payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این نفوذ شیعیان اعتراض کرده و این دوره را با دوره نخست سلاجقه یا عصر غزنویان که شیعیان در محدودیت بودند مقایسه کرده‌اند. به عنوان نمونه: مؤلف "فضائح الروافض" نوشته است: «هیچ سرایی نیست از ترکان که در او ده، پانزده رافضی نیستند و در دیوان همه دبیران ایشان‌اند.» آزادی عمل نسبی علمای شیعه برای تدریس تشیع در مدارس به صورت رسمی. از دیگر پیامدهای بسیار مهم این واقعه، ارئه مجوز تدریس تشیع به‌صورت رسمی از سوی سلاطین به علمای شیعه است که در پی آن رونق و توسعه فراوان مجلس درس علمای شیعه را به دنبال داشته است.
فراوان مجلس درس علمای شیعه را به دنبال داشته است. عبدالجلیل قزوینی رازی با اشاره به مدارس مربوط به شیعیان و سادات در این خصوص نوشته است: «اگر به تعدید مدارس سادات مشغول شویم، در بلاد خراسان و حدود مازندران و شهرهای شام از حلب تا حران و از بلاد عراق چون قم و کاشان و آبه که مدارس چند است و کی بوده است و اوقاف چند، طومارات کتب خواهد.» وی پس از آن، تعدادی از مدارس را که از قبل وجود داشته یا در عهد همین سلاطین بنا نهاده شده، ذکر کرده که بسیار تعجب‌آور است. شیوع سنت مناظره‌کردن عالمان شیعی در دربار سلجوقیان. از
سنت مناظره‌کردن عالمان شیعی در دربار سلجوقیان. از دیگر پیامدهای این واقعه معمول شدن سنت مناظره در دستگاه سلجوقی بود و حتی شخص پادشاه در جلسات مناظره حضور پیدا می‌کرد. به‌عنوان نمونه مؤلف کتاب «النقض"»" گزارشی از آشوب اسماعیلیان و فعالیت‌های آنها در زمان سلطان محمد، پسر سلطان ملک‌شاه آورده است که بر اساس آن خواجه ابواسماعیل حمدانی به اصفهان رفت و با اسماعیلیان مناظره و محکومشان کرد. پس از بازگشت از اصفهان، سلطان محمد به پاداش این اقدام، او را به «ناصرالدین» ملقب کرد. همچنین، کتاب "مناظرات جرت بینه و بین
ملقب کرد. همچنین، کتاب "مناظرات جرت بینه و بین الملاحدة،" اثر خواجه ابواسماعیل حمدانی، برگزاری جلسات مناظرهٔ شیعیان امامیه با اسماعیلیان را در این دوره تأیید می‌کند. علمای شیعه در دوران ملکشاه سلجوقی علاوه‌بر علمای اهل سنت مناظرات مهمی با اسماعیلیان در راستای اثبات بطلان عقاید ایشان نیز داشته‌اند. به عنوان نمونه تا کنون بیش از ۷۰ هزار نسخه از این کتاب در ایران به فروش رسیده است و چندین ترجمهٔ فارسی دارد. ترجمه و شرح کتاب. این کتاب به چند زبان ترجمه شده است از جمله به زبان فرانسه با عنوان: «La Conferense
از جمله به زبان فرانسه با عنوان: «La Conferense des savants de Bagdad» به عربی نیز تحت عنوان «أبهی المداد فی شرح مؤتمر علماء بغداد» شرح شده است.
کبوتر صلح نشریه‌ای بود ادبی-هنری زیر نظر احمد صادق، جهانگیر بهروز و محمدجعفر محجوب که از طرف «بنگاه سپهر» منتشر می‌شد. اولین شمارهٔ «کبوتر صلح» در تاریخ ۱۵ اردی‌بهشت ۱۳۳۰ انتشار یافت. زمینه‌های شکل‌گیری. در سال ۱۳۳۰ حکومت شوروی از جنگی فرساینده و نابودکننده پیروزمند و سرفراز بیرون آمده و نیازمند به صلح بود تا طرح‌های اقتصادی و هنریش را به مرحلهٔ اجر گذارد. شوروی پس از چند پیروزی چشمگیر قطب بخش اعظم روشنفکران جهان شده و تصمیم‌گیری‌ها و شعارهایش برای هوادارنش وحی مُنزل محسوب می‌شد و از آن‌جا که در این مقطع
وحی مُنزل محسوب می‌شد و از آن‌جا که در این مقطع تاریخی خواهان صلح و آرامش است؛ این موضع‌گیری شوروی، به‌طور گستره‌ای بر طیف چپ ایران اثر می‌گذارد و آن‌ها نیز مبلغ صلح و متعاقب آن طرفدار هنر و ادبیات رئالیستی سوسیالیستی می‌شوند که مطلقاً ربطی به وضع اجتماعی-اقتصادی ایران ندارد. رئالیسم سوسیالیستی یعنی رئالیسمی که به واقعیات سوسیالیسم واقعاً موجود می‌پردازد؛ این امر ربطی به جامعهٔ نیمهفئودالی-نیمهمستعمرهٔ ایران ندارد؛ ولی رهبران فکری ایران بدون توجه به این امر، شیفته‌وار از هنرمندان ایران می‌خواهند که
این امر، شیفته‌وار از هنرمندان ایران می‌خواهند که رئالیستی سوسیالیستی بنویسند. در پی این سیاست است که نشریات «پیک صلح» (یک شماره در سال ۱۳۲۹)، «ستارهٔ صلح» (پنج شماره) و نشریهٔ ادبی-هنری «کبوتر صلح با همکاری عده‌ای از هنرمندان و دوستداران هنر، زیر نظر احمد صادق، جهانگیر بهروز و محمدجعفر محجوب، از طرف بنگاه سپهر» منتشر می‌شود. کبوتر صلح. اولین شمارهٔ «کبوتر صلح» در تاریخ ۱۵ اردی‌بهشت ۱۳۳۰ انتشار می‌یابد و در معرفی خود می‌نویسد: «کبوتر صلح نشریه‌ای است هنری که برای خدمت به صلح و هنر نو، روزهای اول و پانزدهم
برای خدمت به صلح و هنر نو، روزهای اول و پانزدهم هر ماه منتشر می‌شود.» از دیدگاه اما هنر نو از دیدگاه «کبوتر صلح» چگونه هنری است؟ در «کبوتر صلح» می‌خوانیم: بخش اعظم روشنفکران و شاعران مترقی و فعال جامعهٔ آن روز که سرسپردهٔ سوسیالیزم انقلابی و پیروزمند جوان آن روز شوروی بوده‌اند، رهنمودهای «کبوتر صلح» در گوششان طنینی قدسی داشت. کم بودند شاعرانی چون نیما که با اطمینان به راه خود گام بردارند و مقهور جو حاکم نشوند. اما «کبوتر صلح»، همچون همهٔ سیاست‌بازان و قدرت‌خواهان بازی را بلد بود. او هر قدرت جدی و بی‌خطری
بازی را بلد بود. او هر قدرت جدی و بی‌خطری که قادر به جذب و نابودکردنش نبود از یاران خود می‌نمایاند. با نیما نیز چنین می‌کرد و نام نیما اعتبار هر نشریه‌ای بود، نمی‌شد تردش کرد. این‌گونه بود که گروه گروه شاعران، همچون گناهکاران، صمیمانه و رام سر بر آستانهٔ آن‌ها می‌سودند و از گناه اشعار خود طلب مغفرت می‌کردند و سوگند می‌خوردند که من‌بعد اشعار عاشقانه و تغزلی نگویند و تمام نیروی‌شان را در خدمت پیروزی ایدهٔ مورد نظر به‌کار بگیرند. از این جمله بودند شاعران جوانی چون هوشنگ ابتهاج، احمد شاملو و دیگران. قطعنامه یک
چون هوشنگ ابتهاج، احمد شاملو و دیگران. قطعنامه یک بیانیهٔ انتقاد از خود است و استغفار و طلب آمرزش از گناهان اندیشگی گذشته؛ انتقاد از دوران نوجوانی که شاعر در دفاع از هیتلر در زندان متفقین به سر برده بود؛ انتقاد از گذشته و تعهد به جامعه که زین‌پس در خدمت منافع او خواهد بود و بدین سبب است که شاعر نام نخست مجموعه را شعر سفید غفران می‌گذارد. همین مجموعه با همین کیفیت سیاسی است که در ۱۳۳۰ به جرم غیرمردمی بودن و غیرقابل‌فهم‌بودن زبانش برای مردم، از سوی «کبوتر صلح» مردود شناخته شده و کتباً از شاعر جوان خواسته
صلح» مردود شناخته شده و کتباً از شاعر جوان خواسته می‌شود که بعدازظهر یکی از همین روزهای هفته به دفتر مجله مراجعه کند. وقتی هم که کتاب قطعنامهٔ شاملو - که خود انتقادنامه‌ای بر گذشتهٔ شاعر است - منتشر می‌شود، «کبوتر صلح» طی انتقاد مفصلی بر کتاب می‌نویسد: و همهٔ این‌ها راجع به کتابی است که شاعر آن را سنگ‌بنای اشعار بعدی خود دانسته است؛ کتابی که با یک تعهد سیاسی نوشته شده و هنوز هم از سیاسی‌ترین مجموعه‌های شعر فارسی است. این بدین معنی است که اگر به هر دلیل شاملو مقید و مجبور می‌شد از این شیوهٔ شعر گفتن دست
مقید و مجبور می‌شد از این شیوهٔ شعر گفتن دست بشوید بخش عظیمی از شعر امروز ایران نیست و نابود شده بود. در چنین وضعیتی بسیاری از شاعران رمانتیک و حتی غیررمانتیک مؤمن به «اصول پیک صلح» که قادر به صدور اشعار دستوری نیستند زیر بمباران درونی یا اجتماعی این بیانیه‌ها از بین می‌روند و در عوض ناظمان «مقاله‌سرا» یی که بسیاری حتی کوچک‌ترین حساسیت شاعرانه ندارند به درجهٔ ملک‌الشعرایی می‌رسند. از شاعران مطرح این سال‌ها اسماعیل شاهرودی است. او بی‌استعداد نیست ولی دقیقاً در چارچوب زیباشناسی حزبی خود را محبوس کرده و حتی
در چارچوب زیباشناسی حزبی خود را محبوس کرده و حتی تخلصش را «آینده» انتخاب کرده است تا با رئالیسم سوسیالیستی مورد نظر نظریه‌پردازان هماهنگ باشد. «کبوتر صلح» در معرفی این مکتب هرگز از یاد نمی‌برد که بنویسد، در رئالیسم سوسیالیستی «خیال نویسنده برای تجسم آیندهٔ روشن و امیدبخش به کار می‌افتد. نویسنده… با اطمینان از آینده سخن می‌گوید.» «کبوتر صلح» شاعری می‌خواهد که دیکتهٔ خط‌مشی و برنامه‌های کوتاه‌مدت و درازمدت حزبی را، با صدای قوی و محکم در میتینگ‌ها بخواند. شاهرودی شاعر خوبی است ولی بدین اصل باور دارد و چنین
شاعر خوبی است ولی بدین اصل باور دارد و چنین می‌کند. او شعر «مناسبتی» می‌نویسد؛ ولی تأسف و درد این‌جاست که «کبوتر صلح» حتی اشعار ساده و دستوری شاهرودی را هم زبادی شاعرانه می‌داند و از او انتقاد می‌کند. به هر حال، نشریات چپ که از سال ۲۲ به بعد آغازگر و پیشرو شعر مدرن مترقی بودد، با دنباله‌روی از دولت شوروی، از سال‌های ۲۸ و ۲۹ تغییر موضع داده، و با غلتیدن به باورهای غلط زیباشناختی و اشاعهٔ مقالات منظوم به جای شعر نو، بزرگترین لطمه را به سیر طبیعی و بالندهٔ شعر مدرن می‌زنند؛ اگرچه در این سال‌ها اشعار درخشانی
مدرن می‌زنند؛ اگرچه در این سال‌ها اشعار درخشانی از پل الوار، لوئی آراگون، ناظم حکمت، خورخه آمادو، و رژه لیسکو نیز در «کبوتر صلح» چاپ می‌شود، و همین مجله شاعرانی چون محمد زهری، سیاوش کسرایی، احمد شاملو و هوشنگ ابتهاج را به نوگرایان ایران می‌شناساند. شعرهای نوی چاپ‌شده در نشریه. «کبوتر صلح» تا شمارهٔ ۱–۴ شعر نوی چاپ نکرد. شعری به‌ظاهر نو به نام «انسان» از شاعری ناشناخته به نام «دریا» در این شماره چاپ شد که چندان درخور اعتنا نبود. نخستین شعر نو قابل توجه «کبوتر صلح»، شعر «شبگیر» هوشنگ ابتهاج بود که در شمارهٔ
صلح»، شعر «شبگیر» هوشنگ ابتهاج بود که در شمارهٔ ۱–۸ شهریور ۱۳۳۰ به چاپ رسید. دومین شعر که در مهرماه همین سال در این مجله به چاپ می‌رسد «آن‌ها که مرده‌اند» نام دارد که در مرگ شهدای ۲۳ تیر سروده شده و شاعر آن اسماعیل شاهرودی است. شعر نو بعدی شعری است به نام «بر گور مرد» از محمد زهری که با یاد ۱۴ بهمن سروده شده است. شعر بعدی «شعر نو» از سیاوش کسرایی است این شعر صد مصرع است و در تاریخ ۳۱/۲/۲۷ سروده شده است. سپس «پیوند» شعری از احمد شاملو چاپ می‌شود. در شمارهٔ ۳ (۲۶) دورهٔ سوم، سال دوم، ۱۵ مرداد ۱۳۳۱ است که شعر
(۲۶) دورهٔ سوم، سال دوم، ۱۵ مرداد ۱۳۳۱ است که شعر «پایان برای آغاز» هوشنگ ابتهاج چاپ می‌شود: دروازه‌های شعرم را/به روی تو بستم/گالی… «کبوتر صلح» تازه به تسخیر نوپردازان جوان و فعال درآمده است که تعطیل می‌شود. در آخرین شمارهٔ این مجله «اسم شب» از سیاوش کسرایی، «بر سواد سنگفرش راه» از هوشنگ ابتهاج، «از زخم قلب آبایی» از احمد شاملو چاپ می‌شود.
ریتودرین رده درمانی: آگونیست بتا سمپاتیک اشکال دارویی: قرص، آمپول موارد مصرف. ریتودرین برای جلوگیری اززایمان زودرس تجویز میشود. مکانیسم اثر. این دارو به‌طور انتخابی‌گیرنده‌های بتاـ دو آدرنرژیک را تحریک وموجب شل شدن عضلات صاف رحم‌می‌گردد. عوارض جانبی. هیپرگلیسمی، سردرد، بی‌قراری، اضطراب، عصبانیت، تعریق، لرز، خواب‌آلودگی، رعشه، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی، کسالت، نفخ، یبوست، اسهال، تغییر تعداد ضربان قلب مادر و جنین، فشارخون، دیس‌ریتمی، تپش قلب، درد قفسه سینه. جستارهای وابسته. سمپاتومیمتیک
عصب قرقره‌ای یا عصب تروکلئار زوج چهارم اعصاب مغزی است که هسته آن به همین نام در مغز میانی قرار دارد. این عصب وابران حرکتی بوده، ماهیچه مایل بالایی مربوط به چشم را عصب‌رسانی می‌کند. وظیفه این عضله، چرخش کره چشم به سمت پایین و داخل است. رشته‌های چپ و راست این عصب در خط میانی یکدیگر را به فرم ضربدری قطع می‌کنند و از پشت ساقه مغز زیر برجستگی کوچک (colliculus) پائینی مربوطه بیرون می‌زنند، در دیواره جانبی سینوس غاری جلو می‌رود و شیار کاسه‌چشمی بالایی را قطع می‌کند، به ماهیچه مایل فوقانی کره‌چشم ختم می‌شود. عصب
به ماهیچه مایل فوقانی کره‌چشم ختم می‌شود. عصب قرقره‌ای نازک‌ترین عصب کرانیال است ولی طولانی‌ترین مسیر داخل جمجمه‌ای را دارد و تنها عصبی است که از قسمت خلفی ساقه مغز منشأ می‌گیرد. محل تقاطع الیاف آن در زیر کولیکولوس زیرین محل مستعد به آسیب این عصب توسط چادرینه مخچه است. این عصب نیز از جدار سینوس کاورنو می‌گذرد و در کاسه چشم به ماهیچه مایل بالایی می‌رود. جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب دورکننده یا عصب دورکُن‎ زوج ششم اعصاب مغزی است که هسته‌ای به نام دورکننده در ناحیهٔ پل مغزی دارد. این عصب از نوع پیکری (سوماتیک) وابران است و ماهیچه راست جانبی (رکتوس لترال) از طریق آن عصب می‌گیرد. عمل ماهیچه راست جانبی، حرکت کرهٔ چشم به سمت بیرون است. جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب دهلیزی حلزونی زوج هشتم از اعصاب مغزی است که خود از دو عصب تشکیل می‌گردد: عصب شنوایی یا حلزونی Cochlear و عصب دهلیزی Vestibular. عملکرد. عصب شنوایی در هسته حلزونی -در ساقه مغز محل پیوند پل مغز با پیاز نخاع- ختم شده و در شنیدن نقش دارد. منطقه شنوایی در لوب گیجگاهی (تمپورال) قشر مغز قرار دارد. منطقه شنوایی اولیه شامل نواحی ۴۱ و ۴۲ برودمن بوده و منطقه شنوایی ارتباطی در ناحیه ۲۲ برودمن قرار دارد. عصب دهلیزی به همراه عصب شنوایی بوده و در هسته دهلیزی ختم می‌شود. هسته دهلیزی در محل اتصال پل مغزی و پیاز نخاع
هسته دهلیزی در محل اتصال پل مغزی و پیاز نخاع قرار می‌گیرد. عصب دهلیزی در تعادل و همچنین حرکات هماهنگ چشم‌ها در ارتباط با حرکات سر نقش دارد. از نشانه‌های آسیب عصب دهلیزی، سرگیجه، تهوع و دودوئَک Nystagmus است. جستارهای وابسته. عصب شنوایی جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب حرکتی چشمی زوج سوم از اعصاب مغزی که فقط حرکتی است. این عصب به بسیاری از عضلات چشم عصب دهی می‌کند. رشته‌های پاراسمپاتیکی جهت تنگ کردن مردمک نیز از طریق عصب سوم مغز انتقال می یابد. سومین عصب مغزی دو هسته در مغز میانی دارد: عملکرد. عضلاتی که توسط زوج سوم مغزی عصب دهی می‌شوند: تذکر: ماهیچه‌های زیر از این عصب نمی‌باشند: جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب زبانی حلقی زوج نهم از میان دوازده جفت عصب مغزی بوده که دارای اعمال حسی و حرکتی است. عصب نهم ازنظر حسی، یک سوم پشتی زبان، مخاط حلق، شیپور استاش، لوزه‌ها و پرده صماخ را عصب دهی می‌کند. فیبرهای حرکتی از این عصب مغزی به نواحی کام‌نرم و گلو فرستاده می‌شود. هسته‌های زوج نهم در پیاز نخاع قرار دارند که عبارتند از: هستهٔ راه منزوی(جهت حس چشایی و عمومی) هستهٔ آمبیگوس هستهٔ سالیواتوری تحتانی عصب زبانی حلقی همانند عصب حرکتی چشمی(زوج سوم)، عصب چهره‌ای(زوج هفتم) و زوج دهم(عصب واگ)حاوی فیبرهای پاراسمپاتیک است. فیبرهای
دهم(عصب واگ)حاوی فیبرهای پاراسمپاتیک است. فیبرهای پاراسمپاتیک زوج نهم به غده بناگوشی می‌روند. جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب زیرزبانی این عصب، زوج دوازده مغزی است که تنها عملکرد حرکتی دارد. عصب زیرزبانی از هسته هیپوگلوسال در پیاز نخاع مبدا می گیرد و عضلات درونی و بیرونی زبان را عصب رسانی می کند. جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
عصب فرعی یا عصب اکسسوری عصب یازدهم جمجمه‌ای است. پاراسمپاتیک (حرکتی) از ریشه‌های جمجمه‌ای از کنار پیاز مغز تیره (بصل‌النخاع) و از ریشه‌های نخاعی از طناب نخاعی منشأ می‌گیرد شاخه درونی (اینترنال) آن به واگ و از آنجا به کام، حلق، حنجره، و احشاء سینه‌ای (توراسیک) و شاخه بیرونی (اکسترنال) آن به ماهیچه‌های جناغی ـ چنبری ـ پستانی و ذوزنقه‌ای ختم می‌شود. این عصب، زوج یازدهم مغزی است که فقط حرکتی بوده و شامل دو قسمت است: بخش مغزی بنام عصب فرعی جمجمه‌ای (Cranial accessory nerve) بخش نخاعی بنام عصب فرعی نخاعی (Spinal
nerve) بخش نخاعی بنام عصب فرعی نخاعی (Spinal accessory nerve) عملکرد. عصب فرعی جمجمه‌ای از هسته آمبیگوس در پیاز نخاع منشأ می‌گیرد و از طریق عصب واگ به عضلات داخلی حنجره و کام نرم می‌رود. عصب فرعی نخاعی از شاخ پیشین پنج قطعه (سگمان) فوقانی(C1-C5) نخاع، منشأ می‌گیرد و عضلات جناغی-چنبری-پستانی و ذوزنقه‌ای را عصب دهی می‌کند. اگرچه اعصاب فرعی نخاعی و جمجمه‌ای در یک سانتیمتر اول، غلاف سخت شامه ای مشترکی دارند ولی هیچگونه رشته‌ای بین آن دو مبادله نمی‌شود. جستارهای وابسته. اعصاب مغزی
ماهیچه ذوزنقه‌ای یک ماهیچهٔ بزرگ، جفت و سطحی به‌شکل ذوزنقه است که به‌طور طولی از استخوان پس‌سری تا مهره‌های سینه‌ای پایینی ستون مهره‌ها و به‌صورت افقی تا خار کتف کشیده شده است. این ماهیچه، کتف را جابه‌جا کرده و از بازو پشتیبانی می‌کند. ماهیچه ذوزنقه‌ای ماهیچه‌ای تخت و سطحی است که در ناحیه بالای پشت قرار دارد و به راحتی بین استخوان کتف و ستون فقرات قابل لمس است؛ و دارای چهار قسمت است. در بعضی منابع آن را به سه قسمت بالایی، میانی و تحتانی تقسیم کرده‌اند. ماهیچه ذوزنقه‌ای از خط پس‌گردنی فوقانی، رباط پس‌گردنی،
ذوزنقه‌ای از خط پس‌گردنی فوقانی، رباط پس‌گردنی، برجستگی پس‌سری بیرونی و زوائد خاری مهره‌های سی۷ تا تی۱۲ منشأ می‌گیرد. انتهای این ماهیچه در سطح خلفی یک سوم خارجی ترقوه (کلاویکول)، زائده سرشانه‌ای (آکرومیون) و خار کتف است. ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای سه بخش عملکردی دارد: نام و پیشینه. ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای به‌سبب شباهت به ذوزنقه یا چهارضلعی لوزی‌شکل، این‌گونه نامیده شده است. واژهٔ «خاری‌ذوزنقه‌ای» (spinotrapezius) در گذشته به این ماهیچه در انسان اشاره داشت، هرچند امروزه کم‌کاربرد است. در دیگر پستانداران، این نام به بخشی
است. در دیگر پستانداران، این نام به بخشی از ماهیچهٔ مشابه گفته می‌شود. ساختار. الیاف میانی (عرضی) از مهره گردنی هفتم و زوائد خاری تی۱، تی۲ و تی۳ آغاز شده و به لبهٔ میانی زائده سرشانه‌ای و لبهٔ بالایی بخش پشتی خار کتف متصل می‌شوند. الیاف پایینی (صعودی) از زوائد خاری تی۴ تا تی۱۲ آغاز شده و به‌سمت بالا و خارج رفته، نزدیک کتف همگرا می‌شوند و در زردپی پهن پایان می‌یابند که بر سطح سه‌گوش صاف انتهای داخلی خار کتف لغزیده و به تکمهٔ رأس این سطح متصل می‌شود. در بخش پس‌سری، ماهیچه توسط لایه‌ای نازک از بافت لیفی به
پس‌سری، ماهیچه توسط لایه‌ای نازک از بافت لیفی به استخوان متصل است. غشای روماهیچه‌ای (اپی‌میسیای) سطحی و عمقی با نیام عمقی گردن پیوسته‌اند و ماهیچه‌های جناغی‌پستانکی را نیز دربرمی‌گیرند. در بخش میانی، ماهیچه به زوائد خاری با زردپی پهن نیمه‌بیضوی وسیعی متصل است که از سی۶ تا تی۳ امتداد یافته و با زردپی ماهیچهٔ مقابل، بیضی تاندونی تشکیل می‌دهد. سایر بخش‌ها با رشته‌های کوتاه تاندونی به استخوان وصل می‌شوند. عصب‌دهی. عملکرد حرکتی توسط عصب فرعی تأمین می‌شود. حس، شامل درد و حس موقعیت مفصل (حس عمقی)، از طریق شاخه
شامل درد و حس موقعیت مفصل (حس عمقی)، از طریق شاخه شکمی عصب نخاعی سوم (سی۳) و چهارم (سی۴) منتقل می‌شود. این ماهیچه به‌دلیل وابستگی عملکردی به اندام بالایی، با وجود قرارگیری سطحی در پشت، توسط شاخه‌های پشتی عصب‌گیری نمی‌شود. کارکرد. انقباض ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای می‌تواند دو اثر داشته باشد: جابه‌جایی کتف‌ها در زمانی که نقاط آغازین ستون فقرات ثابت باشند، و جابه‌جایی ستون فقرات هنگامی که کتف‌ها ثابت باشند. کارکرد اصلی آن پایدارسازی و حرکت کتف است. حرکت‌های کتف. الیاف بالایی، کتف‌ها را بالا می‌برند، الیاف میانی،
بالایی، کتف‌ها را بالا می‌برند، الیاف میانی، کتف‌ها را به عقب می‌کشند و الیاف پایینی، کتف‌ها را پایین می‌آورند. افزون بر جابه‌جایی کتف، ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای باعث چرخش آن نیز می‌شود. الیاف بالایی و پایینی گرایش دارند که کتف را پیرامون مفصل جناغی‌ترقوه‌ای بچرخانند به‌گونه‌ای که زائده سرشانه‌ای و زاویه‌های پایینی به سمت بالا و لبهٔ میانی به سمت پایین حرکت کنند (چرخش به سمت بالا). الیاف بالایی و پایینی همراه با ماهیچه دندانه‌ای پیشین برای چرخش به سمت بالای کتف‌ها کار می‌کنند و در برابر ماهیچه بالابرنده کتف و
کار می‌کنند و در برابر ماهیچه بالابرنده کتف و ماهیچه‌های لوزی که باعث چرخش به سمت پایین می‌شوند، عمل می‌کنند. نمونه‌ای از کارکرد ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای در پرس بالای سر دیده می‌شود. هنگامی که الیاف بالایی و پایینی با هم فعال شوند، همراه با الیاف میانی (و ماهیچه‌های دیگر مانند ماهیچه‌های لوزی) به جمع‌کردن/نزدیک‌کردن کتف‌ها کمک می‌کنند. ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای همچنین در دورکردن بازو از بدن بالاتر از ۹۰ درجه با چرخاندن رو به بالای حفرهٔ گلنوئید نقش دارد. آسیب به عصب جمجمه‌ای یازدهم باعث ضعف در دورکردن بازو بالاتر از ۹۰
یازدهم باعث ضعف در دورکردن بازو بالاتر از ۹۰ درجه می‌شود. حرکت‌های ستون فقرات. هنگامی که کتف‌ها ثابت باشند، انقباض هم‌زمان دو سوی ماهیچه می‌تواند گردن را باز کند (اکستانسیون دهد). اهمیت بالینی. اختلال در عملکرد ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای می‌تواند باعث نشانگان کتف بالدار شود که گاهی به‌طور مشخص‌تر «بال‌دار شدن جانبی» نامیده می‌شود و نیز می‌تواند موجب جابه‌جایی یا ناهنجاری حرکتی کتف شود. دلایل گوناگونی برای اختلال عملکرد این ماهیچه وجود دارد. فلج. فلج ذوزنقه‌ای که به‌علت آسیب عصب فرعی رخ می‌دهد، با دشواری در حرکت‌های
آسیب عصب فرعی رخ می‌دهد، با دشواری در حرکت‌های بازو، افتادگی شانه و درد شانه و درد گردن همراه است. در موارد مقاوم به درمان، می‌توان آن را با عمل جراحی رویه ادن–لانگه مدیریت کرد. دیستروفی ماهیچه‌ای چهره‌ای‌کتفی‌بازویی. ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای از ماهیچه‌هایی است که به‌طور شایع در دیستروفی ماهیچه‌ای چهره‌ای‌کتفی‌بازویی (FSHD) گرفتار می‌شود. الیاف میانی و پایینی در مراحل نخست دچار آسیب می‌شوند و الیاف بالایی معمولاً تا مراحل پایانی بیماری درگیر نمی‌شوند. کم‌رشدی. هرچند نادر است، کم‌رشدی یا نبود ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای
هرچند نادر است، کم‌رشدی یا نبود ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای می‌تواند با درد گردن و کنترل ضعیف کتف همراه باشد که به فیزیوتراپی پاسخ نمی‌دهد. نبود این ماهیچه در پیوند با سندرم لهستانی نیز گزارش شده است. جامعه و فرهنگ. تمرین‌ها. این ماهیچه بیشتر در حرکات پرتابی، همراه با ماهیچه دالی و کلاهک گرداننده به‌کار گرفته می‌شود. جستارهای وابسته. ماهیچه‌های پشت
ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی (Sternomastoid muscle) یا ماهیچه جناغی‌ترقوه‌ای‌پستانکی یا عضله استرنوکلیدوماستوئید دو ماهیچه متقارن در دو سمت گردن (در لایه‌های سطحی در قسمت پیشین (قدامی) گردن) هستند. کارکرد این ماهیچه‌ها کمک به خم کردن سر به جلو و چرخش سر است. این ماهیچه در پائین از سطح فوقانی قدامی استخوان جناغ و یک سوم داخلی استخوان ترقوه سرچشمه گرفته و در بالا به زائده پستانکی (ماستوئید) استخوان گیجگاهی در پشت گوش می‌چسبد. مسیر ماهیچه مورب و در سراسر دو طرف گردن است. عضله در قسمت مرکزی آن ضخیم و باریک است، اما در
عضله در قسمت مرکزی آن ضخیم و باریک است، اما در هر دو پایان گسترده‌تر و نازک‌تر است. این عضله در پایین از دو بخش جناغی (از سطح قدامی فوقانی استخوان جناغ) و ترقوه‌ای (از سطح قدامی فوقانی یک سوم داخلی استخوان ترقوه) منشأ می‌گیرد. این دو بخش ماهیچه (سر داخلی و سر خارجی) پس از عبور از دو طرف گردن به هم پیوسته و به زایده پستانکی استخوان گیجگاهی (در پشت گوش) و خط پس گردنی فوقانی ختم می‌شوند. عملکرد این ماهیچه کمک به چرخش سر به سمت مخالف یا مورب چرخاندن سر، همچنین خم کردن گردن است. عصب حرکتی این عضله عصب فرعی یا
خم کردن گردن است. عصب حرکتی این عضله عصب فرعی یا ۱۱ مغزی می‌باشد. ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی (عضله جناغی‌چنبری‌پستانی) در هر سمت گردن را به دو مثلت یا سه گوشه قدامی و خلفی تقسیم می‌کند. این مثلث‌ها توسط نیام (فاشیا) عمقی گردن پوشیده شده است. مثلث‌های گردن به دلیل محتویات (غدد، اعصاب ٬عروق، گره‌های لنفاوی) در جراحی دارای اهمیت بسیار است. از اعصاب گردنی C۲ و C۳ عصب‌دهی می‌شوند. ساختار. ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی از دو ناحیه منشأ می‌گیرد: دستهٔ جناغی جناغ سینه و ترقوه، به همین دلیل گفته می‌شود که دارای دو سر است: سر
به همین دلیل گفته می‌شود که دارای دو سر است: سر جناغی و سر ترقوه‌ای. این ماهیچه به‌صورت مایل از کنار گردن عبور کرده و با یک نیام نازک به زایدهٔ پستانکی استخوان گیجگاهی جمجمه متصل می‌شود. ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی در بخش میانی خود کلفت و باریک و در دو انتها پهن‌تر و نازک‌تر است. سر جناغی به‌صورت یک دستهٔ الیافی گرد است که در جلو تاندونی و در عقب گوشتی بوده و از بخش بالاییِ جلوی دستهٔ جناغی منشأ می‌گیرد و به‌سمت بالا، خارج و عقب می‌رود. سر ترقوه‌ای از رشته‌های گوشتی و نیامی تشکیل شده و از سطح جلویی و بالایی
گوشتی و نیامی تشکیل شده و از سطح جلویی و بالایی یک‌سوم میانی ترقوه منشأ می‌گیرد و تقریباً به‌صورت عمودی به سمت بالا کشیده می‌شود. دو سر ماهیچه در محل منشأ خود با یک فضای مثلثی به نام حفرهٔ فوق‌ترقوه‌ای کوچک از هم جدا می‌شوند، اما در پایین بخش میانی گردن به هم می‌پیوندند و توده‌ای ضخیم و گرد را تشکیل می‌دهند که با یک زردپی نیرومند به سطح خارجی زایدهٔ پستانکی (از رأس آن تا لبهٔ بالایی) و با یک نیام نازک به نیمهٔ خارجی خط پس‌سری فوقانی استخوان پس‌سری متصل می‌شود. عصب‌دهی. این ماهیچه از عصب فرعی همان سمت
می‌شود. عصب‌دهی. این ماهیچه از عصب فرعی همان سمت عصب‌گیری حرکتی می‌کند. رشته‌های حسی ازجمله خودپذیری آن نیز از شبکهٔ گردنی، به‌ویژه شاخه‌های پیشین اعصاب گردنی C۲ و C۳ تأمین می‌شود. دگرگونی‌ها. منشأ ترقوه‌ای این ماهیچه بسیار متغیر است: در برخی موارد این سر به باریکی سر جناغی است و در موارد دیگر پهنای آن ممکن است به ۷٫۵ میلی‌متر برسد. وقتی منشأ ترقوه‌ای پهن باشد، گاهی به چند بخش باریک تقسیم می‌شود که با فواصل کوچک از هم جدا هستند. به‌ندرت، لبه‌های مجاور ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی و ماهیچه ذوزنقه‌ای با هم تماس
جناغی‌پستانکی و ماهیچه ذوزنقه‌ای با هم تماس پیدا می‌کنند که در این حالت مثلث پس‌گردنی تشکیل نمی‌شود. ماهیچهٔ فوق‌ترقوه‌ای از پشت ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی و از دستهٔ جناغی منشأ می‌گیرد و از پشت این ماهیچه به سطح بالایی ترقوه می‌رسد. کارکرد. این ماهیچه موجب چرخاندن سر به سمت مخالف یا چرخاندن مایل آن می‌شود و گردن را خم می‌کند. انقباض دوطرفهٔ آن باعث خم شدن گردن و باز شدن سر به عقب می‌شود. انقباض یک‌طرفه سر را به سمت مخالف می‌چرخاند و به همان سمت خم جانبی می‌دهد. این ماهیچه به‌همراه ماهیچه‌های نردبانی گردن،
این ماهیچه به‌همراه ماهیچه‌های نردبانی گردن، به‌عنوان ماهیچه کمکی دم نیز عمل می‌کند. انقباض. فرایند پیام‌رسانی برای انقباض یا استراحت ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی از عصب فرعی (عصب جمجمه‌ای یازدهم) آغاز می‌شود. هستهٔ این عصب در شاخ پیشین نخاع در ناحیهٔ C۱ تا C۳ قرار دارد. رشته‌های این عصب به‌سمت بالا حرکت کرده و از طریق سوراخ پس‌سری وارد جمجمه می‌شوند و سپس همراه سرخرگ کاروتید داخلی به سمت ماهیچه‌های جناغی‌پستانکی و ذوزنقه‌ای می‌روند. آزادسازی استیل‌کولین در صفحهٔ انتهایی حرکتی باعث تغییر پتانسیل غشای ماهیچه و
انتهایی حرکتی باعث تغییر پتانسیل غشای ماهیچه و ایجاد پتانسیل عمل می‌شود که از طریق لولهٔ عرضی (T-tubule) و شبکه سارکوپلاسمی به آزادسازی یون‌های کلسیم و آغاز انقباض رشته‌های ماهیچه‌ای منجر می‌شود. نشانه‌گذاری کالبدی. این ماهیچه درون نیام عمقی گردن قرار دارد و همراه با ماهیچهٔ ذوزنقه‌ای از عصب فرعی عصب‌گیری می‌کند. این ماهیچه به‌دلیل برجسته بودن، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های کالبدشناسی گردن است و گردن را به دو مثلث قدامی و خلفی تقسیم می‌کند که در شناسایی جایگاه ساختارهایی مانند گره لنفی‌های سر و گردن سودمند
ساختارهایی مانند گره لنفی‌های سر و گردن سودمند است. از ساختارهای مهم مرتبط با این ماهیچه می‌توان به سرخرگ کاروتید مشترک، عصب فرعی و شبکه بازویی اشاره کرد. اهمیت بالینی. بررسی ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی بخشی از معاینهٔ اعصاب جمجمه‌ای است و هنگام چرخش سر به سمت مخالف قابل لمس است. مثلثی که با ترقوه و دو سر جناغی و ترقوه‌ای این ماهیچه تشکیل می‌شود، برای تعیین محل درست کاتتریزاسیون ورید مرکزی به‌کار می‌رود. انقباض این ماهیچه می‌تواند باعث بروز کجی گردن یا «گردن‌کج» شود که دلایل آن می‌تواند روماتیسمی، بازتابی یا
شود که دلایل آن می‌تواند روماتیسمی، بازتابی یا مادرزادی باشد. در این حالت سر به سمت درگیر خمیده دیده می‌شود. درمان شامل تمرینات فیزیوتراپی برای کشش ماهیچهٔ درگیر و تقویت ماهیچهٔ سمت مقابل است. کجی گردن مادرزادی می‌تواند بدون علت مشخص یا بر اثر آسیب زایمانی ایجاد شود که به شکل توده‌ای درون ماهیچه قابل لمس است. جستارهای وابسته. ماهیچه‌های پشت
ریباویرین رده درمانی: داروهای ضد ویروس اشکال دارویی: قرص و افشانه موارد مصرف. ریباویرین برای درمان هپاتیت C مزمن (HCV) به صورت خوراکی و در ترکیب با اینترفرون به کار می‌رود. همچنین ریباویرین استنشاقی در درمان عفونت‌های شدید دستگاه تنفسی تحتانی ناشی از ویروس سن سیشیال تنفسی (RSV) به کار می‌رود. مکانیسم اثر. آنالوگ خوراکی گوانوزین با اثر ضد ویروسی علیه انواع ویروس‌های RNA و DNA. برای عفونت‌های HCV، ترکیب ریباویرین به علاوه اینترفرون پاسخ را در مقایسه با تک درمانی با اینترفرون بهبود می‌بخشد. عوارض جانبی.
درمانی با اینترفرون بهبود می‌بخشد. عوارض جانبی. مهمترین عارضه ریباویرین آنمی وابسته به دوز است.عوارض دیگر آن اختلالات کلیوی، راش، خارش و تنگی نفس است جستارهای وابسته. هپاتیت اینترفرون