payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و بی‌رقیب ساخت، طوری‌که هر ظهر و شام علی‌رغم سالن بزرگ این رستوران، مشتریان بسیاری ناگزیر بودند برای خوردن چلوکباب مدتی به انتظار بایستند. ورود به دنیای سیاست. گفته شد که شمشیری در نوجوانی خود، به عنوان «شاگرد قهوه چی» در قهوه خانهٔ «اسماعیل کریم آبادی» که یک قهوه‌خانه‌دار دلبستهٔ امور سیاسی بود، کار می‌کرد. شمشیری در اواخر دههٔ بیست، هنگامی که محمد مصدق نمایندهٔ مجلس شورای ملی بود و با نطق‌های شورانگیز خود توجه بسیاری از مردم را به خود جلب کرده بود، به تقلید از «کریم آبادی» وارد جهان سیاست شد و سرتاپا
تقلید از «کریم آبادی» وارد جهان سیاست شد و سرتاپا شیفتهٔ مصدق و عقاید او گردید. در سال ۱۳۲۸ خورشیدی و در جریان انتخابات دورهٔ شانزدهم مجلس شورای ملی، شمشیری با تلاش و پیگیری فراوان، تقریباً تمامی بازاریان تهران را تشویق نمود تا به نامزدهای جبهه ملی، از جمله مظفر بقایی، حسین مکی و دیگرانی که در آن زمان هنوز یاران درجهٔ اول مصدق بودند، رأی بدهند و در این کار ایمان و اعتقاد کامل خود را نسبت به مصدق نشان داد و ثابت کرد. هنگامی که دکتر مصدق به نخست وزیری ایران رسید، بازاریان هر تقاضایی داشتند از طریق «حاجی
رسید، بازاریان هر تقاضایی داشتند از طریق «حاجی شمشیری» به نخست وزیر اطلاع می‌دادند و متقابلاً خواسته‌های مصدق از بازاریان توسط شمشیری به آنان اطلاع داده می‌شد. اما جالب اینجاست که در سرتاسر دوران زمامداری دکتر مصدق، حاجی شمشیری حتی یک تقاضای نامشروع هم به دفتر نخست وزیری تسلیم نکرد و برای خودش هم هیچ تقاضایی نداشت. در عوض چون دکتر مصدق به شمشیری دستور داده بود که به بعضی از احزاب ملی، کمک مالی بکند، وی به‌طور مداوم از بازاریان طرفدار نهضت ملی، از جمله محمود مانیان (معروف به:محمود مانیان)، حسن قاسمیه،
محمود مانیان (معروف به:محمود مانیان)، حسن قاسمیه، ابراهیم کریم آبادی، احمد حاج حریری، نوروزعلی لباسچی، محمدحسین راسخ افشار و... وجوهی می‌گرفت و به احزاب حامی جبهه ملی می‌پرداخت. کمک‌های «حاجی شمشیری» به حدی برای نهضت ملی حیاتی بود که در خرداد ماه ۱۳۳۰ و در میان اسناد خانه سدان که از خانهٔ این مأمور شرکت نفت انگلیس به‌دست آمده و حاوی برخی تلاش‌های بیگانگان برای ضربه زدن به نهضت ملی بودند، اسنادی هم در مورد شمشیری به‌دست آمد. به عنوان نمونه در یکی از این اسناد آمده بود: «تاکنون هرگونه اقدامی که برای جلوگیری
آمده بود: «تاکنون هرگونه اقدامی که برای جلوگیری از کمک شمشیری به ملی شدن صنعت نفت و جبهه ملی به عمل آمده، نتیجه نداده و او برای یاری رساندن به مصدق و یارانش همواره راسخ است.» خرید اوراق قرضه ملی. در پائیز ۱۳۳۰، هنگامی‌که دکتر مصدق اقدام به انتشار اوراق قرضه ملی در راستای اهداف نهضت ملی نمود، «حاج محمدحسن شمشیری» بزرگترین و عمده‌ترین خریدار این اوراق بود. طوری‌که مبلغ دویست هزارتومان برای خرید قرضه ملی پرداخت و همچنین سیصد هزار تومان دیگر در اختیار بانک بیمه گذاشت تا بدون بهره، به فقرا و مستمندان بپردازد.
گذاشت تا بدون بهره، به فقرا و مستمندان بپردازد. این اقدامات حاجی شمشیری در حالی بود که حزب توده خرید اوراق قرضه ملی را تحریم کرده بود و سایر مخالفان و منتقدان دکتر مصدق، با بهره از فرصتی که آزادی مطبوعات در عصر مصدق در اختیار آن‌ها قرار داده بود، تبلیغات گسترده‌ای را علیه خرید این اوراق به راه انداخته بودند و اکثریت قریب به اتفاق ثروتمندان و متمولین ایران نیز در خرید اوراق مزبور بی‌میلی نشان می‌دادند. اقدامات حاج شمشیری در این راستا سبب گردید که بعدها، بسیاری از او با عنوان «قهرمان قرضهٔ ملی» یاد کنند.
از او با عنوان «قهرمان قرضهٔ ملی» یاد کنند. حمایت شمشیری از دولت ملی مصدق و پایداری او در وفاداری به وی، حتی باعث شد که در زمان بروز اختلاف میان دکتر مصدق و آیت‌الله کاشانی، شمشیری جانب مصدق را بگیرد، و در برابر روحانی مورد علاقه خود، کاشانی موضع‌گیری کند، موضع‌گیری که او را شهرهٔ عام و خاص کرد. بعد از کودتای ۲۸ مرداد. به دنبال کودتای ۲۸ مرداد و سقوط دولت دکتر مصدق، «حاجی شمشیری» نیز به جرم پایمردی در حمایت و طرفداری از دکتر مصدق زندانی و مدتی بعد محاکمه گردید. در جریان محاکمهٔ «حاج شمشیری»، وی دفاع کوتاهی
در جریان محاکمهٔ «حاج شمشیری»، وی دفاع کوتاهی از خود کرد که یک جملهٔ آن، این بود: «... من با تمام وجود، عاشق این مردِ بزرگ و وطن پرست و مردم دوست هستم و جان و مالم فدای یک تار موی مصدق است...» او نه فقط در جریان دادگاه، بلکه تا وقتی که زنده بود، در این عقیدهٔ خویش راسخ و پا بر جای ماند. پس از محاکمه وی را به همراه جمعی دیگر از حامیان نهضت ملی، به جزیرهٔ خارک تبعید کردند. عزم و ارادهٔ راسخ و تلاش و پشتکار بی‌وقفهٔ او، حتی در تبعیدگاه گرم و سوزان خارک نیز خود را نشان داد. شمشیری با زحمت زیاد در جزیرهٔ خارک
را نشان داد. شمشیری با زحمت زیاد در جزیرهٔ خارک یک مزرعهٔ سبزیکاری احداث کرد و با پیگیری زیاد توانست چند رأس گاو شیرده به آنجا بیاورد، طوری‌که بدینوسیله در محیط اطراف زندانیان تبعیدی، تنوع و صفایی ایجاد شد و زندانیان به همت شمشیری توانستند هر صبح با صبحانهٔ خود شیر بنوشند و... همچنین حضور شمشیری در تبعیدگاه خارک باعث شده بود که دوستان و مریدان او، هفته‌ای چند بار انواع مایحتاج زندانیان اعم از خوراک و پوشاک و... را از راه‌های مختلف به جزیرهٔ خارک بیاورند. به گونه‌ای که پس از چندی وضع تبعیدی‌های خارک به کلی
گونه‌ای که پس از چندی وضع تبعیدی‌های خارک به کلی تغییر کرد و شکل انسانی‌تری به خود گرفت. شخصیت خاص و دوست داشتنی شمشیری در این دوران، حتی سبب گردید که افسر شهربانی که شمشیری و برخی دیگر از تبعیدیان را به خارک انتقال داده بود، پس از مدتی آنچنان مجذوب وی شود که به صورت یکی از ارادتمندان او درآمده و دستوراتش را مو به مو اجرا نماید و کمک‌های گوناگونی به او و سایر زندانیان بکند. شمشیری پس از هفت ماه از زندان جزیره خارک آزاد شد و به تهران بازگشت. احداث موقوفهٔ بیمارستان نجمیه. پس از بازگشت شمشیری از تبعیدگاه، و
نجمیه. پس از بازگشت شمشیری از تبعیدگاه، و در زمانی که فضل‌الله زاهدی نخست وزیر بود، شمشیری که معتقد بود پس از رفتن دکتر مصدق، بازار غارت بیت‌المال و رشوه و فساد و ارتشا رونق پیدا کرده‌است، تصمیم گرفت سیصدهزار تومانی را که در دوران زمامداری مصدق به بانک بیمه پرداخته بود، از این بانک پس بگیرد. گرچه بانک اشکالات و بهانه‌های فراوانی را برای پس ندادن پول مطرح کرد، اما سرانجام شمشیری موفق به بازپس‌گیری سیصد هزار تومان خود شد. وی بخشی از این مبلغ را صرف بازسازی و افتتاح مجدد چلوکبابی خود در ابتدای ورودی بازار
و افتتاح مجدد چلوکبابی خود در ابتدای ورودی بازار تهران (سبزه میدان) نمود و بقیهٔ آن را برای ساختن ساختمان جدیدی در قسمت شمالی بیمارستان نجمیه که از موقوفات خانم نجم السلطنه، مادر دکتر مصدق بود، خرج کرد. نقشهٔ این ساختمان توسط مهندس کاظم حسیبی و مهندس احمد زیرک‌زاده که هر دو از اعضای جبهه ملی بودند، تهیه و با تأمین هزینه‌های ساخت توسط حاج شمشیری اجرا و ساخته گردید. شمشیری پس از احداث این ساختمان، آن را وقف بیمارستان نجمیه نمود و تولیت آن را نیز به دکتر مصدق و اکبر اولاد ذکور او نسل بعد از نسل سپرد. این
و اکبر اولاد ذکور او نسل بعد از نسل سپرد. این ساختمان که هنوز هم در تهران (خیابان حافظ، بعد از تقاطع خیابان جمهوری اسلامی، نرسیده به چهارراه عزیزخان) باقی است، در همان بیمارستانی است که در اوایل انقلاب ایران (۱۳۵۷) تصرف گردید و پلاکی که روی آن نوشته شده بود: «بیمارستان نجمیه، موقوفهٔ خانم نجم السلطنه» از دیوار آن برداشته شد. هرچند پس از چند سال و در اثر اقداماتی که از سوی دکتر محمود مصدق، نوه دکتر مصدق و متولی بیمارستان به عمل آمد، این پلاک دوباره پیدا شد، اما نهایتاً موقوفه شمشیری سرنوشتی دیگر یافت. عاقبت
نهایتاً موقوفه شمشیری سرنوشتی دیگر یافت. عاقبت کار و درگذشت. حاج محمد حسن شمشیری تا آخرین ماه‌های عمر خود، وفاداریش نسبت به دکتر مصدق و یاران او را حفظ نمود. از جمله وقتی که در فروردین ماه ۱۳۴۰، سید محمود نریمان، مرد پاکباخته و یار وفادار دکتر مصدق بر اثر سکته قلبی درگذشت، شمشیری نه فقط هزینهٔ مجلس ترحیم و کفن و دفن او را پرداخت، بلکه به خرج خود مقبرهٔ زیبایی برای نریمان در گورستان قلهک تهران احداث کرد. دلیل این اقدام این بود که سید محمود نریمان که تا آخرین لحظات در روز ۲۸ مرداد با دکتر مصدق مانده بود و
لحظات در روز ۲۸ مرداد با دکتر مصدق مانده بود و چندین ماه هم به جرم هواداری از مصدق در زندان لشکر ۲ زرهی زندانی شده بود، با وجود یک عمر سابقهٔ مناصب مهم و وزارت و وکالت مجلس، تا پایان عمر خویش حتی یک خانهٔ محقر هم نداشت و در خیابان آذربایجان در یک منزل استیجاری زندگی می‌کرد. تنها چند ماه بعد از مرگ نریمان، یعنی در ۱۲ مهر سال ۱۳۴۰ و در زمان حکومت دکتر علی امینی، خود حاج شمشیری نیز بر اثر عارضه سکته قلبی درگذشت و بازماندگان نهضت ملی را سوگوار نمود. جهت سوگواری وی، دکتر مصدق به عنوان تولیت موقوفهٔ حاج محمدحسن
وی، دکتر مصدق به عنوان تولیت موقوفهٔ حاج محمدحسن شمشیری، مجلس ختمی در مسجد مجد تهران برگزار کرد و طی نخستین دست نوشتهٔ عمومی خود پس از ۲۸ مرداد، مردم را برای شرکت در این مجلس دعوت نمود. همچنین هیئت اجرائیهٔ جبهه ملی ایران نیز، در مسجد ارگ، مجلس ختمی برای شمشیری برگزار کرد. در مراسم تشییع جنازهٔ او و قبل از مراسم ختم، هنگامی که اوراق اعلان مجلس ختمش، که با دست نوشته‌ای از دکتر مصدق و امضای او همراه بود، در بین مردم توزیع و پخش می‌شد، ناگهان پلیس حمله کرد و با کوبیدن باتوم به سر و روی مردم و دستبند زدن به
با کوبیدن باتوم به سر و روی مردم و دستبند زدن به جوانان و دانشجویان، آنان را به کلانتری برد و مورد تحقیر و ضرب و شتم قرار داد. دکتر احمد سلامتیان که خود در آن زمان از اعضای جوان جبهه ملی و مسئول تکثیر و توزیع دست نوشتهٔ مصدق در مجلس ختم شمشیری بوده و در وقایع آن روز، مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شده‌است، در سایت ملی-مذهبی، دربارهٔ وقایع این روز مقاله‌ای دارد، که جالب توجه‌است. اما به رغم این‌گونه فشارها و تهدیدها، در مراسم هفتم حاج شمشیری، عدهٔ زیادی حاضر شدند و دکتر غلامحسین صدیقی که از برجسته‌ترین
حاضر شدند و دکتر غلامحسین صدیقی که از برجسته‌ترین اعضای بازماندهٔ جبهه ملی بود، بر مزار شمشیری واقع در گورستان ابن بابویه سخنرانی پرشور و تاریخی ایراد نمود و از این مرد آزاده و میهن دوست تجلیل کرد. سخنرانی دکتر صدیقی بر مزار او. دکتر غلامحسین صدیقی تنها بر مزار دو تن از ایران دوستان و چهره‌های برجسته، برای حق‌شناسی از فداکاری‌های آنان سخن رانده‌است، که از این دو یکی محمد حسن شمشیری و دیگری غلامرضا تختی قهرمان و مبارز ملی می‌باشند. گفتنی است که تختی هم، همچون شمشیری در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شده و
شمشیری در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شده و آرامگاه جمعی دیگر از چهره‌های بزرگ ملی، همچون دکتر حسین فاطمی، علی اکبر دهخدا، میرزاده عشقی، سید اشرف الدین گیلانی (نسیم شمال)، دکتر امیراعلم و... و همین‌طور هنرمندانی چون حسین بهزاد (مینیاتوریست)، هادی اسلامی (بازیگر) و... هم در همان‌جا و در نزدیکی مقبرهٔ شمشیری است. از جمله «دکتر صدیقی» بر مزار شمشیری چنین گفته‌است: رفتار و ویژگی‌ها. شمشیری مردی بسیاری پرکار بود و با سستی و تنبلی میانه نداشت. به رغم بیسوادی، هوشی عجیب داشت و مردی به تمام معنا خودساخته و
هوشی عجیب داشت و مردی به تمام معنا خودساخته و آزاده و آزادمنش و راستگو بود. یکی از رموز موفقیت «حاجی شمشیری» حسن خلق و خوشرفتاری او با طبقات مختلف مردم بود و چون از فقر و فاقه به ثروت بسیار رسیده بود، هرگز طبقات محروم و مردم فقیر جامعه را نیز فراموش نمی‌کرد. علاوه بر این رفتار او با زیردستان و کارکنان خودش نیز بسیار خوب بود، طوری‌که برای کارکنان خود خانه خریده و دستمزد خوبی به آن‌ها می‌پرداخت. در نتیجهٔ این رفتارها، کارکنان او نیز از جان و دل برایش کار می‌کردند و حافظ منافع و مطیع دستورهای او بودند. شمشیری
و حافظ منافع و مطیع دستورهای او بودند. شمشیری حتی در میان هم‌صنفان خودش و همین‌طور در میان سایر کسبهٔ بازار تهران محبوب بود و به امانت‌داری و انصاف آوازه داشت. در این مورد نقل می‌کنند که پس از شهریور۱۳۲۰ و در سال‌های نخست دههٔ بیست، روزی برحسب اتفاق یک قطعه باغ و یخچال مناسب در اکبرآباد دولاب برای خرید پیدا کرد و برای پرداخت بهای آن نیاز به سیصد هزار تومان پول نقد [که در آن زمان مبلغ کلانی محسوب می‌شد] داشت. بدین دلیل او، دو نفر از کارکنان چلوکبابی خویش را نزد هم چراغ‌ها یا همسایگان چلوکبابی خود در بازار و
هم چراغ‌ها یا همسایگان چلوکبابی خود در بازار و سبزه میدان فرستاد و عجیب این که علی‌رغم اشغال ایران در آن زمان و شرایط جنگ و قحطی و با این که این مبلغ بسیار گزاف به شمار می‌آمد، دو نفر از کارکنان او، تنها ظرف دو ساعت سیصد هزار تومان را به صورت نقد از همسایگان گرفتند و نزد حاجی شمشیری آوردند و او این مبلغ را در همان روز به فروشندهٔ باغ و یخچال پرداخت. شمشیری با اعضای خانواده و به ویژه با همسرش، که در سال‌های تنگدستی با او همراهی کرده بود، بسیار مهربان بود. از جمله هنگامی که درآمدش از چلوکبابی بیش‌تر شد،
از جمله هنگامی که درآمدش از چلوکبابی بیش‌تر شد، خانهٔ سابقش را فروخت و خانه‌ای بزرگ و زیبا در خیابان پاستور تهران به نام همسرش خرید و با گلکاری و کاشتن درختان زیبا، صفای زیادی به این خانه بخشید.
محمدحسن ملک‌مدنی (متولد ٢٦دی ۱۳۳۳ (خورشیدی)) سیاست‌مدار ایرانی و شهردار سابق اصفهان و تهران است. محمدحسن ملک‌مدنی در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۳۳۳ در روستای شوروک میبد استان یزد به دنیا آمد. بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایی در شهر میبد جهت ادامه تحصیل به یزد آمد. در سال‌های قبل از انقلاب در جهاد کشاورزی میبد فعالیت داشت و از نزدیکان سید روح‌الله خاتمی بود. در سال‌های اول انقلاب به‌عنوان نمایندۀ دادستانی در گنبد کاووس خدمت کرد و سپس در زمانی که سید محمد خاتمی نماینده سید روح‌الله خمینی در موسسه کیهان بود، به وی پیوست و
روح‌الله خمینی در موسسه کیهان بود، به وی پیوست و معاون مالی اداری این موسسه شد. ملک‌مدنی سپس در ۲۹ آبان ۱۳۶۲ به عنوان شهرداری اصفهان معرفی شد. در دورانی که این سمت را عهده‌دار بود، اقدامات فرهنگی مهمی را به ثمر رساند از جمله: تأسیس کتابخانه‌های عمومی در سطح شهر، تأسیس فرهنگسراها در اصفهان، احداث باغ غدیر، تأسیس اولین موزه اصفهان تحت عنوان موزه تاریخ طبیعی، احداث پارک کوهستانی صفه، احداث هنرستان موسیقی، احداث تالار تئاتر عروسکی و انجام نخستین اقدامات مترو اصفهان. تخریب حمام خسروآغا نیز در همین دوران اتفاق
تخریب حمام خسروآغا نیز در همین دوران اتفاق افتاد. پس از شهرداری اصفهان، پنج سال مشاور وزیر کشور و مشاور عالی شهردار تهران بود که در این زمان تخریب کشتارگاه تهران و تبدیل آن به پارک و فرهنگسرای بهمن انجام شد. محمدحسن ملک‌مدنی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۱ به مدت ده ماه شهردار تهران بود. از اقدامات فرهنگی او دراین دوره می‌توان به مواردی همچون: «مشارکت در تشکیل انجمن خوشنویسان تهران، احداث پارک گفتگو، افتتاح بوستان کارگر، خرید زمین بوستان پایداری (زمرد- دروس) از بنیاد مستضعفان و تبدیل آن به پارک، بازسازی و مرمت عمارت
مستضعفان و تبدیل آن به پارک، بازسازی و مرمت عمارت قورخانه و افتتاح مجموعۀ شهید هرندی» اشاره کرد. او در دوران شهرداری خود با انتقادات و اعتراضات شدید جناح اقلیت دوره اول شورای شهر تهران به رهبری ابراهیم اصغرزاده مواجه بود. یکی از مهم‌ترین عوامل این نارضایتی‌ها توقف فروش تراکم بود که به افزایش قیمت مسکن منجر شده‌بود. ملک‌مدنی معتقد بود بالا رفتن هزینهٔ زندگی در پایتخت تنها راه جلوگیری از مهاجرت فزاینده به این شهر است. ملک‌مدنی تنها چند روز پس از برکناری از شهرداری به ۵ ماه حبس، سه سال انفصال از خدمات دولتی و
به ۵ ماه حبس، سه سال انفصال از خدمات دولتی و ۵ سال محرومیت از تصدی مسئولیت در شهرداری محکوم شد، اما ۲ سال بعد در دادگاه از تمامی اتهامات تبرئه شد.
موسی مهام (۱۲۷۷–۱۳۵۲) شهردار مشهد، شهردار تهران و استاندار آذربایجان شرقی بود. پدرش مهام‌الدوله مترجم سفارت اتریش بود. خودش نیز دوره مدرسه حقوق را گذراند و به استخدام عدلیه درآمد. پس از ده سال تصدی مشاغل قضائی که مهمترینش مدعی‌العمومی (دادستانی) اصفهان بود، به وزارت پست و تلگراف منتقل مدیر کل این وزارتخانه شد. در فروردین ۱۳۱۲ فرج‌الله بهرامی وزیر پست و تلگراف او را معاون خود کرد. مهام در دی ۱۳۱۲ شهردار مشهد شد. جشن هزاره فردوسی، سال بعد در دوران شهرداری او برپا شد و در زیباسازی و نظافت شهر زحمات زیادی کشید.
شد و در زیباسازی و نظافت شهر زحمات زیادی کشید. پس از برپایی جشن، کنار رفت. در سال ۱۳۳۶ در دوران نخست‌وزیری دکتر اقبال به استانداری آذربایجان شرقی و سال بعد به شهرداری تهران منصوب شد. شماری از میدان‌ها و آب‌نماهای مهم پایتخت در دوران او ساخته شد؛ از جمله میدان ولیعهد (ولی‌عصر کنونی) و بولوار آب کرج که با آوردن آب رود کرج به تهران ساخت و بولوار ملکه الیزابت و بعد از انقلاب، بولوار کشاورز نام گرفت، همچنین میدان اسب جلالیه که چندی بعد پارک فرح (لاله کنونی) بر جای آن ساخته شد). او همچنین۷ مجسمه در ۷ میدان تهران
آن ساخته شد). او همچنین۷ مجسمه در ۷ میدان تهران ازجمله مجسمه فردوسی را تعویض کرد و مجسمه کنونی میدان فردوسی که اثر ابوالحسن صدیقی است به سفارش او ساخته و نصب شد. مهام در سال ۱۳۴۱ در زمان نخست‌وزیری دکتر امینی از رجالی بود که با پیگرد قضائی در دیوان کیفر روبرو شدند. برای مهام قرار وثیقه بی‌سابقه ۶۱ میلیون تومانی صادر شد. او مدتی به زندان رفت و سپس آزاد شد.
جیمز اوبری (زاده ۲۸ اوت ۱۹۴۷ – درگذشته ۸ آوریل ۲۰۱۰) بازیگر تئاتر و سینمای بریتانیایی بود. او تئاتر را در مرکز نمایش لندن آموخت. اوبری نخستین بازی حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۶۲ در نمایش "جزیره کوچک بچه‌ها" انجام داد. او بازی در سینما را در سال ۱۹۶۳ با ایفای نقش "رالف" در فیلم سالار مگس‌ها ساخته پیتر بروک آغاز کرد. او بین سال‌های ۱۹۷۴–۱۹۷۵ با گروه نمایش "رویال شکسپیر" همکاری کرد. آخرین بازی او در یکی از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی "نبردهای کوتاه" در سال ۲۰۰۶ بود. او در فیلم "شکاف" نیز بازی کرده است. زندگی و حرفه.
در فیلم "شکاف" نیز بازی کرده است. زندگی و حرفه. جیمز اوبری ترجیدگو در سال ۱۹۴۷ در کلاگن‌فورت اتریش زاده شد. او تحصیلات خود را در مدرسه‌های وُلمر (کینگستون، جامائیکا)، ویندسُر (آلمان) و سنت جان (سنگاپور) گذراند. او از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ در مرکز نمایش لندن به یادگیری تئاتر پرداخت. اوبری با "اگنس کریستین هالندر" ازدواج کرد که به طلاق انجامید. او افزون بر بازی در چندین تئاتر حرفه‌ای در بیش از ۳۰ مجموعه تلویزیونی (از یک تا چند قسمت)، ۶ فیلم تلویزیونی و بیش از ۱۰ فیلم سینمایی بازی کرد.
بوق حَمامیان روستایی است از دهستان آختاچی شهرستان بوکان که در مسیر رودخانهٔ سیمینه‌رود قرار دارد. در کنار روستای حمامیان، مسجد قدیمی و نسبتاً سالم حمامیان و بقایای مدرسهٔ قدیمی حمامیان که هم‌اکنون قسمتی از کلاس‌های آن سالم مانده، قرار گرفته است. این روستا در «فاصلهٔ یک کیلومتری شهر بوکان» و منطقه امیرآباد بوکان قرار گرفته است.
پوپک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
پرچم اتریش دارای سه ردیف افقی متناوب با رنگ‌های: قرمز، سفید و قرمز است. این پرچم دومین پرچم قدیمی بعد از پرچم دانمارک است. پرچم اتریش از سال ۱۲۳۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته است و پرچم دانمارک از سال ۱۲۱۹. داستان های زیادی درباره پرچم اتریش گفته شده اما معروف ترین آن داستان خون و جنگ است. گفته شده در سال ۱۱۹۱ میلادی (دوک لئوپولد پنجم) به انگلیسی:«Duke Leopold V» در جنگی از درد رنج می برد و طوری آن را زخمی کرده بودند که تمام بدنش خونی بود، وقتی او را از جنگ بیرون آوردند کمربندش را باز کردند، دیدند که فقط
بیرون آوردند کمربندش را باز کردند، دیدند که فقط قسمت زیری کمربندش سفید و بدون زخم است. این معروفترین داستان پرچم اتریش است.
نارسایی کلیه به معنی کاهش شدید عملکرد کلیه‌است. نارسایی کلیوی دو دسته است، حاد و مزمن. علل مختلفی می‌توانند موجب نارسایی حاد کلیه شوند که به سه دسته علل پیش کلیوی (نرسیدن خون کافی به کلیه مثلاً در اثر تنگی شدید شریان کلیوی)، علل کلیوی ( مانند گلومرولونفریت و نکروز توبولار حاد) و علل پس کلیوی (انسداد مجاری ادرار مثلاً ناشی از سنگ کلیوی یا هایپرپلازی خوش خیم پروستات) تقسیم بندی می‌شوند. علائم. علائم اصلی این مشکل کاهش شدید حجم ادرار و افزایش سطح اوره و کراتینین خون می‌باشد. درمان. بیماری‌های کلیه وقتی به
خون می‌باشد. درمان. بیماری‌های کلیه وقتی به مراحل انتهایی نارسایی شدید می‌رسند صرف‌نظر از عامل ایجادکننده نارسایی و حاد یا مزمن بودن آن درمان مشابهی دارند. اصول درمان رعایت رژیم غذایی، مصرف برخی مکمل‌ها، پیوند کلیه و همودیالیز یا دیالیز صفاقی است. جستارهای وابسته. نارسایی کلیه
ادم مغزی به معنی تجمع آب در فضای داخل سلولی یا خارج سلولی در مغز است. ورم مغزی همان تورم یا اِدِم مغز است. برای توضیح ساده تر باید گفت همان طور که اگر قسمتی از بدنتان مانند دست یا پا آسیب ببیند متورم می شود، مغز هم اینگونه است. مغز نیز می تواند در اثر بیماری، عفونت و یا ضربه متورم شود، با این تفاوت که فضای جمجه یک حجم ثابتی دارد، پس با تورم یک بخش سایر قسمت ها نیز به دلیل نبود فضا تحت فشار قرارگرفته و عملکرد بخش های دیگر نیز تحت تاثیر قرار می گیرد. تورم ممکن است در مکان های خاصی و یا در سراسر مغز رخ دهد،
است در مکان های خاصی و یا در سراسر مغز رخ دهد، این کاملا به علت آن بستگی دارد. به هرحال با افزایش فشار درون جمجمه عروق خونی این ناحیه نیز تحت فشار قرار می گیرند و خونرسانی سخت شده و اکسیژن رسانی با مشکل مواجه می شود. همچنین بخاطر وجود محافظی محکم همچون استخوان جمجمه درمان ورم مغزی دشوار تر است (Sew3) فشار داخل جمجمه‌ای (ICP). فضای داخل جمجمه فضای بسته‌ای است که قابلیت اتساع ندارد. خون از سرخرگ به داخل حفرهٔ مغز وارد و از طریق سیاهرگ خارج می‌گردد. محتویات داخل کاسهٔ جمجمه شامل این موارد می‌باشد: ۱. بافت خود
کاسهٔ جمجمه شامل این موارد می‌باشد: ۱. بافت خود مغز که به‌طور متوسط در بزرگسالان ۱٬۴۰۰ گرم وزن دارد. ۲. جریان خون داخل مغز که ۷۵ cc در ثانیه است. ۳. مایع مغزی نخاعی (CSF) که ۷۵ cc است. فشار داخل جمجمه (ICP) ناشی از این سه جزء می‌باشد. حد نرمال آن( ۱۰ – ۲۰ mmHg) است. برای اینکه ICP در این حد حفظ شود لازم است تعادل بین این سه جزء پایدار باشد. در صورت تغییر حجم یکی از این سه عامل معمولاً حجم یا مقدار دو عامل دیگر نیز تغییر می‌یابد تا ICP در حد نرمال حفظ شود. البته توانایی بافت مغز نسبت به دو عامل دیگر در
البته توانایی بافت مغز نسبت به دو عامل دیگر در فشرده شدن و کاهش حجم آن کمتر است لذا عمده تغییرات در حجم خون یا CSF ایجاد می‌شود. درمان. اگر درمان محافظه‌کارانه مانند تجویز مانیتول و مدر، سرم سالین هایپرتونیک و … پاسخ نداد، ممکن است مداخلهٔ جراحی برای کاهش فشار داخل جمجمه‌ای و اجتناب از فتق مغزی ضروری باشد. جستارهای وابسته. فشار داخل جمجمه‌ای
داستان قاراملیک از مجموعه داستان‌های حماسی-ملی آذربایجان می‌باشد. اتفاقات در قرن ششم هجری در دوران حکومت اتابکان آذربایجان رخ می‌دهد. قاراملیک یا قراملک در گویش امروز تبریز، حال حاضر یکی از محلات مشهور تبریز می‌باشد. لیکن در دوران «اتابک قزل ارسلان» (از حکمرانان سلسله اتابکان آذربایجان) قاراملیک نام قهرمان ملی آذربایجانی می‌بود. در دوران حکومت «شمس‌الدین ایلدگز» در تبریز پایتخت آذربایجان هر ساله کشتی پهلوانی و زور آزمایی بین پهلوانان برگزار می‌شد. مردم در دومین روز عید نوروز در میدان بزرگ مرکز شهرگرد آمده و
روز عید نوروز در میدان بزرگ مرکز شهرگرد آمده و کشتی پهلوانی برگزار می‌کردند. در این مسابقه مسئولان حکومتی از جمله حکمرانان و ثروتمندان شهر نیز شرکت می‌کردند و اگر احیاناً کس دیگری موفق به قهرمانی می‌شد برایش مشکلات ایجاد کرده و دشمنی می‌کردند. به نقل از تاریخ اتابکان آذربایجان، در آن زمان قدرتمندتر و جنگاورتر از «اتابک محمد»، فرزند «ائل دنیز» کسی نبود و همیشه در مسابقات قهرمان می‌شد، چنانچه لقب «جهان پهلوان» را برازنده او می‌دانستند. در روابات نقل شده از عاشیقلار، «محمد جهان‌پهلوان» فرزندی داشت به نام
عاشیقلار، «محمد جهان‌پهلوان» فرزندی داشت به نام «اتابک نصرت الدین ابوبکرن» که او نیز از پدر قدرت پهلوانی را به ارث برده بود. اساس داستان بر نام قاراملیک شکل می‌گیرد و تمامی حوادث مربوط در شهر تبریز جریان می‌یابد. طبق رسم آن زمانه مسابقه بزرگی با حضور اکثر ثروتمندان، صاحب منسوبان و پهلوانان شهر برگزار می‌شود. در بین مردم، جوان ۱۸ ساله و سیه چرده فقیر و گمنامی به همراه مادر پیرش به تماشا استاده بود. چنان‌که لباس‌های وصله‌دار و چاروق‌های پا کرده‌اش فقر و سادگی‌اش را فریاد می‌کشید. این جوان به مانند رسم
سادگی‌اش را فریاد می‌کشید. این جوان به مانند رسم ثروتمندان آن زمانه خنجر طلاکاری و نقره بندی شده و گران‌قیمت بر کمر نداشت؛ آری این جوان کسی نبود جز «قاراملیک». قاراملیک گمنام با اصرار و خواهش‌های مادر پیرش وارد گود مسابقه شده و در بهت و اعجاب همگان، پشت همه حریفان را یکی پس از دیگری بر خاک زده و بر نصرت‌الدین نیز غلبه می‌نماید. به پاداش قهرمانی نصرت‌الدین کمان با ارزش خود را به قاراملیک اعطا می‌کند. با این پیروزی و قدرت‌نمایی، قاراملیک دشمنان زیادی پیدا می‌کند؛ آنچنان‌که از شر آن‌ها به کوه‌های اوجان (بستان
آنچنان‌که از شر آن‌ها به کوه‌های اوجان (بستان آباد کنونی) پناه می‌برد و با دارو دسته‌اش به مبارزه با دشمنان خویش می‌پردازد. نصرت‌الدین نیز که مغلوب قاراملیک شده بود به قدرت قاراملیک حسادت کرده و قصد نابودی او را می‌کند و گروهی را برای نابودی او اعزام می‌کند و روزگار را آنچنان بر قاراملیک تنگ می‌نمایند که دیدن آفتاب را برایش به حسرت می‌گذارند. نصرت‌الدین که در غلبه بر قاراملیک موفق نمی‌شود «رخساره» معشوقه قاراملیک را به همراه خانواده‌اش به اسارت درمی‌آورد و به قصد ضربه زدن به قاراملیک رخساره را به ازدواج کس
قصد ضربه زدن به قاراملیک رخساره را به ازدواج کس دیگری درمی‌آورد.خلاصه در شب عروسی قاراملیک خود را شبانه به عروسی رسانده و با دلاورمردی، رخساره را با خود به پناهگاه خویش در اوجان می‌برد. روایت سوم داستان بر اساس حوادث تاریخی شکل می‌گیرد. بعد از فوت قیزیل ارسلان، «طغرل سلجوقی» که در زندان اتابکان حبس شده بود، می‌گریزد و لشکری مجهز تشکیل داده و قصد هجوم به تبریز می‌نماید. قاراملیک که عرصه را بر مردم تبریز تنگ می‌بیند، به همراه دار و دسته‌اش از تبریز در مقابل مهاجمان دفاع می‌نماید. بعد از مدتی سپاهیان تبریز در
دفاع می‌نماید. بعد از مدتی سپاهیان تبریز در مقابل لشکر بیگانه نمی‌توانند مقابله کرده و لشکر سلجوقی وارد شهر می‌شود. «رئیس قلعه بیگی شمس الدین عثمان طغرایی» وزیر پیر و بیمار قیزیل ارسلان تدبیری کرده و نامه‌ای به «فخرالدین» سردار اتابکی نوشته او را به یاری می‌خواند. نصرت‌الدین، قاراملیک و فخرالدین سه سردار دلاور آذربایجان لشکریان طغرل را محاصره کرده و او را شکست می‌دهند و پرچم آزادی را دوباره در تبریز به اهتزار درمی‌آورند.نصرت‌الدین در شور و شعف پیروزی در میان کشته‌های جنگی قاراملیک را می‌شناسد و غمگین گشته
کشته‌های جنگی قاراملیک را می‌شناسد و غمگین گشته کنار این دلاورمرد با غیرت نشسته و چنین می‌گوید: «لعنت دنیا بر من که زندگی را برایت تنگ کرده بودم» از آنروز به بعد مردم تبریز به یاد آن سردار دلاور آذربایجانی، این خطه از شهر دلاورپرور تبریز را به نام «قاراملیک» یا به گویش امروزی قراملک، نگین غیرت شهر تبریز نام نهادند.
فشار درون‌جمجمه‌ای یا در اصطلاح پزشکی ICP (سرنام Intracranial pressure) به فشار درون کاسه سر و مغز و همچنین مایع مغزی‌نخاعی درون آن گفته می‌شود. فضای داخل جمجمه فضای بسته‌ای است که قابلیت اتساع ندارد. خون از سرخرگ به داخل حفره مغز وارد و از طریق سیاهرگ خارج می‌گردد. محتویات داخل کاسه جمجمه شامل این موارد می‌باشد: حد نرمال فشار درون جمجمه (ICP) (10_20mmgh) ناشی از تعامل و تعادل این سه جزء می‌باشد. برای اینکه ICP در حد نرمال حفظ شود لازم است تعادل بین این سه جزء پایدار باشد. در صورت تغییر حجم یکی از این سه