payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنازه. زمانیکه مرده را از خانه می‌کشند همه دعا و پناه می‌خوانند. هر مسلمان روی سرک باید مطابق شریعت اسلامی جنازه یک مرده را هفت قدم با دیگران باید انتقال دهند. با رسیدن به مسجد مردم همه رو به قبله استاده و میت را پیش روی صف اول می‌گذارند. ملاامام ۴ تکبیر را با کلمه اله اکبر می‌خوانند. مراسم تدفین. پس از نماز جنازه را درقبر می‌گزارند برای چند دقیقه روی آن را بازمی‌گذارند تا همه برای آ خرین بارعزیز خودرا ببینند. ملا امام یا شخصی زندگی‌نامه میت را تشریح می‌کند. در اخیر همه بگویند این میت مسلمان و آدم خوب بود
در اخیر همه بگویند این میت مسلمان و آدم خوب بود جایش جنت باشد. سپس هرنفر باید حد اقل ۷ بیل خاک را بالای میت بپردازند. پس از دفن حلوا به روح مردگان توزیع می‌شود. دراخیرمرده داران دست به سینه ایستاد شده مردم جوقه جوقه برای فامیل مرده دار ابراز تصلیت و همدردی می‌کنند. مرده دار غرض غم شریکی مردم را به نهار دعوت می‌کنند؛ و هم اعلان می‌کند درکدام مسجد وکدام روز فاتحه گرفته می‌شود. ساندی خواندن زنان. ساندی خوانان زنان متجرب و حرفوی میاشند که سوانح وگذشته‌های میت را با کشیدن آوازهای مخصوص و خیلی غمناک از گلو
میت را با کشیدن آوازهای مخصوص و خیلی غمناک از گلو درمی‌آورند. دربعضی آلات مردم ساندی خان را کرائی می‌آورند؛ ولی آکثرآ اعضای فامیل مثلاً خواهر مادر یا دختر میت ساندی خوان می‌شود. اقارب نزدیک او را معاونت می‌کنند. این حادثه در دو روز فاتحه و شب‌های جمه الی چهل روز دوام می‌کند. مراسم فاتحه داری. روز اول که میت دفن می‌شود روز جنازه می‌گویند. دو روز دیگر را معمولاً از ساعت ۸–۱۲ فاتحه می‌گیرند تا دوستان در غم شریکی شرکت نمایند. مرده دار درین دو روز تا حد توان برای شرکت‌کننده گان غذا تهیه می‌نمایند. در افغانستان
شرکت‌کننده گان غذا تهیه می‌نمایند. در افغانستان فاتحه مردانه در مسجد و زنانه در خانه میت گرفته می‌شود. شب جمعه. می‌گویند الی چهل روز مرده در شب جمعه به خانه خود می‌آید. بدین منظور مرده داران درشب جمه نزدیکان خودرا جمع کرده گریه وناله مینما یند. ودرین شب برای فقرا و ناداران غذا و حلوا خیرات می‌نمایند تا روح مرده آرام باشد. چهل مرده. در روز چهلم مرده دارتو سط قاریان قران ختم ۳۰ سپاره قران کریم را می‌نماید و گلم مرده جمع می‌شود. در بسیاری محلات لباس و اشیا میت را به مردم صدقه می‌دهند. شب مرده ها (شوموردا). در
را به مردم صدقه می‌دهند. شب مرده ها (شوموردا). در افغانستان روایت است که روح مرده در ماه برات برای یک شب در سال به خانه خود میآید. درین شب همه مرده داران حلوا و نهار به غریبان صدقه می‌دهند. سال مرده. زمانیکه یکسال از فوت میت می‌گذرد اقارب نزدیک میت غرض یاد بود عزیز خود در خانه میت تشریف می‌آورند. درین روز چندین قاری و دوستان میت ۳۰ سپاره قرآن را ختم می‌کنند. مرده دار به حد توان خود برای عزیزان غذا تهیه می‌دارد. منابع. افغانستان آخرین پادشاهش را بخا ک سپرد وبگاه بی‌بی‌سی فارسی*
آخرین پادشاهش را بخا ک سپرد وبگاه بی‌بی‌سی فارسی* http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/story/2007/07/070724_s-shah-coffin.shtml این مقاله طورمکمل که نوشته شده در هیچ کتاب افغانی وشرعی وجود ندارد. در هر کتاب یا ساید کوشه آن نوشته شده‌است. درتکمیل این مقاله ملاصاحب ولی جان ملا شهر کالنگ، جنرال صاحب شریف ظریف شاعر، در واژه‌ها و اصتلاحات فرهنگ حمید محترم علی جان نقی‌زاده و خواجه محمد صدیقی صاحب همکاری نموده‌اند؛ و هکذا محقق این مقاله کریم پوپل بوده‌است.
برگک سیب‌زمینی یا چیپس یا چیپس سیب‌زمینی نوعی تنقلات است که از برش سیب زمینی به ورقه‌های نازک و سرخ کردن آنها در روغن بسیار داغ تهیه می‌شود. بیشتر مراتب، نمک و ادویه هایی همچون،فلفل به عنوان افزودنی برای مزه‌دار کردن برگک به‌کار می‌رود، اما از مواد و طعم دهنده های دیگری مانند سرکه، گوجه، سرکه بالزامیک، پیتزاو...، نیز برای مزه‌دار کردن آن استفاده می‌شود. برگک با طعم‌های مختلف مانند ماست و موسیر، فلفل، پیتزا، تاکو، لیمو، نمک، پنیر، پیاز و جعفری، گوجه و سرکه، تولید و عرضه می‌شود. تاریخچه. اولین دستورالعمل
تولید و عرضه می‌شود. تاریخچه. اولین دستورالعمل شناخته شده برای چیزی شبیه به برگک سیب زمینی امروزی در کتاب ویلیام کیچینر به نام اوراکل آشپز منتشر شده در سال ۱۸۱۷ است که در بریتانیا و ایالات متحده پرفروش بود. دستور غذای نسخه ۱۸۲۲ برای "سیب زمینی سرخ شده در خلال یا تراشه" به این صورت است که "سیب زمینی‌های بزرگ را پوست بکنید… آنها را به صورت گرد و گرد برش دهید، همانطور که پوست یک لیمو را می‌کنید، آنها را در یک پارچه تمیز خوب خشک کنید و در روغن خوک سرخ کنید یا بچکانید» یک کتاب بریتانیایی در سال ۱۸۲۵ در مورد
بچکانید» یک کتاب بریتانیایی در سال ۱۸۲۵ در مورد آشپزی فرانسوی آنها را "سیب زمینی سرخ شده" (دستور دوم) می‌نامد و برش‌های نازک سیب زمینی سرخ شده در "کره شفاف یا غاز چکه می‌کند"، آبکش شده و با نمک پاشیده می‌شود. دستور العمل‌های اولیه برای برگک سیب زمینی در ایالات متحده در خانه ویرجینیا همسر مری راندولف (۱۸۲۴) و در N.K.M. کتاب خود کوک لی (۱۸۳۲ که هر دو به صراحت به کیچینر اشاره می‌کنند. افسانه ای ایجاد برگک سیب زمینی را با ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک، دهه‌ها دیرتر از اولین دستور پخت ثبت شده مرتبط می‌کند در اواخر
از اولین دستور پخت ثبت شده مرتبط می‌کند در اواخر قرن نوزدهم، نسخه‌ای محبوب از داستان، این غذا را به جورج کرام، آشپزی در خانه دریاچه ماه (خانه دریاچه ماه) نسبت داد که در ۲۴ اوت ۱۸۵۳ سعی داشت مشتری ناراضی را راضی کند. مشتری مدام سیب زمینی‌های سرخ شده فرانسوی خود را پس می‌فرستاد و شکایت می‌کرد که خیلی ضخیم، خیلی «خیس» یا به اندازه کافی نمک نخورده بودند. کرام ناامید شده، چندین سیب زمینی را بسیار نازک برش داد، سرخ کرد و با نمک اضافی مزه دار کرد. در کمال تعجب، مشتری آنها را دوست داشت. آنها به زودی "تراشه‌های
مشتری آنها را دوست داشت. آنها به زودی "تراشه‌های ساراتوگاً نامیده شدند، نامی که تا اواسط قرن بیستم باقی ماند. نسخه‌ای از این داستان در یک کمپین تبلیغاتی ملی در سال ۱۹۷۳ توسط شرکت کاغذی سنت رجیس که بسته‌بندی برای برگک تولید می‌کرد، با این ادعا که مشتری کرنلیوس وندربیلت است، رایج شد. کرام قبلاً به عنوان یک سرآشپز در آن زمان مشهور بود، و او تا سال ۱۸۶۰ صاحب یک رستوران کنار دریاچه بود که آن را خانه کرام نامید. نام تجاری چیپس ساراتوگا هنوز هم وجود دارد.
رادیو بین‌المللی عصر هلند از طریق رادیو و وب سایتی عربی در خاورمیانه فعال بوده. رادیو بین‌المللی هلند در پی ایجاد تنش در روابط هلند و ایران بر سر اجرای حکم اعدام زهرا بهرامی، از ۱۶ بهمن ۸۹ برای تأثیرگذاری بر ایرانیان برنامه‌های فارسی خود را آغاز کرد. رادیو بین‌المللی هلند، قصد دارد تا حد امکان با رسانه‌های غیردولتی فارسی زبان داخل و خارج ایران همکاری کند. به گفته مسئولین این رادیو، ضرورت راه اندازی سایت «عصر هلند» پس از بحران فزاینده در تونس و مصر، که تأثیر بسیاری بر سایرکشورهای منطقه دارد، نیز بیشتر احساس
بسیاری بر سایرکشورهای منطقه دارد، نیز بیشتر احساس شد. از نظر «ریک رنسن» سردبیر رادیو بین‌المللی هلند، نیاز زیادی به شنیدن صدای مستقل و معتدل هلند در ایران وجود دارد.
وب‌گاه سکس یا Sex.com یک نام دامنه اینترنتی و درگاه وب است که در حال حاضر در مالکیت Clover Holdings LTD می‌باشد. این نام دامنه مرکز توجه یکی از شایع‌ترین اقدامات قانونی در مورد مالکیت نام‌های دامنه بود.
فیشال یا فیسیال کنشی است که در آن، مرد منی خود را هنگام ارگاسم به صورت شریک یا شریک‌های جنسی خود می‌پاشد. این حالت یکی از موارد آمیزش غیر دخولی محسوب می‌گردد؛ هرچند که این عمل ممکن است پس از انجام یک سری دیگر از فعالیت‌های جنسی همچون سکس مقعدی، خود ارضایی یا سکس دهانی صورت بگیرد. = درد چشم == وجود اسپرم در چشم می‌تواند باعث درد شدید، سوزش و خارش شود زیرا حاوی اجزایی است که بافت چشم را تحریک می‌کند. این واکنش می‌تواند شامل آبریزش، حساسیت به نور، قرمزی و تاری دید باشد. چشم را می‌توان با آب تمیز شستشو داد. اشک
باشد. چشم را می‌توان با آب تمیز شستشو داد. اشک همچنین به بیرون راندن مایع منی کمک می‌کند و ممکن است ناراحتی فروکش کند. خطر عفونت. هرگونه فعالیت جنسی که شامل تماس با مایعات بدن فرد دیگر باشد، خطر انتقال بیماری‌های مقاربتی را به همراه دارد. منی معمولاً روی پوست یا در صورت بلعیدن بی‌ضرر است. با این حال، اگر با پوشش داخلی چشم تماس پیدا کند، می‌تواند بسیاری از بیماری‌های مقاربتی را منتقل کند. اگر مردی در منی خود کلامیدیا تراکوماتیس داشته باشد، گیرنده می‌تواند به ورم ملتحمه کلامیدیایی مبتلا
گیرنده می‌تواند به ورم ملتحمه کلامیدیایی مبتلا شود.&lt;ref&gt;Rackstraw, S.; Viswalingam, N. D.; Goh, B. T.: "". در: مجله بین‌المللی ایدز STD. ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۶
سوماتا اصطلاحی ژاپنی برای نوعی آمیزش غیر دخولی است که در فاحشه‌خانه‌های ژاپن محبوب است. سوماتا آمیزشی غیر دخولی‌ای است که توسط زنی که در فاحشه‌خانه فعالیت دارد بر روی مشتری مرد انجام می‌گیرد به‌طوریکه زن آلت تناسلی مرد را توسط دست‌ها لبه‌های واژن یا ران خود نوازش می‌کند. هدف از این کار رساندن مرد به ارگاسم بدون انجام دخول است.
سید حسن صدر،(۱۲۷۲–۱۳۵۴ ق) فقیه، اصولی، مفسر، محدث از مراجع تقلید شیعی و مشهور به محدث کاظمینی است. تولد و تبار. سید حسن صدر که از خاندان بزرگ صدر و شرف الدین است در روز ۲۹ رمضان ۱۲۷۲ در کاظمین به دنیا آمد. پدر وی سید هادی صدر کاظمینی از دانشمندان بزرگ عهد خود بود. تحصیل. در پانزده سالگی تحصیل علوم دینی را در زادگاهش آغاز کرد. سپس به نجف مهاجرت نمود. هفده سال حکمت، کلام، فقه، اصول فقه و سایر علوم اسلامی را فرا گرفت و در فقه و اصول مجتهد شد. در سال ۱۲۹۱ (قمری) به سامرا هجرت کرد و هفده سال در آن‌جا اقامت گزید.
به سامرا هجرت کرد و هفده سال در آن‌جا اقامت گزید. وی ضمن استفاده از درس میرزای شیرازی، خود نیز به تدریس پرداخت و در سال ۱۳۱۴ (قمری) به زادگاهش کاظمین بازگشت. مرجعیت. پس از فوت میرزای شیرازی در سال ۱۳۱۲ (قمری)، مرجعیت شیعیان را با انتشار رساله علمیه خود به نام «رؤوس المسائل المهمة» بر عهده گرفت. درگذشت. صدر در ۱۱ ربیع‌الاول ۱۳۵۴ در کاظمین درگذشت.
طاغوت در اسلام، به معنی هر آن چیز یا کسی است که به جای خدا در جایگاه پرستش قرار گیرد. طبق این تعریف، جز خدا هر معبودی همچون شیطان، بت یا هر مصداق دیگری طاغوت محسوب می‌شود. واژه‌شناسی. دربارهٔ ریشهٔ واژهٔ طاغوت و عربی یا معرب بودنش اختلاف‌نظر است. لغت‌نامه‌های عربی و مفسران، طاغوت را صیغهٔ مبالغه دانسته‌اند؛ به معنی کسی که بسیار «طُغیان» کند. طغیان نیز به معنی سرکشی از حد و تجاوز و شرانگیزی معرفی شده است. برخی زبان‌شناسان طاغوت را دخیل از زبان‌های دیگر دانسته‌اند، مانند عربی‌شدهٔ «تحوت» خدایگان مصری، یا
مانند عربی‌شدهٔ «تحوت» خدایگان مصری، یا «طعوت» به معنی بت که در تلمود بابلی آمده است. حکومت طاغوت. حکومت جور یا ولایت طاغوت نظریه‌ای در فقه شیعه است که مطابق آن هر حکومتی که امام معصوم در رأس آن نباشد، مشروعه به حساب نمی‌آید و اطاعت از آن نیز جایز نیست.
شخصیت اقتدارگرا، شخصیت اقتدارطلب، شخصیت قدرت‌طلب یا شخصیت سیطره‌جو عنوان نوعی الگوی روان‌شناختی و توضیح گونه‌ای از ویژگی‌های شخصیّتی در انسان است. شخصیّت قدرت‌نگر شخصیّتی است خاص که در برابر هر عمل یا سخن، ضابطه و منطق درستی یا نادرستی را بر مبنای روابط قدرت قرار می‌دهد. بدین‌سان چنین فردی زمانی که در برابر کلام یا پندی قرار می‌گیرد تنها با توجّه به میزان قدرت گوینده، کلام را ارج می‌نهد یا طرد می‌کند. چنین فردی در موقعیّت‌های سازمانی در برابر قدرت مافوق تسلیم محض است و از زیردستان نیز چنین تسلیمی را طلب
محض است و از زیردستان نیز چنین تسلیمی را طلب می‌کند. این نوع شخصیّتی معمولاً به جای توجه به محتوا به قالب می‌نگرد و ملاک ارزیابی در نظر چنین شخصیّت‌هایی به جای «محتوای سخن»، «کیستی گوینده» و به جای «سخن بهتر»، «سخن قوی‌تر» است. غلبه و قدرت گرفتن چنین شخصیّت اجتماعی یکی از آفت‌های جوامع محسوب می‌گردد. پژوهش پیرامون این پدیده از نخستین تحقیقات جامعه‌شناختی پیرامون «روان‌شناسی فاشیزم» بوده و توسّط گروهی از پژوهشگران علوم اجتماعی دانشگاه برکلی و به سرپرستی تئودور آدورنو جامعه‌شناس آلمانی در خلال سالهای دهه ۴۰
آدورنو جامعه‌شناس آلمانی در خلال سالهای دهه ۴۰ میلادی صورت پذیرفته و نتایج آن در ۱۹۵۰ تحت عنوان شخصیت اقتدارگرا توسّط انتشارات هرپر در نیویورک منتشر شده‌است. همچنین، اریش فروم در مورد شخصیت اقتدار طلب تحقیقاتی انجام داده‌است، وی مقاله ای با این موضوع نوشته و منتشر کرده‌است. در این مقاله فروم برای این نوع شخصیت، دو گونه تعیین می‌کند، گونه اول اقتدار طلب خودآزار و گونه دوم اقتدار طلب دگرآزار، گونه اول با جذب شدن در یک بت، رهبر، حزب یا هر مجموعه بزرگی سعی در بزرگ کردن خویش دارد، گونه خود آزار پذیرای بی چون و
کردن خویش دارد، گونه خود آزار پذیرای بی چون و چرای فرامین رهبر است، اما گونه دوم یعنی دگرآزار به دنبال ذوب کردن دیگران در ایدئولوژی خود است، فروم هیتلر را به عنوان یک دگر آزار معرفی می‌کند، و عقیده دارد حکومت‌های توتالیتری مانند آلمان نازی و روسیه استالینی مهد شخصیت‌های اقتدار طلب خود آزار است، و این نوع شخصیت در این نظام‌ها آرام می‌گیرند. منابع. مقاله شخصیت اقتدار طلب، نوشتهٔ اریک فروم
سلطان عبدالعزیز (۹/۱۸ فوریه ۱۸۳۰-۴ ژوئن ۱۸۷۶) سی و دومین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از ۲۵ ژوئن ۱۸۶۱ میلادی تا ۳۰ می۱۸۷۶ میلادی سلطنت کرد. او پسر سلطان محمود دوم بود و در سال ۱۸۶۱، جانشین برادرش سلطان عبدالمجید شد. او در کاخ ایوب شهر استانبول ترکیه زاده شد. وی از بچگی با عقاید و ایده‌های عثمانی آشنا بود، اما به تحسین و تبلیغ آداب و رسوم غربی پرداخت. او علاقه فراوانی به ادبیات داشت و در عین حال یک آهنگساز کلاسیک بود و موسیقی‌هایش توسط آکادمی موسیقی عثمانی لندن تحت آلبوم "موسیقی اروپایی در دیوان عثمانی"
لندن تحت آلبوم "موسیقی اروپایی در دیوان عثمانی" جمع‌آوری شده‌است. زندگی. عبدالعزیز فرزند سلطان محمود است. او در سال ۱۸۳۰ متولد شد و در سال۱۸۶۱ قدرت را به دست گرفت و در مسجد جامع صحابی جلیل ابو ایوب انصاری با وی بیعت شد. عبدالعزیز با توجه به وضع غرب زده داخل و عنایت به تبلیغ عجیب و غریب به نفع انقلاب صنعتی فرانسه و سایر مسائل خود را ناچار به تسلیم در مقابل غرب دید. ابتدا در سال ۱۲۷۹ به مصر رفت و نسبت به اوضاع داخلی و موقعیت امنیتی مصر، حجاز و آفریقا مطالبی شنید و در سال ۱۲۸۴ به پاریس رفت و با یک دیدگاه‌هایی
و در سال ۱۲۸۴ به پاریس رفت و با یک دیدگاه‌هایی تازه و به اصطلاح "به روز و اصلاح طلبانه" برگشت. ضمناً در زمان عبدالعزیز طرح احداث کانال سوئز و وصل دریای سرخ به دریای سفید (دریای مدیترانه) شروع شد و در سال ۱۸۶۸ میلادی جشن افتتاح آن برگزار گردید. سلطان عبدالعزیز عاقبت به اتهام اسراف و تبذیر در مقام سلطنت با فتوای مفتی اعظم عثمانی به تاریخ ۱۸۷۶ عزل شد و به جای وی مراد پنجم پادشاه گردید و بعد از چند ماه سلطان مراد خان نیز به لحاظ اختلال عقلی و مشکلات فکری توسط رجال دولت و با فتوای مفتی اعظم عزل گردید و به جای
رجال دولت و با فتوای مفتی اعظم عزل گردید و به جای وی عبدالحمید دوم به عنوان سلطان عثمانی تعیین گردید. روز ۴ ژوئن ۱۸۷۶ میلادی وی از خواب برخاست و از خدمتکاران خود خواست تا یک قیچی برای اصلاح ریش خود به او بدهند اما ساعتی بعد جسدش را در استخر کاخ چیرگان در استانبول درحالی که مچ دستش غرق در خون بود، پیدا کردند. ۱۷ پزشک پیکرش را کالبدشکافی کردند. کسی شکی بر این موضوع نداشت که وی به دستور سلطان جدید عثمانی به قتل رسیده است. حتی هنگام معاینه، یکی از پزشکان اعلام کرد:«او عاری از کبودی، زخم و بیماری خاص بود. نه
کرد:«او عاری از کبودی، زخم و بیماری خاص بود. نه بیمار بود و نه حتی بیمار به نظر می‌رسید.» بدین‌ترتیب در مطبوعات عثمانی علت مرگ وی را “خون از دست رفته ناشی از زخم های عروق خونی در مفاصل بازو ها” اعلام کردند.که معلوم است با استفاده از ابزاری که وی در اختیار داشته (قیچی) صورت گرفته و به احتمال زیاد خودکشی کرده است. در خاطرات سلطان عبدالحمید دوم، این خودکشی توسط دو نفر به نام های «محمد هوزین پاشا» و «میداد پاشا» برنامه ریزی شده بود و به گفته این منبع، سلطان مراد پنجم حتی در روز تاجگذاری خود علائمی مانند
مراد پنجم حتی در روز تاجگذاری خود علائمی مانند پارانویا، جنون و غش مداوم و استفراغ داشت و گاهی از روی جنون با فریاد خود را به استخر می انداخت که محافظان شخصی وی بارها او را از استخر خارج می کردند. آنها می ترسیدند با وجود نفرت عمومی از سلطان مراد، عبدالعزیز بار دیگر با شورشی به قدرت برسد. از این رو آنها به سلطان عبدالعزیز گفتند که می‌تواند خود با قیچی به زندگی خود پایان دهد، یا اینکه توسط محافظان شخصی مراد به قتل خواهد رسید. که عبدالعزیز نخستین راه را برگزید.
احمدآباد پنجه (کردستان) روستای واقع در جنوب شرقی استان کردستان و از توابع شهرستان دهگلان دهستان دهستان ئیلاق جنوبی بخش بلبان‌آباد می‌باشد. روستاهای مجاور عبارتند از: قره بلاغ پنجه، مشیرآباد پنجه، سراب شیخ حسن، چاغربلاغ، کاکوی علیا وسفلی، سلسله،کبودخانی علیا، لاله‌ای،نبی آباد و گردمیران سفلی وعلیا میباشد ساکنین. مردم احمدآباد پنجه کرد زبان و مسلمان می‌باشند. طبیعت. این روستا از طبیعتی زیبا برخوردار است که شامل چشمه‌ها، باغات و کوهای زیبا و مزارع کشاورزی می‌باشد. عمده محصولات کشاورزی روستا شامل گندم، جو،
عمده محصولات کشاورزی روستا شامل گندم، جو، نخود، علوفه، سیب زمینی، خیار و … می‌باشد. بیشتر باغ‌های میوه روستا نیز دارای درختان مثمر گردو، سیب، بادام، زردآلو و … می‌باشند. اما یکی از زیبایی‌های این روستا کوه مرتفع و منحصر به فرد پنجه می‌باشد این کوه عمدتاً از سنگ‌های آندزیتی و توف‌های آتشفشانی تشکیل شده‌است، در قله کوه که ۲۸۶۳ متر ارتفاع دارد پنج صخره آندزیتی وجود دارد که شکل این کوه مانند پنجه دست انسان دیده می‌شود و دلیل نامگذاری این کوه نیز همین شکل آن می‌باشد. ارتفاع این روستا از سطح دریا حدود ۱۹۰۰ متر
ارتفاع این روستا از سطح دریا حدود ۱۹۰۰ متر می‌باشد و دارای زمستان‌های بسیار سرد می‌باشد اما در فصل تابستان هوای معتدلی دارد. حیات وحش این منطقه در حال حاضر محدود به حیواناتی مانند گرگ، روباه، خرگوش، شغال و پرندگانی مانند عقاب طلایی، عقاب سیاه، کبوتر وحشی و… می‌باشد اما در گذشته نه چندان دور بسیار غنی بوده و حیواناتی مانند بز کوهی، گراز وحشی، و پرندگانی چون کرکس، مرغ میش (میشه سی) و … در کوه‌ها و رودخانه‌های اطراف وجود داشته‌اند که امروزه اثری از آن‌ها نیست. دلایل نابودی قسمت عمده این حیات وحش تخریب زیست
دلایل نابودی قسمت عمده این حیات وحش تخریب زیست گاه‌ها، کاهش آبهای سطحی، افزایش جمعیت انسان و دام در منطقه و همچنین شکار بی‌رویه می‌باشد. صنعت. این روستا علی‌رغم پتانسیل‌های فراوان از لحاظ صنعتی رشدی نداشته‌است و تنها واحد تولیدی آن دو عدد مرغداری نچندان بزرگ و پرواربندی گوساله ۳۰ راسی می‌باشد اما به توجه به وضعیت روستا و مناطق اطراف دارای پتانسیل‌های مناسبی برای صنعتی شدن در زمینه‌های کشاورزی و دامپروری (کشت و صنعت) می‌باشد. همچنین وجود سنگ‌های آندزیتی مرغوب که می‌توانند در تهیه شن و ماسه کوهی کاربرد داشته
که می‌توانند در تهیه شن و ماسه کوهی کاربرد داشته باشند نیز می‌تواند پتانسیل معدنی این روستا را افزایش دهد.
مراد پنجم (به ترکی عثمانی: "مراد خامس") (۲۱/۲۲ سپتامبر ۱۸۴۰–۲۹ اوت ۱۹۰۴) سی و سومین سلطان امپراتوری عثمانی بود که از ۳۰ مه تا ۳۱ اوت ۱۸۷۶ میلادی سلطنت کرد. او در کاخ توپ‌قاپی استانبول (قسطنطنیه) به دنیا آمد. پدر او سلطان عبدالمجید بود. وی زمانی به سلطنت رسید که سلطنت عمویش، سلطان عبدالعزیز به پایان رسید. وی به شدت تحت تأثیر فرهنگ فرانسه بود. او فقط ۹۳ روز سلطنت کرد او قبل از رسیدن به سلطنت مدتی معجونی را بر سر خود می‌زد که بعدها مشخص شد دارای مواد خطرناک شیمیایی بوده و همین علت باعث شد که وی مدت بسیار زیادی
بوده و همین علت باعث شد که وی مدت بسیار زیادی را در توهم و بی‌حسی بدن به‌سر ببرد، و کلیه طبیب‌ها از وی قطع امید کردند، و رجال دولت از ولیعهد عبدالحمید درخواست کردند که امور دولت را در دست بگیرد. بدین ترتیب مراد پنجم از سلطنت خلع و عبدالحمید دوم به جای او نشست. سرانجام چندین سال پس از عزلش حال او خوب می‌شود و سلطان مراد پنجم و خانواده‌اش، توسط سلطان عبدالحمید دوم به حبس خانگی می‌روند، و تا زمان مرگ در حبس باقی می‌ماند.
عبدالمجید یکم (به ترکی عثمانی: "عبدالمجید اول") (۲۳/۲۵ آوریل ۱۸۲۳ – ۲۵ ژوئن ۱۸۶۱) سی و یکمین سلطان امپراتوری عثمانی بود. وی فرزند سلطان محمود دوم و بزم عالم والده سلطان بود. وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۸۳۹ میلادی جانشین پدرش سلطان محمود دوم شد. اهمیت دوران عبدالمجید به‌دلیل ظهور جنبش‌های ملی‌گرایانه در سرزمین‌های عثمانی بود. او تلاش بسیاری کرد تا موضوع عثمانی‌گرایی را تقویت کند تا با جنبش‌های قوم‌گرایی درون امپراتوری عثمانی مقابله نماید، اما به‌رغم کوشش‌هایش برای ادغام غیرمسلمانان و غیرترکان درون امپراتوری، نتوانست
غیرمسلمانان و غیرترکان درون امپراتوری، نتوانست کاری از پیش ببرد. وی سعی بسیاری کرد تا با قدرت‌های بزرگ اروپای غربی، مانند انگلستان و فرانسه، که در نبرد کریمه علیه روسیه با عثمانی همکاری کرده‌بودند، اتحاد ایجاد کند. در پی آن، در کنگرهٔ پاریس در ۳۰ مارس ۱۸۵۶، امپراتوری عثمانی به جمع خانوادهٔ ملت‌های اروپایی اضافه شد و از دیگر دستاوردهای حکومت سلطان عبدالمجید یکم، تعقیب دورهٔ تنظیمات بود که توسط پدرش محمود دوم پایه‌گذاری شده‌بود. او توانست در سال ۱۸۳۹ به‌طور مؤثری اصلاحات درون امپراتوری عثمانی را آغاز کند.
جسیکا بروک کپشاو (زاده ۹ اوت ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی است. او در سریال "آناتومی گری" ایفاگر نقش دکتر آریزونا رابینس است. او همچنین در فیلم‌های گزارش اقلیت، تعطیلات و ولنتاین ایفای نقش کرده است
تابشگری یا ریونیسم یا رییسم ("чизм") یک جنبش هنری روسی است که توسط میخائیل لاریونوف بنیان‌گذاری شد و اکنون به عنوان یکی از نخستین گام‌های توسعه‌دهندهٔ هنر انتزاعی روسیه شناخته می‌شود. لاریونوف یکی از اولین آثار تابشگری را با عنوان "شیشه" در سال ۱۹۱۲ خلق کرد و در همان سال بیانیهٔ جنبش را نیز نوشت (اگرچه تا سال ۱۹۱۳ انتشار نیافت). لاریونوف، تابشگری را که ترکیبی از حجم‌گری، آینده‌گری و ارفیسم بود بدین گونه شرح می‌دهد: «دربارهٔ اَشکال فضایی‌ای است که هنگام برخورد اشعه‌های منعکس شده از اشیای مختلف پدید می‌آیند.»
تکیه دولت که از آن با عناوین دیگری همچون تکیه همایونی دولتی، تکیه قصر، تکیه بزرگ شاهی نیز نام برده شده است، بنایی بود که در عهد ناصرالدین شاه قاجار و به منظور اجرای مراسم تعزیه و برگزاری آئین‌های سوگواری و روضه خوانی در ایام عاشورا در تهران قدیم برپا شد. تکیه دولت نه تنها به لحاظ معماری و جنبه‌های تاریخی بلکه از لحاظ اجرای مراسم باشکوه تعزیه نیز دارای اهمیت خاصی بوده است. این ساختمان در سویه جنوب شرقی کاخ موزه گلستان و در جنوب غربی شمس‌العماره، شمال سبزه‌میدان و روبه‌روی مسجد شاه تهران جای گرفته بود.
و روبه‌روی مسجد شاه تهران جای گرفته بود. ساختمان تکیه در سه طبقه و به شکل گِرد و آجری به قطر تقریبی شصت متر و به بلندای ۲۴ متر بود. مساحت آن حدود ۲۸۲۴ متر مربع و در میانه صحن تکیه، سکوی گردی وجود داشت که برای اجرای تعزیه در نظر گرفته شده بود. «محمدکریم پیرنیا» در کتاب «معماری ایران»، از معماری نه چندان شناخته شده به نام استاد «حسینعلی مهرین» به عنوان معمار این بنا نام برده است. مجلس مؤسسانی که در ۱۳۰۴ تشکیل شد و احمد شاه را بر کنار کرد و رضاخان را به ریاست حکومت گمارد نیز در همین تکیه بر پا گردید. تکیه
حکومت گمارد نیز در همین تکیه بر پا گردید. تکیه دولت پس از سال‌ها ویرانه ماندن، در ۱۳۲۵ برای ساخت شعبه بانک ملی در بازار تهران تخریب شد و بیشتر عرصه آن زیربنای بانک گردید. تکیه دولت را که اکنون اثری از آن به جا نمانده است، می‌توان نماد تهران در عصر ناصری تلقی نمود و آن را از معدود بناهایی دانست که علاوه بر تأثیر بسزایی که در تاریخ تعزیه داشته است، به عنوان یک شاهکار معماری عصر قاجار نیز مطرح بوده است. ساختمان عظیم تکیه دولت که بعضی از جهانگردان و نویسندگان مغرب زمین آن را از حیث عظمت شبیه آمفی تئاتر ورونا
مغرب زمین آن را از حیث عظمت شبیه آمفی تئاتر ورونا در ایتالیا دانسته‌اند، در ضلع شرقی کاخ گلستان و در مجاورت شمس‌العماره قرار داشت و از آن به عنوان بزرگ‌ترین نمایشخانه تمام اعصار ایران نام برده شده است. پیشینه ساخت بنا. گرچه در مورد تاریخ دقیق ساخت تکیه دولت، نقل قول‌های متفاوتی وجود دارد، اما گفته شده است که تکیه دولت، با فرمان ناصرالدین شاه قاجار در سال ۱۲۴۸ خورشیدی برابر با سال ۱۲۸۴ هجری قمری و با مباشرت دوستعلی خان معیرالممالک که در آن زمان سرپرست ضرابخانه شاهی بود، با صرف سرمایه‌ای بالغ بر ۳۰۰ تومان در
شاهی بود، با صرف سرمایه‌ای بالغ بر ۳۰۰ تومان در کنار عمارت بادگیر و بر روی زندان سیاه‌چال بنا گردید. ساخت این بنا مدت حدود ۵ سال یعنی از ۱۲۸۵ تا حدود ۱۲۹۰ هجری قمری به درازا انجامید. گفته می‌شود که قصد اولیه ناصرالدین شاه از ساختن این مرکز اختصاص آن به نمایش‌های غیرمذهبی بود زیرا در مسافرت‌هایش به اروپا با تئاترها و سالن‌های نمایش آنجا آشنا شده و چنین نمایش‌هایی موردپسندش واقع شده بود و به همین خاطر، ساختن این نمایشخانه همت گمارد. شباهت معماری این محل با معماری رویال آلبرت هال لندن (بزرگ‌ترین سالن تئاتر
معماری رویال آلبرت هال لندن (بزرگ‌ترین سالن تئاتر سلطنتی انگلستان) که توسط مهندسان انگلیسی طراحی و اجرا گردیده بود، سندی بر این مدعاست. با این وجود افرادی که از رویکرد غربی ناصرالدین شاه در ساخت تکیه دولت سخن گفته‌اند، معتقدند که هنوز ساخت آن به اتمام نرسیده بود که این رویکرد، موجی از نارضایتی مردم متدین آن زمان را باعث شد و در نتیجه ناصرالدین شاه آن مرکز را به موسیقی مذهبی به ویژه مراسم روضه‌خوانی و تعزیه‌گردانی اختصاص داد. در خصوص علل ساخت تکیه دولت، یحیی ذکاء در کتاب تاریخچهٔ کاخ گلستان و ابنیهٔ سلطنتی،
ذکاء در کتاب تاریخچهٔ کاخ گلستان و ابنیهٔ سلطنتی، علت دیگری را مطرح کرده است، که به واقعیت نزدیک‌تر می‌نماید. وی می‌نویسد: «محمدکریم پیرنیا» در کتاب «معماری ایران»، از معماری نه چندان شناخته شده به نام استاد «حسینعلی مهرین» به عنوان معمار تکیه دولت نام برده است. موقعیت تکیه دولت. گرچه در مورد موقعیت دقیق تکیه دولت، تفاوت‌هایی جزئی در اسناد برجای مانده موجود است، امّا بر اساس نقشه‌ای که عبدالغفارخان نجم‌الملک (یا همان نجم الدوله) در سال ۱۳۰۹ قمری از وضعیت طهران قدیم رسم کرده است، این بنا در ضلع جنوب شرقی
طهران قدیم رسم کرده است، این بنا در ضلع جنوب شرقی کاخ گلستان و در جنوب غربی شمس‌العماره، شمال سبزه‌میدان و روبه روی مسجد شاه و در فاصله میان «کاخ ابیض» (موزه مردم‌شناسی کنونی در کاخ گلستان) و «عمارت الماس» جای داشته، جایی که پیش از آن بر اساس نقشه «اگوست کریشیش» اتریشی (۱۲۷۵ قمری) انبار دولتی ارگ شهر بر پا بوده است. برخی قطعه زمین مورد استفاده برای احداث این بنا را، منزل مسکونی تخریب‌شدهٔ امیرکبیر دانسته‌اند و برخی دیگر نیز نوشته‌اند که منزل امیرکبیر همراه با قسمتی از زندانخانهٔ دولتی و سیاهچال که بقایای
با قسمتی از زندانخانهٔ دولتی و سیاهچال که بقایای گرمابهٔ مخروبه‌ای بودند، در کنار چند انبار قدیمی، محل احداث تکیه دولت بوده است. این بنا که عظیم‌ترین سالن نمایش در طول تاریخ ایران بود در محلهٔ ارگ و با گنجایش بیست هزار نفر ساخته شد. این تکیه با متراژی وسیع به صورت چند طبقه و به شکل آمفی تئاتر با تختی بزرگ در وسط و روپوشی آهنی ساخته شد و در مواقع تعزیه روی روپوش آهنی را چادر می‌کشیدند. استخوان‌بندی سقف این بنا به شکل گنبد در روی صحن بنا بود که در مواقع لزوم چادر یا پوشه‌ای بر روی آن می‌کشیدند تا مردم را از
چادر یا پوشه‌ای بر روی آن می‌کشیدند تا مردم را از تابش آفتاب و باران محفوظ بدارند. ویژگی‌های بنا. ساختمان تکیه دولت، ساختمانی سه‌طبقه و آجری، به صورت گرد و مدور و محیط بر محوطه وسیعی که قطر تقریبی آن را ۶۰ متر و ارتفاعش را در حدود ۲۴ متر مساحت این بنا را ۲۸۲۴ متر مربع ذکر کرده‌اند. این ساختمان در اصل سه طبقه بود، و با سردابه عظیمش چهار طبقه و تمام بنای آن از آجر تقریباً سفید ساخته شده بود. البته پی بنا سست بود و بر روی خاک سستی قرار گرفته بود و همین امر از ابتدا مشکلاتی برای مقاومت و ایستایی آن پدیدآورده