payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده و هیدروکسید نامحلول و اسید آزاد به وجود می آورد . بنا به دلایلی ، هم یون کلر و هم یون هیدروژن سرعت خوردگی اکثر فلزات و آلیاژ ها را افزایش می دهند . همانطور که در معادله بالا دیده می شود ، این دو نوع یون بدلیل مهاجرت و هیدرولیز در شکاف ها و شیار ها وجود دارند و در نتیجه باعث افزایش سرعت حل شدن فلز M خواهند شد . در خوردگی شیاری ، سطوح مجاور شیار به طریق کاتدی محافظت حفاظت کاتدی می شوند ؛ بنابراین در مرحله خوردگی شیاری ، خوردگی در شیار متمرکز است در حالیکه سطوح اطراف شیار یا اصلا خورده نمی شوند یا خیلی کم
سطوح اطراف شیار یا اصلا خورده نمی شوند یا خیلی کم خورده می شوند . این نوع خوردگی در اکثر محیط ها اتفاق می افتد ، اما در محیط هایی که محتوی کلرور باشند ، بسیار شدید تر است . نهایتا یک دوره طولانی تاخیر برای خوردگی شیاری وجود دارد . بعضی اوقات شش ماه تا یک سال لازم است تا خوردگی شروع شود لکن موقعی که شروع شد ، با سرعتی که دائما افزایش می یابد ، جلو می رود . فلزات یا آلیاژ هایی که مقاومت خوردگی آنها در اثر پوسته های اکسیدی یا لایه های غیرفعال روی سطح آنهاست ، بیشتر در معرض این نوع خوردگی قرار می گیرند چرا که
بیشتر در معرض این نوع خوردگی قرار می گیرند چرا که این پوسته ها بوسیله غلظت های بالای یون های کلر و هیدروژن از بین می روند و سرعت انحلال به شدت افزایش می یابد . بعنوان مثال ، آلومینیوم به علت لزوم پوسته Al2O3 برای محافظت از آن ، از نظر خوردگی شیاری ضعیف می باشد . پهنای دهانه شیار نیز فاکتور مهمی در خوردگی شیاری محسوب می شود . تمامی فلزات و آلیاژها برای خوردگی شیاری مستعد هستند مشروط بر اینکه پهنای دهانه شیار به اندازه کافی باریک باشد ( مثلا یک میکرون یا کمتر) . در نتیجه مقدار پهنای دهانه شیار برای یک آلیاژ
. در نتیجه مقدار پهنای دهانه شیار برای یک آلیاژ می تواند مبنایی برای تخمین مقاومت احتمالی آن در برابر خوردگی شیاری باشد . برای رخ‌دادن این گونه خوردگی بایستی ماده بتواند رویین شود و یون مهاجم که اغلب هالید (مانند Cl- و Br-)است، موجود باشد. نخست درون شیار در اثر واکنش کاتدی، اکسیژن مصرف می‌شود و چون دسترسی اکسیژن به درون موجود نیست، واکنش آندی خورده‌شدن فلز درون شیار رخ می‌دهد و غلظت یون‌های مثبت افزایش می‌یابد و این باعث رانش یون‌های منفی مانند هالید‌ها و OH- به درون می‌شود و با هیدرولیز شدن کاتیون‌ها،
و OH- به درون می‌شود و با هیدرولیز شدن کاتیون‌ها، پ‌هاش کاهش یافته و شیار اسیدی می‌شود. لایه رویین نابود می‌شود و فرایند هیدرولیز شدن و کاهش پ‌هاش فلز را می‌خورد. از آنجا که فولادهای زنگ‌نزن می‌توانند رویین شوند، این خوردگی فراوان‌ترین گونه در بین آن‌ها در آب دریاست. این نوع خوردگی در محل‌های اتصال پیچ مهره ترک‌های سطحی می‌توان یافت. فاکتورهای محیطی. مثال هایی از رسوباتی که ممکن است باعث خوردگی شیاری ( خوردگی لکه ای ) بشوند عبارتند از ماسه ، کثافات ، محصولات خوردگی و جامدات دیگر . رسوب به عنوان یک مانع عمل
خوردگی و جامدات دیگر . رسوب به عنوان یک مانع عمل می کند و در زیر آن محلول به صورت ساکن در می آید . رسوبات می توانند محصولا خوردگی نیز باشند . تماس بین سطوح فلز و غیر فلز نیز می تواند باعث خوردگی شیاری گردد . این حالت در مورد بعضی واشر ها پیش می آید . مثال هایی از اینگونه واشر ها که میتوانند باعث این نوع خوردگی شوند عبارتند از چوب ، پلاستیک ، لاستیک ، شیشه ، بتن ، آزبست ، موم و پارچه . فولاد های زنگ نزن به طور ویژه مستعد خوردگی شیاری هستند . مثلا یک ورقه فولاد زنگ نزن را می توان با قرار دادن یک کش لاستیکی
زنگ نزن را می توان با قرار دادن یک کش لاستیکی به دور آن و سپس فرو بردن آن در آب دریا از وسط به دو نیم کرد . خوردگی شیاری در محل تماس لاستیک و فلز شروع شده و پیش روی می کند . برای عمل کردن به عنوان یک محل خوردگی ، شیار باید به اندازه کافی باز باشد تا مایع بتواند داخل آن شود ، لکن بایستی آنقدر باریک نیز باشد تا یک منطقه ساکن محلول به وجود آورد . بدین دلیل است که خوردگی شیاری معمولا در شیار هایی با دهانه هایی با عرض چند هزارم اینچ یا کمتر اتفاق می افتد . این نوع خوردگی به ندرت در شیارهای بازتر( مثلا به عرض
نوع خوردگی به ندرت در شیارهای بازتر( مثلا به عرض حدود سه میلیمتر ) اتفاق می افتد . واشر های الیافی که دارای خاصیت جذب آب می باشند ، تشکیل یک محلول کاملا ساکن روی سطح فلنج داده و شرایط تقریبا ایده آلی برای خوردگی شیاری فراهم می آورند . شرایط مقاومت در برابر خوردگی شیاری در مورد یک فلز. تیتانیم و آلیاژهای پرنیکل دارای این خصوصیات می باشند لذا مقاومت در برابر خوردگی شیاری بالای دارند . در مقابل ، فولاد زنگ نزن نوع 430 بدلیل داشتن دانسیته جریان بحرانی بالا ، منطقه وسیع انتقال فعال به غیرفعال و منطقه غیرفعال
منطقه وسیع انتقال فعال به غیرفعال و منطقه غیرفعال محدود ، به شدت برای خوردگی شیاری مستعد می باشند. مبارزه با خوردگی شیاری. روش های مبارزه با خوردگی شیاری یا حداقل کردن آن به شرح زیر است : منابع. Mars G. Fontana, "Corrosion Engineering", McGraw-Hill, 1987.
خوردگی بین‌دانه‌ای یا خوردگی بین کریستالی که با عنوان حمله بین‌دانه‌ای نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از خوردگی است که در آن مرز کریستالیت‌ها یا دانه‌های مواد بیشتر از قسمت‌های داخلی آن‌ها مستعد خوردگی است. این نوع خوردگی بیشتر به دلیل انحلال ترجیحی یک ترکیب در یک ماده چند فازی ایجاد می‌شود که منجر به حمله موضعی در امتداد مرزهای دانه می‌شود. ویژگی‌ها. فولاد و آلیاژهای آن. این وضعیت می‌تواند به طریقی دیگر در آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی نیز رخ دهد، زمانی که مرزدانه‌ها از برخی از مکانیزم‌های مهار کننده خوردگی
از برخی از مکانیزم‌های مهار کننده خوردگی مانند کروم تخلیه می‌شود که تحت عنوان تخریب مرزدانه‌ها نیز شناخته می‌شود. در آلیاژهای نیکل و فولادهای ضدزنگ آستینیتی، که کروم برای مقاوم شدن در برابر خوردگی افزوده می‌شود، مکانیزم درگیر، رسوب کروم کاربید در مرزدانه هاست که به تشکیل مناطق تخلیه شده از کروم مجاور مرز دانه‌ها منتج می‌شود. (به این فرایند حساس سازی می‌گویند. sensitization). حداقل در حدود ۱۲٪ کروم برای اطمینان از انفعال مورد نیاز است، مکانیزمی که به‌وسیلهٔ آن یک لایه نامرئی فوق‌العاده نازک، معروف به لایه
آن یک لایه نامرئی فوق‌العاده نازک، معروف به لایه غیرفعال، بر روی سطح فولاد زنگ نزن تشکیل می‌شود. این لایه نازک غیرفعال از فلز در برابر محیط‌های خورنده محافظت می‌کند. ویژگی خودترمیمی لایه نازک غیرفعال فولاد را زنگ نزن می‌کند. حل شویی انتخابی () اغلب شامل مکانیزم‌های کاهش مرزدانه است. این نواحی همچنین نقش زوج‌های گالوانیک محلی را نیز دارند، که باعث خوردگی گالوانیک می‌شوند. این شرایط زمانی رخ می‌دهد که ماده تا دمای حدود ۷۰۰ درجه سلسیوس گرم می‌شود و تا مدت طولانی در این وضعیت می‌ماند و اغلب در هنگام جوشکاری یا
در این وضعیت می‌ماند و اغلب در هنگام جوشکاری یا یک عملیات حرارتی نامناسب اتفاق می‌افتد. وقتی نواحی ای از این دست مواد به دلیل جوشکاری نامناسب تشکیل می‌شوند، خوردگی حاصل از آن خوردگی جوش (پوسیدگی جوش) نامیده می‌شود. فولادهای ضدزنگ می‌توانند با افزودن تیتانیم، نیوبیم یا تانتال در برابر این رفتار مقاوم شوند که تشکیل تیتانیم کاربید، نیوبیم کاربید یا تانتال کاربید (ترجیحاً کروم کاربید) با کاهش محتوای کربن در صورت جوشکاری و همچنین در آلیاژ پرکننده کمتر از ۰٫۰۲٪ یا با گرم کردن کل موضع به بیشتر از دمای ۱۰۰۰درجه
یا با گرم کردن کل موضع به بیشتر از دمای ۱۰۰۰درجه سلسیوس و آبدهی آن دهد، که منجر به انحلال کروم کاربید در دانه‌ها شده و سپس از رسوب‌دهی و خوردگی آن جلوگیری می‌کند. راه ممکن دیگر هم به اندازه کافی نازک نگهداشتن قسمت جوشکاری شده‌است به طوری که در حین خنک شدن، فلز خیلی زود گرما از دست بدهد تا کروم کاربید رسوب کند. ASTM A923, ASTM A262 و دیگر تست‌های مشابه اغلب برای تعیین حساسیت فولادهای ضدزنگ نسبت به خوردگی بین دانه ای استفاده می‌شود. این آزمایش‌ها نیاز به اچ کردن (etching) با مواد شیمیایی ای دارد که وجود ذرات
(etching) با مواد شیمیایی ای دارد که وجود ذرات بین فلزی را نشان می‌دهد، گاهی آزمایش‌ها با آزمون شارپی دهانه V-شکل (Charpy V-Notch) و دیگر تست‌های مکانیکی همراه است. نوع مرتبط دیگری از خوردگی بین دانه ای خوردگی نایف لاین (knifeline attack (KLA)) است. خوردگی نایف لاین، فولاد پایدارشده با نیوبیم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. (مانند فولاد ضدزنگ ۳۴۷). تیتانیم، نیوبیم و کاربید آنها در فولاد در دماهای بسیار بالا حل می‌شوند. در برخی روش‌های خنک سازی (وابسته به سرعت خنک‌کنندگی)، نیوبیم کاربید رسوب نمی‌کند و سپس فولاد
نیوبیم کاربید رسوب نمی‌کند و سپس فولاد مثل فولاد پایدار نشده رفتار خواهد کرد و به جای آن کروم کاربید تشکیل می‌دهد. این وضعیت تنها یک ناحیه نازک به عرض چند میلی‌متر در نزدیکی محل جوش را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در نتیجه تشخیص آن را دشوار کرده و سرعت خوردگی را افزایش خواهد داد. سازه‌های ساخته شده از چنین فولادهایی باید تا دمای ۱۰۶۵ درجه سلسیوس گرم شوند (معادل ۱۹۵۰ فارنهایت) تا نهایتاً کروم کاربید انحلال یافته و نیوبیم کاربید تشکیل شود. سرعت خنک سازی پس از این عملیات اهمیتی ندارد. آلومینیم و آلیاژهای آن.
این عملیات اهمیتی ندارد. آلومینیم و آلیاژهای آن. آلیاژهای پایه آلومینیم، اگر لایه‌هایی از موادی به‌عنوان آند در بین بلورهای غنی از آلومینیم حضور یابند، ممکن است به خوردگی بین دانه ای حساس شوند. آلیاژهای آلومینیم با مقاومت بالا، مخصوصاً زمانیکه اکسترود (روزن رانی) شده یا در معرض دماهای بالا در حین عملیات قرار بگیرند می‌توانند تحت خوردگی پوسته ای () در جایی که محصولات خوردگی، بین دانه‌های صاف و تطویل شده تشکیل می‌شود و آنها را جدا می‌کند، قرار گرفته، که سبب اثر مدل کشی یا لایه کاری می‌شود و معمولاً از لبه‌ها
مدل کشی یا لایه کاری می‌شود و معمولاً از لبه‌ها تا کل ساختار منتشر می‌شود. خوردگی بین دانه ای مخصوصاً برای آلیاژهایی که درصد بالای مس دارند نگران کننده است. سایر آلیاژها نیز می‌توانند تحت لایه لایه شدن قرارگیرند. حساسیت آلیاژ مس نیکل () و میزان نیکل با هم افزایش می‌یابند. اصطلاح جامع تر برای این کلاس از خوردگی، خوردگی لایه ای یا پوسته ای است. آلیاژهای آهن زمانیکه حجم اکسید آهن حدود هفت برابر بیشتر از حجم فلز اصلی باشد، حساس به خوردگی لایه ای هستند که سبب ایجاد تنش‌های کششی داخلی و پارگی ماده می‌گردد. آثار
تنش‌های کششی داخلی و پارگی ماده می‌گردد. آثار مشابه سبب تشکیل لایه‌هایی در فولاد ضدزنگ، به‌واسطه اختلاف انبساط گرمایی بین اکسیدها و فلزات، می‌شود. آلیاژهای پایه مس زمانیکه مقدار مس در مرزدانه‌ها کاهش یافته و تهی می‌گردد، حساس می‌شوند. آلیاژهای ناهمسانگرد () وقتی در شرایط یا کار سنگین واقع می‌شوند، سبب ایجاد دانه‌های بلند و تخت می‌گردد که مخصوصاً مستعد خوردگی بین دانه ای می‌شوند. خوردگی بین دانه ای به‌وسیلهٔ فشارها و تنش‌های محیطی فعال می‌گردد که اصطلاحاً به آن می‌گویند. خوردگی بین دانه ای می‌تواند با
به آن می‌گویند. خوردگی بین دانه ای می‌تواند با متدهای فراصوت و جریان گردابی شناسایی شود. اثر حساس‌سازی. حساس‌سازی به ته‌نشینی کاربیدها در مرزدانه‌های فولاد ضدزنگ یا آلیاژهای آن اشاره دارد که باعث می‌شود فولاد یا آلیاژ به خوردگی بین دانه‌ای یا ترک خوردگی بین دانه ای ناشی از تنش مستعد شود. آلیاژهای خاص زمانیکه در معرض دماهایی که به آن دمای حساس کننده می‌گویند قرار بگیرند بیشتر در معرض خوردگی بین دانه ای هستند. در یک محیط خورنده، رابط دانه‌های اینگونه آلیاژهای حساس سازی شده، بسیار واکنشی گردیده و نتیجتاً
حساس سازی شده، بسیار واکنشی گردیده و نتیجتاً خوردگی بین دانه ای در آنها اتفاق می‌افتد. این موضوع با عنوان یک حمله موضعی درون و مجاور مرزدانه‌ها شناخته می‌شود که رابطه کمی با خوردگی در خود دانه‌ها دارد. آلیاژ متلاشی شده ممکن است مقاومتش را از دست بدهد. تصاویر، میکرو ساختار یک فولاد ضدزنگ ۳۰۴ نرمال شده (حساس سازی نشده) معمولی و یک نمونه بسیار حساس شده را نشان می‌دهند. نمونه‌ها پیش از تصویر برداری، صیقلی و اچ زده، شده‌اند. نواحی حساس سازی شده به‌صورت خط‌های تیره و طویلی که مایع اچ باعث خوردگی در آنها شده را
و طویلی که مایع اچ باعث خوردگی در آنها شده را نشان داده شده‌اند. خطوط تیره شامل کاربیدها و محصولات خوردگی هستند. خوردگی بین دانه ای به‌طور کلی به دلیل تفکیک ناخالصی‌ها در مرزدانه یا بخاطر غنی سازی یا تخلیه یکی از عناصر آلیاژی در مرزدانه‌ها، شناخته می‌شود. . بنابراین در آلیاژهای خاص آلومینیوم نشان داده شده‌است که مقدار کمی آهن در مرز دانه‌ها تفکیک شده و باعث خوردگی بین دانه ای می‌شود. همچنین نشان داده شده‌است که نوعی روی (Zinc) که دارای مقدار بیشتری برنج (Brass) در معرض خوردگی بیشتری است. آلیاژهای با مقاومت
در معرض خوردگی بیشتری است. آلیاژهای با مقاومت بالای آلومینیم مانند آلیاژهای از نوع دورالومین () که برای مقاوم‌سازی به فازهای رسوبی وابسته اند، در نتیجه حساس سازی در دمای ۱۲۰ درجه سلسیوس در برابر خوردگی بین دانه ای مستعد تر می‌شوند. آلیاژهای غنی از نیکل مانند اینکونل 600 (Inconel) و اینکولوی 800 (Incoloy) هم این حساسیت و استعداد را نشان می‌دهند. آلیاژهای روی ریخته‌گری شده تحت فشار که دارای آلومینیم هستند به خاطر وجود بخار در محیط‌های ساحلی و دریایی دچار خوردگی بین دانه ای می‌شوند. فولادهای کروم-منگنز و
خوردگی بین دانه ای می‌شوند. فولادهای کروم-منگنز و کروم-منگنز-نیکل (Cr-Mn &amp; Cr-Mn-Ni Steels) در نتیجه حساس سازی شدن در دمای بین ۴۲۰ تا ۸۵۰ درجه سلسیوس نیز مستعد خوردگی بین دانه ای هستند. فولاد ضدزنگ آستنیت هم زمانیکه در دمای بین ۵۲۰ تا ۸۰۰ درجه سلسیوس گرما داده شود، تخلیه کروم در ناحیه مرزدانه‌ها اتفاق افتاده و به خوردگی حساس می‌شود. اینگونه حساس سازی‌ها در فولاد ضدزنگ آستنیت به راحتی می‌تواند به خاطر برخی الزامات سرویس‌های گرمایی مانند مولد بخار یا حتی جوشکاری مجدد یک ساختار شکل گرفته اتفاق بیفتد.
حتی جوشکاری مجدد یک ساختار شکل گرفته اتفاق بیفتد. روش‌های کنترل. روش‌های بسیاری برای کنترل یا به حداقل رساندن خوردگی بین دانه ای در آلیاژهای حساس و مستعد، مورد استفاده قرار گرفته‌اند. به ویژه برای فولاد ضدزنگ آستنیت. برای مثال، یک محلول در دمای بالا برای عملیات حرارتی، که معمولاً محلول تابکاری، فرونشاندن تابکاری یا فرونشاندن محلولی عنوان می‌شود، مورد استفاده قرارگرفته اند. آلیاژ تا دمای حدود ۱۰۶۰ تا ۱۱۲۰ درجه سلسیوس گرما داده می‌شود و سپس آبداده می‌شود. این روش به‌طور کلی برای عملیات در مجموعه‌های بزرگ
این روش به‌طور کلی برای عملیات در مجموعه‌های بزرگ مناسب نیست؛ و همچنین در جاهایی که برای تعمیر یا چسباندن قطعات دیگر، جوشکاری انجام شده بی تأثیر است. تکنیک کنترلی دیگری که برای پیشگیری از خوردگی بین دانه ای استفاده شده‌اند شامل تشکیل دهندگان قوی کاربیدها یا عناصر تثبیت کننده هستند. مانند نیوبیم یا تیتانیوم در فولاد ضدزنگ. اینگونه عناصر دارای میل بیشتری به کربن نسبت به کروم هستند. تشکیل کاربید با این عناصر باعث کاهش کربن موجود در آلیاژ برای تشکیل کاربیدهای کروم می‌شود. مثل یک فولاد ضدزنگ تثبیت شده آستنیتی
کروم می‌شود. مثل یک فولاد ضدزنگ تثبیت شده آستنیتی کروم-نیکل-مس حاوی تیتانیوم که در U.S. Pat. No. 3,562,781 موجود است. فولاد ضدزنگ ممکن است در ابتدا در مقدار کربن، به کمتر از ۰٫۰۳ درصد نیز برسد که این کمبود کربن برای تشکیل کربید فراهم شده. این تکنیک‌ها بسیار گران هستند و تا اندازه ای موثرند. فولادها با درصد کمتر کربن در دمای بالا اغلب مقاومت کمتری از خود نشان می‌دهند. همچنین. شکست مرزدانه‌ای ()
نایب‌الملک اسپانیای نو به سرزمین‌های زیر فرمان اسپانیا میان سال‌های ۱۵۱۹ تا ۱۸۲۱ در قاره آمریکا گفته می‌شد. فرمانروایی این قلمرو در شهر مکزیک به دست یک نایب‌السلطنه یا فرمانروای کل زیر نظر پادشاه اسپانیا بود. مرزهای اسپانیای نو در برگیرندهٔ سرزمین‌های کنونی کالیفرنیا، بخش جنوب باختری ایالات متحده کنونی، آمریکای مرکزی به جز پاناما، و سرزمین‌های دریای کارائیب بود. در ۱۸۲۱ مکزیک (استقلال مکزیک) و کشورهای آمریکای مرکزی به استقلال رسیدند. از این زمان مستعمره‌های اسپانیا به دو بخش هند غربی اسپانیا -دربرگیرندهٔ
اسپانیا به دو بخش هند غربی اسپانیا -دربرگیرندهٔ کوبا و پورتو ریکو- و هند شرقی اسپانیا -دربرگیرندهٔ فیلیپین، گوام و جزایر ماریانا- تقسیم شد که تا ۱۸۹۸ بخشی از امپراتوری این کشور به جا ماندند. منابع. Wikipedia contributors, "Viceroyalty of New Spain," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Viceroyalty_of_New_Spain&amp;oldid=323586908 (accessed November 16, 2009).
ابل گانس (زاده ۲۵ اکتبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۱۰ نوامبر ۱۹۸۱) کارگردان، تهیه‌کننده، نویسنده و بازیگر فرانسوی که سه فیلم مشهور "اتهام"، "چرخ" و "ناپلئون" را ساخته است. تاثیرگذارترین ساختۀ او فیلم «سمفونی دهم» است که آن را اولین فیلم «سینمای امپرسیونیسم» فرانسه می دانند. گانس که در خانواده‌ای بورژوا به دنیا آمد، قبل از تأسیس شرکت تولیدی خود در سال ۱۹۱۱، شاعر، بازیگر و فیلمنامه‌نویس بود. او به تنهایی به دنبال وسواس دوگانه‌ای در نوآوری فنی و فرم حماسی رفت. گانس که عمیقاً تحت تأثیر "تعصب(۱۹۱۶)" قرار گرفت، برش متقابل
تحت تأثیر "تعصب(۱۹۱۶)" قرار گرفت، برش متقابل استعاری پیچیده را در روایت نمادین ضد جنگ خود "من متهم می‌کنم! (۱۹۱۹)" تمرین کرد.
خوزه فرانسیسکو د سن مارتین موتوراس (زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۷۷۸ – مرگ ۱۷ اوت ۱۸۵۰) سپهسالار آرژانتینی و رهبر کامیاب آمریکای جنوبی در راه دست‌یابی به استقلال از اسپانیا در جریان جنگ‌های استقلال آرژانتین بود. او قهرمان ملی آرژانتین شناخته می‌شود و بالاترین نشان این کشور به افتخار او نام‌گذاری گشته‌است. زندگی. او در آرژانتین زاده شد و در آموزشگاهی اشرافی در مادرید اسپانیا به آموختن پرداخت. سپس به ارتش اسپانیا پیوست و در جنگ با فرانسویان همراهی جست. از ۱۸۰۸ با استقلال‌جویان آمریکای جنوبی سر و سری یافت. در ۱۸۱۲ به
آمریکای جنوبی سر و سری یافت. در ۱۸۱۲ به بوئنوس آیرس رفت و به استان‌های متحد آمریکای جنوبی (آرژانتین آینده) پیوست. او در ۱۸۱۴ طرح تازش به لیما را ریخت و خود آن را رهبری نمود. سرانجام در ۱۸۲۱ توانست بر لیما چیره شود و خود نخستین سرپرست آن قیمومیت تازه گردد. در ۱۸۲۲ او با سیمون بولیوار دیدار کرد. جزئیات این دیدار در هاله‌ای از ابهام‌است ولی به نظر می‌آید موضوع مورد گفتگو آیندهٔ آمریکای لاتین بوده‌است. پس از آن به ناگاه در ۱۸۲۴ از همهٔ مسئولیت‌های سیاسی و لشکری‌اش کناره‌گیری کرد و به فرانسه رفت و در همان‌جا هم
کناره‌گیری کرد و به فرانسه رفت و در همان‌جا هم درگذشت.
ژرمن دولاک (۱۷ نوامبر ۱۸۸۲ – ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۲) کارگردان فیلم فرانسوی و از نظریه‌پردازان متقدم سینما بود. مشهورترین فیلم او "صدف و کشیش" است که در سال ۱۹۲۸ براساس فیلم‌نامه‌ای از آنتونن آرتو ساخته است. این فیلم به عنوان نخستین فیلم سورئال کمی قبل از "سگ اندلسی" اثر لوئیس بونوئل و سالوادور دالی ساخته شده است ("سگ اندلسی" در سال ۱۹۲۹ ساخته شد)، هرچند بعضی از پژوهش‌گران مانند آپرام کتز این کارگردان زن را بیشتر فیلم‌سازی امپرسیونیست می‌دانند. فیلم مطرح دیگر این کارگردان لبخند مادام بودو (۱۹۲۲) است. سینمای ناب. او
لبخند مادام بودو (۱۹۲۲) است. سینمای ناب. او یکی از پیشگامان سینمای ناب بود؛ جریان سینمایی که در مقابل شکل‌گرایی قرار می‌گرفت. ناب‌گرایان معتقد بودند که سینما باید به ماهیت ذاتی خود نزدیک‌تر باشد و از تحمیل ساختارهای مصنوعی بر آن پرهیز کند. آن‌ها سینما را به موسیقی تشبیه می‌کردند و بر اهمیت هماهنگی تمام عناصر بصری و صوتی در یک فیلم تأکید می‌کردند. اما این تشبیه با محدودیت‌هایی همراه است. موسیقی زمانی به عنوان یک اثر هنری کامل شناخته می‌شود که تمام عناصر آن (ملودی، هارمونی، ریتم، و...) در کنار هم قرار بگیرند
هارمونی، ریتم، و...) در کنار هم قرار بگیرند و یک کل واحد را تشکیل دهند. در سینما نیز، اگرچه ریتم عنصری مهم است، اما به تنهایی نمی‌تواند فیلم را به موسیقی تبدیل کند. سایر عناصر بصری و صوتی نیز باید به شکلی هماهنگ در کنار هم قرار بگیرند تا یک تجربه سینمایی کامل و یکپارچه را برای مخاطب فراهم کنند.
ژان اپستاین (۲۵ مارس ۱۸۹۷–۲ آوریل ۱۹۵۳) از کارگردانان و نظریه پردازان سینماست. دوره زندگی. او کارگردانی فیلم را با فیلم "پاستور" در سال ۱۹۲۲ آغاز کرد. لوئیس بونوئل که از سرشناس‌ترین کارگردانان جهان به‌شمار می‌رود در فیلم‌های "مائوپرات" و "سقوط خانه آشر" (۱۹۲۸) بعنوان دستیار در کنار اپستاین بوده است. نقدهای اپستاین در مجله "لی اسپریت نوئو" چاپ می‌شد.
مجید نامجو (زادهٔ ۱۳۴۱ کرمان) نظامی و مدیر اجرایی ایرانی است. نامجو وزیر نیرو در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد بود. مدارک تحصیلی. نامجو کارشناس مهندسی عمران خود را در سال ۱۳۷۰ از دانشگاه شهید باهنر کرمان و کارشناسی ارشد مهندسی عمران در رشتهٔ سازه‌های هیدرولیکی را در سال ۱۳۷۵ از همان دانشگاه اخذ کرده است. وزارت. در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۸۸ در جلسه علنی مجلس به همراه دو تن دیگر از وزرای پیشنهادی با کسب ۲۱۰ رای از مجلس شورای اسلامی رای اعتماد گرفت.
کَندوج، در زبان طالشی‌ به اتاقی گفته می‌شود که شالی درو شده را تا زمان خرمن در آن گذارند. کندوج اتاقکی است مخصوص نگهداری خوشه‌های شلتوک که بر روی چهار یا شش پایه قرار دارد. کندوج‌ها در گذشته گالی پوش یا کلشی بوده‌است. کندوج در زبان گیلکی سازه‌ای است که شالی‌کاران از آن برای نگهداری و انبار کردن ساقه‌های شالی استفاده می‌کنند. کندوج، واژه‌ای است در زبان تالشی که با نامهای دیگر محلی در گویش گیلکی کوندوج، کوندیج، کوروج، کوتی و کوتام در گیلان و غرب مازندران از آن نام برده می‌شود و سازه ای است که شالیکاران شمالی
نام برده می‌شود و سازه ای است که شالیکاران شمالی از آن برای نگهداری و انبار کردن ساقه‌های شالی استفاده می‌کنند، کندوج عابدینی در موزه میراث روستایی گیلان، قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین کندوج ایران است، این کلمه در زبان طبری وجود ندارد و اسم‌های دیگری دارد. مشابه این سازه در شمال غربی اسپانیا و شمال پرتغال نیز دیده می‌شود که Hórreo نام دارد. مشخصات فنی سازه. سکوی چهارگوش کندوج، مربعی شکل و به طول و عرض ۳ تا ۴٫۵ متر، به ارتفاع ۱٫۵ متر فقط از یک سو باریکه راهی برای ورود دارد. پهنای این سکو تااندازه‌ای زیاد است و از
دارد. پهنای این سکو تااندازه‌ای زیاد است و از چهار گوشهٔ آن، چهار ستون مخروطی به ارتفاع ۲٫۵ متر بالا می‌رود. بر روی این ستون‌ها که از گل خام و رسی است، چهار قطعه از تنهٔ درخت که به صورت منشور بسیار قطور تراش داده شده، کار گذاشته می‌شود و واشان‌های قطور چهار سویه ساختمان بر روی این منشورها استوار گردیده، بر روی آن‌ها چوب‌های قطور میخ می‌کنند تا خوشه‌ها را بتوانند روی آن‌ها انبار نمایند. بام این بنا هم که از گیاه مخصوصی به نام لی پوشیده شده به شکل منشور کله قندی است. عمومأ پوشش سقف کندوج را کلوش (ساقهٔ
کله قندی است. عمومأ پوشش سقف کندوج را کلوش (ساقهٔ برنج)، گالی (نوعی گیاه مردابی) و به ندرت لت پوش (تختهٔ تبر تراش‌خورده) و نیز امروزه سقف کندوج را از شیروانی حلب می‌سازند. برای رفتن به بام فقط از نردبان استفاده می‌شود. از کف کندوج نیز برای دانه کردن خوشه‌ها بهره گرفته می‌شود. گفتنی است که در بالای بام پوشالی و مخروطی شکل کندوج، گمج (نوعی ظرف لعابی از جنس خاک رس) را وارونه می‌گذارند و به دین وسیله مانع ورود آب باران از انتهای سقف به داخل کندوج می‌شوند. از مهم‌ترین مزایای کندوج، بالاتر بودن آن از سطح زمین
مهم‌ترین مزایای کندوج، بالاتر بودن آن از سطح زمین می‌باشد که باعث می‌گردد با آب باران یا طغیان رودخانه و رطوبت زمین به محصول برنج آسیبی وارد نسازد و باعث فاسد شدن برنج نگردد و از سوی دیگر از نفوذ حیوانات موذی به خصوص موش به داخل انبار برنج پیشگیری می‌نماید. از ویژگی‌های بارز معماری بومی در ساخت کندوج این است که در میانهٔ آن هواکشی جهت جریان هوا تعبیه می‌شود که سبب خشک شدن برنج می‌گردد. بنا به تجربیات و شنیدارها اگر شلتوک برنج در کندوج بماند، پخت و طعم جالبی خواهد داشت. گفتنی است برای کشیدن برنج به کندوج از
خواهد داشت. گفتنی است برای کشیدن برنج به کندوج از چوب دو شاخه شبیه دوخالنگ یا چنگک که به شکل عدد هفت می‌باشد استفاده می‌شود که یک سرش وصل به طناب است و سر دیگر را در برنج دَرز فرومی‌کنند و از زمین به بالای کندوج می‌کشند.
سلیم بهرام، روستایی از توابع بخش کلیجان رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. مهندس سید مسیح سلیم بهرامی، نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابی شهرستان ساری از فرزندان این روستای زیبا و سرسبز می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۶نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
اسلام کاظمیه (۱۳۰۹ در تهران– ۱۳۷۶ در پاریس) نویسنده و فعال سیاسی ایرانی که فعالیت‌های فرهنگی وی، بیشتر روی داستان‌نویسی متمرکز بود، هر چند که مدتی نیز در زمینهٔ روزنامه‌نگاری تلاش نمود. گرایش‌های سیاسی پیش از انقلاب کاظمیه در کنار خلیل ملکی و جلال آل احمد شکل گرفت. او بعدها به علی امینی نزدیک شد و به عنوان رابط بین کانون نویسندگان و دفتر نخست‌وزیری مشهور گشت. پس از انقلاب اسلامی، وی همراه علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی نشریهٔ جنبش را منتشر کرد؛ بعد مدتی نیز ایران را ترک و به فرانسه پناهنده شد و با همکاری علی امینی
ترک و به فرانسه پناهنده شد و با همکاری علی امینی جبهه نجات ایران را همراهی کرد. کاظمیه پس از مرگ علی امینی منزوی شد و پس از مدتی در پاریس خودکشی کرد. او پیش از مرگش یادداشت‌هایی از خودش بجا گذاشته که در آنها علل مرگ خود را شرح داده‌است. عنوان یادداشت‌هایش چنین است: "رفتیم و دل شما را شکستیم…" مرگ کاظمیه از زبان شاهرخ مسکوب. شاهرخ مسکوب که با اسلام کاظمیه رفاقت داشت داستان خودکشی او را در کتاب روزها در راه به این صورت شرح داده‌است: آثار. آثار داستانی نویسنده عبارتند از:
مهندس سید مسیح سلیم بهرامی (زاده ۱۳۳۴ در ساری - درگذشته ۲۲ بهمن ۱۳۸۲) نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابی شهرستان ساری بود. زادگاه او روستای سرسبز سلیم بهرام می باشد.
عَنّاب یا تبرخون درختچه‌ای است متوسط از تیرهٔ سنجدیان که ارتفاع آن تا ۱۰ متر نیز می‌رسد. عناب بومی مناطق گرمسیر و خشک بوده و برگهای کوچک سبزرنگ، بدون کرک و تخم‌مرغی شکل آن در زمستان می‌ریزد. میوهٔ عَنّاب که دارای خواص دارویی بسیار زیادی می‌باشد در ابتدا سبز و گرد بوده و پس از رسیدن به رنگ قرمز-تیره و زیتونی شکل درآمده و چروک می‌خورد. آب و خاک مناسب کشت؛ آب شیرین و خاک شیرین است که محصول بهتری می‌دهد. درخت عناب باکیفیت نیز دارای رنگ تنه مایل به قهوه ای و عناب بی کیفیت دارای رنگ تنه صورتی_قرمز می‌باشد. و
عناب بی کیفیت دارای رنگ تنه صورتی_قرمز می‌باشد. و درختچه عناب قابل پیوند زدن است. عَنّاب را «خرمای قرمز» و «خرمای چینی» نیز می‌نامند. عناب باکیفیت دارای نشانه‌هایی نظیر ۱-رنگ تیره مایل به قهوه ای و نه سرخ و روشن۲-گوشت میوه عناب باکیفیت سفید و شیرین است ۳-چروک درمیوه باکیفیت عناب بسیار کم و ناچیز و مرغوبیت آن به صاف بودن سطح میوه است (عناب چروک برای مصارف دارویی، دمنوش و گرفتن پودر حبه عناب است). پراکندگی. با توجه به کشت گستردهٔ عَنّاب، رویشگاه اصلی این درخت به درستی مشخص نیست ولی چنین تصور می‌شود که
درخت به درستی مشخص نیست ولی چنین تصور می‌شود که خاستگاه طبیعی آن باید در آسیای جنوبی مابین لبنان، جنوب غرب افغانستان، شمال هندوستان، شبه جزیره کره و جنوب و مرکز چین بوده باشد. ایران دارای رتبه دوم جهانی از نظر سطح زیر کشت و تولید عَنّاب است. سطح زیر کشت محصول عَنّاب در ایران حدود ۳۰۰۰ هکتار می‌باشد که از این سطح بیش از ۹۵٪ آن یعنی حدود ۲۸۵۰ هکتار آن در خراسان جنوبی واقع شده و ۴۲۰۰ تن محصول عَنّاب از آن تولید می‌گردد. بررسی سوابق تاریخی خراسان جنوبی نشان می‌دهد گذشتگان این مرز و بوم کاشت و مراقبت از درخت را
گذشتگان این مرز و بوم کاشت و مراقبت از درخت را یک ضرورت برای بقای خود دانسته و امروزه درختان کهنسال متعددی در این استان به یادگار مانده است که در میان آن‌ها درختان عَنّاب با نزدیک به ۴۰۰ سال سن هم مشاهده می‌شوند. رویش. عَنّاب درختچه‌ای است خزان پذیر که به صورت مستقیم یا کج و معوج رشد کرده و ارتفاعی بین ۵ تا ۱۰ متر پیدا می‌کند. برگ‌های بیضی شکلش کشیده، بدون کرک و سبز براق بوده و حاشیه‌هایش دندانه‌دار می‌باشد. گل‌ها سبز متمایل به زرد و بسیار کوچک بوده، قطرشان به ۵ میلی‌متر می‌رسد و دارای ۵ گلبرگ ناپیدا