payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیکلوزاماید رده درمانی: داروهای ضدانگل . اشکال دارویی: قرص گرد موارد مصرف. نیکلوزاماید برای درمان آلودگی به کرم‌های پهن مانند تنیا ساژیناتا، تنیا سولیوم و دیفیلوبوتیریوم لاتوم تجویز می‌شود. مکانیسم اثر. نیکلوزامید فسفریلاسیون اکسیداتیو را در میتوکندری کرم‌های پهن مهار می‌کند و موجب مرگ کرم می‌شود. عوارض جانبی. تهوع، استفراغ، درد شکم، سرگیجه و خارش با مصرف این دارو گزارش شده‌است. جستارهای وابسته. کرم کدو
نیستاتین رده درمانی: داروهای ضد قارچ . اشکال دارویی: قطره، پماد، قرص موارد مصرف. نیستاتین در درمان کاندیدیازیس (برفک دهان یا برفک واژینال) ناشی از کاندیداآلبیکانس و سایر گونه‌های کاندیدا مصرف می‌شود. نیستاتین در درمان کچلی ریش و سر هم مصرف می‌شود. مکانیسم اثر. نیستاتین با اتصال به استرول‌های موجود در غشاء باعث می‌شود که محتویات ضروری داخل سلولی قارچ از آن خارج شوند. عوارض جانبی. تهوع، استفراغ، اسهال و تحریک پوستی که قبل از درمان وجود نداشته از عوارض جانبی دارو است. در صورت مصرف موضعی دارو از پانسمان بسته در
است. در صورت مصرف موضعی دارو از پانسمان بسته در موضع باید خودداری شود و در صورت مصرف آن در نوزادان از پیچیدن سفت پای بچه یا استفاده از شلوارک پلاستیکی نیز اجتناب شود. جستارهای وابسته. کاندیدیازیس
کاخ سانسوسی (برگرفته از عبارت فرانسوی sans souci ) کاخ سلطنتی و اقامتگاه اصلی خانواده سلطنتی پادشاهی پروس بود که در شهر پوتسدام در کشور آلمان قرار دارد. این کاخ یکی از چهار کاخ سلطنتی بزرگ و معروف اروپا است و در سبک روکوکو ساخته شده‌است. کاخ سانسوسی توسط فریدریش دوم، پادشاه امپراتوری پروس ساخته شده‌است. سانسوسی دارای کاخ‌های مجلل تابستانی و زمستانی و همچنین اقامت‌گاه‌های مخصوص مهمانان و خدمه است. کاخ سانسوسی در میان تراس‌ها و باغ‌های بزرگ سانسوسی ساخته‌شده‌است. همچنین در بخش جنوبی کاخ زمستانی، یک سالن تئاتر
همچنین در بخش جنوبی کاخ زمستانی، یک سالن تئاتر قرار دارد که به فرمان فریدریش دوم ساخته‌شد. این سالن تئاتر گنجایش ۲۲۶ نفر را دارد.
نیمودیپین طبقه‌بندی فارماکولوژیک: مسدودکننده کانال کلسیمی . طبقه‌بندی درمانی: گشادکننده عروق مغزی طبقه‌بندی مصرف در حاملگی: گروه C اشکال دارویی: قرص، آمپول موارد مصرف. نیمودیپین برای پیشگیری از وازواسپاسم عروق مغزی و ایسکمی ناشی از آن در خونریزی ساب آراکنوئید و برای سردرد میگرن تجویز می‌شود. مکانیسم اثر. نیمودیپین از طریق مسدود کردن کانال ورود کلسیم به داخل سلول‌ها عمل می‌کند؛ به همین علت آن را یک داروی مسدودکننده کانال کلسیمی می‌نامند. این خاصیت مسدودکنندگی باعث می‌شود تا مقدار کلسیم در سلول‌های عضله صاف
باعث می‌شود تا مقدار کلسیم در سلول‌های عضله صاف قلبی و رگ‌های خونی کاهش یابد که موجب گشادی عروق (رگ‌ها) می‌شود. عوارض جانبی. گیجی ، سردرد ، آریتمی قلبی ، ادم و هایپرتروفی لثه، اختلالات سایکوتیک،کاهش فشارخون،تاکی کاردی، درماتیت،بثورات جلدی، تهوع، اسهال، تنگی نفس،کرامپ‌های عضلانی استریو شیمی. Nنیمودیپین حاوی استریو سنتر و متشکل از دو انانتیومر است. این یک racemate است، یعنی ترکیبی از 1: 1 (" R ") و (" S ") - فرم: تداخلات. مصرف هم‌زمان نمودیپین با داروهای ضدفشارخون باعث تشدید اثرات این داروها می‌شود و همچنین
باعث تشدید اثرات این داروها می‌شود و همچنین این دارو سطح سرمی فنی توئین را افزایش می‌دهد.
چلم یا چیلیم یا سر قلیان قطعه‌ای سفالی، چینی یا سرامیکی است که بخشی از قلیان و نگاری را تشکیل می‌دهد. چلم در قلیان آتشدان بوده و بخشی است که تنباکو و آتش (زغال افروخته) در آن قرار می‌گیرد. چلم در نگاری کاربرد و وظیفه‌ای چون حقه در وافور را دارد."" چلم در افغانستان به مجموعه قلیان نیز گفته می‌شود. در ایران نیز چلیم گفته می‌شود و بیشتر برای کشیدن حشیش یا سیگاری استفاده می‌شود و به دو دسته تقسیم میشوند چیلیم خشک و چیلیم دریایی که نئشگی زیادی دارد. به گفته آلفرد دانهیل، آفریقایی‌ها مدت‌هاست که برای کشیدن حشیش و
دانهیل، آفریقایی‌ها مدت‌هاست که برای کشیدن حشیش و بعداً تنباکو از پیپ‌های چیلوم استفاده می‌کنند. از کدوها و شاخ های مختلف اغلب استفاده می شد در حالی که کاسه های مخروطی در اوگاندا رایج بود. یکی از معروف‌ترین یپ‌ها، یپ‌ مخروطی عاج است که زمانی متعلق به پادشاه بوگاندا، پادشاه متسا بود. اخیراً در مراسم عبادات توسط راستافاری نیز استفاده می‌شود.
گلوتارآلدهید (Glutaraldehyde) مایعی بی‌رنگ، روغنی و با بویی تند و زننده است که به عنوان گندزدا، دارو، نگهدارنده و تثبیت‌کننده (Fixative) به کار می‌رود. گلوتارآلدهید، یک استریل‌کنندهٔ سرد است و برای عفونت‌زدایی و تمیز نمودن تجهیزات حساس به گرما همچون ابزار دیالیز، برونکوسکوپ‌ها، آندوسکوپ‌ها و تجهیزات معاینهٔ گلو، گوش و بینی استفاده می‌شود. گلوتارآلدهید خاصیت گندزدایی بالایی دارد و بر طیف وسیعی از میکرو ارگانیسم‌ها از جمله اسپورها، مؤثر است. این مادهٔ شیمیایی به عنوان تثبیت‌کنندهٔ بافت در آزمایشگاه‌های
به عنوان تثبیت‌کنندهٔ بافت در آزمایشگاه‌های بافت‌شناسی و پاتولوژی و عامل سخت‌کننده در ظهور عکس رادیولوژی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کارکنان بیمارستان اغلب آن را به صورت رقیق شده با آب استفاده می‌کنند. محلول‌های آبی گلوتارآلدهید به‌طور معمول از غلظت ۱ درصد تا ۵۰ درصد وجود دارد، اما فرمولاسیون‌های دیگر آن نیز در دسترس است. نام‌های تجاری آن شامل: Cidex, Sonacide, Sporisidin, Hospex, Omnicide, Metricide و Wavicide است. گلوتارآلدهید در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. مکانیسم عمل. فعالیت ضد
بهداشت جهانی قرار دارد. مکانیسم عمل. فعالیت ضد میکروبی گلوتارآلدهید در نتیجهٔ واکنش آن با گروه‌های کربوکسیل، هیدروکسیل، تیول و آمین است. واکنش گلوتارآلدهید با گروه‌های عاملی ذکر شده، موجب اختلال در ساخت یا عملکرد پروتئین‌های میکروبی می‌شود. عوارض جانبی. تماس با گلوتارآلدهید می‌تواند موجب عوارض زیر گردد: تحریک گلو و ریه، آسم، علائم مشابه آسم و تنفس سخت، تحریک بینی، عطسه و خس‌خس سینه، خون‌دماغ، سوزش چشم و التهاب ملتحمه، خارش، درماتیت تماسی یا آلرژیک، لکه روی پوست، کهیر، سردرد و حالت تهوع. شواهدی مبنی بر
روی پوست، کهیر، سردرد و حالت تهوع. شواهدی مبنی بر سرطان‌زا بودن گلوتارآلدهید وجود ندارد و به دلیل سمیت کمتر گلوتارآلدهید نسبت به فرمالدهید، بسیاری از کشورها از گلوتارآلدهید به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌کنند. گلوتارآلدهید سمی و حساسیت‌زا است و توصیه می‌شود که هنگام استفاده از گلوتارآلدهید از وسایل حفاظت شخصی استفاده شود.
در طول چند دهه اخیر ماموریتهای اکتشافی بسیاری به مقصد ماه صورت گرفته است. اگر چه بسیاری از اولین ماموریت‌های اکتشافی به ماه توسط آمریکا و روسیه بوده، در سالهای اخیر بسیاری از کشورهای دیگر از‌جمله ژاپن، چین، هند و اتحادیه اروپا کاوشگرهایی را به ماه ارسال کرده‌اند. اولین فضاپیمای ساخت بشر به نام لونا ۲ تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۹ به ماه رسید که متعلق به اتحاد جماهیر شوروی بود، پس از ان در ۱۹۶۶ لونا 9 اولین فضاپیمایی شد که بر روی ماه فرود نرم داشت. با‌این‌حال آمریکا تنها کشوریست که طی چندین مامورت مختلف در سالهای
تنها کشوریست که طی چندین مامورت مختلف در سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ کاوشگرهای حامل انسان به ماه فرستاده است. این ماموریت‌ها با نام کلی آپولو شناخته می‌شوند. اولین فرود موفقیت آمیز بشر به ماه طی مأموریت آپولو ۱۱ در ژوئیه ۱۹۶۹ صورت گرفت، طی این مأموریت نیل آرمسترانگ و باز آلدرین اولین انسان‌هایی شدند که بر ماه قدم گذاشتند. این مأموریت در زمان جنگ سرد اتفاق افتاد و شبهات زیادی در رسانه‌ها از جانب رقبا مخصوصاً شوروی به آن وارد شد. با‌این‌حال پس از آن چندین مأموریت مختلف دیگر با موفقیت صورت پذیرفت و فضانوردان دیگری بر
دیگر با موفقیت صورت پذیرفت و فضانوردان دیگری بر کره ماه فرود آمدند. این ماموریت‌ها شامل ماموریت‌های آپولو ۱۲ (۱۴ نوامبر ۱۹۶۹)، آپولو ۱۴ (۳۱ ژانویه ۱۹۷۱)، آپولو ۱۵ (۲۶ ژوئیه ۱۹۷۱)، آپولو ۱۶ (۱۶آپریل ۱۹۷۲) و آپولو ۱۷ (۷ دسامبر ۱۹۷۲) است. مأموریت آپولو ۱۳ به‌دلیل انفجار تانک اکسیژن دچار مشکل شد و نتوانست بر روی ماه فرود بیاید. این ماموریت‌ها دستاوردهای فراوانی برای دانشمندان داشت. با‌این‌حال از دید برخی مردم آمریکا بیهوده و جاه‌طلبانه به نظر می‌رسید و به‌دلیل تحمیل هزینه‌های مالی سنگین بر دولت با مخالفت‌های
تحمیل هزینه‌های مالی سنگین بر دولت با مخالفت‌های فعالان اجتماعی مواجه بود. به همین دلیل ناسا پس از انجام ۶ مأموریت موفقیت‌آمیز حامل انسان، تصمیم به ادامه تحقیقات توسط کاوشگرهای حامل ربات گرفت.
زنبورهای زرد یا زنبور زرد اجتماعی یک سرده از زنبور بی‌عسل است. اغلب زنبورهای این سرده، به رنگ سیاه و زرد یا سفید و سیاه هستند و گاهی خطوط موجود بر روی شکم آن‌ها به جای سیاه، قرمز می‌باشد. زنبورهای زرد با نشانه‌هایی مشخص مانند اندازه کوچک (مثل زنبور عسل)، زندگی اجتماعی، پرواز سریع و سو به سو به هنگام فرود، به آسانی قابل شناسایی‌اند. جنس ماده این زنبور نیش دردناکی دارد. زنبورهای زرد با وجود آنکه از انسان‌ها بیزارند اما در مقابل، دشمن حشرات مضر و آفات نیز هستند. خوراک این زنبور‌ها بعضی حشرات و حتی دزدی گوشت از
خوراک این زنبور‌ها بعضی حشرات و حتی دزدی گوشت از خوراک انسان است؛ آنها تکه‌های کوچک گوشت را با آرواره‌های قدرتمندشان از لاشه جدا کرده و به لانه انتقال می‌دهند. ویژگی‌های ظاهری. زنبورهای زرد به سبب جثه و در ظاهر بسیار به زنبورهای عسل شباهت دارند اما در واقع از زنبورهای وحشی هستند. طول یک زنبور زرد کارگر به‌طور متوسط ۱۲ میلی‌متر (نیم اینچ)، با خطوط متناوب به رنگ سیاه و زرد (گاهی سیاه و قرمز) بر روی شکم، و طول یک زنبور ملکه ۱۹ میلی‌متر با طرح متفاوت بر روی شکم‌است. زنبورهای زرد کارگر غالباً با زنبورهای عسل
زنبورهای زرد کارگر غالباً با زنبورهای عسل اشتباه گرفته می‌شوند اما از تفاوت‌های این دو این است که زنبور زرد، موهای قهوه‌ای ندارد و گرده گل حمل نمی‌کند و پاهای پشتی‌اش نیز مو ندارد. آن‌ها مجهز به نیش نیزه شکلی هستند و به هنگام نیش زدن، این عمل را مکرراً انجام می‌دهند تا به دشمن آسیب برسانند. گاهی نیز نیش در بدن دشمن باقی می‌ماند و از بدن زنبور جدا می‌شود. زهر زنبور زرد و زنبور عسل، مگر در صورت حساسیت، به ندرت کشنده‌است. زنبور زرد آرواره‌هایی قدرتمند برای جویدن سایر حشرات و خرطومی برای مکیدن شیره انگور شهد
سایر حشرات و خرطومی برای مکیدن شیره انگور شهد میوه‌ها دارد و در درختان، بوته‌ها یا در مکانهای دارای حفاظ مثل سوراخ‌های دیوار یا کف خانه، اتاقهای زیر شیروانی، ایوان‌ها و کپرها و برآمدگی‌های لب بام، سوراخ‌های موجود در زمین یا در لانه جوندگان لانه‌سازی می‌کنند. آن‌ها لانه را از فیبر چوبی که آن را به‌شکل خمیر می‌جوند می‌سازند. از خویشان نزدیک زنبور زرد، زنبور سرخ می‌باشد.
دشتستان ناحیه ساحلی گرمسیرات فارس که امروزه در میانه وسیعی از استان بوشهر می‌باشد. این ناحیه منتهی به ساحل در زمان هخامنشی بخشی از ساتراپ پایتخت بوده و وجود کاخ‌ها، آتشدان‌ها و بقایای معماری این دوره در منطقه موید این مطلب است؛ و شهر ساحلی آن تااوکه بوده‌است. حدود ۹ بنای باستانی (کاخ بردک سیاه - کاخ سنگ سیاه - کاخ کوروش - گور دختر - تپه امامزاده شه نورالدین - تپه باغ میل - تل چهار کنار دونی - تل شهید - معدن سنگ تنگ گیر) از دوره هخامنشی در این ناحیه وجود دارد. این ناحیه در دورهٔ ایران باستان «ایراهستان» به
این ناحیه در دورهٔ ایران باستان «ایراهستان» به معنی «سرزمین ساحلی» می‌باشد. در دوران پادشاهی ساسانیان (قرن سوم تا هفتم میلادی) این منطقه جزء ناحیه یا استان «اردشیر خوره فارس» بوده‌است. در همین دوره نام فرعی این منطقه «دشتگان» بوده که بعدها در منابع تاریخی و جغرافیایی مسلمانان معرب آن یعنی «دستقان» به کار رفته‌است و از حدود قرن هشتم هجری عنوان دشتستان و بعضاً «گرمسیرات [فارس]» به این منطقه اطلاق گردیده است که تا اواخر صفویه اینگونه شناخته می‌شده‌است. بیش از ۷۰ اثر باستانی از دوره ساسانی در این ناحیه یافت
۷۰ اثر باستانی از دوره ساسانی در این ناحیه یافت شده‌است. شهر توز از شهرهای مهم ساسانی در این ناحیه است. بلوک دشتستان. این ناحیه در زمان قاجاریه با عنوان بلوک دشتستان از گرمسیرات فارس، میانه جنوب و مغرب شیراز با طول ۳۷ فرسخ (از قریه کلر ناحیه گناوه تا قریه منقل ناحیه خورموج) و عرض ۱۸ فرسخ (از قریه رودفاریاب کوه گیسکان ناحیه برازجان تا قریه شیف ناحیه مضافت بوشهر) بوده‌است که از شرق به بلوک دشتی و از شمال به بلوک خشت و از غرب و جنوب به لیراوی و دریای فارس (خلیج فارس) منتهی می‌شده‌است. بلوک دشتستان که
(خلیج فارس) منتهی می‌شده‌است. بلوک دشتستان که حاکم‌نشین آن بندر بوشهر بوده‌است شامل ۱۴ ناحیه زیر بوده‌است: انگالی - اهرم - برازجان - تنگستان - حیاط داود - خورموج - دالکی - رودحله - زنگنه - زیراه - شبانکاره - گناوه - مضافات بوشهر - ریشهر در بعضی منابع دشتستان بزرگ به بلوک دشتستان یا تمام استان بوشهر قلمداد می‌گردد.
شفاخانهٔ مکس یا بیمارستان مکس نام بیمارستانی در شهر دهلی هندوستان است. این بیمارستان که زیر مجموعه‌ای از مکس ایندیا است در محله ساکت (دهلی) قرار دارد.
توران شهریاری (بهرامی) (زادهٔ ۱۳ آبان ۱۳۱۰ در کرمان – درگذشتهٔ ۳۰ خرداد ۱۴۰۳) شاعر برجستهٔ زرتشتی اهل ایران بود. عمدهٔ شهرت شهریاری به‌خاطر اشعار ملی‌گرایانه‌ای‌ست که با استحکام و کمال قابل توجهی سروده شده‌اند. وی از بنیان‌گذاران اتحادیه زنان حقوقدان ایرانی و نخستین زن از اقلیت‌های دینی است که به عضویت در هیئت مدیرهٔ کانون وکلای دادگستری ایران رسیده‌است. زندگی. توران شهریاری (بهرامی) در ۱۳ آبانِ ۱۳۱۰ در یک خانوادهٔ زرتشتی و در یکی از محله‌های قدیمی کرمان به نام محلهٔ خواجه خضر پا به عرصهٔ وجود گذاشت. پدرش
نام محلهٔ خواجه خضر پا به عرصهٔ وجود گذاشت. پدرش شهریارمیرزا از بازرگانان معتبر کرمان بود که در سرای چهارسوق به حرفهٔ تجارت اشتغال داشت. پدربزرگ وی نیز میرزا بهرام از جمله ثروتمندان نیکوکار کرمان بود که در دوران حیات خویش در امر دستگیری و کمک به مستمندان و بینوایان اعم از مسلمان و زرتشتی دریغ نمی‌نمود و کمک‌های نقدی و کالایی مستمری به‌صورت پنهانی به خانواده‌های واقعاً مستمند ولی آبرومند مسلمان و زرتشتی می‌نمود. تحصیلات. وی تحصیلات ابتدایی خود را در «دبستان شهریاری کرمان» و تحصیلات متوسطه را «دبیرستان
شهریاری کرمان» و تحصیلات متوسطه را «دبیرستان دخترانه بهمنیار» همین شهر سپری کرد و سپس برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت نمود. او تحصیلات دانشگاهی خود را در زمانی که در سراسر ایران تنها یک دانشگاه بود در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به سال ۱۳۳۴ به پایان رساند و در سال ۱۳۴۲ نیز پروانه وکالت خود را از کانون وکلای دادگستری ایران دریافت نمود. در آن زمان وی پنجمین زن ایرانی بود که موفق به دریافت پروانه وکالت می‌گردید. شهریاری در همان حین به تحصیلات عالی خویش نیز ادامه داد و از دانشکده حقوق دانشگاه ملی (دانشگاه
ادامه داد و از دانشکده حقوق دانشگاه ملی (دانشگاه شهیدبهشتی امروزی) به دریافت درجه فوق لیسانس نائل گشت. فعالیت‌های اجتماعی و ادبی. وی نویسندگی و سرودن شعر را از سال ۱۳۳۲ آغاز کرد و از همان زمان در کارهای اجتماعی، فرهنگی و ادبی حضوری فعال و گسترده داشت، حضوری که تا به حال نیز تداوم دارد. از جمله، وی در چند دوره به عضویت در انجمن زرتشتیان تهران و نیز در هیئت مدیرهٔ انجمن زنان زرتشتی درآمده‌است. توران شهریاری «بهرامی» همچنین در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۴۲، با راهنمایی و ریاست شادروان خانم دکتر منوچهریان (نخستین
و ریاست شادروان خانم دکتر منوچهریان (نخستین دانشجوی زن دانشگاه تهران و نخستین زن استاد دانشگاه کشور و نخستین زن وکیل ایرانی)، اتحادیه زنان حقوقدان ایرانی وابسته به اتحادیه بین‌المللی زنان حقوقدان را در تهران بنیان نهاده و در عین حال با سابقهٔ ۴۱ سال وکالت، در ۱۸ اسفندماه ۱۳۸۴ از سوی کانون وکلای دادگستری ایران، به عنوان یکی از ۱۷ نفر اعضای هیئت مدیره این کانون برگزیده شده‌است. او اولین فرد از اقلیت‌های دینی است که به عضویت در این هیئت مدیره رسیده و ضمناً نامبرده تنها زن اقلیت دینی است که از سوی دفتر مشارکت
تنها زن اقلیت دینی است که از سوی دفتر مشارکت امور زنان وابسته به نهاد ریاست جمهوری در شمار ۶۰ نفر زن نام‌آور سراسر ایران قرار گرفته و از سوی وزیر فرهنگ لوح افتخار دریافت نموده‌است. مضامین اشعار. اشعار توران شهریاری بیش‌تر دارای مضامین اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و ملی می‌باشد که به طور ساده و تا حد امکان به فارسی روان سروده شده‌اند. وی یکی از معدود شاعران زن ایرانی است که بهترین و بیشترین سروده‌های ملی و میهنی را دربارهٔ ایران و فرهنگ دیرینه این سرزمین، از خود به یادگار نهاده‌است و این از عشق سرشار او به ایران
یادگار نهاده‌است و این از عشق سرشار او به ایران و فرهنگ درخشان آن سرچشمه گرفته‌است. دکتر باستانی پاریزی دربارهٔ اشعار او، در مقدمه «دیوان توران» می‌نویسد: «شعر خانم شهریاری در عین استحکام و کمال بسیار روان و درخور فهم همه طبقات سروده شده و علاوه بر جنبه‌های ادبی، حاوی مسائل روز و سرگذشت‌های اجتماعی نیز هست. مثنوی‌های کوتاه و داستان‌های کوچک ذکر شده در دیوان او حاوی نکاتی آموزشی است که ضمناً تأثیر ادبیات گذشته ایران را نشان می‌دهد... و سرانجام اینکه خانم توران شهریاری یکی از شعرای سخن‌سنج و آگاه و توانای
شهریاری یکی از شعرای سخن‌سنج و آگاه و توانای معاصر است که سبک خود را دارد و اشعارش پیام موزون دارد و بر دل می‌نشیند.»
ایستگاه متروی شهید حقانی یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی تهران است که در بزرگراه حقانی در کنار پارک جنگلی طالقانی واقع در اراضی عباس آباد تهران واقع شده‌است. در ابتدا نام این ایستگاه تا پیش از بهره‌برداری، جهان کودک بود که در زمان افتتاح، نام این ایستگاه به میرداماد تغییر کرد. بعدها با احداث ایستگاه میرداماد در طرح توسعه شمالی همین خط، نام این ایستگاه به شهید حقانی تغییر یافت. مشخصات. مساحت فضای سرپوشیده این ایستگاه ۲ هزار و ۵۷۶ مترمربع است و در عمق ۲۴.۸۱ متری از سطح زمین قرار دارد. این ایستگاه دارای ۱ ورودی،
از سطح زمین قرار دارد. این ایستگاه دارای ۱ ورودی، ۹ پله‌برقی، ۵ گیت ورودی و ۵ گیت خروجی است و آمار مسافری آن به‌طور متوسط ۷ هزار و ۶۰۰ نفر می‌باشد. در آینده، علاوه بر اینکه خط ۹ متروی تهران با این ایستگاه تقاطع ایجاد خواهد کرد، انشعاب حقانی-ظفر به‌منظور دسترسی محله ونک و ظفر و بیمارستان ولیعصر ناجا و خاتم‌الانبیا به شبکه متروی تهران قرار است ایجاد شود. این انشعاب شامل ۳ ایستگاه می‌باشد که از ایستگاه متروی شهید حقانی آغاز شده و به سمت ایستگاه متروی شهید مدرس و ایستگاه متروی ظفر امتداد خواهد یافت. در نزدیکی
و ایستگاه متروی ظفر امتداد خواهد یافت. در نزدیکی این ایستگاه، علاوه بر باغ‌موزه دفاع مقدس، دریاچه هنر، کتابخانه ملی، باغ کتاب و پارک جنگلی جهان‌کودک، بوستان نوروز، بوستان آب‌وآتش و پل طبیعت نیز قرار دارند. همچنین پایانه اتوبوس‌رانی و تاکسی‌رانی در ضلع جنوبی ایستگاه واقع شده است. خطوط اتوبوسرانی. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل می‌باشد:
کوهسنگی نام خیابان و بوستانی در درون شهر مشهد و دومین مجموعهٔ تفریحی، علمی، و بوستان بزرگ (پس از بوستان ملت) در شهر مشهد است. کوهسنگی شامل ۲ قله از قله‌های رشته‌کوه بینالود می‌باشد. این پارک که مجموعه‌ای تلفیقی از آب، سنگ و سرسبزی و نور است، مورد استقبال و توجه زائران و گردشگران قرار دارد و یکی از زیباترین بوستان‌های ساخته شده در ایران است. کوهسنگی از راه خیابانی وسیع و عریض و مشجر، موسوم به خیابان کوهسنگی، که تا ایستگاه راه‌آهن مشهد ادامه می‌یابد، به بدنهٔ اصلی شهر مشهد متصل شده است. همچنین خط دو متروی
اصلی شهر مشهد متصل شده است. همچنین خط دو متروی مشهد این پارک زیبا را به سایر مناطق مشهد متصل می‌کند. ایستگاه منحصر به فرد متروی کوهسنگی نیز در سال‌های اخیر ساخته شده است. خیابان کوهسنگی تا سال‌ها، از خیابان‌های فاخر و برتر کشور بود. ساختمان موزهٔ بزرگ خراسان، با الگوبرداری از معماری کاخ کلات نادر، جلوهٔ زیبایی به این مجموعه داده است. از آنجا که مشهد، پایتخت نادرشاه بود، مصالح آرامگاه او نیز از سنگ‌های سخت گرانیت کوهسنگی انتخاب شد. متأسفانه در مجاورت پارک کوهسنگی آسمان‌خراش‌هایی ساخته شده است که بافت سنتی
آسمان‌خراش‌هایی ساخته شده است که بافت سنتی آن را از میان برده و چهرهٔ آن را مخدوش نموده است. مشخصات. کوهسنگی دو قله از رشته‌کوه بینالود است که در محوطهٔ شهری مشهد واقع گردیده است. بزرگراه آسیایی میان این کوه و رشته‌کوه بینالود فاصله انداخته و آن را بخشی از شهر مشهد قرار داده است. (گرچه در حال حاضر، قله‌های دیگری نیز از این رشته‌کوه، وارد حوزهٔ شهری مشهد شده است) تاریخچه. این مکان تا سال ۱۳۱۰ هجری خورشیدی با همان ساختار طبیعی به عنوان منطقهٔ ییلاقی با جاذبه‌های طبیعی از قبیل کوه‌های سهل‌الصعود و باغ‌های
طبیعی از قبیل کوه‌های سهل‌الصعود و باغ‌های سرسبز و چشم‌اندازهای طبیعی و رودخانه‌ها و آب‌وهوای معتدل، اقامتگاه سیاحتی بود. در این زمان با ایجاد برخی از امکانات سیاحتی از قبیل استخر و جاری شدن قنات، وسعت و اهمیت یافت و در سال ۱۳۱۸ ه‍.ش با احداث ساختمانی ۲ طبقه توسط آلمانی‌ها و جدول‌کشی خیابان‌ها و نرده‌کشی و گل‌کاری به صورت پارک طبیعی درآمد. همچنین شهردار وقت شهر میلان، تعدادی مجسمه به شهردار مشهد هدیه کرد که دو عدد شیر سنگی در درب ورودی نصب گردیده و دو مجسمهٔ انسانی را کنار استخر بزرگ کوهسنگی و روبروی
مجسمهٔ انسانی را کنار استخر بزرگ کوهسنگی و روبروی رستوران و تالارش نصب نمودند (مجسمه‌های انسانی مذکور پس از انقلاب، به‌خاطر اینکه مصداق صور قبیحه بود، به‌همراه تاج نصب‌شده بر فراز کوهسنگی، برچیده شد). در سال ۱۳۴۰ ه‍.ش با گسترش شهر مشهد، کوهسنگی از راه خیابانی وسیع و عریض و مشجر، موسوم به خیابان کوهسنگی، به بدنهٔ اصلی شهر مشهد متصل شد. این خیابان تا سال‌ها، از خیابان‌های برتر کشور بود و امتداد آن تا راه‌آهن مشهد ادامه دارد. در دوره پهلوی، این مکان محلی برای خوشگذرانی بود و رستوران و تالار آن برای استفاده
خوشگذرانی بود و رستوران و تالار آن برای استفاده ثروتمندان شهر استفاده می‌شد. نخستین باغ‌وحش مشهد در ضلع غربی کوهسنگی ایجاد شده بود که پس از انقلاب تخلیه و هم‌اکنون در محل آن یک آسمان‌خراش ساخته شده است. بر فراز کوهسنگی، المانی از تاج پهلوی فرار داشت. این المان در گیرودار انقلاب اسلامی، تخریب شد و بعدها در محل آن، پیکر چند شهید جنگ ایران و عراق دفن گردید و از اینرو نام جبل النور را بر کوهسنگی نهادند. موزه دفاع مقدس نیز در جوار کوهسنگی تأسیس گردیده است. کوهسنگی در مشهد به شکل مثلثی است که بیشتر آن ارتفاعات
در مشهد به شکل مثلثی است که بیشتر آن ارتفاعات سنگی است. دو کوه کم‌ارتفاع سنگی در این منطقه است که علت نام‌گذاری این پارک نیز می‌باشند. از بالای کوه‌ها چشم‌انداز زیبایی از شهر، باغ‌های مشهد و حرم مطهر دیده می‌شود. بهترین و زیباترین منظر از شهر و پیرامون آن از فراز ارتفاعات کوهسنگی در ساعات بعدازظهر و عصر رؤیت می‌شود. این مکان به عنوان سومین محل بیشتر بازدید شده توسط گردشگران پس از امام رضا حرم مطهر و آرامگاه فردوسی قرار دارد. کوهسنگی بر فراز کوه‌هایی است که صعود به آن راحت است. طرح‌های توسعه در نظر گرفته
صعود به آن راحت است. طرح‌های توسعه در نظر گرفته شده، پارک کوهسنگی را تبدیل به مجموعهٔ تفریحی گردشگری نموده است. مجموعه‌های از جمله باغ پذیرایی، باغ فرهنگی، باغ سنگی، باغ طبیعی، باغ آرامگاه، باغ ورزشی و باغ تفریحی، و در آینده ایجاد دریاچهٔ مصنوعی و جزیرهٔ پرندگان در میان آن، احداث باغ‌موزهٔ طبیعی، ایجاد رستوران‌های مختلف بر فراز کوه و کنار دریاچه، ساخت دو مجموعهٔ شهربازی تابستانی و سرپوشیده و ایجاد مسیر منوریل تفریحی در رینگ اطراف کوه‌ها. نخستین نورافشانی‌های شهر مشهد، در کوهسنگی انجام می‌گردید.
شفاخانهٔ ایندرپرستها آپولو (بطور خلاصه: شفاخانهٔ آپولو) نام بیمارستانی در شهر دهلی هندوستان است. این بیمارستان که زیر مجموعه‌ای از گروه بیمارستانی آپولو است در محله سریتا ویهار در جنوب شهر دهلی واقع شده‌است. این بیمارستان دومین بیمارستان بزرگ دهلی است. شفاخانهٔ آپولو در سالهای اخیر مورد استقبال بیمارانی بوده‌است که از کشور افغانستان جهت مداوا به هند می‌آیند.
رابین فینلایسون کوک (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۴۶ – درگذشته ۶ اوت ۲۰۰۵)، عضو حزب کارگر بریتانیا و سیاستمدار بریتانیایی بود. وی از سال ۱۹۸۳ تا زمان مرگ از سوی این حزب عضو پارلمان بریتانیا بود. همچنین وی در کابینه تونی بلر بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ در مقام وزارت امور خارجه بریتانیا خدمت کرد. او پیش از انتخاب شدن به عنوان عضو پارلمان بریتانیا برای ادینبوروی مرکزی در سال ۱۹۷۴، در دانشگاه ادینبورو در اسکاتلند تحصیل کرد. در پارلمان او به دلیل داشتن توانایی بالایی در بحث و گفتگو به سرعت در صفوف سیاسی و در نهایت در کابینه
گفتگو به سرعت در صفوف سیاسی و در نهایت در کابینه شناخته و ظاهر شد. در مقام وزیر امور خارجه، او بر مداخلات بریتانیا در کوزوو و سیرالئون نظارت داشت. رابین کوک در روز ۱۷ مارس ۲۰۰۳ در اعتراض به حمله به عراق، از سمت خود به عنوان «رئیس هیئت مدیره شورا» و رهبری مجلس عوام بریتانیا استعفا داد. در زمان مرگ او رئیس (پرزیدنت) اندیشکدهٔ مرکز سیاست‌های خارجی و معاون رئیس (پرزیدنت) گروه‌های پارلمانی مشترک پارلمان‌های بریتانیا- آمریکا، و گروه پارلمانی همه احزاب) در گروه پارلمانی جهانی امنیت و منع گسترش بود.
امیر حسن‌پور ، پژوهشگر و زبان‌شناس ایرانی-کانادایی کرد بود. تحصیلات. او ابتدا برای تحصیلات تکمیلی و عالیه به دبیرستان دارالفنون تهران رفت. کارشناسی. او در سال ۱۳۴۳ مدرک کارشناسی ادبیات انگلیسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی، یک سال در دانشسرای تربیت معلم تحصیل کرد آن بین سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۵ در مدارس راهنمایی مهاباد، زبان انگلیسی آموزش می‌داد. کارشناسی ارشد. وی از ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹ به تحصیل رشته زبان‌شناسی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران پرداخت. دکترا. در سال ۱۳۵۱ به تحصیل دکترا در
پرداخت. دکترا. در سال ۱۳۵۱ به تحصیل دکترا در دانشگاه تهران پرداخت؛ ولی بدون دفاع پایان‌نامه، تحصیل خود را ناتمام گذاشت و به دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین رفت و در رشته ارتباطات تحصیل کرد. انقلاب ۱۳۵۷ ایران. امیرحسن پور از دهه ۱۳۴۰ در تهران به جنبش دانشجویی ایران پیوست و این ارتباط در دهه ۱۳۵۰ از طریق شرکت در «کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی در آمریکا» ادامه پیدا کرد. در خرداد ۱۳۴۷ (مه ۱۹۶۸ فرانسه) هنگام سفر دانشجویی به آمریکا در پاریس فرود آمد و بی‌درنگ به تظاهرات جوانان در محله
فرود آمد و بی‌درنگ به تظاهرات جوانان در محله لاتن و درگیری آنان با مأموران نظم و قانون پیوست. این مقطع از مبارزه، او را با اتحادیه کمونیست‌های ایران و حزب کمونیست انقلابی آمریکا (RCP) آشنا کرد. به جز فعالیت علیه رژیم پهلوی در جنبش دانشجویی ایران، پیوستن به جنبش مائوئیسم، مبارزات ضد جنگ ویتنام، شورش ظفار و دفاع از مبارزات جبهه مردمی آزادی فلسطین از دیگر یادگارهای این دوره از حیات مبارزاتی او بود. با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران تحصیل خود را نیمه کاره رها کرد و به ایران بازگشت و به عنوان عضوی از «اتحادیه
کرد و به ایران بازگشت و به عنوان عضوی از «اتحادیه کمونیست‌ها» در کردستان ایران به فعالیت سیاسی پرداخت. اما با گسترش دامنه فشار و سرکوب سیاسی در سال‌های ابتدایی دهه شصت در ایران و به ویژه کردستان به ناچار از ایران گریخت و به همراه همسر و فرزندش به آمریکا بازگشت و به ادامه تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۶۸ در رشته زبان‌شناسی اجتماعی و تاریخ معاصر خاورمیانه دکترا گرفت. عنوان رساله دکتری او «عامل زبان در توسعه ملی: استانداردسازی زبان کردی ۱۹۱۸–۱۹۸۵» است. مهاجرت به کانادا. او از ۱۳۶۵ تا پایان عمر در کانادا زندگی و در
او از ۱۳۶۵ تا پایان عمر در کانادا زندگی و در دانشگاه ویندزور، دانشگاه کنکوردیا، و دانشگاه تورنتو تدریس می‌کرد. او دانشیار دانشکده تمدن‌های خاورمیانه و خاور نزدیک دانشگاه تورنتو بود. دیدگاه و فعالیت‌ها. علایق پژوهشی او، رسانه، مناقشه، دموکراسی و روش‌های انتقادی ملی‌گرایی، مناقشه قومی، کشتار جمعی و جنبش‌های اجتماعی است. برابری‌خواهی. حسن‌پور تولید فکری و پژوهشی را با کنشگری اجتماعی و سیاسی مرتبط می‌دانست؛ بنابراین علاوه بر فعالیت‌های دانشگاهی و نگارش مقاله و کتاب به زبان‌های کُردی، فارسی و انگلیسی، با