payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مبارزه علیه یوغ مغول حضور داشت، در زمان مشکلات با حامیان دولت‌های دیمیتری دروغین دوم، دیمیتری دروغین سوم و مخالفت کرد و در مقابل تهاجم سپاه لهستانی-لیتوانی به روسیه ایستاد. این صومعه همچنین به دلیل موقعیت مستحکمش، در جریان کودتای پتر کبیر علیه سوفیا آلکسیونا پناهگاه تزار بود. صومعه تروئیتسکایا سرگیووا در ۲۰ آوریل ۱۹۲۰ با حکم شورای کمیسرهای خلق مبنی بر «تبدیل ارزش‌های تاریخی و هنری صومعه تروئیتسکایا سرگیووا به موزه» بسته شد. لیکن در بهار ۱۹۴۶ بازگشایی شد که تا امروز برقرار است.
زندگی شیرین فیلمی درام به کارگردانی و نویسندگی فدریکو فلینی و با بازی مارچلو ماسترویانی است که در سال ۱۹۶۰ توزیع شد. این فیلم یک هفته از زندگی مارچللو روبینی، روزنامه‌نگار مجله‌های شایعه‌پرداز در رم و جستجوی بی‌سرانجام او را برای یافتن عشق و خوشبختی به تصویر می‌کشد. از زندگی شیرین به عنوان فیلمی یاد می‌شود که گذار فلینی را از فیلم‌های اولیه نئورئالیستی او به فیلم‌های هنری بعدی‌اش نشانه‌گذاری می‌کند و یکی از دستاوردهای بزرگ سینمای جهان محسوب می‌شود. ساختار فیلم. "زندگی شیرین" در هفت بخش دنبال می‌شود: بازخورد
"زندگی شیرین" در هفت بخش دنبال می‌شود: بازخورد انتقادی. پیر پائولو پازولینی دربارهٔ فیلم می‌گوید: «"لا دولچه ویتا" مهم‌تر از آن است که کسی بتواند دربارهٔ آن، آنگونه که معمولاً در مورد یک فیلم بحث می‌شود، بحث کند. گرچه نه به بزرگی چاپلین، آیزنشتاین یا میزوگوچی، بی تردید فلینی یک مولف است تا یک کارگردان؛ بنابراین این فیلم تنها و تنها از آن اوست…» ژاک دونیول-والکروز از بنیانگذاران کایه دو سینما این احساس را دارد که فیلم «فاقد ساختار یک شاهکار است» و در ادامه آن را «توالی لحظه‌های سینمایی می‌داند که برخی از
آن را «توالی لحظه‌های سینمایی می‌داند که برخی از برخی دیگر قانع‌کننده تر هستند.» راجر ایبرت آن را بهترین فیلم فلینی و هم چنین بهترین فیلم تاریخ سینما می‌داند و در فهرست ده فیلم برگزیده‌اش قرار می‌دهد. اولین نقد ایبرت برای این فیلم، که در اکتبر 1961 منتشر شد، تقریباً اولین نقد فیلمی بود که او نوشت، قبل از اینکه کار خود را به عنوان منتقد فیلم در سال 1967 آغاز کند. این فیلم برای ایبرت نقطه تغییر بود. ایبرت در نقد 1997 خود می نویسد: فیلم ها تغییر نمی کنند، اما بینندگانشان تغییر می کنند. وقتی در سال 1960 «لا
بینندگانشان تغییر می کنند. وقتی در سال 1960 «لا دولچه ویتا» را دیدم، نوجوانی بودم که «زندگی شیرین» برای او نمایانگر تمام آرزوهایم بود: گناه، زرق و برق عجیب اروپایی، عاشقانه خسته روزنامه‌نویس بدبین. در حدود سال 1970 وقتی دوباره آن را دیدم، در نسخه ای از دنیای مارچلو زندگی می کردم. خیابان شمالی شیکاگو همچون خیابان Via Veneto نبود، اما در ساعت 3 بامداد ساکنان به همان اندازه رنگارنگ بودند، و من تقریباً همسن مارچلو بودم. وقتی فیلم را در حوالی سال 1980 دیدم، مارچلو همان سال بود، اما من 10 سال بزرگتر بودم، الکل
همان سال بود، اما من 10 سال بزرگتر بودم، الکل را ترک کرده بودم و او را نه به عنوان یک الگو، بلکه به عنوان یک قربانی، محکوم به جستجوی بی پایان برای خوشبختی می دیدم که هرگز پیدا نشد، نه به آن صورت. در سال 1991، وقتی در دانشگاه کلرادو فیلم را فریم به فریم تحلیل کردم، مارچلو جوان‌تر به نظر می‌رسید، و در حالی که زمانی او را تحسین می‌کردم و سپس از او انتقاد می‌کردم، اکنون برایش ترحم می‌کردم و دوستش داشتم. و وقتی فیلم را درست بعد از مرگ ماسترویانی دیدم، فکر کردم فلینی و مارچلو لحظه ای را کشف کرده اند و آن را
فلینی و مارچلو لحظه ای را کشف کرده اند و آن را جاودانه کرده اند. مارتین اسکورسیزی در پنجمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم رم به مناسبت پنجاهمین سال ساخت فیلم زندگی شیرین آن را نقطهٔ عطفی در تاریخ سینما دانست و گفت:به اعتقاد من سینما به پیش و بعد از «زندگی شیرین» تقسیم می‌شود. این فیلم قوانین را شکست. تا پیش از این فیلم و در دهه ۱۹۵۰، بخش زیادی از دنیای سینما را فیلم‌های مجلل تشکیل می‌دادند. این فیلم نه داستان دارد و نه طرح داستانی، با این حال مدت زمان آن حدود سه ساعت است. فلینی بعد از این فیلم دیگر هیچ‌وقت یک
ساعت است. فلینی بعد از این فیلم دیگر هیچ‌وقت یک داستان را سرراست تعریف نکرد. بیش از همه شخصیت مارچلو ماسترویانی را دوست دارم، به خاطر روند رو به نزول او و نگاهش در پایان فیلم. فرهنگ عامه. واژه پاپاراتزی برگرفته از نام یکی از کاراکترهای این فیلم با نام پاپاراتزو است که یک عکاس خبری ست. فیلم سلبریتی (۱۹۹۸) به کارگردانی وودی آلن و با بازی گلدی هاون (به جای آنوک آمه) و شارلیز ترون (آنیتا اکبرگ) نوعی بازسازی فیلم در حال و هوای نیویورکی آن است. باب دیلن در یکی از ترانه‌های خود با عنوان کابوس موتورسایکو به نام
از ترانه‌های خود با عنوان کابوس موتورسایکو به نام فیلم اشاره می‌کند.
جک اندرو گری ویلشر بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است. او زمانی که نه سال بیشتر نداشت در سال ۲۰۰۱ به آرسنال پیوست و در آکادمی و تیم ذخیره‌ها مراحل پیشرفتش را طی کرد تا اینکه توانست در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ خود را به تیم اصلی برساند. جک زمانی که در سپتامبر ۲۰۰۸ مقابل بلکبرن روورز به عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفت، ۱۶ سال و ۲۵۶ روز داشت و به این ترتیب رکورد جوان‌ترین بازیکن در ترکیب اصلی تاریخ آرسنال را که تا قبل از این به فابرگاس تعلق داشت را از آن خود کرد. جک زمانی که ۱۷ ساله شد با باشگاه قرارداد حرفه‌ای امضا
که ۱۷ ساله شد با باشگاه قرارداد حرفه‌ای امضا کرد. وی در قهرمانی جام حذفی جوانان در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ نقش بسیار مؤثری داشت. آرسن ونگر سرمربی پیشن آرسنال در مورد ویلشر می‌گوید: هروقت جک اون روزی که داره فوتبال بازی میکنه آماده باشه مدافعین حریف روز سیاهشونو بایستی بگذرونن. سرعت بالا. تکنیک فوق‌العاده. پاس‌های دقیق توی محوطه جریمه از خصوصیات بارز این بازیکن بریتانیای است. ویشلر اکنون متأهل است و سومین فرزند وی نیز در سال ۲۰۱۸ به دنیا آمد. منابع. Arsenal.ir
میدان امین‌السلطان، عنوان یکی از بزرگترین میدان‌های کهن شهر تهران بود که قدمت آن به اواسط عهد قاجاریه می‌رسید. این میدان بزرگ برای مدتهای طولانی بزرگترین و مهمترین بارانداز میوه و سبزیجات و تره بار در سطح شهر تهران بود و بخش قابل توجهی از مایحتاج ساکنان تهران در این زمینه، از این میدان تأمین می‌شد. بخش اعظم این میدان بزرگ و تاریخی و از جمله سردر باشکوه آن، که به مرور زمان فرسوده گردیده بود، در سالهای اخیر و به منظور احداث خیابانها و ساختمانهای جدید نابود گردید و برای همیشه از میان رفت. تاریخچه. میدان
گردید و برای همیشه از میان رفت. تاریخچه. میدان امین‌السلطان از تأسیسات و بناهای ساخته شده توسط آقامحمدابراهیم امین‌السلطان، پدر میرزا علی اصغر خان اتابک اعظم که او نیز لقب امین‌السلطان داشت، می‌باشد. ابراهیم خان امین‌السلطان این میدان را در نزدیکی دروازه قدیمی حضرت عبدالعظیم بنا نمود. از تاریخ دقیق ساخت و احداث این میدان اطلاعی در دست نیست امّا به نظر می‌رسد که این میدان بزرگ از همان اوایل احداث خود، مخصوص باراندازهای علافی و میوه و سبزی بوده‌است. این میدان بعدها توسط میرزا علی اصغر خان اتابک اعظم (امین
بعدها توسط میرزا علی اصغر خان اتابک اعظم (امین السلطان دوم) گسترش داده شد و تا مدتها بارهای زغال و خواربار و هیزم طهران نیز، منحصراً در این میدان تخلیه می‌گردید و سپس به سایر محله‌های تهران فرستاده می‌شد. اماکن مرتبط. کاروانسرای خانات. تاجرانی که با شترهای خود، که بارهایی از میوه و تره بار، خشکبار، گندم، حبوبات، تنباکو و ... داشتند و از سراسر ایران برای فروش و ارائه اجناس خود، به میدان امین‌السلطان می‌آمدند، برای استراحت به کاروانسرای خانات یا کاروانسرای هرندی می‌رفتند. گرچه در اطراف میدان بزرگ
هرندی می‌رفتند. گرچه در اطراف میدان بزرگ امین‌السلطان نیز، حجره‌های بسیار قرار داشت اما کاروانسرای خانات با حجره‌ها و حیاط وسیع خود، مناسبترین محل برای استراحت تجار و شتربانان بود. این محل همچنین چرخ یابوهای معروفی داشت که هر کسی که می‌خواست چرخ کرایه کند به آنجا می‌رفت و این چرخ یابوها را (که نقش وانت‌های امروزی را در حمل و نقل ایفا می‌کردند)، کرایه می‌نمود. بقعه و قبرستان سر قبر آقا. بعد از بازار تهران که از خیابان مولوی فعلی شروع می‌شد، قبرستانی تاریخی قرار داشت که در کنار بقعه و آرامگاه میرزا ابوالقاسم
داشت که در کنار بقعه و آرامگاه میرزا ابوالقاسم امام جمعه (که امام جمعه طهران در عهد ناصرالدین شاه قاجار بود)، بنا شده بود. این قبرستان که اکنون زیر ساخت وسازهای شهری مدفون شده و تنها قسمتی از آن در مجاورت بقعه سر قبر آقا باقی مانده است، اصطلاحاً سر قبر آقا نامیده می‌شد و در مجاورت میدان امین‌السلطان قرار داشت. درخت‌های بزرگ و رفیع کاج، که از دهها سال قبل در این محل غرس شده بودند، بسیار شهرت داشتند. کوچه مرغی. در جنب میدان امین‌السلطان محلی به نام کوچه مرغی یا کوچه مرغیها قرار داشت، که بزرگترین بازار انواع
یا کوچه مرغیها قرار داشت، که بزرگترین بازار انواع پرنده در شهر تهران بود. این مکان بخصوص در روزهای جمعه، پاتوق اصلی پرنده بازها و کبوتربازهای حرفه‌ای تهران محسوب می‌شد. وضعیت کنونی. در سال‌های اخیر و در هنگام احداث خیابان صاحب جمع، بخش‌های جنوبی این میدان به کلی نابود شد و برای همیشه از دسترس پژوهشگران تاریخ معاصر ایران دور گردید و بخش‌های باقی مانده در قسمت شمالی آن نیز، مدتهاست که زیر شیروانی‌های ایرانیتی قرار گرفته و به مرور زمان دچار نابودی تدریجی می‌شود.
مارک یانسن (زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸) یک موسیقی‌دان سبک هوی متال است. جنسن به‌همراه ساندر خومانس گروه موسیقی افتر فوراور را بنیانگذاری کرد و یک کدام از ترانه‌سراهای اصلی آن تا نخستین آلبوم آن‌ها، زندان داوطلبانه (Prison of Desire) بود، او افترفوراور را در ۲۰۰۲ ترک کرد. او پس از خروج از افترفوراور یک گروه سمفونیک متال جدید را با نام "غبار صحرا" (Sahara Dust) که پس از مدتی نامش به اپیکا (Epica) تغییر یافت. دوست دختر وی سیمونه سیمونس نیز در ۲۰۰۳ به اپیکا پیوست. مارک با این کار و افزودن صدای سوپرانو، طیف صداهای
مارک با این کار و افزودن صدای سوپرانو، طیف صداهای گروه را کامل کرد. در ۲۰۱۰ یانسن اعلام کرد که گروه موسیقی دیگری با نام مایان (MaYaN) را تشکیل داده‌است. برخلاف دیگر گروه‌های وی، یانسن در مایان خوانندگی می‌کند اما گیتار نمی‌زند. این گروه نخستین آلبومش را در بهار ۲۰۱۱ پخش کرد.
سوخت جامد به گونه‌های مختلف مواد جامد گفته می‌شود که به عنوان سوخت برای فرآوری انرژی و گرما به‌کار می‌روند. در بیشتر موارد به‌وسیلهٔ سوختن انرژی و گرمای سوخت‌های جامد استخراج می‌شود. سوخت‌های جامد شامل چوب، زغال، زغال سنگ، قرص سوختی هگزامین و گلوله‌های ساخته شده از چوب، ذرت، گندم، چاودار و غلات می‌شوند. تکنولوژی موشک سوخت جامد نیز از سوخت‌های جامد بهره‌گیری می‌کند. انسان‌ها به صورت گسترده‌ای از سوخت‌های جامد برای ایجاد آتش استفاده کرده‌اند. زغال‌سنگ به‌عنوان منبع سوختی برای انقلاب صنعتی، از روشن کردن کوره
منبع سوختی برای انقلاب صنعتی، از روشن کردن کوره تا راه‌اندازی موتورهای بخار به‌کار رفته‌است. همچنین چوب به‌طور گسترده‌ای برای حرکت لوکوموتیوها به‌کار رفت. هردوی کودهای گیاهی و زغال‌سنگ تاکنون نیز برای تولید انرژی الکتریکی به‌کار می‌روند.
حسن اهری (زاده ۱۳۰۱ اهر– درگذشته ۱۳۴۹)، پزشک ایرانی و بنیان‌گذار مرکز طبی کودکان، اولین بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان در ایران، و همچنین از بنیان‌گذاران طب نوین اطفال در ایران است. وی از دوستان نزدیک محمد قریب، پزشک سرشناس ایرانی، بود. زندگی و فعالیت‌ها. در دوران تحصیل همواره از دانشجویان ممتاز بود و در سال ۱۳۴۴ موفق به دریافت تخصص بیماری‌های کودکان و کسب تجارب مفید در رشته آلرژی کودکان شد. وی پس از بازگشت به کشور در سال ۱۳۴۶ به رتبه استادی اطفال رسید. او به همراه محمد قریب از پایه‌گذاران طب اطفال در
او به همراه محمد قریب از پایه‌گذاران طب اطفال در ایران بود. اهری در سال ۱۳۳۷ برای اولین بار ساخت بیمارستان مرکز طبی کودکان را پیشنهاد کرد و این ایده در سفری که به همراه محمد قریب برای شرکت در نهمین کنگره بین‌المللی بیماری‌های کودکان، به کانادا داشتند به وجود آمد. او اقدامات اولیه ساخت این بیمارستان را بر اساس کمک‌های خیریه در فروردین ۱۳۴۰ آغاز کرد و در این راه فرهاد و قریب نیز نقش مهمی داشتند؛ ولی با توجه به این که با مبالغ خیریه به تنهایی امکان پرداخت هزینه‌ها وجود نداشت در نهایت دولت کمک به این طرح را مد
وجود نداشت در نهایت دولت کمک به این طرح را مد نظر قرار داد و مسئولیت اجرای آن را نیز به خود اهری سپرد و سرانجام در سال ۱۳۴۷ پس از سال‌ها تلاش، این بیمارستان که اولین بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان در ایران بود افتتاح شد. او همچنین همزمان با ساخت این بیمارستان جمعیت طرفداران مرکز طبی کودکان را نیز تشکیل دادند. اهری در سال ۱۳۴۹ و در پی ابتلا به یک بیماری حاد درگذشت. اهری به اتفاق محمد قریب دو جلد کتاب به نام «مشکلات طب کودکان» منتشر کرد.
میرزا ابوالقاسم خاتون‌آبادی معروف به میرزا ابوالقاسم امام جمعه پسر میرمحسن از خاندان خاتون‌آبادی اصفهان و امام جمعهٔ تهران در عهد محمدشاه و ناصرالدین‌شاه می‌باشد. زندگانی. میرزا ابوالقاسم برادرزاده و داماد میرمحمدمهدی امام جمعه و برادر میرزا مرتضی صدرالعلماء و میرزا محمدباقر صدرالعلماء در ۱۲۱۵ قمری (مطابق با ۱۱۷۹ خورشیدی) در اصفهان به‌دنیا آمد. پدرش میرزا محمد صدرالعلماء اصفهانی و از خاندان خاتون‌آبادی بود. جدش، میرمحمدصالح خاتون‌آبادی، در عهد صفویان منصب امام جمعهٔ اصفهان را داشت و داماد محمدباقر مجلسی
امام جمعهٔ اصفهان را داشت و داماد محمدباقر مجلسی بود. هنگامی که در ۱۲۳۷ قمری (مطابق با ۱۲۰۱ خورشیدی) به همراه جمعی از عالمان اصفهان برای تعزیت فتحعلی‌شاه در وفات اولین پسرش محمدعلی دولتشاه (متوفی در ۲۶ صفر ۱۲۳۷ قمری مطابق ۱ آذر ۱۲۰۰)، رهسپار تهران شد، مورد توجه شاه قرار گرفت و چون میرمحمدمهدی پسر نداشت، فتحعلی‌شاه او را نایب‌امام جمعه تهران کرد. او فقه، اصول‌وحکمت را از عالمان تهران فراگرفت و سپس به‌نجف رفت و نزد کسانی چون شیخ‌حسن کاشف‌الغطاء درس خواند. پس از بازگشت به تهران به تدریس و تصدی امور دینی مردم
از بازگشت به تهران به تدریس و تصدی امور دینی مردم پرداخت. میرزا ابوالقاسم در سال ۱۲۶۳ قمری، مصادف با آخرین سال سلطنت محمدشاه، پس از فوت عمو و پدرزن خود میرمحمدمهدی توسط محمدشاه قاجار امام جمعه تهران شد و مسجد شاه با تمام موقوفاتش به او تحویل گردید. بنابر گزارش سر جاستین شیل فرستاده ویژه انگلیس در سالهای ۱۲۲۳ تا ۱۲۳۳ به ایران، میرزا ابوالقاسم امام جمعه تهران که از یک طرف از الکساندر سوم، امپراتور روسیه هدایای قیمتی می‌پذیرفت و از طرفی دیگر به لرد پالمرستون وزیر خارجه انگلیس نامه ارادتمندانه می‌نوشت مورد سخط
خارجه انگلیس نامه ارادتمندانه می‌نوشت مورد سخط و عتاب میرزا تقی خان امیرکبیر قرار گرفت. میرزا ابوالقاسم ظهیرالاسلام در سال ۱۲۷۰ ق؛ یعنی در سال ششم سلطنت ناصرالدین‌شاه در تهران درگذشت و در جنوب شهر تهران در مقبره‌ای مجلل که پسرش میرزا زین‌العابدین تهرانی ظهیرالاسلام برای او درست کرد و امروز معروف است به قبرستان آقا یا سر قبر آقا دفن گردید. میرزا ابوالقاسم امام جمعه تهران که مردی قرشی نسب و ستوده حسب بود و فضلی به کمال و زهدی به سزا داشت روز چهارشنبه پانزدهم ربیع الاول از جهان فانی به جنان جاودانی خرامید. پس
الاول از جهان فانی به جنان جاودانی خرامید. پس از درگذشت میرزا ابوالقاسم چون فرزندش میرزا زین‌العابدین خردسال بود، سیدمرتضی برادر میرزا ابوالقاسم، کفالت امور امام جمعه را برعهده گرفت.
هنری نوریس (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۸۶۵ - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۴) تاجر و مدیر فوتبال انگلستانی بوده است. وی سابقه مدیریت در باشگاه‌های آرسنال و فولهام سابقه مدریت دارد. وی در بعد از خارج شدن از عرصه فوتبال گوشه‌گیر شد و یک هفته بعد از تولدش در ۶۹ سالگی در لندن در گذشت.
رتینوبلاستوما یا تومور شبکیه نوعی سرطان پیشرونده سریع است که در سلول‌های شبکیه چشم رشد می‌کند. در کشورهای توسعه‌یافته نزدیک به ۹۵ درصد موارد این سرطان درمان می‌شود این در حالی است که در کشورهای در حال توسعه این رقم کمتر از ۵۰٪ است. این سرطان از سرطان‌های شایع کودکان زیر ۵ سال است. از هر ۱۵ هزار کودک یک نفر به رتینوبلاستوم مبتلا می‌شود. طبقه بندی. دو نوع از این سرطان وجود دارد. شکل ارثی و غیر ارثی. حدود ۵۵ درصد موارد به نوع غیر ارثی آن دچار می‌شوند. اگر در خانواده سابقهٔ این بیماری وجود نداشته باشد نوع غیر
سابقهٔ این بیماری وجود نداشته باشد نوع غیر ارثی برای آن در نظر گرفته می‌شود که «اسپورادیک» نامیده می‌شود، اما این لزوماً دلیل نمی‌شود که نوع بیماری غیر ارثی باشد. در دو سوم موارد بیماری در یک چشم بروز می‌کند و در یک سوم باقی‌مانده هر دو چشم دچار عارضه می‌شوند. در برخی موارد غدهٔ پینه‌آل نیز گرفتار می‌شود. نشانه‌ها. معمولاً تشخیص آن توسط والدین با نگاه کردن به عکس‌های یادگاری ممکن می‌شود. هنگامی‌که فلاش دوربین روشن شود٬ در عکس چشم‌ها قرمز هستند. اما مردمک در این بیماری سفید رنگ (لکوکوریا) به نظر می‌رسد و
در این بیماری سفید رنگ (لکوکوریا) به نظر می‌رسد و بازتاب عادی قرمز رنگ در وسط مردمک دیده نمی‌شود. علامت مهم دیگر درخشش چشم در تاریکی است. در بچه‌ها ممکن است انحراف چشم هم دیده شود. درمان. اولین اولویت در درمان این بیماری حفظ جان کودک است، سپس حفظ بینایی و در آخر کاهش تاثیرات جانبی درمان. درمان‌های مختلفی برای این سرطان وجود دارد، مثل شیمی‌درمانی، کرایوتراپی، لیزرتراپی، فتوکوآگولاسیون، پلاک‌تراپی، رادیوتراپی و تخلیه کامل چشم.
فواره تروی آبنمایی ست در منطقه تروی در رم ایتالیا. ارتفاع این فواره ۲۶ متر و عرض آن ۲۰ متر است. تروی بزرگترین فواره دوران باروک در رم و یکی از معروف‌ترین آبنماهای جهان است. پیشینه قنات و محل آبنما تا ۱۶۲۹. این آبنما که در محل تقاطع یک سه راه ("به ایتالیایی tre vie") واقع شده، نقطه پایانی "آکوا ورجینه" امروزی ست. خود "آکوا ورجینه" حاصل احیای "آکوا ویرگو" (یکی از قنات‌های باستانی رم) است که وظیفه تأمین آب روم را بر عهده داشت. در سال ۱۹ پیش از میلاد مسیح و با کمک یک (گفته می‌شود) باکره، متخصصان رومی منبع آبی
کمک یک (گفته می‌شود) باکره، متخصصان رومی منبع آبی پاکیزه را در ۱۳ کیلومتری شهر رم شناسایی کردند. این صحنه در نمای امروزی آبنما به تصویر کشیده شده‌است. گرچه راه پایانی که به آن چشمه کشیده شد، به دلیل غیر مستقیم بودن، ۲۲ کیلومتر طول دارد. "آکوا ویرگو" آب را به حمام‌های آگریپا می‌رساند و تا چهارصد سال در خدمت روم بود. در زمان حصر روم (۵۳۸–۵۳۷) و برای از بین بردن زندگی شهری درآن، قنات‌ها تخریب می‌شدند و رومیان قرون وسطایی برای تأمین آب، ناچار به آب کشیدن از چاه‌های آلوده و رودخانه تیبر روی آوردند. گماشتن،
چاه‌های آلوده و رودخانه تیبر روی آوردند. گماشتن، طراحی و ساخت. در سال ۱۶۲۹، پاپ اوربان هشتم که چشمه قبلی را به اندازه کافی هیجان انگیز نمی دید از جیان لورنزو برنینی می‌خواهد تا طراحی نوسازی‌های ممکن را انجام دهد. اما با درگذشت پاپ، این پروژه رها شد. گرچه پروژه برنینی هرگز ساخته نشد اما تأثیر بسیار وی بر روی آبنما هنوز قابل مشاهده است. یک طرح اولیه تأثیرگذار و جالب از پیترو دا کورتونا در موزه آلبرتینا در وین نگهداری می‌شود. همچنین طرح‌هایی از اوایل قرن هجدهم میلادی وجود دارند که بیشتر بدون امضا هستند. در
میلادی وجود دارند که بیشتر بدون امضا هستند. در دوران باروک، رقابت برای طراحی ساختمان ها، آبنماها و حتی پله‌های اسپانیایی بالا می گریرد. در سال ۱۷۳۰، پاپ کلمنت دوازدهم مسابقه‌ای ترتیب داد که در آن نیکولا سالوی به آلساندرو گالیله می بازد اما واکنش به پیروزی یک نفر از فلورانس باعث شد تا سالوی برای انجام کار آبنما گمارده شود. کار در سال ۱۷۳۲ آغاز شد و در سال ۱۷۶۲ سال‌ها پس از مرگ سالوی تکمیل شد و پیترو براچی نیز اوکئانوس (خدای تمامی آب ها) را در مرکز طاقچه آبنما قرار داد. پیش از مرگ سالوی در سال ۱۷۵۱، وی
آبنما قرار داد. پیش از مرگ سالوی در سال ۱۷۵۱، وی اطمینان حاصل می‌کند که نشان بی قواره یک آرایشگر لجوج، مجموعه را ضایع نمی‌کند. به همین دلیل او آن نشان را پشت "آسو دی کوپپه" ("آس جام") پنهان کرد. آبنمای تروی در سال ۱۷۶۲ بدست جوزپه پانینی تکمیل شد. او نشانه‌های کنونی را به جای مجسمه‌های آگریپا و "تریویا" (باکره رومی) که قبلاً در نظر گرفته شده بودند قرار می‌دهد. مرمت. در سال ۱۹۹۸، سنگکاری‌ها جلا داده شدند و تمامی ترک‌ها و قسمت‌های فرسوده، بدست هنرمندان چیره دست مرمت شد و آبنما به پمپ‌های گردش آب مجهز شد. در
مرمت شد و آبنما به پمپ‌های گردش آب مجهز شد. در ژانویه ۲۰۱۳ اعلام شد که شرکت مد ایتالیایی فندی، پشتیبانی مالی ۲.۲ میلیون یورویی برای بزرگترین مرمت در تاریخ آبنما را بر عهده گرفته‌است. شمایل‌شناسی. ساختمان پولی زمینه فواره را تشکیل می دهد و با ستون‌های قرنتی، دو طبقه اصلی بنا به هم پیوند خورده‌اند. "رام کردن دریاها" درونمایه پیش آمدگی سترگی ست که در آن آب و سنگکاری ذر هم آمیخته‌اند و میدان کوچک را پر کرده‌اند. تریتون در حال رام کردن هیپوکامپ‌ها، صدف اوکئانوس را هدایت می‌کند. در طاقچه سمت راست اوکئانوس، وفور
را هدایت می‌کند. در طاقچه سمت راست اوکئانوس، وفور از کوزه اش آب می پاشد و در سمت چپ، سلامتی جامی در دست دارد که ماری از آن می نوشد. پرتاب سکه. بر اساس یک داستان سنتی، اگر یک بازدیدکننده سکه‌ای داخل آب فواره پرتاب کند، روزی به رم بازخواهد گشت. برآورد می‌شود که روزانه ۳۰۰۰ یورو در فواره ریخته می‌شود. این پول برای سوپرمارکتی برای نیازمندان رم مورد استفاده قرار می‌گیرد و البته هر از گاهی تلاش‌هایی برای سرقت این سکه‌ها از درون آب صورت می‌گیرد. فرهنگ عامه. این آبنما در فیلم‌های ماندگاری همچون تعطیلات در رم،
آبنما در فیلم‌های ماندگاری همچون تعطیلات در رم، زندگی شیرین و سنگام به تصویر کشیده شده است.
برجستگی (ارتفاع نسبی)، ، کمیتی است که برای نشان‌دادن برجستگی نسبی قله‌ها در که مکان‌نگاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. تعریف. بر اساس قرارداد، ارتفاع نسبی قلهٔ اورست، به عنوان بلندترین قلهٔ زمین، برابر با ارتفاع این قله از سطح دریا در نظر گرفته می‌شود. به جز این مورد خاص، تعریف‌های مختلفی برای ارتفاع نسبی مورد استفاده قرار می‌گیرد که همه معادلند: کاربرد در کوهنوردی. ارتفاع نسبی قله‌ها، در کوهنوردی به عنوان معیاری برای اهمیت یک قله مورد توجه‌است. قله‌های با ارتفاع نسبی کم، یا قله‌ای فرعی برای یک قلهٔ بلندترند
نسبی کم، یا قله‌ای فرعی برای یک قلهٔ بلندترند یا قله‌هایی غیر مستقل. قله‌هایی با ارتفاع نسبی زیاد، بلندترین نقطه در محدوده‌ای نسبتاً وسیع هستند و از دوردست‌ها قابل رؤیتند. برای مثال، کی۲، (با ارتفاع ۸٬۶۱۱ متر و ارتفاع نسبی ۴٬۰۱۷ متر) دومین قلهٔ بلند زمین است؛ در حالی که قلهٔ جنوبی اورست (یک قلهٔ فرعی نزدیک قلهٔ اورست) با ارتفاع ۸٬۷۴۹ متر و ارتفاع نسبی حدود ۱۱ متر، یک زیرقله از قلهٔ اصلی اورست در نظر گرفته می‌شود. (تنها قله‌هایی با ارتفاع نسبی کافی، به عنوان کوه مستقل در نظر گرفته می‌شوند.) همچنین ارتفاع
کوه مستقل در نظر گرفته می‌شوند.) همچنین ارتفاع نسبی مناسب‌ترین معیار برای در نظر گرفتن یک بلندی به عنوان یک کوه مستقل است. در هر لیستی که برای کوه‌ها و قله‌ها تهیه می‌شود، یک مقدار حداقل ارتفاع نسبی لازم برای وارد کردن قله‌ها در لیست در نظر گرفته می‌شود و قله‌هایی با ارتفاع نسبی کمتر به عنوان قلهٔ مستقل در نظر گرفته نمی‌شود.
آتشفشان‌های کامچاتکا گروه بزرگی از آتشفشانها هستند که در شبه‌جزیره کامچاتکا در روسیه قرار دارند. بیش از ۳۰۰ آتشفشان در این شبه‌جزیره شناسایی شده است که در حال حاضر ۲۹ تای آنان فعالند. بزرگترین این آتشفشان‌ها که در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است کرونوتسکایا سوپکا یا آتشفشان کرونوتسکی است که ارتفاعی برابر با ۳٬۵۲۸ متر دارد. همچنین کلیوچوسکایا سوپکا با ۴۷۵۰ متر ارتفاع، بلندترین آتشفشان فعال کامچاتکا است. فهرست آتشفشان‌ها. فهرست برخی از آتشفشان‌های کامچاتکا به شرح زیر است:
خط الرأس یا میان‌آب یا آب پخشان به خط اصلی یا بلندترین یال واسط دو قله گفته می‌شود. خط‌الرأس محل برخورد دو دامنه در بالاست که محل تقسیم آب باران است. خط الرأس یک چین خطی فرضی است و بالاترین نقاط یک چین را به‌هم وصل می‌کند. خط الرأس (میان‌آب) همیشه رأس مشخصی ندارد. امکان دارد به‌صورت گنبدی یا هموار و به صورت یک دشت باشد. گاهی خط الرأس و لولای چین به صورت خط واحدی هستند و در پاره‌ای موارد این دو خط با یکدیگر متفاوت‌اند. خط‌الرأس اصلی محل تقسیم دو حوضه آبریز جداگانه است، در حالی که خط‌الرأس فرعی با این که محل
است، در حالی که خط‌الرأس فرعی با این که محل تقسیم آب باران است اما آب‌های هر دو بخش آن به یک حوضه آبریز ریخته می‌شود.
نخستین صعود، ، در کوهنوردی به نخستین بار رسیدن موفق و مستند به یک قله گفته می‌شود. نخستین صعود، از این جهت قابل توجه‌است که مستلزم کاوش و چالش‌های بیشتر است و ریسک بیشتری نسبت به مسیری در بر دارد که قبلاً صعود شده‌است.
سیخوته-آلین یک رشته کوه در سرزمین پریمورسکی و سرزمین خاباروفسک در روسیه است که حدود ۹۰۰ کیلومتر طول دارد و از شمال شرق روسیه ولادی‌وستوک شروع می‌شود. بلندترین قله‌های آن توردوکی یانی (۲٬۰۷۷ متر)، کوه کو (۲٬۰۰۳ متر) در سرزمین خاباروفسک و کوه آنیک (۱٬۹۳۳ متر) در سرزمین پریمورسکی است. منطقه سیخوته آلین زیستگاه 90 درصد از ببرهای سیبری جهان می باشد.
پاسپورت افغانستان سندی رسمی است که برای سفر باشندگان افغانستان به خارج از کشور صادر می‌شود. پاسپورت افغانستان در سه گونهٔ عادی، خدمت و دیپلماتیک صادر می‌شود. پاسپورت‌های عادی افغانستان در داخل کشور توسط وزارت داخله (ریاست پاسپورت) و در خارج از کشور توسط نمایندگی‌های کنسولی افغانستان صادر می‌شوند. پاسپورت‌های خدمت و دیپلماتیک در وزارت خارجه صادر می‌شوند. که دارای کم‌ترین ارزش در میان تمام پاسپورت‌های ملل است. پاسپورت‌های افغانستان به رنگ آبی می‌باشد که نشان ملی افغانستان در پایین جلد آن‌ها درج و عبارت (د
ملی افغانستان در پایین جلد آن‌ها درج و عبارت (د افغانستان اسلامی جمهوریت) به زبان پشتو و (جمهوری اسلامی افغانستان) و واژهٔ پاسپورت به زبان فارسی و عبارت Islamic Republic of afghanistan و کلمه Passport به زبان انگلیسی نیز در زیر آن نوشته شده‌است. پاسپورت افغانستان دارای ۴۸ صفحه است. بنا بر تحقیق وبگاه Henley Passport Index، در ماه می سال ۲۰۲۱، رتبه این پاسپورت ۱۱۰ (از بین پاسپورت ۱۱۰ کشور مورده تحقیق) است که دارندگان آن، قادر به سفر به بیست و شش کشور به صورت بدون ویزا یا ویزا در زمان ورود هستند. پاسپورت‌های
بدون ویزا یا ویزا در زمان ورود هستند. پاسپورت‌های متداول. پاسپورت متداول کنونی افغانستان ماشین‌خوان مطابق با استاندارد ایکائو است. این پاسپورت همانند کتاب‌های فارسی و پشتو از سمت راست باز می‌شود. پاسپورت‌های دست‌نویس. پاسپورت‌های دست‌نویس قدیمی چهار گونه بوده‌است، پاسپورت عادی به رنگ آبی کم‌رنگ، پاسپورت تحصیلی به رنگ سرخ، پاسپورت تجارتی به رنگ سبز تیره، پاسپورت‌های خدمت به رنگ آبی پر رنگ و پاسپورت‌های دیپلماتیک به رنگ سیاه. در تمام این پاسپورت‌ها عبارت دولت جمهوری افغانستان ذکر شده‌است. این پاسپورت‌ها از
جمهوری افغانستان ذکر شده‌است. این پاسپورت‌ها از اواخر سال ۲۰۱۷ میلادی غیرقابل اعتبار هستند و دیگر صادر نمی‌شوند. پاسپورت‌های ماشین‌خوان. از سال ۲۰۱۳ میلادی، صدور پاسپورت‌های ماشین‌خوان به صورت محدود آغاز شد، اما اکنون به‌طور کامل جایگزین پاسپورت دست‌نویس شد. در این سری از پاسپورت‌ها، پاسپورت تحصیلی و پاسپورت تجارت حذف شده‌اند و سه نوع پاسپورت وجود دارد به این ترتیب: این پاسپورت‌ها فقط به صورت چاپی و دارای کد که قابل خواندن توسط ماشین بوده اما بیومتریک یا دیجیتال نیستند. هزینهٔ اخذ پاسپورت. براساس قانون
دیجیتال نیستند. هزینهٔ اخذ پاسپورت. براساس قانون جدیدی که در مورخ ۱۹\۷\۱۳۹۴ به توشیح محمداشرف غنی رسید، هزینهٔ یک جلد پاسپورت برای بزرگسالان ۵٬۰۰۰ افغانی و برای افراد زیر سن ۱۴ سال ۲٬۷۵۰ افغانی می‌باشد، و همچنین افرادی که پاسپورت خود را گم کرده‌اند باید برای دریافت دوباره پاسپورت ۱۱٬۵۰۰ افغانی پرداخت کنند. تاریخچه. پاسپورت‌های تاریخی افغانستان به صورت تک‌برگی بودند، به عنوان نمونه در سال ۱۹۳۴ پاسپورت‌های مخصوصی برای سفر به هند در اختیار بازرگانان افغانستان قرار می‌گرفت که به دو زبان فارسی و فرانسوی بودند.