payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تپه آچار در کهوران مهرستان یافت می‌شود و رنگ آن معمولاً قهوه ای یا سیاه بوده، این سنگ نوعی سنگ منگنز است و رنگی که از آن به دست می‌آید قهوه‌ای است. از نکات جالب دربارهٔ این سفال می‌توان به دسته آن‌ها اشاره کرد به طوری که این دسته‌ها بر خلاف سفال‌های امروزی دیرتر از بخش‌های دیگر سفال می‌شکنند. سفال کلپورگان به شکل کاسه، کوزه، جام، قندان، قدح، پارچ و لیوان، قلک و … ساخته می‌شود و اغلب ظرف‌های ساخته شده آن نیز دارای سرپوش است که گاه خود به عنوان ظرفی مستقل مورد استفاده قرار می‌گیرد. مرداد ماه ۱۳۹۶ ارزیابان
استفاده قرار می‌گیرد. مرداد ماه ۱۳۹۶ ارزیابان سازمان یونسکو به منظور بررسی ظرفیت‌های روستای «کلپورگان» به عنوان نخستین روستای نامزد شده ایران برای ثبت جهانی وارد این روستا شدند. و بعد از داوری یک ماه بعد به عنوان میراث ارزشمند موزه زنده سفال ثبت جهانی شد. در آذر ماه ۱۳۹۶ و در جشن ثبت جهانی این روستا، رئیس منطقه‌ای شورای جهانی آسیا و اقیانوسیه و معاونش لوح ثبت روستای سفالگری کلپورگان به عنوان نخستین روستای جهانی منطقه آسیا و اقیانوسیه را به مسوولان و مردم سیستان و بلوچستان واگذار کردند جمعیت. بر پایه
سیستان و بلوچستان واگذار کردند جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۲۱ نفر (۱۶۸ خانوار) بوده‌است.
لواشک یک خوراکی و با مزه ترش، شیرین، ملس و شور ایرانی موجود است که از شیرهٔ غلیظ‌ شده و قوام‌آمدهٔ میوه‌هایی همچون آلوچه، زردآلو ،آلو، سیب، قیسی، کیوی و امثال آن تهیه می‌شود و همچون لواش آن را پهن و نازک می‌کنند تا خشک شود امروزه با توجه به توسعه صنایع غذایی روش‌های تهیه لواشک هم تحول یافته و نمونه‌های نوین این محصول با نظارت بهداشتی به بازار عرضه می‌شود. لواشک چیست؟. لواشک در واقع نوعی عصارهٔ گرفته‌شده از میوه‌ها است که متخصصان تغذیه به آن «اکستراکت» می‌گویند و با خشک کردن به دست می‌آید. خشک کردن از
می‌گویند و با خشک کردن به دست می‌آید. خشک کردن از ساده‌ترین و متداول‌ترین روش‌های نگهداری مواد غذایی است که عمری به اندازهٔ تمدن بشر دارد و امروزه در کشورهای مختلف به شکل‌های گوناگون از روش‌های سنتی تا الگوهای صنعتی برای خشک کردن بکار می‌رود. منشأ لواشک‌ها. لواشک اولین بار در ایران درست شد و خوشمزه‌ترین لواشک برای کشور ایران است.
آزادماهیان (Salmonidae) خانواده‌ای از ماهیان پرتوباله و در حال حاضر تنها خانواده در راسته آزادماهی‌سانان (Salmoniformes) به‌شمار می‌رود. آزادماهی، قزل‌آلا، سفیدماهی آب شیرین و ماهی بلندباله از خانوادهٔ آزادماهیان هستند. به زبان ژاپنی سالمون نامیده می‌شود و یکی از معروفترین انواع سوشی است.
در کتب ایرانی و عربی در مورد بازپرسی و محاکمهٔ انقلابی خسرو پرویز (در سال ۶۲۸ میلادی) به تفصیل سخن رفته‌است. اصل نامه به زبان پهلوی در دست نیست، ولی اقتباس‌هایی از ترجمهٔ عربی آن در کتاب‌های عربی و فارسی نقل شده‌است. مفصل‌ترین تحریر این نامه در "شاهنامه"، "تاریخ طبری" و "تاریخ بلعمی" آمده‌است. دربارهٔ اتهام‌ها و دفاعیه. در "شاهنامه"، شیرویه پسر خسرو پرویز، هفت اتهام بر پدر وارد کرده‌است. در "تاریخ طبری"، هشت اتهام ذکر شده‌است، ولی در "تاریخ بلعمی"، تعداد اتهامات به نه می‌رسد. از گفتهٔ فردوسی بر می‌آید که
به نه می‌رسد. از گفتهٔ فردوسی بر می‌آید که خسرو پرویز این سخنان را به صورت پیام شفاهی بیان داشته و بعد آن را به صورت مکتوب درآورده‌اند. علاوه بر پاسخ به اتهامات مطرح شده، نامهٔ خسرو پرویز متضمن نصایحی به فرزند خود دربارهٔ چگونگی امور کشور است و باید آن‌ها را از نوع اندرزهای سیاسی به‌شمار آورد. صورت استنطاق را بزرگ دبیران دربار، به خسرو داد و پاسخ مفصلی از جانب او، به شیرویه آورد. جواب‌های شاه مخلوع، گرچه غرورآمیز بود ولی با مهارت از خود دفاع کرده، پسر را مورد ملامت قرار داده‌بود که خیانت کرده و حتی از معنی
ملامت قرار داده‌بود که خیانت کرده و حتی از معنی سؤال‌های خود نیز آگاه نیست. در این که چنین مکاتبه‌ای صورت گرفته باشد، جای تردید است. نلدکه اعتقاد دارد که این محاکمه و گفتگو، چندی بعد از قتل خسرو، توسط یکی از رجالی که کاملاً در قضایا وارد بوده، و می‌خواسته از خسرو دفاع کند، نوشته شده‌است. آرتور کریستین سن، ایرانشناس برجستهٔ دانمارکی و نویسندهٔ کتاب ایران در زمان ساسانیان، این روایت و استنطاق پادشاه مخلوع را، کاملاً صحیح دانسته‌است. عبدالحسین زرین کوب در کتاب تاریخ مردم ایران می‌نویسد، هر چند که دفاعیات خسرو
تاریخ مردم ایران می‌نویسد، هر چند که دفاعیات خسرو پرویز استادانه است ولی آنچه این دفاع استادانه را که لحن غرورآمیزش از اصالت نسبی آن حاکی است، رد کردنی می‌ساخت، واقعیت انحطاط و سقوط بارزی بود که مقارن این احوال، تمام دودمان خسرو را به‌طور غم‌انگیزی تهدید می‌کرد. درست است که وی در طی سلطنت طولانی خود خزانه‌ای را که هنگام جلوس وی خالی بود، آگنده بود اما در عوض کشور را با جنگ‌های طولانی و مالیات‌های سنگین خویش، به ویرانی، کم خونی، و افلاس قطعی کشانیده‌بود. به‌علاوه تندخویی و سوءظن وی نه فقط ایران را از وجود
تندخویی و سوءظن وی نه فقط ایران را از وجود مردانی که ممکن بود در هنگام بحران به درد کشور بخورند، محروم کرده بود بلکه خانوادهٔ ساسانی را هم از شاهزادگان لایق و کارآمد تهی ساخته بود. اهمیت تاریخی این دو نامه. اهمیت این دو نامه (نامه اول در واقع ادعانامه‌ای که سران و سرداران از زبان پسر خسرو که بر تخت نشسته نوشته‌اند و نامه دوم دفاع‌نامه که خسرو بدان جواب داده‌است) برای مطالعه در وضع درونی دولت و ملت ایران در آن دوران از چند لحاظ است. یکی از این لحاظ که این نوشته‌ها حکایت از رویدادی می‌کند که در تاریخ ایران
حکایت از رویدادی می‌کند که در تاریخ ایران بی‌سابقه و بی‌نظیر بوده‌است. آنچه در این باره بی‌سابقه بوده و برای نخستین‌بار در تاریخ این سرزمین روی داده، به داوری کشیدن و محکوم کردن شاهی است به کیفر اعمالی که در دوران سلطنت خود مرتکب شده، اعمالی که آن‌ها را کسانی که وی را به داوری کشیده‌اند، خلاف مصلحت ملک و ملت تشخیص داده‌اند. این امر است که در تاریخ ایران سابقه نداشته، و به قتل خسرو پرویز یا به تعبیر دیگر به اعدام او اهمیتی بیش از قتل شاهان دیگر داده، و بازتاب گسترده‌ای که این حادثه در تاریخ این دوران داشته
گسترده‌ای که این حادثه در تاریخ این دوران داشته و همان هم باعث حفظ این نامه شده‌است نیز از همین امر سرچشمه می‌گیرد. و دیگر از این لحاظ که غالب مطالبی که در این نامه‌ها مطرح شده از مسائل مهم جامعه ایرانی در آن دوران بوده، مسائلی که معمولاً در تاریخ‌های مدون به آن‌ها توجهی نشده، آن‌چنان‌که گویی چنان مسائلی وجود نداشته‌است. ولی طرح آن‌ها در این نامه که بازتابی از آن محاکمه است نشان می‌دهد که چنان مسائلی نه تنها در جامعه ایران وجود داشته، بلکه تا حدودی شناخته شده هم بوده‌اند، و فرزانگان آن جامعه هم از آن‌ها
شده هم بوده‌اند، و فرزانگان آن جامعه هم از آن‌ها آگاه بوده، و از چاره‌اندیشی هم غافل نبوده‌اند و دیگر از این لحاظ که طرح این مسائل در این نامه نشان‌دهنده تحولی در تفکر سیاسی و نگرش اجتماعی در ایران است که تاکنون در مطالعات تاریخی آن دوران مورد توجه قرار نگرفته. در این نامه‌ها از شاه چهره‌ای دیده می‌شود که با همه اوصاف و القاب بزرگی که تاکنون داشته ناهمسان است. پیش‌آمدهای کشوری هم به‌گونه‌ای به میان آورده می‌شود که جدای از آیین‌های پیشین است. شاهی که کانون همه قدرت‌ها بوده و دارای فره ایزدی بود، اکنون در
همه قدرت‌ها بوده و دارای فره ایزدی بود، اکنون در جایگاه فردی پاسخ‌گو قرار گرفته که باید برای همه اعمال و رفتاری که در دوران فرمانروایی خود داشته دلایل محکم بیاورد، و معیاری هم که اعمال او را با آن سنجیده می‌شود نیک‌اندیشی (:مصالح) ملک و ملت است نه منافع شاه و اطرافیانش، و این دگرگونی بنیادی در اندیشه سیاسی و اجتماعی ایرانیان در این دوران است. بازپرسی خسرو پرویز. شیرویه پسر خسرو پرویز در قتل پدر تردید داشت ولی بزرگان او را در این دو کار مخیر کردند که یا پدر را بکشد یا از تاج و تخت بگذرد. شیرویه در صدد دفع
را بکشد یا از تاج و تخت بگذرد. شیرویه در صدد دفع الوقت برآمد و پرسشنامه‌ای ترتیب داد. مجموع اتهام‌هایی که در نسخه‌های موجود این نامه‌ها مطرح شده و از روایات مختلف در مآخذ مختلف استخراج گردیده در این چند تا خلاصه می‌شود: نخست، تهمت قتل پدر. دوم، جلوگیری از معاشرت فرزندان با مردم. سوم، درشتی و بدرفتاری او با زندانیان. چهارم، گردآوردن زنان بسیار در کاخ خود و بازداشتن ایشان از گرفتن شوی و زادن فرزند و بقا نسل. پنجم، سختگیری بسیار در وصول خراج. ششم، گرفتن مال مردم به زور و ستم. هفتم، نگه‌داشتن سپاهیان در
مال مردم به زور و ستم. هفتم، نگه‌داشتن سپاهیان در میدان‌های جنگ برای مدت‌های طولانی دور از زن و فرزند خویش. هشتم، نپذیرفتن خواهش پادشاه روم برای پس فرستادن صلیب مسیح در حالی که نه او را و نه کشور او را نیازی به آن چوب بوده‌است. نهم، ِ دستور کشتن سرداران و سپاهیانی که از جبهه جنگ برگشته بودند. دهم، ِ کشتن نعمان پسر منذر پادشاه دست‌نشانده حیره. یازدهم، ِ کشتن مردانشاه پادوسپان نیمروز. دوازدهم، ِ قصد کشتن خسرو پسر شهریار یزدجرد. سیزدهم، ِ برهم زدن آیینی که اردشیر بابکان نهاده بوده و نزد همه شاهان ساسانی
اردشیر بابکان نهاده بوده و نزد همه شاهان ساسانی پیوسته محترم بوده و عمل بدان واجب شمرده می‌شده. بخاطر کارهای بی‌حسابی که در عالم کردی، ملک بر تو شوریده‌است و امروز به من می‌گویند، اگر تو او را نکشی ما اول تو را می‌کشیم و سپس پدرت را. اگر حجت و دفاعی داری بگو، تا من به ایشان بگویم تا از کشتن برهی. فرستاده نزد خسرو پرویز رفت و پیغام شیرویه را به او داد. دفاعیات خسرو پرویز. خسرو پرویز به اتهامات اینگونه پاسخ داد: نخست، آنکه داستان من و پدرم (هرمز چهارم) چنین نیست که تو گفتی. تو هنوز به دنیا نیامده‌بودی که
نیست که تو گفتی. تو هنوز به دنیا نیامده‌بودی که میان من و پدرم جدایی افتاد، من هنوز به روم نرفته بودم و مادر تو مریم را بزنی نگرفته‌بودم. بهرام چوبین نزد پدرم به من تهمت زد و من از پدر گریختم و به آذربایجان رفتم و در آنجا به عبادت خدا مشغول شدم و من در تیسفون غایب بودم که پدرم را کور کردند و چون برگشتم، سلامتی و توان از پدرم رفته بود، اگر چنین نبود من هرگز به جای او نمی‌نشستم. در روم بودم که دائی من بندوی به تیسفون برگشت و پدرم را بدون نظر و اجازهٔ من بکشت. بعد از اینکه قدرت یافتم، من بندوی را بخاطر قتل
بعد از اینکه قدرت یافتم، من بندوی را بخاطر قتل پدرم کشتم. دوم، من تو و برادرانت را در خانه نگهداشتم تا ادب آموزید و در کار ادارهٔ کشور شایسته شوید. بر شما ادب لازم بود نه لهو و لعب. بر شما اجری تمام داشتم. هر چه که برای شما از خوردنی و پوشیدنی و لوازم شایسته بود، فراهم کردم. اگر اجازهٔ ازدواج و فرزند داشتن را ندادم، بخاطر این بود که منجمان گفته بودند، از اهل بیت تو و فرزندان تو فرزندی آید که مُلک عجم، به دست او نابود خواهد شد. من خواستم تا من زنده باشم، این نسل نیاید. منجمان دربار مولود ترا گفته بودند و خط
نسل نیاید. منجمان دربار مولود ترا گفته بودند و خط منجمان هنوز در نزد من است و پیش شیرین (همسر خسرو پرویز) نهاده‌ام. اگر خودخواهی ببینی، از شیرین این خط را بخواه. بر من چنان واجب کردند که ترا باید بکشم و نوشته‌بودند که تو شاهی از من بستانی ولی من تو را نکشتم، از بهر مهر فرزندی. دیگر آنکه دانستم که قضای خدای تعالی را کس نتواند گردانیدن و بخاطر شفقت پدری از رسیدن ملک به تو دریغ نکردم. سوم، بیست هزار مرد سپاهی‌ای که کشتم، بخاطر این بود که سی سال به ایشان اجری و طعام داده‌بودم تا روزی با دشمن من جنگ کنند،
و طعام داده‌بودم تا روزی با دشمن من جنگ کنند، چنان‌که به ایشان احتیاج من افتاد، از محل جنگ فرار کردند و حقوق من را نشناختند. خون ایشان به حکم سیاست حلال باشد. چهارم، من کسی را در زندان نکشتم مگر اینکه کشتن بر او واجب بود. تو نخست قصهٔ گناهان ایشان را بخوان تا بدانی لایق کشتن بوده‌اند یا نه. آنچه گفتی که مال بسیار اندوخته‌ام، بدان که هیچ ملک را بی‌سپاه نمی‌توان داشت و سپاه بدون مال نتوان داشت و توانگری سپاه، سبب عزت ملک بود و توانگری ملک، قوت دل سپاه بود و قوت سپاه، سبب آبادانی ملک و ملکان دیگر از وی ترسند
سپاه، سبب آبادانی ملک و ملکان دیگر از وی ترسند و به پادشاهی او نتوانند آمد و چنین شاهی هر چه خواست می‌تواند بکند. ملک درویش را هیچ مقداری نباشد. پنجم، آنچه از بهر زنان گفتی که لذت مردان از ایشان بازداشتم. بدان که من به ایشان نعمت و کامرانی و مال بسیار بخشیدم که ایشان هیچ مرد دیگری را بر من ترجیح ندهند و هر سال به شیرین (همسر خسرو پرویز) گفتم همه را گرد آورده و هر کس که می‌خواهد به شوهر رود را جهاز داده، از حرمسرای من خارج شود. اگر امروز من هلاک شوم و ایشان شوهر کنند، بخاطر زیادی نعمتی که من به ایشان دادم،
شوهر کنند، بخاطر زیادی نعمتی که من به ایشان دادم، باز زندگی‌ای که با من داشتند را بیشتر دوست دارند. ششم، خراج و مالیات امری واجب است. این نه بدعت است که من آورده‌ام. این خراج را انوشیروان شاه دادگر، بنیان نهاد که شاه را از خراج چاره نیست. کسی که مالیات نمی‌دهد، برای خود جمع می‌کند و بر پادشاه حق است که جان او بستاند چون ویرانی بیت‌المال خواستهٔ او بوده‌است. من دو روز در ماه، به داد و شکایات مردم می‌رسیدم. هر کس که پیش من نیامد و داد نخواست، او خود بر خویشتن ستم کرد، نه من بر وی. هفتم، آنچه گفتی حق پادشاه
ستم کرد، نه من بر وی. هفتم، آنچه گفتی حق پادشاه روم، موریکیوس نشناختم. اگر مرا سپاه داد و با من پسر فرستاد و دخترش مریم را به من داد، چنان‌که بهرام چوبین هزیمت کرد و من به شاهی برگشتم، چندان مال و نعمت به شاه روم دادم که هرگز چشم وی ندیده بود و نه بدان اندیشیده‌بود و به پسرش چنان مال دادم که متحیر بماند. چلیپا (صلیب راستین) را از آن جهت، به غنیمت گرفتم که نشان چیرگی من، بر آن‌ها باشد و ایشان ذلیل و مقهور باشند. تو نیز این غنیمت را به آنها، باز پس نده چون نشان چیرگی آنها، بر مملکت تو خواهدشد. هشتم، در مورد
چیرگی آنها، بر مملکت تو خواهدشد. هشتم، در مورد قصد کشتن پسر شهریار (پسر خسرو پرویز)، یزدجرد، (یزدگرد سوم) همان‌طور که گفتم منجمان به من گفته بودند که از فرزندان تو فرزندی آید که ملک عجم را نابود کند و به دست عربان اندازد. علامتی گفته بودند که این علامت را در بدن یزدگرد بدیدم و واجب شد که او را بکشم که شومتر از این فرزند که ملک چندین سالهٔ پدر، از دست او برود، هرگز بر روی زمین زائیده نشده‌است. نهم، من نعمان بن منذر را به بخاطر زن ندادنش نکشتم. او را از بهر صیانت مُلک کشتم و نگاه داشتن ملک بر اهل بیت خویش، و
مُلک کشتم و نگاه داشتن ملک بر اهل بیت خویش، و بدین معنی کردم، و جایی که تهمت کردن مُلک بُوَد، آنجا هیچ حقی را جای نماند. روایت دیگر: من، نعمان را نه بخاطر زن ندادنش به من کشتم نه بخاطر دروغ‌های دبیر. آن وقت که از دست بهرام چوبین گریختم و به روم رفتم، راهبی را دیدم که گفت این ملک از خاندان ما برود و به‌دست مردی بزرگ از عرب بیفتد و نگفت که آن مرد کیست و من چون در بین اعراب از نعمان بن منذر کسی بلندپایه‌تر نمی‌شناختم، بدلم آمد که این عرب او بود و بهانه جستم و او را جهت نجات کشور کشتم، تا ملک را برای خاندان و
او را جهت نجات کشور کشتم، تا ملک را برای خاندان و اهل بیت خویش حفظ کرده‌باشم. توضیح: خسرو پرویز بر نعمان بن منذر، واپسین شاه، خاندان لخمی بدگمان شد و او را کشت و به روایتی در زیر پای فیل افکند. خاندان لخمی پیروان ساسانیان و مدافع منافع شاهان ساسانی، در منطقهٔ بین‌النهرین یا عراق امروزی محسوب می‌شدند. (تاریخ و فرهنگ ایران. جلد اول، ص ۲۸۷) من این همه که کردم، به حجت کردم. اکنون می‌دانم که کار من به کرانه رسیده‌است و روزگار من تباه شده، ولیکن خواستم ترا آگاه کنم که من را بیهوده ملامت نکنی. مرا بر تو دل همی
کنم که من را بیهوده ملامت نکنی. مرا بر تو دل همی سوزد که چون تو مرا بکشی، از ملک من نخوری، که همهٔ خلق جهان و همهٔ دین‌ها متفق‌اند که هر کس پدر بکشد، میراث پدر بر وی حرام شود و اگر بگیرد، از آن برنخورد. فرستاده برگشت و دفاعیات خسرو را به شیرویه گفت. شیرویه بگریست و از کشتن پدر در رنج شد به بزرگان گفت که هر چه ما پنداشتیم که او خطا کرده‌است، همه را دلیل و حجت آورده، ریختن خون او حلال نیست. سپاهیان گفتند، یک کشور نمی‌تواند دو پادشاه داشته باشد. میان رعیت اکثریت با کسانی است که پدرت را می‌خواهند اگر تو او را
با کسانی است که پدرت را می‌خواهند اگر تو او را نکشی، ما او را پادشاه کنیم و پادشاهی بدو باز دهیم، از بهر آنکه مردمان از تو فرمان نبرند و حیلت انگیزند و نخواهند گذاشت که تو پادشاهی کنی و چون پادشاهی به او بازدهند، تو دانی که او در کشتن تو با کسی مشورت نکند و نگذارد که بر تو یک روز بگذرد تا ترا نکشد. شیرویه دستور هلاک خسرو را داد و مهرهرمزد پسر مردانشاه، کار او را آخر کرد و پیش شیرویه آمد و گفت او را کشتم. شیرویه گریستن گرفت و آن روز تا شب می‌گریست.
پالمرستون نورث شهری در ۱۰۰ کیلومتری شمال شهر ولینگتون پایتخت نیوزیلند است. دانشگاه مَسی در این شهر قرار دارد.
شیخ عبدالکریم سودائی دستگردی مشهور به سودائی انواری و ملقب به ادیب الشریعه(۱۲۴۳–۱۳۱۱ ه.خ) فرزند ملا عبدالرزاق بن اسماعیل بن ملا مختار ادیب، شاعر و عالم دینی ایرانی است. وی در زمره روحانیان و صاحبان محراب و منبر بود که در اصفهان به راهنمائی مردم اشتغال داشت. از او آثار زیادی بر جا مانده است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به گلزار سودائی و انوار سهیلی نام برد زندگی‌نامه. عبدالکریم سودائی در سال۱۲۸۱ هجری قمری در دستگرد خیار اصفهان که آن زمان روستائی خوش آب و هوا و در یک فرسخی اصفهان بود، در خانواده‌ای سرشناس و
و در یک فرسخی اصفهان بود، در خانواده‌ای سرشناس و مکتبدار، دیده به جهان گشود. وی در کودکی برای تحصیل به اصفهان مراجعه می‌کند و پس از قریب به ده سال تحصیل در مدارس قدیم اصفهان و شاگردی اساتیدی چون میرزا محمدهاشم چهارسوقی، میرزا محمد باقر چهارسوقی و حاج شیخ محمدرضا کلباسی، در علوم عقلی ونقلی تبحر پیدا می‌کند. در همین زمان توسط اساتید خود به لقب ادیب الشریعه نائل می‌شود. وی پس از آن جلای میهن می‌کند و به عتبات عالیات (آستانه‌های بلند مرتبه)، عربستان، هندوستان و روم(؟) عزیمت می‌کند. وی در سال‌های آخر عمر به
و روم(؟) عزیمت می‌کند. وی در سال‌های آخر عمر به میهن بازگشته و در زادگاه خود خانقاهی بر پا کرده و تا پایان عمر گوشه نشینی (کنج عزلت) را برمی‌گزیند و با اجازه‌ای که از استاد خود میرزا محمد باقر چهارسوقی داشت جوابگوی سوالات شرعیه مردم دستگرد می‌شود. وی به شکل نا منظم در مجالس شعر‌خوانی اصفهان شرکت می‌کرده‌است. همچنین وی دارای روحی زود رنج بود که همین باعث می‌شد تحمل انتقاد به آثارش را نداشته باشد. وی در آثار خود مردم را به پرهیز از اخلاق بد و دوری از ریا و خودستائی و روی آوردن به رفتار پسندیده می‌کرد. همچنین
و روی آوردن به رفتار پسندیده می‌کرد. همچنین در اشعارش خوی منزوی و گوشه نشینش به خوبی آشکار است. از مهم‌ترین و سرشناس‌ترین شاگردان وی می‌توان به وحید دستگردی اشاره نمود. وی سرانجام در سال۱۳۵۱ هجری قمری برابر با ۱۳۰۷ هجری شمسی در زادگاه خود و در سن ۷۱ سالگی در گذشت. منابع. صفا، ذبیح‌اللّه، تاریخ ادبیات در ایران (۵ جلد). ۱۳۶۷. انتشارات فردوس. تهران. سودائی دستگردی، عبدالکریم. ۱۳۷۰. انوار سهیلی. به همت مهندس حسین انواری. چاپ گلکار. تهران. پیوند به بیرون. آخوند ملا عبدالکریم ادیب الشریعه سودائی دستگردی
محمدحسین نظیری نیشابوری (درگذشته ۱۰۲۱ه‍.ق/۱۶۱۲م) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. او خالق این بیت بسیار معروف است که به صورت ضرب‌المثل درآمده: زندگی‌نامه. محمدحسین نظیری نیشابوری، در نیمهٔ دوم سده دهم (قمری) در نیشابور متولد شد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پارسی در آن روزگار و محل تجمع شاعران سبک وقوع بود روی آورد و در چند مجلس طرح شعر بر شاعران معتبر سبک وقوع پیروز
چند مجلس طرح شعر بر شاعران معتبر سبک وقوع پیروز شد و سپس عازم هند گردید. همزمان با حکومت سلاطین صفوی در ایران که به سبب اولویت‌های سیاسی و نظامی، به شعر غیرایدئولوژیک توجه چندانی نداشتند، سلاطین گورکانی هند در شبه قارهٔ هند به حمایت گسترده از علم و ادب و هنر ایرانی پرداخته بودند و دربار آنان و دربارهای محلی امرایشان، مرکز تجمع بیشترین تعداد دانشمندان، صنعتگران، هنرمندان و ادب پیشگان ایرانی و ایرانی مآب شده بود. نظیری نیز با پیوستن به دربار جهانگیر شاه (ح. ۱۰۱۴–۱۰۳۷ ه‍.ق/۱۶۰۵–۱۶۲۷ م) امپراتور گورکانی هند و
ه‍.ق/۱۶۰۵–۱۶۲۷ م) امپراتور گورکانی هند و سپس بارگاه سپهسالار او خانخانان به ثروتی افسانه‌ای دست یافت و مهم‌ترین شاهکارهایش را در سال‌های اقامت در هند آفرید تا آنکه به سال ۱۰۲۱ قمری در شهر آگره در اوج ثروت، شهرت، حرمت و محبوبیت درگذشت. میراث و جایگاه او. از نظیری نیشابوری دیوانی مشتمل بر انواع گوناگون شعر بر جا مانده که همه در حد کمالند و به استناد این اشعار متنوع، می‌توان نظیری را از شاعران جامع در ادب پارسی و از آخرین بقایای چنین شاعرانی دانست. وی در انواع و قالب‌های گوناگون شعر، استاد بود اما برتری
انواع و قالب‌های گوناگون شعر، استاد بود اما برتری انحصاری او که مورد توجه شاعران دیگر بود، در غزل تجلی یافته و با توجه به همین غزلیات است که برخی منتقدان و از جمله شبلی نعمانی او را از انبیای شعر پارسی دانسته‌اند و شاعرانی چون صائب تبریزی مقام خود را فروتر از نظیری دانسته‌اند. شگرد انحصاری نظیری در غزل، ارائهٔ تصویری مفاهیم انتزاعی و مخصوصاً عواطف و احساسات بشری است و چون جوهرهٔ غزل نیز همین احساسات و عواطف است، غزل نظیری، بدل به روایت ملموس و آشنای ملتهب‌ترین و نازک‌ترین عواطف و احساسات گردیده به گونه‌ای
و نازک‌ترین عواطف و احساسات گردیده به گونه‌ای که خوانندگان، به‌سرعت و در سرحد شدت، با دنیای عواطف گرم و تپندهٔ نظیری پیوند می‌خورند. برتری‌های فنی غزل نظیری، ثروت او که خود نتیجهٔ برتری‌های شعر وی است و نیز محبوبیت شخصی نظیری موجب تقلید وسیع شاعران معاصر و مابعد نظیری از غزلیات وی شد به گونه‌ای که نظیری را بدل به شاعری با تأثیر عمیق بر شعر پارسی معاصر و مابعد خود ساخت و حتی آنچه امروز جریان بازگشت ادبی خوانده می‌شود و عکس‌العمل شعر پارسی داخل ایران در برابر افراط‌گری‌های اواخر سبک هندی بود، چیزی نیست جز
افراط‌گری‌های اواخر سبک هندی بود، چیزی نیست جز بازگشت به شگردهای غزل نظیری نیشابوری و تعدادی دیگر از شاعران قرن‌های دهم و یازدهم هجری، هرچند که به رغم موفقیت غزل‌های نظیری، نمونه‌های تقلیدشده از او در دوران بازگشت ادبی، به سبب فقدان اصالت، چندان موفق از آب در نیامد. پانویس.
اورانوس، به عنوان هفتمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی، ۲۷ قمر شناخته‌شده دارد. نام‌های تمام این قمرها از آثار ویلیام شکسپیر و الکساندر پوپ برگرفته شده‌است. دو قمر نخست اورانوس را که تیتانیا و اوبرون نام دارند، ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۷ میلادی کشف کرده‌است. دیگر قمرهای کروی‌شکل اورانوس در سال ۱۸۵۱ توسط ویلیام لاسل (آریل و اومبریل) و در سال ۱۹۴۸ توسط جرارد کویپر (میراندا) کشف گردیدند. بقیهٔ قمرها بعد از سال ۱۹۸۵ توسط ویجر ۲ و توسط تلسکوپ‌های پیشرفتهٔ زمینی کشف شدند.
آب‌هراسی یا آکوافوبی یک نوع ترس غیرطبیعی و مداوم از آب است. آب‌هراسی هراس خاصی است که مستلزم سطحی از ترس می‌باشد که خارج از کنترل بیمار بوده یا ممکن است با زندگی روزانه او تداخل ایجاد کند. افراد به شیوه‌های متعددی از آب‌هراسی رنج می‌برند و ممکن است این حالت راحتی طی مواجهه با آب در یک اقیانوس، یک رودخانه، یا حتی یک وان حمام تجربه کنند و اینها را به منزله یک تهدید قریب‌الوقوع ببینند. چنین افرادی ممکن است از انجام فعالیت‌هایی مانند قایق رانی و شنا اجتناب بکنند، یا آن‌ها ممکن است به رغم داشتن تسلط کافی
بکنند، یا آن‌ها ممکن است به رغم داشتن تسلط کافی برمهارت‌های شنا، از شنا کردن در اقیانوس عمیق جلوگیری و خودداری بنمایند. این اضطراب عموماً به خیس و مرطوب شدن با آب یا ترشح و پاشیده شدن آن در شرایط غیرمنتظره، یا تحت فشار شدید آب قرار گرفتن بدن یا پرتاب به داخل آب نیز گسترش داده می‌شود. شیوع. هراس ها(درمفهوم بالینی کلمه) شایعترین شکل از اختلالات اضطرابی هستند. یک مطالعه که توسط مؤسسه ملی سلامت روان صورت گرفته‌است، نشان داده که بین ۸٫۷ ٪ و ۱۸٫۱ ٪ از آمریکایی‌ها از هراس‌ها رنج می‌برند. در تفکیک سنی و جنسیتی یا
از هراس‌ها رنج می‌برند. در تفکیک سنی و جنسیتی یا بر اساس سن و جنس، مطالعه نشان داد که هراس‌ها شایع‌ترین بیماری روانی در بین زنان در تمام گروه‌های سنی بودند و در میان مردان مسن تر از ۲۵ سال دومین بیماری شایع به‌شمار می‌آمدند. از بین هراس‌های ساده، آب‌هراسی یک زیرگروه بیشتر رایج است. در یک مقاله دربارهٔ اختلالات اضطرابی، «لیندال» و «استفانسون» نشان داده‌اند که آب‌هراسی ممکن است بر روی بیشتر ۱٫۸ ٪ از جمعیت عمومی اهل ایسلند، یا تقریباً در یک نفر از هر پنجاه نفر این افراد، تأثیرگذار باشد. علل. متخصصین پزشکی
نفر این افراد، تأثیرگذار باشد. علل. متخصصین پزشکی نشان داده‌اند که آب‌هراسی ممکن است خود را در یک فرد از طریق تجارب خاص او، آشکار سازد یا به عوامل بیولوژیکی وابسته باشد. در برخی از افراد ممکن است این نوع هراس، به عنوان یک واکنش در قبال یک تجربه آسیب زای ناشی از آب پیش آمده باشد. مثل فردی که نزدیک بوده در آب غرق شود یا رویدادهای دیگر اینچنینی. دیگران ممکن است شکستهای ساده‌ای در فراگیری تجارب مرتبط با آب داشته باشند از جمله رویدادهایی همچون حوادث موقع یادگیری شنا یا قایقرانی که به عوامل فرهنگی نیز مربوط است.
شنا یا قایقرانی که به عوامل فرهنگی نیز مربوط است. افراد دیگر ممکن است از یک واکنش «غریزی»(از روی غریزه) نسبت به آب رنج ببرند، که جدا از هر گونه علت قابل مشاهده رخ داده باشد. این افراد یک واکنش باطنی و درونی نسبت به آب دارند که میزان راحتی آن‌ها را در مواجهه با هر نوع از فعالیت‌های مرتبط با آب، مثل شنا کردن، به‌طور اساسی و بنیادین محدود می‌سازد. دیگر بیماران مبتلا به این حالت ممکن است ناراحتی‌های دیگری را در پیرامون آب تجربه کرده باشند، بدون آن که در هیچ‌یک از سه مقولهٔ ذکر شده قبلی بگنجند. در یک سطح عمیق
از سه مقولهٔ ذکر شده قبلی بگنجند. در یک سطح عمیق تر، یک گروه از مربیان در سنگاپور، مطالعاتی بر روی تعداد زیادی از دانش آموزان به انجام رساندند، آن‌ها به منظور راهنمایی کودکانی که از آب خیلی می‌ترسیدند، به انجام تعلیماتی برای فهم آب‌هراسی پرداختند. بسیاری از این کودکان از بودن در کنار آب واهمه‌ای نداشتند و برایشان قرار دادن هریک از اعضای بدنشان به جز سر در آب مهم نبود. بینی و گوشها دو جایی بودند که قرار گرفتنشان در آب برای این کودکان از همه جا نامطلوبتر بود. ریشه لغت. اصطلاح صحیح برای «ترس از آب» که از زبان
ریشه لغت. اصطلاح صحیح برای «ترس از آب» که از زبان یونانی مشتق شده‌است، «هیدروفوبیا» hydrophobia می‌باشد. با این حال، این واژه برای مدت طولانی در انگلیسی مورد استفاده قرار گرفته‌است، تا به یک نشانه از مراحل نهایی بیماری هاری اشاره خاص بنماید، نشانه‌ای که در انسان به صورت اشکال در بلع و ترس به هنگام مواجهه با مایعات و موقع نوشیدن آن‌ها و عدم توانایی فرد در فرو نشاندن تشنگی خویش، تظاهر می‌کند. به منظور به کارگیری یک اصطلاح بدون ابهام که به هراس عمومی نسبت به آب یا غرق شدن اشاره کند، اصطلاح «آکوافوبیاً
به آب یا غرق شدن اشاره کند، اصطلاح «آکوافوبیاً aquaphobia وضع گردیده‌است که از کلمه لاتین»آکواً aqua (که در حالت طبیعی، وقتی که به عنوان یک پیشوند استفاده می‌شود باید به شکل Aquí نوشته شود) و کلمه یونانی "فوبیاً phobia ساخته شده‌است.
یوپی‌اس یا منبع تغذیهٔ بدون وقفه دستگاهی است که در کنار وسیله برقی یا درون جعبه رایانه نصب می‌شود و هنگام قطع یا تغییرات شدید یا جزئی ولتاژ ورودی، امکان ادامهٔ کار در حالت عادی را برای مصرف‌کننده فراهم می‌کند. وظایف اصلی یو پی اس. در زمانی که برق دچار نوسانات ناگهانی می‌شود، سیستم UPS باعث جلوگیری از آسیب رسیدن به سیستم‌های الکترونیکی می‌شود و در برابر تغییر ولتاژ و قطعی برق از آن‌ها محافظت می‌کند. هدف اصلی یک دستگاه یو پی اس تهیه یک منبع بدون وقفه انرژی برای تجهیزاتی است که از آن محافظت می‌کند. یوپی‌اس‌های