payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا حاشیه کویر مرکزی و نواحی اصفهان و کاشان و حتی نواحی استان تهران و مرکزی نفوذ کردند. پس از فتح پادشاهی ماد آینده آن را کاردونیاش نامیدند و در آن سُکنا گزیدند. کاسیان در سوارکاری از اقوام دیگر چالاک‌تر و ماهرتر بودند و همین قوم «کاسی» بود که نژاد اصیل اسب را به میانرودان آورد و این نژاد اسب از آنچه سومری‌ها داشتند، برتری یافت و نیز نوشته‌ها و دستورهایی دربارهٔ تعلیم و نگهداری اسب از آنان باقی مانده است که نشانهٔ عشق و علاقهٔ آنان به اسب و سوارکاری است. آنچنان که از روی ظاهر واژه‌ها بر می‌آید نام شهرهای
که از روی ظاهر واژه‌ها بر می‌آید نام شهرهای قزوین و کاشان و همچنین نام دریای کاسپین محتمل هست که از نام این قوم باستانی گرفته شده باشد. نام کاسپین می‌تواند بصورت جمع واژهٔ کاسی باشد، و حرف «پ» در واژهٔ «کاسپی» نشانهٔ جمع بوده باشد. نام قوم کاسپین در نواحی چیترال هند نیز دیده می‌شود. ژورژکنتنو دانشمند و باستان‌شناس از محلی به نام «آریا کاشن» در نزدیک رود جیحون سخن می‌گوید. ایلامیان. ایلام یا هیلام یا در تلفظ غربیان اِلام در کتیبه‌های پارسی-هخامنشی هوجه یا اوجه. پس از پیروزی‌ها و شکست‌ها در برابر بابل‌یان،
پس از پیروزی‌ها و شکست‌ها در برابر بابل‌یان، آشور‌یان و ماد‌ها و گسترش قلمرو خود از خوزستان تا قسمت‌هایی از فارس و لرستان و بختیاری و بوشهر کنونی سرانجام در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به صف متحدان هخامنشیان پیوستند، تا دورهٔ اشکانی تا حدی زبان خود را حفظ کردند سپس رفته‌رفته با کاشیان و پارس‌یان درآمیختند. گوتی‌ها. گوتیان قبیله ای کوه‌نشین ساکن در بخش مرکزی زاگرس تا حدی منطبق با قسمتی از کردستان امروز بودند. نام کوه جودی که در داستان نوح کشتی او بر آن نشسته است، از نام این قوم گرفته شده است. گوتی‌ها جنگی بوده‌اند
نام این قوم گرفته شده است. گوتی‌ها جنگی بوده‌اند و سرانجام با آمیزش با برخی طوائف ماد به ویژه سگرته‌ها در تکوین طوایف کرد دخیل گشتند. لولوبیان. لولوبیان یک قوم کوهستان‌نشین ساکن در کوه زاگرس در جنوب زیستگاه گوتی‌ها و شمال کاشیان بود. از جمله بنیاد گزاران طوائف کرد لولوبیان بوده‌اند. اورارتو. اورارتو قومی پیشرفته ساکن در نواحی کوهستانی آناتولی و شمال غرب آذربایجان امروز همسایهٔ هیتی‌ها و سپس همسایهٔ شمالی آشوریان بودند. بعدها نامشان با ناحیه وان در ترکیه امروز ارتباط یافت. آنان ناچار در برابر قدرت توسعه طلب
ارتباط یافت. آنان ناچار در برابر قدرت توسعه طلب آشور متحدتر شدند و حکومتی تشکیل دادند که مخصوصاً در حدود سال ۸۰۰ پیش از میلاد قوت گرفت و تبدیل به یکی از قدرت‌های آسیای غربی گردید. در این زمان طوائف آریائی موسوم به ماد شده، داشتند از شرق به حدود سیلک و رگه یا ری می‌رسیدند. اورارتوها خط و کتابت داشتند وکتیبه‌های چندی از شاهان اورارتو به دست آمده است. نام کوه‌های آرارات به اورارتو مربوط است. حملات مکرر سکایان و کیمریان از قفقاز و سپس ماد‌ها در حدود ۶۰۰ پیش از میلاد پادشاهی اورارتو را به سقوط کشاند. سرانجام
میلاد پادشاهی اورارتو را به سقوط کشاند. سرانجام مردمش با قومی هندواروپائی آمده از بالکان به آسیای صغیر درآمیختند و قوم ارمنی را به وجود آوردند. ماناییان. ماناییان همسایهٔ شمالی گوتیان و همسایهٔ جنوب و جنوب شرقی اورارتو‌ها و همسایهٔ شرقی میتانی‌ها بودند. قومی ساکن در آذربایجان غربی و سواحل جنوبی دریاچه ارومیه. این قوم سرانجام مقهور اورارتو‌ها و سپس آشور‌یان گردید. تمدن حسنلو متعلق به این قوم است.
پائولو هنریکه چاگاس د لیما (؛ زادهٔ ) که عموماً با نام گانسو شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است. دوران باشگاهی. گانسو ابتدا توسط باشگاه تونو لوسو خریداری شد. او سپس در سن ۱۵ سالگی در سال ۲۰۰۵ به باشگاه سایپاندو پیوست. او در سال ۲۰۰۷ پس از شش ماه مصدومیت در فینال لیگ پائولیستا زیر ۲۰ سال شرکت کرد. وی یک سال بعد پیراهن شماره ۱۰ سانتوس را در کوپا سائو پائولو برتن کرد، جایی که تیمش در مرحله یک-چهارم نهایی توسط اینتر ناسیونال حذف شد. دوران ملی. گانسو در سال ۲۰۰۹ به تیم ملی زیر بیست ساله‌های برزیل دعوت شد
۲۰۰۹ به تیم ملی زیر بیست ساله‌های برزیل دعوت شد تا در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال شرکت کند. او در ۲۶ ژوئیه سال ۲۰۱۰ توسط مانو منزس به تیم ملی برای دیدار مقابل آمریکا دعوت شد و در آن دیدار اولین بازی ملیش را انجام داد.
پیوند عضو در اسرائیل بر اساس دو قانون که در سال ۲۰۰۸ (میلادی) تصویب شد تأیید شده است. قوانین پیوند عضو در اسرائیل مبتنی بر پیوند عضو در شریعت یهودی و پیرامون انتقال اعضای بدن است. میزان اهدا عضو در اسرائیل پایین‌تر از کشورهای غربی است.
احسان پیرهادی (زاده ۱۲ مه ۱۹۹۱ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین برای باشگاه فوتبال استقلال تهران و باشگاه فوتبال نساجی مازندران بازی کرده است‌و با‌ دوتا از گل های احسان پیرهادی تیم نساجی به لیگ برتر راه یافت.
میرزا آقا بزرگ نیشابوری مشهور به بدیع (۱۸۵۲ – ۱۸۶۹) همچنین ملقب به فخر الشّهداء از سوی بهاالله، از پیروان مشهور باب و سپس از نخستین پیروان بهاءالله شد. بدیع پیام بهاءالله را به ناصرالدین‌شاه قاجار رساند و در ۱۷ سالگی به فرمان شاه، شکنجه و اعدام شد. وی فرزند عبدالمجید نیشابوری بود.
سید محمدحسین طباطبایی (زاده ۲۷ بهمن ۱۳۶۹ در قم) روحانی و حافظ قرآن ایرانی است. عمده سرشناسی وی به حضورش در برنامه‌های متعدد تلویزیونی در دهه ۱۳۷۰ به تنهایی یا به همراه پدرش برمی‌گشت. او که در ۵ سالگی حافظ کل قرآن شده بود در این برنامه‌ها به قرائت آیات، خوانش آیات مشابه و شان نزول آن‌ها می‌پرداخت. علم‌الهدی لقبی بود که در همان دوران طفولیت پدرش برای وی در نظر گرفت اما بعدها کمتر بدین نام خوانده شده‌است. رسانه‌های ایرانی و برخی از رسانه‌های کشورهای مسلمان از وی به عنوان نابغه قرآنی یاد می‌کنند. او در سن ۹
وی به عنوان نابغه قرآنی یاد می‌کنند. او در سن ۹ سالگی به کسب درجه دکتری افتخاری نائل آمد. زندگی‌نامه. سیدمحمدحسین طباطبایی فرزند در سال ۱۳۶۹ در شهرستان قم به دنیا آمد و در سن دو و نیم سالگی، حفظ کردن قرآن را شروع کرد. او توانست در سن ۵ سالگی کل قرآن را حفظ نماید. وی علاوه بر حفظ کل قرآن در آن مقطع سنی توانسته بود احادیث اصول کافی و همچنین کتاب گلستان سعدی و اشعار محتشم کاشانی را به حافظه بسپارد. وی در همان سنین موفق به کسب درجه دکترای افتخاری از دانشگاه حجاز انگلستان شد و چند برنامه تلویزیونی نیز با اجرای
انگلستان شد و چند برنامه تلویزیونی نیز با اجرای او پخش شد. پدر او سید محمدمهدی طباطبایی نیز از قاریان مشهور قرآن در کشور است. مدارک افتخاری. مدارکی که محمد حسین طباطبایی طی سال‌های طفولیت تا نوجوانی از دانشگاه‌های کشورهای مختلف گرفته عبارت است از:
دیگو دلاندا کالدرون (Diego de Landa Calderón) اسقف اسپانیایی منطقه یوکاتان در آمریکای مرکزی در قرن شانزدهم میلادی که در آثاری که از آن دوران از خود برجای گذاشته اطلاعات بسیاری زیادی از شرایط قاره آمریکا پیش از کریستف کلمب و تمدن مایا و آزتک بدست می‌دهد. دلاندا بخاطر پدیده کتاب‌سوزی مایاها که به دستور او بیش از هزار جلد از کتاب‌های مایاهای کهن سوزانده شد شهرت دارد. دیِگو دِ لاندا کالدرون، از اعضای فرانسیسکن‌ها (۱۲ نوامبر ۱۵۲۴ – ۲۹ آوریل ۱۵۷۹) یک اسقف فرانسیسکن‌های کلیسای کاتولیک روم در یوکاتان اسپانیایی بود.
کلیسای کاتولیک روم در یوکاتان اسپانیایی بود. او کارزار شدیدی را علیه بت‌پرستی و قربانی انسانی در فرهنگ مایا به راه انداخت. در این روند، او دست به سوزاندن دست‌نوشته‌های مایا زد که دربردارندهٔ دانش دینی و تمدن مایا و تاریخ قارهٔ آمریکا بودند. با این‌حال، تلاش‌های او در مستندسازی و پژوهش دربارهٔ مایاها نقش مهمی در درک کنونی فرهنگ آن‌ها ایفا کرده‌است، تا جایی که پژوهشگر مایاشناس ویلیام گیتس گفته‌است: «نود و نه درصد آنچه امروزه دربارهٔ مایاها می‌دانیم، یا مستقیماً از گفته‌های لاندا در صفحات پیش‌رو برگرفته شده
از گفته‌های لاندا در صفحات پیش‌رو برگرفته شده یا با استفاده از آن‌ها به دست آمده‌است.» با این حال، او همچنین تأکید کرده‌است: «به همان اندازه نیز درست است که لاندا نود و نه برابر آنچه به ما داده، از دانش تاریخی و علمی مایا را سوزانده‌است.» افزون بر این، لاندا صدها، اگر نگوییم هزاران نفر را شکنجه و اعدام کرد. تبدیل آیین مایاها. لاندا که در سیفوئنتس، گوادالاخارای اسپانیا زاده شده بود، در سال ۱۵۴۱ به فرقهٔ فرانسیسکن پیوست و در سال ۱۵۴۹ به عنوان یکی از نخستین مبلغان به یوکاتان فرستاده شد. او مأموریت داشت که
مبلغان به یوکاتان فرستاده شد. او مأموریت داشت که آیین کاتولیک روم را پس از فتح اسپانیایی یوکاتان به مردم مایا تحمیل کند. لاندا رهبری انحصار مذهبی اعطاشده از سوی حکومت اسپانیا به فرانسیسکن‌ها را در دست داشت و برای تقویت قدرت این فرقه و گرواندن بومیان تلاش زیادی کرد. او نخست به مأموریت سن‌آنتونیو در ایثامال منصوب شد، که محل اقامت اصلی او در یوکاتان نیز بود. او نویسندهٔ کتاب "Relación de las cosas de Yucatán" (روایتی از اوضاع یوکاتان) است که در آن آیین مایا، زبان، فرهنگ و خط آنان را توصیف کرده‌است. این نسخه
زبان، فرهنگ و خط آنان را توصیف کرده‌است. این نسخه حدود ۱۵۶۶، هنگام بازگشتش به اسپانیا نوشته شد، اما نسخهٔ اصلی آن از میان رفته‌است. آنچه باقی مانده، تنها یک خلاصه از آن متن است که خود نیز چندین‌بار توسط کاتبان بازنویسی شده‌است. نسخهٔ کنونی احتمالاً در حدود سال ۱۶۶۰ تهیه شده و سپس تا قرن نوزدهم از نظر پژوهشی پنهان مانده بود تا در سال ۱۸۶۲ کشیش فرانسوی شارل اتین براسور دو بوربور آن را به‌صورت نسخه‌ای دوزبانهٔ فرانسوی-اسپانیایی منتشر کرد با عنوان: "Relation des choses de Yucatán de Diego de Landa". تفتیش
des choses de Yucatán de Diego de Landa". تفتیش عقاید. سرکوب آیین مایا و نابودی متون. پس از آن‌که گزارش‌هایی مبنی بر تداوم پرستش خدایان بومی در میان کاتولیک‌های مایایی به او رسید، لاندا تفتیش عقایدی را در مانی، یوکاتان به راه انداخت که با مراسمی به نام "اوتو دِ فه" در ۱۲ ژوئیه ۱۵۶۲ به اوج رسید. در جریان این مراسم، به گفتهٔ خودش ۲۷ کتاب و حدود ۵۰۰۰ پیکرهٔ آیینی مایاها سوزانده شد. از میان این متون، تنها سه کتاب خط هیروگلیفی مایا (کدکس‌های پیشاکلمبی) و بخشی از چهارمی باقی مانده‌اند. این متون به‌صورت جمعی با
چهارمی باقی مانده‌اند. این متون به‌صورت جمعی با عنوان کدکس‌های مایا شناخته می‌شوند. در جریان این تفتیش عقاید، لاندا برخی از بومیان را شکنجه داد. شمار زیادی از نجیب‌زادگان مایا بازداشت و تحت بازجویی قرار گرفتند. برخی با روش «بالاکشیدن» (Strappado) شکنجه شدند، به‌گونه‌ای که دستان قربانیان بسته و از طنابی آویزان می‌شدند و گاهی وزنه‌هایی به پاهایشان بسته یا بر پشتشان تازیانه زده می‌شد. در محاکمهٔ بعدی‌اش، لاندا مدعی شد که هیچ‌کس در این روند کشته یا مجروح نشده‌است. توجیه‌ها. برخی پژوهشگران معتقدند که تفتیش
توجیه‌ها. برخی پژوهشگران معتقدند که تفتیش عقاید در مکزیک بیشتر با هدف اصلاح دینی و اعتراف‌گیری بود تا سرکوب جادو یا بدعت، ولی لاندا که احتمالاً تحت تأثیر فرانسیسکو خیمنس د سیسنروس، کاردینال سخت‌گیر اهل همان صومعهٔ تولدو بود، به‌شدت با باورهای بومی برخورد کرد. او باور داشت که یک شبکهٔ گسترده از کشیشان بومی مرتد، در حال مبارزه با کلیسای کاتولیک هستند و قصد دارند آیین بومی را بازگردانند. او ادعا می‌کرد که در این روند به شواهدی از قربانی انسانی و دیگر آیین‌های بت‌پرستانه دست یافته‌است. هرچند بعدها یکی از
بت‌پرستانه دست یافته‌است. هرچند بعدها یکی از قربانیان ادعایی زنده پیدا شد و برخی مخالفان حق او برای برپایی تفتیش عقاید را زیر سؤال بردند، اما لاندا ادعا کرد که فرمان پاپی "Exponi nobis" او را مجاز کرده‌است. زندگینامه‌نویس اصلی لاندا، لوپز د کوگولودو، نوشته‌است که او زمانی که برای نخستین بار به یوکاتان رسید، تلاش کرد تا در سراسر شبه‌جزیره پیاده سفر کند و حتی به دورافتاده‌ترین روستاها موعظه کند. در منطقهٔ کوپولس، او به جمعیتی ۳۰۰ نفره برخورد که قصد داشتند پسرکی را قربانی کنند. لاندا خشمگین شد، جمعیت را
پسرکی را قربانی کنند. لاندا خشمگین شد، جمعیت را پراکنده کرد، پسرک را نجات داد، بت‌ها را شکست و به چنان حرارتی موعظه کرد که بومیان از او خواستند در میان‌شان بماند. او برخلاف بسیاری دیگر، به مناطق ناآرام و تازه‌فتح‌شده نیز می‌رفت. این تماس نزدیک باعث شد که برخی بومیان کتاب‌هایی بر پوست گوزن را به او نشان دهند. به نظر لاندا و دیگر فرانسیسکن‌ها، همین وجود متون، نشانه‌ای از فعالیت شیطانی بود. او در کتابش نوشته‌است: ما شمار زیادی کتاب با این نویسه‌ها یافتیم، و چون هیچ‌کدام چیزی جز خرافات و دروغ‌های شیطان در بر
هیچ‌کدام چیزی جز خرافات و دروغ‌های شیطان در بر نداشت، همه را سوزاندیم، که موجب اندوه شدید مایاها شد و رنج فراوانی برایشان به بار آورد.این روایت در بخش چهل‌ویکم کتاب "Relación de las cosas de Yucatán" آمده‌است. ادعاهای لاندا در مورد گستردگی آیین‌های بومی در یوکاتان با شواهد بسیاری پشتیبانی می‌شود. آیین‌هایی که برای اسپانیایی‌ها نامفهوم بودند، اغلب به عنوان بت‌پرستی یا حتی پرستش شیطان تفسیر می‌شدند. لاندا نیز مانند بسیاری از فرانسیسکن‌ها باورهای هزارساله‌گرایانه داشت و معتقد بود که باید تا پیش از فرا رسیدن
داشت و معتقد بود که باید تا پیش از فرا رسیدن پایان قرن، هرچه بیشتر جان‌ها را به آیین راستین آورد. او باور داشت که حذف شرک و آیین‌های بومی بازگشت عیسی مسیح را تسریع می‌کند. اثر لاندا یعنی "Relación de las cosas de Yucatán" را می‌توان یکی از کامل‌ترین منابع موجود دربارهٔ آیین مایا دانست. با وجود جنجال‌هایی دربارهٔ شیوهٔ خشونت‌آمیز او، دقت علمی یادداشت‌هایش کمتر مورد تردید قرار گرفته‌است. آلن ولز آن را «شاهکار مردم‌نگاری» نامیده، و ویلیام ج. فولان، لارین ای. فلچر و الن آر. کینتز نوشته‌اند که شرح او از ساختار
و الن آر. کینتز نوشته‌اند که شرح او از ساختار اجتماعی و شهرهای مایا پیش از فتح، یک «گوهر» است. نوشته‌های او مهم‌ترین منبع معاصر تاریخ مایاهاست، و بدون آن، دانش ما دربارهٔ مردم‌شناسی مایاها بسیار اندک می‌بود. اگر لاندا آن‌همه نسخهٔ خطی مایا را که برخی گمان می‌کنند «صدها یا شاید هزاران» بوده، نمی‌سوزاند، اطلاعات ما دربارهٔ تاریخ و فرهنگ مایاها بسیار بیشتر می‌بود. تقدیس به عنوان اسقف. لاندا از سوی اسقف تورال به اسپانیا بازگردانده شد تا به‌دلیل برگزاری تفتیش عقاید غیرقانونی محاکمه شود. عملکرد او در برابر شورای
غیرقانونی محاکمه شود. عملکرد او در برابر شورای هندها به‌شدت محکوم شد. در نتیجه، «کمیته‌ای از پزشکان» مأمور رسیدگی به اتهامات لاندا شد. در سال ۱۵۶۹، این کمیته لاندا را از اتهامات تبرئه کرد. با مرگ اسقف تورال در مکزیک در سال ۱۵۷۱، فیلیپ دوم (پادشاه اسپانیا) توانست لاندا را به‌عنوان دومین اسقف یوکاتان منصوب کند. لاندا و مطالعات معاصر مایاشناسی. کتاب "Relación de las cosas de Yucatán" نوشتهٔ لاندا، شرحی ارزشمند از سامانهٔ نوشتاری مایا نیز به‌جا گذاشت که با وجود نادقتی‌هایش، بعدها در رمزگشایی این خط نقشی کلیدی
نادقتی‌هایش، بعدها در رمزگشایی این خط نقشی کلیدی داشت. لاندا از منابع بومی خود – که دو نفر از نوادگان خاندان سلطنتی مایا بودند و سواد خواندن و نوشتن خط مایا را داشتند – خواست تا نشانه‌های نقش‌نگارهای (گلیف‌ها) معادل هر یک از حروف الفبای (اسپانیایی) را برایش بنویسند؛ با این باور که باید میان آن‌ها تطابق یک‌به‌یک وجود داشته باشد. لاندا این نتایج را در شرح خود به‌دقت بازنویسی کرد، اما خود نیز متوجه شد که این مجموعه شامل تناقض‌ها و واژه‌های تکراری است که او قادر به توضیحشان نبود. پژوهشگران بعدی نیز این «الفبای
به توضیحشان نبود. پژوهشگران بعدی نیز این «الفبای لاندا» را نادقیق یا خیالی دانستند و بسیاری از تلاش‌های پسین برای بهره‌گیری از آن بی‌نتیجه ماند. تا میانهٔ سدهٔ بیستم کسی متوجه نشد – و بعداً تأیید شد – که این مجموعه در واقع نه یک الفبا، بلکه نوعی سیلاب‌نویسی است. این کشف در دههٔ ۱۹۵۰ توسط زبان‌شناس شوروی یوری کنوروزوف و نسل بعدی مایاشناسان تأیید و تکمیل شد.
قوم له قومی از اسلاوهای غربی بودند که نیای مردم امروزی لهستان و اقوام تاریخی پومرانی و پولابی به‌شمار می‌آیند. تلفظ دیگری از نام این قوم «لِخ» است. در افسانه‌های لهستانی هم‌چنین از لخ (له) به عنوان نام بنیادگذار افسانه‌ای لهستان یاد می‌شود. در این داستان‌ها از سه برادر به نام‌های لـِخ، چـِخ (چک) و روس به عنوان سه بنیان‌گذار ملت‌های لخنیا (لهستان امروزی)، جمهوری چک و روسنیا (بخش‌هایی از روسیه، اوکراین و بلاروس امروزی) یاد شده‌است. نام کشور امروزی لهستان در شماری از زبان‌ها از نام همین قوم گرفته شده‌است
در شماری از زبان‌ها از نام همین قوم گرفته شده‌است ازجمله در فارسی، لَهـِستان، (و از طریق فارسی در ترکی عثمانی، لهستان و در ارمنی لِهـَستان)، در مجاری Lengyelország، در لیتوانیایی Lenkija و در رومانیایی Lehia. نام لهستان در فارسی افغانستان پولند است که از نام آن کشور در زبان‌های اروپایی گرفته شده و به معنی سرزمین قوم پولانی است. پولانی‌ها طایفه‌ای از قوم له بودند که در سده هشتم میلادی در حوزه رودخانه وارتا زندگی می‌کردند.
جوبالند ، با نام رسمی دولت جوبالند سومالی ، یک منطقهٔ خودمختار در جنوب سومالی است. تاریخچه. ناحیه خودمختار جوبالند واقع در جنوب سومالی است که ساکنان آن سه سال پیش، دولت منطقه‌ای جدید در این ناحیه تأسیس کردند که بندر مهم کیسمایو Kismayo مهم‌ترین شهر آن است. ناحیه جوبا در زمان حاکمیت استعمار انگلیس، جزو مناطق تحت‌الحمایه استعمار در شرق آفریقا محسوب می‌شد. روز یکم ژوئیه سال ۱۹۶۰ همزمان با دوران استقلال اغلب کشورهای آفریقایی، ناحیه جوبالند بانضمام سومالی تحت‌الحمایه انگلیس و ناحیه‌ای از سومالی که تحت سلطه
انگلیس و ناحیه‌ای از سومالی که تحت سلطه استعمارگران ایتالیایی بود، متحد و یکپارچه شدند و جمهوری مستقل سومالی را تشکیل دادند. بعد از سقوط رژیم دیکتاتوری محمد زیادباره در سال ۱۹۹۱ و حاکمیت هرج و مرج و درگیری‌های جنگ سالاران در جنگ داخلی سومالی، ناحیه جوبالند، کانون جنگ بود. اواخر سال ۲۰۰۶ شبه نظامیان اتحادیه محاکم شریعت اسلامی، کنترل ناحیه جوبا را در اختیار گرفتند. این وضعیت تا سال ۲۰۱۰ که ساکنان جوبا اعلام خودمختاری کردند، ادامه یافت. پس از آن ساکنان جوبالند، با تقلید از الگوی خودمختاری در سومالی‌لند
با تقلید از الگوی خودمختاری در سومالی‌لند Somaliland و پانتلند Puntland روز سوم آوریل سال ۲۰۱۱ به‌طور یک جانبه اعلام استقلال کردند. سومالی‌لند و پانتلند در شمال سومالی واقع شده‌اند، اما با وجود اعلام خودمختاری، هنوز سازمان ملل، اتحادیه آفریقا و سران کشورهای آفریقایی، استقلال آن‌ها را به رسمیت نشناخته‌اند. با این حال، ساکنان ناحیه جوبالند ضمن تأکید بر جدایی از دولت مرکزی سومالی، نام آزانیا Azania را برگزیده بودند. این نام به پیشینه تاریخی ناحیه جوبالند بازمی‌گردد که حدود دو هزارو پانصد سال قبل، دریانوردان
که حدود دو هزارو پانصد سال قبل، دریانوردان مصری، نام ازانیا را بر سواحل جنوبی سومالی گذارده بودند. سرانجام، دو سال و اندی بعد از آن که ساکنان جوبالند همچنان بر خود مختاری و جدایی از دولت مرکزی مستقر در موگادیشو، پایتخت سومالی اصرار کردند، کنفرانس تأسیس ناحیه حوبالند. روز ۲۸ فوریه ۲۰۱۳ پانصد نماینده اعزامی از بندر کیسمایو در کنفرانس مربوط به تأسیس ناحیه جوبالند بحث و گفتگو کردند. دراین کنفرانس، سیاستمداران ارشد سومالی همچون عبدالرشید علی شرماکه نخست وزیرسابق حضور داشتند. نمایندگان در کنفرانس کیسمایو، متن
حضور داشتند. نمایندگان در کنفرانس کیسمایو، متن پیش‌نویس قانون اساسی جوبالند را تنظیم کردند که با اکثریت آرا، تصویب شد. سرانجام روز ۲۹ اوت سال ۲۰۱۳ دولت خودمختار جوبالند، از امضای توافق آشتی ملی با دولت سومالی در آدیس آبابا خبر داد. طبق این توافق، دولت موقت جوبالند مدت دو سال اداره امور این منطقه را برعهده خواهد داشت. احمد محمد اسلام رئیس‌جمهوری قدیمی جوبالند، ضمن انتصاب سه نماینده شورای اجرایی جدید، بر کار آن نظارت خواهد کرد. یکپارچگی ارتش جوبالند تحت فرماندهی روسای ارتش ملی سومالی از مفاد این توافق‌نامه
روسای ارتش ملی سومالی از مفاد این توافق‌نامه است. نیکلاس کی Kay نماینده ویژه سازمان ملل در سومالی، توافق‌نامه اخیر در آدیس آبابا را تحول عمده‌ای در حیات سومالی دانسته که در تعیین آینده این کشور شاخ آفریقا، نقش مهمی ایفا خواهدکرد. کمیسیون اجرایی اتحادیه آفریقا، نهاد منطقه‌ای شش کشور شرق آفریقا (ایگاد) EGAD، سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز از امضای توافق‌نامه بین دولت سومالی و دولت خودمختار جوبالند، استقبال کرده‌اند. در همین حال، ترور نافرجام احمد محمد اسلام رئیس‌جمهوری جوبالند در روز ۱۲ سپتامبر، از نارضایتی
جوبالند در روز ۱۲ سپتامبر، از نارضایتی برخی جناح‌ها از به رسمیت شناختن ناحیه خودمختار جوبالند، حکایت می‌کند. گروه الشباب، در شبکه اجتماعی اینترنت، مسئولیت این ترور را برعهده گرفته است. .
زبان‌های مایایی خانواده زبان‌های به‌هم‌پیوسته مردم مایا است که در آمریکای میانه و شمال آمریکای مرکزی توسط حداقل ۶ میلیون از آن‌ها سخن گفته می‌شوند. این زبان‌ها که همگی بازمانده زبان مایایی باستان می‌باشند امروزه در کشورهای مکزیک، گواتمالا، بلیز و هندوراس رایج می‌باشند. ۲۱ گونه از این زبان‌ها در گواتمالا و ۸ گونه از آن‌ها در مناطقی از مکزیک به رسمیت شناخته شدند. زبان‌های مایایی یکی از مستندشده‌ترین و پرمطالعه‌ترین زبان‌های قاره آمریکا هستند. زبان‌های مایایی نوین از زبان پیش‌مایایی ریشه می‌گیرند که حدود ۵۰۰۰
از زبان پیش‌مایایی ریشه می‌گیرند که حدود ۵۰۰۰ سال پیش رایج بوده‌است. این زبان‌ها بخشی از ناحیه همگرایی زبانی آمریکای میانه را می‌سازند. در دوران پیشاکلمبی گاه‌نگاری آمریکای مرکزی، برخی زبان‌های مایایی به خط واژه‌نگاشت مایایی نوشته می‌شدند. استفاده از آن در دوران کلاسیک تمدن مایا (۲۵۰ تا ۹۰۰ م) گسترده شد. بیش از ۵ هزار مجموعه نوشته شناخته‌شده به این خط در کتیبه‌ها و دفترنامه‌های مایا یافت می‌شوند. وام‌واژه‌های بی‌شماری از زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی و سایر زبان‌های بومی آمریکا وارد مایایی شده‌است. مایایی یک
بومی آمریکا وارد مایایی شده‌است. مایایی یک زبان پیوندی و ترتیب اجزای جمله در آن به صورت فعل-مفعول-نهاد است. پراکندگی. برآورد می‌شود بیش از ۶ میلیون نفر به زبان‌های مایایی صحبت می‌کنند. بیشتر آن‌ها در گواتمالا زندگی می‌کنند که بسته به تخمین‌ها ۴۰ تا ۶۰ درصد از جمعیت این کشور مایایی‌زبانند. در مکزیک، جمعیت مایایی‌زبانان در سال ۲۰۱۰ حدود ۲٫۵ میلیون نفر تخمین زده شد و در بلیز نیز حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر گویشور مایایی یافت می‌شود. زبان‌های کیچه و یوکاتانی، به ترتیب با داشتن ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و ۸۰۰٬۰۰۰ گویشور، دو زبان پرگویشور
۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و ۸۰۰٬۰۰۰ گویشور، دو زبان پرگویشور مایایی هستند که اولی بیشتر در گواتمالا و دومی در مکزیک رایج است. نوشتار. خط مایایی خط پیچیده‌ای بود که در دوران پیشاکلمبی برای نوشتن زبان‌های مایایی مورد استفاده قرار می‌گرفت. حکاکی‌هایی از خط مایایی در چندین مکان باستانی یافت شده‌است و می‌توان گفت امروزه این خط تقریباً به‌طور کامل رمزگشایی شده‌است. در زمان استعمار، زبان‌های مایایی با خطی مشتق‌شده از الفبای لاتین نوشته می‌شدند. تدوین دستور خط آن‌ها بیشتر توسط مبلغان مذهبی صورت می‌گرفت. همه زبان‌های امروزی مایایی
مذهبی صورت می‌گرفت. همه زبان‌های امروزی مایایی دارای دستور خط معیار نیستند، اما زبان‌های مایایی گواتمالا از سامانه نوشتاری واجی مبتنی بر لاتین استفاده می‌کنند که توسط آکادمی زبان‌های مایایی گواتمالا (ALMG) ساخته شده‌است. انجمن ملی زبان‌های بومی مکزیک (INALI) نیز در حال تهیه الفباهای زبان‌های بومی این کشور است.
این فهرست کشورها بر پایهٔ میزان باسوادی، در برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد گزارش شده‌است. توجه: نرخ سواد کلی در ایران در مقایسه با میانگین زنان و مردان منطقی نیست. ۸۶.۸۵درصد با احتساب جمعیت مساوی زنان و مردان منطقی تر خواهد بود. این گزارش با استفاده از اطلاعات میزان باسوادیِ بزرگسالان از سازمان ملل متحد، یونسکو، و مؤسسهٔ آمار (UIS) تهیه شده و ترکیبی از تخمین آنهاست. منابع. https://web.archive.org/web/20150709153547/http://www.iribnews.ir/NewsText.aspx?ID=343315
فرامرز ظلی (زادهٔ ۱۱ خرداد ۱۳۲۱ – درگذشتهٔ ۱۲ فروردین ۱۴۰۴) دروازه‌بان و مربی فوتبال اهل ایران بود. وی سابقه بازی در باشگاه پاس، تاج تهران و تیم ملی فوتبال ایران را در کارنامه داشت. زندگی شخصی. فرامرز ظلی در محله باغشاه تهران به دنیا آمد. نسبت خانوادگی اش به ظل‌السلطان از شاهزادگان قاجار می‌رسد، ولی در زندگی هرگز در پی ارتباطی با قجری‌ها نبوده است. پدرش افسر بود و برای دو سال به مشهد منتقل شد تا دوباره به تهران بازگشت. نوجوانی اش با زندگی در نزدیکی میدان ژاله گذشت و حضور در زمین چهارصددستگاه فعالیت ورزشی اش
گذشت و حضور در زمین چهارصددستگاه فعالیت ورزشی اش را آغاز کرد. محله چهارصددستگاه پیشتر بزرگانی همانند: حسن حبیبی، مهدی لواسانی، فریبرز اسماعیلی را به فوتبال ایران معرفی کرده بود. در این دوران وی با اصغر شرفی، منوچهر حبیبی، اکبر اعتصام نیا و منوچهر زندی همبازی بود که با این تیم قهرمان رده خردسال (نوجوانان) تهران شد. در زمان نوجوانی به ورزشگاه امجدیه می‌رفت و بازیهای امیر آقاحسینی دروازه‌بان تیم ملی و باشگاه شاهین تهران را تماشا می‌کرد. همچنین وجود لو یاشین دروازه‌بان نامی شوروی سابق باعث شد که به دروازه‌بانی
نامی شوروی سابق باعث شد که به دروازه‌بانی علاقه‌مند شود. نخستین باشگاه وی شرق نام داشت که یک سال در آن حضور داشت و بعد منحل شد. در سال ۱۳۴۰ در پی معرفی شدن به منصور امیرآصفی که کاپیتان تیم ملی و تیم کیان بود به این تیم ریشه دار پیوست و دو سال در کیان بازی کرد. درخشش در تیم کیان باعث شد که در سال ۱۳۴۱ و در زمان مربیگری حسین فکری برای نخستین بار به تیم ملی دعوت شود. سپس کارشناس و به باشگاه پاس پیوست و نزدیک به ۹ سال در این تیم بود. وی در سال ۱۳۴۴ ازدواج کرد و دو دختر به نام‌های نیلوفر و نازنین دارد.
کرد و دو دختر به نام‌های نیلوفر و نازنین دارد. رضاقلی‌میرزا ظلی که پسر عمویش می‌باشد خواننده معروف قدیمی بوده که در سال ۱۳۲۱ از دنیا رفته است. در دوران فوتبالش بیشتر لباس مشکی می‌پوشید از این رو به «گربه سیاه» معروف شده بود. در اواخر دوران فوتبالش و به مدت یک سال و نیم به خاطر رفاتی که داشت به باشگاه تاج رفت. در تاج کمتر بازی کرد و حضورش باعث ایجاد انگیزه و تمرین برای ناصر حجازی بود. وی در سال ۱۳۵۱ و در سی سالگی از فوتبال خداحافظی کرد و سپس دوران مربیگری اش را بعد از مدت کوتاهی آغاز نمود. حضور در تیم ملی.
را بعد از مدت کوتاهی آغاز نمود. حضور در تیم ملی. در سال ۱۳۴۱ با انتخاب حسین فکری به تیم ملی دعوت شد و در نخستین سفر ورزشی با تیم ملی به پاکستان رفت. در آن زمان وی در کنار منصور امیرآصفی و پرویز قلیچ‌خانی از تیم کیان به تیم ملی دعوت شده بود و عزیز اصلی نیز دروازه‌بان شماره یک تیم ملی بود. وی سال‌ها ملی پوش بود و در سال ۱۳۴۸ نیز آخرین بازی ملی اش را مقابل تیم فوتبال عراق انجام داد. در جام ملتهای ۱۹۶۸ که در تهران برگزار شده بود با تیم ملی قهرمان آسیا شد. همچنین در دیدار مقابل با تیم ملی چکسلواکی که در آن زمان
در دیدار مقابل با تیم ملی چکسلواکی که در آن زمان نایب قهرمان جهان بود و ژوزف ماسوپست مرد سال اروپا در سال ۱۹۶۲را در ترکیبش داشت درون دروازه ایران بود. مربیگری. در نخستین دوره عالی مربیگری که در تهران برگزار شد شرکت کرد و بعد از آن مدتی در کرمانشاه مربیگری نمود تا به عنوان مربی تیم ملی امید انتخاب شد و به همراه این تیم به بحرین و عمان سفر کرد. سپس در کنار حشمت مهاجرانی به عنوان مربی تیم ملی جوانان کار کرد و به قهرمانی در آسیا رسید. وی در تیمهای صنایع نظامی و اقبال مربیگری کرد تا اینکه مدرسه فوتبال را
و اقبال مربیگری کرد تا اینکه مدرسه فوتبال را بنیان‌گذاری کرد. آموزش درست به رده‌های پایه و سرمایه‌گذاری برای نونهالان اعتقاد همیشگی وی بوده و خود نیز می‌گوید: حسین مبشر رئیس فدراسیون فوتبال ایران در دهه چهل با درآمد حاصل از فروش بلیت بازیها برای نوجوانهایی که در زمین خاکی فوتبال بازی می‌کردند لباس می‌خرید. فرامرز ظلی مدتی نیز مشاور باشگاه فوتبال سایپای البرز بوده و همچنین از اعضای کمیته فنی تیم پیشکسوتان و سرپرست این تیم می‌باشد. فوتبال ایران. توجه به رده پایه و آموزش به دروازه بانان نونهال را از مهم‌ترین