payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ذرات پودر متناظر با مقطع قطعه به وسیله پرتوهای لیزر در محل ذوب شده و مطابق با طرح روی سطح به هم جوش می‌خورند و مواد مذاب جامد شده یک لایه جامد را تشکیل می‌دهد. سیلندر حاوی قطعه مطابق با طرح پایین می‌آید و پودر برای لایه بعدی توسط حرکت غلتک روی سطح کار قرار می‌گیرد و دوباره عملیات قبل انجام می‌شود و این کار ادامه می‌یابد تا قطعه تکمیل شود. ۳- تولید شئ لایه‌ای (LOM). در این روش یک پرتوی لیزر (مثل برش چاقو) برای بریدن طرحی که روی هر یک از لایه‌ها در نظر گرفته شده‌است استفاده می‌شود. پس از برش یک لایه پلتفرم
شده‌است استفاده می‌شود. پس از برش یک لایه پلتفرم کمی پایین می‌آید و غلتک کاغذ حرکت می‌کند و لایه جدیدی برای ما آماده می‌کند و مجدد پلتفرم بالا می‌رود تا با سطح لایهٔ بعد مماس شود و به همین ترتیب این عملیات تا پایان یافتن قطعه ادامه می‌یابد. ۴- ساخت به کمک رشته ذوب شونده (FDM). این روش شبیه فرایند اکستروژن است. در این فرایند رشتهٔ قابل ارتجاع (از مواد ترموپلاست) گداخته شده از داخل نازل گرم شده بیرون می‌آید و روی قطعه به صورت طرحی که به آن داده شده به صورت لایه لایه می‌نشیند و این لایه‌ها ادامه پیدا می‌کنند
لایه می‌نشیند و این لایه‌ها ادامه پیدا می‌کنند تا قطعه مورد نظر ساخته شود. ۵- 3DP. این روش در آمریکا بنیان نهاده شد. این روش شبیه چاپ جت جوهر است با این تفاوت که به جای جوهر از چسب مایع استفاده می‌شود. در این روش یک لایه پودر با ضخامت کنترل شده روی سطح پلتفرم پخش می‌شود. از طریق سر چاپگر (نازل) و متناظر با اولین مقطع قطعه روی پودر چسب پخش می‌شود بنابراین لایه اول ساخته می‌شود. پلتفرم به اندازه ضخامت یک لایه پایین رفته و پودر لایهٔ بعد ریخته می‌شود. متناظر با مقطع بعدی روی لایه جدید چسب ریزی می‌شود و به
با مقطع بعدی روی لایه جدید چسب ریزی می‌شود و به لایه قبلی متصل می‌گردد و به همین ترتیب ادامه می‌یابد تا قطعه کامل شود.
جان دیویی (زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۸۵۹ – درگذشتهٔ ۱ ژوئن ۱۹۵۲) یکی از معروف‌ترین فیلسوفان آمریکایی قرن بیستم و از پیشتازان عمل‌گرایی (پراگماتیسم) بود که آرای انقلابی‌اش در باب سرشت فلسفه، آموزش، جامعه و سیاست بحث‌های فراوانی را به وجود آورد. او را به‌عنوان پدر مدارس نوین در ایالات متحدهٔ آمریکا می‌شناسند. زندگی. جان دیویی در روز بیستم اکتبر سال ۱۸۵۹ میلادی در شهر برلینگتون در ورمانت آمریکا زاده شد. او بیست سال ابتدایی زندگی‌اش را در روستا گذراند و تحصیلات مقدماتی خود را در همان‌جا به پایان برد. او پس آن وارد
خود را در همان‌جا به پایان برد. او پس آن وارد دانشگاه جانز هاپکینز شد و در کنار تحصیل در رشتهٔ فلسفه به شغل آموزگاری در مدرسه نیز مشغول بود. دانشگاه جان هاپکینز تا زمان دانش‌آموختگیِ او تحت سرپرستی جرج اس موریس بود که گرایش‌های آرمانگرایی داشت و توانسته بود ذهن دیویی را با اندوخته‌های خود در این خصوص مشغول کند. دیویی جان هاپکینز را به‌قصد تصاحب یک منصب پیشنهادی به‌سوی دانشگاه میشیگان ترک گفت. اولین فعالیت جدی دیویی در فلسفه تلاشی بود که در خصوص ترکیب شیوهٔ در حال پیدایش روان‌شناسی تجربی با پایه‌های اصلی
در حال پیدایش روان‌شناسی تجربی با پایه‌های اصلی آرمانگرایی موریس صورت داد. دیویی طی دههٔ ۱۸۹۰ به‌ویژه بعد از حضورش در دانشگاه تازه تأسیس شیکاگو، ایلینوی در سال ۱۸۹۴، در آغار راهی قرار گرفت که شروعش منجر به فاصله گرفتن او از مابعدالطبیعه آرمانگرایی شد روندی که دیویی در زندگینامه خود با نام «استبدادگرایی تا تجربه گرایی» به آن اشاره داشته است. دیویی با تأثیر بسیار از «اصول روان‌شناسی» ویلیام جیمز، به رد ادعای آرمانگراها پرداخت که در آن با مطالعه پدیده‌های تجربی، دنیا را ذهن انسان می‌دانستند. مشاجره با رئیس
دنیا را ذهن انسان می‌دانستند. مشاجره با رئیس دانشگاه شیکاگو، دیویی را در سال ۱۹۰۴ مجبور به ترک این دانشگاه کرد و پس از آن به تدریس در دانشگاه کلمبیا پرداخت و تا زمان بازنشستگی در این دانشگاه باقی‌ماند. دیویی در طی این سال‌ها بسیاری از آثار ارزشمند خود را به رشته تألیف درآورد. فلسفه. در آخر قرن نوزدهم و اول قرن بیستم چرخشی در اندیشه‌های دیویی رخ می‌دهد که خودش نیز این چرخش را در زندگی‌نامه خودنوشتی، تحت عنوان «از مطلق‌گرایی تا فلسفه آزمایشی» شرح می‌دهد. اندیشه‌های دیویی تحت این چرخش از مطلق‌انگاری هگلی به
دیویی تحت این چرخش از مطلق‌انگاری هگلی به سمت آزمون‌گرایی که از تأثیرات استانلی هال است و آزمایش، تجربه و کار علمی به معنای امپریسیسم رو می‌گرداند و تغییر لهجه می‌دهد. این چرخش را به صراحت خود دیویی هم بیان می‌کند و از زبان الاهیاتی که پیش از آن مطرح می‌کرد به یک زبان طبیعت‌گرایانه رو می‌کند و چنین چرخشی را در اندیشه خودش ترجمه می‌کند و از آن به بعد از مفاهیم و نظام واژگان جدید استفاده می‌کند. عملگرایی. جان دیویی فلسفه را با تمام ماجراهای حیات آدمی همراه می‌دانست. معتقد بود فلسفه یک فعالیت پی‌گیر در پژوهش
معتقد بود فلسفه یک فعالیت پی‌گیر در پژوهش و جستجویی آرزومندانه است. راه این جستجو راه آرام و مطابق با نقشه‌ای نیست که همه ما در هر وقت قادر به طی آن باشیم، زیرا در دنیایی که دایماً در تغییر و دگرگونی است، اندیشه‌ها مدام در تغییر هستند. اصطلاح «تغییر و دگرگونی» یکی از کلیدهای فلسفه دیویی است. هدف دیویی این بود که فلسفه را به صورت یک علم درآورد. «بحث نکن! به فکر چاره‌ای باش» خلاصه فلسفه دیویی است. فلسفه عملی برای شرکت در کارهای دلیرانه و آزمایش‌های بزرگ است. فلسفه سیاسی. برخی بر این اعتقادند که دیویی پیشگام
فلسفه سیاسی. برخی بر این اعتقادند که دیویی پیشگام دغدغه‌های مربوط به ارتباط میان مکتب فردگرایی لیبرال و فضای اجتماعی است که در آن فرد مورد توجه است. در حقیقت گاهی دیوئی نه به‌عنوان جلودار بودن رورتی بلکه به‌عنوان یک نویسنده مانند چارلز تیلور، فیلسوف کانادایی، مطرح است که تمایل دارد میان دکترینی از خود یا سرشت اجتماع‌گرا با شکلی خودآگاه از لیبرالیسم از نظر تاریخی و فرهنگی، ارتباط برقرار کند. دیوئی را به‌عنوان منبعی الهام بخش برای مللی می‌دانند که در آن‌ها دمکراسی مشارکتی و مشورتی رونق دارد و گاهی او را پیش
مشارکتی و مشورتی رونق دارد و گاهی او را پیش رو فیلسوف و نظریه‌پرداز آلمانی یورگن هابرماس می‌دانند. دربارهٔ آموزش. تئوری‌های آموزشی دیویی در کتاب‌های «عقاید آموزشی من» (۱۸۹۷)، «مدرسه و جامعه» (۱۹۰۰)، «کودک و برنامه آموزشی» (۱۹۰۲)، «دموکراسی و آموزش» (۱۹۱۶) و «تجربه و آموزش» (۱۹۳۸) معرفی شده. دیویی پیوسته نشان می‌دهد که آموزش و یادگیری فرایندهای اجتماعی هستند و در نتیجه مدرسه خود یک مؤسسه اجتماعی است که در آن اصلاح اجتماعی می‌تواند و باید شکل بگیرد. به‌علاوه، او باور داشت که دانش‌آموزان در یک محیط آموزشی که
او باور داشت که دانش‌آموزان در یک محیط آموزشی که به آن‌ها اجازهٔ تجربه و رابطهٔ متقابل با برنامهٔ درسی را می‌دهد می‌بالند و همهٔ دانش‌آموزان باید امکان دخالت و همکاری در یادگیری خود را داشته باشند. ایده‌های دموکراسی و اصلاح اجتماعی پیوسته در نوشته‌های دیویی پیرامون آموزش مطرح می‌شوند. او استدلال قوی برای اهمیت آموزش نه فقط به‌عنوان فضایی برای کسب دانش موضوعی، بلکه به‌عنوان فضایی برای یادگیری زندگی ارائه می‌کند. از این دیدگاه، هدف آموزش نباید صرفاً کسب یک سری مهارت‌های ازپیش‌تعیین‌شده، که باید تحقق کامل
سری مهارت‌های ازپیش‌تعیین‌شده، که باید تحقق کامل قابلیت‌های فرد و کسب توانایی برای استفاده از آن مهارت‌ها برای منفعت جمعی باشد. او می‌گوید: «آماده کردن کودک برای زندگی آینده یعنی او را مسئول خود کردن و طوری تعلیمش دادن که بتواند آمادهٔ استفادهٔ کامل از تمام قابلیت‌هایش باشد.» (۱۸۹۷و ص. ۶) علاوه‌بر کمک به دانش‌آموزان برای تحقق کامل قابلیت‌هایشان، دیویی اذعان می‌کند که مدارس و آموزش در ایجاد اصلاح و تغییر اجتماعی مؤثرند. او می‌گوید: علاوه بر ایده‌هایش در مورد اینکه آموزش چیست و چه تأثیراتی باید بر جامعه
مورد اینکه آموزش چیست و چه تأثیراتی باید بر جامعه داشته باشد، دیوی عقاید دقیقی هم در مورد نحوه پیاده‌سازی آموزش در کلاس درس داشت. در کتاب کودک و برنامه درسی (۱۹۰۲)، دیویی دو طریقه فکری اصلی و متعارض در مورد آموزش را به بحث می‌گذارد. طریقه اول بر مبنای برنامه درسی است و تمرکزش تقریباً به‌طور کامل روی موضوع درسی است که قرار است آموزش داده شود. دیویی معتقد است که ایراد اساسی این روش عدم فعالیت دانش‌آموزان است. در این چهارچوب به‌خصوص، «کودک صرفاً یک موجود ناپخته است که باید پخته شود، او یک موجود سطحی است که
است که باید پخته شود، او یک موجود سطحی است که باید عمق پیدا کند»(۱۹۰۲، ص. ۱۳). او معتقد است که برای مؤثرترین آموزش، مطالب باید طوری ارائه شوند که دانش‌آموزان بتوانند بین اطلاعات و تجربه‌های قبلی خودشان ارتباط برقرار کنند و در نتیجه ارتباطشان با دانش جدید عمیق شود. همزمان دیویی نسبت به زیاده‌روی‌های آموزشگران معتقد به کودک‌محوری که ادعا می‌کردند دنبال کنندگان راه او هستند بدبین بود و معتقد بود که اتکا زیاد روی کودک می‌تواند همانقدر برای فرایند یادگیری مضر باشد. به نظر او ایراد بالقوه این روش فکری این بود که
به نظر او ایراد بالقوه این روش فکری این بود که اهمیت مطالب درسی و همچنین معلم را نادیده می‌گرفت. برای حل این معضل، دیویی از ساختار آموزشی دفاع می‌کرد که تعادلی میان ارائه دانش و علاقه‌مندی‌ها و تجربیات کودک برقرار کند. او معتقد بود «کودک و برنامه درسی دو حدی هستند که یه فرایند واحد را تعریف می‌کنند. همان‌طور که دو نقطه یک خط راست را. در نتیجه موقعیت کنونی کودک و حقایق و واقعیت‌های علمی تدریس را تعریف می‌کنند.»(۱۹۰۲، ص. ۱۶) بر اساس این استدلال دیویی یکی از معروف‌ترین طرفداران یادگیری در عمل یا آموزش تجربی،
طرفداران یادگیری در عمل یا آموزش تجربی، که مرتبط با و نه هم‌معنی یادگیری تجربی است، شد. او ادعا می‌کرد که «دانش از تأثیراتی که اجسام طبیعی روی ما می‌گذارند به دست می‌آید، در نتیجه دستیابی به دانش بدون استفاده از این اجسام تأثیر گذار غیرممکن است»(۱۹۱۶/۲۰۰۹، ص ۲۱۷–۲۱۸). نظریات دیویی خیلی از الگوهای تجربی تأثیرگذار و طرفداران آن‌ها را تحت تأثیر قرار داد. خیلی از محققان حتی اعتبار یادگیری پروژه محور را که دانش آموز را در نقش یک محقق فعال قرار می‌دهد به او می‌دهند. دیویی تصویری جدید نه فقط از آنچه در فرایند
دیویی تصویری جدید نه فقط از آنچه در فرایند یادگیری باید اتفاق بیفتد که از نقشی که معلم در این فرایند باید به‌عهده بگیرد ارائه کرد. به نظر او، معلم نباید کسی باشد که در جلوی کلاس می‌ایستد و تکه‌های اطلاعات را پخش می‌کند که دانش‌آموزان منفعل آن‌ها را جذب کنند؛ بلکه معلم باید نقش راهنما و پیش‌برنده را به‌عهده بگیرد. آنطور که دیویی (۱۸۹۷) توضیح می‌دهد: در نتیجه معلم تبدیل به همراهی در فرایند یادگیری می‌شود که دانش‌آموزان را راهنمایی می‌کند تا بتوانند مستقلاً مفاهیم هر مبحث را کشف کنند. این فلسفه تبدیل به
مفاهیم هر مبحث را کشف کنند. این فلسفه تبدیل به ایده‌ای بسیار محبوب و پرطرفدار در برنامه‌های تربیت‌معلم امروزی شده. «ژان دیوئی» یکی از نظریه‌پردازان در زمینه تعلیم و تربیت است که با اتکا به فلسفهٔ عمل‌گرایی، مدارس مترقی آینده را واجد ویژگی‌های خاص و متفاوت با مدارس زمان خود می‌داند. در نظر وی مدارس فردا محیط‌هایی فعال هستند که در آن هر روز شاگردان با تعدادی معلمان در فعالیت‌های گوناگون شرکت دارند، فعالیت‌هایی که الزاماً آکادمیک نخواهند بود و بدین ترتیب «زندگی غیررسمی و سودمند» جایگزین «آموزش و پرورش متحجر و
غیررسمی و سودمند» جایگزین «آموزش و پرورش متحجر و انعطاف‌ناپذیر سنتی می‌شود»
الیزابت کاستلو نام رمانی‌ست از جان ماکسول کوتسی نویسندهٔ اهل آفریقای جنوبی و برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۳ میلادی. دربارهٔ کتاب. الیزابت کاستلو داستان یک نویسندهٔ زن استرالیایی است که از زندگی اجتماعی گریزان می‌شود. از عجایب روزگار اینکه رمان با اهدای یک جایزهٔ معتبر ادبی به خانم کاستلو آغاز می‌شود؛ و کاستلو هنگام درد دل با پسرش می‌گوید: من دلیلی برای این تشریفات کشنده نمی‌بینم. بهتر بود به آنها می‌گفتم مراسم را فراموش کنند و چک را با پُست برایم بفرستند.
کمیته اعانه ایران ("، تأسیس ۱۹۱۶") نام یک سازمان آمریکایی در ایران بود که به منظور کمک به مردم آسیب‌دیدهٔ این کشور در جریان جنگ جهانی اول و آثار ناشی از آن تشکیل گردید. این سازمان در ایران و به ریاست یک میسیونر به نام "جان لاورنس کلدول" ("") تأسیس شد. به منظور تأمین مخارج این سازمان و تقویت افرادی که در این زمینه تلاش می‌کردند، کمیته‌ای به نام "کمیسیون اعانه ایران و آمریکا" (') در نیویورک تشکیل گردید که ریاست آن بر عهده "دکتر هری پرات جادسون" (')، رئیس دانشگاه شیکاگو بود. بنا به گزارشی، مبلغ ۲٬۲۷۱٬۵۷۰ دلار
شیکاگو بود. بنا به گزارشی، مبلغ ۲٬۲۷۱٬۵۷۰ دلار و نیز مقداری غله برای کاشت و ماشین‌های باربری برای حمل غذا از هند به ایران توسط این سازمان اهدا گردیده است. گفته شده در جنگ جهانی اول، وزارت امور خارجه آمریکا نیز صلیب سرخ را وادار کرد کمک‌های زیادی را به ایران اختصاص دهد.
دانشگاه علوم پزشکی ارومیه نخستین بار توسط آمریکاییان به رهبری دکتر وحدانی تأسیس گردید و امیر تومان حاکم وقت ارومیه و سرتیپ نجف قلی خان خسروی رئیس ایل قره پاپاق سولدوز کمکهای قابل توجهی در این زمینه انجام دادند، و نخستین دانشگاه علوم پزشکی نوین است که در ایران تأسیس گردید. این دانشگاه بین سالیان ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ زیر نظر آمریکاییان باقی ماند، و بعده‌ها به دانشگاه ارومیه تعلق گرفت. مقدمه. هشتاد و هفت سال قبل از تأسیس آموزشکده کشاورزی رضائیه، و پنجاه و شش سال قبل از تأسیس دانشگاه تهران، یعنی در سال ۱۸۷۸ میلادی، در
تأسیس دانشگاه تهران، یعنی در سال ۱۸۷۸ میلادی، در یک باغ پانزده هکتاری در ارومیه، یک دانشکده پزشکی توسط میسیونرهای مذهبی آمریکایی که از ۴۰ سال و اندی قبل از آن به ارومیه وارد شده بودند احداث گردید. سرپرستی این دانشکده که قدیمی‌ترین مرکز آموزش عالی به سبک جدید در ایران به‌شمار می‌ورد با آقای دکتر ژوزف کاکران که خود متولد ارومیه بوده و تحصیلات پزشکی را در نیویورک گذرانده بود، بوده است. دانشکده پزشکی ارومیه در طی پنج دوره پنج ساله و به مدت ۲۷ سال فعالیت خود، جمعاً ۲۶ پزشک ایرانی را فارغ‌التحصیل نمود و تحویل
جمعاً ۲۶ پزشک ایرانی را فارغ‌التحصیل نمود و تحویل جامعه آن روز داد. بنا بر شواهد موجود، قبل از آن تاریخ فقط سه پزشک در ارومیه مشغول طبابت بوده‌اند. نمونه‌هایی از گواهینامه دوزبانه فارغ‌التحصیلی پزشکی این مؤسسه به عنوان مدرک ارزشمند در دانشگاه ارومیه امروزه هنوز موجود می‌باشد. در یکی از دوره‌های فارغ‌التحصیلی در سال ۱۲۷۷ مظفرالدین شاه خود شخصاً همراه با دکتر کاکران گواهینامه‌های فارغ‌التحصیلی را امضا کرده و به فارغ التحصیلان اهدا نموده‌اند. همزمان با تأسیس دانشکده پزشکی رضائیه دو بیمارستان یکصد و پنجاه
دانشکده پزشکی رضائیه دو بیمارستان یکصد و پنجاه تختخوابی به ترتیب برای بستری شدن بیماران مرد و زن به نام بیمارستان وستمینستر در ارومیه تأسیس شد که اولین بیمارستان‌های مدرن و مجهز در ایران به‌شمار می‌روند. دکتر کاکرن خود شخصاً ۶ دوره پزشک در این مدرسه در ارومیه تربیت نمود. جانشین وی هری پاکارد (Harry Pakard) عهده‌دار این منصب پس از او گردید. دکتر کاکرن و تقریباً تمامی کادر آمریکایی هیئت علمی این مؤسسه (از جمله دکتر رایت Wright، دکتر هولمز Holmes، دکتر ون نوردن Van Norden، و دکتر میلر Miller) همگی در همان
Van Norden، و دکتر میلر Miller) همگی در همان ارومیه به خاک سپرده شدند و مؤسسه نهایتاً تبدیل به دانشگاه ارومیه و سپس دانشگاه علوم پزشکی ارومیه گردید. قسمت اعظم هزینه احداث بیمارستان وستمینستر و مخارج پزشکان آمریکایی آن در ارومیه بین سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ بر عهده شخص خیری از شهر بوفالو، نیویورک به نام ساموئل کلمنت (Samuel Clement) بود. جمعاً ۳۴ فارغ‌التحصیل، حاصل حضور و فعالیت‌های پزشکان آمریکایی در ارومیه در این سالیان می‌باشند، که از این تعداد ۲۹ نفر مسیحی یا آشوری، و ۵ نفر باقی همه از مسلمانان شهر خوی
یا آشوری، و ۵ نفر باقی همه از مسلمانان شهر خوی بودند. اعضای هیئت علمی. کادر هیئت علمی این دانشگاه عبارت بودند از: و نیز: مواد درسی. بر طبق منابع بجای مانده، برای دانشجویان سال‌های اول و دوم: و برای سال‌های سوم و چهارم: دکتر کاکرن شخصاً بر وجود برقراری سمینارهای طب بسیار تأکید می‌ورزید. برخی از دانش آموختگان این مرکز. تعداد زیادی از فارغ التحصیلان این دانشکده برای کسب مدارج پیشرفته عازم اروپا و آمریکا گردیدند. تقریباً همه آن‌ها به آذربایجان بازگشته و به طبابت پرداختند. برخی از نام‌های معروف‌تر این پزشکان در
پرداختند. برخی از نام‌های معروف‌تر این پزشکان در زیر آمده است:
کمبود ریبلوفلاوین یا آریبوفلاوینوز در اثر کمبود ویتامین ب۲ (ریبوفلاوین) در بدن ایجاد می‌شود. این اختلال معمولاً همراه با سوءتغذیه پروتئین-انرژی یا الکلیسم دیده‌می‌شود. این اختلال در ابتدا با نام "پلاگرا سین پلاگرا" شناخته‌می‌شد، چرا که برخی علایم آن به پلاگرا، حاصل از کمبود نیاسین، شباهت داشت. میزان میانگین ریبوفلاوین مورد نیاز بدن روزانه بین ۱٫۱ تا ۱٫۳ میلی‌گرم برای بزرگسالان و ۱٫۶ برای زنان باردار یا شیرده می‌باشد. علت. شایع‌ترین علت کمبود ریبوفلاوین در بدن رژیم غذایی نامناسب است. به همین دلیل این اختلال
رژیم غذایی نامناسب است. به همین دلیل این اختلال بیش‌تر در کسانی که به‌طور محدود از غذاهای حاوی ریبوفلاوین چون گوشت، تخم‌مرغ، شیر، پنیر، ماست، سبزی و آرد کامل استفاده می‌کنند دیده‌می‌شود. کمبود ریبوفلاوین هم‌چنین می‌تواند در افرادی که دچار نقص در فعالیت‌های کبدی هستند ایجاد شود، چرا که مانع از استفادهٔ مناسب از ویتامین‌ها می‌شود. به همین دلیل اختلال در جذب ریبوفلاوین و سایر ویتامین‌ها چون تیامین در افراد دچار به الکلیسم نیز شایع است. نوردرمانی جهت درمان زردی در خردسالان نیز موجب از بین رفتن ریبوفلاوین
زردی در خردسالان نیز موجب از بین رفتن ریبوفلاوین می‌شود که ممکن است باعث ایجاد کمبود این ویتامین در بدن شود. علایم. علایم کمبود ریبوفلاوین اغلب عبارت‌اند از گلو درد، قرمزی و التهاب غشاءهای مخاطی دهان و گلو، التهاب گوشهٔ لب، استوماتیت، گلوسیت (التهاب زبان)، درماتیت سبورئیک و کاهش میزان گلبول‌های قرمز خون. کمبود ریبوفلاوین معمولاً با کمبود سایر ویتامین‌های محلول در آب همراه است. مطالعات انجام‌شده در مورد شیوع سرطان مری در میان ترکمن‌های عراق نشان می‌دهند که کمبود مزمن ریبوفلاوین و تومورهای بدخیم در مری به هم
مزمن ریبوفلاوین و تومورهای بدخیم در مری به هم ارتباط دارند. هم‌چنین یکی از مطالعات انجام‌شده بر زنان باردار نشان داده است که احتمال ابتلا به پره‌اکلامپسی در زنان دارای کمبود ریبوفلاوین ۴٫۷برابر زنان سالم است.
گنبد مینا آلبومی است در ژانر موسیقی سنتی ایرانی در آواز دشتی با صدای محمدرضا شجریان، آهنگسازی پرویز مشکاتیان، و تنظیم محمدرضا درویشی که در نوروز ۱۳۷۳ منتشر شد. اشعار این آلبوم از غزلیات حافظ ‌است. این آلبوم به افسانه شجریان تقدیم شده است. ترانه. ترانهٔ یکم: دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد. "آواز دشتی، شعر از حافظ" "(درآمد دشتی)" دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد "(درآمد دشتی)" دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد "(درآمد دشتی)" آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت آه از
دشتی)" آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت "(بیات راجع)" اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار "(عشاق)" برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر "(عشاق)" ساقیا جام می‌ام ده ساقیا جام می‌ام ده که نگارندهٔ غیب "(قرچه)" آنکه پرنقش زد آنکه پرنقش زد آنکه پرنقش زد این دایرهٔ مینایی "(رضوی - عشاق و فرود)" فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت تصنیف "گنبد مینا"، شعر از حافظ
جان عشاق نام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان و همکاری پرویز مشکاتیان، جواد معروفی و محمدرضا درویشی، که در سال ۱۳۶۴ اجرا و در سال ۱۳۷۳ در آواز بیات اصفهان منتشر شده‌است. ترانه‌های این مجموعه موسیقی از میان غزل‌های حافظ، و دوبیتی‌های باباطاهر برگزیده شده. شرح قطعات. "آواز بیات اصفهان "تصنیف جان عشاق، غزل حافظ"
دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (با نام رسمی سازمانی به انگلیسی: West Azerbaijan University of Medical Sciences and Healthcare Services) قدیمی‌ترین دانشگاه علوم پزشکی نوین ایران است. این دانشگاه، دولتی بوده و تحت‌پوشش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در شهر ارومیه قرار دارد. تاریخچه. جوزف کاکران یکی از فرزندان میسیونرهای مهاجر در سال ۱۸۵۵ میلادی در شهر ارومیه به دنیا آمد. وی پس از طی دوران کودکی و تحصیلات دبیرستان به آمریکا عزیمت نمود و پس از اتمام تحصیلات عالیهٔ پزشکی به زادگاهش ارومیه بازگشت و به فکر تأسیس
پزشکی به زادگاهش ارومیه بازگشت و به فکر تأسیس بیمارستان و دانشکدهٔ پزشکی افتاد. در سال ۱۸۷۸ م. مطابق ۱۲۵۷ ه‍.ش با همیاری سایر همکاران خود آغاز به احداث ساختمان بیمارستان بزرگی به ظرفیت یک‌صد تخت‌خواب کرد. این بیمارستان ۲ سالن عمومی برای بیماری‌های غیر واگیردار و پنج اتاق کوچک برای بیماری‌های واگیردار، دو اتاق برای جراحی و یک اتاق بزرگ برای داروخانه داشت. در پیش درگاهی ساختمان بیمارستان زیر زمین بزرگی برای تشریح و سردخانه ساخته شد. احداث بیمارستان در سال ۱۸۷۹ به پایان رسید و دکتر کاکران در طول این مدت در
به پایان رسید و دکتر کاکران در طول این مدت در ساختمانی که در محل کنونی دانشکدهٔ پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه واقع بود مشغول خدمات درمانی و بهداشتی مردم ارومیه بود. پس از تکمیل ساختمان بیمارستان و تجهیز آن به دلیل کمبود کادر درمانی و بهداشتی بیمارستان، دکتر کاکران به فکر ایجاد مدرسهٔ عالی طب افتاد و ساختمانی به همین منظور در نزدیکی بیمارستان مخصوص دانشکدهٔ پزشکی تأسیس کرد. این ساختمان همان ساختمان چوبی معروف است که هنوز در دانشگاه ارومیه با سایر ساختمان‌های دیگر باقی است. دانشجویان مدرسهٔ عالی
ساختمان‌های دیگر باقی است. دانشجویان مدرسهٔ عالی طب، پس از طی دوره‌های نظری و عملی در طول پنج سال، درجهٔ دکترای عالی طب را کسب می‌کردند؛ به طوری‌که نخستین فارغ‌التحصیلان آن مدرسه ۲۷ نفر بودند که در شهرهای منطقهٔ آذربایجان به کار طبابت پرداختند. دانشکدهٔ پزشکی از سال ۱۳۵۶ ه‍.ش به عنوان یکی از واحدهای آموزشی دانشگاه ارومیه تحت پوشش وزارت فرهنگ و آموزش عالی با پذیرش ۴۸ نفر دانشجوی رشتهٔ پزشکی فعالیت خود را آغاز نمود و در سال ۱۳۶۵ ه‍.ش پس از تصویب قانون تشکیل وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی این دانشکده
وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی این دانشکده تبدیل به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه گردید. رتبه‌بندی موضوعی تایمز سال ۲۰۲۴. به گزارش روابط عمومی مؤسسهٔ استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام (ISC)، دکتر سید احمد فاضل‌زاده، رئیس وقت مؤسسهٔ ISC گفت: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه در حوزهٔ بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، توانست رتبهٔ ۵۰۱–۶۰۰ را کسب نماید و در جهان ۶۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار گیرد. دانشکده‌ها. دانشگاه علوم پزشکی ارومیه مشتمل بر یازده دانشکده و یک شعبه پردیس خودگردان است. دانشکده‌های این دانشگاه عبارتند
خودگردان است. دانشکده‌های این دانشگاه عبارتند از: مراکز آموزشی و درمانی. دانشگاه علوم‌پزشکی ارومیه دارای 6 مرکز آموزشی و درمانی در سطح شهر ارومیه است که عبارت‌اند از:
دود عود نام آلبومی است در دستگاه نوا با صدای محمدرضا شجریان، آهنگ‌سازی پرویز مشکاتیان، تنظیم کامبیز روشن‌روان و اجرای ارکستر سمفونیک تهران که در سال ۱۳۶۶ اجرا و سال ۱۳۶۸ منتشر شد. اشعار این آلبوم از سروده‌های مولانا و عطار هستند. شعر. آواز یکم: عقل کجا پی برد شیوهٔ سودای عشق. "(درآمد اول نوا)" عقل کجا پی برد شیوه سودای عشق "(درآمد دوم نوا)" عقل تو چون قطره‌ای ست مانده ز دریا جدا "(گردانیه)" گر ز خود و هر دو کون، پاک تبرا شوی "(جمله اول بیات راجع)" جان چو قدم در نهاد تا که همی چشم زد "(جمله دوم راجع و فرود
در نهاد تا که همی چشم زد "(جمله دوم راجع و فرود به نوا)" دوش درآمد به جان دمدمهٔ عشق او "(عراق)" عشق چو کار دل است دیده دل باز کن "(عراق نهیب برگشت به نوا)" چون اثر او نماند محو شد اجزای او "(نیشابورک)" هست در این بادیه جمله جان‌ها چو ابر "(رهاب فرود)" آواز دوم: آتش عشق تو در جان خوشتر است. آواز نوا، شعر از عطار. "(نهفت)" آتش عشق تو در جان خوشتر است "(نهفت)" هر که خورد از جام عشقت قطره‌ای "(نهفت)" آتش عشق تو در جان خوشتر است "(نهفت)" هر که خورد از جام عشقت قطره‌ای "(نهفت)" تا تو پیدا آمدی پنهان شدم تا تو
قطره‌ای "(نهفت)" تا تو پیدا آمدی پنهان شدم تا تو پیدا آمدی پنهان شدم "(نهفت)" درد عشق تو که جان می‌سوزدم "(نهفت)" درد بر من ریز و درمانم مکن "(نهفت)" می‌نسازی تا نمی‌سوزی مرا "(نهفت)" چون وصالت هیچ‌کس را روی نیست "(گردانیه)" خشکسال وصل تو بینم مدام "(رهاب + فرود)" همچو شمعی در فراقت هر شبی آواز سوم: در عشق تو عقل سرنگون گشت. "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" در عشق تو عقل سرنگون گشت "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" خود حال دلم چگونه گویم "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" بر خاک درت به زاری زار "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" خون دل ماست یا دل
زار "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" خون دل ماست یا دل ماست "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" درمان چه طلب کنم که عشقت "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" تا دور شدم من از در تو "(مثنوی نوا-شاه ختایی)" تا قوت عشق تو بدیدم تصنیف دود عود. "(درآمد نوا)" ای یوسف خوشنام ما، خوش می‌روی بر بام ما "(گردانیه)" ای نور ما ای سور ما، ای دولت منصور ما "(نهفت)" ای دلبر و مقصود ما، ای قبله و معبود ما "(نهفت)" ای یار ما عیار ما، دام دل خمّار ما "(نهفت-اکتاو پایین)" ای یار ما عیار ما، دام دل خمّار ما "(فرود نوا)" در گل بمانده پای دل، جان می‌دهم؛ چه جای
نوا)" در گل بمانده پای دل، جان می‌دهم؛ چه جای دل؟
عصر آهن (به انگلیسی: Age of Iron)رمانی از جان مکسول کوتزی برنده نوبل ادبیات است که برای اولین بار در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. در مورد کتاب. در شهر کیپ تاون در آفریقای جنوبی زنی مسن به سرطان مبتلا است. خانم کورین استاد بازنشسته دانشگاه در تمام دوران زندگی اش از عوام فریبی و تبعیضات رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی در رنج و عذاب بوده ولی خارج از تمام این واقعیت‌ها زندگی اش را به سر برده است. او به ناگهان به جامعه‌ای سراپا خشم و کینه‌ای پا می‌گذارد که نتیجه عملکرد نظام حاکم بر جامعه است. خانم کورین طی نامه‌هایی چند به
حاکم بر جامعه است. خانم کورین طی نامه‌هایی چند به دخترش که مدت‌ها است در آمریکا ساکن است از وقایع حادث بر او طی واپسین روزهای زندگیش می‌نویسد که در شهرک سیاه پوست‌نشین مجاورش اتفاق می‌افتد که طی آن پسر مستخدمش در طی حادثه‌ای کشته می‌شود. پسر نوجوان سیاهپوستی نیز که به خانه او پناه آورده به دست مأموران امنیتی رژیم نژادپرست به قتل می‌رسد. تنها شخصی که می‌تواند با او صحبت و درد دل کند مرد بی خانمان و الکلی است که به ناگهان در صحنه زندگی او ظاهر می‌شود. تحلیل کتاب. جان مکسول کوتزی در این کتاب در حین توضیح
کتاب. جان مکسول کوتزی در این کتاب در حین توضیح شرایط خشم و خشونت حاکم بر آفریقای جنوبی مسائلی همچون پیری، عشق، آزادی، مرگ و تنهایی و روابط انسانی می‌پردازد. کوتزی در کتا بهایش اندیشه‌ای را تحمیل نمی‌کند، راه حل ارائه نمی‌دهد بلکه خواننده را با طرح موضوعات مختلف به فکر وامی‌دارد. ترجمه به فارسی. این کتاب در سال ۱۳۸۵ به وسیله جلال رجبیان ترجمه و از سوی نشر کاکتوس منتشر شده‌است. ترجمه و چاپ کتاب از کیفیت بالایی برخودار نیست. نمونه‌ای از ترجمه کتاب به فارسی. من هیچ تصوری از این که آزادی چیست ندارم آقای
کُردی ایلامی یا فِیلی گویشی از زبان کُردی است. که زیر شاخه‌های کُردی‌جنوبی می‌باشد. گویش کُردی ایلامی زبان رایج ساکنان استان ایلام و مناطقی از کشور عراق نظیر استان واسط، شهرستان علی الغربی، مندلی (عراق) و خانقین در کردستان عراق است. در استان ایلام، طوایف و ایلات مختلف در اکثر شهرستان‌های استان است- با تفاوت اندک در ادای الفاظ و کلمات، بدان تکلم می‌کنند. واژهٔ فِیلی در بین مردم ایلام معروفیت بسیاری ندارد. این را کُردهای ساکن عراق به مناسبت سلطه والیان لرستان موسوم به فِیلی بر ایلام، رواج داده‌اند که به علت