payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استخوان پس‌سری یا استخوان اُکسیپیتال (به انگلیسی: Occipital bone) استخوان لوزی‌شکل است که در قسمت پسین (خلفی) زیرین کاسه سر قرار گرفته و قاعده جمجمه را تشکیل می‌دهد. این استخوان سومین استخوان سر به‌شمار می‌آید و در قسمت پشت و بخشی از کف جمجمه قرار دارد و تمام قسمت پس‌سری را ساخته و از سه قسمت اصلی تشکیل شده‌است. این استخوان در سر سوراخ بیضی‌شکل را احاطه می‌کند که از طریق آن حفره جمجمه‌ای خلفی با مجرای مهره‌ای ارتباط دارد. این استخوان دارای یک صدف است که ۴ تا حفره دارد، دو حفره پایینی با نیم‌کره‌های مخچه
تا حفره دارد، دو حفره پایینی با نیم‌کره‌های مخچه مجاور بوده و دو حفره بالایی با نیم‌کره‌های مخچه مجاور بوده و دو حفره بالایی با نیم‌کره‌های مغز مجاور هستند. در طرفین سوراخ بیضی توده‌های طرفی وجود دارد که دارای کانال زیرزبانی است که عصب زیرزبانی از آن عبور می‌کند. یک تیغه استخوانی چهارضلعی به نام زائده قاعده‌ای یا پایه‌ای که در پشت آن سوراخ بزرگی به نام سوراخ پس‌سری که طناب نخاعی از آن عبور می‌کند، قرار گرفته‌است. توده‌های طرفی که سطح زیرین آن‌ها با اولین مهره گردنی مفصل می‌شود در طرفین سوراخ پس‌سری قرار
مهره گردنی مفصل می‌شود در طرفین سوراخ پس‌سری قرار دارند و در پایان، تیغه استخوانی پس‌سری به نام صدف که لوزی شکل است و دارای دو سطح درون‌سری و برون‌سری می‌باشد. در روی سطح درون‌سری قسمت پشتی مخ و مخچه قرار گرفته و در روی سطح بیرونی یک برجستگی به نام برجستگی پس‌سری خارجی وجود دارد که از روی پوست بدن می‌توان آن را لمس کرد. بخش‌ها. استخوان پس‌سری از سه بخش و یک سوراخ بزرگ تشکیل شده‌است. بخش‌های پس‌سری عبارتند از: نمای برون‌سری. سطح برون‌سری (خارجی) دارای نشانه‌های زیر است: منطبق بر برجستگی پس‌سری داخلی است.
زیر است: منطبق بر برجستگی پس‌سری داخلی است. برجستگی آن چندان واضح نیست چون جمجمه رو به بیرون تحدب دارد. برجسته‌ترین نقطه آن تهِ سر inion نامیده می‌شود. از برجستگی پس‌سری خارجی شروع شده و تا لبه خلفی سوراخ بزرگ کشیده می‌شود که محل اتصال رباط پس گردنی می‌باشد. نمای درون‌سری. در سطح درون‌سری استخوان پس‌سری، یعنی در داخل بخش صدفی آن، اجزای زیر دیده می‌شوند: سوراخ بزرگ پس‌سری. استخوان پس‌سری دارای یک سوراخ بیضی شکل بسیار بزرگ است به نام سوراخ بزرگ پس‌سری (فورامن مگنوم) که از طریق آن حفره جمجمه با مجرای مهره‌ای
مگنوم) که از طریق آن حفره جمجمه با مجرای مهره‌ای در ارتباط است. در واقع این سوراخ ارتباط‌دهندهٔ بصل‌النخاع و نخاع به یک‌دیگر است. در عقب و بالای این سوراخ، یک صفحه استخوانی وسیع و مقعر دیده می‌شود به نام صدف. در جلو سوراخ فوق، یک صفحه استخوانی ضخیم و چهارگوش قرار دارد به نام بخش پایه‌ای (قاعده‌ای، بازیلار). در دو سوی سوراخ فوق، توده‌های طرفی قرار می‌گیرند. سوراخ بزرگ پس‌سری دارای دو ناحیه است به نام‌های پیشگاه Basion و پشتگاه Opisthion. جمجمه دارای چندین حفره است که از طریق آنها ساختارهای حیاتی با مغز
حفره است که از طریق آنها ساختارهای حیاتی با مغز ارتباط برقرار می‌کنند. طناب نخاعی از طریق سوراخ بزرگ پس‌سری، بزرگ‌ترین سوراخ در جمجه، عبور می‌کند. سرخرگ‌های کاروتید برای رساندن خون به مغز، از یک جفت سوراخ کوچکتر عبور می‌کنند. کناره‌ها. این بخش از استخوان دارای دو کناره فوقانی و تحتانی است که کناره فوقانی این بخش از استخوان با استخوان آهیانه اتصال یافته و درز لامی Lambdoid را می‌سازد. کناره‌های تحتانی صدف با کناره‌های خلفی بخش پستانی (ماستوئیدی) استخوان‌های گیجگاهی (تمپورال) اتصال یافته و درز پس‌سری گیجگاهی
(تمپورال) اتصال یافته و درز پس‌سری گیجگاهی یا پس‌سری پستانی را ایجاد می‌کند. بخش قاعده‌ای: تقریباً به صورت یک تیغه استخوانی چهارگوش ضخیم است که از کنار قدامی سوراخ بزرگ (فورامن مگنوم) تا استخوان پروانه‌ای (اسفنوئید) امتداد دارد و شامل دو سطح) فوقانی و تختانی (و چهار کنار) قدامی، خلفی، طرفی راست و چپ (می‌باشد. این بخش دارای یک وجه اشتراک با استخوان پروانه‌ای می‌باشد. سطح فوقانی: به صورت یک ناودان وسیع کم‌عمق است به نام نَشیب Clivus. قسمت تحتانی پل مغزی و تمامی بصل النخاع روی نشیب قرار می‌گیرند. در طول
و تمامی بصل النخاع روی نشیب قرار می‌گیرند. در طول کناره‌های طرفی این سطح، ناودان سینوس خاره‌ای (پتروزال) زیرین قرار دارد. سطح تحتانی: تقریباً یک سانتی‌متر جلوتر از لبه سوراخ بزرگ، یک برآمدگی کوچک است به نام تکمه حلقی که رافه حلق روی آن می‌چسبد. قسمت‌های طرفی لقمه‌ای (کاندیلار) و قسمت‌های طرفی پس‌سری، در دو سوی فورامن مگنوم قرار گرفته‌اند و شامل سطح فوقانی و سطح تحتانی می‌باشد. نمای برون‌سری یا زیرین: نمای درون‌سری یا بالایی: در این وضعیت تکمگی‌های وداجی بهتر دیده می‌شوند که به صورت برآمدگی‌های بیضی‌شکلی
دیده می‌شوند که به صورت برآمدگی‌های بیضی‌شکلی هستند که در بالای سوراخ هایپوگلوس قرار داشته و آن را از بالا می‌پوشاند. در زیر تکمگی وداجی مجرای زیرزبانی Hypoglossal دیده می‌شود که این مجرا در هر دو نما قابل رویت است و محل عبور زوج ۱۲ مغزی است. در عقب تکمگی وداجی یک ناودان کم‌عمق وجود دارد که زوج‌های ۹، ۱۱، ۱۱ و ۱۲ مغزی از آن گذر می‌کنند.
استخوان پیشانی استخوانی است که قسمت جلو و بالای جمجمه (پیشانی) را ساخته‌است. این استخوان پیشانی بخش جلویی جمجمه یا پیشانی، بخش بالایی حفره چشم و قسمت اعظم بخش جلویی کف جمجمه را به وجود می‌آورد. استخوان پیشانی از دو بخش راست و چپ تشکیل شده که به شکل استخوانی واحد درمی‌آید. استخوان پیشانی دارای یک صفحه افقی و یک صفحه عمودی است. بخش عمودی، پیشانی و جدار قدامی کاسه سر را می‌سازد. سطح برونی این بخش محدب است و روی آن برآمدگی‌های پیشانی دیده می‌شود. در زیر این برآمدگی‌ها، قوس‌های ابرویی وجود دارد. سطح درونی بخش
قوس‌های ابرویی وجود دارد. سطح درونی بخش عمودی دارای چین‌هایی است که مربوط به چین‌های نیمکره‌های مغزی است. بخش افقی این استخوان در تشکیل حفره مغزی قدامی و بخش برونی آن در تشکیل سقف کاسه چشم شرکت می‌کند. = کالبدشناسی = استخوان پیشانی شامل یک قسمت وسیع عمودی، یک قسمت کوچک افقی و یک لبه بینی–کاسه‌چشمی است. بخش عمودی آن به طرف عقب می‌رود. بخش افقی آن یک‌دست نیست و استخوان پرویزنی باعث ایجاد فاصله بین این بخش شده‌است. این استخوان در جلوی کاسه سر قرار دارد و پیشانی را می‌سازد. اجزاء این استخوان به دو قسمت تقسیم
را می‌سازد. اجزاء این استخوان به دو قسمت تقسیم می‌شود: عمودی (صدفی) Squamous و افقی (حدقه‌ای) Orbital. بخش صدفی دارای نماهای درونی و بیرونی و پسین است. در نمای بیرونی بخش صدفی، کمان ابرو Superciliary arches و ابرومیان Glabella قرار دارند. در نمای درونی بخش صدفی نیز شیار پیکانی (سهمی) Sagittal sulcus و ستیغ پیشانی Frontal crest قرار دارند. در بخش چشمخانه‌ای (حدقه‌ای) هم این اجزاء دیده می‌شود: بریدگی پرویزنی Ethmoidal notch، حفره غده اشکی Fossa for lacrimal gland، گودی قرقره‌ای Trochlear fovea، سینوس پیشانی
گودی قرقره‌ای Trochlear fovea، سینوس پیشانی Frontal sinus، و مجرای پیشانی‌بینی Frontonasal duct. نمای بیرون‌سری. نمای بیرون‌سری استخوان پیشانی شاخص‌های استخوانی زیر را دارد: برآمدگی پیشانی: دو برآمدگی که در دو طرف خط میانی و بالاتر از قوس‌های ابرویی قرار دارند. این برجستگی‌ها در بعضی افراد خیلی واضح است ولی در بعضی چندان واضح نیست. در ضخامت این برجستگی‌ها سینوسی وجود ندارد و روی این سطح خشونت استخوانی دیده نمی‌شود. کمان ابرو کمی بالاتر از لبه فوقانی حلقه چشم و در طرفین خط وسط قرار دارند که در مردان
حلقه چشم و در طرفین خط وسط قرار دارند که در مردان برجسته‌تر است. در ضخامت این قوس‌ها سینوس‌های پیشانی وجود دارد. افزون بر این که در زن و مرد حجم سینوس‌های این ناحیه متفاوت است ممکن است در یک فرد حجم سینوس‌های پیشانی راست و چپ متفاوت باشد. این قوس‌ها محل رویش ابرو است. ابرومیان در خط وسط بین کمان‌های ابرویی و کمی پایین‌تر از این کمان‌ها و بالای بخش بینی، ناحیه‌ای به نام ابرومیان وجود دارد که در دوره جنینی محل درز Suture شدن دو بخش استخوان پیشانی است. حاشیه بالاچشمخانه‌ای Supraorbital margin : این ناحیه کمی
Supraorbital margin : این ناحیه کمی پایین‌تر از کمان‌های ابرویی قرار گرفته و انتهای داخلی آن به بخش بینی و انتهای خارجی آن به زائده گونه‌ای ختم می‌شود. در مرز یک‌سوم داخلی و دوسوم خارجی حاشیه بالاچشمخانه‌ای یک بریدگی یا سوراخی به نام سوراخ یا شیار بالاچشمخانه‌ای (بالاحدقه‌ای) Notch/Foramen Supraorbital وجود دارد که محل عبور عروق و اعصاب بالاچشمخانه‌ای است. در شیار حدقه‌خیشومی orbitonasal ridge ناحیه‌ای وجود دارد که به استخوان بینی می‌چسبد و به آن «بخش بینی» Part Nasal می‌گوییم که در قسمت عقب این بخش خار
Part Nasal می‌گوییم که در قسمت عقب این بخش خار بینی Nasal spine وجود دارد. این خار در جلو با استخوان بینی و در عقب با تیغه عمودی استخوان پرویزنی مفصل می‌شود و به این طریق قسمت کوچکی از دیواره بینی را می‌سازد. در انتهای خارجی حاشیه بالاچشمخانه‌ای زائده‌ای به نام زائده گونه‌ای وجود دارد که در آن این بخش از استخوان پیشانی با استخوان گونه مفصل می‌شود. از ریشهٔ زائده گونه‌ای، خطوطی به سمت بالا و بیرون کشیده می‌شود که به آنها خطوط گیجگاهی Temporal lines می‌گویند. این خطوط نهایتاً به استخوان آهیانه می‌رسند که
این خطوط نهایتاً به استخوان آهیانه می‌رسند که خطوط گیجگاهی بالایی و پایینی را روی این استخوان ایجاد می‌کنند. نمای درون‌سری. نمای درون‌سری استخوان پیشانی مقعر است و در قسمت فوقانی خط وسط آن، یک شیار عمودی برای سینوس ساجیتال فوقانی دیده می‌شود. دو لبه این شیار در پایین به هم می‌پیوندند و ستیغ پیشانی را می‌سازند. لبه‌های شیار عمودی و ستیغ پیشانی، محل اتصال داس مغزی است. ستیغ پیشانی در پایین منتهی به یک بریدگی کوچک می‌شود که وقتی با استخوان پرویزنی مفصل می‌شود سوراخ کور را می‌سازند. در طرفین خط وسط بر روی سطح
سوراخ کور را می‌سازند. در طرفین خط وسط بر روی سطح خلفی قسمت عمودی پیشانی فرورفتگی‌هایی مربوط به شکنج‌های نیمکره مغزی دیده می‌شود. کناره خلفی: این کناره با استخوان آهیانه مفصل شده و درزهای تاجی (سوچورهای کورونال) را می‌سازند. قسمت پایین این کناره با بال بزرگ پروانه‌ای (اسفنوئید) مفصل می‌شود. بخش افقی: قسمت افقی استخوان پیشانی شامل دو تیغه استخوانی سه‌گوش است به نام صفحه حدقه‌ای (چشمخانه‌ای، اربیتالی) است که قسمت اعظم سقف کاسه چشم را می‌سازند و توسط یک بریدگی U شکل به نام بریدگی پرویزنی (اتموئیدال) از هم
U شکل به نام بریدگی پرویزنی (اتموئیدال) از هم فاصله دارند. هر صفحه حدقه‌ای شامل یک سطح تحتانی یا کاسه‌چشمی و یک سطح فوقانی یا مغزی است. سطح تحتانی یا صفحه حدقه‌ای (چشمخانه‌ای): در قسمت قدامی – خارجی آن حفره کم عمق غده اشکی قرار دارد که جایگاه غده اشکی می‌باشد. در قسمت قدامی – داخلی آن، حفره یا خار کوچکی است به نام حفره یا خار قرقره‌ای Trochlear که محل اتصال قرقره لیفی – غضروفی عضله مایل فوقانی کره چشم است. لبه خلفی صفحه اربیتال که تقریباً رأس آن را تشکیل می‌دهد با بال کوچک پروانه‌ای (اسفنوئید) مفصل می‌شود.
با بال کوچک پروانه‌ای (اسفنوئید) مفصل می‌شود. سطح فوقانی صفحه حدقه‌ای: محدب است و دارای شکنج‌هایی است که در اثر تماس با سطح تحتانی لوب پیشانی نیم‌کره مغزی ایجاد شده‌است. بریدگی پرویزنی: تقریباً شبیه U است که توسط صفحه پرویزنی استخوان پرویزنی (اتموئید) اشغال می‌شود. روی سطح تحتانی لبه محیطی این بریدگی، نیم حجره‌های هوایی متعددی وجود دارد که روی نیم حجره‌های مشابه از استخوان پرویزنی قرار می‌گیرند و سلول‌های هوایی پرویزنی را می‌سازند. سینوس پیشانی: دو حفره نامنظم با حجم متغیرند که در ضخامت استخوان پیشانی قرار
با حجم متغیرند که در ضخامت استخوان پیشانی قرار دارند و توسط یک تیغه استخوانی نازک از هم جدا هستند. چون این تیغه غالباً به یک طرف متمایل است، سینوس‌ها با هم برابر نیستند. شیار حدقه‌ای‌بینی: کناره زیرین بخش صدف استخوان پیشانی را شیار حدقه‌ای‌بینی Orbitonasal ridge می‌گویند که شامل لبه چشمی و بریدگی بینی است. منابع. &amp;Kirby, M. L.; Waldo, K. L. (1990). "Role of neural crest in congenital heart disease". Circulation. 82 (2): 332–340. doi:10.1161/01.CIR.82.2.332. PMID 2197017.
استخوان پَرویزَنی یا استخوان اتموئید یک استخوان منفرد، کوچک و سبک در جمجمه است که حفره بینی را از مغز جدا می‌کند. این استخوان در قسمت جلوی جمجمه و میان کاسه چشم‌ها واقع شده‌است و از بیرون بدن قابل مشاهده نیست. پرویزن واژه‌ای فارسی به معنی غربال است. بخشی از استخوان پرویزنی در کف جلویی کاسه سر و قسمت دیگرش در جلوی استخوان پروانه‌ای و داخل حفره بینی واقع شده‌است. استخوان پرویزنی دو تیغه عمودی و افقی دارد که تیغه افقی، تیغة پرویزنی (غربالی) نام دارد و سوراخ‌سوراخ است و رشته‌های عصب بویایی از آن‌ها می‌گذرد. در
است و رشته‌های عصب بویایی از آن‌ها می‌گذرد. در دو انتهای این تیغه دو محفظه به حالت معلق قرار دارد که آنها را توده‌های طرفی می‌نامند و از داخل کاسة چشم دیده می‌شود. تیغه عمودی دیواره بینی را می‌سازد. سینوس‌های پرویزنی به دو بخش سینوس‌های پرویزنی پیشین و پسین تقسیم می‌شوند. کالبدشناسی. استخوان پرویزنی در قسمت قدامی قاعدهٔ جمجمه و در زیر استخوان پیشانی و در پیش استخوان پروانه‌ای قرار دارد و دارای یک صفحهٔ سوراخ‌دار به‌نام صفحهٔ پرویزنی (غربالی)، یک تیغهٔ عمودی و دو تودهٔ طرفی است. صفحهٔ پرویزنی بخشی از سقف
و دو تودهٔ طرفی است. صفحهٔ پرویزنی بخشی از سقف حفرهٔ بینی را می‌سازد و توده‌های طرفی در تشکیل جدار خارجی حفرهٔ بینی و جدار داخلی حفرهٔ کاسه چشمی شرکت دارند. صفحه افقی: صفحه افقی در وسط بریدگی استخوان پرویزنی در استخوان پیشانی قرار گرفته و قسمتی از سقف حفره بینی و کف جمجمه را می‌سازد و دارای سوراخ‌هایی است که رشته بویایی از آن عبور می‌کند. در سطح داخلی جمجمه در وسط صفحه سوراخ‌دار افقی یک زائده مثلثی شکل دیده می‌شود به نام زائده تاج‌خروسی (کریستا گالی) که محل اتصال داس مغز است و در تشکیل سوراخ کور شرکت
محل اتصال داس مغز است و در تشکیل سوراخ کور شرکت می‌کند. صفحه عمودی: صفحه عمودی استخوان پرویزنی یک تیغه استخوانی نازک، تخت و تقریباً چهارگوش است که در امتداد زائده تاج‌خروسی و به سطح تحتانی صفحه افقی چسبیده و قسمت اعظم دیواره وسط بینی را تشکیل می‌دهد. صفحه عمودی از سطح تحتانی صفحه غربالی، به صورت عمود فرود می‌آید و قسمت فوقانی دیواره بینی را تشکیل می‌دهد. این صفحه در عقب و بالا با استخوان پروانه‌ای و در عقب و پائین با استخوان تیغه بینی و در جلو و بالا با استخوان‌های بینی و در جلو و پائین با غضروف میانی بینی
بینی و در جلو و پائین با غضروف میانی بینی مفصل می‌شود و ممکن است به یک طرف بیشتر خمیده باشد (انحراف بینی) و در قسمت بالای این سطح شیارهایی دیده می‌شود که اثر رشته‌های بویایی است. کنار تحتانی آن نسبتاً ضخیم است و محل اتصال غضروف تیغه بینی است. تیغه عمودی صاف است اما در قسمت فوقانی که مجاور با صفحه غربالی است، ناودان‌ها و مجاری کوچکی (در اثر عبور رشته‌های عصب بویایی به سوی صفحه غربالی) پدید آمده‌است. در صورتی که صفحه عمودی به یک طرف انحراف پیدا کند از حفره بینی هوا به راحتی عبور نمی‌کند. این امر باعث خشکی در
هوا به راحتی عبور نمی‌کند. این امر باعث خشکی در محیط یک حفره و تورم و پرخونی در مخاط حفره دیگر بینی می‌گردد. توده‌های طرفی: هر کدام از توده‌های طرفی مکعبی‌شکل بوده و دارای شش سطح می‌باشند. هر یک از مازها (لابیرینت‌ها) شامل تعدادی حفره‌های هوایی است که به آنها حفره‌های هوایی پرویزنی (اتموئیدال) می‌گویند. این حفره‌ها در سه گروه قدامی، میانی و خلفی دسته‌بندی می‌شوند. سطح فوقانی ماز شامل تعدادی نیم‌یاخته هوایی است که با نیم‌یاخته‌های هوایی مشابه از استخوان پیشانی تشکیل سلول‌های هوایی پرویزنی بالایی را می‌دهند.
تشکیل سلول‌های هوایی پرویزنی بالایی را می‌دهند. در بین این سینوس‌ها دو مجرا به نام‌های مجراهای پرویزنی پیشین و پسین وجود دارد که از روی هم قرار گرفتن ناودان‌های مشابه موجود در دو استخوان تشکیل یافته‌اند. رگ‌ها و اعصابی با همین نام از درون این دو مجرا گذشته و از کاسه چشم وارد حفره بینی می‌شوند. در ضربات سطحی که منجر به خونریزی از بینی می‌گردند سرخرگ پرویزنی پیشین دچار خونریزی می‌شود. سطح زیرین ماز با استخوان فک بالا مفصل گشته و دارای نیم‌یاخته‌هایی است که با نیم‌یاخته‌های مشابه از فک بالا تشکیل سینوس‌های
با نیم‌یاخته‌های مشابه از فک بالا تشکیل سینوس‌های بین دو استخوان را می‌دهد. سطح بیرونی ماز (لابیرینت) به صورت یک صفحه صاف چهارگوش است و صفحه اوبیتال نام دارد. این صفحه در تشکیل دیواره داخلی چشمخانه شرکت می‌کند. کنار قدامی این صفحع با استخوان اشکی، کنار خلفی با استخوان پروانه‌ای، کنار تحتانی با فک بالا و زائده کاسه‌چشمی استخوان کامی (پالاتین) و کنار فوقانی آن با استخوان پیشانی مفصل می‌شود.
استخوان گیجگاهی (Temporal bones) در طرفین جمجمه قرار دارد و در تشکیل قسمت جدار طرفی و قاعده کاسه سر نقش دارد. دستگاه شنوایی - تعادلی بدن در ضخامت آن قرار دارد. سطح خارجی این استخوان با قسمت خارجی سر و سطح داخلی آن نیز با قسمت درونی سر در ارتباط است. به استخوان گیجگاهی در متون قدیمی فارسی استخوان کلالک و صُدغ نیز گفته می‌شد. استخوان گیجگاهی مفصل شده‌است با استخوان پس‌سری در عقب، استخوان آهیانه در عقب و بالا، استخوان‌های پروانه‌ای و گونه‌ای در جلو و استخوان فک پایین در جلو و پایین. تمام این اتصالات به جز مفصل
پایین در جلو و پایین. تمام این اتصالات به جز مفصل با استخوان فک پایین، کاملاً محکم و متحدند، اتصالات الیافی ریشه‌داری که درز نامیده می‌شوند. اتصال با استخوان فک پایین از طریق مفصل کاملاً سیالی به مفصل گیجگاهی‌زیرواره‌ای (تمپورومندیبولار) می‌باشد. بخش‌ها. استخوان گیجگاهی استخوانی است زوج که در دو طرف سر و پایین استخوان آهیانه قرار دارد. استخوان گیجگاهی از چهار بخش تشکیل شده‌است: بخش صدفی تیغه استخوانی مسطح و نازکی است و از سطح داخلی آن شریان شامه‌ای عبور می‌کند و گاهی ممکن است در ضربات وارده بر این ناحیه
و گاهی ممکن است در ضربات وارده بر این ناحیه شریان پاره شود. بخش خاره‌ای مانند هرم مربع‌القاعده‌ای است که راسش در جلو و داخل و قاعده‌اش در عقب و خارج قرار دارد. در نزدیکی رأس خاره یک فرورفتگی بنام حفره عقده گاسر قرار دارد. سوم بخش صماخی که به شکل حلقه‌ای است که قسمت فوقانی آنرا برداشته باشند و در روی سطح خارجی استخوان خاره‌ای قرار گرفته و توسط دو انتهایش به بخش صدفی متصل است. در سطح خارجی استخوان گیجگاه زائده‌ای مشاهده می‌شود بنام زائده گونه که در بالای مجرای خارجی گوش است. رأس این زائده به قسمت خلفی
مجرای خارجی گوش است. رأس این زائده به قسمت خلفی استخوان گونه چسبیده‌است و بعلاوه در همین سطح خارجی استخوان و مجرای خارجی گوش قرار دارد که دارای سوراخی ظاهری است که بطرف لاله گوش متوجه است. در عقب مجرای خارجی گوش یک برجستگی استخوانی دیده می‌شود به نام زائده پستانکی که در عقب لاله گوش با دست محسوس است. زائده برجسته گونه‌ای (زایگوماتیک) برای اتصال به استخوان گونه‌ای به سمت جلو امتداد یافته و قوس گونه را تشکیل می‌دهد. درست زیر پایه زائدهٔ گونه‌ای یک فرورفتگی به نام گودی زیرواره‌ای (مندیبولار فوسا) قرار دارد که
نام گودی زیرواره‌ای (مندیبولار فوسا) قرار دارد که برآمدگی استخوان فک پایین برای تشکیل مفصل گیجگاهی‌زیرواره‌ای (تمپورومندیبولار) دقیقاً جلوی کانال گوش در آن قرار می‌گیرد. زائده نیزه‌ای گیجگاه برآمدگی پیشین‌زیرین (قدامی-تحتانی) ستونی‌شکلی از پایهٔ استخوان گیجگاهی است که تغییر زیادی در اندازه آن وجود دارد. این بخش در ساختمان شنوایی مشارکت ندارد، اما از این نظر که خاستگاه بسیاری از ماهیچه‌های درگیر در سازوکار گفتار می‌باشد، حائز اهمیت است.
باشگاه فوتبال سمپدوریا یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر جنوا است که در سری بی رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۴۶ و در پی ادغام دو باشگاه محلی به نام‌های سمپیردارنسه (Sampierdarenese) و آندره دوریا (Andrea Doria) که ریشه آن‌ها به دهه ۱۸۹۰ میلادی بازمی‌گشت، تشکیل شد. نام و رنگ پیراهن هر دو تیم در نام، آرم و پیراهن باشگاه قرار گرفته‌است که حاصل آن پیراهن آبی با حلقه‌های سفید، قرمز و سیاه می‌باشد. این تیم بازی‌های خانگی خود را در استادیوم لوئیجی فراری انجام می‌دهد و رقابتی دیرینه با باشگاه همشهری خود باشگاه
و رقابتی دیرینه با باشگاه همشهری خود باشگاه جنوا دارد که به رقابت بین این دوتیم لقب دربی دلالنترنا داده‌اند. آنچه دربارهٔ سمپدوریا می‌توان گفت این است که عمده موفقیت این تیم در دهه ۸۰ میلادی و اوایل دهه ۹۰ رقم خورد که یک تیم جنگنده و قدرتمند در ایتالیا و اروپا بودند. دلیل استفاده از تصویر یک ملوان پیر با پیپ بر دهان در لوگوی باشگاه، مربوط به شهر جنوا یکی از شهرهای بندری قدیمی ایتالیا می‌باشد. افتخارات. ایتالیا سری آ قهرمان _ ۹۱_۱۹۹۰ جام حذفی قهرمان _۱۹۸۵_۱۹۸۸_۱۹۸۹_۱۹۹۴ نایب قهرمان_۱۹۸۵_۱۹۹۰_۲۰۰۸ سوپر جام
نایب قهرمان_۱۹۸۵_۱۹۹۰_۲۰۰۸ سوپر جام ایتالیا قهرمان _۱۹۹۱ نایب قهرمان_۱۹۸۸_۱۹۸۹_۱۹۹۴ اروپا جام در جام قهرمان _۱۹۹۰ نایب قهرمان_۱۹۸۹ جام باشگاه‌های اروپا نایب قهرمان _۱۹۹۱٬۹۲ سوپر جام اروپا نایب قهرمان_۱۹۹۰ حضور برونو فرناندز به مدت یک سال در تیم
خسرو دانشجو (زاده ۱۳۴۳ دامغان) سیاستمدار اهل ایران است که عضو دوره‌های دوم و سوم شورای شهر تهران بوده‌است. وی در ۹ مرداد ۱۴۰۲ از سوی مهرداد بذرپاش به‌عنوان معاون شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی انتخاب شد و به این ترتیب مسئولیت دبیری شورای عالی شهرسازی و معماری کشور نیز به وی سپرده شد که مسئولیت وی تا ۱۴ شهریور ۱۴۰۳ ادامه داشت. دانشجو در دوره دوم شوراهای شهر و روستا توانست به شورای شهر راه یابد و تلاش زیادی برای انتصاب احمدی‌نژاد به عنوان شهردار تهران انجام داد، وی علاوه بر عضویت در شورا، معاونت نظارت و
داد، وی علاوه بر عضویت در شورا، معاونت نظارت و بازرسی شورای دوم را نیز بعهده گرفت. او در دور سوم هم در انتخابات حضور یافت و جلوسش بر کرسی شورای شهر تهران را به مدت هفت سال دیگر تمدید کرد و این بار علاوه بر معاونت نظارت و بازرسی وظیفه سخنگویی را هم بر عهده داشت. وی در دوره‌ای سه ساله (۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹) رئیس هیئت مدیره باشگاه استقلال هم بوده‌است. خسرو دانشجو سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران بود. او در پی انتصاب برادرش به ریاست دانشگاه آزاد، به این سمت دست یافت و در ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ و به دنبال
این سمت دست یافت و در ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ و به دنبال برکناری برادرش فرهاد دانشجو، از ریاست دانشگاه آزاد اسلامی از این سمت استعفا کرد. وی تاکنون رئیس دانشگاه آزاد واحد تهران سما و واحد تهران غرب، عضو هیئت علمی رسمی دانشگاه تربیت مدرس، مدرس دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، عضو سازمان نظام مهندسی و کارشناس رسمی دادگستری بوده‌است.
فرهاد دانشجو (زاده ۱۳۳۸ دامغان) سیاستمدار اهل ایران است. وی مدیر اجرایی و با رتبه استادی عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس شد. وی رئیس پیشین دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه تربیت مدرس بوده‌است. حواشی ریاست بر دانشگاه آزاد. در تاریخ سه شنبه ۲۷ دی‌ماه ۱۳۹۰ جلسه هیئت امنای دانشگاه آزاد برای تعیین رئیس این دانشگاه با حضور اکبر هاشمی رفسنجانی، سید حسن خمینی و حمید میرزاده (سه نماینده هیئت مؤسس)، محمد محمدیان (رئیس نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه‌ها)، کامران دانشجو (وزیر علوم)، مرضیه وحید دستجردی (وزیر بهداشت)،
(وزیر علوم)، مرضیه وحید دستجردی (وزیر بهداشت)، فرهاد دانشجو، بهمن یزدی صمدی و فریدون عزیزی (سه نماینده شورای عالی انقلاب فرهنگی) و عبدالله جاسبی (رئیس دانشگاه و دبیر هیئت امنا) برگزار گردید. ترکیب هیئت امنای دانشگاه چندی قبل با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تغییر کرد. در این جلسه هاشمی رفسنجانی خواستار ارائه برنامه از سوی کاندیداهای ریاست و سپس رأی‌گیری شد اما طیف مقابل لزومی به ارائه برنامه ندید و اعلام کرد که به ریاست فرهاد دانشجو رأی مثبت می‌دهد. پس از پایان این جلسه، فرهاد دانشجو و هواداران وی ریاست
پایان این جلسه، فرهاد دانشجو و هواداران وی ریاست او بر دانشگاه آزاد را اعلام کردند ولی دبیرخانه هیئت امنای دانشگاه آزاد با صدور بیانیه‌ای انتخاب فرهاد دانشجو را رد کرد و گفت که ریاست جلسه با هاشمی رفسنجانی بوده و از سوی وی رأی‌گیری انجام نشده‌است. ۲۷ دی ماه ۱۳۹۱ خورشیدی، شورای عالی انقلاب فرهنگی ریاست فرهاد دانشجو را رسماً تأیید کرد. در ادامه این اختلافات ابتدا گزارش‌هایی در خصوص تعیین ضرب الاجل برای هاشمی رفسنجانی (رئیس هیئت امنا) به منظور امضای حکم فرهاد دانشجو منتشر شد. اما پس از چندی اعلام شد که شورای
دانشجو منتشر شد. اما پس از چندی اعلام شد که شورای عالی انقلاب فرهنگی گفتگوهایی را برای رفع سو تفاهم‌ها آغاز کرده‌است. در ۲۳ بهمن ۱۳۹۰ هیئت ۵ نفره شورا متشکل از حجت‌الاسلام محمد محمدیان، علی اکبر ولایتی، محمدرضا مخبر دزفولی، حجت‌الاسلام محسن قمی و غلامعلی حدادعادل با رئیس هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی در دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام دیدار کردند که تصمیم‌گیری نهایی به پایان بحث‌های بعدی موکول شد. پس از این دیدار، فرهاد دانشجو ضمن دفاع مجدد از انتخاب خود در جلسه قبلی هیئت امناء دانشگاه آزاد گفت: اگر قرار شود
قبلی هیئت امناء دانشگاه آزاد گفت: اگر قرار شود که رأی‌گیری مجدد انجام شود از نامزدی خودداری خواهد کرد. فرهاد دانشجو تا ۲۷ شهریور ۱۳۹۲ رئیس دانشگاه آزاد بود و در این تاریخ با رأی هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی، برکنار شده و حمید میرزاده جایگزین وی شد. تألیفات. شمار مقالات پژوهشی وی (به استناد رزومه مندرج بر روی وب‌گاه دانشگاه تربیت مدرس) بالغ بر یکصد مقاله می‌باشد. و همچنین تعداد پنج مقاله از وی در پایگاه اسکوپوس نمایه شده است. می‌توان نمونه‌هایی از آثار وی را در پایگاه «مجلات تخصصی نور» نیز دید.
کَن کَن امروزه واژه‌ای برای رقصی نسبتاً سخت و دشوار در تالارهای موسیقی است که توسط گروهی از رقصندگان زن که لباس‌هایی با دامن‌های بلند به همراه زیرپوش و جوراب‌های ساق بلند سیاه پوشیده‌اند انجام می‌شود که این نوع لباس پوشیدن به سال ۱۸۹۰ میلادی بازمی‌گردد. از ویژگی‌های رقص کن کن باید به بلند کردن دامن توسط رقصندگان و حرکت سریع توسط پاها و انجام حرکات مهیج، هیجان‌آور و تحریک‌آمیز اشاره کرد. سمفونی نشاط‌آور و شاد ژاک افنباخ با نام Orpheus in the Underworld از معروف‌ترین موسیقی‌های رقص کن کن به‌شمار می‌رود.
معروف‌ترین موسیقی‌های رقص کن کن به‌شمار می‌رود. پانویس. David Price Cancan! Cygnus Arts, London; and Fairleigh Dickinson University Press, Madison and Teaneck 1998. ۲۱۳ pp.
جنگ استقلال ترکیه (به ) یا آزادسازی ترکیه، به جنبش نظامی و سیاسی ملی‌گرایان ترک در برابر تجزیه امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول از سوی متفقین گفته می‌شود. حرکت ملی ترک در آناتولی منجر به شکل‌گیری مجمع بزرگ ملی شد که تحت رهبری آتاترک توانست از تمامی توانایی‌های خود استفاده کند. پس از عملیات نظامی علیه تهاجم یونان، جنگ با ارمنی‌ها، فرانسوی‌ها و سرکوب کردها در شرق آناتولی در ژوئیه ۱۹۲۳، انقلابیون ترک توانستند که متفقین را مجبور به دست کشیدن از پیمان سور و قبول پیمان لوزان کنند. بر اساس این پیمان، به
و قبول پیمان لوزان کنند. بر اساس این پیمان، به آناتولی و ناحیه غرب تنگه بسفر اجازه داده شد تا در اکتبر ۱۹۲۳، جمهوری ترکیه را تشکیل بدهند. بوجود آمدن حرکت ملی ترکی منجر به ورافتادن سیستم ملت عثمانی شد و پس از آن با نوگرایی‌های آتاتورک، سیاستی مدرن، سکولار و کشور-ملت بوجود آمد. بعد از استقلال ترکیه، مصطفی کمال آتاترک به عنوان اولین رئیس‌جمهور ترکیه انتخاب شد و تا پایان عمر یعنی سال ۱۹۳۸ در این سمت باقی ماند.
دسته عصبی (فاسیکول یا فاسیکل عصبی) واحدی است که توسط غلافی از بافت همبند بنام پری نوریوم احاطه شده و حاوی تارهای عصبی (فیبرها یا رشته‌های عصبی) مشخصی است. یک عصب محیطی بزرگ دارای چند فاسیکول است، درحالیکه یک عصب کوچکتر ممکن است از یک یا دو فاسیکول تشکیل گردد. امروزه آگاهی از ساختمان فاسیکول‌ها (فونیکول‌ها) در نواحی مختلف یک عصب محیطی، نقش بسیار مهمی در جراحی‌های اعصاب محیطی دارد. تعداد دستجات عصبی. تعداد دستجات (فاسیکول‌ها) عصبی در اعصاب محیطی با یکدیگر و در نواحی مختلف یک عصب محیطی، فرق داشته و همچنین