payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اُسْتراسیزم (به یونانی: έξω-οστρακισμός)، به لحاظ لغوی از کلمه یونانی "اُستراکُن" مأخوذ گردیده‌است که به معنای صدف، گوش ماهی، یا سفال می‌باشد. مفهوم استراسیزم به یکی از قوانین معروف در یونان باستان اشاره دارد که می‌توان آن را قانون تبعید یا نفی بلد نامید. در یونان باستان بویژه در پایتخت آن، آتن، در مورد نفی بلد کردن افراد از مردم رای‌گیری به عمل می‌آمد و مردم در هنگام رای دادن در این مورد، رای خود را بر روی صدف یا گوش ماهی یا سفال می‌نوشتند و به صندوق می‌انداختند. این قانون را آتنی‌ها برای گوشمالی دادن به
این قانون را آتنی‌ها برای گوشمالی دادن به کسانی وضع کردند که بیش از حد قدرت می‌یافتند و مردم از قدرت بی‌حساب آنها احساس خطر می‌کردند. در صورتی که یکی از افراد مقتدر مورد سوء ظن عامه قرار می‌گرفت، به موجب این قانون به مدت ده سال از شهر نفی بلد می‌شد و اجرای آن منوط به این بود که حداقل شش هزار تن از افراد شهر، در هنگام اخذ رأی شرکت داشته باشند. این تبعید به خانواده و اموال و نزدیکان آن شخص، آسیبی نمی‌رساند و هیچ‌یک از حقوق مدنی او را به جز حق ماندن در شهر، از او نمی‌گرفتند. علاوه بر آن هر فرد می‌توانست بعد
او نمی‌گرفتند. علاوه بر آن هر فرد می‌توانست بعد از گذراندن ایام تبعید، دوباره به شهر بازگشته، به کار خود بپردازد. همچنین درصورتیکه قبل از پایان مدت تبعید از جانب مردم، دوباره رأی موافق به بازگشت از تبعید داده می‌شد، فرد می‌توانست دوباره به شهر بازگردد. این قانون ابتدا در آتن، و سپس در شهرهای مگار و ملطه و افسوس و سیراکوز به مرحله اجرا درمی‌آمد. رأی گرفتن در مورد نفی بلد یا تبعید اشخاص فقط سالی یک بار صورت می‌گرفت. ابتدا موضوع به اطلاع مردم می‌رسید و روز رأی معین می‌شد. هنگام اخذ رأی نام فرد مورد نظر را بر
معین می‌شد. هنگام اخذ رأی نام فرد مورد نظر را بر روی سفال یا صدف‌هایی می‌نوشتند و آنها را به محلی که برای اجتماع عمومی در نظر گرفته شده بود، و به آن آگورا می‌گفتند، می‌بردند. ابتدا مأمورین تعداد مردم را می‌شمردند و اگر تعداد از شش هزار نفر کمتر بود، استراسیزم، صورت عمل به خود نمی‌گرفت. بعد از اخذ رأی شروع به شمردن آراء می‌کردند و در صورتی که اکثریت با تبعید کسی موافقت کرده بود، آن شخص می‌بایست ظرف ده روز شهر را ترک نماید. قانون استراسیزم از جمله ابداعات کلیستن بود و بر مبنای همین قانون، آریستید در سال ۴۸۲
بود و بر مبنای همین قانون، آریستید در سال ۴۸۲ قبل از میلاد، تمیستوکل در سال ۴۷۱ قبل از میلاد، سیمون در سال ۴۶۱ قبل از میلاد و هیپربولوس در سال۴۱۷ قبل از میلاد، نفی بلد شدند. علت پیدایش فکر تدوین این قانون، تجربه‌ای بود که مردم آتن از روی کار آوردن پیزیسترات به دست آورده بودند، زیرا پیزیسترات با تظاهر به طرفداری از حقوق عامه مردم به قدرت رسید، امّا به محض آنکه قدرت خود را تثبیت نمود، بنای استبداد و خودکامگی گذاشت و ضمن تعرض بر قوانین و اصول، از قدرت خود در جهت تضییع حقوق مردم بهره برد.
مدرسه عالی فناوری (به ژاپنی: 工業高等専門学校، تلفظ KOGYO KOTO SEN MON GAKKO) به اختصار کوسن (به ژاپنی 高専، تلفظ: KOSEN) یا در بعضی موارد کالج تکنولوژی در ژاپن به موسسات آموزش عالی‌ای گفته می‌شود که هدف اصلی آن‌ها تربیت و آماده‌سازی متخصصانی است که بتوانند تا حد ممکن، نیازهای فنی و تکنیکی بازار کار را فراهم آورند. امروزه در ژاپن ۶۳ مدرسه عالی فناوری وجود دارد که از این تعداد، ۵۴ کالج ملی-دولتی، ۵ کالج عمومی و ۳ کالج خصوصی می‌باشند. در اواخر دههٔ پنجاه، با آغاز رشد اقتصادی سرسام‌آور ژاپن، نیاز به متخصصانی که علوم
اقتصادی سرسام‌آور ژاپن، نیاز به متخصصانی که علوم نظری را در عمل تکرار و تمرین کرده باشند به‌شدت احساس می‌شد؛ به این ترتیب در سال ۱۹۶۲ اولین مدرسی عالی فناوری ژاپن در پاسخ به این نیاز تأسیس گشت. بر خلاف دانشگاه‌های معمولی؛ که دانشجویان پس از پایان دوره متوسطه دبیرستان وارد دانشگاه می‌شوند؛ در مدارس عالی فناوری دانش آموزان پس از پایان دورهٔ متوسطه (راهنمائی) وارد آن شده و پس از گذراندن ۵ سال تحصیل قادر خواهند بود مدرک پایانی کوسن را که معادل مدرک فوق دیپلم در ایران و بسیاری از کشورها هست را دریافت کنند یا با
ایران و بسیاری از کشورها هست را دریافت کنند یا با گذراندن امتحان داخلی و پس از دو سال ادامه تحصیل وارد دوره پیشرفته مدارس عالی فناوری (سن کو کا)(به ژاپنی:専攻科، تلفظ: SEN KO KA) شده و مدرکی معادل کارشناسی دریافت کنند. نقطهٔ برتری این مدرس عالی در برابر دانشگاه‌ها تمرکز آموزش بر روی درس‌ها ی عملی و کارگاه‌های فناوری است. در این مدارس دانش آموزان از سال اول که معادل سال اول دبیرستان در ایران هست همراه با دروس نظری به کار در آزمایشگاه پرداخته و سعی در به‌کارگیری علوم نظری در عمل می‌کنند. تعداد مدارس و تعداد
علوم نظری در عمل می‌کنند. تعداد مدارس و تعداد دانش آموزان. بر اساس آماری که وزارت فرهنگ، ورزش، آموزش و فناوری ژاپن (به ژاپنی: 文部科学書، تلفظ: Monbukagakusho) (به اختصار مونبوشو) در مه ۲۰۰۹ منتشر کرده‌است تعداد مدارس عالی فناوری در ژاپن ۶۴ مدرسه عالی فناوری هست که از این تعداد تنها ۶۲ مدرسه فعال و بقیه مدارس فعال نیستند یا هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌اند. در بین این مدارس ۵۵ مدرسه دولتی (به ژاپنی:国立، تلفظ:KOKURITSU)، ۶ مدرسه عالی عمومی (به ژاپنی:公立، تلفظ:KORITSU) و ۳ مدرسه عالی خصوصی وجود دارد. بر اساس
و ۳ مدرسه عالی خصوصی وجود دارد. بر اساس استاندارد مونبوکاگاکوشو یا وزارت آموزش ژاپن، تعداد دانش آموزان هر دوره این مدارس در مراکز دولتی و عمومی حداکثر ۴۰ نفر، و در مراکز خصوصی حداکثر ۴۵ نفر است. بر اساس گزارشی تعداد دانش آموزان این‌گونه مدارس با احتساب دوره پیشرفته، دانشجویان متفرقه و افراد مشغول تحقیق در این مدارس در می ۲۰۰۹؛ ۵۹۳۸۶ نفر هست (که از این تعداد ۵۰۰۸۰ نفر پسر و ۹۳۰۶ نفر دختر) اند. تعداد افرادی که در مارس همان سل از مدارس عالی فناوری دانش‌آموخته شده‌اند ۱۰۴۷۴ نفر هست که از این میان ۴۵۰۴ نفر به
شده‌اند ۱۰۴۷۴ نفر هست که از این میان ۴۵۰۴ نفر به ادامه تحصیل (در دانشگاه یا دوری پیشرفته) پرداخته، ۵۶۱۰ نفر وارد بازار کار و ۱۵۵ نفر به دانشگاهی در خارج از ژاپن رفته‌اند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
باراترون یا باراتر نام پرتگاه مخوف و هولناکی در نزدیکی اسپارت بود که بدان چاه باراتر هم می‌گفتند و در عهد یونان باستان از این مکان برای مجازات برخی افراد یا پرتاب اجساد مردگان در آن استفاده می‌کردند. از جمله مجازاتهای معمول که در یونان باستان، برای متهمان ذی الحقوق (صاحبان حقوق مدنی و اجتماعی) به کار می‌رفت، یکی خوراندن شوکران و دیگری واژگون ساختن و افکندن آنها در پرتگاه یا چاه باراترون بود. در مورد مجازات اعدام برای متهمان ذی الحقوق، مقرر شده بود که مرگ آنها در کوتاهترین زمان ممکن و بدون رنج و درد و عذاب
در کوتاهترین زمان ممکن و بدون رنج و درد و عذاب صورت بگیرد. به همین جهت یا به متهم شوکران می‌خوراندند که بدن را به تدریج کرخت و بی حس می‌کرد و این بی حسی از اندامهای تحتانی(پاها) آغاز می‌شد و چون به قلب می‌رسید، موجب هلاکت می‌گردید یا محکوم را پیش از مرگ یا حتی پس از مرگ از فراز صخره‌ای مرتفع به درون پرتگاهی مخوف که باراتر یا باراترون نام داشت، می‌انداختند. همچنین نزد اسپارتی‌ها که شهرشان در مجاورت این صخره واقع شده بود، معمول بود که اطفال سقط شده و علیل و ناتوان را نیز، در چاه باراترون می‌افکندند. یکی از
ناتوان را نیز، در چاه باراترون می‌افکندند. یکی از جملات جالبی که در مورد این مکان گفته شده، جمله آریستید است، که در مورد خود و رقیب سیاسی اش تمیستوکل، که غالبا با یکدیگر عقاید مخالف و مقابل داشتند، گفته بود: «آتن وقتی منظم خواهد شد که آریستید و تمیستوکل را در چاه باراتر بیاندازند!»
گل ساعتی گونه‌ای از گیاهان گل‌دار است که بیشتر در نواحی استوایی آمریکا و آفریقا رشد می‌کند. این گیاه رشد سریع و ساقه‌هایی بلند بالارونده دارد که قلمه گرفتن از آن را آسان می‌کند. گل ساعتی گیاهی است زینتی از تیره موردی‌ها که دارای بوته‌ای بلند و برگهای‌بیضی شکل متصل بهم و شامل ۵ تقسیم کامل است. گلهای آن درشت و به شکل ساعت است. رنگ گلها قرمز، ارغوانی، آبی و بنفش است. ساقه آن چون به درختان مجاور می‌پیچد و بالا می‌رود از این رو آن را پیچ ساعتی نیز می‌نامند. میوه‌اش سبز و زرد رنگ است. این گیاه حاوی فلاونوئید و
سبز و زرد رنگ است. این گیاه حاوی فلاونوئید و آلکالوئیدهای گروه هارمالا () واسید سیانیدریک، در میوهٔ آن اسید سیتریک و نیز دارای پرولین، مالتول و اتل مالتول است. قسمت مورد استفاده: از برگ و میوه و گل‌های گیاه گل‌ساعتی استفاده دارویی به عمل می‌آید. خواص دارویی. تجارب آزمایشگاهی و بالینی اثر ضد اضطراب و آرام بخشی عصاره گل ساعتی را نیز به اثبات رسانده است.داروهایی همانند ریلکس هرب (relax herb) ۵۰۰میلی گرمی ماده موثره ویتکسین از عصاره گل ساعتی، دارای اثر گذاری مفید برای تنظیم خواب و کاهش استرس و اضطراب برای
مفید برای تنظیم خواب و کاهش استرس و اضطراب برای افراد ایجاد میکند. فلومازنیل داروی آنتاگونیست بنزودیازپین‌ها مانع ظهور اثر عصاره گل ساعتی نگردید، که این امر نشانه متفاوت بودن مکانیسم اثر آرام بخشی این عصاره از مکانیسم اثر بنزودیازپین‌ها می‌باشد.
ژان (هانس) آرپ (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۶ - درگذشت ۷ ژوئن ۱۹۶۶) مجسمه‌ساز، نقاش و شاعر آلمانی-فرانسوی بود. زندگی. وی متولد استراسبورگ بود. پسر مادری فرانسوی و پدری آلمانی. در سال ۱۹۰۴ به پاریس رفت؛ جایی که برای اولین بار شعرهایش را به چاپ رساند. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۵ در ویمر آلمان تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۸ به پاریس بازگشت. وی در سال ۱۹۱۵ در دوران جنگ جهانی اول به سوئیس نقل مکان کرد. آرپ در سال ۱۹۱۶ یک عضو شناخته شده از جریان دادای زوریخ بود. در سال ۱۹۲۰ با نام "هانس آرپ" به همراه ماکس ارنست و آلفرد گرونوالد کلنی دادا را
به همراه ماکس ارنست و آلفرد گرونوالد کلنی دادا را راه اندازی کردند. در سال ۱۹۲۵ کارهایش را در اولین نمایشگاه سورئالیست در گالری پیر در پاریس به نمایش گذاشت. در طول سال ۱۹۲۶ وی دست به تولید مجسمههایی انتزاعی از چوب زد، اما بعد از ۱۹۲۸ به‌طور فزاینده‌ای به ساخت مجسمه در سه بعد پرداخت. این مجسمه‌ها ساده و به شکل انتزاعی معرف اشکال آلی موجود در طبیعت هستند. در سال ۱۹۲۶ وقتی نازیها پاریس را تقسیم کردند، به جنوب پاریس یعنی مدن نقل مکان کرد. در سال ۱۹۳۱ او از جریان سورئالیسم جدا شده و به دنبال خلق آثار انتزاعی
سورئالیسم جدا شده و به دنبال خلق آثار انتزاعی پرداخت. وی از حدود ۱۹۳۰ تا زمان مرگش مشغول به نوشتن و چاپ مقاله و اشعارش بود. همسر اول آرپ سوفی تویبر بود. آرپ در سال ۱۹۴۹ به نیویورک رفته و نمایشگاهی انفرادی در گالری بوکهولز اجرا کرد. وی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اول بی‌ینال ونیز را برای مجسمه دریافت کرد.
میریام شاپیرو ( ۱۵ نوامبر ۱۹۲۳–۲۰ ژوئن ۲۰۱۵) هنرمند آمریکایی متولد تورنتو کانادا بود. وی یکی از پیشروان هنر فمینیستی می‌باشد. وی در دانشگاه آیووا درس خوانده و همان‌جا با پاول براک آشنا شده و در سال ۱۹۴۶ ازدواج کردند. در سال ۱۹۵۱ آن‌ها به نیویورک نقل مکان کردند؛ و با بسیاری از هنرمندان اکپرسیونیسم انتزاعی به ویژه در زمینه هارد ادج آشنا شدند. در سال ۱۹۷۰به کالیفرنیا رفته و برنامه هنر فمینیستی را به همراه جودی شیکاگو در موئسسه هنرهای کالیفرنیا راه‌اندازی کردند. شاپیرو شش دکترای افتخاری و امتیاز ازکشورهای مختلف
شاپیرو شش دکترای افتخاری و امتیاز ازکشورهای مختلف دریافت کرده‌است. وی در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۵ در ۹۱ سالگی در نیویورک درگذشت.
خانهٔ زنان پروژه‌ای است که توسط جودی شیکاگو و همکارانش از جمله میریام شاپیرو انجام شد. شیکاگو و شاپیرو ۲۱ زن جوان هنرمند را برای این منظور انتخاب کردند و از هنرهای پیش پاافتاده‌ای همچون گلدوزی و قلاب بافی در خانه‌ای متروکه در کالیفرنیا استفاده کردند. همچنین از اینستالیشن و پرفورمنس‌های خاصی استفاده شده بود. در روز اول اجرا تنها زنان اجازهٔ بازدید از اثر داشتند. مهم‌ترین چیز فضایی بود که برای رشد و پرستاری ایجاد کرده بودند. چیزی که بحث برانگیز بود این که خانه به عنوان جزئی از فرهنگ زنان شناخته شده بود و زنان
به عنوان جزئی از فرهنگ زنان شناخته شده بود و زنان در آن سعی می‌کردند تا دیگران را خوشحال کنند و حال شیکاگو و همکارنش به آن به صورت اثر هنری نگریستند و تعریف تازه‌ای از آن ارائه دادند. در واقع روابط بین بیولوژی و نقش‌های اجتماعی باعث پدید آمدن خانه زنان شد.
آگورا (به انگلیسی: Agora و به یونانی: Ἀγορά) به میدان‌های عمومی مهم در شهرهای یونان باستان گفته می‌شد، که نقش مرکزیت شهر را ایفا می‌نمود. معمولاً در اطراف هر میدانی رواق‌های اختصاصی ساخته می‌شد، که قاضی‌ها در آن رواق‌ها به داوری و قضاوت می‌پرداختند. در وسط آگورا، معمولاً مراسم عمومی و مذهبی و همچنین برخی جشن‌ها برگزار می‌شد. همچنین مجسمه‌های خدایان یونان باستان (خدایان کوه المپ) و نیز قهرمانان این سرزمین نیز، در آنجا نصب می‌شد. آگوراها همچنین اصلی‌ترین مرکز اقتصادی شهر نیز محسوب می‌شد. معروفترین آگورا در
اقتصادی شهر نیز محسوب می‌شد. معروفترین آگورا در تاریخ یونان باستان آگورای آتن بود که معمولاً اجتماعات عام در آنجا صورت می‌گرفت. یکی از قوانین مشهور یونان باستان که محل انجام آن در آگورای شهرها بود، قانون استراسیزم یا تبعید بود. به موجب این قانون از مردم در مورد تبعید یا نفی بلد اشخاص (معمولاً اشخاص مقتدر و متشخص) رأی گیری به عمل می‌آمد و مردم برای رأی دادن می‌بایستی رأی خود را بر روی تکه‌ای صدف یا گوش ماهی یا سفال بنویسند، و آن را برای انداختن به صندوق مخصوص به آگورا بیاورند. البته قبل از انداختن رأی،
مخصوص به آگورا بیاورند. البته قبل از انداختن رأی، مأموران خاصی که در آگورا حاضر بودند، اقدام به شمارش تعداد مردم حاضر در آگورا می‌کردند، تا اگر تعداد این مردم از شش هزار نفر کمتر بود، موضوع نفی بلد منتفی اعلام گردد. انجام امور اقتصادی و تجارتی در آگورا، از اعتبار و رسمیت بیشتری نسبت به انجام چنین اموری در سایر نقاط شهر برخوردار بود و چنانچه در جریان داد و ستد و فعالیت‌های اقتصادی در آگورا، اختلافی میان افراد بروز می‌کرد، مدعی العموم و متصدیان رسیدگی به دعاوی، پرداختن به چنین اختلافی را نسبت به سایر
به دعاوی، پرداختن به چنین اختلافی را نسبت به سایر اختلافات، در اولویت بیشتری قرار می‌دادند و جهت رسیدگی بدان، قوانین خاص داشتند. به نظر می‌رسد که محوطهٔ آگوراها در یونان باستان، از نوعی حرمت و قداست نیز برخوردار بوده‌اند. چراکه متهمین و کسانی که مرتکب جرم یا جنایتی می‌شدند، تا روز شروع محاکمه‌شان از اماکن مقدسه دور نگاه داشته می‌شدند و در عین حال قانون اجازه نمی‌داد که این افراد حتی به محوطهٔ میدان آگورا نیز وارد شوند.
فساد سیاسی یا فساد بزرگ به استفاده از قدرت از جانب مقامات دولت در بالاترین سطوح و افراد منتخب شامل قانونگذاران، یا شبکه مرتبط با ایشان به منظور کسب منافع نامشروع خصوصی (فردی یا گروهی) گفته می‌شود. فساد سیاسی مشخصاتی را نشان می‌دهد که به تمامی بخش‌های جامعه گسترش میابد، فساد اقتصادی، فساد علمی و غیره، که همگی فسادهای سیاسی هستند که در نهادها و قوانین سیاسی ظاهر می‌شوند که به درستی شکل نگرفته‌است. فساد سیاسی در فرآیندهای سیاسی ظاهر می‌شود و در ارتباط بین بازیگران سیاسی رخ می‌دهد که در فرآیندهای سیاسی نقش
سیاسی رخ می‌دهد که در فرآیندهای سیاسی نقش دارند. بازیگر سیاسی که به دلیل فساد سیاسی، از حق تصمیم‌گیری برخوردار شده، از قدرت سیاسی و اختیاراتش برای نقض قوانین، قواعد و همچنین معیارهای اخلاقی استفاده می‌کند. فساد رفتاری است که وظایف رسمی یک نقش همگانی (دولتی) را به منظور یک توجه خصوصی (شخصی، خویشاوندان نزدیک، محفل خصوصی، منافع مالی یا موقعیتی، یا نقش قوانین در قبال انجام نوع خاصی از تأثیرات توجه شخصی) منحرف می‌نماید. فساد شامل اشکال مختلفی از جمله رشوه، اخاذی، دریافت تسهیلات، کلاهبرداری، تبانی ،
رشوه، اخاذی، دریافت تسهیلات، کلاهبرداری، تبانی ، خویشاوندسالاری و اختلاس می‌باشد. علل و عوامل تسهیل‌کننده فساد. ضعف و ناکارآمدی حکومت یکی از اساسی‌ترین علل فساد است. یکی دیگر از دلایل فساد برخورداری از اختیارات بیش از حد است. در فساد سیاسی ساختار قدرت متمرکز است، رقابت سیاسی وجود ندارد و مکانیسم مسئولیت پذیری بسیار ضعیف است. انواعی از عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی فساد را تسهیل می‌کنند. موضوع حائز اهمیت آن است که فساد در محیطی که در آن یک تمایل جمعی به سمت دربر گرفتن چیزی فراتر از منافع شخصی جریان دارد رشد
گرفتن چیزی فراتر از منافع شخصی جریان دارد رشد می‌کند. فساد یک سلسله از تعاملات و ارتباطاتی است که در داخل و بیرون از پیکره همگانی جامعه جریان دارد. رفتار این فساد همگانی یا حتی سیستماتیک است. همچنین هرگاه مسئولیت پذیری ضعیف و از اهمیت کمی برخوردار است و تصمیمات به وفور بر اساس صلاحدید شخصی و برخوردار از اختیارات بیش از حد صورت می‌پذیرد، فساد رونق میابد. قابل ذکر است که دموکراسی به خودی خود منجر به کاهش فساد نمی‌گردد. تأثیرات فساد. در سیاست، فساد دموکراسی و حکومت داری مناسب را از طریق استهزاء و حتی براندازی
داری مناسب را از طریق استهزاء و حتی براندازی فرآیندهای رسمی تضعیف می‌نماید. فساد در انتخابات و قانونگذاری، مسئولیت پذیری را کاهش می‌دهد و نمایندگی مردم در سیاست گذاری را تحریف می‌نماید. فساد در قوه قضائیه، حاکمیت قانون را به خطر می‌اندازد، و فساد در مدیریت عام منجر به ارائه خدمات نا کارآمد می‌گردد. فساد برای جمهوری خواهان، یک اصل پایه محوریت فضیلت مدنی را نقض می‌نماید. فساد در رده‌های بالای اداری، فساد در رده‌های پایین را افزایش می‌دهد. یکی از عواملی که ارتباط منفی با فساد دارد، اعتماد است. «به‌طور کلی
ارتباط منفی با فساد دارد، اعتماد است. «به‌طور کلی فساد ظرفیت نهادهای دولتی را فرسوده می‌نماید زیرا رویه‌ها نادیده گرفته می‌شوند، منابع به فنا می‌روند، و دفاتر عمومی (خدمات دولت) خریداری شده و به فروش می‌روند. فساد مشروعیت دولت و ارزشهای دموکراتیک مثل اعتماد و بردباری را تضعیف می‌نماید. شواهد نشان می‌دهد که فساد و رشوه خواری می‌تواند منجر به تأثیرات منفی در اعتماد به نهادها گردد.» در حضور فساد سیاسی، نهادهای دموکراتیک در طول زمان عملکرد خود را از دست می‌دهند. در نتیجه فساد دولتی گروه‌های فشار و مصلحتی رشد
در نتیجه فساد دولتی گروه‌های فشار و مصلحتی رشد می‌کنند. همچنین ارتباط تنگاتنگی بین فساد سیاسی و توسعه و تغییراتی که در ساختار اقتصادی- اجتماعی واقع می‌شود وجود دارد. به‌طور موازی با تغییرات ساختار اقتصادی-اجتماعی، فساد سیاسی بیشتر رواج میابد. نرخ فساد در کشورهای جهان. رنکینگ بهترین کشورهای سال ۲۰۲۰، با مشارکت گروه BAV، یکی از واحدهای شرکت ارتباطات مارکتینگ جهانی VMLY&amp;R و همچنین مدرسه مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا، بر اساس مطالعه و بررسی بیش از ۲۰٫۰۰۰ شهروند در جهان و در چهار منطقه برای ارزیابی
شهروند در جهان و در چهار منطقه برای ارزیابی مشاهدات در ۷۳ کشور با در نظر گرفتن ۷۵ معیار متفاوت تهیه گردید. جدول زیر که با بررسی این گزارش در سایت Usnews استخراج گردیده‌است، شامل نرخ فساد، توزیع مناسب قدرت سیاسی، شفافیت دولت، و برخورداری از چارچوب قانونی مناسب مربوط به چندین کشور می‌باشد. این ارقام ارتباط بین این عوامل را به درستی نشان می‌دهد. به‌طور مثال در آلمان که نرخ فساد بسیار ناچیز است، نرخ توزیع مناسب قدرت سیاسی بسیار چشمگیر است. در این کشور نرخ شفافیت دولت نیز بالاست. ولی با مقایسه دو کشور چین و
دولت نیز بالاست. ولی با مقایسه دو کشور چین و مالزی به نتایج متفاوتی می‌رسیم. این دو کشور با اینکه دارای نرخ بسیار پایینی از توزیع مناسب قدرت سیاسی و شفافیت دولت هستند، ولی نرخ فساد چشمگیری مانند عربستان سعودی و روسیه ندارند. شاید دسترسی دو کشور روسیه و عربستان به ثروت حاصل از منابع بینظیر طبیعی موجب رونق فساد می‌گردد زیرا این دولتهای ضعیف و نا کار آمد می‌توانند با صرف هزینه‌های هنگفت همچنان موقعیت خود را حفظ نمایند و در راس قدرت بمانند. در ایالات متحده آمریکا اوضاع به گونه دیگریست. با اینکه نرخ توزیع مناسب
اوضاع به گونه دیگریست. با اینکه نرخ توزیع مناسب قدرت سیاسی و شفافیت دولت کمتر از پنجاه است، لیکن نرخ فساد دولت بسیار اندک است. این مقایسه نشان دهنده وجود سایر عوامل مؤثر است که بایستی جداگانه بررسی گردند. در جدول زیر، کشور هند با بیش از یک میلیارد جمعیت از ضعیفترین چارچوب قانونی برخوردار است. در این کشور نرخ توزیع مناسب قدرت و شفافیت دولت بسیار اندک است و نرخ فساد نیز رقم قابل توجهی است.
اختلاس نوعی از خیانت در امانت است که از سوی کارمندان و کارکنان دستگاههای دولتی وعمومی مصرحه در قانون محقق می گردد. شرایط تحقق اختلاس. برای تحقق تمامی جرائم تجمیع عناصرقانونی، مادی و روانی (معنوی) جرم شرط لازم و ضروری است و بدون وجود هر یک از شرایط سه‌گانه مذکور جرم محقق نشده و مرتکب فاقد مسئولیت کیفری است. عنصر مادی : احراز عنصر سپرده شدن به کارمند دولتی یا نهاد عمومی شرط لازم جهت انتساب این جرم به مرتکب است و با سلب این شرط موضوع از دایره اختلاس خارج خواهد شد. عنصر معنوی : اگر مرتکب فاقد عدم آگاهی و عدم
شد. عنصر معنوی : اگر مرتکب فاقد عدم آگاهی و عدم سوء نیت در انجام اقدامات مجرمانه مذکور باشد، فاقد مسئولیت جزائی خواهد بود. اول، مرتکب باید از کارمندان و کارکنان موسسات دولتی یا وابسته به آن باشد. دوم، مرتکب باید در اموال دولت یا اموالی که متعلق به نهادها یا شرکتهای وابسته به دولت و یا اموال اشخاص است مرتکب خیانت گردد. سوم، اموال فوق باید بر حسب وظیفه به مأمور سپرده شده باشد. چهارم، بنا به نظرات برخی حقوقدانان اختلاس شامل اموال غیرمنقول نمی‌شود و منصرف به اموال منقول است. پنجم، مرتکب باید اموال مذکور را به
منقول است. پنجم، مرتکب باید اموال مذکور را به نفع خود یا دیگری برداشت و تصاحب کند و ششم، مرتکب باید دربرداشت اموال و وجوه دولتی عامد باشد. طی نظر مشورتی شماره 7/98/1947 مورخ 1399/02/31 و شماره 7/98/1322 مورخ 1398/11/08 اداره حقوقی قوه قضائیه نظر به لزوم رعایت اصل تفسیر مضیق قوانین کیفری اگر دولت در شرکتی صاحب درصدی از سهام یا سرمایه باشد ولی به لحاظ عدم رسیدن سهم دولت به نصاب قانونی مذکور در تعاریف مربوط به شرکت دولتی و وابسته به دولت ( کمتر از پنجاه درصد ) آن شرکت مشمول عناوین مذکور نگردد , استفاده
درصد ) آن شرکت مشمول عناوین مذکور نگردد , استفاده غیرمجاز کارکنان آن از اموال چنین شرکتی مشمول ماده 598 قانون مجازات اسلامی 1375 ( تعزیرات ) یا مواد 3 و 5 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاه‌برداری مصوب 1367 قرار نمیگیرد. لذا شرکتی وابسته به دولت محسوب می شود که بیش از 50 درصد سهام آن مربوط به دولت و دارای ردیف بودجه باشد. اختلاس در قانون مجازات ایران. قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء اختلاس و کلاهبرداری "مصوب ۱۳۶۷/۹/۱۵ مجمع تشخیص مصلحت نظام" به این جرم به شرح زیر اشاره کرده‌است: ماده ۵:هر
به این جرم به شرح زیر اشاره کرده‌است: ماده ۵:هر یک از کارمندان ادارات و سازمانها یا شوراها یا شهرداریها و مؤسسات و شرکتهای دولتی یا وابسته به دولت یا نهادهای انقلابی و دیوان محاسبات و مؤسساتی که به کمک مستمر دولت اداره می‌شوند و دارندگان پایه قضایی و به‌طور کلی قوای سه‌گانه و همچنین نیروهای مسلح و مأموران به خدمات عمومی اعم از رسمی یا غیررسمی وجوه یا مطالبات یا حواله‌ها یا سهام یا اسناد و اوراق بهادار یا سایر اموال متعلق به هر یک از سازمانها و مؤسسات یادشده یا اشخاص را که بر حسب وظیفه به آنها سپرده شده‌است
یا اشخاص را که بر حسب وظیفه به آنها سپرده شده‌است بنفع خود یا دیگری برداشت و تصاحب نماید مختلس محسوب و به ترتیب زیر مجازات خواهد شد. در صورتیکه میزان اختلاس تا ۵۰۰۰۰ ریال باشد مرتکب به ۶ ماه تا ۳ سال حبس یا انفصال موقت و هر گاه بیش از این مبلغ باشد به ۲ تا ۱۰ سال حبس یا انفصال دایم از خدمات دولتی و در هر مورد علاوه بر رد وجه یا مال مورد اختلاس به جزای نقدی معادل دو برابر آن محکوم می‌شود. تبصره ۱ - در صورت اتلاف عمدی مرتکب علاوه بر ضمان به مجازات اختلاس محکوم می‌شود. تبصره ۲ - چنانچه عمل اختلاس توأم با جعل
می‌شود. تبصره ۲ - چنانچه عمل اختلاس توأم با جعل سند و نظایر آن باشد در صورتیکه میزان اختلاس تا ۵۰۰۰۰ ریال باشد مرتکب به ۲ تا ۵ سال حبس و ۱ تا ۵ سال انفصال موقت و هرگاه بیش از این مبلغ باشد به ۷ تا ۱۰ سال حبس و انفصال دایم از خدمات دولتی و در هر دو مورد علاوه بر رد وجه یا مال مورد اختلاس به جزای نقدی معادل دو برابر آن محکوم می‌شود. تبصره ۳ - هرگاه مرتکب اختلاس قبل از صدور کیفر خواست تمام وجه یا مال مورد اختلاس را مسترد نماید دادگاه او را از تمام یا قسمتی از جزای نقدی معاف می‌نماید و اجرای مجازات حبس را معلق
نقدی معاف می‌نماید و اجرای مجازات حبس را معلق ولی حکم انفصال دربارهٔ او اجرا خواهد شد. تبصره ۴ - حداقل نصاب مبالغ مذکور در جرایم اختلاس از حیث تعیین مجازات یا صلاحیت محاکم اعم از این است که جرم دفعتاً واحده یابه دفعات واقع شده و جمع مبلغ مورد اختلاس بالغ بر نصاب مزبور باشد. تبصره ۵ - هر گاه میزان اختلاس زاید بر ۱۰۰۰۰۰ ریال باشد، در صورت وجود دلایل کافی، صدور قرار بازداشت موقت به مدت ۱ ماه الزامی‌است و این قرار در هیچ‌یک از مراحل رسیدگی نخواهد بود. همچنین وزیر دستگاه می‌تواند پس از بازداشت موقت، کارمند را
دستگاه می‌تواند پس از بازداشت موقت، کارمند را تا پایان رسیدگی و تعیین‌تکلیف نهایی وی از خدمت تعلیق کند. به ایام تعلیق مذکور در هیچ حالت هیچ‌گونه حقوق و مزایایی تعلق نخواهد گرفت. تبصره ۶ - در کلیه موارد مذکور در صورت وجود جهات تخفیف دادگاه مکلف به رعایت مقررات تبصره یک ماده یک از لحاظ حداقل حبس و نیز بنا به مورد حداقل انفصال موقت یا انفصال دایم خواهد بود. ماده ۷ -مجازات شروع به اختلاس حسب مورد حداقل مجازات در همان مورد خواهد بود و در صورتی که نفس عمل انجام شده نیز جرم باشد، شروع کننده به مجازات به آن جرم
شده نیز جرم باشد، شروع کننده به مجازات به آن جرم محکوم می‌شود. مستخدمان دولتی علاوه بر مجازات مذکور چنانچه در مرتبه مدیر کل یا بالاتر یا همتراز آنها باشد به انفصال دایم از خدمات دولتی و در صورتی که در مراتب پایین‌تر باشد به ۶ ماه تا ۳ سال انفصال موقت از خدمات دولتی محکوم می‌شوند. این جرم در زمره جرایم حق اللهی قرار دارد.
دزدی یا سرقت در حقوق کیفری به گرفتن غیرقانونی اموال دیگران بدون رضایت آنها می‌گویند. در حقوق کیفری دو نوع سرقت ذکر شده است، سرقت حدی و سرقت تعزیری. به کسی که عمل دزدی را انجام می‌دهد دزد یا سارق می‌گویند. همچنین ندادن مال و حق و حقوق کارگر از روی عمد و یا غیرعمد دزدی محسوب میشود تعریف دزدی از نگاهی دیگر: سوء استفاده از جهل یا غفلت شخصی برای به دست آوردن بخشی از اموال مادی یا معنوی وی به نفع خود یا دیگران. دزدی در میان حیوانات مانند میمون‌ها هم صورت می‌گیرد. راهکار کاهش سرقت. برای کاهش ارتکاب سرقت و دزدی
راهکار کاهش سرقت. برای کاهش ارتکاب سرقت و دزدی انواع روش‌ها توسط بشر ابداع شده‌است. یکی از مهم‌ترین روش‌ها در نظر گرفتن قوانین حقوقی مختلف است، که با در نظر گرفتن شرایط، شواهد و قراین برای مجرم اعمال میشود. منابع. https://divansalar.org/blog/%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%84-%D8%B3%D8%B1%D9%82%D8%AA/
سرقت ، که به آن ورود غیرقانونی (breaking and entering) یا سرقت از منزل (housebreaking) نیز گفته می‌شود، یک جرم علیه اموال است که شامل ورود غیرقانونی به یک ساختمان یا منطقهٔ دیگر بدون اجازه آنها، معمولاً با قصد ارتکاب جرم کیفری دیگر است. معمولاً این جرم سرقت، خفت‌گیری، دستبرد یا قتل است، اما اکثر حوزه‌های قضایی، موارد دیگری را نیز در حوزهٔ سرقت از منزل قرار می‌دهند. ارتکاب سرقت از منزل به معنای "برگل (Burgel)" است، اصطلاحی که از کلمه "burglar" یا to "burglarize" گرفته شده است.
این مقاله به روستاهای ایران از نگاه علم جمعیت‌شناسی پرداخته و اندازه، ساختار و توزیع جمعیت را تشریح و به روند تغییرات جغرافیایی جمعیتی و تأثیرات اجتماعی و اقتصادی آن (مانند منابع نیروی کاری و تعداد مشاغل) می‌پردازد. سرشماری. در گذشته اطلاعات دربارهٔ افراد و خانواده‌ها در ارتباط با اخذ مالیات یا سهم خانوارها در خدمت وظیفه عمومی انجام می‌شد. اولین سرشماری در ایران که با هدف کسب اطلاعات آماری و شناسایی جمعیت انجام پذیرفت، به دوران معاصر بازمی‌گردد. ورود سرشماری منظم در ایران به وزیر اعظم میرزا حسین‌خان