payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرارداد تونل‌زنی لایه ۲ یا به اختصار L2TP، یک پروتکل تونل‌زنی است که در شبکه‌های رایانه‌ای جهت پشتیبانی از شبکه خصوصی مجازی (VPN) به کار می‌رود. در این روش هیچ رمزگذاری یا امنیتی توسط خود پروتکل ارائه نمی‌شود، بلکه آنها به پروتکل رمزنگاری که از تونل می‌گذرد بستگی دارد. اگرچه L2TP عمل کردی مشابه پروتکل لایه پیوندداده در مدل OSI دارد، اما در حقیقت یک پروتکل لایه نشست است و از درگاه UDP ثبت شده ۱۷۰۱ استفاده می‌کند.
رسول (محمدرضا) کربکندی (زادهٔ ۲ دی ۱۳۳۰ در اصفهان) بازیکن سابق و مربی فعلی فوتبال اهل ایران می‌باشد. او در گذشته دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایران بوده و در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین در تیم ملی حضور داشت. وی همچنین بازیکن باشگاه ذوب‌آهن اصفهان بوده است. او در سمت مربیگری توانست تیم فوتبال ذوب‌آهن اصفهان را به مقام قهرمانی در جام حذفی ۸۲–۱۳۸۱ و نایب قهرمانی لیگ برتر ۸۴–۱۳۸۳ برساند. پیشتر نیز به همراه تیم استان اصفهان قهرمان جام قدس شده است. در حال حاضر او سمت مدیریت یک باشگاه ورزشی را در اصفهان به عهده دارد.
تنگهٔ تورس گذرگاهی آبی در بین جزیرهٔ گینه نو در شمال و شبه‌جزیره کیپ یورک (واقع در شمال شرقی استرالیا) در جنوب است که دریای مرجان یا دریای کورال در شرق را به دریای آرافورا در غرب متصل می‌سازد. این تنگه کم‌عمق بوده و پهنایی بین ۱۳۰ تا ۱۵۳ کیلومتر دارد. وجود تپه‌های دریایی و زیردریایی بسیاری در طول آن دریانوردی در این تنگه را با مخاطره مواجه می‌سازد. همچنین چندین جزیره در طول آن وجود دارد که جزیره‌های بزرگتر مسکونی هستند. نام تنگهٔ تورس برگرفته از نام لوییز تورس، دریانورد و مکتشف اسپانیایی است. او این تنگه را
دریانورد و مکتشف اسپانیایی است. او این تنگه را در سال ۱۶۰۶ کشف نمود اما وجود آن تا سال ۱۷۶۴ از دیگران پنهان نگاه‌داشته‌شد. جیمز کوک، دریانورد انگلیسی دومین اروپایی‌ای بود که در سال ۱۷۷۴ از این تنگه گذشت. مرز آبی بین استرالیا و پاپوا گینه نو در حدود ۳ مایلی از سواحل گینهٔ نو قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ دادگاه‌های فدرال استرالیا حقوق و منافع سنتی جزیره‌نشینان تنگه تورس بر حدود ۴۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع از آب‌های آن را به‌رسمیت شناختند.
بنی‌شوگا نام یکی از انواع تسوکه‌مونو (انواع ترشی‌ها و شورها) در آشپزی ژاپنی است. بنی شوگا از خوابانیدن زنجبیل در سرکهٔ آلو به دست می‌آید. برای تهیهٔ آن نخست به زنجبیل نمک سود می‌شود و سپس آن را چند روز در سرکهٔ آلو می‌خوابانند. سرکهٔ آلو سرکه‌ای است که اومه‌بوشی یا آلوی خشک شده در آن بکار رفته شده باشد. سپس زنجبیل را بیرون آورده به صورت رشته‌ای خورد می‌کنند. بعد از این مرحله زنجبیل را در داخل سرکه‌ای که نعناع ارغوانی در آن بکار رفته می‌خوابانند. بتدریج زنجبیل رنگ نعنای ارغوانی را بخود گرفته، قرمز رنگ
زنجبیل رنگ نعنای ارغوانی را بخود گرفته، قرمز رنگ می‌شود. بنی به زبان ژاپنی به معنای قرمز و شوگا نیز به معنای زنجبیل است، بدین ترتیب بنی‌شوگا به معنای زنجبیل قرمز است.
جنبش پاکستان (به اردو:تحریک پاکستان) عنوان جنبشی تاریخی بود که برای استقلال ایالات شمال غربی هند که مسلمان‌نشین هستند (پاکستان) از راج انگلیس آغاز گردید و در ژوئن ۱۹۴۷ به استقلال پاکستان منجر شد. در سوم ژوئن سال ۱۹۴۷، وایکانت لوئیس ماونت باتن، آخرین فرماندار کل هند، بخش‌بندی هند بریتانیایی به هند و پاکستان را اعلام کرد. با عبور سریع از پارلمان بریتانیایی قانون استقلال هند، در ساعت ۱۱:۵۷ مورخ ۱۴ اوت ۱۹۴۷، پاکستان به عنوان کشوری جداگانه اعلام شد، و در ساعت ۱۲:۰۲، درست پس از نیمه شب، مورخ ۱۵ اوت ۱۹۴۷ هند نیز
درست پس از نیمه شب، مورخ ۱۵ اوت ۱۹۴۷ هند نیز کشوری مستقل شد.
هند بریتانیا یا راج بریتانیا (راج در زبان سانسکریت به معنای حکومت است) حکومت تاج‌و‌تخت بریتانیا بر شبه‌قاره هند، از سال ۱۸۵۸ تا ۱۹۴۷ بود. این حکومت به نام‌های حکومت تاج در هند و منطقه حکومتی در هند نیز شناخته می‌شد. منطقه‌ای که تحت کنترل بریتانیا بود معمولاً هندوستان نامیده می‌شد شامل مناطقی بود که مستقیماً توسط بریتانیا اداره و در مجموع "هند بریتانیایی" نامیده می‌شدند. مناطقی که تحت حکمرانی بومی اداره می‌شدند اما تحت سرپرستی یا برتری بریتانیا بودند، به نام ایالت‌های شاهزاده‌ای شناخته‌ می‌شدند. این منطقه
ایالت‌های شاهزاده‌ای شناخته‌ می‌شدند. این منطقه همچنین گاه امپراتوری هند نامیده می‌شد اما نه به‌طور رسمی. این حکومت به عنوان "هند" از اعضای بنیانگذار جامعه ملل، از شرکت کنندگان بازی‌های المپیک تابستانی در سال‌های ۱۹۰۰، ۱۹۲۰، ۱۹۲۸، ۱۹۳۲ و ۱۹۳۶ و از اعضای بنیانگذار سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ در سان فرانسیسکو بود. این حکومت در ۲۸ ژوئن ۱۸۵۸، هنگامی که پس از شورش‌های ۱۸۵۷ در هند، حکومت کمپانی هند شرقی بریتانیا به شخص ملکه ویکتوریا منتقل شد (که در سال ۱۸۷۶، امپراتریس هند نامیده شد)، ایجاد شد. این نظام تا سال
هند نامیده شد)، ایجاد شد. این نظام تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت و پس از آن به دو کشور تقسیم شد: در اوایل عمر حکومت، در سال ۱۸۵۸، برمه سفلی قبلاً بخشی از هند بود. در سال ۱۸۸۶، برمه علیا نیز به قلمروی راج اضافه شد و اتحاد حاصل از آن برمه یا میانمار، تا سال ۱۹۳۷ به عنوان یک استان خودمختار در هند اداره می‌شد اما بعد از آن از هند جدا و به مستعمره جداگانه بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸، استقلال خود را از بریتانیا به‌دست آورد. وسعت جغرافیایی. راج بریتانیا تقریباً شامل تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی به جز
تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی به جز مناطقی چون گوا و پوندیچری که مستعمرات دیگر ملت‌های اروپایی بودند، می‌شده‌ است. این مناطق بسیار متنوع هستند و شامل کوه‌های هیمالیا، دشت‌های حاصلخیز سیلابی، جلگه سند و گنگ، یک خط ساحلی طولانی، جنگل‌های خشک استوایی، مناطق مرتفع و بیابان تار می‌شوند. علاوه بر این‌ها در برهه‌های زمانی مختلف کمپانی هند شرقی شامل عدن (از ۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه سفلی (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه علیا (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، سومالی‌لند (۱۸۸۴–۱۸۹۸) و سنگاپور (۱۸۵۸–۱۸۶۷) می‌شد. برمه از هند جدا شد و به‌طور مستقیم
می‌شد. برمه از هند جدا شد و به‌طور مستقیم توسط پادشاهی بریتانیا از سال ۱۹۳۷ تا زمان استقلالش در سال ۱۹۴۸ به عنوان مستعمره‌ای جداگانه اداره می‌شد. کشورهای ساحل آشتی خلیج فارس، دولت‌های مقیم خلیج فارس، ایالت‌های شاهزاده‌ای و همچنین استان‌های هند بریتانیا تا سال ۱۹۴۷ جزو این حکومت بودند و از روپیه به عنوان واحد پول خود استفاده می‌کردند.
شیعیان در پاکستان بیش از بیست درصد از جمعیت دویست میلیون نفری پاکستان را تشکیل می دهند. شیعیان در این کشور بسیار پراکنده اند و بیشترین جمیعت آن‌ها در پنجاب و سند زندگی می کند. تاریخ. مذهب اسلام در زمان پیامبر محمد بوسیله بازرگانان عرب در شبه قاره هند ظهور کرد. دومین هیئت مبلغان مسلمان وارده به سند برای ارزیابی امکان کشور گشایی، توسط یکی از نخستین شیعیان علی، حکیم بن جبله العبدی رهبری میشد. او در سال ۶۴۴ میلادی به منطقه ای که امروزه قسمتی از استان بلوچستان در پاکستان است، وارد شد و گزارش‌ها ذیل را به خلیفه
پاکستان است، وارد شد و گزارش‌ها ذیل را به خلیفه عثمان فرستاد: ”آب کمیاب است، محصولات نامرغوب و ضعیف، و دزدان جسور هستند.اگر تعداد کمی سرباز اعزام شوند، کشته خواهند شد، اگر تعداد قشون زیاد باشد از گرسنگی خواهند مرد“. از آن زمان، مسلمانان شیعه در کنار مسلمانان سنی و مردمانی از ادیان دیگر در منطقه ای که امروزه پاکستان است زندگی می کردند. طبق سوابق تاریخی از نخبگان مسلمان و راویان حدیث پیشین، ده نفر از میان هفتاد مسلمان برجسته قرن هشتم و نهم میلادی با نام خانوادگی سندی (۱۴.۳ درصد از کل افراد) شیعه هستند. حوادث
سندی (۱۴.۳ درصد از کل افراد) شیعه هستند. حوادث خشونت آمیز علیه آنها نادر بوده، و این نوع سکولاریسم قرون وسطایی توضیح می دهد که چرا شیعیان در همه جای شبه قاره یافت می شوند، و در کنار مردم با دیگر عقاید زندگی می کنند. اولین حادثه قتل شیعیان در این منطقه قتل عبدالله اشتر، پسر محمد نفس زکیه نوه بزرگ حسن ابن علی و چهارصد نفر از اصحاب وی به دست ارتش خلیفه عباسی منصور در سال ۷۶۹ میلادی است.
جنبش جعفریه پاکستان (به اردو: تحریکِ جعفریه) سازمان سیاسی مذهبی متعلق به شیعیان پاکستان است، این سازمان از زمان تشکیل اش در ۱۳۵۸ چندین بار تغییر نام داده است، نخستین نام اش "تحریک نفاذ فقه جعفریه پاکستان" به معنی نهضت اجرای فقه جعفری پاکستان بود که بعدتر در ۱۳۷۱ به "تحریک جعفریه پاکستان" تغییر یافت. در ۱۳۸۰ زمانی که پرویز مشرف فعالیت این گروه را ممنوع اعلام کرد نام این گروه به "تحریک اسلامی" تغییر یافت.
تاکویاکی نام یک نوع غذا در آشپزی ژاپنی است. در تاکویاکی تکه‌های هشت پا (به زبان ژاپنی تاکو) در داخل خمیر آبکی آرد گندم ریخته می‌شود و توسط قالبی ویژه پخته می‌شود و در آخر پخت به صورت کره‌های ۳ تا ۵ سانتیمتری در می‌آید. تاکویاکی معمولاً به عنوان میان غذا و عصرانه خورده می‌شود. تاکویاکی معمولاً همراه بنی‌شوگا (ترشی زنجبیل) صرف می‌شود. منشأ اصلی تاکویاکی شهر اوزاکا است. در اوزاکا غذاخوری‌های بسیاری به عرضهٔ تاکویاکی به همراه اوکونومی‌یاکی اختصاص دارند. دستور اولیهٔ تهیه تاکویاکی برای اولین بار در سال ۱۹۳۳
اولیهٔ تهیه تاکویاکی برای اولین بار در سال ۱۹۳۳ میلادی در اوزاکا به وجود آمده است. پس از تغییرات چند دستور پخت شکل کنونی را بخود گرفته و در سال ۱۹۳۵به نام تاکویاکی نامگذاری شده‌است.
دایانا، شاهدخت ولز (با نام کامل دایانا فرانسس اسپنسر؛ زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۶۱ – درگذشتهٔ ۳۱ اوت ۱۹۹۷) یکی از اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا بود. او نخستین همسر چارلز سوم (که در آن زمان شاهزادهٔ ولز بود) و مادر شاهزادگان ویلیام و هری بود. فعالیت‌های بشردوستانه و جذابیت او باعث شد که به یک نماد جهانی تبدیل شود و محبوبیت ماندگاری کسب کند. دایانا در یک خانوادهٔ اشرافی بریتانیایی به دنیا آمد و در نزدیکی خاندان سلطنتی بزرگ شد. او در پارک هاوس، واقع در املاک سلطنتی سندرینگهام، زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۸۱، هنگامی که به
زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۸۱، هنگامی که به عنوان دستیار معلم در مهدکودک کار می‌کرد، با چارلز، بزرگ‌ترین پسر الیزابت دوم، نامزد شد. مراسم ازدواج آن‌ها در ژوئیهٔ همان سال در کلیسای جامع سنت پل برگزار شد و دایانا به عنوان شاهدخت ولز مورد استقبال گستردهٔ مردم قرار گرفت. این زوج صاحب دو پسر، ویلیام و هری، شدند که به ترتیب در آن زمان دومین و سومین نفر در صف جانشینی تاج و تخت بریتانیا بودند. ازدواج دایانا و چارلز به دلیل ناسازگاری و روابط خارج از ازدواج دچار بحران شد. آن‌ها در سال ۱۹۹۲، اندکی پس از علنی شدن
بحران شد. آن‌ها در سال ۱۹۹۲، اندکی پس از علنی شدن مشکلاتشان، از یکدیگر جدا شدند. دشواری‌های زناشویی آن‌ها به شدت مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۹۹۶ از یکدیگر طلاق گرفتند. به عنوان شاهدخت ولز، دایانا وظایف سلطنتی را از طرف ملکه انجام می‌داد و در رویدادهای مختلف در قلمرو کشورهای مشترک‌المنافع نمایندهٔ او بود. او به دلیل زیبایی، سبک پوشش، جذابیت و بعدها به خاطر رویکرد غیرمتعارفش در امور خیریه، مورد تحسین رسانه‌ها قرار گرفت. در ابتدا، فعالیت‌های خیریه‌اش بر کودکان و سالمندان متمرکز بود، اما
خیریه‌اش بر کودکان و سالمندان متمرکز بود، اما بعدها به‌ویژه به دو موضوع شهرت یافت: یکی تلاش برای تغییر نگرش‌های اجتماعی نسبت به بیماران مبتلا به ایدز و دیگری حمایت از کارزار حذف مین‌های زمینی که از طریق صلیب سرخ بین‌المللی ترویج می‌شد. او همچنین در افزایش آگاهی و حمایت از راهکارهای کمک به افراد مبتلا به سرطان و بیماری‌های روانی نقش داشت. در ابتدا، دایانا به خاطر کم‌رویی‌اش شناخته می‌شد، اما شخصیت گرم و صمیمی او باعث شد که در میان مردم محبوب شود و وجهه‌اش حتی پس از فروپاشی علنی ازدواجش حفظ گردد. او که
حتی پس از فروپاشی علنی ازدواجش حفظ گردد. او که چهره‌ای خوش عکس محسوب می‌شد، به عنوان یکی از نمادهای مد دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شناخته می‌شود. در اوت ۱۹۹۷، دایانا در یک سانحهٔ رانندگی در پاریس جان باخت. این حادثه موجب عزاداری گستردهٔ عمومی و جلب توجه جهانی شد. نتیجهٔ تحقیقات رسمی که در قالب «عملیات پاجت» توسط پلیس متروپولیتن انجام شد، قتل غیرعمد اعلام گردید. میراث دایانا تأثیر چشمگیری بر خاندان سلطنتی و جامعهٔ بریتانیا گذاشته است. اوایل زندگی. دایانا در ساعت ۷:۴۵ عصر در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۶۱ در شهر کوچک
ساعت ۷:۴۵ عصر در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۶۱ در شهر کوچک ساندرینگهام در منطقهٔ نورفک به دنیا آمد. او چهارمین فرزند از بین پنج فرزند ویسکُنت و ویسکُنتس آلتروپ بود. اسپنسرها از خاندان‌های قدیمی و بسیار مهم بریتانیا هستند که نسل‌های متمادی با خاندان سلطنتی رابطهٔ نزدیک داشتند. آن‌ها امیدوار بودند که پسری متولد شود تا نسل خانواده را ادامه دهد و به همین علت تا یک هفته نامی برای بچه انتخاب نشد، تا این که آن‌ها «دایانا فرانسس» را از روی اسم «دایانا راسِل، دوشس بِدفورد»، که از خویشاوندان گذشتهٔ آن‌ها بود، و همچنین از روی
از خویشاوندان گذشتهٔ آن‌ها بود، و همچنین از روی اسم مادر دایانا، «فرانسس روچه»، برداشتند. دایانا در کلیسای سنت ماری مگدالنه غسل تعمید داده شد. او دو خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر به نام‌های سارا، جین و چارلز داشت. او همچنین برادری نوزاد به نام جان داشت که حدود یک سال قبل از تولد او فوت کرده بود. میل برای داشتن یک وارث، اجباری به ازدواج اسپنسرها اضافه کرد و بر طبق گزارش‌ها لِیدی آلتروپ به کلینیک رفته بود تا علت «مشکل» را مشخص کند. این رفتارها به وسیلهٔ برادر کوچکتر دایانا، «تحقیر آمیز» خوانده شد، و بعدها
کوچکتر دایانا، «تحقیر آمیز» خوانده شد، و بعدها چنین گفت: «آن دوران بسیار برای والدینم وحشتناک بود و علت طلاقشان شد و فکر نمی‌کنم آن‌ها هیچ وقت با این مسئله کنار آمده باشند». دایانا در پارک هاوس بزرگ شد، جایی که به خانه سندرینگهام نزدیک بود. دایانا هشت سال داشت که پدر و مادرش، به خاطر خیانت مادر وی با فردی به نام «پیتر شاند کید» (ناپدری آیندهٔ دایانا)، از هم طلاق گرفتند. اندرو مورتون در کتابی که دربارهٔ زندگی دایانا نوشته این‌طور می‌آورد که: دایانا زمانی را که لرد آلتروپ داشت چمدان‌ها را در ماشین می‌گذاشت
که لرد آلتروپ داشت چمدان‌ها را در ماشین می‌گذاشت به خاطر داشت و بعد از آن لیدی آلتروپ در ماشین نشست و آن‌ها از دروازهٔ پارک هاوس خارج شدند. دایانا در زمان جدایی والدین، به همراه مادرش در لندن زندگی کرد، اما در تعطیلات کریسمس، لرد آلتروپ به همسر سابقش اجازهٔ بازگشت با دایانا را نداد. مدت کمی بعد از آن، لرد آلتروپ سرپرستی دایانا را با کمک مادرزن سابقش، «لیدی فِرموی»، برنده شد. دایانا ابتدا در مدرسه‌ای نزدیک نورفولک تحصیل کرد و سپس به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی در کنت فرستاده شد. در ۱۹۷۳، لرد آلتروپ رابطه‌ای را با
فرستاده شد. در ۱۹۷۳، لرد آلتروپ رابطه‌ای را با «راینه، کنتس دارتموث» آغاز نمود. دایانا سپس با نام «لِیدی دایانا اسپنسر» شناخته شد، زمانی که پدرش در سال ۱۹۷۵ لقب «اِرل اسپنسر» را دریافت نمود. لیدی دارتموث، نامحبوب و نامهربان در نظر دایانا، با لرد اسپنسر در لندن در تاریخ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۶ ازدواج نمود. دایانا همیشه به عنوان آدمی کمرو در دوران رشدش شناخته شده ولی او هم در رقص و هم در آواز بسیار استعداد داشت. او همچنین با کودکان بسیار مهربان و صبور بود. پس از اتمام تحصیلات در سوئیس، دایانا به لندن بازگشت. او کار
تحصیلات در سوئیس، دایانا به لندن بازگشت. او کار با کودکان را آغاز نمود و به عنوان یک پرستار بچه در مدرسهٔ جوانان انگلستان شروع به کار کرد. ظاهراً دایانا با شاهزادگان اندرو و ادوارد (برادران کوچکتر چارلز)، آن همان زمانی که خانواده اش پارک هاوس را، که یکی از دارایی‌های ملکه در سندینگهام است را در اختیار داشتند، بازی می‌کرده‌است. تحصیلات و اشتغال. در ۱۹۶۸، دایانا به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی دخترانه فرستاده شد. زمانی که جوان بود، به یک مدرسهٔ محلی عمومی رفت. آنجا در زمینهٔ تحصیلات، استعدادی از خود نشان نداد و سپس
زمینهٔ تحصیلات، استعدادی از خود نشان نداد و سپس به مدرسه‌ای در کنت فرستاده شد که آن جا هم به عنوان دانش آموزی ضعیف شناخته شد و پس از تلاشی بیهوده، دوباره همهٔ درس‌ها را رد شد. هر چند او استعدادی ویژه در موسیقی، به عنوان یک پیانیست تمام عیار، از خودش نشان داد. این حضور برجستهٔ او در این زمینه، باعث دریافت جوایزی به وسیلهٔ او شد. در ۱۹۷۷، او کنت را به قصد تحصیل در یک مدرسهٔ تکمیلی دختران در سوئیس ترک کرد. حدوداً آن زمان بود که شوهر آینده اش را که درگیر رابطه‌ای با خواهر بزرگترش، سارا، بود برای اولین بار
با خواهر بزرگترش، سارا، بود برای اولین بار ملاقات کرد. دایانا همچنین در شنا و غواصی خوش درخشید و بعد از آن به یک مربی باله در بالهٔ سلطنتی مبدل شد. سپس برای مدتی طولانی به باله پرداخت اما با افزایش سن، قد نسبتاً بلندش برای این کار مناسب دیده نشد. دایانا در ۱۹۷۸ به لندن آمد و از آن جایی که مادرش بیشتر سال را در اسکاتلند بود، دایانا برای زندگی به آپارتمان مادرش در لندن رفت. کمی بعد از آن، آپارتمانی به قیمت پنجاه هزار پوند برای او، به عنوان هدیهٔ تولد هجده سالگی، در منطقهٔ کالهِرن خریده شد. او تا سال ۱۹۸۱ با
در منطقهٔ کالهِرن خریده شد. او تا سال ۱۹۸۱ با سه تن از دوستانش در آن آپارتمان زندگی کرد. او در لندن، بنا به درخواست مادرش، پخت‌وپز پیشرفته را آموخت در حالی که هیچ وقت یک آشپز زرنگ و خبره نشد و به جای آن مربی رقص برای جوانان شد، تا زمانی که بر اثر یک حادثه در هنگام اسکی، سه ماه شغلش را رها کرد. سپس یک کار به عنوان دستیار گروه بازی در یک مدرسه پیدا کرد و کارهایی مانند نظافت را برای خواهرش سارا و بسیاری از دوستانش انجام داد و همچنین به عنوان میزبان و مهماندار در مهمانی‌ها کار کرد. دایانا همچنین مدتی به عنوان
در مهمانی‌ها کار کرد. دایانا همچنین مدتی به عنوان پرستار بچه، برای یک خانوادهٔ آمریکایی که در لندن زندگی می‌کردند، کار کرد. ازدواج با چارلز. چارلز سوم در گذشته با خواهر بزرگتر دایانا، یعنی سارا، ارتباط داشت و پس از آن در اوایل سی سالگی تحت فشار شدید برای ازدواج قرار گرفته بود. او سال‌های متمادی با لِیدی دایانا آشنایی داشت، اما برای اولین بار در تابستان ۱۹۸۰ به‌طور جدی و به عنوان عروس خودش به او نگریست. در آن زمان آن‌ها در یک آخر هفته در دهکده‌ای مهمان بودند و با هم بازی چوگان تماشا کردند. این رابطه مدتی
و با هم بازی چوگان تماشا کردند. این رابطه مدتی ادامه یافت تا جایی که چارلز، دایانا را برای مسافرت با کشتی در یک آخر هفته دعوت نمود. سپس او را به قلعهٔ بالمورال (مقر خاندان سلطنتی در اسکاتلند) دعوت کرد تا با خانواده اش ملاقات کند. دایانا به وسیلهٔ الیزابت، فیلیپ و الیزابت مادر مورد خوش آمد گویی واقع شد. سرانجام آن‌ها به لندن بازگشتند و چارلز در ۶ فوریهٔ ۱۹۸۱، از وی خواستگاری نمود که با جواب مثبت از جانب دایانا همراه شد، اما مراسم نامزدی برای چند هفتهٔ بعد مخفی نگاه داشته شد. نامزدی و عروسی. نامزدی آن‌ها در
نگاه داشته شد. نامزدی و عروسی. نامزدی آن‌ها در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۸۱ رسماً اعلام شد و بعد از آن دایانا حلقه‌ای سی هزار پوندی (نود و چهارهزار و هشتصد پوند به قیمت امروز) با ۱۴ الماس بسیار زیبا در اطراف و یک یاقوت کبود ۱۲ قیراطی بیضی شکل در وسط که در طلای سفید ۱۸قیراطی واقع شده بود و شبیه حلقهٔ مادر خودش بود را انتخاب نمود. حلقه در آن زمان به وسیلهٔ جواهرساز سلطنتی ساخته شد ولی غیرمعمول برای یک عضو خاندان سلطنتی، حلقه کاملاً منحصربه‌فرد نبود و مشابه آن در کلکسیون جواهرسازان سلطنتی وجود داشت. حلقه بعدها و در سال
جواهرسازان سلطنتی وجود داشت. حلقه بعدها و در سال ۲۰۱۰ به عنوان حلقهٔ نامزدی کاترین میدلتون مورد استفاده قرار گرفت. همچنین از این حلقه، نسخه‌های مشابه بسیاری در سراسر جهان ساخته شد. دایانای بیست ساله با ازدواجش با چارلز در تاریخ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ در کلیسای جامع سنت پل شاهدخت ولز شد. علت انتخاب سنت پل به جای کلیسای وست‌مینستر به خاطر فضای بیشتر بود که مناسب تعداد زیاد مهمان‌ها باشد و این ازدواج هم ازدواجی «شاه و پریان» مانند تلقی شد و با تماشای عده‌ای نزدیک به هفتصد و پنجاه میلیون از پای تلویزیون و صف کشیدن
هفتصد و پنجاه میلیون از پای تلویزیون و صف کشیدن ششصد هزار نفر در بیرون کلیسا و خیابان‌ها همراه گردید. در محراب کلیسا، دایانا تصادفاً ترتیب دو نام اول چارلز را اشتباه کرد و به جای «چارلز فیلیپ»، «فیلیپ چارلز» آرتور جرج را به زبان آورد. او همچنین در ادامهٔ سوگند، عبارت «اطاعت از همسر» را بر زبان نیاورد که به درخواست خودشان این رسم را کنار گذاشتند و در آن زمان نقدهایی در این زمینه صورت گرفت. دایانا در مراسم، لباسی به ارزش نه هزار پوند بر تن کرد که از دنباله‌ای به طول بیست و پنج فوت (هشت متر) برخوردار بود.
به طول بیست و پنج فوت (هشت متر) برخوردار بود. چارلز و شاهدخت ولز بخشی از ماه عسلشان را در خانهٔ خانوادهٔ مونتباتن (خانوادهٔ پدری چارلز) در همپشر گذراندند و سپس با پروازی به نزدیکی جبل طارق رفتند تا در آن جا به کشتی بریتانیا بپیوندند و طی یک سفر دریایی دوازده روزه از دریای مدیترانه و مصر دیدن کنند. آن‌ها همچنین از تونس، ساردنی و یونان نیز دیدن کردند و در آخر با یک توقف کوتاه در بالمورال، ماه عسل خود را به پایان رساندند. پس از شاهدخت ولز شدن، دایانا به‌طور خودکار به سومین زن عالی رتبهٔ بریتانیا (پس از ملکه و
به سومین زن عالی رتبهٔ بریتانیا (پس از ملکه و ملکهٔ مادر) مبدل شد و به عنوان چهارمین یا پنجمین شخص در رتبه‌بندی سایر قلمروهای همسود پس از ملکه، دوک ادینبرا، ملکهٔ مادر و چارلز در نظر گرفته شد. پس از چند سال، ملکه به دایانا نشان‌های سلطنتی مختلف را برای واضح کردن عضویت او در خاندان سلطنتی اهدا نمود. نیم‌تاجهای مختلف به او هدیه کرد و مدال عضویت در خاندان سلطنتی الیزابت دوم را به او اعطا نمود. شاهدخت ولز. چارلز، شاهزادهٔ ولز بود و دایانا با ازدواج با او لقب شاهدخت ولز را دریافت کرد و عملاً به عضویت خانواده
شاهدخت ولز را دریافت کرد و عملاً به عضویت خانواده سلطنتی درآمد. وی در سال‌های بعد در بسیاری از برنامه‌های داخلی و خارجی شرکت کرد و همراه با چارلز یا به تنهایی به بسیاری از کشورهای جهان به ویژه قلمروهای همسود سفر کرد. جدایی از چارلز. شهرت و محبوبیت دایانا و چارلز باعث شد تا کوچک‌ترین کارهای آنان نیز توسط رسانه‌ها و پاپاراتزیها پوشش داده شود و بسیاری از مسائل خصوصی آنان در مطبوعات منعکس گردد. از جمله آنان روابط عاشقانه که چارلز پیش از زندگی با دایانا داشت. در تمام این سال‌ها دایانا و چارلز از خبرسازترین
در تمام این سال‌ها دایانا و چارلز از خبرسازترین افراد پادشاهی متحده بودند. این دو از سال ۱۹۹۲ جدای از هم زندگی کردند اما سرپرستی فرزندانشان را به صورت مشترک برعهده داشتند. در همین حال چارلز نیز مجدداً رابطه‌اش را با کامیلا پاکر بولز آغاز کرد و بعدها هم به داشتن رابطهٔ عاشقانه با کامیلا اعتراف نمود. دایانا در سال ۱۹۹۵ در یک برنامه تلویزیونی در بی‌بی‌سی پرده از نگرانی‌ها و مشکلات درونی خانواده برداشت و از فشارهای رسانه‌ای و اجتماعی که بر وی بود گلایه کرد. وی علت به وجود آمدن این مشکلات را کامیلا خواند و گفت
علت به وجود آمدن این مشکلات را کامیلا خواند و گفت که در این ازدواج سه نفر حضور داشتند. وی همچنین چارلز را در مورد این مسئله مقصر دانست. سه سال قبل نیز در کتابی با عنوان "دایانا:داستان واقعی‌اش" به بدگویی و روابط عاشقانه و مشکلات زندگی این دو نفر پرداخته شده بود و به دنبال آن ماجرای "رسوایی کامیلا" که شامل نوارهایی از مکالمه عاشقانه چارلز و کامیلا بود به بیرون درز پیدا کرد. دایانا خود در دههٔ هشتاد میلادی درگیر رابطهٔ عاشقانه‌ای با جیمز هیوئیت شده بود. سرانجام دایانا و چارلز در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ با پیشنهاد ملکه
دایانا و چارلز در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ با پیشنهاد ملکه رسماً از هم طلاق گرفتند. با این کار عنوان سلطنتی دایانا قدری پائین آمد اما چون وی مادر دو تن از شاهزادگان بود تا آخر عمر به عنوان یکی از اعضای خانواده سلطنتی باقی‌ماند و لقب شاهدخت ولز را حفظ کرد. مرگ. بنا بر برخی گزارش‌ها، دایانا در اواخر عمرش تصمیم به ازدواج دوباره گرفته بود. کسی که وی می‌خواست با او ازدواج کند دودی الفاید نام داشت. این خبر حتی از ماجرای رابطهٔ دوبارهٔ چارلز و کامیلا داغتر بود زیرا اگر این ازدواج صورت می‌گرفت دایانا القاب سلطنتی‌اش را از دست
صورت می‌گرفت دایانا القاب سلطنتی‌اش را از دست می‌داد. این ازدواج هیچ وقت صورت نگرفت زیرا در ۳۱ اوت ۱۹۹۷، دایانا در یک تصادف شدید رانندگی کشته شد. وی آن شب به همراه الفاید و راننده‌اش برای فرار از دست عکاسان از در پشتی هتل خارج شد و قصد خروج از پاریس را داشت. آن‌ها در یک بنز لیموزین در تونلی در پاریس مشغول حرکت بودند که ماشینشان به دلیل سرعت غیرمجاز و عدم کنترل راننده با دیواره تونل آلما پاریس برخورد کرد و راننده و الفاید به سرعت جان باختند. هیچ‌یک از سرنشینان کمربند ایمنی را نبسته بودند. بعد از تصادف به
کمربند ایمنی را نبسته بودند. بعد از تصادف به نظر نمی‌آمد دایانا صدمه‌ای جدی دیده باشد اما وی یک بار در آمبولانس دچار حمله قلبی شد و در بیمارستان هم بر اثر خون‌ریزی ریوی و مغزی درگذشت. تنها کسی که در این میان جان سالم به در برد محافظ شخصی دایانا بود. گفته شده که راننده سه برابر بیشتر از اندازه مجاز نوشیدنی الکلی مصرف کرده بود. پدر دودی، اسپانسر فیلم قتل غیرقانونی شد که در آن نیمهٔ تاریک مرگ پرنسس دایانا و پسرش نمایش داده شده‌است. بعد از مرگ دایانا، چارلز به همراه خواهران دایانا برای آوردن بدن او از لندن به
همراه خواهران دایانا برای آوردن بدن او از لندن به پاریس سفر کردند. بعد از بازگشت مراسمی رسمی برای دایانا برپا شد. در تشییع جنازه دایانا حدود ۵ میلیون نفر حضور داشتند و ۲/۵ میلیارد نفر از تلویزیون این مراسم را تماشا کردند. فعالیت‌های اجتماعی. هرچند شاهدخت دایانا به هنر علاقه داشت اما عمده شهرت وی بخاطر فعالیت‌های عام‌المنفعه و اجتماعی است. وی با تأسیس یا همکاری با چندین مؤسسه خیریه، به مدرسه سازی، خانه‌سازی و کمک به بینوایان و دردمندان پرداخت. وی کمکهای شایان توجهی به جذامیان، مبتلایان به ایدز و آسیب دیدگان
توجهی به جذامیان، مبتلایان به ایدز و آسیب دیدگان از مین در کشور آنگولا انجام داد. وی در سفر به مناطق بحران زده و محروم مانند آفریقا و بوسنی و هرزگوین با جدیت به دلگرمی دادن به محرومان و آسیب دیدگان پرداخت و با کسانی چون نلسون ماندلا، مایکل جکسون و مادر ترزا دیدار کرد. علاوه بر این وی به عنوان همسر ولیعهد او را در سفرهای کاری همراهی می‌کرد. او با چارلز به کشورهای ایالات متحده، کانادا، ایتالیا، قلمروهای همسود و برخی از کشورهای آفریقایی و آسیایی سفر کرد. او همچنین برخی از سفرهای خود را به تنهایی انجام می‌داد
برخی از سفرهای خود را به تنهایی انجام می‌داد و از بیمارستان‌ها و مکان‌های عمومی بازدید می‌کرد. همچنین وی به عنوان همسر ولیعهد از وظایف ویژه‌ای نیز برخوردار بود. عنوان‌ها، لقب‌ها و نشان‌ها. القاب کامل دایانا بعد از ازدواجش بودند: "والاحضرتِ همایونی شاهدخت چارلز فیلیپ آرتور جورج، شاهدخت ولز و کنتس چستر، دوشس کورنوال، دوشس رافیسی، کنتس کریک، بارونس رنفریو، بانوی جزایر، شاهدخت اسکاتلند". پس از طلاق از چارلز دایانا پیشوند والاحضرتِ همایونی را از دست داد و از این القاب به صورت معمولی استفاده کرد. بعد از طلاق
این القاب به صورت معمولی استفاده کرد. بعد از طلاق وبگاه خانوادهٔ سلطنتی اعلام کرد لقب اصلی دایانا به صورت دایانا، شاهدخت ولز می‌باشد.
محمد و عبدالله فتحی دو برادر زندانی بودند که در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ به اتهام سرقت مسلحانه و محاربه اعدام شدند. این دو به همراه پنج نفر دیگر با اتهام مشابه دستگیر شده بودند اما تنها برادران فتحی به اعدام محکوم شدند. سرقت مسلحانه از طلافروشی فردیس کرج. بنا به گزارش رسانه‌های ایران در ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ ۵ سارق مسلح با در دست داشتن اسلحه کلت کمری و کلاشینکف وارد پاساژ طلافروشی فلکه دوم فردیس کرج شدند و بدون تیراندازی و درگیری به غارت این پاساژ دست زدند. سارقین در این اقدام که سبب رعب و وحشت ساکنان این منطقه پرجمعیت کرج
که سبب رعب و وحشت ساکنان این منطقه پرجمعیت کرج شده، از نبود نیروهای انتظامی سوء استفاده کردند و در حدود ۱۰ دقیقه به چند مغازه در این پاساژ دستبرد زدند. به نقل از رئیس پلیس کرج سارقان حدود ۱۴ کیلوگرم طلا را در کمتر از ۴ دقیقه به سرقت بردند. دستگیری سارقان. در فروردین ۱۳۸۹ احمدرضا رادان جانشین فرمانده نیروی انتظامی خبر از دستگیری اعضای باند سرقت مسلحانه طلافروشی فردیس کرج داد. وی گفت در تحقیقات اولیه متهمان دستگیر شده به انجام ۷ سرقت مسلحانه اعتراف کرده‌اند. وی افزود: سردسته باند یک مجرم سابقه دار است که به