payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ذکر کرده‌است و برخی دیگر نیز سال مرگ یحیی را ۱۳۱۱ عنوان کرده‌اند. یحیی در زمان مرگ چیزی در حدود ۵۶ سال سن داشته‌است. عده‌ای دلیل مرگ او را استنشاق مداوم تراشه چوب توت ذکر کرده‌اند. چه آن که چوب توت حاوی ماده سمی آرسنیک است و استنشاق گرد ساییده آن در طول زمان می‌تواند بیماری‌های تنفسی یا سرطان ایجاد کند. به نوشته سپنتا، یحیی در ساخت تار اعجاز می‌کرده‌است و تار یحیی گران‌ترین و مشهورترین تارهای دنیا بوده‌است. اتفاقاتی که تا امروز نیز تداوم یافته‌است.
ویت‌کُنگ یا جبهه رهایی‌بخش ملی نام سازمان سیاسی و چریکی کمونیست بود که در جریان جنگ ویتنام در ویتنام جنوبی و کامبوج در برابر ارتش آمریکا و دولت ویتنام جنوبی مدت طولانی جنگید. این سازمان در طول جنگ ویتنام نقش محوری ایفا کرد به طوری که نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا از یک سو و ارتش ویتنام جنوبی از سوی دیگر از سال ١٩۵۵ تا ١٩٧۵ در پی برچینش این گروه و پیروانش بودند. این واقعه به جنگ ویتنام معروف است ؛ این جنگ در پایان با پیروزی دولت و ارتش ویتنام شمالی و شکست ارتش ایالات متحده آمریکا و نابودی کامل ویتنام
ارتش ایالات متحده آمریکا و نابودی کامل ویتنام جنوبی به پایان انجامید.
سیتیزندیوم (و با تلفظ:Seeteezen-dee-yom) که صورت اختصاری عبارت Citizens' Cpompendium به معنی اختصار شهروندان است، نام دانشنامه‌ای است که لری سنگر فیلسوف آمریکایی و از بنیانگذاران ویکی‌پدیا، پس از جدا شدن از ویکی‌پدیا، در مارس ۲۰۰۷ بنیان گذارد. این دانشنامه، مانند ویکی‌پدیا، توسط نرم‌افزار مدیاویکی اداره می‌شود. در این دانشنامه اینترنتی، محتوای نوشته شده توسط کاربران، باید توسط یک گروه شامل کارشناسان رشته مربوط بررسی شده و در صورت تأیید، در دانشنامه درج شود. کارشناسان تیم بررسی ویکی سیتی زندیوم باید مدرک
کارشناسان تیم بررسی ویکی سیتی زندیوم باید مدرک کارشناسی ویا بالاتر داشته باشند و سن آنها نباید کمتر از ۲۵ سال باشد. لری سنگر در این‌باره گفته است: این دانشنامه تنها به زبان انگلیسی در دسترس است و رتبه الکسای آن نیز در مقایسه با رقیبش، ویکی‌پدیا، بسیار پایین‌تر است. افراد برای افزودن محتوا به دانشنامه، باید با نام واقعی خود ثبت نام کنند و پس از آن افزودن مطالب، اعضای گروه کارشناسی، درباره درج مطلب تصمیم می‌گیرند. محتوای این دانشنامه، با مجوز نسخهٔ Creative Commons Attribution 3.0 Unported License منتشر
Commons Attribution 3.0 Unported License منتشر می‌شود.
شریان کاروتید خارجی یا سرخرگ سبات بیرونی شاخه‌ای از سرخرگ کاروتید مشترک است که وظیفه خونرسانی به بخش‌های خارج از جمجمه را برعهده دارد. تغذیه خونی صورت بیشتر از طریق شاخه‌های شریان کاروتید خارجی انجام می‌گیرد. سرخرگ چهره‌ای که شاخه‌ای از شریان کاروتید خارجی است نقش مهمی در خونرسانی صورت دارد. سرخرگ گیجگاهی سطحی و سرخرگ فکی (ماگزیلاری) دو شاخه انتهایی شریان کاروتید خارجی هستند. شاخه‌ها. شاخه‌هایی که از سرخرگ سبات بیرونی منشعب می‌گردند عبارتند از:
پائولی پرتی بازیگر آمریکایی و متولد ۲۷ مارس ۱۹۶۹ در نیواورلئان است. او در سریال "ان‌سی‌آی‌اس" و فیلم "سه‌شنبه خاکستر" بازی کرده‌است.
سرخرگ بازویی-سری یا شریان براکیوسفالیک که تنه بازویی-سری یا سرخرگ بی نام نیز نامیده می‌شود، قطورترین شاخه قوس آئورت بوده که طولش چهار الی پنج سانتیمتر است. در پشت مفصل جناغی-ترقوه‌ای (استرنوکلاویکولار) راست، سرخرگ‌های کاروتید مشترک راست و زیرترقوه ای راست از سرخرگ بازویی-سری جدا می‌گردند. سرخرگ‌های کاروتید مشترک چپ و زیرترقوه‌ای چپ به طور مستقیم از قوس آئورت منشعب می‌شوند. تنه براکیوسفالیک فاقد هرگونه شاخه‌ای است، ولی گاهی (در ده درصد افراد) شاخه‌ای کوچک به نام سرخرگ تیروئیدی ایما از آن جدا می‌گردد که به
نام سرخرگ تیروئیدی ایما از آن جدا می‌گردد که به ایسموس غده تیروئید می‌رود. سرخرگ تیروئیدی ایما ممکن است از آئورت، سرخرگ‌های سبات مشترک راست، زیرترقوه‌ای یا سینه‌ای داخلی منشعب گردد.
محسن سبحانی بیت کوین
کودریف نورسریک قدیرسیزوویچ (زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۶۹، روستای کاراسپان (ابروچفکای سابق) استان قزاقستان جنوبی. جمهوری قزاقستان) رئیس نمایندگی شرکت سهامی نفت وگاز «قزمونای گاز» درشهر مسکو است. زندگینامه. او در ۱۴ فوریه سال ۱۹۶۹ دراستان قزاقستان جنوبی جمهوری قزاقستان در خانواده‌ای کارمند و قزاق به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در روستای «کاراسپان» با نمرات عالی و مدال طلا بپایان رساند. پس از پایان دبیرستان از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ خدمت سربازی اش را در آلمان گذراند.
خیابان جیحون یکی از خیابان‌های قدیمی شهر تهران است که در گذشته به خیابان استوار لشکری معروف بوده‌است. این خیابان در منطقه ۱۰ شهر تهران و در جهت شمالی ـ جنوبی قرار دارد و از خیابان آزادی آغاز می‌شود. کارخانه مشهور نوشابه‌سازی زمزم در ابتدای خیابان جیحون و زمین قدیمی فوتبالی معروف به میلان که در حال حاضر مجموعه ورزشی جیحون نامیده می‌شود در انتهای آن قرار دارد. این خیابان از خیابان آزادی شروع می‌شود یک طرفه‌ است و مسیر خودروها از شمال به جنوب است. این خیابان از سمت غرب اولین خیابان از مجموعه خیابان‌های موازی و
سمت غرب اولین خیابان از مجموعه خیابان‌های موازی و قدیمی‌ای چون: کارون، قصرالدشت، خوش و رودکی (سلسبیل) است. این خیابان از طریق ایستگاه متروی شادمان در خط ۲ و خط ۴ قابل دسترسی است. خیابان جیحون با خیابان‌های قدیمی و پرتردد بهنود، طوس، دامپزشکی، هاشمی، امام خمینی (سپه سابق)، مالک‌اشتر (چهارراه گلی)، مرتضوی و کمیل (بابائیان سابق) تقاطع دارد و این تقاطع‌های پی‌درپی و همچنین باریک بودن همگی آن‌ها سبب ایجاد ترافیک سنگین می‌شوند. از جمله مکان‌های مهم خیابان جیحون می‌توان به پارک آینه، استخر نگین غرب تهران (وابسته
به پارک آینه، استخر نگین غرب تهران (وابسته به سازمان تأمین اجتماعی) نام برد. تقاطع خیابان جیحون با خیابان مالک اشتر (آریانای سابق) معروف به چهارراه گلی از شلوغ‌ترین و پررفت و آمدترین چهارراه‌های این خیابان است که دارای مغازه‌ها و پاساژهای پرشمار برای خرید مردم محله جیحون می‌باشد.
نظریّهٔ فاجعه یک نظریّهٔ ریاضی می‌باشد که مکانیزم‌های تغییرات ناگهانی و ناپیوسته یک وضعیت را در انواع مختلف پدیده‌ها شبیه‌سازی می‌کند. مانند خم شدن فلز زیر فشار، منجمد شدن یک مایع، سقوط یک حکومت، یا شورش توده‌ای از مردم. این نظریّه تشریح می‌کند که یک مجموعه از تغییرات تدریجی و آهسته، مانند افزایش فشار روانی و نارضایتی مردم یک کشور، تغییرات (فاجعه‌ها) آنی و عظیم را به راه می‌اندازد. مانند سقوط یک پل یا یک امپراتوری. این نظریه در سال ۱۹۷۲ به‌طور مشترک توسط ریاضیدان فرانسوی، رنه تام، و ریاضیدان روس، ولادیمیر
فرانسوی، رنه تام، و ریاضیدان روس، ولادیمیر ایگورویچ آرنولد ایجاد و بسط داده شد.
برود پیک (همچنین با نام کی۳ نیز شناخته می‌شود) دوازدهمین قله بلند در دنیا با ارتفاع ۸۰۵۱ متر، در رشته‌کوه قراقروم و در شمال شرقی پاکستان واقع شده‌است. این قله در امتداد غربی یخچال بالتورو و در بین دو قله کی۲ و گاشربروم IV قرار دارد. از روی ارتفاعات این قله نمای زیبایی از قله کی۲ به آسانی قابل مشاهده‌است. برودپیک دارای سه قله مجزا است قله اصلی ۸۰۵۱ متر، قله مرکزی ۸۰۱۶ متر و قله شمالی ۷۵۵۰ متر. فقط ۸ کیلومتر با قلهٔ مشهور کی۲ فاصله دارد. این قله به عنوان یکی از قلل هشت هزار متری آسان شناخته شده‌است هر چند که
قلل هشت هزار متری آسان شناخته شده‌است هر چند که از لحاظ فنی سخت نیست اما به هر حال نمی‌توان آن را به راحتی پشت سر گذاشت چرا که مسیر آن، از میان قلمروی بهمن‌های دائمی است. کمپ پایگاهی در ارتفاع ۵۰۰۰ متر قرار دارد و کمپ‌های میانی در حدود ارتفاع ۶۲۰۰ متر، ۶۸۰۰ متر و ۷۳۰۰ متر واقع شده‌اند. صعود این قله به شرایط جوی وابسته است به‌طوری‌که گاهی می‌توان صعود آن را در طول شش هفته به انجام رسانید. درحالی‌که در مواردی دیگر حتی ممکن است صعود آن به نه هفته نیز کشیده شود. علت نامگذاری. نام محلی برودپیک، فایچان کانگری
علت نامگذاری. نام محلی برودپیک، فایچان کانگری است اما نام اصلی آن اساساً با عنوان کی۳ نامگذاری شده بود، چرا که سومین کوه اندازه‌گیری شده در رشته کوه‌های قراقروم پس از قله مشهور کی۲ بود اما بعدها زمانی که جزئیات و مشخصات این قله به‌طور دقیق‌تری بررسی گردید متوجه شدند که وسعت قله آن به بیش از یک مایل می‌رسد، و بنابراین به نام «برود پیک» یا همان «قله پهناور» نام‌گذاری گردید. این قله همچنین به نام بریتورن سه راسی بسیار بزرگ بالتورو نیز خوانده می‌شود. تاریخچه صعود. در سال ۱۹۵۴ دکتر کارل م. هرلیک کوفر از آلمان
در سال ۱۹۵۴ دکتر کارل م. هرلیک کوفر از آلمان غربی سعی کرد این قله را صعود کند. با این وجود هدف اصلی او صعود به قله گاشربروم ۱ بود؛ و نیز گفته شده‌است که او هرچه تلاش کرد تا بتواند باربرها را متقاعد کرده تا بارهایش را تا کنکوردیا و بالای یخچال بالتورو ببرند، موفق نشد. از این رو گروه خود بارها را حمل کردند و تلاش کردند تا از جبهه جنوب غربی به یخچال برود پایینی برسند. اما با این حال این روش با موفقیت مواجه نشد چرا که توفان و دمای بسیار پایین مانع از آن می‌شد. در سال ۱۹۵۷ یک گروه کوهنوردی اتریشی به قصد صعود به
سال ۱۹۵۷ یک گروه کوهنوردی اتریشی به قصد صعود به این قله به کشور پاکستان سفر کردند. راهنمای این گروه ماکروز اسکموک بود از دیگر اعضای مهم این تیم کوهنورد فریتز وینتراستلر، کورت دیمبرگر، یک کوهنورد اتریشی، یک عکاس و نیز یک کوهنورد معروف و هرمن بوهل (که به عنوان یکی از بهترین کوهنوردان اتریشی بعد از جنگ شناخته شده‌است) بودند. این صعود منجر به شناسایی یک ستیغ بر روی جبهه غربی کوه گردید؛ بنابراین آنان یک دهلیز برفی را صعود کردند و در ارتفاع ۵۷۹۱ متر اردو زدند. آنها در حین صعود بهترین استفاده از طناب را کردند که
در حین صعود بهترین استفاده از طناب را کردند که این طناب‌ها توسط گروه اکتشافی آلمانی در سال ۱۹۵۴ ثابت‌گذاری شده بود. در تاریخ بیست و نهم می‌ماه، همه اعضای این گروه کوهنوردی کمپ ۳ را به قصد حمله به قله ترک کردند اما یک طوفان آنان را مجبور ساخت تا به پایگاه برگردند. سرانجام در تاریخ نهم ژوئن سال ۱۹۵۷ مارکوز اسکموک، فریتز وینتراستلر، کورت دیمبرگر و هرمن بوهل موفق شدند این قله را بدون استفاده از اکسیژن و باربرهای ارتفاع بالا صعود کنند. بعد از صعود به این قله بود که اسکموک و وینتراستلر یک قله بدون نام را نیز با
که اسکموک و وینتراستلر یک قله بدون نام را نیز با ارتفاع ۷۳۶۰ متر صعود کردند. در عرض ۱۰ ساعت آنان ده مایل از گادوین ـ آستن و یخچال‌های ساوایا عبور کردند، و یک دامنه برفی را توسط اسکی تا کمپ در ارتفاع ۶۰۹۶ متر بالا رفتند. در تاریخ ۱۹ ژوئن آنان در عرض دوازده ساعت بقیه قله را صعود نمودند بر روی جبهه جنوب غربی قله، ابتدا با یک برف سخت و سپس در برف پودری عمیق به راه خود ادامه دادند. آنان دقیقاً ۲۵ ساعت بعد از عزیمت‌شان به کمپ پایگاهی بازگشتند. نام قله دیگر در رشته‌کوه برود، برود پیک میانی یا مرکزی است در بعضی
برود، برود پیک میانی یا مرکزی است در بعضی نقشه‌ها ارتفاع آن ۸۰۱۶ متر مشخص شده‌است. در حالی‌که در نقشه‌های دیگر ارتفاع آن را ۸۰۰۰ متر ذکر کرده‌اند گفته شده‌است که این قله در سال ۱۹۷۵ یک بار صعود شده‌است اما به هر حال در سال ۱۹۷۶ یک گروه کوهنوردی اکتشافی فرانسوی به رهبری یان نیک سیگنور تلاش کردند تا این قله را به روش آلپی در امتداد برود پیک اصلی صعود کنند. این گروه چهار نفره نخستین مسیر صعودکنندگان اتریشی را دنبال کرده و همگی برای صعود به آن تلاش کردند اما با این حال فقط توانستند تا ارتفاع ۷۹۲۵ متر بالا
با این حال فقط توانستند تا ارتفاع ۷۹۲۵ متر بالا روند؛ و در نهایت این گروه کوهنوردی به دلیل شرایط جوی نامناسب مجبور شدند تا به پایین برگردند. یک کوهنورد کوهنوردی اسپانیایی شش نفره قله برود پیک مرکزی را در سال ۱۹۸۷ صعود کردند که رهبر این گروه جوزف استراچ بود. سومین قله در سلسله جبال برود، برود پیک شمالی است در این مورد نیز بعضی نقشه‌ها ارتفاع آن را ۷۵۳۸ متر نشان داده‌اند، در حالی‌که در منابع و نقشه‌های دیگر ارتفاع آن ۷۵۵۰ متر ذکر شده‌است. یک گروه کوهنوردی ایتالیایی که توسط رِناتو کاساروتو راهنمایی می‌شدند،
که توسط رِناتو کاساروتو راهنمایی می‌شدند، تلاش کردند تا آن را در سال ۱۹۸۲ صعود کنند، اما این کوشش با عدم موفقیت مواجه شد. این گروه ارتفاع این قله را ۷۶۰۰ متر ذکر می‌کنند. اما سرانجام کاساروتو موفق شد که این قله را در سال ۱۹۸۳ صعود کند. از زمان نخستین صعود به این قله در سال ۱۹۷۵ تا اوت ۲۰۰۳، برود پیک ۲۵۵ بار صعود شده‌است؛ که تعداد ۱۷ نفر در این مسیر جان خود را از دست داده‌اند؛ بنابراین میزان مرگ و میر در حدود ۷ درصد محاسبه شده‌است که می‌توان این مقدار را با میزان مرگ و میر قله اورست که ۹ درصد است، مقایسه
میزان مرگ و میر قله اورست که ۹ درصد است، مقایسه کرد. به هر حال این قله یکی از ساده‌ترین قلل ۸۰۰۰ متری است، اما ریسک ریزش بهمن را نمی‌توان نادیده گرفت. مسیرها. نخستین صعود قله اصلی برودپیک در سال ۱۹۵۷ از سوی تیمی از کوه نوردان اتریشی به سرپرستی مارکوس شامو و همراهی کوه‌نورد برجسته هرمان بول صورت گرفت. مسیر ایران. دومین تلاش در تیر ماه ۱۳۹۰ به سرپرستی کیومرث بابازاده از ایران تیم را سرپرستی می‌کرد. اعضای تیم آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان، افشین سعدی، و رامین شجاعی بوده‌اند. تیم پس از حدود ۵۰ روز تلاش،
رامین شجاعی بوده‌اند. تیم پس از حدود ۵۰ روز تلاش، و صعود تا ارتفاع ۷۴۵۰به دلیل خرابی هوا و اتمام فصل صعود مجبور به اتمام برنامه شد. در تاریخ ۲۲ تیر ۹۲ سه کوهنورد ایرانی به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی مسیر جدیدی در رخ جنوب غربی برودپیک به نام مسیر ایران گشایش کردند و پرچم ایران را بر روی ارتفاع ۸۰۵۱ متری قله برودپیک به اهتزاز درآوردند؛ ولی در مسیر برگشت دچار سانحه شدند و در ارتفاع ۷۴۰۰ متری گم شدند. گم شدن کوهنوردان ایرانی. ۳ کوهنورد ایرانی به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی
به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMCدر بارهٔ این صعود آمده:سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را کاملاً از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند که به جرئت می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این
که به جرئت می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس‌برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه
در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی‌پی‌اس ماهواره‌ای آن‌ها به دست آمد؛ ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد. توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای
بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب‌وهوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به‌طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد. در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های این کوهنوردان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوهنوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با
حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.
رسانه‌های اجتماعی یا شبکه‌های اجتماعی فناوری‌های رایانه‌ای هستند که ایجاد یا اشتراک اطلاعات، ایده‌ها، علایق شغلی و سایر شکل‌های گفتگو را از طریق جوامع و شبکه‌های مجازی، در قالب بسترهایی همچون وب و تلفن همراه تسهیل می‌کنند. رسانه‌های اجتماعی برنامه‌های کاربردی مبتنی بر اینترنت هستند که بر روی پایه‌های ایدئولوژیک و فناوری وب ۲٫۰، به کاربران اجازه ایجاد و تبادل تولید محتوا را می‌دهد. رسانه‌های اجتماعی می‌توانند بر روی بسیاری از اشکال مختلف، از جمله؛ تالارهای گفتگو، وبلاگ‌ها، وبلاگ اجتماعی، میکروبلاگ‌ها،
گفتگو، وبلاگ‌ها، وبلاگ اجتماعی، میکروبلاگ‌ها، ویکی‌ها، پادکست‌ها، عکس‌ها یا تصاویر، ویدئوها، در قالب یک نوع امتیاز بر پایهٔ مشارکت اجتماعی، محسوب شوند. روز جهانی رسانه‌های اجتماعی در تقویم میلادی در تاریخ ۳۰ ژوئن (۱۰ تیرماه) قرار دارد. این روز به عنوان راهی برای شناخت تأثیر رسانه‌های اجتماعی بر ارتباطات جهانی و گرد هم آوردن جهانیان برای جشن گرفتن چنین تأثیری نامگذاری شده است. رشد مؤثر و پیوسته در رسانه‌های اجتماعی به خصوص اینستاگرام، نیازمند داشتن یک تقویم محتوایی است. تحلیل. فضای مجازی، امکان شکل‌گیری
محتوایی است. تحلیل. فضای مجازی، امکان شکل‌گیری اجتماعات جدید از کاربران را فراهم می‌کند. از زمان فردیناند تونیس و تلاش او برای تعریف دو گونه تجمع انسانی یعنی «اجتماع» (گزلشافت) در مقابل «جامعه» (گمنشافت) به بعد همه متفکران علوم اجتماعی و فرهنگی «رو در رو بودن»، «محدودیت تعداد»، و «ابتناء بر روابط عاطفی و نه روابط عقلانی» را از خصائص بنیادی اجتماع عنوان کرده‌اند. شواهد جدید افزایش استفاده از رسانه‌های اجتماعی را با کاهش سلامت روان در میان جوانان مرتبط می‌دانند. رسانه‌های اجتماعی ممکن است تأثیر مستقیم و
رسانه‌های اجتماعی ممکن است تأثیر مستقیم و غیرمستقیم بر مصرف‌کنندگان داشته باشند. وقتی صحبت از رسانه‌های اجتماعی می‌شود، هم فرایندها و هم محتوای آن مشکل‌ساز به نظر می‌رسد. رسانه‌های اجتماعی با دادن گزینه‌های بسیار کوچک به شما توهم آزادی را ارائه می‌دهند در حالی‌که تهدیدهای قدیمی سلامت برای نوجوانان مانند رانندگی در حالت مستی، بارداری نوجوانان و سیگار کشیدن کاهش یافته است، یک تهدید جدید ظاهر شده است و آن تهدید، سلامت روان ضعیف و کاهش تاب آوری است. از نظر محتوا، رسانه‌های اجتماعی تصویری منحرف و تحریف شده از
رسانه‌های اجتماعی تصویری منحرف و تحریف شده از جهان ارائه می‌دهند. محتوا برای افزایش بازدید طراحی شده است، و این محتوا بیشتر از آنچه مورد نیاز مصرف‌کننده باشد یا برایش مهم و مفید باشد، آنچه را بیشتر تماشا می‌کند به او ارائه می‌دهد. علاوه بر این، بسیاری از این محتواها زباله‌ای بیش نیستند، با این حال هیچ ابزاری برای شناسایی ارزش حقیقی رسانه‌های اجتماعی وجود ندارد، و تشخیص اطلاعات قابل اعتماد از غیرقابل اعتماد دشوار است. محتوای جعلی، نادرست یا بدخواهانه همه جا وجود دارد. اما رسانه‌ها ابزاری را به جوانان
جا وجود دارد. اما رسانه‌ها ابزاری را به جوانان نمی‌دهند تا حقیقت را از دروغ، واقعیت را از تخیّل، بی‌اهمیت را از مهم، و از آن بیشتر، ربات را از انسان تشخیص دهند. هر چند روابط کاربران فضای مجازی رابطه‌ای با واسطه و نه رو در رو است اما بسیاری از پژوهشگران اینترنت تمایل دارند از اصطلاح «اجتماع» برای اشاره به جمع کاربران استفاده کنند. شبکه‌های اجتماعی مجازی مانند فیس‌بوک در بین مردم جهان محبوبیت بالایی کسب کرده‌اند. این شبکه‌های اجتماعی در عین حال که فضایی برای یافتن دوستان جدید یا قدیمی هستند، جایی برای تبادل
یافتن دوستان جدید یا قدیمی هستند، جایی برای تبادل نظر هستند که در آن‌ها افراد عقاید و نظرات خود را با هم به اشتراک و بحث می‌گذارند. اهمیت و محبوبیت شبکه‌های اجتماعی مجازی، در آینده بیش از این هم اهمیت پیدا می‌کند؛ زیرا در دنیای حقیقی هیچ‌گاه افراد علاقه‌مند، موضوعات موردعلاقه خود را به این گستردگی نمی‌یافتند. شرکت‌ها و نهادها. استفاده از خدمات شبکه‌های اجتماعی، روزبه‌روز محبوبیت بیشتری پیدا می‌کند. هم‌اکنون سایت‌های شبکه‌های اجتماعی، بعد از درگاه‌های وب بزرگی مانند یاهو! یا ام‌اس‌ان و موتورهای جستجوی وب
مانند یاهو! یا ام‌اس‌ان و موتورهای جستجوی وب مانند گوگل، تبدیل به پراستفاده‌ترین خدمت اینترنتی شده‌اند. ناسا هم برای جذب جوانان علاقه‌مند به موضوعات هوافضا، یک شبکه اجتماعی را بر پایه استانداردهای نسل آینده وب و تنظیمات سایت خود راه‌اندازی کرد. این شبکه اجتماعی با نام «مای ناسا» بخش‌های بسیار پیشرفته‌ای دارد که کاربران می‌توانند از طریق آن‌ها تصاویر و تفکرات خود را دربارهٔ موضوعات فضایی با سایر کاربران به‌اشتراک بگذارند. مای ناسا یک نمونه بسیار اصلی از شبکه‌های اجتماعی است و یک محیط مجازی را می‌سازد که در
اجتماعی است و یک محیط مجازی را می‌سازد که در آن کاربران می‌توانند تمام موضوعات و مقولات مورد نظر و شخصی خود را جمع‌آوری کنند. کاربران می‌توانند در این شبکه اجتماعی جدید برای خود وبلاگ درست کنند و از وبلاگ‌هایی نظیر وبلاگ یکی از مدیران ناسا که روایت بسیار شگفت‌انگیزی را از مأموریت‌های فضایی خود نقل کرده است، استفاده کنند. شبکه‌های اجتماعی، به‌خصوص آن‌هایی که کاربردهای معمولی و غیرتجاری دارند، مکان‌هایی در دنیای مجازی هستند که مردم خود را به‌طور خلاصه معرفی می‌کنند و امکان برقراری ارتباط با همفکرانشان را در
و امکان برقراری ارتباط با همفکرانشان را در زمینه‌های مختلف مورد علاقه فراهم می‌کنند. البته در بعضی از این موارد مثل مای‌ناسا سمت و سوی اصلی این علایق (فضا) مشخص است. در ایران. در ایران عضویت در شبکه‌های اجتماعی جرم تلقی نمی‌شود و جرم انگاشتن به نوع فعالیت شبکه و فرد وابسته است. بر اساس قانون جرایم رایانه‌ای اصل بر آزادی است و شهروندان از تمامی امکانات اینترنت می‌توانند استفاده کنند اما این اصل استثناهایی دارد که عمدتاً در قانون جرایم رایانه‌ای آمده است ارتکاب این ممنوعیت‌ها جرم و قابل مجازات است. تأثیرات
این ممنوعیت‌ها جرم و قابل مجازات است. تأثیرات رسانه‌های اجتماعی بر فرهنگ ایران. در دهه‌های اخیر، شبکه‌های اجتماعی نقش فزاینده‌ای در شکل‌گیری و تغییر فرهنگ در ایران داشته‌اند. پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، تلگرام و توییتر به سرعت به ابزارهایی برای تبادل فرهنگی، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده‌اند. به ویژه در میان جوانان ایرانی، این شبکه‌ها به فضایی برای بیان نظرات، اشتراک‌گذاری محتواهای فرهنگی و اجتماعی و حتی شکل‌گیری جنبش‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. یکی از مهم‌ترین تغییرات در این زمینه، گسترش هنرهای دیجیتال و
تغییرات در این زمینه، گسترش هنرهای دیجیتال و اینفلوئنسرها است که به‌ویژه در حوزه‌های مد، موسیقی و فیلم فعالیت می‌کنند و به تأثیرگذارترین شخصیت‌ها در فضای آنلاین تبدیل شده‌اند. همچنین، استفاده از هشتگ‌ها و کمپین‌های آنلاین در زمینه‌های حقوق بشر و آزادی زنان تأثیرات عمیقی در آگاهی عمومی و تغییرات فرهنگی در ایران داشته است. این تغییرات نه تنها در داخل ایران بلکه در سطح جهانی هم مورد توجه قرار گرفته است، چرا که به‌واسطه فضای آنلاین، فرهنگ ایرانی در معرض دید جهانیان قرار گرفته و به گونه‌ای نوین در حال شکل‌گیری
قرار گرفته و به گونه‌ای نوین در حال شکل‌گیری است. در جهان. طبق آخرین داده‌های موجود، فیس بوک محبوب‌ترین و پرکاربردترین پلت فرم رسانه‌های اجتماعی در جهان است. با ۳٫۰۷ میلیارد کاربر فعال ماهانه، این بدان معناست که ۳۷ درصد از جمعیت جهان حداقل یک بار در ماه از فیس بوک استفاده می‌کنند. یوتیوب با ۲٫۵ میلیارد کاربر، دومین شبکه اجتماعی محبوب است. شبکه‌های رسانه‌های اجتماعی که بر محتوای ویدیویی کوتاه تمرکز دارند به سرعت در حال رشد هستند. این شامل اینستاگرام و تیک تاک می‌شود. برنامه‌های پیام رسان مانند واتس اپ، فیس
می‌شود. برنامه‌های پیام رسان مانند واتس اپ، فیس بوک مسنجر و تلگرام نیز در چند سال گذشته به سرعت به این لیست صعود کرده‌اند. محبوب‌ترین شبکه‌های اجتماعی در جهان: از اکتبر ۲۰۲۴، فیس بوک با نزدیک به ۳٫۱ میلیارد کاربر در سراسر جهان، در صدر فهرست محبوب‌ترین پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی بر اساس تعداد کاربران قرار دارد. چهار مورد از ۱۰ پلتفرم محبوب رسانه‌های اجتماعی متعلق به متا هستند. اینها فیس بوک، اینستاگرام، واتس اپ و فیس بوک مسنجر هستند. محبوب‌ترین پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی (۲۰۲۴): رتبه‌بندی بر اساس تعداد
رسانه‌های اجتماعی (۲۰۲۴): رتبه‌بندی بر اساس تعداد کاربران ۱۰ پلتفرم محبوب رسانه‌های اجتماعی تعداد کاربران جهانی (از اکتبر ۲۰۲۴). در غیاب احزاب و جامعه مدنی قوی و با توجه به انحصار نسبی دولت بر رسانه‌ها (مطبوعات، رادیو و تلویزیون)، رسانه‌های اجتماعی اخیراً به عنوان یک بستر قدرتمند برای تلاش‌های مردمی ضدفساد در کشور ظاهر شده‌اند. گسترش چشمگیر فن‌آوری‌های ارتباطی در سال‌های اخیر، همراه با سانسور و سرکوب مداوم بیان آزاد در رسانه‌های رسمی، اینترنت و پلتفرم‌های اجتماعی را به عرصه اصلی انتقاد از سیاستهای دولت و
اجتماعی را به عرصه اصلی انتقاد از سیاستهای دولت و مسئولان آن تبدیل کرده است. بر اساس گزارش روزنامه دنیای اقتصاد به نقل از مرکز آمار ایران در خصوص سهم فضای مجازی در زندگی ایرانی‌ها، میزان عضویت در رسانه‌های اجتماعی از ۵۳ درصد در سال ۱۳۹۶ به ۶۵ درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده است. همچنین متوسط حضور روزانه در رسانه‌های اجتماعی در حدود ۳۰ دقیقه در بازه زمانی مذکور افزایش داشته و به مدت قابل توجه یک ساعت و ۳۲ دقیقه در روز رسیده است. WhatsApp و Instagram نیز ۲ گزینه اصلی فعالیت در شبکه‌های مجازی برای کاربران ایرانی در
فعالیت در شبکه‌های مجازی برای کاربران ایرانی در سال ۱۳۹۹ گزارش شده است. فرهنگ استفاده. پیش از اشاعه و ترویج هر امکاناتی در هر جامعه نیاز است تا فرهنگ استفاده از آن ذکر شود. چه بسا امکانات و وسایلی که جهت رفاه در جامعه بودند اما با فقدان فرهنگ استفاده از آن مضراتش بیشتر از منفعتش شده است. در حال حاضر گستردگی شبکه‌های مختلف اجتماعی در جامعه باعث شده، نظارت بر آن را با مشکلات بیشتری مواجه کند تا جایی که تشخیص اخبار کذب از واقعیت را در آن بسیار سخت می‌کند. این در حالی است که انتشار اخبار نادرست خصوصاً در زمینه
حالی است که انتشار اخبار نادرست خصوصاً در زمینه سلامت، و پیروی کورکورانه از اخبار دروغ، می‌تواند خطرات و خسارت‌های جبران‌ناپذیری به بار آورد. علاوه بر این، مردم کشورهای مختلف فرهنگ و برداشت‌های متفاوتی از رفتار درست و نادرست در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی دارند که آگاهی از آنها می‌تواند باعث ایجاد روابط بهتر در شبکه‌های اجتماعی شود. تجارت. بسیاری از شرکت‌ها از شبکه‌های اجتماعی برای بازاریابی، برندسازی، تبلیغات، ارتباطات، تحریک فروش، آموزش غیررسمی کارکنان / توسعه سازمانی، تجزیه و تحلیل رقابتی، استخدام، مدیریت
سازمانی، تجزیه و تحلیل رقابتی، استخدام، مدیریت روابط / برنامه‌های وفاداری، و تجارت الکترونیک استفاده می‌کنند. شرکت‌ها از ابزارهای مانیتورینگ شبکه‌های اجتماعی برای نظارت، پیگیری و تحلیل گفتگوها که به بازاریابی، فروش و برنامه‌های دیگرشان کمک می‌کند، استفاده می‌کنند. ابزارها از برنامه‌های پایه رایگان تا ابزارهای مبتنی بر اشتراک متغیر هستند. شبکه‌های اجتماعی اطلاعاتی دربارهٔ روندهای صنعت ارائه می‌دهند. در صنعت مالی، شرکت‌ها از شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری برای تحلیل احساسات بازار استفاده می‌کنند. این
برای تحلیل احساسات بازار استفاده می‌کنند. این ابزارها از بازاریابی محصولات مالی، روندهای بازار و به عنوان ابزاری برای شناسایی معاملات داخلی متغیر هستند. برای استفاده از این امکانات، شرکت‌ها به توصیه‌هایی برای استفاده از هر پلتفرم نیاز دارند. بازاریابی. هم رویکرد منفعل و هم فعال برای استفاده از شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزار بازاریابی وجود دارد. کیفیت مشتریان بالقوه‌ای که از شبکه‌های اجتماعی می‌آیند به‌طور معمول نیاز به توجه دارند تا به مشتری تبدیل شوند. بازاریابی در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند به تبلیغ