‌ها همچون حلقه‌های زنجیر به صورت شرقی- غربی به همدیگر بافته شده‌اند و دره اصلی آن در جهت شرقی- غربی تشکیل گردیده‌است. این کوه‌ها در نتیجه کوهزایی دوران سوم زمین‌شناسی به نام کوهزایی آلپی به شکل کنونی درآمده‌اند. مرتفع‌ترین کوه نسن آزادکوه (ازال کوه) نام دارد که با ارتفاعی قریب به ۴۳۵۵ متر (۱۴۲۸۸ پا) در این روستا استوار است. فرسایش اواخر دوران سوم و چهارم زمین‌شناسی عوارض گسترده‌ای در این مناطق به وجود آورده، و آن را شکل بخشید.
در این مناطق به وجود آورده، و آن را شکل بخشید. بعلت وجود گسل‌های اطراف آن و فشار صفحه فلات ایران به سمت شمال و شمالشرق دایماً کوه‌ها در حال ارتفاع گرفتن هستند و هر سال به ارتفاع آن‌ها افزوده می‌شود، مثلاً فرا دیواره گسل نسن از طرف صفحه جنوبی به صفحه فرو دیواره (شمالی) فشار وارد می‌نماید و هر ساله کوه‌های شمالی نسن یعنی بقدی- تلارنو- کاکرون و پلنگ دره در حال افزایش ارتفاع می‌باشند. کوه‌های با امتداد شرقی- غربی از لحاظ سن زمین‌شناسی و تشکیل، مسن‌تر از کوه‌های دارای امتداد شمالی ـ جنوبی هستند یعنی ارتفاعات
دارای امتداد شمالی ـ جنوبی هستند یعنی ارتفاعات کاکرون، بقدی، اولج، پلنگ دره از کوه‌های آزادکوه، سوتک، کافرنو، لشگ و… پیرترند. نسن دارای هفت منطقه کوهستانی با مشخصات زیر است محدوده کوه‌های آن در بخش شمال روستا از کوه‌های لا بشم به صورت شرقی - غربی شروع و به سمت جنوب تا کوه‌های آزادکوه و سوتک گسترش پیدا می‌کند، در واقع بیشتر وسعت آن به صورت شمالی ـ جنوبی است حدود و تعداد کوه‌ها و دره‌ها در ادامه آمده‌است. گستره این ارتفاعات از لحاظ مساحت در دره کم‌نظیر و از همه روستاها بیشتر است و گستره وسیعی را دربرگیرد که
روستاها بیشتر است و گستره وسیعی را دربرگیرد که در گذشته و حال محل مناسبی برای فعالیت‌های دامداری و دامپروری فراهم نموده استی. کوهستان نسن با ارتفاع بالا در واقع بام کوه‌های منطقه است با قلل متعدد و فراوان به شرح جدول زیر: منطقه نسن از دو دره اصلی و یک گستره فرعی بنام‌های ۱)دره آزادکوه ۲)دره لابشم ۳) گستره سوتک، تشکیل گردیده‌است. دره‌های مذکور در محل روستا به هم می‌رسند و آب دو رودخانه از طریق اوزرود به رود هراز می‌ریزد. گستره سوتک هم که حدود ۳۷۰۰ متر ارتفاع دارد در قسمت جنوبی کوه‌های نسن و قسمت جنوب غربی
دارد در قسمت جنوبی کوه‌های نسن و قسمت جنوب غربی آزادکوه قرار دارد و آب چشمه‌های آن به سمت رود کرج رفته و به سد امیرکبیر می‌ریزد در واقع نسن دارای دو حوزه آبریز هراز و کرج است. دره‌های تلسکک - کلیگ نو- بیروش - اولج - حسلو - کاکرون - کردور - پلنگ دره . . .. دره‌های فرعی هستند که آب چشمه‌های آن به دره آزادکوه ولابشم می‌ریزد. گورستان‌های تاریخی. در یک کیلومتری شرق روستای نسن در منطقه فرامرز و زکی‌آباد یک گورستان به نام محلی بقیع در کنار مسجد (مرده‌شوی‌خانه و…) هست که در سال۱۳۵۴ (خورشیدی) ساخته شده‌است. گورستان
که در سال۱۳۵۴ (خورشیدی) ساخته شده‌است. گورستان تاریخی دیگری در شانه شمالی روستا در کنار رودخانه لابشم در منطقه ده میان هست که دو بخش دارد و تا سال ۱۳۵۶ مردگان را در آن به خاک می‌سپردند. در این گورستان آثار و سنگ نبشته‌های بسیاری بود که بخشی از آن ویران شده‌است و سنگ گورها را در دیوار خانه‌ها به کار برده‌اند. در جنوب غربی روستا در منطقه قلاکتی گورستانی به نام گل‌چال دیده می‌شود که بیشتر یکی از روستاها تا صد سال گذشته در آن خاکسپاری داشته‌اند. گفته می‌شود این گورستان ویژهٔ انگریج بوده و گورستان دیگر را طایفه
گورستان ویژهٔ انگریج بوده و گورستان دیگر را طایفه پیج استفاده می‌کرد ولی پس از آمدن طوایف دیگر به علت نبود آب، مردگان را به گورستان ده‌میان می‌برده‌اند لیکن گورستان قلاکتی کاملاً متروک نشده بود و گاهی طایفه انگریج در آن خاکسپاری داشتند. گورهای گورستان روستای تلسکک به شیوه مسلمانان خاکسپاری شده‌اند که آثار آن هم‌اکنون دیده می‌شود. همچنین گورستان دیگری در منطقه بیروش و کلیگ نو هست که در آن شیوه خاکسپاری زرتشتیان دیده می‌شود اما بیشتر آثار آن تقریباً از میان رفته‌است. تاریخ. اولین گروه از انسان‌هایی که در
رفته‌است. تاریخ. اولین گروه از انسان‌هایی که در رویان ساکن شدند به اشاره کتب مختلف و متعدد این‌گونه بوده‌است که شاه فریدون سه پسر داشت به نام‌های ایرج، سلم و تور، او پادشاه ایران بوده و در منطقه کوهستانی لاریجان سکنا گزید (او از اقوم آریایی بوده) که به آنجا مهاجرت کرده‌است در درگیری که بین پسرانش پیش آمد سلم و تور برادر دیگر یعنی ایرج را کشتند ولی طولی نکشید که منوچهر فرزند ایرج انتقام پدر را از عموها گرفت و به جای فریدون پادشاه ایران شد این مسئله به مزاج افراسیاب شاه توران خوش نیامد و به خون‌خواهی سلم و
افراسیاب شاه توران خوش نیامد و به خون‌خواهی سلم و تور ساز و برگ حمله به منوچهر را فراهم نمود و جنگ ما بین آن‌ها درگرفت، در مرحله اول به واسطه اختلافی که بین منوچهر و یکی از سردارانش افتاد شکست خورد و منوچهر به رویان گریخت و بعد از تجدید قوا افراسیاب را شکست داد و قرارداد صلحی بین آن‌ها منعقد گردید و حدود مرزها همچنان که آمده با تیر آرش کمانگیر تعیین گردید که این مسئله موجب افتخار ایرانیان بوده‌است. بعد از ایجاد آرامش منوچهر رویان را جای مناسبی برای زندگی دید و با فرزندان و لشکر خود آنجا را برای زندگی
دید و با فرزندان و لشکر خود آنجا را برای زندگی انتخاب نمود و دژها و قلعه‌های بسیاری هم در مناطق مختلف آن ساخت که از آنجا جلوی حمله دشمنان را بگیرد پادشاهی آن‌ها تا سال‌های زیادی ادامه یافت اسفندیار که فرزند گشتاسب پادشاه مازندران بود از نوادگان منوچهر است که به جنگ رستم رفت. این اولین گروه از انسان‌هایی بوده‌اند که در این منطقه ساکن گردیدند و حکومت تا سال‌های طولانی در دست آن‌ها بود تا زمان هخامنشیان که کورش حکمران ایالت شمالی کشور یعنی فرشوادگر را به اجداد فردی به نام جشنسف واگذار کرد و آن‌ها تا زمان
فردی به نام جشنسف واگذار کرد و آن‌ها تا زمان ساسانیان (که از نوادگان فریدون شاه و منوچهر بوده‌اند) در عهد قباد در این منطقه حاکم بودند و از این به بعد قباد پسرش کیوس را به حکمرانی آنجا گماشت. بعد از اشکانیان، ساسانیان، به حکومت رسیدند و فیروز شاه ساسانی حاکم و پادشاه ایران شد او به کمک وزیرش به نام سوخرا بر هیاطله پیروز شد. سه پسر داشت به نام‌های قباد، بلاش و جاماسبپ که بعد از او بلاش و بعد از بلاش قباد جای فیروز را گرفتند. جاماسپ که با قباد مخالف بود از ترس او به فرشوادگر گریخت و قسمت غربی آن را در دست
ترس او به فرشوادگر گریخت و قسمت غربی آن را در دست گرفت. سوخرا هم مورد غضب قباد قرار گرفت و با نه پسرش به کوه‌های شمال کشور (البرز مرکزی، منطقه‌ای درکوه‌های جنوب شهرستان قایمشهر) در جایی به نام فریم در طبرستان گریخت؛ و بعدها به دست انوشیروان فرزند قباد حاکم آن منطقه گردیدند افرادی که در این مکان‌ها زندگی می‌کنند از فرزندان او هستند. کیوس فرزند بزرگتر قباد تا پایان حکومت پدرش حاکم طبرستان بود ولی با به حکومت رسیدن برادرش انوشیروان طغیان کرد و به دست انوشیروان کشته شد و حکومت مناطق شمالی کشور به زرمهر بن ولاش
کشته شد و حکومت مناطق شمالی کشور به زرمهر بن ولاش واگذار گردید و تا زمان خسرو پرویز در این خاندان ماند ولی خسرو «باو» نوه کیوس را به حکمرانی آنجا فرستاد حکومت آل باوند بعدها در ایران به دست فرزندان «باو» تشکیل شد و آن‌ها تا سال‌های طولانی در مناطق شمالی به حکومت پرداختند. باو به دست ولاش از نوادگان زرمهر کشته شد این هنگامی بود که جیل بل جیلانشاه از فرزندان جاماسپ معروف به گاوباره که در قسمت غربی فرشوادگر حاکم بود به طبرستان حمله نمود و آنجا را به تسخیر درآورد او دو پسر داشت یکی بادوسپان و دیگری دابویه که
او دو پسر داشت یکی بادوسپان و دیگری دابویه که فرزندان دابویه تا حدود صد سال حاکم مازندران بودند و بادوسپان و فرزندانش حاکم منطقه دره نور شدند آن‌ها به دفعات مورد حمله قرار گرفتند و در این جنگ‌ها به مناطق تحت حکومت خود افزوده یا از دست دادند ولی هیچگاه منطقه دره نور و کوهستان از حکمرانان آن‌ها خالی نگردید و با استفاده از قلعه‌های مختلف، آنجا را حفظ کردند و این منطقه به قول ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ «طبرستان، رویان و مازندران» ملک موروثی آن‌ها بوده‌است. بیشتر مردم این منطقه به غیر از آن‌هایی که به آنجا
بیشتر مردم این منطقه به غیر از آن‌هایی که به آنجا کوچ کرده‌اند از فرزندان فیروزشاه ساسانی می‌باشند بخصوص اینکه بعد از فتح ایران توسط مسلمانان بسیاری از شاهزادگان ساسانی خود را به این مناطق کنار بستگان خود رسانده و تا زمان‌های طولانی حاکم آنجا بودند تا اینکه شاه عباس صفوی که مادرش از بستگان زیادی در آنجا برخوردار بود تشکیلات این شاهزادگان ساسانی را به هم زد و بسختی آن‌ها را شکست داده و حاکمی از خود در آنجا گماشت. منابع. 3. اصلی روستای نسن
الیکا، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. روستای الیکا بین دو روستای نسن شهرستان نور و پل زنگوله شهرستان چالوس قرار دارد. مردم روستای مردم الیکا از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم الیکا به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. الیکا منشا ایل بزرگ الیکایی که در مناطق چالوس، ورامین، مجن، آرادان و گرمسار ساکنند میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار
آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. مردم الیکا از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم الیکا به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند.
دونای سفلی (به زبان محلی اَویر (Avir))، روستایی ییلاقی در میان رشته کوه‌های البرز مرکزی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران است. روستای دونا در مختصات جغرافیایی به طول ۵۱٫۳۶۴۰۹۰۹۲ و عرض ۳۶٫۱۹۷۵۴۷۷۰ قرار دارد. روستا از طریق جاده چالوس و اتوبان تهران-شمال به شهرهای شمالی و تهران دسترسی دارد. در حدّ فاصل ۶۳ کیلومتری بخش بلده، در کیلومتر۷۵ جاده چالوس و ۱۳۴ کیلومتری شهرستان نور قرار دارد. آب و هوا. دونا دارای آب و هوای خشک و سرد است و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. اقتصاد. دامپروری
۲۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. اقتصاد. دامپروری و کشاورزی منبع اصلی درآمد روستاییان در گذشته بوده‌است که متأسفانه با گسترش شهرنشینی و مهاجرت به شهرها جمعیت ثابت روستا بسیار کاهش یافته‌است. با توجه به آب و هوای روستا و نزدیکی به کلان‌شهر تهران و کرج و دسترسی عالی به راه‌های مواصلاتی پتانسیل بسیار بالایی در کسب درآمد از گردشگری دارد. تاریخچه. از تاریخچه دونا اطلاع دقیقی در درست نیست اما آنچه از آثار به دست آمده در جای جای روستای دونا از جمله گوهردره -زرکوپا-گاه ریا ومحل کنونی مدرسه و… بر می‌آید می‌توان
ریا ومحل کنونی مدرسه و… بر می‌آید می‌توان تخمین زد که دونا قدمتی دوسه هزارساله دارد اما براساس مدارکی که در دست است، مبدأ خانوادگی خاندان توکلی نوری را آشیخ علی اکبر توکلی نوری چنین بیان کرده‌است: شیخ علی اکبر توکلی، قاضی دوران پهلوی اول، دربارهٔ تاریخچه زادگاه خود (دونا) مطالبی به این مضمون نوشته‌است: در حدود ۴۸۰ سال قبل ودر زمان حکومت شاه اسماعیل صفوی عده ای از ساکنین سرزمین سنقر واقع درکرمانشاه امروز (به رهبری یک عالم روحانی) که در بخش دیناور زندگی می‌کردند، به امید یافتن محلی امن برای زندگی خود و مراتع
به امید یافتن محلی امن برای زندگی خود و مراتع سر سبز برای احشامشان، از ناحیه غرب به سمت شمال ایران حرکت کردند. مهاجرین پس از مدتها راهپیمایی و بررسی اراضی مسیر حرکت خود و ملاحظه امکانات زیستی، در شمال غربی کوه‌های کندوان، در محلی که مشهور به دره لن می‌باشد، تصمیم به اسکان موقت گرفتند. حدود ۱۰۰سال بعد تعدادی از خانواده‌های مهاجر تصمیم به اسکان دائم در دره لن گرفتند، به همین دلیل، به دستور ملا یعقوب، شیخ الاسلام و سرپرست خاندانهای مهاجر اقدام به احداث خانه‌هایی با خشت وگل، و همچنین جایگاهی برای احشام خویش
با خشت وگل، و همچنین جایگاهی برای احشام خویش کردند. آنها نام دهکده خود را دینا گذاشتند نامی که بر گرفته از نام زادگاه پدارنشان، دیناور بود. با گذشت زمان نام دهکده از دینا به دونا تغییر یافت. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۶ نفر)(۹۱ خانوار) بوده‌است.
دونای علیا، نام روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران است. دوتای دارای آب و هوای کوهستانی در منطقه البرز مرکزی با پوشش گیاهی مرسوم در ارتفاعات بالای کوهستان است. با کمترین دمای منهای صفر درجه سلسیوس از قسمت جنوب هم مرز با شمال استان البرز در این روستا وجود حیوانات نادر و درختان بلند و مرتفع ای روستا را نسبت به روستا های دیگر متمایز کرده است. تاریخ این روستا به هزار سال پیش باز می گردد بر اساس کتاب های تاریخی هر جا اب یا رودخانه وجود داشته زندگی نیز در جریان بوده است. خانواده ها طایفه
زندگی نیز در جریان بوده است. خانواده ها طایفه توکلون :از طایفه ملا یعقوب وفرزندان اوهستند واکنون با نام خانوادگی توکلی در روستا زندگی می کنند . طایفه سرخون :این طایفه نام خانوادگی داودی را برای خود انتخاب کرده اند. طایفه جیر سرائی :بقیه اهالی روستا از طایفه جیر سرائی هستند وبا نامهای خانوادگی جیر سرائی واحمدی در روستا زندگی می کنند . چندین سال بعد حیدر نامی از طایفه جیر سرایی همراه سه پسرش مراد ،کریم وشفیع به دلایلی به قسمت پایین آبادی نقل مکان کرد .اکنون از بازماندگان 3پسر او،خانواده های مرادی ، کریمی
از بازماندگان 3پسر او،خانواده های مرادی ، کریمی وشفیعی شناخته می شوند . تاریخچه. از تاریخچه دونا اطلاع دقیقی در درست نیست اما آنچه از آثار به دست آمده در جای جای روستای دونا از جمله گوهردره -زرکوپا-گاه ریا ومحل کنونی مدرسه و… بر می‌آید می‌توان تخمین زد که دونا قدمتی دوسه هزارساله دارد اما براساس مدارکی که در دست است، مبدأ خانوادگی خاندان توکلی نوری را آشیخ علی اکبر توکلی نوری چنین بیان کرده‌است: شیخ علی اکبر توکلی، قاضی دوره رضاشاه پهلوی، دربارهٔ تاریخچه زادگاه خود (دونا) مطالبی به این مضمون نوشته‌است: در
خود (دونا) مطالبی به این مضمون نوشته‌است: در حدود ۴۸۰ سال قبل ودر زمان حکومت شاه اسماعیل صفوی عده ای از ساکنین سرزمین سنقر واقع درکرمانشاه امروز (به رهبری یک عالم روحانی) که در بخش دیناور زندگی می‌کردند، به امید یافتن محلی امن برای زندگی خود و مراتع سر سبز برای احشامشان، از ناحیه غرب به سمت شمال ایران حرکت کردند. مهاجرین پس از مدتها راهپیمایی و بررسی اراضی مسیر حرکت خود و ملاحظه امکانات زیستی، در شمال غربی کوه‌های کندوان، در محلی که مشهور به دره لن می‌باشد، تصمیم به اسکان موقت گرفتند. حدود ۱۰۰سال بعد
تصمیم به اسکان موقت گرفتند. حدود ۱۰۰سال بعد تعدادی از خانواده‌های مهاجر تصمیم به اسکان دائم در دره لن گرفتند، به همین دلیل، به دستور ملا یعقوب، شیخ الاسلام و سرپرست خاندانهای مهاجر اقدام به احداث خانه‌هایی با خشت وگل، و همچنین جایگاهی برای احشام خویش کردند. آنها نام دهکده خود را دینا گذاشتند نامی که بر گرفته از نام زادگاه پدارنشان، دیناور بود. با گذشت زمان نام دهکده از دینا به دونا تغییر یافت. جمعیت. در سرشماری سال 1398 تعداد جمعیت آن 400 نفر یا 80 خانوار بوده و در فصل زمستان کاهش جمعیت و در تابستان افزایش
و در فصل زمستان کاهش جمعیت و در تابستان افزایش جمعیت
کلاونگاه، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جغرافیا و جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است. همچنین این روستا با ارتفاع ۲۸۵۰ متر از سطح دریا بلندترین روستای استان مازندران می‌باشد. در اثر شکسته شدن سد خاکی در منطقه دیماردنی در روستای کلاونگاه، پساب کارخانه سرب دماوند (دونای سابق) که طی سالیان طولانی به دریاچه و زمین‌های اطراف تخلیه می‌شد به زمین‌های کشاورزی، اراضی مرتعی و دشت‌های حاشیه
به زمین‌های کشاورزی، اراضی مرتعی و دشت‌های حاشیه روستا سرازیر شده و آنها را آلوده کرده‌است.
کمربن، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اوزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 1500 نفر (325خانوار) بوده‌است.
تترستاق یا تیرستاق، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است. مردم تترستاق از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم تترستاق به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند.
کرسی، روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران است. مردم. این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است؛ و در حال حاضر سال ۱۴۰۳ جمعیت مردم کرسی به ۱،۵۳۴ نفر رسیده که حدود (۳۷۹ خانوار) بوده‌است ۱،۳۹۰ نفر آن‌ها ساکن آمل می‌باشند و تعداد زیادی به تهران مهاجرت کردند. مردم کرسی از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم کرسی به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. مردم روستا به
و گویش کجوری سخن میگویند. مردم روستا به کرسی‌چی مشهورند. تقسیمات محله. روستای کرسی به دو محله به نام‌های کیامحله و اسحاق‌محله تقسیم می‌شود که کیامحله قسمت شرقی و بالادست روستا است و اسحاق‌محله قسمت غربی و پایین‌دست روستا را شامل می‌شود. همچنین در قسمت مرکزی روستا به نام حموم سره شهرت دارد. آب و هوا. ‏شامل آب و هوای معتدل کوهستانی و آب و هوای سرد کوهستانی است. در چهار فصل این روستا هوا بسیار مه آلود و سرد است. دوری از دریا و افزایش تدریجی ارتفاع در اراضی جلگه‌ای، تغییرات خاصی را در آب و هوای این روستا
جلگه‌ای، تغییرات خاصی را در آب و هوای این روستا پدیدآورده است. به‌طوری‌که در ارتفاعات ۲،۹۰۰ تا ۳٬۳۰۰ متری، آب و هوای معتدل کوهستانی با زمستان‌های سرد و یخ‌بندان طولانی و تابستان‌های کوتاه و معتدل وجود دارد. در ارتفاعات بالای ۳،۳۰۰ متر که دمای هوا به شدت پایین می‌آید، دارای زمستان‌های سرد همراه با یخ‌بندان طولانی و تابستان‌ها کوتاه و خشک است.
زران، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. معرفی روستا. این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است. مردم رزن از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم رزن به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. روستای رزن از توابع بخش بلده ( شهرستان نور ، استان مازندران ) می‌باشد . فاصله ارتباطی روستا تا شهر آمل : 45 کیلو متر ، تا بلده نور : 40 کیلو متر و تا جاده هراز ۱۳ کیلومتر
بلده نور : 40 کیلو متر و تا جاده هراز ۱۳ کیلومتر است.
ایوا، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1397 جمعیت آن کمتر از 10 نفر بوده‌است. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت میکنند.
نُج، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران.یکی از قدیمی ترین روستاهای ایران قدمت زمان قاجاریه جمعیت. این روستا بزرگترین روستا در بخش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است. مردم نچ از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم نچ به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند.
اتاق سرا، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت میکنند.
ایل، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در بخش بلده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است. مردم ایل از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم ایل به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند.
تاکر، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران. این روستا دارای زمین‌های مستعد کشاورزی و باغات میوه از جمله گیلاس آلبالو زردآلو گردو سیب و غیره می‌باشد. بخشی از مردم به کار دامپروری نمدمالی پرورش ماهی قزل آلا پروش گل گیاه صیفی جات و تولید انواع بلوک کلاف ساختمانی مشغول می‌باشند و گذر رودخانه هراز از کنار این روستا رونق خاصی به این منطقه بخشیده‌است. از افراد سرشناس می‌توان به رؤیا نونهالی بازیگر سینما و کارگردان اشاره کرد که یکی از داوران عصر جدید سری یک و دو بودند. جمعیت. تاکر در
داوران عصر جدید سری یک و دو بودند. جمعیت. تاکر در دهستان میانرود ییلاقی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است. جمعیت در فصول معتدل سال یعنی بهار و تابستان به ۲۵۰ یا ۳۵۰ نفر نیز می‌رسد مردم تاکر از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم تاکر به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. زادگاه بهاءالله. روستای تاکر زادگاه میرزا حسینعلی نوری ملقب به بهاءالله بنیانگذار دیانت بهایی است. رؤیا نونهالی هنرپیشه سینما نیز
دیانت بهایی است. رؤیا نونهالی هنرپیشه سینما نیز اصالتاً از این روستاست.