payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منظور دفع حملات قبایل آن سوی رودخانهٔ راین در گل گذراند و در ۳۷۷ و ۳۷۸ علیه آلامانی‌ها وارد جنگ شد. او همچنین در منازعاتی چند علیه آلانها در طول رود دانوب شرکت جست. در ۳۷۸ عمویش والنس، امپراتور روم خاوری درگیر جنگی فاجعه‌بار با ویزیگوتها در ادیرنه شد. گراتیان برای شرکت در این نبرد حرکت کرد اما نتوانست به‌موقع خود را برساند، سپاه روم به سختی شکست خورد و عمویش نیز کشته شد. گراتیان برای مقابله با بحران پیش‌آمده تئودوسیوس، پسرعموی همسرش و فرزند فرمانده تئودوسیوس که پس از اعدام پدرش به اسپانیا تبعید شده بود را
که پس از اعدام پدرش به اسپانیا تبعید شده بود را فراخواند و او را از جانب خود برای مقابله با ویزیگوت‌ها به دانوب فرستاد. تئودوسیوس در این لشکرکشی توانست موفقیت‌های زیادی را کسب نماید و گراتیان او را به پاس این پیروزی‌ها، در ۱۹ ژانویه ۳۷۹ در سیرمیوم به آگوستوسی ارتقای مقام داد و امپراتور روم خاوری ساخت. آن دو در طی ۳۸۰ نیز به لشکرکشی‌های خود در منطقهٔ دانوب ادامه دادند و در نتیجهٔ آن گروهی از گوت‌ها و آلان‌ها وارد خاک روم شده و در پانونیا سکنی گزیدند. سیاست‌های مذهبی گراتیان و زوال حکومت او. گراتیان یکی از
مذهبی گراتیان و زوال حکومت او. گراتیان یکی از مسیحیان معتقد بود و همین امر سبب شده بود تا بر نفوذ آمبروزی، اسقف مدیولانوم (میلان) بر امپراتور افزوده شود. در نتیجه گراتیان در ۳۷۹ نه تنها بر آزار و اذیت خود علیه پیروان شاخه‌های مختلف مسیحیت که از نظر او کفرآمیز بودند افزود، بلکه لقب عالی مذهبی پونتیفکس ماکسیموس را نیز حذف نمود، کاری که هیچ یک از امپراتوران پیشین انجام نداده بودند. این سختگیری‌های مذهبی سبب شد تا تمام کارهای خوب گذشته و اتحادی که با آزادگذاری انتخاب مذهب از جانب آسوسیوس به وجود آمده بود
انتخاب مذهب از جانب آسوسیوس به وجود آمده بود تحت‌الشعاع قرار گیرد و از محبوبیت گراتیان به‌شدت کاسته شود. سرانجام سنای روم هیأتی را برای گفتگو در مورد سیاست‌های مذهبی گراتیان پیش او فرستاد اما امپراتور حتی اجازهٔ دیدار به آنان نداد. از سوی دیگر گراتیان حمایت ارتش را نیز از دست داد چون او امتیازات ویژه‌ای را برای مزدوران آلانی در نظر گرفته بود و همین موضوع به دوری او از دیگر سربازانش انجامید. شورش ماگنوس ماکسیموس و مرگ گراتیان. گراتیان در اوایل ۳۸۳ برای مقابله با آلامانی‌ها که بار دیگر مرزهای روم را مورد
با آلامانی‌ها که بار دیگر مرزهای روم را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند به سمت شمال حرکت کرد. پس از اتمام جنگ و زمانی که گراتیان خسته از نبرد بود، ماگنوس ماکسیموس از سوی سپاهیانش در بریتانیا به امپراتوری رسید و برای مبارزه با گراتیان وارد گل شد. گراتیان با شتاب برای سرکوب او به گل رفت اما سپاهیانش پس از چند کشمکش کوتاه او را تنها گذاشته و به ماکسیموس پیوستند. گراتیان به سوی آلپ گریخت اما مورد تعقیب سربازان ماکسیموس قرار گرفت و سرانجام در ۲۵ اوت ۳۸۳ در لوگدونوم (لیون امروزی در فرانسه) به دست
۳۸۳ در لوگدونوم (لیون امروزی در فرانسه) به دست آندراگاتیوس، ستوان و فرماندهٔ سواره‌نظام ماگنوس ماکسیموس کشته شد.
سپهر ذبیح (۱۹۲۵–۲۰۰۹ میلادی) نویسنده و تاریخ‌نگار ایرانی است که چندین کتاب و مقاله دربارهٔ تاریخ ایران معاصر و جنبش چپ در ایران به زبان انگلیسی، به رشته تحریر درآورده‌است. زندگی‌نامه. او در دهه ۱۳۲۰ هجری خورشیدی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گردید و پس از تأسیس سفارت هند در ایران، به عنوان مترجم فارسی در آن سفارت استخدام شد. ذبیح همزمان خبرنگار روزنامه انگلیسی تایمز در ایران بود. او سپس در روزنامه باختر امروز به مدیریت حسین فاطمی وزیر امور خارجه دولت محمد مصدق، به فعالیت پرداخت. سپهر ذبیح روابط
دولت محمد مصدق، به فعالیت پرداخت. سپهر ذبیح روابط نزدیکی با فاطمی و سران جبهه ملی داشت و در عین حال تماس خود را با دربار شاه نیز حفظ می‌کرد. او پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به آمریکا نقل مکان نمود و برای اخذ دکترای علوم سیاسی، در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به تحصیل پرداخت. پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۹۶۳، در کالج سنت مری کالیفرنیا به تدریس تاریخ ایران مشغول شد و سپس ریاست دپارتمان علوم سیاسی همان کالج را به دست گرفت. ذبیح برای بیش از ۴۰ سال استاد ممتاز علوم سیاسی در کالج سنت مری بوده‌است. او همچنین دانش‌پژوه
در کالج سنت مری بوده‌است. او همچنین دانش‌پژوه مدعو (مهمان) مؤسسه هوور استنفورد در سال ۱۹۸۳ و مرکز مطالعات خاورمیانه هاروارد در سال ۱۹۸۶، بوده‌است. تالیفات. از جمله کتابهای او می‌توان به اینها اشاره کرد: «تاریخ جنبش کمونیستی در ایران» که در سال ۱۹۶۶ میلادی در انتشارات دانشگاه کالیفرنیا به چاپ رسید. کتاب «روابط خارجی ایران» که به همراه شهرام چوبین در سال ۱۹۷۴ به چاپ رسیده‌است. دو کتاب «دوران مصدق: ریشه‌های انقلاب ایران» و «ایران پس از انقلاب» در سال ۱۹۸۲، همچنین «چپ در ایران معاصر» در سال ۱۹۸۶ و «ارتش ایران
«چپ در ایران معاصر» در سال ۱۹۸۶ و «ارتش ایران در انقلاب و جنگ» که در سال ۱۹۸۸ به چاپ رسیده‌است. ذبیح، مقالاتی نیز در مجله وزارت امور خارجه آمریکا و مجله کمونیسم، دربارهٔ ایران نوشته‌است. دو کتاب وی توسط محمد رفیعی مهرآبادی به فارسی ترجمه شده‌اند. مهرآبادی معتقد است که آثار نویسنده تحت تأثیر بینش ملی‌گرایانه بوده و همچنین تلاش کرده تا از نقش آمریکا در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بکاهد.
امامزاده به فرزند یا نوادهٔ یکی از امامان شیعه و نیز مقبرهٔ آن‌ها گفته می‌شود. شیعیان معتقدند که این امامزاده‌ها قدرت معجزه و شفا دادن بیماری‌ها را دارند. تعداد بسیاری امامزاده در ایران و تعدادی در عراق وجود دارند. بر طبق آمار، در ایران حدود ۱۱۰۰۰ امامزاده و در عراق حدود ۸۰۰ امامزاده وجود دارد. بقاع امامزاده‌ها در ایران را سازمانی به نام سازمان اوقاف و امور خیریه اداره می‌کند. پس از انقلاب ۵۷، تعداد بقاع امامزادگان در ایران به شکل چشمگیری افزایش یافت؛ به‌طوری‌که تعداد امامزاده‌های ایران که در سال ۱۳۵۷، حدود
تعداد امامزاده‌های ایران که در سال ۱۳۵۷، حدود ۱۵۰۰ بقعه برآورد شده بود، با گذشت بیش از چهار دهه، به حدود ۱۱ هزار بقعه رسیده و این بدین معناست که به‌طور متوسّط، سالانه بیش از ۳۰۰ امامزاده در ایران ساخته یا شناسایی می‌شود. تاریخچه. مورخان شیعه علل متعددی را در خصوص مهاجرت گسترده فرزندان امامان شیعه به ایران ذکر کرده‌اند. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: وجود امام‌زاده‌ها و سایر عناصر مذهبی، گاهی باعث ایجاد یا گسترش شهر یا روستا در اطراف خود شده‌اند. این شهرها یا روستاها در مواقعی حتی نام همان امام‌زاده را به
یا روستاها در مواقعی حتی نام همان امام‌زاده را به عنوان نام برگزیده‌اند. از آن جمله می‌توان به شهر مشهد، که نام کنونی آن اشاره به کشته شدن علی بن موسی الرضا در آن‌جا دارد یا شهرهای شهرضا، صالح‌آباد یا پیشوا که تا قبل از دوران پهلوی امام‌زاده جعفر نامیده می‌شد که از نام امام‌زاده‌های مدفون در آن‌ها گرفته شده است. شهر قم نیز پس از درگذشت فاطمه معصومه و ساخت حوزه‌های علمیه در آنجا اهمیت و گسترش یافت. امام‌زاده‌ها در ایران. بر اساس برخی آمار منتشر شده تعداد مقبره امام‌زادگان ایران در اوایل انقلاب اسلامی یک
مقبره امام‌زادگان ایران در اوایل انقلاب اسلامی یک هزار و پانصد مقبره بوده و بنابر آمارهای رسمی تا سال ۱۳۹۰ بالغ بر ۱۰ هزار و پانصد مقبره رسیده است. تعداد امام‌زاده‌ها در طول ۳۰ سال ۷ برابر شده و این بدان معناست که طی سال‌های گذشته به‌طور میانگین، سالانه تعداد ۳۰۰ امام‌زاده جدید در ایران مورد شناسایی قرار گرفته است.این در حالیست که بالغ بر ۸۰۰۰ عدد از این امام‌زاده‌ها فاقد سند و شجره‌نامه هستند. امامزاده‌های ایران در سال ۱۳۵۷، حدود ۱۵۰۰ بقعه برآورد شده بود، اما با گذشت بیش از سی سال، تعداد این امامزاده‌ها
اما با گذشت بیش از سی سال، تعداد این امامزاده‌ها به نزدیک ۱۱ هزار بقعه رسیده و این به آن معنا است که به‌طور متوسط، سالانه بیش از ۳۰۰ امامزاده در ایران شناسایی می‌شود. سال ۹۱ خبرگزاری ایلنا در گزارشی نوشت که تنها دو هزار امامزاده سند و شجره نامه دارند. امام‌زاده‌های جعلی. بسیاری از امام‌زاده‌های ایران فاقد سند و شجره‌نامه هستند و بر صحت تاریخی آن‌ها نقدهایی وارد شده است، که از معروفترین آن‌ها می‌توان به بی‌بی شهربانو، امام‌زاده قاسم و امام‌زاده قلقلی اشاره کرد. به گفته مدیرکل اوقاف گیلان، تا کنون ۱۳
اشاره کرد. به گفته مدیرکل اوقاف گیلان، تا کنون ۱۳ امام‌زاده جعلی در این استان تخریب شده است. مجلس. نمایندگان مجلس از عدم برخورد مسئولان سازمان اوقاف با امام‌زاده‌های بدون شجره انتقاد کردند و این سازمان را تهدید به پیگیری طرح تحقیق و تفحص کردند. حواشی. سازمان اوقاف و امور خیریه. نماینده مردم رشت در مجلس، در مصاحبه‌ای گفت که سازمان اوقاف و امور خیریه یک زمین‌خوار بزرگ است و او معتقد است که زمین خواری‌های بزرگ در کشور ایران را سازمان‌ها و نهادها انجام می‌دهند و کمتر افراد حقیقی به دنبال زمین خواری هستند که در
کمتر افراد حقیقی به دنبال زمین خواری هستند که در رأس آن‌ها سازمان اوقاف و امور خیریه است. وی همچنین در مصاحبه‌ای اعلام کرد که مستنداتی وجود دارد که سازمان اوقاف مجوز ساخت‌وساز به مستأجرین خود داده است. فساد و زمین خواری. در شهریورماه ۱۳۹۰ محمدعلی پورمختار؛ رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی اظهار داشت که سازمان اوقاف و امور خیریه به یک زمین‌خوار بزرگ تبدیل شده است و این موضوع را یک فاجعه بزرگ خواند. او گفته است «اوقاف ادعای موقوفه بودن زمین‌های منابع طبیعی را می‌کند و برخی از آن‌ها اجاره داده و مجوز
طبیعی را می‌کند و برخی از آن‌ها اجاره داده و مجوز ساخت و ساز صادر کرده است.» «در حالی که اوقاف اجازه صدور مجوز ساخت و ساز را ندارد و تنها از نام ولایت سوء استفاده کرده است و نباید این اتفاق روی بدهد.» معاون سازمان اوقاف در واکنش به این ادعاها گفته است «برخی سواد وقف و انفال و مدیریت اوقاف با نگاه شرعی را ندارند، باید بروند یاد بگیرند و بعد سخن بگویند.» که خود با واکنش غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی — مسئول بازرسی سازمان اوقاف در کمیسیون اصل نود — رو به رو شد که ضمن دعوت از مسئولان سازمان اوقاف برای مناظره به
ضمن دعوت از مسئولان سازمان اوقاف برای مناظره به برخی از تخلفات صورت گرفته از جمله واگذاری برخی معادن موقوفه بدون مزایده به شرکت‌های پیمانکاری، پرداخت برخی حق نظارت‌ها به رئیس سازمان وقت تا آینده دور، واگذاری برخی موقوفات به بستگان در لواسانات، عمل کردن برخلاف نیات واقفان، برداشت‌های غیرقانونی از عواید موقوفات به نام برنامه‌های مدیریتی (برای نمونه برداشت از محل موقوفات برای خرید و ساخت ساختمان مرکزی سازمان اوقاف و پرداخت‌های غیرقانونی به برخی روزنامه‌ها که گاه منتسب به خودشان بوده است) اشاره کرد معاون
که گاه منتسب به خودشان بوده است) اشاره کرد معاون اوقافی، حقوقی و امور مجلس سازمان اوقاف و امور خیریه با بیان اینکه اخیراً برخی صحبت‌ها در خصوص زمین‌خوار بودن اوقاف مطرح شده است، گفت: لازم است بگوییم اوقاف زمین‌دار بزرگ است و با وجود این همه زمین نیازی به زمین خواری ندارد و برخی با این اظهارنظرها به دنبال سیاه‌نمایی علیه اوقاف هستند و باید دید چه سودی از این سیاه‌نمایی می‌برند؟ بودجه سازمان اوقاف و امور خیریه. سازمان اوقاف و امور خیریه در سال ۱۴۰۲ حدود ۷۶۲ میلیارد و ۸۸۳ میلیون تومان بودجه داشته که از این
میلیارد و ۸۸۳ میلیون تومان بودجه داشته که از این مبلغ ۴۳۸ میلیارد و ۵۶۰ میلیون تومان تحقق پیدا کرده است. نکته قابل ذکر در بودجه این سازمان سنگینی کفه ترازو به سمت اعتبارات عمرانی است؛ به‌طوری‌که از مجموع بودجه در نظرگرفته‌شده ۶۶۵ میلیارد تومان اعتبار عمرانی بوده که ۳۸۰ میلیارد تومان از آن تخصیص پیدا کرده است. سازمان اوقاف و امور خیریه از آن جهت شبه‌دولتی خوانده می‌شود که در ظاهر تحت نظارت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، اما ریاست آن را رهبر جمهوری اسلامی تعیین می‌کند. گزارش‌های عملکرد این سازمان برای دفتر
می‌کند. گزارش‌های عملکرد این سازمان برای دفتر رهبر جمهوری اسلامی ارسال می‌شود و تنها در صورت صلاحدید، نسخه‌ای از آن هم در اختیار وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جهت اطلاع قرار می‌گیرد. در واقع، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم هیچ نظارتی بر عملکرد این سازمان ندارد و پیرو آن مجلس هم نمی‌تواند از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دربارهٔ عملکرد این سازمان پاسخ بخواهد. «ثروتمندترین و پردرآمدترین سازمان دولتی ایران»؛ این تعبیری است که برای سازمان اوقاف و امور خیریه به کار می‌رود؛ سازمانی که نه آمار دقیقی از تعداد موقوفات آن
سازمانی که نه آمار دقیقی از تعداد موقوفات آن وجود دارد و نه گزارشی از درآمدهایش. هرآنچه هست، اظهارات پراکنده‌ای است که مقامات این سازمان در دو دههٔ اخیر گفته‌اند و اغلب هم ضدونقیض. افزایش تعداد امام‌زاده‌ها. طبق آمار رسمی، بیش‌از ۸۰۰۰ امام‌زادهٔ قانونی و ثبت‌شده در ایران وجود دارد. اما مؤسسه دایرة المعارف بقاع متبرّکه ادّعا کرده تاکنون تعداد ۸۱۸۶ باب از بقاع متبرّکه را در کلّ کشور شناسایی نموده که در این اماکن تعداد ۱۰۶۹۱ تن از امامزادگان و پیامبران الهی مدفون هستند. همچنین تعداد بسیاری امام‌زاده نیز وجود
هستند. همچنین تعداد بسیاری امام‌زاده نیز وجود دارند که به علُت خواب‌نما شدن افراد ساخته می‌شوند؛ بسیاری از آن‌ها را بعداً (همانند شمال کشور) مراجع قانونی تخریب می‌کند. البته طبق اعلام بی‌بی‌سی فارسی، تعداد امامزاده‌های ثبت‌شده در ایران حدود ۱۱۰۰۰ بقعه است. امامزاده‌های جنجال‌برانگیز. امامزاده بیژن. به نقل از بی‌بی‌سی، این امامزاده در استان مازندران واقع شده است. انتشار عکس تابلوی این امامزاده در اینترنت سبب شگفتی و گاه شوخی کاربران قرار گرفت. به گفته معاون سازمان اوقاف، نام اصلی این امامزاده سید محمد بوده
سازمان اوقاف، نام اصلی این امامزاده سید محمد بوده است. با توجه به اینکه امام‌زاده سید محمد در محلی یا روستایی واقع شده بود که مردم این مکان را بی‌جن تلقی می‌کردند (یعنی مکانی بدون وجود جن)، بر همین اساس امام‌زاده سید محمد نیز در میان مردم به عنوان امامزاده بی‌جن و سپس در محاوره روزمره بیژن رواج یافت. امامزاده قلقلی. این امامزاده در نزدیکی گیلان است. علّت نام آن هم این است که عده‌ای از مردم برای گرفتن به اصطلاح حاجت جلوی در ورودی آن قل می‌خورند. امامزاده تراکتور. این امامزاده در نزدیکی یاسوج است. علّت نام
این امامزاده در نزدیکی یاسوج است. علّت نام آن هم این است که عده‌ای از مردم برای گرفتن به اصطلاح حاجت به تراکتور قفل و دخیل می‌بندند.
ابر پَرسان یا سیروس به‌کلی به ابرهایی گفته می‌شود که غالباً نازک بوده و به صورت پَرمانند و سفیدرنگ و شفاف (تراپیدا) دیده می‌شوند و بلندای نسبتاً بسیاری از سطح زمین دارند. واژه پَرسا در فارسی به معنی پرمانند است. ابرهای سیروس یا پرسان به شکل رشته‌های ظریف سفید یا تکه‌ها یا نوارهای باریک عمدتاً سفید جداازهم هستند. این ابر جلوه‌ای ریسه‌دار یا گیسودار یا ابریشمی یا هر دو را دارد. گاه این ابرها به اندازه‌ای گسترده‌اند که از یکدیگر تشخیص‌پذیر نیستند. ابرهای پرسان حدود ۳۰٪ از ابرهای زمین را تشکیل می‌دهند. این
حدود ۳۰٪ از ابرهای زمین را تشکیل می‌دهند. این ابرها با گذراندن نور خورشید از فضا و اجازه ندادن به بازتاب پرتوهای فروسرخ باعث ایجاد اثر گلخانه‌ای در سطح زمین می‌شوند.
بایگانی یا آرشیو ؛ به کلیه سوابق و اسناد و مدارک عمومی یا تاریخی که توسط دولت یا یک سازمان دولتی یا اداره یا مؤسسه یا تأسیساتی از این قبیل نگهداری می‌شود و نیز اسناد و مدارکی که خانواده یا فرد در ارتباط با کار خود تهیه یا دریافت می‌کند و آن‌ها را تحت نظر خود محافظت یا نگهداری می‌کند، گفته می‌شود. امروزه از کمدهای فلزی برای بایگانی در ادارات و مدارس و دانشگاه‌ها استفاده می‌شود. تاریخچه بایگانی. از زمانی که بشر توانست مدارک مربوط به زندگانی و فعالیت‌های اقتصادی و نیز جزئیاتی از زندگی شخصی خود را بر روی مواد و
و نیز جزئیاتی از زندگی شخصی خود را بر روی مواد و اجسام با دوام ثبت کند؛ و در مکانی گرد آورد، بایگانی به وجود آمد. اصول بایگانی. اصل حفظ نظم اولیه سند برای نخستین بار در دهه ۱۸۸۰ میلادی مطرح شد. براسا این اصل اگر نظم اولیه اسناد را شخص یا سازمانی پدیدآورده که خود از ابتدا نگهدارنده اسناد بوده‌است، باید آن را حفظ کرد. در غیر اینصورت، مفهوم منابع که درک آن محتاج تخصص و دقت نظر است از بین می‌رود. نظم اولیه مشخص می‌کند که فرد یا سازمان تولیدکننده، چگونه اسناد خود را سندآرائی کرده‌است. بایگانی‌کننده‌ها، نظم
خود را سندآرائی کرده‌است. بایگانی‌کننده‌ها، نظم اولیه اسناد را به عنوان مدرکی برای چگونگی استفاده از آن‌ها در سازمان تولیدکننده، به پژوهشگران ارائه می‌نمایند. البته گاهی بایگانی‌کننده، می‌تواند به دلایلی در نظم نخستین اسناد دست ببرد؛ مثلاً هنگامی که نظم درستی بر اسناد حاکم نباشد و اغلب آن‌ها به صورت تصادفی کنار هم قرار گرفته باشند یا نظم اولیه، فاقد قاعده بوده باشد و نظام پرونده‌ای آن برای افراد دیگر قابل درک نباشد یا اینکه عملاً بسیار پیچیده باشد، یا اینکه پیشینه‌ها از نظم چندین ساله خود خارج شده باشند.
پیشینه‌ها از نظم چندین ساله خود خارج شده باشند. اصل حفظ نظم سازمانی، نیازمند آن است که اسناد شخص یا سازمان، با اسناد شخص یا سازمان دیگر تداخل نداشته باشد. در اصل حفظ نظم اولیه، باید نظم آغازینی که تحت آن، سازمان یا شخص، مبادرت به تولید، نگهداری و استفاده از سند کرده‌است، محترم شمرده و به همان ترتیب حفظ شود. به عنوان نمونه، چناچه یک بایگانی‌کننده، پرونده‌ای دریافت نماید که به شکل شماره‌ای و بر حسب کد پستی تنظیم شده‌است، حفظ نظم اولیه به همان شکل، ضروری است. در حقیقت می‌توان بیان داشت که در مورد بایگانی‌ها،
در حقیقت می‌توان بیان داشت که در مورد بایگانی‌ها، ابزار اصلی نظم بخشی و رویکرد به مدارک، سرمنشاء اداری آن‌هاست. اسناد، منابع منحصربه‌فردی با ویژگی‌های استنادی و اطلاعاتی هستند. رعاین این دو اصل سبب خواهد شد تا پژوهشگرانی که به اسناد مراجعه می‌کنند، با همان نظم اولیه اسناد را بازیابی نمایند و مورد استفاده قرا دهند و به همان ترکیب اصلی، نسبت به بررسی و تفسیر اطلاعات سند اقدام کنند. دیانی (۱۳۷۷: ۹) معتقد است که مراکز بایگانی از بایگانی نهادها پدید می‌آیند؛ بنابراین بایگانی، منشأ و خاستگاه اسناد آرشیوی است؛
بایگانی، منشأ و خاستگاه اسناد آرشیوی است؛ لیکن عکس این قضیه درست نیست. بدین معنا که به واسطه گزینش، ساماندهی و نگهداری بایگانی‌های راکد، می‌توان مراکز بایگانی را شکل داد. عادلی و امیرخانی (۱۳۸۷: ۱۰۶) عقیده دارند که با استفاده از توصیف آرشیوی، می‌توان به شناسایی و توصیف زمینه و محتوای مواد آرشیوی، به منظور دسترس‌پذیر ساختن آن‌ها پرداخت. توصیف، فرایند برقراری نظارت فکری و مدیریتی بر موجودی بایگانی‌کننده است. بایگانی‌کننده. بایگانی‌کننده در جهت مجموعه سازی، سازماندهی، اشاعه و حفاظت منابع اطلاعاتی جامعه پیشرفت
اشاعه و حفاظت منابع اطلاعاتی جامعه پیشرفت کوشش می‌کند. در واقع بایگانی‌کننده پلی می‌سازد بین گذشته و حال و آینده که جامعه را در زمان و مکان سیر می‌دهد. بایگانی‌کننده در نمایه سازی بیشتر بر جنبه تاریخ-اطلاعاتی سند تکیه می‌کند و هر چه سند تاریخی تر باشد، قابلیت استناد و ارزش آن افزایش می‌یابد. بایگانی‌کننده باید ذهنی کاملاً خلاق داشته باشد و آموزه‌های کتابداری خود را در قالب منابع مختلف دیگر که هیچ شباهتی به کتاب ندارد، پیاده کند چرا که در منابع آرشیوی علی‌رغم منابع کتابخانه‌ای شاید بتوان چندین موضوع برای هر
منابع کتابخانه‌ای شاید بتوان چندین موضوع برای هر رکورد اختصاص داد. بایگانی‌کننده باید اطلاعات تاریخی زیادی در زمینه خاص بایگانی خود داشته باشد و شاید از جهاتی بتوان گفت همچون کتابدار کتابخانه تخصصی است. به افرادی که در بایگانی‌ها ـ اعم از بایگانی اسناد تاریخی، تحقیقی، حقوقی و اداری ــ مشغول انجام کار هستند و در این وظیفه از تخصص لازم برخوردارند و وظایف یک بایگانی‌کننده را انجام می‌دهند، بایگانی‌کننده گفته می‌شود. وظایف بایگانی‌کننده. یک بایگانی‌کننده دو وظیفه اساسی دارد: طبق نظر بایگانی‌کننده مشهور،
دو وظیفه اساسی دارد: طبق نظر بایگانی‌کننده مشهور، سرهیلاری جنکینسون، در کتاب «مدیریت اسناد آرشیوی»، جای وظیفه اول و دوم نباید با هم عوض شود: «طبق قانون و به‌عنوان نگهدارنده اسناد دولتی اولین وظیفه من این است که هرگونه اقدام لازم را جهت حفظ و نگهداری اسناد به عمل آورم. دراین‌صورت آیا من چیزی بیش از یک انباردار واقعی تلقی می‌شوم؟ پاسخ قطعاً منفی است؛ زیرا وظایف قانونی من تنها با حفظ و نگهداری اسناد پایان نمی‌یابد.» ارائه رهنمود، ایجاد هماهنگی، رعایت نظر و ترتیب اولیه اسناد دولتی، ارزشیابی و انتخاب اسناد با
اولیه اسناد دولتی، ارزشیابی و انتخاب اسناد با ارزش نیز از اهم وظایف یک آرشیویست محسوب می‌شود؛ بنابراین وظایف بایگانی‌کننده‌ها را چنین می‌توان خلاصه کرد: تمام وظایف بایگانی‌کننده‌ها از نظر اهمیت با هم برابرند و نمی‌توان هیچ‌کدام را نادیده گرفت. امکان دارد نیازهای کوتاه‌مدت ایجاب کند در هر زمان برای یکی از وظایف اولویت قائل شویم، ولی در یک تحلیل نهایی می‌توان گفت چنانچه نتوان اسناد را جهت استفاده متقاضیان آماده ساخت، ارزشیابی، گزینش و حفظ و نگهداری اسناد هم بی‌معنی و بی‌هدف خواهد بود. وظایف بایگانی‌کننده
بی‌معنی و بی‌هدف خواهد بود. وظایف بایگانی‌کننده دیداری و شنیداری. بازبینی یا بازشنوایی، آماده‌سازی، رده‌بندی، مهارت‌های کار با ابزار و دستگاه‌های فنی چه به منظور مرمت مواد دیداری و شنیداری یا کار با آن‌ها به منظور استفاده، بررسی و مرمت فیلم‌ها، نوارهای مغناطیسی و دیسک‌های نواری از جمله مهارت‌های بایگانی‌کننده‌های دیداری و شنیداری است. تعریف آثار دیداری-شنیداری. در فرهنگ اصطلاحات تخصصی قانون حق پدیدآور و حقوق جانبی آن از سازمان جهانی مالکیت معنوی، اثر دیداری-شنیداری چنین تعریف شده‌است: اثری است که هم‌زمان
چنین تعریف شده‌است: اثری است که هم‌زمان برای گوش و چشم گیرایی داشته باشد و شامل رشته‌ای از تصاویر مرتبط و صدای همراه آن است که بر روی ماده مناسب ضبط شده باشد.
ویکی‌تراول یا ویکی‌مسافرت پروژه‌ای دربارهٔ راهنمای سفر و گردشگری است. این پروژه توسط اِما پرودرومو و میشل ان جنکینز در تیر ۱۳۸۲ (۲۰۰۳ میلادی) راه‌اندازی شد. پس از این‌که در سال ۲۰۰۶ شرکت آمریکایی Internet Brands امتیاز و سرورهای آن را خرید و به تبلیغات در آن پرداخت، اکثر پدیدآورندگان و مشارکت‌کنندگان (در ابتدا بیشتر آلمانی و ایتالیایی) آن را ترک کردند و محتوا و مشارکت‌های خود را به ویکی‌سفر انتقال دادند. ویکی‌تراول از طریق همکاری مسافران و گردشگران سراسر جهان ساخته شده است. مقالات می‌تواند هر سطح از ویژگی
ساخته شده است. مقالات می‌تواند هر سطح از ویژگی جغرافیایی، از قاره به مناطق مختلف و شهرستانها را پوشش دهد. این منطقی در سلسله مراتب متصل است که به وسیله تعیین مکان در یک مقاله تحت پوشش در مکان بزرگتری توسط دیگری، شرح داده شده است. این پروژه همچنین شامل مقالاتی در موضوعات مربوط به سفر برای مسافران است. ویکی‌تراول یک پروژه چند زبانه با ۲۱ زبان است و هر پروژه به زبان خاص توسعه یافته و مستقل است. نسخه زبان انگلیسی از نظر تعداد مقالات با بیش از ۲۳،۷۰۰ مقاله، در صدر است. پروژهٔ ویکی‌تراول با استفاده از نرم‌افزار
است. پروژهٔ ویکی‌تراول با استفاده از نرم‌افزار مدیاویکی ایجاد شده است اما یک پروژه ویکی‌پدیا نیست و به طور مستقل اداره می‌شود. راهنماهای ویکی‌تراول تحت یک مجوز آزاد است و صاحبان آژانسهای گردشگری و مسافرتی هم ممکن است به محتوای آن کمک کند. ویکی‌مسافرت جایزه بهترین وبگاه راهنمای سفر را در سال ۱۳۸۶ دریافت کرد. ایجاد پروژه ویکی‌سفر. پروژه ویکی‌سفر بر پایه اطلاعات ویکی‌تراول با ۹ زبان در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد که این پروژه از زیر مجموعه‌های پروژه‌های بنیاد ویکی‌مدیا است.
لطیفه تکین (به انگلیسی: Latife Tekin) نویسنده معاصر ترکیه و خالق کتاب معروف مرگ عزیز بیعار است. زندگینامه. لطیفه تکین در ۱۹۵۷ متولد شد. وی تحصیلات خود را در ترکیه به انجام رساند. "مرگ عزیز بیعار" اولین رمان لطیفه تکین نویسنده ترک است که در زمان انتشار در ترکیه به عنوان یک اثر بزرگ در ادبیات معاصر آن کشور تلقی شد. این کتاب به زبان‌های ایتالیایی، آلمانی، انگلیسی، فرانسه و فارسی ترجمه و چاپ شده‌است. وی در کتاب‌های خود از سبک واقع‌گرایی جادویی استفاده می‌کند و به فرهنگ عامه مردم آناتولی می‌پردازد. آثار. به
و به فرهنگ عامه مردم آناتولی می‌پردازد. آثار. به فارسی. کتاب مرگ عزیز بیعار با ترجمه جلال خسروشاهی و رضا سیدحسینی، از سوی نشر نگاه چاپ شده‌است.
ابومحمد عبدﷲ بن مسلم دینِوَری مروزی یا ابی‌محمد جبلی یا ابن قتیبهٔ دینوری (۸۲۸ – ۸۸۵ میلادی )(۲۱۳ – ۲۷۶قمری)، تاریخ‌نگار نحوی محدث و همه چیزدان ایرانی‌تبار است. کتاب تاريخ الخلفاء (امامت و سياست) منسوب به اوست. زندگی. پدر او از اهل مرو بود. زادگاه خود ابن قتیبه بغداد یا کوفه می‌باشد. وی در جوانی در بغداد به آموختن پرداخت و سپس از سوی عبیدالله بن خاقان -وزیر متوکل- به قضاوت دینور فرستاده‌شد و سال‌ها در این مقام در این شهر به قضاوت پرداخت و از این رو شهرت دینوری یافت. در میانسالی به بغداد بازگشت و تا پایان
یافت. در میانسالی به بغداد بازگشت و تا پایان زندگی به آموزش نحو به شاگردان پرداخت. مرگ او به دلیل بیماری بر اثر خوردن هریسه رخ‌داد. ابن قتیبه دشمن معتزله، جبری‌مسلک، هوادار برتری عرب بر عجم و از پیروان احمد بن حنبل بود. آثار. الامامه و السیاسه. کتاب الإمامة و السیاسة به او نسب داده شده در حالی که ابن ندیم انرا در فهرست آثار او ذکر نکرده‌است در متن کتاب هم به‌طور واضح مطالبی هست که نشان از این دارد که این کتاب از ان ابن قتیبه نیست مثل کتاب مذکور از ابولیلی روایت می‌کند و ابولیلی سال(۵۱۴۸) شصت و پنج سال قبل
می‌کند و ابولیلی سال(۵۱۴۸) شصت و پنج سال قبل از ابن قتیبه در کوفه قاضی بوده‌است. مؤلف الامامه و السیاسه فتح اندلس را از زنی نقل کرده که خود او را دیده‌است و حال فتح اندلس ۱۲۰ سال قبل از تولد ابن قتیبه بوده‌است. بروکلمان Brakeman می‌گوید: کتاب‌الامامه و السیاسه را به ابن قتیبه نسبت داده‌اند. در حالی که دی گوی DEGEIE می‌گوید: کتاب الامامه و السیاسه در مصر یا در مغرب و در زمان ابن قتیبه تصنیف شده‌است و قسمتی از آن کتاب از تاریخ ابن‌حبیب مأخوذ شده‌است. و در دائرةالمعارف الاسلامیة نیز آمده‌است: این کتاب را به
الاسلامیة نیز آمده‌است: این کتاب را به ابن قتیبه نسبت داده‌اند در حالیکه دی گوی DE GEIE ترجیح می‌دهد که مصنف آن مردی مصری یا مغربی و معاصر ابن قتیبه بوده‌است. و دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در فهرست تصانیف ابن قتیبه چنین می‌نویسد: کتابهایی که انتسابشان به ابن قتیبه قطعاً یا به احتمال قوی مردود است: ۱ـ الالفاظ المغربة بالالقاب المعربة، که نسخه‌ای از آن در جامعه القرویین فاس موجود است، (کوکنت، همان ۱۶۲) ۲ـ الامامة و السیاسةکه بارها به چاپ رسیده، از جمله در ۱۹۵۷ م در قاهره و نیز در ۱۹۸۵ م به کوشش طه محمد زینی.
فرمان chown برای تغییر مالکیت فایلها در سیستم‌عاملهای شبه‌یونیکس استفاده می‌شود. در اکثر موارد فقط توسط مدیر سیستم قابل استفاده است. چون مجوز دسترسی فایل را ویرایش می‌کند. مثال‌های کاربردی. این مثال‌ها نحوهٔ استفادهٔ عمومی از این فرمان را نشان می‌دهد.
والنتینیانِ دوّم با نامِ واقعیِ فلاویوس والنتینیانوس (زادهٔ ۳۷۱ - درگذشتهٔ ۱۵ مه ۳۹۲) امپراتورِ روم از ۳۷۵ تا ۳۹۲ بود. زندگی. والنتینیانِ دوّم پسرِ امپراتور والنتینیان یکم و همسر دومش یوستینا بود که در ۳۷۱ در تری‌یر زاده شد. والنتینیان یکم در ۲۲ نوامبر ۳۷۵ درگذشت و پسرش گراتیان، برادر ناتنی والنتینیان دوم از همسر اولش مارینا سورا جانشین او شد. اما ۵ روز بعد، والنتینیان دوم که در آن زمان ۴ ساله بود نیز در آکوئینکوم (بوداپست امروزی) از سوی لژیون‌های مستقر در دانوب به امپراتوری رسید. این انتخاب بدون آگاهی یا
دانوب به امپراتوری رسید. این انتخاب بدون آگاهی یا مشورت دو امپراتور حاکم، گراتیان و عمویش والنس، برادر والنتینیان یکم و امپراتور روم خاوری صورت پذیرفته بود اما آن دو سرانجام والنتینیان دوم را به رسمیت شناخته و اجازه دادند تا با قیمومیت مادرش بر ایتالیا، آفریقا و ایلیریکوم فرمانروایی کند. در ۳۸۳ گراتیان توسط یکی از سربازان ماگنوس ماکسیموس که مدعی امپراتوری شده بود کشته شد و ماکسیموس در ۳۸۷ به ایتالیا حمله کرد. والنتینیان و مادرش به تسالونیکا در یونان، قلمرو تئودوسیوس یکم که پس از کشته شدن والنس در نبرد