payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استفاده قرار گرفت و در برخی کشورها تحت لیسانس ساخته می‌شود. تاریخچه تولید و توسعه. تی-۷۲ متداول‌ترین تانک دهه هفتاد در بین کشورهای پیمان ورشو بود. این تانک همچنین به کشورهای دیگری از جمله فنلاند، هند، ایران، عراق، سوریه و یوگسلاوی نیز صادر شد که در برخی از این کشورها تحت لیسانس یا بدون مجوز مونتاژ نیز می‌گردد. لهستان و چکسلواکی از جمله کشورهایی بودند که قبل از فروپاشی شوروی تی-۷۲ را در داخل خاک خود تولید می‌کردند. مدل بهینه‌سازی‌شدهٔ این تانک در یوگسلاوی با نام ام-۸۴ تولید می‌شد که در دهه ۸۰ صدها دستگاه از
نام ام-۸۴ تولید می‌شد که در دهه ۸۰ صدها دستگاه از آن صادر گردید. چندین کشور به علاوه روسیه و اوکراین نیز تانک‌های تی-۷۲ خود را مورد نوسازی قرار داده‌اند که از آن جمله می‌توان به مدل پی‌تی-۹۱ ساخته شده در لهستان اشاره کرد. تانک تی۷۲ توسط صنعت دفاعی ایران نیز در حال تولید است. لیزر مسافت‌یاب در حدود سال ۱۹۷۸ بر روی تانک نصب شد نمونه‌های قبلی دارای مسافت‌یاب نوری بودند که از آن‌ها در مسافت‌های کمتر از ۱۰۰۰ متر نمی‌شد استفاده کرد برخی نمونه‌های صادراتی تا سال ۱۹۸۵ فاقد مسافت‌یاب لیزری بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰
۱۹۸۵ فاقد مسافت‌یاب لیزری بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰ زره تی-۷۲های شوروی با زره‌های واکنشی نیز پوشانده شد (همچنین برخی کشورهای تولیدکننده در نقاط دیگر دنیا). در سال ۱۹۸۵ طراحی تی-۷۲ مورد بازنگری کلی قرار گرفت که در نتیجه آن زره تانک قطورتر شده و از موتور قویتری با قدرت ۸۴۰ اسب بخار در آن استفاده شد. سیستم کنترل آتش تانک نیز ارتقا یافت که به موجب آن تی-۷۲ قابلیت نصب و شلیک موشک‌های ضدتانک هدایت‌شونده را نیز پیدا کرد و به عنوان استاندارد، زره تمام تی-۷۲ها به زره‌های واکنشی نیز مجهز شدند. با این تغییرات تی-۷۲
واکنشی نیز مجهز شدند. با این تغییرات تی-۷۲ تقریباً تبدیل به تانکی قویتر از تانک تی-۸۰ شد که قیمت بالاتری داشت. تی-۷۲بی از معروفترین مدل‌های بهینه‌سازی سال ۱۹۸۵ بود. آخرین به روزرسانی تی-۷۲ به سال ۲۰۰۰ بازمی‌گردد که این تانک با مجهز شدن به دوربین حرارتی دید در شب و زره مقاوم در برابر اورانیوم ضعیف شده ارتقا یافت. یکی از ویژگی‌های تانک تی-۷۲ قابلیت‌های جنگی کاملاً متفاوت مدل‌های اصلی و مدل‌های صادراتی آن است. در حالی‌که ارتش شوروی و کشورهای عضو پیمان ورشو و متحدین اصلی آن‌ها مدل‌های اصلی این تانک را دریافت
متحدین اصلی آن‌ها مدل‌های اصلی این تانک را دریافت می‌کردند. کشورهای دیگر (عمدتاً کشورهای خاورمیانه) تنها امکان خرید مدل‌های صادراتی بسیار نامرغوب‌تر آن را داشتند. "تی-۷۲ام" مدل صادراتی «تی-۷۲آ» و "تی-۷۲اس" مدل صادراتی «تی-۷۲بی» است که زره، سیستم کنترل آتش، تجهیزات هدف‌گیری و مهمات و گلوله‌های آن بسیار ضعیف‌تر از مدل‌های اصلی است. همچنین سیستم حفاظتی اتمی-میکروبی-شیمیایی در تی-۷۲ام وجود ندارد و در تی-۷۲اس بسیار ساده است. هدف اصلی از فروش مدل‌های نامرغوب به کشورهای دیگر معروف به «مدل میمون» که در دیگر
به کشورهای دیگر معروف به «مدل میمون» که در دیگر سلاح‌های استراتژیک شوروی مثل تانک تی-۶۲، خودرو رزمی پیاده‌نظام ب‌ام‌پ-۱، جنگنده میگ-۲۳ و بمب‌افکن توپولف-۲۲ هم سابقه دارد، به اشتباه انداختن غربی‌ها در مورد قابلیت‌های جنگی سلاح‌های شوروی بود. جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس یکی از نبردهایی بود که تفاوت قابل توجه تی-۷۲های صادراتی با مدل‌های اصلی را نشان داد. در این جنگ قوای زرهی عراق که صدها تی-۷۲ام و تی-۷۲ تولید عراق معروف به «شیر بابل» را در اختیار داشت به‌طور کامل منهدم شد و تانک‌های تی-۷۲ علی‌رغم صدها دستگاه تلفات حتی
شد و تانک‌های تی-۷۲ علی‌رغم صدها دستگاه تلفات حتی نتوانستند به یک تانک ام۱ آبرامز آمریکایی یا چلنجر۱ انگلیسی آسیب جدی برسانند، در حالی‌که از نظر فنی توپ ۱۲۵ م‌م تی-۷۲ قدرت شکست هر تانک مدرنی را دارد. مدل‌ها. مدل‌های اصلی تی-۷۲ در اتحاد جماهیر شوروی سابق و روسیه تولید شده‌اند. حرف ک بیانگر تانک فرمانده می‌باشد مانند تی-۷۲ک و حرف وی بیانگر زره واکنشی می‌باشد مانند تی-۷۲ وی. تی-۷۲ اورال (۱۹۷۳) مدل پایه مجهز به یک توپ ۱۲۵ م م بی خان و فاصله یاب نوری. تی-۷۲آ (۱۹۷۹) اضافه شدن فاصله یاب لیزری و سیستم کنترل آتش
اضافه شدن فاصله یاب لیزری و سیستم کنترل آتش الکترونیکی، جلو و بالای برجک با زره کامپوزیت به شدت تقویت شد، استاندارد نصب زره واکنشی، نارنجک‌اندازهای دود زا، زره‌های شناور نصب شده ب روی گل پخش کن‌ها، تغییرات داخلی. تی-۷۲ ام نسخه صادراتی مدل میمون، شبیه نمونه آ اما فاقد زره کامپوزیت با سیستم تسلیحاتی کاهش داده شده مانند فقدان سیستم کنترل آتش. تی-۷۲ اس زره قوی تر، زره واکنشی، زره خنثی‌کننده، سیستم کنترل جدید و دیجیتال، سیستم کنترل آتش، مسافت‌یاب لیزری، بارگذار خودکار، مقاوم در برابر حملات هسته‌ای و شیمیایی و
خودکار، مقاوم در برابر حملات هسته‌ای و شیمیایی و میکروبی.
سبا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۷نفر (۲۴خانوار) می‌باشد.
چاه نفت نرگسی، روستایی (منطقهٔ مسکونی) است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۸نفر (۱۸خانوار) می‌باشد.
ایستگاه بهره‌برداری نرگسی، روستایی (منطقهٔ مسکونی) است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳نفر (۵خانوار) می‌باشد.
بهدتی (به انگلیسی: Behdety) از ایزدان مصر باستان و از خانواده اوزیریس به‌شمار می‌رود. هوربهدتی یا " او که اهل بهدت است "، نام دیگر " هوروس بزرگ آسمانی" است. او را در بهدت، ناحیه‌ای در ادفوی باستانی، می‌پرستیدند. یونانیان او را " "آپولینوپولیس ماگنا"" می‌خواندند و آپولن را همچون خداوندگار این پرستشگاه برشمردند. بهدتی را معمولاً به گونهٔ قرص خورشیدی بال دار تصویر کرده‌اند. پیروان او دوست داشتند تندیسی از او فراز دروازه‌های پرستش گاه بسازند. او اغلب در صحنه‌های جنگ ظاهر می‌شود و همچون شاهین عظیمی با بال‌های
جنگ ظاهر می‌شود و همچون شاهین عظیمی با بال‌های گشوده، فراز سر فرعون به چشم می‌خورد و در چنگال‌هایش مگس‌پران اسرارآمیزی و حلقه‌ای را نگه می‌دارد که نماد جاودانگی است. نقش برجسته‌های پرستشگاه ادفو او را همچون ایزدی با سر شاهین نشان می‌دهند که علیه ست وارد جنگ شده و سپاهیان رع - هرخت را رهبری می‌کند.
بشیرآباد، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲۳نفر (۲۷۵خانوار) می‌باشد.
نظرآقا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. روستای نظرآقا به عنوان مرکز دهستان «زیراه» از توابع بخش سعدآباد، شهرستان دشتستان بین ۲۷درجه و ۱۴دقیقه تا ۳۰درجه و۱۶دقیقه عرض شمالی و۶دقیقه تا ۵۲درجه و۵۸ دقیقه طول شرقی قرار دارد. فاصله تا مرکز شهرستان دشتستان ۱۲کیلومتر، تا مرکز استان بوشهر ۷۵کیلومتر است. این دهستان به مرکزیت نظرآقا از شمال به جنوب کشیده شده‌است. این دهستان در منتهی الیه جنوب شرقی آثار باقی مانده شهر تاریخی و باستانی «توّج یا توز» قرار دارد. جمعیت و خانوار. این
«توّج یا توز» قرار دارد. جمعیت و خانوار. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و بر اساس سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴۶ نفر (۴۷۳ خانوار) بوده و بر همین اساس در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۶۴۹ نفر با ۷۸۸ خانوار (۱٫۳۱۱ مرد و ۱٫۳۳۸ زن) می‌باشد. اقلیم و محصولات. این روستا در وسط درختان سر سبز از نخیلات قرار گرفته‌است، طبیعت خرما گرما و شرجی است که اصطلاح «خرما پزون» آن در مرداد و شهریور به اوج خود می‌رسد. علاوه بر خرما این میوه بهشتی مردمان این دیار قبلاً به کشت «پنبه، زیره، جو، گندم، جالیز، کنجد، مرکبات،
کشت «پنبه، زیره، جو، گندم، جالیز، کنجد، مرکبات، حتی خشخاش» مبادرت می‌ورزیدند. آثار باستانی. فصل بهار آن که اوایل پاییز شروع و تا اردیبهشت ادامه دارد به‌طوری زیبا که حتی دولت‌های هخامنشیان را برای تفریح به این نقطه ازمرزو بوم می‌کشاند. بقایای کاخ یا منطقه حراستی «کاخ کوروش کبیر» که به سنگِسیاه شهرت دارد و در جنوب روستااست همچنان بر تارک این سرزمین می‌درخشد ولی متأسفانه یکی از باغداران جهت تسطیح وغَرسِ پاجوش نخل با ادوات کشاورزی خیلی از این آثار را قلع و قمع می‌کند. عمویی و حکمران. چنین نقل شفاهی توسط بزرگان
عمویی و حکمران. چنین نقل شفاهی توسط بزرگان شده‌است که ابتدا مردم در محلی بنام «عَمویی» در منتهی الیه جنوب شرقی بر بلندای رودخانه دالکی وسورِگپو تا درّهٔ انجیرو، قدمگاه چهارده معصوم سکنی می‌گزینند. در زمان «محمّد خان» حاکم برازجان تصرف می‌شود، وجز قلمرو وی می‌گردد. اسماعیل خان، عمّویی را فتح و توپی که «سر تلِ دیده» مستقر بوده و نظرآقا را هدف قرار میداد میگیرد و به سعدآباد می‌برد. «قاید حسین» که فردی بلند قامت و زرنگی بودودر جنگ «چم درواهی» اقتدار خود رانشان می‌دهد ودرآن جنگ زخمی هم می‌شود، مورد تفقّد «شاه
می‌دهد ودرآن جنگ زخمی هم می‌شود، مورد تفقّد «شاه منصور خان قرار گرفته اوراابتدا کدخدای بی‌براء، سپس با فتح نظرآقا توسط شاه منصور خان که درجنگ ۴۰روزه با خان درواهی» آغاخان "که خواهانِ تصرف آنجا بود، جنگید و پیروز شد اورا به نظرآقا میفرستدو کدخدای این دیار می‌کند «عمویی کهنه» از سه خِشَمِ: مشهدی غلامحسین، حاج محمّد قلی، حاج داراب تشکیل شده‌است. آثار برچِ یکّه، برچ بندِباغ و…مؤیدِمهم بودن سکونتگاه اجداد مادراین دیاراست. کار مردمان آن دیار دامپروری نیز بوده‌است. قبرستان بجای مانده، قنات‌ها، آجرها، گوپال‌ها، آب
قبرستان بجای مانده، قنات‌ها، آجرها، گوپال‌ها، آب انبارها، قدمگاه چهارده معصوم هنوز هویداست. مهاجرت. آخرین نفری که از «خشم کهنه عمویی» مهاجرت می‌کند شخصی بنام «شیخ علی» فرزند «شیخ جمعه از طایفه بحرینی‌ها بود، باتفاق دیگر مردم در منتهی الیه شرقی روستا در جایی بنام» خشم کُهنهٔ باغستان گِپو «بزرگ» سکنی می‌گزینند، بعد در زمان حکمرانی «قاید حسین کرم پور» در کوچهٌ حسینیه حاج حسن فعلی نقل و مکان میکنند بعد تعدادی از آن‌ها سمت غرب روستا ساکن می‌شوند. حیات وحش این قلمرو. جوجه تیغی که به آن «چولَه» هم گفته می‌شود،
قلمرو. جوجه تیغی که به آن «چولَه» هم گفته می‌شود، کبک، تیهو، کبوتر چاهی و باغی، روباه، گرگ، گراز، کفتار، یک نوع سوسمار زیبا که به آن «باد قِپَن» می‌گویند، انواع مار"جعفری و…یافت می‌شود. وجه تسمیه. مصالح ساختمانی قدیم این روستا از ضایعات نخل «گُرزوبرگ» که بسیار هم قابل اشتعال است، ساخته می‌شده‌است، از قضای روزگار یک روز بادی، آبادی آتش می‌گیرد، بزرگ و کوچک حریف زبانه‌های آتش نمی‌شوند. دست به دعا وثنا برمی‌دارند، که ناگهان سیّدی نورانی با عبا و ردا پیدا می‌شود مردم از آن سیّد درخواست می‌کنند که از خدای متعال
مردم از آن سیّد درخواست می‌کنند که از خدای متعال بخواهد که آتش را خاموش کند. سیّد با خلوص نیت تعجیل می‌کند، عمامه‌اش را جلوی آتش می‌اندازد، خداوند هم روی آن بنده مؤمن خود را میگیرد و آتش مسیر خود را عوض و بعد خاموش می‌شود، چنین شد که نام آن را «نظرِ آغا یا نظرآقاً برگزیدند. قنات‌های منطقهٌ «عمویی». در آبادی عمویی تعداد زیادی رشته قنات وجود دارد که از رودخانه فصلی (سورِگِپو) که بیشتر از روستای بالا دست سربست به محل‌های سه تا خِشَمْ کُهنه انشعاب یافته‌اند. آسیاب «کاسه وکیزه یا کوزه» که خروجی آب آن به باغ چمِ
«کاسه وکیزه یا کوزه» که خروجی آب آن به باغ چمِ علی کَل حسن می‌ریخته، برای خُرد کردن غلات استفاده می‌شده همگی وسیله قنات بوده‌است. بنا به دستور احمدخان دریابیگی حاکم‌بوشهر و به درخواست ایشان از حاکم فارس «کازرون» مقنّی‌هایی آشنا به حفر قنوات جهت ایجاد عمران و آبادی در ناحیه رودخانه شور به این دیار آمده و به کار گمارده شده‌اند. آثار بجا مانده از قنوات (قنات) غرب سنگ‌شکن و شرق آن، در قدمگاه چهارده معصوم هنوز پیداست. نظرآقا در دوران معاصر. مردم «نظرآقا» در دوران ستم فئودالی در اعتراض به ظلم و ستم خوانین که با
ستم فئودالی در اعتراض به ظلم و ستم خوانین که با گرفتن زوریِ بهرهٌ مالکانه موجب فقرو فلاکت مردم می‌شدند قیام‌هایی کردند، که مهم‌ترین آن به قیام «جنگِ کویری» معروف است. دهقانان با هماهنگی قبلی در محلی به نام (زمین کویری) واقع در هلپه‌ای جمع شدند که فئودال‌ها با همکاری نیروی ژاندارمری دهقانان را با خشونت و بی‌رحمی سرکوب کردند، که تعدادی از جمله: حیدر آغا و قلی عبّاس زاده از نظرآقا کشته و تعدادی همچون: حیدر فلک (صالحی)، رضا بحرینی منفرد، غلامحسین خلیلی، حاج باقر بحرینی مطلق، سید حسین حسینی وعبدالکریم بنی کمال
بحرینی مطلق، سید حسین حسینی وعبدالکریم بنی کمال و… زخمی شدند. در جریان انقلاب اسلامی مردم نظرآقا در استان بوشهر پیشگام بودند. در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هم مردم نظرآقا همگام با سایر نقاط ایران در جبهه‌های جنگ حضور فعالی داشتند که با تقدیم ۱۲ نفر وفاداری خود در دفاع از میهن را به اثبات رساندند. منابع. تمامی مطالب از میراث های معنوی در روستای نظرآقا (نوشته حیدر رضانیا) گرفته شده است.
اسلام‌آباد، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۵۲ خانوار) می‌باشد.
جتوط، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٫۰۶۳ نفر (۲۳۱ خانوار) بوده‌است.
دورودگاه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. موقعیت جغرافیایی. شهرستان دشتستان در ناحیه آب وهوایی نیمه صحرایی جنوب ایران وحاشیه شمالی خلیج فارس با طول ۵۱ درجه و ۱۴ دقیقه وعرض ۲۹ درجه و ۱۷ دقیقه وارتفاعی حدود ۶۲ متر ازسطح دریا قرار دارد. دمای هوا در کل منطقه با حداکثر مطلق ۵۰ درجه و حداقل ۲درجه درجلگه و ۲۳درجه درمناطق کوهستانی بین شهرهای استان از موقعیتی عالی و مرکزیتی طبیعی و ایدآل برخوردار است. روستای درودگاه تقریباَ در ۱۴ کیلومتری شمال غربی برازجان یا چهارکیلومتری جاده
کیلومتری شمال غربی برازجان یا چهارکیلومتری جاده برازجان ـ گناوه روستایی قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۳۷ متر ویکی از قدیمی‌ترین روستاهای دشتستان است که آثارتاریخی مهمی در نزدیکی آن قرار دارد. وجه تسمیه. پیرامون وجه تسمیه درودگاه دوعقیده ابراز کرده‌اند که باعث وجود دو رسم‌الخط برای نام روستا نیز شده است (دورودگاه و درودگاه): ۱) این روستا محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالکی است، لذا آنجا را دورودگاه گفته‌اند؛ یعنی دو + رود + گاه = محل برخورد دو رود. دو رودخانه شاپور و دالکی در دو طرف روستا قرار دارند و در
شاپور و دالکی در دو طرف روستا قرار دارند و در قسمت جنوب غذبی روستا به هم می‌پیوندند و رودخانه حله را تشکیل می‌دهند که در نهایت به خلیج فارس می‌ریزد. ۲) با توجه به آثار به دست آمده از یک کاخ واحتمالاَ یک آتشکده ممکن است در این محل یکی از آتشکده‌های ارج دار منطقه قرار داشته که آیین‌های خاص ونیایش‌های ویژه در آن برگزار می‌گردید، با این وصف درودگاه به معنی محل درود و سلام و نیایش می‌باشد. شکل رسمی و متداول رسم‌الخط نام روستا «درودگاه» می‌باشد. مردم. این روستا در دهستان زیرراه قرار دارد. طبق آمار جدید از دهیاری
دهستان زیرراه قرار دارد. طبق آمار جدید از دهیاری روستای درودگاه، جمعیت این روستا ۳۲۰۰ نفر شامل جمعیت مرد۱۶۵۰ ـ تعدادجمعیت زن ۱۵۵۰در۷۲۴ خانوار جای گرفته‌اند. قومیت. اکثریت مردم درودگاه فارس هستند و با گویش دشتستانی فارسی تکلم می‌گویند. رودخانه‌ها. رود شاپور (گرانیس): این رود ازکوه‌های جنوب غربی شیراز به نام کهمره سرچشمه می‌گیرد و درتنگ چوگان بعد از دریافت رنجان رود، رودشاپور خوانده می‌شود و در همین محل آب خط لوله سوم استان بوشهر از این چشمه‌های آهکی تأمین می‌شود. رود شاپور بعد از دشت چروم و خشت به بخش
می‌شود. رود شاپور بعد از دشت چروم و خشت به بخش شبانکاره وارد می‌شود و در بخش سعدآباد به وسیله سد انحرافی شبانکاره برای آبیاری نخلستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این رود در جنوب روستای درودگاه به رود دالکی می‌پیوندد و رود حله راتشکیل می‌دهد. رود دالکی : رود دالکی از رودخانه‌های جاری در استان فارس و استان بوشهر می‌باشد. جغرافی نویسان در گذشته، رودخانه دالکی را به نام " رود اخشین " نیز نامیده‌اند. رود دالکی یک رود دایمی به طول ۲۲۵ کیلومتر است که شیب متوسط آن ۸/۰ درصد است. این رود که حوزه آبریز آن حله است
آن ۸/۰ درصد است. این رود که حوزه آبریز آن حله است در مسیر کلی خود که به سمت جنوب غربی است، از شهرستان‌های کازرون، دشتستان و بوشهر در استان‌های فارس و بوشهر عبور می‌کند. رود دالکی پس از عبور از شهر وحدتیه و بعضی روستاهای بخش سعدآباد به روستای درودگاه می‌رسد و در جنوب غربی روستا به رود شاپور پیوسته و رود حله را تشکیل می‌دهند. مردم بومی روستا، این رود را به دلیل آب شور آن، رود «شور» می‌نامند. رود حله: رود حله ازپیوند دورود دالکی وشاپور در درودگاه تشکیل می‌شود. این رود دائمی است و در شمال شرقی روستای کره بند
این رود دائمی است و در شمال شرقی روستای کره بند به دو شاخه شمالی وجنوبی تقسیم می‌شود که شاخه جنوبی آب تالاب حله راتشکیل می‌دهد وتداخل آب شور و شیرین در این تالاب سبب شده است که انبوهی ازگیاهان آبزی وحاشیه‌ای درمنطقه ایجاد شوند و محیطی مناسب برای پرورش میگو که نقش اقتصادی مهمی در استان بوشهر به عهده دارند، در مصب همین رود ایجاد شده‌اند. اماکن مذهبی. روستای درودگاه دارای ۵ مسجد و دو حسینیه و یک امامزاده می‌باشد. امامزاده شاه قطب الدین حیدر بن موسی الکاظم، برادر علی بن موسی الرضا می‌باشد. بنای اولیه مزار
برادر علی بن موسی الرضا می‌باشد. بنای اولیه مزار امامزاده شاه قطب الدی حیدر بیش از یکصد سال قدمت داشته است که با گذشت زمان دچار فرسایش و تخریب شده است. در سال ۱۳۷۰ بنای کنونی مزار با مصالح بلوک، سیمان و بتن تجدید بنا شده است. مزار در منطقه تاریخی ـ فرهنگی کاخ داریوش (حدوداً با یک کیلومتر فاصله) قرار دارد که با توجه به وجود رودخانه و درختان نخل، از نظر طبیعی و تاریخی هم دارای جاذبه‌های اثرگذار می‌باشد. آثار باستانی. کاخ هخامنشی بردک سیاه کاخ زمستانی داریوش اول هخامنشی در میان نخلستان‌های اطراف روستای
اول هخامنشی در میان نخلستان‌های اطراف روستای دورودگاه واقع شده است. این کاخ از نوع سنگ سیاه و سفید ساخته شده و دارای ده ستون در دو ردیف پنج تایی است و سبک وشیوه معماری دوره هخامنشی را دارد. چون زیرسازی پایه ستون‌های به جامانده از این کاخ ازسنگ سیاه است، این کاخ را به نام سنگ سیاه، «بردک سیاه» نام‌گذاری کرده‌اند. این کاخ از بقایای شهر باستانی تموکن (هخامنشیان) است. این محل در محل کنونی روستای درودگاه و روستای جتوط قرار داشته است. بخشی از بقایای شهر تاریخی تموکن در روستای جتوط نیز وجود دارد. از کاخ بردک سیاه
در روستای جتوط نیز وجود دارد. از کاخ بردک سیاه به عنوان عمارت زمستانی هخامنشیان یاد می‌شود؛ اما قرار گرفتن این کاخ که احتمالاً وسعتی برابر با تخت‌جمشید داشته (و شاید بزرگتر) در نزدیکی خلیج فارس، می‌تواند بیانگر موقعت استراتژیک آن باشد. از بزرگی و وسعت بردک سیاه چیزی باقی نمانده است. این کاخ هخامنشی اکنون به زیر نخل‌ها رفته و بخش زیادی از آن تخریب شده است. به گفته «احسان یغمایی»، باستان‌شناس و سرپرست هیئت کاوش‌های بردک سیاه، از ۵ تپه باستانی بردک سیاه تنها بخش کوچکی از یک تپه باقی مانده است. این درحالی‌است
کوچکی از یک تپه باقی مانده است. این درحالی‌است که کاوش‌ها در بخش باقی‌مانده هم نادیده گرفته شده و متوقف است. کشف نقش برجسته‌ای، احتمالاً متعلق به داریوش، درست مشابه نقش داریوش در کاخ تخت‌جمشید یکی از مهم‌ترین دستاوردهای کاوش‌های باستان‌شناسی در بردک سیاه بوده است. اما نتایح کاوش‌ها به اینجا ختم نمی‌شود؛ پیدا شدن ۴ تکه ورقه طلا که در مجموع ۳ کیلو و ۲۰۰ گرم وزن دارد و روی هم «تا» خورده است، یکی از مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی محسوب می‌شود. به نظر می‌رسد که این ۴ تکه طلا به عمد زیر یکی از پایه ستون‌ها
که این ۴ تکه طلا به عمد زیر یکی از پایه ستون‌ها مدفون شده بود که باستان‌شناسان پس از ۲۵۰۰ سال آن را یافتند. تای این ۴ تکه طلا هرگز باز نشد و تا مدت‌ها به صورت امانی در بانک تجارت بوشهر نگهداری می‌شدند. این درحالی است که این طلاها اهمیتی جهانی دارند و امکان دارد پس از بازگشایی حاوی نوشته‌ای باشند. کشف تالار ستون‌دار با ۲۴ پایه ستون یکی دیگر از دستاوردهای کاوش‌های باستان‌شناسی است. در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی بوشهر با ایجاد پوشش حفاظتی سعی در نگهداری این پایه ستون‌ها دارد. هرچند نگهداری و حفاظت از
این پایه ستون‌ها دارد. هرچند نگهداری و حفاظت از باقی‌مانده کاخ بردک سیاه و بخش‌های کاوش شده انجام می‌شود، اما بخش زیادی از این محوطه در زیر نخلستان‌ها واقع شده و هرچند میراث بوشهر نخل‌ها را خرید تا کاوش‌ها ادامه داشته باشد، اما این اتفاق تاکنون برای نجات این محوطه هخامنشی رخ نداده است. جشن نوروزی در محل کاخ بردک سیاه. انجمن میراث فرهنگی روستای درودگاه از سال ۱۳۸۷ تا کنون، هر ساله در روزهای آغازین سال شمسی، در محل آثار باستانی بردک سیاه روستای درودگاه مراسم جشن نوروزی برگزار می‌کند و میزبانِ مسافران،
مراسم جشن نوروزی برگزار می‌کند و میزبانِ مسافران، میهمانان و شرکت کنندگان بومی و غیر بومی هستند. جاذبه‌های گردشگری. روستای درودگاه در یک موقعیت خاص واقع شده و دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی هست، شرایط خاص جغرافیایی و وجود نخلستان‌های اطراف و آثار باستانی بردک سیاه باعث شده گردشگران داخلی و حتی خارجی مخصوصاً در ایام تعطیلات نوروز این روستا را از نزدیک ببینند. جاذبه‌های گردشگری روستای درودگاه عبارتند از:
زیرراه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۶نفر (۳۱خانوار) می‌باشد. و اکنون در سرشماری ۱۳۹۵ دارای ۹۳ نفر جمعیت می‌باشد. موقعیت فعلی روستا. این روستا همچنان در محدوده قدیم و پیشین خود بر قسمتی از پهنهٔ مرتفع نسبت به زمین‌های مجاور و از چند طرف محصور در بین دره و رودخانه شاپور می‌باشد. گرچه برخی از مورخان مانند دکتر احمد اقتداری مشهور به پدر مطالعات خلیج فارس که در دهه ۴۰ خورشیدی برای تهیه و
خلیج فارس که در دهه ۴۰ خورشیدی برای تهیه و نگارش کتاب "آثار شهرهای باستانی سواحل و جزایر خلیج فارس و دریای عمان" مدتی را در این روستا به پژوهش گذرانده است، این نقطه را احتمالاً محل برخورد دو رودخانه می‌داند، به معنای دیگر آنکه در دره‌ها نیز آب بسیار و عمیقی جاری بوده است که از لحاظ سوق الجیشی به این نقطه اهمیت می‌داده است. در حال حاضر این روستا دارای مسجد و مدرسه ابتدایی مختلط می‌باشد. برخورداری از ظرفیت‌های گردشگری و تاریخی، خُرده اقلیم سرسبزِ چشمه‌ها و همچنین در حوزه فرهنگ داشتن ضرب‌المثل، داستان‌ها و
همچنین در حوزه فرهنگ داشتن ضرب‌المثل، داستان‌ها و روایات تاریخی و رازآلود داشتن مردمی خونگرم و باصفا، جایگاه خاصی را به این روستا داده است و غالب اوقات میزبان گردشگران بومی و غیربومی می‌باشد. نقاط تاریخی و گردشگری. همچنین وجود بلوک زیرراه در قدیم نشان از اهمیت و قدمت این روستا دارد. منابع. ۳. توضیحات موقعیت فعلی؛ مسعود پاک‌سرشت
آل‌یوسفی علیا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۲نفر (۵۳خانوار) می‌باشد.
هلپه‌ای، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. از آنجا که زمین‌های دیمی اطراف روستا محل رویش زیاد گیاه دارویی به نام هلپه است، این روستا هلپه ای نام گرفته‌است. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۱۴۲۷ نفر می‌باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۵۵ نفر (۳۲۹ خانوار) بوده‌است.
تل سرکوه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. این روستا از قدیمی‌ترین مناطق شهرستان دشتستان می‌باشد. با توجه به گذر رودخانه از این روستا کشاورزی از دیرباز رونق داشته. آبشار تل سرکوب از مناظر بسیار دیدنی این روستا است که در سال‌های اخیر فضای تفریحی و سیاحتی در مجاورت آبشار برای توریست‌ها فراهم آورده‌اند. جمعیت. این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۳۶نفر (۲۰۶خانوار) می‌باشد.
جزیره صنافیر جزیره‌ای است به گستردگی ۳۳ کیلومتر مربع واقع در تنگه تیران که خلیج عقبه را از دریای سرخ جدا می‌کند. طبق توافق امپراتوری عثمانی و مصر این جزیره به مصر واگذار شده بود اما در جنگ اعراب و اسرائیل موقتاً به عربستان سعودی واگذار شده بود. این جزیره در زمان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمد و در سال ۱۹۷۳ میلادی به دست مصر برگردانده شد و تحت تصرف مصر ماندگار شد. طبق معاملات بین‌المللی در سال ۲۰۱۶، دولت مصر در ازای دریافت پول و انواع کمک‌ها و حمایت‌ها قول داد که درخواست سران عربستان
کمک‌ها و حمایت‌ها قول داد که درخواست سران عربستان سعودی را برای مالکیت این جزایر پیگیری کند و به صورت ضمنی با آن موافقت کرد. اما به دلیل اعتراض مردمی و عدم قبول بزرگان و مجلس مصر هنوز این توافق رسماً مورد تأیید قرار نگرفته‌است.
چاه‌دول، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۵۰۸ نفر می‌باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۴نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
چاه‌زنگی، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶نفر (۴خانوار) می‌باشد. شخصیت های مهم. این روستا زادگاه سید مهدی موسوی نژاد نماینده دوره نهم مجلس شورای اسلامی ایران می‌باشد .
چهل‌زرعی عجم، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۳نفر (۱۳۷خانوار) می‌باشد.
چهل‌زرعی عرب، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۱نفر (۶۱خانوار) می‌باشد.
سمیعا، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۶نفر (۴۹خانوار) می‌باشد.
عطیبه، روستایی از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۵۳۳ نفر (۱۳۰ خانوار) است. اقلیم. عطیبه در ماه‌های خرداد و تیر آب و هوایی گرم و خشک همراه با وزش بادهای گرم و سوزان دارد که دمای هوا را تا ۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رساند. ماه‌های مرداد و شهریور نیز آب و هوا گرم و شرجی است. مهرماه دمای هوا رو به کاهش می‌گذارد و آبان ماه نیز افت محسوس دما اتفاق می‌افتد و این آب و هوای معتدل تا پایان اسفند ماه ادامه دارد.
آب و هوای معتدل تا پایان اسفند ماه ادامه دارد. طبیعت. روستای عطیبه در دشت شبانکاره واقع است. در نیمهٔ دوم سال همراه با شروع فصل بارندگی، کشت گندم و جو در روستا آغاز می‌شود. درختان. به دلیل اقلیم گرم و خشک منطقه درختان این روستا نیز سازگار با این نوع آب و هوا هستند. از جمله درختان موجود در روستا می‌توان به کهور، گز، کُنار، انواع نخل خرما، اکالیپتوس ،درخت گل ابریشم ،سپستان، کنوکارپوس و … را می‌توان نام برد.
هَرَختس (به انگلیسی: Harakhtes) از ایزدان مصر باستان و از خانواده اوزیریس به‌شمار میرود.شکل یونانی هرخت، به معنی " هوروس افق‌ها " است. او نمودگار خورشید و مسیر روزانه ی آن میان افق خاور و باختر است. نخست با رع اشتباه می شد، اما بعدها به‌طور متوالی جانشین همهٔ نقش‌های رع گردید تا آن که رع به نوبه ی خویش همهٔ لقب‌های هوروس را از آن خود کرد و با نام "رع - هرخت" در سراسر مصر آوازه یافت.
بهر، روستایی است از توابع بخش شبانکاره در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۸نفر (۵۵خانوار) می‌باشد.