payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایران، در مصاحبه با تلویزیون دولتی ایران پیشنهاد مبادله آن‌ها با زندانیان ایرانی در آمریکا را مطرح کرد: «یک گفتگوهایی می‌شود که اگر بشود یک مبادله‌ای انجام دهیم. ما دوست نداریم کسی در زندان باشد ولی بالاخره این افراد تجاوز مرزی کرده‌اند و جرمشان آشکار است ولی آن ایرانی‌هایی که در زندان‌های آمریکا هستند هیچ جرم معلومی ندارند.» در ۲ خرداد ۸۹ هم حیدر مصلحی وزیر اطلاعات ایران پیشنهاد مبادله این افراد با ایرانیان زندانی در آمریکا را مطرح کرد و تأکید کرد که جاسوس بودن این سه آمریکایی «مشخص» است. البته همزمان با
بودن این سه آمریکایی «مشخص» است. البته همزمان با حضور مادران آمریکایی‌های بازداشت شده در ایران (۲۹ اردیبهشت ۸۹)، دو شهروند ایرانی که نیروهای آمریکایی به‌ترتیب هفت سال و سه سال پیش در عراق بازداشت کرده بودند، آزاد شدند ولی آمریکایی‌ها هرگونه مذاکره یا توافقی در مورد مبادله زندانیان را رد کرده‌اند. سفر مادران به ایران. در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ دولت ایران به مادران این ۳ کوهنورد اجازه داد تا به ایران سفر کنند و پس از ۱۰ ماه با فرزندان خود ملاقات داشته باشند. این مادران طی ۲ روز اقامت در ایران حدود ۱۰ ساعت با
مادران طی ۲ روز اقامت در ایران حدود ۱۰ ساعت با فرزندان خود دیدار کردند. شین بائر در هنگام ملاقات در هواخوری زندانی اوین حلقه‌ای را که با نخ‌های لباسش در سلول درست کرده بود به سارا شورد داده و از او خواستگاری کرد. مادران این دو اعلام کردند که با ازدواج آن‌ها موافقند و آن‌ها بلافاصله پس از آزادی با هم ازدواج خواهند کرد. در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۸۹ سفارت ایران در لندن، نامه مادران ۳ کوهنورد آمریکایی را که به سفیر ایران نوشته بودند، نپذیرفت. سفارت ایران اظهار داشت که باید نامه از طریق پست به دست ما برسد.
قلمرو پیشکاری گرنزی یکی از سه جزیره وابسته به تاج و تخت هستند. که تحت پیمان لو گوله میان جان، پادشاه انگلستان و فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه در ۱۲۰۴، از دوک‌نشین نورماندی جدا شدند، قلمرو پیشکاری از تعدادی جزیره در کانال مانش تشکیل شده که تحت سه زیر مجموعه قضایی: گرنزی، آلدرنی و سارک قرار دارند. قلمرو پیشکاری ناحیه ای است که توسط یک پیشکار مدیریت می‌شود. پیشکار گرنزی ریاست مدنی و ریاست بر افسر پارلمان گرنزی را برعهده دارد اما نه آلدرنی و سارک. او ریاست نظام قضایی قلمرو پیشکاری را بر عهده دارد. این جزایر بخشی از
قلمرو پیشکاری را بر عهده دارد. این جزایر بخشی از جزیره‌های مانش می‌باشند. اگر چه وظیفه دفاع از این جزایر بر عهده بریتانیا است، ولی این جزایر بخشی جدا از پادشاهی متحده محسوب می‌شود. این جزایر بخشی از اتحادیه اروپا نیستند.
جایزهٔ آبل جایزه‌ای است بین‌المللی که هر ساله توسط شاه نروژ به یک یا چند ریاضی‌دان که کار ارزنده‌ای در ریاضیات انجام داده باشد، داده می‌شود. این جایزه که به افتخار ریاضیدان نروژی نیلس هنریک آبل (۱۸۲۹–۱۸۰۲) نامگذاری شده در سال ۲۰۰۱ توسط دولت نروژ بنیان‌گذاری شد جایزهٔ مکملی برای جایزه هولبرگ است که در علوم انسانی داده می‌شود. جایزه نقدی آن ۶ میلیون کرون نروژ (معادل ۶۲۰٬۰۰۰ یورو یا ۷۰۰٬۰۰۰ دلار) است. مراسم اعطای جایزه در آتریوم دانشکده حقوق دانشگاه اسلو، جایی که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۹ در آن جایزه صلح نوبل داده
که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۹ در آن جایزه صلح نوبل داده می‌شد، برگزار می‌شود. هیئت مدیره جایزه یک سمپوزیوم آبل هم بنیانگذاری کرده‌اند که توسط انجمن ریاضیات نروژ اداره می‌شود. اغلب جایزه آبل را به عنوان جایزه نوبل ریاضیات توصیف می‌کنند. تأسیس این جایزه اولین بار توسط ریاضیدان نروژی سوفوس لی (۱۸۴۲–۱۸۹۹) هنگامی که او مطلع شد تصمیم آلفرد نوبل بر دادن جایزه‌ای سالانه شامل ریاضیات نخواهد شد در سال ۱۸۹۹پیشنهاد شد. مرگ لی وقفه‌ای در تأسیس جایزه ایجاد کرد و تلاش اسکار دوم برای تأسیس آن در سال ۱۹۰۲ ناموفق بود و این کار به
برای تأسیس آن در سال ۱۹۰۲ ناموفق بود و این کار به علت بی‌نتیجه بودن مذاکرات اتحاد سوئد و نروژ در سه سال بعد پیچیده‌تر شد. جایزه آبل در ۱ ژانویه ۲۰۰۲ تأسیس شد. هدف این است که جایزه هابل را برای کارهای علمی برجسته در زمینه ریاضیات اعطا کند. مبلغ جایزه ۷٬۵ میلیون کرون نروژ است و برای اولین بار در ۳ ژوئن ۲۰۰۳ اهدا شد. این جایزه از طرف آکادمی علوم و ادبیات نروژ اعطا می‌شود که کمیته ای هابلی متشکل از پنج ریاضی‌دان را برای بررسی نامزدهای معرفی شده و ارائه پیشنهاد برای برنده شایسته هابیل تعیین کرده‌است تاریخچه.
برای برنده شایسته هابیل تعیین کرده‌است تاریخچه. این جایزه اولین بار در ۱۸۹۹ میلادی، به عنوان بخشی از جشن صدمین سالگی تولد نیلس هنریک آبل در ۱۸۰۲ میلادی پیشنهاد شد. ریاضیدان نروژی، سوفوس لی هنگامی که متوجه شد برنامه سالانه آلفرد نوبل شامل جایزه‌ای برای ریاضیات نیست، پیشنهاد نمود که جایزه‌ای به نام «جایزه آبل» تأسیس گردد. پادشاه اسکار دوم علاقه‌مند بود که یک جایزه ریاضیاتی را در ۱۹۰۲ میلادی تأمین مالی نماید و در پی آن ریاضیدانانی چون لودویگ سیلو و کارل استورمر اساسنامه‌ها و قوانینی برای این جایزه پیشنهادی
اساسنامه‌ها و قوانینی برای این جایزه پیشنهادی مطرح نمودند. با این حال نفوذ لی پس از مرگش کاهش یافته و انحلال اتحاد بین سوئد و نروژ در ۱۹۰۵ میلادی، اولین تلاش‌ها برای ایجاد جایزه نوبل را خاتمه داد.
جایزه کاولی در سال ۲۰۰۵ از طریق سرمایه‌گذاری مشترک بین آکادمی علوم و ادبیات نروژ، وزارت آموزش و تحقیقات نروژ و بنیاد کاولی تأسیس شد. هدف اصلی این جایزه، اعطای سه جایزه بین‌المللی در هر دو سال یکبار به کسانی است که دستاوردهای برجسته علمی در زمینه‌های اخترفیزیک، علم نانو و علوم اعصاب به دست آورده باشند. جایزه کاولی اولین بار در اسلو، در نهم سپتامبر ۲۰۰۸ اهدا شد. جوایز کسب شده توسط ولیعهد نروژ اهدا می‌شود. جایزه کاولی شامل ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا و رفته بر آن یک مدال برای هر سه جوایز کاولی. زمینه علمی. جایزه
یک مدال برای هر سه جوایز کاولی. زمینه علمی. جایزه کاولی در اخترفیزیک به دستاوردهای برجسته‌ای در زمینه پیشبرد دانش و درک ما از منشأ، تکامل، و خواص جهان از جمله زمینه کیهان‌شناسی، اخترفیزیک، نجوم، علوم سیاره‌ای، فیزیک خورشیدی، علوم فضایی تعلق می‌گیرد. جایزه کاولی در علم نانو به دستاوردهای برجسته‌ای در زمینه شیمیایی و خواص بیولوژیکی اتمی، مولکولی، ماکرومولوکولی، نانو مواد، ابزار دقیق در مقیاس نانو، سنتز ماکرومولکولی، مکانیک مولکولی و موضوعات مرتبط با آن‌ها تعلق می‌گیرد. جایزه کاولی در علوم اعصاب به دستاوردهای
می‌گیرد. جایزه کاولی در علوم اعصاب به دستاوردهای برجسته‌ای در زمینه پیشبرد دانش و درک ما از مغز و سیستم عصبی، از جمله علوم مولکولی اعصاب، علوم سلولی اعصاب، علم سیستم‌های اعصاب، علوم رشدی اعصاب، علوم شناخت اعصاب، علوم محاسباتی اعصاب و جنبه‌های مربوط به مغز و سیستم عصبی اعطا می‌شود.
شوانوما به نوعی تومور غیر سرطانی گویند. شوانوما در واقع نئوپلازمی است که از سلول‌های شوان (از غلاف میلین) نورون‌ها منشا می‌گیرد. شوانوما شامل نوروفیبروما و نوریلموما می‌باشد.
سید محمد صدر (۳ فروردین ۱۳۲۲ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۷) مرجع تقلید شیعه، پسرعموی سید محمدباقر صدر، پدر مقتدی صدر و رئیس حوزه علمیه نجف و از احیاکنندگان نماز جمعه در عراق بود. مواضع سیاسی او ضد حکومت بعث عراق و هدایت جبههٔ تشیع برای اهداف اسلامی و زمینه‌سازی برای تشکیل حکومتی اسلامی در عراق مشکلاتی را برای وی پدید آورد، تا سرانجام در بهمن ۱۳۷۷ در جریان یک سوءقصد همراه با دو تن از پسرانش ترور شد. تألیفات بسیاری از او به جا مانده است که "موسوعة الامام مهدی" از جملهٔ معروف‌ترین آن‌هاست. تبار و خانواده. وی از خاندان صدر که
آن‌هاست. تبار و خانواده. وی از خاندان صدر که از خاندان‌های مشهور مذهبی در ایران و عراق و لبنان بوده‌اند، است که سلسله‌شان به سید صدرالدین محمد می‌رسد. نسب این خاندان با اسنادی بسیار صحیح به موسی کاظم، امام هفتم شیعیان می‌رسد. از دیگر افراد برجستهٔ این خاندن می‌توان به سید صدرالدین صدر، سید موسی صدر، سید محمدباقر صدر و عبدالحسین شرف‌الدین عاملی اشاره کرد. سید محمدصادق صدر، پدر سید محمد از روحانیون وقت بود. جد مادری او نیز آیت‌الله‌العظمی محمدرضا آل یاسین بود. سید محمدباقر صدر پسرعموی او بود. سید محمد صدر در
سید محمدباقر صدر پسرعموی او بود. سید محمد صدر در جوانی با دخترعمویش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر و چهار پسر بود. همه پسران او روحانی بوده و سه تن از پسرانش داماد سید محمد باقر صدر بوده‌اند. مصطفی و مؤمل، دو تن از پسرانش در جریان سوء قصد به جان پدرشان، در سال ۱۳۷۷ همراه با وی ترور شدند. مقتدی و مرتضی دو پسر دیگرش هستند. زندگی. در ۳ فروردین ۱۳۲۲ (۱۷ ربیع‌الاول ۱۳۶۲) زاده شد. داستان تولد و نامگذاری او اینگونه آمده است که مادرش باردار نمی‌شد، برای استجابت حاجت به مکه سفر می‌کند و در راه نذر می‌کند که
حاجت به مکه سفر می‌کند و در راه نذر می‌کند که اگر دارای پسری شود او را محمد بنامد، تا اینکه فرزندش در ۱۷ ربیع‌الاول همزمان با زادروز پیامبر اسلام زاده می‌شود و مادرش نیز به نذرش وفا می‌کند و او را محمد می‌نامد. تحصیلات. سید محمد دوران کودکی را زیر نظر جد مادری‌اش محمدرضا آل یاسین می‌گذراند و از تعلیم و تربیت پدرش سید محمدصادق صدر بهره‌مند می‌شود و با علوم مذهبی آشنا می‌شود. در یازده‌سالگی به حوزه علمیه نجف وارد می‌شود و دروس مقدمات را زیر نظر پدرش سید محمد صادق صدر، سید طالب رفاعی، حسن طراد عاملی، سید
صادق صدر، سید طالب رفاعی، حسن طراد عاملی، سید محمدتقی حکیم و محمدتقی ایروانی می‌گذارند. با پایان تحصیل مقدمات، در سال ۱۳۳۸ خورشیدی (۱۳۷۹ قمری) با ورود به دانشکدهٔ فقه نجف به فراگیری کلیات فقه پرداخت. استادان او در این دوره محمدرضا مظفر، استاد فلسفه، سید محمدتقی حکیم، استاد اصول و فقه مقارن، محمدتقی ایروانی، استاد فقه استدلالی، سید عبد الوهاب کربلایی، استاد زبان انگلیسی، حاتم کعبی، استاد روان‌شناسی و فاضل حسین، استاد تاریخ بودند. وی در دانشکده از دانشجویان موفق بود و سرانجام در ۱۳۸۳ (قمری) از دانشکده
موفق بود و سرانجام در ۱۳۸۳ (قمری) از دانشکده فارغ‌التحصیل شد. سپس به حوزه علمیه نجف بازگشت و دروس حوزه را با فراگیری کفایه و مکاسب، در مقطع سطح ادامه داد. وی کتاب "کفایة الأصول" را نزد سید محمدباقر صدر (پسرعمویش) و کتاب "مکاسب" را نزد سید محمدتقی حکیم و بقیه آن را نزد صدرا باکوبه‌ای آموخت. سپس به فراگیری "دروس خارج" پرداخت. استادان او در این مقطع سید محمدباقر صدر (دورهٔ کامل اصول و کتاب طهارت در فقه)، سید ابوالقاسم خویی (دورهٔ کامل اصول و کتاب طهارت فقه)، روح‌الله خمینی (خارج فقه، بخش مکاسب)، و سید محسن
روح‌الله خمینی (خارج فقه، بخش مکاسب)، و سید محسن حکیم (خارج فقه، بخش مضاربه) بودند. آقابزرگ تهرانی، سید محمدصادق صدر (پدرش)، مرتضی آل یاسین، سید حسین خادم الشریعه (پسرعمویش)، سید عبدالرزاق مقرم، سید حسن خرسان، سید عبدالاعلی سبزواری و حسین علی محفوظ به او اجازهٔ روایت دادند. در نهایت در سن ۳۴ سالگی در ۱۳۲۹ ش و (۱۳۶۹ قمری) از سید محمد باقر صدر و سید ابوالقاسم خویی اجازه اجتهاد کسب کرد. تدریس. شماری از طلاب حوزه علمیهٔ نجف در سال ۱۳۲۹ (۱۳۶۹ قمری) از وی درخواست می‌کنند تا تدریس خارج فقه و اصول را آغاز کند. وی
می‌کنند تا تدریس خارج فقه و اصول را آغاز کند. وی آموزش درس استدلالی خارج فقه را بر پایهٔ باب طهارت کتاب "المختصر المنافع" آغاز کرد تا اینکه در سال ۱۳۶۸ (۱۴۱۰ قمری) دور جدیدی از درس خارج را آغاز نمود که تا پایان زندگی‌اش ادامه یافت. خارج فقه وی هماهنگ با کتاب "شرایع الاسلام" محقق حلی و خارج اصول او بر پایهٔ کتاب "کفایة الأصول" بود. همچنین جلسات تفسیر قرآن وی در روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته و روزهای تعطیل حوزه جریان داشت. وی در جلسات تفسیر خود جسورانه آرای مفسران گذشته را نقد می‌کرد. روش تفسیر او اینگونه
مفسران گذشته را نقد می‌کرد. روش تفسیر او اینگونه بود که نخست سوالات مرتبط با سوره یا آیه را عنوان می‌کرد و بعد به پاسخ آن‌ها می‌پرداخت. از دیگر ویژگی‌های تفسیر او این بود که برخلاف عمدهٔ مفسران که تفسیر را از ابتدای قرآن آغاز می‌کنند، وی تفسیر را از آخر آغاز می‌کرد. وی در این رابطه گفته است: «عادت مفسرین این است که از ابتدای قرآن شروع به تفسیر می‌کنند و پیرامون سوره‌های ابتدایی قرآن، بسیار توضیح می‌دهند؛ اما وقتی به نصف یا آخر قرآن می‌رسند، توضیحات مختصر شده و شنونده را به مطالب قبلی ارجاع می‌دهند.» در
شده و شنونده را به مطالب قبلی ارجاع می‌دهند.» در خصوص ویژگی‌های عرفانی-اخلاقی او، توجه وی به تهذیب نفس و سیروسلوک معنوی و تقید وی به نماز شب بیان شده است. آثار. آثار چاپی و خطی زیر از اوست: بازداشت‌ها و زندان. به دلیل روحیهٔ انقلابی و نیز قرابت نسبی و سببی به سید محمدباقر صدر، رژیم بعث عراق وی را بارها دستگیر و زندانی کرد. بار نخست، در سال ۱۳۵۱ خورشیدی دستگیر و زندانی شد. در سال ۱۳۵۳ خورشیدی به همراه ۱۵۰ تن از شاگردان سید محمدباقر صدر و اعضای حزب الدعوة الاسلامیه برای بار دوم زندانی شد که این بار به شدت
برای بار دوم زندانی شد که این بار به شدت مورد اذیت و آزار قرار گرفت. بار سوم هم در سال ۱۳۷۰ خورشیدی و بعد از انتفاضه شعبانیه بود که به دلیل فعالیت‌های فرهنگی و سخنرانی‌هایش ضد رژیم بعث همراه با ۱۰۶ تن دیگر از انقلابیون دستگیر شد و به زندان رفت. مرجعیت. و از آنجا که با آزادی از زندان دیگر به مسائل سیاسی وارد نشد و گوشه‌گیری اختیار کرد، رژیم عراق نیز وی را به عنوان مرجع رسمی شیعیان عراق معرفی کرد و اداره حوزه علمیه نجف را به او واگذار کرد. پذیرش مرجعیت توسط وی، موجی از اعتراض‌ها را در پی داشت و او را به دلیل
موجی از اعتراض‌ها را در پی داشت و او را به دلیل این کار سرزنش می‌کردند و حتی برخی او را به وابستگی با حکومت عراق متهم کردند. محمد صدر به دلیل این اتهامات سختی‌های بسیاری را متحمل شد. دانشنامهٔ نیکان دربارهٔ انگیزهٔ او از پذیرش مرجعیت چنین نوشته است: «هدف وی از قبول مرجعیت مشروعیت بخشیدن به نظام حاکم عراق نبود بلکه می‌خواست از آن در راه رهبری مردم، اداره حوزه علمیه و کمک به فقرا و نیازمندان استفاده کند. وی خطر انحطاط مردم و خطر ضعیف شدن حوزه علمیه را احساس کرده بود، به این سبب این منصب را به انگیزه دفاع از
بود، به این سبب این منصب را به انگیزه دفاع از اسلام و مسلمانان پذیرفت… همچنین شهادت وی توسط رژیم بعث عراق، برای همگان ثابت می‌کند که او با حکومت بعث هماهنگ نبوده [است].» مواضع و اقدامات سیاسی ـ مذهبی. از اقدامات برجستهٔ او احیای سنت نماز جمعه پس از صده‌ها فراموشی بود. او هر هفته در مسجد بزرگ کوفه ایراد خطبه می‌کرد و نماز جمعه را اقامه می‌کرد، که این عمل باعث شد تا در شهرهای دیگر عراق هم نماز جمعه برگزار شود تا اینکه دیگر کم‌کم در ۸۶ شهر خرد و کلان عراق توسط نمایندگان او نماز جمعه برپا شد. اقدام او در اعزام
نمایندگان او نماز جمعه برپا شد. اقدام او در اعزام بیش از ۸۰ روحانی به عنوان نماینده و امام جمعه به جای‌جای عراق نه‌تنها باعث برگزاری نماز جمعه در این شهرها شد بلکه باعث بالا رفتن آگاهی مردم این مناطق شد. علی‌رغم اینکه حکومت عراق دعا برای سلامتی صدام در قنوت نماز جمعه را الزامی دانسته بود، محمد صدر هرگز برای سلامتی صدام دعا نکرد و حتی در فتوایی گفت «دعا برای هیچ بشری غیر از معصوم در نماز جایز نیست». همین‌طور اگر هنگامهٔ حضور مردم برای نماز شعاری به نفع صدام داده می‌شد، وی آن را با شعارهایی در حمایت از اسلام
می‌شد، وی آن را با شعارهایی در حمایت از اسلام و حوزه جایگزین می‌کرد. همچنین وی در خطبه‌های نماز جمعه علیه کشورهای آمریکا، انگلستان و اسرائیل افشاگری می‌کرد. از دیگر اقدامات او ایجاد دادگاه اسلامی در برابر دادگاه دولتی بود که به جای قانون مصوب دولت بر پایهٔ حکم شرع بود. همجنین چاپ و نشر مجله "الهدی" که به موضوعات سیاسی، اجتماعی و حوزوی می‌پرداخت از دیگر اقدامات او بود. هدف او پیگیری حرکتی بود که توسط سید محمدباقر صدر به‌منظور تشکیل حکومت اسلامی آغاز شده بود. او اعتقاد داشت «اسلام همه را به تأسیس حکومت
بود. او اعتقاد داشت «اسلام همه را به تأسیس حکومت اسلامی در همه جوامع مسلمان دستور می‌دهد.» وی از حامیان نظام جمهوری اسلامی ایران بود و بر وحدت اسلامی بسیار تأکید داشت. برای سید روح‌الله خمینی احترام خاصی قائل بود و دربارهٔ سید علی خامنه‌ای می‌گفت: «دولت ایران، دولت ولی فقیه و آیت‌الله خامنه‌ای ولی امر مسلمانان است.» او تشکیل دولتی چون دولت ایران در عراق را در سر داشت. رویارویی با حاکمیت عراق. برای ۱۵ شعبان ۱۴۱۹ ـ ۱۴ آذر ۱۳۷۷، زادروز امام زمان حجت بن الحسن، سید محمد صدر قصد داشت تا همراه با دیگر شیعیان و
سید محمد صدر قصد داشت تا همراه با دیگر شیعیان و مریدان خود به منظور زیارت از نجف به کربلا برود، که به دلیل مخالفت حاکمیت بعث به دلیل تبدیل این حرکت به تظاهرات، سید محمد صدر دستور داد تا مردم برای حفظ جان هم که شده بازگردند. اما در جمعهٔ همان هفته در خطبه‌ای تاریخی رژیم صدام را خادم و نوکر اسرائیل خواند و اقدام صدام در بستن راه زائران را به اقدام متوکل عباسی، تشبیه کرد. او همچنین از علمایی که سکوت می‌کردند انتقاد کرد و سکوتشان را به «سکوت قبرها» تشبیه کرد. در چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۷۷ (۱۶ دسامبر ۱۹۹۸) آمریکا و
در چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۷۷ (۱۶ دسامبر ۱۹۹۸) آمریکا و انگلیس به دلیل کارشکنی‌های صدام در بازرسی سازمان ملل، طی عملیات روباه صحرا، ۴ روز تا شنبه ۱۹ دسامبر، کل عراق و بغداد بالخصوص کاخهای صدام و مراکز گارد جمهوری را بمباران و موشک‌باران شدید سهمگین کردند که بعد از عملیات جنگ خلیج فارس بی‌سابقه بود. سید محمد صدر آن روزها در خطبه‌های بعدی نماز جمعه هم تند و صریح سخن گفت و از حکومت بعث انتقاد می‌کرد تا آنجا که خشم صدام را برانگیخته بود و از او خواسته شد تا از برپایی نماز جمعه خودداری کند، اما او ضمن رد این پیشنهاد
نماز جمعه خودداری کند، اما او ضمن رد این پیشنهاد گفت «بر من واجب است که تکلیفم را انجام دهم». او که برای آخرین نماز جمعه می‌رفت پارچهٔ سفیدی را به نشانهٔ کفن بر دوش خود آویخته بود و در حالی که از ترور نزدیکان و نمایندگانش به‌دست حزب بعث اندوهگین بود گفت: «من بارها گفته‌ام ترور هر کدام از مؤمنین مثل ترور من است؛ زیرا مؤمنین پیکر واحدی هستند که اگر به عضوی صدمه وارد شود، دیگر عضوها بی‌قرار می‌شوند.» بعد از آن دعایی خواند و به چهارده معصوم سلام داد و مسائلی را در خصوص قیام حسین بن علی و عزاداری درگذشتگان بیان
در خصوص قیام حسین بن علی و عزاداری درگذشتگان بیان کرد. ترور. در حالی که سید محمد صدر طبق عادت همیشگی برای شرکت در مجلس تعزیه و عزاداری در منطقهٔ "البرانی" شهر نجف در شب پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۷۷ (۲ ذی‌القعده ۱۴۱۹–۱۸ فوریه ۱۹۹۹) رفته بود، هنگام بازگشت در حالی که همراه با دو فرزندش مصطفی و مؤمل با خودرو راهی خانه بودند، در میانهٔ راه در نزدیکی میدان "ثورة العشرین" در ابتدای منطقه "الحنانه"، یک خودروی ژاپنی با توقف در مقابلشان و پیاده شدن چند جوان مسلح ناشناس، خودروی آن‌ها را به رگبار بستند که منجر به کشته شدن دو
آن‌ها را به رگبار بستند که منجر به کشته شدن دو فرزندش و زخمی شدن او شد در این حال کادر اورژانس او روی تخت گذاشتند تا برای مداوا به مراکز درمانی برسانند که در این هنگام چند افسر حزب بعث از راه رسیدند و با اینکه عوامل اورژانس مانع آنها شدند ولی کاری واقع نشد و پس از ضرب و شتم آنان، افسر بعثی با شلیک دو گلوله سید محمد را ترور کرد و از آنجا متواری شدند. قرار بود خاکسپاری در روز ۳۰ بهمن (۳ ذی‌القعده) برگزار شود اما دولت عراق از برگزاری این مراسم ممانعت به عمل آورد. روزنامه کیهان به نقل از روزنامهٔ "القبس" کویت
روزنامه کیهان به نقل از روزنامهٔ "القبس" کویت در خصوص عاملان این جنایت نوشته است: «این ترور توسط یک تیم وابسته به "قصی" فرزند کوچک صدام صورت گرفت و آنان پس از گلوله‌باران خودروی حامل محمد صدر و فرزندانش، پیکر آنان را به محل نامعلومی انتقال دادند.»
تورون (؛ ، ) یکی از شهرهای شمالی لهستان است. این شهر در ساحل رود ویستولا واقع شده و جمعیت آن در ژوئن سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۲۰۵٬۹۳۴ نفر بوده است. تورون زادگاه نیکلاس کوپرنیک بوده و در سال ۱۹۹۷ از سوی سازمان یونسکو در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌ است.
یدالله بیگدلی معروف به یدالله خان اسلحه دار باشی اسلحه دار مخصوص دربار در زمان حکومت رضا شاه پهلوی بوده‌است. یدالله خان بیگدلی فرزند سرهنگ حسینقلی خان بیگدلی فرزند سرهنگ آقا خان فرزند محمد خان فرزند عرب خان(بهروز خان) فرزند بهرام خان فرزند علیمردان خان فرزند کرم آقا بیک و از خاندان بیگدلی می‌باشد. کودکی. اجداد یدالله خان بیگدلی همگی در نیروی نظامی دولتهای هم عصر خود دارای مقامات بالائی بودند و به همین دلیل علاوه بر داشتن ارتباط نزدیک با قوم خود در محال خرقان و خمسه، به‌طور معمول در پایتخت ساکن بوده‌اند. به
و خمسه، به‌طور معمول در پایتخت ساکن بوده‌اند. به همین دلیل در زمانی که یدالله خان متولد می‌شود پدر ایشان با درجه سرهنگی در حال خدمت در تهران بوده‌است. یدالله خان در تهران متولد شده و پس از طی دوره طفولیت، جهت یادگیری و آموزش به مکتبخانه‌ای در خیابان باب همایون کوچه پائین تسلیحات ارتش رفته و برابر برنامه آموزشی آن زمان خواندن و نوشتن فارسی را آموخته و بخشهای زیادی از قرآن را نیز حفظ نموده‌است، بگونه‌ای که در هنگام اسب سواری همواره قرآن می‌خوانده‌است. پیمان برادری با رضا شاه. در جنگ قره داغ که ایوب خان
برادری با رضا شاه. در جنگ قره داغ که ایوب خان میرپنج فرمانده قوای ایرانی در آن جبهه بود، رضا شاه پهلوی و یدالله خان بیگدلی نیز به عنوان نیروی نظامی در هنگ او بودند. در یکی از نبردها به دلیل نرسیدن مهمات نیروهای ایشان مجبور به عقب نشینی غیرمنتظره می‌شوند، در این هنگام تیری به ایوب خان میرپنج اصابت می‌کند و او از اسبش به زمین می‌افتد. سواران شاهسون نیز برای پیشروی در حال نزدیک شدن بودند و نیروهای خودی نیز در حال فرار به عقب، در این حین این دو جنگجو متوجه احتمال به اسارت رفتن فرمانده خود می‌شوند و سریعاً
احتمال به اسارت رفتن فرمانده خود می‌شوند و سریعاً تصمیم می‌گیرند تا او را نجات دهند، آنطور که گفته شده هر دو به سمت ایوب خان میرپنج حرکت می‌کنند و رضا شاه با تیراندازی به سمت دشمن امکان نزدیک شدن را می‌گیرد و یدالله خان بیگدلی نیز فرمانده زخمی خود را از زمین بلند نموده و بر ترک اسب خود سوار می‌کند و سپس هر سه به عقب برمی‌گردند و در این زمان این دو با هم عهد برادر می‌بندند. این پیمان برادری تقریباً تا آخر عمر بین این دو نفر برقرار بود،یدالله خان بیگدلی پس از چند سال کار در دربار به روستای خود (کهلا) برگشته
چند سال کار در دربار به روستای خود (کهلا) برگشته و به کشاورزی پرداختند. دربار. یدالله خان بیگدلی جزو اولین گروه از درباریان حکومت پهلوی اول بود. با توجه به رشادتی که رضا شاه از یدالله خان بیگدلی دیده بود باعث گردید تا ایشان را به عنوان محافظ و رئیس اسلحه‌خانه انتخاب نماید. پس از به حکومت رسیدن پهلوی دوم این حکم دوباره تجدید شد. مدال‌ها. ۱۳۰۵/۰۲/۰۴ خورشیدی - دریافت مدال یادگار تاجگذاری رضا شاه پهلوی ۱۳۲۵/۰۹/۲۱ خورشیدی - دریافت نشان آذربادگان مرگ. یدالله خان بیگدلی در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۳۹ خورشیدی بعلت بیماری
بیگدلی در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۳۹ خورشیدی بعلت بیماری بزرگ شدن قلب در منزل خود در تهران، خیابان پاستور، کوچه متین‌دفتری فوت نمود. پزشک معالج ایشان دکتر نبوی بودند که آخرین لحظه با جدیت در حال معالجه ایشان بودند.
خوآن کارلوس یکم (زاده ) عضو خانواده سلطنتی اسپانیا است که از نوامبر ۱۹۷۵ تا زمان کناره‌گیری در ژوئن ۲۰۱۴ در جایگاه پادشاه اسپانیا حکمرانی کرد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۵ دو روز پس از درگذشت فرانسیسکو فرانکو، دیکتاتور نظامی اسپانیا خوآن کارلوس یکم بر پایه قانونی که فرانکو وضع کرده بود به پادشاهی رسید. او نوه آلفونسوی سیزدهم پادشاه برکنار شده و فرزند اینفانته خوآن بود. در سال ۱۹۶۹ هنگامی که او به عنوان پادشاه بعدی اسپانیا معرفی شد تاج و تخت اسپانیا به مدت ۲۲ سال اشغال نشده بود. قانون اساسی ۱۹۷۸ اسپانیا نقش پادشاه را
نشده بود. قانون اساسی ۱۹۷۸ اسپانیا نقش پادشاه را به عنوان تجسم و شخصیت بخش به ملت اسپانیا، و نمادی از یگانگی و دوام پایدار ملت اسپانیا تأیید می‌کند. بدین ترتیب پادشاه رئیس کشور و فرمانده کل قوای مسلح اسپانیا به شیوه‌ای است که به اسپانیایی از آن به عنوان مشروطه سلطنتی یاد می‌شود. خوان کارلوس در سال ۱۹۵۵ در ۱۷ سالگی به اسپانیا رفت. او در سال ۱۹۶۲ با شاهزاده سوفیا دختر پائول، پادشاه یونان ازدواج کرد. ماریانو راخوی، نخست‌وزیر اسپانیا در دوم مه ۲۰۱۴ اعلام کرد که وی قصد دارد به نفع پسرش فلیپه، شاهزاده آستوریاس
وی قصد دارد به نفع پسرش فلیپه، شاهزاده آستوریاس از پادشاهی کناره‌گیری کند. از خوان کارلوس به دلیل علاقه به شکار حیوانات کمیاب به‌شدت انتقاد می‌شد. وی در ۳ اوت ۲۰۲۰ اعلام کرد که برای تبعیدی خودخواسته، اسپانیا را به مقصد ابوظبی امارات متحده عربی ترک می‌کند. او به خاطر اتهام رسوایی مالی در خصوص قرارداد ساخت خط قطار سریع‌السیر با عربستان سعودی به تبعیدی خودخواسته رفت. در سال ۲۰۲۲ تحقیقات در مورد اتهامات مالی او به دلیل کافی نبودن شواهد متوقف شد. اما مقام‌های قضایی گفته‌اند به تحقیقات ادامه می‌دهند. خانواده و
گفته‌اند به تحقیقات ادامه می‌دهند. خانواده و زندگی شخصی. خوان کارلوس با شاهدخت سوفیای یونان و دانمارک، دختر پاول، پادشاه یونان ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند دختر و یک پسر شدند:
اُلند (, ; )، یک مجمع‌الجزایر در ورودی خلیج بوتنی در دریای بالتیک متعلق به فنلاند است. اُلند یک منطقه خودمختار و یک منطقه غیرنظامی و تنها منطقه یک زبانی سوئدی در فنلاند است. اُلند کوچک‌ترین منطقه فنلاند است که شامل ۰٫۴۹٪ از مساحت آن و ۰٫۵۰٪ از جمعیت آن است. اُلند شامل جزیره اصلی اُلند (Fasta Åland)، که ۹۰٪ جمعیتش در آن زندگی می‌کنند، و حدود ۶۵۰۰ صخره و جزیره دیگر در شرق آن می‌شود. جزیره فاستا اُلند (Fasta Åland)ء ۳۸ کیلومتر (۲۴ مایل) با ساحل سوئد فاصله دارد. در شرق، مجموعه جزایر اُلند به دریای «مجمع الجزایر
در شرق، مجموعه جزایر اُلند به دریای «مجمع الجزایر فنلاند» پیوسته‌است. تنها مرز زمینی اُلند در صخره مارکت (Märket) با سوئد است.
کوروش کمالی سروستانی سعدی‌شناس، پژوهشگر، زبان‌شناس و نویسنده آثار ادبی، در سال ۱۳۴۱ در سروستان دیده به جهان گشود. فعالیت های فرهنگی و ادبی. بنیان گذاری عمرانی، فرهنگی. احیا و بازسازی "بزرگداشت ها". برگزاری بزرگداشت علی تجویدی ،احمد اقتداری ،استاد صابر ،آیت الله سیدعبدالحسین لاری، عبدالحسین زرین کوب، خاندان وصال، شهریار مندنی پور، سیمین دانشور ،محمدابراهیم باستانی پاریزی ،منصور رستگار فسایی، منصور صانع، ابراهیم سلطانی، سیروس پرهام ، مهدی زمانیان ،منصور اوجی، ، ابوالقاسم فقیری بیژن سمندر، عباس کشتکاران
اوجی، ، ابوالقاسم فقیری بیژن سمندر، عباس کشتکاران ،ملاصدرا ، مجدالدین فیروزآبادی محمد بهمن بیگی، یدالله طارمی، صادق همایونی فعالیت مطبوعاتی
یونی‌راک اپن ایر فستیوال نام یک فستیوال موسیقی متال است که تابستان‌ها در استانبول ترکیه برگزار می‌شود. نزدیک به ۴۰۰۰۰نفر دراولین دو سال برگزاری این فستیوال شرکت کرده‌اند. تاکنون گروه‌های مشهوری چون تستمنت، آمن امارث، اپث، آرچ انمی و کریتور در این فستیوال شرکت کرده‌اند. یکی از اهداف فستیوال یونی راک، حمایت، پشتیبانی و متحد کردن گروه‌ها و وهواداران متال از سراسر جهان عنوان شده‌است. گروه‌هایی که در این فستیوال شرکت کرده‌اند، گروههایی از خاورمیانه چون آرسامس از ایران، بایلوکیت از اردن، ارفند لند از اسرائیل و
ایران، بایلوکیت از اردن، ارفند لند از اسرائیل و گروه یونانی روتینگ کریست همگی اتحاد و همبستگی خود را با مردم ترکیه پس از وقوع زلزله در سال ۱۹۹۹ اعلام کرده‌اند. یونی‌راک. ۲۰۰۸. تاریخ: ۲۰، ۲۱ و ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸ مکان: ترکیه، استانبول پارکرمن گروه‌های حاضر: تستمنت، اپث، پنتاگرام، ارفند لند، مالت، موریبند ابلیویند، کتافالک، سل سکریفایز، فالس این تروث، کراس‌فایر، افلیکشن، دیفینتیو، التونا، ابستینسی، آنلیش، هرتیک سل، اینسیتنس، پرایم آبجکت. ۲۰۰۹. تاریخ: ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۹ مکان: ترکیه، استانبول گروه‌های حاضر: آرچ
۲۰۰۹ مکان: ترکیه، استانبول گروه‌های حاضر: آرچ انمی، کریتور، آمن امارث، پارادایز لاست، فایرویند، روتینگ کریست، آرسامس، کتافالک، سل سکریفایز، پیک‌پاکت، اپیسود 13، یوسی‌کی گریند، رمپیج، مجیلوم، سینتز ان سینرز، بایلوکیت، وان بالت لفت، دث بلو، آندرتیکرز، موشفیت پراجکت،