payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ذَنبِ قَیطُسِ شُمالی (دُنبِ شمالیِ نهنگ) یا آیوتا نهنگ (Iota Ceti) یک ستاره غول‌پیکر نارنجی است که در صورت فلکی نهنگ قرار دارد. این ستاره حدود ۲۹۱ سال نوری از زمین فاصله دارد و با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. این ستاره با قدر ظاهری ۳٫۵۶۲ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. بر اساس اختلاف منظر ستاره‌ای سالانه ۱۱٫۷ دقیقه و ثانیه قوسی، این ستاره در حدود ۲۸۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد. ذنب قیطس شمالی یک ستاره متغیر است، به این معنی که روشنایی آن در طول زمان تغییر می‌کند. این تغییرات ناشی از انبساط و انقباض ستاره
می‌کند. این تغییرات ناشی از انبساط و انقباض ستاره است. قدر ظاهری ایوتا نهنگ بین ۳٫۵ تا ۳٫۶ متغیر است. ذنب قیطس شمالی یک ستاره تکامل‌یافته است که هیدروژن موجود در هسته خود را تمام کرده و در حال حاضر هلیوم را می‌سوزاند. این ستاره در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد. نام. ایوتا نهنگ (ذنب قیطس شمالی) (ι Cet, ι Ceti) نام‌گذاری بایر برای یک سامانهٔ ستارهای در صورت فلکی استوایی نهنگ است. به فارسی به آن «ذنب‌القَیطوس شمالی» و آیوتای قیطوس هم گفته‌اند. نام سنتی آن در زبان‌های غربی «Deneb Kaitos Shemali» است.
آن در زبان‌های غربی «Deneb Kaitos Shemali» است. این نام از عبارت عربی «ذنب قیطس الشمالی» به معنای «دُم شمالی هیولای دریایی» گرفته شده است. در زبان چینی، «انبار غله آسمانی» (天倉 یا Tiān Cāng) به یک گروه ستاره‌ای اشاره دارد که شامل ستاره‌های یوتا نهنگ (ι Ceti)، اتا نهنگ (η Ceti)، تتا نهنگ (θ Ceti)، زتا نهنگ (ζ Ceti)، تاو نهنگ (τ Ceti) و ۵۷ نهنگ می‌شود. به همین دلیل، نام چینی ستاره یوتا نهنگ، «اولین ستاره انبار غله آسمانی» (天倉一 یا Tiān Cāng yī) است. جزئیات. ذنب قیطس شمالی یکی از ستاره‌های اصلی صورت فلکی نهنگ
قیطس شمالی یکی از ستاره‌های اصلی صورت فلکی نهنگ است و با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. دمای آن بین ۳۷۰۰ تا ۵۲۰۰ کلوین متغیر است که از دمای خورشید کمتر است. این ستاره حدود ۲۷۴٫۵۵ سال نوری از زمین فاصله دارد. قدر ظاهری آن ۳٫۵۶ است که به معنی این است که به راحتی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. رنگ آن نارنجی تا قرمز است که نشان می‌دهد یک ستاره غول پیکر است. درخشندگی این ستاره ۲۷۲٫۴۱۸ برابر خورشید است، یعنی انرژی بیشتری نسبت به خورشید تولید می‌کند. شعاع آن نیز ۲۶٫۸۲ برابر خورشید و جرم آن ۳٫۷ برابر خورشید است. با
برابر خورشید و جرم آن ۳٫۷ برابر خورشید است. با توجه به جرم و نوع طیفی آن، انتظار می‌رود که این ستاره در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل شود. سن آن حدود ۰٫۲۳ میلیارد سال تخمین زده می‌شود که در مقایسه با خورشید که ۴٫۶ میلیارد سال سن دارد، بسیار جوان است. این ستاره در منطقه استوایی آسمان قرار دارد و از هر دو نیمکره زمین قابل مشاهده است، البته بسته به موقعیت جغرافیایی ناظر. سرعت شعاعی این ستاره ۱۹٫۱ کیلومتر بر ثانیه است، به این معنی که در حال دور شدن از خورشید است. همچنین، حرکت خاص آن نشان می‌دهد که به سمت شمال
همچنین، حرکت خاص آن نشان می‌دهد که به سمت شمال و شرق آسمان در حال حرکت است. با توجه به اینکه این ستاره یک ستاره غول‌پیکر است، انتظار می‌رود که عمر طولانی‌تری نسبت به خورشید داشته باشد، اما در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد.
گُلسار شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ ، استان البرز در ایران است. این شهر پیش از این سیف‌آباد نام داشت. این شهر از ادغام روستاهای سیف آباد ، پل کردان و سید محله ایجاد شده‌است. گلسار در سال 1395 دارای 13746 نفر جمعیت و 4103 خانوار بوده و جز مناطق صنعتی بخش مرکزی می باشد. شرکت‌های ماموت، تک ماکارون، اجاق گاز پادیسان و گارنیت در این شهر قرار دارد منابع. خبرگزاری فارس: تغییر نام شهر سیف‌آباد به گلسار در استان البرز. بازدید: مه ۲۰۱۱.
رقص کثیف یک فیلم رقص درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۸۷ به کارگردانی امیل آردولینو با بازی پاتریک سوویزی و جنیفر گری است. داستان فرانسیس «بیبی» هاوسمن (گری)، زن جوانی را روایت می‌کند که در یک استراحتگاه تفریحی در بورشت بلت عاشق مربی رقص جانی کسل (سوایزی) می‌شود. این فیلم بر اساس دوران کودکی خود برگستین، فیلمنامه‌نویس، ساخته شده است. او در ابتدا فیلمنامه‌ای برای فیلم «نوبت من است» با بازی مایکل داگلاس در سال ۱۹۸۰ نوشت، اما در نهایت داستانی برای فیلمی در ذهنش شکل گرفت که به «رقص کثیف» تبدیل شد. او
در ذهنش شکل گرفت که به «رقص کثیف» تبدیل شد. او فیلمنامه را در سال ۱۹۸۵ به پایان رساند، اما تغییرات مدیریتی در مترو گلدوین مایر، توسعه فیلم را با مشکل مواجه کرد. شرکت تولید فیلم به وسترون پیکچرز با کارگردانی امیل آردولینو و تهیه‌کنندگی لیندا گوتلیب تغییر یافت. فیلمبرداری در لیک لور، کارولینای شمالی و مانتین لیک، ویرجینیا انجام شد و موسیقی فیلم توسط جان موریس و طراحی رقص توسط کنی اورتگا ساخته شد. فیلم «رقص کثیف» در ۱۲ مه ۱۹۸۷ در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و در ۲۱ اوت در ایالات متحده اکران شد و بیش از ۲۱۴
و در ۲۱ اوت در ایالات متحده اکران شد و بیش از ۲۱۴ میلیون دلار در سراسر جهان - ۶۴ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و ۱۵۰ میلیون دلار در سایر مناطق - فروش داشت. این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد که به ویژه اجرای گری و سوویزی را ستودند و موسیقی متن آن که توسط جیمی اینر ساخته شده بود، دو آلبوم چند پلاتینی و چندین تک‌آهنگ تولید کرد. «(من) زمان زندگی‌ام» که توسط بیل مدلی و جنیفر وارنز اجرا شد، جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی، جایزه گلدن گلوب بهترین آهنگ اصلی و جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ توسط یک دوئت
اصلی و جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ توسط یک دوئت یا گروه با آواز را از آن خود کرد. در سال ۲۰۲۴، این فیلم توسط کتابخانه کنگره به عنوان «از نظر فرهنگی،» برای نگهداری در فهرست ملی فیلم ایالات متحده انتخاب شد. محبوبیت این فیلم باعث شد تا فرنچایزهای دیگری با نام «رقص کثیف: شب‌های هاوانا» با موفقیت ساخته شوند، از جمله یک سریال تلویزیونی در سال ۱۹۸۸، چندین مسابقه واقع‌نما، یک پیش‌درآمد در سال ۲۰۰۴ با عنوان «رقص کثیف ۲»، یک نمایش صحنه‌ای که تمام بلیت‌هایش در چندین کشور فروخته شده است، یک اقتباس موزیکال تلویزیونی در
فروخته شده است، یک اقتباس موزیکال تلویزیونی در سال ۲۰۱۷، و یک دنباله بدون عنوان که قرار است در سال ۲۰۲۵ منتشر شود و گری دوباره نقش خود را بازی خواهد کرد. خلاصه داستان. فرانسیس بی‌بی هوسمن دختر نوجوان هفده ساله‌ای است که در تابستان ۱۹۶۳ برای گردش و مسافرت به همراه خانواده‌اش به شمال نیویورک می‌روند. پدرش یک دکتر است و از بی بی انتظار دارد که به دانشگاه برود و با یک دکتر ازدواج کند. بی بی با یک مربی رقص به نام جانی آشنا می‌شود. رقاصه‌ای که با جان می‌رقصد حامله می‌شود و از کار بازمی‌ماند. بی بی بدون آگاهی
می‌شود و از کار بازمی‌ماند. بی بی بدون آگاهی خانواده‌اش آمادگی خود را برای رقص اعلام می‌کند تا با این‌کار به‌آن‌ها کمک کند. جانی می‌پذیرد. از آن روز جانی مربی رقص بی بی می‌شود و تمام وقت با او کار می‌کند. کم‌کم بین آنها عشقی به‌وجود می‌آید. بی بی می‌ترسد آن را با پدرش در میان بگذارد؛ زیرا به‌طور قطع پدرش حاضر نمی‌شود دخترش با یک مربی رقص ازدواج کند. مشروح داستان. در تابستان سال ۱۹۶۳، دختری نوجوان به نام فرانسیس «بیبی» هاوسمن همراه با خانواده‌اش—پدرش جیک، که یک قلب‌شناس است، مادرش مارج، و خواهر بزرگ‌ترش
که یک قلب‌شناس است، مادرش مارج، و خواهر بزرگ‌ترش لیزا—برای تعطیلات به اقامتگاه لوکس کلِرمن در کَتسکیلز می‌روند. این اقامتگاه در ناحیهٔ معروف بورشت بلت قرار دارد و متعلق به مکس، دوست طعنه‌زن و صمیمی جیک، است. بیبی یک شب در حین گشت‌وگذار مخفیانه، متوجه می‌شود که مکس به گارسون‌های دانشجوی آیوی لیگ دستور می‌دهد با دختران مهمان، حتی اگر جذاب نباشند، لاس بزنند. مکس همچنین نسبت به کارکنان طبقهٔ کارگر بخش سرگرمی، از جمله جانی کَسل، مربی رقص، رفتار تحقیرآمیزی دارد. بیبی به جانی علاقه‌مند می‌شود و در مهمانی
دارد. بیبی به جانی علاقه‌مند می‌شود و در مهمانی مخفیانه‌ای برای کارکنان، که پسرعموی خوش‌قلب جانی، بیلی، او را به آنجا می‌برد، دقایقی با جانی می‌رقصد. در همین حین، نوهٔ مکس، نیل، نیز به بیبی توجه نشان می‌دهد. بیبی درمی‌یابد که شریک رقص جانی، یعنی پنی، از رابرتی—یک گارسون خوش‌گذران که در مدرسه پزشکی ییل تحصیل می‌کند—باردار شده و رابرتی هم‌اکنون به لیزا علاقه‌مند است. رابرتی از کمک به پنی سر باز می‌زند و بیبی بدون توضیح، از پدرش پول قرض می‌گیرد تا هزینهٔ سقط جنین پنی را بپردازد. پنی در ابتدا این پیشنهاد را رد
پنی را بپردازد. پنی در ابتدا این پیشنهاد را رد می‌کند، چون عمل باعث می‌شود اجرای برنامه‌شان در اقامتگاهی دیگر را از دست بدهند و حقوق فصل را دریافت نکنند. اما بیبی داوطلب می‌شود به‌جای پنی با جانی برقصد. آن دو در طول جلسات تمرین رقص، به هم دل می‌بندند و گرچه در اجرای حرکت نهایی «بلندکردن» موفق نمی‌شوند، اجرای‌شان موفقیت‌آمیز است. در بازگشت به کلرمن، پنی بر اثر عمل ناقص دچار خون‌ریزی شدید می‌شود و بیبی از پدرش کمک می‌گیرد تا او را درمان کند. دکتر هاوسمن که گمان می‌کند جانی پدر بچه است، از بیبی می‌خواهد از
گمان می‌کند جانی پدر بچه است، از بیبی می‌خواهد از آن‌ها دوری کند. بیبی پنهانی نزد جانی می‌رود تا از نحوهٔ رفتار پدرش عذرخواهی کند، اما جانی به‌دلیل موقعیت اجتماعی‌اش، احساس بی‌ارزشی می‌کند. بیبی او را دلگرم کرده و عشقش را ابراز می‌کند. رابطهٔ عاشقانه‌ای میان آن دو شکل می‌گیرد، اما پدر بیبی حاضر نیست با دخترش صحبت کند. جانی پیشنهاد غیراخلاقی یکی از زنان متأهل مهمان، ویوین پرسمن، را رد می‌کند و ویوین به‌جای او با رابرتی می‌خوابد، که باعث می‌شود نقشهٔ لیزا برای از دست‌دادن بکارتش با رابرتی به‌هم بخورد. ویوین
از دست‌دادن بکارتش با رابرتی به‌هم بخورد. ویوین وقتی بیبی را در حال خروج از کلبهٔ جانی می‌بیند، حسادت می‌کند و از روی انتقام، جانی را متهم می‌کند که کیف پول شوهرش را دزدیده است. مکس تصمیم به اخراج جانی می‌گیرد، اما بیبی با بیان این‌که شب سرقت با جانی بوده، برایش دفاعیه می‌آورد. در ادامه، دزدهای واقعی، یعنی سیدنی و سیلویا شوماخر، دستگیر می‌شوند، اما جانی همچنان به‌خاطر رابطه با بیبی اخراج می‌شود. جانی پیش از رفتن، سعی می‌کند با دکتر هاوسمن گفت‌وگو کند، اما از سوی او متهم می‌شود که فقط به بیبی علاقه‌مند شده
سوی او متهم می‌شود که فقط به بیبی علاقه‌مند شده تا به‌جایگاه اجتماعی بالاتری برسد. بیبی بعداً از پدرش بابت دروغ‌گویی عذرخواهی می‌کند، اما بابت رابطه‌اش با جانی نه؛ و او را به داشتن تعصب طبقاتی متهم می‌کند. در مراسم پایانی استعدادها، دکتر هاوسمن نامهٔ معرفی رابرتی برای ورود به دانشکدهٔ پزشکی را به او می‌دهد، اما پس از آن‌که رابرتی می‌پذیرد پنی را باردار کرده و سپس به او و بیبی توهین می‌کند، دکتر با عصبانیت نامه را پس می‌گیرد. جانی به‌طور ناگهانی بازمی‌گردد، آهنگ نهایی مراسم را قطع می‌کند و بیبی را روی صحنه
آهنگ نهایی مراسم را قطع می‌کند و بیبی را روی صحنه می‌برد و می‌گوید که او باعث شده آدم بهتری شود. آن‌ها رقصی را که تمام تابستان تمرین کرده بودند اجرا می‌کنند و این بار حرکت نهایی «بلندکردن» با موفقیت انجام می‌شود. دکتر هاوسمن به اشتباهش دربارهٔ جانی اعتراف کرده و با بیبی آشتی می‌کند. در پایان، کارکنان و مهمانان همراه بیبی و جانی، با ترانهٔ "(I've Had) The Time of My Life" می‌رقصند. نکاتی دربارهٔ فیلم. در ابتدا قرار بود بیلی زین در نقش جانی بازی کند اما بعد به دلیل اینکه نتوانست به خوبی برقصد نقش به پاتریک
به دلیل اینکه نتوانست به خوبی برقصد نقش به پاتریک سوویزی سپرده شد. این نقش به وال کیلمر هم پیشنهاد شده بود، اما وی نقش را رد کرد. جنیفر گری در زمان بازی در فیلم ۲۷ ساله بود و ۱۰ سال بزرگتر از نقش بی بی بود. موسیقی او مثل باد است در اصل برای فیلم دیگری نوشته شده بود اما در این فیلم از آن استفاده شد. رقص پاتریک سویزی و جنیفر گری در صحنه عشق همان رقصی بود که آن‌ها برای تست روی سالن نمایش انجام داده بودند. صحنه‌ای که جانی و بی بی، تمرین رقص می‌کنند و جانی دست خود را به سمت زیر بغل بی بی پایین می‌آورد و بی بی
خود را به سمت زیر بغل بی بی پایین می‌آورد و بی بی می‌خندد جزو سکانس فیلم نیست. جنیفر گری واقعاً غلغلکش آمد و خندید. ناکامی وی از انجام این حرکت واقعی بود. بعداً از این صحنه در فیلم استفاده شد.
کتاب تمثیل و محاضره یکی از آثارِ مهمِ ابی منصور عبدالملک ثعالبی نیشابوری است که به زبان عربی نوشته شده و موضوع آن ضرب‌المثل‌های عربی است. این اثر از شاهکارهای وی به شمار می‌رود. او این کتاب را در چهار فصل نوشته و به قابوس بن وشمگیر هدیه کرده‌است.
کُردهایِ خُراسان بخشی از مردم کرد ایران‌اند که پراکنش آنان در منطقه شمال خراسان است. این منطقه با نام کردخانه یا خُراسانِ کُردیه شناخته می‌شود. زبان مردم این منطقه کردی کرمانجی و دین آنان اسلام شیعه است. جمعیت کردهای خراسان به استناد به برخی از آمارهای تا یک میلیون نفر برآورد می‌شود. پیشینه. مردم کرد منطقهٔ خراسان بنا به منابع تاریخی نوادگان کردهایی هستند که در زمان شاه عباس از منطقه غرب دریاچه ارومیه به این نواحی برای نگاهداری از مرزهای ایران کوچ داده شدند و بنا به روایتی دیگر شاه عباس آنان را به خاطر
و بنا به روایتی دیگر شاه عباس آنان را به خاطر تضعیف سرکشی خان‌های کرد و بکار بردن آنان در مقابله با حملات بی‌امان ازبکان، مغول و ترکمن به خراسان بزرگ کوچاند. کردها قبل از زمان صفویه نیز در خراسان سکنی داشته‌اند. خاطرات دعبل خزائی در راه عبور و رسیدن به مرو و برخورد او با کُردی‌های علوی، خاطرات تیمور درکتاب منم تیمور جهانگشا، که در مسیر قوچان به گروهی برمی‌خورد؛ که می‌گویند: ما کُردیم و همزمان با دورهٔ تیمور، کلاویخو نیز در سفرنامهٔ خود اشاره به وجود کردها در خراسان می‌نماید. پس دلیل بر وجود کردها پیش از
در خراسان می‌نماید. پس دلیل بر وجود کردها پیش از زمان صفویه در خراسان است جغرافیا. این منطقه در شمال خراسان در ایران قرار گرفته است. این اقوام شامل حدود ۲۲ ایل یا طوایف مهم کردی است. اکنون این منطقه با توجه به تقسیمات سیاسی ایران جزئی از استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی و گلستان به حساب می‌آید. شهرستان ها و بخش های حاشیه رودخانه اترک به ترتیب قوچان، باجگیران فاروج، شیروان، بجنورد و آشخانه و در دیگر شهرستان ها نظیر درگز، اسفراین، کلات، مشهد، سبزوار، داورزن، خوشاب، جوین، جغتای، نیشابور و چناران دارای
خوشاب، جوین، جغتای، نیشابور و چناران دارای اقوام کرد می‌باشند. بیشترین جمعیت کردنشین در شهرهای بجنورد، قوچان، شیروان، فاروج و اسفراین و درگزوآشخانه می‌باشند. مردم. در استان خراسان شمالی حدود ۴۶٫۱ درصد و در استان خراسان رضوی ۴/۲ درصد از جمعیت را بر اساس نظرسنجی در سال ۱۳۸۹ کردها تشکیل می‌دهند که یکی از گروهای قومی این استان‌اند. اینان شیعه مذهب هستند. حدوداً ۲۲ قبیله مهم و ۱۲۲ گروه از این قومیت در خراسان ساکن‌ اند. کردهای خراسان از شاخه کرمانجها هستند و به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند. یکی از عمده
و به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند. یکی از عمده ویژگی‌های قوم کرمانج خراسان شمالی که افراد این قوم را از دیگر اقوام ممتاز می‌کرده پوشش مردان و زنان این قوم بوده است که اکنون تنها به عنوان زینت به کار برده می‌شود. تنها بعضاً این پوشش اصیل کرمانجی در میان زنان عشایر، آن هم زنان مسن‌تر، دیده می‌شود و گاه نیز اهالی خطه خراسان شمالی در مجالس جشن و شادی اقدام به پوشیدن لباس‌های کرمانجی می‌کنند. فرمانروایان کرد خراسان از زمان شاه اسماعیل صفوی تا رضاشاه پهلوی. از زمان درگذشت آخرین ایلخان زعفرانلو در سال ۱۳۳۹،
از زمان درگذشت آخرین ایلخان زعفرانلو در سال ۱۳۳۹، جامعه کوچ نشینی کردهای خراسان عملاً یک پیکر بدون سر است و نه دستگاهی با سلسله مراتب معین دارد و نه رئیسی که همه از وی اطاعت کنند … درحالی که حداقل به مدت دو قرن، اداره و رهبری جامعه کرد خراسان به عهده دستگاهی با سلسله مراتب مشخص بود که در راس آن یک یا دو ایلخان قرار داشت که یکی از آن‌ها در شهر قوچان (فرهاد خان توپکانلو، علی محمد خان توپکانلو) و دیگری در بجنورد و گاهی نیز در شیروان مستقر بودند؛ ولی امروزه روابط بین طوایف و حتی بین محله‌های یک طایفه به حداقل
بین طوایف و حتی بین محله‌های یک طایفه به حداقل خود رسیده است. اما از چند دهه پیش امنیت منطقه توسط دولت مرکزی تأمین می‌شود و ژاندارم‌ها کوچ نشینان را خلع سلاح نموده و خصومت‌ها و ستیزها را خاموش کرده‌اند. آداب و رسوم عروسی. عروسی کردهای خراسان امروز فراتر از عروسی‌های رایج است و عملاً به جشن بزرگ و همایش فرهنگی در منطقه تبدیل شده است. حضور جمعیت از شهرهای مختلف، هنرنمایی هنرمندان گوناگون، تجلیل از سرآمدان موسیقی وفرهنگ منطقه در برخی عروسی‌ها حضور زنان با لباس زیبا و رنگارنگ محلی، شعر خوانی شاعران محلی و توجه
زیبا و رنگارنگ محلی، شعر خوانی شاعران محلی و توجه ویژه به استفاده از نمادهای بومی-محلی در تزیین جایگاه و محیط عروسی و بهره‌گیری از سنت‌های نیک شه واش (شادباش) و دیگر آیین‌های عروسی سبب شده است که هر عروسی به یک جنگ بزرگ فرهنگی و هنری منطقه تبدیل شود و سی دی این عروسی‌ها در کوتاهترین زمان و در سطح وسیعی مورد استفاده خانواده‌ها قرار گیرد و گاه یک عروسی سنتی فراتر از یک شهر و استان مورد استقبال قرار گرفته است. در قدیم عروسی‌های کردی سه شبانه روز و بنا به برخی نظرها و نوشته‌ها از جمله کتاب رامشگران شمال خراسان
و نوشته‌ها از جمله کتاب رامشگران شمال خراسان هفت شبانه روز به طول می‌انجامیده. به علت تغییر شرایط زندگی بیشتر عروسی‌های کردی در یک شبانه روز برگزار می‌شوند. موسیقی کردی خراسان. موسیقی کردی خراسان بسیار شبیه موسیقی دیگر مناطق فارسی‌زبان خراسان است که سراسر شمال خراسان، یعنی از سرخس تا شمال گنبد کاووس (از مشرق به مغرب) و از باجگیران و درگز تا نیشابور و سبزوار (شمال به جنوب) را در بر می‌گیرد، از اصالت و ویژگی خاصی برخوردار است. گاهی شنونده را به اوج عرفان و معنویات و عالم ملکوتی سیر می‌دهد. زمانی در غم، هجران
و عالم ملکوتی سیر می‌دهد. زمانی در غم، هجران و سوز و گداز، اشک چشم شنونده را سرازیر می‌کند و زمانی، به اوج شادی، رقص و پایکوبی وامی‌دارد. این اصالت و گستردگی، از تاریخ پر فراز و نشیب و سرزمین‌های پست و بلند، کوهستان‌ها، جلگه‌ها، کوچ‌ها و جابجایی و برخورد با اقوام و ملل مختلف، طبیعت و آبشارها، نغمه پرندگان و…نشأت گرفته است. موسیقی کردی خراسان چهار جنبه دارد:۱-دینی ۲-رزمی ۳-بزمی ۴- سوگی. هر یک از این چهار اصل نیز به مقام‌ها، آهنگ‌ها و شاخه‌های متعددی تقسیم می‌گردد. سازهای زهی رایج در میان کردهای خراسان
می‌گردد. سازهای زهی رایج در میان کردهای خراسان عبارتند از: کمانچه، دوتار، شش‌تار و... سازهای بادی که در میان کردهای خراسان رواج داشته است و دارد عبارتند:۱-کرنای ۲-سرنا ۳-شاخ نفیر ۴-نی هفت بند ۵-دوزله (قوشمه یا دوسازه) ۶-نای نوازان می‌باشد. پوشاک. لباس زن کرمانج خراسان شمالی ترکیبی از گراس (goras)، شیلوار، کله (kolle)و نظامی است. بالاتنه که در اصطلاح کرمانجی «گراس» نامیده می‌شود و دامن که در اصطلاح کردی «پارچه» و «شیلوار» نامیده می‌شود، دو قسمت اصلی لباس کرمانجی هستند. بالاتنه لباس، «گراس» نامیده می‌شود که
هستند. بالاتنه لباس، «گراس» نامیده می‌شود که پیراهنی ساده است و یقه خاصی ندارد. «کله» پوششی است از جنس پارچه مخمل که بر روی گراس پوشیده می‌شود. برای کله از پارچه مخمل با رنگ‌های تند و گرم مثل قرمز و سبز و بنفش استفاده می‌شود. این لباس با سکه‌های تزیینی که در اصطلاح کرمانجی «دراو» نامیده می‌شود با تعبیه حلقه بر روی سکه، تزیین می‌شود. سکه‌های متعدد بر روی کله، هنگام راه رفتن، صدایی موزون تولید می‌کند. به حاشیه یقه، جیب‌ها و سر آستین‌های کله، نوارهایی زیگزاگ با رنگ‌های تند، دوخته می‌شود. زن کرمانج برای پوشش
با رنگ‌های تند، دوخته می‌شود. زن کرمانج برای پوشش سر از (پشمی) که امروز به روسری موسوم است و شالی مخصوص استفاده می‌کند، این سرپوش‌ها حتی روی چهره زن به جز چشمان را می‌پوشاند.
ابوالعباس ایرانشهری یا حکیم ایرانشهری فیلسوف، ریاضی‌دان، طبیعی‌دان و ستاره‌شناس ایرانی قرن نهم میلادی بود. وی در شهر نیشابور متولد شد که همچنین به نام ایرانشهر نیز شناخته می‌شد و از همین رو وی نام ایرانشهری گرفته‌است. وی پیش از ابوریحان بیرونی، در قرن‌های سوم و چهارم می‌زیست. بیرونی در مواضعی از تحقیق ما للهند از ایرانشهری نام برده است و در ابتدای آن، در مقام انتقاد از کسانی که رای و افکار ادیان دیگر را گزارش کرده‌اند، می‌گوید ایرانشهری تنها کسی است که در گزارش و نقل آراء آنها جانب بی‌غرضی را رعایت
که در گزارش و نقل آراء آنها جانب بی‌غرضی را رعایت کرده‌است. او بر آراء یهود و نصارا و مضامین کتب مقدس آنها چیرگی داشته و از مانویت فراوان سخن گفته‌است؛ اما اطلاعات او دربارهٔ هندی‌ها ناچیز بوده‌است. بیرونی می‌گوید ابوالعباس ایرانشهری به هیچ‌یک از ادیان متدین نبود و خود دین تازه‌ای ابداع کرده بود و مردم را به آن فرامی خواند.اما ناصرخسرو قبادیانی او را نزدیک به تشیع اسماعیلی و باطنیه می‌دانست. بر پایه منابع سنتی وی اولین فردی است که پس از ظهور اسلام در گستره جهان اسلام با فلسفه در ارتباط بود. او را استاد و
جهان اسلام با فلسفه در ارتباط بود. او را استاد و معلم محمد زکریای رازی دانسته‌اند. ناصر خسرو در کتاب زادالمسافرین او و رازی را از اصحاب هیولی معرفی می‌کند اما اندیشه‌های فلسفی وی را با وجود کفرآمیز بودن بر رازی رجحان می‌دهد. وی[ناصرخسرو] در بحث مکان، ایرانشهری را یکی از معتقدان به قدم مکان می‌شمرد و دربارهٔ او می‌افزاید که در کتاب‌های جلیل و اثیر و غیر آنها آراء فلسفی را به زبان دینی بیان کرده‌است و مردم را به دین حق و معرفت توحید برانگیخته است و دربارهٔ او اینگونه می‌نویسد:«و از آن قول‌های نیکو که
او اینگونه می‌نویسد:«و از آن قول‌های نیکو که ایرانشهری گفته‌است یکی اندر باب قدیمی مکان است که گفته‌است مکان قدرت ظاهر خدای است و دلیل بر درستی این قول آن آورده‌است که قدرت خدای آن باشد که مقدورات اندر او باشد و مقدورات این اجسام مصور است که اندر مکان است و چون اجسام مصور که مقدورات است از مکان بیرون نیستند درست شد که خلأ یعنی مکان مطلق قدرت خدای است قدرتی ظاهر که همه مقدورات اندر اویند و زشت کردن محمد زکریا مر این قول نیکو را نه چنان است که گفت است قدیم پنج است که همیشه بودند و همیشه باشند: یکی خدای و
پنج است که همیشه بودند و همیشه باشند: یکی خدای و دیگر نفس و سه دیگر هیولا و چهارم مکان و پنجم زمان و زشتگوی تر از آن که باشد که مر خالق را با مخلوق اندر یک جنس شمرد، تعالی الله عما یقول الظالمون علواً کبیراً»ابوالمعالی محمد الحسینی العلوی در بیان الادیان اعتقاد دارد که ایرانشهری خود را پیامبری می‌دانست و کتابی به زبان فارسی داشت که ادعا می‌کرد به وسیله یک فرشته به نام "هستی" برای جایگزینی با قرآن به او وحی شده‌است. او پیرو هیچ دین زمان خود نبود. وی چندین کتاب به زبان‌های فارسی و عربی نگاشته‌است که برخی از
به زبان‌های فارسی و عربی نگاشته‌است که برخی از آنها توسط بیرونی و ناصرخسرو ذکر شده‌اند اما هیچ‌کدام از آنها در دسترس نیست. وی[ابوالمعالی] در مقام گزارش از مدعیان خدایی و پیامبری آورده‌است:«اخبار ایرانشهری: این مرد محمدبن محمد الایرانشهری بود و دعوی نبوت کرد در عجم و چیزی جمع کرد که به پارسی بود و گفت این وحی است که به من آمده‌است به جای قرآن به زبان فرشته که نام او هستی است همچنان که حضرت محمد صل الله علیه و اله و سلم رسول عرب بود من رسول عجمم… و مذهب او آن بود که همه شریعت‌ها یکی بیش نیست و این همه
او آن بود که همه شریعت‌ها یکی بیش نیست و این همه خلاف‌های قوم و امتان به پیغمبر بیرون آوردند به غرض خود و چندین کتاب و رسالت به تازی و پارسی تصنیف کرد و بعضی مردم با او یار شدند و آخر هلاک شد.»ناصرخسرو و ابوالمعالی، دو داوری ظاهراً متناقض دربارهٔ ایرانشهری دارند: در حالی که ناصر خسرو او را داعی به دین حق و معرفت توحید خوانده‌است، ابوالمعالی او را متنبی و مدعی پیامبری دانسته‌است؛ اما باید به خاطر داشت که ابوالمعالی افکار ناصر خسرو را نیز رد کرده و او را ملعون خوانده‌است. شاید بشود گفت ایرانشهری نیز مانند
خوانده‌است. شاید بشود گفت ایرانشهری نیز مانند ناصر خسرو اعتقادات شیعی و باطنی داشته و به همین دلیل توسط متعصبین اهل تسنن تکفیر و به الحاد متهم شده‌است. از این رو می‌توان حدس زد که ناصرخسرو و ایرانشهری قرابت‌های فکری داشته‌اند، اما چنان‌که دیدیم قول ابوریحان بیرونی که گفته‌است ایرانشهری به هیچ دینی مؤمن نبود و خود دین تازه‌ای تأسیس کرده بود، مؤید قول ابوالمعالی علوی است. از ایرانشهری هیچ کتابی برجا نمانده و آراء او نیز کاملاً فراموش شده‌است. شاید دلیل این امر، دگراندیشی اعتقادی و کلامی وی بوده‌است.
ایبْت‌آباد (به اردو: ایبٹ آباد، به انگلیسی: Abbottabad) شهری است واقع در ایالت مرزی شمال غربی با نام اصلی خیبر پختونخوا در پاکستان. این شهر در دره اورَش و در ۱۱۵ کیلومتری شمال خاوری اسلام‌آباد و ۱۵۰ کیلومتری شرق پیشاور قرار دارد و بلندای آن از سطح دریا ۱۲۱۱ متر تا ۱۲۶۰ متر است. ایبت‌آباد در پاکستان به خاطر هوای دلپذیر و نهادهای آموزشی و ارتشی باکیفیت معروف است. این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی شهرت یافت زیرا در ۲ ماه مه آن سال باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده اعلام کرد که اسامه بن‌لادن رهبر گروه تروریستی
اعلام کرد که اسامه بن‌لادن رهبر گروه تروریستی القاعده در ویلایی در این شهر در همان روز توسط نیروهای آمریکایی کشته شده‌است. پیشینه. شهر ایبت‌آباد در زمان فرمانروایی بریتانیا بر هند، مقر بخش هزاره بود. این شهر به نام سرگرد جیمز ابوت نامیده شده که در ژانویه ۱۸۵۳ این شهر و بخش را بنیاد گذاشت. شهر ایبت‌آباد در اوایل سده بیستم یک قرارگاه مهم نظامی و آسایشگاه ارتش شد. در ژوئن ۱۹۴۸ سازمان صلیب سرخ بریتانیا، برای درمان هزاران زخمی درگیری‌های مرزی کشمیر، بیمارستانی در ایبت‌آباد گشود. در ۸ اکتبر ۲۰۰۵ زمین‌لرزه کشمیر
ایبت‌آباد گشود. در ۸ اکتبر ۲۰۰۵ زمین‌لرزه کشمیر بسیاری از ساختمان‌های قدیمی شهر ایبت‌آباد را ویران کرد.
ترک‌های خراسانی بخشی از مردمان ترک‌تبار ساکن خراسان که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه در ترکمنستان و فراتر از آمور دریا با استناد به دانشنامه ایرانیکا بیش از یک میلیون تن برآورد می‌شود. آنان در شهرستانها، شهرها، و روستاهای مختلف استانهای خراسان شمالی، خراسان رضوی، همچنین بخش کالپوش استان سمنان، استان گلستان و شرق استان مازندران بصورت پراکنده و در کنار دیگر اقوام ایرانی زندگی می‌کنند. پیشینه. استایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترک‌های
می‌کنند. پیشینه. استایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترک‌های خراسانی را بازمانده ترکانی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند. فرای و صاییلی (ص ۳۱۵) تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراءالنهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده‌اند. در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز دربارهٔ حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده است. به نظر یوهانسون (۱۹۹۸، ص ۳۲۵)، قسمت اعظم ترکهای ایران از اخلاف سلجوقیان‌اند. سلجوقیان از قبایل غز بودند و ترکهای خراسان در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب
در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب می‌شوند. ترک‌های خراسان را گردهارد دورفر از نسل ترکان سلجوقی می‌داند. اگر چه قبل از سلجوقیان گروهی دیگر از ترکان اغوز در زمان سلطان محمود غزنوی به خراسان کوچ کردند ولی انبوه ترکان با فرزندان سلجوق یعنی طغرل و چاغری به خراسان آمدند. بعدها با آمدن ترکان اّیغور همراه مغول‌ها همچنین بعد از قرن ۱۶ میلادی در اثر استیلای ترکمانان با آنان کم و بیش مخلوط شدند. سیدعلی میرنیا طبق تحقیقات خود در کتاب «پژوهشی در شناخت ایل‌ها و طایفه‌های عشایری خراسان» زمان ورود هریک از
و طایفه‌های عشایری خراسان» زمان ورود هریک از ایلهای ترک را در دوره‌های مختلف چنین بیان کرده است: اما آنچه که به وضوح دیده می‌شود این است که در بین مردم ترک ساکن خراسان، نام این ایلها زیاد مطرح نبوده و بیشتر خود را به عنوان ترک خراسان می‌شناسند. ایل‌های ترک خراسان. در خراسان به دلیل ورود ترک‌ها در تاریخ‌های مختلف، ایل‌ها و طوایف متعددی وجود دارد. بر اساس منطقه‌ای و شهری به قرار زیر می‌باشد: مروی (موری)ها افشارهای خراسان. منابع تاریخی زمان مهاجرت نخستین گروه‌های ایل افشار به خراسان را در آغاز دورهٔ صفوی