payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درد بیهوده عشق نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال های ۱۵۹۲-۱۵۹۰ نوشته شده‌است. شکسپیرشناسان عموماً از این نمایشنامه به عنوان اولین کمدی وی یاد می‌کنند. ماخذ نمایشنامه. ماخذی برای این اثر شناسایی نشده‌است. احتمالاً وقایع معاصر، به ویژه حرف‌های درباری و روابط دیپلماتیک انگلیسی-فرانسوی توسط شکسپیر برای نوشتن این نمایشنامه مورد استفاده قرار گرفته‌است. شخصیت‌های نمایش. این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای هفده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از: محل وقوع حوادث
شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. یک سرزمین پادشاهی قدیمی در شمال اسپانیا و جنوب فرانسه به نام ناواره. خلاصه‌ای از نمایشنامه. فردیناند پادشاه ناواره ناگهان اراده کرده‌است که به جای تفریحات معمولی و همیشگی درباری، کاخ خود را به صورت آکادمی برای کسب علم و دانش درآورد. در مجلس عیشی که در کاخ برگزار می‌شود سرانجام میعاد بسته می‌شود که در مدت سه سال مردان دربار جز مطالعه و روزه گرفتن و فقط سه ساعت خواب در شبانه روز کار دیگری انجام ندهند؛ و از همه مهم‌تر با هیچ زنی حرف نزنند؛ ولی...
کمدی اشتباهات نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۴-۱۵۹۲ نوشته شده‌است. ماخذ نمایشنامه. نمایشنامه کمدی لاتینی "مناخمی" یا "دوقلوها" اثر پلاتوس ماخذ اصلی است. تشابه دو خدمتکار دوقلو و اربابان دوقلو و همچنین پرده سوم نمایشنامه، احتمالاً از نمایش "آمفیترو" که باز اثر دیگری از پلاتوس است اقتباس شده‌است. شخصیت‌های نمایش. این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای سیزده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. شهر افه سوس. خلاصه‌ای از
وقوع حوادث نمایشنامه. شهر افه سوس. خلاصه‌ای از نمایشنامه. به دلیل دشمنی طولانی بین اهالی دو شهر افه سوس و سیراکیوس در روم غربی، اژئون که بازرگانی مسن و اهل سیراکیوس است در سفر به شهر رقیب و دشمن به وسیله مردان سولینوس دستگیر و محکوم به مرگ می‌شود. هنگامی که اژئون در حضور دوک است با تعریف زندگی غم آلود و پردرد خود احساس ترحم دوک را برمی‌انگیزد و از او یک روز مهلت می‌گیرد تا پولی را که برای فدیه و آزادسازی او مقرر شده‌است فراهم کند... ودر نهایت این تجر به پسرش می‌رسد و آذادی خود را میابد وغلامان که دوتا
پسرش می‌رسد و آذادی خود را میابد وغلامان که دوتا برادر است نیز یک دیگر را پیدا می‌کند.
دو نجیب‌زاده ورونایی نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۴–۱۵۹۲ نوشته شده‌است. مآخذ نمایشنامه. داستان درگیری «پروتئوس-جولیا» نزدیک‌ترین تطابق را با درگیری‌های دو شخصیت «فلیکس-فلیسمنا» در رمان "دیانا انامورادا"، اثر عاشقانه اسپانیایی نوشته خورخه دو مونته مایر در سال ۱۵۸۲ دارد. برای بقیه نمایشنامه تطابق دیگری پیدا نشده‌است، اما رفاقت بین رقبا در مثلث‌های عشقی در ادبیات رنسانس متداول بوده‌است. شخصیت‌های نمایش. این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای سیزده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر
تدوین شده و دارای سیزده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. ورونا، میلان و بیشه‌ای نزدیک مانتوآ. خلاصه‌ای از نمایشنامه. پروتئوس و والنتاین دو جنتلمن جوان از اهالی ورونا که سال‌ها دوستان خوب و معتمد هم بوده‌اند با مسافرت والنتاین به میلان و دربار امپراتور از هم جدا می‌شوند. پروتئوس که عاشق ژولیای آسمانی است در شهر باقی می‌ماند تا شاید به کام دل برسد. پروتئوس نزدیک است که به کام دل خود برسد که به وسیله پدرش که از ماجرا باخبر شده و معتقد است که "برای
پدرش که از ماجرا باخبر شده و معتقد است که "برای مرد هیچ خوبی ندارد که در جوانی سیروسفر نکند" به دنبال والنتاین به میلان فرستاده می‌شود…
ماریا استلا مارتینز کارتاز دو پرون (زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۳۱)، که بیشتر با نام ایزابل مارتینز دو پرون یا ایزابل پرون یا ایزابلیتا شناخته می‌شود، رئیس‌جمهور سابق آرژانتین است. او همچنین سومین همسر رئیس‌جمهور سابق آرژانتین خوآن پرون نیز بوده‌است. زندگی. ماریا استلا مارتینز دختر کوچک کارملو مارتینز و ماریا خوزفا کارتاس در ۴ فوریه ۱۹۳۱ در لاریوخا در یک خانواده متوسط به دنیا آمد. پدر او کارمند یک بانک در بوئنوس آیرس بود دوران بچگی او هم در بوئنوس آیرس سپری می‌شود جایی که او درس خواند و رقصیدن یادگرفت. سپس او در سال
که او درس خواند و رقصیدن یادگرفت. سپس او در سال ۱۹۳۸ پدرش را از دست داد او خیلی زود در کلاس پنجم مدرسه را رها کرد و در سال‌های ۱۹۵۰ به عنوان یک رقاص کلوب‌های شبانه شروع به کار کرد. در واقع نام ایزابل نام هنری اوست سپس او به استخدام یک شرکت رقص درآمد برای اجرای برنامه در کشورهای آمریکای لاتین در سال ۱۹۵۵ در حال اجرای یک برنامه در یک کاباره جایی که او به نام هنری ایزابل گومز معروف شد او در پاناما بود که با همسر آینده‌اش خوآن پرون آشنا شد کسی که به آنجا تبعید شده بود سپس آنها با هم زندگی کردن در کشورهای دیگری
بود سپس آنها با هم زندگی کردن در کشورهای دیگری مثل ونزوئلا، پاناما، جمهوری دومینیکن و در نهایت اسپانیا جایی که با هم ازدواج کردند در سال ۱۹۶۱ سپس در سال ۱۹۶۵ به آرژانتین بر می‌گردد به عنوان نماینده شخصی پرون برای اینکه از عهده پدیده نیوپرونیسو براید در دوران حکومت هکتور خوزه کامپورا در ۲۰ ژوین ۱۹۷۳ پرون به آرژانتین برگشت کمی بعد کامپورا در یک ملاقات وعده انتخابات آزاد را داد سپس جانشین او انتخابات ریاست جمهوری و معاون ریاست جمهوری را برگزار کرد در ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳ پرون برنده انتخابات شد و همسرش ایزابل هم به
۱۹۷۳ پرون برنده انتخابات شد و همسرش ایزابل هم به عنوان معاون رئیس‌جمهور برنده آرا شد اما در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ پرون درگذشت و ایزابل عهده‌دار مقام ریاست جمهوری شد. در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴ به عنوان معاون رئیس‌جمهوری آرژانتین وارد عرصه قدرت شد و بعد از مرگ رئیس‌جمهور خوآن پرون که شوهر او بود به عنوان رئیس‌جمهور آرژانتین انتخاب شد و در دوران او بود که در روز چهارشنبه ۲۴ مارس ۱۹۷۶ کودتای نظامی علیه او شکل گرفت. و سپس در زمان سازماندهی مجدد ملی او به‌طور غیرقانونی برای چند سال دستگیر شد. سپس در سال ۱۹۸۱ آزاد شد و به اسپانیا
دستگیر شد. سپس در سال ۱۹۸۱ آزاد شد و به اسپانیا رفت؛ جایی که به زندگی ادامه داد. در سال ۲۰۰۷ یک قاضی آرژانتینی دستور توقیف ایزابلیتا و استرداد او را به آرژانتین صادر کرد جرم وی سر به نیست کردن یک فعال در سال ۱۹۷۶ در شرایطی که ناپدید شدن او مجاز اعلام شد بر اساس حکم امضا شده ایزابلیتا سپس در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷ او در نزدیکی منزلش در اسپانیا دستگیر شد ولی دادگاه اسپانیا متعاقباً از استرداد او به آرژانتین امتناع کرد.
رؤیای شبِ نیمۀ تابستان ("A Midsummer Night's Dream") نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۶–۱۵۹۴ نوشته شده‌ است. مأخذ نمایشنامه. برای این نمایشنامه مأخذ واحدی شناسایی نشده‌است، اما عناصر گوناگون تشکیل دهنده‌اش موضوعات شناخته شده‌ای هستند. داستان مرکزی شاه و ملکه پریان تسئوس و هیپولیتا در «حکایت شوالیه» اثر چاوسر است؛ همچنین نشانه هایی از اثر «زندگی‌ها» از پلوتارک در این نمایشنامه وجود دارد. طرح اصلی عاشقانه (مسیر ناهموار عشق واقعی) از شیوه نمایشی عصر الیزابت پیروی می‌کند. عنصر پری و
شیوه نمایشی عصر الیزابت پیروی می‌کند. عنصر پری و فرشته نیز به فولکلور و هم به ادبیات افسانه‌های دیرین برمی‌گردد. سرانجام، «کمدی/ تراژدی» پیراموس و تیسبی نیز وجهی از حکایت کلاسیک و معروف «مسخره بازی‌های اوید» است که در «حماسه زنان خوب» اثر چاسر نیز بازگو شده‌است. شخصیت‌های نمایش. این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای بیست‌ویک شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت‌ اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. آتن و بیشه‌ای در حومه آن. خلاصه‌ای از نمایشنامه. تسئوس، دوک آتن، قرار است ماه آینده،
از نمایشنامه. تسئوس، دوک آتن، قرار است ماه آینده، چله تابستان، شبی که ماه قرص کامل است با هیپولیتا ازدواج کند؛ بنابراین تسئوس به فیلوسترانه رئیس تشریفات و جشن و سرورهای خود فرمان می‌دهد برنامه‌ای بریزد تا آن شب "جوانان آتنی واقعاً به عیش و نوش پردازند. " اما تمام جوانان آتنی از این موضوع خوشحال نیستند. لیساندر و دیمیتریوس که از کودکی با هم دوست بوده‌اند، هردو عاشق هرمیای زیبا و ریزه میزه، دختر همسایه‌شان، هستند و مسئله غامضی دارند. اژئوس پدر هرمیا دو پا را در یک کفش کرده که دخترش باید شب عروسی دوک و در
را در یک کفش کرده که دخترش باید شب عروسی دوک و در حضور دوک با دیمیتریوس ازدواج کند، وگرنه هرمیا را می‌کشد یا به معبد کاهنان می‌فرستد که تا آخر عمر همان‌جا بماند، حال آنکه هیچ‌کس در آن محله آتن نیست که نداند هرمیا از بچگی عاشق لیساندر بوده‌است…
رام کردن زن سرکش نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۷–۱۵۹۴ نوشته شده‌است. بسیاری از منتقدان رام کردن زن سرکش را جنسیت‌زده، زن‌ستیز، وحشیانه و زننده می‌خوانند. کارگردانان امروزی برای آنکه نمایش را به سلیقه مخاطبان امروزی نزدیک کنند و از وجه مردسالارانه آن بکاهند، بسیار تلاش می‌کنند. جورج برنارد شاو در مورد رام کردن زن سرکش می‌گوید: ((هیچ مردی نیست که شعور احساسی داشته باشد و در حضور زنی به تماشا این نمایش بنشیند و از آن تصویر خداگونه ای که در شرط بندی پایان نمایش از مرد کشیده
ای که در شرط بندی پایان نمایش از مرد کشیده می‌شود و نطقی که در دهان خود زن (کاترینا) گذاشته می‌شود، عرق شرم نریزد)). در اواخر قرن نوزدهم با جنبش آزادی بخش زنان کارگردانان نیز از راه‌های مختلف مثل تغییر پایان اثر یا اتکا به بازی بازیگران سعی کردند تم برتری مرد را تا حدودی از بین ببرند ولی نطق پایانی کاترینا چنان طولانی و زننده است که تلاش‌ها بی ثمر می‌ماند. (shrew) در لغت‌نامه آکسفورد به معنا زن بدزبان و غوغایی آمده‌است ولی در گذشته معانی دیگری نیز داشته‌است. اصل واژه به هرگونه حیوانی از حشره خواران اشاره
اصل واژه به هرگونه حیوانی از حشره خواران اشاره دارد و تا سال 725 میلادی در زبان انگلیسی باستان با این معنی ضبط شده‌است. از نیمه قرن 13 به معنای مرد اهریمنی، بدذات یا بداندیش و در اواخر قرن 14 به معنای ابلیس به کار می‌رفته‌است. نخستین کاربرد این واژه برای (زن بدزبان و غوغایی)در موخره قصه بازرگان جفری چاوسر یافت می‌شود که تا به امروز نیز به این معنا برجای مانده‌است. در زبان فارسی نزدیکترین واژه به (shrew)واژه سلیطه است که در لغت نامه دهخدا به (زن دراز زبان، چیره بر شوی، غوغایی و فتنه انگیز) معنی شده‌است.
چیره بر شوی، غوغایی و فتنه انگیز) معنی شده‌است. مأخذ نمایشنامه. شکسپیر در رام کردن زن سرکش از (Induction) یا همان صحنه مقدماتی استفاده می‌کند. صحنه مقدماتی مانند مقدمه‌ای عمل می‌کند که از داستان خود نمایشنامه جدا است و هیچ ربطی به وقایع اصلی ندارد. در رام کردن زن سرکش این صحنه اولیه به کریستوفر و حیله‌ای که برای او راه اندازی شده‌است، می‌پردازد. مشخص نیست شکسپیر برای استفاده از این مقدمه از کدام اثر یا نویسنده الهام گرفته‌است ولی تم فریب دادن یک فرد عادی به اینکه او اشراف زاده‌ای نجیب است در بسیاری از اثار
اینکه او اشراف زاده‌ای نجیب است در بسیاری از اثار آن دوره دیده می‌شود. برای مثال در (شب‌های عربی) هارون الرشید همان حیله را برای مردی که در کوچه‌ای به خواب رفته‌است به کار می‌برد. (شب‌های عربی) تا اواسط قرن هجدهم به انگلیسی ترجمه نشده‌است ولی امکان دارد شکسپیر آن را تحت عنوان ادبیات شفاهی از دیگران شنیده باشد. درمورد داستان پتروکیو و کاترینا تاثیرات احتمالی مختلفی وجود دارد ولی منبع خاص و مشخصی وجود ندارد. عناصر اصلی روایت در داستان 35 کتاب اسپانیایی قرن چهاردهم Libro de los ejemplos del conde Lucanor y de
Libro de los ejemplos del conde Lucanor y de Patronio اثر دون خوان مانوئل وجود دارد که درباره مرد جوانی است که با "زنی بسیار قوی و آتشین" ازدواج می‌کند. این متن در قرن شانزدهم به انگلیسی ترجمه شده بود، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که شکسپیر از آن استفاده کرده باشد. در آن دوران داستان زن سرسختی که توسط مردی رام می شد بسیار رایج و شناخته شده بود. مثلا در داستان‌های کانتربری اثر جفری چاوسر، همسر نوح هم زنی سرکش بود. برپایه متن‌های تاریخی به جا مانده زنتیپی، همسر سقراط نیز زنی سرسخت بوده‌است. به طور کلی شخصیت‌هایی
نیز زنی سرسخت بوده‌است. به طور کلی شخصیت‌هایی این گونه در ادبیات قرون وسطی ،فوکلور و نمایش‌های مسخره‌ای عامه پسند هم قبل و هم در دوران زندگی شکسپیر دیده می‌شوند. در سال 1964 ریچارد هاسلی، پیشنهاد کرد که منبع اصلی نمایشنامه ممکن است تصنیف ناشناس "A merry jeste of a shrewde and curst Wyfe, lapped in Morrelles Skin, for her good behauyour" باشد. تصنیف مانند رام کردن زن سرکش در مورد ازدواجی است که مرد باید زن سرکش خود را رام کند همچنین مثل نمایشنامه با دو خواهر روبرو هستیم که خواهر کوچکتر زن ایده آل است ولی
روبرو هستیم که خواهر کوچکتر زن ایده آل است ولی خواهر بزرگتر به دلیل آموزش‌های مادر سرکش خود می‌خواهد مردان را زیر سلطه خود درآورد. در نهایت خواهر سرکش به خانه در حالتی بسیار مطیع برمی گردد و درمورد خوبی‌های زن مطیع به خواهر کوچکتر خود سخن می گوید. شیوه‌هایی که این مرد برای رام کردن به کار می‌برد از نمایشنامه شکسپیر خشن تر است و او همسر خود را با میله کتک می‌زند. در سال 1966 یان هارولد برونوند استدلال کرد که منبع اصلی نمایشنامه منابع ادبی نیست بلکه سنت شفاهی و داستان‌های عامیانه است.او استدلال کرد که داستان
و داستان‌های عامیانه است.او استدلال کرد که داستان پتروکیو/کاترینا نمونه‌ای از نوع 901 ("مجتمع رام کردن") در سیستم طبقه‌بندی آرنه تامپسون است. برووند 383 نمونه شفاهی از نوع 901 را کشف کرد که در سی کشور اروپایی پراکنده شده بود، اما او فقط توانست 35 نمونه ادبی بیابد، و او را به این نتیجه رساند: «طرح رام کردن شکسپیر، که به طور کامل در هیچ نسخه چاپی شناخته شده‌ای با موفقیت ردیابی نشده‌است، برگرفته از سنت شفاهی است." همچنین ارتباط نمایشنامهٔ "رام کردن زن سرکش" شکسپیر با یک نمایشنامهٔ دیگر به نام "یک سرگذشت مطبوع
با یک نمایشنامهٔ دیگر به نام "یک سرگذشت مطبوع و خودبینانه به نام رام کردن زن سرکش" (۱۵۹۴) اثر نمایشنامه‌نویسی ناشناس همواره مورد بحث شکسپیرشناسان بوده‌است. اکثر شکسپیرشناسان معتقدند که آن اثر منبع مستقیم نمایشنامه شکسپیر بوده و بعضی نیز بر این اعتقادند که صورتی ناقص و تحریف شده از آن است. تمام عناصر مختلف طرح داستان نیز در هر دو نمایشنامه مشترک‌اند. موضوع زن سرکش نیز در کمدی‌های دوران الیزابت وجود داشته‌است؛ یک مثال آن «"شوخی شاد یک همسر سرکش و ملعون و جا گرفتنش در دل مورل به خاطر رفتار خوبش"» (۱۵۶۰) است.
در دل مورل به خاطر رفتار خوبش"» (۱۵۶۰) است. زیربنای معاشقه رؤیایی خواهر جوان نیز به منظومه "ای سوپوزتو" اثر شاعر قرن چهاردهم ایتالیا آریوستو مشابهت دارد. شخصیت‌های نمایش. این نمایش دارای یک پیش پرده و پنج پرده است. شخصیت‌های پیش پرده عبارت اند از: نمایشنامه دارای پانزده شخصیت است. شخصیت‌های نمایشنامه عبارت اند از: تم‌ها. تسلیم شدن زن. در آخر نمایشنامه کاترینا مونولوگی دارد که بسیار طولانی است. این مونولوگ از نظر محتوا حائز اهمیت است زیرا یکی از تم‌های نمایشنامه را به خوبی نمایش می‌دهد. چهار نظریه نسبت به
را به خوبی نمایش می‌دهد. چهار نظریه نسبت به رفتار رام شدن کاترینا وجود دارد: 1. خالصانه است و پتروکیو توانسته او را رام کند. 2. خالصانه است و کاترینا رام شده ولی نه به خاطر رفتار پتروکیو بلکه کاترینا عاشق پتروکیو شده و نقش خود به عنوان همسر پتروکیو پذیرفته‌است. 3. کنایه آمیز است و او پتروکیو را فریب داده‌است. 4. نباید جدی یا کنایه‌آمیز خوانده شود، بخشی از ماهیت نمایش است. ولی اگر بخواهیم بر اساس نطق پایانی کاترینا نتیجه‌گیری بکنیم، به نظر می‌رسد کاترینا رام شده و حتی این را به عنوان راهی برتر برای زندگی
شده و حتی این را به عنوان راهی برتر برای زندگی قبول کرده که به زنان دیگر نیز توصیه می‌کند. جنسیت‌زدگی. جورج برنارد شاو نمایش را از ابتدا تا پایان توهینی به زنان و مردان می‌خواند. منتقدان دیگر نیز بیانیه‌های متفاوتی ارائه می‌دهند، مثلا امیلی دتمر، منتقد، اشاره می‌کند که در اواخر قرن 16 و 17 قوانین به نحوی بود که تربیت زنان توسط همسران خود به روش‌های خشونت آمیز کاملا رایج و متداول بود. در چنین جامعه‌ای شکسپیر با نمایشنامه رام کردن زن سرکش می‌خواست نشان بدهد تربیت کردن زن می‌تواند با روشی به غیر خشونت فیزیکی
کردن زن می‌تواند با روشی به غیر خشونت فیزیکی باشد مثل پتروکیو که همسرش را به شیوه روانشناسانه تربیت می‌کرد. البته امیلی دنمر منتقدان دیگر را که شکسپیر را به خاطر این نمایشنامه تحسین می‌کنند نیز نقد می‌کند و تا حدی با جورج شاو هم فکر است که نمایشنامه رام کردن زن سرکش بی احترامی‌ای است به هر دو جنسیت. در بیانیه‌ای نه چندان محبوب شکسپیر را فمینیست می‌خوانند. مثلا مایکل بوگدوناو استدلال می‌کند که شکسپیر از این همه ظلم در حق زنان به ستوه آمده و نمایش این همه جنسیت‌زدگی درواقع اعتراضی است به حقیقت جامعه. ظلم و
درواقع اعتراضی است به حقیقت جامعه. ظلم و خشونت. در طول نمایش به ورزش‌هایی مثل شکار که با خشونت رابطه نزدیکی دارند بسیار اشاره می‌شود. منتقدان باور دارند دلیل این همه تاکید، آماده کردن ذهن مخاطب برای خشونتی است که در نمایش با آن مواجه خواهد شد. شکسپیر در این نمایش بسیار تلاش می کند خشونت را عادی‌سازی کند تا مخاطب آن را برای تاثیر کمدی قبول کند. اقتباس. رام کردن زن سرکش بارها برای اپرا، تئاتر، باله، موزیکال و فیلم سینمایی اقتباس شده‌است. از موزیکال موفق می‌توان به اقتباس کول پورتر اشاره کرد. فیلم سینمایی
به اقتباس کول پورتر اشاره کرد. فیلم سینمایی (مرا ببوس کیت) هم اقتباسی از موزیکال پورتر است. یکی دیگر از اقتباس‌های موفق در سینما (10 چبز درباره تو که ازشان متنفرم) هست که به شکل مدرن و در محیط دبیرستان اقتباس شده‌است.
‍ سرمقاله عبارت است از بیان دیدگاه هیئت تحریریه یک روزنامه یا نشریه. این هنر با هنرهای دیگرِ روزنامه‌نگاری تفاوت دارد و بیانگر خط مشی گردانندگان روزنامه است و به‌همین دلیل در بیشتر اوقات، اسم و امضای نویسنده‌ای، پای آن نیست، بلکه امضای کلیه هیئت تحریریه را در پای خود دارد. سرمقاله اهمیت فراوانی در شناساندن مشی سیاسی نشریه به مخاطب دارد؛ مسئله‌ای که برای بسیاری از خوانندگان مهم است. در اکثر روزنامه‌ها، بسیاری از سرمقاله‌ها به قلم سردبیر روزنامه به رشته تحریر درمی‌آید؛ اما گاهی هم این مسؤولیت به دبیر تحریریه
درمی‌آید؛ اما گاهی هم این مسؤولیت به دبیر تحریریه یا یکی از کارکنانی که با اصول و فنون روزنامه‌نگاری و خط‌مشی و سیاست روزنامه آشنایی کامل دارد، سپرده می‌شود و در مواقع حساس و هنگام وقوع رویدادهای مهم، سرمقاله اهمیتی دوچندان می‌یابد. تعریف سرمقاله. سرمقاله را می‌توان به شیوه‌های زیر تعریف کرد: کار سرمقاله براساس سرشت و ویژگی‌های جامعه‌ای که روزنامه در آن جا منتشر می‌شود، متفاوت است. برای مثال در جوامع لیبرال دموکرات، سرمقاله بیانگر دیدگاه دست‌اندرکاران روزنامه است که می‌تواند یک فرد، یک جمع یا یک حزب خاص
است که می‌تواند یک فرد، یک جمع یا یک حزب خاص باشد. اما در کشورهای سوسیالیستی و جوامع در حال توسعه، چون روزنامه‌ها دولتی هستند، سرمقاله‌ها بیانگر دیدگاه حکومت یا حزب حاکم بر جامعه است. در اینجا سرمقاله نقش پروپاگاندا و تبلیغات را برای حکومت بازی می‌کند. چنین سرمقاله‌هایی را خود سردبیر یا یکی از نویسندگان قابل‌اعتماد او می‌نویسد. اهداف سرمقاله. «توماس برگ» بر این باور است که سرمقاله، اهداف زیر را دنبال می‌کند: ویژگی‌های سرمقاله. سرمقاله ویژگی‌های خاصی دارد که آن را از سایر هنرهای روزنامه‌نگاری جدا می‌کند.
که آن را از سایر هنرهای روزنامه‌نگاری جدا می‌کند. برخی از این ویژگی‌ها عبارتند از: انواع سرمقاله. سرمقاله تحلیلی. مقاله‌ای است که به تشریح مسئله یا رویداد می‌پردازد و ابعاد مختلف آن را روشن می‌کند. در این مقاله‌ها بهتر است از مقدمه‌چینی و حاشیه‌روی خودداری کرده و به تجزیه و تحلیل متن مسئله پرداخته شود. سرمقاله تحمیلی. مقاله‌ای است که پیشاپیش دیدگاه خود را بیان می‌کند و می‌کوشد این دیدگاه تنگ‌نظرانه و یک‌جانبه را بر خوانندگان خود تحمیل کند و دیدگاه‌های مخالف را محکوم نماید. سرمقاله پیش‌بینی. مقاله‌ای است که
را محکوم نماید. سرمقاله پیش‌بینی. مقاله‌ای است که نویسنده آن با توجه به تحلیل یک رویداد مشخص و درنظرگرفتن کلیه عوامل دخیل در مسئله مزبور، به پیش‌بینی سرانجامِ آن می‌پردازد و عقیده خود را در این مورد برای خوانندگانش تشریح می‌کند. بخش‌های سرمقاله. سرمقاله؛ مقاله اصلی روزنامه است که اصولاً در صفحه اول و گاهی در صفحات داخلی مطبوعات منتشر می‌شود و آن مقاله‌ای است که به مهم‌ترین رویداد و خبری می‌پردازد که نزد اکثر مخاطبان نیز اهمیت زیادی دارد. این مقاله برعکس خبر - که به سبک هرم وارونه نوشته می‌شود - به شیوه هرم
- که به سبک هرم وارونه نوشته می‌شود - به شیوه هرم ساده به تحریر در می‌آید و درابتدا موضوع و مسئله‌ای که نزد همه مشخص و همه فهم است، مطر ح می‌شود و به تدریج درپایان، مهم‌ترین موضوع گفته می‌شود. براساس اصل فوق، هر سرمقاله دارای سه بخش به شرح زیر خواهد بود: مقدمه. درمقدمه، پیشنهاد یا ایده‌ای به صورت کوتاه مطرح خواهد شد یا این که رویدادی که نزد خواننده با اهمیت بوده (وهست) توصیف می‌شود. دراین بخش، مخاطب را با موضوع آشنا می‌سازیم و ذهنیت وی را برای خواندن مطلب آماده می‌کنیم. از دیگر اهدافی که این بخش از سرمقاله
می‌کنیم. از دیگر اهدافی که این بخش از سرمقاله دنبال می‌کند؛ یادآوری رویدادهای بااهمیت به مخاطب است، با نوشتن یک مقدمه خوب، قطعاً خواننده به طرف مطلب تمایل پیدا خواهد کرد. محتوا. این بخش از سرمقاله شامل، آوردن اسناد و بهانه‌هایی برای تقویت فکر و ایده اصلی مطلب، دادن اطلاعات، آمار و حقایقی در رابطه با موضوع، دادن سابقه تاریخی و بررسی جنبه‌های مختلف سوژه است. پایان. این قسمت؛ خلاصه‌ای از ایده مطرح در سرمقاله و دیدگاه نشریه، دعوت خواننده برای پیدا کردن راه حل و ترغیب و تشویق مخاطب را درمی‌گیرد. منابع. - این
و ترغیب و تشویق مخاطب را درمی‌گیرد. منابع. - این متن، ترجمه‌ای است از بخشی از فصل هفتم کتاب «هونه ری روزنامه نووسی»، دانا حبیب کرکوکی، سمیره احمد، عراق، شهر هولیر، انتشارات موکریانی، چاپ اول۲۰۰۸، صص۱۵۶–۱۴۷. - این قسمت از مطلب، از صفحات ۱۲۹، ۱۳۰، ۱۳۴و ۱۳۵ کتاب «هونه‌ری روزنامه نووسی» اثر کاروان علی، نویسنده روزنامه‌های کردستان نوی و ئاسو ی کردستان عراق برگرفته شده‌است.
ابی دوکسیم یک عضو از خانوادهٔ اکسیم (oxime) است که در درمان مسمومیت با گاز اعصاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. اکسیم‌ها داروهای شناخته شده‌ای هستند که توانایی خنثی کردن اثر سموم ارگانوفسفره‌ها را (از طریق تأثیر بر آنزیم استیل کولین استراز acetylcholinesterase یا(AChE) دارند. آنزیم استیل کولین استراز آنزیمی است که استیل کولین را، پس از ایجاد تحریک مورد نیاز در سلول عصبی بعدی، از پایانهٔ پس سیناپسی حذف می‌کند. پس اگر این آنزیم مهار شود، استیل کولین پس از تحریک حذف نمی‌شود و تحریک‌های مکرری ایجاد می‌شوند که
حذف نمی‌شود و تحریک‌های مکرری ایجاد می‌شوند که نتیجهٔ آن‌ها انقباضات عضله و فلج خواهد بود. ارگانوفسفاتها (همانند گازهای اعصاب و حشره کش‌های ارگانوفسفره) مهارکننده‌های به خوبی شناخته شدهٔ استیل کولین استراز به‌شمار می‌آیند. آن‌ها به یک محل خاص در این آنزیم متصل می‌شوند و از عملکرد معمول آن با تغییر در گروهOH روی باقی‌ماندهٔ اسیدآمینهٔ سرین serine و نیز با پروتون گذاری protonating (نیتروژن کواترنری، R۴N +) در نزدیکی اتم نیتروژن واقع درباقی‌ماندهٔ اسیدآمینه هیستیدین (histidine)، جلوگیری می‌کنند. فعالیت.
هیستیدین (histidine)، جلوگیری می‌کنند. فعالیت. اکسیمهایی مانند ابی دوکسیم، پرالیدوکسیم pralidoxime و آسوکسیم asoxime (معروف به اچ آی سیکس یا HI-۶) به منظور بازگرداندن عملکرد آنزیم مورد استفاده قرار می‌گیرند. آن‌ها نسبت به آنزیم میل بیشتری برای باقی‌ماندهٔ فسفاتهای آلی(ارگانیک) دارند و قادر به حذف گروه فسفات، بازگرداندن گروه OH به آمینواسید سرین و تبدیل و بازگرداندن نیتروژن از شکل هیستیدین به شکل R۳N خود(نیتروژن ترشیاری یا نیتروژن عالی) هستند. نتایج حاصل از بهبودی کامل آنزیمی و ترکیبات فسفات - اکسیم در
از بهبودی کامل آنزیمی و ترکیبات فسفات - اکسیم در ارگانیسم (موجود زنده) از طریق ادرار حذف می‌شوند. عوارض جانبی. اکسیم‌هایی شبیه ابی دوکسیم دارای عوارض جانبی زیر هستند : آسیب کبدی، صدمه به کلیه، حالت تهوع، استفراغ. ولی این داروها آنتی دوتهای بسیار کارآمدی در درمان مسمومیت با گازهای عصبی محسوب می‌شوند. معمولاً درمان مسمومیت ارگانوفسفره‌ها بااستفاده از آتروپین atropine که داروی در دسترستری است آغاز می‌شود، تا از سرعت عمل سم بکاهد و زمان بیشتری برای درخواست نمودن اکسیم را در اختیار بگذارد.
اتاکریدین لاکتات به انگلیسی : Ethacridine lactate (اتاکریدین مونولاکتات مونوهیدرات ethacridine monolactate monohydrate، یا آکرینول Acrinol، با نام تجارتی: ریوانول Rivanol) یک نوع ترکیب آلی آروماتیک بر اساس آکریدین acridine می‌باشد. نام رسمی آن ۲ - اتوکسی ۶ و ۹ دی آمینوآکریدین مونولاکتات مونوهیدرات می‌باشد. شکل این ترکیب به صورت کریستالهای زرد پرتقالی با نقطهٔ ذوب ۲۲۶ درجه سانتیگراد است و بوی زننده‌ای دارد. کاربرد اصلی و اولیه این مادّه استفاده از آن به عنوان محلول ضدعفونی‌کننده در غلظت ۰٫۱ درصد آن می‌باشد.
محلول ضدعفونی‌کننده در غلظت ۰٫۱ درصد آن می‌باشد. اتاکریدین Ethacridine همچنین به عنوان یک عامل سقط جنین در سه ماهه دوم بارداری نیز مورد استفاده واقع می‌شود. بدین منظور تزریق داخل مایع آمنیوتیک تا ۱۵۰ میلی لیتر از محلول ۰٫۱ ٪ آن با استفاده از سوند فولی صورت می‌گیرد که پس از ۲۰ تا ۴۰ ساعت، به مینی لیبر (شروع زایمان جزئی یا همان افتادن جنین) منتهی می‌شود. در کشور چین، همچنین از روش درون مایع آمنیوتیکی نیز بدین منظور استفاده شده‌است. مشخص شده که اتاکریدین به عنوان عامل منجر به سقط جنین مطمئن تر و بهتر از نرمال
عامل منجر به سقط جنین مطمئن تر و بهتر از نرمال سالین هیپرتونیک ۲۰ ٪ تحمل می‌شود.
همسران خوش ویندزور نمایش‌نامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۷–۱۶۰۰ آن را نوشته‌است. مآخذ نمایشنامه. عناصر این نمایش کمدی نظیر شوهر حسود و گیج، زن الکی خوش و نقشه‌کش و عاشق مخفی در خانه در ادبیات رنسانس در ایتالیا و انگلیس متداول بوده‌است. شخصیت‌های نمایش. این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای نوزده شخصیت است. استفاده از تمثیل در نام‌های اشخاص در رابطه با شخصیت‌ها و نقش آنان در این نمایش بیش از سایر کارهای شکسپیر بارز و قابل توجه است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از: محل وقوع حوادث
شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. کاخ ویندزور و اطراف آن. خلاصه‌ای از نمایشنامه. یک قاضی پیر روستایی به نام شلو (Shallow)، با خواهرزاده نسبتاً جوان، لاغر، دراز و عصاقورت داده‌اش سلندر (Slender)، در شکایت و انتقاد از سر جان فالستاف (Falstaff) و کارهای نادرست او و اطرافیان رذلش صدای خود را بلند کرده‌اند. ماستر پیج از آنان دعوت می‌کند به خانه‌اش بیایند و همه نامهربانی‌ها را با جامی شراب به دست فراموشی بسپارند. در این مهمانی خود جان فالستاف نیز حضور می‌یابد و این پیر شهوت پرست
جان فالستاف نیز حضور می‌یابد و این پیر شهوت پرست ویندزور با همسران ماستر پیج و ماستر فورد آشنا می‌شود؛ دو بانوی خانه‌داری که بر جیب و زندگی شوهرانشان حاکم‌اند. فالستاف که در عالم خیال خود تصور می‌کند این دو بانو با لبخندها و بذله گویی‌هایشان او را به عشق بازی فراخوانده‌اند، تصمیم می‌گیرد فن «"درستکاری را ول کردن"» و «"انگلیسی شدن"» را به این دو بیاموزد…
کنتِ مونت-کریستو رمانی از الکساندر دوما پدر (۱۸۰۲–۱۸۷۰)، نویسنده فرانسوی، منتشر شده به سال ۱۸۴۵ است. خلاصه داستان. ادموند دانتس، دریانوردی زندانی و مسافری مرموز با چندین چهره، می‌خواهد با ثروت‌های افسانه‌وار خود طبقه اشراف پاریس را به هم بریزد. دانتس در ۱۸۱۵، در روز ازدواجش، به اتهام دروغین طرفداری از ناپلئون در بندر مارسی زندانی می‌شود و بر اثر حسادت رقیب عشقی‌اش، فرنان، و رقیب تجاری‌اش، دانگلار، مدت چهارده سال محبوس می‌ماند و این واقعه، در عین حال، به نفع مقاصد سیاسی یک قاضی جوان و جاه‌طلب به نام ویلفور