payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این پزشکان هستند که نوع دارو را انتخاب می‌کنند، بازاریابی انبوه، باعث هدر رفتن منابع می‌شود؛ لذا تبلیغات خاص با هدف قرار دادن پزشکان می‌تواند موثرتر و ارزان‌تر باشد. این امر شامل آگهی‌های تبلیغاتی در مجلات تخصصی و ملاقات پزشکان در مطب‌ها و بیمارستان‌ها توسط بازاریاب‌های دارویی می‌شد. بخش مهمی از تلاش‌ها معطوف دانشجویان پزشکی شد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی. بازاریابی به ارائه دهندگان خدمات بهداشتی به چهار شکل صورت می‌گیرد. براساس یک نظر سنجی که در سال ۲۰۱۰ میلادی صورت گرفت نیمی از ۶۸۰۰۰۰ پزشک شرکت‌کننده در
صورت گرفت نیمی از ۶۸۰۰۰۰ پزشک شرکت‌کننده در این نظرخواهی ملاقات با یک بازاریاب را به روش‌های دیگر بازاریاب را به روش‌های دیگر ترجیح می‌دادند. این رقم در نظرسنجی سال ۲۰۰۸ معادل ۳۸٫۵٪ بود. براساس نظرسنجی سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۳٪ پزشکان راغب به ملاقات‌های مکرر با بازاریاب‌ها نبودند. جستارهای وابسته. گردشگری پزشکی گردشگری پزشکی
فردیناند یکم (؛ ؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۷۹۳-درگذشته ۲۹ ژوئن ۱۸۷۵) امپراتور اتریش و رئیس کنفدراسیون آلمان و با عنوان فردیناند پنجم پادشاه مجارستان و بوهم بود. او از زمان مرگ پدرش فرانتس دوم، امپراتور اتریش تا انقلاب‌های ۱۸۴۸ بر قدرت بود. فردیناند که گرفتار بیماری صرع بود، دارای توانایی بسنده برای حکمروانی نبود. با این وجود ولیعهدی‌اش با حکم فرانتس دوم، نه فقط به اصرار کلمنس مترنیخ که طبیعتاً یک امپراتور با شخصیتی ضعیف را می‌پسندید، که بر این اعتقاد استوار بود که مشروعیت تنها از راه اصل و نسب و نه توانایی‌های شخصی
تنها از راه اصل و نسب و نه توانایی‌های شخصی حاصل می‌شود. امپراتوری. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۳۵ به عنوان امپراتور جدید بر تخت نشست ولی برای جبران کاستی‌ها، شورایی حکومتی در مسائل ضروری به او کمک و مشاوره می‌داد. این شورا به ریاست آرشیدوک لودویک عموی امپراتور اداره می‌شد. اعضای دیگر شورا: آرشیدوک فرانتس کارل برادر امپراتور، کلمنس مترنیخ صدراعظم و فرانتس آنتون وزیر شورا و دولت بودند. از دیگر افراد با نفوذ دربار می‌توان به آرشیدوشِس سوفی مادر امپراتور آینده فرانتس یوزف اشاره کرد که به دلیل قدرت سیاسی‌اش به او
یوزف اشاره کرد که به دلیل قدرت سیاسی‌اش به او لقب «تنها مرد دربار» داده‌بوند. فردیناند در ۲ دسامبر ۱۸۴۸ در زمان انقلاب از قدرت کناره‌گیری کرد و تا زمان مرگ در پراگ به‌سر برد.
دودمان یـِرواندونی (به ارمنی: Երվանդունիներ، (به انگلیسی Orontid Dynasty)، از ۵۷۰ (پیش از میلاد) تا ۲۰۰ (پیش از میلاد) حکمرانی کردند. مؤسس پادشاهی اَروَند (یرواند) یکم ساکاواکیاتس بود و آخرین پادشاه از این دودمان یرواند چهارم. آنتیوخوس چهارم کوماژن از این خاندان آخرین پادشاه کوماژن بود. شاهان یرواندی در آغاز ساتراپ‌های ایران هخامنشی در منطقه بودند. اصلیت. نام این دودمان یعنی یرواندی (در زبان‌های غربی Orontid) (در یونانی: Ὀρόντης لاتین: Orontes) گرفته شده که به معنی «چابک» و «دلاور» است. برخی از مورخان بیان
به معنی «چابک» و «دلاور» است. برخی از مورخان بیان می‌کنند که یرواندی‌ها اصالتاً ایرانی بودند، و پیوندهای خانوادگی دودمانی با سلسله حاکم هخامنشی داشته‌اند. یرواندی‌ها در تمام مدت فرمانروایی خود بر نسب خود از هخامنشیان تأکید داشتند تا مشروعیت سیاسی خود را تقویت کنند. به گفته این منابع، آن‌ها از خویشاوندان طایفه هخامنشی به حساب می‌آمدند و از خاندان ویدرنه از یاران هفتگانه داریوش یکم در سرکوب گئومات مغ محسوب می‌شدند. و هم استاتیرای یکم ملکه محبوب اردشیر دوم و برادرش تیسافرن سردار معروف پارسی از این خاندان
و برادرش تیسافرن سردار معروف پارسی از این خاندان بودند و هم یرواند یکم نوه عموی این دو با دختر اردشیر دوم به نام روزگونه ازدواج نمود. مورخان دیگری می‌گویند که یرواندی‌ها اصالتاً ارمنی بودند، در حالی که به گفته رازمیک پانوسیان، یرواندی‌ها احتمالاً با فرمانروایان ایران و سایر خاندان‌های اشرافی برجسته در ارمنستان وصلت کرده بودند و می‌گویند که قومیت ارمنی آنها نامشخص است. پیشینه. مرزهای ارمنستان در دوران پادشاهی یرواند یکم ساکاواکیاتس همان مرزهای دوران اورارتو بود و در جنوب از جلگه دجله می‌گذشت، در شمال با
بود و در جنوب از جلگه دجله می‌گذشت، در شمال با ارمنستان علیا و منطقه گوگارک در غرب با فرات و در شرق توسط دریاچه ارومیه بطرف جلگه شاخه سفلای ارس و رود کورا محدود می‌شد. یرواندی‌ها دشت آرارات را مرکز حکومتشان قرار دادند و شهر آرماویر که به روی خرابه‌های آرگیشتی خینیلی بنا گردیده بود. به عنوان پایتخت برگزیدند. آنها در این سرزمین به اصلاحات و آبادانی پرداختند و چند شهر بنا نهادند. در منطقه‌ای که رودهای ارس و آخوریان به هم ملحق می‌گردند شهر یروانداشات ساخته می‌شود؛ که جانشین آرماویر پایتخت پادشاهی ارمنستان
می‌شود؛ که جانشین آرماویر پایتخت پادشاهی ارمنستان می‌گردد. این شهر اخیر نقش خود را بعنوان مرکز پرستش حفظ می‌نماید. یک زیارتگاه بزرگ دیگر در باگاران در کنار آخوریان ایجاد می‌گردد. از اولین مذاکرات سرداران اسکندر به منظور تقسیم سرزمین‌های او نام ارمنستان در فهرست اسامی ممالک فتح شده به دست اسکندر نیامده و ارمنستان برخلاف ایران، که هم‌زمان با سقوط دولت هخامنشی مطیع اسکندر و دولت مقدونی شد، توانست تمامیت ارضی و استقلال خود را حفظ کند. پس از فروپاشی سلسلهٔ هخامنشیان یرواند دوم از خاندان یرواندی، که والی ایالت
یرواند دوم از خاندان یرواندی، که والی ایالت ارمنستان در این دوره و از سرداران ارمنی حاضر در نبرد گوگمل بود، خود را پادشاه مستقل ارمنستان بزرگ معرفی کرد. میترنس دیگر سردار ارمنی، نیز که او هم در نبرد گوگمل حاضر بود، دولت مستقل دیگری در شمال غربی ارمنستان بزرگ تشکیل داد که به ارمنستان کوچک شهرت یافت. این بخش از ارمنستان هم‌زمان با حملات ارتش مقدونی به نواحی کاپادوکیه به فرماندهی اومئنس به دست نیروهای مقدونی تصرف شده و جزو قلمرو اسکندر قرار گرفت. البته، پس از مدتی بار دیگر استقلال خود را بازیافت. در این دوره،
بار دیگر استقلال خود را بازیافت. در این دوره، بخش دیگری از ارمنستان، که جنوب غربی این سرزمین را تشکیل می‌داد، «زوپک» نام داشت. این سرزمین زمانی جزوی از ارمنستان بزرگ بود اما به دلایل مختلف از آن جدا شده و فردی به نام آرشام از خاندان یرواندی بر آن حکومت می‌کرد.
مری ترزا الئنور هیگینز کلارک (زاده – درگذشته ) یکی از چهره‌های مطرح داستان‌نویسی ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. مری هیگینز کلارک در سال ۱۹۲۷ در نیویورک در یک خانواده ایرلندی‌تبار به دنیا آمد و در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه فوردهام فارغ‌التحصیل شد. کلارک در سال ۱۹۶۴ با نوشتن داستان‌های کوتاه کار نویسندگی را شروع کرد. او مدتی مهماندار هواپیمایی پان آمریکن بود. با ترک شغلش با وارن کلارک ازدواج کرد و این زوج ۵ فرزند داشتند. وی شوهرش را در ۳۵ سالگی از دست داد و برای تأمین زندگی شروع به نوشتن داستان کوتاه و
و برای تأمین زندگی شروع به نوشتن داستان کوتاه و متن‌های رادیویی کرد اما به او گفته شد روی نوشتن داستان تمرکز کند. اولین کتاب او "در آرزوی بهشت" نام داشت که این رمان بر اساس زندگی جورج واشینگتن بود که فروش خوبی نکرد. او از کودکی به رمان‌های آگاتا کریستی و شرلوک هلمز علاقه‌مند بود؛ لذا تصمیم گرفت رمان‌های تعلیقی بنویسد. "بچه‌ها کجایند؟" اولین رمان پرفروش کلارک بود. راجع به او گفته‌اند که داستان‌هایش پر از پدیده‌های روحی و روانی است. او به خواننده اجازه می‌دهد تا آخرین لحظه وادار به حدس‌زدن شود. او برای نوشتن
تا آخرین لحظه وادار به حدس‌زدن شود. او برای نوشتن کتاب‌هایش از اخبار الهام می‌گرفت. در محاکمه‌های جنایی حاضر می‌شد و با متخصصان پزشکی قانونی دربارهٔ قتل و شواهد آن حرف می‌زد. در بعداز ظهر جمعه در سن ۹۲ سالگی در ناپل، فلوریدا درگذشت. کتابشناسی. کلارک نویسندهٔ ۲۱ اثر پرفروش بود و به «ملکهٔ تعلیق» شهرت داشت. کتاب‌های او به ۳۵ زبان ترجمه شدند و اولین کتاب او به نام "بچه‌ها کجان؟" ۷۵ بار تجدید چاپ شده‌است. در سال ۲۰۰۰، ناشر او برای نوشتن ۵ کتاب به او ۶۴ میلیون دلار پرداخت کرد که این او را در آن زمان به
میلیون دلار پرداخت کرد که این او را در آن زمان به گران‌ترین نویسنده زن دنیا تبدیل کرد. اکثر آثار این نویسنده در ایران توسط نشر لیوسا منتشر شده‌است. جوایز و افتخارات. وی سیزده دکتری افتخاری دریافت کرد.
آرشام شات (به ارمنی Արշամշատ، "آرشام‌شات") شهری در استان سوفنه ارمنستان قدیم در نزدیکی رود فرات بود که توسط پادشاهی به نام آرشام یکم از دودمان اروندی در سده سوم پیش از میلاد بنیاد نهاده شد. آرشام‌شات (یا آرشام‌شاد) نامی از ریشه پارسی به معنای «شادی‌ برای آرشام» است. این شهر در سده یکم پیش از میلاد نابود و رها شده است.
پرایمل اسکریم نام گروه آلترنیتیو راک اسکاتلندی است که در سال ۱۹۸۲ در گلاسکو توسط بابی گیلسپی و جیم بیتی تشکیل شد. گروه بین سال های ۱۹۸۲ ال ۱۹۸۴ به اجراهایی می‌پرداخت اما تا زمانی که گیلسپی از گروه د جیزز اند مری جین (The Jesus and Mary Chain)جدا نشده بود به موفقیت خاصی دست نیافت.پرایمل اسکریم یکی از گروه‌های کلیدی موسیقی ایندی راک دهه هشتاد بود اما در یک تغییر ناگهانی صدای گروه به سمت صوتی سایکدلیک‌تر و سپس گاراژ راک تغییر کرد.آلبوم سال ۱۹۹۱ گروه به نام Screamadelica باعث شد که پرایمل اسکریم توجه زیادی را
باعث شد که پرایمل اسکریم توجه زیادی را به خود جلب کند و با وجود تغییر زیادی که در بین نوازنده‌های گروه به وجود می‌آید همچنان از نظر اقتصادی یکی از پرفروش‌ترین گروه‌ها باقی بماند و همچنان به اجرای زنده و ضبط آهنگ ادامه دهد.
کنسول بازی سوپرگراف‌اکس مدل ارتقا یافته پی‌سی‌انجین (توربوگراف‌اکس-۱۶ در آمریکای شمالی) بود. در ابتدا این دسنگاه به عنوان پی‌سی‌انجین-۲ شناخته شد که ادعا می‌شد یک کنسول ۱۶ بیتی واقعی است که کرافیک و صدای آن بهبود یافته‌است و انتظار نمی‌رود تا سال ۱۹۹۰ عرضه شود. با این وجود محصول نهایی با نام سوپرگراف‌اکس در اواخر سال ۱۹۸۹ و زودتر از زمان پیش‌بینی شده عرضه شد. تنها گرافیک آن بهبود یافته بود و کیفیت صدای آن تغییری نکرده بود و همچنین فاقد پردازنده ۱۶ بیتی مانند پی‌سی‌انجین بود. برتری سوپرگراف‌اکس در مقاسیه با
پی‌سی‌انجین بود. برتری سوپرگراف‌اکس در مقاسیه با پی‌سی‌انجین عبارتند از چهار برابر شدن مقدار حافظه پردازنده اصلی، یک تراشه ویدئویی دوم به همراه حافظه ویدئویی خودش به همراه یک تراشه کنترلر که اجازه می‌داد خروجی هردو تراشه ویدئویی به راه‌های گوناگون باهم ترکیب شوند. سوپرگراف‌اکس از دو لایه پس زمینه پیمایشی همانند سگا مگا درایو/جنسیس به جای تک لایه توربوگراف‌اکس-۱۶ بهره می‌برد.
امانت‌الله روشن‌زائر مشهور به "ا. روشن" (زاده ۱۲۸۶ روستای همت‌آباد آباده) نویسنده و مترجم ایرانی و از فیزیک‌دانان پیشکسوت ایران و از مهره‌های اصلی دانشکدهٔ علوم بود. زندگی. "امانت‌الله روشن زائر" فرزند "نصرالله" در سال ۱۲۸۶ در خانواده‌ای بهائی در روستای همت‌آباد آباده زاده شد. تحصیلات ابتدایی خود را در آباده و تحصیلات متوسطه را در تهران به پایان رساند. او در اوایل دوران کودکی نزد پدرش خواندن و نوشتن و نیز ریاضیات را آموخت؛ سپس در مدرسهٔ «همت» آباده به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۰۱ پدرش او را برای ادامهٔ تحصیل
پرداخت. در سال ۱۳۰۱ پدرش او را برای ادامهٔ تحصیل به تهران می‌فرستد. وی موفق می‌شود تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ تربیت تهران که ویژهٔ بهائیان بود به پایان برساند. "روشن زائر" در سال ۱۳۰۷ در امتحان اعزام محصل به خارج از کشور شرکت کرده و پس از پذیرفته‌شدن در این امتحان عازم فرانسه شد. او از جمله نخستین گروه محصلین اعزامی به اروپا بود. وی در دانشگاهی در شهر پاریس به تحصیل می‌پردازد. در همان سال‌های اولیهٔ تحصیل در فرانسه به رشتهٔ فیزیک علاقه‌مند می‌شود و تحصیلات خود را در این رشته ادامه می‌دهد تا
و تحصیلات خود را در این رشته ادامه می‌دهد تا آن‌که در سال ۱۳۱۴ موفق به دریافت مدرک اعطایی دکترا در رشتهٔ فیزیک که بالاترین درجهٔ دکترای آن زمان در فرانسه بوده، می‌شود. "روشن زائر" پس از اتمام تحصیلات خود در فرانسه راهی ایران می‌شود و در تهران به کار تدریس در دانشکدهٔ علوم دانشگاه تهران مشغول می‌شود. از دیگر مسؤولیت‌های وی ریاست ادارهٔ امتحانات آموزش و پرورش است. "روشن زائر" همدورهٔ "محمود حسابی" بود و با همکاری هم توانستند اولین آزمایشگاه علوم را که "محمود حسابی" در دانشگاه تهران تأسیس کرده بود گسترش دهند.
در دانشگاه تهران تأسیس کرده بود گسترش دهند. به گفتهٔ "روشن زائر"، بعد از تکمیل و گسترش این آزمایشگاه در آن زمان با همکاری "کمال‌الدین جناب" و "علی اکبر خمسوی" به آموزش و تدریس دانشجویان دانشکدهٔ علوم دانشگاه تهران مشغول می‌شوند. دکتر "امانت‌الله روشن زائر" فردی متواضع و فروتن بود و بر این عقیده بود که وظیفهٔ هر معلمی است که متواضع باشد و این تواضع را به شاگردان خود هم آموزش دهد. او در سال‌های پایانی عمر خود به‌دلیل بیماری و کهولت سن و به دستور پزشک معالج خود، تحقیق و پژوهش را علی‌رغم میل باطنی خود کنار
خود، تحقیق و پژوهش را علی‌رغم میل باطنی خود کنار گذاشته و تنها به آموزش می‌پردازد و تا پایان عمر تمام وقت خود را وقف تعلیم و تربیت می‌کند. در سال ۱۳۸۶ انتشارات دانشگاه تهران از وی به همراه تنی چند از مؤلفان و مترجمان انتشارات دانشگاه تهران تقدیر شد. آثار. دکتر "روشن زائر" حدود ۲۳ جلد کتاب به رشتهٔ تحریر درآورده که ۶ جلد آن به سفارش وزارت فرهنگ وقت و بقیهٔ کتاب‌ها به سفارش دانشگاه تهران برای تدریس دوره‌های مختلف آموزشی در سطوح دبیرستان و دانشگاه بوده‌است که از آن جمله می‌توان به کتاب‌های فیزیک و شیمی
که از آن جمله می‌توان به کتاب‌های فیزیک و شیمی دبیرستان (یعنی فیزیک و شیمی نظام قدیم قبل از سال‌های ۱۳۵۰) و فیزیک نجومی اشاره کرد.
زَریر (در ارمنی Զարեհ، زَره، در زبان‌های غربی: Zariadres) از پادشاهان سوفنه در ارمنستان قدیم بود و از تبار دودمان اروندی بود. استرابون در تاریخ خود نقل کرده است که سوفنه در سال ۲۰۰ پیش از میلاد توسط یکی از سرداران شاه آنتیوخوس سوم به نام زریر (زریادرس) تصرف شد. ویرایش بیوگرافی پس از شکست آنتیوخوس سوم توسط رومیان در نبرد ماگنزیا در سال ۱۹۰ پیش از میلاد، زریر و آرتاشس یکم شورش کردند و با رضایت رومیان به عنوان پادشاه تحت شرایط قرارداد آپامئا در ۱۸۸ پیش از میلاد - زریر بر سوفن و آرتاشس بر ارمنستان سلطنت کردند.
- زریر بر سوفن و آرتاشس بر ارمنستان سلطنت کردند. . این احتمال وجود دارد که زریر پدر آبدیسارس (Dsariadres) بوده باشد، اگرچه در اسناد تاریخی اندک، آبدیسارها قبل از زریر حکومت می‌کردند. نامی که به عنوان Dsariadris نوشته شده است ممکن است یک برداشت و تلفظ یونانی از نام Bagdassar باشد. یک فرضیه این است که پادشاه باگداسار مجبور شد فرمانروایی پادشاه آنتیوخوس سوم را بپذیرد، اما به عنوان یک ساتراپ باقی ماند و تا زمانی که نبرد مگنزیا به او اجازه داد تا استقلال خود را مجدداً حفظ کند، خراج پرداخت. استرابون ۲۰۰ سال پس
مجدداً حفظ کند، خراج پرداخت. استرابون ۲۰۰ سال پس از این وقایع کتاب تاریخ خود را نوشت و شاید دقیق نبود. بیش از ده‌ها نشانگر مرزی سنگی از زمان سلطنت آرتاشس با کتیبه‌های آرامی در قلمرو ارمنستان امروزی کشف شده است، قبل از کشف آنها وجود این سنگ‌ها توسط موسی خورنی تایید شده بود. در این کتیبه ها آرتاش ادعا می کند که از سلسله اروندی است: شاه آرتاکسیا، پسر اورونتید زریادرس. منابع. Strabo: Geographia. Greece. ۲۴ AD. pp. ۳۳۶ and ۳۳۷.
گسست غربی یا اِنشِقاقِ غربی یا گسست بزرگ باختری ، دوره‌ای در تاریخ کلیسا بین سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۴۱۷ است که در آن پاپ‌ها و ضد پاپ‌ها با یکدیگر رقابت می‌کردند. این انشقاق با شورای کنستانس به پایان رسید. ریشه این گسست نه در الهیات و نه در آموزه‌های دینی بود، بلکه منشأ آن به اسارت بابلی پاپ‌ها (۱۳۰۹ تا ۱۳۷۶) و پیامدهای آن بر توازن قدرت بین دولت‌ها بازمی‌گردد. واژه «غربی» نشان می‌دهد که این انشقاق در درون کلیسای دنیای غربی (کلیسای کاتولیک روم) رخ داده است. این چنددستگی، انشقاق بزرگ نیز نامیده می‌شود، گرچه این
چنددستگی، انشقاق بزرگ نیز نامیده می‌شود، گرچه این اصطلاح برای انشقاق بزرگ شرق در سال ۱۰۵۴، زمانی که جدایی بین این کلیسای غربی و کلیسای ارتدکس شرقی رخ داد، نیز به کار می‌رود. این بحران چهل‌ساله در اروپا در میانه جنگ صدساله و همزمان با انتقال از یک رژیم فئودالی رخ داد که دیگر پاسخگوی یک جامعه در حال تحول نبود. در واقع کلیسا نقش فرهنگی و اجتماعی خود را که در اوایل قرون وسطی برای حکومت ضروری بود از دست داد. از دید سیاسی، این مسئله با کشمکش فیلیپ چهارم پادشاه فرانسه و پاپ بونیفاس هشتم که هریک ادعای قدرت کامل را
و پاپ بونیفاس هشتم که هریک ادعای قدرت کامل را دارند، به وقوع می‌پیوندد. این تنش در ابتدا با استقرار حکومت پاپ در آوینیون فرانسه و سپس به دودستگی بزرگ انجامید. دلایل تنش. جهش اجتماعی. از اوایل قرن دهم، کلیسا تصویر نظام سه‌گانه اجتماعی را تحمیل می‌کند. او با به اختیار گذاشتن قدرت نظامی و دنیوی به اشراف، اخلاقیات جامعه را به‌طور مطلق در اختیار خود می‌گیرد. از آنجایی که کلیسا متمرکزکننده دانش از دوران عتیق به‌شمار می‌رود، روحانیت موقعیت خود را در اجتماع قرون وسطی، اجتناب‌ناپذیر و محوری می‌داند. روحانیت با
وسطی، اجتناب‌ناپذیر و محوری می‌داند. روحانیت با داشتن سواد خواندن و نوشتن، مؤسسات گوناگون، مدارس و بنیادهای نیکوکاری را اداره می‌کند. با آگاهی از مبادلات فرهنگی و دانش تجربی، کلیسا بیشترین سهم از بافت اقتصادی آن دوره را - که هنوز عموماً کشاورزی است - از آن خود می‌کند. در زمان جنگ‌های صلیبی است که قدرت فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و حتی نظامی کلیسا به بالاترین حد خود می‌رسد. از آغاز قرن سیزدهم اما تعادل میان این نظام سه‌گانه به هم می‌خورد. بورژوازی از یک سو، به مرور زمان، از نظر اقتصادی به اهمیتی دست می‌یابد که
زمان، از نظر اقتصادی به اهمیتی دست می‌یابد که موقعیت وی را از نظر سیاسی اجتناب ناپذیر می‌سازد (احتیاج شاهزادگان و امرای کلیسا برای استقراض). از سوی دیگر برای احتیاج تجاری و سپس پیشرفت اجتماعی خود، قسمتی از فرهنگ را با سرمایه‌گذاری در مدارس غیر مذهبی و چندین اثر اجتماعی به عهده می‌گیرد. شرح واقعه. انتقال پاپی به آوینیون (۱۳۰۹–۱۳۷۷). در سال ۱۳۰۹، پاپ کلمنت پنجم به دلیل ناامنی‌های سیاسی در رم و فشارهای فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه، مقر پاپی را از رم به آوینیون (در جنوب فرانسه) منتقل کرد. این دوره به اسارت
(در جنوب فرانسه) منتقل کرد. این دوره به اسارت آوینیون (Avignon Papacy) معروف شد. در این دوره، پاپ‌ها تحت نفوذ پادشاهان فرانسه بودند، که باعث نارضایتی بسیاری از کاتولیک‌ها، به‌ویژه در ایتالیا و سایر نقاط اروپا، شد. در سال ۱۳۷۷، پاپ گریگوری یازدهم پاپی را به رم بازگرداند، اما پس از مرگ او در ۱۳۷۸، تنش‌ها به اوج رسید. پس از مرگ گریگوری یازدهم، کاردینال‌ها در رم تحت فشار مردم محلی (که خواستار پاپ ایتالیایی بودند) بارتولومئو پریگنانو را به عنوان پاپ اوربان ششم انتخاب کردند. اوربان ششم به سرعت با رفتارهای تند،
انتخاب کردند. اوربان ششم به سرعت با رفتارهای تند، اصلاحات غیرمحبوب و توهین به کاردینال‌ها (به‌ویژه کاردینال‌های فرانسوی) باعث نارضایتی شد. آغاز گسست. گروهی از کاردینال‌ها (عمدتاً فرانسوی) که از اوربان ششم ناراضی بودند، ادعا کردند انتخاب او تحت فشار و غیرقانونی بوده است. آن‌ها در همان سال ۱۳۷۸ در فوندی (ایتالیا) گرد هم آمدند و رابرت ژنو را به عنوان پاپ کلمنت هفتم انتخاب کردند. کلمنت هفتم به آوینیون بازگشت و در آنجا مقر پاپی خود را برقرار کرد. این امر کلیسا را به دو شاخه تقسیم کرد: هر پاپ رقیب، کاردینال‌های
به دو شاخه تقسیم کرد: هر پاپ رقیب، کاردینال‌های خود را منصوب کرد، مالیات کلیسایی جمع‌آوری کرد و دیگری را تکفیر کرد. این تقسیم‌بندی باعث سردرگمی در میان مسیحیان و تضعیف اقتدار کلیسا شد. پادشاهی‌های اروپایی بر اساس منافع سیاسی و اتحادهای خود از یکی از پاپ‌ها حمایت می‌کردند، که انشقاق را به یک بحران سیاسی تبدیل کرد. ظهور سومین پاپ (پیزا، ۱۴۰۹). تلاش‌ها برای حل بحران از طریق مذاکره یا شوراها ناموفق بود. در سال ۱۴۰۹، گروهی از کاردینال‌های هر دو جناح (رم و آوینیون) در شورای پیزا گرد هم آمدند تا انشقاق را پایان
در شورای پیزا گرد هم آمدند تا انشقاق را پایان دهند. آن‌ها هر دو پاپ (گریگوری دوازدهم در رم و بندیکت سیزدهم در آوینیون) را خلع کردند و الکساندر پنجم را به عنوان پاپ جدید انتخاب کردند. اما هیچ‌یک از دو پاپ رقیب این تصمیم را نپذیرفتند، و نتیجه این شد که حالا سه پاپ همزمان ادعای مشروعیت داشتند: در رم :گریگوری دوازدهم، در آوینیون :بندیکت سیزدهم، و در پیزا :الکساندر پنجم و جانشینش ژان بیست‌وسوم پایان گسست. انشقاق سرانجام در شورای کنستانس (۱۴۱۴–۱۴۱۸)، که توسط زیگیسمونت، امپراتور مقدس روم سازماندهی شد، حل شد. این
امپراتور مقدس روم سازماندهی شد، حل شد. این شورا اهداف زیر را دنبال کرد: پیامدها. انشقاق بزرگ به اقتدار پاپی ضربه شدیدی زد و ایده کنسیلیاریسم (برتری شوراهای کلیسایی بر پاپ) را تقویت کرد. این بحران زمینه‌ساز اصلاحات بعدی در کلیسا و همچنین جنبش اصلاحات پروتستانی در قرن شانزدهم شد. کلیسا برای جلوگیری از انشقاق‌های آینده، قوانین دقیق‌تری برای انتخاب پاپ وضع کرد. انشقاق بزرگ غربی (۱۳۷۸–۱۴۱۷) که ۳۹ سال موجب تفرقه در کلیسای کاتولیک شده بود به وسیله شورای کنستانس و انتخاب مارتین پنجم پایان یافت، اما تأثیرات آن بر
انتخاب مارتین پنجم پایان یافت، اما تأثیرات آن بر اقتدار پاپی و ساختار کلیسا برای قرن‌ها باقی ماند.
کنفدراسیون آلمان اتحادیه‌ای بود که پس از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی میان ایالت‌های آلمانی‌زبان اروپای مرکزی پدید آمد. این کنفدراسیون به صورت حائلی میان پروس و امپراتوری اتریش جای گرفته بود. بریتانیا موافق و مشوق برپایی این کنفدراسیون در اروپای مرکزی بود تا هم در منطقه آرامشی برقرار سازد و هم در برابر توسعه‌طلبی فرانسه و روسیه در دو سوی سرزمین‌های آلمانی‌نشین ایستادگی کند. کنگره وین در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین‌های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین
آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک کنفدراسیون به رهبری اتریش گردهم آمدند. از این پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش‌های انقلابی شد. از ۱۸۱۸ جنبش‌های ملی‌گرایی در بین دانشجویانی که در جنگ‌های ناپلئونی علیه فرانسه شرکت کرده بودند بروز کرد ولی تا ۱۸۳۰ مجالی برای مخالفت با استبداد سلطنتی پیدا نکردند. سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به
سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به دست مترنیخ صدراعظم اتریش داد تا طی کنفرانس کالسباد در ۱۸۱۹ و وین در ۱۸۲۰ مجوز لازم برای سرکوب جنبش و لغو قانون اساسی ایالات جنوبی را به دست آورد. انقلاب‌های ۱۸۳۰ در فرانسه (انقلاب ژوئیه) و دیگر کشورها آزادی‌خواهان آلمانی را به جنبش درآورد تا اینکه شهریارنشین‌های آلمانی نیز مجبور به اعطای قانون اساسی و پاره‌ای از آزادی‌ها شدند. این کنفدراسیون در عمل سست و ناکارامد بود و در پی انقلاب‌های ۱۸۴۸ و رقابت‌های اتریش و پروس از میان رفت؛ ولی دوباره در ۱۸۵۰ تجدید حیات نمود.
از میان رفت؛ ولی دوباره در ۱۸۵۰ تجدید حیات نمود. شکست انقلاب ۱۸۴۸، با اینکه منجر به برکناری مترنیخ شد موضوع وحدت آلمان را به تعویق انداخت. رقابت‌های دو عضو نیرومند این کنفدراسیون سرانجام در ۱۸۶۶ به جنگ اتریش-پروس و فروپاشی کنفدراسیون انجامید. از خاکستر این اتحادیه کنفدراسیون آلمان شمالی پدید آمد. منابع. Wikipedia contributors, "German Confederation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=German_Confederation&amp;oldid=449203742 (accessed September 15, 2011).
توربواکسپرس یا پی‌سی‌انجین جی‌تی نام نسخه قابل حمل کنسول بازی توربوگراف‌اکس-۱۶/پی‌سی انجین می‌باشد که در سال ۱۹۹۰ توسط ان‌ای‌سی با قیمت ۲۴۹/۹۹ دلار آمریکا عرضه شد. (قیمت آن به ۲۹۹/۹۹ دلار افزایش یافت و مجدداً به ۲۴۹/۹۹ دلار رسیذ و در سال ۱۹۹۲ قیمت آن به ۱۹۹/۹۹ دلار کاهش یافت) این دستگاه پیشرفته‌ترین کنسول بازی دستی در زمان خودش بود و می‌توانست تمامی بازی‌های توربوگراف‌اکس-۱۶ را اجرا کند. (که بر روی هوکارت قرار داشت که یک رسانه کوچک مانند کارت اعتباری بود) دارای یک صفحه نمایش ۶۶ میلیمتری (۲/۶ اینچی)، مشابه
یک صفحه نمایش ۶۶ میلیمتری (۲/۶ اینچی)، مشابه اندازه گیم بوی اصلی، را داشت و توانایی نمایش هم‌زمان ۶۴ اسپریت در یک زمان، ۱۶ برای هر اسکن لاین و ۴۸۱ رنگ از یک پالت ۵۱۲ رنگی را داشت. این کنسول ۸ کیلوبایت حافظه را داشت و پردازنده اچ‌یوسی۶۲۸۰ ان می‌توانست با دو سرعت ۱/۷۹ یا ۷/۱۶ مگاهرتز کارکند. تیونر تلویزیون اختیاری آن، "نوربووبژن" که دارای ورودی صدا وتصویر آرسی‌ای بود، اجازه می‌داد تا کاربر بتواند از توربواکسپرس به عنوان یک نمایشگر ویدویی استفاده کند. "توربولینک" اجازه بازی هم‌زمان دو کاربر را می‌داد. "فالکن"
اجازه بازی هم‌زمان دو کاربر را می‌داد. "فالکن" یک بازی سیمیلاتور پروازی، دارای یک مد «شاخ به شاخ» داگ فایت بود که فقط از طریق توربولینک قابل اجرا می‌بود. تعدادکمی بازی توربوگراف‌اکس-۱۶ قابلیت بازی هم‌زمان را ارائه می‌دادند که برای توربولینک طراحی شده بودند. تا ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ تعداد ۱/۵ میلیون توربواکسپرس به فروش رفت.
محمد طاهر القادری (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۵۱) سیاستمدار پاکستانی، استاد سابق حقوق بین‌الملل در دانشگاه پنجاب است. وی همچنین بنیانگذار و رئیس منهاج القرآن اینترنشنال است. در مارس ۲۰۱۲ مؤسسه CNN-IBN از او به عنوان یکی از سفیران جهانی صلح یاد کرد. فعالیت‌های سیاسی. در ۲۸ می ۱۹۸۹ قادری حزبی سیاسی پاکستان عوامی تحریک را تأسیس کرد. هدف این حزب گسترش فرهنگ دموکراسی، ثبات اقتصادی، بهبود وضعیت حقوق بشر، عدالت و نقش زنان در پاکستان است. این حزب همچنین در جهت رفع فساد در سیاست پاکستان تلاش می‌کند. قادری در ۱۹۹۰ در انتخابات
پاکستان تلاش می‌کند. قادری در ۱۹۹۰ در انتخابات ملی شرکت جست. در ۱۹۹۱ حزب قادری به همراه تحریک نفاذ فقه جعفری (یک گروه سیاسی شیعی) که امروزه با عنوان تحریک جعفری شناخته می‌شود ایده political working relationship را مطرح کردند. میان سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ قادری به‌طور پیوسته نقش یک رهبر مخالف را ایفا می‌نمود. جستارهای وابسته. منهاج القرآن منابع. Muhammad Tahir-ul-Qadri
عدد هیگن یک عدد بدون بعد می باشد که در دینامیک سیالات و در محاسبه جریان های اجباری(جابجایی اجباری) کاربرد دارد. این عدد به افتخار مهندس آلمانی هیگن نامگذاری شده است.این کمیت که با نماد formula_1 نشان داده می‌شود به صورت زیر تعریف می شود: که در این رابطه: و در جابجایی طبیعی داریم: در نتیجه عدد هیگن برابر با عدد گراشوف می شود.
سگا نومد (که همچنین با نامهای سگا جنسیس نومد و نومد شناخته می‌شود) یک کنسول بازی دستی است که در بازار آمریکای شمالی عرضه شده که پس از کنسول سگا گیم گیر معرفی شد، امکان اجرای بازی های سگا مگا درایو / جنسیس را داشت . توانایی اجرای کارتریج‌های سگا مگا درایو/جنسیس را دارا می‌بود. این دستگاه مشابه "سگا مگا جت" است که در ژاپن عرضه شد، اما دارای یک صفحه نمایش داخلی است در حالی که مگا جت به یک صفحه نمایش جداگانه نیاز دارد. نومد هرگر به صورت رسمی در بازارهای پال مانند اروپا و استرالیا عرضه نشد، گرچه کلید
پال مانند اروپا و استرالیا عرضه نشد، گرچه کلید ان‌تی‌اس‌سی/پال را در مدار داخلی خود دارا بود. این کنسون در ژاپن پس از یک وقفه که طی آن مگا جت فروخنه می‌شد وارد بازار شد. نومد یکی از معدود دستگاه‌های سگا است که می‌تواند بیشتر بازی‌ها را بدون در نظر گرفتن سیستم منطقه ارائه بازی و بدون مبدل انجام دهد. در زمان طراحی با نام "پروژه ونوس"(زهره) شناخته می‌شد که بر اساس سیاست آن زمان سگا، نام پروژه‌ها از سیارات گرفته می‌شد.
فرانکو بارسی ؛ (زاده ۸ مه ۱۹۶۰)، مدافع بازنشستهٔ فوتبال اهل ایتالیا و از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه میلان می‌باشد. فرانکو بارسی تنها بازیکن تاریخ فوتبال است که موفق شده با تیم ملی فوتبال ایتالیا در جام جهانی ، قهرمان ، نایب قهرمان و سوم شود و هر سه مدال طلا ،نقره و برنز جام جهانی فوتبال را کسب کند. زندگی‌نامه. جام جهانی فوتبال. بعد از پائولو مالدینی بیشترین بازی را برای تیم میلان انجام داده است و به عنوان کاپیتان، موفق به کسب پنج اسکودتو شده و همچنین سه بار جام باشگاه‌های اروپا را بالای سر برده است.