payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پر شدن حافظه روبه رو می‌شود ممکن است آن برنامه‌ای نباشد که دارای کمبود حافظه است. بعضی از سیستم عامل‌های چند وظیف ای یک روش مخصوص به خود برای برخورد با پر شدن حافظه دارند مانند حذف تصادفی پروسه‌ها (ممکن است بر روی یک پروسه بی گناه صورت بگیرد) یا حذف پروسه‌ای که از بیشترین حافظه استفاده می‌کند (که احتمالاً یکی از پروسه‌هایی بوده که سبب مشکل بوده). بعضی از سیستم عامل‌ها برای هر پروسه یک محدودیت حافظه دارند تا از به زور گرفتن همه حافظه توسط برنامه جلوگیری کند. بدی این ایده این است که سیستم عامل باید گاهی
کند. بدی این ایده این است که سیستم عامل باید گاهی اوقات دوباره تنظیم گردد تا بتواند به برنامه‌هایی که واقعاً نیاز به فضای زیادی دارند فضای کافی در نسبت دهد (مانند برنامه‌های گرافیکی، ویرایش فیلم و محاسبات علمی). اگر کمبود حافظه در هسته سیستم عامل رخ دهد سیستم عامل متوقف می‌شود. کامپیوترهایی که از مدیریت حافظه خبره استفاده نمی‌کنند مانند سیستم‌های جاسازی شده ممکن است در اثر کمبود حافظه ماندگار، از کار متوقف شود. سیستم‌های در دسترس عموم مانند سرویس دهنده‌های وب یا مسیریاب‌ها برای حملات انکار سرویس مستعد
وب یا مسیریاب‌ها برای حملات انکار سرویس مستعد هستند در صورتی که حمله‌کننده دنباله از کارهایی که سبب کمبود حافظه می‌شود راکشف کند. مانند دنباله‌هایی که به اکسپلویت موسوم هستند. الگوی دندانه‌ای استفاده از حافظه ممکن است نشان دهندهٔ کمبود حافظه باشد اگر پرش‌های کاهشی عمودی هم‌زمان با دوباره بوت کردن یا راه اندازی مجدد نرم‌افزار رخ دهد. البته باید مراقب بود زیرا زباله روب نیز ممکن است سبب تولید چنین الگویی شود. دیگر مصرف‌کننده‌های حافظه. باید توجه داشته باشیم که افزایش مداوم استفاده از حافظه نمی‌تواند نشان
که افزایش مداوم استفاده از حافظه نمی‌تواند نشان کمبود حافظه باشد؛ مثلاً بعضی از برنامه‌ها به‌طور افزایشی مقدار زیادی از اطلاعات را در حافظه ذخیره می‌کنند (شبیه ذخیره گاه). اگر این ذخیره گاه بتواند به مقدار زیادی افزایش یابد باعث ایجاد مشکل می‌گردد که ممکن است در اثر طراحی یا برنامه‌نویسی نا درست به وجود آمده باشد، ولی این امر کمبود حافظه تلقی نمی‌شود زیرا تمام حافظه استفاده شده قابل دسترسی است. در حالتی دیگر ممکن است برنامه‌نویس به‌طور نامعقولی درخواست حافظهٔ زیادی کند چون که برنامه‌نویس در این تصور بوده
زیادی کند چون که برنامه‌نویس در این تصور بوده که حافظه موجود برای آن کار همیشه در دسترس است. برای مثال پردازش گر فایل‌های گرافیکی شروع به خواندن همهٔ فایل و ذخیره آن در حافظه کند، در صورتی که فضای لازم موجود نباشد برنامه در اجرا دچار مشکل می‌شود. کمبود حافظه در اثر نوع خاصی از اشکال در برنامه‌نویسی رخ می‌دهد و در صورتی به منبع کد آن دسترسی نداشته باشیم تنها با دیدن نشانه‌های آن می‌توان حدس زد که شاید بر نامه دارای کمبود حافظه است. در صورتی که به درون برنامه هیچ شناختی نداریم بهتر است از عبارت «افزایش مداوم
هیچ شناختی نداریم بهتر است از عبارت «افزایش مداوم و ثابت حافظه مورد استفاده» استفاده کنیم. مثالی ساده در زبان سی. در این مثال سی ما عمداً با از دست دادن اشاره گر به حافظه تخصیص یافته سبب کمبود حافظه می‌شویم. به این دلیل که تخصیص حافظه بدون ذخیره آدرس آن به‌طور همیشگی ادامه دارد در نهایت باعت به وجود آمدن توقف (مقدار تهی برمی‌گرداند) در اجرا می‌شود در جایی که حافظه پر شده‌است. به این دلیل که آدرس حافظه تخصیص یافته ذخیره نمی‌شود امکال آزاد کردن حافظه‌های تخصیص یافته قبلی وجود ندارد. باید به نکته توجه داشت که
یافته قبلی وجود ندارد. باید به نکته توجه داشت که سیستم عامل تا زمانی که هیچ داده‌ای بر روی حافظه تخصیص یافته نوشته نشده‌است بین تخصیص حافظه واقعی تأخیر می‌اندازد و برنامه زمانی که آدرس‌های مجازی آن از محدوده خارج می‌شود پایان می‌یابد. (برای هر پروسه بین ۲ تا ۴ گیگا بایت محدود است البته برای سیستم عامل‌های ۶۴ بیتی محدودیت کمتری وجود دارد). int main(void) /* this is an infinite loop calling the malloc function which * allocates the memory but without saving the address of the * allocated place */ while
the address of the * allocated place */ while (malloc(50)); /* malloc will return NULL sooner or later, due to lack of memory */ return 0; /* free the allocated memory by operating system itself after program exits */
ادویگ (به انگلیسی: "Edwig"، به انگلیسی باستان: "Eadwig") یا ادوی (درگذشتهٔ ۱ اکتبر ۹۵۹) ملقب به ادویگ خوبرو پادشاه انگلستان از ۹۵۵ و فرمانروای وسکس و کنت از ۹۵۷ تا ۹۵۹ بود. زندگینامه. ادویگ پسر بزرگ ادموند یکم، شاه انگلستان و الگیوا بود که در پانزده سالگی و پس از مرگ عمویش ادرد، شاه وقت انگلستان که فرزندی نداشت در ۹۵۵ جانشین او شد. بنا بر نوشته‌ها ادویگ جوانی خوش‌سیما بود که بیشتر وقتش را با بانو الفگیفوی زیباروی می‌گذراند. دانستن قدیس از اهمال‌ورزی او در انجام وظایفش خشمگین شد و ادویگ را وادار به بازگشت
انجام وظایفش خشمگین شد و ادویگ را وادار به بازگشت نمود. در نوشتهٔ دیگری آمده است که ادویگ جشن تاجگذاری‌اش را رها کرده به دیدار الفگیفو رفت. دانستن شاه جوان را وادار نمود تا به مراسم بازگردد و همین موضوع سبب نفرت ادویگ از دانستن شد. ادویگ بعدتر با الفگیفو ازدواج کرد اما کلیسا این ازدواج را غیرشرعی اعلام نمود چون گفته می‌شد که او دختر مادرخوانده و معشوقهٔ سابق ادویگ، اتلگیوا بود. سرانجام اسقف اعظم اُدو، ادویگ را مجبور نمود تا از الفگیفو جدا شده او را از دربار خود بیرون کند. این جدایی، آتش خشم ادویگ نسبت به
خود بیرون کند. این جدایی، آتش خشم ادویگ نسبت به دانستن را که در تلاش برای احیای رهبانیت‌گرایی بود را بیشتر کرد. دانستن در دیری گوشه‌نشین شد اما سربازان پادشاه صومعهٔ او را غارت کردند. دانستن برای حفظ جان خود از انگلستان گریخت و تا پایان دوران حکومت ادویگ در اروپا ماند. مدتی بعد ادویگ تمام اموال مادربزرگش ادگیوا (بیوهٔ شاه ادوارد) را از او گرفت و با وضع مالیات‌های سنگین و برتری دادن به وسکس نسبت به دیگر استان‌های تحت فرمانش بر نامحبوبی خود در میان مردم افزود. در ۹۵۷ اهالی مرسیا و نورثامبریا که از سیاست‌های
در ۹۵۷ اهالی مرسیا و نورثامبریا که از سیاست‌های ادویگ به خشم آمده بودند سرانجام علیه او شوریدند. رهبری این شورش‌ها برعهدهٔ ادگار، برادر شاه و اُدو، اسقف کانتربری بود که ادویگ آشکارا نسبت به هردوی آنها نفرت می‌ورزید. دو طرف در گلوستر با یکدیگر روبرو شدند که به شکست و فرار ادویگ انجامید. کمی بعد اهالی کنت و وسکس خواهان مذاکرات صلح شدند و ادویگ مجبور به پذیرش برادرش ادگار به‌عنوان شاه تمامی نواحی شمال رود تیمز شد. بدین ترتیب ادویگ در دو سال پایانی عمرش تنها ادارهٔ سرزمین‌های جنوب تیمز را برعهده داشت. ادویگ پس
سرزمین‌های جنوب تیمز را برعهده داشت. ادویگ پس از ۴ سال حکومت در ۱ اکتبر ۹۵۹ درگذشت و این احتمال وجود دارد که او را به قتل رسانده باشند.
جنگ ایران صفوی و عثمانی (۹۶۲–۹۳۸) جنگی بود که میان شاه طهماسب یکم صفوی و سلیمان یکم عثمانی رخ داد. جنگ اول. سلطان سلیمان که از مرزهای امپراتوری عثمانی با اروپا آسوده‌ خاطر شد، توجهش به سمت خطری معطوف شد که از جانب سلسلهٔ شیعه‌ مذهب صفویه احساس می‌شد. در مقابل، شاه طهماسب نیز مانند پدرش، ترکمانان آناتولی را به شورش علیه عثمانی‌ها تحریک می‌کرد. شاه طهماسب روابط دوستانه‌ای را با کارل پنجم، دشمن سلیمان یکم عثمانی، در پیش گرفته بود. والی بدلیس نیز از اطاعت سلیمان دست برداشته و در پناه طهماسب قرار گرفته بود.
دست برداشته و در پناه طهماسب قرار گرفته بود. همچنین ایرانی‌ها تلاش می‌کردند تا در مرکز و جنوب عراق، سرزمینی که روزگاری قلب خلافت عباسی به‌شمار می‌آمد، مذهب شیعه را جایگزین مذهب تسنن کنند. والی بغداد نیز که دست‌نشانده شاه طهماسب بود با دولت عثمانی به توافق رسید. علاوه بر همهٔ این مسائل، انگیزه‌ها و منافع اقتصادی نیز دخیل بود. در سال ۹۳۸ ه‍.ق، لاله سلطان تکلو، حاکم آذربایجان، به وان و سپس خاک عثمانی گریخت. از طرف دیگر، شرف خان کُرد، حاکم بدلیس، که مشکوک به ارتباط با ایرانی‌ها بود از حکومت بدلیس کنار گذاشته
با ایرانی‌ها بود از حکومت بدلیس کنار گذاشته شده و الامه به عنوان حاکم آن منصوب شد. صدراعظم ابراهیم پاشا، پیل پاشا را همراه با پنجاه‌ هزار نفر و الامه سلطان به طرف بدلیس فرستاد. شرف خان کُرد نیز از شاه طهماسب که در تبریز بود کمک خواست و عملا جنگ دوم ایران و عثمانی شروع شد. پیشروی شاه طهماسب به سمت بدلیس باعث عقب‌نشینی ارتش عثمانی به سمت دیاربکر شد. سلطان سلیمان در سال ۹۳۹ ه‍.ق درگیر جنگ با اتریش شد و شاه طهماسب نیز به جنگ با ازبکان در خراسان مشغول بود. پس از بازگشت سلطان سلیمان از اتریش و امنیت یافتن مرزهای
بازگشت سلطان سلیمان از اتریش و امنیت یافتن مرزهای غربی به وزیر اعظمش ابراهیم پاشا مأموریت داد تا به‌سرعت سپاهی جمع‌آوری کند و به سوی آذربایجان حرکت کند. سلطان سلیمان خود در قسطنطنیه ماند تا سپاهی بزرگ‌تر را سازماندهی کند و در اسرع وقت به یاری ابراهیم بشتابد. ابراهیم مناطق بین ارزروم و دریاچه وان و همچنین آذربایجان را اشغال کرد و در این زمان شاه طهماسب هنوز در خراسان بود که پیشروی ارتش عثمانی به آذربایجان را اطلاع یافت. سلطان سلیمان در پاییز ۹۴۱ ه‍.ق وارد تبریز شد. شاه طهماسب پس از اطلاع از حضور سلطان
تبریز شد. شاه طهماسب پس از اطلاع از حضور سلطان سلیمان در ری توقف کرد و به دنبال سیاست زمین سوخته بود تا از درگیری مستقیم با سلطان سلیمان خودداری کند، سلیمان تا سلطانیه پیشروی کرد ولی به علت تلفات و خسارات زیادی که به ارتش عثمانی در اثر سرمای شدید و کمبود آذوقه وارد شده بود، مجبور به عقب‌نشینی شد و زمستان سال ۹۴۱ ه‍.ق را در عراق گذراند و بدون هیچ مقاومتی بغداد را فتح کرد. پس از عقب‌نشینی عُثمانی‌ها شاه طهماسب به سمت تبریز حرکت کرده و الامه که از طرف سلطان سلیمان حاکم آذربایجان شده بود به طرف وان فرار کرد.
حاکم آذربایجان شده بود به طرف وان فرار کرد. دَر سال بعد سلطان سلیمان دوباره به سمت مرکز ایران پیشروی کرد که به دلیل سیاست زمین سوخته شاه طهماسب با کمبود آذوقه مواجه بود پس در تابستان ۹۴۲ ه‍.ق به سمت عثمانی بازگشت، شاه طهماسب پس از اطلاع از این موضوع به سمت وان پیشروی کرد تا نواحی اطراف دریاچه وان را تحت کنترل درآورد. درگیری‌های رخ داده در این نواحی به کشته شدن سنان پاشای عثمانی و فتح قلعه ارجیش انجامید و صفویان توانستند نواحی اطراف قلعه وان را دوباره تحت کنترل درآورند. این لشکرکشی سلطان سلیمان به شرق با
کنترل درآورند. این لشکرکشی سلطان سلیمان به شرق با پیروزی قطعی بر صفویان همراه نشد ولی عراق عرب به تصرف دولت عثمانی درآمد. جنگ دوم. از زمان جنگ اول تا فرار القاس میرزا، برادر شاه طهماسب، به عثمانی در سال ۹۵۴ ه‍.ق یک نوع آتش‌بس بین دو دولت وجود داشت، پس از این اتفاق سلطان سلیمان امیدوار شد تا با استفاده از تنش‌های خانوادگی، خطر مذهب تشیع را دفع کند و دست‌کم آذربایجان و قفقاز را تصرف کند؛ در نتیجه در سال ۹۵۵ ه‍.ق به همراه القاس میرزا برای بار دوم به ایران یورش آورد. سلیمان بار دیگر آذربایجان را به‌آسانی اشغال
آورد. سلیمان بار دیگر آذربایجان را به‌آسانی اشغال کرد. شاه طهماسب در حین عقب‌نشینی سیاست سوزاندن منابع و نابود کردن چشمه‌ها و قنات‌ها را اتخاذ کرده بود و به محض آنکه ارتش عثمانی در فصل زمستان به آناتولی بازگشت برای بازپس‌گیری مناطق از دست‌رفته پیشروی کرد. القاس میرزا که دریافته بود سپاه عثمانی نمی‌تواند به‌سادگی بر رقیب چیرگی یابد، پس از پیشروی به مرکز ایران درنهایت به بغداد عقب‌نشینی کرد. خستگی و یأسی که سلیمان را فرا گرفته بود، او را مجبور ساخت تا به قسطنطنیه بازگردد درحالی‌که پس از دو سال نبرد جز چند
بازگردد درحالی‌که پس از دو سال نبرد جز چند قلعهٔ نظامی در گرجستان و قلعهٔ وان، چیز دیگری به دست نیاورده بود. قلعهٔ وان به‌خوبی مستحکم و سازماندهی شد تا برای دفع یورش‌های آتی صفویان به آناتولی مورد استفاده قرار گیرد. بدین ترتیب، خطری که از جانب صفویان احساس می‌شد کاهش یافت اما از بین نرفت. در بین سالهای ۹۵۶ ه‍.ق تا ۹۶۰ ه‍.ق درگیری‌های زیادی بین دو طرف رخ داد ازجمله حمله اسکندرپاشا حاکم وان به خوی، گرجستان و چخورسعد تا حمله متقابل صفویان به وان، ارجیش و غارت این نواحی تا ارزروم و ارزنجان و همچنین درگیری‌هایی
نواحی تا ارزروم و ارزنجان و همچنین درگیری‌هایی در ارومیه و کردستان بین حامیان دو طرف. مهم‌ترین اتفاق در این بازه نبرد ارزروم در اواخر ۹۵۹ ه‍.ق بود که اسکندرپاشا که در این زمان حاکم ارزروم شده بود، در نبرد با اسماعیل میرزا شکست خورد و در اوایل سال ۹۶۰ ه‍.ق قلعه ارجیش توسط شاه طهماسب فتح شد و به دستور او با خاک یکسان شد. پس از این اتفاقات سلطان سلیمان در سال ۹۶۱ ه‍.ق برای سومین بار به سمت آذربایجان حرکت کرد. شاه طهماسب که در نخجوان حضور داشت پس از اطلاع از این موضوع نیروهای خود را برای غارت نواحی اطراف وان،
موضوع نیروهای خود را برای غارت نواحی اطراف وان، سلطانیه، ارجیش و عادلجواز فرستاد تا همچون گذشته سیاست زمین سوخته را اجرا کند، هنگامی که سلطان سلیمان به نخجوان رسید، شاه طهماسب دوباره عقب نشست تا سلیمان پس از دو روز مجبور به بازگشت به سمت ارزروم شود. سلیمان که از دستیابی به یک پیروزی قاطع ناامید شده بود، در اوایل سال ۹۶۲ ه‍.ق در آماسیه پیمان صلحی را با شاه طهماسب منعقد کرد که به موجب آن جنگ‌های طولانی‌مدت بین دو دولت برای مدتی خاتمه می‌یافت. در این جنگ حاکمیت عثمانی‌ها بر قلعه وان و شهر زور قطعیت یافت و
عثمانی‌ها بر قلعه وان و شهر زور قطعیت یافت و ناحیه قارص مرز بین دو کشور شد، در ادامه شاه طهماسب متعهد شد که از تبلیغات ناسالم و یورش به آناتولی دست بردارد، درعوض سلطان سلیمان نیز متعهد شد به زائران ایرانی اجازه دهد تا به شهرهای مقدس مکه و مدینه و نیز اماکن مقدس شیعیان در عراق سفر کنند.
امگا² عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد. فاصله این ستاره از کره زمین در حدود ۲۸۰ سال نوری است.
گُرزدار یا بتا زانوزده یک ستاره است که در صورت فلکی زانوزده قرار دارد. نام غربی این ستاره، Kornephoros از زبان یونانی گرفته شده و به معنی حمل‌کننده گرز است.
فَکّه، فکه شمالی، نَیّرالفکه یا آلفا تاج شمالی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج شمالی قرار دارد. نام فکه (شکسته) به معنی «حلقه شکسته ستارگان» است.
گاما اژدها که نام‌گذاری بایر آن (γ Dra, γ Draconis) است یک ستاره است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد. این ستاره با قدر ۲٫۴، با وجود گاما بودنش از نظر اندازه در واقع درخشان‌ترین ستاره در صورت فلکی اژدها است. گاما اژدها نزدیک به نیم قدر از هم فلکی خود ستارهٔ بتا اژدها روشن‌تر است. به خاطر نزدیکی این سباره به نقطه اوج یا سرسو که به طور مستقیم در بالای شهر لندن است این ستاره را ستارهٔ اوج هم می‌گویند. در جاهای دیگر که گاما اژدها درست بالای سر قرار نمی‌گیرد پیداکردن این ستاره در آسمان شب کاری به نسبت آسان است.
این ستاره در آسمان شب کاری به نسبت آسان است. اگر یک نفر ستاره ی وگا را پیدا کند، التانین که ستاره ای سرخ است درست در شمال، یا در شمال غربی گاما اژدها است.
مَراق یا بتا خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. واژه مراق به معنی کمرگاه است. این ستاره را در انگلیسی Merak (یا Mirak) می‌نامند.
ذیخ (کفتار نر) یا آیوتا اژدها (ι Draconis) ستاره‌ای غول‌پیکر و نارنجی‌رنگ است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد. ذیخ در نیمکره شمالی آسمان قابل مشاهده است. این ستاره در شمال دایره البروج قرار دارد که مسیر حرکت زمین به دور خورشید است. این ستاره در فاصله حدود ۱۰۲٫۷ سال نوری از زمین واقع شده و با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. ذیخ به عنوان یک ستاره غول، از خورشید ما بزرگتر و درخشان‌تر است. دمای سطح آن در حدود ۴۵۰۰ کلوین تخمین زده می‌شود که نسبت به دمای سطح خورشید (حدود ۵۸۰۰ کلوین) کمتر است، به همین دلیل رنگ
(حدود ۵۸۰۰ کلوین) کمتر است، به همین دلیل رنگ نارنجی‌قرمز دارد. سرعت شعاعی آن ۱۹٫۱ کیلومتر بر ثانیه است که نشان می‌دهد در حال دور شدن از خورشید است. همچنین، این ستاره به سمت شمال و شرق آسمان در حال حرکت است. ذیخ کم‌نورترین ستاره‌ای است که رنگ آن در زمان‌های قبل از تلسکوپ گزارش شده است و به عنوان یک ستاره نارنجی-قرمز طبقه‌بندی شده است. ذیخ به دلیل ویژگی‌های خاص خود، از جمله رنگ نارنجی‌قرمز، اندازه بزرگ و وضعیت دوتایی، مورد توجه ستاره‌شناسان و علاقه‌مندان به نجوم است. ستارهٔ ذیخ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است
است. ستارهٔ ذیخ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است و در فاصله حدود ۱۰۱٫۲ سال نوری از خورشید قرار دارد. در سال ۲۰۰۲، یک سیاره در حال گردش به دور این ستاره کشف شد که ابتدا با نام آیوتا اژدها b و بعدها هیپاتیا نامیده شد. ذیخ ۱٫۸ برابر پرجرم‌تر، ۱۲ برابر بزرگ‌تر و ۵۵ برابر درخشان‌تر از خورشید ماست. طبقه‌بندی طیفی آن K2 III است که نشان می‌دهد یک ستاره غول‌پیکر نارنجی است. تخمین زده می‌شود که ذیخ حدود ۱٫۲ میلیارد سال سن دارد و مانند خورشید ما، با سرعت ۱٫۵ کیلومتر بر ثانیه به آرامی می‌چرخد. نام. در فرهنگ‌های باستانی،
به آرامی می‌چرخد. نام. در فرهنگ‌های باستانی، ذیخ به عنوان یکی از چشم‌های اژدها در نظر گرفته می‌شد. نام «ذیخ» از واژه عربی «الذیخ» به معنای «کفتار نر» یا کفتار پرمو گرفته شده است. این ستاره در زبان‌های غربی با نام "Edasich" نیز شناخته می‌شود که از همان واژهٔ عربی الذیخ آمده است. نویسنده کتاب نفائس الفنون در مورد صورت فلکی هشتنبر (اژدها) نوشته است: «در جمله ثوابت کواکب او سی ویک اند و مجموع آن در نفس صورت واقع و در حوالی آن هیچ کوکبی از کواکب مرصوده نیست و عرب کوکبی را که بر زبان اوست رایض خوانند و چهار کوکب
کوکبی را که بر زبان اوست رایض خوانند و چهار کوکب را که بر سرند عوائذ و در میانهٔ عوائذ ستارهٔ بسیار کوچکی باشد که آنرا ربع خوانند و بعضی رفد نیز گویند و دو ستارهٔ روشن را که در مؤخر او باشد ذئبین خوانند و دوی دگر را که پیش از ذئبین اند و روشنائی از ذئبین گیرند اظفار ذبات خوانند و ستاره ای که بر اصل ذنب اوست ذیخ خوانند و ذیخ به عربی کفتار پرمو است.» اخترشناس انگلیسی، اسمیت (۱۷۸۸–۱۸۶۵)، این ستاره را با نام «Al Dhiba» از کره سماوی درسدن و بر اساس کارهای الغ‌بیگ، اخترشناس قرن پانزدهم میلادی، ذکر کرده است. اما
اخترشناس قرن پانزدهم میلادی، ذکر کرده است. اما ستاره‌شناس ایرانی قرن سیزدهم، زکریای قزوینی، آن را «الذیخ» به معنای «کفتار نر» نامیده بود که نام رایج امروزی این ستاره از آن گرفته شده است. نام چینی ستاره ذیخ «زی وی زوو یوان یی» (Zǐ Wēi Zuǒ Yuán yī) است که به معنای «اولین ستاره دیوار چپ محوطه ممنوعه بنفش» است. این صورتواره چینی شامل ستاره‌های آیوتا، تتا (θ)، اتا (η)، زتا (ζ)، یوپسیلون (υ)، ۷۳، گاما (γ) و بتا (β) اژدها می‌شود. در چین، این ستاره با نام تسو چو «Tso Choo» به معنای «قطب چپ» نیز شناخته می‌شد.
چو «Tso Choo» به معنای «قطب چپ» نیز شناخته می‌شد. ویژگی‌های فیزیکی. ذیخ یک ستاره غول‌پیکر نارنجی تا قرمز است. درخشندگی آن ۶۶٫۰۸۵ برابر خورشید است و شعاع آن ۱۲٫۵۷ برابر خورشید است. جرم آن ۱٫۷۵ برابر جرم خورشید است. قدر ظاهری ذیخ ۳٫۲۹ است که نشان‌دهنده روشنایی آن از دید ناظر زمینی است. قدر مطلق آن ۰٫۸۳ است که روشنایی واقعی ستاره را نشان می‌دهد. فلزینگی ذیخ ۰٫۱۵۰۰۰۰ است، به این معنی که ۱۵ درصد از جرم آن از عناصر سنگین‌تر از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. سن این ستاره حدود ۱٫۷ میلیارد سال تخمین زده می‌شود. ذیخ
ستاره حدود ۱٫۷ میلیارد سال تخمین زده می‌شود. ذیخ در اصل یک ستاره دوتایی است. این به این معنی است که در واقع دو ستاره هستند که به دور یک مرکز جرم مشترک می‌چرخند. ستاره اصلی، ذیخ A، یک غول نارنجی از نوع طیفی K2III است. همدم آن، ذیخ B، یک ستاره کوتوله از نوع طیفی K است که بسیار کم‌نورتر از ستاره اصلی است و به همین دلیل مشاهده آن دشوار است. آیوتا اژدها بزرگتر و پرجرم‌تر از خورشید است. جرم آن ۱٫۶ برابر و شعاع آن نزدیک به ۱۲ برابر خورشید است. این ستاره یک ستاره تکامل یافته است که هیدروژن موجود در هسته خود را
تکامل یافته است که هیدروژن موجود در هسته خود را تمام کرده و در حال حاضر در مرحله غول سرخ است و هیدروژن را در پوسته‌ای اطراف هسته هلیومی خود می‌سوزاند. با یک پوشش خارجی گسترش یافته، بیش از ۵۰ برابر درخشندگی خورشید را با دمای مؤثر ۴۵۰۴ کلوین تابش می‌کند. این دما به آن رنگ نارنجی می‌دهد که مشخصه ستاره‌های نوع K است. همچنین، این ستاره با سرعت آرامی در حال چرخش است و دوره چرخش آن حدود ۴۳۴ روز است و حدود ۲٫۵ میلیارد سال سن دارد. در گذشته، تصور می‌شد که درخشندگی آیوتا اژدها متغیر است. با این حال، مشخص شده است که
اژدها متغیر است. با این حال، مشخص شده است که این ستاره دارای درخشندگی ثابتی در حدود ۰٫۰۰۴ قدر است. از این رو، از سال ۲۰۱۰، تغییرپذیری آن تأیید نشده باقی مانده است. تابش بیش از حد پرتو فروسرخ در طول موج ۷۰ میکرومتر نشان دهنده وجود یک قرص گرد و غبار در اطراف ستاره است؛ چیزی که ستاره‌شناسان آن را قرص باقی مانده می‌نامند. با توجه به جرم و نوع آن، احتمالاً ذیخ در نهایت به یک سحابی سیاره‌نما تبدیل می‌شود و سپس به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد. سیاره‌ها. ذیخ دارای دو سیاره فراخورشیدی به نام‌های HIP 75458 b و HIP
دو سیاره فراخورشیدی به نام‌های HIP 75458 b و HIP 75458 c است. ذیخ خاستگاه اولین سیاره فراخورشیدی کشف شده است که به دور یک ستاره غول پیکر می‌چرخد. این کشف که در سال ۲۰۰۲ انجام شد، جالب بود زیرا منطقه قابل سکونت برای یک ستاره غول پیکر بزرگ است و شانس معقولی وجود دارد که یک سیاره در آن قرار بگیرد. منطقه قابل سکونت ذیخ بین ۶٫۸ تا ۱۳٫۵ واحد نجومی گسترش می‌یابد و سیاره فراخورشیدی آن (ذیخ-b، با نام هیپاتیا) با نیم محور اصلی ۱٫۴۵ واحد نجومی می‌چرخد، که آن را خیلی نزدیک به ستاره مادر قرار می‌دهد. ذیخ-c که در سال
نزدیک به ستاره مادر قرار می‌دهد. ذیخ-c که در سال ۲۰۲۱ کشف شد، با فاصله نیم محور اصلی مداری ۱۹٫۴ واحد نجومی، خارج از محدوده قابل سکونت قرار دارد. وجود تابش فروسرخ اضافی از این سیستم، نشان‌دهنده وجود یک قرص باقی مانده در اطراف ستاره است.
ثالِثه جنوبی، قَفزةالثالثه جنوبی (جَست سوم جنوبی) یا کاپا خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. نام قفزةالثالثه به معنی جهش سوم است که به جهش سوم آهویی اشاره دارد که در نگاره‌های قدیمی این صورت فلکی ترسیم می‌شد. نام دیگر این ستاره، فقره (مهره) جنوبی است.
اچ‌دی ۷۵۰۶۳ یک ستاره است که در صورت فلکی بادبان قرار دارد. اچ‌دی ۷۵۰۶۳ یک ستاره غول سفید کلاس A با قدر ظاهری ۳٫۸۷+ است. فاصلهٔ تقریبی این ستاره از زمین در حدود ۱۵۰۰ سال نوری است.
نَصْل (به معنی: سوفار) یا گاما کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
کف‌الخضیب (دست حنابسته) یا سَنَم‌الناقة (کوهان) یا بتا ذات‌الکرسی یک ستاره است که در صورت فلکی ذات‌الکرسی قرار دارد. کف‌الخضیب در نجوم احکامی. میان منجمان مسلمان مشهور آنست که چون کف‌الخضیب بر دائره نصف النهار می‌رسد دعای آنوقت مستجاب می‌شود لذا حکیم ریاضی رصدی مولوی ابو القاسم غلامحسین بن مولی فتح محمد کربلائی جینوری صاحب زیج جامع بهادری که نامش در جزو ۴۲ اعیان- الشیعه ص ۲۴۰ آمده است، در باب بیست و سوم مقالت سوم آن زیج (ص ۸۸ ط ۱) در معرفت ساعات بلوغ کف الخضیب بر دائره نصف النهار ضابطه و چند جدول بتفصیل ذکر
بر دائره نصف النهار ضابطه و چند جدول بتفصیل ذکر نموده است.
زتا مارافسای یک ستاره است که در صورت فلکی مارافسای قرار دارد. این ستاره که با نام اصلی Zeta Ophiuchi شناخته میشود جرمی حدود ۲۰ برابر جرم خورشید دارد. تخمین زده می‌شود عمر این ستاره حدود ۴ میلیون سال باشد و۴۵۸ سال نوری از زمین فاصله دارد. این ستاره به اندازه ای درخشان است که اگر با پوشش غباری ضخیم احاطه نشده بود ۶۵۰۰۰برابر درخشان تر میشد. ستاره‌ی زتا احتمالا زمانی عضو یک سیستم دو ستاره‌ای بوده که این دو به عنوان ستاره‌ های همدم شناخته می‌شدند اما ستاره همدم زتا به دلیل پرجرم تر بودن، منفجر میشود و از آن زمان
به دلیل پرجرم تر بودن، منفجر میشود و از آن زمان ستاره‌ی زتا به صورت بی‌هدف حرکت میکند!
قائِد (به معنای رهبر) یا قائد بنات النعش(به معنای پیشرو دختران تابوت) یا اتا خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ و صورتک بنات النعش قرار دارد. این ستاره را گاه ستاره بنات النعش می‌گویند، که نباید آن‌را با صورت فلکی بنات النعش (که این ستاره در آن قرار دارد) اشتباه کرد. این ستاره را در زبان انگلیسی Alkaid (یا Elkeid) (القائد) یا Benetnasch نامیده‌اند. در صورت فلکی بنات النعش یک تابوت(نعش) و سه دختر(بنات) در جلوی آن دیده می‌شود، که ستاره مورد بحث جلوتر از همه است، و به همین جهت آن‌را قائد(به معنای
از همه است، و به همین جهت آن‌را قائد(به معنای جلودار) خوانده‌اند.
پس‌پای یا مو دوپیکر یک ستاره است که در صورت فلکی دوپیکر قرار دارد. نام پس‌پای از زبان پارسی میانه گرفته شده‌است.
خوراک دریایی به هر نوع حیوان دریایی گفته می‌شود که توسط انسان‌ها به عنوان خوراک خورده می‌شود. خوراک دریایی شامل انواع ماهی‌های دریا می‌شود. فواید برای بدن. طبق تحقیقات مصرف خوراک‌های دریایی به ویژه ماهی، مانعی برابر افسردگی می‌باشد. همچنین مصرف پیوسته و مناسب ماهی می‌تواند باعث کاهش احتمال سکته و بیماری‌های قلبی شود. ماهی دارای ویتامین‌های مورد نیاز پوست و اعصاب است و برای پوست و اعصاب انسان مفید است. ماهی و بسیاری از خوراک‌های دریایی برای رشد نوجوانان و کودکان مفید است. همچنین می‌تواند تأثیرات خوبی بر روی
مفید است. همچنین می‌تواند تأثیرات خوبی بر روی استخوان‌های انسان داشته باشد. میگو نیز منبعی دارای پروتئین و کلسترول، ضد کم‌خونی و آلزایمر عنوان شده‌است. مضرات برای بدن. مصرف بیش از اندازه ماهی، یا استفاده از ماهی‌های ناسالم می‌تواند باعث مشکلات قلبی شود. بنابر آزمایش‌های انجام شده، جیوه موجود در ماهی ممکن است برای کودکان یا برخی بزرگسالان مشکلاتی (اعصاب و …) به‌وجود آورد؛ احتمال این مورد کم اعلام شده‌ است و معمولاً برای مصرف گونه های خاص است.
اگر دو یا چند ژن بر روی یک کروموزوم قرار نداشته باشند، به آنها ژن‌های ناپیوسته گفته می‌شود.
هنگامی که دو یا چند صفت بر روی یک کروموزوم وجود داشته باشند به آنها صفات ژن‌های پیوسته می‌گویند.
شیخ ابوالفیض بن مبارک (زاده ۲۴ سپتامبر ۱۵۴۷ م/۹۵۴ ق در اگرا - درگذشت ۵ اکتبر ۱۵۹۵/ ۱۰۰۴ ق در لاهور)، معروف به فیضی دکنی یا فیضی فیاضی متخلص به «فیضی» شاعر پارسی‌گوی هند بود. شیخ فیضی در ۱۵۸۸ به دربار جلال الدین اکبرشاه امپراتور بزرگ گورکانی هند راه یافت و به مرتبهٔ امیری و ملک‌الشعرایی رسید و بعد از غزالی مشهدی ملک الشعرای دربار او شد. او پس از امیر خسرو و حسن سجزی در صف اول شاعران هند است. برخی او را موجب تجدیدنظرهایی که اکبرشاه در طریقهٔ شریعت قایل شد و ایجاد دین الهی، دانستند و وی را به الحاد و زندقه
ایجاد دین الهی، دانستند و وی را به الحاد و زندقه نسبت کردند. وی پسر «شیخ مبارک ناگوری» (۹۱۱ - ۱۰۰۲ ق/ ۱۵۰۵ - ۱۵۹۳ م) و برادر بزرگ مورخ و ادیب صاحب‌نام ابوالفضل علامی بود. اکبر به نبوغ او باور داشت و او را به عنوان معلم فرزندان خود برگزید و مناصب مهمی به او داد و تا زمانی که یکی از ناواراتان بود قصری در اختیارش بود. «نه تن» در دیوان اکبر شاه رجال ممتاز تلقی می‌شدند که به‌زبان محلی شبه قاره هند آن‌ها را «نورتن» یا «ناواراتان» به معنی «نه جواهر» گفته‌اند و فیضی یکی از آن‌ها بوده‌است. زندگی. پشت پنجم فیضی «شیخ
یکی از آن‌ها بوده‌است. زندگی. پشت پنجم فیضی «شیخ موسی» از بزرگان منطقه سند بود. پدر بزرگ او «شیخ خضر» در ناگور منطقه‌ای در راجستان هند مستقر شد و پدرش «شیخ مبارک» در همان‌جا متولد شد. در ابتدا شیخ مبارک در ناگور نزد «خواجه احرار» تحت تعلیم قرار گرفت سپس به احمدآباد رفت و نزد «شیخ ابوالفضل»، «شیخ عمر» و «شیخ یوسف» آموزش یافت. سرانجام او به آگرا رفت جایی که ابوالفیض و برادر کوچکترش ابوالفضل به دنیا آمدند. شیخ مبارک، محققی در فلسفه و ادبیات یونان و نیز در الهیات اسلامی بود و فیضی عمدتاً نزد پدر آموزش دید.