payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که اغلب با قطعات موسیقی که گورجیف آهنگسازی کرده پیش برده می‌شوند، رقصهایی هستند که بر اساس آنهایی استوار است که گورجیف در برای نمونه معبد سرمونگ و در دیگر معابد سنتی باستانی مشاهده و در آنها شرکت کرده بود. گورجیف یاد می‌داد که حرکات ورزش و نرمش، تمرینهایی برای کانونمند شدن (تمرکز) و نمایشهای هماهنگ تنانه و حس‌پذیری زیبایی‌شناسانه نیستند، به عکس در حرکات دانش واقعی و منسجمی گنجانیده شده که از نسل به نسل رازآموختگان انتقال داده می‌شد ـ هر وضعیت بدنی و حرکت اشاره‌ای نمایانگر حقیقتی کیهانی بوده که مشاهده‌گر
اشاره‌ای نمایانگر حقیقتی کیهانی بوده که مشاهده‌گر آگاه می‌توانسته مانند کتاب آن را بخواند. در آخر فیلم پیتر بروک در بارهٔ گورجیف به نام "ملاقات با مردمان برجسته"، (۱۹۷۸) می‌توان نگاه آنی کوتاهی به رقصها داشت. (۲)
قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش یا نقد عینی و بی‌طرفانهٔ زندگی مردم نخستین جلد سه‌گانهٔ همه و همه چیز است که عارف یونانی قفقازی گئورگ گورجیف نوشته‌است. سه‌گانهٔ همه و همه‌چیز ملاقات با مردمان برجسته (چاپ اول انگلیسی در ۱۹۶۳) و زندگی واقعی است، تنها زمانی که «من هستم» (چاپ اول به انگلیسی ۱۹۷۴) را دربرمی‌گیرد. از آنجا که گورجیف این کتاب را با این نیت نوشت که ابزار اصلی آموزه‌هایش باشد، برای افزایش تلاش لازم برای خواندن و دریافتن آن، آب و تاب زیادی به آن داده‌است. خود گورجیف یک‌بار گفت: «استخوان را آن‌قدر گود به
خود گورجیف یک‌بار گفت: «استخوان را آن‌قدر گود به خاک می‌سپارم که سگها باید برای رسیدن به آن خاک را با چنگ بکنند.» کتاب به‌شمار شگرفی از موضوعات و پرسش‌ها می‌پردازد. ساختار اسطوره‌ای تمثیلی پرپهنه‌ای در قالب ادبی بسیار خاص خود است. طرح قصه‌های بلزباب در اصل پیرامون نشخوار تأملات موجودی فرازمینی به نام «بلزباب» می‌گردد که آن‌ها را هنگام سفر در فضا به سوی سیارهٔ زادگاه بلزباب «کَرَتس» با کشتی فضایی کَرنَک برای نوه‌اش هسین تعریف می‌کند. بیشتر، روایت ماجراجویی‌ها و زحمتهای بلزباب در میان «موجودات سه‌مغزی»
و زحمتهای بلزباب در میان «موجودات سه‌مغزی» (مردمان) سیارهٔ زمین است. بلزباب کل تاریخ رفتارها و آداب و روسم غریب این موجودات را شرح می‌دهد. قصه‌های بلزباب، از کتابهایی است که در اثر مارتین سیمور اسمیث به نام پرنفوذترین ۱۰۰ کتابی که تاکنون نوشته شده آورده شده با این اشاره «... متقاعدکننده‌ترین هم‌جوشی اندیشهٔ خاور و باختر که تا کنون دیده شده‌است.» انتشار. ترجمهٔ انگلیسی نخستین بار در ۱۹۵۰، پس از مرگ گورجیف به چاپ رسید. گورجیف پیش از مرگ اجازهٔ انتشار آن را داد. در شناساگری که برای همه و همه چیز نوشته و در
داد. در شناساگری که برای همه و همه چیز نوشته و در سرآغاز تمامی بخش‌های سه‌گانه آورده شده‌است، جورج ایوانویچ گورجیف هدفش را از انتشار این متن‌ها چنین عنوان می‌کند: نسخهٔ انگلیسی ۱۹۵۰ با راهنمایی شخصی نویسنده از سوی گروهی مترجم که خود برگزیده بود و بنا به فردیت‌های تعریف‌شده‌شان به ویژه آموزش داده بود، پیش برده شد. در چاپ ۱۹۹۹ آن اشتباهات درست شده و دو بندی که از فصل ۳۲ «هیپنوتیسم» در چاپهای اول حذف شده بود، به آن افزوده شد. (5) به ابتکار ژان دوسالزمن ترجمهٔ دیگری از سوی گروه مترجمان که دربرگیرندهٔ اعضای
دیگری از سوی گروه مترجمان که دربرگیرندهٔ اعضای بنیاد گورجیف نیویورک بودند و با کمک اعضای انجمن گورجیف (لندن) و نهاد گورجیف (پاریس) قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش از نو ترجمه و نخست در ۱۹۹۲ به چاپ رسید. این ترجمه از سوی بسیاری از پیروان گورجیف انحطاطی بزرگ و بی‌احترامی به کار گورجیف پنداشته شد. (6) طرح کلی. نویسنده. مقالهٔ اصلی: گئورگ گورجیف گورجیف بیشتر از هر چیز برای معرفی راه چهارم شناخته شد. او ادعا می‌کرد که آموزه‌های خاورزمین که او به باختر برد بیانگر حقیقتی است که در دین‌های باستانی و آموزه‌های
حقیقتی است که در دین‌های باستانی و آموزه‌های خردمندانهٔ مربوط به خودآگاهی در زندگی روزمره و جایگاه مردمیت و نقش آن در عالم یافت می‌شد. آن را می‌توان در نام سلسلهٔ سوم نوشته‌هایش: زندگی واقعی است، تنها زمانی‌که من هستم، فشرده کرد؛ در حالی‌که که کل سلسلهٔ آثارش همه و همه‌چیز نامیده می‌شود. نگارش. پس از تصادف جدی گورجیف در ۱۹۲۴ (۱۳۰۳)، او بر آن شد که با نوشتن چندین کتاب مفصل چیزی از آموزه‌های نظری خود را انتقال دهد. به دنبال نوشتن و از نوشتن‌های بسیار، نخستین جلد با نام قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش بیرون آمد.
جلد با نام قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش بیرون آمد. گورجیف نخست قصه‌های بلزباب را به روسی و ارمنی در سال‌های ۱۳۰۳ تا ۱۳۰۶ دیکته می‌کرد (4)؛ چرا که ابتدا به دلیل شرایط پس از تصادفش خود نمی‌توانست بنویسد. پس از آنکه به دنبال خوانش‌های گوناگون همگانی متن‌هایش دریافت که کسانی که با قالب اندیشه‌ورزی و بیان او آشنا نبودند نمی‌توانستند یک کلمه از آن را بفهمند، بر آن شد که همه چیز را از نو بنویسد. بسیاری از جزئیات فعالیت‌های دیگر گورجیف در حین نوشتن کتاب را می‌توان در کتاب سوم او به نام زندگی واقعی است، تنها زمانی که
کتاب سوم او به نام زندگی واقعی است، تنها زمانی که من هستم دریافت. خوانش‌ها. در سراسر زمانی‌که گورجیف وقت خود را پای نوشتن گذاشته بود، اغلب نشست‌هایی برای خواندن متن‌هایش هم برای شاگردان و هم ناآشنایان ترتیب می‌داد. ویلیام بوهلر سیبروک گفته که گورجیف از او خواست برخی از دوستانش را به آپارتمان گورجیف دعوت کند، جایی که بخشی از دست‌نوشتهٔ قصه‌های بلزباب بلند خوانده می‌شد. از قرار شنوندگان (که جان واتسون رفتارگرا، لینکولن استفنس و جورج سلدس در میانشان بودند) گیج و پریشان شده و تحت تأثیر قرار نگرفته بودند. (7)
و پریشان شده و تحت تأثیر قرار نگرفته بودند. (7) خلاصه. گورجیف می‌گفت که او هر پرسشی را که ممکن است در ذهن کسی پدید آید، پاسخ داده‌است. در سرآغاز کتابش گورجیف می‌نویسد: از زمانی که قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش نوشته شد، نیت این نبوده که به تنهایی به شکلی فشرده مطالعه شود، بلکه بخش‌های گوناگون دریافت از راه سنت شفاهی به خواننده انتقال داده شود تا در بارهٔ آنچه نوشته شده دریافت بیشتری بیابد. شخصیت‌ها. شخصیت‌های اصلی. بلزباب شخصیت اصلی کتاب است که تجربه‌های گذشتهٔ خود را در منظومه‌ای شمسی به نام «ارس» (منظومهٔ
خود را در منظومه‌ای شمسی به نام «ارس» (منظومهٔ شمسی ما) که به دلیل شورش در برابر بی‌پایانی به آن تبعید شده‌است تأمل‌نشخوار می‌کند. او تبعید را با مشاهدهٔ منظومه شمسی، و به ویژه زمین و مردمان آن می‌گذراند. زمین را از زمان آفرینشش تا ۱۹۲۲ (۱۳۰۱) به تماشا می‌نشیند و شش‌بار از آن دیدار می‌کند. به دلیل کمکش به ریشه‌کنی آیین قربانی کردن جانوران روی زمین، محکومیت بلزباب بخشیده می‌شود. بلزباب قصه‌هایش را اندکی پس از بازگشتش از تبعید در زمانی که با کشتی فضایی کرنک با نوه‌اش هسین به کنفرانسی در سیاره‌ای دیگر می‌رود،
نوه‌اش هسین به کنفرانسی در سیاره‌ای دیگر می‌رود، برای او تعریف می‌کند. او هسین را با خود می‌برد تا از وقت آزاد خود در این سفر به منظور آموزش درست نوه‌اش سود جوید. هسین با شکیبایی و ستایش به قصه‌های پدربزرگش گوش می‌دهد. آهون، خدمتکار پیر و وفادار بلزباب هم او و هسین را در این سفر فضایی همراهی می‌کند. نام بلزباب از نو نامیدن تحقیرآمیز ایزد پیش از یهودیت کنعان بعل به معنای لفظی «پروردگار مگس خانگی» (بعل ـ زِووو) است (اشارهٔ توحیدگرای یهودیت به بعل کمابیش بی‌تردید به منظور بدمعنا کردن آن بود و بیشتر و بیشتر در
به منظور بدمعنا کردن آن بود و بیشتر و بیشتر در میان اصطلاحاتی که برای شیطان به کار رفت، جا باز کرد. دیرتر این نام، بعل به صورت نام یک دیو پدیدار می‌شود که اغلب با بلزباب جا عوض می‌کند)، در حالی‌که نام هسین ریشهٔ زبان‌شناسانه‌ای با حسین عربی دارد. (8) زیگموند فروید می‌گوید که از لحاظ نظری یهودیت و مسیحیت رابطهٔ میان پدر (یهودیت) و پسر (مسیحیت) را بیان می‌کند. (9) از این لحاظ، انتخاب پدربزرگ و نوه از سوی گورجیف رابطهٔ پیش از یهودیت و پس از مسیحیت را می‌رساند. (8) کشتی فضایی کرنک نامش را از معبد پرآوازه‌ای در
(8) کشتی فضایی کرنک نامش را از معبد پرآوازه‌ای در کرانه‌های رود نیل در مصر می‌گیرد. زمانی‌که مردمان از راه دانش و معرفت باستانی به اندازهٔ کافی آزاد شوند که بر فراز شوند، می‌توانند در عالم سفر کنند، برای همین نام آن معبد به کشتی فضایی داده شده‌است. (10) یک استعارهٔ ممکن دیگر برای سه شخصیت در این کتاب این است که می‌توانند بازنمود گورجیف از سه مغز یا مرکز مردمی (آدمی) را بازنمایی کند. از این گذشته «کرنک» به ارمنی به معنای «تن مرده» است و بنابراین این تمثیل نشان می‌دهد که چگونه ذهن عواطف را آموزش می‌دهد.
نشان می‌دهد که چگونه ذهن عواطف را آموزش می‌دهد. شخصیت‌های اصلی دیگر. ملانصرالدین آموزگاری بی‌طرف است که برای هر وضعیت زندگی گفته‌ای خردمندانه دارد. لنتروهمسنین موجودی است که تمامی آثار کارها و زحمت‌ها و آموزش‌های آشیته شیمش را نابود کرد. گورنهور هرهرخ دانشمندی در سیارهٔ کیوان است که در روشنگری ویژگی‌های اکیدانوخ کارشناس است و در ضمن دوست جوهری بلزباب است. مهین‌فرشته لوئیسوس، مهین شیمیدان ـ فیزیکدان عالم است که اندام خاص کوندابافر را نوآوری می‌کند و در قاعدهٔ ستون فقرات مردمی کاشته می‌شود تا مردمان واقعیت
ستون فقرات مردمی کاشته می‌شود تا مردمان واقعیت را درک‌ودریافت نکنند. واژهٔ آغازین کوندابافر در دوره‌ای از تاریخ به واژهٔ کوندالینی دگرگون شد. لوئیسوس به دلیل پرسش آداب همه‌گیر قربانی کردن جانوران روی زمین به بلزباب رو می‌آورد که کمیت آن، شکل‌گیری جوّ روی ماه را به خطر می‌انداخت. بلکوتسی بنیان‌گذار انجمن اخلدن است که از لحاظ شناخت و معرفت همتایی روی زمین نداشته و هنوز هم ندارد. شاه کنوزیون یکی از کسانی است که «جهنم» و «بهشت» را به عنوان راهی برای بازداشتن مردمان از جویدن دانه‌های تریاک نوآوری کرد. چون ـ کیل
از جویدن دانه‌های تریاک نوآوری کرد. چون ـ کیل ـ تز و چون ـ ترو ـ پل، برادران دوقلوی چینی هستند که قانون هفت‌تایی را از نو پیدا و دستگاهی به نام «اله ـ اَتَپَن» را نوآوری کردند. حاجی ـ استوتز ـ ترو درویش بخارایی که آشنایی بسیار خوبی با تمامی قوانین ارتعاشات و اثراتشان داشت. افراد قدیس‌وار کیهانی. اشیته شیمش، قدیس بودا، قدیس لاما، قدیس عیسی مسیح، قدیس موسی، حضرت محمد، قدیس کیرمینَشَه، قدیس کریشنَخرنَه شخصیتهای فرعی و شخصیتهای تاریخی اشاره شده. کورش شاه ایرانی، لئوناردو دا وینچی، فیثاغورث، اسکندر مقدونی،
لئوناردو دا وینچی، فیثاغورث، اسکندر مقدونی، منیکل، داروین، ایناتیوس، مسمر، مندلجیف، فرشتگان، مهین‌فرشتگان گوناگون و خیلی‌های دیگر. واژه‌های ناشناخته. گورجیف در سراسر کتاب معنای خاصی به برخی از واژه‌های نوآورانه می‌دهد مانند، تری‌امزیکمو ـ قانون سه، هپتاپره‌پرشینوخ ـ قانون هفت‌تایی، سلیوننسیوس ـ قانون کیهانی خاص و این و آن. روشن نیست که آیا گورجیف این واژه‌ها را نوآوری کرده یا مفاهیم خاصی را به آن‌ها بخشیده‌است. بسیاری از این واژه‌ها ریشه در زبانهای نوین دارند، در حالی‌که بقیه ریشه در زبانهای باستانی. یک
در حالی‌که بقیه ریشه در زبانهای باستانی. یک امکان دیگر در زندگی واقعی است، تنها زمانی‌که «من هستم» آمده، در جایی‌که گورجیف در بارهٔ فراگیری تصادفی واژه سلیوننسیوس از یک درویش سخن می‌گوید. گورجیف این واژه‌ها را برای مفاهیم اصلی و فرعی به کار می‌برد. یکی از مفاهیم اصلی جایی است که گورجیف واژه هسنموس را برای گونه‌های خاصی از مردمان به کار می‌برد. بنا به قصه‌های بلزباب، هسنموس موجودی است که «چیزی» به دست می‌آورد که عوامل آسیب‌بخشی برای او و همین‌طور اطرافیانش می‌آفریند. بنا به گورجیف این در مورد «مردمان
می‌آفریند. بنا به گورجیف این در مورد «مردمان میانحال» به همان اندازه کاربرد دارد که کسانی که در «سطوح عالیتری» هستند. این «چیز» در نتیجهٔ تجلیات زیر در موجودات شکل می‌گیرد: پیچیدگی طرح. گورجیف به تفصیل لایه به لایه به پیچیدگی کتاب افزوده تا آن را دشوارترین و پرکشاکش‌ترین متنی کند که هر کس سعی به خواندنش کند با آن رویارو می‌شود. متنی که گاه خشک می‌نماید و این تصور که زیاد روده‌درازی شده، یا در ظاهر خنده‌دار می‌نماید و همراه با فهرستی عظیم از واژه‌های پیچیده که اغلب در سراسر متن با آن برخورد می‌شود. بسیاری
که اغلب در سراسر متن با آن برخورد می‌شود. بسیاری اوقات تعریف آن واژه‌ها دیرتر در متن داده می‌شود و به این ترتیب دریافت بیشتر کتاب پیچیده‌تر می‌شود. سطحی‌ترین دلیل استفاده از این واژه‌های پیچیده می‌تواند «بیدار کردن» خواننده و اجازه ندادن به خواندن این متن مانند کتابهای دیگر باشد. فصل اول که «خیزش اندیشه» نام دارد، سی بار از سوی گورجیف ویرایش و از نو نوشته شده‌است. گورجیف یکی از بحث‌برانگیزترین انگاره‌ها را در یکی از فصلهای اول شرح داده که نام آن عبارت است از: «مهین پوچی: بنا به گفتهٔ بلزباب، خورشید ما نه
از: «مهین پوچی: بنا به گفتهٔ بلزباب، خورشید ما نه روشن می‌کند و نه گرم.» یکی از نقدهای گورجیف از جامعهٔ نوین که به روشنی حتی برای خواننده‌ای الابختکی در این جلد خاص بیان شده، دقت نداشتن زبان نوین است. آنچه در زیر می‌آید جملهٔ اول قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش است: دلیل پیچیده کردن طرح این کتاب افزایش تلاش و توجه‌ای است که خواننده برای فهمیدن آن نیاز دارد. دلیلش این باور راسخ گورجیف است که دانشی که بدون تلاش از سوی شاگرد به دست می‌آید به کلی برایش بی‌فایده‌است. به گمان او دانش راستین از راه تجربه‌های شخصی و
به گمان او دانش راستین از راه تجربه‌های شخصی و رویارویی‌های فردی که با نیت‌های خود شخص تحقق می‌یابد فرامی‌رسد. پیچیدگی و درازای این کتاب خوانندگان را به کسانی محدود می‌کند که به انگاره‌های گورجیف علاقه‌مندند. به همین دلیل نقد آن را هم به شکل پرمعنایی محدود می‌کند.
خشم مقدس اولین تک‌آهنگ از آلبوم "خشم مقدس" گروه موسیقی هوی‌متالِ امریکایی،متالیکا، می‌باشد که در سال ۲۰۰۳ توسط کمپانی الکترا منتشر شده‌است. این آهنگ در در ۴۶اُمین مراسم سالیانه جوایز گرمی؛ جایزهٔ بهترین اجرای متال را برنده شد. موزیک ویدئوی این آهنگ نیز در سال ۲۰۰۳ نامز دریافت بهترین موزیک ویدئوی راک از سوی ام‌تی‌وی شده بود که ویدئوی لینکین پارک با نام «جایی که به آن تعلق دارم» این جایزه را برنده شد.
تلیلهٔ کوچک پرندهٔ آبچر کوچکی از خانوادهٔ آبچلیکیان است که در مناطق سردسیری از اروپا و آسیا که به شمالگان نزدیک است زندگی می‌کند. این پرنده مهاجر است و زمستان‌ها را پس از پیمودن فواصل طولانی در آفریقا یا جنوب آسیا می‌گذراند. تلیلهٔ کوچک همچنین به‌صورت پرندهٔ عبوری در آمریکای شمالی و استرالیا نیز مشاهده شده است. تلیلهٔ کوچک یکی از پرندگانی است که زیر پوشش توافقنامهٔ حفاظت از پرندگان آبزی مهاجر آفریقایی-اوراسیایی قرار دارند. مشخصات. تلیلهٔ کوچک دارای جثه‌ای کوچک، منقار و پاهایی تیره و حرکاتی سریعتر است که آن
منقار و پاهایی تیره و حرکاتی سریعتر است که آن را از دیگر تلیله‌ها متمایز می‌سازد. پرندهٔ بالغ به هنگام جفتگیری دارای پرهایی به رنگ نارنجی کم‌رنگ در ناحیهٔ سینه، گلویی سفیدرنگ و علامت V شکل سفیدرنگی در پشت می‌شود. پرندگان جوان دارای نوارهای کم‌رنگی در ناحیهٔ تاج سرشان بوده و سینه‌ای صورتی‌رنگ دارند. به دلیل نوع رنگ‌بندی پرها در زمستان تشخیص پرنده دشوار است. این پرنده از بی‌مهرگان کوچکی تغذیه می‌کند که در لابلای گل و لای یافت می‌شوند و آنها را با منقارش شکار می‌کند. جمعیت این پرنده وابسته به جمعیت موش‌های
می‌کند. جمعیت این پرنده وابسته به جمعیت موش‌های قطبی است چرا که در سال‌هایی که تعداد موش‌های قطبی کاهش می‌یابد پرندگان بزرگتری همچون جغد برفی به شکار تلیله‌های کوچک دست می‌زنند.
ملاقات با مردمان برجسته قسمت دوم فیلم سه‌گانهٔ "همه و همه چیز" است که نویسنده آن جورج ایوانویچ گورجیف است. این کتاب زندگینامهٔ خود نویسنده است که اول بار در ۱۹۶۳ به چاپ رسید و داستان بزرگ شدن گورجیف جوان را در دنیایی بازگو می‌کند که میان تجربه‌های توضیح‌ناپذیر او و علوم در حال رشد نوین شکاف خورده بود. داستان. کتاب قالب خاطرات گورجیف دربارهٔ "مردمان برجستهٔ " گوناگونی را که او ملاقات کرده با شروع از پدرش به خود می‌گیرد. این افراد کشیش ارمنی پوگوسیان، دوستش سولوویو، شاهزاده لوبوودسکی، شاهزاده‌ای روسی با علائق
شاهزاده لوبوودسکی، شاهزاده‌ای روسی با علائق متافیزیکی و نه تن دیگر و یک سگ را دربرمی‌گیرد. در جریان توصیف این شخصیت‌ها گورجیف داستان آنها را در داستان سفرهای خودش می‌آورد و از این گذشته، به متنها یا استادان روحانی در سرزمین‌های گوناگون (بیشتر در آسیای مرکزی) هم در میان داستان آنها اشاره می‌کند. گورجیف این گروه را «جویندگان حقیقت» می‌نامد. بیشتر آنها در واقع حقیقت را در قالب سرنوشت معنوی مناسبی می‌یابند. فلسفهٔ متضمن این گفته که مردم در کل زندگی خود را در خواب سپری می‌کنند، نسبت به خود آگاه نیستند، و
در خواب سپری می‌کنند، نسبت به خود آگاه نیستند، و بنابراین مانند ماشین رفتار می‌کنند و تابع علت‌ها و فشارهای بیرونی هستند. از این گذشته، یکی از ارزیابی‌های اصلی این داستان بلند این است که مردمان دورانهای گذشته، نسبت به مردمان امروز در شرایط بیرونی مناسب‌تر و سطوح درونی عالیتری زندگی می‌کردند. به هماهنگی‌های نهانی بسیار دیگری هم توجه یا اشاره می‌شود. این ادعاهای در ستیز با باورهای نوین به عده‌ای الهام بخشید تا بپرسند این اثر تا چه اندازه زندگی‌نامه‌نویسی است. برای نمونه، گورجیف ادعا می‌کند که اول بار حماسهٔ
برای نمونه، گورجیف ادعا می‌کند که اول بار حماسهٔ گیلگمش را به صورت حماسه‌ای شفاهی شنیده که پدرش از روی حافظه می‌خوانده، ادعا می‌کند که با انجمن‌های گوناگون برادری از جمله انجمن برادری سارمونگ تماس یافته، نقشهٔ «پیش از شن مصر» را نسخه‌برداری کرده و شاهد شمار زیادی معجزهها و پدیده‌های راز و رمزگرا بوده‌است. در حال حاضر گروهی راز و رمزگرا از افرادی که به شکلی آزاد با هم ارتباط دارند و به آنچه «کار» نامیده می‌شود و بخش عملی آموزه‌های گورجیف است می‌پردازند. به گونه‌ای می‌توان گفت که بسیاری از صحنه‌سازی‌ها در
گونه‌ای می‌توان گفت که بسیاری از صحنه‌سازی‌ها در کتاب ملاقات نمادین یا «داستانهایی آموزنده» است.
پایتخت فرهنگ عربی یکی از طرح های ابتکاری اتحادیه کشورهای عربی زیر نظر برنامه "پایتخت های فرهنگی" یونسکو است.این برنامه برای بزرگداشت فرهنگ عربی مطرح شد. پانویس. منبع:ویکی‌پدیای انگلیسی
ساکورا هارونو یک شخصیت خیالی در مجموعه مانگا و انیمه "ناروتو" است که توسط ماساشی کیشیموتو خلق شده‌است. در انیمه و مانگا، "ساکورا" یک کونوایچی (نینجای مؤنث) در روستای کونوها و یکی از اعضای تیم ۷ که شامل خود او، ناروتو اوزوماکی، ساسوکه اوچیها و مربی آن‌ها کاکاشی هاتاکه بود. در ابتدای سری مانگا او یک گنین و شاگرد کاکاشی هاتاکه بود، اما بعدها تحت تعالیم سوناده (هوکاگه پنجم) تبدیل به چونین شد. ساکورا عاشق ساسوکه بود و او را از تمام جهات ستایش می‌کرد اما ناروتو را که مهارت کمتری نسبت به او داشت مورد تمسخر قرار
را که مهارت کمتری نسبت به او داشت مورد تمسخر قرار می‌داد. این مشخصه او تا قسمت‌هایی ادامه داشت تا اینکه متوجه ناروتوی واقعی شد و این اخلاق خود را کنار گذاشت و ناروتو را بیش از پیش قبول نمود. علاوه بر مجموعه اصلی، ساکورا در دیگر رسانه‌های مرتبط با ناروتو حضور داشته‌است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مجموعه مانگای اسپین‌آف "ناروتو: هفتمین هوکاگه و اسکارلت اسپرینگ" (۲۰۱۵) و دنبالهٔ مجموعه اصلی ' (۲۰۱۶) اشاره کرد، که در آنجا به عنوان دکتری به نام ساکورا اوچیها به تصویر کشیده شده‌است.&lt;/onlyinclude&gt; او
به تصویر کشیده شده‌است.&lt;/onlyinclude&gt; او تبدیل به شخصیت اصلی مؤنث سری می‌شود اگرچه او به این سرعت آمادگی چنین نقشی را نداشت. کیشیموتو مشکلات بسیاری درکشیدن او داشت، که به موجب آن سبب تغییرات ناخواسته‌ای در قسمت‌هایی از ظاهر ساکورا از جمله پیشانی بلند او شد.با این حال او از لحاظ شخصیت توانست خودش را به دیگر شخصیت های اصلی مجموعه برساند و نقش مهمی را در روند داستان به عهده بگیرد . کیشیموتو برای جذاب‌تر کردن این شخصیت در سری دوم، لباس‌هایش را به گونه‌ای طراحی کرد که بیشتر شبیه به یک رزمی‌کار باشد و
طراحی کرد که بیشتر شبیه به یک رزمی‌کار باشد و همچنین در فصل‌های بعدی ظاهر او را زیباتر کرد. قدرت اصلی ساکورا، هوش و توانایی بالای او در کنترل چاکرا و قدرت بدنی فوق بشری است. او در تمرین بالا رفتن از درخت توانست با کنترل خوب چاکرای خود از درخت بالا رود در حالی که ناروتو و ساسوکه چندین روز تمرین کردند تا موفق به این کار شدند. چیه ناکامورا صداپیشگی نسخه‌های ژاپنی این شخصیت را در اقتباس‌های مجموعه بر عهده دارد، در حالی که کیت هیگینس صداگذاری‌های انگلیسی نقش او را انجام داده‌است.
هورن‌بوستل-زاکس یا زاکس-هورن‌بوستل یک نظام طبقه‌بندی برای سازهای موسیقی است که توسط ویکتور شارل ماهیون پایه‌گذاری، و سپس توسط موسیقی‌دان آلمانی، کورت زاکس و اریش موریتز فون هورن‌بوستل موسیقی‌دان و تاریخ‌شناس اتریشی در سال ۱۹۱۴ کامل شد. اساس این رده‌بندی بر طبق نوع لرزش ماده در سازها و مبانی آکوستیکی است و به ۴ گروه تقسیم می‌شود که عبارتند از: خودصداها، پوست‌صداها، زه‌صداها و هواصداها؛ که بعدها برقی‌صداها نیز به عنوان پنجمین رده به آن‌ها اضافه شد. تاریخچه. سازها در ابتدا بر اساس نظام موسیقی ارکستری طبقه‌بندی
در ابتدا بر اساس نظام موسیقی ارکستری طبقه‌بندی می‌شدند و شامل سازهای زهی، بادی، بادی برنجی و پرکاشن بود. این رده‌بندی بسیار شناخته شده است اما در آن، بسیاری از سازهای دیگر موسیقی لحاظ نمی‌شد و رده‌ها محدود به همین سازها بودند و همچنین افزودن سازهای دیگر، باعث گمراهی می‌شد. با ایجاد رده‌بندی «هورن‌بوستل-زاکس» هر سازی می‌تواند براساس نوع صدا دهی و ابزار آن در رده‌بندی گنجانده شود. ساختار. ساختار این نظام، به صورت رده‌بندی درختی است و طوری طراحی شده است که با جزئیات کامل باشد. در این سیستم به هر گروه یک عدد
جزئیات کامل باشد. در این سیستم به هر گروه یک عدد نسبت داده می‌شود: ۱ برای ایدیوفون‌ها، ۲ برای ممبرافون‌ها، ۳ برای کوردوفون‌ها و ۴ برای آئروفون‌ها. سپس برای زیرمجموعه‌های هر بخش نیز، عددی در کنار اولی می‌آید، مانند «ایدیوفون‌های ضربه‌ای» که با ۱۱ نشان داده می‌شوند. به همین صورت رده‌ها جزئی‌تر می‌شوند تا ساختار کامل شود. ۱: ایدیوفون‌ها. ایدیوفون‌ها اولین بخش این رده را تشکیل می‌دهند. شمارهٔ در نظر گرفته شده برای آن‌ها ۱ است و به ۴ زیر بخش کلی تقسیم می‌شوند: هرکدام از زیربخش‌ها نیز از زیرمجموعه‌های بسیاری
هرکدام از زیربخش‌ها نیز از زیرمجموعه‌های بسیاری تشکیل می‌شوند. ۱۱: ایدیوفون‌های ضربه‌ای. این سازها با زدن ضربه ایجاد صدا کرده و به دو بخش تقسیم می‌شوند:
شاپرک، شب‌پره و بید ، گروهی از حشرات مرتبط با پروانه هستند که در ردهٔ زیستی Lepidoptera قرار می‌گیرند. تصور می‌شود که شاپرک‌ها، شب‌پره‌ها و بیدها حدود ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ گونه مختلف باشند که تعداد بسیار زیادی از آنان هنوز کشف نشده‌است. بیشتر حشراتی شب‌زی اند، ولی برخی از گونه‌های آن در روز فعالیت می‌کنند. تفاوت اساسی میان پروانه‌ها و شاپرک‌ها در این است که به‌طور معمول، پروانه‌ها، روزپرواز ولی شاپرک‌ها و بیدها شب‌پرواز هستند. پروانه‌ها از بینایی ولی شاپرک‌ها از بویایی برای انتخاب جفت استفاده می‌کنند. پیلهٔ
از بویایی برای انتخاب جفت استفاده می‌کنند. پیلهٔ پروانه‌ها از شاخهٔ درخت یا تکیه‌گاه آویزان است ولی پیلهٔ شاپرک‌ها روی زمین قرار می‌گیرد. شاپرک‌ها هنگام استراحت روی گیاهان، بال‌های خود را کاملاً باز نگه می‌دارند، اما پروانه‌ها بال‌های خود را تقریباً می‌بندند. شاپرک‌ها. شاپرک‌ها و پروانه‌ها، آن چنان به یکدیگر شبیه هستند که تشخیص آن‌ها مشکل است. شاپرک‌ها، برخلاف پروانه‌ها، معمولاً هنگام غروب و شب پرواز می‌کنند؛ بدن شاپرک‌ها چاق‌تر از بدن پروانه‌هاست. شاخک‌های شاپرک‌ها دارای کاکل‌های بسیار ریز یا پوشیده از
شاپرک‌ها دارای کاکل‌های بسیار ریز یا پوشیده از پرز است، حال آن‌که انتهای شاخک‌های پروانه، برآمده است. نام‌های دیگر شاپرک، شاه‌پرک، شوپرک و پرپروک است. شب‌پره‌ها. شب‌پره‌ها نیز گروهی از حشرات در راسته پروانه‌سانان و مانند شاپرک‌ها هستند اما شاخک‌های آنها ساده و باریک است. بیدها. بیدها، گروهی از شب‌پره‌ها هستند که به میوه‌ها و لباس‌ها آسیب می‌رسانند و به عنوان آفت مطرح هستند:
عبد الغافر فارسی (تولد:۴۵۱ قمری-مرگ:۵۲۹ قمری) دانشمند علوم اسلامی محدث و نویسندهٔ ادیب ایرانی در سدهٔ پنجم و ششم هجری قمری بود. زندگی. او در نیشابور در سال ۴۵۱ قمری به دنیا آمد. نزد امام الحرمین جوینی اصول علم حدیث و فقه آموخت و از پدرش، اسماعیل، و مادرش، ام‌رحیم، دختر قشیری و جدش ابوالقاسم عبدالکریم قشیری و جده اش، فاطمه دختر ابوعلی دقاق، و دو داییاش ابوسعد و ابوسعید، فرزندان قشیری، و احمد بن منصور مغربی و احمد بن عبدالرحیم اسماعیلی و احمد بن حسن ازهری احادیث بسیار استماع کرد، و در علوم مذهبی کامل شد. سپس
بسیار استماع کرد، و در علوم مذهبی کامل شد. سپس به غزنه و هند و خوارزم مسافرت کرد و بزرگان را دیدار نمود و از ابومحمد جوهری و ابوسعد کنجرودی و ابوبکر محمد طبری اجازه دریافت کرد. ابوسعد عبدالله بن عمر صفار آخرین کسی است که از وی حدیث روایت کرده است. او را فقیهی محقق و فصیحی خوش‌زبان و ادیبی کامل توصیف کرده‌اند. وی خطیب نیشابور شد و سرانجام در نیشابور در سال ۵۲۹ قمری درگذشت.
المُسْتَدرَک علی الصَحیحَین یکی از آثار مهم حاکم نیشابوری است که در سال ۳۷۳ق املاء شده‌است. المستدرک علی الصحیحین از منابع احادیث اهل سنت است. موضوع آن، احادیث صحیح السندی است که به عنوان "مستدرک و تکمله" بر دو کتاب صحیح بخاری و صحیح مسلم جمع‌آوری شده‌است. این اثر به زبان عربی است. نویسنده در پیش گفتار کتاب دربارهٔ انگیزهٔ نوشتن این اثر نوشته‌است: کتاب مستدرک شامل ۸۸۰۳ حدیث است که در ۵۱ کتاب و در موضوعاتی که بیشتر، فقهی هستند، جمع‌آوری شده‌است. تعداد موضوعات کتاب ۳۶۴۷ عنوان می‌باشد. این احادیث با "کتاب
کتاب ۳۶۴۷ عنوان می‌باشد. این احادیث با "کتاب الایمان، کتاب العلم، کتاب الطهارة، کتاب الصلاة وکتاب الجمعة" شروع شده و با کتاب "الطب، کتاب الرقی و التمائم، کتاب الفتن و الملاحم و کتاب الاهوال" پایان می‌پذیرند. یکی از ویژگی‌های این کتاب، آوردن مجموعه‌ای کامل از احادیثی است که در فضیلت "علی بن ابیطالب و اهل بیت اوست" که تقریباً ۲۶۰ حدیث را شامل می‌شود.
جمعه سیزدهم هنگامی رخ می‌دهد که سیزدهم ماه در روز جمعه قرار بگیرد. بر طبق خرافات این روز، روز بدشانسی خواهد بود. در تقویم گرگوری این روز حداقل یک بار در سال اتفاق میفتد اما به‌طور معمول سه بار در سال این اتفاق تکرار می‌شود. هراس. ترس از جمعه سیزدهم "friggatriskaidekaphobia" ("فریگا" نام الهه نورس است که آنها جمعه را به این نام صدا می‌زدند و "triskaideka" به معنی عدد سیزده است، که در آن "tris" به معنی ۳،"kai" به معنی "و" و "deka" به معنی ۱۰ می‌باشد.) نامیده می‌شود.
انبر ها، ابزاری هستند که برای محکم نگه داشتن اشیاء به کار می روند؛ و احتمالا شکل پیشرفته ی انبر های قدیمی، که در عصر برنز، برای گرفتن فلز داغ استفاده می شده، می باشند. از این گذشته، انبر ها برای خم کردن و فشردن دامنه ی وسیعی از مواد قابل استفاده اند. انبر وسیله‌ای برای گرفتن اشیایی است که آنها را به دلایلی نظیر داغ یا سرد بودن، بهداشت، حفظ اثر انگشت و... نمی‌توان با دست گرفت.این ابزار از دو اهرم که انتهای آنها به صورت قیچی‌وار به هم متصل می‌باشد تشکیل شده است.همچنین انبر را برای استفاده های فنی نظیر خم کردن
انبر را برای استفاده های فنی نظیر خم کردن اشیا استفاده می کنند که به آنها گازانبر می گویند.انبرها انواع مختلف دارند و حتی در آشپزخانه ها برای برداشتن یخ یا شیرینی ها کاربرد دارند.
رضا روستاآزاد (۴ اسفند ۱۳۴۰ – ۱۹ مهر ۱۴۰۱) استاد دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف و رئیس این دانشگاه بود. روستا آزاد دارای دو فرزند به نام سجاد و زینب که هر دو در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل کرده اند. او در ۲۵ مرداد ۱۳۸۹ به عنوان سرپرست این دانشگاه تعیین شد و اواخر اسفند همان سال، حکم ریاست او تأیید شد. برخلاف رؤسای پیشین دانشگاه صنعتی شریف، روستاآزاد بدون اخذ رأی از اعضای هیئت علمی این دانشگاه و مستقیماً با حکم وزیر علوم به این سمت منصوب شده بود. او عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی بود. وی