payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریشه‌های شرارت و ریاکاری در زندگی آمریکایی است. دنیای فیلم‌های او به‌شدت تلخ، افسرده و اندوهبار است. در فیلم‌های او نوعی حس مخوف پرتاب شدن به درون ماجرایی وجود دارد که راه بازگشت ندارد. به گفته اسکورسیزی، فیلم‌های او پادزهری علیه سرخوشی زمان جنگ سرد است. از نظر سیاسی با اینکه گرایش‌های راست‌گرایانه در آثار فولر دیده می‌شود اما همیشه فردی مستقل و منتقد نیروهای چپ و راست بوده‌است. توجه و تأکید او بر هویت آمریکایی و جنبه‌های ضدکمونیستی فیلم جیب‌بر خیابان جنوبی (برنده شیر برنزی جشنواره ونیز) باعث شد که منتقدان
(برنده شیر برنزی جشنواره ونیز) باعث شد که منتقدان بریتانیایی آن را فیلمی فرصت‌طلبانه و فولر را همدست سناتور مک‌کارتی معرفی کنند. آمریکای دهه شصت در نظر ساموئل فولر، تبدیل به دارالمجانین شده بود. فولر تمام اشکال جنون آمریکایی را در فیلم دالان شوک، بازنمایی کرده بود. دیوانه‌های این فیلم، محصول پارانویای جنگ سرد و نژادپرستیاند. شخصیت جانی برت در این فیلم، آمیزه‌ای از حس گناه، ازخودبیگانگی و جنون است و سایه‌روشن‌های اکسپرسیونیستی استنلی کورتز، فیلمبردار فیلم، به خوبی ترسیم‌کننده ترس‌ها، کابوس‌ها و دلهره‌های
به خوبی ترسیم‌کننده ترس‌ها، کابوس‌ها و دلهره‌های اوست. توهم، خیال، جنایت و خشونت عناصر اصلی فیلم‌های فولر است که هم در فیلم‌های نوآر و جنایی او (جیب‌بر خیابان جنوب، بوسه عریان و دالان شوک) و هم در فیلم‌های جنگی‌اش (کلاهخود آهنی، شماره یک بزرگ قرمز و خانه نئین) قابل ردیابی است. شخصیت‌های فولر، مرموز، کم‌حرف و خونسردند و دیالوگهایش موجز، طعنه‌آمیز و ویرانگرند و در عین حال که کیفیتی شاعرانه دارند. خشونت و جنسیت به نحو ارگانیکی در آثار او درهم تنیده شده‌اند. تأکید فولر بیشتر بر جنایتکاران است تا قربانیان.
تأکید فولر بیشتر بر جنایتکاران است تا قربانیان. تماشاگر چاره‌ای ندارد جز اینکه در هراس‌ها و کابوس‌های آن‌ها سهیم شود. تأثیرات بر دیگران و در آثار دیگر. در صحنه‌ای از فیلم پیرو خله ساخته ژان لوک گدار، ژان پل بلموندو از ساموئل فولر که تنها در کنج دیوار ایستاده و مثل همیشه سیگار برگش را دود می‌کند، نظرش را درباره سینما می پرسد و فولر جواب می دهد: «سینما مثل میدان جنگ است. سینما یعنی عشق، نفرت، اکشن، مرگ و در یک کلمه احساس.» به اعتراف فیلمسازانی چون مارتین اسکورسیزی، جیم جارموش و کوئنتین تارانتینو، ساموئل فولر
جیم جارموش و کوئنتین تارانتینو، ساموئل فولر و فیلم‌های او تأثیر عمیقی بر کارهای آن‌ها داشته‌است. جشنواره کارلووی واری، چندی پیش با نمایش مجموعه‌ای از نسخه‌های ترمیم‌شده آثار ساموئل فولر، از این سینماگر بزرگ و مستقل سینمای آمریکا تجلیل کرد.
ژیلت شرکت محصولات مراقبت‌های شخصی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۱ توسط کینگ سی. ژیلت تأسیس شد و هم‌اکنون یکی از برندهای شرکت پروکتر اند گمبل به‌شمار می‌آید، که برای تولید تیغ خودتراش و سایر محصولات بهداشتی استفاده می‌شود. دفتر مرکزی شرکت ژیلت که در بوستون در ایالت ماساچوست، واقع است، در سال ۲۰۰۵ در شرکت پروکتر اند گمبل ادغام شد و دیگر شرکت ژیلت موجودیت ندارد. در اثر این اقدام، بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده محصولات بهداشتی و خانواده به وجود آمد. محصولات ژیلت بین دو بخش زیبایی و خانواده در شرکت پروکتر اند گمبل تقسیم
زیبایی و خانواده در شرکت پروکتر اند گمبل تقسیم شدند. در ایران نیز یک شرکت به عنوان نماینده انحصاری پروکتر اند گمبل، توزیع انواع محصولات ژیلت را به عهده دارد. تاریخچه. تأسیس و سال‌های اولیه. شرکت و برند ژیلت از اواخر قرن نوزدهم سرچشمه گرفت، زمانی که King Camp Gillette فروشنده و مخترع، ایده یک تیغ ایمنی که از تیغه‌های یکبار مصرف استفاده می‌کرد را مطرح کرد. تیغ‌های اصلاح در آن زمان اساساً همان تیغ‌های تاشوی سلمانی بودند که تیغه باید قبل از هر اصلاح تیز می‌شد. اختراع ژیلت الهام گرفته از مربی او William Painter
ژیلت الهام گرفته از مربی او William Painter در شرکت Crown Cork &amp; amp; Seal بود، کسی که ابداع‌کننده «تشتک بطری» شناخته می‌شود. William Painter ژیلت را تشویق کرد تا چیزی بیاورد که مانند تشتک پس از استفاده دور انداخته شود. در حالی که ژیلت در سال ۱۸۹۵ این ایده را مطرح کرد، توسعه این مفهوم به یک مدل کاری و نقشه‌هایی که می‌توانست به اداره ثبت اختراع ارسال شود، شش سال طول کشید. ژیلت در یافتن کسی که قادر به توسعه روشی برای تولید تیغه‌ها از ورق فولادی نازک باشد مشکل داشت، اما سرانجام ویلیام امری نیکرسون،
باشد مشکل داشت، اما سرانجام ویلیام امری نیکرسون، فارغ‌التحصیل MIT با مدرک شیمی را پیدا کرد. ژیلت و دیگر اعضای این پروژه، شرکت آمریکایی تیغ ایمنی را در ۲۸ سپتامبر ۱۹۰۱ تأسیس کردند. این شرکت در تأمین بودجه با مشکلاتی روبرو بود تا اینکه جان جویس، دوست قدیمی ژیلت، مبلغ لازم را برای شروع تولید شرکت سرمایه‌گذاری کرد. تولید به آرامی در سال ۱۹۰۳ آغاز شد. در اولین سال فعالیت خود، این شرکت ۵۱ دسته تیغ و ۱۶۸ تیغ فروخته بود، اما در سال دوم فروش به ۹۰٬۸۸۴ دسته و ۱۲۳٬۶۴۸ تیغ افزایش یافت. این شرکت در سال ۱۹۰۴ به شرکت تیغ
تیغ افزایش یافت. این شرکت در سال ۱۹۰۴ به شرکت تیغ ایمنی ژیلت تغییر نام داد و به سرعت شروع به گسترش در خارج از ایالات متحده کرد. در سال ۱۹۰۵ این شرکت یک دفتر فروش در لندن و یک کارخانه تولید تیغه در پاریس افتتاح کرد و تا سال ۱۹۰۶ ژیلت یک کارخانه تیغه در کانادا، یک عملیات فروش در مکزیک و یک شبکه توزیع اروپایی داشت که در بسیاری از کشورها از جمله روسیه به فروش می‌رسید. دهه ۱۹۲۰ و جنگ جهانی اول. با توجه به استراتژی قیمت‌گذاری حساب شده، فروش شرکت ژیلت Safety Razor از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ با سرعت متوسطی رشد کرد.
Razor از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ با سرعت متوسطی رشد کرد. تیغ‌های یکبار مصرف هنوز یک محصول واقعی در بازار انبوه نبودند و آرایشگاه‌ها اصلاح خود را با همان تیغ قدیمی ادامه می‌دادند. در ایالات متحده آن روزها داشتن ته‌ریش غیر معمول نبود اما زمانی که ایالات متحده در سال ۱۹۱۷ علیه قدرت‌های مرکزی اعلام جنگ کرد، این وضعیت تغییر کرد. مقررات نظامی هر سرباز را ملزم می‌کرد که کیت اصلاح خود را تهیه کند، و کیت جمع‌وجور ژیلت با تیغه‌های یکبار مصرف از رقبایی که پیش از اصلاح تیغ‌های آن‌ها نیاز به تیز کردن داشتند، پیشی گرفت. ژیلت
آن‌ها نیاز به تیز کردن داشتند، پیشی گرفت. ژیلت تیغ خود را با طراحی یک جعبه نظامی که با نشان‌های ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده تزئین شده بود به بازار عرضه کرد و در سال ۱۹۱۷ این شرکت ۱٫۱ میلیون تیغ به فروش رساند. در سال ۱۹۱۸، ارتش ایالات متحده شروع به صدور کیت اصلاح ژیلت برای هر نظامی آمریکایی کرد. فروش ژیلت به ۳٫۵ میلیون دسته تیغ و ۳۲ میلیون تیغ افزایش یافت. در نتیجه، میلیون‌ها نیروی نظامی به اصلاح روزانه با استفاده از تیغ ژیلت عادت کردند. پس از جنگ، ژیلت از آن در بازاریابی داخلی خود استفاده کرد و تبلیغ
از آن در بازاریابی داخلی خود استفاده کرد و تبلیغ برای تقویت عادت به دست آمده در طول جنگ را آغاز کرد. حق اختراع اولیه ژیلت در نوامبر ۱۹۲۱ منقضی می‌شد و برای اینکه از رقابت‌های آتی جلوتر بماند، این شرکت در بهار ۱۹۲۱ تیغ جدید بهبود یافته ژیلت را معرفی کرد و به ساختار قیمت گذاری تیغ روی آورد که این شرکت امروزه به آن معروف است. در حالی که ریش‌تراش جدید بهبود یافته به قیمت ۵ دلار (معادل ۷۶ دلار در سال ۲۰۲۱) فروخته شد (قیمت فروش تیغ قبلی) ریش‌تراش اصلی به نوع قدیمی تغییر نام داد و در بسته‌بندی ارزان‌قیمت به‌عنوان
تغییر نام داد و در بسته‌بندی ارزان‌قیمت به‌عنوان "Brownies" به قیمت ۱ دلار (معادل ۱۵ دلار در سال ۲۰۲۱ فروخته شد). در حالی که برخی از مدل‌های Old Type هنوز در انواع بسته‌بندی با قیمت متوسط ۳٫۵۰ دلار فروخته می‌شدند. از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۵، فروش واحد ژیلت ۱۰ برابر شد. این شرکت همچنین بلافاصله پس از جنگ با افتتاح یک کارخانه تولیدی در Slough، در نزدیکی لندن، برای ساخت ریش‌تراش‌های New Improved، و راه‌اندازی ده‌ها دفتر و شرکت تابعه در اروپا و سایر نقاط جهان، فعالیت‌های خود را در خارج از کشور گسترش داد. ژیلت در
خود را در خارج از کشور گسترش داد. ژیلت در پایان دهه ۱۹۲۰ با شکست مواجه شد زیرا رقیب آن AutoStrop از نقض حق اختراع شکایت کرد. این پرونده از دادگاه خارج شد و ژیلت موافقت کرد که AutoStrop را برای ۳۱۰٬۰۰۰ سهم بدون حق رای خریداری کند. با این حال، قبل از این که معامله انجام شود، در یک حسابرسی مشخص شد که Gillette فروش و سود خود را در طول یک دوره پنج ساله ۱۲ میلیون دلار اعلام کرده و اعطای پاداش به مدیران اجرایی خود را براساس این اعداد به دست آورده است. با این حال AutoStrop با این خرید موافقت کرد اما در عوض مقدار
AutoStrop با این خرید موافقت کرد اما در عوض مقدار زیادی سهام ترجیحی با حقوق رای خواست. این ادغام در ۱۶ اکتبر ۱۹۳۰ اعلام شد و به Henry Gaisman صاحب AutoStrop اجازه اعمال نظر بر ژیلت را می‌داد. دهه ۱۹۳۰ و جنگ دوم جهانی. رکود بزرگ موقعیت ژیلت را در بازار به‌طور قابل‌توجهی تضعیف کرد. این شرکت در دهه ۱۹۲۰ پشت رقبای خود در تکنولوژی ساخت تیغه سقوط کرد و اجازه داد تا محصولاتش بدون کنترل کیفیت به بازار وارد شوند تا انرژی خود را بر روی تولید محصولی جدید بگذارد. Kroman نام محصول جدیدی بود که در ۱۹۳۰ به بازار عرضه شد.
نام محصول جدیدی بود که در ۱۹۳۰ به بازار عرضه شد. در سال ۱۹۳۲ ژیلت از کاهش کیفیت تیغه عذرخواهی کرد، تیغه Kroman را کنار زد و تیغه آبی (که در ابتدا Blue Super Blade نامیده می‌شد) را جایگزین آن کرد. معرفی دیگر ژیلت در طول سال‌های رکود، کرم اصلاح بدون برس و یک ماشین اصلاح الکتریکی بود که به خاطر فروش کم قطع شد. در سال ۱۹۳۸ ژیلت تیغه نازکی را معرفی کرد که ارزان‌تر و حدود نیمی از وزن تیغه آبی بود، حتی با وجود اینکه ساخت آن تقریباً به همان اندازه هزینه داشت، تیغه نازک به دلیل تقاضای بالای محصولات ارزان‌قیمت و
نازک به دلیل تقاضای بالای محصولات ارزان‌قیمت و کمبود فولاد کربنی، به مدت چندین سال بیشتر از تیغه آبی در طول جنگ جهانی دوم محبوب شد. از سال ۱۹۳۹ ژیلت پس از اینکه تبلیغاتش در سطح جهانی فروش بیش از دو برابر انتظار شرکت را افزایش داد، شروع به سرمایه‌گذاری قابل توجهی روی تبلیغات در رویدادهای ورزشی کرد. سرانجام حامی یک برنامه رادیویی به نام Gillette Cavalcade of Sports شد که به تلویزیون منتقل شد و بسیار همه گیر شد. در حالی که Cavalcade بسیاری از رویدادهای ورزشی برجسته آن زمان (دربی کنتاکی، بازی‌های فوتبال کالج و
آن زمان (دربی کنتاکی، بازی‌های فوتبال کالج و بیسبال، در میان دیگران) را پخش کرد ولی به خاطر برنامه‌های حرفه‌ای بوکس مشهور شد. اگرچه رقابت در بازار داخلی در طول رکود بزرگ به ژیلت ضربه زد، فعالیتهای خارجی به شناور نگه داشتن شرکت کمک کردند. در سال ۱۹۳۵ بیش از نیمی از درآمدهای ژیلت از فعالیت‌های خارجی حاصل شد و در سال ۱۹۳۸ (بدترین سال‌های رکود برای ژیلت، با درصد سهم بازار) تقریباً تمام ۲٫۹ میلیون دلار سود شرکت، از خارج از ایالات‌متحده رسید. کارخانه برزیلی AutoStrop به Gillette اجازه داد تا شروع به گسترش در
به Gillette اجازه داد تا شروع به گسترش در آمریکای‌لاتین کند. در انگلستان عملیات Gillette و AutoStrop با نام Gillette ترکیب شدند تا جایی که شرکت یک کارخانه تولید تیغه جدید در لندن ساخت. در سال ۱۹۳۷ کارخانه ژیلت برلین ۴۰ درصد از ۹۰۰ میلیون تیغه آلمان را تولید کرد و ۶۵ تا ۷۵ درصد از بازار تیغه آلمان را حفظ کرد. جنگ جهانی دوم تولید تیغ ژیلت را هم در داخل و هم در سطح بین‌المللی کاهش داد. در نتیجه جنگ بسیاری از بازارها تعطیل شدند، نیروهای آلمانی و ژاپنی تمامی اموال این شرکت را مصادره کردند و کارخانه‌های ژیلت در
این شرکت را مصادره کردند و کارخانه‌های ژیلت در بوستون و لندن تا حدودی تبدیل به کارخانه تولید سلاح شدند. در سال ۱۹۴۲ هیئت نظارت بر تولید برای جنگ به ژیلت دستور داد تا تمام تولید دسته تیغ و بیش‌ترین تولید تیغ را به ارتش آمریکا اختصاص دهد. تا پایان جنگ ۱۲٫۵ میلیون دسته تیغ و ۱٫۵ میلیارد تیغ برای نظامیان تولید شد. ژیلت همچنین به ارتش آمریکا در اطلاعات نظامی کمک کرد تا کپی دسته و تیغ آلمانی را برای عوامل مخفی در پشت خطوط آلمانی تولید کند تا هویت آن‌ها با تجهیزات اصلاح ژیلت به خطر نیفتد. این شرکت همچنین دسته
اصلاح ژیلت به خطر نیفتد. این شرکت همچنین دسته تیغی ساخت که پول و نقشه‌های فرار را در دسته‌های خود پنهان می‌کرد و تیغه‌های مغناطیسی دو لبه که زندانیان جنگ می‌توانستند از آنها به عنوان قطب‌نما استفاده کنند. محصولات قدیمی‌تر. اولین تیغ خودتراش ژیلت که از تیغ یکبار مصرف استفاده می‌کرد در سال ۱۹۰۳ معرفی شد. در سال ۱۹۳۴ ژیلت مدل جدیدی با نام «آریستوکرات» ، به معنی اشرافی، را ارائه کرد که سر تیغ از دسته قابل جدا شدن بود. پس از آن در سال ۱۹۴۷ مدل «سوپر اسپید» ، به معنی سرعت فوق‌العاده، را برای تیغ خودتراش معرفی
معنی سرعت فوق‌العاده، را برای تیغ خودتراش معرفی کرد. این مدل در سال ۱۹۵۴ با معرفی مدل‌های دیگری که قادر بودند با دقت و کیفیت بیشتری اصلاح کنند، به‌روز شد. درجه‌بندی دقت این مدل‌ها با رنگ انتهای دسته مشخص می‌شد. در سال ۱۹۵۸ اولین خودتراش قابل تنظیم تولید شد. این خودتراش امکان تنظیم تیغه را جهت اصلاح بهتر فراهم می‌کرد. تولید این مدل تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. مدل «سرعت فوق‌العاده» در سال ۱۹۶۶ طراحی مجدد شد و رزین مشکی روی دسته فلزی آن را پوشش داد که تولید این مدل نیز تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. مدل دیگری به‌نام
مدل نیز تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. مدل دیگری به‌نام «نک» ، به معنی استعداد، که دسته پلاستیکی بلندتری داشت از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ تولید می‌شد. انتقادات. ادعاهای ژیلت در مورد کارایی محصولاتش همواره مورد بحث بوده است. در سال ۲۰۰۵ دادگاه منطقه‌ای کنتیکت، ادعاهای مطرح شده در تبلیغ خودتراش مچ‌تری پاور را «بی‌اساس و نادرست» و «اغراق‌آمیز» دانست. همچنین روزنامه دیلی‌میل ادعا کرد قیمت تولید تیغ‌های فیوژن تنها ۰٬۰۵ پوند است درحالی‌که در بازار ۲٬۴۳ پوند فروخته می‌شود. ارزش نام تجاری. در سال ۱۹۹۹ ژیلت به‌عنوان یک شرکت،
نام تجاری. در سال ۱۹۹۹ ژیلت به‌عنوان یک شرکت، ارزشی معادل ۴۳ میلیارد دلار آمریکا را داشت، که از این میزان، در حدود ۱۶ میلیارد دلار آن، یعنی در حدود ۳۷٪ درصد، تنها ارزش نام تجاری ژیلت بود. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Gillette
دگررویش یا متاپلازی تغییر نابهنجار ماهیت سلول‌ها در بافت است. دگررویش یا متاپلازی نوعی تغییر سازگاری در بافت است که طی آن یک نوع سلول بالغ به نوع دیگری از سلول بالغ تبدیل می‌شود. این پدیده معمولاً در پاسخ به فشارهای محیطی یا محرک‌های مزمن مانند التهاب یا دود سیگار رخ می‌دهد. دگررویش به‌طور کلی خوش‌خیم و برگشت‌پذیر است؛ یعنی اگر عامل محرک برداشته شود، بافت می‌تواند به حالت طبیعی خود بازگردد. با این حال، ادامهٔ محرک می‌تواند زمینه‌ساز تغییرات جدی‌تر مانند دُش‌رویش (دیس‌پلازی) و در نهایت نورویش (نئوپلازی) شود.
(دیس‌پلازی) و در نهایت نورویش (نئوپلازی) شود. از نظر افتراقی: در متاپلازی نوع سلول تغییر می‌کند، اما رشد و نظم بافتی همچنان کنترل‌شده است. در دیس‌پلازی سلول‌ها شکل و نظم طبیعی خود را از دست می‌دهند و این وضعیت به‌عنوان یک مرحلهٔ پیش‌سرطانی شناخته می‌شود. در نئوپلازی رشد سلول‌ها غیرقابل‌کنترل است و می‌تواند به ایجاد تومور خوش‌خیم یا بدخیم منجر شود. در هایپرپلازی تنها تعداد سلول‌ها افزایش می‌یابد، بدون تغییر نوع آن‌ها. در هیپوپلازی رشد بافتی ناکافی یا کمتر از حد طبیعی است. بنابراین تفاوت‌ها بدین شرح است:
از حد طبیعی است. بنابراین تفاوت‌ها بدین شرح است: دگررویش به تبدیل یک نوع بافت پوششی (اپی‌تلیوم) به نوع دیگری از بافت پوششی تحت شرایط غیرطبیعی گویند. مثلاً در افرادی که زیاد سیگار می‌کشند بافت پوششی مطبق کاذب مژکدار نایژه‌ها می‌تواند به بافت پوششی مطبق سنگفرشی تبدیل گردد. یا در افرادی که نقص مزمن ویتامین A دارند بافت پوششی نایژه‌ها و مثانه به تدریج به بافت پوششی مطبق سنگفرشی تبدیل می‌شود. متاپلازی محدود به بافت پوششی نیست و ممکن است در بافت همبند نیز اتفاق بیفتد. دگرگونی یک نوع سلول به نوعی دیگر می‌تواند
بیفتد. دگرگونی یک نوع سلول به نوعی دیگر می‌تواند بخشی از روند طبیعی بلوغ باشد یا در اثر نوعی محرک غیرطبیعی ایجاد شود. به‌طور ساده می‌توان گفت که گویی سلول‌های اولیه به اندازه کافی مقاوم نیستند که در برابر محیط خود دوام بیاورند، بنابراین به نوع دیگری از سلول تبدیل می‌شوند که برای آن محیط مناسب‌تر است. اگر محرکی که باعث دگررویش (متاپلازی) می‌شود برداشته یا متوقف گردد، بافت‌ها به الگوی طبیعی تمایز خود بازمی‌گردند. دگررویش با دیس‌پلازی یکسان نیست و به‌عنوان یک سرطان واقعی در نظر گرفته نمی‌شود. همچنین در برابر
سرطان واقعی در نظر گرفته نمی‌شود. همچنین در برابر هتروپلازی قرار می‌گیرد که به رشد خودبه‌خودی غیرطبیعی عناصر یاخته‌شناختی و بافت‌شناختی گفته می‌شود. امروزه تغییرات دگررویی معمولاً به‌عنوان مرحلهٔ اولیه سرطان‌زایی در نظر گرفته می‌شوند، به‌ویژه در کسانی که سابقهٔ سرطان دارند یا مستعد تغییرات سرطان‌زا شناخته می‌شوند. از این رو، دگررویش اغلب به‌عنوان یک وضعیت پیش‌بدخیم تلقی می‌شود که نیاز به مداخلهٔ فوری، چه جراحی و چه دارویی دارد، در غیر این صورت می‌تواند از راه دگرگونی بدخیم به سرطان منجر شود. علل. وقتی
از راه دگرگونی بدخیم به سرطان منجر شود. علل. وقتی سلول‌ها با فشارهای فیزیولوژیک یا آسیب‌شناختی روبه‌رو می‌شوند، با سازگاری‌های مختلفی پاسخ می‌دهند که یکی از آن‌ها دگررویش است. این یک تغییر خوش‌خیم (یعنی غیرسرطانی) است که به‌عنوان پاسخی به تغییر محیط (دگررویش فیزیولوژیک) یا تحریک‌های فیزیکی یا شیمیایی مزمن رخ می‌دهد. یکی از نمونه‌های تحریک آسیب‌شناختی دود سیگار است که باعث می‌شود یاخته‌های تنفسی ستونی کاذب‌چندلایه مژک‌دار ترشح‌کنندهٔ موکوس که مجاری هوایی را پوشانده‌اند، جای خود را به پوشش سنگفرشی بدهند. یا
پوشانده‌اند، جای خود را به پوشش سنگفرشی بدهند. یا سنگی در مجرای صفراوی که باعث جایگزینی پوشش ستونی ترشحی با پوشش سنگفرشی می‌شود (دگررویش سنگفرشی). دگررویش یک سازگاری است که در آن یک نوع پوشش با نوع دیگری جایگزین می‌شود که احتمال بیشتری دارد بتواند فشار واردشده را تحمل کند. این تغییر همچنین با از دست رفتن عملکرد آندوتلیال همراه است و در برخی موارد نامطلوب در نظر گرفته می‌شود؛ این نامطلوب‌بودن به این دلیل برجسته می‌شود که نواحی دگررویشی در صورت باقی ماندن محرک، استعداد تبدیل به سرطان را دارند. یاختهٔ مبدأ
استعداد تبدیل به سرطان را دارند. یاختهٔ مبدأ بسیاری از انواع دگررویش‌ها مورد بحث یا ناشناخته است. برای نمونه، در مری بارت شواهدی از چندین فرضیهٔ مختلف وجود دارد، از جمله تغییر مستقیم دگرتمایزی سلول‌های سنگفرشی به سلول‌های ستونی، تغییر سلول بنیادی از نوع مری به نوع روده‌ای، مهاجرت سلول‌های قلبی معده، و حضور جمعیتی از سلول‌های جنینی باقی‌مانده تا بزرگسالی. اهمیت در بیماری. دگررویش فیزیولوژیک طبیعی، مانند آنچه در اندوسرویکس رخ می‌دهد، بسیار مطلوب است. اهمیت پزشکی دگررویش این است که در برخی محل‌هایی که تحریک
دگررویش این است که در برخی محل‌هایی که تحریک آسیب‌شناختی وجود دارد، سلول‌ها ممکن است از دگررویش به دُش‌رویش (دیس‌پلازی) و سپس به نئوپلازی بدخیم (سرطان) پیشرفت کنند. بنابراین، در محل‌هایی که دگررویش غیرطبیعی شناسایی می‌شود، تلاش‌هایی برای حذف عامل تحریک‌کننده صورت می‌گیرد تا خطر پیشرفت به بدخیمی کاهش یابد. ناحیهٔ دگررویش باید به‌دقت پایش شود تا مطمئن شوند تغییرات دش‌رویشی (دیس‌پلاستیک) آغاز نشده است. پیشرفت به دیس‌پلازی قابل‌توجه نشان می‌دهد که ممکن است لازم باشد آن ناحیه برداشته شود تا از بروز سرطان
لازم باشد آن ناحیه برداشته شود تا از بروز سرطان جلوگیری گردد. نمونه‌ها. مری بارت یک تغییر غیرطبیعی در سلول‌های بخش پایینی مری است که گمان می‌رود بر اثر آسیب ناشی از تماس مزمن با اسید معده ایجاد شود. جدول زیر برخی بافت‌های رایج مستعد دگررویش و محرک‌هایی که می‌توانند این تغییر را ایجاد کنند نشان می‌دهد: دگررویش روده‌ای. دگررویش روده‌ای یک وضعیت پیش‌بدخیم است که خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد. ضایعات دگررویش روده‌ای که دارای پاسخ فعال به آسیب دی‌ان‌ای باشند، احتمالاً مدت طولانی‌تری در وضعیت
دی‌ان‌ای باشند، احتمالاً مدت طولانی‌تری در وضعیت پیش‌بدخیم باقی می‌مانند تا زمانی که آسیب‌های بیشتر این پاسخ را نادیده گرفته و به گسترش شِبه‌تکثیری و پیشرفت منجر شوند. پاسخ به آسیب دی‌ان‌ای شامل بیان پروتئین‌هایی است که آسیب‌های دی‌ان‌ای را شناسایی کرده و واکنش‌های پایین‌دستی مانند ترمیم دی‌ان‌ای، بازبینی چرخه سلولی یا آپوپتوز را فعال می‌کنند. جستارهای وابسته. مری بارت
نام‌گذاری. قبل از انقلاب شهرک والفجر و اسلام‌آباد کنونی، به نام شاه‌آباد شرقی معروف بودند، که پس از پیروزی انقلاب به شهرک والفجر و اسلام‌آباد تغییر نام دادند. موقعیت. این شهرک در جنوب شرقی تهران، به عنوان یازدهمین محله منطقه ۱۵ شهرداری تهران است، که قسمتی از آن در ضلع جنوبی ناحیه پنج و بخش اعظم آن در ضلع شمالی محدوده ناحیه شش واقع شده‌است. این شهرک از شمال به محله افسریه و از غرب به محله اسلام‌آباد (تهران)، از شرق به محله مسگرآباد و از جنوب به شهرک مسعودیه منتهی می‌شود. تراکم. وسعت این محله حدود ۵/۲۰۸ هکتار
می‌شود. تراکم. وسعت این محله حدود ۵/۲۰۸ هکتار است و بالغ بر ۴۵۰۱۸ نفر جمعیت دارد. تراکم ناخالص جمعیت در این محله ۲۱۶ نفر در هکتار است که نشان‌دهنده تراکم بالای جمعیت در این شهرک است. شهرک والفجر از جمله محلاتی است که از حیث سکونت در بخش جنوبی آن دارای بافت مسکونی نسبتاً فرسوده و از نظر کیفی سکونت در سطح متوسط به سر می‌برد. سرانه فضای سبز. وجود ۳۵۶۰۲۱ مترمربع فضای سبز، این شهرک را در سطح نسبتاً متوسط از نظر میزان فضای سبز قرار داده‌است. سرانه فضای سبز در شهرک والفجر ۷/۶۷ مترمربع است. منابع.
فضای سبز در شهرک والفجر ۷/۶۷ مترمربع است. منابع. https://web.archive.org/web/20150912194622/http://region15.tehran.ir/default.aspx?tabid=558&amp;ArticleId=9220 https://web.archive.org/web/20150402132244/http://www.asemooni.com/iran/tehran/pre-phone-number-areas-of-tehran http://nmtsms.ir/dl/codeposti2.pdf http://hamgardi.com/place/9665 https://web.archive.org/web/20150912135140/http://region15.tehran.ir/Default.aspx?tabid=195
شهرک قصر فیروزه، برای اسکان پرسنل نیروی هوایی شاهنشاهی در اوایل دههٔ پنجاه خورشیدی در منتهی‌الیه شرقی تهران ساخته شد. شهرک قصر فیروزه دارای دو فاز یک و دو می‌باشد که به قصرفیروزه یک و قصرفیروزه دو معروف‌اند. این شهرک‌ها به منطقه افسریه و شهرک والفجر، بزرگراه بسیج (افسریه) و پادگان‌ها و سایت‌های نظامی نیروی هوایی ارتش محدود می‌شوند. این دو شهرک در منطقه ۱۴ شهرداری تهران واقع است. ورزشگاه تختی و آرامگاه زرتشتیان تهران نزدیک قصر فیروزه واقع شده‌است.
بلوار ابوذر یکی از مناطق جنوب شرقی شهر تهران است که از خیابان پیروزی شروع شده و تا پایانه خاوران (سه راه افسریه) ادامه دارد. این ناحیه از شرق به بزرگراه بسیج (افسریه)، از غرب به بلوار نبرد محدود می‌شود. واقع در دو منطقه شهرداری چهاردهم و پانزدهم. این بلوار، از دو طرف رودخانه ای می‌گذرد و روی این رودخانه چندین پل برای آمد و شد ماشین‌ها قرار دارد. در کل این بلوار دارای ۶ پل است که آن را به ۶ بخش تقسیم می‌کند. در سال ۱۳۸۳ بر اثر بارش‌های شدید این رودخانه طغیان کرد و تا حدود شعاع یک کیلومتری کل خیابان‌ها را آب
کرد و تا حدود شعاع یک کیلومتری کل خیابان‌ها را آب گرفت. البته این حادثه خسارت جانی نداشت و خسارت مالی آن هم ناچیز بود. از امکانات این ناحیه می‌توان به پارک شهربازی بسیج و بوستان‌های متعدد و از مساجد مهم این بلوار می‌توان به مسجد علی بن الحسین (ع) و مسجد جامع ابوذر اشاره کرد. باغ گل شهید محلاتی، دانشگاه آزاد تهران جنوب، مجتمع قضایی شهید محلاتی و دادگاه خانواده از دیگر اماکن قابل توجه در بلوار ابوذر به‌شمار می‌رود.
حمایت دیپلماتیک کلیه اقدامات دیپلماتیک و سایر اعمالی است که یک کشور در هنگام ورود ضرر و زیان مالی، جانی، مادی و معنوی به اتباع متبوع خود علیه دولت متضرر برای احقاق حق آنان انجام می‌دهد. حمایت دیپلماتیک در جامعهٔ بین‌المللی نظیر دیوان دایمی دادگستری و دیوان بین‌المللی دادگستری در پرونده‌های مختلف، مورد تأیید قرار گرفته‌است. حمایت دیپلماتیک حق صلاحدید و ذاتی هر کشور است نه افراد متبوع آن و هر نوعی از اقدام را که توسط حقوق بین‌الملل منع نشده‌است، دربرمی‌گیرد. این بدین معناست که دولت متبوع زیان‌دیده همیشه متعهد
بدین معناست که دولت متبوع زیان‌دیده همیشه متعهد به پی‌گیری پرونده و توسل به حمایت دیپلماتیک (حمایت سیاسی)، اتباع خود نمی‌باشد و گهگاه ممکن است مصلحت سیاسی و اقتصاد ملی خود را بر رسیدگی قضایی و اعمال حمایت سیاسی ترجیح دهد. اقدامات کنسولی، مذاکره با کشور ناقض حقوق اتباع خود، ایراد فشار سیاسی و اقتصادی، اقدامات قضایی و داوری بین‌المللی و دیگر شکل‌های حل مسالمت‌آمیز اختلاف، همگی نشان از اقداماتی است که کشور متبوع متقاضی جبران خسارت، می‌تواند علیه کشور مسئول به کار بندد. در سال ۲۰۰۶ کمیسیون حقوق بین‌الملل ماده
کار بندد. در سال ۲۰۰۶ کمیسیون حقوق بین‌الملل ماده قانون‌هایی در تعریف حمایت دیپلماتیک تصویب کرد که حدود صلاحیت و نحوهٔ اجرای آن را معین می‌نمود.
بهنام تشکر (زادهٔ ۴ بهمن ۱۳۵۵)، بازیگر، مجری و صداپیشهٔ ایرانی است. تشکر حرفهٔ بازیگری را در سال ۱۳۷۵ و از تئاتر شروع کرد. او با بازی در نقش «نیما افشار» در مجموعه تلویزیونی "ساختمان پزشکان" به شهرت رسید. از دیگر نقش‌های موفق وی، بازی در مجموعه‌های تلویزیونی "دزد و پلیس" و "دودکش" است.
نرم‌افزار وی‌اس‌فیلتر یا دایرکت‌وی‌اوبی‌ساب (DirectVobSub) یک بستهٔ قابل نصب بر روی ویندوز است که امکاناتی برای ویرایش زیرنویس فیلم‌ها داراست.
ابرواقع‌گرایی یا فزون‌واقع‌نمایی یا واقع‌گرایی افراطی یا هایپررئالیسم رویکردی به واقع‌نمایی با الهام از هنر عکاسی است که در آن به‌صورت بسیار دقیق و عکس‌گونه چهره و پیکر انسان و اشیای صنعتی در ابعاد بزرگ تصویر می‌شود. به سبکی در نقاشی و مجسمه‌سازی گفته می‌شود که یک عکس یا نمونهٔ واقعی را با جزئیاتِ دقیق تداعی کند. تاریخچه. فزون‌واقع‌نمایی در فارسی به «فراواقعیت» هم ترجمه شده‌است. در واقع فزون‌واقع‌نمایی به عنوان پیشرفتی در روش ساخت آثار نقاشی و مجسمهٔ فوتورئالیسم به‌شمار می‌آید. این اصطلاح اولین‌بار در اوایل
به‌شمار می‌آید. این اصطلاح اولین‌بار در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ در ایالات متحده آمریکا و اروپا به عنوان یک جنبش هنری مستقل و یک سبک هنری ظهور کرده‌است. دیدگاه. بهترین نقاشی‌های فزون‌واقع‌نما معمولاً آن‌هایی‌اند که با عکس اشتباه گرفته می‌شوند و همین است که توانایی یک هنرمند فزون‌واقع‌نما را نشان می‌دهد؛ توانایی تکنیکی تولید یک نقاشی که آن‌قدر به واقعیت نزدیک باشد که با عکس اشتباه گرفته شود. نقاشان این سبک در این روند آن‌قدر بر عدم دخالت در واقعیت تأکید دارند که کارشان ماشینی به نظر می‌رسد. اما یک هنرمند موفق کاری
ماشینی به نظر می‌رسد. اما یک هنرمند موفق کاری می‌کند که توانمندی در پس کار ظاهراً ماشینی تابلوهای فزون‌واقع‌نگار پنهان شود. هنر فزون‌واقع‌نمایی دنیای واقعی و فیزیکی را جدی می‌گیرد، آن‌قدر که گاهی در نقاشی‌ها با دنیای واقعی‌تری روبه‌رو هستیم تا در واقعیت. هایپررئالیسم تلاش می‌کند واقعیت را تا آن‌جا که می‌تواند تحریف‌نشده منتقل کند. روش. در فزون‌واقع‌نمایی از عکس استفاده می‌شود، به این ترتیب که از یک صحنه چندین عکس از یک زاویه می‌گیرند، سپس شروع می‌کنند به نقاشی آن صحنه، پس از چاپ عکس‌ها، از آن برای تصحیح
نقاشی آن صحنه، پس از چاپ عکس‌ها، از آن برای تصحیح خطوط نقاشی و اگر رنگی بودند برای تصحیح رنگ‌ها استفاده می‌کنند؛ البته برای دقت بیشتر با شطرنجی کردن عکس کارشان را پیش می‌برند.
سِر جیمز کاکِل (زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۸۱۹، درگذشت ۲۷ ژانویه ۱۸۹۵) عضو FRS، FRAS، FCPS و FMS وی یک وکیل و ریاضی‌دان انگلیسی بود. کاکل در ۱۴ ژانویه ۱۸۱۹ به دنیا آمد، او دومین پسر جیمز کاکل بود. پدر او یک جراح در روستای گریت اوکلی در بخش تندرینگ اسکس بود. او دانش آموختهٔ چارترهاوس و کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج بود. یادداشت و منبع. ویکی‌پدیای انگلیسی