payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سموأل. نسب سموأل چنانکه در قصیدهٔ مشهوری خود ذکر نموده أست، به قبیلهٔ «بنی الدیان» می‌رسد. همچنین مورخ «القلقشندی» می‌گوید:(بنو الدیان) بفتح الدال، :(بطن من بنی الحارث بن کعب بن القحطانیة)، ونام وی:(یزید بن قطن بن زیادة الحارث بن کعب بن الحارث بن کعب) است. و از روساء نجران در دوران قدیم بودند، همچنین «عبد المدان بن الدیان» از فرمانروایان یمن بودند. در این مورد مؤرخ: «أبو محمد بن قتیبة الدینوری» می‌نویسد: بنی الحارث بن کعب که «بنی الدیان» از شاخهٔ آن‌ها تفرع شده‌است بر دیانت یهودیت بوده‌اند. بنابراین
تفرع شده‌است بر دیانت یهودیت بوده‌اند. بنابراین «سموأل» از نژاد عرب است، ونسبش به (کعب بن مذحج بن قحطان) می‌رسد.
اَبَرمبارز خیابانی ۲: مبارزه‌طلبان جدید یک بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که در سال ۱۹۹۳ توسط کپ‌کام در ابتدا برای دستگاه‌های بازی آرکید ساخته شده‌بود. این چهارمین نسخه از عناوین زیر سری "مبارز خیابانی ۲" در مجموعه بازی‌های "مبارز خیابانی" است که پس از "مبارز خیابانی ۲ توربو" منتشر شده‌است. در این نسخه لیست شخصیت‌های موجود اصلاح و بالانس شدند و چهار شخصیت جدید نیز جمع شخصیت‌ها اضافه شدند. دنبالهٔ "اَبَرمبارز خیابانی ۲" در سال ۱۹۹۴ تحت عنوان "ابرمبارز خیابانی ۲ توربو"، و پنجمین نسخه از زیر سری "مبارز
خیابانی ۲ توربو"، و پنجمین نسخه از زیر سری "مبارز خیابانی ۲" منتشر شد که به توازن و بهبود شخصیت‌ها بیش از پیش پرداخت و همچنین ویژگی‌های جدیدی اضافه نمود.
استریت فایتر یا مبارزان خیابانی یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که توسط شرکت کپ‌کام ساخته و منتشر می‌شود. اولین قسمت از این مجموعه با عنوان مبارزان خیابانی در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۸۷ و آخرین نسخه آن با نام "اولترا مبارزان خیابانی ۴"، در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۴ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی شبیه‌سازی فوتبال است که توسط کونامی توسعه و انتشار یافته‌است. این مجموعه از هجده بازی اصلی، چندین اسپین‌آف و بازی‌های موبایلی تشکیل شده و به‌عنوان یکی از پرفروش‌ترین فرنچایزهای بازی‌های ویدیویی فهرست شده‌است. علاوه بر ۴۰۰ میلیون بارگیری موبایل تا دسامبر ۲۰۲۰، ۱۱۱ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است. فوتبال تکاملی حرفه‌ای به عنوان رقیب مجموعه فیفا در نظر گرفته شد؛ این رقابت توسط گاردین به عنوان «بزرگ‌ترین رقابت» در تاریخ بازی‌های ویدیویی ورزشی توصیف
رقابت» در تاریخ بازی‌های ویدیویی ورزشی توصیف شده‌است. کونامی به عنوان جانشین مجموعه پی‌ئی‌اس، ئی‌فوتبال را در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد. گیم‌پلی. گیم پلی یک بازی معمولی از فوتبال را شبیه‌سازی می‌کند که بازیکن کنترل کل تیم یا یک بازیکن انتخاب‌شده را در اختیار دارد. حالت‌های بازی مختلفی در این سری ارائه شده‌اند از جمله حالت‌های آنلاین، آفلاین و تمرین.
تنها در تاریکی یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک ترس و بقا است که توسط شرکت اینفوگریمز ساخته و منتشر می‌شدند. این بازی اولین بار با عنوان "تنها در تاریکی" در تاریخ ۱۹۹۲ و آخرین نسخه آن در ژوئن ۲۰۱۵ عرضه شد. بازی‌ها. این بازی‌ها شامل نسخه‌های زیر بوده‌است:
فوتبال تکاملی حرفه‌ای یک بازی رایانه‌ای و اولین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد. نسخه‌های دیگر. پس از انتشار فوتبال تکاملی حرفه‌ای در اروپا، نسخه‌ای به نام:World Soccer: Winning Eleven 5 - Final Evolution در ژاپن عرضه شد. محتوای بازی. در نسخه انگلیسی بازی، کریس جیمز و تری بوچر به عنوان گویندگان مسابقات را گزارش می‌کنند. در نسخه ژاپنی بازی نیز جان کابیرا و کاتسویوشی شینتو این وظیفه را بر عهده دارند. بازخورد. پس از عرضه شدن بازی، مجله فامیتسو، نمره ۳۴ از ۴۰را به این بازی داد. پیوند به
نمره ۳۴ از ۴۰را به این بازی داد. پیوند به بیرون. Pro Evolution Soccer Wiki www.gamefaqs.com
ابومنصور عبدالملک ثَعالِبی (نسب: ابومنصور عبدالملک بن محمد بن اسماعیل ثَعالِبی نیشابوری) شاعر، لغت شناس، کاتب و تاریخ‌نگار ایرانی عرب‌زبان و عرب‌گرا بود. همهٔ نوشته‌های ثعالبی به زبان عربی است. ثعالبی معروف به ابومنصور نیشابوری و جاحظِ نیشابور است. دربارهٔ دلیل نامگذاری او گفته‌ شده که چون پیشهٔ پدر ـ ابوعلی ثعالبی ـ کندن پوست روباه و فراهم ساختن پوستین از آن بوده به این نام خوانده شده است. واژهٔ عربی «ثَعالِبی» مرکب است از ثَعالِب (جمعِ ثَعلَب به معنی روباه) + ی (پسوند نسبت)؛ یعنی پوست‌ روباه‌ فروش. پیشهٔ
+ ی (پسوند نسبت)؛ یعنی پوست‌ روباه‌ فروش. پیشهٔ ثعالبی مدّتی خیاطی بوده و گویا از پوست روباه، جامه‌هایی می‌دوخته است.از جمله وی در دیباچه فقه‌اللغة که به ابوالفضل میکالی تقدیم کرده، آشکار می‌کند که نژاد عرب، بهترین نژادها، و زبان عربی بهترین زبان‌ها ست و دانستن آن خود دین‌داری است. بیشتر مطالبی که شرح حال نویسانی همچون ابن انباری، باخرزی، ابواسحاق حصری، ابن خلّکان و ابن بَسّام دربارهٔ ثعالبی آورده‌اند، کوتاه و مختصر و تکرار سخنان نویسندگان پیشین است. شاید این شیوه را از خود ثعالبی فرا گرفته باشند که در شرح
شیوه را از خود ثعالبی فرا گرفته باشند که در شرح حال شاعران و نویسندگان معاصر و قبل از خود، از معرفی کوتاه و کلّی آنان فراتر نمی‌رود و به‌جای پرداختن به سیره و زندگی علمی آنان، قطعاتی مفصّل از نظم و نثر آنان را می‌آورد. ثعالبی در طول دوران خود بیش از ۱۶۰ اثر در حوزه‌های مختلف ادبی به نگارش درآورد، اما از آن‌جا که همهٔ آثار وی به زبان عربی است، در ایران کمتر به او و آثارش پرداخته شده است. آثار ثعالبی بارها در کشورهای عربی منتشر شده است. دیوان اشعار ثعالبی توسط محمود عبدالله الجادر، استاد دانشکده ادبیات
توسط محمود عبدالله الجادر، استاد دانشکده ادبیات دانشگاه بغداد گردآوری و تصحیح شده است. دکتر الجادر اشعار ثعالبی را از زاویهٔ انواع قافیه‌های مختلف در بحور عروضی زبان و ادبیات عربی مورد بررسی قرار داده است. از مهم‌ترین اغراض شعری ثعالبی در این دیوان می‌توان به مدح، وصف، شکوی، غزل و رثا اشاره کرد. اشعار ثعالبی مانند بسیاری از شاعران دیگر دورنمایی مناسب از اوضاع فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی عصر شاعر را به همراه دارد. نام. القاب. «جامع اشتات النثر و النظم»، «رأس المؤلفین فی زمانه»، «امام المصنفین»، «جاحظ
«رأس المؤلفین فی زمانه»، «امام المصنفین»، «جاحظ نیشابور»، «حافظ نیسابور» زندگی و تحصیل. از دوران کودکی ثعالبی و از تحصیلات و استادان وی آگاهی چندانی در دسترس نیست. وی نزد دانشمند مشهور، ابوبکر محمدبن عباس خوارزمی (متوفی ۳۸۳)، ادب آموخته و مدتی نیز به تدریس اشتغال داشته است. از جمله شاگردان او نورالدین ابوالحسن علی بن حسن باخَرْزی و ابوالفضل محمدبن حسین بیهقی بوده‌اند. وی سپس به نگارش و شغل دبیری، و تا پایان عمر به نوشتن آثار ادبی، در زادگاهش، پرداخت. ثعالبی در نیمه دوم سده چهارم و نیمه اول سده پنجم،
ثعالبی در نیمه دوم سده چهارم و نیمه اول سده پنجم، هم‌زمان با عصر طلایی نهضت علمی و ادبی و شکوفایی جهان اسلام، در یکی از مراکز علمی آن زمان؛ نیشابور، پرورش یافت. او زندگی خود را به‌طور کامل در مشرق جهان اسلام گذراند. زادگاهش، نیشابور، به لحاظ فرهنگی، رقیب جدّی بغداد به‌شمار می‌آمد وی در این شهر با خاندان دانش دوست و ادب پرور آل میکال آشنا شد و همنشینی او با امیرِ ادیب و شاعر، ابوالفضل عبیداللّه بن احمد میکالی، سبب شد که با بزرگان عصر خود آشنا شود، از جمله با ابونصر محمدبن عبدالجبار عُتْبی. ثعالبی از
جمله با ابونصر محمدبن عبدالجبار عُتْبی. ثعالبی از کتابخانه ابوالفضل میکالی بهره فراوان برد و در هم‌نشینی با اندیشمندان و ادیبانِ درگاهِ میکالی، گنجینه‌ای از نظم و نثر و امثال و سخنان فصیح و بلیغ عربی کسب کرد و در نوشتن آثار خود از آن‌ها سود برد. هنگامی که میکالی مجموعه‌ای از اشعار حماسی عربی را با عنوان "المُنْتَخل" گردآوری کرد، ثعالبی آن را خلاصه نمود و برخی اشعار میکالی را به آن افزود. این کتاب با نام المُنْتحل به چاپ رسیده و به ثعالبی نسبت داده شده است. ثعالبی در سال ۳۸۲ به بخارا، پایتخت سامانیان، سفر
ثعالبی در سال ۳۸۲ به بخارا، پایتخت سامانیان، سفر کرد و با ادیبان و دانشمندان آنجا، از جمله با بدیع‌الزمان همدانی (متوفی ۳۹۸)، آشنا شد. وی در یتیمة الدهر از او و هوش سرشارش سخن گفته است. ثعالبی سال بعد، با سقوط بخارا، به زادگاهش بازگشت. پس از بازگشت به نیشابور، مشهورترین کتاب خود، یتیمة الدهر فی محاسن اهل العصر، را تألیف کرد که سبب شهرت و راهیابی او به دربار امیران و سلاطین شد. سپس به گرگان، به دربار قابوس بن وشمگیر، رفت و به مناسبت اینکه وی گرگان را از آل بویه پس گرفته بود، ثعالبی او را مدح گفت و دو کتاب
بویه پس گرفته بود، ثعالبی او را مدح گفت و دو کتاب خود، "المُبْهِج" و التمثیل و المحاضرة، را به وی اهدا کرد. ثعالبی در سال ۳۹۲، به نیشابور بازگشت و به نوشتن آثار دیگرش پرداخت و دو کتاب خود، اَجناس التجنیس و الاقتباس، را به امیر نیشابور، ابوالمظفر نصربن ناصرالدین سبکتگین، اهدا کرد و سحرالبلاغة را به سپهسالار، ابوعمران موسی بن هارون، تقدیم نمود. با بروز قحطی و خشکسالی در ۴۰۱ در خراسان، نخست به اسفراین و سپس به گرگان رفت. آنگاه به دعوت امیرابوالعباس مأمون بن مأمون خوارزمشاه به خوارزم رفت و چندین کتاب خود را به
خوارزمشاه به خوارزم رفت و چندین کتاب خود را به نام او و وزیرش ابوعبداللّه محمدبن حامد تألیف کرد که از آن جمله است: آداب الملوک، اللطائف و الظرائف، المشرق، نثر النظم، الکنایة و التعریض، تحفة الوزراء، و أحسنُ ما سَمعتُ. ثعالبی مدت زیادی در خوارزم نماند و پس از کشته شدن خوارزمشاه، به غزنه رفت و مدتی در دربار سلطان محمود غزنوی ماند و کتاب لطائف المعارف را برای وی تألیف کرد. به نوشته عبدالسلام محمد هارون، ثعالبی این کتاب را برای صاحب بن عَبّاد نوشته است. ثعالبی کتاب تحسین القبیح و تقبیح الحسن را نیز به یکی از
کتاب تحسین القبیح و تقبیح الحسن را نیز به یکی از فضلای خراسان به نام عیسی کرجی، اهدا نمود، سپس به هرات رفت و دو کتاب خود، اللّطیف فی الطیب و الایجاز و الاعجاز، را برای قاضی ابواحمد منصوربن محمد اَزْدی تألیف کرد. ثعالبی پس از شصت سالگی به نیشابور بازگشت و مورد احترام بزرگان آنجا واقع شد و کتابهای ثِمارالقلوب فی المضاف و المنسوب، فقه اللغة و سرّالعربیّة را نوشت و به دوست دیرینش، امیرابوالفضل میکالی، هدیه کرد. ثعالبی مدتی در باغ و مزرعه خود در حومه نیشابور به سر برد تا به نوشتن آثار بیشتری بپردازد. در سال ۴۲۰
برد تا به نوشتن آثار بیشتری بپردازد. در سال ۴۲۰ طایفة غُز به خراسان حمله کردند؛ ولی ثعالبی توانست با یاری یکی از امیران میکالی از این حادثه در امان بماند. وی سپس سه کتاب بَرْد الاَکْباد فی الاعداد، اللطف و اللطائف، و مِرآة المروآت را نوشت، و در سال ۴۲۲ به والی خراسان، ابوسهل حمدونی، هدیه کرد. در سال ۴۲۴ سلطان مسعود غزنوی را، که به نیشابور آمده بود، مدح و برخی از آثار خود را به وزیران و اعیان دولت او اهدا کرد، از جمله خاصّ الخاصّ را به شیخ مسافر بن حسن و خصائص اللغة را به حسن بن ابراهیم صیمری هدیه نمود. سپس
اللغة را به حسن بن ابراهیم صیمری هدیه نمود. سپس به تألیف تتمّة الیتیمة مشغول شد و نسخه پیش‌نویس آن را به شیخ محمدبن عیسی کرجی هدیه کرد. ثعالبی در سال ۴۲۹ در نیشابور وفات یافت. برخی تاریخ فوت او را ۴۳۰ دانسته‌اند. وی در اواخر عمر، کتاب الغِلْمان را نوشت. آثار و نوشته‌های ثعالبی. آثار او به زبان عربی است. از ثعالبی مجموعه‌ای بزرگِ نوشتاری در تاریخ ادبیات عربی به جای مانده است. مورخان وی را یکی از مهم‌ترین نویسندگان زبان عربی و لغویان آن عصر به‌شمار آورده و او را نویسنده، منتقد، شاعر و ادیبی بی‌همتا
و او را نویسنده، منتقد، شاعر و ادیبی بی‌همتا دانسته‌اند. اولین کسی که شرح حال ثعالبی را نگاشته، ابراهیم حُصْری (متوفی ۴۵۳) بوده که آثار وی را ستوده است. ابن بسّام شَنْتَرینی (متوفی ۵۴۲) نیز در "الذخیرة فی محاسن اهل الجزیرة" مقام بلند علمی و ادبی و تألیفات ثعالبی را ستوده است. شاگرد ثعالبی، علی بن حسن باخرزی، نیز ثعالبی را "جاحظ نیشابور" و برگزیده دوران‌ها و روزگاران لقب داده است. رویدادهای تاریخی ای را که ثعالبی شاهد آن بوده می‌توان از کتاب هاو پیشگفتارهای وی بر این کتاب‌ها و همچنین از قصاید و اشعاری که به
بر این کتاب‌ها و همچنین از قصاید و اشعاری که به مناسبتهای گوناگون سروده است به دست آورد. ثعالبی نوشته‌های بسیاری در زمینه زبان، نقد، بلاغت، تاریخ، تمدن و سیاست دارد ولی شهرت او بیشتر در "شرح حال نویسی و تألیف گزیده‌های ادبی" است. وی در بیشتر آثار خود شیوه‌ای را برگزیده که پیش از وی سابقه نداشته است. او در آثار خود موضوعات و معانی را از کتابهای پیشینیان برگزیده و از دیدنی‌ها و شنیدنی‌ها و تجارب خود مطالبی افزوده و آن‌ها را به زیبایی بیان کرده است. او با آگاهی از فنون و آداب گوناگون عصر خویش و ترجمه‌هایی که
از فنون و آداب گوناگون عصر خویش و ترجمه‌هایی که به عربی صورت گرفته بود و با احاطه به کتابهای گردآوری شده و اشعاری که راویان نقل کرده بودند و آثار ادبی ای که از اندلس تا خراسان و ترکستان نشر یافته بود، بهره گرفت و در تألیفات خود از آن‌ها استفاده کرد. وی در نهضت ادبی عهد آل بویه سهیم بود. دربارهٔ تعداد آثار و کتاب‌های ثعالبی و نیز نسبت برخی از آن‌ها به او اختلاف نظر هست. عناوین برخی از آثار ثعالبی، تکراری است و بعضی از کتاب‌ها نیز با دو عنوان آمده است. آثاری نیز به او منسوب است. مفصّل‌ترین فهرست آثار او را
نیز به او منسوب است. مفصّل‌ترین فهرست آثار او را صَفَدی آورده و از بیش از هشتاد اثر او نام برده است. پژوهشگران نیز در مقدمه‌هایی که بر آثار وی نگاشته‌اند بر این عدد افزوده‌اند و تعداد آن‌ها را به ۱۲۵ عنوان رسانده‌اند. ثعالبی در آثار خود غالباً گفته‌های دیگران را گردآوری و نقل کرده است. مهم‌ترین اثر او، یتیمة الدهر فی محاسن اهل العصر است در ترجمه‌های زندگی شاعران مشهور معاصر ثعالبی است. این کتاب الگویی برای شرح حال‌نویسی و گردآوری گزیده‌های نظم در سده‌های بعدی شد. ثعالبی با نوشتن تتمّة الیتیمة، این کتاب را
شد. ثعالبی با نوشتن تتمّة الیتیمة، این کتاب را تکمیل کرد که به ذیل نیز مشهور است. ثعالبی چند کتاب در امثال و حِکم نیز تنظیم کرده است، مانند التمثیل و المُحاضرة، أحاسن کلم النبی و…، حِلیة المُحاضرة و عنوان المذاکرة و میدان المسامرة، لطائف الصحابة و التابعین و مجموعة کوچکی از حکمتها که شیخو آن را در مجلة المشرق به چاپ رسانده، و کتابی در ادب با عنوان مونس الوحید. کتابهای الامثال و الفرائد و القلائد محمدبن حسن بن احمد اهوازی (متولد ۵۴۴) و محاسن الاحاسن نیز به اشتباه به ثعالبی نسبت داده شده است. به گفته حاجی
اشتباه به ثعالبی نسبت داده شده است. به گفته حاجی خلیفه، ثعالبی کتابی در اخبار پادشاهان تألیف کرده و آن را سیرة الملوک نام نهاده و معلوم نیست که این کتاب همان سراج الملوک منسوب به ثعالبی است یا نه، و کتاب الوزراء ذیلی است بر کتاب مذکور. از آثار کوچک ادبی ثعالبی مرآة المروآت و أعمال الحسنات، و بردالاکباد فی الاَعداد است. در آثار ثعالبی، اندرزها و امثال و کلمات قصار، حُکم مادّهٔ اولیه را دارند، اما اندیشه‌ای منظم در استفاده از آن‌ها به کار رفته است. ثعالبی برای اشاعه فرهنگ عربی بغداد در شرق ایران بسیار کوشیده
اشاعه فرهنگ عربی بغداد در شرق ایران بسیار کوشیده است. نخستین ترجمه فارسی شناخته شده از آثار او، متعلق به قرن هفتم است؛ یعنی، دوره‌ای که ادبیات عرب، نمونه و سرمشق محسوب می‌شد. در کتاب خاصّ الخاصّ فی الامثال وی، که نوعی فرهنگنامه عظیم امثال و حکم عربی به نظم و نثر است، مردان فرهنگی ایران جایگاه رفیعی دارند و با اینکه اثری ادبی است، در بخش‌های معایب و محاسن، مخصوصاً در معرفی قشرهای مختلف اجتماعی، به اخلاقیات اهمیت بسیار داده شده است. از نکات دیگر در آثار ثعالبی، کاربرد واژگان فارسی و نقل امثال فارسی به عربی و
کاربرد واژگان فارسی و نقل امثال فارسی به عربی و یادکرد شهرهای ایران است. تقسیم‌بندی آثار وی. کارل بروکلمان دربارهٔ تقسیم‌بندی آثار ثعالبی می‌گوید: افزون بر یتیمة الدهر و تتمّة الیتیمة، ثعالبی منتخبات دیگری به حسب موضوع گرد آورده است که عبارت اند از: اَحْسنُ ما سَمعتُ، که کتاب مَن غاب عنه المطرب نیز تتمه آن به‌شمار می‌رود؛ خاصّ الخاصّ، که در آن نام‌های شاعران را نیاورده؛ و طرائف الطُرَف، که از دیگر منتخبات شعری اوست. ثعالبی کتاب کنزالکُتّاب را که مشتمل بر ۲۵۰۰ قطعه شعر از ۲۵۰ شاعر است، برای کاتبان و دبیران
قطعه شعر از ۲۵۰ شاعر است، برای کاتبان و دبیران تألیف کرد و شاعری ترک به نام محمدبن عثمان لامعی، شرحی بر آن نگاشت. ثعالبی همچنین به دستور ابوالعباس خوارزمشاه، اشعار کتاب مونس الادباء را از مؤلفی مجهول به نثر درآورد و آن را نثر النظم و حلّ العَقْد… نامید که در دمشق و قاهره به چاپ رسیده است. دسته دوم از آثار ثعالبی، کتابهایی ادبی است که برای قرائت در هنگام فراغت، تنظیم شده و در آن‌ها اطلاعات مفیدی، به ویژه در زمینه حکایات تاریخی، گرد آورده که از آن جمله است: لطائف المعارف؛ الفرائد و القلائد که العقد النفیس و
المعارف؛ الفرائد و القلائد که العقد النفیس و نُزهة الجلیس نیز نامیده شده است؛ المُبْهِج؛ اللطائف الظرائف، و یواقیت المواقیت، هر دو در مدح و ذم اشیا؛ و غُررالبلاغة و طُرَف البراعة یا غررالبلاغة للنظم والنثر. دسته سوم آثار ثعالبی شامل کتب فقه اللغه در معنای خاص آن است. مشهورترین این کتابها، کتابی است دربارهٔ مترادفهای زبان عربی که ثعالبی آن را در اواخر عمر خویش تألیف کرده ونخست آن را شمس الادب فی استعمال العرب نامیده است. این کتاب دو بخش داشته: مترادفات، که عنوانش «اسرار العربیة و خصائصها» بوده، و بخش «مجاری
«اسرار العربیة و خصائصها» بوده، و بخش «مجاری کلام العرب برسومها و…» که ملاحظاتی بوده دربارهٔ اسلوب کلام. بیشتر بخش دوم از فقه اللغة احمدبن فارِس گرفته شده است. ثعالبی، سپس بخش اول را با عنوان فقه اللغة ارائه کرد. این کتاب رواج فراوانی یافت و سراینده‌ای مجهول، آن را با عنوان نظم فقه اللغة به نظم کشید. بخش دوم نیز با عنوان سرّالادب فی مجاری علوم العرب به چاپ رسید. کتاب سحر البلاغة و سرّالبراعة نیز مجموعه‌ای است از اصطلاحات لطیف عربی. کتاب ثِمار القلوب فی المضاف و المنسوب مجموعه‌ای است در اصطلاحات مرکّب عربی
و المنسوب مجموعه‌ای است در اصطلاحات مرکّب عربی (اضافه‌ها و نسبتها) که چندین شرح بر آن نوشته و چند بار نیز تلخیص شده است.
برایان جی سینگر (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۵)، یک کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و هنرپیشه آمریکایی است که بیشتر او را به عنوان کارگردان فیلم مظنونین همیشگی "بازگشت سوپرمن" و "Bohemian Rhapsody" می‌شناسند. حرفه. برایان سینگر کار خود را با ساخت یک فیلم کوتاه به نام "لانه شیر" (۱۹۸۸) ساخت. سپس فیلم دست یابی را ساخت که هیچکدام فیلم‌های چندان جالبی نبودند. اما بهترین فیلم و ستایش شده‌ترین فیلم او که شهرت جهانی به او داد فیلم "مظنونین همیشگی" بود. این فیلم در سال ۱۹۹۵ برنده ۲ جایزه اسکار شد. یکی بهترین بازیگر نقش مکمل
۲ جایزه اسکار شد. یکی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای کوین اسپسی و یکی هم اسکار نویسندگی برای گروه نویسندگی فیلم. سپس بعد از ساخت فیلم "دانش آموز ممتاز" (۱۹۹۸)، او دو فیلم از سری فیلم‌های اکشن مردان اکس با عنوان‌های "مردان ایکس" (۲۰۰۰) و "ایکس ۲" (۲۰۰۳) را کارگردانی کرد. سینگر در سال ۲۰۰۶ فیلم "بازگشت سوپرمن" را ساخت. سپس در سال ۲۰۰۸ فیلم جنگی "والکیری" را ساخت که بر روی ترور هیتلر تمرکز کرده بود. همچنین او در ۱ مارس ۲۰۱۳ کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم سینمایی "جک غول‌کش" را بر عهده داشت.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲ دومین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکامل حرفه‌ای است که توسط شرکت کونامی منتشر شده‌است. این بازی در سال ۲۰۰۲ عرضه شده‌است و سازنده آن کونامی است. این آخرین نسخه از سری بازی های فوتبال تکاملی حرفه ای بود که برای پلی استیشن منتشر شده است. محتوای بازی. بازی PES 2 شامل شش حالت بازی مختلف است: مسابقات تکی، تمرین، انواع تورنمنت‌های جامی و لیگ مستر (Master League) که در آن بازیکن می‌تواند یک تیم را انتخاب کرده، در مسابقات مختلف شرکت کند و در بازار نقل‌وانتقالات فعالیت داشته باشد. این بازی
بازار نقل‌وانتقالات فعالیت داشته باشد. این بازی شامل ۴۰ تیم باشگاهی و ۵۶ تیم ملی بدون لیسانس است (به جز تیم ملی ژاپن که تنها تیم کاملاً دارای لیسانس در بازی محسوب می‌شود). در نسخه انگلیسی بازی، پیتر برکلی و تروور بروکینگ به عنوان گویندگان مسابقات حضور دارند که جایگزین کریس جیمز و تری بوچر (گویندگان نسخه قبلی سری) شده‌اند. در نسخه ژاپنی بازی نیز جان کابیرا و تتسوئو ناکانیشی این نقش را بر عهده دارند. آهنگ آغازین بازی "We Will Rock You" از گروه کوئین است که بعدها در نسخه Pro Evolution Soccer 2016 نیز مجدداً
در نسخه Pro Evolution Soccer 2016 نیز مجدداً استفاده شد. بازخورد. بعد از انتشار بازی، مجله فامیتسو نمره ۳۶ از ۴۰ را به این بازی داد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۳ یک بازی رایانه‌ای منتشر شده توسط شرکت کونامی است. عکس روی جلد بازی، عکس پیرلوئیجی کولینا، داور سابق ایتالیایی، است که ۶ سال متوالی عنوان «بهترین داور سال» را از آن خود کرد. نسخه ژاپنی بازی تصویر زیکو، سرمربی تیم ملی ژاپن را روی جلد خود داشت، در حالی که نسخه اروپایی بازی امضا و تصویر پیرلوئیجی کولینا - داور افسانه‌ای ایتالیایی که پیشتر قضاوت فینال جام جهانی ۲۰۰۲ را بر عهده داشت - بر روی جلد خود نمایش داد. این انتخاب غیرمعمول بود، چرا که معمولاً بازی‌های فوتبالی تنها بازیکنان یا مربیان
معمولاً بازی‌های فوتبالی تنها بازیکنان یا مربیان را روی جلد خود قرار می‌دادند. نکته جالب دیگر این بود که داوران در این بازی تنها در سکانس‌های میان‌پرده ظاهر می‌شدند (ادغام شدن داوران در زمین بازی تا نسخه بعدی این سری بازی‌ها به تعویق افتاد). پس از PES 3، نسخه Pro Evolution Soccer 4 در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. جواز. هیچ لیگی در این بازی به‌طور کامل آورده نشده‌است و فقط ۶۲ تیم از کشورهای مختلف اروپا در این بازی دیده می‌شود. جواز ۶ تیم به‌طور کامل کسب شده‌است که پنج تیم از سری آ ایتالیا(آ.ث. میلان، آ. اس. رم،
پنج تیم از سری آ ایتالیا(آ.ث. میلان، آ. اس. رم، یوونتوس، لاتزیو، پارما) و یک تیم از لیگ برتر فوتبال هلند(فاینورد) می‌باشد. برای بقیه تیم‌ها اسم، پرچم و لباس تخیلی استفاده شده‌است. حتی نام بازیکنان نیز غیرواقعی می‌باشد به شرط آنکه آن بازیکن جزو یک تیم‌ملی بدون جواز باشد. برای مثال استفاده نام Von Mistelroum به جای Van Nistelrooy یا استفاده از Kalm به جای Kahn. در ادامه تیم‌های موجود به همراه نام تخیلی و نام واقعی آن‌ها آورده شده‌است.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ چهارمین بازی از سری بازیهای فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ اولین بازی از این سری می‌باشد که بر روی ایکس‌باکس به همراه قابلیت چندنفره قابل بازی کردن بود. همچنین اولین باری بود که در این سری، جواز لیگ‌ها کسب شده بود. نسخه ژاپنی بازی برای دومین بار متوالی تصویر زیکو را روی جلد خود داشت. در نسخه اروپایی، جلد بازی تصاویر تیری آنری مهاجم آرسنال، فرانچسکو توتی مهاجم آ.اس. رم و پیرلوئیجی کولینا داور مشهور ایتالیایی را نمایش می‌داد. این اولین
داور مشهور ایتالیایی را نمایش می‌داد. این اولین بازی از این سری بود که لیگ‌های دارای لیسانس رسمی را شامل می‌شد. بازی Winning Eleven 8: Liveware Evolution اولین عنوان از سری PES بود که امکان بازی آنلاین را برای پلی‌استیشن ۲ فراهم کرد، در حالی که Winning Eleven 8/Pro Evolution Soccer 4 فاقد این قابلیت بود. در حالت آنلاین، آمار و امتیازات لیگ برای هر بازی در سرور ذخیره می‌شد. پس از PES 4، نسخه Pro Evolution Soccer 5 در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۵ پنجمین بازی از سری بازی‌های فوتبال تکاملی حرفه‌ای می‌باشد که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. برای اولین بار در این سری بازیها، تیمهایی از لیگ انگلستان، یعنی آرسنال و چلسی دارای جواز(License) شدند. لیگ انگلستان یکی از ۳ لیگی بود که دارای جواز نبود. ۳ لیگ هم مانند بازی قبلی، فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۴ دارای جواز بودند. باشگاه‌های ۳ لیگ لا لیگای اسپانیا، سری آ ایتالیا و لیگ برتر فوتبال هلند همگی دارای جواز بودند. با این حال، این نسخه آخرین نسخه‌ای بود که بوندس‌لیگای آلمان (با نام لیگ آلمان در بازی)
که بوندس‌لیگای آلمان (با نام لیگ آلمان در بازی) وجود داشت و به دلایلی جواز آن را از دست داده. همچنین اولین بازی در این سری بود که دو تیم ملی ژاپن و کره جنوبی جواز داشتند. این بازی اولین نسخه از این سری بود که برای پلی‌استیشن همراه نیز انتشار یافته بود. همانند نسخه‌های قبلی، بازی دارای قابلیت ویرایش است که این اجازه را می‌دهد که بتوان عوامل خاصی را ویرایش یا تغییر داد. نسخه پلی استیشن ۲ این بازی برای اولین بار امکان بازی آنلاین را فراهم نمود. با این قابلیت که وضعیت و امتیاز باشگاه‌ها بر روی یک سرور ذخیره
که وضعیت و امتیاز باشگاه‌ها بر روی یک سرور ذخیره می‌شود و بدین ترتیب رتبه بازیکنان نشان داده می‌شود. ۱۵ بازیکن برتر بازی. ۱_ جرارد (۱۰۱) ۲_ آدریانو (۹۸) ۳_ رونالدینیو (۹۸) ۴_ پویول (۹۸) ۵_ ساموئل (۹۷) ۶_ تیری آنری (۹۶) ۷_ شوچنکو (۹۶) ۸_ زیدان (۹۶) ۹_ فردیناند (۹۶) ۱۰_ رونالدو (۹۵) ۱۱_ فرانچسکو توتی (۹۵) ۱۲_ آلوارو رکوبا (۹۵) ۱۳_ پاتریک ویرا (۹۵) ۱۴_ روبرتو کارلوس (۹۵) ۱۵_ نستا (۹۵) بازخورد. فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۵ در کل، نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و در مجموع نمره ۸۹٪ را بدست آورد.
تامیل نادو یکی از ۲۹ ایالت هند است. مرکز و بزرگ‌ترین شهر این ایالت چِنای (نام پیشین: مَدرَس) است. تامیل نادو در جنوبی‌ترین قسمت شبه قاره هند در گوشه جنوب شرقی کشور هند واقع شده و با ایالت‌های کرالا، کارناتاکا، آندرا پرادش و همین‌طور ناحیهٔ پودوچری هم‌مرز است. تامیل نادو یازدهمین ایالت هند از دید وسعت و هفتمین از دیدگاه جمعیت می‌باشد. این ایالت بیش از ۷۲ میلیون نفر جمعیت دارد (۲۰۱۱) که عمدتاً تامیل هستند. تامیل‌ها به زبان و فرهنگ دراویدی خود وابستگی زیادی دارند و به‌ویژه در برابر تلاش‌های دولت مرکزی برای
دارند و به‌ویژه در برابر تلاش‌های دولت مرکزی برای تبدیل هندی (از زبان‌های هندوآریایی) به زبان ملی سراسری در هند مقاومت کرده‌اند. مساحت ایالت تامیل نادو ۱۳۰۰۵۸ کیلومتر مربع است. این ایالت کمترین نرخ باروری را در سال ۲۰۰۶ در هند به ثبت رسانده‌است و در آن بازه زمانی در تامیل نادو برای هر زن ۱٫۷ فرزند متولد شده‌ است که کمتر از میزان مورد نیاز برای پایداری جمعیت است. نرخ باروری تامیل نادو در دوره همه‌گیری کرونا یعنی ۲۰۲۰–۲۱ به ۱٫۸ افزایش یافت که هنوز کمتر از ۲٫۱ نرخ جایگزینی جمعیت است. تاریخ. تاریخ تامیل نادو
نرخ جایگزینی جمعیت است. تاریخ. تاریخ تامیل نادو به حدود ۶۰۰۰ سال پیش برمی گردد. درپی مهاجرت آریایی‌ها به هندوستان، دراویدی‌ها که بخشی از اولین تمدن در دره رود سند بودند، توسط آریایی‌ها به جنوب شبه جزیره هند رانده شدند. این منطقه شامل ایالت‌های آندرا پرادش، کارناتاکا، کرالا و تامیل نادو است و از آن به عنوان پایگاه فرهنگ دراویدی یاد می‌شود. این منطقه در زمان‌های قدیم دراویدا نادو نامیده می‌شد. سپس شامل بسیاری از پادشاهی‌ها و سلسله‌های مختلف، مانند پالاوا، چرا، چولا، پاندیا، چالوکیا و ویجایاناگارا شد. پادشاهی
چولا، پاندیا، چالوکیا و ویجایاناگارا شد. پادشاهی ویجایانگارا در قرن چهاردهم در پاسخ به حمله گورکانیان به شمال هند و تهاجمات بعدی خلجی‌ها به جنوب هند در سال ۱۳۱۶ بنیاد شد. این پادشاهی در سال ۱۵۶۴ از سلاطین دکن شکست خورد و تقسیم شد. در سال ۱۶۱۰ هلندی‌ها پست تجاری پالیکاتا (پولیکات کنونی) را به عنوان مرکز مستعمره ساحل کوروماندل تأسیس کردند. فرانسوی‌ها، دانمارکی‌ها و انگلیسی‌ها نیز پایگاه‌های تجاری ایجاد کردند. کمپانی هند شرقی بریتانیا با ترفند تفرقه بینداز و حکومت کن، توانست نفوذ زیادی در منطقه به دست آورد و
کن، توانست نفوذ زیادی در منطقه به دست آورد و پس از چند جنگ نیز تمامی متصرفات قدرت‌های اروپایی به جز مستعمره پودوچری فرانسه را تسخیر کرد. بریتانیایی‌ها چهار جنگ با پادشاهی میسور انجام دادند، پیش از اینکه در نهایت تمام این امپراتوری را کنترل کنند و تمام جنوب هند را به تصرف خود درآورند. این منطقه توسط آنها حوزه ریاستی مدرس (استان مدرس) نامیده شد و بخشی از هند بریتانیا شد. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، این ایالت به ایالت مدرس تغییر نام داد. بین سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۶، این ایالت بین آندرا پرادش، میسور (بعدها