payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زمین لغزش و سایر عوامل تخریب طبیعی، درختان مزبور افتاده و در نتیجه حفره‌هایی در تاج پوشش جنگل ایجاد می‌شود که در واقع روندهای تحولی در جنگل‌های دست نخورده (جنگل بکر) از همین نقطه آغاز می‌شود. (دلفان اباذری ۱۳۸۱). این مرحله تحول می‌تواند به‌طور نسبی طولانی (در یک سیکل طبیعی) یا کوتاه‌مدت (در نتیجه عوامل غیرمترقبه طبیعی) باشد (Emborg و همکاران ۲۰۰۰). به دنبال ایجاد حفره در توده‌های جنگلی و تابش نور بر عرصه رویشگاه با مساعد بودن شرایط رویشگاهی و وجود بذر مناسب (به لحاظ کمی و کیفی)، گروه‌های زادآوری به تدریج
(به لحاظ کمی و کیفی)، گروه‌های زادآوری به تدریج حفره‌های موجود را پوشش می‌دهند که این مرحله از تحول تحت عنوان «مرحله تحولی تجدید حیات» نامیده می‌شود. گروه‌های زادآوری به مرور زمان و در نتیجه رقابت بین آنان بر میزان رشد قطری و ارتفاعی خود می‌افزاید و در این مرحله تعداد قابل توجهی از نهال‌ها مغلوب واقع شده و به تدریج حذف می‌شوند؛ ولی پایه‌های موجود بر میزان رشد خود همچنان خواهند افزود، این مرحله را در اصطلاح «مرحله تحولی صعود و افزایش رشد» یا «مرحله تحولی تشکیل توده» نامیده می‌شود. توده‌های جوان تشکیل شده در
توده» نامیده می‌شود. توده‌های جوان تشکیل شده در حفره‌ها، در مراحل اولیه به صورت یک جنگل جوان نسبتاً همسال به نظر می‌رسند که در اصطلاح تحت عنوان «فاز جنگل جوان» نامیده می‌شوند. در این توده‌ها به تدریج برخی از پایه‌ها که از شرایط رویشگاهی مطلوب تری مانند نور، رطوبت، خاک، جهت و… بهره‌مند هستند از نظر رشد قطری و ارتفاعی از سایر پایه‌ها پیشی گرفته و ضمن ایجاد تفاوت آشکوب، تفاوت‌هایی نیز از نظر قطر نمایان می‌سازند. در این مرحله جنگل دارای ساختار پلکانی خواهد بود و به عبارت دیگر درختان با قطر و ارتفاع متفاوتی در
و به عبارت دیگر درختان با قطر و ارتفاع متفاوتی در عرصه جنگل دیده می‌شوند که در اصطلاح این وضعیت را تحت عنوان «فاز تک‌گزیده» می‌توان نامگذاری نمود. با عبور از این مرحله و به تدریج درختان موجود در توده جنگلی به یک ساختار مشخصی می‌رسند که در آن درختان موجود دارای ارتفاع نسبی برابر (یک آشکوبه) و از نظر قطری نیز نزدیک به‌هم هستند. در این وضعیت جنگل به ظاهر به توده جنگلی همسال نزدیک است که از آن تحت عنوان «جنگل همسال دروغین» نیز اسم برده می‌شود، که این مرحله تحت عنوان «مرحله تحولی اپتیمال» نامگذاری می‌شود.
تحت عنوان «مرحله تحولی اپتیمال» نامگذاری می‌شود. تحولات در جنگل چنانچه تحت مداخلات شدید انسانی قرار نگیرد، در جنگل‌های طبیعی شمال ایران در یک سیکل طبیعی حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ سال به درازا می‌کشد (دلفان اباذری ۱۳۸۱ و Korpel ۱۹۹۵). اما در جنگلهایی که تحت مدیریت قرار می‌گیرند، دخالت‌های علمی سبب آن می‌شود که طول هر یک از این مراحل تحولی را کوتاه‌تر نموده و در ضمن ارزش‌های تولیدی درختان جنگلی را نیز افزایش می‌دهند. اهمیت حیاتی جنگل‌ها. جنگل‌ها اهمیتی حیاتی دارند زیرا مأوای متنوع‌ترین جوامع زیستی جهان و غنی‌ترین تنوع
مأوای متنوع‌ترین جوامع زیستی جهان و غنی‌ترین تنوع زیستی زمین هستند. در درون جنگل‌ها تعداد زیادی از داروهای بالقوه و هزاران هزار گونه دیده‌نشده و کشف‌نشده، پنهان هستند. همچنین جنگل‌ها توانایی تعدیل آب و هوای جهان را دارند و شرایط آب و هوایی کل زمین را پایدار نگه می‌دارند. این نقش آن‌ها به حدی مهم است که تخریب آن‌ها می‌تواند موجب تغییراتی در مقیاس عظیم و گسترده در آب و هوای کره زمین شود. با کمال تأسف، قطع درختان بسیاری از جنگل‌های معتدله باستانی و دارای قدمت طولانی را که اهمیت حیاتی برای ما و برای تمامی
طولانی را که اهمیت حیاتی برای ما و برای تمامی گونه‌های زیستی جهان دارند رو به نابودی برده‌است. تقاضای فزاینده برای مسکن، کاغذ و انواع محصولات چوبی از حفاظت مطلوب جنگل‌ها جلوگیری کرده‌است و تنها عاملی که می‌تواند جلوی نابودی کامل آن‌ها را بگیرد استفاده عاقلانه تر و محتاطانه تر از جنگل‌ها و تلاش گسترده و جدی برای کاشت مجدد درختان در آنهاست. بهره‌برداری بی‌رویه از چوب‌های درختان جنگل‌ها، جنگل زدایی و کشاورزی به صورت سوزاندن زمین و به‌طور ضربتی در این بیوم‌ها و چرای بیش از حد دام در آن‌ها ضربات مهلکی بر این
و چرای بیش از حد دام در آن‌ها ضربات مهلکی بر این بیوم‌های ارزشمند هستند. تقاضای روزافزون انسان برای محصولات گوشتی به این وقایع دامن می‌زند. تخریب جنگل‌ها طی سال‌ها در حد وسیع و با سرعتی هولناک اتفاق افتاده‌است و در حال حاضر بسیاری از جنگل‌ها را از دست داده‌ایم و آینده بقیه آن‌ها در گرو این است که انسان، این گونه خردمند! هر چه سریعتر از خواب غفلت بیدار شود و بقایای این گنج گران‌بهای هستی را از نابودی مطلق نجات دهد. جنگل‌های بیابانی شامل مناطق کویری و نیمه کویری و استپی فلات که در دشت واقع هستند. اغلب درختچه
و استپی فلات که در دشت واقع هستند. اغلب درختچه و بوته دارد، مثل تاغ و گز و اسکنبیل و قیچ. مخلوط تاغ و گز هم جامعه تاغزار را به‌وجود می‌آورد. جاهایی که آب یا رود زیرقشری دارد تراکم این جوامع بیشتراست. گونه‌های موجود در این منطقه کلاه میرحسن، ریش‌بز، کاروان‌کش، شوره، اسکنبیل… جنگل‌های فلات مرکزی (ایران و تورانی) شامل جنگل‌های بیابانی و کوهستانی فلات ایران جزء مناطق خشک و نیمه خشک غیرجنگلی محسوب می‌شود که نیمی از سطح کشور را می‌پوشاند و دلایل آن خاک شور، بارندگی کم و گرمای زیاد است. وسعت این جنگل‌ها حدود سه
کم و گرمای زیاد است. وسعت این جنگل‌ها حدود سه میلیون هکتار برآورد شده‌است، چون خیلی وسیع (۳ میلیون هکتار) و ناهمواراست تنوع اقلیمی آن زیاد است و رویش‌های مختلف استپی و استپی کوهستانی و بیابانی را پدیدآورده است. چون آب زیرقشری در خاک وجود دارد و گونه‌ها به گرما و خشکی و شوری مقاوم هستند، درخت و درختچه و بوته به‌وجود آمده‌است که از لحاظ جنگل‌شناسی واقعاً جنگل نیستند ولی چون از آب و خاک و حیات وحش محافظت می‌کنند جنگل نامیده شده‌اند. خود این جنگل‌ها به دو دسته جنگل‌های بیابانی و جنگل‌های کوهستانی فلات مرکزی
جنگل‌های بیابانی و جنگل‌های کوهستانی فلات مرکزی تقسیم می‌شود.
باغ ایرانی پاسارگاد یکی از بخش‌های مجموعه پاسارگاد است که آن را ریشه معماری باغ‌های ایرانی دانسته‌اند. براساس آنچه در متون تاریخی آمده، در زمان ساخت این باغ، کوروش بزرگ شخصاً دستور داده بود که باغ پاسارگاد چگونه ایجاد شود و درخت‌ها نیز به چه شکل کاشته شوند، یعنی هندسی‌سازی باغ و ساختار فضایی آن از نگاه کوروش به باغ ایرانی اقتباس شده‌است. تحلیل‌های منظرین مبتنی بر اسناد تاریخی و باستانشناسی حاکی از آن است که کلیه بناهای دشت پاسارگاد در یک ساختار منظم فضایی احداث شده‌اند و باغی وسیع بر کلیه عناصر احاطه داشته
شده‌اند و باغی وسیع بر کلیه عناصر احاطه داشته است. «باغ شاهی» تنها بخش کوچکی از این مجموعه وسیع بوده و به بیان دیگر در پاسارگاد با یک طرح «باغ در باغ» روبرو هستیم. آثاری در تخت جمشید پیدا شده‌اند که نشان می‌دهند، احتمالاً باغ جلوی صفه قرار داشته و سپس در دوره ساسانیان باغ‌ها در جلوی کاخ‌ها و معابد شکل گرفتند و این موضوع در دوره اسلامی نیز ادامه می‌یابد که الگوی تمام این‌ها باغ پاسارگاد بوده‌است. الگوی احتمالی مجموعه باغهای پاسارگاد. استروناخ به درستی دریافته بود که نظمی منطقی بر مجموعه حاکم است اما او
بود که نظمی منطقی بر مجموعه حاکم است اما او نتوانست رابطه‌ای بین بناهای پراکنده در دشت پیدا کند. او تنها به ترسیم باغی کوچک در جلوی کاخ اختصاصی کوروش بسنده کرد. او در گزارش خود می‌نویسد: «ترتیب و جهت قرار گرفتن این سه بنای کلیدی همه چیز می‌تواند باشد، مگر تصادفی و اتفاقی، و از ارتباط نزدیکی که میان باغ‌ها، کوشکها و کاخ‌ها، حداقل در یک منطقه وجود دارد، شاید بتوان به امکان وجود یک نقشه اصلی استادانه و به دقت درک شده، فکر کرد». (استروناخ، 1379: 69) شاید اگر استروناخ با دیدگاهی کل نگر به مجموعه نگریسته بود
استروناخ با دیدگاهی کل نگر به مجموعه نگریسته بود می‌توانست پاسخ سؤال خود را بیابد. به لطف آبنماهای سنگی که تاکنون باقی‌مانده، می‌توان به قطعیت در خصوص وجود باغ در پاسارگاد صحبت کرد. از سوی دیگر به لطف آثار - هرچند اندک- باقی‌مانده می‌توان تحلیلی منظرین ارائه کرد و به طرحی دست یافت که احتمالاً با واقعیت پاسارگاد در عهد هخامنشیان سازگار است. در طرح احتمالی ارائه شده در مقاله کشف ساختار فضایی و منظرین مجموعه پاسارگاد، مقبره کوروش در یک سر باغ و عمارت تل تخت در سوی دیگر آن واقع شده است. باغ اختصاصی و کوشک‌ها
سوی دیگر آن واقع شده است. باغ اختصاصی و کوشک‌ها در میانه باغ قرار گرفته‌اند و محورها با بناهای موجود تطابق دقیقی دارند. دروازه R و پلی که اکنون بخشی از آن باقی‌مانده کاملاً در این هندسه جای گرفته‌اند و خوانایی مجموعه به طرز فوق‌العاده ای افزایش یافته است. از نظر «استقرار در هندسه ارائه شده» همه بناها (به جز آثار دوره اسلامی) در تطابق کامل با نظم ارائه شده هستند.
مراسم عزاداری در بین بختیاری‌ها به شکل خاصی برگزار می‌شود که نحوهٔ انجام آن در نقاط مختلف تفاوت‌هایی نیز با هم دارند. در بختیاری‌ها هرگاه کسی از دنیا می‌رود مثل اینکه همهٔ طایفه عضوی از خانواده را از دست داده، ماتم زده می‌شوند. اطلاع به وابستگان متوفی. اگرکسی از بستگان یکی از اهالی فوت می‌کرد، بقیهٔ ساکنان تلاش می‌کردند به نحو مناسبی موضوع را به اطلاع خانواده و خویشانش برسانند. برای این کار، زنان و مردان بدورِ هم جمع شده به در خانهٔ وی رفته و پس از بیرون آمدن صاحبخانه، زنان ضمن خراشیدن چهره و کندن موها، با
صاحبخانه، زنان ضمن خراشیدن چهره و کندن موها، با صدای بلند شروع به گریه و زاری می‌کردند و بدین شکل او می‌فهمید که مصیبتی روی داده‌است. پس ازآن نیز تا پایان مراسم خانوادهٔ متوفی را تنها نمی‌گذاشتند. سپس صدای ساز چپی تُشمال روستا یا عشیره، عزاداری را به همه اطلاع می‌داد. خاکسپاری. غسل میت، خواندن نماز برجنازه، تلقین، تدفین و خاکسپاری توسط افرادی انجام می‌شد که سواد داشتند و به آن‌ها در زبان محلی مُلا می‌گفتند. این ملاها بقیهٔ کارهای مردم محلی از جمله نوشتن نامه، آموزش خواندن و نوشتن، آموزش قرآن و نوشتن دعا را
آموزش خواندن و نوشتن، آموزش قرآن و نوشتن دعا را هم انجام می‌دادند. دعوت ازاهالی روستاها ی دیگر. در گذشته از جوانان خواسته می‌شد تا به روستاهای اطراف رفته و روز برگزاری مراسم را به همهٔ کسانی که لازم بود، اطلاع داده و آن‌ها ر ا دعوت کنند. معمولاً اگر به فردی به هر علت اطلاع داده نمی‌شد، در مراسم شرکت نمی‌کرد. برگزاری مراسم عزاداری. خویشان، بستگان و همهٔ همسایگان برای بهتر برگزار کردن مراسم همکاری زیادی داشتند. زنان در پختن نان، شستن ظروف، طبخ غذا و نظافت و مردان در تهیهٔ هیزم، ذبح گوسفند، گاهی هم پختن غذا و
در تهیهٔ هیزم، ذبح گوسفند، گاهی هم پختن غذا و پذیرایی از مهمانان فعالانه شرکت داشتند و تلاش همه این بود تا کارهای سوگواری که بسیار سنگین هم بودند، به بهترین شکل انجام گیرند. پسر بزرگ، برادر و اگر متوفی زن بود، شوهر او بالای مجلس می‌نشستند. گروهی از نزدیکان مهمانان را به داخل مجلس هدایت کرده و پس از قرائت فاتحه، از آنان تشکر کرده و پذیرایی می‌کردند. زمانی که مهمانان قصد ترک مجلس را داشتند، به نزد بزرگتر مجلس رفته و به او تسلیت می‌گفتند. در بختیاری هاعلاوه بر مراسم خاکسپاری، روزهای سوم، هفتم، چهلم و
بر مراسم خاکسپاری، روزهای سوم، هفتم، چهلم و نیزسالگرد مراسمی برگزار می‌شد. آشنایانی که بعدها متوجه می‌شوند، معمولاً تا چهل روز پس از مرگ فردبرای تسلی دادن به نزد بازماندگان می‌روند. غذا. غذاها ساده و در گذشته فقط خورش بود ولی کم‌کم برنج نیز اضافه گردید. امروزه نیز برای پذیرایی از کسانی که در خاکسپاری شرکت کرده‌اند، فقط نوعی خورش تهیه می‌کنند که در اصطلاح محلی به آن سرمزاری می‌گویند. معمولاً نزدیک ظهر سفره‌ها را پهن کرده و تقریباً در یک نوبت به مدعوین غذا می‌دادند. اگر کسی بدون صرف غذا مجلس را ترک می‌کرد
می‌دادند. اگر کسی بدون صرف غذا مجلس را ترک می‌کرد صاحب عزا ناراحت شده و این امر را توهین می‌دانست. گوسفند عقیقه نیز معمولاً در مراسم روز چهلم ذبح شده و گوشت آن با آداب خاصی پخته می‌شود. گاگِرِو. زنان مسن تر در مراسم عزاداری، با صدایی حزین اشعاری را در مدح فرد فوت شده می‌خواندند که به آن گاگِرِو می‌گویند. در خواندن گاگِرِو یکی از زنان، شعر (سُرو= سرود) را خوانده و بقیهٔ زنان او را همراهی می‌کردند. ساز چپی نوعی سازکوتاه است که در مراسم عزاداری از آن‌ها استفاده می‌شود و گاهی زنان هم به همراه آن، به خواندن
می‌شود و گاهی زنان هم به همراه آن، به خواندن گاگِرِو می‌پرداختند. نحوهٔ حضور طوایف دیگر. افراد هرطایفه جمع شده و پس از تدارک سرباره که معمولاً گوسفند و مواد غذایی بود، با تُشمال به سمت محل عزاداری می‌رفتند. آن‌ها دربیرون روستا یا چادر محل عزاداری می‌ایستادند و تُشمال با ساز چپی شروع به نواختن موسیقی مخصوص عزاداری می‌کرد. در این زمان چند تن از وابستگان صاحب عزا بیرون آمده و پس از روبوسی با مهمانان آن‌ها را به داخل دعوت می‌کرند. کُتَل. برپا کردن کتل بخشی ازمراسم عزاداری مردان بزرگ در میان مردم بختیاری است.
عزاداری مردان بزرگ در میان مردم بختیاری است. در این مراسم اسبی را با پارچهٔ سیاه پوشانده و افسارش را به دست مردی می‌دهند تا آن را دور مافه بچرخاند. در همین زمان یکی از زنان مسن، با صدای بلند اشعاری را در رثای متوفی می‌خواند. برای هرکس در هر سن و گروه اجتماعی، اشعار خاصی خوانده می‌شود. پوشیدن لباس عزا. وقتی فردی فوت می‌کرد، خانواده وبستگان و حتی آشنایان دورتر هم به مدت یک سال لباس عزا (لباس مشکی) می‌پوشیدند. پس از برگزاری مراسم سالگرد، زنان در سیاه چادر یا خانهٔ متوفی جمع شده و برای آخرین بار لباسهای او
خانهٔ متوفی جمع شده و برای آخرین بار لباسهای او توسط همسرش در کنار هم قرار داده می‌شد. به این کار وُریَک وَندِن لباس گفته می‌شد. "وُریَک وَندِن" یعنی رویهم نهادن. پس از آن همه لباسهای سیاه را از تن خارج کرده و به تدریج لباسهای غیر مشکی می‌پوشیدند. زنان مسن پس از فوت برادر، شوهر یا پسرشان، دیگر لباس سیاه را بیرون نمی‌آوردند. در گذشته معمولاً به احترام متوفی تا برگزاری مراسم سالگرد او، هیچ‌کدام از خویشان و بستگان مراسم عروسی برگزار نمی‌کردند. سرباره. بختیاری‌ها برای کمک به خانوادهٔ متوفی و برای تأمین مخارج
برای کمک به خانوادهٔ متوفی و برای تأمین مخارج مراسم عزاداری که معمولاً سنگین هم بود، به آن‌ها کمک می‌کردند. این کمک‌ها در گذشته به صورت کالا بوده و بیشتر شامل گوسفند می‌شد، اما امروزه بیشتر وجه نقد رواج پیدا کرده‌است. مافه. "مافه" بنایی مکعب شکل از سنگ بود که معمولاً بیش از یک متر ارتفاع داشت. مافه را معمولاً از روز هفتم وفات درست می‌کردند. مافه برای فامیل محترم شمرده شده و توهین به آن ناپسند بود و آنچنان مهم بود که همه به آن قسم می‌خوردند. امروزه هم بر مزار برخی از بزرگان مافه می‌سازند. بستن مزار. معمولاً
برخی از بزرگان مافه می‌سازند. بستن مزار. معمولاً مدتی قبل از مراسم سالگرد، خانوادهٔ متوفی برای بستن قبر اقدام می‌کردند یعنی خاک‌های اضافه را برداشته و محدودهٔ قبر را با دیواره‌ای از سنگ مشخص کرده و سنگی را روی قبر می‌گذاشتند که نام و تاریخ فوت متوفی روی آن حک شده بود. شیر سنگی. لرهای بختیاری برای احترام به بزرگان ایل تندیسی از شیر بر روی قبر آنان قرار می‌دادند. این مجسمه را از سنگ می‌تراشیدند و به آن شیر سنگی یا بَردِ شیر می‌گفتند. نصب مجسمهٔ شیر بر مزار بزرگان هنوز هم رایج است. فوت افراد در هنگام کوچ
بزرگان هنوز هم رایج است. فوت افراد در هنگام کوچ عشایر. اگر کسی ضمن کوچ فوت می‌کرد، در همان محل او را دفن کرده و پس از رسیدن ایل به مقصد (گرمسیر یا سردسیر) برایش مراسم عزاداری برپا می‌کردند. نکاتی در ارتباط با سوگواری در بختیاری. هنگامی که یکی از بزرگان طایفه فوت می‌کرد، سیاه چادرها را می‌کندند و گاهی تا یک سال نیز آن‌ها را برپا نمی‌کردند. شلیک گلوله درمراسم خاکسپاری، سوم، هفتم و زمان مراسم کتل، نشانگر ارزش، احترام و بزرگداشت متوفی است. اگر زنی یکی از عزیزان خود مثلاً پدر، شوهر یا برادر را ازدست می‌داد،
خود مثلاً پدر، شوهر یا برادر را ازدست می‌داد، گیسوانش را می‌برید. "پَل بریده" در بختیاری‌ها به زنی اشاره دارد که در عزای عزیزی، موهایش را بریده‌است.
جابر صادق‌زاده (متولد قائم‌شهر) کشتی‌گیر آزادکار سنگین‌وزن ایرانی است که قهرمانی وزن ۱۲۰ کیلوگرم کشتی آزاد جوانان جهان در رومانی را کسب کرده و در قهرمانی وی با امتیاز ندادن در جام جهانی آلمان و آسیایی اندونزی و جهانی رومانی یک رکورد دست نیافتنی از خود بر جای گذاشت. همچنین وی به عنوان تنها کشتی‌گیری شناخته می‌شود که قهرمانی در سه رشتهٔ مختلف کشتی آزاد، پهلوانی و ساحلی را داراست و از این حیث رکورددار محسوب می‌شود. صادق‌زاده در سال ۱۴۰۰ برای هفتمین بار صاحب بازوبند پهلوانی شد و از رکورد علیرضا سلیمانی با ۶
بازوبند پهلوانی شد و از رکورد علیرضا سلیمانی با ۶ بازوبند پهلوانی گذشت. وی در سال ۱۳۹۸ با دریافت ششمین بازوبند پهلوانی ایرانی، به‌عنوان «پهلوان‌باشی» معرفی شد. وی اکنون دارای بزرگ‌ترین آکادمی ورزشی در استان مازندران، واقع در شهر قائمشهر است. پهلوانی جهان. پهلوان جابر صادق‌زاده در دیدار پایانی مسابقه‌های قهرمانی کشتی پهلوانی سنگین‌وزن‌های ایران با روی پل بردن «امین رشید لمیر» از استان خراسان رضوی (پهلوان کشور در سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۷)، عنوان پهلوان کشور در سال ۱۳۹۱ را به خود اختصاص داد تا نامش در فهرست
در سال ۱۳۹۱ را به خود اختصاص داد تا نامش در فهرست پهلوانان صاحب بازوبند پهلوانی ایران ماندگار شود. صادق‌زاده ورزش کشتی را در ۱۰ سالگی آغاز نمود و خیلی زود پله‌های ترقی را طی کرده و به تیم ملی کشتی آزاد نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان دعوت شد و در حالی که تنها ۲۱ سال داشت با ثبت نامش به عنوان پهلوان جدید ایران‌زمین نامش را در تاریخ کشتی ایران ماندگار کرد. از مهم‌ترین افتخارات وی می‌توان به مدال طلای جام‌جهانی پهلوانی و زورخانه‌ای تاجیکستان، مدال طلای کشتی ساحلی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ تایلند و طلای
کشتی ساحلی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ تایلند و طلای جوانان جهان در رومانی اشاره کرد. بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۷. جابر صادق‌زاده در وزن ۱۲۵ کیلوگرم در دور نخست، مقابل زمان انور از پاکستان با نتیجهٔ ۱۱ بر صفر به پیروزی رسید و در دور دوم و در مرحلهٔ نیمه‌نهایی در مقابل جمال‌الدین محمدف دارندهٔ مدال نقره و برنز جهان از جمهوری آذربایجان با نتیجهٔ ۷ بر ۳ شکست خورد و راهی دیدار رده‌بندی شد. صادق‌زاده در دیدار رده‌بندی توانست رجا الکراد از سوریه را با نتیجهٔ ۱۰ بر صفر شکست دهد و مدال برنز را از آن خود کند.
دهستان شوریجه یا شورجه واقع در استان فارس یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان سروستان است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این دهستان 921 نفر (در 269 خانوار) بوده‌است.
وزارت بهداشت و درمان یا وزارت صحت یا وزارت سلامت یک وزارت خانه و بخشی از بدنه دولت است که مأموریت نظارت در حوزه بهداشت و درمان در کشور، از طریق نظارت و تعمیم خدمات آموزشی، پژوهشی، بهداشتی، درمانی و توانبخشی سلامت و نهادینه‌سازی آن در جامعه می‌باشد. از وظایف آن می‌توان به «تأیید داروها»، «اجرای واکسیناسیون در سطح ملی»، «اجرای آزمایش‌های رایگان اچ‌آی‌وی و بیماری‌های آمیزشی» و سایر خدمات از این دست را نام برد. در کشورهایی که تعداد وزارتخانه‌ها محدود است، این خدمات بر عهده سازمان‌های زیر نظر وزارت داخله است؛
خدمات بر عهده سازمان‌های زیر نظر وزارت داخله است؛ برای مثال در کشور ایتالیا سیستم بهداشت و درمان، به‌جای وزارتخانه بر عهدهٔ تشکلی با نام سرویس خدمات بهداشت و درمان قرار دارد. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی -Health Department- بازیابی ۲۰ اوت ۲۰۱۱
دمورچی روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۱۶۸ خانوار) است.
فستق روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است. محصولات این روستا گردو و بادام و پسته هستند. از جمله آثار باستانی این روستا می توان به تپه فستق که در آثار ملی ثبت شده است اشاره کرد. نام این روستا به معنای پسته است. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۸ نفر (۱۰۴ خانوار) است.
طاهره‌خاتون روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۱۰۵ خانوار) است.
میمه روستایی در بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۴۴ خانوار) است.
روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. بنیان‌گذاران اولیه این روستا طایفه خلیفه لو بوده که اکنون بیشترشان به شهرهای بزرگ کوچ کرده‌اند. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۰ نفر (۷۹ خانوار) است. این روستا سابقه پیش از تاریخ داشته و آثار و ابزارهای دوران نوسنگی وهمچنین سفال دوره های متعدد آن در سه تپه همجوار روستا قابل مشاهده می باشد علت نامگذاری روستا تعلق آن به خلیفه سلطان (سلطان العلما جد اکثر سادات روستا)صدرو داماد
(سلطان العلما جد اکثر سادات روستا)صدرو داماد شاه عباس کبیر می باشد .که بعنوان از جریمه سران طایفه بیات بعلت عدم حمایت از آغرلو سلطان بیات بهمراه ۳۰۰۰ هزار اسب بیاتی اخذ شده است آب وهوا. این روستا سرسبز بوده و در تابستان هوای متعادل و و در زمستان هوای سردی دارد و میوه‌های باغ‌های آن عبارت است از گردو بادام سیب گلابی انگور ، زردآلو ، گیلاس ، تمشک و آلبالو وحشی
آقچه‌قلعه روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۴ نفر (۱۵۰ خانوار) است.
دربند روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۸۸ خانوار) است.
مراغه روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۵۷ خانوار) است.
باشگاه فوتبال گهر دورود لرستان ، یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر دورود، استان لرستان است. تاریخچه. این تیم تحت امتیاز باشگاه داماش دورود. در تیر ماه ۱۳۸۵ تأسیس شده‌است و باشگاه در سال ۱۳۹۰ به گهر زاگرس دورود لرستان تغییر نام داد پیش از این تیم داماش دورود نام داشت که با صعود تیم فوتبال داماش دورود به لیگ برتر و الزامات ای‌اف‌سی تغییر نام داد و صاحب هیئت مدیره، مدیرعامل و ساختار اداری جداگانه شد. و از آن پس تمرینات این تیم در شهر دورود پیگیری می‌شود، پیش از این تمرینات تیم در تهران برگزار می‌شد. با توجه به
این تمرینات تیم در تهران برگزار می‌شد. با توجه به مشکلات مالی و واگذاری باشگاه داماش توسط قوه قضاییه اداره و مدیریت این تیم طبق توافقنامه‌ای رایگان و به مدت نامعلوم بین باشگاه داماش گیلان و مسئولان استان لرستان به ایشان واگذار شد. اما امتیاز این باشگاه در مهر ۱۳۹۱ با حضور نمایندگان قوه قضاییه ایران به حسین هدایتی منتقل و نام آن نیز مدتی به استیل‌آذین گهر دورود تغییر نام یافت. در تاریخ جمعه، ۱۰ آبان ۱۳۹۲ حسین هدایتی با پرداخت ۵۰۰ میلیون تومان تیم گهر را برای مردم دورود خریداری کردند. و صاحب امتیاز این تیم
مردم دورود خریداری کردند. و صاحب امتیاز این تیم مردم دورود شدند. استاندار لرستان مهندس هوشنگ بازوند اعلام کردند که با خرید تیم گهر دورود منابع مالی این تیم را تأمین کرده تا از این پس نماینده استان لرستان مشکل مالی نداشته باشد. نتایج. صعود به لیگ برتر فوتبال ایران. تیم گهر دورود در مجموع دو بازی رفت و برگشت مرحله پلی آف در شهرهای بوشهر و بروجرد در مجموع به تساوی یک بر یک دست یافت و به لطف گل زده بیشتر در خانه حریف، به عنوان آخرین تیم راهی دوازدهمین دوره مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران به عنوان اولین نماینده
لیگ برتر فوتبال ایران به عنوان اولین نماینده استان لرستان شد. امیر عابدینی رئیس هیئت مدیره باشگاه گهر دورود پس از راهیابی گهر به لیگ برتر در گفتگو با شبکه شما گفت با توجه به علاقه مردم و مسئولان استان لرستان قصد حفظ این تیم در شهر دورود را دارد اما این منوط به رفع موانع و مشکلات واگذاری باشگاه داماش دورود به عنوان صاحب امتیاز تیم فوتبال گهر است.
فرازا یا ارتفاع مرکب یک واحد فاصله است که به‌صورت عمودی از یک سطح مبنا یا یک نقطه مرجع محاسبه می‌شود. سطح مبنای مرجع اغلب اوقات بر اساس هدف کار متغیر است. هرچند واژه فرازا عموماً برای ارتفاع یک نقطه از سطح آب‌های آزاد به‌کار می‌رود، اغلب در جغرافیا از اصطلاح ارتفاع از سطح دریا نیز برای اشاره به همین منظور استفاده می‌کنند. تفاوت فرازا با بلندا و ژرفا. «فرازا» به معنی فراتر بودن از یک سطح تراز بین‌الملی مانند سطح آب‌های آزاد دریاها و اقیانوس‌ها است. در مقیاس اندازه‌گیری، بلندا (به عربی ارتفاع) مسافتی است که
اندازه‌گیری، بلندا (به عربی ارتفاع) مسافتی است که از سطح زمین یا بالاتر از آن آغاز شده و به آن اضافه می‌گردد. به عبارت دیگر ارتفاع همیشه یک عدد مثبت است. در طرف مقابل ژرفا (به عربی عمق) قرار دارد که در مقیاس اندازه‌گیری همیشه از سطح زمین به‌ویژه عمق آب‌ها و دریاها پایین‌تر قرار دارد و درواقع یک عدد منفی به‌شمار می‌آید. فرازا مرکبی از بلندا و ژرفا است که این دو را با هم ترکیب کرده است و درواقع مجموعی از حداکثر طول عمودی مثبت و منفی است. این واژه در صنعت هوانوردی به‌عنوان یک مقیاس کلی برای سنجش ارتفاع
هوانوردی به‌عنوان یک مقیاس کلی برای سنجش ارتفاع هواگردها استفاده می‌شود. معمولاً برای بیان فاصله عمودی در جهت زیر سطح آب‌های آزاد از واژه ژرفا (عمق) استفاده می‌کنند.
جنگ انقلاب آمریکا (۱۷۸۳–۱۷۷۵) یا جنگ استقلال آمریکا در ابتدا با درگیری بین پادشاهی بریتانیای کبیر و مستعمرات سیزده‌گانهٔ بریتانیا در آمریکای شمالی آغاز شد و سرانجام به یک درگیری سراسری میان چندین قدرت بزرگ اروپایی تبدیل شد. جنگ انقلاب آمریکا نتیجهٔ انقلاب سیاسی آمریکا بود که با کشمکش مابین پارلمان بریتانیای کبیر و مستعمره‌نشینانی که به قانون تمبر اعتراض داشتند آغاز گردید. آمریکایی‌ها تصویب قانون تمبر را مغایر با قانون اساسی می‌پنداشتند. پارلمان بر حقش مبنی بر مالیات بستن بر مستعمره‌نشینان پای می‌فشرد و
بر مالیات بستن بر مستعمره‌نشینان پای می‌فشرد و آمریکاییان خواستار احقاق حقوق‌شان به عنوان شهروندان بریتانیا بودند و پرداخت مالیات را بدون حضور در پارلمان برنمی‌تابیدند. آمریکایی‌ها در هر مستعمرهٔ دولت سایه تشکیل دادند و کنگرهٔ قاره‌ای را تأسیس نمودند. بایکوت چای بریتانیا از جانب آمریکایی‌ها در سال ۱۷۷۳ به جنبش چای بوستون منجر شد. لندن در پاسخ به وقوع مهمانی چای، دولت مستقل ماساچوست را برانداخت و آن را تحت سیطرهٔ ارتش به فرماندهی ژنرال توماس گیج کرد. در آوریل ۱۷۷۵ گیج ارتش کمکی را برای خواباندن طغیان‌ها و
۱۷۷۵ گیج ارتش کمکی را برای خواباندن طغیان‌ها و یاغی‌گری‌ها به خارج از بوستون گسیل کرد. شبه‌نظامیان محلی که به «مردان کوچک» معروف بودند به رویارویی با ارتش بریتانیا برخاستند و تقریباً مقدمهٔ لشکر را نابود کردند. نبردهای لگزینگتون و کنکورد آتش جنگ را شعله‌ور ساخت. احتمال هر گونه مصالحه هنگامی که مستعمره‌نشینان در ۴ ژوئیهٔ ۱۷۷۶ اعلام استقلال کردند و کشور جدید ایالات متحدهٔ آمریکا را بنا گذاردند از میان رفت. امروزه چهار ژوئیه یا «فورس آو جولای» به عنوان روز استقلال آمریکا تعطیل و روز جشن است که در آن همهٔ کشور
آمریکا تعطیل و روز جشن است که در آن همهٔ کشور به شادی و آتش بازی می‌پردازند. فرانسه، اسپانیا و جمهوری هلند هر سه از اوایل ۱۷۷۶ مخفیانه برای انقلابی‌های آمریکایی تدارکات، مهمات و سلاح فراهم می‌کردند. پس از موفقیت‌های ابتدایی بریتانیا، جنگ بدون برتری هیچ‌یک از طرف‌ها درگیری ادامه می‌یافت. بریتانیا از برتری نیروی دریایی خود سود برد تا شهرهای ساحلی آمریکا را تسخیر و اشغال کند؛ با این وجود شورشیان بر عمده مناطق بیرون از شهر که ۹۰ درصد جمعیت مستعمره‌نشینان ساکن آن مناطق بودند تسلط داشتند. استراتژی بریتانیا بر