payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ـ در این منطقه جریان دارد. دره‌های این منطقه به وسیله درختان انجیر و گردو پوشیده شده‌است.رودخانه زیبای «سراب ریجاب» - سرچشمه رودخانه الوند – در این منطقه جریان دارد. بناهای تاریخی. مجموعه بناهای تاریخی قلعه یزدگرد در دهستان بان زرده از توابع شهرستان دالاهو قرار دارد، این مجموعه تاریخی در داخل پناهگاه نسبتاً عمیقی به وسعت تقریبی ۴۰ کیلومتر مربع قرار دارد که از سمت جنوب و غرب با پرتگاه تندی به جلگه ذهاب و از طرف شمال و شرق به صخره‌های پلکانی دالاهو و از طرف جنوب شرقی به تپه ماهورهای منطقه بان زرده محدود
جنوب شرقی به تپه ماهورهای منطقه بان زرده محدود می‌شود. نام مجموعه برگرفته از نام قلعه ای است که بر روی یکی از قلل مرتفع دالاهو قرار دارد و از دیدگاه باستان‌شناسی این نام بر تمام مجموعه اطلاق شده‌است. بناهای مجموعه مذکور از نظر مکانی در دو بخش مرتفع و کم ارتفاع واقع شده‌اند به طوری که قلعه یزدگرد، برج آشیاب، برج نقاره خانه، آشپزخانه، دیوار دفاعی، دروازه، زندان و بنای معروف کاکاکشیا در ارتفاعات و محوطه‌های قلعه داور، گچ گنبد، جای دار، هشته و تپه رش در قسمت کم ارتفاع قرار دارند.شهربانو- بنای ساسانی:این بنا در
ارتفاع قرار دارند.شهربانو- بنای ساسانی:این بنا در بین راه روستای زرده و زیارتگاه بابایادگار قرار دارد و در بین تنگه‌ای قرار گرفته که در نزدیکی زیارتگاه داوود قرار گرفته‌است. این بنا در بالای دره قرار گرفته که اگر از جاده‌ای که به بابایادگار می‌رود نگاه کنید کاملاً بنا را مشاهده می‌کنید. راه ورود به آن کاملاً دشوار است و فقط کسانی که به کوهنوردی آشنایی دارند می‌توانند به آن داخل شوند. قلعه داور- بنای ساسانی:این بنا در محوطه روستای بان‌زرده قرار دارد و در وسط روستا جا گرفته که باستان شناسان با اشیائی که از
روستا جا گرفته که باستان شناسان با اشیائی که از آنجا به دست آورده‌اند، دوران آن را اواخر زمان اشکانیان و اول ساسانیان نسبت داده‌اند. جای دار- بنای ساسانی:جای دار نیز یکی از اجزاء مجموعه قلعه یزدگرد است که در روستای پایینی زرده قرار گرفته‌است. این بنا در زمان ساسانیان محوطه‌ای برای آموزش نظامیان جنگی بوده‌است.قله آشیوا، بنای ساسانی: این قله در قسمت شمالی روستا قرار دارد که از نظر ارتفاع از قلعه یزدگرد بلندتر است. آشیه وا در زبان محلی و هورامانی به معنی آسیاب بادی است. آثار از دیوارهای یه برج از آن به جای
بادی است. آثار از دیوارهای یه برج از آن به جای مانده که هنوز در این مکان کاوشی انجام نگرفته‌است.آشپزخانه و دیوار گچی، بنای ساسانی:آشپزخانه یه برج در قسمت جنوبی روستای زرده است که به‌وسیله دیواری تا قلعه یزدگرد امتداد پیدا کرده‌است. این برج فقط یه فضای دالان مانند از آن به جا مانده که به بالای ساختمان ختم می‌شود؛ از دیوار گچی که به طرف قلعه یزدگرد می‌رود، در قسمت جاده آسفالته، اتاق‌های وجود دارد که معماری آن زمان را کاملاً به رخ می‌کشد.محوطه کاکه کوشیا:محوطه در نزدیکی آشپزخانه است که بر فراز تپه‌ای قرار
در نزدیکی آشپزخانه است که بر فراز تپه‌ای قرار گرفته‌است. آثار معماری این محوطه به کلی خراب شده و فقط آثار سنگ و ملاط گچ به تکه‌های از دیوار به‌جا مانده به چشم می‌خورد.تپه رش:این تپه در انتهای باغات قدیمی روستا و در جوار کانال آب‌رسانی باغات زیتون قرار دارد. از این تپه آثاری از کاشی‌های زمان ساسانیان به دست آورده‌اند که باستان‌شناسان احتمال می‌دهند این تپه کارگاه کاشی‌کاری بوده باشد. حوادث تاریخی. دهستان بان زرده در زلزله ۲۱ آبان سال ۱۳۹۶ دچار آسیب های فراوانی شد. در این حادثه آثار باستانی زیادی آسیب دیدند
شد. در این حادثه آثار باستانی زیادی آسیب دیدند مانند قلعه یزگرد ،و.‌.
بیونیج، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه ایران. ریشه کلمه بیوَنیژ واژه‌ای گورانی است که نشان‌دهنده‌ی هویتی دیرپا و پرمعنا از گوران قدیم می‌باشد. این نام در منابع رسمی امروز به‌صورت بیوه نیج یا بیوَنیج ثبت شده است، اما شکل اولیهٔ آن بیوَنیژ است، که حاصل ترکیب دو واژه‌ی گورانی کهن است: بیوَن (Bîwan) که در زبان گورانی قدیم به معنای هزار و بیشتر، یا عدد بیشمار بوده است. ویژ (Wêž) که به معنای جمعیت، جماعت، قوم یا مردمان است. این واژه هم اکنون نیز در برخی از گویش‌های غرب ایران
واژه هم اکنون نیز در برخی از گویش‌های غرب ایران کاربرد دارد. در بیان کلی بیوَن + ویژ = بیوَن‌ویژ؛ یعنی: «قوم پرجمعیت»، «مردمان بسیار»، «سرزمین هزار مردم»؛ که در گذر زمان این ترکیب به شکل جامع بیوَنیژ درآمده است. اما با ورود زبان "عربی" به نوشتار رسمی ایران و فقدان حرف «ژ» در الفبای عربی، این واژه در اسناد به صورت «بیوَنیج» یا «بیونیج» نگاشته شد. «بیوَنیژ» نه‌تنها یک نام جغرافیایی، بلکه بازتابی از گذشته‌ی این منطقه است؛ جایی که زمانی محل سکونت و تجمع مردمانی بسیار، قبایلی بزرگ و گوناگون بوده که هم اکنون نیز
بسیار، قبایلی بزرگ و گوناگون بوده که هم اکنون نیز در فصل بهار و تابستان میزبان بیشتر از ۴۰ تیره مختلف از ایلات می باشد که کارگاههای زرگری ، آهنگری، سفالگری و آجرپزی در این دهستان این تجارت را رغم میزده است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۴۵۸نفر (۳۲۳خانوار) بوده‌است. مردم این دهستان از پیروان آیین یارسان بوده و به زبان‌های کردی با گویش‌های کلهری و گورانی سخن می گویند. محصول کشاورزی این منطقه بیشتر نخود است.
حومه کرند، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۶۸۲نفر (۱۲۸۵خانوار) بوده‌است.
حذف سرخپوستان از سیاست‌های دولت ایالات متحده در قرن نوزدهم برای جابجایی قبایل بومی آمریکا ساکن شرق رودخانه میسیسیپی به اراضی غربی این رودخانه بود. قانون حذف سرخپوستان توسط رئیس‌جمهور اندرو جکسون در ۲۶ مه ۱۸۳۰ امضا، و به قانون تبدیل شد. این سیاست، تمرکز بر حذف سرخ‌پوستان بومی به وسیلهٔ طرد و آوارگی اجباری از موطن اجدادی آنها در شرق ایالات متحده به سمت سرزمین‌های غربی رود می‌سی‌سی‌پی، به ویژه یک سرزمین تعیین‌شده و مشخص را شامل می‌گردید. هر چند رئیس‌جمهور جکسون، موضع بسیار سخت و غیرقابل انعطافی در قبال حذف
موضع بسیار سخت و غیرقابل انعطافی در قبال حذف سرخپوستان اتخاذ کرده بود اما اصولاً و به‌طور عملی، این قانون و سیاست در زمان ریاست هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، مارتین ون بیورن که پس از جکسون به این منصب دست یافت، به مرحلهٔ عمل و اجرا رسید. سیاست حذف سرخپوستان، یک سیاست محبوب در میان مهاجران سفیدپوست و پیشگامان آمریکایی در آن مقاطع بود که نتیجهٔ تکامل قلمروانه ایالات متحده آمریکا توسط مهاجران اروپایی به آمریکای شمالی در دورهٔ استعمار تلقی می‌گردید و این سیاستی بود که در ادامه، توسط دولت ایالات متحده و
سیاستی بود که در ادامه، توسط دولت ایالات متحده و شهروندان آن تا اواسط قرن بیستم میلادی ادامه داشت. بنیان و شالودهٔ اصلی این سیاست، به دوران ریاست جمهوری جیمز مونرو، پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده بر می‌گردد. اگر چه درگیری‌های اجتناب‌ناپذیری میان آمریکایی‌های اروپایی و بومیان آمریکا از قرن ۱۷ میلادی شکل گرفته بود اما اوج این تنش‌ها در قرن ۱۹ و با افزایش جمعیت بدون انقطاع مهاجران به همراه القا و اعتقاد به مقولهٔ مانیفست سرنوشت شکل گرفت.
مارون ۵ گروه راک - فانک راک و پاپ راک آمریکایی از لس انجلس، کالیفرنیا هستند. این گروه ابتدا در سال ۱۹۹۴ با نام گل‌های کارا شروع به فعالیت کرد و از خواننده آدام لوین، نوازندهٔ گیتار جسی کارمایکل، گیتارباس مایکل الن مدن و درام رایان دوسیک تشکیل شده بود. این گروه در گاراژ منزل لوین شکل گرفت. اولین آلبوم آن‌ها در با نام ما کندن را دوست داریم منتشر شد. با آمدن گیتاریست جدید جیمز ولنتاین، گروه آن‌ها از سال ۲۰۰۱ به مارون ۵ تغییر نام داد و به کلی دگرگون شد. یک سال پس از آن، اولین آلبوم آن‌ها به نام "آهنگ‌هایی
سال پس از آن، اولین آلبوم آن‌ها به نام "آهنگ‌هایی دربارهٔ جین"، که چهار تک آهنگ: سخت‌تر برای تنفس، این عشق، او را کسی دوست خواهد داشت و یکشنبه صبح در آن قرار داشت انتشار یافت. این آلبوم در بسیاری از جدول‌های رده‌بندی موفق عمل کرد و در بیشتر کشورها طلایی، پلاتین و پلاتین ۳تایی شد. برای فروش بیشتر آلبوم "آهنگ‌هایی دربارهٔ جین"، مارون ۵ بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ تورهای اجرای زنده زیادی برگزار کرد که نتیجهٔ آن در ۲ آلبوم زنده نیز منتشر شد. آن‌ها جایزهٔ گرمی را برای بهترین هنرمند جدید در سال ۲۰۰۵ برنده شدند.
برای بهترین هنرمند جدید در سال ۲۰۰۵ برنده شدند. دوسیک در سپتامبر ۲۰۰۶ این گروه را ترک کرد، دلیل این کار فشار بیش از حد بدنی در حین تورهای مداوم آن‌ها اعلام شد. مت فلین جای او را پر کرد. آلبوم استودیویی دوم آن‌ها "هرگز قبل از دیر زود نمی‌شود" با سه تک‌آهنگ مرا به تعجب واداشت، بدون تو به خانه نمی‌روم، زنگ بیدارباش در سال ۲۰۰۷ در اختیار طرفدارانشان قرار گرفت. این گروه موسیقی بین ژوئن تا نوامبر ۲۰۰۷ دوباره در در توری شرکت کرد. در این زمان آلبوم کامل کنندهٔ آنها "گنجینهٔ بی-ساید" نیز منتشر شد.دو آلبوم زنده دیگر
"گنجینهٔ بی-ساید" نیز منتشر شد.دو آلبوم زنده دیگر به همراه یک آلبوم ریمیکس در سال ۲۰۰۸ در بازار منتشر شد. ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰، سومین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام سراسر دست در ایالات متحده برای فروش عرضه شد. از اولین آلبوم آن‌ها در سال ۲۰۰۲ تاکنون، این گروه موفق شده در آمریکا حدود ۱۰ میلیون و به صورت بین‌المللی ۱۵ میلیون آلبوم به فروش برساند. موزیک ویدیوی شکر در یوتیوب بازدیدی معادل یه میلیارد و دویست میلیون دارد.همچنین در سال ۲۰۲۰ میکی مدن بیسیت این گروه به دلیل خشونت خانگی دستگیر شد و گروه را ترک کرد.
به دلیل خشونت خانگی دستگیر شد و گروه را ترک کرد. آلبوم‌ها. آلبوم‌های تلفیقی به عنوان گروه گل‌های کارا منابع. هنگام نوشتن این مقاله، از مقالهٔ "Maroon 5" در ویکی‌پدیای انگلیسی استفاده شده‌است: Wikipedia contributors, "Maroon 5" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Maroon_5&amp;oldid=404060536.
مرتضی فرهادی (۱۴ بهمن ۱۳۲۳ در ملایر)،استاد تمام حوزه مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی است که وی را به سبب پژوهش‌های متعدد در حوزه مردم‌شناسی، فرهنگ و علوم انسانی به ویژه در حوزه روستایی ایران و همچنین در حوزه مردم‌شناسی آینده می‌شناسند. فرهادی تنها محقق ایرانی است که صاحب نظریه در زمینه توسعه بومی است. از وی تاکنون ۲ کتاب فرهنگ یاریگری در ایران و واره: نوعی تعاونی سنتی کهن و زنانه در ایران به ترتیب در دوره‌های سیزدهم و بیستم انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد
جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شده‌اند.
استیون گَری وازنیَاک مشهور به استیو وازنیاک و ملقب به دِ واز یک مهندس کامپیوتر، مخترع و دانشمند آمریکایی است که در ۲۶ سالگی همراه با رونالد وین و استیو جابز کمپانی اپل را در سال ۱۹۷۶ تأسیس کرد. وازنیک و استیو جابز به واسطه کامپیوتری به نام اپل I که وازنیک طراحی کرده بود، اقدام به تأسیس این کمپانی کردند. اپل I و اپل II نیز دو کامپیوتر شخصی بودند که توسط وازنیک در سال ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ طراحی شدند. اپل I اولین کامپیوتر شخصی بود که قابلیت متصل‌شدن به یک نمایشگر ویدئویی را داشت، و اپل II اولین کامپیوتر شخصی بود که
را داشت، و اپل II اولین کامپیوتر شخصی بود که قابلیت نمایش رنگ و برنامه‌نویسی شدن در زبان بیسیک را داشت. پس از موفقیت اپل I و اپل II، شرکت اپل تصمیم به ساخت نسخه جدیدی از دو محصول قبلی خود گرفت. در سال ۱۹۸۰ آن‌ها اپل III را عرضه کردند، اما بنابر دلایلی، اپل III به موفقیت نرسید و در سال ۱۹۸۴ توسعه آن نیز متوقف شد. یک سال پس از عرضه اپل III، وازنیک دچار یک سانحه هواپیمایی که خود خلبان آن بود نیز شد. با مراقبت‌های پزشکی، او بار دیگر سلامت خود را بازیافت. در سال ۱۹۷۸، استیو جابز تیمی را به نام «لیسا» برای ساختِ
۱۹۷۸، استیو جابز تیمی را به نام «لیسا» برای ساختِ کامپیوتر جدیدی به همان نام نیز تشکیل داد؛ در سال ۱۹۸۲، استیو جابز از تیم لیسا اخراج شد، و در سال ۱۹۸۳ نیز کامپیوتر لیسا به بازار عرضه شد. استیو وازنیک از کسانی بود که در دو پروژه اپل III و لیسا نیز شرکت کرد. او همچنان در پروژه مکینتاش که به مدیریت استیو جابز بود نیز شرکت کرد. پروژه ساختِ اولین مکینتاش از سال ۱۹۷۹ آغاز شد و در سال ۱۹۸۴ نیز پایان یافت و به بازار عرضه شد. دستگاه ماوس به علاوه سیستم عامل مکینتاش (که دارای یک محیط گرافیکی بوده‌است) نیز محصول
(که دارای یک محیط گرافیکی بوده‌است) نیز محصول شرکت زیراکس بوده‌است. در سال ۱۹۸۵، وازنیک شرکتی به نام سی ال ۹ را تأسیس کرد. این کمپانی در سال ۱۹۸۷ اولین دستگاه کنترل از راه دور عمومی که قابلیت برنامه‌ریزی شدن را داشت را نیز معرفی کرد. در همان سال، او شرکت اپل را ترک کرد، و طبق اظهارات او، دلیل او برای ترک شرکت، کسب تجربه در ساخت محصولات جدید و کوچکتر بود. در سال ۱۹۸۸، کمپانی سی ال ۹ نیز تعطیل شد، و در سال ۲۰۰۱، او شرکت چرخ‌های زئوس را به منظور ساختِ تکنولوژی‌های جی‌پی‌اس و بی‌سیم نیز تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۶،
جی‌پی‌اس و بی‌سیم نیز تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۶، کمپانی چرخ‌های زئوس نیز تعطیل شد، و وازنیک به همراه دو تن از فارغ‌التحصیلان اپل به نام‌های الن هنکاک و گیل آمِلیو، شرکت فناوری اکویی کور را به عنوان یک شرکت مرکزی با هدفِ سهیم شدن در سهام دیگر شرکت‌ها در عوض توسعه دادن آن‌ها نیز تأسیس کرد. بعدها این شرکت به "فناوری‌های جاز" تغییر نام پیدا کرد، اما در سال ۲۰۰۸ این شرکت نیز به دلایلی تعطیل شد. در طی سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۳، او به چندین مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه‌های مختلف سراسر دنیا نیز دست یافت. او امروزه اکثر
مختلف سراسر دنیا نیز دست یافت. او امروزه اکثر وقت خود را صرف سخنرانی در مجامع، دانشگاه‌ها و مراسم‌های متعدد می‌کند. پس از ترک اپل از سال ۱۹۸۷ تاکنون او مبلغی به قیمت ۱۲۰٬۰۰۰ دلار به عنوان دستمزد نیز از اپل به صورت ماهانه دریافت می‌کند. وی مقدار زیادی از پول‌هایش را خرج برنامه‌های عام‌المنفعه اش می‌کند، و همچنان مُشتاق به خرید تمام گجت‌های دنیا مانند گوشی‌های هوشمند نیز می‌باشد. نام. نام شناسنامه‌ای او اِستِفان گَری وازنیک است، اما مادر او مایل بود که او را اِستیفان صدا بزنند. چندی بعد، او ترجیح داد که او
اِستیفان صدا بزنند. چندی بعد، او ترجیح داد که او را "واز" صدا بزنند. واز کوتاه شده نام خانوادگی او می‌باشد، و واز کوتاه شده نام شرکتی که او تأسیس کرده بود به نام چرخ‌های زئوس نیز می‌باشد. او نیز همچنان به جادوگر شگفت‌انگیز معروف است. در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی نیز او به آبی برکلی در انجمن فون فریک معروف بود. اوایل زندگی و حرفه. استیو وازنیک، پسر مارگارِت اِلاین (مادر) و جیِکوب فرانسیس وازنیک (پدر)، در شهر سن خوزه، واقع در ایالت کالیفرنیا متولد شد. پدر او یک لهستانی-آلمانی تبار و مادر او از نژاد آلمان، ایرلند
تبار و مادر او از نژاد آلمان، ایرلند و انگلستان می‌باشد. در سال ۱۹۶۹ وازنیک به دلیل هک کردن سیستم دانشگاه کلرادو بولدر که در آن به عنوان دانشجوی سال اولی تحصیل می‌کرد از آنجا اخراج شد. در پی مصاحبه‌ای که در سال ۲۰۰۷ توسط ای‌بی‌سی نیوز با او صورت گرفت، وازنیک از آشنایی‌اش با استیو جابز نیز تعریف کرد؛ در آن مصاحبه، وازنیک گفت: در سال ۱۹۷۳، در شهر لاس گاتوس واقع در استان کالیفرنیا، استیو جابز به عنوان یک کارمند مشغول کار در کمپانی بازی سازی آتاری بود. زحمت ساخت یک صفحه مدار برای ساخت بازی ویدئویی به نام
ساخت یک صفحه مدار برای ساخت بازی ویدئویی به نام "شکستن" نیز به او واگذار شده بود. بر طبق گفته‌های بنیان‌گذار کمپانی آتاری، نولان باشنل، این شرکت به ازای هر تراشهای که از روی دستگاه حذف شده باشد، ۱۰۰ دلار به عنوان دست‌مزد پرداخت خواهد کرد. استیو جابز که دانش اندکی در طراحی و ساخت صفحه مدار داشت، معامله‌ای با استیو وازنیک انجام داد؛ معامله به این صورت بود که اگر وازنیک بتواند تعداد تراشه ها (چیپ ها) را به حداقل ممکن برساند، دستمزد این کار را به صورت مساوی بین یکدیگر تقسیم کنند. وازنیک توانست تعداد تراشه ها
یکدیگر تقسیم کنند. وازنیک توانست تعداد تراشه ها را با استفاده از حافظه دسترسی تصادفی به پنجاه عدد کاهش دهد. در نهایت، مبلغ تعیین‌شده برای حذف هر تراشه از روی صفحه مدار، از طرف کمپانی آتاری به استیو جابز پرداخت شد. جابز به وازنیک گفت که آن‌ها ۷۰۰ دلار به او پرداخت کردند؛ بنابراین سهم وازنیک ۳۵۰ دلار شد. اما این در صورتی بود که مبلغی که در واقع به استیو جابز پرداخت شده بود، ۵۰۰۰ دلار بود؛ بنابراین سهم استیو وازنیک می‌بایست ۲۵۰۰ دلار می‌شد. (حائز ذکر است که ۵۰۰۰ دلار آن زمان برابر با ۲۷٬۵۶۴ دلار امروز آمریکا
دلار آن زمان برابر با ۲۷٬۵۶۴ دلار امروز آمریکا می‌باشد) آن زمان، وازنیک اطلاعات زیادی دربارهٔ کسب و کار نداشت و از سختی‌ها و مشکلات پیرامون آن باخبر نبود. تا اینکه ده سال گذشت و سرانجام او توانست در زمینه کسب و کار نیز ترقی کند. اما او گفت که اگر استیو جابز حقیقت را دربارهٔ مبلغ پرداخت شده به او می‌گفت، و می‌گفت که نیازمند به پول است، وازنیک آن مبلغ را به او پرداخت می‌کرد. کامپیوتر اپل. تولد اپل. در سال ۱۹۷۱، دوست استیو وازنیک که بیل فرناندز نیز نام داشت، استیو جابز را به وازنیک معرفی کرد. ان زمان جابز و
استیو جابز را به وازنیک معرفی کرد. ان زمان جابز و فرناندز در یک مدرسه محلی در حال تحصیل بودند. جابز و وازنیک زمانی با یکدیگر دوست شدند که جابز در تابستان برای کمپانی اچ‌پی کار می‌کرد، جایی که وازنیک نیز همچنان کارمند آنجا بود و مشغول کار بر روی پروژه ساخت یک کامپیوتر بزرگ بود. همچنان در همان سال، یعنی ۱۹۷۱، وازنیک از ادامه تحصیل در دانشگاه برکلی کالیفرنیا یک سال بعد از ثبت نامش در آنجا منصرف شد. در سال ۱۹۷۶، وازنیک کامپیوتری ساخت که منجر به معروف شدن او شد. او به تنهایی از پس ساخت سخت‌افزار، صفحه مدار و
او به تنهایی از پس ساخت سخت‌افزار، صفحه مدار و سیستم عامل برای ساخت اپل I نیز برآمد. سال قبل، در ۲۹ ژوئن، او اولین نمونه اپل I را امتحان کرد، که نتیجه اش به نمایش درآمدن تعدادی حروف و اجرا شدن چند نمونه برنامه کامپیوتری بود. برای اولین بار در تاریخ بود که یک کاراکتر توسط یک کامپیوتر خانگی روی نمایشگر تلویزیون به نمایش درآمده بود. با اپل I، وازنیک و جابز قصد تحت تأثیر قرار دادن انجمنی به نام هوم برو واقع در شهر پالو آلتو که متشکل از افراد علاقه‌مند به الکترونیک و کامپیوتر بود را نیز داشتند. به عبارتی دیگر،
و کامپیوتر بود را نیز داشتند. به عبارتی دیگر، هر یک از اعضای این انجمن، دستگاه یا دستگاه‌های الکترونیکی و کامپیوتری که خود به تنهایی یا به صورت تیمی می‌ساخت را به اعضای دیگر این انجمن نشان می‌داد. آن انجمن یکی از چند مراکز کلیدی به منظور نشان دادن خلاقیتها و ایدهها و ساخته‌های شخصی یا گروهی افراد، در صنعت الکترونیک و کامپیوتر، و ضرورت گسترش صنعت مایکرو کامپیوترها برای دهه‌های آتی بود. بر خلاف طراحی‌های اعضای دیگر انجمن، اپل I قابلیت متصل شدن به یک نمایشگر ویدئویی را داشت که توجه جمعیت حاضر در آنجا را نیز
ویدئویی را داشت که توجه جمعیت حاضر در آنجا را نیز جلب کرد. جابز ایدهای برای فروش اپل I به عنوان یک صفحه مدار چاپی تماماً مونتاژ شده داشت. وازنیک که اعتقادی به این کار نداشت، سرآخر توسط جابز متقاعد شد که حتی در صورت عدم موفقیت‌شان، حداقل می‌توانند به نوه‌هایشان بگویند که ما صاحب یک کمپانی بودیم. باهم تعدادی از وسایل خود مثل ماشین حساب علمی وازنیک و اتومبیل جابز به نام فولکس‌واگن ون را جمعاً ۱۳۰۰ دلار فروختند و شروع به ساخت و مونتاژ صفحه مدارها در اتاق خواب جابز کردند، اما وقتی که به مشکل کمبود فضا برخوردند،
کردند، اما وقتی که به مشکل کمبود فضا برخوردند، ادامه کار را در گاراژ استیو جابز نیز انجام دادند. آپارتمان وازنیک که در شهر سن خوزه نیز قرار داشت، پُر شده بود از مانیتورها، وسایل الکترونیکی و تعدادی بازی کامپیوتری که او ساخته بود. در اول ماه آوریل سال ۱۹۷۶، جابز و وازنیک کامپیوتر اپل را تشکیل دادند. وازنیک از شغل خود در شرکت اچ پی استعفا داد و پُست معاونت ارشد بخش توسعه و پژوهش اپل را نیز از آن خود کرد. طراحی ساخت اپل I به آلتیر ۸۸۰۰ که اولین مایکرو کامپیوترها تجاری بود نیز شباهت داشت، اما در اپل I تدارکاتی
تجاری بود نیز شباهت داشت، اما در اپل I تدارکاتی برای کارت‌های توسعه داخلی دیده نشده بود، یعنی شکافی برای متصل شدن کارت‌های توسعه بر روی صفحه مدار ساخته نشده بود. از کارت‌های توسعه داخلی امروزه می‌توان به کارت گرافیک، کارت صدا، کارت حافظه، کارت یو اس بی و کارت تی وی نیز اشاره کرد. از مزایای قابلیت پشتیبانی از کارت توسعه می‌توان به استفاده آلتیر ۸۸۰۰ از آن برای متصل شدن به یک ترمینال کامپیوتری به منظور برنامه‌نویسی شدن در زبان بیسیک نیز نام برد. در مقایسه باید گفت که اپل I یک کامپیوتر سرگرم‌کننده بود که شامل
گفت که اپل I یک کامپیوتر سرگرم‌کننده بود که شامل یک ریز پردازنده ۲۵ دلاری به نام ام او اس ۶۵۰۲، حافظه فقط خواندنی دویست و پنجاه و شش بایتی، حافظه دسترسی تصادفی چهار یا هشت کیلوبایتی و کنترلر نمایشگر ۴۰ در ۲۴ کاراکتر روی یک صفحه مدار ساده می‌شد. اولین کامپیوتر اپل فاقد جعبه، دستگاه منبع تغذیه برق، کیبورد و نمایشگر بود. در واقع کاربر خود مجبور به تهیه آن‌ها بود. اپل I به قیمت 66,666$ دلار به فروش رفت. طبق گفته‌ استیو وازنیک، او منظور خاصی از انتخاب این قیمت نداشت. همان‌طور که خودش گفت: جابز و وازنیک، ۵۰ عدد
همان‌طور که خودش گفت: جابز و وازنیک، ۵۰ عدد اپل I به شخصی به نام پاول ترل کسی که در حال راه اندازی فروشگاه قطعات کامپیوتری جدید خود به نام بایت شاپ در مانتین ویو ایالت کالیفرنیا بود نیز فروختند. پس از موفقیت اپل I، استیو وازنیک به کمک دوستان توانست اپل II را طراحی کند. اولین کامپیوتر شخصی که قابلیت نمایش رنگ و برنامه‌نویسی شدن در زبان بیسیک را داشت. در طی مراحل ساخت اپل II، استیو جابز اظهار داشت که اپل II باید ۲ شکاف برای کارت‌های توسعه داشته باشد، در حالی که نظر استیو وازنیک تکیه بر ۶ شکاف بود. در خلاصه،
که نظر استیو وازنیک تکیه بر ۶ شکاف بود. در خلاصه، طی مناظره‌ای، تصمیم بر آن شد که ۸ شکاف داخل اپل II نیز قرار بگیرد. اپل II به یکی از موفق‌ترین کامپیوترهای شخصی آن دوران تبدیل شده بود، که به تولید انبوه نیز رسیده بود. کار در شرکت اپل. وازنیک از مهندسی لذت می‌برد، نه مدیریت، و همان‌طور که مهندسین دیگری به کمپانی در حال رشد اپل ملحق می‌شدند، او احساس کرد که دیگر نیازی به ماندنش در اپل نیست. در ماه مه ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳، وازنیک به عنوان حامی در جشنواره ایالات متحده آمریکا برای جشن گرفتن تکنولوژیهای در حال تکامل نیز
برای جشن گرفتن تکنولوژیهای در حال تکامل نیز شرکت کرد. آن‌ها جشنواره را با به نمایش گذاشتن مثال‌هایی از تکنولوژی که شامل کامپیوترها و تلویزیون می‌شد نیز همراه با مردم و موسیقی به پایان رسانیدند. در سال ۱۹۸۳، او به بخش توسعه محصولات اپل بازگشت. مِیلی به تغییر نقش خود به عنوان یک مهندسی در آنجا نداشت. در سال ۱۹۸۶، او با دختری به نام کَندیس کِلارک ازدواج کرد، و با نام راکی کلارک (که راکی راکون نام سگ او و کلارک نام خانوادگی زن او بود) به دانشگاه برکلی کالیفرنیا برای دست یابی به مدرک کارشناسی رشته مهندسی
برای دست یابی به مدرک کارشناسی رشته مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر نیز بازگشت. در فوریه سال ۱۹۸۷، دوازده سال پس از پایه‌گذاری اپل، او کمپانی را به کلی ترک کرد. هرچند وازنیک به عنوان کارمند اپل باقی ماند و هر سال دست مزدی حدود ۱۲۰ هزار دلار به او پرداخت می‌شد. او همچنان یکی از سهام داران کمپانی اپل است. از زمانی که او شرکت اپل را ترک کرد تا زمان مرگ استیو جابز که در اکتبر سال ۲۰۱۱ نیز رخ داد، او ارتباط خود با جابز را از بین نبرده بود. هرچند که در سال ۲۰۰۶ طبق اظهارات او، جابز و او دوستان نزدیکی نبودند. با
اظهارات او، جابز و او دوستان نزدیکی نبودند. با وجود موفقیت او در تأسیس شرکت اپل، وازنیک احساس خوبی نسبت به مسیر پیش رو گرفته شرکت که نتیجه تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت استیو جابز بود نیز نداشت. در پست الکترونیکی که یکی از طرفدارانش به او ارسال کرده بود، که در وبسایت وازنیک نیز قابل مشاهده می‌باشد، اشاره‌ای به کناره‌گیری وازنیک از اپل شده‌است، که وازنیک در پاسخ به آن پست الکترونیکی گفت: یکی از خواسته‌های استیو وازنیک، آموزش دادن به دانش آموزان ابتدایی به دلیل مهم بودن نقش معلم بر زندگی و آینده دانش آموزان بود.
بودن نقش معلم بر زندگی و آینده دانش آموزان بود. سرانجام او توانست به دانش آموزان سال پنجمی تا سال نهمی و همچنان معلمان نیز آموزش دهد. در طی مصاحبه‌ای با او در سال ۲۰۱۳، او اظهار داشت که مکینتاش به دلیل مدیریت ضعیف استیو جابز شکست خورد، اما این شکست تا زمانی بود که استیو جابز مدیریت را در دست داشت؛ بنابراین با ترک جابز مکینتاش به موفقیت رسید. همان‌طور که وازنیک گفت: او دلیل موفقیت نهایی مکینتاش را به کسانی مثل جان اسکالی نسبت داد، و همان‌طور که خودش دربارهٔ جان اسکالی گفت: سال‌های پس از ترک اپل. در سال ۱۹۸۵
اسکالی گفت: سال‌های پس از ترک اپل. در سال ۱۹۸۵ وازنیک تصمیم به تأسیس کمپانی سی ال ۹ گرفت. دو سال بعد، سی ال ۹ اولین دستگاه کنترل از راه دور عمومی که قابلیت برنامه‌ریزی شدن داشت را نیز معرفی کرد. استیو وازنیک همچنان به دانش آموزان سال پنجمی نیز آموزش داد. در سال ۲۰۰۱ وازنیک شرکت چرخ‌های زئوس را به منظور ساخت تکنولوژی جی پی اس بی‌سیم نیز تأسیس کرد. همان‌طور که خودش گفت: در سال ۲۰۰۲ استیو وازنیک به جمع هیئت مدیره کمپانی ریپکورد نتورکز، به الن هنکاک، گیل املیو، مایک کانر، و دیگر پایه‌گذار کمپانی چرخ‌های زئوس
مایک کانر، و دیگر پایه‌گذار کمپانی چرخ‌های زئوس به نام الکس فیلدینگ، (تمام فارغ‌التحصیلان شرکت اپل)، برای ساخت دستگاه‌های ارتباط از راه دور جدید نیز ملحق شد. بعد از آن، در همان سال، او به جمع هیئت مدیره شرکت دنجر، سازنده تلفن هوشمند هیپ تاپ نیز ملحق شد. در سال ۲۰۰۶ درب کمپانی چرخ‌های زئوس نیز بسته شد و وازنیک به همراه دو تن از فارغ‌التحصیلان اپل به نام الن هنکاک و گیل آمِلیو، شرکت فناوری اکویی کور را به عنوان یک شرکت مرکزی با هدف سهیم شدن در سهام دیگر کمپانیها در عوض توسعه دادن آن‌ها نیز تأسیس کرد. در سال
در عوض توسعه دادن آن‌ها نیز تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۶ او کتاب زندگی‌نامه خود به نام "آی واز: چگونه توانستم یک کامپیوتر شخصی اختراع کنم، کمپانی اپل را تأسیس کنم، و از این کار لذت ببرم" را که توسط نویسنده معروفی به نام جینا اسمیت نویسندگی شده‌است را نیز انتشار کرد. در سال ۲۰۰۶ وازنیک در یک مسابقه ملی در شهر اتلانتا به پشتیبانی و برگزاری شرکت فرست برای به نمایش گذاشتن رباتهای کمپانی لگو نیز شرکت کرد. در سال ۲۰۰۷ وازنیک به عنوان مشاور به جمع مشاوران کمپانی اسکات وست نیز پیوست. در سال ۲۰۰۹ وازنیک به عنوان دانشمند
نیز پیوست. در سال ۲۰۰۹ وازنیک به عنوان دانشمند ارشد به کمپانی سرویس دهنده فیوژن-ایو که واقع در شهر سالت لیک استان یوتا کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد نیز ملحق شد. در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ وازنیک در دو مراسم دیگر کمپانی فرست که یکی در سالن بزرگ ایالتی اریزوانا در شهر مرکزی فینیکس و دیگری در شهر لاس وگاس در استان نوادا برگزار شده بود نیز به عنوان داور شرکت کرد. در هجدهم ماه نُوامبر سال ۲۰۱۰ در شهر هگ کشور هلند جنوبی واقع در غرب قاره اروپا، وازنیک برای سخنرانی در قله علم و تکنولوژی، در مرکز انجمن کنواسیون جهانی
قله علم و تکنولوژی، در مرکز انجمن کنواسیون جهانی نیز به جایگاه رفت، که در طی سخنرانی، او از پیشی گرفتن بازار اندروید از بازار آیفون اما حفظ شدن آیفون از لحاظ کیفیتی نیز پیش‌بینی کرده بود. در هشتم ژوئن سال ۲۰۱۱ وازنیک به تیم مدیریتی شرکت فیوژن-ایو برای جشن گرفتن اولین روز تجارت کمپانی در بورس اوراق بهادار ان وای اس ای، با به صدا درآوردن زنگ افتتاح نیز ملحق شد. در بیستم ماه اُکتبر سال ۲۰۱۱ وازنیک در یک که در مرکز نمایشگاه ارل در شهر لندن نیز برگزار شده بود، نُطقی با عنوان «رؤیای امروز علم، حقیقت فردای آن»
نُطقی با عنوان «رؤیای امروز علم، حقیقت فردای آن» نیز به گوش جمعیت حاضر در آنجا رساند. در چهاردهم ماه نُوامبر سال ۲۰۱۱ در «روز کار آفرینی» دانشگاه راتگرز واقع در شهر نیو برانزویک ایالت نیو جرسی، استیو وازنیک به منظور سخنرانی برای دانشجویان نیز به آنجا رفت. در شانزدهم ماه مِی سال ۲۰۱۲ وازنیک در مراسم و از لیو که در نمایشگاه ملبورن و مرکز کنوانسیون واقع در کشور استرالیا برگزار شده بود نیز صحبتی انجام داد. در بیستم ماه اُکتبر سال ۲۰۱۲ وازنیک همچنان در مراسم ابتکار تیوانا در مرکز فرهنگی تیو انا واقع در شهر تیو