payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوچک ضبط کاست ساخت. این استودیو باعث علاقه بیشتر استیون به موسیقی شد و او را به فکر ساخت آلبوم انداخت. گروه‌ها. پرکیوپاین تری (Porcupine Tree). گروه پرکیوپاین تری را استیون ویلسون و یکی از دوستان مدرسه‌اش، مالکوم استاکس ایجاد کردند. در واقع این گروه اولین گروهی بود که ویلسون در آن فعالیت خود را به‌طور رسمی شروع کرد. آن‌ها ابتدا آهنگ‌های خود را در خانه ضبط می‌کردند تا اینکه به فکر افتادند آلبوم‌هایشان را در بازار عرضه کنند. پس تصمیم گرفتند اسمی برای گروه پیدا کنند که نام پرکیوپاین تری (درخت جوجه تیغی) را
کنند که نام پرکیوپاین تری (درخت جوجه تیغی) را انتخاب کردند. نتیجه تلاش‌های اولیه ویلسون سه دمو به نام‌های Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death &amp; Mussolini و The Nostalgia Factory بود که ویلسون پس از امضای قرارداد با لیبل Delerium بهترین آهنگ‌های آنها را انتخاب و در قالب اولین آلبوم استودیویی پرکیوپاین تری با نام On the Sunday of Life... منتشر کرد. نومن (No-Man). گروه نومن حاصل همکاری طولانی مدت ویلسون، با خواننده و آهنگساز انگلیسی تیم بونس می‌باشد. آهنگ‌ها این گروه بیشتر میکس شده و مخلوطی از سبکهای
این گروه بیشتر میکس شده و مخلوطی از سبکهای مختلف موسیقی از رپ تا سایکدلیک راک می‌باشد. بلک فیلد (Blackfield). در سال ۲۰۰۱ استیون ویلسون همکاری خود را با ستاره راک اسرائیل، آویو گفن آغاز کرد که این دو به صورت مشترک گروه بلک فیلد را تشکیل دادند. سفرهای متعدد او به اسرائیل در شکل‌گیری این همکاری نقش زیادی داشته‌است.
مجله "فوربز"، در ارزیابی سالانه خود، اموال و دارایی‌های ثروتمندان جهان را تحت عنوان میلیاردرهای جهان منتشر می‌نماید. این فهرست از سال ۱۹۸۷ تاکنون، هر ساله در ماه مارس منتشر می‌شود. در طول ۲۰ سال گذشته، میلیاردر آمریکایی بیل گیتس ۱۵ بار در صدر این لیست قرار گرفته‌است. وی از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹ به‌عنوان ثروتمندترین فرد جهان، شناخته می‌شد، ولی سال ۲۰۱۰ کارلوس اسلیم (مالک شرکت آمریکا موویل) در صدر این فهرست قرار گرفت و برای ۴ سال پیاپی عنوان ثروتمندترین فرد جهان را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۴ این بنیانگذار
را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۴ این بنیانگذار مایکروسافت بود، که پس از ۴ سال که در رتبه دوم این لیست جای داشت، بار دیگر در صدر فهرست قرار گرفت. ولی در تاریخ ۶ مارس ۲۰۱۸، جف بیزوس مدیرعامل و مؤسس شرکت آمازون، با ۱۱۲ میلیارد دلار دارایی ثبت‌شده، از بیل گیتس پیشی گرفت و به‌عنوان ثروتمندترین فرد جهان شناخته شد. در سال ۲۰۲۲، او پس از سه سال قرار گرفتن در صدر این فهرست جای خود را به ایلان ماسک داد. در مارس ۲۰۲۳ برنار آرنو ثروتمندترین فرد دنیا است و اولین فرانسوی است که این جایگاه را بدست می آورد. رتبه‌بندی
است که این جایگاه را بدست می آورد. رتبه‌بندی سالانه. ۲۰۲۳. در مجموع، ثروت میلیاردرهای کره زمین در مارس 2023 ، 12.2 تریلیون دلار است که کاهش 500 میلیارد دلاری نسبت به 12.7 تریلیون دلار در مارس 2022 را نشان می دهد. ایالات متحده با داشتن 735 نفر از اعضای فهرست، با ارزش جمعی 4.5 تریلیون دلار، همچنان دارای بیشترین میلیاردرها است. چین (شامل هنگ کنگ و ماکائو) با 562 میلیاردر با ارزش 2 تریلیون دلار در رتبه دوم باقی مانده است و پس از آن هند با 169 میلیاردر به ارزش 675 میلیارد دلار قرار دارد. ۲۰۲۲. در ۳۶مین فهرست
675 میلیارد دلار قرار دارد. ۲۰۲۲. در ۳۶مین فهرست سالیانه میلیاردرهای جهان "فوربز"، شامل ۲٬۶۶۸ میلیاردر با ثروت کل ۱۲٫۷ تریلیون دلار آمریکاست که ۹۷ نفر کمتر از سال ۲۰۲۱ است. ۲۰۲۱. ۳۵مین فهرست سالیانه میلیاردرهای جهان فوربز، دربرگیرنده ۲٬۷۵۵ میلیاردر با ثروت خالص کل ۱۳٬۱ تریلیون دلار بود که ۶۶۰ نفر بیشتر از سال ۲۰۲۰ بود؛ ۸۶٪ از این میلیاردرها ثروت بیشتری نسبت به سال پیش داشتند. ۲۰۲۰. در ۳۴مین فهرست سالانه "فوربز" از میلیاردرهای جهان، این فهرست شامل ۲۰۹۵ میلیاردر با ثروت خالص ۸ تریلیون دلار بود، که ۵۸ نفر و
با ثروت خالص ۸ تریلیون دلار بود، که ۵۸ نفر و ۷۰۰ میلیارد دلار نسبت به سال ۲۰۱۸ کاهش داشت. این فهرست در ۱۸ مارس نهایی شد، به همین دلیل تا حدی تحت تأثیر دنیاگیری کروناویروس قرار گرفته‌است. ۲۰۱۷. برای چهارمین سال پیاپی، بیل گیتس از سوی فهرست میلیاردهای جهان سال ۲۰۱۷ مجله فوربز به عنوان ثروتمندترین شخص جهان معرفی شد. ۲۰۱۱. ! رتبه ! نام ! دارایی خالص ! سن ! شهروندی ! محل اقامت ! منبع کسب ثروت
ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد در ۱۲ مردادماه ۱۳۸۴ آغاز و او ششمین رئیس‌جمهور ایران شد. او هنگام پیروزی بر اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۴)، شهردار تهران بود. او در پی انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) هنگامی برای بار دوم به ریاست‌جمهوری ایران رسید که انتخابات مورد اعتراض هر سه رقیب انتخاباتی او قرار گرفت. سیاست‌های داخلی و خارجی ۸ سالهٔ دولت محمود احمدی‌نژاد مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت. او برنامه‌های اقتصادی خود را بر اساس آنچه اقتصاد اسلامی و اقتصاد عدالت‌محور می‌نامید، پایه‌ریزی
اسلامی و اقتصاد عدالت‌محور می‌نامید، پایه‌ریزی کرد. محمود احمدی‌نژاد به اعتقاد برخی یک پوپولیست بود که معتقد به دادن پول نقد به فقرا و آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم بود، هر چند که در این مسیر ناکام ماند. در عرصهٔ سیاست خارجی نیز با به قدرت رسیدن او، نگاه ایدئولوژیک سال‌های ابتدایی انقلاب ۱۳۵۷ دوباره به سرلوحهٔ امور تبدیل شد. دوران ۸ سالهٔ ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد را می‌توان تاریک‌ترین دوره در تاریخ سیاست خارجی ایران دانست. دوره‌ای که بسیاری از دیپلمات‌های باسابقه و کارکشته از کار کنار رفتند و
دیپلمات‌های باسابقه و کارکشته از کار کنار رفتند و دستگاه‌های موازی با وزارت امور خارجه ایران بار دیگر در تصمیم‌گیری‌های دیپلماتیک ایران دخالت کردند و میزان قدرت‌نمایی آنان به بیشترین میزان رسید. همچنین بی‌حاصل بودن امید به شرق در جریان صدور قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل خود را نشان داد؛ جایی که چین و روسیه، مانند آمریکا، بریتانیا و فرانسه به تمامی قطعنامه‌های تحریم ایران رأی مثبت دادند. انتقاد شدید از دولت‌های گذشته. انتقاد شدید از دولت‌های گذشته و در عین حال اغراق در فعالیت‌های خود یکی از از محورهای
عین حال اغراق در فعالیت‌های خود یکی از از محورهای اصلی مواضع دولت احمدی‌نژاد را شامل می‌شود. در حالی که احمدی‌نژاد در کابینه هاشمی رفسنجانی به عنوان استاندار اردبیل حضور داشته است و احمدی‌نژاد تنها ۲ ماه پس از روی کار آمدن مدعی شد که «دولت‌های قبل هیچ کار اساسی نکرده‌اند در حالیکه او در این ۲ ماه چهار مصوبه زیربنایی اقتصادی داشته است». او اظهار داشته است: «با احترام به تمام دولت‌های قبلی، آن‌ها در این مدت مصوبات زیربنایی، مترقی و اساسی نداشتند… دولت به خوبی و با تدبیر عمل کرد و امروز شرایط ما در همه موارد
و با تدبیر عمل کرد و امروز شرایط ما در همه موارد به مراتب بهتر از چند ماه قبل است… دولت قبلی در دور اول، بیش از پنج ماه طول کشید تا مستقر شود و سیاست‌های اقتصادی دولت قبلی بعد از دو سال اعلام شد حال آنکه این دولت در عرض دو ماه، چهار مصوبه زیربنایی و اقتصادی داشت». احمدی‌نژاد مصوبات مهم دولت در دو ماه اخیر را برشمرد و گفت: به نظرم این‌ها مصوبات بسیار بزرگی است. دولت کارش را بی‌سروصدا انجام می‌دهد و تنها دولتی است که در دو ماه، تا این حد مورد هجوم تبلیغات درونی و بیرونی قرار گرفته است. پروسه برنامه اتمی
درونی و بیرونی قرار گرفته است. پروسه برنامه اتمی ایران از سال‌های قبل از انقلاب آغاز و پس از توقفی ۱۰ ساله ناشی از انقلاب و جنگ ایران و عراق مجدداً دنبال شد، اما دولت احمدی‌نژاد سعی داشت که این اقدام را به نام خود تمام کند. دست‌یابی ایران به غنی‌سازی اورانیوم در ماه‌های آخر دولت پیشین صورت گرفت و توسط رئیس‌جمهور وقت، سید محمد خاتمی اعلام گردید، اما در جریان راه‌اندازی رسمی سانتریفیوژها برای تولید کیک زرد در نطنز و جشن هسته‌ای که توسط دولت احمدی‌نژاد صورت گرفت، هیچ اشاره‌ای به نقش دولت‌های قبلی نشد و از
گرفت، هیچ اشاره‌ای به نقش دولت‌های قبلی نشد و از هیچ‌یک از آنان هم دعوت به عمل نیامد. این درحالی بود که احمدی‌نژاد بر سر سفره آماده شده در دولت‌های قبل نشسته بود و از دستاوردهای آنان استفاده کرد. البته او زمانی مدیریت هسته‌ای را به‌دست گرفت که تنها ۵ سانتریفیوژ در نیروگاه اتمی فعالیت می‌کرد و عملاً فعالیتی در ان صورت نمی‌گرفت. در زمان دولت احمدی‌نژاد این تعداد به ۳۰۰۰ سانتریفیوژ رسید. کابینه. کابینه دولت نهم. احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش
خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی‌نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق‌نامه‌ای تحت عنوان «میثاق‌نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. برخلاف بسیاری از پیش‌بینی‌ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی‌احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارت‌خانه‌های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین
وزارت‌خانه‌های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند. صادق محصولی نیز که پیش از جلسه رأی اعتمادش، موضع‌گیری‌های نمایندگان مجلس علیه خود را درک کرده بود، از نامزدی برای تصدی وزارت نفت انصراف داد. احمدی‌نژاد طبق قانون اساسی، سه ماه فرصت داشت تا افراد دیگری را به جای نامزدهای رد صلاحیت‌شده به مجلس پیشنهاد دهد. وی دو وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و اطلاعات کابینه را ۸ روز پیش از پایان کار دولت نهم عزل کرد. استعفای وزیر آموزش و پرورش محمود
نهم عزل کرد. استعفای وزیر آموزش و پرورش محمود فرشیدی وزیر آموزش پرورش که یک بار هم توسط مجلس هفتم استیضاح شده بود و رأی آورده بود، شنبه ۱۰ آذر استعفا داد. احمدی‌نژاد استعفای وی را پذیرفت و علیرضا علی‌احمدی را به‌عنوان سرپرست وزارتخانه منصوب کرد. وزرای کشور و اطلاعات. با توجه به اینکه اکثریت مجلس هفتم در اختیار اصولگرایان قرار داشت، محسنی اژه‌ای در هنگام اخذ رأی اعتماد از مجلس هیچ مخالفی نداشته و با ۲۱۷ رأی مثبت در برابر ۵۱ رأی منفی به کابینه راه یافت. وی پیشتر مسئول گزینش وزارت اطلاعات، نماینده قوه قضائیه
مسئول گزینش وزارت اطلاعات، نماینده قوه قضائیه در وزارت اطلاعات، دادستان دادگاه ویژه روحانیت تهران و دادستان کل دادگاه ویژه روحانیت بوده است. مصطفی پورمحمدی در مقابل تنها ۱۵۳ رأی مثبت در برابر ۵۱ رأی منفی و ۳۱ رأی ممتنع کسب کرد و به کابینه راه یافت. وی طی سال‌های ۹۰ تا ۹۹ میلادی معاون خارجی وزارت اطلاعات بوده است. پس از روی کار آمدن اژه‌ای و پورمحمدی، علیرضا افشار فرمانده سابق بسیج به‌عنوان معاون سیاسی وزارت کشور منصوب شد. او همچنین ریاست ستاد انتخابات کشور برای انتخابات مجلس هشتم را برعهده داشت. درحالیکه
برای انتخابات مجلس هشتم را برعهده داشت. درحالیکه طی سال‌های اخیر و خصوصاً انتخاباتی که منجر به پیروزی احمدی‌نژاد شد اکثر کاندیدها از دخالت سپاه و بسیج در انتخابات شکایت کرده بودند. مهدی کروبی، اکبر هاشمی رفسنجانی و مصطفی معین علناً سپاه را به دست بردن در انتخابات متهم کردند و کروبی نامه شدید الحنی را برای خامنه‌ای ارسال کرده و از همه پست‌های ارائه شده توسط خامنه‌ای کناره‌گیری کرد. و همچنین ذوالقدر از فرماندهان عالیرتبه سپاه نیز به معاون امنیتی وزیر کشور منصوب شد. طرح افزایش اختیارات وزارت اطلاعات نیز به
شد. طرح افزایش اختیارات وزارت اطلاعات نیز به مجلس رفت؛ و برخورد با دانشجویان، کارگران، فرهنگیان، مطبوعات و اقلیت‌های قومی و مذهبی… شدت گرفت. ۲۸ مرداد ۱۳۸۶ نمایندگان مجلس هفتم که موفق به بازدید از بخش‌های بند ۲۰۹ زندان اوین که تحت کنترل وزارت اطلاعات است نشده بودند محسنی اژه‌ای را به مجلس فراخواندند. کابینه دولت دهم. بررسی رأی اعتماد وزیران پیشنهادی کابینهٔ دوم وی، از روز یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸ در مجلس آغاز شد. در این دوره از مراسم رأی اعتماد به وزراء نمایندگان مجلس از عدم تعامل دولت با نمایندگان در زمان
مجلس از عدم تعامل دولت با نمایندگان در زمان انتخاب وزراء معترض بودند. مجلس به سه تن از وزرای پیشنهادی وی رأی منفی داد و مابقی وزرا مورد تأیید نمایندگان قرار گرفتند. او برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران ۳ زن را برای تصدی مقام وزارت به مجلس معرفی کرد که فقط یکی از آن‌ها (وزیر بهداشت) موفق به اخذ رأی اعتماد شد. اتهام وجود جریان انحرافی. محمود احمدی‌نژاد چند روز قبل از پایان دوره دولت نهم اسفندیار رحیم مشایی را که در دوران دولت وی ریاست سازمان میراث فرهنگی را عهده‌دار بود به معاونت اولی خود برگزید
فرهنگی را عهده‌دار بود به معاونت اولی خود برگزید که با اعتراض بسیاری از مخالفان روبرو شد. سپس مشایی از معاونت اولی استعفا داد و احمدی‌نژاد او را به ریاست دفتر خود گماشت. در پی آن، اصطلاح جریان انحرافی یا «جریان خاص» توسط مخالفان اصولگرای محمود احمدی‌نژاد در دوران دوم ریاست‌جمهوری او برای توصیف حلقه‌ای از نزدیکان و جریانی در دولت وی ابداع گردید. از نظر آن‌ها این جنبش فکری تمایلات لیبرالی و ملی‌گرایانه زیادی دارد و به آن اندازه مذهب‌گرا نیست که بتواند در درون گروه حاکم محافظه‌کار ایران طبقه‌بندی شود.
در درون گروه حاکم محافظه‌کار ایران طبقه‌بندی شود. محافظه‌کاران منتقد احمدی‌نژاد معتقدند اسفندیار رحیم مشایی از یاران نزدیک، خویشاوند و رئیس دفتر او رهبری این جریان را بر عهده دارد. افراد منتسب به این گروه نیز در مقابل، استفاده‌کنندگان از این لفظ را جریان تمامیت‌خواه می‌خوانند. از سال ۱۳۸۹، بحث و جدالی میان گروه‌های اصولگرا (که تا آن زمان در حمایت از محمود احمدی‌نژاد متحد بودند) آغاز شد. در این جدال، بخشی از اعضای هیئت دولت و حامیان نزدیک احمدی‌نژاد (به‌طور خاص، اسفندیار رحیم مشایی و افراد نزدیک به او) از
خاص، اسفندیار رحیم مشایی و افراد نزدیک به او) از سوی محافظه‌کاران در مجلس و نهادهای دیگر متهم به تخلفات گوناگون شدند و از آن‌ها با نام «جریان انحرافی» یاد شد. این اتهامات ترکیبی بود از مباحث فکری و انحرافات عقیدتی تا مسائل مربوط به فسادهای اقتصادی. اما رسانه‌ها و شخصیت‌های وابسته به این جریان، این اتهامات را توطئه‌ای از جانب گروهی موسوم به اقتدارگرایان تندرو می‌دانند. در رسانه‌های حامی اسفندیار رحیم مشایی متحدان جریان انحرافی، اصلاح‌طلبان و اصولگرایان پیشرو خوانده می‌شوند. سیاست اتمی. با روی کار آمدن دولت
خوانده می‌شوند. سیاست اتمی. با روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد عملاً هیچ‌گونه تغییری در سیاست‌های کلی اتمی ایران به وجود نیامد. چرا که این‌گونه تصمیمات کلان، در ساختار تصمیم‌گیری‌های سیاسی ایران، در شورای عالی امنیت ملی اتخاذ می‌گردد. بسیاری معتقدند سید محمد خاتمی رئیس‌جمهور پیشین اندکی قبل از آغاز ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد، دستور ازسرگیری غنی‌سازی را صادر نمود. لیکن عکس‌العمل خارجی این عمل، چند روز بعد و در زمان ریاست‌جمهوری آقای احمدی‌نژاد بروز نمود؛ که البته این مورد در حد شایعه‌ای بیش نیست و
نمود؛ که البته این مورد در حد شایعه‌ای بیش نیست و کاملاً غیر منطقی می‌باشد. تغییر در نفرات تیم مذاکره‌کننده ایران دربارهٔ مذاکره هسته‌ای با کشورهای اروپایی در اولین گام بهانه‌ای برای اتحاد عمل آمریکا و اروپا بر سر مسئله ایران شد. از سرگیری فعالیت‌های هسته‌ای مربوط به غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران که در هر حال در هشتمین روز ریاست‌جمهوری وی اعلام شد، باعث واکنش‌های مختلفی گردید. برخی از کشورهای جنبش عدم تعهد از این اقدام استقبال نمودند و در مقابل برخی از کشورهای اروپایی به رهبری انگلستان، با نزدیک شدن به موضع
اروپایی به رهبری انگلستان، با نزدیک شدن به موضع آمریکا، از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت حمایت کرد. این پرونده پیش از این و تا یک هفته پس از آغاز به کار مجدد مجتمع اصفهان، در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بررسی می‌شد. ایران و برخی از کشورهای مستقل این اقدام را غیر حقوقی و غیرقانونی خواندند. سیاست خارجی. روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد، باعث تغییراتی در ترکیب نهادهای گوناگون زیرمجموعه دولت، از جمله تغییراتی در ترکیب نهادهای تصمیم‌سازی سیاست خارجی ایران شد. در یکی از بحث انگیزترین این
سیاست خارجی ایران شد. در یکی از بحث انگیزترین این تغییرات، دولت با تغییر در ترکیب شورای عالی امنیت ملی، علی لاریجانی را جایگزین حسن روحانی، رئیس تیم مذاکره‌کننده با اروپا پیرامون سیاست خارجی ایران کرد و اعضای تیم جدید مذاکرات هسته‌ای ایران کاملاً تغییر کرد. در بدنه دستگاه دیپلماسی ایران نیز تغییراتی صورت گرفت. برای مثال حدود ۴۰ سفیر ایران در سایر کشورها، از جمله بیشتر سفرای ایران در کشورهای اروپایی به تهران فراخوانده شدند و چهره‌های دیگری جایگزین آن‌ها شدند. شرکت مستمر در مجمع عمومی سازمان ملل. محمود
شدند. شرکت مستمر در مجمع عمومی سازمان ملل. محمود احمدی‌نژاد در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵ برای شرکت در شصتمین مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک رفت. در سخنرانی نخست او بیشتر به‌طور غیرمستقیم به نقش آمریکا در نارسایی‌های سازمان ملل اشاره کرد و در سخنرانی دوم در مورد حل بحران هسته‌ای ایران صحبت کرد. اعطای کمک به فلسطینیان. اسماعیل هنیه، نخست‌وزیر حماس پس از پایان سفرش از تهران اعلام کرد که در سال ۱۳۸۶ جمهوری اسلامی ۲۵۰ میلیون دلار کمک مالی به فلسطینیان می‌کند. موضع‌گیری در قبال اسرائیل و نفی هولوکاست. با انتخاب محمود
در قبال اسرائیل و نفی هولوکاست. با انتخاب محمود احمدی‌نژاد تغییر چشمگیری در سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران در خصوص اسرائیل و صهیونیزم به وجود نیامد. ایشان نیز مانند سایر رؤسای جمهوری اسلامی اسرائیل را نمونه بارزی از تروریسم دولتی دانست و کشوری به نام اسرائیل را به رسمیت نشناخت؛ بنابراین پس از انتخاب وی نیز به‌طور رسمی اسرائیل در ایران رژیم اشغالگر قدس خطاب می‌شود. محمود احمدی‌نژاد که برای شرکت در نشست فوق‌العاده سران سازمان کنفرانس اسلامی در شهر مکه در عربستان سعودی به سر می‌برد، طی نشستی خبری در این شهر
سعودی به سر می‌برد، طی نشستی خبری در این شهر گفت قبول ندارد که هیتلر، رهبر آلمان نازی میلیون‌ها یهودی را در کوره‌های آدم‌سوزی سوزانده و حتی اگر فرض بر صحت این ادعا گذاشته شود، چرا اروپایی‌هایی در خاک خود مثلاً در آلمان یا اتریش چند ایالت را به صهیونیست‌ها نمی‌دهند تا حکومت خود را در آن ایجاد کنند. این اظهارات نیز واکنش برخی کشورهای جهان و سازمان ملل متحد را برانگیخت. محمود احمدی‌نژاد در اواخر سال ۲۰۰۵ میلادی با افسانه خواندن نسل‌کشی یهودیان، در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، مسئلهٔ کشته شدن ۶ میلیون یهودی در
مرگ آلمان نازی، مسئلهٔ کشته شدن ۶ میلیون یهودی در جنگ جهانی دوم را زیر سؤال برد؛ همچنین او این سؤال را مطرح کرد که اگر این واقعه اتفاق افتاده باشد، چرا فلسطینیان باید تاوان آن را پس بدهند. محمود احمدی‌نژاد در سخنرانی خود، در سمیناری دولتی تحت عنوان «جهان بدون صهیونیسم»، خواستار محو شدن رژیم اسرائیل از روی نقشه جهان شد. این سخنان توسط اسرائیل به «نابودی اسرائیل» و «محو آن از روی زمین» تعبیر شد و واکنش‌های زیادی را در سراسر جهان برانگیخت. نامبرده بعدها و در سال ۱۳۸۶ توضیح داد که منظورش از حذف اسرائیل از روی
۱۳۸۶ توضیح داد که منظورش از حذف اسرائیل از روی نقشه، چیزی مانند حذف شوروی از روی نقشه بوده است و نه الزاماً حذف از طریق جنگ. کوفی عنان رئیس سازمان ملل متحد در پی سخنان اولیه وی، سفر خود به ایران را لغو نمود. پیش از او نیز بارها مشابه این جملات از زبان دیگر مسؤلان بلندپایه جمهوری اسلامی ایران، از جمله سید علی خامنه‌ای گفته شده بود. روابط با آمریکا. ایران در زمان ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد بیشترین مذاکرات با آمریکا را در مقایسه با ۳۰ سال پیش از آن و پس از انقلاب ۱۳۵۷ داشته است. به‌طوری‌که ایران و آمریکا هیچ
۱۳۵۷ داشته است. به‌طوری‌که ایران و آمریکا هیچ گونه مذاکرات سیاسی مستقیمی بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۷ نداشته است. در حالیکه آمریکا بر حق موجودیت اسرائیل در فلسطین تأکید داشت، احمدی‌نژاد بر انتقال اسرائیل به اروپا تأکید می‌کرد. آمریکا به ایران این سیگنال را داد که نپذیرفتن حق موجودیت اسرائیل قابل مذاکره نیست و منجر به طرح احتمال حمله به تأسیسات اتمی ایران شد. رئیس‌جمهور بوش در پیامی روشن به ایران، به ایران راجع به تبعات این موضوع هشدار داد و از احتمال استفاده از گزینه‌های نظامی را مطرح کرد. همچنین بوش، ایران را
گزینه‌های نظامی را مطرح کرد. همچنین بوش، ایران را بزرگ‌ترین دولت تروریست جهان خواند. ایران از سال ۱۹۸۴ در فهرست حامیان بین‌المللی تروریسم آمریکا قرار دارد. موضوعی که ایران و احمدی‌نژاد آن را رد کردند. در ۱۶ آبان ۱۳۸۷ احمدی‌نژاد پیروزی باراک اوباما را در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸ میلادی) را تبریک گفت و از تغییرات پایه‌ای و منصفانه در سیاست‌های آمریکا استقبال کرد. این اولین تبریک ایران به رئیس‌جمهور آمریکا پس از گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا در سال ۱۳۵۸ بود. نامه به سران
ایالات متحده آمریکا در سال ۱۳۵۸ بود. نامه به سران سیاسی جهان. نامه به جرج بوش. در ششمین ماه از ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد، اعلام شد که رئیس‌جمهور ایران (احمدی‌نژاد) نامه‌ای برای سران کشورهای جهان می‌نویسد. این خبر به عنوان خبری مهم مورد توجه محافل خبری جهان قرار گرفت و وقتی روشن شد که مخاطب اولین نامه احمدی‌نژاد، جرج بوش رئیس‌جمهور آمریکا است، تحلیل و تفسیرها دربارهٔ متن آن شدت گرفت. وزارت خارجه آمریکا در اولین واکنش به نامه محمود احمدی‌نژاد، آن را «تلاشی ضعیف» برای گفتگو با مردم آمریکا خواند. اما نامه «هجده
برای گفتگو با مردم آمریکا خواند. اما نامه «هجده صفحه‌ای» با استقبال سرد مقامات آمریکایی همراه بود. به‌گفته مقامات کاخ سفید نامه وی حاوی پیامی نبود و در حقیقت هیچ پیشنهاد مشخص سیاسی در آن نبود. در همین حال احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان و از روحانیون پرنفوذ در میان اصولگرایان، در خطابه نماز جمعه تهران، نامه محمود احمدی‌نژاد به جرج بوش، رئیس‌جمهوری آمریکا را «عملی فوق‌العاده» و از «الهامات خدا» خواند. در همین حال کاخ سفید در موضعی رسمی اعلام کرد که به نامه احمدی‌نژاد جوابی داده نمی‌شود. بی‌اعتنایی دولت آمریکا
جوابی داده نمی‌شود. بی‌اعتنایی دولت آمریکا به نامه محمود احمدی‌نژاد باعث شد که وی در مصاحبه‌های مختلف، از آن به عنوان «بی‌اعتنایی رئیس‌جمهور آمریکا به نداهای صلح جویان جهان» یاد کند. نامه به آنگلا مرکل و پاپ. دو نامه بعدی محمود احمدی‌نژاد، به آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، و پاپ بندیکت شانزدهم، رهبر کاتولیک‌های جهان نوشته شد، که در حقیقت تکرار مفاهیمی بود که در اولین نامه وی نیز بدان‌ها پرداخته شده بود. لازم است ذکر شود که هر دو نامه احمدی‌نژاد بدون جواب ماند. نامه به سارکوزی. در تاریخ ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶ سخنگوی
نامه به سارکوزی. در تاریخ ۲۷ آبانماه ۱۳۸۶ سخنگوی کاخ الیزه اعلام کرد که نامه‌ای از محمود احمدی‌نژاد خطاب به نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور فرانسه دریافت شده است. ارسال این نامه از سوی رئیس‌جمهور احمدی‌نژاد تأیید شد و مفاد آن برقراری روابط دوجانبه و اشاره‌ای به موضوع هسته‌ای ایران اعلام گردید. سخنگوی کاخ الیزه مطالب نامه را در ارتباط با منافع دو کشور در لبنان و انتقاد از مواضع سارکوزی پیرامون برنامه هسته‌ای ایران دانست و متذکر شد که رئیس‌جمهور ایران، سارکوزی را جوان و بی‌تجربه نامیده است. خبرگزاری ایران ۴ آذر
جوان و بی‌تجربه نامیده است. خبرگزاری ایران ۴ آذر گزارش داد که نامه احمدی‌نژاد منجر به لغو سفر سارکوزی به ایران شده است. رسانه‌های داخلی پس از انتشار این نامه اعلام کردند که نامه از طریق وزارت خارجه ارسال نشده است و رئیس‌جمهور (از طریق یکی از نزدیکان) آن را به سفیر فرانسه داده است. در نتیجه وزارت خارجه از محتوی آن اطلاع دقیق ندارد و در جستجوی آن است. سیاست‌ها و عملکردهای اداری. جایگزینی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی با معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی و توسعه مدیریت و سرمایه انسانی. محمود احمدی‌نژاد طی
توسعه مدیریت و سرمایه انسانی. محمود احمدی‌نژاد طی اقدامی بحث‌برانگیز سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را منحل نمود و سازمان‌های مدیریتی استانی به استانداری‌ها الحاق شد. سیاست‌ها و عملکردهای اقتصادی. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در گزارشی که یک ماه پس از اتمام فعالیت دولت دهم ایران منتشر شد، وضعیت اقتصاد کشور را در دوره هشت‌ساله قبل از آن نامناسب توصیف کرد. به عنوان مثال در فاصله سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ به ازای هر یک درصد رشد اقتصادی، ۲۲٫۸ میلیارد دلار هزینه شده است؛ در حالی که در دولت محمد خاتمی (۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴)
است؛ در حالی که در دولت محمد خاتمی (۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴) این رقم ۴٫۵ میلیارد دلار بوده است. رشد اقتصادی. میانگین رشد اقتصادی ایران در ۸ سال دولت محمود احمدی‌نژاد ۳٫۵۲ درصد بود که در مقایسه با میانگین رشد ۵٫۷۳ درصدی دولت محمد خاتمی کاهشی حداقل ۲٫۲۱ درصدی را نشان می‌دهد. در سال‌های ۱۳۹۲–۱۳۸۴ به‌طور متوسط به ازای هر یک درصد رشد اقتصادی در هر سال ۲۲٫۸ میلیارد دلار هزینه شده است؛ در حالی که این رقم برای دورهٔ ۱۳۸۴–۱۳۷۶ معادل ۴٫۵ میلیارد دلار بوده است. به عبارت دیگر در دولت احمدی‌نژاد برای یک درصد رشد اقتصادی پنج برابر
احمدی‌نژاد برای یک درصد رشد اقتصادی پنج برابر دولت محمد خاتمی هزینه شده است. هزینه‌ای که نتایج مطلوب و قابل توجهی نیز نداشته است. از طرف دیگر دولت احمدی‌نژاد اقتصاد ایران را با نرخ رشد اقتصادی ۶٫۱۹ درصد تحویل گرفت و با نرخ رشد اقتصادی منفی ۵٫۴ درصد تحویل دولت بعدی داد. این در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد بیشترین منابع ارزی حاصل از فروش نفت در طول ۱۰۰ سال گذشته را داشته است، امّا همین دولت رکورددار تورم، نرخ بیکاری و رشد اقتصادی منفی در همین دوره و بازهٔ زمانی نیز بوده است. سهمیه‌بندی سوخت در ایران.
زمانی نیز بوده است. سهمیه‌بندی سوخت در ایران. سهمیه‌بندی سوخت در ایران طرحی برای هدف‌مندی مصرف سوخت در کشور بود که از تیر ۱۳۸۶ تا خرداد ۱۳۹۴ اجرا شد. به همین منظور برای تمامی خودروها در ایران کارت هوشمند سوخت صادر گردید و تمامی تلمبه‌های جایگاه‌های سوخت مجهز به دستگاه‌های کارت‌خوان و پین پد شدند. در ۳ خرداد ۱۳۹۴، بنزین تک‌نرخی شد و به این ترتیب، سهمیه‌بندی متوقف گردید. صادرات غیرنفتی ایران در دو سال اول. گمرک ایران در آبان ماه سال ۱۳۸۵ اعلام کرد: صادرات غیرنفتی کشور در هشت‌ماهه نخست امسال با ۴۸درصد افزایش
کشور در هشت‌ماهه نخست امسال با ۴۸درصد افزایش نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ده میلیارد و یکصد میلیون دلار و و ارزش واردات این کشور در همان سال بیست و شش میلیارد دلار اعلام شد. اما همچنین برخی از اقتصاددانان از جمله نایب رئیس سابق اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران، رشد صادرات غیرنفتی را محصول بالارفتن ارزش انرژی بر فراورده‌های پتروشیمی و فولاد می‌دانند و بر این باورند که تحولی در افزایش محسوسی در کمیت صادرات ایران پدید نیامده و این مسئله تنها به افزایش ارزش صادرات محدود می‌شود. تعهدات خارجی ایران در دو سال
صادرات محدود می‌شود. تعهدات خارجی ایران در دو سال اول. معاون پژوهش‌های اقتصادی مجمع تشخیص مصلحت نظام در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۸۵ رسماً اعلام کرد که: هم‌اکنون کشور دارای ۶۰ میلیارد دلار ذخایر ارزی و ۹۰ میلیارد دلار تعهد خارجی است. گروهی از استادان اقتصاد دانشگاه‌های ایران در نامه‌ای به تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۸۶ به محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور نظام اسلامی ایران «شرایط اقتصادی کشور و سیاست‌های دولت» وی را مورد انتقاد شدید قرار دادند. خروج ارز برای خرید برنج. بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ دولت نزدیک به ۵ میلیون تن برنج وارد
۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ دولت نزدیک به ۵ میلیون تن برنج وارد کشور کرده است که در مجموعاً با تولید داخلی، میزان برنج کشور ۱۳ تا ۱۴ میلیون تن در این سال‌ها بوده که ۲٫۵ میلیون تن از برنج وارداتی مازاد بوده است که با توجه به نرخ جهانی برنج‌های خریداری شده در این سال‌ها دولت نزدیک به ۷۵۰ میلیون دلار برای خرید برنج از کشور ارز خارج کرده است که این کار سبب ذخیره گسترده برنج داخلی و حتی ورشکستگی برنج‌کاران داخلی شده است. در تاریخ ۲۲ شهریور ماه ۱۳۸۸، نماینده شهر آمل در مجلس شورای اسلامی خواستار جلوگیری از روند واردات بی‌رویه