payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مالی کشورهای عضو از حمایت مالی ایتالیا، یونسکو، اتحادیه اروپا و مرکز تحقیقاتی سرن در سوییس هم بهره‌مند بوده است. این پروژه اولین و تنها سنکروترون در خاورمیانه و یکی از شصت سنکروترون دیگر در دنیاست که بیرون از خاورمیانه هستند. مشخصات. پروژه سسمی پروژه‌ای است منطقه‌ای که در سال ۱۳۷۸ توسط سازمان علمی آموزشی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) پایه‌گذاری شد. این مرکز سپس در سال ۱۳۸۲ به یک مرکز مستقل تبدیل شد. ایده این مرکز توسط یک دانشمند آلمانی به نام آدولف ووس و یک دانشمند آمریکایی با نام هرمان وینیک ارائه شد. در
دانشمند آمریکایی با نام هرمان وینیک ارائه شد. در صورت پیشرفت پروژه در آینده این مرکز می‌تواند به عنوان اولین مرکز تولیدکننده نور سینکروترون برای تحقیقات و آزمایش‌های در خاورمیانه به مرکز پایه علوم و صنعت شتاب‌دهنده تبدیل شود. محل استقرار ماشین سینکروترون و مرکز در شهر الان در شمال غربی امان پایتخت اردن قرار دارد. این مجموعه تحقیقاتی شامل یک سینکروترون (شتاب‌دهنده ذرات در میدان‌های الکتریکی-مغناطیسی در مسیری مدور) و یک شتاب‌دهنده ذرات است که به صورت یک میکروسکوپ بسیار قوی عمل می‌کند. محیط مسیر مدور این
بسیار قوی عمل می‌کند. محیط مسیر مدور این سینکروترون ۱۲۴٫۸ متر، قدرت آن ۲٫۵ گیگا الکترون ولت و حداکثر شدت جریان آن ۴۰۰ میلی‌آمپر است. سینکروترون از میدان‌های الکتریکی-مغناطیسی استفاده می‌کند تا ذرات را به نزدیکی سرعت نور برساند. این ذرات سریع می‌توانند در دل هر چیز نفوذ کنند و تصویری از آن به ما بدهند، از سلول‌های سرطانی در بافت‌های بدن گرفته تا اشیاء عتیقه. نام. واژه سسمی (SESAME) در انگلیسی به معنای لغوی کنجد است و در واقع کوتاه شده عبارت Synchrotron-Light for Experimental Science and Applications in the
for Experimental Science and Applications in the Middle East است که می‌توان آن را «"تابش سینکروترون برای تحقیقات علوم کاربردی و بکارگیری آن در خاورمیانه"» معنی کرد. نام این پروژه منحصر به فرد یادآور جمله معروف «سسمی باز شو» در داستان علی‌بابا و چهل دزد بغداد از مجموعه قصه‌های هزار و یک شب است و در آن غاری که چهل دزد بغداد گنج خود را در آن مخفی کرده‌اند با این عبارت جادویی به روی آن‌ها باز می‌شود با این استعاره که اکنون سسمی دهانه غار تحقیقاتی - علمی مشترک بین کشورهای منطقه را باز کرده‌است. پیشینه. پروژه
بین کشورهای منطقه را باز کرده‌است. پیشینه. پروژه سسمی همکاری علمی و فنی بین‌المللی برای تأسیس و استفاده از یک دستگاه سینکروترون در منطقه خاورمیانه است که با هدف توسعه تکنولوژی سینکروترون در منطقه خاورمیانه به وجود آمده‌است. سزامی اولین مرکز تحقیقاتی مهم با سرمایه‌گذاری مشترک بین‌المللی در خاورمیانه است که به وسیله دانشمندان و دولتمردان منطقه پایه‌گذاری شده‌است. این طرح بین‌المللی زیر چتر یونسکو در سال ۲۰۰۲ آغاز به کار کرد و از سال ۲۰۰۳ به بعد به عنوان یک مؤسسه بین‌المللی مستقل به کار خود ادامه داده است. از
بین‌المللی مستقل به کار خود ادامه داده است. از سال ۲۰۰۶ پروژه تبدیل به یک مرکز علمی شد. ایران که از ابتدا با این پروژه همکاری داشت ده سال رسماً به پروژه پیوست. ایران، اردن، اسرائیل، ترکیه، فلسطین و پاکستان از پایه‌گذاران سسمی بودند، و بعد بحرین، مصر، و قبرس هم به آن پیوستند. سوئیس، فرانسه، یونان، ایتالیا، کویت، آلمان، ژاپن، سوئد، روسیه، پرتغال، انگلستان و آمریکا هم عضو ناظر هستند. پیش‌بینی می‌شود که منابع تابش سینکروترون تأثیر زیادی بر توسعه علم و فناوری در منطقه خاورمیانه و همچنین توسعه صنعتی، آموزش
در منطقه خاورمیانه و همچنین توسعه صنعتی، آموزش دانشجویان و اقتصاد عمومی منطقه، داشته باشند. یکی از مهم‌ترین اهداف پروژه سزامی علاوه بر اهداف ذکر شده، ایجاد یک بستر برای ترویج توافق و صلح در منطقه به وسیلهٔ همکاری‌های علمی و فنی میان این کشورها است. سینکروترونی که در طرح سزامی استفاده خواهد شد، سینکروترونی است که پیش از این در آلمان استفاده می‌شده‌است و با به روز رسانی‌ها و افزایش توان و تغییر مشخصات فنی به منطقه منتقل خواهد شد و شاید بتوان آن را هدیه آلمانی‌ها به خاورمیانه نامید. دلیل آلمان برای اهدا این
به خاورمیانه نامید. دلیل آلمان برای اهدا این شتابدهنده به طرح سسمی این بود که ساخت دستگاه سینکروترون جدید خود را به پایان رسانده بود و وزارت آموزش و تحقیقات آلمان برای تمرکز بودجه بر روی فعالیت سینکروترون جدیدش تصمیم به تعطیلی فعالیت سینکروترون قدیمی گرفت. با پیشنهاد دو نفر از دست‌اندرکاران پروژه، قرار شد که سینکروترون قدیمی به عنوان هدیه‌ای از طرف آلمان به مکان جدید و مناسبی در خاورمیانه برای ایجاد یک مرکز تحقیقاتی در زمینه تابش سینکروترون منتقل شود. ریاست پروژه سسمی را از سال ۲۰۰۸، دانشمند بریتانیایی
پروژه سسمی را از سال ۲۰۰۸، دانشمند بریتانیایی پروفسور سر کریس لولین اسمیت (مدیر سابق سرن) به عهده دارد و در این مدت او باید از موانعی بسیار بزرگ این پروژه را عبور می‌داده است؛ تکمیل این پروژه حتی خود پروفسور لولین اسمیت را «کمی شگفت‌زده» کرد. او بزرگترین مشکل پروژه را تأمین بودجه مطرح کرد چرا که بودجه تحقیقاتی برخی کشورهای منطقه را با میکروسکوپ هم به زور می‌توان دید. نو بودن چنین پروژه‌ای، حساسیت‌ها و بحران‌های منطقه، تأمین بودجه و غیره باعث شد این پروژه با تاخیرهای متعدد و طولانی مواجه باشد. اعضا. اعضای
تاخیرهای متعدد و طولانی مواجه باشد. اعضا. اعضای مشارکت‌کننده در این طرح به دو گروه اعضای اصلی و ناظر تقسیم می‌شوند. کشورهای ایران، اردن، اسرائیل، ترکیه، فلسطین و پاکستان زیر نظر یونسکو از مؤسسان سسمی در سال ۲۰۰۲ بوده‌اند و هم‌اکنون به غیر از کشورهای مؤسس، بحرین، مصر، و قبرس از اعضای رسمی طرح هستند. کشورهای سوئیس، فرانسه، یونان، ایتالیا، کویت، آلمان، ژاپن، سوئد، روسیه، پرتقال، انگلستان و آمریکا عضو ناظر هستند. کشورهای مصر، اردن، اسراییل، فلسطین، ترکیه، بحرین، قبرس، ایران و پاکستان اعضای فعلی این مرکز هستند.
دُم‌حلقه‌ای ("Bassariscus astutus") پستانداری از خانواده راکون و بومی قاره آمریکا است. مشخصه این پستاندار کوچک، دم بلند و پر پشت آن است که با حلقه‌های سفید و سیاهی که دارد، ظاهر منحصربه‌فردی به این جانور می‌دهد. موهای بدن گربه دم حلقه‌ای ضخیم، نرم و به رنگ قهوه‌ای مایل به خاکستری است. این جانوران گوش‌های بزرگ و پوزه‌ی تیزی دارند. در نقاط بخصوصی از ایالات متحده و خصوصاً در مکزیک، حیوانی کاملاً معمولی به شمار می‌رود. این جانور در مکزیکوسیتی مانند گربه‌های اهلی در خانه‌ها نگهداری می‌شود. دم‌حلقه‌ای‌ها به خوبی
در خانه‌ها نگهداری می‌شود. دم‌حلقه‌ای‌ها به خوبی از درخت بالا می‌روند و غالباً بر روی درخت زندگی می‌کنند. غذای ای جانوران شامل: پرندگان، پستانداران کوچک است برخی از این گربه‌ها در بیابان زندگی می‌کنند.
داپسون در رده درمانی پادزیست قرار دارد و به دو شکل دارویی قرص و ژل موجود است. تاریخچه. داپسون اولین بار در سال ۱۹۳۷ به عنوان یک آنتی‌بیوتیک مورد مطالعه قرار گرفت. استفاده از آن برای جذام در سال ۱۹۴۵ آغاز شد. این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی، مهم‌ترین داروهای مورد نیاز در نظام بهداشتی اولیه قرار دارد. شکل خوراکی آن به عنوان داروی ژنریک موجود می‌باشد و قیمت آن خیلی زیاد نیست موارد مصرف. این دارو در درمان جذام، مالاریا و درماتیت تبخالی شکل (Dermatitis herpetiformis) مصرف می‌شود.داپسون, که به
herpetiformis) مصرف می‌شود.داپسون, که به نام دی‌آمینودی‌فنیل سولفون (diaminodiphenyl sulfone)(DDS) نیز شناخته می‌شود، نوعی آنتی‌بیوتیک است که معمولاً به همراه ریفامپین و کلوفازیمین برای درمان جذام استفاده می‌شود. این دارو به نوعی یک داروی خط-دوم برای پیشگیری و درمان سینه‌پهلوی پنوموسیستیس و پیشگیری از توکسوپلاسموز در افرادی که به عملکرد ضعیف سیستم ایمنی بدن دچار هستند، می‌باشد. علاوه براین از این دارو برای درمان آکنه و همچنین سایر بیماری‌های پوستی استفاده شده‌است. داپسون به صورت موضعی و خوراکی در دسترس
شده‌است. داپسون به صورت موضعی و خوراکی در دسترس است. ژل ۷٫۵٪ ان در سال ۲۰۱۶ توسط FDA برای درمان آکنه تأیید شد. این ژل را می‌توان در افراد دچار فاویسم و کمبود G6PD هم مصرف نمود. مکانیسم اثر. داپسون یک داروی باکتریواستاتیک است و احتمالاً در ساخت اسید فولیک تداخل می‌کند. فارماکوکینتیک. فارماکوکینتیک: جذب این دارو از راه خوراکی آهسته است و به محیط اسیدی نیاز دارد. پس از جذب در تمام بافتها و به ویژه کبد، عضلات، کلیه‌ها و پوست یافت‌می‌شود. غلظت سرمی دارو ۶–۲ ساعت بعد از مصرف به اوج خود می‌رسد. متابولیسم دارو
بعد از مصرف به اوج خود می‌رسد. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر داپسون ۵۰–۱۰ ساعت می‌باشد. دفع این دارو کلیوی است. بخشی از طریق صفرا دفع و وارد چرخه روده‌ای ـ کبدی می‌شود. عوارض جانبی. عوارض جانبی این دارو وابسته به مقدار مصرف می‌باشند و با مقادیری که برای درمان جذام مصرف می‌شود، به ندرت بروز می‌نمایند. این عوارض عبارتند از همولیز، متهموگلوبینمی، نوروپاتی، درماتیت آلرژیک، بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، سردرد، بیخوابی، کم خونی، هپاتیت، آگرانولوسیتوز، سندرم داپسون (بثورات جلدی همراه با تب و ائوزینوفیلی) که در
(بثورات جلدی همراه با تب و ائوزینوفیلی) که در صورت بروز آن باید بلافاصله مصرف دارو را قطع کرد. عوارض جانبی شدید عبارتند از: a کاهش سلول‌های خونی، تجزیه سلول‌های قرمز خون بخصوص در افراد مبتلا به کمبود گلوکز-۶- فسفات دهیدروژناز (G-6-PD), یا حساسیت شدید. از عوارض جانبی شایع این دارو می‌توان به تهوع و کاهش اشتها اشاره کرد. سایر عوارض جانبی عبارتند از: التهاب کبد و انواع بثورات پوستی. با اینکه بی‌خطر بودن مصرف این دارو در دوران بارداری کاملاً مشخص نیست برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که افراد مبتلا به جذام به
از پزشکان توصیه می‌کنند که افراد مبتلا به جذام به استفاده از این دارو ادامه دهند این دارو در رده سولفون قرار دارد. تداخل‌های دارویی: ریفامپین غلظت پلاسمایی داپسون را کاهش می‌دهد. توصیه‌ها. ۱-چون احتمال بروز مقاومت میکروبی به داپسون وجود دارد، مصرف همزمان این دارو با ریفامپین توصیه می‌شود. ۲-از آنجا که احتمال بروز مقاومت میکروبی به داپسون وجود دارد، مصرف همزمان این دارو با ریفامپین توصیه می‌شود. ۳-در صورت بروز واکنش‌های درماتیت مصرف دارو را باید قطع کرد. ۴-دوره درمان، که ممکن است ۶ ماه تا ۵ سال یا بیشتر طول
درمان، که ممکن است ۶ ماه تا ۵ سال یا بیشتر طول بکشد، باید کامل شود. مقدار مصرف. بزرگسالان: در درمان جذام، همراه با یک یا چند داروی ضد جذام 100mg/day ـ ۵۰یکبار در روز یا 1/4mg/kg/day و در درمان درماتیت تبخالی شکل ابتدا 50mg/dayمصرف می‌شود. اگر علائم درماتیت به‌طور کامل کنترل نشود، ممکن است مقدار مصرف تا 300mg/day افزایش یابد. کودکان: در درمان جذام، همراه با یک یاچند داروی ضد جذام مقدار 1/4mg/kgیکبار در روز و در درمان درماتیت تبخالی شکل، ابتدا 2mg/kg/day مصرف می‌شود که اگر علائم درماتیت به‌طور کامل کنترل
می‌شود که اگر علائم درماتیت به‌طور کامل کنترل نشود، مقدار مصرف ممکن است افزایش یابد. جستارهای وابسته. جذام
کاربردها. دفروکسامین یک عامل چنگاله کننده است که برای کمک به درمان مسمومیت با آهن به‌ کار برده می‌شود. همچنین برای تسریع دفع آهن (به دنبال تزریق مکرر خون مثلاً در بیماران تالاسمی ) به کار می‌رود. دفروکسامین از راه تزریق وریدی - عضلانی یا داخل صفاقی برای کنترل‌ تجمع آلومینیوم در استخوان، در مبتلایان به نارسایی کلیه و در درمان‌ مسمومیت‌های عصبی یا ناهنجاری‌های‌ استخوانی در بیماران تحت دیالیز به‌ کار برده می‌شود. مکانیسم اثر. دفروکسامین با آهن سه‌ ظرفیتی اتصال پیدا کرده و از شرکت آن در واکنش‌های شیمیایی
اتصال پیدا کرده و از شرکت آن در واکنش‌های شیمیایی جلوگیری می‌کند. این‌ دارو می‌تواند با آهن آزاد سرم، آهن فریتین و هموسیدرین اتصال پیدا کند ولی‌ از هموگلوبین و میوگلوبین نمی‌تواند آهن‌ برداشت کند. دفروکسامین همچنین‌ می‌تواند از بافت‌های مختلف آلومینیوم را برداشت کرده و یک ترکیب پایدار محلول‌ در آب ایجاد کند. در بیماران دچار تالاسمی که پیاپی خون دریافت می‌کنند به تدریج آهن در بدن انباشته می‌شود که چنانچه دفع نشود عارضه هموسیدروز رخ می‌دهد. از این روی دفروکسامین (دسفرال) با ابزارهای ویژه‌ای تزریق می‌شود. با
(دسفرال) با ابزارهای ویژه‌ای تزریق می‌شود. با ترکیب این دارو با آهن ماده‌ای ساخته می‌شود که از کلیه‌ها قابل دفع است. فارماکوکینتیک. کمتر از ۱۵٪ دارو از راه دستگاه گوارش جذب می‌شود. دفروکسامین با آنزیم‌های پلاسمایی‌ متابولیزه و از راه ادرار دفع می‌شود. مقداری از دارو نیز از راه صفرا و مدفوع‌ دفع می‌شود و نیمه عمر آن ده دقیقه می‌باشد. آهن شلات شده رنگ ادرار را به رنگ سرخ متمایل می‌کند. موارد منع کاربرد. این دارو در بیماری‌های‌ شدید کلیوی یا در هموکروماتوز اولیه نباید به کار برود. عوارض جانبی. در جای تزریق
نباید به کار برود. عوارض جانبی. در جای تزریق گاهی‌ خارش، درد و سفتی ایجاد می‌شود. در درمان دراز مدت ممکن است واکنش‌های‌ آلرژیک، اختلال ریه، اسهال، تاکی کاردی، بثورات جلدی و آب مروارید رخ دهند. تداخل‌های دارویی. تجویز همزمان با ویتامین C باعث افزایش توانایی این دارو در دفع بیشتر آهن می‌شود اگر چه احتمال‌ سمیت آهن نیز افزایش می‌یابد.
آلن چارلز ترات (Charles Trott) (زاده ۲۶ مارس ۱۸۹۵ – درگذشته ۶ ژوئیه ۱۹۵۹) در سال‌های جنگ دوم جهانی کاردار سفارت بریتانیا در تهران بود که به گفته عبدالله شهبازی، او رئیس سازمان اطلاعات و امنیت خارجی بریتانیا (MI۶) در ایران بود که با پوشش کاردار سفارت بریتانیا در تهران عمل می‌کرد. آلن ترات یک زبانشناس، متخصص پرنده‌شناسی، و در موسیقی، مسائل ریاضی و بالاتر از همه در تاریخ طبیعی خبره بوده‌است. وی به عرف و عادات ایرانی اشراف کامل داشته و بر ادبیات فارسی نیز مسلط بوده و ضرب‌المثل‌ها و ابیات نغز فارسی را کاملاً به
و ضرب‌المثل‌ها و ابیات نغز فارسی را کاملاً به جا استفاده می‌نموده‌است. اقدامات. از اقدامات مهم «ترات» روابط گسترده او با سیاست‌مداران ایرانی و جذب آن‌ها به سرویس جاسوسی انگلیس بود. معاشرت وی با صاحب منصبان لشکری و کشوری بسیار گسترده بود. به طوری که سرلشکر حسن ارفع در خاطرات خود می‌نویسد: «ما با کارمندان سفارت بریتانیا چه سیویل و چه نظامی دارای روابط بسیار دوستانه بودیم به ویژه با سفیر سرریدر بولارد، آلن ترات، ژنرال فریزر، کلنل بی‌بوس، کلنل گاسترل و آن لمبتون. من با دشواری فراوان می‌کوشیدم تا برای آنها وضع
من با دشواری فراوان می‌کوشیدم تا برای آنها وضع واقعی به ویژه نگرش اخلاقی و معنوی ارتش که کاملافدایی شاه و سلطنت بود و میهن‌پرستی عامه مردم را توضیح دهم.» سر ریدر بولارد، وزیر مختار انگلیس در ایران در زندگی‌نامه خود می‌نویسد: «ما خوشبختانه در تهران کارمندانی داشتیم که دارای دانش فوق‌العاده عالی از میهن خود و از ایران و زبان فارسی بودند. آتاشه نظامی سرلشکر فریزر و دستیار او سرهنگ دوم بی بوس، دوشیزه لمبتون و یک گروه دبیر شرقی به ویژه آ.چ. ترات.»
دیمن هیدرینات رده درمانی: آنتی هیستامین . اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. دیمن هیدرینات شامل دو داروی دیفن‌هیدرامین و ۸-کلروتئوفیلین در درمان سرگیجه، تهوع، بیماری مسافرت و همچنین سرگیجه ناشی از بیماری‌های که بر روی بخش دهلیزی گوش اثر می‌گذارند (مانند التهاب پیچال (لابیرنت)) به‌کار برده می‌شود. مکانیسم اثر. دیفن‌هیدرامین موجود در دارو یک آنتی هیستامین است و احتمالاً با اثر ضدموسکارینی مرکزی باعث کاهش فعالیت پیچال(لابیرنت) و مرکز CTZ در بصل‌النخاع می‌شود و باعث مهار سرگیجه و تهوع می‌شود. ۸-کلروتئوفیلین یک محرک
مهار سرگیجه و تهوع می‌شود. ۸-کلروتئوفیلین یک محرک شبه کافئینی (مشتق گزانتین) است و از خواب‌آلودگی ناشی از دیفن‌هیدرامین جلوگیری می‌کند. فارماکوکینتیک. این دارو به‌خوبی از راه‌خوراکی جذب می‌گردد متابولیسم آن‌کبدی است و از کلیه طی ۲۴ ساعت به‌صورت متابولیت دفع می‌گردد. عوارض جانبی. هزیان، خواب‌آلودگی شدید، غلیظ شدن ترشحات نایژه، تاری دید، دفع مشکل یا دردناک ادرار، هیجان و زودرنجی، خشکی دهان توهم ،گشاد شدن مردمک جستارهای وابسته. آنتی هیستامین
دیفن‌هیدرامین یک آنتی هیستامین است که عمدتاً برای درمان آلرژی استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند برای بی خوابی، علائم سرماخوردگی، لرزش در پارکینسونیسم و حالت تهوع استفاده شود. از طریق دهان، تزریق داخل ورید، تزریق در عضله یا روی پوست استفاده می‌شود. حداکثر اثر معمولاً حدود دو ساعت پس از دوز است و اثرات آن می‌توانند تا هفت ساعت ادامه داشته باشند. عوارض جانبی شایع شامل خواب آلودگی، هماهنگی ضعیف و ناراحتی معده است. استفاده از آن در کودکان خردسال یا افراد مسن توصیه نمی‌شود. هنگام استفاده در دوران بارداری، خطر
نمی‌شود. هنگام استفاده در دوران بارداری، خطر آشکاری وجود ندارد. با این حال، استفاده در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. این یک نسل اول آنتی هیستامین و اتانولامین H1 است و با جلوگیری از اثرات خاص هیستامین کار می‌کند. دیفن هیدرامین نیز آنتی کولینرژیک است. دیفن هیدرامین نخستین بار توسط جورج ریوزل ساخته شد و در سال ۱۹۴۶ مورد استفاده تجاری قرار گرفت. این دارو به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. این دارو با نام تجاری بنادریل و غیره فروخته می‌شود. در سال ۲۰۱۷، این دارو با بیش از دو میلیون نسخه، ۲۴۱مین داروی رایج در
با بیش از دو میلیون نسخه، ۲۴۱مین داروی رایج در ایالات متحده بود. این دارو به صورت قرص، شربت و آمپول تولید می‌شود. موارد مصرف. دیفن هیدرامین در درمان‌علامتی رینیت آلرژیک، رینیت وازوموتور، کهیر، سرفه، تهوع (آبریزش بینی) و استفراغ ناشی از مسافرت یا حرکت، به عنوان یک خواب‌آور ملایم، مسکن آرام و درمان علامتی پارکینسون و واکنش‌های اکستراپیرامیدال به کار می‌رود. آلرژی. دیفن هیدرامین در درمان آلرژی مؤثر است. از سال ۲۰۰۷ ، آنتی هیستامین بیشترین مورد استفاده برای واکنش‌های آلرژیک حاد در بخش اورژانس بود. با تزریق
واکنش‌های آلرژیک حاد در بخش اورژانس بود. با تزریق اغلب علاوه بر اپی نفرین برای آنافیلاکسی استفاده می‌شود، اگرچه تا سال ۲۰۰۷ استفاده از آن برای این منظور به درستی مطالعه نشده‌است. استفاده از آن فقط در صورت بهبود علائم حاد توصیه می‌شود. فرمولاسیون موضعی دیفن هیدرامین از جمله کرم، لوسیون، ژل و اسپری موجود است. این موارد برای تسکین خارش استفاده می‌شوند و این مزیت را دارند که اثرات سیستمیک کمتری (به عنوان مثال خواب آلودگی) نسبت به فرم‌های خوراکی ایجاد می‌کنند. مکانیسم اثر. اثر ضد آلرژی این دارو به علت رقابت با
اثر. اثر ضد آلرژی این دارو به علت رقابت با هیستامین برای اتصال به گیرنده‌های H۱ است. اثر ضد استفراغ و ضد سرگیجه آن را می‌توان به اثر ضد موسکارینی آن ارتباط داد. اثر ضد سرفه دیفن هیدرامین به علت اثر مستقیم بر مرکز سرفه در بصل‌النخاع است. این دارو بر گیرنده‌های H۱ مغز اثر گذاشته موجب اثرات خواب‌آور می‌گردد. فارماکوکینتیک. این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می‌شود. زمان شروع اثر آن ۶۰–۱۵ دقیقه است. دفع آن کلیوی است و اغلب به صورت متابولیت طی ۲۴ ساعت دفع می‌گردد. سوء مصرف. از این دارو که می‌تواند اثر هذیان‌آور
سوء مصرف. از این دارو که می‌تواند اثر هذیان‌آور داشته باشد، به صورت منفرد یا همراه با دیگر مخدرها به عنوان یک سایکواکتیو تفریحی استفاده می‌شود. جامعه و فرهنگ. دیفن هیدرامین به دلیل عوارض جانبی بالقوه جدی و اثرات سرخوشی محدود، پتانسیل سوء مصرف محدودی در ایالات متحده دارد و یک ماده کنترل شده نیست. از سال ۲۰۰۲، FDA ایالات متحده هشدار برچسب زدن خاصی را در مورد استفاده از محصولات متعدد حاوی دیفن هیدرامین الزامی کرده‌است. در برخی از حوزه‌های قضایی، دیفن هیدرامین اغلب در نمونه‌های پس از مرگ جمع‌آوری شده در طول
اغلب در نمونه‌های پس از مرگ جمع‌آوری شده در طول بررسی مرگ ناگهانی نوزاد وجود دارد. دارو ممکن است در این رویدادها نقش داشته باشد. دیفن هیدرامین یکی از مواد ممنوعه و کنترل شده در جمهوری زامبیا است و به مسافران توصیه می‌شود این دارو را وارد کشور نکنند. چندین آمریکایی توسط کمیسیون اجرای مواد مخدر زامبیا به دلیل داشتن بنادریل و سایر داروهای بدون نسخه حاوی دیفن هیدرامین بازداشت شده‌اند. در ایران دیفن هیدرامین به راحتی در دسترس است و فروش آن نیز آزاد است. عوارض جانبی. عوارض شایع این دارو عبارتند از گیجی، سردرد،
عوارض شایع این دارو عبارتند از گیجی، سردرد، بدخلقی و عوارض سایکوموتور، عوارض ضد موسکارینی مانند خشکی دهان، تاری دید، دوربینی و عوارض دستگاه گوارشی. در پورفیریا نباید استفاده گردد. این دارو همچنین به شدت خواب‌آور می‌باشد. جستارهای وابسته. آنتی هیستامین
بهمن جلالی (۱۳۲۳–۲۵ دی ۱۳۸۸) عکاس سرشناس ایرانی بود. اوو یکی از عکاسان مطرح ایران بود که نقش مؤثری در شکل‌گیری نسل تازه عکاسان ایرانی داشت. جلالی سال‌ها در دانشکده‌های عکاسی تدریس می‌کرد و تعداد زیادی از شاگردان او بعدها خودشان به عکاسان مطرحی تبدیل شدند، از جمله مهدی وثوق‌نیا، پیمان هوشمندزاده و دیگران.. آثار او در بیش از ۵۰ نمایشگاه عکس در ایران و چند کشور اروپایی به نمایش گذاشته شده‌است. جلالی در سال ۲۰۰۹ از سوی "بنیاد نیدرزاکسن" برنده جایزه «سپکتروم» شد. قرار بود این جایزه به مبلغ ۱۵ هزار یورو در ژانویه
قرار بود این جایزه به مبلغ ۱۵ هزار یورو در ژانویه ۲۰۱۱ با برپایی یک نمایشگاه و چاپ کتابی از آثارش در موزه اشپرنگل آلمان به او اهدا شود. زندگی‌نامه. بهمن جلالی در سال ۱۳۲۳ در تهران زاده شد. او تحصیلاتش را در دانشگاه ملی در رشته اقتصاد به پایان رساند و عکاسی را به صورت تجربی آموخت. درگذشت. جلالی عصر جمعه ۲۵ دی ۱۳۸۸ به دلیل بیماری سرطان پانکراس در خانه خود در تهران درگذشت. حرفه. نخستین بار در مجله تماشا متعلق به رادیو و تلویزیون ایران، با قباد شیوا گرافیست سرشناس به همکاری پرداخت. او مدتی برای آموزش عکاسی به
به همکاری پرداخت. او مدتی برای آموزش عکاسی به انگلستان رفت و در استودیوی "جان ویکرز" آغاز به کار کرد. همکاری جلالی با استودیوی جان ویکرز به عضویت او در انجمن سلطنتی عکاسان انگلستان منجر شد. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ چند نمایشگاه برگزار کرد که نخستین نمایشگاه انفرادی او در سال ۱۳۵۰ و مهم‌ترین آن در سال ۱۳۵۶ برپا شد. در سال ۱۳۵۵ و با ورود اسد بهروزان ایرانشناس سرشناس به ایران بازگشت و در پروژه‌ای با او به همکاری پرداخت. او سپس حاصل عکاسی از هفت کشور قاره آفریقا را در مجموعه‌ای زیر عنوان «کتاب هنر آفریقای سیاه» به
در مجموعه‌ای زیر عنوان «کتاب هنر آفریقای سیاه» به چاپ رساند. جلالی در جریان وقایع انقلاب ۱۳۵۷ و نیز جنگ هشت ساله ایران و عراق به عکاسی پرداخت، که این دو دوره، از مهم‌ترین فعالیت‌های هنری جلالی به‌شمار می‌روند. در سال ۸۶ نمایشگاهی بزرگ از آثار جلالی در بنیاد "تاپیس" شهر بارسلون اسپانیا برگزار شد که مورد توجه قرار گرفت. جلالی این نمایشگاه را مهم‌ترین اتفاق زندگی خود پس از چهل سال عکاسی می‌دانست. مدیریت هنری نمایشگاه ۱۶۵ سال عکاسی ایران که پاییز ۱۳۸۸ در پاریس برگزار شد، بر عهده وی بود. آخرین فعالیت جلالی، ۲۱
برگزار شد، بر عهده وی بود. آخرین فعالیت جلالی، ۲۱ آذر ماه و سخنرانی در پیش همایش عکاسی قاجار در فرهنگستان هنر تهران بود. جلالی بیش از ۵۰ نمایشگاه عکس در ایران، فرانسه، آلمان، مجارستان، چکسلواکی سابق، فنلاند، اسپانیا، استرالیا و سایر کشورها برگزار کرد. دیگر فعالیت‌ها. جلالی در تولید فیلم‌های مستند همچون فیلم "«روایت شهری که بود»" نیز فعالیت داشت. او چندین سال به گردآوری و اصلاح نگاتیوهای شیشه‌ای کاخ گلستان پرداخت و آثاری را با اِعمال تغییرات در عکس‌های قاجاری خلق کرد. مجموعه این نگاتیوها در کتاب گنج پیدا
خلق کرد. مجموعه این نگاتیوها در کتاب گنج پیدا چاپ شده‌ است. جلالی در دانشگاه‌های تهران، هنر و دانشگاه آزاد و مرکز تحقیقات و مطالعات ارشاد و آموزشگاه هنری ماه مهر به تدریس و تحقیق می‌پرداخت. او همچنین با پروژه چاپ کتاب عکس ایران در آلمان همکاری داشت. جلالی عکس‌خانه ایران را بنیان گذاشت و سردبیر فصلنامه "عکس‌نامه" نیز بود.
دیگوکسین رده درمانی: گلیکوزید قلبی. اشکال دارویی: قرص، الگزیر، قطره، آمپول موارد مصرف. دیگوکسین از قدیمی‌ترین داروهای ضدآریتمی به‌شمار می‌رود و در درمان نارسایی قلبی و آریتمی فوق بطنی (به‌ویژه فیبریلاسیون دهلیزی) مصرف می‌شود و اثر کلی آن، تقویت قدرت عضله قلب افراد مبتلا به نارسایی قلبی می‌باشد. مکانیسم اثر. دیگوکسین نیروی انقباضی قلب را افزایش و هدایت الکتریکی آن را کاهش می‌دهد. احتمالاً افزایش نیروی انقباضی عضله قلب، ناشی‌از مهار پمپ مبادله یون‌های سدیم و پتاسیم در غشای سلولی عضله قلب می‌باشد. بر اثر بلاک
در غشای سلولی عضله قلب می‌باشد. بر اثر بلاک این پمپ سطح سدیم داخل سلولی افزایش می‌یابد و منجر به کاهش فعالیت پمپ سدیم/کلسیم (NCX)در غشای سلول‌های میوکارد می‌شود. حاصل نهایی این فرایند افزایش سطح یون‌های‌کلسیم در داخل سلول‌های میوکارد است که بر فعالیت انقباضی فیبرهای میوکارد افزوده می‌شود. این دارو سرعت هدایت قلبی را کاهش و دوره تحریک‌ناپذیری گره دهلیزی ـ بطنی را افزایش می‌دهد. فارماکوکینتیک. فراهمی زیستی قرص دیگوکسین ۸۰–۶۰٪، الگزیر و محلول تزریقی آن ۸۵–۷۰٪ است. پیوند دیگوکسین به پروتئین کم می‌باشد(۲۰٪).
است. پیوند دیگوکسین به پروتئین کم می‌باشد(۲۰٪). متابولیسم این دارو به‌میزان کم در کبد صورت‌می‌گیرد. نیمه عمر دارو ۴۸–۳۶ ساعت است که در صورت‌ابتلا به بی‌ادراری، ۶–۴ روز خواهدبود. اثر دارو از راه خوراکی پس از ۲–۰/۵ساعت و از راه تزریقی پس از ۳۰–۵ دقیقه‌شروع می‌شود. زمان لازم برای رسیدن به‌اوج اثر از راه تزریقی ۴–۱ ساعت و از راه‌خوراکی ۶–۲ ساعت است. طول اثر دارو ۲ تا ۶ روز است. دفع‌دیگوکسین کلیوی است. تداخلات دارویی. علی رغم تاثیرات عالی و موثر ، دیگوکسین دارای تداخلات دارویی فراوان است که این موضوع استفاده از
تداخلات دارویی فراوان است که این موضوع استفاده از آن را با چالش روبه رو می‌کند. مهمترین تداخلات دارویی دیگوکسین شامل موارد زیر است: تداخلات دارویی دیگوکسین غالبا از نوع افزایش و یا کاهش اثر دارو و افزایش خطر مسمومیت های دارویی است. عوارض جانبی. بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، درد شکم اغلب با مصرف مقادیر زیاد دارو مشاهده می‌شود. اختلالات بینایی(مشاهده هاله سبز رنگ اطراف اجسام)، بزرگ شدن سینه ، سردرد، خواب‌آلودگی، اغتشاش فکر، توهم،هایپرکالمی، آریتمی و بلوک قلبی با مصرف این دارو گزارش شده‌است. مسمومیت با دیگوکسین.
مصرف این دارو گزارش شده‌است. مسمومیت با دیگوکسین. در مسمومیت حاد این دارو فرد دچار هیپرکالمی می شود و نباید تجویز پتاسیم صورت بگیرد ولی در مسمومیت مزمن با دیگوکسین علائمی چون هیپوکالمی ، هیپومنیزمی و هیپرکلسمی صورت میگرد که ابتدا باید پتاسیم تجویز کرد و درصورت بهبود نیافتن علائم میتوان از داروهای ضدآریتمی (نظیر لیدوکائین) و آنتی بادی های ضد دیگوکسین استفاده نمود. جستارهای وابسته. نارسایی قلب
تونل توحید از دو تونل کنار هم بطول ۲۱۳۶ متر تشکیل شده که هرکدام از تونل‌ها شامل ۳ باند رفت و برگشت بوده و به عنوان نخستین تونل شمال به جنوب تهران، بزرگراه چمران را به بزرگراه نواب صفوی پیوند می‌دهد. ساخت این تونل در رکوردی بی‌سابقه طی ۳۰ ماه به پایان رسید که در زمان پایان ساخت، بزرگترین تونل شهری ایران بود. تونل توحید در فهرست زیباترین خیابان‌ها و گذرگاه‌ها در سراسر دنیا قرار گرفت. طراحی و ساخت. ساخت این تونل در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۸۶ آغاز شد و کلنگ آن توسط محمدباقر قالیباف، شهردار تهران به زمین زده شد. در
محمدباقر قالیباف، شهردار تهران به زمین زده شد. در مردادماه سال ۱۳۸۸ بر اثر ریزش تونل و نشست زمین بین بزرگراه نواب تا خیابان کلهر یک نفر کشته و چهار نفر مصدوم شدند. به‌گفتهٔ سخنگوی شهرداری تهران، در ساخت تونل توحید از هزینهٔ ۲۰۰ میلیارد تومانی تهیه شده از مرکز عوارضی‌های مردمی استفاده شد. به گفتهٔ محمدباقر قالیباف «به طور کلی می‌توان گفت هزینهٔ احداث تونل ۳۰۰ میلیارد تومان شده‌است.» کارفرمایی پروژه را "سازمان مهندسی و عمران شهر تهران"بر عهده داشت. تاریخ انعقاد قرارداد پروژه ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ و تاریخ شروع
انعقاد قرارداد پروژه ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ و تاریخ شروع واقعی پروژه ۲۹ فروردین ۱۳۸۶ بود. افتتاح و بهره‌برداری. تونل توحید دو سال پس از آغاز پروژه همزمان با آغاز دهه فجر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ گشایش یافت. این تونل که کلنگ احداث آن در سال ۱۳۸۶ توسط محمدباقر قالیباف، شهردار وقت تهران به زمین زده شد در رکوردی بی‌سابقه طی ۳۰ ماه به پایان رسید. این درحالیست که تونل توحید سه برابر تونل رسالت است و در مقایسه با این تونل ۲۷ سال زودتر ساخته و بهره‌برداری شد. بیش از ۱۰۰ خبرنگار و عکاس رسانه‌های گروهی به منظور پوشش خبری