payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هنری کنت آلفرد راسل کارگردان برجستهٔ سینمای بریتانیا و خالق فیلم‌هایی چون "عشاق موسیقی"، "زنان عاشق"، "تامی" و "شیاطین" است. "کن راسل" یکی از غیرمتعارف‌ترین کارگردانان سینمای بریتانیا بود و برخی از منتقدان فیلم بریتانیا او را "اورسون ولز" سینمای بریتانیا لقب داده‌اند. زندگی. "کن راسل" در سال ۱۹۲۷ در ساوث همپتون انگلستان زاده شد. او کارش را به عنوان کارگردان در اوایل دههٔ شصت با بی‌بی‌سی آغاز کرد و با ساختن فیلم «زنان عاشق» در سال ۱۹۶۹ که اقتباسی از داستان جنجالی دی اچ لارنس نویسندهٔ شهیر انگلیسی بود، به
جنجالی دی اچ لارنس نویسندهٔ شهیر انگلیسی بود، به شهرت رسید. "راسل" به خاطر نگاه انتقادی‌اش به کلیسا و مذهب و نمایش بی‌پروای صحنه‌های جنسی در فیلم‌های خود شهرت داشت. وی سوژه‌های خود را عموماً از میان موسیقی‌دانان بزرگ جهان انتخاب می‌کرد و به اقتباس از آثار ادبی علاقه داشت. "چایکوفسکی"، "فرانتس لیست"، "ریچارد اشتراوس" و "مالر" از جمله آهنگسازان بزرگی‌اند که "کن راسل" دربارهٔ آن‌ها فیلم ساخته‌است. فعالیت سینمایی. وی در دوره‌ای ساختن فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای از زندگی موسیقی‌دانان و اقتباس‌های سینمایی از آثار
زندگی موسیقی‌دانان و اقتباس‌های سینمایی از آثار ادبی را شروع کرد که موج سینمای آزاد بریتانیا و جنبش رئالیسم اجتماعی در این کشور با آثار فیلمسازانی چون "تونی ریچاردسن"، "لیندزی آندرسن" و بعدتر "کن لوچ" شروع شده بود. "راسل" ابتدا کارش را به عنوان عکاس مستند در اواخر دههٔ پنجاه شروع کرد و پس از ساختن چند فیلم مستند کوتاه تجربی در جنبش سینمای آزاد بریتانیا مثل فیلم کوتاه «امیلیا و فرشته» به عنوان کارگردان در بی‌بی‌سی مشغول به کار شد و به ساختن فیلم‌های مستند دربارهٔ هنر برای مجموعه‌های «مونیتور» و «آمنیباس»
دربارهٔ هنر برای مجموعه‌های «مونیتور» و «آمنیباس» (مجموعه آثار) پرداخت. در همین دوره بود که او ساختن فیلم‌های مستند دراماتیزه‌شده‌ای دربارهٔ آهنگسازان بزرگ بریتانیایی را برای بی‌بی‌سی شروع کرد؛ مجموعه‌ای که با فیلم «الگار» (۱۹۶۲) دربارهٔ "ادوارد الگار" موسیقی‌دان بریتانیایی شروع شد و با فیلم‌های ایزادورا دانکن، بزرگترین رقاص جهان (۱۹۶۷)، آواز تابستان (۱۹۶۸) دربارهٔ "فردریک دلیوس" و "اریم فنبی" و فیلم «رقص هفت محجبه» (۱۹۷۰) دربارهٔ "ریچارد اشتراوس" ادامه پیدا کرد. فیلم‌های مستند "راسل" در بی‌بی‌سی دربارهٔ
کرد. فیلم‌های مستند "راسل" در بی‌بی‌سی دربارهٔ هنرمندان الهام‌بخش فیلمسازان بریتانیایی در دههٔ شصت گردید، از جمله "استنلی کوبریک" که گفته بود از این فیلم‌ها برای ساختن باری لیندون الهام گرفته‌است. "راسل" در ساخت مستندهای تلویزیونی خود بی‌بی‌سی را مجبور کرد که به جای استفاده از عکس‌ها و نماهای آرشیوی از بازیگران مختلف برای بازسازی دوره‌های مختلف زندگی یک شخصیت استفاده کند. وی چندی قبل از مرگش در گفتگویی اعتراف کرد که بهترین فیلمی که ساخت «آواز تابستان» بود که در آن مجبور نشد حتی یک فریم را دربیاورد.
بود که در آن مجبور نشد حتی یک فریم را دربیاورد. فیلم‌های "راسل" دربارهٔ آهنگسازان، غیرمتعارف و جنجالی بود زیرا تصویر متفاوتی از آن‌ها نشان می‌داد که با تصویر رسمی و کلیشه‌ای از آن‌ها در جامعه متفاوت بود. در فیلم «رقص هفت محجبه»، او "ریچارد اشتراوس" را به عنوان یک نازی معرفی کرد. در یکی از صحنه‌های این فیلم او چند افسر اس اس را نشان می‌دهد که با لذت سرگرم شکنجه یک یهودیاند و در همان حال به موسیقی "اشترواس" گوش می‌دهند. این موضوع خشم خانوادهٔ "اشترواس" را برانگیخت و آن‌ها اجازهٔ استفاده از موسیقی "اشتراوس"
و آن‌ها اجازهٔ استفاده از موسیقی "اشتراوس" را به "راسل" ندادند و جلوی نمایش فیلم در سراسر جهان را گرفتند که این ممنوعیت تا امروز هم باقی است. نخستین فیلم "کن راسل" در سینما، فیلم «لباس فرانسوی» محصول سال ۱۹۶۳ بود که برداشت آزادی از فیلم «و خدا زن را آفرید» "روژه وادیم" بود اما در گیشه و از دید هنری فیلم ناموفقی بود. اما این اقتباس خلاقانهٔ او از رمان مشهور و جنجالی "دی اچ لارنس" به نام «زنان عاشق» بود که نام "کن راسل" را مطرح کرد و همچنان به عنوان امضای هنری او شناخته می‌شود. این فیلم که "گلندا جکسن"،
هنری او شناخته می‌شود. این فیلم که "گلندا جکسن"، "الیور رید" و "جنی لیندن" در آن بازی می‌کردند روایت صریحی‌ست از دو خواهر هنرمند از طبقهٔ مرفه انگلستان در سال‌های بعد از جنگ جهانی اول و روابط غیرمتعارف آن‌ها با مردان دیگر و تمایلات سرکوب شده جنسی آن‌ها. فیلم به عنوان اثری در ستایش انقلاب جنسی در بریتانیا شناخته می‌شود. صحنهٔ کشتی گرفتن "الیور رید" و "الن بیتس" در این فیلم که هر دو برهنه‌اند، یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین صحنه‌های تاریخ سینماست که در زمان خود جنجال بسیاری به پا کرد. «زنان عاشق» نامزد دریافت چند
بسیاری به پا کرد. «زنان عاشق» نامزد دریافت چند جایزهٔ اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین سناریو و بهترین فیلمبرداری شده و "گلندا جکسن" نیز اسکار بهترین بازیگر زن را به دست آورد. "راسل" به دنبال موفقیت فیلم «زنان عاشق» فیلم «عشاق موسیقی» را دربارهٔ زندگی "چایکوفسکی" آهنگساز بزرگ روس ساخت که با بی‌اعتنایی منتقدان مواجه شد اما فروش خوبی در گیشه داشت. فیلم «شیاطین» "کن راسل" که بر اساس رمان «شیاطین لودون» نوشته "آلدوس هاکسلی" ساخت، فیلمی علیه دستگاه کلیسا و مسیحیت شناخته شد. در این فیلم "راسل"، "الیور رید" را
شناخته شد. در این فیلم "راسل"، "الیور رید" را در نقش کشیشی تصویر کرد که در مقابل ایده‌های شیطانی و فاسد دستگاه کلیسا و دولت می‌ایستد. صحنه‌های بی‌پروا و صریح نمایش برهنگی راهبهها و روابط جنسی آن‌ها با یکدیگر نه‌تنها در آن زمان، بلکه امروز نیز از سوی نهادهای مذهبی جامعهٔ غرب و سانسور تحمل نمی‌شود و به صورت کامل به نمایش درنمی‌آید. برادران وارنر که پخش این فیلم را در آمریکا به عهده دارند تا امروز نیز با نمایش کامل آن مخالفند. "الکساندر واکر"، منتقد فیلم روزنامهٔ ایوینینگ استاندارد، در یک بحث تلویزیونی در
ایوینینگ استاندارد، در یک بحث تلویزیونی در مورد این فیلم با "کن راسل" به او و فیلمش حمله کرد و آن را به شدت بی‌ادبانه خواند. "کن راسل" نیز در این برنامه با روزنامهٔ ایوینینگ استاندارد که در دست داشت به او حمله کرد. فیلم «مالر» "کن راسل" دربارهٔ "گوستاو مالر" آهنگساز مدرنیست اتریشی که گرایش‌های ضدیهودی داشت نیز جنجال‌آفرین بود اما نمایش آن در جشنوارهٔ کن همان سال موفقیتی جز یک جایزه برای بهترین تکنیک فیلم نداشت. "کن راسل" در سال ۱۹۷۵ فیلم «تامی» را بر اساس آلبومی به همین نام از گروه موسیقی راک «هو» (The
آلبومی به همین نام از گروه موسیقی راک «هو» (The Who) ساخت که استقبال زیادی از آن شد. آلبوم تامی که به عنوان یک اپرای راک شناخته می‌شود، داستان پسرکی کور و کرو لال به نام «"تامی"» است که رهبری یک فرقهٔ مسیحی را به عهده می‌گیرد. او که با عموی خشن و بداخلاقش زندگی می‌کند، سرانجام حس شنوائی و بیانی خود را به‌دست آورده و به‌عنوان یک «موعود» مورد ستایش پیروانش قرار می‌گیرد. راسل در همان سال فیلم دیگری بر اساس زندگی "فرانتس لیست" آهنگساز انگلیسی ساخت به نام «لیستومونیا» که در آن برای اولین‌بار از سیستم صوتی دالبی
که در آن برای اولین‌بار از سیستم صوتی دالبی استفاده کرد. "راسل" در سال ۱۹۷۸ فیلم «والنتینو» را ساخت که برداشتی آزادانه از زندگی "رودولف والنتینو" بازیگر مشهور سینمای کلاسیک بود. این اثر موفقیتی به دست نیاورد و خود "راسل" را یک شکست در کارنامهٔ هنریش می‌دانست و از ساختن آن اظهار پشیمانی می‌کرد. «احوال دگرگون‌شده» فیلمی در ژانر علمی تخیلی و بر اساس سناریویی از "پدی چایفسکی" بود که "کن راسل" در دههٔ هشتاد ساخت و مورد استقبال منتقدین واقع شد. "راجر ایبرت" منتقد آمریکایی که به فیلم «شیاطین» "راسل" هیج ستاره‌ای
آمریکایی که به فیلم «شیاطین» "راسل" هیج ستاره‌ای نداده بود، از این فیلم او ستایش کرد. "راسل" در سال ۱۹۸۴ فیلم تریلر روانکاوانهٔ «جنایت‌های هوس» را با بازی "کاتلین ترنر" و "آنتونی پرکینز" ساخت که آخرین فیلم آمریکایی او محسوب می‌شود و نتیجه‌اش شکست مطلق بود. وی بعد از چند سال کناره‌گیری از سینما و کارگردانی اپرا، با فیلم ترسناک «گوتیک» دربارهٔ "مری شلی" و داستان آفرینش فرانکشتاین به سینما بازگشت. راسل فیلم دیگری نیز به نام «آشیانهٔ کرم سفید» بر اساس رمانی از "برام استوکر" دربارهٔ یک افسانهی ترسناک فولکلوریک
"برام استوکر" دربارهٔ یک افسانهی ترسناک فولکلوریک بریتانیایی ساخت که "هیو گرانت" در آن بازی می‌کرد. وی همچنین فیلم «آخرین رقص سالومه» را بر اساس نمایشنامهٔ غیرمتعارف سالومه نوشتهٔ "اسکار وایلد" ساخت؛ نمایشنامه‌ای که اجرای آن در قرن نوزدهم بریتانیا ممنوع اعلام شده بود. فیلم «رنگین‌کمان» اقتباس دیگری از رمان‌های "دی اچ لارنس" بود که در سال ۱۹۸۹ ساخت و دنبالهٔ رمان و فیلم «زنان عاشق» محسوب می‌شود و "گلندا جکسن" در آن بازی می‌کرد. منتقدین از این فیلم به عنوان آخرین فیلم شخصی "راسل" نام می‌برند. «خانهٔ روسی»
آخرین فیلم شخصی "راسل" نام می‌برند. «خانهٔ روسی» فیلمی با شرکت "شون کانری" در نقش یک افسر سیا و "میشل فایفر"، در مایه‌های «جیمز باند» به سبک "کن راسل" بود که موفقیت چندانی نداشت. آخرین فیلم واقعی "کن راسل" در مقام کارگردان، فیلم «فاحشه» است که در سال ۱۹۹۱ با شرکت "ترزا راسل" ساخت که از نظر نمایش صحنه‌های جنسی بسیار بی‌پروا و غیرمتعارف است. فیلمی که حتی پخش‌کنندهٔ آن حاضر نشد پوستر آن را به خاطر واژه فاحشه در ملأ عام توزیع کند و آن را با نام «اگر نمی‌توانی بگویی، ببین» توزیع کرد که با مخالفت و اعتراض "راسل"
ببین» توزیع کرد که با مخالفت و اعتراض "راسل" روبه‌رو شد. "راسل" در سال‌های اوایل ۲۰۰۰ چند فیلم با بودجهٔ کم از جمله «دهان شیر» ساخت که بسیار ناموفق بود. وی مدتی هم به عنوان استاد مهمان در دانشگاه ولز و نیوپورت فیلم اسکول و ساوث همپتون تدریس کرد. او در سال‌های آخر عمرش به بازی در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی پرداخت. وی در سال ۲۰۰۶ به نحو غیرمنتظره‌ای در برنامهٔ تلویزیونی بیگ برادر (بخش افراد مشهور) ظاهر شد اما پس از مدتی در پی اختلافش با "جید گودیز" و مادرش "جکی" از ادامهٔ بازی در این مجموعه انصراف داد. وی
"جکی" از ادامهٔ بازی در این مجموعه انصراف داد. وی پس از خروج از مجموعه در گفتگو با رسانه‌ها اعلام کرد: «می‌دانستم که در این برنامه با رفتارهای غافلگیرکننده‌ای مواجه خواهم بود اما این رفتارها از نوعی نبود که من تجربه کرده بودم و با روحیهٔ حساس من جور درنمی‌آمد.»
کوکوتای یا تنّوئیزم عبارت است از اعتقاد به امپراتور ژاپن (تنّو) به عنوان تجسد زندهٔ الهه خورشید و از این قرار به مثابهٔ تجلی یا ظهور حقیقت مطلق. پرستش امپراتور یکی از قدیمی‌ترین سنت‌های مردم ژاپن بوده‌است و تاریخ آن به قرون نخست مسیحیت برمی‌گردد، و زمانی که طایفه یاماتو نخستین بار زمام امور ملت را در دست گرفت. امپراتور نه تنها فرمانروا و بلکه رئیس مذهب ملت، و همچنین واسطهٔ اصلی بین ملت ژاپن و الهه خورشید به شمار می‌آمد. بنابر روایات و اساطیر تاریخی، وی مستقیماً از اخلاف خدایانی بود که ژاپن و کائنات را خلق
از اخلاف خدایانی بود که ژاپن و کائنات را خلق کرده بودند و لذا کیش پرستش امپراتور که اعتقادات کنفوسیوسی در باب وفاداری نسبت به نیاکان، باعث تقویت آن شده‌بود، در سرتاسر ژاپن گسترش پیدا کرد. در خلال سال‌های پر تلاطم عصر تاریکی تاریخ ژاپن، توجه چندانی به امر پرستش امپراتور وجود نداشت و خانوادهٔ سلطنتی که در چنگال قدرت دیکتاتورهای نظامی اسیر بود، غالباً در گمنامی و فقر زندگی می‌کرد. مسیر حوادثی که به دوران احیاء و اعادهٔ میجی منجر شد علاقه و توجه مردم به شینتو و حکومت پادشاهی را از نو بیدار ساخت و امپراتور به
و حکومت پادشاهی را از نو بیدار ساخت و امپراتور به صورت مظهر و نقطهٔ حرکت نیروهایی درآمد که درصدد سرنگونی رژیم شگون‌سالاری توکوگاوا بودند. وقتی این استقرار مجدد برقرار شد، امپراتور دوباره پیشوای ملت ژاپن شد. هرچند مبنای چندان محکمی برای این فکر که امپراتور همواره بر ملت فرمان رانده‌است، وجود نداشت، اولین مادهٔ قانون اساسی جدید اظهار می‌کرد که خاندان سلطنتی از آغاز زمان بر ژاپن حکومت کرده‌است و سومین مادهٔ آن هم مدعی تقدس و غیرقابل سرپیچی بودن شخص امپراتور بود. بنیانگذاران ژاپن جدید از ساختن تصنعی تاریخ
بود. بنیانگذاران ژاپن جدید از ساختن تصنعی تاریخ بسیار خشنود بودند و لذا تلاش می‌کردند تا ذهن افراد را بنابر مقاصد خویش قالب‌بندی کنند. هدف آن‌ها تأسیس یک کشور بر پایهٔ پرستش الهه خورشید و ایجاد شینتوی شوونیستی (میهن‌شیفتگی) افراطی و به غایت ملی‌گرایانه بود. واژه‌ای که برای توصیف این ایده به کار گرفته می‌شد، کوکوتای بود که ترجمهٔ آزاد آن ساختار ملی است. پرستش امپراتور اصل محوری این ساختار ملی جدید بود و فرمان امپراتوری صادره در سال ۱۸۹۰ میلادی در موضوع آموزش، به مثابهٔ متن مقدسی بود که توجیهات اخلاقی
آموزش، به مثابهٔ متن مقدسی بود که توجیهات اخلاقی امپراتورپرستی را به دست می‌داد. امپراتورپرستی، در افراطی‌ترین معنای خود به این باور همگانی انجامید که رئیس ملت ژاپن به حکم الهی حاکم و فرمانروای همهٔ کائنات است. این دیدگاه را آژانس‌های تبلیغاتی دولتی رسماً ترویج می‌کردند که ملت ژاپن به حکم الهی برای حکومت بر جهان انتخاب شده‌است. این دیدگاه در درجات مختلف نه تنها در تعالیم سرسپردگان شینتوی حکومتی، و بلکه تمام مکاتب شینتویی و حتی تا حدودی کل ملت ژاپن و از آن جمله سایر تشکل‌های دینی وارد شد.
ژان-باتیست کُلبر (زاده ۲۹ اوت ۱۶۱۹ - درگذشته ۶ سپتامبر ۱۶۸۳) سیاست‌مدار فرانسوی بود که وزارت اقتصاد دربار لوئی چهاردهم میان سال‌های ۱۶۶۵ تا ۱۶۸۳ را اداره می‌کرد و نقش مهمی در تشکیل نهادهای علمی و فرهنگی نوین فرانسه داشت. زندگی. کار و تلاش سخت کلبر او را به یکی از معتمدان دربار لوئی تبدیل کرد. به خاطر کارهای او اقتصاد فرانسه در آن سال‌ها از ورشکستگی به درآمد و تولید بالا رفت؛ با این حال به دلیل خرج‌های بسیار پادشاه بر جنگ ثروت ملی فرانسه کاهش چشمگیری پیدا کرد. کلبر بر روی ایجاد تعادل داد و ستد با شریکان و
کلبر بر روی ایجاد تعادل داد و ستد با شریکان و نیز نگهداری بهتر مستعمرات فرانسه کار کرد. اصلاحات بازاری او شامل بنیان‌گذاری «کارخانه پادشاهی شیشه‌های آیینه‌جات» در سال ۱۶۶۵ به منظور کمک به جایگزینی واردات شیشه‌های ونیزی و نیز تشویق متخصصان تولید پوشاک اهل فلاندرز می‌شد. او همچنین از صنعت دوخت پرده‌های نگارین در فرانسه پشتیبانی کرد. کلبر برای بهبود اقتصاد ملی تعرفهها را بالا برد و پروژه‌های بزرگ تولید کار به راه انداخت. او همچنین تلاش کرد تا اطمینان حاصل شود که کمپانی هند شرقی فرانسه به بازارهای خارجی دسترسی
کمپانی هند شرقی فرانسه به بازارهای خارجی دسترسی دارد و این دسترسی منجر به دست یافتن فرانسویان به قهوه و پنبه و خز و چوب‌های رنگرزی و فلفل و شکر می‌شود. کلبر همچنین تجارت دریایی فرانسه را بنیان گذاشت. کلبر بیش از ۱۵۰ فرمان برای قانون‌مند کردن اصناف صادر کرد. یکی از این فرمان‌ها، برای نمونه، در بر گیرنده دستوری برای بالا بردن کیفیت پوشاک تولیدی بود. این فرمان عنوان می‌کرد که اگر مأموران قانون در سه مورد گوناگون، تولیدات تولیدکننده‌ای را رضایت‌بخش تشخیص ندهند، آن تولیدکننده باید به همراه کالای تولیدی خود به
آن تولیدکننده باید به همراه کالای تولیدی خود به تیرکی بسته شود و مردم نظاره‌گر باشند. او ۱۶۰۰۰ کارآفرین کوچک را به اتهام تولید و وارد کردن پارچه که خلاف قوانین صنعتی فرانسه بود اعدام کرد.
اِباحه از ریشهٔ «بَوح» و «بُؤوح» به‌معنی اجازه دادن است و به فعلی گفته می‌شود که بر اِتیان و ترک آن، پاداش و کیفری بار نیست. اباحه از مفاهیم پراهمیت در فقه، شریعت، و حقوق اسلامی است. اباحه یعنی اجازهٔ تملک. این اجازه را گاهی مقنِّن مستقیماً می‌دهد؛ مانند اجازهٔ تملک مباحات در مادهٔ ۱۴۷ قانون مدنی، و گاهی شامل قصد و انشای مالک است؛ مثل نثار مال در عروسی یا اذن در نهادن سرِ تیر بر سرِ دیوار که مصداق اباحهٔ تملک منافع است.
در دین اسلام، آب به‌عنوان یکی از پاک‌کننده‌های نجاسات محسوب می‌شود. آب جاری، که یکی از تطهیر دهنده هاست، به آبی که بر اثر بارش باران بر روی زمین روان می‌شود و همچنین به آب چشمه‌ها و رودخانه‌ها گفته می‌شود. پاک‌کنندگیِ آن در دین اسلام، احکام خود را دارد. آب جاری اگر چه کمتر از کر باشد، چنانچه نجاست به آن برسد ولی بو یا رنگ یا مزه آن به واسطه نجاست تغییر نکند، پاک است.
کلاوس فیلیپ ماریا شِنک گْراف فون اشتاوفنبرگ (۱۵ نوامبر ۱۹۰۷ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴)، نظامی آلمان بود که بیشتر به خاطر تلاش نافرجامش در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ برای ترور آدولف هیتلر پیشوای‌آلمان در ولفس‌شانتسه شناخته می‌شود. اشتاوفنبرگ از انتصاب آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم در سال ۱۹۳۳ استقبال کرد و از آرمان های ناسیونالیستی و تجدیدنظرطلبانه ناسیونال سوسیالیسم حمایت کرد. با این حال، او از پیوستن به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان خودداری کرد. با طولانی شدن جنگ جهانی دوم، او به ماهیت جنایتکارانه دیکتاتوری ناسیونال
دوم، او به ماهیت جنایتکارانه دیکتاتوری ناسیونال سوسیالیستی پی برد. با توجه به وضعیت ناامید کننده نظامی پس از شکست آلمان در استالینگراد، او تصمیم گرفت در مقاومت فعالانه شرکت کند. اشتاوفنبرگ در کنار هنینگ فون ترسکو به یکی از شخصیت های مرکزی مقاومت نظامی در ورماخت تبدیل شد. به عنوان رئیس ستاد فرماندهی ارتش ذخیره، او در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ اقدام به ترور آدولف هیتلر کرد و به طور قاطع در عملیات والکری، شرکت داشت. پس از شکست عملیات، اشتاوفنبرگ به همراه معتمدانش آلبرشت مرتس فون کویرنهایم، فردریش اولبریخت و ورنر فون هفتن
فون کویرنهایم، فردریش اولبریخت و ورنر فون هفتن در شب ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴ درحیاط بندلربلوک در مرکز برلین تیرباران شدند. طرح سو قصد به هیتلر. فون اشتاوفنبرگ، مجری مهم‌ترین سوءقصدی بود که در جریان دوران قدرت هیتلر علیه وی صورت گرفت. این سوءقصد نافرجام در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ زیر نام عملیات والکری صورت گرفت. کلاوس فون اشتاوفنبرگ و طراحان سوءقصد قصد داشتند با از میان بردن هیتلر، رژیم نازی را سرنگون کرده و یک حکومت میانه‌رو را بر سر کار بیاورند. آن‌ها تصمیم داشتند با کشورهای آمریکا و بریتانیا صلح کرده ولی به جنگ با اتحاد
آمریکا و بریتانیا صلح کرده ولی به جنگ با اتحاد جماهیر شوروی ادامه دهند. بمب‌گذاری در نشست هیتلر. کلاوس فون فون اشتاوفنبرگ در روز سوءقصد، کیف حاوی بمب را در نزدیکی هیتلر و در زیر میزی می‌گذارد که در اطراف آن هیتلر و ژنرال‌هایش نقشه‌ها را بررسی می‌کردند. او سپس به بهانه یک تماس تلفنی خارج شده و به سرعت رهسپار برلین شد تا پس از کشتن هیتلر، ارتش را به خیزش دعوت کند. اما پای یکی از افسران به کیف برخورد می‌کند و او کیف را برداشته و آن را در فاصله دورتری قرار می‌دهد. هنگام ظهر که انفجار رخ می‌دهد، میز کنفرانس
هنگام ظهر که انفجار رخ می‌دهد، میز کنفرانس مانند یک حفاظ مانع از کشته شدن هیتلر شده و او فقط جراحتی سطحی می‌بیند، اما تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می‌شود. عاملان سوءقصد که از سرنوشت هیتلر آگاه نبودند در به دست گرفتن قدرت تردید به خرج می‌دهند. اعدام. بعد از شکست کودتا، سرهنگ اشتاوفنبرگ به همراه همدستانش در شب ۲۰ ژوئیه در محل وزارت دفاع آلمان بازداشت شد. وی پس از یک محاکمه کوتاه، به دستور ارتشبد فریدریش فروم، فرمانده ارتش جایگزینی به همراه سه نفر دیگر به مرگ محکوم و در حیاط وزارت دفاع تیرباران شد. در
به مرگ محکوم و در حیاط وزارت دفاع تیرباران شد. در سینما. فیلم والکیری محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی برایان سینگر و بازی تام کروز در نقش سرهنگ اشتاوفنبرگ، موضوع کودتای نافرجام ۲۰ ژوئیه را به تصویر می‌کشد.
آب مطلق. به آبی که خالی از اضافات دیگر و بدون آمیختگی با چیزهای دیگر باشد آب مطلق گفته می‌شود. در دین اسلام یکی از شروط برای پاک‌کنندگی آب مطلق بودن آن است. مخالف آن آب مضاف است. در فقه شیعه آب را بر دو قسم می‌دانند. آب مطلق و آب مضاف. آب مطلق همان ابی است که بدون تقیید و اضافه می‌توان به آن عنوان آب داد. آب دریا، آب چشمه، آب چاه به صورت مطلق اب هستند. اقسام آب مطلق. اقسام اب مطلق در فقه از این قرار اند: احکام فقهی. تمام اقسام آب مطلق ذاتاً پاک و پاک‌کننده چیزهای آلوده شده به نجس (مزیل خبث)‌اند. با آب مطلق
آلوده شده به نجس (مزیل خبث)‌اند. با آب مطلق می‌توان وضو گرفت و غسل کرد. درفقه اهل سنت نیز آب برای پاکسازی از نجاست و گرفتن وضو و غسل است. از نظر عالمان اهل سنت، آب مطلق آبی است که به اسم دیگری اضافه نشده باشد. هر گاه آب را به جایی نسبت بدهیم که اگر آب را از آن جا خارج کنیم بتوانیم به آن فقط عنوان آب دهیم همان آب مطلق است.
پیروکالول یا ۳،۲،۱، بنرن تری اول، به شکل پودر بلوری سفید رنگ، و یک احیاء کننده پر قدرت است. برای اولین بار در سال ۱۷۸۶ توسط Scheele با حرارت دادن اسید کالیک بدست آمد. روش دیگری که برای تهیه آن وجود دارد، حرارت دادن متناوب پارا کلرو فنول دی سولفونیک اسید با پتاسیم هیدروکسید است. زمانی که محلول قلیایی آن اکسیژن هوا را جذب می‌کند، رنگ بنفش خود را از دست می‌دهد. از این خاصیت پیروکالول برای سنجش مقدار اکسیژن هوا استفاده می‌شود. استفاده در عکاسی. هر چند پیروکالول در قرن ۱۹ میلادی الی اوایل قرن بیستم یکی از عوامل
در قرن ۱۹ میلادی الی اوایل قرن بیستم یکی از عوامل محبوب ظهور فیلم در عکاسی بود، اما از سال ۱۹۲۰ به این طرف بخاطر ایجاد لکه رنگی بر روی نگاتیو محبوبیت خود را از دست داد؟! ولی باز هم توسط عکاسان معروفی همچون ادوارد وستون مورد استفاده قرار می‌گرفت. اکسیداسیون سریع پیروکالول یکی از موانع استفاده روزمره و آسان آن در عکاسی بود. به این منظور در سال ۱۹۸۰ تلاش‌های زیادی از طرف جان ویمبرلی (John Wimberley) و گوردون هات چینگز (Gordon Hutchings) انجام گرفت. آزمایش‌های هات چینگز به مدت یک دهه ادامه یافت و عاقبت موفق به
چینگز به مدت یک دهه ادامه یافت و عاقبت موفق به ارائه فرمولی به نام PMK شد که ترکیبی از پیروکالول، متل و کدالک (کدالک نام تجاری سدیم متا بورات است) بود. هات چینگز نشان داد که این فرمول مشکلات استفاده از پیروکالول خالص را ندارد و باعث بروز لکه سبز که نتیجه استفاده از پیروکالول خالص بود، نمی‌شود. ویمبرلی نیز از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۷ آزمایش‌هایی انجام داد، نتیجه این آزمایش‌های ارائه فرمولی با نام اختصاری WD2D بود که در بوسیله کارخانجات لوازم عکاسی پترسون (Petersons) در سال ۱۹۷۷ اعلام و معرفی گردید. در حال حاضر
در سال ۱۹۷۷ اعلام و معرفی گردید. در حال حاضر PMK و دیگر فرمولاسیون‌های مدرن pyro توسط بسیاری از عکاسانی که کار سیاه و سفید انجام می‌دهند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
آب مضاف آبی است که از چیزی گرفته شود، مانند آب هندوانه و گلاب یا با چیزی مخلوط شود، مانند آبی که با گل مخلوط گردد، به صورتی که دیگر به آن آب نگویند. در احکام اسلامی با آب مضاف نمی‌توان چیزهای نجس را پاک نمود. منابع. توضیح المسائل سید صادق حسینی شیرازی بحث طهارت مسئله ۱۷
عملیات والکری () یک طرح عملیات اضطراری دولت در جنگ جهانی دوم آلمان بود که برای ارتش ذخیره آلمان صادر شد تا در صورت فروپاشی عمومی به دلیل بمباران شهرهای آلمان توسط متفقین یا قیام کارگران و اتباع خارجی که در کارخانه‌های آلمان کار می‌کردند، اجرا شود. افسران ارتش آلمان، ژنرال فردریش اولبریخت، سرلشکر هنینگ فون ترسکوف و سرهنگ کلاوس فون اشتاوفنبرگ این طرح را با هدف استفاده از آن برای کنترل شهرهای آلمان، خلع سلاح اس اس و دستگیری رهبری نازی پس از ترور هیتلر در توطئه ۲۰ ژوئیه تغییر دادند. مرگ هیتلر (برخلاف دستگیری
۲۰ ژوئیه تغییر دادند. مرگ هیتلر (برخلاف دستگیری او) برای آزاد کردن سربازان آلمانی از سوگند وفاداری به او ضروری بود. نتیجه این تلاش، مهم‌ترین سوء قصدی بود که نسبت به جان هیتلر رهبر آلمان نازی در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ میلادی صورت گرفت. این سوءقصد در مقر هیتلر به نام آشیانه گرگ و توسط تعدادی از افسران و ژنرال‌های عالی‌رتبهٔ آلمان نازی صورت گرفت. عملیات اصلی. بر اساس طرح اصلی که برای مقابله با اختلالات داخلی در شرایط اضطراری طراحی شده بود، آمادگی رزمی واحدها را در زمان مورد نیاز تضمین می‌کرد. این طرح توسط کارکنان
زمان مورد نیاز تضمین می‌کرد. این طرح توسط کارکنان ژنرال فریدریش اولبریخت به عنوان رئیس دفتر کل ارتش توسعه یافت و توسط هیتلر تأیید شد. با این حال، به غیر از خود هیتلر، تنها سرهنگ ژنرال فردریش فروم، فرمانده ارتش ذخیره از سال ۱۹۳۸، توانست عملیات والکری را آغاز کند. دستور اصلی والکری فقط به آمادگی رزمی واحدهای ارتش ذخیره می‌پرداخت. اولبریخت قسمت دومی به نام والکری ۲ را اضافه کرد که جمع‌آوری سریع این واحدها در گروه‌های جنگی آماده برای عملیات را فراهم می‌کرد. در تکمیل این عملیات‌ها که با یک بیانیه به این شرح
در تکمیل این عملیات‌ها که با یک بیانیه به این شرح نوشته می‌شد: دستورالعمل‌های مفصلی برای تصرف وزارتخانه‌های دولتی در برلین، مقر هیملر در پروس شرقی، ایستگاه‌های رادیویی، تبادل تلفن، سایر زیرساخت‌های نازی‌ها از طریق مناطق نظامی و اردوگاه‌های کار اجباری نوشته شد. طراحان عملیات. طراحان این سوء قصد افسران و ژنرال‌های عالی‌رتبه ارتش آلمان چون آدمیرال ویلهلم کاناریس و گونتر فون کلوگه بودند و مجری عملیات بمب‌گذاری کلاوس فون اشتاوفنبرگ بود. اجرای عملیات. کلنل کلاوس فون اشتاوفنبرگ که قصد ترور هیتلر را داشت، این
فون اشتاوفنبرگ که قصد ترور هیتلر را داشت، این امکان را می‌یابد که برای گزارش دربارهٔ ارتش ذخیره آلمان، در جلسه هیتلر با سران ارتش حضور یابد. این جلسه در راستنبورگ در پروس خاوری برگزار شده بود. در روز سوءقصد، اشتاوفنبرگ کیفی حاوی بمب را در نزدیکی هیتلر و در زیر میزی می‌گذارد که در اطراف آن هیتلر و ژنرال‌هایش نقشه‌های جنگی را بررسی می‌کردند. او سپس به بهانه یک تماس تلفنی خارج شده و فوراً عازم برلین می‌شود تا پس از قتل هیتلر، ارتش ذخیره را به خیزش دعوت کند. اما پای یکی از افسران به کیف برخورد می‌کند و او کیف
پای یکی از افسران به کیف برخورد می‌کند و او کیف را برداشته و آن را در فاصله دورتری قرار می‌دهد. این کار باعث می‌شود که انفجار بمب نتواند آسیب مهمی به هیتلر برساند. این افسر خود نیز از طرح ترور باخبر بود اما نمی‌دانست که این طرح قرار بود همان روز اجرا شود. بعد از انفجار بمب در مقر هیتلر، سرهنگ اشتاوفنبرگ به سرعت خود را به برلین رساند تا کودتا را به نتیجه برساند او طرح عملیات والکری که پیش‌تر به امضای خود هیتلر رسیده بود و هدف آن جلوگیری از کودتا توسط نیروی اس اس علیه هیتلر بود را به همراه چند تن از سیاست
اس اس علیه هیتلر بود را به همراه چند تن از سیاست مداران برجسته و نظامیان عالی‌رتبه آغاز کرد. او نیروی ذخیره ارتش آلمان را مأمور دستگیری نیروهای اس اس کرد؛ اما این طرح در آخرین لحظه شکست خورد، زیرا فرمانده نیروهای ذخیره ارتش آلمان از زنده بودن هیتلر آگاه شد مطمئن گشت این کودتا در اصل بر ضد هیتلر بوده است. شکست عملیات. هنگام ظهر که انفجار رخ می‌دهد، میز کنفرانس مانند یک حفاظ مانع از کشته شدن هیتلر شده و او فقط جراحتی سطحی می‌بیند، اما پرده‌های گوش او پاره شده و تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می‌شود. عاملان
و تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می‌شود. عاملان سوءقصد که از سرنوشت هیتلر نامطمئن بودند در به دست گرفتن قدرت تردید به خرج می‌دهند. کلنل اشتاوفنبرگ در همان شب ۲۰ ژوئیه دستگیرشده و به جوخه اعدام سپرده می‌شود. آدمیرال ویلهلم کاناریس به اردوگاه مرگ فلوسنبورگ اعزام شده و در آن جا به دار آویخته می‌شود. مارشال گونتر فون کلوگه پیش از دستگیری خودکشی کرد. در روز ۱۴ اکتبر سال ۱۹۴۴ میلادی، فیلد مارشال اروین رومل که از تحرکات توطئه آمیز در ارتش مطلع بود و نهایتاً ابراز حمایت از این حرکت کرده بود، ناگزیر به خودکشی
حمایت از این حرکت کرده بود، ناگزیر به خودکشی می‌گردد. با این حال با توجه به محبوبیت بسیار او در آلمان و در میان نظامیان، به دستور هیتلر برای رومل مراسم تشییع جنازه رسمی و ملی برپا می‌گردد
آب کُر یکی از انواع آب‌ها نبوده بلکه در فقه شیعه به میزان آبی گفته می‌شود که حداقل به اندازه‌ای باشد که اگر در ظرفی ریخته شود که طول و عرض و عمق آن هر یک سه وجب و نیم باشد آن را پر کند. از لحاظ وزنی مقدار آن بنابر مشهور ۱۲۰۰رطل عراقی است. برخی از بزرگان مقدار آن را تقریباً ۳۷۶ کیلوگرم و برخی دیگر تا ۴۸۰ کیلوگرم دانسته‌اند؛ بنابراین اگر مقدار آب ۴۸۰ کیلوگرم باشد، طبق نظر تمامی علما آب کر است. احادیث. تعیین میزان کر با مساحت. ۱- روایت اسماعیل بن جابر قال:(قلت لابی عبداللّه (ع) الماء الّذی لاینجّسه شئٌ؟قال: