payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیاه‌تَلو از درختان بومی ایران است. سیاه تلو را در نور و گرگان «سیاه تلی» می‌نامند؛ در منطقه وسیعی از گیلان، «قره تیکان»، «بورتیکان»، «چنگل» صدایش می‌کنند، در طوالش آنرا به نام «سیه بور» و در درفک «یله بور»، در گرگان و مازندران «اسکم تلی»، در رودبار «گربه بور» می‌خوانند. در زبان عربی هم صامور، الشبه نامیده می‌شود. در بعضی منابع روایت شده‌است که تاج خارداری که پیش از به صلیب (چلیپا) کشیدن بر سر عیسی گذاشته بودند از گیاه سیاه‌تلو بوده‌است. نام لاتین این گیاه (paliurus spina-christi) از همین روایات آمده‌است.
(paliurus spina-christi) از همین روایات آمده‌است. ویژگی‌ها. مشخصات ظاهری. درختچه یا درختی است کوچک، خاردار و خزان کننده که بلندی سیاه‌تلو معمولاً ۲ تا ۳ متر هم می‌رسد. ساقه آن خاردار و منشعب است. خارها در کناره برگها یکی به صورت راست (قائم) و دیگری خمیده قرار گرفته‌اند. برگهای سیاه‌تلو بیضی شکل و نوک‌تیز با کناره‌های صاف هستند. در انتهای دُمبرگ زائده‌ای کوچک و برگ مانند به‌نام گوشوارک قرار دارد. گلها زردرنگ و در گل‌آذین خوشه جای دارند و در بهار؛ از اواسط فروردین تا اواخر اردیبهشت می‌شکفند. میوه آن کروی‌شکل
تا اواخر اردیبهشت می‌شکفند. میوه آن کروی‌شکل و به‌رنگ سبز مایل به زرد است که در پاییز قهوه‌ای می‌شوند. درون هر میوه یک دانه وجود دارد. زیستگاه. بومی جنوب اروپا، شمال آفریقا و منطقه مدیترانه تا جنوب غربی آسیا، ایران، تاجیکستان و شمال چین است. در ایران از اَرَسباران و دامنه‌های جنگلی کوه‌های البرز تا گرگان و در آذربایجان و غرب کشور در کوه‌های زاگرس تا فارس می‌روید. . در بعضی نواحی نیز به عنوان زینت ویا به منظور جلوگیری از دخول چهارپایان در مزارع، در حاشیه این اماکن کاشته می‌شود. روش تکثیر. از طریق بذر و قلمه
اماکن کاشته می‌شود. روش تکثیر. از طریق بذر و قلمه تکثیر می‌شود. کاربردها. سیاه‌تلو را به‌صورت گیاه زینتی در باغها و گاهی برای پرچین (دیواره گیاهی) در حاشیه کشتزارها می‌کارند. خواص درمانی. این گیاه از قدیم‌الایام مورد شناسایی مردم بوده و از آن تحت نام‌های rhamnos, paliurus استفاده‌های درمانی بعمل می‌آمده‌است. سابقاً به عنوان قابض، مقوی، مدر، ضد نزله مصرف می‌شده‌است. ریشه و برگ این گیاه جهت رفع بیماری‌های نزله و اسهال به کار می‌رفته‌است. میوه گیاه به‌طوری که در کتب علمی و داروئی جدید منعکس است دارای اثر مدر
در کتب علمی و داروئی جدید منعکس است دارای اثر مدر و دفع‌کننده اسید اوریک خون و اوره است؛ و از آن می‌توان جهت کاهش کلسترول خون نیز استفاده به عمل آورد. در رفع رسوبات اداری مؤثر واقع می‌شود. بعلاوه مصرف آن باعث پایین آمدن فشار خون می‌گردد. برای کاهش قند خون و دیابت مفید دانسته شده‌است.
مَتامَتی یا گل راعی درختچه‌ای گیاهی است که کنار جوی آب می‌روید و از آن برای درمان زخم یا آماس استفاده کنند. متامتی از گیاهان بومی ایران است.
این فهرست شامل فهرست فرودگاه‌های کالیفرنیا است که بر اساس گروه، نوع و مکان آن‌ها مرتب شده‌اند. کالیفرنیا یکی از ایالت‌های آمریکا است. فرودگاه‌ها. این فهرست شامل اطلاعات زیر می‌باشد: فرودگاه‌های دست‌اول توسط اداره هوانوردی فدرال به مراکز اصلی زیر طبقه‌بندی شده‌اند: پانویس: منابع. اداره هوانوردی فدرال (FAA): California Department of Transportation (Caltrans): Other sites used as a reference when compiling and updating this list:
اقصی چین (، ) منطقه‌ای مورد مناقشه در شمال شرق ناحیهٔ لداخ کشمیر در رشته‌کوه هیمالیا است. این منطقه هم‌اکنون تحت کنترل جمهوری خلق چین قرار دارد و بخشی از شهرستان ختن منطقهٔ خودمختار سین کیانگ به‌شمار می‌رود، در حالی که دولت هند آن را قسمتی از بخش لداخ ایالت جامو و کشمیر دانسته و مدعی حاکمیت بر آن است. ساخت یک جاده در این منطقه دلیل اصلی جنگ میان چین و هند در سال ۱۹۶۲ بود که با پیروزی چین پایان یافت. واژه اقصی (اقصا) در عربی به معنی دورترین است و ترکیب اقصیِ چین ترکیبی است فارسی به معنای «دورترین نقطه چین».
چین ترکیبی است فارسی به معنای «دورترین نقطه چین». هر دو طرف هندی و چینی علی‌رغم اختلاف مرزی خود در سال ۱۹۹۶ متعهد شدند که به خط کنترل واقعی احترام بگذارند. مرز کنترل واقعی خطی است که اقصای چین را از منطقه لداخ در کشمیر تحت کنترل هند جدا می‌کند و مطابق با مرز رسمی مورد قبول جمهوری خلق چین است. بخش‌هایی از این مرز تا حداکثر ۶٫۹۵۰ متر ارتفاع دارد. این منطقه یک بیابان وسیع بسیار مرتفع با مساحت ۳۷٫۲۵۰ کیلومتر مربع است که چندین دریاچه نمک در ارتفاع ۴٫۸۰۰ متر تا ۵٫۵۰۰ متر از سطح دریا در آن واقع شده‌اند. اقصی چین
متر از سطح دریا در آن واقع شده‌اند. اقصی چین با توجه به آب‌وهوای سخت و ارتفاع بالا و وضعیت ناهمواری تقریباً به‌طور کامل خالی از سکنه‌است و هیچ سکونتگاه دائمی در آن وجود ندارد. از منابع طبیعی خاصی هم برخوردار نیست، اما با توجه به اینکه مسیر ارتباطی بین تبت و سین کیانگ و همین‌طور تبت و هندوستان محسوب می‌شود از اهمیت استراتژیکی خاصی برخوردار است. بارندگی در این منطقه هم اندک است چرا که کوه‌های مرتفع هیمالیا و قراقروم راه باران‌های موسمی هند را به این منطقه سد می‌کنند. پیشینه مناقشه. دولت هندوستان مدعی است که
می‌کنند. پیشینه مناقشه. دولت هندوستان مدعی است که بر اساس خطوط مرزی چین و هند که دولت هند بریتانیا در این منطقه ترسیم کرده بود، اقصای چین بخشی از ایالت کشمیر هندوستان محسوب می‌شود، اما در سند ارائه شده از سوی دولت هندوستان، این منطقه از مرز به صورت هاشور زده به معنای عدم مشخص بودن دقیق محل مرز دیده می‌شود؛ مسئله‌ای که در مرز هند و پاکستان نیز به چشم می‌خورد از این رو دولت چین هیچگاه این خطوط مرزی را در شمال شرق کشمیر به رسمیت نشناخت. پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۹ در چین، این کشور خواستار
کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۹ در چین، این کشور خواستار مذاکره با هند در مورد مرز دو کشور شد که مورد موافقت همسایه جنوبی قرار نگرفت. دولت چین چندی بعد با بر قرار کردن تسلط خود بر تبت و استقرار دوباره حکومت خود بر سین کیانگ به سوی بخش‌های شمال شرقی لداخ حرکت کرد. اهمیت این منطقه بسیار مرتفع و تقریباً خالی از سکنه برای چین از این جهت بود که به آن‌ها اجازه می‌داد با ساخت جاده‌ای در دست‌های اقصای چین ارتباط سین کیانگ و تبت را آسان‌تر کنند و تعدادی از گذرگاه‌های واقع در منطقهٔ بین هند و تبت را در اختیار خود بگیرند. این
منطقهٔ بین هند و تبت را در اختیار خود بگیرند. این جاده در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۷ تکمیل شد و هندی‌ها با توجه به خالی از سکنه بودن این منطقه تا مدتی متوجه حضور چینی‌ها به اقصای چین نشدند. جاده‌ای که توسط چینی‌ها در این منطقه ساخته شد و بر اهمیت راهبردی آن افزود، قسمتی از بزرگراه ملی ۲۱۹ چین است که تبت را به سین کیانگ متصل می‌کند. در کنار این جاده سکونتگاه انسانی وجود ندارد و فقط چند ایست بازرسی و ایستگاه نظامی کوچک در آن قرار دارند. در این میان، اجرای سیاست «به پیش» هندوستان مبنی بر پیشروی پاسگاه‌های مرزی در
پیش» هندوستان مبنی بر پیشروی پاسگاه‌های مرزی در مناطق مورد اختلاف بر اختلافات دامن زد. پس از آن درگیری‌های مرزی بین دو کشور در این منطقه آغاز شد و در جنگ ۱۹۶۲ چین و هند به اوج خود رسید که با موفقیت چین در حفظ تسلط خود بر اقصای چین به پایان رسید. پس از جنگ چین و هند، دولت پاکستان که از کمک‌های نظامی آمریکا و اروپا به هند خشمگین بود و ادعای حکومت بر کشمیر (و در نتیجه اقصای چین به عنوان بخشی از کشمیر) را داشت، حاکمیت چین را بر اقصای چین به رسمیت شناخت. از دههٔ ۱۹۸۰ به این سو دو کشور چین و هند سعی کرده‌اند تا
۱۹۸۰ به این سو دو کشور چین و هند سعی کرده‌اند تا روابط خود را بهتر کنند و در توافقنامه‌های سال‌ها ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ هر دو کشور متعهد شده‌اند که در آن سوی مرز دوفکتو چین و هند معروف به «مرز کنترل واقعی» فعالیتی را انجام ندهند. اما هندوستان ادعای حاکمیت خود را از اقصای چین پس نگرفته و راه حلی قطعی برای این مناقشه به دست نیامده‌است. منابع. http://dictionary.abadis.ir/fatofa/اقصای/
مجلهٔ اندیشه و هنر نخستین و یکی از مطرح‌ترین جُنگ‌های هنری-ادبی دههٔ سی الی پنجاه ایران بود. شمارهٔ اول "اندیشه و هنر" در فروردین سال ۱۳۳۳ منتشر شد و مسؤول و مدیر آن "ناصر وثوقی" بود. از "اندیشه و هنر" پنج دوره (۱۳۳۳–۱۳۵۳)، پنجاه شماره، و با انقطاع منتشر شد. "اندیشه و هنر" که به‌صورت گاهنامه منتشر می‌شد از نشریات متین روشنفکری آن سال‌ها بود "اندیشه و هنر"، در شماره‌های نخستین عمدتاً به مباحث اقتصادی-سیاسی می‌پرداخت و عنایت چندانی به هنر، به‌ویژه شعر نداشت. بعدها، از نیمهٔ دوم دههٔ سی است که به هنر روی آورد.
از نیمهٔ دوم دههٔ سی است که به هنر روی آورد. دورهٔ اول. "اندیشه و هنر" در سال ۱۳۳۳ شروع به کار کرد. در این دوره جُنگ صدف - جُنگ وفاداران به آرمان‌های انقلابی حزب تودهٔ ایران - تحت مدیریت "محمود اعتمادزاده" بود نیز آغاز به کار و شروع به نصیحت روشنفکران نومید می‌کند. "اندیشه و هنر" نیز که نخستین نشریهٔ جدی و عمیق پس از کودتای ۲۸ مرداد بود در این دوره با جنگ صدف همراه است. جنگ صدف به روشنفکران توصیه می‌کند که دست از ابتذال بشویند و همچون گذشته زندگی سالم در پیش گیرند. آنها بدبینی و اعتیاد و سرگشتگی را نتیجهٔ
گیرند. آنها بدبینی و اعتیاد و سرگشتگی را نتیجهٔ فردگرایی دانسته و بهترین شاعران را شاعرانی می‌دانند که از این انحراف دور مانده و هنوز با امیدواری انقلابی سخن می‌گویند. در فهرست مطالب شمارهٔ اول "اندیشه و هنر" (سال اول، فروردین ۱۳۳۳) مطالب ذیل را می‌بینیم: بودن یا نبودن، مسئله این است (سرمقاله)؛ کار ما «از نهفته» شعری از "گلچین گیلانی"؛ ملی‌شدن صنایع نفت مکزیک، "ناصر وثوقی"؛ پنجره‌های کور، "اصغر حاج‌سیدجوادی"؛ یک غزل از "مولوی"؛ "بودا"، شعری از "فریدون کار"؛ "ژوزه والازانتی"؛ مکتب‌دار، "صبحی"؛ "مارکو پولو"،
"ژوزه والازانتی"؛ مکتب‌دار، "صبحی"؛ "مارکو پولو"، و اسمعیلیه (اسماعیلیه)، "مرتضی مدرسی چهاردهی"؛ شمه‌ای از سرگذشت فلسفه، ترجمهٔ "صدر"؛ نوروز-روز نو، "علی شهیدزاده"؛ غم این خفتهٔ چند، شعری از نیما یوشیج؛ مکتب موسیقی ایران و حنانه، "غ-ب"؛ ناتورالیسم "زولا"؛ ذخیرهٔ بزرگ (بحث سیاسی-اقتصادی)؛ هنر جدید در نقاشی و "ژرژ براک"، "بهمن محصص"؛ "پیر لوتی"، "امیر پیشداد"؛ انتقاد کتاب، پاک. در بخش‌هایی از سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ "اندیشه و هنر" (که نشانگر دیدگاه زیبایی‌شناختی و سیاسی و اقتصادی نخستین نشریهٔ فرهنگی پس از
و سیاسی و اقتصادی نخستین نشریهٔ فرهنگی پس از کودتای ۲۸ مرداد بود) آمده‌است: آخرین شمارهٔ دورهٔ نخست این نشریه (شمارهٔ ۵) در مرداد سال ۱۳۳۳ منتشر شد و طی این مدت بیش از هر شاعری از "جمال شهران"، شاعر مجموعهٔ «رقص بر ساحل» شعر چاپ کرد. دیگر شاعران دورهٔ اول نشریهٔ "اندیشه و هنر": "گلچین گیلانی"، "فریدون کار"، "نیما یوشیج"، "ت. چ. گورکین"، "نادر نادرپور" و "محسن هشترودی" بودند. دورهٔ دوم. در سال ۱۳۳۴ مجلهٔ "اندیشه و هنر" پس از ده ماه تعطیلی، مجدداً در خرداد ماه تجدید انتشار یافت. نخستین شمارهٔ دورهٔ دوم
ماه تجدید انتشار یافت. نخستین شمارهٔ دورهٔ دوم "اندیشه و هنر" (شمارهٔ ۶) پس از ده ماه تعطیل و توقف، در خرداد ۱۳۳۴ منتشر شد. در سرمقالهٔ این شماره تحت نام «راه آیندهٔ ما» می‌خوانیم: فعالیت "اندیشه و هنر" از دورهٔ دوم به بعد در حوزهٔ هنر بیشتر می‌شود؛ اگرچه هنوز نیروی تعیین‌کننده‌ای در شعر نو نیست. دورهٔ سوم. دورهٔ سوم "اندیشه و هنر" که از شهریور ۱۳۳۷ منتشر شد و تا فروردین ۱۳۳۹ ادامه یافت، به لحاظ ادب و هنر نو، پربارتر از دوره‌های پیشین بود؛ اگرچه از هنرمندان ایرانی کمتر اثری در آن چاپ می‌شد. در سرمقالهٔ
ایرانی کمتر اثری در آن چاپ می‌شد. در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ دورهٔ سوم "اندیشه و هنر"، در علت عدم انتشار مرتب مجله می‌خوانیم که: مطالب مرتبط با شعر نو در دورهٔ سوم "اندیشه و هنر"، ترجمهٔ شعری از «"فریدریش ویلهلم نیچه"» با نام «بر کوهستان‌های بلند»؛ ترجمهٔ موزون شعر بسیار مشهور «سفر» "شارل بودلر"؛ و بحث دامنه‌دار «انحطاط هنری» بود. شعر «سفر» را "حسن هنرمندی" ترجمه کرده بود. (۲:۴۶۷) این ترجمهٔ موزون و مقفا سرمشق بسیاری از شاعران آن روز ایران قرار گرفت. تا شمارهٔ پنجم دورهٔ سوم "اندیشه و هنر" مطالب چشمگیری
پنجم دورهٔ سوم "اندیشه و هنر" مطالب چشمگیری پیرامون شعر نو دیده نمی‌شود. در شمارهٔ پنجم، سرمقاله‌ای احساساتی-امریه‌ای، همچون مقالات کبوتر صلح، تحت عنوان «انحطاط هنری» علیه رمانتیک‌ها و سمبولیست‌ها (دو سبک مسلط دههٔ سی) چاپ می‌شود که بعداً "علی‌اصغر حاج‌سیدجوادی" و دیگرانی آن را پی می‌گیرند. در بخش‌هایی از این مقاله - که نشانگر وضع عمومی روحیهٔ جامعه و هنرمندان و وضع نقد در ایران است - می‌خوانیم: پس از درگذشت "نیما یوشیج" فقط جُنگ "اندیشه و هنر" (دورهٔ سوم، شمارهٔ نهم، فروردین ۱۳۳۹) بود که شماره‌ای را به او
نهم، فروردین ۱۳۳۹) بود که شماره‌ای را به او اختصاص داد؛ دیگران به خبری اکتفا کردند. فهرست مطالب "اندیشه و هنر" به قرار ذیل بود: سرمقاله؛ شمع سوخته (یادداشتی مرثیه‌وار از خواهر نیما - "نیکیتا")؛ مفاوضهٔ مولانا عقیل و جناب آلامد دربارهٔ خنیاگر کوهستان، محرّر و محشّی؛ "پرویز داریوش"؛ آن تک که بر همه اولی است، نبود (شعر) "پرویز داریوش"؛ دو نامه از "نیما"؛ مرحوم نیما یوشیج چه‌کاره بود؟ از "تندرکیا"؛ عروسک کوکی (شعر)، "فروغ فرخزاد"؛ چهار شعر از "نیما"؛ نیما پیر ما (شعر) "محمود موسوی"؛ عصیان مقدس نیما، "غلامحسین
(شعر) "محمود موسوی"؛ عصیان مقدس نیما، "غلامحسین غریب"؛ فصولی پراکنده دربارهٔ این‌که نیما مردی بود مردستان، "مهدی اخوان ثالث"؛ کلمه‌ای چند دربارهٔ نیما، غلامعلی سیّار. دورهٔ چهارم. چهارمین دورهٔ "اندیشه و هنر" در سال ۱۳۳۹ (مهرودی) منتشر شد. در این دوره جز چاپ چند شعر از "اخوان" و "شاملو" و "فروغ" و نقدواره‌ای بر آخر شاهنامه، چندان به شعر نو نپرداخت. در سال ۱۳۴۰ "اندیشه و هنر" در شمارهٔ آبان ماه ویژه‌نامه‌ای برای شعر نو منتشر می‌کند که البته با پاسخ‌های "تندرکیا" تقریباً پر می‌شود. دورهٔ پنجم. شمیم بهار در
تقریباً پر می‌شود. دورهٔ پنجم. شمیم بهار در اویل دههٔ چهل همراه با آیدین آغداشلو در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر مشغول کار شد و در طی سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ سرپرستی بخش ادبیات و هنرهای این مجله را به عهده گرفت. وی این نشریه را تبدیل به مجالی برای تجربهٔ نوگرایی و نوجویی در داستان‌نویسی معاصر ایرانی کرد و کوشید معیارهای نقد ادبی جدید غرب را در بررسی داستان‌نویسی ایران به کار گیرد. از "اندیشه و هنر" سه شماره در سال ۱۳۴۱ منتشر می‌شود: اردی‌بهشت، شهریور، دی. شمارهٔ اردی‌بهشت مطلبی از دکتر تندرکیا دارد با نام
اردی‌بهشت مطلبی از دکتر تندرکیا دارد با نام «تحول صوری شعر فارسی»؛ با همان نثر و نظر، و شمارهٔ شهریور، مقاله‌ای از "اخوان ثالث" دارد به نام «نقطهٔ تحول» که به‌نوعی تحول شعر را از دهخدا تا "نیما" بررسی کرده‌است. این مقاله نکتهٔ تازه‌ای نسبت به مقالات پیشین "اخوان" نداشت. در سال ۱۳۴۲ از "اندیشه و هنر" دو شماره - ۷ و ۸ - در تیر و مهر ۱۳۴۲، و یک شماره در بهمن ماه منتشر شد. اگرچه شمارهٔ هشتم (مهر ۴۲) "اندیشه و هنر"، یکسر دربارهٔ هنر و شاعری است ولی بحثی دربارهٔ شعر نو ندارد؛ همچنان‌که آن دو شمارهٔ دیگر. "اندیشه
نو ندارد؛ همچنان‌که آن دو شمارهٔ دیگر. "اندیشه و هنر" که از اولین نشریات هنری-اجتماعی ترقی‌خواه پس از کودتای ۲۸ مرداد بود و به علل مختلف به‌طور نامرتب منتشر می‌شد، پس از ویژه‌نامه‌ای که برای "پرتو دکتر تندرکیا" انتشار داده بود، شمارهٔ دوم دورهٔ جدیدش (دورهٔ پنجم) را به "احمد شاملو" اختصاص می‌دهد. در این شماره، بعد از یادداشتی از سردبیر، تحت نام «شاعر این روزگار» و دو شعر از زیباترین اشعار "شاملو" - «سرود پنجم» و «آیدا در آینه» می‌خوانیم: حرف‌هایی از "ا. بامداد"؛ بحثی با "ا. بامداد"؛ شاعری [مقاله‌ای از
بامداد"؛ بحثی با "ا. بامداد"؛ شاعری [مقاله‌ای از "احمد شاملو"]؛ حاشیه‌ای بر شعر معاصر [مقاله‌ای از "احمد شاملو"]؛ شعر عاشقانهٔ "ا. بامداد" (از "احسان مژده" و "ا. روشن")؛ جست‌وجو در معنی اشعار باغ آینه (از "پوران صلح‌کل")؛ نگرانی شاعر به پیرامونش (از "ناصر وثوقی")؛ قالب شعر "ا. بامداد" (از "فرامرز خیبری" ("آیدین آغداشلو"))؛ اشارتی چند بر سرود پنجم (از م. ی) نامه‌ای از "م. امید"؛ یادداشت‌هایی دربارهٔ ادبیات و هنر امروز ایران - الف: شعر) (از "فرامرز خیبری" و "احسان مژده")؛ کتاب‌گُزاری (از ح. لیچ‌ئیم - "ا.
و "احسان مژده")؛ کتاب‌گُزاری (از ح. لیچ‌ئیم - "ا. روشن" و "بهمن فرسی")؛ نقاشی (از "آیدین آغداشلو")؛ تئاتر، سینما (از "ف. پیامی"). مقالات این شمارهٔ "اندیشه و هنر" تماماً قابل توجه و خواندنی است، ولی جالب‌ترین مطلب از شخص "احمد شاملو" است با نام «حاشیه‌ای بر شعر معاصر» که راجع به شعر سپید - که خود از پیشگامان و یگانه تثبیت‌کنندهٔ آن بوده‌است -. او در بخشی از مقاله (که پیشتر در سال ۱۳۳۹ در مجلهٔ فردوسی چاپ شده بود با لحنی که به نظر می‌رسد سخنانش بیشتر از سر خستگی کلنجار رفتن با مخالفین بوده باشد) سخن
از سر خستگی کلنجار رفتن با مخالفین بوده باشد) سخن می‌گوید. بعد از دورهٔ پنجم "اندیشه و هنر" که دیگر "شمیم بهار" در آن نبود، این نشریه دیگر وزن سابق را نداشت و افول کرد تا در سال ۱۳۵۳ توقیف شد. تنها در سال سال ۱۳۵۹ یک شماره از آن بیرون آمد. دورهٔ ششم. از سال ۱۳۸۸ دوباره نشریه با مسئولیت "ناصر وثوقی"، مدیر مسؤول اولیه و با شکل و شمایل دیگر منتشر شده‌است. پیوند به بیرون. تارنمای رسمی مجله اندیشه و هنر
هَفت‌کول درختچه‌ای است که در جنگل‌های شمالی ایران تا ارتفاع ۲۶۰۰ گزی دیده می‌شود. نام‌های دیگر آن زین‌دار، گرمه‌شو، پلدخور و فحرا است.
توچ (توج هم نوشته‌اند) از درختان بومی ایران است. در بلوچستان به نام پیر شناخته می شود. میوه این درخت مصرف خوراکی دارد و به عنوان تقویت کننده قوای جنسی شناخته می شود. برگهای این درخت بعنوان خوراک دام برای شترها مورد استفاده است
لیلا لوپز (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۸۶ در آنگولا) مدل و ملکه زیبایی اهل آنگولا است، او برنده دوشیزه جهان ۲۰۱۱ شده است. وی که در دانشگاه سافک در انگلستان درس تجارت خوانده‌است، گفته‌است رمز برنده شدنش لبخندش است. شصتمین مراسم انتخاب دوشیزه جهان در برزیل برگزار شد که از میان ۸۹ دختر ۱۶ نفر انتخاب شده و دست آخر ۵ نفر به مرحله نهایی رسیدند دختران شایسته چین، اوکراین، فیلیپین و برزیل هم از فینالیست‌ها بودند.
برش نهایی یا ضربه آخر () دوازدهمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی راک انگلیسی پینک فلوید است. این آلبوم در ۲۱ مارس ۱۹۸۳ در بریتانیا و مدتی بعد توسط کلمبیا رکوردز در ایالت متحده عرضه شد. این آلبوم مفهومی، آخرین آلبوم راجر واترز همراه با گروه پینک فلوید بود و بعد از انتشار این آلبوم، از گروه جدا شد و تنها آلبوم پینک فلوید می‌باشد که تمام شعرها و آهنگ‌هایش توسط واترز نوشته می‌شود و گیتاریست گروه دیوید گیلمور تنها در یک آهنگ به عنوان خواننده حضور دارد. "برش نهایی" در اصل به عنوان آلبوم موسیقی متنی برای فیلمی به
در اصل به عنوان آلبوم موسیقی متنی برای فیلمی به نام "دیوار" که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد برنامه‌ریزی شده بود. واترز با شروع جنگ فالکلند این آلبوم را در انتقاد از جنگ تغییر داد و آن چیزی که وی به عنوان خیانت به پدرش در جنگ و عامل کشته‌شدن پدرش می‌داند را نیز ضمیمه‌اش کرد. "برش نهایی" در هشت استودیو بین ژوئیه تا دسامبر ۱۹۸۲ در سراسر انگلیس ضبط شد. همان‌طور که در ترانه‌شناسی پینک فلوید طیف وسیعی از موسیقی‌دانان به صورت جلسه‌ای یا فصلی برای مشارکت در آلبوم استخدام می‌شدند در این آلبوم نیز از موسیقی‌دانانی استفاده
می‌شدند در این آلبوم نیز از موسیقی‌دانانی استفاده شد، اما شدت تنش در این دوره رو به افزایش بود و ریچارد رایت در این آلبوم حضور نیافت و کنار رفت. بسته‌بندی این آلبوم توسط راجر واترز طراحی شد و براساس مفهوم آلبوم طراحی شده است. آلبوم در صدر نمودارهای بریتانیا قرار گرفت ولی نقدهای گوناگونی دریافت کرد، بعدها برای این آلبوم فیلمی نیز منتشر شد. به دنبال انتشار این آلبوم هر یک از اعضا به دنبال آلبوم‌های تک‌نوازی خودشان رفتند، اما واترز اعلام کرد که گروه را ترک کرده و جدا شده است. پیش‌زمینه. در اصل "برش نهایی" به
و جدا شده است. پیش‌زمینه. در اصل "برش نهایی" به عنوان موسیقی متنِ فیلم "دیوارِ پینک فلوید" (۱۹۸۲) طرح‌ریزی شده بود و زمانی که بر رویش کار می‌کردند؛ "آجرهای ذخیره" نام داشت. آجرهای ذخیره قرار بود شامل موسیقی جدید یا دوباره‌ضبط‌شده از آهنگ‌هایی مانند «بچه‌ها را به خانه بازگردانید» و «وقتی ببرها رها شدند» برای فیلم بشود. همچنین؛ نوازندهٔ گیتار بیس، ترانه‌سرا و خوانندهٔ گروه، راجر واترز، برای گسترش بیشتر داستان "دیوار"؛ اندک قطعاتی جدید را برای این موسیقی متن طرح‌ریزی کرده بود. به عنوانِ برآمدی از جنگ فالکلند،
کرده بود. به عنوانِ برآمدی از جنگ فالکلند، واترز مسیر را تغییر داد و نوشتن قطعات جدیدی را آغاز کرد. او واکنش نخست‌وزیر بریتانیا، مارگارت تاچر را نسبت به حملهٔ آرژانتینیها به جزایر فالکلند را نالازم و تعصبی دید؛ و آلبوم جدید را، با نام موقتی «مرثیه‌ای برای یک رؤیای پس از جنگ»، به پدرش اریک فلچر واترز تقدیم کرد (کسی که در جریان جنگ جهانی دوم کشته شده بود). خواننده و نوازندهٔ گیتار گروه، دیوید گیلمور، تحت تأثیرِ این سیاسی‌بازی آشکارِ واترز قرار نگرفته بود و مسیرِ ابتکاری جدید؛ بحث میان این دو را برانگیخت.
مسیرِ ابتکاری جدید؛ بحث میان این دو را برانگیخت. برخی از قطعه موسیقی‌ها مانند «رؤیای پس از جنگ»، «برش نهایی»، «گذشته‌های محتمل تو» و «بازگشت قهرمان» برای آلبوم "دیوار" ساخته شده بودند؛ اما در آنجا استفاده نشده بودند و در آغاز کار نیز از قرارگرفتنشان در "آجرهای ذخیره" صرف نظر شده بود. با این وجود پینک فلوید دوباره از این قطعاتِ کنارگذاشته شده در کار خود استفاده کرد. گیلمور احساس کرد که قطعات جدید برای آلبوم؛ به اندازه کافی خوب نیست. او خواست قطعات جدیدی بنویسد اما واترز مخالفت کرد. مراحل ضبط. آهنگسازِ
بنویسد اما واترز مخالفت کرد. مراحل ضبط. آهنگسازِ آمریکایی، مایکل کیمن، کسی که در آلبوم دیوار نیز با گروه همکاری کرده بود به عنوان مسئول تنظیم‌های ارکست به خدمت گرفته شد. او همچنین در نبود ریچارد رایت به عنوان نوازندهٔ کیبورد حضور یافت و در تهیه‌کنندگی آلبوم نیز مشترک شد، علاوه بر این میان گیلمور و واترز وساطت می‌کرد. از جیمز گاتری نیز به عنوان مهندس استودیو و تهیه‌کنندهٔ آلبوم استفاده شد. درام‌زدنِ نیک میسن نیز توسط ری کوپر کامل می‌شد. در آهنگ «دو خورشید در غروب» نیز از اندی نیومارک به عنوان درام‌زن
در غروب» نیز از اندی نیومارک به عنوان درام‌زن استفاده شد زیرا نیک میسن در اجرای تغییرات زمانی پیچیده ناشی از میزان نمای غیرمعمول ۵/۴ ناتوان بود. میسن عهده‌دار تکرار عبارت «مَگی، ما چه کردیم؟» هم بود. رافائل ریون‌اسکرافت برای نواختن ساکسوفون به استخدام گروه درآمد. ضبط آلبوم در نیمهٔ دوم ۱۹۸۲ در ۸ استودیوی ضبط انجام شد، از جمله استودیوی خانگی گیلمور در هوکند منور و بیلیارد روم استودیوزِ واترز در اِست شین. دیگر استودیوها عبارت هستند از می‌فر استودیوز، ابی‌رود استودیوز، المپیک استودیوز، ال پای استودیوز، آودیو
استودیوز، المپیک استودیوز، ال پای استودیوز، آودیو اینترنشنال و راک استودیوز. بسته‌بندی و طرح روی جلد. در طراحی جلد آلبوم از مشارکت استورم تورجرسن، عضو گروه طراحی هیپ‌نسیس و کسی که بیشتر طرح‌جلدهای گروه را ایجاد کرده بود، استفاده نشد. از این رو راجر واترز طرح جلد را با عکسی که توسط برادرزنش، ویلی کریستی، گرفته شده بود به وجود آورد. طرح روی جلد؛ یک گل شقایق، نماد روز بزرگداشت، همراه با ۴ روبان مدال از جنگ جهانی دوم را نشان می‌دهد که بر روی یک سطحِ پارچه‌ای سیاه‌رنگ قرار داده شده است. مدال‌ها از چپ به راست در
قرار داده شده است. مدال‌ها از چپ به راست در طرح جلد، ستاره ۱۹۳۹–۴۵، ستاره آفریقا، مدال دفاع و صلیب پرواز ممتاز نام دارند. انتشار و بازخورد. "برش نهایی" در ۲۱ مارس ۱۹۸۳ در بریتانیا منتشر شد و توانست تا جایگاه نخست جدول آلبوم‌های بریتانیا بالا بیاید، چیزی که دو آلبوم "نیمه تاریک ماه" و "دیوار" در رسیدن به آن ناتوان بودند. در ایالات متحده آمریکا نیز در دوم آوریل منتشر شد که به موفقیت کمتری دست یافت و بالاتر از جایگاه ششم جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار نگرفت. آهنگ «جان، الان نه» به عنوان تک‌آهنگ منتشر شد و جزو ۳۰ آهنگ
الان نه» به عنوان تک‌آهنگ منتشر شد و جزو ۳۰ آهنگ برتر بریتانیا در آن سال قرار گرفت، جمله «Fuck all that» که در این آهنگ به کار رفته در نسخه تک‌آهنگ به «Stuff all that» تغییر یافته است. علی‌رغم موفقیت آلبوم نقدهای مختلفی را دریافت کرد.
سگا گیم گیر (به ژاپنی ゲームギア Gēmu Gia؟) نخستین کنسول بازی دستی شرکت سگا و سومین کنسول بازی دستی رنگی پس از آتاری لینکس و توربواکسپرس می‌باشد. طراحی این کنسول از سال ۱۹۸۹ با نام "پروژه مرکوری" آغاز شد که دنباله رو سیاستهای آن زمان سگا برای نامگذاری پروژه‌هایش بود. عرضه دستگاه در ۶ اکتبر ۱۹۹۰ در ژاپن، ۱۹۹۱ در آمریکای شمالی، اروپا و آرژانتین و ۱۹۹۲ در استرالیا آغاز شد. قیمت دستگاه در زمان عرضه ۱۵۰ دلار آمریکا و ۱۴۵ پوند استرلینگ بود. سگا پشتیبانی از گیم گیر را در سال ۱۹۹۷ متوقف کرد. طراحی. گیم گیر مدل قابل حمل
سال ۱۹۹۷ متوقف کرد. طراحی. گیم گیر مدل قابل حمل سگا مستر سیستم می‌باشد که صفحه نمایش آن تفکیک‌پذیری کمتری دارد ولی در عوض پالت رنگی بزرگتر و با رنگهای بیشتری را دارد. افزون بر آن توانایی تولید صدای استریو (از طریق هدفون) را دارد در برابر مستر سیستم که تنها توانایی ایجاد صدای مونو را دارد، با این وجود بازیهای کمی از توانایی صدای استریوی آن بهره برده‌اند. برخلاف گیم بوی اصلی که در آن صفحه نمایش بالای کلیدها قرار گرفته، در این دستگاه کلیدها به صورت افقی و در دو سمت صفحه نمایش جای دارند که باعث می‌شود در دست
دو سمت صفحه نمایش جای دارند که باعث می‌شود در دست گرفتن آن راحت‌تر باشد. به دلیل شباهتهای بین مستر سیستم و گیم گیر، پورت کردن بازی‌های مستر سیستم به کارتریج‌های گیم گیر نسبتاً آسان بود. راه دیگر مبدل مستر گیر بود که در دوران عمر دستگاه عرضه می‌شد و اجازه می‌داد بازی‌های اصلی مستر سیستم بر روی گیم گیر قابل اجرا باشند.
لئوپولد یکم(زادهٔ ۹ ژوئن ۱۶۴۰ - درگذشته ۵ مهٔ ۱۷۰۵) امپراتور مقدس روم و پادشاه مجارستان (با عنوان لیپوت یکم ) و بوهم بود. وی پسر دوم فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم و از دودمان هابسبورگ بود. نیای مادری او فلیپه سوم پادشاه هابسبورگی اسپانیا بود. همچنین هماورد او در فرانسه یعنی لوئی چهاردهم نیز پسرخاله‌اش بود. او در ۱۶۵۴ میلادی در پی مرگ برادر بزرگترش فردیناند چهارم به ولیعهدی رسید. در ۱۶۵۸ نیز تاج امپراتوری مقدس روم را بر سر نهاد. او پیروزی‌های بزرگی را در نبرد با عثمانیها به دست آورد و توانست همهٔ مجارستان
با عثمانیها به دست آورد و توانست همهٔ مجارستان و ترانسیلوانیا را ضمیمهٔ سرزمینش نماید. وی همچنین با فرانسه نیز وارد جنگ شد. در درگیری‌های مربوط به جانشینی در اسپانیا نیز دخالت کرد. امپراتوری هابسبورگ در روزگار او پیروزی‌های بزرگی به دست آورد و گسترده‌تر شد. منابع. Wikipedia contributors, "Leopold I, Holy Roman Emperor," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Leopold_I,_Holy_Roman_Emperor&amp;oldid=449630112 (accessed September 14, 2011).
یوزف یکم(زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۶۷۸- مرگ ۱۷ آوریل ۱۷۱۱) امپراتور مقدس روم، پادشاه مجارستان، بوهم و آلمان بود. او بزرگترین پسر لئوپولد یکم بود. او در وین زاده‌شد. در ۱۶۸۷ پادشاه مجارستان شد و سه سال پس از آن پادشاهی آلمان هم از آن او شد. در ۱۷۰۲ و در جریان جنگ‌های جانشینی در اسپانیا در شهربندان لانداو این در فالتز همراهی داشت. در ۱۷۰۵ میلادی یوزف به جانشینی پدر رسید. ارتش وی در فلاندرز ضربه‌های سختی به سپاه لوئی چهاردهم وارد آورد. مجارستان در تمام طول پادشاهی او دستخوش درگیری بود. مرگ یوزف یکم در اثر بیماری آبله و
درگیری بود. مرگ یوزف یکم در اثر بیماری آبله و در وین رخ‌داد. منابع. Wikipedia contributors, "Joseph I, Holy Roman Emperor," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Joseph_I,_Holy_Roman_Emperor&amp;oldid=444688400 (accessed September 14, 2011).