payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رقص سیمد () از جمله رقصهای فولکلوریک اهالی گرجستان است. ریشه این رقص در اوستیا، منطقه‌ای در شمال گرجستان است. لباس رقص با آستین‌های بلند، کلاه و سرپوش‌های بلند است. سیمدی رقصی برای مردان و زنان با حرکات ظریف است. زیبایی سیمدی در اجرای صفوف منظم و یکدست، کنتراست رنگهای سیاه و سفید لباس رقص، نرمی حرکت و هارمونی است. این رقص تشابه زیادی به رقص خونگا دارد ولی در عین حال تفاوت جزئی نیز دارد.
رقص قاراچوخلی از جمله رقص‌های فولکلوریک اهالی گرجستان است. قاراچوخلی مردان هنرمند و صنعت گر شهری بودند که چوخه‌های سیاه رنگ می‌پوشیدند. آنها بدلیل سخت کوش بودن در کار و در عین حال به سبکباری نسبت به زندگی مشهور بودند. عشق او به زندگی، شراب و زنان زیبا در این رقص به اجرا در می‌آید.
رقص دولوری از جمله رقص‌های فولکلوریک اهالی گرجستان است. این رقص نیز مانند رقص کینتوری و رقص قاراچوخلی نمایش دهنده رقص شهری می‌باشد ولی برخلاف این دو نشانگر آریستوکراسی شهری است. شاید اجرای این رقص، رقص کارتولی را به شما یادآوری کند، گرچه حرکات در رقص دولوری از پیچیدگی کمتری برای زن و مرد داراست..
فیلادلفیا فلایرز (در انگلیسی: Philadelphia Flyers) نام یک تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ از شهرفیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا آمریکا است. ورزشگاه رسمی این تیم، ولز فارگو سنتر نام دارد و اعضاء آن در لیگ ملی هاکی (NHL)، یعنی لیگ بزرگ و سراسری هاکی روی یخ آمریکای شمالی شرکت می‌کنند. تیم هاکی روی یخ فیلادلفیا فلایرز تاکنون موفق به کسب دو جام استنلی شده است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
کِ‍فیر نوشیدنی تخمیری حاصل از شیر و دانه‌های کفیر است که سرمنشأ آن کوه‌های قفقاز در روسیه است. دارای عطر و طعم خوشی بوده و می‌تواند همراه با عسل و سایر میوه‌ها مصرف شود. مصرف کفیر بر روی حرکت روده، سهولت در هضم، تقویت ایمنی، کاهش شدت و مدت اسهال، اختلال خواب، افسردگی و اختلالات زیاد فکری مؤثر است و به بازسازی فلور میکروبی غشاهای مخاطی سراسر دستگاه گوارش کمک می‌کند. میکروارگانیزم‌های آن غیربیماری‌زا بوده و برای تولید آن به مقدار زیادی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و ساکارومایسس کفیر، نیاز است. ترکیب کفیر،
و ساکارومایسس کفیر، نیاز است. ترکیب کفیر، تغییرپذیر بوده و به عواملی همچون منبع چربی شیر، ترکیب دانه‌ها و تکنولوژی فرآوری کفیر مربوط می‌شود. محصولات گوناگونی مانند؛ کفیر منجمد خشک‌شده، کفیر شیر پس‌چرخ و قرص جویدنی کفیر از آن حاصل می‌شوند. فرایند تولید کفیر به دو صورت سنتی و صنعتی، اندکی متفاوت می‌باشد که بازدهی روش صنعتی به مراتب بیشتر خواهد بود. تاریخچه. کفیر، نوشیدنی غیرطبیعی تخمیری حاصل از شیر است که از کوه‌های قفقاز در روسیه سرچشمه گرفته‌است. در روسیه به‌منظور معالجه یا جلوگیری از بعضی بیماری‌ها مورد
به‌منظور معالجه یا جلوگیری از بعضی بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. از لحاظ درمان‌شناسی و تغذیه‌ای، سرآغاز مصرف آن در بعضی از مناطق جهان، آسیای جنوب غربی، اروپای شمالی و شرقی، آمریکای شمالی و ژاپن بوده‌است. مصرف کفیر در جمهوری‌های شوروی سابق، مجارستان و هلند سال‌های زیادی است که توسعه یافته و در سوئد، نروژ، آلمان و فنلاند به‌خوبی شناخته شده و در مصر، استرالیا و برزیل به‌خوبی و در آمریکا و ژاپن به‌طور چشمگیری رشد داشته‌است. براساس پاره‌ای از فرضیات، کفیر اولین بار توسط چوپانان عشایر قفقازی و بر اثر
کفیر اولین بار توسط چوپانان عشایر قفقازی و بر اثر تخمیرشدنِ شیر تازه‌ای که در ظرف چرمیِ خود حمل می‌کردند کشف شد. اما پیش از آن نیز، در کوه‌های قفقاز، کفیر به داشتن خواص درمانی نسبت داده می‌شد. در گذشته، ایلیا مچنیکو آغازگر مطالعه بر روی خواص کفیر در اوایل سال ۱۹۰۰ میلادی بود. محقق کانادایی، «تد فارنرث» کفیر را به‌دلیل طعم شامپاینی طبیعی و داشتن فهرست بی‌پایان خواص سلامت‌بخش، شامپاین فراورده‌های لبنی نامیده‌است. احتمالاً واژهٔ "کفیر" ترکیبی است از واژگان "کف" و "شیر" همچنین احتمال دارد واژهٔ کفیر از واژهٔ
و "شیر" همچنین احتمال دارد واژهٔ کفیر از واژهٔ ترکی کِیف به‌معنی احساس لذت گرفته شده‌باشد. ویژگی‌های حسی. خواص کفیر، حاصل از اسید لاکتیک، دی‌اکسید کربن، اتیل الکل و ترکیبات آروماتیک در خلال تخمیر است. عواملی که خواص بی‌نظیر حسی را در کفیر ایجاد می‌کنند؛ صدای فش‌فش، طعم اسیدیِ ترش و نیروبخش می‌باشد و یک شامپاین لبنی محسوب می‌شود. غلظت و قوام کفیر، مانند ماست رقیق است. عطر خوش کفیر به‌علت حضور دی استیل و استالدهید در محیط می‌باشد که دی‌استیل توسط استرپتولاکتیس دی‌استیل لاکتیس زیرگونهٔ لوکونوستوک تولید
دی‌استیل لاکتیس زیرگونهٔ لوکونوستوک تولید می‌شود. ترشی و چربی کفیر، لذت‌بخش بوده که می‌تواند همراه با عسل و سایر میوه‌ها مخلوط و مصرف شود. ویژگی‌های تغذیه‌ای. کفیر، آشامیدنی مشهور خاورمیانه است و یک غذای رژیمی برای افراد مبتلا به بیماری عدم تحمل لاکتوز می‌باشد که قادر است مقدار زیادی از لاکتوز را هضم کند. در نتیجهٔ تخمیر، میزان لاکتوز در کفیر کاهش و میزان بتاگالاکتوزیداز افزایش می‌یابد. پروتئین‌های موجود در کفیر تا اندازه‌ای هضم شده و خودشان را به‌راحتی در بدن اتولیز می‌کنند. تریپتوفان یک اسید آمینهٔ ضروری
اتولیز می‌کنند. تریپتوفان یک اسید آمینهٔ ضروری در کفیر است که بر روی سیستم عصبی تأثیرگذار است. همچنین کفیر یک ماست نوشیدنی و محصولی نیروبخش به حساب می‌آید. کفیر با استفادهٔ کربوهیدارت‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها به رشد، نگهداری و فعالیت سلولی کمک می‌کند. ارزش بالای تغذیه‌ای و سلامت‌بخش کفیر، متعدد می‌باشد بنابراین مصرف آن برای نوزادان نارس، کودکان، زنان حامله و پرستار، بیماران و افراد پیر و مبتلایان به بیماری عدم تحمل لاکتوز توصیه می‌شود. در بیمارستان‌های روسیه، بیماران در خلال ماندن در بیمارستان، هر روز با
بیماران در خلال ماندن در بیمارستان، هر روز با کفیر پذیرایی می‌شوند که امری عادی و مرسوم می‌باشد. مخصوصاً تازه‌مادرها، به خوردن کفیر تشویق می‌شوند و بیشتر اوقات، کفیر به عنوان غذای کودک برای کودکان روسی تازه از شیر گرفته شده به مصرف می‌رسد. خصوصیات سلامت بخش. کفیر، یک پروبیوتیک. کفیر، یک پروبیوتیک طبیعی و یک آشامیدنی بر پایه لبنیات است. آغازگرهای مورد استفاده میکروبی. میکروارگانیزم‌های کفیر؛ غیر بیماری‌زا، آنتی باکتریال، ضد باکتری‌های گرم مثبت و گرم منفی و بسیاری از قارچ‌ها بوده و تأثیر رقابتی بر ضد
و بسیاری از قارچ‌ها بوده و تأثیر رقابتی بر ضد سالمونلا کدوگو داشته و فعالیت آنزیم‌های مدفوع را در سیستم روده‌ای کاهش می‌دهند. بسیاری از باکتری‌های کفیر، مشابه باکتری‌های موجود در ماست نیستند، در حالی که مخمرها، دی‌اکسید کربن و مقدار کمی الکل تولید می‌کنند سایر باکتری‌ها یک صمغ ویسکوز را تولید می‌کنند که همه میکروارگانیزم‌ها را به صورت تکه‌های ژلاتینی درمی‌آورند. برای تولید کفیر مقدار زیادی لاکتوباسیلوس و ساکارومایسز کفیر استفاده می‌شود. اگر چه اضافی باکتری و مخمر در محیط کشت زیاد است. در برخی منابع، کفیر
و مخمر در محیط کشت زیاد است. در برخی منابع، کفیر را فراورده تخمیری حاصل از شیر و لاکتوباسیلوس رامنوسوس دانسته‌اند. کشت‌های مورد استفاده. محیط کشت شیری کفیر. مخمر نانوائی به اضافه محیط کشت استارتر خامه یا ماست، بدون وجود دانه‌های کفیر. محیط کشت‌های میکروبی. برای کشت میکروبی کفیر، محیط کشت‌های MRS-آگار، M-۱۷آگار و YGC- آگار استفاده می‌شود. دانه کفیر. دانه‌های کفیر، مخلوطی از باکتری‌های سودمند (لاکتوباسیل، لاکتوکوکوس، لوکونوستوک، استوباکتر) و مخمرها (مخمر لاکتوزی و مخمر غیر لاکتوزی) با حالت پلی ساکاریدی
لاکتوزی و مخمر غیر لاکتوزی) با حالت پلی ساکاریدی می‌باشند. دانه‌های کفیر، در ظاهر شبیه تکه‌هایی از گل کلم یا مرجان و رشته‌ای از دانه‌ها با قطر دایره ۳–۲۰ میلی‌متر می‌باشند. دانه‌ها شبیه ژلاتین سفید یا ذره‌های زرد رنگ و ترکیبی از ۱۳٪ پروتئین با وزن خشک و ۲۴٪ پلی ساکارید هستند و نقل و انتقال شیر در دمای اتاق یا در حرارت ۲۲ درجه سانتیگراد منجر به بی‌ثباتی دانه‌های کفیر کشت داده شده می‌شود. ترکیب میکروبی استارتر دانه کفیر شامل؛ لاکتوباسیلوس، استرپتوکوکوس، اسید لاکتیک و مخمر است که در دو کشت به صورت هفتگی و به
لاکتیک و مخمر است که در دو کشت به صورت هفتگی و به مدت ۷ هفته شمارش می‌شوند. دانه‌های کفیر دارای خاصیت دائمی رشد و تکثیر هستند تا جمعیت آن‌ها همیشه ثابت و پایدار بماند. ترکیبات دانه‌های کفیر به چند چیز حساس می‌باشند که در صورت تماس با آن‌ها از بین رفته یا جمعیتشان کاهش می‌یابد: این دانه‌ها دارای ویژگی‌های کلی ضد باکتریایی و ضد قارچی می‌باشند. استارتر دانه کفیر، توسط مرکز تحقیقات کشاورزی والون (سازمان بررسی کیفیت محصولات کشاورزی) تهیه می‌شود. دانه کفیر در انگلستان به سهولت در دسترس نبوده و بسیار گران
در انگلستان به سهولت در دسترس نبوده و بسیار گران می‌باشد. ترکیب شیمیایی تغذیه‌ای کفیر. کفیر سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، اسیدهای آمینه ضروری و پروتئین با قابلیت هضم آسان می‌باشد که به نگهداری و شفای بدن کمک می‌کند. همچنین کفیر سرشار از ویتامین ب۱۲، ویتامین ب۱، کلسیم، آمینو اسیدها، متیونین، اسید فولیک، ویتامین کا، منیزیم، فسفر و مس می‌باشد که به اتولیز (اکسایش خود بخودی) کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها و رشد سلول‌ها و تولید انرژی کمک می‌کند. محصولات عمده تشکیل شده در طی تخمیر؛ اسید لاکتیک، دی‌اکسید
عمده تشکیل شده در طی تخمیر؛ اسید لاکتیک، دی‌اکسید کربن و الکل به همراه ترکیبات آروماتیکی مثل دی استیل و استالدهید می‌باشد که در کفیر به وفور یافت می‌شود. پلی ساکارید اصلی کفیر، که محلول در آب است تحت عنوان کفیران شناخته شده‌است و لاکتوباسیلوس‌های مخصوص هموفرمنتاتیو شامل؛ "لاکتوباسیلوس کفیرانو فاسینس" و "لاکتوباسیلوس کفیر" محصول این پلی ساکارید هستند. محصول کفیران چکیده‌ای از "لاکتوباسیلوس کفیرانو فاسینس" است که در سرتاسر دانه کفیر و مرکز آن به میزان زیادی وجود دارد. در حالی که جمعیت "لاکتوباسیلوس کفیر"
وجود دارد. در حالی که جمعیت "لاکتوباسیلوس کفیر" تنها در ناحیه اندکی از لایه سطحی وجود دارد. ترکیب کفیر تغییرپذیر است و به خوبی مشخص نیست و به منبع چربی شیر، ترکیب دانه‌ها یا محیط کشت و تکنولوژی فرآوری کفیر مربوط می‌باشد. محصولات تولید شده توسط کفیر. کفیر منجمد خشک شده. که از کنسانتره شیر (ماده خشک ۳۶۰ گرم بر کیلوگرم) تخمیری استفاده می‌شود. کفیر شیر پس چرخ. کفیر شیر پس چرخ یا شیر پس چرخ کشت یافته که یک محصول سنتی ساخته شده از شیر پس چرخ است. قرص‌های جویدنی کفیر. یک فراورده پروبیوتیکی حاصل از کفیر است که
کفیر. یک فراورده پروبیوتیکی حاصل از کفیر است که حاوی ۵۰۰ میلیون سلول فعال در هر قرص بوده و دارای طعمی طبیعی می‌باشد. فرایند تولید کفیر. کفیر از طریق تخمیر شیر توسط دانه‌های کفیر و کشت‌های کفیر تولید می‌شود. از انواع شیرهای گاو، بز، گوسفند، نارگیل، برنج، سویا و کاکائو ساخته می‌شود. معیارهای زیادی برای انتخاب شیر وجود دارد. مانند؛ پاستوریزه، پرچرب، کم چرب، سرشیر یا بدون چربی بودن شیر. اما به علت مزایای زیاد شیر بز، این شیر بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. فرآوری سنتی. در فرآوری سنتی، کفیر با اضافه کردن
فرآوری سنتی. در فرآوری سنتی، کفیر با اضافه کردن دانه‌های کفیر درست می‌شود. ابتدا شیر خام را می‌جوشانند و تا ۲۰–۲۵ درجه سانتیگراد سرد می‌کنند و ۱۰–۲۰٪ (عموماً ۵٪) دانه کفیر به آن اضافه می‌کنند. بعد از یک دوره تخمیر ۱۸–۲۴ ساعته، در دمای ۲۰–۲۵درجه سانتیگراد دانه‌های کفیر توسط فیلتر و یک صافی از شیر جدا می‌شوند و سپس خنک شده و در دمای سرد نگهداری می‌شود. کفیر را در دمای ۴ درجه سانتیگراد قرار می‌دهند تا پس از مدتی آماده مصرف می‌شود. فرآوری صنعتی. در مرحله اول هموژنیزه کردن شیر، تا ۸٪ ماده خشک انجام می‌شود و در
کردن شیر، تا ۸٪ ماده خشک انجام می‌شود و در ادامه شیر در دمای ۹۰–۹۵درجه سانتیگراد به مدت ۵–۱۰ دقیقه حرارت داده می‌شود (پاستوریزاسیون)، سپس شیر را تا دمای ۱۸–۲۴ درجه سانتیگراد سرد کرده و با ۲–۸٪ محیط کشت کفیر (استارتر باکتری) در تانک، تلفیق می‌کنند که عمل تخمیر از ۱۸–۲۴ ساعت انجام می‌شود. در ادامه، لخته حاصله توسط پمپ جدا شده و در بطری‌ها توزیع می‌شود. پس از عمل آوری در دمای ۱۲–۲۴ درجه سانتیگراد یا ۱۰–۳۰ درجه سانتیگراد به مدت ۲۴ ساعت کفیر در دمای ۴ درجه سانتیگراد نگهداری می‌شود. محصولات مشابه. محصولاتی مشابه
نگهداری می‌شود. محصولات مشابه. محصولاتی مشابه کفیر با استفاده از مخلوطی از میکروارگانیزم، فرآوری شده‌است که در نتیجه آن منجر به تغییر خواص حسی شده و محصول جدید فاقد ویژگی‌های کفیر قدیمی است.
یکسان‌سازی فرهنگی در ایران معاصر، اصطلاحی است به این معنا که در ایران روندی وجود داشته و می‌دارد که فرهنگ مردم ایرانی را یکسان کند. به عقیدهٔ باورمندان به وجود چنین تفکری، در زمان دولت پهلوی به خصوص در دوره رضاشاه، این سیاست به‌طور شدید دنبال می‌شد و تا امروز نیز ادامه دارد. مخالفین این دیدگاه ادعا می‌کنند که ملت‌هایی مانند ایران، مصر و یونان، ملت‌هایی باستانی هستند، که اغلب ویژگی‌های ملت به معنای امروزی آن را نیز دارا هستند و اگر هویت ملی ایرانی را بر مبنای عناصری چون زبان، دین، تاریخ و فرهنگ مشترک تعریف
عناصری چون زبان، دین، تاریخ و فرهنگ مشترک تعریف کنیم، هیچ‌کدام از این عناصر، ساخته و پرداخته یک دولت نیستند. پیش زمینه. احساس یگانگی ملی و حس همبستگی با زبان و ادبیات فارسی در دوران پیش از مدرن و پیش از ملی‌گرایی سبک غربی نیز در ایران همواره موجود بوده و مردم ایران، حتی اگر دارای تفاوت‌های زبانی هم بوده‌اند، اما زبان و ادبیات فارسی را از پایه‌های ملیت خود دانسته‌اند. با این حال در دوران پیش از ورود اسلام به ایران نیز، زبان‌های گوناگونی در این سرزمین وجود داشته‌، که برجسته‌ترین آن‌ها فارسی میانه (پهلوی)
داشته‌، که برجسته‌ترین آن‌ها فارسی میانه (پهلوی) زبان رسمی ساسانیان در ایران بود. زبان‌های دیگر ایرانی نیز در آسیای میانه رایج بود، که مهم‌ترین آن‌ها سُغدی و خوارزمی بودند. پس از ورود اسلام به ایران، زبان عربی در نقاطی از ایران به ویژه خراسان و آذربایجان رواج می‌یابد. با گذشت زمان، زبان فارسی دری در دوران سامانی و صفاری به عنوان زبان رسمی برگزیده می‌شود. این زبان در گسترده‌ترین حد خود، از بالکان تا هندوستان و آسیای میانه به عنوان زبان فرهنگی و دیوانی و رسمی و میانجی کابرد داشته‌است. پس از فروپاشی دولت
رسمی و میانجی کابرد داشته‌است. پس از فروپاشی دولت سامانی، زبان ترکی نیز به تدریج جایگاه زبان‌های خوارزمی و سغدی را در ماوراءالنهر می‌گیرد. در دوران سلطنت فرمانروایان ترک‌تبار سلجوقی و غزنوی، آن‌ها با وارد شدن به حوزه‌های فرهنگی و تمدنی ایران، تاحدود زیادی تحت تأثیر فرهنگ ایرانی قرار گرفته و دارای فرهنگی ترکی ایرانی می‌شوند. همچنین زبان فارسی به عنوان زبان رسمی قلمرو سلجوقی و غزنوی باقی می‌ماند. در دوران حمله‌ی مغول‌ها به ایران، به سبب مهاجرت گسترده خوارزمی‌های فراری ساکن منطقه خوارزم به بخش شمال غرب ایران
فراری ساکن منطقه خوارزم به بخش شمال غرب ایران و نیز بخش بزرگی از سرزمین‌های اران، شروان و آذربایجان، این مناطق به تدریج ترک‌زبان می‌شوند. با این اوصاف، بجز در دوران دویست سال پس از حمله اعراب به ایران همواره زبان فارسی، به عنوان تنها زبان رسمی و زبان مشترک فرهنگی سرزمین ایران، مورد استفاده بوده‌است. در زمان انقلاب مشروطه و قوانین اساسی بعد از آن نیز باز زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و آموزشی و اداری کشور پذیرفته می‌شود.. با این حال در کشور ایران تنوع زبانی همیشه وجود داشته‌است و به علاوه زبان فارسی و سایر
همیشه وجود داشته‌است و به علاوه زبان فارسی و سایر زبان‌های ایرانی پس از اسلام، زبان ترکی در آذربایجان و زبان عربی نیز رایج گردیدند. نظریه سیاسی شدن پژوهش‌ها در رابطه با رفتار دولت. در ادبیات مربوط به تحولات قومی که از سوی گروه‌ها و نخبگان جریان‌های سیاسی قوم‌گرا و گاه از سوی جریان‌های سیاسی چپ‌گرا نوشته می‌شوند، برداشت می‌شود که جامعه ایرانی متشکل از گروه‌های قومی یا به گفته برخی‌ها «ملیت‌هایی» است که همیشه در حال کشمکش با یکدیگر بوده، هویت و بیداری قومی اساس رفتار آن‌ها را تشکیل می‌داده‌است. به گفته برخی
رفتار آن‌ها را تشکیل می‌داده‌است. به گفته برخی از این جریان‌های چپ این «خلق‌ها هیچ وجه اشتراک فرهنگی، تاریخی و دینی و زبانی نداشته‌اند و از سوی دولت‌های قومی مسلط سنتی و مدرن سرکوب شده‌اند. یکی از تحولات و تأثیرت مهم ناشی از ظهور دولت مدرن در ایران، پایان دادن به اقتدار محلی رؤسای ایلات و طوایف در مناطق گوناگون کشور بود. همین مسئله بعدها تأثیر مهمی بر ظهور حرکت‌های محلی گرا به جای گذاشت و در برخی مناطق، زمینه‌های ظهور جنبش‌های نخبه‌گرای قومی را فراهم ساخت. با این همه مسئله رابطه دولت مدرن ایرانی با پدیده
با این همه مسئله رابطه دولت مدرن ایرانی با پدیده قوم‌گرایی به‌طور خاص و اقوام ایرانی به‌طور عام، پیش از آن که موضوع مطالعات علمی در حوزه‌های علوم اجتماعی ایران شود، به یکی از مبادلات و دعاوی سیاسی-ایدئولوژیک جریان‌ها، احزاب و گروه‌های سیاسی چپ‌گرا گاه دارای گرایش‌ها قوم‌گرایانه بدل شد. در این‌گونه مطالعات سیاسی‐ایدئولوژیک، دولت مدرن مسبب همه مشکلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران، به ویژه در مناطق مرزی و محل سکونت اقوام ایرانی شده و نویسندگان این‌گونه نوشته‌ها، با طرح شعارهای غیرعلمی تند و دعاوی عجولانه در
با طرح شعارهای غیرعلمی تند و دعاوی عجولانه در رابطه با نقش دولت مدرن در تحولات مذکور مجموعه‌ای از ادبیات خاص به وجود آوردند که بعدها نیز از سوی برخی از پژوهشگران و دانشجویان رشته‌های علوم اجتماعی، به ویژه علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، تاریخ و… مورد استفاده قرار گرفت. حاصل این‌گونه نوشته‌های مبتنی بر دعاوی سیاسی و عاری از پژوهش‌های عمیق، چیزی جز مخدوش ساختن جایگاه دولت مدرن و به ویژه نقش آن در ظهور گرایش‌های گریز از مرکز نبود. داده‌های تاریخی و اسناد موجود نشان می‌دهد که [نه تنها] بسیاری از دعاوی مندرج جنبه
می‌دهد که [نه تنها] بسیاری از دعاوی مندرج جنبه سیاسی و ایدئولوژیک پیدا می‌کند و بر پژوهش‌های علمی بی‌طرف استوار نیست. ساختار قومی و زبانی ایران پیش از سده بیستم. ایران پیش از سده بیستم چون امروز سرزمین دارای تنوع زبانی بود. در فلات مرکزی جمعیت شهری به زبان فارسی صحبت می‌کرد. روستاییان و کوچ‌نشین‌ها به فارسی، بختیاری، لری، قشقایی، بلوچی، عربی یا ممسنی سخن می‌گفتند. در استان‌های کرانه خزر روستاییان به گیلکی، تالشی، یا مازندرانی و شهرنشینان به فارسی و ترکی آذری؛ کوچ‌نشین‌ها به کردی یا ترکی حرف می‌زدند. ساکنان
کوچ‌نشین‌ها به کردی یا ترکی حرف می‌زدند. ساکنان آذربایجان عموماً به آذری تکلم می‌کردند اما در بعضی مناطق سکنه تات و ارمنی، و عشایر کرد، شاهسون، ترکمن، افشار، و قره داغی نیز وجود داشتند. استان‌های غربی غالباً شامل قبایل کرد، لر و عرب بود و در بعضی نقاط نیز قبایل افشار، آذری، فارس، بیات، گورانی، و آشوری‌ سکونت داشتند. علاوه بر آن سکنه بسیاری از دره‌های کردنشین، گویش کردی خاص خود را به کار می‌بردند. استان‌های جنوب شرقی شامل قبایل بلوچ، عرب، افغان، افشار، کرد و نوشیروانی بود. در مناطق شمال شرقی فارس‌ها،
کرد و نوشیروانی بود. در مناطق شمال شرقی فارس‌ها، آذری‌ها، ترکمن‌ها، کردها، اعراب، شاهسون‌ها، افشارها، جمشیدی‌ها، تاجیک‌ها، افغان‌ها، قاجارها، هزاره‌ها، بیات‌ها و بلوچ‌ها می‌زیستند. به این ترتیب ساختار قومی ایران به موزاییک پیچیده‌ای شبیه بود که در آن هر تکه‌ای شکل و اندازه و رنگ متفاوتی داشت. اگر عبارت واحدی بتواند این وضع را توصیف کند، بی تردید تنوع گروهی است؛ زیرا در بین دهقان‌ها، عشایر و شهری‌ها تنوع عظیم شیوه زیست وجود داشت. باورهای مذهبی متنوعی، به ویژه در بین شیعه و سنی، مسلمان و غیر مسلمان،
به ویژه در بین شیعه و سنی، مسلمان و غیر مسلمان، مجتهدی‌های اثنی عشری و شیعیان دیگر دیده می‌شد. علاوه بر این در زبان‌های رایج نیز، گویش‌های متفاوتی یافت می‌شد، به ویژه در میان فارس‌ها، آذری‌ها، ترکمن‌ها، کردها، گیلک‌ها، بلوچ‌ها و مازندرانی‌ها چنین چیزی وجود داشت. درحالی‌که فارسی در ایران زبان دیوانی و زبان فرهنگ فاخر بود، زبان‌ها و گویش‌های ایرانی و غیرایرانی دیگری هم در ایران گویشور داشت. ادبیات ممتاز تقریباً بدون استثنا به فارسی بود و این زبان وسیله اصلی ارتباط در سرزمین‌هایی بسیار دور از یکدیگر- از
ارتباط در سرزمین‌هایی بسیار دور از یکدیگر- از سمرقند و بخارا تا اصفهان و فارس، از قفقاز تا لاهور - بود. فارسی به عنوان زبان دیوانی و ادبیات ممتاز احتمالاً قوی‌ترین عامل ایجاد هویت جمعی در اقوام ساکن اقلیم فرهنگی ایران بود. برای مثال در دوران صفوی درباری‌ها به زبان ترکی سخن می‌گفتند؛ در دوران قاجاری نیز زبانی که در دربار ولیعهد در تبریز بدان سخن می‌گفتند، زبان ترکی بود. در دربار شاهی نیز‌، زبان ترکی در کنار زبان فارسی به کار می‌رفت. شاهان قاجاری، تا مظفرالدین‌شاه، اغلب افتخار می‌کردند که از نسل چنگیز خان
اغلب افتخار می‌کردند که از نسل چنگیز خان مغول هستند. ترس از هم‌شکل شدن که در جهان کنونی وجود دارد در محیطی با آن تنوع قبیله‌ای، زبانی و دینی قابل تصور نبود. در تصور روستایی پنداشتن جامعه ایران، یک مشخصه مهم ایران قرن سیزدهم، کم است. تنوع گروهی به سهولت به انشعاب گروهی می‌انجامید: وحدت ملی به تفرقه ملی، و اشتراک گروهی به تنگ نظری منطقه‌ای و تشتت سیاسی بدل می‌شد. ان لمبتن معتقد است که «ستیزه‌جویی گروهی، به نحوی از انحاء تا روزگار معاصر همچنان یکی از مشخصه‌های حیات ایرانیان است.» سیاحان اروپایی که در قرن
حیات ایرانیان است.» سیاحان اروپایی که در قرن نوزدهم میلادی از ایران دیدار می‌کرده‌اند همگی شاهد سه نوع تفرقه جویی در میان ایرانی‌ها بوده‌اند: کشاکش مذهبی آشکار بین مسلمان و غیر مسلمان، و سنی و شیعه؛ دشمنی دیرینه میان کوچ‌نشین‌ها و روستایی‌ها و اختلاف زبانی بین مردمان ایرانی و غیر ایرانی، مورد اخیر را اروپایی‌ها که تحت تأثیر نظریه‌های نژادی معاصر بوده‌اند مورد تأکید قرار دادند؛ مثلاً کنت دو گوبینو پس از سه سال اقامت در تهران به عنوان نماینده فرانسه، در اثر مشهورش؛ نابرابری نژادهای بشر نوشت که ایران از شش
مشهورش؛ نابرابری نژادهای بشر نوشت که ایران از شش گروه ملی: فارس، ترک، عرب، کرد، یهودی، و زرتشتی تشکیل می‌شود. ادوارد براون در اثری به یاد ماندنی از ادب فارسی، تاریخ ایران را از اعصار افسانه‌ای تا زمان خودش مبارزه‌ای دائم بین ترک‌های شمال و فارس‌های جنوب قلمداد کرد. «نفرت قدیم هنوز پابرجاست و اگر کسی به جستجوی آن برخیزد، خواهد دید که روستایی جنوب، دربارهٔ شمالی‌ها چه فکر می‌کند، و شمالی‌ها دربارهٔ مهد عظمت ایران باستان چه نظری دارند.» حتی ولادیمیر مینورسکی مورخ قرن بیستم، مشخصه اساسی گذشته ایران را کشمکش
مورخ قرن بیستم، مشخصه اساسی گذشته ایران را کشمکش مداوم بین ترک‌های صحراگرد و فارس‌های یکجانشین می‌داند و نتیجه می‌گیرد که این دو چون آب و روغن درهم نمی‌آمیزند. اما این تعمیم‌ها، با بی‌توجهی به تقسیمات چندگانه بین هر گروه بزرگ: تقسیمات قبیله‌ای، منطقه‌ای و مذهبی در درون یک نژاد واحد؛ اختلاف بین جوامع هم‌جوار در میان جمعیت‌های عشیره‌ای، روستایی و شهری؛ و رقابت بین فرقه‌ها، نحله‌ها و مسلک‌های متعدد، در درون تشیع، معضل ستیزه‌جویی گروهی را بیش از حد ساده می‌کند. تاریخ ایران قرن سیزدهم بسیار پیچیده‌تر از
می‌کند. تاریخ ایران قرن سیزدهم بسیار پیچیده‌تر از مبارزه‌ای ساده بین چند گروه عمده بود. این تاریخ شاهد کشمکش‌های چندگانه بین مجامع کوچک بیشمار، طایفه ضد طایفه، ایل ضد ایل، ایل ضد روستا، ایل ضد شهر، شهر ضد روستا، روستا ضد روستا، روستا ضد محله شهر، و محله شهر ضد محله شهر بوده‌است. پیدایش ناسیونالیسم نوین ایرانی و رابطه آن با یکسان‌سازی. هرچند این پندار وجود دارد که ناسیونالیسم ایرانی در زمان رضاشاه براساس ناسیونالیسم زبانی به وجود آمد و او از این طریق موفق شد که یک دولت مدرن در ایران بسازد، ولی در واقع به
شد که یک دولت مدرن در ایران بسازد، ولی در واقع به ریشه این ناسیونالیسم بی‌اعتنایی شده‌است. واقعیت این‌ست که ریشه ناسیونالیسم نوین ایرانی به کشمکش‌های سیاسی دوران قاجار و انقلاب مشروطه برمی‌گردد. در این زمان بود که ایران‌گرایی به عنوان یک اندیشه سیاسی شکل می‌گیرد. «ایران پاک» که در مقال انیران تعریف می‌شود. در قرن نوزدهم، ارتباط با غرب، از طریق سفر، ترجمه و موسسات آموزشی، آرای نو، ارزش‌های نو و از این طریق اندیشمندان نو پدیدآورد. آنان با سیر در تاریخ غرب، قانع شدند که یکی از ملزومات پیشرفت انسان گسستن
قانع شدند که یکی از ملزومات پیشرفت انسان گسستن امپریالیسم بیگانه‌است. آنان معتقد بودند ناسیونالیسم چنگال‌های استثمارگر امپریالیست‌ها را قطع می‌کنند. تدافعی بودن شکل‌گیری ناسیونالیسم در ایران. عده‌ای از پژوهشگران، شکل‌گیری این اندیشه را تدافعی می‌دانند. قابل توجه و برخلاف انتظار، بسی از رهبران این جنبش نوین آذربایجانی ایرانی بودند. اندکی پیش از جنگ جهانی اول، تبلیغات پان‌ترکیستی دولت عثمانی، آذربایجان ایران و قفقاز و آسیایه میانه را مورد هدف قرار داد. در واقع هدف این تبلیغات این بود که آذربایجان ایران را
هدف این تبلیغات این بود که آذربایجان ایران را ترغیب به جدایی از ایران و وصل کردن به یک سرزمین نوین پان‌ترکی بکنند. ولی همین تبلیغات برخلاف نظرهای پان‌ترکیست‌ها موجب شد که گروهی از روشنفکران آذربایجان بزرگ‌ترین و تندترین پشتیبانان تمامیت ارضی و استقلال ایران شوند. در ایران پس از انقلاب مشروطه یک نوع ناسیونالیسم رومانتیک ایرانی به عنوان واکنش به تجزیه‌پروری عثمانی ریشه گرفت. این گروه ایرانی آذربایجانی در واکنش به تجزیه‌پروری عثمانی خواستار گسترش ناسیونالیسم بر اساس زبان فارسی و ملی‌گرایی ایرانی شدند و هدف
بر اساس زبان فارسی و ملی‌گرایی ایرانی شدند و هدف آن‌ها حفظ یکپارچگی و استقلال ایران بود. از این لحاظ آن‌ها سیاست‌های یکسان‌گرایی براساس زبان فارسی را پیشنهاد نمودند که در دوران رضاشاه بیشتر به آن عمل شد. از میان این گروه می‌توان به دکتر محمود افشار اشاره کرد که بنیان‌گذار پان‌ایرانیسم بود و این مکتب فکری را در واکنش به خطرهای پان‌ترکیسم و پان‌عربیسم و در تقویت تمامی ارضی و استقلال ایران بنا نهاد. کاظم‌زاده ایرانشهر نیز در مجله ایرانشهر (چاپ برلین) به ادعاهای پان‌ترکیستان پاسخ می‌داد و در واکنش به ادعاهای
پان‌ترکیستان پاسخ می‌داد و در واکنش به ادعاهای آن‌ها به نژاد آریایی مردم آذربایجان و برتری مردم ایران تأیید می‌کرد. همچنین محمود افشار در مجله آینده بحث‌هایی در رابطه با هویت ملی و تمامیت ارضی و وحدت ملی باز کرد و اندیشه‌های خود را در آن نگاشت. از میان تحرکات عثمانیان می‌توان به تعطیل کردن مدارس فارسی و نابودی کتاب‌های فارسی اشاره کرد که واکنش شدیدی از میهن‌پرستان ایرانی را به دنبال داشت. در واقع سیاسی شدن مسئله زبان به این دوران پیش از رضاشاه برمی‌گردد. اقدامات روسیه تزاری برای از بین بردن زبان فارسی در
روسیه تزاری برای از بین بردن زبان فارسی در قفقاز و جایگزین کردن آن با زبان‌های محلی برای کاستن از نفوذ ایران نیز موجب تحرک اندیشمندانی ایرانی آن دوران شده بود. در همین دوره پان‌ترکیست‌ها به‌طور سیستماتیک در نابودی میراث ادبی ایران و زبان فارسی در ازبکستان نیز می‌کوشیدند و تمامی مدارس فارسی‌زبان در آن سامان نیز بسته شد. در کل سیاست‌های ضد زبان فارسی یکی از عوامل تحرکات روشنفکران میهن‌دوست آن دوران بود. مسئله دیگر که باعث حساسیت این روش‌فکران گردید اشغال آذربایجان از سوی ارتش عثمانی در سال ۱۹۱۸ بود. ارتش
از سوی ارتش عثمانی در سال ۱۹۱۸ بود. ارتش عثمانی و نخبگان پان‌ترکیست آن، به انتشار نشریه ترک‌زبان «آذرآبادگان» زدند و در آن نشریه به میراث تمدنی، فرهنگی و سیاسی ایران هجوم شد و تلاش شد تا تاریخ و فرهنگ و میراث دیگری برای آذربایجان معرفی گردد. سیاسی کردن مسئله زبانی باعث شد که گروهی از روشن‌فکران در تبریز در همان زمان برای مقابله با سلطه عثمانی، بر تداوم کاربرد فارسی به عنوان زبان آموزشی و اداری و مکاتباتی در آذربایجان پافشاری کنند. به علاوه این سیاست زدودن زبان فارسی در روسیه تزاری و در قاره هند نیز باعث
زبان فارسی در روسیه تزاری و در قاره هند نیز باعث هراس ایران‌دوستان از کاهش نفوذ فرهنگی ایران شد. در هر حال اقدامات همسایگان ایران در جلوگیری از آموزش زبان فارسی و تعطیل ساختن مدارس فارسی و نابودی کتاب‌های فارسی از سوی دیگر، حساسیت اندیشمندان و نخبگان ایران را به خطرهای کارگیری زبان‌های محلی برانگیخت. رابطه ناسیونالیسم با یکسان‌سازی. محمدعلی همایون کاتوزیان معتقد است از نظر احساسات رمانتیک محض و احساس برتری ملی، تفاوت چندانی بین ناسیونالیسم ایرانی و ترکی و بعدها عربی در قرن بیستم نبود. ولی آریایی‌گری