payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیش برود اختلاف نظر دارند و به این نتیجه رسیدند که بهترین کار جدایی است.» اسکات ام. گیمپل جانشین مازارا به عنوان شورانر برای فصل چهارم شد و نویسندگان جدیدی ازجمله کورتیس گوین، چانینگ پاول و مت نگرت به گروه نویسندگی پیوستند. در ژانویه ۲۰۱۸، اعلام شد که گیمپل به سِمَت مدیر کل محتوای فرنچایز مردگان متحرک ارتقا می‌یابد و آنجلا کانگ به عنوان شورانر از فصل نهم جایگزین او می‌شود. پخش. پخش این مجموعه از ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ به کارگردانی فرانک دارابونت از شبکه کابلی ای‌ام‌سی در آمریکا آغاز شد. در هفتهٔ اول نوامبر ۲۰۱۰،
در آمریکا آغاز شد. در هفتهٔ اول نوامبر ۲۰۱۰، این سریال برای اولین بار در سطح بین‌المللی در شبکه‌های بین‌المللی فاکس پخش شد. به دلیل مقبولیت این مجموعه ای‌ام‌سی آن را برای فصل دوم در ۱۳ قسمت تمدید نمود که از ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ پخش آن شروع شد. در اواخر پخش فصل دوم ای‌ام‌سی اعلام کرد که فصل سوم آن نیز با ۱۶ قسمت، از ۱۴ اکتبر ۲۰۱۲ پخش خواهد شد. ای‌ام‌سی این سریال را برای فصل چهارم با ۱۶ قسمت تمدید کرد که از ۱۳ اکتبر ۲۰۱۳ پخش آن شروع شد. در اواسط پخش فصل چهارم ای‌ام‌سی سریال را برای فصل پنجم تمدید کرد. پس از پایان
سریال را برای فصل پنجم تمدید کرد. پس از پایان فصل چهارم ای‌ام‌سی فصل پنجم را در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۴ پخش کرد. فصل ۱۱ آخرین فصل این مجموعه تلویزیونی خواهد بود. اقتباس‌. سریال‌های اینترنتی. تا به امروز، چهار سریال اینترنتی بر اساس مردگان متحرک از طریق ای‌ام‌سی منتشر شده‌: (۲۰۱۱)، (۲۰۱۲)، سوگند (۲۰۱۳) و قمه سرخ (۲۰۱۷). واکینگ دد (۲۰۱۱–اکنون). برنامه زنده تلویزیونی با عنوان تاکینگ دد پس از فصل دوم مردگان متحرک در اکتبر ۲۰۱۱ از شبکه ای‌ام‌سی پخش شد. میزبان تاکینگ دد کریس هاردویک است که درباره آخرین قسمت پخش شده
دد کریس هاردویک است که درباره آخرین قسمت پخش شده با طرفداران، بازیگران و تهیه‌کنندگان مردگان متحرک به گفتگو می‌پردازد. مجموعه‌های تلویزیونی. از مردگان متحرک بترسید (۲۰۱۵–۲۰۲۳). از مردگان متحرک بترسید یک اسپین‌آف اصلی مردگان متحرک است که توسط ای‌ام‌سی ساخته شده‌‌است. ای‌ام‌سی ساخت سریال را در سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز کرد و خبر پخش دو فصل از این مجموعه را از مارس ۲۰۱۵ را داد. از مردگان متحرک بترسید پس از ۵ ماه تاخیر اولین بار در ۲۳ اوت ۲۰۱۵ پخش شد. این سریال پس از پایان فصل هشتم در سال ۲۰۲۳ به پایان رسید. مردگان
پایان فصل هشتم در سال ۲۰۲۳ به پایان رسید. مردگان متحرک: جهانی فراتر (۲۰۲۰–۲۰۲۱). در آوریل ۲۰۱۹، ای‌ام‌سی رسما اعلام کرد که سفارش ساخت یک سریال محدود به ۱۰ قسمت را به اسکات ام. گیمپل و نگرت را داده‌است. سریال در مورد نسل اول کودکانی است که در دوران آخرالزمان زامبی‌ها بزرگ شده‌اند اما در پشت دیوار‌ها بودند و هرگز بقا را تجربه نکردند. این سریال در مجموع با ۲ فصل و ۲۰ قسمت از ۴ اکتبر ۲۰۲۰ پخش شد و در ۳ اکتبر ۲۰۲۱ به پایان رسید. داستان‌های مردگان متحرک (۲۰۲۲). در اکتبر ۲۰۲۱، ای‌ام‌سی به‌طور رسمی خبر از پخش یک
در اکتبر ۲۰۲۱، ای‌ام‌سی به‌طور رسمی خبر از پخش یک فصل شش قسمتی از اسپین‌آف جدید خود را در ۱۴ اوت ۲۰۲۲ اعلام کرد. چانینگ پاول، که هم برای مردگان متحرک و هم برای از مردگان متحرک بترسید نویسندگی کرده بود، به عنوان شورانر سریال انتخاب شد. این یک مجموعه آنتولوژی است که داستان سریال در مورد شخصیت‌های جدید و موجود در دنیای مردگان متحرک است. مردگان متحرک: شهر مرده (۲۰۲۳–اکنون). در مارس ۲۰۲۲، ای‌ام‌سی خبر ساخت و پخش سریالی با عنوان "مردگان متحرک: جزیره مردگان" را با بازی لورن کوهن و جفری دین مورگان را داد. در اوت
بازی لورن کوهن و جفری دین مورگان را داد. در اوت ۲۰۲۲، نام این سریال به تغییر داده شد. این سریال شش قسمتی در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ برای اولین بار پخش شد و بلافاصله پس از پایان، در ژوئیه ۲۰۲۳ برای فصل دوم تمدید شد. مردگان متحرک: دریل دیکسون (۲۰۲۳–اکنون). یک سریال اسپین‌آف است که توسط آنجلا کانگ و اسکات ام. گیمپل در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ پخش شد. داستان این سریال در مورد "دریل دیکسون" است. فیلم‌برداری این پروژه در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ در پاریس آغاز شد. در ژوئیه ۲۰۲۳، این سریال برای فصل دوم تمدید شد. مردگان متحرک: آن‌هایی که
برای فصل دوم تمدید شد. مردگان متحرک: آن‌هایی که زنده‌اند (۲۰۲۴). پس از جدایی اندرو لینکلن در نقش ریک گرایمز در طول فصل نهم، گیمپل اظهار داشت که قصد دارند سه فیلم سینمایی در مورد اتفاقات زمانی که ریک ناپدید شده بود، در آینده بسازند که لینکلن در آن نقش‌آفرینی می‌کند. علاوه بر لینکلن، دانای گوریرا و پولیانا مکینتاش نیز قرار بود در این فیلم‌ها بازی کنند. گیمپل در ادامه گفت که در این فیلم‌ها تلاشی برای اقتباس از هیچ‌یک از داستان‌های کمیک نمی‌کنند. این فیلم‌ها قرار بود توسط یونیورسال پیکچرز در سینما اکران شوند.
بود توسط یونیورسال پیکچرز در سینما اکران شوند. به‌هرحال در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۲۲، اعلام شد که این فیلم‌ها اکنون در حال تبدیل شدن به یک مینی سریال شش قسمتی با بازی لینکلن و گوریرا هستند. این سریال پس از وقایع قسمت پنجم فصل نهم و قسمت سیزدهم از فصل دهم اتفاق می‌افتد و «داستان عشقی حماسی دو شخصیت تغییر یافته توسط دنیایی تغییر یافته» را ارائه می‌کند. فیلم‌برداری سریال در ژانویه ۲۰۲۳ آغاز شد و گوریرا تایید کرد که نویسنده سریال خواهد بود و در کنار گیمپل به عنوان یکی از خالقان این سریال نقش‌آفرینی خواهد کرد. این
یکی از خالقان این سریال نقش‌آفرینی خواهد کرد. این مجموعه شش قسمتی در سال ۲۰۲۴ پخش شد.
اتل متل نام یک آلبوم استودیویی از ابی است که در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳ خورشیدی) توسط شرکت ترانه روی نوار کاست و سی‌دی منتشر شد. این آلبوم دارای ۶ ترانه است. آهنگسازی این آلبوم و همچنین تنظیم تمام ترانه‌ها توسط فرید زلاند انجام گرفته است.
جشنوارهٔ فیلم دانشگاه تهران جشنواره‌ای است که اولین دورهٔ آن سال ۱۳۸۹ برگزار شد. این جشنواره با همکاری دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، انجمن سینمای دانشگاه تهران و ادارهٔ امور فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران برگزار می‌شود و محل برگزاری آن تالار آوینی دانشگاه تهران است. اولین دوره. در اولین دورهٔ این جشنواره تعداد زیادی فیلم کوتاه و نیمه بلند به نمایش درآمدند که همگی آن‌ها ساختة فارغ‌التحصیلان کارشناسی ارشد رشتهٔ سینمای دانشگاه تهران بودند. این فیلم‌ها شامل فیلم‌های داستانی، تجربی و مستند تجربی بودند. اولین
داستانی، تجربی و مستند تجربی بودند. اولین دورهٔ این جشنواره تنها در حوزهٔ کارگردانی برگزار شد. سه فیلمساز، تندیس بهترین کارگردانان این جشنواره را دریافت کردند که شامل علیرضا کاظمی‌پور برای فیلم «آهستگی»، ایمان بهروزی برای فیلم «کنار این راه‌ها» و فرزین کمالی‌نیا برای فیلم «سایه‌ها» بودند. دو فیلمساز نیز تقدیرنامه دریافت کردند. لاله ایجادی برای فیلم «نان و عشق» و عطیه عطارزاده برای فیلم «شب‌خوانی» موفق به دریافت تقدیرنامهٔ جشنواره فیلم دانشگاه تهران شدند. هیئت داوران اولین دوره شامل دکتر احمد الستی، دکتر
هیئت داوران اولین دوره شامل دکتر احمد الستی، دکتر محمد باقر قهرمانی، فریدون علیاری، استاد میر ولی‌الله مدنی و سیاوش محسنی بود. سمت دبیر جشنواره به فریدون علیاری و دبیر اجرایی جشنواره به مقداد جعفرزاده تعلق داشت. دوره‌های بعدی. طبق گزارش ایسنا قرار است دوره‌های بعدی در رشته‌های و بخش‌های گوناگون برگزار شود. حضور فیلمسازان دانشگاه‌های دیگر در دوره‌های آتی آزاد خواهد بود.
تری باتلر متولد (۱۰ نوامبر ۱۹۶۷) است و بیشتر به عنوان نوازنده گیتار بیس گروه دث متال آبیچوآری شناخته می‌شود. او همچنین در گروههای سیکس فیت آندر، مساکر و دث عضویت داشته‌است. باتلر در دو آلبوم "شفابخش روحانی" و "جزام" از گروه دث حضور داشته و چاک شولدینر در مورد نوازندگی بیس او در آلبوم "جزام" گفت: «باتلر از نواختن بیس در یک آهنگ کامل عاجز است». باتلر ازدواج کرده و دارای سه فرزند می‌باشد و برادر زن وی گریج گال هم گروهی او است. او پیش از پیوستن به سیکس فیت آندر در مساکر با استیو سوانسون هم گروهی بود و استیو
در مساکر با استیو سوانسون هم گروهی بود و استیو هم‌اکنون گیتاریست سیکس فیت آندر می‌باشد. باتلر در یک مصاحبه گفت: «من بیشتر مشهور بودم به حضور داشتن در موسیقی زیرزمینی، که این نمی‌تونه درست باشه.»
پس تصویر یا تصویر بازمانده یکی از توهّمات نورانی است که به حالتی اشاره می‌کند که تصویری، پس از اینکه از دید فردی خارج شده است، همچنان مشاهده می‌شود. یکی از متداولترین موارد بازماندن تصویر که به راحتی قابل تجربه است، هنگامی است که مدتی به یک منبع نور خیره می‌شوید و زمانی که نگاه خود را از آن بر می‌دارید، اثرات و تصویری از آن را همچنان مشاهده می‌کنید. در هنگام مشاهدهٔ تصویر بازمانده، در مواردی که نور در محیط زیاد است، بستن چشم به احساس رنگ‌های تصویر بازمانده کمک می‌کند. تصویرهای بازمانده در دو حالت
بازمانده کمک می‌کند. تصویرهای بازمانده در دو حالت تصویربازمانده‌ی معکوس (با رنگ‌های معکوس نسبت به تصویر اصلی) و تصویربازمانده‌ی مثبت (حفظ رنگ مانند تصویر اولیه) ممکن است اتفاق بیفتند. علت اتفاق نوع تصویربازمانده‌ی مثبت همچنان به‌طور کامل شناخته نشده است، اما یکی از علت‌های اصلی آن را رفتار انطباقی نورون‌ها میدانند. از طرفی تصویرهای بازمانده‌ی معکوس یکی از خواص شناخته شدهٔ شبکیهٔ چشم هستند و به‌طور کامل شناخته شده هستند. تصویربازمانده‌ی معکوس. تصویربازمانده‌ی معکوس هنگامی رخ می‌دهند که گیرنده‌های نوری چشم،
معکوس هنگامی رخ می‌دهند که گیرنده‌های نوری چشم، به‌طور اصلی سلولهای مخروطی، با ورودی و فعالیت بیش از حد انطباق یافته و حساسیت خود را از دست می‌دهند.
لانه خرگوش یک فیلم درام آمریکایی با بازی نیکول کیدمن، آرون اکهارت و دایان ویست است که از نمایش‌نامه‌ای با همین نام اقتباس شده‌است. این فیلم اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سپتامبر ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. خلاصه داستان. «بکا» و «هاوی» زوج خوشبختی هستند که در کنار پسر کوچکشان دنی زندگی آرامی دارند. اما با مرگ دنی در یک تصادف زندگی آنها زیر و رو می‌شود… جوایز. این فیلم کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن در سال ۲۰۱۱ شد.
وی‌ایکس کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
فراری اف۴۳۰ چلنج (Ferrari F430 Challenge) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰تولید شده‌است. این خودرو در کلاس اتومبیلرانی قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
فورد تاروی (نسل چهارم) (Ford Taurus (fourth generation)) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۷در شیکاگو تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
فراری اف۳۵۵ (Ferrari F۳۵۵) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۹تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
آلفارومئو تیپو ۳۳ (Alfa Romeo Tipo 33) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. موتور آن ۱۹۹۵ سی‌سی است.
آلفارومئو ماتا (Alfa Romeo Matta) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۴تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
ایسوزو ارگا (Isuzu Erga) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰ تا Presentتولید شده‌است. این خودرو در کلاس اتوبوس قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
فورد ایکس‌وای فالکون (Ford XY Falcon) خودرویی است که در سال‌های October 1970 to March ۱۹۷۲تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب، موتور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
ان‌اس‌او اسپایدر (NSU Spider) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷، و اوّلین خودرو با موتور ِ وانکل تولید شده است. طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. موتور آن ۴۹۸ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
آستین ای۴۰ اسپورت (Austin A۴۰ Sports) محصول شرکت آستین موتور، خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳/&gt;۴،۰۱۱ تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
فراری ۱۵۹ اس (Ferrari 159 S) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۷۱ producedتولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۱۹۰۳ سی‌سی است.
واکسول تیپ بی (Vauxhall B-type) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. موتور آن ۴۵۲۵ سی‌سی است.
جیپ پیتریوت خودرویی است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون توسط شرکت جیپ در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. طراحی این خودرو موتور جلو، محور جلو و چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
فورد برونکو آی‌آی (Ford Bronco II) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰در لویی ویل و ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس کامپکت اس‌یووی قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
پروتون پردانا یک خودروی اندازه متوسط سدان چهار در است که به‌وسیلهٔ شرکت مالزیایی پروتون هولدینگ ساخته شده‌است. این خودرو در ۲۶ ژانویه سال ۱۹۹۵ عرضه شد. پردانا نمونهٔ بازنشانی شدهٔ نسل هفتم میتسوبیشی اترنا است و نتیجهٔ همکاری بین میتسوبیشی و پروتون است. حدود ۸۰ هزار دستگاه از نسل اول پردانا در حد فاصل سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳ به فروش رسید. طول این خودرو در حالت طبیعی ، عرض این خودرو در حالت طبیعی ، ارتفاع این خودرو در حالت طبیعی و وزن این خودرو در حالت طبیعی است.
ایسوزو تروپر شاسی بلند ژاپنی است. اولین نسل از این خودرو از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ تولید شد و دومین نسل از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۲. این خودرو را با نام‌های دیگری مانند آکورا اس‌ال‌ایکس، شورلت تروپر و… می‌شناسند. موتور ایسوزو تروپر ۶ سیلندر ۳٫۲ لیتری است و انتقال قدرت به هر چهارچرخ این خودرو صورت می‌گیرد که آن را به یک شاسی بلند مناسب آفرود تبدیل کرده‌است. تروپر ۷ سرنشینه است و شامل امکاناتی مانند: قطب‌نمای دیجیتال، سانروف و صندلیهای چرم است. طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است.
نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
فورد ایکس‌ال فالکن (Ford XL Falcon) خودرویی است که از اوت ۱۹۶۲ تا فوریه ۱۹۶۴ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
تویوتا ویوس (Toyota Vios) خودرویی است که از سال ۲۰۰۳–کنون در چاچوئنگسائو و تایلند تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کامپکت کوچک قرار گرفته، است.
مایباخ زپلین (Maybach Zeppelin) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۴ در اشتوتگارت و آلمان تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
سئات تولدو (SEAT Toledo) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ در اسپانیا تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو بوده‌است.
تی آندرومدا یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
پانوز رودستر (Panoz Roadster) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ (۴۴ Roadsters produced)،&gt; ۱۹۹۶–۱۹۹۹ (۱۷۶ AIVs produced)در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
آلویس تی‌ای ۱۴ (Alvis TA 14) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۶–۱۹۵۰ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است. موتور آن ۱۸۹۲ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
فراری جی‌تی۴ (Ferrari GT۴) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۳–۱۹۸۰تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
شورلت اس-۱۰ ای‌وی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
هولدن وی‌وای کمودور (Holden VY Commodore) خودرویی است که در از سپتامبر ۲۰۰۲ تا اوت ۲۰۰۴ در استرالیا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ایسوزو اوویسیس (Isuzu Oasis) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۶–۱۹۹۹در ژاپن تولید شده‌است. این خودرو در کلاس مینی‌ون قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است.
اشکودا ۱۰۰ (Škoda ۱۰۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده است. موتور آن ۹۸۸ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
دوو اسپرو (Daewoo Espero؛ همچنین در اسپانیا با نام دوو آرانوس نیز شناخته می‌شود) یک سدان چهار در با ابعاد متوسط ​​است که توسط شرکت کره‌ای دوو موتورز از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ تولید شد. اسپرو اولین خودرویی بود که به‌طور کامل توسط دوو توسعه یافت. این شرکت تا قبل از آن فقط مدل‌های توسعه‌یافته توسط اوپل را تولید می‌کرد. بدنهٔ آن توسط گروپو برتونه طراحی شده بود و پلت‌فرم آن نیز با دوو ریسر، که نسخهٔ بازنشانی شدهٔ اوپل کادت ئی ساخته شده در کرهٔ جنوبی است یکسان است. موتورهای این خودرو توسط هولدن تأمین می‌شدند که شامل
این خودرو توسط هولدن تأمین می‌شدند که شامل موتورهای متنوعی از موتور ۱٫۵ لیتری GM Family I گرفته تا موتور ۲٫۰ لیتری GM Family II می‌شد. در کرهٔ جنوبی، اسپرو در سال ۱۹۹۷ با دوو نوبیرا جایگزین شد؛ اما تولید آن در کشورهای اروپای شرقی تا سال ۱۹۹۹ ادامه یافت. توسعه. در اواسط دههٔ ۱۹۸۰، دوو موتورز به‌دنبال ورود به بازار سدان‌های اندازه متوسط ​​بود که از قبل رقبایی مانند هیوندای سوناتا در این بازار حضور داشتند. به این منظور، در سال ۱۹۸۶ شروع به توسعهٔ یک مدل جدید با اسم رمز جِی-کار (J-Car) کرد (نباید با جی-کار
با اسم رمز جِی-کار (J-Car) کرد (نباید با جی-کار جنرال موتورز، پروژهٔ خودروی بین‌المللی این شرکت در دههٔ ۱۹۸۰ اشتباه شود). سپس با برتونه وارد مذاکره شد و برای این خودرو از طراحی‌ای که قبلاً برای جانشین سیتروئن بی‌ایکس، زانتیا به شرکت سیتروئن پیشنهاد شده بود، اما مورد قبول این شرکت واقع نشد استفاده کرد و از فناوری‌های جنرال موتورز که با شرایط قراردادی محدود شده بود بهره برد. دوو از قطعاتی که قبلاً در تولید دوو ریسر استفاده می‌شد استفاده گسترده‌ای کرد. سیستم‌های فرمان، تعلیق، ترمزها و سیستم‌های قوای محرکه
فرمان، تعلیق، ترمزها و سیستم‌های قوای محرکه همان چیزهایی بودند که قبلاً در ریسر نیز استفاده شده بود. پلت‌فرم این خودرو نیز از دوو ریسر مشتق شده بود؛ اما فاصلهٔ بین ستون B و صندلی عقب در این خودرو کشیده‌تر بود؛ از همین رو، اسپرو فاصلهٔ محوری بیشتری نسبت به ریسر داشت. اسپرو در اوت ۱۹۹۰ در بازار کره عرضه شد. اسپرو در تونل باد با ضریب پسار ۰٫۲۹ نتایج بسیار خوبی کسب کرد. پیش‌نمونه. یک پیش‌نمونه از دوو وجود داشت که بسیار شبیه به اسپرو بود. نام آن دی‌ئی‌وی ۲ (DEV 2؛ دی‌ئی‌وی مخفف خودروی الکتریکی دوو) بود و در سال
دی‌ئی‌وی مخفف خودروی الکتریکی دوو) بود و در سال ۱۹۹۵ در نمایشگاه خودروی کره در سئول همراه با خودروی مفهومی دوو بوکران، مدل مفهومی تیکو، نکسیا، آرکادیا، و خودروی مفهومی ان‌جی‌وی۳ معرفی شد. این خودرو نسخه‌ای از اسپرو بود که از مواد قابل بازیافت ساخته شده بود و بر محیط زیست تأثیری نداشت. دی‌ئی‌وی ۲ در نمای جلو به نسبت اسپرو تفاوت قابل توجهی داشت. این پیش‌نمونه تنها در کرهٔ جنوبی و فقط یک‌بار در نمایشگاه‌ها به نمایش درآمد. این خودرو به رنگ سفید صدفی بود و بر روی درهای عقب نشان آبی رنگ «دی‌ئی‌وی» را داشت.
بر روی درهای عقب نشان آبی رنگ «دی‌ئی‌وی» را داشت. رینگ‌های آن نیز سفید و سهپر بودند. زیر کاپوت آن یک موتور الکتریکی که از نوع موتور القایی با جریان متناوب و آب‌خنک به قدرت ۸۶ کیلووات بود و شتاب صفر تا صد ۱۳ ثانیه‌ای داشت. حداکثر سرعت این خودرو حدود ۸۵ مایل در ساعت بود. ۲۲ باتری اسید سرب جدید در کف بدنهٔ آن قرار داشت و با یک بار شارژ مسافت ۸۰ کیلومتر را می‌پیمود. در مورد این خودرو گفته می‌شد که طراحی قابل قبولی دارد، اما عملکرد و پیمایش آن در مقایسه با رقبا ضعیف است. مشخصات. Multi point Fuel injection به
ضعیف است. مشخصات. Multi point Fuel injection به معنی سیستم انژکتور بنزینی چند نقطه‌ای که در کل بیانگر این است که این ماشین در قسمت نازل انژکتور از مدل چند نقطه‌ای استفاده می‌کند. فرقش با مدل عادی در همین تعداد بیشتر سوراخ‌های نازل پاشش انژکتور سوخت به داخل سیلندر است که در مدل عادی انژکتور در قسمت نازل پاشش سوخت به داخل سیلندر از یک نقطه یا روزنه استفاده می‌کند اما در این مدل از چند نقطه یا روزنه؛ که در کل این سیستم از تکنولوژی بالاتر و بهتر و باعث پاشش بهتر سوخت و بهتر پودر شدن بنزین در هنگام تزریق به
بهتر سوخت و بهتر پودر شدن بنزین در هنگام تزریق به داخل سیلندر می‌شود که این بهتر پودر شدن در آخر موجب احتراق بهتر می‌شود. طرح بدنه. اتومبیل در ردهٔ سدان قرار دارد و شاید از نظر اندازه بزرگ به نظر بیاید. این خودرو با صندوق عقب بلند، کاپوت کشیده، و ارتفاع کمتر نسبت به سایر خودروهای هم‌رده دارای طرح مناسب آیرودینامیکی است. درون کابین. برای دوو اسپرو کابین‌های مختلف با نام‌های A-B-C تا امروز وجود دارد: کابین A1. اولین نوع کابین با آینه بغل‌ها و شیشه‌های عقب دستی (غیر برقی) کابین A2. اولین نوع کابین با آینه‌های
(غیر برقی) کابین A2. اولین نوع کابین با آینه‌های برقی و تمام شیشه‌ها برقی تا اواخر سال ۱۹۹۳ کابین B. در اواخر سال ۱۹۹۳ رنگ توسی همهٔ قسمت‌های کابین تیره‌تر شد، طرح رودری‌ها و کنسول وسط کنار ترمز دستی (دو طبقه شد) و کنسول هواکش وسط داشبورد تغییر کرد (که به اشتباه در عموم به «کابین ۹۴» معروف شد در حالی که هنوز سال ۹۴ نرسیده بود!) کابین C1. در سال ۱۹۹۴ طرح و شکل صندلی‌ها، طرح کامل صفحه کیلومتر، دستگیره‌های زیر سقف، غربیلک فرمان، صندلی راننده به قابلیت تنظیم گودی کمر مجهز شد و تنظیم زاویه صندلی از حالت
گودی کمر مجهز شد و تنظیم زاویه صندلی از حالت قرقره‌ای به اهرمی تبدیل شد و جنس روکش‌ها اعم از صندلی‌ها، رودری‌ها، سقف، شکل و جنس روکش باندهای عقب، قاب ستون‌ها که یک لایه مخمل روی آن‌ها کشیده شد. کابین C2. اواخر سال ۱۹۹۴ در مدل‌های 2000i که فقط جنس روکش صندلی‌ها و رودری‌ها و روکش سقف و همچنین سوکت سنسور کیلومتر (از گرد به تخت مشابه سیلو) تغییر کرد. کابین C3. سال ۱۹۹۶ جنس روکش صندلی‌ها و رودری‌ها و روکش سقف تغییر کرد و دستگیرهٔ در جلو سمت شاگرد از نظر شکل کاملاً مشابه و قرینه دستگیره راننده شد و صفحه کیلومتر
مشابه و قرینه دستگیره راننده شد و صفحه کیلومتر ۲۲۰ تایی شد و شکل صندلی‌ها و غربیلک فرمان تغییر کرد و دکمه AC به پنل کولر اضافه شد. به‌اختصار: کابین A: کابین‌های قدیمی از ۱۹۹۱ تا اواخر ۱۹۹۳ کابین B: آخر ۱۹۹۳ که اشتباهاً به «کابین ۹۴» معروف شد! کابین C: از سال ۱۹۹۴ تا پایان ۱۹۹۸ که اسپرو تولید شد خودرو بسیار جادار و راحت است. با ورود به داخل کابین اولین چیزی که جلب توجه می‌کند داشبورد بزرگ این خودرو است. صندلی‌های جلو در ارتفاعی تقریباً پایین قرار گرفته‌اند؛ این امر باعث شده است که افراد قد بلند به‌راحتی در
این امر باعث شده است که افراد قد بلند به‌راحتی در این خودرو جای گیرند. سرنشینان عقب از نظر فضای سر و پا کاملاً راحت هستند. کیفیت داشبورد قابل قبول است و طرح مناسبی دارد. خودرو به‌صورت استاندارد ۴ عدد بلندگو دارد اما با وجود طاقچهٔ عقب بزرگ آن امکان نصب هرگونه سیستم صوتی وجود دارد. درها وزن بالایی دارند و صندلی‌ها خیلی راحت و دارای عمق مناسبی هستند و بدن شما را به‌راحتی در خود حفظ می‌کنند. تجهیزات. از تجهیزات رفاهی و ایمنی این اتومبیل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سیستم فرمان هیدرولیکی، آنتن برقی (که با
کرد: سیستم فرمان هیدرولیکی، آنتن برقی (که با روشن و خاموش کردن رادیو فعال می‌شود)، چراغ مطالعه برای سرنشینان عقب، شیشه‌بالابر برقی درهای جلو و عقب، ساعت کریستال مایع، کمربند ایمنی سه‌تایی برای سرنشینان عقب، فرمان تلسکوپی، کنسول، مه‌شکن جلو، کولر، امکان تنظیم نور چراغ‌های پشت آمپر، امکان تنظیم سرعت حرکت برف‌پاک‌کن، چراغ صندوق عقب و داشبورد، صندوق عقب بسیار بزرگ، آینه‌های برقی، گرمکن آینه و شیشهٔ عقب، آیینهٔ شب و روز، دسترسی به صندوق عقب از صندلی عقب، قفل مرکز و در باک بنزین، صندوق‌پران برقی و ترمز ABS و
مرکز و در باک بنزین، صندوق‌پران برقی و ترمز ABS و ایربگ و رینگ اسپرت برای مدل‌های سفارشی و… . معایب. این خودرو معایبی نیز دارد که در پایین به اختصار در مورد آن صحبت می‌کنیم: آفتاب‌سوختگی کنسول و رودری‌ها: کنسول و رودری‌های این خودرو از جنس کاغذ فشرده با روکش الیاف پلاستیکی ساخته شده و بسیار مستعد ترک و آفتاب سوختگی است. شاسی: با توجه به وزن زیاد موتور و سنگینی وزن کل خودرو، پارگی شاسی از سمت جلو زیاد گزارش شده است. تابش نور چراغ‌های جلو نیز چنگی به دل نمی‌زند و در هنگام شب متوجه کمبود نور خواهید شد. از
و در هنگام شب متوجه کمبود نور خواهید شد. از دیگر نقاط ضعف این خودرو می‌توان به استفاده از گاز منسوخ شده R12 در سیستم کولر خودرو (با طی مراحلی و تعویض کمپرسور می‌توان با گاز R134A جایگزین کرد) اشاره کرد.
کرایسلر کنکورد یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴ در کانادا تولید شده‌ است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سامانه جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
برتون منتاید (Bertone Mantide) خودرویی است.طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده موتور آن ۶۱۶۲ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
مزدا آر۳۶۰ (Mazda R۳۶۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۶تولید شده‌است. این خودرو در کلاس خودرو کی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده است. موتور آن ۳۵۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
تی تاج شمالی () یا (به اختصار T CrB)، با نام مستعار ستاره دوتایی انفجاری، یک نواختر تکرارشونده که در صورت فلکی تاج شمالی قرار دارد. "تی تاج شمالی" برای نخستین بار در سال ۱۸۶۶ توسط جان بیرمنگام کشف شد٬، هرچند که پیش از آن به‌عنوان ستاره‌ای با قدر ۱۰ مشاهده شده بود. این ستاره ممکن است در سال‌های ۱۲۱۷ و ۱۷۸۷ نیز مشاهده شده باشد. [۱۴][۱۵] انتظار می‌رود که در سال ۲۰۲۵ نیز این ستاره دوباره دچار طغیان شود. ویژگی‌ها. "(T CrB)" معمولاً قدری در حدود ۱۰ دارد که نزدیک به مرز دوربین‌های معمولی است. طغیان دوبار دیده شده
مرز دوربین‌های معمولی است. طغیان دوبار دیده شده است، به بزرگی ۲٫۰ در ۱۲ می ۱۸۶۶ و قدر ۳٫۰ در ۹ فوریه ۱۹۴۶، [۱۷]، اگرچه مقاله جدیدتر طغیان ۱۸۶۶ را با محدوده اوج قدر ۲٫۵ ± ۰٫۵ نشان می‌دهد.[۱۸] حتی زمانی که در اوج قدر ۲٫۵ است، این نواختر برگشتی از حدود ۱۲۰ ستاره در آسمان شب کم نورتر است.[۱۹] گاهی به آن ستاره شعله‌ور نیز می‌گویند.[۲۰]
سانگ‌یانگ کوراندو خودرویی است که از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۶ تحت نام سانگ‌یانگ، و از ۲۰۱۰ تاکنون تحت نام مکونگ اتو در کشورهای کره جنوبی، ویتنام، ایران، روسیه، کانادا و لهستان تولید شده‌است. مدل تولید ایران متعلق به نسل سوم و طراحی‌شده در سال ۲۰۰۴ است. سانگ‌یانگ کوراندو یک خودروی شاسی‌بلند ساخت شرکت خودروسازی سانگ‌یانگ کرهٔ جنوبی است که تولید آن از سال ۱۹۸۳ تاکنون ادامه داشته‌است. واژهٔ کوراندو مخفف جملهٔ «کره‌ای‌ها هم می‌توانند» در زبان انگلیسی است. نسل نخست (۱۹۶۴–۱۹۹۶). در سال ۱۹۶۴ شرکت موتور دیزلی هونگ هان شروع