payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرانس پوشکاش یا فِرِنتس پوشکاش (؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود. فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال او را به عنوان بهترین گلزن قرن بیستم انتخاب کرده است. او همچنین از طرف مجله ورلد ساکر، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال، انتخاب شده است. نام وی در فهرست فیفا ۱۰۰ توسط پله گنجانده شده است. آغاز. پدر پوشکاش، بازیکن حرفه‌ای فوتبال و مربی باشگاه کیش‌پشت بود و علاقه‌مندی به فوتبال را به فرزندش نیز منتقل نمود. پوشکاش در سن ۱۶ سالگی به این
نیز منتقل نمود. پوشکاش در سن ۱۶ سالگی به این باشگاه پیوست و در جایگاه مهاجم به بازی پرداخت. دو سال پس از آن پوشکاش اولین بازی ملی‌اش را روز ۲۰ اوت ۱۹۴۵ برابر اتریش برگزار و با به ثمر رساندن یک گل نقش مؤثری در پیروزی ۵ بر ۲ بر اتریش ایفا کرد. در سال ۱۹۴۹ وزارت دفاع مجارستان، سرپرستی و حمایت از باشگاه کیش‌پشت را به عهده گرفت و از آن به بعد، نام این تیم به هونوِد تغییر پیدا کرد و در گروه با توجه به درجهٔ نظامی اش به او لقب سرگرد تیزرو (galloping major) دادند. در باشگاه هونوِد در بین سالهای ۱۹۴۹–۱۹۵۵ او توانست
باشگاه هونوِد در بین سالهای ۱۹۴۹–۱۹۵۵ او توانست پنج عنوان قهرمانی کسب کند و در سال ۱۹۴۸ او گلزن برتر اروپا بود. در تاریخ فوتبال به ویژه او را با توانایی در مهار توپ، چابکی و قدرتی که می‌توانست در زمین بازی کند می‌شناسند. پوشکاش با تسیبور، کوچیش، بوژیک، هیدگ‌کوتی و سایر بازیکنان، تیمی شکست‌ناپذیر به نام تیم طلایی تشکیل داده‌بودند. بین سالهای ۱۹۵۰–۱۹۵۶ آنها موفق شدند در بازی‌های ملی و رسمی با ۴۳ برد، ۷ تساوی و ۱ باخت پیروزی برجسته‌ای را در دیدارهای ملی به خود اختصاص دهند. در مجموع در ۸۴ بازی ملی، پوشکاش
خود اختصاص دهند. در مجموع در ۸۴ بازی ملی، پوشکاش توانست ۸۳گل به ثمر رساند. حضور بین‌المللی. پوشکاش پس از هونوِد و به دنبال انقلاب ۱۹۵۶ فوتبال باشگاهی را در اسپانیا ادامه داد و در ۳۱سالگی در سال ۱۹۵۸ به رئال مادرید پیوست. پوشکاش در اولین فصل حضور در لالیگا ۴ بار هت-تریک کرد و رکورد دیگری به نام خود ثبت کرد. پوشکاش در مدت حضور خود در رئال مادرید، موفق شد با این تیم ۵ عنوان قهرمانی در لالیگا، یک قهرمانی در جام حذفی، ۳قهرمانی در جام‌های اروپایی و یک قهرمانی در رقابت‌های بین‌قاره‌ای به دست آورد. پس از این
در رقابت‌های بین‌قاره‌ای به دست آورد. پس از این دستاوردها، او را به تیم ملی فوتبال اسپانیا دعوت کردند و او در جام جهانی۱۹۶۲ برای تیم ملی اسپانیا به میدان رفت ولی موفق نشد هیچ گلی به ثمر برساند. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۶۶ او برای چندین سال به مربیگری پرداخت. پوشکاش در سال ۱۹۷۱ به مربیگری پاناتینایکوس انتخاب شد و توانست آن را به فینال جام ملت‌های اروپا برساند. درگذشت. فرنتس پوشکاش، در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶ در بیمارستانی در بوداپست به علت عارضه قلبی و عروقی و مشکلات تنفسی در سن ۷۹ سالگی درگذشت. افتخارات. در سال
تنفسی در سن ۷۹ سالگی درگذشت. افتخارات. در سال ۲۰۰۲ ورزشگاه نِپ اشتادیون (، ورزشگاه ملت) بوداپست به افتخار پوشکاش به ورزشگاه فرنتس پوشکاش تغییر نام پیدا کرد. در۲۰ اکتبر ۲۰۰۹ جایزهٔ بین‌المللی پوشکاش فیفا به افتخار او تعیین شد که به بهترین گلزنهای جهان تعلق می‌گیرد. اولین برنده این جایزه کریستیانو رونالدو بود که در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۰۹ موفق به گرفتن آن گردید.
ولیام هوگارت (۱۰ نوامبر ۱۶۹۷ – ۲۶ اکتبر ۱۷۶۴) گراورساز، نقاش، طنز نویس تصویری، منتقد اجتماعی و طراح کارتون دنباله‌دار انگلیسی‌تبار بود که به عنوان پیشرو در طراحی کمیک استریپ مشهور می‌باشد. کارهایش اثرهای هنر رئالیسم بصری تا کمیک استریپ را شامل می‌شود که این مجموعه به صورت مجموعه عکس‌هایی از موضوعات اخلاقی مدرن می‌باشد. کارهایش مفاهیم زیادی را پوشش می‌دهد به همین دلیل اثرهایی که هزلیات سیاسی تصویری را ترسیم می‌کنند، هوگارتین می‌نامند. آثار. "چهار بار در روز" نام اثری است از ویلیام هوگارت از سری نقاشی‌های او
نام اثری است از ویلیام هوگارت از سری نقاشی‌های او که در سال ۱۷۳۸ پس از باز تولید منتشر شده‌است. آن‌ها توصیفاتی طنزآمیز از زندگی در خیابان‌های لندن، مد، و تعاملات بین غنی و فقیر در پایتخت را نشان می‌دهند. بر خلاف بسیاری از مجموعه‌های دیگر هوگارت از جمله، پیشرفت فاحشه، صنعت و بطالت، چهار مرحله از ظلم، این اثر تصویر کشیدن داستان یک فرد نیست، اما به جای آن بر جامعه شهری متمرکز است. هوگارت در نظر داشته آموزشی به صورت طنزآمیز دربارهٔ اینکه غنی یا فقیر شایسته همدردی ما هستند. در حالی که طبقات بالا و متوسط تمایل
ما هستند. در حالی که طبقات بالا و متوسط تمایل به ارائه تمرکز برای هر صحنه کمتر از مقایسه‌های اخلاقی دیده می‌شود که در برخی دیگر از آثار او وجود دارد. این چهار عکس به تصویر کشیدن صحنه‌هایی از زندگی روزمره در مکان‌های مختلف در لندن به عنوان روز پیشرفت می‌کند، می‌پردازد. صبح دختر ترشیده را نشان می‌دهد که با احتیاط از جلوی عیاشان شب راه خود را به کلیسا در Covent باغ طی می‌کند. ظهر را نشان می‌دهد دو فرهنگ در طرف مقابل در خیابان جایلز را نشان می‌دهد. غروب خانواده بایر را نشان می‌دهد که گرم و ناراحت از سفر به
بایر را نشان می‌دهد که گرم و ناراحت از سفر به سدلرز ولز بازگشته‌اند و شب یک خانه وخروج متناوب فراماسونها مست از یک جشن شبانه را نشان می‌دهد.
علی سامی (زاده ۱۲۸۹ ش در شیراز – مرگ ۲۲ مرداد ۱۳۶۸) نویسنده، محقق و استاد دانشگاه، باستان‌شناس و رئیس مؤسسه باستان‌شناسی تخت جمشید بود. مرمت آرامگاه کورش بزرگ در سال ۱۳۵۰ ش به سرپرستی وی انجام شد. وی فرزند آقابزرگ از شاعران و نقاشان کازرونی است. تحصیلات. علی سامی پس از تحصیل ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۰۸ ش به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به عنوان دبیر تاریخ و جغرافیا در مدارس شیراز مشغول تدریس شد و پس از آن به مدیری مدرسه و تصدی دانشسرای مقدماتی ارتقا یافت. پس از آن در رشته ادبیات و باستان‌شناسی و تاریخ
پس از آن در رشته ادبیات و باستان‌شناسی و تاریخ مشغول تحقیق شد و در این رشته از دانشگاه آزاد آسیایی درجه دکتری افتخاری دریافت کرد، سپس وارد وزارت فرهنگ شد و از سال ۱۳۱۵ نیز به تعمیرات ابنیه تاریخی شیراز پرداخت. در همین زمان، آرامگاه حافظ ساخته شد و موزه پارس و آرامگاه خواجوی کرمانی و مسجد جامع عتیق مرمت شدند. سپس به ریاست بنگاه علمی و حفاری تخت جمشید و بعد به سِمت ریاست اداره باستان‌شناسی فارس منصوب شد. کتاب‌شناسی. وی بیش از سی جلد کتاب نوشت که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از: اکتشافات. از اشیای کشف‌شده توسط علی
عبارت‌اند از: اکتشافات. از اشیای کشف‌شده توسط علی سامی، تعدادی در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود که از آن جمله است: سر شاهزاده هخامنشی از سنگ لاجورد (سردیس آتوسا) و بشقاب سنگی به خط آرامی. فعالیت‌ها. همکاری در مرمت
یوهان اشترویس (زاده احتمالا ۱۶۲۹ میلادی, مرگ احتمالا ۱۶۹۴ میلادی) یک جهانگرد هلندی بود که سفرنامه‌اش که اولین بار در سال ۱۶۷۶ میلادی در آمستردام چاپ شد، یکی از کتابهای محبوب آن دوره به شمار می‌رفت.
هیناماتسوری یا جشن عروسک‌ها یا جشن دختران یکی از جشن‌های رایج در کشور ژاپن است که به شکرگزاری رشد و سلامتی دختران اختصاص دارد. این جشن هر ساله در روز سوم ماه مارس سومین ماه میلادی برگزار می‌شود. در این جشن سَکویی با یک پارچه قرمز پوشانده می‌شود تا مجموعه‌ای از عروسک‌های زینتی به نمایندگی از امپراتور، ملکه، مسئولان و نوازندگان در لباس سنتی دربار دوره هی‌آن به نمایش گذاشته شود. پیشینه هیناماتسوری. در زمان‌های قدیم مردم ژاپن اعتقاد داشتند که عروسک‌ها دارای قدرت ارواح پلید هستند. هیناماتسوری ریشه در یک مراسم
ارواح پلید هستند. هیناماتسوری ریشه در یک مراسم قدیمی‌تر ژاپن به نام "شناور کردن عروسک‌ها" یا هیناناگاشی (雛流し, doll floating) دارد. در دوره هی‌آن (سال‌های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) عروسک‌های کاغذی بر روی قایق گذاشته شده و این قایق بر روی رودخانه‌ها شناور می‌شد تا به دریا برسد، ظاهراً بدین روش مردم خود را از شر بلاهای ارواح بد حفاظت می‌کردند. به علت گیر کردن عروسک‌ها در تور ماهیگیری و دیگر مشکلاتی که این رسم برای ماهیگیران به وجود آورد. بین مردم رسم شد که عروسک‌ها را در دریا شناور کنند و پس از پایان مراسم و رفتن
را در دریا شناور کنند و پس از پایان مراسم و رفتن تماشاگران، قایق‌هایی که عروسک‌ها در آن قرار داشتند، از آب خارج می‌شد و در معابد عروسک‌ها سوزانده می‌شد. در دوره ادو بین عروسک دختربچگان و عروسکان تزئینی و مراسم آیینی پیوند برقرار شد و رسم چیدن عروسک‌ها جهت تزئین در ماه مارس در تمام کشور رواج پیدا کرد و روز برگزاری این جشن در ژاپن تعطیل عمومی اعلام شد. به تدریج عروسک‌های این جشن در بین فهرست کالاهای جهیزیه عروسان اشراف وارد شد و همین به رونق بیشتر عروسک‌سازی و ساختن عروسک‌های لوکس منجر شد. در دوره میجی
و ساختن عروسک‌های لوکس منجر شد. در دوره میجی تعطیلی روز هیناماتسوری منسوخ شد. در سال ۲۰۱۶ در این روز گوگل به این مناسبت گوگل دودل را تغییر داد. چیدن عروسک‌ها جشن هیناماتسوری. عروسک‌های مخصوص این جشن هینا نینگیو (雛人形, hina-ningyō) نامیده می‌شوند که به ترتیبی مخصوص بر روی جایگاهی پلکان مانند بنام هینادان (雛壇 ,hina dan) قرار می‌گیرد. هینادان با فرشی قرمز رنگ پوشانده می‌شود. بر حسب شرکت سازنده سه ردیف دیگر نیز ممکن است اضافه شود.
رابرت کر پورتر یک جهانگرد، دیپلمات و نویسنده انگلیسی بود. وی در سال ۱۸۱۸ میلادی از پاسارگاد بازدید کرده‌است. او اولین کسی است که پی برد بنایی که به "مشهد مادر سلیمان" معروف است همان آرامگاه کوروش بزرگ است. وی برادر داستان‌نویسان نامدار آنا ماریا پورتر و جین پورتر بود. او که در خانواده‌ای هنرپرور و نویسنده چشم به جهان گشوده بود، آموزش‌های هنری خود را در آکادمی هنری لندن گذراند و نخستین نگارگر در شیوه‌ای یگانه از چشم‌اندازهای انگلستان شناخته شد. همچنین در سال ۱۸۰۴ میلادی پس از سفر به روسیه به‌عنوان نگارگر
۱۸۰۴ میلادی پس از سفر به روسیه به‌عنوان نگارگر تزار الکساندر اول برگزیده شد. سفر بلندمدتش به ایران که از ۱۸۱۷ میلادی آغاز شده بود، از سوی قفقاز به درون کشور و سپس پس از گذر از تهران و اصفهان به تخت‌جمشید و پاسارگاد انجام پذیرفت. او نگاره‌ی تاریخی و نامداری از آرامگاه کوروش بزرگ از خود به یادگار گذاشته و در حقیقت بزرگ‌ترین انگیزه آوازه‌اش نیز در ایران سفرهای سیاسی او به این کشور و نگاره‌هایش از پاسارگاد است. پورتر همچنین کوشش بسیاری برای نسخه‌برداری از سنگ‌نبشته داریوش بزرگ در بیستون انجام داد که به
سنگ‌نبشته داریوش بزرگ در بیستون انجام داد که به نتیجه‌ای نرسید. از او سفرنامه‌ای با نام سفرنامه کرپورتر بازمانده که دربردارنده نقاشی‌های او از آثار باستانی است. نگارخانه. نمونه‌هایی از نقاشی‌ها و طراحی‌های رابرت کر پورتر از بناهای تاریخی و مردمان ایران
خط ناریتا (به ژاپنی:成田線, Narita-sen) یکی از خطوط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط دارای دو شعبهٔ فرعی بنام خط آبیکو (我孫子線, Abiko-sen) و خط فرودگاه یا خط کوکو (空港線, Kūkō-sen) است. ترمینال خط کوکو فرودگاه بین‌المللی ناریتا است.
cn. دامنه اینترنتی جمهوری خلق چین است. فهرست منتشره از سوی مکافی نشان می‌دهد که دامنهٔ cn. از جملهٔ پنج خطرناک‌ترین دامنه‌های اینترنتی جهان می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، دسترسی ۱ مارس ۲۰۱۱ سایت روزنامه جام جم به نقل از خبرگزاری ایسنا
عزری ال کارلیباخ روزنامه‌نگار یهودی، ستون‌نویس، تحلیل‌گر سیاسی، نویسنده و بنیان‌گذار روزنامه عبری‌زبان معاریو بود. وی از باورمندان به جنبش صهیونیسم بود و مقالات سیاسی‌اش در دوران قیومیت بریتانیا بر فلسطین، دوران یشوف و روزهای آغازین تشکیل کشور اسرائیل، نقش مهمی در انسجام جامعه یهودی در دوران تشکیل کشور اسرائیل داشت. خیابانی در مرکز شهر تل‌آویو که ساختمان و دفتر روزنامه معاریو در آن‌جا قرار دارد، به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. کتاب. عزرائیل کارلیباخ در سال ۱۹۵۴ میلادی، سفری ۳ هفته‌ای به هندوستان کرد. در طول
میلادی، سفری ۳ هفته‌ای به هندوستان کرد. در طول سفرش با جواهر لعل نهرو و دیگر رهبران کنگره ملی هند دیدار کرد. وی پس از بازگشت به اسرائیل کتابی به زبان عبری را با عنوان «"هندوستان؛ یک سفرنامه"» منتشر کرد. این کتاب اولین کتابی به زبان عبری بود که تا آن‌زمان در مورد هندوستان نوشته شده‌بود.
وسوالاد میخائیلاویچ گارشین (زاده ۱۴ فوریه ۱۸۵۵ - درگذشته ۵ آوریل ۱۸۸۸) نویسنده داستان‌های کوتاه روسی بود. زندگی. فسیوالود میخاییلوویچ گارشین در ۱۴ فوریهٔ ۱۸۵۵ در یکاترینواسلاو زاده شد. تنها هفت ساله بود که شاهد خودکشی نافرجام پدرش بود. در اواخر سال ۱۸۷۲ نخستین نشانه‌های یک نوع بیماری روانی در وی دیده شد. سال ۱۸۷۷ روسیه با عثمانی وارد جنگ شدند. گارشین در همان اولین روز شروع جنگ بود که داوطلبی خود را با ارسال نامه‌ای به ارتش، جهت شرکت در جنگ اعلام کرد و به درجه افسری رسید. در یکی از اولین نبردهایش بود که
درجه افسری رسید. در یکی از اولین نبردهایش بود که نویسنده از ناحیه پا زخمی شد. با وجودیکه زخم به نظر بی خطر می‌آمد، گارشین جوان در بقیه عملیات جنگی شرکت نکرده و استعفا داد. گارشین در ۵ آوریل در پی بروز یک حمله عصبی خود را داخل چاه آسانسور پرت کرد و بر اثر جراحات وارده در بیمارستانی در سن ۳۳ سالگی درگذشت.
مَرغیلان یا مَرغینان (ازبکی: Marg‘ilon / Марғилон؛ روسی: Маргилан) شهری با جمعیت ۱۹۷٬۰۰۰ تن (در ۲۰۰۹ میلادی) در استان فرغانه در شرق ازبکستان است. در پهنای جغرافیایی ۱۶ '۲۸°۴۰ شمالی و درازای جغرافیایی ۲۹ '۴۳°۷۱ و در بلندای ۴۸۷ متر از سطح دریا جای دارد. جمعیت بزرگی از این شهر تاجیک هستند و به زبان فارسی سخن می‌گویند. در افسانه‌های اروپایی آمده‌است که مرغیلان را اسکندر مقدونی ساخته‌است. در هنگام توقف برای ناهار به او مرغ و نان داده‌اند از این رو نام این شهر مرغینان نهاده شد. نگاشته‌های معتبرتر مرغیلان را یکی
نهاده شد. نگاشته‌های معتبرتر مرغیلان را یکی از توقفگاه‌های جادهٔ ابریشم در سدهٔ نهم میلادی یاد می‌کند که در کنار راهی است که از کوهستان آلای می‌گذرد و به کاشغر می‌رسد. نوشته‌هایی دربارهٔ بابر پایه‌گذار دودمان مغول هندوستان از آغاز سدهٔ شانزدهم میلادی، از انارها و زردآلوهای بسیار خوب این شهر یاد کرده‌است... شکارگاه‌های مرغیلان خوب است و در آن نزدیکی آهوی سفید یافت می‌شود. سَرت‌ها ساکنان این شهر‌اند. آنان مردمی چابک‌اند و با کارهای دستی روزگار می‌گذرانند. آیین جن‌گیری در فرارود بسیار رواج دارد و پرآوازه‌ترین
جن‌گیری در فرارود بسیار رواج دارد و پرآوازه‌ترین جن‌گیرها از سمرقند، بخارا و مرغیلان‌اند. نویسندهٔ کتاب "هدایت" (برهان‌الدین علی بن ابوبکر مرغیلانی) از یکی از روستاهای مرغیلان به نام رِشتان یا رَشتان برخاسته‌است. این آوازهٔ سخت‌کوشی تا روزگار کنونی ادامه یافته‌است. بازرگانان مرغیلان نقشی کلیدی در بازرگانی آسیای میانه بازی می‌کردند و تا روزگار شوروی مرغیلان قلب بازار سیاه ازبکستان بوده‌است. اکنون مرغیلان مرکز نیرومند اسلام‌گرایی است. اقتصاد. این شهر جایگاه بزرگ‌ترین کارخانهٔ سنتی ابریشم ازبکستان است که
بزرگ‌ترین کارخانهٔ سنتی ابریشم ازبکستان است که کارخانهٔ ابریشم یادگارلیک نام دارد. ۲٬۰۰۰ کارگر دارد و همه چیز به شکل سنتی انجام می‌شود و بازدهی سالانهٔ آن ۲۵۰٬۰۰۰ متر مربع پارچهٔ ابریشمی مرغوب است. کارخانهٔ همسایهٔ مرغیلان ۱۵٬۰۰۰ کارگر دارد و از دستگاه‌های نوین بهره می‌گیرد و سالانه ۲۲ میلیون متر مربع پارچه تولید می‌کند. آگاهی درستی دربارهٔ زمان ورود تولید ابریشم به درهٔ فرغانه در دست نیست، ولی می‌دانیم که مرغیلان از روزگار باستان دارای صنعت ابریشم بوده‌است.
باسیل دوم یا باسیلیوس دوم ملقب به باسیلِ بلغارکُش یا باسیل، قاتل بلغارها (زادهٔ ۹۵۷ یا ۹۵۸ — درگذشتهٔ ۱۵ دسامبر ۱۰۲۵) امپراتور بیزانس از ۹۶۰ تا ۹۷۶ به‌طور مشترک با امپراتوران دیگر و به‌طور مؤثر خودش به تنهایی از سال ۹۷۶ تا زمان مرگش در سال ۱۰۲۵ بود. او تمام بالکان، جنوب ایتالیا (سیسیل، کامپانیا، مولیز، پولیا، ابروتزو، باسیلیکاتا)، میان‌رودان، گرجستان، ارمنستان و بخش‌هایی از سوریه را تحت فرمان امپراتوری بیزانس درآورد و همچنین تمام شورش‌های اشراف و حاکمان محلی که در سراسر امپراتوری رخ داد را سرکوب کرد و قدرت
که در سراسر امپراتوری رخ داد را سرکوب کرد و قدرت داخلی خود را با حمله به منافع اشراف‌زادگان نظامی، زمینداران قدرتمند و کلیساهای ثروتمند و خودکامه افزایش داد. تاریخ‌نگاران باسیل دوم را یکی از برجسته‌ترین و بزرگترین امپراتوران روم شرقی به‌شمار می‌آورند. زندگی‌نامه. سال‌های نخستین. باسیل فرزند رومانوس دوم، امپراتور وقت بیزانس و تئوفانو بود که در ۹۶۰ به امپراتوری مشترک با پدرش رسید و یک سال بعد برادرش کنستانتین نیز به‌عنوان امپراتور مشترک با آن دو تاجگذاری کرد. اما رومانوس ناگهان در ۱۵ مارس ۹۶۳ درگذشت و پس از
اما رومانوس ناگهان در ۱۵ مارس ۹۶۳ درگذشت و پس از او نایب‌السلطنتی دو امپراتور خردسال، باسیل دوم ۶ ساله وکنتستانتین هشتم ۳ ساله به مادرشان تئوفانو رسید. ادارهٔ امور کشور نیز در دستان خواجهٔ توانمندی به‌نام ژوزف برینگاس قرار گرفت. با این حال چنین شایع شد که تئوفانو با مسموم کردن امپراتور او را به‌قتل رسانده‌است و همین موضوع باعث بروز درگیری بین تئوفانو و برینگاس شد. سرانجام تئوفانو از ژنرال نیکه‌فوروس یاری خواست و او که توسط سپاهیان امپراتور نامیده شد به قسطنطنیه لشکر کشید، برینگاس را از قدرت خلع و خود در ۱۶
لشکر کشید، برینگاس را از قدرت خلع و خود در ۱۶ اوت ۹۶۳ در کلیسای ایا صوفیه با عنوان نیکه‌فوروس دوم تاجگذاری کرد و در ۲۰ سپتامبر همان سال با تئوفانو ازدواج نمود. او سپس باسیل و کنستانتین را به‌طور اسمی به فرزندخواندگی خود پذیرفت اما از همان زمان به‌بعد آنان را که وارثان مشروع تاج و تخت بودند را نادیده گرفت. با این حال نیکه‌فوروس پس از ۶ سال حکومت با همدستی همسرش تئوفانو که احتمالاً می‌خواست فرزندان خود را بار دیگر به قدرت بازگرداند و سپاهی مورد اعتمادش ژان تزیمیسکس در ۹۶۹ به‌قتل رسید و پس از او ژان با عنوان
در ۹۶۹ به‌قتل رسید و پس از او ژان با عنوان ژان یکم بر تخت نشست. با این حال ژان، تئوفانو را در قتل امپراتور گناهکار اعلام و او را تبعید نمود و سپس با دختر کنستانتین هفتم ازدواج کرد. باسیل دوم و کنستانتین هشتم در این زمان هنوز عنوان امپراتوران مشترک را داشتند اما حتی نامشان بر روی سکه‌های دوران زمامداری ژان نیز ضرب نشد. آغاز حکومت. ژان یکم در ژانویهٔ ۹۷۶ درگذشت و باسیل و برادرش سرانجام بر تخت امپراتوری بیزانس نشستند. باسیل دوم در ۱۰ ژانویه همان سال به‌عنوان امپراتور ارشد معرفی شد و کنستانتین هشتم نیز ترجیح
امپراتور ارشد معرفی شد و کنستانتین هشتم نیز ترجیح داد به‌جای دخالت در سیاست به زندگی تجملی خود ادامه دهد. باسیل سپس تلاش نمود تا خود فرمانروایی کند اما به عموی بزرگش باسیل پیشکار که خواجه‌ای توانمند و سیاستمداری زیرک با سابقه‌ای طولانی بود وابسته شد. دیری نپایید که حکومت باسیل از سوی دو تن از اشراف‌زادگان به‌نام‌های بارداس اسکلروس و بارداس فوکاس که چشم طمع به جایگاه امپراتور داشتند به چالش کشیده شد. این دو نفر از بستگان امپراتوران پیشین به‌شمار می‌آمدند و فرماندهانی از خانوادهٔ زمینداران قدرتمندی بودند که
از خانوادهٔ زمینداران قدرتمندی بودند که از سوی گرجستانی‌ها و خلیفهٔ بغداد حمایت می‌شدند. آن‌ها مدعی تاج و تخت امپراتوری شدند اما باسیل پیشکار، باسیل دوم را در رویارویی با آن‌ها یاری رساند و سرانجام این درگیری طولانی در ۹۸۹ و با کمک روس‌های تحت فرمان ولادیمیر، پادشاه کیف به پایان رسید. ولادیکیر پیشتر نیز در ۹۸۰ هدیه‌ای بالغ بر ۶۰۰۰ نیروی اسکاندیناویایی-روسی را برای باسیل دوم فرستاده بود که این لشکریان بعدتر به نام گارد وارانژی مشهور شده که تا ۳۰۰ سال در خدمت امپراتوران بیزانس بودند. پس از کسب این پیروزی
امپراتوران بیزانس بودند. پس از کسب این پیروزی باسیل نیز به‌عنوان پاداش و با شرط پذیرش مسیحیت در کیف، خواهرش آنا را به همسری ولادیمیر درآورد. باسیل سپس مدعی حق خود برای در دست گرفتن قدرت به‌طور مستقل شد و سرانجام باسیل پیشکار را در ۹۸۵ تبعید نمود. سیاست‌های خارجی و جنگ با بلغارها. اصلی‌ترین هدف باسیل دوم گسترش و تثبیت قدرت امپراتوری در داخل و خارج مرزهای بیزانس بود. در آن زمان مهمترین درگیری‌های خارجی امپراتوری روم شرقی در سوریه، ارمنستان و گرجستان در مرزهای شرقی آن، در منطقهٔ بالکان و در جنوب ایتالیا روی
شرقی آن، در منطقهٔ بالکان و در جنوب ایتالیا روی داده بود. باسیل موفق شد تا موقعیت بیزانس در سوریه را علی‌رغم تجاوزهای خلفای فاطمی در مصر حفظ نماید و نیروهایی را نیز برای آزادسازی انتاکیه از قسطنطنیه گسیل داشت. باسیل همچنین چه از راه حمله و چه از راه دیپلماسی توانست سرزمین‌های ارمنستان و گرجستان را نیز حفظ نماید. با این حال بیشترین شهرت باسیل دوم برای لشکرکشی‌های مداوم و موفقیت‌آمیز او علیه پادشاهی دوباره احیاشدهٔ بلغارستان به فرمانروایی تزار ساموئل بود. ساموئل فعالیت‌هایش را در مقدونیه متمرکز کرده و بر غرب
فعالیت‌هایش را در مقدونیه متمرکز کرده و بر غرب بالکان تسلط یافته بود. باسیل در ۹۸۶ وارد جنگ مسلحانه با بلغارها شد که تا ۱۰۱۴ ادامه یافت. در این مدت نیز گاه وقفه‌هایی به دلیل لشکرکشی‌های هم‌زمان باسیل دوم به مرزهای شرقی برای حل بحران در آن نواحی اتفاق می‌افتاد. در طول جنگ با بلغارستان، ونیزی‌ها نیز به کمک باسیل آمده و همراه با نیروهای او از سواحل دالماتیا و آب‌های آدریاتیک در برابر حملات بلغارها محافظت کردند. از سوی دیگر باسیل نیز هر ساله بیشتر در قلمرو تحت تسلط ساموئل نفوذ می‌کرد و بی‌وقفه به لشکرکشی‌هایش
تسلط ساموئل نفوذ می‌کرد و بی‌وقفه به لشکرکشی‌هایش چه در تابستان و چه در زمستان ادامه می‌داد. سرانجام سپاهیان بیزانس موفق به گرفتن شمال و نواحی مرکزی بلغارستان شدند و پس از آن باسیل دوم به سوی پایتخت ساموئل در اکریدا لشکر کشید. این حمله با موفقیت به‌انجام رسید و باسیل به قاتل بلغارها معروف شد. او سپس فرمان داد تا چشم تمامی لشکریان بلغار را که به اسارت او درآمده بودند را کور کنند و تنها هر صد نفر یکی را از یک چشم کور کرد تا بتوانند پیش تزارشان بازگردند. ساموئل پس از بازگشت سپاهیانش از دیدن آنچه بر آنان گذشت
پس از بازگشت سپاهیانش از دیدن آنچه بر آنان گذشت بود چنان شوکه شد که مدتی بعد درگذشت. بدین ترتیب باسیل موفق شد تا ۱۰۱۸ تمامی بلغارستان را بار دیگر به امپراتوری بیزانس بازگرداند. او سپس توجهش را معطوف نواحی غربی ساخت و برای تقویت کنترل بیزانس بر جنوب ایتالیا و بازپس‌گیری سیسیل از اعراب نقشه کشید. باسیل همچنین تلاش نمود تا پاپی یونانی‌تبار را در رم مستقر سازد و به‌منظور ایجاد اتحاد با امپراتوری مقدس روم نیز خواست تا برادرزادهٔ محبوبش زوئه را به همسری اتوی سوم درآورد. در نهایت هر دوی این نقشه‌های باسیل با شکست
در نهایت هر دوی این نقشه‌های باسیل با شکست مواجه شد با این حال او در جنوب ایتالیا موفق عمل کرد و توانست نظم را بار دیگر به آنجا بازگرداند و در سال‌های آخر عمرش نیز آماده‌سازی‌هایی برای فتح سیسیل صورت گرفته بود. سیاست‌های داخلی. باسیل دوم در سیاست‌های داخلیش نیز همچون فعالیت‌های نظامی و دیپلماتیکش سختگیر و بی‌رحم بود. او درصدد بود تا قدرت امپراتوری را تقویت نماید و به‌همین منظور زیردستان بسیار قدرتمندش به ویژه خانواده‌های نظامی‌ای قدرتمندی که همچون شاهزادگان در آسیای صغیر حکومت می‌کردند را هدف سیاست‌های
در آسیای صغیر حکومت می‌کردند را هدف سیاست‌های سختگیرانهٔ و جدی خود قرار داد. مالکیت افراد بر زمین به دقت مورد بازرسی قرار گرفت و اموال و زمین‌های وسیع و آباده بسیاری مصادره شد و حتی اشرافی که در صدد خیانت به امپراتور بدون مورد خشم باسیل قرار گرفته و همراه خانواده، دوستان و نزدیکانشان از صحنه روزگار با خشونت زیاد محو شدند و همه دارایی‌های آنها نیز برای پژوهش‌های بزرگ و جنگ‌ها مصادره می‌شد. بدین ترتیب خزانه‌های امپراتوری بیزانس باوجود لشکرکشی‌های مکرر هزینه‌آور و گسترده و طولانی مدت باسیل دوم هیچ‌گاه با مشکل
و گسترده و طولانی مدت باسیل دوم هیچ‌گاه با مشکل و موانع مواجه نشد. خصوصیات باسیل دوم. بر اساس نوشته‌های تاریخی و نگاره‌های موجود، باسیل دوم فردی کوتاه قد اما با اندامی موزون، چشمان آبی روشن، صورت گرد و سبیلی کامل و پرپشت که به‌هنگام عصبانیت یا انجام ملاقات‌هایی آن را میان انگشتانش می‌چرخاند توصیف شده‌است. او ساده لباس می‌پوشید و ناگهان شروع به سخن‌گفتن می‌کرد. در عین‌حال او را فردی تند مزاج، تلخ و زودخشم توصیف کرده‌اند که بیشتر اوقات همچون سربازی در حالت آماده‌باش به‌سر می‌برد. باسیل هیچ علاقه‌ای به
آماده‌باش به‌سر می‌برد. باسیل هیچ علاقه‌ای به یادگیری نداشت اما ظاهراً از نگارگری مذهبی حمایت می‌کرد و کلیساها و صومعه‌هایی را نیز در بوئتیا مورد بازسازی قرار داد یا کار ساختشان را تمام نمود. مرگ. باسیل دوم در ۱۵ دسامبر ۱۰۲۵ درگذشت و پس از او برادرش کنستانتین هشتم جانشین او شد. چنین برمی‌آید که باسیل هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نیز نداشت. تاریخ‌نگاران او را یکی از بزرگترین امپراتوران بیزانس به‌شمار می‌آورند که پس از مرگش هیچ فرماندهٔ نظامی توانمندی نبود که بتواند اوضاع را در دست گیرد و دیری نپایید که تمامی
اوضاع را در دست گیرد و دیری نپایید که تمامی کارها و تلاش‌های باسیل دوم خنثی شد.
سانتیاگو برنابئو یسته ( متولد ۸ ژوئن ۱۸۹۵ – درگذشته ۲ ژوئن ۱۹۷۸) بازیکن، مربی، مدیر سابق و یکی از مهم‌ترین اشخاص در تاریخ باشگاه فوتبال رئال مادرید می‌باشد. وی همچنین به عنوان یکی از اولین افرادی به‌شمار می‌آید که تیم فوتبال رئال مادرید را از دومین تیم شهر مادرید به یکی از بزرگترین باشگاه‌های اسپانیا و اروپا تبدیل کرده‌است. ورزشگاه فعلی رئال مادرید نامش را از نام سانتیاگو برنابئو یسته گرفته‌است. برنابئو بین سپتامبر ۱۹۴۳ تا ژوئن ۱۹۷۸ مدیر باشگاه رئال مادرید بوده‌است. برنابئو، ۳۵ سال مدیر رئال مادرید بود و
بوده‌است. برنابئو، ۳۵ سال مدیر رئال مادرید بود و موفق به برد یک جام بین قاره‌ای و ۶ جام باشگاه‌های اروپا و ۱۶ لالیگا و ۶ جام اسپانیایی شد. او در سال ۱۹۷۸ وفات یافت در حالی که در حال مشاهده جام جهانی در آرژانتین بود. فیفا به افتخار او سه روز عزای عمومی اعلام و این تورنمنت را با اندوه سپری کرد. برنابئو مبتکر تشکیل جام باشگاه‌های اروپا که در حال حاضر با نام لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود بود. وی پس از پرز مدیر حال حاضر باشگاه رئال مادرید پرافتخار ترین مدیر عامل باشگاه رئال مادرید است. زندگی و حرفه باشگاهی.
باشگاه رئال مادرید است. زندگی و حرفه باشگاهی. سانتیاگو برنابئو به سال ۱۸۹۵ در آلباسته متولد شد. وی هفت خواهر و برادر داشت. او سن کمی داشت که خانواده‌اش به مادرید مهاجرت کردند. او از نوجوانی در رئال مادرید بازی می‌کرد. وقتی وی ۱۴ ساله بود، باشگاه به‌او گفت باید در پست دروازه‌بان بازی کند؛ اما برادر وی مارسلو برنابئو، تهدید کرد که اگر او (سانتیاگو) را دروازه‌بان بگذارند، برادرش را از این تیم خواهد برد. سرانجام وی به‌عنوان مهاجم انتخاب شد. پیش از جنگ داخلی. برنابئو در آلمانسا، آلباسته، اسپانیا متولد شد.
برنابئو در آلمانسا، آلباسته، اسپانیا متولد شد. خانواده او در زمانی که او بسیار جوان بود به مادرید نقل مکان کردند و خود برنابئو در سال ۱۹۰۹ در سن ۱۴ سالگی به رده‌های خردسال رئال مادرید پیوست، پس از آنکه سالها تماشاگر ثابت مسابقات آنها بود. برنابئو بازوبند کاپیتانی را سالها بر بازو می‌بست. در سال ۱۹۲۰، سانتیاگو برنابئو، به عنوان بازیکن مادرید، از باشگاه سرخپوشان کنار رفت و به رقیب خود از پایتخت پیوست، که تنها با او یک بازی انجام می‌داد. در سال ۱۹۲۱ او به مادرید بازمی‌گردد و قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۲۶ به
بازمی‌گردد و قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۲۶ به عنوان مهاجم بازی می‌کند. او تا سال ۱۹۳۵ با باشگاه ارتباط داشت، ابتدا به عنوان مدیر تیم اول، سپس به عنوان مدیر و بعداً دستیار مدیر شد. جنگ داخلی. با شروع جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، بازی فوتبال حرفه‌ای در اسپانیا متوقف شد. در طول جنگ او در کنار سربازان ناسیونالیست‌ها به عنوان سرباز زیر نظر ژنرال آگوستین مونوز گراندز جنگید. پس از جنگ داخلی. هنگامی که جنگ به پایان رسید و فوتبال دوباره در اسپانیا آغاز شد، برنابئو در رئال مادرید چیزی را پیدا کرد که برای همه اهداف،