payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حاج حسن خان حسینی طبیب فسایی فارسی معروف به میرزا حسن حسینی فسایی (۱۲۳۷–۱۳۱۶ ه‍.ق) فرزند میرزا حسن نویسنده فارسنامه ناصری در سال ۱۳۱۳ ه‍.ق است. خاندان. میرزا حسن حسینی فسائی از خاندان کهن سادات دشتکی است و «دشتک» نام یکی از محلات قدیمی شیراز است که تا عهد کریم خان زند یکی از محلات مستقل شیراز بود اما در این دوران چون حصار شیراز را کوچک کردند این محله را با محله سردزک و بازار مرغ به هم پیوستند و بخشی از آن را جزء محله لب آب قرار دادند. جماعتی از افراد این خاندان که اکثر از اولاد سید علی خان بودند به فسا
خاندان که اکثر از اولاد سید علی خان بودند به فسا رفتند و در دهکده تنککرم و … سکونت گزیدند و در شهر فسا مقامات اداری و سیاسی و در روستاهای آن، علائق ملکی پیدا کردند. پدر میرزا حسن از این دسته است که در شیراز رشد کرد و به رونیز علیا رفت و در همان‌جا به سال ۱۲۳۷ درگذشت. زندگی. میرزا حسن حسینی فسائی بنابر آنچه خود در فارسنامه ناصری نگاشته‌است سومین فرزند پسر خانواده خویش بود که در سال ۱۲۳۷ در شهر فسا متولد شد اما سه ماه پیش از تولدش، پدر خود را از دست داده بود و مادر برای زنده نگه داشتن نام و یاد شوهر او را
و مادر برای زنده نگه داشتن نام و یاد شوهر او را حسن نامید ولی خود مادر نیز چندی بعد فوت کرد و میرزا حسن تا ده سالگی در سرپرستی مادربزرگ و سپس برادر ارشدش قرار گرفت و به کسب علم و ادب پرداخت. میرزا حسن فسائی، دو همسر اختیار کرد که نخستین آن‌ها دختر میرزا سید علی نیاز بود که بعدها فلج شد و دومین آنها مریم دختر حاجی ملا آقا بابا تاجر شیرازی بود که میرزا حسن پس از اجازه از همسر اول با وی ازدواج کرد. میرزا حسن دو فرزند پسر از همسر اول به نام‌های سید علی و میرزا جواد و ۸ فرزند (۴ پسر و ۴ دختر) از همسر دوم داشت.
تلویزیون سه‌بعدی ، تلویزیونی است که تصاویر یا فیلم‌ها را با استفاده از فناوری‌های سه‌بعدی و عینک‌های مخصوص به صورت برجسته نشان می‌دهد. در تلویزیون‌های معمولی برای تشکیل تصویر از نقاط فوق‌العاده کوچکی به نام پیکسل استفاده می‌شود. این در حالی است که در یک تلویزیون سه‌بعدی، این پیکسل‌ها به دو قسمت تقسیم می‌شوند و یک قسمت از آنها برای ایجاد یک تصویر استفاده می‌شود و قسمت دیگر برای ایجاد یک تصویر مشابه دو تصویر اولی ولی با اندکی تفاوت با آن، در فاصله‌های خیلی نزدیک یا خیلی دور این دو تصویر روی یکدیگر افتاده و
یا خیلی دور این دو تصویر روی یکدیگر افتاده و تصویر نهایی تقریباً نامشخص می‌شود. تلویزیون‌های سه‌بعدی چگونه کار می‌کنند؟. وقتی جسمی در دور دست قرار دارد، شعاع‌های نور بازتابی که از آن به دو چشم ما می‌رسد با یکدیگر موازی هستند. ولی وقتی همان جسم نزدیک می‌شود، این شعاع‌ها دیگر موازی نیستند. این خطوط از اجسامی که در نزدیکی چشم ما هستند به طور همگرا گسیل می‌شوند و چشم ما برای دیدن آن‌ها باید کمی تغییر حالت بدهد. برای اینکه این مطلب را بهتر متوجه شوید، جسمی را از فاصله دور تا نزدیک بینی خود حرکت دهید. حتماً
از فاصله دور تا نزدیک بینی خود حرکت دهید. حتماً متوجه تغییر فیزیکی قسمتی از چشم خود می‌شوید. این تغییر توسط مغز کنترل می‌شود و میزان تغییرات نیز توسط مغز ثبت می‌شود. همین داده‌ها به مغز کمک می‌کند تا فاصله اجسام تا چشم را تخمین بزند. برای مثال مغز با توجه به اینکه چشم برای دیدن یک جسم تقعر بسیار کمی پیدا کرده، متوجه می‌شود که این جسم احتمالاً در فاصله‌ای نزدیک قرار دارد. ایده کلیدی ضبط و پخش تصاویر هم دقیقاً در همین عملکرد مغز و چشم است. در تلویزیون‌های سه‌بعدی سعی می‌شود تصاویری ارائه شود که برای هر چشم
سعی می‌شود تصاویری ارائه شود که برای هر چشم در محل متفاوتی قرار داشته باشد تا مغز آن‌ها را به صورت غیر مسطح و عمق‌دار تشخیص دهد. البته مشکلی هم در اینجا وجود دارد چرا که تمرکز کردن هر چشم بر روی این تصاویر متفاوت به این معنی است که میزان تقعر و نقطه فوکوس هر چشم با یکدیگر نمی‌خواند و همین امر باعث ایجاد سردرد و احساس سرگیجه می‌شود. برای ایجاد این تفاوت بین تصاویری که هر چشم می‌بیند معمولاً از عینک‌های مخصوص استفاده می‌شود. در کل دو نوع عینک در صنعت تصاویر سه بعدی رایج هستند: عینک‌های منفعل و عینک‌های فعال.
هفته‌نامه کابل از پرشمارگان‌ترین نشریه‌های افغانستان است. این نشریه به سه زبان انگلیسی، فارسی و پشتو مقاله دارد. این هفته‌نامه به‌جز کابل در شهرستان‌ها نیز توزیع می‌شد. هفته‌نامه کابل کار خود را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد اما پس از انتشار مقاله‌ای انتقادی نسبت به دولت مجاهدین، دولت در سال ۱۹۹۴ هفته‌نامه را تعطیل کرد. این نشریه کار خود را پس از سرنگونی طالبان دوباره آغاز کرد. شمارگان این نشریه ۱۰ هزار نسخه است و هزینه‌های آن از راه چاپ آگهی تأمین می‌شود. هفته‌نامه کابل بعد از سقوط حکومت دکتر نجیب الله، در سال ۱۹۹۱
بعد از سقوط حکومت دکتر نجیب الله، در سال ۱۹۹۱ به همت رزاق مأمون، فضل الرحیم رحیم، میرغیاث الدین اکبری، مصطفی آذرخش مصتور، ذبیح‌الله آسمائی، نورمحمد، در شرایط دشوار و زیر راکتباران جنگ قدرت به عنوان یگانه نشریه در پایتخت کشور کابل، نشر می‌گردید که صفحات هفته نامه، حاوی مطالب سیاسی، ادبی، فرهنگی و تحلیل‌ها، مصاحبه‌ها و تبصره بود دفتر هفته نامه به یگانه مرکز دید و ادیده‌ها بین قلم بدستان تهی دست کابل، مبدل گشته بود که توان رفتن به کشورهای خارجی را نداشتن در این وضعیت اسفناک جنگ قدرت هفته نامه کابل توانست
این وضعیت اسفناک جنگ قدرت هفته نامه کابل توانست جایگاه رفیع در بین قشر باسواد کابل و سایر شهرهای افغانستان، را به خود اختصاص دهد. هفته نامه کابل، داشت به یک نشریه با وزنه خبرنگاری به تربیون آزاد و اپوزیسون نیروهای مجاهدین بر سر قدرت مبدل می‌شد. در همین زمان پس از انتشار مقاله‌ای انتقادی نسبت به دولت مجاهدین، دولت در سال ۱۹۹۴ هتفه نامه کابل، را تعطیل کرد. بعد از سرنگونی طالبان، هفته نامه کابل، کار نشراتی خود را دوباره آغاز نمود؛ به مدیریت فهیم دشتی، که در دور اول نشراتی هفته نامه کابل همکار قلمی هفته‌نامه
اول نشراتی هفته نامه کابل همکار قلمی هفته‌نامه بود. هفته نامه کابل از پرشمارگان‌ترین نشریه‌های افغانستان بود. این نشریه به سه زبان انگلیسی، فارسی و پشتو مقاله دارد. این هفته‌نامه به‌جز کابل در شهرستان‌ها نیز توزیع می‌شود. شمارگان این نشریه ۱۰ هزار نسخه است و هزینه‌های آن از راه چاپ آگهی تأمین می‌شود.
راشل جوی اسکات (۵ آگوست ۱۹۸۱-۲۰ آوریل ۱۹۹۹) اولین قربانی کشتار دبیرستان کلمباین بود. در این حادثه ۱۲ دانش‌آموز، یک معلم و دو مجرم حادثه در یکی از مرگبارترین تیراندازی‌های مدرسه‌ای تاریخ آمریکا کشته شدند. او از آن زمان به موضوع چندین کتاب و منبع الهام برنامه "چالش راشل" تبدیل شد که برنامه ای سراسری در مدرسه‌های کشور آمریکا برای پیشگری از خشونت نوجوانان است.سخنرانی این برنامه را پدرش، دارل اسکات و برادرش، کرگ اسکات به عهده دارند.همچنین مادر او بث نیمو، برای زنده نگه داشتن میراث دخترش به نوشتن کتاب و سخنرانی
نگه داشتن میراث دخترش به نوشتن کتاب و سخنرانی درباره زندگی او میپردازد.
عمرلی، از شهرستان‌های استان ماردین ترکیه است. تا سال 1953 پارچه ای از شهرستان ساوور، با نام روستا و بخش ماسرتی ( کردی : مهسرد ) بود؛ با پیوستن به استان ماردین بخش بودنش به پایان رسید. جمعیت. بر پایه آمار سال 2000، جمعیت این شهرستان 15962 تن می باشد. 7353 تن در شهرک کانونی شهرستان زندگی می کنند. منابع. ویکی ترکیه
ساساری (به ساساریایی: Sassari، به ساردنیایی: Tàthari) شهری است در جزیره ساردنی ایتالیا.البته خود ساساری‌ها بعلت شبه جزیره بودن آنرا جزیره ساساری می نامند. جان فرانکو زولا مشهورترین فوتبالیست این شهر بوده که بعدها به تیم پارما و چلسی پیوسته است. ساساری با جمعیتی در حدود ۱۳۰ هزار نفر دومین شهر بزرگ جزیره ساردنی است. جمعیت ساساری به اضافهٔ حومه در حدود ۳۰۰ هزار نفر است. شهر ساساری یکی از قدیمی‌ترین شهرهای ساردنی است و مجموعهٔ بزرگی از آثار هنری را در خود جا داده‌است. این شهر در طی تاریخ خود در تسلط ساردنی‌ها
این شهر در طی تاریخ خود در تسلط ساردنی‌ها (مدتی کم)، جنوآیی‌ها، پیزایی‌ها، آراگونها، کاتالان‌ها، اسپانیایی‌ها و اتریشی‌ها قرار داشته و همهٔ این سلطه‌گران آثار هنری و تاریخی خود را در این شهر به یادگار گذاشته‌اند. کاخ‌ها و میدان‌های تاریخی شهر ساساری از جمله «میدان ایتالیا» و «تئاتر شهروندی» از نقاط دیدنی آن هستند. ساساری به عنوان دومین شهر جزیره ساردنی پس از کالیاری و پنجمین شهرستان بزرگ در ایتالیا (با ۵۴۶ کیلومتر مربع مساحت) در جزیره ساردنی از اهمیت زیادی برخوردار است. تاریخچه. با این‌که ساساری در اوایل
برخوردار است. تاریخچه. با این‌که ساساری در اوایل سده‌های میانه بنیاد شد، سرزمینی که این سکونتگاه در آن قرار گرفته از دوره نوسنگی مسکونی بوده‌است. در دوران باستان ساکنان آن از نوراگی‌ها، فنیقی‌ها و رومی‌ها بودند. فنیقی‌ها، مردمی دریانورد و سامی‌نژاد که از لبنان آمده‌بودند. شهر ساساری در حدود سده‌های ۹ و ۱۰ میلادی توسط ساکنان بندر قدیمی رومی «توریس لیبیسونیس» (پورتو تورس امروزی) که از حملات شرقیون می‌گریختند بنیاد شد. منابع. Catholic Encyclopedia of 1913، در مالکیت عمومی.
کوه سُوباتسوبو (به زبان ژاپنی 蕎麦粒山) یکی از کوه‌‌های منطقه تامای توکیو در ژاپن است. این کوه ۱۴۷۲ متر ارتفاع دارد. این کوه یکی از کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. تعداد کوهنوردان در این کم است و مورد پسند کسانی قرار می‌گیرد که کوه‌های خلوت را می‌پسندند. دسترسی به کوه. ابتدا باید با استفاده از قطارهای جی‌آر، به آخرین ایستگاه خط اومه، ایستگاه اوکوتاما رسید. سپس از آنجا برای رسیدن به نقطه شروع مسیر در "ایستگاه اتوبوس کاوانوری باشی" «川乗橋バス亭» می‌توان از اتوبوس‌های "نیشی توکیوباس" استفاده کرد. راه بازگشت به ایستگاه
توکیوباس" استفاده کرد. راه بازگشت به ایستگاه اتوبوس هیگاشی نیپارا «東日原バス亭» ختم می‌شود. طول این مسیر ۱۵٬۵ کیلومتر است و طی کردن آن تقریباً ۷ ساعت و ۱۰ دقیقه طول می‌کشد.
کوه کاوانوری (به زبان ژاپنی 川苔山) یکی از کوه‌های اطراف توکیو در ژاپن است. ارتفاع این کوه ۱۴۷۲ متر است. این کوه جزء کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود.
اُوداکِه سان یکی از کوه‌های توکیو در ژاپن است. این کوه در ناحیهٔ اوکوتاما قرار دارد. کوه اوداکه را می‌توان سمبل رشته کوه‌های اوکوتاما (奥多摩) به حساب آورد. در چهار فصل سال تعداد زیادی از کوهنوردان از اوداکه دیدن می‌کنند. این کوه ۱۲۶۶ متر ارتفاع دارد و نام آن در فهرست ۲۰۰ کوه برگزیدهٔ ژاپن نیز آمده‌است. برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه "اوکوتاما" (奥多摩駅) می‌توان از خطوط قطار جی آر و از خط اومه استفاده کرد. از ایستگاه شینجوکو در داخل توکیو تا ایستگاه اوکوتاما (奥多摩駅) که آخرین ایستگاه این خط
ایستگاه اوکوتاما (奥多摩駅) که آخرین ایستگاه این خط فرعی است، در حدود ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه با قطار طول می‌کشد. جستارهای وابسته. ویکی‌پدیای ژاپنی: 奥多摩駅 ウイキペディア (accessed 7月 8, 2010). ایستگاه اوکوتاما
کوه هینُودِه یکی از کوه‌های منطقه تامای توکیو در ژاپن است. این کوه در منطقه تامای غربی و بخش اومه قرار دارد و یکی از کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۹۰۲ متر است. دسترسی به کوه. مبدأ این مسیر در صورت استفاده از قطار، ایستگاه هیناتاوادا یکی از ایستگاه‌های خط اومه است. پس از خارج شدن از ایستگاه باید به طرف راست و به سمت رود تاما حرکت کرد پس از گذشتن از پل جیندائی در طرف چپ خیابان پارک اومه (پارک آلو) قرار دارد. از ایستگاه تا این پارک ۱۵ دقیقه پیاده راه است. پارک اومه بزرگترین پارک در تمام ژاپن از
راه است. پارک اومه بزرگترین پارک در تمام ژاپن از نظر داشتن شکوفه‌های آلو محسوب می شود. در این پارک ۱۲۰ نوع مختلف درخت آلو کاشته شده‌است. تقریباً نیمهٔ اسفند مناسب‌ترین زمان برای پیمودن این مسیر است و مناظر شکوفه‌های آلو از زیبایی خاصی برخوردار هستند. راه ورودی به قله در کنار ورزشگاه گلف و نزدیک به در شمالی این پارک و در خیابان اومه کوئن «Umenokoen-dori» قرار دارد. از این راه ورودی برای رسیدن به کوه میتاکه نیز استفاده می‌شود. بسیاری از کوهنوردان این دو کوه را همزمان در یک روز طی می‌کنند. از این راه ورودی تا
همزمان در یک روز طی می‌کنند. از این راه ورودی تا قله در حدود سه ساعت راه است. در راه برگشت اگر از قلهٔ کوه میتاکه باشد، می‌توان از معبد موساشی‌میتاکه نیز دیدن کرد و با استفاده از قطارهای کابلی و سپس اتوبوس به ایستگاه میتاکه رسید.
کوه گُوزِن یکی از کوه‌های اطراف شهر توکیو در ژاپن است. این کوه در منطقه تامای غربی (西多摩郡) قرار دارد و یکی از کوه‌های اوکوتاما (奥多摩) محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۱۴۰۵ متر است.
میتو سان ( به زبان ژاپنی 三頭山) یکی از کوه‌های اطراف شهر توکیو در ژاپن است. این کوه در منطقه تامای غربی قرار دارد. این کوه یکی از کوه‌های رشته کوه‌های اوکوتاما محسوب می‌شود. ارتفاع این کوه ۱۵۳۱ متر است.
مسیرهای برگزیده جهت راهپیمایی. از مسیرهای زیر از توکیو در فهرست ۵۰۰ مسیر زیبا و برگزیدهٔ جهت راهپیمایی در ژاپن نام برده شده‌است.
وارطان چاپاریان (؛ زاده ۱۹۲۹) متخصص امور فنی فیلم‌های فارسی ارمنی‌تبار اهل ایران است. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۳۲–۱۳۵۰) فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۲۹ میلادی (۱۳۰۸ خورشیدی) در تهران زاده شد از ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) به «استودیو عصر طلایی» پیوست و در زمینه‌های مختلف فنی تا ۱۹۶۰ (۱۳۳۹) در این استودیو فعالیت کرد به عنوان متصدی برق ضبط صدا میکس و انتخاب‌کننده موسیقی برای فیلم‌ها کار کرده است پس از عصر طلایی با استودیوهای «کاروان فیلم» و «تل فیلم» نیز همکاری داشته است. نخستین فیلمی که چاپاریان به عنوان
داشته است. نخستین فیلمی که چاپاریان به عنوان متصدی برق در عنوان بندی آن آمده "دختر چوپان" به کارگردانی معزالدیوان فکری است که در ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) به نمایش درآمد. "فرزند گمراه" (امین امینی، ۱۳۳۴) و "هفده روز به اعدام" (هوشنگ کاووسی، ۱۳۳۵) دیگر فیلم‌هایی هستند که چاپاریان با همین مسوولیت در آن هل همکاری داشته است. انجام امور صدای فیلم‌های "مشهدی عباد (صمد صباحی، ۱۳۳۲)، "میلیونر" (امین امینی، ۱۳۳۳)، "بازگشت به زندگی" (عطاءالله زاهد، ۱۳۳۶)، "مادموازل خاله" (امین امینی، ۱۳۳۶)، "آقای اسکناس" (امین امینی، ۱۳۳۷) و میکس
۱۳۳۶)، "آقای اسکناس" (امین امینی، ۱۳۳۷) و میکس فیلم "جنوب شهر" ساخته (فرخ غفاری، ۱۳۳۷) از دیگر فعالیت‌های فنی چاپاریان است. تدوین فیلم "مبارزه با شیطان" (۱۳۵۰/۱۹۷۱) و افکت‌گذاری این فیلم که توسط ژوزف واعظیان ساخته شد از آخرین کارهای چاپاریان محسوب می‌شود
روبیک منصوری (زادهٔ ۱۹۳۷ – درگذشته ۱۱ اوت ۲۰۰۰) آهنگساز، تنظیم‌کننده موسیقی، تدوین‌گر و صداگذار فیلم ارمنی‌تبار اهل ایران بود. شهرت او بیشتر در زمینه موسیقی فیلم و صداگذاری بر روی فیلم‌ها بود. زندگی. روبیک منصوری در ۱۹۳۷ (۱۳۱۶ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد وی دانش‌آموخته هنرستان عالی موسیقی و ساز تخصصی‌اش فلوت بود اما وقتی وارد کار سینما شد به رغم اینکه نامش به عنوان سازنده یا انتخاب‌کننده موسیقی متن ثبت می‌شد، رشته تخصصی‌اش را دنبال نکرد. منصوری از سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴) به پیشنهاد حسن مصیبی و به‌عنوان دستیار وی،
(۱۳۳۴) به پیشنهاد حسن مصیبی و به‌عنوان دستیار وی، به استودیو برنا (سینما تن) که توسط یک آمریکایی به‌نام استفان نایمن اداره می‌شد، رفت و صداگذاری دوبلاژِ فیلم "شیطان فراری" را (به مدیریت دوبلاژ ضیاء الابصاری) انجام داد. نخستین فیلمی که نام منصوری در عنوان‌بندی آن ثبت شده است "طوفان در شهر ما" نام دارد. او در این فیلم دستیار سوریک خاچیکیان و هنریک آودیسیان در صداگذاری فیلم بود و در "قاصد بهشت" (۱۳۳۷) فیلم بعدی خاچیکیان در کنار سوریک و هاکوپ گیورگیز به مقام صدابردار ارتقاء یافت. از آن پس در صدها فیلم نام
صدابردار ارتقاء یافت. از آن پس در صدها فیلم نام روبیک منصوری به عنوان صداگذار، میکساژ، افکت، سینکرون ، انتخاب موسیقی متن و… ثبت شده است و فعالیت بی‌وقفه او تا واپسین لحظه‌های مرگش در ۱۱ اوت ۲۰۰۰ (۲۱ مرداد ۱۳۷۹) در سن ۶۲ سالگی ادامه یافت. منصوری پس از آژیرفیلم فعالیت خود را در استودیوهای ایران فیلم، پارس فیلم، استودیو میثاقیه، شاهین فیلم و استودیو فیلمکار گسترش داد و در صداگذاری فیلم‌های "فریاد نیمه شب" (ساموئل خاچیکیان ۱۳۴۰) "آقای قرن بیستم" (سیامک یاسمی ۱۳۴۳) "مومیایی" (حمید مجتهدی ۱۳۴۵) "یوسف و زلیخا"
۱۳۴۳) "مومیایی" (حمید مجتهدی ۱۳۴۵) "یوسف و زلیخا" (مهدی رئیس فیروز ۱۳۴۷) "دنیای آبی" (صابر رهبر ۱۳۴۸) "قیصر" (مسعود کیمیایی ۱۳۴۸) "حسن کچل" (علی حاتمی ۱۳۴۹) "فرار از تله" (جلال مقدم ۱۳۵۰) "خداحافظ رفیق" (امیر نادری ۱۳۵۰) "صادق کرده" (ناصر تقوایی ۱۳۵۱) "پستچی" (داریوش مهرجویی ۱۳۵۱) "خاک" (مسعود کیمیایی ۱۳۵۲) "حاجی واشینگتن" (علی حاتمی ۱۳۶۱) "بایکوت" (محسن مخملباف ۱۳۶۵) "کال" (ابوالفضل جلیلی ۱۳۶۸) و "نرگس" (رخشان بنی اعتماد ۱۳۷۱) مشارکت کرد. مهارت، خلاقیت، حسن خلق و سابقه طولانی روبیک منصوری در سینما موجب
حسن خلق و سابقه طولانی روبیک منصوری در سینما موجب شده بود که بسیاری از کارگردانان هم دوره اش و نسل متأخر جایگاه کارشناس و مشاور برای او قائل شوند و موقع همکاری با او اختیار کامل به وی بدهند
قلعه هاشم خان (شهرک مدرس) قصبه ای است جزء بخش شال شهرستان بوئین زهرا استان قزوین، واقع در ۲۴ هزار گزی باختر بوئین و ۱۸ هزار گزی راه عمومی، این ده در جلگه واقع و معتدل است. سکنه آن ۷۰۰۰ تن است. دهستان قلعه هاشم خان بیش از سه دهه است که به شهرک مدرس تغییر نام داده است. مردم شهرک مدرس (قلعه هاشم خان) به زبان ترکی (آذربایحانی) سخن میگویند. شهرک مدرس زادگاه عالم برجسته و فقیه ایت الله شیخ هاشم قلعه ای ،شهید مدافع حرم رسول پورمراد و چهل شهید پاک ،دوران دفاع مقدس است. شهرک مدرس دارای بانک صادرات ، شبکه بهداشت و
است. شهرک مدرس دارای بانک صادرات ، شبکه بهداشت و درمان، مدارس ابتدایی و متوسطه دخترانه و پسرانه ،چندین نانوایی ( بربری،لواش ،سنگکی) و چندین مساجد و حسینیه است. بیشتر مردمان شهرک در شغل های آزاد ، تعمیر کار خودرویی و دستگاه های سنگین ( لودر و کامیون ) مشغول به کار هستند. وهمچین دارای شهرک دام داری ،ومحصولات کشاورزی از قبیل:غلات، انگور، تخمه افتاب گردان ، ذرت و پسته کشت کار میکنند.
میهارا سان ( به زبان ژاپنی 三原山) در جزیرهٔ ایزو اوشیما (伊豆大島) قرار دارد. این جزیره بزرگترین جزیرهٔ مجمع‌الجزایر ایزو (伊豆諸島) محسوب می‌شود. این کوه یکی از مراکز گردشی شناخته شده در ژاپن است و در فصل شنا در دریا بخاطر ازدحام جمعیت گردش در این جزیره توصیه نمی‌شود. ارتفاع آن ۷۶۴ متر است و از دوازده مسیر کوهنوردی متفاوت می‌توان در این کوه به راهپیمایی پرداخت.
کوه هاچی‌جو فوجی (به زبان ژاپنی 八丈富士) یکی از کوه‌های واقع در جزایر ایزو در استان توکیو در ژاپن است. این کوه در جزیرهٔ هاچی‌جوجیما (八丈島) قرار دارد. ارتفاع آن ۸۵۴ متر است. طول مسیر راهپیمایی ۸ و نیم کیلومتر است. به‌طور تقریبی پیمودن این مسیر ۴ ساعت و ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.
سویرن (به چینی: 燧 人، به پین یین: suì rén)، بر طبق افسانه‌های باستانی چین نام مخترع یا کاشف آتش است. در برخی روایات گفته می‌شود که او نیز، یکی از سه شهریار و پنج خاقان در پیشینهٔ کهن چین باستان بوده‌است. تصاویر برجای مانده نشانگر آن هستند که وی به لحاظ ظاهری، دارای سه چشم بوده‌است.
یوچائو (به چینی: 有 巢، به پین یین: Yǒucháo)، بر طبق اساطیر چین باستان، مخترع خانه و ساختمان محسوب می‌شود. طبق برخی روایات گفته می‌شود که او نیز یکی از سه شهریار و پنج خاقان، در اعصار دوردست چین باستان بوده است.
مارتین گستون دمیکلیس (؛ زادهٔ ) در سن لورنزوآرژانتین بازیکن فوتبال سابق اهل آرژانتین است.وی سرمربی فعلی باشگاه فوتبال ریور پلاته آرژانتین است. وی سابقه عضویت در تیم‌های ریور پلاته، بایرن مونیخ، مالاگا، اتلتیکو مادرید، منچستر سیتی و اسپانیول را دارد. تیم ملی آرژانتین و جام جهانی ۲۰۱۴. او در لیست ۲۳ نفره آرژانتین برای جام جهانی ۲۰۱۴ قرار داشت.او در مقابل بلژیک روی نیمکت بود و در نیمه دوم وارد زمین شد.در نیمه نهایی در برابر هلند در ترکیب اصلی قرار داشت که آرژانتین در ضربات پنالتی ۲-۴ هلند را برد و به فینال
در ضربات پنالتی ۲-۴ هلند را برد و به فینال رفت.او در بازی فینال در ترکیب اصلی آرژانتین بود و در آن بازی آرژانتین ۱-۰ باخت تا او با مدال نقره جام را با تیمش ترک کند. دوران مربی گری. در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۲۱ بایرن مونیخ اعلام کرد که دمیکلیس و دنی شوارتس به عنوان سرمربی های جدید بایرن مونیخ ۲ شروع به کار خواهند کرد.
رباب تمدن (۱۳۰۷–۱۳۸۶) متولد جهرم، شاعر ایرانی و از فعالان سیاسی در دوران پیش از انقلاب اسلامی می‌باشد. زندگی‌نامه. رباب تمدن در آبان‌ماه سال ۱۳۰۷ در جهرم متولد شد. تحصیلاتش را در جهرم به پایان برد. از سال ۱۳۲۸ به فعالیت‌های سیاسی و انقلابی روی آورد. او که از مدت‌ها پیش به طنز سیاسی - اجتماعی روی آورده بود، پس از انتشار روزنامهٔ «چلنگر» همکاری خود را با آن آغاز کرد و با نام‌های مستعار «دوشیزه رباب. ت» و «دوشیزه ر. امیدوار» به چاپ اشعار خود پرداخت. وی به سبب اندیشه‌های ضد سلطنتی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲
اندیشه‌های ضد سلطنتی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تحت پیگرد مقامات امنیتی قرار گرفت و مدتی در جهرم و لار در اختفا زندگی می‌کرد. از سال ۱۳۴۸ مبارزات پنهانی و فعالیت‌های سیاسی خود را دوباره آغاز کرد. در سال ۱۳۳۴ در جهرم نامه‌ای از خلیل سامانی («موج») که سرپرستی قسمت ادبی بعضی از مجلات را عهده‌دار بود، به دستش رسید و مکاتبات آن‌ها آغاز شد. از سال ۱۳۲۸ با آثار یکدیگر در مجلات و روزنامه‌ها آشنا شده بودند، اما برای نخستین‌بار در تهران یکدیگر را ملاقات و در پنجم مردادماه سال ۱۳۳۶ با هم ازدواج کردند. از همان زمان
سال ۱۳۳۶ با هم ازدواج کردند. از همان زمان بنای «انجمن ادبی صائب» که به همت «موج» همه هفته در روزهای جمعه تشکیل می‌شد، طراحی و پی‌ریزی شد و نشریهٔ ماهنامهٔ این انجمن با نام «باغ صائب» تا زمان حیات خلیل سامانی، یعنی تا مردادماه ۱۳۶۰ انتشار یافت. اما رباب تمدن در سال ۱۳۴۸ به بیماری ام. اس دچار شد. یک دست و پای او سنگین و سست شد و پس از مدتی دست و پای دیگرش هم از کار ماند و ناچار، در سال ۱۳۵۷ روی صندلی چرخدار نشست. البته در سال ۱۳۵۳ به مدت شش ماه برای معالجه به پاریس رفت؛ اما درمان مؤثر واقع نشد. شعر معروف
به پاریس رفت؛ اما درمان مؤثر واقع نشد. شعر معروف «پیام مادر ایرانی به مادر فلسطینی» از سروده‌های رباب در دوران اقامتش در پاریس است. خلیل سامانی(۱۳۰۸_۱۳۶۰) در سال ۱۳۶۰ به علت حملهٔ قلبی درگذشت و سپیده سامانی که سال‌ها(۱۶ سال) در منزل از مادرش نگهداری کرده بود، به علت بروز مشکلاتی در سلامتی‌اش و با اصرار خود مادرش، در زمستان سال ۱۳۶۴ او را در سرای سالمندان نیکان تهران بستری کرد؛ و تا پایان عمر رباب، هر روز به ملاقاتش رفته و روزی چند ساعت از او پرستاری می‌کرد. تمدن که در شعری، خود را بیمار امیدوار تخت چهل نام
تمدن که در شعری، خود را بیمار امیدوار تخت چهل نام نهاده بود، سال‌ها به بیماری ام. اس مبتلا بود و از سال ۱۳۶۴ در سرای سالمندان نیکان تهران روزگار می‌گذراند. تمدن تابلویی را با این مضمون زیر را بالای تخت خود داشت او در سال‌های سرای سالمندان هم از طریق رادیو پی‌گیر اخبار سیاسی بود. در بهار ۱۳۷۰ مجموعه شعرش (که شامل بخشی از اشعار رباب بود)، تحت عنوان شبیخون؛ به کوشش دخترش سپیده سامانی منتشر شد. این مجموعه، شامل سه مقدمه از سپیده سامانی، غلامرضا جولایی (مزدا) و پناهی سمنانی و بخشی از اشعار خانم رباب تمدن است.
پناهی سمنانی و بخشی از اشعار خانم رباب تمدن است. او صبح روز سه‌شنبه ۱۶ مردادماه ۱۳۸۶ بر اثر ایست قلبی در سن ۷۹سالگی از دنیا رفت و ساعت ۱۰ صبح روز پنج‌شنبه ۱۸ مرداد از مقابل تالار وحدت تشییع و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا (س) تهران به‌خاک سپرده شد. نمونهٔ اشعار. شعر رباب، نوعی شعر عریان و شعارگونه است شعر او پرخاشجو، انتقادی، اجتماعی و محکم است.
سید مرتضی طایر جهرمی متخلص به طایر در سال ۱۲۷۷ هجری قمری در جهرم متولد شد. در اوایل عمر مدتی به تحصیل علوم مختلف پرداخت و مدتی را نیز به سیر و سیاحت پرداخت و سی سال آخر عمر را در جهرم مسکن گزید. از جمله آثار این شاعر می‌توان به اصلاح مختارنامه اشاره کرد.
وزارت راه و ترابری با نام اولیه وزارت طرق و شوارع، یکی از وزارت‌خانه‌ها در دولت ایران بین سال‌های ۱۳۰۸ تا ۱۳۹۰ بوده‌است. این وزارت‌خانه در سال ۱۳۹۰ با ادغام وزارت مسکن و شهرسازی به وزارت راه و شهرسازی تبدیل شد. تاریخچه. محمدعلی فروغی، در فروردین ۱۳۰۹ به ایران بازگشت و وزارت فوائد عامه، فلاحت و تجارت را به دو وزارت‌خانهٔ تازه به نام‌های وزارت اقتصاد ملی (به سرپرستی خود) و وزارت طرق و شوارع (به سرپرستی تقی‌زاده) تقسیم کرد. در سال ۱۳۱۵، نام وزارت طرق و شوارع به «وزارت راه» و در سال ۱۳۵۳، نام وزارت راه به
به «وزارت راه» و در سال ۱۳۵۳، نام وزارت راه به «وزارت راه و ترابری» تغییر یافت. ساختار. ساختار تشکیلاتی این وزارت‌خانه در اواخر دهه ۱۳۸۰ به‌صورت ذیل بود:
یی یا هویی (به چینی: 后羿)، که گاهی نیز یی یی (夷 羿) نامیده می‌شود، امّا اغلب به صورت ساده شده همان یی یا یی کمانگیر خوانده می‌شود، یک کماندار افسانه‌ای در اسطوره‌های چینی محسوب می‌شود، که رهبر قوم دونگیی نیز بوده‌است. یی را گاهی اوقات با عنوان خدای تیراندازی خوانده‌اند و او را در حالی که تیر و کمان در دست دارد، به تصویر کشیده‌اند. در اساطیر چین وی به صورت کماندار بزرگی که برای یاری مردمان از آسمان نازل شده‌است، توصیف می‌کنند. امّا در عین حال، وی گاهی نیز به عنوان رئیس قبیله "یوجیونگ" (有 穷 氏) [یا همان قبیلهٔ
رئیس قبیله "یوجیونگ" (有 穷 氏) [یا همان قبیلهٔ دونگیی]، به‌شمار آورده می‌شود که در دوران سلطنت شاه تای کانگ از دودمان شیا زندگی می‌کرده‌است. در شکل اساطیری، همسر او، چانگ ای، ایزدبانوی ماه بود. افسانه. در سال‌های بسیار دور گذشته، به جای یک خورشید، ده خورشید در آسمان بود. شی‌هه، مادر این ده خورشید، همسر دی جون، ایزد شرق بود. او ده کودک خود را در برکه‌ای از آب داغ در دره تانگ واقع در دورترین نقطه شرق جهان شستشو می‌داد. آنگاه این ده خورشید که مغز هرکدام آن‌ها پرنده‌ای بود، به مانند پرندگان بر فراز درخت توت
پرنده‌ای بود، به مانند پرندگان بر فراز درخت توت عظیمی استراحت می‌کردند. از این خورشیدها، نه خورشید بر شاخه‌های پائینی درخت می‌نشستند، امّا یکی از این خورشیدها که هر شب به شکلی بود، بر شاخه‌های بالایی درخت می‌نشست. هنگامی که سپیده دمان در پرتو صبحگاهی فرامی رسید، خورشیدی که بر شاخه‌های بالایی درخت می‌نشست، سوار بر ارابه اش در آسمان پرتوافشانی می‌کرد. گاه این ارابه را اسبان می‌کشیدند و گاه اژدهایان کشیدن ارابه را عهده‌دار بودند. هر هفته ده روز داشت و هر روز از هفته، یکی از این خورشیدها بر آسمان پدیدار
روز از هفته، یکی از این خورشیدها بر آسمان پدیدار می‌گشت. از آنجا که خورشیدها همه به مانند هم بودند و هر روز تنها یکی از آنها بر آسمان پدیدار می‌گشت، مردمی که به روی زمین زندگی می‌کردند نمی‌دانستند که بیش از یک خورشید وجود دارد. در آن هنگام، آدمیان و جانوران به مانند همسایگان و دوستان کنار هم زندگی می‌کردند. حیوانات فرزندان خود را در لانه رها می‌کردند و از آن هراسناک نبودند که جانوران بدان‌ها دستبرد زنند. آدمی اگر بنا به اتفاق بر سرماری پای می‌گذاشت، مار او را نمی‌گزید. کودکان به هنگام بازی دُم پلنگ و ببر
را نمی‌گزید. کودکان به هنگام بازی دُم پلنگ و ببر را می‌کشیدند و این حیوانات آن‌ها را آسیب نمی‌زدند و نمی‌کشتند. روزگار، روزگار فراوانی و وفور نعمت بود و خوراک حتی بیش از اندازهٔ کافی برای همه فراهم بود. آدمیان و جانوران می‌دانستند که دشوار نیست که نظری مساعد و درست به هم داشته باشند و هرکدام به مایملک دیگری احترام بگذارند. باری، همه چیز خوب و عالی بود تا اینکه یک روز خورشیدها اندیشیدند که مایهٔ سرخوشی و مزاح خواهد بود که روزی همه همراه هم در آسمان پدیدار گردند. بدین گونه که با فرارسیدن سپیده دمان، هر ده
گردند. بدین گونه که با فرارسیدن سپیده دمان، هر ده خورشید در ارابه نشستند و بر فراز آسمان تابیدن گرفتند. گرمای آتشین خورشیدها، زمین را سوزاند. جنگل‌ها آتش گرفتند و خاکستر شدند و بسیاری از جانوران مُردند. آن جانورانی هم که در آتش نسوخته بودند، گرداگرد انسان‌ها نعره می‌کشیدند و در تلاش نومیدانه برای جستجوی غذا، شریر و بدکار گشته بودند. رودخانه‌ها و حتی دریاها خشکیدند. ماهی‌ها مُردند و حیوانات عظیم‌الجثهٔ آبی برای جستجوی غذا به سرزمین‌های خشک هجوم آوردند. بسا آدمیان و جانورانی که از تشنگی مردند. باغ‌ها و