payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیوانا در مرکز فرهنگی تیو انا واقع در شهر تیو انا در کشور مکزیک نیز صحبتی انجام داد. اقدامات عام‌المنفعه. از زمانی که او شرکت اپل را ترک کرد، رقم بسیار زیادی از پول‌هایش به علاوه پشتیبانی فنی بسیار خوبی را خرج برنامه‌های مربوط به فناوری برای مدرسه محلی خود کرد. استیو وازنیک، سازمانی به نام «ما را هم آهنگ کن» برای پشتیبانی از پروژه‌های آموزشی و عام‌المنفعه اش نیز تشکیل داد. در سال ۱۹۸۶ وازنیک تندیس خود به نام "دستیابی به جایزه‌های وازنیک" (که عموماً به "جایزه وازی" نیز معروف است) را به ۶ تن از دانش آموزان
وازی" نیز معروف است) را به ۶ تن از دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان کالج منطقه خلیج سانفرانسیسکو به دلیل استفادهٔ نوآورانه‌شان از کامپیوترها در عرصه‌های کسب‌وکار، هنر و موسیقی نیز اهدا کرد. در سال ۲۰۰۹ یکی از دانشجویان، به کمک دوست وازنیک به نام جو پاتان، با پشتیبانی بنیاد کمپ رؤیاها، فیلمی به نام "کمپ واز: جنونی تحسین‌برانگیز در بشر دوستی" دربارهٔ استیو وازنیک نیز ساخت. افتخارات و جوایز. در سال ۱۹۷۹ به او جایزه گریس موری هاپر نیز تعلق گرفت. در سال ۱۹۸۵ به او و استیو جابز، از طرف رئیس‌جمهور ایالات متحده
او و استیو جابز، از طرف رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به نام رونالد ریگان، مدال ملی تکنولوژی نیز اهدا شد. در ماه دِسامبر سال ۱۹۸۹ از طرف دانشگاه کلرادو در بولدر، جایی که او اواخر دهه ۶۰ میلادی در آن تحصیل کرده بود، به او مدرک افتخاری دکترای مهندسی کامپیوتر نیز اهدا شد. پس از آن، او بودجهای برای ساخت آزمایشگاهی در همان دانشگاه به نام «آزمایشگاه واز» نیز به آن دانشگاه اهدا کرد. در سال ۱۹۹۷ نام او در موزه تاریخی کامپیوتر نیز ثبت شد. استیو وازنیک اصلی‌ترین حامی مالی موزه اکتشافات کودکان سن خوزه نیز می‌باشد.
مالی موزه اکتشافات کودکان سن خوزه نیز می‌باشد. به افتخار او، خیابان رو به رویی این موزه نیز و از وی نام گرفت. در سال ۲۰۰۰ وازنیک به تالار بزرگ مخترعین ملی آمریکا نیز دعوت شد. در سال ۲۰۰۱ هفتمین جایزه سالیانه جایزه هنز به دلیل نقش برجسته اش در فناوری و اقتصاد نیز به او تعلق گرفت. در ماه دِسامبر سال ۲۰۰۵ او مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر را از دانشگاه کترینگ به عنوان جایزه نیز دریافت کرد. او همچنان از طرف دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و دانشگاه نوا به دو مدرک دکترای افتخاری دیگر نیز دست یافت، به علاوه دریافت
دکترای افتخاری دیگر نیز دست یافت، به علاوه دریافت جایزه تکنولوژی از جشنواره Telluride Tech. در ماه مِی سال ۲۰۱۱ مدرک افتخاری دکترای مهندسی کامپیوتر از طرف دانشگاه ایالتی میشیگان نیز به او تعلق گرفت. در سال ۲۰۱۱ انجمن انسانیت آمریکایی به او جایزه اسحاق اسیموو را نیز اهدا کرد. در سال ۲۰۱۱ به او جایزه کروی فناوری توسط رئیس‌جمهور کشور ارمنستان به دلیل سهم برجسته او در فناوری اطلاعات نیز تعلق گرفت. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ استیو وازنیک به مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر از طرف دانشگاه سانتا کلارا نیز دست یافت. در ماه
از طرف دانشگاه سانتا کلارا نیز دست یافت. در ماه فوریه سال ۲۰۱۴ در شهر لس آنجلس، استیو وازنیک شصت و ششمین مدال هوور را از طرف رئیس مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک و آقای روبرتو دی مارکا نیز دریافت کرد. مدارک دکترای افتخاری. به دلیل سهم برجسته او در فناوری، استیو وازنیک افتخار دریافت چندین مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر از دانشگاههای مختلف را نیز داشته‌است، که در زیر لیست شده‌اند: اختراعات ثبت شده. لیستی از اختراعات استیو وازنیک که به نام او ثبت شده‌اند: تلویزیون. بعد از تماشای اجرای یک بازیگر کمدین زن به نام کتی
بعد از تماشای اجرای یک بازیگر کمدین زن به نام کتی گریفین در شهر ساراتوگا، کالیفرنیا، وازنیک تصمیم به آشنایی با آن بازیگر گرفت. هر دو هنرمند جایزه امی را دریافت کردند. وازنیک در سکانس‌های بسیاری در فصلِ چهارم سریال "" همراه با کتی گریفین نیز بازی کرد. وازنیک همچنان در مراسم اهدای جوایز انجمن تولیدکنندگان آمریکا همراه با کتی گریفین نیز شرکت کرد. هرچند که در "برنامه هاوارد اِسترن" در نوزدهم ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ کتی گریفین اظهار داشت که او و استیو وازنیک دیگر روابط نزدیکی با یکدیگر ندارند و تصمیم گرفتند که تنها
نزدیکی با یکدیگر ندارند و تصمیم گرفتند که تنها دوست یکدیگر باقی بمانند. "میمون‌های برنامه‌نویس" یک سریال کارتونی است که در قسمت اول آن شخصیت استیو وازنیک وجود دارد، که وازنیک زحمت دوبله نقش کارتونی خودش در آن سریال را نیز کشیده‌است. بعد از آن، شخصیت کارتونی وازنیک در قسمت بیستم سریال میمون‌های برنامه‌نویس هم ظاهر می‌شود. به این صورت که او یکی از حاضران همایش سالانه بازی‌های ویدپویی که در شهر لاس وگاس برگزار شده بود نیز می‌باشد، که در آنجا دِیو و جِری را هم ملاقات می‌کند. شخصیت کارتونی او همچنان در تبلیغ
ملاقات می‌کند. شخصیت کارتونی او همچنان در تبلیغ ویدئویی «مکینتاش بخرید» که در قسمت پایانی فصل دومِ سریال میمون‌های برنامه‌نویس پخش شده‌است نیز ظاهر شد. وازنیک با خبرگزاری بی‌بی‌سی برای فیلم مستند "هکرهای تحت تعقیب" محصول سال ۲۰۰۹ که در آن بازی کرده بود نیز مصاحبه ای انجام داد. وازنیک در فصل هشتم برنامه تلویزیونی "رقصیدن با ستاره‌ها" نیز ظاهر شد و خودی نشان داد. جاییکه او با کارینا اسمیرنوف نیز رقصید. با این وجود که وازنیک و اسمیرنوف از ۳۰ امتیاز جمعاً ۱۰ امتیاز توسط داوران دریافت کردند، این امتیاز
۱۰ امتیاز توسط داوران دریافت کردند، این امتیاز پایین‌ترین امتیاز محسوب می‌شد؛ بنابراین او در انتظار رقص دیگری ماند. اولین داور وازنیک را به حرکات زانویی که در طی رقص روی زمین انجام داده بود نیز تشویق کرد، اما همچنان نیز اشاره‌ای به خوب نبودنش در قسمت‌های دیگر رقص داشت. این داور ۴ امتیاز به او اهدا کرد. دومین داور بر رقصیدن وازنیک شبیه به دیوانه‌ها اظهار داشت. این داور همانند داور اولی ۴ امتیاز به وازنیک نیز اهدا کرد. سومین داور با بیان اینکه وازنیک تازه‌وارد به دنیای رقص می‌باشد، امتیاز بیشتری نسبت به دو
به دنیای رقص می‌باشد، امتیاز بیشتری نسبت به دو داور قبلی به او اهدا کرد. این داور بر خلاف دو داور، قبلی ۵ امتیاز به او نیز اهدا کرد. وازنیک در یک وبسایت شبکه اجتماعی، پُستی ارسال کرد، که در آن بر دُرُست نبودن رای‌های داوران نیز اظهار داشت، و گفت که داوران به دلیل نگه داشتنش در برنامه نیز مجبور به دروغ گفتن دربارهٔ امتیازش شدند. بعد از آگاه شدن از شیوه و روش داوری، او بخاطر حرفی که در آن وبسایت زده بود نیز عذر خواهی کرد. با وجود دردِ کِشیدگی در عضلات عقب رانش، و شکستگی در پا، وازنیک همچنان به مسابقه رقص
رانش، و شکستگی در پا، وازنیک همچنان به مسابقه رقص ادامه داد، اما در سی و یکم ماه مارش، با امتیاز ۱۲ از ۳۰ برای رقص تانگوی آرژانتینی که انجام داده بود نیز از مسابقه حذف شد. در سی ام ماه سپتامبر سال ۲۰۱۰ وازنیک در فصل چهارم سریال "تئوری بیگ بنگ" نیز ظاهر شد. به این صورت که لئونارد، هاوارد و راجش در رستوران کیک پنیری که پنی در آن کار می‌کند نیز در حال غذا خوردن بودند و شلدون هم توسط دستگاهی پیشرفته که از طریق یک نمایشگر ویدئویی متصل به آن چهره او را نشان می‌داد و اسپیکرهایی که صدای او را پخش می‌کردند (در حالی
و اسپیکرهایی که صدای او را پخش می‌کردند (در حالی که خود در خانه نشسته بود) نیز در جمع حضور داشت، که ناگهان از حضور استیو وازنیک و همسرش جانت هیل در یک میز که در حال غذا خوردن بودند با خبر شد، و برای گفتگو با وازنیک نیز به سمت او (توسط دستگاه پیشرفته) حرکت کرد. در سی ام ماه سِپتامبر سال ۲۰۱۳ وازنیک به همراه دو تن از مهم‌ترین اشخاص در شکل‌گیری کمپانی اپل به نام دانیل کتک و اندی هرتزفلد در یک برنامه تلویزیونی به نام "جان جواب می‌خواهد" برای بحث دربارهٔ فیلم جابز (فیلمی دربارهٔ زندگی استیو جابز که در سال ۲۰۱۳
(فیلمی دربارهٔ زندگی استیو جابز که در سال ۲۰۱۳ پخش شده بود) نیز شرکت کرد. زندگی شخصی. محل زندگی. وازنیک در لوس گاتوس ایالت کالیفرنیا زندگی می‌کند. خانواده. وازنیک از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۸۷ با همسر قبلی اش به نام کندیس کلارک زندگی می‌کرد. آن‌ها سه فرزند از خود به جای گذاشتند که جوانترین آن‌ها زمانی که روند طلاق به مراحل نهایی خود رسیده بود نیز متولد شد. پس از به اتمام رسیدن ارتباطش با بازیگر کمدین زنی به نام کتی گریفین، او با زنی به نام جانت هیل که همسر فعلی او می‌باشد نیز ازدواج کرد. علاقه‌مندی‌ها. امروزه او
می‌باشد نیز ازدواج کرد. علاقه‌مندی‌ها. امروزه او اکثر گجت‌ها همچون تلفن‌های هوشمند، تبلتها و فبلتها را خریداری می‌کند، و به عنوان بنیان‌گذار شرکت اپل، برای او فرقی ندارد که از چه بِرَندی همراه با چه سیستم عاملی استفاده کند، زیرا او عاشق همه آنهاست. از آن سیستم عامل‌ها (یا به عبارتی دیگر پلتفرمها) می‌توان به اندروید، ای او اس و ویندوز فون، که در برندهایی همچون اچ تی سی، نوکیا، سامسونگ و اپل قابل استفاده می‌باشند نیز اشاره کرد. سقوط هواپیما. در هفتم ماه فوریه سال ۱۹۸۱، هواپیمایی که وازنیک خلبان آن بود، پس از
سال ۱۹۸۱، هواپیمایی که وازنیک خلبان آن بود، پس از بلند شدن از فرودگاه سانتا کروز اسکای پارک در شهر اسکات ولی ایالت کالیفرنیا نیز سقوط کرد. وقوع حادثه از آنجا شروع شد که هواپیما در حال بالا رفتن بود که ناگهان از کار می‌افتد، به سوی باند فرودگاه منعکس می‌شود، و به طرف یک خاک ریز نیز سقوط می‌کند. وازنیک و سه تن از مسافرانش که شامل نامزد او به نام کَندیس کِلارک، برادرش و دوست دختر برادرش می‌شد نیز صدمه دیدند. سر و صورت وازنیک نیز به شدت صدمه دیده بود که شامل از دست دادن یکی از دندان‌هایش می‌شد، و همچنان به مدت
دست دادن یکی از دندان‌هایش می‌شد، و همچنان به مدت پنج هفته از یک نوع بیماری فراموشی به نام انتروگرید امنیزیا نیز زجر می‌کشید. در بیمارستان، او چیزی از سقوط هواپیما به خاطر نمی‌آورد، و حتی نام خود را نیز فراموش کرده بود، و پس از آنکه از بیمارستان مرخص شد، کارهایی را که انجام داد بود را هم به خاطر نمی‌آورد. انجمن ملی ایمنی حمل و نقل دلیل حادثه را محتمل بر بلند شدن نابهنگام هواپیما و بی‌تجربگی خلبان نیز گزارش داده‌است.
بِسارابیا به منطقه جغرافیایی تاریخی در شرق اروپا اشاره دارد که توسط رودخانه‌های دنیستر در شرق و پروت در غرب محدود شده‌است. این منطقه تا سال ۱۹۲۲ بخشی از امپراتوری روسیه بود اما در جریان جنگ داخلی روسیه به رومانی ملحق شد. شوروی سال ۱۹۴۰ با صدور ضرب‌الاجل و تهدید به جنگ، دوباره بسارابیا را تصرف کرد.
پرتگاه فیلمی به کارگردانی بهرام ری‌پور و نویسندگی محمود حسنی و تهیه‌کنندگی فؤاد نور، سیروس تسلیمی و کامران دانش‌جم ساخته سال ۱۳۷۲ است. این فیلم در آبان ۱۳۷۳ بر روی پرده سینما رفت. خلاصه فیلم. اسماعیل توسط پلیس دستگیرشده و بازپرس او را وادار می‌کند که گذشته اش را مرور کند… جشنواره‌ها. فیلم پرتگاه در دوازهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۲) حضور داشته‌است. همچنین این فیلم در سیزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۳) در سه بخش پوستر (اعلان دیواری)، بهترین عکاسی و نمونه فیلم (آنونس) شرکت کرده‌است.
جنگ اول بالکان (ترکی: Birinci Balkan Savaşı، بلغاری: Балканска война، یونانی: Α΄ Βαλκανικός πόλεμος، صربی: Први балкански рат Prvi Balkanski rat) که از اکتبر ۱۹۱۲ تا ماه مه سال ۱۹۱۳ به درازا کشید، مجموعه نبردهایی میان اتحادیه بالکان (صربستان، یونان، مونته‌نگرو و بلغارستان) در برابر امپراتوری عثمانی بود. ارتش مشترک کشورهای بالکان از نظر شمار و برتری راهبردی بر ارتش عثمانی غالب شد و موفقیت سریعی به دست آورد. در نتیجه جنگ تقریباً تمامی سرزمین‌های اروپایی باقی‌مانده تحت سلطه امپراتوری عثمانی از آن جدا و در میان
تحت سلطه امپراتوری عثمانی از آن جدا و در میان اعضای اتحادیه بالکان تقسیم شد. حوادث متعاقب این جنگ به ایجاد کشور مستقل آلبانی انجامید. با وجود موفقیت جنگ اول بالکان، بلغارستان از تقسیم غنایم در مقدونیه ناراضی بود که موجب آغاز جنگ دوم بالکان گشت. پیش زمینه. تنش بین کشورهای بالکان بر سر آرمان‌ها و توسعه طلبی‌هایشان در رابطه با مناطق تحت کنترل امپراتوری عثمانی در اروپا از جمله روملیا (مشخصا روم‌ایلی شرقی)، تراکیه و جمهوری مقدونیه با دخالت قدرت‌های غربی به جهت حفظ وضع موجود و حفاظت از اکثریت مسیحی آن در اواسط
حفظ وضع موجود و حفاظت از اکثریت مسیحی آن در اواسط قرن نوزدهم فروکش کرده بود. تا سال ۱۸۶۷ استقلال صربستان و مونتنگرو تأمین شد که قرارداد ۱۸۷۸ برلین نیز بر آن صحه گذاشت. انقلاب ژوئیه ۱۹۰۸ ترکان جوان که سلطان را مجبور به برقراری دوباره قانون اساسی معلق امپراتوری کرد، پرسش در توانایی حاکمیت عثمانی را دوباره احیا کرد. تمایل صربستان در سلطه بر بوسنی و هرزگووین با بحران در این منطقه و ضمیمه شدن آن به خاک امپراتوری اتریش در اکتبر ۱۹۰۸ از بین رفته بود. به همین جهت صرب‌ها نظر توسعه طلبانه خود را رو به جنوب
جهت صرب‌ها نظر توسعه طلبانه خود را رو به جنوب برگرداندند. پس از الحاق بوسنی به اتریش ترکان جوان تلاش کردند مسلمانان آن را وادار به مهاجرت به امپراتوری عثمانی کنند. کسانی که این پیشنهاد را پذیرفتند توسط دولت عثمانی در نواحی شمالی مقدونیه که در آن زمان از جمعیت مسلمان اندکی برخوردار بود، سکنا داده شدند. این تجربه برای امپراتوری عثمانی فاجعه بار بود چرا که این مهاجران با مسلمانان حاضر در آلبانی متحد شدند. این افراد حتی در قیام‌های قبل و در جریان انقلاب بهار ۱۹۱۲ مردم آلبانی مشارکت کردند. در ماه مه ۱۹۱۲
۱۹۱۲ مردم آلبانی مشارکت کردند. در ماه مه ۱۹۱۲ انقلابیون حمیدی آلبانیایی که خواهان بازگشت سلطان عبدالحمید دوم به قدرت بودند، توانستند ترکان جوان را از شهر اسکوپیه بیرون برانند و رو به جنوب تا مناستیر (بیتولا امروزی) پیش بروند. این اقدامات ترکان جوان را در ژوئن ۱۹۱۲ مجبور به پذیرش خودمختاری بخش‌های بزرگی از منطقه کرد. صربستان که با تسلیح انقلابیون حمیدی و آلبانیایی‌های کاتولیک به آن‌ها کمک می‌کرد، از این شورش به عنوان بهانه‌ای برای آغاز جنگ استفاده کرد. میان صربستان، مونتنگرو، یونان و بلغارستان سخنانی از
صربستان، مونتنگرو، یونان و بلغارستان سخنانی از حملات احتمالی علیه مواضع امپراتوری عثمانی پیش از آغاز انقلاب در آلبانی در جریان بود. یک توافق رسمی بین صربستان و مونتنگرو در هفتم مارس به امضا رسید. هجدهم اکتبر پتر اول، پادشاه وقت صربستان با صدور بیانیه‌ای خطاب به مردم صرب حمایت نظامی خود از آلبانیایی‌ها را اعلام کرد. برای یافتن متحد صربستان به دنبال انعقاد یک قرارداد با بلغارستان برآمد. در توافقی که به دست آمد، بلغارستان می‌توانست در صورت پیروزی بر امپراتوری عثمانی بر نیمی از مقدونیه مسلط شود. از طرفی
عثمانی بر نیمی از مقدونیه مسلط شود. از طرفی بلغارستان نیز توسعه مناطق تحت کنترل صربستان تا شمال کوه‌های شار (از جمله کوزوو) را پذیرفت. مناطق حائل «مناطق مورد اختلاف» نامیده شد تا پس از کسب موفقیت در برابر عثمانی، تزار روسیه در مورد آن‌ها داوری کند. در جریان جنگ مسلم شد که آلبانیایی‌ها به صرب‌ها به عنوان آزادی‌بخش نگاه نمی‌کنند و صرب‌ها نیز به پیمان دوستی خود با آن‌ها وفادار نیستند. پس از کودتای موفقیت‌آمیز برای اتحاد با روم‌ایلی شرقی، بلغارستان رؤیای اتحاد ملی خود را محقق شده یافت. به همین جهت ترتیب ایجاد
ملی خود را محقق شده یافت. به همین جهت ترتیب ایجاد یک ارتش بزرگ را داد و خود را «پروس بالکان» نامید. اما بلغارستان به هیچ وجه نمی‌توانست به تنهایی در یک جنگ مقابل امپراتوری عثمانی به پیروزی برسد. در یونان افسران ارتش در شورش کودتای پادگان گودی در اوت ۱۹۰۹ موفق شده بودند دولت ترقی خواه الفتریوس ونیزلوس را به قدرت برسانند که امیدوار بودند مسئله جزیره کرت در دریای مدیترانه را به نفع یونان پیش ببرد. آن‌ها همچنین قصد جبران شکست سال ۱۸۹۷ مقابل امپراتوری عثمانی را داشتند. به همین جهت تحت نظارت مستشاران فرانسوی یک
داشتند. به همین جهت تحت نظارت مستشاران فرانسوی یک سازماندهی مجدد اضطراری برای ارتش یونان آغاز شد اما با آغاز جنگ در بالکان نیمه تمام ماند. در مذاکرات پیوستن یونان به اتحادیه بالکان بر خلاف توافق بر سر مقدونیه با صربستان، بلغارستان با دادن تعهد در توزیع دستاوردهای ارضی حاصل از جنگ مخالفت کرد. سیاست دیپلماتیک بلغارستان به این صورت بود که صربستان را مجبور به پذیرش موافقت نامه‌ای کند که دسترسی آن به مقدونیه را محدود نماید؛ درحالیکه حتی راضی به چنین توافقی با یونان نیز نبود. بلغارستان می‌پنداشت قادر خواهد بود
نیز نبود. بلغارستان می‌پنداشت قادر خواهد بود به کمک ارتش پیش از یونان بخش بزرگی از مقدونیه از جمله بندر سالونیک را به کنترل خود درآورد. ایتالیا سال ۱۹۱۱ حمله خود علیه امپراتوری عثمانی در لیبی را آغاز کرد و بلافاصله به سرعت جزایر دودکانس در دریای اژه را نیز تصرف نمود. پیروزی‌های قاطع ایتالیایی‌ها مقابل امپراتوری عثمانی این امید را به دولت‌های بالکان بخشید که می‌توانند در جنگ مقابل امپراتوری عثمانی پیروز شوند. تا بهار و تابستان سال ۱۹۱۲ کشورهای مسیحی‌نشین بالکان شبکه‌ای از اتحاد نظامی تشکیل دادند که بعدها
شبکه‌ای از اتحاد نظامی تشکیل دادند که بعدها اتحادیه بالکان نام گرفت. قدرت‌های غربی بخصوص فرانسه و امپراتوری اتریش-مجارستان با اطلاع از تشکیل این اتحادیه سعی در منصرف کردن آن در ورود به جنگ با امپراتوری عثمانی داشتند که با شکست مواجه شدند. تا اواخر سپتامبر اعضای اتحادیه بالکان و امپراتوری عثمانی هر دو ارتش خود را به حالت آماده باش درآوردند. مونتنگرو به عنوان اولین کشور در هشتم اکتبر به امپراتوری عثمانی اعلان جنگ کرد. پس از ارسال یک ضرب‌الاجل غیرممکن در ۱۳ اکتبر به باب عالی صربستان، یونان و بلغارستان نیز در
به باب عالی صربستان، یونان و بلغارستان نیز در هفدهم اکتبر وارد جنگ شدند. توان و برنامه جنگی. در زمان آغاز جنگ امپراتوری عثمانی در منطقه ۱۲ هزار افسر، ۳۲۵ هزار سرباز، ۴۸ هزار اسب، ۲۳۰۰ قبضه توپ و ۳۸۸ مسلسل در اختیار داشت. از این تعداد ۹۲۰ افسر و ۴۲۶۰۰ سرباز به بخش‌های غیر متمرکز و مابقی به چهار لشکر تخصیص داده شدند. در طرف دیگر سه متحد اسلاو (صربستان، بلغارستان و مونتنگرو) پیش از آغاز جنگ طرح‌های مخفیانه‌ای برای چگونگی پیش برد جنگ در منطقه آماده کرده بودند.
مغرب عربی به مجموعه پنج کشور واقع در شمال و شمال غربی آفریقا گفته می‌شود. مغرب یک واژه عربی است و به معنای سرزمین غروب آفتاب است، این کلمه از دیدگاه جغرافیایی اعراب به معنای سرزمین غرب می‌باشد. امروزه عرب‌ها، این لفظ را عمدتاً به منظور اشاره به مجموعه کشورهای آفریقایی مغرب، الجزایر، تونس، لیبی، موریتانی و سرزمین مورد مناقشهٔ صحرای غربی استفاده می‌کنند.
اروس و تمدن کتابی اثر هربرت مارکوزه (۱۹ ژوئیه ۱۸۹۸ – ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه‌شناس آلمانی است. مارکوزه این اثر مشهورش را در اواسط دهه ۱۹۵۰ نوشت. این کتاب، نقدی بر روانکاوی فروید و خوانشی تازه از نظریات وی دربارهٔ فرهنگ و تمدن به‌شمار می‌آید. مارکوزه در این اثر در پی تبیین و گسترش محتوای آن دسته از آموزه‌های فروید است که معطوف به جامعه‌شناسی و تاریخ در باب انسانند. به نظر مارکوزه برخلاف گفته فروید اساس تمدن نه غریزه ترس از مرگ و سرکوب نیازهای جنسی بلکه غریزه عشق است و انسان‌ها با عشق ورزی و محبت مدنیت و
عشق است و انسان‌ها با عشق ورزی و محبت مدنیت و جامعه را خلق کردند و گسترش دادند. فارسی این اثر به قلم امیر هوشنگ افتخاری راد سال ۱۳۸۹ در نشر چشمه منتشر شده‌است. چاپ هفتم آن سال ۱۴۰۰ عرضه شده‌است. بازتاب در رسانه‌های عمومی. کتاب «"اروس و تمدن"» موفق شد نقدهای مثبت بسیاری را از سوی ابراهام ادل فیلسوف در کتاب «ملت» و نیز از سوی رابرت ام یانگ، تاریخ‌شناس علم در مجله نیواستیتمن دریافت کند. روزنامه نیویورک‌تایمز نیز در بخش نقد کتاب، نقد مفصلی را دربارهٔ همین کتاب به قلم کلاید کلاکهون، انسان‌شناس به رشته تحریر
به قلم کلاید کلاکهون، انسان‌شناس به رشته تحریر تحریر درآورد. سوزان سانتاگ نیز در روزنامه کلمبیا دیلی اسپکتیتور مقاله مفصلی دربارهٔ کتاب نوشت.. بحث‌های متاخر شامل بحث‌های اچ.ان. توتل آر.جی. هول، و ام. آ برتمان می‌شوند و راجر کیمبل، منقد هنری آمریکایی نیز دربارهٔ همین کتاب در ماهنامه ادبی آمریکایی نیوکریترین به‌طور تفصیلی مطلبی را به‌چاپ رساند. ابراهام در کتاب خود با تمایز قائل شدن بین این‌که چه بخشی از گنجایش تمدن سرکوبگر که بر دوش رانه‌های اساسی است توسط نیازهای حیاتی ضروری شده و بخشی که در خدمت منافع سلطه
حیاتی ضروری شده و بخشی که در خدمت منافع سلطه است و به دلیل پیشرفت علم در جهان مدرن غیرضروری شده به مارکوزه اعتبار می‌دهد و پیشنهادهایی مبنی بر این‌که چه تغییراتی در نگرش‌های فرهنگی به کاهش چشم‌اندازهای سرکوبگرانه منجر می‌شود، ارائه می‌کند. رابرت ام یانگ نیز در نقد خود کتاب «"اروس و تمدن"» را کتابی پراهمیت و صادق و به همان نسبت جدی، پیچیده و گیرا خوانده و دربارهٔ آن نوشته «نتیجه‌گیری مارکوزه دربارهٔ «سرکوب مازاد» فروید را به یک مارکس اروتیک شده تبدیل کرده‌است. او با انتقاد قانع‌کننده‌ای از نئوفرویدی‌هایی
او با انتقاد قانع‌کننده‌ای از نئوفرویدی‌هایی چون فروم، هورنی و سالیوان به مارکوزه اعتبار می‌بخشد و اگر چه معتقد است هم آن‌ها و هم مارکوزه ایدئولوژی را با واقعیت اشتباه گرفته‌اند و گستره فیزیولوژی را به حداقل رسانده‌اند با این‌حال از این دیدگاه مارکوزه که «تمایز بین دسته و مقوله‌های روان‌شناختی و سیاسی به واسطه شرایط انسان در عصر حاضر منسوخ گشته» استقبال می‌کند. سانتاگ نیز در نقد خود بر این کتاب نوشته که به همراه «زندگی در برابر مرگ» نوشته براون (۱۹۵۹) "اروس و تمدن" نیز نمایانگر «جدیتی نو و تازه دربارهٔ
و تمدن" نیز نمایانگر «جدیتی نو و تازه دربارهٔ ایده‌های فرویدی است» و اغلب نوشته‌های قبلی دربارهٔ فروید در ایالت متحده را بی‌ربط و سطحی نشان داده‌است. تاتل نیز پیشنهاد می‌دهد که "اروس و تمدن" بدون خواندن و مطالعه آثار ابتدایی مارکوزه چون آنتولوژی هگل و تئوری تاریخ‌مندی (۱۹۳۲) به تمامی فهمیده نمی‌شود هاول نیز نوشته که این کتاب از کتاب‌های "ملانی کلاین و نظریه انتقادی اجتماعی" (۱۹۸۹) نوشته سی. فرد آلفرود بهتر و پربارتر است. برتمان نوشته کتاب کتاب "اروس و تمدن" کتابی هیجان‌انگیز است که نقش مهمی در اثرگذاری
کتابی هیجان‌انگیز است که نقش مهمی در اثرگذاری مارکوزه داشته‌است. کیمبال نیز کتاب «"اروس و تمدن"» و «"انسان تک‌ساحتی"» (۱۹۶۴) را تاثیرگذارترین کتاب‌های مارکوزه خوانده و نوشته که دیدگاه‌های او به‌رغم تفاوت‌های اساسی در لحن بسیار شبیه و موازی با دیدگاهات نورمان او. براون است و دیدگاه‌های هر دو متفکر را اشتباه، مضر و مطرود دانسته‌است. نقد و بررسی در محافل سوسیالیست. «"اروس و تمدن"» نقد متفاوتی را از سوی پل ماتیک، نویسنده مارکسیست در مجله سوسیالیست غربی دریافت کرد. این کتاب همچنین توسط استفن. جی وایتفیلد در
کرد. این کتاب همچنین توسط استفن. جی وایتفیلد در مجله دیسنت به نقد و چالش کشیده شد. گفتنی است که ماتیک به مارکوزه به خاطر تجدید تلاش برای خوانش مارکس به فروید به دنبال کوشش‌های ناموفق ویلهم رایش اعتبار بخشیده و با مارکوزه از این لحاظ که تجدید نظرطلبی فرویدی اصلاح‌طلبانه یا غیرانقلابی است موافقت کرده‌است. با این‌حال او در ادامه نوشت که اگر فروید روش‌هایی که مارکوزه مفاهیم انقلابی را بر مبنای تئوری‌های خودش می‌خواند، می‌دید شگفت‌زده می‌شد. او خاطرنشان می‌کند که روش مارکوزه در غلبه بر این مخمصه که «رضایت کامل
روش مارکوزه در غلبه بر این مخمصه که «رضایت کامل از نیازهای غریزی انسان با وجود جامعه متمدن سازگار نیست» مارکسیستی بوده‌است. علی‌رغم این حقیقت که مارکوزه هیچ‌جا از مارکس نامی نمی‌برد و فقط به‌طور غیرمستقیم از کاپیتالیسم به عنوان تمدن صنعتی یاد می‌کند. او می‌گوید که مارکوزه می‌کوشد ایده‌هایی را توسعه دهد که پیشتر در زبان کم‌تر غامض تئوری مارکسیستی وجود داشته اما از این واقعیت نیز استقبال می‌کند که مارکوزه سبب شده که روانکاوی و ماتریالیسم دیالکتیکی به همان نتیجه مطلوب برسد. او در پایان نتیجه می‌گیرد که دعوت
مطلوب برسد. او در پایان نتیجه می‌گیرد که دعوت مارکوزه به مخالفت با شرایط امروزی یک تمرین فلسفی صرف و بدون قابلیت اجرا در کنش‌های اجتماعی باقی می‌ماند. وایتفیلد نیز اشاره می‌کند که خود مارکوزه اروس و تمدن را مهم‌ترین کتاب خود و شایسته توجه به‌عنوان بهترین اثر خود می‌داند. و از شرافت مارکوزه یاد می‌کند که تلاش کرده تصور کند که چگونه کامل‌ترین بیان شخصیت و فراوانی می‌تواند بدبختی که ویژگی حیاتی و سرنوشت محتوم سرنوشت و شرایط بشری تلقی شده مهار کند. او این کتاب را برای گمانه‌زنی‌های مارکوزه دربارهٔ این‌که چگونه
برای گمانه‌زنی‌های مارکوزه دربارهٔ این‌که چگونه شکل‌گیری زندگی بدون محدودیت‌های مادی می‌تواند معنادار باشد کتابی هیجان‌انگیز توصیف کرده‌است. او همچنین استدلال می‌کند که دیدگاه مارکوزه مبنی بر این‌که می‌توان از تکنولوژی برای ساخت یک آرمان‌شهر استفاده کرد، با رد بوروکراسی تکنوتراتیک در اثر بعدی‌اش «انسان تک‌ساحتی» سازگار نیست. او همچنین می‌گوید که همین کتاب بوده که پاپ پل ششم را به محکوم کردن مارکوزه در سال ۱۹۶۹ واداشت. نقدها در روزنامه‌های آکادمیک. «"اروس و تمدن"» موفق شد نقدهای مثبتی را از سوی مارتین
و تمدن"» موفق شد نقدهای مثبتی را از سوی مارتین گروتجان، روان‌شناس در مجله آکادمیک The Psychoanalytic Quarterly، پل نایبرگ در مجله آموزشی هاروارد، ریچارد ام. جونز در ژورنال آمریکایی امریکن ایماگو و یک نقد منفی از هربرت فینگارت در مجله متافیزیک دریافت کند. "اروس و تمدن" در مجله آمریکایی جامعه‌شناسی نقدهای مثبتی را از سوی کرت هاینریش وولف و بعدها یک نقد ترکیبی از نویسنده‌ای با نام مستعار باربارا کلارنت دریافت کرد. این کتاب همچنین از سوی مارگارت سرولو در ژورنال نیوژرمن کریتیک به بحث گذاشته شد. گروتجان کتاب
نیوژرمن کریتیک به بحث گذاشته شد. گروتجان کتاب "اروس و تمدن" را نقد فلسفی جدی و صادقانه روانکاوی توصیف و افزوده که کتابی است که هم جذاب است و هم خوب نوشته شده‌است. او مارکوزه را برای توسعه منطقی و روانکاوی گرایش‌های دینامیکی غریزی که منجر به اتوپیای یک تمدن غیرسرکوبگر شده و نیز نشان دادن اینکه آزادی واقعی دنیای واقعی امروز دست‌یافتنی نیست و در رؤیاها فانتزی‌ها و تجربه‌های هنر می‌ماند، ستوده و با اینحال پیشنهاد می‌دهد که محدودیت عقاید پایه یا اولیه سرکوب اشتباه فهمیده شود. نیبرگ کتاب را درخشان و جذاب و
اشتباه فهمیده شود. نیبرگ کتاب را درخشان و جذاب و فوق‌العاده توصیف می‌کند و نتیجه می‌گیرد که شاید این کتاب مهم‌ترین کتابی باشد که دربارهٔ نظریه ورانکاوی بعد از مدت مدید منتشر شده‌است. جونز نیز تفاسیر روانکاروانه مارکوزه را ستوده و نیز اشاره کرده که مارکوزه علی‌رغم این‌که خودش روانکاو نیست اما نظریه‌های روانکاوانه را خوب درک کرده و مسیر ارتقا آن را نشان داده‌است. با اینحال معتقد است که مارکوزه برخی سؤال‌ها را بی‌پاسخ رها کرده‌است. فینگارت مارکوزه را اولین فردی می‌دانست که ایده یک جامعه اتوپیایی عاری از
فردی می‌دانست که ایده یک جامعه اتوپیایی عاری از سرکوب‌های جنسی را به یک فلسفه سیستماتیک تبدیل کرده‌است و با این همه اشاره می‌کند که مارکوزه از اصطلاح "سرکوب" به روشی استفاده می‌کند که تماماً معنای آن را در مقایسه با "کاربرد سخت روانکاوانه" تغییر می‌دهد و از این اصطلاح برای اشاره به سرکوب، تعالی و تصعید و سرکوب محض و قید و محدودیت استفاده می‌کند. او همچنین دقت و صحت درک مارکوزه را از فروید زیر سؤال می‌برد و توضیح می‌دهد که او در واقع تحلیل‌ها و نتایجی را ارائه می‌دهد که پیش از این توسط فروید به کار رفته و
می‌دهد که پیش از این توسط فروید به کار رفته و پذیرفته شده بوده‌است. او همچنین این سؤال را پیش می‌کشد که آیا تصور کلی او از خردورزی حس‌برانگیز اصیل بوده باشد یا خیر و از مارکوزه برای ناتوانی در ارائه بحث کافی دربارهٔ عقده ادویپ انتقاد کرده‌است. او نتیجه می‌گیرد که مارکوزه تنها نگاه غریزی و تک‌بعدی انسان را مطرح کرده و جامعه غیر سرکوبگر پیشنهادی او یک اتوپیایی فانتزی بوده‌است. ولف از کتاب مارکوزه به عنوان یک کتاب عالی یاد می‌کند و وسعت و دامنه "شگفت‌انگیز" کتاب و حس الهام‌بخش تعهد نویسنده آن را ستایش می‌کند.
و حس الهام‌بخش تعهد نویسنده آن را ستایش می‌کند. او همچنین در ادامه اشاره می‌کند که می‌توان از این کتاب برای شکست مارکوزه در پاسخ قطعی دادن به برخی از حذف‌ها و ابهامات انتقاد کرد. با این حال او این نکته‌ها را کم‌اهمیت تلقی می‌کند. ۲۰کلارنت نیز "اروس و تمدن" را کتابی عمیق‌تر از "انسان تک‌ساحتی" (۱۹۶۴) می‌دانست زیرا این کتاب به موضوع اصلی "چطور باید زندگی کنیم؟" می‌پرداخت؛ با این‌حال کلارنت بر این عقیده بود که تصمیم مارکوزه با استناد به نوشته‌های فروید برای تحلیل مبحث و گفتمان این‌که چه کاری باید برای منابع