payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رنگ نقره‌ای است. صفحه‌های IMAX با قوسی خاص برای افزایش حداکثری میدان دید تک‌تک بینندگان طراحی شده‌اند و موقعیت مکانی صفحه برای رسیدن به این منظور به‌دقت محاسبه شده‌است. در بیشتر سالن‌های IMAX این صفحه‌ها از دیوار تا دیوار و از سقف تا کف کشیده می‌شوند. دلیل استفاده از رنگ نقره‌ای، به حداکثر رساندن قطب‌بندی نور و درخشندگی در آن است. در واقع این رنگ بشدت نور را انعکاس می‌دهد. عملیات اعمال رنگ روی صفحه‌ها توسط روبات انجام می‌گیرد تا رنگ به صورت کاملاً یکنواخت پرده را بپوشاند. انتخاب این مواد با دقت بسیار و
پرده را بپوشاند. انتخاب این مواد با دقت بسیار و برای دستیابی به ۳۰ درصد قابلیت انعکاس در یک صفحه نیمکره‌ای صورت گرفته‌است. همچنین این پرده‌ها دارای میلیون‌ها روزنه ریز هستند تا در تقابل با صوت قرار نگیرند و صدا به راحتی در آن‌ها جریان داشته باشد. بالا بودن وضوح تصاویر این امکان را به وجود می‌آورد که بیننده بتواند در فاصله بسیار نزدیکی از پرده سینما قرار بگیرد. همچنین صندلی‌ها نیز دارای شیب ملایم هستند تا بیننده کاملاً به صفحه مسلط باشد. سیستم‌های صوتی. در سالن‌های سینمای IMAX برای به وجود آوردن صدایی رسا و
سینمای IMAX برای به وجود آوردن صدایی رسا و گیرا از تکنیک آکوستیک استفاده می‌کنند تا صدایی دقیق و واقعی را به بیننده ارائه دهد به صورتی که تماشاگر قادر باشد با افتادن یک سوزن، صدا و حتی محل فرود آن را تشخیص دهد. از این رو برای انجام محاسبات طراحی این سیستم‌های صوتی از مدل شبیه‌سازی کامپیوتری این سالن‌ها استفاده می‌کنند و رفتار و پژواک صدا را در برخورد با سقف، دیوارها و بسیاری از عوامل دیگر می‌سنجند. این طراحی دقیق به بیننده این امکان را می‌دهد که بدون توجه به مکان خود، صدایی کامل را بشنود. طراحی آکوستیک
به مکان خود، صدایی کامل را بشنود. طراحی آکوستیک سالن‌ها به نحوی انجام می‌پذیرد که کاملاً در برابر محیط بیرون از سالن عایق باشد. در این سالن‌ها برای به حداکثر رساندن کیفیت صدا، سقف و دیوارها نیز ضخیم در نظر گرفته می‌شوند و این خاصیت را می‌یابند که صدا را جذب کنند. عایق‌بندی نیز بسیار با دقت انجام می‌شود. در واقع لایه ۱۲۵ میلیمتری پشم شیشه، کار عایق را انجام می‌دهد اما نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که این لایه در تماس با سقف و دیوار نیست بلکه با فاصله از آن قرار می‌گیرد. در سیستم‌های IMAX صدا از
از آن قرار می‌گیرد. در سیستم‌های IMAX صدا از طریق کانال‌های تولید صوت به گوش بیننده می‌رسد. این سیستم با ۱۲ کانال تولید صوت فیلم را نمایش می‌دهد که در هر لحظه ۶ کانال از میان ۱۲ کانال به تغذیه صوتی مشغول هستند. با اضافه شدن کانال هفتم نیز ظریف‌ترین فرکانسها آماده شنیدن می‌شوند. در واقع در این سالن‌ها ۱۲ شاخه اسپیکر ۴ طرفه از سقف و دیوارها و به فاصله برابری از مرکز آویخته شده‌اند. در این‌باره نیز محاسباتی انجام می‌شود تا این اسپیکرها خارج از محدوده پوشش پروژکتور باشند. در واقع ۷۲ آمپیلی‌فایر با قدرت خروجی
باشند. در واقع ۷۲ آمپیلی‌فایر با قدرت خروجی ۱۲ هزار تا ۲۰هزار وات برای این کار در نظر گرفته شده‌اند. فرمت فیلم‌های IMAX و تکنولوژی پروژکتورها. شرکت IMAX برای بخش فیلم‌های با کیفیت بالا در سینماهای مخصوص به خود، اقدام به ساخت بزرگ‌ترین فرمت فیلم‌های موجود در دنیا کرد. ابعاد نوارهای فیلم IMAX به عرض ۷۰ میلیمتری که در هر طرف آن‌ها ۱۵ حفره قرار دارد. بدین سبب عموماً نوارهای فیلم IMAX را ۷۰/۱۵ می‌خوانند. نوارهای فیلم معمولی که به ۳۵ میلیمتری مشهورند تنها ۵ حفره در هر طرفشان دارند. از این رو نوارهای فیلم IMAX
در هر طرفشان دارند. از این رو نوارهای فیلم IMAX تقریباً ۳ برابر فیلم‌های ۳۵ میلیمتری معمولی ظرفیت دارند. ویژگی‌هایی که در فیلم‌های فرمت IMAX وجود دارد باعث می‌شود تا وضوح تصاویر بسیار بالا باشد. در پروژکتورهای IMAX سیستمی به نام «حلقه غلتان» قرار دارد که فیلم‌های IMAX را به صورت افقی و با حرکتی نرم و موج‌گونه به پیش می‌برد. در هنگام پخش فیلم‌ها، هر فریم در سوزن‌های خاصی کاملاً بی‌حرکت شده و توسط مکش هوا فیلم بشدت در برابر المنت لنز عقبی نگه داشته می‌شود. دوربین‌های IMAX و تکنولوژی سه‌بعدی‌سازی. دوربین‌های
IMAX و تکنولوژی سه‌بعدی‌سازی. دوربین‌های IMAX دارای ۲ لنز هستند که به صورت افقی در کنار یکدیگر و به فاصله ۲/۵ اینچی از یکدیگر قرار گرفته‌اند. این میزان در واقع متوسط فاصله‌ای است که بین ۲ چشم انسان قرار دارد. هنگام فیلمبرداری ۲ حلقه مجزا (برای چشم راست و چپ) تصاویر را به صورت همزمان تهیه می‌کنند. با این شیوه، با پخش همزمان فیلم‌ها توسط پروژکتور، بیننده تصوری سه‌بعدی از تصاویر خواهد داشت. در این سینماها برای ایجاد تصویر بهتر، از عینک‌های ویژه‌ای استفاده می‌شود تا تصویر مخصوص هر چشم را به صورت مستقل به
می‌شود تا تصویر مخصوص هر چشم را به صورت مستقل به بیننده منتقل کند. فیلم و تکنولوژی IMAX. از میان فیلم‌های بسیاری که به شیوه IMAX تولید شده‌اند می‌توان به فیلم‌های زیر اشاره کرد: منابع. روزنامه وطن امروز شماره ۲۵۷، چهارشنبه، ۱۵ مهر ۱۳۸۸ صفحهٔ ۱۱
یانیق منطقه‌ای مشتمل بر چندین تپه در جنوب شهر تبریز است. این منطقه در قسمت جنوبی خیابان ارتش این شهر واقع شده‌است. در جنوب تپه‌های یانیق، باغ شاه‌چلبی قرار داشته که این باغ توسط میرزا ابوالحسن آباد گردیده بود و ناصرالدین شاه بارها در آن سکونت گزیده و از آن تعریف‌ها کرده بود. در گذشته تپه‌های یانیق جنگل‌های انبوهی بوده‌اند که به‌جهت پناه‌گرفتن هواداران یکی از شاعران آذربایجان بنام نسیمی در این منطقه، مأموران دولتی آن‌ها را آتش زده و نابود ساختند. از آن تاریخ به بعد، این منطقه به تپه‌های یانیق (سوخته) معروف
به بعد، این منطقه به تپه‌های یانیق (سوخته) معروف شد. جستارهای وابسته. یانیق تپه
سهندیه نام منظومه‌ای به ترکی آذربایجانی از محمدحسین شهریار است. شهریار این منظومه را به خاطر ارادتی که به بولود قاراچورلو شاعر اهل مراغه پیدا کرده بود و با الهام از کتاب سازمین سوزو او سرود و به افتخارش آنرا سهندیه نامید. مطلع شعر سهندیه به ترکی آذربایجانی:
نبض (که در فارسی به آن «رگ ضربان‌دار» نیز می‌گویند) به جنبیدن رگ در اثر تپش قلب گفته می‌شود. این اتفاق به دلیل تپنده بودن انقباض قلب، خون در سرخرگ‌های بزرگ به صورت تپشی حرکت می‌کند. هرگاه چنین سرخرگ به پوست نزدیک باشد (به ویژه اگر روی استخوان باشد) حرکت تپشی خون در سرخرگ را می‌توان با لمس احساس کرد که آن را «رگ جنبنده» گویند. معروفترین سرخرگی که نبض آن را با لمس انگشت بررسی می‌کنند سرخرگ رادیال است ولی نبض‌های سرخ‌رگ کاروتید بیرونی و سرخ‌رگ فمورال هم قابل بررسی هستند. معاینه نبض برای شمارش تپش قلب به کار
بررسی هستند. معاینه نبض برای شمارش تپش قلب به کار می‌رود ولی نبض‌های خاصی در بیماری‌های مختلفی دیده می‌شوند. نبض چگونه به وجود می‌آید. قلب در هر ضربان، یک بار خون را با فشار به درون سرخرگها (آئورت) می‌فرستد. خون متناسب با کار قلب بر دیواره سرخرگ‌ها فشار می‌آورد که در نتیجه آن قطر سرخرگ به‌طور متناوب کم و زیاد می‌شود. تنگ و گشاد شدن سرخرگ‌ها به صورت موجی در طول سرخرگ به حرکت در می‌آید. این وضعیت به صورت نبض در نقاطی از بدن احساس می‌شود که با استفاده از آن می‌توانیم تعداد نبض را اندازه‌گیری کنیم. تاریخچه
می‌توانیم تعداد نبض را اندازه‌گیری کنیم. تاریخچه نبض. به نظر می‌رسد اولین کسانی که به وجود نبض در رگها پی بردند مردمان مصر باستان بودند. پس از آن در متون پزشکی یونان نیز کتابهایی در مورد نبض نگاشته شد. اولین کتابی در این زمینه تهیه شده و اکنون در دسترس نیست کتاب آلکمئون است. پس از او یک وقفه بزرگ در این زمینه وجود دارد،به صورتی که بقراط هیچ شناختی در مورد نبض نداشته‌است. در تمدن روم دوباره نبض آشکار می‌شود و قدیمی‌ترین کتابی که در این زمینه موجود است کتاب رافوس است و معروف ترین آن اثر جالینوس می باشد. باید
است و معروف ترین آن اثر جالینوس می باشد. باید در نظر داشت که دو واژه پالس (puls) و اسفیموگوم (sphygm) دو مفهوم جدا گانه اند. پالس نبضی است که صرفاً بر روی رگ احساس می‌شود و اسفیگوم یک مفهوم طب سنتی است که در آن یک پزشک یا درمانگر از لمس نبض بیمار اطلاعات وسیعی از وضعیت سلامت او به دست می آورد که به آن اسفیموگومولوژی (sphygmology) می‌گویند.
انگشت کوچک یا انگشت خُرد نام پنجمین انگشت انتهایی دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع دو انگشت). این انگشت کوتاه‌ترین و باریک‌ترین انگشت دست است. انگشتان دست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آن‌ها مفصل وجود دارد و در انتهای آن‌ها ناخن قرار دارد.
شَست نام بیرونی‌ترین انگشت دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت ماهیچه‌ای‌ترین انگشت دست است و تنها انگشتی در انسان است که بند میان‌انگشتی ندارد، یعنی تنها از دو بند تشکیل شده‌است. در قدیم به شست، نَراَنگُشت هم گفته می‌شد. انگشتان دست به جز شست دارای سه استخوان جدا هستند که میان‌شان مفصل و ته‌شان ناخن جای دارد. انگشت شست به دلیل جا گرفتن در روبه‌روی دیگر انگشتان، مهم‌ترین انگشت در انجام فعالیت‌های دست می‌باشد و بریدن آن بیش از دیگر انگشتان موجب ناتوانی می‌شود.
بریدن آن بیش از دیگر انگشتان موجب ناتوانی می‌شود. عصب‌دهی انگشت شست از عصب رادیال است. انگشت بزرگ دست یا پا، یا انگشت سترگ که این انگشت در فرهنگ عامیانه معانی بسیار دارد. گاهی نشان دادن دوستی و پذیرش و گاهی دشنام است. گاهی گذاشتن انگشتری در این انگشت هم‌معنی ویژه‌ای دارد.
انگشت اشاره یا سبابه، نام انگشت دوم دست بعد از شست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود «در مجموع ۲ انگشت». به‌طور عرفی این انگشت معمولاً برای اشاره به اشیاء و ثبت اثر انگشت است. به دلیل تراکم گیرنده‌های حسی در نوک این انگشت، سطح کف دستی نوک انگشت اشاره دارای حس لامسه بسیار قوی است. نام دیگر انگشت اشاره، انگشت سَبّابه است. در عربی سَبّ به‌معنی دشنام است و سبابه یعنی دشنام‌گویی و در میان عرب‌ها رسم بود که چون کسی را دشنام می‌دادند با این انگشت به سوی او اشاره می‌کردند. انگشتان دست به جز انگشت شست
او اشاره می‌کردند. انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد. انگشت کردن در بینی. انگشت در بینی کردن خارج کردن مخاط درونی بینی یا اجرام خارجی از بینی به‌وسیلهٔ نوک انگشت دست است. این عمل، یک عادت معمول است که درصورت خیلی شدید شدن نیاز به درمان دارد. معمولاً این کار با انگشت اشاره انجام می‌شود. دودیسی جنسی. در انسان نسبت اندازه انگشت حلقه و اشاره یک دودیسی جنسی است: به‌طور کلی و میانگین، در مردان؛ انگشت اشاره کوچکتر از انگشت حلقه است و
در مردان؛ انگشت اشاره کوچکتر از انگشت حلقه است و در زنان؛ انگشت اشاره بزرگتر از انگشت حلقه است.
انگشت حلقه یا انگشت انگشتری نام انگشت چهارم دست از سمت انگشت شست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). به‌طور عرفی این انگشت معمولاً محل انداختن انگشتری یا حلقه ازدواج است. نام کهن‌تر انگشت حلقه انگشت دیگر است. انگشتی که میان انگشت کوچک و انگشت میانگین است. انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آن‌ها مفصل وجود دارد و در انتهای آن‌ها ناخن قرار دارد. دودیسی جنسی. در انسان نسبت اندازه انگشت حلقه و اشاره یک دودیسی جنسی است: به‌طور کلی و میانگین، در مردان؛
دودیسی جنسی است: به‌طور کلی و میانگین، در مردان؛ انگشت اشاره کوچکتر از انگشت حلقه است و در زنان؛ انگشت نشانه بزرگتر از انگشت حلقه است.
گونه یا لُپ در کالبدشناسی انسان، به بخشی از صورت که در زیر حفره چشم‌ها، بین بینی و گوش‌ها، و بالای استخوان فک فوقانی قرار دارد گفته می‌شود. گونه دارای دو نوع حرکت است، یکی از دو حالت آن تابع حرکت آرواره زیرین است و حرکت دیگر با حرکت لب مشترک است. در حرکتی که تابع اندام دیگر است، حرکت دهنده، ماهیچه آن اندام است و در حرکتی که به طور مشترک با لب انجام می‌گیرد، حرکت دهنده ماهیچه‌هایی است که گونه و لب در آن‌ها مشترکند. ماهیچه جنباننده گونه در هر گونه یک ماهیچه پهن است که بنام ماهیچه گونه (ماهیچه شیپوری) نامیده
است که بنام ماهیچه گونه (ماهیچه شیپوری) نامیده می‌شود. هریک از دو ماهیچه گونه از چهار جزء ترکیب یافته است، زیرا تارها از چهار موضع به ماهیچه آمده‌اند یکی از این اجزای چهارگانه از تَرقُوه آمده است و انتهای آن در قسمت پایین به کناره هر دو لب پیوسته است (ماهیچه خنده) و با حالت مورب، دهان را به سوی پایین می‌کشاند."" خاستگاه جزء دوم (ماهیچه نازک گردن) از دو سوی جناغ سینه و ترقوه است و تار این جزء به طور مورب راه می‌پیماید. بخشی که از سمت راست می‌آید با بخش سمت چپ تقاطع می‌یابد و آنگاه به قسمت پایینی کناره چپ لب
تقاطع می‌یابد و آنگاه به قسمت پایینی کناره چپ لب می‌چسبد و بخش سمت چپی به بخش پایینی کناره راست می‌پیوندد وقتی این تار (ماهیچه حلقوی دهان) منقبض می‌شود، دهان را تنگ می‌کند و در واقع کار آن برای دهان مشابه کار بند کیسه برای کیسه است. خاستگاه جزء سوم (ماهیچه نازک گردن) از کتف و نزدیک زائده غرابی است و به بالای بخش دیگری که به آن مربوط است، و آن به ماهیچه‌ها می‌رسد، می‌پیوندد، و به‌وسیله آن گرایش یکنواخت لب به هر دو طرف انجام می‌پذیرد. خاستگاه جزو چهارم (ماهیچه گونه‌ای بزرگ و کوچک) کناره‌های گردن است و از
گونه‌ای بزرگ و کوچک) کناره‌های گردن است و از نزدیک هر دو گوش عبور می‌کند و با اجزای گونه می‌پیوندد و حرکت نمایانی به گونه می‌دهد. در این حالت لب به پیروی از گونه حرکت می‌کند. در برخی اشخاص این جزء چهارم به بیخ گوش بسیار نزدیک است و به گوش چسبیده است و آن را به حرکت درمی‌آورد. نقش زیبایی. گونه‌ها و لُپ، به‌عنوان بخش های برجسته صورت، نقش مهمی در خصوص زیبایی و جوانی چهره ایجاد می‌کنند. با افزایش سن، ممکن است افتادگی و کاهش حجم در این ناحیه رخ دهد که می‌تواند ظاهر افراد را تحت تأثیر قرار دهد. برای مقابله با
ظاهر افراد را تحت تأثیر قرار دهد. برای مقابله با این تغییرات، روش‌های مختلفی برای لیفت گونه از جمله جراحی پلاستیک و ریتیدکتومی توسعه یافته‌اند که به بازگرداندن حجم و سفتی پوست کمک می‌کنند. اقدام لیفت گونه مزایا و معایب نیز دارد. دیگر موجودات. در حیوانات و دیگر موجودات زنده، بیرون گونه ها با پوست همراه با مو و داخلشان با پوشش صاف یا زبر (مانند گاو) پوشیده شده است. معمولاً ترشحات لازم برای مرطوب نگه داشتن دهان از ظریق غدد داخل گونه صورت میگیرد. در نشخوارکنندگان، یکی از این غدد به نام غده زیگوماتیک بزرگ‌ است.
یکی از این غدد به نام غده زیگوماتیک بزرگ‌ است. همچنین در هنگام جویدن، گونه‌ها و زبان کمک می‌کنند که غذا بین دندان‌ها بماند. بعضی حیوانات مثل سنجاب ها و همسترها از گونه‌هایشان به عنوان کیسه برای حمل و نگهداری غذا و خوراکی ها استفاده می‌کنند.
در کالبدشناسی به بخشی از بدن جاندار که شامل شانه‌ها، سینه، شکم، لگن، آلت تناسلی و پشت باشد تنه (Torso or Trunk) می‌گویند.
پاشنه بخشی از پا است . عظم عقب . استخوان جزء مؤخر قدم . استخوانی درشت و کوتاه که تکیه ٔ آدمی و دیگر حیوان گاه قیام بر آن بود. عقب کفش . آنجایی از کفش که پاشنه ٔ آدمی بر آن آید. قسمتی از بُن در که بر زمین یا بگوشه ٔ زیرین چارچوب فرورود و دَر بر آن گردد. و در تفنگ، ماشه استخوان اصلی پاشنه کالکانئوس است .
گیاهان نمک‌رُست یا گیاهان شورپسند (یا گیاهان شوره‌زی/شورزی)، گیاهانی هستند که می‌توانند با آب دریا و دیگر آب‌ها و خاک‌های شور هم‌زیستی کنند و نمک اضافی موجود در خاک را کاهش دهند. همچنین می‌توان از آب دریا برای آبیاری آنها استفاده کرد. با توجه به منابع سرشار آب دریا این گیاهان کمک بسیار خوبی برای مهار بیابان و بیابان زدایی هستند. چندین کشور از این گیاهان در زیست‌بوم خود استفاده می‌کنند. در آب دریا به‌طور معمول در هر لیتر ۴۰ گرم از نمک‌های معدنی (عمدتا کلرید سدیم) به صورت محلول وجود دارد. لوبیا و برنج فقط
سدیم) به صورت محلول وجود دارد. لوبیا و برنج فقط می‌توانند تا میزان ۱ تا ۳ گرم نمک را در لیتر تحمل کنند. از سوی دیگر، گیاهانی همچو حرا و سالیکورنیا و اسفناج باغی در این گروه قرار می‌گیرند که به خوبی شوری ۷۰ گرم در هر لیتر آب را تحمل می‌کنند. گیاهان بوته‌ای شورپسند بر روی خاک‌هایی که شوری سولفاته-کلریده دارند یا نزدیک سفره‌های آبی زیرزمینی قرار گرفته‌اند، نظیر فرورفتگی‌های سولونچاک (شور و قلیایی) و سولونچاک‌های سواحل، رشد می‌کنند که دارای برگ‌های کوچک یا بی‌برگ هستند. ترکه یا سرشاخه‌های جوان ضخیم و ماشوره‌ای
هستند. ترکه یا سرشاخه‌های جوان ضخیم و ماشوره‌ای و معمولاً با برگ‌های گوشتی است. شیرهٔ سلول از محلول نمک‌های سولفاته و کلراته اشباع است. گاهی تا ۴۵ درصد وزن خشک مطلق برگ‌ها را نمک تشکیل می‌دهد. فراوانی نمک‌های محلول در آب سبب افزایش فشار اسمزی شیره سلول و به تأخیر انداختن تبخیر و تعرق می‌گردد. در بعضی از گیاهان شورپسند فشار اسمزی به ۲۰۰ اتمسفر نیز می‌رسد.
کَشکَک زانو یا کاسه زانو (نام علمی: پاتلا، Patella) استخوانی مثلثی‌شکل و ضخیم است که بزرگ‌ترین استخوان کنجدی در بدن به‌شمار می‌آید. همچنین تنها استخوان کنجدی بدن است که در شمارش استخوان‌های بدن محسوب می‌شود. شکل آن به تکه‌های کشک شباهت دارد. کشکک، زانو را پوشانده و از آن در برابر نیروی فرساینده‌ای که از سایش زردپی چهارسر ران به سطح کشککی استخوان ران پدید می‌آید حفاظت می‌کند. استخوان کشکک در ضخامت زردپی ماهیچه چهارسرِ ران واقع شده و در صدمه‌هایی که به ناحیه زانو وارد می‌شود امکان آسیب دیدن آن زیاد است.‎
زانو وارد می‌شود امکان آسیب دیدن آن زیاد است.‎ کشکک، استخوان کوچک و پهنی در قدام مفصل زانو که به دلیل مفصل نشدن با سایر استخوان‌ها قابل تحرک است. کشکک مانع از خم شدن زانو به جلو می‌شود. زردپی تعدای از ماهیچه‌های پا، تعدادی رباط و کپسول مفصلی به کشکک متصل هستند. چون کشکک در حرکات اندام پایینی نقش خیلی مهمی ندارد هنگام شکستگی متعدد کشکک می‌توان آن را کاملاً از بدن خارج کرد. کشکک در کودکان وجود ندارد در بین دوسالگی تا شش سالگی تشکیل می‌شود. در واقع کشکک در کودکی وجود دارد اما در عکس برداری دیده نمی‌شد یعنی
وجود دارد اما در عکس برداری دیده نمی‌شد یعنی استخوان سخت حساب نمی‌شود. کالبدشناسی. این استخوان بزرگ‌ترین استخوان کنجدی بدن است. کشکک در جلو مفصل زانو قرار گرفته و حالتی مخروطی‌شکل دارد، با یک قاعده در رأس پایین و دارای دو سطح پیشین و پسین است. محل استخوان در قسمت قدامی انتهای دورینه (دیستال) استخوان ران می‌باشد. ماهیچه‌های چهارسر ران با یک زردپی مشترک به قسمت فوقانی سطح قدامی کشکک متصل می‌شوند. این استخوان دو سطح قدامی و خلفی دارد. سطح قدامی زیر و خشن و دارای تحدب نیز می‌باشد. سطح خلفی صاف است و روی ران
تحدب نیز می‌باشد. سطح خلفی صاف است و روی ران قرار می‌گیرد. قسمت فوقانی استخوان محدب و قسمت تحتانی آن نوک تیز بوده و به رأس کشکک موسوم است. نکات بالینی. استخوان کشکک به عنوان یک قرقره عمل کرده و جهت نیروی کششی وتر ماهیچه چهارسر ران تغییر داده، به‌طوری‌که کارآیی ماهیچه را در عمل باز کردن مفصل زانو افزایش می‌دهد؛ با این وجود برداشتن کشکک کارایی مفصل زانو را چندان تغییر نمی‌دهد. گاهی در اثر یکی نشدن مراکز استخوان‌سازی استخوان کشکک، ممکن است این استخوان دو قطعه‌ای یا سه قطعه‌ای باشد که باید از شکستگی‌های
قطعه‌ای یا سه قطعه‌ای باشد که باید از شکستگی‌های استخوان تمیز داده شود. دو عامل از دررفتگی کشکک به خارج جلوگیری می‌کند یکی الیاف ماهیچه پهن درونی (عضله واستوس داخلی) که استخوان را به سمت داخل می‌کشد و دیگری وسعت بیشتر لقمه (کوندیل) بیرونی استخوان ران است که از حرکت کشکک به خارج جلوگیری می‌کند. در اثر ضربهٔ مستقیم ممکن است استخوان کشکک به قطعات مختلف شکسته شود.
پامیری‌ها یک گروه قومی ایرانی شرقی هستند که بومی آسیای مرکزی بوده و عمدتاً در تاجیکستان (ولایت خودمختار کوهستان بدخشان)، افغانستان (ولایت بدخشان)، پاکستان (گلگت بلتستان و چترال) و چین (شهرستان خودمختار تاشکورگان تاجیک) زندگی می‌کنند. آن‌ها به انواع زبان‌های مختلف صحبت می‌کنند که در میان آن‌ها زبان‌های گروه ایرانی شرقی پامیری برجسته هستند. زبان‌های گروه شغنانی-روشانی، در کنار واخانی، رایج‌ترین زبان‌های پامیری هستند. آن‌ها در زبان پامیری خود را "پامیری" یا "بدخشانی" می‌نامند. اما در تاجیکستان بیشتر خود را
"بدخشانی" می‌نامند. اما در تاجیکستان بیشتر خود را "تاجیک بدخشانی" و در افغانستان و چین خود را "تاجیک" معرفی می‌کنند. در قانون اساسی پیشین افغانستان و سرود ملی این کشور نام پامیری به عنوان یکی از اقوام این کشور آورده شده‌است. دولت چین نیز آن‌ها را با عنوان «تاجیک‌های چین» به عنوان یکی از ۵۶ قوم ساکن در چین به رسمیت می‌شناسد. پامیری‌های چین در ناحیه خودمختار تاشکورگان تاجیک در غرب ولایت کاشغر واقع در مرز بدخشان تاجیکستان اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. پامیری‌ها جزو معدود مردمان ایرانی هستند که خلوص نژادی خود
جزو معدود مردمان ایرانی هستند که خلوص نژادی خود را تا حد زیادی حفظ کرده‌اند. طبق پروژهٔ نشنال جئوگرافی حدود ۲۲ درصد از تبار پامیری‌ها به شمال اروپا می‌رسد. هرچند این میزان در بین آریاییان نخستین حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد بوده‌است، اما پامیری‌ها در کنار کالاش‌ها و نورستانی‌ها شبیه‌ترین اقوام به آریایی‌ها هستند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ملی‌گرایی پامیری اوج گرفت و با به قدرت رسیدن «حزب لعل بدخشان» در ولایت خودمختار کوهستان بدخشان در سال ۱۹۹۲ اعلام استقلال کرد. هرچند مدتی بعد این اعلامیه پس گرفته شد. جنگ
کرد. هرچند مدتی بعد این اعلامیه پس گرفته شد. جنگ داخلی تاجیکستان ۱۹۹۲–۱۹۹۷ صحنه کشتار بسیاری از پامیری‌ها بود. در این جنگ پامیری‌ها عمدتاً پشتیبان اپوزیسیون متحد تاجیک بودند. پامیری‌ها عمدتاً پیرو شاخه نزاری مذهب اسماعیلیه و پیرو آقاخان هستند. بنیاد آقاخان مهم‌ترین سازمان مردم‌نهاد در کوهستان بدخشان است. همچنین اقلیتی از پامیری‌ها با گویش یزغلامی پیرو مذهب سنی‌اند. تاریخچه. دوران باستان. قبایل ایرانی شرقی (عمدتاً سکا)، تخاری، و احتمالاً داردی، و همچنین جمعیت‌های زیرلایه نیاهندواروپایی در شکل‌گیری پامیری‌ها
زیرلایه نیاهندواروپایی در شکل‌گیری پامیری‌ها شرکت داشتند: در قرن‌های هفتم و دوم پیش از میلاد، کوهستان پامیر محل سکونت قبایلی بود که در منابع مکتوب به عنوان سکاها شناخته می‌شوند. آن‌ها به گروه‌های مختلفی تقسیم شده و با نام‌های گوناگونی ثبت شده‌اند، مانند «سکاهای تیزخود» («سکاهایی که کلاه نوک‌تیز می‌پوشند»)، سکاهای هوم‌نوش («سکاهایی که هوم را می‌نوشند»)، «سکاهای آن سوی دریا» («سکاهایی که آن سوی دریای سیاه زندگی می‌کنند»)، «سکاهای آن سوی سغد» («سکاهایی که آن سوی سغد هستند»). نظریه مربوط به منشأ هپتالی
که آن سوی سغد هستند»). نظریه مربوط به منشأ هپتالی پامیری‌ها توسط انسان‌شناس مشهور روسی اهل شوروی، لیف گومیلیف (درگذشت ۱۹۹۲) مطرح شد. پامیر غربی که از تهاجم کوچ‌نشینان شرقی دفاع می‌کرد، از اواسط قرن سوم پیش از میلاد به پایگاه شرقی پادشاهی یونانی باختر و از اواسط قرن یکم میلادی به شاهنشاهی کوشانی تبدیل شد. دامداری کوچ‌نشینی در پامیر شرقی توسعه یافت، در حالی که کشاورزی و دامداری در پامیر غربی توسعه یافته بود. بقایای قلعه‌های باستانی و استحکامات مرزی دوره باختر و کوشان هنوز در پامیر حفظ شده است. قدیمی‌ترین
و کوشان هنوز در پامیر حفظ شده است. قدیمی‌ترین گورهای سکایی نیز در پامیر شرقی یافت شده است. قرون وسطی. مهاجرت‌های گسترده به ویژه پس از قرون پنجم و ششم به دلیل حرکت ترک‌ها به آسیای مرکزی (و پس از آن مغول‌ها) تشدید شد، در نتیجه جمعیت ایرانی ساکن آسیای میانه به دره‌هایی که برای دامداری وسیع مناسب نبودند، گریختند. واسیلی بارتولد (درگذشت ۱۹۳۰) در اثر خود «ترکستان» ذکر می‌کند که در قرن دهم سه دولت پامیری: واخان، شیکینان (شغنان) و کران (احتمالاً روشان و درواز) قبلاً توسط پاگان‌ها سکونت یافته بودند، اما در عرصه
توسط پاگان‌ها سکونت یافته بودند، اما در عرصه سیاسی، احتمالاً تحت سلطه مسلمانان قرار داشتند. در قرن دوازدهم، بدخشان به دولت غوریان ضمیمه شد. بین قرون دهم و شانزدهم، واخان، شغنان و روشان به همراه درواز (دو تای آخر در قرن شانزدهم متحد شدند) توسط سلسله‌های فئودالی محلی اداره می‌شدند و عملاً مستقل بودند. تاریخ امروزی. در سال ۱۸۹۵، بدخشان بین افغانستان که تحت نفوذ بریتانیا بود، و امارت بخارا که تحت الحمایه امپراتوری روسیه تزاری بود، تقسیم شد. با این حال، سرزمین‌های مرکزی بدخشان در طرف افغان خط مرزی باقی ماند. در
مرکزی بدخشان در طرف افغان خط مرزی باقی ماند. در ۲ ژانویه ۱۹۲۵، دولت شوروی تصمیم به ایجاد یک نهاد جغرافیایی و سیاسی جدید گرفت که در دوران امروزی به عنوان ولایت خودمختار کوهستان بدخشان (GBAO) شناخته می‌شود. در دوره شوروی، پامیری‌ها به طور کلی از مناصب قدرت در داخل جمهوری، با چند استثنا، از جمله شیرین‌شاه شاه‌تیمور، یک شغنانی که در دهه ۱۹۳۰ ریاست کمیته اجرایی مرکزی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان را بر عهده داشت؛ و نظرشاه دادخدایف، یک روشانی که در دهه ۱۹۵۰ به عنوان رئیس هیئت رئیسه شورای عالی تاجیکستان خدمت
عنوان رئیس هیئت رئیسه شورای عالی تاجیکستان خدمت کرد، محروم بودند. میزان باسوادی در GBAO از ۲٪ در سال ۱۹۱۳ به تقریباً ۱۰۰٪ در سال ۱۹۸۴ افزایش یافت. در سرشماری سال ۱۹۲۶، پامیری‌ها به عنوان «تاجیک‌های کوهستانی» طبقه‌بندی شدند، در سرشماری‌های سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۹ به عنوان گروه‌های قومی جداگانه در داخل تاجیک‌ها ظاهر شدند، در سرشماری‌های سال‌های ۱۹۵۹، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۹ به عنوان تاجیک طبقه‌بندی شدند. در اواخر دهه ۱۹۸۰، هویت پامیری از طریق تلاش‌ها برای ارتقای جایگاه زبان‌های پامیری و ترویج ادبیات به زبان‌های پامیری، و
پامیری و ترویج ادبیات به زبان‌های پامیری، و همچنین «ادعاهای حاکمیت و وضعیت جمهوری برای بدخشان» که توسط روشنفکران پامیری مطرح شد، بیشتر تثبیت شد. در سال ۱۹۹۱، پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (USSR)، GBAO بخشی از کشور تازه استقلال یافته تاجیکستان باقی ماند. در ۴ مارس ۱۹۹۱، گروه سیاسی پامیری لعل بدخشان () در دوشنبه تشکیل شد. بنیانگذار این سازمان اتابک امیربکوف، یک پامیری متولد خاروغ بود که در مؤسسه تربیت آموزگاری دوشنبه به عنوان مدرس و معاون دانشکده کار می‌کرد. ستون فقرات این سازمان را دانشجویان
کار می‌کرد. ستون فقرات این سازمان را دانشجویان مؤسسات آموزش عالی پایتخت و جوانان پامیری ساکن در پایتخت تاجیکستان تشکیل می‌دادند. هدف اصلی لعل بدخشان نمایندگی منافع فرهنگی مردم پامیری و دفاع از خودمختاری بیشتر برای GBAO بود. این گروه همچنین در سال اول استقلال تاجیکستان در تظاهرات‌های متعددی در دوشنبه و خاروغ شرکت و آن‌ها را سازماندهی کرد. از اواخر سال ۱۹۹۲، جنبش ملی پامیری‌ها رو به افول گذاشت، که عمدتاً به دلیل وخامت شدید اوضاع اجتماعی-اقتصادی و جنگ داخلی (۱۹۹۲–۱۹۹۷) که در تاجیکستان رخ داد، بود. پامیری‌ها
که در تاجیکستان رخ داد، بود. پامیری‌ها به همراه گرمی‌ها، بخشی از اپوزیسیون متحد تاجیک (UTO)، ائتلافی از احزاب مختلف ملی‌گرا، لیبرال دموکرات و اسلام‌گرا بودند. تحقیقات سازمان ملل گزارش داد که در دسامبر ۱۹۹۲ در دوشنبه «اتوبوس‌ها به طور معمول بازرسی می‌شدند و افرادی که کارت شناسایی آن‌ها نشان می‌داد اهل پامیر یا گرم هستند، به زور بیرون کشیده شده و یا درجا کشته می‌شدند یا برده شده و بعداً مرده پیدا می‌شدند یا دیگر هرگز خبری از آن‌ها نشد.» «جمهوری خودمختار بدخشان» رسماً تا نوامبر ۱۹۹۴ وجود داشت. به گفته
بدخشان» رسماً تا نوامبر ۱۹۹۴ وجود داشت. به گفته سهراب‌شاه دولتشایف، «جنگ داخلی تاجیکستان از جهاتی آگاهی قومی پامیری‌ها را متبلور و تقویت کرد.» از دهه ۲۰۲۰، دولت تاجیکستان سرکوب فعالان، آداب و رسوم فرهنگی و نهادهای پامیری و همچنین استفاده از زبان پامیری را آغاز کرد. پس از آن، مهاجرت گسترده پامیری‌ها از تاجیکستان و روسیه صورت گرفت.
پراپر نام یکی از محله‌های قدیمی و اصلی آذرشهر در آذر بایجانشرقی است که دارای یک میدان اصلی و یک راسته می‌باشد ساکنین این محل غالباً متدین و متعصب به علی واهل بیتش می‌باشند چنانچه روی دیوار مسجد پراپر سنگ مقدسی نصب شده که اثر کف دست بر روی آن نمایان بوده که منتسب به علی می‌باشد و با نام علی پنجسی (پنجه علی) مشهور و متبرک است مسجد پراپر واقع در میدان پراپر قدمتی چند صد ساله دارد که البته اخیراً بازسازی شده‌است همچنین چنار پراپر یکی از شگفتی‌های گمنام ایران می‌باشد که می‌توان گفت قدمتی بالای هزار سال دارد و در
که می‌توان گفت قدمتی بالای هزار سال دارد و در موزه آذربایجان نیز به این واقعیت اشاره شده با وجود آثار سوختگی در داخل این چنار مردم هر ساله شاهد سر سبزی این چنار هستند.