payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک آئین‌نامهٔ شناخته‌شدهٔ زمین‌شناسی کارگاهی را از زبان انگلیسی به آلمانی برگردان و به تفصیل تفسیر نمود. پس از آن برای یک سال به دانشگاه بازگشت و به مطالعهٔ دروس زمین‌شناسی و ترکیب آن با دوره‌هایی چون راهسازی و مهندسی راه‌آهن پرداخت. اندکی بعد، او نخستین مقالهٔ علمی خود را با موضوع زمین‌شناسی زمین‌های تخت جنوب ستیریا ارائه کرد. آغاز سال‌های کار حرفه‌ای. نخستین کار او در شرکت ادول بارون پیتل در وین در سمت یک مهندس طراح نوپا بود. شرکت بیشتر درگیر زمینهٔ کاری کمابیش تازهٔ تولید نیروی برق‌آبی بود و کارل درگیر
کمابیش تازهٔ تولید نیروی برق‌آبی بود و کارل درگیر مسائل زمین‌شناسی که شرکت با آن‌ها روبه‌رو بود، شد. مسؤولیت‌های او به تندی رو به فزونی رفتند و در سال ۱۹۰۸، او گردانندهٔ یک کارگاه ساختمانی طراحی و ساخت سازه‌های مسلح با فولاد و سرپرست کل کارگران آن شده بود. او پروژه‌ای جاه‌طلبانه و پر چالش، یعنی برپایی سدّی در کرواسی را به دوش گرفت. وی در ادامه کامیابی‌های بزرگتری در یک پروژهٔ به مراتب آشفته‌تر در سن پترزبورگ یافت. در مدت شش ماه در روسیه، او روش‌های ترسیمی بدیعی جهت طرح مخازن صنعتی را به‌کار گرفت که آن‌ها
بدیعی جهت طرح مخازن صنعتی را به‌کار گرفت که آن‌ها را به عنوان تز دکترای خود در دانشگاه ارائه نمود. سیاههٔ دست‌آوردهای روزافزون او بخت‌های بیشتری را فراروی او می‌گذاردند. او برآن شد تا در سال ۱۹۱۲ به ایالات متحده آمریکا برود. در ایالات متحده، به تنهایی به مسافرت مهندسی ساخت سدهای بزرگ برجسته در غرب رفت. این سفری پیش پا افتاده نبود، اما برای ترزاقی فرصتی بود تا پیش از بازگشت به اتریش در دسامبر سال ۱۹۱۳ گزارش‌ها و دانش دست‌اولی از مشکلات بسیاری از طرح‌های گوناگون را گردآوری کرده و تا جایی که می‌شد آنان را
را گردآوری کرده و تا جایی که می‌شد آنان را به‌کار بندد. وقتی جنگ جهانی اول درگرفت، او به خدمت فراخوانده شد و در سمت یک افسر ارتش، گردانی ۲۵۰ نفری را فرماندهی می‌کرد. مسؤولیت‌های او بار دیگر افزوده شد و به فرماندهی ۱۰۰۰ نفر رسید و او در صربستان شاهد نبرد و سقوط بلگراد شد. پس از چندی مدیریت یک فرودگاه، او استاد کالج مهندسی پادشاهی عثمانی در استانبول (دانشگاه فنی استانبول فعلی) گردید. آنجا دورانی بسیار سازنده و شاد را در زندگی خود آغاز کرد که در طی آن، کار مادام‌العمر پدیدآوری دریافت مهندسی راستینی از خاک
مادام‌العمر پدیدآوری دریافت مهندسی راستینی از خاک به‌عنوان مصالحی مهندسی که ویژگی‌های آن می‌تواند از روش‌های استاندارد سنجیده شود، را پی‌گرفت. او تنها با به‌کارگیری تجهیزات ابتدایی، آزمایشگاهی برپا ساخت و انقلابش را آغاز کرد. اندازه‌گیری و تحلیل نیروهای وارده به دیوارهای حائل نخستین بار به زبان انگلیسی در سال ۱۹۱۹ منتشر شد و بی‌درنگ با نام پیشکش نوین ارزنده‌ای برای درک علمی رفتار بنیادین خاکها به رسمیت رسید. در پایان جنگ، او ناچار به کناره‌گیری از سمت خود در دانشگاه شد، اما به یافتن شغلی در رابرت کالج در
در دانشگاه شد، اما به یافتن شغلی در رابرت کالج در شهر استانبول نایل آمد. آنجا زبان آموزشش را از فرانسوی به انگلیسی تغییر داد و دوباره آزمایشگاهی از ساده‌ترین تجهیزات بنا کرد. این بار به پژوهش در رابطه باجنبه‌های مختلف کمی و تجربی نفوذپذیری آب در خاک پرداخت و توانست نظریاتی در توجیه مشاهداتش ارائه دهد. او دستگاه کاملاً تازه‌ای برای اندازه‌گیری این میزان تراوش پدیدآورد و روزهای کاری بسیاری را صرف آزمونهای خودش کرد. در سال ۱۹۲۴ بسیاری از این نتایج را در "اثر بزرگش" با نام "Erdbaumechanik (مکانیک خاک)" منتشر
بزرگش" با نام "Erdbaumechanik (مکانیک خاک)" منتشر ساخت، که انقلابی بزرگ در این رشته برپا نمود و مورد ستایش فراوان قرار گرفت. این امر منجر به پیشنهاد کار از مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (ام آی تی) شد که او بی‌درنگ پذیرفت. سالهای پس از آن. یکی از نخستین بایستگی‌های او در آمریکا را آگاه‌سازی رویکرد مهندسین به کارش، دربر می‌گرفت. وی این امر را با نوشتن سلسله مقالاتی در بایگانی اخبار مهندسی، که در زمستان سال ۱۹۲۵ و سپس به عنوان یک کتاب کوچک در سال ۱۹۲۶ چاپ و منتشر شدند، محقق ساخت. او امکانات موجود در ام‌آی‌تی را دست
محقق ساخت. او امکانات موجود در ام‌آی‌تی را دست و پاگیر و کاربرد ناپذیر یافت. پس این تنگناها را کنار زد و بار دیگر یک آزمایشگاه تازهٔ مجهز به دستگاه‌های اندازه‌گیری در خاکها با ابزارهایی به اختراع خودش، راه‌اندازی کرد. او وارد مرحلهٔ جدید پر حاصلی از نشر روزافزون و کاروباری پرسود در سمت یک مهندس مشاور در بسیاری از پروژه‌های مقیاس-بزرگ شد. در سال ۱۹۲۷، آورلیا اسکوبر پلات، که بعدها مادر شاعر نامدار سیلویا پلات شد، به‌عنوان منشی برای ترزاقی کار می‌کرد. او اتریشی‌تبار بود و ترزاقی برگردان یک دستنویس آلمانی
بود و ترزاقی برگردان یک دستنویس آلمانی دربارهٔ بنیادهای نوین مکانیک خاک را به وی سپرده بود. به گفتهٔ او بینش ترزاقی و سخنانش دگرگونی شگرفی در زندگی‌اش پدیدآورد. از سال ۱۹۲۶ تا سال ۱۹۳۲، آرتور کاساگرانده، دیگر پیشرو مهندسی مکانیک خاک و ژئوتکنیک، در ام‌آی‌تی برای ترزاقی به‌عنوان دستیار ویژه کار می‌کرد. خوش‌بیانی، توانمندی آشکار و گیرایی چهرهٔ ترزاقی، توجه زنان بسیاری را به او جلب می‌کرد. او در سال ۱۹۲۸ با دانشجوی جوان دورهٔ دکترای رشتهٔ زمین‌شناسی دانشگاه هاروارد، خانم روث داگت، دیدار کرد و سخت عاشق او شد.
خانم روث داگت، دیدار کرد و سخت عاشق او شد. در سال ۱۹۲۸، سرانجام ترزاقی از ام‌آی‌تی و رئیس دانشگاهش دلزده شد و برآن شد تا به اروپا بازگردد. سپس در زمستان سال ۱۹۲۹، کرسی استادی دانشگاه فنی در وین را پذیرفت. او روث را به همسری برگزید، که ویراستار و همکارش نیز شد. پیش از پذیرش سمت، سفری کوتاه جهت ارائه خدمات مشاوره به روسیه داشت که او را سخت هراسان کرد و به ناسازگاری با نظام کمونیستی به‌عنوان رژیم سرآمد خشونت و هرج‌ومرج پرداخت. با برگزیدن اتریش به‌عنوان پایگاه، او به مسافرت‌های پی‌درپی به سراسر اروپا جهت
او به مسافرت‌های پی‌درپی به سراسر اروپا جهت مشاوره، ایراد سخنرانی و همکاری‌ها و پیوندهای حرفه‌ای تازه پرداخت. بار تدریسش کم و بیش سبک بود، پس پژوهش‌های تجربی‌اش را ادامه داد و به‌ویژه گرایش به مسائلی در پیوند با نشست پی و ملاتها یافت. او شروع به نوشتن مطالبی برای نسخه‌ای بس گسترده‌تر و به‌روز تر از "مکانیک خاک"، این‌بار برای دو جلد نمود. اگرچه، آشوبهای سیاسی در اتریش آغازگر درهم ریختگی‌های کاری‌اش شد تا برآن شود طی سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ وین را ترک نماید. او مسافرت پژوهشی دانشگاهی‌اش را با سفری کوتاه به آلمان
پژوهشی دانشگاهی‌اش را با سفری کوتاه به آلمان جهت مشاوره با تشکیلات تات و معماران گزینشی برای برنامه‌های جاه‌طلبانهٔ مربوط به ساختمان‌های عظیم سایت همایش نورنبرگ حزب نازی، آغاز کرد. سرآخر، کشمکشی پیرامون «بهترین راه ساخت یک شالودهٔ ایمن» درگرفت که به یک بحث با شخص هیتلر، که علاقه‌ای شدید در تمامی جزئیات معماری نشان می‌داد، انجامید. ترزاقی سپس به آمریکا بازگشت که در آنجا سخنرانی جامعی در کنفرانس بین‌المللی مکانیک خاک در دانشگاه هاروارد ایراد کرد. سفرهای آکادمیک بسیاری به دانشگاه‌های دیگر کرد، ولی چشم‌انداز
بسیاری به دانشگاه‌های دیگر کرد، ولی چشم‌انداز اشتغال را تیره دید. در نوامبر سال ۱۹۳۶، اندکی پس از به‌دنیا آمدن نخستین فرزندش اریک، به وین بازگشت. در وین، به نبرد سیاسی ناشایستی بازگشت، که به سختی توانست بر آن چیره گردد. گفتاری به یاد ماندنی از اوست که: «سرزمین پدری مرا به‌نام یک نازی شناساند، نازیها مرا به‌نام یک بلشویک و بلشویکها مرا به‌نام یک محافظه‌کار آرمان‌گرا. مسلماً تنها یکی از این سه می‌توانستند درست باشند، و آن بلشویکها بودند». او غالباً از وین به بهانهٔ مشاوره به پروژه‌های بزرگ عمرانی با سفرهای
بهانهٔ مشاوره به پروژه‌های بزرگ عمرانی با سفرهای طولانی به انگلستان، ایتالیا، فرانسه، الجزایر و لتونی، گریز می‌زد که در آن سفرها به آزموده‌های کاربردی مهندسی خود بسیار می‌افزود. در سال ۱۹۳۸ ترزاقی به ایالات متحده مهاجرت کرد و سمتی در دانشگاه هاروارد گرفت. تا پیش از پایان جنگ، او در شیکاگو مشاور سازمان‌های مترو، ساخت جایگاه کشتی‌سازی در نیوپورت نیوز و بالابری کشتی نورماندی و دیگر سازمان‌ها بود. او در ماه مارس سال ۱۹۴۳ شهروندی آمریکا را پذیرفت. ترزاقی نشان فرانک پ. براون را در سال ۱۹۴۶ دریافت داشت. وی همچنان
پ. براون را در سال ۱۹۴۶ دریافت داشت. وی همچنان به‌عنوان استاد نیمه-وقت در دانشگاه هاروارد تا بازنشستگی ناچاری‌اش در سال ۱۹۵۳ در سن ۷۰ سالگی کار می‌کرد. در ماه ژوئیه سال دیگر، او رئیس هیئت مدیرهٔ شورای مشاوران در احداث سد بلند آسوان شد. او از این سمت در سال ۱۹۵۹ پس از درگیری با مهندسین روسی سرپرست پروژه کناره‌گیری نمود، ولی همچنان به مشاوره‌های مختلف در پروژه‌های سدسازی، به ویژه در بریتیش کلمبیا ادامه داد. او در سال ۱۹۶۳ چشم از جهان فروبست و خاکستر او در واترفرد جنوبی، راه اصلی نزدیک بخش بیر دفن گردید.
واترفرد جنوبی، راه اصلی نزدیک بخش بیر دفن گردید. میراث. انجمن مهندسان عمران آمریکا (ASCE) در سال ۱۹۶۰ جایزه‌ای بنام کارل ترزاقی با موضوع «نویسندهٔ ارمغان‌های ارزنده به دانش بشری در رشته‌های مکانیک خاک، مهندسی خاک‌شناسی و زیر-ساخت‌ها و احداث ساختارهای خاکی و زیرزمینی» بنیان نهاد. کتابخانهٔ ترزاقی و پک، که توسط مؤسسهٔ ژئوتکنیکال نروژ، در اسلو نروژ اداره می‌شود انبوهی از نوشتارهای او را نگهداری می‌کند. سد میشن در بریتیش کلمبیا، کانادا، به افتخار او در سال ۱۹۶۵ به سد ترزاقی تغییر نام داده شد.
از دید فروید منشأ باورهای دینی بایستی در روان رنجوری بشر جستجو شوند و از دید دورکهایم، دین یک برساخته اجتماعی است. ریچارد داوکینز، زیست‌شناس فرگشتی، دین را بر اساس فرگشت انسان(تکامل انسان) مورد بررسی قرار داده و در کتاب "توهم خدا" می‌گوید: «اگر عصب‌شناسان یک مرکز مرتبط با باور به خدا در مغز پیدا کنند، دانشمندان داروینیستی همانند من همچنان در پی آن هستند که دریابند چرا انتخاب طبیعی به گزینش چنین مرکزی انجامیده‌است؟» برخی از دانشمندان معتقدند که باورهای دینی در طول فرگشت و تکامل به وجود آمده‌اند و به بقای این
طول فرگشت و تکامل به وجود آمده‌اند و به بقای این موجود کمک کرده‌اند. از بزرگترین ادیان جهان می‌توان از ادیان ابراهیمی نام برد که همه از یک ریشه و منطقهٔ خاورمیانه سرچشمه می‌گیرند و عبارتند از یهودیت، مسیحیت و اسلام است. از دین‌های بزرگ دیگر در جهان می‌توان از بوداگرایی، هندوگرایی و آیین کنفوسیوس نام برد.
جری گُلدسمیت (زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۴) آهنگساز و رهبر ارکستر اهل آمریکا بود. او بیشتر به خاطر آثارش در زمینهٔ موسیقی فیلم شهرت دارد. گُلدسمیت به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان فیلم قرن بیستم شناخته شده‌است. او در دوران زندگانی هنری‌اش ۱ جایزهٔ اُسکار و ۵ جایزهٔ اِمی دریافت کرد. ۱۸ نامزدی جایزهٔ اسکار، ۵ نامزدی جایزهٔ گرَمی، ۴ نامزدی جایزهٔ بفتا و ۹ بار نامزدی گلدن گلوب از دیگر افتخارات اوست، گرچه این ۳ جایزهٔ آخر را هیچ‌گاه دریافت نکرد. ساخته‌های گُلدسمیت در ژانرهای مختلف سینمایی
نکرد. ساخته‌های گُلدسمیت در ژانرهای مختلف سینمایی و تلویزیونی بودند اما بیشتر آثار قابل‌توجه او در ژانرهای علمی/تخیلی، فانتزی و وحشت بودند. اگر فیلم‌هایی چون «پاپیون»، «طالع نحس» یا «مومیایی» را دیده باشید، بدون شک متوجه موسیقی بسیار زیبای این فیلم‌های بزرگ شده‌اید، آهنگساز این کارهای بزرگ کسی نیست به‌جز «جری گلدسمیت». او در سال ۱۹۲۹ در کالیفرنیا به دنیا آمد، از ۶سالگی شروع به نواختن پیانو کرد و در ۱۴سالگی به فراگیری دانش هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی پرداخت. این امکان نیز برای او مهیا شد تا در کلاس‌های درس
این امکان نیز برای او مهیا شد تا در کلاس‌های درس آهنگسازی «میکلوش روژا» موسیقیدان افسانه‌ای سینما در دانشگاه کالیفرنیا حاضر شود و البته نشان داد که یگانه شاگرد موفق وی بوده‌است. گلد اسمیت علاقهٔ بسیار زیادی به موسیقی ارکسترال داشت و تا مدت‌ها آهنگساز کنسرت‌های بزرگ بود اما به دلیل نبودن امکان برگزاری کنسرت‌های متعدد و عدم ارضای روح تشنه‌اش که تمایل به آهنگسازی شبانه‌روزی داشت، تصمیم گرفت هرچه سریع‌تر حرفهٔ کاری خود را تغییر دهد. در سال ۱۹۴۵ تحت تأثیر صحبت‌های میکلوش روژا و «اینگرید برگمن» ستارهٔ سینمای
میکلوش روژا و «اینگرید برگمن» ستارهٔ سینمای هالیوود قرار گرفت و شروع به آهنگسازی فیلم کرد. در سال ۱۹۵۰ کار رسمی خود را در سی‌بی‌اس آغاز کرد؛ ابتدا به‌عنوان کارمند عادی و خیلی زود به‌عنوان آهنگساز برنامه‌های رادیویی. تا سال ۱۹۶۰ با سی‌بی‌اس همکاری می‌کرد، سپس در سال ۱۹۶۲ نامزد دریافت جایزهٔ اسکار برای موسیقی فیلم «فرود» شد و در سال ۱۹۶۳ موسیقی فیلم «تنهایی شجاعت است» را ساخت. پس از آن قرارداد همکاری با کمپانی فوکس قرن بیستم را امضا کرد و شروع به ایجاد تحول در موسیقی فیلم‌های این کمپانی کرد. او تشنهٔ کار
در موسیقی فیلم‌های این کمپانی کرد. او تشنهٔ کار کردن بود و به همین دلیل نتوانست به سمت مجموعه‌های تلویزیونی کشیده نشود. موسیقی مجموعه‌های تلویزیونی آشنایی چون «خانواده والتون» و «کوچ ستاره» از جمله کارهای موفق او در تلویزیون بود. موسیقی فیلم‌هایی مانند «پاپیون» و «محلهٔ چینی‌ها» که در ایران مورد استقبال فراوان قرار گرفتند نیز از آثار این آهنگساز بزرگ است. او هم‌چنان به کار خود ادامه می‌داد. در دههٔ ۸۰، موسیقی فیلم‌هایی چون «اولین خون»، «کاپری‌کورن ۱»، «ستیز نهایی» و «قانون جنایی» را ساخت و در دههٔ ۹۰،
نهایی» و «قانون جنایی» را ساخت و در دههٔ ۹۰، موسیقی فیلم‌های بزرگی چون «فراخوان نهایی» و «غریزهٔ اصلی» از ساخته‌های او بود. گلد اسمیت توانست بیش از ۸۰ جایزه برای ساخته‌های خود به دست آورد و در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی را برای فیلم طالع نحس نصیب خود کند. از دیگر آثار سینمایی که وی برای آن‌ها موسیقی ساخته می‌توان به "گذرگاه بریکهارت" و "کابوبلانکو" و گرملین ها اشاره نمود منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پهپاد کرار یک پهپاد چندمنظوره با موتور توربوجت است که در خدمت بسیاری از یگان‌ها و رده‌های نظامی ارتش و سپاه از جمله نیروی هوایی، نیروی دریایی، نیروی پدافند هوایی و نیروی هوافضای سپاه قرار دارد. کرار اولین تجربهٔ ایران در ساخت پهپاد با پیشرانهٔ جت و همچنین اولین پهپاد رزمی ایران با قابلیت حمل سلاح است. این پهپاد در ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ توسط محمود احمدی‌نژاد رونمایی شد. کرار بر اساس پهپاد هدف آمریکایی ام‌کیوام-۱۰۷ که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ توسط ایران خریداری شده بود ساخته شده‌است و اکنون در نقش‌های مختلفی مانند حمل
ساخته شده‌است و اکنون در نقش‌های مختلفی مانند حمل انواع موشک کروز و بمب، پهپاد انتحاری، رهگیر هوایی و پهپاد هدف به کار گرفته می‌شود. در تاریخ ۶ خرداد ۱۴۰۲ دریادار شهرام ایرانی فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از نسخهٔ جدید پهپاد کرار ویژهٔ ضد زیردریایی دارای برد بسیار بلند بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر و با قابلیت حمل اژدر مارک ۴۶ خبرداد. مدل پهپاد. کرار یک پهپاد هدف جت‌پیمای ایرانی است که از سال ۲۰۱۰ توسط شرکت صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) ساخته می‌شود. کرار بر پایهٔ پهپاد هدف آمریکایی بیچ‌کرافت
کرار بر پایهٔ پهپاد هدف آمریکایی بیچ‌کرافت ام‌کیو-۱۰۷ استریکر که در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی طراحی شده بود ساخته شده و احتمالاً عناصری از پهپاد اسکوا محصول دینل داینامیکس آفریقای جنوبی را نیز در بر دارد. علاوه بر این، برای حمل جنگ‌افزارها نقاط اتصال تسلیحاتی به آن افزوده شده است. توسعهٔ کرار در دورهٔ ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد انجام گرفت. به‌عنوان یک پهپاد هدف، کرار برای آموزش نیروهای پدافند هوایی با شبیه‌سازی یک هدف پروازی به‌کار می‌رود. این پهپاد به‌طور منظم در رزمایش‌های پدافند هوایی ایران مشاهده شده و باور
رزمایش‌های پدافند هوایی ایران مشاهده شده و باور بر این است که جایگزین پهپادهای هدف ام‌کیو-۱۰۷ آمریکایی ساخت قدیم ایران شده باشد. پهپادهای جت کرار اخیراً به موشک شهاب ثاقب و موشک حرارت‌یاب مجید با برد ۸ کیلومتر مجهز شده‌اند تا اهداف هوایی را مورد اصابت قرار دهند. طراحی. کرار دارای بال دلتا کوچک با نوک کوتاه است که در بخش پایینی بدنهٔ استوانه‌ای با دماغهٔ کند نصب شده‌است. این پهپاد یک ورودی هوای پشتی برای موتور دارد و به دو سکان انتهایی به‌شکل سرنیزه‌ای مجهز است که در ارتفاع بالایی بدنه قرار گرفته‌اند. کرار
است که در ارتفاع بالایی بدنه قرار گرفته‌اند. کرار برای برخاست از سیستم کمک‌پرتاب موشکی (JATO/RATO) استفاده می‌کند و بازیابی آن با چتر نجات انجام می‌شود. همچنین گفته شده‌است که قابلیت پرتاب از هواپیما را نیز دارد. مقامات ایرانی اعلام کرده‌اند که این هواپیما دارای قابلیت‌های نظارتی است، اما کرار فاقد حسگرهای الکترواپتیکی/حرارتی (EO/IR) قابل مشاهده است. باور بر این است که کرار دارای سامانهٔ خلبان خودکار با INS و/یا GPS است و احتمالاً توانایی پرواز در پی زمین (terrain following) را نیز دارد. کرار قادر به پرواز
following) را نیز دارد. کرار قادر به پرواز در ارتفاع‌های بالا و پایین و همچنین پرواز روز و شب است. این پهپاد می‌تواند یک مسیر پروازی از پیش‌برنامه‌ریزی‌شده را دنبال کند که در طول پرواز نیز امکان به‌روزرسانی دارد. کرار می‌تواند یک بمب عمومی ۵۰۰ پوندی Mk 82 با هدایت دقیق ادعایی را بر روی نقطهٔ اتصال خط مرکزی بدنه حمل کند. همچنین این پهپاد توانایی حمل دو موشک ضدکشتی نصر-۱، دو موشک ضدکشتی کوثر یا دو بمب عمومی ۲۵۰ پوندی Mk 81 را در نقاط اتصال زیر بال‌ها داشته باشد، یا (از سال ۲۰۱۹) یک بمب گلاید هدایت‌شوندهٔ
باشد، یا (از سال ۲۰۱۹) یک بمب گلاید هدایت‌شوندهٔ ماهواره‌ای بالابان را حمل کند. باور بر این است که حمل تسلیحات برد عملیاتی کرار را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. کارشناسان نظامی به‌سرعت یادآور شدند که کرار شباهت آشکاری به پهپاد هدف آمریکایی بیچ‌کرافت ام‌کیو-۱۰۷ استریکر دارد که در دههٔ ۱۹۷۰ طراحی شد و پیش از انقلاب ایران به این کشور صادر گردید. بااین‌حال، طبق گزارشی از دینل داینامیکس، کرار یک کپی کامل از MQM-107 استریکر نیست، زیرا برخی عناصر طراحی از پهپاد اسکوا نیز اقتباس شده‌است. گزارش شده‌است که داده‌های
نیز اقتباس شده‌است. گزارش شده‌است که داده‌های فنی اسکوا توسط یکی از مشتریان صادراتی آن به ایران فروخته شد. در مجموع، کرار نسخهٔ کاملاً مشابهی از MQM-107 نیست و تغییرات طراحی متعددی در آن اعمال شده‌است. نسخه‌ها. پهپاد کرار دارای نسخه‌های رزمی متعددی است: به‌کارگیری. توسعهٔ کرار دست‌کم از سال ۲۰۰۲ در جریان بود و احتمالاً با نام «هدف-۱» شناخته می‌شد. همچنین یک مدل مقیاس کوچک از کرار در حدود سال ۲۰۰۴ دیده شد. کرار با نام «ابابیل جت» نیز شناخته می‌شود؛ هرچند ابابیل یک پهپاد مستقل و متفاوت است که توسط همان شرکت
یک پهپاد مستقل و متفاوت است که توسط همان شرکت سازنده، یعنی هسا، عرضه می‌شود. ایران اعلام کرده‌است که توسعهٔ کرار «۵۰۰٬۰۰۰ ساعت» زمان برده، اما تحلیلگران مستقل این ادعا را بعید می‌دانند. کرار در ۲۳ اوت ۲۰۱۰، تنها یک روز پس از آغاز به کار نیروگاه هسته‌ای بوشهر، توسط رئیس‌جمهور وقت ایران محمود احمدی‌نژاد رونمایی شد. در معرفی رسمی، از آن به‌عنوان «پهپاد بمب‌افکن دوربرد» یاد شد و این نخستین پهپاد دوربرد ساخت ایران به‌شمار می‌رود. منابع متعددی گزارش داده‌اند که کرار به حزب‌الله صادر شده‌است. همچنین گفته می‌شود
کرار به حزب‌الله صادر شده‌است. همچنین گفته می‌شود این پهپاد در جنگ داخلی سوریه نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است. نشریهٔ "Defense Update" به‌ویژه پیشنهاد کرده‌است که کرار می‌تواند برای استفاده از موشک‌های کروز علیه رادارهای زمینی و کشتی‌های جنگی مفید باشد. در سال ۲۰۱۸، خبرنگار "دیلی بیست" آدام راونسلی مدعی شد که کرار، برخلاف ادعاهای ایران، توانایی به‌کارگیری تسلیحات را ندارد و صرفاً یک پهپاد هدف است. امروزه کرار به‌طور منظم توسط نیروی پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران برای آموزش استفاده می‌شود. پهپادهای
اسلامی ایران برای آموزش استفاده می‌شود. پهپادهای هدف کرار در آزمایش سامانه‌های پدافند هوایی مرصاد، اس-۳۰۰PMU-2، صیاد-۲، موشک‌های هوا‌به‌هوای فکور-۹۰، و صیاد-۳ به‌کار رفته‌اند. گزارش شده‌است که ایران در یک رزمایش در سال ۲۰۲۰ برای نخستین بار از کرار برای به‌کارگیری مهمات استفاده کرده‌است. همزمان با برگزاری رزمایش ذوالفقار ارتش در تاریخ ۱۰ دی ۱۴۰۱ هواپیمای سرنشین‌دار اطلاعاتی پی-۸ پوسایدون نیروهای فرامنطقه‌ای که سعی در کاهش ارتفاع برای جمع‌آوری اطلاعات دقیق‌تر از منطقهٔ رزمایش را داشت، با شلیک یک پهپاد کرار
از منطقهٔ رزمایش را داشت، با شلیک یک پهپاد کرار از سوی سامانهٔ یکپارچه پدافند هوایی مجبور به ترک منطقه شد.
پابلو خاویر زابالتا خیرود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است. وی به عنوان دفاع راست تاکنون در تیم‌های و سن لورنسو، اسپانیول، منچستر سیتی و وستهام یونایتد بازی کرده‌است. همچنین او ۵۸ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داده‌است. افتخارات. باشگاهی. سن لورنزو اسپانیول منچستر سیتی ملی. آرژانتین
جولیان لسکات (متولد ۱۶ اوت ۱۹۸۲) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. وی به عنوان بازیکن تاکنون در تیم‌های و ولور همپتون و اورتون ومنچستر سیتی و وست برومویچ بازی کرده‌است. همچنین او تاکنون ۲۶ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده است.
مرتضی شهید کلهری مشهور به حاج‌آقا مرتضی تهرانی (زاده شهریور ۱۳۱۲ در تهران – در گذشته ۳۰ تیر ۱۳۹۷ در مشهد) از استادان اخلاق و مجتهدان معاصر شیعه بود. وی برادر مهدی کلهر و مجتبی تهرانی و از شاگردان سیدروح‌الله خمینی بود. معرفی. مرتضی تهرانی فرزند ارشد میرزا عبدالعلی تهرانی و برادر مجتبی تهرانی و مهدی کلهر بود. او در دوران نوجوانی مدتی به همراه خانواده در مشهد ساکن بود و پس از مدتی که خانواده به تهران آمدند برای تحصیل به قم رفت. پدرش از شاگردان عبدالکریم حائری یزدی بود و به جلسات میرزا جواد ملکی تبریزی می‌رفت
یزدی بود و به جلسات میرزا جواد ملکی تبریزی می‌رفت و از دوستان صمیمی مرتضی زاهد بود. سابقه علمی و سیاسی. مرتضی تهرانی از شاگردان سید روح‌الله خمینی بود. همچنین در دروس خارج فقه سید حسین طباطبایی بروجردی شرکت می‌کرد. او در دومین دوره تدریس اسفار توسط سید محمدحسین طباطبایی نیز شرکت داشته‌است. وی در جوانی به همراه محمد مفتح، محمدتقی مصباح یزدی، محمدرضا مهدوی کنی، محمدباقر باقری کنی، محمد امامی کاشانی، اکبر هاشمی رفسنجانی، محسن دانش آشتیانی، سید حسن میردامادی، بهجتی کرمانی، میرزا علی غفوری، جواد الهی کنی و
بهجتی کرمانی، میرزا علی غفوری، جواد الهی کنی و میرزا حسین نوری به تحصیل و مطالعه دروس ریاضیات، فیزیک، شیمی، فیزیولوژی، زبان، زمین‌شناسی و اقتصاد پرداخت تا زبان جامعهٔ امروز، آموزش و پرورش امروز و دانشگاه امروز را هم بداند زیرا احساس کرده بود روحانی هر قدر در علوم حوزوی قوی باشد، باید زبان جامعهٔ روز و زبان دانشجویان را هم بداند. وی قبل از انقلاب ۵۷ از فعالین و یاران نزدیک سید روح‌الله خمینی محسوب می‌شد و حتی بعد از تبعید خمینی به نجف، به آنجا رفت؛ و از معدود کسانی بود که در درس‌های ولایت فقیه خمینی در نجف
کسانی بود که در درس‌های ولایت فقیه خمینی در نجف شرکت کرد. اما از همان سالهای نخستین انقلاب به کلی از سیاست کناره گرفت و از پذیرش سمت در نظام ایران اجتناب کرد. هر چند که همواره از ورود به مسائل جزئی و عملی سیاسی به شدت پرهیز کرده با این حال در بین روحانیون به عنوان یک انسان سیاسی شناخته می‌شد که شرکت کردن محمد محمدی ری‌شهری، علی فلاحیان، محمدحسن رحیمیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی) و سید علی‌اصغر حجازی (از مسئولان دفتر خامنه‌ای) در جلسات وی نشان دهنده این موضوع بود. نظر وی این بود که در مسائل سیاسی همیشه
موضوع بود. نظر وی این بود که در مسائل سیاسی همیشه باید اخلاق را رعایت نمود. وی از همان بدو انقلاب همواره پیشنهادهای ورود و اشتغال به امور سیاسی اجرایی قضایی را رد نمود و نپذیرفت. فعالیت‌ها. او در اوایل انقلاب با معرفی خمینی جلسه‌ای برای مسئولین درجه دو مملکت اعم از وزرا و معاونین تشکیل داد و به توضیح و شرح عهدنامه مالک اشتر برای‌شان پرداخت. در این جلسه بیش از شصت نفر از مسئولین وقت جمهوری اسلامی شرکت می‌کردند. گفته می‌شود به خاطر اظهار نظر سید مهدی هاشمی به لزوم ترور مرتضی تهرانی این جلسه تعطیل شد. وی امام
لزوم ترور مرتضی تهرانی این جلسه تعطیل شد. وی امام جماعت مسجد میرزا موسی (واقع در بازار تهران) بود و علاوه بر تدریس دروس خارج فقه و اصول به شاگردان محدودش، در آن مسجد پس از نماز ظهر و عصر به سخنرانی اخلاقی برای بازاریان می‌پرداخت. همچنین جلسات عمومی هفتگی نیز شبهای جمعه در زیرزمین منزل مسکونی‌ وی (که به صورت حسینیه دایمی درآمده‌ بود) برگزار می‌شد که ماهیت این جلسات تفسیر قرآن با رویکرد تربیتی، اعتقادی و اخلاقی بود. اظهارنظر دربارهٔ شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه». چندی پس از مناقشات انتخابات ۸۸ در یکی از
فقیه». چندی پس از مناقشات انتخابات ۸۸ در یکی از سخنرانی‌هایش در مسجد میرزا موسی ضمن «مبهم و تفرقه‌افکن» خواندن شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه»، حذف آن را شرعاً لازم دانسته و معتقد است: پس از این ماجرا در مسجد میرزا موسی که محل سخنرانی تهرانی است به جای شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه» در تکبیر بعد از نماز، شعار «درود بر اصل ولایت فقیه» سر داده می‌شود. نظر کم سابقه‌ی وی درباره‌ی سید علی خامنه‌ای. مرتضی تهرانی علی‌رغم آنکه بارها گفته بود به توصیه پدرش در سیاست دخالت نمی‌کند، در مصاحبه‌ای (که سایت‌های اصولگرا و اصلاح
در مصاحبه‌ای (که سایت‌های اصولگرا و اصلاح طلب آن را منتشر کردند) به تمجید بی‌سابقه از سید علی خامنه‌ای پرداخته و او را در روزگار کنونی بی‌همتا دانسته بود. از نگاه وی هیچ‌کس مقام و منزلت رهبر جمهوری اسلامی را اعم از عالمان و غیر عالمان درک نکرده‌ است. درگذشت. مرتضی تهرانی که به علت نارسایی کلیوی در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود، بامداد شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷ در مشهد درگذشت. پیکر ایشان روز شنبه ۳۰ تیر پس از تشییع در حرم علی بن موسی الرضا در مشهد به تهران منتقل شد. در تهران نیز صبح دوشنبه ۱ مرداد مراسم تشییع پیکر
در تهران نیز صبح دوشنبه ۱ مرداد مراسم تشییع پیکر او در حسینیه‌شان در محله دزاشیب تهران برگزار شد. عبدالعلی تهرانی (پسر بزرگ وی) بنا به وصیت پدر بر پیکر او نماز میت خواند. مرتضی تهرانی در کربلا قبری خریده و وصیت کرده بود که در این شهر دفن شود، به همین دلیل پیکر او برای خاکسپاری به کشور عراق منتقل شد. و در روز چهارشنبه ۳ مرداد پس از تشییع در حرم علی بن ابی‌طالب در نجف به کربلا منتقل و به خاک سپرده شد. خامنه‌ای در پیامی درگذشت وی را تسلیت گفت. همچنین شخصیت‌های دیگری چون سید محمود هاشمی شاهرودی، صادق آملی
دیگری چون سید محمود هاشمی شاهرودی، صادق آملی لاریجانی، علی‌اکبر ولایتی، علی لاریجانی، محمد جعفر منتظری و کاظم صدیقی در پیام‌های جداگانه‌ای درگذشت وی را تسلیت گفتند. آثار. تمام آثاری که از مرتضی تهرانی وجود دارد متن پیاده شده سخنرانی‌های اوست که به صورت کتاب یا جزوه چاپ شده‌ است مانند:
دای جین (چینی سنتی: 戴進، چینی ساده: 戴进، پین یین: Dài Jìn؛ ۱۳۸۸-۱۴۶۲) نقاش چینی و بنیان‌گذار مکتب جه در نقاشی دوران مینگ بود. زندگینامه. دای جین در سال ۱۳۸۸ میلادی در هانگژو، مرکز استان ججیانگ چین زاده شد. او باوجودی‌که از همان دوران کودکی به تحصیل نقاشی پرداخت اما تا مدت‌ها حرفهٔ اصلی او درودگری بود. دای جین بعدها به‌خاطر نقاشی‌هایش از مناظر و حیوانات شهره‌شد و مکتب جه را که نامش برگرفته از استان زادگاهش ججیانگ بود بنیان‌گذاشت. دای جین مدتی را نیز به عنوان یکی از مقام‌های رسمی در دربار مینگ خدمت کرد اما پس
از مقام‌های رسمی در دربار مینگ خدمت کرد اما پس از برانگیختن خشم امپراتور به زادگاه خود بازگشت. دای جین در ۱۴۶۲ میلادی درگذشت.
تی-۴۰ تانک سبک آبی خاکی دیده‌بانی بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. قابلیت دوگانه آن برای ارتش سرخ بسیار مهم بود. همانطور که تولید بیش از ۱۵۰۰ تانک دوگانه در ۱۹۳۰ گواه این مدعاست. تی-۴۰ برای جایگزینی تی-۳۷ و تی-۳۸ تانک‌های دوگانه سبک در نظر گرفته شده بود.