payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نخستین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در ۵ بهمن ۱۳۵۸ و یک سال پس از پیروزی انقلاب در حالی برگزار شد که با استعفای دولت موقت مهدی بازرگان اداره امور اجرایی کشور بر عهده شورای انقلاب بود. نامزدهای انتخاباتی. در این دوره انتخابات ریاست جمهوری ۱۲۴ نامزد شرکت کردند که پس از اعلام انصراف یا استعفای برخی از نامزدها در نهایت ۹۶ نامزد در روز انتخابات به رقابت با یکدیگر پرداختند. ابوالحسن بنی صدر، سید احمد مدنی (نفر دوم)، داریوش فروهر، صادق قطب زاده، حسن حبیبی، کاظم سامی، حسن آیت، صادق طباطبایی، صادق خلخالی، محمد
سامی، حسن آیت، صادق طباطبایی، صادق خلخالی، محمد مکری، صفر علی خلیلی، از جمله نامزدهای اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران بودند. در دوره اولین انتخابات ریاست جمهوری هنوز شورای نگهبان تشکیل نشده بود و خمینی نیز پیش از این گفته بود که در این انتخابات هیچ دخالتی نمی‌کند. حسن حبیبی، که با نهضت آزادی رابطهٔ دیرینه داشت و از وزیران دولت موقت بازرگان بود و پس از آن به شورای انقلاب پیوسته‌بود، با حمایت نهضت آزادی اعلام نامزدی کرد. مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق و مورد حمایت این سازمان بود. وی یکی از
خلق و مورد حمایت این سازمان بود. وی یکی از داوطلبانی است که در این انتخابات امکان رقابت نیافت. پس از پیام خمینی مبنی بر صلاحیت نداشتن کسانی که به «به قانون اساسی رأی مثبت نداده‌اند»، وی از انتخابات کناره‌گیری کرد. جلال الدین فارسی کاندید مورد حمایت حزب جمهوری اسلامی به دلیل انتشار خبر مربوط به ایرانی‌الاصل نبودن (پدر وی از مهاجران افغان - شهر هرات - به ایران بودند) رقابت‌های انتخاباتی کناره گرفت. پس از آن در روزهای آخر انتخابات، حزب جمهوری اسلامی از حسن حبیبی نامزد نهضت آزادی حمایت نمود. مسعود رجوی. به
حبیبی نامزد نهضت آزادی حمایت نمود. مسعود رجوی. به دنبال نام‌نویسی مسعود رجوی به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری در ۱۵ دی ۱۳۵۸تاریخ اولین میتینگ انتخاباتی مجاهدین خلق روز پنج‌شنبه ۲۰ دی ۵۸ در دانشگاه تهران در میان هواداران سازمان برگزار شد. در ابتدای این گردهمایی موسی خیابانی طی سخنانی گفت: «ما بر حسب مسئولیت‌ها و وظایفمان وارد این صحنه شده‌ایم و نه از روی جاه‌طلبی. اگر اهل جاه‌طلبی بودیم درها به روی ما بسته نبود. ما همیشه رنج‌ها را تحمل می‌کنیم». در مصاحبه مطبوعاتی تعدادی از افرادی که به عنوان کادر رهبری
مطبوعاتی تعدادی از افرادی که به عنوان کادر رهبری سازمان مجاهدین شناخته شده بودند، مسعود رجوی گفت: «ما با حفظ نقطه نظرهای آرمانی و سیاسی خود در کادر قانون اساسی مصوب اعلام آمادگی کرده‌ایم.» وی سپس سرتیتر برنامه‌های انتخاباتی اش را در ۱۲ ماده عنوان کرد و به تشریح آنها پرداخت. وی گفت: «... تا آنجا که من می‌دانم این اولین بار در تاریخ معاصر است که یک سازمان انقلابی که در دوران دیکتاتوری به مبارزه مسلحانه شهری اشتغال داشته در شرایطی نظیر حالا خودش را کاندیدای ریاست جمهوری می‌کند، پس مسئله فراتر از داخل کشور
ریاست جمهوری می‌کند، پس مسئله فراتر از داخل کشور ابعاد بین‌المللی هم دارد. آیا جز این است که انقلاب را باید انقلابیون اداره بکنند؟» عده‌ای از نزدیکان خمینی روز شنبه ۲۹ دی ۱۳۵۸، دربارهٔ نامزدهایی که به قانون اساسی رأی نداده‌اند کسب تکلیف کردند. خمینی پاسخ داد: «بسم الله الرحمن الرحیم کسانی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رأی مثبت نداده‌اند، صلاحیت ندارند رئیس‌جمهور ایران شوند». پس از این پیام، مسعود رجوی از نامزدی ریاست جمهوری کناره‌گیری کرد. وی طی پیامی خطاب به مردم ایران نوشت: «اکنون بیش از هر چیز به
خطاب به مردم ایران نوشت: «اکنون بیش از هر چیز به سرنوشت انقلابی می‌اندیشیم که یکی از بزرگ‌ترین مسئولیت‌های خطیر و تاریخی خود را بر دوش من و سایر خواهران و برادرانم گذاشته‌است.» نتیجه انتخابات. در نهایت ابوالحسن بنی صدر با کسب ۱۰٬۷۰۹٬۳۳۰ رأی از مجموع ۱۴٬۱۵۲٬۸۸۷ رأی ماخوذه به عنوان نخستین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد. واکنش منفی حزب جمهوری اسلامی به انتخابات. جلال الدین فارسی کاندید حزب جمهوری اسلامی به دلیل انتشار خبر مربوط به ایرانی‌الاصل نبودن از رقابت‌های انتخاباتی کناره گرفت. بهشتی - موسوی اردبیلی-خامنه
انتخاباتی کناره گرفت. بهشتی - موسوی اردبیلی-خامنه ای - باهنر و هاشمی رفسنجانی در نامه مورخ ۲۸ بهمن ۱۳۵۸ به روح الله خمینی مینویسند: در بخش ۷: حذف حزب جمهوری اسلامی از انتخابات ریاست جمهوری با مقدمات حساب شده ای صورت گرفت و مخالفان را جری و امیدوار کرد در بخش۱۱: دستور جنابعالی در مورد حمایت از رییس جمهور منتخب مورد سو استفاده در جهت اهداف خاصی (اهداف بنی صدر) قرار گرفت... در بخش ۱۴: از اینکه انقلاب اسلامی به این آسانی و سادگی برخی از وساپل تضمین محتوای خود را از دست بدهد نمیتوانیم نگران و ناراحت نشویم. در
را از دست بدهد نمیتوانیم نگران و ناراحت نشویم. در بخش ۱۶: علایم تکرار تاریخ مشروطه بچشم میخورد...متجددین علیرغم اختلافاتشان در بیرون راندن اسلام همدست شده اند... خلاصه نتایج رای گیری. آرای هشت کاندید ریاست جمهوری در حوزهٔ شهرستان تهران:
واکنش هیدراتاسیون، در شیمی آلی، واکنشی است که در آن یک هیدروکسیل گروه (OH-) و یک یون مثبت (پروتن اسیدی) به دو اتم کربن افزوده می‌شود. جستارهای وابسته. هیدرات منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
مواد مخدر یا داروهای مخدّر (Narcotic) نام عمومی برای انواع متنوعی از داروهای سایکواکتیو و ترکیبات شیمیایی طبیعی و سنتتیک است که با توجه به ماده مؤثره موجود خاصیت روان‌انگیزی، تسکینی و سرخوش‌کنندگی دارند و اغلب به دلیل احتمال ایجاد وابستگی به مصرف جزء مواد اعتیادآور طبقه‌بندی می‌شوند. مخدر در لغت‌نامه‌ی دهخدا یعنی «بی‌حس و سست‌کننده‌ی اندام». مخدر ترجمه "ناکروتیک" است. ریشه‌ی یونانی نارکوتیک به بی‌حس کردن (make numb) برمی‌گردد. پس هر سه دسته‌ی اپیوم (تریاک)، اپیات (افیون‌ها مثل مورفین) و اپیوئید (از جمله
اپیات (افیون‌ها مثل مورفین) و اپیوئید (از جمله افیونی‌های مصنوعی)، جزئی از مخدرها هستند. در گذشته به هر ماده‌ای که باعث کاهش درد و ایجاد این بی‌حسی و کرختی می‌شد، ماده مخدر یا نارکوتیک می‌گفتند. امروزه در ایالات متحده و آن‌طور که در ترم‌شناسی‌ی سی‌دی‌سی آمده، اپیات و اپیوئیدها بوده و بهتر است به جای این واژه از واژه‌ی اپیوم و مشتقاتش استفاده کنیم که سردرگمی ایجاد نشود. برخی کشورها مثل ایران برای اشاره به هر "ماده‌ی غیرقانونی" (illegal drug) از اصطلاح مخدر (nacrotic) استفاده می‌کنند. خرید و فروش، جابجایی و
استفاده می‌کنند. خرید و فروش، جابجایی و پنهان کردن این داروها در اکثر نقاط جهان ممنوع می‌باشد و برای آن مجازات در نظر گرفته شده‌است. انواع متنوعی از مواد مخدر و اعتیادآور وجود دارند و به همین دلیل در طول زمان فرد مصرف‌کننده ممکن است برای به‌دست آوردن حس سرخوشی مقدار مصرف خود را افزایش دهد یا روی به مصرف ماده مخدر قوی‌تر بیاورد. همچنین اگر میزان وابستگی به هر نوع مواد مخدری در فرد بالا باشد احتمال بروز اعمال خشونت‌آمیز از سوی وی محتمل است. تعریف ماده مخدر. مواد مخدر ترکیبات شیمیایی هستند که مصرف آن‌ها
مواد مخدر ترکیبات شیمیایی هستند که مصرف آن‌ها تغییراتی شیمیایی بر روی سیستم عصبی ایجاد می‌کند و باعث ایجاد لذت، تغییر هوشیاری، وابستگی می‌شود؛ بنابراین پتانسیل ایجاد اعتیاد و سوءمصرف در آن‌ها وجود دارد ولی شدت آن بسته به نوع ماده و اثرش متفاوت است اعتیاد: اعتیاد نوعی بیماری مغزی مزمن، پیشرونده و عودکننده است که باعث می‌شود با وجود پی آمدهای ناگوار مصرف مواد، فرد معتاد باز هم برای به دست آوردن یا مصرف مواد مخدر خود را به هر دری بزند. اعتیاد از آن جهت بیماری محسوب می‌شود که مصرف مواد مخدر، ساختار مغز و نحوه
محسوب می‌شود که مصرف مواد مخدر، ساختار مغز و نحوه فعالیت آن را تغییر می‌دهد. تغییراتی که بر اثر مصرف مواد مخدر در مغز انسان به وجود می‌آید ممکن است پایدار و بلند مدت باشد و به ایجاد رفتارهایی زیانبار در کسانی که مواد مخدر مصرف می‌کنند منجر شود. باید توجه داشت که اعتیاد قابل پیشگیری و درمان است ولی چنانچه اقدام مؤثری سریعاً در جهت درمان آن صورت نگیرد اثرات آن عمیق‌تر می‌شود. آثار مواد مخدر بر مغز. مهم‌ترین محل تأثیر مواد مخدر بر سیستم عصبی و مغز است. در سیستم عصبی و مغز گیرنده‌هایی وجود دارد که این مواد بر
عصبی و مغز گیرنده‌هایی وجود دارد که این مواد بر آن‌ها اثر می‌کنند. مواد مخدر پس از مصرف وارد سیستم ارتباطی مغز شده و فرایند عادی ارسال، دریافت و پردازش اطلاعات از سوی سلول‌های عصبی را مختل می‌کنند. ساختار شیمیایی برخی از مواد مخدر مانند هروئین شبیه نورون‌های فرستنده طبیعی مغز است و در نتیجه نورون‌ها را تحریک می‌کند. شباهت ساختار شیمیائی این گونه مواد مخدر به نورون‌های فرستنده طبیعی سبب می‌شود تا سلول‌های گیرنده مغز فریب خورده و اجازه دهند تا مواد مخدر وارد سلول‌های عصبی شده و آن‌ها را تحریک کنند. گرچه
سلول‌های عصبی شده و آن‌ها را تحریک کنند. گرچه ساختار شیمیائی این گونه مواد مخدر شبیه ساختار مواد شیمیائی مغز است اما سلول‌های عصبی مغز را به‌طور طبیعی تحریک و فعال نمی‌کنند و سبب می‌شوند تا پیام‌های غیرعادی در شبکه عصبی مغز جریان پیدا کنند. تفاوت میان طنین پیام طبیعی و پیامی که بر اثر مصرف این گونه مواد مخدر در مغز ایجاد می‌شوند شبیه تفاوت میان سخنانی است که کسی در گوش شما زمزمه کند و صدایی که با فریاد کشیدن در برابر میکروفون ایجاد می‌شود
عباس سلیمی نمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران، مدیر مسئول سابق کیهان هوایی به مدت ۱۳ سال بوده‌است. وی از پژوهشگران و روزنامه‌نگاران اصول‌گرای شناخته‌شده‌است. سلیمی نمین با اینکه اصلیتی اردبیلی دارد، به دلیل تبعید پدرش در سبزوار به دنیا آمد و تا پنج یا شش سالگی در این شهر بود. مواضع جدید حبیب‌الله عسگراولادی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم دربارهٔ رهبران جنبش سبز با اعتراض برخی همراه بوده و حملات تندی متوجه وی شد. عباس سلیمی نمین گفته: من هم میرحسین موسوی و مهدی کروبی را سران فتنه نمی‌دانم و
موسوی و مهدی کروبی را سران فتنه نمی‌دانم و معتقدم حبیب‌الله عسگراولادی نگران ادامه فضای ملتهب جامعه و سخت‌تر شدن تحمل آرا، اندیشه و نظر است.
زغال‌اخته یا زغال درختچه بلند یا درخت کوچک برگریز (خزان‌کننده) از خانوادهٔ گیاهان گلدار دولپه‌ای و تیرهٔ زغال‌اخته‌ایان است که درخت آن در ایران به بلندی ۲ تا ۳ متر و قطر ۱۵ تا ۱۹ سانتی‌متر می‌رسد. این گیاه بومی غرب آسیا تا جنوب اروپا (ایران، آذربایجان، ارمنستان، آسیای جنوب غربی و اروپای جنوبی) است. میوهٔ آن نیز زغال‌اخته یا زغال نامیده می‌شود. پوست تنه این درخت قهوه‌ای است و برگ‌هایش تخم‌مرغی شکل با حاشیه صاف و انتهایی نوک‌دار و پشت‌برگ کمرنگ است. هر برگ سه تا پنج رگبرگ دارد. گل‌های زغال‌اخته کوچک، زردرنگ و
پنج رگبرگ دارد. گل‌های زغال‌اخته کوچک، زردرنگ و زودرس هستند و در پایان زمستان بر درخت پدیدار می‌شوند. میوه آن شفت آویزان و به‌شکل بیضی کشیده و به رنگ سرخ تیره و به درازای تقریباً ۱۵ تا ۲۰ میلی‌متر است. در ایران این درخت در الموت غربی (قزوین) در روستاهای هیر، سوگاه، دربند، تلاتر، پرچکوه، فشک، رشکین، قسطین، روح آباد، پررود، امامزاده هارون و دیگر روستاهای بخش طارم سفلی قزوین مانند اسفستان، مزرعه کبریتی، زاجکان علیازاجکان سفلی ، مرشون ، شیخلر، یوزباشی چای و چند روستای دیگر و در ارسباران (کلیبر، هوراند،
و چند روستای دیگر و در ارسباران (کلیبر، هوراند، خداآفرین، کلالق، خانه خسرو، قلعه دره سی، جانانلو، مردانقم، چایکندی و سایر مناطق ارسباران) می‌روید. میوه زغال‌اخته ترش مزه است. از میوهٔ رسیدهٔ این گیاه کمپوت و مربا تولید کرده یا به صورت خشکبار مانند آلبالوی خشک مصرف می‌شود. جشنواره زغال اخته. هیر، روستایی در ۷۰ کیلومتری شمال قزوین و در دل کوه‌های البرز است. این روستا به خاطر قرار گرفتن در میان کوه‌های بلند، دارای اقلیمی است که برای بارآوری زغال‌اخته مناسب است. می‌توان ادعا کرد که «زغال‌اخته» نمادی از هویت
می‌توان ادعا کرد که «زغال‌اخته» نمادی از هویت هیر است. در اواخر تابستان میوه‌های رسیده در اغلب دکان‌های اطراف خیابان اصلی به فروش می‌رسند. در سال‌های اخیر فرمانداری کلیبر با برگزاری جشنواره زغال‌اخته برای ترویج تولید تجاری و بازاریابی این میوه‌ها تلاش کرده‌است. همزمان با آغاز فصل برداشت زغال‌اخته، جشن شکرگزاری همراه با آیین‌های محلی و سنتی در روستای هیر استان قزوین برگزار می‌شود. بیش از ۸۵ درصد زغال‌اختهٔ ایران در باغات الموت استان قزوین تولید می‌شود و بیشترین تعداد از این درختان در روستای هیر از توابع بخش
تعداد از این درختان در روستای هیر از توابع بخش الموت استان قزوین وجود دارد. خواص دارویی زغال‌اخته. طبق نتایج به دست آمده در یک مطالعه اخیر، چنین استنباط می‌شود که مصرف میوهٔ زغال‌اخته دارای آثار هیپوگلیسمیک بوده‌است و می‌تواند سبب بهبود تغییرات بافتی لوزالمعده در جریان بیماری کووید ۱۹ گردد که شاید این اثرات به خاطر وجود آنتوسیانین‌ها و سایر ترکیبات آنتی‌اکسیدانی موجود در میوه باشد. خواص دارویی دیگر زغال‌اخته نیز به‌صورت گسترده تحت مطالعه قرار گرفته که در درمان بیماری‌های دیگری همچون دیابت مؤثر است و در
درمان بیماری‌های دیگری همچون دیابت مؤثر است و در مجلات تخصصی گزارش شده‌است. چوب زغال‌اخته. چوب زغال‌اخته چگالی بالایی دارد و، برخلاف چوب‌های دیگر، در آب غوطه‌ور نمی‌شود. به‌خاطر این مشخصه چوب مذکور در ساخت دسته ابزارها و قطعات ماشین‌ها ارزش ویژه‌ای دارد. بعد از قرن هفتم قبل از میلاد یونانی‌ها چوب زغال را در ساخت نیزه و کمان استفاده کردند. گستردگی استفاده از چوب زغال در اسلحه‌سازی باعث شد در اشعار یونانی مربوط سروده شده در قرون چهارم و سوم قبل از میلاد، "زغال‌اخته" با "نیزه" مترادف شود. در ایتالیا، چوبدستی
با "نیزه" مترادف شود. در ایتالیا، چوبدستی چوپانان "crognolo" یا "grugnale"، به معنی درخت زغال، نامیده می‌شود. تا سال‌ها قبل، چوبدستی‌های تهیه شده از درخت زغال به صورت عمده در بازار مکاره شهر اهر معامله می‌شد. از آنجا که اغلب این چوب‌ها از جنگل‌های ارسباران می‌آمد، دولت برای حفاظت از محیط زیست خرید و فروش این‌گونه چوبدستی‌ها را محدود کرده‌است.
این قضیه را برای اولین بار پی باکینگهام در سال ۱۹۱۴ پیشنهاد کرد. نام پای از نماد ریاضی π به معنای حاصلضرب متغیرها گرفته شده‌است. گروه‌های بی بعد یافته شده توسط این روش حاصلضرب‌هایی توانی هستند. در این روش می‌توان πها را بدون اجبار به تعریف جداگانه آنها، سلسله وار پیدا کرد. این قضیه شامل دو بخش است: ۱) بخش اول بیانگر کاهش مورد انتظار در تعداد متغیرهاست: "اگر یک تحول فیزیکی اصل همگنی ابعادی را برآورده کند و شامل nمتغیر ابعادی باشد، می‌توان آن رابه یک رابطه بین تنهاr یا π متغیر بی بعد کاهش داد. کاهش p=n-r،
بین تنهاr یا π متغیر بی بعد کاهش داد. کاهش p=n-r، معادل حداکثر تعداد متغیرهایی است که بین خود π تشکیل نمی‌دهند و همیشه کمتر یا مساوی تعداد ابعاد بیان کننده متغیرها خواهد بود." ۲) بخش دوم قضیه، چگونگی یافتن همزمان πها را نشان می‌دهد. "کاهش میزان p را بیابید، آنگاه p متغیر را بگونه‌ای انتخاب کنید که π حاصل از آنها بین خودشان یکسان نباشد. در هر گروه π دلخواه، باید حاصلضرب توانی این p متغیر بعلاوه یک متغیر اضافی با هر توان مناسب غیر صفر باشد؛ بنابراین، هر گروه π یافت شده مستقل خواهد بود." با یک مثال نحوهٔ
π یافت شده مستقل خواهد بود." با یک مثال نحوهٔ استفاده از این روش را واضحتر می‌کنیم: فرض کنید در آزمایشی نیروی F، تابعی از چگالی، ویسکزیته، طول و سرعت باشد. داریم: حال ماتریس ابعادی را تشکیل می‌دهیم: حال می‌دانیم که r=۳ متغیر تکرار شونده داریم. این متغیرها را باید طوری انتخاب کنیم که در ماتریس ابعادی سه در سه آنها هیچ سطری صفر نباشد. در اینجا سه متغیر ρ، L, V را انتخاب می‌کنیم. ابتدا µ، ρ، L, V را در نظر گرفته و می‌نویسیم: حال F، ρ، L, V را در نظر می‌گریم و می‌نویسیم: حال می‌توان نوشت:
درون‌داد یا ورودی آن چیزی است که به‌نحوی وارد سیستم می‌شود و سبب تحرک سیستم می‌شود. به سخنی دیگر، مجموعه امکانات و منابع مورد نیاز برای اجرای یک فرایند را درون‌داد یا ورودی سیستم می‌نامند. اصطلاحات درون‌داد و برون‌داد بر آن چیزی اشاره دارد که به وسیله، فرایند یا سامانه‌ای وارد یا از آن خارج می‌شود. برای نمونه اگر سامانه، یک آزمون باشد پاسخ‌های داده‌شده درون‌داد و نمره امتحان برون‌داد است. به شیوه‌ای آرمانی، برون‌داد فقط به درون‌داد بستگی دارد و به این‌که برون‌داد چه‌گونه اندازه‌گیری می‌شود با به کار می‌رود.
چه‌گونه اندازه‌گیری می‌شود با به کار می‌رود. در دانش رایانه، اطلاعات وارد شده به رایانه یا برنامه‌ای برای پردازش این داده‌ها را درون‌داد یا ورودی می‌گویند. این اطلاعات از طریق صفحه‌کلید یا پرونده‌های ذخیره‌شده بر روی دیسک وارد برنامه رایانه می‌شود. گونه‌ها. درون‌داد در سازمان‌ها به نوع اصلی و پشتیبانی بخش می‌شود. درون‌داد برای اجرای وظیفه اصلی یک سازمان را درون‌داد اصلی می‌نامند. یک فرایند معمولاً برای اجرای مطلوب نیازمند یک رشته لوازم، تجهیزات یا منابع (دروندادهای پشتیبانی) می‌باشد. درون‌داد پشتیبانی، از
پشتیبانی) می‌باشد. درون‌داد پشتیبانی، از آغاز تا پایان فرایند کار می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد.
دوره هِی‌آن در تاریخ ژاپن فاصله زمانی سال‌های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در بر می‌گیرد. با دوره هِی‌آن دوران تاریخ باستانی ژاپن به آخر می‌رسد و عصر فئودالی آغاز می‌شود. نام این دوره از پایتخت آن هِی‌آن‌کیو می‌آید که امروز کیوتو نامیده می‌شود. آخرین بخش کلاسیک تاریخ ژاپن است که از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ اجرا می‌شود. امپراتور کانمو، پایتخت ژاپن را به هی‌آن-کیو (مدرن کیوتو) منتقل کرد. در زبان ژاپنی به معنای «درخشش آرامش» است. این دوره ای از تاریخ ژاپن است که تأثیر چینی رو به زوال بود و فرهنگ ملی به بلوغ رسید. دوره هیان همچنین
بود و فرهنگ ملی به بلوغ رسید. دوره هیان همچنین به عنوان اوج ژاپنی امپراتور ژاپن در نظر گرفته می‌شود، که به دلیل هنر ژاپنی، به ویژه اشعار ژاپنی و ادبیات ژاپنی آن مورد توجه قرار گرفته است. دو خط هجانگار منحصر به فرد در ژاپن، کاتاکانا و هیراگانا در این زمان ظهور کردند. این موضوع باعث پیدایش ادبیات بومی معروف ژاپن شد که بسیاری از متون آن توسط زنان درباری نوشته شده بود که به زبان چینی مانند مردان خود تحصیل نکرده بودند. اگرچه دودمان یاماتو در ظاهر قدرت داشت، اما قدرت واقعی در دست خاندان فوجیوارا بود، یک کوگه
قدرت واقعی در دست خاندان فوجیوارا بود، یک کوگه قدرتمند که با شورش]] در چین در اواخر قرن نهم رخ داد و وضعیت سیاسی را ناپایدار کرد. [[هیئت‌های اعزام چینی ژاپنی به تانگ]] به حالت تعلیق درآمد و هجوم صادرات چین متوقف شد، واقعیتی که رشد مستقل فرهنگ ژاپنی به نام کوکوفو بونکا را تسهیل کرد؛ بنابراین، دوره هی‌آن نقطه اوج در فرهنگ ژاپنی محسوب می‌شود که نسل‌های بعدی همیشه آن را تحسین کرده‌اند. این دوره همچنین برای ظهور طبقه [[سامورایی]] که در نهایت قدرت را به دست گرفت و دوره فئودالی ژاپن را آغاز کرد، مورد توجه قرار
و دوره فئودالی ژاپن را آغاز کرد، مورد توجه قرار گرفت. به‌طور اسمی، حاکمیت در اختیار امپراتور بود، اما در واقع، قدرت در اختیار اشراف [[خاندان فوجیوارا]] بود. با این حال، فوجی‌وارا و سایر خاندان‌های نجیب برای حفظ منافع خود در استان‌ها به نگهبان، پلیس و سرباز نیاز داشتند. طبقه جنگجو در طول دوره هی‌آن به دستاوردهای سیاسی ثابتی دست یافت. در اوایل سال ۹۳۹ پس از میلاد، [[تایرا نو ماساکادو]] اقتدار دولت مرکزی را تهدید کرد و قیامی را در استان شرقی [[ولایت هیتاچی]]، و تقریباً همزمان، [[فوجیوارا نو سومیتومو]] در غرب
و تقریباً همزمان، [[فوجیوارا نو سومیتومو]] در غرب شورش کرد. با این حال، تسلط نظامی واقعی دولت ژاپن قرن‌ها دورتر بود، زمانی که بیشتر قدرت دولت در ارتش خصوصی شوگونات نهفته بود. ورود طبقه جنگجو به نفوذ دربار نتیجه [[شورش هوگن]] بود. در این زمان [[تایرا نو کیوموری]] شیوه‌های فوجی‌وارا را با قرار دادن نوه‌اش بر تاج و تخت احیا کرد تا توسط نایب‌نشینی بر ژاپن حکومت کند. خاندان آنها، [[خاندان خاندان]] تا پس از [[جنگ گنپی]] که آغاز [[شوگون‌سالاری کاماکورا]] بود، سرنگون نمی‌شد. [[دوره کاماکورا]] در سال ۱۱۸۵ آغاز شد،
نمی‌شد. [[دوره کاماکورا]] در سال ۱۱۸۵ آغاز شد، زمانی که [[میناموتو نو یوریتومو]] قدرت را از امپراتورها گرفت و شوگونات را در کاماکورا تأسیس کرد. خاندان فوجی‌وارا. [[خاندان فوجی‌وارا]] برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خاندان امپراتور و با تصرف مقام‌های مهم [[سیاسی]]، صحنه سیاسی کشور را اداره می‌کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی‌وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن‌ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات [[نیروی نظامی|نظامی]] را تقویت کنند و این
طبقات [[نیروی نظامی|نظامی]] را تقویت کنند و این چنین بود که آرام آرام نظامی‌ها به دربار راه یافتند و طبقه [[سامورایی]] ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی‌وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی‌هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین‌داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی‌ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق [[ژاپن]]، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت. حکمرانی فوجیوارا. [[پرونده:Byodo-in Uji01pbs2640.jpg|230px|بندانگشتی|[[بیودو-این]] ("تالار ققنوس")، ساخته شده در قرن
("تالار ققنوس")، ساخته شده در قرن یازدهم ([[اوجی، کیوتو]]، [[کیوتو]]]] هنگامی که امپراتور کامو پایتخت را به هی‌آن-کیو ([[کیوتو]])، که پایتخت امپراتوری برای ۱۰۰۰ سال آینده باقی ماند، منتقل کرد، او این کار را نه تنها برای تقویت اقتدار امپراتوری بلکه برای بهبود مقر حکومت خود از نظر ژئوپلیتیکی انجام داد. نارا تنها پس از ۷۰ سال تا حدی به دلیل برتری [[دوکیو]] و نفوذ سکولار نهادهای بودایی در آنجا رها شد. کیوتو دسترسی رودخانه خوبی به دریا داشت و از طریق راه‌های زمینی از استان‌های شرقی می‌توان به آن دسترسی داشت.
از استان‌های شرقی می‌توان به آن دسترسی داشت. دوره اولیه هی‌آن (۷۸۴–۹۶۷) فرهنگ نارا را ادامه داد. پایتخت هی‌آن بر روی [[چین]] [[دودمان تانگ]] سرمایه در [[چانگ‌آن]] الگو بود، همان‌طور که نارا بود، اما در مقیاس بزرگتر از نارا. کامو تلاش کرد تا سیستم اداری به سبک تانگ را که در حال استفاده بود، بهبود بخشد. معروف به قانون «[[ریتسوریو]]»، این سیستم تلاش کرد تا سیستم حقوقی تانگ در ژاپن را با وجود «تفاوت‌های فوق‌العاده در سطوح توسعه بین دو کشور» بازسازی کند. علیرغم افول [[اصلاحات تایکا]]-[[قانون تایهو]]، دولت
افول [[اصلاحات تایکا]]-[[قانون تایهو]]، دولت امپراتوری در اوایل دوره هی‌آن قوی بود. اجتناب کامو از اصلاحات شدید، شدت مبارزات سیاسی را کاهش داد و او به عنوان یکی از قدرتمندترین امپراتوران ژاپن شناخته شد. اگرچه کامو در سال ۷۹۲ سربازی اجباری جهانی را رها کرده بود، اما همچنان حملات نظامی بزرگی را برای مطیع کردن [[امیشی]]، فرزندان احتمالی آواره [[دوره جومون]] که در شمال و شرق ژاپن زندگی می‌کردند، انجام داد. پس از دستیابی به دستاوردهای موقت در سال ۷۹۴، در سال ۷۹۷، کامو یک فرمانده جدید، [[ساکانواوئه نو
در سال ۷۹۷، کامو یک فرمانده جدید، [[ساکانواوئه نو تامورامارو]]، تحت عنوان «سعی تایشوگون» («ژنرالسیمو رام بربرها») منصوب کرد. در سال ۸۰۱، «[[شوگون]]» قوم امیشی را شکست داد و قلمرو امپراتوری را تا انتهای شرقی [[هونشو]] گسترش داد. با این حال، کنترل امپراتوری بر استان‌ها در بهترین حالت ضعیف بود. در قرن‌های نهم و دهم، اقتدار زیادی به خاندان‌های بزرگ از دست رفت، خاندان‌هایی که به سبک چینی زمین و سیستم‌های مالیاتی که توسط دولت در کیوتو تحمیل شده بود، بی‌اعتنا بودند. ثبات به ژاپن رسید، اما، اگرچه جانشینی برای
بودند. ثبات به ژاپن رسید، اما، اگرچه جانشینی برای خاندان امپراتوری از طریق وراثت تضمین شد، قدرت دوباره در دستان یک خاندان اشرافی، فوجی‌وارا، متمرکز شد. پس از مرگ کامو در سال ۸۰۶ و جنگ جانشینی بین پسرانش، دو دفتر جدید در تلاش برای تعدیل ساختار اداری [[اصلاحات تایکا]]–[[قانون تایهو]] تأسیس شد. از طریق دفتر خصوصی امپراتور جدید، امپراتور می‌توانست احکام اداری را مستقیم‌تر و با اطمینان بیشتری نسبت به قبل صادر کند. هیئت جدید پلیس متروپولیتن جایگزین واحدهای گارد امپراتوری عمدتاً تشریفاتی شد. در حالی که این دو
امپراتوری عمدتاً تشریفاتی شد. در حالی که این دو دفتر موقعیت امپراتور را به‌طور موقت تقویت کردند، به زودی آنها و سایر سازه‌های سبک چینی در ایالت در حال توسعه دور زده شدند. در سال ۸۳۸، پایان مأموریت‌های تحت تحریم امپراتوری به چین، که در سال ۶۳۰ آغاز شده بود، پایان مؤثر نفوذ چین بود. تانگ چین در حال انحطاط بود و بوداییان چینی به شدت مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و احترام ژاپن به نهادهای چینی را تضعیف کرد. ژاپن شروع به چرخش به سمت داخل کشور خود کرد. از آنجایی که [[خاندان سوگا]] در قرن ششم کنترل تاج و تخت را به
[[خاندان سوگا]] در قرن ششم کنترل تاج و تخت را به دست گرفته بود، فوجیوارا در قرن نهم با [[دودمان یاماتو]] ازدواج کردند و یکی از اعضای آنها اولین رئیس دفتر خصوصی امپراتور بود. . یکی دیگر از فوجی‌وارا، [[کانپاکو و سشو]] برای نوه‌اش نایب‌السلطنه شد، سپس یک امپراتور کوچک و یک امپراتور دیگر [[کانپاکو و سشو]] منصوب شد. در اواخر قرن نهم، چندین امپراتور سعی کردند فوجیوارا را بررسی کنند، اما شکست خوردند. با این حال، برای مدتی، در طول سلطنت [[امپراتور دایگو]] (۸۹۷–۹۳۰)، سلطنت فوجی‌وارا به دلیل حکومت مستقیم او به حالت
سلطنت فوجی‌وارا به دلیل حکومت مستقیم او به حالت تعلیق درآمد. با این وجود، فوجی‌وارا توسط دایگو تنزل ندادند، بلکه در طول سلطنت او قوی‌تر شدند. کنترل مرکزی ژاپن همچنان رو به زوال بود و فوجی‌وارا، همراه با دیگر خاندان‌های بزرگ و بنیادهای مذهبی، «[[شوئن]]» بزرگ‌تر و ثروت بیشتری در اوایل قرن دهم به دست آوردند. در اوایل دوره هی‌آن، «شوئن» به جایگاه قانونی دست یافته بود، و مؤسسات مذهبی بزرگ به دنبال عناوین روشن در جاودانگی، چشم پوشی از مالیات، و مصونیت از بازرسی دولتی از «شوئن» هایی بودند که داشتند. افرادی که روی
از «شوئن» هایی بودند که داشتند. افرادی که روی زمین کار می‌کردند، انتقال مالکیت به دارندگان «شوئن» در ازای سهمی از برداشت، سودمند بود. مردم و زمین‌ها به‌طور فزاینده‌ای خارج از کنترل مرکزی و مالیات بودند، بازگشتی «دفاکتو» به شرایط قبل از [[اصلاحات تایکا]]. [[پرونده: Fujiwara Michinaga.jpg|thumb|طراحی [[فوجیورا نو میچیناگا]]، توسط [[کیکوچی یوسای]]]] طی چند دهه پس از مرگ دایگو، فوجیوارا کنترل مطلق بر دربار داشت. در سال ۱۰۰۰، [[فوجیورا نو میچیناگا]] توانست امپراطوران را به میل خود از تخت سلطنت و خلع کند.
امپراطوران را به میل خود از تخت سلطنت و خلع کند. اختیارات کمی برای موسسات سنتی باقی مانده بود و امور دولتی از طریق اداره خصوصی قبیله فوجیوارا انجام می‌شد. فوجیوارا به چیزی تبدیل شده بود که مورخ جورج بی. سانسوم آن را «دیکتاتورهای موروثی» می‌نامد. علیرغم غصب آنها از اقتدار امپراتوری، فوجیوارا در دوره ای از شکوفایی فرهنگی و هنری در دربار امپراتوری و در میان اشراف رهبری کرد. علاقه زیادی به شعرهای زیبا و [[ادبیات عامیانه]] وجود داشت. دو نوع خط ژاپنی آوایی: [[کاتاکانا]]، خط ساده‌شده‌ای که با استفاده از بخش‌هایی
خط ساده‌شده‌ای که با استفاده از بخش‌هایی از حروف چینی ایجاد شد، به اختصار [[هیراگانا]]، یک هجای شکسته با روش نوشتاری متمایز که منحصراً ژاپنی بود، مخفف شد. هیراگانا بیانی نوشتاری به کلام گفتاری و همراه با آن به ظهور ادبیات بومی معروف ژاپن داد که بیشتر آن توسط زنان درباری نوشته شده بود که مانند همتایان مرد خود به زبان چینی آموزش ندیده بودند. سه زن اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم دیدگاه‌های خود را دربارهٔ زندگی و عشق در دربار هی‌آن در «[[Kagerō Nikki]]» توسط «مادر [[مادر فوجیوارا نو میچیتسونا]]» ارائه کردند،
[[مادر فوجیوارا نو میچیتسونا]]» ارائه کردند، "[[کتاب بالش]]" توسط [[سی شوناگون]] و "[[داستان گنجی]]" توسط [[موراساکی شیکیبو]]. هنر بومی نیز پس از قرن‌ها تقلید از اشکال چینی در دوره فوجیوارا شکوفا شد. نقاشی‌های با رنگ‌های زنده [[یاماتو-ئه]]، نقاشی‌های سبک ژاپنی از زندگی درباری و داستان‌هایی دربارهٔ معابد و زیارتگاه‌ها در اواسط تا اواخر دوره هی‌آن رایج شد و الگوهایی را برای هنر ژاپنی تا به امروز رقم زد. همان‌طور که فرهنگ شکوفا شد، تمرکززدایی نیز رشد کرد. در حالی که مرحله اول توسعه «شوئن» در اوایل دوره هی‌آن