payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سمی می‌باشند. آزمایش ها نشان داده نوع ناحیه i تعیین کننده فعالیت سمی در سویه‌های دارای s1/m2 بوده و ویژگی‌های سلول را در سویه‌های دارای s1/m1 تحت تاثیر قرار می‌دهد .ناحیه حذفی (d): ناحیه d بین نواحی میانی و حدواسط قرار گرفته و اکثراً سویه‌های i1 دارای d1 و سویه‌های i2 دارای d2 هستند . ژن VacA ممکن است ترکیب‌های متفاوتی از نواحی s, i, d و m را تشکیل دهد. دلیل این تنوع آللی vacA به طور کامل درک نشده است اما اشکال مجزای پلی‌مورفیک vacA در جمعیت‌های انسانی متفاوت حاکی از آن است که هر کدام می‌تواند فواید
متفاوت حاکی از آن است که هر کدام می‌تواند فواید انتخابی متفاوتی داشته باشند. هلیکوباکتر پیلوری با وارد کردن سیتوتوکسین واکوئله کننده به سلول میزبان، همچنین سبب اختلال در عملکرد میتوکندری می گردد. اختلال در عملکرد میتوکندری، با تغییر در هومئوستاز اسیدهای آمینه سلولی، باعث مهارmammalian target of rapamycin complex 1(mTORC1) می گردد. mTORC1 یک تنظیم کننده مرکزی رشد و هومئوستاز می باشد. mTORC1 مهار شده از لیزوزوم جدا شده، و اتوفاژی فعال می گردد. فعال سازی اتوفاژی از طریق عمل کمپلکس Ulk1(( Unc 51- like kinase 1
از طریق عمل کمپلکس Ulk1(( Unc 51- like kinase 1 می باشد. UIK1 در حالت دفسفریله فعال بوده و زمانی که توسط mTORC1 فسفریله می شود غیرفعال می باشد. روشهای درمانی: روش دانش بنیان: هلیکوپسید دارویی دانش بنیان و بر اساس علم و تجربه جهت از بین بردن میکروب هلیکوباترپیلوری ساخته شده این دارو به صورت پودر و ترکیبات آن گیاهی و بسیار کشنده برای تمام میکروبها و انگلهای درون معده و روده میباشد و مضرات داروهای شیمیایی را دارا نمی باشد. روش کلاسیک: درمان این بیماری اغلب اوقات با استفاده از آنتی بیوتیک‌ها صورت می‌گیرد. اگر
با استفاده از آنتی بیوتیک‌ها صورت می‌گیرد. اگر عفونت هلیکوباکتر پیلوری برای شما مشکلی ایجاد نمی‌کند و در معرض خطر ابتلا به سرطان معده نیستید، درمان ممکن است هیچ فایده‌ای برای شما نداشته باشد. درمان اچ پیلوری می‌تواند زخم را درمان کند و ممکن است خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش دهد. بیماریزایی. هلیکوباکتر پیلوری علت اکثر موارد زخم‌های معده است و باعث بروز بعضی از سرطانهای گوارشی شده و مهم‌ترین علت ایجاد سرطان معده و لنفوم MALT محسوب می‌شود، اما این میکروب در همه افراد ایجاد سرطان نمی‌کند، حدود ۱۵٪ از
در همه افراد ایجاد سرطان نمی‌کند، حدود ۱۵٪ از بیمارانی که عفونت طولانی مدت دارند ممکن است یک یا چندین عارضه در آن‌ها ایجاد شود. طبق تخمین‌ها حدود۵۰–۲۵ درصد افراد کشورهای توسعه یافته و تا ۷۰ الی ۹۰٪ افراد در کشورهای در حال توسعه آلوده به این باکتری هستند. در مناطق در حال توسعه ممکن است تا ۸۰٪ جمعیت تا سن ۲۰سالگی به این عفونت آلوده شوند. هر چه سن بالاتر برود احتمال گرفتار شدن فرد هم بیشتر می‌شود. از عوامل دخیل تراکم جمعیت، زندگی در شرایط غیر بهداشتی، غذا یا آب آلوده و تماس با محتویات معده افراد آلوده را
یا آب آلوده و تماس با محتویات معده افراد آلوده را می‌توان نام برد. انتقال این بیماری از راه فرد به فرد، و عمدتاً از راه‌های دهانی-دهانی یا دهانی-مدفوعی انجام می‌شود. بنابر یافته های اثبات نشده برخی رژیمهای غذایی در درمان یا کاهش صدمات ناشی از این بیماری مؤثر است. منابع. هلیکوباکتر پیلوری چیست؟ 1-Ogiwara H, Sugimoto M, Ohno T, Vilaichone RK, Mahachai V, Graham DY, et al. Role of deletion located between the intermediate and middle regions of the Helicobacter pylori vacA gene in cases of gastroduodenal
pylori vacA gene in cases of gastroduodenal diseases. Journal of clinical microbiology 2009;47:3493-500. 2-Ik-Jung Kim,1 Jeongmin Lee,2 Seung J. Oh et al. Helicobacter pylori Infection Modulates Host Cell Metabolism through VacA-Dependent Inhibition of mTORC1. Cell Host &amp; Microbe. 2018; 23: 583–593.
عباس حلمی دوم (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۸۷۴ - درگذشتهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۴) پسر توفیق‌پاشا و آخرین خدیو مصر بین سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۹۱۴ بود. زندگی‌نامه. عباس دوم، نوه بزرگ محمدعلی پاشا، در اسکندریه مصر در ۱۴ ژوئیه ۱۸۷۴ به دنیا آمد. او در برابر نفوذ بریتانیا مقاومت نمود و در سال ۱۹۱۴ با امپراتوری عثمانی متحد شد. با پیوستن حکومت عثمانی به دول محور در جنگ جهانی اول، انگلستان در ۱۸ دسامبر ۱۹۱۴، مصر را تحت‌الحمایهٔ خود اعلام نمود. آنها عباس حلمی پاشا را از سلطنت عزل و عمویش حسین کامل را بر سر کار آوردند که با وضع قوانینی، تمامی
کامل را بر سر کار آوردند که با وضع قوانینی، تمامی املاک و دارایی‌های عباس دوم در مصر و سودان را ضبط و ورود او به خاک مصر را ممنوع نمود. درگذشت. عباس به سوئیس رفت و در همان‌جا نیز در تاریخ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۴ درگذشت.
فرانسیس تامپسُن (۱۶ دسامبر ۱۸۵۹ - ۱۳ نوامبر ۱۹۰۷) شاعر و زاهد انگلیسی بود. بعد از گذراندن کالج، برای نویسنده شدن به لندن رهسپار شد، اما برای گذارن زندگی مجبور به انجام کارهای سطح پائین از جمله فروش کبریت و روزنامه شد، به افیون معتاد گردید و برای سالها در خیابانها ولگرد بود. زوجی اشعارش را خواندند و او را از آن وضع نجات دادند، و اولین کتاب وی را با نام «مجموعه اشعار» در ۱۸۹۳ چاپ کردند. فرانسیس تامپسن قبل از مرگش در ۱۹۰۷ بر اثر سل، سه کتاب شعر، به همراه چند مقاله و اثر دیگر نوشت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
این چند نفر نام سریال تلویزیونی به کارگردانی مهران غفوریان و تولید سال ۱۳۷۸ در شبکه ۳ سیما است. داستان. این مجموعه شامل کاراکترهای هژیر، عمو خسرو، شیرین، فرشته خانم (زن هژیر)، سهراب محمودی و … است. هژیر (بیژن بنفشه‌خواه) که نسبتاً عاقل تر است و کمتر از جنون رنج می‌برد پس از مدتی بیکاری که منجر شد فرشته خانم (زن او) به خانه پدرش فرار کند به شغل مسافر کشی روی آورد. هژیر (رضا شفیعی‌جم) کاراکتری است مجنون که بیشتر وقت خود را در یک کلوب ویدئویی می‌گذراند و به کمک رئیس خود می‌پردازد. هژیر (مهران غفوریان) به توزیع
رئیس خود می‌پردازد. هژیر (مهران غفوریان) به توزیع کش لقمه (پیتزا) اشتغال دارد. و هژیر (ارژنگ امیرفضلی) به قدری دچار جنون بود که ظاهراً در همان اوایل فیلم به تیمارستان منتقل شد. عمو خسرو (که بازیگر آن همان مهران غفوریان است) پیرمردی است که با وجود زرنگی ظاهری، شخصی ساده دل بوده و علاقه زیادی به هژیرها دارد. وی که به دلیل کهولت سن از بیان بعضی واژه‌ها ناتوان است در جملات خود از کلمات نا مفهوم که اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها با "پ" همراه است (مانند "نَپَر" یا "تیر تَپَر") استفاده می‌کند. وی به همراه دوست خود
"تیر تَپَر") استفاده می‌کند. وی به همراه دوست خود سهراب محمودی (یا به قول خودش، «سهراپ محموتی»)، به تهیه و تراش سنگ مقبره اشتغال داشته و مایحتاج زندگی خود را از این راه تأمین می‌کند.
سرخه ولیک یا زالزالک برگ‌ریز مترادف نام یک گونه از سرده زالزالک است. این گیاه زینتی و دارویی بومی اروپا، شمال‌غربی آفریقا و غرب آسیا بوده و جزء گونه‌های مهاجم است. سرخه ولیک که در عربی و طب سنتی با نام زعرور احمر شناخته می شود درختچه ای است پرپشت به ارتفاع 2 تا 6 متر، با شاخه های خاردار، خاکستری، صاف، برگ هایی مشتکل از سه تا پنج لوب، عمیق، فرورفته، دندانه دار در بالا، به رنگ سبز تیره و براق. گل های سفید یا صورتی تاج آن دارای پنج گلبرگ، برچه های فراوان، بساک های قهوه ای مایل به قرمز، میوه های قرمز کوچک، بیضی
قهوه ای مایل به قرمز، میوه های قرمز کوچک، بیضی یا کروی، با خمیر آردی، کمی شیرین، با یک هسته. قطره کراتاگوس که از عصاره هیدروالکلی گیاه سرخ‌ولیک تهیه می‌شود اثرات کاردیوتونیک، گشادکننده سرخرگ کرنری و پایین آورنده فشار خون دارد.
بَرلاس (ترکی جغتایی: Barlās) یک اتحادیه کوچ‌رو از مردمان تُرک یا ترکی-مغولی در آسیای مرکزی و مهم‌ترین ایل تیموریان بودند که بیش‌تر بر آسیای مرکزی، ایران و آسیای جنوبی حکومت می‌کردند. براساس تاریخ سری مغولان، برلاس نسب مشترکی با بورجیگین و بقیهٔ طایفه‌های مغول داشت. نسب طایفهٔ برلاس به قارچار برلاس، رئیس یکی از هنگ‌های جغتای خان می‌رسد. تاریخ سری مغولان -یک حماسه قرن سیزدهم میلادی که در دوران فرمانروایی اوگتای خان نوشته شده است، می‌گوید قارچار برلاس از نوادگان جنگجوی افسانه‌ای مغول بود. به‌دلیل تماس‌های
جنگجوی افسانه‌ای مغول بود. به‌دلیل تماس‌های گسترده با جمعیت بومی در آسیای مرکزی این ایل نه تنها دین اسلام را پذیرفتند بلکه زبان جغتایی را که یک زبان ترکی از شاخهٔ قَرلُق بود، نیز پذیرفتند.بعدها این زبان به ازبکی مدرن تبدیل شد. تیمور، بنیان‌گذار امپراتوری تیموری، در یک خانوادهٔ اشرافی از طایفهٔ برلاس زاده شد و یکی از نوادگانش، ظهیرالدین محمد بابر، بعدها امپراتوری گورکانی را بنیاد نهاد.
جواد بختیاری (زادهٔ ۱۳۳۵ در بروجرد) از هنرمندان حوزه خوشنویسی و خط نستعلیق معاصر ایران است. او فارغ‌التحصیل رشته الکترونیک از دانشگاه شیراز و نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او مقاله‌ای در پاییز ۱۳۶۴ در فصلنامه هنر شماره ۹ منتشر کرد و جوهره و ساختار هندسی خط نستعلیق را مطابق با نسبت‌های طلایی دانست که بسیار مورد استقبال جامعه هنری، دانشگاهی و خوشنویسان کشور قرار گرفت. زندگی‌نامه. او در خانواده‌ای اهل ذوق و هنر به دنیا آمد. کودکی و نوجوانی خود را در بروجرد گذراند و با حمایت پدر به فراگیری
خود را در بروجرد گذراند و با حمایت پدر به فراگیری هنر نقاشی روی آورد. تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه شیراز و با رشته الکترونیک آغاز کرد اما تمایلش به هنر بیش از رشته‌های فنی بود به همین دلیل پس پایان تحصیلات خود در رشته الکترونیک در سال ۱۳۵۷ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته نقاشی و هنرهای تجسمی به تحصیل پرداخت. وی تحصیلات آکادمیک خویش را در مقطع کارشناسی ارشد نقاشی در استرالیا گذراند و دکترای تاریخ هنر را در ایالت متحده آمریکا اخذ نمود. گرایش به خوشنویسی. بختیاری علی‌رغم تحصیل در
نمود. گرایش به خوشنویسی. بختیاری علی‌رغم تحصیل در رشته نقاشی با دیدن آثار یکی از بزرگان، مجذوب خط نستعلیق شد و به این عرصه وارد شد و مراحل فراگیری خوشنویسی را مشتاقانه و به سرعت پیمود تا موفق به کسب درجه استادی در خط نستعلیق گردید. او از شاگردان استاد خوشنویسی معاصر ایران غلامحسین امیرخانی است. بختیاری امروز از استادان طراز اول خوشنویسی کشور است و در خط نستعلیق به دارنده خط طلایی شهرت یافته است که نشان از اعتبار وی است. در سال ۱۳۷۶ برنده جشنواره جهانی خوشنویسی تهران شده و ده‌ها نمایشگاه معتبر در ایران،
تهران شده و ده‌ها نمایشگاه معتبر در ایران، ترکیه، ایتالیا، چین، پاریس و کشورهای دیگر برپا کرده است. نمایشگاه‌ها. برگزاری نمایشگاه‌های متعدد در داخل و خارج از کشور از دیگر فعالیت‌های جواد بختیاری است. منابع. __بافهرست__
رابرت هریک (زاده ۱۵۹۱ در لندن – درگذشته ۱۶۷۴) شاعر انگلیسی سدهٔ هفده‌ام میلادی بود. آثار هریک طی زمان زیادی به فراموشی سپرده شده بود تا این‌که با چاپ دوباره مجموعهٔ کاملی از کارهای وی در سال ۱۸۲۳ محبوبیت آثارش دوباره زنده شد. زندگی. رابرت هریک در ۲۴ اوت ۱۵۹۴ متولد گردید و در اکتبر ۱۶۷۴ در گذشت. وی در لندن به دنیا آمد. هفدهمین فرزند و چهارمین پسر نیکلاس هریک بود. پدرش زرگری موفق بود. در نوامبر ۱۵۹۲ درحالی‌که رابرت ۱۴ ماه بود، پدرش وصیت‌نامه‌اش را نوشت و خود را از طبقهٔ چهارم خانه پرت کرد. هرچندکه در خود کشی
از طبقهٔ چهارم خانه پرت کرد. هرچندکه در خود کشی پدرش تردید است. از تحصیلاتش تقریباً هیچ مدرکی موجود نیست. جز اینکه احتمالاً در مدرسهٔ وست‌مینستر درس خوانده است. در ۱۶۰۷ به شاگردی عمویش درآمد. عمویش سِر ویلیام هریک، زرگر شاه بود. پس از ۶ سال کارآموزی پایان یافت. در ۲۲ سالگی به کالج سنت‌جان در کمبریج رفت و در سال ۱۶۱۷ فارغ‌التحصیل شد. رابرت هریک از زمرهٔ فرزندان ادبی بن جانسون (شاعر برجسته انگلیسی) به‌شمار می‌رود. وی بعدها کشیش ویژهٔ باکینگهام شد. در ۱۶۲۹ ریاست کشیش‌های دون را عهده‌دار شد که این منصب را به
کشیش‌های دون را عهده‌دار شد که این منصب را به مدت ۳۱ سال در اختیار داشت. در همین زمان بود که تحت تأثیر محیط طبیعی دون بهترین آثار خود را نگارش کرد. با شروع جنگ داخلی به دلیل مسائل سیاسی، مقامش از او گرفته شد، بنابراین به لندن بازگشت. با بازگشت چارلز دوم مقامش به او بازگردانده شد. در ۱۶۲۲ به دون بازگشت و تا زمان مرگش در ۱۶۷۴ در آن‌جا بود. بسیاری از زنانی که در شعرهایش به آنها می‌پردازد، افسانه‌ای و خیالی هستند. شهرت او به خاطر مجموعهٔ اشعار غنائی‌اش هسپردیز می‌باشد. مجموعه‌ای دیگر نیز دارد که البته کوچک‌تر
می‌باشد. مجموعه‌ای دیگر نیز دارد که البته کوچک‌تر از هسپریز می‌باشد و اعداد نجیب نام دارد. این‌دو را با هم در ۱۶۴۸ چاپ کرده است. او در اشعارش یه صراحت از عشق زمینی سخن می‌گفت و صراحت لحنش او را از سایرین متمایز ساخته است.
هیدروکلروتیازید از دستهٔ مدرهای تیازیدی است. این دارو در درمان زیادی فشار خون (به تنهایی یا به عنوان درمان کمکی)، خیز (ناشی از نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبدی همراه با آسیت) درمان با کورتیکوستروئید و استروژن و نیز بعضی از حالات نارسایی کلیه (از جمله سندرم نفروتیک، گلومرولونفریت حاد و نارسایی مزمن کلیه) مصرف می‌شود. عوارض جانبی. کاهش فشار خون وضعیتی، اختلالات خفیف گوارشی، کاهش توانایی جنسی، کمی پتاسیم، منیزیم و سدیم خون، زیادی کلسیم خون، آلکالوز همراه کمی کلرور خون، زیادی اسید اوریک خون، نقرس، افزایش قند خون
خون، زیادی اسید اوریک خون، نقرس، افزایش قند خون ، کلسترول پلاسما ، آنمی آپلاستیک ، کاهش فشارخون وضعیتی ،نکرولیز سمی اپیدرمال ، اختلالات الکترولیتی ، آگرانولوسیتوز و کرامپ عضلانی با مصرف این دارو گزارش شده‌است. تداخل دارویی. مصرف همزمان کلستیرامین با هیدروکلروتیازید ممکن است جذب آن را مهار کند. مصرف همزمان گلیکوزیدهای دیژیتال با هیدروکلروتیازید، به علت بروز کمی پتاسیم خون، ممکن است احتمال مسمومیت با دیژیتال را افزایش دهد. مصرف همزمان این دارو با لیتیم، به علت کاهش همزمان این دارو با لیتیم، به علت کاهش
به علت کاهش همزمان این دارو با لیتیم، به علت کاهش کلیرانس کلیوی لیتیم، ممکن است سبب بروز مسمومیت با لیتیم شود. مصرف همزمان داروهای مهارکننده ACE، سیکلوسپورین و سایر داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم، مکمل‌های پتاسیمی و داروهای حاوی پتاسیم با هیدروکلروتیازید ممکن است سبب تجمع پتاسیم به ویژه در بیماران مبتلا به بی‌کفایتی کلیه شود. مقادیر مصرف. بزرگسالان. به عنوان مدر و دیورتیک در بزرگسالان ۱۰۰–۲۵ میلی‌گرم ۱ یا ۲ بار در روز، یک روز در میان یا یک بار در روز به مدت ۵–۳ روز در هفته مصرف شود. به عنوان کاهنده فشار خون
روز در هفته مصرف شود. به عنوان کاهنده فشار خون mg/day۱۰۰–۲۵ به صورت مقدار واحد یا در ۲ مقدار منقسم مصرف می‌شود که این مقدار بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌گردد. کودکان. مقدار mg/kg/day۲–۱ به صورت مقدار واحد یا در ۲ مقدار منقسم مصرف می‌شود که این مقدار بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌گردد. این دارو در رده داروهای تیازیدی قرار دارد و با کاهش توانایی کلیه‌ها در حفظ آب عمل می‌کند. این دارو در ابتدا حجم خون را کاهش می‌دهد، که خود این امر از خون بازگشتی به قلب و در نتیجه برون ده قلبی را می‌کاهد. گرچه اعتقاد بر این است
برون ده قلبی را می‌کاهد. گرچه اعتقاد بر این است که این دارو در بلند مدت مقاومت عروقی محیطی را کاهش می‌دهد. طبق ادعای دو شرکت مرک و سیبا آنها این دارو را کشف کردند که در سال ۱۹۵۹ به‌صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی، مهمترین داروهای مورد نیاز در نظام بهداشتی اولیه قرار دارد. این دارو در سال ۲۰۰۸ دومین داروی پرکاربرد برای فشار خون در ایالات متحده بود. این دارو به‌عنوان یک داروی ژنریک موجود می‌باشد و قیمت آن خیلی زیاد نیست.
کراسنویارسک نام شهری است که در ایالت سیبری روسیه واقع شده است و مرکز اداری سرزمین کراسنویارسک به حساب می‌آید. شهر کراسنویارسک در کنار رود ینی‌سئی واقع شده و با جمعیت ۱,۱۰۳,۰۰۰ (برآورد ۲۰۲۲) سومین شهر بزرگ سیبری به‌شمار می‌رود. این شهر از ایستگاه‌های مهم در مسیر راه‌آهن سراسری سیبری و بزرگ‌ترین تولیدکننده آلومینیوم در روسیه است. تاریخچه. این شهر در ژوئیه ۱۶۲۸ به عنوان یک دژ بنیاد شد. لشکری که از سوی یک کازاک روس آندری دوبنسکوی رهبری می‌شد برای جلوگیری از حمله تاتارها در این محل که پیوندگاه دو رود کاچا و
حمله تاتارها در این محل که پیوندگاه دو رود کاچا و ینی‌سئی است دژی دفاعی ساخت. روس‌ها این دژ را کراسنی‌یار نامیدند که ترجمه‌ای از نام محلی آن به زبان یارین (از گویش‌های خاکاس) یعنی قیزیل چار (پرتگاه سرخ) است. زمانی که روستای کراسنی‌یار تبدیل به شهر شد نام آن نیز به کراسنویارسک دگرگون شد. پیشرفت پرسرعت شهر نخست در میان سال‌های ۱۷۳۵ تا ۱۷۴۱ و با برپایی مسیر پستی مسکو حاصل شد. این مسیر پستی، کراسنویارسک را با شهرهای همسایه یعنی آچینک و کانسک و با بقیه روسیه پیوند داد. در دوره‌های بعد یافته شدن طلا در منطقه و
داد. در دوره‌های بعد یافته شدن طلا در منطقه و ساخت راه‌آهن سراسری سیبری باعث رونق بیشتر کراسنویارسک شد. کراسنویارسک در سال ۱۸۲۲ تبدیل به شهر شد و در سدهٔ نوزده میلادی مرکز کازاکهای سیبری گشت. در پایان سدهٔ نوزده این شهر دارای چند کارخانه و کارگاه راه‌آهن بود. این شهر هم‌چنین به عنوان تبعیدگاه مخالفان حکومت تزار استفاده می‌شد و برای نمونه پس از شورش ناکام هشت دسامبر، این شورشیان دستگیر شده و به کراسنویارسک تبعید شدند. بیشتر بخش صنعتی شهر پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و در چارچوب یک برنامه پنج‌ساله گسترش یافت. در
و در چارچوب یک برنامه پنج‌ساله گسترش یافت. در سال ۱۹۳۴ در تقسیمات اداری، سرزمین کراسنویارسک تأسیس و شهر کراسنویارسک مرکز آن اعلام شد. در روزگار استالین شهر کراسنویارسک یک مرکز مهم گولاگ (تبعید) شد و کراسلاگ بزرگ‌ترین اردوگاه تنبیهی آن به‌شمار می‌آمد. در زمان جنگ جهانی دوم شمار زیادی از کارخانه‌ها از غرب روسیه به کراسنویارسک منتقل شدند تا از دست آلمان نازی در امان باشند. این امر باعث پیشرفت اقتصادی شهر شد و پس از جنگ تأسیس کارخانه بزرگ آلومینیوم مایه پیشرفت بیشتر شهر شد. مردم. اکثریت جمعیت کراسنویارسک روس
بیشتر شهر شد. مردم. اکثریت جمعیت کراسنویارسک روس هستند. اقلیت‌های دیگر ساکن شهر عبارت است از اوکراینی‌ها، تاتارها، آلمانی‌تبارها و بلاروسی‌ها. در دورهٔ اخیر شمار مهاجران جویای کار تاجیک، ازبک‌ها و دیگر مردان آسیای میانه و قفقاز به این شهر رشد چشمگیری داشته‌است. گروه دیگر از مهاجران پرشمار به شهر، چینی‌ها هستند که بیشتر در بخش‌های تجاری پردرآمد مشغول به‌کارند. در این شهر یک بازار چینی بزرگ به نام "سودروژستوو" (همیاری) و یک شهرک تجاری چینی به نام "کیتای گورود" (شهر چینی‌ها) وجود دارد. شهرهای خواهر. شهرهای
(شهر چینی‌ها) وجود دارد. شهرهای خواهر. شهرهای خواهر کراسنویارسک عبارتند از:
الیزابت بَرِت براونینگ (زاده ۶ مارس ۱۸۰۶ – درگذشته ۲۹ ژوئن ۱۸۶۱) از برجسته‌ترین شاعران عصر ویکتوریا بود. در زمان حیاتش اشعارش هم در انگستان و هم در آمریکا بسیار محبوب بود. مجموعه‌ای از آخرین شعرهایش مدت کوتاهی بعد از مرگ وی توسط همسرش، رابرت براونینگ به چاپ رسید. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
مراسم یادبود مایکل جکسون؛ مراسمی بود که برای بزرگداشت مایکل جکسون، هنرمند و فعال حقوق بشر در ۷ ژوئیه ۲۰۰۹ () و ۱۲ روز پس از مرگ ناگهانی و مشکوک وی در سالن استیپلز سنتر در لس‌آنجلس برگزار شد. استیپلز سنتر مکانی بود که مایکل برای برگزاری کنسرت‌های دیس ایز ایت، ۳ ماه در آن تمرین می‌کرده است. شرح مراسم. این مراسم در ساعت ۱۰:۳۳ به وقت محلی با ۳۰ دقیقه تأخیر آغاز شد. پیش از آغاز مراسم، طرفداران مایکل جکسون مشغول یادگاری نوشتن روی یک دیوار بزرگ بودند. در لحظهٔ آغاز برادران مایکل جکسون در حالی که تابوت مایکل جکسون
برادران مایکل جکسون در حالی که تابوت مایکل جکسون را حمل می‌کردند، وارد سالن شدند. روی صندلی تمامی تماشاچیان یک کتابچه‌ای روی تمامی صندلی‌ها چیده شده بود. سپس کشیش لوشیز اسمیت اولین سخنرانی را ایراد کرد. او در میان سخنان خود گفت: بعد از این سخنرانی، ماریا کری و تری لورنتس ترانهٔ «آنجا خواهم بود» از گروه «جکسون ۵» را اجرا کردند. سپس کویین لطیفه، بازیگر سیاه‌پوست آمریکایی برای سخنرانی دوم به روی سن آمد و اظهار داشت که مایکل جکسون باعث شد که او بداند دنیایی دیگر نیز وجود دارد. پس از پایان سخنرانی، لیونل ریچی،
نیز وجود دارد. پس از پایان سخنرانی، لیونل ریچی، یکی از ترانه‌های قدیمی خود به نام «عیسی عشق است» را اجرا کرد. سپس &lt;bdi&gt;بری گوردی&lt;/bdi&gt;، مؤسس شرکت موتاون رکوردز روی صحنه آمد و از نبوغ مایکل جکسون سخن گفت: وقتی او رقص نمادین مون‌واک را انجام داد، من شوکه شدم. آن رقص جادو بود. مایکل جکسون به مدار فلکی رفت و هرگز پایین نیامد. زندگی مایکل، گرچه خیلی زود تمام شد، اما زیبا بود. لقب سلطان پاپ برای مایکل کافی نیست. او را باید بزرگ‌ترین صحنه گردان و سرگرم‌کنندهٔ تاریخ بنامیم. استیوی واندر، خوانندهٔ
سرگرم‌کنندهٔ تاریخ بنامیم. استیوی واندر، خوانندهٔ سیاه‌پوست و نابینای آمریکایی نیز آهنگ «هرگز فکر نمی‌کردم این تابستان ترکمان کنی» را به مایکل تقدیم کرد. بعد از اجرای این آهنگ کوبی برایانت و مجیک جانسون، بسکتبالیست‌های معروف آمریکایی سخنرانی کردند و از مایکل برای اینکه «درهای بسیاری را برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار باز کرد» قدردانی کردند. کوبی برایانت گفت: مجیک جانسون که در اوایل دهه ۹۰ در ویدئوی ترانهٔ «زمان رو به یاد بیار» از آلبوم خطرناک مایکل حضور یافته بود گفت که اولین بار سی سال پیش از طریق جکی
یافته بود گفت که اولین بار سی سال پیش از طریق جکی جکسون، برادر مایکل با خانوادهی جکسون آشنا شده و پس از همراه شدن با آن‌ها در تور شان، تحت تأثیر شگفتی‌های مایکل، او نیز تلاش کرده تا بکستبالیست بهتری شود. او در تعریف خاطره‌ای گفت که چگونه با نشستن روی زمین و خوردن مرغ سوخاری به او و مایکل خوش گذشته بود. سپس جنیفر هادسون ترانهٔ «آیا آنجا خواهی بود» را اجرا کرد و در پایان آهنگ گفت" : «دوستت داریم مایکل» بعد از این اجرا، ال شارپتون، فعال مدنی و سیاستمدار اهل ایالات متحده، سخنرانی تأثیرگذاری را ایراد کرد. او
ایالات متحده، سخنرانی تأثیرگذاری را ایراد کرد. او گفت: آل شارپتون سپس به فرزندان مایکل نگاه کرد و خطاب به آنان گفت: این سخن شارپتون با تشویق ایستاده‌ای که مدام بلندتر میشد، از جانب حضار و خانوادهٔ مایکل و همینطور سه فرزندش روبرو گشت. او همچنین خطاب به طرفداران مایکل گفت که به جای تمرکز بر روی جنجالهای پیرامون او، ذهنشان را بر روی مسیری که در طول زندگیش پیمود معطوف سازند. جان میر نیز آهنگ طبیعت بشر را با گیتار برقی اجرا کرد. بروک شیلدز، بازیگر ۴۴ ساله نیز سخنرانی تأثیرگذاری ایراد کرد و گفت: او با یادآوری
سخنرانی تأثیرگذاری ایراد کرد و گفت: او با یادآوری لحظات ناموفقی که مایکل سعی کرده بود رقص مون‌واک را یادش بدهد ادامه داد: پس از این نوبت به برادر مایکل جکسون، جرمین جکسون رسید. او ترانهٔ «لبخند» را اجرا کرد و در پایان گل قرمزی را روی تابوت مایکل پرتاب کرد. سپس دختر و پسر دکتر مارتین لوتر کینگ، رهبر جنبش حقوق مدنی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، برنیس و مارتین لوتر کینگ سوم بر روی صحنه آمدند. برنیس کینگ نیز گفت: سپس &lt;bdi&gt;شیلا جکسون-لی&lt;/bdi&gt;، قاضی و از نمایندگان کنگرهٔ آمریکا وارد صحنه شد و گفت: این
نمایندگان کنگرهٔ آمریکا وارد صحنه شد و گفت: این سخن او با تشویق حضار روبرو شد. وی ادامه داد: او در پایان نشان افتخاری به مایکل جکسون تقدیم کرد تا مایکل جکسون شیلا جکسون لی با یک سلام نظامی صحنه را ترک کرد و آشر روی صحنه آمد تا آهنگ خیلی زود رفت را اجرا کند. او سپس کنار تابوت مایکل آمد و گریه کرد. پس از این اجرا ترانهٔ چه کسی تو را دوست دارد از تلویزیون بزرگ سالن نمایش داده شد و بعد از آن اسموکی رابینسون روی صحنه آمد و گفت: شاهین جعفرقلی، پسر ۱۳ سالهٔ ایرانی الاصل این آهنگ را اجرا کرد و سپس از مایکل تشکر
الاصل این آهنگ را اجرا کرد و سپس از مایکل تشکر کرد. بعد از آن کنی اورتگا، کارگردان کنسرت‌های این است به روی صحنه آمد و گفت: اورتگا در انتها از همه خواست که ترانه‌های ما دنیاییم و دنیا را نجات بده را همان‌طور که مایکل دوست داشت اجرا کنند. در پایان تمام خانوادهٔ جکسون به همراه فرزندانش به روی صحنه آمدند. مارلون جکسون برادر مایکل از خاطراتشان گفت: مارلون از شدت ناراحتی و بغض نتوانست ادامه بدهد. سپس در صحنه‌ای تأثیرگذار، پاریس کاترین جکسون، دختر مایکل جکسون در حالی که اشک می‌ریخت گفت: در انتهای مراسم برادران،
حالی که اشک می‌ریخت گفت: در انتهای مراسم برادران، تابوت مایکل را با آهنگ مردی در آینه بدرقه کردند. نوری بر روی میکروفونی که کسی پشتش نبود، به نشانهٔ احترام به مایکل صحنه را روشن کرد و کشیش لوشیز اسمیت به صحنه بازگشت تا دعای آخر را بخواند. در حالیکه تصویر بزرگی از مایکل بر روی تلویزیون نمایش داده میشد، گفت که هرگز مایکل جکسون دیگری نخواهد بود. او خواست که هر فردی هر جا که هست، دست نفر کناری خود را بگیرد و سپس دعا کرد: در حالیکه مردم آرام آرام سالن استپل را ترک میکردند، این جمله همراه با تصویر مایکل جکسون بر
میکردند، این جمله همراه با تصویر مایکل جکسون بر روی تلویزیون بزرگ نقش بسته بود. پیوند به بیرون. وب سایت رسمی طرفداران مایکل جکسون در ایران
آذر کیوان (زادهٔ ۹۱۴ خورشیدی/۹۴۲ قمری در فارس - درگذشتهٔ ۹۹۷ خ. /۱۰۲۷ ق. در هند) اندیشمند و موبدی زردشتی بود که در شیراز زندگی می‌کرد و در اوایل سده ۱۱ قمری با تعدادی از یارانش در زمان اکبر شاه هندی به هندوستان رفت. دلیل رفتن آذر کیوان به هند را سیاست دینی اکبر شاه و کوشش‌های او برای تفاهم فکری و دینی او می‌دانند. در کتاب دبستان مذاهب دربارهٔ صفات اخلاقی او آمده که مردی منزوی و کم‌سخن بود، به ریاضت و قناعت زندگی می‌کرد و گوشت نمی‌خورد. با زبان‌های اوستایی، پهلوی، فارسی، ترکی، هندی، و عربی به خوبی آشنا بود.
فارسی، ترکی، هندی، و عربی به خوبی آشنا بود. او در سال ۹۹۷ خورشیدی در شهر پَتنه درگذشت. آذرکیوان بنیان‌گذار آیینی نوین موسوم به آذرکیوانیان یا دساتیریان است که حقیقت همهٔ ادیان را یکی می‌دانستند و زبانی ساختگی به نام زبان دساتیری ساخته‌اند. آیینی که بنیان گذاشت آمیزه‌ای از عقاید زرتشت، اسلامی، هندویی، یهودی، مسیحی، مانویت و مزدکی بود. آثار آذر کیوانیان. آذرکیوان با عقاید و آرای فلسفی زمان خود آشنا بود و منظومهٔ مکاشفات از آثار اوست که در کتاب جام کیخسرو از آثار این آیین باقی مانده‌ است. به نوشتهٔ شارستان
آثار این آیین باقی مانده‌ است. به نوشتهٔ شارستان چهارچمن، کتاب‌های آیینهٔ اسکندر، تخت طاقدیس و پرتو فرهنگ از دیگر آثار آذر کیوان است. برخی از آثار به‌جاماندهٔ این دین عبارت است از: دساتیر، شارستان چهارچمن، جام کیخسرو، زردست افشار، زنده رود، دبستان مذاهب و فرازستان. آذرکیوان کتاب دساتیر را به پیغمبر گمنامی از ایران باستان به نام ساسان پنجم، که خود را از اعقاب او می‌داند، نسبت می‌دهد و مدعی می‌شود که یک نسخهٔ منحصر به فرد کتاب به او ارث رسیده‌ است. این کتاب که به زبان خاص و مهجوری نگارش شده، شامل شانزده فصل
به زبان خاص و مهجوری نگارش شده، شامل شانزده فصل یا «نامه» است که آذرکیوان خود ترجمهٔ فارسی شانزده فصل را همراه با تغییرات و توضیحات با عنوان نیمهٔ دوم کتاب بر آن افزوده‌ است. بنابر ادعای نویسنده، این کتاب در باب پیامبران نخستین ایران است که همراه وقایع تاریخی که هیچ سابقهٔ تاریخی یا اساطیری ندارند، آن‌ها را سرهم‌بندی کرده و به تاریخ سنتی ایران افزوده‌ است. چنین به نظر می‌رسد که این مطالب حوزهٔ اساطیر تازه ابداع شده‌ای باشند که به عهد اساطیری در تاریخ سنتی ایران افزوده شده‌اند. با آن که نویسنده مدعی است که
افزوده شده‌اند. با آن که نویسنده مدعی است که این ترجمه را ساسان پنجم فراهم کرده‌.است، نثر آن کاملاً متأثر از نثر سده یازدهم فارسی در هند است که با واژگان هندی و سانسکریت آمیخته شده‌ است. هانری کربن فرانسوی که به حکمت اشراق و شیخ اشراق ارادت بسیار دارد، بنیانگذار مکتب اشراق را زرتشتی می‌داند و بر آن است که آذرکیوان هم از نظر واژگان و هم از نظر مفاهیم و روش‌شناسی زیر نفوذ کامل مکتب شیخ شهاب‌الدین سهروردی بوده و آثار آذرکیوان را پاسخی زرتشتی به شیخ اشراق می‌داند.
ادگار لی مسترز (۲۶ اوت ۱۸۶۸- ۵ مارس ۱۹۵۰) شاعر، زندگینامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس آمریکایی بود. مسترز جمعاً دوازده نمایشنامه، بیست و یک کتاب شعر، شش رمان و شش زندگی‌نامه از جمله زندگینامه آبراهام لینکلن (۱۹۳۱) ، مارک توین (۱۹۳۸) و والت ویتمن (۱۹۳۷) چاپ کرد.