payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گردیده‌اند. این برند به‌طور پیوسته در حال رشد است. حدوداً یک میلیون خودرو داچیا از زمان عرضه خودرو لوگان در سال ۲۰۰۴ تاکنون به فروش رسیده است، که در سال ۲۰۰۸ رشدی ۱۱٫۷٪ درصدی و در پنج ماه اول سال ۲۰۰۹ رشدی ۱۵٫۵٪ درصدی را شاهد بوده‌است. داچیا از یک برند ملی به یک برند جهانی تبدیل شده‌است که خودروهای آن در بیش از ۵۰ کشور جهان در سال ۲۰۰۹ به فروش می‌رسد.
مخلوط به معنی درآمیخته شدن دو ماده یا بیشتر با هم است. در شیمی، مخلوط کردن دو یا چند ماده مختلف با یکدیگر را مخلوط می‌گویند، اما نه آنگونه که ترکیب شیمیایی به وجود آمده باشد. مخلوط اشاره‌ای است به ترکیب فیزیکی دو یا چند ماده که هویتشان (هرچند به سختی قابل تشخیص باشد) باقی مانده‌است. مخلوط، محصول ترکیب فیزیکی مواد شیمیایی است به گونه‌ای که بعد از این مرحله ترکیبات شیمیایی، یا عناصر مخلوط شده، به مواد شیمیایی دیگری تبدبل نمی‌شوند و خواص اولیه خود را حفظ می‌کنند. به رغم تغییر نکردن خاصیت شیمیایی این ساختار،
به رغم تغییر نکردن خاصیت شیمیایی این ساختار، مخلوط به دست آمده ممکن است از لحاظ فیزیکی تغییر کند، از جمله این تغییرات می‌توان تغییر خاصیت نقطه ذوب مواد را نام برد. با آمیختن مواد مختلف با هم می‌توان انواع گوناگونی از مواد مخلوط یا نا خالص به حالت جامد، مایع و گاز به وجود آورد. مخلوط‌ها می‌توانند مایع در مایع، گاز در گاز، جامد در جامد، گاز در جامد، جامد در گاز، جامد در مایع و گاز در مایع باشند. مخلوط را می‌توان به دو گونه همگن یا ناهمگن نام‌گذاری کرد. در مخلوط همگن، تمامی مواد به صورت یکسان با یکدیگر
در مخلوط همگن، تمامی مواد به صورت یکسان با یکدیگر درآمیخته می‌شوند و مخلوطی یکدست و غیرقابل تشخیص (به صورت چشمی) به دست می‌آید. اما در مخلوط ناهمگن نوع مواد و ترکیباتی که در آن استفاده شده‌است را به راحتی می‌توان مشخص کرد و در آن، مواد به صورت کامل با یکدیگر مخلوط نشده‌اند. عناصر و موادی که باعث ایجاد مخلوط همگن می‌شوند عبارتند از: مخلوط اکسیژن و نیتروژن، شکر، نمک، و بسیاری از مواد حل شونده در آب، که مخلوطی همگن هستند به گونه‌ای که مواد به صورت یکدست و یک نواخت در آن حل می‌شوند.
نشان تاج یکی از نشان‌های سلطنتی ایران در زمان احمدشاه قاجار و دوران پهلوی بود. بر روی این نشان، تاریخ ۱۳۳۲ به چشم می‌خورد که بر اساس گاهشماری هجری قمری بوده و مقارن با سلطنت احمدشاه قاجار است. اما در دوران پهلوی درج این تاریخ ادامه یافت و نقش این نشان که تاج کیانی است، همچنان حفظ شد و به تاج پهلوی تغییر نکرد. تا سال ۱۳۰۵ خورشیدی تنها دارای دو درجه بود. نشان درجه یک که دارای یک گردن آویز و مخصوص شاه و ولیعهد بود. نشان تاج تا اواخر سدهٔ ۱۹ بالاترین نشان پادشاهی در ایران بود. نشان تاج ستاره‌ای زرین با ۱۰ نوک و
در ایران بود. نشان تاج ستاره‌ای زرین با ۱۰ نوک و چلیپایی الماس‌نشان دارد. در دایره مرکزی روی آن طرحی از تاج کیانی و در دایره مرکزی پشت آن خورشیدی طلایی رنگ در روی زمینه ای با مینایی آبی دیده می‌شود. تزئینات آن توسط آرتوس برتراند انجام شده‌است. جنس مدال نقره با عیار ۸۰۰ در هزار و همراه با میناکاری بود. رضاشاه پس از رسیدن به پادشاهی، رنگ نوار نشان تاج را به زرد با حاشیهٔ آبی آسمانی تغییر داد. در درجه‌بندی نشان‌های سلطنتی ایران، نشان تاج پس از نشان شیر و خورشید جای می‌گرفت. نشان تاج در زمان پهلوی پنج درجه
جای می‌گرفت. نشان تاج در زمان پهلوی پنج درجه داشت. این نشان با انجام خدمات برجسته به کشور اعطا می‌شد. در دوره پهلوی‌ها نشان‌های رسمی کشور سه نشان بود: ۱-نشان پهلوی ۲-نشان تاج ایران ۳-نشان همایون ریاست کمیسیون نشان‌های سه‌گانه با شخص شاه بود. نشان پهلوی ویژهٔ شاه، ولیعهد و سران و پادشاهان دیگر کشورها بود. پیشنهاد اعطای نشان تاج برای کارگزاران دولتی، از سوی وزارت‌خانه مربوط داده می‌شد و پس از درگذشت شخص، نشان تاج به دفتر کل نشان‌ها بازگردانده می‌شد ولی فرمان نشان نزد بازماندگان به‌یادگار می‌ماند. از نشان
نشان نزد بازماندگان به‌یادگار می‌ماند. از نشان درجه یک تاج، فقط ۱۰ عدد وجود داشت و تنها پس از مرگ یکی از دارندگان نشان این امکان وجود داشت تا شخص دیگری آن را دریافت کند. افزایش چشمگیر درآمدهای نفتی ایران که حاصل مذاکرات جمشید آموزگار بود باعث شد در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، نشان درجه یک تاج به او اعطا شود. نشان تاج پس از انقلاب ۱۳۵۷ ملغی شد.
جوان سیون یا جوان سون یا جوان سو یا گوان سو (به چینی ساده شده: 顼 颛؛ به چینی سنتی: 顼 颛؛ به پین یین: Zhuānxū)، که همچنین گاهی با عنوان گائویانگ (高 阳) نیز، شناخته می‌شود، نام یک پادشاه افسانه‌ای در چین باستان می‌باشد. جوان سیون که نوه امپراتور زرد به شمار می‌آمد، مهاجرت "قبیله شی" را به سمت شرق و به جایی که امروزه شاندونگ نامیده می‌شود، هدایت و رهبری کرد. در این مکان، اعضای قبیلهٔ مهاجرت کننده با "قبیله دونگیی" Dongyi متحد شدند، که این امر ضمن پدید آوردن قبیله‌ای بزرگ به تقویت نفوذ قبیله‌ای آنان منجر گردید.
بزرگ به تقویت نفوذ قبیله‌ای آنان منجر گردید. جوان سیون در سن ۲۰ سالگی، مستقلاً به فرمانروایی رسید و برای مدت ۷۸ سال، یعنی تا زمان مرگش، حکومت نمود. وی در ایجاد یک تقویم یکسان، اجرای بررسی‌های اخترشناسانه و طالع بینی، انجام اصلاحات دینی در مخالفت با جادوگری یا شمنیسم دارای نقش و سهم عمده‌ای بود، و در مخالفت با شیوهٔ ماتریارکال یا مادرسالاری که از قبل إعمال می‌شد، به تایید سیستم پاتریارکال یا مردسالاری (پدرسالاری) پرداخت. وی همچنین، ازدواج با خویشاوندان نزدیک را منع نمود. بسیاری از افراد، جوان سیون را یکی از
را منع نمود. بسیاری از افراد، جوان سیون را یکی از پنج امپراتور معروف در تاریخ اساطیری چین دانسته‌اند. جوان سیو، توسط پسر پسر عموی خودش، که کو Ku نام داشت، موفقیت‌هایی کسب کرد. در کتاب شیجی، وی یکی از پسران خویش را بدین علت که آدم کودن و نفهمی بوده، مورد انتقاد قرار داده‌است. امّا از آنجا که تنها از دو پسر وی نام برده شده‌است، آن پسر ممکن است یا گان باشد که پدر یوی بزرگ محسوب می‌شود یا احتمالاً می‌تواند کیونگ چان باشد که جد شون است. یاو نیز از گان بدین خاطر که فردی بی لیاقت و ویرانگر و خانمان برانداز بود،
که فردی بی لیاقت و ویرانگر و خانمان برانداز بود، انتقاد کرده‌است. در کتاب شیجی نیز، به کیونگ چان برچسب روستایی ناچیز زده شده و از وی بعنوان یک آدم عادی و عامی نام برده شده‌است، هرچند که در این کتاب اشاره‌ای به این نکته که وی چگونه از مقام و مزتبهٔ والای خود سقوط کرده، نمی‌شود. او همچنین دارای ۸ پسر بوده که گرچه نامشان ذکر نشده‌است، امّا همهٔ آنها، بعدها با شهرتی نیک برای شون کار می‌کرده‌اند. در اساطیر. در اساطیر نیز جوان سیون به عنوان ایزد ستاره قطبی و پدر "تائو" یا "بلوک"، شناخته می‌شود.
کو یا امپراتور کو (به چینی ساده شده: 喾؛ به چینی سنتی: 喾)، یا دی کو ؛ به چینی سنتی: 帝 喾)، که همچنین گاهی با عنوان گائوشین شی (به چینی: 高 辛 氏) نیز شناخته می‌شود، یکی از امپراتوران چین در طول دوران سه شهریار و پنج خاقان بود. او فرزند "جیائوجی" (蟜 极 / 蟜 极) و نوه "شائوهائو" (少昊) به شمار می‌آمد و همچنین نوه بزرگ هوانگ دی (黄帝 / 黄帝) یا همان امپراتور زرد محسوب می‌شد. بر طبق تاریخ تخمینی (بر حسب قرن‌های پیش از میلاد)، وی از سال ۲۴۳۶ پیش از میلاد تا ۲۳۶۶ پیش از میلاد، فرمانروایی می‌کرده‌است. به امپراتور کو یا . پس از
فرمانروایی می‌کرده‌است. به امپراتور کو یا . پس از او پسر بزرگترش دی ژی امپراتور شد. "محمد حسین باجلان فرخی"، مترجم نامدار ایرانی در عرصهٔ اساطیر، کو را در ترجمه‌های خویش گوان نیز خوانده است.
کومُوتُوری یاما یکی از کوه‌های منطقهٔ تاما در توکیو در ژاپن است. ارتفاع این کوه ۲۰۱۷ متر است و بلندترین کوه توکیو محسوب می‌شود. محل استقرار این کوه، سه استان توکیو، استان سایتاما و استان یاماناشی را در بر می‌گیرد. این کوه یکی از کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. چندین مسیر کوهپیمایی متفاوت در این کوهستان وجود دارد. دسترسی به کوه. این مسیر در داخل توکیو قرار دارد. ابتدا باید با استفاده از قطارهای جی‌آر، به آخرین ایستگاه خط اومه، یعنی ایستگاه اوکوتاما رسید. سپس از آنجا برای رسیدن به نقطه شروع مسیر در "ایستگاه
از آنجا برای رسیدن به نقطه شروع مسیر در "ایستگاه اتوبوس هیگاشی نیچی‌هارا" «東日原バス亭» می‌توان از اتوبوس استفاده کرد. راه بازگشت نیز به همین ایستگاه ختم می‌شود. طول این مسیر ۲۸٬۵ کیلومتر است و طی کردن در طی دو روز انجام می‌گیرد و یک شب را باید در پناهگاه کوه استراحت کرد.
در زمین‌شناسی به شسته شدن ذرات خیلی ریز یا سبک خاک به ویژه با قطرات باران خاک‌شُست گفته می‌شود. اگر ذرات ریز خاک با فشار هوا یا گاز از خاک جدا شوند به این فرایند هواشست گفته می‌شود. از هواشویی بیشتر برای ذرات کوچک‌تر از 1μm استفاده می‌شود.
کوه موتسوایشی یکی از کوه‌‌های منطقه تامای توکیو در ژاپن است. این کوه ۱۴۷۸ متر ارتفاع دارد. این کوه یکی از کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. دسترسی به کوه. ابتدا باید با استفاده از قطارهای جی‌آر، به آخرین ایستگاه خط اومه، یعنی ایستگاه اوکوتاما رسید. سپس از آنجا برای رسیدن به نقطه شروع مسیر در "ایستگاه اتوبوس میزونه" «水根バス亭» می‌توان از اتوبوس استفاده کرد. فاصله از ایستگاه قطار اوکوتاما تا این ایستگاه ۱۵ دقیقه است. در کنار این ایستگاه جا برای پارک ماشین شخصی نیز وجود دارد. راه بازگشت به جایی نزدیک به ایستگاه
وجود دارد. راه بازگشت به جایی نزدیک به ایستگاه اوکوتاما ختم می‌شود. طول این مسیر ۱۶ کیلومتر است و طی کردن آن تقریباً ۷ ساعت و ۱۵ دقیقه طول می‌کشد.
گودال‌خانه در باستان‌شناسی به گودالی در زمین گفته می‌شود که مردم روی آن را با تیرهای چوبی و شاخ‌وبرگ درخت و دیگر مواد می‌پوشاندند و به‌طور موقت در آن زندگی می‌کردند. فرهنگستان زبان فارسی برای این گونه از خانه‌ها «خان‌چال» را نیز پیشنهاد کرده است. در دوران پیش از تاریخ، از خان‌چال‌ها احتمالاً به عنوان مکانی برای گرد هم آمدن، رقصیدن، جشن و پایکوبی، داستان‌گویی یا به عنوان انبار آذوقه استفاده می‌شده‌است. ساخت گودال‌خانه‌ها در میان مردمان گوناگون باستانی رواج داشته‌است از جمله: سرخ‌پوستان جنوب خاوری ایالات
داشته‌است از جمله: سرخ‌پوستان جنوب خاوری ایالات متحده هم‌چون آناسازی‌ها، فرهنگ‌های باستانی فرمونت و موگولون، مردم چروکی، اینویت (اسکیمو)، مردم فلات آمریکای شمالی و باشندگان باستانی وایومینگ، جیسکایروموکو در آمریکای جنوبی، انگلوساکسون‌های اروپا و مردم جومون در ژاپن.
متروی مادرید سامانه قطار شهری مادرید پایتخت کشور اسپانیا است. متروی مادرید پس از متروی لندن، متروی نیویورک، متروی مسکو، متروی سئول و متروی شانگهای در رده ششمین متروی جهان از لحاظ طول خطوط است. متروی مادرید دارای ۱۳ خط و ۳۰۱ ایستگاه است.
خرمالوئیان (Ebenaceae) نام تیره‌ای از گیاهان است. خرمالوئیان تیره‌ای از خلنگ‌سانان درختی یا درختچه‌ای است با برگ‌های متناوب و کامل و بدون گوشواره با میوه معمولاً آبدار و گاهی با پوست چرمی که در رده‌بندی کرونکوئیست ۱۹۸۸ در راستهٔ خرمالوسانان (Ebenales) جای می‌گیرد.
موجگاه ناحیه‌ای از دریا است که باد با سرعت و جهتی ثابت بر روی آن می‌وزد و تولید موج می‌کند. مساحت موجگاه به همراه سرعت بادی که بر آن می‌وزد تعیین‌کننده اندازهٔ موج‌های تولیدشده در دریا و اقیانوس‌ها است. هم‌چنین اگر جهت وزش باد در طی طول عمر یک موج، همواره در یک سو باشد قدرت آن موج بیشتر خواهد بود. موجگاه‌های بزرگ موج‌هایی پرقدرت و پرانرژی تولید می‌کنند.
سه شهریار و پنج خاقان یا سه شهریار و پنج امپراتور (به چینی: 五帝 三皇؛ به پین یین: Sānhuáng wǔdì؛ به وید جایلز: San-huang wu-ti)، حاکمان اساطیری و قهرمانان فرهنگی چین در طول دورانی می‌باشند که فاصلهٔ سالهای ۲۸۵۲ پیش از میلاد تا ۲۲۰۵ پیش از میلاد را در بر می‌گیرد. این دوران مصادف با زمان قبل از دوران دودمان شیا می‌باشد. ترجمه دقیق و واقعی کلمهٔ دی یا 帝 —به معنای ایزدشاه، یا پادشاهی که مقام الوهیت نیز دارد، — دشوار و مسئله دار است، این کلمه پس از ظهور دوران امپراتوری چین شی هوانگ (秦始皇) اغلب با استفاده از مفهوم
چین شی هوانگ (秦始皇) اغلب با استفاده از مفهوم مدرن آن، که تا قبل از این سابقه نداشته، ترجمه شده‌است. حال آن که معنی اصلی، و ترجمه آن به احتمال زیاد مفهومی از برتر بودن یا عالی بودن را می‌رساند، و به جای امپراتور به نوعی ابرانسان، اشاره می‌کند. این نکته در کتاب شانگ دی (上帝) نیز انعکاس یافته، و نوعی برتری و الوهیت در دوران سلسله شانگ نیز بدان نسبت داده شده‌است. بدین ترتیب ماهیت تعبیر 帝، در اصل نمایانگر مسیری است که به شیوه‌های نیایش گونه و عبادی منتهی می‌شود و به سه شهریار و پنج خاقان مقامی در ورای مقام معمول
به سه شهریار و پنج خاقان مقامی در ورای مقام معمول شهریاران و امپراتوران چین می‌بخشد. سه شهریار. سه شهریار، که گاهی اوقات با عنوان سه فرد باعظمت و عالی‌نسب و عظیم الشأن هم شناخته می‌شوند، در تاریخ اسطوره‌ای چین به ایزدشاهان یا نیمه خدایانی گفته می‌شد که استفاده از قدرت جادویی خویش، موجبات بهبود و توسعهٔ زندگی مردمان خود را فراهم می‌آوردند. امّا از آنجا که این شهریاران سرچشمه‌ای سرشار از فضایل و نیکی‌ها بودند، دوران زندگی آن‌ها طولانی بود و فرمانروایی آنان در طی یک دوره صلح درازمدت صورت می‌گرفت. البته در
در طی یک دوره صلح درازمدت صورت می‌گرفت. البته در متون تاریخی گوناگون چین، هویت‌های مختلفی به سه شهریار نسبت داده شده‌است. از جمله در کتاب مشهور ثبتیات مورخ بزرگ یا همان شیجی که توسط سیما کیان نوشته شده‌است، در فصلی که بوسیلهٔ سیما ژن اضافه شده‌است، عنوان دولت هریک از شهریاران سه‌گانه چنین ثبت شده‌است: در دو منبع "چونکیو یوندو شو" (春秋 运 斗 枢) و "چونکیو یوان مینگ بائو" (春秋 元 命 苞) سه شهریار با عناوین ذیل مشخص شده‌اند: فوهسی و نوگوآ به ترتیب یک ایزد مرد و یک الهه زن هستند که با یکدیگر زن و شوهر می‌باشند و اجداد
زن هستند که با یکدیگر زن و شوهر می‌باشند و اجداد نوع بشر پس از بروز سیل ویرانگر به‌شمار می‌آیند. اختراع و تنظیم اولیه هشت نماد یا همان با گوآ (ژیان تیان با گوا، 先天 八卦) به فوسی نسبت داده می‌شود. شن نونگ مخترع کشاورزی و همچنین اولین کسی است که به استفاده از گیاهان با اهداف پزشکی اقدام نمود. افسانه ئی چینگ این گونه آغاز می‌شود: "شانگ شو دو ژوان" (尚书 大 传) و "بای هو تونگیی" (白虎通 义)، نوگوآ را با سویرن(燧 人)، که مخترع آتش به‌شمار می‌آید، جایگزین کرد. همچنین "دیو آنگ شیجی"(帝王 世纪) نیز، نوگوآ را با امپراتور زرد (黄帝)
شیجی"(帝王 世纪) نیز، نوگوآ را با امپراتور زرد (黄帝) که جدّ اعلای تمامی افراد دودمان هان به‌شمار می‌آید، جایگزین نمود. پنج خاقان. پنج خاقان یا پنج امپراتور، پنج تن از زمامداران افسانه‌ای چین باستان بودند که از نظر اخلاقی پادشاهانی حکیم و خردمند و بی عیب و نقص محسوب می‌شدند. با توجه به ثبتیات مورخ بزرگ، این پنج امپراتور عبارت بودند از: یاو و شون، همراه با یوی بزرگ (禹)، بنیانگذاران دودمان شیا محسوب می‌شدند و همچنین از آنان با عنوان سه امپراتور نیز نام برده می‌شد. این سه پادشاه، بعدها و در تاریخ چین، توسط
می‌شد. این سه پادشاه، بعدها و در تاریخ چین، توسط کانفوسیان‌ها به عنوان الگوهای فرمانروایی و مثال‌ها و نمونه‌های برجسته اخلاقی در نظر گرفته شدند. "شانگشو ژو" (尚书 序) و "دیوانگ شیجی" به جای امپراتور زرد، شامل شائوهائو (少昊) می‌باشند. نغمه‌های چو (楚辞) پنج خاقان را به عنوان خدایان جهات مختلف شناسانده‌است: کتاب مناسک (礼记) پنج امپراتور را با پنج دودمان (五 氏) معادل هم فرض نموده‌است، که شامل: هرچند که هریک از افرادی که با عنوان امپراتور تعیین شده‌اند، تنها افرادی با نقش مهم و سهم بزرگ در ادارهٔ امور بوده‌اند یا
با نقش مهم و سهم بزرگ در ادارهٔ امور بوده‌اند یا فرمانروایان نامدار اتحادیه‌های قبیله‌ای به‌شمار می‌رفته‌اند. از سالنامه بامبو و همچنین از تاریخ‌های کلاسیک چین، چنین برداشت می‌شود که مقام و موقعیت این خاقان‌ها، از طریق انتخاب آنان توسط رؤسای دیگر اتحادیه‌های قبیله‌ای به دست می‌آمده‌است. وقتی که این فرمانروایان از دنیا می‌رفته‌اند، این احتمال وجود داشته که فرزندان آنان در تکیه زدن بر جای پدر در مقام فرمانروای قبیله خودشان توفیق یابند، اما انتصاب فرزندان به جای پدر در مقام فرمانروای اتحادیه‌های قبیله ای،
جای پدر در مقام فرمانروای اتحادیه‌های قبیله ای، بدین طریق صورت نمی‌گرفته‌است. در ضمن میزان قدرت این پنج امپراتور، به مراتب کمتر از میزان قدرتی بوده که امپراتوران تاریخ واقعی چین در اختیار داشته‌اند، چراکه خاقان‌های تاریخ واقعی چین بر مردم این سرزمین، سلطهٔ مطلق داشته‌اند. نخستین امپراتور تاریخی چین، یعنی چین شی هوانگ (秦始皇) با ترکیب دو عنوان شهریار (皇 یا همان "هوانگ") و ایزدشاه (帝 یا همان "دی") اصطلاح جدیدی را برای کلمه امپراتور، ابداع نمود که "هوانگدی" (皇帝) خوانده می‌شد. در اوایل سلسله ژو (همان دودمان جو)،
خوانده می‌شد. در اوایل سلسله ژو (همان دودمان جو)، این حاکمان اسطوره‌ای به عنوان نوعی توتم از سایر لردهای فئودال، منفک شدند و ارج و مقامی متفاوت از آنان یافتند، طوری‌که با یکدیگر تا حد زیادی ارتباط داده شدند، و ضمن بخشیدن نوعی مقام الوهیت به آن‌ها به عنوان بخشی از آیین‌های عبادت اجدادی مورد ستایش و پرستش واقع شدند. این خاقان‌ها، به عنوان اشراف قوم، در طول دوران‌هایی که در تاریخ چین، به دوره بهاری و پاییزی یا دوره ایالت‌های متخاصم شهرت داشتند، به درگیری و مبارزهٔ متناوب با دیگران می‌پرداختند، و این درگیری‌ها
متناوب با دیگران می‌پرداختند، و این درگیری‌ها به شکل‌گیری حکم‌های مختلفی میان طوایف و قبایل منجر می‌گشت و از جمله اغلب ائتلاف‌ها و ازدواج‌هایی شکل می‌گرفت که در نتیجهٔ آن‌ها می‌توانست توتم‌هایی شکل گیرد که خود را به صورت عنوان‌های قوم و خویشی نشان می‌داد. در دورهٔ فرمانروایی دودمان هان، امپراتوران پنج گانه در کتاب معروف شیجی با طرح‌هایی که در خلق آن‌ها از خون استفاده شده به تصویر کشیده شده‌اند، البته در این طراحی‌ها شرح و تفصیل‌هایی که در نوشته‌های قبلی یافت می‌شد و برتری‌ها و شایستگی‌های پنج خاقان را
یافت می‌شد و برتری‌ها و شایستگی‌های پنج خاقان را برجسته کرده بود، تقریباً به‌طور کامل حذف شده‌است. نکته دیگری که در مورد این ایزدشاهان وجود داشت، تمایلی بود که نسبت به دادن ظاهری انسانی به آنان وجود داشت. شرح‌های اولیه در مورد آنان مشتمل بر انتساب توانایی‌های ماوراءالطبیعه به آن‌ها و همچنین تجسم آنان با آناتومی و ظاهر فیزیکی اغلب شبیه به جانوران بود. اما در دورهٔ سلسلهٔ هان، ظاهری انسانی به این امپراتوران داده شد و آن‌ها تقریباً به صورت یک انسان عادی ترسیم شدند که گرچه بزرگ جلوه داده شده بود، اما به طرز
شدند که گرچه بزرگ جلوه داده شده بود، اما به طرز بارزی خوش ظاهر و حق به جانب به نظر می‌رسید.
در علوم سیاسی به مواضع یا سیاست‌های یک حزب یا نامزد سیاسی دربارهٔ موضوعات مهم ملی و بین‌المللی که معمولاً در آستانهٔ برگزاری انتخابات برای جذب آرای عمومی اعلام می‌شود، مواضع‌نامه گفته می‌شود. بیانیه حزب کمونیست توسط کارل مارکس از مواضع‌نامه‌های معروف است.
مطالعات برنامهٔ درسی به شناخت، پیش‌بینی، سازماندهی و شکل‌دادن فعالیت‌های آموزشی و پرورشی در حیطهٔ یادگیری یادگیرندگان گفته می‌شود. فهم برنامه درسی شاخه‌ای از علوم تربیتی است. برنامه‌ریزی درسی یکی از مهم‌ترین شاخه‌های مطالعات برنامه درسی است که به «تدوین، اجرا و ارزشیابی» برنامه درسی می‌پردازد. تعاریف برنامه‌ریزی درسی. برنامه‌ریزی درسی در میان عامه مردم و دانش‌آموزان و دانشجویان، بیشتر به معنای تعیین برنامه‌ای زمانی برای خواندن دروس و کتاب‌هاست که به‌طور کلی با مفهوم علمی برنامه‌ریزی درسی متفاوت است. تعریف
با مفهوم علمی برنامه‌ریزی درسی متفاوت است. تعریف واحدی از برنامهٔ درسی در میان صاحب‌نظران این علم وجود ندارد و هر کس بنا به تفکرات خود، تعریفی از برنامه‌ریزی درسی ارائه داده‌است. به‌طور کلی نگرش‌های اساسی به برنامه‌ریزی درسی به چند شاخهٔ رشد فرایندهای ذهنی و عقلی، منطق‌گرایی علمی، تحقق خود، و تطابق و بازسازی اجتماعی قابل تقسیم است. در زبان انگلیسی از برنامه‌ریزی درسی بیشتر با عنوان برنامهٔ درسی یاد می‌شود. برخی تعاریف برنامهٔ درسی از دیدگاه اندیشمندان غربی: «برنامهٔ درسی، شامل کلیهٔ تجربه‌ها، مطالعه‌ها،
«برنامهٔ درسی، شامل کلیهٔ تجربه‌ها، مطالعه‌ها، بحث‌ها، فعالیت‌های گروهی و فردی و سایر اعمالی است که فراگیر تحت سرپرستی و راهنمایی مدرسه انجام می‌دهد.» «برنامهٔ آموزشی نقشه‌ای است که در آن فرصت‌های مناسب یادگیری برای رسیدن به هدف‌های کلی و جزئی مربوط که برای دانش‌آموزان و مدارس در نظر گرفته شده‌اند.» در یک مقالهٔ سال ۲۰۰۷، ویلیام پاینار برنامه درسی را این‌گونه تعریف کرده‌است: «محل اندیشه‌ورزی که در آن افراد برای تعریف خود و جهان کوشش می‌کنند». این کوشش که پاینار به آن اشاره دارد مربوط به شرح حال خود و
که پاینار به آن اشاره دارد مربوط به شرح حال خود و نهادهاست که بسیار پیچیده می‌باشد و نیز نسل‌های جدید که با جهانی متغیر مواجه‌اند که معمولاً به سختی توسط پیشینیان‌شان قابل تصور بوده‌است. گرچه تفکر و نوآوری برنامه درسی همواره در تعلیم و تربیت غرب وجود داشته‌است، برنامه درسی تا دهه ۱۹۲۰، عملاً به صورت یک رشته تحصیلی در نیامد. نخستین کتاب جامع دربارهٔ برنامه درسی در سال ۱۹۱۸ توسط فرانکلین بایت نوشته شد که استاد مدیریت آموزشی دانشگاه شیکاگو بود. او برای اولین بار نظام بازنگری گسترده سیستم شهری را در سال ۱۹۲۰
بار نظام بازنگری گسترده سیستم شهری را در سال ۱۹۲۰ رهبری کرد. در حالی که اصلاح برنامه درسی قبلاً به صورت یخش به بخش انجام می‌گرفت، بایت با اصلاح و بازنگری برنامه درسی کلیه مقاطع و موضوعات درسی بر یک مبنای واحد، گامی به جلو نهاد. برنامه درسی پست مدرنیسم، پست مدرنیسم به صورت‌های مختلفی مانند پسانوگرایی، پسامدرنیسم، فرامدرنیسم، فرانوگرایی، پسا تجددگرایی، پسا مدرنیته و … ترجمه شده‌است. پست مدرنیسم یک جریان فلسفی، یک نیروی فرهنگی و یک چارچوب ذهنی است که گزینش‌گرایی، ابهام، عدم قطعیت، پیچیدگی، چندفرهنگ‌گرایی و
ابهام، عدم قطعیت، پیچیدگی، چندفرهنگ‌گرایی و اشکال متعدد درک و فهم از جهان و متون را مورد تأکید قرار می‌دهند. ماهیت مطالعات برنامه درسی. مطالعات برنامه درسی به‌طور سنتی با نظریه و عمل در حوزه تعلیم و تربیت گره خورده‌است. بررسی وضعیت رشته مطالعات برنامه درسی در ایران و جهان نشان می‌دهد که فاصله میان متخصصان حوزه برنامه درسی و تصمیم‌گیران و مجریان این برنامه‌ها، به‌طور قابل توجهی افزایش یافته‌است. عملاً در سطح بین‌المللی عقب‌نشینی از مدارس در قالب جنبش نوفهم‌گرایی، خودخواسته بوده درحالیکه در ایران این فاصله
خودخواسته بوده درحالیکه در ایران این فاصله دگر خواسته و بنا به محدودیت‌های موجود شکل گرفته‌است و پدیده متخصصان برنامه درسی در تبعید را نشان می‌دهد. عملاً به واسطه چنین انسدادی و عدم ارتباط بین رشته و سرزمین مادری (خصوصاً در ایران)؛ رشته در وضعیتی قرار گرفته که فاقد سرزمینی همانند بسیاری از حوزه‌های بین رشته‌ای و حرفه‌ای است. این بی‌سرزمینی اگر چه نیازمند اقدامات نقادانه و به چالش کشیدن عوامل ایجاد کننده این وضعیت و تلاش برای گشودن درهای بسته به روی متخصصان و دانش‌آموختگان این رشته‌است؛ اما در عین حال فرصتی
دانش‌آموختگان این رشته‌است؛ اما در عین حال فرصتی برای جستجوی بسترهای جدید برای رشته در عرصه‌های دیگر حیات بشری به غیر از نظام آموزشی را فراروی ما قرار می‌دهد. برنامه درسی پست مدرنیسم در عصر جدید. برنامه‌ریزی درسی دوره پست مدرن بر گفتمان‌هایی تأکید دارد که درک فرهنگی، تاریخی، سیاسی، بوم‌شناسی، زیبایی‌شناسی، زبانی و تأثیر خود شرح حال نویسی برنامه درسی بر موقعیت انسان، ساختارهای اجتماعی و محیط زیست را ارتقاء بخشد نه بر برنامه ریزی، طراحی، اجرا، ارزشیابی غیر متنی و رویدادهای بی‌ارزش و اطلاعات جزئی و سطحی
متنی و رویدادهای بی‌ارزش و اطلاعات جزئی و سطحی برنامه درسی باید به دنبال نوعی تربیت تحولی باشد که باعث شود معلمان و دانش آموزان در یک سفر اکتشافی و امیدواری به کشف، به بررسی مسائل بپردازند. رابطه فلسفه و آموزش در دنیای پست مدرنیسم. فلسفه‌های آموزش و پرورش اغلب به زبانی غیرقابل فهم به دانشجویان ارائه می‌شوند و فیلسوفان آموزش و پرورش اغلب بخش فلسفه و آموزش را باهم قبول ندارند در حالی که ماکسی نتیجه می‌گیرد که فلسفه، آموزش و رهبری در مکتب پست مدرن تفکیک نمی‌شوند. فلسفه آموزش و پرورش باید فراتر از دوگانگی
فلسفه آموزش و پرورش باید فراتر از دوگانگی فلسفه و آموزش در تلفیق التقاطی باشد و در صورت رهبری فعال و قابل توجه، هردو ادغام و مورد ستایش قرار می‌گیرند. برنامه درسی گفت‌وگوهای پیچیده فرهنگی در مورد تجربه‌های آموزشی است. برنامه‌ریزی درسی در ایران. در ایران، برنامه‌ریزی درسی در سطوح تحصیلی آموزش عمومی (ابتدایی، راهنمایی و متوسطه) به صورت متمرکز بر عهدهٔ وزارت آموزش و پرورش و مشخصاً سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی است و آموزگاران ملزمند تنها از یک کتاب درسی مشخص و واحد برای تدریس استفاده کنند. در سطح تحصیلات
و واحد برای تدریس استفاده کنند. در سطح تحصیلات عالی و دانشگاه نیز سرفصل دروس توسط شورای انقلاب فرهنگی و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بایه می‌شود اما استادان در تعیین کتاب درسی یا ارائه مطالب درسی به هر گونه‌ای آزاد هستند. طرح درس معلمین در مدارس ایران. طرح درس نوعی برنامه‌ریزی برای معلمین به‌شمار می‌رود که روند تدریس را به شکل مدون برای یک بازهٔ تحصیلی در مدرسه مشخص می‌کند طرح درس می‌تواند به شکل کوتاه‌مدت یا بلندمدت تهیه شود که نوع کوتاه‌مدت آن برای برنامهٔ تدریس روزانه یا جلسه‌ای است و طرح درس بلندمدت،
تدریس روزانه یا جلسه‌ای است و طرح درس بلندمدت، برنامهٔ تدریس یک سال یا نیم‌سال تحصیلی را مشخص می‌کند. برنامه سالانه و تقویم اجرایی مدرسه در ایران. برنامه سالانه و تقویم اجرایی برنامه‌ای می‌باشد که همه ساله توسط آموزش و پرورش به مدارس ابتدایی، متوسطه برای نظم‌دهی و شکل‌دهی بر اساس سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، برنامه طرح تدبیر و برنامه طرح تعالی ابلاغ می‌شود. در این برنامه از مدیران و معاونان خواسته می‌شود برنامهٔ سال تحصیلی مدرسه را بر اساس چهارچوب‌های ابلاغی تدوین نمایند. تمرکز و عدم تمرکز. یکی از
ابلاغی تدوین نمایند. تمرکز و عدم تمرکز. یکی از موضوعات اساسی در برنامه‌ریزی درسی، میزان تمرکز یا عدم تمرکز برنامه درسی است. میزان تمرکز برنامه درسی به صورت طیفی است که یک سر آن تمرکزگرایی مطلق و سوی دیگر آن عدم تمرکز کامل است. البته این دو حالت ممکن نیستند و برنامه‌های درسی کشورهای مختلف در حالتی بین این دو وضع است. در تمرکز مطلق که ممکن است در سطوح متفاوت سیاسی، اقتصادی، مدیریتی، آموزشی و نظایر آن وجود داشته باشد، تمام اختیارات در دست حکومت مرکزی است و هیچ گونه حق تصمیم‌گیری به واحدهای موسسه‌ای پایین‌تر
گونه حق تصمیم‌گیری به واحدهای موسسه‌ای پایین‌تر داده نمی‌شود و همگی مجری سیاست‌های حکومت مرکزی هستند. در سر دیگر طیف، یعنی در عدم تمرکز مطلق، حکومت مرکزی تمام اختیارات را به واحدهای موسسه‌ای پایین‌تر واگذار می‌کند.
موش‌های جنگلی یا موش‌های کُپه‌ساز نامی است که به چند گونه از موش‌های سردهٔ نئوتوما (Neotoma) داده می‌شود. موش‌های کپه‌ساز در بیابان‌ها و فلات‌های غرب ایالات متحده و شمال مکزیک زندگی می‌کنند و در شرق آمریکا و غرب کانادا نیز دیده می‌شوند. موش‌های کپه‌ساز کمی کوچک‌تر از موش‌های خانگی معمولی هستند و دمی دراز و بعضاً پرمو دارند. موش‌های کپه‌ساز، لانه‌هایی پیچیده درست می‌کنند و در آن‌ها کپه‌ها و توده‌هایی از شاخه‌ها و کاکتوس‌ها و دیگر اشیاء گرد هم می‌آورند که به این کپه‌ها اصطلاحاً موش‌انباشت گفته می‌شود.
که به این کپه‌ها اصطلاحاً موش‌انباشت گفته می‌شود. موش‌انباشت‌ها گاه موادی را در خود جای می‌دهند که ۴۰ هزار سال دیرینگی دارند و این به باستان‌شناسان برای بازسازی محیط‌های ماقبل تاریخ کمک می‌کند. منابع. Wikipedia contributors, "Pack rat," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 7, 2010).
نُقره‌سَنجی نوعی اندازه‌گیری حجمی است که در آن از رسوب‌شدن نمک‌های نقره (کرمات نقره یا کلرید نقره) استفاده می‌کنند. دستگاهی که می‌توان با آن مقدار نمک‌های موجود در یک مخلوط را از طریق رسوب‌دادن نقره اندازه‌گیری کرد «نقره‌سنج» نام دارد. منابع. فرهنگستان زبان و ادب فارسی: "فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان"، دفتر هفتم، بخش اوّل: فارسی. تهران، ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵.