payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاراکترش از شخصیت خود بسیار متفاوت بود و نگران این بود که چطور مردم او را درک خواهند کرد. این پروژه به‌صورت محلی فیلم‌برداری شد و این امکان را برای آدامز فراهم آورد که در کنار حضور در صحنه‌های فیلمبرداری، در نمایش "بریگادون" هم به روی صحنه رود. دل‌گرمی کرستی الی، آدامز را ترغیب کرد که حرفهٔ سینمایی خود را با جدیت دنبال کند و در ژانویهٔ ۱۹۹۹ به لس آنجلس نقل مکان کرد. او تجربهٔ اولیهٔ خود در این شهر را «تلخ» و «ناخوشایند» توصیف کرد و دلتنگِ زندگی گذشته‌اش در چنهسن شده بود. آدامز در لس آنجلس برای هر نقشی که
چنهسن شده بود. آدامز در لس آنجلس برای هر نقشی که پیدا می‌کرد، تست بازیگری می‌داد، اما اغلب نقش‌های «دختر بدجنس» به او پیشنهاد می‌شد. اولین فرصت بازیگری‌اش تنها یک هفته پس از نقل مکان به آن‌جا، در مجموعه تلویزیونی "منچستر پرپ" از شبکهٔ فاکس به دست آمد؛ سریالی که اسپین‌آفی از فیلم "مقاصد بی‌رحمانه" بود. او در این مجموعه نقش اصلی کاترین مرتویول را بازی کرد که پیش‌تر سارا میشل گلر آن را در فیلم ایفا کرده بود. اما این مجموعه پس از بازنویسی‌های متعدد فیلم‌نامه و دو بار توقف تولید، در نهایت لغو شد. آدامز بعدها
و دو بار توقف تولید، در نهایت لغو شد. آدامز بعدها اظهار کرد در صحنه‌ای جنجالی، که در آن شخصیتش دختری را به خودارضایی روی اسب تشویق می‌کند، دلیل اصلی لغو پروژه بود. سه قسمت فیلم‌برداری‌شده بعداً بازتدوین شدند و در سال ۲۰۰۰ به‌صورت مستقیم در قالب فیلم ویدئویی"مقاصد بی‌رحمانه ۲" منتشر شدند. این فیلم با وجود نقدهای منفی، از ناتان رابین از "ای. وی. کلاب" مورد توجه قرار گرفت؛ او نوشت که آدامز نقش شرور و سلطه‌جوی خود را با «لذتی شرورانه» بازی کرده که به‌طور قابل‌توجهی در اجرای بی‌روح سارا میشل گلر از این شخصیت
در اجرای بی‌روح سارا میشل گلر از این شخصیت دیده نمی‌شود. آدامز سپس در فیلم کمدی "مهمانی ساحل روانی" (۲۰۰۰) نقش دختری نوجوان و انتقام‌جو را ایفا کرد که دشمن یک ستاره سینما (با بازی کیمبرلی دیویس) بود. این فیلم طنزی ترسناک بود که به سبک فیلم‌های بیچ پارتی و اسلشر ساخته شده بود. او این نقش را به منزلهٔ ادای احترامی به آن مارگرت، بازیگر سوئدی-آمریکایی، بازی کرد. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، آدامز به‌صورت مهمان در چندین مجموعه تلویزیونی از جمله "نمایش دهه ۷۰"، "افسون‌شده"، "بافی قاتل خون‌آشام‌ها"، "اسمالویل" و
"بافی قاتل خون‌آشام‌ها"، "اسمالویل" و "بال غربی" حضور یافت. آدامز پس از بازی در نقش‌های کوتاه در سه فیلم نه‌چندان پرمخاطب در سال ۲۰۰۲—"قانون کشتار"، "کدو تنبل" و "در خدمت سارا"—نخستین نقش برجسته‌اش را در کمدی-درام "اگه می‌تونی منو بگیر" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ به دست آورد. او در این فیلم نقش پرستاری به‌نام برندا استرانگ را بازی کرد که فرانک ابگنیل جونیور (با بازی لئوناردو دی‌کاپریو) عاشقش می‌شود. این تجربه اعتمادبه‌نفس او را تقویت کرد. با وجود موفقیت فیلم و تحسین تاد مک‌کارتی، منتقد "ورایتی"، از «حضور
و تحسین تاد مک‌کارتی، منتقد "ورایتی"، از «حضور گرم» او، این فیلم نتوانست جهشی در مسیر حرفه‌ای‌اش ایجاد کند. آدامز تا یک سال پس از اکران فیلم بی‌کار ماند و این موضوع او را تا آستانه کنار گذاشتن بازیگری در سینما برد. اسپیلبرگ از اینکه آدامز پس از اکران این فیلم نتوانست خیلی زود به موفقیت بزرگی دست یابد، شگفت‌زده شده بود. او به‌جای آن در کلاس‌های بازیگری ثبت‌نام کرد و متوجه شد هنوز چیزهای زیادی برای آموختن و رشد شخصی پیش رو دارد. چشم‌انداز شغلی‌اش یک سال بعد با پیشنهادی سودآور برای بازی در نقش اصلی درام
بعد با پیشنهادی سودآور برای بازی در نقش اصلی درام تلویزیونی "دکتر وگاس" از شبکهٔ سی‌بی‌اس بهبود یافت، اما پس از پخش چند قسمت از پروژه کنار گذاشته شد. در سینما نیز تنها به ایفای نقشی کوتاه در فیلم "فرار آخر" (۲۰۰۴) با بازی فرد سویج بسنده کرد. موفقیت با "جون‌باگ" و "افسون‌شده" (۲۰۰۵–۲۰۰۷). آدامزِ ۳۰ ساله پس از اخراج از مجموعهٔ "دکتر وگاس" دچار سرخوردگی شده بود و پس از پایان کار روی فیلم کمدی-درام مستقل "جون‌باگ"، که بودجه ساختش کمتر از یک میلیون دلار بود، به این فکر افتاد که کلاً بازیگری را کنار بگذارد. او
این فکر افتاد که کلاً بازیگری را کنار بگذارد. او در این فیلم نقش اشلی جانستن، زنی باردار، پرحرف و سرزنده را بازی کرد. فیل موریسون، کارگردان، از توانایی آدامز در نپرسیدن سؤال دربارهٔ انگیزه‌های ذاتاً خوب شخصیتش تحت تأثیر قرار گرفته بود. آدامز با اعتقاد شخصیت جانستن به خدا همذات‌پنداری کرد و مدتی را همراه موریسون در وینستون-سیلم، کارولینای شمالی، محل وقوع داستان فیلم، سپری کرد و در کلیسا حضور یافت. او تجربه ساخت این فیلم را «تابستانی که در آن بزرگ شدم و خودم را پیدا کردم» توصیف کرد و پس از اینکه موهایش را
را پیدا کردم» توصیف کرد و پس از اینکه موهایش را برای این نقش قرمز کرد، تصمیم گرفت دیگر به رنگ بلوند طبیعی خود بازنگردد. "جونباگ" در جشنوارهٔ فیلم ساندنس ۲۰۰۵ به نمایش درآمد و آدامز در آن‌جا برندهٔ جایزه ویژه هیئت داوران شد. تیم رابی از "دیلی تلگراف" این فیلم را «شگفتی کوچک و آرامی» خواند و نوشت آدامز «یکی از ظریف‌ترین اجراهای خنده‌دار و دل‌خراشی که بررسی‌اش برایم لذت‌بخش بوده است» را ارائه داده است. ان هورنادی از "واشینگتن پست" عقیده داشت که «بازی درخشان» او بازتاب‌دهندهٔ «روح عمیقاً انسانی» فیلم بود.
او بازتاب‌دهندهٔ «روح عمیقاً انسانی» فیلم بود. آدامز جوایز ایندیپندنت اسپیریت و سینمایی انتخاب منتقدان در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد و در همین رشته نامزد جایزهٔ اسکار شد. بعدها در سال ۲۰۰۵، آدامز نقش مکمل دو فیلم را بر عهده داشت که با نظرات منفی منتقدان روبه‌رو شدند: کمدی عاشقانهٔ "تاریخ عروسی" با بازی دبرا مسینگ و درموت مالرونی و فیلم "بی‌حرکت ایستادن" در ژانر دورهٔ بلوغ که متشکل از گروهی از بازیگران بود. او در همان سال به گروه بازیگران مجموعهٔ تلویزیونی "اداره" پیوست و نقشی تکرارکننده
مجموعهٔ تلویزیونی "اداره" پیوست و نقشی تکرارکننده را در سه قسمت ایفا کرد. در "" (۲۰۰۶) — فیلمی کمدی ورزشی از آدام مک‌کی — آدامز نقش معشوقهٔ شخصیت ویل فرل را ایفا کرد. پیتر ترورز، منتقد سینما، این نقش را نسبت به نقش آدامز در "جون‌باگ"، «به‌شدت پسرفت‌شده» توصیف کرد. او همچنین در فیلم کمدی در سبک محیط کاری "اکس" با بازی زک برف و آماندا پیت نقش کوتاهی داشت. پس از صداپیشگی در پویانمایی کمدی شرکت والت دیزنی پیکچرز، یعنی "آندرداگ" (۲۰۰۷)، آدامز نقش شخصیتی بسیار خوش‌بین و شاد به نام جیزل (که مبتنی بر اعضای فرنچایز
و شاد به نام جیزل (که مبتنی بر اعضای فرنچایز پرنسس دیزنی بود) را در کمدی عاشقانهٔ موزیکال "افسون‌شده" ایفا کرد. پاتریک دمپسی و جیمز مارسدن در نقش معشوقه‌های او ظاهر شدند. او یکی از ۲۵۰ بازیگر زنی بود که برای این نقش مطرح تست بازیگری دادند؛ استودیو ترجیح می‌داد ستاره‌ای مشهورتر را برای این نقش برگزیند، اما کارگردان کوین لیما به‌دلیل تعهد آدامز به نقش و نگرش بدون قضاوت او نسبت به شخصیت جیزل، بر انتخابش اصرار ورزید. لباس با دامن پف‌داری که او در این فیلم پوشید ۲۰ کیلوگرم وزن داشت و آدامز چند بار به دلیل
پوشید ۲۰ کیلوگرم وزن داشت و آدامز چند بار به دلیل سنگینی لباس زمین خورد. او سه ترانه برای موسیقی متن فیلم اجرا کرد: «بوسه عشق واقعی»، «آهنگ کار مبارک» و «اینگونه می‌دانید». راجر ایبرت، منتقد سینما، از آدامز بابت «تازه‌نفس و دلپذیر» بودن در نقشی که «مطلقاً به دوست‌داشتنی‌بودن بی‌دردسر وابسته بود» تقدیر کرد؛ وسلی موریس از "بوستون گلوب" او را برای «نمایش نبوغ بازیگری جدی در زمان‌بندی کمدی و بیان فیزیکی» اعتبار داد. تاد مک‌کارتی، منتقد سینما، این فیلم را نقطه عطف کارنامهٔ آدامز دانست و به شهرت رسیدنش را به
عطف کارنامهٔ آدامز دانست و به شهرت رسیدنش را به جولی اندروز تشبیه کرد. "افسون‌شده" با فروش بیش از ۳۴۰ میلیون دلار در سراسر جهان به موفقیت تجاری رسید و آدامز نامزد جایزه گلدن گلوب شد. به‌دنبال موفقیت "افسون‌شده"، آدامز در فیلم کمدی-درام سیاسی "جنگ چارلی ویلسون" (۲۰۰۷) ساختهٔ مایک نیکولز نقش بانی باخ (دستیار نمایندهٔ کنگره چارلی ویلسون) را به عهده گرفت. تام هنکس، جولیا رابرتس و فیلیپ سیمور هافمن از دیگر بازیگران این فیلم بودند. کرک هانیکات در "هالیوود ریپورتر" نقش آدامز را دارای «هوشیاری دلپذیر» توصیف کرد؛
نقش آدامز را دارای «هوشیاری دلپذیر» توصیف کرد؛ در مقابل، پیتر بردشاو در "گاردین" از تماشای هدر رفتن استعدادش در نقشی که به نظرش در فیلم کم‌اهمیت بود، ابراز نارضایتی کرد. نقش‌های معصومانه و گسترش به سوی نقش‌های دراماتیک (۲۰۰۸–۲۰۱۲). جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۸ میزبان اکران "آفتاب تمیز کردن" بود؛ فیلمی کمدی-درام دربارهٔ دو خواهر (با بازی آدامز و امیلی بلانت) که کسب‌وکاری برای پاکسازی صحنه‌های جرم راه می‌اندازند. آدامز مجذوب این ایده شد که نقش شخصیتی را بازی کند که همیشه در تلاش برای بهتر شدن است. میک لاسال،
که همیشه در تلاش برای بهتر شدن است. میک لاسال، منتقد "سان فرانسیسکو کرونیکل"، بازی او را «جادویی» خواند و نوشت که آدامز «اشتیاقی سرکش و پنهان را زیر ظاهری فریبنده و همراه با تردید به تصویر می‌کشد.» در کمدی اسکروبال "خانم پتیگرو برای یک روز زندگی می‌کند" که داستانش در سال ۱۹۳۹ جریان دارد، آدامز نقش یک بازیگر آمریکایی مشتاق در لندن را بازی کرد که با دایهٔ میان‌سالی (با بازی فرانسیس مک‌دورمند) وارد ماجراهایی می‌شود. استیون هولدن در "نیویورک تایمز" شباهت‌هایی بین این نقش و بازی او در "افسون‌شده" دید و نوشت:
بین این نقش و بازی او در "افسون‌شده" دید و نوشت: «جادوی حضور آدامز روی پرده در چنین نقش‌های دلچسبی، از زمان اوج جین آرتور تا این حد گیرا نبوده است.» آدامز سپس در فیلم "تردید"، اقتباسی از نمایشنامه‌ای نوشتهٔ جان پاتریک شنلی، بازی کرد. این فیلم داستان مدیر یک مدرسهٔ کاتولیک (با بازی مریل استریپ) را روایت می‌کند که کشیشی (با بازی فیلیپ سیمور هافمن) را به پدوفیلی متهم می‌کند. آدامز در این میان نقش راهبه‌ای بی‌گناه را ایفا کرد که درگیر این ماجرا می‌شود. شنلی ابتدا ناتالی پورتمن را برای این نقش در نظر داشت، اما
ناتالی پورتمن را برای این نقش در نظر داشت، اما بعد از دیدن معصومیت و هوش آدامز، که او را به اینگرید برگمن شبیه می‌دانست، این نقش را به او پیشنهاد داد. آدامز با توانایی شخصیتش در دیدن خوبی‌های دیگران هم‌احساس بود و همکاری با استریپ و هافمن را «کلاسی پیشرفته» در بازیگری توصیف کرد. امی بیانکولی از "هیوستون کرونیکل" نوشت که آدامز «با شفقت و آشوب درونی می‌درخشد» و ان هورنادی معتقد بود که او معصومیت نقشش را به شکلی بی‌نقص نشان می‌دهد. او برای این نقش نامزد دریافت جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش
جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. همانند فیلم‌های "جون‌باگ" و "افسون‌شده"، آدامز در سه فیلم اکران‌شده در سال ۲۰۰۸ نقش‌هایی معصومانه ایفا کرد؛ یعنی زنانی پاک‌دامن با روحیه‌ای شاد و با نشاط. هنگامی که از او دربارهٔ شباهت این نقش‌ها پرسیده شد، آدامز گفت که به ایفای نقش شخصیت‌هایی علاقه‌مند است که خوش‌بین‌اند و حس امیدواری‌شان برای او قابل‌فهم است و با آن همذات‌پنداری می‌کند. او معتقد بود که این شخصیت‌ها، با وجود شباهت ظاهری در خلق‌وخو، تفاوت‌های آشکاری با یکدیگر دارند. آدامز در
تفاوت‌های آشکاری با یکدیگر دارند. آدامز در این‌باره گفت: «معصومیت به معنای نادانی نیست؛ افراد معصوم اغلب شخصیتی بسیار پیچیده دارند.» فیلم ماجراجویی-فانتزی "" (۲۰۰۹) با بازی بن استیلر شامل حضور آدامز در نقش هوانورد آملیا ارهارت بود. این فیلم، اولین اثری بود که در موزه ملی هوافضای اسمیتسونین در واشینگتن دی‌سی فیلم‌برداری شد. شاون لوی، کارگردان فیلم، اظهار داشت که این نقش به آدامز امکان داد گستره توانایی‌های بازیگری‌اش را به نمایش بگذارد. آدامز نیز معتقد بود که این اولین فرصتی بود که توانست شخصیتی با اعتماد
که این اولین فرصتی بود که توانست شخصیتی با اعتماد به نفس را روی پرده سینما به تصویر بکشد. با وجود نقدهای نقدهای متفاوت دربارهٔ فیلم، نقش‌آفرینی آدامز مورد تحسین قرار گرفت. مایکل فیلیپس از "شیکاگو تریبون" حضور او را «فروغمند» توصیف کرد و نوشت: «فیلم هرگاه آدامز در آن ظاهر می‌شود، به‌طور چشمگیری بهبود می‌یابد.». در همان سال، آدامز در کمدی-درام "جولی و جولیا" نقش جولی پاول را بازی کرد؛ منشی دولتی ناراضی که تصمیم می‌گیرد دربارهٔ دستور پخت‌های کتاب "تسلط بر هنر آشپزی فرانسوی" نوشته جولیا چایلد وبلاگی بنویسد. در
فرانسوی" نوشته جولیا چایلد وبلاگی بنویسد. در خط داستانی موازی، مریل استریپ نقش چایلد را ایفا کرد. آدامز برای آماده‌سازی این نقش در مؤسسهٔ آموزش آشپزی آموزش دید. کری ریکی از "فیلادلفیا اینکوایرر" عقیده داشت که این فیلم «به خوش‌طعمی آشپزی فرانسوی» است و آدامز را «در جذاب‌ترین» حالت خود دانست. هر دو فیلم "شب در موزه" و "جولی و جولیا" از نظر تجاری موفق بودند و فیلم نخست بیش از ۴۰۰ میلیون دلار فروش داشت. آدامز دهه جدید را با بازی در نقش اصلی کمدی رمانتیک "سال کبیسه" (۲۰۱۰) در کنار متیو گود آغاز کرد. ریچارد
کبیسه" (۲۰۱۰) در کنار متیو گود آغاز کرد. ریچارد روپر، منتقد سینما، معتقد بود که حضور آدامز این فیلم را از «وضعیتی کاملاً نامطلوب» نجات داد. اکران بعدی او در همان سال، درام "مشت‌زن" بود که با استقبال بسیار بهتری روبه‌رو شد. این فیلم، به کارگردانی دیوید او. راسل، داستان دو برادر ناتنی بوکسور، میکی وارد و دیکی اکلوند (با بازی مارک والبرگ و کریستین بیل) را روایت می‌کند. ملیسا لیو نقش مادر آن‌ها و آدامز نقش شارلین فلمینگ، دوست‌دختر جسور و پرخاشگر وارد که پیش‌خدمت بار است، را ایفا کرد. راسل شخصیت شارلین را زنی
بار است، را ایفا کرد. راسل شخصیت شارلین را زنی جسور و جذاب توصیف کرد و آدامز را برای چنین نقش متفاوتی برگزید تا از تصویر معصومانه و ساده پیشین او فاصله بگیرد. این نقش برای آدامز تغییری چشمگیر بود و راسل او را به یافتن قدرت شخصیت در آرامش و سکون تشویق کرد. آدامز با مربی خود، شیلا کلی، در کلاس‌های رقص شکم شرکت کرد تا جذابیت جسمانی شخصیتش را بهتر به تصویر بکشد. جو مورگنسترن از "وال‌استریت جورنال" در توصیف آدامز نوشت که او در این فیلم به همان اندازه که در "افسون‌زده" «رؤیایی و دل‌انگیز» بود، «قوی، لطیف، هوشمند
«رؤیایی و دل‌انگیز» بود، «قوی، لطیف، هوشمند و طناز» ظاهر شد. او برای این نقش نامزد جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتا در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد، هرچند دو جایزه نخست به ملیسا لیو رسید. آدامز اعلام کرد که در آینده مایل است نقش‌های دراماتیک بیشتری ایفا کند. آدامز و جیسون سیگل نقش‌های لایو-اکشن فیلم موزیکال دیزنی یعنی "ماپت‌ها" (۲۰۱۱)، با حضور عروسک‌های نمایشی به همین نام، را به عهده داشتند. آدامز هفت ترانه برای موسیقی متن این فیلم اجرا کرد. لیزا شوارتزبام از "انترتینمنت ویکلی" خاطرنشان کرد که این نقش،
از "انترتینمنت ویکلی" خاطرنشان کرد که این نقش، بازگشتی به شخصیت‌های کمدی و دل‌انگیز پیشین آدامز بود. در سال ۲۰۱۲، پس از بازسازی و بازگشایی سالن تئاتر پابلیک تییتر، آدامز در جشنواره شکسپیر در پارک که در تئاتر روباز دلاکورت برگزار شد، شرکت کرد و نقش همسر نانوا را در موزیکال "به‌سوی جنگل" اثر استیون سوندهایم به روی صحنه برد. این اولین حضور او در تئاتر نیویورک و اولین تجربه تئاتری‌اش پس از ۱۳ سال دوری از تئاتر بود. او این تعهد یک‌ماهه را پذیرفت تا «چالشی به‌ظاهر غیرممکن» را تجربه کند، هرچند این تجربه او را
غیرممکن» را تجربه کند، هرچند این تجربه او را مضطرب و هراسان کرد. آدامز با کمک مربی آواز خصوصی برای این نقش آماده شد، اما به دلیل برنامه‌ریزی فشرده پروژه‌های سینمایی، تنها چهار هفته فرصت تمرین داشت. بن برنتلی، منتقد "نیویورک تایمز"، از «اجرای رسا و آواز توانمند» آدامز تمجید کرد، اما معتقد بود که او فاقد «شور و پویایی عصبی» لازم برای این نقش بود. آدامز در درام روان‌شناختی "استاد" (۲۰۱۲) ساختهٔ پل توماس اندرسن، نقش دیگری از یک زن پرشور و جنجالی را بر عهده گرفت. او در این فیلم نقش پگی داد، همسر بی‌رحم و
گرفت. او در این فیلم نقش پگی داد، همسر بی‌رحم و کنترل‌گر رهبر یک فرقه (با بازی فیلیپ سیمور هافمن) را ایفا کرد. این سومین و آخرین همکاری آدامز با هافمن بود که آدامز عمیقاً وی را تحسین می‌کرد؛ هافمن دو سال پس از این فیلم درگذشت. سازمان به تصویر کشیده‌شده در فیلم از سوی روزنامه‌نگاران به ساینتولوژی نسبت داده شد، اما آدامز این مقایسه را گمراه‌کننده دانست، هرچند از توجهی که به فیلم جلب شد خرسند بود. اگرچه آدامز بازیگر متد نبود، اما معتقد بود که ایفای این نقش دشوار، تأثیر عاطفی عمیقی بر زندگی شخصی‌اش گذاشت.
دشوار، تأثیر عاطفی عمیقی بر زندگی شخصی‌اش گذاشت. جاستین چنگ، منتقد سینما، شخصیت او را با لیدی مکبث مقایسه کرد و نوشت که «جذابیت آدامز به‌ندرت تا این حد تهدیدآمیز به نظر آمده است.» دونالد کلارک از "آیریش تایمز" نیز او را به دلیل ایفای نقشی با «تهدیدی ظریف» تحسین کرد. جان پترسون از "گاردین" به صحنه‌ای اشاره کرد که در آن پگی با اقتدار شوهرش را در حال انجام خودارضایی سرزنش می‌کند و آن را یکی از کلیدی‌ترین سکانس‌های فیلم دانست. آدامز بار دیگر نامزد جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد.
گلدن گلوب و بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد. دومین فیلم اکران‌شدهٔ آدامز در سال ۲۰۱۲ درام ورزشی "مشکلی با منحنی" به کارگردانی کلینت ایستوود بود. او در آن نقش دختر پیشاهنگ بیسبال (ایستوود) را ایفا کرد که با پدرش قطع رابطه کرده است. آدامز شخصیت «گرم و بخشنده» ایستوود را تحسین کرد و از همکاری با او ابراز رضایت نمود. او برای این نقش با یک مربی بیسبال کار کرد تا مهارت‌های گرفتن و پرتاب توپ را بیاموزد. این فیلم با نقدهای متفاوتی روبه‌رو شد، اما راجر ایبرت خاطرنشان کرد که آدامز چگونه نقشی معمولی را ارزشمند
کرد که آدامز چگونه نقشی معمولی را ارزشمند جلوه داده است. او در همین سال نقش کوتاهی به‌عنوان یک معتاد به مواد مخدر را در درام "در جاده" ایفا کرد. در این فیلم گروهی از بازیگران حضور داشتند و بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ جک کرواک ساخته شده بود. بازیگر مطرح (۲۰۱۳–۲۰۱۹). پس از ناکامی در به‌دست‌آوردن نقش لوئیس لین در دو فیلم قبلی درباره سوپرمن، آدامز این نقش را در بازسازی ۲۰۱۳ زک اسنایدر به نام "مرد پولادین" با بازی هنری کویل در نقش اصلی به دست آورد. او شخصیت لین را با ترکیبی از سرسختی و آسیب‌پذیری به تصویر
لین را با ترکیبی از سرسختی و آسیب‌پذیری به تصویر کشید، اما پیتر بردشاو این شخصیت را «به‌گونه‌ای ناقص طراحی‌شده» توصیف کرد و از نبود شیمی عاطفی میان آدامز و کویل انتقاد کرد. این فیلم بیش از ۶۶۰ میلیون دلار فروش داشت و به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های آدامز در گیشه تبدیل شد. آدامز سپس در فیلم "او"، درامی به نویسندگی و کارگردانی اسپایک جونز، ظاهر شد که داستان مردی تنها (با بازی واکین فینیکس) را روایت می‌کند که عاشق یک هوش مصنوعی (با صدای اسکارلت جوهانسون) می‌شود. آدامز در این فیلم نقش دوست نزدیک این مرد را ایفا
آدامز در این فیلم نقش دوست نزدیک این مرد را ایفا کرد. او پیش‌تر برای فیلم ۲۰۰۹ جونز، "جایی که موجودات وحشی هستند"، تست بازیگری ناموفقی داده بود، اما جونز پس از بازبینی نوارهای آن تست، او را برای بازی در "او" انتخاب کرد. آدامز مجذوب ایده به‌تصویرکشیدن یک دوستی افلاطونی میان زن و مرد شد و معتقد بود چنین رابطه‌ای در سینما به‌ندرت دیده می‌شود. آدامز با بازی در فیلم کمدی سیاه جنایی "حقه‌بازی آمریکایی" به کارگردانی دیوید او. راسل و با حضور بازیگرانی چون کریستین بیل، بردلی کوپر و جنیفر لارنس به موفقیت‌های بیشتری
بردلی کوپر و جنیفر لارنس به موفقیت‌های بیشتری دست یافت. این فیلم با الهام از رسوایی ابسکم در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد و آدامز در آن نقش یک شیاد اغواگر را بازی کرد، اما به‌گونه‌ای که «همه‌چیز موجه به نظر می‌رسید و او صرفاً یک بیمار اجتماعی جذاب نبود». او با بیل همکاری نزدیکی برای شکل‌دادن به شخصیت‌هایشان داشت و پیشنهادهایی به راسل ارائه کرد، از جمله صحنه‌ای که در آن معشوقه‌اش (با بازی لارنس) به‌صورت تهاجمی لب‌های او را می‌بوسد. این نقش برای آدامز طاقت‌فرسا بود و او بعداً تأیید کرد که راسل با او سخت‌گیر بوده و
و او بعداً تأیید کرد که راسل با او سخت‌گیر بوده و بارها او را به گریه انداخته است؛ او اظهار داشت که از انتقال چنین تجربه منفی به خانه و تأثیر آن بر دخترش نگران بوده است. "حقه‌بازی آمریکایی" مورد تحسین منتقدان قرار گرفت؛ منولا دارگیس از "نیویورک تایمز" معتقد بود که آدامز «در این فیلم عمیق‌تر از هر زمان دیگری ظاهر شده است» و افزود که او با موفقیت «شخصیتی غیرقابل‌پیش‌بینی را به شخصیتی به‌شدت پویا تبدیل کرده است». او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در یک فیلم کمدی یا موزیکال را دریافت کرد و برای پنجمین بار
کمدی یا موزیکال را دریافت کرد و برای پنجمین بار نامزد جایزه اسکار شد (اولین بار در دسته بهترین بازیگر زن).. هر دو فیلم "او" و "حقه‌بازی آمریکایی" از سوی منتقدان به‌عنوان بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۳ معرفی شدند و هر دو نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم بودند. پس از حضور در درام نه‌چندان موفق "لالایی"، آدامز در فیلم "چشمان بزرگ" (۲۰۱۴) نقش اصلی را ایفا کرد. این فیلم زندگی‌نامه‌ای درباره هنرمند مشکل‌دار مارگارت کین است که نقاشی‌های «کودکان چشم‌درشت» او توسط همسرش والتر کین به سرقت ادبی رفت. آدامز ابتدا این نقش را رد
کین به سرقت ادبی رفت. آدامز ابتدا این نقش را رد کرد تا از ایفای نقش یک زن ساده‌لوح دیگر اجتناب کند. تولد دخترش در سال ۲۰۱۰ او را ترغیب کرد تا در این شخصیت منفعل قدرت بیابد. او از تجربیات شخصی‌اش، زمانی که نتوانسته بود از خود دفاع کند، الهام گرفت. او برای آماده‌سازی، نقاشی را تمرین کرد و روش کار کین را مطالعه نمود. کین از بازی آدامز در نقش خود رضایت داشت، و مارک کرمد از "آبزرور" بازی او را «ترکیبی قدرتمند از شور ذاتی و آسیب‌پذیری احساسی» توصیف کرد. او برای دومین سال پیاپی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در
سال پیاپی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در یک فیلم کمدی یا موزیکال را دریافت کرد و نامزد جایزه بفتا برای بهترین بازیگر زن شد. پس از یک سال غیبت از سینما، آدامز در سال ۲۰۱۶ در سه فیلم ظاهر شد. او ابتدا نقش لوئیس لین را در ""، دومین قسمت از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی پس از "مرد پولادین"، بازآفرینی کرد. با وجود نقدهای منفی منتقدان درباره روایت منسجم فیلم، این اثر بیش از ۸۷۰ میلیون دلار فروش داشت و به پرفروش‌ترین فیلم آدامز تا آن زمان تبدیل شد. در دو فیلم بعدی‌اش، درام علمی-تخیلی "ورود" و تریلر روان‌شناختی
درام علمی-تخیلی "ورود" و تریلر روان‌شناختی "حیوانات شب‌زی"، آدامز نقش زنانی «از نظر احساسی محتاط و به‌شدت هوشمند» را ایفا کرد که تحسین منتقدان را برانگیخت. "حیوانات شب‌زی"، ساخته تام فورد و بر اساس رمان "تونی و سوزان" نوشته آستین رایت، داستان یک دلال آثار هنری متأهل و ناراضی به نام سوزان (آدامز) را روایت می‌کند که با خواندن رمانی خشن نوشته همسر سابقش (با بازی جیک جیلنهال) دچار ضربه روحی می‌شود. آدامز شباهت کمی بین خود و سوزان «خونسرد» و «منزوی» یافت و شخصیت این نقش را بر اساس شخصیت تام فورد مدل‌سازی کرد.
این نقش را بر اساس شخصیت تام فورد مدل‌سازی کرد. استفانی زاکارک از مجله "تایم" فیلم را از نظر بصری جذاب اما از نظر مضمونی ضعیف دانست، اما آدامز و جیلنهال را برای نمایش صادقانه درد شخصیت‌هایشان ستود. "ورود"، به کارگردانی دنی ویلنوو و بر اساس داستان کوتاه "داستان زندگی تو" نوشته تد چیانگ، یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های دوران حرفه‌ای آدامز است. این فیلم بر لوئیز بنکس (آدامز)، زبان‌شناسی متمرکز است که هنگام استخدام توسط دولت آمریکا برای رمزگشایی زبان موجودات فرازمینی، تجربیات عجیبی را از سر می‌گذراند. آدامز به
تجربیات عجیبی را از سر می‌گذراند. آدامز به ایفای نقش یک زن خردمند و پیشرو جذب شد و با مضامین وحدت و شفقت فیلم همذات‌پنداری کرد. او برای آماده‌سازی، مستندهایی درباره زبان‌شناسی تماشا کرد. کریستوفر اور از "آتلانتیک" بازی او را «به‌طرزی مسحورکننده شفاف، گاه متعالی و گاه غم‌انگیز» توصیف کرد. کنت توران در "لس آنجلس تایمز" به «بازی دقیق و سنجیده» او اشاره کرد. "ورود" موفقیتی تجاری بود و با بودجه ۴۷ میلیون دلاری، بیش از ۲۰۰ میلیون دلار فروش داشت. آدامز برای این فیلم نامزد جوایز گلدن گلوب و بفتا برای بهترین بازیگر
نامزد جوایز گلدن گلوب و بفتا برای بهترین بازیگر زن شد. چندین روزنامه‌نگار معتقد بودند که آدامز برای بازی در این فیلم شایسته نامزدی اسکار بود. او برای سومین بار نقش لوئیس لین را در فیلم ابرقهرمانی "لیگ عدالت" (۲۰۱۷) با حضور گروهی از بازیگران درباره تیمی به همین نام ایفا کرد. تیم گریرسون از "اسکرین اینترنشنال" نوشت که با وجود «طنین احساسی» که آدامز به فیلم بخشیده، استعداد او در یک نقش مکمل کم‌اهمیت هدر رفته است. آدامز در سال ۲۰۱۸ با مینی‌سریال "چیزهای تیز" از شبکه اچ‌بی‌او، که بر اساس رمان به همین نام نوشته
شبکه اچ‌بی‌او، که بر اساس رمان به همین نام نوشته گیلین فلین ساخته شده بود، به تلویزیون بازگشت. او یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی این مجموعه بود و نقش کامیل پریکر، یک خبرنگار خودزن را ایفا کرد که برای پوشش خبری قتل دو دختر جوان به زادگاهش بازمی‌گردد. آدامز برای این نقش وزن خود را افزایش داد و در روزهای فیلم‌برداری، سه ساعت آرایش پروتزی سنگین انجام می‌داد تا بدن زخمی شخصیتش را بازسازی کند. او برای درک خودزنی، کتاب "یک فریاد قرمز براق" را مطالعه کرد و درباره وضعیت روان‌شناختی اختلال ساختگی تحمیل‌شده به دیگری
روان‌شناختی اختلال ساختگی تحمیل‌شده به دیگری تحقیق نمود. او نتوانست خود را از این نقش ناکارآمد جدا کند و از بی‌خوابی رنج برد. این مجموعه و بازی آدامز با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد؛ جیمز پونیووزیک از "نیویورک تایمز" شخصیت‌پردازی پیچیده پریکر را ستود و بازی آدامز را «میخکوب‌کننده» خواند. دانیل داداریو از "ورایتی" دریافت که او «در اوج توانایی‌هایش» عمل کرده و افزود: «با صدایی که یک اکتاو پایین‌تر آمده، به لحنی آرام و کش‌دار تبدیل شده و با بی‌اعتمادی صیقل یافته، [او] حقیقتاً فوق‌العاده است». کریستین بیل و
[او] حقیقتاً فوق‌العاده است». کریستین بیل و آدامز برای سومین بار در فیلم طنز سیاسی "معاون" (۲۰۱۸) به کارگردانی آدام مک‌کی هم‌بازی شدند و به ترتیب نقش دیک چینی، معاون سابق رئیس‌جمهور آمریکا، و همسرش لین را ایفا کردند. آدامز برای آماده‌سازی، کتاب‌های لین را مطالعه کرد. با وجود اختلاف با دیدگاه‌های سیاسی این شخصیت، او با همدلی به نقش نزدیک شد و با صلابت شخصیتش ارتباط برقرار کرد. ریچارد لاوسون از "ونتی فر" نقش او را با بازی‌اش در "استاد" مقایسه کرد و «جدیت همیشگی» او را ستود، اما انتقاد کرد که این نقش
همیشگی» او را ستود، اما انتقاد کرد که این نقش بازتاب‌دهنده دیدگاهی کلیشه‌ای و مردانه از زنی در کنار قدرت است. در مقابل، اریک کوهن از "ایندی‌وایر" نگاه مثبت‌تری داشت و از او برای «تجسم یک لیدی مکبث نه‌چندان خوب نوشته‌شده با انرژی سرکش و پرشور» تقدیر کرد. آدامز برای بازی در "چیزهای تیز" و "معاون" نامزد جوایز گلدن گلوب شد؛ برای "چیزهای تیز" نامزد جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در مینی‌سریال شد و برای "معاون" برای ششمین بار نامزد اسکار و برای هفتمین بار نامزد بفتا شد. افت و خیز شغلی
و برای هفتمین بار نامزد بفتا شد. افت و خیز شغلی (۲۰۲۰–اکنون). آدامز دهه جدید را با بازی در درام "مرثیه هیلبیلی" (۲۰۲۰) آغاز کرد که بر اساس کتاب به همین نام نوشته جی‌دی ونس ساخته شده بود. این فیلم با نقدهای منفی منتقدان مواجه شد؛ منتقدی از "رولینگ استون" اظهار داشت که با وجود بازی قابل‌اعتماد آدامز در نقش مادر معتاد به مواد مخدر، او در فیلمی با فیلمنامه‌ای ضعیف گرفتار شده است. چندین نشریه از فیلم به دلیل کمبود صحنه‌های کافی برای بهبود شخصیت آدامز انتقاد کردند. با این حال، او نامزد جایزه انجمن بازیگران فیلم
با این حال، او نامزد جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر زن شد. آدامز سپس در تریلر روان‌شناختی "زنی پشت پنجره" به کارگردانی جو رایت، که بر اساس رمان به همین نام ساخته شده بود، نقش یک شاهد قتل مبتلا به برزن‌هراسی را ایفا کرد. این فیلم در سال ۲۰۱۸ فیلم‌برداری شد، اما انتشار آن به دلیل نتایج ضعیف در اکران‌های آزمایشی و سپس به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ چندین بار به تعویق افتاد و در نهایت در سال ۲۰۲۱ از طریق نتفلیکس منتشر شد. او سپس نقش مکمل یک مادر سوگوار را در فیلم "ایون هنسن عزیز"، اقتباسی سینمایی از