payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شاعری و فعالیت در این عرصه. در سال ۱۳۳۵ خورشیدی و به محاذات انتصاب عبدالله دهش به شیخیت خانقاه کرمان، وی (آنطور که در زندگی‌نامه‌های خودنوشت منظوم و منثور خویش نوشته‌است)، بنابر اشاره و اذن پیر و مراد خویش(دکتر جواد نوربخش)، به‌طور رسمی سرودن شعر را آغاز کرد. اشعار عرفانی قوی و کم نظیر او، به سرعت شهره خاص و عام شدند و نام او را بر سر زبان‌ها انداختند، تا بدانجا که در همان سال، از جانب شعرای کرمان به محفل انجمن ادب کرمان وارد شده و به عضویت انجمن خواجوی کرمانی درآمد. در مردادماه سال ۱۳۳۸ خورشیدی، نخستین
درآمد. در مردادماه سال ۱۳۳۸ خورشیدی، نخستین مجموعه آثار منظوم او، با عنوان دفتر اول دیوان دهش، با تقریظ و مقدمه استاد فلسفه دانشگاه تهران، ابوالقاسم پورحسینی (ملقب به واصل کرمانی)، توسط انتشارات خانقاه نعمت اللهی تهران، به چاپ رسید. همچنین دومین اثر منظوم او، که رهاورد سفر معنوی و عرفانی او به حج بود، تحت همین عنوان(سفرنامه حج) در سال ۱۳۵۲ خورشیدی طبع و نشر گردید. اشعار وی، نمونه‌هایی از قوی‌ترین و مستحکمترین، و در عین حال نغزترین و شورانگیزترین منظومه‌های عرفانی و عاشقانه به‌شمار می‌آمدند. وی از شاعران
عرفانی و عاشقانه به‌شمار می‌آمدند. وی از شاعران گذشته، به خصوص به حافظ و مولانا و شاه نعمت‌الله ولی و خواجوی کرمانی و وحشی بافقی، علاقه وافر داشت و غالب سروده‌هایش را با الهام از اشعار آن‌ها می‌سرود. وی البته در عرصهٔ شعر آزاد نیز طبع آزمایی نمود و آنطور که خودش در شرح حال خویش (در جلد اول کتاب تذکره شعرای کرمان نوشته‌است)، از شعر آزاد، چهارپاره را برگزید و منظومه‌های بسیاری را در این سبک، خلق نمود. سالهای پایانی خدمت و بازنشستگی او. عبدالله دهش، در فاصله سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۵ خورشیدی، علاوه بر رسیدگی به
سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۵ خورشیدی، علاوه بر رسیدگی به امور فقرای کرمان و دستگیری از طالبان فقر، در دادگستری(عدلیه) کرمان نیز، در پست رئیس دفتر کل دادگستری، پناه و مأوای تمامی مردم به‌شمار می‌آمد و ضمن رسیدگی به تظلمات مردم و حل امورات قضایی آنان در سریعترین زمان ممکن، مبدل به خدمتگزاری پاک دامان و امانتداری صالح شده بود. به گونه‌ای که شهرت نیک و آوازه عملکرد او، نه فقط در عدلیه کرمان، بلکه در سرتاسر شهر و استان کرمان پیچیده بود و بسیاری از مردم کرمان، برای تمامی امور قضایی و تظلم خواهی‌های خویش، بدون پرداخت
امور قضایی و تظلم خواهی‌های خویش، بدون پرداخت کوچکترین حق‌الوکاله و حتی بدون تنظیم شکایت و اظهارنامه و دادخواست، به وی مراجعه می‌کردند و مرشد درویشان و صوفی شهر خویش را، مرجع تمامی خواسته‌های قضایی خویش قرار داده بودند. بدین ترتیب برای سالیان مدید در کرمان معروف شده بود که بسیاری از دادخواست‌های حقوقی و دعواهای کیفری و پرونده‌های قضایی مردم این استان، قبل از آنکه به یکی از شعب دادگستری ارجاع شوند، بواسطه نفوذ کلام و نَفَس حقّ شیخ عبدالله دهش، با رعایت حق و حقوق طرفین و با نصایح پدرانه وی، به خوشی و خرمی و
حقوق طرفین و با نصایح پدرانه وی، به خوشی و خرمی و با رضایت کامل خوانده و شاکی فیصله می‌یابند و همین موضوع برای مدت‌ها، اسباب تعجب قضات و وکلا را در عدلیه استان هشتم(کرمان) برانگیخته بود. در همین ارتباط موارد فراوانی نیز در سوابق پرونده‌های دادگستری کرمان و حافظه پیران این دیار وجود دارد که حکایت از آن دارند که دخالت شیخ عبدالله دهش، در موضوع پرونده‌هایی که در مورد آن‌ها سالیان سال میان طرفین دعوا، جربحث و منازعه وجود داشته و طرفین به هیچ قیمتی حاضر به مصالحه نبوده‌اند، به طرز باورنکردنی و شگفت انگیزی مؤثر
نبوده‌اند، به طرز باورنکردنی و شگفت انگیزی مؤثر واقع می‌شده و شیخ درویشان تنها با کلام و سلوک عارفانه خویش، رضایت و صلاح طرفین چنین دعواهایی را جلب می‌نموده و با عنایت نظر خود، موضوع پرونده را با مهربانی و صلح و مسالمت خاتمه می‌بخشیده‌است. به هرحال در نهایت، عبدالله دهش در فروردین ماه سال ۱۳۴۵ و پس از سی و سه سال خدمت صوفیانه و صادقانه در مشاغل اداری و در حالیکه نزد عام و خاص به درستی و راستی و شرافت و شهامت و تقوی و دیانت، شهیر و بلندآوازه شده بود، به افتخار بازنشستگی نائل آمد. مدیریت و سرپرستی کانون
افتخار بازنشستگی نائل آمد. مدیریت و سرپرستی کانون تربیتی نونهالان دیلمقانی. عبدالله دهش، یک ماه پس از بازنشستگی خویش و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۵ خورشیدی، بنابه درخواست استاندار وقت کرمان، سمت مدیریت و سرپرستی کانون تربیتی نونهالان دیلمقانی، که مؤسسه‌ای عام‌المنفعه برای تربیت و پرورش کودکان بی‌سرپرست کرمان بود، منصوب گردید. وی در این منصب نیز، منشاء خیرات و برکات بسیار شد و ازجمله اسباب زندگی و تحصیل و پیشرفت کودکان یتیم بسیاری را، فراهم نمود. وی مسئولیت خویش در پرورشگاه کرمان را، همچون منصبی که در زمینه
در پرورشگاه کرمان را، همچون منصبی که در زمینه هدایت و ارشاد حق جویان و اداره محافل فقری و مجالس صوفیه داشت، یک تکلیف الهی می‌دانست و به همین دلیل، حقوق و مزایای دریافتی خویش را، تمام و کمال خرج کودکان بی سرپرست پرورشگاه و همین‌طور سایر افراد نیازمند و بی بضاعت می‌نمود. تسلط بر علم احضار ارواح. وی همچنین علم احضار ارواح می‌دانست و در انجام این عمل، به گونه‌ای خاص و منحصربه‌فرد و متفاوت از دیگرانی که به این قبیل علوم غریبه می‌پرداختند، عمل می‌کرد. در این مورد نیز موارد گوناگونی پیرامون وی نقل می‌شود که از آن
نیز موارد گوناگونی پیرامون وی نقل می‌شود که از آن جمله ماجرای مواجه شدن وی با یک درویش اهل پاکستان در محضر قطب سلسله نعمت اللهی، دکتر جواد نوربخش است، که از فرط تکرار به تواتر رسیده‌است. در این واقعه که در جریان یکی از مسافرت‌های دکتر نوربخش به کرمان رخ داده‌است، درویش پاکستانی که سرسپرده فرقه‌ای جز سلسله نعمت اللهیه بوده، در محل خانقاه نعمت اللهی کرمان، نمونه‌هایی از توانایی‌های خود در احضار ارواح افراد مختلف و از جمله ارواح مشاهیر را، به معرض نمایش می‌گذارد. احضار روح افراد توسط این درویش اهل پاکستان، با
احضار روح افراد توسط این درویش اهل پاکستان، با مدد ابزارهایی چون میز متحرک و آینه و... صورت می‌گرفته و ارواح از طریق حرکت سریع میز یا تکان خوردن اشیاء بر سطح آئینه، حضور خویش را اعلام می‌کرده‌اند. پس از پایان عملیات محیرالعقول احضار ارواح توسط درویش بیگانه، که با حیرت برخی حضار و تشویق و ستایش آن درویش همراه بوده‌است، گویا وی اسیر غرور که خلاف شأن درویشی است، می‌گردد و از این روی، دکتر جواد نوربخش به عنوان قطب سلسله نعمت اللهی به شیخ عبدالله دهش که حاضر بوده، رخصت می‌دهد که نمونه‌ای از کرامات و توانایی‌های
رخصت می‌دهد که نمونه‌ای از کرامات و توانایی‌های بی‌حد و حصر دراویش نعمت اللهی را به میهمان پاکستانی نشان بدهد. گفته می‌شود که شیخ عبدالله دهش، به سراغ آینه‌ای می‌رود که درویش پاکستانی، حرکت جزئی و مختصر اشیاء بر سطح آن را نشانه حضور روح اعلام می‌کرده و پس از اندکی نگریستن در آن آئینه، در عرض چند ثانیه از درویش پاکستانی و برخی دیگر از حضار می‌خواهد که به آینه بنگرند و سیمای تمامی افرادی را که درویش پاکستانی در همان جلسه، روحشان را با حرکت میز و اشیاء احضار کرده بود، یک به یک در آینه ببینند!!... ظهور این
کرده بود، یک به یک در آینه ببینند!!... ظهور این کرامت خارق‌العاده و این حرکت عجیب از شیخ عبدالله دهش، علاوه بر آنکه تحسین و اعجاب بی سابقه حاضران را برمی‌انگیزد، به درویش پاکستانی نیز، درسی بزرگ می‌دهد که دیگر در محضر بزرگان، این گونه اظهار وجود نکند. زندگی شخصی. شیخ عبدالله دهش، علی‌رغم مسئولیت‌های اداری و اجتماعی و فرهنگی متعدد خود، به اقتدای حضرت شاه نعمت‌الله ولی و بسیاری دیگر از پیران طریقت و بزرگان مکتب عرفان و تصوف اسلامی [که همواره از بطالت و بیکاری و طفیلی‌گری بیزار بوده‌اند]، و همچنین به سیاق پدر
و طفیلی‌گری بیزار بوده‌اند]، و همچنین به سیاق پدر و اجداد خویش، کیمیا را در زراعت و کشاورزی می‌دانست و از این جهت، از سنین نوجوانی خویش، حرفه اصلی خود برای امرار معاش را، در کشاورزی قرار داده بود. از این جهت وی علاوه بر اینکه شخصاً به امور املاک موروثی خود در خنامان رسیدگی می‌کرد، بخش بزرگی از اراضی بایر و لم یزرع صفائیه کرمان را، زیر کشت پسته برد و از این اراضی بیابانی، چندین هکتار بستان باصفا و طراوت در دامنه کوهی بلند با اشجاری سرسبز و هوایی لطیف و آبی روان، پدید آورد. وی همچنین از تنها همسر خویش، صاحب
پدید آورد. وی همچنین از تنها همسر خویش، صاحب هشت فرزند (چهار پسر و چهار دختر) گردید که تمامی این فرزندان بعدها تحصیلات عالیه نمودند و در ایران و سایر نقاط جهان [در محل‌های زندگیشان]، افرادی موفق و خوشنام شدند. معصومه لطفی(دهش)، همسر متدین و مدبر و فداکار او، که در طی ۳۳ سال مشاغل اداری و دولتی و سایر فعالیت‌ها و مناصب عرفانی و فرهنگی و اجتماعی وی، نزدیکترین یار و همراه وی بود، در سال ۱۳۴۶ خورشیدی و در زمانی که در حال مراجعت از زیارت امام هشتم در مشهد مقدس بود، در سانحه تصادف درگذشت و در محل سانحه یعنی شهر
در سانحه تصادف درگذشت و در محل سانحه یعنی شهر یزد، به خاک سپرده شد. بعد از این زن، عبدالله دهش همسر دیگری اختیار نکرد و شخصاً نقش مادری را نیز برای هشت فرزندش بر عهده گرفت. از جمله فرزندان او، پسر ارشدش، محمد دهش، قابل ذکر می‌باشد، که سالیان مدید شهردار مناطق مختلف تهران، در زمان دکتر غلامرضا نیک پی (شهردار فقید تهران در عصر محمدرضاشاه پهلوی) بود و بواسطه خدمات متعدد وی در بازسازی و عمران مناطق مختلف شهر تهران، نشان درجه یک شهر را، از شخص محمدرضاشاه پهلوی دریافت کرده بود. درگذشت. در مهرماه سال ۱۳۶۵
پهلوی دریافت کرده بود. درگذشت. در مهرماه سال ۱۳۶۵ خورشیدی، پزشکان کرمان وی را برای انجام جراحی سرطان به تهران اعزام نمودند. وی مدتی بعد، به علت پیشرفته بودن سرطان و بی‌آنکه عمل جراحی بر روی او انجام شده باشد، از درمان‌های معمول پزشکی قطع امید کرد و به کرمان بازگشت و علی‌رغم کسالت شدید، در نخستین موعد ممکن در جمع یاران و اخوان خویش در خانقاه نعمت اللهی کرمان حضور یافت. گرچه شیخ عبدالله(مظفر علی)، در ماه‌های پایانی عمر خویش به‌دلیل کسالت شدید امکان حضور منظم در خانقاه را نداشت، اما جلسات فقری و حلقه‌های ذکر،
خانقاه را نداشت، اما جلسات فقری و حلقه‌های ذکر، و از جمله قرائت دعای کمیل در شب‌های جمعه، با تأکید و سفارش او برگزار می‌شد. در دوران خانه نشینی وی، منزل او به صورت میعادگاه دراویش و ارادتمندان سلسله نعمت اللهی درآمده بود و افراد و مشاهیر بسیاری از طبقات اجتماعی مختلف، مکرراً برای دیدار با او می‌رفتند. وی دو هفته قبل از مرگ خویش در شعری که برای بانوی سالکی از ارادتمندان خویش سروده بود، ضمن صحبت از تاج الرجال صوفیه، رابعه عدویه، اشاراتی به مرگ داشت. سرانجام، در ظهر روز چهارشنبه ۵ فروردین ماه سال ۱۳۶۶
در ظهر روز چهارشنبه ۵ فروردین ماه سال ۱۳۶۶ خورشیدی، برابر با ۲۴ رجب المرجب سال ۱۴۰۷ هجری قمری درگذشت. پیکر او در نخستین میدان ورودی مسجد صاحب الزمان کرمان، به خاک سپرده شد. مراسم سوگواری او، در تاریخ تصوف کرمان کم نظیر بود، چرا که در ماتم او، و طی مراسم مربوط به تشییع و هفتم و چهلم و سالگرد او و...، به جز اخوان سلسله نعمت اللهی، دراویش دیگر سلاسل فقری، از جمله سلسله قادریه (منسوبین به شیخ عبدالقادر گیلانی)، سلسله نقشبندیه، سلسله ذهبیه، سلسله خاکساریه، سلسله گنابادی، و سلسله صفی علیشاهی و... از اقصی نقاط
گنابادی، و سلسله صفی علیشاهی و... از اقصی نقاط ایران، در کرمان حضور به هم رسانیده و هر یک به شیوهٔ خویش به سوگواری پرداختند. = کتاب حکایتی باقی = شرح احوال، آثار و آراء عرفانی شیخ عبدالله دهش کرمانی، در کتابی تحت عنوان (حکایتی باقی)، به قلم نوه وي دکتر مسعود دهش، فرزند محمد دهش نگاشته شده و توسط انتشارات مرکز کرمان شناسی، به طبع رسیده‌ است. کتاب مذکور پایان نامه دوره کارشناسی ارشد مسعود دهش در رشته تصوف و عرفان اسلامی می باشد و مشتمل بر سیری در تصوف کرمان، از قاجاریه تا دوران معاصر نیز هست. مسعود دهش دانش
از قاجاریه تا دوران معاصر نیز هست. مسعود دهش دانش آموخته دوره دکترای تصوف و عرفان اسلامی و اولین پست دکتری این رشته در ایران می باشد. او موسس مکتب کرمان با حق مالکیت فکری و با محوریت اندیشه های شاه نعمت الله ولی است. آثار. آثار طبع و نشر شده: آثار منتشرنشده یا در حال چاپ:
حاکم یا فرمانروا فردی است که بر یک حکومت یا دولت فرمان می‌راند. نقش یک حاکم از یک پادشاه در نظام‌های سلطنتی، تا یک رئیس دولت (مثلاً رئیس جمهور) در جمهوری و تا یک فرماندار در فرمانداری متفاوت است. اینکه اصطلاح حاکم دقیقاً چه شخصی را تعریف می‌کند، مشخص نیست؛ در نتیجه، واژهٔ حاکمیت (حاکم بودن) اخیراً به معنای استقلال یا خودمختاری نیز تعریف شده است. واژه‌شناسی. "حاکم" واژه‌ای عربی از ریشهٔ "حکم" به معنای «حکم دادن» است. به کسی که از طرف دولت مأمور حکومت ایالت، شهر و یا دیهی باشد، «حاکم» می‌گویند که با واژگانی
شهر و یا دیهی باشد، «حاکم» می‌گویند که با واژگانی چون داور، قاضی، دیّان، لزام، فتاح، فیصل، راعی و در اصطلاح فقهی، لَزَم و حَکَم، قرابت معنایی دارد. برابر پارسی آن یعنی "فرمانروا" نیز از دو بخش فرمان+روا تشکیل شده و به معنای «کسی که فرمان را روا می‌دارد» یا «کسی که فرمان می‌دهد»، است. به نوشتهٔ "لغت‌نامه دهخدا"، فرمانروا «کنایت از پادشاه نافذالامر دارد، پادشاهی که حکم و فرمانش رایج باشد و فرمانروا شدن یعنی قدرت را به دست گرفتن.» به نوشتهٔ "دانشنامه جهان اسلام"، حاکم در لغت به معانی قاضی، داور، فرمانروا،
حاکم در لغت به معانی قاضی، داور، فرمانروا، اجراکننده حکم و متصدی ادارهٔ یک ایالت یا بخش از جانب حکومت است. در زبان انگلیسی از واژگان گوناگونی چون "Ruler" ،"governor" و "Sovereign" برای توصیف حاکمان استفاده می‌شود. "Sovereign" انگلیسی (و مشابه‌های آن در زبان‌های اروپایی) از "souverain" در فرانسوی باستان گرفته شده که آن نیز از "superānus" در لاتین به معنای «رأس» یا «مافوق» مشتق شده است. تعریف. دو اصطلاح «حاکم» و یا «فرمانروا» اغلب مترادف با پادشاه استفاده می‌شوند. با این حال، اینکه این مقام دقیقاً چه شخصی را
با این حال، اینکه این مقام دقیقاً چه شخصی را تعریف می‌کند، مشخص نیست. یک حاکم می‌تواند یک پادشاه در نظام‌های سلطنتی یا یک رئیس جمهور در حکومت جمهوری باشد که هر دو بر کشور حکومت می‌کنند. واژهٔ حاکمیت (حاکم بودن) اخیراً به معنای استقلال یا خودمختاری نیز تعریف شده است. حکومت یک فرمانروا می‌تواند مشروع یا نامشروع باشد. مشروعیت نیز می‌تواند مطابق قانون یا حق الهی پادشاهان باشد. معمولاً در انواع حکومت‌ها، حاکم رئیس مستقل دولت است. حاکمانی که بدون مشروعیت قانونی حکومت می‌کنند، حاکمان مطلقه هستند و حاکمانی که با
حکومت می‌کنند، حاکمان مطلقه هستند و حاکمانی که با مشروعیت قانونی حکم می‌رانند، حاکمان مشروطه تلقی می‌شوند. در اروپا و دوره‌هایی که سلطنت مطلقه وجود داشت، حق الهی پادشاهان، توجیه رقابتی مهمی برای اعمال حکمرانی‌شان بود. «فرمان آسمان» ​​پیامدهای مشابهی در چین برای توجیه حکومت امپراتور داشت؛ اگرچه تا اواخر قرن نوزدهم تا حد زیادی با مفاهیم حاکمیت به سبک غربی جایگزین شد. انواع. عناوین رسمی متعددی وجود دارند که می‌توانند برای توصیف یک حاکم در مقام‌های گوناگون به‌کار بروند. برخی نمونه‌ها از عناوین مختلف انواع
به‌کار بروند. برخی نمونه‌ها از عناوین مختلف انواع فرمانروایان عبارت‌اند از: تاریخچه. دوران باستان. در زمان باستان در اکثر نقاط دنیا نظام مطلقه برقرار بود. در زمان مطلق‌گرایی، حاکم، شخص پادشاه بود که در تمام زمینه‌ها قدرت تام و تمام داشت؛ اگرچه در بسیاری کشورها طبقهٔ بزرگان و اشراف مانند هفت خاندان ممتاز ایران باستان در ایران، می‌توانستند بر حاکمان اعمال نفوذ کنند. در برخی از تمدن‌ها (مانند روم باستان) ممکن بود شیوهٔ حکومت‌داری تغییر کند و جمعی از دولتمردان (مانند سنای روم) قدرت فرمانروا را محدود کنند.
(مانند سنای روم) قدرت فرمانروا را محدود کنند. اولپیان، یک حقوق‌دان در امپراتوری روم، به سه خصیصهٔ فرمانروایان روم اشاره کرد که: اولپیان تلویحاً این عقیده را بیان می‌کرد که امپراتور شکل نسبتاً مطلقی از حاکمیت را اعمال می‌کند که از خود مردم سرچشمه می‌گیرد. در ایران باستان اندیشهٔ فر کیانی چیزی بود که به حاکمان مشروعیت الهی نیز می‌بخشید. مطابق آن، «پادشاه عادل» منصوب شدهٔ خداوند (اهورامزدا) بود و زیر سایهٔ این «فر» حکمرانی‌اش دوام می‌یافت. دوران میانه. در قرون وسطی، بیشتر حاکمان اروپایی حاکمیتی مطلقه نداشتند؛
وسطی، بیشتر حاکمان اروپایی حاکمیتی مطلقه نداشتند؛ زیرا قدرت مشترک‌شان با اشراف فئودال، توسط آنها محدود می‌شد. به علاوه، هر دو گره به شدت توسط عرف محدود شده بودند. در سایر نقاط دنیا نیز حکومت‌های محلی رشد یافته بودند. در ایران بسیاری از امیران در گوشه‌ای از خلافت، در عمل حاکمیت خودشان را داشتند؛ گرچه حکم نهایی با خلیفه یا سلاطین بود که امرا را تعیین می‌کردند. از قرن چهارم هجری، خلافت عباسی قدرت حاکمیتی خود را از دست داد. در حقوق اداری ایران، از دورهٔ سلاجقه تا پایان قاجاریه، واژهٔ حاکم برای صاحبان مناصب
تا پایان قاجاریه، واژهٔ حاکم برای صاحبان مناصب عمومی نظیر فرماندار، به‌کار می‌رفته است. در فقه اسلامی. کاربرد واژهٔ حاکم در منابع فقهی و متون قانونی، با برخی از معانی خود واژه رواج دارد. با این وجود، به سبب قیود و شروطی که برای برخی معانی آن به‌ویژه در فقه امامی ذکر شده، به نوعی اصطلاح تبدیل شده است؛ همچنان که در اصول فقه نیز معانی اصطلاحیِ خاصی دارد. در متون فقهی مراد از واژهٔ حاکم، برحسب مورد، قاضی، داور یا فرمانرواست. مثلا در ابواب یا احکامی که به حل اختلافات مردم و مرافعات آنان پرداخته می‌شود، مراد از
مردم و مرافعات آنان پرداخته می‌شود، مراد از واژهٔ حاکم قاضی و دادرس است. در مواردی هم که از ولایت بر محجوران یا گماردن قیم برای آنان سخن به میان آمده، می‌توان مراد از حاکم را قاضی دانست. همچنین در صورتی که در متنی فقهی به موضوع حکمیت و داوری پرداخته شده باشد، مفهوم حاکم بر داور و حَکَم انطباق می‌یابد. در مواردی که دامنهٔ اختیارات حاکم فراتر از عرصهٔ مسئولیت قاضی و داور قلمداد شده است، مراد از آن را والی سرزمین یا فرمانروای عموم مسلمانان دانسته‌اند. نزد علماءِ اصول و فقها، حاکم خدای تعالی و محکوم علیه کسی
اصول و فقها، حاکم خدای تعالی و محکوم علیه کسی است که طرف خطاب واقع شده باشد. همچنین اصل واژهٔ حاکم یکی از نام‌های خداست. در حقوق موضوعهٔ ایران نیز کاربرد واژهٔ حاکم رایج است. ازجمله در اصول ۴، ۵۶ و ۵۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی، این واژه به کار رفته است که در اصل ۴ به‌معنای قانون برتر و در دو اصل دیگر به معنای حکمران است. در قانون مجازات اسلامی، در همهٔ موارد، تعابیر حاکم و حاکم شرع به‌معنای «قاضی دادگاه» است.
قتل به ترتیب حروف الفبا با نام اصلی قتل‌های ای. بی. سی. رمان جنایی نوشته شده توسط آگاتا کریستی است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد. در این داستان، هرکول پوآرو، آرتور هستینگز و سربازرس جپ نقش‌آفرینی می‌کنند. سبک نگارش داستان در مواقعی اول شخص و مواقعی سوم شخص است که این روش اولین بار توسط چارلز دیکنز نویسندهٔ مشهور انگلیسی در کتاب خانه غم‌زده به‌کار گرفته شد. آگاتا کریستی هم این روش را در مردی با لباس قهوه‌ای امتحان کرد. این کتاب در آمریکا و اروپا با استقبال مردم روبه‌رو شد و توسط انتشارات هرمس با عنوان قتل‌های
روبه‌رو شد و توسط انتشارات هرمس با عنوان قتل‌های الفبایی ترجمه و به چاپ رسید. دیوید سوشی -هنرپیشه معروف در نقش هرکول پوآرو- "قتل‌های الفبایی" را یکی از بهترین رمان‌های کریستی می‌داند. داستان. یک قاتل سریالی سه نفر را در سه شهر مختلف به قتل می‌رساند: آلیس اشر در شهر آندور، همپشایر، بتی برنارد از شهربکسیل-ان-هیل، و سومین نفر سر کارمیل کلارک از شهر چرچستون. این قاتل قبل از هر قتل به پوآرو نامه می‌دهد. و قاتل یک شخص دیگر را جای شخص دی به قتل می‌رساند. یک شخص هم که گمان می‌رود روانی است دستگیر می‌شود ولی پوآرو
که گمان می‌رود روانی است دستگیر می‌شود ولی پوآرو معتقد است که وی قاتل نبوده و در نهایت فرد دیگری را دستگیر می‌کند.
راز قطار آبی رمان جنایی نگاشته شده توسط آگاتا کریستی است که در ۲ مارس ۱۹۲۸ در انگلستان و بعداً در همان سال در آمریکا منتشر شد در این داستان هرکول پوآرو نقش دارد. در سال ۲۰۰۵ فیلمی از آن ساخته شد. خلاصه داستان. دختری به نام روت کترینگ به همراه ندیمه‌اش ادا منسون که فرزند یک میلیونر آمریکایی است قصد دارد به دیدن معشوق‌اش کنت دو لا رش در فرانسه برود و همسر وی با معشوقه خود میرل و همچنین پوآرو نیز در این قطار است در پایان سفر جنازه دختر با صورت له شده پیدا می‌شود در صورتی که جواهر قلب آتش دزدیده شده‌است. پدر وی
در صورتی که جواهر قلب آتش دزدیده شده‌است. پدر وی و منشی‌اش میجر نایتون نیز به پوآرو کمک می‌کند.
استان رایونگ یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 3552 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۵۲۲۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان رایونگ نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر رایونگ است.
استان ساکایو یا ساکائه او یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 7195 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۴۸۵۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان ساکایو از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر ساکائه او است.
استان ترات یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 2189 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲۱۹۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان ترات از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر ترات است.
استان پراچینبوری یا پراچین بوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۴۷۶۲ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۴۰۶۰۰۰ نفر برآورد شده است. استان پراچینبوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر پراچینبوری است.
استان چونبوری یا چون بوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 4363 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۱۰۴۰۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان چونبوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر چونبوری است.
استان چانتابوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۶۳۳۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۴۸۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. استان چانتابوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر چانتابوری است.
دختر سوم یک رمان جنایی است که توسط آگاتا کریستی و در سال ۱۹۶۶ منتشر شد در این کتاب هرکول پوآرو نقش دارد. خلاصه داستان. در این داستان دختری به نام نرما با بازگشت پدرش از سفر آفریقا مواجه می‌شود که با زن دیگری ازدواج کرده‌است وی برای دور شدن از آن‌ها به لندن می‌رود به دو دختر هم‌اتاقی می‌شود بعد از آن برای مدت‌ها فکر می‌کند روانی است و قتل‌هایی را انجام می‌دهد که خودش متوجه نیست. ابتدا یک پیرزن را از ساختمان پرت می‌کند و بعد از آن لکه‌های خون روی چاقویش و پیدا کردن داروی مسموم‌کننده در کشویش همزمان با اینکه
کردن داروی مسموم‌کننده در کشویش همزمان با اینکه نامادریش مسموم می‌شود. نرما با آریادنی اولیور،دوست پوآرو و نویسنده جنایی،آشنا شده و به پیشنهاد او به پوآرو مراجعه می کند. پوآرو با کمک منشی اش یعنی خانم لمون و آریادنی اولیور،قاتل را پیدا می کند.
استان چاچوئنگسائو یا چاچوئنگ سائو یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۵۳۵۱ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۶۳۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. استان چاچوینگسائواز نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر چاچوئنگسائو است.
استان آنگ تونگ یا آنگتونگ یکی از استانهای کشور تایلند است. جغرافیا. مساحت آن ۹۶۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲۶۹,۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان آنگ تونگ از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر آنگ تونگ است.
پرده: آخرین پرونده پوآرو یک رمان جنایی است که اولین بار در انگلستان و در سپتامبر ۱۹۷۵ منتشر شد و در همان سال در آمریکا منتشر شد. این رمان در بحبوحه جنگ جهانی دوم نوشته شد ولی تا سال ۱۹۷۵ منتشر نشد و این کتاب آخرین کتاب از سری هرکول پوآرو است و در این کتاب آرتور هستینگز نقش دارد. خلاصه داستان. داستان این کتاب دربارهٔ قتل‌هایی است که طی آن قاتلین همیشه به گناه خود اعتراف می‌کنند و علت این قتل‌ها فردی است که با نزدیک شدن به دیگران در تلاش است تا آن‌ها را علیه نزدیکان خود تحریک کند و به نوعی نقش «کاتالیزور» را
خود تحریک کند و به نوعی نقش «کاتالیزور» را در قتل ایفا کند. در این کتاب هرکول پوآرو به مکانی برمیگردد که در اولین داستان یعنی ماجرای اسرارآمیز در استایلز در آنجا حضور داشته. پوآرو در این داستان طی نامه‌ای از دوست قدیمی خود یعنی آرتور هستینگز دعوت می‌کند تا به عمارت استایلز بیاید. عمارت استایلز حالا به مسافرخانه‌ای بین راهی تبدیل شده‌است. در این داستان پوآرو با پنج قتل روبه رو شده‌است و فردی که نقش کاتالیزور را ایفا کرده حال به این عمارت آمده و هدفش یکی از افراد آنجاست. پوآرو از ابتدا می‌داند که قاتل کیست
افراد آنجاست. پوآرو از ابتدا می‌داند که قاتل کیست اما به دنبال مدارک می‌گردد و تا پایان داستان و پس از مرگش قاتل را به دوستش «آرتور هستینگز» می‌شناساند. در این داستان پوآرو از تمامی اعصار خداحافظ می‌کند و دارفانی را وداع می‌گوید.
استان آیوتتایا نام کامل آن فرا ناخون سی آیوتایا (به انگلیسی Phra Nakhon Si Ayutthaya ) یا به اختصار آیوتایا یکی از استانهای کشور تایلند است. جغرافیا. مساحت آن ۲٬۵۵۶ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۷۶۹۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان آیوتتایا از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر پرا ناخون سی آیوتایا است.
استان چای نات یا چاینات یکی از استانهای کشور تایلند است. جغرافیا. مساحت آن ۲٬۴۶۹ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۳۵۹,۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان چای نات از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر چای نات است.
چای نات (به تایلندی: ชัยนาท) یک شهر در تایلند است که در استان چای نات واقع شده‌است. خصوصیات. چای نات ۱۴٬۴۶۹ نفر جمعیت دارد.
استان فیچیت یا پیچیت یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 4531 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۵۷۲۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. استان فیچیت از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر فیچیت است.
استان سارابوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۳۵۷۶ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۵۷۵۰۰۰ نفر برآورد شده است . استان سارابوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر سارابوری است.
استان سینگ بوری یا سینگبوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۸۲۲ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲۳۲۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. استان سینگ بوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر سینگبوری است.
استان سوپان بوری یا سوپانبوری یا سوفان بوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۵۳۵۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۸۸۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. استان سوپانبوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر سوفانبوری است.
مرگ خانم مک‌گینتی با نام اصلی مرده خانم مک‌گینتی یک رمان جنایی نوشته شده توسط آگاتا کریستی است که در فوریه ۱۹۲۵ در آمریکا منتشر شد و در ۳ مارس همان سال در انگلستان منتشر شد. در این داستان هرکول پوآرو و آدریان الیور نقش دارند خلاصه داستان. این داستان با قتل خانم مک‌گینتی یک سالمند در یک روستا شروع می‌شود و مستاجرش محکوم می‌شود در صورتی که هرکول پوآرو اعتقاد دارد که کار وی نیست. پس از آن یکی دیگر از اهالی روستا به قتل می‌رسد و داستان به ماجراهای قدیمی مرتبط می‌شود...