payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نگاشته‌شده به آن زبان خواهید داشت. تا می‌توانید واژه و اصطلاح جدید بیاموزید. تمرکز در هنگام مطالعه (مهم). تمرکز خود را حین مطالعه حفظ کنید. در حین خواندنِ مطلبی، در آن واحد به چیز دیگری فکر نکنید. آفت تندخوانی. ناآشنایی با روش‌های صحیح تندخوانی به همراه دقت اندک در هنگام تندخوانی می‌تواند منجر به برداشت غلط و یادگیری ناقص شود و این مسئله هم برای ارائه تحلیل و هم تحقیق و پژوهش یک آفت به‌شمار می‌رود. چهار مرحله تندخوان شدن. وقتی خواندن یک مطلب در وبسایت طول میکشد یا یک کتاب هیچ وقت تمام نمیشود، نمایانگر وجود
یا یک کتاب هیچ وقت تمام نمیشود، نمایانگر وجود مشکل کندخوانی است. 5مرحله اصلی تندخوان شدن عبارت است از: مرحله اول: انجام مرتب تمرینها. تندخوانی یک مهارت است. یک مهارت جامع که ابعاد مختلف تمرکز، حفظ و مطالعه را دربرمی‌گیرد. بنابراین تمرین‌ها باید مرتب و پشت هم انجام شوند تا بهترین نتیجه به دست بیاید. مرحله دوم: داشتن راهنمای جامع. انجام دادن تمرین‌ها باید به صورت جامع و پی در پی باشد. تمرین‌های پایه و اساسی تندخوانی، ریشه در تحقیقات علمی گسترده در اروپا و امریکا دارد و برای تندخوان شدن باید همه تمرینات به
دارد و برای تندخوان شدن باید همه تمرینات به صورت منظم و کنار هم انجام شوند. مرحله سوم: انتخاب بهترین زمان. برای تندخوان شدن، باید زمان خالی کافی داشته باشید. یادگرفتن مهارت تندخوانی فرد را درگیر یک جهش و تغییر اساسی می‌کند. بنابراین نداشتن استرس یا محدودیت زمانی برای انجام تمرین‌ها بسیار مهم قلمداد می‌شود. مرحله چهارم: تعیین هدف از یادگیری تندخوانی. تحقیقات علمی در زمینه تندخوانی گویای این است که روش‌های تندخوانی با توجه به اهداف افراد، مختلف است. مثلا تکنیکهای تندخوانی برای تقویت یادگیری زبان دوم متفاوت
تندخوانی برای تقویت یادگیری زبان دوم متفاوت از تکنیکهای تندخوانی برای آزمون‌های کلاسی است.
«دوه» (به انگلیسی D'oh) یکی از آواهای واکنشی است که توسط شخصیت کارتونی هومر سیمپسون در مجموعه پویانمایی دنباله دار «سیمپسون‌ها» (پخش شده از سال ۱۹۸۹ تا به امروز) به صورت مداوم تکرار می‌شود. هومر این صوت را در زمانهایی که اتفاق مهیبی افتاده یا مشکل ویژه‌ای پیش آمده به کار می‌برد. او که در کارتون ۳۶ سال سن دارد و پدر خانواده‌است، گردنش را به سمت پایین خم کرده، چشمهایش را بسته و ابروهایش را در هم می‌کشد و گاهی با دست ضربه‌ای به سر طاس خود می‌زند و همزمان «دوه» را تکرار می‌کند. سه مورد مشخص استفاده هومر از این
را تکرار می‌کند. سه مورد مشخص استفاده هومر از این آوا در زمانهایی است که: خود را مجروح کرده، کار احمقانه‌ای انجام داده و متوجه آن شده؛ یا چیزی برایش رخ داده یا در شرف رخ دادن است. فراگیر شدن آوا. مانند بسیاری از آواها و اصوات مجموعه‌های محبوب تلویزیونی در غرب، «دوه» نیز به سرعت جای خود را در میان محاوره‌های روزمره مردم باز کرد. در سال ۲۰۰۱ این لغت (انگلیسی D'oh ) در فرهنگ واژگان آکسفورد با تعریف «آوایی که به جهت ابراز ناخرسندی از وجود مشکلی تولید می‌شود» ثبت شد. در سال ۲۰۰۶ این لغت ششمین لغت برتر سال از
ثبت شد. در سال ۲۰۰۶ این لغت ششمین لغت برتر سال از اصطلاحات محبوب تلویزیونی در آمریکا شد. شرکت یاهو نیز در نرم‌افزار پیام آنی خود، یاهو مسنجر، اسمایلی (شکلک) «دوه» را به صورت #-o قرار داده‌است که در گفتگوهای نوشتاری مورد استفاده‌است. در نرم‌افزار اسکایپ نیز این شکلک با همین معنی بصری به کار رفته است. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی Sharpened Glossary, definition of emoicons
ژاکلین کاکرن (۱۱ مه ۱۹۰۶ – ۹ اوت ۱۹۸۰) یکی از پیشگامان صنعت هوانوردی آمریکا بشمار می‌آید. بسیاری از رکوردهای دنیای هوانوردی توسط وی بدست آمده و تا امروز نیز همچنان دست نیافتنی می‌باشند. وی یکی از مشارکت‌کنندگان ایجاد سازمان زنان خلبان در استخدام نیروی هوایی و سپاه کمکی زنان ارتش در زمان جنگ بوده است. وی اولین زنی بود که توانست یک بمب افکن را از فراز اقیانوس اطلس عبور دهد. این پرواز در طی جنگ جهانی دوم و به مقصد انگلستان انجام گرفت. نام وی به عنوان اولین زنی که توانسته با هواپیما از دیوار صوتی عبور کند به
که توانسته با هواپیما از دیوار صوتی عبور کند به ثبت رسیده است. همچنین وی اولین زنی بود که توانست نشست و برخاست از روی عرشه یک ناو هواپیمابر را با موفقیت به انجام برساند. کاکرن تا زمان مرگش توانست ۲۰۰ مدال و تقدیرنامه را دریافت کند.
کُندخوانی، کاهش عمدی سرعت خواندن به‌منظور افزایش فهم یا لذت است. این مفهوم ظاهراً در مطالعهٔ فلسفه یا ادبیات به عنوان فنی برای فهم کامل‌تر و درک متون پیچیده است. اخیراً در نتیجهٔ جنبش کُند و توجه آن بر کاستن از سرعت زندگی مدرن، علاقه ی زیادی به کندخوانی مشاهده شده است. علل کندخوانی. رفتار فردی. گاهی اوقات، افراد ذاتا کند هستند. این دسته در همه کارهایی که در طول روز انجام می دهند به کندی عمل میکنند و این کندی در رفتارهای روزمره، باعث کند شدن در سرعت مطالعه نیز می‌گردد. اگر با افرای روبرو می شوید که در رفتار
می‌گردد. اگر با افرای روبرو می شوید که در رفتار خود به کندی عمل میکنند، می توانید با تشویق آنها به انجام سریع تر کارهای روزمره، این مشکل را تا حد زیادی برطرف کنید اهمیت دادن به دقت بالا. بسیاری دیگر از نوجوانان و حتی بزرگسالان، به خاطر آنکه تمایل دارند کار خود را با دقت زیادی انجام دهند یا کتاب را با دقت زیادی بخوانند، دچار کندخوانی می شوند. این دسته از افراد، فکر میکنند که هر چه کتاب را آهسته تر بخوانند، پس آن را دقیق تر خوانده اند. قطعا برخی از کتابها نیازمند دقت بیشتری هستند و این دقت زیاد باعث نیاز به
دقت بیشتری هستند و این دقت زیاد باعث نیاز به صرف زمان بیشتری است. این گونه روش مطالعه در بین روش‌های مطالعه به دقیق خوانی یا مطالعه دقیق عنوان گذاری می شود. در مطالعه دقیق که مربوط به متونی است که نیازمند فکر و تامل بیشتری است، سرعت مطالعه به کمتر از ۱۰۰ کلمه در دقیقه کاهش پیدا می کند. ناآشنا بودن به متن. ممکن است برخی سرعت مطالعه پایینی داشته باشند و ریشته این امر می تواند در ناآشنا بودن به محتوای علمی کتاب باشد. این مسئله بسیار رایج است و بیشتر دانش آموزان و دانش جویان ترجیح می‌دهند برای کتابهای سخت به
و دانش جویان ترجیح می‌دهند برای کتابهای سخت به یک آموزگار مراجعه کنند و آن را در کلاس یاد بگیرند تا بتوانند کتاب را راحت تر بخوانند. مطالعه برای یادگیری زمانی که مطالعه برای یادگیری باشد، خواه ناخواه سرعت مطالعه پایین آمده و کندخوانی شکل میگیرد. زمانی که مطالعه برای یادگیری باشد، سرعت مطالعه بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ کلمه در دقیقه خواهد بود و افراد نیاز به صرف زمان مطلوب هستند. نیاز به فکر کردن. برخی از کتابها هستند که به اندیشه یا تخیل وابسته اند. تفکر کردن را نمیتوان از کتاب خواندن جدا کرد منتها بعضی از متنها نیاز
از کتاب خواندن جدا کرد منتها بعضی از متنها نیاز به فکر بیشتر هستند و برخی نیازمند فکر کمتر یا بعبارتی بعضی اوقات فهمیدن یک جمله نیازمند ان است که ان جمله را در کنار ده جمله دیگر از کتاب معنا کنیم. در این صورت فکر کردن باعث مکث بین خواندن میشود. تند فکر کردن یا یک مهارت است که به این مشکل می پردازد.
ریما فقیه (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۵) بازیگر، مدل، ملکه زیبایی و کشتی‌گیر حرفه‌ای سابق آمریکایی-لبنانی است. او در سال ۲۰۱۰ ملکه زیبایی ایالات متحده آمریکا شد و نخستین دختر مسلمانی بود که به این عنوان دست یافت. پیشتر نیز او عنوان ملکه زیبایی میشیگان را به دست آورده بود. او به نمایندگی از آمریکا در مراسم دوشیزه جهان ۲۰۱۰ در لاس وگاس شرکت کرد اما مقامی کسب نکرد. زندگی‌نامه. ریما فقیه از یک خانواده شیعه و متولد روستای صریفا در استان نبطیه در جنوب لبنان است. پدرش حسین و مادرش نادیا نام دارند. خانواده فقیه در سال ۱۳۷۲
و مادرش نادیا نام دارند. خانواده فقیه در سال ۱۳۷۲ به دلیل ناامنی‌های لبنان در نتیجه جنگ‌های داخلی این کشور، از صریفا به جامایکا و سپس در کودکی به همراه خانواده‌اش به نیویورک در ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند و در یک دبیرستان مسیحی مشغول به تحصیل شد. پدرش یک ابتدا یک رستوان لبنانی تأسیس کرد. اما ۱۰ سال بعد و در پی حوادث ۱۱ سپتامبر، رستوران را فروخت و به شهر دیربورن در ایالت میشیگان رفت. زندگی شخصی. در ۲۰۱۶ اعلام کرد که به دین مسیحیت گرویده و قرار است توسط پطر مارونی‌های لبنان، به ازدواج نامزدش در آید. او
پطر مارونی‌های لبنان، به ازدواج نامزدش در آید. او در مصاحبه با روزنامه هافینگتن پست گفت: «این تصمیم را پس از نامزدی با وسیم صلیبی، تهیه کننده آمریکایی لبنانی الاصل گرفته است.» تغییر دین ریما فقیه، بازتاب زیادی در رسانه‌های عربی داشت. پیوند به بیرون. نخستین ملکه زیبایی مسلمان آمریکا بی‌بی‌سی فارسی
آک به زودی در تهران هم هتل ￼￼ هم سینما هم مکز خرید
ویندوز پاورشل یک موتور خودکار قابل ارتقا است از طرف مایکروسافت که شامل یک پوسته خط فرمان و همراه یک زبان اسکریپت‌نویسی است. ویندوز پاورشل با بهره‌گیری و همراه چهارچوب دات‌نت ارائه شده‌است؛ و چهارچوبی برای اتوماسیون کردن وظایف است پاور شل به مدیران امکان مدیریت سیستم در هر دو حالت محلی و از راه دور را می‌دهد.
تقلب (در لغت به معنای دگرگون شدن و در کاری به سود خود و به زیان دیگری تصرف کردن) نوعی از دغل کاری، کلاه‌برداری و حیله‌گری است که باعث ایجاد برتری ناعادلانه متقلب بر دیگران می‌شود. تقلب گونه‌ای از نقض قانون و یک عمل غیراخلاقی است. در قانون و حقوق کمتر از واژه تقلب استفاده می‌شود و بیشتر به عنوان کلاه‌برداری و فساد نام برده می‌شود. تقلب به‌طور کلی اقدامات مختلفی را برای بدست آوردن مزایای ناعادلانه توصیف می‌کند. علمی. تقلب در آزمون‌های علمی در مدارس و دانشگاه‌ها یک اتفاق بسیار رایج است در سال ۲۰۰۲ حدود ۷۵ درصد
یک اتفاق بسیار رایج است در سال ۲۰۰۲ حدود ۷۵ درصد از دانشجویان دختر دانشگاه‌های آمریکا، انگلیس، فرانسه و کانادا اعلام کردند که حداقل یک بار در طول تحصیل تقلب کرده‌اند. در نظرسنجی که از دانشجویان دانشگاه‌های آمریکا انجام شد ۲۴ درصد از دانشجویان رشته حسابداری، ۲۵ درصد از دانشجویان رشته بازاریابی، ۶۴ درصد از دانشجویان رشته مدیریت و ۴۵ درصد از دانشجویان رشته بازرگانی برای حل تکالیف و گرفتن نمره قبولی به تقلب روی آورده‌اند. ورزش. در دنیای ورزش نیز می‌توان به دوپینگ اشاره کرد که تقلب محسوب می‌شود و استفاده از آن
اشاره کرد که تقلب محسوب می‌شود و استفاده از آن غیرقانونی است.
به لالهٔ در خون خفته یا به‌پیش نام یکی از سرودهای انقلابی مشهور ایران است که در سال ۱۳۵۷ و در اوج انقلاب توسط جهانبخش پازوکی ساخته و توسط مجتبی میرزاده تنظیم شد. شاعر این سرود جهانبخش پازوکی است. این سرود پس از پیروزی انقلاب به مناسبت ۲۲ بهمن و مناسبت‌های انقلابی دیگر از صدا و سیما پخش می‌شود. همچنین این سرود به زبان فارسی توسط ارتش کره شمالی در سال ۱۳۶۹ اجرا شده است.
دروغ ادعای باطلی است که گوینده، عمداً آن را به‌عنوان حقیقت بیان می‌کند. دروغ‌گویی معمولاً به منظور کلاه‌برداری یا فریب یا جلوگیری از وضعیتی که برای دروغگو نامطلوب است، رخ می‌دهد. دروغ می‌تواند باعث بی‌اعتمادی شود. انواع دروغ دروغ بازی: با این دروغ می‌خواهند حوادث تخیلی یا بازی را به دیگران بفهمانند. دروغ مبهم: از ناتوانی فرد در گزارش دقیق جزئیات یا مغالطه کردن ناشی می‌شود. دروغ پوچ: برای جلب توجه دیگران دروغ بی‌اهمیتی را می‌گویند. دروغ انتقام‌جویانه: این دروغ، از نفرت فرد دروغ‌گو به شخص یا شی‌ای دیگر ناشی
از نفرت فرد دروغ‌گو به شخص یا شی‌ای دیگر ناشی می‌شود و قصد تخریب آن را دارد. دروغ واکنشی: در نتیجه ترس از مقررات شدید یا تنبیه ناشی می‌شود. دروغ خودخواهانه: دروغ حساب شده‌ای است که فرد برای گول‌زدن دیگران و به دست آوردن آنچه می‌خواهد، می‌گوید. دروغ مصلحتی یا وفادارانه: به خاطر حفظ روابط یا مراقبت از فرد دیگری از روی محبت و علاقه گفته می‌شود. دروغ عادتی: دروغی که به سبک زندگی فرد تبدیل شده و فرد از روی عادت یا الگوبرداری از شخص دیگری می‌گوید. دروغ پاتولوژیک یا "متومانیا": در این حالت بخصوص، فرد به دلیل نوعی
"متومانیا": در این حالت بخصوص، فرد به دلیل نوعی اختلال روانشناختی، بدون برنامه‌ریزی یا دلیل خاصی به صورت خودجوش و ناآگاهانه دروغ می‌گوید. دروغ در ایران. واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند دروغ در اسلام. دروغ از گناهان کبیره در اسلام محسوب می‌گردد. در روایتی از معصوم گناهان بزرگی چون دزدی و زنا ذکر شده که ممکن است مؤمن در حالتی دچار آن گردد (و توبه کند)، اما دروغ‌گویی با مسلمانی قابل جمع نیست. علی بن ابی‌طالب می‌گوید: «هیچ عاقلی دروغ نمی‌گوید.»؛ چراکه دروغگویی،
«هیچ عاقلی دروغ نمی‌گوید.»؛ چراکه دروغگویی، صفتی است که هیچ‌گاه با عقل قابل جمع نیست؛ یعنی انسان عاقلی نیست کسی که دروغ می‌گوید.
پیروز سوم (به ؛ نویسه‌گردانی به انگلیسی: pērōz؛ نویسه‌گردانی به فارسی: پیروئوزَت؛ به ؛ پین‌یین: Bēilùsī) شاهزاده ساسانی، فرزند یزدگرد سوم واپسین شاهنشاه ساسانی بود. پیشینه. یزدگرد سوم سی و پنجمین و آخرین پادشاه ساسانی بود. با مرگ او در سال ۶۵۲ میلادی، سلسلهٔ ساسانی پس از ۴۱۶ سال، در ایران منقرض گردید. مسعودی فرزندان یزدگرد سوم را چنین می‌شمارد، دو پسر بنام‌های بهرام (وهرام) و پیروز، و سه دختر ادرگ و شهربانو و مرد آوند. بنابر برخی روایات شیعه، شهربانو به عقد حسین بن علی، نوهٔ محمد، درآمد و مادر سجاد است.
حسین بن علی، نوهٔ محمد، درآمد و مادر سجاد است. شیعیان به این ترتیب فرزندان و نوادگان حسین بن علی را وارث خورنه یا فره ایزدی شاهنشاهان ایران باستان محسوب داشتند. مرتضی مطهری و سید جعفر شهیدی در صحت داستان ازدواج حسین پسر علی با شهربانو تردید کرده و این روایات را رد کرده‌اند پیروز به خواست پدرش یزدگرد سوم شاه ایران، برای جلب کمک نظامی تایزونگ، امپراتور چین از دودمان تانگ، از طریق کوه‌های پامیر (تاجیکستان امروز) به چانگ آن پایتخت آن زمان چین رفته بود که در آن زمان بزرگ‌ترین شهر جهان بشمار می‌آمد. چین که در
زمان بزرگ‌ترین شهر جهان بشمار می‌آمد. چین که در شمال شرقی فرارود (مرز امروز چین باتاجیکستان و افغانستان) با امپراتوری ایران همسایه بود، همواره با ایرانیان مناسبات حسنه داشت. تلاش ها برای بازپس‌گیری ایران. بعد از جنگ صفین، هنگامی که علی مشغول شورشهای خوارج در عراق و فارس بود، مردمان مناطق جبال، فارس و کرمان در سال ۳۹ هجری/۶۵۹ میلادی از دادن مالیات سرباز زده و شروع به شورش کردند که روز به روز شدت می‌یافت و مردم این مناطق مأمورین جمع‌آوری مالیات را از شهرهای خود بیرون راندند. زیاد بن ابیه برای سرکوب شورشها
خود بیرون راندند. زیاد بن ابیه برای سرکوب شورشها فرستاده شد و توانست شورش مردم اصطخر را سرکوب کرده و فارس و کرمان را آرام کند. علی همچنین نیرویی کمکی به نیشابور فرستاد تا شورش آنجا را نیز آرام کند. به نوشته کرون، پیروز سوم فرزند یزدگرد سوم موفق شد به عنوان شاه ایران در محلی که منابع چینی آن را جی لینگ نامیده‌اند مستقر شود که جی لینگ احتمالاً زرنج یا زرنگ در سیستان بوده‌است. به تلاش پیروز در منابع اسلامی در هنگامی که از شورش زرنج، بلخ، بوشنج، و خراسان در هنگام جنگ‌های داخلی مسلمانان در زمان خلافت علی
در هنگام جنگ‌های داخلی مسلمانان در زمان خلافت علی نوشته‌اند، اشاره شده‌است. در این منابع، ذکری از نام پیروز سوم نشده‌است، اما نوشته‌اند که هنگامی که خٌلید بن کعث، فرماندار جدید منصوب شده توسط علی برای خراسان، به نیشابور رسید. شنید که فرمانداران خراسانی شاه ساسانی (عمال الکسری) از کابل به خراسان آمده‌اند و خراسان شورش نموده‌است. کرون، می‌نویسد که در سال ۳۰ هجری/ ۶۵۰ یا ۳۱ هجری قمری/ ۶۵۱ میلادی (دوران خلافت عثمان) عبدلله ابن عامر، فرماندار بصره پس از فتح شهر جور عازم استخر شد تا این شهر را دوباره فتح کند. او
عازم استخر شد تا این شهر را دوباره فتح کند. او قصد کرد تا به عنوان تنبیه، جان تمام ساکنان شهر را بستانند. او به قولی چهل هزار نفر و بقولی دیگر یکصد هزار نفر و به عبارتی بسیاری را کشت. او بیشتر اشراف و اسواران نجیب‌زاده را نیز نابود نمود. تمام اینها مانع نشد که مردم استخر دوباره در زمان خلافت علی قیام نکنند. تلاش‌های پیروز پسر یزدگرد سوم در چین. پیروز به خواست پدرش یزدگرد سوم (چینی: Issu-ssu/I-ssu-hou)، در سال ۶۳۸ میلادی به گروهی به رهبری مرزبان (mo-se-pan) برای جلب کمک نظامی تایزونگ امپراتور چین، به چین
برای جلب کمک نظامی تایزونگ امپراتور چین، به چین رفت اما تایزونگ پیش از رسیدن پیروز به چانگ‌آن درگذشته بود و پسرش گائوزونگ امپراتور تازه و سومین رئیس کشورچین از دودمان تانگ به پیروز مقام درباری داد و احترام بسیار کرد و در سال ۶۶۲ میلادی او را با یکی از ژنرال‌های خود به نام «پی شینگ جیان» با لشکری کامل روانه ایران کرد. پیروز پیشنهاد کرده بود که این لشکر تا سیستان (شهر زرنج = زرنگ و مرکز ایالت نیمروز افغانستان امروز، در چینی Chi-Ling) با او باشد زیرا که اطمینان دارد، ایرانیان پس از شنیدن خبر بازگشت وی،
اطمینان دارد، ایرانیان پس از شنیدن خبر بازگشت وی، دسته‌های مقاومت تشکیل می‌دهند و به یاری‌اش می‌شتابند. پیروز موفق شد به یاری چینیان در سال ۶۵۸ میلادی دولت پارسی زرنگ را با پایتختی زرنگ (Chi-ling) در سیستان به وجود آورد. سکه‌های بسیاری از یزدگرد برای سال بیستم پادشاهی وی (۶۵۰–۶۵۱ م) به ضرب سیستان وجود دارد که به نظر سکه‌شناسان پس از سال ۶۵۱ میلادی و مرگ یزدگرد ضرب شده‌اند. این می‌تواند به این معنا باشد که پس از مرگ یزدگرد، فرزندانش هم چنان به نام او سکه می‌زدند و همین گواه بر ادامه کوتاه پادشاهی ساسانی در
و همین گواه بر ادامه کوتاه پادشاهی ساسانی در شرق ایرانشهر است. بر اساس آنچه چینیان روایت می‌کنند، در ۱۴ فوریه سال ۶۶۳ میلادی فغفور گائوزونگ پیروز را به این حکومت منصوب کرده‌است. منابع ایرانی نیز از این سلطنت یاد می‌کنند: همین منابع نشان می‌دهند که این حکومت در سال ۶۷۳/۶۷۴ میلادی سقوط کرده‌است. گائوزونگ به پیروز یکی از شانزده لقب سلطنتی امپراطوری چین با عنوان «سپهسالار گارد جنگی راست» (You wu wei jianguim) را اعطا کرد و بعد از او به پسرش نِرسی نیز لقب «سپهسالار گارد جنگی چپ» را اعطا نمود. اقدامات پیروز و
گارد جنگی چپ» را اعطا نمود. اقدامات پیروز و مرگ او. پیروز در سال ۶۷۷ میلادی فرمان احداث معبدی به نام Bos-si (معبد پارسی) در شینجان را داد. او در سال ۶۷۸/۶۷۹ میلادی درگذشت. نرسه، فرزند پیروز سوم، در یادداشتی مرگ پدرش را اینچنین توصیف می‌کند:«پیروز از امپراتور چین تنها تقاضای تدفینی ساده را برای خود کرد. ایرانیان در تبعید به همراه امپراتور چین حاضر بودند. امپراتور دستان لرزان پیروز را در دستانش گرفت. پیروز نگاهش را به غرب (ایران) گرداند و گفت: «من هر آنچه در توان داشتم برای وطنم (ایران) انجام دادم و آسوده
توان داشتم برای وطنم (ایران) انجام دادم و آسوده خاطرم.» سپس نگاهی به شرق کرد و گفت: «سپاسگزار چین هستم، وطن جدیدم» سپس نگاهش را سوی خانواده‌اش و همه ایرانیان حاضر گرداند و گفت: «تلاش و استعداد خود را در راه یاری امپراتور بگمارید. ما ایرانی هستیم اما اکنون وطن (دوم) ما چین است.» و سپس در آرامش چشم از جهان فروبست.»پیشاپیش آرامگاه گائوزونگ، یکی از مجسمه‌های بی سر متعلق به پیروز سوم است که بر کتیبهٔ پشت آن چنین نوشته شده‌است:«پیروز، شاه پارس (ایران) سپهسالار بزرگ گارد جنگی راست و سپهبد پارس (ایران)» شرح وقایع
گارد جنگی راست و سپهبد پارس (ایران)» شرح وقایع توسط نرسی پسر پیروز. نرسی نوه یزدگرد سوم یا نرسه پسر پیروز سوم، جزئیات تلاش‌های پدرش و مهاجرت پارسیان درباری به چین و زندگی در این کشور را در کتابی شرح داده‌است. به نوشتهٔ وی، دولت عرب پس از آگاه شدن از توسل شاهزاده پیروز به دربار چین، هیأتی را به ریاست یکی از معاریف عرب به «چانگ آن» فرستاد و این هیئت موفق شد که امپراتور گائوزونگ را بی‌طرف سازد و نظر وی را نسبت به کمک به بازماندگان یزدگرد سوم تغییر پیدا کرد. مخصوصاً که بعداً این امپراتور دچار سکته های مغزی شد
که بعداً این امپراتور دچار سکته های مغزی شد و امور و کارهای دولت به دست همسرش «وو زتیان» افتاد که قصد جنگ نداشت. نرسی در سال ۶۷۹ میلادی با سربازانش برای آزاد ساختن ایرانشهر به غرب رفت و قریب به سی سال در طخارستان با اعراب جنگید. مجسمه وی نیز کنار مجسمه پدرش قرار دارد و عنوان خدای (=صاحب) پارس بر آن نقش بسته‌است. ایرانیان مهاجر به چین. در وقایع روزانه دودمان «تانگ» نیز دیدار پیروز از چین و صدور اجازه اقامت به ایرانیان مهاجر، روز به روز و به تفصیل آمده‌است و این وقایع که تصحیح و حاشیه‌نویسی (تفسیر) شده‌اند
این وقایع که تصحیح و حاشیه‌نویسی (تفسیر) شده‌اند به صورت کتاب به چاپ رسیده‌اند.
پَتَشخوارگَر یا فدشوارگر یا بدشخوارگر نام تاریخی ناحیه‌ای در ایران پیش از اسلام بوده‌است. به نقل از دانشنامه ایرانیکا پتشخوارگر نام قدیمی کوه‌های طبرستان بوده‌است. محدودهٔ این سرزمین و نام آن در دوره‌های گوناگون متغیر بوده‌است. یوزف مارکوارت طبرستان را همان پتشخوارگر می‌داند ابن فقیه همدانی ناحیه پدشخوارگر را از رویان و در غرب مازندران می‌داند، که با منطقه محال ثلاث هم‌خوانی دارد. طبق نظر ابن فقیه همدانی رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است. ابن اسفندیار گزارش
لارز، شرز و بذشوارجر است. ابن اسفندیار گزارش کرده‌است که این سرزمین پیش از عصر ساسانی، شامل آذربایجان، طبرستان، گیل، دیلم، ری، دامغان و گرگان بود و گشنسب شاهان بر آن حکومت می‌کردند. در دوران ساسانیان کوهستان البرز را به این نام می‌خواندند و نام سوادکوه، در جنوب طبرستان، از این کلمه دگرگونی یافته‌است. به گفته حمزه اصفهانی مورخ قرن سوم به شاهان طبرستان «بدشخوارگرشاه» می‌گفتند. اسپهبدان طبرستان همچون باوندیان، پادوسبانیان، زرمهرشاهیان، کارنوندیان، گاوباریان و همچنین مازیار و کیوس ساسانی از لقب «پتشخوارگرشاه»
همچنین مازیار و کیوس ساسانی از لقب «پتشخوارگرشاه» برای خود استفاده می‌کردند. ریشه‌شناسی نام. این سرزمین به شیوه‌های گوناگونی نام برده شده‌است؛ پَتَشخوارگَر، پتشوارگر، پدشخوارگر، پذشخوارگر، فدشخوارگر، فدشوارگر و فرشوادگر از جملهٔ این نام‌ها هستند. ابن اسفندیار می‌گوید که از دید مردمان طبرستان این واژه آمیزه‌ای از «فرش» به معنی هامون، «واد» به معنی کوهستان و «گر/جر» به معنی دریا می‌باشد و روی هم رفته یعنی پادشاهی که بر کوه و دشت و دریا فرمانروایی می‌کند. البته این در حالی است که در زبان قدیم «جر» به معنی
این در حالی است که در زبان قدیم «جر» به معنی کوهی بود که بتوان بر آن کشاورزی نمود. سعید نفیسی «پذشخوارگر» را یکی از جایگاه‌های والا در دربار ساسانیان برمی‌شمارد و می‌گوید «پذش» یعنی پیش و «خوار» یعنی خوردن و از این رو کسی را چنین لقب می‌دادند که پیش شاه می‌نشست و پیش از او خوراک را می‌چشید که مبادا زهرآلوده باشد. از دیدگاه آقای نفیسی، این جایگاه ویژهٔ والاتباران بود و فرمانروایی سرزمین‌ها را به چنین کسانی می‌دادند. عبدالرفیع حقیقت هم باور دارد پتشخوارگر گونهٔ پهلوی این نام است و از سه واژه در زبان پهلوی
پهلوی این نام است و از سه واژه در زبان پهلوی زمان ساسانی آمیخته شده؛ «پتش» یعنی پیش، «خوار» نام یک سرزمین است و «گر» به معنای کوه یا کوهستان است. برخی پژوهشگران احتمال داده‌اند که نام منطقهٔ «پَتشخوارگر» از ترکیب واژه‌های فارسی باستانی «پَتی» (𐎱𐎫𐎡 – pati) به‌معنای «پیش، برابر، فرمان‌بر» و «خشای» (𐎧𐏁𐎠𐎹 – xšaya) به‌معنای «فرمان‌روا» (که در واژهٔ «خشایارشا» نیز دیده می‌شود) و پسوند «-گر» یا «-کر» به‌معنای مکان ساخته شده باشد. بر این پایه، «پتشخوارگر» می‌تواند تغییر شکل‌یافتهٔ ترکیب «پَتی‌خشای‌گر» باشد؛ یعنی
تغییر شکل‌یافتهٔ ترکیب «پَتی‌خشای‌گر» باشد؛ یعنی «جایگاه پادشاهی». این تحلیل زبان‌شناسانه از نظر ساختاری هم‌خانواده با واژهٔ پاتَخشای (پهلوی میانهٔ پادشاه) است، که خود از پَتی+خشای ساخته شده و در فارسی میانه و سپس فارسی نو به‌صورت «پادشاه» درآمده‌است. در نتیجه، «پتشخوارگر» می‌تواند به‌معنای «جایگاه پادشاهی» یا «جایگاه فرادستی فرمان‌روا» در کوهستان‌های البرز مرکزی تعبیر شود، و ارتباط معنایی نزدیکی با واژگان پادوسپان و پادشاه داشته باشد که در منطقه رویان رایج بوده‌اند. تاریخچه. طبق نظر احسان یارشاطر در کتاب
بوده‌اند. تاریخچه. طبق نظر احسان یارشاطر در کتاب تاریخ ایران کمبریج در دوره پیش از ساسانیان، پدشخوار به داشتن مؤلفه‌ها از روح و گوهر ناایرانی در مردمش مورد توجه بود؛ از این روی این مردم عموماً انیر (ناایرانی) خوانده می‌شدند. اینان همان مردمی بودند که استرابون از آنان به‌نام «آناریاکه» (Anariacae) یاد کرده‌است. در غرب استان پتشخوارگر گیل‌های ایرانی که جنگاوران نام‌داری بودند، در جلگهٔ کرانه‌ای می‌زیستند. خود کاسپی‌ها به کوهستان رانده شده بودند. سپس، به سمت شرق، کادوسیان که گویا با گیل‌ها درآمیخته بودند، از
کادوسیان که گویا با گیل‌ها درآمیخته بودند، از ساحل به سمت کوه‌ها ساکن شدند. در آمل نیز ماردی‌های غیرایرانی می‌زیستند. اگرچه فرهاد یکم اشکانی، شماری از ایشان را برای حفاظت از دروازهٔ خزر به ناحیت ماد کوچاند. آماردها در زیستگاه خویش با تپورها که از پرثوه بدانجا آمده بودند درآمیختند. در میان رود آماردوس و خلیج گرگان نیز قبایل ناایرانی دیگری به‌نام امریاکئه و دریبیکس می‌زیستند. در نهایت، در عصر ساسانی، این اقوام اخیر احتمالاً با ایرانیان ادغام شدند و از آمیختگی این مردمان انیرانی (با نژاد غیر ایرانی) با
این مردمان انیرانی (با نژاد غیر ایرانی) با ایرانیان جمعیت امروز مازندرانی پدید آمد. اسدالله عمادی ادعای کوچ قوم تپور از پرثوه به مازندران را رد می‌نماید و می‌گوید پیش از آنکه اشکانیان به قدرت برسند تپورها در مازندران ساکن بودند و کراتر فرمانده یونانی از سرزمین آنها گذشت. نظر مورخین یونانی نیز موافق با نظر اسدالله عمادی می‌باشد و کتزیاس مورخ یونانی عصر هخامنشی سرزمین تپوری را همان مازندران می‌داند و سرزمین تپوری را سرزمینی ما بین هیرکانی و کادوسی معرفی می‌کند و پولیبیوس نیز کوه‌های تپوری را همان کوه‌های
و پولیبیوس نیز کوه‌های تپوری را همان کوه‌های مازندران می‌داند و به این کوه بین دروازه کاسپین (گرمسار) و دریای هیرکانی اشاره می‌کند و استرابون به سرزمین تپوری در نزدیکی ری و دروازه کاسپین (گرمسار) اشاره می‌کند و آریان و کوینت کورس در شرح جنگ‌های اسکندر مقدونی و هخامنشیان به یک ساتراپ به نام ساتراپ تپوری در حاشیه دریای مازندران اشاره می‌کنند که سرزمین آمارد نیز به آن ضمیمه شده بود. بسیاری از مورخین برخلاف نظر احسان یارشاطر، آماردی‌ها (ماردی‌ها) را، مردمانی ایرانی‌تبار (آریایی) دانسته‌اند. آماردی‌ها علاوه بر
(آریایی) دانسته‌اند. آماردی‌ها علاوه بر انتساب به آریایی بودن، به مردمان سکا و داهه و پارسی پیوند داده شده‌اند. هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. همچنین برخلاف نظر احسان یارشاطر، اکثر محققین تپوری‌ها را از بومی‌های مازندران و نواحی آن از زمان قبل از آمدن آریان‌ها به ایران می‌دانند. به گفته یوزف مارکوارت تپورها قومی گسترده پیش از آریایی‌ها بوده‌اند که به وسیلهٔ اقوام مهاجر ایرانی به نواحی
بوده‌اند که به وسیلهٔ اقوام مهاجر ایرانی به نواحی کوهستانی عقب رانده شدند. بنابر آنچه در تاریخ مسطور است پادشاهی طبرستان از عهد اسکندر مقدونی تا عهد قباد پدر انوشیروان در خاندان جسنف‌شاه بود و تمامی فرشواگر (پتشخوارگر) را که طبق نوشته ابن اسفندیار در کتاب تاریخ طبرستان شامل: آذربایجان و سر و طبرستان و گیل و دیلم و ری و قومس و دامغان و گرگان می‌باشد را در تصرف داشتند و اگر احیاناً مدتی بعضی از ولایات منتزع می‌شد طبرستان را همیشه حاکم و سلطان بودند. از اواخر دوره اشکانیان تا سال ۵۱۹ میلادی، خاندان «گشنسب
دوره اشکانیان تا سال ۵۱۹ میلادی، خاندان «گشنسب داد» بر ولایت پَدِشخوارگر «ناحیه کوهستانی پدشخوار» تسلط داشتند که نهایت رو به اضمحلال نهادند. کواد یا همان قباد یکم پادشاه ساسانی حکمرانی این ولایت را به یکی از پسرانش کاووس داد و به طوری که مارکوات گفته‌است، آن شخص کهٍ تئوفانس مورخ اهل بیزانس ذکر کرده و او را پسر کواد موسوم به «پدشخوارشاه» می‌داند، همین کاووس است. در طبرستان که وسیع‌ترین و پرجمعیت‌ترین بخش از فرشوادگر بوده، در دوران آغازین پس از حمله ملسمانان، دودمانی از اسپهبدان با عنوان دابویگان به پایتختی