payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک مولکول آران‌ای را در نظر بگیریم و آن را به چهار قسمت فرضی تقسیم کنیم، اگر بازهای قسمت اول با بازهای قسمت سوم و بازهای قسمت دوم با بازهای قسمت چهار جفت شوند، یک شبه گره ایجاد خواهد شد. شبه گره‌ها طوری تا می‌خورند که در ساختار سه بعدی مولکول شبیه یک گره می‌شوند. جفت شدن بازها در شبه گره‌ها به صورت تو در تو نیست؛ بدین معنی که جفت بازها با یکدیگر هم پوشانی دارند و همین موضوع پیش‌بینی وجود شبه گره‌ها در توالی‌های آران‌ای را برای برخی روش‌های محاسباتی مانند برنامه سازی پویا که از یک روند بازگشتی استفاده
برنامه سازی پویا که از یک روند بازگشتی استفاده می‌کند ناممکن ساخته است. زیر گروه‌های محدودی از شبه گره‌ها توسط برنامه سازی پویا قابل پیش‌بینی اند. روش‌های جدیدتری مانند روش‌هایی که از گرامرهای مستقل از متن تصادفی برای پیش‌بینی ساختار دوم استفاده می‌کنند نیز نمی‌توانند شبه گره‌ها را تشخیص دهند. چندین فرایند زیستی مهم وجود دارد که بر ملکول‌های آران‌ای ایی که تشکیل شبه گره می‌دهند متکی اند. به عنوان مثال، قسمت آران‌ای تلومراز انسان شامل یک شبه گره می‌باشد که وجودش برای فعالیت، حیاتی است. هر چند مولکول‌های
وجودش برای فعالیت، حیاتی است. هر چند مولکول‌های دی‌ان‌ای نیز می‌توانند شبه گره داشته باشند، اما عموماً شبه گره‌ها در مولکول‌های دی‌ان‌ای وجود ندارند. سایر ساختارها. علاوه بر ساختاری مرسوم تشکیل جفت باز بین عناصر ساختارهای دوم متفاوت، منجر به تشکیل سطح بالاتری از ساختارها، مانند سنجاق‌های سر به سر، اتصال برآمده-سنجاق سری می‌شود. سنجاق‌های سر به سر، از از میان‌کنش‌های هیدروژنی بین بازهای موجود در حلقه دو ساختار سنجاق سری به وجود می‌آیند. اتصال برآمده-سنجاق سری، از میان‌کنش بین بازهای یک حلقه سنجاق سری و
سری، از میان‌کنش بین بازهای یک حلقه سنجاق سری و حلقه‌های برآمده به وجود می‌آید. این نوع میان‌کنش موجب تشکیل ساختارهای فوق دوم می‌شوند که در یک ساختار واقعی به نسبت نادر هستند؛ بنابراین در بسیاری از الگوریتم‌های پیش‌بینی ساختار دوم، نادیده گرفته می‌شوند. پیش بینی ساختار دوم. یک روش کلی برای محاسبه یک ساختار محتمل برای ساختار دوم آران‌ای، استفاده از برنامه‌سازی پویا است. هر چند استفاده از روش‌های مبتنی بر برنامه‌سازی پویا این عیب را دارد که این روش‌ها نمی‌توانند شبه گره‌ها یا حالاتی را که جفت بازها تو در تو
شبه گره‌ها یا حالاتی را که جفت بازها تو در تو نیستند را تشخیص دهند. روش‌های کلی‌تری نیز مبتنی بر گرامرهای مستقل از متن تصادفی وجود دارند. یکی از برنامه‌هایی که برای پیش‌بینی ساختار دوم از برنامه‌سازی پویا استفاده می‌کند، Mfold می‌باشد.
دروازه دولاب، نام یکی از قدیمی‌ترین دروازه‌های تهران است. این دروازه در حصار شاه طهماسبی در سمت شرق شهر تهران و شرق محله چال میدان و در ورودی بازارچه نایب السلطنه، واقع در خیابان ری امروزی قرار داشت. در گسترش شهر در عصر ناصری، محل دروازه دولاب، به جایی که در عصر پهلوی «سه راه شکوفه» [به‌جهت مجاورت با میدان شکوفه] خوانده می‌شد و هم‌اکنون چهارراه شمس نامیده می‌شود، انتقال یافت. تاریخچۀ محلۀ دولاب. دولاب، نام یکی از روستاهای بسیار قدیمی منطقه ری واقع نزدیک تهران بوده که در جنوب شرقی این شهر قرار داشته‌است. دِه
بوده که در جنوب شرقی این شهر قرار داشته‌است. دِه دولاب، پس از به قدرت رسیدن آقامحمدخان قاجار و انتخاب تهران به عنوان پایتخت ایران، به‌صورت یکی از روستاهای تهران درآمد. در اوایل عهد قاجاریه، محل این روستا، خارج از برج و بارویی که در عهد شاه طهماسب صفوی برای تهران بنا شده بود، قرار داشت. بر اساس نوشته مجدالدین در کتاب زینت‌المجالس، یکی از چهار دروازۀ موجود در حصار تهماسبی، دروازه دولاب بوده و به‌واسطهٔ مجاورت با دِه دولاب بدین نام خوانده می‌شده‌است. وجود این دروازه در حصار صفوی، همچنین بر قدمت این دروازه
دروازه در حصار صفوی، همچنین بر قدمت این دروازه دولاب دلالت دارد. نام این محله نیز در کتاب تاریخ بیهقی نیز آورده شده. ابوالفضل بیهقی که دبیر سلطان محمود غزنوی بوده در مجلد ششم این تاریخ مینویسد:(( و چون به ری رسیدند امیر محمود به دولاب فرودآمد..‌.)). بنا به این نقل قدمت این محله به غزنویان و ماقبل از آن نیز می‌رسد. ظاهراً زمین‌های مجاور دروازه دولاب، جزو زمین‌های کشاورزی تهران بوده‌اند و از این زمین‌ها بیشتر جهت کاشت خیار، صیفی‌کاری و کشت تره‌بار مصرفی مردم تهران استفاده می‌شد. متولدان محله. هنرمندان و
تهران استفاده می‌شد. متولدان محله. هنرمندان و ورزشکاران بسیاری متولد و بزرگ شدۀ محدودۀ محلۀ دولاب تهران هستند. از این دست می‌توان به حسن ستار (خ شهباز)، شهره آغداشلو، محمد بنا، مرضیه برومند، راضیه برومند، مهران مدیری، بهروز رهبری‌فر، علی پروین،مهراد رفعت نژاد، علی انصاریان، مجید جلالی، احسان قائم‌مقامی , احسان حدادی و امیر حسین علیزاده درخشی دولابی و حمید میرزایی اشاره کرد. اماکن مرتبط. بقعه سیده ملکه خاتون. در قسمت جنوبی دولاب و در کنار جاده تهران به خراسان، یک بقعه ساده خشتی به نام سیده ملکه خاتون قرار
یک بقعه ساده خشتی به نام سیده ملکه خاتون قرار داشته‌است که بقایای آن، تا چند دهه قبل موجود بود. برخی از مورخین معتقدند که سیده ملکه خاتون، مادر مؤیدالدوله و فخرالدوله دیلمی بوده که از شیرزنان عصر خود محسوب می‌شده و به دلیری و شجاعت شهرت داشته‌است. چهارصد دستگاه. نام محله‌ای واقع در منطقه ۱۴ شهرداری تهران است که در سال ۱۳۳۲ خورشیدی از ۴۰۰ خانه در نزدیکی دروازه دولاب تشکیل شده بود. گورستان ارامنه تهران. گورستانی قدیمی واقع در محدوده دروازه دولاب که محل دفن بزرگانی همچون آنتوان سوروگین، عکاس مشهور ایرانی -
بزرگانی همچون آنتوان سوروگین، عکاس مشهور ایرانی - گرجی است. مسجد جامع بقیةالله. مسجدی واقع در محلۀ دولاب که قدمت آن بین ۷۰۰ تا ۹۰۰ سال تخمین زده شده و یکی از قدیمی ترین مساجد تهران می باشد.
این مقاله شامل نمودار کلی از تولید، مصرف، صادرات و واردات برق در همه کشورها است. در این زیر تمام امار ارقام مربوط به برق کشورها، و پارامترهای مربوطه موجود است. تمام داده‌ها از کتاب حقایق جهان گرفته شده‌است. همچنین نگاه کنید به فهرست‌های جداگانه‌ای دربارهٔ برق:
نافع بن حارث (به عربی: نافع بن الحارث بن کلدة الثّقفیّ) پزشک عرب‌تبار بود که در قرن هفتم میلادی می‌زیست. او در یمن تعلیم دیده بود، و برخی مورخان معتقدند که او تحصیلات پزشکی خود را در مدرسهٔ پزشکی جندی‌شاپور در سرزمین فارس گذرانده و در آنجا آموزه‌های ارسطو و گالن را فراگرفته بوده است.
در ساختمان‌سازی به ورقه ای از گچ که میان دو لایه ضخیم از کاغذ یا مقوا فشرده شده و برای ساخت دیوارهای جداکننده داخلی و سقف از آن بهره بگیرند دیوار خشک (Drywall) یا گچ‌برگ (Gypsum Board) گفته می‌شود. از تخته سیمان (Cement board) به منظور پوشش خارجی دیوارهای خارجی ساختمان و از دیوار خشک به منظور پوشش داخلی دیوارها، در قاب‌بندی فولادی سبک استفاده می‌شود. این محصول را از آن جهت دیوار خشک می‌نامند که در هنگام نصب و اجرای آن از مصالح تر مانند سیمان و گچ استفاده نمی‌شود. دیوارهای خشک به وسیله قاب‌بندی چوبی یا
نمی‌شود. دیوارهای خشک به وسیله قاب‌بندی چوبی یا قاب‌بندی فولادی سبک (معمولا از جنس گالوانیزه) نصب و مسلح می‌شود؛ لذا در هنگام زلزله رفتار یکپارچه دیوار باعث استحکام بیشتر آن می‌شود. دیوار خشک از دسته «دیوارهای پیش ساخته» است که امروزه به عنوان یکی از راه حل‌های جایگزین دیوارهای سنتی با مصالح بنایی غیر مسلح (آجر فشاری، آجر سفالی، بلوک سیمانی غیر مسلح) استفاده می‌شود. از دیوار خشک به عنوان دیوار جداکننده‌داخلی، پوشش‌های نهایی و پوشش سازه‌های بنا استفاده می‌شود.استفاده از دیوار خشک به جای دیوار بنایی باعث
از دیوار خشک به جای دیوار بنایی باعث کاهش بار مرده به میزان ۳۵ درصد، کاهش نیروی مؤثر زمین‌لرزه بر ساختمان به میزان ۶۰ درصد، و کاهش هزینه تأمین ایستایی ساختمان می‌شود. دیوار خشک در آمریکا و بسیاری از کشورهای توسعه یافته، مصالح رایج در ساخت دیوارهای جداکننده داخلی در ساختمان‌های سازه بتنی، سازه فولادی و سازه چوبی است؛ و استفاده از دیوارهای جداکننده با مصالح بنایی غیر مسلح (آجر فشاری، آجر سفالی، بلوک سیمانی غیر مسلح) در اکثر کشورهای توسعه یافته منسوخ شده‌است. برای اجرای دیوار خشک در سازه‌های بتنی و فولادی از
برای اجرای دیوار خشک در سازه‌های بتنی و فولادی از مقاطع سرد نور شده و در سازه‌های چوبی از چوب در بین دو جدارهٔ دیوار استفاده می‌شود. دیوارهای خشک که در ایران با نام تجاری کناف شناخته می‌شوند، دیوارهای غیر باربری هستند که برای تقسیم فضاهای داخلی ساختمان استفاده می‌شوند این ساختار شامل قاب‌های فولادی سبک با فولاد سرد نورد شده (مشابه با سازهای با قاب‌بندی فولادی سبک یا ال اس اف LSF) با مقاطع U , C بوده که صفحات گچ‌برگ در یک یا چند لایه، به وسیله پیچ مخصوص بر روی آن‌ها نصب می‌شوند. درزهای میان این صفحات به
روی آن‌ها نصب می‌شوند. درزهای میان این صفحات به وسیلهٔ نوار و بتونهٔ مخصوص درزگیری شده، به نحوی که در انتهای کار، سطحی یکپارچه و بدون درز که قابلیت رنگ‌آمیزی و کاشی‌کاری یا هر نوع پوشش نهایی دیگری خواهد داشت، حاصل می‌گردد. فضای خالی داخل دیوار، امکان استفاده از انواع عایق حرارتی و صوتی را فراهم نموده و همچنین عبور و دسترسی به تأسیسات الکتریکی و مکانیکی را به راحتی میسر می‌سازد. مزایا. برخی از مزایای استفاده از دیوارهای خشک (Drywall) در ساختمان در مقایسه با دیوارهای بنایی سنتی عبارتند از: ساختار دیوار خشک.
دیوارهای بنایی سنتی عبارتند از: ساختار دیوار خشک. این ساختار شامل گچ (دارای خواص شیمیائی مخصوص با مقاومت مناسب در برابر آتش‌سوزی) که بین دو لایه از ورقهای مقوائی مخصوص قرار می‌گیرد می‌باشد. ورق روئی برای اجرای انواع مختلف پوشش نهائی شامل: (بتونه کاری، رنگ آمیزی، کاغذ دیواری و...) و یک ورق قوی به عنوان لایه زیرین استفاده می‌شود. این نوع ساختار خشک با مقاومت خوب و مناسب در مقابل آتش‌سوزی و قابل نصب بر روی قاب‌ بندی چوبی یا قاب بندی فولادی سبک و دیوارهای معمولی می‌باشد. این سیستم طوری طراحی شده تا با پوشش
می‌باشد. این سیستم طوری طراحی شده تا با پوشش مناسب در درزهای اتصال به یک سیستم یکپارچه تبدیل گردد. با استفاده از این سیستم علاوه بر کاهش بار مرده ساختمان اثرات تخریبی حاصل از نیروی زلزله بر ساختمان کاهش یافته و از خسارتهای جانی زیاد در زمان وقوع زلزله جلوگیری می‌شود. طراحان و مهندسین ترکیه پس از زلزله سنگین کوشیلی Kocaili و خسارات سنگین و تخریب بسیاری از ساختمانها و کشته شدن بسیاری از مردم، کلیه ساختمان‌های جدید را با این سیستم اجرا می‌نمایند. در این کشور میزان استفاده از این دیوارها به حدود ۱۰ برابر گذشته
استفاده از این دیوارها به حدود ۱۰ برابر گذشته افزایش یافته‌است. در ایران طبق آئین نامه ۲۸۰۰، سبک‌سازی تا مرحله‌ای صورت می‌گیرد که ممان مقاوم واژگونی به ممان محرک از ۱/۷۵ کمتر نشود. تاریخچه. قبل از انقلاب ساختار گچی خشک که پس از جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد، روکشهای گچی از جمله مصالح انحصاری برای نازک کاری داخلی منازل مسکونی، ساختمان‌های اداری، انبارها، بیمارستان‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها و انواع مختلف کارهای بنائی بحساب می‌آمد. این سیستم از حدود ۸۰ سال پیش در امریکا و ۶۰ سال گذشته در کشورهای اروپائی به‌طور
امریکا و ۶۰ سال گذشته در کشورهای اروپائی به‌طور گسترده‌ای در منازل مسکونی و ساختمان‌های بلند مرتبه استفاده می‌شود. تفاوت دیوار خشک با مصالح بنایی. تفاوت این سیستم با دیوارهای اجراشده با مصالح بنائی، پلاستر (گچ و خاک و سفید کاری)، استفاده از نیروی کار کمتر، تمیزی محوطه، پرت و دورریز کمتر، جلوگیری از دوباره کاریها (شامل تخریب گچ و خاک و دیوار جهت عبور لوله‌های تاسیسات برقی و تعمیر مجدد آن)، عدم وجود رطوبت در ملات خیس و زمان لازم جهت خشک شدن، سرعت در کار، هزینه‌های اقتصادی، می‌باشند. ویژگی‌های قابل توجه دیوار
اقتصادی، می‌باشند. ویژگی‌های قابل توجه دیوار خشک. کنترل صدا. این نوع ساختار در دو لایه و بر روی قاب‌ بندی چوبی یا قاب بندی فولادی سبک نصب می‌گردد. از این رو با قرار دادن مواد مخصوص مانند پشم شیشه، پشم سنگ یا یونولیت از انتقال صدا، از یک فضا به فضای دیگر جلوگیری می‌شود. این دیوار در مقابل ترک خوردگی ناشی از حرکت جزئی سازه، انقباض حرارتی و انبساط حرارتی، دارای مقاومت لازم می‌باشند. وزن سبک. این نوع مصالح دارای وزن کمتری نسبت به مصالح سنتی (بلوک، آجر و غیره) در شرایط دارای ضخامت یکسان می‌باشند؛ بنابراین هزینه
شرایط دارای ضخامت یکسان می‌باشند؛ بنابراین هزینه حمل و نقل آن‌ها تا میزان قابل توجه‌ای، کاهش می‌یابد. از دیدگاه طراحی نیز استفاده از این مصالح، باعث کمتر شدن سایز و اندازه اعضاء سازه‌ای، کفها به‌علت کاهش بار مرده، می‌گردد. کاهش وزن در تقلیل اثرات زلزله بر روی سازه نیز تأثیر بسزایی دارد. سرعت در نصب و اجرا. در فصل زمستان به‌علت برودت زیاد هوا، سرعت انجام کارهای ساختمانی کاهش می‌یابد؛ ولی با استفاده از این سیستم، امکان نصب و اجرای در هر شرایطی وجود داشته و ساختمان به‌سرعت قابل بهره‌برداری می‌گردد. از دیدگاه
به‌سرعت قابل بهره‌برداری می‌گردد. از دیدگاه دیگر این ساختار در کارخانه تولید و در کارگاه ساختمانی انبار می‌گردد؛ بنابراین محصول تولید شده، به راحتی بریده و به‌سرعت نصب می‌گردد. پس از نصب دیوار و سقف با این سیستم، عملیات نقاشی، کاغذ دیواری و غیره، بلافاصله انجام می‌گردد. در این حالت نیازی به سپری شدن زمان برای آماده شدن بستر برای انجام نقاشی مانند مصالح سنتی نمی‌باشد.
نوک‌شاخ کوتوله سیاه با نام علمی "Tockus hartlaubi" پرنده‌ای از خانوادهٔ نوک‌شاخان است که بومی آفریقا می‌باشد. این پرنده در آنگولا، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گینه، گینه استوایی، گابن، غنا، لیبریا، نیجریه، سیرالئون، سودان، توگو و اوگاندا یافت می‌شود. مشخصات. نوک‌شاخ کوتوله سیاه پرنده‌ای است کوچک به طول ۳۶ سانتی‌متر و پرهایی سیاه و سفید-خاکستری. منقار بزرگ و خمیده‌اش تیره‌رنگ است و خط ابروی پهن سفید مشخصی دارد. دم پرنده سیاه و بلند است و نوک آن به جز پرهای بخش مرکزی
سیاه و بلند است و نوک آن به جز پرهای بخش مرکزی دم سفیدرنگ می‌باشد. منقار پرندهٔ نر سیاه بوده و نوک آن قرمز تیره است اما نوک پرندهٔ ماده تنها به رنگ سیاه می‌باشد. پرندگان نابالغ به پرندهٔ ماده شباهت دارند. این پرنده محیط‌های سایه را ترجیح می‌دهد و غالباً برای مدت طولانی به انتظار شکارش می‌نشیند.
چهارمنار، یکی از محلات بیست و چهارگانه تبریز قدیم بود. این محله در حاشیه و محدوده قسمت شمالی بازار بزرگ تبریز قرار دارد. شمال این محله مسیر رودخانه مهران‌رود (میدان چایی)، بخش غربی آن محله راسته کوچه و مسجد جامع، قسمت شرقی آن خیابان دارایی و بخش جنوبی آن، بخش مرکزی بازار تا محدوده مسجد مقبره بوده و قسمت اعظم این محله را مجموعه بازار بزرگ تبریز فرا گرفته است. ساکنان این محله اغلب بازرگانان، توانگران و از بزرگان شهر بوده‌اند. به خاطر وجود چهار مناره بلند، در روزگاران پیشین در گوشه و کنار این قسمت از شهر تبریز
پیشین در گوشه و کنار این قسمت از شهر تبریز به این مکان، نام «چار منار» را نهادند. امامزاده چهارمنار در محلهٔ چهارمنار واقع شده است. مکان‌های تاریخی. از مکان‌های تاریخی محلهٔ چارمنار در محوطهٔ بازار، می‌توان مدرسه، مسجد و بازار صادقیه، تیمچه شازدا (شاهزاده)، مدرسه، مسجد و تیمچه حاجی صفرعلی، تیمچه حاج شیخ (اوچ تیمچه‌لر)، دالان خان، بازار دلاله‌زن، حمام خان (به نام احمد خان مقدم مراغه‌ای و سرای جعفریه امروزی)، مسجد و مدرسه کاظمیه و چندین کاروانسرای بزرگ، سرای، دالان و تیمچه تاریخی از مجموعهٔ بازار تبریز را
دالان و تیمچه تاریخی از مجموعهٔ بازار تبریز را نام برد. در مورد موقعیت تاریخی، بناها و مساجد قدیمی این محله، مورخینی همچون محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، ملا محمدامین حشری و حافظ حسین کربلایی تبریزی توصیفاتی کرده و اشاراتی چند به مکان‌هایی نموده‌اند که امروزه اثری از آنها باقی نمانده و شاید در زلزله‌های شدید بخصوص زلزله سال ۱۱۹۳ هجری قمری از بین رفته و مجال نوسازی و بازسازی نیافته است. نادر میرزا در بارهٔ این محله می‌نویسد: «... چار منار، کوی کوچکی است در نفس شهر و قُرب بازار و اهالی این محلات، همه، بزرگان و
شهر و قُرب بازار و اهالی این محلات، همه، بزرگان و علما و تجار بنام هستند و اواسط‌الناس در آن کمتر دیده می‌شود. کدخدای آن میرزا عباس، مردی است آسوده و کم سخن و این کار کدخدایی را به وراثت دارد.» ملا محمد امین حشری در مزارات تبریز می‌نویسد: «... در چهار منار (چار منار) قریب به گنبد پیرداود شاه، دو گنبد عالی واقع است که عوام، آن‌ها را گنبد مزار سلطان محمود و ایاز می‌دانند که یکی از آن سلطان محمود بن سلطان محمد بن سلطان ملکشاه سلجوقی و دیگری مزار سلطان مسعود بن قلیچ ارسلان سلجوقی است. سلطان محمود سلجوقی ۱۲٬۵
قلیچ ارسلان سلجوقی است. سلطان محمود سلجوقی ۱۲٬۵ سال سلطنت کرد و در سال ۵۵۸ هجری قمری در تبریز وفات یافت.» ملاحشری می‌نویسد: «... در چهار منار، مردم عزیزالوجود بسیارند که الحال، اثری از قبرشان معلوم نیست، قریب به مدرسه که در آن اسم شیخ اویس مرقوم است، گنبدی بود از آنِ سید سلیمان کفشدوز که یکی از کابر دین است... مزار یکی از مشارع کبار موسوم به بابا بختیار هم در محلهٔ چارمنار واقع است.» حافظ حسین کربلایی تبریزی از مدرسه‌ای به نام مدرسه قاضیه در محله چارمنار یاد کرده که کتیبهٔ آن به خط محمد بندگیر بوده است. وی
کرده که کتیبهٔ آن به خط محمد بندگیر بوده است. وی می‌نویسد: «... مرقد و مزار مولانا شهاب الدین واعظ رحمت‌االله در مسجد هروی در محلهٔ ماهانقلیق که مشهور به مکله است، قرار دارد. مرقد و مزار مجذوب بزرگوار بابا بختیار رحمت‌الله در پای منار مسجد جامع که محکمه قضات نیز همان جاست واقع می‌باشد. از این تصریح چنین برمی‌آید که مدرسه قاضیه و محکمه قضات تبریز در همین مسجد جامع فعلی تبریز که آن را «جمعه مسجد» نیز گویند و در بازار و ظاهراً در چارمنار قرار دارد ...» حافظ حسین در جای دیگری می‌نویسد: «محتسب خانه در بازار
حسین در جای دیگری می‌نویسد: «محتسب خانه در بازار (راستون) قرار داشته است. در تبریز بازاری به موازات راسته بازار وجود دارد که در زبان ترکی، تبریزیان آن را «دالی راستا» (راسته عقبی) یا راسته بازار قدیم گویند که نزدیک‌تر از راسته بازار جدید به مسجد جامع است. چنانچه اگر بازار راستون را راسته بازار بدانیم، شاید راسته قدیم در مقایسه با راسته بازار جدید فعلی نسبت به مسجد جامع نزدیک تر است و ممکن است راسته بازار قدیم تبریز و محتسب خانه نیز نزدیک محکمه قضات بوده است.» اعتمادالسلطنه می‌نویسد: «... دو امامزاده در
است.» اعتمادالسلطنه می‌نویسد: «... دو امامزاده در محلهٔ چهار منار (چارمنار) واقع است گویا اسم یکی از آن دو، سید اسماعیل است.» از دیگر آثار این منطقه می‌توان به «دورد قبیرلر» (چهار قبر) اشاره کرد. این بنا شامل مقبره پادشاهان روادی تبریز و گنبد امیر مولا می‌باشد. این مجموعه حدود ۴۰۰ الی ۵۰۰ متر از مسجد جامع تبریز فاصله دارد و شامل مقبرهٔ پادشاهان روادی و بقعهٔ یکی از امامزادگان تبریز می‌باشد.
حُمُّص یا نخود-ارده یک خوراک مدیترانه‌ای-عربی است که در خاورمیانه محبوبیت دارد. حمص را بیشتر در سینی‌های مزه به عنوان پیش‌غذا سرو می‌شود. این خوراک از نخود پخته، روغن زیتون، ارده، آبلیمو و سیر له‌شده درست می‌شود. هوموس یونانی و قبرسی humoi دارای روغن زیتون و آبلیموی فراوان، و حمص فلسطینی و لبنانی دارای مقدار زیادی ارده است. حمص عربی در منطقه شام قدیم با سرکه تهیه میشد و فاقد سیر بوده است. لغت‌شناسی. حمص یا به‌طور کامل حمّص بطحینة واژه‌ای عربی به معنای نخود است. تاریخچه. حمص در بخش خاورمیانه‌ایِ مدیترانه
است. تاریخچه. حمص در بخش خاورمیانه‌ایِ مدیترانه مانند فلسطین، لبنان و اردن یکی از پایه‌های آشپزی به‌شمار می‌آید و در بیشتر خوراک‌ها و خورش‌ها به‌کار می‌رود. پیشینهٔ دستور پخت خوراکی مانند حمص به سده ۱۳ هجری در مصر بازمی‌گردد و در زمان جنگ‌های صلیبی خوراکی مانند حمص به عنوان پاداش به سربازان صلاح‌الدین ایوبی داده می‌شد. در کتابچه "رسیدن به دلبر در وصف خوراک‌های خوش‌مزه و معطر" (به عربی: "الوُصله الی الحبیب فی وصف الطیبات و الطیب") به دستور پخت حمص اشاره شده‌است. پرونده‌های تاریخی نشان می‌دهند که پس از سده
پرونده‌های تاریخی نشان می‌دهند که پس از سده ۱۸ هجری حمص وارد سفره‌های مردم دمشق شد. ارزش غذایی. حمص دارای مقدار فراوانی آهن، ویتامین سی، فولات، ویتامین ب۶ و پروتئین است. همچنین دارای فیبر فراوانی است که برای کارکرد بهتر دستگاه گوارش سودمند است. حمص یک گزینه مناسب برای گیاهخواران و افراد وگان است. شیوهٔ سرو کردن. حُمُّص را به عنوان پیش غذا همراه با دیگر پیش غذاها مانند سالاد تبوله و نان پیتا کنار غذاهایی مانند فلافل، مرغ کبابی و کوفته سرو می‌کنند. آشپزی ایرانی. نخود ارده ایرانی با روغن زیتون، آبلیمو، زیره،
نخود ارده ایرانی با روغن زیتون، آبلیمو، زیره، سبزی های معطر همچون نعنا، جعفری و ریحان و ادویه هل و فلفل سیاه تهیه میشود و به عنوان پیش غذا بهمراه زیتون، گوجه فرنگی و بادمجان سرو میشود. آشپزی عربی. مواد لازم برای حمص به آسانی در کشتزارهای عربی یافت می‌شوند. خوراک نخود-ارده عربی (شام) در ابتدا بدون سیر و با سرکه تهیه میشد. در سرزمین شام قدیم (سوریه و بخش‌هایی از عراق...) المسبحة نامیده میشد. اعراب اسرائیل در حُمُّص نعنا، فلفل قرمز، ماست، جعفری خرد شده و زیره هم می‌ریزند و همراه با نان پیتا گاهی به عنوان غذای
می‌ریزند و همراه با نان پیتا گاهی به عنوان غذای اصلی هم سرو می‌کنند. آشپزی فلسطینی. حمص بخش مشترک همه وعده‌های غذایی، درفلسطین است؛ حمص در فلسطین بسیار محبوب است و کم و بیش در همهٔ رستورانها و فروشگاههای فلسطین یافت می‌شود. آشپزی آمریکایی. در ایالات متحده آمریکا حُمُّص بسیار محبوب است و برپایهٔ آمارهای سال ۲۰۰۸ بیش از ۱۵ میلیون آمریکایی به‌طور منظم حمص می‌خورند. در بعضی رستوران های این منطقه حمص با لبو تهیه میشود. حُمُّص همراه با مهاجران فلسطینی وارد آمریکا شد؛ و هم‌اکنون کنسرو حمص در قفسه‌های همه
آمریکا شد؛ و هم‌اکنون کنسرو حمص در قفسه‌های همه فروشگاه‌های زنجیره‌ای آمریکا پیدا می‌شود. رکورد جهانی. در ماه مه۲۰۱۰، ۳۰۰ آشپز لبنانی در روستای آل فنار در نزدیکی بیروت بزرگترین ظرف حمص جهان به وزن ۱۰۴۵۲ کیلوگرم پختند؛ که در کتاب رکوردهای جهانی گینس نوشته شد. رکورد پیشین در دست ۵۰ شهروند عرب فلسطینی بود که ۵/۴۰۸۷ کیلوگرم حمص را در ژانویهٔ ۲۰۱۰ پخته بودند.
اما جین بل بازیگر آمریکایی و متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۸۶ در نیوجرسی است. او برای بازی در فیلم یخ‌زده، مجموعه تلویزیونی مرده متحرک و فیلم های مقصد نهایی ۵، بحث و جدل و یخ‌زده معروف است. اِما در نیوجرسی زاده شده و بزرگ شده است، در ۱۶ سالگی به نیویورک نقل مکان کرد تا به آرزوی خود که ادامه تحصیل در رشته هنر در دبیرستانی در شرق منهتن بود، ادامه دهد.
مایکل جکسون (زاده: ۸ شهریور ۱۳۳۷؛ درگذشت: ۴ تیر ۱۳۸۸) بازیگر، سرگرمی‌ساز و موسیقی‌دان اهل آمریکا بود. او از ۶ سالگی به صورت حرفه‌ای به موسیقی وارد شد و فعالیت‌هایش در صنعت موسیقی و تلاش‌های بسیارش در زمینه‌های حقوق بشر او را جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان کرده‌است. به گفتهٔ کتاب رکوردهای جهانی گینس، مایکل در زمان حیات‌اش «مشهورترین انسان زندهٔ جهان» بود. همچنین این کتاب در سال ۲۰۰۶ رکورد «موفق‌ترین هنرمند سرگرمی‌ساز جهان در طول تاریخ» را به نام مایکل ثبت کرده‌است. مایکل محبوب‌ترین هنرمند جهان در طول تاریخ
مایکل محبوب‌ترین هنرمند جهان در طول تاریخ نیز می‌باشد. اما با این حال، ایجاد شایعات بسیار از طرف رسانه‌ها، باعث به وجود آمدن جنجال‌های غرض ورزانه‌ای شد که به حرفه و محبوبیتش آسیب رساند. برخی از این شایعه‌ها به صورتی بود که خود مایکل باعث به وجود آمدن آن‌ها می‌شد؛ اما با این حال که مایکل از درز دادن داستان‌های ساختگی به رسانه‌ها دست برداشت اما به خاطر سودی که به جیب رسانه‌ها سرازیر می‌شد، آن‌ها خودشان شروع به انتشار داستان‌های ساختگی کردند. برخی از این شایعات هم به خاطر دشمنی‌های و غرض ورزی دوستان و آشنایان
هم به خاطر دشمنی‌های و غرض ورزی دوستان و آشنایان او به وجود آمد. جکسون در سال ۱۹۹۵ در پاسخ به شایعات بی‌اساس پیرامونش به تارابورلی، روزنامه‌نگار و زندگی‌نامه‌نویس، گفت: "چرا که نه، فقط به مردم بگو که من یه فضایی از مریخ هستم. به اونا بگو که من مرغ زنده می‌خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می‌کنم. اونا هر چی که تو بگی باور می‌کنن. چون تو یه گزارشگری. اما اگه من، مایکل جکسون، بخوام بگم، «من یه فضایی از مریخم. مرغ زنده می‌خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می‌کنم». مردم می‌گن اوه، پسر، اون مایکل جکسون خله. عقلش پاره سنگ
اوه، پسر، اون مایکل جکسون خله. عقلش پاره سنگ ور می‌داره. یه حرف درست حسابی که بتونی باور کنی از دهنش بیرون نمی‌یاد." شایعات مربوط به ظاهر مایکل جکسون. سفید شدن پوست مایکل جکسون. مایکل جکسون یک سیاه‌پوست بود و رنگ پوست او به رنگ قهوه‌ای روشن در دوران نوجوانی‌اش بود، اما از اواسط دههٔ ۸۰ میلادی، رنگ پوست او به آهستگی کم رنگ‌تر شده و به سمت سفیدی رفت. در همین هنگام این اتفاق توسط رسانه‌ها و اخبار به صورت وسیعی تحت پوشش قرار گرفت و شایعات بسیاری دربارهٔ جکسون به وجود آمد که او از رنگ پوستش بدش می‌آید و
جکسون به وجود آمد که او از رنگ پوستش بدش می‌آید و می‌خواهد پوستش را سفید کند. اما دلیل سفیدی پوست او بیماری پیسی بود. شایعات تغییر رنگ پوست جکسون از سال‌های ۱۹۸۵ آغاز شد اما جکسون تا سال ۱۹۹۳ و به مدت ۸ سال دربارهٔ آن صحبتی نکرد. به همین دلیل این شایعه بسیار گسترش یافت. (مایکل در مصاحبه با اپرا وینفری که بعد ۱۴ سال سکوت‌اش انجام می‌شد برای اولین بار دربارهٔ بیماری‌هایش صحبت کرد. صحبت‌های او دربارهٔ بیماری ویتیلیگو (پیسی) که تا آن زمان کاملأ ناشناخته بود، باعث به وجود آمدن بحث‌ها و کنجکاوی‌های عمومی و جهانی
به وجود آمدن بحث‌ها و کنجکاوی‌های عمومی و جهانی دربارهٔ این بیماری شد) به گفتهٔ زندگی‌نامه نویس، جی. رندی تارابورلی، مایکل جکسون از سال ۱۹۸۶ متوجهٔ بیماری‌اش شد، او به دو بیماری مبتلا بود: یکی پیسی یا ویتیلیگو یا برص و دیگری لوپوس منتشر. اولین بیماری باعث از بین رفتن رنگ پوست جکسون شد و دومی باعث تغییراتی در چهرهٔ او. این دو بیماری باعث شد تا پوست جکسون در برابر نور مستقیم آفتاب حساس شود. در صورت قرار گرفتن جکسون در نور آفتاب، می‌توانست او را به بیماری سرطان پوست نیز مبتلا کند. به گفتهٔ خود مایکل، به همین
پوست نیز مبتلا کند. به گفتهٔ خود مایکل، به همین دلیل از ماسک و چتر استفاده می‌کرد. همچنین او به خاطر پنهان کردن بیماریش از لوازم آرایشی استفاده می‌کرد که این کار باعث تغییر بسیار صورت او از حالت مردانه به زنانه می‌شد. پس از مرگ مایکل جکسون، پزشکی قانونی تأیید کرد که او به این بیماری‌ها مبتلا بود و دلیل تغییر چهره و رنگ پوستش و همین‌طور آرایش و پوشاندن صورتش به همین خاطر بوده‌است. شایعات جراحی‌های پلاستیک متعدد مایکل جکسون. مایکل جکسون دربارهٔ این شایعه در کتاب زندگی‌نامه‌اش به نوشتهٔ خودش در سال ۱۹۸۸
در کتاب زندگی‌نامه‌اش به نوشتهٔ خودش در سال ۱۹۸۸ می‌گوید: شایعه محفظه اکسیژن مایکل جکسون. در ۱۹۸۶، رسانه‌های شایعه پرداز (تبلویدها)، داستانی منتشر کردند که ادعا می‌کرد جکسون برای حفظ جوانی‌اش در زیر محفظهٔ اکسیژن پر فشار می‌خوابد و تصویری از او، در حالی که زیر یک جعبهٔ شیشه‌ای دراز کشیده بود همراه با این خبر منتشر شد. با وجود اینکه این ادعا نادرست بود، جکسون خود به این داستان جعلی پر و بال داد. این داستان از جایی شروع شد که موهای مایکل جکسون در پی حادثه‌ای در تبلیغ برای کمپانی پپسی در سالن نمایش بزرگ
در تبلیغ برای کمپانی پپسی در سالن نمایش بزرگ «شراین» در لس‌آنجلس، بر اثر خطا در عملیات آتش بازی آتش گرفت و پوست سرش دچار سوختگی درجه سه شد. این حادثه در برابر چشمان سالن لبریز از جمعیتی که برای بازسازی کنسرت مربوط به تبلیغ آنجا گرد آمده بودند، اتفاق افتاد. جکسون که در ابتدا متوجهٔ این حادثه نشده بود، به اجرایش ادامه داد و مردم نیز فکر کردند این اتفاق بخشی از نمایش جکسون است، که همین امر باعث شدیدتر شدن سوختگی شد. شرکت پپسی خسارت این حادثه را خارج از دادگاه پرداخت کرد و جکسون یک و نیم میلیون دلاری را که به