payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کردند، او برای دیدن بستگانش در تهران به سر می‌برد، که با شنیدن خبر بمباران، به اصفهان بازگشت. زندان. در روز ۲۳ تیر ۱۳۶۱ با مراجعه مأموران به در منزل، وی را به اتهام تمرد از یک دستور، به بازداشتگاه منتقل کردند. این اتهام به وسیله فرمانده او با نام طحانی تهیه و از کانال فرمانده وقت پایگاه شکاری اصفهان؛ عباس بابایی، به زندی نسبت داده شده بود. اندکی پس از بازداشت، برای محاکمه او را به دادگاه انقلاب تحویل دادند. دادگاه انقلاب، جلیل زندی را به ۱۰ سال زندان محکوم کرد، که البته به درخواست فرمانده وقت نیروی هوایی؛
کرد، که البته به درخواست فرمانده وقت نیروی هوایی؛ هوشنگ صدیق و درخواست تعدادی از خلبانان نیروی هوایی، پس از ۶ ماه از زندان آزاد گردید. دلیل اتهام، تمرد از دستوری که به او نسبت داده شد، این بود که سرگرد طحانی از او خواسته بود تا با هواپیمای بونانزا، که هواپیمای تک‌موتورهٔ ملخ‌دار است و فاقد سیستم‌های لازم ناوبری جهت پرواز مسیرهای دور و در شب می‌باشد، به هنگام غروب در یک مأموریت به بوشهر پرواز کند و او به علت آشنا نبودن با مسیر، (بر اساس قوانین) درخواست یک راهنما را داشت و زمانی که با درخواست او مخالفت شده
را داشت و زمانی که با درخواست او مخالفت شده بود، او از انجام این دستور امتناع نمود. گزارش کتبی زندی (مبنی بر بیان دلایل و مستندات قانونی او برای عدم انجام آن مأموریت) به فرمانده وقت پایگاه هشتم شکاری یعنی عباس بابایی رسید. ارسال مدارک از سوی فرماندهٔ پایگاه هشتم شکاری اصفهان به دادگاه انقلاب اصفهان، موجب صدور حکم «۱۰ سال حبس» برای سروان زندی شد و به‌طور مشخص، مسبب اصلی زندانی شدن زندی، عباس بابایی بود. نبردهای هوایی. شهرت جلیل زندی به دلیل موفقیت‌های او در نبردهای هوایی متعدد با جنگندهٔ اف-۱۴ است. عمده
در نبردهای هوایی متعدد با جنگندهٔ اف-۱۴ است. عمده پیروزی‌های او قابل استناد و تأییدشده توسط منابع رسمی داخلی و خارجی هستند. وی همچنین «محمّد ریّان» پر افتخارترین خلبان جنگندهٔ عراقی را سرنگون کرده است. در این نبردها چندین فروند از هواپیماهای عراقی از جمله میگ-۲۳، سوخو-۲۲، میگ-۲۱ و داسو میراژ اف۱ منهدم شده‌اند. جلیل زندی (به همراه فریدون مازندرانی) به‌عنوان موفق‌ترین خلبانان اف-۱۴ جهان ، شناخته شده‌اند. پس از جنگ. آخرین سِمَت سازمانی جلیل زندی، معاونت طرح و برنامه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
برنامه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. او پیش از آن (در دوران جنگ) سمت‌های فرماندهی گردان ۸۲، معاونت عملیات پایگاه و فرمانده تیپ شکاری در پایگاه هشتم شکاری را داشته است. لازم است ذکر شود که پس از جنگ گرامی داشتی در شان ایشان برای این خلبان ارزنده میهن گرفته نشد. درگذشت. زندی در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۳۸۰ در سن ۴۹ سالگی مانند محمود اسکندری در یک حادثهٔ رانندگی به همراه همسرش، زهرا محب شاهدین، در تهران درگذشت. پیکر هر دو آن‌ها در آرامستان بهشت زهرا قطعه ۶۶، ردیف ۱۳۷، شماره ۵۰ به خاک سپرده شد. جایزه‌ها و
ردیف ۱۳۷، شماره ۵۰ به خاک سپرده شد. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. وی در سال ۱۳۶۹ پس از جنگ هشت ساله ایران و عراق موفق به کسب نشان درجه دو فتح (نقره) از رهبر ایران شد. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی جلیل زندی است که بر روی یونیفرم او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت. ارجاعات فرهنگی مدرن. در اوت ۲۰۲۴، شرکت Gaijin Entertainment در رویداد ویژه‌ای با عنوان Persian Tomcat در بازی آنلاین وار تاندر (War Thunder)، از نام و تصویر «جلیل زندی» به‌عنوان بخشی از جوایز رویداد استفاده
«جلیل زندی» به‌عنوان بخشی از جوایز رویداد استفاده کرد. در این رویداد، بازیکنان با تکمیل مراحل مختلف می‌توانستند هواپیمای F-14A IRIAF (تامکت ایرانی) را آزاد کنند. یکی از جوایز میانی رویداد، آواتاری با نام Jalil Zandi (جلیل زندی) بود که به یاد او، به‌عنوان موفق‌ترین خلبان ایرانی تامکت معرفی شد.
نقشه‌کشی معماری یا نقشه‌کشی معمار طراحی فنی ساختمان (یا پروژه ساختمان) است که متعلق به طبقه‌بندی تعریف معماری است. نقشه‌های معماری توسط معماران و دیگران برای تعداد زیادی از اهداف استفاده می‌شود: به منظور توسعه یک ایده طراحی به یک طرح منسجم، برای برقراری ارتباط ایده‌ها و مفاهیم، برای متقاعد کردن مشتریان از محاسن طراحی، برای فعال کردن یک پیمانکار ساختمان برای ساخت آن، به عنوان سابقه ای از کار تکمیل شده، و برای ایجاد یک رکورد از یک ساختمان که در حال حاضر وجود دارد. نقشه‌های معماری با توجه به مجموعه ای از
دارد. نقشه‌های معماری با توجه به مجموعه ای از قراردادها که شامل دیدگاه‌های خاص (طرح طبقه، بخش و غیره)، اندازه برگه، واحدهای اندازه‌گیری و مقیاس، حاشیه‌نویسی و ارجاع متقابل کشیده می‌شوند. مرسوم است که نقاشی با روان‌نویس بر روی کاغذ یا مواد مشابه ساخته شود، و هر گونه کپی ملزم شده است تا به زحمت با دست ساخته شود. قرن بیستم شاهد تغییر جهت به سمت نقاشی بر روی کاغذ ترسیم بود، به طوری که نسخه‌های مکانیکی می‌توانستند در آن به‌طور مؤثری اجرا شوند. توسعه کامپیوتر تأثیر عمده ای بر روش‌های مورد استفاده برای طراحی و
عمده ای بر روش‌های مورد استفاده برای طراحی و ایجاد نقشه‌های فنی، داشت طراحی کتابچه راهنمای تقریباً منسوخ شده است، و گشودن امکانات جدید از فرم با استفاده از اشکال ارگانیک و هندسه پیچیده است. امروز اکثریت قریب به اتفاق نقاشی‌های ایجاد شده با استفاده از نرم‌افزار کد (AutoCAD) انجام می‌گیرد.
پَک-مَن یا PAC-MAN یک بازی آرکید هزارتو است که توسط شرکت نامکو ساخته و منتشر شده است. خارج از ژاپن، این بازی توسط شرکت میدوی گیمز به عنوان بخشی از توافقنامه صدور مجوز با نامکو در ایالات متحده عرضه می‌شد. پک-من برای اولین بار در ۲۲ مه، ۱۹۸۰ در ژاپن انتشار یافت. شخصیت "پَک-مَن" به عنوان سمبل شانس‌بیار و نماد پرچم‌دار باندای نامکو انترتینمنت به‌شمار می‌رود. توسعهٔ این بازی در اوایل سال ۱۹۷۹ به کارگردانی تورو ایواتانی و به همراه یک گروه ۹ نفره آغاز شد. از آنجایی که در آن مقطع، اغلب بازی‌ها دارای مضامین جنگی یا
که در آن مقطع، اغلب بازی‌ها دارای مضامین جنگی یا ورزشی بودند، «ایواتانی» مصمم بود تا بازی‌ای بسازد که برای هر دو جنس زن و مرد، جذابیت داشته باشد. ایواتانی به کارهایی که زنان دوست داشتند در آن مقطع انجام بدهند فکر کرد و بر اساس علاقهٔ زنان به خوردن دسر و سایر شیرینی‌ها، تصمیم گرفت که اساس و پایهٔ بازی را حول محور غذا خوردن متمرکز نماید. مراحل و شخصیت‌های بازی. گیمر باید پک‌من (دایره دهان‌دار زرد) را در یک باغ هزارتو پر از نقطه حرکت دهد که در آن چهار روح نیز حضور دارند. هدف بازی در هر مرحله خوردن تمام نقاط
حضور دارند. هدف بازی در هر مرحله خوردن تمام نقاط است. وقتی پک من دایره‌های بزرگ را بخورد برخورد با روح‌ها نه تها به معنی از دست دادن جان بلکه امتیاز آور است. یک سرریز عدد صحیح در «مرحله ۲۵۶»، باعث می‌شود که هیچ‌کس نتواند این بازی را به پایان برساند.
پیتزیکاتو یا سُرِش زخمه‌ای در موسیقی، نوعی اجرای زخمه‌ای که در آن هم‌زمان با زخمهٔ دست راست، دست چپ با حرکت بر دستهٔ ساز به بالا و پایین سُرانیده می‌شود. این فن موسیقی، بسته به ساز، تفاوت‌هایی می‌کند. در سازهای زهیِ کمانی، سُرشِ زخمه‌ای با انگشت انجام می‌شود و در پیانو گهگاه این کار با دستکاریِ سیم‌های پشت پیانو صورت می‌گیرد. نواختن زیاد به این روش باعث پینه بستن انگشتان می‌شود.
دانشگاه پاویا یک دانشگاه واقع در پاویا، لمباردی، ایتالیا است که در سال ۱۳۶۱ میلادی تأسیس شده‌است. این دانشگاه از نه دانشکده تشکیل شده‌است. تاریخچه و وضعیت کنونی. دانشگاه پاویا یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اروپا و همچنین هفدهمین دانشگاه قدیمی جهان است. این دانشگاه در سال ۲۰۱۵ «بهترین دانشگاه» در میان موسسات آموزش عالی مدیوم سایز ایتالیا نام گرفت و در سال ۲۰۱۸، «بهترین دانشگاه ایتالیایی» در زمینه قدرت نسبی رشته پزشکی طبق رتبه‌بندی آکادمیک دانشگاه‌های جهان (ARWU)‌و رنکینگ QS شد. پاویا به علت وجود دانشجویان
رنکینگ QS شد. پاویا به علت وجود دانشجویان ایتالیایی و بین‌المللی زیاد، یک "شهر دانشجویی" یا 'Citta Universitaria' محسوب می‌شود. جمعیت این شهر نزدیک به ۷۵ هزار نفر گزارش شده‌است که در حدود ۲۵ هزار نفر آن دانشجو می‌باشند.
رابی فاولر زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۵ میلادی، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل انگلستان متولد بخش تاکستث لیورپول است. درخشان‌ترین روزهای بازی او در لیورپول بود که او را مبدل به ششمین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر انگلستان کرده‌است. فاولر در مجموع ۱۸۳ گل برای لیورپول به ثمر رسانده که ۱۲۸ تا از آنها در لیگ برتر بوده (در مجموع ۱۶۲ گل در لیگ برتر به ثمر رساند). او پس از لیورپول در لیدز یونایتد، منچستر سیتی و بلکبرن در لیگ برتر بازی کرد و سپس در ژانویه سال ۲۰۰۶ به لیورپول بازگشت. هواداران لیورپول در دوران بازی فاولر در این
هواداران لیورپول در دوران بازی فاولر در این باشگاه به وی لقب خدا را داده بودند. او پس از یک سال و نیم باشگاه را ترک کرد و به کاردیف سیتی پیوست. هرچند کاردیف مایل بود دستمزد قرارداد او را در ازای بازی تمدید کند اما فاولر نپذیرفت و با قراردادی سه‌ماهه به بلکبرن پیوست. از دسامبر ۲۰۱۰ به بعد او در استرالیا و تایلند سال‌های پایانی فوتبال خود را گذراند. آمار دوران حرفه‌ای. ۳۹۱||۱۶۶||۳۱||۱۶||۴۴||۳۳||۴۵||۱۵||۵۱۱||۲۳۰ ۵۴||۱۸||۰||۰||۰||۰||۰||۰||۵۴||۱۸ ۶||۱||۰||۰||۰||۰||۲||۰||۸||۱
۶||۱||۰||۰||۰||۰||۲||۰||۸||۱ ۴۵۱||۱۸۵||۳۱||۱۶||۴۴||۳۳||۴۷||۱۵||۵۷۳||۲۴۹ گل‌های ملی. "به روز شده تا تاریخ ۲۸ ژانویه ۲۰۰۸." افتخارات. به عنوان بازیکن. لیورپول تیم ملی انگلیس
سید ابوالحسن حافظیان (زاده ۱۲۸۲در مشهد - درگذشته ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۰ در مشهد) از نویسندگان و عرفای معاصر شیعه بود. وی از کودکی توسط پدرش که او نیز به عرفان علاقمند بود در دروس حسنعلی نخودکی اصفهانی (از عرفای معاصر شیعه و مقیم مشهد) حاضر شد. سید موسی زرآبادی و سید مظهر حسین هندی از دیگران استادان وی بودند. سال‌ها در یکی از حجره‌های فوقانی صحن عتیق رضوی (صحن انقلاب)- حجره‌های رو به قبله، در سمت شمال شرقی- به عبادت و ریاضت اشتغال داشت. او به دلیل بیماری فصول سرد سال را به هند عزیمت می‌نمود که حاصل آن ترویج و
سال را به هند عزیمت می‌نمود که حاصل آن ترویج و گسترش اسلام در آن سامان و از جمله کشمیر بود. قمر غفار ریاست دانشگاه زبان و ادب فارسی دهلی نو معتقد است که حافظیان در کنار میر سید علی همدانی نقش مؤثری در گسترش اسلام در کشمیر داشته‌است. وی لوح محفوظ را در تپه «صوفی پوره» واقع در دامنه کوه ترال کشمیر، استخراج کرد. وی در هند با دختری ایرانی که پدرش استاد دانشگاه بود (پروفسور میرزا علی‌نقی شریفی از استادان دانشگاه بمبئی و از نوادگان میر سید علی همدانی) ازدواج کرده و پس از سقوط رضاخان به ایران بازگشت. عزیزالله
و پس از سقوط رضاخان به ایران بازگشت. عزیزالله عطاردی در کتاب «فرهنگ خراسان» بخش طوس در شرح حال او نوشته‌است: سید موسی زرآبادی از جمله استادان او در علوم غریبه بود. خود حافظیان بعدها به یکی از استادان مسلم علوم غریبه تبدیل شد. از جمله اقدامات وی در این سال بازسازی ضریح حرم علی بن موسی الرضا و نصب ضریح جدید در نیمه شعبان ۱۳۷۹ هجری قمری نصب نمود. محمدرضا حکیمی دربارهٔ وی می‌گوید: محمدرضا حکیمی معتقد است که وی پیرو مکتب تفکیک بوده و به «سلوک شرعی» اعتقاد داشت، و از «سلوک صناعی» به دور بود. مراسم بزرگداشت وی ۱۰
از «سلوک صناعی» به دور بود. مراسم بزرگداشت وی ۱۰ خرداد ۱۳۸۹ در دانشگاه کشمیر برگزار گردید. همچنین بزرگداشت وی در سرای اهل قلم در مرداد ۱۳۹۰ برگزار گردید و از کتاب ارجنامه وی رونمایی شد. وی در رواق دارالسرور (یکی از رواقهای حرم علی بن موسی الرضا) مدفون است.
ریوجی نویوری شیمی‌دان ژاپنی که همراه با ویلیام نولز به خاطر دستاوردهایشان در زمینه هیدروژن‌دار کردن کاتالیزوری نامتقارن، به صورت مشترک برنده نیمی از جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۱ را از آن خود نماید. نیمه دیگر جایزه نوبل آن سال، به بری شارپلس، به خاطر واکنش اکسایشی موسوم به شارپلس اختصاص داده شد. زندگی‌نامه. او در کوبهٔ ژاپن متولد شد و از ۱۲ سالگی پس از شنیدن یک سخنرانی دربارهٔ ویژگی‌های نایلون به شیمی علاقه‌مند شد. او برتری شیمی را در قدرت فوق‌العاده آن در تبدیل مواد بی اهمیت به مواد با ارزش و سودمند می‌دانست.
مواد بی اهمیت به مواد با ارزش و سودمند می‌دانست. او مطالعه شیمی را در دانشگاه کیوتو آغاز کرد و نهایتاً پست‌دکترای خود را در دانشگاه هاروارد گذراند. پس از آن با عنوان استاد تمام به دانشگاه ناگیا آمد. سپس ریاست موسسه پژوهشی ملی RIKEN را با بودجه سالانه ۸۰۰ میلیون دلار به عهده گرفت. از سال ۲۰۰۰ به بعد او چند دکترای افتخاری از دانشگاه‌های مختلف دریافت کرده‌است. تحصیلات. به جز یک دورهٔ کوتاه انتهای جنگ جهانی دوم، در یک دبستان وابسته به دانشگاه کوبه مشغول به تحصیل شد. سپس وارد دبیرستان نادا شد. پدر او مسئول
تحصیل شد. سپس وارد دبیرستان نادا شد. پدر او مسئول پژوهشی یک شرکت شیمیایی بود و همین تأثیر قابل توجهی در علاقه‌مندی او به شیمی داشت. هنگامی که به مدرسهٔ راهنمایی می‌رفت همراه پدرش در یک کنفرانس علمی عمومی با موضوع نایلون شرکت کرد و علاقه‌اش به شیمی شکل تازه‌تری پیدا کرد. او در زندگی‌نامه خودنوشتش که در وبگاه نوبل قرار دارد می‌نویسد: زمینه پژوهشی. نویوری علاقه خاصی به کاتالیز و شیمی سبز دارد.
سُرِش یا پورتامنتو به معنی «حمل»، فنی در اجرای موسیقی است که در آن نوازنده یا خواننده محدوده‌ای صوتی را به صورت سراندن و با گذر از یک ارتفاع صوتی اجرا می‌کند. نام غربی آن از عبارت ایتالیایی «portamento della voce» (حمل آوا) گرفته شده‌است که از سدۀ ۱۷ میلادی رواج یافته است. تقلید از سرش، از همان دوران در ویولن، سازهای بادی و گاهی با استفاده از نت‌های زینت اجرا می‌شد.
سلستین فِرنه (۱۸۹۶ - ۱۹۶۶) آموزگار مبتکر فرانسوی بود که روش مدرن تعلیم و تربیت را در فرانسه بنیاد نهاد. او در روستایی در مرز فرانسه و ایتالیا به دنیا آمد و چون خانواده‌اش تهی‌دست بودند مخارج مدرسه برایش سنگین بود و مدتی هم مجبور شد ترک تحصیل کند. در جنگ جهانی اول شرکت داشت و به شدت زخمی شد. در مورد وی و همسرش الیسا می‌گفتند گرایش کمونیستی دارند و از همین رو در آغاز انتقاد وی را به سیستم تعلیم و تربیت فرانسه، به انگیزه‌های سیاسی نسبت می‌دادند. زندگی و اندیشهٔ او. فرنه اصرار داشت که دانش آموزان باید با چاپ
او. فرنه اصرار داشت که دانش آموزان باید با چاپ کردن آشنا بشوند و بتوانند همه پرسشهای خودشان را ارائه دهند. آنان تنها در عمل و با جریان آزمون و خطا است که خود را بازمی یابند و اعتماد به نفس پیدا می‌کنند. حالا ممکن است آنچه او می‌گفت نو نباشد اما در قرن پیش و قبل از جنگ جهانی دوم ایده‌های سلستین فرنه نو بود. دانش آموزان را تشویق به کار جمعی، اعتماد به همدیگر، ضبط فعالیتهای روزانه، تهیه نشریه دیواری و رقابت سازنده با دانش آموزان مدارس دیگر می‌نمود. به دلیل ایده‌های نو و آنچه در مورد گرایش سیاسی وی می‌گفتند،
نو و آنچه در مورد گرایش سیاسی وی می‌گفتند، مدتی در بازداشت خانگی (نزدیک کوه آلپ) بود و سفرهای وی از جمله به شوروی (سال ۱۹۲۵) و دیدار با همسر لنین (نادژدا کوروپسکایا) برایش مسئله‌ساز شد. او اگرچه سال ۱۹۴۳ به جنبش مقاومت فرانسه پیوسته بود، اما بین سالهای ۱۹۵۰ - ۱۹۵۴، از سوی شماری از کمونیست‌های فرانسوی هم مورد انتقاد قرار گرفت چون به زعم آنان سلستین فرنه، روش‌های ایدآلیستی را به آموزش و پرورش کشانده‌است. وی در زمینه تعلیم و تربیت مدرن کتبی را رشته تحریر درآورد. روش او با آموزه‌های ماکارنکو روسی و یانوش
درآورد. روش او با آموزه‌های ماکارنکو روسی و یانوش کورچاک لهستانی و مونته سوری ایتالیایی بی شباهت نبود. هم اکنون در کشورهای اروپایی مدارسی به نام وی موجود است. سلستین فرنه به مشاهده و تجربه، آزمون و خطا و روش و تعالیم رنه دکارت و فرانسیس بیکن بها می‌داد. او با دانش آموزان به طبیعت می‌رفت و کلاس‌هایش همان‌جا آغاز می‌شد. منابع. Website of the French Freinet Movement https://web.archive.org/web/20110812045717/http://freinet.org/icem/ - Website of the International Freinet Movement F.I.M.E.M. (Fédération
Freinet Movement F.I.M.E.M. (Fédération Internationale du Movement de l'Ecole Moderne): https://web.archive.org/web/20150814065643/http://www.freinet.org/ - Website of the French Freinet Movement in Brasilia: https://web.archive.org/web/20010804222042/http://www.rio.com.br/~eric/fre.htm
پادشاهی پروس از ۱۷۰۱ تا ۱۹۱۸ یک پادشاهی آلمانی و بخش اصلی امپراتوری آلمان بود. پادشاهی پروس یکی از دو قدرت اصلی آلمانی‌نژاد در کنار پادشاهی اتریش بود که سال‌ها در رقابت با اتریش برای به دست آوردن سرزمین‌های بیشتر در اروپای مرکزی قرار داشت، در سال ۱۸۶۱ ویلهلم یکم به پادشاهی پروس رسید و توانست با کمک صدر اعظم مشهورش بیسمارک بیشتر سرزمین‌های آلمانی نژاد را متحد کند و سلطه امپراتوری اتریش بر اروپای مرکزی را خاتمه داده و امپراتوری واحد آلمان را تأسیس نماید. پادشاهان پروس از خاندان هوهنزولرن بودند. پروس از زمان
پروس از خاندان هوهنزولرن بودند. پروس از زمان پادشاه شدن، از طریق اسلاف خود، براندنبورگ-پروس، که تحت سلطه فردریک ویلیام، به عنوان "انتخاب کننده بزرگ" شناخته شد، یک قدرت نظامی بود. پروس با هدایت فریدریش دوم، پادشاه پروس، معروف به فردریک بزرگ، که سومین پسر فریدریش ویلهلم یکم بود، به قدرت رسیدن خود ادامه داد. فردریک بزرگ در آغاز جنگ هفت ساله نقش مهمی ایفا کرد، جنگ‌های خود را در برابر اتریش، روسیه، فرانسه و سوئد برگزار کرد و پروس را در ایالات آلمان تأسیس کرد و همچنین کشور را به عنوان یک قدرت بزرگ اروپایی تأسیس
کشور را به عنوان یک قدرت بزرگ اروپایی تأسیس کرد. پس از آشکار شدن قدرت پروس، این کشور به عنوان یک قدرت بزرگ در میان ایالات آلمان در نظر گرفته شد. در طول صد سال آینده پروس در بسیاری از نبردها و بسیاری از جنگ‌ها پیروز شد. پروس به دلیل قدرت خود به‌طور مداوم سعی در متحد کردن همه ایالت‌های آلمان (به استثنای کانتون‌های آلمان در سوئیس) تحت حاکمیت خود داشت، و اینکه آیا اتریش در چنین دامنه یکپارچه آلمانی قرار خواهد گرفت یا نه یک سؤال مداوم بود. پس از جنگ‌های ناپلئونی به ایجاد کنفدراسیون آلمان، مسئله وحدت ایالات
به ایجاد کنفدراسیون آلمان، مسئله وحدت ایالات آلمان باعث وقوع چندین انقلاب در سرتاسر ایالت‌های آلمان شد و همه ایالت‌ها مایل به داشتن قانون اساسی خود بودند. تلاش‌ها برای ایجاد یک فدراسیون بی‌نتیجه ماند و کنفدراسیون آلمان در سال ۱۸۶۶ هنگامی که جنگ بین دو کشور قدرتمند عضو آن، پروس و اتریش آغاز شد، فروپاشید. کنفدراسیون آلمان شمالی، که از سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۱ به طول انجامید، اتحادیه نزدیکتر بین کشورهای همسو با پروس ایجاد کرد در حالی که اتریش و بیشتر آلمان جنوبی مستقل بودند. کنفدراسیون آلمان شمالی بیشتر به عنوان
بودند. کنفدراسیون آلمان شمالی بیشتر به عنوان اتحاد قدرت نظامی پس از جنگ اتریش و پروس دیده می‌شد اما بسیاری از قوانین آن بعداً در امپراتوری آلمان مورد استفاده قرار گرفت. امپراتوری آلمان از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۸ با اتحاد موفقیت‌آمیز همه کشورهای آلمان تحت سلطه پروس ادامه یافت؛ این امر به دلیل شکست ناپلئون سوم در جنگ فرانسه و پروس در سالهای ۱۸۷۰–۷۱ بود. جنگ همه دولت‌های آلمان را در برابر یک دشمن مشترک متحد کرد و با پیروزی موجی عظیم از ناسیونالیسم به وجود آمد که نظر برخی از کسانی را که مخالف اتحاد بودند، تغییر داد.
برخی از کسانی را که مخالف اتحاد بودند، تغییر داد. در سال ۱۸۷۱، آلمان منهای اتریش و سوئیس به یک کشور واحد پیوست و پروس قدرت برتر آن بود. پروس سلف قانونی رایش متحد آلمان (۱۸۷۱–۱۹۴۵) تلقی می‌شود و به عنوان یک جد مستقیم جمهوری فدرال آلمان امروزی محسوب می‌شود. لغو رسمی پروس، که در ۲۵ فوریه ۱۹۴۷ توسط فیات شورای کنترل متفقین انجام شد، به یک سنت ادعایی پادشاهی به عنوان حامل نظامی‌گری و واکنش اشاره داشت و زمینه را برای استقرار فعلی ایالات آلمان فراهم کرد. با این حال، ایالت آزاد پروس (Freistaat Preußen)، که پس از
ایالت آزاد پروس (Freistaat Preußen)، که پس از لغو پادشاهی پروس در پس از جنگ جهانی اول به وجود آمد، تا زمان کودتای ملی‌گرایانه ۱۹۳۲ معروف به Preußenschlag یک نیروی عمده دموکراتیک در وایمار آلمان بود. پادشاهی میراث فرهنگی قابل توجهی برجای گذاشت، امروزه به ویژه توسط بنیاد میراث فرهنگی پروس (Stiftung Preußischer Kulturbesitz (SPK))، که به یکی از بزرگترین سازمانهای فرهنگی در جهان تبدیل شده‌است، تبلیغ می‌شود. تأسیس. فردریک، مارگراو از آنسباخ، در اختلاف ۱۴۱۰ با جوبست موراویایی برای کسب عناوین پادشاه آلمان و
با جوبست موراویایی برای کسب عناوین پادشاه آلمان و امپراتور مقدس روم مقدس، در کنار سیگیسموند مجارستانی قرار گرفت. در شورای کنستانس سیگیسموند در سال ۱۴۱۵ فردریک را با نشان Margraviate از براندنبورگ پاداش داد و در سال ۱۴۱۷ به عنوان شاهزاده منتخب امپراتوری مقدس روم انتخاب شد. پس از جنگ‌های لهستان، شهرهای تازه تأسیس بالتیک در کشورهای آلمان، از جمله پروس، دچار عقب‌گرد اقتصادی زیادی شدند. بسیاری از شهرهای پروس حتی توانایی شرکت در جلسات سیاسی خارج از پروس را نداشتند. این شهرها فقیر بودند، حتی بزرگترین شهر، دانزیگ،
این شهرها فقیر بودند، حتی بزرگترین شهر، دانزیگ، مجبور شد برای پرداخت هزینه تجارت از جاهای دیگر وام بگیرد. فقر در این شهرها تا حدی ناشی از همسایگان پروس بود که چنان انحصاری در تجارت ایجاد و توسعه داده بودند که این شهرهای جدید به راحتی قادر به رقابت نبودند. این مسائل منجر به دشمنی، جنگ، رقابت تجاری و تهاجم شد. با این حال، سقوط این شهرها موجب اشرافیت شد، شرق و غرب را از هم جدا کرد و به طبقه متوسط شهری براندنبورگ رونق بخشید.در سال ۱۴۴۰ مشخص شد که تفاوت براندنبورگ با سرزمین‌های دیگر آلمان چقدر است، زیرا با دو
با سرزمین‌های دیگر آلمان چقدر است، زیرا با دو خطری روبرو است که دیگر سرزمین‌های آلمان آن را تهدید نمی‌کنند: تجزیه از داخل و تهدید به حمله همسایگان. با تصویب Dispositio Achillea، که اصل اولیه ساخت را به دو سرزمین براندنبورگ و فرانکونین القا می‌کرد، از تقسیم جلوگیری کرد. مسئله دوم از طریق گسترش حل شد. براندنبورگ از هر طرف توسط همسایگانی احاطه شده بود که مرزهای آنها فقط سیاسی بود. هر همسایه ای هر لحظه می‌تواند به براندنبورگ حمله کرده و آن را مصرف کند. تنها راه دفاع از خود جذب همسایگان قبل از جذب همسران بود.
دفاع از خود جذب همسایگان قبل از جذب همسران بود. از طریق مذاکرات و ازدواج، براندنبورگ به آرامی اما مطمئناً مرزهای خود را گسترش داد، همسایگان را جذب کرد و تهدید به حمله را از بین برد. حکومت. اقتدار مشترک، فئودال و بوروکراتیک، که سلطنت مطلق پروس بر آن بنا شده بود، منافع خود را در سرکوب انگیزه آزادی شخصی و حقوق دموکراتیک می‌دانست؛ بنابراین مجبور شد به روش‌های پلیس متوسل شود. «دولت پلیس»، همان‌طور که اتو هینتزه آن را توصیف کرد، جایگزین سیستم قدیمی تر با سلطه گرایی فئودالی خود در جهت منافع طبقه حاکم شد، اما که
فئودالی خود در جهت منافع طبقه حاکم شد، اما که در شکل ابتدایی خود یک دولت مشروطه بود. قانون اساسی. در زمان وجود پادشاهی دو قانون اساسی وجود داشت، ۱۸۴۸ و ۱۸۵۰. قانون اساسی ۱۸۴۸ توسط فردریک ویلیام چهارم وضع و در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ اجرا شد. این قانون در پاسخ به انقلاب‌های سال ۱۸۴۸ تنظیم شده‌است. قانون اساسی دوم در ۳۱ ژانویه ۱۸۵۰ تصویب شد و در سال‌های بعدی به‌طور مداوم اصلاح می‌شد. قانون اساسی ۱۸۴۸ تحت حاکمیت فردریک ویلیام چهارم اتفاق افتاد که در سال ۱۸۴۰ قدرت را از پدرش گرفت. ویلیام پس از به دست گرفتن قدرت،
را از پدرش گرفت. ویلیام پس از به دست گرفتن قدرت، کمیته‌هایی را تعیین کرد تا در مورد سؤالات مختلف بحث کنند. با این کار شاه معتقد بود که می‌تواند بدون انقلاب احساس وحدت ایجاد کند. سپس دولت با احتیاط همه اعضای هشت مجلس ولایتی گرد هم آمد و به دو خانه، خانه اربابان و خانه دوم تقسیم شد که سه املاک شوالیه‌ها، بورگس‌ها و دهقانان را دربرگرفته بود. اگرچه آنها هیچ قدرت واقعی نداشتند و شاه با آنها مشورت نکرد و به آنها اجازه وتو یا استدلال در مورد قانونگذاری‌هایی را که در حال تشکیل بودند، نداد، این گامی به سوی یک کشور
در حال تشکیل بودند، نداد، این گامی به سوی یک کشور مشروطه بود. تغییرات اساسی به عنوان «روزهای مارس» شناخته می‌شوند. هنگامی که پادشاه حاضر نشد رژیم‌های قضایی متحد را به یک نهاد نمایندگی واقعی اضافه کند، مردم شروع به شورش کردند. در ۱۸ مارس پادشاه تصمیم گرفت با برخی امتیازات موافقت کند. با این حال، چندین ایستادگی با سربازان وجود داشت، زیرا او نتوانسته بود مانع حمله آنها حتی به جمعیت مسالمت آمیز شود. در مارس پادشاه با خواسته‌های مردم موافقت کرد و امتیازات زیادی را داد. در ۲۲ می ۱۸۴۸، کنوانسیون او طرح قانون
را داد. در ۲۲ می ۱۸۴۸، کنوانسیون او طرح قانون اساسی جدید را ارائه داد. مردم پیش نویس اصلاح شده‌ای را در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۸ ارسال کردند. وقتی همه بحث‌ها به پایان رسید، فردریک کنوانسیون را منحل کرد و قانون اساسی رسماً در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ اجرا شد. قانون اساسی به ۱۰۵ ماده مختلف از هشت عنوان جداگانه تقسیم شده بود. این عناوین نه عنوان تحت عنوان قلمرو دولت، حقوق پروس‌ها، پادشاه، وزرا، اتاق‌ها، قدرت قضایی، مقامات دولتی متعلق به طبقه قضایی، امور مالی و کمون‌ها، مدارها، نواحی و ارگان‌های ولایتی. تعداد هر یک از این گروه‌ها
و ارگان‌های ولایتی. تعداد هر یک از این گروه‌ها در تعداد مقالات متفاوت است که بخشهای هفتم و نهم هر کدام فقط یک مقاله دارند و بخش دوم دارای چهل مقاله مجزا است. همچنین چهارده ماده به مقررات عمومی و مقررات موقت تقسیم شده‌است. دین. قانون اساسی پروس در سال ۱۸۵۰ آزادی عقیدتی، آزادی عبادت عمومی و خصوصی و آزادی انجمن در هیئت‌های مذهبی را مجاز می‌دانست. در این بیانیه آمده‌است که کلیه کلیساها و سایر انجمن‌های مذهبی باید همه امور را به‌طور مستقل و خصوصی از دولت اداره کنند و هیچ بخشی از دولت ممکن است بر کلیسا تأثیر
کنند و هیچ بخشی از دولت ممکن است بر کلیسا تأثیر بگذارد. در قانون اساسی همچنین آمده‌است که همه کودکان باید دین خود را از طریق دین خود و نه توسط شخص دیگری بیاموزند. طبق سرشماری انجام شده در اوایل یا اواسط ۱۸۰۰، در حدود دهه ۱۸۳۰ تقسیم شش دین بر اساس یک میلیون نفر انجام شد. بر اساس این سرشماری ۶۰۹٬۴۲۷٫۰ پروتستان فعال، ۳۷۶٬۱۷۷٫۱ کاتولیک رومی، ۱۳۳۴۸٬۸۸ نفر یهودی، ۹۲۵٫۱ منونیت، ۱۲۱٫۴ ارتدکس یونان و ۰/۶ مسلمان وجود داشته‌است. در این زمان کل جمعیت ۱۴٬۰۹۸٬۱۲۵ نفر بود، به این معنی که تقریباً ۸٬۵۹۱٬۷۷۸ مورد پروتستان،
به این معنی که تقریباً ۸٬۵۹۱٬۷۷۸ مورد پروتستان، ۵٬۳۰۳٬۳۹۲ کاتولیک رومی، ۱۸۸٬۱۹۳ یهودی، ۱۳٬۰۴۲ منونی، ۱٬۷۱۲ ارتدکس یونانی و ۸ مسلمان وجود داشت. اگرچه تحت سلطه لوترهای پروتستان (همراه با برخی اصلاح طلبان) بود، اما میلیون‌ها کاتولیک در غرب و لهستان را در خود جای داد. تعداد زیادی کاتولیک در راینلند و مناطقی از وستفالیا وجود داشت. بعلاوه، پروس غربی، وارمیا، سیلسیا و استان پوزن دارای جمعیتهای لهستانی زبان بیشتر کاتولیک بودند. منطقه جنوبی ماسوریای پروس شرقی بیشتر از مازورهای پروتستان آلمان زده تشکیل شده بود.
جام جهانی فوتبال ساحلی (FIFA Beach Soccer World Cup) یک رقابت دو سالانه است که توسط فیفا و با حضور تیم‌های ملی فوتبال ساحلی کشورهای جهان برگزار می‌شود. این مسابقات در سال ۲۰۰۵ میلادی با نام مسابقات قهرمانی فوتبال ساحلی جهان راه‌اندازی شد و به صورت سالانه برگزار می‌شد اما از سال ۲۰۰۹ برگزاری این مسابقات به دو سالانه تغییر یافت. برزیل با ۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم در این مسابقات است.
قُلوه‌گاه بخش میانی لاشهٔ گاو و گوسفند است که شامل پهلو و کمر (منهای راسته و فیله) و پیش‌ناف (گوشت شکم) و گهگاه دَم‌سینه و دنده می‌باشد و بنابراین از جلو (پیش) به سردست و از عقب (پس) به ران و از پشت (کول) به راسته محدود است. البته باید توجه داشت که در اصل قلوه‌ها در ناحیهٔ کمری قرار دارند. قلوه‌گاه حدود ۲۲ درصد از وزن لاشه را تشکیل می‌دهد و چون میزان چربی آن به نسبت بالاست، بیشتر مصارف صنعتی دارد و در فرآورده‌های گوشتی مصرف می‌شود. البته از قلوه‌گاه برای مصرف گوشت به صورت چرخ کردن نیز استفادهٔ زیادی می‌شود.
گوشت به صورت چرخ کردن نیز استفادهٔ زیادی می‌شود. گوشت قلوه‌گاه دراز و تخت است و جنس آن به نسبت دیگر برش‌های گوشت گاو و گوساله سفت‌تر است.