payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محل دفن سرشناس‌ترین اهالی نیشابور بوده‌است. از جمله عمر خیام. همچنین این محله امروزه یکی از مکان‌های باستانی‌شناسی در نیشابور به حساب می‌آید. چارلز ویلکینسون پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور به این باور رسید که مسجد این محله همانند مسجد ابن طولون در فسطاط، قاهره بوده‌است. منابع. 1972, The Paticians of Nishapur: A Study in Medieval Islamic Social History, Cambridge, Mass* ۱۹۶۶, The Topography and Topographic History of Nishapur, PhD diss, Harvard University* ۱۹۵۰, Life in Early Nishapur. Bull. of the
ایل ممسنی از ایل‌های کهن قوم لر و از شعب لر بزرگ و جزو لرهای جنوبی است. مردمان این ایل در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد ، فارس و بوشهر ساکن می‌باشند. ایل ممسنی شامل طایفه‌های رستم ، بکش ، جاوید ، دشمن زیاری می‌باشد.طبق سرشماری از مناطق ممسنی نشین این ایل حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. جغرافیا. استان فارس: در شهرستان‌های ممسنی، رستم، بیضا، مرودشت، سپیدان، کوه چنار و ... استان کهگیلویه و بویراحمد: در نقاطی از استان استان بوشهر: در شهرستان‌های گناوه، دیلم و... تاریخ. ممسنی از قوم لر هستند که در گذشته به دامداری
ممسنی از قوم لر هستند که در گذشته به دامداری و کوچ مشغول بوده و بنا به روایت‌های مختلف و دلایلی چند ازجمله همین کوچ رو و جنگجو بودن، به دنبال یافتن مرتع و جایگاهی درخورتر برای زندگی به منطقه شولستانات وارد شده، بومیان این منطقه را سرکوب کرده و خود بر این منطقه که امروزه به همین نام یعنی ممسنی خوانده می‌شود مسلط شدند. منطقه شولستانات (ممسنی امروز) در شمال غربی شیراز، و جنوب غربی استان فارس قرار دارد. و در هر دوره تاریخی قسمتی از آن جدا و ضمیمه شهرستان یا استان مجاور می‌شده است. که در سال‌های اخیر نیز طایفه
مجاور می‌شده است. که در سال‌های اخیر نیز طایفه رستم در قالب شهرستانی مستقل تحت عنوان شهرستان رستم، از طایفه ممسنی جدا شد. ممسنی‌ها دارای آداب و رسوم خاص و فرهنگی مشترک با سایر همزبانان خویش مثل بختیاری‌ها و حتّی فارس‌ها هستند، لرهای فارس-نشین ممسنی و رستم بسیاری از رسم‌ها و آیین سنتی خویش را حفظ و حتّی امروزه نیز در مراسم‌هایی مثل عروسی، عزاداری، عید نوروز و … آن‌ها را انجام می‌دهند. ممسنی‌ها شیعه مذهب ولی در آیین و شریعت دارای تسامح بسیار می‌باشند. زندگی روزمره را با دامپروری و کشاورزی و نیز امروزه با
روزمره را با دامپروری و کشاورزی و نیز امروزه با اشتغال در برخی نهادهای دولتی و حکومتی در کنار تجارت و … می‌گذرانند، این درحالی ست که در گذشته‌ای نزدیک، این مردم علاوه بر کشاورزی و دامداری، از راه غارت کاروانهای حکومتی نقش رابین هود را لرهای ممسنی داشتند و با غارت کاروان‌های حکومتی به مردم فقیر ایل و منطقه کمک می کردند، شکار و … نیز کسب معیشت می‌کردند؛ که این خود همواره باعث ضدیت ایشان با حاکمان و حکومت‌های وقت می‌شده است. دوره اسلامی. در کتاب شرف نامه شرف الدین بدلیسی آمده: اتابک هزاراسپ که مهین و بهین همه
بدلیسی آمده: اتابک هزاراسپ که مهین و بهین همه بود، قائم مقام پدر شد و عدل و داد ورزید. دراواسط سده پنجم هجری برخی از طایفه‌های لر به‌دلیل زبردستی و چالاکی از منطقه لر بزرگ برای مقابله به صلیبیون به سوریه کوچانده شدند که ممسنی یکی از آنان بود.طایفه ممسنی در اواسط سده ششم به همراه عشایر لر دیگر از شام به نواحی غربی ایران بازگشتند. به گفته شهاب الدین العمری طوایفی از لرها در سوریه و مصر زندگی می‌کردند اما صلاح الدین ایوبی از چالاکی و زبردستی آن‌ها در بالا رفتن از صخره‌های سرسخت بوحشت افتاد و دستور قتل‌عام
از صخره‌های سرسخت بوحشت افتاد و دستور قتل‌عام آن‌ها را صادر کرد. سکندر امان الهی نیز ضمن تأیید نظر مینورسکی دلایل دیگری را نیز برای اشتباه بودن گفته حمدالله مستوفی ذکر کرده است. به گفته او زمان مهاجرتی که حمدالله مستوفی ذکر کرده با تاریخی که شهاب الدین العمری برای قتل‌عام لرها در سوریه و مصر آورده یکی است و طایفه‌های مهاجر از سوریه همان لرهایی هستند که صلاح الدین ایوبی آنان را وادار به برگشت به لر بزرگ کرد. طایفه‌ها. ایل ممسنی از ۴ طایفه بزرگ رستم ، دشمن زیاری ، جاوید و بکش تشکیل شده است. زبان. مردم این
زیاری ، جاوید و بکش تشکیل شده است. زبان. مردم این ایل به لری ممسنی صحبت می‌کنند که یکی از شاخه‌های زبان لری است که در میان لرهای ممسنی متداول است. گویش فوق در دسته لری جنوبی قرار می‌گیرد.
محمدعلی ایاد یک جودوکار اهل قطر می‌باشد. در جودو در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ وی به‌طور مشترک در جایگاه ۵م رده نیمه سنگین وزن‌ها (۱۰۰ کیلوگرم) قرار گرفت. وی در رقابت بر سر کسب مدال برنز در مقابل جودوکار اهل ازبکستان متحمل شکست شد. وی هم‌اکنون ساکن شهر دوحه می‌باشد.
محمدجعفر محلاتی، فرزند شیخ محمدحسین (تولد ۱۲۸۴ قمری) از روحانیان مبارز جنوب بود. وی به سال ۱۲۸۴ قمری (۱۲۴۳ خورشیدی) در شیراز به دنیا آمد. خاندان وی اصالتاً شوشتری بوده و جد پدری ایشان مجتهدالزمان ملااحمد از شوشتر به همراه پدر بزرگوارشان مولانا محمّدالتستری به محلات مهاجرت نموده و سپس جدشان ایشان ملا محمّدعلی محلاتی از محلات به شیراز مهاجرت نمودند و نسب وی به علی ابن الحسین النجارالتستری و به شجره نامه خاندان بنی النّجار می‌رسد. وی به سال ۱۳۰۹ در ۲۵ سالگی برای تحصیل علوم عالی به سامرا رفت و از میرزای شیرازی
تحصیل علوم عالی به سامرا رفت و از میرزای شیرازی بهره‌مند شد؛ و پس از آن در نجف در دروس سید محمدکاظم یزدی و آخوند خراسانی حاضر شد و از آندو اجازه اجتهاد گرفته و در سال ۱۳۳۰ قمری به شیراز برگشت. وی در قیام و مقاومت جنوب هنگام جنگ جهانی اول در مقابل بریتانیا در کنار مردم بود و حکم جهادی خود را صادر کرد که به وسیلهٔ ضیاءالواعظین به سمع مردم رسید؛ و مردم شیراز را برای حمایت از تنگستانی‌ها و دشتستانی‌ها فراخواند و در ۹ ذیحجه ۱۳۳۳ قمری خود لباس رزم پوشید و با ۷۰۰ مجاهد عازم برازجان شد. ناصر دیوان کازرونی در راه
مجاهد عازم برازجان شد. ناصر دیوان کازرونی در راه کازرون از آن‌ها استقبال نمود و عده‌ای از مردم کازرون با آن‌ها همراه شدند. در برازجان شیخ محمدحسین برازجانی، سلطان اخگر (فرمانده ژاندارمری) و غضنفرالسلطنه برازجانی (حکمران برازجان) از آن‌ها بگرمی استقبال کردند. احمدخان دریابیگی به قصد ایجاد اختلاف بین مجاهدین شیراز و تنگستانی خود را به جمع مجاهدین شیراز رساند؛ و از آن‌ها خواست در برازجان بمانند. ۳۰۰ نفر از نیروهای ژاندارمری به حکم جهادی آقای محلاتی حاضر به جنگ شدند؛ و به مجاهدین تنگستانی در چغادک پیوستند.
جنگ شدند؛ و به مجاهدین تنگستانی در چغادک پیوستند. کدخدایان بندر ریگ، حیات داوود و لیراوی و اهالی دشتستان و دشتی به دنبال حکم جهادی جعفر محلاتی به دفاع و همکاری با تنگستانی‌ها شتافتند. شیخ محمدجعفر محلاتی به سال ۱۳۱۸ خورشیدی درگذشت. از جمله فرزندان وی، بهاءالدین محلاتی و جلال الدین آیت‌الله‌زاده و جمال الدین آیت الله‌زاده، محلاتی می‌باشند.
هنر سیر و سفر برگردانی است از کتابی به نام "The art of travel" اثر آلن دو باتن نویسنده سوئیسی، از زبان انگلیسی به پارسی، به کوشش گلی امامی. موضوع کتاب. در این کتاب دو باتن با سبکی شخصی تر، به روانشناسی سفر می‌پردازد: چطور مکانها را قبل از این که ببینیم تصور می‌کنیم؟، چطور چیزهای زیبا را به یاد می‌آوریم، وقتی به صحرایی نگاه می‌کنیم یا وارد هتلی می‌شویم یا به روستائی می‌رسیم چه اتفاقی در ما می‌افتد؟
این نوشتار به بررسی عمر بن خطاب دومین خلیفه اهل سنت در ادبیات فارسی می‌پردازد. مدح و ستایش عمر بن خطاب و دیگر خلفای راشدین در بسیاری از آثار مشهور ادبیات فارسی دیده می‌شود. مولوی. مولانا جلال الدین محمد بلخی، شاعر شهیر قرن هفتم هجری از خلفای راشدین و من‌جمله خلیفه دوم به کرات به‌نیکی یاد کرده: مولوی همچنین جاهای دیگر مثلا در داستان پیر چنگی به عمر اشاره می‌کند. ابوالقاسم فردوسی:. به گفتار پیغمبرت راه جوی دل از تیرگیها بدین آب شوی چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی خداوند امر و خداوند نهی که خورشید بعد از رسولان
خداوند امر و خداوند نهی که خورشید بعد از رسولان مه نتابید بر کس ز بوبکر به عمر کرد اسلام را آشکار بیاراست گیتی چو باغ بهار پس از هر دوان بود عثمان گزین خداوند شرم و خداوند دین چهارم علی بود جفت بتول که او را به خوبی ستاید رسول که من شهر علمم علیم در ست درست این سخن قول پیغمبرست در نرم افزار شاهنامه بیت های فوق به صورت زیر درج شده است: به گفتار پیغمبرت راه جوی دل از تیرگیها بدین آب شوی چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی خداوند امر و خداوند نهی که من شهر علمم علیم در ست درست این سخن قول پیغمبرست عطار نیشابوری..
در ست درست این سخن قول پیغمبرست عطار نیشابوری.. نورالدین مدرسی چهاردهی که صاحب تالیفاتی در عرفان اسلامی ست در مقاله ای در مجله وحید می‌نویسد که حسنعلی نخودکی اصفهانی از علمای شیعه در دوران معاصر؛ کتاب منطق الطیر عطار را با حذف کردن مطالبی که در مدح خلفا بوده‌است منتشر کرده و گفته‌است که عطار تقیه کرده بوده و همچنین ادعا کرد که من برای چاپ کتاب از روح عطار اجازه گرفتم! سنایی غزنوی. سنایی غزنوی از بزرگ‌ترین شاعران قصیده‌گو و مثنوی‌سرای ادبیات فارسی، که در سدهٔ ششم هجری می‌زیسته‌است. در اثرش "طریق التحقیق"
ششم هجری می‌زیسته‌است. در اثرش "طریق التحقیق" می‌سراید: سعدی شیرازی. سعدی، شاعر و نویسنده زبان پارسی در وصف عمر می‌سراید: دیگر عمر که لایق پیغمبری بدی گر خواجه رسل نبدی ختم انبیا سالار خیل خانهٔ دین صاحب رسول سر دفتر خدای پرستان بی‌ریا دیوی که خلق عالمش از دست عاجزند عاجز در آنکه چون شود از دست وی رها؟ او همچنین در شعری در مدح بوبکر بن سعد بن زنگی به عمر اشاره می‌کند و چنین می‌نویسد: حکیم نظامی گنجوی. نظامی در وصف عمر می‌فرماید: به مهر علی گرچه محکم پیم ز عشق عمر نیز خالی نیم بیدل دهلوی. عمر یافت کام از می
عمر نیز خالی نیم بیدل دهلوی. عمر یافت کام از می عدل و داد بر آفاق چون استوا، خط نهاد که هر کس ز مضمون این خط گذشت به اسرار تحقیق واصل نگشت عبید زاکانی. چون بست بهر دین محمد میان عمر در هم شکست گردن گردن کشان عمر برباد رفت خرمن کفار خاکسار چون برکشید خنجر آتش فشان عمر خورشید دین به اوج کمال آن زمان رسید کانداخت سایه بر سر اسلامیان عمر دستش به مکه گردن قیصر بزد به روم چون گشت برممالک دین قهرمان عمر هم آسمان دانش و هم آفتاب عدل هم خوابهٔ محمد آخر زمان عمر حکیم سنایی غزنوی. ظالمان را حشر با آب نیاز عادلان را
سنایی غزنوی. ظالمان را حشر با آب نیاز عادلان را زی امیرالمؤمنین عمر برند عبدالرحمن جامی. خاصه آل پیغمبر و اصحاب کز همه بهترند در هر باب وز میان همه نبود حقیق به خلافت کسی به از صدیق وز پی او نبود از آن احرار کس چو فاروق لایق آن کار اقبال لاهوری. تازه کن آئین صدیق و عمر چون صبا بر لاله صحرا گذر
تولید الکتریسیته در مواد نیم‌رسانا براثر تابش امواج الکترومغناطیسی را اثر فُتوولتایی می‌گویند. فرهنگستان زبان فارسی نام این پدیده را با املای «اثر فوتوولتایی» ارائه داده‌است. اثر فتوولتایی به معنی تولید شدن ولتاژ یا جریان الکتریکی متناظر با آن در ماده به دلیل در معرض نور قرار گرفتن است. اگرچه اثر فوتوولتایی به‌طور مستقیم به اثر فوتوالکتریک مربوط است با این حال این دو پروسه متفاوت بوده و باید بین آن‌ها تمایز قائل شد.
استارس یک ویروس رایانه‌ای است که در آوریل ۲۰۱۱ در ایران شناسایی شد. این ویروس که از خانوادهٔ استاکس‌نت دانسته می‌شود، خود را در میان پرونده‌های پی‌دی‌اف مخفی می‌کند. به گفته رئیس سازمان پدافند غیر عامل ایران، استارس ممکن است با فایلهای اجرایی سازمان‌های دولتی ایران اشتباه گرفته شود. با بررسی‌های انجام شده توسط تیم وب آموز معلوم شد که اصلاً چنین ویروسی وجود ندارد و کل این قضیه بخشی از کلاهبرداری‌های مسعود مولوی از مقامات جمهوری اسلامی ایران بوده‌است.
محمدمهدی رکنی یزدی (متولد ۱۳۰۹ مشهد) استاد زبان و ادبیات فارسی، قرآن پژوه و اندیشمند ایرانی است که ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ مدیرمسئول و سردبیر مجله مشکوه و تألیف ده‌ها مقاله و کتاب (سه کتاب در انتشارات سمت) از مهم‌ترین سوابق وی می‌باشد. تحصیلات. کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۳۳ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۳۵ دکترا زبان و ادبیات فارسی، دانشکده
تهران، ۱۳۳۵ دکترا زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۴۷ زندگی‌نامه. دکتر محمدمهدی رکنی یزدی در سال ۱۳۰۹ در مشهد متولد شد و پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در سال ۱۳۲۹ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران اخذ کرد. پس از بازگشت به مشهد از مهرماه سال ۱۳۳۵ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در دبیرستان‌های مشهد از جمله دبیرستان علوی و دانشسرای مقدماتی مشغول به تدریس شد. همجنین با
و دانشسرای مقدماتی مشغول به تدریس شد. همجنین با شرکت در جلسات مذهبی و بهره‌گیری از دانشمندانی همچون استاد محمد تقی شریعتی، آیت‌الله میرزا جوادآقا تهرانی و آیت‌الله مجتبی قزوینی خراسانی به تکمیل مطالعات اسلامی خود پرداخت. در سال ۱۳۴۰ در مقطع دکترای دانشکده ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته شد و برای ادامه تحصیل به تهران رفت و از اساتید برجسته‌ای همچون استاد جلال الدین همایی، بدیع الزمان فروزانفر، محمد معین، ذبیح‌الله صفا، عبدالعظیم قریب و محمد محمدی بهره جست و پایان‌نامه دکترای زبان و ادبیات فارسی را با عنوان
پایان‌نامه دکترای زبان و ادبیات فارسی را با عنوان «تحقیق در تفسیر کشف‌الاسرار و عدةالابرار» با راهنمایی استاد محمدتقی مدرس رضوی در سال ۱۳۴۷ دفاع نمود. در سال ۱۳۴۷ بنا به پیشنهاد دانشگاه مشهد، از آموزش و پرورش به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد منتقل شد؛ که در ایام تدریس خود با اساتید برجسته‌ای چون دکتر علی شریعتی و دکتر غلامحسین یوسفی همکار بود. پس از انقلاب اسلامی و همزمان با تعطیل شدن دانشگاه‌ها در دوره انقلاب فرهنگی، به آستان قدس رضوی منتقل گردید و ابتدا در اداره امور فرهنگی مشغول به خدمت شد و
و ابتدا در اداره امور فرهنگی مشغول به خدمت شد و پس از تأسیس سازمان چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی توسط دکتر عباس سعیدی رضوانی، با این مؤسسه همکاری کرد که تألیف کتاب‌های متعدد، حاصل این همکاری بود. در سال ۱۳۶۱ بنیاد پژوهشهای اسلامی به عنوان مرکزی علمی و پژوهشی و وابسته به شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی، تأسیس شد. وی به عنوان عضو هیئت مدیره به همکاری با بنیاد مشغول شد. پس از آغاز به کار مجله علمی- ترویجی مشکوة در سال ۱۳۶۱ عضو هیئت تحریریه این فصلنامه شد که از سال ۱۳۷۸ به عنوان مدیر مسئول و سردبیر این مجله
از سال ۱۳۷۸ به عنوان مدیر مسئول و سردبیر این مجله علمی- ترویجی انتخاب گردید. پس از انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه‌ها، به دانشکده ادبیات بازگشت و به تدریس و فعالیت‌های علمی خود ادامه داد و طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد را به عهده داشت و در نهایت در سال ۱۳۸۲ پس از ۴۶ سال تدریس تمام وقت و با رتبه علمی استاد تمام از دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بازنشسته شد. پس از بازنشستگی به‌طور پاره وقت به عنوان استاد راهنمای دوره دکتری در دانشکده ادبیات
عنوان استاد راهنمای دوره دکتری در دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد و دانشگاه علوم اسلامی لندن فعالیت داشت و نیز در دانشکده علوم قرآنی مشهد و دانشکده علوم اسلامی رضوی به تدریس و راهنمایی پایان‌نامه پرداخت. وی هم‌اکنون به عنوان عضو شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی و مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه مشکوه مشغول به فعالیت می‌باشد. کتاب‌شناسی. مقالات. ۱. «روش‌یابی در آموزش علوم دینی»، نشریه کمیته دبیران تعلیمات دینی مشهد، اداره کل آموزش و پرورش خراسان، مرداد ۱۳۴۹، ص۵۴–۷۰. ۲. «دیوان رسالت و آیین دبیری از خلال تاریخ
۲. «دیوان رسالت و آیین دبیری از خلال تاریخ بیهقی»، یادنامه ابوالفضل بیهقی، چاپ اول، مشهد، انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد، ۱۳۵۰، ص، ۲۳۳–۲۷۲. ۳. «فواید لغوی تفسیر کشف الاسرار»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، پاییز ۱۳۵۰، ص ۶۰۲–۶۲۳. ۴. «خصایص دستوری تفسیر کشف الاسرار»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، بهار ۱۳۵۱، ص ۱۳۲–۱۵۴. ۵. «دریافت عرفانی میبدی از قرآن»، مجموعه سخنرانی‌های دومین کنگره تحقیقات ایرانی، جلد دوم، بهار ۱۳۵۲، ص ۲۶۴–۲۹۵. ۶. «فرهگ عامه در کتاب التفهیم»، مجله دانشکده
۶. «فرهگ عامه در کتاب التفهیم»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، بهار ۱۳۵۲، ص ۱۵۹–۱۷۸. ۷. «آثار الباقیه و روش علمی تحقیقات ابوریحان در قرآن»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، پاییز ۱۳۵۲، ص۴۹۲–۴۷۱. ۸. «نظریات انتقادی بیرونی از خلال آثار الباقی»، فصلنامه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مشهد، شماره ۸، پاییز ۱۳۵۲، ص۴۰۳–۴۱۷. ۹. «جلوه‌های تشیع در تفسیر کشف الاسرار»، یادنامه علامه امینی، شرکت سهامی انتشار، ۱۳۵۲، ص ۱۶۵–۲۳۰. ۱۰. «نسخه خطی مترادف الالفاظ و خصوصیات آن»، (مجموعه
«نسخه خطی مترادف الالفاظ و خصوصیات آن»، (مجموعه خطابه‌های سومین کنگره تحقیقات ایرانی)، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۳، ص ۵۰۰–۵۱۸. ۱۱. «ارزش خرد از نظر فردوسی»، مجموعه سخنرانی‌های اولین و دومین هفته فردوسی، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، ۱۳۵۳، ص ۱۰۴–۱۲۵. ۱۲. «برخی از خصوصیات داستان‌های مثنوی»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، زمستان ۱۳۵۳، ص۶۴۷–۶۶۶. ۱۳. «بررسی و نقد جبر و اختیار در آثار چند تن از شاعران»، فصلنامه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مشهد، شماره ۱۵، تابستان ۱۳۵۴. ۱۴.
اسلامی دانشگاه مشهد، شماره ۱۵، تابستان ۱۳۵۴. ۱۴. «بررسی و نقد جبر و اختیار در آثار چند تن از شاعران (۲)»، فصلنامه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مشهد، شماره ۱۶ و ۱۷، پاییز و زمستان ۱۳۵۴. ۱۵. «بررسی و نقد جبر و اختیار در آثار چند تن از شاعران (۳)»، فصلنامه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مشهد، شماره ۱۸، بهار ۱۳۵۵. ۱۶. «دیداری با مولوی در کتاب فیه ما فیه»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، زمستان ۱۳۵۶. ۱۷. «اقبال و عرفان»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد (یادنامه
ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد (یادنامه علامه اقبال لاهوری)، پاییز ۱۳۵۶. ۱۸. «نکاتی چند از دقت مترجمان قرآن مجید»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال چهاردهم، شماره دوم، تابستان ۱۳۵۷. ۱۹. «عشق از دیدگاه مولوی»، فرخنده پیام (مجموعه مقالات تحقیقی علمی) یادگارنامه استاد دکتر غلامحسین یوسفی، انتشارات دانشگاه مشهد، ۱۳۶۰. ۲۰. «موزه در بینش اسلامی»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱، پاییز ۱۳۶۱. ۲۱. «ارزیابی گریه»، فصلنامه مشکوة، شماره ۲، بهار ۱۳۶۲. ۲۲. «سعدی آموزگار قناعت»، ذکر جمیل سعدی (مجموعه
۲۲. «سعدی آموزگار قناعت»، ذکر جمیل سعدی (مجموعه مقالات به مناسبت بزرگداشت هشتصدمین سالگرد تولد سعدی)، کمیسیون ملی یونسکو، اسفند ۱۳۶۴. ۲۳. «چراغی که در کانون درخشید» (شرح حال و آثار محمد تقی شریعتی مزینانی)، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، بهار و تابستان ۱۳۶۶. ۲۴. «یکتابینی و یکتاپرستی نظامی»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال بیست و سوم، شماره اول و دوم، بهار و تابستان ۱۳۶۹. ۲۵. «آزمون زندگی و بهره فرزانگان از آن»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی
مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال بیست و سوم، شماره سوم وچهارم، پاییز و زمستان ۱۳۶۹. ۲۶. «تاریخ و تاریخ‌پژوهی بین مسلمانان (یادنامه استاد دکتر عبدالهادی حائری)»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال بیست و پنجم، شماره اول و دوم، بهار و تابستان ۱۳۷۱. ۲۷. «جستاری در اسامی سوره‌های قرآن»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال سی و یکم، شماره سوم و چهارم، پاییز و زمستان ۱۳۷۷. ۲۸. «شبهه و ویژگیهای آن در کلام امیرمؤمنان علی علیه السلام»، فصلنامه
آن در کلام امیرمؤمنان علی علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۶۷، تابستان ۱۳۷۹. ۲۹. «حدیث حقیقت و معرفی نسخه‌ای خطی در شرح آن»، دو فصلنامه مطالعات اسلامی، شماره ۴۹ و ۵۰، پاییز و زمستان ۱۳۷۹. ۳۰. «ارزش دانش از دیدگاه حضرت علی (ع)»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال سی و سوم، شماره سوم و چهارم، پاییز و زمستان ۱۳۷۹. ۳۱. «حقوق متقابل مردم و حکومت اسلامی در نهج البلاغه»، فصلنامه مشکوة، شماره ۶۸ و ۶۹، پاییز و زمستان ۱۳۷۹. ۳۲. «آداب تعلیم در قرآن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۱، تابستان ۱۳۸۰.
در قرآن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۱، تابستان ۱۳۸۰. ۳۳. «کانون فروزان مشهد الرضا علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۲ و ۷۳، پاییز و زمستان ۱۳۸۰. ۳۴. «پرتوی از فروغ دانش حضرت رضا علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۲ و ۷۳، پاییز و زمستان ۱۳۸۰. ۳۵. «عزت در قرآن مجید»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۴ و ۷۵، بهار و تابستان ۱۳۸۱. ۳۶. «تجلی عزت و شجاعت در گفتار امام حسین علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۶ و ۷۷، پاییز و زمستان ۱۳۸۱. ۳۷. «یادمان روزهای خدا»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۸، بهار ۱۳۸۲. ۳۸. «نوید آمدن مصلح
مشکوة، شماره ۷۸، بهار ۱۳۸۲. ۳۸. «نوید آمدن مصلح آخرالزمان»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۹، تابستان ۱۳۸۲. ۳۹. «بازیگردانی واجها و فرایندهای آوایی: ویژگیهای گویشی در متون تفسیری»، محمد مراد ایرانی، محمد مهدی رکنی، فصلنامه تخصصی زبان و ادبیات، سال سی و ششم، شماره ۳ (پیاپی ۱۴۲)، پاییز ۱۳۸۲، صص ۱۷–۴۰. ۴۰. «زیارت آل یاسین و توضیح کلمات کلیدی آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۷، تابستان ۱۳۸۴. ۴۱. «سیمای معنوی شهید سید حسن مدرس (ره)»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۸، پاییز ۱۳۸۴. ۴۲. «سفر عالم آل محمد صلی الله علیه و اله به خراسان و
«سفر عالم آل محمد صلی الله علیه و اله به خراسان و دستاوردهای آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۹، زمستان ۱۳۸۴. ۴۳. «پیامبر رحمت، کانون وحدت»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۰، بهار ۱۳۸۵. ۴۴. «صبر، پایداری در برابر دشواری‌ها»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۱، تابستان ۱۳۸۵. ۴۵. «دین خالص و نمودهای اجتماعی آن»، فصلنامه مشکوة، شماره۹۵، تابستان ۱۳۸۶. ۴۶. «اتحاد در پرتو آموزه‌های قرآن و حدیث»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۶ و ۹۷، پاییز و زمستان ۱۳۸۶. ۴۷. «نو شدن جهان و نوآوری انسان»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۸، بهار ۱۳۸۷. ۴۸. «گواهی قرآن بر
مشکوة، شماره ۹۸، بهار ۱۳۸۷. ۴۸. «گواهی قرآن بر کلام‌الله بودن آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۹، تابستان ۱۳۸۷. ۴۹. «دولت دیدار یار»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۳، پاییز ۱۳۸۸. ۵۰. «مقایسه تمثیلی در قرآن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۴، پاییز ۱۳۸۸. ۵۱. «کرامات (امکان وقوع، آسیب‌شناسی)»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۶، بهار ۱۳۸۹. ۵۲. «جستاری دربارهٔ جهاد در اسلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۸، پاییز ۱۳۸۹.
زنبورخوار اروپایی یا زنبورخوار معمولی پرنده‌ای از خانوادهٔ زنبورخواران است که در جنوب اروپا و بخش‌هایی از شمال آفریقا و غرب آسیا زادآوری می‌کند. این پرنده مهاجر بوده و زمستان‌ها به مناطق گرمسیری آفریقا، هندوستان و سری لانکا کوچ می‌کند. ویژگی‌ها. زنبورخوار معمولی نیز همچون دیگر زنبورخواران دارای قامتی بلند و باریک با پرهایی رنگارنگ است. پرهای ناحیهٔ بالای بدن به رنگ‌های زرد و قهوه‌ای، بال‌ها سبزرنگ و دم و پرهای ناحیهٔ شکم سبز مایل به آبی است. پرهای ناحیهٔ گلو به رنگ زرد درخشان بوده و منقار دراز و خمیدهٔ
گلو به رنگ زرد درخشان بوده و منقار دراز و خمیدهٔ پرنده سیاه‌رنگ است. همچنین دم پرنده دارای دو شاهپر بسیار دراز در وسط آن است که در پرندگان نابالغ دیده نمی‌شود. هر دو پرندهٔ نر و ماده از نظر ظاهری به یکدیگر شبیه بوده و طول بدنشان به ۲۷ تا ۲۹ سانتی‌متر می‌رسد. تغذیه. همان‌گونه که از نام پرنده بر می‌آید، زنبورخوار معمولی از حشرات به ویژه زنبور، زنبور بی‌عسل و زنبور سرخ که آن‌ها را هنگام پرواز شکار و تغذیه می‌کند. این پرنده پیش از خوردن شکارش، نیش آن را با کوبیدن چندبارهٔ حشره به یک سطح سخت جدا ساخته و سپس آن
چندبارهٔ حشره به یک سطح سخت جدا ساخته و سپس آن را می‌خورد. زنبورخوار معمولی در طول روز در حدود ۲۵۰ زنبور می‌تواند بخورد. زنبورخوار پس از خوردن زنبور، شیرهٔ بدن زنبور را گرفته و باقی‌مانده را قی می‌کند و تعدادی را هم کامل می‌خورد. آشیان‌سازی و زاآوری. زنبورخوار معمولی پرنده‌ای اجتماعی است و لانهٔ خود را در کنار دیگر زنبورخواران در سواحل شنی به‌ویژه در نزدیکی رودخانه‌ها و معمولاً در آغاز ماه مه می‌سازد. آن‌ها یک دالان نسبتاً طولانی را در داخل زمین حفر کرده و تقریباً در اوایل ژوئن بین ۵ تا ۸ تخم کروی‌شکل
و تقریباً در اوایل ژوئن بین ۵ تا ۸ تخم کروی‌شکل سفیدرنگ در آن می‌گذارند. پس از آن هر دو پرندهٔ نر و ماده به مراقبت از تخم‌ها پرداخته و جوجه‌ها در حدود ۳ هفته سر از تخم درمی‌آورند.
استفانی کی پانابیکر (زاده ۲ می ۱۹۹۰) بازیگر تلویزیون و سینمای آمریکا و خواهر کوچکتر دانیل پانابیکر است. او برای اولین بار زمانی که تنها ۱۲ سال داشت در فیلم تساوی به ایفای نقش پرداخت و با این نقش وارد دنیای هنر شد. او در فیلم "پرندگان کوچک" بازی کرده‌است.
محمّدسعید حنایی کاشانی (زادهٔ ۱۳۳۸) عضو سابق هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی و مترجم متون فلسفی است. وی کتاب‌هایی چون «فلسفه اروپایی در عصر نو»، «علم هرمنوتیک» و «تفکر در قرون وسطا» را به فارسی برگردانده است. تحصیلات. حنایی کاشانی، در سال ۱۳۶۴، مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه شهید بهشتی دریافت کرد، و سپس در سال ۱۳۶۷ مقطع کارشناسی ارشد را در همین رشته با ترجمهٔ رسالهٔ «"در باب وجود و ماهیت"» (On Being and Essence) اثر توماس آکوئیناس در دانشگاه تهران به پایان رساند.
بونویل شهری در واریک کانتی، ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است. این شهر مرکز بخشداری واریک کانتی است. بونویل در سال ۱۸۱۸ تأسیس شده و بر اساس نام خانوادگی راتلیف بون، دومین فرماندار ایندیانا، نام گذاری شده‌است. جغرافیا. بونویل در موقعیت قرار گرفته‌است. این شهر مساحتی در حدود ۷.۷ کیلومتر مربع دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۶،۲۴۶ نفر اعلام شد.
دربی منچستر به بازی دو باشگاه فوتبال منچستر سیتی و منچستریونایتد گفته می‌شود. یونایتد در ورزشگاه اولدترافورد بازی می‌کند و سیتی در ورزشگاه اتحاد، این دو ورزشگاه تقریباً ۴ مایل (۶٫۵ کیلومتر) فاصله دارند. شهر منچستر پرافتخارترین شهر در فوتبال انگلستان بعد از پایتخت است به طوری که منچستر یونایتد و منچستر سیتی روی هم ۱۰۴ جام کسب کرده‌اند. منچستر یونایتد با ۶۸ جام پرافتخارترین تیم انگلستان و منچستر سیتی با ۳۶ جام پنجمین تیم پرافتخار انگلستان می‌باشد. آمار. "آمار دقیق در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳ بروزرسانی شده‌است."
شیخ محمدحسین برازجانی معروف به مجاهد، (زاده: ۱۲۴۹ – درگذشت: ۱۳۱۹) فرزند نجفعلی متولد برازجان از روحانیون مبارز جنوب در جنگ جهانی اول بود. اجداد وی از روحانیون شیعه مهاجر از بحرین می‌باشند. وی در نجف تحصیل کرد. با تصرف بوشهر در جنگ جهانی اول به سال ۱۳۳۳ قمری مردم جنوب به رهبری رئیسعلی دلواری به نبرد با نیروهای انگلیس پرداختند. در همین زمان، آیت الله محمدتقی شیرازی در نجف برضد متفقین اعلام جهاد کرد و برازجانی بر همین اساس، به یاری رئیسعلی دلواری شتافت. دامنهٔ این قیام تا شیراز گسترش یافت و برازجان مرکز تجمع
این قیام تا شیراز گسترش یافت و برازجان مرکز تجمع آزادیخواهان شد. وی با علی کازرونی، غضنفرالسلطنه برازجانی (ضابط برازجان)، اخگر (دکتر ژاندارمری) برای کمک به نبرد جنوب، در برازجان شورایی تشکیل دادند که در آن پس از خواندن نامه‌های مجاهدان و مخالفان، رهنمودهای لازم را می‌دادند و از خان‌های منطقه می‌خواستند تا رئیسعلی را در جنگ یاری دهند. نخستین کسی که به درخواست آنها پاسخ مثبت داد، شیخ حسین خان چاهکوتاهی بود. کاکس، وابستهٔ نظامی انگلیس در بوشهر، طی نامه‌ای از او بازخواست کرد، اما شیخ با استناد به فتوای علمای
او بازخواست کرد، اما شیخ با استناد به فتوای علمای نجف، به کاکس پاسخ داد و رئیسعلی نیز در تأیید آن، نامه‌ای مفصل و ستایش‌آمیز برایش فرستاد. در اثنای جنگ جنوب، رئیس علی دلواری کشته شد. مبارزهٔ جنوب همچنان ادامه یافت تا آنکه انگلیسی‌ها در (۱۳۳۵. ق - ۱۹۱۷. م) بر برازجان مسلط شدند. وی پس از پیروزی متفقین مدتی متواری بود. پس از پایان جنگ، به زادگاه خود بازگشت. شیخ محمدحسین در اواخر عمر در تهران زیست و در این شهر درگذشت و در امامزاده عبدالله به خاک سپرده شد.