payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتم سقوط می‌کنند. نیلز بور در سال ۱۹۱۳ با توجه به نظریه‌های کوانتومی پلانک و اینشتین، با تجدیدنظر بنیادی در فیزیک کلاسیک، مدل اتمی خود را بیان کرد. او در نظریهٔ خود اعلام کرد که الکترون‌ها در هر مداری نمی‌توانند پایدار بمانند و فقط در مدارهای مجازی به نام «مدارهای مانا» می‌توانند پایدار بمانند و به دور هسته بچرخند. او نیروی مرکزگرا را نیز همان نیروی الکتریکی فرض کرد. تا زمانی که الکترون روی مدار مانا حرکت کند، موج الکترومغناطیسی تابش نمی‌کند و انرژی آن مانا است. در مدل بور شعاع مدار الکترون‌ها نمی‌تواند هر
است. در مدل بور شعاع مدار الکترون‌ها نمی‌تواند هر مقداری باشد و شعاع‌ها کوانتیده هستند و الکترون‌ها تنها هنگام جهش از یک مدار پایه به یک مدار با انرژی بیشتر تابش می‌کنند و مقدار انرژی آن‌ها نیز کوانتیده‌است. شیمی کوانتومی. کشف معادله شرودینگر توسط آروین شرودینگر و مقالهٔ والتر هایتلر و فریتز لندن که در سال ۱۹۲۷ منتشر شد، به عنوان سرآغاز شیمی کوانتومی شناخته‌می‌شود. به این ترتیب شیمی‌دانان توانستند پیوند اتمی را توجیه کنند. در دههٔ ۱۹۴۰ بسیاری از فیزیک‌دانان مانند روبرت اوپنهایمر و ادوارد تلر از مقیاس
مانند روبرت اوپنهایمر و ادوارد تلر از مقیاس مولکولی و اتمی فیزیک به فیزیک هسته‌ای روی آوردند. در سال ۱۹۲۶ میلادی، شرودینگر بر مبنای رفتار دوگانهٔ ذره‌ای و موجی الکترون و با تأکید بر رفتار موجی آن، محدود کردن الکترون به یک مدار دایره شکل را درست ندانست و از حضور الکترون در یک محیط سه بعدی سخن گفت. او یک مدل کوانتومی برای اتم ارائه کرد. کلمنز روتان نیز در سال ۱۹۵۱ مقاله‌ای دربارهٔ معادلات روتان منتشر کرد. شیمی کوانتوم قوانین مکانیک کوانتوم را در مسائل مربوط به شیمی مورد استفاده قرار می‌دهد. به کمک شیمی
به شیمی مورد استفاده قرار می‌دهد. به کمک شیمی کوانتومی می‌توان بسیاری از خاصیت‌های مولکول‌ها مانند طول و زاویهٔ پیوندی، قطبیت پیوند، قطبیت مولکول و طیف‌های مولکولی را مطالعه‌کرد. لینوس پاولینگ نیز بر روی طبیعت پیوندهای شیمیایی و ساختار کمپلکس‌ها تحقیقاتی انجام داد که باعث شد در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کند. همچنین وی یکی از بزرگ‌ترین شیمی‌دانان قرن بیستم شناخته می‌شود. کاربرد شیمی. در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، کشفیاتی در زمینهٔ زیست‌شناسی صورت گرفت که از آن‌ها می‌توان به کشف بزاق و
صورت گرفت که از آن‌ها می‌توان به کشف بزاق و نحوهٔ تبدیل نشاسته به شکر اشاره کرد. ولی هنوز جزئیات شیمیایی دقیقی دربارهٔ آن‌ها شناخته‌نشده‌بود. در قرن نوزدهم لویی پاستور در حین تحقیق دربارهٔ تخمیر شکر به الکل متوجه شد که عملیات تخمیر توسط یک ماده موجود در مخمر کاتالیز می‌شود. او گفت: «تخمیر الکلی وابسته به حیات یاخته‌های موجود در مخمر است نه مرگ یا فاسد شدن یاخته‌ها» سال ۱۸۷۸ ویلهلم کان، دانشمند آلمانی آنزیم را کشف کرد. کشف آنزیم پلی میان شیمی و زیست‌شناسی بود.* اما موفقیت اصلی در اکتشافات زیست‌شناسی زمانی
اما موفقیت اصلی در اکتشافات زیست‌شناسی زمانی به دست آمد که در سال ۱۹۵۳ جیمز واتسون و فرانسیس کریک توانستند ساختار مارپیچ دی‌ان‌ای را با مدل‌هایی الهام‌گرفته از دانش شیمی و پراش پرتو ایکس که روزالیند فرانکلین آن را انجام داد، توجیه کنند. در همان سال آزمایش میلر-یوری نشان داد که آمینواسیدها واحدهای سازندهٔ پروتئین هستند که خود می‌توانند بر اساس فرایندهای طبیعی کهن روی زمین، از مواد اولیهٔ ساده‌تر ساخته‌شوند. در سال ۱۹۸۳ کری مولیس روشی برای تولید دی‌ان‌ای ابداع کرد که انقلابی در فرایندهای شیمیایی بود و به
کرد که انقلابی در فرایندهای شیمیایی بود و به واکنش زنجیره پلیمراز یا PCR معروف است. کاربرد شیمی در صنعت. در اواخر قرن نوزدهم یک تحول عظیم در بهره‌برداری از نفتی که از زمین استخراج می‌شد، رخ داد. در ابتدا از نفت برای تولید موادی که جایگزینی برای روغن نهنگ بود، استفاده می‌شد. تولید گسترده و پالایش نفت سبب به وجود آمدن سوخت‌های مایعی همچون گازوئیل و سوخت دیزل، حلال‌های شیمیایی، آسفالت، روان‌ساز، واکس و بسیاری از محصولاتی که در دنیای مدرن کاربرد دارند مانند فیبر، پلاستیک، چسب، آمونیاک، شوینده‌ها و دارو شد.
فیبر، پلاستیک، چسب، آمونیاک، شوینده‌ها و دارو شد. استفادهٔ روزافزون از صنعت شیمی سبب پیدایش رشتهٔ مهندسی شیمی برای اولین بار در مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۸۸۱ شد. در میانهٔ قرن بیستم کنترل ساختار الکترونیکی مواد نیمه‌رسانا با ساخت شمش‌های بسیار خالص سلیسیوم و ژرمانیوم بسیار مهم شده‌بود. بررسی ترکیب شیمیایی و کنترل غلظت عناصر سازندهٔ نیمه‌رساناها باعث اختراع ترانزیستور در سال ۱۹۵۱ شد. این دستاورد سبب ساخت تراشه‌ها برای استفاده در دستگاه‌های الکترونیکی مانند کامپیوتر شد.
دریای سیبری شرقی بخشی از اقیانوس منجمد شمالی است که در شمال بخش شمال شرقی سیبری در روسیه در میان جزایر سیبری جدید در غرب و جزیره رانگل در شرق واقع شده‌است. این دریا از طریق تنگه‌های دمیتریا لاپتفا، اتریکان و سانیکوف در غرب خود به دریای لاپتف می‌پیوند و تنگه لانگ در شرق دریای سیبری شرقی آن را به دریای چوکچی پیوند می‌دهد. رودهای ایندیگیرکا، کولیما، چاون و چند رود دیگر به این دریا می‌ریزند. دریای سیبری شرقی مساحتی در حدود ۹۳۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع را در اشغال خود دارد و در بیشتر طول سال یخ‌بسته‌است. عمق این دریا در
و در بیشتر طول سال یخ‌بسته‌است. عمق این دریا در ژرفترین نقطهٔ آن به ۱۵۵ متر می‌رسد اما بخش‌های غربی و مرکزی آن کم‌عمق بوده و بین ۹ تا ۲۰ متر ژرفا دارد. مهمترین بنادری که در این دریا واقعند بندر پوک در ناحیهٔ خودمختار چوکچی و آمبارچیک در شمال شرقی جمهوری ساخا هستند. کشتیرانی در دریای سیبری شرقی تنها در تابستان و در در فاصلهٔ ماه‌های اوت تا سپتامبر که یخ‌های آن آب‌شده‌اند امکانپذیر است.
وْلادی‌قفقاز پایتخت جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا در جنوب‌غرب روسیه است. این شهر در جنوب شرقی جمهوری آلانیا واقع و در یکی از کوهپایه‌های رشته‌کوه قفقاز، در سواحل رودخانه تِرِک (Terek)رود ترک واقع است. ولادی‌قفقاز یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای ناحیه فدرالی قفقاز شمالی است. اکثریت ساکنان این شهر را آسی‌ها، روس‌ها، آذربایجانی ها و ارمنی‌ها تشکیل می‌دهند. جمعیت ولادی‌قفقاز در سال ۲۰۱۰ میلادی، بالغ بر ۳۱۱٬۶۰۰ نفر بوده‌است. این شهر یک مرکز صنعتی و همچنین یک مرکز حمل و نقل به شمار می‌آید. از جمله‌ی تولیدات این شهر
و نقل به شمار می‌آید. از جمله‌ی تولیدات این شهر می‌توان به محصولاتی از روی، سرب، انواع گوناگون ماشین‌آلات، محصولات شیمیایی، محصولات غذایی و پوشاک اشاره کرد. تاریخچه. ولادی‌قفقاز در ماه مه ۱۷۸۴ میلادی و در دوران فرمانروایی کاترین دوم به عنوان پایگاه روسیه در منطقه اوستیا، در ساحل راست رودخانه ترک و در ورودی تنگه‌ای در رشته‌کوه‌های قفقاز ابتدا به شکل یک قلعه ساخته شد. در سالهای بعد کلیسای ارتودکسی در مجاورت این قلعه ساخته شد. این منطقه از لحاظ موقعیت ژئوپلتیک و استراتژیک برای روسیه بسیار مهم بود. زیرا این
و استراتژیک برای روسیه بسیار مهم بود. زیرا این قلعه در ابتدای مسیر نظامی روسیه به گرجستان احداث شده بود. ولادی‌قفقاز در حقیقت نقطه‌ی آغازین مسیر ارتباطی روسیه به گرجستان بود. سال‌های زیادی گذشت و این مرکز همچنان به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه در ۳۱ مارس ۱۸۶۱ میلادی، با پایان بخشی از جنگ قفقاز، ولادی‌قفقاز به صورت یک شهر در آمد و خیلی زود به مرکز اداری استان ترک تبدیل شد. توسعه روزافزون این شهر، امکان اتصال آن به خط آهن روستوف-نا-دونو را فراهم کرد و پس از آن زندگی مدرن شهری روانه این منطقه شد و کم‌کم
از آن زندگی مدرن شهری روانه این منطقه شد و کم‌کم طبیعت زیبا، حیرت‌انگیز و بکر منطقه با فناوری‌های آهنینِ بی‌روح آمیخته شد. شاعرانی چون کوستا خیتاگوروف و پیشکسوتان فرهنگ اوستیایی مثل سکا هادییف، آرسن کاتسویف و مهاربیک توگانف، که در این شهر زندگی می‌کردند، در حفظ این فرهنگ و هویت نقش مهمی داشتند. یوگنی واختانگف در این شهر متولد شد و تحصیل کرد. میخائیل بولگاکف، برگولتس، سرافیموویچ نیز بسیاری از تجربه‌های کاری خود را در این منطقه کسب کردند. برخی از نام‌آوران مشهور ادبیات روسیه مانند الکساندر گریبایدف، الکساندر
ادبیات روسیه مانند الکساندر گریبایدف، الکساندر پوشکین، میخائیل لرمونتوف، لف تالستوی، آلکساندر آستروفسکی و آنتون چخوف نیز به این شهر سفر داشته‌اند و بی‌تردید بسیاری از آثار ارزشمند ادبی از فرهنگ و تمدن مردمان این شهر تأثیر پذیرفته‌است.
گورنو-آلتایسک (به آلتایی: "Туулу Алтай") پایتخت جمهوری آلتایی در جنوب روسیه است. این شهر در ۳۶۴۱ کیلومتری شرق مسکو واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ بالغ بر ۵۳٬۵۳۸ نفر بوده‌است.
فنریر گرگی غول‌آسا در افسانه‌ها و اساطیر اسکاندیناوی است که در "ادای منظوم"، "ادای منثور" و "هایمس‌کرینگلا" از او به عنوان پدر دو گرگ دیگر، اسکول و هاتی هرود ویتنیسون، و فرزند لوکی و ماده غولی به نام انگربودا یاد شده است. در اساطیر نورس پیشگویی شده بود که در راگناروک، وی اودین را پس از نبردی طولانی خواهد کشت و خود توسط پسر اودین، ویدار کشته می‌شود. ادای منثور. در ادای منثور از فنریر در سه کتاب "گیلفاگینینگ"، "اسکالدزکاپارمال" و "هتاتال" یاد شده است و گفته شده که خدایان بخاطر قدرت آینده نگری خود و پیش‌بینی
که خدایان بخاطر قدرت آینده نگری خود و پیش‌بینی دردسرآفرینی "فنریر" او را به بند کشیدند که برای این کار تیر، دست خود را از دست می‌دهد. در افسانه‌ها آمده که فنریر، گرگ عظیم که باید به بند کشیده می‌شد هر طنابی را پاره می‌کرد تا آنکه اُدین با فرزانگی از دورف‌ها می‌خواهد برای به بند کشیدن گرگ زنجیری آسیب‌ناپذیر که دارای قدرت نامرئی و به ظاهر در حد ریسمانی ابریشمی و ظریف را در خود داشته باشد. دورف‌ها ریسمانی افسانه‌ای به نام گلیپنیر ساختند که اگرچه به ظاهر نازک و ابریشمی بود، ولی از شش عنصر جادویی ساخته شده بود
ابریشمی بود، ولی از شش عنصر جادویی ساخته شده بود که عبارتند از: صدای پای گربه، ریش زن، ریشه کوه، عاطفه خرس، نفس ماهی و بزاق پرنده. به همین دلیل امروزه نشانی از این عناصر بر روی زمین نیست. تیر به تمهیدی از فنریر می‌خواهد آن زنجیر را بیازماید و فنریر به شرطی به این کار تن می‌دهد که یکی از ایزدان دست خود را بین دندان‌های او قرار دهد و بالاخره تیر داوطلب بستن گرگ شد. وقتی تیر فنریر را با زنجیر دورف‌ها به بند می‌کشد گرگ با به کار گرفتن تمام نیروی خویش برای گستن بند آن را ناگستنی می‌یابد و اگرچه ایزدان خشنود
بند آن را ناگستنی می‌یابد و اگرچه ایزدان خشنود می‌شوند، اما تیر در این راه دستش را از دست داد. بدین روایت فنریر در آسگارد و در دیدگاه ایزدان به بند کشیده شد و شاید بتوان او را همتای گارمر سگ به بند کشیدهٔ جهان زیرین که در راگناروک با تیر می‌جنگد دانست. اسطوره هدیه دادن دست تیر یکی از افسانه‌های آغازین سرزمین ژرمن‌ها و چیزی است که آثار آن در طلسم‌ها و سکه‌های طلای یک رو دورهٔ مهاجرت که دست باشنده‌ای رامیان دندان‌های یک حیوان نشان می‌دهد دیده می‌شود و با این همه تیواتس در عصر وایکینگ‌ها جای خود را به اودین
همه تیواتس در عصر وایکینگ‌ها جای خود را به اودین داده است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی؛ مقاله Fenrir
سونِت (سونِت) یا غزل‌واره سبکی از شعرسُرایی در ادبیّات بعضی زبان‌های اروپایی، از جمله انگلیسی، فرانسوی، و ایتالیایی است. سونت قطعه شعری است که معمولاً دارای ۱۴ مصراع است و در پنج بحر سروده می‌شود. در مقایسه با ادبیات فارسی، سونت ساختاری بسیار شبیه به غزل دارد و در زمرهٔ ادبیات غنایی می‌گنجد. در سرودن سونت‌ها، معمولاً احساسات فردی، عشق، ستایش معشوق و اخلاقیات نقش بسیاری دارند. از معروف‌ترین سرایندگان غزل‌واره که در این زمینه صاحب سبک هستند، فرانچسکو پترارک و ویلیام شکسپیر را می‌توان نام برد. سبکی از سونت که
ویلیام شکسپیر را می‌توان نام برد. سبکی از سونت که امروزه در سرایش شعر انگلیسی کابرد فراوانی دارد، سبک سروده‌های غزل‌وارهٔ شکسپیر است. سونت شکسپیر دارای چهار بند است؛ سه بند چهار مصراعی و یک بند دو مصراعی. در ۳ بند اول، مصراع‌های فرد (اول و سوم) و زوج (دوم و چهارم) هم‌قافیه هستند. معمولاً قافیه بین بندهای بعدی مشترک نیست. در بند نهایی نیز هر دو مصرع قافیهٔ مشترک دارند که آن نیز با قافیهٔ مصرع‌های دیگر متفاوت است. در مقایسه‌ای بین غزل در ادبیات فارسی با غزل‌واره‌های سبک شکسپیر، به این نکته توجه می‌شود که غزل
سبک شکسپیر، به این نکته توجه می‌شود که غزل فارسی دارای یک قافیه است که همان قافیهٔ مصراع اول و بیت مطلع است؛ ولی سونت شکسپیری می‌تواند در کل دارای ۷ قافیهٔ مختلف باشد. تاریخچه. کلمهٔ sonnet از ریشهٔ ایتالیایی «sonnetto» به معنی «آواز کوچک» است که از طریق زبان فرانسه به انگلیسی راه یافته‌است. ریشهٔ سرایش شعرهایی شبیه به سونت را می‌توان در اوایل سده ۱۳ میلادی در جزیرهٔ سیسل و زمان فردریک دوم و قافیه‌پردازان گویش توسکانی جُست. سونت می‌توند از شعرهای مسدس‌گونهٔ نوازندگان و نغمه‌سرایان دوره‌گرد مشتق شده باشد.
نوازندگان و نغمه‌سرایان دوره‌گرد مشتق شده باشد. همچنین این سبک سرایش می‌تواند تأثیر گرفته از غزل باشد که از طریق عرب‌های تونس و ناپلس به ادبیات لاتین راه یافته‌است. سونت‌های ایتالیایی —که به سونت‌های پترارکی معروف هستند— گونه‌ای توسعه‌یافته از سونت سیسیلی بود که به جای نظم متناوب و یکسانی که در سبک سیسیلی وجود داشت، از پیچش‌های ظریف در نظم و قافیه بهره می‌بُرد. اولین کسی که سبک جدید سونت را در سروده‌های خود به کار برد، دانته آلیگیری بود؛ اما با تأثیری که فرانچسکو پترارک در سرودن غزل‌واره برجای گذاشت، سبک
پترارک در سرودن غزل‌واره برجای گذاشت، سبک ایتالیایی با نام او شهرت یافت. سونت فرانسوی که از سونت ایتالیایی مشتق شده‌است، به جای نظم و قافیهٔ زنجیروار، سبکی نزدیک به دوبیتی دارد. سبک انگلیسی سونت که گونهٔ توسعه یافته‌ای از سبک ایتالیایی است، اغلب آمیخته‌ای از نظم متناوب ایتالیایی و سبک دوبیتی فرانسوی است. بزرگترین نمایندهٔ سبک انگلیسی سونت غزل‌واره‌های شکسپیر هستند. تأثیر این غزل‌واره‌ها به حدی است که سبک انگلیسی سونت، «سبک شکسپیری» نامیده شده‌است. همچنین ادموند اسپنسر نیز تأثیر زیادی بر سونت‌های اقتباس شده
اسپنسر نیز تأثیر زیادی بر سونت‌های اقتباس شده از سبک ایتالیایی داشته‌است؛ تا آنجا که قالب اینگونه سونت‌ها را «سبک اسپنری» نامیده‌اند.
آفتونبلادت ("روزنامه‌ی عصر" یا "عصرنامه") یک روزنامهٔ سوئدی است که در ۱۸۳۰ میلادی، توسط لارس یوهان هیرتا تأسیس شد. این روزنامه به زبان سوئدی و در در صفحات کوچک منتشر می‌شود. افشای قاچاق اعضای بدن در اسرائیل. این روزنامه در گزارشی، به قاچاق بدنِ درگذشتگان در یک مؤسسهٔ پزشکی قانونی در اسرائیل پرداخت. این گزارش جنجال وسیعی را برانگیخت، اما پس از چندی تأیید شد.
روزنامه نیم‌قَطع روزنامه‌ای است که ابعاد کاغذ چاپ آن از روزنامه‌های استاندارد کوچکتر است. اصطلاح روزنامه نگاری نیم‌قَطع تأکید بر موضوعاتی دارد مانند داستان‌های جنایی پر سر و صدا، طالع بینی، شایعات مشهور و تلویزیونی، با اینحال مرجعی برای روزنامه‌های منتشر شده استاندارد نیست. برخی از مقالات روزنامه‌های منتشره با فرمت کوچک و استاندارد را روزنامه‌های فشرده می‌نامند. روزنامه‌های بزرگتر، که به‌طور سنتی با رسانه‌های با کیفیت بالاتر در ارتباط هستند، حتی اگر در صفحات کوچکتر چاپ شوند همچنان به آنها صفحه گسترده
صفحات کوچکتر چاپ شوند همچنان به آنها صفحه گسترده (Broadsheets) می‌گویند. مفهوم نیم‌قطع یا نیم‌قطع به زودی به سایر موارد فشرده کوچک نیز اعمال شد. مقاله ای در سال ۱۹۰۲در روزنامه وست مینستر لندن خاطرنشان کرد: «مالک قصد دارد تمام اخبار چاپ شده توسط مجلات دیگر را به صورت نیم‌قطع ارائه کند.» بنابراین روزنامه نگاری نیم‌قطع در سال ۱۹۰۱، در اصل به معنای مقاله ای بود که داستان‌ها را در قالبی ساده شده و به راحتی جذب می‌کرد. این اصطلاح قبل از ارجاع در سال ۱۹۱۸به روزنامه‌های کوچک‌تر که حاوی داستان‌های فشرده بود تبدیل
کوچک‌تر که حاوی داستان‌های فشرده بود تبدیل شد. انواع. روزنامه‌های نیم‌قَطع ، به ویژه در بریتانیا، از نظر بازار هدف، همسویی سیاسی، سبک سرمقاله و تیراژ بسیار با سایر روزنامه‌ها متفاوت هستند؛ بنابراین، اصطلاحات مختلفی برای توصیف انواع فرعی این قالب کاغذی همه‌کاره ابداع شده‌است. به‌طور کلی، دو نوع اصلی روزنامه نیم‌قَطع وجود دارد: بالای قرمز و فشرده. که تمایز آن عمدتاً در سبک ویراستاری است. هر دونیم‌قَطع های قرمز و جمع و جور به لحاظ سیاسی طیف‌های سیاسی از سوسیالیسم تا محافظه‌کاری سرمایه‌داری را در بر می‌گیرند،
تا محافظه‌کاری سرمایه‌داری را در بر می‌گیرند، اگرچه روزنامه‌های تاپ قرمز، به دلیل بازار هدف تاریخی خود که حامی طبقه کارگر است، عموماً تا حدودی پوپولیسم را پذیرفته‌اند. نیم‌قَطع های قرمز به دلیل تمایل آنها در استفاده بریتانیایی و کشورهای مشترک المنافع به چاپ دکل‌های خود با جوهر قرمز به این نام خوانده می‌شوند. اصطلاح فشرده برای اجتناب از مفهوم کلمه نیم‌قَطع است که دلالت بر نیم‌قَطع قرمز رنگ دارد، ابداع شد.
ریچارد ساموئل اتنبرا، بارون اتنبرا (زاده ۲۹ اوت ۱۹۲۳ – درگذشته ۲۴ اوت ۲۰۱۴) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده انگلیسی بود. زندگی‌نامه. اَتنبرا کار در سینما را با فیلم دو کارگردان مهم سینما (دیوید لین و نوئل کاوارد) محصول ۱۹۴۲ آغاز کرد. پس از این فیلم اَتنبرا چهار سال از سینما دور بود. تا این که سر پیتر اوستینف او را در فیلم مدرسه و رازها (۱۹۴۶) استخدام و در همان سال (۱۹۴۶) در فیلم پلکانی به آسمان اثر مایکل پاول و امریک پرسبرگر ایفای نقش کرد. اواخر دهه ۴۰ و ۵۰ اتنبرا سعی در تثبیت خود به عنوان یک بازیگر نقش اصلی
سعی در تثبیت خود به عنوان یک بازیگر نقش اصلی در سینمای انگلستان را داشت تا اینکه در سال ۱۹۵۹ در فیلم کمدی من کاملاً خوبم جک بعد از سال‌ها اثری مهم و قابل اعتنا بازی کرد در این فیلم حضور پیتر سلرز بسیار خاطره انگیز است. دهه ۶۰ دههٔ شکوفایی استعدادهای پنهان اتنبرا است. سال ۱۹۶۳ در فیلم برجسته فرار بزرگ ،(جان استرجس) به همراه استیو مک‌کوئین حضور خاطره انگیزی داشت. پس از فرار بزرگ بازی‌های اتنبرا قدرتمند تر از گذشته شد و در سال ۱۹۶۴ به خاطر بازی در دو فیلم جلسه احضار ارواح در یک بعدازظهر بارانی و تفنگ‌های
جلسه احضار ارواح در یک بعدازظهر بارانی و تفنگ‌های باتاسی جایزه با اعتبار بافتا را دریافت کرد در سال ۱۹۶۵ اتنبرا درفیلم پرواز بر فراز فونیکس (رابرت آلدریچ) به همراه جیمز استوارت، پیتر فینچ و ارنست بورگناین بازی کرد در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ اتنبرا در دو فیلم دانه‌های شن ،(رابرت وایز) به همراه مک کویین و دکتر دولیتل، (ریچارد فلیشر) در کنار سر رکس هریسون ایفای نقش کرد که برای هر دو فیلم جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۶۹ برای اولین بار در مقام کارگردانی قرار گرفت و فیلم اوه
اولین بار در مقام کارگردانی قرار گرفت و فیلم اوه چه جنگ دوست داشتنی را ساخت. سپس وی در دههٔ هفتاد کارهای اکثراً بی‌ارزشی را در مقام بازیگری برجای گذاشت که از جمله آن فیلم‌ها می‌توان به رزباد، (اتو پرمینجر)و فاکتور انسانی، (اتو پرمینجر)اشاره کرد. گر چه ساخت دو فیلم جادو (با بازی آنتونی هاپکینز) و پلی در دوردست با بازی بزرگان سینمای دنیا از جمله (لارنس اولیویه، رابرت ردفورد، جین هاکمن، مایکل کین، شون کانری، جیمز کان و درک بوگارد)و همچنین حضور در فیلم شطرنج باد (ساتیا جیت رای) دههٔ هفتاد اتنبرا را قابل تحمل
(ساتیا جیت رای) دههٔ هفتاد اتنبرا را قابل تحمل کرده‌است. اما دههٔ هشتاد، اتنبرا از سینما به عنوان بازیگر کناره‌گیری کرد و سه فیلم را به عنوان کارگردان ساخت که بی شک موفق‌ترین دستاورد وی گاندی (۱۹۸۲) نام داشت فیلمی حماسی از زندگی یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین مبارزان قرن بیستم، اتنبرا از این فیلم همهٔ جوایز معتبر را به عنوان کارگردان دریافت نمود و فیلم نیز صاحب ۸ جایزه اسکار گردید. پس از این فیلم در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۷ دو فیلم دیگر با نام‌های دستهٔ همسرایان (با بازی مایکل داگلاس) و فیلم فریاد آزادی (با بازی
بازی مایکل داگلاس) و فیلم فریاد آزادی (با بازی دنزل واشنگتن و کوین کلاین) را ساخت. در سال ۱۹۹۲ ریچارد بار دیگر تصمیم به ساخت زندگی یکی از هنرمندان بزرگ قرن بیستم یعنی چارلی چاپلین گرفت گر چه این فیلم موفقیت گاندی را نداشت اما بار دیگر نام اتنبرا را بر سر زبان‌ها انداخت و اتنبرا را برای ساخت فیلم سرزمین سایه‌ها آماده کرد. در سال ۱۹۹۳ استیون اسپیلبرگ توانست پس از ۱۶ سال اتنبرا را به عنوان بازیگر بر روی پرده‌های نقره‌ای بیاورد و فیلم پر خرج و پر فروش پارک ژوراسیک را بسازد. اتنبرا برادر بزرگتر دیوید اتنبرا
را بسازد. اتنبرا برادر بزرگتر دیوید اتنبرا (تهیه‌کننده مشهور تلویزیون بی‌بی‌سی، که برنامه‌های وی در ایران اکثراً با صدای استاد احمد رسول زاده دوبله شده) است. وی در سال ۱۹۷۶ به لقب سر مفتخر گردید و در سال ۱۹۹۳ مقام لرد را نیز دریافت نمود. او بین سال‌های ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۸۲ مدیر باشگاه چلسی لندن بود و از سال ۲۰۰۸ نیز رئیس سنی باشگاه چلسی شد. مرگ. ریچارد اتنبرا در ۲۴ اوت ۲۰۱۴ در سن ۹۰ سالگی در لندن درگذشت. استیون اسپیلبرگ با صدور بیانیه‌ای در فقدان او نوشت: دیکی آتن‌بورو از همه چیز در زندگی‌اش به غلیان درمی‌آمد-
از همه چیز در زندگی‌اش به غلیان درمی‌آمد- خانواده، دوستان، کشورش و شغلش. او با فیلم «گاندی»‌اش هدیه بزرگی به جهانیان داد و استادی واقعی در نقش جان هاموند در دنیای دایناسورهای «ژوراسیک پارک» بود. او دوستی عزیز بود و من هم از شمار افراد پایان ناپذیری هستم که به او ادای احترام می‌کنند.
پرچم بولیوی در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۸۵۱ پذیرفته شد و در فرمان ۱۴ ژوئیهٔ ۱۸۸۸ مورد تأیید قرار گرفت. این پرچم از سه خط افقی موازی و هم‌اندازهٔ سرخرنگ در بالا، زرد در میان و سبز در پایین تشکیل شده و نشان ملی بولیوی در مرکز پرچم در وسط خط زردرنگ قرار گرفته است. پرچم بولیوی در عین‌حال به پرچم غنا نیز شباهت دارد با این تفاوت که در پرچم غنا ستارهٔ بزرگ پنج‌پر سیاهرنگی در وسط نوار زردرنگ مشاهده می‌شود. پرچم بولیوی همچنین دارای تناسب ۱۵:۲۲ است. نمادشناسی. در پرچم بولیوی رنگ قرمز نماد خون قهرمانان ملی، زرد بیانگر منابع
رنگ قرمز نماد خون قهرمانان ملی، زرد بیانگر منابع معدنی کشور و رنگ سبز نشانگر حاصلخیزی این سرزمین است. پرچم‌های پیشین. بولیوی در ۱۸۵۲ استقلال یافت و تا ۱۸۵۱ که پرچم کنونی آن پذیرفته شد انواع دیگری از پرچم را نیز استفاده نمود:
روابط ایران و بولیوی از سال ۲۰۰۷ آغاز شد. عمده دلیل شروع این دور از روابط را می‌توان روی کار آمدن اوو مورالس در سال ۲۰۰۶ به عنوان هشتمین رئیس‌جمهور بولیوی دانست؛ که تمایلات ضد امپریالیستی داشته و جهت‌گیری جدید در تاریخ سیاست خارجی بولیوی را نشان داده بود. همچنین پس از ملّی کردن صنعت نفت بولیوی و قطع ارتباط با آمریکا بود که لزوم برقراری ارتباط با کشوری فرامنطقه‌ای را احساس کرد و ایران همان حامی و مدافع بولیوی در مقابل آمریکا بود. از طرف دیگر در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد روابط ایران با کشورهای
جمهوری محمود احمدی‌نژاد روابط ایران با کشورهای اروپایی به سردی گرایید؛ اما در عوض روابط مستحکم‌تری با کشورهای آفریقایی و آمریکای جنوبی برقرار شد. ایالات متحده آمریکا برای انقطاع روابط دو کشور همواره مبادرت به فشارهای دیپلماتیک به بولیوی نموده است که کارساز نبوده. از عمده دلایل ایجاد و توسعه این روابط را می‌توان سرمایه‌گذاری ایران در صنعت و انرژی این قبیل کشورها دانست. در دوران دولت نهم جمهوری اسلامی ایران و دهم چندین توافق‌نامه همکاری به امضا رسید که به موجب آنها ایران به سرمایه‌گذاری در بولیوی و اعطای
موجب آنها ایران به سرمایه‌گذاری در بولیوی و اعطای چندین وام چند صد میلیون دلاری مبادرت ورزید. برخی از این قراردادها موجب مخالفت چند تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز گشت. پس از تیره شدن روابط بولیوی و ایالات متحده آمریکا به علت اختلافاتی پیش آمده در همکاری در صنعت نفت بولیوی، بولیوی ایران را جایگزین آمریکا در توسعه میدان‌ها نفتی این کشور قرار داد که در نهایت در پی توافقات بعمل آمده شرکت نفت ایران و بولیوی در آذر ۱۳۸۸تاسیس شد. همچنین ایران وامی به ارزش ۲۵۰ میلیون دلار به‌طور مشترک با ونزوئلا برای ساخت
۲۵۰ میلیون دلار به‌طور مشترک با ونزوئلا برای ساخت کارخانه سیمان به بولیوی ارائه کرد. در خرداد ۱۳۹۰ سردار احمد وحیدی در جواب دعوت رسمی خانم سیسیلیا چاکان، وزیر دفاع دولت چند ملیتی بولیوی به آن کشور سفر کرد اما پس از اعتراض آرژانتین به این دلیل که احمد وحیدی متهم به دست داشتن در بمب‌گذاری آمیا بوده، از وی خواست که کشورش را ترک کند. در تیر ۱۴۰۲ دو کشور توافق نامه ای را در زمینه گسترش همکاری ها در حوزه های امنیتی و دفاعی امضا کردند. در فروردین ۱۳۹۶، وب‌سایت خانه ملت وابسته به مجلس ایران، در گزارشی نوشت که در
ملت وابسته به مجلس ایران، در گزارشی نوشت که در دولت محمود احمدی‌نژاد کمک‌های «کلان» و «بدون حساب و کتاب» به برخی از کشورهای آمریکای لاتین از جمله بولیوی صورت گرفته است. یک نماینده مجلس در این باره گفت که اگر احمدی‌نژاد از کشوری یا مقامات آن «خوشش می‌آمد به آنها کمک مالی می کرد». این وب‌سایت به جزئیات کمک به بولیوی اشاره نکرد، ولی نوشت پرداخت‌های مالی به این کشورها در حالی صورت گرفته که برخی از آن‌ها «از نظر وزن سیاسی در عرصه بین‌المللی هیچ اهمیتی نداشتند». در مردادماه ۱۴۰۳ وزیر امور خارجه بولیوی که به
در مردادماه ۱۴۰۳ وزیر امور خارجه بولیوی که به منظور شرکت در مراسم تحلیف چهاردهمین دوره ریاست جمهوری ایران به تهران سفر کرده بود با مسعود پزشکیان دیدار کرد.کمی بعد در ۳ آبان ۱۴۰۳ رئیس‌جمهور بولیوی با مسعود پزشکیان دیدار داشت. صادرات تراکتور. به دنبال تلاش های احمد سبحانی سفیر سابق ایران در ونزوئلا تعدادی تراکتور از کارخانه مشترک ایران و ونزوئلا به کشور بولیوی صادر شد. تعداد این تراکتورها بین ۷۰۰ تا ۹۰۰ دستگاه ذکر شده است. تعطیلی سفارت. در خرداد ۱۳۹۹، دولت بولیوی دستور داد که سفارتخانه‌هایش در ایران و
بولیوی دستور داد که سفارتخانه‌هایش در ایران و نیکاراگوئه تعطیل شوند. دلیل این اقدام کاهش هزینه‌های مالی اعلام شد. جینین آنیز، رئیس‌جمهور بولیوی، گفت تعطیلی این سفارت‌خانه‌ها نشانه «هیچ سوءنیتی» نیست. همکاری در علوم و فن‌آوری فضایی. در شهریور ۱۳۹۵ در جریان سفر جواد ظریف به بولیوی با حضور وزیران خارجه دو کشور یادداشت تفاهم همکاری‌های در علوم و فن‌آوری فضایی میان دو کشور به امضا رسید. در دی ماه ۱۴۰۳ هیاتی دولتی از کشور‌های بولیوی و ونزوئلا، متشکل از وزیر دفاع بولیوی و نماینده مجلس کشور ونزوئلا در نشستی مشترک
بولیوی و نماینده مجلس کشور ونزوئلا در نشستی مشترک با رئیس سازمان توسعه همکاری‌های علمی و فناورانه بین‌المللی، از خانه نوآوری و فناوری ایران بازدید کردند. همکاری های دفاعی. در تیر ۱۴۰۲ دو کشور توافق نامه ای را در زمینه گسترش همکاری ها در حوزه های امنیتی و دفاعی امضا کردند. در این دیدار وزیر دفاع از آمادگی ایران برای تامین نیازهای بولیوی در تامین تجهیزات دفاعی و فناوری های پیشرفته خبر داد.
علی اکبریان (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۵۰ تهران)، بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم، سابقهٔ بازی برای تیم‌های استقلال، پارس خودرو و پرسپولیس را در کارنامه دارد. او در سال ۱۳۸۹ به علت فروش مواد مخدر دستگیر شد. او ۷۸ بار با لباس استقلال و ۳۴ بار با لباس پرسپولیس در مسابقات حضور یافته‌ است. همچنین وی در سال ۱۳۷۴ با استقلال تهران قهرمان جام حذفی فوتبال ایران شد. موادمخدر. اکبریان در سال ۱۳۸۹ به جرم نگهداری، حمل و توزیع مواد مخدر، متهم و در دادگاه اولیه به اعدام محکوم شد. مدتی بعد، براساس رای صادره از سوی
اعدام محکوم شد. مدتی بعد، براساس رای صادره از سوی شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب، حکم او به حبس ابد تقلیل یافت. در سال ۱۳۹۶، درحالی که برای مرخصی از زندان بیرون آمده بود، دوباره با مواد مخدر دستگیر شد و پروندهٔ جدیدی با ۲۰ سال زندان برای او تشکیل، و سبب شد تا به محکومیت قبلی او ۲۰ سال اضافه شود. در ادامه، حکم حبس ابد او به ۱۶ سال تقلیل یافت. او در تاریخ مهرماه ۱۴۰۲، دو ماه به مرخصی آمده‌ است. وی هم اکنون دارای شرایط رای باز بوده و به قید وثیقه آزاد است.