payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اسلامی معرفی کرد. پس از ۴ روز بحث در صحن علنی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان طی مراسم رای‌گیری پایانی، (مورخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۲) رحمانی فضلی را با ۲۵۶ رای موافق از ۲۸۴ رای به صندوق انداخته، به عنوان وزیر کشور، تأیید کردند. کارت زرد. در ۳ تیر ۱۳۹۳، رحمانی‌فضلی به دلیل بی‌تفاوتی نسبت به پدیده بانوان ساپورت‌پوش، با کسب ۱۳۵ رأی مخالف، ۶۴ رأی موافق و ۱۵ رأی ممتنع از مجموع ۲۱۸ رأی مأخوذه از مجلس شورای اسلامی کارت زرد گرفت. پیش از وی علی طیب‌نیا، رضا فرجی دانا، علی جنتی و علی‌اصغر فانی نیز از مجلس کارت زرد گرفته بودند و
علی‌اصغر فانی نیز از مجلس کارت زرد گرفته بودند و رحمانی فضلی پنجمین وزیر دولت یازدهم بود که از مجلس کارت زرد گرفت. دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر. بعد از انتصاب رحمانی فضلی به عنوان وزیر کشور دولت یازدهم، حسن روحانی بر اساس ماده ۳۳ اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر، رحمانی فضلی (وزیر کشور وقت) را به سمت دبیرکلی ستاد مبارزه با مواد مخدر منصوب کرد. رئیس شورای امنیت کشور. حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، در ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۲ طی حکمی عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور را به عنوان رئیس شورای امنیت کشور منصوب کرد. طرح
را به عنوان رئیس شورای امنیت کشور منصوب کرد. طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر. رحمانی فضلی، از منتقدان طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر بود، که در پاییز ۱۳۹۳ در مجلس شورای اسلامی تصویب شد. وی طی نامه‌ای که به علی لاریجانی نوشته بود، تداخل کار دستگاه‌های اجرایی مربوط را متذکر و خواستار بررسی بیشتر بر روی این طرح شد، که این درخواست تجدید نظر، با مخالفت هیئت رئیسه مجلس روبرو شد. حواشی انتخاب استاندار فارس. پس از آن که سید محمد احمدی، استاندار فارس به دنبال حمله به اتومبیل حاوی علی
استاندار فارس به دنبال حمله به اتومبیل حاوی علی مطهری در ۹ تیر ۱۳۹۴، استعفا کرد، نمایندگان این استان در اعتراض به معرفی گزینه جدید استانداری به‌صورت هماهنگ استعفا دادند و علی‌رغم اینکه انتصاب استاندار در حیطه اختیارات وزیر کشور است، استدلال کردند که رحمانی فضلی با آن‌ها برای انتصاب استاندار جدید، مشورت نکرده است. آن‌ها حتی معترض بودند که سید محمد علی افشانی، در میان فهرست پیشنهادی آن‌ها قرار نداشته است. نمایندگان پا از این هم فراتر گذاشتند و طرح استیضاح وزیر کشور را به مجلس تقدیم کردند. وزارت کشور هم در
کشور را به مجلس تقدیم کردند. وزارت کشور هم در ادامه این ماجرا از موضع خود کوتاه نیامد و سخنگوی آن ضمن دفاع از افشانی تأکید کرده بود، انتصاب استاندار تنها در حیطه اختیارات وزیر کشور است و در نهایت هیئت دولت با معرفی وی به‌عنوان استاندار موافقت کرد. پس از انتصاب افشانی به‌عنوان استاندار فارس، ایمانی نماینده ولی‌فقیه در استان فارس و دستغیب نماینده استان فارس در مجلس خبرگان رهبری، طی نامه‌ای از نمایندگان فارس در مجلس شورای اسلامی خواستند، تا از طرح استیضاح وزیر کشور در صحن علنی مجلس، جلوگیری شود. به‌این‌ترتیب
کشور در صحن علنی مجلس، جلوگیری شود. به‌این‌ترتیب کوتاه نیامدن وزارت کشور در این خصوص و نامه علمای استان سبب شد تا موضوع استیضاح وزیر در همین مرحله منتفی شود. در نهایت با وجود مجادله چند روزهٔ وزارت کشور و نمایندگان فارس در ۲۴ تیر ۱۳۹۴، سید محمد علی افشانی، سیاستمدار اصلاح طلب و از چهره‌های نزدیک به سید محمد خاتمی، به عنوان استاندار جدید فارس معارفه شد. در اجلاس معارفهٔ وی، رحمانی فضلی گفت: «برای انتخاب استاندار شاخص‌هایی چون قبول برنامه‌های دولت، مشی اعتدال، تجربه و کار جمعی را مدنظر قرار داده‌ایم.»
اعتدال، تجربه و کار جمعی را مدنظر قرار داده‌ایم.» استفاده از ویلای دولتی نیاوران. ۷ ماه پس از پایان دولت حسن روحانی، معاونت حقوقی ریاست جمهوری در دوران رئیسی افشا کرد که رحمانی فضلی یک ویلای دولتی به وسعت هزار و ۸۰۳ متر و اعیان ۶۸۴ متر در نیاوران تهران را مدتها مورد بهره‌برداری قرار می‌داده است و نه تنها اجازه ای نپرداخته بلکه هزینه هنگفتی هم بابت نگهداری به بیت المال تحمیل کرده است: روح‌الله جمعه‌ای از نزدیکان وی در توئیتی واگذاری این خانه به عبدالرضا رحمانی فضلی را ناشی از الزامات امنیتی و حفاظتی اعلام
فضلی را ناشی از الزامات امنیتی و حفاظتی اعلام کرد و ضمن رویه معمول دانستن استفاده مقامات کشور از خانه‌های سازمانی، مدعی شد که رحمانی فضلی خانهٔ سازمانی خود را در موعد مقرر تخلیه کرده است. حوادث آبان ۱۳۹۸. در خلال ادامه اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸ در اعتراض به افزایش ۲۰۰ درصدی نرخ بنزین، کلیپ‌هایی مبنی بر شلیک مستقیم مأموران به معترضان پخش شد. در پی بازتاب گستردهٔ این کلیپ و همچنین گزارش‌های دیگری که از حوزه‌های انتخابیه، به دست نمایندگان آنها رسیده بود نمایندگان مجلس شورای اسلامی پیگیر این ماجرا شده و پای وزیر
مجلس شورای اسلامی پیگیر این ماجرا شده و پای وزیر و وزارتخانه اش به این ماجرا باز شد. پیامدها. پس از اطلاع یافتن نمایندگان مجلس از رخ دادن حوادثی مشابه مانند شلیک تیر به سر معترضان، طرح استیضاح رحمانی فضلی در دستور کار مجلس قرار گرفت اما پس از چند روز اعلام شد که این طرح، از حد نصاب افتاده و منتفی است. هر چند که علی مطهری روز پنجشنبه ۴ دی ماه ۹۸ اعلام کرد که موضوع استیضاح منتفی نیست و به بعد از انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفند ماه موکول شده است. وی در این باره گفته است: «این استیضاح علیرغم فشارهای زیادی
باره گفته است: «این استیضاح علیرغم فشارهای زیادی که از جاهای مختلف به نمایندگان استیضاح‌کننده برای پس گرفتن امضاهای خود وارد شد اکنون ۲۰ امضا دارد در حالی که فقط ۱۰ امضا لازم است. این ۲۰ نفر قابل تقدیر هستند.» مطهری در ادامه اضافه کرده است: «هیئت رئیسه می‌گوید مقام رهبری با این استیضاح مخالفند، لذا آن را اعلام وصول نمی‌کنیم . . . احتمالاً مخالفت ایشان به خاطر در پیش بودن انتخابات مجلس است.» همچنین در رابطه با نقش وزیر کشور در رخ دادن حوادث آبان اعلام می‌کند: «معتقدیم که وزیر کشور به عنوان مجری تصمیم شورای
«معتقدیم که وزیر کشور به عنوان مجری تصمیم شورای هماهنگی سران قوا دربارهٔ مدیریت مصرف سوخت، به خاطر فراهم نکردن مقدمات و تمهیدات لازم برای اجرای این تصمیم، زمینه خسارات مالی و تلفات جانی قابل توجه را ایجاد کرده و به نظام جمهوری اسلامی ضربه وارد کرده است و باید بیاید و به نمایندگان مردم بابت این اشتباه بزرگش پاسخ بدهد.» به پای معترضان هم شلیک شده است! رحمانی فضلی به دلیل طرح سؤال از وی از سوی نمایندگان، روز دوشنبه ۲۵ آذر ۹۸ به مجلس رفت تا پاسخگوی سؤالات آنان باشد. محمود صادقی نماینده مردم تهران اظهار کرده
باشد. محمود صادقی نماینده مردم تهران اظهار کرده است که: «در همین جلسه، یکی از نمایندگان شهرستان‌ها اعلام کرد که دو نفر در حوزه انتخابیه من (محدوده کرج و شهرقدس) با اصابت گلوله به مغزشان جان باخته‌اند و از رحمانی فضلی سؤال کرد که آیا امکان تیراندازی، دست‌کم به پا یا کمر به پائین وجود نداشته که چنین شلیک‌هایی انجام شده است؟ وزیر کشور هم در پاسخ عنوان کرد که: «خب! شلیک به پا هم انجام شده است.» پاسخی که نمایندگان از آن شگفت‌زده شدند و متعجب از این‌که آقای وزیر، با بی‌خیالی چنین مسئله‌ای را عنوان کرده است.»
با بی‌خیالی چنین مسئله‌ای را عنوان کرده است.» جنجال با علی مطهری. علی مطهری در روز ۱۶ اردیبهشت ۹۹ در آخرین نطق خود در مجلس دهم دوباره وزارت کشور را مسئول سرکوب اعتراضات آبان ۹۸ دانسته و بار دیگر از رئیس مجلس دهم خواسته بود که طرح استیضاح وزیر کشور را که همچنان به قوت خود باقی است و از نصاب قانونی برخوردار است در دستور کار قرار دهد. خبرگزاری ایسنا، روز دوشنبه ۲۹ اردیبهشت ماه به نقل از سلمان سامانی، سخنگوی وزارت کشور، خبر داد که عبدالرضا رحمانی فضلی در نامه‌ای به مجلس گفته است که «مطابق گزارش‌های نهادهای
به مجلس گفته است که «مطابق گزارش‌های نهادهای نظارتی، وزارت کشور قصور یا تقصیری در مورد حوادث آبان ماه نداشته است.» رحمانی فضلی در نامهٔ هشدارآمیز خود که در مجلس خوانده شد «خواستار اثبات ادعای علی مطهری در این باره شده و اذعان داشته: در غیر این صورت موضوع را از [طریق] مراجع صالحه پیگیری حقوقی خواهد کرد.» سخنگوی وزارت کشور همچنین مدعی شد که برخلاف اظهارات علی مطهری پس از چشم‌پوشی برخی نمایندگان از امضای خود، طرح استیضاح وزیر کشور در اواخر آذر ماه «از نصاب قانونی افتاد» و در نتیجه از دستور کار مجلس خارج شد.
افتاد» و در نتیجه از دستور کار مجلس خارج شد. علی مطهری روز سه شنبه ۳۰ اردیبهشت ۹۹ در حساب شخصی خود در توییتر نسبت به نامهٔ وزیر کشور واکنش نشان داد: «پاسخ وزیر کشور به نطق من دربارهٔ مقصر بودن ایشان در حوادث آبان ۹۸ قانع کننده نبود. حرف من این بود که وی به عنوان مسئول اجرای تصمیم سران قوا باید لااقل یک ماه با مردم سخن می‌گفت. ضمناً ادعای از نصاب افتادن امضاهای استیضاح وی نیز واقعیت ندارد.» مشاور وزیر کشور، روح‌الله جمعه‌ای طی نامه‌ای در واکنش به اظهارات علی مطهری این پرسش را به میان آورد که آیا دستور برای
مطهری این پرسش را به میان آورد که آیا دستور برای ایجاد امنیت و برخورد با عناصری که کاملاً مشخص و هدفمندانه اقدام به تهدید و تعرض به انبار غلات و آذوقه و تخریب اموال عمومی و دولتی و به ویژه مراکز اقتصادی و امنیتی و انتظامی و حتی مردم عادی داشتند را قصور در انجام وظیفه می‌دانید؟ لازم است ذکر شود برخی حقوق‌دان‌ها ادعای مطرح شده از سوی وزیر کشور در مورد شکایت از علی مطهری را مغایر با اصول ۸۴ و ۸۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برمی‌شمارند و پیگرد قانونی مطهری از سوی وزیر کشور را ناممکن می‌دانند. مبتلا شدن به
از سوی وزیر کشور را ناممکن می‌دانند. مبتلا شدن به کرونا. طبق گزارش‌ها رحمانی فضلی در جلسات کمیته‌های تخصصی ستاد مقابله با کرونا حضور نداشته است. پی‌گیری‌ها نشان می‌دهد، عدم حضور وی در جلسات نیز به دلیل بیماری بوده است. روح‌الله جمعه ای در مصاحبه ای در این مورد گفت:در چند روز گذشته دو تن از نزدیکان وزیر کشور به‌طور خفیف به بیماری کرونا مبتلا شده بودند که رحمانی فضلی با توصیه متخصصان بهداشت و درمان و به منظور رعایت پروتکل‌های بهداشتی و اطمینان از وضعیت جسمانی اقدام به دادن آزمایش‌های لازم کرده و ترجیحاً
اقدام به دادن آزمایش‌های لازم کرده و ترجیحاً امروز در سلامت کامل و از طریق مجازی به امورها پرداختند و انشاالله با رفع نگرانی‌ها از روز شنبه در محل کار حاضر خواهند شد. سفیر ایران در چین. در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، اعلام کرد رحمانی فضلی به‌عنوان سفیر ایران در چین انتخاب شده است. ادعاها. حجاب بانوان. عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران روز یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، در جلسه شورای اجتماعی کشور گفته است: «بر اساس آمارهای موجود تنها ۶ تا ۷ درصد بانوان جامعه بدحجاب هستند. بیش از ۹۰
۶ تا ۷ درصد بانوان جامعه بدحجاب هستند. بیش از ۹۰ درصد زنان جامعه حجاب مناسب دارند و مراعات می‌کنند». منبع این گفتهٔ رحمانی فضلی مشخص نیست و معلوم نیست که منظور از «آمارهای موجود»، کدام تحقیق یا پژوهش رسمی است. مجوزهای راهپیمایی. رحمانی فضلی در خرداد ۱۳۹۹ در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که وزارت کشورِ تحت ریاست وی، به هر تقاضای قانونی برای کسب مجوز راهپیمایی، پاسخ مثبت داده و اظهار داشته: «گفته شده که به تجمعات اجازه داده نشده است، در حالی که ما به هر نوع تجمعی که قانون اجازه دهد، مجوز می‌دهیم. فقط در ۱۶ آذر سال
قانون اجازه دهد، مجوز می‌دهیم. فقط در ۱۶ آذر سال قبل، ۱۶۰۰ تجمع داشتیم.» اشارهٔ رحمانی فضلی به روز دانشجو است که هر ساله در ۱۶ آذر در داخل دانشگاه‌ها برگزار می‌شود. حال آنکه برگزاری اجتماعات در دانشگاه‌ها طبق تبصره ۲ ماده ۴ آیین‌نامه «چگونگی تأمین امنیت اجتماعات و راهپیمایی‌های قانونی» مصوب هیئت دولت نیاز به اخذ مجوز از وزارت کشور ندارد، بلکه تشکل‌های دانشگاهی (استادان و دانشجویان) برای برگزاری تجمعات درون دانشگاه‌ها از دانشگاه مربوط باید مجوز دریافت کنند. همچنین شواهد و قرائن زیادی -از جمله گزارش‌های رسمی
شواهد و قرائن زیادی -از جمله گزارش‌های رسمی مرکز پژوهش‌های مجلس- وجود دارد که نشان می‌دهد، برخلاف گفته وزیر کشور، نه تنها «به هر نوع تجمعات قانونی» اجازه برگزاری داده نمی‌شود، بلکه در عمل امکان برگزاری تجمع برای همه وجود ندارد و یکی از موانع برگزاری تجمعات قانونی مخالفت‌های وزارت کشور است. البته در این میان باید حساب گروه‌هایی خاص از هواداران نظام را جدا کرد که در عمل محدودیتی برای برگزاری تجمع و راهپیمایی ندارند. تحریم توسط ایالات متحده آمریکا. در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۲۰ وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد، حسین
مه ۲۰۲۰ وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد، حسین اشتری و عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور را به دلیل «نقض فاحش حقوق بشر شهروندان ایرانی» در فهرست تحریم‌های خود قرار داده است. بر اساس بیانیه وزارت خزانه‌داری آمریکا، عبدالرضا رحمانی فضلی در مقام وزیر کشور و جانشین فرمانده کل قوا در امور نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران با صدور فرمان‌هایی به نیروهای پلیس اجازه استفاده از «نیروی مرگبار» علیه معترضان و رهگذران را در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران داد که منجر به قتل تعداد زیادی از مردم معترض، از جمله ۲۳ کودک شد.
مولن روژ! فیلمی موزیکال، عاشقانه و درام است که باز لورمن آن را در سال ۲۰۰۱ ساخته و بازیگرانی همچون ایوان مک‌گرگور، نیکول کیدمن و جیم برادبنت در آن بازی کرده‌اند. این فیلم که محصول کشورهای استرالیا، آمریکا و بریتانیا می‌باشد داستان شاعر و نویسندهٔ انگلیسی جوانی به نام کریسشن را روایت می‌کند که در ۱۸۹۹ به محلهٔ مونمارتر پاریس آمده و پس از چندی در دام عشق ساتین، همخوابه و ستارهٔ کاباره مولن روژ گرفتار می‌آید و رقابت عشقی‌ای بین او و شخصی متمول به نام دوک بر سر ساتین آغاز می‌گردد. این فیلم در سال ۲۰۰۲ در ۸ رشته
آغاز می‌گردد. این فیلم در سال ۲۰۰۲ در ۸ رشته نامزد دریافت جایزه اسکار بوده که ۲ اسکار بهترین کارگردانی هنری و طراحی صحنه را دریافت کرده‌است. جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم ۲۰۰۲ نیز به "مولن روژ!" تعلق گرفته‌است. خلاصه داستان. کریسشن (کریستین) نویسندهٔ انگلیسی جوانی است که در ۱۸۹۹ به محلهٔ مونمارتر پاریس نقل مکان می‌کند تا بتواند جایگاهی در فرهنگ بوهمی آن سال‌ها برای خود بیابد. او که تنها ماشین تایپ و کمی خرت و پرت را با خود به همراه آورده‌است در هتلی ساکن شده و مشغول نوشتن می‌شود. یک روز بر حسب تصادف با یک
و مشغول نوشتن می‌شود. یک روز بر حسب تصادف با یک گروه موسیقی به رهبری تولوز لوترک که سر از اتاق او درآورده‌اند آشنا می‌شود که می‌خواهند نمایشی تازه را برای هارولد زیدلر، صاحب کاباره مولن روژ بر روی صحنه ببرند. کریسشن با نوشتن قطعه‌ای برای آن‌ها کمک می‌کند تا نمایش «دیدنی دیدنی» خلق شود. گروه او را با خود به مولن روژ می‌برد تا با اجرای خصوصی آن برای ساتین، همخوابه و هنرپیشهٔ مشهور کاباره، نظر او را جلب نمایند. ساتین کریسشن را با دوک، مرد ثروتمندی که قرار است در کاباره مولن روژ سرمایه‌گذاری نماید و هارولد
در کاباره مولن روژ سرمایه‌گذاری نماید و هارولد زیدلر ترتیب گذراندن یک شب با او را داده‌است اشتباه گرفته و او را به اتاق مخصوص خود برده و شروع به اغواگری می‌نماید. اما با سخنان کریسشن درمی‌یابد که اشتباه کرده و از او می‌خواهد تا پیش از سر رسیدن دوک از آنجا برود. دوک آن دو را می‌بیند و ساتین وانمود می‌کند که آن‌ها مشغول تمرین نمایشی هستند و با اجرای آن در برابر دوک او را ترغیب به سرمایه‌گذاری در این نمایشنامهٔ موزیکال می‌کنند. پس از این ماجرا، ساتین و کریسشن که به یکدیگر علاقه‌مند شده‌اند در عشق یکدیگر
که به یکدیگر علاقه‌مند شده‌اند در عشق یکدیگر افتاده و ترانه‌ای را به نشانهٔ این عشق پنهانشان با یکدیگر می‌خوانند. اما دوک نیز که خود عاشق ساتین است از این موضوع باخبر شده و درصدد نابودی کریسشن برمی‌آید. ساتین که به بیماری سل مبتلاست می‌خواهد که با کریسشن فرار کند ولی هارولد زیدلر به او می‌گوید که با این کار تنها خشم دوک را برمی‌انگیزد و سبب مرگ کریسشن می‌شود. زیدلر از ساتین می‌خواهد تا با جریحه دار کردن احساسات کریسشن او را از خود براند زیرا که "نمایش باید ادامه بیابد". ساتین برای نجات جان کریسشن به دروغ
ادامه بیابد". ساتین برای نجات جان کریسشن به دروغ به او می‌گوید که او تنها برایش نقش بازی می‌کرده و ثروت دوک از عشق او برایش مهم‌تر است. کریسشن که نمی‌تواند این سخن را باور کند به دنبال ساتین تا مولن روژ می‌رود ولی عوامل دوک او را بیرون می‌اندازند. شب اجرای نمایش «دیدنی دیدنی» فرا می‌رسد و تولوز سعی می‌کند توجه کریسشن را به شیوهٔ زندگی بوهمی که بر اساس حقیقت، زیبایی، آزادی و عشق بنا شده جلب نماید و اینکه چقدر او و ساتین یکدیگر را دوست دارند اما کریسشن دل‌شکسته‌تر از آن است که به صحبت‌های تولوز گوش دهد و به
از آن است که به صحبت‌های تولوز گوش دهد و به سمت مولن روژ می‌رود. نمایش شروع شده و کریسشن پیش ساتین در پشت صحنه رفته و برای سکسی که به رایگان با او در این مدت داشته، مقادیری پول به سوی او پرتاب می‌کند، اما ساتین سعی می‌کند تا کریسشن را از آنجا دور نماید چون می‌ترسد که محافظ دوک او را دیده و بکشد. آندو ناگهان بر روی صحنهٔ نمایش می‌افتند و سبب حیرت بازیگران و تماشاچیان می‌شوند. هارولد زیدلر سعی می‌کند تا کریسشن را یکی از شخصیت‌های نمایش که لباس مبدل پوشیده معرفی نماید اما کریسشن صحنه را ترک می‌کند. ناگهان
معرفی نماید اما کریسشن صحنه را ترک می‌کند. ناگهان تولوز که از بالای صحنه شاهد همه چیز است و گویی جمله‌ای را فراموش کرده فریاد می‌زند که: «بزرگ‌ترین چیزی که در زندگی می‌آموزی این است که عشق بورزی و در ازایش مورد عشق‌ورزی قرارگیری». با شنیدن این جمله ساتین شروع به خواندن ترانهٔ سری خود با کریسشن می‌کند تا به او نشان دهد که او را واقعاً دوست دارد. کریسشن که با شنیدن این ترانه از رفتن بازایستاده به سوی ساتین رفته و با او هم‌آواز می‌شود. دوک که با سبدی گل در صندلی جلو نشسته به خشم آمده از محافظ خود می‌خواهد تا
جلو نشسته به خشم آمده از محافظ خود می‌خواهد تا کریسشن را بکشد اما گروه نمایش او را خلع سلاح کرده و زیدلر با کوبیدن مشتی به صورتش او را نقش بر زمین می‌سازد. عشاق آهنگ خود را با همراهی بقیه به پایان می‌برند و دوک نیز مولن روژ را ترک می‌نماید. پرده می‌افتد و تماشاچیان با شدت بسیار شروع به تشویق می‌کنند. اما پیش از آنکه گروه موفق به رفتن مجدد روی صحنه شود، بیماری سل بر ساتین غلبه کرده و او در آغوش کریسشن جان می‌سپارد. حال یک سال از مرگ ساتین گذشته و کاباره مولن روژ نیز تعطیل شده‌است و کریسشن که هنوز در غم از
روژ نیز تعطیل شده‌است و کریسشن که هنوز در غم از دست دادن ساتین به سر می‌برد تصمیم می‌گیرد تا داستانشان را به رشتهٔ تحریر درآورد، داستانی که دربارهٔ حقیقت، زیبایی، آزادی و بیشتر از هرچیز دربارهٔ عشق می‌باشد. ترانه‌ها. برخی از ترانه‌های اجرا شده در فیلم در جدول زیر آورده شده‌است: جوایز. جشنواره فیلم کن (۲۰۰۱) جشنواره فیلم هالیوود (۲۰۰۱) گلدن گلوب (۲۰۰۲). بفتا (۲۰۰۲) انستیتو فیلم آمریکا (۲۰۰۲) جوایز فیلم ام‌تی‌وی (۲۰۰۲)
محمد پیمان معادی (زادهٔ ۹ تیر ۱۳۴۹) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌ساز ایرانی-آمریکایی است. او در ۱۳۷۹ نخستین فیلم‌نامه‌اش را برای "آواز قو" نوشت و پس از نگارش فیلم‌نامه‌های "عطش" (۱۳۸۱)، "کما" (۱۳۸۳) و "کافه ستاره" (۱۳۸۵)، در نخستین تجربه‌های بازیگری‌اش در فیلم‌های "دربارهٔ الی" (۱۳۸۷) و "جدایی نادر از سیمین" (۱۳۸۹) ساختهٔ اصغر فرهادی به ایفای نقش پرداخت. از نقش‌های بین‌المللی او می‌توان به فیلم‌های "کمپ ایکس ری" (۲۰۱۴)، "آخرین شوالیه‌ها" (۲۰۱۵) و "شش زیرزمینی" (۲۰۱۹) و مجموعهٔ "آن شب" (۲۰۱۶) اشاره کرد. او
(۲۰۱۹) و مجموعهٔ "آن شب" (۲۰۱۶) اشاره کرد. او در فیلم‌های "ابد و یک روز" (۱۳۹۴)، "متری شیش و نیم" (۱۳۹۷)، "برادران لیلا" (۱۴۰۱) و "زن و بچه" (۱۴۰۴) با کارگردان سعید روستایی کار کرده است. معادی برای "جدایی نادر از سیمین" جایزهٔ خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد را از جشنوارهٔ برلین دریافت کرد و برای بازی در "درخت گردو" (۱۳۹۸) سیمرغ بهترین بازیگر مرد را در جشنواره فیلم فجر به دست آورد. زندگی و فعالیت. محمد پیمان معادی در ۹ تیر ۱۳۴۹ در نیویورک زاده شد. پدرش آن زمان در دانشگاه کلمبیا مشغول به تحصیل بود و او و
زمان در دانشگاه کلمبیا مشغول به تحصیل بود و او و برادر بزرگترش در این شهر به دنیا آمدند. هنگامی که تحصیلات پدرش به پایان رسید، او شش ساله بود که خانواده‌اش به ایران بازگشت. رشتهٔ تحصیلی معادی مهندسی متالوژی بوده و از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج فارغ‌التحصیل شده است. او فعالیت خود را در سینما به عنوان فیلمنامه‌نویس با نگارش فیلم‌نامه "آواز قو" (۱۳۷۹) آغاز کرد و تا چند سال به نوشتن فیلم‌نامه‌هایی مانند "عطش"، "کافه ستاره"، "کما" مشغول بود. معادی برای اولین بار در سال ۱۳۸۷ به عنوان بازیگر در فیلم "درباره
بار در سال ۱۳۸۷ به عنوان بازیگر در فیلم "درباره الی" به کارگردانی اصغر فرهادی ظاهر شد و بازی قابل توجهی ارائه داد. معادی در سال ۲۰۱۴ در سریالی به نام "آن شب" محصول شبکه اچ‌بی‌او به کارگردانی استیون زایلیان بازی کرد که در سال ۲۰۱۶ پخش آن آغاز شد، معادی در این سریال در کنار جان تورتورو و مایکل کی ویلیامز نقش شخصیتی به نام سلیم خان را ایفا می‌کند. زایلیان یکی از نویسندگان فیلم‌نامه "فهرست شیندلر" اثر استیون اسپیلبرگ بوده است. او همچنین در فیلم "شش زیرزمینی" همبازی رایان رینولدز به کارگردانی مایکل بی شد. پیمان
رایان رینولدز به کارگردانی مایکل بی شد. پیمان معادی و مایکل بی دومین همکاری خود را با فیلم "۱۳ ساعت" تجربه می‌کنند. "برف روی کاج‌ها" اولین فعالیت معادی در عرصه کارگردانی است. این فیلم در سی‌امین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد. "بمب؛ یک عاشقانه" دومین فیلم اوست که در سی و ششمین جشنواره فجر، جایزه ویژه هیئت داوران، جایزه بهترین کارگردانی در ششمین دوره جشنواره فیلم بسفر و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران در چهارمین دوره جشنواره فیلم سینه ایران تورنتو و جایزه بهترین فیلمنامه
فیلم سینه ایران تورنتو و جایزه بهترین فیلمنامه را از جشنواره آسیا پاسیفیک در سال ۱۳۹۳ دریافت کرده است. النی کاریندرو، موسیقی ساز مطرح سینمای جهان که موسیقی متن بسیاری از فیلم‌های تئو آنگلوپولوس را ساخته با حضور در پروژه "بمب؛ یک عاشقانه" برای نخستین بار موسیقی یک فیلم از سینمای ایران را ساخته است. معادی در سال ۲۰۱۴ به عنوان بازیگر نقش اول در "اردوگاه اشعه ایکس" در نقش علی به ایفای نقش پرداخت. کریستن استوارت در این فیلم نقش مقابل وی بود. "اردوگاه اشعه ایکس" در جشنواره فیلم ساندنس رونمایی شد و بازی معادی
در جشنواره فیلم ساندنس رونمایی شد و بازی معادی مورد توجه منتقدان و عموم قرار گرفت. معادی در سال ۲۰۱۵ به پروژه "آخرین شوالیه‌ها" پیوست و هم‌بازی مورگان فریمن و کلایو اوون شد. او در سال ۱۳۹۵ در فیلم "ابد و یک روز" به ایفای نقش پرداخت و بازی وی مورد توجه منتقدان قرار گرفت و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر شد و تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد جشن خانه سینما را به دست آورد. وی در سال ۱۳۹۷ در "متری شیش و نیم" ساخته سعید روستایی به ایفای نقش پرداخت و برنده تندیس بهترین
روستایی به ایفای نقش پرداخت و برنده تندیس بهترین بازیگر مرد جشن حافظ شد. او برای دومین بار موفق شد برای "درخت گردو" ساخته محمدحسین مهدویان برنده تندیس بهترین بازیگر در جشن حافظ شود. او همچنین در مجموعهٔ "وست‌ورلد" نقش‌آفرینی کوتاهی کرده است. زندگی شخصی. معادی در سال ۱۳۸۴ با فرانک قوانلو ازدواج کرد. این زوج دو فرزند یک دختر به نام باران و یک پسر به نام رایان دارند. معادی صاحب یک گالری ساعت در شهرک غرب تهران است.
حیدر رقابی (زاده ۱۹ آذر ۱۳۱۰– درگذشته ۲۳ آذر ۱۳۶۶)، شاعر و فعال سیاسی ایرانی و متخلص به «هاله» است. زندگی‌نامه. حیدر رقابی یا حیدرعلی رقابی در ۱۹ آذر ۱۳۱۰ به دنیا آمد. پدرش باجناغ محمدحسن شمشیری از هواداران دکتر مصدق بود و مادرش با مادر بیژن ترقی، ترانه‌سرای معروف، دختر عمو بود. او خود نیز از نوجوانی هواخواه جبهه ملی ایران بود و در جنبش ملی شدن نفت فعال بود. حیدر رقابی استعداد ترانه‌سرایی داشت و در شعر «هاله» تخلص می‌کرد. اما آوازه ش بیش‌تر از هر چیز به سبب ترانه مرا ببوس با صدای حسن گل‌نراقی است. «بیژن
ترانه مرا ببوس با صدای حسن گل‌نراقی است. «بیژن ترقی» دربارهٔ نسبت خود با «حیدر رقابی»، و همچنین چگونگی سرودن شعر و اجرای «مرا ببوس» می‌گوید: «رقابی طبعی حماسی و مبارزه‌جو داشت و خیلی زود در ردیف طرفداران دکتر مصدق و جبهه ملی درآمده، پیوسته در کنار سیاسیون، استعداد شاعری را به کار منظومه‌های وطنی و حماسی گرفته، با شور و هیجان در میتینگ‌ها با صدایی رسا و کلماتی آتشین اشعار خود را از پشت بلندگوها به گوش هم‌رزمان خود می‌رساند.» فعالیتهای سیاسی. ناصر انقطاع سردبیر سابق روزنامه صبح ایران می‌نویسد: هاله در اثر
سابق روزنامه صبح ایران می‌نویسد: هاله در اثر فعالیتهای خود در نهضت مقاومت ملی به زندان می‌افتد. او که مسئول کمیتهٔ تشکیلات نهضت مقاومت ملی دانشگاه تهران در سالهای ۳۲ و ۳۳ و ۳۴ بود با وساطت شمشیری از زندان آزاد می‌شود با این شرط که ایران را ترک نماید. فعالیت‌های خارج از کشور. رقابی پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۳۴ از ایران رفت و در کشور آمریکا در دانشگاه کلمبیا در رشتهٔ حقوق بین‌الملل مشغول به تحصیل شده و توانست در رشته حقوق مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس را اخذ نماید، ولی به دلیل فعالیت های سیاسی و مخالفت با
نماید، ولی به دلیل فعالیت های سیاسی و مخالفت با حکومت پس از کودتای ۲۸ مرداد با سفارت ایران در آمریکا درگیر شد و زمانی که کارشکنی‌های سفارت عرصه را بر او تنگ کرد، به‌ناچار به آلمان رفت و دورهٔ دکترای فلسفه را در دانشگاه برلین گذراند. او در برلین به فعالیت های سیاسی خود ادامه داده و «سازمان دانشجویان ملی» را پایه‌ریزی و هفته‌نامه‌ای ۴ صفحه‌ای به‌نام «پیشوا» را منتشر کرد. ( پیشوا نامی بود که دکتر حسین فاطمی به مصدق داده بود) حیدر رقابی از دوستان نزدیک خسرو قشقایی عضو جبهه ملی ایران بود. در سال‌های آغازین دهه
عضو جبهه ملی ایران بود. در سال‌های آغازین دهه ۴۰ که خسرو قشقایی نشریه باختر امروز را در آلمان منتشر می‌کرد، حیدر رقابی نیز همراه خسرو قشقایی بود. (باختر امروز نشریه دکتر حسین فاطمی در دوران ملی شدن نفت بود). پایان‌نامه‌ای که رقابی برای گذراندن آزمایش دکتری خود نوشت عنوان «مکتب انقلابی ملت‌ها» داشت و در آن پیش‌بینی کرده بود که سرانجام دو آلمان خاوری و باختری دوباره به هم خواهند پیوست. «ویلی برانت» صدراعظم آلمان، این پایان‌نامه را به‌صورت کتابی با هزینهٔ خود چاپ کرد. دکتر «حیدر رقابی» سپس از آلمان، دوباره به
کرد. دکتر «حیدر رقابی» سپس از آلمان، دوباره به آمریکا بازگشت و در دانشگاه‌های این کشور با سمت استادی به تدریس «حقوق بین‌الملل» پرداخت. حیدر رقابی پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷، بعد از ۲۴ سال دوری از میهن، به ایران بازگشت و به تدریس در دانشگاه مشغول شد ولی پس از انقلاب فرهنگی مانع از ادامه کار او در دانشگاه شدند. ده سال بعد از این بازگشت، به دلیل بیماری سرطان طحال در بیمارستان (UCLA) کالیفرنیا بستری شد. با وخامت حالش، و با توسل به برادرش جهانگیر رقابی، در آخرین روزهای زندگی دوباره به ایران بازگشت و ۲۳ آذر ۱۳۶۶ در
زندگی دوباره به ایران بازگشت و ۲۳ آذر ۱۳۶۶ در تهران درگذشت. مدفن او در گورستان «ابن بابویه» در شهر ری است. شعر مرا ببوس. عبدالرحیم جعفری، مدیر وقت انتشارات امیرکبیر در خاطرات خود می‌نویسد: «اوایل سال ۱۳۲۹ در کوران مبارزات مردم و دولت و احزاب چپ و راست، با جوان پرشوری آشنا شدم به نام «حیدرعلی رقابی» که از خویشان «بیژن ترقی» مدیر «کتابفروشی خیام» بود. ملی‌گرایی بود شوریده و شیفته دکتر «محمد مصدق». جوانی بود فروتن و مؤمن و معتقد، و در مبارزات ملی سخت فعال. دفتر شعری داشت که آن را در هزار نسخه به نام «آسمان
شعری داشت که آن را در هزار نسخه به نام «آسمان اشک» چاپ کردم. در این دفتر قطعه شعری بود با عنوان «مرا ببوس» که بعدها «مجید وفادار»، ویولنیست معروف برای این شعر آهنگی ساخت. اجرای این ترانه از رادیو ایران اقبال عام یافت، و برحسب خواهش شنوندگان به دفعات از رادیو ایران پخش شد.» در دانشنامه ایرانیکا آمده: هنگامی که رقابی پیش از خروج از کشور دوست خود وفادار را برای آخرین بار دید وفادار از او خواست شعری برای موسیقی که اخیراً ساخته بنویسد. رقابی شروع به نوشتن کرد و وعده داد قبل از خروج از کشور آن را به پایان