payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روبرت، نوهٔ جیمز یکم شدند و به‌دنبال این پیروزی ادارهٔ بخش‌های شمالی کشور را در دست گرفتند. نبرد نیزبی ، دیگر نبرد مهمی بود که در ۱۶۴۵ بین دو طرف در نورث‌همپتنشر روی داد و ارتش پارلمان یک بار دیگر توانست حامیان پادشاه را شکست دهد. کاوالیرها به‌دنبال این شکست دیگر نتوانستند تجدید قوا نمایند و چارلز یکم در ۱۶۴۷ توسط پارلمان‌گراها دستگیر شد. در ۱۶۴۸ چارلز دوم، پسر چارلز اول تلاش کرد تا پدرش را نجات دهد. او برگه‌ای سفید را امضا نمود و آن را به پارلمان داد تا در ازای گذشتن از جان پادشاه هر شرطی که مد نظرشان است
ازای گذشتن از جان پادشاه هر شرطی که مد نظرشان است را در آن بنویسند. اما این تلاش او نتیجه‌ای در برنداشت و چارلز یکم در ۲۷ ژانویه ۱۶۴۹ به اتهام ستمگری، خیانت به کشور، آدم‌کشی و با عنوان دشمن مردم از سوی دادگاه عالی به اعدام محکوم و چند روز بعد در ۳۰ ژانویه ۱۶۴۹ در وایت‌هال گردن زده شد. چارلز پس از مرگ پدرش به اسکاتلند رفت و در آنجا با عنوان شاه چارلز دوم در ۱۶۵۱ در اسکون تاجگذاری کرد. او سپس در همان سال ارتشی را فراهم آورد و به سوی انگلستان لشکر کشید. سربازان تحت فرمان او با ارتشیان اولیور کرامول درمکانی
تحت فرمان او با ارتشیان اولیور کرامول درمکانی به‌نام ووستر با یکدیگر درگیر شدند اما از آنجا که نیروهای چارلز دوم از انسجام لازم برخوردار نبودند در این نبرد که به نبرد ووستر مشهور شد از نیروهای کرامول به‌سختی شکست خوردند. شاه جوان که توانسته بود با پنهان ساختن خود در تنهٔ درختی از این نبرد جان سالم به در برد ۴۰ روز را در حال فرار در انگلستان سپری کرد تا سرانجام در اکتبر ۱۶۵۱ توانست به فرانسه بگریزد. دومین جنگ داخلی انگلستان. نخستین جنگ داخلی با زندانی کردن چارلز یکم از سوی ارتش به پایان آمد. پارلمان جنگ را
یکم از سوی ارتش به پایان آمد. پارلمان جنگ را پایان یافته می‌دانست و آماده مذاکره با پادشاه شد. اما سربازان ارتش جنگ را پایان یافته نمی‌دانستند. ایشان حزبی تازه به هم ساختند با نام حزب برابری‌خواهان به رهبری جان لیلبرن، که خواستار برگزاری انتخابات سراسری، برانداختن پادشاهی و پس دادن زمین‌های محصور به دهقانان بود. پارلمان اما به منحل شدن ارتش رای داد و این خشم سربازان و هواخواهان ارتش را انگیخت. کرامول، برای آن که سربازان را زیر فرمان خود داشته باشد، شورای کل ارتش را شکل داد؛ شورایی که سربازان، زیر مراقبت
کل ارتش را شکل داد؛ شورایی که سربازان، زیر مراقبت افسران شان بودند. ارتش لندن را اشغال کرد و عملاً بر سراسر انگلستان چیره شد. با این همه اختلاف در میان خود ارتش فراوان بود. افسران و برابری‌خواهان دربارهٔ ساختار سیاسی به توافق نمی‌رسیدند و افسران از انتخابات عمومی نگران بودند و آن را زمینه‌ساز برافتادن مالکیت خصوصی برمی‌نمودند. این اختلاف‌ها به شورش در ارتش انجامید. اما کرامول شورش را سرکوب و شورای ارتش را منحل کرد و تنها شورای افسران را برجا گذاشت. دشمنان ارتش برای بهره گرفتن از اختلاف‌ها در ارتش، به سازش
برای بهره گرفتن از اختلاف‌ها در ارتش، به سازش با هم نشستند. مشایخیان پارلمان و سلطنت‌خواهان، چارلز را فراری دادند تا در اسکاتلند به هواداران زمین‌دارش بپیوندد و با سپاهی برای جنگ با کرامول و ارتشش به انگلستان بازگردد. پایان جنگ‌های داخلی. اما این پیروزی برای پارلمان‌گراها پیروزی‌ای سرنوشت‌ساز و پایانی بر جنگ‌های داخلی انگلستان بود. اولیور کرامول با اعلام پایان نظام پادشاهی، استقرار جمهوری انگلستان را اعلام کرد و خود با عنوان «لرد نگهبان» قدرت را در دست گرفت. با این حال حکومت کشورهای همسود چندان دوام نیاورد
با این حال حکومت کشورهای همسود چندان دوام نیاورد و پارلمان پس از مرگ کرامول از چارلز دوم برای بازگشت به انگلستان و نشستن بر تخت پادشاهی دعوت کرد. با تاج‌گذاری چارلز دوم در ۱۶۶۰، بار دیگر نظام پادشاهی در انگلستان استقرار یافت.
پرودیکوس یا افرودیقوس اهل کئوس از سوفسطاییان به‌نام بود. شهرت او بیش‌تر به خاطر آن است که در زمان خود در زبان‌شناسی صاحب نظر بوده‌است. اما از این گذشته، اخلاق پرودیکوس بر فیلسوفان کلبی، اثرات عمیقی گذارد. در میان فیلسوفان یونان باستان، پرودیکوس بسیار به بدبینی شهرت دارد و حتی او را مسبّب شهرت همشهریانش به بدبینی دانسته‌اند. آموزه‌ها. منشأ دین. نظریهٔ پرودیکوس دربارهٔ منشأ دین، از لحاظ تاریخی اهمیت بسیاری دارد. او معتقد بود که در آغاز آدمیان خورشید، ماه، رودخانه، دریاچه، میوه‌ها و غیره را به عنوان خدایان
دریاچه، میوه‌ها و غیره را به عنوان خدایان می‌پرستیدند؛ یعنی چیزهایی را که مستقیمآ برای آن‌ها سودمند بود. پرودیکوس به عنوان شاهدی بر این مدعا، به پرستش نیل در مصر اشاره می‌کند. بعد از این مرحلهٔ ابتدایی، مرحلهٔ دیگری به دنبال می‌آید، که در آن مخترعان صنایع و فنون گوناگون - کشاورزی، تاک پروری، فلزکاری، و غیره - همچون خدایان دمتر، دیونوسوس، هفایستوس و غیره، مورد پرستش بودند. پرودیکوس نتیجه می‌گیرد که خدایان تنها مظهر و نمایندهٔ حاجات و تجربهٔ انسانی هستند. بنابراین نظر، وی فکر می‌کرد که عبادات و مناسک دینی
نظر، وی فکر می‌کرد که عبادات و مناسک دینی غیرضروری است. ظاهرآ به خاطر اظهار این آراء از سوی متولیان امور مذهبی در آتن، تهدید و آزار دیده بوده‌است. اخلاقیات. انسان و مرگ. به نظر پرودیکوس، ترس از مرگ نامعقول است؛ زیرا مرگ نه به زنده‌ها مربوط است و نه به مرده‌ها - زنده‌ها، زیرا هنوز زنده‌اند، مرده‌ها، زیرا دیگر زنده نیستند. هرکول در دوراهی. پرودیکوس رساله‌ای دربارهٔ انتخاب اخلاقی هرکول نوشت و آن را "هورای" نامید. پرودیکوس هرکول را در حالی به تصویر می‌کشد که در آغاز جوانی بوده و مجبور است یکی از دو راه فضیلت
آغاز جوانی بوده و مجبور است یکی از دو راه فضیلت یا لذّت را انتخاب کند. بدین منظور، او خود را در برابر دو زن می‌یابد: یکی زیبا و موقّر، که با حیا و عفاف زینت یافته؛ و دیگری با ظاهر و رفتاری شهوت‌برانگیز. زن دوم او را به کوتاه‌ترین راه فرا می‌خواند که با بهره‌گیری از تمام لذائذ همراه است و در آن رنج و محرومیتی نیست. اما زن نخست، اعتبار اجداد و طبیعت مستعد هرکول را به او یادآوری می‌کند؛ و در عین حال خاطرنشان می‌کند که از نظر خدایان، راه زیبایی واقعی از راه جهد و تلاش جدا نیست. رسالهٔ هورای با استدلال‌های دو
و تلاش جدا نیست. رسالهٔ هورای با استدلال‌های دو زن ادامه می‌یابد تا اینکه در نهایت هرکول راه فضیلت را انتخاب می‌کند. صحنهٔ خیال‌انگیزی که پرودیکوس از قرار گرفتن هرکول در دوراهی انتخاب اخلاقی در نظر می‌آورد، الهام‌بخش بسیاری از نقاشان و تصویرگران قرون بعدی شد.
جنگ شکریازی یا "جنگ قلعه چهریق" معادل ۱۸ تا ۲۰ مرداد ۱۳۰۱ مابین قوای دولتی به فرماندهی سرتیپ امان‌الله جهانبانی و اکراد شکاک به فرماندهی اسماعیل سیمیتقو در گرفت که طی آن نیروهای دولتی موفق به شکست نیروهای اسماعیل سیمیتقو و فتح قلعه چهریق شدند. مقدمات. در حوالی مرداد ۱۳۰۱ اوضاع آذربایجان در پی قیامهای خیابانی و ماژور لاهوتی مغشوش و آشفته بود و بیم آن می‌رفت که سمیتقو تدریجاً سایر شهرهای آذربایجان را ضمیمه کار خود کند. لاجرم سرتیپ امان‌الله جهانبانی رئیس ارکان حرب کل قشون به فرماندهی لشکر آذربایجان منصوب شده
حرب کل قشون به فرماندهی لشکر آذربایجان منصوب شده و امیر موثق نخجوان موقتاً به جای وی کفیل ارکان حرب شد. امان‌الله میرزا پس از ورود به تبریز برای سرکوبی اکراد یک ستاد جنگی تشکیل داد و مشغول مطالعه شد. در همین هنگام دکتر محمد مصدق‌السلطنه والی آذربایجان از سمت خود کناره‌گیری و به تهران عزیمت نمود. لذا امان‌الله میرزا با حفظ سمت، امور استانداری را نیز به عهده گرفت و روز هفدهم مرداد ماه ۱۳۰۱ طرح عملیاتی خود را برای حمله به سمیتقو آماده نموده، سرهنگ حسین بقائی را به کفالت استانداری آذربایجان منصوب کرد و خود
را به کفالت استانداری آذربایجان منصوب کرد و خود عازم مرکز ستاد جنگ، شرفخانه، شد. یگانها و مراتب فرماندهی قوای دولتی. ۱- از پادگان تهران: فوج پیاده پهلوی، فوج پیاده احمدی و گردان آتشبار و توپخانه و هنگ سوار سنگین اسلحه ۲- از آذربایجان: دو هنگ پیاده، یک هنگ سوار، آتشبار توپخانه ۳- از قزوین: یک گردان پیاده، یک اسوارن (اسکادران) سوار ۴- از همدان: یک گردان پیاده ۵- قوای محلی: چریکهای امیرعشایر و دستجات شاهسون در حدود سه هزار نفر نقشه و آرایش جنگی. آرایش جنگی بدین صورت انجام گرفته بود: الف- ستون گارد فوجهای
بدین صورت انجام گرفته بود: الف- ستون گارد فوجهای پیاده پهلوی و احمدی، یک آتشبار صحرائی، یک آتشبار کوهستانی به فرماندهی سرتیپ فضل‌الله خان بصیر دیوان (یا همان فضل‌الله زاهدی بعدی). محل حمله این واحد از ارتفاعات قزل داغ و میشوداغ به سمت قلعه چهریق بود. ب- ستون آذربایجان عبارت از یک هنگ پیاده، یک اسواران سوار، یک آتشبار کوهستانی به فرماندهی سرتیپ حسن ظفرالدوله (مقدم) از روی ارتفاعات شکریازی به سمت چهریق. ج- واحدهای سوار تحت فرماندهی سرهنگ کلبعلی خان در اختیار فرماندهی. د- هنگ سوار و پیاده ژاندارمری به
اختیار فرماندهی. د- هنگ سوار و پیاده ژاندارمری به فرماندهی نایب سرهنگ محمود پولادین. ه- سلشحوران غیرنظامی از ارومیه و- پادگان هنگ کاظمی به فرماندهی سرهنگ ابوالحسن خان پورزند با نیروی مقیم شرفخانه. ترتیب بروز جنگ. جنگ از روز هجده مردادماه آغاز شد. در شروع رزم، اکراد نه تنها حملات پیاده نظام ستون گارد را در هم می‌شکستند (که باعث مرگ حدود هزار سرباز از ارتش ایران شد)، بلکه بیم آن بود که ارتباط ستون گارد و ستون آذربایجان را قطع و هر یک را جداگانه محاصره و قتل عام کنند. فرمانده قوا به ستون سواره نظام احتیاط
عام کنند. فرمانده قوا به ستون سواره نظام احتیاط فرمان حمله داد و گذشته از آن توپخانه کوهستانی و آتشبار صحرائی شلیک را آغاز نمودند. مخصوصاً هدف گیریهای نایب غلامعلی بایندر موجب وحشت شدید اکراد گردید. بیست و چهار ساعت جنگ به شدت ادامه داشت و سرانجام کردها به قلعه چهریق عقب نشینی کردند. عقب نشینی کردها باعث تجری سربازان دولتی شد و متفقاً دشمن را تعقیب و چهریق در تاریخ بیستم مرداد ماه به تصرف قوای دولتی درآمد. نیروهای اکراد حدود ۲۰۰۰ کشته زخمی و اسیر دادند و نیروهای ارتش متحمل حدود ۱۲۰۰ کشته و حدود ۳۰۰۰ -۳۵۰۰
ارتش متحمل حدود ۱۲۰۰ کشته و حدود ۳۰۰۰ -۳۵۰۰ زخمی شدند. پیامدها. در این نبرد عده زیادی از اکراد کشته و بقیه از جمله سمیتقو به خاک ترکیه پناهنده شدند. در ترکیه بین سمیتقو و عده از راهزنان زد و خوردهایی به‌وجود آمد و در این برخوردها جواهرخانم همسر سمیتقو به قتل رسید. از دیگر سو برای تعقیب سمیتقو و یاران وی فرماندهی قوا به هنگ سوار سنگین اسلحه دستور تعقیب داد و این هنگ بدون اکتشاف نظامی وارد منطقه شد و با تلفات سنگین عقب‌نشینی کرد. فتح قلعه چهریق و شکست سمیتقو باعث شد از اطراف و اکناف کشور تلگرافهای زیادی برای
شد از اطراف و اکناف کشور تلگرافهای زیادی برای وزیر جنگ (رضاخان) ارسال شود. روزنامه‌ها صفحات اول خود را اختصاص به نبرد شکریازی داده بودند. احمدشاه قاجار و موتمن الملک، رئیس مجلس، با ارسال تلگراف و نامه حصول این پیروزی را به وزیر جنگ تبریک گفتند.
جرج چهاربخشی () در سال ۱۹۵۲ میلادی از ویلسون و هلن، در شهر تهران به دنیا آمد. نام او از روی نام پدربزرگش، جرج، انتخاب شد که یک یونانی مقیم ایران بود. مادرش هلن، پس از ازدواج با پدر جرج، سخن گفتن به زبان آسوری را آموخت و به هر سه پسرش زبان پدری را آموزش داد. علاوه بر آسوری، جرج به زبانهای پارسی، ارمنی، ترکی، یونانی، و انگلیسی مسلط بود و می‌توانست به هر یک از این شش زبان، صحبت کند. از عنفوان کودکی، پدر جرج او را به انجام فعالیت‌های ورزشی همچون ماهیگیری، شکار، و فوتبال ترغیب می‌کرد. جرج، این مهارتهای ورزشی را
و فوتبال ترغیب می‌کرد. جرج، این مهارتهای ورزشی را تا به درجه‌ای تکمیل کرد که در دهه ۱۹۷۰ میلادی به عنوان کاپیتان تیم فوتبال «گاو بالدار» آسوریان شهر شیکاگو انتخاب شد. جرج، از هنگامیکه تنها چهار سال سن داشت، میل و علاقه باطنی خود را نسبت به موسیقی کشف کرد. او علاقه‌مند به گوش دادن به انواع مختلفی از موسیقی بود و هوادار خوانندگان متفاوت و گوناگونی گشته بود. جرج، دوره دبستان و دبیرستان را در تهران گذراند و پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۷۱، برای ادامه تحصیل در رشته معماری به دانشگاه ایلینوی در شیکاگو رفت. در
رشته معماری به دانشگاه ایلینوی در شیکاگو رفت. در دوران دانشجویی اش، اقدام به راه اندازی یک گروه موسیقی نمود که مورد استقبال جامعه آسوریان قرار گرفت. در سال ۱۹۷۸، جرج برای اجرا در مراسم جمع‌آوری کمک‌های مردمی برای جامعه پیشاهنگی آسوریان تهران دعوت شد. این مراسم، توسط یوناتان بت-کلیا که رئیس گروه پیشاهنگی آسوریان بود، برگزار شد. پس از انتشار اولین آلبوم وی در دهه ۷۰ میلادی، محبوبیت وی در میان جامعه آسوریان فزونی یافت. وی برای شرکت و اجرا در بسیاری از مراسم‌های جمع‌آوری اعانه، همآیش‌ها، و میهمانی‌ها، از سوی
جمع‌آوری اعانه، همآیش‌ها، و میهمانی‌ها، از سوی آسوریان ایالات متحده آمریکا، استرالیا، آلمان، سوئد، کانادا، و انگلیس دعوت شد. جرج در سال ۱۹۷۹ با مارگارت ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، سه فرزند (دو دختربه نام‌های هلن و ماری و یک پسربه نام آلبرت) می‌باشد. جرج، سنت پدر-آموزش زبان آسوری به همسر و فرزندان – را ادامه داد. درحال حاضر، جرج، علاوه بر اینکه به عنوان مدیر شرکت «اسکای های» -Sky High- در زمینه خرید و فروش املاک و مستغلات مشغول به فعالیت است، همچنان فعالیت‌های خود را در زمینه موسیقی پیگیری می‌کند.
نیدراسترایش یکی از ایالت‌های کشور اتریش است و در شمال شرقی این کشور قرار دارد و مرکز آن شهر زانکت پولتن می‌باشد. نام این ایالت به فارسی، به معنی اتریش پایین است. نیروگاه هسته‌ای تسونتن‌دورف در این ایالت قرار دارد.
مارسل دوشان (زادهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۸۷ - درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۱۹۶۸) نقاش و مجسمه‌ساز فرانسوی بود که آثارش را بیشتر با سبک‌های دادائیسم و سوررئالیسم مرتبط می‌دانند. آثار دوشان در گسترش هنر غرب پس از جنگ جهانی اول تأثیرگذار بود. دوشان تفکر قراردادی دربارهٔ پروسهٔ هنری و بازاریابی هنر را به چالش کشید، البته نه با نوشتن مقاله بلکه با انجام فعالیت‌های خرابکارانه نظیر ارائهٔ یک پیشابگاه به عنوان اثر هنری و نامگذاری آن به نام چشمه. دوشان آثار هنری نسبتاً اندکی تولید کرده است اما در همین آثار اندک خود جنبش‌های هنری آوانگارد
اما در همین آثار اندک خود جنبش‌های هنری آوانگارد زمانه اش را به سرعت پیموده است. زندگی. دوشان در فرانسه متولد شد و در خانواده‌ای اهل فرهنگ رشد کرد. خانهٔ آنها مملو از نقاشی‌ها و قلم‌زنی‌های «امیل نیکول» پدر بزرگ مادری‌اش بود و خانواده او به بازی شطرنج، خواندن کتاب، نقاشی، و موسیقی علاقه داشتند. خواهر و برادران او هم هنرمندان موفقی شدند: در کودکی به همراه دو برادر بزرگترش خانه را ترک کرد و در روان به مدرسه رفت. او به خواهرش سوزان بسیار نزدیک بود که همیشه در بازی‌ها و فعالیت‌هایی که از قدرت تخیل فوق‌العاده
بازی‌ها و فعالیت‌هایی که از قدرت تخیل فوق‌العاده مارسل ناشی می‌شد، همراه و همپای او بود. اگرچه مارسل دانش‌آموز برجسته‌ای نبود، اما در ریاضیات استعداد داشت و در مدرسه برندهٔ دو جایزهٔ ریاضی شد. در سال ۱۹۰۳ یک جایزهٔ نقاشی به دست آورد، و در جشن فارغ‌التحصیلی در ۱۹۰۴ جایزهٔ دیگری برنده شد که او را در تصمیمش برای هنرمند شدن مصمم کرد. نقاشی آکادمیک را از معلمی آموخت که می‌خواست دانش‌آموزانش را از امپرسیونیسم و پست‌امپرسیونیسم و سایر جنبش‌های هنری آوانگارد دور نگه دارد، تلاشی که البته ناموفق بود. اولین راهنما و
دارد، تلاشی که البته ناموفق بود. اولین راهنما و مرشد هنری مارسل، برادرش ژاک ویلون بود که مارسل سبک سیال و بُرندهٔ او را تقلید می‌کرد. در ۱۴ سالگی اولین فعالیت جدی هنری او نقاشی‌هایی بود با آبرنگ که از سوزان در حالت‌های مختلف و در حال انجام کارهای گوناگون می‌کشید. در تابستان همان سال منظره‌هایی هم به سبک امپرسیونیست‌ها با رنگ و روغن نقاشی کرد. کارهای اولیه. مارسل دوشان، هنرمند فرانسوی - آمریکایی، پیشگام راستین مدرنیسم پساکلاسیک است. تحول هنری مارسل دوشان ــ که آندره برتون او را زیرک‌ترین هنرمند سدهٔ بیستم
که آندره برتون او را زیرک‌ترین هنرمند سدهٔ بیستم نامید ــ فقط در متن اوضاع هنری حاکم بر پاریس در واپسین دههٔ پیش از جنگ جهانی اول قابل فهم است. پس از جنجال‌هایی که با نمایش آثار کوربه، مانه و امپرسیونیست‌ها به پا شد، میان هنر رسمی که هنوز وامدار سنت آکادمی‌ها بود و کار هنرمندان جوان پیشرو که از این سنت روی گردانده و در جستجوی مضمون‌ها و وسایل جدید بازنمایی بودند، شکافی ژرف پدید آمد. با وجود این، زمانی که انقلابیون قبلی به خاطر دستاوردهایشان مورد توجه قرار می‌گرفتند، این عقیده در محافل هنری رواج می‌یافت که
این عقیده در محافل هنری رواج می‌یافت که هر هنر پر معنا و هدفمندی که سرانجام معیارهای «سلیقهٔ خوب» را می‌سازد، اصلاً نوآورانه و نقض کنندهٔ معیارهای حاکم است. به عبارت دیگر، راه افتخار ــ راه به سوی قلهٔ خدایان موزه‌ها ــ از هنر پیشتاز می‌گذرد. دوشان که در سال ۱۹۰۴ با هدف نقاش شدن به پاریس می‌آید، بی‌درنگ کارش را به سبک امپرسیونیست‌ها، سپس به شیوهٔ سزان و فووها شروع می‌کند و سرانجام به مضمون‌های سمبولیستی روی می‌آورد. او به برکت نفوذ برادرانش ــ که هر دو ده سالی از او بزرگترند و قبلاً به جنبش پیشتاز
دو ده سالی از او بزرگترند و قبلاً به جنبش پیشتاز پیوسته‌اند ــ آثارش را نه فقط در سالن مستقلان بلکه همچنین مرتباً در سالن پاییز به نمایش می‌گذارد. در بهار سال ۱۹۱۱، و به هنگام گشایش سالن پاییز، اعتماد به نفس مارسل دوشان سخت ضربه می‌خورد. در تالار شمارهٔ ۴۱، آنجا که فووها ظهور تماشایی خود را در سال ۱۹۰۵ تجربه کردند، اکنون کوبیست‌ها (گلز، لوفوکنیه، متسنژه، لژه و دلونه) جنجال دیگری را پدیدمی‌آورند. پیکاسو و براک، آفرینندگان اصلی سبک تازه، در این جمع حضور ندارند (اینان از شرکت در نمایشگاه‌ها خودداری می‌کنند،
(اینان از شرکت در نمایشگاه‌ها خودداری می‌کنند، زیرا آثارشان پیش از این رد شده بود). اما عدم حضور ایشان مهم نیست، نقاشی‌های ارائه شده در نظر تماشاگران ناآگاه به اندازه کافی «احمقانه» است. جنجال دیگری پدید می‌آید. وقتی که خیل مردم در حال استهزا و فحاشی و مجادله به تالار کوبیست‌ها هجوم می‌آورند، در زیر امواج نظرات شش هزار سنت‌گرا قطعاً کسی به نقاشی‌های دوشان توجهی نمی‌کند. حاضرآماده. «حاضرآماده» اشیایی بودند که دوشان آن‌ها را به عنوان هنر انتخاب و ارائه کرد. در سال ۱۹۱۳، دوشان یک چرخ دوچرخه را در استودیوی خود
سال ۱۹۱۳، دوشان یک چرخ دوچرخه را در استودیوی خود نصب کرد. چرخ دوچرخه ایده السا فون فریتاگ-لورینگهوون بود. با این حال، ایده Readymades تا سال ۱۹۱۵ به‌طور کامل توسعه نیافته بود. ایده این بود که مفهوم هنر و ستایش هنر را زیر سؤال ببریم که دوشان آن را «غیرضروری» می‌دانست.به قول او: «ایده من این بود که شیئی را انتخاب کنم که من را جذب نکند، چه از نظر زیبایی و چه از نظر زشتی».قفسه بطری (۱۹۱۴)، یک قفسه خشک کن بطری با امضای Duchamp بود که به عنوان اولین شی خالص جریان «حاضرآماده» در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۱۵ یک
«حاضرآماده» در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۱۵ یک بیل یا همان برف‌پاروکن که به آن Prelude to a Broken Arm نیز گفته می‌شود، به عنوان شیء حاضرآماده ارائه داد. یکی از مهم‌ترین آثار او "چشمه" "(فواره)": "Fountain") است که در سال ۱۹۱۷ دنیای هنر را شوکه کرد و منجر به آفرینش هنر شوک شد. فواره در سال ۲۰۰۴ به عنوان «تاثیرگذارترین اثر هنری قرن بیستم» توسط ۵۰۰ هنرمند و مورخ مشهور انتخاب شد.
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۸ در شهر گرونوبل، فرانسه از ۶ تا ۱۸ فوریه ۱۹۶۸ برگزار شد. در این دوره از بازی‌ها نروژ با ۶ طلا، ۶ نقره و ۲ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. شوروی با ۵ طلا، ۵ نقره و ۳ برنز مقام دوم را کسب کرد و تیم فرانسه با ۴ طلا، ۳ نقره و ۲ برنز به مقام سوم رسید. تیم ایران نیز در این دوره از بازی‌ها با ۴ ورزشکار حضور داشته است.
کی جین (متولد ۲ اوت ۱۹۶۱ کره - چین) خواننده، ترانه‌سرا، گیتاریست و نوازنده ترومپت است. او یکی از پیشگامان موسیقی راک در چین و یکی از اولین هنرمندانی است که به نوشتن آهنگ‌های راک پرداخت. Cui Jiano به «پدر راک چینی» نیز مشهور است. ظهور موسیقی راک در چین به اواسط دههٔ ۸۰ بازمی‌گردد. زمانی که صدای خش‌دار Cui Jian، جنب و جوشی در فرهنگ همه‌پسند چین پدیدآورد. ترانهٔ "Nothing to My Name" او در سال ۱۹۸۶ بر سر زبان‌ها افتاد و تبدیل به شعار و سرود اعتراضی دانشجویان در جنبش دانش‌آموزی سال ۱۹۸۹ شد.
ادوین توماس جینز (تولد پنجم ژولیه ۱۹۲۲–۳۰ آوریل ۱۹۹۸) استاد برجسته دانشگاه واشینگتن در رشته فیزیک بود. وی به‌طور گسترده‌ای در زمینه فیزیک آماری و مهمتر از آن نظریه احتمال و استنتاج آماری کار کرده‌است که از جملهٔ آن می‌توان به آثاری از وی که در سال ۱۹۵۷ به چاپ رسید و حاوی تفسیر منطقی چگونگی کارکرد اصل بیشینه آنتروپی از منظر کاربرد نظریه بیز است نام برد (گرچه اصل بیشینه آنتروپی برای اولین بار توسط گیبس به کار گرفته شد اما تا قبل از جینز فیزیکدانان نتوانسته بودند توجیه منطقی‌ای برای اثبات درستی این روش ارائه
توجیه منطقی‌ای برای اثبات درستی این روش ارائه کنند). تا قبل از مقاله‌های جینز درستی این روش مانند یک معجزه قلمداد می‌شد و باعث بروز گرایش‌های انحرافی جدیدی در فیزیک آماری و ترمودینامیک شده بود) جینز در طول حیات علمی خود با جدیت از مکتب فکری ای که نظریه احتمال را به عنوان بسط منطق ارسطویی می‌داند (امروزی این مکتب فکری به نام آماری بیز شناخته می‌شود. هرچند ذکر این نکته ضروری است که اساس این طرز تفکر توسط ریاضی‌دان معروف فرانسوی لاپلاس بنا شده است) دفاع کرد و مقاله‌های زیادی برای دفاع از این دیدگاه به چاپ
و مقاله‌های زیادی برای دفاع از این دیدگاه به چاپ رسانید. براین اساس هر زمان بتوانیم درستی فرضیات یا عبارات منطقی را با قطعیت بیان کنیم آنگاه نظریه احتمال به منطق سنتی کاهش خواهد یافت. آخرین اثر این دانشمند برجسته کتابی تحت عنوان می‌باشد. هرچند این کتاب قرار بود در دو جلد به چاپ برسد اما با مرگ نویسنده این کتاب نیمه تمام ماند و در یک جلد امروزه به چاپ می‌رسد. علی رقم آنکه این کتاب از نظر نویسنده کامل نیست اما حاوی مطالب بسیار ارزشمندی دربارهٔ نظریه احتمال است. درک صحیح این کتاب باعث برطرف شدن بسیاری از
است. درک صحیح این کتاب باعث برطرف شدن بسیاری از اشتباهات رایج در زمینه نظریه احتمال می‌شود. جینز نشان داد که بسیاری از خطاهای به وجود آمده در مکانیک کوانتم و فیزیک آماری بر اثر عدم شناخت صحیح از نظریه احتمال حاصل شده. به این دلیل که بسیاری به اشتباه بر این باورند که احتمال وقوع یک پدیده توجیه فیزیکی دارد در حالی جینز از این نظریه دفاع می‌کرد که احتمال تنها نمایشی از وجود اطلاعات ناقص (یا عدم برخورداری از اطلاعات کامل از منظر ناظر) نسبت به یک پدیده است. در حقیقت جینز توانست مبانی ای را که توسط لاپلاس، شانن،
جینز توانست مبانی ای را که توسط لاپلاس، شانن، جفری و بیز تدوین شده بود را تحت یک قالب یکپارچه جمع‌آوری کند.
با دانشگاه الفاربی بغداد اشتباه نشود. دانشگاه ملی قزاقستان الفارابی به نام فارابی دانشمند نام‌گذاری شده‌است. این دانشگاه در آلماتی جای گرفته‌است و بزرگ‌ترین و نخستین دانشگاه کشور است.
هیپیا الیسی (هیپیاس) از سوفسطاییان متأخر بود. هیپیا بیشتر به خاطر تنوع و کثرت اطلاعاتش از تاریخ و ادبیات تا موسیقی، ستاره‌شناسی و ریاضیات شهرت یافته بود. افلاطون در دو رسالهٔ هیپیای بزرگ و کوچک به طرح و نقد افکار او پرداخت. روایات معدودی از او باقی مانده‌است. یکی اینکه زمانی برای تماشا به یکی از المپیک‌های ورزشی یونانیان می‌رود، در آن جا به این خاطر که تمام لباس‌هایش را خود دوخته بوده به خود می‌بالیده‌است. و دیگر این جمله که افلاطون در رسالهٔ پروتاگور به نقل از هیپیا ذکر کرده است که «قانون فرمانروای مستبد
از هیپیا ذکر کرده است که «قانون فرمانروای مستبد آدمیان است، زیرا آنها را وادار می‌کند که بسی کارها بر ضد طبیعت انجام دهند.»
محمدتقی برغانی (زاده ۱۱۷۲ برغان – قتل ۱۲۶۲ ۱۲۶۳)، روحانی شیعه ایرانی معروف به ملا محمدتقی برغانی. از مراجع تقلید شیعه و سرشناس‌ترین دانشمند خاندان برغانی است. او توسط چند بابی و در هنگام عبادت در مسجد کشته شد، برخی او را شهید ثالث لقب داده‌اند و بعضی دیگر، وی را شهید رابع نامیده‌اند. برادر زاده اش طاهره «قره العین» از سوی برخی به دست داشتن در ترور وی متهم گردید. بسیاری از علما رفتارهای تند او در برخورد با شیخ احمد احسائی عالم هم عصر خودش را دلیل انحراف شاگردان احسائی از مکتب شیخیه به بهائیت می‌دانند. مقبرهٔ
احسائی از مکتب شیخیه به بهائیت می‌دانند. مقبرهٔ محمدتقی برغانی معروف به آرامگاه شهید ثالث از جاذبه‌های تاریخی شهر قزوین است که در ضلع غربی میدان شهدا، خیابان سلامگاه قرار دارد. تولد و تحصیل. در روستای «برغان» به دنیا آمد. در سال تولد وی چند قول وجود دارد. پدرش ملا محمد ملائکه و پدربزرگش ملا محمدتقی طالقانی در شمار عالمان دین بودند. وی به تشویق پدرش به تحصیل علوم دینی پرداخت. تحصیلات مقدماتی و مقداری از فقه و اصول را در نزد دانشمندان قزوین به پایان برد و آنگاه رهسپار قم شد. در آنجا در حوزه درسی علامه محقق
رهسپار قم شد. در آنجا در حوزه درسی علامه محقق میرزای قمی حضور یافت و سپس به اصفهان رفت و از بزرگان این شهر، حکمت و کلام را فرا گرفت. پس از چندی به کربلا آمد و چند سالی در درس صاحب ریاض شرکت جست و بعد به ایران (تهران یا قزوین) بازگشت. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۲۲۰ قمری در تهران ساکن شد و به تصدی امور مذهبی پرداخت. حوزه درس او به دلیل دقت علمی رونق یافت اما پس از چندی مجدداً به عتبات بازگشت. علت بازگشت وی را دریافت اجازه صدور فتوی از میرزای قمی یا تبعید توسط فتحعلی شاه پس از مشاجره با ملا محمدعلی
تبعید توسط فتحعلی شاه پس از مشاجره با ملا محمدعلی مازندرانی در یک مباحثه که در حضور شاه برگزار گردیده بود دانسته‌اند. او در بازگشت به عتبات بار دیگر به درس استاد خود طباطبایی بازگشت و به توصیه او تدریس را نیز آغاز کرد. همچنین مسجدی بنام مسجد برغانی (که پس از قتل او به مسجد شهید ثالث معروف شد) بنا کرد و امامت جماعت آن را عهده‌دار شد. وی پس از دریافت گواهی اجتهاد از سیدعلی طباطبایی و فرزند او سید محمد مجاهد و شیخ جعفر نجفی صاحب کتاب کشف الغطاء، مجدداً به ایران بازگشت و در قزوین ساکن شد و با برادرش مدرسه
ایران بازگشت و در قزوین ساکن شد و با برادرش مدرسه علمیه صالحیه را بنیاد نهادند. ظاهراً شاه با حضور او و برادرش در تهران مخالف بوده‌است. فعالیت‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی. تمامی آثار فوق تا عصر حاضر به نام او معروف است. مقابله با بابی‌گری. در زمان او، فرقه‌های متعددی در حال شکل‌گیری و گسترش بود. عمده‌ترین آنها وهابیت و بابیه بودند که وی نقش زیادی در مبارزه با آنها داشت. وی همچنین از صوفیان نیز به شدت انتقاد می‌کرد که موجب شد تا حاج میرزا آقاسی، صدراعظم محمدشاه نظر مثبتی نسبت به وی نداشته باشد. تکفیر شیخ
نظر مثبتی نسبت به وی نداشته باشد. تکفیر شیخ احمد احسایی. احمد احسایی رهبر شیخیه در ایران مورد استقبال گروه‌های مختلف قرار گرفت و حتی شخص شاه نیز از او تجلیل کرد اما در مناظره‌ای که میان احسایی و برغانی در قزوین انجام شد، برغانی به تکفیر شیخ احمد احسایی پرداخت. تکفیر او بازتاب گسترده‌ای در میان علما داشت و به کم شدن نفوذ آنان در ایران انجامید. ترور. قتل وی در منابعی به بابیان نسبت داده شده‌ است. در مورد نحوه کشته‌شدن او گفته شده شبی بر حسب عادت معمول برای خواندن نماز شب به مسجد می‌رفت. در حال عبادت، چند نفر
نماز شب به مسجد می‌رفت. در حال عبادت، چند نفر از پیروان بابیه که تصمیم داشتند او را ترور کنند، با نیزه به وی هجوم می‌آوردند و هشت نقطه از گردنش را با آن مجروح می‌سازند که پس از انتقال به منزلش بعد از دو روز به علت شدت جراحات وارده از دنیا می‌رود. پیکرش در ۱۵ ذی‌القعده ۱۲۶۳ یا ۱۲۶۴ (قمری) در جوار امامزاده شاهزاده حسین قزوین به خاک سپرده شد. فرزندان. فرزندان و نوادگان وی از روحانیون و علما عصر خود بودند: مشایخ اجازه. شهید ثالث در متن اجازه‌نامه‌ای که به شاگردش «تنکابنی» داده، اسامی مشایخ اجازات خود را همین
«تنکابنی» داده، اسامی مشایخ اجازات خود را همین سه نفر معرفی کرده‌است. برخی میرزای قمی را به مشایخ اجازه شهید ثالث افزوده‌اند. شاگردان. با این که ملا محمدتقی در شهرهای اصفهان، کربلا، نجف، تهران و قزوین، به تدریس اشتغال داشت، شرح حال نگاران به معرفی شاگردان او چندان نپرداخته و در بین آنها، بیشتر از فرزندان وی و میرزا محمد تنکابنی و سید محمدحسین قزوینی یاد کرده‌اند. آثار. او آشنا به فنون نگارش بود و آثار بسیار ارزشمندی خلق کرد و به یادگار گذاشت. تنکابنی در خصوص آثار او می‌نویسد: