payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد استقبال رهبران و حامیان جنبش صهیونیسم در سراسر جهان قرار خواهد گرفت، الحاق این کشور به امپراتوری بریتانیاست». ساموئل یک نسخه از این یادداشت را در فوریه ۱۹۱۵ یعنی یک ماه قبل از مرگ ناتان روتشیلد با او به بحث گذاشته بود. این اولین بار بود که در یک سند رسمی دولتی، حمایت از یهودیان به عنوان یک اقدام جنگی پیشنهاد می‌شد. مباحث بسیاری در این خصوص انجام شد، از جمله جلساتی طی سال‌های ۱۹۱۶–۱۹۱۵ بین لوید جورج (که در مه ۱۹۱۵ به وزارت تسلیحات منصوب شده بود) و وایزمن (که در سپتامبر ۱۹۱۵ به سمت مشاور علمی وزارت
(که در سپتامبر ۱۹۱۵ به سمت مشاور علمی وزارت تسلیحات منصوب شده بود). هفده سال بعد، لوید جورج در کتاب خاطراتش، این جلسات را «سرچشمه و ریشهٔ» بیانیهٔ بالفور نامید که البته برخی مورخان این ادعا را رد کرده‌اند. تعهدات قبلی بریتانیا دربارهٔ فلسطین: ۱۹۱۶–۱۹۱۵. در اواخر سال ۱۹۱۵، هنری مک‌ماهون (سفیر بریتانیا در مصر) ده نامه با شریف حسین (شریف مکه و امیر حجاز) مبادله کرد و در آنها به شریف حسین قول داد که استقلال اعراب را «در چارچوب محدودیت‌ها و مرزهای پیشنهادی از سوی شریف مکه» بپذیرد و در قبال آن شریف حسین قیام
سوی شریف مکه» بپذیرد و در قبال آن شریف حسین قیام علیه امپراتوری عثمانی را ترتیب بدهد. در این پیمان «بخش‌هایی از سوریه» که در غرب «مناطق دمشق، حمص، حما و حلب» قرار می‌گرفت مستثنی شده بود. در دهه‌های پس از جنگ، حدود و ثغور بخش‌های مستثی‌شده به‌شدت محل اختلاف و مناقشه بود چرا که فلسطین در جنوب غرب دمشق قرار می‌گرفت و صریحاً به آن اشاره نشده بود. بر مبنای توافق و بده و بستانی که در مکاتبات مک‌ماهون و شریف صورت گرفته بود، انقلاب بزرگ عربی در ۵ ژوئن ۱۹۱۶ کلید خورد. اما کمتر از سه هفته پیش از آن، دولت‌های
خورد. اما کمتر از سه هفته پیش از آن، دولت‌های بریتانیا، فرانسه و روسیه، مخفیانه توافقی به نام توافق‌نامه سایکس–پیکو را منعقد کرده بودند که بعدها بالفور آن را یک «روش کاملاً جدید» برای تقسیم منطقه خواند و اشاره کرد که توافق ۱۹۱۵ با شریف «فراموش‌شده به نظر می‌رسد». معاهدهٔ انگلیسی-فرانسوی سایکس–پیکو در اواخر سال ۱۹۱۵ و اوایل سال ۱۹۱۶ بین مارک سایکس و فرانسوا ژرژ پیکو مورد مذاکره قرار گرفت. سایکس سیاستمداری محافظه‌کار بود که در حوزهٔ سیاست بریتانیا در خاورمیانه به نفوذ و اثرگذاری چشمگیری دست یافته بود، پیکو
به نفوذ و اثرگذاری چشمگیری دست یافته بود، پیکو دیپلماتی فرانسوی و سرکنسول سابق فرانسه در بیروت بود. توافق‌نامهٔ آنها تعیین می‌کرد که در صورت موفقیت تفاهم مثلث در شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول، حوزهٔ نفوذ بریتانیا و فرانسه در غرب آسیا به چه ترتیب خواهد بود و اداره و کنترل بخش‌هایی از سرزمین‌های عرب چگونه بین این دو قدرت تقسیم خواهد شد. در مورد فلسطین، پیشنهاد بین‌المللی‌سازی مطرح شد و قرار شد شکل ادارهٔ این منطقه پس از مشورت با روسیه و شریف حسین تأیید گردد. در پیش‌نویس این معاهده که در ژانویه ۱۹۱۶
گردد. در پیش‌نویس این معاهده که در ژانویه ۱۹۱۶ تهیه شده بود، به منافع مسیحیان و مسلمانان اشاره شده بود و اینکه «اعضای جامعهٔ یهودی در سراسر جهان، منفعتی وجدانی و احساسی نسبت به آیندهٔ کشور دارند». پیش از این مقطع، هیچ مذاکرهٔ جدی‌ای با صهیونیست‌ها انجام نشده بود اما مارک سایکس با صهیونیسم آشنا بود، با موسی گاستر (رئیس سابق فدراسیون صهیونیستی انگلیس) ارتباط داشت و ممکن است یادداشت ۱۹۱۵ هربرت ساموئل را هم دیده باشد. در ۳ مارس، در حالی که سایکس و پیکو هنوز در پتروگراد بودند، لوسین ولف (دبیر کمیتهٔ خارجی مشترک
بودند، لوسین ولف (دبیر کمیتهٔ خارجی مشترک که از سوی سازمان‌های یهودی برای پیشبرد منافع یهودیان خارجی تأسیس شده بود) پیش‌نوبس تضمینی را که متفقین می‌توانستند در حمایت از آرمان‌های یهودی صادر کنند، به وزارت امور خارجه بریتانیا تسلیم کرد. در بخشی از پیش‌نویس «فرمول» زیر ذکر شده بود: چنانچه در پایان جنگ، فلسطین در حوزه‌های نفوذ بریتانیای کبیر یا فرانسه قرار بگیرد، دولت‌های این قدرت‌ها در توجه به منفعت تاریخی‌ای که این کشور برای جامعهٔ یهودی دارد کوتاهی نخواهند کرد. بهره‌مندی جمعیت یهودی از آزادی مدنی و مذهبی،
کرد. بهره‌مندی جمعیت یهودی از آزادی مدنی و مذهبی، حقوق سیاسی برابر با بقیهٔ جمعیت، تسهیلات معقول برای مهاجرت و کولونی‌سازی و امتیازات داخلی در شهرها و کولونی‌های آنها که ممکن است ضرورت آنها نشان داده شود، تضمین خواهد شد.در ۱۱ مارس، تلگراف‌هایی به نام ادوارد گری به سفرای بریتانیا در روسیه و فرانسه ارسال شد تا به مقامات روسیه و فرانسه ابلاغ شود. در این تلگراف، علاوه بر اشاره به «فرمول» بالا، آمده بود:این طرح می‌تواند برای اکثریت یهودیان به مراتب جذاب‌تر شود اگر این دورنما را برای آنها ترسیم کند که وقتی به
اگر این دورنما را برای آنها ترسیم کند که وقتی به مرور زمان کولونی‌نشین‌های یهودی در فلسطین به قدر کافی قدرت پیدا کنند تا با جمعیت عرب مواجه شوند، ممکن است اجازه پیدا کنند تا مدیریت امور داخلی فلسطین (به استثنای اورشلیم و اماکن مقدسه) را خود به دست گیرند.سایکس که این تلگراف‌ها را دیده بود، مباحثی با پیکو داشت و (با ارجاع به یادداشت هربرت ساموئل) پیشنهاد کرد که یک سلطنت عربی تحت‌الحمایهٔ فرانسه و بریتانیا تشکیل شود، شیوه‌هایی برای ادارهٔ اماکن مقدس پیش‌بینی شود و یک شرکت هم برای خرید زمین برای کولونیست‌های
شود و یک شرکت هم برای خرید زمین برای کولونیست‌های یهودی، که سپس شهروند و دارای حقوق برابر با اعراب خواهند شد، تأسیس گردد. سایکس پس از بازگشت از پتروگراد، هربرت ساموئل را از موضوع مطلع کرد و ساموئل هم در جلسه‌ای موضوع را برای گاستر، وایزمن و ناحوم سوکولوف شرح داد. گاستر در خاطرات مورخ ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ خود نوشته: «حاکمیت مشترک فرانسه-انگلیس به ما پیشنهاد شده. شاهزادهٔ عرب احساسات اعراب را کنترل خواهد کرد و در قانون اساسی، منشوری برای صهیونیست‌ها در نظر گرفته می‌شود که انگلیس آن را تضمین می‌کند و در صورت بروز
که انگلیس آن را تضمین می‌کند و در صورت بروز هرگونه اختلاف کنار ما خواهد ایستاد… این عملاً تحقق کامل برنامهٔ صهیونیستی ماست. ولی ما پافشاری کردیم بر: ماهیت ملّی این منشور، آزادی مهاجرت و خودمختاری داخلی و در عین حال حقوق کامل شهروندی برای [ناخوانا] و یهودیان در فلسطین». در ذهن سایکس، توافق‌نامه سایکس–پیکو حتی پیش از امضاشدن منسوخ شده بود؛ سایکس در مارس ۱۹۱۶ در نامه‌ای خصوصی نوشت: «در ذهن من، صهیونیست‌ها اکنون کلید موقعیت هستند». در نهایت، نه فرانسوی‌ها و نه روس‌ها اشتیاقی نسبت به این «فرمول» نشان ندادند و
روس‌ها اشتیاقی نسبت به این «فرمول» نشان ندادند و لوسین ولف در ۴ ژوئیه مطلع شد که فعلاً وقت مناسبی برای اعلام این موضوع نیست. تغییر در دولت بریتانیا: ۱۹۱۷–۱۹۱۶. از منظر سیاست بریتانیا، صدور بیانیهٔ بالفور، نتیجهٔ به قدرت رسیدن دیوید لوید جرج و کابینهٔ او بود. لوید جرج در دسامبر ۱۹۱۷، جانشین هربرت هنری اسکویت شده بود. هرچند هردو آنها لیبرال بودند و در زمان جنگ دولت ائتلافی تشکیل داده بودند، لوید جرج و وزیر خارجهٔ منصوب او یعنی بالفور، طرفدار سیاست تجزیه و تقسیم امپراتوری عثمانی پس از جنگ بودند و این را یکی
امپراتوری عثمانی پس از جنگ بودند و این را یکی از مهم‌ترین اهداف بریتانیا در جنگ می‌دانستند در حالی که اسکویت و وزیر خارجهٔ او، ادوارد گری، هوادار اصلاح امپراتوری عثمانی بودند. لوید جرج دو روز پس از رسیدن به نخست‌وزیری، به ژنرال رابرتسون (رئیس ستاد کل بریتانیا) گفت که خواستار یک پیروزی عظیم (ترجیحاً تصرف اورشلیم) تا بتواند افکار عمومی بریتانیا را جلب کند. فشارهای لوید جرج منجر به تصرف مجدد سینا و بازگشت آن به مصر (که تحت کنترل بریتانیا بود) شد و با تصرف عریش در دسامبر ۱۹۱۶ و رفح در ژانویه ۱۹۱۷، نیروهای
عریش در دسامبر ۱۹۱۶ و رفح در ژانویه ۱۹۱۷، نیروهای بریتانیا به مرزهای جنوبی امپراتوری عثمانی رسیدند. در پی دو تلاش ناموفق برای تصرف غزه بین ۲۶ مارس تا ۱۹ آوریل، بن‌بستی شش‌ماهه در جنوب فلسطین آغاز شد. تا ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷ هیچ پیشرفتی در جبههٔ سینا و فلسطین به دست نیامد. مذاکرات رسمی بریتانیا و صهیونیست‌ها: ۱۹۱۷. در پی تغییر در دولت بریتانیا، سایکس ارتقا یافت و به عنوان دبیر کابینهٔ جنگ و مسئول امور خاورمیانه منصوب شد. در ژانویهٔ ۱۹۱۷، سایکس علیرغم آنکه قبلاً با موسی گاستر رابطه‌ای برقرار کرده بود تصمیم گرفت با
موسی گاستر رابطه‌ای برقرار کرده بود تصمیم گرفت با دیگر رهبران صهیونیست دیدار کند. او به وایزمن و دستیار او سوکولوف (خبرنگار و مأمور سازمان جهانی صهیونیسم که در ابتدای جنگ جهانی اول به بریتانیا نقل مکان کرده بود) معرفی شد. در ۷ فوریه ۱۹۱۷، سایکس با این ادعا که در مقام شخصی و غیررسمی عمل می‌کند، با رهبران صهیونیست وارد مباحث ماهوی شد. در این جلسه، مکاتبات قبلی بریتانیا با «عرب‌ها» به بحث گذاشته شد. در این مقطع، صهیونیست‌ها هنوز از توافق‌نامه سایکس–پیکو بی‌خبر بودند هرچند که نسبت به این موضوع ظن برده بودند.
بودند هرچند که نسبت به این موضوع ظن برده بودند. یکی از اهداف سایکس این بود که صهیونیست‌ها را زیر پرچم حاکمیت بریتانیا بر فلسطین بسیج کند تا بتواند برای دفاع از این هدف، دلایل موجهی جلوی فرانسه بگذارد. اواخر ۱۹۱۷: وضعیت جنگ جهانی اول. در زمانی که مباحث و مذاکرات کابینهٔ جنگ بریتانیا در جریان بود و کم‌کم به سمت صدور بیانیهٔ بالفور پیش می‌رفت، جنگ جهانی اول به دوره‌ای از بن‌بست رسیده بود. در جبهه غربی، جنگ ابتدا در بهار ۱۹۱۸ به نفع قدرت‌های مرکز پیش می‌رفت اما از ژوئیه ۱۹۱۸ به بعد متفقین جنگ را به نفع خود پیش
از ژوئیه ۱۹۱۸ به بعد متفقین جنگ را به نفع خود پیش بردند. هرچند ایالات متحده در بهار ۱۹۱۷ علیه آلمان اعلام جنگ کرد اما تا ۲ نوامبر آن سال هنوز هیچ تلفاتی در جنگ نداده بود. در این مقطع، وودرو ویلسون (رئیس‌جمهور آمریکا) هنوز امید داشت که کار به اعزام گستردهٔ سربازان به جبههٔ جنگ نکشد. نیروهای روسیه عمدتاً درگیر انقلاب روسیه بودند اما دولت موقت الکساندر کرنسکی هنوز در جنگ جهانی مانده بود. روسیه تنها پس از مرحله نهایی انقلاب در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ بود که خود را کنار کشید. پیش‌زمینه تاریخی. جامعه ملل، سه سال پس از
کشید. پیش‌زمینه تاریخی. جامعه ملل، سه سال پس از پایان جنگ جهانی اول و بعد از سقوط امپراتوری عثمانی، قیومیت فلسطین را به بریتانیا اعطا کرد. با این هدف که بریتانیا «پیش‌زمینه‌های مطلوب سیاسی، اقتصادی و امنیتی برای تأسیس "خانه ملی یهودیان" را عهده‌دار شود و هم‌چنین صرف‌نظر از نژاد و مذهب، برای حفاظت از حقوق مدنی و حقوق مذهبی همهٔ ساکنان سرزمین فلسطین بکوشد. از سال ۱۵۱۷ میلادی و در زمان حاکمیت سلطان سلیم اول، امپراتوری عثمانی به مدت چهارصد سال فرمانروای سرزمین فلسطین بود. در پی فروپاشی این امپراتوری طی جنگ
فلسطین بود. در پی فروپاشی این امپراتوری طی جنگ جهانی اول، بریتانیا قیمومیت این اراضی را به دست آورد. واکنش فلسطینی‌ها. این بیانیه، بر خلاف توافقات فی‌مابین قوای متفقه مبنی بر احترام به حق تعیین سرنوشت مردمان ملل مختلف، توافقات بین بریتانیایی‌ها و سران عرب که با متفقین ضد عثمانی‌ها مبارزه کرده بودند و منشورات جامعه ملل، حقوق سیاسی مردم فلسطین، حق تعیین سرنوشت آنها و حتی حق آنها در مشارکت در مشورت در مورد آینده کشور خویش نادیده گرفت شد. در یادداشتی در اوت سال ۱۹۱۹، بالفور این تصمیم را چنین توجیه کرد: طبیعتا
۱۹۱۹، بالفور این تصمیم را چنین توجیه کرد: طبیعتا این بیانیه و انتشار آن در جامعه فلسطین، منجر به افزایش سریع تنش‌ها، احساسات عدم اعتماد متقابل و خشونت‌ها شد. روزنامه‌های چاپ یافا نقش مهمی در چاپ مناظرات و گفت‌وگوهای سیاسی و افزایش آگاهی اجتماعی نسبت این این مسئله داشتند. از همان سالهای اول قومیت بریتانیا، این بیانیه به عنوان تهدید جدی ضد آینده ملت فلسطین و استقلال سیاسی آن تلقی می‌شد. در نتیجه، از همان سالهای اول، سال ۱۹۲۰، شهرهای فلسطین شاهد تظاهرات‌ها، درگیری‌ها، حملات متعدد ضد قومیت بریتانیا، ضد
درگیری‌ها، حملات متعدد ضد قومیت بریتانیا، ضد صهیونیسم و بعضاً ضد یهودیان و شهرک‌ها و روستاها و ابنیه آنها بود. شورش‌ها و درگیری‌ها و همین‌طور درخواست‌های متعدد سران سیاسی فلسطین از دولت بریتانیا مبنی بر اعطای حقوق سیاسی ملت فلسطین و استقلال به کشور فلسطین تا سال ۱۹۴۸ ادامه داشت. در این سال در اتفاقاتی که فلسطینی‌ها از آن به نام «نکبت» یاد می‌کنند، بخش زیادی از جمعیت عرب، بیش از ۷۰۰ هزار نفر، پاک‌سازی قومی شده و بر حدود ۷۰٪ اراضی فلسطین، دولت صهیونیستی اسرائیل اعلام موجودیت کرد. پیامدهای بلند مدت. بیانیه
اعلام موجودیت کرد. پیامدهای بلند مدت. بیانیه بالفور دو پیامد غیر مستقیم داشت، یکی پیدایش یک حکومت یهودی و دیگری وضعیت مزمن درگیری بین عرب‌ها و یهودی‌ها در غرب آسیا. این بیانیه هم بخاطر ناکامی و نرسیدن به هدفی مشخص، بریتانیا در اجرای مفاد آن در فلسطین و هم به خاطر رخدادهای گسترده‌تر آن در این منطقه عنوان «گناه نخستین» بریتانیا را گرفته‌است. بسیاری از مورخین مستقل و کارشناسان روابط بین الملل پیامدهای اعلامیه بالفور برای مردم فلسطین را فاجعه بار و لطمه جبران ناپذیری به عدالت می‌دانند.
ایرانیان نترس جهنمی نام گروه موسیقی آمریکایی با عضو ایرانی‌تبار است که در سال ۱۹۸۳ در سن آنتونیوی تگزاس پایه‌گذاری شد. سبک آن‌ها در ابتدای فعالیت هاردکور/پانک بود و بعداً به کراس‌اور/ترش متال تغییر پیدا کرد. ترانه‌های آهنگ‌های آن‌ها از نقطه نظر یک مسلمان افراطی نوشته می‌شد و تمایلات ایرانی‌ستیزی را که در آمریکای آن زمان، خصوصاً به دلیل ماجرای انفجار سفارت آمریکا در بیروت (۱۹۸۳)، رایج بود به سخره می‌گرفت. تاریخچه. گروه در سال ۱۹۸۳ توسط اعضای پیشین گروه مارچینگ پلاگ که کلاه صورت‌پوش به سر می‌کردند و ادای
پلاگ که کلاه صورت‌پوش به سر می‌کردند و ادای تروریست‌ها را درمی‌آورند پایه‌ریزی شد. امیر مأموری از اعضای اولیه گروه و خواننده گروه بود. جان کوئن، عکاس، می‌گوید که چینش اصلی گروه تنها سه یا چهار بار قبل از آنکه تغییرات در اعضای گروه آغاز شود اجرا کردند. راس متیو زمانی که برای گروه می‌خواند ۱۶ سال سن داشت. او بعداً گروه را ترک کرد رستافار شد و به گروه رگهٔ بافلو سولدجرز پیوست. ایرانیان نترس جهنمی با کمپانی بونر رکوردز قرارداد امضا کردند. اولین کار منتشر شده آن‌ها یک ای‌پی با نام خودشان بود. این ای‌پی شامل
آن‌ها یک ای‌پی با نام خودشان بود. این ای‌پی شامل آهنگ‌های «سفارت را منفجر کن» و «کلن ایرانی» بود. اولین آلبوم بلند آن‌ها «برای الله می‌میرم» در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. آلبوم توسط بیگ تیک‌اور در آلمان منتشر شد و جلد آن آیت‌الله خمینی را نشان می‌داد. قطعه «مناجات» شامل ترانه‌هایی به زیان فارسی یود. آن‌ها «جنگ مقدس» را در سال ۱۹۸۸ منتشر کردند و سومین آلبوم آن‌ها «آمریکایی‌های احمق» در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
زمان معکوس فیلمی به کارگردانی انور ابلوچ، نویسندگی چنگیز عبداله‌یف و تهیه‌کنندگی صدرا عبداللهی در سال ۱۳۸۹ محصول مشترک کشورهای ایران و جمهوری آذربایجان است و سرمایه‌گذارها ایوب دانشور و صدرا عبداللهی از بخش خصوصی ایران می‌باشند. خلاصه فیلم. زمان معکوس داستان ناظم علی‌اوف (پلیس آذربایجانی) است که در کش‌وقوس زندگی دچار مشکلات کاری می‌شود. تلاش او برای گشودن گره‌های زندگی خود و پدرش، باعث می‌شود به ایران سفر کند.
کارنما یا کالانما یا کاتالوگ تجاری یا بروشور؛ کتابچه یا راهنمای معرفی کلیات کالا، خدمات، امکانات و… می‌باشد که از طرف بک بنگاه اقتصادی یا ارائه دهنده محصول به مصرف‌کننده یا مشتری برای معرفی کلی کالا یا خدمات ارائه می‌شود. همچنین در متون ادبیات پارسیان بروشور یا کاتالوگ با عبارت دفترک مترادف شناخته شده‌است. در فرهنگ فارسی معین آمده است:« کاتالوگ دفترچه‌ای که طرز کار دستگاهی را نشان دهد». در این راهنما بیشتر به جنبه تجاری، بازاریابی و جذب مخاطب توجه می‌شود .(بر عکس بروشور که بیشتر به جزئیات و اطلاعات فنی و
عکس بروشور که بیشتر به جزئیات و اطلاعات فنی و نحوه استفاده می‌پردازد) بروشور. بروشور کتابچه یا راهنمای معرفی جزئیات کالا، خدمات، امکانات و… می‌باشد که از طرف تولیدکننده یا ارائه دهنده به مصرف‌کننده یا مشتری برای معرفی دقیق و راهنمایی در استفاده ارائه می‌گردد. به‌طور مثال: یک کارخانه داروسازی برای معرفی محصولات خود کاتالوگ محصولات را (معمولا با برجسته نمایی در تأثیر گذاری) برای پزشک‌ها و داروخانه‌ها ارسال می‌نماید؛ و همین تولیدکننده بروشور هر محصول را برای معرفی نحوه استفاده، معرفی ممنوعیت‌های استفاده در
معرفی نحوه استفاده، معرفی ممنوعیت‌های استفاده در موارد خاص و همین‌طور عوارض جانبی، راه‌های درمان در صورت استفاده نادرست و… در بسته‌بندی هر محصول قرار می‌دهد. در کاتالوگ‌ها عموماً از تصاویر و طراحی‌های جذاب جهت معرفی بهتر استفاده می‌شود. در بروشورها معمولاً علاوه بر تصاویر از نقشه شماتیک کالا هم استفاده می‌شود. در ایران معمولاً به اشتباه تمامی راهنماهایی را که به صورت کتابچه یا با کیفیت کاغذ و چاپ مناسب تهیه شده باشند را کاتالوگ می‌نامند و تمامی راهنماهایی را که به صورت یک برگی یا چند لتی، که با استفاده از
که به صورت یک برگی یا چند لتی، که با استفاده از کاغذهای نازک‌تر تهیه شده باشند را بدون توجه به محتوای آن بروشور می‌نامند. طراحی کاتالوگ، مجله، بروشور اصول خاص خود را دارد. همچنین، نرم‌افزارهایی برایطراحی وجود دارد که به صورت پیش فرض قالب آماده کالانماها را دارد و کاربران می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. . علاقه مندان به یک کسب و کار با دریافت کاتالوگی که حاوی اطلاعات مربوط به کالا و خدمات آن کسب و کار می‌باشد، ممکن است تا مدت‌ها آن کاتالوگ را نگه دارند و در صورت نیاز به خدمات و یا محصولاتی که شرکت ارائه
در صورت نیاز به خدمات و یا محصولاتی که شرکت ارائه می‌دهد به آن کاتالوگ مراجعه نموده و خرید خود را از محصولات معرفی شده در کاتالوگ انتخاب نمایند، بنابراین کاتالوگ می‌تواند نقش موثری در حفظ مشتریان داشته باشد.
آرتاباسدوس (به یونانی: "Ἀρταύασδος"، به ارمنی: "Արտավազդ") (درگذشتهٔ ۷۴۳) ژنرالی ارمنی و امپراتور روم شرقی برای مدت کوتاهی از ۷۴۱ تا ۷۴۳ بود. زندگینامه. آرتاباسدوس ژنرالی ارمنی و فرماندار شهر نظامی آرمنیاکون بود. او در ۷۱۵ با آنا، دختر لئوی ایسوریایی، فرماندهٔ لشکریان آناتولی نامزد شد و لئو را در شورش علیه تئودوسیوس سوم، امپراتور وقت بیزانس یاری نمود. لئو در ۷۱۷ تئودوسیوس را از قدرت برکنار و خودش باعنوان لئوی سوم بر تخت نشست. آرتاباسدوس در همان سال با آنا ازدواج نمود و مقام کُنتِ اوپسیکیون، بزرگترین شهر
ازدواج نمود و مقام کُنتِ اوپسیکیون، بزرگترین شهر نظامی بیزانس در شمال‌شرقی آسیای صغیر در نزدیکی قسطنطنیه و با اهمیت نظامی بالا به او اعطا شد. پس از آنکه لئوی سوم در ۷۴۰ درگذشت، پسرش کنستانتین پنجم که به‌مدت ۲۰ سال عنوان امپراتور مشترک با پدرش را داشت جانشین او شد. با این حال هنگامی که کنستانتین برای مقابه با تهدیدات مسلمانان به مرزهای شرقی رفته بود آرتاباسدوس علیه او سر به شورش برداشت. کنستانتین به آموریوم در شهر نظامی آناتولیکون، جایی که پدرش پیشتر فرماندار آن بود گریخت و در قسطنطنیه اعلام شد که او کشته
آن بود گریخت و در قسطنطنیه اعلام شد که او کشته شده است. این خبر مورد استقبال اهالی قرار گرفت و آرتاباسدوس که از حمایت روحانیون و مردم عادی طرفدار استفاده از شمایل‌های مذهبی قرار داشت در ۷۴۱ به‌عنوان امپراتور جدید بیزانس بر تخت نشست. اما کنستانتین پنجم که از حمایت لشکریان موافق شمایل‌شکنی در آسیای صغیر برخوردار بود و در این مدت توانسته بود پایگاهی برای خود در آموریوم برپا سازد، در ۷۴۳ به سوی قسطنطنیه لشکر کشید و در سپتامبر همان‌سال شهر را محاصره نمود. دیری نپایید که او توانست وارد شهر شده و قدرت را در دست
نپایید که او توانست وارد شهر شده و قدرت را در دست گیرد. کنستانتین سپس فرمان به کور کردن چشمان آرتاباسدوس و پسرانش داد و برخی از حامیانشان را نیز اعدام نمود و خود بار دیگر با عنوان کنستانتین پنجم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست. منابع.
غلامعلی افشاریه (زاده ۲۵ مهر ۱۳۱۹ در تهران) دوبلور ایرانی است. وی فعالیت دوبله را از سال ۱۳۳۸ با مرد هزار چهره جوزف پونی و مدیریت دوبلاژ را از سال ۱۳۵۰ با مجموعه روزهای زندگی آغاز کرد. از کارهای مشهور و مورد توجه او گویندگی به جای گای ویلیامز (زورو) در مجموعه تلویزیونی زورو می‌باشد. برخی فعالیت‌ها. کارتون. مدیر دوبلاژ کارتون‌های سفرهای میتی کومان بتمن و رابین، سوپرمن، سوپربوی، پسر شجاع، سایمون در سرزمین نقاشیها، آیوان هو و راوی در زمزمه گلاکن، راوی کارتون ایرانی وقتی بابام کوچک بود، مدیر دوبلاژ وروجک و آقای
وقتی بابام کوچک بود، مدیر دوبلاژ وروجک و آقای نجار
بوله شورایی بود که در آتن از زمان شاهی وجود داشت و اعضای آن را افرادی از خانواده‌های اشراف تشکیل می‌دادند که غالباً عضویت مادام العمر آن را داشتند. در سال ۵۹۴ پ.م. سولون اقدام به یکسری رفرمهایی نمود که بوله را به صورت شورایی متشکل از ۴۰۰ نفر در آورد. کلئی ستنس این شورا را پانصد نفره نمود و عضویت در آن را از انحصار اشراف خارج کرد. از آن پس شهروندان آتنی که سی امین سال عمر خود را پشت سر می‌گذاشتند، می‌توانستند که به عضویت در شورای بوله کلئی ستنسی انتخاب گردند. پس از انتخاب از سوی مردم، نمایندگان می‌بایستی در
پس از انتخاب از سوی مردم، نمایندگان می‌بایستی در امتحانی شرکت می‌کردند بنام دوکی ماسی Dokimasie که در آن تبحر و آگاهی نماینده از وظایفش در شورا و وابستگی و علاقه‌اش به آتن و نه به شخص یا گروه به‌خصوصی پرسش می‌گردید. پس از موفقیت در این امتحان داوطلب می‌توانست که سوگند نمایندگی را اداد کند. از وظایف مهم این شورا یکی هم پرداختن به مسایل احتمالی، پیش از وقوع ایشان می‌بود. این گونه پرداختها پس از آنکه از سوی رئیس شورا در میان اعضا مطرح می‌گردید و به بحث گذاشته می‌شدند، برای تصویب نهائی به رأی عمومی مردم آتن
می‌شدند، برای تصویب نهائی به رأی عمومی مردم آتن نیز گذاشته می‌گردیدند تا قاطعیت یابند. بدینوسیله نوعی از دورنگری و پرداختن به احتمالات آینده در میان مردم تقویت می‌گردید. منتخبان در این شورا حقوق روزانه یک درهم دریافت می‌کردند که به سختی برابر با دستمزد روزانه یک کارگر ساده بود. بنابراین افراد زیادی نبودند که متمایل به داشتن این مقام باشند. اغلب افراد شورا را اشخاص متمول تشکیل می‌دادند. برای اینکه مشکل کمبود اعضای شورا حل گردد به شهروندان اجازه داده شد که بتوانند در طی حیات خویش دو دوره خود را کاندیدا کرده
در طی حیات خویش دو دوره خود را کاندیدا کرده و به عضویت در شورا انتخاب شوند به شرطی که این دو دوره پشت سر هم نباشند. رئیس شورا بنا بر جریان انتخابی بسیار پیچیده‌ای برای مدتی کوتاه از سوی نمایندگان شورا انتخاب می‌گردید و مسئولیت هدایت، برنامه‌ریزی، انتظام و سازماندهی امور شورا را بعهده داشت. این نوع انتخاب پیچیده رئیس شورا از آنجا سرچشمه می‌گرفت که آتنیها تجارب سخت و بدی را از مردانی بخاطر داشتند که پس از اهدای اقتدار کامل به ایشان، به صورت خودکامه درآمده بودند.
زیر نور ماه یک فیلم سینمایی ایرانی ساخته رضا میرکریمی و به تهیه‌کنندگی منوچهر محمدی در سال ۱۳۷۹ است. این فیلم نخستین فیلم سینمای بعد از انقلاب است که شخصیت اصلی آن یک روحانی شیعه است. در کارنامهٔ فیلم‌سازی رضا میرکریمی نیز این دومین فیلم سینمایی بعد از "کودک و سرباز" و چند فیلم کوتاه و سریال تلویزیونی است. داستان. داستان این فیلم دربارهٔ طلبه‌ای به نام سید حسن است که معتقد است چون مانند پدربزرگش میان مردم نیست و نفسش تأثیری ندارد نمی‌تواند لباس روحانیت را بپوشد و تنها برای دلخوشی خانواده اش چنین می‌کند.
بپوشد و تنها برای دلخوشی خانواده اش چنین می‌کند. روزی که لباس روحانیت را می‌خرد در مترو پسرکی لباس او را می‌دزدد. جستجوی او برای لباس موجب آشنایی او با بی خانمانان زیر پل رسالت می‌شود. او سرانجام همه کتابهایش را می‌فروشد تا بتواند به آنها کمک کند. خواهر آن کودک نیز یک زن خیابانی است که اقدام به خودکشی می‌کند. سید حسن او را به بیمارستان می‌رساند. روزی که طلاب از دست استادشان ملبس می‌شوند سیدحسن لباس روحانیت را از زن خیابانی پس می‌گیرد.
راندال داریوس "رندی" جکسون (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۵۶) که با نام رندی جکسون شناخته می‌شود، بیسیست، خواننده و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است که بیشتر او را به‌عنوان یکی از داوران برنامهٔ آمریکن آیدل و یکی از تهیه‌کنندگان مسابقهٔ رقص ام‌تی‌وی آمریکا می‌شناسند. وی در برنامه‌های رادیویی نیز شرکت داشته و یکی از مهمترین برنامه‌های وی در رادیو "Randy Jackson's Hit List" نام داشت. جکسون برندهٔ جایزهٔ گرمی برای بهترین تهیه‌کنندگی را به خود اختصاص داده‌است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مردان سول اشاره کرد.
بیگ سور یک شهر ساحلی با جمعیت پراکنده است که در کالیفرنیا واقع است و کوههای سانتالوسیا در این شهر قرار دارد. منابع. Big Sur
لَداخ منطقه‌ای در شمالی‌ترین نقطه هند در مجاورت پاکستان می‌باشد. این منطقه میان کوهستان کونلون در شمال و رشته‌کوه هیمالیا در جنوب محصور شده و نژاد مردم آن ترکیبی از نژاد هندی و تبتی است. این منطقه یکی از کم‌تراکم‌ترین مناطق در ناحیه کشمیر است. در گذشته این ناحیه دارای اهمیت راهبردی فراوانی برای دادوستدهای هند با چین بود. اما دولت چین در دهه ۱۹۶۰ این منطقه را مسدود کرد. از ۱۹۷۴ دولت هند توانسته است با موفقیت صنعت گردشگری را در لداخ احیا کند. از آنجایی که لداخ بخشی از ایالت جامو و کشمیر است و مورد منازعه با
بخشی از ایالت جامو و کشمیر است و مورد منازعه با پاکستان قرار دارد، حضور ارتش هند در این منطقه پررنگ و محسوس است. بزرگ‌ترین شهر لداخ و نیز مرکز این ناحیه، شهر لِه است که امروزه یکی از اقامتگاه‌های هندو ها و بودایی ها اندک‌شماری است که در جنوب آسیا به جا مانده است. بیشتر جمعیت لداخ، بودایی‌های هندو هستند و باقی جمعیت را نیز شیعیان دوازده‌امامی تشکیل می‌دهند. تاریخ لداخ. کنده‌کاری‌های یافت‌شده در بسیاری از نقاط لداخ نشان می‌دهد که این ناحیه از عصر نوسنگی مسکن نوع بشر بوده است. کهن‌ترین ساکنان لداخ ترکیبی از
نوع بشر بوده است. کهن‌ترین ساکنان لداخ ترکیبی از هندوآریایی‌ها و جماعتی از نژاد مون و دارد بوده‌اند که در کتاب‌های متعدد مورخین یونانی از جمله هرودت، نیرکوس، مگاستنس، پلینی و پتولمی و نیز در لیست مناطق جغرافیایی کتاب کهن هندی پوراناها یاد شده‌اند. در قرن نخست میلادی لداخ قسمتی از امپراتوری کوشان بود. بوداگرایی از طریق کشمیر و در قرن دوم میلادی به لداخ راه یافت و تا پی از آن اکثریت مردم لداخ به دین بون باور داشتند. در قرن هفتم میلادی، یک جهانگرد چینی بودایی به نام ژوانگ زانگ توصیفاتی از این منطقه به دست
به نام ژوانگ زانگ توصیفاتی از این منطقه به دست داده است. در سده هشتم میلادی لداخ درگیر نبرد بین چین و تبت شد. حاکمیت این منطقه بارها میان چین و تبت رد و بدل شد. در سال ۸۴۲ یکی از نمایندگان سلطنتی تبت به نام نیاما گون بعد از هرج و مرج در امپراتوری تبت، لداخ را به عنوان سرزمین مستقلی تحت امر خود درآورد و یک سلسله لداخی مستقل تأسیس کرد. در این دوره لداخ دارای جمعیت قابل توجهی از تبتی‌ها بود. این سلسله منجر به دومین گسترش وسیع آیین بودایی شد و نظرات مذهبی گوناگونی را از شمال غرب هند به‌خصوص از کشمیر به دین
را از شمال غرب هند به‌خصوص از کشمیر به دین بودایی وارد کرد. نخستین گسترش بودیسم پیشترها توسط خود تبتی‌ها رخ داده بود. در سده سیزدهم میلادی با گسترش اسلام در آسیا، لداخ به منطقه‌ای برای تبلیغ اسلامی تبدیل شد. ایالات اسلامی شمال هند تا حدود ۱۶۰۰ میلادی در حال حمله به لداخ بودند. این حملات از سویی دولت داخلی لداخ را تضعیف کرد و از سوی دیگر منجر به گسترش اسلام شد. در سال ۱۴۷۰ میلادی شاه باگان، پادشاه له را سرنگون کرد و سلسله مستقل و فراگیری در لداخ تأسیس کرد. او نام خود را «نامگیال» یعنی پیروزمند نامید. بقایای
نام خود را «نامگیال» یعنی پیروزمند نامید. بقایای سلسله او و نوادگانش امروزه نیز در لداخ زندگی می‌کنند. یکی از شاهان دودمان نامگیال به نام شاه تاشی (۱۵۵۵–۱۵۷۶) با موفقیت توانست هجوم اقوام مهاجم آسیای میانه را دفع کند. جانشینان او علی‌الخصوص تسوانگ توانست قلمرو لداخ را تا مرزهای نپال گسترش دهد. پادشاهان مسلمان گورکانی که امپراتوری بزرگشان بیشتر نقاط هند را در اختیار داشت در قرن هفدهم حملاتی به لداخ کرده و ضربات سختی به دولت نامگیال وارد کردند. با این وجود، سیاستمداران لداخی توانستند استقلال کشور را تا مدتی