payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلاریجان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.این روستا به سه بخش استل سر , دشت میان و یورنه تقسیم شده است. راه ورودی این روستا از کیلومتر ۵ جاده آلاشت راهی اختصاصی است و به جنگل های بیکران هیرکانی منتهی می شود. و آبشاری بر روی رودخانه کیترو به نام اسب آبی کلاریجان وجود دارد که بین دو روستای کلاریجان و پارسی است وجه تسمیه. روستای کلاریجان با قدمتی دیرینه از تمجع اقوام از نقاط مختلف استان مازندران شکل گرفته است. بر اساس دیدگاه صاحب نظران ، محل کنونی این روستا نخستین بار با
صاحب نظران ، محل کنونی این روستا نخستین بار با سکونت مهاجرانی از منطقه لاریجان آمل شکل گرفت . هرچند که طبق شواهد و اسناد این روستا دارای قدمتی دیرینه و صاحب تمدنی درخور از دوران میترائیسم است که اکنون خرابه هایی از آن را میتوان در جنگل های انبوه این روستا یافت. به جهت حضور همین مهاجران به لاریجان کوچک و در زبان تبری به کِچکلارجون یا کِل لارجون و بعدها در اثر فرسایش زبانی به کلاریجان یا در گویش محلی کلارجون شهرت یافته است. بقعه ها. امام زاده محمد از نوادگان امام موسی کاظم در بخش یورنه و بقعه سید اشرف در بخش
موسی کاظم در بخش یورنه و بقعه سید اشرف در بخش استلسر که گمان می رود از زنان عابد پیش از اسلام و از بازماندگان معابد مقدس آناهید باشد چراکه نزد بسیاری از اهالی این باور وجود دارد که مردان نباید وارد این زیارتگاه شوند،همچنین شواهدی نیز از بروز اتفاقات ناگوار برای سوداگران گنج پس از کاوش این مقبره مقدس وجود دارد. همچنین مقبره ای از یک درویش در مرکز این روستا واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۷ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
کارمزد " روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران از کشور ایران. موقعیت جغرافیایی. نزدیک‌ترین شهر به این روستاآلاشت است. فاصله کارمزد با آلاشت ۱۵ کیلومتر است. در عین حال مسافت روستا با مرکز شهرستان سوادکوه (شهر پل سفید) تقریباً ۳۰ کیلومتر می‌باشد. جمعیت روستا. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵۲ نفر (۳۸۶خانوار) بوده‌است. مردم کارمزد به گویش سوادکوهی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.
لله بند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۷ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
ممشی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 500 نفر (100خانوار) بوده‌است.
ارات بن، روستایی است از توابع دهستان ولوپی بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران با منظر طبیعی کوهستانی جنگلی با اقلیم چهارفصل برگی دیگر از کتاب آفرینش بهشت مازندران می‌باشد. این روستا در نزدیکی شهر آلاشت و در مسیر جاده توریستی دراسله قراردارد. نام این روستا مرکب از دو کلمه ارات (به معنای کشتزارهای وسیع) و بن به معنای پایین دست می‌باشد. ساکنین ارات بن اغلب از طایفه سیاوشی و عالیشاه می‌باشند که با مرور زمان و با تغییرات شناسنامه‌ای نام‌های دیگر نیز در این روستا یافت می‌شود. شامل مناطق :وریشت
نیز در این روستا یافت می‌شود. شامل مناطق :وریشت ،شونشت ،همند ،تپه سپر ،پایین محله و بالا محله ارات بن یکی از زیباترین روستاهای ییلاقی کشور می‌باشد. جمعیت. این روستا در قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
اوات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
پالند یا پالن یا پالُند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۳۳خانوار) بوده است. مردم این روستا به زبان طبری با گویش سوادکوهی صحبت می‌کنند. طایفه. طایفه پالند یا پالن یا پالان یکی از طوایف طبری‌تبار سوادکوه می‌باشد که به تیره‌های گت بابایی، خدابخشی، خلیلی، جلیلی، جعفری و آزادی تقسیم می‌شود. این طایفه ییلاق را در آزادکوه و پالند و دیگر نواحی سوادکوه و قشلاق را در جلگه
و پالند و دیگر نواحی سوادکوه و قشلاق را در جلگه مازندران حوالی ساری می‌گذرانند.
تیلم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است. پیوند به بیرون. آشنایی با منطقه تیلم سوادکوه - سایت جامع اطلاعات املاک ییلاقی و ساحلی مازندران سره
زنگیان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
شش رودبار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
کاکرون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
گررودبار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
مومج خیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. تنها شهید این روستا ؛ شهید نبی‌الله مرادی(فرزند مصیب) می‌باشد جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است. نام های خانوادگی روستا : مرادی ، رضایی ، مسکینی و...
میان‌رود چال‌میج‌خیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پندرم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مرجونه سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فیلیپینا "پینا" باوش (۲۷ ژولای ۱۹۴۰–۳۰ ژوئن ۲۰۰۹) رقصنده و طراح رقص مدرن آلمانی بود. او یکی از چهره‌های شاخص تأثیرگذار در پیشبرد شیوه رقص تنزتیاتر به‌شمار می‌رود. پینا باوش در سال ۱۹۴۰ یعنی در طول جنگ دوم جهانی در آلمان به دنیا آمد. پدر و مادرش صاحب رستوران و مهمانخانه کوچکی بودند. باوش رقصیدن را از سنین کودکی آغاز کرد و در چهارده سالگی تحت تعلیم Kurt Jooss یکی از مهمترین طراحان رقص آلمان و یکی از بنیانگذاران رقص اکسپرسیونیستی قرار گرفت. پس از پایان تحصیلاتش، آلمان را به مقصد نیویورک ترک کرد و در آنجا به
آلمان را به مقصد نیویورک ترک کرد و در آنجا به تحصیل رقص ادامه داد. خیلی زود برای استادش آنتونی تیودور در باله اپرای متروپولیتن رقصید. باوش در سال ۱۹۷۲ مدیر هنری باله/ اپرای ووپرتال در آلمان شد که بعدها این مرکز «رقص تئاتر ووپرتال پینا باوش» نام گرفت که عنوان این برنامه تازه ویژه او در لندن هم هست. باوش با طراحی رقص اثری به نام «کافه مولر» (۱۹۷۸) به شهرت رسید و رقص او در فیلم «با او حرف بزن» ساخته پدرو آلمودووار بر شهرت جهانی اش افزود. پینا باوش با ویم وندرس برای ساخت مستندی سه بعدی دربارهٔ آثارش همکاری
برای ساخت مستندی سه بعدی دربارهٔ آثارش همکاری می‌کرد، اما دو روز پیش از آغاز فیلمبرداری، در سی ام ژوئن ۲۰۰۹ در ووپرتال آلمان بر اثر سرطان درگذشت.
گرگوریو آلگری (۱۵۸۲ - فوریه ۱۶۵۲) کشیش و از آهنگسازان شهیر ایتالیا و مصنف مزمور "رحم کن!"(Miserere) است. وی در سال ۱۵۸۲ میلادی در شهر رم به دنیا آمد و در سال ۱۶۵۲ میلادی چشم از جهان فرو بست.
علی بهزادی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۰۴ در رشت – درگذشتهٔ ۶ شهریور ۱۳۸۹ در تهران) روزنامه‌نگار ایرانی، و بنیان‌گذار و مدیر مجلهٔ هفتگی سپید و سیاه (از ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۸) بود. مجله در تابستان سال ۱۳۵۸ توقیف شد. علی بهزادی در کتابش، توقیف مجله را به دستور شخص محمدرضا شاه نسبت می‌دهد. وی می‌گوید: روزی در بار عام شاهنشاهی، محمدرضا شاه پس از بازدید از جایگاه خبرنگاران، رو به وزیر اطلاعات کرده و می‌گوید: «ما چقدر روزنامه نگار داریم!». فردای آن روز ۳۰ روزنامه و مجله به صورت فله‌ای تعطیل می‌شوند که مجله سپید و سیاه هم یکی از
تعطیل می‌شوند که مجله سپید و سیاه هم یکی از آنان بود. وی پس از انقلاب چاپ مجله را از سر گرفت، اما پس از مدتی دوباره به دلایل سیاسی توقیف شد. دختر او فرانه بهزادی هم از سال پنجاه و هشت مجله پرمخاطب و علمی دانستنیها را منتشر کرد. مجموعه خاطرات. علی بهزادی در اواخر عمر خاطرات خود را در سه مجلد به نام شبه خاطرات منتشر کرد. او در هر فصل از این مجموعه کتاب، خاطرات خود را از یکی از شخصیتهای دوران پهلوی دوم بر روی کاغذ ثبت می‌کرده‌است. علی بهزادی در کتاب می‌نویسد که اسماعیل جمشیدی روزی به وی مراجعه کرده و از وی
که اسماعیل جمشیدی روزی به وی مراجعه کرده و از وی می‌خواهد که چند صفحه‌ای در مورد مترجم فقید ذبیح الله منصوری مطلب بنویسد. خاطرات وی به همراه مطالب دیگر پس از مدتی در کتابی به نام "دیدار با ذبیح الله منصوری" به بازار عرضه می شود. پس از چاپ آن کتاب، علی بهزادی تصمیم به مکتوب کردن تمام خاطراتش از دوران سردبیری مجله سپید و سیاه می زند. ابتدا قرار بر چاپ یک جلد از خاطرات بود، اما با استقبال خوانندگان، بهزادی دو جلد دیگر هم منتشر کرد. بهزادی در بهشت زهرای تهران قطعه ۲۵۵، قطعه نام آوران به خاک سپرده شده است.
شریف حسین بن علی هاشمی مشهور به شریف حسین (۱۸۵۴ – ۴ ژوئن ۱۹۳۱) بزرگِ خاندان هاشمی، از سال ۱۹۰۸ میلادی شریف مکه و پادشاه حجاز بود و بر تمام منطقه استیلا داشت. وی در روز ۲ نوامبر ۱۹۱۶ خود را حاکم همه کشورهای عربی خواند. او سید حسنی نسل سی و هفتم از پیامبر اسلام از طریق حسن بن علی و از خاندان هاشمی بود. در سال ۱۹۰۸، پس از انقلاب ترک‌های جوان، از سوی سلطان عثمانی عبدالحمید دوم، به عنوان شریف مکه منصوب شد. در سال ۱۹۱۶، با وعده حمایت بریتانیا از استقلال اعراب شورش علیه امپراتوری عثمانی را اعلام کرد و کمیته اتحاد
علیه امپراتوری عثمانی را اعلام کرد و کمیته اتحاد و ترقی را به نقض اصول اسلام با محدود کردن قدرت خلیفه متهم کرد. پس از جنگ جهانی اول، حسین در اعتراض به اعلامیه بالفور و قیمومت بریتانیا و فرانسه بر سوریه، عراق و فلسطین، از قبول معاهده ورسای خودداری کرد. او بعداً از امضای معاهده انگلیس و هاشمی نیز امتناع ورزید و به این ترتیب زمانی که پادشاهی اش توسط ابن سعود مورد حمله قرار گرفت، بریتانیا دیگر از او پشتیبانی نکرد. در مارس ۱۹۲۴، زمانی که خلافت عثمانی منسوخ شد، حسین خود را «خلیفه همه مسلمانان» معرفی کرد. پسرانش
خود را «خلیفه همه مسلمانان» معرفی کرد. پسرانش فیصل و عبدالله در سال ۱۹۲۱ به ترتیب حاکمان عراق و اردن شدند. پس از اشغال حجاز توسط ارتش آل سعود، در ۲۳ دسامبر ۱۹۲۵، شریف حسین به سعودی‌ها تسلیم شد و پادشاهی حجاز، شریف مکه و خلافت شریفیان به پایان رسید.حسین سپس به قبرس تبعید شد، جایی که بریتانیایی‌ها او را تا بیست روز قبل از مرگش در اسارت نگه داشتند، تا اینکه وضعیت سلامتی‌اش آنقدر وخیم شد که به او اجازه دادند نزد پسرش عبدالله اول اردن به امان بازگرددو در ۴ ژوئن ۱۹۳۱ درگذشت و به عنوان خلیفه در محوطه مسجد الاقصی
۱۹۳۱ درگذشت و به عنوان خلیفه در محوطه مسجد الاقصی به خاک سپرده شد. پس از جنگ جهانی اول. پس از جنگ، اعراب خود را از قرن‌ها حکومت عثمانی آزاد کردند. پسر حسین، فیصل، پادشاه سوریه بود، اما این پادشاهی کوتاه مدت بود، زیرا خاورمیانه تحت حکومت فرانسه و بریتانیا قرار داشت. دولت بریتانیا پس از آن فیصل و برادرش عبدالله را پادشاهان عراق و اردن کرد. ادعای خلافت مسلمین. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی و حذف استیلای آنان بر جزیره العرب در سالهای اولیه بعد از جنگ اول جهانی، شریف حسین قدرت گرفت. پس از آنکه عنوان «خلیفه
شریف حسین قدرت گرفت. پس از آنکه عنوان «خلیفه مسلمین» توسط آتاترک از ترکیه زدوده شد، در سال ۱۹۲۴ میلادی شریف حسین خود را خلیفهٔ مسلمین خواند. سپس، در همین سال در پی حمایت کشورهای خارجی از آل سعود، که فرمانروایان منطقه نجد بودند، حکومت شریف حسین اضمحلال یافت. وی به جزیره قبرس تبعید شد و آل سعود قدرت را در دست گرفت. سلسله هاشمی. سلسله هاشمی فرزندان شریف حسین محسوب می‌شوند. شریف حسین پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، قدرت زیادی به دست آورد. شریف حسین با انگلیسی‌ها هم پیمان بوده و سرهنگ «لارنس»، معروف به لورنس
هم پیمان بوده و سرهنگ «لارنس»، معروف به لورنس عربستان، نمایندهٔ دولت انگلیس در دربار شریف حسین بود. پس از پایان یافتن جنگ جهانی اول، سرزمین‌هایی مانند عراق، فلسطین و اردن تحت قیومیت انگلیس قرار گرفت. در این زمان، فرزندان شریف حسین با حمایت انگلیس، دولت‌های جدیدی را در عراق و اردن پایه‌ریزی نموده، حکمرانی را شروع کردند. کشور عراق به فیصل اول و کشور اردن به عبدالله اول که از فرزندان شریف حسین بودند، سپرده شد. پسر ارشد وی، شریف علی، نیز مدتی پادشاه و حکمران حجاز بود. ازدواج‌ها و فرزندان. حسین چهار زن داشت،
حجاز بود. ازدواج‌ها و فرزندان. حسین چهار زن داشت، پدر پنج پسر و سه دختر از سه همسرش بود:
چگونه نمایشنامه‌نویس شدم نام کتابی از الکساندر دوما است.این کتاب تک جلدی‌ست و سرگذشت‌نامه گونه است. داستان. الکساندر دوما در این کتاب کوچک که در اصل اثری مستقل است و در کنار خاطراتش چاپ شده با زبانِ شیوای خود نقل می‌کند که چگونه با جیبِ خالی از شهرستان راهی پاریس می‌شود و بر اثر پایمردی و سخت‌کوشی، پایتخت فرانسه را فتح می‌کند و درهای «کمدی فرانسز»، مشهورترین کانون هنر نمایشی فرانسه در آن دوران را به روی خود می‌گشاید.
میدان سفانیه یکی از میدان‌های نفتی عربستان سعودی در خلیج فارس و بزرگترین میدان نفتی دریایی در جهان می‌باشد. این میدان در فاصله ۲۶۵ کیلومتری شمال غربی ظهران واقع است. این میدان در سال ۱۹۵۱ کشف و در سال ۱۹۵۷ به بهره‌برداری رسید. میزان نفت درجای میدان سفانیه ۳۷ میلیارد بشکه و حجم ذخیره درجای گاز آن ۵٫۳۶ میلیارد متر مکعب برآورد می‌شود. میزان استحصال نفت آن ۱٫۲ میلیون بشکه نفت و ۱۹۰٬۰۰۰ متر مکعب گاز در روز است. میدان سفانیه از میدان‌های نفتی متعلق به شرکت سعودی آرامکو می‌باشد.
اسپوکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
انند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.انند کوه آب و هوای خوبی دارد. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
دراسله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
سرین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. روستاهای زیبای اطراف شهر آلاشت می توان به روستای بسیار زیبا و با طبیعت بکر سرین اشاره کرد که محیطی دنج می باشد و بسیار خوش آب و هواتر حتا از شهر آلاشت است، این روستا کمتر شناخته شده و شاید به همین دلیل طبیعت و معماری بکر خود را حفظ کرده است ، آب و هوای تازه و مه های زیبا از ویژگی های این روستای زیبا می باشد. این روستا در شهر آلاشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.↵این
۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.↵این روستا در 5 کیلومتری شهر تاریخی آلاشت قرار دارد .اکثر خانواده های ساکن این روستا از الاشت ناصری و مهدی زاده اهالی روستاهای دهستان لفور از روستا لفورک(خانواده های یوسفی، محمدی، صادقی غضایری حیدری راستین جعفرزاده) وروستای کفاک(خانواده های اسماعیلی، مهدی زاده، بابانژاد، چابک،میرزایی،چاشی) و روستای پاشاکلا (خانواده پاشایی،) از خانواده های اصیل و قدیمی سوادکوه هستند.از لحاظ گردشگری و اماکن توریستی این منطقه بسیار زیبا و جذاب می باشد و ویژگی های منحصر به فردی را
زیبا و جذاب می باشد و ویژگی های منحصر به فردی را دارا می باشد از خانه های بوم گردی این منطقه می توان به بوم گردی شوکا اشاره داشت جمعیت. این روستا در شهر آلاشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
اِسپِرِز روستایی از توابع دهستان ولوپی، بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران است. بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۸ خانوار) بوده است. ویژگی‌ها. اسپرز در ارتفاعات رشته‌کوه البرز قرار گرفته و آب‌وهوای آن در بهار و تابستان معتدل و خنک و در پاییز و زمستان سرد و پربارش است. چشم‌اندازهای جنگلی، مراتع و مه‌گرفتگی‌های مداوم، این روستا را به یکی از ییلاق‌های گردشگری منطقه بدل کرده است. اقتصاد. مردم روستا بیشتر به کشاورزی، دامپروری و تولید محصولات لبنی مشغول‌اند. در سال‌های اخیر با رشد
محصولات لبنی مشغول‌اند. در سال‌های اخیر با رشد گردشگری، برخی خانواده‌ها خانه‌های بومی خود را در اختیار گردشگران قرار می‌دهند و با غذاهای محلی مانند آش اسپرز، چنجه، میرزا قاسمی و چای آتشی از میهمانان پذیرایی می‌کنند. جاذبه‌ها. از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی اطراف اسپرز می‌توان به جنگل‌های انبوه، مراتع کوهستانی و آبشار اسکلیم (که به نام محلی «گالش‌کلا» شناخته می‌شود) اشاره کرد. این آبشار به دلیل داشتن املاح آهکی به‌عنوان مکانی تفریحی و درمانی میان گردشگران شناخته می‌شود.
سوادرودبار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
لیند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. این روستا یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سوادکوه است که در دهستان ولوپی قرار دارد. این روستا که در ۵ کیلومتری شهر آلاشت قرار دارد، به دلیل آب و هوای سرد و کوهستانی جمعیت متغیری را در طول سال به خود می‌بیند. اما بر اساس آمار، سکونت حدود ۱۵۰ خانوار در این روستا به ثبت رسیده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۳۴ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است. آب و هوا. روستای لیند
نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است. آب و هوا. روستای لیند طبیعتی جنگلی دارد. جنگل‌های روستای لیند در کنار تمام جنگل‌های هیرکانی ایران، قدمتی چهل میلیون ساله دارد. منابع. سایت لیند http://www.lind.ir
لاکوم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است. چون منطقه ییلاقی است در تابستان جمعیت متغیر است شاید تا ۲۰۰ نفر برسد خانه‌های قابل سکونت بیش از ۵۰۰ خانه است-جز شهرستان سوادکوه می‌باشد
بارنگنان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
واله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
وسیه کش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
پیشین واله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
شهریارکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اتو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. روستاهای امیرکلا،پیرنعیم ،سی پی و ولیلا و لاجیم در مجاورت روستای اتو واقع شده اند۔ ورود مردم غیربومی و ساخت وسازهای نامانوس موجب تغییر چهره روستا گردیده است۔این روستا در پانزده کیلومتری شهر زیراب است و مرکز منطقه کسلیان می باشد۔روستای اتو دارای شهدای گرانقدری مانند شهیدان رضایی،بزرگی،رستمی،یزدانی،رشیدی،عطایی ،طالبی و شهید جاویدالاثر محمد عباسی می باشد۔ جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در
قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۵ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است. واقع در شهرستان سوادکوه از توابع استان مازندران است که با طبیعت بی‌مانند خود، چشم هر بیننده را مسحور خود می‌کند.این روستا با طبیعت بی‌مانند خود شمار بسیاری از شهرنشینان را به سمت خود جلب کرده و به یک منطقه کاملاً توریستی تبدیل شده‌است.روستای اتو نام اصلی این روستا با گویش محلی به نام "اتا او" است که در فرهنگ فارسی با نام "یک آب" شناخته می‌شود که از دوران گذشته به عنوان آب شرب و بهداشتی مورد استفاده عموم اهالی
به عنوان آب شرب و بهداشتی مورد استفاده عموم اهالی روستا بوده و هنوز هم مورد استفاده قرار میگیرد. در این روستا تمامی فصل‌ها با زیبایی هر چه تمام رخ می نماید و زندگی در دل این روستای شگفت انگیز همچنان جاریست.
ززول روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن حدود ۹ خانوار بوده‌است.
سوخته سرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران است .روستای سوخته سرا در همسایگی روستاهای ولیلا،ززول و سوخته سرا واقع شده است و مرقد امامزاده صالح که در این روستا واقع شده سالیانه پذیرای هزاران زایر می باشد ۔همچنین سالن ورزشی شهدای کسلیان در سوخته سرا واقع شده است۔ جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است. مردم سوخته‌سرا به گویش سوادکوهی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.
لاجیم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳٩٠، جمعیت آن 1552 نفر (301خانوار) بوده‌است. قدیمیترین اقوام آن قوم لشکر (از لشکریان ویژه شاه مخلوع مدفون در برج لاجیم و ملوک الجبال) و اردشیر(که بخشی از ایشان در روستای آلاشت و سرخ آباد و قسمت‌های شمالی سوادکوه و البرز مرکزی سکنی گزیدند) و قوم عزین، قوم مسلن و..می‌باشند. برج تاریخی لاجیم. برج لاجیم، یکی از آثار تاریخی روستای لاجیم است که کاربری
یکی از آثار تاریخی روستای لاجیم است که کاربری آرامگاهی دارد.
ولیلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران است. درباور برخی افراد ریشه نام ولیلا برمی گردد به اولین ساکنان این روستا یعنی مرد و زنی به نام‌های ولی و لیلا و به مرور زمان نام ولیلا به وجود آمده. همچنین ولیلا زادگاه سردار شهید جاویدالاثر محمد عباسی می‌باشد. از جمله مشاهیر این روستا نویسنده مرحوم منصور هدایتی می‌باشد. از جاذبه‌های اصلی روستای علاوه بر جنگل‌های زیبای هیرکانی و آبشار ولیلا می‌توان از امامزاده یحیی نام برد که با دشت وسیعی از گل نرگس شاخه تاج زرین و شهلا احاطه
دشت وسیعی از گل نرگس شاخه تاج زرین و شهلا احاطه شده‌است. شغل اغلب مردم شامل دامداری سنتی باغداری و زنبورداری می‌باشد. این روستا را می‌توان شبه جزیره ای جادویی در جنگل‌های انبوه هیرکانی توصیف نمود. ولیلا دارای برق گاز و خطوط ارتباطی تلفن همراه و اینترنت 4G (دکل اینترنت ایرانسل در منطقه گردگتی ولیلا )و همچنین راه آسفالته می‌باشد در خصوص اب آشامیدنی علی‌رغم داشتن منابع غنی آبی در اکناف روستا، به دلیل نبود سرمایه‌گذاری جهت انتقال اب در ایام تابستان دارای مضیقه و کم ابی می‌باشد. همچنین این روستا داری شورای
و کم ابی می‌باشد. همچنین این روستا داری شورای اسلامی و دهیاری و پایگاه بسیج می‌باشد. روستاهای همجوار ولیلا شامل اتو، لاجیم، ززول و لولاک و سوخته سرا می‌باشند. فاصله ولیلا تا شهر زیر اب ۲۰ کیلومتر می‌باشد. در سالهای اخیر این روستا با پدیده مهاجرت معکوس روبرو شده‌است و فرزندان بومیان مهاجر به شهر و عده ای غیر بومی اقدام به ساخت و ساز در این روستا نموده‌اند. همچنین نود و نه درصد افراد زیر چهل سال در این روستا با سواد می‌باشند. از جمله دشت‌ها و مراتع روستای ولیلا می‌توان از گتشت؛ لیفارو؛ کاله؛ نرگس جار؛
ولیلا می‌توان از گتشت؛ لیفارو؛ کاله؛ نرگس جار؛ گردکتی؛ لولاک نسوم و ریکو و… نام برد. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است که تعدادی از ویلا داران آنجا اصفهانی و تهرانی هستند. جمعیت فعلی روستا ۴۶ خانوار بوده و بیش از۱۰۰ نفر می‌باشد و در ایام تعطیلات و پایان هفته‌ها این جمعیت به حتی دو برابر این تعداد می‌رسد.
امیرکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بهمنان، روستایی است از توابع بخش زیراب شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.بهمنان همچنین نام طایفه‌ای است که در این روستا زندگی می‌کرده‌اند. مطابق نقل افضل الملک در سفرنامه مازندران این طایفه به همراه سه طایفه اولاد، شیروان، گاوان پیش از اسلام در سوادکوه می زیسته‌اند. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
پیرنعیم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
سی پی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.روستای سی پی یکی از زیباترین روستاهای استان مازندران است که سالانه پذیرای هزاران مسافر از سراسر ایران می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
کچید، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
مته‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
ولوکش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کسلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.ذبیح‌الله ذبیحی شاعر نام‌آور سوادکوه زاده این روستاست.