payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به وحشت و ناآگاهی گسترده نسبت به بیماری ایدز، هیئت مدیرهٔ مدرسه در برابر فشارها تسلیم شدند و وایت را خراج کردند. خانوادهٔ وایت شکایتی را به دادگاه منطقه در ایندیانا پلیس ارائه کردند. با وجود این دادگاه از شنیدن این مسئله تا اعلام نتیجه استیناف اداره مورد نظر امتناع کرد. در ۲۵ نوامبر ادارهٔ هیئت رئیسهٔ آموزش ایندیانا اعلام کرد که مدرسه باید از دستور العمل‌های هیئت سلامت ایندیانا پیروی کند و به وایت اجازه دهد تا در مدرسه حضور یابد. در دهه ۱۹۸۰ راه‌هایی انتقال که ایدز به‌طور کامل شناخته شده نبود. دانشمندان
که ایدز به‌طور کامل شناخته شده نبود. دانشمندان گمان می‌کردند که بیماری از طریق خون منتقل می‌شود و از هیچ نوع ارتباط عادی مثلاً دست دادن سرایت نمی‌کند. اما اندکی بعد در سال ۱۹۸۳ انجمن پزشکی آمریکا به این نتیجه رسید که شواهد نشان می‌دهد تماس‌های خانوادگی ممکن است ایدز را منتقل کند، و معتقد بودند که عامل بیماری می‌تواند به راحتی منتشر شود. در آن زمان کودکان مبتلا به ایدز نادر بودند، به‌طوری‌که هنگام طرد شدن وایت از مدرسه، مراکز کنترل بیماریدر ایالات متحده فقط ۱۴۸ مورد کودک مبتلا به ایدز را شناسایی کرده بودند.
مورد کودک مبتلا به ایدز را شناسایی کرده بودند. بسیاری از خانوادها در کوکومو معتقد بودند که حضور او در مدرسه خطر غیرقابل قبولی را به وجود می‌آورد. در ۱ فوریهٔ سال ۱۹۸۶ وقتی به وایت اجازه داده شد که برای یک روز درمدرسه حاضر باشد ۱۵۱ دانش آموز از ۳۶۰ دانش آموز در خانه ماندند. همچنین او به عنوان روزنامه‌رسان کار می‌کرد، و مردم زیادی از مسیر او اشتراکشان را به این دلیل که فکر می‌کردند اچ‌آی‌وی از طریق روزنامه‌های منتقل می‌شود، لغو کردند. عضو هیئت بهداشت و درمان ایالت ایندیانا دکتر وودرو مایرز که تجربهٔ
و درمان ایالت ایندیانا دکتر وودرو مایرز که تجربهٔ گسترده‌ای در درمان بیماران مبتلا به ایدز در سانفرانسیسکو داشت، و مراکز کنترل بیماری هر دو اعلام کردند که وضعیت وایت هیچ مخاطره‌ای برای دیگر دانش‌آموزان ندارد، اما هیئت رئیسه و بسیاری از والدین اظهارات آن‌ها را نادیده گرفتند. در ماه فوریهٔ سال ۱۹۸۶ روزنامهٔ پزشکی نیو انگلند نتایج مطالعه‌ای بر روی ۱۰۱ نفر که ۳ ماه را با افراد مبتلا به ایدز اما بدون رابطهٔ جنسی زندگی گذرانده بودند منتشر کرد. این بررسی پایان داد به اینکه خطر ابتلا به بیماری ایدز در تماس‌های
داد به اینکه خطر ابتلا به بیماری ایدز در تماس‌های خارجی حداقل است حتی موقعی که این تماس قسمت مسواک زدن، تیغ‌ها، لباس، شانه‌ها، نوشیدن از لیوان مشترک، خواب در یک تخت یکسان، آغوش گرفتن و بوسیدن را شامل شود. سر انجام وقتی وایت در ماه آوریل دوباره در مدرسه پذیرفته شد، گروهی از خانوادها فرزندانشان را از مدرسه خارج کردند و یک نوبت مدرسهٔ دیگر راه انداختند. تهدید به خشونت و دادخواهی‌ها ادامه داشت. به گفتهٔ مادر وایت، مردم در خیابان خطاب به رابان فریاد می‌زدند، «ما می‌دانیم تو همجنس بازی». سردبیران و ناشران کوکومو
می‌دانیم تو همجنس بازی». سردبیران و ناشران کوکومو تریبون، که به دو صورت سرمقاله و کمک‌های مالی از وایت حمایت می‌کردند، نیز به دلیل رفتار اقداماتشان توسط افراد جامعه به تمسخر گرفته یا حتی تهدید به مرگ می‌شدند. وایت در دبیرستان وسترن برای ورود به پایهٔ هشتم در سال تحصیلی ۸۷–۱۹۸۶ حضور یافت، اما عمیقاً ناخرسند بود و دوستان کمی داشت. مدرسه‌ای او را مستلزم کرده بود تا در ظروف یک بار مصرف غذا بخورد، از سرویس بهداشتی جداگانه استفاده کند، و از ثبت نام در کلاس‌های ورزشی منع شده بود. تهدیدها ادامه داشتو و زمانی که
ورزشی منع شده بود. تهدیدها ادامه داشتو و زمانی که گلوله‌ای از وسط پنجرهٔ اتاق نشیمن شلیک شد خانوادهٔ وایت تصمیم گرفتند تا کوکومو را ترک کنند. بعد از تمام شدن سال تحصیلی خانواده‌اش به سیسرهٔ ایندیانا نقل مکان کردند جایی که وایت در دبیرستان هامیلتون هایتز ثبت نام کرد. در ۳۱ اوت ۱۹۸۷ مدیر در یک خوشامدگویی «پر اضطرای» مدرسه تونی کوک، سرپرست مدرسه باب جی کارنال و تنی چند از دانش آموزانی که در مورد ایدز آموزش دیده بودند بدون دلهره با وایت دست دادند و از اون استقبال کردند. سخنگوی ملی. انتشار محاکمهٔ وایت در حین
کردند. سخنگوی ملی. انتشار محاکمهٔ وایت در حین رشد موج گزارش از بیماری ایدز، او را به کانون توجه در اخبار رسانه‌ها تبدیل کرده بود. در بین سال‌های ۱۹۵۸–۱۹۸۷ شمار شرح خبرها در مورد ایدز در رسانه‌های ایالات متحده آمریکا دو برابر شد. زمانی که وایت را از دبیرستان مجزا کردند به‌طور مکرر در تلویزیون ملی ظاهر می‌شد و با روزنامه‌ها در مورد رنج‌های ناشی از بیماری ایدز بحث می‌کرد. سرانجام او به عنوان یک پسر تبلیغ‌کننده بحران‌های بیماری ایدز شناخته شد. در جمع‌آوری اعانه و اقدامات به خاطر بیماری ایدز ظاهر می‌شد. وایت در
و اقدامات به خاطر بیماری ایدز ظاهر می‌شد. وایت در همایش‌های متعدد به نفع کودکان ایدزی شرکت می‌کرد. از ابتدا تعدادی از افراد مشهور با وایت در طی محاکمه‌اش ظاهر می‌شدند تا به‌طور آشکارا به افراد ایدزی کمک کنند. خواننده جان کاگر ملنکمپ، التون جان و مایکل جکسون، بازیگر مرد مت فریور، دایور گرگ لوآنیس، رئیس‌جمهور، و خانمش، جراح عمومی سی. اورت کوپ، مربی دانشگاه بسکتبال ایندیانا بابی نایت، بازیکن بسکتبال کریم عبدالجبار همه با وایت دوست شدند او همچنین با تعدادی از بجه‌های ایدزی و با دیگر افراد با شرایط ضعف جسمی
بجه‌های ایدزی و با دیگر افراد با شرایط ضعف جسمی دوست بود. وایت بقیهٔ زندگیش را در ظاهر شدن در نمایش مذاکرهٔ فیل دوناهو ظاهر می‌شد. التون جان به خانوادهٔ وایت کمک کرد تا یک خانه در سیسره بخرند. وایت همچنین در دورهٔ دبیرستان یک (اتومبیل کروکی قرمز) ماستنگ می‌راند که از مایکل جکسون هدیه گرفته بود. علی‌رغم شهرت و بخشش‌هایش وایت بیان می‌کرد که او از مرکز توجه قرارگرفتن متنفر است و همچنین از اظهاراتی که آشکارا مادرش را به خاطر به بار آوردن بیماریش سرزنش می‌کرد و تأکید می‌کرد که او هیچ وقت خواستار آن نخواهد شد که
می‌کرد که او هیچ وقت خواستار آن نخواهد شد که به خاطر رهایی از بیماری نامش را عوض کند. در سال ۱۹۸۸ وایت بیشتر با رئیس کمیسیون ایدز ایالات متحده آمریکا صحبت کرد. وایت به کمیتهٔ تشخیص بیماری ایدز گفت که موقعی که او می‌خواست به مدرسه برگردد به خاطر تعلیمات کمی که از بیماری داده شده بود او مجبور شد که به شهر سیسره برود. وایت به تجربه‌های مختلفش در کوکومو و سیسره به عنوان مثال بارز و با اهمیت در مورد تعلیمات بیماری ایدز تأکید می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ گروه نمایش ای بی سی یک فیلم تلویزیونی با عنوان داستان رایان وایت
سی یک فیلم تلویزیونی با عنوان داستان رایان وایت ساختند که در آن ستارگانی همچون لوکاس هاس در نقش رایان، جودیت لایت در نقش جین و نیکی کوکس در نقش خواهرش آندری درخشیدند. وایت در یک سکانس فیلم حضور داشت تا به هاس در بازی کردن نقش یک پسر که از بیماری ایدز رنج می‌برد کمک کند. بعد از نمایش فیلم ساکنین کوکومو معتقد بودند که فیلم در کل، جنبه‌های ی منفی شهر را به طرز ناعادلانه‌ای توصیف می‌کند. بعد از نمایش فیلم، دفتر شهردار کوکومو رابرت اف. سرجنت با سیل شکایت‌ها از سراسر کشور روبرو شده بود. با این حال سرجنت، پاسخ
سراسر کشور روبرو شده بود. با این حال سرجنت، پاسخ گوی مباحثهٔ بی منطق آنان نشد. در اوایل سال ۱۹۹۰، وضیعت رایان به سرعت بدتر شد. در آخرین حضور عمویش او یک مهمانی بعد از مراسم اسکار به همراه رونالد رئیس‌جمهور وقت و خانم وی درکالیفرنیا داد. اگر چه وضعیت جسمیش بدتر می‌شد وایت با رئیس‌جمهور وقت در مورد حضور در جشن فارغ‌التحصیلی اش و برای امید وار بودن به حضور در کالج صحبت کرد. مرگ. در ۲۹ مارس سال ۱۹۹۰ چند ماه پیش از فارغ‌التحصیلی، وایت را به بیمارستان رایلی مخصوص بچه‌های مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی وارد کردند.
بچه‌های مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی وارد کردند. همان‌طور که شرایطش بدتر می‌شد تنفس مصنوعی داده بودند تا آرام شود. او با التون جان ملاقات کرد و بیمارستان با سیل تماس‌هایی از اشخاص خیر خواه روبرو شد. وایت در روز یکشنبه ۸ آوریل سال ۱۹۹۰ در گذشت. در ۱۱ آوریل بیش از ۱۵۰۰ افراد درتشییع جنازهٔ وایت در یک مکان، واقع در دومین کلیسایی که توسط مشایخ در خیابان مریدیان در ایندیاناپولیس اداره می‌شد حضور پیدا کردند. حاملان تابوت وایت شامل التون جان، ستارهٔ فوتبال لاوی لانگ و فیل دوناهو بودند. التون جان و به همراه او گروه
و فیل دوناهو بودند. التون جان و به همراه او گروه کر دبیرستان هامیلتون با او آهنگ "کبوتر خط افق" را در تشییع جنازهٔ وایت اجرا کردند. همچنین مایکل جکسون و باربارا بوش، بانوی اول ایالات متحده آمریکا نیز در این مراسم شرکت کردند. وایت در سیسره نزدیک خانهٔ مادرش دفن شد. همان‌طور که زمان می‌گذشت، قبر رایان برای دوستدارانش مانند یک آرامگاه شد. میراث وایت یکی از معدود افراد خیلی مشهور مبتلا به بیماری ایدز در سال ۱۹۸۰ و اوایل سال ۱۹۹۰ بود که به عوض شدن برداشت مردم از ایدز کمک کرد. وایت همراه با هنرپیشهٔ مرد راک
از ایدز کمک کرد. وایت همراه با هنرپیشهٔ مرد راک هادسون یکی از نخستین افرادی بود که با ایدز روبرو شد. میراث. همراه با آن دیگر افراد مشهور بودند که به ویروس اچ آی وی یا همان بیماری ایدز مبتلا بودند مانند ری برادرز، مجیک جانسون، کیمبرلی برگالیس و فردی مرکوری. وایت به افزایش آگاهی افراد از اینکه بیماری ایدز به‌طور چشم گیر یک بیماری همه گیر است کمک‌های شایانی کرد. مؤسسه‌های خیریهٔ متعددی در زمان مرگ وایت شکل گرفت. دانشگاه رقص ماراتن ایندیانا در سال ۱۹۹۱ شروع به جمع‌آوری پول از طرف بیمارستان رایلی به خاطر
به جمع‌آوری پول از طرف بیمارستان رایلی به خاطر بچهٔ‌های ایدزی کردند در بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۸ این رویداد کمک کرد که بیش از ۵ میلیون دلار برای بچه‌های ایدزی در بیمارستان رایلی جمع شود. همچنین با پول جمع شده یک کلینیک بیماری عفونی در بیمارستان برای مراقبت از بچه‌های مریض تأسیس کردند. در یک مصاحبه در سال ۱۹۹۳ عضو فعال بیماری ایدز لاری کرامر گفت " من فکر می‌کنم رایان وایت کوچک عواقب بد این بیماری را تحمل می‌کرد تا هیچ‌کس ترک کردن او را از محل زندگیش نخواهد و او در کنار مادرش جین وایت باشد. در سال ۱۹۹۲ مادر
او در کنار مادرش جین وایت باشد. در سال ۱۹۹۲ مادر وایت، سازمان غیرانتفاعی ملی رایان وایت را تأسیس کرد. سازمان تلاش می‌کرد توجه مردم را به مشکلات ناشی از ایدز معطوف کند. سازمان در سال ۱۹۹۰ فعال بود تا اینکه کمک‌ها به ۳۰۰۰۰۰ دلار در سال ۱۹۹۷ رسید. با وجود این در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۰ کمک‌ها به بیماران ایدزی در سرتاسر کشور حدود ۲۰ در صد کاهش یافت و سازمان رایان وایت متوجه شد که تراز کمک‌ها به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار کاهش یافته‌است. در سال ۲۰۰۰ مادر وایت به سازمان ملحق شد تا بقیهٔ دارایی آن را برای یک مؤسسهٔ خیریهٔ بزرگتر
بقیهٔ دارایی آن را برای یک مؤسسهٔ خیریهٔ بزرگتر برای کمک به بیماران ایدزی وقف کند. او یک زن سخنگو برای فعالیت‌های مربوط به بیماری ایدز شد و شرح رویدادها را به سایتی که برای پسرش اختصاص داده بود (ryanwhite.com) می‌گذاشت. رایان وایت و آگاهی مردم از ایدز. در اوایل سال ۱۹۸۰ ایدز به عنوان یک بیماری کاهش ایمنی مرتبط با همجنس‌گرایی شناخته شده بود، زیرا این بیماری برای اولین بار در جوامع همجنس گرایان نیویورک سیتی و سانفرانسیسکو شناسایی شده بود. در شروع همه‌گیری ایدز در ایالت متحده گمان می‌شد بیماری یک «مشکل هم
ایدز در ایالت متحده گمان می‌شد بیماری یک «مشکل هم جنسبازی» است و تا حد زیادی از سوی سیاست گذاران نادیده گرفته شد. عیب‌شناسی بیماری وایت به بسیاری ثابت کرد که ایدز منحصر به همجنسگرایان، اقلیت‌ها ومردم فقیر نیست. وایت در حمایت‌های برای تحقیقات ایدز، همیشه هر گونه انتقاد از هم جنسبازی را رد می‌کرد، هرچند خودش هم جنسباز نبود. از سوی برخی به وایت به عنوان «قربانی بی‌گناه» نگاه می‌شد. وایت و خانواده‌اش به شدت صفت «قربانی بی گناه» را رد می‌کردند زیرا این عبارت غالباً به این دلیل استفاده می‌شد تا همجنسگرایان را
به این دلیل استفاده می‌شد تا همجنسگرایان را «گناه‌کار» جلوه دهد. مادر وایت به نیویورک تایمز گفت: رایان همیشه می‌گفت: من هم مثل دیگر مبتلایان به ایدز هستم، مهم نیست که چطور به آن مبتلا شده‌ام. او هرگز مایل نبود که طولانی‌تر از افرادی که از طریق هم جنس گرایی آلوده به بیماری شده بودند زندگی کند. مردم نیویورک قبل از اینکه ما در ایندیانا شناخته شویم، مطمئن می‌شدند که ما از جدیدترین روش‌های درمانی باخبر شویم.
عرفان شهید (زادهٔ ۱۵ ژاونیهٔ ۱۹۲۶، ناصره، فلسطین - درگذشت ۹ نوامبر ۲۰۱۶ واشنگتن، ایالات متحده) استاد دانشگاه جورج‌تاون شهر واشینگتن بود. او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده است
تَرَنچی‌ها گروهی از مسلمانان باشندهٔ واحه‌های پیرامون حوضه تاریم در ایالت کنونی سین کیانگ چین می‌باشند. آنان از تبار اویغورها، تخاری‌ها و دیگر اقوام ایرانی‌تبار، خلخ‌ها، مغولان و دیگر مردمان ترکی-مغولی می‌باشند. مذهب آنان سنی حنفی است. زبان آنان گویش ترکی خَلُّخی می‌باشد که وام‌واژه‌های فراوانی از فارسی، عربی، چینی و مغولی درخود دارد. ریشهٔ نام. ترنچی گرفته‌شده از واژهٔ مغولی "تری" به معنای "شانه‌زدن" می‌باشد که استعاره‌ای‌است از "شخم‌زدن" و اشاره به پیشهٔ آنان که کشاورزی است دارد. تاریخچه. نخستین اشاره‌ها
که کشاورزی است دارد. تاریخچه. نخستین اشاره‌ها به ترنچی‌ها به سدهٔ نوزدهم میلادی بازمی‌گردد که در آن زمان دولت چین گروهی از کاشغری‌ها را در کرانهٔ رود ایلی جاگیر ساخت. در پیرامون ۱۸۲۰ و با بهره از شورش ترکستان چین ترنچی‌ها نیز از این بخت بهره‌بردند و زیر فرمان سلطان ابول آغلان حکومتی خودمختار به راه انداختند. در ۱۸۸۱ و برپایهٔ پیمان سن‌پترزبورگ ترکستان شرقی به چین واگذار شد. در این زمان بیشتر ترنچی‌ها با خروج روس‌ها به روسیه کوچیدند و در هفت‌آب ساکن شدند. در ۱۸۹۷ جمعیت ترنچی‌های روسیه به بیش از ۶۶هزار تن
در ۱۸۹۷ جمعیت ترنچی‌های روسیه به بیش از ۶۶هزار تن می‌رسید. در ۱۹۱۱ از ۲۵ هزار جمعیت یارکند ۱۶هزارتایش ترنچی بودند. تا آغاز سدهٔ بیستم هنوز چند هزار ترنچی در چین مانده‌بودند. چینی‌ها در سدهٔ بیستم در سرشماری‌ها به‌طور مستقل از ترنچی‌ها نام نمی‌بردند و آنان را بخشی از اویغوران می‌شمردند. در پی شورش ۱۹۶۲ در سین کیانگ و رسرکوب سخت از سوی چینیان بسیاری از ترنچی‌ها در موج دیگری از مهاجرت به شوروی پناه‌بردند و بسیاری از آنان در قزاقستان جاگیر شدند.
راجِر مِروین سِیوُری (۲۷ ژانویهٔ ۱۹۲۵ – ۱۷ فوریه ۲۰۲۲) استاد بازنشسته بریتانیایی در دانشگاه تورنتو بود. زمینهٔ کاری او بیشتر ایران‌شناسی، به‌ویژه تاریخ دوران صفویه بود و کتاب‌های بسیاری در این زمینه نوشته است. نوشته‌های متعدد او دربارهٔ تاریخ سیاسی، نظامی، اداری، دیوان‌سالاری و دیپلماسی صفویه که به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند، تأثیر بسیاری در شناخت این دوره از تاریخ ایران داشته است. راجر سیوری پیوسته به عنوان یکی از برجسته‌ترین مورخان تاریخ صفویه شناخته می‌شود. او ۲۷ سال در گروه مطالعات شرقی دانشگاه اُتاوا
او ۲۷ سال در گروه مطالعات شرقی دانشگاه اُتاوا به تدریس و تحقیق دربارهٔ ایران پرداخت و در قامت یک «صفویه‌پژوه» شناخته می‌شد. کتاب "ایران عصر صفوی" مشهورترین اثر اوست که در ایران تا سال ۱۴۰۱ به چاپ ۳۲ رسیده بود. زندگی‌نامه. راجر سیوری در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۲۵ در پیتربورو انگلستان زاده شد. او در مدرسهٔ سلطنتی شهر پیتربورو تحصیل کرد. سیوری در سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۷ نخست در خدمت ارتش و سپس به‌عنوان کارمند وزارت خارجه بریتانیا در ایران اقامت داشت و با بورس تحصیلی ادارهٔ جنگ و وزارت اطلاعات، دورهٔ فشرده زبان فارسی را در
جنگ و وزارت اطلاعات، دورهٔ فشرده زبان فارسی را در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی در دانشگاه لندن گذراند. او در سال ۱۹۴۷ به مطالعات عربی و فارسی در دانشکدهٔ کوئینز در دانشگاه آکسفورد روی آورد و پس از مراجعت به انگلستان، در سال ۱۹۵۰ در رشتهٔ شرق‌شناسی از دانشگاه آکسفورد لیسانس گرفت. او در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۵۰ به تدریس زبان فارسی در «مرکز مطالعات شرقی و آفریقایی» دانشگاه لندن اشتغال داشت. سیوری سال ۱۹۵۸ از همان دانشگاه در رشتهٔ ایران‌شناسی درجهٔ دکتری گرفت و از آن پس نیز به‌عنوان استاد مطالعات اسلامی و خاور
از آن پس نیز به‌عنوان استاد مطالعات اسلامی و خاور نزدیک به تدریس و پژوهش در مراکز آموزشیِ مختلف پرداخت. او در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ (۲۸ بهمن ۱۴۰۰)، به سن ۹۷ سالگی در اتاوا کانادا درگذشت. فعالیت. در سال ۱۹۶۰، راجر سیوری به عنوان استاد مدعو راهی دپارتمان مطالعات شرقی دانشگاه تورنتو در کانادا شد. در سال ۱۹۶۱، با پذیرش دریافت پیشنهاد شغل دائمی در دپارتمان تازه تأسیس «مطالعات اسلامی» این دانشگاه، برای همیشه در کانادا ماندگار شد. او نقش مهمی در پیشبرد این دپارتمان و به‌طور خاص گسترش مطالعات ایرانی در آن داشت. سیوری از
خاص گسترش مطالعات ایرانی در آن داشت. سیوری از سال ۱۹۷۶، عهده‌دار کرسی امور خاورمیانه و اسلامی در دانشگاه تورنتو کانادا بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۷، به عنوان استاد ممتاز همکار در دانشکده ترینتی به کار خود ادامه داد. سیوری بیشتر یک نظامی و سپس یک کارمند اداری بود و با همین پیشینه و حتی با استفاده و بهره‌گیری از آن، به عرصهٔ تدریس دانشگاهی وارد شد. نکتهٔ مهم دیگری که در شکل‌دهی افکار و بینش سیوری نقش کلیدی خاصی بازی کرد، آشنایی او با کتاب "عالم‌آرای عباسی" بود. او حتی این کتاب را به زبان انگلیسی ترجمه
بود. او حتی این کتاب را به زبان انگلیسی ترجمه کرد که تقریباً ذهن اداری او را که سابقهٔ مطالعات تاریخی خاصی نداشت، شکل داد. سیوری از طریق این اثر با تاریخ صفویان آشنا شد و در مورد آن دچار شیفتگی و وابستگی گشت. اولین و مهم‌ترین کتاب سیوری دربارهٔ تاریخ صفویه، کتاب "ایران عصر صفوی" است که شهرت خاصی یافته و چاپ‌های مکرر از آن، حکایت از بخت و اقبال بلند آن دارد. این کتاب به دلیل قدمت آن در میان مآخذ مربوط به تاریخ سلسله صفوی و از آن جهت که پایه و اساس چهارچوب فکری و نظری سیوری دربارهٔ صفویان در این کتاب بنا
فکری و نظری سیوری دربارهٔ صفویان در این کتاب بنا شده، حائز اهمیت است. راجرز سیوری جزو نویسندگان "تاریخ اسلام کمبریج"، "تاریخ ایران کمبریج" و "دانشنامه ایرانیکا" بوده است. از دیگر کوشش‌های او می‌توان به همکاری در نگارش کتاب "ایران بعد از اسلام: مروری بر تاریخ، فرهنگ و زبان آن" در سال ۱۹۶۴، ویرایش کتاب "مقدمه‌ای بر تمدن اسلامی" در سال ۱۹۷۶، ترجمهٔ کتاب "عالم‌آرای عباسی" اثر اسکندربیک منشی در دو جلد به زبان انگلیسی در سال ۱۹۷۸ و تألیف کتاب "ایران عصر صفوی" در سال ۱۹۸۷ و چاپ چندین مقالهٔ دیگر دربارهٔ این دوره
سال ۱۹۸۷ و چاپ چندین مقالهٔ دیگر دربارهٔ این دوره از تاریخ ایران اشاره کرد. دامنهٔ آثار سیوری باعث شد تا به عنوان متخصص برجستهٔ تاریخ صفویه شهرت یابد. اگرچه نوشته‌های او در باب این دوران، بازخوردهای متفاوتی را در میان تاریخ‌نگاران ایرانی برانگیخته است. فهرست آثار. حاصل چهار دهه کوشش و پژوهش‌های راجر سیوری، بی‌شمار کتاب‌ها و مقاله‌های گوناگون بود. اکثر آثار وی تاکنون به فارسی ترجمه نشده‌اند. فهرست کامل آثار وی (به انگلیسی) به شرح زیر است:
مدار ۴۵ درجه شمالی، دایره‌ای از عرض جغرافیایی است که در ۴۵ درجه شمال خط استوا قرار دارد. و از اروپا، آسیا، اقیانوس آرام، آمریکای شمالی و اقیانوس اطلس عبور می‌کند. گذر از مناطق. از نصف‌النهار مبدأ شروع می‌شود و به سمت مشرق ۴۵ درجه شمالی از موارد زیر گذر می‌کند:
مدار ۴۵ درجه جنوبی، دایره‌ای از عرض جغرافیایی است که در ۴۵ درجه جنوب خط استوای زمین قرار دارد؛ و از آبهای اقیانوس اطلس، اقیانوس هند و اقیانوس آرام و کشورهای نیوزیلند، شیلی و آرژانتین عبور می‌کند. گذر از مناطق. از نصف‌النهار مبدأ شروع می‌شود و به سمت مشرق ۴۵ درجه جنوبی از موارد زیر گذر می‌کند:
هلندی سرگردان یا هلندی پرنده افسانه‌ای است غربی مربوط به یک کشتی ارواح که دچار طلسمی شیطانی است که باعث می‌شود که این کشتی برای همیشه در دریاها سرگردان باشد و هیچ‌گاه لنگر نیندازد. در این داستان عبارت «هلندی سرگردان» هم نام کشتی است و هم نام ناخدای آن. در افسانه های عامیانه آمده است که ناخدایی هلندی به نام فیلیپ وندردکن، که سوگند خورده بود به رغم خواست شیطان با کشتی اش دماغه امیدنیک را دور بزند - حتی اگر به اندازه تمام عمرش طول بکشد که تا ابد در جست و جوی رستگاری در دریاها سرگردان باشد. پیشینه. پیشینه این
در دریاها سرگردان باشد. پیشینه. پیشینه این افسانه به داستان‌های عامیانه دریانوردان در قرن هفدهم میلادی بازمی‌گردد. قدیمی‌ترین نسخه نوشتاری این داستان مربوط به اواخر قرن هجدهم است. برخی منابع ناخدا برنارد فوکه، از ناخداهای هلندی سده هفده را الگوی این داستان خرافی دریانوردان دانسته‌اند. برنارد فوکه به خاطر سرعت زیاد در سفرهای دریایی‌اش از هلند به جاوه معروف شده‌بود و دریانوردان شایعه کرده‌بودند که او «با شیطان همدست شده‌است.» نخستین شکل چاپ‌شده این داستان در مه ۱۸۲۱ در مجله بلک‌وود ادینبرو منتشر شد که در آن
مه ۱۸۲۱ در مجله بلک‌وود ادینبرو منتشر شد که در آن محل داستان در دماغه امید نیک قرار داشت. در این داستان ناخدای هلندی سرگردان سفارش‌هایی مربوط به افرادی که مدت‌ها است مرده‌اند را به کشتی‌های دیگر پیشنهاد می‌کند و هر کشتی که ملوانانش این سفارش‌ها را بپذیرند به بدبختی دچار خواهد شد. برداشت‌ها. در اپرا واگنر در طول سفر دریایی به آمریکا اپرای هلندی پرنده را نوشت. این اثر برداشتی است شخصی از افسانه ای عامیانه که روایت های گوناگونی از آن بر سر زبان ها بود. او در دوران رکود کاری در پاریس ، تحت فشار زندگی ، متن
دوران رکود کاری در پاریس ، تحت فشار زندگی ، متن اپرای هلندی پرنده را به آهنگ سازی فرانسوی فروخت، اما همچنان روند کاری خود را ادامه داد. سه پرده موسیقی:ریشارد واگنر متن المانی : ریشارد واگنر بر اساس Memoires of hetrr von schnabelewpski نوشته هاینریش هاینه و نیز رمانی از ویلهلم هاف نخستین اجرا: در سدن، هافتیاتر ، 2 زانویه 1843 نخستین اجرا در ایالات متحد: فیلادلفیا ، آکادمی موسیقی ، 8 نوامبر 1876 ( به زبان ایتالیایی ) نسختین اجرا در اپرای متروپلیتن : 31 دسامبر 1890 در سینما در فیلم به این کشتی اشاره می‌شوند.
1890 در سینما در فیلم به این کشتی اشاره می‌شوند. منابع. 68 داستان اپرا/جان دبلیو.فریمن/ترجمه تبسم آتشین جان.-تهران:روزنه کار،1380 Wikipedia contributors, "Flying Dutchman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Flying_Dutchman&amp;oldid=457176155 (accessed October ۲۴، ۲۰۱۱).
فاخر ایز (به ترکی استانبولی : Fahir İz ) استاد دانشگاه استانبول است او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده است
کارگر جنسی به شخصی گفته می‌شود که در صنعت سکس استخدام می‌شود و به مشتری‌های خود خدمات جنسی ارائه می‌دهد.
لوئیس گاردت تاریخ دان فرانسوی است .او جز نویسندگان تاریخ اسلام کمبریج بوده است
ورزشگاه ماین رود ورزشگاه خانگی منچسترسیتی بود که در سال ۱۹۲۳ میلادی ساخته شده و در سال ۲۰۰۳ میلادی تخریب شد. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۳ بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار می‌کرد.
زبان اُرموری یکی از زبان‌های ایرانی شرقی است که در کشور پاکستان حدود هزار تن گویشور دارد. این زبان که در دستۀ زبان‌های ایرانی جنوب شرقی جای داده شده گاهی در دسته شمال غربی نیز طبقه‌بندی شده‌است. این زبان به‌علت داشتن آواشناسی غیرمعمول به ویژه یک آوای بی‌واک که شبیه آوای"(ř)" در زبان چکی تلفظ می‌شود جالب توجه بوده‌است. بیشتر گویشوران این زبان مردم بورکی هستند که در وزیرستان جنوبی کشور پاکستان بسر می‌برند. همچنین احتمالاً گویشورانی اندک در ولایت لوگر افغانستان نیز به این زبان تکلم کنند. بدون شک زبان ارموری
نیز به این زبان تکلم کنند. بدون شک زبان ارموری پیش‌ترها در ناحیۀ گسترده‌تری رواج داشته است. می‌توان مسیر گسترۀ پیشین زبان ارموری را در جهت جنوب شرقی در نظر گرفت.
رحیم کژیاگ روستایی در ۵۰ کیلومتری شهرستان دیواندره از بخش اوباتو و همسایه روستاهای همجواری چون کرفتو، علی آباد، کرد کند، اصحاب، کانی سرخ، قلعه کهنه حبیبی و گور بابا علی می‌باشد. جمعیت روستا حدود ۸۰ نفر می‌باشد که همگی به کشاورزی و دامداری مشغول فعالیت می‌باشند. مساحت تقریبی مراتع این روستا در حدود ۳۸۰۰۰ هکتار و اراضی دیم حدود ۸۰۰ هکتار می‌باشد اراضی آبی نیز در حدود ۱۰۰ هکتار، نهالستان بید و چنار و قلمستانهای به سنتی در حدود ۵۰۰۰۰ قلم می‌باشد.
اِسفَنه شهری در استان بادکند کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٬۹۵۲ نفر جمعیت داشته است. این شهر در استان بادکند قرقیزستان واقع شده و مرکز بخش لیلک است. اسفنه در کناره‌های جنوبی درهٔ فرغانه قرار دارد و از سه سو به مرزهای تاجیکستان محدود می‌شود. نام اسفنه تغییریافته واژهٔ سغدی «اسپان‌کند» است که معنی «شهر اسپ‌ها» را می‌دهد. امروزه بیشتر ساکنان اسفنه ازبکی‌زبان و فارسی‌زبان هستند.
مردم بورکی که همچنین به بِرکی و بَرَکی نیز شناخته‌شده‌اند قومی آریایی هستند. قدمت تاریخی بورکی. معنی کلمه بورکی چیست. همانگونه که در فرهنگ لغت استاد معین آمده (بورک +ی) بورک =یعنی جایی که زمینش به صورت دیم یک سال کاشته می‌شود و یک سال دیگر کاشته نمی‌شود را بورک گفته و آن (ی)، (ی) نسبی است که به این نام داده شده‌است۰ جستارهای وابسته. Boorekey بورکی: نه تنها سه روستا به نام بورکی یکی در نزدیکی کوار و دوتای دیگر در دشت خشت هست بلکه در سال ۱۳۷۴ کتاب رمان روستائی به سبک نگارشی کلاسیک با نام بورکی نیز به چاپ
به سبک نگارشی کلاسیک با نام بورکی نیز به چاپ رسیده که در کتابخانه ملی ایران نام آن ثبت است. طایفه‌ها ی ساکن در بورکی: دهستان بورکی در دشت خشت به سه محله تقسیم شده. قسمتی که به جاده شیراز و بوشهر شهر کنارتخته نزدیک است محله بالائی، قسمتی که به شهر خشت نزدیک است محله پائینی و میانه دهستان بورکی را محله میانی می‌نامند. یکی از ویژه گی‌های منحصربه‌فرد دهستان بورکی چند فرهنگی بودن آن ذکر شده‌است. اگر به گذشته و تاریخ مهاجرت مردم دهستان بورکی مراجعه شود، چنین است که هر طایفه‌ای برای خود سنت و رسومی داشته‌اند و از
هر طایفه‌ای برای خود سنت و رسومی داشته‌اند و از جاهای دیگر به این روستا کوچ کرده‌اند. طایفه «موردکی» از موردک در نزدیکی تنگ ابو الحیات و چنار شاهیجان، طایفه «نمد مال‌ها» از دلوار تنگستان، طایفه «دریسی‌ها» از دریس، طایفه «لیراوی‌ها» از لیراو، طایفه «مشتونی‌ها» از مشتون و گروه‌های دیگر هریک از نقاطی دور به دهستان بورکی در دشت خشت مهاجرت کرده‌اند. دلیل عمده این مهاجرت‌ها احتمالاً مساعد بودن آب و هوا یا سهولت فراهم آوردن آذوقه در روزگاران گذشته ذکر شده‌است. روستای کوچکتری نیز به نام بورکی آغالی در دشت خشت هست.
کوچکتری نیز به نام بورکی آغالی در دشت خشت هست. زبان هر سه روستای بورکی در استان فارس ایران، فارسی است. نوشتار محمود دهقانی دربارهٔ دهستان بورکی و شهرهای خشت و کنارتخته در دشت خشت، در روزنامه‌های سراسری کشور از جمله روزنامه "ایران "، روزنامه عصر جنوب استان فارس مرکز شیراز، هفته‌نامه نسیم جنوب بوشهر، روزنامه بیشاپور کازرون و کتاب رمان کلاسیک "بورکی". انتشارات نوید شیرار. سال انتشار کتاب ۱۳۷۴
طایفه پراچی ار طایفهٔ آریائی بوده یکی از ملیتهای افغانستان است که دارای ‏فرهنگ و زبان مخصوص بنام پراچی میباشد‎. ‎مردمان پراچی در ولایات دری ‏پشتو و هندی زبانان افغانستان و پاکستان زندگی دارند‎. ‎ ‏ مردمان بلند قد و زبیا بوده از نسل آریای میباشد. این قوم قبلاً آتش برست بودند زبان شان ‏شباهت زیاد به هندی دارد . این قوم ابتدا در ولایت پروان جاگزین شد ه اند و بعدها به ‏طرف پغمان و کاپیسا و لوگر نیز نقل مکان نموده اند‎ پراچی ها اکنون در ۸ قریه در درهٔ شُتُل سالنگ ، در ۶ قریه درهٔ غُچولان، و در ‏‏۲۱ قریه در درهٔ
، در ۶ قریه درهٔ غُچولان، و در ‏‏۲۱ قریه در درهٔ پَچَغان ولسوالی نِجراب زندگی می‌نمایند. مردمان پراجی قرنها ‏قبل در ایران نیز هجرت نموده بودند که فعلا هویت خودرا از دست داده اند. در ‏پغمان و در بعضی دره ها محلات بنام پراچی نام گذاری شده است‎. ‎بدین معنی که ‏وسعت این قوم قبلا زیاد بوده ولی به مرور زمان هویت خود را از دست داده زبان ‏غالب را بخود اختیار نموده اند‎. . زبان‎. زبان پراچی زبان دهم افغانستان بوده یکی از زبانهای آریائی نو جنوب شرقی ‏آریانا کهن می‌باشند .این زبان مورد تهاجم زبانهای پشتو و دری قرار