payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیانی طنزآمیز و هزلی مطرح شده‌اند. عارف‌نامه به رغم محبوبیت و شهرت خود مورد انتقادات و مخالفت‌های فراوان نیز قرار گرفته چنان‌که شاعر چندین شعر هم در پاسخ به انتقاداتی که از عارف‌نامه می‌شده، سروده‌است. انگیزهٔ برخی مخالفت‌ها "دفاع از عارف قزوینی" و برخی دیگر "دفاع از حجاب" و برخی نیز "انتقاد از عباراتِ بی‌ادبانه" در این شعر بوده‌است. چگونگی سروده‌شدن. در مورد علت سرودن عارف‌نامه روایت‌های گوناگونی نقل شده که همگی به یک نتیجه یعنی رنجش ایرج از عارف قزوینی در هنگام سفر عارف به مشهد ختم می‌شود. گویا ایرج
در هنگام سفر عارف به مشهد ختم می‌شود. گویا ایرج همان‌طور که در شعر می‌گوید انتظار داشته که عارف به دلیل دوستی دیرینه در این سفر به دیدن به او بیاید اما عارف به مقر ژاندارمری مشهد، که در آن زمان در اختیار کلنل پسیان بوده، می‌رود و وقتی هم که ایرج برای ملاقات او به آنجا می‌رود با وی برخورد سردی می‌کند و آن شب در کنسرت هم غزلی می‌خواند که در بیت پایانی آن فتحعلی‌شاه جد ایرج را نفرین می‌کند: ایرج پس از این حوادث تصمیم به سرودن شعری در هجو عارف می‌گیرد و به تشویق دوستان مطالب سیاسی و اجتماعی را نیز در آن
تشویق دوستان مطالب سیاسی و اجتماعی را نیز در آن می‌گنجاند و به مرور بخش‌های جدیدی را به آن اضافه می‌کند. به‌طوری‌که حتی پیش از تکمیل و انتشار در بین شعردوستان و ادیبان بسیار مشهور شده و سروصدای زیادی به‌پا کرده بود و هزاران نسخهٔ دست‌نویس از آن موجود بود. انتقادات به ایرج میرزا و پاسخ‌های وی به منتقدان. ایرج پس از انتشار عارف‌نامه و حتی در حین سرودن آن با انتقادات زیادی روبرو شد و اشعار و مقالاتی در رد آن نوشته شد. از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به منظومهٔ ۳۳۴ بیتی اسدالله طلعت تبریزی در دفاع از عارف قزوینی با
اسدالله طلعت تبریزی در دفاع از عارف قزوینی با عنوان «انتقاد طلعت به عارف‌نامهٔ ایرج میرزا» در سال ۱۳۰۴ اشاره کرد. طلعت در این شعر قدرت بیان ایرج را ستایش می‌کند ولی می‌گوید مطالب خلاف ادبی که در این شعر عنوان کرده‌است به اعتبار خود او هم ضربه زده‌است: میرزا محمود سپاسی مدیر روزنامهٔ رعد مقاله‌ای به هواداری از عارف نوشت که ایرج در پاسخ به آن قطعه‌ای با مطلع «میم سپاسی کجاست تا که نگویند / عارف بیچاره دادخواه ندارد» سرود. ایرج در این شعر می‌گوید: از سوی دیگر امیرالشعرای نادری یک مثنوی با مطلع «ایا شهزادهٔ
امیرالشعرای نادری یک مثنوی با مطلع «ایا شهزادهٔ پاکیزه‌منظر / که اشعار تو باشد روح‌پرور» در استقبال از عارف‌نامه سرود که در آن گفته‌های ایرج در مورد عارف را تأیید کرده ولی از مطالب مربوط به حجاب سخت انتقاد کرده و مدعی می‌شود که زن باحجابی که در عارف‌نامه با شاعر هم‌بستر می‌شود، خواهر او بوده: ایرج میرزا در پاسخ به امیرالشعرای نادری در قطعه‌ای با مطلع «شنیدم یاوه‌گویی هرزه‌پویی / گدایی سفله‌ای بی‌آبرویی / چو اشعار حجابم را شنیده/حجاب شرم و عفت را دریده» پاسخ او را می‌دهد و در آن می‌گوید: و با اینکه می‌گوید
او را می‌دهد و در آن می‌گوید: و با اینکه می‌گوید او اهل فحاشی نیست و فحش را با فحش جواب نمی‌دهد اما ادعای دشنام‌گونه نادری را با دشنام بزرگتری مبنی بر این که آن زن مادر او بوده، پاسخ می‌دهد. ایرج همچنین نقطه ضعف شعر نادری را به خوبی دریافته. به فرض که شاعر خواهرش را به دلیل حجاب نشناخته است. خواهر که می‌توانسته برادرش را بشناسد!:
بیروبیجان (به روسی: Биробиджа́н، به ییدی: ביראָבידזשאַנ) یکی از شهرهای روسیه در خاور دور است. این شهر مرکز استان خودمختار یهودی است. شهر بیروبیجان در مسیر راه‌آهن سراسری سیبری و در نزدیکی مرز چین واقع شده‌است. این شهر در سال ۱۹۲۸ به عنوان سکونتگاه شهرگونه به‌رسمیت شناخته شد و در سال ۱۹۳۷ به آن عنوان شهر اعطا شد. جمعیت بیروبیجان در سال ۲۰۰۴ میلادی ۷۴٫۶۰۰ نفر بود که در حدود ۵ درصد از آنان از یهودیان بودند. جمعیت این شهر در سال ۱۹۸۹ برابر با ۸۳٬۶۶۷ نفر بود که این نشان‌دهنده کاهش تدریجی شمار ساکنان این شهر است.
نشان‌دهنده کاهش تدریجی شمار ساکنان این شهر است. در این شهر دو کنیسه وجود دارد. پیشینه. پیش از تشکیل شهر بیروبیجان این محل روستایی به نام تیچونکایا-استانتسیا (ایستگاه تیچونکایا) بود که نام خود را از ایستگاه قطار تیچونکایا گرفته‌بود. پس از تبدیل شدن این روستا به شهر در سال ۱۹۳۷، شهر بیروبیجان به عنوان مرکز استان تازه‌ای به نام منطقه خودمختار یهودی که از ساخته‌های استالین بود برگزیده شد. استالین به همراه دسته‌ای از یهودی‌تباران کمونیست اندیشهٔ ایجاد یک منطقه یهودی در روسیه را به عنوان رقیبی برای نظریه
منطقه یهودی در روسیه را به عنوان رقیبی برای نظریه صهیونیسم پدیدآوردند و پروژه بیروبیجان نیز بخشی از این برنامه بود. اما شمار کمی از یهودیان به این برنامه علاقه نشان دادند و در سال ۱۹۳۹ تنها ۱۸ هزار نفر از ۱۰۸٫۰۰۰ نفر جمعیت منطقه دین یهودی داشتند. پس از فروپاشی شوروی و مهاجرت گسترده به اسرائیل، درصد جمعیت یهودی کاهش یافته و به ۵ درصد رسیده‌است.
میر سید حسن امین‌الشریعه سبزواری (سبزوار ۱۲۴۷ – گرگان ۱۳۱۸ شمسی) از مشاهیر، علما و فضلا و ادبای شیعی در اواخر قاجاریه، پدرش میر سید محمد امین الحکماء از شاگردان ملاهادی سبزواری بود. امین‌الشریعه مقدمات و ادبیات را نزد پدر خود و فقه و اصول و حکمت را از میرزا حسین سبزواری و افتخار الحکماء طالقانی که هر دو از شاگردان ملاهادی سبزواری بودند، استفاده کرد. آن‌گاه به حوزهٔ علمیهٔ مشهد رفت و پس از تکمیل تحصیلات نزد مدرّسان آن حوزه مانند آقازاده (فرزند آخوند خراسانی) و دیگران، از طرف مظفرالدین شاه قاجار «امین
و دیگران، از طرف مظفرالدین شاه قاجار «امین الشریعه» لقب یافت. وی بعدها از مراجع بزرگ مانند سید ابوالحسن اصفهانی «اصفهانی، سید ابوالحسن»، آقا ضیاء الدین عراقی و دیگران نیز اجازهٔ اجتهاد و حدیث اخذ کرد. شاگردان امین‌الشریعه. امین‌الشریعه مدت‌ها به تدریس ادبیات و سطح فقه و حکمت در مدرسهٔ فصیحیه سبزوار و بعدها در مدرسه سردار گرگان اشتغال داشت. از معروف‌ترین شاگردان وی: وی علاوه بر معارف عقلی و نقلی و حدیث و تفسیر و ادبیات در علم اعداد، احضار ارواح و موسیقی نیز در عصر خود کم‌نظیر بود. وی طبع شعر نیز داشت و به
در عصر خود کم‌نظیر بود. وی طبع شعر نیز داشت و به دلیل علاقه به موسیقی آوازی «بلبل» تخلص می‌نمود. تالیفات. تألیفات وی عبارتند از: اخلاق امینی که با مقدمه و تعلیقات سید حسن امین به چاپ رسیده است و دیگر کتاب‌های او: مصاحب الصالحین، دیوان اشعار، سبعهٔ امینی، کشکول امینی و حواشی بر منظومهٔ ملاهادی سبزواری‌اند. قسمتی از سبعهٔ امینی یعنی داستان سلامان و آبسال در کتاب سلامان و آبسال در چهارده روایت و قسمت دیگر آن یعنی یوسف و زلیخا در ادبیات معاصر ایران به چاپ رسیده‌اند. ارزش عمدهٔ اخلاق امینی در نشان دادن جوّ
ارزش عمدهٔ اخلاق امینی در نشان دادن جوّ فرهنگی عصر قاجار از یک سو و تأکید مؤلف بر لزوم آموزش و پرورش دوشیزگان و بانوان از سوی دیگر است. خدمات سیاسی امین‌الشریعه. امین‌الشریعه در صحنهٔ سیاسی و اجتماعی نیز در عصر خود فعال بود. در انقلاب مشروطیت به آزادی‌خواهان پیوست و در ۱۳۲۶ ق به دستور محمدعلی شاه قاجار به سرخنکلاته استرآباد که مرکز دسته‌جات سوار مقصودلو بود، تبعید گردید و در آن‌جا نیز ساکت ننشسته و به مبارزات خود علیه شاه مخلوع ادامه می‌داد. دیگر از خدمات سیاسی امین‌الشریعه، مخالفت او با قرارداد ۱۹۱۹ بود
سیاسی امین‌الشریعه، مخالفت او با قرارداد ۱۹۱۹ بود که بر اثر سخنرانی‌های مکرر در گرگان در معرض دستگیری بود که ناچار به مشهد رفت (۱۲۹۸ ش). دیگر از فعالیت‌های سیاسی امین‌الشریعه، حمایت او از حرکت کلنل محمدتقی خان پسیان بود و سرانجام پس از قتل کلنل پسیان به بیرجند رفت و در آنجا امیر شوکه الملک را به تأسیس اولین مدرسهٔ دخترانه در خراسان (مدرسهٔ شوکتیه نسوان) واداشت (۱۳۰۰ ش). امین‌الشریعه در طول حیات خود با رجال علمی و ادبی مختلف در ارتباط بود و به همین دلیل وحید دستگردی در ۱۳۰۵ ش اخوانیه‌ای برای او ساخته است.
دستگردی در ۱۳۰۵ ش اخوانیه‌ای برای او ساخته است. امین الشریعه عاقبت در گرگان بدرود حیات گفت و در بقعهٔ امامزاده عبدالله آن شهر به خاک سپرده شد. بهترین ماده تاریخ او به حساب حروف ابجد، مصرع (حب علی امید امین الشریعه‌هاست)، اثر طبع نظمی تبریزیاست که مجموع مصرع ۱۳۵۸ می‌شود و به تقویم قمری است. منابع. دائرةالمعارف تشیع، ج ۹، صص ۶۸–۶۹، زندگی‌نامهٔ رجال و مشاهیر ایران، مرسلوند، ۴/۱۸، ۵/۲۶؛ فهرست مستند مشاهیر و مؤلفان، مولوی، ۱/۲۱۷؛ تذکرهٔ سخنوران بیهق، مروجی، ۸۰ به بعد؛ سالگشت مشروطیت: غزلی از عارف قزوینی به خط
به بعد؛ سالگشت مشروطیت: غزلی از عارف قزوینی به خط امین الشریعه سبزواری، سید حسن امین، کلک، ش ۱۰۶، برگی از تاریخ ادبیات معاصر ایران، سید حسن امین، ۵۴؛ امین الشریعه سبزواری، سید علینقی امین، وحید، سال سیزدهم، شمارهٔ ۳، اخلاق امینی، امین‌الشریعه، غالب صفحات؛ کتاب آبی، احمد بشیری، ۵۳۰؛ شهر دانشوران بیدار، محمود بیهقی، ۱۶۵ به بعد؛ بزرگان سبزوار، حسن جوادی، اطلاعات هفتگی، شمارهٔ ۱۲۸۷، تیرماه ۱۳۴۵، حکیم سبزواری، رضانژاد، ۱۳۷؛ حکمت‌نامه، همو، ۱ / سی؛ دیوان وحید دستگردی، ۷۰۶، یادنامه استاد سید علینقی امین، نیکوهمت،
۷۰۶، یادنامه استاد سید علینقی امین، نیکوهمت، ۳۳ به بعد، کلیات اشعار فارسی ملاهادی سبزواری، مقدمهٔ سید حسن امین، اکثر صفحات، نگین سخن، عبدالرفیع حقیقت، ج ۱۲ فرهنگ نامه مفاخر استرآباد و جرجان (استان گلستان)، میرتقی حسینی گرگانی، گرگان، پیک ریحان، ۱۳۸۵، ج۲، شابک ۹۷۸۹۶۴۹۵۹۶۹۷۶؛ دانشنامه علمای مجاهد، محمدحسن رجبی، مرکز اسناد اسلامی، ۱۳۸۲، مدخل سبزواری، امین الشریعه؛ کتاب سبزوار، شهر سربدار، رضا مطیعی، مشهد، انتشارات کامیاب، ۱۳۹۵، مدخل امین الشریعه
انسان‌تباران (با نام علمی Hominini)، تباری از زیرخانوادهٔ انسان‌ساییان اند. این تبار شامل تمام گونه‌های موجود یا منقرض‌شده‌ای است که به انسان امروزی نزدیک‌تر اند تا به شامپانزه‌های امروزی. به اعضای این تبار نام متعارف‌تر دودمان انسان هم گفته می‌شود.
خوابگردی از فیلم‌های درام محصول سال ۲۰۰۸ با بازی نیک استال، آناسوفیا راب و شارلیز ترون (از تهیه‌کنندگان خود فیلم) است. «خوابگردی» فیلم‌نامه‌ای غیراقتباسی از زک استنفورد و فیلمی به کارگردانی ویلیام ماهر است که اولین اثر او نیز به شمار می‌رود. فیلم حول ارتباط مردی ۳۰ ساله و خواهرزادهٔ ۱۲ ساله‌اش که مادرش او را ترک کرده، متمرکز است. پس از اینکه مرد ۳۰ ساله، شغل و آپارتمان خود را از دست می‌دهد، اختیار دختر به دولت می‌افتد. پس از وقایعی، این دو نفر به هدف رسیدن به مزرعهٔ پدری مرد، عازم سفری می‌شوند، مکانی که او
مزرعهٔ پدری مرد، عازم سفری می‌شوند، مکانی که او و خواهرش هرگز قصد بازگشت به آن‌جا را نداشتند. فیلم‌برداری در اکتبر ۲۰۰۶ در کانادا تحت نام "چرخ فلک" آغاز شد. فیلم‌برداری طبق برنامهٔ زمانی ۲۹ روزه انجام شد که غالباً در طی این مدت، دمای هوا پایین‌تر از صفر بود. فیلم شامل ترانهٔ «Come on, Come out» از ا فاین فرنزی است. خوابگردی به دلیل نوع زبان و نیز یک صحنهٔ حاوی خشونت، درجهٔ نمایش R را دریافت کرد. فیلم در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۸ در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۰۸ به نمایش درآمد.
برف و بوران ۱۳۵۰ ایران کولاک و بورانی بود که در اواسط بهمن، بخش وسیعی از ایران را به گونه‌ای در برف و یخبندان فروبرد که سرانجام منجر به مرگ بیش از ۴۰۰۰ نفر شد و به خشکسالی سیزده ساله کشور پایان داد. برخی معتقدند، این رویداد به عنوان سخت‌ترین و مصیبت‌بارترین بوران در تاریخ نوشته‌شدهٔ بشر بوده است. همچنین در این مدت برخی از شهرهای کشور به دمای منفی ۳۷ درجه رسید. آغاز و گسترش. دوره‌ای از سرمای خیلی شدید و یخبندان گسترده بود که از چهاردهم بهمن سال ۱۳۵۰ آغاز شد. تلفات جانی یا مرگ ناشی از گرسنگی دیده نشد و در
تلفات جانی یا مرگ ناشی از گرسنگی دیده نشد و در بعضی شهرها تا ۳۶ ساعت بارید و در تمامی مناطق روستایی شمال غرب تا مرکز ایران به ارتفاع ۳ متر و در برخی نقاط جنوبی‌تر ارتفاع آن به ۸ متر رسید. دمای فیروزکوه به منفی ۳۶ و خراسان نیز به منفی ۳۷ درجه رسید. سه شنبه ۱۹ بهمن ماه ۱۳۵۰ وضع کشور به شکل کاملاً بحرانی درآمد و در بسیاری از شهرها وضع فوق‌العاده اعلام شد. تلفات و خسارت. در آن روز تعداد زیادی از نواحی جغرافیایی که به عنوان روستا یا دهستان از آنها یاد می‌شد، به‌طور کامل از بین رفتند به طوری که بعضی از محققان
کامل از بین رفتند به طوری که بعضی از محققان می‌گویند نزدیک به ۲۰۰ روستا به‌طور کامل از روی نقشه پاک شدند. طبق گزارش‌هایی که در سایت‌های خارجی، ایرانی و روزنامه‌های قدیمی دیده می‌شود، مصیبت بارترین حوادث اینها بودند؛ مدفون شدن ۱۲ روستا در منطقه سمیرم، مرگ بیش از هزار نفر در ارتفاعات گیلان، ۴۰ خانوار در یکی از روستاهای کشور، مدفون شدن یک قطار بزرگ با تمام سرنشینانش. بنابر گزارش‌های روزنامهٔ اطلاعات در همان روزها، شهر اردکان در استان فارس و روستاهای اطراف آن از جمله مناطقی بودند که بیشترین تأثیر را بر اثر
از جمله مناطقی بودند که بیشترین تأثیر را بر اثر بوران متحمل شدند. همچنین در روستاهای کاکان یاسوج و کمهر سپیدان فارس هیچ فرد زنده‌ای باقی نماند. در شمال غرب نیز، در نزدیکی مرز ایران و ترکیه، روستای شکلاب به‌همراه صد نفری که در آن ساکن بودند در زیر انبوه برف دفن شد. هشت روز از کولاک شدیدی که در ایران شروع شده بود می‌گذشت و اغلب جاده‌های کشور بسته شده بودند. کامیون دارهایی که در راه مانده بودند و می‌دیدند مردم گرسنه هستند قید مال شان را زدند و خوراکی‌هایی که بار زده بودند را با مردم تقسیم کردند. گاهی سرما
بار زده بودند را با مردم تقسیم کردند. گاهی سرما آنقدر در جاده‌ها شدت می‌گرفت که مردم مجبور می‌شدند هر چیزی را که دم دست شان است بسوزانند و خودشان را گرم کنند. در این میان بار کامیون‌های زیادی هم سوزانده شد تا مردم از سرما یخ نزنند. حیوانات وحشی هم که دیگر خوراکی برای تغذیه نداشتند، از پناهگاه‌های خودشان به شهرها آمدند و به ترس مردم افزودند. پایان. تقریباً از ۲۴ بهمن ماه ۱۳۵۰ دمای هوا کم‌کم افزایش پیدا کرد و بوران شدید و سهمگین به کار خود در کشور پایان داد اما تبعات آن همچنان ادامه یافت. پس از آن بیماری‌های
تبعات آن همچنان ادامه یافت. پس از آن بیماری‌های آنفولانزا و سرماخوردگی‌های شدید به سراغ مردم آمد و عده ای دیگر نیز به این دلیل جان سپردند.
سام محمودیِ سرابی شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ۲۰ مهرماه ۱۳۵۵ در تهران به دنیا آمد. زندگی‌نامه. محمودی سرابی دانش‌آموخته فلسفه دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد است و فعالیت‌های مطبوعاتی خود را از ۱۳۷۲ آغاز کرد. او عضو هیئت تحریریه روزنامه‌ها و مجلاتی نظیر کیهان، اطلاعات، همشهری، حیات نو، راه‌مردم، آزاد، اسرار، همبستگی، بهار، اعتماد، شرق، کتاب‌هفته، نگاه‌هفتم، کتاب ماه فلسفه و ماهنامه انصاف با سمت‌های مختلف نظیر خبرنگار، دبیر گروه، دبیر تحریریه، معاون سردبیر و سردبیر بوده‌است. او پس از خروج از کشور مدتی
و سردبیر بوده‌است. او پس از خروج از کشور مدتی در امور خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) مشاور سازمان دیدبان حقوق بشر «HRW» بود و چند سالی را نیز به‌صورت حق‌التحریری با رسانه‌هایی نظیر رادیو زمانه، روزآنلاین، شرق پارسی (بخش فارسی روزنامه الشرق‌الاوسط لندن)، خودنویس و… همکاری کرد. «محمودی سرابی» که به همراه مجید نیکنام، بابک اجلالی، روح‌الله زم و احمد شمس از بنیانگذاران رسانه خبری «آمدنیوز» به‌شمار می‌آید پس از آغاز به کار آمد نیوز مدتی سردبیر این رسانه بود و پس از حدود ۲ سال همکاری با آن به دلایل نامعلومی از
از حدود ۲ سال همکاری با آن به دلایل نامعلومی از سردبیری این رسانه کناره‌گیری کرد. کانال تلگرامی «صدای مردم» دلیل استعفای او را ادامه درمان بیماری سخت این روزنامه‌نگار عنوان کرده‌است. او در سال ۱۳۹۶ در مصاحبه ای با صدای آمریکا مدعی شد که روح‌الله زم رسانه خبری «آمدنیوز» را به وی واگذار کرده‌است و به صورت رایگان در حال اداره این خبرگزاری است. او هم‌اکنون در ونکوور کانادا مشغول کار پژوهشی پیرامون تاریخ معاصر ایران و به‌ویژه پژوهش دربارهٔ تبارشناسی ساخت‌گرایانه کشتار زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ و
کشتار زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ و جریان‌ها و چهره‌های برجسته تاریخ چپ در ایران نظیر مصطفی شعاعیان، تقی شهرام و… است. بازداشت و زندان. سام محمودیِ سرابی به دفعات و در سال‌های مختلف بازداشت و زندانی شده‌است. وی ابتدا در ۲۱ تیر ماه ۱۳۷۸ به دلیل حضور در اعتراضات دانشجویی کوی دانشگاه تهران به اتهام اجتماع و تبانی بر علیه امنیت ملی، فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی و… بازداشت شد و به مدت ۱۷۷ روز در سلول‌های انفرادی زندان‌های مختلفی از جمله توحید، سئول و… به‌سر برد. هم چنین در ساعت ۴ صبح هشتم دی
سئول و… به‌سر برد. هم چنین در ساعت ۴ صبح هشتم دی ماه سال ۱۳۸۸ به دلیل سرودن شعر اعتراف برای زندانیان سیاسی (محمدعلی ابطحی، محسن امین زاده و حمزه کرمی) و نوشتن نامه سرگشاده‌ای برای میرحسین موسوی و مهدی کروبی، به جرم اقدام علیه امنیت ملی، نشراکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی، تبلیغ علیه‌نظام، توهین به رهبری و توهین به مقامات جمهوری اسلامی بازداشت و پس از پشت‌سر گذاشتن ۴۴ روز در بندهای ۲۴۰، ۲۰۹ و قرنطینه ۷ زندان اوین، ساعت ۱۱ شب ۲۲ بهمن ماه با قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. او پس از یک بازداشت کوتاه ۱۳
تومانی آزاد شد. او پس از یک بازداشت کوتاه ۱۳ روزه از دهم تا بیست و چهارم آبان‌ماه ۱۳۸۹ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در ۱۰ اسفند ۱۳۸۹ نیز در پی احضار قاضی سانیاری دادیار شعبه هشت دادگاه انقلاب اسلامی تهران پس از تفتیش منزلش توسط نیروهای امنیتی، بار دیگر بازداشت شد و در بند ۲۴۰ و ۳۵۰ زندان اوین با وجود بیمار بودن از ملاقات حضوری محروم بود. به گفته عالیه جنگی مادر سام محمودی، نوشتن شعر "من اعتراف می‌کنم، نگارش نامه سرگشاده به میرحسین موسوی و مهدی کروبی، تدوین رساله شیوه‌های مدیریت بازجویی
و مهدی کروبی، تدوین رساله شیوه‌های مدیریت بازجویی و نوشتارهای مطبوعاتی این روزنامه نگار از جمله مواردی هستند که بازپرسی زندان اوین با استناد به آن‌ها محمودی سرابی را به تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی و توهین به رهبری متهم کرده‌است. محمودی پس از گذراندن بیش از پنج ماه حبس، در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۰ از زندان اوین آزاد شد. سام محمودی چند روز پیش از آزادی در مرداد ۱۳۹۰، در روز خبرنگار بیانیهٔ ۱۴ روزنامه‌نگار زندانی دربارهٔ وضعیت رهبران جنبش سبز را نیز امضا کرده بود. وی همچنین بکی از ده‌ها زندانی بند ۳۵۰
کرده بود. وی همچنین بکی از ده‌ها زندانی بند ۳۵۰ زندان اوین بود که شهادت نامه‌ای را دربارهٔ نحوه کشته شدن هدی صابر امضا کرد. سام محمودی در مهر ۱۳۹۱ (شمسی) به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب به‌قصد تشویش اذهان عمومی و توهین به رهبری در شعبه ۱۵ دادگاه عمومی و انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی مجموعا به هشت سال حبس( چهار سال حبس تعزیری، چهار سال زندان تعلیقی) و ۱۰ سال محرومیت از کلیه فعالیت‌های رسانه‌ای محکوم شد.
شامپانزه نام رایجی برای دو گونه کپی (Ape) در سردهٔ پان (Pan) است. این دو گونه در جنگل‌های کنگو زندگی می‌کنند و رود کنگو دیوار حائلی میان زیستگاه طبیعی این دو گونه است: شامپانزه همانند گوریل‌ها، اورانگوتان‌ها و انسان، عضوی از خانوادهٔ انسان‌ساییان هستند. شامپانزه‌ها حدود شش میلیون سال پیش از انسان جدا شده‌اند و اکنون دو گونه شامپانزه‌های موجود نزدیک‌ترین خویشاوندان زندهٔ انسان هستند. دو گونهٔ شامپانزه معمولی و بونوبو (شامپانزهٔ کوتوله) نزدیک به ۱ میلیون سال پیش از هم جدا شده‌اند. انسان و شامپانزه نزدیکترین
پیش از هم جدا شده‌اند. انسان و شامپانزه نزدیکترین خویشاوندان ژنتیکی (با حدود ۱٫۲ درصد تفاوت DNA) می‌باشند. زیرگونه‌ها. شامپانزهٔ معمولی دارای چهار زیرگونهٔ تأیید شده، یک زیرگونهٔ پیشنهادی و یک زیرگونهٔ سابق است. پیشینهٔ فرگشتی. روابط فرگشتی. سردهٔ "پان" (Pan) بخشی از زیرخانوادهٔ انسان‌ساییان است که انسان هم به آن تعلق دارد. انسان و شامپانزه نزدیک‌ترین خویشاوند فرگشتی هم هستند و طی فرایند گونه زایی در حدود ۶ تا ۱۲ میلیون سال پیش از هم جدا شده‌اند. پژوهش ماری-کلر کینگ در سال ۱۹۷۳ نشان داد که ۹۹٪ دی‌ان‌ای
کینگ در سال ۱۹۷۳ نشان داد که ۹۹٪ دی‌ان‌ای انسان همانند شامپانزه است. البته پژوهش‌های بیشتر نشان داد که این رقم در حدود ۹۷ درصد است. شواهد نشان می دهد که کروموزوم دو انسانی از ترکیب دو کروموزم شامپانزه ایجاد گردیده است.برخی از این تفاوت نیز در بخش‌های دی‌ان‌ای بی‌رمز قرار گرفته‌است و برخی به‌صورت کپی شدن آنزیمی مانند گلوتامیناز که نوروترانسمیتر در سیستم عصبی مرکزی می باشد و شاید بتواند هوش انسان ها را توجیه کند. به دلیل این شباهت ژنتیکی، برخی پیشنهاد داده‌اند که بهتر است شامپانزه‌ها را به جای سردهٔ پان در
که بهتر است شامپانزه‌ها را به جای سردهٔ پان در سردهٔ هومو (Homo) طبقه‌بندی کنند. دلیلی که آورده می‌شود این است که بسیاری گونه‌ها با تفاوت ژنتیکی بیشتر از انسان و شامپانزه در یک سرده فرض می‌شوند. سنگواره‌ها. بسیاری سنگواره‌های انسان پیدا شده ولی سنگواره‌های شامپانزه تا سال ۲۰۰۵ توصیف نشده بود. جمعیت‌های شامپانزهٔ حاضر در غرب و مرکز آفریقا با مناطقی که سنگواره‌های انسان در آن یافت شده (بیشتر شرق آفریقا) هم‌پوشانی ندارد. اگرچه، سنگواره‌هایی از شامپانزه‌ها در کنیا یافت شده‌است. این بدان معنی است که در دوران
کنیا یافت شده‌است. این بدان معنی است که در دوران پلیستوسن میانه، انسان‌ها و اعضای سردهٔ پان در شرق آفریقا در کنار هم می‌زیسته‌اند. کالبدشناسی و فیزیولوژی. شامپانزهٔ معمولی نر در حالت ایستاد ۱/۲ متر قد و ۴۰ تا ۶۰ کیلوگرم وزن دارد. ماده‌ها عموماً کوچکتر بوده و بین ۲۷ تا ۵۰ کیلوگرم وزن دارند. بازوان بازشدهٔ شامپانزهٔ معمولی تا یک و نیم برابر قدش می‌رسند و دست‌های آن‌ها بزرگ‌تر از پاهایشان است. بونوبوها از شامپانزه‌های معمولی کوتاه‌تر و لاغرترند، ولی دست و پای درازتری دارند. هر دو گونه از بازوان قوی و دراز خود
دارند. هر دو گونه از بازوان قوی و دراز خود برای بالارفتن از درختان استفاده می‌کنند. شامپانزه‌ها در هنگام راه رفتن روی زمین، معمولاً با چهار دست و پا با مشت‌های گره‌کرده راه می‌روند. این نوع سیستم حرکت به «مشت‌پیمایی» مشهور است.پاهای شامپانزه از اورانگوتان برای راه رفتن مناسب‌تر است. به این خاطر که کف پای شامپانزه پهن‌تر و انگشتان پا در آن‌ها کوتاه‌تر می‌باشد. هم شامپانزهٔ معمولی و هم بونوبو می‌توانند ایستاده روی دو پا راه بروند و این کار را در هنگامی که از دست یا بازویشان برای حمل کردن اجسام استفاده
که از دست یا بازویشان برای حمل کردن اجسام استفاده می‌کنند انجام می‌دهند. رنگ موی آن‌ها تیره است و صورت، انگشتان، کف دست‌ها و کف پاها بدون مو است. شامپانزه‌ها مانند دیگر کپی‌های بزرگ دم ندارند. برآمدگی استخوانی بالای چشم‌ها به پیشانی آن‌ها ظاهری تو رفته می‌دهد و بینی آن‌ها صاف است. آرواره جلو زده‌است و لب‌ها می‌توانند بیرون بزنند. اندازهٔ مغز یک شامپانزه حدود یک سوم مغز انسان است. بیضه‌های شامپانزه نسبت به کل بدنش به صورت غیرعادی بزرگ است. در شامپانزه وزن آن به‌طور متوسط ۱۱۰ گرم است. در مقایسه با آن در
آن به‌طور متوسط ۱۱۰ گرم است. در مقایسه با آن در گوریل ۲۸ گرم و در انسان ۴۳ گرم می‌باشد. دلیل آن رقابت اسپرم‌ها در نتیجهٔ طبیعت چندهمسری شامپانزه‌ها و رفتار خاص جفت‌گیری آن‌ها دانسته شده‌است. در هر دو گونه رنگ پوست بی‌حفاظ صورت، دستان و کف پاها از صورتی تا خیلی تیره متغیر است. به‌طور کلی رنگ پوست در سنین پایین روشن‌تر است و به مرور با بالغ شدن رو به تیرگی می‌گذارد. بونوبوها به نسبت اندام فوقانی درازتری دارند و بیشتر از شامپانزه معمولی روی دو پا راه می‌روند. پژوهشی در مرکز پزشکی دانشگاه شیکاگو حاکی از
پژوهشی در مرکز پزشکی دانشگاه شیکاگو حاکی از تفاوت‌های ژنتیکی بسیاری در میان جمعیت‌های پراکندهٔ شامپانزه‌ها است. شامپانزه‌ها به‌طور متوسط در ۸ تا ۱۰ سالگی بالغ می‌شوند و در حیات وحش به ندرت از ۴۰ سال می‌گذرند. به‌طور میانگین طول عمر ۳۰ سال است اما در اسارت عمر تا بیش از ۶۰ سال نیز گزارش شده‌است. رفتار. تفاوت‌های ساختار بدنی میان شامپانزهٔ معمولی و بونوبو اندک، ولی تفاوت رفتارهای جنسی و اجتماعی بسیار است. شامپانزه معمولی یک رژیم غذایی همه‌چیزخوار دارد، و فرهنگ شکارگری گروهی در آن‌ها با پیشتازی یک نر آلفا به
شکارگری گروهی در آن‌ها با پیشتازی یک نر آلفا به همراه چند نر بتا همراه است. این روابط اجتماعی بسیار پیچیده هستند. هوش. شامپانزه‌ها ابزار می‌سازند و از آن برای به‌دست آوردن خوراکشان استفاده می‌کنند. آن‌ها روش‌های پیچیده‌ای برای شکار دارند که مستلزم همکاری، نفوذ و رتبه و درجه است. آن‌ها در وضعیت آگاهانه توانایی دستکاری و فریب دادن را دارند. آن‌ها می‌توانند با استفاده از یادگیری نمادها و درک جنبه‌های انسانی زبان شامل مفاهیم تعداد و توالی اعداد را درک کنند، و آن‌ها را توانا به برنامه‌ریزی خودکار برای رویدادها
را توانا به برنامه‌ریزی خودکار برای رویدادها و حوادث آینده می‌کند. شمپانزه‌ها در برخی مهارت‌ها ذهنی کارآمدتر از انسان دارند. برای مثال آن‌ها در «آزمون حافظه فعال» نمرات بسیار بهتری از انسان‌ها کسب می‌کنند. در این آزمون چند عدد متوالی برای زمان کوتاهی بر روی صفحهٔ نمایشگر لمسی ظاهر شده و سپس آزمون‌دهنده باید جای آن‌ها را به ترتیب بر روی صفحه نمایشگر نشان دهد. شمپانزه‌هایی که در این آزمون شرکت می‌کنند نه تنها باید مفهوم اعداد و توالی آن‌ها را درک کنند بلکه باید با حافظه تصویری خود جای آن‌ها را در صفحه
باید با حافظه تصویری خود جای آن‌ها را در صفحه نمایشگر به خاطر بسپارند. آزمایش‌هایی که توسط مؤسسه پژوهش‌های نخستی دانشگاه کیوتو ژاپن انجام شده نشان می‌دهد که انسان‌های باهوش و تحصیلکرده حتی با تمرینات فراوان حافظه تصویری ضعیفتری از شمپانزه‌های جوان دارند. سال ۲۰۰۵ آیومو شامپانزه ۵ ساله موفق شد ۹ انسان دانشجو را در این آزمون شکست دهد. وقتی ۵ عدد در مدت زمان ۲ دهم یا چهار دهم ثانیه به نمایش در می‌آید آیومو در ۸۰ درصد موارد به درستی جای آن‌ها را به خاطر می‌سپرد ولی انسان‌ها فقط در ۴۰ درصد موارد موفق می‌شدند.
ولی انسان‌ها فقط در ۴۰ درصد موارد موفق می‌شدند. تستورو ماتسوزاوا از محققینی که بر روی توانایی‌های شناختی شمپانزه‌ها کار می‌کند معتقد است نمرات ضعیفتر انسان‌ها به این دلیل است که انسان‌ها در طول مسیر فرگشتی خود بسیاری از مهارت‌های ذهنی را از دست داده‌اند تا مغز آن‌ها فضای بیشتری برای گسترش مهارت‌های زبانی داشته باشد. آیومو در سال ۲۰۰۷ حتی موفق شد بن پرایدمور قهرمان مسابقات حافظه دنیا را در این آزمون شکست دهد. در این آزمون آیومو در ۹۰ درصد موارد موفق شد درحالی‌که پرایدمور در ۳۳ درصد موارد موفق بود. استفاده
پرایدمور در ۳۳ درصد موارد موفق بود. استفاده از ابزار. شامپانزه‌ها در بسیاری از موارد از ابزاری دقیق و حساب شده برای به‌دست آوردن خوراک خود استفاده می‌کنند. برای نمونه می‌توان از ساخت نی‌های بلندی نام برد که با وارد کردن به لانهٔ مورچه‌ها و موریانه‌ها، آن‌ها را شکار و غذایی سرشار از پروتئین را به سادگی به دست می‌آورند. روش کار هم بدین صورت است که، نی‌هایی با شکل و اندازهٔ مشخص توسط شامپانزه ساخته و سپس از مدخل لانه، وارد لانهٔ مورچه‌ها یا موریانه می‌شود و آن‌ها که فکر می‌کنند دشمنی به لانه وارد شده، نی را
که فکر می‌کنند دشمنی به لانه وارد شده، نی را گاز می‌گیرند و سپس شامپانزه با بیرون کشیدن نی، غذایی عالی به دست می‌آورد. این نمونه‌ای از استفاده از ابزار به شکل هوشمندانه توسط شامپانزه هاست. شامپانزه نشان می‌دهد که قادر به درک بالای مطالب و حتی تفکر و ابزارسازی است. این استفادهٔ دقیق از ابزار مشخص می‌کند که فقط گونه‌های هومو ابزار ساز نبوده‌اند. رابطه با انسان. ایدز یا اِیچ‌آی‌وی شکلی جهش‌یافته از ویروسی است که شامپانزه‌ها را گرفتار می‌کند و ویروس «نقص ایمنی میمونی» نام دارد. شباهت ژنتیکی با انسان بر پایه
میمونی» نام دارد. شباهت ژنتیکی با انسان بر پایه پژوهشهای دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه ایالتی وین در دیترویت آمریکا، انسان و شامپانزه ۹۷٪ شباهت ژنتیکی دارند.
آتامیک سکونتگاهی است در استان قِقِّتا در غرب مرکز گرینلند. آتامیک در کرانهٔ تنگه دیویس واقع شده و جنوبی‌ترین سکونتگاه استان ققتا است. جمعیت آتامیک در سال ۲۰۱۰ برابر با ۱۹۷ نفر بود. جمعیت. میزان جمعیت آتامیک در دو دهه گذشته نسبتاً ثبات داشته است اما در چند سال اخیر کاهش نشان می‌دهد.