payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌دهد؛ در مورد خود، انکار نمی‌کنم که این واقعیت در بسیاری از تصمیم‌هایی که مجبور بوده‌ام در زندگی بگیرم، از جمله نوشتن این کتاب، تعیین کننده بوده است. با ملاحظهٔ جداگانه‌ی این دو مؤلفه هویتّم، خواه از راه زبان خواه از راه دین، با نیمی از بشریت احساس نزدیکی می‌کنم؛ و با ملاحظه هم زمان این دو معیار با ویژگی‌ام رویاروی می‌شوم. می‌توانم همان ملاحظه را با سایر مؤلفه‌های هویتّم از سر بگیرم: در واقعیتِ فرانسوی بودن با شصت میلیون شخص، در واقعیتِ لبنانی بودن با هشت تا ده میلیون شخص، با احتساب لبنانی‌های پراکنده در
تا ده میلیون شخص، با احتساب لبنانی‌های پراکنده در دنیا، شریک هستم؛ اما در واقعیتِ همزمان فرانسوی و لبنانی با چند شخص شریکم، حداکثر چند هزار شخص ...» (صص ۲۴ ـ ۲۵).
فیلم‌برداری سینمایی مهم‌ترین مرحلهٔ تولید فیلم است. این مرحله به ویژه با مهم‌ترین ابزار و وسایل فیلم‌سازی، یعنی دوربین و متعلقات آن، انواع نورافکن‌ها و غیره سروکار دارد. در این مرحله افزون‌بر فیلم‌برداری، نورپردازی، کارگردانی، صدابرداری، بازیگری و برخی جلوه‌های ویژه، نیز هم‌زمان انجام می‌شوند. پیش از اینکه وارد این مرحله شویم، باید صحنه کاملاً آماده باشد و بازیگران نیز برای ایفای نقش حاضر باشند. ریشه‌شناسی. واژه سینِماتوگرافی، از دو واژهٔ یونانی باستان κίνημα، kìnema که به معنای «جنبش» در فارسی است و
κίνημα، kìnema که به معنای «جنبش» در فارسی است و γράφειν، Gràphein که می‌شود «نوشتن، نگاشتن» ترکیب این دو واژه سینِماتیک (کوتاه‌شده: سینماتو) و گرافی می‌شود "سینماتوگرافی" یا در فارسی "سینماتیک‌نگاری" یا "جنبش‌نگاری" هنر عکس‌برداری حرکت و فیلم‌برداری است. واژهٔ سینما نیز کوتاه‌شدهٔ واژه سینِماتوگراف است. سینماتیک یا همان کینماتیک نیز از همین ریشه‌اند به معنی جنبش‌شناسی. تاریخچه. در سال‌های آغازین تاریخ سینما، دوربین فیلم‌برداری، فقط وسیله‌ای بود که رؤیای بشر، یعنی دیدن تصاویر واقعی بر پرده را محقق ساخته
بشر، یعنی دیدن تصاویر واقعی بر پرده را محقق ساخته بود. با دوربین می‌شد هر آنچه را می‌توان با چشم دید، ضبط کرد و بعد بر پرده مشاهده کرد، به‌طوری‌که انگار این تصاویر بر پرده جان گرفته‌اند و همین برای تماشاگر آن زمان کافی بود. دوربین را در فاصله‌ای مشخص از سوژه، بدون حرکت یا چرخشی قرار می‌دادند و هر آنچه از دریچه دوربین قابل رویت بود، بر روی فیلم ضبط می‌کردند و سپس همان‌ها را بر پرده، مقابل دید تماشاگران، قرار می‌دادند. اما امروزه دیگر این گونه نیست. با تکنیک‌ها، حرکت دوربین‌ها و تمهیداتی که از طریق عدسی
حرکت دوربین‌ها و تمهیداتی که از طریق عدسی دوربین، فیلتر، انواع نورپردازی و … اعمال می‌شود، تصاویر و صحنه‌ها دیگر آن چیزی نیستند که در مقابل دریچه‌ی دوربین قرار دارد؛ این تکنیک‌ها دنیای فیلم‌سازی را دگرگون کرده‌اند و فیلم‌برداری به چنان پیشرفت و ظرافتی دست یافته‌است که باید به حق آن را هنر عصر تکنولوژی یا به تعبیری هنر تکنولوژیک نامید. فیلم‌برداری تاریخش را با فیلم‌های سیاه و سفید آغاز کرد. اما با وجود آنکه تنها دو رنگ وجود داشت، باز هم با تکنیک‌ها و تمهیداتی که از سوی فیلم برداران توانمندی چون استنلی کورتز
که از سوی فیلم برداران توانمندی چون استنلی کورتز (Stanley Cortez) و گرگ تولند ابداع شدند، می‌شد رنگ خاکستری، سایه روشن‌های پیچیده و عمق میدان‌های عجیب و … ایجاد کرد و با وجود محدودیتی که در رنگ وجود داشت، حس صحنه را به خوبی منتقل کرد. ورود رنگ به سینما نیز آغازگر ابداعات جدید در عرصه فیلم‌برداری برای هر چه بهتر شدن تصاویر و تأثیرگذاری آن‌ها بود. همچنین با وجود آنکه سینما یک هنر دو بعدی است، اما تماشاگر به خوبی در آن، عمق، اندازها و فاصله‌ها را به صورت قابل قبول احساس می‌کند و همه این‌ها به مدد شیوه‌های
قبول احساس می‌کند و همه این‌ها به مدد شیوه‌های مختلف فیلم‌برداری و پیشرفت هر چه بیشتر در ساخت ابزار فیلم‌برداری است. فیلم‌برداری حرفه‌ای. فیلم‌برداری مناسب و حرفه‌ای از سه عامل مهم سود می‌جوید: کادر و گروه فیلم‌برداری. اعضای این گروه، که متشکل از یک فرد اصلی به نام مدیر فیلم‌برداری و دستیاران و همکاران او مانند فیلم بردار، مسئول دوربین و … است، باید علاوه بر آگاهی از علم فیلم‌برداری و آشنایی کامل با ابزار مورد استفاده، از دیدی درست نسبت به سینما و نسبت به آنچه کارگردان از آن‌ها می‌خواهد، برخوردار باشند تا
کارگردان از آن‌ها می‌خواهد، برخوردار باشند تا بتوانند به ذهنیات او به درستی عینیت ببخشند. در واقع باید در نظر داشت که سینما تنها به یک تصویر واضح و خوب نیاز ندارد؛ بلکه به خلق یک فضای تأثیرگذار، قابل قبول و جذاب نیاز دارد که بخش نسبتاً بزرگی از بار خلق این فضا به دوش فیلم‌برداری است که از طریق انواع تمهیدات فیلم‌برداری به انجام می‌رسد. نورپردازی. نورپردازی، در کنار فیلم‌برداری، باید به درستی انجام شود؛ زیرا بدون نورپردازی درست، نه تنها ممکن است تصویری واضح بر پرده ظاهر نشود، بلکه اساساً بدون نور، تصویری
بر پرده ظاهر نشود، بلکه اساساً بدون نور، تصویری وجود ندارد. اما نورپردازی تنها برای دیدن تصویر نیست بلکه نورپردازی حرفه‌ای و هنرمندانه در تأثیر دراماتیک تصویر نیز بسیار مؤثر است. ابزار و وسایل فیلم‌برداری. پیشرفت‌های بسیاری در زمینه‌ی ابزار و وسایل فیلم‌برداری صورت گرفته‌است. دوربین فیلم‌برداری، از اجزای ویژه‌ای تشکیل شده که هر یک دارای تنوع در نوع و موارد مورد استفاده هستند؛ اجزایی مانند فیلم، عدسی و…. . همچنین با وجود شرکت‌ها و کارخانه‌های متعددی که به تولید این محصولات می‌پردازند، باید نسبت به خرید نوع
این محصولات می‌پردازند، باید نسبت به خرید نوع اعلای آن با توجه به ظرافت و حساسیتی که این ابزار از آن‌ها برخوردارند، دقت کافی را به کار برد.
دافنی (به انگلیسی: Daphnia) که به دلیل شکل ظاهری به آن خاکشیر هم می‌گویند از شاخه بندپایان و راسته سرونیان است که با نام‌های شپش‌آبی آب‌های شیرین و کک‌آبی هم شناخته می‌شود. دافنی معمولاً برای آزمودن مقدار سمی‌بودن مواد شیمیایی در آب‌های آلوده مورد بررسی قرار می‌گیرد. در فرهنگ غربی به این حیوان به زبان عامیانه کک‌آبی می‌گویند؛ زیرا تا حدودی شبیه به کک معمولی است. این جانور غذای اصلی هیدر و غذای برخی ماهی‌ها می‌باشد و نیز دارای رشد نمایی و جمعیتی فرصت طلب است. قبل از به وجود آمدن سیستم توزیع بهداشتی آب در
قبل از به وجود آمدن سیستم توزیع بهداشتی آب در شهرها، این موجودات در منابع ذخیره آب مثل آب انبارها وجود داشتند. وجود آنها به تنهایی خطری متوجه سلامت آب نمی‌کند، بلکه حضور آنها می‌تواند نشانه تمیز بودن نسبی آب باشد چون دافنی در آب آلوده تولید مثل نمی‌کند. دافنی سامانه گردش باز دارد (جزء سخت پوستان است) همولنف از انتهای باز بعضی از رگ‌هایش خارج می‌شود و در میان سلول‌ها گردش می‌کند، بنابراین همولنف آن هم نقش خون را دارد هم نقش مایع میان بافتی و لنف. دافنی‌ها شبکه مویرگی‌ای دارند که کامل نیست. این حیوان تولید
مویرگی‌ای دارند که کامل نیست. این حیوان تولید مثل جنسی داشته و از راه «بکرزایی» بقای خود را ادامه می‌دهد. در این روش تولید مثل گامت ماده بدون دخالت و نفوذ اسپرم گامت نر تقسیم شده و تکثیر می‌یابد. دافنی دارای چشم مرکب، سیستم عصبی ساده، بدنی شفاف است و با میگو همانندی دارد. دافنی ماده دارای دو شاخک، چشم مرکب و کیسه تخم است. بدن دافنی معمولاً ۱ تا ۵ میلی‌متر (۰٫۰۴ - ۰٫۲ اینچ) طول دارد که بیشتر توسط هیدرهای آب شیرین شکار می‌شوند. منابع. عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه
علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴. دیتر ابرت (2005). "مقدمه ای بر زیست شناسی دافنی". بوم شناسی ، اپیدمیولوژی و سیر تکاملی دافنی. Bethesda، MD: مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی. شابک 978-1-932811-06-3.
ویلا سایبرت کاتر (؛ ۷ دسامبر ۱۸۷۳ – ۲۴ آوریل ۱۹۴۷) نویسنده زن آمریکایی برنده جایزه پولیتزر برای داستان بود. این نویسنده آمریکایی بیشتر شهرت خود را از طریق خلق رمان‌هایی به دست آورد که به زندگی نخستین مهاجرین اروپایی ساکن در ایالات غربی آمریکا می‌پرداختند و از شیوه‌های زندگی در دشت‌های بزرگ حکایت داشتند. آثاری مانند "اوه پیشگامان!"، "آنتونیای من"، و "نغمهٔ لارک"، از جملهٔ این قبیل آثار او به‌شمار می‌آیند. در سال ۱۹۲۳ او به خاطر نگارش رمان "یکی از ما"، که در سال ۱۹۲۲ نوشته شده بود، موفق به دریافت جایزه
در سال ۱۹۲۲ نوشته شده بود، موفق به دریافت جایزه پولیتزر گردید. وی همچنین مجموعه رمان‌هایی هم در ارتباط با جنگ جهانی اول خلق نمود. ویلا کاتر که سال‌های جوانی خود را در نبراسکا طی کرده بود و فارغ‌التحصیل از دانشگاه دولتی این ایالت بود؛ بیشتر سال‌های زندگی خویش را در نیویورک سپری نمود و اغلب آثار خود را در همین شهر پدیدآورد. زندگی‌نامه. در سال ۱۸۷۳ در شهر ویرجینیا واقع در ایالت کارولینای شمالی دیده به جهان گشود. پس از انجام تحصیلات مقدماتی و متوسطهٔ خویش، در حالیکه خانواده‌اش سخت مخالف بودند، به ایالت نبراسکا
خانواده‌اش سخت مخالف بودند، به ایالت نبراسکا رفت و در دانشگاه ایالت مزبور مشغول به تحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه ایالتی نبراسکا، به شهر پیتزبرگ رفت و در آنجا به کار معلمی مشغول شد. وی پس از چند سال معلمی از ادامه این شغل منصرف شد و پس از مدتی آوارگی و بیکاری و بلاتکلیفی، سردبیری مجله کثیرالانتشار بیک کلور را بر عهده گرفت و مقیم شهر نیویورک شد. وی در قبال این فعالیت خود، دست به نگارش داستان‌هایی زد که مضامین آن‌ها کم و بیش، بر زندگی و عادات و کردار ده نشینان ساده دل و روستائیان گوشه‌گیر ایالت
ده نشینان ساده دل و روستائیان گوشه‌گیر ایالت نبراسکا دور می‌زد. به تدریج و با همین داستان‌ها شهرت ویل کاتر بیشتر شد و وی توانست آثار بهتری را نیز انتشار بدهد. در این دوران وی داستان‌هایی می‌نوشت که در نوع خود جالب و بی‌نظیر بودند. نخستین رمان مفصل او، پل الکساندر، نموداری از کوشش‌های مداوم و مرارتهای شبانه‌روزی او، به سوی شهرت و موفقیت به‌شمار می‌آید. این کتاب مورد توجه بسیاری از نویسندگان آن عصر قرار گرفت و از جمله سارا ارن جیوت که خود از داستان‌سرایان برجستهٔ آغاز قرن بیستم در آمریکا بود، این اثر وی را
آغاز قرن بیستم در آمریکا بود، این اثر وی را ستود و از استعداد ویلا کاتر در داستان‌نویسی تجلیل کرد. سارا جیوت به ویلا کاتر توصیه کرد که هنگام نگارش داستان‌های خود، یک هدف مشخص و مسلّم برای خویش برگزیند و پیرامون آن هدف خود، ساده و بی‌پیرایه و صادقانه شروع به نوشتن کند. ویلا کاتر توصیهٔ بانو جیوت را پذیرفت و این طرز نوشتن را به عنوان یک هدف در نوشته‌هایش دنبال کرد. وی این روش نویسندگی را تا پایان عمر خویش حفظ نمود و همواره بدان پایبند بود. کتابشناسی. مجموعه‌ها. این فهرست مجموعه داستان‌های اولیه او را که در
این فهرست مجموعه داستان‌های اولیه او را که در ابتدای کار خویش در نشریات مختلف منتشر می‌ساخت را شامل نمی‌شود. دربارهٔ او. داستان‌هایی که ویلا کاتر در دوران عمر خویش خلق نموده‌است، عموماً داستان‌هایی مشحون از عواطف سرشار بشری و سیرهٔ مردمان پاکدل ده‌نشین و روستایی است. بخش مهمی از این داستان‌ها با زندگی خود ویلا کاتر در دوران کودکی و نوجوانیش مرتبط است و از طرز زندگانی نخستین مهاجرین اروپایی که به نواحی ایالات غربی و مرکزی "می وست" آمدند، حکایت می‌کند و به توصیف محیط خانوادگی و اجتماعات کوچک آنان می‌پردازد.
محیط خانوادگی و اجتماعات کوچک آنان می‌پردازد. از داستان‌های زیبا و کوتاه او، داستان "عمو روسیکی"، تصویر روشنی از زندگی یک مهاجر چک، در ایالت نبراسکا ارائه می‌کند. همچنین رمان سرنوشت‌های نامعلوم، از دیگر آثار زیبای اوست که چنین مضمونی دارد.
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۴ در شهر سارایوو، یوگسلاوی سابق (بوسنی و هرزگوین فعلی) از ۸ تا ۱۹ فوریه ۱۹۸۴ برگزار شد. در این دوره از بازی‌ها آلمان شرقی با ۹ طلا، ۹ نقره و ۶ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. شوروی با ۶ طلا، ۱۰ نقره و ۹ برنز مقام دوم را کسب کرد و تیم آمریکا با ۴ طلا، ۴ نقره و ۰ برنز به مقام سوم رسید. تیم ایران نیز در این دوره از بازی‌ها شرکت نکرده است.
نشان یا مدال ذوالفقار عالی‌ترین نشان (مدال) نیروهای نظامی ایران است که از سال ۱۳۰۱ به اشخاصی که در میدان جنگ از خود رشادت بروز می‌دادند اعطا می‌گردید. کمی بعد نشان سپه جایگزین مدال ذوالفقار شد و پس از آن امتیاز جنگی ذوالفقار به موارد جنگ با دشمنان خارجی اختصاص یافت. از میان نشان‌های افتخار نظامی که توسط ارتش شاهنشاهی ایران ایجاد شده بود، نشان ذوالفقار به همراه نشان‌های دانش، رازی، هنر و ورزش همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد. تاریخچه. در ۲۰ مرداد ۱۳۰۱ کمیسیونی متشکل از سرتیپ امان‌الله میرزا جهانبانی، سرتیپ
متشکل از سرتیپ امان‌الله میرزا جهانبانی، سرتیپ فضل‌الله زاهدی، سرهنگ حسن آقاخان آذربرزین، نایب سرهنگ محمودخان پولادین و نایب اول غلامعلی بایندر عالیترین نشان جنگی ایران را که نشان ذوالفقار نام داشت به تصویب رسانیدند. اشخاصی استحقاق گرفتن چنین نشانی را داشتند که در میدان جنگ ابراز رشادت فوق‌العاده نموده یا اینکه در جنگ مجروح شده و با همان حالت تا انتهای جنگ وظیفه خود را انجام داده باشند. کسانی که مفتخر به دریافت چنین نشانی می‌شدند می‌بایست همیشه نشان را به سینه خود نصب می‌نمودند. این نشان علاوه بر حقوق،
سینه خود نصب می‌نمودند. این نشان علاوه بر حقوق، امتیازاتی نیز مانند توقف مدت کمتری در هر درجه برای صاحب منصبان ایجاد می‌نمود. این نشان فقط مدت دو سال دوام کرد و بعدها اعطای آن موکول به فداکاری و دلیری در جنگ‌های خارج گردید و نشان سپه جانشین آن گردید. به گفته امیراصلان افشار این نشان در کنار نشان نیل و نشان پهلوی یکی از سه نشان منتخبی بود که در تشییع جنازه محمدرضا پهلوی در مصر مورد استفاده قرار گرفت. شکل و اقسام. این نشان در دو نوع بود؛ نوع اول مخصوص صاحب منصبان دارای چهار درجه و نوع دوم برای افراد نظامی
منصبان دارای چهار درجه و نوع دوم برای افراد نظامی شامل دو درجه بود. یک سمت این نشان جنگی واژهٔ علی بود و سمت دیگرش عبارت «رشادت» که روی مینای قرمز رنگی می‌درخشید. دریافت کنندگان. نام برخی از کسانی که به دریافت این نشان نائل شدند در فهرست زیر مشاهده می‌شود. نبرد تنگ زاهد در سال ۱۳۰۳ پس از محاصره تیپ کرمانشاه در تنگه زاهد شیر به دست لرها، در پی عزیمت نیروی نظامی از مرکز و جنگ شدید، تیپ کرمانشاه نجات یافت و این افراد مفتخر به دریافت نشان ذوالفقار شدند. نبرد شکریازی سایر موارد پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۰ در شهر لیک پلاسید، نیویورک، ایالات متحده آمریکا در ۱۳ تا ۲۴ فوریه ۱۹۸۰ برگزار شد. در این دوره از بازی‌ها شوروی با ۱۰ طلا، ۶ نقره و ۶ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. آلمان شرقی با ۹ طلا، ۷ نقره و ۷ برنز مقام دوم را کسب کرد و تیم آمریکا با ۶ طلا، ۴ نقره و ۲ برنز به مقام سوم رسید. تیم ایران نیز در این دوره از بازی‌ها شرکت نکرده است.
این فهرست تاریخ تاسیس کشورها به تفکیک قاره را نشان می‌دهد. فهرست پذیرنده پیاپی سازی. در این فهرست، «تاریخ آخرین تابعیت» به آخرین تاریخ کنترل توسط یک دولت خارجی اشاره دارد. در برخی موارد این همان تاریخ استقلال است که علامت استعمارزدایی یا انحلال یک اتحادیه سیاسی است. در موارد دیگر، یک دولت مستقل برای مدتی تسلیم اشغال İKB یا انقیاد سیاسی خارجی شد و بعداً استقلال خود را به دست آورد. تاریخ ها به حکومت یا اشغال عملی اشاره دارد، خواه با شناسایی بین المللی مشروع باشد یا نباشد. در اتحادیه ای مانند چکسلواکی، اتحاد
یا نباشد. در اتحادیه ای مانند چکسلواکی، اتحاد جماهیر شوروی، یا اتحادیه کالمار، یکی از اجزای تشکیل دهنده را می توان قدرت مسلط در نظر گرفت - عموماً در جایی که مقر دولت قرار داشت. انگلستان یک مورد بخصوص پیچیده است. اگر انگلستان به عنوان عضو غالب در نظر گرفته شود، پس تاریخ را می توان از فتح روم، تهاجمات ساکسون ها، اتحاد قرن دهم و فتح 1066 نورمن قبل از اتحاد انگلستان و اسکاتلند در سال 1707 ردیابی کرد. تاریخ حاکمیت را می توان از اتحاد 843 تا اتحاد 1707 با انگلستان (با یک الحاق مختصر توسط انگلستان 1657-1660)
(با یک الحاق مختصر توسط انگلستان 1657-1660) ردیابی کرد. برخی از اسکاتلندی ها اتحادیه 1707 را به عنوان واگذاری حاکمیت به انگلستان می دانند.
دیانه کروگر (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۶) بازیگر و مانکن آلمانی است. در آمریکای شمالی وی برای ایفای نقش هلن در "تروآ" و نقش بریجت ون همرسمارک در "حرامزاده‌های لعنتی" مشهور شد. او قبل از ورود به هالیوود در یک شرکت «کفن و دفن» کار می‌کرد. کروگر سال ۲۰۱۷ برای بازی در فیلم "در محوشدگی" ساختهٔ فاتح آکین جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را از آنِ خود کرد.
جان‌سخت ۴ که در آمریکای شمالی با نام یا آزادانه زندگی کن یا سخت بمیر شناخته می‌شود، نام فیلمی سینمایی در ژانر اکشن و محصول سال ۲۰۰۷ و چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های "جان‌سخت" است. کارگردانی این فیلم را لن وایزمن بر عهده داشته و بروس ویلیس در نقش شخصیت اصلی فیلم یعنی جان مک‌کلین ظاهر شده‌است. نام این فیلم از شعار ایالت نیوهمپشر که «یا آزادانه زندگی کن یا بمیر» می‌باشد، گرفته شده‌است. داستان آن دربارهٔ نبرد جان مک‌کلین با یک گروه تروریست مجازی می‌باشد که می‌خواهند سیستم کامپیوتری کشور را هک کنند و اطلاعات آن
سیستم کامپیوتری کشور را هک کنند و اطلاعات آن را به سرقت ببرند. داستان این فیلم، بر اساس مقاله‌ای به نام «وداع با اسلحه» نوشتهٔ جان کارلین می‌باشد. این فیلم در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷ در آمریکای شمالی اکران شد. تولید این فیلم ابتدا به علت حملات ۱۱ سپتامبر به تعویق افتاد، اما نهایتاً ساخت آن در سال ۲۰۰۶ آغاز گردید. با وجود این‌که ویلیس و وایزمن می‌خواستند تا تصویرسازی رایانه‌ای در این فیلم محدود باشد، ولی در آن از جلوه‌های ویژهٔ گوناگونی برای صحنه‌های درگیری و اکشن استفاده شده‌است. در طول فیلمبرداری، ویلیس و بدلکارش،
شده‌است. در طول فیلمبرداری، ویلیس و بدلکارش، چندین بار زخمی شدند. سکانس‌هایی از این فیلم به علت خشونت و ناسزاگویی در نسخه‌ای که در سینماها اکران شد، حذف شده بود. این صحنه‌های حذف شده در نسخهٔ خانگی آن، منتشر شد. وبگاه راتن تومیتوس این فیلم را ۸۲٪ برگزیده دانسته و متاکریتیک نیز از ۱۰۰ نمره، به این فیلم نمرهٔ ۶۹ داده‌است. این فیلم به صورت جهانی ۳۸۳٫۵ میلیون دلار در گیشه فروش داشته‌است. آلبوم موسیقی متن فیلم، در همان هفتهٔ انتشار فیلم، به بازار آمد. داستان. عده‌ای از هکرهای کامپیوتری، برنامه‌هایی را که از
عده‌ای از هکرهای کامپیوتری، برنامه‌هایی را که از آن‌ها درخواست شده بود را می‌نویسند و آن‌ها را برای "مای لین" (مگی کیو) می‌فرستند و در قبال آن پول دریافت می‌کنند. اما بعد از این کار، توسط مواد منفجره‌ای که در کامپیوترهایشان جاسازی شده‌است، کشته می‌شوند. مای لین از این برنامه‌ها برای نفوذ به دفتر مرکزی اف‌بی‌آی استفاده می‌کند و سامانه‌های آن‌ها را برای مدتی از کار می‌اندازد. برای پیدا کردن شخصی که این نفوذ را انجام داده‌است، اف‌بی‌آی تصمیم می‌گیرد تا فهرستی از معروف‌ترین هکرهای کشور تهیه کند و به سراغ آن‌ها
معروف‌ترین هکرهای کشور تهیه کند و به سراغ آن‌ها برود. جان مک‌کلین (بروس ویلیس) که بازرس پلیس شهر نیویورک می‌باشد، مأموریت می‌گیرد تا هکری به نام "مت فارل" (جاستین لانگ) را دستگیر کند. حضور مک‌کلاین در خانهٔ فارل، از انفجار بمب کارگذاشته شده در خانهٔ او جلوگیری می‌کند. سپس تروریست‌ها تصمیم می‌گیرند تا با اسلحه فارل را به قتل برسانند. مک‌کلاین جان فارل را نجات می‌دهد و او را به دفتر مرکزی اف‌بی‌آی در واشینگتن دی‌سی می‌برد. روز بعد رئیسِ مای لین، "توماس گابریل" (تیموتی اولیفانت) به افرادش دستور می‌دهد که حمله
(تیموتی اولیفانت) به افرادش دستور می‌دهد که حمله را شروع کنند. اولین کار آن‌ها، خرابکاری در چراغ‌های ترافیکی و بورس می‌باشد. در بازجویی فارل می‌گوید که حدس او این است که تروریست‌ها در حال انجام "حملهٔ سه‌جانبه" هستند. حمله‌ای که با استفاده از نقاط آسیب‌پذیر کشور شکل می‌گیرد و مهاجم تمام زیرساخت‌های کامپیوتری کشور را به دست می‌گیرد. "میگل بومن" (کلیف کرتیس)، فرمانده اف‌بی‌آی، از این گمان او خوشش نمی‌آید. مک‌کلاین و فارل به یک ساختمان امن فرستاده می‌شوند، اما در راه، افراد گابریل با یک بالگرد به دنبال آن‌ها
در راه، افراد گابریل با یک بالگرد به دنبال آن‌ها می‌روند. مک‌کلاین موفق می‌شود که بالگرد را از بین ببرد و فارل نیز زنده می‌ماند، ولی همهٔ مأمورین اف‌بی‌آی در این حمله کشته می‌شوند. در همین حال که مک‌کلاین و فارل در حال بازگشت هستند، افراد گابریل شبکه‌های تلویزیونی را هک می‌کنند و تصویر ساختمان کاپیتول در همهٔ شبکه‌ها نشان داده می‌شود. در زیر صفحه نوشته‌هایی نشان داده می‌شود و سپس ساختمان کاپیتول منفجر می‌شود. مک‌کلاین سریع به خیابان می‌رود و ساختمان کاپیتول را از دور می‌بیند و می‌فهمد که این یک ویدئوی
را از دور می‌بیند و می‌فهمد که این یک ویدئوی ساختگی بوده و برای وحشت‌زده کردن مردم، پخش شده‌است. فارل حدس می‌زند که هدف بعدی آن‌ها نیروگاه‌های برق خواهد بود. او معتقد است که آن‌ها از نیروگاه ویرجینیای غربی شروع خواهند کرد، زیرا از آن می‌توانند برق بسیاری از مناطق را قطع کنند و چون خاموشی از راه دور ممکن نیست، افراد گابریل باید در آن‌جا حضور داشته باشند تا بتوانند نیروگاه را از کار بیندازند. مک‌کلاین و فارل با هم به نیروگاه ویرجینیای غربی می‌روند و آن‌جا مای لین و افرادش را پیدا می‌کنند. مک‌کلاین با آن‌ها
لین و افرادش را پیدا می‌کنند. مک‌کلاین با آن‌ها درگیر می‌شود و آن‌ها را می‌کشد. سپس، وقتی گابریل می‌خواهد با مای ارتباط برقرار کند، مک‌کلاین را در آن‌جا می‌بیند. مک‌کلاین هم با دادن خبر مرگ دوست‌دخترش به او طعنه می‌زند. بعد از این گابریل تمام گازهای طبیعی را به سمت نیروگاه هدایت می‌کند، اما مک‌کلاین و فارل قبل از انفجار نیروگاه موفق به فرار می‌شوند. فارل پیشنهاد می‌دهد که از دوستش "فردریک" (کوین اسمیت) کمک بگیرند. فردریک جای گابریل را پیدا می‌کند و آن‌ها می‌فهمند که او در یک ساختمان محرمانه‌است که ظاهراً
که او در یک ساختمان محرمانه‌است که ظاهراً یک اداره تأمین اجتماعی‌است، اما در واقع پایگاهی مخفی برای ثبت اطلاعات و اسناد کل کشور است. فردریک در مورد پیشینهٔ گابریل به مک‌کلاین و فارل توضیح می‌دهد که گابریل در آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا کار می‌کرده و به مسئولین هشدار داده که سیستم اطلاعاتی کشور قابل نفوذ است و باید دوباره برنامه‌نویسی شود، اما مسئولین گوش نمی‌کنند. برای همین گابریل یک بار سیستم را هک می‌کند تا به آن‌ها نشان دهد که سیستم قابل نفوذ است، اما دولت او را اخراج می‌کند و شهرت او لکه‌دار
اما دولت او را اخراج می‌کند و شهرت او لکه‌دار می‌شود. به همین علت گابریل تصمیم گرفته تا این حمله را انجام دهد. گابریل متوجه نفوذ فردریک به سیستمش می‌شود و با مک‌کلاین ارتباط برقرار می‌کند و به او می‌گوید که دخترش "لوسی" (مری الیزابت وینستد) را گروگان گرفته‌است. بعد از این مک‌کلاین و فارل به سمت مقر گابریل حرکت می‌کنند. در حالی که مک‌کلاین در حال از بین بردن افراد گابریل است، فارل جلوی این عملیات مجازی را می‌گیرد، اما توسط افراد گابریل دستگیر می‌شود. گابریل و افرادش به همراه لوسی و فارل محل را ترک می‌کنند.
و افرادش به همراه لوسی و فارل محل را ترک می‌کنند. مک‌کلاین هم به دنبال آن‌ها می‌رود. در همین زمان دولت تصمیم می‌گیرد تا با یک جنگنده اف-۳۵ لایتنینگ ۲ تروریست‌ها را از بین ببرد. گابریل موفق می‌شود با خلبان ارتباط برقرار کند و خودش را جای برج مراقبت جا بزند. او اطلاعاتی غلط به او می‌دهد که نشان می‌دهد ماشینی که مک‌کلاین در آن است، ماشین تروریست‌ها است. برای همین این جنگنده به ماشین مک‌کلاین حمله می‌کند، ولی مک‌کلاین می‌گریزد و جنگنده نیز نابود می‌شود. البته خلبان آن نجات پیدا می‌کند. مک‌کلاین، گابریل و
خلبان آن نجات پیدا می‌کند. مک‌کلاین، گابریل و افرادش را درانباری پیدا می‌کند. گابریل او را می‌گیرد و اسلحه‌اش را روی سینه‌اش می‌گذارد. در همین زمان مک‌کلاین اسلحه را بالاتر می‌آورد و به شانهٔ خود شلیک می‌کند. تیر از بدن او عبور می‌کند و به سینهٔ گابریل برخورد می‌کند و او را می‌کشد. در پایان، مشخص می‌شود که فارل و لوسی به یک‌دیگر علاقه‌مند شده‌اند. بازیگران و شخصیت‌ها. در فیلم جان‌سخت ۳ به این شخصیت اشاره می‌شود و دربازی ویدئویی نیز حضور دارد، شایعه شده بود که رومر ویلیس دختر بروس ویلیس کاندیدای اصلی بازی
که رومر ویلیس دختر بروس ویلیس کاندیدای اصلی بازی در این نقش بوده‌است. جسیکا سیمپسون بریتنی اسپیرز و تیلور فرای دیگر بازیگرانی هستند که برای این نقش در نظر گرفته شده بودند. فرای در جان سخت ۱ در نقش لوسی مک‌کلاین ظاهر شده بود. تولید. فیلم‌نامه و عنوان فیلم. فیلم‌نامهٔ این فیلم ابتدا بر اساس فیلم‌نامه‌ای به نام WW3.com و با استفاده از مقاله‌ای به نام «وداع با اسلحه»، توسط دیوید مارکونی که نویسندهٔ فیلم دشمن کشور نیز می‌باشد، نوشته شد. او این فیلم‌نامه را دربارهٔ یک حملهٔ مجازی بزرگ به ایالات متحده نوشت. این
یک حملهٔ مجازی بزرگ به ایالات متحده نوشت. این حمله که "حمله سه‌جانبه" نام دارد، شامل سه قسمت می‌باشد: حمله به سیستم حمل و نقل کشور، سیستم ارتباطی و مالی و تمامی زیرساخت‌های اطلاعاتی مهم کشور. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر، پروژهٔ ساخت این فیلم متوقف شد. چند سال بعد، این فیلم‌نامه ابتدا توسط داگ ریچاردسون و نهایتاً به وسیلهٔ مارک بامبک با نام "یا آزاد زندگی کن یا سخت بمیر" بازنویسی شد. ویلیس در سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که نام فیلم "جان‌سخت ۴" خواهد بود و موضوعش در مورد تروریسم مجازی می‌باشد. IGN بعداً اعلام کرد که نام
تروریسم مجازی می‌باشد. IGN بعداً اعلام کرد که نام فیلم "جان‌سخت: بازیابی" خواهد بود. بعد از آن فاکس قرن بیستم اعلام کرد که نام فیلم "یا آزاد زندگی کن یا سخت بمیر" خواهد بود و در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۷ نیز منتشر می‌شود. نام این فیلم از شعار ایالت نیو همپشر که از گفتاوردهای جان استارک می‌باشد، اقتباس شده‌است. این فیلم در خارج از آمریکای شمالی، با نام جان‌سخت ۴ منتشر شد. جلوه‌های ویژه. برای خلق جلوه‌های بصری فیلم، بروس ویلیس و لن وایزمن اعلام کردند که آن‌ها به مقداری محدودی در فیلم از تکنولوژی تصویرسازی رایانه‌ای
محدودی در فیلم از تکنولوژی تصویرسازی رایانه‌ای استفاده خواهند کرد. یکی از دست‌اندرکاران جلوه‌های بصری این فیلم می‌گوید: کمپانی‌هایی هم‌چون "دیجیتال دیمانسیون"، "اورفنج"، "ریوت"، "پیکسل مجیک"، و "املگیمتد پیکسلز" جلوه‌های ویژهٔ این فیلم را ساخته‌اند. شرکت "دیجیتال دیمانسیون" روی بیش از ۲۰۰ جلوهٔ ویژه کار کرد. به‌طور مثال برای صحنه‌ای که مک‌کلاین و فارل بین دو ماشین گیر کرده‌اند و یک ماشین دیگر روی آن‌ها پرتاب می‌شود، آن‌ها ابتدا با کابل ماشینی را روی دو ماشین دیگر انداختند و سپس در صحنه‌ای دیگر بازیگران نقش
دیگر انداختند و سپس در صحنه‌ای دیگر بازیگران نقش بازی کردند و از ترکیب این دو، صحنهٔ اصلی فیلم به دست آمد. برای صحنه‌ای که مک‌کلاین ماشین را به سمت بالگرد پرتاب می‌کند، آن‌ها ابتدا صحنه‌ای را که تیرانداز از بالگرد پایین می‌پرد را فیلم‌برداری کردند و سپس در صحنه‌ای دیگر با کابل و با استفاده از جرثقیل ماشین را به سمت بالگرد پرتاب کردند. بعد کابل را به وسیلهٔ رایانه از فیلم حذف کردند. این کمپانی در اضافه کردن ماشین به ترافیک‌ها در خیابان و نشان دادن خروج کارمندان از ساختمان‌های دولتی نیز با سازندگان این فیلم،
از ساختمان‌های دولتی نیز با سازندگان این فیلم، همکاری کرد. کمپانی "اورفنج"، جلوه‌های ویژهٔ پایانی فیلم را ساخته‌است. سکانس‌هایی که در آن جنگنده اف-۳۵ به سراغ مک‌کلاین می‌آید، توسط ویرایشگران این شرکت و با استفاده از نرم‌افزار مایا ساخته شده‌است. فیلم‌برداری و آسیب‌ها. فیلم‌برداری این فیلم در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶ در مرکز بالتیمور آغاز شد. در هر سکانس از ۸ دوربین برای فیلم‌برداری از زاویه‌های مختلف استفاده شده‌است. همچنین برای صدابرداری از ۱۸ میکروفون مجزا استفاده شده‌است. برای پیشگیری از آسیب‌دیدگی‌های احتمالی
شده‌است. برای پیشگیری از آسیب‌دیدگی‌های احتمالی در طول فیلم‌برداری، قبل از شروع فیلم‌برداری، ویلیس چندین ماه تمرین می‌کرد. در روز ۲۴ ژانویه ۲۰۰۷، ویلیس در طول فیلم‌برداری از یک صحنهٔ درگیری بین شخصیت‌های جان مک‌کلاین و مای لین با برخورد پاشنهٔ کفش به صورتش، به شدت آسیب دید. ویلیس خودش می‌گوید چیز مهمی نبود، اما وایزمن می‌گوید که این زخم سطحی نبود و طوری بود که استخوان صورتش دیده می‌شد. ویلیس در بیمارستان بستری شد و صورتش ۷ بخیه خورد. گفته می‌شود جای این بخیه‌ها، هنگامی که در فیلم مک‌کلاین فارل را به بومن