payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوزاندن جسد برای زندگی پس از مرگ شخص درگذشته، در میان خاکسترها ظروف سفالین یا فلزی می‌گذاشته‌اند و روی این تودهٔ خاکستر خاک نرم می‌ریخته‌اند تا هنگامی که شخص دیگری درمی‌گذشته، برای سوزاندن او دوباره بتوانند بر پهنهٔ خاک هیزم قرار بدهند. استخوان‌های سوخته شده را سپس گرد آورده و آن‌ها را در استوان‌های کنار آتشکده می‌ریختند همچنان‌که امروز هنگامی که جسد در دخمه‌ها پوسید و عاری از گوشت و پوست شد، استخوان‌ها را در چاه استودان می‌ریزند. در اوستا از سوزاندن مردگان یاد شده و آن را گناهی بزرگ دانسته‌اند و این
یاد شده و آن را گناهی بزرگ دانسته‌اند و این می‌رساند که در عهد وندیداد یعنی در دوران اشکانی، این رسم هنوز در بین بخش‌هایی از ایران وجود داشته‌است.
بهروز برومند (زادهٔ ۱۳۱۹ در قائم‌شهر) پزشک ایرانی، عضو پیوستهٔ فرهنگستان علوم پزشکی، استاد دانشگاه و عضو حزب ملت ایران و از ملی‌گرایان و اعضای هیئت اجرایی جبههٔ ملی ایران در دورهٔ انقلاب است.از ایشان به عنوان پدر علم نفرولوژی ایران یاد می‌شود. زندگی. پدرش غلامعلی برومند شهمیرزادی بود. او از دوران کودکی خود چنین می‌گوید: «از کودکی خود به یاد دارم که شادروان پدرم که از بازرگانان خوش‌نام و پرآوازه و رئیس انجمن و سازمان شیر و خورشید سرخ قائم شهر بود الگوی من برای زندگی آینده‌ام شد. کمتر از ده سال داشتم که در
زندگی آینده‌ام شد. کمتر از ده سال داشتم که در قادیکلاه از بخش‌های شهرستان قائم شهر آتش‌سوزی بزرگی رخ داد و پدرم با همه توان به کمک آسیب دیدگان شتافت و همه مکان بازرگانی پدرم به جایگاهی برای کمک به آسیب دیدگان آتش‌سوزی تبدیل شد و من از همان روزها با پنبه و الکل و داروهای ضد عفونی آشنا شدم. سپس آسیب دیدگان مرا بیشتر برای خدمتگزاری تشویق می‌کردند و این انگیزه‌های مرا برای پزشک شدن پایه‌گذاری می‌کرد.» او دوران ابتدایی را در قائم شهر (شاهی پیشین) و متوسطه را در دبیرستانهای راهنما و ادیب تهران به پایان برد. در
دبیرستانهای راهنما و ادیب تهران به پایان برد. در دوران دانش‌آموزی متولی شبکه‌های دانش‌آموزان حزب ملت ایران بود. وی دکترای پزشکی را از دانشگاه تهران و تخصص داخلی را از دانشگاه جورج تاون آمریکا دریافت کرد. بهروز برومند در دوران تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران در فعالیت‌های آزادی خواهانه دانشجویی شرکت می‌کرد. او سرپرست گروه دانشجویان وابسته به حزب ملت ایران و عضو نخستین کمیته دانشگاه جبهه ملی ایران بود. وی سه بار و هر بار به مدت دو ماه زندانی شد. پدر علم نفرولوژی ایران. بر اساس بررسی‌های به عمل آمده از
نفرولوژی ایران. بر اساس بررسی‌های به عمل آمده از سوی کمیته مرکزی و کمیته بورد انجمن جهانی نفرولوژی، بهروز برومند به عنوان پایه‌گذار و پیشگام دانش بیماری‌های کلیه و نفرولوژی شناخته شد. فعالیت سیاسی. برومند از اعضای حزب ملت ایران از احزاب ملی‌گرای ایران است. وی روز تشییع جنازه فروهرها در بهشت زهرا سخنرانی کرد و در مراسم سالگرد آن‌ها حضور فعال دارد. وی همچنین سخنران مراسم سالگرد درگذشت مصدق در احمدآباد در سال ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ بود. بهروز برومند در سال ۱۳۵۷ به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی ایران (جبهه ملی چهارم) انتخاب
مرکزی جبهه ملی ایران (جبهه ملی چهارم) انتخاب شد. بهروز برومند از پایه‌گذاران سازمان پزشکان جبهه ملی به همراه دکتر موسویان و در سال ۱۳۵۸ هم‌زمان با خروج حزب ملت ایران از جبهه ملی جدا شد. ref&gt;تلاش برای استقلال -دکتر عبدالکریم انواری -نشر ساتراپ لندن - ۱۳۹۳- ص ۲۶۵&lt;/ref&gt; در دوران انقلاب بهمن ۵۷ برای پیشبرد هدفهای انقلاب، سخنرانی‌های گوناگون برای کارمندان وزارت دارایی، بهداشت و درمان و تلویزیون در تهران انجام داد. پس از پیروزی انقلاب به سخنرانی در دانشگاه شیراز در سال ۵۹ و همچنین سخنرانی در ابن بابویه
شیراز در سال ۵۹ و همچنین سخنرانی در ابن بابویه تهران بر سر مزار شهدای ۳۰ تیر پرداخت. پس از انتصاب علیرضا مرندی به جای ایرج فاضل، پس از اعتراض فاضل به سرکوب مردم پس از انتخابات ریاست جمهوری، برومند با انتشار نامه‌ای به این عمل اعتراض کرد و نوشت: «با اندوه بسیار آگاهی یافتم آقای دکتر علیرضا مرندی با روشی نادرست از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی، به ریاست فرهنگستان علوم پزشکی گمارده شده‌اند و بدان سبب که پیشینه آقای دکتر مرندی در آموزش و پژوهش علوم پزشکی حتی به اندازه‌ای نبوده که به عضویت فرهنگستان پذیرفته شوند
نبوده که به عضویت فرهنگستان پذیرفته شوند و از سوی دیگر روند گزینش ایشان نادرست بوده و از سوی اعضای پیوسته فرهنگستان درخواستی برای انتصاب ایشان نشده‌است، من دورنمای فرهنگستان را بسیار تاریک و سطح پایین می‌بینم…» نکوداشت. دویست و هشتاد و نهمین شب مجله بخارا به دکتر بهروز برومند اختصاص داشت که عصر چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۶ با همکاری انتشارات گاندی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، کانون زبان فارسی و مجله بخارا برگزار شد. در ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ مراسم نکوداشت بهروز برومند در زادگاه او قائمشهر برگزار شد. در این مراسم که
در زادگاه او قائمشهر برگزار شد. در این مراسم که «همایش مشاهیرشناسی مازندران» نام داشت، از او به عنوان «پدر نفرولوژی ایران» تجلیل شد. در پی این مراسم نماد شیر و خورشید بر لباس بهروز برومند با خشم علی ادیانی راد، نماینده این شهر در مجلس شورای اسلامی روبه‌رو شد.
عبدالله ریاضی (زاده ۱۲۸۵ اصفهان – درگذشته ۲۴ فروردین ۱۳۵۸ تهران) مدرس دانشگاه، ریاضی‌دان و سیاستمدار ایرانی بود، که در ادوار ۲۱، ۲۲، ۲۳ و ۲۴ مجلس شورای ملی، در فاصله سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ ریاست مجلس را برعهده داشت. وی از سال ۱۳۱۴ تدریس در دانشگاه تهران را آغاز کرد و از ۱۳۲۵ تا ۱۳۴۲ ریاست دانشکده فنی دانشگاه تهران را برعهده داشت. ریاضی پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ دستگیر شد و در فروردین ۱۳۵۸ با حکم صادق خلخالی اعدام گردید. زندگی‌نامه. عبدالله ریاضی در سال ۱۲۸۵ در شهر اصفهان زاده شد. پدرش "میرزا هاشم خان خیاط" نام
اصفهان زاده شد. پدرش "میرزا هاشم خان خیاط" نام داشت. وی ۵ ساله بود، که به مکتب فرستاده شد و تا خواندن سیوطی و شرح لمعه پیش رفت، سپس تحصیلات خود را در مدرسه آلیانس اصفهان ادامه داد، که تمامی دروسش به زبان فرانسه تدریس می‌شد و دوره‌ای ۲ ساله را نیز در این مدرسه سپری کرد. وی سپس به مدرسه علیه رفت و دیپلم ریاضی گرفت و مدتی در دبستان، ریاضی درس می‌داد و به معلم «ریاضی» شهرت یافت و نام‌خانوادگی ریاضی نیز یادگار آن دوران بود. تحصیلات. ریاضی در سال ۱۳۰۷ یکی از یکصد نفری بود، که با دریافت بورسیه از دولت شاهنشاهی،
نفری بود، که با دریافت بورسیه از دولت شاهنشاهی، برای تحصیل راهی اروپا شدند. وی هم‌دوره مهندس بازرگان بود و در شهر نانت فرانسه، مراحل مقدماتی ورود به دانشگاه را نیز با هم طی کردند. دانشگاه تهران. عبدالله ریاضی در سال ۱۳۱۴ در زمان سرپرستی محمود حسابی بر دانشکده فنی دانشگاه تهران، با عنوان دانشیار، تدریس در دانشکده فنی دانشگاه تهران را آغاز کرد و بعدها خود نیز ریاست دانشکده فنی را برعهده گرفت. مجلس شورای ملی. عبدالله ریاضی در سال ۱۳۴۲ برای شرکت در انتخابات دوره ۲۱ مجلس شورای ملی کاندید شد، که این تصمیم وی،
۲۱ مجلس شورای ملی کاندید شد، که این تصمیم وی، عصبانیت دانشجویان دانشگاه تهران را برانگیخت، چرا که ریاضی در جایگاه ریاست دانشکده فنی دانشگاه تهران، هیچگاه فعالیت سیاسی دانشجویان را برنمی‌تافت. وی پس ورود به مجلس، توسط گروهی از دانشجویان، مضروب گردید. به اعتقاد محمود فاضلی، تصویب لایحه جدایی بحرین از ایران و لایحه کاپیتولاسیون از اقدامات جنجالی دوران ریاست وی بر مجلس شورای ملی است. ریاضی در دوره‌های ۲۱ تا میانه دوره ۲۴ به مدت ۱۵ سال، رئیس مجلس شورای ملی بود و در سال ۱۳۵۷ با اوج گرفتن اعتراضات انقلابی در
و در سال ۱۳۵۷ با اوج گرفتن اعتراضات انقلابی در کشور، از ریاست مجلس برکنار شد و برای مدتی جهت معالجه، راهی اروپا شد و در هنگام بازگشت از اروپا، با صادق خلخالی در یک پرواز بود. دستگیری و اعدام. ریاضی مدتی پس از وقوع انقلاب و تأسیس جمهوری اسلامی ایران، با حکم دادگاه‌های انقلاب اسلامی، دستگیر و به زندان قصر منتقل شد. وی مدتی بعد، توسط صادق خلخالی، محاکمه و به اعدام محکوم شد. حکم اعدام ریاضی در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۵۸ در زندان قصر اجرا گردید.
آلوین شهری در شهرستان برازوریا ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۲۱،۴۱۳ نفر اعلام شد. موقعیت جغرافیایی. موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است: منابع. https://archive.today/20200212051558/http://factfinder.census.gov/servlet/SAFFFacts?_event=Search&amp;geo_id=&amp;_geoContext=&amp;_street=&amp;_county=alvin&amp;_cityTown=alvin&amp;_state=04000US48&amp;_zip=&amp;_lang=en&amp;_sse=on&amp;pctxt=fph&amp;pgsl=010&amp;show_2003_tab=&amp;redirect=Y
امهرست شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۷۹۱ نفر اعلام شد.
آناهاک شهری در شهرستان چمبرز ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۲،۲۱۰ نفر اعلام شد. منابع.
نفر اعلام شد. منابع. https://archive.today/20200210224522/http://factfinder.census.gov/servlet/SAFFFacts?_event=Search&amp;geo_id=16000US4803084&amp;_geoContext=01000US%7C04000US48%7C16000US4803084&amp;_street=&amp;_county=Anahuac&amp;_cityTown=Anahuac&amp;_state=04000US48&amp;_zip=&amp;_lang=en&amp;_sse=on&amp;ActiveGeoDiv=geoSelect&amp;_useEV=&amp;pctxt=fph&amp;pgsl=160&amp;_submenuId=factsheet_1&amp;ds_name=DEC_2000_SAFF&amp;_ci_nbr=null&amp;qr_name=null&amp;reg=null:null&amp;_keyword=&amp;_industry=
اندرسن شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۲۵۷ نفر اعلام شد.
جدال قدیم و جدید در الهیات و سیاسات، نخستین دفتر از جلد نخستِ تاریخ اندیشهٔ سیاسی جدید در اروپا نوشتهٔ جواد طباطبایی می‌باشد که قرار است در سه جلد - احتمالاً در نه دفتر - منتشر شود. طرح کلی این مجموعه به شرح زیر است: وی این مجموعه را هم‌چون مقدمه‌ای بر مجموعهٔ تأملی دربارهٔ ایران می‌داند که در جریان پژوهش و نوشتن تفصیل پیدا کرد و به ناچار به عنوان کتابی مستقل درآمد. مباحث کتاب. عمده بحث‌های طباطبایی در این کتاب، بحث سنت و تجدد و فرایندهای دیالکتیکی بین آن‌ها و تحول آن طی دوران نوزایش تا انقلاب فرانسه است.
و تحول آن طی دوران نوزایش تا انقلاب فرانسه است. وی معتقد است: «در تمدن اسلامی، در سده‌های متاخر، سنت چنان تصلبی پیدا کرده است که تذکر سنت با تکیه بر امکانات نظری خودِ سنت امکان‌پذیر نیست و چنان که نتوان با منطق نقادی از سنت، به عنوان آغاز اندیشیدن نوآیین و امکان طرح پرسش دوران جدید، رخنه‌ای در سد سکندر تصلب سنت ایجاد کرد، بیرون آمدن از چنبر سنت که دیری است تا عمل و نظر ایرانیان را غیرممکن کرده است، امکان‌پذیر نخواهد بود... به دنبال بیش از چهار سده تعطیل اندیشیدن، در ایران، زمان نقادی از سنت از درون برای
در ایران، زمان نقادی از سنت از درون برای همیشه سپری شده است و در شرایط کنونی وضع اندیشیدن، ابزارهای مفهومی این نقادی را، ناچار، باید از دستگاه مفاهیم اروپایی وام گرفت.» نقدها. شاید مهم‌ترین انتقاد به روی‌کرد هگلی و انتزاعی مؤلف کتاب که در دیگر آثار او نیز هویدا است، نادیده گرفتن تحولات اقتصادی و اجتماعی است. در واقع طباطبایی رابطه ذهن و عین را برخلاف روی‌کرد جامعه‌شناختی، مستقل می‌داند. به نظر وی اگر قرار شود که اتفاقی بیفتد ابتدا در ذهن و اندیشه است و آن گاه به مناسبات جامعه منتقل می‌شود. جواد طباطبایی در
به مناسبات جامعه منتقل می‌شود. جواد طباطبایی در جواب انتقاداتی که او را ایده‌آلیست و هگلی می‌خوانند، در دفاع از سنت فلسفی ایده‌آلیسم آلمان برآمده و از این منظر، روی‌کرد هگلی را نه تنها رد نمی‌کند، بلکه معتقد است آثار وی زمینه‌های تدوین «پدیدارشناسی وجدان نگون‌بخت ایرانی» را فراهم می‌کند. وی هم‌چنین در جواب انتقاداتی که وی را به نادیده گرفتن زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی متهم می‌کنند، خود را پژوهش‌گر تاریخ اندیشه می‌داند و نه جامعه‌شناس. به عنوان مثال در بحث از تحولاتی که زمینه‌ساز نوزایش شدند می‌گوید: «سدهٔ
تحولاتی که زمینه‌ساز نوزایش شدند می‌گوید: «سدهٔ شانزدهم نزدیک به یک دهه پیش از پایان سدهٔ پانزدهم، با کشف امریکا و جنگ‌های ایتالیا، آغاز شده بود، اما در قلمرو اندیشه و از دیدگاهی که ما در این‌جا دنبال می‌کنیم، دگرگونی‌هایی که در حوزهٔ دیانت و اندیشهٔ دینی پدیدار شد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود.» (تاکید از جانب نویسنده نیست.)
سومین جنگ ایران و ترکان سومین و آخرین درگیری بین شاهنشاهی ساسانی و خاقانات ترک غربی بود. برخلاف دو جنگ قبلی، این جنگ در آسیای مرکزی رخ نداد، بلکه در قفقاز جنوبی صورت گرفت. درگیری‌ها در سال ۶۲۷ میلادی توسط تون جبغو خان از خاقانات ترک غربی و هراکلیوس از امپراتوری بیزانس آغاز شد. در مقابل آنها، ایرانیان ساسانی، متحد با آوارها قرار داشتند. این جنگ در پس‌زمینه آخرین جنگ ایران و روم رخ داد و به عنوان مقدمه‌ای برای رویدادهای چشمگیری عمل کرد که توازن قدرت در خاورمیانه را برای قرن‌ها تغییر داد (نبرد نینوا (۶۲۷)، فتح
را برای قرن‌ها تغییر داد (نبرد نینوا (۶۲۷)، فتح ایران توسط مسلمانان). پیش‌زمینه. پس از اولین محاصره قسطنطنیه توسط آوارها و ایرانیان، هراکلیوس خود را از نظر سیاسی منزوی یافت. او نمی‌توانست به اشراف ارمنی مسیحی قفقاز جنوبی تکیه کند، زیرا آن‌ها توسط کلیسای ارتدکس بدعت‌گذار تلقی می‌شدند، و حتی پادشاه ایبری ترجیح می‌داد با ایرانیان از نظر مذهبی مدارا کند. در برابر این پس‌زمینه ناامیدکننده، او تون جبغو خان را به عنوان تنها کسی که می‌تواند با او متحد شود دید. پیش‌تر در سال ۵۶۸، ترکان تحت رهبری ایستمی زمانی که
در سال ۵۶۸، ترکان تحت رهبری ایستمی زمانی که روابطشان با ایران بر سر مسائل تجاری تیره شد، به بیزانس روی آوردند. ایستمی هیئتی به رهبری دیپلمات سغدی مانیا را مستقیماً به قسطنطنیه فرستاد که در سال ۵۶۸ وارد قسطنطنیه شد و نه تنها ابریشم را به عنوان هدیه به ژوستین دوم پیشنهاد کرد، بلکه پیشنهادی برای اتحاد علیه ایران ساسانی ارائه کرد. ژوستین دوم موافقت کرد و هیئتی را به خاقانات ترک فرستاد و تجارت مستقیم ابریشم چینی مورد نظر سغدی‌ها را تضمین کرد. در سال ۶۲۵، هراکلیوس فرستاده خود، به نام اندرو را به استپ‌ها اعزام
فرستاده خود، به نام اندرو را به استپ‌ها اعزام کرد، که به خاقان «ثروت‌های سرسام‌آور» در ازای کمک نظامی وعده داد. خاقان به نوبه خود، مشتاق تضمین تجارت چینی‌ها و بیزانسی‌ها در امتداد جاده ابریشم بود که پس از دومین جنگ ایران و ترکان توسط ایرانیان مختل شده بود. او به امپراتور خبر داد که «من از دشمنان شما انتقام خواهم گرفت و با نیروهای دلاورم به کمک شما خواهم آمد». یک واحد متشکل از ۱۰۰۰ سوارکار از طریق قفقاز جنوبی ایران جنگیدند و پیام خاقان را به اردوگاه بیزانس در آناتولی رساندند. دربند. در اوایل سال ۶۲۷،
در آناتولی رساندند. دربند. در اوایل سال ۶۲۷، گوک‌ترک‌ها و متحدان خزری‌شان به دروازه‌های کاسپین در دربند نزدیک شدند. این دژ تازه ساخته شده تنها دروازه به سرزمین حاصلخیز اران (آذربایجان امروزی) بود. لو گومیلیف بیان می‌کند که شبه‌نظامیان سبک مسلح ارانی حریف انبوه سواره‌نظام سنگین به رهبری تون جبغو نبودند. نیروهای او به دربند حمله کردند و اران را غارت کردند. سقوط و غارت دربند توسط مورخ ارمنی موسس کاغانکاتواتسی که گمان می‌رود شاهد عینی این رویداد بوده است، با جزئیات شرح داده شده است: سقوط قلعه‌ای که نفوذناپذیر
شرح داده شده است: سقوط قلعه‌ای که نفوذناپذیر تلقی می‌شد، وحشت را در سراسر کشور برانگیخت. نیروهای ارانی به پایتخت خود، پارتاو عقب‌نشینی کردند و از آنجا به سمت کوه‌های قفقاز حرکت کردند. گوک‌ترک‌ها و خزرها آنها را در نزدیکی روستای کالانکاتویوک تعقیب کردند، جایی که آنها یا کشته شدند یا اسیر شدند. فاتحان مالیات‌ سنگینی را بر اران تحمیل کردند، همان‌طور که موسس گزارش می‌دهد: محاصره تفلیس. هدف بعدی تهاجم ترک-بیزانس، پادشاهی ایبری بود که حاکم آن استفن یکم خراج‌گزار خسرو پرویز بود. به قول موسس کاغانکاتواتسی، خزرها
خسرو پرویز بود. به قول موسس کاغانکاتواتسی، خزرها «شهر تجاری معروف، بزرگ و عیاش تفلیس حمله و آن در محاصره قرار دادند»، که در آنجا امپراتور هراکلیوس با ارتش قدرتمند خود به آنها پیوست. هراکلیوس و تون جبغو (در منابع بیزانسی زییبل نامیده می‌شود) در زیر دیوارهای ناریقالا با هم ملاقات کردند. یابغو به سمت امپراتور حرکت کرد، شانه‌اش را بوسید و تعظیم کرد. در عوض، هراکلیوس حاکم بربر را در آغوش گرفت، او را پسر خود خواند و او را با دیهیم خود تاج‌گذاری کرد. در طول ضیافت متعاقب، رهبران خزر هدایای فراوانی به شکل گوشواره و
رهبران خزر هدایای فراوانی به شکل گوشواره و لباس دریافت کردند، همچنین دختر امپراتور، اودوکسیا اپیفانیا به جبغو وعده داده شد. محاصره بدون پیشرفت چندانی ادامه یافت و با حملات مکرر از سوی محاصره‌شدگان همراه بود؛ یکی از این حملات جان پادشاهشان را گرفت. پس از دو ماه، خزرها به استپ عقب‌نشینی کردند و قول دادند تا پاییز بازگردند. تون جبغو، بوری شاد که پسر یا برادرزاده‌اش بود را مسئول چهل هزار نفری باقی‌مانده کرد که قرار بود در طول محاصره به هراکلیوس کمک کنند. طولی نکشید که اینها نیز رفتند و بیزانسی‌ها را برای ادامه
که اینها نیز رفتند و بیزانسی‌ها را برای ادامه محاصره به تنهایی رها کردند و باعث تمسخر محاصره‌شدگان شدند. هنگامی که گرجی‌ها با طعنه به امپراتور با عنوان «بز» اشاره کردند، با اشاره به ازدواج محارم او، هراکلیوس قطعه‌ای از کتاب دانیال را در مورد قوچ دو شاخ که توسط بز تک شاخ سرنگون شد، به یاد آورد. او این را به عنوان نشانه‌ای خوب تعبیر کرد و به سمت جنوب علیه ایران حمله کرد. در ۱۲ دسامبر ۶۲۷ او در ساحل دجله ظاهر شد و در نزدیکی ویرانه‌های نینوا با نیروهای ایرانی درگیر شد. در ژانویه او حومه پایتخت ایران تیسفون را
شد. در ژانویه او حومه پایتخت ایران تیسفون را غارت کرد و نشان دهنده تغییری اساسی در روابط ایران و بیزانس بود. نتیجه. پس از پیروزی هراکلیوس، تون جبغو شتابزده محاصره تفلیس را از سر گرفت و با موفقیت در زمستان به شهر حمله کرد. موسس روایت می‌کند: «با شمشیرهای برافراشته خود، به دیوارها پیشروی کردند و این انبوه، با بالا رفتن از شانه‌های یکدیگر، از دیوارها بالا رفتند. سایه‌ای سیاه بر شهروندان غمگین افتاد؛ آنها شکست خوردند و جایگاه خود را از دست دادند.» اگرچه گرجی‌ها بدون مقاومت بیشتر تسلیم شدند، اما شهر غارت شد و
بدون مقاومت بیشتر تسلیم شدند، اما شهر غارت شد و شهروندان آن قتل‌عام شدند. فرماندار ایرانی و شاهزاده گرجی در حضور تون جبغو شکنجه شدند تا بمیرند. گوک‌ترک‌ها که به دلیل تخصص خود در نبرد تن به تن مشهور بودند، هرگز در فنون محاصره برتری نداشتند. به همین دلیل گومیلیف فتح تفلیس را به خزرها نسبت می‌دهد. دلایل خوبی وجود دارد که باور کنیم این موفقیت تون جبغو را به طرح‌های بزرگتر تشویق کرد. این بار او قصد داشت اران را به خاقانات خود ضمیمه کند، نه اینکه یک کارزار غارت معمول را به راه بیندازد. قبل از بازگشت به سوی‌آب،
معمول را به راه بیندازد. قبل از بازگشت به سوی‌آب، او به بوری شاد و ژنرال‌هایش دستور داد که «جان حاکمان و اشراف آن سرزمین را حفظ کنند، تا جایی که آنها به استقبال پسرم می‌آیند، تسلیم حکومت من می‌شوند، شهرها، قلعه‌ها و تجارت خود را به نیروهای من واگذار می‌کنند». این کلمات نشان می‌دهد که تون جبغو مشتاق بود کنترل غربی‌ترین بخش جاده ابریشم را حفظ کند، زیرا او کنترل بخش‌های دیگر آن را تا شرق به چین محکم کرد. در آوریل ۶۳۰ بوری شاد مصمم شد کنترل خود را بر قفقاز جنوبی گسترش دهد و ژنرال خود، چورپان تارخان را با تنها
گسترش دهد و ژنرال خود، چورپان تارخان را با تنها ۳۰٬۰۰۰ سوار برای حمله به ارمنستان فرستاد. چورپان تارخان با استفاده از ترفند مشخص جنگجویان کوچ‌نشین، به یک نیروی ۱۰٬۰۰۰ نفری ایرانی که توسط شهربراز برای مقابله با حمله اعزام شده بود، کمین زد و آن را نابود کرد.
سندرم کاپگراس، نشانگانی روانپزشکی است که در سال ۱۹۲۳ «کاپگراس» روانپزشک فرانسوی آن را با نام illusion des sosies بیان کرد. ویژگی آشکار آن باور هذیانی بیمار بر این است که دیگر مردمان دوروبر او، به‌راستی خودشان نیستند، بلکه جانشین آنها هستند که چونان فریبکاران نقش مردمانی را که جایگزین آنها شده‌اند بازی کرده و همچون آنها رفتار می‌کنند.[بنا بر تعریف کتاب: comprehensive textbook of psychiatry (چاپ۲۰۰۰)، در نشانگان کاپگراس جای یک فرد مبهم را که بیشتر یکی از کسان خانواده بیمار است، جانشینی با ویژگیهای یکسره
کسان خانواده بیمار است، جانشینی با ویژگیهای یکسره همانند گرفته است.] همه گیرشناسی. این نشانگان کمیاب در زن‌ها کمی بیشتر از مردها دیده می‌شود. گاهی این نشانگان را زیر پریشانی‌های هذیانی دسته‌بندی می‌کنند و گاهی نیز آن را از نشانه‌های اسکیزوفرنی به‌شمار می‌آورند. سبب‌شناسی. شرط بایسته برای گرفتاری بدین نشانگان پریشانی در واقعیت سنجی است که برآمده از فرایندی روان‌پریشی است. «کاپگراس» سرشت ویژهٔ این پندار خردپریش (هذیان) را برآمده از احساس بیگانگی و گرایش به بدگمانی و ناباوری دانست. جدا شدن اجزای دریافت و
بدگمانی و ناباوری دانست. جدا شدن اجزای دریافت و شناخت (که به خودی خود باید به یکدیگر پیوسته باشند) از هم، می‌تواند برآمده از عصب‌روان‌شناسی مربوط به درست کار نکردن لوب پاریتال(لوب آهیانه‌ای) باشد. نشانگان کاپگراس را از دیدگاه روان‌پویشی نیز می‌توان بررسید. بیمار شخص موردنظر را از خود رانده و ویژگی‌های بدی را به او بر می‌بندد، ولی چون خود را گناهکار می‌یابد و گرایشهای دوگانه [مهر و بیزاری همزمان از کسی یا پدیده‌ای] دارد، نمی‌تواند احساس خود را هشیارانه بپذیرد. از این رو آنچه را که خود به آن کس حس می‌کند، به
از این رو آنچه را که خود به آن کس حس می‌کند، به جانشین او برمی‌خواند و پیوند می‌دهد که از دید بیمار فریبکاری بیش نیست و بدین‌گونه به آسانی و درستی می‌توان آن کس را از خود راند. پیش آگهی و درمان. فرجام این پریشانی به کارایی درمان روان‌پریشی بستگی دارد. این پریشانی همچون دیگر نشانه‌های روانی، بیشتر به درمان دارویی، دست‌کم تا اندازه‌ای، پاسخ می‌دهد.
خیانت در گزارش تاریخ کتابی نوشته سید مصطفی طباطبایی و در نقد کتاب «بیست و سه سال» است. مطالعه بیشتر. دانلود کتاب در سه جلد به صورت فایل متنی
اسمعیل‌خان امیرمؤید باوند سوادکوهی (زاده:۱۲۲۳ خورشیدی) از بنیانگذاران اتحاد ملی طبرستان و پسرش هژبر از مخالفان حکومت مرکزی در طبرستان بودند. پدرش ابراهیم خان شعاع الملک نام داشت. اقدامات و عملکردهای سیاسی. او در دوران ناصرالدین شاه قاجار بسیاری اوقات در تهران جزو عملهٔ خلوت و شکار بود و ریاست ایل سوادکوه و سوارهای آنجا را بر عهده داشت اما در دورهٔ مظفرالدین شاه قاجار به مازندران مهاجرت کرد و اغلب در مازندران ساکن بود و در آن خطه از نفوذ زیادی برخوردار بود. او در جریان مشروطه از مشروطه طرفداری می‌کرد و پس از
در جریان مشروطه از مشروطه طرفداری می‌کرد و پس از استقرار مشروطه به گروه مشروطه خواهان پیوست. وی در دورهٔ سوم مجلس شورای ملی از سوی مردم ساری به نمایندگی انتخاب شد. امیر مؤید در واقعهٔ قرارداد ۱۹۱۹ به کرمانشاه تبعید شد. رضاخان پس از کودتای ۱۲۹۹ قوای بسیاری را برای سرکوب امیرمؤید به طبرستان اعزام کرد و در فاصله ماه‌های تیر و شهریور سال ۱۳۰۰ قوای فرستاده به رهبری امیرلشکر امیراحمدی سوادکوهی‌ها را درهم شکسته و امیرمؤید مجبور شد همراه خاندانش و بسیاری از همراهانش در استرآباد و نزد رئیس ایل آتابای ترکمن پناه
در استرآباد و نزد رئیس ایل آتابای ترکمن پناه بگیرد. دولت آن زمان صلاح دید که با امیرمؤید کنار بیاید زیرا در آن زمان قیام‌های بسیاری از گوشه و کنار ایران بر خواسته بود. پس امیرمؤید به تهران رفت و پسرانش عضو دیویزیون قزاق شدند و به صورت مسلّح حفاظت جنگل و صحرا را به‌دست گرفتند. او در دور سوم مجلس شورای ملی از حوزه تنکابن- ساری به نمایندگی انتخاب شد. در فروردین ۱۳۰۳ یاور احمد خان حکیمی، رئیس قوای استرآباد،که از تلاش های اسداله خان و برادرش برای یاغی شدن به حکومت مرکزی ( با تحریک پدرشان ) با خبر شده بود ، هژبر
مرکزی ( با تحریک پدرشان ) با خبر شده بود ، هژبر و سهم‌الممالک را به بهانهٔ دادن مواجب افراد تحت فرمانش به گرگان فراخواند. به محض رسیدنشان قوای احمدخان حکیمی آن‌ها را خلع سلاح کردند و همان شب چندی از ژاندارم‌ها در راه بندرگز آنها را کَت‌بسته تیرباران کردند. فردای آن صبح مردم روستای کلاک جسد آنان را دفن نمودند. امیرمؤید نیز پس از آن از پا درآمد و در ۱۳۱۱ چشم از جهان فروبست. زادبوم رضا شاه، سوادکوه بود که به هیچ وجه مایل نبود تا افراد گردنکش و یاغی و ضد میهنی در ان نقطه حضور داشته باشند، پس قدرت طلبی و سرکشی
در ان نقطه حضور داشته باشند، پس قدرت طلبی و سرکشی امیر موید و فرزندان یاغی او مخصوصا اسدا... هژبر سلطان از سویی و از دیگر سو تلاش های رقبای امیر موید به‌ویژه امیر اکرم به جهت کدورت‌های شخصی به‌جامانده از گذشته ، همه دست به دست هم دادند تا نبردهای خونین فی‌مابین سربازان امیرمؤید و قوای دولتی به‌وجود آید.
زبان‌های بومی آمریکا زبان‌هایی هستند که توسط سرخ‌پوستان از جنوبی‌ترین قسمت‌های آمریکای جنوبی تا شمالی‌ترین قسمت‌های آمریکای شمالی یعنی گرینلند و آلاسکا به آن سخن گفته می‌شود که شامل تمام قاره آمریکا می‌شود.این زبان‌های بومی شامل دهها خانواده زبانی مجزا و همینطور زبان‌های ایزوله و رده بندی نشده‌است.بر پایه گزارش یونسکو بسیاری از این زبان‌ها به‌شدت در معرض انقراض هستند و برخی نیز از بین رفته‌اند. در حال حاضر دو زبان یوتو-آزتک و زبان‌های آتاباسکی از بزرگترین خانواده‌های زبانی از این گروه هستند. پیش زمینه. رواج
زبانی از این گروه هستند. پیش زمینه. رواج این زبان‌ها در قاره آمریکا به دوران ورود اقوام پالئو به قاره جدید بازمی‌گردد. در این دوره بومیان نواحی سیبری و مناطق سردسیر شمالی آسیا با گذر از تنگه برینگ وارد قاره جدید شدند. در نظریه تماس با قاره آمریکا پیش از کریستف کلمب این مطلب نیز بیان می‌شود که شمال از بومیان نیز احتمالا از اقیانوس آرام خود را به مناطق جنوبی این قاره رسانده‌اند. زبان‌های که میان سرخپوستان رایج بوده گاهی از خانواده‌های کاملاً مجزا بوده که هیچ رابطه‌ای با یکدیگر نداشته‌اند. دلایل مختلفی برای
رابطه‌ای با یکدیگر نداشته‌اند. دلایل مختلفی برای این گوناگونی زبانی در قاره آمریکا گذاشته‌اند. در این مورد که اگر سرخپوستان با اصل مشترک به قاره آمریکا آمده‌اند چرا زبان‌هایشان با زبان‌های سایر مردم قدیم جهان و حتی ناحیه سیبری همسویی و هم خانوادگی ندارد و تا این حد خانواده‌های زبانی در قاره آمریکا متعدد است نظرات گوناگونی ارائه شده. از عمده نظراتی که در این زمینه وجود دارد می‌توان به هفت نظریه اشاره کرد: در آمریکای شمالی. این زبان‌ها که توسط بومی‌های آمریکای شمالی بکار می‌رفته یا می‌رود به کشورهای کانادا،
شمالی بکار می‌رفته یا می‌رود به کشورهای کانادا، آمریکا، گرینلند و نیمه شمالی کشور مکزیک مربوط می‌شوند. حدود ۲۹۶ زبان بومی در مکزیک رایج است که ۲۶۹ مورد آن به ۲۹ خانواده زبانی متفاوت باز می‌گردد. باقی ۲۷ زبان بومی نیمه شمالی مکزیک ایزوله بوده یا هنوز طبقه‌بندی نشده‌اند. پرگویشورترین خانواده زبانی در این منطقه یوتو آزتک است که نزدیک به دو میلیون گویشور دارد. شمار زیادی از خانواده‌های زبانی هم در کشور کانادا وجود دارد که گویشوران اینوئیت از مهم‌ترین گروه‌های آن هستند. در خاک آمریکا هم توسط بومیان ایالات متحده
هستند. در خاک آمریکا هم توسط بومیان ایالات متحده آمریکا زبان‌های متعددی رواج دارد. در آمریکای مرکزی و حوزه دریای کارائیب. این زبان‌ها در منطقه مزوآمریکا یا نیمه جنوبی آمریکای مرکزی و حوزه دریای کارائیب بدان سخن گفته می‌شود. زبان مایایی بزرگترین خانواده این زبان‌هاست. زبان کریول نیز که از زبان‌های ترکیبی بومی و مهاجران اروپایی است نیز گاهی در میان این زبان‌ها جای داده می‌شود. شمار زیادی از این زبان‌ها نیز از میان رفته‌اند. در آمریکای جنوبی. زبان‌های بومی آمریکای جنوبی در قاره آمریکای جنوبی رایج است. این
آمریکای جنوبی در قاره آمریکای جنوبی رایج است. این زبان‌ها نیز خانواده‌های متفاوتی دارند. برخی از این زبان‌ها مانند زبان ماپوچه دارای مشترکاتی با زبان‌های بومیان اقیانوس آرام در منطقه اقیانوسیه است. زبان کچوآ از مهم‌ترین این خانواده‌های زبانی است. از دیگر زبان‌های مهم این منطقه زبان آیمارا و زبان گوارانی می‌باشند. زبان آرواکی نیز از زبان‌های این منطقه است.