payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جوایز سزار جوایز سینمایی ملی فرانسه است که نخستین بار در سال ۱۹۷۶ بنیان نهاده شد. جوایز سزار، سالانه در پاریس توسط آکادمی هنرها و فنون سینمای فرانسه به متخصصان هنر هفتم در کتگوری‌های گوناگون برای ادای احترام به بهترین آثار فرانسوی اعطا می‌گردد. مراسم سزار، نخستین مراسم اهدای جوایز بزرگ در فرانسه و قدیمی‌ترین مراسم در گستره‌ دیداری‌شنیداری و سرگرمی است. جایزه مولیر برای تئاتر، ویکتوار د لا موزیک برای واریته، جاز یا کلاسیک (امروزه به سه مراسم مجزا تقسیم شده) و Sept d'or برای تلویزیون (که امروزه فسخ گردیده) بر
Sept d'or برای تلویزیون (که امروزه فسخ گردیده) بر همان مدل، گسترش یافته. جوایز سزار، همواره، ماه فوریه هر سال، در تئاتر دو شاتله پاریس برگزار می‌شود. این جوایز که از فلزی فشرده تشکیل گردیده توسط سزار بالداچینی، مجسمه‌ساز فرانسوی در سال ۱۹۷۵ طراحی شد. جایزه سزار بالاترین افتخار سینمایی در فرانسه، معادل جایزه مولیر برای تئاتر در صنعت فیلم فرانسه و جایزه ویکتوار د لا موزیک در موسیقی است. در سینما این جایزه معادل جایزه اسکار است. این جایزه توسط ژرژ کراون که خالق جایزه مولیر برای تئاتر بود، ساخته شد. آرزوهای
جایزه مولیر برای تئاتر بود، ساخته شد. آرزوهای بربادرفته در چهل و هفتمین جوایز سزار، برنده بهترین فیلم و بهترین اقتباس سینمایی به کارگردانی (Xavier Giannoli با گویش درست فرانسوی: زاویه جانّولی) شد. تاریخچه. در سال ۱۹۷۴، ژرژ کراون آکادمی هنرها و تکنیک‌های سینما را تأسیس کرد که از همان ابتدا قصد داشت به دستاوردها و برجسته‌ترین اثر هنری سینمایی پاداش و جایزه دهد تا معادل فرانسوی اسکار آمریکایی داشته باشد. اولین مراسم جوایز سزار - که به عنوان «شب سزار» نیز شناخته می‌شود - در ۳ آوریل ۱۹۷۶ به ریاست ژان گابن
شناخته می‌شود - در ۳ آوریل ۱۹۷۶ به ریاست ژان گابن برگزار شد که چند ماه قبل از مرگش نشسته روی ویلچر مراسم را از ردیف اول تماشا کرد. نام این جایزه برگرفته از مجسمه‌ساز سزار، طراح جایزه‌ای است که به برندگان در هر بخش اهدا می‌شود. همچنین ادای احترامی است به رایمو، بازیگر بزرگ فرانسوی و مجری سه‌گانه مارسی مارسل پانیول که در آن رایمو شخصیت سزار را بازی کرد. از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ جوایز دیگری اهدا می‌شد. جوایز دیگری در گذشته به سینمای فرانسه اعطا شده بود، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۸۶، جایزه بزرگ سینما فرانسه که توسط پیشگام
تا ۱۹۸۶، جایزه بزرگ سینما فرانسه که توسط پیشگام سینما، لوئیس لومیر تأسیس شده بود، به یک فیلم در سال داده می‌شد. در دهه ۱۹۵۰، جایزه ویکتوار د سینما فرانسه، در ماه ژوئن هر سال اعطا می‌شد. این جایزه که در مقایسه با جایزه "اوتوی د کریستال" فاقد شور و شوق عمومی بود، پس از سال ۱۹۶۴ متوقف شد. دسته‌هایی که در سال‌های اخیر اضافه شده‌اند عبارتند از: امیدوارکننده‌ترین بازیگر مرد/زن، بهترین مستند و بهترین فیلم انیمیشن، در حالی که جوایز به افتخار بهترین پوستر فیلم و بهترین تهیه‌کننده حذف شده‌اند. با شروع چهل و سومین
تهیه‌کننده حذف شده‌اند. با شروع چهل و سومین مراسم سزار در سال ۲۰۱۸، جایزه ویژه جدیدی به نام César du public به فیلم فرانسوی با بیشترین فروش باکس آفیس در سال گذشته و ابتدای سال جاری تعلق می‌گرفت. این جایزه نیز به فیلم‌های کمدی فرانسوی، که همچنان محبوب‌ترین ژانر در فرانسه هستند، جایزه می‌دهد. در طی چهل و پنجمین مراسم جوایز سزار در سال ۲۰۲۰، آدل انل بازیگر فرانسوی که شخصیت اصلی در فیلم "پرتره بانویی در آتش" را بازی کرد، هنگامی که جایزه بهترین کارگردانی به رومن پولانسکی اعتراض به این واقعیت که سوء
به رومن پولانسکی اعتراض به این واقعیت که سوء استفاده‌کنندگان قابل توجه جنسی اعلام شد، اتاق را ترک کرد. صنعت فیلم زمانی می‌توانند جوایزی دریافت کنند که قربانیان آنها به سکوت فروکش کنند. پولانسکی در سال ۱۹۷۹ به رابطه جنسی غیرقانونی با یک نوجوان ۱۳ ساله در کالیفرنیا محکوم شد و علاوه بر این به موارد دیگری از تجاوز جنسی متهم شد. تندیس. تندیس‌های سزار تندیس‌های فشرده‌شده‌ای از اشیاء فلزی هستند که در سال ۱۹۷۵ توسط مجسمه‌ساز سزار بالداچینی، دوست ژرژ کراون، طراحی شده‌اند که نام آن‌ها را به عنوان به اسکار
طراحی شده‌اند که نام آن‌ها را به عنوان به اسکار گذاشته‌است، تلفظ این نام نزدیک به فیلم سزار ساخته مارسی پاگنول است. این قطعات آهنگری بر خلاف جوایز اسکار که با طلا اندود شده‌اند از برنز طبیعی صیقلی ساخته شده‌اند. دومی مستقیماً الهام بخش اولین جایزه AATC در سال ۱۹۷۶ بود که حلقه ای از فیلم بود که یک شبح را در بر می‌گرفت. در سال ۱۹۷۷، قبل از استقبال از ترکیبی از بازیگران، بالداچینی از فشرده سازی فعلی هشت در هشت سانتی‌متر با وزن ۳٫۶ کیلوگرم و ریخته‌گری Bocquel در نرماندی رونمایی کرد. هزینه یک سزار به‌طور رسمی
در نرماندی رونمایی کرد. هزینه یک سزار به‌طور رسمی فاش نشده‌است، اما حدود ۱۵۰۰ یورو تخمین زده می‌شود. روند رای‌گیری. رای‌گیری از طریق دو برگه رای و از راه پست انجام می‌شود: اولی برای تعیین نامزدها در هر دسته (سه تا پنج، بسته به رشته) و دومی برای تعیین برنده. رای‌دهندگان حرفه‌ایی در این زمینه هستند که تعدادشان ۴۰۰۰ تَن است که به ۱۲ دسته تقسیم می‌شوند: (بازیگران، کارگردانان، نویسندگان، تکنسین‌ها، تهیه‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و فروشندگان بین‌المللی، اپراتورها، عوامل هنری، صنایع فنی، مدیران بازیگران، افسران
عوامل هنری، صنایع فنی، مدیران بازیگران، افسران مطبوعات و همکاران). معیارهای رای‌گیری عبارتند از: نشان دادن یک حرفه به نسبت ثابت در فیلم و دریافت حمایت مالی مضاعف در آکادمی هنر و تکنیک‌های سینما. نامزدها یا برندگان دوره‌های قبلی از این تشریفات مستثنی هستند. برای کمک به رای‌دهندگان، آکادمی هر سال فیلم‌هایی را که در فرانسه منتشر می‌شوند شناسایی می‌کند و راهنمای آثار و افراد حرفه‌ای واجد شرایط را ارائه می‌دهد. یک مجموعه دی‌وی‌دی از تولیدهای فرانسوی یا عمدتاً فرانسوی تولید شده در طول سال، در ماه دسامبر همراه با
تولید شده در طول سال، در ماه دسامبر همراه با کاتالوگ فیلم‌ها برای انتخاب‌کنندگان ارسال می‌شود. پس از مشخص شدن نامزدها، در پایان ژانویه، نمایش‌ ویژه فیلم‌های نامزد شده در "سینما لو بالزاکِ پاریس"، در نزدیکی شانزه‌لیزه نمایش داده می‌شود. هر سال یک ناهار ویژه برای نامزدها در رستوران معروف "فوکِه" در شانزه‌لیزه، چند هفته پیش از مراسم برگزار می‌شود. یادداشت. فیلم‌هایی که ۱۰ بار یا بیشتر نامزد جایزه سزار شده‌اند.
جوایز گویا جایزه ملی رسمی و معتبرترین جایزه سینمایی کشور اسپانیا است. گویا یکی از معتبرترین جوایز سینمایی جهان نیز به‌شمار می‌رود. جایزه گویا در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد و اولین دوره آن در ۱۶ مارس همان سال در محل تئاتر لوپه دوگا در شهر مادرید برگزار شد. این جوایز هر ساله توسط آکادمی هنرها و علوم سینماتوگرافیک اسپانیا برگزار می‌شود و هدف آن تقدیر از بهترین آثار و دستاوردهای صنعت سینمای اسپانیا است. تاریخچه. آکادمی فیلم و هنرهای اسپانیا تصمیم گرفت برای قدردانی از بهترین فیلم‌های اسپانیایی هر سال جوایز گویا را تأسیس
فیلم‌های اسپانیایی هر سال جوایز گویا را تأسیس کند. جوایز گویا مهم‌ترین جوایز ملی سینمای اسپانیا هستند که بسیاری در اسپانیا و در سطح بین‌المللی، آن را معادل اسپانیایی جوایز آکادمی آمریکا (اسکار) می‌دانند. نخستین مراسم اهدای جوایز در ۱۷ مارس ۱۹۸۷ در تئاتر لوپه دوگا در مادرید برگزار شد. از دومین دوره تا سال ۱۹۹۵، این مراسم در کاخ کنگره‌ها واقع در خیابان کاستیانا برگزار می‌شد. پس از آن، مراسم به ساختمان مشابهی به نام کاخ شهرداری کنگره‌ها، که آن هم در مادرید قرار داشت، منتقل شد. در سال ۲۰۰۰، مراسم در تالار
قرار داشت، منتقل شد. در سال ۲۰۰۰، مراسم در تالار بارسلونا در شهر بارسلونا برگزار شد. در سال ۲۰۰۳، تعداد زیادی از متخصصان سینما از مراسم جوایز گویا به عنوان فرصتی برای ابراز مخالفت خود با حمایت دولت آثنار از حمله آمریکا به عراق استفاده کردند. در سال ۲۰۰۴، انجمن قربانیان تروریسم اسپانیا (AVT) در مقابل تئاتر لوپه د وگا علیه تروریسم و گروه اتا، سازمان شبه‌نظامی جدایی‌طلبان باسک، تظاهرات کردند. در سال ۲۰۰۵، خوزه لوئیس رودریگز ثاپاترو اولین نخست‌وزیر در تاریخ اسپانیا بود که در این مراسم شرکت کرد. در سال ۲۰۱۳،
بود که در این مراسم شرکت کرد. در سال ۲۰۱۳، خوزه ایگناسیو ورت، وزیر فرهنگ و آموزش، در مراسم حضور نیافت و گفت که “کارهای دیگری برای انجام دادن دارد”. برخی از بازیگران گفتند که این تصمیم نشان‌دهنده بی‌احترامی دولت به حرفه و صنعت آنهاست. مراسم‌های سال ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ در سویا برگزار شد، و در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ در مالاگا برگزار گردید. تندیس (جایزه). خود جایزه یک نیم‌تنه برنزی کوچک از فرانسیسکو گویا است که توسط مجسمه‌ساز خوزه لوئیس فرناندز ساخته شده است، هرچند مجسمه اصلی برای نخستین دوره جوایز گویا توسط میگوئل
اصلی برای نخستین دوره جوایز گویا توسط میگوئل اورتیز بروکال ساخته شده بود. این تندیس جایزه به طور غیررسمی به “کابزون” (به معنی کله‌گنده) معروف است که جمع آن “کابزونس” می‌شود. [این ترجمه شامل اصطلاح عامیانه اسپانیایی “کابزون” است که به صورت طنزآمیز به سر بزرگ مجسمه اشاره دارد.] بهترین کارگردان. بیشترین نامزد برای بهترین کارگردان در بخش «بهترین کارگردان» بهترین فیلم اروپایی. در بخش «جایزه گویا برای بهترین فیلم اروپایی»
یوکو کانو (زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۶۴ یوکو کانو یک آهنگساز و موسیقیدان ژاپنی است که با آثاری همچون تنظیم و تهیه موسیقی متن انیمه ‌ها سریال‌های تلویزیونی و همچنین لایو اکشنها و بازی‌های ویدئویی شناخته شده‌است. او متولد میاگی واقع در استان سِندای (Sendai) ژاپن است. از جمله آثار با امتیاز قابل توجه وی می‌توان به عناوین: Cowboy Bebop , Darker Than Black , Macross Plus , Turn A Gundam , The Vision Of Escaflowne , Ghost In The Shell: Stand Alone Complex , Wolfs Rain ,Kids On The Slope And Terror In Resonance اشاره کرد و
On The Slope And Terror In Resonance اشاره کرد و همچنین وی با یوشی یوکی تومینو (Yoshiyuki Tomino) به عنوان کارگردان و اشخاصی از جمله شینیچیرو واتانابه (Shinichiro watanabe) و شوجی کاواموری (Shoji Kawamori) همکاری می‌کرد. کانو همچنین برای خواننده‌های پاپی همچون مایا ساکاموتو (Maaya Sakamoto) و کیوکو کویزومی (Kyoko Koizumi) همکاری به عمل آورد و تنظیم و تهیه برخی آثار این اشخاص به عهده وی بود؛ و همچنین مهارتی در کار با کیبورد داشت. او در کنار تخصص‌های خود در حوضه خوانندگی هم فعالیت می‌کرد که بسیاری از آثار او
خوانندگی هم فعالیت می‌کرد که بسیاری از آثار او در موسیقی متن انیمه‌ها، سریال‌ها، لایو اکشن‌ها و همچنین بازی‌های ویدئویی مورد استفاده قرار گرفت. Meow on the Bridge （ دفتر موسیقی ） ، کاپیتان Duckling Records （ برچسب موسیقی ）.
عهدنامه زَهاب یا عهدنامه قصر شیرین توافقی است که میان صفویان ایران و امپراتوری عثمانی در ۱۷ مه ۱۶۳۹ میلادی در شهر قصر شیرین امضا شد. این پیمان‌نامه در واقع به جنگی که از سال ۱۶۲۳ آغاز شده بود و همچنین به مبارزات ۱۵۰ ساله دو کشور که بیشتر بر سر اختلافات ارضی صورت می‌گرفت، پایان داد. این پیمان با شرط پیوستن ایروان در قفقاز جنوبی به ایران و پیوستن تمام سرزمین‌های بِینُ‌الْنَهرِینْ (دربرگیرنده رودهای دجله و فرات و اروندرود) به عثمانی انجام گرفت. با این حال این پیمان‌نامه پایان اختلافات مرزی میان ایران و عثمانی
پایان اختلافات مرزی میان ایران و عثمانی نبود. البته نشانه‌گذاری دقیق مرزهای این دو کشور در زمان تأسیس جمهوری ترکیه (پس از جنگ جهانی اول و از میان رفتن امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۱۸) میان سه کشور ایران، ترکیه و عراق صورت گرفت. پس از شاه عباس اول، نوه‌اش، شاه صفی، به سلطنت رسید. شاه صفی به هنگام نشستن بر تخت پادشاهی هجده سال داشت و همه عمر خود را در حرمخانه شاهی گذرانده بود. وی بسیار درنده‌خو و بی‌رحم بود تا جایی که افراد ذکور خاندان سلطنتی را از دم کشت. سلطان مراد چهارم با توجه به شکستی که از شاه عباس برای
مراد چهارم با توجه به شکستی که از شاه عباس برای تصرف مجدد بغداد خورده بود، همچنین با اطلاع از اوضاع بسیار بد دربار و میزان نفرتی که در نتیجه خونریزی‌های وحشتناک شاه صفی در دل مردم، به ویژه امرا و لشکریان، به وجود آمده بود، پاره‌ای از ایالات غربی ایران را مورد تجاوز قرار داد. وی در سال ۱۶۳۵ از طریق ارزروم به ایروان حمله کرد و آنجا را گرفت، در سال ۱۶۳۸ نیز به بغداد حمله کرد و با وجود مقاومت چهل روزه پادگان ایرانی، بغداد را تصرف کرد و دستور داد باقیمانده سپاهیان ایران و مردم غیرنظامی را قتل‌عام کردند. پس از
ایران و مردم غیرنظامی را قتل‌عام کردند. پس از سقوط بغداد توسط ارتش عثمانی، شاه صفی تقاضای صلح کرد که با قبول دولت عثمانی معاهده قصرشیرین میان وی و سلطان مراد چهارم در سال ۱۰۴۹ هجری قمری برابر با ۱۶۳۹ میلادی بسته شد. به موجب این قرارداد عراق به عثمانی واگذار شد و از آن تاریخ جز مدت ۳ سال (۱۷۷۶–۱۷۷۹) که صادق‌خان برادر کریم خان زند بصره را در تصرف داشت، تا جنگ جهانی اول تحت سلطه دولت عثمانی بر عراق ادامه داشت. قرارداد قصرشیرین از یک دیدگاه واجد اهمیت خاص است، زیرا برای اولین بار از حدود مناطق مرزی دو کشور
زیرا برای اولین بار از حدود مناطق مرزی دو کشور صحبت به میان آمد هرچند مرز دو کشور به‌طور دقیق مشخص نشد. معاهده زهاب از زمان بسته شدن تا حدود هشتاد سال، (تا زمان نادرشاه و کریم خان زند)، مورد استناد و پذیرش ایران و عثمانی بوده‌است. معاهده زهاب نه در آرشیوهای ایران موجود است و نه در عثمانی. هر کدام از منابع نیز به‌طور جداگانه و با تفاوت‌های بسیار آن را نقل کرده‌اند. نویسنده رسالة تحقیقات سرحدیه مهندس باشی مشیرالدوله، نوشته‌است «حقیقتاً اصل عهد نامه مزبوره که عبارت از تصدیقنامه دو پادشاه است، در هیچ‌یک از
که عبارت از تصدیقنامه دو پادشاه است، در هیچ‌یک از دولتین موجود نیست. در ایران به سب فترت و عثمانیه به سب حرقت، تلف شده‌است و مستندی که اکنون موجود است، عبارت از سواد نامه‌ای است که به قول عثمانی از سلطان مراد رابع به شاه صفی به طریق امضاء تصدیق‌نامه معاهده قلمی شده‌است.»
خیابان شهید آیت الله بهشتی (با نام پیشین خیابان عباس‌آباد)، یکی از خیابان‌های مرکزی تهران است که در محله عباس‌آباد قرار دارد. این خیابان که جهتی شرقی - غربی دارد از سمت غرب به خیابان ولی‌عصر و از سمت شرق به خیابان شریعتی منتهی می‌شود. خیابان بهشتی به سمت غرب یک‌طرفه است. این خیابان به افتخار سید محمد بهشتی سیاستمدار و فقیه ایرانی و دومین رئیس قوه قضائیه ایران نام گذاری شده است. این خیابان،یکی از مهمترین خیابان های تهران است و دلیل آن یکی نزدیک بودن آن به مرکز شهر و دلیل دیگر آن است که خیل زیادی از مراکز مهم
شهر و دلیل دیگر آن است که خیل زیادی از مراکز مهم سیاسی،اقتصادی،سفارت و ... مانند سفارت های ژاپن.هند.کانادای سابق.آرژانتین،سازمان مودیان مالیات کل کشور،ن،اداره تجهیزات۱ مدارس آموزش و پرورش،مخابرات منطقه ۸،سینما آزادی و خیلی دیگر از مراکز مهم است. دسترسی. خیابان بهشتی از طریق ایستگاه های مترو شهید بهشتی، سهروردی،شهید قدوسی و میرزای شیرازی قابل دسترسی است و ایستگاه های مترو فوق از شرق خیابان تا غرب آن قرار دارند. ورودی‌ها و برخوردگاه‌ها. این خیابان در مسیر خود از مناطق شهرداری ۷ و ۶ عبور می‌کند. منابع.
خود از مناطق شهرداری ۷ و ۶ عبور می‌کند. منابع. __بافهرست__
اسپیسر در لغت به معنی فاصله گذار می‌باشد. اسپیسرهای پلاستیکی بتن برای رعایت پوشش میلگردها در سازه‌های مسلح مثل دال‌ها و دیوارها پی‌ها و سایر حجم‌ها بتنی مسلح قابل استفاده بوده و در پروژه‌های نظیر سد و تونل و سایر ساختمان‌ها و مستحدثات مصرف می‌شوند. کارگران در زمان کوتاه قادر به حمل انواع آن‌ها در کارگاه می‌باشند. حداقل پوشش بتنی روی آرماتورها که به عنوان محافظ برای آرماتورها در برابر هواو اثرات دیگر است، از سطح بتن تا سطح بیرونی فولادی که ضابطه پوشش در مورد ان اعمال می‌گردد، محاسبه می‌شود. در موردی که حد
ان اعمال می‌گردد، محاسبه می‌شود. در موردی که حد اقل پوشش برای یک نوع عضو ساختمانی بیان شده‌است، حداقل پوشش بتن اگر آرماتور عرضی میلگردهای اصلی را دربرگرفته باشد تا لبه خارجی خاموت‌ها، تنگ‌ها و مارپیچها اندازه‌گیری می‌شود و اگر بیش از یک ردیف آرماتور اصلی بدون خاموت‌ها یا تنگ به کار برده شود، تا سطح خارجی بیرونی‌ترین ردیف میلگردها اندازه‌گیری می‌شود. اسپیسرها ضمن بالا بردن کیفیت سازه‌ها به سرعت اجرای عملیات ساختمانی تیز کمک می‌کنند. اسپیسر پلاستیکی. اسپیسرهای پلاستیکی بتن از جمله اسپیسرهای ساختمانی می‌باشند
پلاستیکی بتن از جمله اسپیسرهای ساختمانی می‌باشند که در صنعت ساختمان کاربرد بالایی دارند. اسپیسر در لغت به معنای فاصله گذار می‌باشد که عموماً فضای بین میلگرد و قالب را تأمین می‌کند. چنانچه گفته می‌شود به ازای هر دو میلی‌متر کاهش در ضخامت بتن روی میلگرد ۵ سال عمر سازه را کاهش و از دوام و عمر و پایایی سازه می‌کاهد. اسپیسرها مهم‌ترین ابزار برای رسیدن به پوشش بتنی الزامی هستند. از ضعف‌های متداول و قابل پیشگیری در سازه‌های بتن مسلح تأثیر پذیری از عوامل و عناصر مخرب اطراف می‌باشد. اکسیژن و رطوبت محیط می‌تواند با
اطراف می‌باشد. اکسیژن و رطوبت محیط می‌تواند با نفوذ درون بتن و رساندن خود به میلگردها باعث سرعت بخشیدن به خوردگی میلگردها شود و از عمر مفید سازه بکاهد این در حالی است که پوشش بتنی روئ میلگرد می‌تواند به عنوان مهم‌ترین عامل جلوگیری از خوردگی محسوب شودو زمانیکه میلگرد در سطح بتن نمایان می‌شود اثر شیمیایی رطوبت بسیار سریع است. با استفاده از فاصله نگهدارها پوشش الزامی بتن روی میلگردها رعایت می‌شود. آنچه از یک فضا ساز مورد انتظار است آنستکه با شبکه‌های میلگرد هم خوانی داشته باشد و وظیفه نگهداری شبکه‌های میلگرد
خوانی داشته باشد و وظیفه نگهداری شبکه‌های میلگرد در خلال بتن ریزی سازه مسلح را در خلال بتن ریزی به خوبی ایفا نماید. این وظیفه توسط نگهدارنده‌های با دوام ساخته شده با استفاده از مواد غیرخورنده که تولید آن‌ها بسیار آسان است امکانپذیر می‌باشد.
نکاح اجباری یا ازدواج اجباری به معنای مجبور کردن یا تحت فشار درآوردن فردی برای ازدواج است؛ به عبارت دیگر زن یا مرد جوانی در اثر فشار روحی یا تهدید و مورد سوءاستفاده قرار گرفتن فیزیکی مجبور به ازدواج شود. ازدواج اجباری با ازدواج سنتی که در آن آشنایی دختر و پسر به وسیلهٔ دوست یا اعضای خانواده است ولی ازدواج با رضایت زوج صورت می‌گیرد تفاوت دارد. ازدواج اجباری مصداق پای مالی نمودن حقوق انسان‌هاست و نمونه‌ای از خشونت جنسیتی محسوب می‌شود. دختران جامعه قربانیان اصلی آن هستند. این پدیده در افغانستان خیلی زیاد است،
آن هستند. این پدیده در افغانستان خیلی زیاد است، به‌خصوص در دهستان‌ها که حاکمیت دولتی کم‌اند. قربانیان این پدیده دختران خردسال از سن ۸ به بعد می‌باشند. معمولاً ارتباط نزدیکی بین ازدواج اجباری و ازدواج کودکان وجود دارد. با این وجود این شکل از ازدواج منحصر به محدودهٔ خاصی از جهان نیست. به عنوان مثال در انگلستان برآورد شده است سالانه هزاران دختر و زن جوان در انگلستان و ولز مجبور به ازدواج می‌شوند که بیشتر آن‌ها از کشورهای جنوب آسیا مانند پاکستان و هند آمده‌اند. از این رو از تاریخ دوشنبه ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ قانونی در
از این رو از تاریخ دوشنبه ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ قانونی در انگلستان و ولز به اجرا درآمد که به موجب آن، والدینی که فرزندان‌شان را مجبور به ازدواج کنند، مجرم شناخته می‌شوند. ازدواج‌های اجباری هیچ جایگاهی در قانون مدنی ندارد و طبق قانون، هر عقدی که به اجبار از سوی خانواده‌ها صورت گیرد، باطل است و به رسمیت شناخته نمی‌شود. ازدواج اجباری باعث افسردگی و ترس در قربانیان این پدید می‌شود و این افراد دچار مشکلات روحی و جسمی مختلفی می‌شوند و می‌توانند به خودشان صدمه وارد کنند. همچنین برخی افرادی که قصد فرار از ازدواج‌های اجباری
برخی افرادی که قصد فرار از ازدواج‌های اجباری را داشته‌اند یا قربانی جرایم ناموسی شده‌اند یا خودکشی نموده‌اند. وضعیت ازدواج اجباری کودکان در جمهوری اسلامی. بر اساس قوانین ایران، سن ازدواج برای دختران ۱۳ سال و برای پسران ۱۵ سال است ولی قانون این اجازه را به پدر یا جد پدری دختر داده که به تشخیص خود و با مصلحت کودک، او را قبل از ۱۳ سالگی نیز به عقد ازدواج درآورد. این در حالی است که بر اساس کنوانسیون بین‌المللی حقوق کودک که ایران نیز آن را امضا کرده، تمامی افراد زیر ۱۸ سال کودک محسوب می‌شوند. این میثاق
افراد زیر ۱۸ سال کودک محسوب می‌شوند. این میثاق بین‌المللی هم‌چنین ازدواج کودکان را ممنوع اعلام کرده است. بر اساس آخرین آمار ارائه شده از سوی سازمان ثبت احوال ایران، در ۹ ماه نخست سال ۱۳۹۲، ازدواج ۳۱ هزار دختربچهٔ زیر ۱۵ سال ثبت شده است. بر مبنای این آمار بیش از یک سوم ازدواج‌های این مدت، مربوط به دختران زیر ۱۹ سال است.
شهرستان باخرز یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی است. مرکز این شهرستان، شهر باخرز است. این شهرستان واقع در رشته‌کوه کوهسرخ قرار گرفته است. تاریخچه. باخرز یکی از بخش‌های شهرستان تایباد در استان خراسان رضوی ایران بود. که در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ به شهرستان تبدیل شد. تقسیمات سیاسی. شهرستان باخرز به مرکزیت شهر باخرز دارای دو بخش: مرکز: باخرز مرکز: قلعه نوعلیا
قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان عالی‌ترین سند حقوقی در جمهوری اسلامی افغانستان بود. این قانون دارای ۱۲ فصل و ۱۶۲ ماده می‌باشد. کار بررسی و تصویب این قانون در لویه جرگهٔ قانون اساسی، در ۲۲ قوس ۱۳۸۲ آغاز شد و در ۱۴ جدی همان سال به تصویب رسید. در این قانون به دموکراسی، حقوق فردی و انتخابات به‌خوبی توجه شده بود. هم‌چنین به‌منظور جلوگیری از کودتا، فرماندهان و نیروهای قوای مسلح افغانستان حق اشتراک در هیچ‌یک از احزاب سیاسی را نداشتند. این قانون در یک جلد که دارای ۲۸۶ صفحه بود در مطبعهٔ دولتی به چاپ رسید. قانون
۲۸۶ صفحه بود در مطبعهٔ دولتی به چاپ رسید. قانون اساسی تنظیم‌کنندهٔ یک شهر و مدافع حقوق مردم است. تاریخچهٔ تصویب قانون اساسی در افغانستان. برای نخستین‌بار در تاریخ افغانستان در سال ۱۳۰۳ ه‍.خ در دوران سلطنت شاه امان‌الله قانونی به نام «نظامنامه» به نشر رسید، که به سلسلهٔ این نظام‌نامه، دولت‌های مختلف روی کار آمده و تغییرات در قانون به وجود آوردند.
منج (باخرز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان باخرز در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مالین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است. شغل. باغهای آلو و کشاورزی ودامداری از شغل‌های مردم این روستا است.
آرامیان یکی از محله‌های ارمنی‌نشین شهر تبریز است که در منطقهٔ ارمنستان داخلی در مرکز شهر واقع شده‌است. این محله در غرب خیابان شریعتی شمالی قرار گرفته و به کلیسای مریم مقدس راه ارتباطی دارد. کوچهٔ پستخانهٔ قدیم از کوچه‌های معروف آن است. محلهٔ آرامیان به افتخار یکی از بازرگانان بزرگ و خَیر معروف ارمنی شهر تبریز به نام ماطِوُس آرامیان ملقب به مُسیو آرامیان، به این نام خوانده شده و نخستین سالن تئاتر ایران در سال ۱۲۹۱ خورشیدی نیز در این محله توسط وی تأسیس شده‌است. البته ارامنهٔ تبریز پیش از این تاریخ نیز در این
البته ارامنهٔ تبریز پیش از این تاریخ نیز در این تالار مراسم‌هایی را برگزار می‌کردند. مدرسه آرامیان. مدرسه آرامیان تأسیس ۱۸۵۱
حسین قجه‌ای (۱۴ شهریور ۱۳۳۷ – ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۱) نظامی ایرانی بود، که در خلال جنگ ایران و عراق از فرماندهان میانی سپاه پاسداران محسوب می‌شد و فرماندهی عملیات لشکر ۲۷ محمد رسول الله را برعهده داشت. او، اردیبهشت ۱۳۶۱ و در عملیات بیت‌المقدس در منطقه ایستگاه گرمدشت کشته شد. زندگی‌نامه. حسین علی قجه‌ای در ۱۴ شهریور ۱۳۳۷ در زرین شهر از شهرهای استان اصفهان به دنیا آمد. در سال ۱۳۵۳ از سن شانزده سالگی وارد عرصه مبارزات سیاسی شد. وی در سال ۱۳۵۶ به قم مهاجرت کرد و توسط مأموران ساواک دستگیر شد. تحصیلات مقدماتی را تا اخذ
ساواک دستگیر شد. تحصیلات مقدماتی را تا اخذ دیپلم در زادگاهش ادامه داد سپس به خدمت سربازی اعزام شد. وی از قهرمانان رشته کشتی آزاد در اوزان ۴۸ و ۵۲ کیلوگرم بود. از جمله قهرمانی‌های وی قهرمانی در مسابقات کشتی جوانان کشور به مدت سه سال و مسابقات کشتی آموزشگاه‌های استان اصفهان به مدت چهار سال است. فعالیت‌های سیاسی. با اوج گرفتن فعالیت‌های علیه دودمان پهلوی از اواخر دوران تحصیل وارد فعالیت‌های سیاسی و مذهبی گردید و تحت تعقیب ساواک قرار گرفت و در شهر قم دستگیر و پس از آزادی فعالیت‌هایش را در شیراز و زرین شهر
و پس از آزادی فعالیت‌هایش را در شیراز و زرین شهر تداوم بخشید. درگذشت. در جریان عملیات آزادسازی خرمشهر، گردان سلمان فارسی به فرماندهی حسین قجه‌ای موفق به دفع سومین پاتک سنگین دو تیپ زرهی و مکانیزه سپاه سوم نیروی زمینی عراق در جاده اهواز-خرمشهر شد. در جریان این مقاومت شش روزه، بیشتر نیروهای گردان و همچنین حسین قجه‌ای کشته شدند. این واقعه در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۶۱ رخ داد. نظرات در خصوص وی. به عقیده کارشناسان جنگ ایران و عراق، مقاومت شش روزه گردان سلمان فارسی به فرماندهی حسین قجه‌ای در جریان عملیات آزادسازی خرمشهر
حسین قجه‌ای در جریان عملیات آزادسازی خرمشهر در محور جاده اهواز-خرمشهر کلید فتح خرمشهر بود.
شِروان، شَروان یا شیروان، منطقه‌ای در شرق قفقاز، که هم در دوران اسلامی اولیه و هم در زمان‌های اخیر به این نام شناخته شده است. اکنون (از سال ۱۹۹۴) بخش عمده‌ای از آن در داخل جمهوری مستقل آذربایجان قرار دارد و از جنوب به جمهوری اسلامی ایران، از غرب به جمهوری مستقل ارمنستان، و از شمال به داغستان (از فدراسیون روسیه) محدود می‌شود. این منطقه در تاریخ ۳ آبان ۱۱۹۲ (۲۵ اکتبر ۱۸۱۳) مطابق عهدنامه گلستان از خاک ایران جدا شد و به امپراتوری روسیه ملحق گردید. شروان هم‌اکنون جزئی از کشور جمهوری آذربایجان است. نام. نام این
جزئی از کشور جمهوری آذربایجان است. نام. نام این منطقه به صورت شَروان (با فتحه روی ش) درست است. خاقانی شروانی بارها شَروان را در تقابل با خیروان آورده‌است: حدود شَروان در دوره‌های مختلف تغییرات مختصری داشته‌است. نام شهر شماخی، شهر تاریخی شَروان، منسوب است به شماخ بن شجاع، امیر عرب که تحت امر والی ولایت ارمنستان، سعید بن سالم باهلی و در دوره هارون الرشید عباسی بر این شهر امارت داشت. در طول تاریخ حدود جغرافیایی شَروان با توجه به حوزه قدرت و قلمرو فرمانروایی شروان‌شاهان وسیع یا محدود می‌شد. به همین دلیل است که
وسیع یا محدود می‌شد. به همین دلیل است که نمی‌توان مرزبندی دقیقی از شَروان که بر تمام ادوار تاریخی صدق کند، قائل شد. در میان منابع موجود تاریخ‌نگاری نیز راجع به حدود جغرافیای سیاسی شَروان اتفاق نظر وجود ندارد. گاهی دربند در حوزه شروان شمرده شده‌است و گاهی جدا از آن بوده‌است. همین نکته راجع به منطقه شکی نیز صادق است. اما جدای از موارد اختلاف‌برانگیز فوق می‌توان حدودی تقریبی برای شَروان قائل شد. در دوره مغول و تا پیش از آن، ناحیه میان دربند و رود کورا را به عنوان شَروان می‌شناختند. در دوره پس از مغول، نیز
عنوان شَروان می‌شناختند. در دوره پس از مغول، نیز مهم‌ترین شهر این ناحیه شماخی بود. شهرهای شروان. شهرهای مهم شروان شامل شاوران/شابران (مرکز باستانی منطقه قوبا) و به ویژه شمّاخه یا شمّاخیه بود. گفته می‌شود این شهر به نام یکی از فرمانداران عرب منطقه، شمّاخ بن شجاع، نام‌گذاری شده است که تحت فرمانروایی سعید بن سلم بن قطیبه باهلی، حاکم آذربایجان، اران و ارمنستان در دوران هارون‌الرشید بود. شمّاخه بعدها به عنوان پایتخت سلسله یزیدی شروانشاهان شناخته شد. جغرافی‌دانان عرب قرن دهم آن را شهری ساخته شده از سنگ و در میان
عرب قرن دهم آن را شهری ساخته شده از سنگ و در میان منطقه‌ای حاصلخیز و مناسب برای کشت گندم توصیف کرده‌اند. محدوده جغرافیایی. شروان در دوران اولیه اسلامی به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌شد. بخش شمالی شامل دامنه‌های جنوب شرقی رشته‌کوه قفقاز اصلی بود (که ارتفاع آن در اینجا به ۴۴۸۰ متر یا ۱۳۶۵۵ فوت می‌رسد) و بخش جنوبی شامل زمین‌های کم‌ارتفاعی بود که به سوی مسیر رود کورا (Korr/Kura) امتداد داشت. این رودخانه در مسیرهای پایین‌دست خود به سطح پایین‌تر از دریا می‌رسید. در جنوب این مرز رودخانه‌ای و رود ارس، منطقه مغان