payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دادخواست‌های بیشتر علیه کامبز، کشا اعلام کرد که قصد دارد از این پس این تغییر را به‌طور دائمی در اجراهایش حفظ کند. مشکلات سلامت. در ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۴، کشا برای درمان اختلال خوردن به یک مرکز درمانی در لمانت، ایلینوی مراجعه کرد. مادرش تأیید کرد که کشا مبتلا به پرخوری عصبی بوده و از زمان عقد قراردادش با شرکت موسیقی با این اختلال درگیر بوده است. او همچنین ادعا کرد که دکتر لوک در این وضعیت بی‌تأثیر نبوده و به کشا گفته بود وزن کم کند و بدن او را با یخچال مقایسه کرده بود. کشا پس از دو ماه در ۶ مارس ۲۰۱۴، درمان را به
بود. کشا پس از دو ماه در ۶ مارس ۲۰۱۴، درمان را به پایان رساند. در مصاحبه‌اش با مجلهٔ "سلف"، کشا اعلام کرد که در سال ۲۰۲۲ مبتلا به نقص ایمنی متغیر شایع تشخیص داده شده بود که باعث خستگی روزانه‌اش می‌شد. او ابتدا گمان می‌کرد این حالت به‌خاطر فشار کاری است. کشا همچنین گفت که در ژانویهٔ ۲۰۲۳ به‌دلیل بروز عارضه هنگام انجماد تخمک‌هایش نزدیک بود جان خود را از دست بدهد و چند هفته بعد، پس از اجرا دچار ضعف شد و برای نه روز در بیمارستان بستری بود. دیدگاه‌های معنوی. کشا در نشریهٔ "لنی لتر" نوشت که خدا را «طبیعت، فضا،
در نشریهٔ "لنی لتر" نوشت که خدا را «طبیعت، فضا، انرژی و کیهان» می‌داند. او گفت: «برداشت من از معنویت مهم نیست، چون هرکس برداشت خودش را دارد. چیزی که اهمیت دارد این است که چیزی فراتر از منِ فردی دارم که برایم صلح و آرامش به‌همراه دارد.» طبق گزارش نشریهٔ "پی‌پر"، «همجنس‌گراهراسی و دینداری تصنعی او را از مسیحیت دور کرد و حالا نوعی ترکیب آزاداندیشانه از مراقبه، ذهن‌آگاهی و طالع‌بینی را برگزیده است.» کشا گفته گاهی به نیهیلیسم نیز گرایش دارد. او «مجنونِ دین» توصیف شده است. سیاست. کشا منتقد صریح رئیس‌جمهور ایالات
شده است. سیاست. کشا منتقد صریح رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، بوده است. او گفته تک‌آهنگ ۲۰۱۸ خود به‌نام «زن» را در اعتراض به اظهارنظر جنجالی ترامپ دربارهٔ زنان نوشته است. کشا در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ از جو بایدن و در انتخابات ۲۰۲۴ از کامالا هریس حمایت کرده است.
سوزان الیزابت جرج نویسندهٔ نامداری است که در ۲۶ فوریهٔ سال ۱۹۴۹ در اوهایوی آمریکا به دنیا آمد. و زمانی که هجده‌ماهه شد به سان فرانسیسکو، کالیفرنیا نقل مکان کرد. زندگی‌نامه. الیزابت جرج در رشتهٔ ادبیات انگلیسی تحصیل کرد و سپس کار خود را با تدریس در مدرسهٔ دولتی در مقطع دبیرستان شروع کرد و همزمان در رشتهٔ روانشناسی ادامه تحصیل داد. سپس با انتشار نخستین کتابش، پس از سیزده سال تدریس را رها می‌کند و به نویسندگی می‌پردازد. از همان نخستین کتابش، یعنی رهایی بزرگ، که در سال ۱۹۸۸ نوشته شد درو کردن جایزه‌های مختلف را
در سال ۱۹۸۸ نوشته شد درو کردن جایزه‌های مختلف را آغاز کرد، از جمله جایزهٔ بهترین نخستین کتاب کریستی را، و تا به آنجا رسید که بی‌بی‌سی تصمیم به ساختن مجموعه‌ای کاراگاهی از روی داستان‌های او به نام رازهای کاراگاه لینلی گرفت. این داستان‌ها که تعدادشان یازده تا می‌شود همه به هنرنمایی کاراگاهی به نام لینلی حل می‌شوند. الیزابت جرج بخاطر چهارده داستان و دو مجموعه داستانش به عنوان پرفروش‌ترین نویسندهٔ نیویورک تایمز دست یافته. وی همچنان مشغول نوشتن است و همین امسال(۲۰۱۰)آخرین کتابش، این لاشهٔ مرگ، توسط انتشارات
کتابش، این لاشهٔ مرگ، توسط انتشارات هارپر کالینز به چاپ رسید. جایزه‌ها. الیزابت جرج تا کنون از کشوهای مختلفی از جمله از فرانسه، آلمان و ایالات متحد، جایزه دریافت کرده.
موزهٔ کارتون تبریز نخستین موزهٔ کارتون در سطح قارهٔ آسیا و پنجمین موزه در سطح جهان، همچنین اولین و تنها موزه کارتون و کاریکاتور ایران است. بعد از موزه طنز و کارتون گابرو بلغارستان، می‌توان گفت، این موزه از نظر وسعت دومین موزه بزرگ دنیاست. این موزه در محوطهٔ باغ گلستان و در محل پیشین کتابخانهٔ ملی تبریز قرار گرفته است. موزهٔ کارتون تبریز در اسفند ۱۳۸۵ خورشیدی و در بخش غربی خانهٔ هنر این شهر تأسیس شده است. این بنا در سال ۱۳۱۸ خورشیدی و هم‌زمان با کاخ شهرداری تبریز ساخته شده است. این مکان وابسته به اداره کل
تبریز ساخته شده است. این مکان وابسته به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی است اما بودجه سالانه ندارد و از محل در آمدهای انجمن کارتونیستهای تبریز و حمایت‌های دولتی اداره می‌شود. بنای این مجموعه در سال ۱۳۱۸ شمسی و هم‌زمان با کاخ شهرداری تبریز در زیر بنایی به وسعت ۲۸۴ متر ایجاد شده است. بعدها به عنوان باشگاه افسران، رستوران، کمیته انقلاب اسلامی، کتابخانه ملی تبریز و نهایتاً موزه کارتون تبریز استفاده شده است. موزه کارتون تبریز دارای دو گالری با نمایش ۶۰ اثر از آثار اصل بزرگ‌ترین کارتونیستهای جهان، یک کتابخانه
آثار اصل بزرگ‌ترین کارتونیستهای جهان، یک کتابخانه تخصصی و کلاس و امور اداری می‌باشد. در مخزن این موزه بیست هزار اصل از حدود صد کشور جهان نگهداری می‌شود. این موزه محل استقرار انجمن کارتونیستهای تبریز می‌باشد که جشنواره‌های متعدد بین‌المللی از جمله دوازده دوره جشنواره تبریز، شش دوره جشنواره شهروندی تبریز، یک جشنواره پایداری و چندین دوره جشنواره کشوری را برگزار کرده است. چنان‌که در سال ۱۳۹۰ میزبان دومین نشست رؤسای موزه‌های کارتون کارتون جهان بود و نمایندگانی از ایتالیا، فرانسه، ترکیه، آذربایجان، سوریه، بلژیک
ایتالیا، فرانسه، ترکیه، آذربایجان، سوریه، بلژیک و… در این نشست حضور یافته بودند. در این موزه غیر از دو مجسمه کارتون ساخته آقای مغفوریون، کلکسیونی از پوسترها و کارت پستالها و تمبرها و کارت ویزیتهای کارتونی و کتاب‌های چاپ شده کارتون در تبریز رامی توانید تماشا کنید. کلکت آلبوم جشنواره‌های خارجی نشریات کارتونی و محصولات دیگر از سایر کارکردهای موزه می‌باشد. وب‌سایت این مجموعه جزو به‌روزترین پایگاه‌های خبری کارتون و کاریکاتور در سطح دنیا می‌باشد. این موزه همه روزه به جز ایام تعطیل از ساعت ده تا چهارده به آدرس
به جز ایام تعطیل از ساعت ده تا چهارده به آدرس باغ گلستان، روبروی هنرستان وحدت. خانه هنر تبریز/موزه کاریکاتور تبریز پذیرای بازدید علاقه‌مندان است. جنجال تخلیه آثار. در پی اختلاف بلند مدت شهرداری تبریز و اداره کل ارشاد استان آذربایجان شرقی در مالکیت مجموعه، در سال ۱۴۰۰ تمامی بیست هزار اثر موجود در موزه، یک شبه و بدون ابلاغ قبلی از موزه تخلیه و به گفته مدیر مجموعه اطلاعی از شکل جابجایی آثار نفیس و ارزشمند مجموعه و شرایط نگهداری آن در دست نیست. در این اقدام عجیب علاوه بر تخلیه و جابجایی هزاران اثر اصل،
عجیب علاوه بر تخلیه و جابجایی هزاران اثر اصل، کتاب‌های تخصصی و نایاب، اسناد آنتیک ارزشمندی از مجموعه کسر شد. در پاسخ اداره کل ارتباطات و امور بین‌الملل شهرداری شهر تبریز در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: آثار این مجموعه هنری براساس احکام قضایی و توافقات صورت گرفته ما بین استانداری، شهرداری و اداره ارشاد اسلامی استان توسط شعبه ۳ اجرای احکام مدنی دادگستری تبریز و با حضور عوامل نیروی انتظامی به یکی از سالن‌های مقبره الشعرا انتقال یافته است. انجمن کاریکاتوریست‌های تبریز با شاره به جلسه کمیسیون فرهنگی شورای شهر تبریز و
با شاره به جلسه کمیسیون فرهنگی شورای شهر تبریز و قول مساعد این نهاد برای حفظ مجموعه و ادامه حمایت از آن، شهرداری را به عدم حمایت از فرهنگ و هنر این شهر متهم کرد و افزود این سازمان پیشتر نیز با ایجاد مشکلاتی مشابه برای موزه مشاغل و موزه عکس تبریز عناد خود را با فرهنگ و هنر این شهر به اثبات رسانده است.
کنوانسیون وین دربارهٔ روابط دیپلماتیک یا عهدنامه ۱۹۶۱ وین، مهم‌ترین پیمان مربوط به حقوق دیپلماتیک است که با اعتقاد به این که یک قرارداد بین‌المللی دربارهٔ روابط و امتیازها و مصونیت‌های نمایندگان سیاسی در بهبود مناسبات دوستانه بین کشورها هر چند شیوه و پایه حکومت و اصول اجتماعی آن‌ها تفاوت‌هایی با یکدیگر داشته باشند، مؤثر خواهد شد. این قرارداد در ۱۸ آوریل ۱۹۶۱ (میلادی) مطابق با ۲۹ فروردین ۱۳۴۰ (خورشیدی) در شهر وین اتریش به امضای بسیاری از کشورها از جمله نماینده مختار دولت ایران احمد متین‌دفتری رسیده و دارای
مختار دولت ایران احمد متین‌دفتری رسیده و دارای بر ۵۳ ماده و دو پروتکل است. مصونیت به معنای عدم مسئولیت نیست و مصونیت قضایی دیپلمات‌ها و خانواده آنان در کشور پذیرنده آنان را از تعقیب در کشور خود معاف نمی‌کند. از محتوی ماده ۳۱ برمی‌آید که کشور فرستنده، ملزم به تعقیب قضایی مأمور متخلف خود است. دیپلمات می‌تواند با مشورت و تأیید مرکز از مصونیت انصراف دهد و این انصراف باید صریح باشد و انصراف از مصونیت مدنی و اداری متضمن انصراف از اقدمات مربوط به اجرای حکم نخواهد بود و برای آن انصراف جداگانه‌ای لازم است. این
بود و برای آن انصراف جداگانه‌ای لازم است. این انصراف می‌تواند به درخواست کشور پذیرنده از کشور فرستنده باشد. پیشینه. در درازای تاریخ کشورهای مستقل، دیپلمات‌ها همواره از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده‌اند. عملکرد آنان برای گفتگو دربارهٔ موافقتنامه‌ها بین کشورها ملزوم امتیازهای ویژه است. فرستاده از سوی یک ملت دیگر معمولاً به عنوان میهمان از وی پذیرایی می‌شود. گفتگوها و ارتباط با کشور پذیرنده سِری است و آزادی آن‌ها از قوانین کشور پذیرنده از لزومات نخستین است. بستن چنین قراردادهایی در آغاز به سبب تفاوت قوانین در
چنین قراردادهایی در آغاز به سبب تفاوت قوانین در کشورهای مسیحی و کشورهای تابع قوانین اسلام بود. در کشورهای اسلامی قوانین شریعت برقرار بود که آن قوانین الهی و برآمده از کتاب و شریعت اسلامی بود و هست. در اروپا و کشورهای اروپایی قوانین توسط مردم یا مجلس یا پادشاهان آن کشور وضع شده بود. بدین روی، پرسشی که همواره وجود داشت این بود که اگر شخصی که تابعیت یک کشور مسیحی را دارد و به یک کشور مسلمان سفر می‌کند چه قانونی دربارهٔ وی صدق می‌کند و از آن‌جایی که این دو سیستم با یکدیگر مغایرت داشتند و دارند، نخستین پیمان در
با یکدیگر مغایرت داشتند و دارند، نخستین پیمان در دنیا که دربارهٔ موقعیت و وضعیت اتباع خارجی در ۲۰ مارس ۱۶۰۴ (میلادی) بین پادشاه فرانسه هانری چهارم و احمد یکم سلطان عثمانی بسته شد. این قرارداد دوستانه دارای چند ماده بود. مفاد. کنوانسیون وین دربارهٔ روابط سیاسی در ۱۸ آوریل ۱۹۶۱ مطابق با ۲۹ فروردین ۱۳۴۰ در شهر وین به امضای نماینده مختارِ دولت شاهنشاهی، احمد متین دفتری رسید و دارای ۵۳ ماده و دو پروتکل است. قانون مربوط به قرارداد وین دربارهٔ روابط سیاسی در تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۴۳ (خورشیدی) برابر با ۱۳ اکتبر ۱۹۶۴
۲۱ مهر ۱۳۴۳ (خورشیدی) برابر با ۱۳ اکتبر ۱۹۶۴ (میلادی) در مجلس شورای ملی به تصویب نهایی رسید و به دولت ابلاغ شد. بر پایه کنوانسیون وین دربارهٔ روابط سیاسی، دولت‌ها مسئول حفاظت و تأمین امنیت سفارت‌های خارجی و دیپلمات‌ها در کشور خود هستند. کنوانسیون وین برای روشن ساختن وضع خدمت مأموران دولتی در کشورهای دیگر تنظیم شده و امتیازهای که هر دولت به موجب آن به مأموران اعزامی از سوی سایر کشورها می‌دهد متقابل است؛ یعنی همان امتیازها را عیناً در مورد مأموران اعزامی خود از سایر کشورها دریافت می‌دارد. براساس این
خود از سایر کشورها دریافت می‌دارد. براساس این کنوانسیون به‌طورکلی فرستادن افرادی از سوی دولت متبوعشان به مدتی کوتاه یا طولانی برای خدمت در کشورهای دیگر برای حفظ منافع و گسترش روابط کشورشان در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، نظامی و غیره با کشور محل خدمت «"مأموریت"» نامیده می‌شود. در زیر خلاصه‌ای از مباحث کنوانسیون آورده شده: مبنای حقوقی مصونیت‌های دیپلماتیک. کشورهای تمایل واقعی به ارائه چنین مصونیتی ندارند اما درعمل پذیرفته و رعایت کرده‌اند. در بررسی دلایل حقوق مصونیت سه دیدگاه ارائه شده است: انواع
دلایل حقوق مصونیت سه دیدگاه ارائه شده است: انواع مصونیت‌ها. ۱. مصونیت از تعرض: در اصطلاح حقوق بین‌الملل به معنای غیرقابل تخطی بودن حرمت یک محل یا یک شخص است. در حقوق مدنی نیز اموال و اشخاص از تعرض مصون هستند. اما این مصونیت به حکم قانون می‌تواند نقض شوداما مصونیت دیپلماتیک اساساً قابل نقض نیست. مصونیت از تعرض یک قاعده بنیادین، حق بین‌الملل است و شامل موارد زیر می‌شود: ۲.مصونیت قضایی: این مصونیت شامل مصونیت کیفری، مصونیت مدنی و اداری، مصونیت از ادای شهادت و بالاخره مصونیت از اقدامات اجرایی است. مصونیت قضایی
مصونیت از اقدامات اجرایی است. مصونیت قضایی شامل دیپلمات‌ها کارمندان اداری و فنی مأموریت و خانواده آنان نیز می‌شود به شرطی که تبعه کشور پذیرنده نباشند. الف: دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول خصوصی واقع در قلمرو کشور پذیرنده. ب: دعاوی مربوط به ماترک مأمور دیپلماتیک به‌طور خصوصی در آن وصی، ایمن ترکه، وارث یا موصی علیه واقع شده باشد. ج: دعاوی مربوط به فعالیت‌های حرفه‌ای یا تجاری خصوصی در کشور پذیرنده. امتیازهای دیپلماتیک. امتیازهای دیپلماتیک:"" معافیت‌های گمرکی. مأموران گمرک از پرداخت هرگونه حقوق و عوارض گمرکی
مأموران گمرک از پرداخت هرگونه حقوق و عوارض گمرکی برای اشخاص و اموال شخصی با متعلق به مأموریت در کشور پذیرنده (چه واردات و چه صادرات) معاف هستند. شناخت این معافیت بر پایه نزاکت بین‌المللی است. لوزام شخصی دیپلمات از بازرسی معاف است و در صورت مشکوک بودن جدی و داشتن دلایل باید با حضور وی انجام شود.
حسین یوسف‌زمانی (زادهٔ ۱ شهریور ۱۳۱۲ در سنندج – درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۹۲ در تهران) آهنگساز و نوازندهٔ ویلن کرد بود. برادر وی حسن یوسف‌زمانی نیز آهنگساز بود. زندگی. حسین یوسف‌زمانی در سال ۱۳۱۲ در شهر سنندج متولد شد، پس از تحصیلات دوره اول متوسطه وارد مدرسه موزیک نظام شد و طی دو سال از این مدرسه فارغ‌التحصیل گردید. وی در این دوران با همراهی حسن یوسف زمانی (برادر حسین یوسف‌زمانی) و حسن کامکار (پدر کامکارها) اولین کلاس موسیقی را در شهر سنندج تأسیس می‌کنند. حسین یوسف‌زمانی اوایل سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران
اوایل سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرده و وارد کنسرواتوآر هنرستان عالی موسیقی شد و همزمان با تحصیل موسیقی همکاری خود را با رادیو ایران شروع کرد. در اواخر سال‌های تحصیل به دعوت محشمت سنجری وارد ارکستر سمفونیک تهران واپرای تهران شد و همزمان با ارکسترهای مختلف از جمله ارکستر گلها، باربد، نکیسا، جاز فلکلوریک، و ارکسترهای دیگر همکاری داشت و پس از ۸ سال سال موفق به اخذ لیسانس با درجه ممتاز گردید.حسین یوسف‌زمانی طی این سال‌های طولانی آثار موسیقایی بسیاری برای ارکستر ملی، ارکستر سمفونیک، ارکستر کردی و
برای ارکستر ملی، ارکستر سمفونیک، ارکستر کردی و دیگر ارکسترها تصنیف نمونه و بسیاری از همان آثار را نیز رهبری کرده که پس از آماده‌سازی نهایی به صورت نوار یا پخش از رادیو و تلویزیون در اختیار دوستداران موسیقی قرار گرفته‌است. از جمله آثار او می‌توان به سوییت سمفونی سوگ سهراب (قطعه موسیقایی الهام گرفته شده از شاهنامه) که به مناسبت هزاره سرایش شاهنامه و بزرگداشت ابولقاسم فردوسی به سفارش سازمان یونسکو در جهان پخش شده اشاره کرد. از آثار دگر وی مجموعهٔ «مهتاب» برای ارکستر سمفونیک با صدای صدیق تعریف، مجموعه «بوی
ارکستر سمفونیک با صدای صدیق تعریف، مجموعه «بوی باران» به همراهی ارکستر سمفونیک و صدای محمدرضا شجریان، ترانه‌های «باغ ارغوان»، «گنبدهای سبز و آبی»، «پریزاد» با صدای علیرضا افتخاری، مجموعه بارون بارونه (دونوازی ویلن و پیانو) با همنوازی هومن خلعتبری، قطعه پویم سمفونیک غمی سنگین به مناسبت زلزله رودبار در سال ۱۳۶۹ و قطعهٔ «نسیم سرد پاییز» با صدای مظهر خالقی و آثار دیگر اشاره کرد. وی شاگرد سرژ خوتسیف بود (خوتسیف نیز شاگرد لئوپولد آئر) روس بود. یهودی منوهین و یاشا هایفتز از دیگر شاگردان لئوپولد آئر بودند. وی طی
هایفتز از دیگر شاگردان لئوپولد آئر بودند. وی طی پنجاه سال فعالیت هنری شاگردان بسیاری را تربیت نمود و تا واپسین روزهای زندگانیش به این امر استمرار ورزید. در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به او اعطاء شد. حسین یوسف زمانی در سه‌شنبه ۱۰ دیماه ۱۳۹۲ پس از یک دوره بیماری سرطان مغز استخوان در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت. تمبر یادبود. بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال‌نوای موسیقی ایران، از تمبر اختصاصی یادبود حسین یوسف‌زمانی، توسط فریدون شهبازیان و مینا افتاده رونمایی شد.
قبیله کای یا "'قایی" یکی از قبایل بیست و چهارگانه ترک ها است. قایی فرزند ارشد «گون‌خان»، و گون‌خان فرزند ارشد اوغوزخان بود. امپراتوری عثمانی توسط روسای این قبیله بنیان‌گذاری شده است. کای به‌معنی محکم و طوفان بوده و نام پرندهٔ آنها شونقار (سنقر) بوده‌است. معرفی. ابوالغازی بهادر در کتاب شجره تراکمه و رشیدالدین فضل الله همدانی در کتاب جامع التواریخ از قایی به عنوان یکی از قبایل بیست و چهارگانه ترکان اوغوز، نام برده‌اند. نام این قبیله به معنای "قدرتمند" است. در ایران، قبیله قایی بیشتر در منطقه ترکمن صحرا در
در ایران، قبیله قایی بیشتر در منطقه ترکمن صحرا در استان گلستان ساکن هستند. و یکی از پنج شاخه اصلی گوگلان ها را تشکیل می‌دهند . گوگلان‌ها یکی از ایل های مهم ترکمن ها در ایران هستند. که به خاطر حفظ اصالت و فرهنگ خود شناخته می‌شوند. تاریخ. نیاکان عثمان اول، بنیان‌گذار سلسله عثمانی، از اعضای قبیله قایی بودند که همراه سایر عشایر ترکمان وارد آناتولی شدند. این قبایل ترکمان آسیای میانه، در اواسط قرن یازدهم خود را به عنوان امپراتوری سلجوقی در ایران و خاورمیانه تثبیت کردند و پس از نبرد ملازگرد با شکست امپراتوری
کردند و پس از نبرد ملازگرد با شکست امپراتوری بیزانس و تحت فشار قرار دادن آنها در طول قرن دوازدهم، تقریبا سراسر آناتولی را فتح کردند. غازی‌ها علیه امپراتوری روم شرقی و سپس مغول‌ها پس از استقرار امپراتوری ایلخانان در ایران و بین النهرین که در نیمه قرن سیزدهم به آناتولی حمله کرده بودند جنگیدند. با تضعیف سلجوقیان روم، بیگ‌نشین‌های مستقل آناتولیایی - که یکی از آنها تحت رهبری عثمان‌یکم بود - در آناتولی ظهور کردند. منابع. ترکمن عثمانی ارظغرل
اغوش وهدان (اغوش پسر وهد)، پادشاه گیلان در زمان کیخسرو، شاه کیانی، و از فرماندهان لشکر او بود. کیخسرو چهار لشکر به جنگ افراسیاب فرستاد، که سومین شان را اغوش هدایت می کرد. اغوش به همراه پس نوذر از منطقه خزر به خوارزم رفت و با شیدا پسر افراسیاب و گرسیوز بردارش ملاقات کرد. شاهان گیلان نسب خود را به اغوش می رساندند و عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر مولف قابوس نامه هم خود را از تبار همین شاه می دانست. در ترجمه‌های بلعمی و طبری آغوش اغوش نوشته شده در حالی که نام پدرش در طبری بهدان ثبت شده است و در بلعمی بهراوند.
پادوسپانیان یا بادوسپانیان یا بادوسپانان که با نام‌های دیگری، همانند آل بادوسپان و اُستَنداران نیز نامیده شده‌ است، طولانی‌ترین حکومت تاریخ ایران و دومین حکومت طولانی تاریخ جهان می‌باشد. پادوسپانیان سلسله‌ای بودند که از ابتدا با عنوان "اسپهبد"، سپس از سده پنجم تا دهم "استندار" و بعدتر از اواخر سده یازدهم میلادی تا سده شانزدهم میلادی با نام "ملک" بر رویان و رستمدار حکومت می‌کردند. پادوسپانیان نسب خود را به ساسانیان و جاماسب ساسانی بیست و یکمین پادشاه دودمان ساسانی می‌رساندند. نامگذاری این سلسله به نام
ساسانی می‌رساندند. نامگذاری این سلسله به نام پادوسبان، پسر گیل گیلان گاوباره، که طبق افسانه‌ها به حکومت رویان رسید؛ آن هم درست زمانی که برادرش دابویه به تاج و تخت گیلان رسید، بوده است. این سلسله پس از دودمان یاماتو در ژاپن طولانی‌ترین سلسله جهان است که از ۲۲ تا ۱۰۰۶ هجری قمری (در حدود هزار سال) در رویان و اطراف آن حکومت کردند. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه تبرستان بوده‌ است. بطوریکه بزرگ‌ترین شهر تبرستان در دشت آمل و بزرگ‌ترین شهر طبرستان در کوهستان رویان کجور بوده‌است. رویان در اوایل سده هفتم
رویان کجور بوده‌است. رویان در اوایل سده هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده‌است و پایتخت رویان در آن زمان کجور بوده؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است. یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه‌ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد
وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. هرچند که رویان در دوره تسلط دابویگان (شاخه دیگر گاوبارگان) عملاً تحت تسلط آنها بوده‌است بطوریکه دابویگان به پایتختی ساری، بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای طبرستان تا تمیشه تسلط داشتند. پادوسبانیان در آغاز لقب اسپهبد داشتند. از آنجا که نواحی کوهستانی رویان را در تصرف داشتند، بدین جهت آنها را استندار نیز خوانده‌اند که به معنی فرمانروای کوهستان است چه استان به زبان طبری کوه را گویند. بعدها به ابتدای نام خود ملک را می‌افزودند پایتخت پادوسبانان کجور بود.
خود ملک را می‌افزودند پایتخت پادوسبانان کجور بود. حاکمان پادوسپانی. دورهٔ حکومت دودمان پادوسپانی را بر اساس لقب حاکمان آن، به چند بازه تقسیم می‌کنند؛ اسپهبدان، استنداران، ملکان و در پایان دورهٔ ملکان این خاندان به دو قلمرو ملکان نور و ملکان کجور تجزیه شدند. اسپهبدان. شجره‌نامه‌ای که حاکمان این خاندان به پادوسپان یکم رسیده و از این طریق به پادشاهان ساسانیان و حاکمان پیشدادیان و نهایتاً آدم ابوالبشر می‌رسد. ویلفرد مادلونگ در "دانشنامه ایرانیکا" بخش‌های نخست این تبارنامه را افسانه‌ای و مردود دانسته‌است. او
این تبارنامه را افسانه‌ای و مردود دانسته‌است. او همچنین معتقدست هیچ مدرکی به جز شجره‌نامه‌ای که ظهیرالدین مرعشی گزارش کرده، اطلاعاتی از این خاندان پیش از سده چهارم ارائه نمی‌کند و در سده پنجم هم رویان در قلمرو علویان طبرستان بوده و اشاره‌ای به استنداران در این بازه زمانی وجود ندارد. پادوسپان پسر کوچک‌تر گیل گاوباره (حاکم وقت طبرستان و گیلان) بود. او از برادر بزرگ‌ترش، دابویه، که بعدتر جانشین گیل گاوباره در حکومت شد و نه سال پس از درگذشت یزدگرد و انقراض ساسانیان، در سال ۴۰ هجری پادوسپان به حکم پدر به رویان
در سال ۴۰ هجری پادوسپان به حکم پدر به رویان رفت و فرمانروای آن ناحیه شد. بدین ترتیب دودمان پادوسپانی در سال ۴۰ هجری آغاز شد و با مرگ پادوسپان در ۷۰ هجری، خورزاد یکم آن را ادامه داد.هرچند که رویان در دوره تسلط دابویگان (حاکمان از نسل دابویه)، عملاً تحت تسلط آن‌ها بوده‌است و آن خاندان بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای طبرستان تا تمیشه تسلط داشتند. در زمان پادوسپان پور خورزاد آخرین اسپهبد دابویگان، به نام اسپهبد خورشید، درگذشت و اعراب نواحی جلگه‌ای طبرستان را فتح کردند. پس از آن، شهریار، در حالی که پدرش پادوسپان
کردند. پس از آن، شهریار، در حالی که پدرش پادوسپان دوم هنوز در قید حیات بود، اسپهبد بعدی پادوسپانیان شد. در این دوره شهریار یکم به شورش طبرستان ملحق شده و در قتل‌عام عرب‌های ساکن طبرستان کمک کرد. پسر او، وندا امید، هم پس از رسیدن به اسپهبدی رویان، به سیاست‌های مقابله با خلافت ادامه داد، اما نهایتاً دین اسلام را پذیرفت و جانشین او عبدالله نام دارد. عبدالله از علوی‌ها که مخالف خلافت بودند، درخواست کمک برای قیامی جدید کرد و بدین ترتیب داعی کبیر را در تأسیس علویان طبرستان یاری داد. علی‌رغم درگیری‌های پیاپی
علویان طبرستان یاری داد. علی‌رغم درگیری‌های پیاپی علویان طبرستان با گروه‌های مخالف و نبردهای متعدد این دوره، اسپهبدان بعدی پادوسپانی (آفریدون، پادوسپان سوم، شهریار دوم، شهریار سوم و محمد یکم) توانستند قلمرو خود در مناطق کوهستانی رویان را حفظ کنند. استنداران. در سال ۳۳۳ هجری نخستین حاکم پادوسپانی که لقب خود را به «استندار» تغییر داد، به حکومت رسید. نام استندار نخست دقیقاً مشخص نیست؛ اما او با وشمگیر (امیر زیاری) و الثائربالله (علوی شورشی) و همچنین شهریار دوم باوندی (اسپهبد باوندیان)، معاصر بود و در یکی از
باوندی (اسپهبد باوندیان)، معاصر بود و در یکی از درگیری‌های این دوره توانست برای مدتی شهر آمل را تصرف کند و در این شهر سکه به نام خود ضرب کرد. پس از آن، زرین‌کمر یکم و باحرب استندار شدند که هر دو با آل بویه وصلت کردند و سرانجام در زمان اردشیر یکم بود که طغرل بیگ به طبرستان لشکر کشید، ولی به قلمرو پادوسپانیان خللی وارد نکرد. به همین ترتیب، نماور یکم و هزار اسپ یکم نیز بدون تعرض دیگر حاکمان همجوار حکومت یافتند. در دوره هزار اسپ یکم اسماعیلیان الموت به دست حسن صباح در جوار پادوسپانیان قدرت یافتند و هزار اسپ با
در جوار پادوسپانیان قدرت یافتند و هزار اسپ با خواهر کیا بزرگ امید (جانشین صباح) ازدواج کرد. علی‌رغم فهرست استنداران و اسپهبدانی که ظهیرالدین مرعشی ثبت کرده‌است، قدیمی‌ترین شواهدی که از وجود دودمان پادوسپانی وجود دارد، سکه‌های کشف شده از سال‌های ۵۰۲ تا ۵۰۴ هجری قمری (برابر ۱۱۰۸ تا ۱۱۱۱ میلادی) هستند که نشان می‌دهند شخصی به نام «ناصر الدوله شرف‌الدین نصر بن شهریوش» در رویان و کجور حکومت می‌کرد و تحت تبعیت سلطان محمد تپر از سلجوقیان بوده‌است. اما هیچ نامی از نصر بن شهریوش در تاریخ طبرستان نیامده و نخستین کسی
بن شهریوش در تاریخ طبرستان نیامده و نخستین کسی که در منابع مکتوب شهریوش نامیده شده، چند سال بعد از این تاریخ در صحنه حاضر می‌شود. در زمان استنداری شهریوش، باوندیان به رهبری اسپهبد شاه غازی رستم قدرت بسیاری یافتند و پس از آن که توانستند با اتکا به نیروی نظامی خود شهریوش را مطیع نمایند، از او در برابر اسماعیلیان استفاده می‌نمودند. با درگذشت شهریوش، برادر او به نام کیکاووس به قدرت رسید که مطیع شاه‌غازی رستم بود و شاه غازی گیلان را به قلمرو او افزود و از این پس گیل و دیلم در حیطهٔ پادوسپانیان درآمد. کیکاووس یک
گیل و دیلم در حیطهٔ پادوسپانیان درآمد. کیکاووس یک بار علیه رستم شورید ولی مجدداً برتری او را پذیرفته و تقاضای عفو نمود. او همچنین پس از مرگ رستم شاه‌غازی به حمایت از جانشینان او پرداخته و متحد باوندیان باقی ماند. چون کیکاووس پسری نداشت که جانشینش شود، تنها نوهٔ پسرش را به دربار باوندی فرستاد و پس از مرگش، برادرزادهٔ او، هزار اسپ دوم پسر شهرنوش، استندار شد. در سال ۵۶۸ هجری اردشیر یکم باوندی به خاطر حمایت‌های هزار اسپ از اسماعیلیه، او را کشت و کمک کرد تا زرین‌کمر دوم به استنداری برسد. از این پس "تاریخ
زرین‌کمر دوم به استنداری برسد. از این پس "تاریخ طبرستان" اثر ابن اسفندیار گزارشی دربر ندارد و زین پس، تا میانه‌های سده هشتم هجری منبع دیگری غیر از "تاریخ رویان" که اثری خلاصه و ضعیف از اولیاءالله آملی است، نداریم. پس از زرین‌کمر پسرش، بیستون یکم، جانشین شد و در این دوره خوارزمشاهیان توانستند مازندران را فتح کنند، ولی به قلمرو پادوسپانیان کاری نداشتند و شورش گیلانیان هم توسط بیستون سرکوب شد. ناماور دوم هم با شورش‌هایی روبرو شد ولی به کمک دربار خوارزمشاهیان توانست به قدرت بازگردد ولی هم‌زمان حمله مغول به
توانست به قدرت بازگردد ولی هم‌زمان حمله مغول به ایران موجب انقراض آن خاندان شد و یکی از شاهزادگان خوارزمی مدتی به او پناه آورد. اردشیر دوم پادوسپانی جانشین ناماور دوم شد و در دیلم سکنا گزید، در حالی که برادرش، اسکندر (که نوهٔ دختری خوارزمشاه بود)، در ناتل اقامت داشت. از این دوره پادوسپانیان با شاخهٔ جدید حکومت باوندیان قرابت یافتند. شهرآگیم در سال ۶۴۳ هجری به جای اردشیر بنشست. او در مقابل شورشیان گیلانی شکست‌هایی خورده و نهایتاً در این دوره نمک‌آبرود مرز غربی پادوسپانیان شد. شهرآگیم با باوندیان وصلت داشته
پادوسپانیان شد. شهرآگیم با باوندیان وصلت داشته و اسپهبد محمد باوندی، با دختر او ازدواج کرده بود و از او پیروی می‌کرد. این دو طی فتح قلعه گردکوه توسط ایلخانان، برای کمک به محاصره کردن فراخوانده شدند ولی پس از مدتی محاصره را رها کرده و به سرزمین‌های خود بازگشتند و این موجب تهدیداتی از سوی ایلخانان شد. ایلخانان نهایتاً محمد باوندی را کشتند و رستمدار را غارت کردند. شهرآگیم ناچار به پذیرش اطاعت ایلخانان شد ولی حاضر نشد علی‌رغم اصرار آنان، به دربارشان رود. پس از او به ترتیب ناماور سوم، شاه کیخسرو و محمد دوم به
او به ترتیب ناماور سوم، شاه کیخسرو و محمد دوم به استنداری رسیدند که هر سه معاصر ایلخانان و باوندیان بودند و با آنان روابط حسنه داشتند. در میان اینان شاه کیخسرو به داشتن فرزندان زیاد شهره بوده و معروف بوده که صد بچه داشته. پس از ایشان شهریار چهارم، که فردی نظامی و جنگاور بود، آخرین استندار پادوسپانیان شد و با لشکرکشی‌های فراوان و جمع خزائن موجب آبادانی رستمدار شد. او در سال ۷۲۵ کشته شد. ملکان. تاج‌الدوله زیار و پسران و اخلافش با لقب «مَلِک» حکومت داشتند. پس از زیار پسر بزرگ‌ترش به نام جلال‌الدوله اسکندر به