payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حاجی‌کلا، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان گرماب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۹نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
اکسی تتراسایکلین نام تجارتی : Oxymycin رده درمانی: پادزیست (آنتی بیوتیک). رده فارماکولوژیک: تتراسایکلین اشکال دارویی: کپسول ۲۵۰ میلی گرمی، آمپول عضلانی ۲۵۰ میلی گرم در ۲ سی سی و ویال تزریقی ۵۰۰ میلی گرم در ویال این دارو در آخرین بازبینی فارماکوپه ایران، توسط شورای بررسی و تدوین داروهای ایران، از فهرست داروهای ژنریک حذف گردیده‌است. مکانیسم اثر. اکسی تتراسایکلین مانند تمامی اعضای گروه تتراسایکلین از طریق اتصال به واحد ۳۰s ریبوزوم و از طریق مهار سنتز پروتئین باکتری اثر می‌کند. بنابراین این دارو طبیعتاً
باکتری اثر می‌کند. بنابراین این دارو طبیعتاً باکتریواستاتیک است. موارد مصرف. ۱- درمان عفونت‌های ناشی از میکروارگانیسم‌های حساس. ۲- درمان بروسلوز ۳- درمان سوزاک در بیماران حساس به پنی سیلین طریقه مصرف. بالغین: ۲۵۰ میلی گرم، به صورت خوراکی، چهار بار در روز یا ۲۵۰ میلی گرم به صورت تزریق عضلانی در دوز واحد تجویز می‌شود. کودکان بزرگتر از ۸ سال: روزانه ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی، منقسم در چهار دوز یا روزانه ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل وریدی، منقسم
ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل وریدی، منقسم برای دو دوز یا هر ۱۲ ساعت. بالغین: ۵۰۰ میلی گرم، از راه خوراکی، چهار بار در روز، به مدت سه هفته، همراه با استرپتومایسین با دوز ۱ گرم عضلانی، هر ۱۲ ساعت برای هفته اول و یک بار در روز برای هفته دوم تجویز می‌شود. بالغین: ابتدا ۱٫۵ گرم خوراکی، سپس ۵۰۰ میلی گرم به صورت خوراکی چهار بار در روز.
سید محمدرضا سعادتی (۱۳۲۳، شیراز – ۱۳۶۰، تهران) از چهره‌های شاخص سازمان مجاهدین خلق ایران بود. وی متهم به ارتباط با کشور بیگانه و جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی بود. سعادتی هنگام در اختیار گذاشتن پرونده سرلشکر مقربی به ولادیمیر فنسینکو (دبیر اول سفارت شوروی) در ۲ شهریور ۱۳۵۸ توسط کمیته مستقر در سفارت آمریکا (گروه ماشالله قصاب) دستگیر شد. وی توسط موسوی تبریزی به ۱۰ سال زندان محکوم شد اما پس از وقایع خرداد و تیر ۱۳۶۰ اعدام گردید. زندگی. سیدمحمدرضا سعادتی در سال ۱۳۲۳ در شیراز متولد شد، پدرش سیدعلی سعادتی روحانی
۱۳۲۳ در شیراز متولد شد، پدرش سیدعلی سعادتی روحانی کم‌بضاعتی بود. محمدرضا پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۱ با رتبه ۲ و بورسیه دولتی در دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته و در سال ۱۳۴۵ در رشته مهندسی برق فارغ‌التحصیل شد. او در دوران سربازی به عنوان سپاه ترویج آبادانی و مسکن در ایلام مشغول کار شد و پس از پایان خدمت وظیفه در سال ۱۳۴۷ به استخدام کارخانه ذوب آهن اصفهان درآمد. یکسال بعد سعادتی به دایره مهندسی ستاد نیروی هوایی منتقل شد و دو سال و نیم در آن مرکز به کار پرداخت. هم‌زمان با کمک برادران
در آن مرکز به کار پرداخت. هم‌زمان با کمک برادران جلال‌زاده، شرکتی تحت عنوان نولکو را به ثبت رساند و از طریق جلال‌زاده‌ها با مهدی رضایی آشنا شد و به عنوان سمپات به همکاری با سازمان مجاهدین خلق پرداخت. سعادتی یکی از کسانی بود که از ضربه شهریور ۱۳۵۰ ساواک به سازمان مجاهدین که منجر به دستگیری گروه کثیری از نیروهای این گروه شد جان به در برد، اما در اردیبهشت ۱۳۵۱ به دنبال دستگیری مهدی رضایی، سعادتی نیز به همراه همسرش ناهید جلال‌زاده دستگیر شدند. سعادتی در دادگاه به حبس ابد محکوم شد و در زندان به گروه مسعود رجوی
به حبس ابد محکوم شد و در زندان به گروه مسعود رجوی پیوست. واکنش‌ها به دستگیری. سران سازمان در اولین واکنش به دستگیری سعادتی نزد رهبر انقلاب روح‌الله خمینی رفتند. در این دیدار که در قم انجام شد، مسعود رجوی، موسی خیابانی و تنی چند از اعضای سازمان حضور داشتند. روزنامه کیهان تیتر بزرگی از صفحه اول شنبه ۸ اردیبهشت را به این دیدار اختصاص داد. با به نتیجه نرسیدن لابی‌ها سازمان مجاهدین خلق یکماه پس از دستگیری سعادتی رسماً این موضوع را اعلام نمود و ضمن رد اتهام جاسوسی نسبت به جلوگیری از ملاقات وی با همسرش و عدم
نسبت به جلوگیری از ملاقات وی با همسرش و عدم دسترسی‌اش به وکیل اعتراض نمودند. از ۲۵ خرداد ۵۸ تا ۹ تیرماه آن سال سازمان مجاهدین بیش از ۷ اطلاعیه در حمایت از وی صادر نمود که به توجیه عمل او در برقراری ارتباط با شوروی و ادعای شکنجه وی می‌پرداخت. همچنین خانواده‌های هوادار مجاهدین به سرپرستی خانواده رضایی و بدیع زادگان تحصنی را در مقابل وزارت دادگستری ترتیب دادند و خواستار آزادی سعادتی شدند. این تحصن تنها زمانی خاتمه یافت که طالقانی اطمینان داد سعادتی بزودی آزاد خواهد شد. در تیرماه ۵۸ اطلاعیه‌ای با امضای ۴۲ تن
خواهد شد. در تیرماه ۵۸ اطلاعیه‌ای با امضای ۴۲ تن از شاعران و نویسندگان چپگرا از جمله احمد شاملو، سیمین بهبهانی، گلی ترقی و… منتشر شد و سعادتی را «گروگان آزادی در چنبر تهمت‌ها و افتراهای مرموز» خواندند و خواهان آزادی او شدند. سعادتی خود نیز در نامه‌ای به دادستان کل، خواستار حضور نماینده‌ای از سازمانش شد اما به رغم اشتراک این پیشنهاد از سوی گروه‌های مختلف، از آنجا که بیم دستگیری افراد مراجعه‌کننده می‌رفت و اکبر طریقی هم بعد از مراجعه بازداشت شد، سازمان نماینده خود را به دادگاه وی نفرستاد. حاشیه‌های پرونده در
خود را به دادگاه وی نفرستاد. حاشیه‌های پرونده در سالهای بعد. عبدالکریم لاهیجی حقوقدان و وکیل مدافع سعادتی، ۳۱ بعد در مصاحبه‌ای با رادیو فردا گفت: «وقتی که محمد رضا سعادتی دستگیر شد من برای شرکت در کنفرانسی در اروپا بودم. از طریق روزنامه‌ها مطلع شدم که سازمان مجاهدین خلق از من تقاضا کرده که وکالت محمد رضا سعادتی را در این پرونده بپذیرم. وقتی که به تهران برگشتم آیت‌الله طالقانی هم (که من وکیل وی در زمان شاه بودم) در منزلش به من گفت تو وکالت سعادتی را بپذیر چون این یک اختلاف سیاسی بین جمهوری اسلامی و سازمان
این یک اختلاف سیاسی بین جمهوری اسلامی و سازمان مجاهدین خلق است و سعادتی قربانی این اختلاف سیاسی است.» وی می‌افزاید: «در ملاقات‌هایی هم که من با سعادتی می‌کردم اون به‌طور کلی این اتهام جاسوسی را رد می‌کرد و می‌گفت کسی که خودش را به اسم خبرنگار به سعادتی معرفی کرده و می‌خواسته یک مقدار اطلاعات به آن‌ها بدهد در ارتباط با به قول خودشون مأموران سیا در ایران و به این اعتبار سعادتی از طرف رهبری سازمان مجاهدین مأموریت پیدا می‌کند با این خبرنگار روس تماس بگیرد و هیچ‌گونه اطلاعاتی هم تا زمان رد و بدل نشده بود. من
اطلاعاتی هم تا زمان رد و بدل نشده بود. من هرگز نتوانستم پرونده سعادتی را ببینم. چه در زمان دادستانی آذری قمی و چه در زمان دادستانی اسدالله لاجوردی هر بار که رجوع می‌کردم همیشه بهانه می‌آوردند و مانع از این می‌شدند که من پرونده را بخوانم و بالاخره هم من بر اساس صحبت‌هایی که با سعادتی کردم یا مسائلی که در روزنامه‌ها بود، مدافعات خود را تنظیم کردم و به دادگاه فرستادم. من از طریق یکی از دوستانم که اون موقع سفیر الجزایر در ایران بود و آن موقع به دلیل میانجی گری و امضای قرارداد الجزایر بین ایران و آمریکا در
گری و امضای قرارداد الجزایر بین ایران و آمریکا در پرونده گروگان‌ها قدرت زیادی داشت ،(اقدام کردم) و با تلاش‌ها و کوشش‌هایی که اون کرد و گفتگوهایی که با سید محمد حسینی بهشتی رئیس دیوان عالی کشور و بالاترین مقام قضایی وقت جمهوری اسلامی داشت، بهشتی را متقاعد کرده بود که به هر حال این‌طور به جنگ سیاسی علنی با رهبری مجاهدین نروند و سعادتی را به ۱۰ سال زندان محکوم کردند ولی در سال بعد (۱۳۶۰) و پس از ماجرای انفجار حزب جمهوری اسلامی و در روزهایی که متأسفانه هر روز ۳۰–۴۰ نفر را در زندان اوین اعدام می‌کردند، اسدالله
نفر را در زندان اوین اعدام می‌کردند، اسدالله لاجوردی که کینه شخصی با مجاهدین و سعادتی داشت، بعد از ترور محمد کچویی رئیس زندان اوین، برای محمد رضا سعادتی پرونده مجددی درست کرد و به اتهام اینکه سعادتی در این ترور دست داشته، وی را محاکمه و اعدام کردند.» مصطفی تاج‌زاده در مصاحبه با روزنامه شرق می‌گوید: "… سعادتی به جرم جاسوسی دستگیر شد و به چند سال زندان محکوم شد. اما پس از شهادت محمد کچویی در زندان مشخص شد که فردی که کچویی را ترور کرده یعنی آقای کاظم افجه‌ای از طریق سعادتی جذب سازمان شده و این ترور را صورت
از طریق سعادتی جذب سازمان شده و این ترور را صورت داده بود. منتها نکته مهم این بود که سعادتی… مخالف مشی مسلحانه بود… و نباید وارد فاز مسلحانه شد. ... تز رجایی این بود که با زنده ماندن سعادتی می‌توان در سازمان خط فعالیت سیاسی را به جای فاز نظامی تقویت کرد یا باعث ایجاد انشعابی در سازمان شد که بعدها به سوی فعالیت مسلحانه سوق داده نشوند و معتقد بود اگر چنین اتفاقی بیفتد برای ما مقابله سیاسی با مجاهدین خلق در درازمدت بهتر از وارد شدن به فاز مسلحانه و فعالیت غیرقانونی سازمان است. وقتی محمدعلی رجایی شنید که
غیرقانونی سازمان است. وقتی محمدعلی رجایی شنید که می‌خواهند سعادتی را اعدام کنند تلاش زیادی کرد که جلوی اعدام را بگیرد تا به تأخیر بیندازند تا مسئله را در سطح بالاتر بررسی کنند. ظاهراً مسئول مربوطه [لاجوردی] می‌دانست که در موضع بالاتر ممکن است مانع اعدام شوند، تا وقتی سعادتی اعدام نشد جواب تلفن رجایی را نداد. با اعدام سعادتی وصیت‌نامه معتبرش نیز از سوی مخالفان به عنوان اینکه ساختگی است کارکرد خود را از دست داد. در صورتی که وی حداقل کاری که می‌توانست بکند این بود که افرادی نظیر مهندس بازرگان و عزت‌الله سحابی
بود که افرادی نظیر مهندس بازرگان و عزت‌الله سحابی را دعوت کند تا سعادتی خودش وصیتنامه اش را در اختیار اینها بگذارد که در سازمان مورد بحث واقع شود و بتواند تأثیرگذار باشد. او در مصاحبه با مجله چشم‌انداز ایران نیز گفته‌است: «در صورت عدم اعدام سعادتی، ممکن بود برخی انفجارها و ترورها که متقابلاً خشونت‌هایی را از طرف مقابل در پی داشت، ایجاد نشود. البته عده‌ای از صاحب‌نظران معتقدند به علت هژمونی رهبری، انسجام تشکیلاتی و اندیشه و مشی رجوی، انشعاب در مجاهدین خلق منتفی بود؛ ولی چون این مسیر طی نشد، هیچ‌یک از دو
منتفی بود؛ ولی چون این مسیر طی نشد، هیچ‌یک از دو ادعا قابل اثبات نیست.» سعید حجاریان و بهزاد نبوی نیز در مصاحبه‌هایی این فرضیه را مطرح کرده‌اند که سعادتی در پی مخالفت با مشی مسلحانه سازمان بود و با حفظ او می‌شد از خشونت‌های بعد جلوگیری کرد. حجاریان در گفتگو با نشریه نگاه نو، می‌گوید که لاجوردی خود بدون تشکیل دادگاه، سعادتی را اعدام نموده‌است. البته حسین موسوی تبریزی رئیس دادگاه اول سعادتی دربارهٔ اعدام وی می‌گوید: «گویا حکم اعدام سعادتی را آیت‌الله محمدی گیلانی صادر کردند.»
فضاپیمای ترابری خودکار «ژول ورن» (Jules Verne ATV) یا فضاپیمای ترابری خودکار ۰۰۱ نام نخستین نمونهٔ فضاپیمای ترابری خودکار اروپایی بود که در روز ۱۹ اسفند ۱۳۸۶ (۹ مارس ۲۰۰۸) به فضا پرتاب شد. این فضاپیما به افتخار ژول ورن، نویسنده فرانسوی داستان‌های علمی-تخیلی، نامگذاری شده بود. از آنجاییکه فضاپیمای ژول ورن نخستین نمونه عملیاتی از فضاپیماهای ترابری خودکار بود، پس از پرتاب به مدت سه هفته در مدار زمین آزمایش شد تا از درستی کارکرد دستگاه‌ها و ابزارهای ناوبری آن اطمینان حاصل گردد. پس از پایان موفقیت‌آمیز
آن اطمینان حاصل گردد. پس از پایان موفقیت‌آمیز آزمایش‌ها، ژول ورن در ۱۵ فروردین ۱۳۸۷ (۳ آوریل ۲۰۰۸) بر ایستگاه فضایی بین‌المللی پهلو گرفت تا فضانوردان بار سفینه را که شامل سوخت، آب آشامیدنی، هوا و لوازم یدکی و ابزار پژوهشی بود، به ایستگاه فضایی منتقل کنند. چند هفته پس از پهلوگیری، در روز ۶ اردیبهشت ۱۳۸۷ (۲۵ آوریل ۲۰۰۸) فضاپیمای ژول ورن در حالی‌که به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل بود، با روشن کردن موتورهایش مدار ایستگاه را اصلاح و آن را به مدار بالاتری انتقال داد. علاوه بر انتقال بخشی از اقلام مورد نیاز
داد. علاوه بر انتقال بخشی از اقلام مورد نیاز فضانوردان و اصلاح مدار ایستگاه فضایی، ژول ورن انباری برای زباله‌ها و پسماندهای ایستگاه بود و فضانوردان در طول چند ماه اقلام دورریختنی را در آن جاسازی کردند. ژول ورن پس از ۶ ماه اتصال به ایستگاه فضایی بین‌المللی در تاریخ (۵ سپتامبر ۲۰۰۸) از ایستگاه جدا شد و پس از سه هفته با پرواز در مسیری از پیش تعیین شده پس از ورود به جو زمین سوخت.
جان براون (به انگلیسی: John Brown) (متولد نهم ماه مه۱۸۰۰ میلادی در تورینگتون کانتیکت ایالات متحده آمریکا و اعدام شده در دوّم دسامبر۱۸۵۹ میلادی در چارلزتاون ویرجینیا) از جملهٔ آزادیخواهان، مبارزان و اندیشمندان آمریکایی بود که تمایلات ضدّ برده داری بسیار شدید داشت و معتقد بود که برای مبارزه با برده داری در آمریکا باید از طریق مُسلّحانه اقدام کرد. جان براون به خانواده‌ای مومن و دارای دیدگاه‌های کاملاً منضبط و منطقی علیه برده‌داری تعلق داشت. او دو بار ازدواج کرده بود و بیست فرزند داشت. خانواده در حال گسترش او
بود و بیست فرزند داشت. خانواده در حال گسترش او در طول سفر با براون زندگی می‌کردند و در اوهایو، ماساچوست، پنسیلوانیا و نیویورک اقامت داشتند. براون قبل از اعلام ورشکستگی در سال 1842 در چندین فعالیت ناکام ماند. با این وجود، وی توانست با هدایت راه‌آهن زیرزمینی و ایجاد یک سازمان برای کمک به بردگان فراری به کانادا ایجاد شده بود، به لغو قانون برده‌داری کمک کند. در سال 1849، براون به جامعه آزاد کشاورزان سیاه پوست شمال البا در نیویورک نقل مکان کرد، سپس در 55 سالگی با فرزندانش به کانزاس نقل مکان کرد. در طی سال 1856،
فرزندانش به کانزاس نقل مکان کرد. در طی سال 1856، در نتیجه تنش‌هایی که قانون کانزاس - نبراسکا (1854) و در نتیجه ورشکستگی مصالحه میسوری (1820) به وجود آورد، نبرد داخلی معروف به درگیری کانزاس رخ داد. در این نبردها جان براون بعنوان یک فرمانده شرکت داشت. همچنین در نبرد بلک جک (پیروزی برای الغاگران) و در نبرد اوساواتومی (پیروزی برای طرفداران بردگان) گروهی از افراد را فرماندهی می‌کرد. پس از این درگیری‌ها یک جریان خشونت طلب ایالات متحده را کاملاً دو قطبی کرد، به حدی که در همان ماه مه 1856 هنگامی که قتل عام
به حدی که در همان ماه مه 1856 هنگامی که قتل عام پوتاواتومی رخ داد، جایی که پیروان براون، در میانه نبرد برای بلک جک، پنج نفر از سفیدپوستان برده دار را اعدام نظامی کردند. این اقدام باعث گسترش تنش در ابعاد سیاسی شد، به قدری که در مجلس سنا، نماینده کارولینای جنوبی، پرستون بروکس، که طرفدار برده‌داری بود، با عصای خود نماینده ماساچوست، چارلز سامنر را که در حال سخنرانی برای الغای قانون برده‌داری بود کتک زد، پس از آن موضوع "جنایت علیه کانزاس" پر از کنایه‌های جنسی درباره رابطه بروکس با زنان برده‌اش بود افشا شد. تمام
رابطه بروکس با زنان برده‌اش بود افشا شد. تمام این قضایا باعث شهرت جان براون در سر تا سر ایالات متحده شد. براون برخلاف فعالین سیاسی و مردم ایالات شمالی که مخالف برده‌داری بودند، معتقد بود که این روش فعالیت مصالحه آمیز ناکارآمد است و تنها راه پایان دادن به سیستم ستمگر برده‌داری، بکارگیری خشونت است. وی همچنین اعتقاد داشت که او، ابزار خشم خدا برای مجازات انسان‌های برده‌دار است. او که از صلح‌طلبی جنبش لغو قانون برده‌داری راضی نبود، در یکی از سخنرانی‌هایش در کانادا گفت :"این مردان همیشه صحبت می‌کنند. وقتی آنچه
گفت :"این مردان همیشه صحبت می‌کنند. وقتی آنچه ما نیاز داریم عمل است، تنبلی می‌کنند، ولی هیچ وقت من نمی‌توانم بر قلب یک برده‌دار اثر بگذارم مگر با استفاده از زبان خودشان : خشونت !" با همین فکر، وی در روز شانزدهم ماه اُکتُبر سال ۱۸۵۹، به‌اتّفاق هیجده نفر از یارانش (که پنج نفر از آن‌ها سیاه پوست بودند) به زرادخانه یا قورخانه (انبار مُهمّات) حکومت فدرال در «هاپرز فری» ویرجینیا، حمله کرد و این مکان را به تصرّف خودش در آورد. هدف «جان براون» این بود که قیام بردگان در ایالت ویرجینیا را سازماندهی کند و ضمن آزاد
در ایالت ویرجینیا را سازماندهی کند و ضمن آزاد اعلام کردن این ایالت، آن را به صورت پایگاهی برای تداوم مبارزه در جهت لغو برده‌داری در ایالات جنوبی آمریکا در بیاورد و از این ایالت به عنوان سرپُلی برای گسترش شورش به سمت جنوب استفاده بکند. در واقع قصد وی از حمله به قورخانهٔ هاپرزفری این بود که بردگانی را که قصد آزاد ساختن‌شان را داشت، مُسلّح کند و گمان می‌کرد که تعداد بسیار زیادی از بردگان ویرجینیائی، به محض اینکه او این قورخانه را تصرّف کند، به یاری او خواهند شتافت و به او خواهند پیوست. امّا در عمل، هرگز چنین
و به او خواهند پیوست. امّا در عمل، هرگز چنین نشد و پس از اینکه «جان براون» و یارانش انبار مهّمات(قورخانهٔ) دولت مرکزی را اشغال کردند، نه فقط هیچ برده‌ای به کمک آن‌ها نیامد، بلکه دولت فدرال، جمعی از ورزیده‌ترین تفنگداران خود (تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا) را تحت فرماندهی «رابرت ئی. لی» به یورش به همان قورخانه واداشت. دریاسالار «رابرت ئی. لی» و تفنگداران دریائی تحت امرش، پس از دو روز محاصرهٔ زرّادخانهٔ هاپرزفری، آنجا را از دست «جان براون» و یارانش در آوردند و ضمن دستگیری جان، او را به زندان انداختند.
و ضمن دستگیری جان، او را به زندان انداختند. محاکمه. محاکمهٔ «جان براون» در دادگاه ایالتی ویرجینیا، یکی از جنجالی‌ترین دادگاههای تاریخ ایالات متّحدهٔ آمریکاست که در همان زمان خودش (نیمهٔ دوّم قرن نوزدهم) هم، انعکاس گسترده‌ای در سرتاسر ایالات مُتّحدهٔ آمریکا پیدا کرد و خشم و ترس شدیدی را برانگیخت، امّا در عین حال نقش بسیار مهمّی در پیشبُرد مبارزات ضدّ برده داری آزادگان آمریکایی ایفا نمود. برخی حرفهای «جان براون» در جریان دادگاهش بسیار متأثّرکننده و جالب توجه هستند: در بخش دیگری از همین اظهارات «جان براون» در
در بخش دیگری از همین اظهارات «جان براون» در دفاعیاتش در دادگاه عالی ویرجینیا که در واقع فراز پایانی سخنان اوست، وی با انگلیسی بسیار فصیح و شیوا و مؤثری، جملات ذیل را بیان می‌کند : دادگاه ویرجینیا براون را به جرم خیانت، قتل پنج نفر (از جمله سه سیاه‌پوست)، و فراخواندن به شورش علیه برده‌داری گناهکار شناخت و او را به اعدام محکوم کرد. براون نخستین شخصی در تاریخ آمریکا بود که به جرم خیانت محکوم شناخته می‌شد. امّا نکتهٔ بسیار جالب این که «جان براون»، به جملاتی که در آخرین دفاعیاتش بیان کرده بود، به‌طور کامل
که در آخرین دفاعیاتش بیان کرده بود، به‌طور کامل پایبند ماند و همانطوری‌که گفته بود، در موقع اعدام و در آخرین لحظات زندگیش با لب خندان و با شوق و افتخار به طرف چوبهٔ دار حرکت کرد. اعدام. جان براون در ۱۱:۱۵ صبح دوم دسامبر ۱۸۵۹ در ملا ۲۰۰۰ سرباز به دار آویخته شد. در میان کسانی که در اعدام او حاضر بودند می‌توان به استون‌وال جکسن (که بعدها فرماندهٔ نیروهای شورشی در جنگ داخلی آمریکا شد) و جان ویلکس بوث (که بعدها رئیس جمهور آمریکا آبراهام لینکلن را ترور کرد) اشاره کرد. والت ویتمن هم در شعری اعدام براون را توصیف
کرد. والت ویتمن هم در شعری اعدام براون را توصیف می‌کند. پیامد. سنای آمریکا جلساتی را در مورداین شورش برگزار کرد که در آن دموکراتها تلاش داشتند مسئولیت شورش براون را به گردن جمهوری‌خواهان بیندازند و جمهوری‌خواهان سعی کردند خود را از براون مبرا کنند. با این حال این اتفاق تأثیر زیادی بر افزایش تنش‌ها بین شمال و جنوب آمریکا داشت. شمالی‌ها براون را یک شهید می‌انگاشتند و جنوبی‌ها نگران بودند براون باعث شود دیگر مبارزان ضدبرده‌داری به تأثیر از براون دست به مبارزهٔ مسلحانه ببرند، و از این سو ارتش‌های داوطلبانه‌ای
مسلحانه ببرند، و از این سو ارتش‌های داوطلبانه‌ای را ایجاد کردند که بعدها به ستون فقرات ارتش ایالات مؤتلفه آمریکا تبدیل شد. در هنر. صحنهٔ حرکت «جان براون» به سمت چوبهٔ دار و لحظه‌ای که او در آخرین دقایق عُمر خویش، با لبی خندان و چهره‌ای راضی و پُر از آرامش، بر پیشانی یک کودک سیاه‌پوست و برده، بوسهٔ محبّت‌آمیز میزند، صحنهٔ بسیار زیبا و باشکوهیست که یک نقّاش بزرگ به نام «توماس هُووندن» آن را جاودانه کرده‌است.
کامپوزیت سیمانی مهندسی یا همان (ECC) که به آن بتن انعطاف‌پذیر نیز می‌گویند کامپوزیتی است که بر پایه سیمان است و به آسانی با قالب می‌توان آن را به هر شکل دلخواه در آورد. و به وسیلهٔ الیاف تصادفی مخصوص کوتاه، معمولاً الیاف پلیمری، مسلح می‌شود. برخلاف بتن معمولی ECC (کامپوزیت سیمانی مهندسی) دارای ظرفیت کرنشی ۳ تا ۷ درصد است. در مقایسه با سیمان پرتلند معمولی که ۰٫۱ درصد است. بنابراین ECC بیشتر شبیه یک آهن شکل پذیر رفتار می‌کند تا یک شیشه ترد و شکننده (مانند OPC)، که باعث به وجود آمدن کاربردهای فراوانی برای آن
که باعث به وجود آمدن کاربردهای فراوانی برای آن می‌شود. توسعه. کامپوزیت سیمانی مهندسی (ECC) بر خلاف بتن‌های الیافی (FRC, Fiber Reinforced Concrete) رایج ماده‌ای است که به صورت میکرو مکانیکی طراحی می‌شود.. این یعنی اینکه برهم کنش میان الیاف ECC و ماتریس به وسیلهٔ یک مدل میکرو مکانیکی توصیف می‌شود، که همچنین مشخصات مواد را در نظر می‌گیرد و کمک به پیش‌بینی مشخصات ECC می‌کند. ECC از لحاظ ظاهری شبیه به بتن بر پایه سیمان معمولی پرتلند است، جز اینکه شامل مصالح درشت دانه نمی‌شود و همچنین تحت کرنش می‌تواند تغییر شکل
دانه نمی‌شود و همچنین تحت کرنش می‌تواند تغییر شکل دهد (خم شود). تعدادی از گروه‌های تحقیقاتی در حال پیشرفت دادن علم ECCها هستند که شامل دانشگاه میشیگان و دانشگاه استانفورد در ایالات متحده، دانشگاه صنعتی دلفت در هلند، دانشگاه توکیو در ژاپن و دانشگاه صنعتی چک در جمهوری چک می‌شود. ویژگی‌ها. کامپوزیت سیمانی مهندسی (ECC) دارای ویژگی‌های منحصر بفرد زیادی است. کاربردهای میدانی. ٍکامپوزیت سیمانی مهندسی (ECC) تابحال در پروژه‌های بزرگی در کشورهای ژاپن، کره سوییس، استرالیا و ایالات متحده آمریکا مورد استفاده قرار
استرالیا و ایالات متحده آمریکا مورد استفاده قرار گرفته‌است. که شامل موارد زیر می‌شود. مقایسه با دیگر مواد کامپوزیتی. Note: FRC=Fiber-Reinforced Cement. HPFRCC=High-Performance Fiber Reinforced Cementitious Composites
نام خانوادگی خامنه‌ای علاوه بر سید علی خامنه‌ای ممکن است به اعضای خانوادهٔ او اشاره داشته باشد: همچنین می‌تواند به اشخاص زیر نیز اشاره داشته باشد:
سازمان فضایی بریتانیا یا سازمان فضایی پادشاهی متحد سازمان فضایی کشور بریتانیا و عهده‌دار و مجری برنامه‌های فضایی غیرنظامی این کشور است. سازمان فضایی پادشاهی متحد در یکم آوریل ۲۰۱۰ به عنوان جانشینی برای مرکز ملی فضایی بریتانیا بنیان گذارده شد. این سازمان مسئول سیاست‌گذاری و استفاده از بودجه فضایی کشور، و مسئول نمایندگی بریتانیا در تمامی پروژه‌ها و همکاری‌های فضایی است. با تأسیس این سازمان، تمامی فعالیت‌های نامتمرکز فضایی بریتانیا زیر چتر یک سازمان مشخص قرار گرفتند. بنیان و اهداف سازمان. خبر بنیانگذاری سازمان
بنیان و اهداف سازمان. خبر بنیانگذاری سازمان فضایی بریتانیا توسط لرد مندلسون وزیر کشور، لرد درایسون وزیر علوم بریتانیا و تیموثی پیک فضانورد بریتانیایی در روز ۲۳ مارس ۲۰۱۰ در لندن اعلام شد. بیش از ۲۳۰ میلیون پوند از بودجه پژوهش و عملیات فضایی از نهادهای مختلف جمع‌آوری و به این سازمان نوپا تخصیص داده شد. پیش از تأسیس سازمان فضایی بریتانیا، درآمد صنایع و فناوری فضایی در کشور بریتانیا برابر ۶ میلیارد پوند بود و حدود ۶۵٬۰۰۰ نفر در صنایع مربوطه به کار مشغول بودند. بر اساس برنامه بیست ساله سازمان فضایی پادشاهی
بر اساس برنامه بیست ساله سازمان فضایی پادشاهی متحد، درآمد صنعت فضایی و تعداد افراد شاغل در این صنعت به ترتیب به ۴۰ میلیارد پوند و ۱۰۰٬۰۰۰ نفر افزایش خواهد یافت. مرکز نوآوری فضایی بین‌المللی. همزمان با شکل‌گیری سازمان فضایی پادشاهی متحد، دولت بریتانیا اعلام کرد که ۴۰ میلیون پوند به تأسیس مرکز جدیدی برای پژوهش‌ها و فعالیت‌های فضایی با نام مرکز نوآوری فضایی بین‌المللی در آکسفوردشایر انگلستان اختصاص داده است.
آذرخش بر فراز تاترا سرود ملی اسلواکی است. دومین قطعه آهنگ سرود ملی چکسلواکی پس از بنیان‌گذاری این کشور در سال ۱۹۱۸ شامل سرود ملی اسلواکی و قطعه نخست آن شامل سرود ملی جمهوری چک بود. پس از فروپاشی چکسلواکی در سال ۱۹۹۲، سرود ملی آن نیز به دو بخش تقسیم شد. اسلواکی با افزودن قطعه دوم به سرود ملی‌اش، آن را گسترش داد، اما جمهوری چک همان یک قطعه را رسماً به عنوان سرود ملی پذیرفت.&lt;ref name="law 3/1993"&gt;&lt;/ref&gt; ریشه‌های سرود ملی اسلواکی، مربوط به ادبیات ملی‌گرای اروپای مرکزی قرن نوزدهم است. بن‌مایه‌های
ملی‌گرای اروپای مرکزی قرن نوزدهم است. بن‌مایه‌های اصلی آن، توفندی بر فراز کوه‌های تاترا که به‌عنوان خطری برای اسلواک‌ها نمادپردازی شده و نیز آرزومندی برای رفع این تهدید هستند. این سرود به‌ویژه در طول شورش‌های ۱۸۴۸ تا ۱۸۴۹ بین مردم محبوبیت یافت. در دوران چکسلواکی، این سرود در بسیاری از شهرهای اسلواکی در ساعت دوازده ظهر پخش می‌شد. اما پس از جدایی دو ملت، این سنت بازایستاد. شعر اصلی «آذرخش بر فراز تاترا» که مبنای سرود ملی کنونی به‌شمار می‌رود، در سال ۱۸۴۴ توسط "یانکو ماتوشکا" شاعر ۲۳ ساله سروده شد. قطعه نخست
"یانکو ماتوشکا" شاعر ۲۳ ساله سروده شد. قطعه نخست شعر این سرود به همراه قطعه نخست سرود ملی جمهوری چک، به‌عنوان سرود ملی چکسلواکی در ۱۳ دسامبر ۱۹۱۸ پذیرفته شد. پس از فروپاشی چکسلواکی، قطعه دوم شعر دوباره افزوده شد و به‌عنوان سرود ملی اسلواکی در ۱ ژانویه ۱۹۹۳ مورد پذیرش و تصویب قرار گرفت.
فرودگاه بین‌المللی دشت ناز ساری که فرودگاه بین‌المللی شهدای ساری نیز نامیده می‌شود، نام فرودگاهی در نزدیکی شهر ساری است. فرودگاه دشت ناز ساری به عنوان یک فرودگاه بین‌المللی شناخته می‌شود. از فرودگاه دشت ناز ساری به شهرهای تهران و مشهد پروازهای روزانه‌ای توسط هواپیمایی وارش برقرار است. این فرودگاه بین‌المللی است و در ۱۵ کیلومتری شهر ساری واقع شده و پروازهای داخلی آن به شهرهای مشهد، شیراز، اهواز، عسلویه، تهران، بندرعباس، کیش و چابهار برقرار است. فرودگاه بین‌المللی دشت ناز ساری در شش‌ماهه اول سال ۱۴۰۲ از نظر
دشت ناز ساری در شش‌ماهه اول سال ۱۴۰۲ از نظر تعداد مسافر و تعداد پرواز از بین فرودگاه‌های کشور در رتبه ۴ قرار گرفته‌است و از بزرگ‌ترین فرودگاه‌های شمال کشور است. این فرودگاه در هفته بیش از ۹۰ پرواز دارد. این فرودگاه در مسیر اتوبان ساری به نکا در شهرستان میاندورود واقع گردیده‌است. پایه‌گذاری این فرودگاه مربوط به سال ۱۳۲۶ (۱۹۴۷ میلادی) است اما پروازهای مسافربری این فرودگاه از سال ۱۳۷۲ آغاز گردیده‌است. فرودگاه ساری از نظر تعداد پروازهای حج دارای رتبهٔ سوم در کشور است. در سال ۲۰۱۶ میلادی ۳٬۱۵۴ نشست و برخاست
کشور است. در سال ۲۰۱۶ میلادی ۳٬۱۵۴ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۳۴۴٬۸۱۵ نفر مسافر و ۳٬۲۵۰٬۰۶۰ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدها. ترمینال پروازهای خارجی. ترمینال پروازهای خارجی فرودگاه بین‌المللی دشت ناز ساری در دو طبقه به مساحت ۳۰۵۱ مترمربع بنا گردیده‌است. این ترمینال با اعتباری معادل هفده میلیارد ریال به بهره‌برداری رسید. همچنین هواپیمایی وارش نیز از خرداد ۹۸ خط پرواز ساری-مشهد-دوشنبه راه اندازی کرد که از ساری با یک توقف می‌توان به پایتخت تاجیکستان رفت. و
با یک توقف می‌توان به پایتخت تاجیکستان رفت. و همچنین بزودی نیز پرواز دبی و استانبول توسط ایرلاینی که نام نبرده شده و باکو و تفلیس توسط ایران ایر راه اندازی می‌شود. و پروازهای حج به مقصد جده و مدینه توسط هواپیمایی سعودی و ایران ایر و پروازهایی به بغداد و نجف توسط هواپیمایی قشم و هواپیمایی ماهان و فلای بغداد برقرار است.
زنبق یا چمبک یک سرده با ۳۰۰–۲۶۰ گونه از گیاهان گلدار با گل‌های جلوه‌گر است. این گیاه تک‌لپه است و معمولاً در خاک‌های خنثی یا قلیایی و سبک و قابل نفوذ رشد می‌نماید. گل‌آذین زنبق معمولاً گرزن یک سویه یا سنبله یا خوشه‌ای است. برگ‌ها معمولاً منتهی به غلاف می‌باشد. تکثیر زنبق معمولاً با استفاده از ریزوم صورت می‌گیرد. در اساطیر زرتشتی این گل ویژهٔ امشاسپند اَمُرتات (امرداد) است و این گل هنوز به صورت خودرو در دشت‌های شهرستان بهبهان بههٔ ویژه در کنارهٔ جوی‌های آب فصلی یافت می‌شود. یونانیان باستان، زنبق را در کنار