payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برابر با ۵ متر دارد معمولاً ۴۰ تا ۴۳ اینچ بوده و آخرین لوله جداری که به لوله آستری معروف بوده ۷ تا ۹ اینچ قطر دارد. و ساختار به این صورت می‌باشد که در عملیات قرار دادن لوله جداری در هر مرحله باید تمام ستون چاه را پوشانده و لوله جداری قبلی را نیز پوشش داده. لوله جداری‌های بعد از لوله جداری اول در اندازه‌های ۱۳ متری بوده که به هم پیچ می‌شوند و به عنوان یک لوله جداری واحد به درون چاه فرستاده می‌شوند. پس از قرار دادن لوله جداری در ستون چاه باید مابین آن و دیوارهٔ چاه سیمانکاری شده تا لوله جداری در جای خود محکم
چاه سیمانکاری شده تا لوله جداری در جای خود محکم شده تا ادامهٔ حفاری با اطمینان ادامه یابد. لوله جدار چاه به 3 شکل نورد، رول کردن و خم‌کاری ورق فلزی تولید خواهدشد. در روش نورد چه به صورت نورد سرد یا گرم ورق فلزی را به شکل استوانه در می‌آورند. و با استفاده از جوشکاری فرکانس بالا و فشار، شیار میان استوانه را پر می‌کنند. در روش رول‌کردن که به لوله‌های اسپیرال معروف هستند، ورق آهنی را در دستگاه نورد قرار می‌دهند. دستگاه ورق آهنی را به صورت شیارهای مارپیچ خارج می‌کند. سپس این شیارهای مارپیچ با جوش پودری به هم
می‌کند. سپس این شیارهای مارپیچ با جوش پودری به هم اتصال پیدا می‌کند. لوله جدار اسپیرال به نسبت لوله جدار نورد مستقیم ارزان‌تر است. در روش خم‌کاری ورق به شکل استوانه تبدیل خواهدشد. سپس توسط جوشکاری شیار باقی مانده پر و تبدیل به یک غلاف چاه خواهد شد. اندازه‌های مختلف لوله جداری. این اندازه بر اساس ترتیب قرار گیری می‌باشد: لوله آستری. لوله آستری نوعی لوله جداری است که در انتهای عملیات حفاری از آن استفاده می‌شود و مانند لوله‌های جداری دیگر از ابتدا تا انتهای چاه کشیده نمی‌شود بلکه به انتهای لوله جداری بالایی
کشیده نمی‌شود بلکه به انتهای لوله جداری بالایی چفت شده و تولید انتهای چاه از طریق آن انجام می‌گیرد. معمولاً مشبک‌کاری می‌شود و قطر آن حدود ۷ تا ۹ اینچ است.
مشبک کاری فرایندی در حفاری است، که جهت سوراخ کردن لوله جداری برای عبور جریان سیال، از مخزن نفتی به درون ستون چاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این عمل معمولاً به وسیلهٔ تفنگ‌های مخصوص انجام می‌گیرد. روش کار به این صورت است که گلوله‌هایی روی این تفنگ‌ها قرار گرفته و پس از راندن تفنگ به درون چاه و قرارگیری در محل مورد نظر با شوک الکتریکی که از سر چاه اعمال می‌شود، گلوله شلیک و باعث ایجاد سوراخ در کیسینگ شده و جریان به درون چاه وارد می‌شود. انواع مشبک‌ها. ۱. گلولهٔ مشبک‌کننده ۲. جت مشبک‌کننده ۳. تفنگ BEAR GUN با
مشبک‌کننده ۲. جت مشبک‌کننده ۳. تفنگ BEAR GUN با قابلیت حمل یک گلوله ۴. مشبک کاری با لیزر گلولهٔ مشبک‌کننده. به این صورت عمل می‌کند که چندین گلوله روی یک تفنگ مخصوص که شبیه به لوله است بسته شده و با رسیدن به عمق مورد نظر با شوک الکتریکی که از روی چاه اعمال می‌شود، یک،دو یا همهٔ آن‌ها شلیک می‌شوند. جت مشبک‌کننده. شامل بسته‌ای پر از باروت است که پس از انفجار باعث پارگی دیوارهٔ فلزی چاه شده و عبور جریان را میسر می‌سازد. تفنگ BEAR GUN. این وسیله جهت سازندهای خیلی محکم و آهکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. طرز کار
محکم و آهکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. طرز کار آن مشابه گلولهٔ مشبک‌کننده است با این تفاوت که قادر به حمل یک گلوله و مقدار زیادی مواد منفجره می‌باشد و قدرت بسیار بیشتری نسبت به همتای اول خود دارد. مشبک کاری با لیزر. این عملیات کاملاً جدید بوده و شرکت‌های کمی در دنیا فناوری آن را در اختیار دارند. طرز کار کلی آن استفاده از امواج قدرتمند لیزر جهت سوراخ کردن لولهٔ جداری چاه بوده. این عملیات بسیار پر هزینه است اما راندمان بالاتری دارد. طرز عمل. بدیهیست که عمل بایستی درون چاه و در مجاورت لایهٔ مورد نظر صورت
بایستی درون چاه و در مجاورت لایهٔ مورد نظر صورت گیرد؛ لذا مشبک‌کننده را با وسایل مخصوص به داخل چاه می‌فرستند. فشنگ‌ها در محفظه‌های مخصوصی که در روی میله حامل آن‌ها موجود است تعبیه شده و به انتهای آن‌ها سیمی محتوی نوعی باروت نیز متصل می‌شود. معمولی‌ترین نوع مشبک این است که گلوله‌ها یک در میان و با زاویهٔ ۱۸۰ درجه نسبت به هم قرار گیرند. تعداد شبکه‌ها در واحد طول به موقعیت لایه‌ها و سیال مورد نظر بستگی دارد؛ و معمولاً ۴ شبکه در فوت مورد استفاده قرار می‌گید. این مقدار در چاه‌های گازی ممکن است به ۲ شبکه در فوت
مقدار در چاه‌های گازی ممکن است به ۲ شبکه در فوت نیز برسد. فاکتورهای مؤثر. ۱. مشخصات و موقعیت سنگ مخزن ۲. فاصلهٔ قرار گرفتن فشنگ نسبت به دیوارهٔ فلزی ۳. شکل داخلی چاه و جنس دیوارهٔ فلزی ۴. نوع و اندازهٔ فشنگ مورد استفاده ۵. مقدار باروت مصرفی پس از مشبک کاری. پس از مشبک کاری می‌بایستی مواد زائدی که در لوله ایجاد شده از چاه خارج شوند. به این صورت که موادی را که قابل بازیافت بوده با سیمهای مخصوصی بالا کشیده و آنهایی را که قابل بازیافت نیستند را با استفاده از مته حفاری خرد کرده حفاری می‌کنند.
طبق قوانین بین‌المللی پناهنده کسی هست که خارج از کشور و محل تولد خود زندگی کند و به علت ترس از امکان مجازات یا برخورد با او به علت مذهب یا ملیت یا عضویت در گروه خاص یا گروه‌های اجتماعی نتواند به کشور خود بازگردد. در زیر فهرست کشورها را بر اساس پناهندگان مشاهده می‌کنید: فهرست. فهرست زیر بر اساس حروف الفبای انگلیسی چیدمان شده‌است
حفر زمین جهت رسیدن به‌هدف مورد نظر را حفاری گویند. حفاری می‌تواند جهت رسیدن به منطقه نفت، آب، گاز و غیره انجام گیرد. عملیات‌های حفاری با سرعت بسیار زیادی انجام می‌گیرند، زیرا استفاده از دکل حفاری به‌مدت طولانی از نظر اقتصادی بسیار پرهزینه می‌باشد. عملیات حفاری بسیار خطرناک می‌باشد و همواره از باتجربه‌ترین افراد جهت انجام این کار استفاده می‌شود. تعیین محل حفاری در صنعت نفت کاریست که مهندسین زمین‌شناس انجام می‌دهند و پس از آن با هماهنگی با مهندسین مخزن و تعیین محل دقیق وجود نفت عملیات حفاری آغاز می‌گردد.
محل دقیق وجود نفت عملیات حفاری آغاز می‌گردد. لوازم و قطعات حفاری. یک دکل حفاری شامل شش زیر مجموعه استسیستم تولید نیروی دکلسیستم بالا برندهسیستم گردش گلسیستم دورانیسیستم کنترل فوران چاهسیستم ثبت تجهیزات و عملیات حفاری گل حفاری Drilling Fluid l. گل حفاری یا Drilling Mud یا Drilling Fluid در مهندسی ژئوتکنیک به مخلوطی از آب و رس گفته می‌شو، که برای حمل مواد حفر شده در سیستم‌های حفاری، به سطح زمین از آن استفاده می‌شود. گل حفاری غیر از بالا آوردن تراشه‌های زمین کاربردهای دیگری نیز در ته چاه انجام می‌دهد، که
کاربردهای دیگری نیز در ته چاه انجام می‌دهد، که عبارتند از خنک کردن و روان کردن مته. علت اینکه بجای آب از گل حفاری استفاده می‌شود این است که خرده سنگ‌های حفاری شده، دارای وزن مخصوص زیادی هستند و با اینکه گل بعلت سرعت زیاد آن‌ها را با خود بالا می‌آورد، ولی باید گرانروی گل بحدی باشد، که بتواند خرده سنگ‌ها را با سهولت و به سرعت، از چاه خارج نماید. گلی که بدین ترتیب خرده سنگها را از چاه بیرون می‌کشد و بدرون صافی مخصوصی که شبیه غربال است هدایت می‌شود در آنجا خود گل از صافی عبور کرده اما خرده سنگها روی صافی باقی
گل از صافی عبور کرده اما خرده سنگها روی صافی باقی می‌مانند و گل پس از عبور از صافی در مخزنی جمع‌آوری و از آنجا مجدداً بداخل رشته حفاری تلمبه می‌شود. بدین ترتیب جریان دائمی گل از درون کاسه گردان به داخل رشته حفاری و سرمته و از آنجا به فضای بین رشته حفاری و چاه و تا صافی مخزن ادامه پیدا می‌کند. گل حفاری باعث می‌شود ستون گل حفاری به دیوار چاه فشار آورد و مانع ریزش آن شود. به علاوه بدنه چاه را اندود کرده و منافذ آن را می‌گیرد و دیگر آنکه در مواقعی که مته در اعماق زیاد به لایه گاز یا نفت (در حفاری‌های نفت و
اعماق زیاد به لایه گاز یا نفت (در حفاری‌های نفت و گاز) می‌رسد ستون گل مانع می‌شود که گاز یا نفت از منافذ لایه مذکور که ممکن است فشار زیاد هم داشته باشد بروی چاه راه یابد. به همین جهت غلظت و وزن گل حفاری باید بیش از وزن آب و بحدی باشد که بتواند فشار لایه متخلخل مذکور را خنثی کند. نقش گل حفاری. امروزه سیال حفاری باید بتواند حداقل ده نیاز را برآورده سازد تا بتوان از آن به عنوان یک سیال خوب نام برد. وظیفهٔ اصلی گل حفاری. مهم‌ترین وظیفه گل حفاری حمل خرده‌های حفاری به سطح و جلوگیری از فوران چاه با ایجاد فشار
حفاری به سطح و جلوگیری از فوران چاه با ایجاد فشار هیدروستاتیک می‌باشد؛ همچنین گل حفاری موجب کاهش دما و روان‌کاری مته شده و به دلیل ایجاد نیروی شناوری، وزن وارده به دکل را کاهش می‌دهد. حفاری انحرافی. حفاری انحرافی به‌نوع خاصی از حفاری گفته می‌شود که قسمت بالایی مخزن در سطح زمین به‌دلیل خانه‌سازی یا صعب‌العبور بودن قابل دسترسی نبوده، در نتیجه حفاری از محل‌های مجاور آغاز می‌شود و پس از مقدار مشخصی از حفاری با استفاده از یک برش درون لولهٔ جداری حفاری به‌صورت انحرافی و به صورت زاویه‌سازی تدریجی آغاز می‌شود و تا
و به صورت زاویه‌سازی تدریجی آغاز می‌شود و تا نقطهٔ مورد نظر ادامه می‌یابد. حفاری انحرافی در کوهستان‌ها و دریاها و مناطق شهری بسیار مناسب می‌باشد. قابل توضیح است که حفارهای ایرانی به عنوان پیشگامان حفاری انحرافی در جهان شناخته می‌شوند.
پادشاه شاخه‌ها نام هشتمین آلبوم استودیویی گروه آلترنیتیو راک ریدیوهد است که توسط نایجل گودریج تهیه شده‌است. آلبوم اولین بار در ۱۸ فوریه ۲۰۱۰ به صورت اینترنی منتشر شد. خبر انتشار آلبوم تنها چهار روز قبل از انتشار آن، ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ بر روی سایت رسمی ریدیوهد اعلام شد. در خبری که در سایت گروه آمده بود زمان انتشار آلبوم روز ۱۹ فوریه اعلام شده بود اما گروه به‌طور ناگهانی تصمیم گرفتند یک روز زودتر آلبوم را منتشر کنند. نام آلبوم به احتمال زیاد به درخت بلوطی در ویلت‌شایر اشاره دارد که بیش از هزار سال عمر دارد. این
اشاره دارد که بیش از هزار سال عمر دارد. این درخت، بلوط هرس شده‌ای است که به تکنیک تاریخی برای تهیه چوب برای حصار و چوب آتش اشاره دارد. در حالی که در هیچ‌کدام از نقشه‌های معتبر وجود ندارد، اما گفته می‌شود این درخت در حدود سه مایل از «تاتنهام کورت هاوس» جایی که ریدیوهد قسمتی از از آلبوم قبلی‌شان، "در رنگین‌کمان‌ها" را ضبط کردند فاصله دارد. گروه همچنین چند روز قبل از انتشار آلبوم موزیک ویدئویی از آهنگ «Lotus Flower» را در وبلاگ رسمی گروه منتشر کردند.
دین در دوران هخامنشی با وجود دستاوردهای حاصل از مطالعات ژرف و مداوم در رشته‌های باستان‌شناسی، زبان‌شناسی تطبیقی، زبان‌شناسی تاریخی مردم‌شناسی و تاریخ و غیره هنوز در مورد مذهب هخامنشیان اختلاف نظر وجود دارد. آگاهی‌های در دست در مورد گرایش دینی چندین پادشاه نخست هخامنشی ناکامل است و مسئله زرتشتی بودن هخامنشیان مسئله‌ای بسیار مجادله‌آمیز بوده است. اعتقاد به آیین‌های غیر زرتشتی. روزگاران درازی پیش از پیدایش زرتشت ایرانیان عقاید مذهبی مشخصی داشته و اهورامزدا را به عنوان خدایی بزرگ ستایش می‌نمودند. وابستگی میان
به عنوان خدایی بزرگ ستایش می‌نمودند. وابستگی میان اهورامزدا و آیین زرتشت آنچنان نزدیک است که بسیاری چنان می‌پندارند که پرستش این خدا از دین زرتشت سرچشمه گرفته است ولی دلایل بسیاری در دسترس است که نشان می‌دهد اهورامزدا ایزدی بسیار کهن است و زرتشت در دین‌آوری خود از این نام برای نامیدن خدای یگانه استفاده کرده است. لازم به یادآوری نیست که گاه اتفاق می‌افتد که آیینی نو، نام‌های کهن را مفهوم تازه می‌بخشد. نام مجرد مزدا باستانی‌تر از دین زرتشت است و حتی نقش اساسی‌ای که در مزدیسنا به عهدهٔ این ایزد محول شده است
که در مزدیسنا به عهدهٔ این ایزد محول شده است نیز از طریق نوآوری زرتشتی نیست. صفت "مزدیسنه" (مزداپرست) که در پاپیروس‌های آرامی زمان هخامنشی آمده دلیلی بر زرتشتی بودن هخامنشیان نمی‌تواند باشد چنان‌که ذکر نام اهورامزدا در سنگ نبشته‌ها نیز دلیلی برای این امر محسوب نمی‌شود. در سنگ‌نبشته‌های هخامنشی نه تنها به زرتشت بلکه به هیچ مطلب دیگری که بتواند این سنگ‌نبشته‌ها را رنگ زرتشتی دهد، اشاره نشده است. داریوش در سنگ نوشته‌های مفصل خود برای نمونه در سنگ‌نوشته بیستون، تنها نام اهورامزدا را به عنوان «بزرگ‌ترین خدایان»
تنها نام اهورامزدا را به عنوان «بزرگ‌ترین خدایان» ذکر کرده و نام اهورامزدا در بیستون ۶۹ بار آمده است داریوش ۳۴ بار ادعا می‌کند که تحت حمایت اهورامزدا قرار دارد. داریوش ادعا نکرده است که تنها خدای موجود اهورامزدا است. داریوش نامی از انگره‌مینو رقیب بزرگ اهورامزدا نیز نبرده است. پرستش میترا. محمد داندامایف معتقد است که هم کوروش و هم کمبوجیه میترا را به عنوان خدای بزرگ می‌پرستیده‌اند. بحث پیرامون زرتشتی بودن. از وحدت و اجتماع معنوی مزداپرستی شرق و غرب ایران اطلاعات دقیقی در دست نیست.از زمان خشایارشا به بعد
اطلاعات دقیقی در دست نیست.از زمان خشایارشا به بعد بی‌گمان پادشاهان بیشتر سخنانی دربارهٔ زرتشت از زبان مغان می‌شنیدند. اینان هیچ‌گونه مخالفتی با زرتشت و همچنین با مغان نداشتند؛ ولی زرتشت نزد پادشاهان هخامنشی چیزی جز یک نام در آمیزش بزرگ دینی جهانداری پارس نبود. شاهان دارای آیین درباری ویژهٔ خود و دین دولتی خود بودند که با دستگاه سیاسی ایشان یکی بود و از اینرو نمی‌بایست از نوآوری‌های بیهوده متزلزل شود. همینکه مغان ضروری دانستند که جانشینی ایرانی برای ایشتار بابلی بیابند، شاهنشاهان این اندیشه را از نظر کاربرد
بیابند، شاهنشاهان این اندیشه را از نظر کاربرد و سیاست پسندیده یافتند و آیین نوین را رسماً پذیرفتند. ری یا رَگَه پایگاه ویژه تبلیغاتی دین زرتشتی شد و این دین همچون عضوی از آمیزه دینی مغان که رسماً با آن بردباری می‌شد، گسترش یافت. نظریه‌های متفاوت پژوهشگران. با تمام کوشش‌ها و تحقیقات و مباحثاتی که تاکنون انجام شده، به شیوه‌ای راستین آشکار نشده است که دین هخامنشیان چه دینی بوده است. هر یک از دانشمندان برای خود دلایلی یاد کرده و جهت صحت و اثبات دلایل مستنداتی آورده‌اند. شمار مخالفان و موافقان زرتشتی بودن
آورده‌اند. شمار مخالفان و موافقان زرتشتی بودن هخامنشیان در بین پژوهشگران تقریباً برابر است. ریچارد فرای در "کتاب میراث باستانی ایران" نوشته است: تعیین دین پادشاهان پارسی در زمان هخامنشیان بسیار دشوار است. در این باره جز استنباط‌های کلی و غیرقطعی کاری نمی‌توان کرد. در جدول زیر به اختصار نام دانشمندان و نظرات آن‌ها آمده است. رد زرتشتی بودن. نام برخی از مخالفان زرتشتی بودن هخامنشیان به شرح زیر است:رومن گیرشمن، امیل بنونیست، بلیکر، آرتور کریستنسن، کلپ، محمد داندامایف، ژاک دوشن-گیمن، گراردو نیولی، آبراهام
داندامایف، ژاک دوشن-گیمن، گراردو نیولی، آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون، ویلیام مالاندرا، ماریان موله، هنریک ساموئل نیبرگ، یوستین پراشک، واسیلی استروو، گئو ویدن‌گرن، احسان یارشاطر، گئو ویدن‌گرن و مهرداد بهار ژاک دوشن-گیمن می‌نویسد «ساده‌تر به نظر می‌رسد که فکر کنیم هخامنشیان هرگز نه از زرتشت چیزی شنیده بوده‌اند و نه از اصلاحات دینی او.» هنریک ساموئل نیبرگ عقیده دارد که در ساخت‌های بنیادین آیین هخامنشیان هیچ‌یک از ویژگی‌های اساسی آیین زرتشت دیده‌نمی‌شود. او می‌نویسد، زمینهٔ بنیادین دین هخامنشیان، آیین کهن
می‌نویسد، زمینهٔ بنیادین دین هخامنشیان، آیین کهن آریایی است اما در دین آن‌ها نو آفرینی در آیین کهن دیده می‌شود و دین آنان چیزی نو در تاریخ دین ایرانی و آریائی است. این سومین سازمان دینی بزرگ در کنار دین میترا و دین مغان مادی قبل از گسترش دین زرتشت است، روح این دین بیش از همه به دین میترا نزدیک بود. از خصوصیات آن اینست که هیچ روح پیغمبرانه‌ای به هر گونه که مفهوم پیغمبر را تصور کنیم، تأثیر خود را در این دین به جای نگذاشته است. این دین یک دین سیاسی است که از سوی شاهان بزرگ و برای شاهان بزرگ آفریده شده است.
سوی شاهان بزرگ و برای شاهان بزرگ آفریده شده است. مفهوم‌های بنیادین این دین به این صورت باز شناخته می‌شوند که اهورامزدا خدای آسمانی بر همه چیز توانا و دانا و آفرینندهٔ آسمان و زمین به صورت تک‌خداگزینی (هنوتئیسم) است به این معنی که خداوندی برتر از همهٔ خدایان دیگر قرار گرفته است. شاهنشاه نمایندهٔ پیدای اهورامزدا در روی زمین است. این دین دارای پیشگوی و غیبگوی و سحر و جادوی ویژهٔ خود بود اما از نظر ورزش‌های مربوط به حالت خلسه بدون تردید جای چندانی نداشت. تحریکات غیرعادی و پرواز روان که انسان چندان با رغبت دست
غیرعادی و پرواز روان که انسان چندان با رغبت دست از آن‌ها نمی‌کشد، در یک هستی ساده جستجو می‌شد. امیل بنونیست در زرتشتی ندانستن هخامنشیان پیشروی دیگر محققان بوده است. او در کتاب، "دین ایرانی" نوشته است: با توجه به روایات مورخان یونانی و سنگ‌نبشته‌های باقی‌مانده از زمان هخامنشیان هم از نظر باورها و عقاید و هم از نظر مراسم با آیین کهن ایرانی مطابقت دارد، آیینی که در ضمن پرستش اهورامزدا، ایزدان متعدد و نیروهای طبیعت نیز پرستش می‌شدند. این آیین به باورهای ودایی بیشتر از آیین زرتشت نزدیک است. او می‌نویسد: «همه
بیشتر از آیین زرتشت نزدیک است. او می‌نویسد: «همه عنصرهای مثبتی که احتمال می‌رفت گواهی بر یکسان بودن دین هخامنشیان و دین زرتشتی گواهی عرضه کنند یکی پس از دیگری متفاوت و ناسازگار از کار درآمدند.» در آثار آرتور کریستنسن تغییر عقیدهٔ او در مورد آیین هخامنشیان دیده می‌شود. کریستنسن نخست هخامنشیان را زرتشتی می‌دانسته است و در کتاب مزداپرستی در ایران قدیم آورده است که «قبایل ایرانی که آیین زرتشت را پذیرفته بودند، در اراضی ایران پراکنده شدند و چون مشرق و مغرب این کشور را صحاری مرکزی آن از یکدیگر جدا می‌سازد، قبایل
را صحاری مرکزی آن از یکدیگر جدا می‌سازد، قبایل ماد و پارس که به جانب مغرب پیش آمده بودند تقریباً از نظر همکیشان خود، که در مشرق باقی‌مانده بودند، از نظر محو شدند. تکلم به زبانی که تقریباً نزدیک به زبان زرتشت باشد، خاص مردم مشرق بود و در همین قسمت است که قدرت انقلابی دین زرتشت بیشتر زنده مانده بود.» بعدها کریستنسن نظریه قبلی خود را رها کرده و نوشته است قبول این نظریه که کیش زرتشتی پیش از مهاجرت بزرگ قبایل ایرانی منتشر شده، و مادها و پارسیان هنگامی که در نیمهٔ اول قرن نهم پیش از میلاد یا دیرتر شروع به حرکت
اول قرن نهم پیش از میلاد یا دیرتر شروع به حرکت به طرف ممالک غرب کرده بودند دین زرتشتی داشتند و بعدها در نتیجه دوری قبایل از یکدیگر صورت‌های متفاوت دین زرتشتی تکامل است از نظر اینکه زمان زرتشت را زمانی مؤخر از هزار سال پیش از میلاد مسیح دانسته می‌شود، مشکل است. اکنون نظریه بنونیست قانع‌کننده‌تر به نظر می‌آید. آیین هخامنشیان زرتشتی نیست بلکه آیین قدیم ایرانی است. عبدالحسین زرین‌کوب می‌نویسد: دوران هخامنشی نه مغان دین زرتشتی داشتند و نه خانوادهٔ سلطنتی و با توجه به نقشی که مغان در اجرای مراسم مذهبی پارسی‌ها
به نقشی که مغان در اجرای مراسم مذهبی پارسی‌ها داشتند و با در نظر گرفتن این نکته که آیین خاندان هخامنشی ممکن نیست با عقاید طبقات عامه طوایف پارسی مغایرت واقعی داشته‌باشد، پیداست که درین ادوار هنوز دین زرتشتی در بین پارسی‌ها نفوذ نداشته است. ماریان موله بر این باور است که برخلاف برخی همانندی‌ها، چشم‌انداز نظام‌های هخامنشی و گاهانی به کلی از هم متفاوت بوده‌اند. نظام نخست مفهوم سلطنت و اساس نظام دوم مفهوم باروری بوده است. تأیید زرتشتی بودن. بسیاری از پژوهشگران نیز به وجود پژواک آموزه‌ها و آداب زرتشتی در سنگ
نیز به وجود پژواک آموزه‌ها و آداب زرتشتی در سنگ نبشته‌های هخامنشی و منابع باستانی باور دارند: مری بویس، کای بار، کارل کولمن، جرج کامرون، ایگور دیاکونوف، ولادیسلاو دولبا، کارل فریدریش گلدنر، ایلیا گرشویچ، ارنست هرتسفلد، جان هینلز، رولاند کنت، هایدماری کخ، جیمز هوپ مولتن، آلبرت اومستد و یوزف ویزه‌هوفر هرمان لومل، رابرت چارلز زینر از جمله این پژوهشگران هستند. مری بویس که به تفکیک دقیق تعالیم گات‌ها یعنی آموزه‌های خود زرتشت با اوستای نو و حتی آیین کهن آریایی اعتقادی ندارد و هخامنشیان را به‌طور کلی پیرو زرتشت
ندارد و هخامنشیان را به‌طور کلی پیرو زرتشت می‌داند. بویس در مورد حذف شدگی نام زرتشت از کتیبه‌های سلطنتی نوشته است: «همین حذف‌شدگی عجیب و شگفت‌انگیز در سنگ‌نبشته‌های سلطنتی ساسانی و حتی در سنگ‌نبشته‌های کرتیر هم وجود دارد.» به این ترتیب او عقیده دارد که از آنجائیکه هیچ‌کس در زرتشتی بودن ساسانیان شکی ندارد، نبودن نام زرتشت در سنگ‌نبشته‌ها دلیل بر زرتشتی نبودن هخامنشیان نیست. با توجه به اینکه هخامنشیان به خاک سپرده می‌شدند و چنان‌که در دین زرتشتی رسم بود در فضای باز رها نمی‌شدند بویس عقیده دارد که رسم نهادن
باز رها نمی‌شدند بویس عقیده دارد که رسم نهادن جسد در فضای باز به تدریج در دین زرتشتی پذیرفته شده است و به این موضوع توجه می‌کند که در هر حال پادشاه هخامنشی در امر تدفین خود از آلودن عنصرهای مقدس احتراز می‌کرده‌اند. دیاکونوف: تأکید دارد که پادشاهان هخامنشی پیرو اوستای نو بودند. ایلیا گرشویچ، محمد داندامایف، واسیلی آبایفآلبرت اومستد، ویل دورانت، یوهانس هرتل و جرج کامرون این دید سنتی را که زمان زندگی زرتشت مابین سال‌های ۶۶۰ تا ۵۸۲ پیش از میلاد بوده را، قبول دارند و پدر داریوش بزرگ، ویشتاسپ را همان کوی ویشتاسپ
و پدر داریوش بزرگ، ویشتاسپ را همان کوی ویشتاسپ پشتیبان زرتشت می‌پندارند. یوهانس هرتل نوشته است در دورهٔ ویشتاسپ هخامنشی زرتشت با آیین تازهٔ خود ظهور کرد و داریوش قهرمان کیش جدید شد و جنگ او با گئومات مغ تنها صورت جنگی سیاسی نداشت بلکه جنگی مذهبی میان نو مذهبان زرتشتی با مغان مادی نیز بود. هرتسفلد نیز در "کتاب زرتشت و جهان او"، شاهان نخستین هخامنشی را پیرو زرتشت نمی‌داند. هرتسفلد تنها سه پادشاه یعنی داریوش دوم، خشایارشا و اردشیر یکم را زرتشتی می‌داند. دینِ کوروش. دربارهٔ اینکه کوروش چه دینی داشت، اختلاف نظر
دربارهٔ اینکه کوروش چه دینی داشت، اختلاف نظر وجود دارد. به سبب نبودن متن‌های مربوط به خود کوروش و تأثیرگذاری‌های نظرهای شخصی بر تفسیر اثرهای باقیمانده از او نمی‌توان با قاطعیت دربارهٔ باورهای دینی کوروش نظر داد. در بابل و جاهای دیگر، مدارک فراوانی در ارتباط با تسامح و رواداری کوروش در امور دینی به‌دست آمده و هیچ نشانه‌ای از تعصب وی به دین ملی‌اش دیده نشده است. اگرچه بسیاری از پژوهشگران، کوروش را زرتشتی نمی‌دانند، مری بویس قویاً استدلال می‌کند که کوروش خود یک زرتشتی بود که چنان پا جای پای نیاکان خود
خود یک زرتشتی بود که چنان پا جای پای نیاکان خود می‌گذارد، نیاکانی که از سدهٔ هفتم پیش از میلاد هنوز پادشاهان کوچکی در انشان بودند. او خاطرنشان می‌سازد که آتشکده‌ها و نیایشگاه‌های پاسارگاد حاکی از عمل به آیین‌های زرتشتی‌است و متن‌های یونانی نیز به عنوان شاهد آورده‌اند که مغان زرتشتی جایگاه‌های ارزنده‌ای در دربار کوروش داشته‌اند. لوئیس هربرت گری عقیده دارد که کوروش دقیقاً پیرو آیین ایرانیان باستان قبل از گاتاهای زرتشت و بازماندهٔ آن در اوستای جدید بود و خدایانی که مورد تکریم کوروش بودند، با اهورامزدا، میترا،
که مورد تکریم کوروش بودند، با اهورامزدا، میترا، آذر و آناهیتا، قابل تطبیق هستند. وی معتقد است دین کوروش به آیین ارائه‌شده در اوستای جدید نزدیک بوده و دلیلی برای زرتشتی دانستن او وجود ندارد. پرستش آناهیتا. از زمان اردشیر دوم (هخامنشی) (۳۵۹–۴۰۴ ق. م) نام ایزد بانوی آناهیتا در کتیبه‌ها به همراه اهورامزدا و میترا آورده شده و بیان می‌کند که به خواست اهورامزدا، ناهید و میترا کاخ آپادانا ساخته شده است. رومن گیرشمن در این مورد می‌نویسد پرستش آناهیتا توسط اردشیر دوم هخامنشی صورت گرفته است و به دستور او در معابد
دوم هخامنشی صورت گرفته است و به دستور او در معابد شوش، تخت‌جمشید، هگمتانه، بابل (دولت‌شهر)، دمشق و بلخ پیکرهٔ آناهیتا پرستش می‌شده است. مری بویس آغاز پرستش آناهیتا در دوره اردشیر دوم هخامنشی را نوآوری پارسی‌ها می‌داند و بیان می‌کند در شمال تخت جمشید یک مجموعه بزرگ ساختمانی موسوم به «پرستشگاه فرتداره» وجود دارد که متعلق به دوره اردشیر دوم است و احتمالاً این مجموعه یکی از بناهای شاه برای آناهیتا بوده است. زرین‌کوب علت توجه خاص اردشیر به آناهیتا را در روحیه تسامح نسبت به عقاید مذهبی در دوره هخامنشیان بیان
تسامح نسبت به عقاید مذهبی در دوره هخامنشیان بیان کرده است. سه‌گانه‌پرست. ایران‌شناس و پژوهشگر تاریخ هنر ایران یحیی ذکا در مقاله پرتوی نوین بر دین هخامنشیان عنوان کرده است که هخامنشیان زرتشتی نبودند بلکه آنها سه‌گانه‌پرست بودند و به دین «تثلیثی» از خدایان عقیده داشتند که اهورامزدا در رأس و میترا و ناهید در زیردست او قرار داشتند. مدارای مذهبی. ریچارد فرای نوشته است: «از کتیبه‌های پادشاهان هخامنشی بر می‌آید که همهٔ آنان هستی خدایان دیگر را پذیرفته بودند حتی اگر خودشان آن‌ها را پرستش نمی‌کردند.» مری بویس نوشته
خودشان آن‌ها را پرستش نمی‌کردند.» مری بویس نوشته است: «هر توجیه نظری‌ای که در میان بوده باشد، هخامنشیان به‌طور کلی نسبت به دین‌های از پیش موجود در بین مردم تحت فرمان خویش، گونه‌ای خیراندیشی سازنده نشان می‌داده‌اند. چه بسا روحانیان زرتشتی توانسته بودند خدایان نیکوکاری را که غیر ایرانیان می‌پرستیده‌اند را نیز تجسمی از اهورامزدا به‌شمار آورند.» لوح‌های از تخت جمشید به دست آمده که تاریخشان از سال سیزدهم تا بیست و هشتم پادشاهی داریوش متغیر است. به گفتهٔ ریچارد هلک در این لوحه‌های «نام هومبان و شیموت عیلامی در
هلک در این لوحه‌های «نام هومبان و شیموت عیلامی در کنار اهورامزدا و میترا، اداد سامی و خدایان خاص و ناشناختهٔ دیگر دیده می‌شوند که نشان‌دهندهٔ تلفیق‌گرایی مذهبی نیست بلکه این متن‌ها گواهی می‌دهند که دیوان مالی و اداری با خدایان به گونه‌ای یکسان رفتار می‌کرده است.»
خانه وایزمن اکنون موزه‌ای ملی و خانه سابق حییم وایزمن، اولین رئیس‌جمهور اسرائیل و همسرش وره وایزمن است. "خانه وایزمن" در شهر رخووت، اسرائیل واقع شده‌است. طراح "خانه وایزمن" اریک مِندلسون، معمار یهودی‌تبار آلمانی بود. خانه وایزمن در سال ۱۹۳۶ میلادی، ساخته شد. هم‌اکنون "خانه وایزمن" در مالکیت موسسه عالی علوم وایزمن قرار دارد. موزه. در سال ۱۹۷۸ میلادی، "خانه وایزمن" به موزه‌ای ملی تبدیل شد و در آن وسایل، آثار هنری و کلکسیون شخصی حییم وایزمن و همسرش وره وایزمن به نمایش گذاشته شده‌است. هم‌چنین در سال ۱۹۹۱
به نمایش گذاشته شده‌است. هم‌چنین در سال ۱۹۹۱ میلادی، پست اسرائیل، تَمبری پستی را با تصاویری از "خانه وایزمن" منتشر کرد.
اریش مِندلزُن معمار یهودی‌تبار آلمانی بود. وی از پیش‌گامان معماری هیجان‌نمایی در دهه ۱۹۲۰ میلادی بود.
خودروی پلیس خودرویی است به منظور کمک هرچه بیشتر به پلیس جهت گشت زنی و انجام وظائف مربوطِ در رویدادهای مجرمانه و غیرقانونی. خودروی پلیس باید سریع با شتاب و انعطاف پذیر باشد. از این خودرو جهت رسیدن هر چه سریع تر نیروهای پلیس به محل جرم و انتقال مجرمین و مظنونین استفاده می‌شود. همچنین این خودرو به منظور گشت زنی در خیابان‌ها و مناطق مختلف جهت حفظ امنیت کاربرد فراوانی دارد. طراحی خودروهای پلیس با توجه به منطقه و کشور متفاوت است. برخی خودروهای پلیس قابلیت فعالیت در نواحی شلوغ و پر ازدحام را دارند. دسته‌ای از این
نواحی شلوغ و پر ازدحام را دارند. دسته‌ای از این خودروها جهت حمل سگ های پلیس و جا به جایی جوخه‌های پلیس طراحی شده اند. سیر تغییرات ماشین پلیس ایران از دهه ۱۳۲۰ تا دهه ۱۳۸۰. از دهه ۱۳۲۰ که خودروهای آلمانی، انگلیسی و آمریکایی به خدمت شهربانی کل کشور درآمدند تا امروز که از بنز، پژو و زانتیا برای کارهای مربوطِ استفاده می‌شود. شاید کمتر کسی به نوع خودروها و تجهیزات به کار رفته در آنها توجه کرده باشد ولی آنچه مسلم است اینکه صرف‌نظر از قدمت طولانی استفاده از خودرو در این بخش تنها ظرف چند سال اخیر شاهد ارتقای
در این بخش تنها ظرف چند سال اخیر شاهد ارتقای تجهیزات در این خودروها بوده‌ایم به عبارت دیگر خودروهای پلیس شاید بیش از ۶۰ سال جز به چراغ‌های گردان، بی‌سیم و بلندگو به چیز دیگری مجهز نبوده‌اند اما امروز به سیستم‌هایی نظیر دوربین‌های خودکار، دستگاه‌های GPS، لوازم تشخیص مصرف نوشابه‌های الکلی توسط رانندگان، امکانات ماهواره‌ای و رایانه‌ای تجهیز شده‌اند. در ادامه به سیر تحول این خودروها اشاره می‌کنیم. دهه ۱۳۲۰ - مدلی از بنز قدیمی، حدود ۶۷ سال پیش یعنی در سال ۱۹۴۰ میلادی ساخته و برای به کارگیری در شهربانی روانه