payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوده است. اسکندر مقدونی، اسکیپیو آفریکانوس، آگوستوس سزار، نیکولو ماکیاولی، راجر آشام (مربی الیزابت اول انگلستان) و ژاک-بنینی بوسوئه با آن آشنا بوده‌اند. به دلیل تصویری که زنفون از کوروش به عنوان یک پادشاه مهربان و عادل ارائه می‌دهد که بیشتر از طریق قانع کردن حکومت می‌کند تا زور، این اثر در شکل‌دهی تصویر کوروش به عنوان یک پادشاه عادل و بردبار تأثیر زیادی داشته است. تردیدها در درستی. بسیاری دربارهٔ درستی بازتاب "کوروش‌نامه" از تاریخ شاهنشاهی هخامنشی تردید دارند. چرا که بسیاری از رخدادهای آن دوران پس و پیش
چرا که بسیاری از رخدادهای آن دوران پس و پیش شده‌اند یا با همتای تاریخی آن یگانگی ندارند. هم دوران نبودن کسنوفون (۴۳۱ تا ۳۵۵ پیش از میلاد) و کوروش (۵۸۰ تا ۵۳۰ پیش از میلاد) دلیل خوبی برای این است که چرا برخی رخدادها در "کوروش‌نامه" به دوره‌های پس از وی اشاره می‌کند. چه بسا، خاورمینان برای شناسایی زندگی کوروش به رمان گزنفون تکیه بسیار می‌کنند. هر چند تورات زندگی‌نامه کوروش را به گونه دیگری نگاشته است. نقدها و دیدگاه‌ها. بسیاری از دانشمندان کلاسیک معتقدند که "کوروش‌نامه" تاریخ‌نگاری نیست. این اثر به عنوان یک
تاریخ‌نگاری نیست. این اثر به عنوان یک رمان تاریخی، تاریخ رمانتیک، رساله آموزشی یا یک رمان تربیتی مورد بررسی قرار گرفته است. اما نمی‌توان آن را به یک ژانر خاص در ادبیات یونان باستان منتسب کرد. برخی معتقدند گزنفون از یک رساله پیشین از آنتیستنس دربارهٔ زندگی کوروش الهام گرفته است. اینکه آیا "کوروش‌نامه" (Cyropaedia) به عنوان منبعی برای تاریخ ایران قابل استفاده است یا خیر، همچنان مورد بحث است. محققان کلاسیک اشاره می‌کنند که تعدادی از «حقایق» ذکرشده در این اثر اشتباه هستند. برای مثال، گفته شده که امپراتوری ماد
هستند. برای مثال، گفته شده که امپراتوری ماد تحت فرمان پادشاهی ضعیف بود و با ازدواج کوروش با دختر کیاکسار به پایان مسالمت‌آمیزی رسید (مقایسه کنید با Breitenbach, col. 1709)، اما پسر آستیاگ به نام کیاکسار که جانشین پدرش به عنوان پادشاه ماد شده باشد، در هیچ منبع دیگری شناخته نشده است. بر اساس منابع بابلی (Chronicle Nabonidus I؛ و کتیبه استوانه کوروش، آیه ۱۳) و همچنین هرودوت، کوروش آخرین پادشاه ماد، آستیاگ، را در نبرد شکست داد. هرودوت از دو نبرد میان کوروش و کرزوس یاد کرده است، در حالی که در "کوروش‌نامه" تنها
یاد کرده است، در حالی که در "کوروش‌نامه" تنها یک نبرد ذکر شده که منجر به فتح لیدیه شده است. نام پسر دوم کوروش که از یک کتیبه (DB I 30-31) و هرودوت به عنوان بردیا (یونانی: Smerdis) شناخته شده، در نوشته‌های گزنفون به نام تاناوکسارس آمده است (مقایسه کنید با Tanyoxarkes در آثار کتزیاس). فهرست ساتراپی‌های ذکرشده در "کوروش‌نامه" شباهت کمی با توصیفات هرودوت یا فهرست‌های کشورهای ذکرشده در کتیبه‌های هخامنشی دارد (DB I 12-17؛ DPe 5-18؛ DNa 15-30؛ XPh 13-28). مصر نیز نه توسط کوروش (برخلاف ادعای "کوروش‌نامه")، بلکه
نه توسط کوروش (برخلاف ادعای "کوروش‌نامه")، بلکه توسط پسر و جانشینش کمبوجیه (۵۲۹–۵۲۲ پ. م) در سال ۵۲۵ فتح شد. بسیاری از نام‌های فارسی ذکرشده در "کوروش‌نامه" تنها در قرن چهارم شناخته‌شده‌اند، یا حتی آشکارا ساخته و پرداخته گزنفون هستند (برای مثال Alkeunas, Aglaitadas؛ برای بررسی اصالت چنین نام‌هایی، مقایسه کنید با Breitenbach, cols. 1712-1714). برخلاف گزارش هرودوت که کوروش در نبرد کشته شد (مقایسه کنید با کتزیاس)، گزنفون مرگ او را در خانه و به نظر از پیری توصیف کرده است. این فهرست از «اشتباهات» تاریخی به‌ندرت
کرده است. این فهرست از «اشتباهات» تاریخی به‌ندرت با اطلاعات دقیق‌تر گزنفون در مورد هویت پدر کوروش (که با استوانه کوروش تطابق دارد) یا پادشاه ایران، کمبوجیه (به گفته هرودوت: یک ایرانی عادی؛ کتزیاس، به نقل از Nicolaus Damascenus: مردی با طبقه اجتماعی پایین که با یک چوپان ازدواج کرده و به دلیل فقر به دزدی رو آورده بود) جبران می‌شود. علاوه بر این، گزنفون که در جوانی شاگرد سقراط بود، تصویری از کوروش ارائه می‌دهد که شامل تعدادی ویژگی‌های سقراطی است (مقایسه کنید با تصویر سقراط که به عنوان معلم شاهزاده ارمنی ارائه
تصویر سقراط که به عنوان معلم شاهزاده ارمنی ارائه شده؛ 3.1.38-39). تمام این عوامل باعث شده است که پژوهشگران کلاسیک "کوروش‌نامه" را اثری تخیلی و عاری از محتوای تاریخی بدانند. سیستم آموزشی ایران که در متن توصیف شده، به نظر می‌رسد ویژگی‌های مشترکی با نظام آموزشی اسپارتا داشته باشد؛ احتمالاً بازتابی از اقامت گزنفون در آن شهر پس از تبعید از آتن در سال ۳۹۴ و تحسین عمومی‌اش از دولت اسپارتا است. تفاوت‌های دیدگاه‌های ایران‌شناسان. ایران‌شناسان، از سوی دیگر، به شباهت‌هایی میان "کوروش‌نامه" و شاهنامه فردوسی و
شباهت‌هایی میان "کوروش‌نامه" و شاهنامه فردوسی و دانسته‌های محدود از سنت‌های شفاهی ایران در دوران باستان اشاره کرده‌اند. آرتور کریستنسن، برای مثال، اشاره کرده است که صحنه مرگ کوروش همان‌گونه که گزنفون ارائه داده، شباهت زیادی به صحنه‌های مرگ و سخنان پایانی در شاهنامه دارد. ولفگانگ کنوث (Wolfgang Knauth) رفتار، نگرش‌ها، و سخنان کوروش در "کوروش‌نامه" را با نمونه‌هایی از شاهنامه و کتیبه‌های شاهنشاهی هخامنشی (عمدتاً DNb) مقایسه کرده و نتیجه گرفته است که این اثر بازتابی از «آیینه‌ای برای شاهزادگان» ایرانی است. با
از «آیینه‌ای برای شاهزادگان» ایرانی است. با این حال، مشخص نیست که این فضائل سلطنتی تا چه حد منحصر به فرهنگ ایرانی هستند، چراکه بسیاری از آنها در متون سلطنتی دیگر نقاط جهان نیز یافت می‌شوند. نتیجه‌گیری. به نظر می‌رسد که گزنفون در نگارش "کوروش‌نامه" از منابع مستند استفاده نکرده است. دانشی که او در طول خدمتش در کنار کوروش کوچک به دست آورد، در بخش‌هایی از متن آشکار است و اغلب با عباراتی مانند éti kaì nûn (حتی تا به امروز) نشان داده شده است. در طول این لشکرکشی، گزنفون ممکن است با سنت‌های شفاهی رایج دربارهٔ
گزنفون ممکن است با سنت‌های شفاهی رایج دربارهٔ کوروش بزرگ آشنا شده باشد (مقایسه کنید با "کوروش‌نامه" ۱٫۲٫۱: «حتی تا به امروز بربرها در داستان‌ها و آوازهایشان می‌گویند که کوروش چنین بود…»). به دلیل ماهیت منابع شفاهی، جزئیات معمولاً دچار ابهام یا جابه‌جایی می‌شوند. اگر گزنفون از سنت شفاهی ایرانی برای چارچوب روایی رساله خود دربارهٔ ویژگی‌های رهبری خوب استفاده کرده باشد، این روایت‌ها قطعاً مملو از ناهماهنگی‌های تاریخی بوده‌اند. بنابراین، "کوروش‌نامه" به هیچ وجه نمی‌تواند اطلاعات قابل اعتمادی دربارهٔ ایران در
نمی‌تواند اطلاعات قابل اعتمادی دربارهٔ ایران در قرن ششم پیش از میلاد ارائه دهد. ارجاعات مکرر به اعدادی که ظاهراً دقیق هستند، مانند تعداد ارتش‌ها و موارد مشابه، باید به‌عنوان ابزاری ادبی برای جلب اعتماد خواننده در نظر گرفته شوند. حتی برای تاریخ ایران در اواخر قرن پنجم و چهارم نیز این اثر تنها باید با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد. این محدودیت به‌طور مشابه در مورد نتیجه‌گیری کتاب هشتم نیز صادق است، جایی که نثر انتقادی تقریباً به‌طور جدایی‌ناپذیری با چند واقعیت معتبر در هم آمیخته شده است.
از کنار هم می‌گذریم نام فیلمی ایرانی ساخته ایرج کریمی در سال ۱۳۷۹ است. داستان فیلم. سفر به کرانه دریای خزر، داستان آدمهایی است که از مرگ عزیزی آشفته و پریشان در جاده‌های سرسبز شمال می‌رانند: ارس، کودک داغ مادر دیده‌ای که خود گرفتار بیماری بی درمانی است. ژاله و شیوای شوهر مرده ماتمزده از دست دادن مهران، مرد زندگی خویشند. سپنتا و برادرش در سوگ مادر با پدر آرشیتکت خود همسفرند. و اسدالله راننده نعش کش در راه از مرگ و زندگی آدمها سخن می‌گوید. آخرین نامه‌ای که مهران به ژاله نوشته دست به دست از شیوا به ارس و از
به ژاله نوشته دست به دست از شیوا به ارس و از ارس به سپنتا و پدر سپنتا می‌رسد و او به صندوق پست می اندازدش.
فیزوستیگمین رده درمانی: مهارکننده استیل کولین استراز . اشکال دارویی: موارد مصرف. از داروهایی است که در درمان آلزایمر، میاستنی گراویس و آب سیاه استفاده می‌شوند. فیزوستیگمین به عنوان پادزهر یا آنتی دوت مسمومیت با داروهای آنتی کولینرژیک مانند هیوسین و بلادونا نیز به کار می رود. مکانیسم اثر. فیزوستیگمین از هیدرولیز استیل کولین به وسیله استیل کولین استراز جلوگیری می‌کند و در نتیجه با افزایش سطح استیل کولین در سیناپس عصبی، انتقال تکان‌های عصبی در محل اتصال عصب – عضله را تسهیل می‌نماید. جستارهای وابسته. استیل
– عضله را تسهیل می‌نماید. جستارهای وابسته. استیل کولین منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
هانس کورنلیوس فیلسوف معاصر نوکانتی بود. تحصیلات وی در زمینهٔ ریاضیات، فیزیک و شیمی بود. وی در سال ۱۸۸۶ مدرک دکترای تخصصی خود را دریافت نمود. در سال ۱۸۹۴ شروع به تحصیل فلسفه در دانشگاه مونیخ کرد و از سال ۱۹۱۰ در موسسه‌ای که بعدها به دانشگاه فرانکفورت تبدیل شد، تدریس می‌کرد. از مهم‌ترین شاگردان او در این دوره ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو هستند. او در سال ۱۹۲۸ بازنشسته شد.
مرغ ممکن است به اینها اشاره داشته‌باشد: مُرغ. مُرغ به معنی هرگونه پرنده است و ممکن است به اینها اشاره داشته‌باشد:
ارکستر سمفونیک تهران بزرگترین و قدیمی‌ترین ارکستر سمفونیک ایران است. این ارکستر در سال ۱۳۱۲ به وسیله غلامحسین مین‌باشیان و با نام ارکستر بلدیه آغاز به فعالیت نمود. فعالیت ارکستر سمفونیک تهران طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ با وقفه روبرو شد تا این‌که در اسفندماه ۱۳۹۳ مجدداً با رهبری علی رهبری آغاز به کار کرد. پس از استعفای علی رهبری در اردیبهشت سال ۱۳۹۵ و عدم دعوت دوباره ایشان، ارکستر سمفونیک تهران توسط شورای هنری با حضور شهرداد روحانی به عنوان رهبر، اداره می‌شد. در مرداد ۱۳۹۵، علی‌اکبر صفی‌پور، مدیرعامل بنیاد
در مرداد ۱۳۹۵، علی‌اکبر صفی‌پور، مدیرعامل بنیاد رودکی اعلام کرد که شهرداد روحانی به عنوان رهبر ثابت ارکستر سمفونیک تهران انتخاب شده. در زمستان ۱۳۹۸ با خروج ناگهانی شهرداد روحانی از ایران، ارکستر سمفونیک تهران دچار حاشیه‌های زیادی شد تا اینکه در اول خرداد ۱۳۹۹ شهرداد روحانی که در آمریکا به سر می‌برد، از طریق اینستاگرام اعلام استعفا کرد. پس از روحانی، نصیر حیدریان از مرداد ۱۴۰۱ تا مهر ۱۴۰۲ رهبر دائمی ارکستر سمفونیک تهران بود. پس از حیدریان، منوچهر صهبایی، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر برجسته ایرانی، از مهر ۱۴۰۲
و رهبر ارکستر برجسته ایرانی، از مهر ۱۴۰۲ تا اسفند ۱۴۰۳ به عنوان رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران فعالیت کرد. محمد اله‌یاری فومنی، مدیرعامل بنیاد رودکی، در فروردین ۱۴۰۴ نصیر حیدریان را به عنوان رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران منصوب کرد. این دومین دوره رهبری حیدریان در این ارکستر است که پیش‌تر از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ عهده‌دار این سمت بود. تاریخچه. تشکیل. نخستین بار در ۱۳ آذر ۱۳۱۲ به رهبری غلامحسین مین‌باشیان و با نام ارکستر سمفونی بلدیه (شهرداری) فعالیت خود را آغاز نمود. این ارکستر که ۴۰ نوازنده داشت، نخستین کنسرت خود
این ارکستر که ۴۰ نوازنده داشت، نخستین کنسرت خود را در مهرماه ۱۳۱۳ در سالن سینما هما به مناسبت جشن هزاره فردوسی برگزار کرد. با اضافه شدن ۱۰ نوازنده اهل چکسلواک، ارکستر به اجرای برنامه ادامه داد. این وضعیت تا سال ۱۳۲۰ ادامه داشت، در آن سال به دلیل تبعات جنگ جهانی دوم، مین باشیان برکنار شد و نوازنده‌های خارجی نیز به کشورشان بازگشتند. این ارکستر در ۱۳۲۴ به وسیله پرویز محمود تجدید سازمان و به شکل کنونی‌اش درآمد. پرویز محمود در آن زمان رئیس هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتوار تهران) بود و چند تن از همکاران و دوستانش
تهران) بود و چند تن از همکاران و دوستانش مانند غلامحسین قریب گرگانی (نوازنده کلارینت) و روبیک گریگوریان (نوازنده ویلن و رهبر آواز گروهی) در این کار با او همکاری داشتند. در سال ۱۳۲۹ پرویز محمود به آمریکا مهاجرت کرد و در نتیجه گریگوریان به عنوان سرپرست هنرستان انتخاب شد اما این سرپرستی بیش از یک سال به طول نینجامید و وی نیز همیشه به آمریکا مهاجرت کرد و ارکستر سمفونیک تهران ثبات خود را از دست داد. افرادی چون روبن صفاریان، مرتضی حنانه و سرژ خوتسیف هر یک به شکل کوتاه مدت رهبری ارکستر را تقبل کردند، که در این
کوتاه مدت رهبری ارکستر را تقبل کردند، که در این میان طولانی‌ترین آن‌ها رهبری حنانه است که به زحمت به یک سال می‌رسید. دوران طلایی. این ارکستر تا اوایل دهه ۵۰ از کمکهای دولتی به صورت محدود برخوردار بود و از این زمان دارای بودجهٔ مستقل و قابل توجه شد. با این وجود، در سال‌های اخیر کم بودن این بودجه باعث دستمزد پایین نوازندگان و در نتیجه افت کیفیت اجرا شده‌است. اما با احیای ارکستر سمفونیک تهران به دست علی رهبری دوباره این ارکستر اوج گرفت. پس از انقلاب. پس از انقلاب سنجری دوباره رهبری ارکستر را به عهده گرفت و ده
سنجری دوباره رهبری ارکستر را به عهده گرفت و ده سال در این سمت به کارش ادامه داد. اگر چه ارکستر به دلایلی چون شرایط جامعه پس از انقلاب و درگیر بودن با جنگ، در طول این سال‌ها فعالیت و برنامه چندانی نداشت، اما سنجری در حفظ و تداوم کار آن کوشید. علی‌رغم آن‌که شمار زیادی از نوازندگان ارکستر پس از انقلاب به خارج از کشور مهاجرت کرده بودند ارکستر را حفظ کرد و برنامه‌هایی با نوازندگان باقی‌مانده و چند نوازنده جایگزین ادامه داد. وی سرانجام در پاییز ۱۳۶۸ پس از اجرای کنسرتی به مناسبت چهلمین روز درگذشت مرتضی حنانه با
کنسرتی به مناسبت چهلمین روز درگذشت مرتضی حنانه با ارکستر سمفونیک تهران برای همیشه خداحافظی کرد. در سال ۱۳۶۹ فریدون ناصری (نوازنده سازهای کوبه‌ای) رهبر ارکستر شد. پس از کناره‌گیری و سپس درگذشت وی، ثبات رهبری در ارکستر سمفونیک کاهش قابل ملاحظه‌ای نشان داد، چنان‌که پس از او نادر مشایخی، ایرج صهبایی و علی رهبری هر یک به مدت حدود یک سال رهبری ارکستر را در دست داشتند. رهبری این ارکستر تا خرداد ۱۳۹۹ بر عهده شهرداد روحانی بود. پس از شهرداد روحانی، رهبری ارکستر سمفونیک تهران از مرداد ماه سال ۱۴۰۱ تا مهر ماه ۱۴۰۲ بر
تهران از مرداد ماه سال ۱۴۰۱ تا مهر ماه ۱۴۰۲ بر عهده نصیر حیدریان گذاشته شد و بعد از او منوچهر صهبایی از مهر ماه ۱۴۰۲ عهده دار این مسوولیت شد . اوج و افول. ارکستر سمفونیک تهران در طول سال‌های فعالیت خود بارها اوج و افول را تجربه کرده‌است. به گمان بعضی، دوران طلایی این ارکستر به پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و زمانی بر می‌گردد حشمت سنجری رهبری این ارکستر را از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۱ بر عهده داشت که در دوران رهبری او نوازندگان برجسته‌ای همچون یهودی منوهین ، رافی پتروسیان و ایزاک اشترن ارکستر تهران را در برنامه‌هایی
و ایزاک اشترن ارکستر تهران را در برنامه‌هایی همراهی کردند. همچنین دوره‌هایی که مرتضی حنانه و حشمت سنجری پیش از انقلاب اسلامی رهبری ارکستر سمفونیک تهران را بر عهده داشتند به عنوان دورهٔ باروری این ارکستر یاد می‌شود. بازگشایی. در اسفند ۱۳۹۳ علی رهبری به‌عنوان رهبر ارکستر سمفونیک تهران و مدیر هنری آن منصوب شد و ارکستر سمفونیک تهران با رهبر جدید در روز ۲۴ اسفندماه در تالار وحدت، با سمفونی شماره ۹ بتهوون، آغاز به کار کرد.علی رهبری در اولین گام برنامه اجرای هفتگی ارکستر سمفونیک تهران را مطرح و عملی ساخت. درخرداد
ارکستر سمفونیک تهران را مطرح و عملی ساخت. درخرداد و تیر ۱۳۹۴ به ترتیب ماریان لاپشانسکی و دالیبور کاروای هر دو از کشور اسلواکی همراه با ارکستر سمفونیک تهران به اجرای برنامه پرداختند. در مرداد ۱۳۹۴ ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر فیلارمونیک چین کنسرتی مشترک برگزار کردند. در این برنامه ارکستر فیلارمونیک چین قطعه پرنس ایگور از الکساندر برودین و قطعه "پروانه‌های عاشق" اثر ژن هاوو و چن گانگ اجرا کرد. در بخش دوم ارکستر فیلارمونیک چین به رهبری علی رهبری سمفونی شماره ۵ چایکوفسکی را اجرا نمود. در قطعه آخر این کنسرت
۵ چایکوفسکی را اجرا نمود. در قطعه آخر این کنسرت اثری از میخائیل گلینکا آهنگساز روسی به صورت مشترک توسط نوازندگان ایرانی و چینی اجرا شد. برای اولین بار ضبط استودیویی حرفه‌ای ارکستر سمفونیک تهران با سمفونی ۹ دورژاک در تالار رودکی توسط رامین مظاهری شروع شد. ارکستر سمفونیک تهران به مدت سه روز سمفونی شماره ۹ دورژاک را ضبط و به شرکت «ناکسوس» (یک شرکت پخش موسیقی در آلمان) ارسال کرد. در ادامه نیز آثاری چون سرناد برای ارکستر زهی اثر چایکوفسکی و سمفونی نهم بتهوون نیز برای اولین بار ضبط شد. ارکستر سمفونیک تهران در طی
برای اولین بار ضبط شد. ارکستر سمفونیک تهران در طی یکسال با رهبری و مدیریت هنری علی رهبری توانست دارای برنامه منظم سالانه شود و رهبران و سولیست‌های مطرح جهانی را به ارکستر دعوت کند. علی رهبری در اردیبهشت ۱۳۹۵ پس از حدود یک سال و نیم استعفا کردو دلیل کناره‌گیری‌اش از این ارکستر را رفتار بنیاد رودکی با نوازندگان آن اعلام نمود. او گفت که بنیاد رودکی که ارکستر سمفونیک تهران زیر نظر آن اداره می‌شود، به دلیل عدم آشنایی با مقوله ارکستر، رفتارش با نوازندگان این ارکستر مانند «کارگران روزمزد» بوده‌است. حواشی. ارکستر
مانند «کارگران روزمزد» بوده‌است. حواشی. ارکستر سمفونیک تهران نیمه دوم اجرای خود را بدون رهبر روی صحنه برد. این نخستین باری است که اعضای ارکستر سمفونیک تهران بدون رهبر می‌نوازند. منوچهر صهبایی رهبر مهمان، که به جای شهرداد روحانی رهبری ارکستر را بر عهده داشت ادعا کرد آقای روحانی نه به دلایل پزشکی، بلکه به خاطر رویدادهای اخیر، از ایران فرار کرده‌است. ضبط نافرجام. در دوره مدیریت علی رهبری قرار بود آثار سمفونیکِ آهنگسازان ایرانی ضبط و بوسیله انتشارات ناکسوس منتشر شود. علی رهبری در این مورد گفته بود که ابتدا به
شود. علی رهبری در این مورد گفته بود که ابتدا به کوشش سجاد پورقناد، ۶۴ آهنگساز برای این طرح اعلام آمادگی کردند و پس از آن فهرستی از ۱۷۰ آهنگساز ایرانی برای ضبط و انتشار آثارشان تهیه شد. در نهایت این طرح با خروج علی رهبری از ایران متوقف شد. رهبران. ارکستر سمفونیک تهران تاکنون توسط رهبرهای سرشناس ایرانی و غیر ایرانی رهبری شده‌ است. پس از انقلاب اسلامی ایران، تا سال ۱۳۸۹ این ارکستر هرگز رهبر اروپایی نداشت. در سال ۱۳۸۹ ماتیاس سباستین کروگر آلمانی، اولین رهبر غیر‌ایرانی این ارکستر پس از انقلاب شد فهرست رهبرهای
این ارکستر پس از انقلاب شد فهرست رهبرهای ثابت و مهمان ارکستر سمفونیک تهران به شرح زیر است:
گابریل شامیر (زادهٔ ۱۹۰۹ در لتونی - درگذشتهٔ ۱۹۹۲ در اسرائیل) و ماکسیم شامیر (زادهٔ ۱۹۱۰ در لتونی - درگذشتهٔ ۱۹۹۰ در اسرائیل) ۲ برادر گرافیست اهل اسرائیل بودند. هردوی آن‌ها دانش‌آموختهٔ گرافیک و طراحی در برلین آلمان بودند، گابریل مابین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۰ و ماکسیم از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۳. گابریل از ۱۹۳۰تا ۱۹۳۱ برای آژانس تبلیغاتی لینتاس در برلین کار کرد و از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ با شرکت سوئدی Gumaelius در استکهلم همکاری کرد. در سال ۱۹۳۴ برادران شامیر استودیوی خودشان را در پایتخت لتونی، ریگا تأسیس کردند. اما ۱ سال بعد به
پایتخت لتونی، ریگا تأسیس کردند. اما ۱ سال بعد به سرزمین اسرائیل-که در آن زمان هنوز به شکل رسمی از فلسطین اعلام استقلال نکرده بود- مهاجرت کردند و «استودیوی برادران شامیر» را در تل‌آویو بنیان گذاشتند. آن سال‌ها با حرکت‌هایی مانند ساخت بندر تل‌آویو در سال ۱۹۳۶ و برگزاری اولین دورهٔ بازی‌های مکابیاه یک دورهٔ سازنده برای یهودیان منطقه به‌شمار می‌آمد و برای افراد آموزش دیده و مجربی مانند برادران شامیر بستر مناسبی برای گسترش دامنهٔ فعالیت‌شان در زمینهٔ تبلیغات، مانند طراحی پوسترهای سیاسی ایجاد می‌کرد. در ادامهٔ
طراحی پوسترهای سیاسی ایجاد می‌کرد. در ادامهٔ این روند روبه رشد و در سال ۱۹۳۵ میلادی، «واحد گرافیک» «مدرسهٔ ملی هنرهای اسرائیل» و «انجمن صنفی طراحان گرافیک عبری» با مشارکت افرادی نظیر برادران شامیر تأسیس شد. از کارهای شاخص برادران شامیر طراحی فونتهای مختلف برای حروف الفبای عبری بود که تا زمان آن‌ها تعداد محدودی از آن وجود داشت. شامیرها به همراه دیگر گرافیست اسرائیلی فرانز کراس، به گسترش و ایجاد تنوع در طراحی فونت‌های عبری کمک شایانی کردند. شرح حال برادران شامیر به نوعی با داستان شکل‌گیری کشور اسرائیل گره
شامیر به نوعی با داستان شکل‌گیری کشور اسرائیل گره خورده‌است. طراحی نمادهای دولتی، مدال‌ها، تمبرها، پول‌ها و اوراق رسمی اسرائیل در زمان شکل‌گیری آن کشور و سال‌های بعد از آن توسط آن‌ها انجام شد. از معروف‌ترین آثار آن‌ها می‌توان به نشان ملی اسرائیل (شامل تصویر منوره و شاخه‌های زیتون) اشاره کرد. دامنهٔ فعالیت آن‌ها فقط محدود به موضوعات سیاسی یا کشور اسرائیل به‌تنهایی نبود و آثاری مانند تبلیغات اجناس مختلف و طراحی تمبر برای کشورهای آفریقایی، آسیایی و آمریکای جنوبی را شامل می‌شد. اما به‌واسطهٔ دورهٔ زمانی که در
را شامل می‌شد. اما به‌واسطهٔ دورهٔ زمانی که در آن قرار داشتند بخش زیادی از آثارشان مربوط به تبلیغات ناسیونالیستی و سیاسی کشور اسرائیل می‌شود.
شورای عالی شهرسازی سازمانی است که در وزارت آبادانی و مسکن تشکیل شد و از سال ۱۳۴۴ به ریاست عالیه فرح پهلوی آغاز به کار نمود. این شورا تعیین اولویت پروژه ها، بررسی و تصویب آیین‌نامه‌های شهرسازی، و تعیین و تصویب معیارهای ساختمانی و بررسی قوانین شهرسازی را بر عهده دارد. هدف‌ها. هدف‌های شورای عالی شهرسازی بدین قرارند: سازمان. شورای عالی شهرسازی از وزیر کشور، وزیر آبادانی و مسکن، وزیر آب و برق، وزیر اقتصاد، وزیر فرهنگ و هنر، وزیر جنگ و وزیر بهداری، مدیر عامل سازمان برنامه، شهردار تهران، رئیس دانشکده هنرهای زیبای
برنامه، شهردار تهران، رئیس دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، معاون وزارت دادگستری و سرپرست اداره ثبت، سرپرست سازمان جلب سیاحان، رئیس مؤسسه تحقیقات و مطالعات اجتماعی دانشگاه تهران تشکیل می‌شود. شورای عالی شهرسازی و معماری دارای یک دبیر کل است که از بین مهندس‌های عالی رتبه بنا به پیشنهاد وزیر کشور و وزیر آبادانی و مسکن و تصویب هیئت دولت به درازای سه سال تعیین می‌شود. فعالیت‌ها. نوسازی در شهرها می بایستی به فرمی انجام شود که با تغییرهای اقتصادی و اجتماعی حال و آینده و نیز با شرایط ویژه جا و مکان سازگار
حال و آینده و نیز با شرایط ویژه جا و مکان سازگار باشد. طرح‌های جامع شهرها دستاوردهای مثبتی داشت که در سرو سامان دادن به وضع شهرها به تدریج نمودار شد. اهمیت طرح‌های جامع شهرها بدین بود که نه تنها برای از بین بردن سختی‌ها و مشکلات شهری و چگونگی بافت ترمیم بافت قدیمی آن‌ها چاره جویی‌ها و پیشنهادهای اساسی می شد بلکه با پیش‌بینی تغییرات اجتماعی، اقتصادی و جمعیتی شهرهای ایران همه گونه تأسیسات و تجهیزات که بتواند جواب گوی نیازهای آینده مردم این شهرها باشد در نظر گرفته شد. از ۳۱ طرح جامعی که از آغاز بنیان شورای
گرفته شد. از ۳۱ طرح جامعی که از آغاز بنیان شورای عالی شهرسازی آماده گشته بود ۲۱ طرح جامع شهری به انجام رسید و برای بهره‌برداری به شهرداری‌ها و سازمان‌های وابسته داده شد. پروژه‌های جامع شهری برای شهرهای تهران، تبریز، مشهد، اسپهبان، شیراز، رشت، اهواز، قزوین، بندر پهلوی، بندرعباس، همدان، بهبهان، چالوس، نوشهر، بابل، بابلسر کرج، بندرلنگه، سربندر، آب معدنی سرعین اردبیل، آب معدنی لاهیجان انجام یافته بودند. پروژه‌های اراک، خرمشهر، آبادان، بندر شاهپور، آذربایجان، قروه، مریوان، کلاردشت، دشت نظیر، کرند و ییلاقی‌های
مریوان، کلاردشت، دشت نظیر، کرند و ییلاقی‌های اطراف سد فرحناز در بخش آخرین آماده‌سازی بودند پروژه‌های جامع دیگری نیز برای شهرهای بزرگ کشور چون یزد، کاشان، کرمانشاه، کرمان، و غیره طراحی شد و قوانین و مقررات شهر برای برنامه‌ریزی شهری و ساختمانی با همکاری سازمان ملل متحد به انجام رسید. پس از انقلاب. از سال ۱۳۶۹ شورای عالی با حفظ اختیار خود در تصویب نهایی طرح‌ها، اختیار تصویب طرح جامع شهرهای واقع در مناطق جنگ زده و همچنین شهرهایی را که جمعیت آن‌ها طبق سرشماری ۱۳۶۵ کمتر از دویست هزار نفر بوده، به شورایی به ریاست
کمتر از دویست هزار نفر بوده، به شورایی به ریاست استاندار و عضویت مدیران کل یا بالاترین مقام استای دستگاه‌های عضو شورای عالی، تحت عنوان شورای شهرسازی استان واگذار نمود. در اثر این اقدام، تصویب طرح‌های جامع شهری سرعت بسیار بیشتری پیدا کرد و شورای عالی فرصت آن را یافت که به مسائل مهم‌تر و اساسی‌تر یعنی طرح‌های منطقه‌ای، مکانیابی شهرهای جدید، مکانیابی توزیع فعالیت‌های متمرکز در تهران، تعیین نقش شهرهای اصلی و ضوابط و مقررات عمومی شهرسازی بپردازد. در زمینه ضوابط و مقررات عمومی شهرسازی تا قبل از انقلاب اسلامی فقط
مقررات عمومی شهرسازی تا قبل از انقلاب اسلامی فقط یک مصوبه تحت عنوان «دستورالعمل صدور پروانه تأسیس و پروانه بهره‌برداری از شهرک در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها» تهیه شده بود. لیکن در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و مخصوصاً از سال ۱۳۶۹ به بعد این زمینه مصوبات مهم و متعددی تهیه و تصویب شد.
دهستان آزادلو از دهستان‌های مرزی بخش موران شهرستان گرمی در استان اردبیل ایران است. در این دهستان ۲۳ آبادی دارای سکنه و ۶ آبادی بدون سکنه وجود دارد. مرکز دهستان آزادلو روستای «آزادلو» می‌باشد که در نقطه صفر مرزی با جمهوری آذربایجان قرار دارد. موقعیت. این منطقه دارای جاذبه گردشگری بالایی بوده و تمامی ماه‌های بهار و تابستان شاهد گردشگرانی از هر نقطه ایران می‌باشد. دهستان آزادلو در شمال و شمال غرب بخش موران و شمال و شمال شرقی شهرستان گرمی واقع شده‌است. این دهستان از شمال و شرق، به جمهوری آذربایجان و از جنوب به
از شمال و شرق، به جمهوری آذربایجان و از جنوب به دهستان اجارود شرقی و از غرب به بخش مرکزی شهرستان گرمی محدود است. در این دهستان کوه بزرگی وجود ندارد. اهالی آن کشاورز و دامدار و باغدار هستند و اکثراً به صورت دیم محصولات را کشت می‌کنند. همچنین وجود چند صد هکتار باغات مختلف در این روستا یکی از دیگر از مزیت‌های مهم این منطقه به شما می‌آید. وجود گمرک در سال‌های دور جو سیاسی منطقه را افزایش داده است و همچنان احتمال افتتاح این گمرک وجود دارد که با افتتاح این گمرک پیشرفت اقتصادی منطقه چشمگیر خواهد بود. ساختمان گمرک
اقتصادی منطقه چشمگیر خواهد بود. ساختمان گمرک در این روستا از چند سال پیش احداث و آماده بهره‌برداری می‌باشد. مرکز دهستان آزادلو; روستای مرزی آزادلو می‌باشد که در محل تلاقی رودخانه‌های داشدیبی چای و بلغارچای واقع شده‌است. این روستا در ۲۲ کیلومتری شمال شرقی شهر گرمی واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت دهستان آزادلو طبق سرشماری ۱۳۷۰ جمعیت این دهستان ۶۸۴۵ و جمعیت مرکز دهستان در این سال به ۷۴۵ نفر می‌رسید. بزرگترین آبادی این دهستان پرمهر و پرچین سفلی می‌باشد. این دهستان دارای ۲۹ آبادی می‌باشد.
گشودگی ذهن یا ذهن باز به معنای پذیرش ایده‌های جدید فارغ از تعصب و پیش‌فرض‌های ذهنی است. گشودگی ذهن همچنین با شیوهٔ برخورد با دیدگاه‌ها و دانش دیگران در ارتباط است. به عبارت دیگر به گفته دین تسوولد «باید دیگران برای بیان دیدگاه‌هایشان آزاد باشند و نظرات و دانش دیگران را به رسمیت بشناسند و درک کنند.» جیسون بائر یک فرد گشوده ذهن را به عنوان کسی که قادر است موقتاً عقاید و باورها و جهت‌گیری‌های شخصی خود را کنار بگذارد تا یک شنوایی عادلانه و بیطرفانه در مقابل جریان فکری مخالف داشته‌باشد معرفی می‌کند. و اما جک
فکری مخالف داشته‌باشد معرفی می‌کند. و اما جک کوانگ، گشودگی ذهن و انعطاف‌پذیری را به عنوان «تمایل برای پذیرش دیدگاه جدید» تعریف می‌کند. بر مبنای نظر وین ریگز، گشودگی ذهن از آگاهی ذاتی فرد از احتمال خطاپذیری باورهای شخصی سرچشمه می‌گیرد؛ از این رو فرد گشوده‌ذهن تمایل بیشتری به گوش دادن و تأمل کردن در مورد دیدگاه‌های مختلف دارد. مقیاس‌ها و تعابیر متفاوتی برای اندازه‌گیری میزان گشودگی ذهن وجود دارد. بحث‌هایی مبنی بر اینکه در مدارس باید تأکید بیشتری بر روی گشودگی ذهن نسبت به فرضیه نسبیت در زمینه معرفی علوم صورت
ذهن نسبت به فرضیه نسبیت در زمینه معرفی علوم صورت بگیرد در جریان است. به دلیل این‌که شیوه تفکر نسبیتی مورد پذیرش جامعه علمی نیست. بر مبنای اعتقادات برتراند راسل، شیوه تفکر انتقادی پیش‌فرض نگرش، گشودگی ذهن است. همچنین نگرش انتقادی در برگیرنده چشم‌اندازی روشنفکرانه آمیخته با احترام به اعتقادات ما است. گشودگی ذهن به‌طور کلی یک ویژگی شخصی مهم برای مشارکت مؤثر در تیم‌های مدیریت و دیگر گروه‌ها محسوب می‌شود؛ همچنین این ویژگی در فرهنگ‌های مختلف مورد استقبال و تشویق قرار می‌گیرد. به عقیده دیوید دیالالو، تعصب یا عدم