payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ژوئن ۱۹۵۵ رئال مادرید در فینال جام لاتین در برابر استاد رنس قرار گرفت و با گل‌های ریموند کوپا و ژوست فونتن قهرمانی جام لاتین شد. دومین قهرمانی پیاپی رئال مادرید باعث شد این تیم اولین نمایندهٔ اسپانیا در اولین سال تأسیس جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۵۶ باشد. رئال مادرید در فصل ۱۹۵۶–۱۹۵۵ نتوانست قهرمان لا لیگا شود اما دی استفانو با ۲۴ گل برای دومین بار بهترین گلزن لا لیگا شد. رئال مادرید در جام باشگاه‌های اروپا با تیم پارتیزان بلگراد روبه‌رو شد و با درخشش دی استفانو بازی رفت را ۴–۰ پیروز شد. علیرغم شرایط
دی استفانو بازی رفت را ۴–۰ پیروز شد. علیرغم شرایط جوی بد، رئال مادرید برای بازی برگشت به بلگراد سفر کرد و ۳–۰ باخت اما در نهایت به مرحلهٔ بعد صعود کرد. سفیدپوشان در نیمه‌نهایی آ.ث. میلان را حذف کردند و در فینال با استاد رنس روبه‌رو شدند. رئال مادرید نیمهٔ اول را از تیم حریف عقب افتاد اما در نیمهٔ دوم با گلزنی دی استفانو کامبک زد و با نتیجهٔ ۴–۳ پیروز شد و تبدیل به اولین قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. در پایان سال برای اولین بار جایزهٔ توپ طلا اهدا شد اما دی استفانو با ۳ رأی کمتر از استنلی ماتیوس بازیکن
دی استفانو با ۳ رأی کمتر از استنلی ماتیوس بازیکن باشگاه بلکپول انگلستان، موفق به کسب آن نشد. سلطنت در اروپا. در سال ۱۹۵۶ رئال مادرید ریموند کوپا را به خدمت گرفت اما به دلیل محدودیت بازیکنان خارجی در لا لیگا نمی‌توانست برای رئال مادرید به میدان برود. اما در همان سال دی استفانو تابعیت اسپانیایی گرفت تا کوپا بتواند بازی کند. رئال مادرید فصل را با حضور در جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۶ در ونزوئلا آغاز کرد. اسپانیایی‌ها در برابر تیم‌های واسکو دوگاما، آ.اس. رم و پورتو قرار گرفتند و هر سه بازی را بردند تا قهرمان
پورتو قرار گرفتند و هر سه بازی را بردند تا قهرمان این رقابت شوند. دی استفانو ۴ گل به ثمر رساند و آقای گل این رقابت شد. رئال مادرید در جام باشگاه‌های اروپا ۵۷–۱۹۵۶ با شکست دادن تیم‌های راپید وین، منچستر یونایتد و نیس به فینال رسید. آن‌ها در برابر آتالانتا قرار گرفتند و با نتیجهٔ ۲–۰ پیروز شدند و برای دومین سال پیاپی قهرمان اروپا شدند. دی استفانو نیز در فینال گلزنی کرد. رئال همچنین در آخرین دوره از رقابت‌های جام لاتین با تک‌گل دی استفانو بنفیکا را شکست دادند و قهرمان این رقابت‌ها شدند. همچنین دی استفانو موفق
قهرمان این رقابت‌ها شدند. همچنین دی استفانو موفق شد توپ طلای سال ۱۹۵۷ را از آن خود کند. رئالی‌ها در آن سال بازیکنانی همچون کوپا، هکتور ریال، فرانسیسکو خنتو و البته دی استفانو را در اختیار داشتند و توانستند با یک عملکرد فوق‌العاده، ۲۳ پیروزی متوالی در لا لیگا را به‌دست آورند و قهرمان اسپانیا شوند. دی استفانو نیز با ۳۱ گل برای بار دیگر آقای گل این رقابت‌ها شد. در فصل بعد با ورود خوزه سانتاماریای اروگوئه‌ای خط دفاع رئال تقویت شد. در آن فصل رئال مادرید بالاتر از اتلتیکو قهرمان اسپانیا شد و دی استفانو با ۱۹ گل
اتلتیکو قهرمان اسپانیا شد و دی استفانو با ۱۹ گل آقای گل شد. در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی جام باشگاه‌های اروپای ۱۹۵۸ رئال مادرید به مصاف سویا رفت و بازی رفت را با نتیجهٔ فوق‌العادهٔ ۸–۰ به پیروزی رسید. عملکرد دی استفانو در آن بازی بی‌نظیر بود و موفق به ثبت ۴ گل شد. در بازی برگشت در شهر سویل دی استفانو مورد اهانت هواداران سویا قرار گرفت و رئال مادرید به تساوی ۲–۲ رضایت داد. در نیمه‌نهایی، رئالی‌ها از تیم واشاش مجارستان عبور کردند و به فینال رسیدند تا در برابر میلان به میدان بروند. رئال مادرید با کامبک در فینال
به میدان بروند. رئال مادرید با کامبک در فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۵۸ و گلزنی دی استفانو قهرمان اروپا شد. دی استفانو با ۱۰ گل آقای گل این رقابت‌ها شد. در فصل بعد، رئال مادرید با جذب فرانس پوشکاش یکی از بهترین زوج‌های تاریخ فوتبال را به‌وجود آورد. آن‌ها با باخت از اتلتیک بیلبائو از کوپا دل ری حذف شدند و در رتبهٔ دوم لا لیگا قرار گرفتند. دی استفانو با ۲۳ گل آقای گل اسپانیا شد. علیرغم عملکرد بد در اسپانیا، سفیدپوشان در اروپا خوش درخشیدند و با پیروزی ۲–۰ در برابر تیم استاد رنس قهرمان اروپا شدند. دی استفانو
برابر تیم استاد رنس قهرمان اروپا شدند. دی استفانو نیز برای چهارمین سال پیاپی موفق به گلزنی در فینال شد. در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹، با توجه به محبوبیت دی استفانو و پله، رئال مادرید یک بازی دوستانه با پله و تیم برزیلی‌اش سانتوس ترتیب داد. این مسابقه در ورزشگاه خانگی سانتوس برگزار شد و رئال با نتیجهٔ ۵ بر۳ پیروز شد. این بازی یکی ماندگارترین بازی‌های تاریخ فوتبال است چون دو اسطورهٔ فوتبال یعنی دی استفانو و پله در برابر هم قرار گرفتند. در رأی‌گیری توپ طلای ۱۹۵۹ دی استفانو بالاتر از ریموند کوپا و جان چارلز، برندهٔ توپ
بالاتر از ریموند کوپا و جان چارلز، برندهٔ توپ طلا شد. در طول فصل ۱۹۶۰–۱۹۵۹ رئال مادرید دیدی را که یکی از بهترین هافبک‌های فوتبال بود، جذب کرد. او با برزیل قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸ شده بود و بالاتر از پله بهترین بازیکن جام جهانی شد. همچنین او هم‌تیمی پله و گارینشا بود. سبک بازی این هافبک برزیلی مانند دی استفانو بود و خیلی زود با تیم سازگار شد. رئالی‌ها در آن فصل به فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۶۰ راه پیدا کردند و با حضور ۱۳۵۰۰۰ تماشاگر، تیم آینتراخت فرانکفورت را با نتیجهٔ ۷–۳ شکست دادند. این مسابقه یکی از
را با نتیجهٔ ۷–۳ شکست دادند. این مسابقه یکی از جذاب‌ترین بازی‌های تاریخ فوتبال است. در این بازی دی استفانو ۳ گل و پوشکاش ۴ گل به ثمر رساندند. در آن سال دی استفانو با ۸ گل پایین‌تر از پوشکاش قرار گرفت. همچنین در لا لیگا رئال مادرید موفق به قهرمانی نشد و پوشکاش بالاتر از دی استفانو، آقای گل این رقابت‌ها شد. همچنین در کوپا دل ری نیز با شکست در برابر اتلتیکو از این رقابت حذف شدند. سال‌های پایانی و ناکامی در اروپا. رئال مادرید در اولین سال تأسیس جام بین قاره‌ای موفق شد نمایندهٔ اروگوئه را با گلزنی دی استفانو با
شد نمایندهٔ اروگوئه را با گلزنی دی استفانو با نتیجهٔ ۵–۰ شکست دهد و قهرمان جام بین قاره‌ای ۱۹۶۰ شود. در ۱۳ دسامبر ۱۹۶۰ دی استفانو مقام چهارم توپ طلای ۱۹۶۰ را به‌دست‌آورد. آن‌ها در فصل ۱۹۶۱–۱۹۶۰ برای اولین بار بعد از ۵ سال در جام باشگاه‌های اروپا حذف شدند، اما در لا لیگا با اختلاف زیاد نسبت به تیم دوم یعنی اتلتیکو مادرید قهرمان شدند. کهکشانی‌ها در فینال کوپا دل ری با نتیجهٔ ۳–۲ شکست خوردند. دی استفانو در آن فصل ۲۱ گل به ثمر رساند و بعد از پوشکاش با ۲۸ گل دومین گلزن لا لیگا شد. در فصل ۱۹۶۲–۱۹۶۱ رئال مادرید
گلزن لا لیگا شد. در فصل ۱۹۶۲–۱۹۶۱ رئال مادرید در فینال کوپا دل ری در برابر سویا قرار گرفت و با دبل پوشکاش با نتیجهٔ ۲–۱ پیروز شد و بعد از ۱۵ سال قهرمان کوپا دل ری شد. وی در دسامبر ۱۹۶۱ در جایگاه ششم توپ طلای ۱۹۶۱ قرار گرفت. در فصل ۱۹۶۲–۱۹۶۱ در اروپا، رئال با عبور از استاندارد لیژ و یوونتوس برای ششمین بار در تاریخ خود، به فینال راه پیدا کرد و در برابر مدافع عنوان قهرمانی یعنی بنفیکا قرار گرفت. اگر چه رئالی‌ها دو بار جلو افتادند اما در نهایت با نتیجهٔ ۵ بر ۳ مغلوب تیم پرتغالی شدند. این اولین فینالی بود که دی
تیم پرتغالی شدند. این اولین فینالی بود که دی استفانو در آن گل نزد (هر سه گل را پوشکاش به ثمر رساند). با این وجود او با ۷ گل آقای گل این رقابت‌ها شد. همچنین رئال مادرید موفق به قهرمانی در آن فصل لا لیگا شد. در فصل ۱۹۶۳–۱۹۶۲ رئال مادرید با دی استفانوی ۳۷ ساله بالاتر از اتلتیکو، قهرمان اسپانیا شد؛ اما پوشکاش آقای گل این رقابت‌ها شد. همچنین رئال مادرید در این فصل از جام باشگاه‌های اروپا از اندرلشت شکست خورد و حذف شد. فصل ۱۹۶۴–۱۹۶۳ آخرین فصل دی استفانو در رئال مادرید بود. در ابتدا تیم یک تور پیش‌فصل در ونزوئلا
بود. در ابتدا تیم یک تور پیش‌فصل در ونزوئلا داشت تا در جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۶۳ شرکت کند اما درست قبل بازی با سائو پائولو توسط نیروی‌های مسلح آزادی‌بخش ونزوئلا در هتل پوتوماک در کاراکاس ربوده شد. البته سه روز بعد درحالی‌که هیچ صدمه‌ای ندیده بود آزاد شد اما رئال مادرید بدون او دوام نیاورد و موفق به برد قهرمان آرژانتین نشد. رئالی‌ها برای چهارمین فصل پیاپی قهرمان لالیگا شدند و پس از شکست دادن میلان با نتیجهٔ ۴ بر ۳ برای هفتمین بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۶۴ راه پیدا کردند. دی استفانو قبل از بازی
اروپا ۱۹۶۴ راه پیدا کردند. دی استفانو قبل از بازی با اینتر میلان در فینال، صریحاً از تاکتیک‌های میگل مونیوز سرمربی رئال مادرید انتقاد کرد که البته برنابئو نیز از او حمایت کرد اما در نهایت فینال را با نتیجهٔ ۳–۱ واگذار کردند تا برای دومین بار نایب قهرمان شوند. عملکرد کلی دی استفانو در رئال مادرید. دی استفانو ۱۱ سال در رئال مادرید بازی کرد. ۸ قهرمانی لالیگا، ۱ کوپا دل ری، ۲ جام لاتین، ۵ قهرمانی پیاپی در اروپا، ۱ جام بین قاره‌ای و یک قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان کوچک، افتخارات آلفردو در رئال مادرید است.
جهان کوچک، افتخارات آلفردو در رئال مادرید است. همچنین چندین عنوان فردی مانند ۵ جایزهٔ پیچیچی و ۲ توپ طلا از جمله افتخارات او در رئال مادرید است. وی در کل در ۵۱۰ بازی ۴۱۸ گل به ثمر رساند، اما آمار رسمی، ۳۰۸ گل در ۳۹۶ بازی است. همچنین او بهترین گلزن تاریخ باشگاه شد اما بعد از چندین دهه این رکورد توسط رائول و سپس توسط کریستیانو رونالدو و کریم بنزما شکسته شد. دی استفانو همچنین رکورد ۲۲ هت‌تریک در لا لیگا را به ثمر رساند و آخرین هت‌تریک در برابر رئال مورسیا در ۱۵ مارس ۱۹۶۴ رخ داد و او با ۳۷ سال و ۲۵۵ روز سن،
۱۵ مارس ۱۹۶۴ رخ داد و او با ۳۷ سال و ۲۵۵ روز سن، مسن‌ترین بازیکنی شد که به این موفقیت نه تنها در لا لیگا بلکه در پنج لیگ برتر اروپا دست یافته است. رکوردی که او به مدت ۴۵ سال در اختیار داشت تا این‌که توسط خواکین سانچز در سال ۲۰۱۹ شکسته شد. خروج از رئال مادرید. پس از باخت رئال مادرید در فینال جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۶۴ برابر اینتر میلان، سانتیاگو برنابئو به دی استفانو پیشنهاد داد به جای تمدید قرارداد این بازیکن، در کادر مربیگری حضور پیدا کند. دی استفانو این پیشنهاد را رد کرد و از رئال مادرید به
استفانو این پیشنهاد را رد کرد و از رئال مادرید به اسپانیول نقل مکان کرد. پیشکسوت آرژانتینی در اولین فصل حضور خود در اسپانیول ۹ گل در همهٔ مسابقات به ثمر رساند و بعد از ۱۵ سال نتوانست تعداد گل‌های خود را دو رقمی کند. وی پس از ۱۴ گل در ۶۹ مسابقه با اسپانیول، در ۴۰ سالگی در سال ۱۹۶۶ به عنوان بازیکن بازنشسته شد و به تیمش کمک کرد تا در هر دو فصل به دستهٔ پایین‌تر سقوط نکند. علیرغم آنچه گفته شد، برنابئو تصمیم گرفت تا یک مسابقهٔ خداحافظی مقابل سلتیک در مادرید برگزار کند، تا از او به خاطر خدماتش تجلیل کند. ردهٔ
کند، تا از او به خاطر خدماتش تجلیل کند. ردهٔ ملی. دی استفانو در کل ۳۸ بازی ملی و ۲۹ گل در کارنامهٔ خود دارد. او ۳۱ بار برای تیم ملی اسپانیا، ۶ بار برای تیم ملی آرژانتین و چهار بار برای تیم ملی فوتبال کلمبیا به میدان رفته است. البته فیفا بازی دی استفانو برای کلمبیا را به رسمیت نمی‌شناسد. همچنین او تنها بازیکن فوتبال است که برای سه کشور مختلف به میدان رفته است. آرژانتین. اولین حضور بین‌المللی او به ۴ دسامبر ۱۹۴۷ و در کوپا آمریکا در اکوادور بر می‌گردد. دی استفانو در اولین بازی ملی خود گلزنی کرد تا آرژانتین با
در اولین بازی ملی خود گلزنی کرد تا آرژانتین با نتیجهٔ ۷–۰ بولیوی را شکست دهد. او در طول مسابقات ۵ گل دیگر به ثمر رساند (از جمله هت‌تریک در برابر کلمبیا). در نهایت آرژانتین قهرمان جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۴۷ شد و دی استفانو با زدن ۶ گل در ۶ بازی از عوامل اصلی این قهرمانی بود. اعتصاب بازیکنان آرژانتین و اختلاف با فدراسیون برزیل باعث کنار رفتن آرژانتین از مقدماتی جام جهانی ۱۹۵۰ در برزیل شد تا دی استفانو شانس حضور در اولین جام جهانی خود را از دست بدهد. بعداً آرژانتین از حضور در مسابقات قهرمانی ۱۹۴۹ و ۱۹۵۳
آرژانتین از حضور در مسابقات قهرمانی ۱۹۴۹ و ۱۹۵۳ آمریکای جنوبی منع شد. فیفا نیز دی استفانو را به دلیل حضور در کلمبیا، از بازی در تیم ملی آرژانتین منع کرد (هر چند آرژانتین دیگر در جام جهانی حضور نداشت). کلمبیا. پس از انتقال دی استفانو به کلمبیا، او در چهار بازی دوستانه برای تیم ملی کلمبیا به میدان رفت. البته دی استفانو پاسپورت کلمبیایی نداشت به همین دلیل فیفا بازی دی استفانو برای کلمبیا را به رسمیت نمی‌شناسد. اسپانیا. دی استفانو به بازی در اسپانیا علاقه داشت و منطقی بود پس از محرومیت در آرژانتین برای اسپانیا
منطقی بود پس از محرومیت در آرژانتین برای اسپانیا به میدان برود. فیفا ابتدا با این موضوع مخالف بود اما دی استفانو در سال ۱۹۵۶ تابعیت اسپانیا گرفت تا مجوز حضور در تیم ملی اسپانیا را به‌دست‌آورد. سرانجام او در ۳۰ ژانویه ۱۹۵۷ در یک بازی دوستانه در مادرید به میدان رفت. او در اولین بازی خود هتریک کرد تا اسپانیا آن بازی را با نتیجه ۵–۱ به پیروزی برساند. تیم ملی اسپانیا در مرحله انتخابی جام جهانی ۱۹۵۸ سوئد با تیم‌های سوئیس و اسکاتلند رو به رو شد که حریف چندان سختی به نظر نمی‌رسید. همچنین در آن دوره تیم ملی اسپانیا
نظر نمی‌رسید. همچنین در آن دوره تیم ملی اسپانیا به غیر از دی استفانو، بازیکنانی بزرگی مانند لاسلو کوبالا، لوییس سوارز میرامونتس و فرانسیسکو خنتو را در اختیار داشت. اسپانیا در شروع کار به تساوی ۲–۲ در برابر سوئیس رسید و از اسکاتلند ۴–۲ باخت. اسپانیا هر دو بازی برگشت را با نتیجه ۴–۱ به پیروزی رسید اما با توجه به پیروزی اسکاتلند در برابر سوئیس، اسپانیا به مرحله بعدی راه پیدا نکرد و دی استفانو دوباره شانس حضور در جام جهانی را از دست داد. همچنین دی استفانو در هر ۴ بازی حضور داشت و ۲ گل به ثمر رساند. در سال ۱۹۶۱
۴ بازی حضور داشت و ۲ گل به ثمر رساند. در سال ۱۹۶۱ دی استفانو سرانجام در سن ۳۶ سالگی راهی جام جهانی شد و به اسپانیا کمک کرد تا به جام جهانی ۱۹۶۲ شیلی راهی پیدا کند. اما درست قبل از شروع جام جهانی یک آسیب دیدگی عضلانی مانع از بازی او در جام جهانی شد و دی استفانو دوباره با بد شانسی جام جهانی را از دست داد. اما در هر حال او با تیم به شیلی سفر کرد. اسپانیا بازیکنانی مانند خوزه سانتاماریا و فرانس پوشکاش را در اختیار داشت و به خود می‌بالید اما با مصدومیت دی استفانو، اسپانیا نتوانست کاری را از پیش ببرد و در نهایت
اسپانیا نتوانست کاری را از پیش ببرد و در نهایت در مرحله گروه حذف شد. پس پایان جام جهانی دی استفانو از تیم ملی خداحافظی کرد. ربوده شدن دی استفانو در کاراکاس. در شب ۲۴ اوت ۱۹۶۳، نیروهای مسلح آزادی‌خواه ملی ونزوئلا، وارد اتاق دی استفانو در هتل پوتاماک کاراکاس شدند و دی استفانو را با تهدید اسلحه ربودند. گروگان‌گیری توسط شخصی به نام جولیان گریمائو، کمونیست اسپانیایی انجام شد که بعداً در سال ۱۹۶۶ به دستور ژنرال فرانکو اعدام شد. دی استفانو دو روز بعد روبه روی هتل بدون هیچ آسیبی آزاد شد. او گفت که در این دو روز با
هیچ آسیبی آزاد شد. او گفت که در این دو روز با او بد رفتاری نکردند. مربیگری. بعد از بازنشستگی، دی استفانو به مربیگری روی آورد. وی با باشگاه بوکا جونیورز به قهرمانی لیگ دست پیدا کرد و با والنسیا قهرمان لالیگا و جام برندگان جام اروپا شد. او همچنین اسپورتینگ را در فصل ۱۹۷۴–۷۵ و رئال مادرید را از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ هدایت کرد. او با رئال در فصل ۱۹۸۲–۸۳ در لالیگا سوم شد و در کوپا دل ری و کوپا دی لالیگا نایب قهرمان شد. همچنین با رئال مادرید به مقام قهرمانی سوپر جام اسپانیا دست پیدا کرد و در فینال جام برندگان جام
اسپانیا دست پیدا کرد و در فینال جام برندگان جام اروپا توسط آبردین تحت هدایت الکس فرگوسن شکست خورد. به‌طور کلی او در دوران مربیگری هدایت ۸ تیم مختلف را به عهده گرفت و در کل ۷ جام به‌دست‌آورد. و در سال ۱۹۹۱ از دنیای مربیگری خداحافظی کرد. بعد از مربیگری. دی استفانو تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۱۴ در مادرید اقامت داشت. وی در ۵ نوامبر ۲۰۰۰ رئیس افتخاری رئال مادرید شد. او به مدت ۱۴ سال و تا پایان عمر خود عنوان رئیس افتخاری رئال مادرید را بر عهده داشت. در ۹ مه ۲۰۰۶ ورزشگاه آلفردو دی استفانو افتتاح شد، جایی که معمولاً
آلفردو دی استفانو افتتاح شد، جایی که معمولاً رئال در آن تمرین می‌کند. بازی افتتاحیه آن بین رئال مادرید و استاد رنس برگزار شد که رئال مادرید با گل‌های سرخیو راموس، آنتونیو کاسانو(۲)، روبرتو سولدادو(۲) و خوزه مانوئل ژورداو با نتیجه ۶–۱ به اتمام رسید زندگی شخصی. دی استفانو در سال ۱۹۵۰ با سارا فریتس ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند: آلفردو، ایگناسیو، صوفیا، سیلوانا، هلنا و نانت. سارا همسر دی استفانو در سال ۲۰۰۵ درگذشت. در سال ۲۰۱۳، دی استفانو ۸۶ ساله با دبیر شخصی ۳۶ ساله خود، جینا گونزالس رابطه داشت. او برنامه
۳۶ ساله خود، جینا گونزالس رابطه داشت. او برنامه خود را برای ازدواج در همان سال اعلام کرد اما قبل از این اتفاق درگذشت سوپر توپ طلا. نشریه فرانس فوتبال در سال ۱۹۸۹ تصمیم گرفت بهترین بازیکن تاریخ فوتبال را انتخاب کند و نام جایزه آن را سوپر توپ طلا گذاشت. یوهان کرایف، میشل پلاتینی و آلفردو دی استفانو سه نامزدهای نهایی اعلام شدند و در نهایت دی استفانو در ۶۳ سالگی این جایزه را مال خود کرد. لازم است ذکر شود که دی استفانو تنها بازیکن تاریخ فوتبال است که موفق به کسب سوپر توپ طلا می‌شود. مرگ. در سال ۲۰۱۴ دی استفانو
سوپر توپ طلا می‌شود. مرگ. در سال ۲۰۱۴ دی استفانو دچار حمله قلبی دیگری شد و در ۵ ژوئیه ۲۰۱۴ به بیمارستان منتقل شد. پس دو روز بستری در بخش مراقبت‌های ویژه در بیمارستان، در نهایت آلفردو دی استفانو در ۷ ژوئیه ۲۰۱۴ درگذشت. در ۸ ژوئیه، تابوت دی استفانو برای نمایش عمومی در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو قرار داده شد. فلورنتینو پرز رئیس رئال مادرید و ایکر کاسیاس کاپیتان رئال مادرید از جمله حضار بودند. دنبال مرگ وی، بسیاری از شخصیت‌های معروف از جمله الکس فرگوسن، پله، کریستیانو رونالدو، دیگو مارادونا و بابی چارلتون ادای
رونالدو، دیگو مارادونا و بابی چارلتون ادای احترام کردند. در مرحله نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ بین آرژانتین و هلند در تاریخ ۹ ژوئیه، به احترام دی استفانو همه حضار یک دقیقه سکوت کردند. همچنین تیم آرژانتین نیز به احترام او، روبان‌های سیاه برتن کرد. در تاریخ ۱۴ ژوئیه دو تیم میلوناریوس و ریور پلاته به احترام بازیکن سابق خود یک بازی دوستانه در ورزشگاه خانگی میلوناریوس برگزار کردند لقب. هواداران رئال مادرید به دی استفانو لقب لاسانتا را داده‌اند که به معنای پیکان طلایی است. همچنین در سرود رسمی باشگاه رئال مادرید نیز
است. همچنین در سرود رسمی باشگاه رئال مادرید نیز از این لقب یاد شده است.
حصر خانگی میرحسین موسوی، از نامزدهای معترض انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ و همسرش زهرا رهنورد در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ با یورش مأموران امنیتی به خانهٔ آن‌ها آغاز شد و تاکنون ادامه دارد. مهدی کروبی و فاطمه کروبی که همزمان با این افراد سال‌ها تحت بازداشت خانگی قرار داشتند، بعد از مدتی آزاد شدند. این حصر به دنبال پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ و جنبش سبز شکل گرفت. این حصر بدون برگزاری محاکمه یا صدور حکم قضایی رسمی اعمال شد. به گفتهٔ رادیو فردا، از اظهارات مقامات ایران چنین برداشت شده که حصر خانگی آن‌ها به فرمان علی
چنین برداشت شده که حصر خانگی آن‌ها به فرمان علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، اجرایی شده است. کروبی در سال‌های حصر با وجود انتقاد از حکومت، از ریاست‌جمهوری نامزدهای نزدیک به اصلاح‌طلبان حمایت کرد. اما موسوی در انتخابات های ۱۳۹۲، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳ شرکت نکرد و بر خلاف کروبی از نامزدی اصلاح طلبان در این انتخابات ها حمایت نکرده بود، پس از خیزش ۱۴۰۱ ایران موسوی تغییر موضع داد و خواستار تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین نظام و قانون اساسی جدید در ایران شد. اگرچه در سال های قبل از آن، برخی اخبار مبنی بر رای دادن موسوی به
قبل از آن، برخی اخبار مبنی بر رای دادن موسوی به روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ منتشر شده بود اما محمد جواد اکبرین که برخی رسانه ها مدعی بودند که او به جای موسوی پیام هایی منتشر می‌کند، این خبر را تکذیب کرد و نقش خودش در انتشار برخی پیام‌ها از طرف موسوی را تایید کرد و مدعی شد که انتشار این خبر به خاطر فشارهای او بوده و موسوی در آن دوران در جریان اخبار بیرون از حصر نبود. حصر خانگی کروبی که بر خلاف موسوی از پزشکیان حمایت کرده بود، در ۲۶ اسفند ۱۴۰۳ همزمان با ریاست جمهوری پزشکیان پایان یافت. به گفتهٔ
با ریاست جمهوری پزشکیان پایان یافت. به گفتهٔ فرزند کروبی، مسئولان به پدرش گفته‌اند طی چند ماه آینده موسوی هم رفع حصر خواهد شد اما این اتفاق تاکنون نیفتاده است. بعد از ۱۴ سال حبس خانگی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در پنج‌شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۴ اولین دیدار غیرخانوادگی صورت گرفت و «مسیح مهاجری»، «محمدرضا حسینی بهشتی» و «غلامرضا آقازاده» به دیدار آنها رفتند. زمینه دستگیری. روز یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۸۹ در پی حبس خانگی موسوی و کروبی، مجمع روحانیون مبارز خواستار پایان یافتن آن شد. در ۹ اسفند ۱۳۸۹، سایت کلمه، وب گاه مرتبط با
شد. در ۹ اسفند ۱۳۸۹، سایت کلمه، وب گاه مرتبط با میرحسین موسوی، گزارش داد که میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همچنین همسران آن‌ها یعنی زهرا رهنورد و فاطمه کروبی دستگیرشده و به زندان حشمتیه تهران منتقل شده‌اند. اردشیر امیرارجمند مشاور موسوی و مجتبی واحدی مشاور کروبی نیز این خبر را تأیید کرده و خبرگزاری‌های دیگر نظیر بی‌بی‌سی فارسی، بخش فارسی صدای آمریکا و یورونیوز آن را به نقل از وبگاه کلمه و مشاوران آن‌ها بازگو کردند. اما غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضائیه، آن را تکذیب کرد. پیش‌تر در ۶ اسفند ۱۳۸۹ کمپین
آن را تکذیب کرد. پیش‌تر در ۶ اسفند ۱۳۸۹ کمپین بین‌المللی حقوق بشر به نقل از یک منبع محلی خبر از تخلیه خانه مهدی کروبی داده بود. این خبر یکی از عوامل مؤثر در برگزاری تجمعات اعتراضی در ۱۰ اسفند بوده است. تصحیح خبر سایت کلمه. سایت کلمه در روز سه شنبه ۱۷ اسفند خبر قبلی خود مبنی بر بازداشت موسوی و کروبی به همراه همسرانشان را تصحیح کرد و گفت آقای موسوی و خانم رهنورد در حصر خانگی هستند و نه در پادگان حشمتیه. سایت کلمه به وضعیت آقای کروبی و همسرش اشاره‌ای نکرد. وضعیت سلامت. احترام السادات نواب صفوی، مادر زهرا
وضعیت سلامت. احترام السادات نواب صفوی، مادر زهرا رهنورد پس از دیداری که در تیرماه ۱۳۹۰ با دخترش و میرحسین موسوی داشت از رنگ‌پریدگی و لاغری شدید آن‌ها ابراز نگرانی کرده بود. در ماه مرداد، برخی از منابع خبری نزدیک به جمهوری اسلامی با انتشار گزارشی حال میرحسین موسوی را وخیم توصیف کرده و اعلام کرده بودند که پزشکان بر بالین وی حاضر شده‌اند. اما وبسایت کلمه ضمن رد این ادعا اعلام کرده است که وی تا روز ۲۷ مرداد ۱۳۹۰ حال عمومی رضایت بخشی داشته و روزه‌دار بوده است. در این راستا اردشیر امیرارجمند، مشاور میرحسین موسوی
این راستا اردشیر امیرارجمند، مشاور میرحسین موسوی نیز با رد وخامت حال وی اعلام کرده بود که نزدیکان وی از انتشار اخبار «ضد و نقیض» در مورد سلامت او نگران هستند. در ۲۵ مرداد سال ۱۳۹۶، همسر مهدی کروبی با انتشار نامه‌ای از اعتصاب غذای خشک او خبر داد. فاطمه کروبی نوشت: «آقای کروبی خواسته خودشان را صریحاً اعلام کردند: ابتدا خروج نیروهای امنیتی از منزل؛ که تا کنون در هیچ حصری پیش و پس از انقلاب سابقه نداشته که مأموران امنیتی در درون منزل با فرد محصور زندگی کنند و تمام ابعاد زندگی او را به‌طور کامل شنود کنند و
و تمام ابعاد زندگی او را به‌طور کامل شنود کنند و دوربین وصل کنند و شرایط زندگی را به‌طور بسیار عجیبی برای آن فرد و خانواده‌اش سخت کنند. دوم، همان‌طور که پیش‌تر به آقای روحانی و مطهری در نامه‌ای جداگانه گفته بودند در صورت تداوم حصر برگزاری دادگاه علنی را فراهم کنند… پیش از اعزام بار دوم به بیمارستان، ایشان پیامشان را به مقامات از جمله به وزیر بهداشت و درمان اعلام کردند و گفتند که اگر قرار بر تداوم حصر غیرقانونی، بدون محاکمه علنی است، ایشان دست به اعتصاب غذا خواهد زد.» حصر انفرادی کروبی. در پنجم شهریور، سایت
زد.» حصر انفرادی کروبی. در پنجم شهریور، سایت سحام نیوز با درج مصاحبه‌ای با فاطمه کروبی، خبر از انتقال مهدی کروبی به محلی دیگر داد. در این مصاحبه ایشان از حصر انفرادی مهدی کروبی از ابتدای ۱۶ رمضان خبر داده بود. بدنبال این مصاحبه، روزنامه کیهان با اعلام تغییر محل حصر مهدی کروبی، به حضور یک مأمور امنیتی در این آپارتمان اشاره کرد. اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۹۰. شورای هماهنگی راه سبز امید و فعالان جنبش سبز نظیر اردشیر امیرارجمند، مجتبی واحدی، شیرین عبادی، عیسی سحرخیز، و نمایندگان ادوار مجلس در بهمن ماه ۱۳۹۰
سحرخیز، و نمایندگان ادوار مجلس در بهمن ماه ۱۳۹۰ در آستانه سالگرد تظاهرات ۲۵ بهمن ۱۳۸۹، فراخوان‌هایی را منتشر کردند که در آن از معترضان خواسته شد در اعتراض به ادامه حبس خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همسرانشان به خیابان‌ها بیایند. موضع دولت دهم. محمود احمدی‌نژاد در خطبه‌های پیش از نماز جمعه در ۲۷ بهمن ۹۱ خواستار ادامه حصر رهبران جنبش سبز شد و ادامه داد: این‌ها همان‌طور که مردم ایران می‌دانند از آمریکا خط می‌گیرند و آزادی چنین منافقانی به ضرر کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. در زمان دولت یازدهم
اسلامی ایران خواهد بود. در زمان دولت یازدهم ایران. با آغاز به کار حسن روحانی در سمت ریاست دولت یازدهم ایران، امیدواری جهت رفع حصر این گروه ۳ نفره افزایش یافت. روحانی در سخنرانی‌های خود پیش از انتخابات به آزادی زندانیان سیاسی از جمله رفع حصر این گروه وعده داده بود. این اعلام موضع با حمایت محمد خاتمی و محمدرضا عارف روبرو شده بود که ابراز امیدواری کردند وزارت اطلاعات دولت یازدهم در این خصوص تصمیمات متفاوتی اتخاذ کند. در اظهارنظری در آذر ۱۳۹۲، محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت یازدهم در گفتگویی اعلام کرد: «در این
سخنگوی دولت یازدهم در گفتگویی اعلام کرد: «در این دست موارد که جامعه منتظر اقدام دولت است گاهی بهتر است به‌جای پیگیری جزئیات امور به دولت اعتماد کرد و گذاشت دولتمردان امور را پیش ببرند. رفع حصر از چهره‌های اصلاح‌طلب و آزادی زندانیان سیاسی در دستور کار دولت است اما ترجیح این است که این امور در بی‌خبری و در عمل دنبال شود. مردم با توجه به روحیاتی که از دکتر روحانی سراغ دارند باید به دولت تدبیر و امید اعتماد کنند…» پیام‌ها در دوران حصر خانگی. فراخوان به برگزاری رفراندوم. میرحسین موسوی در تیر ۱۴۰۴ در بیانیهٔ خود
میرحسین موسوی در تیر ۱۴۰۴ در بیانیهٔ خود بار دیگر همانند ۱۴۰۱ در میانه اعتراضات خواستار برگزاری رفراندوم برای تأسیس مجلس مؤسسان قانون اساسی شد. وی گفت: «اگر سال ۵۷ مردم حق داشتند که نظام شاهنشاهی را تغییر دهند و نظام جدیدی را تأسیس بکنند، امروز همان حق تعیین سرنوشت که غیرقابل لغو و مستمر است به آن‌ها اجازه می‌دهد که نظام جدیدی را درخواست بکنند... رفراندومی صورت بگیرد که مردم بگویند این نظام را می‌خواهند یا خواستار نظام دیگری هستند. اگر نظام دیگری می‌خواهند، باید مجلس مؤسسان شکل بگیرد.» به مناسبت روز جهانی
باید مجلس مؤسسان شکل بگیرد.» به مناسبت روز جهانی زن. زهرا رهنورد در اسفند ۱۴۰۳ به مناسبت روز جهانی زن گفت: «جنگ تن به تن» حاکمان جمهوری اسلامی با زنان همچنان ادامه دارد. وی در نوشته خود ادامه داد: «تحقیر، دستگیری، زندان و اعدام سهم زنان آگاه و آزادیخواهی است که تسلیم جهل و تبعیض یا دخالت در زندگی خصوصی خود نظیر حجاب اجباری نشده‌اند». وی حکومت ایران را «نظام‌های دیکتاتوری» دانسته که «همچنان، با پررویی و بی‌خجالت، کوس رسوایی خود را به گوش ملت خود می‌رسانند و چشم خود را بر واقعیت‌های تلخ بین‌المللی،
و چشم خود را بر واقعیت‌های تلخ بین‌المللی، عقب‌افتادگی‌ها، فقر و نابسامانی که گریبانگیر کشور و ملت شده بسته‌اند.» اعتراض به سرکوب و اعدام زندانیان سیاسی. در ۱۹ مرداد ۱۴۰۴ زهرا رهنورد با انتشار پیامی نسبت به سرکوب و اعدام زندانیان سیاسی اعتراض خود را نشان داد: «دریغا، که حاکمان بر خشونت و ظلم و ستم افزودند، و با اعدام فرزندان منتقد مردم، و همزمان با سرکوب و کشاندن زندانیان سیاسی با قُل و زنجیر و ضرب و جرح و شتم، این آزادگان سرفراز را، از این زندان به آن زندان کشاندند و خون بر چهره نجیب‌شان پاشیدند و زخم بر
کشاندند و خون بر چهره نجیب‌شان پاشیدند و زخم بر دست و پای… شگفتا که چهره کریه استبداد و خشونت هم چنان بر قامت این نظام حرف اول و آخر است.» او از آمران و عاملان این فاجعه خواست تا از ملت عذرخواهی و همه زندانیان را آزاد کنند.