payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خدمت او درآمدند. شاه اسماعیل آن‌ها را به ادامهٔ کارهای هنری که در دست داشتند، واداشت. یکی از هنرمندان برجستهٔ مکتب تبریز، سلطان محمد تبریزی بود که به خدمت شاه اسماعیل درآمد و از این زمان به بعد یکی از پایه‌های محکم مکتب تازه‌بنیاد تبریز دورهٔ صفوی شد. شاه اسماعیل در سال ۹۱۶ ه‍.ق به هرات حمله برد و آنجا را به تصرف خود درآورد و سنت و دستاوردهای غنی و شکوهمند مکتب هرات دورهٔ تیموری را به ارث برد. او از قرار معلوم برخی از آثار نفیس و کتاب‌های ارزشمند مکتب هرات را به تبریز منتقل کرد. شاه اسماعیل سپس فرزند دو
را به تبریز منتقل کرد. شاه اسماعیل سپس فرزند دو سالهٔ خود تهماسب میرزا را همراه یکی از امیران قزلباش، حاکم هرات کرد. تهماسب میرزا در هرات زیر نظر استادان برجسته به فراگیری نقاشی و خطاطی پرداخت. او پس از گذراندن هشت سال در هرات به تبریز بازگشت و در سال ۹۳۰ ه‍.ق به سلطنت رسید. ظاهراً او همراه خود شماری از هنرمندان مکتب هرات از جمله کمال‌الدین بهزاد را به تبریز آورد. شاه اسماعیل در سال ۹۲۸ ه‍.ق فرمان کلانتری کتابخانه را به نام بهزاد صادر و او را سرپرست کتابخانهٔ سلطنتی کرد. شاه تهماسب که شیفتهٔ نقاشی و خطاطی
سلطنتی کرد. شاه تهماسب که شیفتهٔ نقاشی و خطاطی بود پس از رسیدن به سلطنت به حمایت از این هنرها پرداخت و هنرمندان زیادی از مکتب هرات و ترکمان را در پروژه‌های شکوهمند کتاب آرایی به کار گرفت و بدین ترتیب آثار مکتب تبریز دورهٔ صفوی پدیدار شد و مکتب تبریز که یکی از مکاتب درخشان هنر نگارگری ایران است شکل نهایی خود را پیدا کرد و آثار شکوهمندی چون شاهنامهٔ شاه تهماسبی و خمسهٔ نظامی شاهی را تولید کرد. در سال ۹۵۵ ه‍.ق شاه تهماسب به قدرت رسید. او مرکز حکومت صفویان را از تبریز به قزوین منتقل ساخت. با انتقال پایتخت به
از تبریز به قزوین منتقل ساخت. با انتقال پایتخت به شهر قزوین که در سال ۹۶۲ هـ. ق به‌طور قطع صورت گرفت، دوران تازه‌ای در حیات سیاسی این شهر آغاز گشت، هر چند به نظر می‌رسد بحث انتقال پایتخت به قزوین اندکی پیش از آن تاریخ ۹۵۵ هـ. ق مورد توجه بوده است. به این دلیل شاه دستور ساختن دولتخانهٔ جدید را در این شهر داده بود. سرانجام در ۱۴ صفر ۹۸۴ هـ. ق / مه ۱۵۷۶ م شاه طهماسب در گذشت در حالی که نظرش را در مورد جانشین‌اش به کسی نگفته بود.. اما ۹ روز پس از وفات پدر خواهان پسر دیگر “اسماعیل میرزاً که به امر پدرش طهماسب در
پسر دیگر “اسماعیل میرزاً که به امر پدرش طهماسب در قراباغ در قلعه قهقهه محبوس بود، در قزوین جمع شدند و در مسجد آن شهر به نام وی خطبه خواندند. شاه اسماعیل دوم جانشین شاه تهماسب تصمیم گرفت که اعتبار گذشته را تجدید کند، از این رو به گردآوری کارکنان لایق و هنرمندان گوناگون برای کتابخانه همت گماشت. با این همه از شاه اسماعیل دوم یکی دو کار پسندیده نیز سرزده که یکی از آنها احیای کارگاه هنری دربار و حمایت از شاعران و موسیقدانان دربار صفوی بود. (کن بای، ۱۳۸۶، ۸۳) حکومت کوتاه مدت شاه اسماعیل دوم اجازه حمایت بیشتر از
کوتاه مدت شاه اسماعیل دوم اجازه حمایت بیشتر از هنرها را به او نداد و در این جریان هنرمندان متفرق شده در تلاش دو چندان ساختار مصور شاهنامه‌ای را به نام شاهنامه شاه اسماعیل دوم را شروع کردند که بامرگ او به اتمام نرسید. سلطان محمد خدابنده، جانشین اسماعیل دوم، از جمله افرادی بود که از جانب وی احساس خطری نمی‌کرد. هر چند که او پسر بزرگ شاه طهماسب بود. ولی به لحاظ کوری چشمانش (به نظر می‌رسد آب مروارید داشته)، فردی شایسته به سلطنت نبود. در سال ۹۹۴ ه‍.ق بخشهایی از خراسان که از نفوذ ازبکها مصون مانده بودند، از والی
که از نفوذ ازبکها مصون مانده بودند، از والی مشهد، مرشد علی قلی خان اوستاجلو و پسر جوان شاه، شاهزاده عباس، حمایت کردند. با جلوس شاه عباس در سن شانزده سالگی در ۱۴ ذیقعده ۹۹۵ هـ. ق / اکتبر ۱۵۸۷م) در قزوین حکومتی جدید پا گرفت. با این وصف دوره پایتختی قزوین و تمام پستی و بلندیهای تاریخ، سیاسی و هنری با تغییر پایتخت به اصفهان به اعتبار بالایی رسید و دوره ۵۲ ساله پایتختی قزوین در سال ۱۰۰۶ هجری کلاً تمام گرفت و بعد از این ما شاهد تاریخ و فرهنگ و هنری تکامل یافته در حوزه معماری، کتاب آرایی و نقاشی دیواری و دیگر
در حوزه معماری، کتاب آرایی و نقاشی دیواری و دیگر هنرها در این زمان هستیم. حکومت شاه عباس در ایران با شکوفایی فرهنگی آن مقارن بود. در این زمان در مدت کوتاه خود در قزوین حمایت خود را از هنرمندان دریغ نکرد و احیای دوباره مکتب‌خانه شاهی به‌طور مسنجم همچون زمان شاه طهماسب از سر گرفته شد و شکل‌گیری نسخ خطی همچون شاهنامه شاه عباس در این مکتب بود که باید به آن اشاره کرد. ویژگی‌ها. مکتب نگارگری قزوین جدا از مکتب هرات، مکتب تبریز و دیگر مکاتب دارای ویژگی‌هایی است که آن را از سبک‌های دیگر متمایز می‌کند. تاریخ و فرهنگ
را از سبک‌های دیگر متمایز می‌کند. تاریخ و فرهنگ به جای مانده قزوین از عصر صفویه به خوبی بیانگر این معناست که نقاشی قزوین دارای مکتب مستقلی است. با آمدن هنرمندان آثار هنری و از جمله نقاشی دیواری نیز شکل گرفت که در همان سالهای اولیه پایتختی قزوین شاه عمارت سلطنتی خود را که کاخ چهلستون نامیده شده ساخت و به منظور آرایش و زیبایی این بنا از هنرمندان خواست تا نقاشی‌هایی بر دیواره‌های کاخ رسم کنندنقاشی‌ها و تزئینات دیواری در توضیح مکتب نقاشی قزوین جایگاه خاصی دارد به گونه‌ای که این تصاویر دیواره‌ها در واقع همان
به گونه‌ای که این تصاویر دیواره‌ها در واقع همان بزرگ نمایی نقش‌ها و تصاویر کوچک کتاب آرایی‌ها و نسخه‌های خطی بوده که بر دیوارها نقش بسته و در بین مراحل تدوین و تکامل خود را سپری کرده و به عنوان یک شیوه جدید از نقاشی یعنی نقاشی تصاویر کوچک در مقیاس بزرگ شکل می‌گیرد. در این شیوه جدید پرداخت، قلم‌گیری‌ها و بکارگیری رنگهای ناب و یکدست و طراحی شخصیت‌ها و تناسبات درست تصاویر همراه با موضعی حماسی و رزمی و بزمی همانند تصاویر کتابها اجرا شده است که در واقع این حرکت، آغازی برای سیر تکاملی مکتب قزوین به‌شمار می‌رود.
آغازی برای سیر تکاملی مکتب قزوین به‌شمار می‌رود. در این مکتب، برای نگارگران علاوه بر تصویر حیوانات، پرندگان، گل‌ها و درختان، آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کرد، اندام ظریف جوانان، درویشان و کشاورزان است که در تابلوهای آنان، چهره‌ها غالباً به گونه‌ای سه رخ تصویر شده و چهره‌های تمام رخ ابداً در کار نقاشان سبک قزوین دیده نمی‌شود و هیچ انسانی از پشت سر نیز تصویر نشده است. سوژه‌ها بیشتر از میان افراد عادی برگزیده شده و لباس‌های فاخر در نگارگری‌ها دیده نمی‌شود و جامه زنان و مردان چندان تفاوتی در نگاره‌ها ندارد.در
زنان و مردان چندان تفاوتی در نگاره‌ها ندارد.در این بین تک پیکره که در اواسط دورة پایتختی تبریز اجرا می‌شد در قزوین نیز رواج یافت. نگاریه‌های تک برگی در مکتب تبریز صفوی جهان بینی شاهزادگان صفوی بود که در زمینه نگارگری شکلهای متعدد پذیرفت و در پاره‌ای از آن بیانش را در مجموعه‌ای از نگاره‌های تک برگی، یا به تعبیر اسکندربیک منشی، مورخ دربار شاه عباس اول، «یکه صورت» یافت. این «یک صورت‌ها» در فضایی از احساس گرایی رمانتیک‌وار، معنایی تازه به خود گرفت و پیکره انسان را به گونه‌ای دیگر فرا نمود. موضوعات طبیعی و
را به گونه‌ای دیگر فرا نمود. موضوعات طبیعی و حقیقی در آثار این مکتب وجود دارد. از شدت تزئینات و ریزه‌کاری‌ها کاسته شد و تصاویر طبیعت و شاهزادگان بیشتر تصویر شد. تک‌چهره‌ها به شدت رواج یافتند. هنرمندان با راه‌اندازی کارگاه‌های خصوصی، به تولید نگاره‌های تک برگی در جهت سلیقه و ذوق خریداران پرداختند و این امر پیکرنگاری تک برگی را رشدی درخور داد، چنان‌که در مکتب قزوین پیکرنگاری، تک برگی از ژانرهای مهم نقاشی ایران گردید. در نگاره‌های این دوره سرها به نسبت‌اندام کوچک شده و چهره‌ها کشیده شده و از حالت بیضی بیرون
کوچک شده و چهره‌ها کشیده شده و از حالت بیضی بیرون آمده‌اند. تا اواخر سال ۹۶۷ هـ.ق. تاج حیدری و دستارهای بلند صفوی جای خود را به انواع دیگری از دستارها داده بود. جوانان نوجو از دستارهای کوچکتری استفاده می‌کردند و در مواردی کلاه‌های پوست خزشان را فقط با شالهای کوچکی می‌پیچیدند. صخره‌ها نیز از حالت بافت دار بیرون آمده و پیچ و تاب کمتری به خود گرفتند. در این مکتب ترکیب بندی صخره‌ها ساده‌تر، اندازه‌اندامها بزرگتر و چسبیده تر به چهارچوب تصویر و رنگها همچنان تابان و پر تلألوأند شدند از نگارگران معروف قزوین،
تابان و پر تلألوأند شدند از نگارگران معروف قزوین، استاد، صادقی بیگ افشار، مولانا میرمصور، مولانا شیخ محمد، محمدی مصور، آقارضا (رضا عباسی)، نقدی بیک، محراب، میرزین العابدین، مفر علی (خواهر زاده کمالدین بهزاد)، میرزاعلی (فرزند سلطان محمد نقاش)، سیاوش بیک گرجستانی و… را می‌توان نام برد. از آثار این مکتب می‌توان به فالنامه (۹۵۷ ه‍.ق)، گرشاسب نامه اسدی (۹۸۱ ه‍.ق)، شاهنامه شاه اسماعیل دوم (۹۸۴–۹۸۵ ه‍.ق) ،هفت اورنگ جامی و شاهنامه قوام ابن محمد شیرازی، شاهنامه شاه عباس (۹۹۶–۱۰۰ه‍.ق)، انوار سهیلی (۱۰۰۲ ه‍.ق) و …
عباس (۹۹۶–۱۰۰ه‍.ق)، انوار سهیلی (۱۰۰۲ ه‍.ق) و … اشاره کرد. در حال حاضر نیز نگارگری در قزوین تا حدودی مرسوم و متداول است.
مکتب اصفهان عنوانی است که برای اوج‌گیری فعالیت‌های مختلف فلسفی، فقهی و هنری و معماری در طی سده ۱۷ و اوایل ۱۸ میلادی (۱۰ و ۱۱ هجری قمری) در اصفهان به کار برده می‌شود. این دوره از زمانی آغاز شد که در ۱۰۱۷ هجری قمری/ ۱۵۹۸ میلادی پایتخت صفویان به اصفهان منتقل شد. این دوره با سقوط اصفهان به دست افغان‌ها و سرنگونی صفویان در سال ۱۱۳۶ هجری قمری/۱۷۲۲ میلادی به پایان رسید. مکتب فلسفی اصفهان در بردارنده اندیشه‌ای است که به روایات امامان شیعه نزدیک و هماهنگ است، و این مکتب تلاش نمود که بین فلسفه و عرفان ایجاد هماهنگی
مکتب تلاش نمود که بین فلسفه و عرفان ایجاد هماهنگی نماید. فلسفه. مکتب فلسفی اصفهان عنوانی است که توسط هانری کربن و سید حسین نصر وضع شده است تا نوزایی فلسفی و عرفانی در دوره شاه عباس صفوی توضیح داده شود. با انتقال پایتخت صفویه به اصفهان توسط شاه عباس، دانشمندان به این شهر مهاجرت می‌کنند و مورد حمایت دربار قرار می‌گیرند. در این مکتب آموزه‌های فلسفه سینوی ابن سینا، فلسفه اشراقی سهروردی، عرفان نظری ابن عربی و تعلیمات امامان شیعه تلفیق گردید و یک همنوایی فکری ایجاد شد. بنیانگذار مکتب اصفهان میرداماد است که
ایجاد شد. بنیانگذار مکتب اصفهان میرداماد است که دستگاه فلسفی با عنوان حکمت یمانی را بر اساس اصلاح فلسفه اشراقی سهروردی ایجاد کرد. در حکمت یمانی بر تجارب و شهودهای ذوقی-عرفانی بیش از مباحث استدلالی تأکید می‌شود. شخصیت‌های برجسته دیگر این مکتب میرفندرسکی و شیخ بهایی هستند. سه حکیم مؤسس مکتب اصفهان، میرداماد، میرفندرسکی و شیخ بهایی، شاگردانی را پروردند که مهم‌ترین آن‌ها ملاصدرای شیرازی است. وی طرح فلسفی جدید با عنوان حکمت متعالیه را پدیدآورد. اما برخی فقهای شیعه آموزه‌های وی را مخالف با تشیع قلمداد کردند و وی
آموزه‌های وی را مخالف با تشیع قلمداد کردند و وی از اصفهان هجرت کرد. در دستگاه فکری وی سه رویکرد معرفتی مبتنی بر وحی، برهان عقلی و شهود عرفانی به وحدت می‌رسد. اما، مهم‌ترین نوآوری فلسفی او آن اصالت وجود بود که دیدگاه انقلابی در فلسفه اسلامی محسوب می‌شود. در این دیدگاه آنچه واقعیت است و اصالت دارد وجود است و نه ماهیت. همچنین، معرفت‌شناسی وی مبتنی بر اتحاد عاقل و معقول است که متأثر از سهروردی است. تحول دیگر وی در دستگاه فلسفه ارسطویی طرح ایده حرکت جوهری است. موضوع اصالت وجود و وحدت وجود که وی کوشید به صورت
موضوع اصالت وجود و وحدت وجود که وی کوشید به صورت فلسفی آن را اثبات کند، مورد انتقاد برخی دیگر از فلاسفه مکتب اصفهان همچون رجبعلی تبریزی قرار گرفت. برخی همچون، شمسای گیلانی رویکرد فلسفی میرداماد را ادامه دادند و آرای ملاصدرا را نپذیرفتند. از دیگر اعضای مکتب اصفهان می‌توان عبدالرزاق لاهیجی، فیض کاشانی و قاضی سعید قمی را برشمرد. به نوشته سید حسین نصر در اواخر صفویه، فضای دینی ضد فلسفی موجب افول این مکتب می‌شود، به طوری که آموزش فلسفی در اصفهان متوقف می‌گردد و علمای بنام این مکتب به شهرهای دیگر مهاجرت می‌کنند.
بنام این مکتب به شهرهای دیگر مهاجرت می‌کنند. با این حال دستاوردهای فکری مکتب اصفهان، بخصوص حکمت متعالیه تأثیر پایدار بر فلسفه در ایران بر جا می‌گذارد و منجر به تغییر پارادایم فلسفه مشایی به فلسفه صدرایی بخصوص از سده نوزدهم میلادی به بعد می‌شود. شش جریان فلسفی. در اصفهانِ دوران صفویه، شش جریان فلسفی شاخص وجود داشت که به شرح ذیل هستند: فقه. مکتب فقهی اصفهان به لحاظ تاریخی بین مکتب جبل عامل و مکتب نجف قرار دارد. زمینه شکل‌گیری این مکتب، با تشکیل حکومت صفویان و در پی آن مهاجرت علمای شیعه از جبل عامل به ایران
و در پی آن مهاجرت علمای شیعه از جبل عامل به ایران شروع می‌شود. اما به‌طور خاص با استقرار شاه عباس در اصفهان و تأسیس حوزه علمیه در این شهر به ظهور می‌رسد. ویژگی برجسته این مکتب گرایش اخباری و توجه به احادیث است که منجر به گردآوری جوامع روایی شیعه بخصوص بحار الانوار می‌شود. از دیگر ویژگی‌های این مکتب رابطه نزدیک و همکاری حوزه علمیه با دولت است که در تاریخ شیعه تا آن زمان بی‌سابقه بوده است، به طوری که در ساختار قضایی صفویان رسماً تحت تولی علمای منصوب شاه بوده است. همچنین علما در این دوره در ترویج تشیع در
است. همچنین علما در این دوره در ترویج تشیع در ایران نقشی کلیدی ایفا می‌کنند. برجسته‌ترین فقهای این مکتب محمدتقی مجلسی و محمدباقر مجلسی هستند. خطاطی و نگارگری. در مکتب اصفهان باغ‌ها و گل‌ها بسیار زیباتر و پرشکوه تر شدند و افراد در نگارگری لباس فاخر و مجلل داشتند. در این دوره تعداد افراد در نگارگری کاهش یافت. تک چهره‌ها افزایش یافتند. لباس‌ها بسیار دقیق تر طراحی شدند. سر و ریش و موی حالت واقع نمایانه تری یافتند. تعداد رنگ‌های به کاررفته در نقاشی محدود شدند. نقاشی‌های دیواری افزایش یافتند. تأثیرات مکتب اصفهان
دیواری افزایش یافتند. تأثیرات مکتب اصفهان هم پای از ایران بیرون گذاشت و هنرمندان عثمانی و هندی را تحت تأثیر خود قرار داد. مهم‌ترین هنرمند مکتب اصفهان رضا عباسی است. معین مصور، محمد یوسف، محمد قاسم، آقا رضا هروی و آقارضا مصور کاشی از نقاشان دیگر این مکتب هستند. درویش جوان با چوبدستی، خسرو و شیرین و شاهنامهٔ هر سه از رضا عباسی. این دوره مصادف با فرنگی سازی در نقاشی نیز است. محمد زمان (پائولو زمان) از سوی شاه عباس دوم به اروپا رفت و به علت تعلیماتی که دید آثار او تأثیرات نقاشی غربی را بیش از سایرین نشان
آثار او تأثیرات نقاشی غربی را بیش از سایرین نشان می‌دهد. این نوع نقاشی در دورهٔ زندیه و قاجاریه نیز ادامه یافت. خمسهٔ نظامی محمد زمان یکی از مهم‌ترین این آثار است. موسیقی. مکتب آوازی اصفهان از اواخر دوره قاجار شکل می‌گیرد. در آن دوره نایب اسدالله به همراه سیدعبدالرحیم اصفهانی که روحانی بوده و صدای خوبی داشته، شروع به کار می‌کنند و این دو که از شاگردان ابراهیم آقاباشی بودند، پایه‌گذار مکتب آوازی اصفهان می‌شوند. پس از آن در سال ۱۳۰۴، تاج اصفهانی که از شاگردان سیدعبدالرحیم بوده است، نوآوری‌هایی در آواز انجام
سیدعبدالرحیم بوده است، نوآوری‌هایی در آواز انجام می‌دهند که ماندگار می‌شود البته برخی معتقدند سابقه این مکتب فراتر از دوره قاجار است و سیدعبدالرحیم اصفهانی حلقهٔ انتقال این فرهنگ بوده است و متعلق به یک نفر نیست؛ مثلاً تاج اصفهانی در مورد شیوه خواندن سیدعبدالرحیم گفته: من که ندیده بودم، ولی از خودش پرسیدم و او گفت: شیوهٔ خواندن من، شیوهٔ رحیم زری باف است.محقق ان، مکتب آواز اصفهان را بر اصولی مبتنی میدانندکه یکی از مهم‌ترین آن اصول، "مناسب خوانی" قلمداد می‌گردد. شعر و موسیقی در مکتب اصفهان بسیار پیوسته است.
شعر و موسیقی در مکتب اصفهان بسیار پیوسته است. در این مکتب نوازنده جواب آواز را کلمه به کلمه می‌دهد و تک نواز براساس یکی از اسلوب‌های شعری تکنوازی می‌کند. نورعلی برومند، این اصل را ناشی از احاطه خواننده به "آثار و ادب فارسی" می‌دانسته است.در مکتب آوازی اصفهان برخلاف تهران با ادوات تحریر به صدا لطافت و ملاحت بیشتری می‌بخشند و به همین نسبت نیز در نوازندگی هم تغییر ایجاد می‌شود. هم چنین در نوع بیان شعر با قدرت آن را به شنونده تحمیل و انسان را بیدار می‌کند. موسیقی مکتب اصفهان از فضای شهر اصفهان یا حتی صحبت
موسیقی مکتب اصفهان از فضای شهر اصفهان یا حتی صحبت کردنِ مردم اصفهان و شمرده و بجا صحبت کردنشان نیز اثر گرفته است.
حامی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی قدرت‌الله صلح‌میرزایی و تهیه‌کنندگی محمد بانکی و اصغر بانکی محصول سال ۱۳۷۳ است. این فیلم در شهریور ۱۳۷۴ بر روی پرده سینما رفت. خلاصه فیلم. نوجوانی به نام رضا نگران مادر بیمارش است. او برای رساندن مادرش به بیمارستان، مردی را که در روستایشان صاحب ماشین است، وادار می‌کند تا آنها را به شهر برساند و...
کورش نیکنام (زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۳۳ – درگذشتهٔ ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳) موبد زرتشتی، نویسنده و پژوهشگر فرهنگ ایران باستان بود. او پژوهش‌ها و نوشته‌های بسیاری پیرامون تاریخ ایران و دین زرتشتی دارد و در هفتمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، نماینده زرتشتیان بوده‌است.
امیر جانسون (زاده ۱۹۸۷ در لس‌آنجلس)، بازیکن حرفه‌ای آمریکایی ان بی ای است. او برای تیم تورنتو رپترز در کانادا توپ می‌زند.
سوپ یا آش مایعی خوراکی و غنی از مواد مغذی است که معمولاً به‌صورت گَرم مصرف می‌شود. مصرف آن در برنامهٔ غذایی نقشی بسیار اساسی دارد. سوپ، از مواد غذایی مختلف نظیر آب، سبزیجات، گوشت، گوشت چرخ‌کرده، دانه ها، روغن، ادویه، نمک خوراکی و دیگر افزودنی‌ها تهیه می‌شود. علاوه بر این، سوپ به‌عنوان پیش‌غذا برای باز شدن اشتهای افراد و معمولاً همراه یک غذای اصلی سرو می‌شود. به‌طور کلی سوپ‌ها به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند: سوپ‌های رقیق و سوپ‌های غلیظ. در اصل سوپ‌ها در گذشته خود غذایی کامل بوده‌اند که اساس آن‌ها برپایهٔ گوشت
غذایی کامل بوده‌اند که اساس آن‌ها برپایهٔ گوشت قرمز، گوشت ماکیان، گوشت خوک یا ماهی بوده‌است. شکل فعلی سوپ و مواد تشکیل‌دهندهٔ آن قدمت چندانی ندارد و به قرن ۱۹ بازمی‌گردد. ادویه سوپ. سوپ‌ها ادویه‌های خاصی دارند که خیلی گسترده و سلیقه‌ای هست، پس بسته به ذائقه شخصی به آن‌ها ادویه می‌زنند؛ مثلاً به سوپ جو کمی پودر آویشن می‌زنند. بعضی سوپ‌ها با مزهٔ تند مطبوع‌تر هستند و از فلفل و طعم‌دهنده‌های تند مزه در آن‌ها استفاده می‌شود. بعضی از آن‌ها نیز با طعم شیرین سرو می‌شوند و در آن‌ها از شکر یا عسل استفاده می‌شود.
می‌شوند و در آن‌ها از شکر یا عسل استفاده می‌شود. سبزیجات سوپ. در تهیهٔ سوپ‌ها، از انواع سبزیجات استفاده می‌شود؛ اما سبزیجاتی که کاربرد بیشتری دارند شامل انواع کلم، هویج، ذرت، نخود فرنگی، کرفس، جعفری، سیر، پیازچه و پیاز است. گوناگونی. سوپ‌ها گوناگونی و تنوع بسیار زیادی دارند و به چند دسته تقسیم می‌شوند که نمونه‌هایی از آن‌ها عبارت‌اند از: منابع. Wikipedia contributors, "Suppe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Suppe&amp;oldid=82961726.
یاسمیلا ژبانیچ (به بوسنیایی: Jasmila Žbanić) (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۷۴) یک کارگردان اهل بوسنی و هرزگوین است. او دانش‌آموخته آکادمی هنرهای زیبای سارایوو در بخش کارگردانی تئاتر و فیلم است. او در هنر عروسک‌گردانی نیز دست دارد. ژبانیچ پس از دریافت جایزه خرس طلایی برلیناله ۲۰۰۶ برای فیلم "گرباویتسا" به شهرت رسید. او در سال ۱۹۹۷ انجمن هنرمندان "دبلوکادا" را بنیان گذاشت. ژبانیچ در سال ۲۰۱۰ برای فیلم در مسیر نامزد جایزه خرس طلایی شصتمین دوره جشنواره فیلم برلین شد. این فیلم همچنین جایزه ویژه هیئت داوران پنجاه و پنجمین
فیلم همچنین جایزه ویژه هیئت داوران پنجاه و پنجمین دوره جشنواره فیلم وایادولید اسپانیا را نصیب او کرد. او همچنین کارگردانی فیلم کجا می‌روی آیدا؟ را بر عهده داشت که این فیلم در نود و سومین دوره جوایز اسکار به عنوان بهترین فیلم خارجی، نامزد شد. یاسمیلا ژبانیچ دارای یک دختر به نام زو (Zoe) است. او معتقد است که نامش "یاسمیلا" تغییریافته «یاسمینا» است.
امپراتوری گوپتا امپراتوری یک دودمان هندی بود که در سده چهارم میلادی در بیهار هند تشکیل شد و در سده پنجم میلادی به دست هپتالیان از بین رفت. گوپتائی‌ها دارای دو پایتخت بودند یکی در شمال هند به نام پاتلی‌پترا و دومی در هند مرکزی به نام اجین. گوپتاها (گوپتاها هم نوشته‌اند) بین سال‌های ۳۲۰ تا ۵۵۰ پس از میلاد حکومت می‌کردند. این دودمان بر اکثر خاک شبه قاره هند حکمرانی می‌کردند. بنیان‌گذار این دودمان ماهاراجا سری گوپتا بود. شمال هند در سده‌های ۴ تا ۶ میلادی زیر فرمانروایی امپراتوری گوپتا بود. آثار هنری این دوره بر
امپراتوری گوپتا بود. آثار هنری این دوره بر هنر مناطق مجاور مثل جنوب شرقی آسیا، نپال، و آسیای مرکزی اثرگذار بوده است. بعد از مرگ امپراتور کوشان در پایان سده سوم، گوپتاها به شمال هند مهاجرت کردند و در سرزمینی که اکنون در حوزه ایالت‌های بیهار و اوتارپرادش است، سکنی گزیدند. دودمان گوپتا در زمان پادشاهی سامودراگوپتا و چاندراگوپتا دوم ناحیه زیر حکومت آن‌ها مسافت مابین رودهای گنگ و سند را شمال می‌شد. پیشینه. در اواخر سده چهارم میلادی به وسیلهٔ شخصی بنام چندراگوپتا سلطنت بزرگی در شمال هندوستان تأسیس گردید.
سلطنت بزرگی در شمال هندوستان تأسیس گردید. بنیان‌گذار سلطنت گوپتاها لقب «مهاراجا دهیراج» را به معنای شاهنشاه برای خود انتخاب نمود. در خانواده گوپتا به ویژه سه نفر چندراگوپتا، سمدراگپتا و کرمادتیه از پادشاهان نامدار تاریخ هنداوسشتان به‌شمار می‌روند و به‌علت خدمات شایانی که به وسیلهٔ تاجداران مزبور در رشته‌های گوناگون علم و دانش و فرهنگ و هنر آن کشور انجام پذیرفت دوره سلطنت آن خانواده را که تا حدود دو قرن طول کشید عمر طلائی تاریخ هندوستان نامیده‌اند. چندراگوپتا و سمدراگپتا هم‌روزگار شاپور دوم بودند؛ و کرماتیه
و سمدراگپتا هم‌روزگار شاپور دوم بودند؛ و کرماتیه جانشین سمدراگپتا مربی دانشمندانی بزرگ مانند آریابهاتا عالم نامدار ستاره‌شناسی و هندسه و کالیداس شاعر معروف جهان بوده‌است. همانگونه که پادشاهان خانواده موریا در قرن چهارم پیش از میلاد مسیح در شمال هندوستان حکومتی را تأسیس نمودند که از چندین حیث از سلطنت هخامنشیان الهام گرفته بود، پادشاهان خانواده گوپتا نیز در کشورداری و از نظر برخی از سنت‌های شاهان ساسانی را سرمشق خویش قرار دادند. به‌طور مثال آن‌ها لقب شاهنشاه را در تقلید از شهریاران ساسانی برای خود اختصاص
را در تقلید از شهریاران ساسانی برای خود اختصاص دادند. مانند ساسانیان که به منظور ایجاد یکپارچگی در ملت خویش در ترویج و سرپرستی یک دین زرتشتی کوشیدند و امر فرمودند اوراق پراکنده اوستا جمع‌آوری و مرتب شود، پادشاهان گوپتا نیز از دین هندو (برهمنانی) سرپرستی به عمل آوردند و مقرر داشتند کتاب ودا جمع‌آوری و مرتب و منظم گردد. گوپتائی‌ها از علما و فضلا و ارباب علم و دانش و صاحبان هنر قدردانی کردند و مربی دانشورانی چون کالیداس و آریابهت بودند. در سنگتراشی و نقاشی و هنرهای دیگر هم گوپتائی‌ها از هنرمندان سرپرستی
و هنرهای دیگر هم گوپتائی‌ها از هنرمندان سرپرستی نمودند و در نتیجه شاهکارهایی در غارهای اجنتا و الورا در هندوستان مرکزی به وجود آمد. معبد سنگی هندوان در دیوگره (شهرستان جهانسی) و مناره پولادی در دهلی می‌توانند بر اوج صنعت معماری و فلز کاری هند در آن زمان گواه باشند. گوپتائی‌ها سعی داشتند عظمت پادشاهی موریائی‌ها را مجدداً زنده سازند و جانشین آشوکا معروفترین پادشاه تاریخ باستانی هندوستان بشوند. پس از خانواده گوپتاها وردهن‌ها در شمال هندوستان بر مسند حکومت نشستند.
آنتن‌پوش یا رِیدوم به سازه‌ای معمولاً کروی‌شکل گفته می‌شود که از جنس فایبرگلاس است و برای مصون نگه داشتن آنتن‌ها در برابر عوامل طبیعی بر روی آن‌ها قرار داده می‌شود. از دلایل استفاده از این پوشش، محافظت از سرما و گرما و خوردگی ناشی از باران است. دلیل دوم پوشاندن آنتن از دید دیگران است که مثلاً در کاربردهای نظامی می‌توان از آن برای پوشاندن آنتن از دید دشمن استفاده کرد. دلیل سوم ایجاد مرز بین آنتن و محیط اطراف است. مثلاً در آنتن‌های چرخان می‌توان از ریدوم استفاده کرد برای این که به افرادی که از کنار آن عبور
کرد برای این که به افرادی که از کنار آن عبور می‌کنند برخورد نکند. آنتن پوش‌ها از جنس‌هایی ساخته می‌شوند که دارای ضریب گذردهی الکتریکی و همچنین نفوذپذیری مغناطیسی بسیار کمی باشند که بر روی امواج الکترومغناطیس که بین محیط و آنتن درون آن‌ها رد و بدل می‌شود اثر نامطلوب نداشته باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Radome," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 24, 2010).
در برنامه‌نویسی رایانه‌ای سربارگذاری عملگر (به نام چندریختی ادهاک نیز شناخته می‌شود) حالت ویژه‌ای از چندریختی است که در آن بخشی یا همهٔ عملگرها مانند +، = یا بسته به نوع آرگومان‌هایشان، پیاده‌سازی‌های متفاوتی دارند. گاهی سربارگذاری توسط زبان برنامه‌نویسی تعریف می‌شود. همچنین برنامه‌نویس می‌تواند برای پشتیبانی انواع جدید، عملگرها را دوباره پیاده‌سازی کند (سربارگذاری کند). ادعا می‌شود سربارگذاری عملگرها مفید است چون اجازه می‌دهد روند توسعهٔ برنامه با استفاده از نشان‌گذاری «نزدیک‌تر به هدف» انجام شود. و این
از نشان‌گذاری «نزدیک‌تر به هدف» انجام شود. و این امکان را فراهم می‌سازد که انواع دادهٔ تعریف‌شده توسط کاربر با سطح نحویِ همسانی با انواع دادهٔ توکار زبان برنامه‌نویسی به‌کار برده شوند. این کار به‌آسانی می‌تواند با فراخوانی توابع شبیه‌سازی شود. برای مثال سه عدد صحیح a ، b ، c را در نظر بگیرید: a + b * c در یک زبان برنامه‌نویسی که از سربارگذاری عملگرها پشتیبانی می‌کند، با فرض این که تقدم عملگر '*' بیشتر از '+' است، در واقع عبارت بالا روش کاراتر نوشتن عبارت زیر است: add (a, multiply (b,c)) مثال‌ها. در این
زیر است: add (a, multiply (b,c)) مثال‌ها. در این مثال، عملگر جمع سربارگذاری شده است تا توسط نوع دادهٔ تعریف‌شده توسط کاربرِ codice_1 استفاده شود: Time operator+(const Time&amp; lhs, const Time&amp; rhs) { Time temp = lhs; temp.seconds += rhs.seconds; if (temp.seconds&gt;= 60) { temp.seconds -= 60; temp.minutes++; temp.minutes += rhs.minutes; if (temp.minutes&gt;= 60) { temp.minutes -= 60; temp.hours++; temp.hours += rhs.hours; return temp; جمع یک عملیات دودویی است. بنابراین دو عملوند راست و چپ دارد. در
دودویی است. بنابراین دو عملوند راست و چپ دارد. در سی++ آرگومان‌های ارسال شده به تابع جمع، عملوندها هستند. و شیء codice_2 نتیجهٔ برگردانده شده است. این عملیات همچنین می‌تواند توسط یک متد از کلاس انجام شود. در این حالت عملوند codice_3 با codice_4 جایگزین می‌شود. (می‌توان در بدنهٔ کلاس codice_4 را ننوشت.) این کار باعث می‌شود عملوند سمت چپ لزوماً از نوع codice_6 باشد همچنین امکان ایجاد تغییر در عملوندها را فراهم می‌سازد. Time Time::operator+(const Time&amp; rhs) const { Time temp = *this; /* Copy 'this' which
const { Time temp = *this; /* Copy 'this' which is not to be modified */ temp.seconds += rhs.seconds; if (temp.seconds&gt;= 60) { temp.seconds -= 60; temp.minutes++; temp.minutes += rhs.minutes; if (temp.minutes&gt;= 60) { temp.minutes -= 60; temp.hours++; temp.hours += rhs.hours; return temp;
مردم فلاندِری یا فلامان ، مردمی هلندی‌زبان اند؛ که بیشترشان ساکنان نیمهٔ شمالی کشور بلژیک اند و اکثریت جمعیت این کشور را هم تشکیل می‌دهند. بخشی از شمال فرانسه نیز فلاندری‌نشین است که به فلاندرِ فرانسه معروف است، و بخش فلاندری‌نشین هلند نیز فلاندرِ زیلاندی نام دارد. این مناطق در قدیم ناحیه‌ای به نام کنت‌نشین فلاندرز را تشکیل می‌دادند، ولی امروزه میان سه کشور تقسیم شده‌اند. در زبان فارسی برای مردم این نواحی هر دو نام «فلاندری» و «فلمیش» رایج است. جمعیت کل مردم فلاندری، امروزه بیش از شش میلیون نفر است. از
مردم فلاندری، امروزه بیش از شش میلیون نفر است. از فلاندری‌ها گاه به‌عنوان یک قوم یاد می‌شود؛ اما این مفهوم مناقشه‌انگیز است. برخی امروزه معمولاً از واژهٔ فلاندری بیشتر برای اشاره به مردم استان‌های فلاندر غربی و فلاندر شرقی بلژیک استفاده می‌کنند. بخش بزرگی از فلاندری‌ها به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی نیز مسلط اند. پیشینه. بومیان فلاندر از تبار قبایل ژرمنی، به‌ویژه از گروه فرانکی هستند که در دوران باستان با تیرهٔ بلژها آمیختند. تیرهٔ بلژها نیز خود از تبار آمیخته سلتی و ژرمنی بود. امروزه شناسه اصلی مردم