payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیمکا ودت (Simca Vedette) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۱تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
کادیلاک سی‌تی‌اس-وی (Cadillac CTS-V) خودرویی است که از سال ۲۰۰۴ تا کنون در لنسینگ و ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس سدان اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
رنومگان خودرویی است که توسط شرکت رنو فرانسه تولید می‌شود. طرح اولیه این خودرو در سال ۱۹۸۸ توسط شرکت رنو ارائه گردید. - رنو در نامگذاری خودروهایش معمولاً از واژه‌های فرانسوی با معنی دلنشین استفاده می‌کند: - مگان (Mégane) شکل مؤنث "mégan" به معنای **"نازنین" یا "جذاب" می باشد نسل اول این خودرو با نام Mégane I در سال ۱۹۹۵ به بازار عرضه شد. در سال ۲۰۰۲ نسل دوم این خودرو با نام Mégane II جایگزین نسل اول گردید. شرکت رنو در ۴ اکتبر ۲۰۰۸ نسل سوم مگان با نام Mégane III در نمایشگاه بین‌المللی اتومبیل موندیال پاریس
III در نمایشگاه بین‌المللی اتومبیل موندیال پاریس پرده برداری نمود. در سال ۲۰۱۶ هم نسل چهارم آن با نام Mégane IVمعرفی شد. مگان در ابتدا در کلاس کلاسیک سالن ساخته شد و تا سال ۱۹۹۹ مدل کوپه و کوپه کروکی آن نیز وارد بازار گردید. تا سال ۲۰۰۳ مدل‌های سدان، استیشن واگن آن نیز ساخته شد. رنو مگان نسل اول (۱۹۹۵–۲۰۰۲). نسل اول این خودرو در سال ۱۹۹۵ به عنوان جایگزین رنو ۱۹ به بازار عرضه شد و تا سال ۲۰۰۲ میلادی نیز در خط تولید قرار داشت. این خودرو به نمونه‌ای نسبتاً موفق تبدیل و در کشورهایی نظیر ترکیه، آرژانتین، کلمبیا
تبدیل و در کشورهایی نظیر ترکیه، آرژانتین، کلمبیا و اندونزی نیز مونتاژ گردید. این خودرو توانست در اروپا به فروش خوبی برسد. تولید این خودرو در سال ۲۰۰۲ متوقف شد و مگان نسل دوم جایگزین آن شد. رنو مگان نسل دوم (۲۰۰۲–۲۰۰۸). نسل دوم رنو مگان در واقع مدل توسعه یافته‌ای از نسل اول این خودرو می‌باشد، که توسعه اصلی در زمینه ایمنی خودرو، انجام گرفت و در تست تصادف دارای گواهی یورو ان‌سی‌ای‌پی می‌باشد. این مدل در ایران هم توسط پارس خودرو مونتاژ و عرضه می‌شد. تولید این خودرو در سال ۲۰۰۸ متوقف و با مگان نسل سوم جایگزین
خودرو در سال ۲۰۰۸ متوقف و با مگان نسل سوم جایگزین شد. مشخصات فنی مگان عرضه شده در ایران. و ۵ سرعته دستی برای پیشرانه ۱۶۰۰ و شش سرعته دستی برای پیشرانه ۲۰۰۰ به تعداد محدود رنو مگان نسل سوم (۲۰۰۸–۲۰۱۶). نسل سوم این خودرو در سال ۲۰۰۸ میلادی رونمایی و در سال ۲۰۰۹ به بازارهای جهانی ارائه شد. این نسل از رنو مگان که تا سال ۲۰۱۶ میلادی در خط تولید قرار داشت، هماهنگی ظاهری نسبی با سایر تولیدات شرکت رنو داشت و در دو گونه پنج در استیشن با نام Sport Tourer، پنج در هاچ بک (Hatchback) و کوپه تولید شد. نسل سوم رنو مگان
بک (Hatchback) و کوپه تولید شد. نسل سوم رنو مگان از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ توسط شرکت نگین خودرو عرضه می‌شد. به‌دلیل این‌که در بدو ورود این خودرو به ایران نسل دوم مگان با همین نام توسط شرکت پارس خودرو همچنان در حال مونتاژ بود؛ برای تاثیر نگذاشتن روی این خودرو و نیز وجود قوانینی که واردات خودرو با نام رنو مگان را منحصر به پارس خودرو می‌نمود؛ این خودرو در بازار ایران با نام رنو اسکالا عرضه شد. رنو مگان نسل چهارم (۲۰۱۶-کنون). رنو مگان نسل چهارم یک خودروی کوچک خانوادگی بوده که رقبایی مانندفورد فوکوس، پژو ۳۰۸ و فولکس
بوده که رقبایی مانندفورد فوکوس، پژو ۳۰۸ و فولکس واگن گلف را پیش رو دارد. این خودرو از پلت فرم یکسانی با مدل شاسی بلند کاجار سود می‌برد. تیپ‌ها. تیپ Signature Nav رنو مگان مدل سال ۲۰۱۷ مجهزترین و لوکس‌ترین نمونه این خودرو به حساب می‌آید. این تیپ تجهیزاتی مانند صندلی‌های تمام چرمی، غربیلک فرمان روکش شده با ناپا (نوعی چرم با کیفیت بالا) و آینه عقب با قابلیت کاهش نور خودکار را در خود جای داده است.
ام‌پی لافر (MP Lafer) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
کرایسلر کلاس ای (Chrysler E-Class) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت خودکار است.
سنگ‌یانگ دابلیزد (SsangYong Wz) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۷تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته و طراحی آن خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۷ دنده به صورت خودکار است.
رووی ۵۵۰ (Roewe 550) یا ام جی ۵۵۰ (MG 550) معروف به شوالیه خودرویی است که از سال ۲۰۰۸—کنون تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است.
آستین ای۴۰ دوون (Austin A۴۰ Devon) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲۴۵۶،۵۴۴تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و وزن آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۱۲۰۰ سی‌سی است.
سیزتا-مورودر وی۱۶تی ، که اکنون فقط به عنوان سیزتا وی۱۶تی شناخته می‌شود، یک خودروی اسپورت ایتالیایی ساخته شده از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ توسط مهندس خودرو کلودیو زامپولی در یک سرمایه گذاری مشترک با آهنگساز موسیقی جورجو مورودر و طراحی شده توسط مارچلو گاندینی است. این خودرو تنها محصول شرکت سیزتا بود. وی۱۶تی توسط گروهی از کارمندان سابق لامبورگینی توسعه یافت و در ابتدا در دسامبر ۱۹۸۸ در لس آنجلس معرفی شد. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن موتور وسط عقب-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در
عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۵۹۹۵ سی‌سی است.
دوج اینترپید (Dodge Intrepid) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴در کانادا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
اف‌ام‌آر تی‌جی۵۰۰ (FMR Tg۵۰۰) خودرویی است که در سال‌های ۳۲۰ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۴۹۴ سی‌سی است.
مرسدس بنز دبلیو۱۲۰/۱۲۱ خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۶۲ به تعداد ۴۴۲٬۹۶۳ دستگاه و در کنار۲۵٬۸۸۱ دستگاه از مدل۱۹۰SLتولید شده‌است. ۱۸۰ پونتون که با کد W120 شناخته می‌شود، در سال ۱۹۵۳ به بازار آمد. بدنه آن بسیار ساده و زیبا طراحی شده بود. نام پونتون به یک سبک طراحی اتاق اتومبیلها گفته می‌شد که در آن بر خلاف مدلهای کالسکه‌ای قدیمی، گلگیرها با بدنه خودرو ادغام شده بودند. البته مدلهای ۱۸۰، ۱۹۰ و ۲۲۰ با همین اتاق عرضه می‌شدند. جالب آن بود که پیشرانه سری ۱۸۰ از مدل قدیمی تر یعنی ۱۷۰ به عاریت گرفته شده بود. این
مدل قدیمی تر یعنی ۱۷۰ به عاریت گرفته شده بود. این مدل تا سال ۱۹۵۷ با همین موتور ساخته شد. 220SE بالاترین و لوکس‌ترین مدل از سری پونتون بود و در ظاهر تفاوتی با سایر مدلها نداشت ولی عملاً از روی تزئینات کرومی اتاق و نیز دماغه کشیده تر که فاصله دو محور بیشتر را باعث می‌شد قابل تشخیص بود. با توجه به مقررات برخی کشورها، مرسدس بنز مجبور شد که ستاره مرسدس نصب شده بر روی جلو پنجره را قابل تا شدن بسازد تا در تصادف با عابران پیاده صدمه‌ای به آنها وارد نسازد. در نمایشگاه فرانکفورت ۱۹۵۹ پونتون با جلوپنجره عریض تر که
فرانکفورت ۱۹۵۹ پونتون با جلوپنجره عریض تر که جایگزین طرح کشیده قبلی بود به عنوان پونتون ۱۹۶۰ به نمایش گذاشته شد. بالاترین مدلهای سری پونتون 220S و SE کوپه و کروک و نیز مدل 190SL بودند. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، است.
اشکودا سوپرب (Škoda Superb) سدان لوکس و خانوادگی و پرچمدار محصولات شرکت اشکودا زیر مجموعه فولکس واگن آلمان می‌باشد. نسل سوم این سدان که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ در جهان تولید شده است از نظر قوای فنی و پلتفرم کاملا با فولکس‌واگن پاسات یکسان می باشد اما فاصله محوری بیشتری نسبت به پاسات دارد به همین جهت اشکودا سوپرب تا حدودی بزرگتر و جادار تر از برادر خود یعنی فولکس واگن پاسات می باشد.
نئوپلان اسکای‌لاینر (Neoplan Skyliner) خودرویی است که از سال ۱۹۶۴ تا کنون در زاکسن و آلمان تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودروی تجاری قرار گرفته و طراحی آن موتور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۲۶۷۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۲ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
آلفارومئو میتو (Alfa Romeo MiTo) خودرویی است که از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۹ در تورین، ایتالیا و لا استامپا تولید می‌شد. این خودرو در کلاس سوپرمینی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت اتوماتیک یا ۵ دنده دستی است. نامگذاری: خودرو جدید به‌طور پیش‌فرض به نام "Junior" نامگذاری شد. در نوامبر ۲۰۰۷، یک مسابقه اروپایی راه‌اندازی شد که در آن مردم می‌توانستند ماشین را نامگذاری کنند. برنده از هر
می‌توانستند ماشین را نامگذاری کنند. برنده از هر کشوری می‌توانست برندهٔ آلفا رومئوی اسپایدر یا یک دوچرخه کوهستانی آلفا رومئو شود. نام برنده "Furiosa" بود، که در ایتالیا، فرانسه، انگلستان و آلمان امتیاز خوبی کسب کرد (اما در اسپانیا امتیازی کسب نکرد). در سال ۲۰۰۸، آلفا رومئو اعلام کرد که این نام با نام میتو(MiTo)، که ترکیب نام دو شهر میلان و تورین است جایگزین خواهد شد؛ چرا که در ابتدا در میلان طراحی شده بود و اولین بار در تورین تولید شده بود. همچنین این نام یک واژهٔ ایتالیایی "میتو" به معنی "افسانه ای" است.
فیات دونا (Fiat Duna) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۲در برزیل و آرژانتین تولید شده‌است. این خودرو در کلاس سوپرمینی قرار گرفته، است.
آلفارومئو سیگرا (Alfa Romeo Scighera) یک اتومبیل مفهومی کاربردی و با سبک آینده نگرانه است که توسط فابریزیو جورجیو در شرکت ایتال دیزاین واقع در تورین ایتالیا در سال ۱۹۹۷ برای شرکت تولیدکننده اتومبیل آلفارومئو تولید شده‌است. نام سیگرا در گویش میلانی به معنی مه است. طراحی. سیگرا توسط ایتال دیزاین به عنوان ادای احترام به تاریخ مسابقه آلفارومئو و به گونه ای طراحی گردید که همانند اتومبیل‌های مسابقات رانندگی فرمول یک باشد. در این طرح عناصر طراحی مدرن و کلاسیک با هم ترکیب گردیده‌است. در قسمت جلوی این خودرو از بالچه
ترکیب گردیده‌است. در قسمت جلوی این خودرو از بالچه جلوی اتومبیل‌های فرمول یک الهام گرفته شده‌است که دارای طراحی کمرنگ و یک بال یکپارچه در تکیه گاه برای ایجاد نیروی رو به پایین است. شکل V جلو شبیه به آرم آلفارومئو است. به دلیل داشتن بال یکپارچه، این خودرو دارای چراغ‌های جلوی نازکی بود که توسط منتقدان به آن «چشم دلقک» گفته می‌شد. شیشه جلو اتومبیل از ماشین‌های مسابقه ای آلفارومئو در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۶۰ الهام گرفته و تا کناره ماشین امتداد یافته‌است. درها دارای مکانیزم منحصر به فردی برای بسته شدن بودند که از طراحی
منحصر به فردی برای بسته شدن بودند که از طراحی نازکا C2 استفاده شده بود. این مکانیسم شامل یک درب بازشو به بیرون معمولی با یک پنجره مثل چیدمان بال چوبی بود. شیشه‌ها قابل جابجایی بودند و باعث می‌شدند ماشین به یک صندلی دو نفره باز تبدیل شود. تنظیم باله‌های دریچه ای به صورت الکترونیکی انجام می‌شد. روکش بزرگ موتور و بال عقب یک تکه فیبر کربن است و امکان دسترسی آسان به اجزای مکانیکی خودرو را فراهم می‌کند. چراغ‌های عقب که به صورت باریک و نازک طراحی شده‌اند؛ توسط چراغ ترمز سوم که در بال عقب قرار دارد، بهم متصل
چراغ ترمز سوم که در بال عقب قرار دارد، بهم متصل می‌شوند. درپوش موتور در دو مرحله باز می‌شود؛ مرحله اول به راننده اجازه می‌دهد تا سوخت خودرو را تأمین کند در حالی که مرحله دوم امکان دسترسی به موتور و اجزای آن را فراهم می‌کند. سیگرا بر اساس آلفارومئو ۱۶۴ دارای بدنه تمام آلومینیوم است، ساختار قاب از کامپوزیت فیبر آلومینیومی-کربن ساخته شده و موتور سه لیتری آلفارومئو (180 Cu) دارای دو توربوشارژر است که به صورت V6 در آن بکار برده شده‌است. حجم موتور ۲۹۵۹ سی‌سی دارای توان خروجی حداکثر ۴۰۰ اسب بخار (۲۹۸ کیلو وات،
توان خروجی حداکثر ۴۰۰ اسب بخار (۲۹۸ کیلو وات، 406 PS) را در ۷٬۵۰۰ دور در دقیقه و 327 lb⋅ft (443 نانومتر) گشتاور را تولید می‌کند. سیستم گیربکس آن از مدل ۱۵۵ الهام گرفته شده‌است. در طراحی داخلی خودرو نیز به صورت حرفه ای و زیبایی از چرم طبیعی و دست دوز استفاده شده بود. تولید و عملکرد. آلفارومئو سیگرا از صفر تا ۶۰ مایل بر ساعت (۹۷ کیلومتر بر ساعت) را در ۳/۷ ثانیه می‌پیماید و حداکثر سرعت آن ۱۸۶ مایل بر ساعت (۲۹۹ کیلومتر بر ساعت) است. ایتال دیزاین قصد داشت از سیگرا در مسابقات اتومبیلرانی نیز استفاده کند و حتی یک
در مسابقات اتومبیلرانی نیز استفاده کند و حتی یک نسخه مسابقه ای از ماشین که طراحی داخل آن برداشته شده و دارای یک بال عقب ثابت با مکانیزم گولد بود را نیز ساخت ولی هرگز استفاده سیگرا در مسابقات اتومبیلرانی عملی نشد. بازی ویدیویی. این اتومبیل در بازی مسابقه ای Need for Speed III: Hot Pursuit به عنوان ایتال دیزاین سیگرا، به‌طور انحصاری در نسخه کامپیوتر، در سال ۱۹۹۸ ارائه شده‌است. اما در نسخه پلی استیشن به جای آن Nazca C2 است.
فورد ترانسیت کامکت (Ford Transit Connect) خودرویی است که از سال ۲۰۰۲ تاکنون در ایزمیت، ترکیه و رومانی تولید شده‌است. این خودرو در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
گیل (خودرو) (Gill (automobile)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰تولید شده‌است. موتور آن ۳۲۲ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
هوندا سیویک (نسل اول) (Honda Civic (first generation)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹در ژاپن تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۲ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
هوندا دومانی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
میتسوبیشی چاریوت (Mitsubishi Chariot) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۳توسط میتسوبیشی موتورزتولید شده‌است. این خودرو در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار گرفته، است.
ماله ابزاری است که در بنایی بکار می‌رود. برای ماله کشی در بنایی مهارت بسیار زیادی لازم است . از ماله در ساختمان‌سازی و تعمیرات ساختمانی برای مسطح کردن، مخلوط کردن، برداشتن یا شکل‌دهی موادی چون سیمان و گچ و ماسه یا ملات و نیز برای شکستن آجر استفاده می‌کنند. «ماله کشیدن» نیز در زبان فارسی یک اصطلاح کنایی است که به معنای پنهان کردن ایرادات می باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، دسترسی ۳ مارس ۲۰۱۱
کاکایی سرسیاه کوچک (نام علمی: "Larus ridibundus") یک کاکایی (پرنده) کوچک است که بیشتر در اروپا و آسیا و در سواحل دریا یا کنار رودخانه‌ها و تالابها یافت می‌شود. این پرنده همچنین در کانادا نیز وجود دارد. بیشتر گونه‌های این گروه جزو پرندگان مهاجر هستند ولی گروه کوچکی از آن که در اروپا زیست می‌کنند جزو پرندگان ساکن محسوب می‌شوند. طول این پرنده ۳۸ تا ۴۴ سانتیمتر است که هنگام بازکردن پرها فاصلهٔ دو پر به ۹۴ تا ۱۰۵ سانتیمتر می‌رسد. دهان و پاهای این پرنده به رنگ قرمز است. علامت مشخصه این پرنده تغییر رنگ سر و سفید
است. علامت مشخصه این پرنده تغییر رنگ سر و سفید شدن آن و وجود نقاط سیاه و سفید در پشت چشم در طول زمستان است. زیستگاه. کاکایی سر سیاه کوچک معمولاً در طول ساحل، در لنگرگاه‌ها، در مسیر رودخانه‌ها، کنار دریاچه‌ها و گاهی در کشتزارها و دور از آبهای وسیع دیده می‌شود. به طور دسته‌جمعی در مرداب‌ها، چمنزارها، سواحل شنی و جزایر دریاچه‌ای زادآوری می‌کند. کاکایی سرسیاه کوچک در ژاپن. "کاکایی سرسیاه کوچک" یا یوریکامومه در سال ۱۹۶۵ میلادی به عنوان پرندهٔ نماد توکیو انتخاب شد. همچنین یکی از خطوط قطار توکیو به نام خط
شد. همچنین یکی از خطوط قطار توکیو به نام خط یوریکامومه به نام این پرنده نامگذاری شده‌است.
تریومف هرالد (Triumph Herald) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۱تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
دیملر ساورین (Daimler Sovereign) خودرویی است محصول شرکت انگلیسی جگوار که بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۳ میلادی بنام دایملر تولید می‌شد. این خودرو در کلاس خودرو لوکس قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت خودکار است.
لامبورگینی ۳۵۰جی‌تی‌وی (Lamborghini 350GTV) خودرویی است که فقط در سال ۱۹۶۳تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سامانه جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است. توسعه. طراحی و توسعه 350 GTV توسط مهندس ارشد لامبورگینی، جان پائولو دالارا، دستیار پائولو استانزانی و راننده آزمایشی باب والاس، تیم مهندسی اصلی که بسیاری از خودروهای اولیه لامبورگینی را توسعه دادند، نظارت شد. جوتو بیزارینی مأمور طراحی
توسعه دادند، نظارت شد. جوتو بیزارینی مأمور طراحی موتور و نسخه اولیه شاسی شد. نام 350 GTV به معنی جابجایی ۳٫۵ لیتری موتور، "GT" برای گرند تورر و "V" برای کلمه ایتالیایی "سریع" (به معنی "سریع") بود. بدنه 350 GTV توسط فرانکو اسکاگلیونه طراحی و توسط فروشگاه بدن سارگیوتو در تورین ساخته شد. نظر فروچیو لامبورگینی تأثیر قابل توجهی در طراحی داشت. ظاهراً او درخواست استایلی را داشت که با بدنه عقب باریک استون مارتین DB4 و جلوی براق جگوار نوع الکترونیکی منعکس شود. 350 GTV جزئیات ظاهری زیادی داشت که در زمان معرفی
350 GTV جزئیات ظاهری زیادی داشت که در زمان معرفی غیرعادی بود، از جمله چراغ‌های جلو مخفی و شش لوله اگزوز (سه عدد در هر طرف عقب خودرو). بدنه از آلومینیوم و فولاد ساخته شده بود. از آنجایی که کارگران در سارگیوتو در درجه اول در ساخت قالب برای محصولات پلاستیکی مهارت داشتند، بدنه 350 GTV مشکلات زیادی در تناسب و پایان داشت. در ابتدا، بیزارینییک شاسی اسپیس‌فریم لوله‌ای به سبک مسابقه‌ای برای 350 GTV طراحی کرد. جورجیو نری و لوچیانو بوناچینی شاسی قاب لوله ای را در مودنا ساختند. این طرح بعداً توسط دالارا به یک طرح
مودنا ساختند. این طرح بعداً توسط دالارا به یک طرح معمولی‌تر و سنگین‌تر تبدیل شد که از لوله‌های عمدتاً مربعی و مستطیلی ساخته شده بود که در تولید 350 GT استفاده می‌شد. فروچیو لامبورگینی جوتو بیزارینی را مأمور ساخت موتور 350 GTV کرد. این اولین نسخه از سری موتورهای لامبورگینی V12 بود که به مدل‌های آینده لامبورگینی تا پایان تولید خفاش در سال ۲۰۱۰ قدرت می‌داد. ۳۴۲ اسب بخار) در ۸۰۰۰ دور در دقیقه، و گشتاور ۳۲۶ نیوتن متر (۲۴۰ پوند بر فوت) با استفاده از استاندارد اندازه‌گیر[ این طرح از طرح بیزارینی برای یک موتور
اندازه‌گیر[ این طرح از طرح بیزارینی برای یک موتور مسابقه فرمول یک ۱٫۵ لیتری گرفته شد. حداکثر سرعت توسط کارخانه ۲۸۰ کیلومتر در ساعت (۱۷۰ مایل در ساعت) اعلام شد، اگرچه این یک تخمین بود زیرا ماشین هرگز توسط کارخانه رانده یا آزمایش نشد. این موتور نسبت تراکم ۹٫۵:۱ و زمان‌بندی سوپاپ نسبتاً تهاجمی در مقایسه با نسخه‌های بعدی لامبورگینی V12 داشت. خط قرمز، نسبت تراکم و زمان‌بندی بالاتر، موتور 350 GTV را برای استفاده در مسابقات مناسب‌تر کرد تا به عنوان یک خودروی جاده‌ای راحت. موتور 350 GTV همچنین به شش کاربراتور وبر
راحت. موتور 350 GTV همچنین به شش کاربراتور وبر رو به پایین و یک سیستم روانکاری سامپ خشک مجهز بود.این موتور نسبت تراکم ۹٫۵:۱ و زمان‌بندی سوپاپ نسبتاً تهاجمی در مقایسه با نسخه‌های بعدی لامبورگینی V12 داشت. خط قرمز، نسبت تراکم و زمان‌بندی بالاتر، موتور 350 GTV را برای استفاده در مسابقات مناسب‌تر کرد تا به عنوان یک خودروی جاده‌ای راحت. موتور 350 GTV همچنین به شش کاربراتور وبر رو به پایین و یک سیستم روانکاری سامپ خشک مجهز بود. گیربکس ۵ سرعته دستی ساخت ZF بود. قدرت از طریق دیفرانسیل قفل شونده سالزبری به چرخ‌های
از طریق دیفرانسیل قفل شونده سالزبری به چرخ‌های عقب هدایت می‌شد. سیستم تعلیق مستقل از جناغ‌های مثلثی شکل در جلو و جناغ‌های ذوزنقه ای شکل در عقب با کمک فنرهای تلسکوپی و فنرهای سیم پیچ در هر چهار گوشه استفاده می‌کرد. ترمزهای دیسکی با کنترل سروو روی هر چهار چرخ مجهز شده بودند. چرخ‌های سیم قفل مرکزی Borrani با لاستیک‌های پیرلی سینتوراتو HSمجهز شدند.جی تی وی ۳۵۰ در زمان خود به عنوان نمونه اولیه لامبورگینی هرگز یک خودروی کامل و قابل رانندگی نبود. [۴] در طول مونتاژ، نیروی کار کشف کرد که پانل‌های بدن در اطراف موتور
نیروی کار کشف کرد که پانل‌های بدن در اطراف موتور جا نمی‌گیرند. از آنجا که او هیچ برنامه دیگری برای GTV 350 فراتر از یک ماشین نمایش بود، آقای لامبورگینی تا به حال خلیج موتور ballasted با آجر و نگه داشته کاپوت بسته در سراسر تورین خودرو نشان می‌دهد. خودروی نمایش ناقص نیز فاقد کالیپر ترمز، پدال پا و پاک کن شیشه جلو بود. معرفی و تأثیر. 350 GTV در نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۶۳ به عموم مردم معرفی شد. به‌طور گسترده توسط مطبوعات پوشش داده شد و با واکنش‌های مثبت و منفی مواجه شد. بروشور فروش تولید شد و فروچیو
و منفی مواجه شد. بروشور فروش تولید شد و فروچیو لامبورگینی از رونمایی از این نمونه اولیه برای پرورش علاقه به نسخه تولیدی استفاده کرد. در زمان معرفی 350 GTV، آقای لامبورگینی به مجله Road &amp; Track گفت که قصد دارد هر دو نسخه تور و رقابتی 350 GTV را بسازد، اگرچه هیچ نسخه رقابتی تا به حال محقق نشد. لامبورگینی بعداً به دلیل عدم تمایل به ساخت نسخه‌های مسابقه‌ای اتومبیل‌هایش شهرت پیدا کرد. فروچیو لامبورگینی از چندین ویژگی طراحی 350 GTV و از وضعیت تنظیم موتور ناراضی بود. او به کارروزریا دستور داد تا خودرو را به
بود. او به کارروزریا دستور داد تا خودرو را به گونه‌ای عملی‌تر طراحی کند و موتور را روی ۲۷۰ اسب بخار (۲۰۱ کیلووات؛ ۲۷۴ اسب بخار) در ۶۵۰۰ دور در دقیقه تنظیم کرد تا در خودروی تولیدی استفاده شود. نسبت تراکم و خط قرمز کاهش یافته و پروفایل‌های میل بادامک برای تعدیل زمان‌بندی سوپاپ تغییر داده شده‌است. کاربراتورهای روانکاری سامپ خشک مشتق شده از مسابقه و کاربراتورهای جریان رو به پایین نیز با یک سیستم سامپ ساده‌تر و مدل معمولی کاربراتورهای ساید درافت وبر جایگزین شدند. بدنه جدید و موتور تنظیم مجدد منجر به اولین تولید
بدنه جدید و موتور تنظیم مجدد منجر به اولین تولید لامبورگینی، 350 GT شد. تاریخ بعد. پس از نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۶۳، 350 GTV در کارخانه لامبورگینی در انبار قرار گرفت. 350 GTV تا اواسط دهه ۱۹۸۰ در انبار باقی ماند، زمانی که فروشنده خودرو رومانو برناردونی و پسر عمویش، متخصص لامبورگینی، استفانو پاسنی، مدیریت را متقاعد کردند که 350 GTV را به آنها بفروشد. برناردونی و پاسینی گیج و فرمان را با خودرو دریافت نکردند. با این حال، آنها چندین پیشنهاد برای تغییر وضعیت ماشین دریافت کردند و یکی را پذیرفتند. در طی
وضعیت ماشین دریافت کردند و یکی را پذیرفتند. در طی فرایند اصلاح، رنگ خودرو به درخواست مالک از آبی کمرنگ اولیه به سبز متالیک عمیق تغییر یافت. 350 GTV سپس به یک کلکسیونر ژاپنی فروخته شد که ماشین را در مجموعه نوریتیک قرار داد. چندین سال بعد، 350 GTV در موزه لامبورگینی در سانتاگاتا بولونیزه ایتالیا به نمایش گذاشته شد.
مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال (Mercedes-Benz 190SL) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ در اشتوتگارت و آلمان تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است. موتور آن ۱,۸۹۷ سی‌سی ۴ سیلندر خطی از نوع میل سوپاپ بالا (sohc) و سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ سرعته دستی است.
شورلت کاوالیر (Chevrolet Cavalier) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۵تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. کاوالیر از خودروهای جمع و جور تولید شده توسط شورولت است. کاوالیر که جایگزین شورولت مونزا بود، دومین خط مدل شورلت بود که از دیفرانسیل جلو استفاده کرد.
لامبورگینی جالپا (Lamborghini Jalpa) (؛ خالپا) خودرویی است که توسط لامبورگینی در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن موتور وسط و توزیع نیروی پیشران بوده است. موتور آن ۳۴۸۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
تی‌وی‌آر تامورا (TVR Tamora) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۲–۲۰۰۶تولید شده‌است. موتور آن ۳۶۰۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
فورد ایکس‌کی فالکون (Ford XK Falcon) خودرویی است که در سال‌های سپتامبر ۱۹۶۰ تا اوت ۱۹۶۲ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
هالم اف۱ (Hulme F1) خودرویی است که در سال‌های unknownتولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است.
ماله یک ابزار بنایی است. ماله ممکن است به یکی از موارد زیر نیز گفته شود:
گور جمعی گوری که حاوی بقایای درهم ریختهٔ چند جسد یا بخش‌هایی از اجساد و گاه چند جسد کامل باشد. هیچ تعریف دقیقی برای تعداد اجساد یک گورستان دسته‌جمعی وجود ندارد. ایجاد گورهای دسته جمعی در مقایسه با دفن معمولی اجساد کمی غیر معمول است، این روش تدفین در زمان وقایعی مانند جنگ، زلزله و … به دلیل نبود فرصت کافی برای اجرای تشریفات رسمی خاکسپاری و نیز حجم بالای اجساد و جلوگیری از فساد اجساد، استفاده می‌شود. دفن دسته جمعی اجساد قبل از اختراع کوره آدم سوزی توسط یک شخص ایتالیایی به نام برنتی در سال ۱۸۷۳ بسیار معمول
ایتالیایی به نام برنتی در سال ۱۸۷۳ بسیار معمول بود. جستارهای وابسته. گور دسته جمعی قوبا
گریز بی‌نقص نام یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ و به نویسندگی و کارگردانی دیوید تویی است. فیلم نخستین بار در ایالات متحده آمریکا و بعد از آن در انگلستان منتشر یافت. تیموتی اولفینت، میلا یوویچ، کیلی سانچز و استیو زان از بازیگران آن هستند. فیلم در زمره ۴۰ فیلم با موضوع خلاقانه تاریخ سینما از دیدگاه وبگاه آی‌ام‌دی‌بی‌قرار گرفت. سه ماه بعد از نمایش فیلم در سینماها، نسخه بلو ری فیلم نیز منتشر شد. خلاصه داستان. کلیف (استیو زان) و سیدنی (میلا یوویچ) یک زوج ماجراجو هستند که تصمیم دارند شب عشقشان (ماه عسل)
ماجراجو هستند که تصمیم دارند شب عشقشان (ماه عسل) را در ساحل بسیار زیبای و دور افتاده، در جزایر هاوایی جشن بگیرند، آنها در جزیره با یک زوج دیگر با نامهای نیک (تیموتی اولفینت) و جینا (کیلی سانچز) آشنا می‌شوند و در کنار هم به تفریح مشغولند تا اینکه در جستجوی پیدا کردن نقطه ای بهشتی، متوجه می‌شوند توریستهای قاتلی در جزیره هستند و بهشت آنها به جهنم تبدیل می‌شود، جنازه یک زن و مرد در ساحل پیدا می‌شود و…
فرناندوی دوم ملقب به فرناندوی کاتولیک پادشاه آراگون بین سال‌های ۱۴۷۹ تا ۱۵۱۶ میلادی، پادشاه تاج کاستیا شامل پادشاهی‌های کاستیا و لئون (با عنوان فرناندوی پنجم و به‌طور مشترک با ملکه ایزابل یکم) از ۱۴۷۴ تا ۱۵۰۴ میلادی، پادشاه سیسیل (با عنوان فردیناندوی دوم) از ۱۴۶۸ تا ۱۵۱۶ میلادی و پادشاه ناپل (با عنوان فردیناندوی سوم) از ۱۵۰۴ تا ۱۵۱۶ میلادی بود. او با ایزابل کاستیا ازدواج کرد و آن دو با هدف مدرن‌سازی کاستیا تمامی مذاهب به‌جز کاتولیک رومی را ممنوع کرده و در سال ۱۴۹۲ میلادی دست به اخراج یهودیان زدند. فتح