payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و استرن را بازگرداند. روبوک بعداً گفت که اگرچه از اخراج شدن از تولید ناراحت بود، اما اکنون معتقد بود که این تجربه «یک نقطه کوچک بی‌اهمیت» بود. کریس فارلی برای نقش فردی که نقش بابانوئل را بازی می‌کرد، تست داد، اما نتوانست کلمبوس را تحت تأثیر قرار دهد. جان کندی فقط یک روز برای فیلمبرداری صحنه‌های خود در دسترس بود که ۲۳ ساعت طول کشید. او فقط ۴۱۴ دلار دریافت کرد، زیرا این فیلم را به عنوان لطف به هیوز انجام داد. در عوض، او تنها بازیگری بود که هیوز به او اجازه داد از فیلمنامه خارج شود؛ طبق گفته کلمبوس، تمام
داد از فیلمنامه خارج شود؛ طبق گفته کلمبوس، تمام دیالوگ‌های او بداهه‌پردازی شده بود. فیلم‌برداری. تصویربرداری اصلی از ۱۴ فوریه ۱۹۹۰ تا ۸ مه ۱۹۹۰، در مدت ۸۳ روز با بودجه ۱۸٫۳ میلیون دلار انجام شد. صحنه‌های خارجی خانه در محل یک خانه تک خانواده سه طبقه واقع در ۶۷۱ خیابان لینکلن در روستای نورث شور وینتکا، ایلینوی فیلم‌برداری شد، جایی که بسیاری از فیلم‌های قبلی هیوز نیز در خانه‌های مختلف فیلم‌برداری شده بود، تنها بخش‌های داخلی خانه که برای فیلم‌برداری استفاده شد و به فیلم نهایی راه یافت، پله‌های اصلی، زیرزمین،
و به فیلم نهایی راه یافت، پله‌های اصلی، زیرزمین، اتاق زیر شیروانی و بیشتر طبقه اول بود، در حالی که تمام بخش‌های داخلی دیگر خانه (از جمله اتاق‌های ذکر شده) در یک استودیو صدا تکثیر شدند تا فضای بیشتری برای تجهیزات و خدمه فراهم شود. این مجموعه‌ها در سالن ورزشی آن زمان متروک دانشگاه غربی نیو ترایر ساخته شدند، که قبلاً توسط هیوز برای "عمو باک" و "مرخصی فریس بولر" استفاده شده بود، جایی که شرکت تولید قبلاً دفاتر خود را راه‌اندازی کرده بود. خیابان لینکلن ۶۷۱ بعداً به یک جاذبه گردشگری تبدیل شد. خانه درختی در حیاط
به یک جاذبه گردشگری تبدیل شد. خانه درختی در حیاط خلوت به طور خاص برای فیلم ساخته شد و پس از پایان فیلم‌برداری برچیده شد. کوین پس از سومین برخورد با مارلی در پارک هابرد وودز در وینتکا فرار می‌کند. علاوه بر این، صحنه‌ای که کوین در زیرزمین پر از آب همسایه‌اش قدم می‌زند، در استخر خالی دانشگاه مذکور نیو ترایر فیلم‌برداری شد، ، با فضای داخلی کابین درجه یک هواپیمای آمریکایی ایرلاینز DC-10 در زمین‌های بسکتبال انجام شد. صحنه‌های خارجی کلیسا در کلیسای متحد متودیست ترینیتی در ویلمت، ایلینوی فیلم‌برداری شد، در حالی که
در ویلمت، ایلینوی فیلم‌برداری شد، در حالی که صحنه‌های داخلی در کلیسای اپیسکوپال گریس در اوک پارک، ایلینوی فیلم‌برداری شد. فیلم‌برداری همچنین در طول چهار روز شانزده ساعته در فرودگاه بین‌المللی اوهر، که هم برای خود و هم برای فرودگاه اورلی در پاریس خدمت می‌کرد، انجام شد. جان کندی ظاهر کامئوی خود را برای فیلم در طول یک روز در میدان میگز فیلم‌برداری کرد. برای فیلم درون فیلم، "فرشتگانی با روح‌های کثیف" (عنوانی که پارودی فیلم جنایی ۱۹۳۸ "فرشتگانی با چهره‌های کثیف" است)، فیلم‌برداری فقط یک روز، در آخرین «روز تست»
است)، فیلم‌برداری فقط یک روز، در آخرین «روز تست» قبل از شروع رسمی فیلم‌برداری اصلی انجام شد. برای ایجاد توهم اینکه این فیلم یک فیلم گانگستری واقعی دهه ۱۹۴۰ است، صحنه با فیلم منفی سیاه و سفید فیلم‌برداری شد و دفتر جانی دارای وسایل آن دوره بود. مانند بسیاری از فیلم، بیشتر دنباله با زاویه‌های پایین و گسترده فیلم‌برداری شد که به گفته روزنامه‌نگار دارین کینگ، «اقدام را به گونه‌ای نشان می‌دهد که انگار یک کودک آن را درک می‌کند». در ابتدا، رالف فودی قرار بود نقش اسنیکس را بازی کند و مایکل گیدو قرار بود نقش جانی را
را بازی کند و مایکل گیدو قرار بود نقش جانی را بازی کند، اما از آنجایی که فودی به تازگی جراحی تعویض زانو انجام داده بود، نتوانست صحنه مرگ را بازی کند که در آن اسنیکس به زانو می‌افتند، که منجر به تعویض نقش‌ها شد. خولیو ماکات، فیلم‌بردار، یادآوری کرد که کار با پشی سخت‌تر از کالکین بود. این بازیگر مسن‌تر معتقد بود که برخی از دیالوگ‌ها کیفیت متناسب با توانایی بازیگری او را نداشت. او همچنین از تماس‌های واحد اولیه ناراحت بود، زیرا مانع از شروع روز او با نه حفره گلف می‌شد، همانطور که ترجیح می‌داد انجام دهد. بعد از
می‌شد، همانطور که ترجیح می‌داد انجام دهد. بعد از اینکه او یک روز دستیار کارگردان را از یقه گرفت تا در مورد این موضوع شکایت کند، زمان‌های تماس روزانه از ۷ به ۹ صبح تغییر داده شد تا دورهای او را در نظر بگیرد. در طرف دیگر برنامه، خدمه زمان محدودی برای فیلم‌برداری بسیاری از صحنه‌های شبانه داشتند، زیرا به دلیل سن کالکین، نمی‌توانستند بعد از ساعت ۱۰ شب کار کنند. پشی در مصاحبه‌ای با مجله "پیپل" در سال ۲۰۲۲ در مورد کار با کالکین گفت، «من عمداً تعاملاتم با او را محدود کردم تا پویایی را حفظ کنم» و اطمینان داشت که
کردم تا پویایی را حفظ کنم» و اطمینان داشت که «در صفحه نمایش به نظر نرسد که ما به هیچ وجه دوستانه هستیم» تا «تمامیت رابطه خصمانه را حفظ کنیم». در صحنه، پشی و استرن هر دو مشکل داشتند از فحش دادن خودداری کنند، که برای پسی آزاردهنده شد، زیرا کالکین نیز در صحنه بود. در واقع، تنها کلمات فحش که وارد فیلم شدند، «shit» بود که به طور تصادفی توسط دنیل استرن گفته شد وقتی کفشش از در حیوانات خانگی افتاد و «hell»، که توسط پشی و استرن گفته شد پس از اینکه شخصیت‌های آنها پس از عبور از تله‌های کوین با هم روبرو شدند و توسط
از عبور از تله‌های کوین با هم روبرو شدند و توسط جانی به شخصیت اسنیکس در "فرشتگانی با روح‌های کثیف" گفته شد. استفاده پشی از «فحش دادن کاریکاتوری» یا هذیان تهدیدآمیز، با شخصیت یوسمیتی سم از لونی تونز مقایسه شد. بدلکارهای فیلم نیز در حین فیلمبرداری برای گروه تنش ایجاد کردند. کلمبوس گفت: «هر بار که بدلکاران یکی از آن بدلکاری‌ها را انجام می‌دادند، خنده‌دار نبود. ما تماشا می‌کردیم و من فقط دعا می‌کردم که بچه‌ها زنده باشند.» بدلکارها در ابتدا با تسمه‌های ایمنی آماده می‌شدند، اما به دلیل دید آنها در دوربین،
آماده می‌شدند، اما به دلیل دید آنها در دوربین، بدلکاری‌های نهایی فیلم بدون آنها انجام شد. تروی براون و لئون دلینی به ترتیب بدلکاران پشی و استرن بودند. در طول یکی از تمرین‌ها برای صحنه‌ای که هری سعی می‌کند انگشت کوین را گاز بگیرد، بین پشی و کالکین آسیب دیدگی رخ داده بود؛ کالکین هنوز هم جای زخم دارد. تارانتولایی که روی صورت استرن راه می‌رود، واقعی بود. سنتا موزس، که نقش تریسی را بازی می‌کرد، در سال ۲۰۲۰ یادآوری کرد که یکی از سخت‌ترین صحنه‌ها برای فیلم‌برداری، دویدن خانواده از طریق فرودگاه بین‌المللی اوهر
دویدن خانواده از طریق فرودگاه بین‌المللی اوهر برای رسیدن به پروازشان بود. اگرچه مدت زیادی طول نمی‌کشد، اما فیلمبرداری آن چند روز طول کشید. او به "هالیوود ریپورتر" گفت: «هزاران نفر اضافی وجود داشتند که همه با مهارت هماهنگ شده بودند تا هیچ یک از ما در خطر نباشیم که با سرعت کامل از ترمینال خطوط هوایی آمریکا بدویم و ما با سرعت کامل دویدیم. گاهی اوقات به هم برخورد می‌کردیم، مثل یک تصادف چند ماشینی در بزرگراه، و فقط می‌خندیدیم... تنظیمات زیادی وجود داشت و لحظات خطر به سختی از دست رفت، اما تا جایی که من می‌دانم،
به سختی از دست رفت، اما تا جایی که من می‌دانم، کسی آسیب ندید.» موسیقی. کلمبوس در ابتدا امیدوار بود که بروس بروتن موسیقی فیلم را بسازد و پوسترهای اولیه او را به عنوان آهنگساز معرفی می‌کردند. با این حال، بروتن مشغول کار بر روی (۱۹۹۰) بود و مجبور شد در آخرین لحظه لغو کند. کلمبوس بعداً توانست با استیون اسپیلبرگ تماس بگیرد که به او کمک کرد تا با جان ویلیامز تماس بگیرد تا موسیقی نهایی را تولید کند. آهنگ‌های سنتی کریسمس، مانند «ای شب مقدس» و «سرود زنگ‌ها»، به همراه آهنگ تم فیلم «جایی در خاطراتم» در فیلم برجسته
آهنگ تم فیلم «جایی در خاطراتم» در فیلم برجسته هستند. موسیقی متن توسط سونی کلاسیک رکوردز در کاست در ۴ دسامبر ۱۹۹۰، و در ۲۷ مه ۲۰۱۵ در سی‌دی منتشر شد. انتشار. تئاتر. "تنها در خانه" در ۱۰ نوامبر ۱۹۹۰ در شیکاگو با نمایش درآمد. این فیلم در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰ به طور گسترده اکران شد. رسانه خانگی. "تنها در خانه" برای اولین بار توسط فاکس ویدئو بر روی وی‌اچ‌اس و لیزردیسک در ایالات متحده در ۲۲ اوت ۱۹۹۱ منتشر شد، اولین ویدئوی آنها به طور مستقیم برای فروش عرضه شد و نه ابتدا به بازار اجاره ویدئو. این فیلم ۱۱ میلیون نسخه
به بازار اجاره ویدئو. این فیلم ۱۱ میلیون نسخه فروخت و درآمد ۱۵۰ میلیون دلاری برای فاکس به همراه آورد، که همراه با "ئی.تی. موجود فرازمینی"، پرفروش‌ترین ویدئو در آن زمان بود. به دلیل فروش، فیلم در بازار اجاره عملکرد خوبی نداشت. این فیلم بعداً در ۵ اکتبر ۱۹۹۹ به عنوان یک بسته پایه روی دی‌وی‌دی منتشر شد. فیلم در ۲ دسامبر ۲۰۰۸ با عنوان "نسخه خانوادگی سرگرم‌کننده" روی بلوری منتشر شد، و در ۵ اکتبر ۲۰۱۰ به همراه "تنها در خانه ۲: گم‌شده در نیویورک" در یک بسته مجموعه منتشر شد. این فیلم در ۶ اکتبر ۲۰۱۵، همراه با چهار
منتشر شد. این فیلم در ۶ اکتبر ۲۰۱۵، همراه با چهار دنباله خود در یک جعبه به نام "تنها در خانه: نسخه کریسمس نهایی کلکسیونر ۲۵ سالگی" مجدداً روی دی‌وی‌دی و بلوری منتشر شد. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰، سرگرمی خانگی والت دیزنی و استودیوهای قرن بیستم، "تنها در خانه" را به مناسب سی‌امین سالگرد آن در ایالات متحده، روی اولترا اچ‌دی بلوری منتشر کردند. دنباله. در سال ۱۹۹۲ دنباله‌ای از این فیلم به نام ساخته و اکران شد. در سال ۱۹۹۷ تنها در خانه ۳ ساخته شد که داستان و شخصیت‌های آن با سری‌های قبلی متفاوت بود. در سال ۲۰۰۲ ساخته شد
با سری‌های قبلی متفاوت بود. در سال ۲۰۰۲ ساخته شد که شخصیت‌های فیلم همان شخصیت‌های فیلم تنها در خانه ۱ و ۲ بودند، ولی بازیگران متفاوت بودند. نیز در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲ از شبکه ای‌بی‌سی پخش گردید. تنها در خانه ۶ هم در سال ۲۰۲۱ به کارگردانی دن میزر پخش شد. قسمت ششم این مجموعه در ۲۱ آبان ۱۴۰۰ به نمایش گذاشته شد. عنوان این فیلم تنها در خانه دوست داشتنی Home Sweet Home Alone بود. این فیلم ششمین قسمت از مجموعه فیلم‌های تنها در خانه است که مانند فیلم‌های قبلی در مورد یک خانواده پر هرج و مرج در ایام کریسمس است که پسرشان
خانواده پر هرج و مرج در ایام کریسمس است که پسرشان را تنها در خانه جا می‌گذارند.
دوروتا رابچفسکا با لقب هُنری دودا متولد ۱۵ فوریه ۱۹۸۴ خواننده پاپ و از آهنگسازان موفق لهستانی است.دودا در ابتدا در گروه پاپ راک «ویرجین» حضور داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۷ از این گروه خارج شد و اولین آلبوم مستقل خود با نام «Diamond Bitch» را وارد بازار کرد که با موفقیت زیادی رو به رو بود.شبکه «سی‌ان‌ان» دودا را دهمین شخص سرشناس در کشور لهستان انتخاب کرد.در سال ۲۰۱۱ مجله لهستانی «Viva!» دودا را دهمین فرد اثرگذار در کشور لهستان دانست. از فیلم‌های او می‌توان به "دختران خریدنی" و "یک قلب گرم" اشاره کرد.
گام دو ماژور یا دو بزرگ () با مخفف (C) یک گام موسیقایی بر پایهٔ نت «دو» و طبق فواصل گام ماژور در موسیقی اروپایی است. تعریف. هرگاه نیم‌پردههای گامی بین فواصل (سوم و چهارم) و (هفتم و هشتم) قرار داشته باشد آن گام ماژور است. در گام ماژور فاصلهٔ بین نت‌ها به این ترتیب است:پرده، پرده، نیم‌پرده، پرده، پرده، پرده، نیم‌پرده.در نتیجه گام دو ماژور از ترتیب نت‌های دو، رِ، می، فا، سُل، لا و سی تشکیل شده و سرکلید آن دارای هیچ علامت بِمُلْ یا دیِزی نیست. گام کوچکِ نِسْبی آن لا مینور و دو مینور گام موازی آن است. کلیدهای
آن لا مینور و دو مینور گام موازی آن است. کلیدهای سفید پیانو بر گام دو ماژور منطبق هستند. گام دو ماژور یکی از پر کاربردی‌ترین گام‌های موسیقی است. \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \relative c' { \clef treble \key c \major \time 7/4 c4 d e f g a b c b a g f e d c2 &lt;/score&gt; آثار در دو ماژور. از بین ۱۰۴ سمفونیِ هایْدِن، بیست تای آن در دو ماژور نوشته شده‌اند که بعد از ر ماژور دومین گام پر استفاده توسط هایدن است. موتسارت به همراه هایدن بیشتر ساخته‌های خود را برای مراسم عشاء ربانی در دو ماژور
خود را برای مراسم عشاء ربانی در دو ماژور نوشتند. فرانتس شوبرت دو سمفونی در دو ماژور دارد که یکی با نام «دو ماژور کوچک» شناخته می‌شود و دیگری «دو ماژور بزرگ». موسیقی‌دانان بسیاری اشاره کرده‌اند که هر کلید موسیقی احساسات خاصی را به ذهن می‌آورد. آهنگساز آمریکایی باب دیلن گام دو ماژور را «کلید قدرت، و همچنین کلید افسوس» می‌داند. آهنگسازان فرانسوی مانند مارک آنتوان از گام دو ماژور به‌عنوان یک کلید برای موسیقی شاد می‌نگرند، اما هکتور برلیوز در سال ۱۸۵۶ آن را «مهم؛ اما راکد و کسل‌کننده» دانسته‌است. در کاتالوگ‌های
اما راکد و کسل‌کننده» دانسته‌است. در کاتالوگ‌های موسیقی که قطعات را براساس کلید مرتب می‌کنند، چه بر اساس نیم‌پرده باشد چه به‌ترتیب دایرهٔ پنجم‌ها (از گام‌های دیاتونیک)، تقریباً همیشه با قطعاتی از دو ماژور آغاز می‌شوند.
تنها در خانه ۳ فیلمی کمدی خانوادگی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی راجا گاسنل در اولین کارگردانی خود و نویسندگی و تهیه‌کنندگی جان هیوز است. الکس لینز و هویلند موریس در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله‌ای مستقل برای (۱۹۹۲) است، داستان آن درباره الکس پرویت است که از خانه‌اش در برابر گروه خطرناکی از جنایتکاران بین‌المللی که برای یک سازمان تروریستی کار می‌کنند، دفاع می‌کند. این سومین فیلم از مجموعه فیلم‌های "تنها در خانه" است و تنها فیلمی است که در طول کریسمس ساخته نشده است، و اولین فیلمی است
در طول کریسمس ساخته نشده است، و اولین فیلمی است که بازیگر مکالی کالکین، کارگردان کریس کلمبوس و آهنگساز جان ویلیامز در آن حضور نداشته‌اند؛ گاسنل قبلاً به عنوان تدوین‌گر دو فیلم اول "تنها در خانه" خدمت کرده بود. همچنین آخرین فیلم است که اکران سینمایی در فرنچایز "تنها در خانه" را دریافت می‌کند. این فیلم نقدهای متفاوت تا منفی دریافت کرد و منتقدان عملکرد لینز را ستودند اما از انحراف فیلم از قسمت‌های قبلی از جمله مضامین و بازیگران آن انتقاد کردند. "تنها در خانه ۳" در سال ۲۰۰۲ دنباله‌ای ساخته شده برای تلویزیون به
در سال ۲۰۰۲ دنباله‌ای ساخته شده برای تلویزیون به نام را دنبال کرد. داستان. پیتر بوپره، آلیس ریبنز، برتون جرنیگان و ارل اونگر چهار مجرم بین‌المللی تحت تعقیب هستند که برای یک سازمان تروریستی مستقر در هنگ کنگ مرتبط با کره شمالی کار می‌کنند. آنها در سیلیکون‌ولی، کالیفرنیا، یک میکروچیپ مخفی‌کننده موشک به ارزش ۱۰ میلیون دلار را سرقت کرده و آن را داخل یک ماشین کنترل از راه دور مخفی می‌کنند تا از امنیت فرودگاه بین‌المللی سان‌فرانسیسکو عبور کنند. با این حال، یک اشتباه در چمدان‌ها باعث می‌شود که مسافری سالمند به نام
در چمدان‌ها باعث می‌شود که مسافری سالمند به نام خانم هس که به شیکاگو می‌رود، به طور تصادفی کیف مجرمان حاوی ماشین را بردارد. مجرمان به شیکاگو می‌رسند و به طور سیستماتیک هر خانه‌ای در محله حومه شهر هس را برای یافتن تراشه جستجو می‌کنند. الکس پراویت هشت ساله، ماشین اسباب‌بازی را به عنوان پاداش برای برفروبی حیاط او از هس دریافت می‌کند. او به خانه باز می‌گردد و متوجه می‌شود که به آبله‌مرغان مبتلا شده است و باید از مدرسه دور بماند. روز بعد، الکس در حال جاسوسی از همسایگان خود، مجرمان را کشف می‌کند و پلیس را درگیر
خود، مجرمان را کشف می‌کند و پلیس را درگیر می‌کند، اما آنها نمی‌توانند کمک کنند. الکس یک دوربین به ماشین وصل می‌کند و از آن برای جاسوسی بر روی آنها استفاده می‌کند که منجر به تعقیب ماشین توسط مجرمان می‌شود. الکس با تعجب از اینکه آنها چه می‌خواهند با ماشین اسباب‌بازی انجام دهند، آن را باز می‌کند و تراشه سرقت شده را کشف می‌کند. او در مورد این کشف با مرکز استخدام نیروی هوایی ایالات متحده تماس می‌گیرد و از آنها می‌پرسد که آیا می‌توانند اطلاعات مربوط به تراشه را به مقامات مربوطه ارسال کنند. مجرمان متوجه می‌شوند
به مقامات مربوطه ارسال کنند. مجرمان متوجه می‌شوند که الکس آنها را تماشا کرده است و تصمیم می‌گیرند به خانه پراویت حمله کنند. الکس با کمک موش خانگی‌اش دوریس و طوطی پر سر و صدای برادرش استن، خانه را با تله‌های انفجاری مسلح می‌کند. مجرمان وارد می‌شوند و از تله‌ها آسیب‌های مختلفی می‌بینند. در حالی که چهار نفر الکس را در اطراف خانه تعقیب می‌کنند، او فرار می‌کند و هس را نجات می‌دهد که توسط ریبنز به یک صندلی در گاراژش چسبانده شده است. بوپره کمین الکس می‌کند، اما او از یک تفنگ حبابی شبیه به یک گلوک برای ترساندن او
از یک تفنگ حبابی شبیه به یک گلوک برای ترساندن او استفاده می‌کند. ماموران اف‌بی‌آی و پلیس بعداً می‌رسند و ریبنز، جرنیگان و اونگر را پس از دریافت سرنخی از مرکز استخدام دستگیر می‌کنند. با این حال، بوپره در یک قلعه برفی دست‌ساز در حیاط مخفی می‌شود. طوطی استن او را کشف می‌کند و تهدید می‌کند که آتش‌بازی را روشن می‌کند، که در اطراف داخل چیده شده است. بوپره در ازای سکوت یک کراکر پیشنهاد می‌دهد، اما طوطی دو تا می‌خواهد. از آنجایی که بوپره فقط یکی دارد، طوطی آتش‌بازی را روشن می‌کند و مقامات را از مکان بوپره مطلع
را روشن می‌کند و مقامات را از مکان بوپره مطلع می‌کند. آن شب، پراویت‌ها، خانم هس و مقامات برای الکس جشن می‌گیرند در حالی که خانه پراویت در حال تعمیر است و پدر الکس، جک، از یک سفر تجاری به خانه باز می‌گردد. در اداره پلیس، نشان داده می‌شود که مجرمان در طول عکس‌های خود به آبله‌مرغان الکس مبتلا شده‌اند. تولید. "تنها در خانه ۳" همزمان با "تنها در خانه ۲: گمشده در نیویورک" مطرح شد و قرار بود هر دو فیلم همزمان تولید شوند؛ با این حال، این برنامه‌ها عملی نشد. ایده فیلم سوم "تنها در خانه" در اواسط دهه ۱۹۹۰ احیا شد.
سوم "تنها در خانه" در اواسط دهه ۱۹۹۰ احیا شد. نسخه‌های اولیه خواستار بازگشت مکالی کالکین به نقش کوین مک‌کالیستر به عنوان یک نوجوان بودند. با این حال، تا سال ۱۹۹۴، کالکین از بازیگری فاصله گرفته بود. در نتیجه، این ایده بازسازی شد و بر روی گروه جدیدی از شخصیت‌ها متمرکز شد. این فیلم در شیکاگو و اوانستون، ایلینوی فیلم‌برداری شد، با صحنه‌های فرودگاه در ابتدای فیلم که در دو سالن مختلف فرودگاه بین‌المللی اوهر فیلمبرداری شد. فیلمبرداری اصلی در ۲ دسامبر ۱۹۹۶ آغاز شد و در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۷ به پایان رسید. فاکس فمیلی
شد و در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۷ به پایان رسید. فاکس فمیلی فیلمز بخشی از فاکس قرن بیستم بود که مسئول تولید فیلم بود. انتشار. رسانه خانگی. "تنها در خانه ۳" در تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۹۸ بر روی وی‌اچ‌اس و لیزردیسک و در ۳ نوامبر ۱۹۹۸ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد که بعداً در دسامبر ۲۰۰۷ (و به عنوان بخشی از چند بسته "تنها در خانه"، در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸) بازپخش شد. در حالی که دی‌وی‌دی فیلم را در قالب صفحه گسترده اصلی خود (۱:۸۵:۱) ارائه می‌کند، اما در یک فرمت غیر آنامورفیک ۴:۳ مات ارائه می‌شود. پذیرایی. باکس آفیس. این فیلم ۷۹٫۰۸۲٫۵۱۵
می‌شود. پذیرایی. باکس آفیس. این فیلم ۷۹٫۰۸۲٫۵۱۵ دلار در سراسر جهان فروخت. پاسخ انتقادی. در راتن تومیتوز، "تنها در خانه ۳" دارای رتبه تأیید ۳۵٪ بر اساس ۲۶ بررسی، با میانگین امتیاز ۴٫۶/۱۰ است. اجماع انتقادی سایت می‌خواند: «کاریزمای زودرس مکالی کالکین در این دنباله توخالی بسیار از دست رفته است، که در کمدی گسترده دو برابر شده است در حالی که فاقد تمام ویژگی‌هایی است که نسخه اصلی را به یک کلاسیک تبدیل کرد.» مخاطبان مورد بررسی توسط سینماسکور به فیلم میانگین نمره "B+" در مقیاس A+ تا F دادند. راجر ایبرت از "شیکاگو
در مقیاس A+ تا F دادند. راجر ایبرت از "شیکاگو سان-تایمز" به فیلم ۳ ستاره از ۴ ستاره داد و گفت که آن را «تازه، بسیار خنده دار و بهتر از دو مورد اول» یافت. تمجیدها. این فیبم نامزد دریافت تمشک طلایی برای بدترین بازسازی یا دنباله که در مقابل شکست خورد. رمان‌نویسی. رمانی بر اساس فیلمنامه توسط تاد استراسر نوشته شد و توسط اسکلاستیک در سال ۱۹۹۷ همزمان با فیلم منتشر شد.
ظاهر طنین (زادروز: ۱ می۱۹۵۶ میلادی در ولایت کاپیسا) سفیر و نماینده دائمی فعلی افغانستان در سازمان ملل متحد است. او در دفتر نمایندگی دایم افغانستان در سازمان ملل متحد، جانشین عبدالغفور روان فرهادی است، که از زمان فروپاشی دولت دکتر نجیب‌الله در افغانستان، نمایندهٔ این کشور در سازمان ملل بوده است. ظاهر طنین، زاده سال ۱۹۵۶ میلادی در ولایت کاپیسای افغانستان است. او در سال ۱۹۸۰ تحصیلات خود را در رشته پزشکی، در دانشگاه کابل به پایان رساند. وی، در سالهای حاکمیت حزب دموکراتیک افغانستان و حزب وطن، در کابل
حاکمیت حزب دموکراتیک افغانستان و حزب وطن، در کابل روزنامه‌نگار بود. او در سال ۱۹۹۴ به بریتانیا رفت و کار بر روی یک پروژه تحقیقاتی در مورد افغانستان را برای دانشکده اقتصاد دانشگاه لندن (LSE) آغاز کرد. در سال ۱۹۹۵، ظاهر طنین به عنوان تهیه‌کننده، کار در بخش فارسی و پشتوی بی‌بی‌سی (BBC) را آغاز کرد و بعدها، سردبیر برنامه‌های «بی‌بی‌سی برای افغانستان» شد. نخستین کار او برای بی‌بی‌سی، تهیه مجموعه رادیویی تاریخ شفاهی «افغانستان در قرن بیستم» بود. وی، این مجموعه را، در سال ۲۰۰۵، به صورت کتاب منتشر کرد. از ظاهر
را، در سال ۲۰۰۵، به صورت کتاب منتشر کرد. از ظاهر طنین، مقالات متعدد تحلیلی، در زمینه مسایل افغانستان، در مطبوعات غرب به چاپ رسیده است. حاکمیت حزب کمونیست در افغانستان (۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲)، رساله تحقیقاتی مشترکی است که ظاهر طنین، به همراه پروفسور فرد هالیدی تهیه کرده است.
کنترل-آلت-دلیت () یک فرمان صفحه کلید رایانه است که در رایانه شخصی سازگار با آی‌بی‌ام برای راه‌اندازی مجدد رایانه یا در محیط ویندوز برای فراخوانی مدیر کار ویندوز به کار می‌رود. این فرمان با فشردن دکمه دلیت در زمانی که دکمه‌های کنترل و آلت نگه داشته شده‌اند به کار می‌افتد. در بیشتر سیستم‌های پنجره ایکس با این دکمه‌ها پنجره خروج از حساب کاربری نمایش داده می‌شود. این دکمه‌ها گاهی اوقات دکمه‌های وقفه نیز خوانده می‌شوند، چرا که برای ایجاد وقفه در اجرای برنامه‌هایی که پاسخگو نیستند، به کار می‌روند. عملکرد در داس.
که پاسخگو نیستند، به کار می‌روند. عملکرد در داس. فشردن کلیدهای کنترل-آلت-دیلیت در سیستم عامل داس موجب راه‌اندازی مجدد سیستم بدون اجرای عملیات بوت سخت‌افزاری (بوت گرم) می‌شود. در این حالت، برنامهٔ POST (مجموعه روال‌های حین بوت یا پست اسکرین) اجرا نخواهد شد. تاریخچه. این ترکیب کلیدهای صفحه کلید توسط دیوید برادلی مهندس ارشد پروژه IBM طراحی شد. برادلی در اصل طراحی Ctrl+ALT+Escape برای راه اندازی مجدد نرم (بدون اخطار یا فرم تأیید برای کاربر) کرده بود اما یکبار به صورت تصادفی با استفاده از سمت چپ صفحه کلید
به صورت تصادفی با استفاده از سمت چپ صفحه کلید کامپیوتر را ریبوت کرد و دریافت که این فرمان بسیار ساده‌تر است. فرمان Ctrl+Alt+Del ابتدا تنها برای برنامه نویسان طراحی شده بود تا بتوانند بدون خاموش کردن دستگاه از سیستم خارج شوند و قرار بر این بود که تنها برای توسعه و برنامه‌نویسی از آن استفاده شود. اما در نهایت در اسناد فنی رایانه اوریجینال IBM منتشر شد و در نتیجه به اطلاع عموم کاربران رسید. نظر بیل گیتس. بیل گیتس، بنیان‌گذار مایکروسافت در نشست تجاری بلومبرگ در سپتامبر ۲۰۱۷ در پاسخ به سئوالی دربارهٔ ایده فرمان
سپتامبر ۲۰۱۷ در پاسخ به سئوالی دربارهٔ ایده فرمان «سه انگشتی» Ctrl+Alt+Del گفت اگر بازگشت به گذشته ممکن بود، اجرای فرمان را آسان می‌کرد. او در ادامه گفت: «نمی‌شود به عقب بازگشت و چیزهای کوچکی را در زندگی تغییر داد بدون آنکه چیزهای بزرگ دیگر تحت تأثیر قرار نگیرند.» اما «بله حتماً. اگر می‌توانستم یک تغییر کوچک ایجاد کنم حتماً یک کلید مخصوص در پی سی‌ها برای این فرمان قرار می‌دادم.»
مرتضی شایسته (زاده ۱۳۳۸) تهیه‌کننده‌ اهل ایران است. وی از مؤسسان شرکت فیلم‌سازی هدایت فیلم است. دیدگاه‌ها. شایسته از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
بیچارگان که گاهی با عنوان مردم فقیر ترجمه شده، اولین رمان فیودور داستایفسکی است که در بازه زمانی نه ماهه بین سالهای ۱۸۴۴ و ۱۸۴۵ نوشته شده است. داستایفسکی به دلیل سبک زندگی ولخرجانه و اعتیادش به قمار دچار مشکلات مالی بود. اگرچه او ترجمه‌هایی از رمان‌های خارجی انجام داده بود، اما آنان موفقیت چندانی نداشتند، و او تصمیم گرفت رمانی بنویسد تا سرمایه‌ای جمع کند. "بیچارگان" با الهام از آثار گوگول، پوشکین و کارامزین و همچنین نویسندگان انگلیسی و فرانسوی، به صورت نامه‌نگاری‌هایی بین دو شخصیت اصلی، ماکار دووشکین و
بین دو شخصیت اصلی، ماکار دووشکین و واروارا دوبروسلووا نوشته شده است که رابطه دور خانوادگی دارند. این رمان زندگی مردم فقیر، رابطه آنها با افراد ثروتمند و به طور کلی فقر را به نمایش می‌گذارد که همگی موضوع‌های رایج در طبیعت‌گرایی ادبی بودند. دوستی عمیق اما عجیبی بین آنها شکل می‌گیرد تا اینکه دوبروسلووا علاقه خود را به ادبیات، و نیز بعداً پس از خواستگاری یک بیوه ثروتمند، آقای بیکوف، به ارتباط با دووشکین از دست می‌دهد. دووشکین، نمونه اولیه کارمند که در بسیاری از آثار ادبیات طبیعت‌گرایانه در آن زمان دیده می‌شود،
آثار ادبیات طبیعت‌گرایانه در آن زمان دیده می‌شود، ویژگیهای احساسی خود را حفظ می‌کند. دوبروسلووا هنر را رها می‌کند، در حالی که دووشکین نمیتواند بدون ادبیات زندگی کند. منتقدان همان زمان "بیچارگان" را به خاطر مضمون‌های بشردوستانه‌اش ستودند. در حالی که ویساریون بلینسکی این رمان را اولین «رمان اجتماعی» روسیه نامید و آلکساندر هرتسن آن را یک اثر سوسیالیستی بزرگ نامید، منتقدان دیگری هجو و طنز را در آن تشخیص دادند. این رمان از چند صدایی پیچیده دیدگاه‌ها و راوی‌های مختلف استفاده می‌کند. این رمان که در ابتدا توسط
مختلف استفاده می‌کند. این رمان که در ابتدا توسط داستایفسکی به مجله لیبرال‌گرای "یادداشت‌های پدری" ارائه شد، در تاریخ ۱۵ ژانویه ۱۸۴۶ در سالنامه، "مجموعه سن پترزبورگ" منتشر شد. رمان به موفقیت بزرگی در سراسر کشور دست پیدا کرد. بخشهایی از آن توسط ویلهلم ولفسون به آلمانی ترجمه و در مجله‌ای منتشر شد. اولین ترجمه انگلیسی توسط لنا میلمن در سال ۱۸۹۴ همراه با مقدمه جورج مور و طراحی جلد اوبری بردزلی منتشر شد. خلاصه داستان. واروارا دوبروسلووا و ماکار دووشکین رابطه دور خانوادگی دارند و روبروی یکدیگر در یک خیابان در
خانوادگی دارند و روبروی یکدیگر در یک خیابان در آپارتمانهایی با وضعیت بد زندگی می‌کنند. برای مثال، آشپزخانه دووشکین صرفاً یک بخش جداشده است و او با چندین مستأجر دیگر مانند گورشکوف‌ها زندگی می‌کند که پسرشان تقریباً در تمام داستان از گرسنگی دردناک ناله می‌کند. دووشکین و دوبروسلووا نامه‌هایی مبادله می‌کنند که شرایط زندگی وحشتناک آنها را تایید می‌کند و اولی مرتباً پول خود را برای هدایایی برای دیگری هدر می‌دهد. خواننده به تدریج با تاریخچه آنها آشنا می‌شود. دوبروسلووا ابتدا در روستا زندگی می‌کرد، اما زمانی که
ابتدا در روستا زندگی می‌کرد، اما زمانی که پدرش شغل خود را از دست داد، به سن پترزبورگ (که از آن متنفر است) نقل مکان کرد. پدرش بسیار خشن و مادرش به شدت افسرده می‌شود. پدرش می‌میرد و آنها به سکونتگاه آنا فیودورونا، صاحبخانه‌ای نقل مکان می‌کنند که قبلاً به آنها ظلم می‌کرد، اما صاحبخانه حداقل وانمود می‌کند که با وضعیت آنها احساس همدردی دارد. دوبروسلووا توسط دانشجو فقیری به نام پوکروفسکی آموزش می‌بیند که پدر مست او گهگاه به ملاقاتش می‌رود. او در نهایت عاشق پوکروفسکی میشود. دوبروسلووا تلاش می‌کند تا مقداری پول
میشود. دوبروسلووا تلاش می‌کند تا مقداری پول پس‌انداز کند و برای هدیه تولد پوکروفسکی، آثار کامل پوشکین را بخرد، سپس به پدر دانشجو اجازه می‌دهد کتابها را به او هدیه بدهد و می‌گوید فقط دانستن این که کتابها به دست او رسیده برای شادی‌اش کافی است. پوکروفسکی خیلی زود بیمار می‌شود و آرزوی او در آستانه مرگ دیدن خورشید و دنیای بیرون است. دوبروسلووا با گشودن پرده‌ها خواسته او را برآورده می‌کند و ابرهای خاکستری و باران کثیف آشکار می‌شود. در پاسخ، پوکروفسکی فقط سرش را تکان می‌دهد و سپس می‌میرد. مادر دوبروسلووا مدت