payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَ رَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه. سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آن کس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و
من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده‌ام به درگاهت برای زیارت و حاجتهای خود را به تو سپرده‌ام و من اکنون به تو می‌سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش.
بازار آرادان مربوط به دوره قاجار است و در آرادان، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بازار آرادان در مرکز شهر آرادان واقع شده‌است که ابعاد آن در حدود ۵۵/۷۰×۴۰/۲۲ می‌باشد، این بنا در اوایل دوران قاجار با مصالح خشت و آجر ساخته شده و در اواسط دوران قاجار نماسازی جالبی توسط تاجری از خانواده یغمایی در آن صورت پذیرفته‌است. این بنا دارای ۳۱ حجره و دارای سردرهای جنوبی و شمالی زیبایی است که با آجر تراش نماسازی شده‌است. در میانه بازار یک فضای روباز
نماسازی شده‌است. در میانه بازار یک فضای روباز و هشت ضلعی قرار دارد و در طرفین بازار برف انداز و بارانداز وجود داشته‌است. طاقهای بنا از نوع جناغی و کاسه پوش و اکثر مغازه‌ها دارای طاق آهنگ است این بازار در حال حاضر مورد استفاده مردم است و در سال ۱۳۹۱ به همت و پشتکار اداره میراث فرهنگی مرمت گردیده‌است. در زبان عامه مردم این بازار به عنوان بازار بالا شناخته می‌شود و مسجد مجاور آن به نام مسجد بالا شناخته می‌شود. در آرادان، بازار پایین نیز وجود داشته‌است که در گذشته مسقف بوده‌است و به مرور فرو ریخته‌است. مسجدی
مسقف بوده‌است و به مرور فرو ریخته‌است. مسجدی نیز در مجاورت و در ضلع پایینی این بازار قرار دارد که به نام مسجد پایین شناخته می‌شود.
شاسوسابنای تاریخی شاهسوسا (شاسوسا) مربوط به دوره قاجار است و در بیدگل، ۲ کیلومتری جاده کاشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۶۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام صحیح این اثر که در گویش محلی رایج است "شاسوسا" است که در مقاله بازشناسی عمارت تاریخی شاسوسا در پژوهشنامه کاشان شمارۀ ششم)پپاپی 41) بهار و تابستان 4931 ،ص39ب4 به ان به تفضیل اشاره شده است. شاسوسا در هشت کتاب/آوار آفتاب/شاسوسا چهره ای در آب نقره گون به مرگ می خندد: "شاسوسا"! "شاسوسا"! در مه تصویرها، قبر ها نفس می کشند.
"شاسوسا"! در مه تصویرها، قبر ها نفس می کشند. لبخند "شاسوسا" به خاک می ریزد و انگشتش جای گمشده ای را ...
منزل مؤتمن الاطباء عمارتی تاریخی در تهران و مربوط به دوره قاجار است که متعلق به «میرزا زین‌العابدین خان دنبلی ضرابی» ملقب به موتمن الاطباء پزشک ناصرالدّین شاه بوده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و در خیابان پامنار، کوچه نوری زاده واقع شده است. این عمارت لوکیشن دو سریال معروف شهرزاد و شبکه مخفی زنان بوده است. تاریخچه. میرزا زین‌العابدین خان ضرابی ملقب به مؤتمن الاطباء از خاندان ضرابی کاشان (فرزند میرزا محمدخان ضرابی و نواده میرزا احمدخان (ملقب به
محمدخان ضرابی و نواده میرزا احمدخان (ملقب به صبور)، نخستین فارغ التحصیل دارالفنون و شاگرد دکتر تولوزان فرانسوی بوده و از پزشکان نامی ایران در دوران قاجار به‌شمار میرود. مطب وی یکی از مکاتب اربعه و چهارگانه پزشکی بود. موتمن الاطباء از بزرگ‌ترین جراحان زمان خود بود و از تخصص و مهارت بالای وی در بیرون آوردن سنگ از مثانه در کتب و مقاله های متعددی سخن به میان آمده است. این خانه در سال ۱۳۸۳ توسط آقای موسوی از بازماندگان موتمن الاطباء خریداری و تبدیل به محلی برای ساخت فیلم و سریال شد که تا به حال لوکیشن چندین
ساخت فیلم و سریال شد که تا به حال لوکیشن چندین فیلم و سریال از جمله خانه پدری و شهرزاد بوده و در نوروز سال ۱۳۹۸ نیز درب های آن برای بازدید عموم گشایش پیدا کرد. ویژگی‌های عمارت. خانه مؤتمن‌الاطبا یا عمارت ضرابی تهران که از نخستین خانه‌های چند طبقه در تهران است، از عمارت‌های تاریخی تهران بشمار میرود، و نقشه‌ آن در سال ۱۲۷۰ شمسی توسط مهندس عبدالغفار تهیه شده است.
خانه کشمیری مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله تاریخی اسحاق بیگ، کوچه فیلی‌ها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. خانه کشمیری، متعلق به خاندان اصیل کشمیری است که حدود ۱۲۰ سال قدمت تاریخی دارد. این خانه در شیراز، در محله تاریخی اسحاق بیگ، کوچه فیلی‌ها قرار گرفته‌است. محله اسحاق بیگ نزدیک بازار وکیل واقع شده‌است، که از بازارهای سنتی در نزدیکی دروازه سعدی شهر شیراز است. این محله چه از نظر ساختار و بنا و چه از نظر ساکنین و محصولات عرضه شده، هنوز
و بنا و چه از نظر ساکنین و محصولات عرضه شده، هنوز اصالت قجری خویش را حفظ کرده‌است. این منزل در کوچه هفتم پیچ نزدیک حمام لطفعلی خان زند واقع شده‌است. درب اصلی آن در ضلع شمالی قرار دارد. برای ورود، ابتدا باید وارد یک دالان هشتی شکل شده و سپس وارد صحن حیاط می‌شوید. این منزل شامل سه قسمت ساختمانی است. ساختمان اصلی در سمت شمال واقع است و دارای یک تالار بزرگ بسیار جالب است که تزئینات بسیار در آن انجام شده و گچبری و آینه کاری در نوع یکی از بهترین هنرهای تزئینی است. همچنین نقاشی‌های رنگ و روغن که در سقف و پیشانی
همچنین نقاشی‌های رنگ و روغن که در سقف و پیشانی خارجی انجام گرفته بسیار زیباست. درکهای جالب همراه با شیشه‌های رنگی الوان به‌شکل خاصی ساخته و نصب گردیده‌است. در ضلع خالی غربی و جنوبی نیز بناهایی ساخته شده‌است که ارزش هنری آن‌ها فقط منحصر به گچبری پیش بخاری‌هایش است. صحن حیاط آجری بوده و یک حوض سنگی وسط آن قرار دارد. مصالح اصلی این ساختمان آجر، گچ و خاک است. این بنا بعنوان منزل مسکونی مورد استفاده بود و سقف آن اردی می‌باشد.
یخدان زریسف کرمان مربوط به دوره قاجار است و در خیابان زریسف، چهار راه آلاشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری. عناصر تشکیل دهنده این یخدان : عبارتند از : مخزن، حصار، استخر، چاله یخ پلان مخزن دایره ای شکل است که گنبدی از نوع پستو بر روی آن احداث کرده‌اند. چال یا گودال یخدان گنبد مخروطی شکل و گنبد مخروطی را با چینه گلی و ضخیم ساخته‌اند. تا بدین وسیله حرارت بیرون به درون کمتر سرایت کند. تونل ورودی چند متر با چال فاصله دارد تا هوای بیرون به
ورودی چند متر با چال فاصله دارد تا هوای بیرون به سرعت وارد نشود. تاج دیواره‌های یخدان در قسمت تزئینی متشکل از حداقل یازده مثلث است. نقش این دیواره‌ها ایجاد سایبان روی یخدان و همچنین جویی بوده که آب در آن یخ می زده است. داخل این یخدان گودی یا چاله نسبتا عمیقی وجود دارد که در حدود ۵ متر ارتفاع آن بوده که باعث می‌شده یخ‌های جمع‌آوری شده همچنان تازه بماند و در طول تابستان از آن استفاده کنند. کف این گودی یا چال از سنگ و آجر ساخته شده‌است . نحوه ساخت یخ. در پشت دیوارهای بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه می‌کردند که
بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه می‌کردند که در شب‌های زمستان به‌طور یکنواخت روی آن آب قرار می‌گرفت و در سرمای شدید زمستان یخ می‌بست وظیفه دیوار بلند این بود که در طول روز از تابش آفتاب بر روی آب‌های منجمد شده قبلی جلوگیری کند در صورتی که در شرق و غرب کمی آفتاب بر روی سطوح یخ‌گیری می‌تابید آن وقت در این نقاط هم دیوارهای جانبی بنا می‌کردند. مقدار آبی که هر شب روی توده‌های منجمد از یخ‌های قبلی هدایت می‌شد تا حدودی بود که سرمای یک شب بتواند آن را منجمد سازد و یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ گیر از چند
یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ گیر از چند سانتی متر تجاوز نمی‌کرد این شرط فنی به خوبی می‌رساند که یخچال سازان مجبور بودند با کمال دقت سطوح یخ‌گیری را طراز کنند. پس از آن تقریباً قطر یخ به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می‌رسید، یخ‌ها را قطعه‌قطعه کرده و به داخل یخدان که در مجاورت سطوح یخ‌گیری قرار داشت می‌بردند و انبار می‌کردند. در کف یخدان، یک یا چند چاه پیش‌بینی شده بود تا آب هائی که احتمالا در فصل گرما از آب شدن یخ‌ها به وجود می آمد از کف یخدان دور گردد و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند تا از
و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند تا از چسبیده شدن آن‌ها به یکدیگر جلوگیری شود.
خانه منجم باشی مربوط به دوره قاجار است و در لنگرود، روبروی اداره برق و سبز میدان واقع شده است. این خانه از آثار قدیمی و تاریخی لنگرود و نماد این شهر است و متعلق به خاندان منجم باشی است که با روی کار آمدن آغامحمدخان قاجار در گیلان صاحب نام و عنوان شدند و همچنین سالن و تزئینات این خانه نمونه‌ای از هنر معماری گیلان در دوره قاجار است. ساختار بنا. خانه منجم باشی در حال حاضر از یکدیگر مجزا می‌باشد هرچند در ابتدا به صورت یک مجموعه ایجاد گشته بود و شامل بیرونی، اندرونی، خلوت خانه، مسجد، حمام و… بوده است. ورودی اصلی
خلوت خانه، مسجد، حمام و… بوده است. ورودی اصلی ساختمان که «مهتابی» می‌باشد دارای سر در ورودی هلالی شکل و حاوی گچ‌بری ساده است، طبقه فوقانی شامل یک سالن پذیرایی و سه اتاق است، جلوی اتاق‌ها ایوانی به عرض یک متر و طول ۱۰ متر وجود دارد که چهار ستون چوبی سقف آن را سر پا داشته است، بام بنا به شیوه سنتی گیلان واشن ریزی شده و چوب یا سفال پوش است، لبه به شیوه سر بندی سه پوش و چکش برگردان ایجاد گشته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه باغ خونی مربوط به دوره قاجار و در مشهد در ضلع شمال شرقی میدان بسیج (در محدوده خیابان عنصری) واقع است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در اوایل قاجاریه، در بخش جنوبی خارج از حصارهای شهر مشهد نمادی از باغ ایرانی با وسعت ۵۶ هزار متر مربع ساخته شد که به باغ خونی یا به واسطه وجود چشمه‌ای در آن به باغ چشمه (خانی=چشمه) موسوم گشت. این باغ دارای سه عمارت مستقل بوده که دو ساختمان آن تخریب شده است. باغ خونی در دوره قاجار از آن بانک استقراضی شد که مالکیت روسی
دوره قاجار از آن بانک استقراضی شد که مالکیت روسی داشت. پس از انقلاب اکتبر و تغییر نظام در روسیه، ایران و شوروی در ۲۶ فوریه ۱۹۲۱ عهدنامه مودت بستند که طبق آن همه دارایی بانک استقراضی، از جمله باغ خونی به دولت ایران واگذار شد، با این شرط که یکی از خانه‌های این باغ به کنسول‌گری شوروی در مشهد داده شود. چون سرکنسول شوروی هنگام ورود به مشهد جایی نداشت، وزارت خارجه در دی ۱۳۰۰ (ژانویه ۱۹۲۲) دستور داد که باغ خونی را در اختیار او بگذارند. سال‌ها بعد کنسولگری در صدد ثبت باغ به نام خود درآمد که اداره مالیه خراسان به
ثبت باغ به نام خود درآمد که اداره مالیه خراسان به دستور مرکز پیشدستی کرد و در اسفند ۱۳۱۲ باغ را به نام بانک ایران به ثبت رساند که با دارایی بانک استقراضی تأسیس شده بود. ولی سرکنسولگری و سفارت شوروی پیوسته معترض بودند. وزارت امورخارجه از همان سال‌های اول بعد از انعقاد عهدنامه مودت بارها شفاهاً و کتباً چه در تهران و چه در مسکو از دولت شوروی خواهان تخلیه باغ خونی شد اما دولت شوروی با استناد به شرطی که در عهدنامه مودت ذکر شده بود، ادعای دولت ایران را بر باغ خونی مبنی بر سوءتفاهم دانست و از تخلیه باغ خودداری
مبنی بر سوءتفاهم دانست و از تخلیه باغ خودداری کرد. پس از تعطیل شدن سفارت شوروی در مشهد، استدلال دولت ایران این بود که وقتی اصلاً کنسولگری وجود ندارد، دیگر آن شرط در عهدنامه مفهومی نمی‌تواند داشته باشد. بنا بر روایات تاریخی در سال ۱۳۱۲ خورشیدی، از باغ خونی مسجد گوهرشاد را به توپ بستند.
قلعه ستی پیر (اسدان) مربوط به دوره قاجار است و در مریم‌آباد یزد، بلواز دهه فجر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیدایش ستی پیر. به گفته مسئول زیارتگاه در یکی از اتاق های این مکان چاهی وجود دارد که گفته می شود زن یزدگرد سوم (مادر شهربانو که به عقیده برخی از شیعیان یکی از زنان امام حسین و مادر امام سجاد بوده است) خود را درون این چاه پرت کرده که به دست اعراب مهاجم دستگیر نشود. بعدها در این محل به درخواست بزرگان زردشتی و کسب اجازه از روحانیان بزرگ
بزرگان زردشتی و کسب اجازه از روحانیان بزرگ شهر یزد بنایی برپا شد که یکی از زیارتگاه های مهم زرتشتیان می‌باشد.
مسجد حمامیان بنایی تاریخی مربوط به دوره قاجار و در شهرستان بوکان در روستای حمامیان واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در سه کیلومتری شهر بوکان، در روستای حمامیان مسجد تاریخی حمامیان و بقایای مدرسه قدیمی روستای حمامیان که هم‌اکنون قسمتی از کلاس‌های آن سالم مانده، قرار گرفته است. این مسجد قبل از جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۸ هجری قمری (۱۲۸۸ شمسی) بنا شده و مؤسس آن محمودآقا ایلخانی‌زاده و معمار آن معمار باشی مراغه‌ای بوده است. بنای مسجد حمامیان مربع
باشی مراغه‌ای بوده است. بنای مسجد حمامیان مربع شکل بوده و مسجد از ترکیب سنگ لاشه معادن اطراف، آجر خشتی، چوب گردو بنا گردیده است. پی بنا که مقاوم در برابر زلزله و طوفان است که در عمق بیست متری زمین پی ریزی شده است. قرینه‌سازی میان ستون‌ها و آجرتراشی‌های سقف و دیوار در این مکان توسط سازنده مورد توجه قرار گرفته. بر روی سقف مسجد تک گنبد پوششی به صورت دو لایه با ظرافت بنا گردیده که به‌وسیله آجر چهارگوش در بدنه و رنگ آمیزی گیاهی تزئین شده است. بعد از احداث بنای مسجد حمامیان، مدرسه ای در جوار آن ساخته شد و در
مسجد حمامیان، مدرسه ای در جوار آن ساخته شد و در فاصله سی متری آن نیز وضو خانه‌ای در ضلع شمال غربی احداث گردید، به این ترتیب در کنار نام مسجد به مرور مدرسه هم که طلاب علوم دینی نیز در آن تحصیل می‌کردند، اضافه شده است. در بدو ورود به مسجد تالار چهار ستونی با یک سکوی نسبتاً کوتاه احداث شده که از آن جهت مراسم‌های ویژه یا ختم اهالی روستا استفاده می‌شده است. سقف تالار با چوب درخت توت پوشانده شده و ستون‌های آن به سبک بومی بخش‌های کردنشین ایران احداث گردیده است. درب کوچکی تالار را به صحن اصلی مسجد متصل می‌کند.
درب کوچکی تالار را به صحن اصلی مسجد متصل می‌کند. گنبد صحن هرمی و به صورت پلکانی سقف را به نقطه‌ای واحد متصل می‌کند که همچون دیگر نقاط مسجد برای تزئین آن از هنر آجر تراشی بهره گرفته شده است. در چهار سوی مسجد چهار گلدسته آجری در زیر سقف واقع شده‌اند. محراب مسجد در میان دو پنجره قرار گرفته و در عمق آن نیز پنجره کوچک دیگری تعبیه شده است. گرداگرد مسجد نیز با هنر آجر تراشی بهم اتصال یافته است.
کنسولگری انگلیس (منظریه) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای منظریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موقعیت جغرافیایي بنای کنسولگری انگلیس. این بنا در مزرعه منظریه (کالته کنسول) در کوهپایه های رشته کوه باقران در جنوب غربی شهر بیرجند واقع است. مزرعه منظریه دارای آب و هوای معتدل و خشک کوهپایهای است و در طول جغرافیایی ۹۵ درجه و ۳۳ دقیقه و عرض جغرافیایی ۱۱ درجه و ۹۵ دقیقه قرار دارد ارتفاع آن از سطح دریا ۳۵۹۵ متر است. محل
قرار دارد ارتفاع آن از سطح دریا ۳۵۹۵ متر است. محل ساختمان کنسولگری انگلیس در بیرجند توسط آقای محمد رضا سروش کارشناس میراث فرهنگی بیرجند در سال ۱۳۷۸ با استفاده از نقشه جغرافیایی ارتش و مطالعه پرونده ثبتی مزرعه کشف گردید. تاریخچه. مزرعه منظریه که عمارت کنسولگری در قسمتی از زمین آن ساخته شده در سال ۱۳۱۷ توسط محمد ابراهیم خان شوکت الملک حاکم وقت قهستان به کلنل پریدوکس کنسول کنسولگری انگلیس در بیرجند واگذار شد و در سال ۱۳۱۸ است اسناد مالکیت به نام دولت انگلستان صادر شد. در ۵ ژوئیه ۱۹۴۸ دولت انگلستان ملک را به
صادر شد. در ۵ ژوئیه ۱۹۴۸ دولت انگلستان ملک را به میر علم خان خزیمه فروخته و پس از آن نیز چندین بار خرید و فروش شده و در حال حاضر متعلق به آقایان جعفری و غالمی است. این بنا در سال ۱۳۷۸ ثبت میراث فرهنگی بیرجند شده و یکی از معدود بناهایی است که با نقشه انگلیسی ساخته شده و تقریباً سالم باقی مانده و قابل استفاده است. انگلستان دارای امالک متعدد دیگری نیز در بیرجند بوده است، منجمله عمارت امیر آباد شیبانی و بجد، واقع در مشرق شهر بیرجند از آن جمله است. بنای عمارت منظریه عالوه بر محل کنسولگری محل اقامت شخص کنسول نیز
عالوه بر محل کنسولگری محل اقامت شخص کنسول نیز بوده است. معماری بنا. این بنا دارای: اکثر این قسمتها هماکنون نیز سالم و قابل استفاده هستند.
کلیسای مریم مقدس مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خوی، روستای قریس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کلیسای مشتمل بر نمازخانه‌ای منفرد و مستطیل شکل به طول ۳۰/ ۱۶ و عرض ۷۰ / ۹ متر و دارای محور اصلی شرقی-غربی است. سطح داخلی کلیسا پایین‌تر از زمین‌های اطراف است و فضای داخلی آن به شیوهٔ بازیلیکا سه ناوی و ستون دار ساخته شده‌است. صحن اصلی کلیسا با چهار ستون سنگی شش ضلعی با سرستون‌هایی به شیوه دوریک، که در دو ردیف موازی کنار هم قرار گرفته‌اند. در
که در دو ردیف موازی کنار هم قرار گرفته‌اند. در این کلیسا به لحاظ کارکردی سه بخش محل عوام، محل سرود خوانان و محراب وجود دارد.
تل آتشی مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان بم، روستای دارستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تل آتشی در ۳۵ کیلومتری شرق شهر بم (که پس از زمین‌لرزه بم کشف شد) سکونت‌گاهی مربوط به دوران نوسنگی پیش‌ازسفال است. خانه‌های تل آتشی چهارگوشی و اِل (L) شکل بوده‌اند و ممکن است دوطبقه بوده باشند، که طبقه بالا برای سکونت و طبقهٔ پایین برای انبار به کار می‌رفته‌است. جهت‌گیری فضاها از شمال شرقی به جنوب غربی بوده‌است که به‌نظر می‌رسد با جهت وزش باد غالب در
بوده‌است که به‌نظر می‌رسد با جهت وزش باد غالب در منطقه منطبق باشد. اجاقی کوچک در دیوار اتاق ساخته می‌شده‌است. ورودی به خانه‌ها احتمالاً از طریق بام صورت می‌گرفته و بین فضاها مشترک بوده‌است. جایی کنار این فضاها و نزدیک بخش مسکونی، زباله‌دانی قرار داشته‌است. مصالح سازه‌ها از گِل، سنگ، و نِی برای پوشش سقف بوده‌اند.
هتل قو مربوط به اواخر دوره قاجار است و در اهواز، جاده ساحلی، خیابان خسروی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از سال ۱۳۹۸ مجموعه دوچرخه سواران اکسین به مدیریت وحید دیلمی خوزستانی به صورت داوطلبانه به پاکسازی بنا و حیاط پرداختند که این پاکسازی همچنان ادامه دارد. در سال های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸، سازمان میراث فرهنگی استان خوزستان، در طی دو مرحله، سعی در رفع خطرهای احتمالی و بازسازی جزئی بنا کرد و در تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۰ درب‌های این هتل، پس از گذشت نزدیک‌به ۵۰ سال،
درب‌های این هتل، پس از گذشت نزدیک‌به ۵۰ سال، به‌روی همگان باز شد. پس از بازگشایی و استقبال مردم از این بنای تاریخی، مالک این بنا با همراهی گروه دوچرخه‌سواران اکسین، حیاط بنای هتل قو را برای راه‌اندازی یک قهوه‌خانه آماده کردند و در نهایت در تاریخ ۱۴۰۰/۸/۲۰ این کافه، با هدف آشنایی مردم با این بنا، و درآمدزایی برای بازسازی بنا، بازگشایی شد.
دبیرستان کیخسروی مربوط به اواخر دوره قاجار - دوره پهلوی اول است البته باید گفت تا سال ۱۳۶۹ خورشیدی دبستان بوده و سپس به دبیرستان تغییر کاربری یافته و در یزد، خیابان شهید چمران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۶۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. و افرادی مانند محمد صالح خانقائی در آن تحصیل کرده اند. پیشینه. در سال ۱۲۶۸ به کوشش ارباب کیخسرو مهربان کیخسروی اولین دبستان یزد به نام دبستان کیخسروی تأسیس می‌شود. ارباب کیخسرو در آن زمان بیش از ۳۵ هزار روپیه را به‌دست «انجمن اکابر صاحبان
از ۳۵ هزار روپیه را به‌دست «انجمن اکابر صاحبان پارسیان بمبئی» که در پیشرفت دانش و بهتر کردن زندگی زرتشتیان ایران فعالیت می‌کردند، سپرد که سود آن را در کارهای فرهنگی دبستان هزینه کنند. دبستان کیخسروی در آن زمان دارای بیش از ۲۰۰ دانش آموز بود و از آموزگاران آن دوره این دبستان می‌توان به ماستر خدابخش، کیومرث وفادار خرمشاهی و بهرام شیرمرد اشاره نمود. در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به کوشش فرامرز ماستر این کاربری این دبستان به دبیرستان تغییر یافت و تاکنون نیز به عنوان دبیرستان در حال فعالیت آموزشی است.
حسینیه قنادها مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در سبزوار، ضلع جنوبی مسجد جامع، نبش کوچه نه بام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آیین چادرکشی حسینیه قنادها. در دهه اول محرم هر سال، در داخل حسینه خیمه‌ای بر روی ۴ تیر چوبی به ارتفاع ۱۳ متر و برای عزاداری ایام محرم برپا می‌شود. چادر حسینیه، مزین به هنر خوشنویسی و منقوش با مضامین کربلا، نقوش جقه شیر با شمشیری در دست و متأثر از پرچم دوران صفویه است که به اشعاری با مضامین مرثیه واقعه
صفویه است که به اشعاری با مضامین مرثیه واقعه کربلا به ویژه ترجیع بند مشهور کلیم کاشانی تزیین شده است. این چادر به سفارش یزدی‌های مقیم سبزوار برای نصب در محوطه حسینیه قنادها به همت هنرمندان اصفهان حدود یک قرن بیش تهیه شده است. آتش‌سوزی در حسینیه قنادها. حسینیه قنادها در بامداد ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ دچار آتش‌سوزی شده و چادر تاریخی آن که سه روز قبل به مناسبت فرارسیدن محرم برافراشته شده بود به‌طور کامل در آتش سوخت و از بین رفت. در این حادثه که علت آن مشخص نشد خساراتی به بنای تاریخی حسینیه نیز وارد آمد. در عصر روز ۲۰
به بنای تاریخی حسینیه نیز وارد آمد. در عصر روز ۲۰ شهریور ۹۷ هیئت دباغ‌ها (حسینیه ابوالفضلی کوی نقابشک) چادر تاریخی دیگری با قدمت ۶۰ ساله را طی مراسمی به حسینیه قنادها اهدا کردند. چادر از بین رفته حدود ۱۰۰ سال قدمت داشت و آیین چادرپوشان نیز دو سال قبل در فهرست مراسم معنوی ملی قرار گرفته بود.
خانه یاوری (سربیشه) مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در سربیشه، جوارقلعه کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۶۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اطلاعات معاصر. در قرن اخیر این خانه معمولاً محل زندگی خان‌ها و محل برگزاری جلسات خوانین منطقه مؤمن آباد بوده‌است و پس از سال ۱٣۵٧ و تخریب حمام تاریخی میر معصوم خان سربیشه این محل به میراث فرهنگی واگذار گردید
تپه قبرستان کنشکین مربوط به اوایل دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره صفوی است و در شهرستان تاکستان، روستای کنشگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. کنشگین
ساختمان قدیمی استانداری کرمانشاه عمارتی مربوط به دوره پهلوی اول است که در کرمانشاه، خیابان شهید اشرفی اصفهانی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این ساختمان تا دهۀ ۱۳۷۰ به عنوان ساختمان اداری و محل اقامت استاندار کرمانشاه مورد استفاده قرار می‌گرفت و هم‌اکنون به محل ادارۀ کل کار و امور اجتماعی استان کرمانشاه تبدیل شده است. تاریخچه. ساختمان استانداری کرمانشاه در دورۀ پهلوی اول ساخته‌شد. این ساختمان از سال ۱۳۱۵ به عنوان محل استانداری کرمانشاه مورد
از سال ۱۳۱۵ به عنوان محل استانداری کرمانشاه مورد بهره‌برداری قرار گرفت و تا سال ۱۳۷۸ نیز به همین منظور از آن استفاده می‌شد. ساختمان استانداری کرمانشاه در سال ۱۳۷۹ در فهرست میراث ملی ایران ثبت شد و پس از آن چندین بار مورد مرمت و نوسازی قرار گرفت. آخرین مرمت این ساختمان در مرداد ۱۳۹۹ صورت گرفته است. ویژگی‌های معماری. ساختمان استانداری کرمانشاه ۳۳۰۰ متر مربع مساحت دارد. معماری این ساختمان برون‌گرا بوده و تأثیرات معماری نئوکلاسیک اروپایی در آن مشهود است.
حمام دیلمان حمام تاریخی دیلمان در ۵۰ کیلومتری شهر سیاهکل و در ابتدای بافت شهری دیلمان در ارتفاع ۱۴۶۶ متر از سطح دریای آزاد و در مجاورت کوچه میراث فرهنگی و قبل از میدان اصلی شهر قرار داشته و به حمام میر بلوک نیز شهرت دارد. ارتفاع آن از منظر بیرونی کمتر از دو متر نسبت به کف خیابان اصلی است. دور آن با فضای خالی شبیه خندق از زمین‌های مرتفع حاشیه جدا می‌شود. سقف حمام دارای سه گنبد است. گنبدها با شیشه‌های ضخیم نور گیر به صورت مشبک پوشانده شده‌اند. میراث فرهنگی مرمت و آماده‌سازی حمام را انجام داده است. شالوده اصلی
و آماده‌سازی حمام را انجام داده است. شالوده اصلی بنا از سنگ، دیوارهای آن از آجر، ملات به کار رفته در آن ساروج و نورگیرهای بالای گنبدها از جنس مرمر شفاف است. عملیات حفاری باستان‌شناسی حمام دیلمان توسط کارشناسان سازمان میراث فرهنگی علی‌رغم مشکلات عدیده‌ای همچون محدودیت مکانی و اعتباری طی ۲مرحله ادامه یافت که از نتایج حاصل از آن می‌توان به آزادسازی محوطه حمام و تخریب آن‌ها جهت ایجاد ترانشه‌های حفاری، مشخص شدن وضعیت آتشدان، پیدا شدن ورودی حمام در قسمت شرقی و حوض کوچک تأمین‌کننده آب خزینه و سردخانه در قسمت غربی
کوچک تأمین‌کننده آب خزینه و سردخانه در قسمت غربی و نیز دیوارهای جنوبی حمام اشاره کرد. این بنا به احتمال بسیار زیاد متعلق به دورهٔ صفوی می‌باشد که در دوره‌های مختلف ضمن اضافه کردن الحاقات، مورد بازسازی واقع شده‌است. برخی کارشناسان نیز معتقدند ساخت این بنا به دورهٔ ایلخانی بازمی‌گردد. بخشی از این اثر تاریخی توسط سازمان میراث فرهنگی مرمت و بازسازی شده و به شماره ثبت ۳۰۴۳ در ردیف آثار میراث فرهنگی ثبت گردید. این بنا زیر انبوهی از گل و لای مدفون شده بود و به دستور میرزاعلی میر بلوک از زیر لایه‌های خاک بیرون
دستور میرزاعلی میر بلوک از زیر لایه‌های خاک بیرون آورده شده و مورد تعمیر و بهره‌برداری قرار گرفته‌است. حمام دیلمان دارای ساختاری ساده است که متناسب با شرایط سخت آب وهوای کوهستان طراحی و ساخته شده‌است. در گذشته نیز حوض کوچکی جهت شست‌وشوی پا، جلو در ورودی آن قرار داشته‌است. حمام دارای یک صحن مرکزی ۸ضلعی است که ۴ضلع بزرگ و ۴ضلع کوچک آن به صورت یکی در میان قرار گرفته‌اند. بدین شکل که چهار صحن دیگر در چهار جهت اصلی محوطه مرکزی حمام را احاطه نموده‌اند همچنین در چهار گوشه (کنج) چهار اتاق یا محوطه برای گرم خانه و
گوشه (کنج) چهار اتاق یا محوطه برای گرم خانه و سردخانه و محل نظافت پا، تنویرخانه و سربینه ساخته شده‌است. سابقن سه پله به طرف پایین حمام امتداد داشت که افراد از آن طریق به داخل حمام می‌رفتند و یک حوض آب سرد برای شستشوی پا در جلوی سر بینه تعبیه شده بود که توسط افراد ساکن دیلمان قسمت سربینه درگاه ورودی تخریب شده‌است. تون حمام در پشت بنا ساخته شده و گرم خانه در بالای تون و خزینه حمام مابین گرم و سردخانه ساخته شده‌است. در یکی از اضلاع بزرگ خزینه آب گرم و در سه ضلع دیگر ۳سکو به چشم می‌خورد، همچنین درهایی که در هر
دیگر ۳سکو به چشم می‌خورد، همچنین درهایی که در هر یک از اضلاع کوچک تعبیه شده‌اند به گرم خانه، سردخانه، سربینه باز می‌شود. نورگیرها در بالای گنبد حمام قرار دارند و با وجود سابقه چند هزار ساله استفاده از شیشه در دیلمان به منظور عدم مشخص شدن حمام از بیرون آن از سنگ و مرمر شفاف برای عبور نور استفاده می‌شده، آب حمام را به وسیله تنبوشه‌هایی سفالی به مخزن انتقال می‌دادند. در گذشته این حمام برای شستشو و استحمام آزاد ساکنین دیلمان و کاروانیان و مسافران مورد استفاده قرار می‌گرفت و با توجه به موقعیت کوهستانی و اقلیم
قرار می‌گرفت و با توجه به موقعیت کوهستانی و اقلیم سرد منطقه، جزء بناهایی محسوب می‌شود که با شرایط خاص کوهستانی طراحی و ساخته شده‌است به عبارتی بیشترین توجه به مسئله آب و هوا و سرما و مقابله آن معطوف شده‌است و این بنا دارای ساختار ساده ولی بی‌پیرایه‌ای است که بیشترین سعی معمار آن به استحکام و عوامل کاربردی معطوف بوده‌است. همچنین، در این حمام، ۲عدد سکه فلوس و تعداد زیادی کاشی و سفال به دست آمده که در تعیین قدمت حمام و مشخص کردن تزئینات آن نقش بسزایی داشتند. پس از انجام عملیات حفاری باستان شناختی حمام دیلمان