payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بسا آدمیان و جانورانی که از تشنگی مردند. باغ‌ها و محصولات کشاورزی خشکیدند و ذخیرهٔ غذای آدمیان و جانوران اهلی به تندی پایان یافت. برخی آدمیان که سرپناه و خانه‌های خود را ترک گفته بودند از غایت گرما آتش گرفتند و سوختند و مُردند. برخی دیگر از آن‌ها، از آن رو که دیگر غذایی نمانده بود، خوراک جانوران وحشی گردیدند. مردم نزد امپراتور خویش، یائو لابه کردند و از او یاری خواستند. یائو دی جون را واداشت که این وضعیت را درست کند. دی جون بی‌درنگ از یگانه کسی که می‌دانست می‌تواند عالم را نجات بخشد، یاری خواست. این شخص
می‌تواند عالم را نجات بخشد، یاری خواست. این شخص تیراندازی بزرگ به نام "یی" بود. یی، این تیرانداز برگ از شهبانوی شرق اکسیر حیات گرفته بود و پیش از آنکه زنش به مابقی آن دستبُرد بزند، بخشی از آن را نوشیده بود. امپراتور از یی خواست که نه خورشید از ده خورشید را با تیرها و کمان خویش نشانه بگیرد و عالم را از تباهی نجات بخشد. نشانه‌گیری یی کمانگیر، دقیق و درست بود. وی یک به یک تیرها را به جانب خورشیدها انداخت و تیرها همه به هدف خوردند. نه خورشید نتوانستند از دم تیرهای یی جان سالم به در ببرند و یک به یک مُردند.
تیرهای یی جان سالم به در ببرند و یک به یک مُردند. پرهای خورشیدها بر زمین ریخت و گرمایشان از دست رفت. زمین تیره‌تر و تیره‌تر گشت تا سرانجام تنها به اندازهٔ پرتو یک خورشید روشنایی آن باقی ماند. مردم در همه جا به آسمان خیره شدند و شادی کردند. اینک آن‌ها می‌توانستند همه چیز را دوباره و از نو آغاز کنند.
محمدحسین تمدن جهرمی (زاده ۱ دی ۱۳۰۴، جهرم – درگذشته ۲۶ اسفند ۱۳۹۱، تهران) چهره ماندگار اقتصاد ایران بود. تحصیلات ابتدایی اش را در مدرسه اسلامی جهرم گذراند و دوره متوسطه را در دبیرستان نمازی شیراز طی کرد. وی در دوران تحصیل همواره از شاگردان ممتاز بود. به اصرار پدر رشته "طب" را پی می‌گیرد ولی با روحیه وی سازگار نیست و به ناچار انصراف داد و به رشته حقوق روی آورد. محمدحسین تمدن در سال۱۳۲۵ لیسانس حقوق اش را از دانشگاه تهران دریافت می‌کند و پس از فارغ‌التحصیلی حقوق تصمیم می‌گیرد تا برای دکترا درس بخواند. در همان
تصمیم می‌گیرد تا برای دکترا درس بخواند. در همان سال‌ها به لندن می‌رود و آنجا به مدت یک سال تحصیل موفق به اخذ گواهی نامه در رشته مدیریت اقتصادی و اجتماعی شد. سپس به ایران بازگشت و وکالت را به عهده گرفت تا این که در سال ۱۳۳۹ در کنکور دکترای اقتصاد شرکت کرده و به انگلیس رفت. محمدحسین تمدن به اقتصاد علاقه‌مند شده بود و دکترایش را با گرایش برنامه‌ریزی ادامه داد و رساله دکترایش را با مقایسه در نظام برنامه‌ریزی فرانسه و یوگسلاوی به انجام رساند. او پس از بازگشت در سال ۱۳۴۴ در تهران به استخدام مؤسسه توسعه و تحقیقات
۱۳۴۴ در تهران به استخدام مؤسسه توسعه و تحقیقات اقتصادی تهران به ریاست دکتر پیرنیا درآمد و مسئول بخش تحقیقات برنامه‌ریزی مؤسسه شد. استاد کهنه‌کار و پیر فرزانه اقتصاد ایران در همایش چهره‌های ماندگار مورد تقدیر و قدردانی قرار گرفت. بابک امیرخسروی در زندگی نامهٔ سیاسی اش صفحهٔ ۱۲۴ می‌گوید: به جرئت می‌توانم بگویم، در میان ما هیچ‌کس به اندازهٔ محمد حسین تمدن، با دانش و مایهٔ تئوریک قوی یافت نمی‌شد و موضع درست و خلل ناپذیری در قبال نهضت ملی شدن صنعت نفت و دولت دکتر مصدق نداشت. تک تک ما به درجات گوناگون، از
دکتر مصدق نداشت. تک تک ما به درجات گوناگون، از گفته‌ها و نوشته‌ها و صحبت‌های او متأثر بودیم. تمدن با آنکه انسانی بسیار فروتن، به ظاهر خجول و کم‌رو بود، ولی به هنگام بحث و گفت و گو به طرز شگفت‌آوری شجاع و سرسخت و در عقایدش استوار بود. خاطرات و وقایع تحصیل. محمدحسین تمدن در مورد اشتیاقش به رشته حقوق و اقتصاد می‌گوید: همسر و فرزندان. محمدحسین تمدن در مورد ازدواج خود با همسرش چنین می‌گوید: آرا و گرایشهای خاص. به نظر او برای تجزیه و تحلیل وضع جاری و تدوین سیاست مؤثر نمی‌توان تنها به تئوری اقتصادی صرف تکیه داشت،
نمی‌توان تنها به تئوری اقتصادی صرف تکیه داشت، بلکه لازم است علاوه بر کسب اطلاعات کامل و داده‌های آماری و شاخص‌های دقیق به جنبه‌ها و ابعاد دیگر جامعه ازجمله ابعاد حقوقی، سیاسی، جامعه شناختی و روان‌شناسی اجتماعی توجه کافی داشت. البته بهبود و توسعه جوامع بدون قانونمند شدن و استقرار نظام قضایی عادل و آشنا به مبانی و نیز همراه کردن افکارعمومی از راه تقویت مردم سالاری میسر نخواهدبود.
وزارت کشور یا وزارت داخله در برخی کشورها، نام وزارت‌خانه‌ای است که مسئولیت نظارت بر عملکرد سیستم سیاست داخلی آن کشور را برعهده دارد. در ایران از ابتدای مشروطیت تا سال ۱۳۱۹ ه‍.خ این نهاد، وزارت داخله بود، اما پس از سال ۱۹۴۰ وزارت داخله به وزارت کشور تغییر نام یافت.
خواجه ملا علی ترابی (تراب) جهرمی از شاعران ایرانی است. بر پایه اسناد سازمان ثبت احوال ایران، وی در سال ۱۲۶۲ هجری شمسی زاده شد و سنگ مزارش نیز نشان می‌دهد که در سال ۱۳۰۸ هجری شمسی در شهر شیراز چشم از جهان فروبست و همان‌جا به خاک سپرده شد. این در حالی است که کتاب حدیقه‌الشعرا زمان درگذشت او را بر پایه شنیده‌ها «هزار و دویست و پنج و اندی» ذکر کرده است؛ روایتی که موجب بروز خطا در برخی منابع درباره تاریخ دقیق وفات او شده است. همین اشتباه شفاهی حتی سبب گردیده است بعضی منابع محلی از وجود دو شخصیت با این نام یاد
بعضی منابع محلی از وجود دو شخصیت با این نام یاد کنند. با این حال، استعلام از اداره ثبت احوال استان فارس نشان می‌دهد که در این بازه زمانی فرد دیگری با این نام زیست نمی‌کرده است و در نتیجه، روایت‌های نادرست درباره این شاعر نامدار تنها ناشی از ثبت شفاهی و غیرمستند وقایع بوده است. تخلص وی در شاعری، «تراب» بوده‌است. از این رو، نام او در منابع تاریخی و ادبی با صورت‌های گوناگونی همچون ترابی جهرمی، تراب جهرمی، ابوتراب و نیز ترابی فارسی (جهرمی) ذکر شده است. زندگی. وی در کوی مصلی جهرم زندگی می‌کرده‌است و نزدیک به
وی در کوی مصلی جهرم زندگی می‌کرده‌است و نزدیک به هزار بیت شعر سروده‌است. قطعه شعر زیر از ایشان می‌باشد: دلشدگان، نام آلبومی است که با صدای محمدرضا شجریان و آهنگسازی حسین علیزاده تدوین شده‌است. پیش از انتشار این آلبوم، تمام آوازها و تصنیف‌های آن در فیلمی با همین نام ساختهٔ علی حاتمی استفاده شده بود. فریدون مشیری به درخواست محمدرضا شجریان شعرها و آهنگ‌های فیلم را بررسی کرد و مورد بازبینی قرار داد. شعر علی ترابی جهرمی در این آلبوم و فیلم با این تغییرات خوانده می‌شود: محمد کریم اشراق در کتاب «بزرگان جهرم» نقل
می‌شود: محمد کریم اشراق در کتاب «بزرگان جهرم» نقل کرده‌است: فتحعلیشاه قاجار در راه بازگشت از گرمسیر (مناطق جنوب فارس) به جهرم می‌آید. تراب غزل زیر را در حضور ایشان می‌خواند: فتحعلی شاه گویا در جواب فوری می‌گوید: با توجه به دوره زمانی فتحعلی شاه (۱۱۵۱ خورشیدی در دامغان – ۱۲۱۳ خورشیدی در اصفهان) و دوره زمانی خواجه ملا علی ترابی (تراب) جهرمی، قطعاً این روایت ناصحیح می‌باشد یا شاه مورد نظر، یکی دیگر از شاهان قاجار بوده‌است. دیوان بیگی شیرازی در کتاب حدیقه الشعرا که این کتاب تذکره‌ای ارزنده و مفصل از شاعران و
که این کتاب تذکره‌ای ارزنده و مفصل از شاعران و ادیبان و عارفان و درویشان و بزرگان عصر قاجاری از آغاز تا سال‌های واپسین سلطنت ناصرالدین شاه است، اشاره دارد که این غزل نیز در مجموعه‌ به نام این ترابی جهرمی مرقوم بود: محل دفن. برخی از کتاب‌های زندگی‌نامه‌ی بزرگان جهرم، به اشتباه محل فوت خواجه ملاعلی ترابی جهرمی را قبرستان تاریخی «شاه حاجات» واقع در شهرستان جهرم معرفی کرده‌اند. اما این روایت نادرست است. وی که پیشه‌ی بازرگانی داشت، در جریان یکی از سفرهایش در شیراز درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد؛ زیرا در آن
درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد؛ زیرا در آن زمان، به دلیل مسافت طولانی و نبود وسایل نقلیه مناسب برای انتقال پیکر، امکان انتقال او به جهرم وجود نداشت. همچنین در آن روزگار رسم بر این بود که اگر فردی در دیاری غریب درگذرد، برای یادبود او تخته‌سنگی نمادین در گورستان زادگاهش نصب کنند. بر همین اساس، تخته‌سنگی یادبود از سوی بستگان در گورستان شاه حاجات جهرم نصب شد. همین امر موجب شده که برخی پژوهشگران و نویسندگان به اشتباه تصور کنند آرامگاه اصلی وی در آن مکان قرار دارد. بر اساس نقل منابع محلی، بر روی آن سنگ یادبود،
بر اساس نقل منابع محلی، بر روی آن سنگ یادبود، علاوه بر مشخصات شاعر، این عبارت نیز حک شده بود: «در زیر تراب است به شیراز ترابی». آرامگاه خواجه ملاعلی ترابی جهرمی پس از ۹۵ سال توسط یکی از نوادگان وی، وحید ترابی جهرمی، در شهر شیراز شناسایی شد. این مکان در آرامستان تاریخی دارالسلام واقع شده و به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی و ادبی منطقه شناخته می‌شود. کشف دوبارهٔ آرامگاه او توجه پژوهشگران و علاقه‌مندان به تاریخ و ادبیات جهرم و فارس را برانگیخته است. وحید ترابی جهرمی در روز پدر و در وصف شناسایی دوبارهٔ مزار این
در روز پدر و در وصف شناسایی دوبارهٔ مزار این شاعر بزرگ چنین نوشت: روز پدر فرصتی است برای گرامیداشت مردانی که نقشی ماندگار در تاریخ و فرهنگ ما به‌جای گذاشته‌اند. امسال این روز را به نام پدری فرهیخته و شاعری بزرگ یعنی «خواجه ملاعلی ترابی جهرمی» مزین می‌کنیم. وی فرزند عبدالغفور و حسنیه‌جان بود و در سال ۱۲۶۲ هجری شمسی در کوی مصلی شهرستان جهرم چشم به جهان گشود و در رمضان سال ۱۳۰۸ در شهر شیراز چشم از جهان فروبست. خواجه ملاعلی ترابی جهرمی، شاعری با ذوق لطیف و اندیشه‌ای ژرف، حدود هزار بیت شعر سرود که بازتابی از
ژرف، حدود هزار بیت شعر سرود که بازتابی از ظرافت خیال و دغدغه‌های اجتماعی و فرهنگی دوران اوست. در این اشعار، نسیم و آفتاب با زمزمه‌ای آرام از «عشق و امید» سخن می‌گویند و بذرهایی از خرد و آگاهی در دل‌ها می‌نشانند. پس از حدود ۹۵ سال، وقتی خاک راز مزار این شاعر گهربار را دوباره گشود، گویی پدر دوباره به خانه بازگشت. همان‌گونه که در سروده‌هایش آفتاب آهسته گام می‌نهد تا خواب را نیازارد، اکنون نیز دست تقدیر با نغمه‌ای آرام، حضور خاموش او را از دل تاریخ به روشنای جان‌ها بازگردانده است. کشف آرامگاه ابدی این شاعر
جان‌ها بازگردانده است. کشف آرامگاه ابدی این شاعر شیرین‌سخن قرن سیزدهم هجری شمسی در دارالسلام شیراز، پس از دهه‌ها فراموشی، فرصتی برای بازشناسی میراث گران‌بهای او فراهم آورد و یادآور این حقیقت است که میراث پدران هیچ‌گاه در خاموشی از بین نمی‌رود. پدر بودن یعنی کاشتن بذرهایی که برای نسل‌های آینده درختانی تنومند به جا بگذارد. خواجه ملاعلی ترابی جهرمی، با عشق به فرهنگ و ادبیات، نه‌تنها در نقش یک پدر بلکه در قامت شاعری که کلماتش بذرهایی از خرد و هویت فرهنگی کاشت، الگویی جاودانه از مفهوم «پدر» برای سرزمین ما خواهد
جاودانه از مفهوم «پدر» برای سرزمین ما خواهد بود. در روز پدر، صدای آرام شعر او که از جنس نسیم و نسترن است را بار دیگر در گوش جانمان زمزمه می‌کنیم و یاد این چهره فرهنگی را همچون عطری دل‌انگیز در هوای دل‌هایمان جاری می‌سازیم؛ باشد که چراغی برای جان‌های جوینده و راه‌گشای فردا باشد. آدرس مزار خواجه ملاعلی ترابی جهرمی: شیراز، آرامستان‌ دارالسلام، ضلع شرقی، جنب بقعه شاه داعی‌الله.
بنیاد خرد و دانش ریچارد داوکینز موسسه‌ای غیرانتفاعی است که ریچارد داوکینز، زیست‌شناس بی‌خدای بریتانیایی در سال ۲۰۰۶ بنیان نهاده‌است. از جمله اقداماتی که این بنیاد کارش را با آن‌ها شروع کرد، این بود که حق پخش مستندهای داوکینز را به دست آورده و آن‌ها را به‌طور رایگان در وبگاه خود قرارداد. زمینه فعالیت بنیاد مذکور عموماً شامل پشتیبانی مالی از پژوهش‌های علمی و نیز فعالیت‌های بی خدایانه می‌گردد. منابع. ۱. a b "Our Mission". richarddawkins.net. The Richard Dawkins Foundation for Reason and Science.
Dawkins Foundation for Reason and Science. https://web.archive.org/web/20061117150429/http://www.richarddawkins.net/foundation,ourMission. Retrieved 2006-11-17. 2. Dawkins, Richard (2009). The Greatest Show on Earth: The Evidence for Evolution. London: Bantam Press. . 3. "The Four Horsemen: Available Now on DVD". richarddawkinsfoundation.org. The Richard Dawkins Foundation for Reason and Science. http://richarddawkinsfoundation.org/#092007. Retrieved 2008-04-27. 4. Ledwig, Marion (2008). God's Rational
4. Ledwig, Marion (2008). God's Rational Warriors. Ontos-Verlag. p. ۷۶. . 5. Dawkins 2002 TED talk accessed 2010-04-14 6. "Antievolution resolutions introduced in Oklahoma". National Center for Science Education. March 07, 2009. https://web.archive.org/web/20150501072815/http://ncse.com/news/2009/03/antievolution-resolutions-introduced- oklahoma-004637. Retrieved 2009-03-17. 7. "Dawkins lecture draws thousands at OU". Norman Transcript. March 07, 2009.
at OU". Norman Transcript. March 07, 2009. http://www.normantranscript.com/localnews/local_story_066011126. Retrieved 2009-03-17. 8. "Richard Dawkins at the University of Oklahoma - Introduction". Richard Dawkins Foundation for Reason and Science. March 07, 2009. http://richarddawkins.net/article,3646,Richard-Dawkins-at-the-University-of-Oklahoma---Introduction,Richard-Dawkins . Retrieved 2009-03-17. 9. Giving Aid site/
دارمرز یا خط رویش درختان بیشترین ارتفاعی است که درختان یک منطقه می‌توانند در آن رشد کنند. در ارتفاعات بالاتر به‌دلیل شرایط نامناسب محیطی، مانند هوای بسیار سرد حاکم بر این‌گونه مناطق، و نیز کمبود اکسیژن - که گیاهان برای ادامهٔ زندگی به آن نیازمندند - امکان رشد درختان وجود ندارد. ارتفاع خط درخت در مناطق گوناگون متفاوت است و به شرایط اقلیمی آن منطقه بستگی دارد. بیشترین ارتفاع خط رویش درختان در جهان ۵۲۰۰ متر و در کشور بولیوی است.
پاک‌سازی قومی کوششی قهرآمیز جهت یک‌دست‌سازی منطقه‌ای از لحاظ قومی است که معمولاً با تبعید، مهاجرت و جایگزینی اجباری و کشتار صورت می‌گیرد. پاک‌سازی قومی، معمولاً با نابودی بخش بزرگی از آثار تاریخی، گورستان‌ها، خانه‌ها و دیگر مظاهر تمدنی قوم هدف همراه خواهد بود. شاید بتوان گفت پاک‌سازی قومی، نوعی نسل‌کشی است که بیشتر برای زدودن قوم هدف از یک منطقهٔ جغرافیایی خاص انجام می‌پذیرد و معمولاً سبب تغییر جغرافیای قومی-نژادی-مذهبی آن منطقه می‌شود. بزرگ‌ترین شباهت میان نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی را می‌توان نابودی اجباری
نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی را می‌توان نابودی اجباری گروه‌های قومی، نژادی، ایدئولوژیکی دانست. از آنجایی که پاک‌سازی قومی تعریفی رسمی در مجامع بین‌المللی ندارد، نمی‌توان به‌درستی تفاوتی قضایی، میان نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی قائل شد. انگیزهٔ اغلب پاک‌سازی‌های قومی مدرن، یکدست‌سازی ترکیب دینی-قومی یا نژادی بوده است، در حالی که در قرون وسطی و اوایل دوران مدرن، انگیزهٔ پاک‌سازی‌ها عموماً بر پایهٔ مذهب بوده است. پاک‌سازی قومی ترجمهٔ فارسی عبارت انگلیسی "ethnic cleansing" و آن خود ترجمهٔ تحت‌الفظی عبارت صربی-کرواتی
و آن خود ترجمهٔ تحت‌الفظی عبارت صربی-کرواتی "etničko čišćenje" است. این واژه در دههٔ ۹۰ قرن ۲۰ میلادی و به دنبال نسل‌کشی‌هایی که در جریان فروپاشی یوگسلاوی سابق اتفاق افتاد، وارد ادبیات سیاسی جهان شد و به‌سرعت به یکی از اصطلاحات رایج در میان واژگان مربوط به خشونت علیه گروه‌های انسانی تبدیل شد. هر چند که برخی معتقدند پاک‌سازی قومی ریشه‌ای تاریخی دارد. اینکه آیا پاک‌سازی قومی در طول تاریخ ریشه داشته یا مربوط به تحولات قرن بیستم میلادی‌ است، از موارد مورد اختلاف است. از مصادیق پاک‌سازی قومی در طول تاریخ
اختلاف است. از مصادیق پاک‌سازی قومی در طول تاریخ می‌توان به جابه‌جایی‌های اجباری توسط آشوریان سدهٔ نهم تا هفتم پ. م، کشتار و اعدام دسته‌جمعی دانمارکی‌های ساکن انگلستان در سده دهم میلادی، اخراج یهودیان و مسلمانان از اسپانیا در قرن ۱۵ میلادی، و نابودی سرخ‌پوستان آمریکا توسط مهاجران و استعمارگران سفیدپوست اروپایی اشاره کرد. اگرچه عملاً فتح تمامی سرزمین‌های مستعمراتی توسط اروپاییان—مانند مکزیک، استرالیا، آمریکا—خشن بوده است، اما فقط برخی از آن‌ها منجر به پاک‌سازی قومی خونین شدند. ظهور «پاک‌سازی قومی مدرن» در
قومی خونین شدند. ظهور «پاک‌سازی قومی مدرن» در قرن نوزدهم و بیستم میلادی و در مناطق مختلفی مانند سرزمین‌های امپراتوری‌های قدیمی در مرکز و شرق اروپا و غرب آسیا اتفاق افتاد. امواج متعدد پاک‌سازی قومی نقشهٔ قومی و مذهبی این مناطق را تغییر داد. نخستین موج در زمان جنگ جهانی اول آغاز و مدت کوتاهی پس از پایان آن به اتمام رسید. دومین موج درست پس از آغاز جنگ جهانی دوم به اوج خود رسید و اندکی پس از اتمام جنگ پایان پذیرفت. سومین موج هم در خلال جنگ سرد با شدت کمی آغاز و پس‌ از پایان جنگ سرد به اوج رسید. از موارد به
و پس‌ از پایان جنگ سرد به اوج رسید. از موارد به وقوع پیوسته در امواج مذکور می‌توان به نسل‌کشی ارمنی‌ها، آشوریان و یونانیان توسط ترکان عثمانی در خلال و پس‌ از جنگ جهانی اول، نسل‌کشی یهودیان—معروف به هولوکاست—توسط آلمان نازی، اخراج میلیون‌ها آلمانی از لهستان و چکوسلواکی و دیگر مناطق اروپای شرقی پس از پایان جنگ جهانی دوم و کشتار بوسنیایی‌های مسلمان توسط صرب‌های بوسنی پس از پایان جنگ سرد اشاره کرد. کمیسیونی از کارشناسان سازمان ملل که جهت رسیدگی به وقایع بوسنی و هرزگوین تشکیل شده بود، در ماه فوریهٔ ۱۹۹۳
بوسنی و هرزگوین تشکیل شده بود، در ماه فوریهٔ ۱۹۹۳ پاک‌سازی قومی را جرمی علیه قوانین بین‌المللی توصیف کرده‌اند. اگرچه امروزه مفهوم پاک‌سازی قومی به‌خوبی فهمیده شده است، اما برخلاف نسل‌کشی وارد اسناد حقوق بین‌الملل نشده و به عنوان جزئی از جرایمی که پیشتر تعریف شده، یعنی جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی، طبقه‌بندی می‌شود. تعریف. پاک‌سازی قومی ترجمهٔ فارسی عبارت انگلیسی "ethnic cleansing" و آن خود ترجمهٔ تحت‌الفظی عبارت صربی-کرواتی "etničko čišćenje" است. این واژه در دهه ۹۰ قرن ۲۰ میلادی و به دنبال نسل‌کشی‌هایی
در دهه ۹۰ قرن ۲۰ میلادی و به دنبال نسل‌کشی‌هایی که در جریان فروپاشی یوگسلاوی سابق اتفاق افتاد، وارد ادبیات سیاسی جهان شد. هر چند که برخی معتقدند پاک‌سازی قومی ریشه‌ای تاریخی دارد. ممکن است حامیان حملات خشن صرب‌ها این واژه را ابداع کرده باشند؛ و شاید نیز صرب‌ها این واژه را که قبلاً خود برای اشاره به فشار آلبانیایی‌تبارها به صرب‌های کوزوو در دهه ۸۰ میلادی استفاده می‌کردند، احیا کرده‌اند. پس از حوادث جریان فروپاشی یوگسلاوی سابق، پاک‌سازی قومی به یکی از اصطلاحات رایج در میان واژگان مربوط به خشونت علیه گروه‌های
رایج در میان واژگان مربوط به خشونت علیه گروه‌های انسانی تبدیل شد. شاید بتوان گفت پاک‌سازی قومی، نوعی نسل‌کشی‌است که بیشتر برای زدودن قوم هدف از یک منطقه جغرافیایی خاص انجام می‌پذیرد و معمولاً سبب تغییر جغرافیای قومی-نژادی-مذهبی آن منطقه می‌شود. بزرگ‌ترین شباهت میان نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی را می‌توان نابودی اجباری گروه‌های قومی، نژادی، ایدئولوژیکی دانست. از آنجایی که پاک‌سازی قومی تعریفی رسمی در مجامع بین‌المللی ندارد، نمی‌توان به‌درستی تفاوتی قضایی، میان نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی قائل شد. انگیزهٔ اغلب
نسل‌کشی و پاک‌سازی قومی قائل شد. انگیزهٔ اغلب پاک‌سازی‌های قومی مدرن، یکدست‌سازی ترکیب دینی-قومی یا نژادی بوده است، در حالی که در قرون وسطی و اوایل دوران مدرن، انگیزهٔ پاک‌سازی‌ها عموماً بر پایهٔ مذهب بوده است. پاک‌سازی قومی نه تنها می‌تواند به حذف اجباری گروه‌های قومی اشاره کند، بلکه می‌تواند به حذف گروه‌های مشابه مرتبط [به جز اقوام] نیز اشاره داشته باشد. قومیت معمولاً نشانگر گروهی با هویتی ریشه‌دار فرهنگ و تاریخ مشترک است، اما به‌طور گسترده‌تر قومیت می‌تواند به گروهی که از دیدگاه دیگران هویت متفاوت و
به گروهی که از دیدگاه دیگران هویت متفاوت و متمایزی از بقیه دارد، هم گفته شود [بدون اینکه آن گروه از افراد لزوماً فرهنگ و تاریخ یکسانی داشته باشند]. قومیت همچنین با اشکال دیگر از هویت، که مهم‌ترین آن‌ها دین است، همپوشانی دارد اما این پرسش که دقیقاً چه مشترکات هویتی میان گروه‌هایی که هدف حذف قرار می‌گیرند وجود دارد، در مقایسه با رابطهٔ بین عاملان و قربانیان، دارای اهمیت کمتری‌است. معمولاً عاملان پاک‌سازی قومی گروه‌هایی را حذف می‌کنند که وجود آن‌ها را ذاتاً تهدیدی علیه خود محسوب می‌کنند. مفهوم پاک‌سازی قومی
علیه خود محسوب می‌کنند. مفهوم پاک‌سازی قومی با مفاهیم «مهاجرت اجباری» و «انتقال جمعیت» در ارتباط است. مهاجرت اجباری مفهومی کلی‌تر از پاک‌سازی قومی‌است و به نوعی پاک‌سازی قومی را نیز در برخی موارد شامل می‌شود، اما همچنین برخی جابه‌جایی‌های جمعیتی به دلایلی مختلف مانند پروژه‌های کاری عمومی را نیز دربر می‌گیرد که این‌ها جزء پاک‌سازی قومی محسوب نمی‌شود. در نقل و انتقالات سازمان‌یافتهٔ جمعیت، کشورها در انتقال یا تبادل گروه‌های خاص در داخل مرزهای بین‌المللی شان به توافق می‌رسند. قوانین منظم برای نقل و انتقال
به توافق می‌رسند. قوانین منظم برای نقل و انتقال باعث می‌شود که این کار نسبت به اخراج کمتر خشونت‌آمیز باشد. با این حال، بر اساس کتابچهٔ مطالعات نسل‌کشی دانشگاه آکسفورد به دو دلیل، وجود تمایزی قوی بین انتقال منظم جمعیت و پاک‌سازی قومی را می‌توان زیر سؤال برد. اول اینکه در جابه‌جایی جمعیت ممکن است تمامی قوانین مهاجرت رعایت نشود. دوم اینکه نقل و انتقالات جمعیت، حتی اگر با توجه به امنیت شهروندان انجام شود، هنوز هم اجباری‌است و گروه‌هایی را تنها به دلیل اینکه هویتی خاصی دارند مجبور به ترک می‌کنند؛ بنابراین حتی
خاصی دارند مجبور به ترک می‌کنند؛ بنابراین حتی سازمان‌یافته‌ترین انتقال‌های جمعیت نیز خود شکلی از پاک‌سازی قومی می‌باشد. نخستین مقاومت‌ها در برابر به‌کارگیریِ واژهٔ پاک‌سازی قومی از این جهت بود که برخی استدلال می‌کردند که استفاده از این نوواژه ممکن است باعث حسن تعبیر نسبت به ماهیت آن شود و بر خشونت‌های محصول آن سرپوش بگذارد یا آن را صلح‌آمیزتر از چیزی که هست جلوه دهد. اما علی‌رغم قابلیت کژفهمی، واژهٔ «پاک‌سازی قومی» به‌سرعت برای توصیف شکل مهمی از خشونت در سطحی گسترده رایج شد. مفهوم «پاک‌سازی قومی» از چندین
گسترده رایج شد. مفهوم «پاک‌سازی قومی» از چندین جهت مورد مجادله میان محققان بوده است. اولین مورد مشخص کردن دقیق تمایز آن با نسل‌کشی‌است. مورد دیگر این است که آیا پاک‌سازی قومی ریشه در تحولات قرن بیستم میلادی دارد؟ برخی از محققان، تبعید و اسکان‌های اجباری میلیون‌ها نفر توسط آشوریان در ۹ و ۷ قرن پیش از میلاد را از اولین نمونه‌های پاک‌سازی قومی در نظر می‌گیرند. دیگر پژوهشگران می‌گویند که پاک‌سازی قومی، برخلاف اسکان‌های اجباری قبلی، نتیجهٔ تحولات خاص و منحصربه‌فرد قرن بیستم میلادی، مانند ظهور پدیدهٔ «دولت‌های
قرن بیستم میلادی، مانند ظهور پدیدهٔ «دولت‌های ملی» حاصل از ایدئولوژی‌های ملی‌گرایانه و شبه نژادپرستانه و مقارن شدن آن با گسترش تکنولوژی‌های پیشرفته و ارتباطات بوده است. سازوکار پاک‌سازی قومی. کمیسیونی که از کارشناسان سازمان ملل، جهت رسیدگی به وقایع بوسنی و هرزگوین تشکیل شده‌بود، نخستین تعریف‌ها از پاک‌سازی قومی و سازوکارهای انجام آن را اینگونه بیان کرد: به عنوان مثال یکی از روش‌های صرب‌ها برای پاک‌سازی قومی مسلمانان بوسنی و هرزگوین، تجاوز جنسی سربازان صرب به زنان مسلمان بود. آنان به زنان مسلمان تا زمانی که
زنان مسلمان بود. آنان به زنان مسلمان تا زمانی که باردار می‌شدند تجاوز می‌کردند و تا زمان بی‌خطریِ سقط جنین، آنان را زندانی کرده و سپس آن‌ها را آزاد می‌کردند. منطق این کار، پاک‌سازی نژادی توسط بچه‌دار کردن به وسیلهٔ نژاد صرب، و همچنین وادار کردن مسلمانان به مهاجرت بود. با اینکه پاک‌سازی قومی در طول تاریخ، با استفادهٔ مکرر از زور جهت حذف گروه خاصی از مناطقی مشخص همراه بوده است، اما سازوکارهای آن نیز تناقض‌آمیز بوده است. از طرفی پاک‌سازی قومی توسط کشورهای قدرتمند جهت تغییر نقشهٔ قومی، به خصوص در مناطق مرزی
جهت تغییر نقشهٔ قومی، به خصوص در مناطق مرزی انجام می‌شده است، و از طرفی دیگر فروپاشی چنین کشورهایی نیز خود می‌توانست به جنگِ قدرتی بینجامد که پاک‌سازی قومی اغلب یکی از پیامدهای آن بود. به این ترتیب، نورمن نیامارک، پاک‌سازی قومی را «محصول پیشرفته‌ترین توسعه در عصر مدرن» می‌داند و مایکل مان استدلال می‌کند که احتمال اینکه دموکراسی‌های جدید دست به پاک‌سازی قومی بزنند، حتی از رژیم استبدادی پایدار نیز بیشتر است. یکی دیگر از تناقضات پاک‌سازی قومی این است که حداقل بخشی از انگیزهٔ درگیری، اختلافات قومی و مذهبی بوده
از انگیزهٔ درگیری، اختلافات قومی و مذهبی بوده است یا چنین اختلافاتی به درگیری‌ها دامن زده است، اما همین عوامل نیز گاهی، حداقل در فرم اصلاح‌شده، به عنوان چاره‌ای برای جلوگیری و حل درگیری استفاده می‌شوند. پاک‌سازی قومی در طول تاریخ. اینکه آیا پاک‌سازی قومی در طول تاریخ ریشه داشته یا مربوط به تحولات قرن بیستم میلادی‌ است، همانند تعریف مفهوم پاک‌سازی قومی از مسائل مورد اختلاف است. به گفتهٔ اندرو بل-فیالکاف، قدیمی‌ترین نمونه‌های پاک‌سازی قومی به دوران آشوریان و رومی‌ها بازمی‌گردد. بعدها مذهب به مهم‌ترین عنصر
و رومی‌ها بازمی‌گردد. بعدها مذهب به مهم‌ترین عنصر هویت جمعی تبدیل شد چنانچه در قرون وسطی همگون‌سازی بیشتر شکل مذهبی داشت، و اقلیت‌های مذهبی را هدف قرار می‌داد. با ورود به دنیای مدرن و جایگزین شدن سکولاریسم به جای دین، ملی‌گرایی جایگزین مذهب شده و به جای اینکه «هویت جمعی مشترک» از مذهب مشترک سرچشمه بگیرد، بیشتر از قومیت و ملیت مشترک ناشی شده و فرایند همگون‌کردن شکل سکولار به خود گرفت. از این جهت پاک‌سازی قومی در ادامهٔ پاک‌سازی مذهبی است با یک تفاوت. در پاک‌سازی مذهبی، افراد امکان اینکه مذهب خود را تغییر
مذهبی، افراد امکان اینکه مذهب خود را تغییر بدهند داشتند، اما در پاک‌سازی قومی تنها راه برای همگون شدن مرگ یا جابه‌جا شدن است. به گفتهٔ اندرو بل-فیالکاف اولین مورد پاک‌سازی قومی در قرون وسطی —که هنوز جنبهٔ پاک‌سازی مذهبی در آن پررنگ بود— اخراج بسیاری از کاتولیک‌های ایرلندی از انگلستان است. پاک‌سازی سرخ‌پوستان توسط ایالات متحده آمریکا نمونهٔ بعدی پاک‌سازی قومی‌است. اما فقط در قرن نوزدهم میلادی بود که "نابودی کامل" برخی از گروه‌های قومی به هدف آشکار یک دولت تبدیل شد. در این زمان عثمانی پاک‌سازی یونانیان و
تبدیل شد. در این زمان عثمانی پاک‌سازی یونانیان و ارمنی‌ها را آغازید. در نسل‌کشی سال ۱۹۱۵ میلادی، ارمنی‌ها حدود یک و نیم میلیون نفر —بیش از نیمی از جمعیت خود— و همچنین حدود ۹۰ درصد از سرزمین‌های محل سکونت خود را از دست دادند. اما در واقع نازی‌ها بودند که پاک‌سازی قومی را با ترکیب عناصر تبعید، اخراج، انتقال جمعیت، قتل‌عام و نسل‌کشی به کاملترین شکل ممکن ظهور دادند و آنچه را که «یک راه حل نهایی برای مسئلهٔ یهودیان» می‌خواندند، به اجرا گذاشتند. اما بزرگ‌ترین پاک‌سازی قومی در طول تاریخ بشر را ایالات متحده، اتحاد
قومی در طول تاریخ بشر را ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و انگلستان پس از جنگ جهانی دوم انجام دادند. برای وارونه کردن تلاش‌های هیتلر برای گسترش نژاد آلمانی در اروپا، این سه کشور در پوتسدام دستور به حذف بیش از ۱۰ تا ۱۲ میلیون آلمانی از شرق اروپا دادند. میزان دقیق مشخص نیست اما تخمین زده می‌شود که نزدیک به ۱۲ میلیون آلمانی از لهستان، چکسلواکی، مجارستان، رومانی و یوگسلاوی پاک‌سازی شدند. این تصمیم به پاک‌سازی موجب مرگ بیش از ۲ میلیون آلمانی در اثر جنگ، گرسنگی، سرما و بیماری شد. بر اساس کتابچه مطالعات نسل‌کشی
سرما و بیماری شد. بر اساس کتابچه مطالعات نسل‌کشی دانشگاه آکسفورد، پاک‌سازی قومی در طول تاریخ از دو راه انجام می‌پذیرفته است. نخست سیاست‌های کنترل مناطق مرزی امپراتوری‌های بزرگ و دوم شیوه‌های مورد استفاده توسط مستعمره‌نشینان اروپایی درراندن مردم بومی از زمین‌هایشان. ظهور «پاک‌سازی قومی مدرن» در قرن نوزدهم و بیستم و در مناطق مختلفی مانند سرزمین‌های تحت سلطهٔ امپراتوری‌های قدیمی در مرکز و شرق اروپا و غرب آسیا اتفاق افتاد. امواج متعدد پاک‌سازی قومی نقشه‌های قومی و مذهبی این مناطق را تغییر داده است. نخستین موج