payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گویندگان یا سرایندگان آن را «آهنگین‌گو» نام داد. زمینه‌های شکل‌گیری شعر. عصر "رضا شاه"، عصر تناقضات بازدارندهٔ ملت است؛ در این دوران، ملت از یک سو شاهد پیشرفت‌های صنعتی و مالی و اجتماعی، و از دیگر سو، درگیر استبداد کور، منع انتشار هر نوع اندیشهٔ مترقی، توقیف نشریات، سد آزادی بیان، و بازگشت به اندیشه و ایدئولوژی عهد عتیق است؛ و در این وضعیت فقط فعالیتی حق حیات دارد که بی‌خطر و خنثی، یا در تأیید فره‌مندی و عظمت "رضا شاه" باشد. "رضا شاه" از یک سو به نوآوری و مدرنیزه کردن محیط دست زده بود و از دیگر سو،
و مدرنیزه کردن محیط دست زده بود و از دیگر سو، بازتاب‌های فرهنگی-معنوی همین نوساختهٔ خودساخته را سرکوب می‌کرد. به بیانی دیگر، لیبرالیسم اقتصادی لیبرالیسم ادبی-هنری را به دنبال دارد؛ حکومت "رضا شاه" در سطح وسیعی به سمت لیبرالیسم اقتصادی پیش می‌رفت، ولی ابزار به فعلیت درآوردن این نظام، که همانا نشریات آزاد بود را محو می‌کرد؛ و نتیجهٔ همین تناقض، یعنی ضرورت و نیاز به نوآوری از یک سو، و از بین بردن زمینهٔ نوآوری در شعر از سوی دیگر است که سبب می‌شود شعر نو ناقص‌الخلقه‌ای چون شعر "تندرکیا" و غزلیات و قصاید
ناقص‌الخلقه‌ای چون شعر "تندرکیا" و غزلیات و قصاید ماشینیزه‌شده‌ای چون هواپیمای بهار و قصیدهٔ راه‌آهن "فروزانفر" به دنیا آید. دکتر "تندر-کیا" که در مقام دفاع از "رضا شاه" و عصر وی برمی‌آید، می‌نویسد: تنها شاعران نوپرداز عصر "رضا شاه" که کتاب به چاپ رساندند، "محمد مقدم" و "تندرکیا" بودند. در سال ۱۳۲۲ پس از شانزده سال (۱۳۰۴–۱۳۲۰) قطع فرهنگی و ظهور شعر نو بی‌ریشه و ضابطهٔ عصر "رضا شاه"ی، وقتی که مجدداً شعر نو به عنوان یک نیاز طبیعی و تاریخی، در سال‌های ۱۳۲۰ امکان نمو می‌یابد، شعر تندرکیا، که اساساً زمینهٔ
امکان نمو می‌یابد، شعر تندرکیا، که اساساً زمینهٔ تکامل و ادامهٔ حیات ندارد و در راستای تکامل تاریخی شعر نو نیست، از بین می‌رود و همان سبک و سیاق شاعران نوپرداز عصر مشروطه - یعنی شیوهٔ "تقی رفعت" و "انور خامه‌ای" و… - دنبال می‌شود. شاهین. بنا به نوشتهٔ خود وی، پس از دو سال دوری از ایران: «کم‌کم دریافتم که نفس پیوسته در تکاملم دارد سایه‌ای می‌اندازد که مژدهٔ سبک تازه‌ای است. سایه، روشن گردید. در آغاز سال ۱۳۱۷ شالودهٔ شاهین ریخته شده بود… باید هرچه زودتر شاهینی ساخت و از نگار به کردار درآمد.» و سرانجام، در
ساخت و از نگار به کردار درآمد.» و سرانجام، در مهر ماه سال ۱۳۱۸ بیانیهٔ "کیا" به نام «نهیب جنبش ادبی-شاهین» در ۲۰ صفحه، طی اعلانیه‌ای در روزنامهٔ کثیرالانتشار اطلاعات منتشر شد. اعلانیهٔ اطلاعات به قرار زیر بود: این اعلانیه، بنا بود هشت‌بار منتشر شود، ولی با انتشار شاهین، اعتراض عمومی شاعران کلاسیک چنان بالا گرفت که روزنامهٔ اطلاعات پس از سه چاپ، دیگر نتوانست چاپش کند؛ ولی همان هیاهو کافی بود که شاهین نایاب شود، و "تندر-کیا" به خریداران کتابش پیامی بفرستد، که در روزنامهٔ ایران چاپ شد. اواخر ۱۳۱۹ «شاهین ۲»
که در روزنامهٔ ایران چاپ شد. اواخر ۱۳۱۹ «شاهین ۲» برای چاپ آماده بود، ولی وزیر فرهنگ وقت از اجازهٔ نشر آن جلوگیری کرد. پرتو، «شاهین ۲» را در پنجاه نسخه ماشین‌کرده پخش کرد و یک نسخهٔ ماشین‌شده به‌اضافهٔ دست‌نویسش را به کتابخانهٔ مجلس سپرد و رسید گرفت. در آذرماه ۱۳۲۰ «نهیب جنبش ادبی-شاهین‌های ۲ و ۳» به انضمام شاهین ۱، در ۱۲۸ صفحه منتشر شد. شاهین ۲ - که تاریخ نگارش مهر ۱۳۱۹ را دارد - به قول "تندر-کیا" چهار باله است (یعنی از چهار قسمت تشکیل شده). نام کلی شاهین ۲ «ای به درک که مرگ مُرد» است؛ نام بال نخست که روی
«ای به درک که مرگ مُرد» است؛ نام بال نخست که روی کاغذ سیاه چاپ شده «بال سیاه: زنده‌باد مرگ»؛ بال دوم روی کاغذ زرد «بال زرد: ای عشق تو خدایی»؛ بال سوم روی کاغذ سرخ «بال سرخ: خودت را بکُش زود»؛ بال چهارم روی کاغذ سفید «بال سفید: ما برای نبردیم». شاهین دوم تفاوت چندانی با شاهین اول ندارد. شاهین سه که تاریخ نگارش دی ۱۳۱۹ را دارد مجموعاً شش صفحه است که چهار صفحه مطلب دارد. بعدها، در آبان و آذر ۱۳۲۲ شاهین‌های ۴ تا ۲۵ در ۳۱ صفحه منتشر شد؛ بعدترها باز بر تعداد آن افزود؛ ولی آخرین شاهین و نخستین شاهین تفاوت کیفی با
ولی آخرین شاهین و نخستین شاهین تفاوت کیفی با هم ندارند، هرچند خود "پرتو دکتر تندر-کیا" شعر ایران را به پیش از ۱۳۱۸ (پرواز نخستین شاهین) و بعد از آن تقسیم می‌کند. او معتقد بود که شعرهای نوی (لابد مثل اشعار "نیما") که تاریخ پیش از ۱۳۱۸ را دارد همه تقلبی است. او می‌نویسد: «روزی که نخستین شاهین منتشر شد، هنوز چند روزی نگذشته بود که در یکی از مجلات دیدم یک شعر شکسته با یک تاریخ قبلی و جعلی درج شده، کمی شکسته، خندیدم و فهمیدم قاچاق و چاخان شروع شده… این‌ها خیال می‌کنند سرّ پیروزی نغمات شاهینی در دراز و کوتاه
می‌کنند سرّ پیروزی نغمات شاهینی در دراز و کوتاه بودن آن‌هاست، عجب خرهایی هستند پیره‌خرفت‌های چاخانچی…» ویژگی‌های شعر. "شمس‌الدین تندرکیا" به همراه "هوشنگ ایرانی" و بعدها "بیژن جلالی" شاعرانی بودند که بی‌اطلاع از کار "نیما یوشیج" دست به نوآوری زده بودند. تأثیر بر شعر معاصر. شعر سوررئالیستی. دادائیسم و بعدها سوررئالیسم، در زادگاه خود، اروپا، پاسخ به آرمانگرایی از بین رفتهٔ بعد از جنگ جهانی دوم بود. این حادثه اگرچه در چند دهه پیش‌تر از حرکت سوررئالیستی در ایران به رهبری خروس جنگی در اروپا رخ داده و محصول شعر
به رهبری خروس جنگی در اروپا رخ داده و محصول شعر آن نیز نمایندگانی چون "هوشنگ ایرانی" و "شمس‌الدین تندرکیا" و "فریدون رهنما" در ایران داشت، ولی به دلیل نبود زمینهٔ اجتماعی، این هنر هنوز در ایران بُردی نداشت تا که قضیهٔ شکست جنبش و گسترش شهرنشینی و رفاه و پاره‌ای آزادی‌های ضدسنت پیش‌آمد و محیط را برای گسترش دادائیستی-سوررئالیستی آماده کرد. "هوشنگ ایرانی" که بی‌پرواترین و نوگراترین شاعر اواخر دههٔ بیست و سال‌های نخست دههٔ سی و نخستین منادی سوررئالیسم در شعر ایران بود، پس از کودتا، خسته و مأیوس و سرخورده از
ایران بود، پس از کودتا، خسته و مأیوس و سرخورده از بی‌توجهی جامعه، شعر را رها کرده، به گوشه‌ای نشسته و گاه فقط به ترجمهٔ متون بودیستی می‌پرداخت و نقشی در پیشبرد این نحلهٔ نوِ در حال تکوین نداشت. "تندرکیا" اگرچه هنوز هم همان شعرهای به ظاهر سوررئالیستی را می‌گفت و پخش می‌کرد، ولی نوشته‌های نازل و پرت و بی‌معنایش، چیزی برای جلب توجه نداشت. "فریدون رهنما" در اواخر دههٔ بیست با کوله‌باری از دانش نو و اشتیاق سوزان به آموزش، از فرانسه به ایران بازگشته، نگاه "شاملو"ی جوان را به شعر تغییر داده، و هنوز با همان شور و
جوان را به شعر تغییر داده، و هنوز با همان شور و شوق به ترجمهٔ شعر مدرن اروپا و گفتگو با شاعران جوان مشغول بود. شعر دههٔ ۱۳۷۰. در دههٔ ۱۳۷۰ شاهد بازخوانی آثار شاعران دهه‌های پیشین از جمله "تندرکیا" و "هوشنگ ایرانی" بودیم. تأثیر اشعار "تندرکیا" بر شعر "رضا براهنی" از مجموعه شعر «خطاب به پروانه‌ها» به بعد قابل توجه است و شعر علی باباچاهی در وضعیت دیگر ادامه همان وضعیتی است که در بیانیه های جنبش خروس جنگی بود ،اگر چه گسترش کشف مجدد نثم و تندرکیا را در دهه نود نیز در آثار فرامتن نویسان کلمه گرا می توان ردیابی
نیز در آثار فرامتن نویسان کلمه گرا می توان ردیابی کرد. نمونه‌ها: فراخی، بزرگانگی! چه گویم، چه؟ باری، سپهرانگی؟ سپهرانه، سپهر، پهر ای نازنینا، جان شیرینا، بیا، بیا خواهی که من زاری کنم، هی هی! در پای تو خاری کنم؟ هی هی! یا نیاز ما را بپرداز یا وانیاز… ای گفتنانگی! حتی اگر تو بگویی بگو نمی‌گویم گفتن این را که هرچه تو گویی کنم من چه کنم، بی‌تو من چه کنم وزن این چه کنم را من چه کنم خانم زیبا دق که ندانی چیست گرفتم، دق که ندانی تو خانم زیبا آثار. مقاله. "پرتو-دکتر تندرکیا" در دو شمارهٔ پیاپی مجلهٔ اندیشه و هنر
تندرکیا" در دو شمارهٔ پیاپی مجلهٔ اندیشه و هنر - ۳ و ۴ - در آبان ۱۳۴۰ و اردی‌بهشت ۱۳۴۱ فحشنامه و تهمت‌نامهٔ درازدامنی علیه "نیما یوشیج" می‌نویسد و "سیروس طاهباز" که در همین سال مسؤول گردآوری آثار "نیما" - از طرف "جلال آل‌احمد" و خانوادهٔ "نیما" - شده بود، برآشفته به وی پاسخ می‌دهد. این پاسخ در بخش «انتقاد کتاب»‌های ماه، در شمارهٔ دوم کتاب ماه (کیهان ماه) چاپ شده‌است. دربارهٔ تندرکیا. در سال ۱۳۴۰ مجلهٔ اندیشه و هنر که از اولین نشریات هنری-اجتماعی ترقی‌خواه پس از کودتای ۲۸ مرداد بود در شمارهٔ آبان ماه
پس از کودتای ۲۸ مرداد بود در شمارهٔ آبان ماه ویژه‌نامه‌ای برای شعر نو منتشر می‌کند ویژه‌نامه‌ای که برای "پرتو دکتر تندرکیا" انتشار داده بود که البته با پاسخ‌های "تندرکیا" تقریباً پر می‌شود. نمونه شعر. ع - ح ــ شاهین ۲۹ مار هنوز هم من هنوز در هیر و ویرم بگیرم زن، بگیرم یا نگیرم؟! در این شش و بش بودم که خواب گرمه‌گرمه ربودم، آی مار، ماری ماری دیدم دراز و باریک از سوراخ‌سمبه‌ها سر بیرون کشید و نرمه‌نرمه آمد و آمد تا میان اتاق نیمه‌تاریک چمبه زد، سفید بود مانند دمبه، از جا پریدم! کجا می‌گریزی، بنشین، ببین درها
دمبه، از جا پریدم! کجا می‌گریزی، بنشین، ببین درها بسته و بیرون هم همه‌جا مار نشسته، باز همان بهتر که از جایت برنخیزی، بسیار خوب، این‌هم که از این، نشستیم! قسمت این بود و همین، قرعهٔ ما مار افتاد زهرها ریخت به جانم بزنی یا نزنی وحشت افتاد در این خانه چه روزش چه شبش من از ترسم می‌خواندم و مار از طرب سوتش را می‌زد، چه سوتی، بهتر از هر فلوتی، کم‌کم بجنبید و سوت‌زنان می‌رقصید، استاد بود، استاد، به مادام هولیود درس می‌داد. آرتیست ایستاد! سوتش افسون رقصش سحرگاه افسانه گاهی شعر فریبش مرا به مرور گرفت چنان‌که اصل
گاهی شعر فریبش مرا به مرور گرفت چنان‌که اصل خطرم از یاد برفت، عجب، هرچه اندوخته بودم همه بر باد برفت ما ز دیدار تو شادیم ولیکن چه کنیم ای فدای تو و سوت تو، بزن، سوت بزن اُه چه گیرا نفسی داشت گرفتار شدم من که تسلیم شدم مژده‌ات ای زن، تسلیم خانم خرامان‌خرامان به سویم آمد و رویم جست و چسبید، آی مار، به دادم برسید که به پاهایم پیچید؛ ولی دیر شده بود و دیگر مارپیچ و اسیر شده بودم. تن گرم و نرمی داشت مانند گربه سرش را روی صورتم گذاشت اما نگزیدم، می‌لیسید و همین‌طور می‌پیچید تا کارش به فشار کشید، هی خود را
همین‌طور می‌پیچید تا کارش به فشار کشید، هی خود را می‌فشرد و بیشتر می‌فشردم، ده دست وردار، من هم کیف می‌بردم از این فشار، به‌به، و از زور درد می‌خندیدم قه‌قه، قاه‌قاه که لذت استخوان درد بهترین لذت‌هاست و فشارش دواست. از تو بیزارم و از ضجه و جیغت محظوظ بگزم، باز بگز، باز، پدرسوخته باز تف به چشمت، ده بگز، نیش تو خوش هار افتاد؟ ! پس چرا باز شدی، بی‌شرف، اُخ زهرت ریخت؟! به راه افتاد و رفت توی سوراخ! خورد شدم، درد دارم، آخ! سست و بی‌حال از خواب پریدم، چه خوابی دیدم! هنوز هم من هنوز در هیر و ویرم بگیرم زن، بگیرم
هنوز هم من هنوز در هیر و ویرم بگیرم زن، بگیرم یا نگیرم؟! (۱) ____________________________ (۱) این خواب را حقیقتاً من دیده‌ام.
هومر سیمپسون شخصیتی کارتونی در سریال سیمپسون‌ها است. او برای نخستین بار در برنامه تریسی اولمن در کنار اعضای خانواده سیمپسون ظاهر شد. دن کستلانتا صداپیشه این شخصیت می‌باشد. شخصیت. شخصیت هومر در برخورد اول به راحتی با سه جمله تنبل، احمق و عصبی خلاصه می‌شود او همچنین معتاد به الکل است. او به راحتی از دست پسرش بارت عصبانی می‌شود و از ند فلاندرز که همسایه خانواده سیمپسون‌ها‌ست متنفر است. در باطن هومر به خانواده‌اش اهمیت بسیار می‌دهد و عاشق تک تک اعضا خانواده‌اش است. پاتوق او شراب فروشی مو است که با دوستان صمیمی
پاتوق او شراب فروشی مو است که با دوستان صمیمی اش لنی، کارل و بارنی به خوردن آبجو مشغول می‌شود. خانواده. او پدر بارت، لیزا و مگی و شوهر مارج است. او در اپیزود Viva ned flanders با زن دیگری به نام امبر در حین مستی ازدواج می‌کند ولی در اپیزود Brawl in the family با هوشمندی مارج امبر از اسپرینگفیلد فرار می‌کند. شغل. او مسئول بخش امنیتی نیروگاه اتمی اسپرینگفیلد است. او بارها از سر کار اخراج شده‌است که دلیل معمول آن خوابیدن در محل کار بوده‌است. رئیس او در نیروگاه به سختی اسم او را به یاد میاورد که این موضوع
به سختی اسم او را به یاد میاورد که این موضوع بارها باعث ناراحتی هومر شده‌است. توانایی. هومر استعداد زیادی در موسیقی به خصوص گیتار و پیانو دارد او در گروه موسیقی‌های متعددی فعالیت داشته و یکبار جایزه گرمی را برده‌است. فراگیری سریع زبان نیز از دیگر خصوصیات اوست. او همچنین به عنوان یک قهرمان در اپیزود simple simpson ظاهر شد که با خلافکاران مبارزه می‌کرد. یکی از خلافکاران برای مثال شخصی بود که مدل چیدمان لیزا را در جشنواره سفره چینی مسخره کرده بود. پانویس. ۱-http://simple.wikipedia.org/wiki/Homer_Simpson
رالوکسیفن رده درمانی: داروهای هورمونی تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. رالوکسیفن برای درمان و پیشگیری پوکی استخوان در زنان پس از دوره یائسگی بکار می‌رود. رالوکسیفن برای درمان سرطان پستان و نازایی وابسته بهاولیگومنوره یا آمنوره ثانویه و همچنین در مردان برای درمان و یا جلوگیری از ژنیکوماستی مصرف می‌شود. همچنین از تاموکسیفن می‌توان در مواردی با تجویز پزشک برای درمان ماستالژی (درد پستان) هم استفاده کرد. و برای جلوگیری از ژنیکوماستی (نوک پستان) در مردان بر اثر استفاده بیش از حد
(نوک پستان) در مردان بر اثر استفاده بیش از حد استروئیدها (داروهای هورمونی بدنسازی). مکانیسم اثر. رالوکسیفن از گروه داروهای SERM (تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن) می‌باشد. این داروها در برخی بافت‌ها اثرات مشابه استروژن (آگونیستی)، و در سایر بافت‌ها دارای اثرات مشابه نسبی یا جلوگیری از اثر استروژن (آنتاگونیستی) دارند. رالوکسیفن در درمان سرطان‌های پاسخ دهنده به هورمون تجویز می‌شود و در این بافت به عنوان آنتاگونیست از فعال شدن گیرنده توسط استروژن‌های آندوژن جلوگیری می‌کند. عوارض جانبی. گر گرفتگی،
آندوژن جلوگیری می‌کند. عوارض جانبی. گر گرفتگی، خونریزی‌واژن، توقف قاعدگی، خارش فرج، اختلالات گوارشی، التهاب تومور]]، کاهش تعداد پلاکتها، احتباس مایعات، طاسی، فیبروم رحم، اختلالات بینایی (تغییرات قرنیه، آب مروارید و رتینوپاتی) کاهش‌پلاکت‌ها یا گلبول‌های سفید خون، به‌ندرت کاهش نوتروفیل‌ها و تغییرات آنزیم‌های‌کبدی از عوارض جانبی دارو هستند.
لنفوم هوچکین نوعی از لنفومها است. لنفوم نوعی سرطان خون است که منشأ سلول‌های سرطانی از گلبول‌های سفید خون و از گروه لنفوسیتها هستند. گرچه بیماری هاجکین ممکن است در تمامی سنین دیده شود، شایع‌ترین سن شیوع آن بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی و بعد از ۵۵ سالگی‌ست و در مردان شایع‌تر است.میزان بقای۵ساله۸۸درصد است و در جوانان کمتر از۴۵ سال۹۲ درصد است. نرخِ بقای ۵ ساله امید به زندگی را نشان می‌دهد و به این معنی است که چه تعداد از بیماران ۵ سال پس از تشخیص درمان هنوز زنده بوده اند (به عبارتی، درمان شده اند). نه اینکه عمر مفید آنها
عبارتی، درمان شده اند). نه اینکه عمر مفید آنها ۵ سال باشد! تاریخچه. در سال ۱۸۳۲، توماس هاجکین (یک پزشک انگلیسی) برای اولین بار این نوع بیماری را شرح داد. دکتر هاجکین همچنین برای اولین بار تفاوت بین علائم و سیر بالینی لنفوم هاجکین و غیرهاجکین را به‌روشنی نشان داد. لنفوم هاجکین در سال‌های قبل از ۱۹۷۰ سبب مرگ تقریباً تمام مبتلایان می‌شد. با تکامل روش‌های درمانی، در حال حاضر این بیماری یکی از قابل‌درمان‌ترین بدخیمی‌هاست و قسمت عمده‌ای از بیماران مبتلا قابل علاج کامل هستند. بیماری‌زایی. علت این بیماری مشخص
علاج کامل هستند. بیماری‌زایی. علت این بیماری مشخص نیست. ممکن است عواملی از محیط، خصوصیات ژنتیک فرد و همچنین عوامل عفونی در ایجاد بیماری نقش داشته باشند. سیر بیماری لنفوم از یک غده لنفاوی که به صورت پایدار بزرگ شده‌است شروع می‌شود. رشد این غده به آهستگی ادامه می یابد و به تدریج غدد اطراف خود را نیز درگیر می نماید. در موارد پیشرفته، با ورود سلول‌های بدخیم به جریان خون، طحال، کبد و مغز استخوان نیز ممکن است درگیر شوند. بیماری هاجکین در یک منطقهٔ دستگاه لنفاوی و معمولاً در گره لنفی ایجاد می‌شود. اگر این بیماری
معمولاً در گره لنفی ایجاد می‌شود. اگر این بیماری به‌موقع کشف و درمان نشود، ممکن است در تمام دستگاه لنفاوی پخش گردد. هاجکین می‌تواند باعث درگیری ریه، اعضاء داخل شکم و استخوان‌ها شود. با گسترش بیماری، گویچه‌های سفید طبیعی کاهش یافته، در مقابله با عفونت‌ها اختلال ایجاد می‌شود. بنابراین بیماران مبتلا به هاجکین ممکن است مستعد ابتلا به عفونت‌های گوناگون گردند. لنفوم هاجکین ممکن است در هر سنی بروز نماید. اما اکثر موارد در سال‌های اول بلوغ (۱۵ تا ۴۰ سالگی) یا در میانسالی (پس از ۵۵ سالگی) دیده می‌شود. علائم. -
میانسالی (پس از ۵۵ سالگی) دیده می‌شود. علائم. - بزرگی طول کشیده و بدون درد غدد لنفاوی به خصوص غدد لنفاوی گردن، زیربغل یا فوق ترقوه ای - تب طول کشیده‌ای که علت آن مشخص نیست. - عرق شبانه توجیه‌ناپذیر. - خارش - دردهای غیرطبیعی پشت یا شکم - کاهش وزن غیرطبیعی - پتشی و بزرگ شدن طحال یا کبد در اکثریت موارد، تشخیص دقیق منوط به تکه‌برداری غدد لنفاوی بزرگ‌شده (بیوپسی) است. ویژگی لنفوم هاجکین. ویژگی معروف لنفوم هاجکین وجود نوعی لنفوسیت غیرعادی متمایز به نام سلول رید اشتنبرگ (Reed-Sternberg) است. سلول ریداشتنبرگ
رید اشتنبرگ (Reed-Sternberg) است. سلول ریداشتنبرگ لنفوسیتهایی بزرگ و چند هسته‌ای اغلب با منشأ لنفوسیت نوع B هستند. احتمالاً عفونت با ویروس EBV در ایجاد این بیماری نقش دارد. سلول‌های رداشتنبرگ سلول‌هایی چندهسته‌ای یا تک هسته‌ای هستند که هسته تک آن‌ها دو لپه‌ای است. اندازه سلول‌ها بزرگ و حدود ۳۰ تا ۵۰ میکرون می‌باشد. هسته‌ها ائوزینوفیلیک هستند. نمای معروف «چشم جغد» به‌علت همین مشخصات هسته در میکروسکوپ نوری دیده می‌شود. مارکرهای سی دی ۳۰ و سی دی ۱۵ برای سلول‌های رید اشتنبرگ مثبت و سی دی ۲۰ و سی دی ۴۵ معمولاً
رید اشتنبرگ مثبت و سی دی ۲۰ و سی دی ۴۵ معمولاً منفی است. وجود این سلول‌ها برای تشخیص لنفوم هاجکین ضروری می‌باشد. برحسب ویژگی سلول‌های سرطانی لنفوم هاجکین به چهار زیرگروه تقسیم می‌شود. (سلول‌های سرطانی شکل متفاوتی دارند و گاه مارکرهای لنفوسیتهای نوع B یا T را بروز می‌دهند) از انواع لنفوم هاجکین‌ها نوع Nodular sclerosis شایعترین فرم این بیماری است. درمان. مطلب جدیدی حاکی از پیدایش درمان برای این بیماریست. ساخت داروي سيستانا (بيسلين) بیماری هاجکین به درمان پاسخ می‌دهد (بخصوص برای بیماران جوان تر که در مرحله
می‌دهد (بخصوص برای بیماران جوان تر که در مرحله اولیه بیماری قرار دارند). در بیشتر موارد بیماران به‌طور سرپایی درمان می‌شوند. شیمی‌درمانی و پرتودرمانی یا ترکیبی از هر دو روش‌های اصلی درمان هستند. قبلاً از جراحی و برداشتن طحال برای تعیین مرحلهٔ بیماری استفاده می‌شد. باید مراقب بود تا بیماری عود نکند.
ریواستیگمین (با نام تجاری Exelon در میان دیگران فروخته می‌شود) یک مهار کننده کولین استراز است که برای درمان بیماری آلزایمر خفیف تا متوسط و بیماری پارکینسون استفاده می‌شود. این دارو را می‌توان به صورت خوراکی یا از طریق پچ ترانس درمال تجویز کرد. شکل دوم شیوع عوارض جانبی را کاهش می‌دهد، که به‌طور معمول شامل تهوع و استفراغ است. دارو از طریق ادرار از بین می‌رود و به نظر می‌رسد تداخلات دارویی نسبتاً کمی داشته باشد. رده درمانی: داروهای کولینرژیک و پاراسمپاتومیمتیک اشکال دارویی: قرص و پچ پوستی موارد مصرف.
اشکال دارویی: قرص و پچ پوستی موارد مصرف. ریواستیگمین از داروهایی است که در درمان آلزایمر، دمانس و دمانس ناشی از پارکینسون استفاده می‌شود. از کپسول ریواستیگمین، محلول مایع و پچ‌های پوستی برای درمان زوال عقل خفیف تا متوسط از نوع آلزایمر و زوال عقل خفیف تا متوسط مربوط به بیماری پارکینسون استفاده می‌شود. Rivastigmine اثرات درمانی را بر روی مشکلات شناختی (تفکر و حافظه)، عملکردی (فعالیت‌های روزمره زندگی) و رفتاری نشان داده‌است که معمولاً با آلزایمر و زوال عقل بیماری پارکینسون همراه است. مکانیسم اثر. ریواستیگمین
پارکینسون همراه است. مکانیسم اثر. ریواستیگمین از هیدرولیز استیل کولین به وسیله استیل کولین استراز جلوگیری می‌کند و در نتیجه با افزایش سطح استیل کولین در سیناپس عصبی، انتقال تکان‌های عصبی در محل اتصال عصب – عضله را تسهیل می‌نماید و موجب افزایش سطح استیل کولین مغز می‌شود. کارایی آن شبیه به دونپزیل و تاکرین است. دوزهای زیر 6 mg / d ممکن است بی اثر باشد. اثرات این نوع دارو در انواع مختلف زوال عقل (از جمله زوال عقل آلزایمر) متوسط است و هنوز مشخص نیست که کدام یک از مهارکننده‌های استراز AChE (BChE) در زوال عقل
از مهارکننده‌های استراز AChE (BChE) در زوال عقل پارکینسون بهتر است، اگرچه ریواستیگمین به خوبی مطالعه شده‌است. ریواستیگمین، یک مهار کننده کولین استراز، هم بوتیریل کولین استراز و هم استیل کولین استراز را مهار می‌کند (برخلاف دونپزیل، که به‌طور انتخابی استیل کولین استراز را مهار می‌کند). تصور می‌شود که با مهار این آنزیم‌های کولین استراز، که در غیر این صورت استیل کولین انتقال دهنده عصبی مغز را تجزیه می‌کند، کار می‌کند. = عوارض جانبی = عوارض جانبی ممکن است شامل حالت تهوع و استفراغ، کاهش اشتها و کاهش وزن باشد.
حالت تهوع و استفراغ، کاهش اشتها و کاهش وزن باشد. ریواستیگمین در گروه B بارداری طبقه‌بندی می‌شود، اطلاعات کافی در مورد خطرات مرتبط با شیردهی ندارد. در موارد مصرف بیش از حد، از آتروپین برای برادی کاردی معکوس استفاده می‌شود. دیالیز به دلیل نیمه عمر دارو بی اثر است.
فلورانس کندی از ۱۱ فوریه ۱۹۱۶ تا ۲۲ دسامبر ۲۰۰۰ وکیل، فعال و مدافع حقوق مدنی و یکی از چهره‌های شاخص فمینیسم بود. کودکی. وی زاده شهر کانزاس سیتی در یک خانواده آمریکایی آفریقایی تبار بود، پدر او باربر بود که بعدتر در زمینه تاکسی‌رانی فعالیت داشت. کودکی او در یک محله عمدتاً سفید پوست و در حالی سپری شد که تبعض‌های نژادی اعمال می‌شد، او توانست تحصیلات اولیه خود را با نمرات عالی به پایان برساند و سپس همراه به خواهرش به نیویورک رفت. تحصیلات. فلورانس کندی در سال ۱۹۴۲ تحصیلات خود را در زمینه حقوق در دانشگاه کلمبیا
تحصیلات خود را در زمینه حقوق در دانشگاه کلمبیا آغاز کرد، با این حال در سال ۱۹۴۸ رد صلاحیت شد، خود او دلیل این امر را به نقل از یکی از مسئولین اینطور بیان می‌کند: «من نه به دلیل سیاه بودنم، بلکه به دلیل زن بودنم رد صلاحیت شدم». فعالیت‌ها. او در سال ۱۹۵۱ از دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل شد، در سال ۱۹۵۴ دفتر خود را تأسیس کرد و به فعالیت در زمینه پرونده‌های خانوادگی و پرونده‌های جنایی پرداخت. وی همچنین یکی از اعضای جوان دموکرات بود. فلورانس کندی در طول زندگی خود همواره یکی از چهره‌های فعال برای فمینیسم و حقوق مدنی
یکی از چهره‌های فعال برای فمینیسم و حقوق مدنی بود و با موارد قانونی بسیاری در این زمینه در ارتباط بود. همچنین او یکی از دوستان و نزدیکان گلوریا استاینم یکی دیگر از فعالان جنبش فمینیسم بود. منابع. برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی نسخه اوت ۲۰۱۱ http://en.wikipedia.org/wiki/Florynce_Kennedy
رزماری یک سبزی چوبی و چند ساله با برگ‌هایی معطر، همیشه سبز، سوزنی مانند و گلهای سفید، صورتی، بنفش یا آبی، بومی منطقه مدیترانه است. رزماری همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریلوزول رده درمانی: بلوک‌کننده گلوتامات اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. ریلوزول در درمان اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ALS مصرف می‌شود. به نظر می‌رسد در درمان اختلالات خلقی و افسردگی نیز ممکن است سودمند باشد. مکانیسم اثر. یک ویژگی شایع ملانوما و ALS افزایش میزان اسید امینه گلوتامات است. این اسید آمینه یک فاکتور رشد سلولی است که می‌تواند نورون‌ها را بیش از حد تحریک کند تا جایی که خاموش شوند. احتمالاً در ALS و ملانوما تولید بیش از حد گلوتامات سبب رشد و گسترش بیماری می‌شود.ریلوزول با بلوک نوعی از کانال‌های سدیم به
می‌شود.ریلوزول با بلوک نوعی از کانال‌های سدیم به صورت غیر مستقیم و با بلوک گیرنده‌های گلوتامات به صورت مستقیم اثر گلوتامات بر نورونهای حرکتی را مهار می‌کند. عوارض جانبی. تهوع، خستگی و مشکلات کبدی
بارت سیمپسون (به انگلیسی: Bartholomew JoJo "Bart" Simpson) شخصیتی کارتونی از سریال سیمپسونها است بارت نخستین شخصیت خلق شده توسط مت گرونینگ است. او نخستین فرزند خانواده سیمپسون است. نانسی کارت‌رایت صداپیشگی این شخصیت را به عهده دارد. کلمهٔ بارت آناگرامی برای کلمه brat (به‌انگلیسی: "بچه لوس و ننر") است. شخصیت. بارت بچه فوق‌العاده شیطان و دردسر سازی است او در حالی که تنها ۱۰ دقیقه عمر داشت کراوات هومر سیمپسون را به آتش کشید. ریزترین نکات در مورد او جنبه منفی دارند و برای مثال گروه خونی او -OO است که بسیار
دارند و برای مثال گروه خونی او -OO است که بسیار کمیاب است و فقط او و آقای برنز صاحب نیروگاه اتمی اسپرینگفیلد که آدمی شیطان صفتی است دارای این گروه خون هستند. بارت دانش آموز تنبلی است که فقط برای مسخره بازی به مدرسه می‌رود او دائماً مدیر مدرسه اسکینر را دست می‌اندازد و همواره به عنوان دلقک کلاس از او یاد می‌شود. او مثل پدرش تلویزیون را میبیند و عاشق کراستی دلقک است. توانایی. بارت باهوش تر از آن است که نشان می‌دهد ولی از هوشش استفاده زیادی نمی‌کند.بارت به دنیا آمده تا قانون را زیر پا بگذارد بارت قادر به صحبت
آمده تا قانون را زیر پا بگذارد بارت قادر به صحبت به ۳ زبان است. او به بسکتبال و اسکیت برد علاقه زیادی دارد. خانواده. بارت با خانواده‌اش بیشتر اوقات به مشکل می‌خورد. هومر که در صورت تحریک شدن بارت را تا مرز مرگ خفه می‌کند و لیزا او را به خاطر نمرات پایین در مدرسه دست می‌اندازد هر چند که بارت بیشتر لیزا را اذیت می‌کند در این میان مارج بیشتر از بقیه بارت را درک می‌کند و مدافع اوست هر چند که مارج نیز گاهی اوقات از دست بارت به تنگ می‌آید. بارت وابستگی شدیدی به خانواده‌اش دارد ولی تا زمانی که مجبور نشود بروز
خانواده‌اش دارد ولی تا زمانی که مجبور نشود بروز نمی‌دهد. پانویس. 1-http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bart_Simpson&amp;oldid=445121775 2-http://simpsons.wikia.com/wiki/Bart_Simpson 3-http://simpsons.wikia.com/wiki/Bart_Simpson
فروافتادگی بند ناف یا پرولاپس بند ناف زمانی رخ می‌دهد که طناب نافی پیش از جنین، از رحم خارج شود. از فوریت‌های مامایی طی دوران بارداری یا زایمان به‌شمار می‌آید. افتادگی بند ناف در حدود ۱ مورد از هر ۵۰۰ بارداری رخ می دهد. خطر مرگ نوزاد حدود ۱۰٪ است. با این حال، بیشتر این خطرات به دلیل ناهنجاری های مادرزادی یا نارس بودن است. پرولاپس بند ناف اغلب با پارگی پرده‌های مایع درون‌شامه amnion همراه است با پارگی پرده‌ها جنین به سمت پایین و به داخل حفره لگن حرکت می‌کند و به طناب نافی فشار وارد می‌کند در نتیجه خون‌رسانی
به طناب نافی فشار وارد می‌کند در نتیجه خون‌رسانی به جنین دچار اختلال می‌شود. تشخیص. در صورتی که بدنبال پاره شدن یا پاره کردن پرده‌های درون‌شامه و برون‌شامه Chorion، اختلال در تعداد ضربان قلب جنین ایجاد شود باید به فکر سقوط بند ناف بود اختلالاتی همچون کاهش ضربان قلب به صورت پایدار یا شیوع کمتر متغیر وجود دارد. سه نوع افتادگی ناف وجود دارد که می تواند رخ دهد: درمان. درمان معمول افتادگی بند ناف در شرایط بارداری مناسب شامل زایمان فوری با سریعترین و مطمین ترین روش ممکن است. معمولا سزارین نیاز است، به خصوص اگر
روش ممکن است. معمولا سزارین نیاز است، به خصوص اگر زایمان زودرس باشد. با این حال اگر از نظر بالینی تشخیص داده شود که زایمان واژینال مطمین تر یا سریع تر است اولویت با زایمان واژینال خواهد بود. اگر به کمک سونوگرافی فعالیت قلب جنین مشاهده نشود و قرار جنین طولی باشد بهتر است زایمان طبیعی صورت گیرد. با کمک سونوگرافی وجود فعالیت قلب جنین ثابت می‌شود. درصورتی که فعالیت قلب وجود داشته باشد سزارین درمان انتخابی است. به دنبال تشخیص پرولاپس بند ناف، باید حین آماده سازی فوری برای سزاین، تمامی اقدام‌های لازم برای
سازی فوری برای سزاین، تمامی اقدام‌های لازم برای جلوگیری از فشرده شدن بند ناف توسط عضو نما صورت گیرد. این اقدامات تا زمان انجام سزارین توصیه می شود. مدیریت مناسب در اکثر موارد نتایج خوبی دارد. بیمار باید در وضعیت پوزیشن ترندلنبرگ یا سجده قرار گیرد. عضو نما تا حد امکان بالا رانده می‌شود و تا زمان وضع حمل بالا نگه داشته می‌شود. پر کردن مثانه با کاتتر فولی می تواند به بالا بردن عضو نمای جنین و بلند کردن آن از بند ناف کمک کند. استفاده از مواد توکلیتیک (داروهای سرکوبگر زایمان) پیشنهاد شده است ، که معمولا فقط