payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شکل گرفت؛ همین مسئله باعث گردید بسیاری از طلاب با سفارش مولوی عبدالعزیز جهت تحصیل به دانشگاه‌های اسلامی عربستان سعودی اعزام شوند. تأسیس دارالعلوم مکی زاهدان. پس از آن‫که مولوی عبدالعزیز به‌طور مستقل در زاهدان سکنی گزید و کارهای اصلاحی و دینی را آغاز کرد، با توجه به کاستی‌های موجود در زمینه علم و دین، در اندیشه ایجاد و تأسیس مدرسه‌ای برای مسلمان افتاد تا بتوانند با علوم اسلامی آشنایی حاصل نمایند. ‬‬ در مسجد جامع آن زمان (مسجد عزیزی کنونی) علاوه بر برگزاری نماز جمعه، به امامت قاضی شاه‌محمد، تعدادی طلبه نیز
جمعه، به امامت قاضی شاه‌محمد، تعدادی طلبه نیز مشغول فراگیری علوم ابتدایی دینی بودند. پس از فوت قاضی شاه‫‌محمد، مولوی عبدالعزیز در مسجد جامع مستقر شد. در همین زمان مولوی عبدالحمید، که تازه از مدرسه دینی «رحیم‌یارخان» واقع در ایالت پنجاب پاکستان فارغ‌التحصیل شده بود، وارد زاهدان شد و بنا به دعوت مولوی عبدالعزیز، به تدریس علوم دینی اشتغال ورزید. ‬‬ پس از مدتی مولوی عبدالعزیز تصمیم گرفت مدرسه را به‌جایی دیگر منتقل کند. مولوی عبدالعزیز چون به فکر تأسیس مدرسه دینی افتاد نظر برخی از مردم این بود که مدرسه به
دینی افتاد نظر برخی از مردم این بود که مدرسه به عیدگاه قدیم زاهدان (ورودی محله شیرآباد زاهدان) منتقل شود و برخی دیگر می‌گفتند به غرب شهر زاهدان (مکان کنونی مدرسه) منتقل شود. پس از قرعه‌کشی، محل فعلی دارالعلوم زاهدان انتخاب شد. مردم به سرعت زمینی را آماده کردند و در اختیار مولوی عبدالعزیز قرار دادند. پس از مدتی در سال ۱۳۵۰ هـ. ش طلاب از مدرسه مسجد جامع قدیم به محل کنونی دارالعلوم زاهدان منتقل شدند. در آن زمان مسجد مکی و منازل و خیابان‌های اطراف وجود نداشتند، بلکه مدرسه در بیابانی در بیرون شهر واقع شده بود.
بلکه مدرسه در بیابانی در بیرون شهر واقع شده بود. بعدها در محل کنونی کتابخانه دارالعلوم، مسجدی کوچک ساخته شد که طلاب و همسایه‌های مدرسه در آن نماز می‌خواندند. فعالیت در رادیو. مولوی عبدالعزیز از سال ۱۳۳۸ هـ.ش. در رادیو زاهدان، عصر روزهای پنجشنبه، جهت وعظ و ارشاد مردم و بیان مسائل دینی، به زبان بلوچی برنامه داشتند. در آن زمان جامعه مذهبی بلوچستان از عمده مخاطبان وی بودند و از سخنان مولوی استفاده می‌کردند. این برنامه‌ها تأثیرات بسیاری در داخل و خارج کشور بر جای گذاشت. بسیاری از بلوچ‌های ساکن پاکستان،
بر جای گذاشت. بسیاری از بلوچ‌های ساکن پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، کشورهای عربی و حتی مهاجران بلوچی که در برخی نقاط آفریقا زندگی می‌کردند از مخاطبان این برنامه‌ها بودند. حضور در شورای مرکزی اهل‌سنت (شمس). از مهم‌ترین فعالیت‌ها و اقدامات مولوی عبدالعزیز تشکیل شورای مرکزی اهل‌سنت (شمس) به همراهی احمد مفتی‌زاده بود. مفتی‌زاده به همراه مولوی از طریق مکاتبات، تماس تلفنی، فرستادن نمایندگان و گاهگاهی با حضور خود مشغول رایزنی با مسئولین و شورای انقلاب بود تا با مشاوره، ارائه راهکار و اولویت‌بندی امور آشفته
با مشاوره، ارائه راهکار و اولویت‌بندی امور آشفته به‌وجود آمده را عادی سازد. مولوی با مشارکت مفتی زاده در سال ۱۳۵۹ با تأسیس شورای شمس و در راستای برنامه‌های این شورا سعی در پیشبرد برنامه‌های مذهبی خود داشتند و این شورا تا زمان انحلال اقداماتی را انجام داد و با افراد رده بالای کشوری و لشکری جلسات و مصاحباتی را تشکیل داده و پیروزی‌هایی هم بدست آوردند که از آن جمله می‌توان به درخواست‌شان پیرامون ساخت مسجد اهل سنت در تهران اشاره نمود و وقتی که عده ای از مخالفان آنها و شورای شمس پیشرفت چشم‌گیر آنها را دیدند، سدّ
و شورای شمس پیشرفت چشم‌گیر آنها را دیدند، سدّ راه آنان شدند و با انحلال و تجزیه این شورا مانع از انجام سایر اقدامات آنها شدند و افراد آن را به طرق متعدد از هم جدا نموده و شورا را علناً منحل نمودند. درگذشت. او در آخرین سال‌های عمر خود برای مداوای بیماری‌های متعدد، چند سفر به انگلیس و آمریکا داشت و همچنین برای دیالیز به مشهد رفته بود. در آخر سحرگاه چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۶۶ مصادف با ۱۶ ذی‌الحجه ۱۴۰۷ در مشهد درگذشت. پس از انتقال پیکر او به زاهدان، جمعیت زیادی در مراسم تشییع پیکر حضور داشتند و بعد از انتقال به
مراسم تشییع پیکر حضور داشتند و بعد از انتقال به دارالعلوم مکی و پس از غسل دادن، نماز میت خوانده شد و در طی مسیر به سمت زادگاه، مردم خاش نیز بر وی نماز خواندند و در شهر ایرانشهر هم مردم به امامت مولوی قمرالدین بر وی نماز خواندند و نهایتاً در روستای زادگاهش در پایین دست قبر پدرش به خاک سپرده شد. جانشین. مولوی عبدالحمید داماد مولوی عبدالعزیز می‌باشد که پس از درگذشت مولوی عبدالعزیز جانشین وی در دارالعلوم مکی و امام جمعه مسجد مکی گردید. هم‌اکنون مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان می‌باشد. منابع.
امام جمعه اهل سنت زاهدان می‌باشد. منابع. https://web.archive.org/web/20111111190756/http://www.mybalochistan.com/?p=289
گالریا فوندانا شهبانو و دومین همسر ویتلیوس، فرمانوای روم در سدهٔ یکم پس از میلاد بود. زندگینامه. گالریا فوندانا دختر پراتوری بازنشسته بود و پس از جداشدن ویتلیوس از همسر نخستش پترونیا، به ازدواج او درآمد که حاصل این ازدواج به دنیاآمدن یک دختر و یک پسر بود. ویتلیوس که در سال ۶۸ از سوی گالبا به فرماندهی لژیون‌های گرمانیای پایینی رسیده بود پس از روی کار آمدن اتو در سال ۶۹ میلادی مدعی فرمانروایی روم شد. با پیروزی سربازان ویتلیوس در نبرد بدریاکوم و خودکشی اتو، سنای روم او را به‌عنوان امپراتور جدید به رسمیت شناخت.
روم او را به‌عنوان امپراتور جدید به رسمیت شناخت. ویتلیوس با سرخوشی از گل به سمت رم حرکت کرد و در مسیر خود به دنبال پسر ۶ساله‌اش فرستاد. پس از آوردن پسر او را در بازوان خود گرفت و گرمانیکوس نام نهاد و او را به عنوان جانشین خود معرفی نمود. اما عمر حکومت ویتلیوس بیش از چند ماه نبود و به‌دنبال شورش فلاویان‌ها و شکست از وسپاسیان و دستگیریش کشته شد. فلاویان‌ها گرمانیکوس خردسال را نیز کشتند اما از جان گالریا فوندانا و دخترش گذشتند و گالریا اجازه یافت تا در خاکسپاری ویتلیوس شرکت جوید. تاسیتوس، سناتور و تاریخ‌نگار
ویتلیوس شرکت جوید. تاسیتوس، سناتور و تاریخ‌نگار رومی از گالریا فوندانا به سبب صفات خوبی که داشت به نیکی یاد کرده‌است.
اوروچیمارو یک شخصیت خیالی در مجموعه مانگا و انیمه "ناروتو" است که توسط ماساشی کیشیموتو خلق شده است. او یکی از شخصیت‌های اصلی منفی داستان است. "اوروچیمارو" با کد نینجای ۰۰۲۳۰۰ یکی از شاگردان ساروتوبی هیروزن یا هوکاگهٔ سوم در تیم سه نفره او که شامل خودش، جیرایا و سوناده بود که بعدها به سانین‌های افسانه‌ای شهرت یافتند. در زمان دومین جنگ جهانی شینوبی‌ها، اوروچیمارو و اعضای تیمش با یک نینجای افسانه‌ای به نام هانزو (رهبر دهکده آمِگاکوره)، مبارزه کردند که او برای پاداش زنده ماندن در این جنگ به آن‌ها لقب سه سانین
پاداش زنده ماندن در این جنگ به آن‌ها لقب سه سانین افسانه‌ای کونوها را داد. او حتی در دوران نوجوانی‌اش بسیار زیرک و دارای استعداد فوق‌العاده‌ای بود. او بعد از مرگ والدینش رفتار سادیسم‌واری از خود نشان داد که موجب به دنبال رفتن و یادگیری کینجوتسو (تکنیک‌های ممنوع) و در نهایت یادگیری تمام تکنیک‌ها شد. او در نابود کردن دهکده کونوها عاجز ماند و هوکاگهٔ سوم با اجرای مهر خدای مرگ (Shiki Fuujin) توانست کینجوتسوی اوروچیمارو را از بین ببرد و دستان اوروچیمارو را طلسم کند که دیگر نتواند از آن‌ها برای اجرای فنون
طلسم کند که دیگر نتواند از آن‌ها برای اجرای فنون استفاده کند. تاریخچه. اوروچیمارو یکی از شاگردان ساروتوبی هیروزن در تیم سه نفره او بود. سال‌ها بعد از اینکه تیم هیروزن از هم پاشید، او یک آنبو و یکی از اعضای روت و مستقیماً زیر نظر دانزو شیمورا کار می‌کرد. مرگ والدینش ضربهٔ بزرگی به او وارد آورد و سبب شد رفتار سادیسم‌واری از خود نشان دهد. مدتی بعد از دست دادن والدینش، نزدیک قبر آن‌ها یک مار سفید پیدا کرد و هیروزن به او گفت مار سفید نمایانگر بخت خوب و تجدید حیات است، او از این حرف الهام گرفت و شروع به یادگیری
است، او از این حرف الهام گرفت و شروع به یادگیری کینجوتسو و در نهایت تمام تکنیک‌ها کرد. به گفته جیرایا او برای به فراموش کردن خاطرات دردناکش این راه را درپیش گرفت. هیروزن نیز بسیار به اوروچیمارو امید داشت که روزی بتواند او را سربلند کند. سرانجام اوروچیمارو مربی آنکو میتاراشی شد و به او نینجوتسو می‌آموخت و از او به همراه نه نفر دیگر برای طلسم نفرین شده بهشت استفاده کرد. اگرچه جاه طلبی‌های اوروچیمارو شامل هوکاگه چهارم شدن نمی‌شد، چشمان او به دنبال هدفهایی بزرگتر از آن چیزی بود که استادش بر آن‌ها تأکید داشت و
از آن چیزی بود که استادش بر آن‌ها تأکید داشت و هیروزن که این را موضوع را می‌دانست به او می‌گفت: قدرت واقعی یک شینوبی هنگامی که از چیز مهمی مراقبت کند آشکار می‌شود و نقش هوکاگه دوست داشتن و محافظت از مردم روستایش همانند خانواده خود است. اما برای اوروچیمارو هوکاگه چیزی جز ابزاری برای رسیدن به هدفی که به دنبال داشت نبود و آن چیزی نبود جز "قدرت". هیروزن امیدوار بود بتواند شاگردش را از راه نادرستی که می‌رود بازدارد، اما با گذشت زمان اوروچیمارو بدتر و بدتر می‌شد. وقتی زمان بازنشستگی هیروزن فرا رسید او میناتو
وقتی زمان بازنشستگی هیروزن فرا رسید او میناتو نامیکازه، شاگرد جیرایا را به جای اوروچیمارو به عنوان هوکاگه چهارم انتخاب کرد. برای سال‌ها او نینجاهای روستای کونوها را می‌دزدید و بر روی آن‌ها آزمایش‌هایی برای ساختن تکنیکی که او را جاویدان سازد استفاده می‌کرد (چون او متوجه شده بود طول عمر یک انسان برای یادگیری تمام تکنیک‌های دنیا کافی نیست و به زمان بسیار بیشتری نیاز است) در آخر وقتی تمامی ناپدیدشدن‌ها به اوروچیمارو ختم می‌شد، هیروزن می‌دانست که این وظیفهٔ اوست تا اوروچیمارو را بکشد. اما در انتها نتوانست خود
تا اوروچیمارو را بکشد. اما در انتها نتوانست خود را متقاعد کند که شاگرد ممتاز خود که امید بسیاری نیز به او داشت را، بکشد. قبل از فرار اوروچیمارو، او شصت بچه را دزدید و از دی‌ان‌ای هوکاگه اول (هاشیراما سنجو) به امید خلق دوباره تکنیک چوب، به آن‌ها تزریق کرد. او قبل از اینکه بتواند کارش را به اتمام برساند مجبور شد کونوها را ترک کند اما او فکر می‌کرد تمام تست‌ها از بین رفته‌اند. یاماتو تنها بازمانده از این آزمایش‌ها بود و می‌توانست از عنصر چوب استفاده کند. اوروچیمارو همین آزمایش را بر روی دانزو نیز انجام داد و
همین آزمایش را بر روی دانزو نیز انجام داد و به او عنصر چوب و قابلیت استفاده از چندین شارینگان را بخشید. در همین زمان بود که اوروچیمارو روستا را ترک کرده و به سازمانی جنایتکار به نام آکاتسوکی پیوست، اگرچه هدف او برای پیوستن به این سازمان نامعلوم بود. در سازمان او با شخصی به نام ساسوری هم گروه شد که با تلاش همدیگر توانستند کارهای زیادی برای آکاتسوکی انجام دهند. اما با پیوستن شخصی به نام ایتاچی اوچیها بعد از کشتار تمام خاندان اوچیها به آکاتسوکی، اوروچیمارو از این فرصت برای تسخیر بدن ایتاچی و چشمان شارینگان او
فرصت برای تسخیر بدن ایتاچی و چشمان شارینگان او استفاده کرد. اما ایتاچی از نقشه او باخبر شده و به وسیله شارینگان خود با او به مبارزه پرداخت در این حین او دست چپ اوروچیمارو را نیز برای جلوگیری از شکستن طلسم توهم چشم شارینگانش قطع نمود، که همین مسئله باعث شد اوروچیمارو سازمان را ترک کند و به دنبال تسخیر یک بدن جدید بگردد.
نیروهای شر در آیین زردشتی به آن دسته از نیروهای مافوق انسانی گفته می‌شود که در خدمت انگره مینو یا اهریمن اند و برطبق سنت دینی مزدیسنا با آفریدگار و آفریده‌های او که عالم هستی است عناد و دشمنی دارند. این نیروها به صورت دیوهای کماله و گاهی دیوهای رده پایین‌تر هستند و معمولاً هرکدام وظیفهٔ معینی دارند. از آنجایی که در جهان بینی مزدیسنا دنیا محل نبرد نیروهای خیر و شر است وظیفه دینی هر فرد زرتشتی این است که این نیروها و عملکرد منفی آن هارا شناخته و با فریب نخوردن برابر آن‌ها مبارزه کرده و تا جایی که می‌تواند به
برابر آن‌ها مبارزه کرده و تا جایی که می‌تواند به آبادی جهان خدمت نماید.
احمد نیک فر (زادهٔ سال ۱۳۳۰) نماینده مردم اقلید در مجلس شورای اسلامی ادوار سوم، چهارم و هفتم بوده.
زردکی علیا، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
محمدشاهی، روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چاه‌کوتاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
حمود، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان انگالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است.
رستمی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در منطقه حفاظت‌شده حله و دهستان انگالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
بانکداری اسلامی نوعی فعالیت بانکی است که با احکام اسلام (به‌ویژه مقرراتی برای مقابله با ربا و رباخواری) همخوانی دارد و در قالب اقتصاد اسلامی تعریف می‌شود. بانک نهادی حقوقی است که عملیات‌های پولی، مالی و اعتباری را بر عهده دارد. بانکداری نیز عبارت است از ارائه خدمات و عملیات بانکی مانند سپرده‌پذیری، نقل و انتقال پول، سرمایه و اوراق بهادار اشخاص حقیقی و حقوقی و به‌کارگیری آن، وصول مطالبات اسنادی، صدور بروات و حواله‌های تجاری، اعطاء و توزیع اعتبارات و وام به اشخاص حقیقی و حقوقی، تأمین اعتبار در جهت توسعهٔ
اشخاص حقیقی و حقوقی، تأمین اعتبار در جهت توسعهٔ بازرگانی، کشاورزی و صنعت، خرید و فروش فلزات قیمتی و ارز، انتشار اسکناس و اوراق بهادار و تنظیم حجم پولِ در گردش و اجرای سیاست پولی و کنترل حجم اعتبارات. حال اگر بخواهیم این خدمات و فعالیت‌ها را طبق قوانین اسلام مدیریت و اجرا کنیم، «بانکداری اسلامی» پدید می‌آید. لفظی که مفهومی نسبی را بیان می‌کند: هرچه بانکداری به نظرات اسلام نزدیکتر باشد، بیشتر اسلامی است. اتصاف «بانکداری» به صفت «اسلامی»، بانکدار را ملزم می‌کند تا قوانین اسلامی در فعالیت‌ها و خدمات مانند
تا قوانین اسلامی در فعالیت‌ها و خدمات مانند اجتناب از ربا یا توزیع اعتبارات و به‌کارگیری سرمایه در موضوعات حرام مانند تولید و فروش هرگونه جنس حرام را رعایت کند. تاریخچهٔ بانکداری اسلامی. در طول دوران طلایی اسلام، سرمایه‌داری و بازار آزاد به شکلی ابتدایی در دستگاه خلافت وجود داشت و در فاصلهٔ قرن‌های ۸ ام تا ۱۲ ام، اقتصاد بازار و مکتب سوداگری توسعه یافت به گونه‌ای که برخی به آن عنوان «سرمایه‌داری اسلامی» را نسبت می‌دهند. اقتصاد پولی آن دوران بر پایهٔ این بود که ارز دینار به صورت گسترده‌ای در گردش باشد و به
که ارز دینار به صورت گسترده‌ای در گردش باشد و به این ترتیب منطقه‌هایی که درگذشته از نظر اقتصادی مستقل بودند را در این موضوع درگیر می‌کردند. تاریخی‌ترین نوع بانک اسلامی، موسسات یا صندوق‌های قرض‌الحسنه هستند که در قرآن از آن یاد شده. بانکداری اسلامی. بانکداری یا فعالیّت بانکی است که مطابق قوانین دین اسلام (فقه اسلام) است و کاربرد عملی آن در توسعهٔ اقتصاد اسلامی است. فقه اسلامی، اجازه نمی‌دهد که برای دریافت وام، بهره‌ای (به شرطی که از پیش تعیین شده باشد) پرداخت شود (در اصطلاح فقهی به آن ربا می‌گویند). همچنین
شود (در اصطلاح فقهی به آن ربا می‌گویند). همچنین از نظر دین اسلام، سرمایه‌گذاری در تجارتی که فراهم‌کنندهٔ سود یا خدمتی باشد ولی با قوانین اسلام ناسازگار باشد نیز ممنوع (حرام) است. بانک داری طبق قوانین اسلام می‌تواند حالات متفاوت داشته باشد. اهل تشیع و اهل تسنن می‌توانند شرایط و قوانین کاملاً متفاوتی را برای بانک‌ها وضع کنند. فتوای مراجع تقلید نقش بزرگی در سیستم بانک داری ایران بازی می‌کند. به عنوان مثال می‌توان قوانین کارت اعتباری را یاد کرد که در برخی مجامع اسلامی ممنوع ولی تحت شرایطی در ایران مجاز است.
اسلامی ممنوع ولی تحت شرایطی در ایران مجاز است. امروزه می‌توان گفت که با راه اندازی بورس اوراق بهادار در ایران و همکاری و مراودات بانک‌ها با این سازمان، تفاوت خدماتی و عملیاتی بین بانک‌های ایران و دیگر کشورهای جهان عمدتاً وجود ندارد، مگر خط قرمز‌هایی که در پایین آورده شده. نظام بانکی بدون ربا. بر این اساس که در فقه اسلامی دریافت پول اضافی از وام‌گیرنده ربا و حرام است، مجلس شورای اسلامی ایران در سال ۱۳۶۲ قانونی را با عنوان "قانون عملیات بانکی بدون ربا" تصویب کرد که از سال ۱۳۶۳ اجرایی شد. بر طبق این قانون در
کرد که از سال ۱۳۶۳ اجرایی شد. بر طبق این قانون در خصوص رفع حرمت ربای قرضی در سپرده‌گذاری و اخذ سود اینطور آورده شده که سپرده‌گذاری در بانک، تحت عقد قرض نباشد، بلکه تحت عقودی دیگر مانند وکالت باشد. به این صورت که سپرده گذار، پول خود را تحت عقد وکالت در اختیار بانک قرار می‌دهد و بانک نیز به عنوان وکیل پول را به چرخه اقتصاد وارد کرده و در اموری مانند مضاربه، اجاره به شرط تملیک، معاملات اقساطی، مزارعه، مساقات و … استفاده می‌کند و در نتیجه، از این تجارت‌ها سودی حاصل می‌کند. در نهایت بانک به عنوان وکیل،
سودی حاصل می‌کند. در نهایت بانک به عنوان وکیل، حق‌الزحمه خود را از سود کسر کرده و مابقی را به مشتری تحویل می‌دهد. پس در بانک‌های اسلامی شخص سپرده‌گزار بانک را وکیل خود می‌داند تا سرمایه‌گذاری کند و سود معامله را به او بدهد؛ لذا سود علی‌الحساب را در موعد روزانه، ماهانه یا سالانه پرداخت می‌کند. اما سود قطعی را پس از گذشت مدت کامل معامله و محاسبات دقیق، پرداخت می‌کند؛ و بانک به عنوان عامل، حق عاملیت و وکالت برمی‌دارد. اما در مورد اخذ وام و قرض از بانک و پرداخت سودِ مازاد بر اصل پول، در بانکداری بدون ربا،
سودِ مازاد بر اصل پول، در بانکداری بدون ربا، بانک‌ها از عقود متفاوتی مانند جعاله، مضاربه و … استفاده کرده و شخص وام‌گیرنده را به مشارکت گرفته و پول را به مضاربه و … می‌دهند. در نتیجه، وام‌گیرنده مقداری از سود حاصل از مضاربه و … را اضافه بر اصل وام به بانک تحویل می‌دهد. ضمن این که این عقود تابع قوانین خاص همان عقود نیز می‌باشد. در نوع دیگر اینطور آورده شده که بانک به جای تحویل پول به شخص وام‌گیرنده، جنس را می‌خرد و به شخص وام‌گیرنده به‌طور نسیه می‌فروشد. در این صورت، در واقع بانک پولی را به شخص نداده که
در این صورت، در واقع بانک پولی را به شخص نداده که مازاد گرفته باشد، بلکه جنسی را به شخص فروخته‌است. همین‌طور انواع دیگری نیز در قانون بانکداری بدون ربا آمده‌است. پس در این موارد هم مانند سپرده‌ها و وام‌های قرض الحسنه، ربای حرامی وجود ندارد. البته حکم صحت در صورتی است که شرایط و قراردادهایی که تفصیل آن گذشت، به شکل واقعی بین دو طرف بانک و مشتری صورت پذیرد، نه صرفاً به شکل صوری و امضا در برگه‌هایی که چندان اطلاعی از محتویات آن نیست. به‌طور کلی طبق این قانون، بانک‌های جمهوری اسلامی اعطای تسهیلات بانکی از راه
بانک‌های جمهوری اسلامی اعطای تسهیلات بانکی از راه یازده عقد اسلامی مجاز انجام می‌شود. این عقود مجاز عبارتند از: تورم، حلّال ربا. عقیده دیگر، این با محوریت این نکته مهم است که «اسکناس به خاطر اسکناس بودن» ارزشی ندارد، بلکه قدرت خریدی که به دارندة آن می‌دهد، «ارزش» آن را تعیین می‌کند، از طرفی این «ارزش» با وجود تورم، کاهش می‌یابد. پس قرض دهنده به هنگام قرض دادن، اسکناس صد تومانی را قرض می‌دهد که نماینده و معرِّف قدرت خرید صد تومان است، و به هنگام بازپس‌گیری می‌بایست به همان میزان «ارزش» و «قدرت خرید» پس
می‌بایست به همان میزان «ارزش» و «قدرت خرید» پس بگیرد؛ و در این حد، به هیچ وجه ربا نیست. توضیح این عقیده در چند مقدمه بیان می‌شود: اول: پول به معنی قدرت خرید است، و اسکناس به تنهایی تکه کاغذی بوده که ارزشی ندارد. بلکه نشانه و معرِّف توانایی دارنده اسکناس بر خرید است. در واقع ارزش یک اسکناس همان مقداری است که به دارنده آن توانایی خرید می‌دهد؛ یعنی تفاوت اسکناس صد تومانی و هزار تومانی به اندازه کاغذ آن نیست بلکه در اعطای قدرت خرید به دارنده است، که اسکناس هزارتومانی به دارندة آن، توانایی بیشتری می‌دهد تا
هزارتومانی به دارندة آن، توانایی بیشتری می‌دهد تا اسکناس صد تومانی. دوم: وجود تورّم به معنی کاهش قدرت خرید به میزان تورم است؛ یعنی اگر تورم در یک سال ۲۰٪ باشد، یعنی شخص برای خرید همان چیز در سال جدید، بایستی ۲۰٪ پول اضافه پرداخت کنند. پس قدرت خرید او نسبت به گذشته ۲۰٪ کمتر شده‌است. نتیجهٔ دو مقدمه بالا و نسبت اسکناس و تورم این است که مثلاً اگر تورمی در بین نباشد، اسکناس صد تومانی توان خریدی به دارنده آن می‌دهد که در سال بعد هم همان قدرت خرید را دارد. اما اگر میزان تورم در سال ۲۰٪ باشد، قدرت خریدِ دارندة
اگر میزان تورم در سال ۲۰٪ باشد، قدرت خریدِ دارندة اسکناس صد تومانی، ۲۰٪ کمتر از گذشته شده، هرچند که همان اسکناس صدتومانی را دارد. پس دارنده اسکناس صد تومانی توان خرید چیزی را دارد که با وجود تورم ۲۰٪ در سال بعد دیگر نمی‌تواند آن را بخرد و باید ۲۰٪ روی آن بگذارد و با صد و بیست تومان آن را خریداری کند؛ یعنی صد تومان در سال گذشته با صد و بیست تومان در امسال برابری می‌کند. حال که نسبت اسکناس و تورم روشن شد، در بحث ربا و بانک باید گفت اگر شخص صد تومان به بانک قرض بدهد یعنی «قدرت خرید» خود را به میزان صد تومان
بدهد یعنی «قدرت خرید» خود را به میزان صد تومان به بانک قرض داده‌است، حال بعد از گذشت یک سال که ۲۰٪ تورم داشته، قرض خود را پس می‌گیرد. اگر همان صد تومان را پس بگیرد، یعنی «قدرت خریدی» کمتر از گذشته را پس گرفته و اگر صد و بیست تومان پس بگیرد، یعنی همان «قدرت خرید» سابق که قرض داده بود را پس گرفته، نه چیزی اضافه. هرچند بر مقدار اسکناس افزوده شده، اما بر ارزش آن که چیزی نیامده است. با بررسی روایات در فقه شیعه علی بن جعفر از برادرش امام صادق علیه السلام روایت می‌کند: «وَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ أَعْطَی رَجُلًا
«وَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ أَعْطَی رَجُلًا مِائَةَ دِرْهَمٍ- عَلَی أَنْ یُعْطِیَهُ خَمْسَةَ دَرَاهِمَ أَوْ أَقَلَّ أَوْ أَکْثَرَ- قَالَ هَذَا الرِّبَا الْمَحْضُ: از شخصی سؤال پرسیدم که صد درهم به دیگری داد بر این شرط که پنج درهم کمتر یا بیشتر به او بدهد، حضرت فرمودند این ربای محض است.» با این توضیح که صد تومانی که شخص در بانک سپرده‌گذاری کرده و به بانک داده، مثلاً به میزان ده درهم ارزش داشته‌است، اما هنگام برداشت پول و پس گرفتن با تورم ۲۰٪، اگر همان صد تومان را پس بگیرد، در نسبت به درهم، این می‌شود که
تومان را پس بگیرد، در نسبت به درهم، این می‌شود که مثلاً هشت درهم پس گرفته‌است. پس همان ربای محض می‌شود؛ و می‌بایست صد و بیست تومان پس بگیرد تا به همان میزان ده درهم باشد. پس اگر بپذیریم که اسکناس صرف کاغذ بوده و ارزشی ندارد، بلکه نماینده، معرِّف و کاشف از قدرت خریدی است که به صاحبِ آن می‌دهد، و این «قدرت خرید»، ارزش آن را تعیین می‌کند. از دیگر سو، «قدرت خرید» با وجود تورم، کاهش می‌یابد. پس اگر قرض دهنده اسکناس صد تومانی را قرض داده که کاشف از قدرت خرید صد تومان است، می‌بایست به هنگام بازپس‌گیری به همان
تومان است، می‌بایست به هنگام بازپس‌گیری به همان میزان پس بگیرد؛ و در این حد، به هیچ وجه ربا نیست. در نتیجه و در تطبیق صحبت باید گفت اگر به سپرده‌ای به میزان تورم سود پرداخت شود، ربا نیست، چون در واقع سود نیست. همچنین اگر هنگام بازپس‌گیری وام، مبلغی اضافه از وام به میزان تورم دریافت شود، باز هم ربا نیست، چون بانک سودی دریافت نکرده، بلکه فقط به همان میزان که «ارزش» و «قدرت خرید» به وام‌گیرنده داده، به همان میزان پس گرفته‌است. فوائد دیگر. پس بنابراین کسانی که می‌گویند: «در واقع وامی قرض‌الحسنه نام می‌گیرد که
می‌گویند: «در واقع وامی قرض‌الحسنه نام می‌گیرد که تورم در آن رعایت شده باشد و به میزان تورم، اضافه پس گرفته شود.» اشخاصی سودجو و منحرف هستند؛ مثلاً فرض شود شخصی در پنجاه سال قبل، خانه‌اش را به دو هزار تومان فروخت و به دیگری قرض داد. شخص مقترض بعد از پنجاه سال تصمیم می‌گیرد قرض را ادا کند. آیا طبق حکم شرعیِ فقه شیعه، می‌بایست همان مبلغ دو هزار تومان را بدهد و بیش از آن ربای حرام است؟ حتی اگر بیش از پنجاه سال ادای قرض طول بکشد قرض گیرنده و قرض دهنده حق ندارند بیشتر از مبلغ قرض الحسنه مبادله نمایند. همین‌طور
بیشتر از مبلغ قرض الحسنه مبادله نمایند. همین‌طور در مثل قبوض برق و آب و … اگر دیرتر از مهلت مشخص شده پرداخت شود، و بگویند «مشمول افزایش قیمت بر اساس تورم خواهد بود.» این گفتار و عمل به آن حرام است. دولت اسلامی به دنبال تحقق بانکداری بدون ربا، حق ندارد با محاسبه تورمِ روزانه، همه دریافت‌ها و پرداخت‌های اشخاص را محاسبه و این‌گونه عمل کند. حساب بانکی. با گشایش حساب بانکی، بانک وجوه نقد را از مشتری دریافت کرده و «نگهداری» می‌کند. آیا بانک اجازه دارد که با سرمایه مشتریان کار کند و سرمایه را به گردش در بیاورد در
مشتریان کار کند و سرمایه را به گردش در بیاورد در کشور و بانک‌های مختلف فرق می‌کند. در مواردی بسیار نادر بانک سرمایه را نگهداری می‌کند (حالت خزانه و بایگانی) و حتی اگر سرمایه در آتش‌سوزی از بین برود، بانک هیچ مسئولیتی در برابر مشتری ندارد؛ ولی در اکثر موارد، چون در ایران، بانک سرمایه دریافتی را ضمانت کرده و به جریان می‌اندازد و با آن به سایر مشتریان وام می‌پردازد. این نوع بانک‌ها به مشتری (سرمایه‌گذار) ربح نه بلکه هدیه/جایزه‌ای می‌پردازند که مقدار آن از دید رسمی نباید از پیش تعیین شود. در این رابطه نیز
دید رسمی نباید از پیش تعیین شود. در این رابطه نیز بانک‌ها تحت شرایط ویژه‌ای می‌توانند مبلغ جایزه را به صورت درصدی قبلاً اعلام و حتی به نحوی ضمانت کنند. کارت اعتباری. کارت اعتباری تحت شرایط ویژه‌ای در برخی کشورها از جمله ایران مجاز است. آن حجم پول که در حساب مشتری موجود است و از آن با کمک کارت استفاده (برداشت) می‌شود، اشکال ندارد، ولی مبلغی که به حساب اعتبار و بدون داشتن وجه ملموس در حساب، به مشتری پرداخت می‌شود، اگر دارای شخصیت قرض باشد و بر آن سود تعلق گیرد، اصل قرض صحیح، ولی مقدار مازاد، ربح بوده و حرام
اصل قرض صحیح، ولی مقدار مازاد، ربح بوده و حرام است. چک. چک در بانکداری اسلامی مجاز است. سفته. سفته در بانکداری اسلامی مجاز است. اوراق بهادار. خرید، فروش و دخالت و بهره‌وری در رابطه با اوراق بها دار، چون سهام و اوراق قرضه در بانکداری اسلامی مجاز است. طبق رأی وحدت رویه شماره ۸۵/۳۰/۲۰۵۱۸ شورای نگهبان معامله اوراق قرضه خلاف موازین شرعی اعلام شد پیوند به بیرون. بانک از نگاه اسلام اسلام پدیا، مقاله بانک
عسکری، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان انگالی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۱ خانوار) بود.
قلعه‌سوخته، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان انگالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۹ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
کره‌بند، روستایی از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر، استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا مرکز دهستان انگالی است و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۷۷ نفر (۲۵۷ خانوار) بوده‌است. نامگذاری. دو روایت در این خصوص وجود دارد . یک روایت که سطحی تر به نظر میرسد نامگذاری به دلیل پرورش اسب در این منطقه است و کره بند با ترکیب کُرّه + بند است. قبول این نامگذاری سطحی نگری ما و اجدادمان را نشان میدهد به خصوص که همجواری با روستاهای زردکی و قلعه سوخته روایت دوم را بیشتر تایید میکند. روایت دوم بر پایه وجود بناهایی از
تایید میکند. روایت دوم بر پایه وجود بناهایی از جنس آجر و نه خشت خام، به وفور در عمق خاک در این دیار است. بناهای قدیمی که افراد مسن تر این دیار به خوبی به یاد دارند که در عمق فرسایش یافته رودخانه هاوجود داشته و دارد و چه بسیار از آنها برای ساخت آب انبار و غیره در روستا استفاده شده است. در واقع بر این مبنا کوره بند ریشه اصلی کره بند است که میتواند اشاره به کوره پخت آجر در گذشته داشته باشد. با توجه به نام قدیمی این ده یعنی کُرو‌‌َند می تواند ریشه لری داشته باشد.در این رابطه دکتر امان اللهی بهاروند به طورکلی