payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که به هم الحاق می‌گردند (با دستور include) و به این فایل‌های الحاقی، سرآیند (Header) گفته می‌شود. فایل‌های الحاقی حاوی کدها یا نسخه‌های اجرایی کلاس‌ها (مجموعه متغیرها و توابع) می‌باشند که در بدنه اصلی برنامه از آن‌ها استفاده می‌شود. معمولاً هر کلاس (که تعریف یک نوع داده‌ای با متدهای مربوط به آن است) را در یک سرآیند می‌نویسند. هر سرآیند که معمولاً تنها تعاریف (معرفی) کلاس را در خود دارد به همراه فایل‌های پیاده‌سازی به زبان &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; یا پیاده‌سازی‌های کامپایل شده (به صورت فایل اشیاء مانند
کامپایل شده (به صورت فایل اشیاء مانند dll یا so یا …) می‌تواند به کار برده شود. به مجموعه‌های یکپارچه‌ای از کلاس‌های پیاده‌سازی شده (به صورت فایل‌های سرآیند با پیاده‌سازی‌های کد یا اشیای زبان ماشین) که برای برنامه‌نویسی به کار می‌روند، یک کتابخانه &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; گفته می‌شود و قدرت اصلی این زبان در امکان به‌کارگیری کتابخانه‌های آماده می‌باشد. کتابخانه‌های بزرگ &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; مانند STL, MFC, QT و … مجموعه قدرتمندی برای تولید برنامه در این زبان ایجاد کرده‌اند. نمونه برنامه
برنامه در این زبان ایجاد کرده‌اند. نمونه برنامه &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt;. نمونه ای از ماشین حساب ساده CLI با کتابخانه استاندارد(c++11): struct expr{ expr() = default; expr(int&amp; v1,char&amp; op,int&amp; v2){ switch(op){ case '-': std::cout « v1 - v2 « std::endl; break; case '+': std::cout « v1 + v2 « std::endl; break; case '*': std::cout « v1 * v2 « std::endl; break; case '/': std::cout « v1 / v2 « std::endl; break; default: std::cerr « "Operator not found!" « std::endl; int main(){ int value_1,
not found!" « std::endl; int main(){ int value_1, value_2; char foperator; again: std::cout « "Expr: "«endl; std::cin » value_1 » foperator » value_2; std::expr(value_1, foperator, value_2); goto again; تست کد &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt;. برای تست برنامه‌های نوشته شده با زبان &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; روش‌های مختلفی وجود دارد، برخی از ویرایشگرهای مانند visual studio ابزاری برای این منظور دارند ولی برای تست دقیق تر بهتر است از ابزارهای با دقت بالا استفاده کرد، بهینه‌سازی کد و بالا بردن کارایی از مزیت‌های
کرد، بهینه‌سازی کد و بالا بردن کارایی از مزیت‌های تست کد است. C/C++Test راهکاری یکپارچه برای خودکارسازی محدوده وسیعی از شیوه‌های تضمین کیفیت برنامه‌های تولید شده با زبان‌های C و &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; می‌باشد. C/C++Test قابلیت تولید تست واحد (unit test) و تحلیل سورس-کد (static analysis) تحت زبان &lt;bdi&gt;C++&lt;/bdi&gt; را داراست. این ابزار امکان خودکارسازی تست‌های برنامه‌نویسی را همراه با اندازه‌گیری میزان پوشش کد (code coverage) فراهم می‌سازد. همچنین کیفیت سورس-کد را از ابعاد مختلف کارکردی، کارایی،
کیفیت سورس-کد را از ابعاد مختلف کارکردی، کارایی، امنیت و نگهداشت تحلیل می‌کند. امکان یکپارچه سازی با ابزار SAOTest جهت انجام تست کارکردی و ابزار LoadTest جهت انجام تست کارایی در سطح ماجول‌های برنامه‌نویسی را نیز داراست. گرانبار سازی. در سی پلاس پلاس گرانبار سازی یکی از مهم‌ترین قابلیت‌ها می‌باشد. گرانبار سازی در چند حالت توصیف می‌شود: گرانبار سازی عملگرها. همان‌طور که در قبل توضیح داده شد، گرانبار سازی عملگرها اجازه می‌دهد تا یک عملگر یا اوپراتور را دوباره تعریف کنیم. گرانبار سازی توابع. گرانباری سازی
تعریف کنیم. گرانبار سازی توابع. گرانباری سازی توابع، همان‌طور مانند قبل در پیش هم توضیح مختصری از آن داده شد، به این معناست که می‌توان هر تابعی را با آرگومان‌های متفاوت دوباره تعریف کرد؛ مانند: void test(){ std::cout « "azmayesh" « std::endl; void test(std::string const&amp; s){ std::cout « s « std::endl; int main(){ test();//azmayesh test("salam");//salam گرانبار سازی سازنده‌های کلاس. این نیز مانند گرانبازی سازی توابع است اما کاملاً مربوط به کلاس‌ها می‌باشد. این قابلیت در کلاس‌ها اجازه می‌دهند تا چند
این قابلیت در کلاس‌ها اجازه می‌دهند تا چند سازنده را با آرگومان‌ها متفاوت تعریف کنیم؛ برای مثال: class Test{ public: Test(){ std::cout « "Azmayesh" « std::endl; Test(std::string matn){ std::cout « matn « std::endl; }; int main(){ Test t{"Salam"};//Salam Test f{};//Azmayesh گرانبار سازی انواع لفظی. این قابلیت در C++11 افزوده شد. در این حالت از گرانبار سازی یک لیترال تایپ یا نوع لفظی توسط برنامه‌نویس تعریف یا گرانبار سازی می‌شود؛ مانند: int operator"" _pixel(unsigned long long inch){ return inch * 96;
long long inch){ return inch * 96; }//_pixel = int*96 int main(){ int inches = 3_pixel;//3 * 96 std::cout « inches « std::endl;//288 حرف‌های گسترده. در سی‌پلاس‌پلاس، هر حرف ۸ بیت یا یک بایت است. هر حرف ۲۵۶ حالت دارد؛ یعنی فقط حروف اسکی (استاندارد) و چند نشان را می‌توانند داشته باشند. اما حرف‌های گسترده یا Wide Characters می‌توانند بیش از ۲۵۶ حالت را استفاده کنند و بیش از ۸ بیت هستند. برای مثال حرف 'à' در نوع دادهٔ char خوانده نمی‌شود اما در نوع دادهٔ wchar_t، از آنجایی که جدول حروف بزرگتری دارد (۱۶ بیت
از آنجایی که جدول حروف بزرگتری دارد (۱۶ بیت است) درست نوشته می‌شود. البته بهتر است از حروف گسترده استفاده نشود و به جایش از std::string یا رشته‌ها که یونی‌کد را پشتیبانی می‌کنند استفاده شود. نوع داده‌های char16_t و char32_t هم می‌توانند جایگزینی برای حروف گسترده باشد.rrrr تعریف متغیرها. در سی‌پلاس‌پلاس، متغیرها به چندین شکل تعریف می‌شوند؛ مانند: اولیه سازی یونیفرم {}، کپی =، فراخوانی سازنده (): int i = 0; int j{0}; int k(0); حلقه‌های for-each. این حلقه‌ها روشی راحت‌تر برای نوشتن تمامی جزئیات یک دسته هستند.
راحت‌تر برای نوشتن تمامی جزئیات یک دسته هستند. این حلقه‌ها به‌عنوان حلقه‌های بر اساس محدوده نیز یاد می‌شوند. مانند: int main(){ std::vector&lt;std::string&gt; daste = {"D1", "D2", "D3", "D4"}; for(auto&amp; ds : daste){ std::cout « ds;
کلیسای سن دنی یا باسیلیک سن‌دُنی یک کلیسای قرون وسطایی بزرگ است که در شهرستان سن دنی در حومه شمالی پاریس در کشور فرانسه واقع شده‌است. کلیسای سن‌دنی بین سالهای ۱۱۴۰ تا ۱۱۴۴ ميلادی به سبک معماری گوتیک ساخته شده‌است. این کلیسا نه تنها زيارتگاه و جائی برای عبادت و راز و نیاز است، بلکه بنايي سلطنتی بشمار می رفته و پادشاهان فرانسه در آن به خاک سپرده می شدند. اما در جریان انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۳ میلادی، توسط گروهی از انقلابیون به غارت رفت. تاریخچه کلیسای سن دنی. تاریخچه کلیسای سن دنی که نخستين کليسای جامع عظيم
تاریخچه کلیسای سن دنی که نخستين کليسای جامع عظيم پاريس است به نمازخانه‌ای کوچک در قبرستان سن دنی در قرن پنجم ميلادی باز می گردد. در قرن هفتم میلادی، زیارتگاه سن دنی، به دستور و هزینه پادشاه فرانک ها، داگوبرت یکم (Dagobert I) تبديل به کليسای دير سلطنتی می‌شود که به شيوه معماری کارولنژی ساخته می‌شود که وی را در همین مکان به خاک سپردند. اين بنا اختصاص به يادبودهای مقدس سن دنی (دنی شکل فرانسوی ديونوسيوس است) و ساير قديسان داشت. تمامی پادشاهان فرانسه بجز سه نفر از آنان به همراه بسیاری از اعضای خانواده‌های
نفر از آنان به همراه بسیاری از اعضای خانواده‌های سلطنتی فرانسه در کلیسای سن‌ دنی دفن شده‌اند. اجساد برخی از این پادشاهان از صومعه سن ژنوویو به کلیسای سن‌دنی منتقل شده بود. از انجائی که باسیلیک سن‌دنی و مقبره برخی از پادشاهان دفن‌شده در آن، سمبلی از پادشاهی و سلطنت محسوب میشد. امروزه این کلیسا، آرامگاه 43 پادشاه، 32 ملکه و 10 خدمه‌ وفادار فرانسه است. مراحل ساخت. کار ساختمان سن دنی پرهزینه و پیچیده بود و نیاز به منابع ترکیبی کلیسا و دولت داشت. «ابوت سوژه» (۱۱۵۱-۱۰۸۱ م.) در سال ۱۱۳۷ آغاز به بازسازی بنای دير
م.) در سال ۱۱۳۷ آغاز به بازسازی بنای دير نمود. سوژه، راهب بزرگ دير و پشتوانه تاج و تخت دو شاه و همچنين نايب السلطنه فرانسه در مدت غيبت يکي از شاهان به هنگام دومين جنگ صليبی (۱۱۴۷ تا ۱۱۴۹ ميلادی) بود. وی ايوان و نمای غربی را در سال ۱۱۴۰ و جايگاه خوانندگان را نيز در سال ۱۱۴۴ تکميل کرد. او برای سنگ ستون‌های غلامگردش از معدن سنگ پونتوئاز و برای الوار سقف از جنگل ایولین بهره‌برداری کرد. این مصالح را باید از راه زمین و رودخانه می‌بردند که پرهزینه بود و سرعت کمی داشت. گمان می‌رود هر استادکار بنّا چندین صد
کمی داشت. گمان می‌رود هر استادکار بنّا چندین صد سنگ‌تراش و دو یا سه برابر آن باربر استخدام کرده باشد. در نتیجه تلاش برای بهبود فنون ساختمانی لازم برای ساختن تاق‌های تویزه‌دار، به پیشرفت‌هایی در فناوری دست یافتند. به ویژه فناوری جرثقیل‌هایی که با توان طناب و قرقره و چرخ دوقرقرهٔ ترکیبی کار می‌کرد، نقش مهمی داشت. این ابزارها را به راحتی می‌شد نصب کرد و جمع کرد و داربست سبک‌تر به جای آن که روی زمین باشد، از دیوار آویزان بود. بازسازی کلیسا. از انجائی که باسیلیک سن‌دنی و مقبره برخی از پادشاهان دفن‌شده در آن،
سن‌دنی و مقبره برخی از پادشاهان دفن‌شده در آن، سمبلی از پادشاهی و سلطنت محسوب میشد ؛ در جریان انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۳ میلادی، توسط گروهی از انقلابیون به ویران شده و به غارت رفت؛ به طوری که فقط بخش اصلی کلیسا از ساختمان آن باقی ماند. متأسفانه نمای داخلی، مجسمه‌ها و مقبره‌های این بنا نیز آسیب دیدند تا اینکه «اوژن ویوله لودوک» ( Eugène Viollet-le-Duc )، بازسازی بناهای تاریخی صدمه دیده در انقلاب از جمله کلیسای نوتردام و سنت دنیس را در قرن 19 میلادی برعهده گرفت. برج شمالی باسیلیک سنت دنیس نیز بر اثر برخورد با
برج شمالی باسیلیک سنت دنیس نیز بر اثر برخورد با صاعقه در همین دوران خراب شد و سنگ‌های آن را نگه داشتند تا بعداً برای بازسازی برج از همان‌ها کمک بگیرند. شیشه‌های رنگی این کلیسا نیز از دوره‌های مختلفی در تاریخ باقی مانده‌اند و 2 پنجره‌ی گل رز هم در این مکان دیده می‌شود. افسانه کلیسای سن دنی. طبق روایتی قدیمی محل فعلی کلیسای سن دنی , آخرین محلی است که اسقفی به نام « سنت دنیس » که از قدیسان و شهدای مسیحیت در قرن سوم میلادی به شمار می‌رود و بسیاری، او را به عنوان اولین اسقف شهر پاریس می‌شناسند به خطابه پرداخته
اولین اسقف شهر پاریس می‌شناسند به خطابه پرداخته است .سنت دنیس در سال 250 میلادی گردن زده شد. طبق این افسانه او دست از خطابه برنداشته ! ؛ زیرا روایتی در مذهب کاتولیک وجود دارد که می‌گوید پس از گردن زدن او، سنت دنیس سر خود را از زمین برداشت و در حال خواندن خطابه و اندرزگویی، چندین مایل از آنجا فاصله گرفت! مکانی که او تصمیم گرفت توقف کند و در آنجا دفن شود، به یکی از زیارتگاه‌های مهم برای مسیحیت تبدیل شده است؛ بدون شک اگر اسقف سن دنی این مسیر را بدون سر طی کرده، دیگر بهانه‌ای برای زائران باقی نمی‌ماند! مقبره
دیگر بهانه‌ای برای زائران باقی نمی‌ماند! مقبره پادشاهان. تمامی پادشاهان فرانسه بجز سه نفر از آنان به همراه بسیاری از اعضای خانواده‌های سلطنتی فرانسه در کلیسای سن‌دُنی دفن شده‌اند. اجساد برخی از این پادشاهان از صومعه سن ژنوویو به کلیسای سن‌دُنی منتقل شده بود. برخی از مهم‌ترین پادشاهانی که در کلیسای سن‌دُنی دفن شده‌اند، عبارتند از:
صله رَحِم محبت و سلوک داشتن و عشق و علاقه با خویشان و نزدیکان است. «صله» در لغت به معنای احسان و دوستی آمده است و مراد از «رَحِم» خویشاوندان و بستگان می‌باشد. صلهٔ رحم در اسلام. اسلام تحکیم پیوندهای خویشاوندی و استحکام روابط خانوادگی را مورد تأکید و توجه قرار داده و صله رحم و رسیدگی به بستگان را به عنوان یک ارزش الهی واجب کرده است. به گفته سید محمدحسین طباطبایی صله رحم، تنها به رفت‌وآمد و دیدار نیست، همان گونه که قطع رحم، به ترک آمد وشد نیست. هدف از صله رحم برقرار کردن ارتباط و پیوند عاطفی با خویشاوندان است
کردن ارتباط و پیوند عاطفی با خویشاوندان است و این ارتباط از راه‌های گوناگونی امکان‌پذیر است: قطع صله رحم. از دید مسلمانان و طبق روایت‌های مذهبی مسلمانان صله رحم واجب و قطع رحم مطلقاً حرام و از گناهان کبیره است. در اسلام کفر و فسق و همچنین مقابله به مثل دلیلی بر قطع حق رحم نیست. منابع. ۴. گوگل ۱- پیامبر اکرم (ص) در جمعه آخر ماه شعبان در خطبه معروف خویش فرمود: «... و صلوا ارحامکم‏» با خویشان خود پیوند برقرار سازید. ۲- سوره نساء، آیه ۱. ۳- تفسیر نور، محسن قرائتی، ج ۲، ص ۲۷۳. ۴- سوره رعد، آیه ۲۱ و ۲۲. ۵- سوره
ج ۲، ص ۲۷۳. ۴- سوره رعد، آیه ۲۱ و ۲۲. ۵- سوره محمد، آیه ۲۲ و ۲۳. ۶- گناهان کبیره، شهید دستغیب، ج ۱، ص ۱۵۷، ترجمه اصول کافی، ج ۴، ص ۴۵۵. ۷- خالقه از ریشه‏ «خلق‏» به معنای کندن یا از ریشه برکندن است. ۸- ترجمه اصول کافی، ج ۴، ص ۴۶. ۹- گناهان کبیره، ج ۱، ص ۱۶۴، اصول کافی، ج ۲، ص ۱۲۰. ۱۰- وسایل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۱، ص ۳۹۶، حدیث ۱۱. ۱۱- وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۲۸۶، صلة الرحم و قطیعتها، سید حسن طاهری خرم‌آبادی، ص ۷۹. ۱۲- وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۵۴۶. ۱۳- صلة الرحم و قطیعتها، سید حسن طاهری خرم‌آبادی، ص ۴۴. ۱۴-
و قطیعتها، سید حسن طاهری خرم‌آبادی، ص ۴۴. ۱۴- عرفی، یعنی فهم عمومی و عرف یعنی مردم، یا عموم مردم، یا فهم عموم مردم. ۱۵- جمعی از علما و فقهای بزرگوار چون شیخ طوسی (ره) در کتاب خلاف و مبسوط و ابن ادریس در سرائر، علامه مجلسی در بحار الانوار و… این نظریه را اختیار کرده‌اند. شهید ثانی (زین الدین الجبعی العاملی ۹۱۱–۹۶۵ ه‍.ق) می‌فرماید: اصحاب در اینکه مراد از قرابت و ارحام چه کسانی است؟ نظرهای مختلفی دارند. چون در شناخت آن نص و روایت‌خاصی وارد نشده است، ولی اکثر اصحاب معتقدند که شناخت ارحام و اقارب بستگی به نظر
اصحاب معتقدند که شناخت ارحام و اقارب بستگی به نظر عرف دارد. (صلة الرحم و قطیعتها، ص ۸۵) ۱۶- بحار الانوار، ج ۷۴، ص ۱۱۱. ۱۷- صلة الرحم و قطیعتها، ص ۴۸. ۱۸- وسائل الشیعه، ج ۱۱، ص ۱۷۵. ۱۹-ترجمه اصول کافی، ج ۴، ص ۴۸. ۲۰- بحار الانوار، ج ۷۴، ص ۹۳. ۲۱- همان، ص ۹۴. ۲۲- همان. ۲۳- همان، ص ۱۰۰. ۲۴- همان، ص ۱۱۴. ۲۵- همان، ص ۹۴.
دانشگاه زوریخ یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در زوریخ واقع در شمال سوئیس است که در سال ۱۸۳۳ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. دانشگاه زوریخ، با بیش از ۲۶٬۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلی، بزرگ‌ترین دانشگاه در کشور سوئیس محسوب می‌شود. اکنون این دانشگاه دارای دانشکده‌های هنر، اقتصاد، حقوق، علوم پزشکی، دام‌پزشکی، علوم کاربردی، الهیات و فلسفه است. رتبه‌بندی. بر اساس رتبه‌بندی موسسه QS در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۷۶ دانشگاه‌های جهان و سوم سوئیس قرار دارد. همچنین در رده‌بندی مؤسسه تایمز این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ در رتبه
مؤسسه تایمز این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ در رتبه ۹۰ دانشگاه‌های جهان قرار گرفته است. دانشکده‌ها. دانشکده‌های دانشگاه زوریخ عبارتند از: دانش‌آموختگان مشهور. تاکنون ۶ نفر از دانش‌آموختگان دانشگاه زوریخ موفق به دریافت جایزه نوبل شده‌اند.
میر سید علی، (زادۀ هرات) نگارگر ایرانی در مکتب تبریز دوم است. او بعد از اینکه از طریق همایون شاه به هند مهاجرت کرد، هنر نگارگری ایرانی را نیز به آنجا برد و مسئولیت ارتقای سبک نگارگری گورکانی در زمان اکبر شاه را داشت. سفر میرسیدعلی به هند. نصیرالدین همایون فرزند بابر از پادشاهان سلسلۀ بابریۀ هند، در طول سفر یکساله خود به ایران که در دربار شاه تهماسب پناهنده شده بود، از شاه اجازه خواست تا میرسیدعلی را با خود به هند ببرد ولی شاه تهماسب موافقت نکرد، اما این هنرمند به همراه دیگر هنرمند ایرانی عبدالصمد شیرین‌قلم
به همراه دیگر هنرمند ایرانی عبدالصمد شیرین‌قلم دریافته بودند که اگر به هند بروند مورد توجه و احترام همایون‌شاه قرار خواهند گرفت. هر دو در افغانستان به خدمت همایون شاه رسیدند، اما همایون در کابل نفوذ گسترده‌ای نداشت تا اینکه به دهلی بازگشت. همایون در دهلی در محوطۀ قلعه‌کهنه (پورانا قلعه) کتابخانه‌ای ساخت که مرکز و مرجع ادیبان و هنرمندان و عالمان دربارش بود، کارهای هنری نیز تحت ریاست میرسیدعلی دراین محل تمرکز یافت. همایون پسرش اکبرشاه را تشویق می‌کرد تا در مکتب میرسیدعلی نقاشی را فراگیرد و خود نیز همراه
مکتب میرسیدعلی نقاشی را فراگیرد و خود نیز همراه فرزند تحت تعلیم استاد که در این زمان پیر شده بود قرار گرفت.
تکیه بر باد فیلمی به کارگردانی داریوش فرهنگ، نویسندگی فریدون فرهودی و تهیه‌کنندگی عبدالله علیخانی، حسین فرح بخش و رضا بانکی محصول سال ۱۳۷۸ است. این فیلم در مهر ۱۳۷۹ بر روی پرده سینما رفت. این فیلم بازسازی فیلم "مکانی در آفتاب" است. خلاصه فیلم. سينا، جوانی جنوبی، برای يافتن یک شغل مناسب به تهران می‌آيد و به ليلا نامزدش قول می‌دهد پس از آن كه كارش رونق گرفت به زادگاهش، خرمشهر بازگردد. سينا در تهران در كارخانه مرد پولداری به نام فرجامی كار می‌كند و به زودی به دليل صداقت و پشتكارش مورد توجه قرار می‌گيرد. مرجان،
صداقت و پشتكارش مورد توجه قرار می‌گيرد. مرجان، دختر فرجامی كه از وجود نامزد سينا بی‌خبر است، به تدريج شيفته سينا می‌شود. سينا در نامه‌هایی كه برای ليلا می‌فرستد، از كار خود اظهار رضايت می‌كند، ولی تاريخ بازگشت را اعلام نمی‌كند. ليلا به طور ناگهانی به تهران می‌آيد و سينا كه موضوع نامزدش را به كسی در تهران نگفته او را به يک مسافرخانه می‌برد. ليلا به سينا می‌گويد كه از او سه ماهه حامله است و بايد هرچه زودتر با او ازدواج كند. سينا كه معتقد است برای ازدواج كردن با او فرصت بيشتری می‌خواهد، ليلا را به يک مركز
با او فرصت بيشتری می‌خواهد، ليلا را به يک مركز غيرقانونی سقط جنين می‌برد، ولی به دليل سر رسيدن مأموران، با ليلا فرار می‌كند. سينا كه از طرفی دلباخته مرجان نيز هست، با او و خانواده‌اش به شمال می‌رود ولی به ليلا می‌گويد برای انجام كاری به شمال خواهد رفت. دروغ سينا به زودی فاش می‌شود و ليلا به دنبال او روانه شمال می‌شود. ليلا و سينا در یک قايق تفريحی سوار می‌شوند و در ميان راه مشاجره لفظی بين آنها رخ می‌دهد و ليلا به طور ناگهانی در آب می‌افتد. سينا به دنبال ليلا خودش را به آب می اندازد ولی او را نمی‌يابد. پس
خودش را به آب می اندازد ولی او را نمی‌يابد. پس از چندی سينا به اتهام قتل محاكمه و به جرم قتل عمد به مرگ محكوم می‌شود. در حالی كه مادرش و نيز مرجان مطمئن هستند كه او بی‌گناه است... جشنواره‌ها. فیلم "تکیه بر باد" در سومین دوره جشن خانه سینما (۱۳۷۸) در بخش فیلم‌های بلند و در پنجمین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۰) در نمونه فیلم (آنونس) حضور داشته‌است. همچنین این فیلم در دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان (۱۳۷۹) در دو بخش سینمای اجتماعی و سینماگران خوزستان شرکت کرده‌است.
ویلیام کاکستون (زادهٔ حدود ۱۴۲۲ - درگذشته حدود ۱۴۹۲) نخستین ناشر و چاپخانه‌دار انگلیسی بود. او همچنین کار ترجمهٔ آثار فرانسوی‌ای که به چاپ می‌رساند را خودش عهده‌دار بود. زندگی‌نامه. ویلیام کاکستون در حدود ۱۴۲۲ در احتمالاً تنتردن در ویلد کنت زاده شد. او در ابتدا به کار تجارت لباس در لندن مشغول بود اما در ۱۴۴۱ به بروژ رفت و تا ۱۴۷۰ در آنجا ماند. او سپس در ۱۴۷۱ به کلن رفت و احتمالاً کار چاپ را در مدت ۲ سالی که در آنجا بود آموخت. دیری نپایید که کاکستون نخستین کتاب انگلیسی‌زبان با عنوان «مجموعه تواریخ تروآ» را
انگلیسی‌زبان با عنوان «مجموعه تواریخ تروآ» را که خود از فرانسه به انگلیسی برگردانده بود در ۱۴۷۵ به چاپ رساند. او سپس در ۱۴۷۶ به انگلستان بازگشت و انتشاراتی خود را در وست‌مینستر راه‌اندازی نمود. کاکستون در ۱۴۷۶ حکایت‌های کنتربری (اثر جفری چاوسر) و سپس در سال ۱۴۷۷ «سخنانی از فیلسوفان» را به چاپ رساند که نخستین کتاب چاپ انگلستان شناخته می‌شوند. همچنین در ۱۴۸۵ اثر سر توماس مالوی «مرگ شاه آرتور» را چاپ کرد با این حال از نظر شخصی اعتقادی به آن نداشت و خوانندگانش را تشویق می‌کرد که در صحت آن‌ها همچون او مشکوک
را تشویق می‌کرد که در صحت آن‌ها همچون او مشکوک باشند "شما آزاد هستید که روایت مالوی را بپذیرید یا رد کنید» کاکستون در حدود صد عنوان کتاب را به چاپ رساند و قصه‌های کنتربری تنها یک سوم از آنها به صورت نسخه‌های کامل یا بخشی از اثر اصلی برجای مانده است. ویلیام کاکستون در حدود ۱۴۹۲ در لندن درگذشت.
کنسول‌ها (به لاتین: consules، «کسانی که مشترکاً تصمیم می‌گرفتند») دو کلانتر در جمهوری روم بودند که هرساله انتخاب می‌شدند و مشترکاً اقتدار عالی مدنی و نظامی را اعمال می‌کردند. منصب کنسولی پس از دیکتاتور مهم‌ترین منصب کلانتری در جمهوری محسوب می‌شد. پولیبیوس آن را چنین وصف می‌کند: این منصب در ۵۰۹ قبل از میلاد با خلع لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و براندازی رژیم پادشاهی و تأسیس جمهوری روم ایجاد شد. نخستین دو کنسولی که این منصب را عهده‌دار شدند تمامی اقتدار و نشان‌های پادشاهان رژیم سابق را به ارث بردند، جز اینکه تنها
پادشاهان رژیم سابق را به ارث بردند، جز اینکه تنها یکی از آن دو فاشیس حمل می‌کرد، با این هدف که از خوف و وحشت ناشی از دیدن دو فاشیس جلوگیری کنند. کنسولان هرساله تعویض می‌شدند و مجمعی به‌نام مجمع کنتوریاها آنان را برمی‌گزید. مونتسکیو، نویسندهٔ فرانسوی، در فصل اول کتاب "ملاحظاتی درباب علل عظمت و انحطاط روم" می‌گوید که انتخاب هرسالهٔ کنسولان یکی از اسباب عظمت روم بوده است، چراکه کنسول، با آگاهی از اینکه در پایان سال تغییر می‌کند، همواره کمر به خدمت‌گزاری می‌بست و برای تحصیل نام نیک تلاش می‌کرد و شور و عشق خدمت
و برای تحصیل نام نیک تلاش می‌کرد و شور و عشق خدمت جانشین تن‌آسانی و ستمگری شاهان شده بود. در دوران امپراتوری روم، منصب کنسولی ابقا شد امّا انتصاب در اختیار امپراتور قرار گرفت و پس از تأسیس کنستانتینوپل، یک کنسول برای امپراتوری روم غربی و یکی هم برای امپراتوری روم شرقی انتخاب می‌شد، و این روند در روم حتی پس از سقوط امپراتوری روم غربی تا ۵۳۴ (پادشاهی استروگت‌ها) میلادی پابرجا ماند و در امپراتوری روم شرقی نیز تا ۵۴۱. ریشهٔ واژه. این واژه از نام خداوندگار کنسوسمشتق می‌شود، خدایی که «مشاوره می‌داد»؛ کاری که این
می‌شود، خدایی که «مشاوره می‌داد»؛ کاری که این دو کلانتر ارشدِ جمهوری باید انجام دهند. اهمیت این منصب چنان بود که در گاه‌شماری رومی هرسال را به‌نام کنسول‌های انتخابیِ آن سال می‌شناختند. شرایط و صلاحیت. در کورسوس هونوروم منصب کنسولی هدفی نهایی بود که رومیان جاه طلب آنرا تعقیب می‌کردند. در طول دوران جمهوری، با انتشار "Lex Villia annalis" در سال ۱۸۰ قبل از میلاد، حداقل سن برای انتخاب به عنوان کنسول برای پاتریسی‌ها ۴۰ سال و برای پلبی‌ها ۴۲ سال تعیین شد؛ در حالی که قبل از آن انتصاباتی به این سِمت در سنین بسیار
که قبل از آن انتصاباتی به این سِمت در سنین بسیار پائینتر هم رخ داده بودند، برای نمونه مارکوس والریوس کورووس در ۳۴۹ قبل از میلاد تنها در ۲۳ سالگی برای اولین بار کنسول شد و در ۴۰ سالگی برای چهارمین بار این منصب را عهده‌دار شد. همچنین پس از انتشار قانون "Lex Villia annalis" استثناهایی بر قانون نامبرده دیده شد، برای نمونه اسکیپیو امیلیانوس در ۳۸ سالگی کنسول شد، گنئو پومپه کبیر در ۳۶ سالگی، و گایوس ماریوس جوانتر در ۲۶ (یا ۲۸) سالگی. در دوران امپراتوری، زمانی که این منصب دیگر تقریباً تمامی کارکرد عملی اش را از
این منصب دیگر تقریباً تمامی کارکرد عملی اش را از دست داده بود، منصب کنسولی بدون اعمال قانون محدودیت سنی واگذار می‌شد. به همان طریق، بر مبنای "Lex Villia annalis" می‌بایستی دوره ای حداقل ۱۰ساله بگذرد تا انتخاب مجدد به کنسولی ممکن شود، محدودیتی که تا قبل از آن سابقه نداشت و البته بارها در اواخر دوران جمهوری نادیده گرفته شد: از گایوس ماریوس ــ که شش مرتبه در هشت سال به مقام کنسولی دست یافت ــ گرفته تا گایوس یولیوس سزار ــ که چهار مرتبه در پنج سال به این مقام نائل آمد. کنسول‌ها توسط مردمی که در مجمع چنتوراتا
نائل آمد. کنسول‌ها توسط مردمی که در مجمع چنتوراتا گردآمده بودند انتخاب می‌شدند. در دوران جنگ، اولین ملاک در انتخاب کنسول همانا توانایی‌های نظامی و اشتهار وی بود، امّا در تمامی مواردْ انتخاب وی مفهومی سیاسی بود. در ابتدا تنها پاتریسی‌ها می‌توانستند کنسول شوند. با قانون موسوم به Leges Liciniae Sextiae (در ۳۶۷ قبل از میلاد) پلبی‌ها هم حق انتخاب یک کنسول را بدست آوردند؛ اولین کنسول از طبقه پلبی‌ها لوسیوس سکستیوس لاترانوس (در ۳۶۶ قبل از میلاد) بود. اقتدارات. دو کنسول در میان کلانترهای جمهوری روم بالاترین درجه
کنسول در میان کلانترهای جمهوری روم بالاترین درجه را داشتند. با اقتدار خود تمامی امور عامه را اداره می‌کردند، از جمله معرفی سفیران بیگانه به سنا. در واقع، هیچ‌یک از قدرت‌ها، نه قدرت انحصاری سنا و نه دیگر کلانترها، مافوق دو کنسول نبودند. پس از انتخابشان به عنوان کنسول، "ایمپریوم" را از مجمع دریافت می‌داشتند. می‌توانستند امور عمومی را جهت بحث و بررسی در سنا مطرح کنند. کنسول‌ها نشست‌های سنا و مجامع شهروندی-مردمی را تشکیل داده و بر آن‌ها ریاست می‌کردند، و دارای مسئولیت اجرای سیاست‌ها و قوانین مصوب نهادهای
مسئولیت اجرای سیاست‌ها و قوانین مصوب نهادهای نامبرده بودند. پولیبیوس می‌گوید: همچنین اقتدار تام بر سربازان خود داشتند و می‌توانستند هریک از سربازان را تنبیه کنند؛ نیز از سوی سنا به آنان منابع مالی کافی اهدا می‌شد تا ارتش‌های خود را اداره و هدایت کنند، و مختار بودند هر مقدار از خزانه عمومی (بیت المال) که صلاح می‌دانند را خرج کنند، و برای همین یک "کوایستور اوربانوس" آنان را همراهی می‌کرد که از فرامینشان کاملاً اطاعت می‌کرد. به هنگام ترک منصب، کنسول‌ها مؤظف بودند گزارش اقدامات خود را به مردم بدهند. طول مدت.
گزارش اقدامات خود را به مردم بدهند. طول مدت. مبارزات انتخاباتی یکسال زودتر در تابستان برگزار می‌شدند، ژولیوس سزار در ژوئیه ۶۰ قبل از میلاد برای سال ۵۹ق. م انتخاب شد و برای همین ناچار شد تریومف را رها کند تا بدون ارتش در روم حاضر شود. دو کنسول نام‌بخش بودند، به گونه ای که سال خدمتشان با نام آنان شناخته می‌شد. برای نمونه سال ۵۹ق. م برای رومیان سال «کنسولی سزار و بیبولوس» شناخته می‌شد، چرا که دو کنسول عبارت بودند از ژولیوس سزار و مارکوس کالپورنیوس بیبولوس(البته جناح سزار چنان تسلط یافت که بیبولوس نتوانست
جناح سزار چنان تسلط یافت که بیبولوس نتوانست وظایف خود را به درستی انجام دهد به طوری که آن سال را به شوخی سال «کنسولی ژولیوس و سزار» نامیدند). اگر یک کنسول در طول مدت کنسولی اش فوت می‌شد (اتفاقی که وقتی کنسول‌ها در هنگام نبرد در خط مقدم ارتش بودند چندان بعید نبود)، یا از منصبش برکنار می‌شد، شخص دیگری توسط مجمع چنتوراتا انتخاب می‌شد که «"کنسول سوفکتوس"» نامیده می‌شد، تا باقی دوران زمامدای کنسول متوفی را تکمیل کند. کنسولی که در آغاز سال انتخاب می‌شد را «"کنسول اوردیناریوس"» می‌نامیدند که پرستیژ بیشتری نسبت به
اوردیناریوس"» می‌نامیدند که پرستیژ بیشتری نسبت به کنسول سوفکتوس داشت، تا حدی بدین خاطر که سال را به نام کنسول اوردیناریوس نام گذاری می‌کردند. زمانی که دوره زمامداری به پایان می‌رسید، عنوان افتخاری «consulare» را در سنا حفظ می‌کرد، اما باید ده سال منتظر می‌ماند تا بتواند دوباره به کنسولی انتخاب شود. تاریخی که کنسول‌ها منصب را برعهده می‌گرفتند تفاوت می‌کرد. از سال ۲۲۲ ق. م تا ۱۵۳ ق. م آنان در ۱۵ مارس سِمت را عهده‌دار می‌شدند؛ از ۱۵۳ ق. م بدین سوی این تاریخ به اول ژانویه تغییر یافت. اقتدارات فوق‌العاده. در
به اول ژانویه تغییر یافت. اقتدارات فوق‌العاده. در موارد استثنائی، کنسول‌ها می‌توانستند از سوی سنا اختیار و قدرت مطلق بگیرند. این قدرت اعطایی را "فرمان نهایی سنا برای دفاع از جمهوری" یا به لاتین "senatus consultum de re publica defendenda" می‌نامیدند؛ در دوران کنسولی سیسرون پس از توطئه کاتیلینا علیه جمهوری، نام این قدرت اعطایی را "senatus consultum ultimum" گذاشتند که فرمول آن به شرح زیر بود: فرمول بالا در موارد معدودی مورد استفاده قرار گرفت: یادداشت. . به انگلیسی: Magistrate، به ایتالیایی: Magistrato، به
انگلیسی: Magistrate، به ایتالیایی: Magistrato، به عربی: رجل القضاء؛ می‌شود آنرا به «دادرس» هم ترجمه کرد. . "Consus"، پلوتارک همچنین گفته که رومیان به شوراها و مجامع تبادل نظر خود "Concilium" می‌گویند که از همین نام آمده‌است. . Marcus Valerius Corvus . Lucius Sextius Lateranus . Marcus Calpurnius Bibulus . به لاتین: consul suffectus، به انگلیسی: suffect consul . consul ordinarius، به انگلیسی: ordinary consul . به لاتین: tribunus militum، به انگلیسی: military tribune. تریبون نظامی یک درجه افسری در ارتش روم