payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افزایش یافته‌است. این به این معنی است که وسایل نقلیه زمان خلوت کمتری در ترافیک دارند و موتورهای خودرو به حداقل مصرف سوخت نزدیک‌تر می‌شوند. در مناطق مرزی، سطوح PM 2.5 بیش از 400 (ug/m3) ثبت شد، در حالی که در مناطق داخلی دهلی، به‌طور متوسط بین ۱۵۰ تا ۲۱۰ ثبت شد. با این حال، شهر دوارکا، واقع در ناحیه جنوب غربی، سطح آلودگی هوا به میزان قابل توجهی پایین است. در پردیس دانشگاه NSIT، واقع در بخش 3 Dwarka، سطح آلودگی به 93 PPM کاهش یافت. در ۷ نوامبر ۲۰۱۷، انجمن پزشکی هند به دلیل سطح بالای آلودگی وضعیت اضطراری
پزشکی هند به دلیل سطح بالای آلودگی وضعیت اضطراری بهداشت عمومی اعلام کرد. بیشترین در منطقه باغ پنجابی با شاخص کیفیت هوا ۹۹۹ و در منطقه RK Puram با شاخص ۸۵۲ است. کمترین شاخص ثبت شده مربوط به منطقه آناند ویهار با شاخص ۳۱۹ است سطوح PM2.5 در ۷۱۰ ثبت شد میکروگرم بر متر مکعب، بیش از ۱۱ برابر حد مجاز سازمان جهانی بهداشت. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸، دهلی نو آلوده‌ترین پایتخت از میان ۶۱ پایتخت در سراسر جهان بود. در دسامبر ۲۰۱۹، مؤسسه فناوری هند بمبئی، با مشارکت دانشکده مهندسی McKelvey دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس،
مهندسی McKelvey دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس، مرکز تحقیقات آئروسل و کیفیت هوا را برای مطالعه آلودگی هوا در دهلی نو، در میان سایر شهرهای هند راه اندازی کرد. در طول قرنطینه همه‌گیر COVID-19 در هند، کیفیت آب حوضه رودخانه جمنا و گنگ بهبود یافته‌است زیرا صنایع به دلیل قرنطینه بسته شده‌اند. کیفیت هوا نیز در طول قرنطینه به میزان قابل توجهی بهبود یافته‌است. در ۵ نوامبر ۲۰۲۰، دهلی نو سمی‌ترین روز خود را در یک سال ثبت کرد، زیرا غلظت ذرات سمی PM2.5 14 برابر حد مجاز WHO ثبت شد. جمعیت‌شناسی. از سال ۲۰۱۱، منطقه شورای
WHO ثبت شد. جمعیت‌شناسی. از سال ۲۰۱۱، منطقه شورای شهرداری دهلی نو دارای ۲۴۹۹۹۸ نفر جمعیت است. زبان هندی رایج‌ترین زبان دهلی نو و زبان میانجی این شهر است. اما درجه اول انگلیسی به عنوان زبان رسمی توسط مؤسسات تجاری و دولتی استفاده می‌شود. دهلی نو طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ دارای ۸۹٫۳۸ درصد باسوادی است که بالاترین میزان در دهلی است. دین. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، هندوئیسم دین ۸۹٫۸ درصد از جمعیت دهلی نو است. همچنین جوامعی از مسلمان‌ها (۴٫۵٪)، مسیحی‌ها (۲٫۹٪)، سیک‌ها (۲٫۰٪)، جین‌ها (۰٫۴٪) وجود دارند. سایر گروه‌های
(۲٫۰٪)، جین‌ها (۰٫۴٪) وجود دارند. سایر گروه‌های مذهبی عبارتند از پارسی‌ها، بودایی‌ها و یهودی‌ها. مترو. متروی دهلی در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۶ خط و ۱۶۰ ایستگاه می‌باشد. مترو دهلی یک سیستم حمل و نقل سریع است که به دهلی، فریدآباد، غازی آباد، گورگان و نویدا در منطقه پایتخت ملی هند خدمات رسانی می‌کند. متروی دهلی دوازدهمین سیستم متروی بزرگ جهان از نظر طول است. متروی دهلی اولین سیستم حمل و نقل عمومی مدرن هند بود که با ارائه یک وسیله حمل و نقل سریع، قابل اعتماد، ایمن و راحت، سفر را متحول کرد. در حال
اعتماد، ایمن و راحت، سفر را متحول کرد. در حال حاضر، این شبکه از 10 خط کد رنگی تشکیل شده است که به 255 ایستگاه با طول کل 348.12 کیلومتر (216.31 مایل) خدمات می‌دهد. اوتار پرادش، و فریدآباد و گورگان در هاریانا. همه ایستگاه ها دارای پله برقی، آسانسور و کاشی های لمسی هستند تا افراد کم بینا را از ورودی ایستگاه به قطار راهنمایی کنند. دارای ترکیبی از خطوط مرتفع، درجه یک و زیرزمینی است و از وسایل نورد گیج گسترده و استاندارد استفاده می‌کند. چهار نوع وسیله نورد استفاده می‌شود: گیج پهن میتسوبیشی-ROTEM، گیج بمباردیر
می‌شود: گیج پهن میتسوبیشی-ROTEM، گیج بمباردیر موویا، گیج استاندارد میتسوبیشی-ROTEM و گیج استاندارد CAF Beasain. طبق یک مطالعه، متروی دهلی به حذف حدود 390000 وسیله نقلیه از خیابان های دهلی کمک کرده است. متروی دهلی توسط شرکت ریل مترو دهلی محدود (DMRC)، یک شرکت دولتی با مشارکت برابر سهام دولت هند و دولت منطقه پایتخت ملی دهلی ساخته و اداره می‌شود. با این حال، این سازمان تحت کنترل اداری وزارت توسعه شهری، دولت هند است. علاوه بر ساخت و ساز و بهره برداری از مترو دهلی، DMRC همچنین در برنامه ریزی و اجرای پروژه های
DMRC همچنین در برنامه ریزی و اجرای پروژه های ریلی مترو، مونوریل و قطار سریع السیر در هند و ارائه خدمات مشاوره به سایر پروژه های مترو در داخل و خارج از کشور مشارکت دارد. پروژه متروی دهلی توسط Padma Vibhushan E. Sreedharan، مدیر عامل DMRC و معروف به "مرد مترو" هند، رهبری شد. او به طرز معروفی از DMRC استعفا داد و مسئولیت اخلاقی فروریختن پل مترو را بر عهده گرفت که جان پنج نفر را گرفت. Sreedharan به دلیل مشارکت در متروی دهلی توسط دولت فرانسه نشان Legion of Honor را دریافت کرد.
بیلینگزلی شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۳ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۱۱۶ نفر، ۴۶ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۵۸ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۹akm²) قرار دارد. ۲۰،۷% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۵۴،۳% درصد زوج بوده و ۱۵،۲% درصد زنان بدون شوهر و ۲۶،۱% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۴۶،۰۰۰ دلار آمریکا است و زنان
یک خانواده در حدود ۴۶،۰۰۰ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۳۰،۶۲۵ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۱۵،۷۵۰ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
باشگاه فوتبال رئال بتیس باشگاه فوتبالی است که در شهر سویا کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده است. ورزشگاه این تیم بنیتو ویامارین نام دارد و ۶۰٬۷۲۰ نفر ظرفیت دارد. این تیم پیراهن سبز و سفید رنگ بر تن می‌کند. این باشگاه سابقه یک قهرمانی در لالیگا را در کارنامه دارد. تاریخچه. نام «بتیس» از Baetis گرفته شده است که نام رومی رودخانه گوادالکیبیر است که از شهر سویا عبور می‌کند و نام یکی از استانهای روم در آن منطقه بود. پیشوند رئال در سال ۱۹۱۴ پس از حمایت این باشگاه از پادشاه آلفونسو سیزدهم
پس از حمایت این باشگاه از پادشاه آلفونسو سیزدهم اضافه شد. تأسیس. باشگاه فوتبال سویا نخستین باشگاهی بود که در شهر سویا و در اکتبر ۱۹۰۵ تأسیس شد، در حالی که دومین باشگاه این شهر، "سویا بالومپیه" در سپتامبر ۱۹۰۷، توسط دانشجویان آکادمی پلی تکنیک محلی تأسیس شد و قبل از به رسمیت شناخته شدن در سال ۱۹۰۹ به مدت دو سال در حال فعالیت بود. با وجود این، سال ۱۹۰۷ به عنوان تاریخ رسمی تأسیس این باشگاه شناخته می‌شود. به دنبال جدایی داخلی از سویا، باشگاه دیگری با نام باشگاه فوتبال بتیس تشکیل شد که در سال ۱۹۱۴ با سویا
فوتبال بتیس تشکیل شد که در سال ۱۹۱۴ با سویا بالومپیه ادغام شد. این باشگاه در همان سال حمایت سلطنتی خود را دریافت کرد و به همین دلیل نام رئال بتیس بالومپیه (Real Betis Balompié) را به خود اختصاص داد. هواداران همچنان از این باشگاه با عنوان بالومپیه یاد می‌کردند و خود را به عنوان Los Balompedistas می‌شناختند تا آنکه در دهه ۱۹۳۰، بتیس و صفت بتیکوس (Béticos) هنگام بحث دربارهٔ باشگاه و پیروانش به اصطلاحات رایج تبدیل شدند. رئال بتیس در حال حاضر پیراهن سبز و سفید به تن می‌کند اما در ابتدا با پیراهن‌های یک‌دست آبی
تن می‌کند اما در ابتدا با پیراهن‌های یک‌دست آبی و شورت سفید بازی می‌کرد که دلیل دیگری غیر از دسترسی آسان به چنین رنگ‌های ساده ای برای انتخاب این رنگ وجود ندارد. راموس آسنسیو - یکی از بنیانگذاران و کاپیتان تیم - با کمک روابط خود در اسکاتلند توانست با تیم سلتیک تماس بگیرد و همان پارچه ای را که برای ساخت نوارهای سبز معروف این باشگاه استفاده می‌شد را تأمین کند. با این وجود در وب سایت رسمی این باشگاه هیچ اشاره ای به سلتیک یا اسکاتلند در تاریخ بتیس نشده است. پس از دریافت موفقیت‌آمیز مواد لازم، مانوئل با تغییر
از دریافت موفقیت‌آمیز مواد لازم، مانوئل با تغییر خطوط سبز و سفید به خطوط عمودی، نوارها را درست کرد - چیزی که در آن زمان در اسپانیا کاملاً سابقه نداشت. این حرکتی بود که در نهایت بتیسی را به وجود آورد که امروزه شاهد آن هستیم. دهه ۱۹۳۰: صعود، قهرمانی و سقوط. در دوران جمهوری دوم اسپانیا (۱۹۳۹–۱۹۳۱)، حمایت سلطنتی از همه سازمانها و تشکیلات لغو شد، و به این ترتیب این باشگاه به عنوان بتیس بالومپیه (Betis Balompié) شناخته می‌شد تا اینکه پس از جنگ داخلی اسپانیا دوباره به نام کامل خود بازگشت. این باشگاه برای اولین
به نام کامل خود بازگشت. این باشگاه برای اولین بار در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۱ به فینال کوپا دل پرزیدنتلا د لا رپوبلیکا به میزبانی مادرید راه یافت، که با نتیجه ۳–۱ به اتلتیک بیلبائو باخت. بتیس در فصل ۳۲–۱۹۳۱ با دو امتیاز بالاتر از رئال اویدو در رده نخست جدول قرار گرفت و ۲۵ سالگی خود را با کسب اولین عنوان قهرمانی در دسته سگوندا دیویسیون جشن گرفت و در پی آن به اولین باشگاهی از اندلس مبدل شد که در لا لیگا بازی می‌کند. در ۲۸ آوریل ۱۹۳۵ و با هدایت مربی ایرلندی پاتریک اوکانل، بتیس قهرمان لا لیگا شد که تا به امروز تنها عنوان
بتیس قهرمان لا لیگا شد که تا به امروز تنها عنوان قهرمانی آنها در لیگ دسته اول فوتبال اسپانیا بوده است. آنها با یک امتیاز بالاتر از رئال مادرید صدرنشین جدول لیگ شدند. یک سال پس از آن و در فصل ۳۶–۱۹۳۵ بتیس به رتبه هفتم سقوط کرد که از دلایل آن می‌توان فروپاشی ترکیب تیم قهرمان به دلیل اوضاع اقتصادی نامناسب باشگاه و شروع جنگ داخلی اشاره کرد، تا آنجا که تنها ۱۵ ماه پس از کسب عنوان قهرمانی در لیگ فقط دو بازیکن از ترکیب تیم قهرمان سال ۱۹۳۵ در تیم باقی مانده بودند: پرال و سارو. در طول جنگ داخلی بین سالهای ۱۹۳۶ و
پرال و سارو. در طول جنگ داخلی بین سالهای ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ هیچ لیگ رسمی برگزار نشد، اما با از سرگیری لیگ در فصل ۴۰–۱۹۳۹، دقیقاً ۵ سال پس از کسب عنوان قهرمانی باشگاه، بتیس به دسته دوم سقوط کرد. تاریکترین دوران. علیرغم بازگشت کوتاه مدت به لیگ برتر که فقط یک فصل به طول انجامید، این باشگاه همچنان رو به زوال بود و در سال ۱۹۴۷ با سقوط به ترسرا دیویسیون، به بدترین دوران خود رسید. بسیاری از هواداران ده سالی را که در این دسته گذراندند، کلیدی برای «هویت» و «روح» باشگاه می‌دانند. در طول این دوران، بتیس به دلیل پر شدن
می‌دانند. در طول این دوران، بتیس به دلیل پر شدن ورزشگاه خود در بازی‌های خانگی و داشتن حمایت گسترده در مسابقات خارج از خانه، به «مارش سبز» شهرت پیدا کرد. وقتی این تیم در سال ۱۹۵۴ به سطح دوم فوتبال اسپانیا بازگشت، به تنها باشگاهی در اسپانیا تبدیل شد که عنوان قهرمانی در هر سه دسته برتر فوتبال اسپانیا را به دست آورده است. عامل اصلی در گذر بتیس از این دوره تاریک و بازگشت به "سگوندا" را می‌توان رئیس آن، مانوئل روئیز رودریگز دانست. بنیتو ویامارین. در سال ۱۹۵۵، مانوئل روئیز رودریگز از مدیریت باشگاه کنار رفت و
مانوئل روئیز رودریگز از مدیریت باشگاه کنار رفت و معتقد بود که نمی‌تواند رشد اقتصادی بیشتری ایجاد کند و به این ترتیب بنیتو ویامارین معروف‌ترین رئیس سابق بتیس جایگزین وی شد. در زمان ریاست او بتیس در فصل ۵۹–۱۹۵۸ به لیگ برتر بازگشت و در پایان فصل ۶۴–۱۹۶۳ جایگاه سوم جدول را به خود اختصاص داد. خرید ورزشگاه هلیوپولیس توسط او در سال ۱۹۶۱ نقطه عطفی در تاریخ باشگاه محسوب می‌شود. این ورزشگاه تا سال ۱۹۹۷ "بنیتو ویامارین" نامیده می‌شد. در سال ۱۹۶۵، ویامارین پس از ده سال هدایت باشگاه، از سمت خود کنار رفت. تنها یک سال پس
هدایت باشگاه، از سمت خود کنار رفت. تنها یک سال پس از جدایی ویامارین، این باشگاه دوباره به دسته دوم سقوط کرد و پس از آن تقریباً به شکل متوالی صعود و سقوط به دسته بالاتر و پایین‌تر را تجربه کرد تا آنکه توانست جایگاه خود را در دسته برتر فوتبال اسپانیا در فصل ۷۵–۱۹۷۴ تثبیت کند. نخستین قهرمانی در کوپا دل ری و راهیابی به اروپا. در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۷، بتیس در فینال کوپا دل ری و به میزبانی ورزشگاه ویسنته کالدرون به مصاف دیگر فینالیست این رقابت اتلتیک بیلبائو رفت. این بازی در وقت‌های معمول با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید و در
در وقت‌های معمول با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید و در ضربات پنالتی، پس از ۲۱ ضربه، بتیس با نتیجه ۸–۷ پیروز شد. در کنار آن کسب مقام پنجم در لیگ، یک فصل خوب را برای بتیس رقم زد. پس از آن پیروزی، بتیس در جام برندگان جام اروپا شرکت کرد: پس از حذف میلان با نتیجه ۳–۲ در مرحله اول، این تیم به مرحله یک چهارم نهایی رسید، جایی که آنها به دینامو مسکو باختند. این تیم با وجود عملکرد قدرتمند خود در اروپا، از لیگ سقوط کرد. دو فصل بعد، بتیس به لا لیگا بازگشت که آغازگر «دوران خوبی» برای این باشگاه بود و در سه فصل پیاپی، کار خود
برای این باشگاه بود و در سه فصل پیاپی، کار خود را در جمع شش تیم برتر به پایان رساند و همچنین در دو فصل ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ موفق به کسب سهمیه جام یوفا شد. در تابستان ۱۹۸۲، ورزشگاه بنیتو ویامارین میزبان دو بازی از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بود و همچنین شاهد درهم شکستن تیم ملی مالت در برابر اسپانیا در راه صعود به یوفا ۱۹۸۴ با نتیجه ۱۲–۱ بود. موفقیت سرا فرر. پس از سه فصل حضور در لیگ دسته دوم، با مربیگری لورنزو سرا فرر، بتیس برای فصل ۹۴–۱۹۹۵ به دسته برتر فوتبال اسپانیا بازگشت و پس از کسب مقام سوم سهمیه حضور در جام یوفا را
و پس از کسب مقام سوم سهمیه حضور در جام یوفا را به دست آورد. در رقابت‌های اروپایی، بتیس قبل از شکست ۳–۲ در فینال برابر بوردو، فنرباغچه را در مجموع ۴–۱ و کایزرسلاترن را ۴–۱ مغلوب کرد. در سال ۱۹۹۷، ۲۰ سال پس از قهرمانی در جام حذفی برای اولین بار، این باشگاه به فینال کوپا دل ری رسید که بار دیگر به میزبانی مادرید و این بار در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد که پس از وقت اضافی ۲–۳ مقابل بارسلونا شکست خورد. اتفاقاً، سرا فرر بتیس را در آن تابستان برای عقد قرارداد با بارسا ترک کرد تا بازیکن سابق بتیس، لوییس
با بارسا ترک کرد تا بازیکن سابق بتیس، لوییس آراگونس جایگزین او شود. آراگونس تنها یک فصل با این تیم دوام آورد و تیم را به مقام هشتم در جدول لیگ و یک چهارم نهایی در جام برندگان جام اروپا رساند، جایی که آنها در مجموع ۲ بر ۵ به قهرمان نهایی آن رقابت‌ها، چلسی باختند. به دنبال آراگونس، دوران مربیگری بحث‌برانگیز خاویر کلمنته آغاز شد، که به یک هوادار تف کرد و تلویحاً گفت که اندلس "یک کشور دیگر است!". بتیس کار خود را در لا لیگا ۹۹–۱۹۹۸ با کسب رتبه یازدهم پایان داد و در جام یوفا توسط بولونیا در دور سوم حذف شد. برای
در جام یوفا توسط بولونیا در دور سوم حذف شد. برای چند فصل بعدی، بتیس سرمربی‌های زیادی را تعویض کرد، سقوط و سپس صعود کرد تا آنکه با هدایت خوانده راموس در لا لیگا ۰۲–۲۰۰۱ ششم شد. راموس تنها پس از یک فصل از تیم رفت، اما ویکتور فرناندز، که سابقه قهرمانی در جام برندگان جام اروپا را همراه با رئال ساراگوسا داشت، جایگزین وی شد. او در طی دو سال مربیگری خود تیم را به مقام هشتم و نهم در لیگ و دور سوم جام یوفا ۰۳–۲۰۰۲ رساند که در مجموع با نتیجه ۱–۲ توسط اوسر حذف شد. در سال ۲۰۰۴، با رفتن فرناندز، سرا فرر به این تیم
در سال ۲۰۰۴، با رفتن فرناندز، سرا فرر به این تیم بازگشت که با هدایت او، بتیس به مقام چهارم لیگ برتر دست یافت. آنها همچنین در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۵ در فینال کوپا دل ری که با میزبانی ورزشگاه ویسنته کالدرون برگزار شد به مصاف اوساسونا رفتند که پس از تساوی در وقت‌های معمول، با گل دقیقه ۱۱۴ بازیکن جوان خود دانی در وقت‌های اضافه ۲–۱ به پیروزی رسیدند و برای دومین بار جام حذفی را بالای سر بردند. کسب جایگاه چهارم در پایان فصل ۰۵–۲۰۰۴ به این معنی بود که بتیس به اولین تیم اندلسی تبدیل شد که در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کند که
تبدیل شد که در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کند که پس از حذف موناکو در آخرین مرحله مقدماتی با نتیجه ۳–۲ در مجموع بازی‌های رفت و برگشت، به مرحله گروهی این رقابت‌ها راه یافت. در گروه G، علی‌رغم پیروزی ۱–۰ خانگی مقابل چلسی، سرانجام با ایستادن در جایگاه سوم این گروه راهی جام یوفا ۰۶–۲۰۰۵ شد، که در مرحله یک‌هشتم نهایی پس از تساوی ۰–۰ در خانه حریف و باخت ۰–۳ در خانه مقابل استوا بخارست از دور این مسابقات حذف شد. جشن صد سالگی. بتیس صد سالگی خود را در سال ۲۰۰۷ جشن گرفت. این جشن شامل یک مسابقه ویژه برابر میلان، قهرمان
این جشن شامل یک مسابقه ویژه برابر میلان، قهرمان اروپا در ۹ اوت بود که به لطف پنالتی اوایل نیمه دوم توسط مارک گونزالز ۱–۰ پیروز شد. هفت روز بعد، این باشگاه جام رامون دِ کارانزا را که در شهر همسایه کادیس برگزار شد، پس از پیروزی برابر رئال مادرید در نیمه نهایی و شکست دادن رئال ساراگوسا در ضربات پنالتی در بازی نهایی بالای سر برد. پیرامون این جشن، تغییرات زیادی در تیم و کادر فنی رخ داد و هشت خرید جدید انجام شد که جایگزین ۱۴ اخراج شدند. در طول دو فصلی (۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷) که شامل یکصد سالگی باشگاه بود، بتیس چهار
۰۸–۲۰۰۷) که شامل یکصد سالگی باشگاه بود، بتیس چهار مربی مختلف را تغییر داد. در طول مسابقات اخیر، این باشگاه ۳۷مین تیم در اروپا از نظر میانگین حضور تماشاگران بود. سگوندا دیویسیون. پس از سال‌ها جلوگیری از سقوط، فصل ۰۹–۲۰۰۸ برای بتیس پس از تساوی ۱–۱ مقابل رئال وایادولید در خانه با قرار گرفتن در رده هجدهم جدول پایان گرفت و در نتیجه به لیگ دسته دوم سقوط کرد. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۹، بیش از ۶۵۰۰۰ هوادار بتیس، از جمله نمادهای این باشگاه مانند رافائل گوردیو، دل سول، هیپولیتو رینکون، خولیو کاردنیوسا و دیگران، با شعار "15-J
رینکون، خولیو کاردنیوسا و دیگران، با شعار "15-J Yo Voy Betis" به راهپیمایی اعتراضی در سویل پیوستند تا مالک اصلی باشگاه روئیز د لوپرا را ترغیب کنند تا سهم ۵۴ درصدی خود از باشگاه را در بازار عرضه کند تا توسط فردی دیگر، یک نهاد یا طرفداران بتیس خریداری و خود لوپرا از فعالیت‌های روزمره باشگاه حذف شود. علیرغم این اعتراضات، هیچ تغییری در مدیریت بالایی باشگاه در طول فصل ۱۰–۲۰۰۹ ایجاد نشد، و در نهایت بتیس با کسب مقام چهارم از صعود به لا لیگا ۱۱–۲۰۱۰ بازماند. بازگشت به لا لیگا. بار دیگر تحت هدایت پپه مل، بتیس لا
به لا لیگا. بار دیگر تحت هدایت پپه مل، بتیس لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با چهار پیروزی در همین تعداد بازی آغاز کرد و روبن کاسترو فرم گلزنی خود را از فصل قبل حفظ کرد و ۲۷ گل به ثمر رساند. بتیس پس از بازگشت به لالیگا در اولین فصل حضور خود سیزدهم شد. در فصل ۱۳–۲۰۱۲، بتیس در لالیگا هفتم شد و راهی لیگ اروپا ۱۴–۲۰۱۳ شد که اولین صعود اروپایی این باشگاه پس از شرکت در لیگ قهرمانان اروپا ۰۶–۲۰۰۵ بود. این رقابت‌های اروپایی برای بتیس پس از شکست در ضربات پنالتی مقابل رقیب محلیشان سویا، در مرحله یک چهارم نهایی پایان یافت. بتیس
سویا، در مرحله یک چهارم نهایی پایان یافت. بتیس در لا لیگا ۱۴–۲۰۱۳، سه بازی مانده به پایان فصل سقوط زودهنگامی داشت اما بلافاصله با تثبیت قهرمانی خود در دو بازی مانده به پایان فصل در سگوندا دیویسیون ۱۵–۲۰۱۴ به لا لیگا بازگشت. ورزشگاه. بنیتو ویامارین با ظرفیت ۶۰٬۷۲۰ صندلی ورزشگاه خانگی رئال بتیس است. در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی پس از آنکه مالک باشگاه، تصمیم به ساخت یک ورزشگاه جدید بر روی ورزشگاه قدیمی گرفت، این ورزشگاه مانوئل رویز دِ لوپرا ("Estadio Manuel Ruiz de Lopera") نامگذاری شد. با وجود برنامه‌ریزی‌های
de Lopera") نامگذاری شد. با وجود برنامه‌ریزی‌های زیاد، برنامه‌های نوسازی استادیوم دائماً به تعویق می‌افتاد و نیمی از آن بدون تغییر باقی می‌ماند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۰، پس از تصمیم مسئولان باشگاه، نام ورزشگاه به نام اولیه خود بازگشت. رنگ‌ها. سیر تکاملی. در سالهای ابتدایی خود، سویا بالومپیه با پیراهن‌های آبی و شورت سفید، که نشان دهنده پیاده‌نظام در آن زمان بود، به میدان می‌رفت. از اواخر سال ۱۹۱۱، این تیم لباسهایی با نوارهای عمودی سبز و سفید را برای خود به کار گرفت که مانوئل آسنسیو راموس، که از کودکی در اسکاتلند
که مانوئل آسنسیو راموس، که از کودکی در اسکاتلند تحصیل کرده بود، به تقلید از پیراهن تیم سلتیک از گلاسگو آورد. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷، در سی و هفتمین روز اندلس، رئال بتیس در مصاف با مالاگا، لباسهایی با نوارهای افقی سبز و سفید الهام گرفته از سلتیک پوشید. زمانی که این تیم در سال ۱۹۱۴ رئال بتیس بالومپیه نام گرفت، از لباس‌های مختلفی استفاده کرد، از جمله: راه راه‌های زرد و سیاه. تی شرت‌های سبز و سپس بازگشت به بالاتنه آبی و شورت سفید. در اواخر دهه ۱۹۲۰، بتیس بار دیگر نوارهای سبز و سفید را تجربه کرد، در این زمان مجمع
نوارهای سبز و سفید را تجربه کرد، در این زمان مجمع روندا (۱۹۱۸) متوجه شد که منطقه آندلس این رنگها را به‌طور رسمی پذیرفته است، البته مشخص نیست که این دو موضوع چقدر به هم مرتبط هستند. از آن زمان، با وجود نسخه‌های مختلف (از جمله راه راه‌های پهن‌تر)، این طرح برای پیراهن بتیس باقی ماند. دربی سویا. بتیس با همشهری خود، سویا رقابتی دیرینه دارد. این دو ۱۱۴ بار در رقابت‌های رسمی به مصاف هم رفته‌اند که سویا در ۴۵٪ و بتیس در ۳۱٪ این رقابت‌ها پیروز بوده است. اولین مسابقه بین این دو باشگاه در ۸ فوریه ۱۹۱۵ برگزار شد و
بین این دو باشگاه در ۸ فوریه ۱۹۱۵ برگزار شد و سویا با نتیجه ۴–۳ به پیروزی رسید. این مسابقه نیمه تمام ماند، چرا که تنش‌های زیاد سبب شد تا تماشاگران به زمین حمله‌ور شوند و داور مجبور به قطع بازی شد. در سال ۱۹۱۶، اولین "کوپا اندلس" برگزار شد که این اولین دربی رسمی منطقه سویل بود. از ۱۷ دوره قهرمانی جام، سویا ۱۴ بار پیروز شد، و تنها یک پیروزی برای بتیس ثبت شد. این شامل یک مسیریابی ۲۲–۰ بعد از اعزام تیم جوانان خود در سال ۱۹۱۸ بود. اولین باری که این دو تیم در قالب بازیهای لیگ به مصاف هم رفتند، در فصل ۲۹–۱۹۲۸ و
بازیهای لیگ به مصاف هم رفتند، در فصل ۲۹–۱۹۲۸ و در دسته سگوندا اتفاق افتاد که هر دو تیم در بازیهای خانگی خود پیروز شدند (۳–۰ و ۲–۱). نخستین دیدار آنها در لیگ برتر اسپانیا در طول فصل ۳۵–۱۹۳۴ رخ داد که با شکست ۰–۳ خانگی سویا و تساوی ۲–۲ در بتیس همراه بود. رئال بتیس در انتهای این فصل اولین و تا به امروز آخرین قهرمانی خود در لا لیگا را جشن گرفت. در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳، بتیس با نتیجه ۵–۰ در سویا شکست خورد و در نهایت سقوط کرد. در اولین بازی که در ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان و به تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۸ برگزار شد، سبز و
و به تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۸ برگزار شد، سبز و سفیدها موفق شدند ۴–۲ پیروز شوند. در سالهای بعد، چندین بازی میان این دو تیم با خشونت همراه بود، از جمله: یک محافظ امنیتی که با عصا توسط یک هوادار سویا مورد حمله قرار گرفت (که دیگر توان راه رفتن نداشت) و در یک مورد دیگر تونی پرتس دروازه‌بان بتیس مورد حمله قرار گرفت و نیز خوان راموس مدیر سویا با یک بطری آب مورد اصابت قرار گرفت؛ حادثه ای دیگر در بازی کوپا دل ری ۲۰۰۷ میان این دو تیم سبب شد تا بازی متوقف شود و سه هفته بعد در ختافه، بدون تماشاگر برگزار شد. در ۷ فوریه
بعد در ختافه، بدون تماشاگر برگزار شد. در ۷ فوریه ۲۰۰۹، بتیس در پیس‌خوان ۲–۱ پیروز شد، اما سرانجام از لا لیگا سقوط کرد، در حالی که سویا در جایگاه سوم قرار گرفت. در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۹ بیش از ۱۰٬۰۰۰ هوادار بتیس قبل از آخرین دربی این دو تیم در سال ۲۰۱۹، از تمرین تیمشان بازدید کردند. پیوند به بیرون. رسمی وبگاه‌های هواداران مقالات، اخبار و شایعات
بلک شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. بلک در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۸ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۲۰۲ نفر، ۸۵ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۱۰۲ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۲،۸akm²) قرار دارد. ۲۳،۸% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۵۲،۹% درصد زوج بوده و ۹،۴% درصد زنان بدون شوهر و ۳۱،۸% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۶،۲۵۰ دلار آمریکا است و زنان
یک خانواده در حدود ۳۶،۲۵۰ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۲۷،۸۵۷ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۱۵،۹۲۴ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
بلانتسویل شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. بلانتسویل در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۱۴٫۲ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۱۷۶۸ نفر، ۷۴۳ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۸۵۳ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۶۰،۸akm²) قرار دارد. ۲۴،۸% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۴۷،۸% درصد زوج بوده و ۱۲% درصد زنان بدون شوهر و ۳۵،۵% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۴،۰۵۰ دلار آمریکا
بلو ریج شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. بلو ریج در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۲۰٫۳ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۱۳۳۱ نفر، ۵۱۱ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۵۲۶ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۲۵،۸akm²) قرار دارد. ۲۲،۲% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۷۶،۹% درصد زوج بوده و ۶،۵% درصد زنان بدون شوهر و ۱۴،۵% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۸۳،۳۲۰ دلار آمریکا
بلو اسپرینگز شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. بلو اسپرینگز در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۷٫۵ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۱۲۱ نفر، ۴۹ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۵۴ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۷،۲akm²) قرار دارد. ۲۲،۳% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۶۷،۳% درصد زوج بوده و ۶،۱% درصد زنان بدون شوهر و ۲۴،۵% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۸،۲۵۰ دلار
بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۸،۲۵۰ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۲۷،۰۰۰ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۲۱،۵۰۰ دلار آمریکا به‌دست می‌آورند.
بواز شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. بواز در موقعیت () قرار دارد. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۳۱٫۷ کیلومترمربع است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۷۴۱۱ نفر، ۳۱۵۵ خانواده در آن ساکن هستند. تعداد ۳۴۶۸ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۰۹،۸akm²) قرار دارد. ۲۳% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۵۰،۸% درصد زوج بوده و ۱۲،۶% درصد زنان بدون شوهر و ۳۳،۹% درصد نیز غیر خانواده بودند. متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۴،۰۱۸ دلار آمریکا است و
درآمد یک خانواده در حدود ۳۴،۰۱۸ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۲۹،۵۰۴ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۲۱،۷۵۰ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
جنگ انزن جنگی بود که در سال ۲۱۷ خورشیدی (۸۳۸ میلادی) بین امپراتوری بیزانس و عربها درگرفت. خلیفه عرب‌ها معتصم و امپراتور بیزانس تئوفیلوس بود. سردار عرب‌ها در این جنگ یک ایرانی بنام افشین بود و سردار رومی‌ها خود امپراتور تئوفیلوس بود. این نبرد در منطقه انزن ترکیه امروزی رخ داد. شمار سربازان افشین ۲۰ هزار تا ۳۰ هزار و شمار سربازان رومی ۲۵ هزار تا ۴۰ هزار بود. این جنگ با پیروزی افشین همراه بود.
شراب مار به نوعی شراب برنج گفته می‌شود که در بطری حاوی آن یک مار زهردار کبری مرده نگهداری می‌شود. در اغلب موارد مار به همراه یک حشره درون مشروب قرار داده می‌شود زهر مار در مشروب حل می‌شود که به منظور موارد درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
هیئت حقیقت یاب سازمان ملل دربارهٔ مناقشه غزه توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جریان جنگ غزه تشکیل شد تا دربارهٔ تجاوزهای احتمالی اسرائیل از قوانین بین‌المللی علیه فلسطینیان تحقیق کند. دستور کار آن بعداً همه تجاوزات ارتکابی در غزه در جریان جنگ خصوصاً به شکل نظامی را شامل شد. این مأموریت از ۳ آوریل ۲۰۰۹ (میلادی) آغاز شد و ریچارد گلدستون از آفریقای جنوبی به مسئولیت آن گماشته شد. سایر اعضای این گروه حقیقت‌یاب را «کریستین چیکنین»، استاد حقوق بشر مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه لندن، «جمیل گیلانی»، وکیل
و علوم سیاسی دانشگاه لندن، «جمیل گیلانی»، وکیل دعاوی پاکستانی و عضو سابق بررسی وضع حقوق بشر در دارفور سودان و سرهنگ ایرلندی «دزموند ترورز» عضو هیئت امنای مؤسسه تحقیقات جنایی بین‌المللی تشکیل می‌دادند. این هیئت نتیجه تحقیقات خود را در گزارشی ۱۰٬۰۰۰ صفحه‌ای که ۱۲۰۰ عکس و ۱۸۸ مصاحبه را در بر می‌گیرد منتشر کرد. همچنین اقدام حماس در موشکباران مناطق شهری اسرائیل توسط موشکهای قسام به عنوان جنایت جنگی شناخته شده‌است. اعضای این هیئت شورای امنیت سازمان ملل متحد را ترغیب می‌کنند که در صورتی که یکی از دو طرف از تحقیق