payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نام «جی زی» شناخته شود. جی-زی در چندین جنگ رپ در مقابل رپرهایی چون ال ال کول جی در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ شرکت کرده و برنده شده بود که نقشه‌ای برای شروع کارهای آینده‌اش شده بود. او در سال ۱۹۹۴ اولین بار مورد توجه عموم قرار گرفت که در آلبوم «بیگ ددی کین» ظاهر شد و در همین زمان به «بیگ ددیز هایپ من» یا کمک‌یار بیگ ددی معروف شد، اگرچه او توضیح داد که به‌طور رسمی کمک‌یار او نبوده‌است و او فقط به صورت کمی در استیج ظاهر می‌شد. اولین رپ رسمی او با نام «نمی‌توانم با آن بیایم» بود که بعدها موزیک ویدئویی برای آن ساخته شد.
بود که بعدها موزیک ویدئویی برای آن ساخته شد. فعالیت حرفه‌ای. جی‌زی فعالیت حرفه‌ای خود را از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد. او ابتدا با Jaz-O، رپر اهل بروکلین، همکاری کرد و در قطعه‌هایی چون «Hawaiian Sophie» حضور یافت. این همکاری‌ها زمینه‌ساز ورود او به صنعت موسیقی شد. در سال ۱۹۹۵، جی زی به‌همراه Damon Dash و Kareem Burke کمپانی مستقل "Roc-A-Fella Records" را تأسیس کرد. هدف از این اقدام، انتشار مستقل آثارش و دوری از محدودیت‌های شرکت‌های بزرگ موسیقی بود. نخستین آلبوم استودیویی جی زی با عنوان "Reasonable Doubt" در
استودیویی جی زی با عنوان "Reasonable Doubt" در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۶ منتشر شد. این آلبوم با قطعاتی چون «Dead Presidents II» و «Can’t Knock the Hustle» به‌سرعت جایگاه او را در میان رپرهای جدی تثبیت کرد. هرچند در ابتدا فروش متوسطی داشت، اما بعدها به‌عنوان یکی از آثار کلاسیک هیپ‌هاپ شناخته شد. در سال ۱۹۹۸، جی زی آلبوم "Vol. 2... Hard Knock Life" را منتشر کرد که با قطعهٔ «Hard Knock Life (Ghetto Anthem)» به موفق‌ترین اثر تجاری او تا آن زمان تبدیل شد. این آلبوم بیش از پنج میلیون نسخه فروش داشت و جایگاه او را در جریان
پنج میلیون نسخه فروش داشت و جایگاه او را در جریان اصلی موسیقی تثبیت کرد. در سال ۲۰۰۱، آلبوم "The Blueprint" منتشر شد که با تحسین گستردهٔ منتقدان روبه‌رو شد. تولید موسیقی این آلبوم توسط کانیه وست و Just Blaze انجام شد و به‌عنوان یکی از بهترین آثار هیپ‌هاپ تاریخ شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۳، جی زی آلبوم "The Black Album" را منتشر کرد و اعلام کرد که قصد دارد از موسیقی خداحافظی کند. این آلبوم با قطعاتی چون «99 Problems» و «Encore» منتشر شد و به یکی از موفق‌ترین آثار او تبدیل شد. خداحافظی او با کنسرتی در Madison
او تبدیل شد. خداحافظی او با کنسرتی در Madison Square Garden و مستند "Fade to Black" همراه بود. در دسامبر ۲۰۰۴، جی زی به‌عنوان رئیس کمپانی "Def Jam Recordings" منصوب شد. در طول دوران مدیریت خود، هنرمندانی چون ریانا، نی-یو و جیزی را معرفی کرد و نقش مهمی در بازسازی برند Def Jam ایفا کرد. در سال ۲۰۰۸، جی زی کمپانی "Roc Nation" را تأسیس کرد که در زمینهٔ مدیریت هنرمندان، تولید موسیقی، ورزش و سرگرمی فعالیت دارد. این شرکت با هنرمندانی چون جی کول، Rita Ora و دی‌جی خالد همکاری داشته و به یکی از نهادهای مهم صنعت
خالد همکاری داشته و به یکی از نهادهای مهم صنعت سرگرمی تبدیل شده‌است. در سال ۲۰۱۵، او شرکت "Aspiro" را خریداری کرد و سکوی استریم موسیقی "تیدال" را راه‌اندازی کرد. این پلتفرم با انتشار آثار انحصاری از هنرمندان مطرح، مدل درآمدی موسیقی دیجیتال را دگرگون کرد. در سال ۲۰۱۷، جی زی آلبوم "4:44" را منتشر کرد که به‌عنوان یکی از شخصی‌ترین آثارش شناخته می‌شود. این آلبوم به موضوعاتی چون خیانت، پدر بودن، نژاد، و مسئولیت اجتماعی پرداخت و با تحسین گستردهٔ منتقدان روبه‌رو شد. در سال ۲۰۱۸، جی زی به‌همراه بیانسه آلبوم مشترک
در سال ۲۰۱۸، جی زی به‌همراه بیانسه آلبوم مشترک "Everything Is Love" را منتشر کرد که به‌عنوان پروژه‌ای خانوادگی و هنری شناخته شد. این آلبوم در صدر جدول "بیلبورد ۲۰۰" قرار گرفت و جایگاه هنری زوج هنری را تثبیت کرد. در سال ۲۰۲۱، جی زی به تالار مشاهیر "Rock &amp; Roll Hall of Fame" راه یافت و نخستین رپر تاریخ شد که به این افتخار دست یافت. این رویداد نقطهٔ عطفی در به‌رسمیت‌شناختن هیپ‌هاپ به‌عنوان بخشی از فرهنگ موسیقی جریان اصلی بود. زندگی شخصی. رابطه با بیانسه. جی-زی با خوانندهٔ آمریکایی آر اند بی، بیانسه ازدواج
با خوانندهٔ آمریکایی آر اند بی، بیانسه ازدواج کرده‌است. در سال ۲۰۰۲، جی-زی و بیانسه برای آهنگ «۰۳' زیبا و کلاید» همکاری کردند. همچنین جی-زی در تک‌آهنگ پرطرفدار «مجنون عشق» و همچنین آهنگ «آن گونه این را دوست داری» از اولین آلبوم بیانسه، به طرز خطرناکی عاشق، حضور داشت. در دومین آلبوم بیانسه، زادروز، جی-زی در آهنگ‌های پرطرفدار سال ۲۰۰۶ یعنی «دژا وو» و «ترفیع تو» حضور پیدا کرد. در ویدئو آهنگ دوم، بیانسه به طرز خنده داری شروع به تقلید از ظاهر جی-زی می‌کند. این زوج معمولاً از گفتگو کردن دربارهٔ رابطه‌شان خودداری
معمولاً از گفتگو کردن دربارهٔ رابطه‌شان خودداری می‌کنند. بیانسه اظهار کرد که او باور دارد که عمومی نکردن گفتگو دربارهٔ روابطشان، به آن‌ها کمک شایانی کرده‌است. همچنین جی-زی در یک مقاله در مجلهٔ پیپل گفت: «ما با روابطمان بازی نمی‌کنیم». آن‌ها به دور از توجه رسانه‌ها و عموم با یکدیگر قرار عاشقانه می‌گذاشتند و در آوریل ۲۰۰۸ با هم ازدواج کردند. در ۲۲ آوریل ۲۰۰۸ ازدواج آن‌ها به اطلاع عموم رسید. اما بیانسه انگشتر عروسی ۵ میلیون دلاری خود را که توسط لورین شوارتز طراحی شده بود تا کنسرت فشن راکس که در ۵ سپتامبر ۲۰۰۸
شده بود تا کنسرت فشن راکس که در ۵ سپتامبر ۲۰۰۸ برگزار شد رونمایی عمومی نکرد. بیانسه و جی زی به عنوان قدرتمندترین زوج در لیست ۱۰۰ زوج با بیشترین نفوذ سال ۲۰۰۶ مجله "تایم" جای گرفتند. در ژانویهٔ ۲۰۰۹ "فوربز" آن‌ها را با درآمد مجموع ۱۶۲ میلیون دلار به عنوان پردرآمدترین زوج هالیوود رده‌بندی کرد. همچنین سال بعد نیز با درآمد مجموع ۱۲۲ میلیون دلار در جایگاه اول لیست قرار گرفتند. در مراسم جایزه ام‌تی‌وی ۲۰۱۱، مشخص شد که بیانسه باردار است و در ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۲، در بیمارستان لنوکس هیل نیویورک، او دختر خود را با نام
لنوکس هیل نیویورک، او دختر خود را با نام بلو آیوی کارتر به دنیا آورد. در ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲ جی زی ترانهٔ «شکوه» را منتشر کرد، ترانه مخصوص برای فرزندشان که بر روی وبسایت اجتماعیش قرار گرفت. آلبوم‌ها. جی-زی دارای ۱۲ آلبوم استودیویی، ۴۶ تک‌آهنگ و ۴ آلبوم همکاری است. کتاب‌ها. رمزگشایی نوشته شده توسط جی زی (۲۰۱۰، انتشارات: راندوم هاوس، ۳۳۶ صفحه) شابک: . قسمتی از خاطرات و قسمتی از مجموعه متن ترانه‌های جی زی به همراه داستان‌هایشان.
آجین دوجین روستایی است در شمال شهر کوهسار در استان البرز که از شمال به روستای دوزعنبر و روستای ولیان و از جنوب به روستای خوروین مرتبط است. آجین دوجین روستایی باقدمت اسلامی است که متاسفانه نمایی از آن دوران به جای نمانده. البته بعضی منابع به اشتباه آن را با روستای مجاور خود یعنی خوروین هم رده میدانند که مربوط به ۹۰۰۰ سال پیش و دوران میترائیسم می باشد. وجه تسمیه آجین دوجین، چین و ما چین است به دلیل اینکه همجوار و درمسیر جاده ابریشم قرار داشته است و در این مکان خدماتی برای قوافل و کاروانهای جاده ابریشم انجام
خدماتی برای قوافل و کاروانهای جاده ابریشم انجام می شده به بارانداز چین و ماچین که بعدها به آجین دوجین شهرت یافته تغییر نمود تاتی زبان مردم روستای آجین دوجین است. "در این دیار، حکایت عشقی که سینه‌به‌سینه نقل می‌شود، از هر روایتی زیباتر است. داستانی که از غزالی با موهای فرفری، چشم و ابرویی گیرا، دل پسرکی شهری را ربود و او را روانه سفری بی‌انتها کرد. اکنون پسر، هر روز هفته، راه پر پیچ‌وخم شهر را به سوی اینجا و از اینجا به شهر بازمی‌گردد تا دوباره روی معشوق خود را ببیند." آجدین زیباست چون تو آنجایی. مناطق
خود را ببیند." آجدین زیباست چون تو آنجایی. مناطق دیدنی. قطار توتاران درختان کهن
امپراتور سوئیزی ، بر اساس سنت فهرست امپراتوران ژاپن دومین امپراتور افسانه ای ژاپن بود. در مورد این امپراتور به دلیل فقدان مطالبی که برای بررسی و بررسی بیشتر وجود دارد، اطلاعات بسیار کمی در دست است. وی بیان می‌کند که سوئیزی پس از دریافت لقب [ولیعهد] توسط برادر ناتنی‌اش، به دلیل شجاعت در قتل، امپراتور شد. سلطنت سوئیزی در سال ۵۸۱ قبل از میلاد آغاز شد، او یک همسر و یک پسر داشت که ظاهراً پس از مرگ او در سال ۵۴۹ قبل از میلاد، امپراتور آنیی شد. روایت افسانه ای. در حالی که «کوجیکی» اطلاعات کمی در مورد سوئیزی ارائه
حالی که «کوجیکی» اطلاعات کمی در مورد سوئیزی ارائه می‌دهد، نام، شجره‌نامه و سابقه ای در مورد به سلطنت رسیدن او را بیان می‌کند. او در سال ۶۳۲ قبل از میلاد به دنیا آمد و یکی از پسران امپراتور جینمو و همسر اصلی او هیمتاتارایسوزو هیمه بود. در گزارش کوجیکی آمده است که برادر بزرگتر سوئیزی، کاموییمی، در اصل ولیعهد بوده است. هنگامی که امپراتور جینمو درگذشت، یکی دیگر از پسرانش به نام تاگیشیمیمی تلاش کرد تا تاج و تخت را با قتل کسانی که در راه او بودند، تصاحب کند. تاگیشیمیمی توسط همسری کوچکتر جینمو به نام آهیراتسو
توسط همسری کوچکتر جینمو به نام آهیراتسو هیمه به دنیا آمد بود و از نظر سنی از وارث قانونی امپراتور جینمو بزرگتر بود. هنگامی که هیمتاتارایسوزو-هیمه از این نقشه مطلع شد، بیهوده سعی کرد پسرانش را از طریق آهنگ و شعر هشدار دهد. در حالی که سوئیزی کاموییمی را تشویق کرد تا تاگیشیمیمی را به قتل برساند، اما نتوانست این جرئت را در او ایجاد کند که برادر ناتنی خود را به قتل برساند. سوئیزی از برادر بزرگترش کاموییمی، اسلحه ای که قرار بود برای قتل استفاده کند درخواست کرد و پس از دریافت آن قتل تاگیشیمیمی را برای کاموییمی
و پس از دریافت آن قتل تاگیشیمیمی را برای کاموییمی انجام داد. کاموییمی مدت کوتاهی پس از آن حقوق خود را به عنوان ولیعهد به سوئیزی واگذار کرد زیرا معتقد بود برادر کوچکترش باید امپراتور جدید باشد.
روستای تلخک. روستای تلخک دراستان خراسان رضوی و در جنوب شرقی شهرستان نیشابور قرار دارد. این روستای کوچک و خوش آب و هوا در تقسیمات کشوری پلاک ۱۹۹ اصلی از توابع بخش مر کزی شهرستان نیشابور است. این روستا قبلاً دارای قنات آب بود ولی این قنات در سالهای اخیر خشک شد و به جای آن یک چاه با پروانه بهره‌برداری هشتاد هکتار زمین کشاورزی را آبیاری می‌کند. معروف‌ترین مشخصه روستا، کارگاه ریخته‌گری این روستاست طوری که حتی بعضی از مردم شهرستان این روستا را به محله ریخته‌گری می‌شناسند. جمعیت روستا شامل چهل و نه خانوار ساکن و
جمعیت روستا شامل چهل و نه خانوار ساکن و دوازده خانوار مهاجر (فصلی) می‌باشد که اغلب آن‌ها شغل‌هایی چون ریخته‌گری، کشاورزی، دام پروری، باغ داری و پرورش زنبور عسل را پیشه کرده‌اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰۸ نفر (در ۶۹خانوار) بوده‌است.
تاریک‌ترین روزها یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص که توسط ۸مانکی لبز توسعه یافته و بوسیله فانتوم ای‌اف‌اکس منتشر شده‌است. این بازی ابتدا در سپتامبر ۲۰۰۹ برای کنسول اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر گردید و سپس از طریق استیم برای مایکروسافت ویندوز نیز در دسترس قرار گرفت. بازیکن در جریان این بازی مهیج، سفر در زمان را تجربه می‌کند; که از بازه زمانی جنگ جهانی اول آغاز شده و تا جنگ داخلی آمریکا ادامه دارد. یک سازمان مرموز لحظاتی پیش از مرگ شخصیت اصلی، او را به زمانی دیگر نقل مکان می‌کند. در بازی ترکیبی از سلاح‌های
دیگر نقل مکان می‌کند. در بازی ترکیبی از سلاح‌های آینده و کلاسیک قابل استفاده است و ماموریت‌ها تنوع زیادی دارند. مانند مخفی کاری، حمله با توپخانه یا کشتن تک تک دشمنان با اسلحه دوربین‌دار. بازیکن در ۵ دوره زمانی در هر دو جناح داستان مبارزه می‌کند و هر بار به اشتباه پیشین خود پی خواهد برد.
دیپلم افتخار جشنوارهٔ فیلم فجر جایزه‌ای است که در ایران توسط جشنوارهٔ فیلم فجر به برگزیدگان در رشته‌های مختلف سینمایی اهدا می‌شود. این جایزه بعد از سیمرغ بلورین، دومین جایزهٔ معتبر این جشنواره است. جستارهای وابسته. • سیمرغ بلورین • جشنوارهٔ فیلم فجر
تویی که نمی‌شناختمت نام فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم سلطانی‌فر است. این فیلم بر اساس سه داستان با همین نام‌ها از سید مهدی شجاعی برگرفته از کتاب دو کبوتر، دو پنجره، یک پرواز و ضریح چشم‌های تو، ساخته شده و محصول سال ۱۳۶۹ است. خلاصه داستان. اپیزود اول - دو کبوتر، یک پرواز. دو برادر که به فاصلهٔ یک ساعت از هم متولد شده‌اند پدر خود را متقاعد می‌سازند که با رفتن آن دو به جبهه موافقت کند. در حمله‌ای ابتدا برادری که یک ساعت زودتر متولد شده هدف گلوله قرار می‌گیرد و از پا در می‌آید برادر دیگر نیز
قرار می‌گیرد و از پا در می‌آید برادر دیگر نیز موقعی که با آمبولانس، جسد برادرش را به پشت جبهه منتقل می‌کند بر اثر هدف قرار گرفتن آمبولانس جان می‌بازد. اپیزود دوم ـ آبی اما به رنگ غروب. زنی با دختر خردسالش منتظر بازگشت شوهرش از جبهه است. در لحظهٔ موعود موقعی که دخترک در کوچه منتظر پدر است شاهد است که دو ناشناس پدرش را ترور می‌کنند. اپیزود سوم ـ تویی که نمی‌شناختمت. رزمنده‌ای مجروح که فقط یک گلوله در سلاح خود دارد عازم پشت جبهه است. او چهار سرباز عراقی را به اسارت می‌گیرد و آن‌ها را وادار می‌سازد که به پشت
اسارت می‌گیرد و آن‌ها را وادار می‌سازد که به پشت جبهه بروند. چهار سرباز هراس‌زده وقتی به پشت جبهه می‌رسند در می‌یابند که رزمندهٔ مجروح در نیمهٔ راه از حال رفته و آن‌ها راه را به تنهایی پیموده‌اند. در این فیلم بازیگرانی چون «محمد علیدوست»، «علی جلیلی باله»، «اصغر عابدی»، «نادر طالب‌زاده»، «حسن قرچه‌داغی» و «نسرین مقدم» به ایفای نقش پرداخته‌اند.
ارتش مجنون: عملیات خنجر پنهان یک بازی در سبک استراتژی هم‌زمان و تیراندازی اول شخص که توسط اَتومیک موشن ساخته و توسط قله‌جنوبی گیمز و اِود گیمز در تاریخ ۲۵ آگوست ۲۰۰۹ برای ایکس‌باکس ۳۶۰ و مایکروسافت ویندوز عرضه شد. منابع. وبگاه رسمی
اسماعیل حلالی (زاده ۲۲ مرداد ۱۳۵۲ تبریز) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. وی ۶ سال عضو باشگاه پرسپولیس بوده‌است و در ۱۱۸ بازی که با لباس این تیم به زمین رفته ۱۰ گل به ثمر رسانده‌است. او در دربی معروفی که پرسپولیس در آن نه نفره شد، یکی از دو اخراجی پرسپولیس بود. حلالی سابقه بازی برای باشگاه‌های ماشین‌سازی، تراکتورسازی، پرسپولیس، صنعت نفت، پیکان، استقلال اهواز، شهرداری بندرعباس و شاهین بوشهر را نیز دارد. وی ۱۵ بازی ملی در کارنامه دارد.
دو سال پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان، آدولف هیتلر برنامه نگاه به شرق خود را آغاز ساخت. وی در مهم‌ترین گام چند سال بعد قراردادی با اتحاد جماهیر شوروی منعقد کرد که به موجب آن توافق تجاری، شوروی مواد خام مورد نیاز آلمان را در ازای فناوری، ماشین آلات صنعتی و تسلیحات جنگی تأمین می‌کرد. پس از این قراردادهای تجاری توافق‌نامه‌ای به نام بسته مولوتف - ریبنتروپ (به نام وزیران خارجه آلمان نازی و شوروی) بین دو کشور منعقد شد که به موجب آن دو کشور مناطق تحت نفوذ خود را در شرق اروپا به رسمیت می‌شناختند. جنگ جهانی
را در شرق اروپا به رسمیت می‌شناختند. جنگ جهانی اول و انقلاب روسیه. آلمان فاقد منابع طبیعی به خصوص در صنایع فلزات است و به همین دلیل از اواخر قرن نوزدهم واردات مواد خام مورد نیاز خود را به‌طور پیوسته از روسیه آغاز کرد. قبل از جنگ جهانی اول آلمان سالانه معادل ۱٫۵ میلیارد مارک مواد خام اولیه خود را از روسیه وارد می‌کرد. با این حال اقتصاد دو کشور قابل مقایسه با هم نبود، آلمان در حالی که فاقد مواد خام اولیه بود دومین کشور بزرگ صنعتی جهان به‌شمار می‌رفت و این در حالی بود که روسیه فاقد نیروی کار متخصص و صنعت
در حالی بود که روسیه فاقد نیروی کار متخصص و صنعت پیشرفته بود. صادرات روسیه به آلمان در طول جنگ جهانی اول و پس از آن به شدت سقوط کرد علاوه بر آن پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ دولت کمونیست تمام صنایع سنگین، بانکداری، راه‌آهن و سایر صنایع را ملی اعلام کرد. در سوی دیگر آلمان پس از جنگ در بحرانی بسیار عمیق فرورفته بود و با سیاست‌های جدید اقتصادی جمهوری وایمار حتی صنایع بسیار کوچک کشاورزی هم رونق خوبی نداشتند. در سال ۱۹۲۷ روابط تجاری آلمان نوین و دولت نوپای کمونیستی شوروی از سر گرفته شد و در بهترین حالت دو کشور
شوروی از سر گرفته شد و در بهترین حالت دو کشور توانستند سطح همکاری‌های تجاری خود را تا ۴۳۳ میلیون مارک بهبود ببخشند. پس از ۱۹۳۰. در اوایل سال ۱۹۳۰ تجارت بین دو کشور رو به سقوط بود و سیاست‌های انزوا طلبی استالین و همچنین معاهده ورسای چشم‌انداز خوبی برای تجارت دو کشور دیده نمی‌شد. اگر چه میزان تولیدات صنعتی شوروی به مقدار قابل توجهی افزایش پیدا کرد اما صادرات این کشور به آلمان نازی به حدود ۲۳۳ میلیون مارک سقوط کرد. سردی روابط. پس از به قدرت رسیدن حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان، آدولف هیتلر رئیس حزب اعلام کرد
سوسیالیست آلمان، آدولف هیتلر رئیس حزب اعلام کرد تا زمانی که یهودیان بر چهارچوب‌های اقتصادی شوروی و آمریکا حاکم باشند نمی‌توان امیدوار بود روابط اقتصادی سودمندی با آن کشورها داشت. آدولف هیتلر اعلام کرد که با هیچ حکومت کمونیستی و مارکسیستی و همچنین ایالات متحده به عنوان بزرگ‌ترین کشور سرمایه‌داری روابط تجاری برقرار نخواهد کرد مگر آنکه آن کشورها در رفتارهای خود تجدید نظر کنند. پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر رشد اقتصاد آلمان بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸ بیش از ۷۰ درصد بود و این در حالی بود که رشد اقتصاد شوروی بین
بود و این در حالی بود که رشد اقتصاد شوروی بین ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۸ تقریباً با شیبی بسیار کند در حال پیشرفت بود. با این حال رشد آلمان هم در سال‌های پایانی کند شده بود و این به دلیل سیستم سوسیالیستی حاکم بر هر دو کشور بود که دولت به واسطه اجرای این سیستم صنایع مولد و سنگین را به صورت مستقیم اداره می‌کرد. در طول دهه ۱۹۳۰ روسها تلاش بسیاری برای برقراری ارتباط تجاری و اقتصادی با آلمان نازی کردند. نیت اصلی روس‌ها در واقع باز پس دهی بدهی‌های خود به آلمان بود. استالین شخصاً مخالفتی برای برقراری ارتباط با دولت هیتلر نداشت،
مخالفتی برای برقراری ارتباط با دولت هیتلر نداشت، هیتلر موفق شده بود رکود بزرگ اقتصادی آلمان را نه تنها مهار کند بلکه رشد اقتصادی را نیز برای آلمان به ارمغان بیاورد در این میان سازمان جاسوسی شوروی بیشترین مخالفت را با افزایش ارتباط با آلمان داشت. در سال ۱۹۳۶ آلمان نازی و ایتالیا به بهانه کمک به دولت وقت اسپانیا به جنگ‌های داخلی اسپانیا وارد شدند اما روس‌ها بیشتر ترجیح می‌دادند از اپوزیسیون جمهوری سوسیالیستی که تمایلاتی به شوروی داشت حمایت کنند. پس از پیروزی در اسپانیا، آلمان و ژاپن قراردادی مبنی بر پیمان ضد
اسپانیا، آلمان و ژاپن قراردادی مبنی بر پیمان ضد کمونیسم منعقد کردند که یک سال بعد ایتالیا هم به جمع آن‌ها پیوست. این قرارداد و همچنین موضع‌گیری در اسپانیا از جمله مواردی است که بر روی روابط تجاری و اقتصادی بین دو کشور (آلمان و شوروی) تأثیرگذار بود. در آن سال‌ها آلمان نازی با بحران مواد اولیه مواجه شد سیاست‌های جدید وزیر اقتصاد هیتلر، هیالمار شاخت تحولی در اقتصاد آلمان به وجود آورده بود و این رشد برق آسای اقتصاد وابسته به ادامه تولید صنعت بود و ادامه تولید صنعت به مواد اولیه نیاز داشت یکی از طرح‌های هیتلر
صنعت به مواد اولیه نیاز داشت یکی از طرح‌های هیتلر طرح دفاع مبتنی بر اقتصاد بود. صنعتی شدن دو کشور آلمان و شوروی باعث گسترش بدهی‌های این دو کشور شده بود اما آلمان توانست با عرضه اوراق قرضه ۱۵٪ از بدهی‌های خود را پرداخت کند. یکی دیگر از مواردی که بر روی عملکرد شوروی تأثیر بسیاری داشت پاک سازی آنچه توطئه فاشیستی می‌خواند بود که در این پاک سازی تنها ۳۴٫۰۰۰ مأمور تیرباران شدند. این پاک سازی دولت شوروی را ملزم به بر قراری ارتباط بهتر با همسایگان و قدرت‌های منطقه‌ای می‌کرد چون در هر صورت ارتش این کشور تقریباً
می‌کرد چون در هر صورت ارتش این کشور تقریباً خالی از افسران کار آمد شده بود. در اواسط ۱۹۳۸ شوروی در تصمیم‌گیری‌های کلان خود به این نتیجه رسید که آشتی اقتصادی با آلمان کمک بسیاری در پیشرفت اقتصاد این کشور می‌کند اما هیتلر همچنان دربارهٔ شوروی تردید داشت. صادرات آلمان به شوروی در سال ۱۹۳۷ به ۴۷٫۴ میلیون مارک رسیده بود یعنی یک پنجم از صادرات سال ۱۹۳۴. با توجه به موانع بسیاری که بر سر راه تجارت دو کشور بود آلمان همچنان دو سوم ماشین آلات و صنایع سنگین شوروی را تأمین می‌کرد و در عوض شوروی همچنان سومین صادر کننده
می‌کرد و در عوض شوروی همچنان سومین صادر کننده مواد خام اولیه و نفت به آلمان بود. حتی بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ آلمان ۵۳ درصد از واردات مواد خام خود را از شوروی تأمین می‌کرد. برنامه‌های صنعتی. هر دو کشور آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی در برنامه‌های چهار تا پنج ساله در تلاش بودند تا صنایع و تأسیسات نظامی، کارخانه‌ها، کانالها، جاده‌ها و هر آنچه به صنعت و تجارت مربوط می‌شد را بهبود بدهند. شوروی از بازار بزرگ درون کشوری برخوردار بود و می‌توانست صنایع تولید شده خود را به فروش برساند اما آلمان برای درآمدزایی و
خود را به فروش برساند اما آلمان برای درآمدزایی و فروش محصولات خود به بازارهای خارجی وابسته بود در عوض رشد آلمان نسبت به شوروی بهتر بود چون شوروی از سوء مدیریت رنج می‌برد و همین امر باعث وارد آمدن ضررهای بسیاری به تجارت این کشور می‌شد. در ماه مارس ۱۹۳۹ شوروی اعلام کرد که در ادامه برنامه‌های چند ساله اش قصد دارد تمرکز خود را بر ساخت و توسعه صنایع فولاد متمرکز سازد و کنترل این طرح را به یک بانک داخلی واگذار کرد البته هدف از این کار بیشتر جلوگیری از بازار سیاه بود اما همچنان نقاطی از دید دولت پنهان بود و بازار
اما همچنان نقاطی از دید دولت پنهان بود و بازار سیاه همچنان وجود داشت. هیتلر در عوض در طرحی چهار ساله خواستار رشد گسترده کشور در برخی زمینه‌ها شد. طرح هیتلر از شش بخش اصلی تشکیل می‌شد: البته روند اجرایی این طرح کند پیش می‌رفت و دلیل آن سرمایه‌گذاری عظیم در ترمیم صنایع دفاعی آلمان بود و بیشتر مواد خام اولیه صرف بازسای کارخانه‌های آلمان می‌شد. حتی دولت آلمان آن قدر نسبت به برنامه‌های اقتصادی خود حساس و پی گیر بود که برای جرم کارشکنی و خرابکاری اقتصادی مجازات اعدام را در نظر گرفته بود. رشد صنعت نظامی شوروی و
اعدام را در نظر گرفته بود. رشد صنعت نظامی شوروی و آلمان. آلمان و شوروی طی توافقنامه‌ای که به توافقنامهٔ مونیخ نام گذاری شد فاز جدیدی از همکاری‌های خود را آغاز کردند. هر دو کشور در راستای تقویت نیروی نظامی خود گام برمی‌داشتند و شوروی به شدت به صنایع نظامی آلمان نیاز داشت. ارسال تکنولوژی ساخت بمب‌های شیمیایی، ساخت بمب افکن، ساخت تانک‌های پیشرفته همگی تکنولوژی‌های ارسالی آلمان نازی بر اساس توافقنامه مونیخ بود. در این مرحله روابط دو کشور بسیار بهتر از قبل پیگیری می‌شد، آلمان مراکز ساخت تانک و سلاح در خاک شوروی
می‌شد، آلمان مراکز ساخت تانک و سلاح در خاک شوروی ایجاد کرد و نیروهای شوروی برای آموزش نظامی به آموزشگاه‌های نظامی آلمان می‌آمدند. پس از مدتی هیتلر این همکاری‌های نظامی را آشکار ساخت و دستور ساخت سریع کشتی‌های پیشرفته نظامی را صادر کرد و در تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۳۵ دستوری مبنی بر تقویت نیروهای سرویس جاسوسی آلمان به نیم میلیون نفر را صادر کرد که با اعتراضات فرانسه و انگلیس همراه بود. هزینه ساخت سلاح در آلمان به شدت رو به رشد بود تا سال ۱۹۳۹ ۲۰ در صد از تمام کارگران صنعتی آلمان در صنایع نظامی به کار گرفته می‌شدند و
صنعتی آلمان در صنایع نظامی به کار گرفته می‌شدند و این در حالی بود که در انگلیس تنها ۱۳ درصد از کارگران در این صنایع به کار گرفته می‌شدند همچنین هزینه‌های ساخت تسلیحات آلمان از مقدار ۲ درصد از تولید ناخالص ملی به بیش از ۲۳ درصد افزایش یافت. استالین نیز صنایع خود را در جهت ساخت تسلیحات به حرکت درآورد وی پیش‌بینی کرده بود که احتمالاً جنگی عظیم بین انگلستان و آمریکا آغاز خواهد شد و احتمالاً دامنه این جنگ به کشورش نیز خواهد رسید بنابراین آلمان بهترین گزینه برای وارد کردن تکنولوژی بود. اگر چه در دهه ۱۹۳۰ تورم
وارد کردن تکنولوژی بود. اگر چه در دهه ۱۹۳۰ تورم بسیار سنگینی اقتصاد شوروی را فرا گرفته بود اما استالین بیشترین بودجه را به ساخت تسلیحات اختصاص داده بود. استالین در مقایسه تسلیحات خود با نبرد اسپانیا به این نتیجه رسید که نیروی هوایی و نیروی دریایی شوروی نسبت به همتایان خود بسیار ضعیف است بنابراین تا سال ۱۹۳۷ ۱۷ درصد از تولید ناخالص ملی را به ساخت و تجهیز صنایع نظامی اختصاص داد. همچنین پرسنل نظامی خود را از ۵۶۲٫۰۰۰ نفر در سال ۱۹۳۱ به ۱٫۵ میلیون نفر در سال ۱۹۳۸ افزایش داد. اما شبکه حمل و نقل شوروی بسار ضعیف
افزایش داد. اما شبکه حمل و نقل شوروی بسار ضعیف بود و جابجایی این حجم از نیرو در این شبکه بسیار ضعیف بود. آلمان بدون فلز. آلمان فاقد مواد اولیه خام است اما نکته بسیار مهم در این خصوص عدم دسترسی آلمان به فلزاتی مهم مانند سنگ معدن کروم که تقریباً ۱۰۰٪ وارداتی بود یا فلزاتی دیگر مانند تنگستن، نیکل، مولیبدن و منگنز که همگی در صنایع ساخت سلاح و هواپیما سازی کاربردهای بسیاری داشتند. از طرفی عمده‌ترین صادر کننده این مواد خام عبارت بودند از آمریکا، شوروی و انگلستان که البته انگلستان از معادن آفریقای جنوبی به این
که البته انگلستان از معادن آفریقای جنوبی به این مواد دسترسی پیدا کرده بود. دولت آدولف هیتلر توسط متفقین پس از جنگ جهانی اول در خصوص مواد خام اولیه کلیدی و برخی تکنولوژی‌ها تحریم شده بود و هیتلر نیز راهی به جز نزدیکی به دولت شوروی یا کشورهای شرق اروپا نمی‌دید. البته شوروی هم در تأمین برخی مواد اولیه خود دچار مشکل بود برای مثال فلز مولیبدن را از چین و کروم را از ترکیه برای ساخت و ساز در خطوط راه‌آهن وارد می‌کرد. این در حالی بود که شوروی به دلیل کند بودن در صنایع معدن نمی‌توانست به خوبی از منابع خود
در صنایع معدن نمی‌توانست به خوبی از منابع خود بهره‌برداری کند، شوروی بزرگ‌ترین معادن منگنز و دومین معادن کروم و پلاتین و سومین تولیدکننده نفت خام جهان بود. مشکل دیگر پیش روی دولت آلمان کمبود لاستیک بود. لاستیک و صنایع لاستیک سازی نقش بسیاری در ساخت تجهیزات و کارخانجات داشت و آلمان به سختی می‌توانست از طریق بازار جهانی نیازهای خود را برطرف کند. اما کشورهایی مانند انگلستان با ایجاد کارخانه‌هایی در هند و مالزی به دور از دسترسی رقیبان اروپایی خود لاستیک سازی را ادامه می‌دادند. اما در عوض آلمان نسبت به شوروی در
ادامه می‌دادند. اما در عوض آلمان نسبت به شوروی در صنایع غذایی وضعیتی بسیار بهتر داشت. آلمان توانسته بود واردات بیش از ۳۵٪ در سال ۱۹۲۷ را تا سال ۱۹۳۹ به کمتر از ۱۳ ٪ برساند و این در حالی بود که شوروی در حوزه غلات بسیار ضعیف بود و عمده مصرف سالیانه خود را از طریق واردات تأمین می‌کرد. ۱۹۳۹. روس‌ها که تا سال ۱۹۳۸ مدام از پتانسیل بالای روابط با آلمان صحبت می‌کردند در بهار و تابستان سال ۱۹۳۹ مذاکرات گسترده‌ای با فرانسه و انگلستان آغاز کردند که این مذاکرات در چهارچوب‌های سیاسی و نظامی نیز بود. اما دولت هیتلر برای
سیاسی و نظامی نیز بود. اما دولت هیتلر برای تأمین مواد خام اولیه خود از شوروی مجبور بود در خصوص این مذاکرات سکوت کند. روس‌ها مدام با بیان اینکه دولت‌های سوسیالیستی ما باید با اتحاد در مقابل سرمایه داران غربی ایستادگی کنند، مدام بر این نکته اشاره می‌کردند که نه ما نه آلمان هیچ وجه مشترکی با نظامی سرمایه‌داری غرب نداریم. روس‌ها همچنین بسیار بر این نکته تأکید می‌کردند که آلمان باید در خصوص حوزه سیاست هم دید خود را به بلشویک‌ها تغییر دهد. پیمان نامه. در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۳۹ توافقنامه‌ای مابین شوروی و آلمان نازی
۱۹ اوت ۱۹۳۹ توافقنامه‌ای مابین شوروی و آلمان نازی منعقد شده که بوسیله آن آلمان در ازای مواد خام تجهزات و تکنولوژی‌های نظامی در اختیار شوروی قرار می‌داد. ارزش این قرارداد تقریباً ۲۰۰ میلیون دلار ارزیابی شد. شوروی متعهد شد تا ۱۸۰ میلیون مارک مواد خام به آلمان تحویل دهد و آلمان نیز تعهد داد تا به ارزش ۱۲۰ میلیون مارک به شوروی تجهزات و کارخانه ارسال کند. مقامات وزارت امور خارجه آلمان پیش‌بینی می‌کردند این قرارداد تا سقف ۱ میلیارد مارک نیز رشد کند. این قراردادها گام‌های بسیار مؤثری در شکل‌دهی مجدد روابط سیاسی
گام‌های بسیار مؤثری در شکل‌دهی مجدد روابط سیاسی دو کشور نیز به‌شمار می‌رفت. وزیر امور خارجه شوروی ویاچسلاو مولوتف در ابراز نظری در خصوص این قرار داد این چنین گفت: در اوایل صبح ۲۴ اوت ۱۹۳۹ توافق‌نامه سیاسی، نظامی همراه با توافقنامه تجاری معروف به پیمان مولوتف - ریبنتروپ (وزیران خارجه آلمان نازی و شوروی) به امضای دو طرف رسید که به موجب این قرار داد دو کشور تعهد دادند که علیه دیگری اقدام نظامی انجام ندهند و همچنین تعهدات اقتصادی خود را نیز در قبال طرف مقابل به نحو بسیار خوب انجام دهند؛ در واقع این روی آشکار