payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند که در صورتی که یکی از دو طرف از تحقیق دربارهٔ اتهامات و محاکمه مظنونان شانه خالی کند، مسئله را به دیوان بین‌المللی کیفری در لاهه ارجاع کند. دولت آمریکا پس از مشاهده نسخه‌ای از این گزارش که در تاریخ ۱۵ سپتامبر، زودتر از موعد، انتشار یافته بود گفته بود که آن را به دقت بررسی خواهد کرد ولی در مورد صلاحیت و اختیارات تهیه‌کنندگان گزارش که قبل از پیوستن آمریکا به شورای حقوق بشر انتخاب شده بودند ابراز نگرانی جدی کرده بود. انتشار گزارش گلدستون. دزموند تراورز، یکی از اعضای کمیته ۴ نفره هیئت حقیقت‌یاب عنوان
یکی از اعضای کمیته ۴ نفره هیئت حقیقت‌یاب عنوان کرد که موشکهای قسامی که اسرائیل ادعا می‌کند از نوار غزه شلیک شده، تنها بهانه‌ای برای حمله به این منطقه بوده‌است. وی اظهار کرد: «حماس تنها دو موشک به سوی شهرکهای یهودی نشین شلیک کرده». وی برای اثبات این مطلب به گزارش‌های منتشر شده از سوی منابع اسرائیلی اشاره می‌کند که در آن‌ها تنها شلیک دو موشک از سوی گردانهای قسام در فاصله زمانی یک‌ماهه پیش از آغاز حمله نظامی، مورد تأیید قرار گرفته‌است. بر طبق این گزارش ارتش اسرائیل با استفاده از نیروی نامتناسب و به صورت عمد
با استفاده از نیروی نامتناسب و به صورت عمد به غیرنظامیان فلسطینی آسیب رساند؛ درحالی‌که موشکباران مناطق مسکونی اسرائیل به‌طور کور و بدون هدف از جانب حماس دنبال می‌شد. اسرائیل خواستار "بازپسگیری فوری" این گزارش شد. بر طبق این گزارش ۱۴۰۰ فلسطینی و ۱۳ اسرائیلی در این درگیری کشته شدند. کمیته حقیقت یاب به اسرائیل و حماس شش ماه مهلت داد تا دربارهٔ ارتکاب جنایات جنگی که در گزارش گلدستون به آن اشاره شده‌است تحقیق داخلی کنند. بعد از انتشار نتایج تحقیقات کمیته حقیقت‌یاب؛ بنیامین نتانیاهو در جلسه‌ای که در ۱۲ اکتبر در
بنیامین نتانیاهو در جلسه‌ای که در ۱۲ اکتبر در کنیست اسرائیل دایر بود، در بین سخنرانی خود اطمینان داد که اجازه ندهد هیچ‌یک از سربازان و افسران اسرائیلی در پی این گزارش محاکمه شوند. وی درحالی‌که چهرهای افروخته به خود گرفته بود اظهار داشت: «ما به ایهود باراک، تزیپی لیونی و ایهود اولمرت که پسرانمان را به جنگ فرستادند اجازه نخواهیم داد که موفق شوند آن‌ها را در دادگاه‌های بین‌المللی محاکمه کنند.» واکنش‌ها به گزارش گلدستون. فلسطین: آمریکا: اسرائیل: با انتشار گزارش سازمان ملل، اسرائیل تلاش گسترده وسیعی را برای
سازمان ملل، اسرائیل تلاش گسترده وسیعی را برای بی‌اعتباری این گزارش آغاز کرد. گزارش گلدستون در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد. ۲۵عضو از ۴۷ عضو این شورا به قطعنامه درخواستی که از سوی فلسطینیان، مصر، نیجریه، تونس و پاکستان به منظور تأیید گزارش گلدستون مطرح شده بود رأی موافق دادند. این در حالی است که کشورهای عضو اتحادیه اروپا و آمریکا مخالفت خود را با این قطعنامه اعلام کرده بودند. آمریکا تلاش دیپلماتیک زیادی را به‌کار بست تا بتواند تصویب این بیانیه را تا دور جدید مذاکرات خاورمیانه‌ای خود به‌تعویق بیندازد، اما
مذاکرات خاورمیانه‌ای خود به‌تعویق بیندازد، اما موفق به این امر نشد. ۱۱ عضو نیز به تصویب این گزارش رأی ممتنع دادند. این گروه را کشورهایی شامل می‌شوند که تمایلی به تیره‌شدن روابطشان با آمریکا نداشتند. بر این اساس، کشورهای آرژانتین، برزیل، بحرین، بولیوی، اندونزی، آفریقای جنوبی، اردن، پاکستان، روسیه، زامبیا، چین، سنگال، شیلی، فیلیپین، قطر، عربستان، غنا، نیجریه، هند، جیبوتی، کوبا، مصر، نیکاراگوئه، بنگلادش، لیبریا و موریتانی به گزارش گلدستون رأی مثبت داده‌اند. این در حالی است که ۶ کشور آمریکا، ایتالیا، اوکراین،
در حالی است که ۶ کشور آمریکا، ایتالیا، اوکراین، اسلوواکی، هلند و مجارستان به این گزارش رأی منفی دادند. همچنین کامرون، بوسنی، بورکینافاسو، گابن، ژاپن، مکزیک، نروژ، بلژیک، کره جنوبی، اسلونی و اروگوئه ۱۱ کشوری هستند که به این گزارش رأی ممتنع دادند. خودداری دولت‌های فرانسه و بریتانیا از شرکت در رای‌گیری در مورد گزارش، موجب تعجّب سران اسرائیل شد. مقامات اسرائیل انتظار داشتند که این دو دولت نسبت به قطعنامه ضد اسرائیلی رأی مخالف دهند، ولی آن‌ها ترجیح دادند در رای‌گیری شرکت نکنند. با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر،
شرکت نکنند. با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون در مورد جنایات جنگی غزه، در شورای امنیت سازمان ملل پیگیری خواهد شد. گلدستون از این قطعنامه شورای حقوق بشر به علت آنکه تنها اسرائیل را محکوم کرده و ذکری از حماس نداشته‌است انتقاد کرد. مقامات اسرائیل تصویب این گزارش را "دیپلماسی خنده‌آور ضد اسرائیلی" نامید، ولی فلسطینیان از تصویب گزارش استقبال کردند. گزارش گلدستون در مجمع عمومی سازمان ملل متحد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۵ نوامبر ۲۰۰۹ با اکثریت ۱۱۴ رأی موافق و ۱۸ رأی مخالف از میان
با اکثریت ۱۱۴ رأی موافق و ۱۸ رأی مخالف از میان ۱۹۲ عضو حاضر در جلسه، قطعنامهٔ مربوط به پیگیری جنایات جنگی جنگ غزه را که در ابتدا در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به تصویب اعضا رسیده بود؛ به تصویب رساند. ۶۰ کشور حاضر در جلسه نیز در رای‌گیری شرکت نکردند. رسیدگی به گزارش گلدستون در این نشست به درخواست اتحادیه عرب و جنبش عدم تعهد صورت گرفت. اتخاذ این قطعنامه پس از بررسی دو روزه و بعد از سخنرانی نمایندگان ۴۶ کشور در مورد آن انجام گرفت. نمایندهٔ سوئد که کشورش در آن تاریخ ریاست دوره‌ای اتحادیهٔ اروپا را به عهده
آن تاریخ ریاست دوره‌ای اتحادیهٔ اروپا را به عهده داشت، به نمایندگی از آن اتحادیه به‌طور ضمنی با آن مخالفت کرد و خواستار تعدیل لحن گزارش شد. در این قطعنامه از دبیرکل سازمان ملل متحد خواسته شد گزارش کمیته حقیقت یاب سازمان ملل را در مورد جنایات جنگ غزه به شورای امنیت ارجاع دهد. کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا، جمهوری چک، آلمان، مجارستان، اسرائیل، جزایر مارشال، ایتالیا، هلند، لهستان، پاناما، اسلواکی، اکراین، مقدونیه، پالائو، نائورو و میکرونزی به این قطعنامه رأی منفی دادند. نماینده اسرائیل(GABRIELA SHALEV)،
رأی منفی دادند. نماینده اسرائیل(GABRIELA SHALEV)، ضمن انتقاد از تصمیم اعضای مجمع عمومی، عنوان کرد که خسارات و تلفاتی که در طول جنگ به اسرائیل وارد شده، از دید کشورهای عضو نادیده انگاشته شده و تصویب این قطعنامه در مجمع عمومی جانبدارانه می‌باشد. نماینده فلسطین (ریاض منصور)، ضمن استقبال از تصویب این قطعنامه، ابراز امیدواری کرد در مراحل بعدی، گزارش گلدستون در شورای امنیت و دادگاه جنایات جنگی نیز بررسی شود و مورد تأیید آن سازمان‌ها نیز قرار گیرد. با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون
شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون در مورد جنایات جنگی غزه، در شورای امنیت سازمان ملل پیگیری خواهد شد. در همان زمان دولت آمریکا اعلام کرد که در صورت ارائه این گزارش در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تصویب، آن را وتو می‌کند.
تئودورا (۱۹۴ خورشیدی تا پس از ۲۴۶ خورشیدی) همسر تئوفیلوس امپراتور بیزانس بود. وی از نژاد ارمنی و خواهر بارداس و پترناس بود. وی از ازدواج با تئوفیلوس دارای ۵ پسر و ۲ دو دختر شد که جوانترین ایشان میخائیل در دو سالگی جانشین پدر شد. پس از مرگ شوهر، میخائیل تنها دو سال داشت بنابراین تئودورا نایب‌السلطنه و همزمان به عنوان امپراتور مشترک امپراتوری شد، اما به دلیل خشونت‌های بی‌اندازه‌اش کم‌کم بدبینی‌ها را نسبت به خود افزایش داد، و در نتیجه میخائیل بارداس، دایی خود و برادر ملکه را جانشین مادر کرده ولی هیچ تغییری در
برادر ملکه را جانشین مادر کرده ولی هیچ تغییری در قدرت امپراتریس در مقامش به عنوان امپراتور مشترک با پسرش نکرد ولی ملکه با بی رحمی بسیارش و رنج دادن اشراف امپراتور میخائیل مادر را به دیری فرستاد و به امپراتوری مادرش پایان داد. باسیلیوس پس از کشتن بارداس و میخائیل سوم، تئودورا را نیز کشت. تئودورا که احتمالاً اصالت ارمنی داشت، در خانواده‌ای روستایی از بازرگانان و مقامات نظامی در پافلاگونیا به دنیا آمد. در سال ۸۳۰، او توسط اوفروسین، نامادری امپراتور تئوفیلوس، به عنوان نامزد در یک نمایش عروس برای امپراتور جوان
عنوان نامزد در یک نمایش عروس برای امپراتور جوان انتخاب شد. پس از انتخاب توسط تئوفیلوس، در ۵ ژوئن ۸۳۰ به عنوان ملکه تاجگذاری شد. تئوفیلوس یک شمایل‌شکن بود که با پرستش شمایل‌ها مخالف بود. مشخص نیست که او چقدر از شمایل‌دوست بودن تئودورا آگاه بود. این زوج هفت فرزند داشتند و تئودورا در امور و مراسم امپراتوری شرکت‌کننده‌ای وفادار بود، اما در طول سلطنت شوهرش مخفیانه به شمایل‌ها احترام می‌گذاشت. تئوفیلوس در ۲۰ ژانویه ۸۴۲، احتمالاً کمتر از ۳۰ سال، بر اثر اسهال خونی درگذشت. او در بستر مرگ، تئودورا را به عنوان
خونی درگذشت. او در بستر مرگ، تئودورا را به عنوان نایب‌السلطنه پسر دو ساله‌شان، میخائیل سوم، منصوب کرد و گروهی از مشاوران را برای کمک به او تعیین کرد. برجسته‌ترین این مشاوران، تئوکتیستوسِ لوگوتِت و خواجه بود که بعدها به یکی از محرمان نزدیک تئودورا تبدیل شد. تئودورا ثابت کرد که کاملاً قادر به اداره امپراتوری است. اگرچه تنها در اواخر دهه بیست زندگی خود بود، اما به خوبی رهبری می‌کرد و وفاداری را برمی‌انگیزاند، توسط مقامات باتجربه احاطه شده بود و هیچ رقیب آشکاری نداشت. احیای احترام به شمایل‌ها بدون مشکل خاصی
نداشت. احیای احترام به شمایل‌ها بدون مشکل خاصی انجام شد، اگرچه بدعت‌گذاران پاولیسی در شرق آناتولی به دستور تئودورا بی‌رحمانه سرکوب شدند. او بدون نیاز به اقدام نظامی زیاد، توانست از طریق دیپلماسی، امپراتوری را از حملات حاکمان بلغاری، پرسیان و بوریس اول، محافظت کند. غارت شهر آنازاربوس در کیلیکیه توسط بیزانس تا حد زیادی به تهدید اعراب در آینده نزدیک پایان داد. با بزرگتر شدن میخائیل سوم، او از این بیم داشت که تئودورا قصد داشته باشد راه ملکه ایرنه را دنبال کند و او را برکنار کند تا به تنهایی حکومت کند. میخائیل
او را برکنار کند تا به تنهایی حکومت کند. میخائیل که از امتناع تئودورا در انتخاب همسر خود خشمگین شده بود، برادرش بارداس را از تبعید فراخواند و به همراه او تئوکتیستوس را در نوامبر ۸۵۵ ترور کرد. تئودورا چندین ماه از میخائیل و دیگر توطئه‌گران خشمگین بود، تا اینکه میخائیل که قادر به آرام کردن مادرش نبود، در ۱۵ مارس ۸۵۶ او را برکنار کرد و خود به تنهایی امپراتور شد. تئودورا تا سال ۸۵۷ یا ۸۵۸ در کاخ امپراتوری زندگی کرد، تا اینکه اخراج شد و در کنار برخی از دخترانش در صومعه‌ای در گاستریا محبوس شد. ممکن است او حدود
در صومعه‌ای در گاستریا محبوس شد. ممکن است او حدود سال ۸۶۳ از صومعه آزاد شده و به او اجازه داده شده باشد که نوعی نقش تشریفاتی را بر عهده بگیرد. او اندکی پس از قتل میخائیل سوم توسط دوست و امپراتور مشترکش، باسیل اول، درگذشت. پیشینه و اوایل زندگی. عموماً اعتقاد بر این است که خانواده روستایی پافلاگونیایی تئودورا از تبار ارمنی بوده‌اند، اگرچه هیچ منبع معاصری او را ارمنی توصیف نمی‌کند. اگرچه در گذشته ارتباطی بین خانواده تئودورا و طایفه اشرافی ارمنی مامیکونیان پیشنهاد شده است، اما منابع کافی برای اثبات چنین
پیشنهاد شده است، اما منابع کافی برای اثبات چنین ارتباطی وجود ندارد. در هر صورت، خانواده تئودورا با برخی از خانواده‌های ارمنی در پایتخت ارتباط داشتند. او خواهرزاده مانوئل ارمنی، یک ژنرال برجسته بیزانسی بود که در سال ۸۱۹/۸۲۰ به‌طور خلاصه فرماندهی هر پنج استان آسیایی امپراتوری را بر عهده داشت. این احتمال وجود دارد که این خانواده در تجارت در دریای سیاه مشارکت داشته باشند، زیرا آنها صاحب کشتی‌هایی بودند که برای تجارت استفاده می‌شدند. مشخص نیست که آیا خانواده تئودورا، به استثنای مانوئل، قبل از ملکه شدن او، از
به استثنای مانوئل، قبل از ملکه شدن او، از ارتباطات خوبی برخوردار بوده‌اند یا از جایگاه خوبی برخوردار بوده‌اند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
حسین‌خان سولویزی یا حسین خان فیلی والی لر فیلی که در ۱۰۰۶ ق. / ۱۵۹۷ م. از سوی شاه عباس یکم منصوب شد.
مرکز خرید اوتلت مالز در سن مارکوس نام یکی از محبوب‌ترین مراکز خرید در ایالت تگزاس است. این مرکز خرید سر باز با ۹۳٬۰۰۰ متر مربع زیربنا وسعت، در سن مارکوس، تگزاس قرار دارد. برخی از این مرکز خرید به‌عنوان یکی از برترین مراکز خرید اجناس مارک‌دار در آمریکا و جهان یاد کرده‌اند.
باسیلیوس مقدونی در سال ۸۱۱ میلادی متولد شد و تا سال ۸۸۶ میلادی زندگی کرد. این امپراتور ارمنی نژاد بیزانس، بین سال‌های ۸۶۷ تا ۸۸۶ میلادی حکمرانی کرده و بنیان‌گذار دودمان مقدونیان بود. باسیلیوس وی در خانواده‌ای روستایی در نزدیکی شهر آدریانوپل به دنیا آمد. هنگام کودکی به دست بلغارها اسیر شد، و کودکی را در میان بلغارها و در سرزمین مقدونیه کنونی گزراند. در بیست و پنج سالگی فرار کرد و به قسطنطنیه رفت. باسیلیوس، همیشه آماده شایسته بود و هر کار را به او می‌سپردند، به خوبی از پس آن برمی‌آمد. از این رو به دلیل لیاقت
خوبی از پس آن برمی‌آمد. از این رو به دلیل لیاقت بالا کم‌کم به مقام‌های بالاتری در دربار راه یافت. هنگامی که میخائیل در صدد پیدا کردن شوهری برای زن نخست خود بود، باسیلیوس زن روستایی خویش را طلاق گفت و با زن امپراتور ازدواج کرد. آن زن همچنان به خدمت به امپراتور ادامه داد. بدین ترتیب بیش از پیش به امپراتور نزدیک شد. وی میخائیل را نسبت به دایی‌اش سزار بارداس بدبین ساخت و وی را دست‌اندرکار دسیسه‌چینی برای امپراتور شدن جلوه داد و بدین وسیله اجازه کشتن بارداس را گرفت او را خفه کرد. میخائیل که سال‌های تنها نام
گرفت او را خفه کرد. میخائیل که سال‌های تنها نام امپراتور را داشت و در عمل همه کار کشور را به دیگران واگذار کرده بود، باسیلیوس را پس از مرگ بارداس در امپراتوری شریک کرده و زمامداری کامل را به دست وی سپرد. هنگامی که میخائیل او را به کنار گذاشتن تهدید کرد، باسیلیوس نقشه کشتن میخائیل را کشید و سرانجام بدون رقیب، امپراتور شد. فرمانروایی. باسیلیوس دودمان تازه‌ای را در اروپا بنام دودمان مقدونیه‌ای پایه‌ریزی کرد. سیاست وی این بود که با زمام‌داران اروپایی رابطه خوب داشته باشد، و با عربها دشمنی. در این راستا وی با
داشته باشد، و با عربها دشمنی. در این راستا وی با لوئی دوم پادشاه ایتالیا همکاری کرد و با فرستادن ۱۳۹ کشتی به دریای آدریاتیک آنجا را از چنگ عربها درآورد. باسیلیوس در سال ۸۸۶ میلادی در گذشت.
دانشگاه سنت ادواردز یکی از ده دانشگاه شهر آستین در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این دانشگاه یک موسسه آموزش عالی با پشتوانه کاتولیک است.
سید محمدحسین عادلی (زادۀ ۲۷ بهمن ۱۳۳۱ اهواز) سیاست‌مدار، اقتصاددان و دیپلمات ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدرس دانشگاه تهران و دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی فعالیت می‌کند. وی از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ سفیر ایران در ژاپن، در فاصله سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳ رئیس کل بانک مرکزی ایران، از ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸ سفیر ایران در کانادا و از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ سفیر ایران در بریتانیا بود. او از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ نیز به‌عنوان دبیرکل مجمع کشورهای صادرکننده گاز فعالیت می‌کرد. عادلی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد بین‌الملل از دانشگاه تهران و دکتری
ارشد اقتصاد بین‌الملل از دانشگاه تهران و دکتری مدیریت کسب‌وکار از است. زندگی. محمدحسین عادلی در ۲۷ بهمن ۱۳۳۱ در شهر اهواز زاده شد. در مدرسهٔ دارالفنون در تهران تحصیل کرد. وی از همان ابتدا شروع به تدریس در دانشگاه‌های مختلف تهران کرد. در سن ۲۷ سالگی به سمت مدیر کل امور اقتصادی در وزارت امور خارجه رسید. پنج سال بعد، او مشاور ویژۀ وزارت امور خارجه شد. سال بعد، فعالیت خود را به‌عنوان مشاور وزیر نفت آغاز کرد. در ادامه، او به نمایندگی ایران در جلسه‌های مختلف اوپک شرکت می‌کرد. عادلی یکی از معدود مقامات ایرانی است
شرکت می‌کرد. عادلی یکی از معدود مقامات ایرانی است که به‌طور فعال در مجمع جهانی اقتصاد شرکت کرده‌است. آغاز فعالیت‌های رسمی عادلی در زمینهٔ دیپلماتیک، هم‌زمان با انتصاب وی به‌عنوان سفیر ایران در ژاپن بود. وی در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ در این سمت فعالیت کرد و نقشی کلیدی در احیای روابط سیاسی و تجاری بین ایران و ژاپن داشت. وی در سن ۳۶ سالگی، رئیس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران شد. او از پیشگامان اصلاحات اقتصادی ایران برای بازسازی شرایط بحرانی اقتصاد در سال‌های پس از جنگ ایران و عراق بود. فعالیت دیپلماتیک عادلی
از جنگ ایران و عراق بود. فعالیت دیپلماتیک عادلی از طریق انتصاب وی به‌عنوان سفیر ایران در کانادا در سال ۱۹۹۵ ادامه پیدا کرد. او در پایان دورۀ خود در سال ۱۹۹۹، به عنوان معاون وزیر امور خارجه در امور اقتصادی و رئیس شورای هماهنگی روابط اقتصادی خارجی تا سال ۲۰۰۴ منصوب شد. پس از خروج عادلی از دولت، وی مؤسسۀ روند را تأسیس کرد.
توکل اسماعیلی (۱۳۰۲-۱۳۷۳)، مشهور به مش اسماعیل و حاج اسمال، مجسمه‌ساز و هنرمند خودآموخته‌ی هنر خام ایرانی بود. توکل اسماعیلی در سال ۱۳۰۲، در قزوین متولد شد. او مجسمه‌سازی را هنگامی که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مستخدم بود، با راهنمایی و حمایت اساتید وقت دانشگاه، بخصوص پرویز تناولی که در آن هنگام رئیس گروه مجسمه سازی این دانشگاه بود، شروع کرد. کارهای او بیشتر با مفتول آهنی و جوشکاری اجرا می‌شده است. او به خاط مهارت و ذوقی که داشت توسط استاد پرویز تناولی آموزش دید و در کنار وظایف خود در دانشگاه، به
آموزش دید و در کنار وظایف خود در دانشگاه، به دانشجویان دانشکده نیز در روند ساخت و پیشبرد آثارشان یاری می رساند. در دهه ۱۳۵۰ آثار او با استقبال روبرو شد و مجموعه‌داران شروع به جمع‌آوری آثارش کردند. آثارش در گالری‌های مشهور ایران و نمایشگاه معتبر جهان به نمایش درآمد. برخی از کارهایش در پارک‌های تهران و دیگر فضای شهری نصب شده است؛ مانند مجسمه رستم و دیو سفید در ورزشگاه آزادی تهران. وی در روز هشتم آبان ماه ۱۳۷۳ در تهران درگذشت و در قم به خاک سپرده شد. از نگاه دیگران. پرویز تناولی: "«در دنیا هنرمندانی وجود
دیگران. پرویز تناولی: "«در دنیا هنرمندانی وجود دارند که بدون تحصیلات و تربیت آکادمیک و با استفاده از هوش و ذوق خود به‌سوی هنر می‌آیند و کارهای عامیانه انجام می‌دهند، کارهایی که خیلی زود جای خود را در میان مردم پیدا می‌کنند، مش اسماعیل، تنها نمونه از این‌ دست هنرمندان در مجسمه‌سازی ایران است.»"
بوج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۲نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
چاه کهنوئیه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۶نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
چشمه‌گز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان است. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲۸ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.
ده نوئیه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۸نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
شمس‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
هنوج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۷نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
شهرک الله‌آباد ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۸نفر (۱۰۷خانوار) بوده‌است.
حجت‌آباد یزدی‌ها، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۲نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
رعبه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۶نفر (۷خانوار) بوده‌است.
سعادت‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران asatad@ جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۱۷نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است. این روستا در مسیر بزرگراه کرمان باغین قرار دارد و به دلیل اشتباه مرسوم لفظی سات آباد شناخته می‌شود.
حاجی‌آباد نظری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱٬۹۴۹نفر (۴۸۱خانوار) بوده‌است.
قائم‌آباد روستایی در دهستان اختیارآباد بخش مرکزی شهرستان کرمان استان کرمان ایران است. این روستا به دلیل لفظ اشتباه قام آباد شناخته می‌شود. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴٬۴۶۲ نفر (۱٬۲۰۸خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار دارد و براساس واپسین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
باقرآباد ریگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۲۲نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.
پایگاه سوم رزمی هوانیروز کرمان، روستا و پایگاه هوانیروز است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. پایگاه سوم رزمی هوانیروز کرمان در دهستان اختیارآباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵٬۸۶۱نفر (۱٬۵۲۳خانوار) بوده‌است. براساس آمار منتشر شده از مرکز ملی آمار ایران جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۷۴۱ نفر (۱۲۳۰ خانوار) بوده‌است.
سِر ویدیادار سوراجپراساد نایپل ( – درگذشته ) که بیشتر با نام وی. اس. نایپل شناخته می‌شود رمان‌نویس و مقاله‌نویس ترینیدادی-بریتانیایی با ریشه هندی بود. وی در طول زندگی ادبی خویش بیش از ۳۰ کتاب نوشت. او در سال ۱۹۷۱ برنده جایزه ادبی من بوکر و در سال ۲۰۰۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. رمان‌های "خانه‌ای برای آقای بیسواس" و "خم رودخانه" مهمترین نوشته‌های وی هستند که هر دو به زبان فارسی بازگردانی شده‌اند. در سال ۲۰۰۸ نویسنده‌ای به نام «پاتریک فرنچ» نخستین زندگی‌نامه معتبر نایپل را با نام "دنیا همین است که هست" نوشت.
نایپل را با نام "دنیا همین است که هست" نوشت. نایپل دو بار در سال‌های ۱۳۵۸ و ۱۳۷۶ به ایران سفر کرده‌است. زندگی و تحصیل. نایپل در ۱۷ اوت ۱۹۳۲ در چاگواناس بزرگترین شهر کشور ترینیداد و توباگو در خانواده‌ای هندی‌تبار به دنیا آمد. پدربزرگ او به عنوان خدمتکار از هندوستان به ترینیداد کوچ کرده بود. شش‌ساله بود که با خانواده‌اش به پرت آو اسپاین نقل مکان کرد. در سال ۱۹۵۰ پس از پایان دوره دبیرستان، نایپل که برنده جایزه کمک‌هزینه تحصیلی شده بود دانشگاه آکسفورد را انتخاب کرد و به انگلستان رفت. در زمانی که دانشجو بود از
کرد و به انگلستان رفت. در زمانی که دانشجو بود از اختلال افسردگی عمده رنج می‌برد و اقدام به خودکشی کرد. نایپل در آکسفرد با «پاتریشیا هیل» آشنا شد و در ۱۹۵۵ با او ازدواج کرد. پاتریشیا هیل، در سال ۱۹۹۶ درگذشت و او در همان سال با نادره خانم علوی خبرنگار پاکستانی ازدواج کرد. زندگی حرفه‌ای. نایپل نخست رمان خود را با نام "خیابان میگل" نوشت که در ۱۹۵۹ منتشر شد. او نخستین رمان‌اش را در آکسفورد در هنگام تحصیل نوشت اما موفق به انتشار آن نشد. در سال ۱۹۵۴ پس از پایان تحصیلاتش در نگارخانه ملی لندن به عنوان فهرست‌بَردار
در نگارخانه ملی لندن به عنوان فهرست‌بَردار مشغول به کار شد. رمان "مشت‌مال‌چی عارف" را در سال ۱۹۵۵ (میلادی) منتشر کرد اما توفیقی به دست نیاورد. سفر به ایران. وی‌اس نایپل دو سفر به ایران داشته‌است. او در کتابی با نام "در میان مومنان؛ سفری اسلامی" دیده‌های خود از انقلاب ۱۳۵۷ ایران را نوشت. پس از سفر دوم، چاپ تازه‌ای از کتاب را با تجربه‌های سفر تازه‌اش منتشر کرد. او در این کتاب علاوه بر ایران روایت سفرهای خود به پاکستان، مالزی و اندونزی را هم بیان کرد. در سال ۱۳۵۸ (خورشیدی) کوتاه‌مدتی پس از پیروزی انقلاب ایران
(خورشیدی) کوتاه‌مدتی پس از پیروزی انقلاب ایران در سفر نخست خود با صادق خلخالی، گفتگو کرد که حکم اعدام بسیاری از مخالفان و مقام‌های دودمان پهلوی را در همان نخستین روزهای پس از پیروزی انقلاب صادر کرده بود. او در وصف صادق خلخالی می‌نویسد: نایپل در بهار سال ۱۳۷۶ (خورشیدی) بار دیگر به ایران سفر کرد. فرج سرکوهی در کتاب خود اشاره می‌کند در سفر نایپول، دولتی‌ها اجازه نمی‌دادند تا نویسندگان مستقل با او دیدار کنند ولی او از فرصتی استفاده می‌کند و برای دیدار با مترجم کتابش، «هند تمدن مجروح»، به اصفهان می‌آید و احمد
کتابش، «هند تمدن مجروح»، به اصفهان می‌آید و احمد میرعلائی در این نشست و برخاست چند روزه تصویری واقعی و متفاوت با گفتار دولتیان به نیپول ارائه می‌دهد که در ذهنیت نیپول و گزارشش از سفر ایران تأثیر تعیین کننده‌ای می‌گذارد. بسیاری ملاقات میرعلائی با او را از دلایل خشم نیروهای امنیتی و قربانی قتل‌های زنجیره‌ای شدن میرعلایی می‌دانند. درگذشت. وی. اس. نایپل در در سن ۸۵ سالگی در خانه‌اش در لندن درگذشت. جایزه‌ها. نایپل در سال ۲۰۰۱ برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شد. آکادمی سوئد اعلام کرد که جایزهٔ نوبل به دلیل «داشتن
سوئد اعلام کرد که جایزهٔ نوبل به دلیل «داشتن چشم‌اندازی پیوسته در روایت و موشکافی بدون نقص در آثارش که خواننده را به درک ملت‌های سرکوب شده در تاریخ سوق می‌دهد» به نایپل داده شده‌است. کتاب‌شناسی. وی.اس. نایپل در پنج دهه بیش از سی کتاب (۱۵ اثر داستانی و ۱۸ اثر غیر داستانی) منتشر کرد. نوشته‌های او بسیار متنوع هستند؛ از رمان‌های طنز گرفته تا سفرنامه و زندگی‌نامه. بسیاری از منتقدان رمان "خانه‌ای برای آقای بیسواس" را که نایپل در سال ۱۹۶۱ نوشت، مهم‌ترین اثر او می‌شمارند. او این رمان را بر اساس زندگی پدرش،
او می‌شمارند. او این رمان را بر اساس زندگی پدرش، «سیپرساد نایپل» که گزارشگر روزنامه گاردین ترینیداد بود، نوشت. این رمان به برگردانی (ترجمه) مهدی غبرایی به فارسی نیز منتشر شده‌است.
حجت‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. نام‌ها. نام محلی و شناخته شده این روستا فرح آباد می‌باشد اما به صورت رسمی حجت آباد (کرمان) ثبت شده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان زنگی آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲٬۶۶۴ نفر (۷۸۲ خانوار) بوده‌است.
زین‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زنگی‌آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۳نفر (۹خانوار) بوده‌است.
سلطان‌آباد روستایی در دهستان زنگی‌آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
شاهرخ‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زنگی‌آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱٬۶۵۰ نفر (۴۸۳خانوار) بوده‌است.
شرف‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است که هم اکنون از طریق پل ( تقاطع غیر هم‌سطح ) به خیابان جهاد منتظری سابق متصل شده. جمعیت. این روستا در دهستان زنگی‌آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۷۵۰ نفر (۲۸۰۰ خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد جهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زنگی‌آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۴نفر (۶خانوار) بوده‌است.