payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همچنین به دلیل مشارکت‌هایش در فلسفه دین، اخلاق فایده‌گرایانه و دفاعیات مسیحی به یاد آورده می‌شود. وی در اواخر عمرش در سال ۱۸۰۲، آخرین کتابش "الهیات طبیعی یا شواهد وجود و صفات الوهیت" را منتشر کرد و این کتاب را مقدمه‌ای بر سایر کتاب‌های فلسفی و الهیاتی خود می‌دانست. در واقع، او پیشنهاد می‌کند که ابتدا باید "الهیات طبیعی" خوانده شود تا درک سیستماتیکی از استدلال‌هایش ایجاد شود. محور اصلی استدلال او این بود که طرح الهی کل خلقت را می‌توان در شادی یا رفاه عمومی که در نظم فیزیکی و اجتماعی امور مشهود است، مشاهده
که در نظم فیزیکی و اجتماعی امور مشهود است، مشاهده کرد. چنین کتابی در سنت گسترده آثار الهیات طبیعی نوشته‌شده در دوران روشنگری قرار می‌گرفت و این موضوع بیان می‌کند که چرا پیلی بخش عمده‌ای از اندیشهٔ خود را بر اساس آرای جان ری، ویلیام درهام و برنارد نیوونتیت بنا نهاده است. استدلال پیلی عمدتاً حول محور آناتومی و تاریخ طبیعی بنا شده است. او می‌گوید: «من به سهم خودم، در آناتومی انسان موضع خودم را دارم.» پیلی در بیان استدلال خود از طیف گسترده‌ای از تمثیلات و تشبیهات استفاده کرد. شاید مشهورترین تشبیه او، بین یک
استفاده کرد. شاید مشهورترین تشبیه او، بین یک ساعت و جهان باشد. مورخان، فیلسوفان و متکلمان اغلب آن را تمثیل ساعت‌ساز می‌نامند. پیلی با تکیه بر این تمثیل مکانیکی، نمونه‌هایی از نجوم سیاره‌ای ارائه می‌دهد و استدلال می‌کند که حرکات منظم منظومه شمسی شبیه به عملکرد یک ساعت غول‌پیکر است. او برای تقویت دیدگاه‌های خود، به آثار دوست قدیمی‌اش جان لا و جان برینکلی، ستاره‌شناس سلطنتی دوبلین، استناد می‌کند. ریشهٔ این ایده را می‌توان در نویسندگان باستانی یافت که از ساعت‌های آفتابی و فلک‌های مدور بطلمیوسی برای نشان دادن
آفتابی و فلک‌های مدور بطلمیوسی برای نشان دادن نظم الهی جهان استفاده می‌کردند. این نوع مثال‌ها را می‌توان در آثار فیلسوف روم باستان، سیسرون مشاهده کرد. تمثیل ساعت در عصر روشنگری، چه توسط دئیست‌ها و چه توسط مسیحیان، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ بنابراین، استفادهٔ پیلی از ساعت (و سایر اشیای مکانیکی مانند آن) ادامهٔ سنت طولانی و پُربار قیاس تشبیهی بود که پس از انتشار "الهیات طبیعی" در سال ۱۸۰۲، مورد استقبال خوانندگان آن قرار گرفت.
ماهی درمانی شاخه‌ای از پزشکی جایگزین (آلترناتیو) است که در آن با استفاده از برخی ماهیها اقدام به معالجه برخی بیماری‌های پوستی می‌کنند. یکی از شیوه های طبیعی درمان بیماری های پوستی است که در سال های اخیر برای درمان بعضی بیماری ها ازجمله آسیب های پوستی یا کاهش استرس از آن استفاده می شود که اولین بار در ترکیه توسط درمانگران طب سنتی این کشور برای درمان بعضی بیماری های پوستی مانند پسوریازیس مورد استفاده قرار گرفت. در این شیوه درمانی، ماهی های درمانگر به بیمار کمک می کنند تا در زمان مشخصی، که به طور معمول ۳۰ روز
می کنند تا در زمان مشخصی، که به طور معمول ۳۰ روز است، بر بیماری خود غلبه کند یا شدت بیماری را کنترل کرده و آن را مهار کند.
فصل ۱۰-۲۰۰۹ لا لیگا (که هم‌چنین به دلایل تبلیغاتی با نام "لیگا بی‌بی‌وی‌ای" ("Liga BBVA") نیز خوانده می‌شود) هفتاد و نهمین دورهٔ رقابت‌ها از زمان تأسیس آن محسوب می‌شود. تیم فوتبال بارسلونا با کسب نوزدهمین عنوان قهرمانی خود در فصل گذشته، در این دوره مدافع عنوان قهرمانی محسوب می‌شود. این رقابت‌ها از ۲۹ اوت ۲۰۰۹ و با حضور هفده باشگاه از رقابت‌های سال قبل و سه باشگاه که تازه از سگوندا دیویژن به لا لیگا راه یافته‌اند و جمعاً بیست تیم آغاز شده است. بازی‌ها در ۱۶ مه ۲۰۱۰ پایان می‌یابد. در این دوره از توپ نایک تی۹۰
۲۰۱۰ پایان می‌یابد. در این دوره از توپ نایک تی۹۰ آسنته (Nike T90 Ascente) به عنوان توپ رسمی بازی‌ها استفاده می‌شود. تیم‌های صعود و سقوط کرده. تیم‌های صعود کرده به لا لیگا از فصل ۰۹-۲۰۰۸ سگوندا دیویژن تیم‌های سقوط کرده از لا لیگا به فصل ۱۰-۲۰۰۹ سگوندا دیویژن جدول رقابت‌ها. به‌روز رسانی تا بازی‌های انجام شده در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۰ منبع: LFP و یاهو اسپورتس اولویت طبقه‌بندی تیم‌ها در جدول: اول امتیازها؛ دوم امتیاز بازی مستقیم؛ سوم تفاضل گل بازی مستقیم؛ چهارم گل زده در بازی مستقیم؛ پنجم تفاضل گل؛ ششم گل زده.
گل زده در بازی مستقیم؛ پنجم تفاضل گل؛ ششم گل زده. امتیاز تیم‌ها در بازی مستقیم زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دو یا چند تیم در امتیاز برابر باشند. جایگاه تیم‌ها در هر هفته. تاریخ آخرین به‌روز رسانی: ۱۵ مارس ۲۰۱۰ منبع: kicker.de نتایج. به‌روز رسانی شده تا بازی‌های برگزار شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۰منبع: LFP و futbol.sportec در جدول، تیم میزبان در ستون سمت افقی چپ قرار دارد. رنگ‌ها: آبی = برد تیم میزبان؛ زرد = مساوی؛ قرمز = برد تیم مهمان عنوان پی‌چی‌چی. جایزهٔ پیچیچی عنوانی است که در انتهای هر فصل لا لیگا، به
پیچیچی عنوانی است که در انتهای هر فصل لا لیگا، به بهترین گل‌زن فصل اهدا می‌شود. آخرین به‌روز رسانی: ۱۴ مارس ۲۰۰۹منبع: futbol.sportec و یاهو اسپورتس عنوان زامورا. عنوان زامورا در انتهای هر فصل لا لیگا به دروازه‌بانی که کم‌ترین نسبت گل خورده در هر بازی را داشته باشد اهدا می‌شود. آخرین به‌روز رسانی: ۸ مارس ۲۰۱۰منبع: futbol.sportec
یوژنیک یا علم اصلاح نژاد انسان، جنبشی مبتنی بر مفاهیم زیست‌شناسی است که از کاربرد اقداماتی در جهت بهبود ساختار ژنتیک جمعیت‌ها انسانی حمایت می‌کند و در برهه‌ای از زمان در امور متعدد اجتماع از جمله حقوق و مجازات مورد استناد قرار می‌گرفته است. واژه Eugenics از ترکیب εύ̃ (eû) «خوب» و -γενής (genḗs) «به وجود آمدن، در حال رشد» در یونان باستان ریشه گرفته است. در سال‌های اخیر، این اصطلاح در بحث‌های اخلاق زیستی در مورد استفاده از فناوری‌های جدید مانند کریسپر (CRISPR) و غربالگری ژنتیکی احیا شده است؛ با بحث‌های داغ در
و غربالگری ژنتیکی احیا شده است؛ با بحث‌های داغ در مورد اینکه آیا این فناوری‌ها را باید یوژنیک نامید یا خیر. افلاطون در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد استفاده از اصول زادگیری گزینشی را برای انسان پیشنهاد کرد. طرفداران اولیه یوژنیک در قرن نوزدهم، آن را راهی برای بهبود گروه‌های مردم می‌دانستند. در استفاده معاصر، اصطلاح یوژنیک ارتباط نزدیکی با نژادپرستی علمی دارد. علمای اخلاق زیستی مدرن که از یوژنیک جدید حمایت می‌کنند، آن را راهی برای تقویت ویژگی‌های فردی، بدون توجه به عضویت در گروه، توصیف می‌کنند. در حالی که اصول
به عضویت در گروه، توصیف می‌کنند. در حالی که اصول یوژنیک در اوایل یونان باستان انجام می‌شد، تاریخ معاصر یوژنیک در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. این جنبش اصلاح نژاد در نهایت به تولید مثل انتخابی انسان با هدف ایجاد فرزندانی با صفات مطلوب، عموماً از طریق رویکرد تأثیرگذاری بر نرخ‌های متفاوت تولد اشاره کرد. این سیاست‌ها عمدتاً به دو دسته تقسیم می‌شدند: اصلاح نژادی ایجابی یعنی افزایش تولید مثل کسانی که دارای ویژگی‌های ارثی سودمند بودند. و اصلاح نژادی سلبی، یعنی ممانعت از تولیدمثل توسط افرادی که دارای ویژگی‌های ارثی
از تولیدمثل توسط افرادی که دارای ویژگی‌های ارثی ضعیف تلقی می‌شوند. سیاست‌های اصلاح نژادی سلبی در گذشته از پرداخت پول به افرادی که ژن‌های بد دارند تا عقیم‌سازی داوطلبانه، تا تلاش برای جداسازی تا عقیم‌سازی اجباری و حتی نسل‌کشی متغیر بوده است. سیاست‌های اصلاح نژادی مثبت معمولاً به شکل جوایز یا پاداش برای والدین «مناسب» که فرزند دیگری دارند صورت می‌گیرد. شیوه‌های نسبتاً بی‌ضرر مانند مشاوره ازدواج پیوندهای اولیه با ایدئولوژی اصلاح نژادی داشتند. در این زمان یک جنبش یوژنیک در بریتانیا ظهور کرد، و سپس در بسیاری از
یوژنیک در بریتانیا ظهور کرد، و سپس در بسیاری از کشورهای غربی، از جمله ایالات متحده، کانادا، استرالیا و اکثر کشورهای اروپایی گسترش یافت. در این دوره، اکثر مردم از همه طیفهای سیاسی از ایده‌های یوژنیک حمایت می‌کردند. در نتیجه، بسیاری از کشورها با هدف بهبود کیفیت ذخایر ژنتیکی جمعیت خود، سیاست‌های یوژنیک را اتخاذ کردند. چنین برنامه‌هایی شامل اقدامات مثبت، مانند تشویق افرادی که برای تولید مثل «مناسب» تشخیص داده می‌شوند و اقدامات منفی مانند ممنوعیت ازدواج و عقیم‌سازی اجباری افرادی که برای تولید مثل نامناسب تشخیص
اجباری افرادی که برای تولید مثل نامناسب تشخیص داده می‌شدند. کسانی که «ناشایست برای تولید مثل» تلقی می‌شدند، اغلب شامل افراد دارای ناتوانی ذهنی یا جسمی، افرادی که در آزمون‌های هوش مختلف امتیازات پایینی کسب کرده بودند، مجرمان و «منحرف‌ها» و اعضای گروه‌های اقلیت‌ها بودند. جنبش یوژنیک با آلمان نازی و هولوکاست هم ارتباط داشت. در زمان دفاع بسیاری از متهمان در محاکمات نورنبرگ در سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ آنها سعی در توجیه نقض حقوق بشرشان با ادعای وجود تفاوت کمی بین برنامه‌های یوژنیک نازی و یوژنیک ایالات متحده داشتند.
یوژنیک نازی و یوژنیک ایالات متحده داشتند. در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم، با تأکید بیشتر بر حقوق بشر، بسیاری از کشورها شروع به کنار گذاشتن سیاست‌های یوژنیک کردند؛ اگرچه برخی از کشورهای غربی (از جمله ایالات متحده، کانادا و سوئد) به انجام عقیم‌سازی اجباری ادامه دادند. از دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، با روش‌های جدید فناوری کمک باروری در دسترس، مانند رحم جایگزین بارداری (در دسترس از سال ۱۹۸۵)، تشخیص ژنتیکی قبل از لانه‌گزینی (از سال ۱۹۸۹ در دسترس است) و انتقال سیتوپلاسمی (اولین بار در سال ۱۹۹۶ انجام شد)، نگرانی در مورد
(اولین بار در سال ۱۹۹۶ انجام شد)، نگرانی در مورد احیای احتمالی یوژنیک افزایش یافته است که می‌توانند منجر به یک شکل قوی‌تر از یوژنیک پس از دهه‌ها ترویج حقوق بشر گردند. انتقاد اصلی وارد به سیاست‌های یوژنیک این است که — صرف نظر از اینکه از سیاست‌های منفی یا مثبت استفاده شود — آنها بسیار مستعد سوءاستفاده هستند؛ زیرا معیارهای انتخاب ژنتیکی توسط هر گروهی که در آن زمان قدرت سیاسی داشته باشد تعیین می‌شود. علاوه بر این، بسیاری از یوژنیک منفی به عنوان نقض حقوق اساسی بشر که از زمان اعلامیه تهران در سال ۱۹۶۸ به عنوان
بشر که از زمان اعلامیه تهران در سال ۱۹۶۸ به عنوان حق تولید مثل دیده می‌شود، انتقاد می‌کنند. انتقاد دیگر این است که سیاست‌های یوژنیک در نهایت منجر به از بین رفتن تنوع ژنتیکی می‌شود. با این حال، انتقاد دیگری از سیاست‌های یوژنیک معاصر این است که آنها پیشنهاد می‌کنند که به‌طور دائم و مصنوعی میلیونها سال تکامل را مختل کنند و تلاش برای ایجاد خطوط ژنتیکی «پاک» از «اختلال‌ها» می‌تواند اثرات جانبی گسترده‌ای در زمینه ژنتیک داشته باشد. تاریخ یوژنیک. پیدایش و توسعه. انواع شیوه‌های یوژنیک هزاران سال وجود داشته است.
انواع شیوه‌های یوژنیک هزاران سال وجود داشته است. برخی از مردمان بومی برزیل از دوران پیش از استعمار به کشتن نوزادانی که با ناهنجاری‌های جسمی متولد می‌شدند، شناخته شده‌اند. در یونان باستان، افلاطون فیلسوف جفت‌گیری انتخابی را برای ایجاد یک طبقه نگهبان پیشنهاد کرد. در اسپارت، هر کودک اسپارتی توسط شورای بزرگان، گروسیا (Gerousia)، مورد بازرسی قرار می‌گرفت که تعیین می‌کرد آیا کودک برای زندگی مناسب است یا نه. در سال‌های اولیه جمهوری روم، پدر رومی طبق قانون موظف بود در صورت تغییر شکل وحشتناک فرزندش، فوراً او را
بود در صورت تغییر شکل وحشتناک فرزندش، فوراً او را بکشد. به گفته تاسیتوس، در دوره امپراتوری روم، قبایل ژرمنی آن روزگار هر عضوی از جامعه خود را که بزدل، جنگجو یا «آغشته به رذیلت‌های نفرت‌انگیز» می‌دانستند، معمولاً با غرق کردن آنها در باتلاق‌ها می‌کشتند. مورخان مدرن، با این حال، نوشته قوم‌نگاری تاسیتوس را در چنین جزئیاتی غیرقابل اعتماد می‌دانند. ایده یک پروژه مدرن برای بهبود جمعیت انسانی از طریق پرورش انتخابی در ابتدا توسط فرانسیس گالتون ایجاد شد و در ابتدا از داروینیسم و نظریه انتخاب طبیعی آن الهام گرفت.
از داروینیسم و نظریه انتخاب طبیعی آن الهام گرفت. گالتون تئوری تکامل چارلز داروین پسرعموی ناتنی خود را خوانده بود که به دنبال توضیح رشد گونه‌های گیاهی و جانوری بود و می‌خواست آن را برای انسان‌ها به کار گیرد. گالتون بر اساس مطالعات زندگی‌نامه‌ای خود معتقد بود که ویژگی‌های مطلوب انسانی ویژگی‌های ارثی هستند. با معرفی ژنتیک، یوژنیک با جبر ژنتیکی یعنی این که اعتقاد به این که شخصیت انسان به‌طور کامل یا در اکثریت صفات ناشی از ژن‌ها و بدون تأثیر تحصیلات یا شرایط زندگی است، مرتبط شد. در طول تاریخ اخیر خود، یوژنیک
است، مرتبط شد. در طول تاریخ اخیر خود، یوژنیک کماکان بحث‌برانگیز باقی مانده است. در اروپا، یوژنیک به یک رشته دانشگاهی در بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها تبدیل شد و از منابع بسیاری بودجه دریافت کرد. سازمان‌هایی برای جلب حمایت عمومی و تغییر افکار به سمت ارزش‌های اصلاح‌طلبی مسئولانه در والدین، از جمله انجمن آموزش یوژنیک بریتانیا در سال ۱۹۰۷ و انجمن یوژنیک آمریکا در سال ۱۹۲۱ تشکیل شدند. در سال ۱۹۰۹، روحانیون انگلیسی، ویلیام اینگ و جیمز پیل، هر دو مطالبی برای انجمن آموزش یوژنیک می‌نوشتند. اینگه سخنران مدعو
انجمن آموزش یوژنیک می‌نوشتند. اینگه سخنران مدعو کنفرانس بین‌المللی یوژنیک در سال ۱۹۲۱ بود که توسط اسقف اعظم کاتولیک رومی نیویورک پاتریک جوزف هیز نیز تأیید شد. کتاب عبور از نژاد بزرگ ("یا، مبنای نژادی تاریخ اروپا") توسط مدیسون گرانت، اصلاح‌طلب، حقوقدان و انسان‌شناس آماتور آمریکایی در سال ۱۹۱۶ منتشر شد و چندین ویرایش و ویرایش را پشت سر گذاشت. با این وجود، این کتاب توسط افرادی استفاده شد که از مهاجرت به عنوان توجیهی برای آنچه به عنوان «نژادپرستی علمی» شناخته شد، حمایت کردند.
سیروس نورسته (انگلیسی: Cyrus Nowrasteh) فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم و تلویزیون آمریکایی است. او روی مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های ساخته‌شده برای تلویزیون از جمله روزی که ریگان شلیک شد، تاج شاهین، به سمت غرب، و مستند جنجالی مسیر یازده سپتامبر کار کرده است. او همچنین فیلم‌های «سنگسار ثریا م.» (۲۰۰۹)، «مسیح جوان» (۲۰۱۶) و «کافر» (۲۰۲۰) را کارگردانی کرده است. نورسته در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۶ در بولدر (کلرادو) به دنیا آمد و مدیسن (ویسکانسین) بزرگ شد. او ایرانی‌تبار است و در سال ۱۹۷۴ از دبیرستان مدیسون
ایرانی‌تبار است و در سال ۱۹۷۴ از دبیرستان مدیسون وست فارغ‌التحصیل شد و قهرمان تنیس دبیرستان پسران شهرشان بود. نوراسته با بورسیه ورزشی در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو تحصیل کرد و بعداً برای تحصیل در دانشکده هنرهای سینمایی به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی منتقل شد و در سال ۱۹۷۷ فارغ‌التحصیل شد. نورسته با فیلمنامه‌نویس الیزابت (بتسی) جی. نورسته (متولد ۱۹۵۳) ازدواج کرده است.
کشور افغانستان، از جمله سرزمین‌هائی است که با توجه به نفوذ فرهنگ‌ها و ادیان مختلف در گوشه و کنار این سرزمین شاهد به وجود آمدن گاهشمارهای (تقویم) مختلف بوده‌است؛ که ما نمونه بارز آن را در تاریخ قبل از اسلام این کشور می‌بینیم، در حالی که در مناطق شرقی این کشور با تقویم هندی روبرو هستیم، در مناطق غربی با تقویم اوستایی یا زردشتی مواجه هستیم. در این نوشته سعی شده تا به معرفی اجمالی تقویم‌های رایج در افغانستان از گذشته تا کنون پرداخته شود. از آنجا که افغانستان و ایران در دوره‌های متعدد تاریخی جزو یکدیگر بوده‌اند،
در دوره‌های متعدد تاریخی جزو یکدیگر بوده‌اند، گاهشماری گاه‌شماری های مشترک در این دو کشور نیز وجود دارد. گاهشمارهای رایج قبل از اسلام. به گفته عبد الحی حبیبی در کتاب تاریخ افغانستان بعد از اسلام؛ گویا همزمان با نشر اسلام یعنی در قرن اول قمری در ولایات شرقی تقویم با ماه‌های هندی رواج داشته‌است و برای اثبات گفته خویش به کتیبه‌هایی که در وادی توچی وزیرستان به دست آمده‌است استناد می‌کند. این کتیبه به دو زبان عربی و سانسکریت نوشته شده‌است؛ ترجمه سانسکریت آن بدین گونه‌است: «اوم. سلام. در سال ۳۲-در ماه کرتیکا-در
گونه‌است: «اوم. سلام. در سال ۳۲-در ماه کرتیکا-در روز دوم تاریک.» مضمون عربی آن حاکیست که این کتیبه را در روز جمعه ۱۳ جمادی الاول سال ۲۴۳ه‍.ق نوشته‌اند. حبیبی اضافه می‌کند که با توجه به این سند تا اواسط قرن سوم قمری هم از تقویم هندی و هم عربی در ثبت تاریخ ابنیه در این مناطق (شرقی) استفاده می‌شده‌است و استعمال ماه عربی با رسوم اسلامی، این تقویم قدیم را از بین نبرده‌است. (۴) همزمان در قرن اول ه‍.ق و قبل از آن بخش مهمی از مردم ولایات غربی و شمالی را زردشتیان تشکیل می‌دادند. (۵)آنان دارای تقویمی کاملاً مذهبی
تشکیل می‌دادند. (۵)آنان دارای تقویمی کاملاً مذهبی بودند که بر اساس خواسته‌های دین زردشت و مزداپرستی و انجام مراسم و فرایض مذهبی و اهداف دینی بنا شده بود و مسائل سیاسی و مادی در آن چندان مورد توجه نبود. هر یک از روزها و ماه‌های سال در این تقویم، اختصاص به فرشته یا فرشتگانی دارد و انجام فرایض دینی را در زمان‌های خاص توصیه می‌نمایند. نام روزهای سی‌گانه به قرار زیر است: «۱-هرمزد یا اهور مزد، ۲-بهمن یا وهونه، ۳-اردیبهشت یا آش وهشت، ۴-شهریور یا خشتروئیریه، ۵-سفندارمذ یا سپنت آرمئیتی، ۶-خرداد یا هوروتات، ۷-امرداد
یا سپنت آرمئیتی، ۶-خرداد یا هوروتات، ۷-امرداد یا امرتات، ۸-دی به آذر یا دنوش، ۹-آذر یاآتر، ۱۰-آبان یاابم، ۱۱ -خورشید، ۱۲ -ماه یا ماونگه، ۱۳-تیر، ۱۴-گوش، ۱۵-دی به مهر یادتوش، ۱۶-مهر، ۱۷ -سروش، ۱۸-رشن، ۱۹-فروردین، ۲۰-بهرام یا ورثرغن، ۲۱-رام، ۲۲-باد یا وات، ۲۳-دی به دین یا دئوش، ۲۴-دین، ۲۵-ارد یا اشی ونگوهی، ۲۶ -ارشتات، ۲۷-آسمان، ۲۸-زامیاد یا زم، ۲۹-ماراسپند، ۳۰-انیران یا انغررئوجاو.»(۶) در این تقویم هر سی روز را یک ماه نامیدند (ماونگه در اوستا) و هر سال را ۱۲ ماه می‌گرفتند؛ بنابراین ماه و سال در این تقویم
۱۲ ماه می‌گرفتند؛ بنابراین ماه و سال در این تقویم اصطلاحی است، اسامی دوازده ماه این تقویم نیز همان اسامی ایزدان معروف دین مزدیسنا می‌باشند که در ذیل به اسامی ماه‌ها و ایزد مربوط به هر یک اشاره می‌گردد «۱-فروردین:فروشی ها؛ ۲-اردیبهشت:َآش وهشت؛ ۳-خرداد:هوروتات؛ ۴-تیر:تشتری؛ ۵-امرداد:امرتات؛ ۶-شهریور:خشتروئیریه؛ ۷-مهر:میثر؛ ۸ -آبان:آبها-آناهیتا؛ ۹-آذر:آتر-آتش؛ ۱۰-دی:خالق اوهرمزد؛ ۱۱-بهمن:وهومنه؛ ۱۲-اسفند:اسپنت ارمیتی.»(۷) ایشان در یافته بودند که یک سال نجومی ۳۶۵ روز و ۶ ساعت و اندی است، بنابراین آنان برای
۳۶۵ روز و ۶ ساعت و اندی است، بنابراین آنان برای نگهداری آغاز و پایان سال در نقطه خاص، دست به ایجاد دو نوع کبیسه به نام‌های بهیزک (به پهلوی «وهیجک»، دری «اندر گاه» و عربی خمسه مسترقه) بزرگ و کوچک زدند. چون در تقویم، ۱۲ ماه ۳۰ روزه وجود داشت، در وهله اول ۵ روز باقی‌مانده از سال حقیقی را پس از پایان ۱۲ ماه و قبل از آغاز سال جدید به صورت مستقل و غیر مربوط به سایر ماه‌ها می‌افزودند و بدین طریق ۵ روز کسری جبران می‌شد، به عقیده برخی این عمل را زردشت به پیروانش آموزاند؛ تا زمان اعمال دینی از مواقع خود دور نیفتد.
تا زمان اعمال دینی از مواقع خود دور نیفتد. به عقیده او محل این پنج روز آخر آبان ماه است. (۸) لیکن این تغییرات نتوانست مشکل جابجائی ماه‌ها را رفع کند، چون این ۵ روز در ماه‌های سال سیر می‌کرد و در یک دوره ۱۲۰ ساله در فروردین ماه، در یک دوره ۱۲۰ ساله دوم در اردیبهشت و… و بالاخره در یک دوره ۱۴۴۰ ساله دوباره به محل اولیه خود بازمی‌گشت. آنان اینبار برای رفع مشکل پس از هر ۱۲۰ سال یک ماه به ماه‌های سال می‌افزودند تا به این ترتیب مشکل پنج روز را رفع کنند. (بهیزک بزرگ) این تقویم تا پایان دوره ساسانیان و اوایل ورود
این تقویم تا پایان دوره ساسانیان و اوایل ورود اسلام همچنان رواج داشت، ولی می‌رفت تا از خاطره‌ها فراموش شود. (به علت ورود اسلام و ممنوعیت نسیء بر اساس آیه ۳۷ توبه و اینکه بر اساس آیه ۳۶ توبه ماه در نزد خداوند ۱۲ ماه است. (۹) همچنین در عصر کوشانیان مقارن قرن اول میلادی در تخارستان تقویم بابلی رواج داشته‌است؛ عبدالحی حبیبی برای اثبات این گفته؛ به کتیبه سرخ کتل بغلان (۱۶۰م) اشاره می‌کند، که زبان آن دری قدیم یا تخاری و رسم‌الخط آن یونانی شکسته و تاریخ آن را به ماه بابلی نو شته‌اند: «به سی و یکم سلطنت، هنگام
ماه بابلی نو شته‌اند: «به سی و یکم سلطنت، هنگام نیسان ماه» به قول بیرونی سال این تقویم ۳۵۴ روز به حساب قمری بوده و ماه اول هم نیسان بوده‌است که ایام سرسبزی و تازگی درختان و گیاهان بوده‌است که در ادبیات دری اوایل قرون اسلامی آن را موسم شگفتگی و خرمی نامیده‌اند. (۱۰) علاوه بر این سه تقویم، گاهشماری‌های دیگری نظیر هندی، سیستانی، سغدی نیز در مناطق مختلف افغانستان رواج داشته که ما اطلاع اندکی از آن‌ها داریم. گاهشماری پس از اسلام. پس از ورود اسلام به افغانستان و گرویدن مردم آن سامان به دین اسلام، تقویم قمری در
گرویدن مردم آن سامان به دین اسلام، تقویم قمری در افغانستان رواج پیدا کرد (این تقویم در زمان عمر از خلفای راشدین برای رسیدگی به امور خراج و مالیات به وجود آمد). تعداد ماه‌ها در این تقویم بر اساس حساب دوازده‌گانه قمری و بر اساس دستور صریح قرآن (آیه ۳۶ توبه) به وجود آمد؛ نام ماه‌های این تقویم نیز از دوره جاهلیت به اسلام رسیده و سابقه طولانی دارد. اعراب در این تقویم به مانند زردشتیان روزهای خود را نامگذاری نکردند، ولی هر سه شب را در ماه به نام‌های مختلف می‌نامند که عبارتند از: ۳شب اول: غرر، سپس نفل، سپس تسع،
که عبارتند از: ۳شب اول: غرر، سپس نفل، سپس تسع، سپس عشر، سپس بیض، سپس ظلم، سپس خنس، سپس حنادس، سپس محاق و شب آخر که ماه پنهان باشد «سرار». (۱۱) این گاهشماری بواسطه اینکه ماه‌های آن بر آسای دو رویت هلال مشخص می‌شود، دارای فصل نبوده و ماه‌های آن ۲۹ یا ۳۰ روزه می‌باشد بعد از تسلط اعراب بر افغانستان آنان خواستند تا سال مالی خود را بر اساس این تقویم بکار ببرند، که برای کشاورزان که باید در ماه به خصوصی مالیات می‌پرداختند، مشکلات فراوانی ایجاد شد، از جمله اینکه زمانی می‌شد که باید مالیات غله یا محصولات کشاورزی خود
می‌شد که باید مالیات غله یا محصولات کشاورزی خود را می‌پرداختند که دقیقاً در فصل زمستان بود. در نتیجه از همان اوایل برای تنظیم امور مالی یا نگاه داشتن سال مالی به کار گرفتن تقویم خورشیدی (زردشتی) لازم آمد، همزمان تقویم قمری برای حل و فصل مسائل دینی محفوظ ماند. در این میان به علت بی‌توجهی و غفلت از محاسبه کبیسه‌ها اول سال خورشیدی (نوروز) از محل حقیقی خویش دور افتاد، به‌طوری‌که در زمان متوکل خلیفه عباسی ۲ ماه و در زمان معتضد عباسی ۷۱ روز عقب ماند، با این حساب، از سال‌ها پیش کشاورزان و مودیان مالیاتی در مضیقه
از سال‌ها پیش کشاورزان و مودیان مالیاتی در مضیقه قرار گرفته بودند؛ زیرا هنوز کشت آن‌ها سبز نشده بود که مأموران مالیات و خراج به سراغشان می‌آمدند و مطالبه مالیات می‌کردند. در زمان متوکل و معتضد سعی شد تا اصلاحاتی صورت گیرد که چندان کارآمد نبود؛ اصلاحات برای مدت کمی مؤثر بود و بعد از مدتی دوباره مشکل سابق تکرار شد. این روند تا ظهور سیاسی سلجوقیان ادامه داشت. در زمان جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی بااستفاده از ریاضی دانان بزرگی نظیر حکیم عمر خیام، ابوالمظفر اسفزاری، خواجه عبدالرحمن خازنی و ابن کوشک بیهقی مباهی و
خواجه عبدالرحمن خازنی و ابن کوشک بیهقی مباهی و خواجه نظام الملک طوسی به اصلاح تقویم خورشیدی بر مبنای هجرت پیامبر اقدام نمودند و تقویم تازه را به لقب سلطان جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی «تقویم جلالی» نامیدند. دراین تقویم اول سال هنگام ورود خورشید به برج حمل تعیین شد. آنان همچنین به جای اسامی ماه‌های قدیمی، از اسامی بروج دوازده‌گانه (حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، میزان، عقرب، قوس، جدی، دلو، حوت) استفاده کردند. (۱۲) مدت زمان یک سال تقویم جلالی برابر با مدت زمان یک دور کامل زمین به دور خورشید، یعنی ۳۶۵ روز و
یک دور کامل زمین به دور خورشید، یعنی ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۹ دقیقه و ۱۵ ثانیه‌است. هر یک از ماه‌های سال سی روز بود و ۵ روز اضافی را به ماه دوازدهم (حوت) اضافه می‌کردند و اضافه آن (۵ساعت و۴۹ دقیقه و ۱۵ ثانیه) در هر ۴یا۵ سال یک روز حساب شده به عنوان کبیسه به آخر ماه حوت اضافه می‌گردید و آن سال را ۳۶۶ روز حساب می‌کردند(۱۳). این تقویم تا سال (البته با کمی تغییر) ۱۳۳۴ همچنان تقویم رسمی کشور بود (باید توجه داشت که در مکاتبات رسمی حکومتی و اسناد از تقویم قمری استفاده می‌شده‌است) تا اینکه به صلاحدید دولت وقت،
استفاده می‌شده‌است) تا اینکه به صلاحدید دولت وقت، تغییراتی در آن داده شد و ما امروزه از این تقویم اصلاح شده، استفاده می‌کنیم. علاوه بر این تقویم‌ها با استیلای ترکان و مغولان در افغانستان نوعی تقویم ترکی ۱۲حیوانی نیز در برخی از مناطق افغانستان که در ارتباط با این اقوام بودند، به وجود آمد. بر اساس نوشته‌های خواجه نصیرالدین طوسی سال در این تقویم خورشیدی حقیقی و ماه‌هایشان بر اساس رویت دو هلال ماه بوده‌است و برای احتساب شمسی بر مبنای قمری دست به نسیء می‌زدند. دراین تقویم هر یک از ماه‌های سال بر اساس نام یک
دراین تقویم هر یک از ماه‌های سال بر اساس نام یک حیوان می‌باشد که عبارتننداز: «۱-موش (سچقان یا کسگو)؛ ۲-گاو نر (اود یا سغر)؛ ۳-پلنگ (بارس)؛ ۴-خرگوش (توشقان)؛ ۵-نهنگ (لو)؛ ۶-مار (ییلان)؛ ۷-اسب (یونت)؛ ۸-گوسفند (قوی)؛ ۹-میمون (بیجین)؛ ۱۰-مرغ (تخاقوی)؛ ۱۱-سگ (ایت)؛ ۱۲-خوک (تونگوز)(۱۴)
هارون یحیی یا عدنان اکتار (زادهٔ ۲ فوریهٔ ۱۹۵۶ میلادی در آنکارا) یک مدعی مهدویت است. پارهٔ اول اسم مستعارش، نام هارون، برادر موسی است و پارهٔ دوم، نام یحیی؛ پیامبری که درست، پیش از عیسی آمد و آمدن عیسی را پیشگویی کرد. در سال ۱۹۹۰ سازمان تحقیقات علمی «باو» را راه‌اندازی کرد. و به تألیف و انتشار کتاب‌های زیادی دست زد. در ایران، کتاب‌های بسیاری از او ترجمه و چاپ شده و مورد استقبال بوده و جایگاه موجهی داشته‌است. اما در سال‌های اخیر حاکمیت از وی به‌عنوان یک حقه‌باز منحرف، فراماسون و مدعی دروغین مهدویت یاد
حقه‌باز منحرف، فراماسون و مدعی دروغین مهدویت یاد می‌کند. او در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۷ با اتهامات جنسی توسط دولت ترکیه بازداشت شد. او در ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱ با اتهامات ایجاد سازمان جنایی، سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان، آزار و اذیت، آدم‌ریابی زیر سن، باج‌خواهی، حبس غیرقانونی، جاسوسی، کلاهبرداری و جعل اسناد به ۸۶۵۸ سال زندان محکوم شد. کتاب‌ها. یحیی کتاب‌های زیادی را به نگارش درآورده‌است، که هدف بیشتر آن‌ها آشنایی افراد غیرمسلمان با اسلام است. کتاب‌هایی که او در رابطه با علم نگاشته‌است بیشتر با هدف رد فرگشت، ماده‌گرایی و
نگاشته‌است بیشتر با هدف رد فرگشت، ماده‌گرایی و بی‌خدایی است. او بر این باور است که فرگشت وجود خدا و ارزش‌های اخلاقی را زیر سؤال می‌برد و به ترویج ماده‌گرایی و کمونیسم می‌انجامد. یحیی بر این باور است که داروینیسم الهام‌بخش نژادپرستی، نازیسم، کمونیسم، و تروریسم بوده‌است. این استدلال او مبنی بر شرایط ترکیه قبل از سال ۱۹۸۰ است که کتاب‌فروشی‌های کمونیست در ترکیه کتاب‌های داروین را به مشتریان کتاب‌های مارکس می‌دادند. دلیل موفقیت کتاب‌های یحیی در ترکیه کیفیت بسیار بالای کاغذ چاپ، و تعداد بسیار بالای نقاشی‌ها و
بالای کاغذ چاپ، و تعداد بسیار بالای نقاشی‌ها و عکس‌های رنگی در این کتاب‌ها عنوان شده‌است. بسیاری از کتاب‌های او به فیلم‌هایی با کیفیت بسیار بالا تبدیل شده‌است و به‌رایگان می‌توان آن‌ها را از اینترنت بارگیری کرد. در اصل همهٔ این کتاب‌ها نوشتهٔ خودش نیست و آثار افراد دیگری را به اسم خود زده‌است. فرگشت. فراگیر شدن آفرینش‌گرایی سازماندهی‌شده به‌وسیلهٔ مسیحیان در دههٔ ۱۹۸۰ هنگامی که وزیر آموزش‌وپرورش ترکیه به سازمان‌های مسیحی برای آموزاندن نظریه‌های فرگشت و آفرینش‌گرایی در برنامه‌های درسی به‌صورت همزمان روی
در برنامه‌های درسی به‌صورت همزمان روی آورد، به دنیای اسلام راه یافت. یحیی سال‌ها برای ستیز با فرگشت به نظریهٔ مسیحی آفرینش‌گرایی زمین جوان استناد می‌کرد در حالی که چنین باوری برای دین اسلام الزامی نیست. با استفاده از این نکته که تفسیر قرآن امکان وجود زمین برای میلیون‌ها سال را می‌دهد، یحیی پس از دوره‌ای به استدلال‌های مشابه آفرینش هوشمند روی آورد. تارنمای هارون یحیی به نام آفرینش هوشمند اسلامی ثبت شده بود. با این حال یحیی از نام آفرینش هوشمند، به‌دلیل برده نشدن نام خدا در آن، پرهیز می‌کند و آن را یکی دیگر
نشدن نام خدا در آن، پرهیز می‌کند و آن را یکی دیگر از فریب‌های شیطان می‌داند. در سال ۱۹۹۸ یحیی اولین کارزار مقابله با فرگشت را راه‌اندازی کرد. هزاران نسخهٔ رایگان از کتاب‌های یحیی در ترکیه بین مردم پخش شدند. یحیی و سازمانش چندین آگهی علیه فرگشت در روزنامه‌های ترکیه و یک آگهی در مجلهٔ تایم درج کردند. مشخص نیست هزینهٔ این کارزار از کجا تأمین شده‌است. باو چندین استاد دانشگاه را که زیست‌شناسی فرگشتی درس می‌دادند، تهدید کرد و آزار داد و باعث شکایت رسمی علیه این سازمان در دادگاه شد. در سال ۲۰۰۵ امید سایین در مورد