payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از شعرهایش رنج یهودیان در اردوگاه‌های مرگ را دست‌مایهٔ کار خود کرده‌است. مشهورترین نمونه از این شعرها «فوگ مرگ» اوست که به گونه‌ای دریچهٔ آشنایی جهانیان با او شده. تقریباً در هیچ کشوری گزیدهٔ شعرهای سلان بدون «فوگ مرگ» منتشر نشده‌است. زبان فارسی نیز از این قاعده مستثنا نبوده. از این شعر نزدیک به ده ترجمهٔ منتشر شده به فارسی وجود دارد. ترجمه. منتقدان در مورد میزان توفیق این ترجمه‌ها و اصولاً ترجمه‌پذیری شعرهای سلان بحث‌های فراوانی کرده‌اند. برخی معتقدند برگردان همهٔ شعرهای سلان به خیلی از زبان‌ها بسیار
برگردان همهٔ شعرهای سلان به خیلی از زبان‌ها بسیار دشوار و تقریباً ناممکن است. ویژگی‌های کلامی و اشاره‌های او به فرهنگ مسیحی – یهودی، به ویژه در زبان کشورهایی که با این سنت‌ها کمتر آشنا هستند، به از دست رفتن برخی از جنبه‌های خلاقانه شعر سلان منجر می‌شود. از سوی دیگر برای معرفی کسی که یکی از بزرگترین شاعران قرن بیستم خوانده می‌شود، چارهٔ دیگری نیز جز ترجمهٔ شعرهایش نیست. شهروند جهان‌زبان. پاول سلان نه تنها با فرهنگ و ادبیات چند کشور آشنا بود، که به چند زبان نیز تسلط داشت. شاعر رومانیایی‌الاصل خیلی پیش از
نیز تسلط داشت. شاعر رومانیایی‌الاصل خیلی پیش از آنکه در سال ۱۹۵۵ به تابعیت فرانسه درآید زبان این کشور را فرا گرفته بود. انگلیسی، روسی و ایتالیایی نیز از زبان‌های دیگری بودند که سلان از آنها به عنوان زبان مبدا و بعضاً مقصد در ترجمه‌هایش استفاده کرده‌است. فهرست شاعرانی که سلان آثارشان را به زبان‌های مختلف ترجمه کرده بسیار طولانی است. در این فهرست سهم روس‌ها، از جمله ماندلشتام و سرگئی یسنین، و فرانسوی‌ها، از شارل بودلر و آرتور رمبو تا فرانسوا مالارمه و پل والری، قابل توجه‌تر است. در میان بیش از چهل شاعر و
قابل توجه‌تر است. در میان بیش از چهل شاعر و نویسنده‌ای که سلان به ترجمهٔ آثارشان پرداخته به نام‌هایی چون جوزپه اونگارتی، فرناندو پسوآ، و امیلی دیکنسون نیز برمی‌خوریم. اگر انبوه شعرهای ترجمه شده سلان از زبان‌های مختلف را در نظر بگیریم، ساکن و شهروند زبان خواندن او اغراق‌آمیز نیست؛ ساکن ناآرام جهانی که جنازهٔ شاعر را نیز با آرامش نپذیرفت. نمونه از آثار. Ich höre, die Axt hat geblüht ich höre, der Ort ist nicht nennbar ich höre, das Brot, das ihn ansieht heilt den Erhängten das Brot, das ihm die Frau buk ich
den Erhängten das Brot, das ihm die Frau buk ich höre, sie nennen das Leben die einzige Zuflucht می‌شنوم که تبر شکوفه کرده‌استمی‌شنوم که مکانش را نمی‌توان نام بردمی‌شنوم که مردِ به دار آویخته را شفا می‌بخشدنانی که به او می‌نگردو همسرش پخته‌استمی‌شنوم که زندگی می‌خوانندتنها جان پناه ما را.
خط سیاق یا سیاقت یا سیاقی نوعی از خط و روش نگارش است که با آن اهل دفتر و دیوان، اعداد، مقادیر و اوزان را می‌نوشتند. حساب سیاق روشی است در حسابداری قدیمی و دانشی است در ثبت و ضبط ارقام و اعداد محاسبات دیوانی و شخصی. تا پایان دورهٔ قاجار کلیهٔ امور محاسبات دولتی و شخصی با اعداد سیاق نوشته می‌شد و مردم عادی به‌ویژه کسبه تا حدود دهه پنجاه یا شصت نیز محاسبات خویش را با اعداد سیاق ثبت می‌کردند. کاتبان این خط برای اعداد و کلمات اختصاری علائمی ویژه داشتند که خواندن آن برای بسیاری آسان نبود. خط سیاق معادلهایی هم در
آن برای بسیاری آسان نبود. خط سیاق معادلهایی هم در فرهنگ‌های دیگر دارد، که آن‌ها نیز عملاً منسوخ شده‌اند. گونه‌هایی از این خط در جهان عرب (معروف به خط «دیوانی»)، جنوب آسیا (هند، پاکستان، و بنگلادش، معروف به خط «رقم»)، و امپراتوری عثمانی (معروف به «سیاقات») استفاده می‌شده‌است. نام این خط از واژهٔ عربی «سیاق» به معنی «ترتیب» گرفته شده‌است. شکل بسیاری از علائم مورد استفاده در این خط نیز مبتنی بر شکل نوشتن اعداد به زبان عربی است.. عده ای نیز بر این عقیده‌اند که این خط در زمان سلجوقیان وارد جهان اسلام شده‌است.
این خط در زمان سلجوقیان وارد جهان اسلام شده‌است. کلمه سایماق در زبان ترکی به معنای شمارش می‌باشد. امر مفرد از این مصدر «سای» بعلاوه پسوند «اق» یعنی «سایاق» باعث به وجود آمدن اسم وسیله می‌شود که به معنی وسیله شمردن می‌باشد، با این حال به نظر نمی‌رسد که این نظریه صحیح باشد. عده ای نیز سیاق را معرب سیاگ یا سیاک پارسی به معنای رنگ سیاه یا سیاهه به معنای چرکنویس می‌دانند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران یک سازمان کارگری ایرانی است که اعضای آن از کارگران قرارداد موقت و دایمی از تمامی بخش‌های تولیدی و خدماتی و صنعتی و کارگران اخراجی و بی‌کار هستند. در آذر ماه ۱۳۸۵ هیئت مؤسس "اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار" با صدور بیانیه‌ای تشکیل این اتحادیه را اعلام نمود. این تشکل کارگری خود را ظرفی برای رسیدن تمامی کارگران ایران به خواسته‌هایشان می‌داند و هدف آن حصول یک زندگی انسانی مطابق با استانداردها و پیشرفتهای امروزی بشر برای طبقه کارگر است. در اساسنامه این تشکل کارگری آمده است که
است. در اساسنامه این تشکل کارگری آمده است که این اتحادیه تلاش دارد با متشکل کردن کارگران رشته‌های مختلف تولیدی در خود، مبارزات جاری آنان را برای رسیدن به مطالباتشان در یک بعد سراسری متحد و یکپارچه کند. رهبران این اتحادیه از جمله جعفر عظیم زاده، شاپور احسانی راد، پروین محمدی، جمیل محمدی و جوانمیر مرادی، تاکنون بارها از سوی مقامات امنیتی بخاطر فعالیت‌های صنفی بازداشت و احضار شده‌اند. پایگاه خبری این تشکل کارگری بارها از سوی مقامات فیلتر شده است. اتحادیه آزاد کارگران ایران در دهه هشتاد خورشیدی مشارکت در
آزاد کارگران ایران در دهه هشتاد خورشیدی مشارکت در انتشار مجله پیام سندیکا (نشریه هفتگی سندیکاهای کارگری) به مدیریت و سردبیری روبرت درویش کرد. اتحادیه آزاد کارگران ایران در سال ۱۳۹۱ مبتکر جمع‌آوری طومار بیست هزار نفری از کارگران کارخانه‌های مختلف کشور بود که از طریق آن، خطاب به وزیر کار نسبت به میزان دستمزد خود و ناهماهنگی آن با فشار بی‌سابقه تورم در کشور دست به اعتراض کرده بودند. کارگران در این طومار اعتراضی، که با توجه به کثرت معترضین امضاکننده اهمیت و وزن ویژه‌ای دارد، علاوه بر شکایت از دستمزدهای زیر خط
ویژه‌ای دارد، علاوه بر شکایت از دستمزدهای زیر خط فقر، در عین حال به پدیده‌های رایج دیگری در بازار کار، از جمله قراردادهای موقت، عدم پرداخت دستمزدها، بیکارسازی‌ها و رواج ناامنی شغلی نیز اشاره کرده بودند. این اتحادیه تا پیش از ۳۰ فروردین ۱۳۸۷ اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار نام داشت. "اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار" در دومین جلسه مجمع عمومی خود در ۳۰ فروردین ۱۳۸۷ در سنندج، با اعمال اصلاحاتی در اساسنامه‌اش به اتحادیه آزاد کارگران ایران تغییر نام داد. اتحادیه آزاد کارگران ایران یکی از چهار تشکل
داد. اتحادیه آزاد کارگران ایران یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸، بیانیه‌ای موسوم به "منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران" صادر کردند.
راوسون مرکز استان چوبوت در کشور آرژانتین است. این شهر حدود ۲۶ هزار نفر جمعیت دارد و شهر اصلی بخش راوسون است. باوجود اینکه این شهر مرکز استان است اما شمار ساکنان آن از شهرهای دیگر چوبوت یعنی کومودورا ریواداویا، ترلو، پوئرتو مادرین و اسکوئل کمتر است. راوسون در سال ۱۹۵۷ یعنی زمانی که چوبوت استان شد به عنوان مرکز این استان برگزیده شد. راوسون در کنار راه کشوری شماره ۳ و در حدود ۱۳۶۰ کیلومتری جنوب بوئنوس آیرس قرار دارد. رودخانه چوبوت از راوسون می‌گذرد و نخستین پل در این محل در سال ۱۸۸۹ ساخته‌شد. پلاژ اونیون، محل
در این محل در سال ۱۸۸۹ ساخته‌شد. پلاژ اونیون، محل شنای ساکنان شهر در ۶ کیلومتری مرکز شهر قرار گرفته‌است. نخستین دهکده در ناحیه راوسون توسط کاشف ولزی، هنری لیبانوس جونز، بنیاد شد که از سال ۱۸۱۰ در بوئنوس آیرس سکونت داشت. او در سال ۱۸۵۴ یک سکونتگاه موقت برای یافتن شکار و دام‌های وحشی در مرز رودخانه چیبون ساخت.
آیه فطرت، آیه ۳۰ سوره روم است. متن عربی و ترجمه آیه. این آیه به وجود فطرت در انسان اشاره می‌کند.
مدرسه سید یزدی مشهورترین و بزرگترین مدرسه دینی در نجف است. تاریخ ساختمان. ساختمان این مدرسه که بین سال‌های ۱۳۲۵ قمری تا ۱۳۲۷ بنا شده‌است از نمونه‌های هنری زیبا در معماری دوره قاجار است و با تزئینات کاشی کاری و سنگی بدیع خود چشم‌نواز بازدیدکنندگان این بناست. بنیان این مدرسه همان‌طور که از نامش پیداست به دستور سید محمدکاظم طباطبایی یزدی که مرجع بزرگ دوره مشروطه و در رأس مخالفان این جنبش بود، توسط استان قلی بیک، وزیر سلطان عبدالاحد بخاری در زمینی به مساحت ۷۵۰ متر مربع گذاشته شد و برای مخارج مدرسه از طرف وزیر
متر مربع گذاشته شد و برای مخارج مدرسه از طرف وزیر مذکور، موقوفات بسیاری از جمله یازده دکان و بخشی از دو گرمابه در کوفه و کارگاه‌های متعددی تعیین شد. این مدرسه فعالترین حوزه درسی در رشته‌های فقه و اصول و تفسیر در حوزه نجف تا روی کار آمدن صدام در عراق به فعالیت خود ادامه داد و پس از آن با متفرق شدن استادان و شاگردان حوزه نجف از رونق آن کاسته شد. با سقوط دولت صدام این مدرسه مورد توجه آیت‌الله سید علی سیستانی مرجع بلندپایه شیعه قرار گرفت و برای حفظ و مرمت بنای آن اقدام نمود. این بنا، زیر نظر دفتر آیت‌الله
آن اقدام نمود. این بنا، زیر نظر دفتر آیت‌الله سیستانی در نجف، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ میلادی به مدت شش سال توسط گروه‌های مهندسی در حال ترمیم بوده‌است. متولیان این مدرسه را طبق وقفنامه، خاندان سید یزدی برعهده داشتند که از آن میان سید محمدباقر طباطبایی یزدی و آخرین ایشان محقق طباطبایی بود. با آغاز دورهٔ جدید فعالیت این مدرسه در حال حاضر تولیت آن را سید علی طباطبائی یزدی بر عهده دارد. مهندس محمدحسین لبانی پایان‌نامه خود را در رشته معماری با عنوان «شیوه‌های پایداری (sustainability) در معماری مدارس علمیه نجف -
(sustainability) در معماری مدارس علمیه نجف - نمونهٔ موردی: مدرسه آیت‌الله سید محمدکاظم یزدی» دربارهٔ ویژگی‌های معماری این مدرسه نگداشته‌است. با توجه به سکونت بسیاری از عالمان و عارفان در این مدرسه، فضای آن، در حوزهٔ نجف قداستی داشته‌است، چنان‌که طبق اسناد و مکاتبات موجود در بخش خطی کتابخانهٔ کاشف الغطاء در نجف، هنگام طراحی و اجرای اولین خیابان در نجف در مجاورت حرم امام علی (رو به قبله و موسوم به شارع الرسول)، که سبب می‌شد بخشی از ساختمان این مدرسه از بین برود، آیة الله شیخ محمدحسین کاشف الغطاء دستور انحراف
آیة الله شیخ محمدحسین کاشف الغطاء دستور انحراف خیابان از قبله را داده و نسبت به تخریب بخشی از مدرسه هشدار داده است و این مدرسه را در این اسناد «صحن دوم حرم امیرالمؤمنین» نامیده است. برخی از شاگردان و استادان و ساکنان مدرسه سید. این مدرسه از آن جهت که شخصیت‌های بارزی از حوزهٔ نجف و برخی شخصیت‌های ایرانی را در خود پرورانده است مورد توجه است. از جمله کسانی که در این مدرسه حجره داشته‌اند و برای مدت طولانی به تحصیل مشغول بوده‌اند می‌توان به اینان اشاره کرد: کتابخانه مدرسه سید. کتابخانه این مدرسه، در کنار
کتابخانه مدرسه سید. کتابخانه این مدرسه، در کنار کتابخانهٔ حسینیه شوشتری‌ها دو کتابخانهٔ عمومی نجف تا پیش از تأسیس کتابخانهٔ امیرالمؤمنین علیه السلام و شامل کتابهای خطی و کتاب‌های چاپی در موضوعات مختلف دینی و تاریخی بود. تأسیس این کتابخانه توسط فرزند سید یزدی، مرحوم آیة الله سید محمد طباطبائی یزدی، که خود فقیهی برجسته بود و در جنگ با ارتش انگلیس از دنیا رفت، انجام گرفت که خود کتابخانهٔ خطی بسیار ارزشمندی داشت و نسخ خطی آن در جای جای منابع کتابشناسی از جمله الذریعه آقابزرگ تهرانی، یاد شده‌است. اما توسعهٔ این
آقابزرگ تهرانی، یاد شده‌است. اما توسعهٔ این کتابخانه در دورهٔ متأخر و به اهتمام محقق طباطبائی شکل گرفت. مشارکت محقق طباطبائی با علامه امینی در فعالیت کتابخانه امیرالمؤمنین برای امتناع از کار موازی، سبب توقف توسعه کتابخانهٔ مدرسه سید شد. در دوره حاکمیت صدام و جنگ با آمریکا که بسیاری از کتابخانه‌ها مورد غارت قرار گرفت، بخشی از این کتابخانه در امان ماند و امروزه همچنان از منابع کتابخانه‌ای ممتازی برخوردار است. پانویس. ۱. السید محمدکاظم الیزدی، کامل سلمان الجبوری، انتشارات ذوی‌القربی، ۱۳۸۵، ص ۱۵۲. ۲. تراث
انتشارات ذوی‌القربی، ۱۳۸۵، ص ۱۵۲. ۲. تراث النجف، العدد الأول، ۱۴۳۰، ص. ۲۷۱ ۳. دربارهٔ تاریخ مدرسه سید، کتابخانهٔ آن و خاندان سید یزدی به کتاب فراتر از روش آزمون و خطا، نوشتهٔ علی ابوالحسنی منذر، از انتشارات مرکز مطالعات تاریخ معاصر ایران مراجعه کنید.
هنر پست‌مدرن یا هنر پسامدرن بدنه جنبش هنریی است که به دنبال تناقضِ برخی از جنبه‌های مدرنیسم پدید آمده یا توسعه یافته‌است. همچنین "هنر پسانوگرا" به مجموعه پیچیده‌ای از واکنش‌هایی مربوط می‌شود که در قبال فلسفه مدرن و پیش فرض‌های آن صورت گرفته‌اند، بدون آن که در اصول عقاید اساسی کمترین توافقی بین آن‌ها وجود داشته باشد. به‌طور کلی، جنبش‌هایی همچون چیدمان، هنر مفهومی و چندرسانه‌ای به ویژه مربوط به ویدئو به عنوان پست مدرن توضیح داده شده‌اند. ویژگی‌های هنر پسانوگرا. ویژگی‌های مختلفی وجود دارد که پست مدرن بودنِ یک
ویژگی‌های مختلفی وجود دارد که پست مدرن بودنِ یک هنر را بما نشان می‌دهد. استفاده از واژه‌های برجسته به عنوان عنصر مرکزی هنری، کلاژ (چسبانه‌کاری)، ساده گرایی(مینیمالیسم)، تخصیص، هنر اجرا، بازیافتِ سبک‌ها و تم‌های گذشته در یک بستر مدرن امروزی، همچنین مانع گسست میان هنرهای زیبا و هنرهای برجسته و کم فرهنگی و فرهنگ عامه است. پیشینه پست مدرن. پیش تر از این در اروپا و در دنیای انگلیسی زبان، مدت‌ها پیش از آنکه اصطلاح پست مدرن رایج گردد، بسیاری از این قرابت‌ها یا پیوندهای انتخابی در مخالفت رو به رو شد با نظریه شناخت
انتخابی در مخالفت رو به رو شد با نظریه شناخت ناظر به‌طور سطحی و اجمالی مطرح شده بودند. در فلسفه انگلیسی این مفهوم در شکل مخالفت جان دیویی با پوزیتیویسم، توصیف مجدد کاربست علمی توسط کوهن و تأکید ویتگنشتاین بر ماهیت بازی زبانی بازنمایی و مطرح شد. پس از آن در انتقاداتی که از سلار تا دیویدسن و کواین بر اسطوره امر مسلم وارد شده‌است؛ در ظهور معرفت‌شناسی طبیعی وابستگی توصیفات مربوط می‌گردد، مطرح شده‌است. در اروپا بسیاری از این قرابت‌ها با تشابهات گزینشیِ پست مدرن، صراحتاَ چارچوب پسا ساختارگرایی مطرح شدند؛ گرچه در
صراحتاَ چارچوب پسا ساختارگرایی مطرح شدند؛ گرچه در حملات هایدگر علیه بقایا و رسوبات اندیشه‌های دکارتی هوسرل آثار و نشانه‌هایی به چشم می‌خورد ولی در موارد و نمونه‌های زیر نیز می‌توان به برخی از این قرابت‌های پست مدرنی برخورد کرد. از جمله در نفی توصیفات زیربنایی در مفهوم هوسرلی آن؛ حمله سوسور و ساخت گرایی علیه پیوستگی موضع استعلایی در برابر سوژهٔ خود شفاف (سوژه‌ای که معنی آن روشن است)، ساخت گشایی یا شالوده شکنی متافیزیک حضور دریدا، توصیف مجدد فوکو از معرفت یا دانش، تقارب و همگرایی بین ساخت گرایان اجتماعی
یا دانش، تقارب و همگرایی بین ساخت گرایان اجتماعی فرانسوی و انگلیسی، حملات علیه زبان شرایط کمکی، و بالاخره مداخلات متعدد لیوتار علیه روایت‌های کلان، بسیاری از قرابت‌های پست مدرن در چالش‌های جهانی علیه فلسفه اخلاقی آنگونه که در غرب چه در فلسفه آلمان و فرانسه و چه در آثار السدیرمک اینتایر، برنارد ویلیامز، مارتا نوسبام و دیگران فهم شده‌است، به چشم می‌خورد. نیروی انتقادات پست مدرن را شاید به بهترین وجه بتوان در برخی چالش‌های نظریه فمینیستی مثلاً در آثار جودیت باتلر و هلن سیکسوس و به‌طور عام در نظریه جنسیت
باتلر و هلن سیکسوس و به‌طور عام در نظریه جنسیت مشاهده نمود. زیرا درنظریه جنسیت مفهوم عقل به تنهایی به عنوان مفهومی باز توصیف شده‌است که غالباً گفته می‌شود مفهومی است تکثیر شده، پدرسالارانه، انسان ترسانه، قویا ارادی و اختیاری. فلسفه پست مدرن. فلسفه پست مدرن اساساً به معارضه با شالوده گرایی مورد اعتقاد مشترک فلاسفه برجسته قرون شانزده، هفده و هجدهم میلادی می‌پردازد و آن‌ها را همان پیش فرض‌هایی می‌داند که باید مردود شناخته شده و کنار گذارده شوند، به عقیده نیچه، هایدگر، فوکو و ژاک دریدا قدمت این قبیل پیش
نیچه، هایدگر، فوکو و ژاک دریدا قدمت این قبیل پیش فرض‌های مردود به قدمت متافیزیک بوده و تجسم عینی آن را به بهترین وجه شاید بتوان در دیدگاه افلاطون مشاهده کرد. ژان- فرانسوا لیوتار حتی از این هم فراتر و فلسفه پست مدرن را مقدم بر فلسفه مدرن می‌داند، به این معنا که پیش فرض‌های فلسفه مدرنیسم از مشربی نشات می‌گیرند که عقاید بیان نشده پیشینی آن پست مدرن محسوب می‌شوند؛ لذا فلسفه پست مدرن را با توجه به آنچه گفته شد در بهترین وجه به مثابه مفهوم خوشهٔ پیچیده‌ای تلقی می‌شود که شامل عناصر زیر است دیدگاهی ضد (یا پسا)
می‌شود که شامل عناصر زیر است دیدگاهی ضد (یا پسا) معرفت شناختی، موضعی ضد ماهیت گرایی؛ ضدیت با واقع گرایی؛ ضدیت با شالوده گرایی؛ مخالفت با برهان‌های استعلایی و مواضع استعلایی، نفی تصویر موجود از شناخت به مثابه بازنمایی دقیق، نفی حقیقت به مثابه متناظر یا مطابق با واقعیت، نفی نظریه توصیفات کلی، نفی واژگان نهایی، یعنی نفی اصول، قواعد، تمایزات و مقولاتی که بی هیچ قید و شراطی برای تمامی زمان‌ها، اشخاص و مکان‌ها الزام‌آور و قطعی تلقی می‌شوند و نوعی سوء ظن یا بدگمانی نسبت به فرا روایت‌ها به ویژه فراروایت‌هایی که
نسبت به فرا روایت‌ها به ویژه فراروایت‌هایی که شاید بهترین تجسم آن را بتوان در ماتریالیسم دیالکتیک یافت. فلسفه پست مدرن همچنین توصیف و طرح ویژگی‌های این صورت غذای (منو) جریانات معارض در شکل نسبیت گرایی، شکاکیت یانیهیلیسم را نیز رد می‌کند. همین‌طور رؤیای سنتی نظام تثبیتی کامل، یکه و بسته‌ای را که اساساً از سوی جریانات معارض دو قطبی (دوگانه) تغذیه می‌شود، رد می‌کند. علاوه بر این مضامین زیر را نیز غالباً می‌توان در اندیشه پست مدرن یافت: انتقاد از بی‌طرفی و استقلال عقل، من‌جمله تأکید بر ماهیت یا سرشت تاریخی،
عقل، من‌جمله تأکید بر ماهیت یا سرشت تاریخی، قوم مدارانه و قویا تقسیم‌بندی شده آن؛ مفهوم ساخت اجتماعی تصاویر دنیای واژگانی؛ گرایش به قبول تاریخ گرایی انتقاد از هرگونه تعارض یا تخالف غایی بین معرفت‌شناسی و جامعه‌شناسی شناخت؛ از هم گسیختگی سوژه مستقل با تأکید بر جایگاه صرفاً تاریخی تقسیم کار در فرایند تحصیل و تولید شناخت، و نوعی دوگانگی دربارهٔ روشنگری و ایدئولوژی آن. هنر پست مدرن. نقاشی نیز چون مجسمه‌سازی، ابزاری سنتی است که نمی‌تواند با پست مدرنیسم هماهنگ شود. به واقع، آنچه در نقاشی پست مدرن می‌گذرد،
شود. به واقع، آنچه در نقاشی پست مدرن می‌گذرد، مدرنیسم متاخر در لباس مبدل است. نقاشی پست مدرن، تا آن جا که اصولاً بتوان موجودیتی برای آن قائل شد، پیامد مفهوم گرایی، هنر پاپ و نو اکسپرسیونیسم است. با این حال در یک جنبه اساسی با آن‌ها تفاوت دارد. در این‌جا نقاشی شبیه متنی ساختارشکن عمل می‌کند که پر شده از مفهوم، همواره عاری از هر چیزی است که برگزینیم مگر از طریق مشارکتی آزاد توسط پیش دانسته‌های مان تجربه‌اش کنیم. "چگونه نقاشی این سان تهی از محتوا شد؟" پاسخ این است که ابزارهای سنتی، چون تمثیل و کنایه، نیازمند
است که ابزارهای سنتی، چون تمثیل و کنایه، نیازمند فرهنگی مشترکند و این در عصر پست مدرن به سختی امکان‌پذیر است. زیرا بر خلاف مفهوم دهکده جهانی تمدن ما اینک بیش از هر زمان دیگری قطعه قطعه شده‌است. به علاوه ساختارشکنی مرگ هنرمند و موضوع اثر را به عنوان ردپاهای بی فایدهٔ او مانیسم اعلان می‌کند. بدین سان معنی را پوچ و بی‌اثر می‌داند. بحث کردن و پی بردن به مفاد باب روز شده و شناساندن اصول نخستین هر دوی آن‌ها غیرضروری است و خارج از موضوع است. شاید بزرگترین تحول در جهان پست مدر، ن سیاست جدید درهای باز باشد؛ و این
جهان پست مدر، ن سیاست جدید درهای باز باشد؛ و این تنها گرایش به ناسازگاری موجد خویش نیست. بلکه تأیید نوینی بر حقوق اقلیتها و دیگری بودن است. جنبش زنان نمونه بارزی از جنبش‌های فراوان پست۰ مدرن است که در دهه شصت به وجود آمد تا قدرت سیاسی شناخته شده‌ای در دهه هفتاد باشد. اما هیچ جنبشی به تنهایی معرف این تحول فراگیر نمی‌باشد. اگر دهکده جهانی این بیداری را پدیدآورده است که افراد متعلق به اقلیت‌های به هم وابسته باشند، به رسمیت شناختن تفاوت‌ها آغاز شده‌است و در بافت مرکزی شهرها یک باور "زندگی کن و بگذار زندگی کند"
مرکزی شهرها یک باور "زندگی کن و بگذار زندگی کند" سایه افکنده‌است و این تا زمانی است که کسی کارش را از دست ندهد. همچنین اینک برخورد گسترده‌تری با تضاد میان جهان بینیهای متفاوت وجود دارد. باور مدرنیسم در هسته اش اغلب انحصار گرا بوده و می‌کوشید کثرت گرایی مذاق فرهنگ‌های ناپیوسته را در یک حساسیت و دیدگاه خاص نسبت به تاریخ بگنجاند. دست پرورده‌های نمادین آن اینها هستند: کارخانه، خیابان ششم نیویورک، موزه هنر مدرن، کارخانه فورد، تاریخ مستقیم الخط هنر مدرن از امپرسیونیسم تا اکسپرسیونیسم انتزاعی، فلسفه واقع بینی و
تا اکسپرسیونیسم انتزاعی، فلسفه واقع بینی و فلسفه مثبت گرایی منطقی و بالاتر از همه تأکید بر رشد مداوم اقتصاد به هر بهایی که باشد. در نهایت مدرنیسم باور امروزی شدن بود و این اعتقاد تا آن جا ادامه یافت که آرمان فاستوس را بهترین مغزها و کسانی که قدرت بیشتری داشتند، به‌طور جدی دنبال نمودند. دادائیسم. در اوایل قرن بیستم، مارسل دوشان شاشگاهی را به عنوان یک مجسمه به نمایش گذاشت. نظر او این بود که مردم را ترغیب کند تا توالت سرپایی را یک اثر هنری ببینند. چرا که او می‌گفت: آن یک اثر هنری است. این اثر یکی از آثاری است
آن یک اثر هنری است. این اثر یکی از آثاری است که دوشان آن‌ها را حاضرآماده‌ها (به انگلیسی: Readymades) می‌نامید. چشمه (دوشان)، شاشگاهی امضا شده با نام مستعار R.Mutt بود که در سال ۱۹۱۷ دنیای هنر را شوکه کرده بود. این اثر در هنر قرن بیستم یک نقطه عطف محسوب می‌گردد و یکی از آثار شاخص هنر مفهومی شناخته می‌شود. مینیمالیسم. در اوایل ۱۹۶۰ مینیمالیسم به عنوان یک جنبش در هنر انتزاعی (با ریشه در انتزاع هندسی با مالویچ، باوهاوس و پیت موندریان) ایدهٔ رابطه و نقاشی موضوعی را رد کرد. هال فاستر در مقاله‌ای با نام "چلیپای
را رد کرد. هال فاستر در مقاله‌ای با نام "چلیپای مینیمالیسم" استدلال می‌کند که مینیمالیسم «بن‌بست» مدرنیسم نیست، بلکه تغییر پارادایم به سمتِ شیوه‌های پست مدرن است.
خیادان نام محله ای از شهر خوراسگان، بخش حومه شهرستان اصفهان می‌باشد. امامزاده سیدمحمدباقر معروف به امامزاده شاه خیادان در آن قرار دارد. علی اکبر دهخدادر کتاب لغت‌نامه صفحه۱۹۶۶آورده خیادان دهی ازدهستان جی بخش حومه شهرستان اصفهان می‌باشد(۱) و دکتر محمدحسین در فرهنگ آبادیها صفحه ۲۳۱ آورده خیادان از آبادیهای شهر اصفهان به شمار می‌آید. امامزاده شاه خیادان. امامزاده باقردر خیادان اصفهان معروف به امامزاده شاه خیادان است. در کتاب بیست هزار زیارتگاه جهان، جلد سوم صفحه ۱۰۰ آورده امامزاده باقر بن موسی بن جعفر در
صفحه ۱۰۰ آورده امامزاده باقر بن موسی بن جعفر در خیادان شهر اصفهان دفن شده و کرامات فراوان از ان حضرت نقل می‌شود
ماشین کاروان یا آر وی به معنی خودروی تفریحی به آن دسته از خودروهایی گفته می‌شود که دارای طولی بلند هستند و در پشت سر راننده امکاناتی گوناگون ازجمله برای خواب، آشپزی و دستشویی دارند. این خودروها از خودروهای کلاس ون حجیم‌تر و با امکانات بیشتر هستند. خودرو کاروان را می‌توان تلفیقی از اتوبوس و کامیون دانست. انواع. کلاس A. بزرگ ترین کلاس آر وی است و بسیار جادار ، مجهز و در عین حال راحت است. این نوع آر وی ها بر روی شاسی سفارشی یا شاسی کامیون ۳ تا ۱۰ تنی ساخته می شوند و ظاهری شبیه اتوبوس دارند. کلاس B. این کلاس از
و ظاهری شبیه اتوبوس دارند. کلاس B. این کلاس از کلاس A کمی کوچک تر است و ظاهری شبیه ون دارد که رانندگی با آن راحت تر است و اغلب به عنوان کانورتیبل جعبه یا ون کمپر شناخته می شود. این نوع آر وی به دلیل اندازه کوچکش اغلب بین زوج ها و مسافران مجرد محبوب است. کلاس C. این کلاس از بقیه کلاس ها کوچک تر است و شاسی آن همان شاسی خودرو های تجاری بزرگ تر است. کابین راننده آن شبیه خودرو تجاری است و کابین بزرگتری در پشت خود دارد. وانت بار سوار. این نوع آر وی برای بر آورده کردن نیاز های اساسی سفر با بیشترین آزادی حمل و نقل
نیاز های اساسی سفر با بیشترین آزادی حمل و نقل مناسب است ولی جابجایی و تخلیه وسایل در آن دشوار و وقت گیر است. تریلر های چرخ پنجم. این نوع آر وی ها معمولا فقط توسط وانت بار قابل یدک کشی هستند اما طراحی آنها باعث توزیع بهتر وزن آنها شده در نتیجه دشواری رانندگی را کاهش و رانندگی را آسان و راحت تر می کنند. محبوبیت زیادی میان افرادی که بیشتر با آر وی سفر می کنند دارند. تریلر های مسافرتی. این نوع آر وی اندازه های متغیری دارد و یدک کش آن می تواند سدان ، اس یو وی یا پیکاپ باشد ولی دشواری رانندگی را افزایش می دهد.
پیکاپ باشد ولی دشواری رانندگی را افزایش می دهد. تریلر های پاپ آپ. این نوع آر وی فشرده و سبک است و کوچک ترین آر وی بدون موتور است اما دارای فضای زیادی بوده و تکیه گاه های بوم در اطراف آن وجود دارد که فضای چادر مانندی در بالای آن ایجاد می کنند به علت عملکرد عایق حرارتی ضعیف ، برای تابستان مناسب تر است. حمل کننده اسباب بازی. این نوع آر وی ظرفیت ۸ نفر را دارد و طول آن از ۱۹ تا ۳۹ فوت متغیر است که بیشتر برای اهداف ورزشی و اوقات فراغت استفاده می شود. دارای فضای بار بسیار بزرگی بوده که می توان به راحتی با آن ای
بار بسیار بزرگی بوده که می توان به راحتی با آن ای تی وی ، قایق موتوری ، کانو ، برف رو یا موتور سیکلت را حمل کرد. بزرگ ترین تفاوت آن با سایر آر وی های بدون موتور، داشتن سطح شیب دار برای جابجایی آسان تر وسایل است.
اوره یا کاربامید یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی CO(NH₂)₂ است. اوره در ابتدا به صورت آمونیاک بوده که از تجزیهٔ آمینواسیدها ساخته می‌شود. آمونیاک به دلیل سمیت زیاد برای بدن مضر است؛ بنابراین آمونیاک‌ها در کبد با کربن دی‌اکسید (که توسط یاخته‌های کبد ایجاد شده است) واکنش نشان می‌دهند و به اوره تبدیل می‌شوند. این کار باعث کم شدن سمیت آن می‌شود تا بدن بتواند آن را در خود نگه دارد و سپس در کلیه توسط نفرون‌ها دفع کند. اوره، در متابولیسم ترکیبات حاوی نیتروژن در بدن جانوران نقش مهمی ایفا می‌کند و در عین حال، مادهٔ
جانوران نقش مهمی ایفا می‌کند و در عین حال، مادهٔ اصلی حاوی نیتروژن، در ادرار پستانداران به‌شمار می‌آید. این ترکیب، سخت، بی‌رنگ، و بی‌بو است (گرچه آمونیاکی که در حضور آب از آن حاصل می‌شود و شامل بخار آب موجود در هوا نیز است، دارای بوی تندی است)؛ نه خاصیت اسیدی دارد و نه قلیایی، بسیار محلول در آب و نسبتاً غیر سمی است، از اوره ای که در کارخانه ها تولید می‌شود، به صورت گسترده‌ای در تولید کودهای شیمیایی کشاورزی به عنوان یک منبع غنی و مناسب نیتروژن استفاده می‌شود. اوره همچنین یکی از مواد اولیهٔ مهم در صنایع
اوره همچنین یکی از مواد اولیهٔ مهم در صنایع شیمیایی است. سنتز و به وجود آوردن این ترکیب آلی از یک پیش‌ساز غیرآلی یا معدنی، توسط فریدریش وهلر در سال ۱۸۲۸، نقطهٔ عطف بسیار مهمی در توسعه و پیشرفت دانش شیمی به‌شمار می‌رود. دو واژهٔ اوره و کاربامید، همچنین برای نامیدن یک طبقهٔ خاص از مواد و ترکیبات شیمیایی که در همان گروه عملکردی RR'-CO-RR مشترک هستند نیز به کار می‌رود. بدین معنا که یک گروه کربونیل به دو آمین آلی باقی‌مانده متصل شده‌است. برای مثال در این مورد می‌توان به کاربامید پروکساید، آلانتوئین و هیدانتوئین
به کاربامید پروکساید، آلانتوئین و هیدانتوئین اشاره کرد. اوره‌ها وابستگی نزدیکی با بیورت‌ها دارند و ساختمان شیمیایی آن‌ها، مربوط و مرتبط با ساختار آمیدها، کاربامات‌ها، دی ایمیدها، کاربودیمیدها و تیوکاربامیدها است. تاریخچه. اوره برای نخستین بار، در سال ۱۷۷۳ میلادی توسط شیمی‌دان فرانسوی به نام هیلاری رول درون ادرار کشف گردید. در سال ۱۸۲۸ میلادی، شیمی‌دان آلمانی فریدریش وهلر، طی تلاشی ناموفق برای تهیه کردن سیانات آمونیم، و هنگامی که به ایزوسیانات نقره، کلرید آمونیوم اضافه کرد، اوره به دست آورد: AgNCO + NH4Cl →
اضافه کرد، اوره به دست آورد: AgNCO + NH4Cl → (NH2)۲CO + AgCl این اولین باری بود که یک ترکیب آلی به صورت مصنوعی از مواد پیش‌ساز غیرآلی (معدنی) سنتز می‌گردید، بدون این‌که جانداران، هیچ‌گونه دخالتی در این روند داشته باشند. نتایج حاصل از این تجربه یا آزمایش، به‌طور ضمنی اعتقاد به اصالت حیات و نظریهٔ ازلی بودن موجودات زنده را، بی‌اعتبار ساخت: بر مبنای این نظریه، مواد شیمیایی که بدن جانداران را تشکیل می‌دهند، اساساً متفاوت از همین مواد در اشیاء و پدیده‌های بی‌جان هستند. درک همین موضوع، نقش بسیار مهمی در توسعهٔ