payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را تحمل می‌کنند. این مسجد نیز همانند سایر بناهای تاریخی دیگر از هتاکی سوداگران تاریخ در امان نبوده و مرکز این چهار ستون، چند سال قبل بنا بر دلایلی حفر گردیده است. دست نوشته‌های بسیاری بر روی تیرها و تکه‌های چوبی کار گذاشته شده در دل تخته‌های بین ستون‌های اصلی، وجود دارد. نوشته‌های روی تیرها، بیشتر اشعار مذهبی و احادیث و آیات قرآنی بوده و نوشته‌های روی تکه‌های چوبی بین چهار ستون اصلی، به نوعی شرح یک واقعه تاریخی می‌باشد که بعلت دودگرفتگی و غبار روی آن و گذر زمان، تقریباً غیرقابل خواندند. مسجد یک منبر چوبی
زمان، تقریباً غیرقابل خواندند. مسجد یک منبر چوبی تاریخی نیز دا رد. این منبر پنج پله دارای ۲۴۰ سانتیمتر ارتفاع و ۶۰ سانتیمتر عرض می‌باشد. در تکیه گاه بالای منبر، جمله‌ای حاوی اسم «ابراهیم بن علی بن ابراهیم سرالواری (سراوری) فی التاریخ عشرین ذوالقعده سنه احدی عشر و ثمان مائه» حک شده‌است. در کناره خارجی سمت چپ منبر آیه مبارکه۲۵۵ سوره بقره در دو خط حک گردیده و در انتهای آیه شخصی بنام علی بن محمد بن علی بن احمد سراوری تقاضای بخشش و غفران از پروردگار نموده است. و در سمت چپ و بالای منبر چنین آمده: «عمل استاد حاجی
در سمت چپ و بالای منبر چنین آمده: «عمل استاد حاجی ابن محمد علی خانیساری» لبه‌های بالایی دیواره‌های منبر شامل هنر گره چینی چوب می‌باشد و خود دیواره‌ها از تکه‌های مستطیل شکل چوب تشکیل شده‌است. نخل سنگین و قدیمی روستا نیز در داخل ایوان غربی مسجد واقع شده که هر سال محرم در ایام عزاداری حسین بن علی، با انواع پارچه‌ها و نوارهای پارچه‌ای سیاه و سبز و پرچمهای محرم آذین بسته می‌شود و به یاد زینب، در کوچه‌ها و خیابان‌ها، همراه با دسته عزاداری روستا گردانده می‌شود.
امامزاده ابوالفتوح مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان گلپایگان، روستای وانشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. امامزاده ابوالفتوح. بقعه امامزاده ابوالفتوح سلیمان بن موسی بن جعفر، در روستای وانشان (وانشون) که جاذبه‌هایش کمتر از روستای معروف ابیانه نیست، در ۱۲ کیلومتری خوانسار واقع و بنای آن با توجه به کتیبه داخل حَرم، به قرن دهم هجری مربوط می‌شود بنا بر کتیبه، امامزاده از نوادگان موسی پسر جعفر است برفراز بقعه چهارگوش آجری گنبدی هرمی و دوازده ترکی
برفراز بقعه چهارگوش آجری گنبدی هرمی و دوازده ترکی کشیده شده‌است. روی صندوق آیاتی از قرآن مجید نوشته شده و کلمه «صندوق شاه حسین فریدونشکوه» دیده می‌شود. کهنسالان وانشان گفته‌اند امامزاده ابوالفتوح بسیار قدیمی است و یک دلیلش، وجود درخت عظیم و فوق‌العاده قدیمی کنار دیوار آن است. نوع سازه و مصالح و همچنین نوع بنای امامزاده ابوالفتح وانشان، می‌تواند بعنوان یک پروژه برای اهل هنر و دانشجویان معماری مورد استفاده قرار گیرد. بنای امامزاده از نوع گنبد دوازده ترک از نوع رگ بوده و از دو بخش اصلی و الحاقی تشکیل شده‌است.
رگ بوده و از دو بخش اصلی و الحاقی تشکیل شده‌است. بخش اصلی بنا فضای زیر گنبد است که به دوره صفویه مربوط می‌شود و بخش الحاقی مربوط به دوره قاجاریه و سال ۱۳۳۸ قمری (حدود ۱۰۰ سال پیش) است. البته در دوره معاصر نیز به آن پرداخته شده و امامزاده اکنون ضریح تازه‌ای دارد. فضای داخلی گنبد دارای یک صندوق چوبی منبت کاری شده بسیار نفیس است که در حال حاضر ضریح روی آن قرار گرفته‌است. چون صندوق چوبی زیر ضریح است نمی‌توان تاریخ ساخت آنرا بررسی نمود. در فضای داخلی گنبدخانه، فضایی مستطیل شکل یا آسمانه با سقفی تیرپوش و مسطح
فضایی مستطیل شکل یا آسمانه با سقفی تیرپوش و مسطح قرار دارد. زیر سقف چوبی نقاشی و خوشنویسی با خط نستعلیق دیده می‌شود؛ که کار استاد محمود نجار و استاد یوسف خوانساری است. درب قدیمی امامزاده ابوالفتوح که یکبار در سال ۱۳۰۹ زراندوزان یهودی به آن طمع کردند، شاهکار منبت کاری در زمان شاه تهماسب صفوی است. گفته می‌شود کتیبه روی در، کار استاد قاسم حسین خوانساری است. تاریخ اتمام کار این در، سال ۹۹۰ هجری قمری است. یعنی بیش از سه قرن قدمت دارد. بر روی در انبوهی از منبت کاری‌های نه چندان گود با نقوش اسلیمی و خطایی (با
کاری‌های نه چندان گود با نقوش اسلیمی و خطایی (با نسبتی برابر)، دیده می‌شود. در متن عربی زیارت‌نامه این امامزاده (در سطر پنجم زیارت‌نامه که در حرم است)، کلمه فارسی شاهزاده به چشم می‌خورد. این زیارت‌نامه قدیمی، در سال ۱۳۵۱ با خط محمد صانعی خوانساری مجدداً خوشنویسی شده‌است. السلام علیک یا سیدی و ابن سیدی یا شاهزاده ابوالفتوح… شمعون میرزا سلیمان کلیمی و در عتیقه شاهزاده ابوالفتوح. در سال ۱۳۰۹ هجری شمسی شخصی به نام شمعون میرزا سلیمان کلیمی برای خرید درب عتیقه شاهزاده ابوالفتوح روستای وانشان به خادم آن مراجعه
شاهزاده ابوالفتوح روستای وانشان به خادم آن مراجعه می‌کند و ایشان هم حکم شرعی فروش درب‌ها را از روحانی محل (شیخ محمد صادق علامه) می‌پرسد، کهنسالان نقل کرده‌اند که ایشان پاسخ می‌دهد:اگر این درب قابل استفاده نیست، فروش آن مانعی ندارد و باید پول آن را خرج تعمیر و مرمت زیارتگاه شاهزاده ابوالفتوح کنید.. پس از این فتوا، درب امامزاده به فروش می‌رسد. اما بعد از مدتی شمعون هنگام خروج از مرز ایران، گیر می‌افتد و در بازجویی می‌گوید که این در را از خادم زیارتگاه شاهزاده ابوالفتوح خریده‌است. مأموران حکومتی به خادم
ابوالفتوح خریده‌است. مأموران حکومتی به خادم شاهزاده ابوالفتوح مراجعه می‌کنند او هم می‌گوید: من به حکم مجتهد محل‌مان این درب را فروخته‌ام و سرانجام شیخ محمدصادق علامه را برای محاکمه به اراک احضار می‌کنند. این محاکمه سالها طول می‌کشد و در نهایت در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۱۹ دادگاه استان تهران به این دلیل که معامله درب امامزاده سال ۱۳۰۹ صورت گرفته و درب امامزاده دراول آذر سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ثبت شده، روحانی مزبور را تبرئه می‌کنند. هیئت دادرسان شمس الدین امین علائی و محمدحسن خاتون آبادی بوده و پرونده مزبور در
و محمدحسن خاتون آبادی بوده و پرونده مزبور در وزارت دادگستری شماره ۵۸۱۰/۱۸ دارد.
مسجد جامع هفت شویه مربوط به سدهٔ ۷ ه‍.ق است و در شهرستان اصفهان، روستای هفت شویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بنا متعلق به دورهٔ سلجوقی است که بخش عمدهٔ آن ویران شده‌است. گنبد مسجد هفشویه فروریخته و دیوارهایش آسیب بسیاری دیده‌است. مصالح ساختمانی اصلی این بنا خشت خام است، ولی در نمای بیرونی آن آجر نیز به کار رفته‌است. گچبری‌هایی روی محراب و ساقهٔ گنبد ناموجود مسجد هنوز باقی مانده است.
بغاتپه (بغ تپه) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در دهستان نازلوچای، داخل محدوده روستای چونقرالوی یکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت مسعودیه (کرمانشاه) (که با نام عمارت متصل به غارهای طاق بستان در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده بود) بنایی مربوط به دوره قاجار بود که در کرمانشاه ـ محوطه تاریخی طاق بستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود. عمارت مسعودیه در دوران پهلوی به تخریب رسید. «عمارت مسعودیه»، یک بنای دو طبقه زیبا با تزیینات گچ‌بری و آیینه‌کاری منحصر به فردی بود که به دستور عمادالدوله، حکمران وقت کرمانشاه، در کنار سراب طاق بستان و نزدیک به نقوش برجسته این محوطه تاریخی در
بستان و نزدیک به نقوش برجسته این محوطه تاریخی در استان کرمانشاه ساخته شده بود. این بنا با وجود زیبایی هنری فاقد ارزش تاریخی بود. طاق بستان، محوطه تاریخی و دارای یک سراب و نقوش برجسته ساسانی است که احتمالاً این منطقه شکارگاه و محل تفریح پادشاهان ساسانی در روزگاران گذشته بوده‌است. بر پایه داده‌های مستندنگارانی که در روزگار برپایی ساختمان از آن دیدن کرده‌اند، این سازه ۲۰ متر طول، ۱۲ مهر پهنا و پیرامون ۱۱ متر بلندا داشته و در کانون طبقه همکف دهانه چشمه قرار گرفته بود. آب از دو سو به این تالار گنبدی شکل روان
بود. آب از دو سو به این تالار گنبدی شکل روان بود که از سوی جنوب با دهانه طاقی، رو به بیرون داشت. همه مساحت سالن مرکزی از یک حوضچه آب تشکیل‌یافته بود ... بامِ ساختمان تخت بوده و تنها دارای یک خرپشته است. در مرمت‌ها و بازسازی‌های پسین سقف بنا شیروانی می‌شود. پیشینه. تا دوره قاجار در منطقه طاق بستان اثری از هیچ بنایی در این منطقه دیده نمی‌شود. در نقاشی‌هایی اوژن فلاندن که در دوره محمدشاه قاجار از طاق بستان کشیده‌است، اثری از این بنا نیست. در میانه‌های دوره قاجاریه این بنا که به نام عمارت مسعودیه شناخته می‌شد
این بنا که به نام عمارت مسعودیه شناخته می‌شد توسط امام قلی میرزا عمادالدوله حاکم وقت کرمانشاه ساخته شد. دستیابی به تاریخی روشن برای ساخت سازه نیازمند بررسی بیشتر است. بر پایه تصویرهایی که هرتسفلد، فلاندن، کیست و سپس هینز به دست می‌دهند سازه قاجاری در ۱۲۱۹ خورشیدی هنوز ساخته نشده بود. امام قلی میرزا عمادالدوله در ۱۲۳۰ خورشیدی به فرمانروایی کرمانشاه می‌رسد و در ۱۲۳۳ خورشیدی، پترمن (H.Peterman) در گزارش روشنی که از طاق‌بستان دارد از این سازه یادی نمی‌کند. تاریخ دیگری که می‌توانیم به دست آوریم از گزارش سفر
دیگری که می‌توانیم به دست آوریم از گزارش سفر شوالیه لیک لاما آنیژه هولت (Chevalier T.M. Lycklama a Nijeholt) است. او در ۱۲۵۵ خورشیدی از طاق‌بستان دیدن کرده و نخستین کسی است که درباره بنا سخن گفته است. بر پایه نوشته‌هایی که در دست است تاریخ ساخت بنا را می‌توان میان سال‌های ۱۲۳۳ تا ۱۲۴۶ خورشیدی دانست. تخریب. در سال ۱۳۴۲ به منظور نمایان ساختن آثار باستانی و آزادسازی چشمهٔ آناهیتا تخریب شد. رومن گیرشمن و هیئت همراه وی بر پایه فرضیه‌های باستان‌شناسی بنای مسعودیه کرمانشاه در کنار طاق بستان را تخریب کردند. انتقاد
کرمانشاه در کنار طاق بستان را تخریب کردند. انتقاد از ویرانی عمارت. "خبرگزاری میراث فرهنگی" در سال ۱۳۸۲ این ادعا را طرح کرد که عمارت مسعودیه کرمانشاه، به دلیل نادرستی فرضیه‌های باستان‌شناسی «رومن گیرشمن» در سال ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی) تخریب شده‌است. در این مورد اسناد مستندنگاری یک مورخ آلمانی به نام «لوشای» وجود دارد. این گروه گمانه‌زنی کرده بودند که زیر این عمارت قاجاری، آثار ساسانی گوناگونی وجود داشته باشد. همچنین بر این باور بودند که این عمارت، دهانه‌های اصلی سرچشمه سراب را کور کرده‌است و دهانه‌های چشمه
اصلی سرچشمه سراب را کور کرده‌است و دهانه‌های چشمه آناهیتا (الهه آب) در زیر این بنا وجود دارد. اما با تخریب این اثر هیچ‌یک از نظرات گیرشمن و هیئت همراه وی، اثبات نشد. پروفسور هایز لوشای آلمانی که هم‌روزگار با زمان ویران‌سازی سازه قاجاری در ایران بوده و با دست‌اندرکاران این کار آشنایی داشته است، به‌عنوان تنها مستند نگار این بنا می‌نویسد: «این بنا در محوطه تاریخی همانند یک موزیک متن و نوایی همراه کننده می‌بود. در ماه می ۱۹۶۳ نگرانی من درباره این بنا آغاز شد، زیرا در آن زمان در جلسه شورای عالی باستان‌شناسی که
در آن زمان در جلسه شورای عالی باستان‌شناسی که رومن گیرشمن، رائول کوریل و دیوید استروناخ نیز در آن شرکت داشتند، افتخار حضور یافتم و در آنجا آگاهی یافتم که قصد ویران کردن عمارت قاجاری طاق‌بستان را دارند ... در آن زمان نمی‌توانستم اعتراضی علیه تخریب عمارت قاجاری انجام دهم و تنها با شتاب خواستار به تعویق انداختن کار تخریب شدم تا اینکه هینز که کارشناس محوطه‌های معماری در انستیتوی ما بود بتواند بنا را برداشت نماید. باوجودآنکه مسئول فرهنگ و هنر طی تلگرافی دستور توقف تخریب بنا را تا زمان رسیدن ما به آنجا داده بود،
تخریب بنا را تا زمان رسیدن ما به آنجا داده بود، در کرمانشاه اهمیتی به این درخواست نداده، تخریب را آغاز و ادامه داده بودند. هینز هنگام ورود (۲۵ می ۱۹۶۳) تنها خرابه طبقه همکف را می‌یابد. چند روز بعد تنها کاری که توانستم انجام دهم نجات دادن یکی از سرستون‌های ساسانی بود که در بین خرابه‌ها و نخاله‌های ساختمان تخریب شده افتاده بود. با ازبین‌رفتن بنای قاجاری نتیجه چندانی هم از نظر باستان‌شناسی عاید نگردید ...» کشف آثار تاریخی در محوطۀ چشمۀ طاق‌بستان. در آبان ۱۳۹۸، نقش‌برجستۀ جدیدی در محوطۀ چشمۀ طاق‌بستان کشف
نقش‌برجستۀ جدیدی در محوطۀ چشمۀ طاق‌بستان کشف شده‌است. سنگ‌نگاره تصویری شبیه به یک انسان را نشان می‌دهد که دستانش را به سوی آسمان باز کرده و شیئی در دست دارد. چند حرف نیز در کنار این سنگ‌نگاره وجود دارد که به گفتۀ باستان‌شناسان به حروف لاتین شبیه بوده و ناخوانا است. قدمت این سنگ‌نگاره به درستی مشخص نیست. علاوه بر این نقش‌برجستۀ‌دیگری نیز در کنار پلکان سنگی جنب چشمه وجود دارد که شباهت بسیاری به نقش‌ّبرجستۀ‌ تازه‌مکشوف دارد.
تپه بالانج (لیلی تپه) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان اورمیه، روستای بالانج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. لیلی تپه، نام تپه‌ای در شمال شرقی روستای بالانج می‌باشد که از یک سمت به خانه‌های روستاییان چسبیده و از سه سمت دیگر در محاصره باغ‌های سیب است که منظره‌ای زیبا و دلنشین را پدیدآورده است.
تپه کلار مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد است و در شهرستان چالوس، دهستان کلاردشت، روستای لاهو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه مذکور امروزه در ضلع شرقی دشت مرکزی کلاردشت واقع است، این تپه با پستی بلندیهای موجود در آن از سطح دشت بین ۷تا۱۲متر ارتفاع دارد و بیضی شکل به نظر می‌رسد. مساحت آن در حدود ۵هکتار و قطر آن ۳۰۰متر است و تپه کوچکی که گویا بقایای قصری بوده، در جنوب غربی آن، با مساحت یکصد متر مربع که «گل گمبه» یا گنبد گلی نامیده می‌شود، به چشم
که «گل گمبه» یا گنبد گلی نامیده می‌شود، به چشم می‌خورد. بر روی این تپه حفاریهایی نیز صورت گرفته است که آثار شهر قدیمی را تأیید می‌نماید.
تپه کنار صندل الف مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جیرفت، روستای کنار صندل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کاوش‌ها. کاوش‌هایی در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در منطقه جیرفت، دامان هلیل رود در کنار صندل به سرپرستی باستان‌شناس ایرانی، یوسف مجیدزاده انجام شده‌است. این اکتشافات، شگفتی‌های بزرگی را موجب شده‌است. یافتن گنجینه‌ای از تمدن ۵۰۰۰ ساله جیرفت که کهن تر از تمدن عیلامی بوده و در مدارک سومریان، از آن به نام آراتا و تمدنی بزرگ
در مدارک سومریان، از آن به نام آراتا و تمدنی بزرگ یاد شده‌است. به نظر یوسف مجیدزاده، این تمدن ممکن است از تمدن میان‌رودان و مصر نیز دیرین‌تر باشد.
تم کنار صندل ب (تپه توجا) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جیرفت، روستای کنار صندل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کاوش‌ها. کاوش‌هایی در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در منطقه جیرفت، دامان هلیل رود در کنار صندل به سرپرستی باستان‌شناس ایرانی، یوسف مجیدزاده انجام شده‌است. این اکتشافات، شگفتی‌های بزرگی را موجب شده‌است. یافتن گنجینه‌ای از تمدن ۵۰۰۰ ساله جیرفت که کهن تر از تمدن عیلامی بوده و در مدارک سومریان، از آن به نام آراتا و تمدنی
و در مدارک سومریان، از آن به نام آراتا و تمدنی بزرگ یاد شده‌است. به نظر یوسف مجیدزاده، این تمدن ممکن است از تمدن میان‌رودان و مصر نیز دیرین‌تر باشد.
مغود (مغوئیه) مربوط به اشکانیان است و در شهرستان رفسنجان، روستای مغو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار کشف شده از گورستان مغو نشان دهنده تاریخ کهن این منطقه است ، از جمله آثار کشف شده سکه های نقره مربوط به حکومت فرترکه (شاهان محلی پارس) که روزگارانی بر قسمت‌هایی از کرمان حکومت میکردند انتشار خبر اکتشاف این گورها در تعدادی از جراید و روزنامه های کشور سبب اعزام هیئتی از کارشناسان باستان شناس به سرپرستی مهندس (جواد بابک) به شهرستان رفسنجان شد
سرپرستی مهندس (جواد بابک) به شهرستان رفسنجان شد این هیئت رهسپار محل گردید و برسی گورها اطلاعات کاملتر واشیاء بیشتری بدست آمد در مرحله بعد محققان به تفحص در نام دهات و آبادیها پرداختند طبق تحقیقات و بررسی آنها اسامی آبادیها چون ((دال دان)). در زبان پارسی باستان به معنی ((آشیانه عقاب)) می‌باشد و کلمه مغو از کلمه مغو نام پیشوایان دینی ادیان کهن آریایی اخذ شده است همچنین گفته میشود مغ کلمه ای( پهلوی) به معنی گودال و مغو یعنی (جای گود و ژرف) است با کشف مسکوکات مربوط به این حکام در مغو رفسنجان مشخص شد دامنه قدرت
به این حکام در مغو رفسنجان مشخص شد دامنه قدرت این سلسله محلی پارس بر بخشی از کرمان امروزی توسعه داشته است
قلعه قهقه مربوط به دوره ساسانیان - دوران پس از اسلام و در شهرستان راور در استان کرمان، روستای ده شیب واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گلور تپه (دو تپه) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در استان خراسان شمالی، فاروج، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه تیمور مربوط به دوره تیموریان در سیستان است و در شهرستان زابل، و در محل قبلی قلعهٔ بجای مانده از شهر کهن زرنگ در زاهدان کهنه در۷ کیلومتری شمال شهر زهک در سیستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان گُشت مربوط به اواخر دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهر گُشت، ۶۹ کیلومتری جاده سراوان به خاش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قبرستان گشت سراوان از زمان دوره اشکانی و ساسانی است و در حدود ۲هزار و پانصد سال قدمت دارد. قبرستان گشت سراوان متعلق به دوره اشکانی – ساسانی می‌باشد و بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارد و گنجینه ای از تاریخ کهن و تمدن دیرینه استان سیستان و بلوچستان محسوب می‌شود. قبرستان گشت سراوان در سال ۱۳۴۲ هجری شمسی توسط یک گروه از
گشت سراوان در سال ۱۳۴۲ هجری شمسی توسط یک گروه از باستان شناسان ایرانی و ایتالیایی مورد حفاری و گمانه زنی قرار گرفت و از اشیا به دست آمده از قبور معلوم گردید که قدمت قبرستان مربوط به دوره ای اشکانی و ساسانی است. در برخی از سنگ‌های رها شده در قبرستان آثار سنگ‌نگاره دیده می شود که حکایت از قدمت منطقه دارد. شهر گشت ما بین دو شهرستان سراوان و خاش و در مسیر جاده ایی این دو شهر قرار دارد. از طرف جنوب شرقی به شهرستان سراوان با مسافت ۶۵ کیلو متر و از طرف شمال غربی به شهرستان خاش با مسافت ۹۵ کیلو متر محدود است، در
به شهرستان خاش با مسافت ۹۵ کیلو متر محدود است، در طول جغرافیایی ۶۱ درجه و ۵۷ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۲۷ درجه و ۴۷ دقیقه شرقی قرار دارد، ارتفاع آن از سطح دریا ۱۴۵۰متر است، جمعیت کلی شهر گشت در حدود بیش از ۱۲ هزار نفر تخمین زده شده است. شهر گشت با توجه با آثاری که در آن قرار دارد یک شهر تاریخی و باستانی است و از قدمت زیادی برخوردار می باشد. این قبرستان با ۱۳۰ هکتار وسعت در سال ۱۳۴۵ با شماره ثبتی ۵۴۸ به ثبت ملی رسیده است.[۳]
گرد عثمان قره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در استان آذربایجان غربی، شمال بوکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محمد یاراحمدی در تاریخ به دنیا امد امد .
تپه قلعه قره کند-قلعه کنت مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در حومه بوکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این اثر در حال حاضر تبدیل به پادگان شده و بخش عمده آن تخریب گردیده است.
تپه پشت تپ (اردشیر قلعه _ باغ شایگان) مربوط به هزاره اول تا دوره ساسانیان است و در جنوب مهاباد واقع شده است. این تپه از قلعه های باستانی و تفریحی ساسانیان به ویژه اردشیر بابکان بوده است. در سال ۱۲۴۱ قمری این قلعه توسط اردشیربیگ مکری باریکان دوباره بازسازی و به اردشیر قلعه یا شیر قلعه نام گذاری شده و مرکز امارت مکری ها تعیین گردید. اردشیرقلعه در جنگ اول جهانی توسط روس ها به تمامی تخریب گردید. و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این اثر در سالیان اخیر به دلیل
به ثبت رسیده است. این اثر در سالیان اخیر به دلیل تعریض خیابان تخریب شده است.
پل بابا محمود سهروفیروزان مربوط به قرن هفتم، دوران مغول سلطان محمد خدابنده (الجایتو) است و در شهرستان فلاورجان، شهر تاریخی سهروفیروزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران در سهرفیروزان به ثبت رسیده‌است. پل بابا محمود سهرفیروزان که در بین پل‌های قدیمی استان اصفهان از قدمت بیشتری برخوردار است و دومین پل تاریخی استان به‌شمار می‌رود، ساخته شده در دوره ایلخانان مغول (عهد سلطان محمد خدابنده الجایتو) توسط یکی از اهالی، مشاهیر، بزرگان شهر و حاکم لنجانات و از مشاوران الجایتو
بزرگان شهر و حاکم لنجانات و از مشاوران الجایتو یعنی بابامحمود سهروفیروزانی در سال ۷۰۴ هجری قمری است که این بنای تاریخی که قدمتی بالغ بر ۷۵۰ سال دارد مقبره بابا محمود سهروفیروزانی بانی احداث این پل در سهرفیروزان و در آرامستان مرکزی روستای سهروفیروزان که به نام آرامستان بابا محمود شهرت دارد قرار داشته و مسجدی زیبا با طاق ضربی و بنای سه ایوانی در مجاورت مقبره قرار داشته که متعلق به قرن ۷ هجری و ساخته شده به دست بابا محمود سهرفیروزانی می‌باشد که محل بار و دیدار امرا و بزرگان شهر با مردم بوده‌است و از شواهد
امرا و بزرگان شهر با مردم بوده‌است و از شواهد پیداست که محل تجمعات مهم و مراسمات خاص نیز بوده‌است این بنایی که از قدمت و تاریخ ایران سخن می‌گوید و از بناهای اسلامی و منحصر به فرد دوره ایلخانان مغول در ایران به‌شمار می‌آید و حتی در عرصهٔ میراث جهانی و نیز از قدمت این مرزوبوم و فرهنگ و تمدن ایران اسلامی دفاع کرده و سخنی برای گفتن دارد متعلق به دهستان سهروفیروزان است. پل بابا محمود در گذشته راه ارتباطی بین شهرتاریخی سهروفیروزان به مسیر خوزستان و فارس بوده‌است که این موضوع اهمیت این بنای تاریخی را افزون می‌کند
مقبره درویش فخرالدین مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهر بابل، منطقه موزیرج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مشخصات. این بنا تاریخی و بلند در غرب شهر بابل و در شمال جاده اصلی آمل قرار دارد. پلان این بقعه از سه بخش؛ بدنه مدور، منطقه انتقالی هشت ضلعی و بام هشت ضلعی هرمی، شکل گرفته است. تزیینات بخش گیلویی بدنه بقعه عبارت است از تزیینات آجری برجسته و یک ردیف قرنیس سینه کفتری آجری، در میان هر دو قرنیس کاشی فیروزه‌ای رنگ نیم‌دایره کار کرده‌اند. منطقه
کاشی فیروزه‌ای رنگ نیم‌دایره کار کرده‌اند. منطقه انتقالی نیز در هر ضلع دارای مربع‌های فرورفته مزین به کاشی است. بام هرمی شکل بنا از نوع دوپوش و پوشش داخلی بام گنبدی مدور است. در صحن بنا صندوق چوبی منبت قرار دارد و کتیبه‌های آن در ضلع شرقی، جنوبی و غربی مشتمل بر آیةالکرسی و صلوات کبیر است و کتیبهٔ جهت شمالی معرف نام متوفی، خادم و سازنده صندوق بدین شرح است: عمل استاد فخرالدین بن علی بن استاد نجار آملی المعروف رازی بامتثال درویش شمس‌الدین ولایت رحل سلطان المحققین مفخرالفقرا الصالحین درویش فخر دین حاجی طاب ثرا
مفخرالفقرا الصالحین درویش فخر دین حاجی طاب ثرا و جعل الجنة مثواه بن حسن حاجی فی تاریخ سنه ثلاث و ثلاثین و ثمانمائه الهجریه النبوی الکاتب الفقرا الحقیر خادم الفقرا و الصلحا الضعیف نظام بن علی جوبکلاه الطبری
قُربانقُلی مالک قلییویچ بِردی مُحَّمداُف (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۵۷) سیاستمدار ترکمن و دندانپزشک سابق است که در حال حاضر رئیس شورای خلق ترکمنستان است. او قبلاً از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۲، به عنوان دومین رئیس‌جمهور ترکمنستان فعالیت می‌کرد تا اینکه با پسرش، سردار بردی‌محمداف، رئیس‌جمهور کنونی، برای تقسیم قدرت، توافق کرد. او نیز از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳، رهبر حزب دموکراتیک ترکمنستان و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ به عنوان سومین معاون رئیس‌جمهور این کشور فعالیت کرده است. بردی‌محمداف در ۱۹ مارس ۲۰۲۲ از ریاست‌جمهوری کناره‌گیری کرد و پسرش سردار
۲۰۲۲ از ریاست‌جمهوری کناره‌گیری کرد و پسرش سردار بردی‌محمداف، با پیروزی در یک انتخابات پیش از موعد که انتخاباتی نه آزاد و نه منصفانه شمرده شد جایگزین او شد، و ترکمنستان را به نخستین کشور در آسیای مرکزی بدل کرده که توسط یک نظام دودمانی اداره می‌شود. متعاقباً در ژانویه ۲۰۲۳ شورای خلق از نو به عنوان بدنه عالی رهبری کشور شکل گرفت و سردار پدرش را به عنوان رئیس آن منصوب کرد و عنوان «رهبر ملی خلق ترکمن» را به او داد. زندگی. او در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۵۷ در روستای گوگ‌تپه در حومهٔ عشق‌آباد به دنیا آمد. او در سال ۱۹۷۹ از
در حومهٔ عشق‌آباد به دنیا آمد. او در سال ۱۹۷۹ از دانشکدهٔ دندانپزشکی انیستیوی وزارت امور خارجهٔ ترکمنستان با مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ دندانپزشکی فارغ‌التحصیل شده و سپس دکترای خود را در تخصص بهداشت اجتماعی دریافت نمود. ریاست‌جمهوری. پس از مرگ نیازوف، بر اساس قانون اساسی ادارهٔ کشور پس از مرگ یا برکناری رئیس‌جمهور بر عهدهٔ شورای امنیت ملی می‌باشد و گمان می‌رفت عوض گلدی آتایف که ریاست شورای امنیت ملی را بر عهده داشت به قدرت برسد، ولی ناگهان پرونده‌های جنایی آتایف گشوده و از صفحهٔ قدرت کنار زده شد و شانس به
آتایف گشوده و از صفحهٔ قدرت کنار زده شد و شانس به دست گرفتن قدرت را از دست داد. در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۰۶ قربان‌قلی بردی محمداف در مجلس شورای ملی با حمایت اکثریت نمایندگان نامزدی خود را برای تصدی ریاست جمهوری ترکمنستان اعلام و در ۱۱ فوریهٔ سال ۲۰۰۷ با به‌دست آوردن ۸۹٫۲۳٪ کل آراء به عنوان دومین رئیس‌جمهور ترکمنستان انتخاب شد. قربانعلی بردی محمد‌اف در سالیان اولیه ریاست جمهوری خود چندین سیاست عجیب صفرمراد نیازف که ناشی از ملی‌گرایی افراطی بود را لغو کرد و دسترسی به اینترنت و آموزش زبان‌های خارجی در مدارس را
به اینترنت و آموزش زبان‌های خارجی در مدارس را مجددا مقدور ساخت. با این وجود درحالی که امید بر این بود که ترکمنستان پس از مرگ نیازف دموکراتیک تر شود بردی محمد‌اف با کیش شخصیتی و خویشاوندسالاری و اقدامات عجیب‌تری از جمله سانسور اینترنت،ممنوعیت خروج افراد زیر ۳۰ سال از کشور و اجباری بودن رنگ سفید برای خودروها و ساختمان ها این وضع حقوق بشر در کشور را بدتر از حتی کره شمالی کردهر چند او سیاست سوسیالیستی شبیه کره شمالی و سلف خود نیازف را ادامه داد و تمام امکانات دولتی از جمله آب،برق،گاز و مسکن را رایگان ساخت. پس
از جمله آب،برق،گاز و مسکن را رایگان ساخت. پس از ریاست جمهوری و رهبر ملی. شورای خلق ترکمنستان () در سپتامبر ۲۰۲۰ دوباره احیا شد. بردی‌محمداف در حالی که هنوز به عنوان رئیس جمهور خدمت می‌کرد، از حوزه انتخابیه ولایت آخال در انتخابات شرکت کرد و در ۲۸ مارس ۲۰۲۱ یک کرسی به دست آورد. او متعاقباً به اتفاق آرا به عنوان رئیس شورای خلق انتخاب شد، علیرغم اینکه این امر نقض قانون اساسی بود. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۳، پسر بردی محمداف، به عنوان رئیس جمهور، بردی محمداف را دوباره به ریاست شورای خلق بازسازی شده منصوب کرد. رئیس جمهور
ریاست شورای خلق بازسازی شده منصوب کرد. رئیس جمهور سردار بردی محمداف از طریق یک «قانون اساسی» جداگانه که در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۳ به اجرا درآمد، پدرش را نیز به عنوان «رهبر ملی ترکمنستان» ("") منصوب کرد. طبق گزارش های محلی این انتصاب به بردی‌محمداف حق اظهار نظر در مورد هر موضوعی که به منافع عمومی مربوط می‌شود، و همچنین مصونیت از پیگرد قانونی (که شامل اعضای خانواده‌اش نیز می‌شود)، حفاظت شخصی توسط سازمان‌های امنیت ملی و حمایت مالی از سوی دولت را می‌دهد. قوانین جدیدی به سرعت وضع شدند که شورای جدید خلق را به عنوان
به سرعت وضع شدند که شورای جدید خلق را به عنوان «ارگان عالی قدرت دولتی» در ترکمنستان نامگذاری کردند و رئیس آن را به عنوان یک رهبر عالی رتبه بالاتر از رئیس جمهور قرار دادند. بردی محمداف در نوامبر 2022 به دعوت رئیس مجلس علیای روسیه، والنتینا ماتوینکو، از مسکو بازدید کرد. او متعاقباً سفرهای دیگری به خارج از کشور انجام داد و با هیئت‌های خارجی ملاقات کرد. اولین سفر خارجی او به عنوان رهبر ملی به امارات متحده عربی در فوریه ۲۰۲۳ بود. او متعاقباً سفرهای دیگری به خارج از کشور انجام داد و با هیئت‌های خارجی ملاقات کرد.