payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ سومین دورهٔ مسابقات جام جهانی فوتبال بود که در سال ۱۹۳۸ در فرانسه و با حضور ۱۶ تیم برگزار شد. در این دوره تیم ملی فوتبال ایتالیا به قهرمانی رسید و به اولین تیم تاریخ فوتبال ملی تبدیل شد که از عنوان قهرمانی خود دفاع می‌کند. این دوره، آخرین دورهٔ جام جهانی پیش از جام جهانی ۱۹۵۰ بود و این رقابت‌ها در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ به‌دلیل وقوع جنگ جهانی دوم برگزار نشد. تاریخچه. توپخانه‌ها برای جنگ جهانی دوم آماده می‌شدند و جنگ داخلی، اسپانیا را در حمام خون فرو برده بود. فیفا تصمیم گرفت تا بار دیگر
خون فرو برده بود. فیفا تصمیم گرفت تا بار دیگر سومین جام را در اروپا برگزار کند و تیم ملی فوتبال اروگوئه به همین دلیل از سفر به فرانسه خودداری کرد. اتریش با آنکه گزینش شده بود اما به‌دلیل آن‌که آلمان این کشور را اشغال کرده بود، اجازهٔ حضور نیافت و هیتلر تیم ملی آلمان را وادار به بهره‌گیری از چهار بازیکن اتریشی نمود. در این مسابقه‌ها برای نخستین بار قهرمان دور گذشته و کشور میزبان برگزاری جام جهانی، بدون برگزاری بازی‌های گزینشی در جام شرکت کردند. پیش از دیدار آغازین بین ایتالیا و نروژ، ویتوریو پوزو، مربی تیم
آغازین بین ایتالیا و نروژ، ویتوریو پوزو، مربی تیم ملی ایتالیا، بازیکنانش را با پیراهن سیاه وادار به ادای احترام به سبک فاشیستی نمود و آن‌ها را به همان حال آن‌قدر نگه داشت تا زمانی که سیل ناسزاگویی از سوی تماشاگران ورزشگاه را دربر گرفت. با این حال این تیم بسیار مستحق‌تر از دورهٔ پیش به جام جهانی دست یافت. جالب‌ترین و پرگل‌ترین بازی‌های دور نخست را دو تیم برزیل و لهستان به نمایش گذاردند. «لئونیداس دا سیلوا» بازیکن کوتاه‌قد و سیه‌چهرهٔ برزیلی ملقب به «الماس سیاه» و «ارنشت ویلیموسکی» بازیکن بلندقامت و سفیدپوست
و «ارنشت ویلیموسکی» بازیکن بلندقامت و سفیدپوست لهستان به ترتیب با زدن سه و چهار گل به دروازهٔ یکدیگر ستارگان این دیدار بودند و سرانجام این برزیل بود که در وقت اضافه با زدن دو گل در برابر یک گل و در پایان ۶ – ۵ پیروز از میدان بیرون رفت. در نیمه‌پایانی مربی برزیل مرتکب اشتباه شد و به بهترین بازیکنان تیم خود استراحت داد زیرا برزیل را یک پای فینال می‌دانست اما این دیدار با نتیجهٔ ۲ – ۱ به سود ایتالیا پایان یافت. دیدار پایانی بین ایتالیا و مجارستان ۶۵۰۰۰ تماشاگر داشت. پس از این دوره به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم،
داشت. پس از این دوره به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم، دیدارهای جام جهانی دچار توقفی ۱۲ ساله شد. تیم‌های شرکت‌کننده. در سومین دورهٔ جام جهانی تیم‌های قاره‌های آسیا، آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی و اروپا شرکت کردند. برای نخستین بار یک تیم از آسیا با نام هند شرقی هلند (اندونزی فعلی) در جام جهانی شرکت می‌کرد آسیا آمریکای جنوبی آمریکای شمالی، مرکزی و کشورهای حوزهٔ دریای کارائیب اروپا شیوهٔ امتیازدهی. بازی‌ها به گونهٔ تک‌حذفی برگزار گردید و هر تیمی که شکست می‌خورد از دور مسابقه‌ها کنار می‌رفت. اگر مسابقه‌ای با نتیجهٔ
مسابقه‌ها کنار می‌رفت. اگر مسابقه‌ای با نتیجهٔ مساوی تمام می‌شد، طبق قانون باید دوباره برگزار شده و هنوز قانون ضربات پنالتی وجود نداشت.
جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ مسابقاتی است که در سال ۱۹۵۰ به میزبانی برزیل برگزار شد. ۱۳ تیم در این مسابقات شرکت داشتند. این دوره از جام جهانی چهارمین دوره از این مسابقات بوده و به دلیل جنگ جهانی دوم ۱۲ سال بعد برگزار شد. تاریخچه. آغاز دوبارهٔ جام جهانی پس از جنگ جهانی دوم در ورزشگاه نوبنیادی در کشور برزیل انجام می‌شد که به شکل ماموت بسیار بزرگی با گنجایش بیش از ۲۰۰۰۰۰ تماشاگر تا آن روز بزرگ‌ترین استادیوم ورزشی جهان شناخته شده بود. رویداد دلخراش سقوط هواپیمای تیم ملی فوتبال ایتالیا در ماه مه سال ۱۹۴۹ که هفده
تیم ملی فوتبال ایتالیا در ماه مه سال ۱۹۴۹ که هفده ملی‌پوش ایتالیا و مربی نام‌آور این تیم را به کام مرگ فرستاده بود، از بخت تیم ملی ایتالیا می‌کاست. برای نخستین بار «فیفا» به بریتانیا اجازه داده بود که تیم‌های خود را برای گرفتن دو مقام در بازی‌ها شرکت دهد ولی اسکاتلند (یکی از تیم‌های اتحادیه فوتبال بریتانیا) که در آغاز ادعا نموده که یکی از بزرگان این جام خواهد بود، در «همپدن پارک» ۱ – ۰ شکست خورد و در نتیجه انگلستان می‌باید به تنهایی پرچم کشورش را به دوش می‌کشید. انگلستان علی‌رغم بازیکنانی همچون استنلی
می‌کشید. انگلستان علی‌رغم بازیکنانی همچون استنلی ماتیوس، الف رمزی و تام فینی ناباورانه از آمریکا و اسپانیا شکست خورد. در این دوره از بازی‌ها، مرحلهٔ نیمه‌پایانی وجود نداشت و چهار تیمی که از گروه‌های خود بالا می‌آمدند، در بازی‌های دوره‌ای به دیدار یکدیگر می‌رفتند تا بر اساس امتیاز قهرمان را بشناسانند. اروگوئه علی‌رغم درخشش در دور مقدماتی، در فینال دوره‌ای، نیمه نخست را برابر اسپانیا و سوئد بازنده بود و به سختی در نیمهٔ دوم برنده شد. مردم برزیل چنان از قهرمانی خود مطمئن بودند که پیش از برگزاری دیدار پایانی
خود مطمئن بودند که پیش از برگزاری دیدار پایانی با اروگوئه، ترانهٔ پیروزی ملی را سروده و آن را آمادهٔ پخش نموده بودند ولی این آهنگ هیچ‌گاه شنیده نشد. برزیل با آن که در آغازین دقیقه‌های نیمهٔ دوم دروازه‌ی اروگوئه را گشود اما در ادامه پذیرای ۲ گل گردید تا در پایان این دیدار به جز مارش عزا آهنگ دیگری شنیده نشود. ۲۰۵۰۰۰ تماشاگر برای این نتیجهٔ غیرمنتظره در ورزشگاه ماراکانا اشک ریختند. تیم‌های شرکت کننده. در چهارمین دورهٔ جام جهانی تنها تیم‌های قاره‌های آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی و اروپا شرکت کردند. آمریکای
جنوبی، آمریکای شمالی و اروپا شرکت کردند. آمریکای جنوبی آمریکای شمالی، مرکزی و کشورهای حوزهٔ دریای کاراییب اروپا شیوهٔ امتیازدهی. بازی‌ها به صورت لیگی برگزار می‌شد، هر تیم با تمام تیم‌های دیگر گروه خود بازی می‌کرد. برای هر برد ۲ امتیاز، برای تساوی ۱ امتیاز و برای باخت صفر امتیاز به تیم‌ها داده می‌شد. از هر گروه یک تیم بالا می‌آمد. در این دوره از بازی‌ها، مرحلهٔ نیمه‌پایانی وجود نداشت و چهار تیمی که از گروه‌های خود بالا می‌آمدند، در بازی‌های دوره‌ای به دیدار یکدیگر می‌رفتند تا بر اساس امتیاز قهرمان را
دیدار یکدیگر می‌رفتند تا بر اساس امتیاز قهرمان را بشناسانند. گروه‌بندی. این بازی‌ها در دو گروه چهار تیمی، یک گروه سه تیمی و یک گروه دو تیمی برگزار شد. نتایج مرحلهٔ گروهی. در جداول زیر: مرحله پایانی. پایانی. ریو دو ژانیرو - ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۰ گل: شیافینو، گیخیا (اروگوئه) – فرایچا () داور: ریدر (انگلستان) تماشاگر: ۲۰۵۰۰۰ نفر
آگنیتوم یک شرکت روسی تولیدکننده نرم‌افزارهای امنیتی است. تاریخچه. شرکت آگنیتوم در سال ۱۹۹۹ در شهر سنت پترزبورگ روسیه تأسیس شد. هدف این شرکت ارائه نرم‌افزارهای امنیتی بود که به سادگی و با قابلیت بالا برای کاربران رایانه‌های خانگی قابل استفاده باشد. اولین نرم‌افزارهای این شرکت یعنی جیمر و تائواسکن برای شناسایی و جلوگیری از حملات هکرها ارائه شدند. موفقیت نرم‌افزار تائواسکن به حدی بود که جایزه «انتخاب سردبیر» مجله پی‌سی مگزین را در می‌سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. در مارس ۲۰۰۲ شرکت آگنیتوم دیوارآتش اوت‌پست فایروال پرو
۲۰۰۲ شرکت آگنیتوم دیوارآتش اوت‌پست فایروال پرو را برای اولین بار در دو نسخه رایگان و پولی منتشر ساخت. این نرم‌افزار نسخه کامل‌تر شده نرم‌افزار جیمر بود. در سال ۲۰۰۵ نرم‌افزار اوت‌پست آفیس فایروال که بعدها به اوت‌پست نت‌ورک سکیوریتی تغییر نام یافت را برای کاربران تجاری و شرکتی ارائه کرد. در سال ۲۰۰۷ شرکت آگنیتوم اعلام کرد که اولین نرم‌افزار ضدهرزنامه خود به نام اسپم تری‌یر را منتشر می‌سازد. ضدویروس اوت‌پست و اوت‌پست سکیوریتی سوئیت دیگر نرم‌افزارهای امنیتی آگنیتوم بودند که در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹منتشر شدند.
بودند که در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹منتشر شدند. محصولات. سه محصول اصلی شرکت آگنیتوم عبارتند از: ضدویروس اوت‌پست و نرم‌افزار رایگان اسپم تری‌یر از دیگر محصولات شرکت آگنیتوم است. پیوند به بیرون. جوایز
کاروانسرای خانات بزرگ‌ترین کاروانسرای درون‌شهری تهران در شمال میدان شوش، جنوب چهارراه مولوی، خیابان صاحب جمع میدان امین السلطان واقع شده‌است. مساحت این بنا حدود ۱۰۵۰۰ متر مربع و دارای ۷۰ حجره داخل حیاط و ۴ بازارچه پشت حجره‌ها با دربی به ارتفاع شش متر از چوب روسی و ۴۰ گل میخ ساخته شده‌است. معماری آن به شیوهٔ آجر کاری است و دارای دو بخش حیاط و راهروی ورودی است. این کاروانسرا در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ به شماره ۱۰۴۱۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. به علت آتش‌سوزی سال ۱۳۵۷ بلااستفاده بود و در نهایت در اسفند
سال ۱۳۵۷ بلااستفاده بود و در نهایت در اسفند ماه سال ۱۳۸۸ جهت برپایی جشن نوروزی بازگشایی مجدد شد.و در حال حاضر بورس خشکبار تهران است. پیشینه. ساخت کاروانسرای خانات را به اواخر دوران ناصرالدین شاه قاجار و سال‌های حدود ۱۳۰۰ هجری قمری نسبت داده‌اند. در نقشه تهران نیز که در سال ۱۳۰۹ هجری قمری توسط نجم الملک تهیه شده، عمارت کاروانسرا وجود دارد. کاروانسرا در جوار جاده برون‌شهری تهران یعنی «جاده حضرت عبدالعظیم» بنا گردید که آن زمان از خارج بافت تهران قرار داشته‌است. تا اواسط سلطنت ناصرالدین شاه تهران هنوز در حصار
تا اواسط سلطنت ناصرالدین شاه تهران هنوز در حصار صفوی که در سال ۹۶۱ هجری قمری بنا گردیده بود، محصور بود و در این زمان حصار قدیمی تهران خراب و حصار جدید ناصری گرداگرد آن ساخته شد و بدین ترتیب ضلع جنوبی حصار از خیابان مولوی به خیابان شوش تغییر کرد و با توسعه شهر، کاروانسرای خانات داخل تهران افتاد. معماری. عمارت کاروانسرای خانات، بزرگترین بنا در نوع خود در داخل بافت مرکزی شهر تهران و همچنین داخل بافت تاریخی بوده که فاقد حریم مصوب می‌باشد. کاروانسرا تاکنون کاربری خود را حفظ کرده‌است. کاروانسرای خانات در زمینی
خود را حفظ کرده‌است. کاروانسرای خانات در زمینی قرار گرفته‌است که اضلاع چهار گوشه آن غیر متقارن است اما صحن بنا از محوطه‌ای چهارگوش و متقارن شکل گرفته و به این ترتیب قناسی زمین از دید بازدیدکننده پنهان مانده‌است. در صحن بنا حجره‌های متقارن که تعداد آن به ۷۰ واحد می‌رسد، استقرار یافته‌اند. صحن دارای دو ایوان است که یک ایوان در سمت شرق به ورودی اصلی بنا راه دارد و ایوان دیگری در غرب به ورودی دوم بنا منتهی می‌شود. ورودی اصلی بنا با دالانی که در اطراف آن حجرات بزرگی قرار دارند به بازار امین السلطان راه دارد. در
قرار دارند به بازار امین السلطان راه دارد. در ضلع شمال شرقی پس از عبور از یک دالان به باربند می‌رسیم که در قدیم محل نگهداری چهارپایان بوده‌است. در ضلع شمال، جنوب و شرق محوطه سه بازارچه تعبیه شده که غیر متقارن بودن ملک را پوشانیده است. کاربری‌های فرهنگی. اولین بهره‌برداری رسمی از کاروانسرا بعد از مرمت در اسفند ماه سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ جهت برگزاری جشن ملی نوروز بود. همچنین بخشی از لوکیشن‌های فیلم یکی از ما دو نفر ساخته تهمینه میلانی در این کاروانسرای برداشته شده‌است. سریال‌هایی نظیر برادر، پرده نشین، برادر
شده‌است. سریال‌هایی نظیر برادر، پرده نشین، برادر جان و … نیز لوکیشن‌هایی در این کاروانسرا ضبط کرده‌اند. همچنین در سال ۱۳۹۲ در بخشی از این کاروانسرا، سفره خانه سنتی بازگشایی شده‌است. معماری کاروانسرا به شیوه آجر کاری و گره‌سازی می‌باشد و باربرهای آن دیوار حمال آجری است و با مصالح آجر، ملات گل، آهک، گچ، سنگ، چوب و سفال احداث شده‌است.
برون سپاری دانش به معنا استفاده از دانش متخصصین خارج از سازمان برای پیشبرد برنامه‌های داخل سازمان می‌باشد. به عنوان مثال در برون سپاری دانش برای تهیه محتوای برنامه‌های آموزشی، متخصصین حوزه مورد نظر فراخوانده می‌شود و در بین آنها مصاحبه‌ای برگزار می‌شود و پس از کسب معیارهای موردنظر دامنه منابع محتوای دوره و محتوای دوره تدوین می‌شود. در تمام مراحل، مدیر پروژه بر کار مجریان تهیه محتوا نظارت دارد و در صورت تایید نهایی به اداره کنترل کیفیت سازمان ارائه می‌شود. پس از تایید اداره کنترل کیفیت، برنامه آموزشی مورد
پس از تایید اداره کنترل کیفیت، برنامه آموزشی مورد نظر به گروه طراحی آموزشی داده می‌شود تا محتوای دوره آموزشی به صورت دوره افزار آنلاین درآید.
امام‌زاده عبدالله امام‌زاده‌ای در منطقه‌ی شهر ری در جنوب تهران است. نسب این امام‌زاده به امام سجاد می‌رسد. همچنین تعداد زیادی از مشاهیر مذهبی، علمی، ادبی و سیاسی در آن‌جا مدفون هستند. گمان می‌رود بقعه‌ی داخلی آن مربوط به دوره‌ی صفوی باشد. آرامگاه‌های خانوادگی واقع در محوطه‌ی این امام‌زاده به سبک معماری دوره‌ی قاجار و پهلوی اول و دوم ساخته شده‌اند و دفن مردگان مگر در گورهای از پیش خریداری شده در آن‌جا از دهه‌ی پنجاه متوقف شده‌است. مجموعه گورستان امام‌زاده عبدالله در چهارده اردیبهشت ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی
عبدالله در چهارده اردیبهشت ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد.
هنری دریفوس طراح صنعتی آمریکایی و نویسندهٔ مطالب مرتبط با طراحی بود. زندگینامه. دریفوس در دوم مارس ۱۹۰۴ در نیویورک زاده شد. او از پیشگامان طراحی بر اساس اصول ارگونومی و مبحث سنجش و اندازه گیری بدن انسان بود و طراحی‌هایش طیف وسیعی از محصولات همچون تلفن، جارو برقی، تلویزیون، ماشین‌های کشاورزی و بخش داخلی هواپیماها را شامل می‌شد. او همچنین نخستین رئیس جامعهٔ طراحی صنعتی آمریکا (IDSA) بود. هنری دریفوس در تاریخ ۵ اکتبر ۱۹۷۲ همراه با همسرش که مبتلا به سرطان کبد بود در خانهٔ خود در کالیفرنیا دست به خودکشی زد و جسد
در خانهٔ خود در کالیفرنیا دست به خودکشی زد و جسد آنها که بر اثر مسمومیت با گاز مونو اکسید کربن درگذشته بودند در اتومبیلی پیدا شد.
محشر نصراللهی فرد معروف به دی‌جی مریم (زادهٔ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۵ در تهران) خواننده اهل ایران است. زندگی هنری. او علیرغم زندگی در خانواده ای مذهبی و سنتی موسیقی و آواز را از کودکی شروع نمود. در نوجوانی چندین کنسرت اختصاصی برای زنان اجرا کرد که در واقع به مولودی‌خوانی‌های مذهبی مربوط می‌شد، تا این‌که در سال ۱۳۸۲ کاستی با صدای او در ایران منتشر شد. کاستی که ادعا می شد هنگام اجرای آزمایشی سرقت شده بود. خوانندهٔ این ترانه‌ها با نام‌هایی چون دی‌جی مریم و مریم رها شناخته می‌شد، ولی هویت واقعی او مشخّص نبود، هرچند
شناخته می‌شد، ولی هویت واقعی او مشخّص نبود، هرچند تصاویری جعلی، کلیپی ساختگی و شایعاتی مختلف از او منتشر شده‌بود. نصراللهی پس از آن تحت فشار قرار گرفته، مدتی را در حبس خانگی به‌سر برد و حتی اقدام به خودکشی کرد. او در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۱۳۸۴ کنسرتی را در حمایت از اکبر هاشمی رفسنجانی در سالن تختی ورزشگاه عضدی رشت برای زنان برگزار کرد که در آن حدود ۵ تا ۷ هزار نفر شرکت داشتند. نصراللهی یک سال بعد ادعا کرد که او را مجبور به برگزاری این کنسرت انتخاباتی کرده بودند. وی در سال ۱۳۸۵ در مصاحبه‌ای
انتخاباتی کرده بودند. وی در سال ۱۳۸۵ در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی اعلام کرد که از ایران خارج شده و قصد دارد فعالیت خود را در خارج از ایران ادامه دهد.
اولان‌اوده (به زبان بوریاتی: Улаан-Үдэ ،Ulaan-Üde) پایتخت جمهوری بوریاتیا در روسیه است. این شهر سومین شهر بزرگ سیبری است. این شهر در هم‌ریزشگاه رود اودا با سِلِنگا و در ۱۰۰ کیلومتری جنوب خاوری دریاچه بایکال جای گرفته‌است. بر پایهٔ سرشماری ۲۰۰۲ جمعیت این شهر در آن سال ۳۵۹٬۳۹۱ نفر بود. پیشینه. مردمان نخستینی که در این بخش نشیمن داشتند از قوم اِوِنْک بودند و پس از آن مردم مغول‌تبار بوریات در این منطقه ساکن شدند. سکونتگاه اولان‌اوده در سال ۱۶۶۶ به‌دست کازاکهای روس بنیاد شد و اودینسکویه نام گرفت. این سکونتگاه به
بنیاد شد و اودینسکویه نام گرفت. این سکونتگاه به خاطر جای‌گیری مناسب جغرافیایی رشدی شتابان داشت و سپس تبدیل به یک کانون بازرگانی در مسیر روسیه به چین و مغولستان شد. اودینسکویه در سال ۱۶۹۰ میلادی مرکز منطقه فرابایکال شد. اودینسکویه در سال ۱۷۷۵ به عنوان شهر به رسمیت شناخته شد و اودینسک نام گرفت. نام آن در سال ۱۷۸۳ به وِرخْنه‌اودینسک دگرگون شد. شهر در سال ۱۸۷۸ در پی یک آتش‌سوزی بزرگ آسیب زیادی دید ولی پس از آن به طور تقریباً کامل بازسازی شد. رسیدن راه آهن سراسری سیبری به این شهر باعث گسترش بسیار زیاد جمعیت آن
سیبری به این شهر باعث گسترش بسیار زیاد جمعیت آن شد. نام این شهر در ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۹ به اولان‌اوده تغییر یافت. منابع. Wikipedia contributors, "Ulan-Ude," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 31, 2010).
در اسطوره‌شناسی، از واژهٔ افسانَک برای نامیدن عنصرهای بنیادین، تجزیه ناپذیر و دگرگون‌ناپذیر در هر اسطوره بهره می‌گیرند. برای نمونه موضوع چشم اسفندیار (تنها نقطهٔ آسیب‌پذیر اسفندیار) یکی از واحدهای افسانه‌پردازی در افسانه‌های ایرانی و همین موضوع به شکل پاشنه آشیل موضوعی افسانه‌ای در اسطوره‌های یونانی است بنابراین موضوع یک افسانک به‌شمار می‌آید. افسانک‌ها در یک اسطوره مانند ملکول‌ها در یک بدن هستند و پاره‌های شکل‌دهندهٔ آنند.
اُپال ، یا سنگ چشم گربه (نام‌های دیگر: اوپال، عین‌الهَر، عین‌الشمس) گونه‌ای از سنگ‌های بهادار است. اپال گونهٔ بی‌شکل و نرم‌تر از دُر کوهی (SiO2·nH2O) است. سنگ اُپال یک سیلیس آبدار است که میزان آب آن تا ۲۰ درصد هم می‌رسد. این سنگ ممکن است بی‌رنگ باشد ولی در رنگ‌های سفید، آبی شیری، خاکستری، سرخ، زرد، سبز، قهوه‌ای و سیاه یافت می‌شود. اپال‌های سفید و سبز بیش از دیگر رنگ‌ها یافت می‌شوند و کمیاب‌ترین گونه، سرخ بر زمینهٔ سیاه معروف به اُپال آتشی است. تفاوت‌ها در بازتاب رنگ تابعی از اندازهٔ رشد در طول موج‌های سرخ و
رنگ تابعی از اندازهٔ رشد در طول موج‌های سرخ و فروسرخ است. سنگ اُپال یک کانی‌وار ژله‌مانند است که در دمایی نسبتاً پایین ته‌نشین گردیده و می‌تواند در شکاف‌ها و درزه های تخته‌سنگهای آذرین شکل بگیرد. این سنگ بیشتر در شکاف‌های لیمونیت، ماسه‌سنگ، ریولیت، مارن و بازالت شکل می‌گیرد. اپال، نگین ملی کشور استرالیا است. اپال با از مجموعه کانی هاست و خواص فیزیکی و شیمیایی آن شبیه آگات است. دارای لومینانس فراوان سبز تازرد- است. همچنین این سنگ از کلمه یونانی Hualos به معنی شیشه اخذ شده‌است. محلول در KOH , HF متغیر - درصد
شیشه اخذ شده‌است. محلول در KOH , HF متغیر - درصد H2O بین ۲۷–۱ درصد در تغییر است و ادخال‌های Ca-Mg-Al -Fe-As نیز دارد. برای اولین بار در سرونیکای اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور منشوری، رنگ آبی یا سبز، شفاف، شکستگی صدفی، جلای شیشه‌ای و در رده‌بندی اکسید است و منشأ آتشفشانی دارد .
اَنگُشتَر یا حَلقهٔ دست یا رینگ نواری معمولاً از جنس‌های مختلف مانند فلز، چوب، شیشه و پلاستیک است که معمولاً به عنوان آلت زینتی به دور انگشتان دست قرار می‌گیرد. نخستین بار مصریان باستان بودند که با استفاده از چرم و یا نی حلقه‌هایی می‌ساختند. انگشتر که به انگشت می‌شود یکی از نمادین‌ترین جواهر آلات است زیرا بعضی از انگشترها حلقه ازدواج هستند و بعضی از انگشترها میراث خانوادگی اشخاصند که از مادر یا پدر آنها به ارث رسیده‌است. حلقه‌های ویژه انگشت دست را انگشتر نیز می‌گویند. حلقه‌های زینتی دیگری برای بازو یا گردن
می‌گویند. حلقه‌های زینتی دیگری برای بازو یا گردن نیز وجود دارد. برخی از انگشترها بسیار بزرگ و درشت هستند که برای دستان ظریف و کوچک مناسب نیست. اما افرادی با انگشتان کشیده در انتخاب مدل انگشتر آزادند. یکی از قسمتهای مهم در هر انگشتر رکاب است، که هم نگین را در خود جای می دهد و هم تاثیر بسزایی بر زیبایی انگشتر دارد. گونه‌ها. انگشتر عقیق. انگشتر عقیق، انگشتری معمولاً با رکاب نقره است که سنگ زینتی آن سنگ عقیق باشد و سنگ عقیق نوعی در کوهی و از جنس سیلیس می‌باشد. انگشتر عقیق انواعی دارد که به علت تفاوت رنگ‌ها و
انگشتر عقیق انواعی دارد که به علت تفاوت رنگ‌ها و طرح‌ها یا براقیت و … به اسامی مختلفی نامگذاری شده‌است، با ارزش‌ترین نوع آن عقیق یمنی است. انگشتر ازدواج. انگشتر ازدواج در مراسم ازدواج و به عنوان نشان و نماد عهد و پیمان بین دو نفر در نظر می‌شود و عموماً پس از قرائت خطبه عقد و با جابجایی بین خانم و آقا به صورت پیشکش استفاده آن آغاز گشته و به منظور نشان دادن پایبندی به عهد و پیمانِ زناشویی تا پایان عمر به عنوان یادگاری مهم حفظ می‌شود. انگشتر نمادین و سمبلیک. این سبک از انگشتر بیشتر در بین افراد عضو در
این سبک از انگشتر بیشتر در بین افراد عضو در کلوپ‌های خاص، فارغ التحصیلان دانشگاه یا محصلین، اعضای باشگاه‌های ورزشی و غیره کاربرد دارد و غالباً شامل انگشترهای متحدالشکلی می‌شود که اعضا به نشانه اشتراک فکری، شغلی یا موارد دیگر سفارش داده و از آن استفاده می‌کنند. روش‌های ساخت انگشتر. انگشتر به دو روش سنتی یا دست‌ساز و ماشینی یا ریختگری ساخته می‌شود. انگشتر دست‌ساز. انگشترهای دست‌ساز با روش سنتی و ابزارهای ابتدایی ساخته می‌شوند. در این روش هنرمند انگشتر را با ابزارهای ابتدایی و به روش سنتی می‌سازد. تمام زیبایی
ابتدایی و به روش سنتی می‌سازد. تمام زیبایی اثر به ذوق، سلیقه و مهارت هنرمند بستگی دارد. روش ریختگری یا ماشینی. در این روش با استفاده از طراحی کامپیوتری، ساخت مدل با رزین، قالب‌گیری و ماشین آلات ریختگی انگشترها تولید می‌شوند. گرچه در این روش حجم تولید محصولات بسیار بالاتر از انگشترهای دست‌ساز می‌باشد ولی انگشترهای دست‌ساز به جهت هنر دست و اعتبار هنرمند خالق اثر ارزش بیشتری از انگشترهای ماشینی دارند. تولید انگشتر نقره دست‌ساز در ایران. آمار دقیقی از میزان تولید انگشتر نقره در کشور در دسترس نیست اما مطابق نظر
انگشتر نقره در کشور در دسترس نیست اما مطابق نظر اکثر خبرگان و صاحبنظران این صنعت شهرهای تبریز، زنجان، مشهد، قم، اصفهان، تهران و یزد مهمترین و فعالترین استانهای تولید کشور در این زمینه میباشند. اکثر کارهای تولید شده در شهرهای قم و اصفهان در زمره کارهای نفیس به حساب آمده و توسط استادکاران این شهرها و با صرف زمان زیاد تولید می‌شود اما اکثر کارهای تولید شده در شهر مشهد به روش سری کاری تولید میشود. در این روش قسمت‌ها و تراش‌های مختلف یک انگشتر توسط چند نفر انجام شده و سرعت تولید محصولات بسیار زیاد می‌شود. با
شده و سرعت تولید محصولات بسیار زیاد می‌شود. با این حال کیفیت این انگشترها نسبت به انگشترهای دستساز تولید شده در استانهای قم و اصفهان پایین‌تر می‌باشد. شهر مشهد تعداد کارگاههای بیشتری نسبت به قم دارد و در عین حال تولید انگشتر آن بسیار بیشتر از مجموع تولیدات سایر شهرها می‌باشد. این امر به دلیل تولید انگشتر به صورت سری سازی و با حجم زیاد است. پس از مشهد، قم قطب تولید انگشتر ایران به حساب آمده و اکثر تولیدکنندگان این شهر به ساخت انگشترهای دستساز هنرمندانه می‌پردازند. آثار ملی ایران. شهر قم به واسطه وجود تعداد
آثار ملی ایران. شهر قم به واسطه وجود تعداد زیاد هنرمندان انگشترساز از سوی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران در دومین جلسه مراسم اعطای گواهی‌نامه شهرها و روستاهای ملی صنایع‌دستی که صبح روز دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۹ در محل سالن آبی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران برگزار شد، به عنوان شهر ملی انگشتر انتخاب گردید.
جدول‌گیر فنرها یا سیم‌های ضخیمی هستند که در کناره‌های یک خودرو نصب می‌شوند تا به برخورد آن‌ها با جدول یا دیگر اشیاء به راننده هشدار بدهد که بیش از اندازه به کنارهٔ راه نزدیک شده‌است. جدول‌گیرها در پایین خودرو و در نزدیکی چرخ‌ها نصب می‌شوند و هنگامی که خودرو در پیچ‌ها به جدول یا تیرهای نصب‌شده در کنار راه نزدیک بشود صدای جدول‌گیر برخوردکننده، باعث آگاه شدن راننده از فاصله کم با کنار راه می‌شود. جدول‌گیرها بیشتر برای خودروهایی با تایر بغل‌سفید استفاده می‌شد زیرا کاربرد آن‌ها در تمیز و بی‌نقص نگه داشتن رنگ
زیرا کاربرد آن‌ها در تمیز و بی‌نقص نگه داشتن رنگ سفید بغل تایرها اهمیت داشت. از جدول‌گیرها امروزه بیشتر در خودروهای آمریکایی مدل هات راد برای دادن ظاهری قدیمی (دههٔ ۱۹۵۰) به آن‌ها استفاده می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "Curb feeler," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 31, 2010).
آتشدان اَبنون ستون آتشدانی مربوط به دوره ساسانی است که در برم دلک در ۱۰ کیلومتری شرق شیراز کشف شد و در حال حاضر در باغ نارنجستان قوام نگهداری می‌شود. سنگ‌نوشته‌ای بر اطراف آتشدان نوشته شده‌است. موضوع کتیبه بنای آتشگاهی به فرمان ابنون، آیینیگ (رئیس تشریفات) دربار، به یادبود پیروزی شاپور یکم در ۲۴۳ میلادی بر سپاه مهاجم روم است. بر چهار طرف این پایهٔ آتشدان پنج چهره تصویر شده و زیر هر یک نام و عنوان صاحب آن آمده‌است. این آتشدان در سال ۱۳۶۵ در هنگام تعمیر و گسترش صحن امامزاده‌ای به نام امامزاده ابراهیم در
گسترش صحن امامزاده‌ای به نام امامزاده ابراهیم در نزدیکی نصرآباد در ۱۰ کیلومتری شرق شیراز کشف گردید و به نارنجستان قوام منتقل شد. نام و تصویر اردشیر بابکان، شاپور یکم، بهنام، اسپیز و ابنون بر این آتشدان موجود است. در بالای این تصاویر کتیبه‌ای حلقه‌وار در سه سطر در دور ستون کنده شده‌است و موضوع آن بنای آتشگاه به یادبود پیروزی شاپور یکم است. این آتشدان در سال سوم سلطنت شاپور ساخته شده‌است.
کتیبه شاپور یکم در حاجی آباد در درهٔ رودخانه پلوار در نزدیک آبادی حاجی‌آباد در جایی به نام غار شیخ علی یا زندان جمشید کتیبه‌ای بر صخرهٔ کوه به دو زبان پارسیگ و زبان پهلویگ نگاشته شده‌است. این ناحیه در چند کیلومتری نقش رستم قرار دارد و جزو ناحیهٔ استخر قدیم بوده‌است. تحریر فارسی میانه دارای ۱۶ سطر و پارتی دارای ۱۴ سطر است. در ابتدا شاپور یکم نام و عنوان خود و پدر و جدش را ذکر می‌کند و سپس مضمون کتیبه می‌آید که دربارهٔ تیراندازی وی است. کتیبه با جمله‌ای دعایی پایان می‌گیرد. پس از انتشار این کتیبه ظاهراً چندین
می‌گیرد. پس از انتشار این کتیبه ظاهراً چندین بار متن آن بر روی لوح نقره یا سنگ کپی شده است و یکی از آنها در موزه بریتانیا ست که دارای ۲۱ سطر است. سطرهای ۱ تا ۱۴ رونوشتی از تحریر پارتی و سطرهای ۱۵ تا ۲۱ احتمالاً به قلمی دیگر، تحریری است از ابتدای همین کتیبه.
آرته (ARTE؛ مخفف عبارت فرانسوی "Association Relative à la Télévision Européenne") شبکه تلویریونی فرانسوی-آلمانی است که عمده فعالیت آن در زمینه فرهنگ و هنر است. این شبکه خود را به عنوان شبکه فرهنگ اروپا توصیف کرده و هدفش را افزایش کیفیت برنامه‌ها به‌ویژه در بخش‌های فرهنگی و هنری بیان می‌کند. دفتر مرکزی این شبکه در استراسبورگ در فرانسه است؛ تأسیساتی هم در ایسی‌لمولینو در نزدیکی پاریس و بادن-بادن در آلمان دارد.
ایلان ریوْ ماسک (به ؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۷۱) یک سرمایه‌گذار و صاحب کسب‌وکار است که بابت هدایت شرکت‌های تسلا، اسپیس‌اکس، شبکه اجتماعی اکس (توییتر سابق) و وزارت کارآمدی دولت شناخته شده است. ماسک از سال ۲۰۲۱ یکی از ثروتمندترین افراد جهان به‌شمار می‌رود؛ "فوربز" تا مهٔ ۲۰۲۵، دارایی خالص او را ۴۲۴٫۷ میلیارد دلار آمریکا برآورد کرد. ماسک در خانواده‌ای ثروتمند در پرتوریا به دنیا آمد. او مدت کوتاهی در دانشگاه پرتوریا به تحصیل پرداخت و در ۱۸ سالگی به کانادا رفت که از طریق مادر کانادایی‌تبارش تابعیت این کشور را به دست
مادر کانادایی‌تبارش تابعیت این کشور را به دست آورد. دو سال بعد به دانشگاه پنسیلوانیا رفت و در آن‌جا کارشناسی اقتصاد و کارشناسی فیزیک خود را گرفت. او سپس در سال ۱۹۹۵ برای تحصیل در دانشگاه استنفورد به کالیفرنیا نقل مکان کرد اما بعد از دو روز ترک تحصیل کرد و به‌همراه برادرش کیمبال، شرکت نرم‌افزاری راهنمای سفر آنلاین زیپ۲ را تأسیس کرد. این شرکت نوپا در سال ۱۹۹۹ به‌مبلغ ۳۰۷ میلیون دلار توسط کامپک خریداری شد و با ۱۲ میلیون دلاری که به‌دست‌آورد، ماسک همان سال مشترکاً بانکداری مستقیم X.com را تأسیس کرد که در سال
بانکداری مستقیم X.com را تأسیس کرد که در سال ۲۰۰۰ با کنفینیتی ادغام شد و باعث تشکیل پی‌پل شد. ای‌بی در سال ۲۰۰۲ پی‌پل را به‌مبلغ ۱٫۵ میلیارد دلار خریداری کرد و همان سال، ماسک با ۱۰۰ میلیون دلار مبلغ به‌دست‌آمده، شرکت خدمات پرواز فضایی اسپیس‌اکس را تأسیس نمود. ماسک در سال ۲۰۰۴ سرمایه‌گذار شرکت تولیدکنندهٔ وسایل نقلیه الکتریکی تسلا موتورز (اکنون شرکت تسلا) شد. سپس رئیس هیئت مدیره و طراح محصولات تسلا شد و در سال ۲۰۰۸ سمت مدیرعاملی را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۶، او در بنیان شرکت خدمات انرژی خورشیدی سولارسیتی
او در بنیان شرکت خدمات انرژی خورشیدی سولارسیتی نقش داشت که بعداً توسط تسلا خریداری شد و به تسلا انرژی تبدیل شد. او در سال ۲۰۱۵ مؤسسهٔ تحقیقاتی ترویج هوش مصنوعی به‌نام "اوپن‌ای‌آی" را مشترکاً تأسیس کرد. ماسک سال بعد مشترکاً شرکت فناوری عصبی نیورالینک را با هدف توسعهٔ واسط مغز و رایانه و همچنین شرکت احداث تونل بورینگ را بنیان نهاد. ماسک سامانه ترابری ریلی تندرو یعنی هایپرلوپ را مطرح کرده است. او در سال ۲۰۲۱ به عنوان شخص سال مجله "تایم" انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۲، توییتر را به‌مبلغ ۴۴ میلیارد دلار خریداری کرد.