payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شود. در حالی که بعد از چند ماه از بارداری، بیم سقط فرزند مری می‌رود؛ با نقشه دایی و پدر، «آن» برای همبستری با شاه برگردانده می‌شود. در دربار «آن» که حس نبخشیدن پادشاه فرانسه را، دلیل بر حقارت و کوچکی او می‌داند؛ با بلند مرتبه کردن جایگاه هنری هشتم، پادشاه را مجذوب خود می‌کند. پادشاه دوبار برای «آن» هدیه می‌فرستد و از او می‌خواهد که بدن خود را تسلیم شاه کند. اما «آن» نمی‌پذیرد و در صحبت با شاه که عاشق وی گذشته‌است؛ اذعان می‌کند که قصد خیانت به خواهر خود را ندارد. اما در واقع «آن» در عیادت از مری، او را
را ندارد. اما در واقع «آن» در عیادت از مری، او را باعث تمام بدبختی‌های خود می‌داند و به او می‌گوید، باید مزه خیانت را بچشد. با بستری مری در نهایت موفق می‌شود، پسری به دنیا بیاورد؛ که البته به خاطر حرامزاده بودن نمی‌تواند، جانشین پادشاه گردد. مری و فرزندش با دستور شاه به «راچفورد» برگردانده می‌شوند. «آن» که سودای ملکه شدن را در سر دارد؛ از شاه می‌خواهد همسرش را طلاق دهد تا فرزند پسر احتمالی آنها، بتواند جانشین شاه گردد. از طرفی «مری تالبوت» متوجه ازدواج قبلی «آن» با همسرش «هنری پرسی» می‌شود؛ و به شاه نامه
«آن» با همسرش «هنری پرسی» می‌شود؛ و به شاه نامه می‌نویسد. شاه برای تأیید صحت اطلاعات مری را به دربار می‌خواند؛ و مری برای حافظت از «آن»، مجبور به دروغ گویی می‌شود. ملکه در جلسه دادگاه طلاق، با اعلام وفادارای و عشق به پادشاه، طلاق را منوط به اجازه اسقف اعظم رم می‌کند و پادشاه را به خاطر دین و ایمانش در معذورت می‌گذارد. هنری هشتم که به شدت درمانده شده‌است؛ بار دیگر از «آن» درخواست رابطه جنسی می‌کند و وقتی مجدداً با جواب منفی رو به رو می‌شود؛ به «آن» تجاوز می‌کند. بالاخره با پشت کردن پادشاه به کلیسای کاتولیک
بالاخره با پشت کردن پادشاه به کلیسای کاتولیک که چهره انگلستان را برای همیشه عوض کرد؛ با تبعید ملکه به صومعه، در حالی که مردم «آن» را ساحره می‌خوانند؛ با هم ازدواج می‌کنند. «آن» باردار می‌شود و پس از وضع حمل دختری به نام «الیزابت» به پادشاه می‌بخشد. یک نجیب‌زاده به نام «ویلیام استافورد» که اموال مناسبی در دربار برای خود جمع نموده‌است؛ به مری پیشنهاد ازدواج می‌دهد و مری که خانواده را سد راه خود می‌بیند، نمی‌تواند جواب قطعی به ویلیام بدهد. رابطه آن و پادشاه به سردی می‌گراید و پادشاه بیشتر وقت خود را با دختری
سردی می‌گراید و پادشاه بیشتر وقت خود را با دختری به نام «جین سیمون» می‌گذراند. «آن» پس از بارداری مجدد، با سقط مواجه می‌گردد و از ترس شاه از برادرش جورج می‌خواهد که با او همبستر شود؛ تا شاید پسری برای جانشینی به دنیا بیاید. مری که مخالف اینکار است؛ شبانه برای پیوستن به ویلیام، به «تاتون» در غرب «استافورد»، می‌گریزد. جورج نمی‌تواند به خواهرش نزدیکی کند و «آن» هم تصمیم می‌گیرد، داستان سقط را به هنری بگوید. اما «جین پارکر» همسر جورج که آنها را با هم در بستر دیده‌است؛ پادشاه را در جریان می‌گذارد. در دادگاه
دیده‌است؛ پادشاه را در جریان می‌گذارد. در دادگاه «آن» با وجود دفاع از خود مجرم شناخته می‌شود و وساطت مری که با خطر انداختن خود به دربار برگشته و از شاه تقاضای عفو کرده‌است؛ مورد قبول واقع نشده و جورج و آن گردن زده می‌شوند. مری، «الیزابت» را برای بزرگ کردن، پیش خود می‌برد. «سرتوماس بولین» که بی آبرو شده بود، دو سال بعد درگذشت. دایی آنها «دوک نورفولک» به زندان افکنده شد و سه نسل از او شامل پسر، نوه و نتیجه همگی به جرم خیانت گردن زده شدند. ترس هنری هشتم از نبود جانشین پسر بی اساس شد و فرزند دختر مو قرمز «آن»
جانشین پسر بی اساس شد و فرزند دختر مو قرمز «آن» یعنی «ملکه الیزابت» ۴۵ سال بر انگلستان حکومت کرد.
برای اقتباس فیلم، دختر دیگر بولین (فیلم ۲۰۰۸) را ببینید. دختر دیگر بولین (۲۰۰۱) یک رمان تاریخی است؛ که توسط نویسنده بریتانیایی نوشته شده‌است. این رمان بر اساس زندگی اشراف قرن شانزدهم مری بولین (خواهر آن بولین) است که اطلاعات کمی از او وجود دارد. فیلیپا گرگوری، با الهام از داستان زندگی مری، جدایی یکی از مهم‌ترین ازدواج‌های سلطنتی در تاریخ انگلستان (ازدواج شاه هنری هشتم و کاترین آراگون) را به تصویر می‌کشد و ضرورت نیاز به وارث مرد تاج و تخت را بیان می‌کند. اما در روایت این رمان، بسیار تحریف تاریخ شده‌است.
اما در روایت این رمان، بسیار تحریف تاریخ شده‌است. نظرات دربارهٔ این رمان متفاوت بوده‌است و برخی می‌گویند که این کتاب نگاهی درخشان به زندگی در قصر در تودور انگلستان است، در حالی که برخی دیگر از فقدان دقت تاریخی، نگران هستند. پس از این رمان، سریالی به نام «ملکه احمق» منتشر شد که در زمان سلطنت دختر هنری، ملکه مری، اتفاق می‌افتد. پس از «ملکه احمق» کتاب «» که در روزهای اولیه سلطنت ملکه الیزابت اول اتفاق می‌افتد، توسط وی نوشته شد.
محمود افشار یزدی (۱۲۷۲ یزد – ۱۳۶۲ تهران) دولت‌مرد، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار ایرانی بود. زندگی. محمود افشار یزدی، فرزندِ محمّدصادق، به سال ۱۲۷۲ خورشیدی در یزد متولد شد. در سیزده سالگی مادر را از دست داد، و برای تحصیل نزد عمویش محمد تقی به شهر بمبئی در هند اعزام شد. در هند مقدمات علوم جدید، زبان انگلیسی را فراگرفت؛ و پس از سه سال به تهران آمد و در مدرسهٔ علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. در نوزده سالگی به قصد ادامهٔ تحصیل راهی سوئیس شد و طی هفت سال در لوزان دورهٔ لیسانس و دکتری حقوق را به پایان برد و از
دورهٔ لیسانس و دکتری حقوق را به پایان برد و از دانشکدهٔ علوم سیاسی دانشگاه لوزان درجهٔ دکتری دریافت کرد. چون ایام اقامت وی در اروپا مقارن با ختم جنگ جهانی اول بود و موضوع قرارداد ۱۹۱۹ مطرح بود، در جراید سوئیس مقالاتی در دفاع از حقوق ایران نوشت. در همین دوره بین او و علی‌اکبر داور که او نیز در سوئیس مشغول به تحصیل بود، دوستی و نزدیکی ایجاد شد که در تمام مدت عمر ادامه یافت. محمود افشار پس از به پایان رساندن دوره دکتری در سال ۱۳۰۰ به ایران بازگشت. چندی در مدرسهٔ علوم سیاسی به تدریس تاریخ اشتغال داشت. زمانی که
علوم سیاسی به تدریس تاریخ اشتغال داشت. زمانی که علی‌اکبر داور عهده‌دار وزارت فواید عامه شد، او را به همکاری دعوت کرد و ریاست مدرسهٔ تجارت را که تازه تأسیس شده بود به وی سپرد. محمود افشار اساس مدرسهٔ مزبور را مطابق با مدارس اروپایی پی‌ریزی کرد. در سال ۱۳۰۵ به دعوت علی‌اکبر داور وارد تشکیلات نوین قضایی شد و به مستشاری استیناف تهران منصوب گردید. پس از چند سال بین وی و داور اختلاف سلیقه به وجود آمد و محمود افشار عدلیه را ترک کرد. در زمان وزارت دارایی سید حسن تقی‌زاده به آن وزارتخانه منتقل شد و ریاست ادارهٔ
تقی‌زاده به آن وزارتخانه منتقل شد و ریاست ادارهٔ اقتصادی و حقوقی را که از مهم‌ترین ادارات بود به او سپردند و تا سال ۱۳۱۲ در آنجا خدمت می‌کرد. وقتی داور به وزارت مالیه رفت او به دادگستری بازگشت. ابتدا به مقام دادیاری دیوان عالی کشور رسید، و چندی بعد مقام مستشاری یافت. در سال ۱۳۲۲ از خدمت در وزارت دادگستری انصراف داد و به وزارت فرهنگ منتقل شد. در ۲۰ مهر ۱۳۲۳ در دورهٔ وزارت سید باقر کاظمی (مهذب‌الدوله) به عنوان معاون وزیر فرهنگ به مجلس معرفی شد و این سمت را در کابینهٔ بعدی در وزارت فرهنگ عیسی صدیق نیز حفظ
در کابینهٔ بعدی در وزارت فرهنگ عیسی صدیق نیز حفظ کرد. اما در فروردین ۱۳۲۴ از این سمت استعفا کرد و این آخرین موقعیت اداری او بود. فعالیت‌های مطبوعاتی. محمود افشار یزدی از سال ۱۳۰۰ وارد عرصهٔ مطبوعات شد. در سال ۱۳۰۴ مجلهٔ آینده را تأسیس کرد که ابتدا دو سال (۲۴ شماره) منتشر شد. سپس از سال ۱۳۲۳ انتشار آن را از سر گرفت و ۱۶ شمارهٔ مجله طبع شد. انتشار مجلهٔ آینده را یک بار دیگر در سال ۱۳۳۸ تجدید کرد و تنها ۶ شماره انتشار داد. دورهٔ جدید مجله آینده در سال ۱۳۵۸ توسط فرزندش ایرج افشار آغاز به انتشار کرد. بنیاد
توسط فرزندش ایرج افشار آغاز به انتشار کرد. بنیاد موقوفات محمود افشار. از اقدامات دیگر وی ایجاد بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار است. همچنین قسمتی از مستغلات خود را در باغ فردوس شمیران وقف مؤسسه لغت‌نامه دهخدا کرد. محمود افشار مستغلات خود رادر باغ فردوس و دیگر نقاط تهران وقف زبان فارسی و تمامیت ارضی ایران کرده است که شرح مفصل آن در کتاب پنج وقف‌نامه محمود افشار یزدی آمده است. قسمتی از باغ آن نیز در اختیار لغت‌نامه دهخدا می‌باشد. ازجمله قبل از مرگ خود زمین بزرگ خود را که در میرداماد کنونی است را وقف دبستان و
خود را که در میرداماد کنونی است را وقف دبستان و راهنمایی و دبیرستان کرد. مرگ. محمود افشار یزدی در تاریخ ۲۸ آذر ۱۳۶۲ در ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.
کلم‌سانان (Brassicales) یکی از راسته‌های گیاهان است. کلم‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است که می‌توان از آن‌ها روغن خردل یا ترکیبات گلوکوزینولاتی گرفت.
گل‌سپاسی‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است. گل‌سپاسی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است با جام منظم پیوسته. این راسته شامل ۵ خانواده (تیره) زیر می‌باشد: روناسیان ("Rubiaceae") گل‌سپاسیان (Gentianaceae) دُم‌موشیان (Loganiaceae) خَرزَهره‌ایان (Apocynaceae) Gelsemiaceae منابع. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10898781/
گل‌سرخ‌سانان (Rosales) یکی از راسته‌های گیاهان گلدار و گروه دولپه‌ای‌ها است و بسیاری از گیاهان سودمند باغی را در بر می‌گیرد. این راسته شامل ۹ خانواده است و حدود ۷۷۰۰ گونه دارد که در حدود ۲۶۰ جنس (سرده) قرار می‌گیرند. خانواده نوع این راسته، خانواده گل سرخ است که با ۹۰ سرده و ۲۵۰۰ گونه، بزرگ‌ترین خانواده آن است. روزالس به سه کلاد تقسیم می‌شود که تاکنون رتبه طبقه‌بندی به آنها اختصاص داده‌نشده‌است. اعضای شناخته شده گل سرخ‌سانان عبارتند از: گل رز، توت‌فرنگی، تمشک، سیب، گلابی، آلو، هلو، زردآلو، بادام، زالزالک،
سیب، گلابی، آلو، هلو، زردآلو، بادام، زالزالک، عناب، نارون، بانیان، انجیر، توت، گزنه، رازک و شاهدانه. رده‌بندی اِی.پی.جی.
گندم‌سانان یا چمن‌سانان یکی از راسته‌های گیاهان است. گندم‌سانان راسته‌ای پرگونه از تک‌لپه‌ای‌ها است با گل‌های کوچکی که با برگه‌های متعدد احاطه شده‌اند و گرده‌افشانی در آن‌ها به‌وسیلهٔ باد انجام می‌شود.
مالپیگی‌سانان (Malpighiales) یکی از راسته‌های گیاهان است. مالپیگی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است با گونه‌های فراوان و متنوع که تیره مهم و بزرگ فرفیونیان را نیز شامل می‌شود.
موردسانان (Myrtales) یکی از راسته‌های گیاهان است. موردسانان راسته‌ای با حدود سیزده تیره و ۳۸۰ سرده و حدود ۱۱۰۰۰ گونه است که در مناطق گرمسیری دنیا می‌رویند.
نعناسانان یکی از راسته‌های گیاهان است. نعناسانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های پیوسته‌گلبرگ با حدود ۱۱۰۰۰ گونه در ده تیره است که تخمدان فوقانی آن‌ها متشکل از دو برچهٔ پیوسته و پنج گلبرگ است که لوله‌ای در قاعده ایجاد می‌کند. از ویژگی‌های اغلب تیره‌های این راسته داشتن جام با تقارن دوطرفه و اغلب دولبه‌ای و چهار پرچم زایا یا کمتر است. تمام گیاهان این راسته دولپه ای هستند.
محمود بهرامی (زادهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۱۶–درگذشتهٔ ۱۵ تیر ۱۳۸۹) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود. آغاز فعاليت هنری وی از سال ۱۳۳۴ با قصه‌نویسی در نشريات مختلف بود و بازی در سینما را از سال ۱۳۵۰ با فیلم "صمد و" "قالیچه حضرت سلیمان" اثر پرویز صیاد شروع كرد. زندگی هنری. محمود بهرامی که متولد ۱۳۱۶ خورشیدی در شهر تویسرکان بود. آغاز فعالیت هنری وی از سال ۱۳۳۴ با قصه‌نویسی در نشریات مختلف بود. بهرامی بازیگری در سینما را از سال ۱۳۵۰ شروع کرد. یکی از نخستین تجربه‌های سینمایی او بازی در فیلم "خواستگار" (علی حاتمی ۱۳۵۱)
او بازی در فیلم "خواستگار" (علی حاتمی ۱۳۵۱) بود. او قبل از انقلاب در مجموعه تل "صمد" ایفاگر نقش «سیامک» بود. بازی در فیلم‌های "صمد به مدرسه می‌رود" (پرویز صیاد، ۱۳۵۱)، "خانه قمرخانم" (بهمن فرمان‌آرا، ۱۳۵۱)، "اسرار گنج دره جنی" (ابراهیم گلستان، ۱۳۵۳) و "زنبورک" (فرخ غفاری) از دیگر فیلم‌های پیش از انقلاب است که محمود بهرامی در آن‌ها بازی کرد. محمود بهرامی پس از انقلاب نیز در فیلم‌های فراوانی از جمله "مسافران مهتاب" (ساختهٔ مهدی فخیم‌زاده)، "سال‌های خاکستری" (ساختهٔ مهدی صباغ‌زاده)، "جیب‌برها به بهشت
(ساختهٔ مهدی صباغ‌زاده)، "جیب‌برها به بهشت نمی‌روند" (ساختهٔ ابوالحسن داوودی) و "گاهی به آسمان نگاه کن" (ساختهٔ کمال تبریزی) بازی کرد. وی همچنین نویسنده و شاعری توانا بود و دو کتاب او به نامهای "دو کلوم حرف حساب" (انتشارات جزیل - ۱۳۷۹) و "انگیزه‌ای به نام عشق" (نشر مجید-۱۳۷۹) حاوی داستانهای کوتاه و خاطرات هنرمند است. ایشان دارای تألیفات دیگری نیز بوده و همچنین از کارمندان بازنشسته سازمان هواشناسی است. از آخرین فعالیت‌های تلویزیونی او می‌توان به تله‌فیلم "جفت پوچ" و سریال "زن بابا" اشاره کرد. "ازدواج در وقت
پوچ" و سریال "زن بابا" اشاره کرد. "ازدواج در وقت اضافه" نیز آخرین کار بازیگری وی بود که در سینماها اکران شد. درگذشت. محمود بهرامی سابقه پیوند کلیه و از این بابت ناراحتی داشت. او به خاطر عفونت ریه سه هفته در بخش‌های عمومی بیمارستان شهید لبافی‌نژاد و ده روز نیز در بخش مراقبت‌های ویژه این بیمارستان بستری شد. وی به دلیل عفونت ریوی در سه‌شنبه ۱۵ تیر ۱۳۸۹ در بیمارستان لبافی‌نژاد تهران در ۷۳ سالگی درگذشت. مراسم تشییع پیکر این هنرمند پنج‌شنبه ۱۷ تیر از ساختمان شماره ۲ خانه سینما به سمت قطعه هنرمندان برگزار شد.
۲ خانه سینما به سمت قطعه هنرمندان برگزار شد. بهرامی در قطعه ۸۸ (قطعه هنرمندان بهشت زهرا) به خاک سپرده شد.
هرابووا روزتوکا (روستای هرابووا) یکی از ناحیه‌های شهرداری اسنینا در منطقهٔ پرشوو در شمال شرق اسلواکی است. نخستین بار در سال ۱۵۶۸ از آن نام برده شده‌است. حدود ۶۷ نفر در این روستا در منطقه‌ای به وسعت ۷۴۵۲ کیلومتر مربع سکونت دارند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
علف‌انبانیان (Lentibulariaceae) یکی از تیره‌های گیاهان است. علف‌انبانیان تیره‌ای از نعناسانان علفی اغلب آبزی هستند با زائده‌های ساقه‌ای کوزه‌ای‌شکل که غالباً گوشت‌خوارند و به‌صورت فعال یا غیرفعال حشره شکار می‌کنند.
عمرلی یکی از روستاهای بخش پوزانتی استان آدانا در ترکیه است. منابع. ویکی‌پدیای ترکی
بازی چهاربرگ (۱۱ تایی) یک بازی دو نفره، سه نفره یا چهار نفره می‌باشد. بازی چهار برگ، بازی رایج و محبوب است و قوانین مشخصی را برای بازی دارد. قوانین بازی دو نفره چهار برگ. تعداد بازیکنان: این بازی بین دو نفر یا سه نفر یا چهار نفر انجام می‌شود. توزیع برگ‌ها: هر بازیکن چهار برگ دریافت می‌کند. شروع بازی: یکی از بازیکنان به‌طور تصادفی شروع کننده بازی تعیین می‌شود. نحوه اجرای نوبت‌ها: در هر نوبت، بازیکنان به‌طور متوالی برگ‌های مورد نظر خود را دریافت و برگ‌های قدیمی را دور می‌اندازند. سپس بازیکنان برگ‌های جدیدی
را دور می‌اندازند. سپس بازیکنان برگ‌های جدیدی دریافت کرده و نوبت به دست دیگری می‌رسد. این روند تا پایان بازی ادامه می‌یابد. ارزیابی دست: در پایان بازی، دست هر بازیکن مقایسه می‌شود. دست‌ها بر اساس قوانین و سلسله مراتب کارت‌ها در بازی چهار برگ، ارزیابی می‌شوند. بازیکنی که دست قوی‌تری داشته باشد، برنده بازی است. در صورتی که دست دو بازیکن برابر باشد، معمولاً بازی به تساوی ختم می‌شود. جمع کردن کارت بیشتر از سه برگ مجاز نیست. مگر با سرباز تعداد بازیکنان. این بازی معمولاً به صورت دو نفره انجام می‌شود اما می‌توان
معمولاً به صورت دو نفره انجام می‌شود اما می‌توان سه یا چهار نفره هم بازی کرد. هنگامی که چهار نفر بازی می‌کنند بازیکنان به دو تیم دو نفره تقسیم می‌شوند و به شکل ضربدری کنار هم می‌نشینند و بازی را انجام می‌دهند. این بازی با تعداد نفرات بیشتر از ۴ نفر هم قابل اجرا است به شرطی که تعداد نفرات زوج باشد. نصف به نصف با هم یار هستند و به صورت یک درمیان می‌نشینند. امتیاز و شمارش. بعد از پایان بازی برگ‌هایی که دست هر نفر است به شکل زیر شمارش می‌شود. مجموع امتیازهای هر دور بازی منهای ۱۰۰ امتیاز است. در انتها کسی (یا
دور بازی منهای ۱۰۰ امتیاز است. در انتها کسی (یا تیمی) که کمتر از بقیه امتیاز داشته باشد برنده آن دور خواهد بود. دورها باید تا امتیاز پایانی پی گرفته شود. معمولاً امتیاز ۱۰۴ پاسور روباز. چهاربرگ روباز یا پاسور روباز نیز همچون پاسور معمولی بازی می‌شود؛ با این تفاوت که در هر بار به اصطلاح "دست دادن" یا همان تقسیم چهار کارت به هر بازیکن، می‌بایست هر بازیکن یکی از کارت‌هایش را طوری نمایان کند که برای هر دو طرف قابل دیدن باشد و این عمل تا زمانی که چهار برگ هر بازیکن تمام شوند، ادامه می‌یابد. امتیازدهی در بازی
تمام شوند، ادامه می‌یابد. امتیازدهی در بازی چهار برگ برای هر کدام از بازیکنا. امتیازدهی این بازی بر اساس جمع‌آوری کارت‌های خاصی انجام می‌شود که به شرح زیر است: – هر سور: ۵ امتیاز – کارت‌ ۱۰ خشت ۳ امتیاز دارند. – کارت‌ ۲ خاج (گشنیز ) ۲ امتیاز دارند. – کارت‌های تک یا آس‌ها و سرباز : هر کدام ۱ امتیاز دارد. منابع. https://365betiran.com/%D8%AA%D8%B1%D9%81%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B1-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF/
عمرلی یکی از روستاهای ترکیه است که در جنوب شرق این کشور و در بخش خلفتی استان شانلی‌اورفه واقع شده‌است. نام پیشین این روستا «عامارا» (آمارا) بوده‌است. عمرلی زادگاه عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران کردستان است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
ترمر دیلارد (، معروف به فلو رایدا (، مشابه کلمه فلوریدا ) رپر آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۶ با آهنگ ما بهترین هستیم آغاز به کار کرد. در اوایل ۲۰۰۸ آهنگ «کم» که فلو رایدا همراه با تی-پین خواند به مدت ده هفته در چارت ایالات متحده صدرنشین شد. در سال ۲۰۰۹ او دومین آلبوم خود به نام «ریشه‌ها» را منتشر کرد. موفق‌ترین آهنگ این آلبوم «پیچوندن» با همراهی کشا بود که تا شش هفته در Hot 100 صدرنشین شد. همچنین تک آهنگ Good feeling او در سال ۲۰۱۲ به محبوبیت فوق‌العاده ای رسید.
ساگامی آراشی یاما ( به زبان ژاپنی 相模嵐山) در استان کاناگاوا قرار دارد. ارتفاع این کوه ۴۰۶ متر است. برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه "ساگامی کو" می‌توان از خطوط قطار JR یا (Japan Railways) و از خط چوئو-هونسن استفاده کرد. از ایستگاه شینجوکو در داخل توکیو تا ایستگاه ساگامی کو در حدود ۱ ساعت با قطار طول می‌کشد. بعد در این ایستگاه پیاده یا با استفاده اتوبوسی که به طرف "میکاگه " می‌رود، در ایستگاه اتوبوس "ساگامی کو اُوباشی" (پل بزرگ دریاچهٔ ساگامی کو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این پل حدود
کو) پیاده شد یا از ایستگاه قطار تا این پل حدود ۲۰ دقیقه پیاده راهپیمایی کرد. در صورت استفاده از ماشین شخصی می توان از پارکینگ دولتی دریاچهٔ ساگامی کُو که تعداد محدودی جا برای پارک دارد، استفاده کرد. برای شروع مسیر کوهپیمایی، ابتدا باید از ایستگاه "ساگامیکو دائی باشی" به‌طوری که سد ساگامی کو در طرف چپ ما قرار بگیرد، حدود ۷ دقیقه بطرف چپ راهپیمایی کرد تا به راه ورودی ساگامی آراشی یاما که روبروی سد و تأسیسات برق دریاچه قرار دارد، رسید. بر دهنهٔ ورودی این راه، بر روی تابلوی راهنمایی "راه ورودی ساگامی آراشی"
بر روی تابلوی راهنمایی "راه ورودی ساگامی آراشی" نوشته شده‌است. بعد از این تابلو چند پلهٔ سنگی قرار دارد. مسیر تا قله شیبی تند دارد و باید با توجه به علامات راهنما پیموده شود. بعد از قله و راه‌ بازگشت نسبتاً هموار است و به ایستگاه اتوبوس "شهر بازی ساگامی کو" ختم می‌شود. در شهر بازی بسیار بزرگ ساگامی کو امکانات تفریحی و گردشی متنوع، همچنین امکان چادر زدن و کرایه چادر وجود دارد. طول رفت و برگشت این مسیر ۳ و نیم کیلومتر است. به‌طور تقریبی پیمودن این مسیر ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. این مسیر از مسیرهای کم رفت
و ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. این مسیر از مسیرهای کم رفت و آمد و خلوت محسوب می‌شود.
ناهاپت کوچاک (; ; درگذشته ۱۵۹۲ میلادی) شاعر اهل ارمنستان در دوره قرون وسطی و یکی از نخستین عاشوق‌های ارمنی بوده‌است. کوچک اواخر سده ۱۵ و اوایل سده ۱۶ میلادی (احتمالاً اوایل دهه ۱۴۹۲) در روستای «خاراگونیس»، نزدیکی شهر وان به دنیا آمد و ۲۹ مارس ۱۵۹۲ درگذشت. افکار و سبک شعری ناهاپت کوچاک. اشعار کوچاک براساس محتوای شان به سه بخش تقسیم می‌شوند: «اشعار عاشقانه، اشعار پندآمیز و اشعاری در وصف حال غریبان بی خانمان و آوارگان». تعداد شعرهای عاشقانه او ۳۸۵ غزل، شعرهای پندآمیز ۱۲۲ قطعه و شعرهای در وصف آوارگی و غریبی و
پندآمیز ۱۲۲ قطعه و شعرهای در وصف آوارگی و غریبی و غربت ۴۶ شعر است. کوچاک چنان عاشق و شیفته عشق است که عشق را مرکز و محور هستی می‌داند و معتقد است که با شکوه تر از احساس عشق در جهان هستی چیزی نیست. شیرینی عشق چنان است که عسل نیز نزد آن تلخ است و زهرآبه. زبان شعری کوچاک زبانی ساده و همه فهم و تصاویرش روشن و تابناک است. سراسر اشعار کوچاک لبریز از انسان‌دوستی صادقانه و ستایش خصایل نیکوی انسانی و آرمان‌های پرشکوه بشری است و همین ویژگی‌ها است که آثار کوچاک را به مرواریدهای شعر و ادب ارمنی بدل کرده‌است.
سمبات شاه‌عزیز ، (زاده ۵ سپتامبر ۱۸۴۰ - درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۰۸) شاعر، فعال اجتماعی، معلم و ناشر اهل ارمنستان؛ و یکی از بنیانگذاران شعر نو ارمنی است. زندگی‌نامه. سمبات کوچکترین فرزند بین شش فرزند یک فرد روحانی بود که در ۵ سپتامبر ۱۸۴۰ میلادی آشتاراک، ارمنستان به دنیا آمد. یرواند شاه‌عزیز برادرزاده وی بود. در سال ۱۸۶۷ میلادی از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ در رشته زبان‌های شرقی فارغ‌التحصیل شد و در کالج لازاریان مشغول به تدریس شد. وی در سال ۱۸۹۸ میلادی بازنشسته شد. وی در آرامستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شده است.
وی در آرامستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شده است. افکار و سبک شعری سمبات شاه‌عزیز. مضامین اشعار شاه عزیز را میهن‌پرستی گرم و صادقانه، فداکاری برای میهن و مردم، پیکار علیه جهل و عقب ماندگی اجتماعی، روشنگری و ایجاد ارتباط بین مردم و فرهنگ غنی دیرینه اش، ستایش زیبائی‌های زندگی و طبیعت و خشم و نفرت ورزی به ستمگران و تحمیق کنندگان مردم تشکیل می‌دهند.
قِوُند آلیشان با نام غسل تعمیدی کِیروپ آلیشیانیان پتروس-مارگاری (زاده ۶ ژوئیه ۱۸۲۰ – درگذشته ۹ نوامبر ۱۹۰۱) شاعر، لغت‌شناس، تاریخ‌نگار، جغرافیدان و مترجم ارمنی که از سال ۱۸۳۸ عضو جماعت مخیتاریست، ونیز بود. زندگی. در در کنستانتینوپل به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در بین سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۲ در مدرسه محلی چالخیان گذراند و سپس تحصیلات خویش را بین سال‌های ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۱ در مدرسه مخیتاریست ونیز ادامه داد. بعدها در بین سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۰ و ۱۸۶۶ تا ۱۸۷۲ به عنوان آموزگار و از ۱۸۴۸ به عنوان مدیر در کالج
به عنوان آموزگار و از ۱۸۴۸ به عنوان مدیر در کالج موراد-رافائلیان، بین سال‌های ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۱ به عنوان آموزگار در و بین سال‌های ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ به عنوان ویراستار در به فعالیت پرداخت. از سال ۱۸۷۲ تمام وقت خویش را وقف فعالیت‌های علمی نمود. در سال ۱۸۸۶ نشان لژیون دونور از سوی فرهنگستان فرانسه به وی اهدا گردید. قوند آلیشان از سال ۱۸۹۷ عضو افتخاری و دکتر آکادمی فلسفه ینا بود. وی همچنین عضو آکادمی علوم ایتالیا و روسیه بود. وی در درگذشت و در «جزیره لازار مقدس» ونیز به خاک سپرده شد.
دیر زعفران صومعه‌ای است در نزدیکی شهر ماردین ترکیه و در منطقهٔ طور عبدین قرار دارد. این صومعه از نظر کلیسای ارتدکس سریانی مقدس است. نام‌گذاری. نام رسمی این صومعه مور هانانیا است. به افتخار مور هانانیا که این صومعه را در ۷۹۳ میلادی بازسازی کرد، نام او بر این مکان گذاشته شد. همچنین این صومعه در زبان‌های محلی به دیر زعفران مشهور است. این نام برگرفته از رنگ گرم سنگ‌های صومعه است که مانند زعفرانند. پیشینه. این مکان در ابتدا معبدی برای پرستش شمش خدای خورشید آشوریان بوده است. رومیان آن را به قلعه‌ای نظامی تبدیل
بوده است. رومیان آن را به قلعه‌ای نظامی تبدیل کردند. پس از خروج رومیان از این قلعه در سال ۴۹۳ میلادی این بنا به صومعه تبدیل شد. در سال ۷۹۳ میلادی اسقف اعظم ماردین این بنا را بازسازی کرد. پاتریارک کلیسای ارتدکس سریانی از ۱۱۶۰ تا ۱۹۳۲ در دیر زعفران بود و سپس به حمص جابجا شد. گستره. این صومعه دارای ۳۶۵ اتاق است. این تعداد برگرفته از تعداد روزهای یک سال شمسی است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
نوایا زملیا (نو-زمین) مجمع‌الجزایری است واقع در شمال روسیه، در اقیانوس منجمد شمالی. دماغهٔ ژلانیا که در این سرزمین قرار دارد، منتهی‌الیه شمال شرقی اروپا به‌شمار می‌رود. جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی ۲٬۷۱۶ نفر بود که ۲٬۶۲۲ تن از آن‌ها در شهر بلوشیا گوبا که مرکز اداری نوایا زملیا است زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۶۱ بمب تزار، قوی‌ترین بمب هیدروژنی (گرما-هسته‌ای) تاریخ توسط اتحاد جماهیر شوروی در این جزیره آزمایش شد.
ژوزف واعظیان (؛ ۱۹۱۸ – مه ۲۰۰۱)، تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینمای ارمنی‌تبار اهل ایران بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۳۷–۱۳۵۰) فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. واعظیان در ۱۹۱۸ میلادی (آذر ۱۲۹۷) در کرمانشاه زاده شد. در سن هشت سالگی به دلیل کار دائی‌اش به همراه او و مادرش و بقیه خانواده به همدان رفتند. او تحصیلات ابتدایی را در «مدرسه آمریکایی همدان» گذراند و سپس شش سال بعد در سال ۱۹۳۱ (۱۳۱۰) در سن سیزده سالگی به همراه خانواده اش به کرمانشاه بازگشتند و مدرک دورهٔ متوسطه (تصدیق متوسطه‌اش) را
بازگشتند و مدرک دورهٔ متوسطه (تصدیق متوسطه‌اش) را از «دبیرستان کزازی کرمانشاه» گرفت. فعالیت‌های هنری. او ضمن تحصیل در دبیرستان کزازی با تئاتر نوین آشنا شد و تئاتر را از گروه ارمنی‌های فعال در کرمانشاه فرا گرفت و به سرعت در عرصهٔ بازیگری، طراحی صحنه، تهیه و تولید نمایش، تدارکات و کارگردانی پیشرفت کرد. وی تا سال ۱۹۳۹ (۱۳۱۸) به کار حرفه‌ای در تئاتر پرداخت. واعظیان یک سال پس از پایان جنگ دوم جهانی در سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) به تهران رفت و در سال ۱۹۴۷ (۱۳۲۶) گروه تئاتر ارامنه را تشکیل داد که ساموئل خاچیکیان و آرمان نیز
را تشکیل داد که ساموئل خاچیکیان و آرمان نیز در آن گروه با او همکاری داشتند. در بهار ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) با کمک دکتر شاهرخ رفیع و همکای ساموئل خاچیکیان استودیو «آژیر فیلم» را بنا نهادند و یک سال بعد نخستین محصول این استودیو به نام "طوفان در شهر ما" به کارگردانی ساموئل خاچیکیان روی پرده آمد. آژیر فیلم خیلی زود با تولید فیلم‌های متعدد به یکی از استودیوهای فعال تبدیل شد و خاچیکیان جدا شد و خودش سه فیلم مرد سرگردان (۱۳۴۵)، "از جان گذشتگان" (۱۳۴۶) و "مبارزه با شیطان" (۱۳۴۷) را کارگردانی کرد. وی در آژیر فیلم استودیوی
(۱۳۴۷) را کارگردانی کرد. وی در آژیر فیلم استودیوی دوبله نیز دایر کرد، اما در این زمینه موفقیتی نداشت. واعظیان، به جز خاچیکیان، از هنرمندان ارمنی دیگر هم از جمله روبیک منصوری (صداگذار)، واهاک وارطانیان (فیلمبردار) و آرامائیس آقامالیان (کارگردان) استفاده می‌کرد. کارگردانی. ژوزف واعظیان دو سال پس از اعلام ورشکستگی و انحلال آژیر فیلم، در سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۵) با سرمایهٔ شخصی و با مشارکت گروه سینماهای متحد تهران، اولین فیلم خود در مقام کارگردان تحت عنوان مرد سرگردان با شرکت عبدالله بوتیمار و رضا بیک‌ایمانوردی را
با شرکت عبدالله بوتیمار و رضا بیک‌ایمانوردی را می‌سازد. این فیلم جنایی به سبک آثار خاچیکیان بود که با فروش نسبتاً خوب رو به رو شد. به اعتبار مرد سرگردان، واعظیان فیلمی دیگر به نام "از جان گذشتگان" ساخت، که در آن ایلوش و آنوش نقش آفرینی کرد. این فیلم تقلیدی بود از فیلم معروف "حرفه‌ای‌ها" ی ریچارد بروکس. این سوژه به قول جمال امید، «در اندازهٔ او نبود»، و نتیجه اش شکست تجاری بود. آخرین فیلم واعظیان "مبارزه با شیطان" یا "راهی به سوی خدا" است با بازی و سرمایه رضا بیک‌ایمانوردی که در سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷) ساخته شد اما
بیک‌ایمانوردی که در سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷) ساخته شد اما به محاق توقیف افتاد و با سه سال تأخیر در سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) به نمایش درآمد و پروندهٔ سینمایی واعظیان با این فیلم بسته شد. درگذشت. وی در مه ۲۰۰۱ (۷ اردیبهشت ۱۳۸۰) در سن ۸۳ سالگی در تهران درگذشت.
شیرُویاما که تسوکویی شیرویاما نیز خوانده می‌شود در استان کاناگاوا قرار دارد. ارتفاع این کوه ۳۷۵ متر است. برای رسیدن به نقطهٔ آغازین مسیر کوه‌پیمایی در ایستگاه قطار هاشیموتو (橋本駅) می‌توان از خطوط قطار جی آر و از خط یوکوهاما استفاده کرد. بعد در این ایستگاه با استفاده اتوبوس "شرکت اتوبوسرانی تسوکویی کاناگاوا کُو" (津久井神奈交) و مسیری که به طرف "میکه " (三ヶ木) می‌رود، در ایستگاه اتوبوس "تسوکویی-‌کو-تنبودائی" (津久井湖展望台) پیاده شد. طول این مسیر ۵ کیلومتر است. به‌طور تقریبی پیمودن این مسیر ۲ ساعت و ۲۵ دقیقه طول می‌کشد.