payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیوند دلتا "δ bonds" گونه‌ای پیوند کووالانسی است که در آن چهار لوب یک اوربیتال با چهار لوب اوربیتالی دیگر همپوشانی می‌کنند. این پیوند را ازینرودلتا می‌نامند که از اوربیتال‌های d شکل می‌گیرد. این پیوند معمولاً در گونه‌های شیمی آلی فلزی (ترکیبی که دست‌کم یک پیوند کربن-فلز دارد) دیده می‌شود.
ورزشگاه رُز باول ساخت ۱۹۲۱، یک ورزشگاه چند منظوره در پاسادینا، کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا است. این استادیوم یکی از ورزشگاه‌های برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود. و بازی فینال این جام نیز در آن برگزار گردید. گنجایش این ورزشگاه ۹۲۵۴۲ نفر است. در روز دوشنبه اول ژانویه ۱۹۷۳ جمعیتی بالغ بر ۱۰۶۸۶۹ نفر در این استادیوم حضور پیدا کرده اند که رکورد بیشترین حضور تماشاگر در آن می باشد. دیدار دوستانه تیم‌های ملی فوتبال ایران و آمریکا در سال ۲۰۰۰ در این ورزشگاه برگزار شد که با نتیجه مساوی ۱-۱ به پایان رسید.
ورزشگاه پونتیاک سیلوِردوم ساخت ۱۹۷۶، یک ورزشگاه چند منظوره در میشیگان در ایالات متحده آمریکا بود. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود. این نخستین ورزشگاه سرپوشیده‌ای بود که برای بازیهای جام جهانی استفاده می‌شد.
پیوند سیگما "σ bonds" نیرومندترین گونه پیوند کووالانسی است. این پیوند در دوران حول محور پیوند متقارن است که با این تعریف این پیوند می‌تواند از اوربیتال‌های s+s، pz+pz، s+pz، dz2+dz2 (حرف z محور پیوند است) شکل گیرد.
ورزشگاه استنفورد یک ورزشگاه چند منظوره در دانشگاه استنفورد، استنفورد، ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه در ابتدا در سال ۱۹۲۱ تاسیس شده و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ نیز بود اما در سال ۲۰۰۵ تخریب و ورزشگاهی جدید و در سال ۲۰۰۶ ورزشگاه جدید با ظرفیت ۵۰٬۴۲۴ نفر به بهره‌برداری رسیده است.
کاتن بول ساخت ۱۹۳۰، یک ورزشگاه چند منظوره در دالاس در ایالات متحده آمریکا است. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود.
سُلجِر فیلد ساخت ۱۹۲۴، یک ورزشگاه چند منظوره در شیکاگو در ایالات متحده آمریکا است. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود.
ورزشگاه یادبود رابرت اف. کندی (ساخته شده در ۱۹۶۱)، یک ورزشگاه چند منظوره در واشینگتن، دی.سی. در ایالات متحده آمریکا است. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازی‌های جام جهانی ۱۹۹۴ بود و امروزه فقط برای بازی‌های فوتبال بکار میرود. این ورزشگاه خانه تیم دی‌سی یونایتد است.
سیتروس بول ساخت ۱۹۳۶، یک ورزشگاه چند منظوره در ارلندو، فلوریدا در ایالات متحده آمریکا است. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود.
ورزشگاه فاکسبُرو ساخت ۱۹۷۱، یک ورزشگاه چند منظوره در ایالت ماساچوست در ایالات متحده آمریکا بود. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازی‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۲ بارنشسته گردید و جای خود را به ورزشگاه ژیلت داد (که در مجاور آن قرار دارد)، و تبدیل به یک مرکز خرید شد.
ورزشگاه ژیلت ساخت ۲۰۰۲، یک ورزشگاه چند منظوره با گنجایش ۶۸٬۷۵۶ نفر در ماساچوست در ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۲ جانشین ورزشگاه فاکسبرو شد (که در مجاور آن قرار دارد).
ورزشگاه جاینتس ساخت ۱۹۷۲، یک ورزشگاه چند منظوره در نیوجرسی (حوالی شهر نیویورک) در ایالات متحده آمریکا بود. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازی‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ بود. این ورزشگاه در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده و در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۰ آخرین بازی رسمی در آن برگزار شده و در فوریه ۲۰۱۰ تخریب شده‌است.
پیتر بهرنز متولد ۱۸۶۸ هامبورگ، معمار آلمانی بود. وی از متقدمین معماری مدرن محسوب می‌گردد. لودویگ میس ون در روهه، لوکوربوزیه، و والتر گروپیوس از شاگردان او بودند. اولین کارهای بهرنز که شامل طراحی صنعتی و عمدتاً طراحی لوازم خانگی بود، از طرف شرکت آ‌ا‌گ(کمپانی جنرال الکتریک آلمان) حمایت می‌شد. بهرنز توانست در طرح ساختمان توربین‌سازی آ‌ا‌ِگ که بین سال‌های ۱۹۰۹–۱۹۰۸ میلادی در برلین طراحی و ساخته شد دیدگاه و بیانی نو در طرح کارخانه ارائه نماید. این کارخانه اولین ساختمان فولادی و شیشه ای بود که در آلمان ساخته شد.
شاخص جهانی صلح (GPI) گزارشی است که توسط موسسه اقتصاد و صلح (IEP) استرالیا تهیه شده و موقعیت نسبی صلح ملتها و مناطق را اندازه گیری می کند.شاخص جهانی صلح ۱۷۲ کشور و سرزمین مستقل (با 99.7 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهد) با توجه به سطح صلح آنها رتبه بندی می کند. در دهه گذشته ، GPI روندهای افزایش خشونت جهانی و صلح کمتری را ارائه داده است. رتبه‌بندی. بر اساس گزارش ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹ مؤسسه بین‌المللی صلح و اقتصاد از شاخص جهانی صلح، ایران در ۲۰۱۸، ۹ پله افت داشته و در رتبه ۱۳۹-مین از میان ۱۶۳ کشور قرار گرفته‌است و
در رتبه ۱۳۹-مین از میان ۱۶۳ کشور قرار گرفته‌است و بدین ترتیب بعد از نیکاراگوئه، بورکینافاسو و زیمبابوه بیشترین افت را در سال جاری داشته‌است. وضعیت صلح جهانی به چهار قسمت تقسیم‌بندی می‌شود: سبز، زرد، نارنجی و قرمز که ایران در وضعیت نارنجی قرار دارد. رتبه بندی (۲۰۰۸-۲۰۱۹). توجه: روش GPI به طور مرتب به روز می شود و برای انعکاس به روزترین مجموعه داده ها بهبود می یابد. گزارش GPI هر ساله شامل شرح مفصلی از روش مورد استفاده است.
اختراع قوم یهود (عبری: מתי ואיך הומצא העם היהודי?) تحقیقی در خصوص تاریخ‌نگاری قوم یهود نوشتهٔ شلومو ساند استاد تاریخ در دانشگاه تل آویو است. این کتاب مجادله داغی را ایجاد کرد. این کتاب برای ۱۹ هفته پرفروش‌ترین کتاب اسرائیل بود. چاپ فرانسوی آن سه بار چاپ شد. این کتاب در فرانسه جایزه «Prix Aujourd'hui» جایزه‌ای که از سوی روزنامه نگاران به کارهای تاریخی یا سیاسی غیرداستانی اعطا می‌شود. منشاهای یهودی. ساند استدلال می‌کند که بیشتر یهودیان معاصر از سرزمین باستانی اسرائیل نشات نمی‌گیرند و آن‌ها هرگز به عنوان یک
اسرائیل نشات نمی‌گیرند و آن‌ها هرگز به عنوان یک «ملت-قوم» با یک ریشه مشترک وجود نداشته‌اند. همان‌طور که بیشتر مسیحیان و مسلمانان امروزی اخلاف مردم تبدیل یافته‌اند، نه مسیحیان و مسلمانان اولیه، یهودیت در ابتدا، مانند دو پسرعمویش، یک مذهب در حال تغییر و تبدیل بود. بسیاری از جمعیت یهودی امروز جهان نوادگان گروه‌های اروپایی، روسی و آفریقایی هستند. بنا به گفته ساند، یهودیان اصلی ساکن اسرائیل، برخلاف باور رایج، پس از قیام بر کخبا (Bar Kokhba revolt) تبعید نشده بودند. ساند استدلال می‌کند که بیشتر یهودیان توسط
بودند. ساند استدلال می‌کند که بیشتر یهودیان توسط رومیان تبعید نشده بودند، و اجازه یافته بودند در کشور بمانند. یهودیان بسیاری پس از فتح اعراب به اسلام تغییر مذهب دادند، و در میان فاتحان همسانسازی شدند. او نتیجه می‌گیرد که اجداد اعراب فلسطینی یهودی بوده‌اند. ساند اظهار می‌کند که داستان تبعید افسانه‌ای بوده که توسط مسیحیان اولیه برای جذب یهودیان به آیین جدید ترویج داده شده. آن‌ها این اتفاق را مانند یک مجازات الهی اعمال شده بر یهودیان به دلیل رد انجیل مسیحی تصویر می‌کردند. ساند می‌نویسد که «مسیحیان می‌خواستند
می‌کردند. ساند می‌نویسد که «مسیحیان می‌خواستند نسلهای بعدی یهودیان باور کنند که اجداد شان در نتیجه مجازاتی از سوی خدا تبعید شده‌است».
ارین یا اریون (تلفظ صحیح:) عنوان یک پروژه موسیقی است که توسط آهنگساز و موسیقی‌دان هلندی، آرین آنتونی لوکاسن، در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. درباره سبک موسیقی ارین نمی‌توان قاطعانه نظر داد چرا که سبک این گروه که در ابتدا هوی متال و پراگرسیو راک به نظر می‌رسد ولی در واقع سبک ارین تلفیقی از چندین گونه سبک‌های مختلف راک و متالی همچون سمفونیک، فولک، پراگرسیو، کلاسیکال، الکترونیکال و حتی پاور متال است و به نوعی می‌توان گفت ارین با تلفیق این گونه‌ها به ابداع سبک جدیدی مختص به خود دست یافته‌است. آهنگسازی و نوشتن اشعار در
به خود دست یافته‌است. آهنگسازی و نوشتن اشعار در ارین توسط لوکاسن انجام می‌شود و همچنین او در هنگام ضبط آلبوم‌های گروه نوازندگی چندین ساز را بر عهده می‌گیرد. همراه او اد وربی است که تقریباً در تمامی آثار گروه، نوازندگی درامز را بر عهده دارد. نکته قابل توجه درباره موسیقی ارین نحوه و چیدمان سازبندی آن است، در ارین علاوه بر استفاده از سازهای معمول در موسیقی راک و متال مانند گیتار الکتریک و بیس و... از سازهای دیگری نیز که بیشتر در موسیقی‌های فولک و کلاسیک استفاده می‌شوند نیز استفاده می‌شود، سازهایی همچون فلوت،
می‌شوند نیز استفاده می‌شود، سازهایی همچون فلوت، ماندولین، ویولون و سیتار از این دست هستند. داستان یک ابرگروه. شروع رسمی ارین را می‌توان با انتشار اولین آلبوم آن‌ها به نام "آزمون نهایی" مصادف دانست، آلبومی که در ضبط آن ۱۳ خواننده و ۷ نوازنده با هم همکاری داشته‌اند. "آزمون نهایی" آلبومی است که بر آن فضایی تحت تأثیر افسانه‌های علمی تخیلی و عناصر قرون وسطایی حاکم است. این آلبوم را به عنوان نقطه عطف و از اولین آلبوم‌های سبک متال اپرا و راک اپرا بر می‌شمارند. در ۲۳ اکتبر ۱۹۹۶ دومین آلبوم گروه با عنوان "خیال
در ۲۳ اکتبر ۱۹۹۶ دومین آلبوم گروه با عنوان "خیال واقعی" با همکاری شرکت ترنس‌میشنز و با تهیه‌کنندگی لوکاسن منتشر می‌شود و عنوان تنها آلبوم ارین را لقب می‌گیرد که در آن از داستان‌های دنباله دار خبری نیست اما همچنان همان فضاهای خیالی مورد علاقه لوکاسن بر آن حکم‌فرماست. در ضبط این آلبوم تنها سه خواننده و سه نوازنده همکاری داشتند. "خیال واقعی" برخلاف آلبوم پیشین خود، فروش چندانی را در کارنامه خود ثبت نکرد و چندان مورد علاقه هوادران واقع نشد. سال ۱۹۹۸ سالی بود که در آن ارین شاهکار خود را عرضه کرد، آلبوم "به درون
در آن ارین شاهکار خود را عرضه کرد، آلبوم "به درون قصر الکتریکی" بدون شک بهترین آلبوم ارین تا به امروز است، آلبومی که ۸ خواننده که هر کدام اجرای مختص به یک شخصیت خاص را بر عهده دارند و ۱۱ نوازنده در ضبط آن همکاری کرده‌اند. "به درون قصر الکتریکی" به صورت یک آلبوم دبل سی‌دی در ۳۰ اوت ۱۹۹۸ منتشر شد و سریعاً مورد توجه هوادران و منقدین واقع شد. در اکثر نظرسنجی‌ها، "به درون قصر الکتریکی" مقام بسیار بالایی را کسب کرد. لوکاسن در ضبط این آلبوم وظیفه نوازندگی ۷ ساز مختلف را بر عهده داشت. پس از گذشت دو سال از انتشار
را بر عهده داشت. پس از گذشت دو سال از انتشار آلبوم موفق "به درون قصر الکتریکی"، ارین دست به انتشار آلبوم دوگانه‌ای به نام "مهاجر جهانی" نمود، آلبومی که خود از دو آلبوم دیگر تشکیل می‌شد. آلبوم اول با عنوان "ماشین رؤیا پردازی" که فضای بسیار آرام و تحت تأثیر پراگرسیو راک داشت.آلبوم دوم نیز "کوچ مهاجر" نام گرفته بود که بر عکس آلبوم اول فضای هوی‌تری بر آن حکم‌فرما بود. در ضبط "کوچ مهاجر۱۰ خواننده با هم همکاری داشتند که در این میان به اسامی بزرگانی چون بروس دیکینسون از آیرن میدن، اندی دریس از هلووین، راسل الن از
از آیرن میدن، اندی دریس از هلووین، راسل الن از سیمفونی ایکس، تیمو کوتیپلتو از استراتوواریوس، رالف شفر از پریمال فیر و فابیو لیونه از راپسودی آو فایر بر می‌خوریم. اندک زمانی بعد و در همان سال ۲۰۰۰، گروه آلبوم دیگری با نام "فقط اریناتس" را منتشر کرد، آلبومی که در روی جلد آن این جمله حک شده بود: این آلبوم حاوی ۱۱ قطعه است و تهیه‌کنندگی آن به مانند سابق بر عهده لوکاسن بود. سال ۲۰۰۴ ارین آلبومی را منتشر کرد که کاملاً بر خلاف روند گذشته خود در مضامین اشعار بود. البوم "معادله انسان" بر خلاف آلبوم‌های پیشین ارین،
"معادله انسان" بر خلاف آلبوم‌های پیشین ارین، حاوی مضامین تخیلی نبود بلکه کاملاً تحت تأثیر مضامین و موضوعات روانشناسانه بود. در ضبط این آلبوم ۱۲ نفر با لوکاسن همکاری کردندو البته این آلبوم آخرین آلبومی بود که گروه با همکاری شرکت نشر ترنسمینز منتشر می‌کرد و پس از آن اینسایدآوت جایگزین ترنسمیشنز شد. سال ۲۰۰۶، پس از اینکه لوکاسن استودیوی جدید خود را ایجاد نمود، شروع به ساخت آلبومی با عنوان غیرمعمول "۰۱۰۱۱۰۰۱" کرد که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. عنوان آلبوم به نظر می‌رسد که الهام گرفته شده از کدهای باینری برنامه‌نویسی
که الهام گرفته شده از کدهای باینری برنامه‌نویسی کامپیوتر باشد. حال و هوای این آلبوم بسیاره تیره‌تر از آلبوم‌های پیشین گروه بود و از این لحاظ در نوع خود بی سابقه بود. ۲۰۰۸ ارین، یک آلبوم ای‌پی را منتشر ساخت که تنها حاوی سه قطعه بود که عنوان "انتخاب شده" بر روی آن حک گشته بود. همچنین در نوامبر ۲۰۰۸، یک آلبوم گردآوری شده از آثار پیشین گروه با عنوان "خط زمان" منتشر شد. طبق اعلام لوکاسن در وبگاه رسمی خود آخرین آلبوم ایرین با عنوان "تئوری همه چیز" در سال 2013 منتشر خواهد شد.
پاتریسی‌ها(به انگلیسی: patrician، به لاتین: patricius، و به یونانی: πατρίκιος)، در منابع دوره اسلامی بطریق، که گاه در فارسی با عنوان شهسواران نیز ترجمه شده‌است، در روم باستان سکنهٔ اصلی و لاتین‌تبار شهر رم به‌شمار می‌آمدند. در مقابل آن‌ها پلبی‌ها قرار داشتند که از نقاط دیگر به رم مهاجرت کرده بودند. تاریخچه. مردم، در روم باستان به دو گروه بزرگ تقسیم می‌شدند: پاتریسی و پلبی. پاتریسی‌ها ظاهراً نخستین سکنهٔ رم به‌شمار می‌آمدند، که تباری لاتینی داشتند. امّا پلبی‌ها از اقوام مهاجر و مهاجمی بودند که بعدها در این
از اقوام مهاجر و مهاجمی بودند که بعدها در این ناحیه یا در سرزمین‌های اطراف آن، استقرار یافتند. این دو گروه برای قرنها در کنار یکدیگر به سر می‌بردند و ساکنان اصلی رم را تشکیل می‌دادند. پاتریسی‌ها به ۳ قبیله و هر قبیله به ۱۰ کوری تقسیم می‌شد. این کوری‌ها معرف یک سازمان انتخاباتی و نظامی بودند. برخی از طایفه‌های پاتریسی‌ها عبارت بودند از: مانلی‌ها، والری‌ها، آیمیلی‌ها، کورنلی‌ها، فابی‌ها، هوراتی‌ها، کلاودی‌ها، یولی‌ها و… گذشته از پاتریسی‌ها (که از ابتدا، قدرت مطلق بودند) و پلبی‌ها (که بعدها تا حدی قدرت
قدرت مطلق بودند) و پلبی‌ها (که بعدها تا حدی قدرت گرفتند) و گذشته از سازمان‌ها و تشکیلات ملی و پادشاهی که در رم پدیدآوردند، قدرت سومی هم در کشور وجود داشت و آن سنا بود که ظاهراً ابتدا از ۱۰۰ عضو و در پایان عهد سلطنتی از ۳۰۰ عضو تشکیل می‌شد. فقط پاتریسی‌ها می‌توانستند عضویت سنا را داشته باشند و در مراسم عمومی مذهبی شرکت کنند. پلبی‌ها از جمیع حقوق مدنی، سیاسی و مذهبی محروم بودند و بدین ترتیب اهالی به دو دستهٔ جدا و متمایز از یکدیگر تقسیم می‌شدند. معرفی. در دوران باستان سکنهٔ رم به صورت قبیله‌ای زندگی
در دوران باستان سکنهٔ رم به صورت قبیله‌ای زندگی می‌کردند. اراضی متعلق به قبایل «مزرعهٔ اشتراکی» نامیده می‌شد. هر قبیله از چند خانواده یا به زبان لاتینی از چند فامیل تشکیل می‌شدند. فرزندان سکنهٔ قدیم رم خود را پاتریسی می‌نامیدند. این عنوان از واژهٔ لاتینی پاتر به معنای پدر گرفته شده بود. پاتریسی‌ها از این امر به خود می‌بالیدند که پدرانشان بنیان‌گذاران شهر رم بوده‌اند. هریک از فامیل پاتریسی‌ها، قطعه زمینی در مزرعهٔ اشتراکی برای خود داشت، ولی دام‌های خویش را برای چرا به چراگاه‌های همگانی می‌برد. در کشتزارهای
چرا به چراگاه‌های همگانی می‌برد. در کشتزارهای مربوط به پاتریسی‌ها، بردگان به کار مشغول بودند ولی تعداد آن‌ها زیاد نبود. معمولاً خود پاتریسی‌ها نیز در دشت و در خانه، به همراه بردگان خویش کار می‌کردند. بارها اتفاق می‌افتاد که آقا و برده پشت یک میز غذا می‌خوردند. بردگان عضو خانواده شمرده می‌شدند. خانه پاتریسی‌ها بسیار ساده بود و آرایشی معمولی داشت. در هریک از این خانه‌ها یک اتاق بیشتر وجود نداشت. وسط اتاق، یک حوض آب واقع شده بود که در بالای آن، درون سقف، روزنه‌ای چهارضلعی دیده می‌شد. از طریق این روزنه آب
چهارضلعی دیده می‌شد. از طریق این روزنه آب باران از روی بام به درون حوض فرومی‌ریخت. این روزنه به مثابه وسیله‌ای برای روشن کردن خانه نیز محسوب می‌شد. ریش‌سفیدان پاتریس، شورایی تشکیل می‌دادند که شورای شیوخ، یا به زبان لاتینی سنا نامیده می‌شد. شورای شیوخ برای بررسی و مذاکره پیرامون مسایل مهم‌تر، از مردان پاتریس دعوت می‌کرد تا مجلس ملی را تشکیل دهند. نظر ویل دورانت. در پاسخ این پرسش که: «پاتریسی‌ها، که بودند؟»، لیویوس بر آن بود که رومولوس یکصد تن از سران خانوادهٔ خود را برگزیده بود تا او را در پی افکندن رم یاری
خود را برگزیده بود تا او را در پی افکندن رم یاری دهند و شورا یا سنای وی را تشکیل دهند. اینان را بعدها، "پاترس"(پدران)، نامیدند و نوادگانشان را "پاتریچی"(از تبار پدران) نامیدند. امّا نظریات جدیدتر، ضمن نفی روایات گذشتگان، پاتریسی‌ها را کشورگشایانی بیگانه و شاید سابینی می‌شمرد که بر لاتیوم هجوم آوردند و از آن پس بر پلبی‌ها یا تودهٔ مردم، به عنوان طبقات پست‌تر، حکومت راندند. می‌توان پنداشت که پاتریسی‌ها از خانواده‌هایی فراهم می‌آمدند که، در پرتو فرادستی اقتصادی یا نظامی، بهترین زمین‌ها را به چنگ آورده و برتری
یا نظامی، بهترین زمین‌ها را به چنگ آورده و برتری کشاورزی خود را به سروری سیاسی مبدّل کرده بودند. برای مدت پنج قرن، سرداران و کنسولان رومی، از میان طوایف پاتریسین برمی‌خاستند و اینان بودند که برای روم قانون می‌نهادند. امپراتوری بیزانس. در امپراتوری روم شرقی لقب پاتریکیوس (πατρίκιος) از طرف امپراتور به بلندپایه‌ترین استانداران و سرداران سپاه روم اعطا می‌شد. ابوالمعالی در بیان الادیان می‌نویسد: «باید که او را [قیصر را] دوازده بطریق بود یعنی سپهسالار، در حکمِ هر یکی ده هزار مرد؛ و پیوسته از ایشان شش تن پیش
هر یکی ده هزار مرد؛ و پیوسته از ایشان شش تن پیش قیصر باشند و شش در مملکت می‌گردند».
پلبی‌ها یا پلب‌ها (به انگلیسی: Plebs یا Plebeians و به لاتینی: plebeius)، به اهالی غیربومی روم باستان و نوادگان ایشان گفته می‌شد که بعدها ساکن این سرزمین شدند. در برابر آنها، پاتریسی‌ها قرار داشتند که اجداد ایشان ساکنان لاتینی نخستین روم بودند. معرفی. مدتی پس از استقرار طوایف و قبایل پاتریسی در روم، سکنهٔ شهر رم پیوسته و رفته رفته رو به افزایش گذاشت. اهالی سایر شهرها و ایالات ایتالیا نیز، برای زندگی به رم روی آوردند. از سوی دیگر، رومی‌ها شهرهای همجوار را تسخیر می‌کردند و بخشی از اهالی این شهرها را در روم
می‌کردند و بخشی از اهالی این شهرها را در روم اسکان می‌دادند. در ضمن آن‌ها بهترین اراضی همسایگان خویش را نیز تصرف می‌کردند و به «مزرعهٔ اشتراکی» (که مجموعه‌ای از قطعات زمین متعلق به پاتریسی‌ها بود)، پیوند می‌زدند. اهالی غیربومی روم و فرزندانشان را پلب می‌نامیدند. اکثر آن‌ها زارع و پیشه‌ور بودند. قطعات زمینی که به پلبی‌ها می‌رسید، بسیار کوچک و نامرغوب بود. با وجود این، در میان آن‌ها افراد ثروتمند نیز حضور داشتند. پلبی‌های ثروتمند عبارت بودند از: بازرگانان و مالکان کشتی‌ها. پلبی‌ها از هرگونه حقوقی به‌طور کامل
کشتی‌ها. پلبی‌ها از هرگونه حقوقی به‌طور کامل بی‌بهره بودند. آن‌ها نصیبی از مزرعهٔ اشتراکی نمی‌بردند و در مجلس ملی و سنای روم نیز حق شرکت نداشتند. با وجود این، این تصور که همهٔ آنان جزو بردگان محسوب می‌شدند، صحیح نیست. تنها آن عده از پلبی‌هایی که مدیون بودند و به موقع وام‌ها و دیون خود را نمی‌پرداختند، توسط پاتریسی‌ها به بردگی گرفته می‌شدند. نظر ویل دورانت. پلبی‌ها تودهٔ اصلی شهروندان رومی را تشکیل می‌دادند. برخی افزارمند یا پیشه‌ور، گروهی آزادمرد و بسیاری از آن‌ها روستایی بودند. شاید در آغاز همهٔ ایشان
از آن‌ها روستایی بودند. شاید در آغاز همهٔ ایشان همان ساکنان مغلوب تپه‌های شهر بودند. جمعی از پلبی‌ها به نام کلینتس (به معنای: وابستگان) خوانده می‌شدند. اینان کسانی بودند که به یکی از پاتریسی‌های بانفوذ که به وی پاترونوس (به معنای: حامی و پشتیبان) گفته می‌شد و جزو طبقات فرادست بود، تعلق داشتند. این گروه از پلبی‌ها به پاداش اینکه از پاترونوس زمین می‌گرفتند و در پناه او می‌زیستند، او را در صلح یاری و در جنگ خدمت و در انجمن‌ها، فرمانبرداری می‌کردند. طبقه‌ای فرودست‌تر از پلبی‌ها هم وجود داشت که همان بردگان یا
از پلبی‌ها هم وجود داشت که همان بردگان یا بندگان بودند.
گرایپ واتر نوعی دارو است که برای درمان کولیک نوزادان، نفخ و سوءهاضمه نوزادان استفاده می‌شود. گرایپ واتر حاوی گیاهانی است که باعث تسکین درد شکم می‌شود مثل شوید، رازیانه و نعناع. انواع مشابه تجاری این دارو عبارتند از گرایپ میکسچر و کاراوی واتر. گرایپ واتر یک محصول دارویی بدون نسخه است که در بسیاری از کشورها برای تسکین کولیک و سایر مشکلات و ناراحتی‌های گوارشی نوزادان به فروش می‌رسد. فرمول اصلی Gripe water شامل الکل، شکر، بی‌کربنات سدیم و روغن شوید بود. محصولات امروزی الکل ندارند و ممکن است رازیانه، زنجبیل،
امروزی الکل ندارند و ممکن است رازیانه، زنجبیل، بابونه یا بادرنجبویه را به عنوان جایگزین یا همزمان با روغن شوید شامل شوند. برخی از محصولات گرایپ واتر همچنان حاوی شکر هستند، در حالی که دیگران ممکن است زغال داشته باشند. مقدار مصرفی بطور معمول یک تا چند قاشق چای‌خوری (۵ میلی‌لیتر = یک قاشق چای‌خوری) در روز است. تاریخچه. گرایپ واتر در سال ۱۸۵۱ توسط ویلیام وودوارد، یک داروساز انگلیسی که دوره کارآموزی خود را در لینکلن‌شایر گذراند و بعدها کسب و کاری در ناتینگهام خرید، اختراع شد. گرایپ واتر به عنوان نسخه‌ای توسط
خرید، اختراع شد. گرایپ واتر به عنوان نسخه‌ای توسط پزشکان پذیرفته شد. در دهه ۱۸۴۰، نوزادان در شرق انگلستان به شرایطی بنام "تب مرداب (fen fever)" دچار بودند، و در همان زمان شیوع مالاریا در انگلستان وجود داشت. وودوارد الهام خود را از درمان‌های مالاریا و "تب مرداب" گرفت و متوجه شد که فرمول مورد استفاده برای درمان تب مرداب، آرام‌بخش مؤثری برای نوزادان ناآرام است و تسکین‌دهنده مشکلات گوارشی نوزادان است. فرمول اصلی گرایپ واتر وودوارد شامل ۳.۶٪ الکل، روغن شوید، بی‌کربنات سدیم، شکر و آب بود. وودوارد "گرایپ واتر" را
سدیم، شکر و آب بود. وودوارد "گرایپ واتر" را در سال ۱۸۷۶ به عنوان علامت تجاری ثبت کرد و در ابتدا با شعار "مادربزرگ به مادر گفت و مادر به من گفت (Granny told Mother and Mother told me)" بازاریابی می‌شد. کاربرد. فرمولاسیون گرایپ واتر اکنون بسته به برند و کشور تولید متفاوت است. در بیشتر کشورها از جمله ایران، الکل دیگر در محصول نیست. شکر ممکن است در محصول باشد یا نباشد. بی‌کربنات سدیم، روغن دانه شوید، روغن رازیانه و گاهی عصاره زنجبیل از جمله مواد تشکیل‌دهنده‌ای هستند که ادعا می‌شود مؤثر هستند. هشدارهای سلامتی.
هستند که ادعا می‌شود مؤثر هستند. هشدارهای سلامتی. مطالعات اخیر در مورد گرایپ واتر مهم بودن ماده موثره و فرمولاسیون آن را نشان میدهند. برند اصلی گرایپ واتر ایجاد شده توسط وودوارد (از محبوب‌ترین برندهای امروز دنیا)، اوایل در اصل ترکیبی از الکل و شکر بود. سازمان‌های بهداشتی از محلی تا سطح بین‌المللی استفاده از آن را به دلیل تحقیقات ناکافی و ترکیبات بسیار متغیر برای نوزادان توصیه نمی‌کردند. در ایران، مجتمع صنایع دینه، اولین محصول بنام "محلول گرایپ واتر" را بدون الکل و بی‌کربنات سدیم و حاوی اسانس طبیعی زیره،
الکل و بی‌کربنات سدیم و حاوی اسانس طبیعی زیره، نعنا و شوید به بازار عرضه کرده است. سایر تولیدکنندگان داروهای گیاهی ایرانی نیز محلولهای مشابهی فرموله کرده‌اند. ترکیب دارویی هم رده گرایپ واتر بنام "گرایپ میکسچر" معروف است. این محلول درمانی نفخ نوزادان، معمولا حاوی ماده بی‌کربنات سدیم یا شیرین‌کننده‌های مصنوعی بوده و شواهد مطالعاتی از مضر بودن آن برای دستگاه گوارشی ناکامل نوزادان خبر میدهد؛ بنابراین مصرف آن بدون مشورت با پزشک توصیه نمی‌گردد و بهتر است ترکیب شیمیایی آن با توجه به سن نوزاد در نظر گرفته شود.
شیمیایی آن با توجه به سن نوزاد در نظر گرفته شود. منبع عوارض جانبی. گزارش‌هایی غیر رسمی از حساسیت و یبوست در صورت مصرف بیش از حد با توجه به نوع فرمولاسیون برند سازنده منتشر شده است.
صفت اشاره یکی از انواع وابسته‌های پیشین است که قبل از اسم (هسته) می‌آید. (این، آن، همین، همان) این کلمه‌ها هرگاه در جمله قبل از اسم بیایند و به اسم بعد از خود وابسته باشند، تشکیل گروه اسمی می‌دهند که در یک گروه اسمی، اسم به عنوان هسته و صفت اشاره، وابستهٔ پیشین اسم است. البته گاهی اوقات همان و همین می تواند به عنوان صفت مبهم به کار برود. باید توجه داشته باشیم رسم نمودار پیکانی این گروه اسمی همیشه وابسته از زیر به صورت پیکانی منحنی به زیر هسته که زیر وابستهٔ پیشین و پسین خط کشیده شده وصل می‌شود. مانند: آن
پیشین و پسین خط کشیده شده وصل می‌شود. مانند: آن متصل به کارگر شده و وابسته و نوع آن و هسته را مشخص می‌کنیم. و بقیه هم همین‌طور.
علیرضا تل جنگانی تل جنگانی سوم دی ماه ۱۳۴۹ در شیراز متولد شد و از سنین کودکی فراگیری خوشنویسی را آغاز نمود. در سال ۱۳۶۸ در حالی که فقط ۱۸ سال داشت پس از اخذ درجه ممتاز به عنوان مدرس انجمن خوشنویسان ایران کار تدریس خوشنویسی را آغاز نمود. تل جنگانی به عنوان یکی از پایه گذاران و سردبیر نشریه تخصصی کلک دیرین با نوشتن مقالات و یادداشت هایی تحت عنوان سخن آغاز در هر شماره از این نشریه در زمینه تحقیق در خوشنویسی نیز فعال بوده است که از آن جمله مقاله ی شیراز خاستگاه نستعلیق می باشد. تل جنگانی در سال ۱۳۸۷ موفق به اخذ
می باشد. تل جنگانی در سال ۱۳۸۷ موفق به اخذ درجه استادی در خط نستعلیق گردید و همچنین دارای گواهینامه ی درجه یک هنری (دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد. نام استادان : حمید دیرین، غلامحسین امیرخانی، علی شیرازی او از سن ۱۲ سالگی با حضور در کلاس حمید دیرین آموزش خوشنویسی را به طور جدی آغاز کرد و در سن ۱۸ سالگی موفق به اخذ درجه ممتاز از انجمن خوشنویسان ایران شد و از همان سال یعنی سال ۱۳۶۸ در انجمن خوشنویسان شعبه شیراز مشغول تدریس خوشنویسی به هنرجویان گردید. او کار خوشنویسی را در سه رشته آموزشی، تحقیق
او کار خوشنویسی را در سه رشته آموزشی، تحقیق و ارائه آثار با قوت و پشتکار زیاد دنبال کرده است. در زمینه آموزش علاوه بر همکاری مستمر با انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۷۴ با تأسیس آموزشگاه هنری سلک فعالیت آموزشی خود را گسترش داد. تربیت هنرجویان بسیار که هر یک خود هنرمندان شایسته‌ای در زمینه خوشنویسی شده‌اند حاصل این تلاش است. در زمینه تحقیق نیز او به عنوان سردبیر کلک دیرین تنها نشریه تخصصی خوشنویسی در ایران سالها به رشد و شکوفائی این هنر در کشور کمک کرده است. انجمن خوشنویسان ایران در اولین صدور مدارک فوق
انجمن خوشنویسان ایران در اولین صدور مدارک فوق ممتاز خوشنویسی در سال ۱۳۸۶ گواهینامه فوق ممتاز و در سال ۱۳۸۷ بنا به مصوبه شورای ارزشیابی هنری انجمن خوشنویسان ایران گواهینامه استادی در خط نستعلیق را به علیرضا تل جنگانی به جهت سابقه و فعالیتهای آموزشی اعطا کرد؛ که در سال ۱۳۸۸ گواهینامه ایشان مجدداً توسط شورای ارزشیابی جدید مورد تأیید قرار گرفت. وی از سال ۶۸ و پس از اخذ مدرک ممتاز تاکنون از محضر استادان شاخص معاصر غلامحسین امیرخانی و علی شیرازی بهره‌مند است. نمایشگاه‌ها. بخشی از فعالیتهای نمایشگاهی او به شرح
بخشی از فعالیتهای نمایشگاهی او به شرح زیر است. جوایز و افتخارات. علیرضا تل جنگانی در جشنواره‌های مختلفی موفق به کسب جایزه و رتبه گردیده‌است که بخشی از آن به این شرح است:
جنگ‌های پونی یا جنگ‌های کارتاژ-روم به مجموعه جنگ‌های طولانی ، سهمگین و دامنه‌داری که ( بین سال‌های ۲۶۴ سال قبل از میلاد و ۱۴۶ سال قبل از میلاد ) میان دو قدرت روم و کارتاژ درگرفت؛ گفته می‌شود. به طوری که تلفات بسیار به همراه داشت و درنهایت با پیروزی جمهوری روم به پایان رسید. این جنگ‌ها در پی طمع روم برای تصاحب جزیرهٔ سیسیل از دست کارتاژ آغاز شد. سیسیل جزیره‌ای ثروتمند و حاصلخیز به‌شمار می‌آمد و از جمله در آن بهترین و مرغوب‌ترین انواع انگور و پرتقال و زیتون و… به عمل می‌آمد و به لحاظ راهبردی نیز مهم بود و در
به عمل می‌آمد و به لحاظ راهبردی نیز مهم بود و در نواحی ساحلی آن کوچ‌نشین‌های ثروتمند یونانی واقع شده بودند. سیسیل بخشی از قلمرو کارتاژ بود و کارتاژ خود امپراتوری بی‌هماوردی در غرب مدیترانه در دوران باستان بود. امپراتوری کارتاژ توسط دریانوردان فنیقی بنیاد شده بود و ۸۰۰ سال دوام آورد. رومیان به فنیقیه، پون می‌گفتند و واژه پونی به تبار فنیقی کارتاژی‌ها اشاره دارد. در دوره پس از پایان این جنگ‌ها، رومیان دست به نسل‌کشی در کارتاژ زدند و با کشتن اکثریت ساکنان آن تمدن مادی آن‌ها را نیز نابود کردند. روم در عین حال