payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سفلی در شبه‌جزیره بالکان زاده شد و از آنجا که پدر کشاورزش در خدمت سناتوری ثروتمند به‌نام اورلیوس بود، نام خانوادگی آنان نیز از نام او گرفته شد. اورلیان زندگی نظامی را برگزید و به ارتش پیوست. او خدمتی متمایز از خود در منطقهٔ مرزی دانوب به نمایش گذارد و با پیمودن مدارج نظامی به فرماندهی ارتش رسید. او و همکارش کلودیوس گوتیکوس در فاصلهٔ ۲۵۳ تا ۲۶۸ فرماندهی سواره‌نظام گالینوس، امپراتور وقت را برعهده داشتند و هنگامی که اورئولوس، از فرماندهان نظامی در ۲۶۸ بر گالینوس شورید و ادعای امپراتوری کرد، اورلیان فرماندهی
شورید و ادعای امپراتوری کرد، اورلیان فرماندهی سواره‌نظام را در ایتالیا برعهده داشت. گالینوس برای سرکوب شورش اورئولوس، مدیولانوم (میلان امروزی) را به محاصرهٔ خود درآورد و اورلیان نیز در این محاصره شرکت داشت. با این حال او نیز به توطئه‌گرانی که نقشهٔ قتل امپراتور را می‌کشیدند، پیوست و گفته می‌شود نقشهٔ دادن هشدار خطر دروغین در شب برای بیرون کشاندن امپراتور از چادرش و کشتن او، به اورلیان بر می‌گردد و با همین نقشه، آدمکشان توانستند گالینوس را به قتل برسانند. رسیدن به امپراتوری. مشخصاً اورلیان مدعی جایگاه
رسیدن به امپراتوری. مشخصاً اورلیان مدعی جایگاه امپراتوری بود، اما کلودیوس گوتیکوس در برابر اورلیان که در امور انضباطی بسیار سختگیر بود، محبوبیت بیشتر داشت و با عنوان کلودیوس دوم در ۲۶۸ میلادی بر تخت نشست. با این حال او با دادن مقام بالای مجیستر اکوئیتوم به اورلیان، او را به احتمالاً قدرتمندترین شخصیت نظامی امپراتوری روم بدل ساخت. دو سال بعد در ۲۷۰ و هنگامی که کلودیوس آمادهٔ نبرد با وندال‌ها می‌شد، به طاعون مبتلا شد و درگذشت. با مرگ کلودیوس، برادرش کوئینتیلوس جانشین او شد. احتمال اینکه کلودیوس او را وارث
جانشین او شد. احتمال اینکه کلودیوس او را وارث خود نامیده باشد، اندک است و گمان می‌رود سپاهیان و سنای روم بار دیگر او را به اورلیان سختگیر ترجیح داده بودند. اما اورلیان این بار سریع عمل کرد و پس از دفع حملات گوت‌ها که آنکیالوس و نیکوپولیس را به محاصرهٔ خود درآورده بودند، به پایگاهش در سیرمیوم بازگشت و در اوت ۲۷۰ خود مدعی تاج و تخت امپراتوری شد و بیان داشت که کلودیوس او را برای این امر در نظر گرفته بود. پس از این ادعا کسی جرأت مخالفت با قدرتمندترین شخصیت نظامی امپراتوری را نیافت و خیلی زود تمامی نیروها به او
امپراتوری را نیافت و خیلی زود تمامی نیروها به او پیوستند. در نتیجه کوئینتیلوس که اینک تنها در آکیلیا باقی‌مانده بود، دست به خودکشی زد. ژان انتاکیه‌ای و زوناراس خودکشی او را تأیید می‌کنند، اما جروم معتقد است که کوئینتیلوس را به قتل رساندند. درگیری با بربرها. با مرگ کوئینتیلوس اینک اورلیان تنها امپراتور وقت بود و در این زمان توجهش را معطوف خطر گوت‌ها نمود. گوت‌ها مردمی ژرمنی بودند که در آن زمان با عبور از گذرگاه برنر، به شمال ایتالیا می‌تاختند. با این حال آنان پس از شنیدن خبر لشکرکشی اورلیان به سویشان
آنان پس از شنیدن خبر لشکرکشی اورلیان به سویشان عقب‌نشینی نمودند، اما اورلیان سریع‌تر بود و توانست بربرها را به چنگ آورد و به‌سختی شکست دهد. در نهایت بربرها به آن سوی رود دانوب گریختند و از آنجا که رومیان پیش‌تر به آنان باجی پرداخته بودند تا جلوی حملاتشان را بگیرند، این بار اورلیان آنان را مجبور به امضای عهدنامهای با شرایط او و بدون هیچ‌گونه باج‌دهی به بربرها نمود. اورلیان سپس به رم بازگشت و درآنجا علی‌رغم بی‌میلی رُمیان، رسماً به امپراتوری رسید. با این حال او وقتی برای تلف کردن در آنجا نداشت و بی‌درنگ به
او وقتی برای تلف کردن در آنجا نداشت و بی‌درنگ به سمت شمال که مورد هجوم وندال‌ها و سرمتی‌ها قرار گرفته بود، حرکت کرد. در آنجا او موفق به شکست بربرها در سال ۲۷۱ شد و پس از آنکه نظر سپاهیانش در مورد اسیرشدگان را پرسید، به آنان اجازهٔ بازگشت به سرزمین خودشان را داد. با این حال وندال‌ها پس از آنکه تعدادی از افرادشان را گروگان گذاشتند و ۲۰۰۰ سوارکار نیز به ارتش روم دادند، اجازهٔ عقب‌نشینی به آن سوی دانوب را یافتند. اما بحران حملات بربرها هنوز پایان نیافته بود و این بار آلامان‌ها، گوت‌ها و مارکومان‌ها پیش از آنکه
بار آلامان‌ها، گوت‌ها و مارکومان‌ها پیش از آنکه عقب‌نشینی وندال‌ها کامل شود، به امپراتوری روم حمله کردند و شمال ایتالیا یک بار دیگر درگیر جنگ با بربرهایی شد که از آلپ به سوی آن سرازیر شده بودند. اورلیان به‌سرعت به ایتالیا بازگشت و با نیروهای دشمن در پلاچنتیا روبه‌رو شد، اما لژیونهای او در آن زمان توان مقابله با این نیروی بربر را نداشتند و این بار اورلیان در نبرد با آنان در ۲۷۱ به‌سختی شکست خورد. به‌دنبال این اتفاق شایعات گوناگونی در رم پیچید و شورش‌هایی که بدون شک، سناتورهای مخالف اورلیان در بروزشان نقش
بدون شک، سناتورهای مخالف اورلیان در بروزشان نقش داشتند، اتفاق افتاد. با این‌حال اورلیان هنوز با شکست کامل فاصله داشت، به ویژه که در آن هنگام بربرها دست به حرکتی اشتباه زدند. آن‌ها به طمع تصاحب زمین‌های بیشتر، ارتش عظیمشان را به چند بخش کوچکتر تقسیم کردند و بدین ترتیب برتری مورد نظر اورلیان برای سپاهیان او حاصل شد. او ارتشش را حرکت داد و موفق شد طی نبرد فانو، این نیروهای کوچک را یکی پس از دیگری شکست دهد. تعداد اندکی از بربرها توانستند به سوی آلپ بگریزند اما اورلیان آنان را تعقیب نکرد چون در آن زمان حضورش را
آنان را تعقیب نکرد چون در آن زمان حضورش را در رم حیاتی‌تر می‌دید. سرکوب شورش‌های داخلی. شورش‌ها همچنان ادامه داشت و اصلی‌ترینشان شورش ضرابان سکه‌ای بود که همراه با حامیان خود در تپهٔ کیلیان به‌سر می‌بردند. در مورد آنان این ظنِ احتمالاً درست وجود دارد که آن‌ها با کاستن از فلزات گرانبهای مورد نیاز در ضرب سکه، سود بیشتری را نصیب خود می‌ساختند. با این حال هنگامی که اورلیان به رم رسید با خشونت تمام به سرکوب شورشیان پرداخت و هزاران نفر تنها در تپهٔ کیلیان جان خود را از دست دادند. اورلیان سپس چندین نفر از
جان خود را از دست دادند. اورلیان سپس چندین نفر از سناتورها را که عامل اصلی این شورش‌ها می‌دانست اعدام نمود یا اینکه اموالشان را مصادره کرد. در عین حال اورلیان که می‌دید حملات خارجی به برانگیخته‌شدن شورش‌های داخلی کمک می‌کند کار ساخت دیوار جدیدی در اطراف رم را در ۲۷۱ آغاز نمود که این دیوار پس از ساخت، دیوار اورلیان نام گرفت. حکومت اورلیان در این مدت از سوی مدعیان امپراتوری نیز مورد تهدید قرار گرفته بود و در فاصلهٔ ۲۷۱ تا ۲۷۲، سپتیموس در دالماتیا، دومیتیانوس در جنوب گل و اوربانوس در جای دیگری از امپراتوری سر
جنوب گل و اوربانوس در جای دیگری از امپراتوری سر به شورش برداشته و خود را امپراتور نامیده بودند. با این حال این تهدیدات چندان جدی نبود و حکومت آنان برای مدت طولانی دوام نیاورد. اما خطر اصلی از جانب سرزمین‌هایی بود که پیشتر از امپراتوری روم جدا شده و به‌صورت مستقل درآمده و امپراتوری گل به فرمانروایی تتریکوس در غرب و پالمیرا به فرمانروای ملکه زنوبیا در شرق را تشکیل داده بودند. درگیری با گل و پالمیرا و یکپارچه‌سازی روم. اورلیان تنها راه مقابله با خطر گل‌ها و پالمیرا را از بین بردن این دو سرزمین می‌دانست و نخست
را از بین بردن این دو سرزمین می‌دانست و نخست درصدد نابودی پالمیرا برآمد زیرا این کشور مصر و ذخیرهٔ غلات آن را در کنترل خود داشت. اورلیان در بهار ۲۷۲ لشکرکشی‌اش به سمت شرق را آغاز کرده بود. او در مسیر خود دسته‌هایی از گوت‌های غارتگر را از تراکیه بیرون راند و سپس با عبور از دانوب توانست آنان را در جنگ‌های بزرگ بسیاری شکست دهد. او سپس حرکتش به سمت شرق را ادامه داد و بدون هیچ مشکلی وارد آسیای صغیر شد. تنها شهری که در برابر او مقاومت کرد تیانا بود که اورلیان آن را در ۲۷۲ فتح نمود. با این حال او به سپاهیانش
آن را در ۲۷۲ فتح نمود. با این حال او به سپاهیانش اجازهٔ غارت آنجا را نداد و با این کارش به دیگر مناطق جداشده از روم فهماند که اگر دوباره به امپراتوری بپیوندند مجازات نخواهند شد. این تدبیر اورلیان نتیجه‌بخش بود و چندین شهر یونانی و تمامی استان‌های مصر بدون درگیری به خاک روم پیوستند. سپاهیان روم در سوریه با قوای اصلی پالمیرا روبرو شدند و اورلیان توانست آنان را در ایمیه در ۲۶ کیلومتری انطاکیه شکست دهد. پس از آن پیروزی دیگری نیز در امسا به‌دست آمد که به تسلیم پالمیرا و دستگیری زنوبیا در ۲۷۲ انجامید. اورلیان
پالمیرا و دستگیری زنوبیا در ۲۷۲ انجامید. اورلیان سپس به سمت اروپا حرکت کرد اما پالمیرایی‌ها در ۲۷۳ سر به شورش برداشته و سربازان رومی را کشتند. اورلیان در آن زمان مشغول لشکرکشی علیه کارپی‌ها در دانوب بود اما با دریافت این خبر فوراً به سوریه بازگشت و شهر را تصرف نمود. او این بار هیچ شفقتی از خود نشان نداد و پالمیرا غارت، تخریب و نابود شد. پس از آن اورلیان به سمت امپراتوری گل به فرمانروایی تتریکوس حرکت کرد. اما تتریکوس که خود درگیر حملات ژرمن‌ها و شورش‌های داخلی بود مخفیانه توافقنامه‌ای را با اورلیان به امضا
بود مخفیانه توافقنامه‌ای را با اورلیان به امضا رساند و در نبرد شالون با ترک سپاهیانش به اردوگاه رومیان پیوست. بدین ترتیب سپاه گل‌ها که بدون فرمانده مانده بود شکست خورد و اورلیان به پاداش این کار تتریکوس او را به فرمانداری لوکانیا منصوب کرد. بدین ترتیب اورلیان در مدت زمان کوتاهی نه تنها امپراتوری روم را از خطر متجاوزان خارجی در امان داشته بود، بلکه با بازگرداندن مناطق جداشدهٔ امپراتوری به آن دوباره روم را به صورت سرزمینی یکپارچه درآورده بود. بسیاری از معاصرین اورلیان به او لقب "مانو آد فروم" به معنای مشت
اورلیان به او لقب "مانو آد فروم" به معنای مشت آهنین را داده بودند اما پس از این پیروزی‌ها سنا به او لقب "رستیتوتور اوربیس" به‌معنای احیاگر جهان را اعطا نمود. اقدامات داخلی. اورلیان دست به اصلاح سیستم پولی امپراتوری زد و درآمدهای اضافی حاصل از این اصلاحات و استان‌های بازپس‌گرفته‌شده موجب شد تا خزانهٔ کشور در وضعیت مطلوبی قرار گیرد. همچنین اقداماتی در جهت کاهش اختلاس، اخاذی و فساد در میان مقامات حکومتی صورت پذیرفت. در زمان حکومت او قیمت نان در رم تنظیم گردید و توزیع نان رایگان همراه با جیره‌ای از گوشت خوک،
و توزیع نان رایگان همراه با جیره‌ای از گوشت خوک، نمک و روغن بازسازماندهی شد. بستر رود تیبر لایروبی گردید و سواحلش بازسازی شد. همچنین در این زمان رم بخشی از شکوه گذشته‌اش را بار دیگر به‌دست‌آورد. درگذشت. در ۲۷۵ اورلیان برای سومین بار به مقام کنسولی رسید، شورش‌هایی در گل را سرکوب کرد و با بربرهای متجاوز در ویندلیکیا در جنوب آلمان امروزی جنگید. او سپس تصمیم گرفت تا میان‌رودان را که اینک در کنترل ساسانیان قرار داشت بار دیگر فتح نماید و در نتیجه در تابستان ۲۷۵ به سوی مرزهای شرقی لشکر کشید. هنگامی که امپراتور به
سوی مرزهای شرقی لشکر کشید. هنگامی که امپراتور به تراکیه رسید دریافت که منشی خصوصی‌اش به نام اِروس، دربارهٔ موضوع کوچکی به او دروغ گفته‌است. اروس که از موضع اورلیان دربرابر فساد آگاه بود و از تنبیه امپراتور در مورد خود وحشت داشت به‌دروغ به تعدادی از پرتورینهای ارشد گفت که اورلیان می‌خواهد آن‌ها را اعدام نماید. فریبکاری اروس موفقیت‌آمیز بود و آنان اورلیان را در سپتامبر یا اکتبر ۲۷۵ در کینوفروریوم (مابین پرینتوس و بیزانتیوم) به قتل رساندند. پس از درگذشت اورلیان، همسرش اُلپیا سِوِرینا که پیشتر در ۲۷۴ عنوان
همسرش اُلپیا سِوِرینا که پیشتر در ۲۷۴ عنوان آگوستا را از امپراتور دریافت داشته بود برای مدت کوتاهی بدون هیچ امپراتوری در سکنه قدرت، تمامی زمام امور را با قدرت خودش در دست گرفت تا آنکه سنای روم به دستور اُلپیا سِوِرینا، تاسیتوس را به جانشینی امپراتور فقید برگزید.
کاوازو-زاکورا نام علمی رقم بر اساس کتاب ساکورای ژاپن ("Cerasus x kanzakura 'Kawazu-zakura' Tsunoda &amp; Funatsu") یک نوع ساکورای باغی است که از ترکیب کانهی-زاکورا و گیلاس اوشیما به وجود آمده است. شکوفهٔ آن ۵ گلبرگ دارد و رنگ آن بنفش کم‌رنگ است. اندازهٔ شکوفه بزرگ و در حدود ۴ تا ۴٫۸ سانتیمتر قطر دارد. زمان گل دهی آن زودتر از دیگر انواع ساکورا است. در استان شیزوئوکا در اواخر فوریه کاملاً شکوفا می‌شود.
رضا حکمت ملقب به سردار فاخر (۱۲۶۹ شیراز – ۱۳۵۶ تهران) سیاست‌مدار دوره قاجار و پهلوی، پنج دوره رئیس مجلس شورای ملی و برای مدت کوتاهی نخست‌وزیر ایران بود. زندگی‎. او تحصیلات اولیه را در مدرسه علمیه تهران به پایان برد و سپس به شیراز رفت و در محضر اساتیدی چون حکیم الهی ادبیات فارسی و عربی و زبان فرانسه را فرا گرفت. او پس از استبداد صغیر به ایران آمد و حزب دموکرات در شیراز را تأسیس کرد. در جنگ جهانی اول به مبارزه پرداخت و از سوی مخبرالسلطنه والی شیراز به فاخرالسلطنه ملقب گردید. او پس از چندی به تهران آمد. در
ملقب گردید. او پس از چندی به تهران آمد. در هنگام انعقاد قرارداد ۱۹۱۹ به مخالفت با وثوق الدوله برخاست و برای مدتی تبعید شد. سپس از آباده به نمایندگی انتخاب و برای نخستین بار وارد مجلس شد. انتخابات دوره چهارم در آباده بسیار پرمناقشه و جدل‌انگیز و نسبت به عدم سلامت و اعمال نفوذ در آن اعتراضهای زیادی در مجلس شد تا اینکه سرانجام با اعزام نماینده‌ای از مجلس، انتخابات برگزار و سردار فاخر در حالی وارد مجلس شد که بیش از یک سال از آغاز دوره می گذشت. اعتبار نامه او در دوازدهم آبان ۱۳۰۱ به تصویب رسید. او در دوره پنجم
دوازدهم آبان ۱۳۰۱ به تصویب رسید. او در دوره پنجم مجلس شورای ملی نیز کرسی نمایندگی آباده را حفظ کرد و از حامیان انقراض قاجاریه و روی کار آمدن پهلوی بود. در زمان رضا شاه در دوره هفتم (سال ۱۳۰۷) از شیراز و در دوره هشتم بار دیگر از آباده به مجلس رفت و سپس حاکم یزد، گرگان و والی کرمان شد. سردار فاخر زمان محمدرضا پهلوی در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی از شیراز به وکالت رسید و حزب سوسیالیست را با همکاری محمدصادق طباطبایی و سهام‌السلطان بیات ایجاد کرد. در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی به وکالت و نیز ریاست مجلس رسید.
مجلس شورای ملی به وکالت و نیز ریاست مجلس رسید. او در همین زمان سمت نخست‌وزیری را بر عهده گرفت ولی پس از مدت چند روز استعفا کرد. او در سال ۱۳۳۳ رئیس مجلس هجدهم شد و این عنوان را تا پایان مجلس بیستم حفظ کرد. در سال ۱۳۴۰ مجلس برای مدتی تعطیل شد و پس از بازگشایی مجلس او دیگر به صحنه سیاست بازنگشت. اندیشه سیاسی. زندگی سیاسی رضا حکمت را می‌توان به دو دوران متفاوت از هم تقسیم کرد؛ دوران اول فعالیت‌های سیاسی او که در دوران مشروطه و حکومت رضاه شاه پهلوی گذشت، بیشتر بر پایه تلاش برای آزادی و توسعه ایران بوده است. او
پایه تلاش برای آزادی و توسعه ایران بوده است. او به هنگام حکمرانی گرگان، یزد و کرمان همین اهداف را پیگیری می‌کرد. در این دوره او به عنوان یک مذاکره کننده برای حل مشکلات سیاسی نیز حضور داشته و در جریان جنبش جنگل راهی گیلان شد. نیمه دیگر فعالیت‌های سیاسی رضا حکمت دوران فرصت‌طلبی سیاسی بود؛ او در دهه ۲۰ که تبدیل به یک سیاستمدار مهم شده بود و ریاست مجلس شورای ملی را بر عهده داشت، تلاش می‌کرد دایره نفوذش را گسترش دهد؛ دوستی حکمت و قوام در همین دوره عمیق‌تر می‌شود و در دوره مجلس ۱۴ که سردار فاخر از شیراز وکیل شده
و در دوره مجلس ۱۴ که سردار فاخر از شیراز وکیل شده بود، برای نخست وزیری قوام خیلی فعالیت کرد و به همین دلیل در دوره ۱۵ با اینکه نمایندگانی از قبیل تقی‌زاده و ساعد مراغه‌ای و ملک‌الشعرای بهار در مجلس بودند، با فشار قوام، سردار فاخر حکمت به ریاست انتخاب شد. مرگ. رضا حکمت در سال‌های آخر عمر بیماری فراموشی گرفت و گاهی بی‌هدف در خیابان قدم می‌زد و با خود سخن می‌گفت و در نهایت در سال ۱۳۵۶ درست یکسال پیش از انقلاب ایران در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
محمدرضا داوودنژاد (زاده ۱۳۳۶ در تهران) بازیگر ایرانی است. وی برادر کوچک‌تر علیرضا داوودنژاد، کارگردان سینما است. جشنواره‌ها. جشنواره‌های محمدرضا داوودنژاد به شرح زیر است
جزیره جادو کتابی است نوشتهٔ مایکل داکورث و ترجمهٔ احمد پوری. داستان. جیمز کانوی مردی ثروت مند و صاحب یک شرکت ساختمانی است. او توسط یکی از ساکنین دهکده‌ای کوچک در هائیتی که یک هونگان است وودو می‌شود.
محسن امیریوسفی ( در آبادان) تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان سینمای ایران است. او رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران است. زندگی. امیریوسفی با آغازِ جنگِ ایران و عراق به زادگاه پدری خود یعنی خمینی‌شهر بازگشت. او در رشته ریاضی و از دانشگاه اصفهان فارغ‌التحصیل شد٫. از فعالیت‌های وی می‌توان به نمایشنامه‌نویسی، عکاسی، ساخت تیزرهای تبلیغاتی، ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند اشاره کرد. امیریوسفی در مقام کارگردان، سه فیلم به نام‌های "خواب تلخ" (۱۳۸۲)، "آتشکار" (۱۳۸۶)، و "آشغال‌های دوست‌داشتنی" (۱۳۹۱) را در کارنامه دارد.
دوست‌داشتنی" (۱۳۹۱) را در کارنامه دارد. او در نخستین فیلم خود که "خواب تلخ" نام داشت برنده چندین جایزه مختلف از جشنواره‌های خارجی شد. فیلم "آتشکار" او پس از مدتی توقیف در جشنواره بین‌المللی فجر سال ۱۳۸۸ به نمایش درآمد و در سال ۱۳۸۹ با شرط سنی بالای ۱۶ سال اکران عمومی شد. "آتشکار" توانست در سال ۲۰۰۹ در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل برندهٔ جایزهٔ نوآوری در سینما شود. او تهیه‌کنندهٔ دو فیلم "آشغال‌های دوست‌داشتنی" و "آتشکار" نیز هست. محسن امیریوسفی در سال ۱۳۹۸ در بیست و یکمین جشن سینمای ایران برندهٔ تندیس
در بیست و یکمین جشن سینمای ایران برندهٔ تندیس بهترین فیلمنامه برای فیلم سینمایی "آشغال‌های دوست‌داشتنی" شد. دیدگاه‌ها. امیریوسفی از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در ۲۲ خرداد ۱۳۹۲ همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد. هم چنین مانی حقیقی در افتتاحیه سی‌ودومین جشنواره فیلم فجر از محسن امیریوسفی حمایت کرد و از وزیر ارشاد و مدیران جشنواره خواستار رفتار مهربانانه‌تری با محسن امیریوسفی شد.
خواستار رفتار مهربانانه‌تری با محسن امیریوسفی شد. امیریوسفی در گفتگو با یورونیوز فارسی در اسفند ۱۳۹۷ با اشاره به توقیف شش ساله فیلم آشغال‌های دوست‌داشتنی، توقیف فیلم را جنایت فرهنگی خواند و مدعی شد که آن دسته از تصمیم‌گیران فرهنگی که باعث توقیف فیلم‌ها می‌شوند،در آینده باید در دادگاه، پاسخگوی اعمال خود باشند. در ۲۰ مهر ۱۴۰۱ اعلام شد محسن امیریوسفی که به عنوان رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران، به دفاع صنفی از سه کارگردان زندانی عضو کانون کارگردانان، جعفر پناهی، محمد رسول‌اف، و مصطفی آل‌احمد پرداخته با حکم
محمد رسول‌اف، و مصطفی آل‌احمد پرداخته با حکم دادگاه انقلاب و به اتهام امضای بیانیه «تفنگت را زمین بگذار» به دو سال حبس تعزیری و چهار سال ممنوعیت از فعالیت صنفی و پرداخت ۱۵۰ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شده بود. محکوم شده است. این حکم سخت‌ترین حکم قضایی است که تاکنون برای یک فعال صنفی سینما صادر شده‌است. احضار به دادسرای امنیت اوین. در ۶ خرداد ۱۴۰۲ پس از آن که محسن امیریوسفی، بار دیگر با رای هیئت‌مدیره کانون کارگردانان به عنوان رئیس کانون انتخاب شد به دستور مقام‌های قضایی در دادسرای امنیت زندان اوین حضور
مقام‌های قضایی در دادسرای امنیت زندان اوین حضور پیدا کرد.
مرضیه ستوده (زاده ۱۳۳۶ - تهران)، نویسنده و مترجم ایرانی مقیم کانادا و برنده جایزه ادبی صادق هدایت در سال ۱۳۸۲ است. او در اوایل جنگ ایران و عراق کشورش را ترک و به کانادا مهاجرت کرد. وی در کالج سنکا در رشته خدمات اجتماعی تحصیل کرده و اکنون مددکار اجتماعی است. آثار. داستان کوتاه نمونه نثر. جملات زیر از داستان «عاشیق» انتخاب شده‌اند: «من و خواهرم دوقلو هستیم. دوقلوهای تخمک جدا. اصلاً شکل هم نیستیم. نه قیافه، نه روحیه. او بگو بخند است. من حوصله ندارم. راستش اصلاً او یک جو عقل ندارد. او به من می‌گوید تو یک ذره
او یک جو عقل ندارد. او به من می‌گوید تو یک ذره احساس نداری…» «خواهرم ترجیح می‌داد که مهمان بیاید خانه‌اش تا هی به این و آن رو بیندازد. بعد که هنر دوستان اندک‌اندک جمع می‌شدند، اولش یک‌کم خوش بودند، با خوشی به هم می‌گفتند به سلامتی، مثل آدم از هم می‌پرسیدند کار تازه چی داری؟ بعد آن‌هایی که در ردهٔ بالاتری از هنر، یعنی نشانه‌شناسی بودند، دربارهٔ دال و مدلول و گفته‌های لاکان و سوسور و دریدا، تا نصف شب ور می‌زدند. رشیدخان خیلی دقت می‌کرد که واژهٔ دیفرانس را حتماً دیفقانس تلفظ کند. آخر شب دیگر خشن و بی‌تربیت
دیفقانس تلفظ کند. آخر شب دیگر خشن و بی‌تربیت می‌شدند؛ مثلاً رشیدخان تقریباً با حمله به مدعوین هوار می‌زد: سوسور به اون جای ننه‌ش خندیده که این را گفته.» «ما زودتر رفتیم. قدم زدیم. همه‌جا سنگ‌فرش بود، سقف‌ها بلند، رواق‌ها تو در تو، پنجره‌ها مشبک با شیشه‌های رنگی رنگی؛ و یک بوی خوش اثیری. هاله‌ای از حرمت و پذیرش گرد ما بود. بعدازظهر بود… .» دستاورد. مرضیه ستوده در سال ۱۳۸۲ به خاطر داستان «تاپ تاپ خمیر» برنده جایزه ادبی صادق هدایت شد و مورد تقدیر قرار گرفت. او هم چنین با ارائه داستان «عاشیق» برنده نشان ویژه
هم چنین با ارائه داستان «عاشیق» برنده نشان ویژه نخستین دوره جایزه ادبی چراغ مطالعه شد.
نبردهای زمستانی مازوری یا نبرد دوم دریاچه‌های مازوری (به انگلیسی: Second Battle of the Masurian Lakes) در اواسط جنگ جهانی اول از روز ۷ فوریه ۱۹۱۵ میلادی در کنار دریاچه معروف مازوری در لهستان آغاز شد. این جنگ با حمله آلمانی‌ها به روس‌ها آغاز شد. در این جنگ، روس‌ها شکست خوردند. حدود ۱۱۰ هزار سرباز روسی اسیر شدند و ۳۰۰ عراده توپ جنگی به دست آلمان‌ها افتاد. این جنگ در ۲۲ فوریه همان سال پایان یافت. فرماندهی آلمان‌ها در این جنگ بر عهده ۲ افسر آلمانی به نام‌های پاول فن هیندنبورگ و اریش لودن‌دورف بود.
در ۱۸ بهمن ۱۲۸۶ خورشیدی یکمین قانون مطبوعات در ۵۲ ماده به تصویب مجلس شورای ملی رسید. طبق اصل بیستم از قانون اساسی عامه مطبوعات غیر از کتب ظلال و مواد مضره به دین مبین، آزاد و ممیزی در آنها ممنوع است، ولی هر گاه چیزی مخالف قانون مطبوعات در آنها منتشر بشود، نشردهنده یا نویسنده طبق قانون مطبوعات مجازات می‌شود. اگر نویسنده معروف و مقیم ایران باشد ناشر و طابع و موزع از تعرض مصون هستند. مقرر می‌شود طبع کتب و روزنامجات و اعلانات و لوایح در تحت قوانین مقرره ذیل که از برای حفظ حقوق عموم و سد ابواب مضار از تجاوزات
از برای حفظ حقوق عموم و سد ابواب مضار از تجاوزات ارباب قلم و مطبوعات وضع می‌شود آزاد است. هر کس بخواهد مطبعه دایر نماید یا کتاب و جریده و اعلاناتی به طبع برساند یا مطبوعات را بفروشد باید بدواً عدم تخلف از فصول این قوانین را نزد وزارت معارف به التزام شرعی ملتزم و متعهد شود.
جام خرگوشی یا کانتاروس گونه‌ای از سفالینه‌های یونان باستان است که برای نوشیدن به‌کار می‌رفت. ویژگی این جام، دسته‌های بلند به شکل گوش‌های خرگوش است که به بدنه و لبه جام متصل شده‌است. جام‌های خرگوشی را معمولاً با سنگ‌های قیمتی و نقش‌های مربوط به دیونیسوس (باکوس) تزئین می‌کردند. در افسانه‌های یونان باستان، دیونیسوس، ایزد میگساری، یک جام خرگوشی داشت که هرچه از آن می‌نوشید هیچ‌گاه خالی نمی‌شد. اصلیت جام خرگوشی به «جام‌های نبرد» در یونان باستان بازمی‌گردد که معمولاً در دو سوی آن دو چهره، یکی یونانی و دیگری چهره
در دو سوی آن دو چهره، یکی یونانی و دیگری چهره مردم قاره آفریقا، نقش می‌شد و آذین‌های آن هم در سبک برگ کنگری با رشته‌های تاک انگور بود. نقش این چهره‌ها به عنوان قدردانی از دادوستدی که یونانیان با آفریقا داشتند صورت می‌گرفت. منابع. p. 250.
سیتی‌گروپ سنتر (به انگلیسی: "Citigroup Center") (در گذشته سیتی‌کورپ سنتر) یکی از ۱۰ آسمان‌خراش بلند در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا است. این ساختمان در خیابان پنجاه و سوم در محله منهتن قرار دارد. سیتی‌گروپ سنتر دارای ۵۹ طبقه‌است و ۲۷۹ متر طول دارد و دارای ۱٫۳ میلیون فوت مربع (۱۲۰،۰۰۰ مترمربع) فضای اداری است. این ساختمان یکی از با ابهت‌ترین و متمایزترین ساختمان‌ها در افق نیویورک می‌باشد. ساخت این ساختمان از ۱۹۷۴ آغاز و در ۱۹۷۷ میلادی خاتمه یافته‌است. ارزش این ساختمان ۱۹۵ میلیون دلار آمریکا است. سقف
ارزش این ساختمان ۱۹۵ میلیون دلار آمریکا است. سقف سیتی‌گروپ دارای شیب ۴۵ درجه می‌باشد، چون در ابتدا قرار بود بر روی آن صفحه‌های خورشیدی(برای تولید انرژی) نصب شود. اما در نهایت این ایده عملی نشد چرا که صفحه‌های خورشیدی سقف آن مستقیماً مقابل خورشید قرار نمی‌گیرد. سیتی‌گروپ سنتر هم‌اکنون پنجاه و هشتمین ساختمان بلند در جهان و بیست و دومین ساختمان بلند در ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
کینگ کونگ نام غولی خیالی است که در فیلم‌های سینمایی و کمیک‌های زیادی از آن استفاده شده‌است. این شخصیت ابتدا در سال ۱۹۳۳ در فیلم "کینگ کونگ" ظاهر شد. سپس این فیلم دوباره به غیر از نسخه‌های فرعی دیگر خود در سال‌های ۲۰۰۵ و بازسازی شد. کینگ کونگ معمولاً گونه‌اش به گوریل عظیمی مربوط می‌شود و داستان‌هایش در جزیره جمجمه اتفاق می‌افتند. کینگ کونگ همچنین از معروف‌ترین هیولاهای تاریخ سینما نیز به‌شمار می‌رود. در سال 2021 اولین مجموعه از سری فیلم های گودزیلا علیه کنگ منتشر گردید که در آن کینگ کونگ به صورت مستقیم با
منتشر گردید که در آن کینگ کونگ به صورت مستقیم با هیولای معروف ژاپنی یعنی گودزیلا رو در رو می شود.
شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، شرکت دولتی صنایع شیمیایی و پتروشیمی ایرانی است، که زیرمجموعه‌ای از وزارت نفت ایران می‌باشد. این شرکت وظیفه مدیریت و گسترش عملیات صنایع شیمیایی و پتروشیمیایی کشور را برعهده دارد. این شرکت در سال ۱۳۴۳ توسط شرکت ملی نفت ایران، تحت عنوان «واحد تولیدی کود شیمیایی شیراز» تأسیس شد و هم‌اکنون پس از شرکت سابک دومین تولید کنندهٔ محصولات پتروشیمی در خاورمیانه می‌باشد. مالک این شرکت دولت ایران است و با وجود داشتن پیشوند ملی، هیچگاه همه یا حتی بخشی از سهام شرکت صنایع پتروشیمی و ۳ شرکت دیگر
بخشی از سهام شرکت صنایع پتروشیمی و ۳ شرکت دیگر تابعه وزارت نفت ایران، به‌شکل سهام عدالت یا عرضه اولیه در بورس، در اختیار مردم ایران قرار نگرفته‌است. تاریخچه. شرکت ملی صنایع پتروشیمی با بهره‌برداری از واحد تولید کود شیمیایی شیراز، در سال ۱۳۴۲ در مرودشت آغاز به کار کرد. این شرکت با گسترش صنعت در قالب سه طرح عمرانی، در فاصله سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۶۵ مرحله توسعه نخستین خود را پشت سر گذاشت. فعالیت این شرکت در زمینه تولید کود شیمیایی و مواد اساسی پتروشیمیایی و شیمیایی باعث خودکفایی ایران از مواد نامبرده شد.
و شیمیایی باعث خودکفایی ایران از مواد نامبرده شد. راه‌اندازی مجتمع‌های پتروشیمی گوناگون مانند: فارابی، خارک، پاسارگاد، کربن اهواز، رازی (شاپور سابق) و طرح‌های توسعه پتروشیمی شیراز، از اقدامات این شرکت در مرحله گسترش آغازین خود بوده‌است. فعالیت‌ها. فعالیت‌های شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران در سال‌های جنگ ایران و عراق تا اواسط سال ۱۳۶۷ به حداقل خود رسید. با این وجود، این شرکت طرح توسعه پتروشیمی شیراز را در این مرحله زمانی تکمیل کرد. همچنین روند فعالیت این شرکت در احداث پالایشگاه اراک متوقف گردید. پس از جنگ،
در احداث پالایشگاه اراک متوقف گردید. پس از جنگ، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، مرحله تجدید حیات و نوسازی را شروع کرد. بازسازی مجتمع‌های خسارت دیده در جنگ، در طول برنامه اول توسعه، در سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳، بهره‌برداری از طرح‌های بنیادی مانند پتروشیمی اصفهان، پتروشیمی شازند اراک و تکمیل مجتمع بندرامام گسترش صادرات و خصوصی‌سازی و سود دهی در برنامه پنج ساله دوم در سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸ و افزایش تولید سالانه تولیدات از ۴/۲ به ۱۱ میلیون تن در سال، با بهره‌برداری از برنامه‌های باقی‌مانده از برنامه پنج ساله اول، از
برنامه‌های باقی‌مانده از برنامه پنج ساله اول، از اقدامات و پیشرفت‌های این شرکت، در مرحله بازسازی و تجدید حیات شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، به‌شمار می‌رود. صنایع پایین‌دستی. با توجه به وابسته بودن ایران از منظر تأمین منابع پروتئین دامی نظیر کنجاله سویا و پودر ماهی به واردات، یکی از مهم‌ترین استعدادهای صنایع پتروشیمی ایران در حوزه صنایع پایین‌دستی را می‌توان تولید پروتئین تک‌یاخته از متانول دانست که هم‌اکنون توسط بسیاری از کشورهای نفتی نظیر روسیه، نروژ و اخیراً عربستان سعودی، به‌شکل انبوه توسط هلدینگ‌های
عربستان سعودی، به‌شکل انبوه توسط هلدینگ‌های پتروشیمی تولید می‌شود.