payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حدود ۲۳۴۶ قطعه پرنده تخمین زده شده‌است. طبق آمارگیری‌های انجام شده جمعیت این پرنده در کرهٔ شمالی از ۳۰ پرنده تجاوز نمی‌کند بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که کولونی دیگری از کفچه‌نوک‌های رخ‌سیاه در جایی احتمالاً در شمال شرق چین، به‌طور مثال در جزایر لیائونینگ در نزدیکی کره وجود دارد که هنوز کشف نشده‌است. تهدید. به گمان بسیاری تخریب زیستگاه‌های این پرنده به‌منظور بهره‌برداری‌های کشاورزی و صنعتی یکی از مهم‌ترین عواملی است که زندگی کفچه‌نوک رخ‌سیاه را تهدید می‌کند. همچنین وقوع جنگ کره در فاصلهٔ ۱۹۵۰ تا
می‌کند. همچنین وقوع جنگ کره در فاصلهٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ نیز ممکن است خود یکی از عوامل منفی تأثیرگذار بر جمعیت این پرنده باشد زیرا این پرندگان در آن زمان از لانه‌سازی و جفت‌گیری در کره جنوبی اجتناب کرده بودند. در ژاپن نیز که این پرنده زمانی در فصل مهاجرت زمستانی به‌وفور یافت می‌شد اینک تعداد آنان چنان کاهش پیدا کرده که در سال‌های اخیر شاید تعداد کفچه‌نوک‌های صورت‌سیاه زمستان‌گذران در ژاپن به ۵ عدد هم نرسد. برنامه‌های حفاظتی. کفچه‌نوک رخ‌سیاه در هنگ کنگ در فهرست گونه‌های حفاظت‌شده قرار دارد و یک چهارم جمعیت جهانی
حفاظت‌شده قرار دارد و یک چهارم جمعیت جهانی این پرنده را می‌توان در فصل مهاجرت در باتلاق‌های مای پوی این منطقه مشاهده نمود. در حال حاضر در کرهٔ شمالی نیز از جمعیت این پرنده به‌خوبی مراقبت شده و جزایر زیستگاه آن را منطقهٔ محافظت‌شده با رفت‌وآمد محدود اعلام کرده‌اند. با این حال هنوز عوامل تهدیدکنندهٔ دیگری به ویژه در مناطق زمستان‌گذرانی این گونه از کفچه‌نوک‌ها وجود دارد. زمین‌های تجمع‌گاه‌های زمستانی این پرنده در تایوان به‌شدت برای ساخت و سازهای صنعتی خواهان دارد و در ویتنام نیز این قبیل مناطق علی‌رغم آنکه بر
و در ویتنام نیز این قبیل مناطق علی‌رغم آنکه بر اساس کنوانسیون رامسر جزء مناطق حفاظت‌شده به‌شمار می‌روند اما به مزارع پرورش میگو بدل شده‌اند. در هنگ کنگ نیز حضور ماهی‌گیران و جمع‌کنندگان صدف عامل مزاحمی برای کفچه‌نوک‌های صورت‌سیاه بوده تا نتوانند به جمع‌آوری غذا در زمانی پایین بودن مد بپردازند. همچنین افزایش مستمر جمعیت کشورهای خاور دور خود می‌تواند در آینده به مشکلی اساسی برای بقای این پرنده تبدیل شود. کفچه‌نوک رخ‌سیاه در کرهٔ جنوبی به‌عنوان نماد طبیعی شمارهٔ ۲۰۵ آن کشور شناخته می‌شود.
برندن بوید (زادهٔ ۱۵ فوریه ۱۹۷۶) هنرمند موسیقی، نویسنده و بازیگر اهل آمریکا است. او بیشتر به‌عنوان خوانندهٔ گروه راک اینکیوبوس شناخته شده‌است. بوید که زادهٔ Van Nuys کالیفرنیا است دوران کودکی‌اش را در منطقهٔ کالاباساس لس‌آنجلس گذراند. پدر و مادرش هردو در صنعت سرگرمی‌سازی تجربه داشتند و از زمان کودکی بوید در پرورش استعداد هنری‌اش نقش داشتند. بوید در سال ۱۹۹۱ و زمانی که در دبیرستان کالاباساس کالیفرنیا مشغول به تحصیل بود اینکیوبوس را به‌همراه مارک اینزیگر (گیتاریست)، خوزه پاسیلاس (درامر) بنیان گذاشتند. پس از
خوزه پاسیلاس (درامر) بنیان گذاشتند. پس از مدتی الکس کاتیونیچ (باسیست) و گیوین کاپل (دی‌جی) به آن‌ها پیوستند که بعداً جای‌شان را به بن کندی و کریس کیلمور دادند. بوید در سال ۱۹۹۴ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و پس از آن وارد کالج مورپارک در ونتورا کانتری شد. اینکیوبوس در سال‌های آغازین دههٔ ۲۰۰۰ میلادی تبدیل به یکی از محبوب‌ترین گروه‌های آلترنتیو متال شد. موسیقی آن‌ها در ابتدای فعالیت‌شان به‌شدت از رد هات چیلی پپرز تاثیر گرفته‌بود به فانک متال گرایش داشت؛ اما در سال‌های بعد به سبک‌های دیگری مانند ترش، رپ متال،
سال‌های بعد به سبک‌های دیگری مانند ترش، رپ متال، پست گرانج و آلترنتیو متال پرداختند. بوید در سال ۲۰۱۰ اولین و تنها آلبوم شخصی‌اش به‌نام "The Wild Trapeze" را منتشر کرد. جیسن بوید خوانندهٔ پیشین گروه راک آدیوونت برادر کوچک‌تر اوست.
ریدِمپشن نام یک گروه موسیقی پراگرسیو/پاورمتال آمریکایی است. ردمپشن سال ۲۰۰۰ میلادی در لس آنجلس کالیفرنیا آغاز به کار کرد. ردمپشن را به عنوان یک گروه جادویی در زمینه ساخت آهنگ در سبک ملودیک پراگرسیو متال شناخته‌اند. تاریخچه. ردمپشن تشکیل شده از اعضای فعلی و سابق گروه‌هایی چون فیتس وارنینگ و پریماری است که توسط نیکولاس وان دیک، نوازنده گیتار، هدایت می‌شود. وان دیک با جمع کردن مجموعه‌ای از ستاره‌ها توانسته گروهی را تشکیل بدهد که سبک موسیقی آن تلفیق مناسبی از سبک‌های ملودیک پراگرسیو متال و پاور متالی با فضای
سبک‌های ملودیک پراگرسیو متال و پاور متالی با فضای تیره است. اولین آلبوم آنها، عنوانی هم نام با خود گروه یعنی "ردمپشن" داشت؛ که در سال ۲۰۰۳ با همکاری شرکت نشر سنسوری رکوردز ضبط و در ۱۸ مارس همان سال پخش شد. در ضبط این آلبوم، نوازنده درامز گروه سیمفونی ایکس یعنی جیسون رالو شرکت داشت و همچنین سازبندی قطعه چهاردهم این آلبوم را مایکل رومئو بر عهده گرفت. پس از ضبط این آلبوم بود که ری ادلر بطور رسمی به ردمپشن می‌پیوندد. سال ۲۰۰۵ گروه دومین آلبوم خود را با عنوان "زمان اشباع شده" ضبط می‌کند و با همکاری ناشر آلبوم
اشباع شده" ضبط می‌کند و با همکاری ناشر آلبوم قبلی در تاریخ ۲۱ ژوئن آن را منتشر می‌کند، این آلبوم اولین آلبوم رسمی حضور ادلر در گروه است. سال ۲۰۰۶ ردمپشن مشغول ضبط آلبوم جدیدی شد که عنوان "سرچشمه نابودی" را به خود گرفت، گروه برای انتشار آلبوم جدید خود با شرکت نشر دیگری قرارداد می‌بندد و این بار اینسایدآوت میوزیک وظیفه نشر این آلبوم را بر عهده می‌گیرد. آلبوم سوم آوریل ۲۰۰۷ منتشر می‌شود. انتشار این سه آلبوم باعث جلب نظر هوادران و منتقدان موسیقی پراگرسیو به این گروه شد تا بدانجا که بعضی ردمپشن را یکی از بهترین
گروه شد تا بدانجا که بعضی ردمپشن را یکی از بهترین گروه‌های پراگرسیو متال دنیا در این دههٔ اخیر دانستند. سوم مارس ۲۰۰۹، ردمپشن اقدام به انتشار یک آلبوم اجرای زنده "منجمد در زمان: اجرای زنده آتلانتا" نمود. این آلبوم هم توانست نظر منتقدین و هواداران را به خود جلب کند. ۶ اکتبر ۲۰۰۹ گروه آلبوم استودیویی دیگری با عنوان قیامت برفی منتشر نمود، انتشار این آلبوم هم به موفقیت‌های ردمپشن افزود و توانست نقدهای خوبی را از منتقدین دریافت کند. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰ نیک وان دیک، نوازنده گیتار گروه، خبر انتشار پنجمین آلبوم
دیک، نوازنده گیتار گروه، خبر انتشار پنجمین آلبوم ردمپشن را در سال ۲۰۱۱ داد.
علی‌خان ریاضی (زاده ۱۲۶۲ - درگذشته فروردین ۱۳۲۶) فرمانده نظامی و سیاستمدار اهل ایران بود. وی از افسران ژاندارمری و تحصیلکرده اروپا بود. پس از به وزارت رسیدن سپهدار اعظم به خارج اعزام شد و وابسته نظامی ایران در فرانسه شد. بعدها به ایران بازگشت و تا درجه سرلشکری نیز ارتقا پیدا کرد. پس از شهریور ۱۳۲۰ مدتی هم وزیر جنگ بود. تحصیلات و ژاندارمری. علی‌خان از محصلینی بود که در سال ۱۲۹۱ برای ادامه تحصیلات از طرف وزارت جنگ به اروپا اعزام شدند. وی پس از ورود به فرانسه در مدرسه مهندسی ورسای به تحصیل اشتغال ورزید و دوره
مدرسه مهندسی ورسای به تحصیل اشتغال ورزید و دوره مدرسه مزبور را به پایان رسانید و پس از بازگشت از اروپا وارد ژاندارمری شد. در آن زمان درجه سلطانی داشت و علاوه بر خدمات اداری، در مدرسه صاحب منصبان ژاندارمری تدریس می‌کرد. هنگامی که قرارداد ۱۹۱۹ به امضاء رسید، یک هیأت نظامی مرکب از هفت انگلیسی و هفت ایرانی (مرکب از افسران قزاقخانه و ژاندارمری) جهت تهیه مقررات اجرایی نظام به شور و تعاطی افکار نشستند. ماژور علی‌خان یکی از اعضای ایرانی هیأت بود. این هیأت ظرف سه ماه طرح مزبور را تهیه کردند اما چون پرونده قرارداد
طرح مزبور را تهیه کردند اما چون پرونده قرارداد ۱۹۱۹ بسته شد، این طرح نیز از دستور کار خارج شد. پس از کودتای ۱۲۹۹. سید ضیاءالدین طباطبایی مدیر روزنامه رعد با صاحب منصبانی که در ژاندارمری تحصیلات اروپائی داشتند حشر و نشر داشت و از جمله بین او ماژور علی‌خان ریاضی دوستی و مودتی ایجاد شده بود. پس از کودتا که سیدضیاءالدین به رئیس‌الوزرائی رسید، علی‌خان درجه نایب سرهنگی گرفت و تحقیقاً مشیر و مشار سیدضیاء در امور ژاندارمری شد. پس از رفتن سیدضیاءالدین و تشکیل قشون متحدالشکل، کلنل ریاضی به عضویت شورای نظام درآمد که
کلنل ریاضی به عضویت شورای نظام درآمد که وظیفه آن تنظیم مقررات و آئین‌نامه‌های قشون بود. کمی بعد به عنوان سرپرست افسران اعزامی به خارج، به اروپا رفت و با ارتقاء به درجه سرهنگ تمامی وابسته نظامی ایران در فرانسه شد و مدتها در این مأموریت بود تا اینکه در سال ۱۳۱۵ جراید فرانسه مطالبی علیه رضاشاه انتشار دادند و روابط ایران و فرانسه قطع شد. در پی آن کلیه اعضای سفارت به تهران احضار شدند. از جمله سرهنگ ریاضی به تهران آمد و از ارتش اخراج شد. سپس ریاست اداره فرهنگ فارس را به او سپردند. کمی بعد مدیرکل باستان‌شناسی
فارس را به او سپردند. کمی بعد مدیرکل باستان‌شناسی کشور شد و مجدداً در سال ۱۳۱۸ با ارتقاء به درجه سرتیپی به ارتش بازگردانیده شد و ریاست اداره مهندسی و استحکامات ارتش را به او سپردند و پس از مدت کوتاهی ریاست رکن دوم ستاد ارتش هم ضمیمه کار او شد. طرح استخدام سربازان پیمانی. پس از شهریور ۱۳۲۰، شورای عالی نظام که ریاضی هم عضو آن بود دو طرح تهیه و امضا کردند که اولی مشعر بود بر مرخص کردن سربازان وظیفه و طرح دوم دلالت داشت بر استخدام سربازان پیمانی. طرح دوم باعث برافروخته شدن آتش خشم رضاشاه شد به طوریکه افسران
برافروخته شدن آتش خشم رضاشاه شد به طوریکه افسران شورای عالی نظام را که امضا کنندگان طرح بودند تنبیه بدنی کرد. از جمله سرتیپ ریاضی و سرلشکر نخجوان را کتک زده و دستور داد آنها را به زندان دژبان منتقل کردند. فردای روز استعفای رضاشاه هر دو آزاد شدند. وزارت فرهنگ و وزارت جنگ. پس از آزادی، ریاضی به معاونت ستاد ارتش منصوب شد. پس از آنکه سرتیپ جهانبانی در دولت علی سهیلی وزیر جنگ شد، سرتیپ ریاضی را در ۲۶ اسفند ۱۳۲۰ به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. در هفدهم شهریور ۱۳۲۲ که ایران به آلمان اعلام جنگ داد و رسما در
۱۳۲۲ که ایران به آلمان اعلام جنگ داد و رسما در شمار متفقین درآمد، سرتیپ غلامعلی انصاری به جای او به عنوان معاون وزارت جنگ معرفی شد و سرتیپ ریاضی به ریاست ستاد ارتش رسید. در هشتم فروردین ۱۳۲۳ به عنوان وزیر فرهنگ کابینه محمد ساعد به مجلس معرفی شد و مدت کوتاهی در این سمت بود. سپس درجه سرلشکری گرفت و در سیزدهم آبان ۱۳۲۴ ابراهیم حکیمی او را به عنوان وزیر جنگ به مجلس معرفی کرد. سرلشکر ریاضی چندی هم رئیس دفتر نظامی محمدرضاشاه بود و در سال ۱۳۲۶ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
ابوالفتح‌خان بختیاری، فرزند قاسم خان بختیاری، امیرالامرا و ایلخان بزرگ ایل بختیاری بود، که پس از ائتلاف با کریم‌خان زند و علی مردان خان، یکی از میراث‌داران حکومت نادرشاه شد. او با توافق کریم‌خان زند و علیمردان خان چهارلنگ، در حکومت اصفهان ابقا شد و پیش از شورش (کودتا) کریم‌خان زند علیه علیمردان خان، با حیله و نیرنگ توسط علیمردان خان به قتل رسید. ابوالفتح خان بختیاری یکی از سران ایل بختیاری بود که پس از مرگ نادر توسط ابراهیم شاه افشار حاکم اصفهان شد و سپس در زمان شاهرخ میرزا نیز در این منصب ابقاء گردید. از
زمان شاهرخ میرزا نیز در این منصب ابقاء گردید. از جمله سرداران مدعی حکومت پس از مرگ نادرشاه، علیمردان خان چهارلنگ و کریم خان زند بودند که با هم متحد شدند و اصفهان را بتصرف خود دراوردند. ابوالفتح خان نیز که از جانب افشاریان حاکم اصفهان بود ابتدا به مقابله با آن‌ها برخاست اما با تصرف اصفهان با آن دو همراه شد و اتحاد سه‌گانه را تشکیل دادند این سه در آغاز سوگند وفاداری خوردند اما طولی نکشید که علیمردان خان بدعهدی نمود و ابوالفتح خان را به قتل رساند و بنای بدرفتاری را با مردم در پیش گرفت و به همین علت توسط کریم
را با مردم در پیش گرفت و به همین علت توسط کریم خان ضلع سوم مثلث اتحاد کشته شد. خاندان ابوالفتح خان سرلک از ابتدای حکومت صفویه بر بختیاری فرمانروایی داشتند. منابع دوران زندیه و افشاریه از ابوالفتح خان به نیکی یاد کرده‌اند. زندگی‌ نامه. در ۱۱۴۵ ق که نادر شاه به سبب بروز شورش و قتل حاکم بختیاری، به سرزمین آنان لشکر کشید، منابع از ابوالفتح خان در مقام یکی از رؤسای ایل بختیاری یاد کرده‌اند، که به اطاعت از نادر گردن نهاد. نادر شاه نیز او و برخی از بزرگان بختیاری را به مقام یساولی خود برگزید؛ آنگاه حدود ۳۰۰۰ نفر
را به مقام یساولی خود برگزید؛ آنگاه حدود ۳۰۰۰ نفر از بختیاری‌ها را که بیش تر هفت لنگ (دورکی،بهداروند)بودند را به خراسان کوچاند و در منطقه جام سکنی داد. پس از قتل نادر در ۱۱۶۰ق/۱۷۴۷م عادل شاه به حکومت نشست، اما برادر کهترش ابراهیم شاه که حکومت ایالات مرکزی ایران را بر عهده گرفته بود، با پادشاه جدید به کشمکش برخاست. وی هنگامی که روانه آذربایجان شد، ابوالفتح‌خان را که در آن زمان سمت بیگلربیگی مرو شاه‌جان را بر عهده داشت، به حکومت اصفهان، کاشان، برگماشت. دیری نگذشت که شاهرخ میرزا، نواده نادر در ۱۱۶۱ ق در مشهد
که شاهرخ میرزا، نواده نادر در ۱۱۶۱ ق در مشهد بر تخت سلطنت نشست و ابراهیم شاه و عادل شاه، هر دو مدعی حکومت را به قتل رساند. در این دوران پر آشوب مردم اصفهان پیرامون ابوالفتح خان که قدرت و شوکتی بسیار یافته بود، گرد آمدند و از او استقبال کردند. و شاهرخ میرزا نیز حکومت ابوالفتح خان را بر اصفهان تأیید کرد. در این زمان به سبب همکاری ابوالفتح خان با کسانی چون معیر خان (معیرالممالک)، وزیر سابق نادر، در اصفهان، برخلاف شهرهای دیگر، صلح و آرامش حکم‌فرما بود. اما علی مردان خان رئیس ایل بختیاری که نواحی بختیاری تا
مردان خان رئیس ایل بختیاری که نواحی بختیاری تا خوزستان و لرستان و کرمانشاه را تسخیر کرده بود و داعیه سلطنت داشت، نیز برای تسخیر مناطق مرکزی ایران، برآن شد تا به اصفهان هجوم برد. وی در نزدیکی این شهر اردو زد و نهانی با برخی از رجال این شهر چون معیرالممالک ارتباط یافت. از سوی دیگر سلیم خان افشار که از سوی شاهرخ میرزا به حکومت اصفهان منصوب شده بود، در رأس سپاهی به این شهر آمد و به ابوالفتح خان پیوست. ابوالفتح خان و سلیم خان افشار در ناحیه مورچه خورت، در نزدیکی اصفهان، علی مردان خان را شکست داده و به گلپایگان
اصفهان، علی مردان خان را شکست داده و به گلپایگان عقب راندند. آنگاه علی مردان خان با کریم خان زند متحد و این دو در ۱۱۶۳ ق با ۲۰ هزار سپاهی، به اصفهان حمله کردند. در سال ۱۱۶۴ق علی مردان خان پنهانی برخی از فرماندهان سپاه ابوالفتح خان را با خود همراه کرد و به اتفاق کریم خان، سپاه ابوالفتح خان و نیروهای مدافع اصفهان را در کنار این شهر، سخت شکست داد و آنان را به داخل اصفهان عقب راند. دیری نپایید که شهر نیز به دست مهاجمان افتاد. ابوالفتح خان با وساطت یکی از خوانین زند مورد عفو علیمردان خان قرار گرفت. گرچه علی
زند مورد عفو علیمردان خان قرار گرفت. گرچه علی مردان خان اداره شهر را در دست گرفت، اما به خوبی دریافت که بدون همکاری ابوالفتح خان که از پشتیبانی طرفداران حکومت صفوی و نیز طرفداران شاهرخ برخوردار بود، نمی‌تواند شهر را در تصرف خود داشته باشد. از این روی علی مردان خان و ابوالفتح خان به اتفاق کریم خان زند، یکی از نوادگان شاه سلطان حسین صفوی را با نام شاه اسماعیل سوم بر تخت سلطنت نشاندند و خطبه به نام او خواندند، پس از آن خود اداره امور را در دست گرفتند. بدین ترتیب که علی مردان خان در سمت وکیل‌الدوله،
بدین ترتیب که علی مردان خان در سمت وکیل‌الدوله، نایب‌السلطنه شاه جوان شد، کریم خان زند به فرماندهی کل سپاه و ابوالفتح خان نیز همچنان در منصب پیشین خود، حکومت اصفهان را در دست گرفت. آنان متعهد شدند که در کارها بدون مشورت یکدیگر اقدامی نکنند. ابوالفتح خان در مقام حاکم پایتخت از هیچ قدرتی برخوردار نبود و تنها به سبب تأمین خواسته طرفدارانش این منصب به او سپرده شد. از سوی دیگر کریم خان زند بر آن بود که وی را به عنوان یکی از اعضای سه‌گانه حکومت بر سر کار نگاه دارد تا موازنه‌ای به زیان علی مردان خان، در میان
دارد تا موازنه‌ای به زیان علی مردان خان، در میان طوایف بختیاری به وجود آورد، به هر روی هنگامی که کریم خان زند به قصد مطیع ساختن حکام کردستان و همدان از اصفهان خارج شد، علی مردان خان در اصفهان بخاطر اختلافاتی که با ابوالفتح خان پیدا کرد، ابوالفتح خان را به قتل رساند. سرانجام کریم خان ظاهراً به انتقام قتل ابوالفتح خان در نبردهایی علی مردان خان را شکست داد. واقعه کشته‌شدن ابوالفتح‌خان بختیاری سرلک. ابوالفتح خان بختیاری منکر مناهی بود و با صلاح و سداد و تقوا و شب‌زنده‌دار بود و علیمردان خان را حقیر می‌شمرد و
شب‌زنده‌دار بود و علیمردان خان را حقیر می‌شمرد و با او به درشتی سخن می گفت، اتفاقاً علیمردان خان در حالت مستی از سخن درشت ابوالفتح خان متغیر شد و با تبرزینی که در دست داشت را بر فرق ابوالفتح خان فرود آورد و او را به قتل رساند و بعد پشیمان شد و به آیین پادشاهی او را کفن و دفن نمود و قواعد تعزیت به جا آورد و بازماندگانش را به عذرخواهی نوازش نمود و تمشیت امور اصفهان با توابع و کاشان و قم با توابع و قلمرو علیشکر و قزوین و ری با توابع و کرمانشاهان و همدان با توابع، یزد و کرمان با توابع را به آنها داد. منابع.
یزد و کرمان با توابع را به آنها داد. منابع. ابوالفتحی ها در نهاوند
دِیو لومباردو (زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۶۵) هنرمند موسیقی هوی متال کوبایی آمریکایی است که بیشتر به‌عنوان درامر گروه ترش متال اسلیر شناخته شده‌است. لومباردو در ۱۶ فوریه ۱۹۶۵ در شهر هاوانا، پایتخت کوبا به دنیا آمد، جایی که پدرش صاحب سه مغازه قصابی بود. او از طرف پدربزرگ پدری اش که در قرن نوزدهم به کوبا نقل مکان کرد، تبار ایتالیایی دارد. لومباردو زمانی که دو ساله بود با خانواده اش به ساوت گیت کالیفرنیا نقل مکان کرد و هنوز هم اسپانیایی صحبت می کند. او دو برادر بزرگتر و یک خواهر بزرگتر دارد. برادران او قبلاً از طریق
و یک خواهر بزرگتر دارد. برادران او قبلاً از طریق عملیات پیتر پن به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. علایق موسیقایی او با اولین اجرای موسیقی او در هشت سالگی تقویت شد. او برای آهنگ «همه چیزِ هرکس» ریتم سانتانا را با ساز بانگو (نوعی ساز کوبه ای کوبایی-آفریقایی) نواخت. لومباردو به گروه موسیقی مدرسه خود پیوست و طبل مارش را نواخت. پدر لومباردو پس از توجه به علاقه همیشگی پسرش به موسیقی، هنگامی که لومباردو ده ساله بود، یک درام پنج تکه Pearl Maxwin را به قیمت ۳۵۰ دلار برای او خرید. او کم کم از طریق گوش دادن به ریتم
برای او خرید. او کم کم از طریق گوش دادن به ریتم ها، مهارت خود را بالا بُرد تا اینکه توانست تکنوازی درام را به طور کامل انجام دهد. لومباردو از پدر و مادرش خواست تا او را در کلاس های تدریس درامز ثبت نام کنند. اگرچه آنها موافقت کردند، اما درس ها کوتاه مدت بود. لومباردو خسته شد زیرا درس ها تکراری بود و او را به چالش نمی کشید. دوستان لومباردو او را با دیسکو آشنا کردند که به علاقه او به سبک فانک، لاتین و سول ختم شد. والدین لومباردو که از بازگشت پسرشان به خانه در ساعت 4:00 صبح تحت تأثیر قرار نگرفتند، او را تحت
ساعت 4:00 صبح تحت تأثیر قرار نگرفتند، او را تحت فشار قرار دادند تا کنسرت دی جی را رها کند، وگرنه باید به مدرسه نظامی برود. لومباردو در سال ۱۹۷۸ به نواختن موسیقی راک بازگشت و با چندین نوازنده همفکر در اطراف شهر ساوت گِیت دوست شد. لومباردو پس از کلاس هشتم نقل مکان کرد. او قطعه «جانی بی گود» چاک بری را با گیتاریستی به نام پیتر فاشینگ در جریان نمایش استعدادهای مدرسه اجرا کرد. لومباردو که روز بعد به نام "دیوید درامِر" معروف شد، گفت: "هیچ‌وقت غرش جمعیت در حین تکنوازی درام را فراموش نمی‌کنم. ما منزل را شُخم
تکنوازی درام را فراموش نمی‌کنم. ما منزل را شُخم زدیم." لومباردو مدت کوتاهی بعد، گروهی به نام Escape را با دو گیتاریست تشکیل داد. لومباردو پس از انتقال به دبیرستان ساوت گیت در سال ۱۹۷۹، خواننده ای برای پیوستن به گروه پیدا کرد. گروه در چندین اجرا تحت نام Sabotage هنرنمایی کرد، اما عمر گروه کوتاه بود. والدین لومباردو او را متقاعد کردند که گروه را ترک کند زیرا او از همه چیز به جز موسیقی کناره گیری می کرد. مادر لومباردو که می‌دانست پسرش به دنبال زندگی روی صحنه است، از او خواست حداقل از دبیرستان فارغ‌التحصیل
است، از او خواست حداقل از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود. لومباردو به آرزوی مادرش احترام گذاشت و در ژوئن ۱۹۸۳ از دبیرستان ساوت گیت فارغ التحصیل شد. بلافاصله پس از آن، لومباردو توسط معلم پیش نویس فنی خود به شرکت سیستم های انرژی دیزل معرفی شد. مهارت لومباردو که آنها را تحت تأثیر قرار داده بود، باعث شد که در همانجا استخدام شود. تقریباً در این زمان، حرفه موسیقی لومباردو آماده برای شروع به کار بود. هنگامی که او ۱۶ ساله بود، دوستان لومباردو در مورد یک نوازنده گیتار به نام کری کینگ، که چند بلوک آنطرفتر زندگی می کرد،
نام کری کینگ، که چند بلوک آنطرفتر زندگی می کرد، برایش تعریف کرده بودند. لومباردو برای ملاقات با کینگ به منزلش آمد. لومباردو خود را معرفی کرد، اشاره کرد که درام می نوازد و به وی گفت که می خواهد یک گروه راه اندازی کند. کینگ با لومباردو موافقت کرد و بعداً مجموعه گیتار خود را به لومباردو نشان داد. آن دو به سرعت متوجه شدند که در برخی از علایق موسیقی، مشترک هستند. پس از چندین بار تمرین در گاراژ لومباردو، کینگ او را به گیتاریست دیگری به نام جف هانمن معرفی کرد. این سه نفر قبل از اینکه تصمیم به تشکیل یک گروه بگیرند
سه نفر قبل از اینکه تصمیم به تشکیل یک گروه بگیرند به یک خواننده و نوازنده باس نیاز داشتند. کینگ قبلا با " تام آرایا " در گروهی به نام Quits همنوازی کرده بود و تصمیم گرفت آرایا را به لومباردو و هانمن معرفی کند. با تکمیل اعضای این تیم، گروه Slayer، شکل گرفت و گروه شروع به توسعه صدای پیشگامانه خود کرد. Slayer اولین آلبوم خود را به نام Show No Mercy به سرعت ضبط کرد. لومباردو تهیه کننده ای به نام ریک روبین را برای آلبوم سوم خود Reign in Blood (1986) استخدام کرد. لومباردو در حین برگزاری تور سوم آنها، گروه را ترک
لومباردو در حین برگزاری تور سوم آنها، گروه را ترک کرد تا Reign in Blood را تبلیغ کند و اظهار داشت: "من هیچ درآمدی نداشتم. فکر می کردم اگر قرار بود این کار را به صورت حرفه ای انجام دهیم، اجاره خانه و آب و برق من پرداخت شود." تونی اسکالیونه از گروه ویپلش به جای لومباردو جایگزین شد. ریک روبین که از این تغییر ناراضی بود، بارها و بارها با لومباردو تماس گرفت و خواستار بازگشت او شد. لومباردو ابتدا نپذیرفت و سرانجام در سال ۱۹۸۷ به گروه بازگشت. لومباردو در آلبوم‌های Slayer South of Heaven (1988) و Seasons in the
Slayer South of Heaven (1988) و Seasons in the Abyss (1990) نوازندگی درامز را انجام داد. او دوباره گروه را در سال ۱۹۹۲ ترک کرد. لومباردو Slayer را ترک کرد زیرا می خواست برای تولد اولین فرزندش حضور داشته باشد. لومباردو در ابتدای بارداری همسرش به هم گروه خود گفت که نمی تواند در دو هفته آخر سپتامبر تور برگزار کند. او یک تماس تلفنی از مدیر Slayer، ریک سیلز دریافت کرد و گفت که آنها در حال رزرو جشنواره در ماه سپتامبر هستند. با این حال، لومباردو در تصمیم خود ثابت قدم بود و اصرار داشت که تولد فرزندش را از دست
قدم بود و اصرار داشت که تولد فرزندش را از دست نخواهد داد. ده سال پس از ترک Slayer، لومباردو در سال ۲۰۰۱ یک تماس تلفنی از گروه دریافت کرد و از او پرسید که آیا می‌خواهد چند برنامه اجرا کند. هانمن مشتاق بازگشت دیو بود، اما کینگ کمتر مشتاق بود. کینگ فکر می‌کرد که لومباردو صلاحیت لازم را ندارد، اما با اجرای لومباردو در تمرین‌ها، نظرش کاملاً عوض شد. کینگ بعداً گفت: «پاها را دارد و دست‌هایش را دارد، حتی یک گام هم از دست نمی‌دهد». لومباردو تصمیم گرفت تا وظایف نوازندگی را از سر بگیرد. اولین نمایش او در ۲۴ ژانویه
را از سر بگیرد. اولین نمایش او در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۲ در Toad's Place در نیوهیون، کانکتیکات بود. در آغاز نمایش گروه در مرکز رویداد The 7 Flags در نزدیکی Des Moines، آیووا در ۲ فوریه ۲۰۰۲، آرایا از بازگشت لومباردو استقبال کرد و نمایش را به پاول بالف، خواننده Exodus، که اوایل همان روز درگذشت، تقدیم کرد. لومباردو با Slayer به عنوان بخشی از Ozzfest، H82k2، Summer Tour و جشنواره سال ۲۰۰۴ تور برگزار کرد. در حالی که برای اجرا در جشنواره در انگلستان آماده می شد، لارس اولریش درامر متالیکا به دلیل یک بیماری مرموز در
اولریش درامر متالیکا به دلیل یک بیماری مرموز در بیمارستان بستری شد. جیمز هتفیلد، خواننده متالیکا، به دنبال داوطلبانی برای جایگزینی اولریش بود. جوی جردیسون درامر Slipknot، فلمینگ لارسن (تکنسین درام اولریش) و لومباردو داوطلب شدند. لومباردو آهنگ‌های «باتری» و «چهار سوارکار» را اجرا کرد، در حالی که جوردیسون و لارسن بقیه آهنگ‌ها را اجرا کردند. لومباردو در سال ۲۰۰۶ در آلبوم Christ Illusion توسط Slayer نوازندگی درام را انجام داد و آلبوم را در تور The Unholy Alliance تبلیغ کرد. کینگ گفت لومباردو یکی از جذابیت های
تبلیغ کرد. کینگ گفت لومباردو یکی از جذابیت های اصلی برای طرفداران و یکی از دلایل افزایش محبوبیت آنها بود. کینگ و سایر اعضای گروه، لومباردو را برای نوازندگی درام ترجیح می‌دادند. آرایا گفت: "این دقیقاً همان جایی است که ما شروع کردیم. او یک نوازنده شگفت‌انگیز است. ما از همان جایی که او گروه را ترک کرد متوقف شدیم، می‌دونی چیه؟ مثل این میمونه که او هرگز نرفته است. او با کری روی آهنگ‌هایش کار می‌کند. او کمک زیادی کرده است! " آلبوم " توهم مسیح " نقدهای مطلوب با منتقدانی که بازگشت لومباردو را ستایش کردند، دریافت
که بازگشت لومباردو را ستایش کردند، دریافت کرد. کریس استفن از رولینگ استون نوشت: " توهم مسیح این است که خدا از همه ما متنفر است بدون ریف‌های به یاد ماندنی، حداقل درامر فوق‌العاده آن‌ها، دیو لومباردو، برخی از آهنگ‌ها را به نمایش می‌گذارد، با برتری قاطعانه ". Kaye نوشت: "یک چیز مسلم است: تاثیر لومباردو بر این گروه کاملا غیرقابل انکار است. وجود او برای صدای Slayer ضروری است. او یکی از بهترین درامرهای متال است، شاید بهترین در زمینه thrash/speed metal باشد. و قدرت، سبک، و ریزه کاری های او - صرف نظر از پرواز
قدرت، سبک، و ریزه کاری های او - صرف نظر از پرواز پاهای شگفت انگیز وی - عملکرد کلی، شدت و موسیقی Slayer را به سطح بالاتری می رساند. " لومباردو طی بیش از ۲۵ سال فعالیت‌اش در زمینهٔ موسیقی در ضبط ۲۹ اثر از ژانرهای مختلف مشارکت داشته و با گروه‌هایی هم‌چون گریپ اینک.، فانتوماس و تستمنت همکاری کرده‌است. او به‌عنوان یک درامر هوی متال پرتکاپو شهرت دارد و از شیوهٔ اجرای‌اش با عنوان «به‌طرز حیرت‌انگیزی نوآورانه» یاد شده‌است. وب‌گاه دامروُرلد از لومباردو با عنوان «پدرخواندهٔ دابل باس درامینگ» یاد کرده‌است. او طی
«پدرخواندهٔ دابل باس درامینگ» یاد کرده‌است. او طی سال‌های فعالیت موسیقی‌اش تاثیر قابل توجهی بر هوی متال داشته و الهام بخش بسیاری از نوازندگان پس از خود بوده‌است.
کارل تئودور درایر (۳ فوریه ۱۸۸۹ – ۲۰ مارس ۱۹۶۸) فیلمساز دانمارکی بود. وی یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ محسوب می‌شود و در طول ۵۰ سال حیات حرفه‌ایش تنها ۱۴ فیلم ساخت. درایر در زمره فیلمسازان معناگرا و مذهبی محسوب می‌شود. در فیلم‌هایش به مضامین سختی‌های مسیحی بودن در جامعه نابسامان معاصر می‌پردازد، همچنین مسائلی همچون تعصب و تحجر مذهبی را نیز مورد نکوهش قرار می‌دهد. یکی از مهم‌ترین آثارش که منبع الهام برای سینماگران بوده‌است، مصائب ژاندارک (۱۹۲۸) است که جزء سینمای صامت است. زندگی. کارل تئودور درایر در سال
سینمای صامت است. زندگی. کارل تئودور درایر در سال ۱۸۸۹ به دنیا آمد. مادرش خدمتکار مزرعه‌داری دانمارکی بود که در سوئد زندگی می‌کرد. مادر درایر او را به یتیم‌خانه سپرد و خود مدتی بعد بر اثر خوردن زهر از دنیا رفت. پس از مدتی زندگی در یتیم خانه، مردی به نام کارل تئودور درایر، سرپرستی درایر را به عهده گرفت و نام خود را به او بخشید. درایر کودکی سختی داشت و رنج بی‌مادری تأثیر عمیقی بر دیدگاه‌ها و آثارش گذاشت. والدین جدید درایر، افراد تندخو، خشن و متعصبی بودند اما مذهبی نبودند. درایر بعد از اتمام دوره دبیرستان، به
نبودند. درایر بعد از اتمام دوره دبیرستان، به روزنامه‌نگاری پرداخت و به عنوان روزنامه‌نگار با نشریات معروف آن زمان دانمارک مثل برلینگسکه تیندنده (قدیمی‌ترین روزنامه دانمارک)، پولیتیکن و ریگت کار کرد. فیلم‌سازی. بعد از مدتی همکاری با استودیوهای فیلمسازی دانمارک به عنوان نویسندهٔ فیلم‌نامه و میان‌نویس فیلم‌ها، درایر، قراردادی با شرکت فیلمسازی نوردیسک در ۱۹۱۳ امضاء کرد که طبق آن، وظیفه‌اش علاوه بر نوشتن، تدوین فیلم‌ها هم بود. بعد از آن بود که به کارگردانی علاقه‌مند شد و نخستین فیلمش با عنوان رئیس دادگاه را در