payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوزه گِلی یکی از سه گونهٔ سفالگری و به "ظروف گِلین" هم معروف است. انواع کوزه گری با نگاهی علمی. در علم سفالگری ۳ روش برای ساخت یک کوزه وجود دارد که عبارتند از "کوزهٔ گِلی"، "کوزه‌گری سنگی" و "کوزه‌گری چینی" که از زمان‌های بسیار دور به وجود آمده‌اند. ساده‌ترین نوع کوزه‌گری آن است که ظروفی از گل می‌سازند و بعد آن را در کوره می‌پزند. این گونه ظرف‌ها به نام ظروف گلین یا کوزه گِلی معروف است. این گونه از ظروف سوراخ‌های بسیار ریزی دارند که آب به آرامی از آن‌ها خارج می‌شود.
دهان‌نخستیان (Protostomia) اصطلاحی برای اشاره به تعدادی از شاخه‌های جانوران است که تصور می‌شود نیای مشترکی دارند و دهان آنها از نخستین منفذ رویانی یا منفذ تَنداله (blastula) به وجود آمده است. اگر در جنین جانور، نخستین روزنی که باز می‌شود تبدیل به دهان شود این‌گونه از جانور، دهان‌نخستی نامیده می‌شود و اگر روزن اول در جانور تبدیل به مقعد شود آن را دهان‌دومی می‌نامند. دهان‌نخستیان و دهان‌دومیان به همراه چند شاخهٔ کوچک‌تر جانوری تشکیل گروهی به نام دوسوئیان را می‌دهند. منظور از دوسوئیان، آن گروه از جانوران هستند
منظور از دوسوئیان، آن گروه از جانوران هستند که بدنشان در دو سو، تقارن دارد.
بررسی‌های تاریخی، نشریه‌ای در تاریخ، تاریخ نظامی ایران و تحقیقات ایران‌شناسی (۱۳۴۵–۱۳۵۷ خورشیدی) بود. انتشار مجلهٔ "بررسی‌های تاریخی" از سال ۱۳۴۵ آغاز شد. هیئت‌رئیسهٔ افتخاریِ مجله با عضویت وزیر جنگ، رئیس ستاد بزرگ‌ارتشتاران و رئیس دانشگاه تهران به‌وجود آمد که برای تعیین خط‌مشی مجله جلسه‌های سالانه تشکیل می‌دادند. اعضای هیئت‌مدیره این نشریه از امرای ارتش بودند. جلسات هیئت مدیره برای نظارت بر چاپ مقالات دو ماه یک بار برگزار می‌شد. مدیر مسئول و سردبیر نشریه از افسران ارشد با تحصیلات عالی و تألیفاتی در زمینه
افسران ارشد با تحصیلات عالی و تألیفاتی در زمینه تاریخی انتخاب می‌شدند؛ بدین جهت طبق اساسنامه مجله، از رئیس گروه تاریخ دانشگاه تهران و دو تن مورخ، یک استاد باستانشناسی، یک استاد زبان و ادبیات فارسی و یک استاد حقوق دعوت می‌شد تا برای بررسی مقالات در جلسات هیئت تحریریه که دو هفته یک بار تشکیل می‌شد، شرکت کنند. سردبیران این مجله به ترتیب، سرهنگ دکتر جهانگیر قائم‌مقامی (تا ۱۳۴۹)، سرهنگ یحیی شهیدی (تا ۱۳۵۵) و سرهنگ محمد کشمیری (تا بهمن ۱۳۵۷) بودند. شماره اول و دوم مجله در یک جلد در شهریور ۱۳۴۵ منتشر شد. با این
مجله در یک جلد در شهریور ۱۳۴۵ منتشر شد. با این نشریه، در طول سیزده سال انتشار بسیاری از پژوهشگران، مورخان و ادیبان همکاری داشتند، از جمله: ابراهیم پورداوود، عباس زریاب خویی، محمدتقی مصطفوی، حسین محبوبی اردکانی، محمدامین ریاحی، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ایرج افشار و محمدجواد مشکور. در دوره‌های این نشریه جمعاً ۸۰۳ مقاله و ۱۵۰۰ سند تاریخی ـ سیاسی به چاپ رسید. بررسیهای تاریخی شامل مقالاتی پژوهشی در زمینه‌های گوناگون ازجمله تاریخ، تشکیلات و کتابشناسی نظامی، اسناد و فرمان‌های تاریخی، تک‌نگاری‌های تاریخی و
اسناد و فرمان‌های تاریخی، تک‌نگاری‌های تاریخی و جغرافیایی، فرهنگ و تمدن ایران پیش و پس از اسلام و نیز در موضوعات دین، ادبیات، قوم‌شناسی، باستان‌شناسی، هنر، سکه‌شناسی، نشان‌ها و آیین دربار و سرانجام روابط سیاسی، نظامی، فرهنگی و تجاری ایران با کشورهای دیگر است که برخی از آنها از اعتبار ویژه‌ای برخوردار است. این نشریه هر دو ماه یک بار (سالانه شش شماره) با قطع ۲۴ در ۱۷ سانتیمتر در دویست تا سیصد صفحه به چاپ می‌رسید. ۷۷ شماره و دو شمارهٔ مخصوص جمعاً ۷۹ شماره، از این مجله منتشر شد. تیراژ آن در سال سیزدهم ۳۱۰۰
از این مجله منتشر شد. تیراژ آن در سال سیزدهم ۳۱۰۰ نسخه بود و در چاپخانه ارتش چاپ می‌شد. وزارت اطلاعات و جهانگردی، مجله بررسی‌های تاریخی را، زیرنظر ستاد بزرگ ارتشتاران، و با کمک وزارت فرهنگ و هنر و وزارت خارجه به زبان‌های انگلیسی و فرانسه ترجمه و در میان ایرانشناسان و دانشگاه‌های خارجی توزیع می‌کرد. اولین شمارهٔ ترجمه‌شده در شهریور ۱۳۵۰/سپتامبر ۱۹۷۱ به چاپ رسید و تا ۱۳۵۷ سه شماره از آن چاپ و منتشر شد.
میگوهای مشت‌زن یا باریک‌پایان (Stenopodidea) گروه کوچکی از سخت‌پوستان ده‌پا هستند که معمولاً آن‌ها را با جانوری از دسته میگو اشتباه می‌گیرند در صورتی که باریک‌پایان گروه جداگانه خود را تشکیل می‌دهند و بیشتر با خرچنگ‌ها خویشاوندی دارند. تفاوت آن‌ها با خرچنگ‌ها اینست که در میگوهای مشت‌زن، جلوپاها (پاهای حرکت به جلو) بسیار بزرگ‌اند. در خرچنگ‌ها و خرچنگ‌های دریایی (لابسترها) تنها اولین جلوپا از بقیه بسیار درازتر است.
معدن مس میدوک در ۴۲ کیلومتری شمال شرقی شهر بابک از توابع استان کرمان و در فاصله ۱۳۲ کیلومتری شمال غرب معدن مس سرچشمه قرار گرفته است. نام قدیمی این معدن مس "لاچاه" بوده است که به سبب نزدیکی به روستای میدوک به این نام تغییر یافته است. میزان ذخیره زمین‌شناسی کانسار مس میدوک ۱۷۰ میلیون تن با عیار ۸۳ صدم درصد محاسبه گردیده که از این مقدار به میزان ۱۴۴ میلیون تن آن با عیار ۸۵ صدم درصد قابل استخراج است. عیار حد معدن ۲۵ صدم درصد در نظر گرفته شده و نسبت باطله به ماده معدنی ۴/۲ به یک می‌باشد. شیب نهایی معدن ۳۸ درجه،
معدنی ۴/۲ به یک می‌باشد. شیب نهایی معدن ۳۸ درجه، ارتفاع پله‌ها ۱۵ متر و شیب پله‌ها ۶۴ درجه می‌باشد.
میدان نفت شهر، در فاصله‌ی ۸۶ کیلومتری گیلانغرب و ۶۹ کیلومتری قصرشیرین در استان کرمانشاه قرار گرفته‌است. این میدان نفتی در سال ۱۹۲۳ میلادی در تاقدیس نفت شهر کشف شد. این میدان پیشتر با نام نفت‌شاه شناخته می‌شد. در حال حاضر میدان نفت شهر، تنها میدان نفتی در حال تولید استان کرمانشاه بوده که دارای ۶۹۲ میلیون بشکه ذخیره نفت خام و مقادیری گاز طبیعی در کلاهک گازی است. از آنجا که این میدان، با میدان نفت‌خانه عراق دارای مخزنی مشترک می‌باشد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نفت این میدان پس از فراورش، شیرین‌سازی،
است. نفت این میدان پس از فراورش، شیرین‌سازی، نمک‌زدایی به تلمبه‌خانه و از آنجا به ایستگاه تقویت فشار پاتاق و سپس به پالایشگاه کرمانشاه منتقل می‌شود. نفت این میدان از نوع سبک با درجه خلوص ۴۲ درصد است. رویدادها. چاه شماره ۲۴ این میدان نفتی در هشتم خرداد سال ۱۳۸۹ به خاطر نشت گاز دچار آتش سوزی شد که شعله‌های آن تا ۷۰ متر گزارش شدند.میزان خروج روزانه نفت و گاز از این چاه به دلیل آتش سوزی روزانه ۸ تا ۹ هزار بشکه برآورد شده است. سرانجام پس از ۳۸ روز این آتش سوزی مهار گردید.در پی این حادثه ۴ نفر از کارکنان شرکت
مهار گردید.در پی این حادثه ۴ نفر از کارکنان شرکت نفت کشته و ۱۲ نفر مصدوم شدند.به گزارش منابع دولتی در کل ۱۵۲ هزار و طبق منابع دیگر ۳۴۲ هزار بشکه نفت در این حادثه سوخت.
برآرایی یا رونشانی یا رشد همبافته یا اپیتکسی روشی برای پوشش لایه‌ای تک‌بلور روی زیرلایه‌ای تک‌بلور است. به لایه پوششی لایه برآرایی گفته می‌شود. واژه اپیتکسی ریشه یونانی دارد و از دو بخش "اپی" یعنی "بر رویِ" و "تکسی" یعنی "در حالت منظم" شکل گرفته‌است. این روش با لایه نشانی معمولی لایه نازک (پا توپوتکسی) که در آن لایه‌ای از مواد آمورف یا چندبلور رشد داده می‌شوند تفاوت دارد. لایه برآرایی را می‌توان از فاز مایع یا گاز درست کرد و ساختار نهایی آن با زیر لایه یکی خواهد بود زیرا زیرلایه نقش بذر بلور را دارد. اگر
خواهد بود زیرا زیرلایه نقش بذر بلور را دارد. اگر ترکیب لایه برآرایی با زیرلایه یکسان باشد، به آن برآرایی همگن گفته می‌شود. از این روش برای دستیابی به ساختاری از یک ماده چند لایه که لایه‌هایش دارای دوپینگ‌های مختلفی هستند (هر لایه دارای غلظت مشخصی از یک ناخالصی‌ست) بکار می‌رود، مانند ساخت گونه‌هایی از نیم‌رساناها. اگر ترکیب لایه برآرایی با زیرلایه یکسان نباشد، به آن برآرایی ناهمگن گفته می‌شود. ازین روش برای دستیابی به ساختاری چندلایه که هر لایه از تک‌بلور ماده‌ای ویژه است، بکار می‌رود. برای نمونه می‌توان از
ویژه است، بکار می‌رود. برای نمونه می‌توان از نیترید گالیوم روی پاقوت کبود، یا AlGaInP (فسفید آلومینیوم-گالیوم-ایندیوم) روی گالیم آرسنید نام برد. برآرایی در ساخت موادی که پایه ساختشان سیلیسیوم‌اند مانند ترانزیستور دوقطبی پیوندی و سیماس، و همچنین در ساخت نیم‌رساناهای ترکیبی مانند آرسنید گالیوم کاربرد دارد. برارایی، فرایند رشد بلوری از جهتی خاص بر روی یک کریستال دیگر در جایی که جهت‌گیری توسط کریستال زیرین تعیین می‌شود، است. ایجاد لایه‌های مختلف در ویفرهای نیمه هادی، مانند لایه‌هایی که در مدارهای مجتمع استفاده
هادی، مانند لایه‌هایی که در مدارهای مجتمع استفاده می‌شود، یک کاربرد معمول برای این فرایند است. . اتمهای موجود در یک لایه اپیتاکسیال نسبت به کریستال زیرین دارای یک مکان خاص هستند. این فرایند منجر به تشکیل لایه‌های نازک کریستالی می‌شود که ممکن است از ترکیب شیمیایی یا ساختار شیمیایی یکسان یا متفاوت با بستر باشند و ممکن است فقط از یک یا از طریق رسوبات مکرر، بسیاری از لایه‌های مشخص تشکیل شده باشد. در هوموپیتاکسی لایه‌های رشد از همان ماده بستر تشکیل شده‌اند، در حالی که در برآرایی ناهمگن لایه‌های رشد از ماده ای
حالی که در برآرایی ناهمگن لایه‌های رشد از ماده ای متفاوت از بستر هستند. اهمیت تجاری برآرایی بیشتر از کاربرد آن در رشد مواد نیم‌رسانا برای تشکیل لایه‌ها و چاه‌های کوانتوم در دستگاه‌های الکترونیکی و فوتونیکی است - به عنوان مثال در رایانه، نمایش فیلم و برنامه‌های مخابراتی. روند برآرایی کلی است، اما ممکن است برای سایر طبقات مواد مانند فلزات و اکسیدها نیز وجود داشته باشد، که از دهه ۱۹۸۰ برای ایجاد موادی که مقاومت مغناطیسی غول پیکر را نشان می‌دهند (خاصیتی که برای تولید دستگاه‌های ذخیره‌سازی دیجیتالی با فضای
برای تولید دستگاه‌های ذخیره‌سازی دیجیتالی با فضای بیشتر استفاده شده‌است). در برآرایی فاز بخار، اتم‌های رسوب از یک بخار به وجود می‌آیند، به‌طوری که رشد در رابط بین فازهای گازی و جامد ماده اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال می‌توان به رشد از مواد تبخیری حرارتی مانند سیلیکون یا گازهایی مانند سیلان(SiH4) اشاره کرد که با یک سطح گرم واکنش می‌دهد تا اتمهای سیلیکون را پشت سر بگذارد و هیدروژن را دوباره به فاز گازی آزاد می‌کند. در فاز مایع لایه‌های برآرایی از یک منبع مایع (مانند سیلیکون دوپ شده با مقدار کمی عنصر دیگر) در
(مانند سیلیکون دوپ شده با مقدار کمی عنصر دیگر) در یک رابط مایع و جامد رشد می‌کنند. در برآرایی فاز جامد ابتدا یک لایه غشا نازک آمورف (غیر بلوری) بر روی یک بستر کریستالی رسوب می‌کند، سپس آن را گرم می‌کند تا غشا به یک لایه بلوری تبدیل شود. رشد اپیتاکسیال سپس توسط یک فرایند لایه به لایه در فاز جامد از طریق حرکت اتمی در طی تبلور مجدد در رابط کریستال-آمورف انجام می‌شود. برای انتشار یا تشخیص کارآمد فوتون‌ها، اغلب لازم است که این فرایندها را به لایه‌های نیم‌رسانای بسیار نازک محدود کنیم. این لایه‌های نازک که روی
بسیار نازک محدود کنیم. این لایه‌های نازک که روی لایه‌های نیم‌رسانا رشد می‌کنند، لایه‌های اپتاکسیال نامیده می‌شوند زیرا تبلور آنها با لایه بستر مطابقت دارد حتی اگر ترکیب مواد متفاوت باشد - به عنوان مثال، آرسنید آلومینیوم گالیم (GaAlAs) که در بالای یک بستر آرسنید گالیوم رشد می‌کند. لایه‌های بدست آمده چیزی را تشکیل می‌دهند که ساختار ناهمگونی نامیده می‌شود. بیشتر لیزرهای نیم‌رسانا که به‌طور مداوم کار می‌کنند از ساختارهای ناهمگن تشکیل شده‌اند، یک مثال ساده متشکل از لایه‌های آرسنید گالیوم با ضخامت ۱۰۰۰ آنگستروم
از لایه‌های آرسنید گالیوم با ضخامت ۱۰۰۰ آنگستروم که بین لایه‌های تا حدودی ضخیم‌تر (حدود ۱۰۰۰۰ آنگستروم) آرسنید آلومینیوم گالیم قرار دارند - همه به صورت همبافته(epitaxial) روی یک بستر آرسنید گالیوم رشد می‌کنند. ساندویچ زدن و تکرار لایه‌های بسیار نازک یک‌نیمه هادی بین لایه‌های یک ترکیب متفاوت باعث می‌شود که بتوان شکاف باند لایه ساندویچ را اصلاح کرد. این تکنیک، مهندسی شکاف باند نامیده می‌شود، اجازه ایجاد مواد نیمه هادی با خواصی را می‌دهد که در طبیعت یافت نمی‌شوند. مهندسی شکاف باند، که به‌طور گسترده با
نمی‌شوند. مهندسی شکاف باند، که به‌طور گسترده با نیم‌رساناهای مرکب III-V استفاده می‌شود، همچنین می‌تواند در نیم‌رساناهای بنیادی مانند سیلیکون و ژرمانیوم اعمال شود. دقیق‌ترین روش رشد لایه‌های همبافته(epitaxial) روی یک بستر نیم‌رسانا برآرایی پرتو مولکولی (MBE)است. در این تکنیک، یک جریان یا پرتو از اتمها یا مولکول‌ها از یک منبع مشترک فوران می‌شود و از طریق یک خلا uum عبور می‌کند تا به یک سطح کریستال گرم شده برخورد کند و یک لایه تشکیل می‌دهد که ساختار بلوری همان لایه زیرین دارد. تغییرات MBE شامل MBE منبع اولیه،
لایه زیرین دارد. تغییرات MBE شامل MBE منبع اولیه، MBE منبع هیدرید، MBE منبع گاز و MBE فلزی- آلی است. رویکردهای دیگر رشد اپیتاکسیال برآرایی فاز مایع (LPE)یا رسوب بخار شیمیایی (CVD)است. روش دوم شامل هیدرید CVD، تری کلراید CVD و فلز آلی CVD است. به‌طور معمول، لایه‌های همبافته در سطوح صاف رشد می‌کنند، اما دانشمندان در جستجوی یک روش اقتصادی و قابل اعتماد برای رشد مواد همبافته در ساختارهای غیر صفحه ای(non-planar) هستند - به عنوان مثال، در اطراف لبه‌ها و کانال‌ها که در سطح دستگاه‌های نیم‌رسانا حک شده‌است. برآرایی
در سطح دستگاه‌های نیم‌رسانا حک شده‌است. برآرایی غیر پلانار برای تولید دستگاه‌های نوری یکپارچه یکپارچه یا کلیدهای تمام فوتونیک و عناصر منطقی ضروری در نظر گرفته می‌شود، اما تسلط بر این روش نیاز به درک بهتر شیمی سطح و پویایی سطح رشد اپیتاکسیال دارد. برآرایی قطره، یک روش رشد ابتکاری است که برای ساخت نانوساختارهای کوانتومی با اشکال بسیار قابل طراحی و مورفولوژی پیچیده در محیط برآرایی پرتو مولکولی انجام می‌شود. برآرایی قطره بر اساس تقسیم رسوب عناصر ستون III و V در دما و شار کنترل شده‌است. اولین مرحله برآرایی
V در دما و شار کنترل شده‌است. اولین مرحله برآرایی قطره، تشکیل مخازن اتم فلز در مقیاس نانو در سطح رشد به شکل قطرات اندازه نانومتر با پراکندگی در اندازه کوچک است. قطرات فلزی موجود در سطح منابع محلی سازی گروه III را تشکیل می‌دهند که ساختارهای نانو از آنها تکامل می‌یابند. دوم، و بیشتر برای کنترل شکل ساختار نانو، تأمین عناصر گروه V در دما و شارهای مختلف است. این امکان را برای کنترل دقیق، از طریق شار و دما، سینتیک تبدیل قطرات فلزی به نانوکریستالهای III-V فراهم می‌کند، بنابراین منجر به تشکیل ساختارهای نانو با
می‌کند، بنابراین منجر به تشکیل ساختارهای نانو با اشکال پیچیده و کنترل می‌شود. در این فصل، مفاهیم پایه‌گذاری برآرایی قطره معرفی می‌شود. یک بررسی دقیق از روش ساخت برآرایی قطرات نانوساختارهای III-V و همچنین دستاوردهای اصلی برآرایی قطره، ارائه خواهدشد. روش‌ها. امروزه روش‌های گوناگونی برای برآرایی وجود دارند:
پُلی‌کریستال یا بس‌بلور یا چندبلور به ماده‌ای گفته می‌شود که از تعداد زیادی بلور ریز (به نام دانه) تشکیل شده است. در هر یک از این دانه‌ها، اتم‌ها به صورت منظم و تکرارشونده در یک شبکه بلوری قرار گرفته‌اند. اما جهت‌های بلوری این دانه‌ها نسبت به یکدیگر می‌توانند متفاوت باشند. انواع بس‌بلور. بس‌بلورها را می‌توان بر اساس اندازه دانه‌ها به دو دسته تقسیم کرد: خواص بس‌بلورها. خواص بس‌بلورها به عوامل مختلفی مانند اندازه دانه‌ها، جهت‌گیری دانه‌ها و ترکیب شیمیایی ماده بستگی دارد. از جمله خواص بس‌بلورها می‌توان به
بستگی دارد. از جمله خواص بس‌بلورها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: کاربردهای بس‌بلورها. بس‌بلورها کاربردهای فراوانی در صنایع مختلف دارند. از جمله کاربردهای بس‌بلورها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تکامل دانش بس‌بلورها. دانش بس‌بلورها در طول تاریخ به تدریج تکامل یافته است. در قرن نوزدهم، دانشمندان به مطالعه ساختار و خواص بس‌بلورها پرداختند. در قرن بیستم، با پیشرفت علم و فناوری، دانش بس‌بلورها به طور فزاینده‌ای گسترش یافت. در حال حاضر، دانش بس‌بلورها به یک علم پیشرفته تبدیل شده است. این دانش در صنایع مختلف
پیشرفته تبدیل شده است. این دانش در صنایع مختلف کاربردهای فراوانی دارد و نقش مهمی در توسعه فناوری‌های نوین ایفا می‌کند.
دیِگو آلبرتو میلیتو (زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۷۹) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است. میلیتو مهاجم تیم ملی آرژانتین و بهترین گلزن اینتر در فصل رؤیایی ۱۰–۲۰۰۹ بود. او یک مهاجم نوک کلاسیک صاحب سبک بود که آمار بیش از یک گل در دو بازی را در ۱۰ سال دوران بازی‌اش به‌جا گذاشت. میلیتو بخاطر شباهتش با انزو فرانچسکولی، مهاجم افسانه‌ای اروگوئه، از سوی آرگاتینو آردی، تهیه‌کننده معروف ایتالیایی، لقب شاهزاده را دریافت کرد. دوران باشگاهی. راسینگ کلوب ۲۰۰۳–۱۹۹۹. دیگو میلیتو فوتبال را به صورت حرفه‌ای از سال ۱۹۹۹ در راسینگ کلوب
را به صورت حرفه‌ای از سال ۱۹۹۹ در راسینگ کلوب آرژانتین آغاز کرد و در سال ۲۰۰۱ قهرمان آپرتورا شد. در آن سال‌ها برادرش گابریل در ایندیپندنته که رقیب سنتی راسینگ کلوب بود، بازی می‌کرد. جنوآ ۲۰۰۵–۲۰۰۴. در آغاز سال ۲۰۰۴ میلیتو به جنوآ که در سری ب بازی می‌کرد پیوست. بعد از دو فصل موفق که در ۵۹ بازی ۳۳ گل به ثمر رساند، جنوآ بعلت تبانی به سری سی سقوط کرد و دیگو به تیم برادرش گابریل میلیتو یعنی ساراگوسا پیوست. ساراگوسا ۲۰۰۸–۲۰۰۵. میلیتو باز هم استعداد گلزنیش را در پیروزی ۱–۶ ساراگوسا برابر رئال مادرید با زدن ۴ گل
پیروزی ۱–۶ ساراگوسا برابر رئال مادرید با زدن ۴ گل به رخ کشید. او در اولین فصل حضورش با ۱۶ گل بهترین گلزن تیمش شد. او در فصل ۰۷–۲۰۰۶ با دو گل کمتر از فان نیستلروی با ۲۳ گل زده جایزۀ پیچیچی را به‌دست نیاورد ولی سومین گلزن برتر اروپا شد؛ در حالی‌که تنها ۳ گل کمتر از توتی - برنده کفش طلا - به ثمر رسانده بود. فصل بعد با کاپیتانی دیه‌گو میلیتو آغاز شد و او باز هم میانگین بیش از ۱ گل در هر ۲ بازی را تکرار کرد و در ۱۰۶ بازی ۵۳ گل به‌ثمر رساند. جنوآ ۲۰۰۹–۲۰۰۸. در روز ۱ سپتامبر ۲۰۰۸ تنها دقایقی پیش ار پایان دوره نقل
۱ سپتامبر ۲۰۰۸ تنها دقایقی پیش ار پایان دوره نقل و انتقالات میلیتو درحالیکه دو پیشنهاد از تیم‌های بزرگ اروپایی داشت به تیم سابقش پیوست. اوج نمایش او در پیروزی ۲–۰ برابر میلان بود. اولین هت تریکش را در بازی برابر رجینا انجام داد. او در ۳۱ بازی ۲۴ گل انجام داد و پشت سر زلاتان ابراهیموویچ دومین گلزن برتر سری آ شد. اینتر ۲۰۱۴–۲۰۰۹. در روز بیستم می ۲۰۰۹ دیگو میلیتو و تیاگو موتا در ازای بونوچی، بولزونی، آکوافرسکا، مگیرونی و مقداری پول به اینتر پیوستند. میلیتو زود با اینتر هماهنگ شد و در دربی تاریخی ۴–۰ برابر
زود با اینتر هماهنگ شد و در دربی تاریخی ۴–۰ برابر میلان یک گل زد و دو پاس گل داد. دو گل میلیتو در بازی برابر کالیاری او را دارای بیشترین میانگین گلزنی در تاریخ سری آ (با میانگین ۰٫۸) کرد. در مرحله ۱/۸ نهایی لیگ قهرمانان اروپا برابر چلسی اولین گل بازی را در دور رفت به ثمر رساند و از عوامل اصلی صعود اینتر بود. میلیتو همچنین گل سوم اینتر برابر بارسلونا درمرحله نیمه نهایی که در واقع گل صعود اینتر بود را به ثمر رساند. گل او برابر رم در فینال کوپا ایتالیا، تک گلش برابر سیه‌نا در هفته آخر سری آ و دو گل او در
گلش برابر سیه‌نا در هفته آخر سری آ و دو گل او در فینال لیگ قهرمانان اروپا باعث شد که علاوه بر قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، اینتر اولین و تنها تیم ایتالیایی باشد که در یک فصل به سه‌گانه دست می‌یافت. او در ۳۵ بازی که تاکنون برای اینتر انجام داد ۲۲ گل زده‌است. تیم ملی. او در دوران اوج مهاجمان آرژانتین بازی می‌کرد و نیمکت‌نشین بزرگانی چون ارنان کرسپو بود. در سال ۲۰۰۳ در اولین بازی ملی‌اش دو گل زد ولی ۴ سال به تیم ملی دعوت نشد. در کوپا ۲۰۰۷ عضو تیم ملی بود و در جام جهانی ۲۰۱۰ فرصت طلب‌ترین مهاجم جهان مورد غضب
جام جهانی ۲۰۱۰ فرصت طلب‌ترین مهاجم جهان مورد غضب مارادونا بود و دقایق چندانی برای بازی به او نرسید. زندگی شخصی. همسر او سوفیا نام دارد و او دارای دو پسر است. او برادر گابریل میلیتو بازیکن سابق آرژانتین است.
کونمبول لیبرتادورس ، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال سالانه است که کونمبول از سال ۱۹۶۰ برگزار می‌کند. در سال ۲۰۲۳ تیم فلومیننزه توانست برای اولین بار قهرمان این تورنمنت شود و به جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۳ صعود کند. این مسابقات بعد از لیگ قهرمانان اروپا مهم‌ترین جام باشگاهی در سطح قاره‌ها می‌باشد. قهرمان این مسابقات به جام جهانی باشگاه‌ها و جام بین قاره‌ای فیفا صعود می‌کند. لیبرتادورس معتبرترین مسابقات باشگاهی در منطقه آمریکای جنوبی و یکی از پربیننده‌ترین رویدادهای ورزشی دنیا است که در ۱۳۵ کشور دنیا علاقه‌مندانی
ورزشی دنیا است که در ۱۳۵ کشور دنیا علاقه‌مندانی دارد. تیم‌های مکزیکی هم از سال ۱۹۹۸ به این‌سو به این مسابقات دعوت می‌شوند. لیبرتادورس "(Libertadores)" در اسپانیایی و پرتغالی به معنای آزادگران است و در اصطلاح به رهبران جنگ‌های استقلال آمریکای لاتین گفته می‌شود. نام این رویداد ورزشی برای تجلیل از یاد آن‌ها انتخاب شده‌است. آمار مسابقات. عملکرد براساس کشورها. تیم‌های آرژانتینی ۳۸ بار به فینال جام لیبراتادوس رسیده‌اند و در ۲۵ بار آن قهرمان شده‌اند که آماری بهتر نسبت به بقیه تیم‌ها از نظر قهرمانی و عملکرد در
نسبت به بقیه تیم‌ها از نظر قهرمانی و عملکرد در فینال دارند. اما اگر به عملکرد کلی بنگریم تیم‌های برزیلی با ۴۱ بار به دور فینال رسیدن، بهتر هستند اما با توجه به قهرمانی کمتر (۲۴بار) نسبت به تیم‌های آرژانتینی در رده دوم هستند. منابع. فهرست فینال‌ها و قهرمانان جام لیبرتادورس
میدان نفتی هفتکل از میدان‌های نفتی ایران است، که در محدوده شهرستان هفتکل و در فاصله ۷۵ کیلومتری از شمال شرقی شهر اهواز، در استان خوزستان قرار دارد. این میدان با طول ۳۲ کیلومتر و عرض ۴ کیلومتر، از شمال با میدان نفتی مسجد سلیمان و از جنوب با میدان نفتی کوپال، از شرق با میدان نفتی ماماتین و از غرب با میدان نفتی نفت‌سفید همجوار است. میدان هفتکل در سال ۱۳۰۶ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس، بعنوان دومین میدان نفتی کشور (پس از میدان نفتی مسجدسلیمان) کشف شد و تولید نفت از آن نیز یک سال بعد، آغاز گردید. از سال ۱۳۵۵
نفت از آن نیز یک سال بعد، آغاز گردید. از سال ۱۳۵۵ تزریق گاز در مخزن آسماری این میدان (بعنوان نخستین میدان تحت تزریق گاز) آغاز شد و هم‌اکنون روزانه معادل ۸۵۰ هزار مترمکعب گاز، به این میدان تزریق می‌شود. در حال حاضر ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط، معادل ۲۶ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان نفتی هفتکل از میدان‌های در گردانندگی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت و تزریق گاز در آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان انجام می‌شود.
بومیان پرو، گروه‌های قومی پر شماری اند که در گستره امروزین پرو و از پیش از آمدن اروپائیان، در حدود ۱۵۰۰ زایانی، همواره زیسته‌اند. اروپائیان ایشان را «هندی» انگاشته‌اند. منابع. ویکی انگلیسی
میدان نفتی آغاجاری از میدان‌های نفتی ایران است، که در محدوده شهرستان آغاجاری در استان خوزستان و در جنوب‌غربی ایران قرار دارد. میدان آغاجاری در سال ۱۳۱۵ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و از سال ۱۳۱۷ بهره‌برداری از آن آغاز گردید. میدان آغاجاری از شمال با میدان کرنج، از جنوب با میدان رامشیر، از شرق با میدان پازنان و از غرب با میدان مارون همجوار است. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان در حدود ۲۸ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. هم‌اکنون (۱۳۹۵) ظرفیت تولید نفت خام میدان آغاجاری به‌طور متوسط ۱۷۰ هزار بشکه در روز و
میدان آغاجاری به‌طور متوسط ۱۷۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گازهای همراه این میدان ۹۵ میلیون فوت مکعب (معادل ۲٫۷ میلیون متر مکعب) در روز می‌باشد. حداکثر ظرفیت تزریق گاز به این میدان نیز روزانه ۲ میلیارد فوت مکعب (معادل ۵۶ میلیون مترمکعب) است، که گاز مورد نیاز آن، از طریق خطوط لوله از میدان پارس جنوبی تأمین می‌شود. میدان نفتی آغاجاری از میدان‌های در گردانندگی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است که عملیات تولید و تزریق گاز در مخزن آسماری آن بدست شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری انجام می‌گیرد. تاریخچه. عملیات
نفت و گاز آغاجاری انجام می‌گیرد. تاریخچه. عملیات حفاری اکتشافی نخستین بار در سال ۱۳۰۵ در مخزن آسماری میدان نفتی آغاجاری، توسط کنسرسیوم دارسی آغاز شد، ولی یک دهه بعد در سال ۱۳۱۵ وجود ذخایر اقتصادی نفت و گاز در این میدان توسط شرکت نفت ایران و انگلیس به اثبات رسید و بلافاصله عملیات احداث تأسیسات فرآورش و بهره‌برداری آغاز گردید. دو سال بعد تولید نفت خام از طریق چاه شماره ۳ آغاجاری شروع شد. نخستین محموله نفتی میدان آغاجاری نیز در سال ۱۳۲۳ توسط خط لوله به آبادان ارسال گردید. در سال ۱۳۲۹ میدان نفتی آغاجاری از
ارسال گردید. در سال ۱۳۲۹ میدان نفتی آغاجاری از طریق ۱۶ حلقه چاه، معادل نیمی از حجم فرآورده‌های نفتی ایران را تولید می‌کرد. در سال ۱۳۳۶ تعداد چاه‌های فعال تولیدی در این میدان به ۲۳ حلقه رسید و تا سال ۱۳۳۷ در مجموع بیش از یک میلیارد بشکه نفت خام از میدان آغاجاری استخراج شده بود. در سال ۱۳۴۳ شمار ۶۹ حلقه چاه نفت تولیدی در این میدان فعال بود. تولید میدان آغاجاری در سال ۱۳۵۵ با گذشتن از مرز یک میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه در روز، به نقطه اوج خود رسید، ولی با افزایش عمر میدان و تخلیه مخازن، تولید آن به تدریج کاهش
عمر میدان و تخلیه مخازن، تولید آن به تدریج کاهش یافت. تزریق گاز در میدان آغاجاری پس از احداث ایستگاه تزریق گاز آغاجاری (بزرگترین ایستگاه تزریق گاز خاورمیانه) از سال ۱۳۸۸ آغاز گردید و هم‌اکنون حداکثر ظرفیت تزریق روزانه گاز در این میدان، به‌طور میانگین معادل ۲ میلیارد فوت مکعب در روز می‌باشد، که از طریق ۱۶ حلقه چاه تزریقی صورت می‌پذیرد. در حال حاضر ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط ۱۷۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. مشخصات مخزن. مخزن آسماری. میدان نفتی آغاجاری در محدوده میانی فروافتادگی دزفول واقع شده و
در محدوده میانی فروافتادگی دزفول واقع شده و ساختمان آن در سازند آسماری، تاقدیسی طویل و نامتقارن است. در سطح زمین یک گسل واژگونه در یال جنوب این تاقدیس عمل کرده و موجب برگشتگی آن یال در سطح و حذف طبقات سازند گچساران (پوش سنگ) شده، به همین علت گاز در لایه‌های غیرمخزنی (بخش هفتم از سازند گچساران) تجمع حاصل کرده، یا به سطح زمین راه یافته‌است. مخزن آسماری میدان نفتی آغاجاری در سال ۱۳۱۵ با حفر چاه شماره-۲ آغاجاری کشف گردید. حجم ذخیره درجای نفت خام مخزن آسماری میدان آغاجاری بالغ بر ۱۴٫۲ میلیارد بشکه تخمین زده
میدان آغاجاری بالغ بر ۱۴٫۲ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود. مخزن بنگستان. مخزن بنگستان میدان آغاجاری در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره-۳۰ آغاجاری، توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف گردید. با وجودی که مخزن بنگستان میدان آغاجاری توسط شیل‌های ناتراوای سازندهای پابده و گورپی از مخزن آسماری جدا شده‌است، ولی ارتباط کامل بین این دو مخزن، از طریق شکستگی‌ها برقرار می‌باشد. مخزن خامی. مخزن گازی خلیج آغاجاری در زیر مخازن آسماری و بنگستان میدان نفتی آغاجاری قرار دارد. نخستین چاه مخزن خامی میدان آغاجاری در سال ۱۳۵۴ توسط
چاه مخزن خامی میدان آغاجاری در سال ۱۳۵۴ توسط شرکت آسکو، حفاری و به دلیل مانده‌گذاری در عملیات حفاری و عدم دستیابی به اهداف تعیین شده در برنامه، چاه مذکور در لایه‌های بالاتر مسدود گردید. عملیات حفاری در مخزن خامی میدان آغاجاری بار دیگر در سال ۱۳۸۸ توسط شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از سر گرفته شد و چاه-۱۸۷ آغاجاری، با هدف توصیف سازندهای مخزن خامی و تعیین محدوده این مخزن گازی، همچنین شناخت بهتر مشخصات سنگ مخزن و در صورت امکان تولید گاز، حفاری گردید و سرانجام این چاه، در سازند فهلیان این میدان به جریان افتاد.
چاه، در سازند فهلیان این میدان به جریان افتاد. مخزن گازی خلیج میدان آغاجاری در سازند داریان و سازند فهلیان حاوی ذخایر گاز طبیعی می‌باشد. حجم ذخیره درجای اولیه گاز طبیعی مخزن خامی میدان آغاجاری در حدود ۳۵۵ میلیارد فوت مکعب و ذخیره قابل برداشت گاز طبیعی آن ۲۷۰ میلیارد فوت مکعب برآورد می‌شود و بر اساس مطالعات اولیه، ظرفیت تولید این مخزن در حدود ۴۰ میلیون فوت مکعب در روز تخمین زده می‌شود. تأسیسات میدان. میدان نفتی آغاجاری با مساحت ۳۸٫۸۵۰ هکتار، دارای حجم ذخیره نفت درجای اولیه ۲۶ میلیارد بشکه می‌باشد و در سال