payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اوبری درِیک گراهام (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۸۶) که به صورت حرفه‌ای با نام دریک شناخته می‌شود، رپر و خواننده کانادایی است. دریک یکی از چهره‌های تأثیرگذار در موسیقی عامه‌پسند معاصر است و به دلیل سبک منحصر به فرد خود در ژانرهای موسیقی آراندبی و هیپ هاپ شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۰۶، پیش از منتشر کردن اولین میکس‌تیپ خود، و سپس دنبال کردن حرفه موسیقی با یانگ مانی انترتینمنت، با ایفای نقش در سریال "" (۲۰۰۸–۲۰۰۱) شناخته شده بود. سه آلبوم اول دریک، "بعدا ازم تشکر کن" (۲۰۱۰)، "مراقبت" (۲۰۱۱) و "هیچ‌چیز همان نبود"
کن" (۲۰۱۰)، "مراقبت" (۲۰۱۱) و "هیچ‌چیز همان نبود" (۲۰۱۳)، همگی موفقیت‌های مهمی بودند که او را برای تبدیل شدن به یکی از چهره‌های هیپ هاپ سوق دادند. چهارمین آلبوم او، "نماها" (۲۰۱۶)، شامل سبک دنس‌هال بود و به مدت ۱۳ هفته نامتوالی در صدر جدول موسیقی "بیلبورد" ۲۰۰ ایستاد. این اولین آلبوم از یک هنرمند مرد در بیش از یک دهه است که به این موفقیت دست یافت. تک‌آهنگ‌های پرطرفدار جهانی «هات‌لاین بلینگ» و «وان دنس» از این آلبوم، به محبوبیت افروبیتس، یک اصطلاح موسیقی برای توصیف موسیقی عامه پسند غرب آفریقا، در سراسر جهان
توصیف موسیقی عامه پسند غرب آفریقا، در سراسر جهان نسبت داده شد. در سال ۲۰۱۸، دریک، آلبوم "عقرب" را منتشر کرد که شامل تک‌آهنگ‌های شماره یک بیلبورد هات ۱۰۰، «تدبیر خدا»، «نایس فور وات» و «در احساسات من» بود. ۹ آهنگ از ششمین آلبوم موردانتظار دریک، «سرتیفاید لاور بوی» (۲۰۲۱)، در هات ۱۰۰ در تاپ تن هیتس قرار گرفتند. در سال ۲۰۲۲، دریک آلبوم الهام‌گرفته از موسیقی هاوس را به نام "هانستلی، نِورمایند" و آلبوم مشترکی را با ۲۱ سویج به نام "هر لاس" منتشر کرد. هشتمین آلبوم او "فور آل د داگز" (۲۰۲۳) با موفقیت دو تک‌آهنگ
او "فور آل د داگز" (۲۰۲۳) با موفقیت دو تک‌آهنگ شماره یک، دریک را در جایگاه «بیشترین تک‌آهنگ‌های شماره یک توسط یک هنرمند انفرادی مرد» با پشت سر گذاشتن مایکل جکسون قرار داد. دریک در سال ۲۰۱۲ شرکت نشر موسیقی اووو ساند را با همکار قدیمی‌اش، ۴۰، تأسیس کرد. او به عنوان یک کارآفرین فعالیت‌های زیادی را داشته‌است. همکاری با تیم بسکتبال تورنتو رپترز، و به دست آوردن بخشی از مالکیت باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، از جمله فعالیت‌های او در حوزه کسب و کار است. در میان پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی، دریک بیشترین تک‌آهنگ دیجیتال
هنرمندان موسیقی، دریک بیشترین تک‌آهنگ دیجیتال فروخته شده در ایالات متحده را به ثبت رسانده‌است. او برنده پنج جایزه گرمی، شش جایزه موسیقی آمریکا، رکورد ۳۴ جایزه در جوایز موسیقی بیلبورد، دو جایزه بریت و سه جایزه جونو شده‌است. دریک، ۱۳ نامبر وان در بیلبورد هات ۱۰۰ دارد (۱۴ تا با احتساب «سیکو مود»)، و در هات ۱۰۰ رکوردهای بیشتری از جمله بیشترین تاپ تن سینگل (۷۶)، بیشترین آهنگ در جدول (۳۲۱)، بیشترین دبیو در هات ۱۰۰ در یک هفته (۲۲)، و بیشترین زمان حضور مداوم در هات ۱۰۰ (۴۳۱ هفته) را به ثبت رسانده‌است. او همچنین
۱۰۰ (۴۳۱ هفته) را به ثبت رسانده‌است. او همچنین بیشترین تک‌آهنگ نامبر وان را در چارت‌های ایرپلی آراندبی/هیپ-هاپ، ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ، ترانه‌های داغ رپ و جدول ریتمیک دارد. آغاز زندگی. اوبری دریک گراهام در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۶ در تورنتو، انتاریو به دنیا آمد. پدرش، دنیس گراهام، یک درامر آفریقایی-آمریکایی اهل ممفیس است که زمانی با موسیقی‌دان جری لی لوئیس اجرا می‌کرد. مادرش، ساندرا «ساندی» گراهام (که نام خانوادگی‌اش پیش از ازدواج شِیر بود)، یک یهودی اشکنازی کانادایی است که به عنوان آموزگار زبان انگلیسی و
کانادایی است که به عنوان آموزگار زبان انگلیسی و گلفروش مشغول به کار بود. دنیس گراهام در تورنتو به اجرا می‌پرداخت و با ساندرا که در آن‌جا حضور داشت آشنا شد. دریک تابعیت دوگانهٔ ایالات متحده و کانادا دارد که تابعیت آمریکایی‌اش را از پدرش گرفته است. او در جوانی به یک مدرسهٔ روزانه یهودی می‌رفت و بر میتصوا گرفت. هنگامی که دریک پنج ساله بود، پدر و مادرش طلاق گرفتند. پس از طلاق، او و مادرش در تورنتو ماندند. پدرش به ممفیس بازگشت و چندین سال به اتهامات مربوط به مواد مخدر در زندان بود. مشکلات مالی و حقوقی محدود
مواد مخدر در زندان بود. مشکلات مالی و حقوقی محدود گراهام باعث شد او تا اوایل بزرگسالی دریک در ایالات متحده بماند. پیش از دستگیری، گراهام به تورنتو سفر می‌کرد و دریک را هر تابستان به ممفیس می‌آورد. گراهام در مصاحبه‌ای ادعا کرد که اظهارات دریک مبنی بر غایب بودن او، اغراق‌آموز بود و به‌خاطر فروش موسیقی‌اش گفته شده استاما دریک قاطعانه اظهارات پدرش را رد می‌کند. دریک در دو محله بزرگ شد. او تا کلاس ششم در جاده وستون در بخش غربی جامعهٔ طبقه کارگر تورنتو زندگی کرد و تا کلاس چهارم در مدرسه عمومی وستون مموریال
کرد و تا کلاس چهارم در مدرسه عمومی وستون مموریال جونیور شرکت کرد و با تیم "رد وینگ" هاکی روی یخ بازی کرد. دریک در پست وینگر راست بازی می‌کرد و امیدوارکننده بود. او به اردوی هاکی کالج کانادا می‌رسید، اما به دستور مادرش به دنبال تخلفی که در بازی رخ داد، آنجا را ترک کرد. او در سال ۲۰۰۰ به یکی از محله‌های مرفه شهر به نام فارست هیل نقل مکان کرد. هنگامی که از دریک در مورد این نقل مکان پرسیده شد، دریک پاسخ داد: «[ما] نیمی از خانه‌ای را داشتیم که می‌توانستیم در آن زندگی کنیم. بقیه مردم نیمه بالایی را داشتند، ما
زندگی کنیم. بقیه مردم نیمه بالایی را داشتند، ما نیمه پایینی را. من در زیرزمین زندگی می‌کردم، مادرم در طبقهٔ همکف زندگی می‌کرد. آن خانه بزرگ و لاکچری نبود، چیزی بود که از عهده مخارج آن برمی‌آمدیم.» او برای دبیرستان در مؤسسه کالجی فارست هیل شرکت کرد، و در آکادمی وان رود در محله چند فرهنگی اوک وود ویلیج تورنتو شرکت کرد. دریک آکادمی وان رود را «به هیچ وجه راحت‌ترین مدرسه برای رفتن نیست" توصیف کرد. دریک سال‌های نوجوانی خود را به کار در یک کارخانه مبلمان در تورنتو که اکنون تعطیل شده و متعلق به پدربزرگ مادری‌اش
که اکنون تعطیل شده و متعلق به پدربزرگ مادری‌اش است، گذراند. دریک گفته که در مدرسه به دلیل پیشینهٔ نژادی و مذهبی خود مورد آزار و اذیت قرار گرفته است، و پس از تشخیص اینکه برنامه کلاسی او برای حرفه بازیگری رو به رشد او مضر است، مدرسه را رها کرد. او در اکتبر ۲۰۱۲ دیپلم دبیرستان خود را دریافت کرد. زندگی شخصی. خانواده و رابطه‌ها. موسیقی‌دانان لری گراهام و تینی هاجز عموهای دریک هستند. گراهام یکی از اعضای اسلای اند د فمیلی استون بود و هاجز در ترانه‌هایی برای ال گرین مشارکت داشت. دریک بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ با
گرین مشارکت داشت. دریک بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ با سیزا در رابطه بود. او همچنین از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ با ریانا در رابطه‌ای هر از چند گاهی بود. او در هر یک از آلبوم‌های استودیویی خود به این رابطه اشاره کرده است، و هنگام اهدای جایزه پیشگام ویدئو مایکل جکسون به ریانا در سال ۲۰۱۶، گفت: «او زنی است که از ۲۲ سالگی عاشق او بودم.» او در مصاحبه‌ای با "د شاپ" گفت که زمانی علاقه داشته با ریانا خانواده تشکیل دهد. دریک پدر پسری به نام آدونیس است که در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷ از نقاش فرانسوی و مدل سابق سوفی بروسو به دنیا آمد. حاملگی
فرانسوی و مدل سابق سوفی بروسو به دنیا آمد. حاملگی بروسو پس از نمابش در مقالهٔ تی‌ام‌زد در اوایل سال ۲۰۱۷ سوژهٔ چندین شایعه بود. پس از اینکه ماهیت رابطه این دو در ترانهٔ «The Story of Adidon» از پوشا تی مورد بحث قرار گرفت، دریک پدر بودن خود را در آلبوم "عقرب" (۲۰۱۸) تأیید کرد. کندریک لمار در دیس ترک «Meet the Grahams» اظهار داشت دریک دختر دیگری دارد که در مورد آن صحبتی نکرده بود. با این حال، این مورد تأیید نشده است و بلافاصله پس از انتشار دیس ترک توسط دریک تکذیب شد.
خزرج یکی از دو قبیلهٔ عرب اصلی مدینه بود. قبیلهٔ دیگر اوس بود. انصار از این قبایل بودند. خزرجیان از نوادگان اوسیان بودند. اوس و خزرج پس از خروج از یمن در یثرب ساکن شدند و تا زمانی مطیع یهودیان مدینه بودند. انصار، بیشتر از خزرج بودند و کمتر از اوس.
ویَند نام روستایی در نزدیکی شهر اردبیل مرکز استان اردبیل در شمال غربی ایران است. این روستا در حدود بیست و یک کیلومتری جاده اردیبل به سمت تبریز قرار دارد که پس از یک کیلومتر از جاده فرعی روستا واقع شده است. این روستا دارای طبیعتی بسیار زیبا و آب و هوایی بسیار مطبوع است. کشاورزی. تقریباً تمام مردم این روستا به کار کشاورزی و باغبانی مشغول بوده و تعدادی اندک هم در کنار کشاورزی به دامپروری و گاهی زنبورداری مشغول هستند. محصول اصلی این روستا سیب زمینی، جو و گندم می‌باشد. همچنین سیب و گوجه درختی به مقدار فراوان در
همچنین سیب و گوجه درختی به مقدار فراوان در باغ‌های این روستا یافت می‌شود. آب مورد نیاز برای آبیاری زمین‌های کشاورزی از طریق سدی خاکی که سال هاست به صورت نیمه کاره استفاده می‌شود، تأمین می‌گردد. بارها وعده تکمیل این سد توسط مسئولان کشوری (به ویژه در نزدیکی انتخابات) به اهالی این روستا داده شده اما در عمل هیچ اقدامی برای تکمیل این سد انجام نشده است! تکمیل این سد کمک شایانی به رونق کشاورزی در این روستا و حتی روستاهای همجوار خواهد کرد. به دلیل کمبود آب همواره آبیاری زمین‌های کشاورزی توسط اهالی به صورت نوبتی
آبیاری زمین‌های کشاورزی توسط اهالی به صورت نوبتی انجام می‌شود و حتی در ساعات نیمه شب کار آبیاری زمین‌ها به همین منوال صورت می‌پذیرد. زمین‌لرزه سال ۱۳۷۵. این روستا تا پیش از اسفند ماه سال ۱۳۷۵ خورشیدی که زمین‌لرزه باعث تخریب کامل آن و کشته شدن یازده نفر از اهالی آن شد، در حدود سه کیلومتری جادّهٔ اصلی قرار داشت که پس از آن به محل فعلی منتقل شد. اکثر مردم روستا پس از چند سال از انتقال محل روستا ابراز نارضایتی می‌کنند. قبل از زلزله تقریباً تمامی خانه‌های روستا کاهگلی بود که همین امر باعث تخریب کامل آن گردید
کاهگلی بود که همین امر باعث تخریب کامل آن گردید خانه‌های جدید ساخته شده بعد از زلزله (در محل فعلی) به صورت آجری هستند. مهاجرت. هم‌اکنون بسیاری از مردم روستا برای داشتن شغلی بهتر به شهرهای اردبیل و تهران مهاجرت نموده‌اند و بیشتر بازماندگان مردم با سابقه و قدیمی روستا می‌باشند که سن بالایی دارند. بعد از زلزله برخی از مهاجران نیز برای خود خانه‌های ویلایی در محل جدید روستا ساخته‌اند و در فصل‌های بهار و تابستان به صورت تفریحی یا بعضاً برای کار کشاورزی به روستا سفر می‌کنند. آثار باستانی. وجود غارهای ساخته شده به
می‌کنند. آثار باستانی. وجود غارهای ساخته شده به دست انسان در دل کوه‌ها نشان از قدمت بسیار زیاد این روستا دارد. در این روستا دخمه‌های سنگی متعددی قرار دارد که به احتمال زیاد خانه اهالی محل در پیش از تاریخ بوده است. هنوز بررسی علمی معتبری در این منطقه انجام نشده است. در غرب روستا تعداد ۴۰ دخمه بر روی کوهی قرار دارد که در دهی اخیر مورد استفاده انبار روستاییان بوده ولی سازمان میراث فرهنگی به تازگی آن‌ها را تخلیه کرده و مورد حفاظت قرار داده است. یک دخمه بزرگ نیز درون روستا و چهار عدد دیگر در شرق روستا قرار
نیز درون روستا و چهار عدد دیگر در شرق روستا قرار دارند. درون دخمه‌ها رد کلنگ حفاران مشاهده می‌شود و در یکی از دخمه‌های شرقی نقش انسانی بر روی دیوار کنده شده است. در زیر تپه و صخره‌های اطراف روستای ویند دهکده‌ای با مجموعه‌ای از خانه‌های سنگی منفرد به صورت یک پدیده معماری و باستانی استثنائی وجود دارد. مکان استقرار این خانه‌های سنگی به «قوردی‌قیه»، «تپه چله‌خانه»، «قره‌قیه» و «تپه مسجد یری» مشهور است. وجود سفالهای بدست آمده از این خانه‌های سنگی مربوط به ادوار مختلف تاریخی است. برای مثال این سفالها و قویس‌های
مختلف تاریخی است. برای مثال این سفالها و قویس‌های جناغی آن به آثار دوره اشکانی، ساسانی، سلجوق، تیموری و صفوی شباهت دارد و حکایت از استمرار آن در طول تاریخ دارد. تپه چله خانه که اغلب خانه‌های سنگی در زیر آن قرار دارد بدلایل مختلف طبیعی مانند فروریزی سقف، پر شدن فضاهای داخلی و… زیاد قابل بازدید نمی‌باشد. اما پلان این خانه‌های سنگی غالباً مربع، مستطیل، بیضی، و اشکال غیر هندسی است که همه نوع اقامتگاه از اتاقهای منفرد و مجتمع در ابعاد مختلف با راهروهای مرتبط به یکدیگر و سقف هلالی شکل و قوسهای جناغی، مسطح با
به یکدیگر و سقف هلالی شکل و قوسهای جناغی، مسطح با تاقچه‌ها، جای چراغ، جای رختخواب و… وجود دارد که گستردگی و تنوع آن می‌تواند از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی گردشگری این منطقه محسوب گردد در دوکیلومتری شمال باختر روستای ویند کلخوران، تپه بلند رسوبی وجود دارد که ضلع جنوبی آن از فرسایش بستر رودخانه بالیخلو، به صورت دیوار مرتفعی درآمده است. در ارتفاع تقریبی ۵۰ متر از بستر رودخانه و بر سینه آن، دخمه سنگی با در ورودی و اتاقک چشمگیر کنده شده است. دروازه یا در دخمه به پهنای یک متر و ارتفاع ۲۳/۱ متر و قطر تقریبی ۷۰
به پهنای یک متر و ارتفاع ۲۳/۱ متر و قطر تقریبی ۷۰ سانتی‌متر ساخته شده است. داخل دخمه، فضایی است که به شکل هرم مثلث القاعده ناقص می‌باشد. درازای اضلاع قاعده هرم یا کف دخمه به ترتیب ۷۰ سانتی‌متر، سه متر و ۸/۳ متر است. بر ضلع باختری دخمه تصویری بر سنگ نقر شده که حالت کلی یک مثلث را دارد و در داخل آن مثلثی کوچک‌تر کنده شده است. در داخل این مثلث «دکوراتیو» نقش آدمی با سری نزدیک به شکل مثلث و دست و پا و بدنی که محیط در مثلث می‌باشد، قالب‌گیری و نقر شده است. در حاشیه آن نیز حروفی کنده شده که قسمت عمده آن از بین
آن نیز حروفی کنده شده که قسمت عمده آن از بین رفته است. آثار صخره‌ای ویند در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
علی صارمی (زاده ۱۳۲۷ در بروجرد – درگذشته ۷ دی ۱۳۸۹ در تهران) زندانی سیاسی بود که به جرم همکاری با سازمان مجاهدین و محاربه به اعدام محکوم شده و در تاریخ ۷ دی ۱۳۸۹ در زندان اوین به دار آویخته شد. دستگیری. او یکی از قدیمی‌ترین زندانی‌های سیاسی ایران بوده‌است. او در مجموع حدود ۲۳ سال در زندان‌های ایران پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ زندانی بود. پس از انقلاب برای اولین بار به جرم همکاری با مجاهدین در سال ۱۳۶۱ به سه سال حبس محکوم شد. پس از آن دوباره در سال ۱۳۶۸ به جرم هواداری از مجاهدین به اعدام محکوم شد. این حکم به ۱۰
از مجاهدین به اعدام محکوم شد. این حکم به ۱۰ سال حبس کاهش یافت. به ادعای خبرگزاری‌های دولتی ایران او در سال ۱۳۸۱ به قرارگاه اشرف رفته و آموزش‌های لازم را فرا دیده‌است. این در حالی است که او برای دیدار فرزندش به این اردوگاه در عراق رفته بود. پس از چند دستگیری و آزادی بعد از این اتفاق، او در شهریور ۱۳۸۶، در سالگرد اعدام زندانیان ۱۳۶۷ در محل کارش، دستگیر می‌شود. دادستان تهران دستگیری او را برای آخرین بار را تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۸ اعلام کرده‌است. این تاریخ توسط سازمان‌های حقوق بشری رد شده‌است. در طول مدتی که برای
حقوق بشری رد شده‌است. در طول مدتی که برای آخرین بار زندانی بود ۷ ماه را در بند ۲۰۹ اوین و بقیه را در بند ۳۵۰ گذراند. در این مدت مورد شکنجه‌های زیادی قرار گرفت. محاکمه. دادستانی تهران صارمی را متهم به تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی کرده بود. بر اساس همین اتهام دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی در تابستان ۱۳۸۸ او را به اعدام محکوم کرد. این حکم در دادگاه استیناف نیز تأیید شد. حمایت‌های حقوق بشری. سازمان‌های حقوق بشری زیادی برای جلوگیری از اعدام او تلاش کردند. از آن‌ها می‌توان به سازمان عفو بین‌الملل
کردند. از آن‌ها می‌توان به سازمان عفو بین‌الملل اشاره کرد که برای جلوگیری از اعدام او نامه‌نگاری‌های زیادی با مسئولان حکومت جمهوری اسلامی ایران انجام داد. اعدام. اعدام وی در سحرگاه ۲۷ دی ماه ۱۳۸۹ در زندان اوین صورت گرفت. این اعدام بدون اطلاع خانواده و وکیل وی صورت گرفت. پس از اعدام وی خانواده و بستگان وی که در برابر زندان اوین تجمع کرده بودند برای مدت کوتاهی دستگیر شدند. جنازهٔ وی نیز پس از اعدام توسط نیروهای امنیتی و شبانه در روستای امیرآباد بروجرد دفن شد. سازمان مجاهدین پس اعدام وی، او را یکی از اعضای
هیپو یا هیپون فیلسوف پیشاسقراطی بود. زادگاه وی به درستی مشخص نیست، به‌طوری که در منابع مختلف زادگاه او ریدجو کالابریا، متاپونتوم، ساموس و کروتون معرفی شده‌است. با این وصف عجیب نیست که برخی احتمال داده‌اند شاید بیش از یک فیلسوف با این نام وجود داشته‌است. ارسطو در کتاب متافیزیکش از هیپو نام می‌برد؛ امّا اندیشهٔ او را چندان مهم نمی‌داند و او را در ردیف فیلسوفان بزرگ قرار نمی‌دهد. در برخی منابع قدیمی او به الحاد متّهم شده، امّا دلیل این اتّهام امروزه مشخّص نیست. هیپو آب و آتش را عناصر اوّلیه می‌دانسته، با این
هیپو آب و آتش را عناصر اوّلیه می‌دانسته، با این توضیح که خود آتش را نیز نشأت گرفته از آب می‌پنداشته‌است. او بر این عقیده بوده که مقداری خاص و معیّن از رطوبت در همهٔ اشیاء هست؛ به‌طوری که مثلآ بیماری نتیجهٔ برهم خوردن میزان رطوبت است.
طَی یا طایی بزرگترین قبیله عرب است. عرب قحطانی و یمنی‌تبار است. اهل این قبیله را طایی می‌خوانند. آوازه طی تا به آن جا است که در پارسی از باب اطلاق جزء به کل، عرب را طایی یا تازی می‌گویند. طاییان بیش‌تر این آوازه را وام‌دار یکی از بزرگان اشان به نام حاتم اند. نیز طاییان نسب به سبأ بن یشجب می‌رسانند و خود را میراث‌دار تمدن سبا می‌دانند. قبیله بني لام عبدالخان و قبیله بنی طرف از دودمان این تیره در خوزستان، نسب خود را به این قبیله می‌رسانند. پیشینه. نسب‌دانان عرب، نیاکان قبیله را تا آدم ابوالبشر چنین آورده‌اند:
نیاکان قبیله را تا آدم ابوالبشر چنین آورده‌اند: طیء ابن ادد بن زید بن یشجب (عمرو) بن عریب (مالک) بن زید بن کهلان بن سبأ بن یشجب بن یعرب ابن قحطان بن عابر (هود پیامبر) بن شالخ بن نحشد بن سام بن نوح پیامبر بن لمک بن متوشلخ بن اخنوخ بن لیارد بن مهلائیل بن قینان بن أنوش بن شیث بن آدم قبیله‌ی طی، مانند بسیاری دیگر از قبیله‌های جنوبی، پیش از ظهور اسلام، به شمال کوچ کرده بودند و در شمال یثرب و در نزدیکی دومت الجندل، تیما و سکاکه جاگیر شده بودند. در آستانه‌ی ظهور اسلام، حاتم پسر عبدالله بزرگ قبیله بود. حاتم گذشته
حاتم پسر عبدالله بزرگ قبیله بود. حاتم گذشته از شاعری به جوانمردی آوازه داشت و نیز در بخشندگی در میان عرب مثال بود. آوازه‌ی حاتم نام قبیله‌اش را نیز بزرگ کرد. در میان طاییان اگرچه برخی کیش ترسایی یا یهودی داشتند، اما بیش‌تر ایشان بت‌پرست بودند. گفته‌اند که حاتم مسیحی بود. بت نامدار طی، فُلس بود. پس از فتح مکه به دست مسلمانان، بسیاری از قبیله‌های عرب به اسلام گرویدند. اما طاییان همچنان بر کیش پیشینیان بودند. در این هنگام بزرگ قبیله، عدی پسر حاتم بود که مانند پدر خود مسیحی بود. او بعد تر در شمار نزدیک‌ترین
پدر خود مسیحی بود. او بعد تر در شمار نزدیک‌ترین یاران علی پسر ابی‌طالب درآمد.
هنر رمانِسک یا رومی‌وار، نوعی شیوهٔ معماری مربوط به سدهٔ یازدهم و دوازدهم است که مرکز آن ایتالیا بود. این نوع معماری از معماری روم و بیزانس تأثیرات اصلی را در طرح و بنای معماری دریافت کرد و در تزئینات داخلی نیز تأثیرات فراوانی از نگاره‌های ایرانی و بین‌النهرین گرفت. بیشترین تأثیر را هم بر روی معماری گوتیک گذاشت. در این نوع معماری یک جفت برج (سازه) عظیم چهارگوش وجود دارد، ستون‌ها کلفت‌ترند، فضای محراب کلیسا به منظور حضور افراد بیشتر گسترده‌تر است و برای جلوگیری از آتش‌سوزی از چوب در فضای کلیسا استفاده
جلوگیری از آتش‌سوزی از چوب در فضای کلیسا استفاده نمی‌شود. در این دوره نقش‌برجسته ‌ها که حدود ۶۰۰ سال متروک مانده بودند، دوباره احیاء شدند و در ساختمان کلیسا به کار رفتند، به گونه‌ای که می‌توان گفت پیکرتراشی به بخش ِ جدایی‌ناپذیرِ سردر کلیساها تبدیل شد. نقش برجستهٔ داوری اخروی مربوط به کلیسای اوتن (۱۱۳۰–۱۱۳۵) یکی از معروف‌ترین نقش‌برجسته‌های این دوره است.
هنر مسیحی به هنر دوران اروپایی پس از مسیحیت تا پیش از رنسانس اطلاق می‌شود. مسیحیت در ابتدا در روم باستان ممنوع بود؛ بنابراین مسیحیان در کاتاکومب‌ها نقاشی‌های خود را می‌کشیدند. پس از رسمی شدن مسیحیت توسط کنستانتین در اویل قرن ۴ میلادی، شهر بیزانس به کنستانتینیه یا قسطنطنیه تغییر نام دارد. از این تاریخ هنر مسیحی رسمیت یافت. صد سال پس از رسمیت مسیحیت، روم شرقی و غربی از یکدیگر جدا شدند. روم شرقی قدرت یافت، اما روم غربی (با پایتختی راوانا) تحت هجوم اقوام مختلف رو به ضعف نهاد. هنر بیزانس متأثر از هنر یونان و هنر
به ضعف نهاد. هنر بیزانس متأثر از هنر یونان و هنر شرق بود. باسیلیکا یا کلیساهای مستطیل شکلی ساخته شد. کلیسای سن پیترو از جمله این کلیساها بود که از آن چیزی باقی نمانده‌است. ابتدا نقاشی دیواری و سپس موزائیک‌کاری رواج یافت. به دلیل مخالفت مسیحیت، تندیس‌های کمی ساخته شد. اما نقش برجسته‌ها با عمق کم و مقیاس‌های کوچک جای آن را گرفتند. حکاکی و کنده کاری روی اشیاء مثل تابوت، میز و جلد کتاب‌ها رواج یافت. دورهٔ اوج هنر بیزانس در زمان امپراتور ژوستی‌نین در سدهٔ ششم است. در این دوران راوانا توسط روم شرقی فتح شد و
است. در این دوران راوانا توسط روم شرقی فتح شد و کلیسای بسیار مهم سن ویتاله در این شهر بنا شد. موزائیک‌های امپراتور ژوستی‌نین و ملازمان و ملکه تئودورا و ملازمان از مهم‌ترین موزائیک‌های رومی در این کلیساست. در این دوران کلیسای سانتا صوفیه نیز در قسطنطنیه بنا شد. از کلیساهای مهم دیگر بیزانسی می‌توان به هوسیوس لوکاس در یونان و کلیسای سن مارک در ونیز اشاره کرد. در قرن ۸ میلادی شمایل‌شکنان به رهبری پادشاه هرگونه نقاشی را ممنوع ساختند و در قرن ۹ میلادی دوباره شمایل‌پرستان پیروز شدند. در سدهٔ یازدهم دومین عصر
شمایل‌پرستان پیروز شدند. در سدهٔ یازدهم دومین عصر طلایی هنر مسیحی آغاز شد. آخرین دورهٔ شکوه هنر بیزانسی در قرن چهاردهم و قبل از شکست و فروپاشی بیزانس توسط ترکان عثمانی است.
بیرگان نام یکی از دهستان‌های شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری است و دارای ۳۶ آبادی و ۱۶۷۰ تن سکنه است. مردم این منطقه از بختیاری‌های هفت‌لنگ هستند. بیرگان در شرق زردکوه بختیاری و شمال شهرستان کوهرنگ قرار دارد. ساکنان بیرگان از ایل بختیاری هستند، که بیشتر آن‌ها از طایفه شهنی، مالملی، بهداروند، نصیر، گمار، تردی ، آلجمالی و منجزی هستند که بیشتر به دامداری و کشاورزی مشغول می‌باشند. پوشش گیاهی منطقه اغلب گَوَن است. از گونه‌های جانوری منطقه می‌توان کبک، تیهو، خرس قهوه‌ای، گرگ، مار و لاک پشت و در
کبک، تیهو، خرس قهوه‌ای، گرگ، مار و لاک پشت و در ارتفاعات زردکوه بختیاری قوچ، میش و بز کوهی را نام برد. این منطقه که در کنار شهرستان کوهرنگ واقع شده است سالانه شاهد برف و باران سنگینی می باشد که این ها باعث شده تا مکانی تفریحی گردشگری شود. بیرگان شامل روستاهای: موردل، یاور آباد، اسپیدار، گل آباد، حاج جلیل، زیرگر است. از جاذبه های گردشگری این منطقه به چشمه های آب زلال آن می توان اشاره کرد مثل چشمه ی آب مروارید. تونل سوم کوهرنگ در این منطقه واقع شده است و بخشی از آب اصفهان و زاینده رود را تامین می کند. زدن
از آب اصفهان و زاینده رود را تامین می کند. زدن نامناسب تونل سوم کوهرنگ باعث خشک شدن بسیاری از چشمه های بزرگ این منطقه شده که دغدغه ی اصلی مردم این منطقه می‌باشد.
جهان را بلرزان نام رقصی دسته جمعی است که در ماه اکتبر هر سال در کشورهای مختلف جهان اجرا می‌شود. شرکت کنندگان در این واقعه باید همانند «زامبی‌ها» لباس بپوشند و به تقلید از مایکل جکسون همانند رقص مردگان او در موزیک ویدیوی معروف «تریلر» برقصند. رقصندگان در این رویداد از نقاط مختلف جهان به صورت هم زمان شروع به رقص می‌کنند. ایدهٔ این رقص در ابتدا در سال ۲۰۰۶ مطرح شد. در آن سال گروهی متشکل از ۶۲ نفر خود را به شکل «زامبی» در آوردند و توانستند پس از اجرای رقص مردگان مایکل جکسون رکورد «بزرگترین رقص دسته جمعی تریلر
مایکل جکسون رکورد «بزرگترین رقص دسته جمعی تریلر در یک مکان» را در کتاب رکوردهای جهانی گینس به نام خود ثبت کنند. به دنبال این واقعه، جهان را بلرزان در سال ۲۰۰۷ در ۸۰ شهر و در ۱۷ کشور مختلف با شرکت ۱٬۷۲۲ نفر شروع شد.
مایکل کورتیز (۲۴ دسامبر ۱۸۸۶–۱۰ آوریل ۱۹۶۲) کارگردان مجاری-آمریکایی بود. او از سال ۱۹۱۲ در اروپا مشغول فیلم‌سازی بود و تا قبل از مهاجرت به آمریکا نزدیک به ۵۰ فیلم ساخته بود. در هالیوود نیز بیش از صد فیلم کارگردانی کرد که در فهرست آثارش شاهکار جاودان تاریخ سینما کازابلانکا و فیلم‌های موزیکال معروفی مثل «کریسمس سفید» و «یانکی دودل دنی» را دارد. منابع و پانویس. برترین فیلم‌نامه‌های سینمای جهان؛ کازابلانکا، ژولیوس. جی اپستاین، فیلیپ جی اپستاین، هاروارد کاچ. مترجم: سون‌یاز سلطانی، چاپ اول، ۱۳۹۴؛ نشر سفیدسار.
سون‌یاز سلطانی، چاپ اول، ۱۳۹۴؛ نشر سفیدسار. صفحهٔ ۱۶۷
بابااَحمدی یا بامِدی یکی از طوایف ایل بختیاری است که جزو شاخه هفت‌لنگ و از باب دورکی می‌باشد. پراکندگی جغرافیایی. کوپر اولین پژوهشگری بود که به میان ایل بزرگ بختیاری رفت و همراه با طایفه بامدی از قشلاق این طایفه، خوزستان به ییلاق آنها در زردکوه بختیاری، کوچ کرد. همچنین وی فیلمی مستند و کتابی با عنوان علف : نبرد یک ملت برای زندگی درباره کوچ این طایفه ساخت. تقسیمات ایلی. طایفه بابااحمدی شامل دو تیره بزرگ (سراج‌ الدین و کی اشکی) می‌باشد که هر یک از این دو تیره به چند اولاد دیگر تقسیم می‌شود. اعضای هر تیره و
به چند اولاد دیگر تقسیم می‌شود. اعضای هر تیره و اولاد از یک نیای مشترک به شمار می‌روند. تیره‌های طایفه بابااحمدی به شرح زیر می‌باشد. ‌●کشکی یا کی اشکی یا کی اشکبوس: ۱ سمالوَند ۲ باباوند ۳ عربوَند ۴ کریموند ۵ کاظموند ۶میرزاحسینوند ۷ شنبهوند ۸ القاصوند ۹ پنجوند ۱۰ میلانوند ●تیره سراجدین: ۱ عدوی ۲ برام ۳ کوهی ۴ احمدفخرالدین ۵ درویش میرحاج ۶ درویش آدمی
ترنج، اولین آلبوم رسمی محسن نامجو است. آلبوم ترنج مدت‌ها در دفتر شعر و موسیقی وزارت ارشاد در انتظار مجوز مانده بود و در نهایت مجوز انتشار آن توسط مرکز موسیقیِ راپورت صادر شد. ضبط این آلبوم با گروه ماد و در استودیو رهگذر انجام شده است. آهنگ‌ها. قطعهٔ تصویری رو سربنه به بالین نیز در نسخهٔ رسمی آلبوم قرار دارد که تنها توسط رایانه قابل مشاهده است.
خط روزگَردان یا خط بین‌المللی زمان (international Date Line مخفف IDL) خطی است فرضی بر سطح کره زمین که از میانهٔ اقیانوس آرام می‌گذرد و هر چیز(مانند کشتی یا هواپیما) و شخص که از این خط عبور کند باید بسته به جهت حرکت خود، تاریخ (روز تقویمی) خود را تنظیم کند. خط روزگردان به طور حدودی هم‌راستا با مدار نصف‌النهار ۱۸۰ درجه (نقطه مقابل نصف‌النهار مبدا) است اما در نقاطی خیلی از این مدار منحرف می‌شود تا از تقسیم زمانی برخی واحدهای سیاسی و گروه‌های جزیره‌ای جلوگیری شود.(یعنی خط روزگردان یک خط مستقیم نمی باشد) از طول
خط روزگردان یک خط مستقیم نمی باشد) از طول جغرافیایی گرینویچ تا خط روزگردان در جهت شرق، به ۱۸۰ درجه شرقی (E) و در جهت غرب به ۱۸۰ درجه غربی (W) تقسیم شده‌است. هنگام عبور از شرق این خط به غرب آن باید یک روز از تقویم کم کرد(زیرا ساعت عقب تر است) و به عکس هنگام عبور از غرب به شرق این خط باید یک روز به تقویم اضافه کرد.(زیرا ساعت جلوتر است) کشور های شرق خط روزگردان در نیمکره غربی نصف النهار مبدا(گرینویچ) به شمار می آیند و کشور های غرب خط روزگردان در نیمکره شرقی نصف النهار مبدا(گرینویچ) به شمار می آیند. چنانکه
نصف النهار مبدا(گرینویچ) به شمار می آیند. چنانکه ایران در قاره آسیا در غرب IDL قرار دارد اما در نصف النهار مبدا در نیمکره شرقی واقع شده است و آمریکا که در شرق IDL قرار دارد، در نصف النهار مبدا در نیمکره غربی واقع شده است. البته توجه کنید که در تعیین تاریخ نباید به موقعیت نسبت به نصف النهار صفر درجه(گرینویچ) توجه کنید، بلکه باید به موقعیت نسبت به IDL توجه کنید. مثلا باید توجه داشته باشید که هنگام تعیین تاریخ از ایران به آمریکا، آنرا غرب به شرق در نظر میگیریم(تا در نصف النهار مبدا شرق به غرب باشد) بنابراین
در نصف النهار مبدا شرق به غرب باشد) بنابراین هنگام سفر از ایران به آمریکا باید یک روز به تقویم اضافه شود. اگر مسافری از غرب کره زمین به شرق (از قاره آمریکا به قاره آسیا) یک بار زمین را دور بزند، یک روز تقویمی از مبدأ حرکت خود، جلو می افتد و باید یک روز از تاریخ کم کند و بر عکس از شرق کره زمین به غرب ( از آسیا به آمریکا) باید یک روز به تاریخ اضافه کند.(توجه کنید که در اینجا ملاک موقعیت نسبت به نصف النهار صفر درجه بوده است که البته این نوع از تعیین موقعیت به سبب آنکه ممکن است موجب گمراهی شود توصیه نمی شود
سبب آنکه ممکن است موجب گمراهی شود توصیه نمی شود بهتر است موقعیت نسبت به IDL را در نظر داشته باشید.)