payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاریخ. ریاست. تاریخ ایل سکوند نشان می‌دهد که این ایل در دوره‌های مختلف به صورت خان و رعیتی اداره می‌شده و برخلاف برخی از ایل‌های لرستان، خان بودن در میان سکوندها نشانه نجیب‌زادگی و دلیل بر محترم بودن خان‌ها بوده است . تا دوره سلطنت محمدشاه قاجار یعنی بین سال‌های ۱۲۱۳ تا ۱۲۲۷ هجری شمسی ریاست ایل به دست خانواده علی دوست‌خان بود که پس از مرگ محمدحسن‌خان، ریاست ایل سکوند را به دست گرفت و تا پایان اداره ایل به صورت خان و رعیتی، خان‌های ایل از طایفه بودند اما پس از آن اختلاف‌هایی به وجود آمد و ایل به دو جمعیت
از آن اختلاف‌هایی به وجود آمد و ایل به دو جمعیت عالی‌خانی و رحیم‌خانی تقسیم شد.تبارنامه خان‌های سکوند که از پسران حاجی خداداد و بوده‌اند. افرادی که در کنار نامشان حرف "(رئیس)" قرار گرفته است در یک دوره خان ایل سکوند بوده‌اند. دوره زندیه. سکوندها به عنوان بخشی از باجولوندها به همراه بیرانوندها ازجمله ایل‌های لرستان بودند که در شکل‌گیری حکومت زندیان، به کریم‌خان زند کمک کرده و همراه وی به شیراز رفتند اما پس از انقراض سلسله زندیه به لرستان برگشتند و در هرج و مرج اوایل حکومت قاجار به تصرف املاک سایر ایل‌ها
و مرج اوایل حکومت قاجار به تصرف املاک سایر ایل‌ها پرداختند. دوره قاجار. دوره قاجار اینکه سکوندها با ایل ساکی برای تصاحب منطقه بالاگریوه و مسائل پیش آمده بر سر عدم پرداخت مالیات توسط ایل سکوند به حکومت مرکزی وارد نبرد شدند که نتیجه آن کشته شدن حسین‌خان ساکی والی لرستان و تصرف بالاگریوه بود و همچنین دو تن از پسران وی را سکوندها به قتل رسانده‌اند پس از این شکست ساکی‌ها در لرستان و خوزستان پراکنده شده و بخشی از آنها به عنوان یکی از طایفه‌های سکوند درآمدند.همچنین ایل سکوند با طایفه ساکی در نیا (سکاها) اشتراک
ایل سکوند با طایفه ساکی در نیا (سکاها) اشتراک دارندو روابط خوبی امروزه بین آنها برقرار است . در سال ۱۲۲۷ خورشیدی (۱۲۶۴) ق - ۱۸۴۸ م) طایفهٔ سکوند به پاپی هجوم برده تا قلعهٔ عراض در منطقهٔ کشور پیش رفت، بیشتر بزرگان و کدخدایان پایی تسلیم آنان شده در برابرشان تاب نیاوردند، مقاومت‌های پراکنده نیز سودی نبخشید ولی چون جنگ و گریزها ادامه یافت سکوندها بازگشتند و در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۲۲۷ خورشیدی (۱۰) شعبان ۱۲۶۴ ق) دست از تصرف پایی کشیده و به ازنا سکوند برگشتند اما منطقهٔ گریت را مال خود کرده و در آن مستقر شدند که
منطقهٔ گریت را مال خود کرده و در آن مستقر شدند که این استقرار بیش از ۷۰ سال به درازا کشید. دوره پهلوی. سکوندها در کنار بیرانوندها، پاپی‌ها و چگنی‌ها در شورش سال ۱۳۰۲ علیه نیروهای دولتی حکومت پهلوی شرکت داشتند که نتیجه شورش سرکوب و شکست عشایر لر بود. طرح دادخواست دولت عثمانی (ترکیه). دولت عثمانی در سال ۱۲۷۱ به موجب غارت ۷۱ هزار راس وحوش و اموال توسط ۴۵۰ سوار از عشایر ایل سکوند به سر کردگی فاضل خان ایل خانی به دولت ایران دادخواست می‌کند. مشاهیر. از مشاهیر ایل سکوند می‌توان به فتح‌الله پورسرتیپ نایب رئیس مجلس
سکوند می‌توان به فتح‌الله پورسرتیپ نایب رئیس مجلس شورای ملی، محمد پورسرتیپ سفیر ایران در اتریش، اسپانیا و سوریه و محمد عالیخانی سفیر ایران در ایالات متحده آمریکا و اندونزی اشاره کرد. تقسیم‌بندی. سکوندها یکی از پنج ایل باجلان ساکن لرستان است. ایل باجولوند به پنج طایفه عمده تقسیم می‌شود که عبارتند از: از دیگر تیره‌های ایل سکوند می‌توان به تیره عین‌الوند که زیر مجموعه بزرگی از تیره مختوا می‌باشد اشاره نمود که بیشتر در شمال خوزستان و منطقه کرگاه در جنوب شرقی شهر خرم‌آباد ساکن هستند. تیره‌ها و جغرافیای سکونت از
خرم‌آباد ساکن هستند. تیره‌ها و جغرافیای سکونت از گذشته تا اکنون. از آنجایی که ایل سکوند از گذشته یک ایل کوچ رو بوده و پس از فرمان تخت قاپو (یکجانشینی) توسط رضا شاه به مانند سایر طایفه‌های کوچ رو ایران به یکجانشینی روی آورده. و به همین دلیل بسیاری از تیره‌های آن در نقاط مختلفی از غرب ایران ساکن شدند و برخی از آنها درمیان مردمان همان مناطق باقی مانده و برخی به زادگاه خود بازگشته اند پس بسیاری از تیره‌های سکوند باهم برادر نسبی و اندکی نیز به‌دلیل سکونت از گذشته (بیش از ۲۰۰ سال) میان ایل سکوند و ازدواج و
گذشته (بیش از ۲۰۰ سال) میان ایل سکوند و ازدواج و پیوندهای صورت گرفته برادران سببی هستند. تمرکز جمعیت ایل در لرستان و خوزستان است. و همچنین به صورت پراکنده در سایر نقاط ایران به‌ویژه استان‌های غربی ساکن می‌باشد.دهستان ازنای سکوند و شهرک سکوند (بهرام) از مناطق مهم سکونت ایل هستند.دشت ازناسکوند یکی از دشت‌های مطرح استان لرستان می‌باشد.
روز دانشجو، در ایران به ۱۶ ماه آذر گفته می‌شود. این روز به یاد سه دانشجو (مصطفی بزرگ‌نیا و احمد قندچی و مهدی شریعت‌رضوی) که هنگام اعتراض به دیدار رسمی ریچارد نیکسون معاون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا، در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۳۲ (حدود چهار ماه پس از واقعه کودتای ۲۸ مرداد همان سال) در دانشگاه تهران کشته شدند، گرامی داشته می‌شود. پیشینه و شرح واقعه. در دههٔ ۱۳۲۰ و اوایل دهه ۱۳۳۰، پس از سقوط حکومت رضاشاه پهلوی و ایجاد فضای بازتر، فعالیت‌های سیاسی در بین دانشجویان
فضای بازتر، فعالیت‌های سیاسی در بین دانشجویان دانشگاه تهران (تنها مؤسسه مدرن آموزش عالی آن زمان در ایران) بسیار افزایش یافت. در این دوران حزب توده، از نفوذ بسیاری در بین دانشجویان برخوردار بود چنان‌که بنا به گزارش‌های مختلف، بیش از نیمی از دانشجویان دانشگاه تهران عضو یا هوادار این حزب بودند. اما در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق و افزایش محبوبیت جبههٔ ملی در اوایل دهه ۱۳۳۰، محوریت این حزب در دانشگاه به چالش کشیده شد. پس از وقوع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، سازمانهای سیاسی تشکیل دهنده جبهه ملی، برای دوره کوتاهی در یک
تشکیل دهنده جبهه ملی، برای دوره کوتاهی در یک ائتلاف ضعیف، تحت نام نهضت مقاومت ملی به مقاومت سیاسی دست زدند و تظاهرات‌ها و اعتصابهای پراکنده‌ای در پاییز همان سال در دانشگاه تهران و همچنین بازار، از جمله در تاریخ ۱۶ مهر و ۲۱ آبان، در اعتراض به محاکمه مصدق برگزار شد. چند هفته پس از این وقایع، اعلام شد که روابط ایران و بریتانیا (که در زمان نخست‌وزیری مصدق قطع شده بود) از سر گرفته خواهد شد و ریچارد نیکسون نایب ریاست جمهوری وقت آمریکا برای دیدار رسمی به ایران خواهد آمد. این موضوع بهانه لازم برای اعتراضات را
خواهد آمد. این موضوع بهانه لازم برای اعتراضات را فراهم کرد و در ۱۶ آذر به سفارش نهضت مقاومت ملی، دانشجویان فعال به سخنرانی در کلاسها پرداختند و ناآرامی تمامی محوطه دانشگاه تهران را فرا گرفت. دولت وقت برای پیشگیری از هرگونه اقدام بعدی تصمیم به سرکوب اعتراضات گرفت. سربازان و نیروهای ویژه ارتشی پس از هجوم به دانشگاه، به کلاسهای درس حمله کرده و صدها دانشجو را بازداشت و زخمی نمودند. نیروهای امنیتی در دانشکده فنی، اقدام به شلیک تیر کردند که موجب مرگ سه دانشجوی این دانشکده به نامهای احمد قندچی، آذر (مهدی)
این دانشکده به نامهای احمد قندچی، آذر (مهدی) شریعت‌رضوی و مصطفی بزرگ‌نیا شد. فردای آن روز نیکسون به ایران آمد و دکترای افتخاری در رشته حقوق را در دانشگاه تهران که در اشغال مشهود نیروهای نظامی بود، دریافت کرد. وقایع آذر ۱۳۳۲، نمایانگر واکنش دولت کودتا به فعالیتهای دانشجویی بود و به دنبال آن سرکوب نظام‌مند تمامی اشکال دیگر مخالفتها، روی داد. ۱۶ آذر، توسط کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور که مرکز اجتماع و مباحثه مخالفان حکومت پهلوی در خارج از ایران بود، روز دانشجو نامیده شد. دانشجویان پس از آن، هر سال
روز دانشجو نامیده شد. دانشجویان پس از آن، هر سال در این روز اعتصابهای دانشجویی به راه می‌انداختند و در واقع ۱۶ آذرماه به معیار خوبی برای ارزیابی میزان نفرت از حکومت استبدادی و توانایی و نفوذ مخالفان در بین روشنفکران، تبدیل شد. این روز از آنزمان، همچنان از اهمیت تاریخی برجسته‌ای در ایران برخوردار بوده‌است. بزرگداشت روز دانشجو. هرساله توسط دانشجویان این روز، روزی برای اعتراضات مسالمت آمیز به مشکلات خود و همچنین مشکلات اجتماعی کشور مانند حمایت از اعتراضات کارگری است، البته بیشتر این اعتراضات به دلیل حضور
کارگری است، البته بیشتر این اعتراضات به دلیل حضور نیروهای امنیتی به خشونت کشیده می‌شود. دانشجویان تابحال جدا از روز دانشجو به نوبه خود برای دانشجویان بازداشتی در زندان، برای حمایت از اعتراضات سراسری، اعتراضاتی را داشته‌اند؛ اعتراضات دانشجویان بیشتر با تجمع‌هایی در نزدیک دانشگاه‌ها آغاز می‌شود، در آغاز بیشتر دانشجویان با پلاکارد و شعارهایی موضع‌های سیاسی خود را بیان می‌کنند، در اعتراضاتی در سال ۱۳۹۸ برای حمایت از اعتراضات سراسری کارگران دانشجویان در دانشگاه بهشتی اعتصاب‌غذا انجام دادند و ظرف غذاهای خود را
بهشتی اعتصاب‌غذا انجام دادند و ظرف غذاهای خود را در خیابان ردیفی قرار دادند، که به نوبه خود منحصر به فرد بود، برخی دیگر از اعتراضات مانند اعتراضات در جلو دانشگاه امیرکبیر در آغاز با شعارهای حمله به شخصیت‌های سیاسی مانند خامنه‌ای و سلیمانی پیش‌رفته، و همچنین آتش زدن تصاویرشان، بیشتر اعتراضات که تابحال انجام شده از جمله همین دانشگاه امیر کبیر به خشونت کشیده شد، و تابحال دانشجویانی بودند که در این اعتراضات کشته یا زخمی شدند.
دولت دهم جمهوری اسلامی ایران به دولتی گفته می‌شود که در نتیجهٔ پیروزی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ روی کار آمد. تنفیذ رئیس‌جمهور توسط سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در روز ۱۲ مرداد و تحلیف وی در مجلس شورای اسلامی روز ۱۴ مرداد برگزار شد. این دولت از تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ الی ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ به فعالیت پرداخت و دولت حسن روحانی جایگزین آن شد. کابینه. بررسی رأی اعتماد وزیران پیشنهادی کابینهٔ دوم وی، از روز یک‌شنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸ در مجلس آغاز شد. در این دوره از مراسم رای اعتماد به وزراء
آغاز شد. در این دوره از مراسم رای اعتماد به وزراء نمایندگان مجلس از عدم تعامل دولت با نمایندگان در زمان انتخاب وزراء معترض بودند. مجلس به سه تن از وزرای پیشنهادی وی رای منفی داد و مابقی وزرا مورد تأیید نمایندگان قرار گرفتند. او برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران ۳ زن را برای تصدی مقام وزارت به مجلس معرفی کرد که فقط یکی از آن‌ها (وزیر بهداشت) موفق به اخذ رای اعتماد شد. سایر منصوبان رئیس دولت. انتصاب پرتعداد مشاوران رئیس‌جمهور در تمام حوزه‌ها و به موازات دستگاه‌های اجرایی در کنار قطع همکاری ناگهانی
دستگاه‌های اجرایی در کنار قطع همکاری ناگهانی با تعدادی از مشاوران در اواخر سال ۱۳۸۹ حاشیه‌هایی را به همراه داشت. در بین مشاورانی که برکنار شدند، نام علی‌اصغر زارعی وجود داشت که او هنگام شرکت در انتخابات مجلس هشتم از حوزه مشاوران رئیس‌جمهور خارج شده بود. همچنین داود دانش‌جعفری سابقه فعالیت به‌عنوان مشاور رئیس‌جمهور را رد کرد. چندی بعد، مهدی خورشیدی آزاد دبیر شورای مشاوران رئیس‌جمهور از ابلاغ دستورالعمل اجرایی شورای مشاوران رئیس‌جمهور در ۲۹ آبان همان سال خبر داد. طبق این دستورالعمل، ریاست شورای مشاوران بر
داد. طبق این دستورالعمل، ریاست شورای مشاوران بر عهدهٔ مشاور عالی رئیس‌جمهور قرار گرفت. تحریم‌های بین‌المللی دولت دهم. لیست بر اساس این منبع است.
خواجه نجم‌الدین احمد مشتاق ولادت ۴۹۲ (قمری) و وفات ۵۷۷ (قمری) نامیش خواجه احمد مودود بود و لقبیش نجم‌الدین بود یک دیگر لقبی مشتاق از طرف محمد او را دورانی شش ماهی که مجاور حرم مطهر نبویؐ بود به آواز غیبی داده شده بود- مزار اقدس احمد مودود در چشت شریف است پدرش خواجه مودود چشتی در سال ۵۲۷ از دنیا رفت و پسرش احمد مودود که در آن هنگام بیست ساله بود، خلافت پدر یافت و او با چند نفر از یاران خود به طور گمنام به زیارت حرمین شریفین بر طبق خوابی که دیده بود، مشرف شده و شش ماه مجاور حرم مطهر نبوی بود و در مراجعت در
و شش ماه مجاور حرم مطهر نبوی بود و در مراجعت در بغداد به خانقاه شیخ شهاب الدین سهروردی وارد شده و مورد اعزاز شیخ واقع گردید بسیاری از بزرگان چشتیه هم همین حالات را داشتند، از جمله شیخ احمد بن مودود که خواجه عبدالله انصاری دربارهٔ او گفته که من هیچ‌کس را در طریق ملامت قوی تر و تمام تر از احمد چشتی ندیده‌ام- از خواجه قطب‌الدین مودود چشتی یکه سلسلهٔ بنام طریقت چشتیه به هندوستان رفت و دیگر سلسلهٔ بنام طریقت مودودیه به بلوچستان آمد طریقت مودودیه. تولد ۴۳۰ (قمری) درگذشت ۵۲۷ (قمری) مطابق (تولد ۱۰۳۸ درگذشت ۱۱۴۲)
درگذشت ۵۲۷ (قمری) مطابق (تولد ۱۰۳۸ درگذشت ۱۱۴۲) مدفن در چشت هرات افغانستان خواجه قطب‌الدین مودود چشتی فرزند سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین بود خواجه نجم‌الدین احمد مشتاق فرزند خواجه قطب‌الدین مودود چشتی بود تولد ۵۴۵ (قمری) درگذشت ۶۳۵ (قمری) مطابق (تولد ۱۰۹۸ درگذشت ۱۱۸۱) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه نجم‌الدین احمد مشتاق مودودی چشتی فرزند سیدخواجه قطب‌الدین مودود چشتی بود سیدخواجه رکن‌الدین حسین فرزند سیدخواجه نجم‌الدین احمد مشتاق بود تولد ۴۹۲ (قمری) درگذشت ۵۷۷ (قمری) مطابق (تولد ۱۱۵۰ درگذشت ۱۲۳۷) مدفن
۵۷۷ (قمری) مطابق (تولد ۱۱۵۰ درگذشت ۱۲۳۷) مدفن در چشت هرات افغانستان سید خواجه رکن‌الدین حسین مودودی چشتی فرزند سیدخواجه نجم‌الدین احمد مشتاق بود سید قدودین خواجه محمد فرزند سید خواجه رکن‌الدین حسین بود تولد ۵۸۴ (قمری) درگذشت ۶۲۴ (قمری) مطابق (تولد ۱۱۸۸ درگذشت ۱۲۲۶) مدفن در چشت هرات افغانستان سید قدودین خواجه محمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه رکن‌الدین حسین بود سید خواجه قطب دین محمد فرزند سید قدودین خواجه محمد بود تولد ۶۰۲ (قمری) درگذشت ۶۸۰ (قمری) مطابق (تولد ۱۲۰۵ درگذشت ۱۲۸۸) مدفن در چشت هرات افغانستان
۱۲۰۵ درگذشت ۱۲۸۸) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه قطب دین محمد مودودی چشتی فرزند سید قدودین خواجه محمد بود سیداودالدین خواجه ابواحمد فرزند سیدخواجه قطب دین محمد بود تولد ۶۳۵ (قمری) درگذشت ۷۱۰ (قمری) مطابق (تولد ۱۲۳۷ درگذشت ۱۳۰۷) مدفن در چشت هرات افغانستان سیداودالدین خواجه ابواحمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه قطب دین محمد بود سیدتقی الدین خواجه یوسف فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود تولد ۶۶۲ (قمری) درگذشت ۷۴۵هجری مطابق (تولد ۱۲۶۳ درگذشت ۱۳۵۳) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدتقی الدین خواجه یوسف مودودی
چشت هرات افغانستان سیدتقی الدین خواجه یوسف مودودی چشتی فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود سید نصرالدین خواجه ولید فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود تولد ۷۲۷ (قمری) درگذشت ۸۲۰ (قمری) مطابق (تولد ۱۳۲۶ درگذشت ۱۴۱۷) مدفن در چشت هرات افغانستان سید نصرالدین خواجه ولید مودودی چشتی فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود فرزندانش سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا، سید خواجه نظام الدین علی، سید خواجه ابراهیم المعروف پیر یکپاسی بودن دوران حیات ۱۴۲۱ مدفن در کویته بلوچستان سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا
بلوچستان سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا مودودی چشتی فرزند سید نصرالدین خواجه ولید بود سید خواجه ولی کرانی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود دوران حیات ۱۴۷۰ مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان سید خواجه ولی کرانی مودودی چشتی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود سید خواجه میر شهداد دوران حیات ۱۵۱۹ فرزند سید خواجه ولی کرانی بود مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان است -
هیفاء باسیل بیطار معروف به هیفاء بیطار، داستان‌پرداز و رمان‌نویس مشهور سوری است. هیفاء در تاریخ ۱۹۶۰ در سوریه به دنیا آمد. او دارای مدرک دکترا در رشته چشم‌پزشکی است و به عنوان پزشک و جراح در بیمارستان دولتی شهر لاذقیه و نیز مطب شخصی‌اش کار می‌کند. پدرش نیز استاد دانشگاه و دکترای ادبیات عرب است. وی بعد از قیام مردم سوریه علیه بشار اسد، رنج‌نامه‌هایی در اینترنت منتشر کرد. وی در بندر لاذقیه یکی از بنادر مهم این کشور متولد شد. تحصیلاتش را در مدارس همان شهر گذراند، بعد از آن وارد دانشگاه پزشکی تشرین شد و در
بعد از آن وارد دانشگاه پزشکی تشرین شد و در نهایت در سال ۱۹۸۲ فارغ‌التحصیل شد. بیطار برای ادامه تحصیل به دمشق رفت و در رشته چشم‌پزشکی و جراحی ادامه تحصیل داد. او در سال ۱۹۸۶ به زادگاه خود بازگشت و به نگارش داستان‌های کوتاه، رمان و نقد و بررسی ادبی و مقالات اجتماعی پرداخت. وی دارای تالیفات زیادی است. محتوای رمان‌های بیطار. بیشتر رمانهای بیطار، رنجهای زنی را به تصویر می‌کشد که با سرکوب جامعه مردسالار مواجه بوده است. جوایز. از هیفاء تا کنون ۱۱ مجموعه قصه و نزدیک به نه رمان تأ لیف کرده است. درکنفرانس اول و دوم
به نه رمان تأ لیف کرده است. درکنفرانس اول و دوم سالهای ۲۰۰۱و ۲۰۰۲ دانشگاه جورج تاون واشینگتن در مورد چهره زن در ادبیات معاصر عرب سخنرانی کرد؛ که در سال ۲۰۰۲ برای یکی از مجموعه‌های قصهٔ او جائزه دریافت کرد و تعدادی از قصه‌ها و رمان‌های او به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شد. جایزه شعر تونسی ابی القاسم الشابی را با مجموعه الساقطه در سال ۲۰۰۲ از آن خود کرد. آثار. برخی از کارهای او بدین شرح است:
سوند ادراری یا کاتتر ادراری لوله باریک، توخالی و انعطاف‌پذیری است که برای جمع‌آوری ادرار، درون مثانه قرار داده می‌شود. به پروسه گذاشتن این لوله در علم پزشکی کاتتراسیون یا سونداژ می‌گویند. موارد استفاده و کاربرد. موارد مصرف اصلی "سُند ادراری" زمانی است که به هر دلیل تخلیه ادرار به شکل مناسب صورت نمی‌گیرد. کاتتر ادراری ممکن است برای مدت کوتاهی پس از جراحی هنگامی که فرد نمی‌تواند به توالت برود مورد استفاده قرار گیرد، یا هنگامی وجود یک بیماری یا جراحت ایجاب کند برای درازمدت به کار گرفته شود. کاتتر ادراری یک
برای درازمدت به کار گرفته شود. کاتتر ادراری یک لوله است که از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می‌شود. این کاتتر می‌تواند دائمی یا موقت باشد. کاربرد اصلی کاتتر ادراری در حالت‌هایی است که نیاز به خروج و دفع ادرار از بدن از طریق مجرای طبیعی وجود دارد اما به‌دلیل مشکلات مانند انسداد مسیر ادراری، عدم کنترل ادراری، آسیب‌های نخاعی و... این امکان وجود ندارد. کاتتر ادراری ممکن است به مدت معین مورد استفاده قرار گیرد یا به صورت دائمی نصب شود دیگر اهداف سونداژ مثانه. سونداژ مثانه دارای اهداف دیگری نیز می‌تواند باشد،
سونداژ مثانه دارای اهداف دیگری نیز می‌تواند باشد، مانند: انواع. سوندها از دو جنبه مهم با یکدیگر تفاوت دارند، اول نوع و محل قرارگیری و دوم مدت زمان باقی‌ماندن در محل. سوندها دارای انواع گوناگونی هستند که شامل موارد زیر می‌شوند: منابع. آشنایی با لوازم و تجهیزات اتاق عمل (مترجم: فاطمه قارداشی)
موزا بنت ناصر بن عبدالله المسند (زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۵۹ در الخور، شمال قطر) همسر دوم حمد بن خلیفه آل ثانی امیر پیشین قطر است. وی فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی از دانشگاه قطر است. او نماینده ویژه یونسکو در امور آموزش پایه و پیشرفته و همچنین رئیس بنیاد آموزش و علوم و توسعه مؤسسه قطر و موسسه صلتک می‌باشد. او مادر امیر فعلی قطر، تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی، است. وی توجه ویژه‌ای به مسائل مربوط به خانواده، آموزش، علوم، مسائل فرهنگی و پیشرفت جامعه دارد. با فعالیت‌های موزه بنت ناصر در بخش آموزش و سرمایه‌گذاری صدها میلیون
بنت ناصر در بخش آموزش و سرمایه‌گذاری صدها میلیون دلاری قطر دراین بخش سبب شد تا مراکز معتبر آموزش عالی جهانی شعبه خود را در شهرآموزش قطر دایر کنند. این شهر در زمینی به مساحت ۱۰ کیلومتر مربع در نزدیکی دوحه تأسیس شده‌است. برخلاف بسیاری از همسران خاندان‌های سلطنتی خاورمیانه، موزا چهره‌ای برجسته در سیاست و جامعه کشور خود است و به طور فعال در امور فرهنگی و آموزشی دولت قطر مشارکت دارد. شیخه موزا با سازمان ملل متحد برای حمایت از آموزش جهانی همکاری می‌کند و به عنوان مدافع اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد منصوب
مدافع اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد منصوب شده است. زندگی. موزا دختر ناصر بن عبدالله آل مسند است و پدر او یکی از کنشگران سیاسی و رئیس پیشین طایفه المنهدی بنی هاجر است. خاندان المسند شاخه‌ای از خاندان بنی هاجر است که خود مربوط به آل المهندی هستند که در الخور در ساحل شرقی قطر و ۵۰ کیلومتری پایتخت آن دوحه ساکنند. پدر موزا پس از آزادی از زندان به دلیل فعالیت‌های سیاسی و به عنوان اقدامی سرپیچانه در ضدیت با سیاست‌های امیر سابق احمد بن علی آل ثانی، در سال ۱۹۶۴ کل طایفه المنهدی را به تبعیدی خودخواسته به کویت
کل طایفه المنهدی را به تبعیدی خودخواسته به کویت هدایت کرد. ناصر در سال ۱۹۷۷ با خانواده نزدیکش به قطر بازگشت و در همان سال دخترش موزا با حمد بن خلیفه آل ثانی، ولیعهد وقت قطر ازدواج کرد. موزا موفق به دریافت مدرک کارشناسی در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه قطر در سال ۱۹۸۶ و کارشناسی ارشد سیاست عمومی در اسلام از دانشگاه حمد بن خلیفه شده‌است. او در سال ۲۰۰۳ نیز موفق به دریافت مدرک افتخاری دکترای علوم انسانی از دانشگاه ویرجینیا کامنولث شد. وی همچنین از دانشگاه ای اند ام تگزاس، دانشگاه کارنگی ملون، امپریال کالج لندن
ام تگزاس، دانشگاه کارنگی ملون، امپریال کالج لندن و شعبه دوحه دانشگاه جرج‌تاون نیز دارای مدرک دکترای افتخاری است. خیریه. او چندین مرکز آموزشی و سازمان‌های بشردوستانه و خیریه تأسیس کرده است که از یتیمان، سالمندان، زنان، کودکان و افراد دارای نیازهای ویژه مراقبت می‌کنند و به دلیل نقش فعال خود در جامعه بین‌المللی، جوایز و افتخارات بین‌المللی متعددی دریافت کرده است. عنوان‌ها، سبک‌ها و افتخارات. عنوان‌ها و سبک‌ها. از موزا به نام «والاحضرت شیخه موزا بنت ناصر» یاد می‌شود. فرزندان. شیخه موزا در سال ۱۹۷۷ با شیخ حمد
می‌شود. فرزندان. شیخه موزا در سال ۱۹۷۷ با شیخ حمد ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پنج پسر و دو دختر است:
یوهان سباستیان باخ (زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۷۴۸ در برلین – درگذشتهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۸ در رم) نقاش آلمانی بود. او پسر کارل فیلیپ امانوئل باخ و نوهٔ آهنگساز معروف و همنام خود، یوهان سباستیان باخ بود.
جان هربرت دیلینجر (زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۰۳ – درگذشته در ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۳۴) یک سارق بانک آمریکایی در ایالت‌های غرب میانه آمریکا در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ میلادی بود. او یک مجرم خطرناک بود که بابت مرگ چند پلیس دزدی ۲۴ بانک و سرقت از ۴ ایستگاه پلیس شناخته می‌شود. او دو بار از زندان گریخت. او در مجموع ۳۰۰۰۰۰ دلار دزدی کرد که معادل ۵ میلیون دلار امروز است.ضربه ای که او به امنیت ملی آمریکا و اقتصاد ایالت های آن به خصوص ویسکانسین زد موجب شد آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا شخصاً پرونده او را بررسی کند. او مدت‌ها از دست پلیس فرار
او را بررسی کند. او مدت‌ها از دست پلیس فرار می‌کرد و در ایالات مختلفی نظیر فلوریدا، آریزونا، میشیگان و ویسکانسین مخفی می‌شد. در یکی از فرارها توسط گلولهٔ پلیس مجروح شد و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۳۴ به‌جهت بازیافتن سلامتی به منزل پدری‌اش در شیکاگو بازگشت. شهری که وی در آن بسیاری از جرائم مهمش را انجام داده‌بود. در آنجا محل مخفی شدنش توسط پلیس کشف شد، یک فاحشه اطلاعات را به پلیس داده‌بود. وی در زمان خروج از سینما مورد هجوم پلیس که برای گرفتن او مخفی شده بود قرار گرفت. او ایستاد و تماشا کرد با ۳ گلولهٔ پلیس کشته شد. در
ایستاد و تماشا کرد با ۳ گلولهٔ پلیس کشته شد. در سال ۲۰۰۹ فیلمی به نام دشمنان ملت به کارگردانی مایکل مان ساخته شد که بیوگرافی جان دیلینگر را بازگو می‌کند. همچنین کتابی به نام "تبهکار مخوف" که درباره زندگی‌نامه اوست، به دست مؤلفان جان کالدر و رابرت ویلیامز نگاشته شده‌است.
آرامگاه رضاشاه پهلوی در پیرامون حرم شاه‌عبدالعظیم در شهر ری واقع در جنوب تهران قرار داشت. پیکر رضا شاه را پس از وفات در ژوهانسبورگ به مصر بردند و در آن‌جا به امانت گذاشتند، سرانجام در اردیبهشت ۱۳۲۹ پیکر او به وسیله هواپیما و سپس با قطار مخصوص به تهران حمل شد و در آرامگاه ویژه او به خاک سپرده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، این بنا در اردیبهشت ۱۳۵۹ با حکم صادق خلخالی، تخریب شد. مشخصات بنا. این آرامگاه توسط محسن فروغی، قباد ظفر و علی‌اکبر صادق در سمت غرب حرم شاه‌عبدالعظیم طراحی شد و در سال ۱۳۲۹ به بهره‌برداری رسید.
طراحی شد و در سال ۱۳۲۹ به بهره‌برداری رسید. مساحت آن ۹٬۰۰۰ مترمربع و ارتفاع آن ۲۵ متر بود که ۷ متر از ارتفاع گنبد حرم شاه‌عبدالعظیم کوتاه‌تر ساخته شده بود. ساختمان دو طبقه بود که طبقهٔ بالا سالن ورودی و بازدید بود و در طبقهٔ پایین سنگ قبر سیاه رنگی قرار داشت که آرامگاه رضاشاه در آن واقع شده‌بود و بر بالای آن سنگ، تاج پادشاهی طلایی نصب شده بود. انتقال پیکر به آرامگاه در تهران. در اردیبهشت ۱۳۲۹، در دورهٔ نخست‌وزیری رجبعلی منصور قرار شد پیکر رضاشاه به ایران آورده شود و هواپیمای حامل پیکر رضاشاه پیش از آمدن به
شود و هواپیمای حامل پیکر رضاشاه پیش از آمدن به ایران، به منظور طواف در مکه از قاهره به طرف جده پرواز کرد. سرانجام هفدهم اردیبهشت ۱۳۲۹، پیکر رضاشاه به وسیلهٔ هواپیما و سپس با قطار مخصوص به تهران حمل شد و با تشریفات رسمی به شاه‌عبدالعظیم برده شد و در آرامگاه ویژهٔ او در کنار آرامگاه عبدالعظیم دفن شد. جشن‌های پنجاه سال شاهنشاهی پهلوی. در ۱ فروردین ۱۳۵۵ و در هوایی بارانی، جشن‌هایی به مناسبت پنجاه سال پادشاهی دودمان پهلوی با حضور محمدرضا پهلوی، فرح دیبا، ولیعهد و هیئت دولت امیرعباس هویدا در آرامگاه رضاشاه
و هیئت دولت امیرعباس هویدا در آرامگاه رضاشاه برگزار شد. تخریب. در اردیبهشت‌ماه ۱۳۵۹، با وجود مخالفت رئیس‌جمهور وقت سید ابوالحسن بنی‌صدر، آرامگاه رضاشاه به دستور صادق خلخالی توسط نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طی بیست روز به‌کلی ویران شد؛ این اقدام توسط روح‌الله خمینی تأیید شد. در خاطرات صادق خلخالی. صادق خلخالی در کتاب خاطرات خود می‌گوید که پس از جلسه‌ای که با روح‌الله خمینی داشته است به این نتیجه رسیده‌اند که برای کوتاه کردن دست خاندان پهلوی در سالروز رفتن شاه به مصر آرامگاه رضاشاه را تخریب کنند و
رفتن شاه به مصر آرامگاه رضاشاه را تخریب کنند و زمانی که شروع به کار کردند به علت محکمی ساختمان مجبور شدند از مواد منفجره، گریدر، بولدوزر، جرثقیل و وسایل قوی مکانیکی استفاده کنند؛ حدود ۱۶:۳۰ بنی‌صدر دستور توقف تخریب را داد ولی خلخالی به او توجهی نکرد و بنا را به کمک مردم و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تا ۱۰ شب به خاک تبدیل کرد. کشف مومیایی. در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ در جریان گودبرداری محل پیشین آرامگاه، پیکری مومیایی کشف شد. بررسی نقشهٔ ماهواره‌ای، اینکه پیکر متعلق به رضاشاه باشد را محتمل‌ترین گزینه می‌داند.
متعلق به رضاشاه باشد را محتمل‌ترین گزینه می‌داند. در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، حسن خلیل‌آبادی، عضو شورای شهر تهران اعلام کرد مومیایی متعلق به رضاشاه بوده و دوباره در همان محدوده دفن شده است. خسرو معتضد در ابتدا در مصاحبه با خبرنگار دیده‌بان ایران اظهار داشت پیکر مومیایی کشف شده متعلق به رضاشاه نیست و پیکر وی توسط محمدرضا شاه به مسجد رفاعی مصر منتقل شده است اما چند روز بعد در برنامه اینترنتی «تاریخ تماشایی» دیدگاهش تغییر کرد و با استناد به مصاحبه‌ای که در سال‌ ۱۳۷۷ با سرهنگ اسدالله پسیان داشته و همچنین با
۱۳۷۷ با سرهنگ اسدالله پسیان داشته و همچنین با مقایسه تصاویر منتشره از مومیایی کشف شده با تصاویر پیکر رضاشاه پیش از دفن، با قاطعیت اعلام کرد پیکر کشف شده متعلق به رضاشاه است . پیوند به بیرون. نخستین حمله به آرامگاه رضاشاه
کپیتال متروریل قطار شهری شهر آستین، تگزاس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی تأسیس گردید. خط شماره یک این متروی شهری هنوز در حال گسترش است، و در نهایت ۳۲ مایل طول خواهد داشت. این خط مرکز شهر آستین را به مناطق مجاور پیوند می‌دهد، و ۹ ایستگاه دارد.
ژانگ چیان (چینی سنتی: 張騫، چینی ساده‌شده: 张骞)(زادهٔ ۱۹۵ پیش از میلاد- مرگ ۱۱۴ پیش از میلاد) سفیر وو امپراتور چین از دودمان هان در سرزمین‌های همسایهٔ شمال باختری این کشور در سدهٔ دوم پیش از میلاد بود. نام او در منابع مختلف به ریخت‌های "چانک کی‌ین،" "جانگ چیان" و "چان تسیان" هم نوشته شده‌است. انگیزه این گسیلش برقراری رابطهٔ بازرگانی گسترده میان چین و دولت یونانی باختر بود. کوچ‌نشینان آسیای میانه در این میان دردسرهایی را پدید می‌آوردند و به کاروان‌های گذری می‌تاختند. گزارش. ژانگ چیان از سوی امپراتور به نزد
گزارش. ژانگ چیان از سوی امپراتور به نزد یوئه‌چیها گسیل شد تا آنها را از تاراج کاروان‌ها بازدارد. وی پس از یک سال که در منطقهٔ خاور سیردریا در نزد آنان به سر برد ناکام به سوی چین روانه شد، ولی در راه بازگشت دو بار هونها به کاروان او تاختند و سرانجام او را به بند کشیدند. شانگ چیان ده سال در بند هون‌ها ماند تا اینکه سرانجام توانست از دست آنان بگریزد و در سال ۱۲۶ پیش از میلاد خود را به چین رساند. اگرچه او در انجام مأموریت خود ناکام ماند ولی اطلاعاتی که او از سرزمین‌های شمال باختری چین با خود به چین برد بسیار