payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از ترور و مرگ در امان ماند و وی به قلعه جناح (جناح هرمزگان) عقب نشینی کرد . پس از اینکه قلعه بنابر نظر خان بستک در شرف انهدام قرار داشت, مزیری به اتفاق عده ایی از مبارزان از طریق دره اتخان و راه خور به طرف بیخه وار بندرلنگه کوچ کرد و تا سال‌ها در روستای کندران بندرلنگه در تبعید به سر برد . راویان قدرت مثال زدنی او در تیر اندازی و سوار کاری را مثال می‌زنند . به گونه ایی که گویا در هنگام مبارزه مسلحانه در دره ایلوی جناح برای حفاظت از قصبه در مدتی بسیار کوتاه و علی‌رغم قد کوتاهی که داشت گوشه‌های مختلف جناح را
علی‌رغم قد کوتاهی که داشت گوشه‌های مختلف جناح را بازرسی می‌کرد . همچنین از تبحر او در تیر اندازی چنان روایت می‌شود که پس از حضور مزیری در قلعه جناح (جناح هرمزگان) و محاصره او توسط تفنگداران خان بستک, توپ جنگی در اطراف قلعه مستقر می‌شود تا قلعه را همانطور که مزیری و مبارزان در آن استقرار دارند منفجر کنند . اما مزیری بارها با نظرگیری مثال زدنی که با سلاح‌های دهن پر قدیمی و از فاصله دور انجام شد محل فتیله توپ را هدف قرار می‌داد . آشتی خان بستک با مزیری و استقبال از وی. طبق برخی روایات خان بستک در اثنای تبعید
از وی. طبق برخی روایات خان بستک در اثنای تبعید مزیری در بیخه وار بندرلنگه وی را به حضور دعوت و با او آشتی می‌کند . با توجه به موثق نبودن قسمتی از روایات درباره اواخر عمر مزیری کوتاه, این روایت مورد تردید قرار دارد . طبق این روایت, مزیری کوتاه پس از دعوت خان بستک به خانه پدری استاد محمد صالح درخش رفته و از پدر یا پدربزرگ وی می‌خواهد که جهت اعتماد بیشتر وی را در حضور خان معیت نماید . گویا مزیری کوتاه هنوز فکر میکرده که خان بفکر انتقام از اوست . در توصیف چهرهٔ در این روایت که از طرف استاد محمد صالح درخش شنیده
در این روایت که از طرف استاد محمد صالح درخش شنیده شده‌است, قدی کوتاه, ریش حنا گذاشته شده, قبا و عمامهٔ خط دار می‌آید . مزیری کوتاه چشمی تنگ و چهره ایی سبزه رنگ داشت . سید محمد علی توانا متولی زیارتگاه چاه بنارد چنین نقل می‌کرد که در اثنای مشکلات میان مزیری و خان بستک, مزیری دو نفر قاصد به سوی سید می‌فرستد و از او طلب مشورت و دعای خیر می‌نماید . گفتنیست یکی از دختران مزیری همسر سادات بود . خان مزیری را «مزیری لُکی» می‌نامیده‌است . «لُکی» در زبان محلی بستک بمعنای کوتاه است . پیوند به بیرون. جناح (شهر) استان
کوتاه است . پیوند به بیرون. جناح (شهر) استان هرمزگان
علامت بیماری یا سَمپتوم ، به اظهار، درک و تغییراتی در حالات بدن گفته می‌شود که نشان از ابتلاء به بیماری دارند و توسط بیمار گزارش می‌شوند. سمپتوم می‌تواند هم سوبژکتیو باشد و هم ابژکتیو. هرچند علائم مانند حالت تهوع در روند شمار زیادی از بیماری‌ها رخ می‌دهند، اما لزوماً دلیل بر بیماری نیستند (مانند نشانه و سمپتوم بارداری)، حال آنکه برخی دیگر از علائم ویژهٔ یک یا چند بیماری خاص هستند. برای نمونه از دست دادن ناگهانی بینایی در یک چشم تنها می‌تواند به چند علت ویژه رخ دهد. علائم بیماری را ممکن است همگان تشخیص
ویژه رخ دهد. علائم بیماری را ممکن است همگان تشخیص بدهند، ولی به آن دسته از نشانه‌های تخصصی که تنها توسط پزشک تشخیص داده می‌شود نشانه بیماری (Sign) گفته می‌شود؛ به عنوان مثال همه می‌دانند که تب یک علامت بیماری برای عفونت است اما تغییر در نوار قلب و آزمایش خون نشانه‌ها هستند و پس از اکوگرافی ممکن است پزشک آن‌ها را نشانه‌های عفونت در پریکارد تشخیص دهد. انواع. علائم و سمپتوم‌ها می‌توانند مزمن، برگشت‌پذیر (عود کننده) یا قابل چشم‌پوشی (مانند یک سردرد کوچک) باشند. می‌توان این علائم را به علائم عمومی که تمام بدن
درهم یکای پول کشور امارات متحده عربی است. کد ایزو ۴۲۱۷ درهم امارات AED می‌باشد، اما در متون غیررسمی از علامت اختصاری یا DH نیز استفاده می‌گردد. هر درهم برابر با ۱۰۰ فلس است. تاریخچه. تا پیش از سال ۱۹۶۶ میلادی همه سرزمین‌هایی که امروزه امارات را شکل می‌دهند از روپیه خلیج فارس بهره می‌بردند؛ این یکای پول با روپیه هند تثبیت می‌شد. در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۶۶ هند بر آن شد تا ارزش روپیه خلیج فارس را نسبت به روپیه هند کاهش دهد. سرزمین‌هایی شکل‌دهنده امارات امروزین این کاهش نرخ را نپذیرفته دست به استفاده از ارزهای دیگر
نرخ را نپذیرفته دست به استفاده از ارزهای دیگر زدند. همه امیرنشین‌های ساحل آشتی به جز ابوظبی، ریال قطر را به عنوان یکای پول خود برگزیدند؛ ابوظبی، دینار بحرین را با نرخ ۱ دینار در برابر ۱۰ روپیه برگزید. در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۷۳ ابوظبی با نرخ ۱ دینار در برابر ۱۰ درهم، دینار بحرین و امیرنشین‌های دیگر با نرخی برابر ریال قطر را با درهم جایگزین کردند. در نوامبر ۱۹۷۷ درهم امارات با دلار آمریکا تثبیت شد. سکه‌ها. در سال ۱۹۷۳ سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی از جنس برنز و سکه‌های ۲۵ و ۵۰ فلسی و ۱ درهمی از جنس کوپرونیکل به ضرب
۲۵ و ۵۰ فلسی و ۱ درهمی از جنس کوپرونیکل به ضرب رسیدند. در سال ۱۹۹۵ اندازه سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی و ۱ درهمی کاهش یافتند؛ شکل سکه ۵۰ فلسی نیز به هفت‌گوش تغییر یافت. سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی به ندرت به کار می‌روند از این رو قیمت بیشتر اجناس به ۲۵ فلس گرد یا به ضریبی از آن نزدیک می‌شود. سکه ۱ فلسی نیز بسیار نادر دیده می‌شود. هم‌اندازه بودن دو سکه ۵۰ فلسی قدیمی و ۱ درهمی جدید گاه مایه اشتباه گرفته شدن آن دو با هم می‌شود. از سال ۱۹۷۶ تاکنون به مناسبت رویدادهای گوناگون و به یاد فرمانروایان امارات، سکه‌های یادبود
و به یاد فرمانروایان امارات، سکه‌های یادبود فراوانی ضرب شده‌اند. شباهت به دیگر سکه‌ها. در اوت ۲۰۰۶ هم‌اندازه بودن سکه ۱ درهمی با سکه ۱ پزوی فیلیپین بر همگان آشکار شد. هنگامی که ۱ پزو تنها ۷ فلس، و ۱ درهم ۱۳ پزو می‌ارزد. سکه‌های ۵ روپیه پاکستان، ۵۰ پیسه عمان و ۱ درهم مراکش نیز با سکه ۱ درهمی امارات ابعاد یکسانی دارند. این ابعاد یکسان مایه فریب خوردن دستگاه‌های فروش خودکار شده است. اسکناس‌ها. به مناسبت پنجاهمین سالگرد استقلال امارات در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۱ اسکناس ۵۰ درهمی بازطراحی و برای نخستین بار اسکناسی با
۵۰ درهمی بازطراحی و برای نخستین بار اسکناسی با جنس بسپار به بازار عرضه شد. اسکناس‌های ۵ و ۱۰ درهمی از جنس بسپار به ترتیب در تاریخ‌های ۲۱ و ۲۶ آوریل ۲۰۲۲ و اسکناسی ۱,۰۰۰ درهمی در نیمه نخست ۲۰۲۳ روانه بازار شد. بر روی اسکناس ۱,۰۰۰ درهمی نگاره یک فضانورد و شاتلی فضایی نقش بسته است که کاوشگر مریخ‌پیمای امید امارات را در ذهن تداعی می‌کند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/United_Arab_Emirates_dirham
درهم یکای پول کشور مغرب است. جمع واژه درهم، دراهیم می‌باشد، اما در زبان‌های انگلیسی و فرانسوی از همان حالت مفرد آن، یعنی درهم به اضافه علامت جمع همان زبان (انگلیسی یا فرانسوی) استفاده می‌گردد. کد ایزو ۴۲۱۷ آن MAD است. هر درهم مغرب به ۱۰۰ سانتیمات تقسیم می‌شود (سانتیمات شکل جمع واژه سانتیم است). ضرب درهم بر عهده بانک مرکزی مغرب (بنک المغرب) می‌باشد. اسکناس‌ها. در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۳ بانک مراکش مجموعه‌ای تازه از اسکناس را روانه بازار کرد. بر روی اسکناس‌های این مجموعه چهره محمد ششم نقش بسته است. در سال ۲۰۱۹،
مجموعه چهره محمد ششم نقش بسته است. در سال ۲۰۱۹، بانک مراکش به مناسبت بیستمین سالگرد تاجگذاری و به تخت نشستن محمد ششم اسکناسی بیست درهمی از جنس بسپار منتشر کرد.
کاووس حسن‌لی (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۴۱) شاعر، پژوهشگر، دارندهٔ کرسی حافظ‌پژوهی، مدیر مرکز حافظ‌شناسی و استاد دانشگاه شیراز و زاده روستای قنات نو سرملکی در استان فارس شهر دهبید است. زندگی. کاووس حسن‌لی اول خرداد ۱۳۴۱ در خرم‌بید (از شهرستان‌های استان فارس) چشم به دنیا گشود. او در اشاره به سختی‌های دوران کودکی خود می‌نویسد: وی تحصیلات مقدماتی را در صفاشهر و دو سال دانشسرا را در آباده گذراند. سپس در سال ۱۳۶۳ به دانشگاه شیراز راه یافت و در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی، دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را به پایان
کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را به پایان برد. در سال ۱۳۷۸ با درجهٔ استادیار عضو هیأت علمی بخش زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز شد و در سال ۱۳۸۹ در همان دانشگاه به مرتبهٔ استادی ارتقاء یافت. حسن‌لی از پژوهشگران پرکاری است که در حوزه‌های گوناگونی قلم زده و آثار ماندگاری به جا نهاده است؛ جایزهٔ «کتاب سال سعدی» برای «فرهنگ سعدی پژوهی» در سال ۱۳۸۱ و جایزهٔ کتاب سال حافظ برای "راهنمای موضوعی حافظ‌شناسی" در سال ۱۳۸۹ بخشی از کارنامهٔ علمی اوست. حسن‌لی همچنین در زمینهٔ مدیریت در
علمی اوست. حسن‌لی همچنین در زمینهٔ مدیریت در عرصهٔ آموزش و فرهنگ، دارای سابقه‌ای موفق است؛ کارنامهٔ فعالیت‌های اجرایی وی، گواه این مدعاست. کتاب‌شناسی. ب. آثار تحقیقی، تحلیلی و انتقادی. ت. کتاب‌های ترجمه‌شده "1. "قراءة جديدة في حياة حافظ‌الشيرازي و فكره و اشعاره، مترجم: دكتر شاكر عامري، انتشارات سازمان آيسسكو، مراكش، 2007 (1386). "2. " سعدی شیرازی، Sirazli Sa'di ، مترجمان: خانم‌ها اسرا چاکار و الیف ناموقلو (Elif Namoglu, Esra Cakar)، انتشارات دماوند، استانبول، 2017. 3. پشت کرشمه‌­های مرمره (Marmara'Nın
2017. 3. پشت کرشمه‌­های مرمره (Marmara'Nın Cilvelerinin Ardında)، مترجم: دکتر علی گزل‌یوز (ویرایش دکتر خلیل توکر و دکتر احمد چلیک)، انتشارات دماوند، استانبول، 2014. "4. گونه‌های نوآوری در شعر معاصر ایران "(Çağdaş İran Şiirinde "Yenileşme Tarzları üzerine)، ترجمه‌ی یک فصل (مقدمه)، مترجم: قدیر تورگوت،" مطالعات شرقی دانشگاه استانبول، 2011.
ورزشگاه ریکو آرنا ورزشگاهی در شهر کاونتری و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال کاونتری سیتی است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۵ میلادی ساخته شده و ظرفیت آن ۳۲٬۶۰۹ است. ورزشگاه ریکو آرنا یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و مسابقات جهانی راگبی ۲۰۱۵ است.
تربیت، نخستین روزنامهٔ غیردولتی ایران از تاریخ پنج‌شنبه یازدهم رجب ۱۳۱۴ ق. (۱۲۷۵ هـ. ش) تا تاریخ پنج‌شنبه ۲۹ محرّم ۱۳۲۵ ق. (۲۹ مهر ۱۲۸۶ هـ. ش) در تهران انتشار یافت و مجموعاً در ۴۳۴ شماره (۲۴۹۲ صفحه) منتشر شد. از یازدهم ذیقعدهٔ ۱۳۱۵ ق. تا پنجم جمادی‌الاولی ۱۳۱۶ ق. به‌صورت روزنامه و در بقیهٔ دوران انتشار به‌صورت هفته‌نامه منتشر می‌شد. از شمارهٔ ۱۱۱ (اول صفر ۱۳۱۶ ق) عبارت «روزنامهٔ آزاد یومیه» و از شمارهٔ ۱۳۰ (۲۶ شوال ۱۳۱۶ ق) تا آخرین شماره، عبارت «روزنامهٔ آزاد هفتگی» در سرلوحهٔ این روزنامه قید شده است.
آزاد هفتگی» در سرلوحهٔ این روزنامه قید شده است. محمدحسین فروغی روزنامه تربیت را به‌طریقی بسیار جذاب و با مطالبی شیوا منتشر می‌ساخت. به علت درج مقالات سودمند و مفید پیوسته مورد توجه اندیشمندان بوده و به خصوص از لحاظ نشر فارسی و زیبایی خط جای خاصی را در میان روزنامه‌های فارسی‌زبان به خود اختصاص داده‌بود. به‌عنوان مثال با حمایت مالی زین‌العابدین تقی‌اف، از رجال و ثروت‌مندان آذربایجانی دوره قاجار، یک صفحه به صفحات آن افزوده می‌شود (بی‌آنکه قیمتش افزوده شود) این روزنامه، نفیس، خوش‌خط و با کاغذ مرغوب بود. حتی
روزنامه، نفیس، خوش‌خط و با کاغذ مرغوب بود. حتی نخستین شماره روزنامه تربیت (در هفدهم دسامبر ۱۸۹۶ میلادی و در ۴ صفحه) به قطع بزرگ به خط نستعلیق و کاغذ مرغوب منتشر شده‌بود. در سرمقاله‌های تربیت بارها در بارهٔ اهمیت علوم و معارف در پیشرفت و ترقی ملل و اقوام سخن گفته شده و تأکید گردیده است که تربیت جریده‌ای علمی و ادبی و سیاسی است و هدف از نگارش آن بسط معرفت و بصیرت و رهایی از نادانی است. همچنین این روزنامه، ساده‌کردن مطالب را برای بهره‌مندی عموم از وظایف خود شمرده است. تربیت، اخبار علمی و اجتماعی و سیاسی داخلی
است. تربیت، اخبار علمی و اجتماعی و سیاسی داخلی و خارجی و مقالات و مطالب تألیف و ترجمه شدهٔ آموزنده داشت و در مقالات گوناگون، از جمله «استعداد اهل ایران» و «استعداد علمی مردم ایران» و «استعداد صنعتی مردم ایران»، بر قابلیت‌ها و استعدادهای مردم ایران، تأکید می‌کرد و مردم را به فراگیری علوم و فنون فرا می‌خواند. شرح حال دانشمندان و هنرمندان و سیاست‌مداران، از جمله نیوتن، پاستور، گوتنبرگ، گالیله، واشینگتن، حافظ و خیام، غالباً به صورت پاورقی در شماره‌های پیاپی درج می‌شد تا زندگی‌شان سرمشق قرار گیرد. در شماره‌های
می‌شد تا زندگی‌شان سرمشق قرار گیرد. در شماره‌های سال آخر روزنامه (اول ربیع‌الاول ۱۳۲۴ ق.. ـ ۲۹ محرّم ۱۳۲۵ ق)، که هم‌زمان با انقلاب مشروطه و اعلان مشروطیت و افتتاح مجلس شورای ملی منتشر می‌شد، اخبار و اطلاعات مهمی دربارهٔ حوادث آن ایام و مقالاتی با عنوان‌های «تحقیق در تاریخ دولت مشروطه و…»، «فواید مجلس شورای ملی»، «سلطنت مشروطه و استبدادیه» و «وظایف مجلس و حدود و حقوق آن» آمده است. از این جهت، تربیت سهم مهمی در آگاه‌کردن ایرانیان و آماده‌کردن آنان برای انقلاب مشروطیت داشت محمدحسین فروغی (پدر) و محمدعلی فروغی
مشروطیت داشت محمدحسین فروغی (پدر) و محمدعلی فروغی (پسر) هر دو در اداره این روزنامه همکاری داشتند. در این نشریه، اکثر مقالات اجتماعی، فلسفی و سیاسی را محمدعلی فروغی می‌نوشت و مدیریت داخلی روزنامه هم با او بود و گاهی هم پدرش محمدحسین فروغی آن‌ها را ویرایش و راهنمایی‌های لازم را به او می‌نمود. آراء تربیتی و ترویج افکار متجددانه در روزنامه تربیت به وسیلهٔ او، اثر محسوسی در جمع روشنفکرانه زمان خود داشت. این افکار تجددخواهانه که ـبه عقیدهٔ برخی ـ گاه به شکل افراطی در ستایش از مغرب زمین و علم گرایی در آنجا به
در ستایش از مغرب زمین و علم گرایی در آنجا به خصوص فرانسه به عنوان مهد تمدن تجلی می‌یافت، در آثاری که محمدعلی فروغی پسر محمدحسین خان که به عنوان مترجم با روزنامه همکاری می‌نمود، دنبال می‌شد. محمد محیط طباطبائی، تربیت را شیواترین و منظم‌ترین روزنامهٔ دورهٔ مظفری می‌داند. تاریخچه. محمدحسین فروغی ملقب به ذکاءالملک (اول)، صاحب امتیاز و مدیر آن بود. وقتی که ناصرالدین شاه در روز جمعه ۱۷ ذیقعده ۱۳۱۳ هجری قمری به ضرب گلوله میرزا رضا کرمانی از پای درآمد، محمدحسین فروغی به فرزندش محمدعلی خان فروغی گفت که: «همین که
به فرزندش محمدعلی خان فروغی گفت که: «همین که نوبت سلطنت مظفرالدین شاه رسید، من که دست از طبیعت خود نمی‌توانستم بردارم، اولین روزنامه غیردولتی را در همین شهر طهران تأسیس کرده و مندرجات آن را مشتمل بر مطالبی قرار دادم که کم‌کم چشم و گوش مردم به منافع و مصالح خودشان باز شود. این روزنامه را تربیت نام گذاشتم.» وی پس از جلوس مظفرالدین شاه اوضاع را برای انتشار روزنامهٔ غیردولتی تا حدودی مناسب دید و امتیاز روزنامه را از وزارت انطباعات گرفت. تربیت از منظم‌ترین روزنامه‌های دوران خود بود. روزنامه تربیت در روز
روزنامه‌های دوران خود بود. روزنامه تربیت در روز پنج‌شنبه یازدهم رجب ۱۳۱۴هـ. ق. با ۱۷ دسامبر ۱۸۹۶ میلادی در چاپ‌خانه سنگی دولتی (مطعبه دولتی دارالخلافه تهران) منتشر گردید. روزنامه گاه در چهار صفحه و گاه در هشت صفحه منتشر می‌گردید. محمدحسین فروغی پیش از سال نهم، سال پایانی تربیت، درصدد تعطیلی روزنامه برآمده بود ولی چون عده‌ای رنجیدند، منصرف شد و سال نهم را آغاز کرد که خود آن را «دورهٔ دوم تربیت» خوانده است. وی تربیت را در ۱۳۲۵، به دلیل نداشتن شرایط مناسب برای ادامهٔ انتشار، تعطیل کرد و در همان سال نیز درگذشت
ادامهٔ انتشار، تعطیل کرد و در همان سال نیز درگذشت روزنامه آزاد. تربیت اولین روزنامه‌ای بود که خود را آزاد خطاب کرد و با انتشار نخستین شمارهٔ آن «روزنامه‌نگاری غیردولتی در درون مرزهای ایران متولد شد». انتشار ۹ سالهٔ روزنامهٔ فروغی در پاسخ به کسانی که روزنامهٔ تربیت را اسماً آزاد اما رسماً وابسته می‌دانستند، گفته که تربیت از بدو کار روزنامه‌ای آزاد بوده است. در عین حال، نمی‌توان گفت روزنامه‌نگاران و از جمله فروغی، آزادی کامل داشتند، زیرا در همان دوره مدیران جراید مکلف بودند روزنامه را قبل از انتشار به وزیر
جراید مکلف بودند روزنامه را قبل از انتشار به وزیر انطباعات یا جانشین او بدهند و روزنامه‌های آزاد که دولت یا حکام وقت در انتشار آن‌ها دخالتی نداشتند، در مضیقه و فشار بودند و بارها در زمان صدارت میرزاعلی اصغرخان امین السلطان و عبدالمجید میرزا عین الدوله توقیف شدند. محمدعلی فروغی دربارهٔ پدرش چنین روایت می‌کند: «... من هم آن وقت به درجه‌ای رسیده بودم که در کار روزنامه با من گفتگو می‌کرد. یک روز پرسید مقاله‌ای که امروز برای روزنامه نوشته‌ام خواندی؟ عرض کردم:بلی. پرسید: دانستی چه تمهید مقدمه‌ای می‌کنم؟ من در
پرسید: دانستی چه تمهید مقدمه‌ای می‌کنم؟ من در جواب تأمل کردم. فرمود: مقدمه می‌چینم برای این که به یک زبانی حالی کنم که کشور قانون لازم دارد. مقصودم این است که این حرف را به صراحت نمی‌توانست بزند و برای گفتن آن لطایف‌الحیل می‌بایستی بکار برد…» روزنامهٔ صوراسرافیل در مقاله‌ای به مناسبت درگذشت فروغی، احتمالاً به قلم علی اکبر دهخدا، روزنامهٔ تربیت را اولین روزنامهٔ آزادی به‌شمار آورده که در اوایل سلطنت مظفرالدین شاه در پایتخت منتشر می‌شده است و هنر بزرگ فروغی را این دانسته که مسائلی که در دورهٔ استبداد کسی
را این دانسته که مسائلی که در دورهٔ استبداد کسی جرأت گفتن آن‌ها را نداشته، چنان می‌گفته که ایرادی به آن وارد نمی‌شده است و اطلاعات منتشره در تربیت و روزنامه‌خوان‌کردن مردم ایران را از خدمات آن شمرده است. جهانگیرخان صور اسرافیل در زمینه مهارت ارائه مطالب سیاسی محمدحسین فروغی و بیان عقاید آزادمنشانه او چنین می‌گوید: «تربیت، اول روزنامه آزادی است که در داخله ایران خصوصاً در پایتخت به چاپ رسیده است. خدماتی که این روزنامه به وطن ما کرده است علاوه بر معلومات و فوایدی که منتشر نموده یکی این است که مردم ایران از
که منتشر نموده یکی این است که مردم ایران از هرچه روزنامه بود آزرده خاطر بودند. تربیت به واسطه شیرینی بیان و مزایای چند که دارا بود مردم را روزنامه‌خوان کرد. دیگر اینکه اهل هوش می‌دانند که تمام مطالب گفتنی را ذکاءالملک در تربیت گفته و هنر بزرگ او همین است که چیزهایی را که در زمان استبداد کسی یارای گفتن نداشت به قدرت قلم و پرده و حجاب انشاء و ادب چنان می‌گفت که اسباب ایراد نمی‌شد و مع‌ذلک زحمت و مرارت و صدماتی که در زیاده از ده سال روزنامه‌نویسی کشید و آزار و اذیت‌هایی که از دوست و دشمن دید در چند سال آخر
و اذیت‌هایی که از دوست و دشمن دید در چند سال آخر عمر که وقت استراحت و فراغت بود به تصور کسانی که خارج از کار بودند در نمی‌آید.» نوشته‌هایی از تربیت. در یکی از پاورقی‌های این روزنامه شرح حال مخترع چاپ (گوتنبرگ آلمانی) به نگارش درآمده است:
جسیکا ردینگ (؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۷۹ – درگذشته ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹) که بیشتر با نام صحنه‌ای خود جسیکا جیمز () شناخته می‌شود، بازیگر پورنوگرافی آمریکایی است. اوایل زندگی. جسیکا ردینگ در ۸ مارس ۱۹۷۹ در انکوریج به دنیا آمد. مادر او اهل چک و فرانسوی است و پدرش به عنوان یک مأمور مخفی برای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا کار می‌کرد و در جنگ ویتنام نیز شرکت کرده بود. او یک خواهر کوچکتر به نام بانی داشت. جسیکا قبل از فارغ‌التحصیلی از کالج ریو سالادو در آریزونا در مؤسسه نظامی نیومکزیکو در رازول، نیومکزیکو شرکت کرد. سپس به
نیومکزیکو در رازول، نیومکزیکو شرکت کرد. سپس به مدت سه سال به عنوان معلم کلاس چهارم تا ششم مشغول به کار شد. او در وب سایت خود بیان کرده‌است که دارای مدرک هنر می‌باشد و می‌تواند پیانو کلاسیک را به خوبی بنوازد. حرفه. جسیکا فعالیت خود در صنعت سکس را در تابستان سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. در آگوست ۲۰۰۸، او به عنوان دختر جذاب ماه در مجله پنت‌هاوس انتخاب شد و در همان سال، او استودیوی فیلم‌های پورنوگرافی اسپیزو را تأسیس کرد. مرگ. او به طرز مشکوکی در سال ۲۰۱۹ درگذشت. پلیس دلیل مرگ اورا مصرف بیش از حد نوشیدنی الکلی اعلام
دلیل مرگ اورا مصرف بیش از حد نوشیدنی الکلی اعلام کرد.
ورزشگاه المپیک لندن ورزشگاهی در شهر لندن است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۷ میلادی شروع به ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ به بهره‌برداری رسیده‌است، ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ نفر است. مسابقات باشگاه فوتبال وستهام یونایتد از فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ تا به حال، در این ورزشگاه انجام می‌شود. المپیک. ورزشگاه المپیک لندن که جزئی از مجموعه المپیک پارک لندن است یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ است. مراسم افتتاحیه و اختتامیه المپیک و پارالمپیک ۲۰۱۲، مسابقات دو و میدانی المپیک در
و پارالمپیک ۲۰۱۲، مسابقات دو و میدانی المپیک در این ورزشگاه انجام شده‌است.
کاسه‌رود رودخانه ای تاریخی است در مرز ایران و توران که نبرد میان پلاشان و بیژن در نزدیکی آن واقع شد و در شاهنامه از آن یاد شده است. افراسیاب بر آن سوی این رود کوهی از هیزم به بالای ده کمند فراهم کرده بود تا ایرانیان نتوانند از آن راه عبور کنند و به توران روند. گیو داوطلب آتش زدن هیزم و گشودن راه شد و کی‌خسرو از پیش او را خلعت و گنج بخشید. طوس پس از کشته شدن فرود چون به کاسه‌رود رسید گیو را به گشودن راه فرستاد و گیو آن هیزم‌ها را به پیکان آتش زد تا سه هفته از آتش و دود و باد، راه گذشتن نبود. پس از فرونشستن
آتش و دود و باد، راه گذشتن نبود. پس از فرونشستن آتش ایرانیان از آن راه عازم توران شدند.
المپیک پارک یک مجموعه ورزشی در شهر لندن است که برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ طراحی و ساخته شده است. این مجموعه پس از بازی‌های المپیک و در سال ۲۰۱۳ میلادی به پارک المپیک ملکه الیزابت تغییر نام خواهد یافت.
کبوده در شاهنامه چوپان افراسیاب بود. چون ایرانیان به سرداری طوس از کاسه‌رود گذشتند و خبر رسیدن لشکریان ایران انتشار یافت. تژاو کبوده را شب‌هنگام به جاسوسی به اردوگاه سپاه ایران فرستاد. اما اسب کبوده در تاریکی شیهه زد و بهرام که طلایه‌دار سپاه ایران بود به جانب صدا آمد و در تاریکی تیری بر کمربند کبوده زد و او را از اسب فرو افکند. کبوده در شاهنامه. بهرام نزد کبوده رفت و از او پرسید که چه کسی او را به جاسوسی فرستاده است. کبوده امان خواست و گفت که تژاو او را فرستاده‌است و اگر در امان باشد او را به محل تژاو
فرستاده‌است و اگر در امان باشد او را به محل تژاو رهنمون خواهد ساخت. اما بهرام سر او را با خنجر از تن جدا کرد و به پای لشکریان افکند . سپاه ایران به سپهسالاری طوس پس از عبور از مرز فرود به مرزبانی پلاشان رسید آنجا نیز با خاک یکسان کرد و پس از عبور از تنگه‌ای صعب‌العبور و برفی به مرز گروگرد رسید. ویژگی این سرزمین کوهستانی بودن و دارای مراتع و چراگاهای سرسبز است برای دام‌ها و گله‌های اسب و گوسفند. سکنهٔ این سرزمین احتمالاً به شغل دام و چرا و شکار اشتغال داشتند. هنگام یورش سپاه ایران به گروگرد مرزبانی آن تژاو
هنگام یورش سپاه ایران به گروگرد مرزبانی آن تژاو بود .
پیر-ژوزف وان بندن (؛ ۱۹ دسامبر ۱۸۰۹ - ۸ ژانویه ۱۸۹۴) جانورشناس و دیرین‌شناس بلژیکی بود که در زمینه انگل‌شناسی تخصص داشت. وان بندن دانش پزشکی را در دانشگاه لون و جانورشناسی را در پاریس زیر نظر ژرژ کوویه آموخت. در سال ۱۸۳۱ مدیر موزه تاریخ طبیعی لون شد و از سال ۱۸۳۶ تا پایان عمر در ۱۸۹۴، استاد جانورشناسی دانشگاه این شهر بود. در ۱۸۴۲ عضو آکادمی پادشاهی بلژیک گشت و در ۱۸۷۵ عضو انجمن پادشاهی در لندن. او رئیس آکادمی پادشاهی بلژیک در سال ۱۸۸۱ بود. در سال ۱۸۸۶، او همچنین به عنوان عضو خارجی آکادمی هنر و دانش آمریکا
به عنوان عضو خارجی آکادمی هنر و دانش آمریکا برگزیده شد. او در سن ۸۴ سالگی در لون بلژیک درگذشت. وان بندن در طول زندگی کاتولیک باورمندی بود و در بیانیه وفات او که از سوی آکادمی پادشاهی منتشر شد، از او به خاطر آنکه «بیشترین تحمل در برابر دیدگاه دیگران را نشان می‌داد» ستایش شده بود.
مجمعُ‌الفُصحاء (نگارش ۱۲۸۴ قمری) تذکرهٔ ادبی مفصلی از رضاقلی‌خان هدایت تبرستانی در شرح احوال و منتخباتی از اشعار ۸۶۷ شاعر در دو مجلد تدوین یافته است. نخستین مجلد به شرح حال شاهان و امیرانی که شعر سروده‌اند و شاعران متقدم تا سدهٔ هشتم قمری اختصاص یافته و در مجلد دوم ذکر احوال و آثار شاعران سده‌های بعدی و معاصر نویسنده تا ۱۲۸۴ فراهم آمده است. هدایت در نوشتن آن از بیشتر تذکره‌های شاعران سود جسته، اما اشتباهات آن‌ها را نیز تکرار کرده و اشتباهات دیگری نیز خاصه در ذکر تاریخ‌ها مرتکب شده است که بعضی از آن‌ها عجیب
ذکر تاریخ‌ها مرتکب شده است که بعضی از آن‌ها عجیب است. با این حال از آنجا که بزرگترین تذکرهٔ شاعران پارسی‌گوی است، از مآخذ بزرگ شعر فارسی به شمار می‌رود و بسیارند شاعرانی که جز در این تذکره نام و اثری از ایشان بر جای نمانده‌ است؛ همچنانکه قسمتی از اشعار بسیاری شاعران دیگر منحصراً در این اثر تذکره محفوظ مانده‌ است. نخستین بار در ۱۲۹۵ قمری و نسخهٔ منقحی به تصحیح مظاهر مصفا در سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۰ خورشیدی در شش مجلد منتشر شد.
سد در نثر یا صد در نثر نام کتابی است در حدود ۱۴۰۰۰ واژه در آموزه‌ها و آیین‌های و شایست و ناشایست دینی زرتشتی و برخی باورهای مردمی که ریشه در باورهای دینی دارد. این کتاب به صد بخش تقسیم شده و هر بخش موضوعی و در برگیرنده چند بند و گاه چند فراز است. این کتاب در سال ۱۹۰۹ میلادی همراه با کتاب همسان دیگری به نام سد در بندهش توسط جیوانجی جمشید جی مودی در بمبئی چاپ شد. "سد در نثر" دو بار به نظم کشیده شده‌ است که نخست مشهور به صد در نظم سرودهٔ ایرانشاه پسر ملکشاه ۱۴۹۶ میلادی و دومی معروف به صد در بحر طویل سرودهٔ دو
میلادی و دومی معروف به صد در بحر طویل سرودهٔ دو فرد عامی به نام‌های "ملا رستم اسفندیار" و "ملا بهزاد رستم" در سال ۱۶۰۵ میلادی است. در وجه تسمیهٔ صد آورده‌اند که بنا به اعتقاد پیروان آیین زرتشتی این کتاب چون شهری با صد دروازه‌ است که چون بهدینی یکی از دروازه‌ها را بیابد، از گناه خواهد رست و به بهشت خواهد رسید.
گرازماهی بی‌باله آب‌بازی با جثه کوچک عضو خانواده گرازماهیان است. این گونه تنها عضو سرده بی‌باله‌ها است. این جانور با نام‌های گرازماهی هند و گرازماهی کوویه نیز شناخته می‌شود. توصیف ظاهری. گرازماهی بی‌باله تقریباً به گونه کامل فاقد باله پشتی است. رنگ بدن بالغ‌ها خاکستر روشن است. بچه‌های تازه متولد شده اغلب سیاه‌رنگ با پشتی خاکستری‌اند که این رنگ‌ها همگی پس از ۴ تا ۶ ماه خاکستری می‌شوند. طول بالغ‌ها به بیش از ۱٫۵۵ متر می‌رسد تا بیشینه ۲ متر، وزنشان نیز میان ۱۰۰–۷۰ کیلوگرم است. طول تازه متولدان نیز ۸۰–۶۸
۱۰۰–۷۰ کیلوگرم است. طول تازه متولدان نیز ۸۰–۶۸ سانتی‌متر است با وزنی برابر ۷ کیلوگرم. گرازماهی بی‌باله در نزدیکی ۲ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسد. طول دوره بارداری ۱۰ تا ۱۱ ماه است و هر بار اغلب ۱ بچه به زاییده می‌شود. مدت زمان شیردهی به بچه‌ها ۷ تا ۱۰ ماه است. گستره و جمعیت. گرازماهی بی‌باله در آب‌های کرانه‌ای قاره آسیا، به ویژه در کره، هند، چین، اندونزی، بنگلادش، ژاپن، یافت می‌شود. گروهی از آن‌ها که مختص آب شیرین هستند در رودخانه یانگ‌تسه زندگی می‌کنند. در انتهای غربی، این جانوران در خلیج فارس دیده می‌شود.
غربی، این جانوران در خلیج فارس دیده می‌شود. این گرازماهیان در هر دو آب شور و شیرین توانایی زندگی دارند. وضعیت بقا. وضعیت بقای این جانور در سیاهه قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در حالت آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده. این طبقه‌بندی به دلیل کاهش ظاهری جمعیت آن‌ها بر پایه بررسی‌های دقیق در دریای ژاپن و حوزه آبگیر رودخانه یانگ‌تسه صورت گرفته است. جمعیت ساکن در رودخانه یانگ‌تسه به عنوان گونه‌های در معرض خطر شناخته شده‌اند.
سد در بندهش یا صد در بندهش نام کتابی است در حدود ۲۲۰۰۰ کلمه در تعالیم و شعائر و مناسک و شایست و ناشایست‌های دینی زرتشتی و برخی باورهای عامیانه که ریشه در معتقدات دینی دارد. این کتاب به صد بخش تقسیم شده و هر بخش موضوعی و مشتمل بر چند بند و گاه چند عبارت است. این کتاب در سال ۱۹۰۹ میلادی همراه با کتاب مشابه دیگری به نام سد در نثر توسط جیوانجی جمشید جی مودی در بمبئی چاپ شد. آغاز سد در بندهش چنین است: «این دفتر شایست ناشایست که بر مردمان فریضه باشد تا برخوانند نیک از بد بدانند آنچه در دین به مازدیسنان ایزد تعالی
از بد بدانند آنچه در دین به مازدیسنان ایزد تعالی فرموده شرط خویش به جا می‌آورند تا فردا پشیمانی نباشد.» در وجه تسمیهٔ صد آورده‌اند که بنابه اعتقاد پیروان آیین زرتشتی این کتاب چون شهری با صد دروازه است که چون بهدینی یکی از دروازه‌ها را بیابد، از گناه خواهد رست و به بهشت خواهد رسید.