payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رمان‌هایی مانند «نامیرا» و «دشت‌های سوزان» و نیز کارگردانی سریال‌هایی همچون یک روز قبل و خاطرات مرد ناتمام شناخته می‌شود. وی که دارای گواهی‌نامه درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، نگارش چندین رمان، فیلمنامه سینمایی و سریال‌های تلویزیونی و نیز کارگردانی چندین فیلم و سریال تلویزیونی را در کارنامه خود دارد. در عین حال بیش از پنج سال مدیریت ادبی و هنری در سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران از دیگر فعالیت‌های کرمیار در عرصه‌های فرهنگی به‌شمار می‌رود. فعالیت‌های فرهنگی و هنری. کارگردانی. «خانه
فعالیت‌های فرهنگی و هنری. کارگردانی. «خانه ساحلی»، «سیم آخر»، «بهانه‌های عاشقی» «وقت طلایی»
کامبریا یک شهرستان تشریفاتی و غیر شهری در ناحیه شمال غربی انگلستان و در مرز با اسکاتلند است که کامبرلند، وستمورلند و بخش‌هایی از لانکاشر را شامل می‌شود. نواحی دریاچه‌ای انگلستان معروف به لیک دیستریکت و قله اسکافل، بلندترین کوه این کشور نیز در کامبریا قرار دارند.
متروی استانبول سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر استانبول، ترکیه است. کوشش‌ها برای ساخت مترو در استانبول، پیشینه‌ای بیش از ۱۰۰ ساله دارد. برای نخستین بار در سال ۱۸۷۵، خط حمل و نقل مسافر با نام تونل ساخته شد که نخستین فعالیت برای ایجاد مترو در استانبول محسوب می‌شود. خط زیر زمینی حمل مسافر تونل در استانبول بعد از سیستم حمل و نقل زیرزمینی لندن که در سال ۱۸۶۳ افتتاح شد دومین سیستم حمل و نقل زیر زمینی مسافر در سطح جهان است. فعالیت‌ها برای ایجاد این خط زیرزمینی مترو در سال ۱۸۷۱ آغاز شد و در سال ۱۸۷۴ به پایان رسید.
در سال ۱۸۷۱ آغاز شد و در سال ۱۸۷۴ به پایان رسید. این خط که ۵۷۳ متر طول دارد در هفدهم ژانویه ۱۸۷۵ افتتاح گردید. مسافران این خط می‌توانند در عرض ۹۰ ثانیه مسافت بین گالاتا تا بی‌اوغلو را طی کنند. طرح جامع ایجاد مترو در استانبول برای اولین بار در سال ۱۹۱۲ وارد مدار شد. در آن سال شرکت‌های مختلف بین‌المللی طرح‌های خود را برای ایجاد مترو در استانبول ارائه نمودند. فعالیت‌های نوین برای ایجاد خط مترو در استانبول از ۱۹ اوت ۱۹۹۲ آغاز شد و در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۴ تونل‌های تاکسیم به شیشلی به هم متصل گردید. در ۲۵ مارس ۱۹۹۹
تاکسیم به شیشلی به هم متصل گردید. در ۲۵ مارس ۱۹۹۹ استانبول شاهد اولین سفر آزمایشی ترن از خط مترو بود و در ۱۶ سپتامبر سال ۲۰۰۰ نیز خطوط متروی استانبول به‌طور رسمی گشایش یافت. خطوط متروی استانبول. هم‌اکنون متروی استانبول شامل خط‌های مترو m1,m2,m3,m4,m6 و m7، خط‌های تراموا t1,t4 m و t5 و خط‌های فنیکولار f1 و f2 است درازای خط متروی M۲، ۱۴٫۵ کیلومتر است و دارای ۱۰ ایستگاه است. این خط از شیشحانه شروع و به سایت صنایع اتومبیل سازی آتاترک ختم می‌شود و روزانه ۱۹۵ هزار مسافر از این خط بهره می‌برند. خط دوم متروی
هزار مسافر از این خط بهره می‌برند. خط دوم متروی استانبول خط F۱ نام دارد. این خط مترو از تاکسیم آغاز و به کاباتاش ختم می‌شود و مسافت آن ۶۰۰ متر است. ظرفیت این خط روزانه ۳۰ هزار مسافر است. خط سوم متروی استانبول نیز خط کادیکوی به کاینارجا است ، که دارای ۱۹ ایستگاه و ۲۶٫۵ کیلومتر طول است. این خط هنوز به‌طور رسمی مورد بهره‌برداری قرار نگرفته‌است ولی بر اساس پیش‌بینی‌ها با افتتاح این خط، روزانه ۷۵۰ هزار مسافر از این خط استفاده خواهند کرد. پروژه متروی زیر دریایی استانبول. گفتنی ست استانبول به دلیل موقعیت خاص
استانبول. گفتنی ست استانبول به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی اش دارای سیستم‌های متنوع حمل و نقل از جمله سیستم حمل و نقل دریایی، اتوبوسرانی، BRT، تراموای و مترو می‌باشد که تمامی این سیستم‌ها همانند یک شبکه به یکدیگر متصلند. یک پروژه دیگر ریلی بسیار بلندپروازانه با نام مارمارای نیز هم‌اکنون در زیر دریا در استانبول در حال طراحی است. این خط ریلی زیردریایی که به نوعی شامل یک خط متروی زیردریایی نیز می‌باشد ۷۶٫۱ کیلومتر طول دارد و عملیات اجرایی آن در سال ۲۰۰۴ آغاز شده‌است. به دلیل کشف آثار بزرگترین بندر بیزانس متعلق
به دلیل کشف آثار بزرگترین بندر بیزانس متعلق به سده چهارم بعد از میلاد موسوم به بندر تئودیوس، فعالیت‌ها در این خط در سال ۲۰۰۵ متوقف گردید و پروژه با چهار سال تأخیر همچنان به پیشرفت خود ادامه می‌دهد. پروژه مارمارای دو قاره آسیا و اروپا را از زیر دریا به یکدیگر متصل خواهد نمود و از آن برای انتقال خودرو بین دو قاره و دوسوی استانبول و همچنین حمل و نقل مسافر استفاده خواهد شد. همزمان با نودمین سالگرد استقرار جمهوری ترکیه (برابر با هفتم آبان ماه ۱۳۹۲)، تونل بزرگ زیردریایی «بسفر» که دو بخش اروپایی و آسیایی استانبول
«بسفر» که دو بخش اروپایی و آسیایی استانبول را به هم وصل می‌کند، افتتاح شد. این تونل به لحاظ طول و اینکه دو قاره را به هم وصل می‌کند یکی از کم‌نظیرترین و از لحاظ عمق بی نظیرترین تونل جهان محسوب می‌شود و هزینه ساخت آن بیش از ۳ میلیارد یورو بوده‌است. در مراسم افتتاح این تونل که از آن به عنوان پروژه بزرگ «مرمره» نام برده می‌شود عبدالله گل و رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر ترکیه حضور داشتند. مقامات شهری استانبول اعلام کرده‌اند استفاده از قطار این تونل به مدت ۱۵ روز رایگان و بدون هزینه خواهد بود. تونل
به مدت ۱۵ روز رایگان و بدون هزینه خواهد بود. تونل بسفر به طول ۱۳ کیلومتر و ۶۰۰ متر و در عمق ۶۰ متری دریا است. تونل مانش که بین فرانسه و بریتانیا است، با ۵۲ کیلومتر طول بلندترین تونل زیر آبی جهان است. این تونل در عمق ۴۰ متری آب ساخته شده‌است در حالی که تونل بسفر در عمق ۶۰ متری دریا احداث شده‌است و از تونل مانش عمیق‌تر است. در مراسم افتتاح این تونل برخی مقامات و سفرای خارجی از جمله «شینزو آبه» نخست‌وزیر ژاپن نیز حضور داشت. ایده نخست ساخت این تونل ۱۵۰ سال پیش از سوی سلطان عثمانی ارائه شده‌است. گفتنی است ساخت
از سوی سلطان عثمانی ارائه شده‌است. گفتنی است ساخت این تونل در بیرون آب انجام شده و یک کانال از پیش ساخته شده به زیر آب منتقل شده‌است.
جمبو یا میوه جم یا آلو جاوه‌ای نام درخت میوه دار و همیشه سبزی است که در شهرها و مناطق ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت گرمسیری با نام علمی (Syzygium cumini) بومی کشورهای هند، سریلانکا، بنگلادش و اندونزی است. نام این درخت در ایران برگرفته از نام هندی آن است. علاوه بر این کشورها، امروزه در بسیاری از کشورهای دیگر مانند فیلیپین، میانمار، برزیل، جزایر و کشورهای آمریکای مرکزی، فلوریدای آمریکا و برخی کشورهای آفریقایی درخت جمبو وجود دارد. جمبو در ایران. گفته می‌شود جمبو در حدود ۳۰۰ سال پیش توسط هندوهایی که با
جمبو در حدود ۳۰۰ سال پیش توسط هندوهایی که با نیروهای انگلیسی به بوشهر آمده بودند به جنوب ایران وارد شده‌است. جمبو به‌طور محدود در استان‌های بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان کشت می‌شود. بازنمایی. درخت جمبو از جمله درختان سریع‌الرشد است که در دو سالگی می‌تواند به بلندی بیش از سه متر برسد. در هند، این درخت تا سی متر ارتفاع پیدا می‌کند، ولی در جنوب ایران معمولاً به بلندی ۷ تا ۱۴ متر دیده می‌شود و بیش از صد سال عمر می‌کند. منطقهٔ رویش این گیاه از ساحل دریا تا ارتفاع ۱۸۰۰ متر از سطح دریا است، ولی از ارتفاع ۶۰۰
۱۸۰۰ متر از سطح دریا است، ولی از ارتفاع ۶۰۰ متر به بالا میوه نمی‌دهد. سودمندی. ازآن‌جاکه که درخت جمبو تاج و منظره زیبایی دارد در بسیاری از مناطق رویش به عنوان درخت زینتی و سایه دار استفاده می‌شود. چوب آن محکم است و در مقابل آب استقامت زیادی دارد. در برخی کشورها، از چوب جمبو برای ساخت تراورس و وسایل و ابزارالات کشاورزی و روستایی و نیز سوخت استفاده می‌شود. از پوست این درخت به خاطر داشتن ۸ تا ۱۹ درصد تانن در صنعت چرم‌سازی استفاده می‌شود. گل‌های این درخت نیز مورد علاقه زنبورهای عسل است و به همین خاطر در صنعت
علاقه زنبورهای عسل است و به همین خاطر در صنعت زنبورداری مؤثر است. گلدهی این درخت در جنوب ایران در فروردین و اردیبهشت است و در ماه‌های تیر و مرداد ثمر می‌دهد. میوهٔ رسیده جمبو سیاهرنگ است و به شکل و اندازه زیتون یا کمی بزرگتر است. میوه جمبو که به صورت خوشه‌ای بوده و نخست کوچک و سبز است که رفته رفته بزرگتر و سرخرنگ می‌شود و سپس به رنگ سیاه در می‌آید. میوهٔ جمبو هسته بزرگی دارد که سخت نیست. بخش خوردنی آن نرم و آبدار است. جمبو کال گس و ترش است، ولی میوه رسیده شیرین و کمی ترش است. از جمبو می‌توان سرکه، شراب،
شیرین و کمی ترش است. از جمبو می‌توان سرکه، شراب، ژله و انواع شربت‌ها تهیه کرد. سرکهٔ جمبو به دلیل خوشرنگ و معطر بودن در سراسر کشور هند ساخته و استفاده می‌شود. جمبو دارای انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی است. علاوه بر این‌ها، بخش‌های مختلف گیاه ارزش دارویی دارند؛ به ویژه هسته‌های جمبو در درمان و کنترل بیماری قند (دیابت) مؤثرند. در ادیان بودایی و هندی، درخت جمبو مقدس و محترم است و افسانه‌های زیادی دربارهٔ آن وجود دارد.
هفت عادت مردمان مؤثر که در سال ۱۹۸۹ توسط استیون کاوی نوشته شده است، کتابی است مشهور در مورد مهارت‌های زندگی. این کتاب تا به حال به ۳۸ زبان ترجمه شده و ۴۰ میلیون نسخه از آن در تمام دنیا به فروش رفته است. کاوی در این کتاب با معرفی هفت عادت و آموزش قدم به قدم آن‌ها، چیزی که زندگی در شمال نام می‌برد را معرفی کرده و اخلاق منجر به موفقیت را آموزش می‌دهد. این کتاب توسط گیتی خوشدل به فارسی ترجمه شده است. هفت عادت مردمان مؤثر. استیفن کاوی در کتاب خود، هفت عادت بنیادین را به عنوان اصولی برای رشد فردی و موفقیت پایدار
را به عنوان اصولی برای رشد فردی و موفقیت پایدار معرفی می‌کند. او این عادت‌ها را به سه دستهٔ اصلی تقسیم می‌کند: کاوی تأکید می‌کند که تسلط بر این عادات نه‌تنها باعث بهبود روابط فردی و شغلی می‌شود، بلکه مسیر رشد درونی، بهره‌وری و رضایت شخصی را نیز هموار می‌سازد. ۱. پیش‌فعال باشید (Be proactive). در این عادت، کاوی مفهوم پیش‌فعالی را به‌عنوان توانایی در به‌دست‌گیری مسئولیت واکنش‌های خود در برابر رخدادهای بیرونی تعریف می‌کند. انسان پیش‌فعال در مواجهه با محرک‌ها (اتفاقات و چالش‌ها)، بین محرک و واکنش انتخاب
(اتفاقات و چالش‌ها)، بین محرک و واکنش انتخاب آگاهانه دارد. به گفتهٔ کاوی، حتی در دشوارترین شرایط، مانند تجربه‌های ویکتور فرانکل در اردوگاه‌های نازی، انسان می‌تواند طرز واکنش خود را انتخاب کند. در این عادت: ۲. از پایان آغاز کنید (Begin with the End in Mind). در این عادت، کاوی توصیه می‌کند که زندگی و کارهای خود را با چشم‌انداز مشخص و بلندمدت آغاز کنیم. منظور او این است که پیش از هر اقدام، ابتدا مقصد نهایی را در ذهن داشته باشیم و آن‌گاه برنامه‌ریزی کنیم. او پیشنهاد می‌دهد: کاوی در اینجا می‌گوید: اگر در عادت
می‌دهد: کاوی در اینجا می‌گوید: اگر در عادت اول یادگرفتیم که «برنامه‌نویس هستیم»، حالا باید برنامه بنویسیم؛ یعنی هدف‌گذاری و ارزش‌گذاری کنیم. ۳. امور مهم را در اولویت قرار دهید (Put First Things First). در این مرحله، کاوی به مدیریت زمان و اولویت‌بندی می‌پردازد. او با معرفی ماتریس آیزنهاور (ماتریس اهمیت در برابر فوریت) نشان می‌دهد که کارها را باید در چهار دسته تقسیم کرد: افراد مؤثر بیشتر وقت خود را در ربع دوم می‌گذرانند: جایی که رشد بلندمدت و پیشگیری از بحران‌ها اتفاق می‌افتد. پیام کاوی: اگر عادت اول می‌گوید
اتفاق می‌افتد. پیام کاوی: اگر عادت اول می‌گوید «تو برنامه‌نویسی» و عادت دوم می‌گوید «برنامه بنویس»، حالا باید برنامه را اجرا کنی و تفاوتی میان آنچه می‌گویی و آنچه انجام می‌دهی، باقی نگذاری. ۴. تفکر برد-برد داشته باشید (Think Win–Win). در روابط انسانی، کاوی بر این باور است که موفقیت واقعی زمانی حاصل می‌شود که همه طرف‌ها برنده باشند. نگرش برد–برد نه به معنای «دل‌نازک بودن» است و نه یک تکنیک سطحی، بلکه یک منش اخلاقی و بنیادین برای تعامل انسانی است. اصول این عادت: ۵. ابتدا بفهم، سپس بفهمان (Seek First to
عادت: ۵. ابتدا بفهم، سپس بفهمان (Seek First to Understand, Then to Be Understood). کاوی در این عادت بر گوش دادن همدلانه تأکید دارد؛ یعنی اینکه ابتدا با قلب و ذهن باز به صحبت‌های دیگران گوش دهیم، بدون داوری، تا آن‌ها احساس درک و اعتماد پیدا کنند. این نوع گوش دادن، پایهٔ گفت‌وگوی مؤثر و حل مسائل انسانی است. این عادت با سه مؤلفهٔ کلاسیک بلاغت یونانی مرتبط است: کاوی تأکید دارد که ترتیب این عناصر نشان‌دهندهٔ اهمیت نسبی آن‌هاست: ابتدا اعتماد، سپس احساس، و در نهایت منطق. ۶. هم‌افزایی ایجاد کنید (Synergize). در
منطق. ۶. هم‌افزایی ایجاد کنید (Synergize). در این عادت، کاوی مفهوم هم‌افزایی (Synergy) را به‌عنوان حاصل همکاری خلاقانهٔ انسان‌ها معرفی می‌کند. هم‌افزایی زمانی رخ می‌دهد که مجموع توانایی‌ها و دیدگاه‌های افراد در تعامل با یکدیگر، به نتایجی فراتر از مجموع توانایی‌های جداگانه منجر شود. ویژگی‌های افراد هم‌افزا: ۷. ارّه را تیز نگه‌دار (Sharpen the Saw). این عادت آخر به بازسازی و تجدید قوای جسمی، ذهنی، عاطفی و معنوی اختصاص دارد. کاوی می‌گوید فرد مؤثر کسی است که با صرف زمان منظم برای رشد و مراقبت از خود، می‌تواند
صرف زمان منظم برای رشد و مراقبت از خود، می‌تواند عملکرد خود را پایدار و مؤثر نگه دارد. ابعاد چهارگانهٔ تیزکردن ارّه: کاوی مدل «مارپیچ صعودی» را پیشنهاد می‌دهد که شامل سه مرحله است: این روند مارپیچی باعث رشد مداوم و درونی‌سازی عمیق‌تر عادت‌ها می‌شود، و فرد را به آزادی، آرامش درونی، خرد و اثربخشی بالاتر می‌رساند. منابع. هفت عادت مردمان مؤثر
جرج دوم با نام کامل جرج آگوستوس و در آلمانی گئورگ آگوست (زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۶۸۳ - درگذشتهٔ ۲۵ اکتبر ۱۷۶۰) مارکیز و دوک کمبریج از ۱۷۰۶ تا ۱۷۲۷ و سپس پادشاه بریتانیای کبیر و ایرلند از ۱۷۲۷ تا ۱۷۶۹ بود. او تنها پسر جرج یکم بود و باوجودی‌که نسبت به پدرش بیشتر در مسایل حکومتی انگلستان خود را دخالت می‌داد اما به دلیل نداشتن اعتماد به نفس کافی بیشتر به وزرایش به ویژه سر رابرت والپول متکی بود. در عین‌حال علاقه‌مندی جرج دوم به مسایل نظامی سبب شد تا او در جنگ‌های جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) علیه فرانسویان وارد نبرد شود و
اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) علیه فرانسویان وارد نبرد شود و آخرین پادشاه انگلیسی‌ای باشد که ارتشش را در جنگ فرماندهی کند. زندگی. سال‌های نخستین. جرج دوم با نام جرج آگوستوس در ۱۰ نوامبر ۱۶۸۳ در قلعهٔ هِرِنهاوزن در هانوفر زاده شد. او تنها فرزند جرج، شاهزادهٔ برونسویک-لونبرگ (بعدتر شاه جرج یکم بریتانیای کبیر) و شاهدخت سوفی دوروتی زل، دخترعمهٔ جرج بود. اما جرج در ۱۶۹۴ همسرش را به اتهام زنا طلاق داد و او را به حبس ابد در قلعهٔ آهلدن محکوم ساخت. پس از این اتفاق جرج آگوستوس نیز برای همیشه از دیدار مادرش محروم شد. جرج در
نیز برای همیشه از دیدار مادرش محروم شد. جرج در هانوفر پرورش یافت و در ۱۷۰۵ با کارولین آنسپاخ که زنی باهوش و زیباروی بود ازدواج کرد. پس از آنکه جرج یکم در ۱۷۱۴ به پادشاهی بریتانیای کبیر رسید همراه با او به انگلستان رفت و پس از برتخت نشستن پدرش، او نیز عنوان شاهزادهٔ ولز را دریافت داشت. با این حال روابط بین پدر و پسر کاملاً تیره بود و آن دو تا آنجا که ممکن بود از دیدار با یکدیگر اجتناب می‌کردند. حتی شاه یکبار به جرج و همسرش اجازهٔ دیدار فرزندانشان را هم نداد که این موضع به شدت خشم آنان را برانگیخت. به دنبال
که این موضع به شدت خشم آنان را برانگیخت. به دنبال مشاجرهٔ جرج و پدرش در انظار عمومی در ۱۷۱۷، لیسستر هاوس، اقامتگاه ولیعهد در لندن مکانی شد برای گردهم آمدن اعضای ناراضی حزب ویگ به رهبری رابرت والپول و ویسکونت چارلز تاونشند. اما آشتی نه‌چندان گرم شاه و ولیعهد در ۱۷۲۰ سبب شد تا والپول دوباره به خدمت جرج یکم درآمده و به یکی از وزرای پیشروی او بدل شود که این موضوع نارضایتی جرج دوم را از او به همراه داشت. پادشاهی بریتانیای کبیر. جرج یکم در ۱۱ ژوئن ۱۷۲۷ درگذشت و پسرش جرج آگوستوس با عنوان جرج دوم در وست‌مینستر ابی
جرج آگوستوس با عنوان جرج دوم در وست‌مینستر ابی تاجگذاری کرد. او پس از در دست گرفتن قدرت در صدد بیرون کردن والپول از کابینهٔ خود بود که با دخالت همسرش کارولین از این کار منصرف شد. جرج دوم در دو دههٔ نخست حکومتش پیشرفت‌های داخلی و خارجی را به‌دقت زیر نظر داشت و از سیاست‌های صلح‌طلبانهٔ والپول حمایت می‌کرد و حتی به او اجازه داد تا با استفاده از پشتیبانی سلطنتی به تقویت موضع خود در پارلمان بپردازد. بدین ترتیب والپول موفق شد تا به مدت ۱۲ سال، بریتانیا را از ورود به هرگونه درگیری در قاره به‌دور نگاه دارد. با این
به هرگونه درگیری در قاره به‌دور نگاه دارد. با این حال جرج دوم برخلاف میل او در ۱۷۳۹ وارد جنگ با اسپانیا شد و در ادامهٔ آن در دههٔ ۱۷۴۰ و به‌دنبال بروز جنگ بر سر جانشینی در اتریش که کشورهای مختلف اروپایی درگیرش بودند به جنگ با فرانسه علیه استیلای آن کشور بر اروپا پرداخت. جرج دوم آخرین پادشاه بریتانیا بود که خود شخصاً فرماندهی نیروهایش در میدان نبرد را برعهده گرفت و توانست پیروزی سرنوشت‌سازی را در نبرد دتینگن در ۱۶ ژوئن ۱۷۴۳ کسب نماید. هندل، آهنگساز آلمانی قطعهٔ Dettingen Te Deum را به‌افتخار این پیروزی برای
Dettingen Te Deum را به‌افتخار این پیروزی برای او ساخت. در ۱۷۴۲ دربار انگلستان شاهد نزاع جرج دوم با پسرش فردریک لوئیز، شاهزادهٔ ولز بود و این موضوع سبب شد تا شاهزاده رهبری گروهی که با چگونگی ادارهٔ کشور مخالف بودند را برعهده گیرد. این اعتراضات تا آنجا ادامه یافت که والپول در ۱۷۴۲ مجبور به استعفا شد. جرج کمی بعد جان کارترت (بعدتر ارل گرنویل) را جانشین او ساخت اما راهکارهای متبکرانهٔ کارترت مورد پذیرش محافل سیاسی نبود و با ادامه یافتن جنگ جانشینی اتریش و حضور انگلستان در آن، گروه‌های مخالف این فرصت را یافتند
انگلستان در آن، گروه‌های مخالف این فرصت را یافتند تا آن دو را به فدا کردن منافع انگلستان به نفع آلمان متهم سازند. سرانجام جرج دوم در برابر فشارهای پارلمان سر تعظیم فرود آورد و با استعفای کارترت موافقت نمود. ۱۴ ماه بعد وزرای کابینهٔ جرج با اقدام به استعفای دسته‌جمعی شاه را مجبور به پذیرش ویلیام پیت (بعدتر ارل چاتهام)، رقیب اصلی کارترت در دولت خود نمودند. در ۱۷۴۶ نیروهای انگلیسی به فرماندهی دوک کامبرلند، دومین پسر جرج دوم، موفق به شکست نیروهای اسکاتلندی حامی چارلز ادوارد استوارت، نوهٔ شاه جیمز دوم، در نبرد
چارلز ادوارد استوارت، نوهٔ شاه جیمز دوم، در نبرد کالودن در کالودن مور در اسکاتلند شدند. در این نبرد بیشتر سربازان اسکاتلندی کشته شدند و این شکست پایانی بود بر شورش‌های جاکوبایت‌ها برای بازگرداندن خاندان پادشاهی استوارت به قدرت. حکومت جرج دوم همچنین شاهد جنگ‌های هفت ساله از ۱۷۵۶ تا ۱۷۶۳، تشکیل هند بریتانیا پس از نبرد پلاسی در ۱۷۵۷ و تصرف کبک در ۱۷۵۹ بود. سال‌های پایانی و مرگ. جرج در دههٔ پایانی عمر خود علاقه‌اش به مسائل سیاسی را از دست داد. او در طول جنگ‌های هفت ساله علیه فرانسه بیشتر یک ناظر بود و ابتکار
هفت ساله علیه فرانسه بیشتر یک ناظر بود و ابتکار عمل در دستان ویلیام پیت قرار داشت که توانست پیروزی را برای انگلستان به ارمغان بیاورد. جرج دوم در ۲۵ اکتبر ۱۷۶۰ بر اثر دیکسیون آئورت در کاخ کنزینگتون در لندن درگذشت و در وست‌مینستر ابی در کنار همسرش ملکه کارولین که در ۱۷۳۷ درگذشته بود به‌خاک سپرده شد. پس از او نوه‌اش (پسر فردریک لوئیز) با عنوان جرج سوم جانشین او شد.
لو آندرئاس سالومه در ۱۲ فوریه سال ۱۸۶۱ در سن پترزبورگ به عنوان دختر یک ژنرال روس به دنیا آمد. در سال۱۸۸۷ با فردریش کارل آندرئاس شرق‌شناس ازدواج کرد. علایق متعدد و گوناگون وی و طبع علمی/هنری اش باعث آشنایی و ارتباط وی با تعدادی از مشاهیر زمان خودش شد که منجر به داشتن ارتباطی فعال و سرزنده با ناموران آن زمان از جمله نیچه، ریلکه و فروید گردید. او بسیار زیبا و خوش رو بود و علاقه بسیار به فلسفه داشت. و دلیل آشنایی با مشاهیر زمان خود بود. لو سالومه رمان، مقاله و داستان‌های زیادی نوشته‌است. وی در ۵ فوریه سال ۱۹۳۷
زیادی نوشته‌است. وی در ۵ فوریه سال ۱۹۳۷ در گوتینگن در گذشت. لو سالومه را بیشتر به دلیل عشق نیچه به او و سپس خیانت او و پل ری به نیچه می‌شناسند.
آندرس روزنکرانتس لیندگارد (متولد ۱۳ آوریل ۱۹۸۴) بازیکن سابق فوتبال دانمارکی است که در پست دروازه‌بان بازی می کرد. سوابق باشگاهی. اودنسه. لیندگارد بازی خود را از تیم اودنسه آغاز کرد. اولین بازی او در رقابت‌های یوفا در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹ بود که به برد ۴–۳ برابر تیم رابوتنیکی منجر شد. با این وجود با آمدن روی کارول به این تیم لیندگارد مجبور به ترک تیم شد. السوند. در سال ۲۰۰۹ لیندگارد به صورت قرضی به تیم نروژی السوند ملحق شد و مدتی بعد با این تیم قرار داد بلند مدت امضا کرد. از اوایل نوامبر ۲۰۱۰ لیندگارد تبدیل به یکی
کرد. از اوایل نوامبر ۲۰۱۰ لیندگارد تبدیل به یکی از اهداف خرید تیم فوتبال منچستر یونایتد شد. با این وجود پیتر اشمایکل دروازبان اسبق این تیم عنوان کرد که لینگارد هنوز آمادگی حضور مستمر در لیگ برتر انگلستان را ندارد. در ۲۳ نوامبر سر الکس فرگوسن مربی منچستر یونایتد در مصاحبه‌ای اظهار داشت که انتظار دارد طی دو تا سه هفته آینده پروسه انتقال این بازیکن به منچستر یونایتد کامل شود. منچستر یونایتد. در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰ لیندگارد با قرار دادی سه سال و نیمه که مبلغ آن اعلام نشد به عضویت منچستر یونایتد درآمد. سوابق ملی.
نشد به عضویت منچستر یونایتد درآمد. سوابق ملی. لیندگارد برای تیم زیر ۱۹ و زیر ۲۰ ساله‌های دانمارک بازی کرده‌است و سابقه بازی برای تیم ملی بزرگسالان را نیز دارد. اولین بازی ملی او دربرابر ایسلند و در مرحله انتخابی بازی‌های یورو در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰ بود که به برد ۱–۰ دانمارک منجر شد.
زبان فارسی نو یا فارسی نوین (همچنین با نام‌های فارسی دری یا دَری در افغانستان و فارسی تاجیکی یا تاجیکی در تاجیکستان) گویش امروزینِ زبان فارسی است که از سَده‌های دوم یا سوم میلادی تاکنون در ایران بزرگ و حوزه‌های فرهنگی-تمدنی آن صحبت می‌شود. فارسی نو از لحاظ زمانی-ادبی به‌طور معمول به سه دورانِ فارسیِ نویِ نخستین (سده ۱ یا ۲ خورشیدی)، فارسیِ نویِ کلاسیک (سده ۳ تا ۱۱ خورشیدی) و فارسیِ نویِ معاصر (سده ۱۲ خورشیدی تاکنون) تقسیم می‌شود. کاربرد این زبان از سدهٔ دهم میلادی به بعد به‌طور گسترده در نوشته‌های عربی
دهم میلادی به بعد به‌طور گسترده در نوشته‌های عربی (همچون استخری، ص۳۱۴؛ مقدسی، ص۳۳۵؛ ابن حوقل، ص۴۹۰) و فارسی تصدیق شده‌است. در منابع دوران اسلامی، نام زبان فارسی را «فارسی دری» نیز نوشته‌اند و تمامی آن‌ها نشان می‌دهد که «فارسی دری» یک نوع گویش از فارسی است. زبان فارسی نو، که اغلب در دوران اسلامی با نام فارسی دری از آن یاد شده دنباله زبان فارسی میانه است که، زبان رسمی و ادبی ایران ساسانی بوده. زبان فارسی میانه، خود نیز دنبالهٔ زبان فارسی باستان بوده و وضعیتی متفاوت از باقی زبان‌ها و گویش‌های ایرانی دوران
متفاوت از باقی زبان‌ها و گویش‌های ایرانی دوران باستان، مانند اوستایی، سغدی و همچنین زبان‌های ایرانی امروزی، مانند زبان کردی، زبان پشتو و دیگر گویش‌های ایرانی دارد. زبان‌های فارسی میانه و فارسی نو در سه حوزهٔ نفوذ تاریخی‌شان، در واقع یک زبان هستند که ریشهٔ آن از مردم و سرزمین پارس بوده و امروزه به سبب ویژگی‌ها و تفاوت‌های گفتاری قدری تمایز یافته‌اند، به‌طوری‌که هنوز غالب شدن آن بر مناطق جنوب‌غربی و شرقی ایران قابل تشخیص است. گاهی در ادبیات فارسی نو، فارسی و گویشوران آن را تاجیک نامیده‌اند. زبان فارسی جدید،
گویشوران آن را تاجیک نامیده‌اند. زبان فارسی جدید، نسخهٔ دگرگون شده زبان فارسی میانه (پهلوی) است، که ابتدا در پارس سپس در سیستان، خراسان و در بخشی از آسیای میانه (تا منطقهٔ ماوراءالنهر مانند ازبکستان و تاجیکستان) و غرب آسیا گسترش یافت تاریخچهٔ نام. در متون تاریخی، واژگانی مانند پهلوی، فهلوی، پهلوانی، فارسی، پارسی و دری به‌جای یکدیگر به‌کار رفته‌اند. باید دانست که مفهوم و چیستیِ زبان‌هایی که این واژگان به آنان اطلاق شده‌اند دچار تحول بوده‌است. دو واژهٔ پهلوی و پهلوانی در نوشته‌های نخستین به زبان پارتی اطلاق
و پهلوانی در نوشته‌های نخستین به زبان پارتی اطلاق می‌شده‌اند که در طول زمان به فارسی میانه اطلاق شده‌اند. هماهنگ با این تحول، واژهٔ فارسی و پارسی نیز در ابتدا به فارسی میانه اطلاق می‌شده‌اند اما در طول زمان با آنچه زبان دری نامیده می‌شد، یکسان دانسته‌شده‌اند. البته این به معنای عدمِ ارتباطِ زبان‌شناسانهٔ فارسی نو با فارسی میانه نیست. فارسی نو در اساس بر گویش‌های جنوب غربی ایران (مانند فارسی میانه) استوار است که به‌دلیل گستردگی، با گویش‌های دیگری مانند پارتی و سغدی و … یا همچنین با عربی و تُرکی نیز آمیزش
و سغدی و … یا همچنین با عربی و تُرکی نیز آمیزش داشته‌است. نخستین اشاره‌ها به واژهٔ دری در آثار ابن مقفع، حمزه اصفهانی، ابن ندیم و یاقوت حموی دیده می‌شوند. این اشارات دربارهٔ گویش منطقه پارس در دوره پایانی شاهنشاهی ساسانیان بوده‌اند. بنابر گزارش ابن مقفع، پارسی، زبان موبدان و دانشمندان و اهالی پارس بوده‌است و منظور، پارسی میانه بوده که براساس سنت ادبی به پهلوی نیز شهرت یافته‌بوده. دری، زبان شهرهای مدائن، دادگاه سلطنتی ساسانیان و دربار تیسفون ساسانیان بوده‌است. در میان مردم خراسان، گویش مردم بلخ، غالب
در میان مردم خراسان، گویش مردم بلخ، غالب بوده‌است. دری در بخش‌های شرقی امپراتوری ساسانیان یعنی خراسان رواج داشته تا جایی که در دوره ساسانیان تدریجا زبان پارسی به زبان پارتی پیوند خورده و هیچ گویشی بجز پارسی در خراسان باقی نمانده‌است. بدین ترتیب دری یک شکل از زبان پارسی که گویش معمول پارس بوده، می‌باشد.بنابر گزارش مقدسی، دری، گویش صاحب منصبانِ بخارا بوده‌است. پژوهشگران بر این باورند که دری زبان رسمی و اداری و دیوانی شاهنشاهی ساسانی بوده و توسط صاحب منصبان ساسانی در شرق ایران گسترش یافته و به زبان صاحب
ساسانی در شرق ایران گسترش یافته و به زبان صاحب منصبانِ خراسان قدیم تبدیل شده‌است. آثار ابن مقفع نشان‌گر گسترش دری به سوی شرق بوده‌است. پس از تازش عرب‌ها تا زمان یعقوب لیث، زبان رسمی حکمرانانی که بر ایران‌زمین حکومت می‌کردند، زبان عربی بود. در این دوران سختگیری‌های فراوانی از سوی حکمرانان برای به‌کار بردن زبان پارسی وجود داشت. یعقوب لیث نخستین کسی بود که زبان پارسی را ۲۰۰ سال پس از ورود اسلام به ایران، به‌عنوان زبان رسمی ایران اعلام کرد و پس از آن دیگر کسی حق نداشت در دربار او به زبانی غیر از پارسی سخن
حق نداشت در دربار او به زبانی غیر از پارسی سخن بگوید. دکتر محسن ابوالقاسمی در کتاب «تاریخ زبان پارسی» آورده‌است: در زبان فارسی از هر دو عنوان «پارسی» و «دری» و گاه «پارسی دری» برای زبان فارسی امروزی استفاده می‌کنند. در ادبیات پارسی هم واژهٔ پارسی و دری را به یک معنا به‌کار برده‌اند. برای نمونه، بیت معروف از ناصر خسرو قبادیانی، که مداحی شعرا و اشعار عنصری در وصف سلطان محمود غزنوی را نکوهش می‌کند: و در جای دیگر به دو دیوان خود به دو زبان پارسی و تازی اشاره می‌کند: محمد ابن هندوشاه تبریزی در واژه‌نامهٔ فارسیِ
محمد ابن هندوشاه تبریزی در واژه‌نامهٔ فارسیِ خود با نام صحاح‌الفرس می‌نویسد: «دَری که همان زبان پارسی است.» ابن سینا در مقدمهٔ دانشنامه علایی خود می‌نویسد: «زندگانیش دراز باد و بخت پیروز، پادشاهیش برافزون. آمد به من بنده و خادم درگاه وی، که یافته امان در خدمت وی. همهٔ کام‌های خویش، از ایمنی و بزرگی و شکوه و کفایت و پرداختن به علم و نزدیک داشتن، که باید مر خادمانِ مجلس وی را کتابی تصنیف کنیم به پارسی دری.» قاضی بیضاوی، تاریخ‌نویس زمان ایلخانیان در مقدمهٔ کتاب تاریخش می‌نویسد: «این کتاب را از تواریخ معتبر
تاریخش می‌نویسد: «این کتاب را از تواریخ معتبر فراهم آوردم نظام التواریخ نام کردم چه در آن سلسله حکام و ملوک ایران که طول آن از فرات است تا جیحون، از دیار عرب تا حدود خجند چنان‌که یادکرده می‌آید… و به زبان فارسی ساختم تا فواید آن عام‌تر باشد.» حافظ می‌سراید: همچنین در جایی دیگر: باز هم درجایی دیگر: حکیم مَیسَری در دیباچهٔ کتاب دانشنامهٔ پزشکی خود، تصمیم می‌گیرد که پارسی بنویسند و نه تازی؛ و این اشعار را در این مورد سروده‌است: بنابر نظر المقدسی و المسعودی، پارسی دری یک نوع از پارسی است. المقدسی نیز ایران را
دری یک نوع از پارسی است. المقدسی نیز ایران را به هشت بخش تقسیم کرده‌است و آذربایجان را از اقالیم ایران (عجم) می‌شمرد و در رابطه با این ناحیه می‌نویسد: «زبان این اقالیم هشتگانهٔ ایرانی (عجمی) جز اینکه برخی از آن‌ها دری و بعضی لهجه‌های پیچیده و همهٔ آن‌ها پارسی خوانده می‌شوند». عرفی شیرازی زبان شعرش را فارسی می‌داند: ابو الحسن مسعودی در التنبیه و الاشراف می‌نویسد: «پارسیان قومی بودند که قلمروشان دیار جبال بود از ماهات و غیره و آذربایجان تا مجاور ارمنیه و اران و بیلقان تا دربند که باب و ابواب است و ری و