payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گروگان می‌شود. جنگ داخلی سوریه. علی آراسته، معاون هماهنگ‌کننده نیروی زمینی ارتش با اشاره به حضور مستشاری نیروی زمینی ارتش به خصوص تیپ ۶۵ به سوریه اظهار داشت:
قلعه‌نو، روستایی در دهستان فورگ بخش فورگ شهرستان داراب در استان فارس ایران است. شغل مردم. بیشتر مردم این روستا به کار کشاورزی مشغول بودند. اما به علت خشکسالی چندین ساله به کارگری در شهرها مشغولند. کشاورزی این روستا شامل گندم، ذرت دانه‌ای پنبه و جو و صیفی جات می‌شود. همچنین قلعه نو دارای باغ مرکبات و خرما می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۳۰ نفر (۴۷۴ خانوار) بوده است.
انجیلک ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
بالابورا، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۸ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
برگ نو، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پلنگ دره ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۸ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
چاق فیروزجایی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
شهنه پشته حاجی مهدی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
فریدون‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
پولادسی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
کیس، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
موزی کتی ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
ولیک تخت ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
گته نو، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
کرات سی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
بالاولیک ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
دیزنو، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
انجیل سی، روستایی از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دولت رودبار، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
دیوا ملکشاه، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. آقای محسن داداش پور باکر پژوهشگر اسناد خطی می نویسد: (( روستای دیوا بندپی غربی از دهات قدیمی و تاثیر گذار است. آبادی دیوا به "ملکشاه" و "عمران" شناخته میشود. از جمله ساکنان قدیمی این روستا را تبار "گدکه" برمی شمارند. گفته میشود که تبار ملکشاه مهاجر از ایلام و از ایل ملکشاهی هستند. همچنین تبار عمران را نیز مهاجر از اصفهان بر می شمارند. نام محلی دیوا در محاوره عمومی"دیا" تلفظ می شود. روستای دیوای بزرگ امروزه به چندین روستا
می شود. روستای دیوای بزرگ امروزه به چندین روستا تفکیک شده و مستقل از هم هستند. عده ای واژه ی دیوا را ترکیبی از دو واژه ی "دی" و "وا" می دانند. یوسف الهی و شهرام قلی پور گودرزی در کتاب "بندپی سرزمین، تاریخ، فرهنگ" [شماره کتابشناسی ملی ۳۱۳۱۱۸۲ ، چاپ اول، تهران، ۱۳۹۳]صفحه ی ۸۱ می نویسد: اگر "دی" را کوتاه شده ی "دین" بدانیم که در زبان باستان به معنای تپه است و "ا" را کوتاه شده ی "وا" صورت طبری "آباد" باشد می توان معنای نام روستا را "تپه آبادان" دانست. البته برخی "دی" را کوتاه شده ی "دیو" یا "دئو" میدانند و
برخی "دی" را کوتاه شده ی "دیو" یا "دئو" میدانند و برآنند که نام این روستا بجا مانده از بومیان نخستین طبرستان که در آغاز تسلیم زرتشت نشده بودند، است و باید یادگار پرستش "دئو" [خدای غیر دین زرتشتی] باشد که باپر این نکته جای تامل دارد. در یافته های شفاهی و اقتباس از برداشت های حقیقی به نظر می رسد که "دیا" از املاک خالصه ی شاهی در روزگار افشاریه بوده که به ۴۰۰ سکه ی نادری به اهالی فروخته شده است. نام این روستا نیز در کتاب "اسناد بارفروش ازصفوی تا پهلوی"، حامدابراهیم زاده بازگیر،چاپ اول_بهار ۱۴۰۳ شابک
حامدابراهیم زاده بازگیر،چاپ اول_بهار ۱۴۰۳ شابک ۱_۰_۹۱۴۱۶_۶۲۲_۹۷۸ صفحه ۳۱۳ و ۳۱۴ آمده است: «هوالله سبحانه تعالی الحکیم. در بلوک بندپی دهات آدملا [اِدملا] و بتیار [لدار] و تهمتن و دیوا ملک شاهان و دیار رجال کثیرالاعلام بودند. رسالت هبه نمودند و به فضل طریقت سپردند. ... العبدالعاصی آقا بابا بیک باکر».)) این سند برگرفته از پژوهش ادملاوند وابسته به آوات قلمܐܡܝܕ پژوهشگر آقای محسن داداش پور باکر می باشد که نمایه ی آن در اختیار نگارنده قرار گرفته است. مردم روستا که اغلب از کرد های کوچانده شده زمان های مختلف هستن
اغلب از کرد های کوچانده شده زمان های مختلف هستن از ایل بزرگ ملکشاهی ایلام ، مردم این روستا در ورزش و ادب و هنر حرفای زیادی برای گفتن داشته و دارند از جمله مشاهیر آنها می‌توان به مجتبی رمضانی ملکشاه از طایفه بزرگ گدکه اشاره کرد ، همچنین این روستای با جمعیت کم در زمان جنگ تحمیلی ۳۰ شهید تقدیم این خاک مقدس کرده است که هر سالی یادواره شهدا با شکوه و با استقبال زیاد مردم برگزار می‌شود . جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۱۹ نفر (۶۱۱خانوار)
ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۱۹ نفر (۶۱۱خانوار) بوده‌است.
نارنج لو ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
دیواعمران، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. آقای محسن داداش پور باکر پژوهشگر اسناد خطی می نویسد: (( روستای دیوا بندپی غربی از دهات قدیمی و تاثیر گذار است. آبادی دیوا به "ملکشاه" و "عمران" شناخته میشود. از جمله ساکنان قدیمی این روستا را تبار "گدکه" برمی شمارند. گفته میشود که تبار ملکشاه مهاجر از ایلام و از ایل ملکشاهی هستند. . نام محلی دیوا در محاوره عمومی"دیا" تلفظ می شود. روستای دیوای بزرگ امروزه به چندین روستا تفکیک شده و مستقل از هم هستند. عده ای واژه ی دیوا را
شده و مستقل از هم هستند. عده ای واژه ی دیوا را ترکیبی از دو واژه ی "دی" و "وا" می دانند. یوسف الهی و شهرام قلی پور گودرزی در کتاب "بندپی سرزمین، تاریخ، فرهنگ" [شماره کتابشناسی ملی ۳۱۳۱۱۸۲ ، چاپ اول، تهران، ۱۳۹۳]صفحه ی ۸۱ می نویسد: اگر "دی" را کوتاه شده ی "دین" بدانیم که در زبان باستان به معنای تپه است و "ا" را کوتاه شده ی "وا" صورت طبری "آباد" باشد می توان معنای نام روستا را "تپه آبادان" دانست. البته برخی "دی" را کوتاه شده ی "دیو" یا "دئو" میدانند و برآنند که نام این روستا بجا مانده از بومیان نخستین
که نام این روستا بجا مانده از بومیان نخستین طبرستان که در آغاز تسلیم زرتشت نشده بودند، است و باید یادگار پرستش "دئو" [خدای غیر دین زرتشتی] باشد که باپر این نکته جای تامل دارد. در یافته های شفاهی و اقتباس از برداشت های حقیقی به نظر می رسد که "دیا" از املاک خالصه ی شاهی در روزگار افشاریه بوده که به ۴۰۰ سکه ی نادری به اهالی فروخته شده است. نام این روستا نیز در کتاب "اسناد بارفروش ازصفوی تا پهلوی"، حامدابراهیم زاده بازگیر،چاپ اول_بهار ۱۴۰۳ شابک ۱_۰_۹۱۴۱۶_۶۲۲_۹۷۸ صفحه ۳۱۳ و ۳۱۴ آمده است: «هوالله سبحانه تعالی
صفحه ۳۱۳ و ۳۱۴ آمده است: «هوالله سبحانه تعالی الحکیم. در بلوک بندپی دهات آدملا [اِدملا] و بتیار [لدار] و تهمتن و دیوا ملک شاهان و دیار رجال کثیرالاعلام بودند. رسالت هبه نمودند و به فضل طریقت سپردند. ... العبدالعاصی آقا بابا بیک باکر».)) این سند برگرفته از پژوهش ادملاوند وابسته به آوات قلمܐܡܝܕ پژوهشگر آقای محسن داداش پور باکر می باشد که نمایه ی آن در اختیار نگارنده قرار گرفته است. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۳ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
تلیکا ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
پینک روستایی در دهستان خوش رود بخش بندپی غربی شهرستان بابل استان مازندران ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۷ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
تیرنگ سی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
سوت سی شیاده، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
شیاده بالا ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. با توجه حاصلخیز بودن منطقه، اکثر اهالی بومی روستای شیاده مشغول کشاورزی و دامداری هستند اما در این میان کسانی هستند که پرورش زنبور عسل را در این منطقه رواج داده‌اند. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
فیلبند (به مازندرانی: فِل‌بَن) روستایی در دهستان خوشرود بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است.اهالی به این روستا فلبن می‌گویند؛ فِل یا فِل‌آمدن بمعنی خسته شدن و بَن بمعنی بند یعنی جایی که خستگی تمام می‌شود. دسترسی راحت به فیلبند از جاده هراز و سنگچال چلاو صورت میگیرد. از شهر آمل به سمت جاده هراز حرکت کنید و بعد از دو کیلومتر که از اولین تونل عبور کردید سمت چپ جاده تابلوی روستای چلاو را مشاهده خواهید کرد که با پشت سر گذاشتن این روستا اول به مراتع و بعد از عبور از سربالایی ها به روستای
به مراتع و بعد از عبور از سربالایی ها به روستای فیلبند خواهید رسید لازم به ذکر است که این روستا از قدیم الایام به دهستان خوشرود در بخش بندپی غربی بابل تعلق داشته و اکنون نیز در طرح تقسیمات کشوری این روستا در شهرستان بابل واقع است. فیلبند از لحاظ جغرافیایی از شمال به روستای سنگچال، از جنوب به قله حسن بن، از شرق به جنگل انبوه و از غرب هم به جنگل انبوه هیرکانی متصل می‌باشد. پیشینه نام فیلبند بابل. اهالی منطقه به این روستا «فِل‌بَن» می‌گویند؛ فِل یا فِل‌آمدن به معنی خسته شدن و بَن به معنی بند یا جایی که خستگی
معنی خسته شدن و بَن به معنی بند یا جایی که خستگی تمام می‌شود. جمعیت فیلبند بابل. این روستا در دهستان خوشرود بخش بندپی غربی شهرستان بابل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار)؛ و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، کمتر از ۳ خانوار بوده‌است. فیل‌بند، ییلاق اهالی روستای دیوا ملکشاه بندپی غربی شهرستان بابل است. فیل‌بند به دلیل سوز و سرما و بارش برف شدید، در طی مدت زمستان از سکنه خالی است. مسیر راهی فیل‌بند بابل. مسیر ماشین رو که به فیل‌بند بابل ختم می‌شود،
مسیر ماشین رو که به فیل‌بند بابل ختم می‌شود، جاده فرعی «منگل- چلاو» در مسیر جاده هراز (یک کیلومتر پس از اولین تونل بعد از پلیس راه آمل که تماماً آسفالت بوده و جاده‌های اصلی داخل محل نیز آسفالت است. دسترسی به فیلبند بابل از جاده هراز و سنگچال چلاو است . از شهر آمل به سمت جاده هراز حرکت کنید و بعد از دو کیلومتر که از اولین تونل عبور کردید سمت چپ جاده تابلوی روستای چلاو را مشاهده خواهید کرد که با پشت سر گذاشتن این روستا اول به مراتع و بعد از عبور از سربالایی‌ها به روستای فیلبند خواهید رسید. جغرافیای فیلبند
به روستای فیلبند خواهید رسید. جغرافیای فیلبند بابل. روستای فیل‌بند از شمال غربی به روستای سنگچال، از جنوب به ییلاق ونه بن، از جنوب شرقی به روستاهای شیخ موسی و لهه بابل ختم می‌شود. این روستا به دلیل ارتفاع زیاد آن از سطح دریا زمستان‌هایی سخت و با بارش برف سنگین همراه است و شاید یکی از دلایل نام‌گذاری این روستا هم همین باشد. در تابستان‌ها این روستا دارای هوای بسیار مطلوبی است که پذیرای مسافرانی بسیار و همچنین کوهنوردان است. گویش فیلبند بابل. گویش محلی فیلبند گویشی از زبان تبری (بندپی بابل) است یکی از
فیلبند گویشی از زبان تبری (بندپی بابل) است یکی از مشخصه‌های اصلی ساخت‌آوایی آن نبود صامت /ž/ و وجود مصوّتِ /Ə/ به جای /e/است، که مانند یک واجگونه بعد از همزه و در واژه‌های عربی به کار می‌رود. در این گویش، گذشته نقلی و بعید متعدی و لازم با فعل کمکی «دار-/داشت-» ساخته می‌شود؛ مثلاً: بخردارمه ba-xƏrd-dār-mƏ (خورده‌ام)، و بخرداشتمه ba-xƏrd-dāšt-Ə-mƏ (خورده بودم). گونه‌های درختی فیلبند بابل. به دلیل سرمای شدید پاییز و زمستان، درختان رشد چندانی در فیل‌بند ندارند. از درختان تنها گونه‌های سیاه‌ریشه مانند آلوچه
از درختان تنها گونه‌های سیاه‌ریشه مانند آلوچه ترش، زرشک کوهی و انگور کوهی (: گالش انگیر) و نیز درخت ون در آن می‌رویند. کشت درختانی چون گردو، فندق، سیب و آلبالو ناموفق بوده‌است و رشد اندکی دارند.
تشبیشه ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شیاده سادات محله ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.
کاشمسی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
شوب‌کلا ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. شوب‏‌کلا، ده (جمعیت در 139۵ش 1۵90 تن)، از دهستان شهیدآباد در بخش بندپی غربی شهرستان بابل. این روستا در °3۶ و ´2۶ عرض شمالی و °۵2 و ´3۵ طول شرقی به فاصلۀ هجده کیلومتری جنوب باختری مرکز شهر بابل و در بلندای 23 متری از سطح دریاهای آزاد نهاده است. شوب‏‌کلا روستای ورودی به بخش بندپی غربی است. فاصله ی آن تا مرکز بخش یعنی شهر خشرودپی ۷ کیلومتر می باشد . این روستا در شمالی ترین نقطه ی بخش، واقع گردیده است که از شمال به روستای
نقطه ی بخش، واقع گردیده است که از شمال به روستای شاسیبکلا و عالی زمین(تابع بابل)،از جنوب به روستای صلحدار کلا و باییکلا، از شرق به روستاهای معلم کلا و کلاگرسرا و قمی کلا و از غرب به روستاهای درزیکلا آقا شفیع و اله چال محصور می باشد. این روستا از روستاهای دهستان ساسی کلوم از توابع بخش مرکزی بابل بوده است ولی در تقسیمات دهه 60به بعد به دهستان شهیدآباد بندپی غربی اضافه شد و به جای آن روستای آهنگرکلای بزرگ از بخش بندپی شرقی منفک و به بخش مرکزی بابل اضافه شد. علت این جابه جایی مربوط می شد به انتخابات مجلس شورای
این جابه جایی مربوط می شد به انتخابات مجلس شورای اسلامی؛ در آن زمان شهرستان بابلسر با ترکیب بخش های بندپی غربی و شرقی یک نماینده در مجلس داشتند و شهرستان بابل بدون بخش های بندپی غربی و شرقی یک نماینده. با توافقی که بین نمایندگان مستقر با هم صورت گرفته بود و با توجه به اقبال مردم این دو روستا به هریک از آن دو نماینده این جابه جایی صورت گرفت. هم اکنون شوبکلا سومین محله پر جمعّیت بخش بندپی غربی است. این محله شامل دو قسمت پایین محله و بالا محله است که قسمت پایین محله جمعّیت بیشتری را در خود جای داده
قسمت پایین محله جمعّیت بیشتری را در خود جای داده است.رودخانۀ کِلرو/ کلارود از خاور و رودخانه فصلی چشمه رود که منشا آن از روستای مجاور(صلحدرکلا) می باشد، از مرکز این روستا می‏‌گذرد. مردم روستا کشاورزی و باغداری می‏‌کنند و فرآورده‏‌های آن‏‌ها برنج، مرکبات و تره‏‌بار است. شوب‏‌کلا آب‏‌بندان*، دبستان، کتابخانۀ عمومی، درمانگاه، مسجد و تکیه دارد. سقانفار* شوب‏‌کلا که در سدۀ سیزدهم هجری ساخته شده با شمارۀ 220۴0 در 138۶ش به ثبت ملی رسیده است. نام روستا از نام خاندان شوب گرفته شده است. در باره ریشه واژه " شوب" باید
شوب گرفته شده است. در باره ریشه واژه " شوب" باید گفت در ترجمه کتاب تاریخ طبری، ابوعلی بلعمی فصولی را بدان افزوده است و می گوید که این بخش ها را از کتاب اخبار ملوک عجم نقل می کند. از جمله این افزوده ها یکی حکایت بهرام چوبین است که بر ری و جبال و طبرستان حکومت داشت. بلعمی در باره نام او می گوید (که او را بهرام چوبین خواندندی و گروهی گفتند او را " شوبین " خواندندی. و محمدبن جریر طبری حدیث بهرام شوبین تمام نگفته است و من به کتاب اخبار ملوک عجم تمام یافتم و بگویم.) اگر از آن چه که بلعمی در علت ملقب شدن بهرام به
اگر از آن چه که بلعمی در علت ملقب شدن بهرام به شوبین می گوید بگذریم؛ سه نکته قابل توجه است. اول آن که بهرام شوبین بر طبرستان حکومت می کرد و دو دیگر آن که شوبین نشانه شناسایی او و تفاوتش از دیگر بهرام ها مثل بهرام گور وبهرام سیاووشان و هم پدرش که نامش بهرام بوده است می باشد و البته بهرام های دیگر. نتیجه آن که بعید نیست که پس از او نشانه شوبین و بعدها شوبی و یا شوب در ادامه نام بازماندگان او برای انتساب و شناسایی باقی مانده باشد و خاندان شوب و شوبی از بازماندگان بهرام شوبین در طبرستان باشند و نکته سوم سپاهی
بهرام شوبین در طبرستان باشند و نکته سوم سپاهی بودن و نظامی گری و فرماندهی جنگی اوست که در خاندان شوب ادامه داشته است. بعدها خاندان شوب ساکن بارفروش و بندپی در سده‏‌های دهم و یازدهم هجری. بوده اند از بزرگان این خاندان به ارجاسب شوب، گته کیا شوب، ذوالفقار شوب، شیرزاد شوب، بدرالدین شوب و اردشیر شوب می‏‌توان اشاره کرد. ارجاسب شوب از همراهان سیاوش خطیر در رویارویی با محمد روزافزون بود و در این راه به خدمت میرعبدالله مرعشی (939- 9۶9ق)، از حاکمان مرعشی مازندران، درآمد. گته کیا شوب در ایام حکومت میرسلطان‏‌مراد یکم
گته کیا شوب در ایام حکومت میرسلطان‏‌مراد یکم مرعشی (9۶9- 98۴ ق) سر به مخالفت برداشت. وی در خلال این جنگ‏‌ها کشته شد. ذوالفقار شوب در دستگیری سیدمرتضی حسام، از سادات کوسه، که غضنفر ابتر و میرزای رئیس را کشته بود، نقش داشت. وی به هنگام تحصن میرزاخان مرعشی (98۴- 98۶ق) در دژ فیروزجاه در این دژ حضور داشت. او بعدها در دفاع از بیجن رئیس، از بزرگان خاندان رئیس لپور، که از سوی میرحسین‏‌خان مرعشی در پیگرد بود، در منطقۀ بندپی کشته شد. شیرزاد شوب و بدرالدین شوب نیز در خدمت میرشاه‏‌میر، حاکم مرعشی مازندران، بودند وقتی
خدمت میرشاه‏‌میر، حاکم مرعشی مازندران، بودند وقتی ملک سلطان محمد، حاکم کجور، به مازندران حمله کرد، دوازده نفر از اعضای این خاندان به دیدارش رفتند، اما وی همۀ آنان را کشت. این نکته در این جا شایان یادآوری است که ۳۰ مرداد روز ثبت نام خانوادگی در ایران است. ۳۰ مرداد ۱۳۱۳ ثبت نام‌خانوادگی در ایران اجباری شد. در این دوره بیشتر نام‌های خانوادگی بر اساس مکان زندگی، حرفه، ویژگی فیزیکی یا شهرت سرپرست خانواده انتخاب می‌شد بعضی از نام هاي خانوادگی بر پایه وابستگی قومی و قبیله ای انتخاب می شد. در دوره پهلوی اول ظاهرا
و قبیله ای انتخاب می شد. در دوره پهلوی اول ظاهرا برای آن که اقوام بزرگ مثل قاجار نتوانند بر اساس پیوند قومیتی اتحادی تشکیل دهند، برای آن ها خانوادگی های مختلف ساختند. در پهلوی دوم به دنبال تغییر نام خانوادگی خاندان های کوچکتری که دارای پیوند و فعالیت های نظامی و سیاسی تاریخی بودند رفتند و آن فامیلی ها را تغییر دادند. این شگرد و روش مهمی بود در جهت مدرنیزه شدن ایران قبیله محور. نام خانوادگی شوبیان از جمله این خانوادگی ها بود. نام خانوادگی در شناسنامه پدربزرگ و بستگان آن ها که در پهلوی اول شناسنامه گرفته
و بستگان آن ها که در پهلوی اول شناسنامه گرفته بودند، شوبیان بود؛ با تکیه بر قوم و قبیله شوب. در دوره پهلوی دوم نام خانوادگی همه فرزندان و فرزندزادگان این خاندان بدون دخالت و نظر ویا درخواست خودشان به شوبکلایی منتسب به روستای شوبکلا تغيير کرد.هم اکنون خانواده هایی از خاندان شوب با نام خانوادگی شناسنامه ای شوبکلایی (شوبیان) در این روستا سکونت دارند. از این خاندان حسین علی شوبکلایی(شوبیان) و داوود شوبکلایی(شوبیان) در جنگ ایران و عراق به شهادت رسیدند. خانواده هایی از خاندان شوب در حوالی گتاب ساکن شدند و روستای
از خاندان شوب در حوالی گتاب ساکن شدند و روستای شوب محله را ایجاد کردند. گروهی از خاندان شوب به منطقهء بابلکنار رفتند و روستای "یک شوب" را در نزدیکی درازکلا و انجیل سی ایجاد کردند.هم چنین در روستای گونه کلای بابلکنار در کنار روستاهای شیردارکلا و سیدکلا خانواده‌هایی از خاندان شوب با نام خانوادگی شوبی زندگی می‌کنند که چند خانواده از این گروه به شهر شیرگاه کوچ کردند و هم‌اکنون نواده‌های آن‌ها در شیرگاه سکونت دارند. در روستای شوبکلا مهاجرینی از خاندان‌های پازوکی و آهنگر و مشایی و قاسمی و فتحی ساکنند. ‏منابع:‌
و آهنگر و مشایی و قاسمی و فتحی ساکنند. ‏منابع:‌ اطلس کتابخانه‏‌های مازندران، 218؛ بندپی سرزمین، تاریخ، فرهنگ، 2۶؛ فرهنگ آبادی‏‌ها و مکان‏‌های مذهبی کشور، 3۴۵؛ فرهنگ جغرافیایی آبای‏‌های کشور جمهوری اسلامی ایران، ساری، 28/33۴- 33۵؛ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، 2/23۴؛ فهرست آثار ملی ایران؛ مرکز آمار ایران؛ بندپی (سرزمین، تاریخ، فرهنگ)، ۶1۴؛ تاریخ خاندان مرعشی، 113، 11۵- 11۶، 13۵، 1۶8، 20۴، 2۴9، 293، 31۵، 38۴، دانشنامه مازندران. تاریخ بلعمی (ترجمه تاریخ طبری) نوشتار و تحقیق از: دکتر علی اکبر شوبکلایی مشاهیر.
نوشتار و تحقیق از: دکتر علی اکبر شوبکلایی مشاهیر. جهان پهلوان مصطفی رمضانی یکی از بزرگ ترین کشتی گیران لوچو، دارنده چندین مدال طلای جهانی پیشکسوتان جهان. • آذین معصومی : از نقاشان و تصویر پردازان نامدار در عرصه جهانی می‌باشد. شهید اسماعیل فرنیا؛ فرمانده پایگاه مقاومت روستای شوبکلا؛ معلم و فرمانده جنگ تحمیلی منابع. منابع دیگر: اطلس کتابخانه‏‌های مازندران، 218؛ بندپی سرزمین، تاریخ، فرهنگ، 2۶؛ فرهنگ آبادی‏‌ها و مکان‏‌های مذهبی کشور، 3۴۵؛ فرهنگ جغرافیایی آبای‏‌های کشور جمهوری اسلامی ایران، ساری، 28/33۴- 33۵؛
کشور جمهوری اسلامی ایران، ساری، 28/33۴- 33۵؛ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، 2/23۴؛ فهرست آثار ملی ایران؛ مرکز آمار ایران؛ بندپی (سرزمین، تاریخ، فرهنگ)، ۶1۴؛ تاریخ خاندان مرعشی، 113، 11۵- 11۶، 13۵، 1۶8، 20۴، 2۴9، 293، 31۵، 38۴، دانشنامه مازندران. [۱]، تاریخ بلعمی (ترجمه تاریخ طبری) نوشتار و تحقیق از: دکتر علی اکبر شوبکلایی
کلاگرمحله روستایی از توابع دهستان شهیدآباد بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. جمعیت. روستا کلاگرمحله در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
قنبرزاده، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
پطرودپی، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۲ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
[[File:شانه تراش.jpg|thumb|آستان آقا سید ناصر روستای شانه تراش]] شانه تراش ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در شهر خشرودپی بابل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۲ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است. وجه تسمیه. مردمان این روستا از دیرباز با استفاده از دستگاه‌های ابداعی خود ، چوب درختان را تراشیده و از آن شانه می ساختند و با فروش آن‌ها امرار معاش می‌کردند . به همین دلیل این روستا را شانه تراش نامیدند . تاریخچه. اولین ساکنان
را شانه تراش نامیدند . تاریخچه. اولین ساکنان این روستا بیش از ۱۳۰ سال پیش از شانه‌تراش‌محله از توابع بخش خرم‌آبادشهرستان تنکابن(شهسوار سابق) به دلیل ظلم و ستم اربابان آن منطقه کوچ کرده و در منطقه فعلی سکنی گزیدند. امروزه بیشتر ساکنین این دو روستا نمی‌دانند که نیای مشترک دارند . اماکن زیارتی. در قسمت شمالی این روستا ، در بخش سرسبزی که مشخصاً باقی‌مانده یک جنگل است ، مدفن انسان پاکی به نام سید ناصر معروف به آقا سید ناصر می‌باشد که با امکانات نسبتاً خوب رفاهی و فضای زیبای جنگلی هر ساله میهمان زائرین خصوصاً در
فضای زیبای جنگلی هر ساله میهمان زائرین خصوصاً در ماههای رمضان و محرم (ماه) است .
صلح دارکلا ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۹ نفر (۲۵۸خانوار) بوده‌است.
بزرودپی ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۷ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
یکی از روستاهای بخش بندپی شرقی، شهرستان بابل، استان مازندران، کشور ایران، است که وجه تسمیه آن برآمده از ساکنان آن که طایفهٔ فیروزجایی است می‌باشد. این روستا با کد مستقل در فهرست آبادی‌های دهستان سجادرود بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. این روستا از سمت شمال به روستاهای بالاگنج کلا و فلکا، از سمت شرق به مجتمع اداری و مرکز بخش بندپی شرقی، شهر گلوگاه، از سمت غرب به روستای ادملاء، و از سمت جنوب به اراضی جنگلی محدود می‌شود. این روستا که برابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰ خورشیدی دارای ۱۵۷ خانوار و ۵۸۰