payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مردم ایران، هرگز خواهان قهر، درگیری و مقابله خونین و مسلحانه نبودیم و از آن استقبال نمی‌کردیم. اما وقتی که خمینی، روزنامه‌ها را بست، احزاب را تعطیل کرد و سرکوب را در گسترده‌ترین نوعش، تحت‌عنوان حزب‌اللهی یا نهادهای به‌اصطلاح انقلاب برقرار کرد، مدتی مستمراً اتمام‌حجت می‌کردیم. از مجلس ملی خبری نبود، احزاب سرکوب شده، روزنامه‌ها دهان‌دوخته، چماق تکفیر و انواع و اقسام چماق‌ها نیز تحت نام مذهب، بر سر مردم‌مان می‌بارید. ۲سال و چندماه بعد از حاکمیت ارتجاع، یعنی در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ در حالی‌که همه راه‌های مسالمت را
در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ در حالی‌که همه راه‌های مسالمت را درنوردیده بودیم، این خمینی بود که ما را در معرض یک انتخاب بزرگ و تاریخی قرار داد. این‌جا بود که ما باید انتخاب می‌کردیم. یا ننگ تسلیم را می‌پذیرفتیم یا شرف مقاومت را؛ و خوشبختانه که شرفمان را حفظ کردیم.» اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، در خاطرات خود آشوب‌های روز ۳۰ خرداد را اینگونه بازگو می‌کند: «گروهک‌های مجاهدین خلق و پیکار و رنجبران و اقلیت فدایی و… تدارک وسیعی برای ایجاد آشوب و جلوگیری از کار مجلس دیده بودند و به نحوی اعلان مبارزه
از کار مجلس دیده بودند و به نحوی اعلان مبارزه مسلحانه کرده‌اند. از ساعت چهار بعد از ظهر به خیابان‌ها ریختند و تخریب و قتل و غارت و آشوب را در تهران و بسیاری از شهرستان‌ها آغاز کردند. کم‌کم نیروهای سپاه و کمیته‌ها و حزب‌اللهی‌ها به مقابله برخاستند. من در مجلس بودم. صدای تیراندازی از چندین نقطه شهر به گوش می‌رسید. خبر از جراحت و شهادت عده‌ای نیز می‌رسید… نزدیک غروب آقای زواره‌ای، مسئول ستاد امنیت آمد و نوار ضبط شده از ارتباطات تلفنی مرکز فرماندهی مجاهدین خلق با رابط‌های آشوب خیابانی را آورد که برنامه وسیع
با رابط‌های آشوب خیابانی را آورد که برنامه وسیع تخریب و آشوب آنها را مشخص می‌کرد. اوایل شب آشوبگران شکست خوردند و متفرق شدند، بدون اینکه کار مهمی از پیش ببرند، به جز تخریب چند ماشین و مرگ و جرح چند نفر از طرفین.» منصور حکمت: به باور وی تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ نقطهٔ پایان روند انقلاب مردم ایران بود که از تظاهرات ۱۷ شهریور آغاز شده‌بود و طی این فاصله نیروهای راستگرای داخلی و خارجی تلاش کردند تا جلوی انقلاب مردم را بگیرند. به باور او با بالا گرفتن اعتراضات مردمی، حکومت محمدرضاشاه از سرکوب مردم ناتوان بود و
حکومت محمدرضاشاه از سرکوب مردم ناتوان بود و رسانه‌ها و دولت‌های غربی که خطر پیروزی انقلاب را احساس می‌کردند، اقدام به تقویت جریان اسلامی و رهبری اسلامگرایان کردند. با این وجود تا ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ هنوز فضایی نیمه‌باز وجود داشت و جمهوری اسلامی نتوانسته‌بود حکومت خود را به‌طور کامل مستقر سازد و تثبیت این حکومت بعد از سرکوب اعتراضات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ متحقق شد. حزب کمونیست کارگری ایران به رهبری حکمت در خرداد ۱۳۸۰ همزمان با بیستمین سالگرد این اعتراضات، کمپینی به نام «افشای واقعهٔ ۳۰ خرداد و گرامیداشت جانباختگان ۳۰
«افشای واقعهٔ ۳۰ خرداد و گرامیداشت جانباختگان ۳۰ خرداد» راه‌اندازی کرد. فرخ نگهدار رهبر وقت سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) بر این عقیده است که ورود مجاهدین به فاز نظامی و ورود حکومت به خشونت حداکثری مشخصه اصلی این نقطه عطف تاریخی اند. و ورود مجاهدین به به فاز نظامی اشتباه بوده زیرا با این عمل در تقابل با اکثریت مردم، که حامی خمینی و حکومت بودند قرار گرفته و تاب و توان مقاومت در برابر خشونت حکومت‌گران را از دست داده و مقاومت در برابر حکومت را ضعیف کردند. او می‌گوید که: «در آخرین دیدار بین ما و مجاهدین،
او می‌گوید که: «در آخرین دیدار بین ما و مجاهدین، مسعود رجوی گفته بود: «هرچه زودتر وارد «فاز نظامی» شوند شانس پیروزی بیشتر است.» و من اصرار داشتم که گرچه سرکوب در چشم‌انداز محتمل است، اما هرچه دیرتر رخ دهد خسارات آن کمتر و توان مقاومت مردمی گسترده‌تر خواهد بود.» سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) در نشریه کار شماره‌های ۱۱۵ تا ۱۱۷ در تحلیل خو بیان می‌کند که حکومت با اعدام‌های بی‌رحمانه، شتابزده و گسترده باعث می‌شود که مجاهدین در وضعیتی گیرند که ادامه راهشان بجز خشونت نباشد.
اریترومایسین به عنوان جایگزین پنی سیلینها در بیمارانی که به این دارو حساسیت مفرط دارند، مصرف می‌شود. این دارو جزو ماکرولیدها ست. البته در حال حاضر ماکرولیدهای جدیدتر به علت سهولت استفاده کاربرد بیشتری دارند. تداخل دارویی. غلظت سرمی دیسوپیرامید در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین افزایش می‌یابد و ممکن است موجب بروز مسمومیت و آریتمی شود. اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. اریترومایسین متابولیسم کاربامازپین، بروموکریپتین، تئوفیلین و سیکلوسپورین را مهار می‌کند و ممکن است موجب
و سیکلوسپورین را مهار می‌کند و ممکن است موجب افزایش غلظت سرمی این داروها گردد. اریترومایسین متابولیسم ترفنادین را نیز مهار می‌کند و خطر بروز اریتمی در بیمار را افزایش می‌دهد (از مصرف همزمان این دو دارو باید خودداری کرد). اثر دیگوکسین بر قلب در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. غلظت سرمی اریترومایسین توسط سایمتیدین افزایش می‌یابد و این موضوع احتمال بروز عوارض جانبی و مسمومیت، به ویژه ناشنوایی ناشی از اریترومایسین را افزایش می‌دهد. مقدار مصرف. اوج غلظت سرمی اریترومایسین بسته به نوع استر
مصرف. اوج غلظت سرمی اریترومایسین بسته به نوع استر آن ۴–۲ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می‌شود. بزرگسالان: مقدار مصرف این دارو از راه خوراکی در بزرگسالان و کودکان با سن بیش از ۸ سال، ۵۰۰–۲۵۰ میلی‌گرم هر ۶ ساعت یا ۱–۵/۰ گرم هر ۱۲ ساعت و حداکثر تا ۴g/day در عفونت‌های شدید می‌باشد. مقدار مصرف اریترومایسین در درمان مراحل اولیه سیفلیس ۵۰۰ میلی‌گرم هر ۶ ساعت بر مدت ۱۴ روز می‌باشد. در عفونت کلامیدیایی تناسلی و عفونت غیرگنوکوکی پیشابراه ۵۰۰ میلی‌گرم هر ۶ ساعت برای ۷ روز مصرف می‌شود. کودکان: این دارو در کودکان با سن
روز مصرف می‌شود. کودکان: این دارو در کودکان با سن کمتر از ۲ سال به مقدار ۱۲۵ میلی‌گرم هر ۶ ساعت و در کودکان ۸–۲ سال به مقدار ۲۵۰ میلی‌گرم هر ۶ ساعت مصرف می‌شود. مقدار مصرف در عفونت‌های شدید ممکن است تا دو برابر افزایش یابد. تزریقی: در عفونت‌های شدید، در بزرگسالان و کودکان ۵۰ mg/kg/day از راه انفوزیون پیوسته وریدی یا مقادیر منقسم هر ۶ ساعت مصرف می‌شود. در عفونت‌های خفیف، mg/kg/day انفوزیون وریدی می‌شود.
کلروکین داروییست که برای پیشگیری و درمان مالاریا در نواحی که ثابت شده مالاریا نسبت به اثرات آن حساس است به کار می‌رود. انواع معینی از مالاریا نوعاً به داروهای متفاوت یا بیشتری نیاز دارند. این دارو از دهان استعمال می‌شود. اثرات جانبی شامل مشکلات عضلانی، کمبود اشتها، اسهال و قرمزی پوست است. اثرات جانبی جدی شامل صدمه عضلانی، صرع، مشکلات بینایی و فشار خون پایین است. اشکال دارویی قرص است. پژوهش‌هایی در خصوص اثر این دارو بر کوروناویروس جدید در دست انجام است. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت
دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. موارد مصرف. کلروکویین یا کلروکین یکی از داروهای قدرتمند ضد مالاریا است. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمی‌شود. کلروکین امروزه بیشتر در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف می‌شود. مقدار مصرف. بزرگسالان: مقدار مصرف کلروکین در درمان مالاریا یک مقدار اولیه ۶۰۰ میلی‌گرم است که ۸–۶ ساعت بعد با ۳۰۰ میلی‌گرم در یک نوبت ادامه می‌یابد و پس از آن نیز به مقدار mg/day۳۰۰ برای ۲
می‌یابد و پس از آن نیز به مقدار mg/day۳۰۰ برای ۲ روز مصرف می‌شود. مقدار مصرف کلیروکین برای درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز mg/kg۱۵۰ تا حداکثرmg/kg/day۲/۵ است. کودکان: در درمان مالاریا، یک مقدار اولیه mg/kg۱۰ مصرف می‌شود که ۸–۶ ساعت بعد با مصرف mg/kg۵ در یک نوبت ادامه می‌یابد و پس از آن به مقدار mg/kg/day برای ۲ روز مصرف می‌شود. پیشگیری از مالاریا: ۳۰۰ میلی‌گرم یک بار در هفته‌ است. آرتریت روماتوئید: مقدار مصرف 3mg/kg/day می‌باشد. هشدارها. عیب کار کلیه، عیب کار کبد، پسوریازیس، اختلالات نورولوژیک،
کلیه، عیب کار کبد، پسوریازیس، اختلالات نورولوژیک، میاستنی گراو، اختلالات حاد معدی- روده‌ای، کمبود G6PD و اختلالات شدید خونی. تداخل دارویی. داروهای آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش می‌دهند. کلروکین اثر داروهای ضد صرع را کاهش می‌دهد. کلروکین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین می‌شود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایمتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد. مصرف کلروکین با واکسن
آن را افزایش می‌دهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن مؤثر باشد. پژوهش. ضد ویروس. کلروکین علاوه بر واکنش ضد مالاریایی اش به نظر می‌رسد قدری اثر ضدویروسی دارد، گرچه قدرت اثر نسبتاً کم و اثرات جانبی آن ادغام این دارو در رسم کلینیکی را دشوار کرده‌است. کووید ۲۰۱۹. در اواخر ژانویه ۲۰۲۰ در جریان همه‌گیری جهانی ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس، پژوهشگران چینی بیان داشتند که به نظر می‌رسد پژوهش اکتشافی در مورد کلوروکین و دو داروی دیگر رمدسیویر و لوپیناویر/ریتوناویر، اثرات بازدارنده نسبتاً خوبی بر
اثرات بازدارنده نسبتاً خوبی بر کرونای جدید داشته. درخواست‌ها به منظور شروع آزمایش کلینیکی ارسال شد. در ۱۹ فوریه ۲۰۲۰، نتایج اولیه نشان داد که کلوروکین ممکن است در درمان سینه پهلوی مرتبط با کووید ۱۹ مؤثر و ایمن باشد. شواهد موجود است که نشان دهد کلوروکین فسفات علیه این ویروس در Vero cells اثربخش است.
جوزف ادیسون نویسنده و شاعر سیاسی‌مسلک انگلیسی بود. زندگی. در سال ۱۶۷۲ متولد شد. پدرش، «لانسلوت ادیسون» فردی مقید به مذهب و صاحب ادب و قلم بود. وی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آکسفورد به ادبیات روی آورد. اشعاری را که به زبان لاتین سرود مورد پسند «درایون» قرار گرفت و از آن به بعد با حقوق دولتی که دریافت می‌کرد به مسافرت‌های تجربی خود در زمینه سیاسی اجتماعی به سراسر اروپا دست زد. ادیسون با کنجکاوی آثار بزرگان ادب جهان دست به نویسندگی زد. وی به علت اشتیاق سیاسی که داشت در ژورنال معروف «تاتلر» با دوست خود
سیاسی که داشت در ژورنال معروف «تاتلر» با دوست خود «ریچارد استیل» دست به همکاری داد و با تجربه این همکاری خود نیز بانی دیگری را بنام «اسپکتیتور» که بسیار مشهور بود، گردید. مقالات سیاسی اجتماعی اش باعث جذب خوانندگان فراوانی برای نشریه مذکور گردید و وی در اثر فعالیت و لیاقت شخصیتی که داشت چند بار پست‌های مهم سیاسی دولتی را نیز اشغال نمود. ادیسون به سال ۱۷۰۴ به درخواست «لرد هالیفاکس» به نگارش کتاب «مبارزه» پرداخت و به سال ۱۷۰۸ عضو پارلمان انگلیس شد، آنگاه به سال ۱۷۱۰ کتاب معروف «ممتحن آزادیخواه» را به رشته
سال ۱۷۱۰ کتاب معروف «ممتحن آزادیخواه» را به رشته تحریر درآورد. وی در سال ۱۷۱۳ نمایشنامه معروفی به نام «کتو» را نوشت که شهرت فراوانی برایش به بار آورد. جوزف ادیسون به سال ۱۷۱۶ با خانم «شارلوت کنتس دوارجر واریک» (Dowager Countess of Warwick) ازدواج کرد که بلافاصله به عنوان لرد به مقام عضو کمیسون تجارت برگزیده شد. از آثار مهم و برجستهٔ وی، که سنبل عقاید و افکارش است، می‌توان از کتاب «نامه‌های کاورلی» نام برد. اثر گردآوری‌شده وی، به نام «گفتارها»، قابل توجه است. جوزف ادیسون در ۴۷ سالگی، در سال ۱۷۱۹ میلادی
است. جوزف ادیسون در ۴۷ سالگی، در سال ۱۷۱۹ میلادی درگذشت.
بیشتر آنهایی که کوتاه‌قد هستند مانند بیماری خاصی ندارند، بلکه والدین کوتاهی دارند یا تأخیر رشد دارند و در بزرگ‌سالی به قد مناسب می‌رسند. دیابتی که در دورهٔ کودکی آغاز شود باعث کوتاه‌قدی می‌شود، اما تشخیص به‌موقع و درمان از شدت کوتاهی قد می‌کاهد.
محسن فروغی (۲۴ اردیبهشت ۱۲۸۶ – ۱۴ مهر ۱۳۶۲) معمار ایرانی، استاد معماری و رئیس پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. وی فرزند محمدعلی فروغی (ذکاء الملک) ادیب و سیاست‌مدار ایران بود. او در سال ۱۳۱۶ از دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس (École des Beaux-Arts) با مدرک درجه یک فارغ‌التحصیل شد و همان سال به ایران بازگشت. وی در سال ۱۳۱۶ در زمره نخستین معماران معاصر ایرانی به استخدام دولت درآمد. او به همراه آندره گدار، ماکسیم سیرو و رولاند دابرول از بنیان‌گذاران و استادان دانشکده معماری دانشگاه تهران و پس از
و استادان دانشکده معماری دانشگاه تهران و پس از آندره گدار، دومین رئیس دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده است که پس از آندره گدار مدت ۹ سال ریاست دانشکده را برعهده داشت. محسن فروغی به همراه حیدر غیایی در سال ۱۳۴۲ به اتهام زد و بندهای غیرقانونی در طرح ساختمان مجلس سنای ایران (کاخ سنا)، مدتی را در زندان گذراند. وی پس از مدتی تبرئه شد و خود به عضویت مجلس سنا درآمد. او در سال ۱۳۵۷ نزدیک ۳ ماه و در کابینه‌های جعفر شریف‌امامی و غلامرضا ازهاری، سمت وزیر فرهنگ و وزیر علوم را عهده‌دار بود. فروغی پس از انقلاب
و وزیر علوم را عهده‌دار بود. فروغی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ دستگیر شد و مجموعه اشیا و آثار هنری شخصی وی ضبط و به موزه ایران باستان تهران منتقل شد. وی در ششم دیماه ۱۳۶۱ از زندان آزاد شد و ده ماه بعد در گذشت. آثار. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به دانشکده حقوق دانشگاه تهران (با همکاری ماکسیم سیرو)، ساختمان وزارت دارایی، آرامگاه باباطاهر همدان، آرامگاه سعدی (سعدیه) (با همکاری علی صادق)، آرامگاه رضاشاه، کاخ نیاوران و همچنین شعبه‌های بانک ملی ایران در شهرهای شیراز، اصفهان، تبریز و بازار تهران
در شهرهای شیراز، اصفهان، تبریز و بازار تهران اشاره کرد. بسیاری از این آثار، از جمله ساختمان‌های دانشگاه تهران و آرامگاه سعدی امروزه جزو میراث فرهنگی ایران شناخته می‌شوند. اگر چه نگاه فروغی به معماری نگاهی مدرن بود اما وی با اصول و عناصر معماری ایرانی چون ایوان و کاشی‌کاری به خوبی آشنایی داشت. این شیوه طراحی به خوبی در ساختمان بانک ملی که تضادی بین مصالح نوین و طراحی داخلی و نمای سنتی است، خودنمایی می‌کند. او همچنین خانه‌ها و ویلاهای مسکونی متعددی را در تهران طراحی نمود که در آنها به جای شیوه مرسوم و سنتی
طراحی نمود که در آنها به جای شیوه مرسوم و سنتی تقسیم فضاها در پلان بر اساس میزان عمومی و خصوصی بودن آنها، شیوه مدرن طراحی فضاهای کاربردی را پیاده‌سازی کرد. مجلس سنا. فروغی پیمانکار سایت مجلس سنا بوده و در دوره امینی به همین دلیل چند ماه در زندان به سر برد تا اینکه سرانجام از این اتهام تبرئه شد.
هواپیمایی ملی اتیوپی بزرگ‌ترین هواپیمایی در آفریقا از لحاظ تعداد مسافر می‌باشد که به بیش از ۵۰ مقصد خارجی و ۳۵ مقصد داخلی پرواز دارد. تاریخچه. این شرکت هوایی حامل پرچم در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۵ توسط هایله سلاسی پایه‌گذاری شد و کار خود را در ۸ آوریل ۱۹۴۶ با پرواز هفتگی بین آدیس آبابا و قاهره با ۵ فروند هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ آغاز کرد. سوانح. این هواپیمایی در مقایسه با سایر هواپیمایی‌های آفریقایی امن‌ترین آن‌ها بوده به‌طوری که از سال ۱۹۷۰ تاکنون تنها ۴ سانحه به شرح زیر داشته‌است:
مارتین لودویگ بورمان (۱۷ ژوئن ۱۹۰۰–۲ مه ۱۹۴۵) یکی از افراد سرشناس حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان بود. وی یکی از اعضای برجسته دستگاه رایش سوم، معاون و جانشین آدولف هیتلر پیشوای آلمان نازی بود. وی از متهمین اصلی دادگاه معروف نورنبرگ بود. (بورمن با استفاده از موقعیت خود به عنوان منشی خصوصی هیتلر رهبر حزب نازی برای کنترل جریان اطلاعات و دسترسی به هیتلر، قدرت بسیار زیادی به دست آورد. او از موقعیت خود برای ایجاد یک بوروکراسی گسترده استفاده کرد و تا حد امکان خود را در تصمیم‌گیری مشارکت داد. بورمن در سال ۱۹۲۲ در
را در تصمیم‌گیری مشارکت داد. بورمن در سال ۱۹۲۲ در حالی که به عنوان مدیر یک املاک بزرگ کار می‌کرد به سازمان شبه نظامی Freikorps پیوست. او نزدیک به یک سال به عنوان همدست دوستش رودولف هس (فرمانده بعدی اردوگاه کار اجباری آشویتس) در قتل والتر کادو در زندان گذراند. بورمن در سال ۱۹۲۷ به حزب نازی و در سال ۱۹۳۷ به Schutzstaffel (SS) پیوست. او ابتدا در خدمات امنیت حزب کار کرد و در ژوئیه ۱۹۳۳ به دفتر معاون پیشوا رودولف هس منتقل شد و در آنجا به عنوان رئیس ستاد خدمت کرد. بورمن در حلقه درونی هیتلر پذیرفته شد و او را در
بورمن در حلقه درونی هیتلر پذیرفته شد و او را در همه جا همراهی کرد و خلاصه و خلاصه رویدادها و درخواست‌ها را ارائه کرد. او در ۱۲ آوریل ۱۹۴۳ به عنوان منشی شخصی هیتلر منصوب شد.[۳] پس از پرواز انفرادی هس به بریتانیا در ۱۰ مه ۱۹۴۱ برای مذاکرات مخفی صلح با دولت بریتانیا، بورمن وظایف سابق هس را با عنوان رئیس پارتیکانزلی (صدر صدراعظم حزب) به عهده گرفت. او تأیید نهایی انتصابات خدمات امنیتی را داشت، قوانینی را بررسی و تصویب کرد، و تا سال ۱۹۴۳ عملاً بر تمام امور داخلی کنترل داشت. بورمن یکی از حامیان اصلی شکنجه یهودیان
داشت. بورمن یکی از حامیان اصلی شکنجه یهودیان و اسلاوها در مناطقی بود که در طول جنگ جهانی دوم توسط آلمان فتح شده بود. در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۵ با نزدیک شدن ارتش سرخ به شهر، بورمن به همراه هیتلر به فوهرربونکر در برلین بازگشت. پس از خودکشی هیتلر، بورمن و دیگران در ۲ مه تلاش کردند تا از برلین فرار کنند تا توسط شوروی دستگیر نشوند. بورمن احتمالاً روی پل نزدیک ایستگاه لهرتر خودکشی کرد و جسد او در ۸ مه ۱۹۴۵ در همان نزدیکی به خاک سپرده شده بود. اما تا سال ۱۹۷۳ یافت نشد و به عنوان جسد بورمن تأیید شد. شناسایی مجدد در سال
به عنوان جسد بورمن تأیید شد. شناسایی مجدد در سال ۱۹۹۸ توسط آزمایش DNA تأیید شد. بورمن ناپدید شده توسط دادگاه نظامی بین‌المللی در دادگاه‌های نورنبرگ در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ به‌طور غیابی محاکمه شد. او به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت محکوم شد و به اعدام با دار زدن محکوم شد.
محمدجعفر بهداد زادۀ ۲۳ بهمن ماه ۱۳۵۰ شهر بابل، دانش آموخته حقوق در دانشگاه تهران است که طی ۳ دهه گذشته، روزنامه‌نگار و و مدیر اجرایی در حوزه های رسانه ای و سیاسی بوده است. وی که آزاده و جانباز است، در دولت های نهم و دهم، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان (۱۳۸۶) ، معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رئیس جمهور (۱۳۸۶-۱۳۸۷) ، مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) (اردیبهشت ۱۳۸۷ - دی ماه ۱۳۸۸) و معاون سیاسی دفتر رئیس‌جمهور (۱۳۸۸-۱۳۹۲) بوده است. پیش از این نیز به مدت ۱۲ سال به عنوان خبرنگار
پیش از این نیز به مدت ۱۲ سال به عنوان خبرنگار پارلمانی و سرمقاله نویس روزنامه کیهان فعالیت می کرد. او در طول سال های پس از ۱۳۹۲ از فعالیت های سیاسی و رسانه ای فاصله گرفت و به مطالعات اجتماعی روی آورد و در قالب توئیت، استوری و غیره دیدگاه ها و تحلیل های خود را در خصوص آسیب های اجتماعی و نقش آن در شکل گیری بحران های سیاسی و امنیتی منعکس می کند. محمدجعفر بهداد به عنوان چهره ای عدالت گرا، منتقد وضع موجود شناخته می شود که ضمن تاکید بر دورافتادگی جمهوری اسلامی از برخی آرمان های انقلاب ۵۷ و شکل گیری مناسبات فاسد
برخی آرمان های انقلاب ۵۷ و شکل گیری مناسبات فاسد و ناعادلانه اداری و اقتصادی، اما داشتن امید برای اصلاحات درون ساختاری را ضروری می داند.
پوطار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بم در استان کرمان و در فاصله ۳۵ کیلومتری بم قرار دارد. جمعیت. این روستا در حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
جاده ۸۴، یا بزرگراه زاهدان، بم ، کرمان در جنوب شرقی ایران است. این جاده در ترابری این بخش از ایران بسیار مهم تلقی می‌شود. از طریق این جاده، پاکستان به کرمان، و کرمان از طریق جاده ۷۱ به تهران می‌پیوندد. این جاده از گمرک مرز میرجاوه (مرز ایران و پاکستان) در شرقی‌ترین قسمت خاک ایران در استان سیستان و بلوچستان شروع و به شهر انار در غرب استان کرمان منتهی و به جاده ۷۱ (جاده تهران-بندرعباس) می‌پیوندد. بزرگ‌راه هفت‌باغ. بخشی از جاده ۸۴ که حد فاصل شهرهای کرمان و ماهان را تشکیل می‌دهد به نام بزرگراه هفت‌باغ نام‌گذاری
را تشکیل می‌دهد به نام بزرگراه هفت‌باغ نام‌گذاری شده‌است. این بزرگ‌راه در سال ۱۳۶۹ مسیریابی شد و عملیات اجرایی آن در مسیری به عرض ۴۲۲ متر و طول ۲۷ کیلومتر شامل باندهای تندرو، کندرو، دوچرخه‌رو، کالسکه‌رو، پیاده‌رو و هفت باند سبز و میدان پایه‌ریزی شده و در سال ۱۳۷۴ با تشکیل شرکت عمران علوی ماهان کرمان به اجرا درآمد. این مسیر به علت وجود باغ شاهزاده، آرامگاه شاه نعمت‌الله‌ولی در آن به عنوان یک مسیر گردشگری و فرهنگی در نظر گرفته شده‌است. منابع. هفت باغ؛ محور توسعه گردشگری کرمان: در: پایگاه خبری شرکت عمران علوی
گردشگری کرمان: در: پایگاه خبری شرکت عمران علوی ماهان کرمان. بازدید: ژوئن ۲۰۱۰.
لواستاتین رده درمانی: کاهنده چربی خون . اشکال دارویی: قرص تداخل دارویی. مصرف همزمان سیکلوسپورین، جم فیبروزیل و نیاسین با لواستاتین خطر بروز نارسایی کلیوی حاد و رابدومیولیز را ممکن است افزایش دهد. اوج غلظت. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت ۴-۲ ساعت می‌باشد. مقادیر مصرف. بزرگسالان: ابتدا mg/day۲۰ همراه با شام مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف هر چهار هفته بر اساس نیاز و تحمل بیمار تنظیم می‌گردد. به عنوان نگهدارنده، mg/day۸۰-۲۰ به صورت مقدار واحد یا در مقادیر منقسم همراه با غذا مصرف می‌شود. در مورد بیمارانی که
همراه با غذا مصرف می‌شود. در مورد بیمارانی که همزمان از داروهای کاهنده ایمنی، استفاده می‌کنند، توصیه می‌شود مصرف دارو با mg/day۱۰ شروع شده و از mg/day۲۰ تجاوز نکند. عوارض جانبی. لووستاتین میتواند عوارض عمومی استاتین ها را داشته باشد که شامل سرگیجه ، سردرد ، احساس کسالت و خستگی و مشکلات گوارشی از جمله سوءهاضمه و بی اشتهایی، یبوست و در برخی موارد اسهال ، نفخ و دل پیچه میباشد. این دارو میتواند عوارض جانبی زیر را نیز به همراه داشته باشد که چندان شایع نیست:
دین مارتین ، ۷ ژوئن ۱۹۱۷ – ۲۵ دسامبر ۱۹۹۵)، خواننده، بازیگر، تهیه‌کننده فیلم و کمدین و مجری قهار تلویزیون ایتالیایی-آمریکایی بود. به دلیل اینکه یکی از مشهورترین سرگرم‌کنندگان آمریکایی اواسط قرن بیستم بود، مارتین با لقب «شاه باحال» (به انگلیسی: King of Cool) به خاطر کاریزما و اعتماد به نفسش شناخته می‌شد. او و جری لوییس در تیم کمدی مشهور «مارتین و لویس» همکار بودند و پس از آن مارتین عضو گروه «رت پک» و همچنین به عنوان ستاره‌ای در کنسرت‌ها، کلوپ‌های شبانه، فیلم‌ها و تلویزیون شد. او مجری دو برنامه تلویزیونی بود.
و تلویزیون شد. او مجری دو برنامه تلویزیونی بود. وی ترانه‌های معروفی از قبیل «خاطرات از این ساخته شده‌اند»، «تو کسی نیستی مگر کسی تو را دوست داشته باشد»، «هرکسی، کسی را دوست دارد»، و «مامبو ایتالیانو» را در کارنامه خویش دارد، طبق نظرسنجی‌ها او بزرگترین خواننده قرن بیستم است و بالاتر از کسانی مثل فرانک سیناترا. مارتین و لوییس. جری لوئیس شهرت اولیه خود را در کنار «دین مارتین» به دست آورد. مارتین همواره مردی عاقل بود که باید با لوییس دیوانه سرمی کرد. گروه کمدی مارتین و لوییس با تعداد زیادی از نمایش‌های متنوع
مارتین و لوییس با تعداد زیادی از نمایش‌های متنوع در دهه چهل معروف شدند. شاید شهرت و محبوبیت لوییس به این خاطر بود که بیشتر اوقات فی البداهه از کلمات و حالات خنده‌آور استفاده می‌کرد و زیاد پایبند متن نبود. در اواخر دهه ۱۹۴۰ آن دو با برنامه‌های شبانه‌شان کاملاً شناخته شدند. منتقدان اغلب قادر به توصیف حالات بی نظم و شلوغ آن دو نبودند و فقط به یک جمله بسنده می‌کردند: «مارتین آواز می‌خواند و لوییس دلقک بازی درمی‌آورد.» ولی تماشاچیان از انرژی و هیجان این تیم دو نفره لذت می‌بردند و همیشه برنامه آن‌ها را از
دو نفره لذت می‌بردند و همیشه برنامه آن‌ها را از تلویزیون و استودیو پارامونت پیکچرز دنبال می‌کردند. کم‌کم نقش مارتین در فیلم نامه‌ها کمرنگ تر شد و توجهات، بیشتر به لوییس معطوف می‌شد. به‌طوری‌که یک بار مجله لوک عکسی بزرگ از این زوج را چاپ کرد. این عکس در حقیقت تصویر لوییس را نشان می‌داد و تنها گوشه‌ای از صورت مارتین دیده می‌شد. این کار عملاً مارتین را از لوییس دور کرد و سرانجام در سال ۱۹۵۴ این زوج حرفه‌ای از یکدیگر جدا شدند اما پس از جدایی هر دوی آن‌ها به شهرت انفرادی دست یافتند. باردیگر که این دو در کنار هم
انفرادی دست یافتند. باردیگر که این دو در کنار هم دیده شدند در سال ۱۹۷۶ و در فیلمی به کارگردانی «فرانک سیناترا» بود که بسیار مورد توجه مردم قرار گرفت. لوییس ده سال پس از مرگ دین، در سال ۲۰۰۵ در کتاب «دین ومن یک داستان عاشقانه» احساس خود را نسبت به همکار قدیمی اش «دین مارتین» بیان کرد. شغل انفرادی. مارتین می‌خواست بیش از فیلم‌های کمدی، یک بازیگر دراماتیک شود. برای فیلم شیرهای جوان، او می‌توانست در کنار مارلون براندو، مونتگومری کلیفت نقش آفرینی کند. تونی رندال تقریباً نقش را داشت اما آژانس استعدادیابی متوجه
تقریباً نقش را داشت اما آژانس استعدادیابی متوجه شد که با این فیلم، مارتین می‌تواند تهدید سه‌گانه به حساب بیاید و آن‌ها می‌توانند از کارهایش در کلوپ‌های شبانه، فیلم‌ها و آهنگ‌ها پول در بیاورند. مارتین جایگزین رندال شد و فیلم به آغاز بازگشت مارتین تبدیل شد. مارتین برای اولین بار در کنار فرانک سیناترا در درام "وینسنت مینلی" با نام "بعضی‌ها دونده آمدند" (۱۹۵۸) نقش آفرینی کرد. تا اواسط دهه ۱۹۶۰، مارتین ستاره کلوپ‌های شبانه، تلویزیون، آهنگسازی و فیلم‌ها شده بود در حالی که شغل لویس در بازار فیلم افت کرد. مارتین
در حالی که شغل لویس در بازار فیلم افت کرد. مارتین نقش رفیق را در فیلم "ریو براوو" (۱۹۵۹) به کارگردانی هاوارد هاوکس و نقش آفرینی ریکی نلسون و جان وین ایفا کرد. او همچنین توانست با جان وین در فیلم "پسران کیتی الدر" (۱۹۶۵) تیم بشود و نقش برادران را بازی کنند. در سال ۱۹۶۰ میلادی، مارتین در نسخه فیلمِ کمدی موزیکال جودی هالیدی به نام "زنگها به صدا در می‌آیند" نقش آفرینی کرد. او یک نامزدی گلدن گلاب را برای اجرایش در فیلم کمدی "آن خانم، چه کسی بود؟" در سال ۱۹۶۰ برد. او و سیناترا در فیلم‌های بیشتری همچون، «یازده
او و سیناترا در فیلم‌های بیشتری همچون، «یازده یار اوشن»، فیلم موزیکال «رابین و هفت هود» و کمدی‌های «مأمور شماره سه» و «چهار برای تگزاس» هم تیمی شدند. همچنین آن‌ها بعضاً با اعضای گروه رت پک شامل سامی دیویس و جونیور پیتر لافورد و جویی بیشاپ در کمدی رمانتیک «ازدواج روی صخره‌ها» همکاری داشتند. به عنوان یک خواننده، مارتین سبک هری میلز و بینگ کراسبی و پری کومو را برای خود برگزید تا اینکه سبک خود را گسترش داد و در دوئت‌هایش با سیناترا و کراسبی توانست سبک خود را حفظ کند. همانند سیناترا، او نیز نمی‌توانست نت موسیقی
کند. همانند سیناترا، او نیز نمی‌توانست نت موسیقی را بخواند اما او بیش از ۱۰۰ آلبوم و ۶۰۰ آهنگ منتشر کرد. آهنگ مشخصهٔ او، «هرکسی، یک کسی را دوست دارد» جای آهنگ «شبِ یک روز سخت» اثر بیتلز را در رتبه یک در سال ۱۹۶۴ در ایالت متحده گرفت. این رخداد، در ادامه جایگیری آهنگ «در به روی قلبم همچنان باز است» در رتبه ۶ همان سال بود. الویس پرسلی گفته‌است که تحت تأثیر مارتین قرار گرفته‌است و آهنگ «مرا مهربان تر دوست بدار» را از سبک او برگرفته‌است. همانند الویس، مارتین نیز تحت تأثیر موسیقی کانتری قرار گرفته بود.
قنات قصبه شهر گناباد (کاریز گناباد) عمیق‌ترین و قدیمی‌ترین کاریز جهان است. آنگونه که از منابع کهن و همچنین سفرنامه ناصر خسرو و منابع شفاهی بر می‌آید آن را قنات کیخسرو می‌گفته‌اند. ثبت کاریز گناباد در میراث جهانی یونسکو. قنات ایرانی در اجلاس استانبول ترکیه در تاریخ ۲۴تیرماه ۱۳۹۵ در فهرست آثار ثبت شده در یونسکو قرار گرفت کاریز گناباد نیز از جمله قناتهای ثبت شده بود. پرونده کاریز گناباد در سال ۱۳۹۳برای ثبت در میراث معنوی و ملموس بشریت به یونسکو ارسال شد و پس از رسیدگی به عنوان قنات ایرانی در یونسکو به ثبت
از رسیدگی به عنوان قنات ایرانی در یونسکو به ثبت رسید. کاریز قصبه گناباد در سال ۱۳۷۹ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۹۶۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. مربوط به ۲۵۰۰ تا ۲۷۰۰ سال پیش و تنها اثر پیشنهاد شدهٔ خراسان بزرگ به سازمان جهانی یونسکو برای ثبت است که در شهر گناباد در جنوب استان خراسان رضوی واقع شده است. کاریز قصبهٔ شهر گناباد که یکی از شاهکارهای آبی جهان است، و از دو رشتهٔ اصلی و شش شاخهٔ فرعی تشکیل شده است و مادرچاه آن در دامنهٔ شمالی سیاه کوه و خروجی کنونی قنات در جنوب محلهٔ معروف به قصبهٔ