payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد و از گوگل خواست تا یک مکان‌یاب رأی‌گیری را از فروشگاه اپلیکیشن اندروید حذف کند. پلیس از بقیه اسپانیا برای سرکوب رأی‌گیری و بستن حوزه‌های رأی‌گیری اعزام شد، اما والدین در آخر هفته رویدادهایی را در مدارس (که حوزه‌های رأی‌گیری در آنها قرار دارند) برنامه‌ریزی کردند و قول دادند که آنها را اشغال کنند تا در طول رأی‌گیری باز بمانند. برخی از برگزارکنندگان انتخابات، از جمله مقامات کابینه کاتالونیا، دستگیر شدند، در حالی که تظاهرات نهادهای محلی و اعتراضات خیابانی گسترده‌تر شد. این همه‌پرسی در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، با وجود
شد. این همه‌پرسی در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، با وجود تعلیق توسط دادگاه قانون اساسی و با وجود اقدام پلیس اسپانیا برای جلوگیری از رأی‌گیری در برخی مراکز، برگزار شد. به گفته مقامات کاتالونیا، ۹۰٪ از رأی‌دهندگان از استقلال حمایت کردند، اما میزان مشارکت تنها ۴۳٪ بود و گزارش‌هایی از بی‌نظمی وجود داشت. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷، پس از همه‌پرسی، کارلس پوجدمونت ، رئیس دولت محلی کاتالونیا ، استقلال کاتالونیا را اعلام کرد اما آن را به حالت تعلیق درآورد. پوجدمونت در جریان حضور خود در پارلمان کاتالونیا گفت که با ارائه نتایج همه‌پرسی، «حکم
کاتالونیا گفت که با ارائه نتایج همه‌پرسی، «حکم مردم برای تبدیل شدن کاتالونیا به یک کشور مستقل به شکل جمهوری» را می‌پذیرد، اما پیشنهاد داد که در هفته‌های بعدی، پارلمان «اثر اعلام استقلال را به حالت تعلیق درآورد تا با دولت اسپانیا وارد گفتگو برای رسیدن به یک راه‌حل توافق‌شده شود». در 27 اکتبر 2017، پارلمان کاتالونیا در یک رأی‌گیری مخفی، قطعنامه‌ای را برای اعلام استقلال از اسپانیا با رأی 70 به 10 در غیاب نمایندگان مشروطه‌خواه که از شرکت در رأی‌گیری غیرقانونی به دلیل نقض تصمیمات دادگاه قانون اساسی اسپانیا
به دلیل نقض تصمیمات دادگاه قانون اساسی اسپانیا خودداری کرده بودند، تصویب کرد . در نتیجه، ماده 155 قانون اساسی اسپانیا به اجرا درآمد، دولت کاتالونیا منحل شد و حکومت مستقیم از سوی دولت مرکزی در مادرید اعمال شد. تحت حکومت مستقیم اسپانیا، انتخابات در 21 دسامبر 2017 در کاتالونیا برگزار شد. سه حزب طرفدار استقلال، کنترل پارلمان را با اکثریت کاهش یافته 70 کرسی و مجموع 47.5 درصد از آرای معتبر اخذ شده، حفظ کردند. حزب ضد استقلال سیودادانوس اینس آریمداس با 25.4 درصد آرا، بیشترین رأی را کسب کرد، که اولین بار در تاریخ
بیشترین رأی را کسب کرد، که اولین بار در تاریخ کاتالونیا بود که یک حزب غیرملی‌گرا بیشترین آرا و کرسی‌ها را در یک انتخابات به دست آورد. احزابی که تعلیق خودمختاری توسط دولت مرکزی را تأیید کردند، 43.5 درصد از آرای ریخته شده را به خود اختصاص دادند و احزابی که استقلال را در برنامه انتخاباتی خود لحاظ نکردند، 52.5 درصد آرا را به خود اختصاص دادند، به ویژه Catcomu-Podem (7.5 درصد آرا و 8 کرسی) که با استقلال مخالف است اما از همه‌پرسی قانونی حمایت می‌کند و تعلیق خودمختاری را محکوم کرد. عملکرد عالی احزاب راست میانه در
را محکوم کرد. عملکرد عالی احزاب راست میانه در هر دو طرف بحث استقلال، Ciudadanos و Juntxcat، و عملکرد ضعیف سایر احزاب (به ویژه احزاب چپ و Partido Popular) مهمترین عامل در نتیجه این انتخابات بود. همه‌پرسی استقلال کاتالونیا در سال ۲۰۱۷ ، که در رسانه‌های اسپانیایی با شماره 1-O (به معنای "۱ اکتبر") نیز شناخته می‌شود، یک همه‌پرسی استقلال بود که در ۱ اکتبر ۲۰۱۷ در جامعه خودمختار کاتالونیا اسپانیا برگزار شد و توسط پارلمان کاتالونیا به عنوان قانون همه‌پرسی خودمختاری کاتالونیا تصویب و توسط دولت عمومی کاتالونیا
کاتالونیا تصویب و توسط دولت عمومی کاتالونیا نامیده شد . این همه‌پرسی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۷ غیرقانونی اعلام شد و پس از درخواست دولت اسپانیا که آن را نقض قانون اساسی اسپانیا اعلام کرد، توسط دادگاه قانون اساسی اسپانیا به حالت تعلیق درآمد . علاوه بر این، در اوایل سپتامبر، دیوان عالی دادگستری کاتالونیا به پلیس دستور داد تا از آن جلوگیری کند، از جمله بازداشت افراد مختلفی که مسئول آماده‌سازی آن بودند. با توجه به تخلفات ادعایی در جریان روند رأی‌گیری و همچنین استفاده از زور توسط پلیس ملی و گارد شهری، ناظران بین‌المللی
زور توسط پلیس ملی و گارد شهری، ناظران بین‌المللی دعوت‌شده توسط دولت محلی اعلام کردند که این همه‌پرسی نتوانسته است حداقل استانداردهای بین‌المللی برای انتخابات را برآورده کند. این همه‌پرسی در جلسه‌ای در تاریخ 6 سپتامبر 2017 به همراه قانون گذار قضایی و تأسیس جمهوری کاتالونیا در روز بعد، 7 سپتامبر، توسط پارلمان کاتالونیا تصویب شد که بیان می‌کرد استقلال با اکثریت ساده و بدون نیاز به حداقل مشارکت لازم‌الاجرا خواهد بود. پس از تعلیق، این قانون سرانجام در 17 اکتبر باطل اعلام شد، که طبق اساسنامه خودمختاری کاتالونیا
اعلام شد، که طبق اساسنامه خودمختاری کاتالونیا که برای هرگونه تغییر در وضعیت کاتالونیا به اکثریت دو سوم، یعنی 90 کرسی، در پارلمان کاتالونیا نیاز دارد، غیرقانونی نیز بود. سوال همه‌پرسی که رأی‌دهندگان با «بله» یا «خیر» به آن پاسخ دادند، این بود: «آیا می‌خواهید کاتالونیا به یک کشور مستقل به شکل جمهوری تبدیل شود؟». طرف «بله» با 2,044,038 (92.01%) رأی موافق استقلال و 177,547 (7.99%) رأی مخالف، با مشارکت 43.03%، پیروز شد. دولت کاتالونیا تخمین زد که به دلیل بسته شدن حوزه‌های رأی‌گیری در جریان سرکوب پلیس، تا
شدن حوزه‌های رأی‌گیری در جریان سرکوب پلیس، تا 770,000 رأی به صندوق‌ها ریخته نشده است، اگرچه سیستم «سرشماری عمومی» که در اوایل روز معرفی شد، به رأی‌دهندگان اجازه می‌داد در هر حوزه رأی‌گیری رأی دهند. مقامات دولت کاتالونیا استدلال کرده‌اند که اگر سرکوب رأی‌گیری توسط پلیس اسپانیا و کاتالونیا نبود، میزان مشارکت بیشتر می‌بود. از سوی دیگر، بسیاری از رأی‌دهندگانی که از استقلال کاتالونیا حمایت نمی‌کردند، در انتخابات شرکت نکردند، زیرا احزاب سیاسی مشروطه از شهروندان خواستند که در آنچه که آنها همه‌پرسی غیرقانونی
خواستند که در آنچه که آنها همه‌پرسی غیرقانونی می‌دانستند، شرکت نکنند. در روز همه‌پرسی، عدم اقدام بخشی از نیروی پلیس خودمختار کاتالونیا، موسوس دِاسکوادر ، باعث شد بسیاری از حوزه‌های رأی‌گیری باز شوند. پس از باز شدن حوزه‌ها ، نیروهای پلیس ملی اسپانیا و گاردیا سیویل مداخله کرده و به چندین حوزه رأی‌گیری حمله کردند. گزارش شده است که 893 غیرنظامی و 111 مأمور پلیس ملی و گاردیا سیویل زخمی شده‌اند. طبق منابع مختلف، این ارقام گزارش شده قبلی ممکن است اغراق‌آمیز بوده باشد. به گفته قاضی بارسلونا که در حال حاضر در حال
باشد. به گفته قاضی بارسلونا که در حال حاضر در حال بررسی اتهامات خشونت پلیس است، در آن روز تنها در شهر بارسلونا 218 نفر زخمی شدند که 20 نفر از آنها مأمور بودند. طبق گزارش نهایی رسمی سرویس بهداشت کاتالونیا (CatSalut) از دولت محلی، 1066 غیرنظامی، 11 مأمور پلیس ملی و گارد مدنی و 1 مأمور پلیس منطقه‌ای، موسوس د اسکوادر ، زخمی شدند. زید رعد آل ، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد ، از دولت اسپانیا خواست تا تمام اقدامات خشونت‌آمیزی را که برای جلوگیری از همه‌پرسی رخ داده است، بررسی کند. این اقدام پلیس همچنین مورد
داده است، بررسی کند. این اقدام پلیس همچنین مورد انتقاد عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر قرار گرفت که آن را "استفاده بیش از حد و غیرضروری از زور" تعریف کردند. پابلو لارنا، قاضی دیوان عالی اسپانیا ، اظهار داشت که پوجدمونت هشدارهای مکرری را که در مورد تشدید خشونت در صورت برگزاری همه‌پرسی دریافت کرده بود، نادیده گرفت. افسران پلیس کاتالونیا به دلیل نافرمانی و عدم رعایت دستورات دادگاه عالی کاتالونیا برای جلوگیری از همه‌پرسی، تحت بازجویی هستند. از جمله جوزف لوئیس تراپرو آلوارز ، سرگرد افسران پلیس کاتالونیا ، که
تراپرو آلوارز ، سرگرد افسران پلیس کاتالونیا ، که به اتهام فتنه‌انگیزی توسط دادگاه ملی اسپانیا تحت بازجویی است . افسران پلیس کاتالونیا این اتهامات را رد می‌کنند و ادعا می‌کنند که از دستورات اطاعت کرده‌اند، اما اصل تناسب را که طبق قانون اسپانیا در تمام نیروهای پلیس الزامی است، رعایت کرده‌اند. اشکال ملی‌گرایی معاصر کاتالان. [ ویرایش منبع ] ناسیونالیسم کاتالان، به عنوان یک جنبش گسترده، در صحنه سیاسی فعلی در اشکال مختلفی نمود پیدا می‌کند. اکثر احزاب سیاسی اصلی کاتالان - تا سال 2024، « با هم برای کاتالونیا »
کاتالان - تا سال 2024، « با هم برای کاتالونیا » (Junts)، «چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا» (ERC)، «حزب سوسیالیست‌های کاتالونیا» (PSC)، «کاتالونیا آن کومو» (Cumuns) و « کاندیداتوری وحدت مردمی » (CUP) - به درجات مختلفی به کاتالانیسم پایبند هستند، اگرچه نه PSC و نه «کومون‌های سومار» معمولاً به عنوان ناسیونالیست کاتالان در نظر گرفته نمی‌شوند. دامنه اهداف ملی آنها متفاوت است. در حالی که برخی آنها را فقط به خود کاتالونیا محدود می‌کنند، برخی دیگر به دنبال به رسمیت شناختن شخصیت سیاسی به اصطلاح "کشورهای کاتالان" ، یعنی کل
شخصیت سیاسی به اصطلاح "کشورهای کاتالان" ، یعنی کل سرزمین‌های کاتالان زبان هستند. چنین ادعاهایی، که می‌توان آنها را نوعی پان-ناسیونالیسم دانست ، را می‌توان در اسناد رسمی CiU، ERC و نامزدهای وحدت مردمی (CUP) مطالعه کرد. علاوه بر کاتالونیا، مناطق اصلی کاتالان زبان احزاب و ائتلاف‌های ملی‌گرای خود را دارند که تا درجات مختلفی از خواسته‌های ایجاد هویت ملی برای کشورهای کاتالان حمایت می‌کنند: بلوک ملی‌گرای والنسیا (BNV) در جامعه والنسیا ، بلوک ملی اسکاتلند، PSM و اتحادیه مایورکان (UM) در جزایر بالئارس. احزاب
و اتحادیه مایورکان (UM) در جزایر بالئارس. احزاب ملی‌گرای دیگری نیز با وابستگی‌های دیگری مانند PSC - Reagrupament وجود داشته‌اند که رهبر آن جوزف پالاخ ای کارولا در سال ۱۹۷۷ درگذشت. دو حزب اصلی ملی‌گرای کاتالان (ERC و Junts) تعهد خود را به ایده کشورهای کاتالان به طرق مختلف و با شدت‌های متفاوت نشان داده‌اند. برای CiU سابق (که Junts از آن سرچشمه می‌گیرد)، این موضوع جزو موارد اصلی دستور کار آنها نبود. با این وجود، CiU از همکاری طولانی‌مدت با حزب والنسیا BNV و با احزاب مایورکا UM و حزب سوسیالیست مایورکا (PSM)
با احزاب مایورکا UM و حزب سوسیالیست مایورکا (PSM) برخوردار بوده است. در مقابل، چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا (ERC) با گسترش حزب به روسیون ، جزایر بالئارس و - به عنوان چپ جمهوری‌خواه کشور والنسیا (ERPV) - جامعه والنسیا ، گام‌های اساسی‌تری در این جهت برداشته است . ملی‌گرایان کاتالان جنبش خود را جنبشی گسترده می‌دانند که احزاب سیاسی و شهروندانی از چپ و همچنین از میانه و راست را گرد هم می‌آورد.
حکم ارشادی و حکم مولوی نوعی دسته‌بندی احکام شرعی در فقه اسلامی است. بر اساس این تقسیم‌بندی احکام شرع به دو بخش تقسیم می‌شوند: کاربرد در جمهوری اسلامی ایران. در تاریخ جمهوری اسلامی ایران گاه دستورهای ولی فقیه در امور سیاسی، معروف به حکم حکومتی، توسط برخی از سیاست‌مداران و فقها به احکام ارشادی و مولوی تقسیم‌بندی یا تشبیه شده‌اند. به نظر می‌رسد اولین نمونهٔ چنین تقسیم‌بندی‌ای به جلسهٔ رأی اعتماد به نخست‌وزیری میرحسین موسوی در سال ۱۳۶۴ در مجلس سوم باز می‌گردد که در آن احمد آذری قمی در مخالفت با انتخاب موسوی،
که در آن احمد آذری قمی در مخالفت با انتخاب موسوی، توصیهٔ روح‌الله خمینی به معرفی میرحسین موسوی توسط رئیس‌جمهور و رأی اعتماد به او توسط مجلس را به احکام ارشادی تشبیه کرد. این اظهارات بازخورد منفی زیادی در جامعه سیاسی ایران در آن دوران داشت. بعدها در دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد نیز علی‌اکبر جوانفکر مشاور احمدی‌نژاد و مدیرعامل ایرنا در تفسیر حکم حکومتی سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران، به رئیس‌جمهور در مورد لزوم برکناری اسفندیار رحیم مشایی از معاونت اول ریاست‌جمهوری آن را «ارشادی» معرفی کرد: «مقام معظم
ریاست‌جمهوری آن را «ارشادی» معرفی کرد: «مقام معظم رهبری نظر ارشادی داده بودند نه نظر تکلیفی. وقتی نامه علنی شد، برای آقای رئیس جمهور تکلیف شد.» این اظهارات نیز با انتقاد برخی طرفداران و هم‌پیمانان دیگر محمود احمدی نژاد روبرو شد که آن را توجیهی برای شانه خالی کردن از اجرای دستورهای رهبر تفسیر می‌کردند.
ابرشرکت نوز ابرشرکت مادرتخصصی رسانه‌های گروهی چندملیتی مستقر در نیویورک بود، که در سال ۱۹۷۹ توسط روپرت مرداک استرالیایی، در شهر آدلاید پایه‌گذاری شد. این ابرشرکت پس از شرکت والت دیزنی دومین گروه رسانه‌ای جهان به‌شمار می‌آمد، همچنین در سال ۲۰۰۹ نیوزکورپ به‌عنوان سومین شرکت سرگرمی جهان شناخته شد. نیوز دارای شمار بسیاری شرکت تابعه و زیرمجموعه بود، که شناخته شده‌ترین آن‌ها شامل: نیوز لیمیتد در زمینه انتشارات و نشر روزنامه در استرالیا، نیوز اینترنشنال مستقر در بریتانیا، که مدیریت بر روزنامه سان، تایمز و نیوز آو
که مدیریت بر روزنامه سان، تایمز و نیوز آو د ورلد (که در ماه ژوئیه ۲۰۱۱ در پی رسوایی شنود نیوز آو د ورلد منحل شد) را بر عهده دارد، شرکت داو جونز که در حوزه ارائه داده‌ها و اطلاعات مالی فعال است و بازوی انتشاراتی آن وال استریت ژورنال می‌باشد، انتشارات هارپرکالینز که در زمینه چاپ و انتشار کتاب فعالیت می‌کند و گروه سرگرمی فاکس که مالک یکی از بزرگترین شبکه‌های تلویزیونی ایالات متحده آمریکا؛ شبکه رسانه‌ای فاکس بوده و شرکت‌های فاکس ۲۱، شبکه رسانه‌ای فاکس، شبکه فاکس بیزنس، شبکه تلویزیونی اف‌ایکس و شبکه خبری فاکس
بیزنس، شبکه تلویزیونی اف‌ایکس و شبکه خبری فاکس نیوز از زیرمجموعه‌های آن محسوب می‌شد، که در مجموع از شرکت‌های فرعی، تابعه و زیرمجموعه ابرشرکت نیوز به‌شمار می‌آمدند. این ابرشرکت از طریق اسپین-آف در سال ۲۰۱۴ به نوز کورپ و فاکس قرن ۲۱ تبدیل شد. تاریخچه. نیوزکورپ در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک شبکه خبری تأسیس شد. مرداک اولین شبکه ۲۴ ساعته اروپایی به اسم اسکای نیوز در انگلیس را در سال ۱۹۸۹ دایر کرد. او پس از تأسیس شرکت فیلم‌سازی فاکس قرن بیستم در سال ۱۹۸۵، در ۳۱ ژانویه ۱۹۹۶ اعلام کرد که قصد دارد یک شبکه ۲۴ ساعته کابلی
۱۹۹۶ اعلام کرد که قصد دارد یک شبکه ۲۴ ساعته کابلی و ماهواره‌ای در ایالات متحده آمریکا نیز راه‌اندازی کند. روپرت مرداک با تجربه فراوان در راه‌اندازی شبکه‌های خبری ۲۴ ساعته هدف خود را از راه‌اندازی این شبکه ایجاد نیروی چهارم در عرصه رسانه عنوان کرد، که توانایی رقابت با سه قدرت مهم آن زمان؛ یعنی سی‌بی‌اس، ان‌بی‌سی و ای‌بی‌سی را داشته باشد و این کار را از طریق خرید شش ایستگاه تلویزیونی انجام داد. در فوریه ۱۹۹۶ روپرت مرداک توانست با همکاری «راجر آیلس» مدیر اجرایی ان‌بی‌سی که از کار خود کناره‌گیری کرده بود، شبکه
ان‌بی‌سی که از کار خود کناره‌گیری کرده بود، شبکه فاکس نیوز را راه‌اندازی کند. آیلس نیز در مدت ۵ ماه مقدمات کار را فراهم کرد و برنامه‌های فاکس نیوز برای اولین بار در ۷ اکتبر ۱۹۹۶ به روی آنتن رفت. شرکت فاکس با رشد بسیار سریع خود، در سال بعد درآمدی معادل ۵ میلیون و ششصد هزار دلار داشت، در حالی که سال قبل از آن ۵۵ میلیون دلار ضرر کرده بود. در آغاز کار فقط ۱۰ میلیون خانه قادر بودند، به برنامه‌های فاکس نیوز دسترسی داشته باشند، که عمده آن‌ها در نیویورک و لس‌آنجلس بودند. به تدریج برنامه‌های فاکس طرفداران زیادی
بودند. به تدریج برنامه‌های فاکس طرفداران زیادی پیدا کرد. دعوت از میهمانان مختلف نیز باب شد و سرعت گزارشگران فاکس نیوز در انتقال و انتشار اخبار بسیار زیاد گردید. کیفیت بالای برنامه‌های فاکس نیوز در شهرت و گسترش این شبکه خبری نقش زیادی داشت. مرداک همچنین توانست انحصار شبکه کابلی را از تایم وارنر صاحب شرکت‌های شبکه‌های کابلی در نیویورک سیتی بگیرد و در سال ۱۹۹۷ اجازه این کار را گرفت و در سال ۲۰۰۱ در تمام شهر نیویورک گسترش داد. فاکس نیوز با اینکه در ایالات متحده آمریکا واقع بود، اما در بسیاری از کشورها، عوامل و
آمریکا واقع بود، اما در بسیاری از کشورها، عوامل و کارگزارهایی داشته و به پخش برنامه‌های خود به صورت کابلی و ماهواره‌ای پرداخته و ۱۵ ساعت در روز برنامه زنده داشت. همزمان با گسترش فاکس نیوز، این شبکه اقدام به تأسیس یک ایستگاه رادیویی در سال ۲۰۰۳ تحت عنوان «رادیو فاکس نیوز» نیز کرد. شبکه‌های فاکس نیوز در کشورهای دیگر حتی برنامه‌های محلی نیز پخش می‌کردند. این شبکه در کشورهایی مانند بریتانیا، استرالیا، برزیل، ایتالیا، نیوزیلند، کشورهای اسکاندیناوی و … حضور فعالی داشته و در مجموع در بیش از ۴۰ کشور قابل دسترس
داشته و در مجموع در بیش از ۴۰ کشور قابل دسترس بود. نیوزکورپ همچنین با هدف ایجاد یک مقصد آنلاین برای ناشران متنوع به منظور فروش اخبار به کاربران آی‌پد و سایر رایانه‌های لوحی، مدتی روی پروژه «آلزیا» متمرکز بود و حدود ۵٫۳۱ میلیون دلار نیز در این طرح سرمایه‌گذاری کرد. این پروژه که برای یکی کردن محتوای روزنامه‌های نیوزکورپ با روزنامه‌های ناشران دیگر در نظر گرفته شده بود، بخشی از طرح بلندپروازانه روپرت مرداک، صاحب این امپراتوری رسانه‌ای به منظور کمک به ناشران برای دریافت پول از محتوای آنلاین بود. نیوزکورپ که در
دریافت پول از محتوای آنلاین بود. نیوزکورپ که در سال ۲۰۰۷ شرکت داو جونز ناشر مجله «وال استریت ژورنال» را از آن خود کرده بود، در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی نیز ۷۰ میلیون دلار از سهام شبکه سرگرمی عربی روتانا را خریداری نمود. این مبلغ که معادل ۹٫۹٪ درصد از سهام روتانا بود، به حضور «نیوز کورپ» در منطقه عرب توسعه بخشید و حوزه پوشش برنامه‌های روتانا را در سایر نقاط جهان گسترده‌تر کرد. نیوزکورپ در بریتانیا شبکه تلویزیونی اسکای و سه روزنامه بزرگ «تایمز»، «ساندی تایمز» و «سان» را دارد و در هند، آمریکای لاتین و هنگ کنگ و
«سان» را دارد و در هند، آمریکای لاتین و هنگ کنگ و استرالیا نیز چندین شبکه تلویزیونی را اداره می‌کند و به تازگی شبکه اسکای ایتالیا را نیز در رم راه‌اندازی کرده‌است. این شرکت اکنون صاحب یک‌چهارم از کل رسانه‌های شنیداری، دیداری و چاپی جهان است و به واسطه دارا بودن استودیوی فیلم‌سازی کمپانی فاکس قرن بیستم نفوذ زیادی در هالیوود دارد. بیش از ۶۴ هزار نفر در سراسر جهان برای این شرکت کار می‌کنند و در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۳۳ میلیارد دلار داشته‌است. عملیات. ابرشرکت نیوز که معمولاً به اختصار «نیوزکورپ»
ابرشرکت نیوز که معمولاً به اختصار «نیوزکورپ» خوانده می‌شود، شرکت چندملیتی رسانه‌های گروهی مستقر در نیویورک است، که دومین شرکت رسانه‌ای جهان در سال ۲۰۱۱ بوده و در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان سومین شرکت سرگرمی جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته شده‌است. متعلق به روپرت مرداک، یکی از میلیاردرهای بزرگ جهان است. این شرکت مالک شبکه‌های تلویزیونی اسکای، سایت اینترنتی و شبکه تلویزیونی «مای‌اسپیس»، شبکه ویدئویی آنلاین هولو، شبکه سرگرمی عربی روتانا، بازی‌های سرگرمی‌همراه جامبا، اولین پورتال سرگرمی هندوستان با نام «ایندیا»
اولین پورتال سرگرمی هندوستان با نام «ایندیا» و گروه رسانه‌ای فاکس متشکل از فاکس کارتون، فاکس اسپرت، فاکس تی‌وی، فاکس نیوز،شبکه فارسی‌زبان فارسی وان(Farsi1)و … است. فاکس نیوز یک شبکه ماهواره‌ای و خبری کابلی ایالات متحده آمریکا متعلق به گروه رسانه‌ای فاکس است، که یکی از پربیننده‌ترین شبکه‌های خبری محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۹ این شبکه برای ۱۰۲ میلیون خانه در ایالات متحده آمریکا قابل دسترسی بوده و بینندگان بین‌المللی بسیار زیادی نیز دارد. رسانه‌های تحت مالکیت. از مهم‌ترین رسانه‌های تحت مالکیت ابرشرکت نیوز
از مهم‌ترین رسانه‌های تحت مالکیت ابرشرکت نیوز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: رسوایی‌ها. در ژوئیه ۲۰۱۱ در پی رسوایی پیش آمده برای مجله نیوز آو د ورلد، یکی از مجلات تحت مالکیت ابرشرکت نیوز، که به رسوایی شنود نیوز آو د ورلد مشهور گردید، ابرشرکت نوز، این مجله را، پس از ۱۶۸ سال انتشار، تعطیل کرد. رسوایی در پی انتشار خبر هک کردن تلفن‌های بسیاری از شخصیت‌ها، توسط خبرنگاران مجله نیوز آو د ورلد پیش آمده بود. بازار بورس. سهام شرکت ابر شرکت نوز در بازار بورس نیویورک، بورس اوراق بهادار استرالیا و بورس نزدک دادوستد
بورس اوراق بهادار استرالیا و بورس نزدک دادوستد می‌شود.
هوین کونگ اوت، معروف به نیک اوت ، (زاده ۲۹ مارس ۱۹۵۱)، عکاس خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌باشد که در خارج لس‌آنجلس مشغول به کار است. او برای عکس از فان تای کیم فوک، دختر ۹ ساله‌ای که عریان بعد از بمب باران جنوب ویتنام با بمب‌های ناپالم در حین جنگ ویتنام به سوی دوربین می‌دود، برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شد. زندگی‌نامه. او در لانگ آن، هندوچین فرانسه، به دنیا آمد. اوت عکاسی را برای ای‌پی در ۱۶ سالگی آغاز کرد، بعد از اینکه برادرش هوین تان مای عکاس دیگر اسوشیتد پرس، در ویتنام کشته شد. خود اوت ۳ بار در جنگ ویتنام مجروح شد.
کشته شد. خود اوت ۳ بار در جنگ ویتنام مجروح شد. اوت پس از جنگ در توکیو، کره‌جنوبی و هانوی برای اسوشیتد پرس کار کرده و هنوز با کیم فو، که در کانادا زندگی می‌کند، در ارتباط است. قبل از ارائه فیلم خود با عکس کیم فو، او کیم را به بیمارستان می‌رساند. انتشار تصویر هم مدتی به تاخیر می‌افتد، چون میان هیئت تحریریهٔ ای‌پی در مورد ارسال تصویر از فرد عریان بحث در گرفت. ارتباط با نیکسون. نوار صوتی از نیکسون در حال صحبت با اچ. آر. هالدمن قبل از رئیس‌جمهور شدن منتشر می‌شود که این تصویر را غیر واقعی می‌خواند. در پاسخ به
که این تصویر را غیر واقعی می‌خواند. در پاسخ به این نوار اوت اشاره می‌کند: خانواده و فعالیت‌های بعدی. اوت شهروند ایالات متحده است، ازداواج کرده و ۲ فرزند دارد. او هم‌اکنون در لس‌آنجلس زندگی می‌کند و عکاس ای‌پی می‌باشد. عکس‌های او از گریه پاریس هیلتون در صندلی عقب ماشین پلیس کلانتری لس‌آنجلس در ۸ ژوئن ۲۰۰۷، در سطح دنیا منتشر شد. البته اوت همراه با کارل لارسن این تصاویر را ثبت کرده بود. دو عکس پدید آمد؛ عکس معروف‌تر با نام اوت منتشر شد.با وجود اینکه توسط لارسن گرفته‌شده‌بود.
در تاریخ اخیر دو بار توکیو به‌طور کامل ویران شده‌است. نخست در سال ۱۹۲۳ میلادی و در پی زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو و پس از آن در جریان بمباران‌های گسترده در طی جنگ جهانی دوم به همین سبب چشم‌انداز کنونی شهر توکیو بسیار مدرن و معاصر است و بناهای تاریخی و کهنه بسیار کمیاب هستند. به عنوان مهمترین بناهای توکیو می‌توان از بناهای زیر نام برد:
آرسنوپیریت (Arsenopyrite)، با فرمول شیمیایی FeAsS یک کانی ترد است و در اثر واکنش با اسید نیتریک، گوگرد آزاد می‌کند. در برابر اشعهٔ X واکنش می‌دهد. آرسنوپیریت با کانی‌های کلوآنتیت، راملسبرژیت، ایولینگیت، اسکوترودیت مشابه‌است. در این کانی گروهی از فلزات می‌توانند جایگزین عنصر آهن شوند. گروه آرسنیوپیریت شامل کانی‌های نادر زیر است: این کانی به فراوانی در آلمان، اتریش، انگلیس، سوئد، آفریقای جنوبی و آمریکا یافت می‌شود.
یامانوته (山の手, "towards the mountain) و شیتاماچی (下町, low city) نام‌های سنتی برای دو منطقه در توکیو، پایتخت ژاپن هستند. یامانوته اشاره به منطقهٔ ثروتمندان و به اصطلاح بالای شهر توکیو دارد و در غرب کاخ امپراتوری توکیو واقع شده‌است. این منطقه متشکل شده از: هونگو، کویشیکاوا، اوشیگومه (یکی از محله‌های شینجوکو)، یوتسویا، آکاساکا، آئویاما و آزابو در سه منطقهٔ بونکئو، شینجوکو و میناتو. با توسعهٔ شهر سه منطقهٔ ناکانو، سوگینامی و مگورو نیز جزئی از یامانوته به شمار آمدند. شیتاماچی یک نام سنتی برای مناطقی در توکیو است
شیتاماچی یک نام سنتی برای مناطقی در توکیو است که امروزه شامل آداچی، آراکاوا، مگورو، یک قسمت از چیودا، چوئو، ادوگاوا، کوتو، سومیدا و تایتو می‌شود. اساس این تقسیم بندی مبهم است و مبنای آن بیشتر از مختصات جغرافیایی از لحاظ طبقات اجتماعی مردم و فرهنگی این تقسیم‌بندی صورت گرفته است. در دوره ادو یا شوگون‌سالاری توکوگاوا طبقات نظامی در تپه‌های مرتفع یامانوته و طبقات بازرگان و صنعتگر در مناطق پست و باتلاقی نزدیک به دریا زندگی می‌کردند. این محل زندگی و تقسیم‌بندی بر اساس طبقات و کلاس اجتماعی قرن‌ها ثابت بوده‌است و
اساس طبقات و کلاس اجتماعی قرن‌ها ثابت بوده‌است و با تمام تحولاتی که تا بحال صورت گرفته، امروزه نیز این دو اصطلاح همچنان مورد استفاده است. در واقع کاربرد این دو واژه اکنون محدود به توکیو نیست و یک معنای عمومی در تمامی کشور پیدا کرده‌است. یامانوته نشان دهندهٔ وضعیت اجتماعی بالا و شیتاماچی به معنی طبقهٔ اجتماعی پایین‌تر است.
آفتن‌پوستن بزرگترین روزنامه چاپ نروژ از نظر تیراژ است. دفتر مرکزی روزنامه محافظه‌کار آفتن‌پوستن در شهر اسلو قرار دارد. در سال ۲۰۱۵ تعداد ۲۱۱٬۷۶۹ نسخه (۱۷۲٬۰۲۹ نسخه چاپی بر اساس آمار دانشگاه برگن) فروخته شد و ۱٫۲ میلیون خواننده تخمین زده شد. در مارس ۲۰۰۵ از صفحه گسترده به قالب فشرده تبدیل شد. نسخه آنلاین آفتن‌پوستن در Aftenposten.no در دسترس است.
ساختمان دایت ملی در محلهٔ ناگاتاچو در منطقهٔ چیودا در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است و محل استقرار دایت ملی می‌باشد. ساخت این ساختمان در سال ۱۹۲۰ (میلادی) آغاز شد هرچند که برنامه برای ساخت آن به سال ۱۸۸۰ میلادی بر می‌گردد. به سبب اینکه توافق بر سر شکل ساختمان مجلس حاصل نشد، به مدت ۵۰ سال دولت ژاپن در محلی موقت ملاقات‌های خود را انجام می‌داد. تا بالاخره بنای این ساختمان در سال ۱۹۳۶ (میلادی) به پایان رسید. این ساختمان دارای دو جناح چپ و راست است. جلسات مجلس نمایندگان در جناح چپ و جلسه مجلس مشاوران در جناح
نمایندگان در جناح چپ و جلسه مجلس مشاوران در جناح راست آن انجام می‌شود.
توتسی(ها) که باتوسی، توسی، واتوسی یا واتوتسی نیز نامیده می‌شوند مردمانی دام‌پرور در آفریقای مرکزی بوده که با جمعیتی ۱٬۵ میلیون نفری، یکی از سه قومیت رواندا و بروندی را تشکیل می‌دهند (هوتوها و تواها دو قومیت دیگر ساکن در این کشورها هستند). آن‌ها دارای قدی بلند، استخوان‌بندی کوچک و پوستی تیره هستند و اقلیتی اشرافی را تشکیل می‌دادند که در حدود ۹ درصد جمعیت رواندا و ۱۴ درصد جمعیت بروندی را شامل می‌شد. اما جمعیت آن‌ها در رواندا پس از نسل‌کشی دولتی گسترده در ۱۹۹۴ به‌شدت کاهش یافت. تاریخچه. موطن اصلی توتسی‌ها
به‌شدت کاهش یافت. تاریخچه. موطن اصلی توتسی‌ها احتمالاً اتیوپی، کنیا یا سودان جنوبی بوده است و آن‌ها در حدود ۴۰۰ سال پیش به سمت جنوب در حوالی دریاچه کیوو مهاجرت کردند. آن‌ها که مردمانی جنگجو و دام‌پرور بودند در جستجوی مراتع تازه در سدهٔ ۱۴ یا ۱۵ میلادی از شمال‌شرقی وارد این ناحیه شدند و با غلبه بر هوتوهای ساکن در این منطقه به شیوه‌ای آرام و مسالمت‌آمیز پادشاهی‌های بومی رواندا و بروندی را شکل دادند. در رأس هرم قدرت توتسی‌ها یک موامی یا شاه قرار داشت که او را دارای خاستگاهی مقدس می‌دانستند. از آنجا که
او را دارای خاستگاهی مقدس می‌دانستند. از آنجا که توتسی‌ها صاحب دام بودند و دانش جنگی پیشرفته‌تری داشتند نوعی رابطهٔ ارباب و رعیتی را با هوتوهایی که اکثریت مردم آنجا را تشکیل می‌دادند برقرار ساختند. گسترش توتسی‌ها تا دوران استعمار اروپاییان در اواخر سدهٔ نوزدهم ادامه یافت. تا این زمان رابطهٔ بین هوتوها و توتسی‌ها هنوز دوستانه بود اما توجه و التفات دولت استعماری بلژیک در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۶۱ به توتسی‌ها باعث شدت یافتن دشمنی بین مردمان دو قوم شد. توتسی‌ها موقعیت غالب خود بر اکثریت هوتو را در رواندا تا
موقعیت غالب خود بر اکثریت هوتو را در رواندا تا ۱۹۶۱ که نظام سلطنتی برچیده شد حفظ کردند. پس از آن توتسی‌های تبعیدشده با تشکیل جبهه‌ای و انجام عملیات نظامی درصدد بازپس‌گیری قدرت در رواندا تا ۱۹۹۴ برآمدند. کشتار توتسی‌های رواندا. در ۶ آوریل ۱۹۹۴ هواپیمای حامل ژوونال هابیاریمانا، رئیس‌جمهور هوتوتبار رواندا بر فراز کیگالی سرنگون شد و هوتوها با نسبت دادن این حادثه به توتسی‌ها، شروع به قتل‌عام سازماندهی‌شدهٔ آن‌ها در کشور نمودند. این نسل‌کشی در میان بی‌تفاوتی جامعهٔ بین‌الملل به مدت ۳ ماه ادامه یافت تا آنکه
جامعهٔ بین‌الملل به مدت ۳ ماه ادامه یافت تا آنکه سرانجام در ۴ ژوئیهٔ همان سال شهر کیگالی به‌دست نیروهای جبههٔ میهنی رواندا متشکل از توتسی‌های تبعیدی تصرف شد و آن‌ها با برانداختن دولتِ با اکثریت هوتو به این کشتارها پایان دادند. در این نسل‌کشی تقریباً ۸۰۰ هزارنفر از مردم رواندا که یک دهم جمعیت آن کشور را تشکیل می‌دادند جان خود را از دست دادند. اما توتسی‌ها در بوروندی برخلاف رواندا توانستند قدرت را علی‌رغم شورش‌های ادواری قوم هوتو در آن کشور همچنان در دستان خود نگاه دارند. طی شورشی نافرجام در ۱۹۷۲ در بروندی