payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هاردویک اینطور بیان کرد، «او واقعاً به ایده‌های نو پاسخ‌های خوب می‌داد و ایده‌های بسیار خوبی نیز همراه خود داشت… من صحنه‌ها را تمام می‌کنم و برای او می‌فرستم و منتظر برگشت آن‌ها هستم.» روزنبرگ به صورت تمام وقت روی پروژه کار می‌کرد تا آن را پیش از تاریخ ۳۱ اکتبر عرضه کند. او اینطور گفت که، «هدف اصلی ما تطابق دادن داستان به‌طور اصلی همراه با کتاب است و این کمتر با تطابق آن به صورت کلمه به کلمه با مثلث عاشقانه بین کاراکترهای فیلم است.» هاردویک پیشنهاد داد که چون داستان از دید "بلا" گفته می‌شود و او قسمتی از
چون داستان از دید "بلا" گفته می‌شود و او قسمتی از صحنه‌های فیلم را نیز قبل از تولید رسم نموده بود، حالت Voice Over (حرف زدن راوی در بین داستان) در فیلم علاوه برای دیالوگ‌ها اضافه شود. میر و هاردویک رابطه بسیار نزدیکی در هنگام ساختن فیلم "گرگ و میش" داشتند. استفانی میر یک بدبین بود و انتظار بدترین را در مورد این رمان داشت، اما برخلاف آن، تجربه خود را در فیلم اینطور عنوان کرد، «بهترین چیزی که در مورد آن امیدوار بودم.» در ژوئیه ۲۰۰۸، کمپانی برادران وارنر اعلام نمود که به خاطر موفقیت فیلم شوالیه تاریکی، آن‌ها
نمود که به خاطر موفقیت فیلم شوالیه تاریکی، آن‌ها فیلم هری پاتر و شاهزاده دورگه را از تاریخ عرضه اصلی اش ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸، به ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۹ برای تابستان انتقال می‌دهند. کمپانی سامیت نیز فیلم "گرگ و میش" را از تاریخ معین شده‌اش ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸ به کمی جلوتر انتقال دادند که باعث شد هر دو فیلم یکجا عرضه شوند و برای هواداران هر دو فیلم خبر خوشی بود. فیلم‌ها. گرگ و میش(۲۰۰۸). توسط کاترین هدویککارگردانی شد و و توسط ملیسا روزنبرگ نوشته شد. داستان خط زندگی و ارتباط احساسی بین نوجوانی به نام "بلا سوان" و خون‌آشامی به
بین نوجوانی به نام "بلا سوان" و خون‌آشامی به نام "ادوارد کالن" و تلاش‌های ادوارد و خانواده اش برای نگهداشتن بلا از دست خون‌آشام‌ها را دنبال می‌کند. فیلم در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸ عرضه شد و ۳۵٫۷ میلیون دلار در اولین روز درآمد داشت که به صورت جهانی به ۳۸۴٫۹ میلیون دلار رسید. دی وی دی آن در ۲۱ مارس ۲۰۰۹ عرضه شد و حدود ۱۸۱ میلیون دلار فروش داشت. گرگ و میش: ماه نو (۲۰۰۹). توسط کریس ویتز کارگردانی شد که در حقیقت ادامه گرگ و میش می‌باشد. فیلم در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹ عرضه شد رکوردهای بسیار گرفت. فیلم در اولین روز در باکس آفیس
بسیار گرفت. فیلم در اولین روز در باکس آفیس توانست ۷۲٫۷ میلیون دلار و در اولین هفته ۱۴۲٬۸۳۹٬۱۳۷ دلار فروش داشته باشد. و در ادامه فیلم… گرگ و میش:خسوف (۲۰۱۰). توسط دیوید اسلید کارگردانی شد و ادامه خط داستان "ماه نو" می‌باشد که "بلا" جنجال با کشمکش‌های ازدواج با "ادوارد" می‌باشد. فیلم به صورت رسمی در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۰ اکران شد. این فیلم نیز توانست رکوردی را در پرفروشترین فیلم در یک شب با کسب بیش از ۳۰ میلیون دلار در ۴۰۰۰ تئاتر در تاریخ آمریکا را از آن خود کند. رکورد شکن قبلی نیز فیلم گرگ و میش: ماه نو بود که با
شکن قبلی نیز فیلم گرگ و میش: ماه نو بود که با ۲۶٫۳ میلیون دلار در ۳۵۱۴ تئاتر رکورد را گرفته بود. فیلم بعداً توانست رکورد پرفروشترین فیلم روز چهارشنبه را در تاریخ از آن خود کند و رکورد قبلی را از فیلم ترنسفورمز: انتقام کشته بگیرد. و در ادامه فیلم… گرگ و میش: سپیده‌دم (۲۰۱۱/۲۰۱۲). این فیلم توسط بیل کاندون کارگردانی شد و در دو قسمت مجزای یک و دو عرضه شده‌است. اولین قسمت در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱ و دومین قسمت در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲ عرضه شد. در قسمت اوّل، بِلّا با ادوارد ازدواج می‌کند و در ماه عسلش می‌فهمد که باردار است.
می‌کند و در ماه عسلش می‌فهمد که باردار است. خانواده شوهرش نگران هستند زیرا بلا انسان و ادوارد خون‌آشام است و آن‌ها هویت کودکی هنوز به دنیا نیامده را نمی‌دانند. قسمت اول در کشاکش مرگ و زندگی بلا و کودکش سپری می‌شود و در آخر برای زنده ماندن بلا، او را به خون‌آشام تبدیل می‌کنند و کودکی نیمه خون‌آشام نیمه انسان به دنیا می‌آورد. در قسمت دوم، بلا اوقات خوشی را با دختر و همسرش می‌گذراند امّا این خوشی دوامی ندارد زیرا کسی آن‌ها را دیده‌است و فکر می‌کند کالین‌ها مرتکب جرمی بخشش ناپذیر که تبدیل کردن کودک انسان به
جرمی بخشش ناپذیر که تبدیل کردن کودک انسان به خون‌آشام است، انجام دادند. به وُلتری‌ها خبر می‌دهند و آن‌ها در صدد نابودی دختر بلا برمی آیند. کالین‌ها هم خون‌آشام‌هایی را از سرتاسر زمین جمع می‌کنند تا بر بی گناهی خود و بی‌خطر بودن رنزمی، دختر بلا، شهادت دهند؛ و در این قسمت شاهد صحنه‌هایی هیجان انگیز از نبرد و نیروی تازهٔ بلا در نقش یک خون‌آشام هستیم. منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا:
هاف‌پست، سابقاً هافینگتن پست تأسیس ۲۰۰۵، یک شرکت روزنامه‌نگاری آمریکایی است که به وسیلهٔ آریانا هافینگتن، کنت لر، جونا پرتی و اندرو برایت بارت پایه‌گذاری شده و توسط ستون‌نویس‌های مختلفی مطلب منتشر می‌کند. این سایت به انتشار خبر و طنز پرداخته و محتوای دست اول تهیه می‌کند. سردبیران و تاریخچه. آریانا هافینگتن تا ۲۰۱۶ سردبیر آن بود. از نویسندگان ستون‌های این نشریه می‌توان دیپاک چوپرا و الک بالدوین را نام برد. ای‌اوال در ژوئن ۲۰۱۵، هاف‌پست را به مبلغ ۴٫۴ میلیارد دلار خریداری کرد و این سایت بخشی از ورایزن
دلار خریداری کرد و این سایت بخشی از ورایزن کامیونیکیشنز شد. در نوامبر ۲۰۲۰، بازفید این شرکت را تصاحب کرد. هفته‌ها پس از خرید، بازفید ۴۷ کارمند هاف‌پست در ایالات متحده (عمدتا روزنامه‌نگاران) را اخراج کردو هاف‌پست کانادا را تعطیل کرد و ۲۳ کارمند را که برای بخش‌های کانادا و کبک این شرکت کار می‌کردند نیز اخراج نمود. نسخه‌های محلی. ویکی لینک نسخه‌های بین‌المللی. در ژوئن ۲۰۱۲، نسخه برای اسپانیا، هاف‌پست، راه اندازی شد. در فوریه ۲۰۱۴، یک نسخه به زبان کره ای در کره جنوبی با مشارکت روزنامه محلی چپ میانه هانکیوره
جنوبی با مشارکت روزنامه محلی چپ میانه هانکیوره منتشر شد.
آریانا هافینگتن ستاسیناپولوس (متولد ۱۹۵۰ در آتن)، نویسنده، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی آمریکایی-یونانی‌تبار است. او همچنین نویسنده و سردبیر نشریه هافینگتن پست است. او برای تصدی مقام فرماندار کالیفرنیا نیز تلاشی کرد. آریانا دارای کارشناسی ارشد اقتصاد از دانشگاه کمبریج و حامی حزب دموکرات است. از وی به‌عنوان تاثیرگذارترین شخصیت‌های زن در رسانه‌های جهان نام برده شده‌است.
امیلی ارین دشانل (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در سریال استخوان‌ها شناخته می‌شود. زویی دشانل بازیگر آمریکایی، خواهر اوست. فیلمشناسی. برخی از فیلم‌هایی که او در آن‌ها نقش آفرینی کرده عبارتند از:
حملات پنجشیر (روسی : Пандшерская операция - Panjsher Operations)، رشته‌جنگ‌هایی بود میان نیروهای ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان با مجاهدین تحت امر احمدشاه مسعود برای کنترل درهٔ استراتژیک پنجشیر در نه سال اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی میان سال‌های ۱۳۵۹ الی ۱۳۶۷ خورشیدی. ارتش شوروی با همکاری ارتش جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان جمعاً نه حملهٔ بزرگ را به درهٔ پنجشیر در طول دوران اشغال افغانستان سازمان دادند که منجر به خسارات زیاد به منطقه و اهالی پنجشیر، نیروی رزمی ارتش سرخ و ارتش
منطقه و اهالی پنجشیر، نیروی رزمی ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک افغانستان گردید. چهار تعرض اولیه به پنجشیر به صورتی کاملاً کلاسیک انجام می‌شود که در آن‌ها ستونی از زره‌پوش‌ها پس از بمباران‌های هوایی دست به حمله می‌زند. سه حملهٔ دیگر (از ۱۵ ماه مه تا اول ژوئیه و از سی‌اُم اوت تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۲ سپس از بیست و یکم آوریل ۱۹۸۴ به بعد) به دلیل گسترش خود، اهمیت تجهیزاتی که به کار گرفته شده‌اند و تاکتیک‌های معمول ثابت می‌کنند که پنجشیر فرمانده مسعود، به صورت هدف شمارهٔ یک شوروی‌ها در افغانستان در آمده‌است. این
شمارهٔ یک شوروی‌ها در افغانستان در آمده‌است. این سه مرحله، بر زیربنای واحد قرار دارد: سهم اعظم عملیات بر عهدهٔ واحدهای هوابرد است که غالباً چتر بازهایی هستند که در عمق جبهه و بر خط الرأس بلندی‌ها، روستاها و نقاط عبور، پیاده می‌شوند. سپس واحدهای زرهی جای آن‌ها را می‌گیرند. در هر سه مورد، استراتژی مسعود عبارت است از عقب‌نشینی به دره‌های مجاور و پراکنده ساختن شوروی‌ها، سپس باز پس گرفتن مواضع از دست رفته یکی پس از دیگری، به ویژه هنگامی که این مواضع به ارتش دولتی واگذار شد. با وجودی که حملات پنجشیر از شدیدترین
واگذار شد. با وجودی که حملات پنجشیر از شدیدترین عملیات‌های رزمی ارتش‌های شوروی و افغانستان محسوب می‌شد، اما در اثر این نه حمله آن‌ها قادر به کنترل درهٔ پنجشیر نشدند. در ژانویهٔ ۱۹۸۳ شوروی‌ها به مسعود پیشنهاد متارکهٔ جنگ می‌کنند. تاکتیک ارتش سرخ در سال ۱۹۸۴ نشانه‌هایی از بازگشت به یک برداشت کاملاً نظامی از جنگ را عرضه می‌دارد. اما این بار با ارتشی جنگنده‌تر با تعرض ۲۱ آوریل خود به پنجشیر، به صورتی یک جانبه، گام جدیدی در تشدید جنگ بر می‌دارند. از آن به بعد، شوروی‌ها می‌کوشند اطراف شهرها را خالی کنند و
بعد، شوروی‌ها می‌کوشند اطراف شهرها را خالی کنند و راه‌های تدارکاتی نیروهای مقاومت را قطع کنند. اما باوجود نبردهای سهمگین اطراف هرات، قندهار و خوست در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶، هرگز به موفقیتی دست نمی‌یابند. به استثنای اطراف مزار شریف. پنجشیر دو بار به خاطر حملات گستردهٔ ارتش سرخ از سکنه خالی گردید و مردم به ولایت (استان)های همجوار و کشورهای خارجی نظیر پاکستان و ایران مهاجر شدند. حملهٔ دوم: ۶ سنبله ۱۳۵۹. در این حمله تاکتیک ارتش سرخ و ارتش کمونیستی افغانستان حمله بر غیرنظامیان و تخریب خانه‌ها بود تا از فشار حملات
غیرنظامیان و تخریب خانه‌ها بود تا از فشار حملات نیروهای مجاهدین علیه خود بکاهند. به همین منظور در منطقهٔ فراج۴۰ تن از اهالی را قتل‌عام کردند و در «غجی» ۳۲ تن را که اکثراً زنان و کودکان بودند قتل‌عام نمودند که اجسادشان تا یک هفته در منطقه باقی‌مانده بود. در منطقهٔ «نولیچ» که ارتش سرخ مورد حمله قرار گرفته بود، سربازان روس کهنسالان، زنان و کودکان را در خانه یکجا نموده خانه را به آتش کشیدند. حمله سوم: ۲۰ قوس ۱۳۵۹. در این حمله زمستانی ارتش سرخ از ۱۶۰ عراده جنگی ده هزار پیاده نظام استفاده نمود. جنگ هفده روز به
ده هزار پیاده نظام استفاده نمود. جنگ هفده روز به طول انجامید و در ۶ جدی سال ۱۳۵۹ این حمله به شکست انجامید و قوای شوروی دره پنجشیر را ترک نمودند. حمله چهارم: ۲۳ اسد ۱۳۶۰. در طول یک هفته نبرد ارتش سرخ فقط ۲۵ کیلومتر در داخل دره پیش روی می‌نماید. تاکتیک تصرف ارتفاعات به شکست می‌انجامد و ارتش سرخ عقب نشینی می‌کند. پیش از این حمله احمدشاه مسعود شبکهٔ منظمی از گروه‌های چریکی به نام «گروه‌های متحرک» را سازماندهی نموده و به کار استخباراتی در درون رژیم دست زده بود. حمله پنجم: ۲۵ ثور (اردیبهشت ) ۱۳۶۱. این حمله با
حمله پنجم: ۲۵ ثور (اردیبهشت ) ۱۳۶۱. این حمله با استفاده از ۲۰۰ فروند هلیکوپتر و ۶۰ فروند جت تحت فر ماندهی ژنرال تر گریگوریان فرمانده سپاه چهلم شوروی در افغانستان، با تاکتیک جدیدی صورت گرفت. بر خلاف حملات قبلی این بار ارتش سرخ از تاکتیک جنگ کلاسیک که ترکیبی از حملهٔ زمینی و هوایی و توپخانه بود استفاده نکرده بلکه با حدود ۶۰۰ پرواز هلیکوپتر به‌طور ناگهانی در داخل پنجشیر نیرو پیاده نمودند. البته این عملیات لو رفته بود و مسعود نیروهای خود را از منطقه تخلیه نموده و آن‌ها را به گروپ‌های کوچک سی نفری متحرک در
و آن‌ها را به گروپ‌های کوچک سی نفری متحرک در ارتفاعات کوه‌های پنجشیر پراکنده نموده بود. اما تغییر تاکتیک در ابتدا موفقیت نسبی را به همراه داشت. یافتن لیستی از ۶۰۰ خبر چین احمدشاه مسعود را در پایتخت و ایجاد سه پایگاه نظامی در طول درهٔ پنجشیر در مناطق رخه، اعنابه و برجمن از دست آورده‌های ارتش سرخ بود. اما نیروی رزمی احمدشاه مسعود آسیب چندانی از این حمله ندیده بود. حمله ششم: شش هفته بعد از حملهٔ پنجم. با شکست نسبی حملهٔ پنجم در از میان بردن نیروی رزمی احمدشاه مسعود، وزارت دفاع و خاد دولت کمونیستی افغانستان به
وزارت دفاع و خاد دولت کمونیستی افغانستان به احمدشاه مسعود اولتیماتوم می‌دهند تا تسلیم گردد در غیر آن به «عملیات خارق العاده» دست خواهند زد. واحدهای موتوریزه و نیروی هوایی نیروهای وِیژه(Spetsnaz) ارتش سرخ عملیات تصفیه را از پایگاه‌های خود در داخل پنجشیر برای از بین بردن پناه گاه‌های و گروپ‌های مجاهدین آغاز نمود، که نه ماه نبرد دوام پیدا می‌کند. ضربات شدید هوایی، دیسانت از طریق هوا، حمله زرهی از طریق زمین شاخص‌های عمده عملیات را تشکیل می‌دادند. دره روزانه به شدت بمبارد می‌گردد و مردم به کوه‌ها پناه می‌برند و
بمبارد می‌گردد و مردم به کوه‌ها پناه می‌برند و ماه‌ها در کوه‌ها در مغاره‌ها زندگی می‌کنند. در طول این جنگ حدود ۶ هزار خانه مسکونی و ۷۰٪ تمام آبادی‌ها و مواشی درهٔ پنجشیر نابود گردید. با دوام جنگ مردم دره را تخلیه کرده به دیگر مناطق افغانستان می‌روند اما از همکاری با رژیم سرباز می‌زنند. نه ماه جنگ تلفات سنگین به نیرروی جنگی و روحیهٔ سربازان شوروی وارد می‌کند. روس‌ها به مجاهدین پیشنهاد آتش بس می‌دهند. در اواخر زمستان سال ۱۳۶۱ پیشنهاد آتش بس از سوی مجاهدین پذیرفته می‌شود. حمله هفتم: ۳۱ حمل(فروردین) ۱۳۶۳. تعرض
می‌شود. حمله هفتم: ۳۱ حمل(فروردین) ۱۳۶۳. تعرض شوروی‌ها در سال ۱۹۸۴ علیه پنجشیر بزرگترین عملیاتی است که شوروی ها از آغاز جنگ تا آن زمان اجرا کرده بودند. در این عملیات گسترده که بعد از پایان آتش بست صورت گرفت حدود بیست هزار سرباز ارتش افغانستان و ارتش شوروی شرکت داشته‌است. روس‌ها در این جنگ از تاکتیک «جنگهای اشباع کن» استفاده نمودند. در این تاکتیک آن‌ها از نیروی زیاد برای تصرف تمام مناطق و از بین بردن دشمن استفاده نمودند. اما با وجود گستردگی و استفاده از وسایل مدرن و بمباران شدید هوایی این عملیات توسط دستگاه
مدرن و بمباران شدید هوایی این عملیات توسط دستگاه استخباراتی احمدشاه مسعود کشف شده بود. برای همین یک روز قبل از آغاز حمله احمدشاه مسعود دستور تخلیه دره از تمام سکنه را صادر نمود. تمام جمعیت بیش از یک صد هزاری پنجشیر داوطلبانه دره را به سوی شهرهای مختلف افغانستان و عمدتاً کابل ترک نمودند. وسایلی که به کار گرفته می‌شود به وضوح بر تر از گذشته‌است و این حدس راقوت می‌بخشد که تصمیم حمله از سوی عالیترین مقامات کرملین اتخاذ شده‌است. بمب افگن‌های تی. یو. ۱۶ که در ارتفاع متوسط (۸۰۰۰ متری) پرواز می‌کنند، فرشی از بمب
متوسط (۸۰۰۰ متری) پرواز می‌کنند، فرشی از بمب بر پنجشیر گسترانیدند. از این بمب افگن‌ها برای اولین بار بود که استفاده می‌شد. تعداد نفراتی که در این حمله شرکت داشتند چیزی حدود بیست هزار سرباز شوروی و پنج تا شش هزار سرباز دولتی بود. در اوایل آوریل یک گروه کوماندویی متعلق به پلیس مخفی(خاد)، دراقدام خود برای قتل احمد شاه مسعود با ناکامی مواجه می‌شود. شروع حمله روز ۲۱ آوریل بود: واحدهای چترباز به کمک هلیکوپتر بر خط الرأس بلندی‌ها پیاده می‌شوند و هم‌زمان یک ستون زرهی به بالای دره‌های اندراب و پنجشیر روی می نهد.
زرهی به بالای دره‌های اندراب و پنجشیر روی می نهد. واحدهای دیگری با هلیکوپتر به گردنه انجمندر انتهای پنجشیر و خوست و فرنگ - که تصور می‌شود پایگاهی است برای عقب نشینی مجاهدین - برده می‌شوند. ستون‌های زرهی بدون هیچ مشکلی به روستای بنودر اندراب و آستانه در پنجشیر دست می یابند. اما شوروی‌ها در حمله به دره‌های مجاور، جایی که گروه‌های متحرک مسعود عقب نشینی کرده اند، با شکست مواجه می‌شوند. شوروی ها تلفات سنگینی متحمل می‌شوند. در ماه مه نیروهای ارتش سرخ خوست و فرنگ را ترک می‌کنند اما در پنجشیر کهخالی از سکنه
فرنگ را ترک می‌کنند اما در پنجشیر کهخالی از سکنه شده‌است باقی می‌مانند، دره ای که هنوز دو سوم آن در دست گروه‌های مسعود است که جنگنده تر از همیشه پایداری می‌کنند. در این هنگام شوروی‌ها به تاکتیک جدیدی روی می‌آورند: واحدهایی حدود پانصد نفره هر روز صبح باهلیکوپتر و بدون حمایت زره پوش‌ها دراطراف یک روستا پیاده می‌شوند، روستا را باز رسی و مجاهدین را - که شوروی‌ها اسامی آن‌ها را دارند - بازداشت می‌کنند و قبل از فرارسیدن شب، عقب نشینی می‌کنند. به این ترتیب برای مجاهدین تمرکز قوا و دست زدن به حملات غافلگیرانه علیه
تمرکز قوا و دست زدن به حملات غافلگیرانه علیه واحدهایی این چنین متحرک، بسیار دشوار شده‌است. هدف شوروی ها تسخیر زمین‌ها نبوده‌است بلکه می خواستند محل را نابود یا دست کم نیروهای پویای حریف را ازپی در آورند. نخست راه‌های ارتباطی را قطع می‌کنند و سپس راه‌های عقب نشینی را، و آن گاه به قلب حریف حمله می‌برند و سرانجام او را به دره‌های مجاور می‌رانند تا مجبور شود یا در محل بجنگد یا درضمن عقب نشینی با واحدهای سنگین شوروی که در دره‌ها و پیرامون منطقه مستقر شده رو برو شود. حال ببینیم شوروی‌ها از این حمله چه نصیب
برو شود. حال ببینیم شوروی‌ها از این حمله چه نصیب داشتند. دقیقاً باز گشت به وضعیت پائیز سال۱۹۸۲، شب قبل از انعقاد قرار دارد متارکهٔ جنگ، ضمن آن که تلفات سنگینی هم متحمل شده بودند. حملهٔ هشتم: ۱۳۶۳. حمله هشتم پنج ماه بعد از حملهٔ هفتم آغاز شد که پیگیری حملهٔ هفتم و بیشتر شامل حملات هوایی و استفاده از نیروی هوایی می‌شد. حملهٔ نهم: ۱۳۶۴. حملهٔ نهم بعد از تصرف گارنیزیون (پادگان)پشغور توسط نیروهای احمدشاه مسعود صورت گرفت. در ژوئن ۱۹۸۶، مسعود موفق شد پایگاه دولتی پشغور در پنجشیر را تصرف کند. برای اولین بار
دولتی پشغور در پنجشیر را تصرف کند. برای اولین بار مجاهدین از تاکتیک‌های سبک ویتنامی استفاده کردند: تکرار حمله‌هایی از روی نقشه، هماهنگی توپخانه و اقدامات یک گروه کوماندویی، سرعت و دقت. نیروهای احمدشاه مسعود با تصرف پشغور حدود ۶۰۰ نفر از نیروهای دولتی را به اسارت در آوردند، که اکثر آن اسرا در اثر حملهٔ نیروهای ارتش سرخ جان باختند.
هورالعظیم یک تالاب و منطقهٔ حفاظت‌شده، با مساحت ۱۲۰٬۳۰۳ هکتار است که در استان خوزستان در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده؛ طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۳۳۶ در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۹۰ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان حمایت محیط زیست ایران قرار گرفت. مشخصات. تالاب هورالعظیم؛ در غرب استان خوزستان، در انتهای رود کرخه، در منطقه مرزی دشت آزادگان واقع شده است. این تالاب بزرگ‌ترین تالاب مرزی ایران در مرز ایران و عراق است، یک سوم پهنه‌اش در ایران و دو سوم آن در عراق واقع شده است. تالاب هورالعظیم از غرب به وسیلهٔ رود دجله و از
تالاب هورالعظیم از غرب به وسیلهٔ رود دجله و از شرق توسط جلگه‌ای در خاک ایران احاطه شده است. تالاب در خاک عراق، از جنوب تا کنار دجله و از شمال تا چند کیلومتری شهر عماره در کنار دجله ادامه دارد و در ایران، شهرهای بستان، سوسنگرد و هویزه در کنار این هور قرار دارند. رفیع، نزدیک‌ترین شهر به هورالعظیم، در فاصلهٔ تقریباً ۵ کیلومتری از تالاب قرار دارد که مرکز بخش میسان است. راه‌های دسترسی. راه‌های دسترسی به منطقهٔ هورالعظیم شامل: راه آسفالتهٔ سوسنگرد، بستان، چذابه. راه آسفالتهٔ هویزه، رفیع. راه شنی نظامی پاسگاه‌های
آسفالتهٔ هویزه، رفیع. راه شنی نظامی پاسگاه‌های طبر، شط علی و راه آسفالتهٔ اهواز، جاده سید خلف به طلائیه می‌باشند. ساکنان منطقه. حاشیه نشینان این تالاب اکثراً از طوایف السواری بیت اعواژه و بیت نصر و سادات البوگدیمی و السواعد و البعبید و الحیادر که از مردمان عرب ایران و عراق می‌باشند هستند. تا پیش از وقوع جنگ ایران و عراق روستانشینان حاشیهٔ تالاب، با استفاده از این تالاب اقتصاد خانواده‌های خویش را تأمین می‌کردند. تا پیش از جنگ ایران و عراق، حدود ۵۵ سکونتگاه انسانی در محدودهٔ تالاب وجود داشته است. میان
انسانی در محدودهٔ تالاب وجود داشته است. میان سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، دولت صدام حسین، تلاش کرد تا این تالاب را خشک نماید، چون تصور می‌کرد گروه‌های مسلح مخالف حزب بعث، در این محل زندگی می‌کنند. بیشتر ساکنان این منطقه که عمدتاً شیعیان بودند، پس از خشک شدن این منطقه، به شهرها نقل مکان کردند تا سال ۲۰۰۳ و سقوط صدام که آب دوباره به این منطقه باز شد، بیشتر از ۹۰ درصد تالاب خشک شده بود. در حال حاضر تنها ۲۴ روستا و ۲ شهر (رفیع و بستان) در این محدوده دیده می‌شوند که در مجموع ۱۰٫۹۸۵ نفر جمعیت دارند؛ آماری که نشان‌دهنده
مجموع ۱۰٫۹۸۵ نفر جمعیت دارند؛ آماری که نشان‌دهنده تراکم پایین جمعیتی در این محدوده است (در حدود ۰٫۱ نفر در هر هکتار)؛ جمعیتی که غالباً عرب شیعهٔ خوزستان هستند. روستاهای مجاور. تقریباً تمام روستاهای مجاور تالاب بجز شهر رفیع، به‌طور کلی از بین رفته‌اند. از جملهٔ این روستاها می‌توان: دبیه، حسچه، لولیه، عمه، کسر، مچریه، محیّره، سیّدیّه، ابوچلاچ، مشیمشیّه، جرایه، طبر، شط علی، زهیریِه، برگه، و برص را نام برد. آثار تاریخی. در دوران جنگ ایران و عراق شهرستان دشت آزادگان متحمل خسارات سنگینی گردید و تقریباً به‌طور
متحمل خسارات سنگینی گردید و تقریباً به‌طور کامل ویران گردید. این منطقه در طول حیات خود شاهد فراز و نشیب‌های فراوانی بوده به‌طوری‌که از تاریخ کهن آن آثاری باقی نمانده است. مناطق عملیاتی دهلاویه، هویزه، چذابه، جفیر و طلائیه از جمله جاذبه‌های گردشگری این منطقه می‌باشند. رودخانه‌های تأمین کننده آب تالاب. آب این تالاب توسط رودخانه‌های اطراف آن تأمین می‌شود. رودخانهٔ کرخه: پس از عبور از کنار شوش و پیمودن کوت الهواشی به‌سوی غرب جریان می‌یابد و در مجاورت سوسنگرد با عرض ۱۰۰ و عمق ۲ متر برای استفاده کشاورزی به‌سوی
عرض ۱۰۰ و عمق ۲ متر برای استفاده کشاورزی به‌سوی بستان راه می‌جوید؛ سپس وارد هورالعظیم می‌شود. رود دجله (تیگیرس): قسمتی از آب رود دجله در مقابل عماره، وارد هور می‌شود و حتی در جناح خود نیز «هورالحمار» را به وجود می‌آورد. رودخانهٔ دویرج: پس از عبور از مرز، در نهایت وارد هور می‌شود. اقتصاد محلی. هورالعظیم که ساکنان عرب زبانش، آن را هورالهویزه می‌نامند. روزگاری به‌خاطر ثروتش کویت کوچک نامیده می‌شد. ماهیگیری، پرورش گاومیش، شکار پرندگان، بوریابافی، ساخت قایق و… مشاغلی بودند؛ که زندگی مرفهی را به ساکنان هور
و… مشاغلی بودند؛ که زندگی مرفهی را به ساکنان هور می‌بخشید و صدها روستا در امتداد هور از آن امرار معاش می‌کردند. در سال‌های اخیر با خشک شدن تالاب؛ به دلیل نرسیدن حقابهٔ لازم برای احیای آن، کسب‌وکار مردم منطقه به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. بوریابافی. از مهم‌ترین فعالیت‌های اقتصادی و صنایع دستی در منطقه بوریا بافی است. این فعالیت از نظر فرهنگی نیز بسیار ارزشمند است؛ زیرا با حفظ و انتقال طرح‌ها و الگوهای قدیمی، فرهنگ و هنر محلی را حفظ می‌کند. بوریابافی منبع درآمد بسیاری از خانواده‌ها در این منطقه می‌باشد.
درآمد بسیاری از خانواده‌ها در این منطقه می‌باشد. آمار نشان می‌دهد که بیش از ۶۰ درصد بوریابافان کشور در این منطقه ساکن هستند و درآمد آنها به حفظ اقتصاد منطقه کمک می‌کند. با این حال، بوریابافی نیز در منطقه تالاب هورالعظیم با چالش‌هایی روبرو است؛ کاهش منابع آبی و تغییرات اقلیمی باعث کاهش تولید و کیفیت دست‌بافت‌ها شده است. علاوه بر این، رقابت با فرش‌ها و محصولات صنعتی تولیدشده در سایر مناطق؛ نیز چالش‌هایی را برای بازار فروش بوریا ایجاد کرده است. دامداری. استان خوزستان دارای بیشترین تنوع دامی در کشور است؛ تنوع
خوزستان دارای بیشترین تنوع دامی در کشور است؛ تنوع نژادی دام‌هایی مانند شتر، اسب اصیل عرب، گوسفند عرب و بختیاری، گاو بومی، گاو نجدی، بز نجدی و گاومیش‌ها در هیچ‌جای دیگر کشور، به‌صورت متمرکز و در یک‌جا، یافت نمی‌شود.حدود سه میلیون رأس دام سبک (گوسفند و بز) و ۵۷۰ تا ۶۰۰ هزار رأس دام سنگین شامل گاومیش، شتر و گاو در خوزستان وجود دارد؛ ۱۰۰ هزار رأس گاومیش در کشور وجود دارد که بیشترین میزان آن در خوزستان و تعداد اندکی در سایر استان‌هاست. گاومیش یکی از دام‌های بومی ایران بوده و از دو هزار و ۵۰۰ سال قبل از میلاد
ایران بوده و از دو هزار و ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در سرزمین بین‌النهرین و دره ایندوس اهلی شده است. صنعت گاومیش‌داری در خوزستان نسبت به دیگر استان‌های کشور بیشترین شاغل را دارد؛ در واقع، این استان با داشتن بیش از ۸۵ درصد این دام سنگین، قطب این صنعت محسوب می‌شود. با این وجود، خوزستان از جمله استان‌هایی‌ست که با بلایای مختلف طبیعی از جمله خشکسالی و سیل و بیماری مواجه بوده است، بنابراین ریسک نگهداری و پرورش دام در آن بالاست. در سال‌های اخیر با افزایش هزینه‌های نگهداری دام، شاهد کوچ ابدی تعداد بسیاری از
نگهداری دام، شاهد کوچ ابدی تعداد بسیاری از گاومیش‌ها بوده‌ایم. مشکل دیگر هزینه خوراک دام‌هاست که چندین برابر شده است. علاوه بر این، بیمه گاومیش‌ها تنها بخش کوچکی از خسارات گاومیش‌داران را پوشش می‌دهد. تداوم این روند و همچنین قیمت مناسبی که عراقی‌ها بابت خرید گاومیش خوزستانی پرداخت می‌کنند، آینده این صنعت را در خوزستان و به تبع آن، در کشور در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که در شرایط فعلی، گاومیش‌داری را باید صنعتی در حال انقراض دانست. صید ماهی. تالاب هورالعظیم از مهم‌ترین آب‌های شیرین ایران، محل
هورالعظیم از مهم‌ترین آب‌های شیرین ایران، محل زندگی و پرورش ماهیان مختلف بوده است. اما متأسفانه این تالاب با مشکلاتی مانند کاهش منابع آبی، آلودگی و تغییرات زیست‌محیطی روبروست. بر اساس آمارها، تا سال گذشته، حدود ۷۰ درصد از زمین‌های اطراف تالاب به تراکم نیشکری دچار شده که این موضوع باعث کاهش جریان آب و از بین رفتن محیط زیست تالاب شده است. تراکم نیشکری یک مسئله جدی زیست‌محیطی برای ماهیگیری‌ست؛ زمانی که نیشکر زیادی در آب تالاب حل شده و تراکم آن افزایش یافته باشد، سطح کربن آلی در آب بالا می‌رود؛ تغییرات
باشد، سطح کربن آلی در آب بالا می‌رود؛ تغییرات شیمیایی‌ای که می‌تواند محیط زیست را برای ماهیان ناسالم کند و به کاهش جمعیت ماهیان بیانجامد. این موضوع چالش‌هایی را برای صیادان و متولیان محیط زیست محلی ایجاد می‌کند و باعث کاهش دسترسی به ماهیان جهت صید می‌شود. از سوی دیگر، تخریب محیط زیست منطقه، باعث از بین رفتن تنوع زیستی تالاب شده است. آلودگی آب و هوا نیز از دیگر مشکلاتی‌ست که به مرور زمان و با فعالیت‌های صنعتی و شهری در اطراف تالاب، تشدید می‌شود. کشاورزی. براساس نتایج آمارگیری زراعت در سال آبی ۱۳۹۶–۹۷ که از
نتایج آمارگیری زراعت در سال آبی ۱۳۹۶–۹۷ که از سوی مرکز آمار ایران منتشر شده است، استان خوزستان با داشتن ۸۸۹٫۳۷۹ هکتار، ۱۴٫۳٪ از کل اراضی زراعی کشور را در اختیار دارد. این استان با برداشت ۱۳٫۴۱۷٫۳۷۸ تن محصول از اراضی زراعی که ۲۱٪ از مجموع محصولات زراعی تولیدی کشور را در بر می‌گیرد، دارای بیشترین مقدار تولید محصولات زراعی در کشور است. با این حال، بی‌توجهی دستگاه‌های اجرایی به تأمین حقابه تالاب هورالعظیم و صادر شدن مجوز کشت برنج در استان خوزستان از سوی وزارت جهاد کشاورزی، با وجود شرایط خشکسالی، تراز آب در
جهاد کشاورزی، با وجود شرایط خشکسالی، تراز آب در برخی بخش‌های هورالعظیم را به زیر نیم‌متر رسانده و شرایط زیست حیات وحش مجاور این تالاب را در وضعیت بحرانی قرار داده است. در سی سال گذشته هیچ‌گاه حقابه هورالعظیم به اندازه کافی پرداخت نشده است، اما علت اصلی عدم تأمین این حقابه در دو سال اخیر، افزایش مصرف آب توسط کشاورزان حوضه آبریز کرخه بوده است؛ کشاورزانی که زمین‌هایشان بر اثر وقوع سیل شدید و عدم مهار سیلاب به‌شدت آسیب دیده بودند، در سال‌های بعدی اجازه یافتند تا در زمین‌های زراعی خود برنج بکارند. این در
تا در زمین‌های زراعی خود برنج بکارند. این در حالی‌ست که طبق مصوبه کمیته سازگاری با کم‌آبی وزارت نیرو، برنج‌کاری در استان خوزستان به‌طور کامل ممنوع است. فقر. منطقه تالاب هورالعظیم به‌عنوان یکی از محیط‌های حساس طبیعی در ایران با مشکلات زیست‌محیطی و امنیتی بسیاری روبرو است. بر اساس آمارها، در سال‌های اخیر، از بین جمعیت محلی، بیش از ۳۰ درصد در شرایط فقر زندگی می‌کنند. تغییرات آب و هوایی، کاهش منابع آبی و کاهش سطح آب در تالاب‌ها باعث کاهش تولید محصولات کشاورزی و درآمد کشاورزان محلی می‌شود. بیش از ۶۰ درصد از
و درآمد کشاورزان محلی می‌شود. بیش از ۶۰ درصد از مردم این منطقه به بخش کشاورزی متکی‌اند و نابسامانی در این بخش باعث تضعیف اقتصاد منطقه می‌شود. از سوی دیگر، مشکلات امنیتی نیز در منطقه وجود دارد. فشارهای اقتصادی و اجتماعی می‌تواند منجر به افزایش جرایم و تضعیف امنیت منطقه شوند؛ آمار نشان می‌دهد که نرخ جرایم در این منطقه بالاتر از میانگین کشوری‌ست. با توجه به این چالش‌های چندگانه، لزوم توسعه برنامه‌ها و سیاست‌های جامع برای مقابله با فقر و مشکلات امنیتی در منطقه تالاب هورالعظیم خوزستان امری حیاتی به‌نظر می‌رسد.