payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و قطبیت شیخ علی‌نقی و فزونی ناملایمتی‌ها و بدرفتاری‌ها در اصفهان، وی به موطن خود باز می‌گردد. چنان‌که ماجرای به‌خدمت درآمدن سید قطب‌الدین در استهبان و تعلیم وی به‌ مدت چهارده اربعین در بقعه‌ی شاه داعی‌الله شیراز، موید این نظر است. شاید قابل استنادترین سند، ابیات نقل شده از نجیب‌الدین‌رضا تبریزی و راز شیرازی باشد: «صطهبانات بودش جا و مسکن *** ولی در ملک شیرازش نشیمن». شیخ علی‌نقی و دیگر اقطاب پس از وی، همواره مورد احترام مردم، به‌ویژه مردم خطه‌ی فارس و شهر شیراز بوده‌اند. چنان‌که سید قطب‌الدین و بسیاری از
شیراز بوده‌اند. چنان‌که سید قطب‌الدین و بسیاری از اقطاب پس از او، تولیت آستان شاه‌چراغ را بر عهده داشته‌ و دودمان زندیه، به‌ویژه کریم‌خان، با وی و خلفش آقا محمد هاشم شیرازی ( 1109-1199) با احترام تمام رفتار ‌کرده‌اند. اگرچه در عصر شیخ، در فارس نیز ضدیت با صوفیان قوت یافته بود، اما به‌دلیل آنکه طریقه‌ ذهبیه برخلاف طریقه‌ نعمه‌اللهی، جریان ملایم و مستمری بود که از چندین نسل قبل در درون کشور آغاز و ادامه یافته بود و اقطاب آن همواره خود را در جاده‌ی شریعت راسخ نشان داده و در این ایام نیز در نهایت احتیاط سلوک
نشان داده و در این ایام نیز در نهایت احتیاط سلوک می‌کردند، تهدید زیادی متوجه مشایخ و پیروان آنان نشد. راز شیرازی در مفاخرالاخیار و مناقب‌الابرار آورده است: شریعت جمع بودش با طریقت *** به دل‌ها کاشتی تخم حقیقت. ازاین‌رو و باتوجه به فشارهای زیاد در اصفهان، طبیعی به‌نظر می‌رسد که شیخ نیز سکونت در بلاد فارس را بر اصفهان ترجیح داده و به‌موجب اقبال و احترام مردم، مکان‌هایی را در شیراز و استهبان، جهت خلوت نشینی و درس و بحث درنظر گرفته باشد. در شیراز و همان‌طور که نقل شد، بقعه‌ی شاه داعی‌الله مکان جلوس وی بوده و
نقل شد، بقعه‌ی شاه داعی‌الله مکان جلوس وی بوده و براساس نقشه‌ها و اسناد یاد شده، مجموعه‌ی شیخ علی‌نقی نیز مکان درس و بحث و مدفن وی در استهبان است. باتوجه به تصویر بنای نخست که از معماری متفاوتی با بنای کنونی برخوردار است و شیخ نیز مدت 18 سال پایانی عمر خود را در این مکان به هدایت و ارشاد پرداخته است، این امکان می‌رود که بر اثر عوارض و فرسایش‌های طبیعی و برخی دست‌اندازی‌ها به املاک موقوف بر این مجموعه، آرامگاه نخست ویران شده و در دوره‌ی قاجاریه بر کالبد و پایه‌های صفوی موجود، آرامگاه و مجموعه‌ی کنونی تعمیر
صفوی موجود، آرامگاه و مجموعه‌ی کنونی تعمیر و بازسازی شده باشد. &lt;mapframe latitude="29.131583" longitude="54.037156" zoom="16" text="آرامگاه شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" width="400" height="200" align="center"&gt; "type": "FeatureCollection", "features": [ "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Polygon", "coordinates": [ [ 54.037034, 29.132238 ], [ 54.037233, 29.132157 ], [ 54.037167, 29.131962 ], [ 54.036944, 29.13202 ], [ 54.037034, 29.132238 ] ] }, "type": "Feature", "properties": {},
] ] }, "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 54.037083, 29.132098 ] &lt;/mapframe&gt;
مسجد اوغول بیگ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان افشار، روستای اوغول‌بیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد جامع سامان مربوط به دوره قاجار است و در شهر سامان (واقع در شهرستان سامان) خیابان سعدی، کوچه شهید مردانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دربارهٔ مسجد جامع سامان. مسجد سامان در محله مسجد جامع یا میانه شهر سامان قرار دارد. این مسجد دارای یک شبستان و دو ورودی در شمال خاوری و جنوب باختری می‌باشد که ورودی شمال خاوری به شکل هشتی و با گنبدی عرقچین ساخته شده است. شبستان مسجد پلانی مستطیل شکل دارد و به شیوه طاق و چشمه بر روی هشت ستون سنگی مشعلی شکل
به شیوه طاق و چشمه بر روی هشت ستون سنگی مشعلی شکل استوار شده است. مسجد سامان فاقد تزیینات خاص است و رسم بندی‌هایی که از آجر و در نمای ورودی شمال مسجد به کار رفته تنها تزیینات آن است. مصالح مورد استفاده در این مسجد که قدمت آن به دوره قاجاریه می‌رسد، عبارتند از: آجر، گچ و ساروج. این مسجد بر روی شالوده بناهای قدیمی در دوره قاجار تجدید بنا گردیده است و در چندین مرحله بواسطه علما و بزرگان محل تکمیل گردیده است. این مسجد دارای شبستان‌های وسیع و دیواره‌های مجلل است که از آجر ساخته شده است. مسجد جامع سامان که در
که از آجر ساخته شده است. مسجد جامع سامان که در زمان صفویه ساخته شده است، ۲۰۰ سال قبل به دست معماران ماهری مرمت گردیده است. این مسجد قبلاً دارای فلز با ارزشی بوده است که هم‌اکنون اثری از آن در مسجد نیست. معماران شهر، شکل آن را در سردر غربی مسجد جامع سامان با گچ کشیده‌اند. در شهر سامان علاوه بر مسجد جامع سامان، مسجد ابوالفضل نیز وجود دارد که در خیابان عمان قرار دارد و دارای ۳ حسینیه به نام‌های حسینه ارشاد، حسینه قائم آل محمد و حسینیه صاحب الزمان می‌باشد.
خانه مرتضوی مربوط به دوره قاجاریه است. این خانه در کاشان، خیابان علوی، جنب زیارت سلطان امیر احمد واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه اعظمی مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، محله ته باغ لله، انتهای کوچه بازار عزیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آخرین مالک این خانه آقای رضا اعظمی در فروردین ۱۴۰۴ دارفانی را وداع گفت. وی خدمات زیادی به تاریخ و فرهنگ کرمان کرد و روایتگر تاریخ عام کرمان به زبان ساده بود. در سال ۱۴۰۲ توسط عرفان عراقی پور پژوهشگر تاریخ کرمان و دانش آموخته رشته مرمت بناهای تاریخی کرمان، چهل نشست آموزشی و رویداد فرهنگی با عنوان «سلسله نشست های
آموزشی و رویداد فرهنگی با عنوان «سلسله نشست های بازار عزیز» در این خانه برگزار شد. این رویداد ها باعث احیا این محله بعد از سالهای فراوان شد.
آرامگاه سلطان اسامه بن فرقد کندوان مربوط به اواخر دوره ایلخانی است و در شهرستان اسکو، بخش مرکزی، دهستان سهند، ۱۲ کیلومتری جنوب روستای کندوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه ده سه کانی مربوط به سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق - ۸ تا ۱۰ ه مق است و در شهرستان اشنویه، بخش مرکزی، دهستان دشت بیل، روستای سه کانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. جستارهای وابسته. روستای سه کانی در شمال شهرستان اشنویه واقع است که شغل اکثر مردم آن کشاورزی و دامپروری است این روستای عشایری دارای پنج شهید انقلابی به نام‌های شهید قادر و ماهر پوراحمدیان و ویسی داودی و عبد الرحمان سعدون ومحمد صالح فرجی پور می‌باشد. این روستا دارای باغات سرسبز و سه چشمه
می‌باشد. این روستا دارای باغات سرسبز و سه چشمه جوشان است که در زبان محلی به آن سه کانی می‌گویند و از نظر رتبه‌بندی باغات در شهرستان اشنویه رتبه اول را دارد…
حسینیه محمدیه نائین مربوط به دوره قاجار است و در نائین، محمدیه، محله میدان بالا، جنب مسجد محمدیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این حسینیه تاریخی در سال ۱۳۹۵ه.ش با فرش ماشینی یکپارچه ۸ضلعی با قطر ۱۰ مترمربع به انضمام فرش صفه ها مفروش گردید. در طراحی این فرش توسط گروه تخصصی فرش اسلیمی از گلهای شاه عباسی زیبا در زمینه سرمه ای استفاده شده، در نهایت این فرش یکپارچه تولید و نصب گردید.
تپه امامزاده چپقان مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مشکین شرقی، دهستان قره سو، روستای چپقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. این تپه در انتهای روستا قرار دارد که در بالای آن یک مقبره خالی شده هست که می‌گویند اجساد مربوط به آن را ربوده‌اند داستان‌ها وقصه‌های فراوانی در خصوص امامزاده و تپه بین مردم رواج است که شنیدن آن از زبان خود مردم آنجا خالی از لطف نیست
مسجد کوچک آبشور مربوط به دوره قاجار است و در یزد، خیابان امام خمینی، محله آبشور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد جامع محمدآباد جرقویه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان جرقویه، محمدآباد، بلوارامام خمینی، کوچه حسینیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. مسجد جامع محمدآباد در مرکز شهر در مجاورت حسینیه شهر قرار دارد که به نام مسجد میر پنج نیز معروف می‌باشد، قدمت این مسجد به ۱۵۰ سال قبل می‌رسد. درزمینی به مساحت نزدیک به ۲۵۰۰ مترمربع ساخته شده است. سبک معماری آن همانند سبک معماری مسجد حکیم اصفهان و در نوع خود بی نظیر می‌باشد. این مسجد دارای
و در نوع خود بی نظیر می‌باشد. این مسجد دارای دو شبستان زمستانه وتابستانه و فضای زیر گنبد می‌باشد. ارتفاع گنبد آن به ۱۳ متر می‌رسد که در زیر آن دو کتیبه سنگی به چشم می‌خورد که مقتضیات مسجد و شرایط و نحوه اجرای آن بیان شده است. گنبد زیبای این مسجد در کنار بادگیرهای باغ میر شهر به عنوان دو المان زیبای مذهبی و سیاسی خود نمایی می‌کنند. شبستانهای این بنا دارای ۲۴ عدد ستون سنگی می‌باشد که سقف بر آن قرار گرفته و در ساخت این بنا تماماً از اجر استفاده شده است. این بنا با شماره ۱۱۵۵۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده
بنا با شماره ۱۱۵۵۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. لازم است ذکر شود که کنبد این بنا توسط مرحوم استاد مرتضی معتمدی ساخته شده که از دیگر شاهکارهای این استاد معمار می‌توان از زورخانه تاریخی اهواز نام برد.
خانه تقوی (حاج آخوند قهی) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش جلگه، روستای تاریخی قهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا بدستور حاج ميرزا صادق خان قلعه درحدود سال ۱۱۷۰ ه‍.ش (۱۲۰۶ ه‍.ق) ساخته شد وفرزندش محمد جعفر و نوه اش حاج میرزا باقر قهی در ان زندگی می کردند. سپس آيت الله حاج ميرزا ابوالحسن قهي ( معروف به حاج آخوند قهي) در ان زندگی کرده و نهایتا خانواده تقوی مالکیت ان را در دست گرفته و به مرمت و بازسازی این اثر تاریخی
در دست گرفته و به مرمت و بازسازی این اثر تاریخی پرداختند. از اینرو این بنا به خانه تقوی معروف است
تپه شهر سوخته ۳۶۲ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۶۰۰۰ متری جنوب غرب پایگاه باستان شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل ریگی کره‌ای مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سرچهان، بخش مرکزی، ۲ کیلو متری جنوب غربی شهر کره‌ای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ستارخان مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان شمس تبریزی، کوی امیرخیز، کوچه ستارخان غربی، کاشی ۲۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان مازندران مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بابل ، بخش بازفت، دهستان بازفت، روستای الله رودبار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۰۲ به‌عنوان یک سنتدرحبابهای گرم وسردالکترونیکی بانک به ثبت رسیده است. که نشناخته
آب‌انبار حاج حسن صفی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان اشکذر، بخش مرکزی، روستای شمسی واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۴۵ به‌عنوانِ یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تیمورخان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کرمان، روستای قناتغستان، بلوار اصلی روستا روبرو مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان شماره ۳ تیس مربوط به سدهٔ ۴ ه.ق تا دوره صفوی است و در شهرستان چابهار، بخش مرکزی، ضلع جنوبی روستای تیس، ۱۰۰ متری جنوب ورزشگاه و در کوهپایه های کوه فیلبند(پیلبند) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ولسوالی اجرستان یکی از ولسوالی‌های ولایت غزنی، به مرکزیت سنگر در جنوب خاوری افغانستان است. حدود ۱۷۷۳ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدودبیش از ۶۹٬۰۲۸ نفر می‌باشد. بیش از نود در صد ساکنین این ولسوالی را پشتون‌ها تشکیل می‌دهند. که‌ساکنان‌بومی‌آن‌راکه‌هزاره‌هابودندرادرحدودسال‌های۱۲۵۹الی۱۲۸۰کوچانده‌ومسکن‌گزین‌شدند جغرافیا. ولسوالی اجرستان از شمال با ولایت دایکندی، از غرب با ولایت اروزگان، از جنوب با ولسوالی مالستان و از غرب با ولسوالی ناور همسایه است.
محوطه گوهرپشت مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور شرقی، ۵۰۰ متری غرب روستای گوهر پشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سرای دلگشا مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ۱۵ خرداد، بعد از چهارراه گلوبندک، روبروی میدان ارگ، پلاک ۹۵۸ جای گرفته بود. این اثر تاریخی با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۴۸ در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود. به رغم تلاش‌های سازمان میراث فرهنگی برای جلوگیری از تخریب این اثر تاریخی و ملی، در پاییز سال ۱۳۸۹ خورشیدی، این اثر تاریخی به درخواست مالک و با حکم دیوان عدالت اداری از فهرست آثار ملی ایران خارج و تخریب آن آغاز شد. در نهایت، در مهر ۱۳۹۰ خورشیدی، بخش‌های باقی‌مانده از این اثر
مهر ۱۳۹۰ خورشیدی، بخش‌های باقی‌مانده از این اثر تاریخی و ملی، به‌شکل کامل تخریب شد. سرای دلگشا در مساحتی بالغ بر ۵۰ هزار مترمربع بازسازی شده است و ۱۶۰۰ واحد تجاری در ۱۰ طبقه در آن فعالیت می‌کنند. این به آن معنا است که به طور متوسط هر واحد باعث اشتغال مستقیم سه نفر و اشتغال غیرمستقیم ده‌ها نفر دیگر شده است. این یعنی سرای دلگشا با احتساب نیروهای خدماتی خود چیزی بیش از ۵۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد کرده است. مالک این پروژه خانواده ترامشلو می باشد که در خصوص نحوه تحصیل ثروت این خانواده و شائبه های پشت آن حرف و حدیث
ثروت این خانواده و شائبه های پشت آن حرف و حدیث بسیار است.
قلعه خرانق مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اردکان، بخش خرانق، روستای خرانق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قدمت قلعه و برج وباروی آن، زمان ساسانیان یعنی ۱۸۰۰ سال پیش ذکر شده‌است و وسعت آن ۱/۱ هکتار می‌باشد. یکی از عجایب قلعه کوچه‌های پیچ در پیچ و هولناک آن است که برای غافلگیر کردن دزدان وراهزنان مورد استفاده قرار می‌گرفته که یکی از این کوچه‌ها به کوچهٔ گرگ معروف است. قلعه خرانق یکی از بزرگترین قلعه‌های مسکونی روستایی
خرانق یکی از بزرگترین قلعه‌های مسکونی روستایی استان یزد است و همانند نمایشگاهی است که غرفه‌های آن از خشت و گل ساخته شده‌است. این قلعه از آن مجموعه‌هایی است که نشانه‌های مقاومت را برای حفظ موجودیت و اصالت برای استان یزد به ارمغان آورده است. مساحت این قلعه در حدود یک و یک دهم هکتار است و اطراف قلعه حصارهایی است که آن را احاطه کرده‌است و موجب استحکام آن می‌شود. این بافت قدیمی دارای ۸۰ خانه است که بیشتر آن دو یا سه طبقه است و متناسب با توانایی اقتصادی و موقعیت اجتماعی قلعه نشینان طراحی و ساخته شده‌است.
موقعیت اجتماعی قلعه نشینان طراحی و ساخته شده‌است. دیواره‌های قلعه از خشت و گل است و سقف آن از تیرهای چون حصیرهای الیافی، چوب و پوشال است. این خانه دارای سقف‌های گنبدی و گهواره‌ای است و دارای شش برج نگهبانی است که متصل به بدنه قلعه است. همچنین این قلعه دارای چهار دروازه به نام‌های دروازه بالا، پایین، رضا خان سرداری و خالو است و اطراف قلعه کوچه‌های باریکی است که معروفترین آن کوچه گرگ است. در خصوص نامگذاری این کوچه به نام گرگ شایان ذکر است که در گذشته موقع ورود غارتگردان به قلعه، مردم این روستا آن‌ها را به
غارتگردان به قلعه، مردم این روستا آن‌ها را به دنبال خود به این کوچه می‌کشاندند و بعد به آن‌ها حمله می‌کردند. در استان یزد حدود ۴۵ قلعه تاریخی و باستانی شناسایی و نقشه بردای شده‌است که ۲۳ مورد آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
حسینیه قدیم کلشانه مربوط به دوره افشار است و در شهرستان عشق‌آباد، بخش مرکزی، دهستان دستگردان، روستای کلشانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج اداره که به برج علی عزیز خان نیز معروف است یک بنای تاریخی مربوط به دوره افشار - دوره زند است و در شهرستان مروست، دهستان هرابرجان، روستای هرابرجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این برج به برج علی عزیزخان نیز معروف است. عزیزخان فرزند مرادخان از خوانین مناطق ییلاقی فارس بوده و خودش دارای دو پسر به نام علی و حسن بوده است که پس از وی مجموعه‌ای که اکنون به نام برج اداره شناخته می‌شود به علی به ارث می‌رسد و به همین علت به این برج، برج علی عزیز
ارث می‌رسد و به همین علت به این برج، برج علی عزیز خان نیز گفته می‌شود.
آب‌انبار صفی آباد مربوط به دوره افشار - دوره قاجار است و در شهرستان اسفراین، بخش بام وصفی آباد، مرکز شهر صفی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مرمت. آب‌انبار صفی آباد در سال ۱۳۴۴ شمسی توسط حاج عبدالله ارغیانی مرمت شده است. در شعری نیز که بر سنگی بر سر درب ورودی آب‌انبار آویزان بوده است سابق بر این نوشته شده است که این آب‌انبار توسط صفی‌خان بغایری حاکم بام و صفی‌آباد بنا شده است.
ویلای نمازی خانه مربوط به دوره محمدرضا پهلوی در تهران است. موقعیت. این بنا در شهرستان شمیرانات، خیابان شهید باهنر (نیاوران)، خیابان عمار، پلاک ۱۰ واقع شده‌است. ساخت. این ویلا به سفارش شفیع نمازی، فرزند مهدی نمازی نماینده مجلس شورای ملی و مجلس سنای ایران بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ میلادی ساخته شده است. معماری. این اثر به همراه ساختمان شورای برنامه‌ریزی و توسعه عراق در بغداد، تنها آثار جو پونتی، معمار ایتالیایی در خاورمیانه هستند. نمای نورگیر این بنا با سرامیک‌نگاری فاستو ملوتی هنرمند ایتالیایی تزئین گردیده
فاستو ملوتی هنرمند ایتالیایی تزئین گردیده است. ثبت در آثار ملی ایران. این بنا در تاریخ با شماره ثبت ۲۰۱۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تخریب. در آذر ۱۳۹۵ با رای شعبه اول دادگاه تجدید نظر دیوان عدالت اداری ایران از فهرست آثار ملی ایران خارج شد تا به جای این بنا یک هتل ۲۰ طبقه ساخته شود.
آب‌انبار امامزاده علی اکبر مربوط به دوره پهلوی دوم است و در شهرستان گرمسار، بخش آرادان، دهستان یاتری، روستای امامزاده علی اکبر، داخل محوطه امامزاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه اسحاق ساسون مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان شمس‌آبادی، کوچه عالم آرا (بازار آزادی)، پ ۵۹ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ساسون مرد خیری بود و از همین روی بخشی از اموال از جمله خانه‌اش را وقف کرد. اما به همین علت دیوان عدالت اداری این خانه را از فهرست آثار ملی خارج کرد و در اختیار حوزه علمیه قرار داد که اکنون این اثر تاریخی در خطر تخریب قرار دارد.
مقبره صدر کبیر مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مراغه، میدان مسلم، خیابان هشترود، کوچه پسند آباد واقع شده. حاج کبیر آقا فرزند میرفتاح موسوی مراغه‌ای (مقبره ایشان همان آقالار قبری یا مقبره آقالار می‌باشد) بوده‌اند. میرزارضا و میرزااسحاق فرزندان حاج کبیر آقا بوده‌اند. سید حسین صدرکبیر (پدر) و سید همایون صدرکبیر از نوادگان حاج کبیر آقا بوده‌اند این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مقبره به دستور ظل السلطان و به خاطر ارادتی که به مراد خود میر فتاح موسوی
و به خاطر ارادتی که به مراد خود میر فتاح موسوی داشته در سال ۱۱۷۵ ه . ق در مراغه بنا گردیده‌ و در سال ۱۲۴۷ به وسیله حاج عباسعلی بنابی که خود نیز در این مقبره مدفون است مرمت شده‌است.
تپه بن عباس مهدی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، دهستان معمولان، ۵۰۰ متری غرب روستای بن عباس مهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. تپه بن عباس مهدی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان معمولان، شهر معمولان ، در ۵۰۰ متری غرب روستای بن عباس مهدی واقع شده و متعلق به زنده یاد غلام کمری ، بزرگ خاندان طایفه محمودوند است. این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شماره ثبت ۲۰۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران
با شماره ثبت ۲۰۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است
خانه بخردی مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوچه ابر اسحاقیه، کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. واگذاری. در تاریخ بیست و شش دیماه نودو چهار خانه تاریخی بخردی با مزایده‌ای که توسط صندوق احیاء و بهره‌برداری از آثار تاریخی و فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری کشور برگزار گردید به رضا برادران اصفهانی در بخش خصوصی واگذار گردید.
خانه مجیری مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در خمینی شهر، محله اندوان، خیابان مدرس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این مکان به منظور سکونت به دست حاج ابوالحسن مجیری یکی از بزرگترین بازرگانان توتون و تنباکو، در زمان ناصرالدین شاه احداث گردید. این منزل مجموعه ای از اتاق‌های به هم پیوسته‌است و همچنین طبقه بالای این خانه دارای ایوان بزرگی است که به حیاط خانه و روبه روی خانه مشرف می‌باشد. پس از ورود از در ورودی این خانه وارد یک
می‌باشد. پس از ورود از در ورودی این خانه وارد یک مکان کوچک مسقف می‌شوید. یک در از سمت چپ به حیاط پشتی منزل و از یک در هم به حیاط اصلی خانه منتهی می‌شود. هم‌اکنون در این مکان به عنوان موزه وسایل قدیمی خود این خانه و موزه مشاهیر خمینی شهر مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین خانه نجوم نیز در این مکان قرار دارد.&lt;ref&gt;
قلعه گل شکنان مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اردستان، بخش زواره، دهستان سفلی، روستای گل شکنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. جستارهای وابسته. در روستاهای اردستان فقط دو قلعه سنگی وجود داردکه یکی از آنها در روستای گل شکنان می‌باشد و یکی از تاریخی‌ترین قلعه‌های آن منطقه است که از سنگ ساخته شده‌است. بناهای داخلی آن تخریب گردیده و درب چوبی آن به سرقت رفته و دیوارهای آن نیز در حال تخریب می‌باشد. ما اهالی این روستا از مسئولان ذیربط با این
ما اهالی این روستا از مسئولان ذیربط با این مسئله تقاضا داریم که اقدامات لازم را جهت تخریب نشدن این بنای بسیار تاریخی و ملی که درمیراث فرهنگی هم به ثبت رسیده‌است مبذول نمایند.
حوض سنگی سیل باغ گل گل مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، غرب روستای باغ گل گل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. سال مرمت:۱۳۶۸ نام :سیل باغ گل گل سیل باغ گل گل در دوران صفویه ساخته ومورد استفاده برای تقسیم اب چشمهٔ باغ گل گل معروف به چشمه دیناروند بین مزارع قرار گرفت. این حوض سنگی در سال ۱۳۶۸ به دست مالکین روستا (قاسمعلی دیناروند وحاجعلی قنبری) مرمت یافت ولی به خاطر از بین رفتن جوی انتقال آب از
یافت ولی به خاطر از بین رفتن جوی انتقال آب از چشمه به حوض و استفاده از پمپاژ مورد استفاده قرار نگرفت! در سال‌های اخیر با احداث ساختمان مسکونی توسط یکی از اهالی روستا در کنار این حوض و ریختن نخاله‌های ساختمانی و همچنین به خاطر بی‌توجهی اهالی ومسوءلان این اثر باستانی و زیبا که نسخه کپی شده‌ای از حوض گرداب سنگی خرم‌آباد است در حال ویرانی است!. در محوطه‌های اطراف این حوض آثاری همچون ظروف سفالین، گورهایی شبیه به گور دسته جمعی که شاید حکایت از حادث شدن جنگ در این منطقه است، خمره‌های بسیار بزرگ سالم و ظروفی پر از
منطقه است، خمره‌های بسیار بزرگ سالم و ظروفی پر از پودرهای رنگی سبز و زرد و قرمز و … کشف شده‌است که به دلیل بی اطلاعی اهالی نابود شده‌اند ولی در حفاری‌هایی که صورت می‌گیرد هر از چند گاهی اثراتی از اسکان و مسیر تردد بودن این مکان در زمانهای کهن به چشم می‌خورد. شایسته است مسئولین نسبت به جلوگیری از تخریب و ایجاد منطقه باستانی از تخریب این محوطه باستانی جلوگیری نمایند.
برج معدن قلعه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای معدن قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قدیمی نجف خان مربوط به سدهٔ ۱۱ ه.ق است و در دولت آباد، خیابان شهید رجایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه حسن بور مربوط به دوره ساسانی در ۷ کیلومتری شمال روستای سرخکلا در جنگلهای شاهکوه و لیلی واقع شده و تا قرن ۶ و ۷ ه.ق مورد استفاده قرار می‌گرفت است و در شهرستان سواد کوه، بخش مرکزی، روستای سرخ کلاً واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام آن در برخی منابع «قلعه کسلیان» و امروزه به «قلعه حسن بور» شناخته می‌شود. به دلیل عدم مراقبت و شرایط فرسایشی اقلیم رطوبتی و همچنین رویش درختان تنومند جنگلی و آسیب‌های ناشی از فشار ریشه‌های این درختان و حفاریهای
ناشی از فشار ریشه‌های این درختان و حفاریهای غیرمجاز انسانی، متأسفانه از همه جوانب به شدت مغلوب فرسایش و تخریب قرارگرفته و اکنون پس از گذر قرنها حدود ۸۰ درصد این اثر ارزشمند و باستانی از بین رفته است قطر پایه‌ها و دیواره‌های قلعه در برخی نقاط به ۵متر هم می‌رسد که مصالح بکار رفته در آن سنگ، آجرها در ابعاد مختلف و ساروج است. در محوطه قلعه آثار زیادی از سفالهای ناودانی شکل دیده می‌شود و در مرکزیت بنا آب انباری با حجم خیلی زیاد وجود داشته که شواهد گویای وجود سیستم پیشرفته جمع‌آوری و انتقال آب باران به مخزن اصلی
پیشرفته جمع‌آوری و انتقال آب باران به مخزن اصلی و استفاده آب در طول سال می‌باشد؛ که دوام سفالها و استحکام آن پس از قرن‌های متمادی و همچنین طراحی مهندسی مخزن و سیستم انتقال آب جای افتخار و تحسین دارد. در ضلع شرقی قلعه درب ورودی وجود داشته که بقایای آن نشانگر تشابه با قلعه‌های یونان باستان است. دو برج نگهبانی در طرفین قلعه همچنان پابرجا هستند و از قطورترین و محکم‌ترین نقاط قلعه بشمار می‌روند. این قلعه با وجود اتاقهای زیرزمینی و دالانها نشان دهندهٔ سکونت حاکم و خانواده و درباریان می‌باشد و قلعهٔ دیگری با
و خانواده و درباریان می‌باشد و قلعهٔ دیگری با مساحت کوچکتر در فاصله حدود ۵۰ متری در ضلع شمالی با ارتفاع کمتر قرار دارد که به احتمال فراوان وظیفهٔ نگهبانی از قلعه اصلی توسط سربازان را برعهده داشته است. آب انبار قلعه: مخزن ذخیره آب و استفاده در طول سال، قابلیت ذخیره حجم بسیار زیادی آب باران و برف را در فضایی خنک را دارا بود. جدارهٔ داخلی آی انبار از آجرهای صفحه‌ای به ضخامت حدود ۵۰ سانتیمتر تشکیل شده و قسمت خارجی آن از سنگ و ساروج است
قلعه شاهزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای وکیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کتیبه تنگ پیرزال مربوط به دوره قاجار و در شهرستان چرام، بخش سرفاریاب است، روستای تنگ پیرزال، کیلومتری ۱۸ جاده دهدشت به سرفاریاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.