payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به فینال برسند و در آنجا با توجه به اینکه چند تن از بازیکنان تیمشان مصدوم بودند، در دیدار ششم مغلوب لیکرز شدند و نائب قهرمان لیگ NBA لقب گرفتند. لری برد در این فصل به باشگاه ۵۰-۴۰-۹۰ (افرادی که در یک فصل عادی NBA موفق می‌شوند میانگین ۵۰ درصد شوت، ۴۰ درصد سه امتیازی و ۹۰ درصد پنالتی را ثبت کنند به این باشگاه می‌پیوندند) در فصل ۱۹۸۸ هم این تیم در دیدار ششم کنفرانس شرق مغلوب دیترویت پیستونز شد و از رسیدن به فینال NBA بازماند. البته برد در این فصل برای دومین بار به عنوان قهرمانی مسابقات پرتاب سه امتیازی آخر
بار به عنوان قهرمانی مسابقات پرتاب سه امتیازی آخر هفته ستاره‌ها (NBA All-Star Weekend Three-Point Shootout) دست یافت. حضور در تیم رؤیایی آمریکا. در سال ۱۹۹۲ لری برد، مجیک جانسون و مایکل جردن به همراه تیم ملی آمریکا در المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا به عنوان قهرمانی مسابقات بسکتبال این المپیک رسیدند. این تیم بعدها به نام تیم رؤیایی (Dream Team) بسکتبال آمریکا معروف شد. بازنشستگی. لری برد پس از پایان المپیک ۱۹۹۲ و در تاریخ ۱۸ اوت ۱۹۹۲ به دلیل دیسک کمرش و فشار بیش از حد تصمیم گرفت از بسکتبال خداحافظی کند. مجیک جانسون
تصمیم گرفت از بسکتبال خداحافظی کند. مجیک جانسون در مراسم خداحافظی وی که در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۹۳ برگزار شد به او و خودش لقب دوستان ابدی (Friend Forever) را داد. لازم است ذکر شود که شماره ۳۳ او در تیم بوستون سلتیکس بازنشسته شد. زندگی شخصی. برد در سال ۱۹۸۹ با داینا متنگلی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های کانر و ماریا شد. البته او یک دختر به نام کری از ازدواج قبلی اش دارد. مربیگری و باشگاه داری. لری برد پس از پایان دوران بازیکنی خود، طی سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ سرمربیگری تیم ایندیانا پیسرز را به عهده گرفت. وی
سرمربیگری تیم ایندیانا پیسرز را به عهده گرفت. وی در این دوران و در سال ۱۹۹۸ به عنوان بهترین سرمربی سال NBA انتخاب شد و تیم شرق را در آل استار ۱۹۹۸ مربیگری کرد. سپس در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر اجرایی این تیم انتخاب شد که تاکنون و با گذشت ۱۲ سال همچنان در پست خود باقی مانده‌است و فعالیت می‌کند. لازم است ذکر شود که در سال ۲۰۱۲ او بهترین مدیر اجرایی سال در لیگ NBA شد.
راه‌آهن سراسری سیبری طولانی‌ترین شبکه راه‌آهن جهان و مهم‌ترین خط راه‌آهن روسیه است. راه‌آهن سراسری سیبری یک شبکهٔ ترابری ریلی است که مسکو و بخش اروپایی روسیه را به استان‌های خاور دور روسیه، مغولستان، چین، کره شمالی و دریای ژاپن پیوند می‌دهد. این خط راه‌آهن ۹۲۸۸ کیلومتر درازا دارد و از شهر مسکو، بزرگ‌ترین شهر اروپا آغاز شده و در شهر ولادی‌وستوک در کرانه‌های اقیانوس آرام پایان می‌یابد. راه‌آهن سراسری سیبری به ویژه برای ترابری کالاها اهمیت زیادی دارد. بخش بزرگی از ترابری کالا در روسیه توسط این خط انجام می‌شود
از ترابری کالا در روسیه توسط این خط انجام می‌شود و ۳۰ درصد از صادرات روسیه از طریق این مسیر حمل می‌شود. این راه‌آهن، شاهرگ ترابری و اقتصادی سیبری به‌شمار می‌آید و بسیاری از مناطق، پس از احداث این خط به رونق اقتصادی دست یافتند. گردشگران زیادی نیز هر ساله با قطارهای این مسیر مسافرت می‌کنند اما مردم محلی، مسافران عمدهٔ این قطارها هستند. راه‌آهن سراسری سیبری امروزه سالانه ۲۰۰ هزار کانتینر را به اروپا می‌رساند. پیشینه. نخستین راه‌آهن روسیه، خط آهن خصوصی نیکلای یکم بود. در سال ۱۸۵۱ و با راه‌اندازی راه‌آهن میان
یکم بود. در سال ۱۸۵۱ و با راه‌اندازی راه‌آهن میان سن پترزبورگ و مسکو، نیکولای موراویوف، فرماندار کل سیبری، پیشنهاد ادامه این خط در سرزمین سیبری را به سران مسکو داد. بر پایه این پیشنهاد قرار بود بخشی از این خط از خاک چین بگذرد ولی به خاطر تنش در پیوندهای سیاسی میان روسیه و چین در آن دوره، این طرح اجرا نشد. تا ۳۰ سال پس از آن نیز رهبران روسیه طرح‌های گوناگون دیگر برای ساخت این خط را رد کردند. نخستین راه‌آهن در رشته‌کوه اورال در سال ۱۸۷۰ ساخته شد و پس از آن در سال ۱۸۷۲ یعنی زمانی که شهر ولادی‌وستوک در
آن در سال ۱۸۷۲ یعنی زمانی که شهر ولادی‌وستوک در دوردست‌های سیبری تبدیل به یک بندر مهم گشت، نیاز به اتصال این شهر به بقیه روسیه نیز بیش از پیش احساس شد. تزار الکساندر سوم در تاریخ ۱۷ مارس ۱۸۹۱ به پسر خود نیکولای دوم، که در آن زمان در سفر شرق بود، فرمان آغاز ساخت راه‌آهن سراسری سیبری را داد و کار ساخت این راه‌آهن در ۱۹ مه ۱۸۹۱ در نزدیکی ولادی‌وستوک آغاز شد. ساخت این خط تا سال ۱۹۰۱ تا مرحله‌ای رسید که قطارها می‌توانستند از راه چین به ولادی‌وستوک برسند. تا سال ۱۹۰۵ قطارها ناچار بودند از دریاچه بایکال با کشتی
۱۹۰۵ قطارها ناچار بودند از دریاچه بایکال با کشتی بگذرند تا این‌که در سال ۱۹۱۳ خط ساحلی این دریاچه نیز آماده شد. با ساخت پلی بر روی آمور در خاباروفسک در تاریخ اکتبر ۱۹۱۶، راه‌آهن سراسری سیبری نیز تکمیل شد. از ۲۵ دسامبر ۲۰۰۱ تمامی مسیر این راه‌آهن برقی شده‌است. قطارها. معروف‌ترین قطار این خط آهن روسیا (به معنی روسیه) نام دارد که یک روز در میان، بین مسکو و ولادی‌وستوک رفت و برگشت دارد. پیمودن هر مسیر یک‌سره با این قطار هفت روز به طول می‌انجامد. به جز روسیا، قطارهای شبانه گوناگونی در مسیرهای بین راهی فعالیت
قطارهای شبانه گوناگونی در مسیرهای بین راهی فعالیت دارند. قطارهای شب‌رو به سمت پکن که از راه‌آهن سراسری مغولستان و راه‌آهن سراسری منچوری می‌گذرند نیز از بخشی از مسیر ترانس‌سیب استفاده می‌کنند.
ابراهیم خواجه‌نوری (زادهٔ اسفند ۱۲۷۹ خورشیدی در تهران یا شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۷۰ خورشیدی در تهران) نویسنده، روان‌شناس، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار ایرانی دوران معاصر است. سال‌های نخست زندگی. ابراهیم خواجه‌نوری در اسفند ۱۲۷۹ خورشیدی در تهران (یا شیراز) متولد گردید. پدرش میرزا حبیب‌الله لشکرنویس، فرزند فتح‌الله بود، و برادر او میرزا ابوتراب خان نظم‌الدوله بود. شغل خانوادگی آن‌ها لشکرنویسی (دارایی ارتش) بود. در یک سالگی پدرش را از دست داد و زیر نظر برادر بزرگش نظم‌الدوله تربیت شد. تحصیلات مقدماتی را در تهران
نظم‌الدوله تربیت شد. تحصیلات مقدماتی را در تهران به‌پایان رساند. سپس وارد مدرسه سن لوئی شد و در آنجا ضمن یادگیری کامل زبان فرانسه، دورهٔ مدرسهٔ مزبور را به پایان رسانید. خواجه‌نوری در مدرسهٔ سن لوئی با محمد حجازی (مطیع‌الدوله)، نصرالله فلسفی و محمد سعیدی همدرس و دوست بود و هر چهار نفر وارد وزارت پست و تلگراف شدند و برای ادامهٔ تحصیل به فرانسه رفتند و در نویسندگی و ترجمه شهرت یافتند و آثار فراوانی برجای گذاردند فعالیت مطبوعاتی، دورهٔ زندان، تحصیل در اروپا، وکالت دادگستری. خواجه نوری از سنین جوانی با مطبوعات
دادگستری. خواجه نوری از سنین جوانی با مطبوعات همکاریِ نزدیک داشت. وی در سال ۱۳۰۱ خورشیدی امتیاز نشریه نامه جوانان را گرفت و یک شماره آن را انتشار داد ولی انتشار همان شماره سر و صدای زیادی برپا کرد، زیرا در آن روزنامه از کشف حجاب و آزادی زنان مطالب و اشعاری درج نموده بود، و عده‌ای از وی به دادگستری شکایت بردند. دادگستری، خواجه نوری را به شش ماه حبس محکوم نمود و از ادامهٔ انتشار روزنامهٔ او (نامهٔ جوانان) جلوگیری به عمل آورد. وی چهار ماه در زندان به سر برد، و اتفاقاً در همان زمان میرزادهٔ عشقی نیز محبوس بود.
اتفاقاً در همان زمان میرزادهٔ عشقی نیز محبوس بود. ابراهیم خواجه‌نوری در سال ۱۳۰۲ خورشیدی از طرف وزارت پست و تلگراف برای ادامهٔ تحصیل به اروپا اعزام شد، و چند سال در رشتهٔ تلگراف تحصیل کرد. پس از بازگشت به ایران، مدیر دایرهٔ کارآموزی و نشریات وزارت پست و تلگراف شد و چندی در آن سمت باقی ماند. پس از چند سال، مجدداً برای تکمیل تحصیلات خویش به اروپا رفت و در دانشگاه بروکسل در رشتهٔ حقوق، جامعه‌شناسی تحصیل کرد. پس از بازگشت، به ادامهٔ کار در وزارت پست و تلگراف پرداخت و مدتی نیز مدیر مدرسهٔ عالی پست و تلگراف بود.
و مدتی نیز مدیر مدرسهٔ عالی پست و تلگراف بود. در همین دوران حرفهٔ وکالت دادگستری را آغاز کرد و به وکالت دعاوی مشغول شد. خواجه‌نوری اندکی بعد به عضویت در انجمن شهر تهران نیز برگزیده شد، و به‌طور مرتب در مطبوعات تهران مقالاتی در زمینه‌های اجتماعی می‌نوشت. ادامه فعالیت مطبوعاتی، تأسیس حزب عدالت، معاونت نخست‌وزیر. ابراهیم خواجه‌نوری پس از شهریور ۱۳۲۰ امتیاز روزنامه عدالت را گرفت و برای مدتی این روزنامه را انتشار می‌داد تا اینکه با کمک عده‌ای از دوستان و همفکران، مبادرت به تشکیل حزب عدالت نمودند. علی دشتی و
مبادرت به تشکیل حزب عدالت نمودند. علی دشتی و جمال امامی نیز از مؤسسین حزب عدالت بودند و خواجه‌نوری دبیرکل این حزب محسوب می‌شد. نام روزنامه را به ندای عدالت تبدیل کرد و روزنامه مزبور ارگان حزب ملی‌گرای عدالت شد. سردبیران روزنامه دکتر جعفر جهان و دکتر احمد هومن بودند. حزب عدالت در صحنه سیاسی آن روز به علت عضویت عدهٔ زیادی از نمایندگان مجلس در آن، قدرت فوق‌العاده‌ای پیدا کرد و به‌طور پیاپی چند کابینه را سر کار آورد. حزب عدالت همچنین از جمله احزاب مخالف حزب توده بود و به همین دلیل حزب توده با آن درافتاد و
توده بود و به همین دلیل حزب توده با آن درافتاد و رهبران حزب عدالت همچون خواجه‌نوری، علی دشتی و جمال امامی را، به اصطلاح خود نمدمال کرد. ابراهیم خواجه‌نوری در سال ۱۳۲۲ و در دولت علی سهیلی، دعوت به همکاری در کابینه شد. وی ابتدا به ریاست ادارهٔ کل تبلیغات منصوب شد و سپس معاونت نخست‌وزیری هم ضمیمهٔ کار او گردید. خواجه‌نوری در کابینه‌های ساعد مراغه‌ای، سهام‌السلطان بیات، و صدرالاشراف نیز همان سمت را داشت. در سال ۱۳۲۵ نیز، وی مجدداً در کابینه احمد قوام، به معاونت نخست‌وزیری و ریاست ادارهٔ کل تبلیغات منصوب شد. در
نخست‌وزیری و ریاست ادارهٔ کل تبلیغات منصوب شد. در سال ۱۳۲۷ برای مرتبهٔ سوم در نخست‌وزیری ساعد، معاون نخست‌وزیر شد. وی در مجموع در چهار دولت، معاون نخست‌وزیر بود. عضویت در مجلس سنا. خواجه‌نوری در انتخابات مجلس سنا که در سال ۱۳۲۸ خورشیدی برای نخستین مرتبه در ایران انجام گرفت، کاندیدای سناتوری شد. وی در انتخابات دور اول جزو ۷۵ نفر بود و در دورهٔ دوم در زمرهٔ ۱۵ سناتور انتخابی تهران قرار گرفت، و پس از افتتاح مجلس سنا، از سناتورهای پُرکار و پُرنطق به حساب می‌آمد و تقریباً جزو چند سناتوری بود که مجلس را
می‌آمد و تقریباً جزو چند سناتوری بود که مجلس را می‌گردانیدند. خواجه‌نوری در سال‌های ۱۳۳۱ و ۱۳۳۲ و در دوران نخست‌وزیری دکتر محمد مصدق، از جمله مخالفین دولت بود، و پس از وقایع ۳۰ تیر ۱۳۳۱ نیز به دولت رأی نداد. خواجه‌نوری در مسئلهٔ نفت و راه‌حل آن در مجلس سنا نطق‌های مفصلی ایراد نمود که مطالعهٔ این نطق‌ها برخی از دلایل مخالفت طبقاتی از روشنفکران و تحصیل‌کردگان ایران با دکتر مصدق را آشکار می‌سازد. در جریان وقایع سال ۱۳۳۲ و پس از انحلال مجلس سنا توسط مصدق، به اجبار به اروپا رفت، امّا به‌زودی به ایران بازگشت و
به اروپا رفت، امّا به‌زودی به ایران بازگشت و با سرلشکر فضل‌الله زاهدی فعالیت سیاسی را از سر گرفت. در نیمهٔ دوم سال ۱۳۳۲ در دوره دوم مجلس سنا که انتخابات آن همراه با انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی برگزار گردید، خواجه‌نوری مجدداً به سناتوری رسید. ابراهیم خواجه‌نوری در مجلس سنا پیرامون تمام لوایح دولت‌ها به بحث و انتقاد می‌پرداخت و از ابراز عقیده خودداری نمی‌کرد. در حکومت منوچهر اقبال، به هنگام طرح لایحه ساواک، محکم ایستاد و چندین جلسه در مضار این سازمان سخن گفت و دولت را از تشکیل چنین سازمانی بر حذر داشت
گفت و دولت را از تشکیل چنین سازمانی بر حذر داشت ولی همین نطق باعث شد که او کنار گذاشته شود و دیگر کاری به او واگذار نشود. به این ترتیب دوران سناتوری او در دورهٔ دوم سنا پایان یافت. تألیف بازیگران عصر طلایی. ابراهیم خواجه‌نوری نویسنده‌ای توانا و محققی پرکار بود. وی در کنار مشاغل سیاسی و فعالیت‌های اجتماعی خود، دست از تألیف و تحقیق و ترجمه برنداشت و همانطورکه در بخش آثار او آمده‌است، وی جدای از فعالیت مطبوعاتی، تعداد زیادی کتاب نیز تألیف و ترجمه نمود. البته بیشتر شهرت خواجه‌نوری به خاطر انتشار مجموعه کتابهای
شهرت خواجه‌نوری به خاطر انتشار مجموعه کتابهای بازیگران عصر طلایی است، که نخست به صورت جزوه‌هایی از سوی او ارائه می‌گردید. وی نخستین مجلدات از این مجموعه کتابهای پرخواننده را بعد از شهریور سال ۱۳۲۰ و با بهره‌گیری از فضای آزادی که در آن ایام پدید آمده بود، ارائه کرد. این کتاب‌ها از همان نخستین سال‌های انتشار محبوب شدند و مورد استقبال طبقات مختلفی قرار گرفتند. خواجه‌نوری در ارتباط با این مجموعه کتاب‌ها مدعی گردیده بود که قصد دارد در چارچوب آن به انتشار شرح حال کلیهٔ کسانی بپردازد که در دوران رضاشاه مصدر شغل
کلیهٔ کسانی بپردازد که در دوران رضاشاه مصدر شغل یا سمت مهمی بوده‌اند. در این راستا او موفق شد که بیوگرافی‌های کامل و خواندنی را از چند نفر از بازیگران «عصر طلایی» (کنایه از دوران سلطنت رضاشاه پهلوی)، منتشر سازد، امّا سایر بیوگرافی‌ها همچنان نانوشته ماند. افرادی که شرح حال‌های آن‌ها در مجموعهٔ بازیگران عصر طلایی توسط خواجه‌نوری نوشته شد، عبارت بودند از: محمدحسین آیرم، عبدالحسین تیمورتاش، امیرخسروی، طهماسبی، دبیراعظم بهرامی، سید حسن مدرس، علی‌اکبر داور، سپهبد امیراحمدی، علی سهیلی، علی دشتی، علی وکیلی. خواجه
امیراحمدی، علی سهیلی، علی دشتی، علی وکیلی. خواجه نوری در زمان حیاتش موفق شد که این کتاب‌ها را که از بهترین منابع تاریخ معاصر ایران به‌شمار می‌آیند انتشار دهد، امّا انتشار سایر مجلدات آن متوقف شد. امّا در میان مجموعهٔ کتابهای بازیگران عصر طلایی، مهم‌تر از همهٔ شرح حال‌ها، شرح حال «سربازیگر عصر طلائی» (رضاشاه) بود که طی دورانی که این کتاب‌ها منتشر می‌شد، در این زمینه آگهی‌های مکرر انتشار می‌یافت، امّا کتاب مذکور، هیچ‌گاه به چاپ نرسید. دکتر باقر عاقلی، در بخشی از شرح حال ابراهیم خواجه‌نوری دربارهٔ انتشار
بخشی از شرح حال ابراهیم خواجه‌نوری دربارهٔ انتشار «سربازیگر عصر طلایی» می‌نویسد: «یکی از نزدیکان خواجه‌نوری که من [=عاقلی] به قول او اعتماد کامل دارم، برایم حکایت کرد که روزی محمدرضاشاه، خواجه نوری را احضار می‌کند و می‌گوید چون نوشته‌های شما بسیار جالب است، قبل از انتشار «سربازیگر عصر طلائی» نوشتهٔ خودتان را بدهید من بخوانم. خواجه‌نوری امتثال امر می‌کند و نوشته را به شاه می‌دهد، امّا پس از مدتی شاه برای او پیغام می‌فرستد که فعلاً موقع انتشار این مطالب نیست. این نوشته نزد من امانت خواهد بود تا در موقع لازم
این نوشته نزد من امانت خواهد بود تا در موقع لازم برای چاپ، آن را در اختیار شما بگذارم.» این قول البته هیچگاه عملی نشد. در عرصهٔ روان‌شناسی. خواجه‌نوری از همان نخستین سالهای فعالیت حرفه‌ای خود، به مباحث خودشناسی و روان‌شناسی علاقه‌مند بود و در کنار تألیفات و ترجمه‌های سیاسی و تاریخیش، در این زمینه‌ها نیز به تألیف و ترجمه می‌پرداخت. در واقع وی از نخستین کسانی است که برای شناسانیدن مفاهیم روان‌شناسی جدید و روانکاوی به فارسی زبانان کوشیده‌است. از جمله وی اولین کسی است که روانشناسان بزرگی همچون فروید و کارن
کسی است که روانشناسان بزرگی همچون فروید و کارن هورنای را در ایران معرفی کرده‌است. کتاب روانکاوی که خواجه‌نوری آن را در سال ۱۳۳۶ تألیف کرده‌است، نخستین اثر به زبان فارسی در این زمینه محسوب می‌شود. همچنین وی برای اولین بار، اصطلاح روانکاوی را، بعنوان معادل معنایی کلمهٔ سایکو آنالیز به کار گرفت و بدین ترتیب او را مُبدع و سازندهٔ این اصطلاح و برخی واژه‌های دیگر در زبان فارسی می‌دانند. واژه‌های گویا و زیبایی که توسط تمامی مترجمین بعدی نیز به کار گرفته شده و قبول عام یافته‌اند. فعالیت او در عرصهٔ روان‌شناسی و
عام یافته‌اند. فعالیت او در عرصهٔ روان‌شناسی و روانکاوی در سالهایی که او از فعالیت سیاسی کناره گرفته بود، و بویژه پس از انقلاب اسلامی و تا زمان مرگش تداوم و گستردگی بیشتری یافت. بخش مهمی از این فعالیتها در سالهای پایانی عمر او، به فعالیت در مکتب پناه (پنا) که در سال ۱۳۵۱ توسط خود او بنیان‌گذاری شده بود، منحصر گردید. دورهٔ پایانی زندگی. ابراهیم خواجه‌نوری، پس از کنار گذاشته شدن از سیاست، بیشتر سالهای زندگی خود را به تحقیق و پژوهش، و نیز به تألیف و ترجمهٔ کتابهای مختلف گذرانید. وی همچنین بویژه در عرصه‌های
مختلف گذرانید. وی همچنین بویژه در عرصه‌های خودشناسی و روان‌شناسی، به تأسیس و ثبت چند مؤسسهٔ خصوصی، از جمله مؤسسه‌ای موسوم به پناه در زمینهٔ مهارتهای زندگی دست زد. موسسه‌ای که به نشر و اشاعهٔ گفتارهای روان‌شناسی، ارائهٔ مهارتهای زندگی و شیوه‌هایی برای بهتر و آرامتر زیستن اختصاص داشت. این مؤسسه که تا به امروز هم به فعالیت خود ادامه داده‌است، در سال ۱۳۵۱ توسط ابراهیم خواجه‌نوری و با عنوان یک مؤسسهٔ دولتی بنیان‌گذاری شد و فعالیت آن تحت نام «مکتب پناه» (که گاهی پنا نیز خوانده می‌شد) در سال‌های بعد از انقلاب نیز
نیز خوانده می‌شد) در سال‌های بعد از انقلاب نیز ادامه یافت. خواجه نوری جلسات هفتگی مربوط به این مؤسسه را در منزل شخصیش برگزار می‌کرد و هزینه‌های آن را شخصاً پرداخت می‌نمود. در مورد برخی فعالیت‌های مربوط به مکتب پناه، به لینک مربوط به آن در بخش پیوند به بیرون در ذیل، توجه فرمائید. وی مدتی هم نایب رئیس انجمن قلم بود و علاوه بر نشریاتی که در جوانی خویش سردبیری یا اداره کرده بود، مدت‌ها مدیریت مجلهٔ حکومت متحدهٔ جهانی را نیز بر عهده داشت. همچنین او از پایه‌گذاران کمیته بهداشت روانی به‌شمار می‌آید. گاهی برحسب
کمیته بهداشت روانی به‌شمار می‌آید. گاهی برحسب تفنن شعر هم می‌سرود. از ابراهیم خواجه‌نوری یک پسر باقی ماند که تمام زندگی‌اش را در خارج از ایران و در کنار همسر مطلقه خواجه نوری زندگی کرد. ابراهیم خواجه‌نوری در آبان ۱۳۷۰ در سن ۹۱ سالگی در شهر تهران درگذشت. مراسم ترحیم خواجه‌نوری به صورت مفصلی در باغ منزل وی در الهیه برگزار گردید که صدها نفر برای بزرگداشت وی و ادای احترام حاضر شدند و از یک عمر طولانی تلاش و مجاهدت، و خدمات او در عرصه‌های مختلف، نه فقط در نشریات و مطبوعات داخل ایران، بلکه در رسانه‌های خارج از
و مطبوعات داخل ایران، بلکه در رسانه‌های خارج از کشور نیز، تجلیل کردند. آثار. وی چندین کتاب دیگر نیز در زمینه روانکاوی و روان‌شناسی و مهارتهای زندگی تألیف کرده‌است. علاوه بر اینها، تعداد زیادی مقاله در زمینه‌های مختلف تاریخی، سیاسی، اجتماعی، روان‌شناسی در مجلات معتبر زمان خود به چاپ رسانید.
باتری قابل شارژ گروهی از پیل‌های الکتروشیمیایی هستند که از لحاظ الکتریکی قابلیت شارژ مجدد را دارند. این گونه در اندازه‌های مختلف و با ترکیبات مختلف شیمیایی وجود دارد. باتری‌های قابل شارژ می‌توانند از لحاظ زیست‌محیطی و مسائل اقتصادی سودمند باشند. ساخت این باتری‌ها می‌تواند به کاهش زباله‌هایی که توسط باتری‌های یک بار مصرف ایجاد می‌شود، کمک کند. باتریهای قابل شارژ معمولاً در ابتدا بیشتر از باتریهای یکبار مصرف هزینه دارند، اما در کل مالکیت و تأثیرات محیطی بسیار کمتری دارند، زیرا می‌توانند بارها قبل از نیاز به
کمتری دارند، زیرا می‌توانند بارها قبل از نیاز به تعویض مجدداً شارژ شوند. برخی از انواع باتری قابل شارژ در اندازه‌ها و ولتاژهای یکسان با انواع یکبار مصرف موجود هستند و می‌توان از آنها به صورت قابل تعویض استفاده کرد. شارژ و تخلیه. در حین شارژ، ماده فعال مثبت اکسیده می‌شود، الکترون تولید می‌کند و با مصرف الکترون، مواد منفی کاهش می‌یابد. این الکترون‌ها جریان فعلی را در مدار خارجی تشکیل می‌دهند. الکترولیت ممکن است به عنوان یک بافر ساده برای جریان یونی داخلی بین الکترودها، مانند سلول‌های لیتیوم-یون و
داخلی بین الکترودها، مانند سلول‌های لیتیوم-یون و نیکل-کادمیوم، یا ممکن است در سلولهای سرب و اسید، یک فعالیت فعال در واکنش الکتروشیمیایی باشد. انرژی مورد استفاده برای شارژ باتری‌های قابل شارژ معمولاً از یک شارژر باتری با استفاده از برق شبکه AC ناشی می‌شود، اگرچه برخی از آنها مجهز به استفاده از پریز برق ۱۲ ولت DC هستند. ولتاژ منبع باید بیشتر از باتری باشد تا جریان را مجبور کند وارد آن شود، در صورتی که ولتاژ منبع کمتر از ولتاژ باتری باشد ، عکس عمل شارژ رخ می دهد و جریان از باتری به منبع ولتاژ فرستاده می
می دهد و جریان از باتری به منبع ولتاژ فرستاده می شود(باتری خالی یا دشارژ می شود).باید توجه داشت که ولتاژ منبع از ولتاژ باتری خیلی بیشتر نباشد زیرا در غیراین‌صورت به باتری آسیب رسانده می شود. از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد تا یک باتری شارژ شود.شارژرهای آهسته "dumb" بدون قابلیت ولتاژ یا سنجش دما، با سرعت کم شارژ می‌شوند که به‌طور معمول برای رسیدن به یک شارژ کامل، ۱۴ ساعت یا بیشتر طول می‌کشد. شارژرهای سریع به‌طور معمول بسته به مدل می‌توانند سلولها را طی دو تا پنج ساعت شارژ کنند و با سریع‌ترین زمان ممکن
دو تا پنج ساعت شارژ کنند و با سریع‌ترین زمان ممکن به مدت پانزده دقیقه نیز امکان‌پذیر است. شارژرهای سریع باید چندین روش برای شناسایی هنگامی که سلول به شارژ کامل برسد (تغییر در ولتاژ ترمینال، دما و غیره) داشته باشند تا بتواند شارژ بیش از حد را متوقف کند. سریعترین شارژرها دارای فن‌های خنک‌کننده هستند تا سلول‌ها از گرمای بیش از حد خودداری کنند. بسته‌های باتری در نظر گرفته شده برای شارژ سریع ممکن است شامل یک سنسور دما باشد که از شارژر برای محافظت از بسته استفاده می‌کند. سنسور یک یا چند تماس الکتریکی اضافی خواهد
می‌کند. سنسور یک یا چند تماس الکتریکی اضافی خواهد داشت. مدل‌های مختلف باتری به طرح‌های مختلف شارژ نیاز دارند. به عنوان مثال، برخی از انواع باتری را می‌توان با اطمینان از منبع ولتاژ ثابت شارژ کرد. بعضی‌ها نیاز به یک منبع جریان تنظیم شده دارند که باتری به ولتاژ کامل شارژ می‌شود. شارژ نادرست باتری می‌تواند به باتری آسیب برساند. در موارد شدید، باتری‌ها می‌توانند بیش از حد گرم شوند، آتش بگیرند یا محتویات خود را به طرز انفجاری بکشند،در صورتی که دمای باتری بیش از اندازه معین بالا رود لایه الکترولیت مایع خشک می
اندازه معین بالا رود لایه الکترولیت مایع خشک می شود و با یک اتصال کوتاه بین آند و کاتد ، باعث آتش سوزی و انفجار باتری می شود البته یک لایه جدا کننده به نام سپراتور(separator)تا حد قابل توجهی از وقوع این اتفاق جلوگیری می کند. زمان شارژ کردن. زمان شارژ کردن یک پارامتر مهم برای دستگاه‌هایی است که از باتری‌های قابل شارژ تغذیه می‌شوند. حتی اگر منبع تغذیه شارژ انرژی کافی برای عملکرد دستگاه و همچنین شارژ مجدد باتری را فراهم کند، دستگاه در زمان شارژ به یک منبع تغذیه خارجی وصل می‌شود. برای وسایل نقلیه الکتریکی که
خارجی وصل می‌شود. برای وسایل نقلیه الکتریکی که به‌صورت صنعتی استفاده می‌شود، شارژ در هنگام جابجایی ممکن است قابل قبول باشد. برای وسایل نقلیه برقی که نیاز به شارژ دارند، شارژ سریع برای شارژ در یک زمان مناسب ضروری است. باتری قابل شارژ با سرعت بالا نیست. مقاومت داخلی باتری باعث ایجاد گرما می‌شود و افزایش بیش از حد دما باعث می‌شود تا باتری از بین برود.. برای بعضی از انواع، حداکثر سرعت شارژ با سرعتی که مواد فعال می‌توانند از طریق الکترولیت مایع منتشر شوند، محدود می‌شوند. شارژ شدن زیاد ممکن است باعث ایجاد گاز
می‌شوند. شارژ شدن زیاد ممکن است باعث ایجاد گاز اضافی در باتری شود، یا ممکن است منجر به آسیب دیدن واکنش‌های جانبی شود که ظرفیت باتری را به‌طور دائم کاهش می‌دهد. بسیار تقریباً تقریباً و با استثنائات و جزئیات بسیار زیادی، بازگرداندن ظرفیت کامل یک باتری در یک ساعت یا کمتر، شارژ سریع در نظر گرفته می‌شود. یک سیستم شارژر باتری استراتژی‌های پیچیده‌تر و کنترل شارژ برای شارژ سریع را شامل می‌شود تا یک شارژر که برای شارژ کندتر طراحی شده‌است. تخلیه شارژ. تخلیه شارژ باتری کمک شایانی در افزایش طول عمر باتری و عملکرد صحیح
کمک شایانی در افزایش طول عمر باتری و عملکرد صحیح آن می‌گردد.
میکروفون بی سیم میکروفونی است که بدون کابل فیزیکی به تجهیزات ضبط صدا و تقویت کننده‌ها به صورت مستقیم وصل می‌شود و با آن در ارتباط است. یکی از پرکاربردترین آنها میکروفن های یقه ای یا هاچ اف ها هستند.
مسابقات قهرمانی فوتسال آسیا مهم‌ترین رقابتهای فوتسال در سطح قاره آسیا است. نخستین دوره این مسابقه‌ها در سال ۱۹۹۹ در کشور مالزی برگزار شد و پس از آن‌ها به‌طور سالانه (از سال ۲۰۰۸ هر دو سال یکبار) این مسابقات پیگیری می‌شود. تیم ملی فوتسال ایران قهرمان مقتدر این مسابقات بوده‌ است به گونه ای که تاکنون در طی هفده دوره این مسابقات به سیزده عنوان قهرمانی، دو نایب قهرمانی و دو عنوان سومی دست پیدا کرده‌ است. در بیشتر ادوار مسابقات، اکثر عناوین از جمله بهترین بازیکن، بهترین گلزن، بهترین خط حمله و بهترین خط دفاع، جام
بهترین گلزن، بهترین خط حمله و بهترین خط دفاع، جام اخلاق و بهترین مربی از آن تیم ایران شده است. شکی نیست كه فوتسال ایران در کلاس جهانی قرار داشته و فاصله‌ی زیادی با آسیا دارد اما حضورش در جام قهرمانی آسیا باعث پیشرفت سایر کشورها هم شده است. چهار دوره قهرمانی ژاپن، افزایش سهمیه آسیا از دو به پنج تیم، صعود سه تیم آسیایی به مرحله حذفی و کسب مقام سوم توسط یک تیم آسیایی (ایران) در جام جهانی ٢٠١۶، همگی گواهی بر این مدعاست. جدول کامل تمام دوره‌ها. تا پایان ۲۰۲۲ برترین گلزنان. در ۱۳ دوره از ۱۶ دوره برگزار شده
برترین گلزنان. در ۱۳ دوره از ۱۶ دوره برگزار شده فوتسال جام ملت‌های آسیا، عنوان بهترین گلزن به تیم ایران تعلق گرفته‌است. وحید شمسایی گلزن تیم ملی فوتسال ایران با به دست آوردن بهترین گلزن مسابقات در هشت دوره برگزار شده رکورد کم مانندی را از خود به یادگار گذاشته‌است.
سنت استفان یا استفان قدیس (یونانی: Στέφανος، "استفانوس")، به سریانی یا آشوری (مار استپان) که به عنوان نخستین شهید مسیحیت در نظر گرفته می‌شود بر اساس کتاب اعمال رسولان از کتب عهد جدید یکی از پیروان اولیه عیسی مسیح بود که توسط یهودیان سنگسار شده و کشته شد. دادگاه شرعی یهود گناه او را کفر دانست و او در دادگاه خود سخنرانی غرایی در مذمت سردمداران دین یهود کرد و به همین سبب به سنگسار محکوم شد. پولس طرسوسی، که خود نیز از ایمان آورندگان به مسیح شد، شهادت او را دید. تنها منبع در مورد استفان کتب عهد جدید است و
دید. تنها منبع در مورد استفان کتب عهد جدید است و اطلاعات دیگری در مورد او در دست نیست. بر اساس عهد جدید او یکی از یهودیان پیرو عیسی بود که به زبان یونانی صحبت می‌کرد و به همین دلیل برای گسترش دین عیسی انتخاب شد. در کلیساهای کاتولیک، آنجلیکان، لوتریان و ارتدوکس استفان مقدس به عنوان سَنت یا قدیس شناخته می‌شود. نام «استفان» از نام یونانی «استفانوس» به معنی تاج آمده‌است. از این رو معمولاً استفان دارای تاج شهادت شناخته می‌شود. تصاویر او معمولاً با سه قطعه سنگ و نخل شهادت نشان داده می‌شود. در بیشتر تصاویر موجود
نخل شهادت نشان داده می‌شود. در بیشتر تصاویر موجود از او، او به صورت یک مرد جوان بدون موی صورت تصویر می‌شود. پیشینه. استفان در کتاب اعمال به عنوان یکی از هفت فردی که توسط حواریون برای پخش کردن غذا در بین فقرای کلیسای اولیه انتخاب شده نام برده می‌شود. استفان ممکن است یهودی به دنیا آمده باشد ولیکن اطلاعات گفته شده در مورد زندگی قبلی او بسیار اندک است. دلیل انتخاب او این بود که به زبان یونانی آشنایی داشت و یهودیان یونانی زبان به دلیل طرد شدن توسط اکثریت یهودیان فقیر بودند. در عهد جدید گفته می‌شود که تعلیمات
فقیر بودند. در عهد جدید گفته می‌شود که تعلیمات استفان مردم را شگفت زده کرده بود و از این رو اعضای کنیسه‌های یهودی با او به مخالفت پرداختند. وقتی آن‌ها در بحث با او موفق نشدند به او اتهام زدند که نسبت به موسی و خدا کفر می‌ورزد و او را به سنهدرین دادگاه شرعی یهود فراخواندند. استفان بسیار آرام بود و صورت او مانند «صورت یک فرشته» بود. سخنان در سنهدرین. در سخنان طولانی در دادگاه شرعی یهود (سنهدرین) که تقریباً تمامی فصل هفتم کتاب اعمال را تشکیل می‌دهد استفان دیدگاه خود را از تاریخ اسرائیل بیان می‌کند. او سخنان
خود را از تاریخ اسرائیل بیان می‌کند. او سخنان خود را با جمله «خدای بزرگوار بر پدر ما ابراهیم ظاهر شد هنگامی که او در بین‌النهرین بود» آغاز می‌کند. او ادامه می‌دهد که خدا وقتی یوسف در مصر گم شده بود با او بود و او را از رنجهایش نجات داد. او این سخنان را به عنوان اینکه خداوند لزوماً در ساختمان خاصی (معبد سلیمان) وجود ندارد عنوان کرد. او سپس به داستان موسی و ظاهر شدن خدا بر او در بوته آتش گرفته می‌پردازد و رنج‌های موسی در تلاش برای نجات اسرائیل را بیان می‌کند. سخنان او حول محور تلاش‌های موسی و نافرمانی