payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غلامعلی آیین (زاده ۱۹۲۹ میلادی ریزه کوه ولایت کاپیسا - درگذشته ۲ حوت ۱۳۹۳) نویسنده و سیاستمدار برجسته افغانستان بود. از او تا اکنون هفت اثر علمی به ویژه در زمینه تکنولوژی به چاپ رسیده که اکثر این آثار کتاب‌های درسی دانشکده ساینس / تکنولوژی و سایر دانشکده‌ها در افغانستان را تشکیل می‌دهند. یکی از کتاب‌های او تحت عنوان فن اداره مجلس یا دستور پارلمانی به عنوان برنده عالی‌ترین جایزه مطبوعاتی سال ۱۹۷۷ میلادی برگزیده شد. هم‌اکنون سه اثر دیگر در زمینه‌های سیاست و تکنولوژی از او آماده چاپ است، غلامعلی آیین بر علاوه
از او آماده چاپ است، غلامعلی آیین بر علاوه این، یک سیاستمدار برجسته افغان است که قبلاً رئیس دانشکده تربیه معلم کابل، وزیر مشاور، والی ولایت بدخشان، والی کابل و والی ولایت هرات بوده است. آیین یکی از هوادارن نظام فدرال در افغانستان است او بازنشسته بود و در ایالت کالیفورنیا در آمریکا زندگی می‌کرد و همان‌جا درگذشت. زندگی‌نامه. آیین در یک خانواده نسبتاً اشرافی به دنیا آمد، پدرش غلام حیدرخان از سران قومی کوهستان، در زمان کودکی آیین عضو شورای بزرگ ملی افغانستان یا لویه جرگه شاه امان‌الله خان بود. از آنجاییکه
یا لویه جرگه شاه امان‌الله خان بود. از آنجاییکه پدرش، فرزند خود را همواره به مجالس بزرگ سیاسی می‌برد، چنین مواردی بزرگ‌ترین عامل رشد سیاسی غلامعلی آیین شمرده می‌شوند. او در سال ۱۹۳۷ از مدرسه ابتدایی اشتگرام فارغ شد و در سال ۱۹۴۶ رشته ساینس و تکنولوژی دانشکده تعلیم و تربیه دانشگاه کابل را تمام کرد. آیین یکسال بعد وارد دانشکده ساینس شد و در سال ۱۹۵۲ ان را تمام کرد. سپس او به عنوان معلم ریاضی در دارالمعلمین بکارش ادامه داد و در سال ۱۹۵۶ برای تداوم تحصیلاتش به کلمبیا رفت. آیین در عرصه سیاست. پس از بازگشت آیین
کلمبیا رفت. آیین در عرصه سیاست. پس از بازگشت آیین از کلمبیا او به عنوان مدیر دارالمعلمین کابل مقرر شد و این وظیفه راهش را برای حضور در عرصه‌های وسیعتر اداری هموارتر ساخت، سپس در سال ۱۹۶۷ آمر مرکز تحقیقات علمی دانشگاه کابل و استاد دانشکده تعلیم و تربیه شد، یکسال بعد رئیس تعلیمات ثانوی وزارت معارف افغانستان شد و در همان سال به عنوان رئیس دانشکده تعلیم و تربیه کابل مقرر گردید. رشد فرهنگی و سیاسی آیین از سرعت فوق‌العاده‌ای برخوردار بود تا اینکه او یک سال بعد به عنوان وزیر مشاور در حکومت افغانستان به کارش ادامه
عنوان وزیر مشاور در حکومت افغانستان به کارش ادامه داد و دو سال بعد به عنوان والی ولایت بدخشان برگزیده شد. آیین پس از دو سال کار در بدخشان به عنوان والی ولایت کابل پایتخت افغانستان آغاز به کار کرد و باز هم پس از دو سال والی ولایت هرات شد. با آنکه نوسازی و بازسازی در زمان ولایت آیین در هرات رشد چشمگیری نداشت، اما آقای ولایت آیین در هرات به ویژه رسیده گی به شکایات و ایجاد حاکمیتی قوی از جمله دستاوردهایش در کابل و هرات شمرده می‌شوند. آیین و مهاجرت. جنگ‌ها و وضعیت نا بسامان سیاسی موجب مهاجرت آقای آیین به آمریکا
نا بسامان سیاسی موجب مهاجرت آقای آیین به آمریکا شد. غلام علی آیین در هجرت نیز از فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی اش دست برنداشت، او از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ بورس تحصیلی فلبرایت، پژوهشگر در مرکز افغانستان‌شناسی و مدرس اسلام سیاسی و حقوق بشر در دانشگاه نبراسکا در اوماها ایالات متحده آمریکا بود. در سال۱۹۷۰عضو هیئت افغانستانی در کنفرانس کشورهای غیرمتعهد، منعقده لوساکا، زمبیا شد و در سال۱۹۷۱رئیس هیئت افغانستانی در پانزدهمین کنفرانس عمومی یونسکو، جینوا بود. آثار. زندگی در هجرت و دور از هیاهوی وحشت و جنگ اینبار غلامعلی آیین
و دور از هیاهوی وحشت و جنگ اینبار غلامعلی آیین را به نگاشتن در زمینه‌های مختلف واداشت و او نیز کتاب‌های مختلفی را نوشت که از آن جمله، علم و نظام اجتماعی را در سال ۱۹۷۳ نگاشت، آزمایشهای علمی با آلات ساده را برای وزارت معارف / آموزش و پرورش افغانستان نگاشت و نظرش در مورد جهاد در افغانستان را در کتابی تحت عنوان تاریخ سیاسی جهاد افغانستان بیان کرد. فن اداره مجلس یا دستور پارلمانی را برای پارلمان نوظهور افغانستان نگاشت و این کتاب (برنده عالیترین جایزه مطبوعاتی، ۱۹۷۷) در جهان شد. کتاب تحول اجتماعی، اقتضای عصر به
در جهان شد. کتاب تحول اجتماعی، اقتضای عصر به عنوان کتاب درسی جامعه‌شناسی دانشگاه کابل در دسترس دانش پژوهان قرار گرفت و کتاب درسی دیگری را نیز تحت عنوان پرنسیپهای تعلیم و تربیه برای دانشگاه کابل نگاشت. تدریس ساینس در مکاتب ثانوی، کتاب درسی دانشکده ساینس دانشگاه کابل را نیز آقای آیین نوشت و آثاری چون تاریخ سیاسی جهاد افغانستان (جلد دوم) علم در جهان معاصر. ۱۹۶۱ (برنده جایزه مطبوعاتی آریانا) و انفجار نفوس تا اکنون چاپ نشده‌اند. درگذشت. آیین در سن ۸۴ سالگی روز دوم حوت/اسفند ۱۳۹۳ بر اثر مریضی درگذشت.
عروس با نام واقعی بئاتریس کیدو ، یک شخصیت خیالی داستانی و پروتاگونیست فیلم سینمایی "بیل را بکش" را است که توسط کوئنتین تارانتینو و اوما تورمن خلق شده‌است و اوما تورمن بازیگر آن است. اوما تورمن برای بازی در نقش این شخصیت در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ کاندید جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول زن در یک فیلم درام شد. داستان شخصیت. بئاتریس کیدو یکی از شمشیرزنان دستهٔ بیل (و از شاگردان پای می) است که وقتی متوجه می‌شود که از بیل دختری حامله است بیل را ترک می‌کند و با شخصی به نام تامی ازدواج می‌کند که بیل او را
و با شخصی به نام تامی ازدواج می‌کند که بیل او را می‌یابد و تمام مهمانان عروسی را قتل‌عام می‌کند و تیری به سر عروس می‌زند و او را چهار سال در کما می‌اندازد. بعد از چهار سال عروس به هوش می‌آید و درمیابد که بچه‌اش مرده‌است. او برای گرفتن انتقام از بیل و چهارتن دیگر دست به کار می‌شود…
سایه‌ها و مه فیلمی به کارگردانی وودی آلن در سال ۱۹۹۲ و با بازی وودی آلن، کتی بیتس، جودی فاستر و مدونا است. خلاصه فیلم. کلینمن دفترداری کوچک و بی‌اهمیت، شبی توسط همسایه‌هایش که کمک او برای ردیابی قاتلی که مردم را در شهر به قتل می‌رساند می‌خواهند از خواب بیدار می‌شود اما وقتی او لباس‌هایش را می‌پوشد همسایه‌هایش ناپدید می‌شوند و…
آرتیوم هووهانسی میکویان (زاده ۵ اوت ۱۹۰۵ – درگذشته ۹ دسامبر ۱۹۷۰) مهندس و استاد دانشگاه ارمنی و یکی از طراحان نامدار هواپیما در شوروی بود. وی در سال ۱۹۳۹ به همراه میخائیل گورویچ دفتر طراحی هواپیما شمارهٔ ۱۵۵ موسوم به میکویان و گورویچ را بنیان نهاد. زندگی. آرتیوم میکویان در روز ۵ اوت ۱۹۰۵ در شهر آلاوردی در ارمنستان شوروی زاده شد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی در ارمنستان، به کار در کارخانه‌های صنعتی در شهرهای رستوف بر دان و سپس مسکو پرداخت. پس از آن برای تحصیلات دانشگاهی به دانشکده هوانوردی مسکو رفت و در سال
دانشگاهی به دانشکده هوانوردی مسکو رفت و در سال ۱۹۳۷ با درجه ممتاز از دانشکده فارغ‌التحصیل شد. آرتیوم در طول تحصیلات دانشگاهی به همراه دانشجویان هم‌گروه خود، نخستین هواپیمای دانشجویی دانشکده را به نام «اُکتُبریست» ساختند که مورد توجه باشگاه هوانوردی محلی قرار گرفت. میکویان در روز ۹ دسامبر ۱۹۷۰ در سن ۶۵ سالگی در شهر مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد
الیشا گریوز اوتیس (۱۸۱۱-۱۸۶۱) مخترع آمریکایی بود. او نخستین آسانسور با ترمز اتوماتیک را در ۱۸۵۲ اختراع نمود و کارکرد آنرا در نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۸۵۳ در معرض نمایش عمومی قرار داد. اختراع او سبب می‌شد تا در صورت پاره شدن کابل نگهدارندهٔ کابین آسانسور و پایین افتادن آن، ترمزها به طور خودکار فعال شده و جلوی سقوط آن را بگیرند. در نتیجهٔ این اختراع، راه برای ساخت و توسعهٔ بیشتر آسمانخراشها و استفاده از آسانسور در آنها هموارتر شد. اوتیس در ۸ آوریل ۱۸۶۱ بر اثر ابتلا به بیماری دیفتری و در سن ۴۹ سالگی
بر اثر ابتلا به بیماری دیفتری و در سن ۴۹ سالگی درگذشت.
ارباب جمشید جمشیدیان، معروف به ارباب جمشید (زادهٔ ۱۲۲۹ خورشیدی در یزد – درگذشته ۱۶ دی ماه ۱۳۱۱ خورشیدی در تهران) از بازرگانان و ثروتمندان و ملاکان مشهور زرتشتی در عصر قاجاریه، و نخستین نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس شورای ملی بود. هرچند او در مجلس اول رسماً از نمایندگان صنف تجار تهران بود نه نماینده زرتشتیان. ارباب جمشید همچنین از بنیان‌گذاران بانک ملی ایران به‌شمار می‌آید. مراودات او با دربار قاجاریه، کارهای عام‌المنفعهٔ او و همچنین تأثیرگذاری او در روند منجر به پیروزی انقلاب مشروطیت در تاریخ معاصر ایران مشهور
پیروزی انقلاب مشروطیت در تاریخ معاصر ایران مشهور است. وی سرانجام بر اثر رقابت با بانک‌های بزرگ خارجی در دوران خویش ورشکست گردید و با فقر و فلاکت از دنیا رفت. خیابان و محله‌ای به نام او هنوز هم در تهران مشهور است. کودکی و جوانی. ارباب جمشید جمشیدیان در سال ۱۲۲۹ خورشیدی (معادل با ۱۲۶۷ هجری قمری) در شهر یزد و در خانواده‌ای زرتشتی به‌دنیا آمد. پدرش، بهمن، او را در سن یازده سالگی برای کار در تجارتخانه ارباب رستم دینیار به او سپرد و تا سن بیست سالگی در آنجا مشغول به کار بود. وی سپس برای خودش تجارتخانه کوچکی در
به کار بود. وی سپس برای خودش تجارتخانه کوچکی در بروجرد و سپس در بندرعباس ایجاد نمود و به تجارت لباس و پارچه و منسوجات و … مشغول گردید. پس از مهاجرت به تهران در سال ۱۲۹۰ هجری قمری، در سرای مشیرخلوت مشغول به فعالیت شد. در تهران وی علاوه بر کار خود، به کشاورزی، تجارت و صرافی و سپس به بانکداری پرداخت و در ۳۵ سالگی شعبه‌های متعدد صرافی خود را در بازار تهران دایر کرد. بدین ترتیب او به تدریج از تُجّار عمده و معروف بازار تهران شد و موفق گردید تا شعبه‌هایی از تجارتخانه خود (تجارتخانه جمشیدیان) را در بیش از ۱۲ شهر
خود (تجارتخانه جمشیدیان) را در بیش از ۱۲ شهر کشور دایر کند و بعدها شعبه‌هایی از این تجارتخانه را در بغداد، بمبئی، کلکته و پاریس نیز تأسیس نمود. وی همچنین در پی گسترش دامنه فعالیت‌های تجاری خود، در ۱۳۱۱ بانک جمشیدی را نیز تأسیس نمود. ارتباطات و مراودات با دربار قاجار. ارباب جمشید در سالهای ۱۳۰۸ و ۱۳۰۹ هجری قمری به عنوان تاجر معتبر با ناصرالدین شاه قاجار ارتباط پیدا کرده و به دربار او راه یافت. از آن زمان تا پایان حکومت قاجار وی با دربار قاجاریه مراوده داشت و در دربار مظفرالدین‌شاه نیز وی منشأ خدمات بسیاری
و در دربار مظفرالدین‌شاه نیز وی منشأ خدمات بسیاری به شاه و درباریان بود. از جمله جمشیدآباد (جمالزاده کنونی) را که از جمله املاک شخصی وی بود، به عنوان تفرجگاه در اختیار شاه و اهالی حرمش می‌نهاد و هرگاه شاه به آنجا می‌رفت ارباب جمشید به وی سینی اشرفی تقدیم می‌کرد. در نتیجه همین قبیل خدمات، مظفرالدین‌شاه در سال ۱۳۲۱ه‍.ق وی را به لقب رئیس‌التجاری و دریافت نشان و جبّه و شال سرفراز کرد. وی در صرافی خود به امور مالی درباریان و دولتمردان نیز می‌پرداخت و با بسیاری از آنها، از جمله با میرزا علی اصغر خان اتابک اعظم
از آنها، از جمله با میرزا علی اصغر خان اتابک اعظم (معروف به امین السلطان)، دوستی داشت. بسیاری از رجال آن زمان، به‌ویژه حاکمان یزد و کرمان، از او وام می‌گرفتند و چون مدیون او بودند به وضع زرتشتیان آن شهرها رسیدگی می‌کردند، حتی شخص محمدعلی‌شاه و خانواده‌اش نیز از تجارتخانه جمشیدیان مبالغی قرض می‌گرفتند که بازپرداخت آن برعهده عده‌ای از تجار و ملاکین می‌افتاد!. ارباب جمشید، همچنین در سال ۱۳۲۶ه‍.ق از طرف محمدعلی شاه قاجار به ریاست مخزن دولتی منصوب گردید. در این زمان او لباس قشون، اعم از قزاقخانه و سربازخانه، را
او لباس قشون، اعم از قزاقخانه و سربازخانه، را تأمین می‌کرد. آبادانی‌ها و اقدامات عام‌المنفعه. ارباب جمشید علاوه بر فعالیت‌ها و آبادانی‌های چشمگیری که در املاک جمشیدآباد و امیرآباد خود انجام داده بود، در تابستان‌ها که آب جنوب تهران کم بود، آب قنات‌های جمشیدآباد و امیرآباد را به رایگان، برای جبران کمبود آب این منطقه به آن روانه می‌نمود. وی برای رسیدگی به مستمندان و اطعام فقرا اهتمام ویژه داشت. ساخت چند آب‌انبار و سقاخانه (به ویژه در شهرهای یزد و نیز در مسیر بین بندرعباس و یزد) و ساخت چند مدرسه (از جمله مدرسه
بندرعباس و یزد) و ساخت چند مدرسه (از جمله مدرسه جمشید جم) و همین‌طور چند گرمابه رایگان برای زرتشتیان از جمله کارهای اوست. ارباب جمشید در امور دینی و زرتشتی گری خود نیز علاقه‌مند بود، طوری‌که موبد ویژهٔ خانواده خود را از یزد آورده بود و با توجه به نبودن محل مخصوص (آتشکده) برای عبادت زرتشتیان تهران، در منزل شخصی اش محلی را برای امور دینی زرتشتیان اختصاص داده بود. از طرفی وی به مراسم عزاداری حسین بن علی نیز کمک مالی می‌کرد و در روزهای عزاداری تعدادی اسب و درشکه و قاطر (ظاهراً به منظور استفاده در مراسم شبیه
و قاطر (ظاهراً به منظور استفاده در مراسم شبیه خوانی) در اختیار دسته‌های سوگوار می‌گذاشت و در شب‌های اول ماه نیز به امور نیازمندان رسیدگی می‌کرد. تعمیر تکایا و پرداخت هزینهٔ سفر کربلا و مشهد به علاقه‌مندان نیازمند، از جمله دیگر اقدامات اوست. نقش او در مشروطیت. مقارن نهضت مشروطه، او کمک مالی بسیاری به مشروطه‌خواهان کرد؛ و از جمله پارک جمشیدآباد (جمالزاده کنونی) را در موقع ورود ستارخان و باقرخان و شاهسون‌ها محل توقف و سکونت و پذیرایی از آنان قرار داد. تنها یک فقره از کمک‌های او به مشروطه طلبان، پرداخت بیست
فقره از کمک‌های او به مشروطه طلبان، پرداخت بیست هزار تومان بود. همچنین در اوج درگیری‌های مشروطه‌خواهان با نیروهای حامی استبداد، به دستور وی اسلحه و مهمات را در عدل‌های پارچه و پنبه جاسازی می‌کردند و از بوشهر به تهران می‌فرستادند. وی همچنین در زمان تحصن بازرگانان و بازاریان تهران در سفارت انگلیس برای حمایت از مشروطه، به واسطه حاج محمدتقی بنکدار هشت هزار تومان برای تأمین هزینه‌های متحصنین پرداخت. انتخاب به نمایندگی مجلس. آن طور که ناظم‌الاسلام کرمانی در کتاب تاریخ بیداری ایرانیان نوشته‌است، پس از آن که
کتاب تاریخ بیداری ایرانیان نوشته‌است، پس از آن که مظفرالدین‌شاه قاجار در سال ۱۳۲۴هجری قمری فرمان مشروطیت را امضا کرد، موضوع ورود اقلیت‌های مذهبی به مجلس شورای ملی مطرح شد. البته ارامنه و کلیمیان دفاع از حقوق خود را بر عهده سید محمد طباطبایی و سید عبداللّه بهبهانی گذاشتند، اما زرتشتیان خواستار کسب یک کرسی در مجلس شدند، که با آن موافقت شد و ارباب جمشید به عنوان اولین نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس شورای ملی برگزیده شد. البته در دوره دوم مجلس، ارباب جمشید به سبب گرفتاری‌های شغلی و بیماری، حاضر به پذیرش وکالت مجلس
شغلی و بیماری، حاضر به پذیرش وکالت مجلس نشد و میرزا کیخسرو شاهرخ (که بعدها به ارباب کیخسرو شاهرخ معروف شد) را به جانشینی خود معرفی کرد و زرتشتیان نیز، به پیروی از وی، به کیخسرو شاهرخ رأی دادند. نقش در تأسیس بانک ملی. در سال ۱۲۸۲ه‍.ش مطابق با ۱۰ شوال ۱۳۲۴ه‍.ق تجار عضو مجلس و خارج از آن، در اطلاعیه‌ای قصد خود را برای تأسیس بانک ملی ایران اعلام کردند و مقرر شد تا زمان تأسیس بانک، مردم پول‌های خود را به چند فرد مشخص شده (از جمله ارباب جمشید) تحویل دهند و رسید دریافت کنند. این امر مقدمهٔ تأسیس بانک ملی ایران
دریافت کنند. این امر مقدمهٔ تأسیس بانک ملی ایران بود و پس از چندی ارباب جمشید را به تکاپو برای تأسیس این بانک ایرانی واداشت. بدین ترتیب ارباب جمشید خود از سهام‌داران عمده و از مؤسسان و بنیان‌گذاران بانک ملی ایران محسوب می‌شود. ورشکستگی و عاقبت کار. شعبه‌های تجارتخانه ارباب جمشید در سرتاسر ایران علاوه بر فعالیت‌های بازرگانی کارهای بانکی را نیز انجام می‌دادند، طوری‌که به زودی به صورت رقیبی برای بانک‌های خارجی فعال در ایران یعنی بانک شاهی انگلیس و بانک استقراضی روس درآمد و از طرفی صرافان و تجار بزرگی همچون او
روس درآمد و از طرفی صرافان و تجار بزرگی همچون او از رقبای اصلی بانک‌های شاهنشاهی انگلیس و استقراضی روس در ایران به‌شمار می‌آمدند. به همین دلیل این بانک‌ها در صدد برآمدند اقداماتی علیه ارباب جمشید انجام بدهند و چون ارباب جمشید در حدود سیزده میلیون تومان از بانک استقراضی و دو میلیون تومان از بانک شاهنشاهی وام گرفته بود، این بانک‌ها دستاویز مناسبی علیه او در دست داشتند و بدین ترتیب ابتدا بانک استقراضی و سپس بانک شاهنشاهی خواستار وصول مطالباتشان از وی شدند و هم‌زمان به جمع‌آوری مطالباتشان از بازاریان پرداختند.
به جمع‌آوری مطالباتشان از بازاریان پرداختند. ارباب جمشید، توان پرداخت این مطالبات را علی‌رغم حمایت‌های دولت وقت از او و مصادره بخشی از اموالش همچون تجارتخانه‌های او در کرمان و اصفهان و همین‌طور پارک اختصاصی اش یعنی پارک اتابک (که بعدها به سفارت روس تبدیل شد) را نداشت و نهایتاً پس از مقاومتهای فراوان اعلام ورشکستگی نمود. در این زمان مشکلات مالی وی، با افراد گوناگون، از جمله آصف‌الدوله، نیز به اوج خود رسید و با آن که کمیسیون حل اختلاف به ریاست مخبرالسلطنه در مورد واگذاری املاک خمسه ورثه آصف‌الدوله به ارباب
مورد واگذاری املاک خمسه ورثه آصف‌الدوله به ارباب جمشید اقداماتی به انجام رساند، اما وی هرگز زیر بار این مشکلات مالی کمر راست نکرد. بنابر گزارشی که وثوق‌الدوله به مجلس شورای ملی داد، درآمد املاک ارباب جمشید بیش از ۵۹ هزار تومان بود. امیرنظام قراگوزلو وزیر مالیه املاک او را شامل ۲۳ پارچه ملک با درآمد سالیانه ۲۷ هزار تومان اعلام کرد که در رهن بانک استقراضی بود و یازده باب منزل مسکونی و تعدادی دکان و مستغلات در تهران که در رهن بانک شاهنشاهی بود. در حدود سال ۱۲۹۷ خورشیدی وثوق‌الدوله نخست‌وزیر وقت ۱۵۲ هزار تومان
خورشیدی وثوق‌الدوله نخست‌وزیر وقت ۱۵۲ هزار تومان از خزانه دولت برداشت کرد تا روستای مردآباد کرج را که به ارباب جمشید تعلق داشت، برای دولت بخرد. این روستا را ارباب جمشید از خانواده سالارالدوله خریده بود. اما ارباب جمشید مدعی شد که تنها پنج هزار تومان دریافت کرده و ۳۷ هزار و پانصد تومان را وثوق‌الدوله برای خودش برداشته و بقیه پول را هم میان دیگرانی که دست اندرکار برداشت پول و خرید ملک بوده‌اند تقسیم کرده‌است. ارباب جمشید به عدلیه شکایت کرد اما وثوق‌الدوله در خارج بود و هیچگاه برای پاسخ به این اتهام در دادگاه
بود و هیچگاه برای پاسخ به این اتهام در دادگاه حاضر نشد. سرانجام او و مرگش. ارباب جمشید، پس از اعلام ورشکستگی، فاضل عراقی را به وکالت خود انتخاب کرد و به منظور معوق ماندن پرونده، مبالغی رشوه داد؛ اما، با افزایش شکایتها، دولت مجبور به رسیدگی شد و دادگاه در یازدهم دی ماه ۱۳۰۲ وی را محکوم به پرداخت مطالبات مردم کرد و اندکی بعد او و وکیلش را به جرم پرداخت رشوه بازداشت کردند. فاضل عراقی پس از دو ماه آزاد شد، اما ارباب جمشید مدتی در بازداشت به سر برد و بعد از آن نیز تا آخر عمر خویش در گیر ودار امورات عدلیه
آن نیز تا آخر عمر خویش در گیر ودار امورات عدلیه (دادگستری) بود. ارباب جمشید، پس از آزادی، تقریباً تمام ثروتش را از دست داده بود و گرچه بنابه مندرجات یکی از صورت‌جلسات انجمن زرتشتیان تهران گروهی از همکیشان او قصد همراهی او برای گشایش کارش را داشتند، اما وی با مناعت طبع این کمک را نپذیرفت. سرانجام وی در شانزدهم دی ماه سال ۱۳۱۱ خورشیدی پس از ۸۲ سال زندگی و در حالیکه از مال دنیا چیز چندانی برایش باقی نمانده بود، درگذشت.
دِج، تُرس یا دژ، چینه یا لایه‌ای سخت از زمین است که بین دو لایه سست تر قرار گرفته باشد. جُستارهای وابسته. سنگ پوشش () بن‌مایه‌ها. این زمین از نوع زمین های بسیار مرغوب برای ساختمان سازی است. مواد متشکله این زمین ها از ماسه می باشد که به مقدار کافی با خاک رس چرب پوشش داده شده، هم خاک رس و هم ریز دانه های ماسه توأما سبب پر کردن فضای خالی درشت دانه های شنی شده و در اثر عوامل زمین و گذشت زمان، به تراکم کامل رسیده و زمین های بسیار سخت و متراکمی را به وجود آورده است. مقاومت فشاری این گونه زمین ها از ۵ تا ۳۰
است. مقاومت فشاری این گونه زمین ها از ۵ تا ۳۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع بوده، رنگ این زمین ها اکثرا سرخ جگری و در مواردی نزدیک به قهوه ای است. پی کنی روی این زمین ها با زحمت انجام شده و معمولا از کلنگ، قلم، چکش، پتک سنگین و در مواردی از دستگاه کمپرسور استفاده می شود (https://parnakpeyman.com).
کنفرانس آموزشی رامسر در امرداد ماه ۱۳۴۷ خورشیدی نخستین بار در زیر نظر مستقیم محمد رضا پهلوی برگزار شد. کنفرانس آموزشی رامسر برای پیشبرد اصل دوازدهم انقلاب سفید، انقلاب اداری و آموزشی است که این اصل بر پایه گسترش کمیت آموزش با تغییرات بنیادی در کیفیت آموزش اداری و آموزشی پایه‌ریزی شد. دوازده اصل منشور کنفرانس آموزشی رامسر با توجه به نیازهای اقتصادی و اجتماعی کشور برنامه‌ریزی شد. بر اساس این منشور تأمین نیروی انسانی با دانش و متخصص در رشته‌های گوناگون صنعت فرهنگ و غیره می‌باید با بن مایه‌های ایرانی و ارزش‌های
و غیره می‌باید با بن مایه‌های ایرانی و ارزش‌های ایرانی پرورش یابند. انقلاب آموزشی بر اساس گسترش کامل سواد و تخصص در ایران پایه‌گذاری و برنامه‌ریزی شد. در درازای انقلاب سفید شمار رشته‌های تحصیلی از هفتاد و پنج رشته (۷۵) به پانصد و پنجاه و دو رشته (۵۵۲) افزایش یافت. در سال ۱۳۵۵ بیست و دو درصد کل جمعیت کشور زیر پوشش سطح‌های گوناگون آموزش قرار گرفتند. برای تند کردن آهنگ سواد و پیشه آموزی در پیشبرد سیستم آموزشی کشور رهنمودهای تازه‌ای پایه‌گذاری شد: چهار اصل از اصول انقلاب سفید، یعنی اصل ششم " سپاه دانش "، اصل
اصول انقلاب سفید، یعنی اصل ششم " سپاه دانش "، اصل دوازدهم "انقلاب اداری و آموزشی" و اصل پانزدهم "آموزش رایگان و اجباری در هشت سال نخستین تحصیل" و اصل شانزدهم "تغذیه رایگان برای کودکان خردسال در مدرسه‌ها و تغذیه رایگان شیرخوارگان تا دو سالگی با مادران" دست در دست همه جنبه‌های آموزش و پرورش کشور را زیر نظر دارند.
قاسیون، نام کوهی در شمال شهر دمشق است که بر این شهر اشراف دارد و مکانی بسیار مقدس به‌شمار می‌رود. گفته می‌شود که آدم ابوالبشر در دامنه آن سکونت داشت، هابیل به دست قابیل در این کوه کشته شد، ابراهیم در این کوه به‌دنیا آمد، عیسی و مادرش در آن جا پناه گرفتند، یحیی، ابراهیم، لوط، موسی، عیسی و ایوب در کوه قاسیون عبادت کرده‌اند، چهل تن از پیامبران یا اولیا به غاری در آن پناه برده‌اند. امروزه دامنهٔ این کوه به "صالحیه" مشهور است. کوه صالحیه مدفن شمار بسیاری از بزرگان و دانشمندان و از جمله محی الدین عربی ومولانا
و دانشمندان و از جمله محی الدین عربی ومولانا خالد شهرزوری است. هم‌اکنون محلهٔ بزرگی است که تا دامنه‌های کوه امتداد پیدا کرده کاروانسراها و دو مسجد جامع و مدرسه‌ها در آن واقع شده‌است. روزهای جمعه در جامع نماز می‌خوانند. یک بیمارستان و بازار بزرگی هم در این مکان قرار دارد. ساکنان نخستینش از اهالی بیت‌المقدس بودند که شهر مزبور کوچیده به اینجا آمدند. این واقعه قبل از فتح صلاح الدین ایوبی در زمان حکومت مسیحیان بوده‌است. بعد از سکونت اینان، مردمان زیادی نیز برای تبرکاً در این محله آمده اقامت کردند.
در نجوم سنتی قمر در عقرب پدیدهٔ نجومی عبور کره ماه از زمینه صورت فلکی عقرب (کژدم) یا از امتداد برج فلکی عقرب است که هر ماه قمری یک بار رخ می‌دهد و معمولاً دو تا سه روز طول می‌کشد. از دیدگاه علمی، پدیده "قمر در عقرب" صرفاً یک وضعیت نجومی است که تأثیر فیزیکی مستقیمی بر رویدادهای زمینی ندارد و باور به نحس بودن آن جنبه فرهنگی و سنتی دارد. توضیح علمی. ماه که فاصله حدودا ۳۵۰ هزار کیلومتری با زمین دارد در حال چرخش دور زمین است و صورت فلکی یک تصور ذهنی انسانی از به هم وصل کردن ستاره‌ها در آسمان‌هاست و اینکه ماه در
هم وصل کردن ستاره‌ها در آسمان‌هاست و اینکه ماه در چرخش خود در آسمان گاهی در این صورت فلکی می اُفتد و بودن یا نبودن ماه در این صورت فلکی هیچ تاثیری بر زندگی و سرنوشت انسان‌ها ندارد. درواقع این یک باور بسیار قدیمی از انسان‌های گذشته بود که درکی از ستاره‌ها نداشتند و حرکت ستاره‌ها در اسمان را نوعی نشانه از خدایان برای انتقال پیام می دانستند و این یک باور قدیمی بوده و با علم امروزی سازگاری ندارد. درواقع از نظر علمی صورت فلکی عقرب متشکل از چندین ستاره با فاصله حدود ۵۵۰ سال نوری هستند و حرکت ماه در این صورت فلکی
۵۵۰ سال نوری هستند و حرکت ماه در این صورت فلکی هیچ ربطی به انسانها ندارد. توضیح نجومی. در هر ماه قمری، قمر زمین یک دور کامل به دور آن می‌گردد و به همین خاطر، یک بار از برج عقرب گذر می‌کند. با این حال، این زمان همیشه با چشم‌های غیر مسلح قابل رویت نیست. در ماه‌هایی نظیر آبان، آذر و دی، به خاطر این که خورشید در برج عقرب قرار دارد، عبور ماه از آن در روز اتفاق می‌افتد که به علت روشنایی خورشید، تنها ماه دیده خواهد شد. در مقابل، در ماه‌هایی نظیر خرداد و تیر، ماه در شب از صورت فلکی عقرب عبور می‌کند و در چنین
ماه در شب از صورت فلکی عقرب عبور می‌کند و در چنین شب‌هایی، از زمان غروب آفتاب تا طلوع آفتاب روز بعد می‌توان هم ماه و هم صورت فلکی عقرب را رویت کرد. در بعضی موارد پدیدهٔ قمر در عقرب با گذر ماه از برابر ستاره قلب‌العقرب همراه است که این اتفاق تقریباً هر سال یک بار رخ می‌دهد و در همهٔ جهان قابل مشاهده است اما ناظر در هر نقطه‌ای از زمین با اختلاف درجه و ساعت این واقعه را مشاهده می‌کند. باورها. پدیدهٔ نجومی قمر در عقرب در سنگ‌نوشته‌ها و حجاری‌های باستانی به نمایش درآمده است. شاعران و دانشمندان ایرانی مانند
نمایش درآمده است. شاعران و دانشمندان ایرانی مانند ابوریحان بیرونی، رازی و شرف‌الدین مسعودی به این واقعهٔ نجومی در آثار خود اشاره کرده‌اند. روش محاسبه روزهای قمر در عقرب. منازل ماه (خانه‌ها) در برج‌های دوازده‌گانه (حمل، ثور، جوزا - سرطان، اسد، سنبله - میزان، عقرب، قوس - جدی، دلو و حوت) قرار دارند و تقسیم‌بندی مسیر یک دور گردش کره ماه بر دائرةالبروج می‌باشد. ماه در هر ماه قمری دو یا سه روز پشت سر هم در برج عقرب قرار می‌گیرد. عقرب برج هشتم از دایره البروج است که خورشید سالی یکبار (آبان ماه) وارد آن می‌شود؛
که خورشید سالی یکبار (آبان ماه) وارد آن می‌شود؛ ولی ماه هر ۲۷ روز یکبار از آن می‌گذرد و به مدت حدود ۲ روز در آن قرار دارد. طبق روایات نقل شده، برخی امور از قبیل مسافرت و ازدواج در هنگام قمر در عقرب مکروه می‌باشد. برای محاسبه زمان قمر در عقرب می‌توانید از فرمولی که در کتاب نجوم مقدماتی آورده شده‌استفاده کنید: فرض کنید امروز ۲ مهر مصادف با ۱۵ شوال است. عددی که نهایتاً به‌دست می‌آید تعیین‌کننده موضع ماه در برج‌های دوازده‌گانه است. اگر این عدد برابر ۸ باشد نشان دهنده زمان قمر در عقرب است. شعری مرتبط با این
دهنده زمان قمر در عقرب است. شعری مرتبط با این موضوع برای محاسبه ساده‌تر موضع قمر نقل شده است:
رمان ناخدای دانوب از آثار پلیسی و در عین حال تاریخی ژول ورن محسوب می‌شود. حوادث این کتاب، در بحبوحه جنگ‌هایی رخ می‌دهد که در قرن نوزده در کشورهای دولت عثمانی، نظیر بلغارستان، صربستان و همچنین کشور روسیه در حال وقوع بود. این کتاب قدرت ژول ورن را در نوشتن آثار پلیسی نشان می‌دهد. ناخدای دانوب برای اولین بار در ایران، با ترجمه‌ی فروردین پارسای و از سوی نشر دبیر به چاپ رسید‌. دربارهٔ کتاب. رودخانه دانوب که از چندین کشور اروپایی می‌گذرد و آن‌ها را سیراب می‌کند، شاهد جنگ‌های ناخواسته‌است که بر تعداد زیادی از این
جنگ‌های ناخواسته‌است که بر تعداد زیادی از این کشورها تحمیل شده بود. حوادث این کتاب، در زمان جنگ روی می‌دهد و دزدان و غارتگران، با استفاده از اوضاع مغشوش آن کشورها، دست به چپاول و سایر اعمال جنایتکارانه می‌زدند و دستگاه‌های امنیتی را که در آن هنگام ضعیف شده بودند و بیشتر کارکنان آن به امور مربوط به جنگ می‌پرداختند، با مشکلاتی بسیار زیاد و از جهاتی لاینحل مواجه می‌ساختند. کرجی ماهیگیری کوچکی که ناخدای آن لادکو نام دارد، همراه با سرنشین دیگری که کارآگاهی مشهور و زیرک است، در رودخانه دانوب حرکت می‌کند. لادکو
و زیرک است، در رودخانه دانوب حرکت می‌کند. لادکو یکی از ماهیگیران زبده‌ای است که موفق به فتح مسابقه ماهیگیری و دریافت جایزه بزرگ مجمع ماهیگیران دانوب شده‌است. هر چند که به ظاهر هدف یکی از سرنشینان آن کرجی از مسافرت در رودخانه دانوب، شرکت در مسابقه ماهیگیری و هدف دیگری همراهی و تشویق اوست، ولی در اصل، هر یک از آن دو سرنشین به دنبال گمشده خود هستند. اوج هیجان داستان این کتاب، در برخوردهایی است که میان آن دو سرنشین کرجی با هم و سپس آن دو نفر با دزدان روی می‌دهد. در این کتاب اطلاعات مفیدی در مورد تاریخچه
می‌دهد. در این کتاب اطلاعات مفیدی در مورد تاریخچه کشورهای حوزۀ دانوب و نیز جغرافیای آن منطقه وجود دارد.