payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌ترتیب در سه دانشگاه تهران، تربیت معلم، و تهران سپری کرد، و در نهایت در سال ۱۳۷۲ با درجهٔ دکترا فارغ‌التحصیل شد. خاتمی از سال ۱۳۷۱ به عضویت هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در گروه ادبیات و زبان فارسی درآمد. احمد خاتمی آثار متنوعی در قالب فرهنگ‌نامه‌ای در حوزه‌های تاریخی، مذهبی، و صرفاً ادبی بر بستر ادبیات فارسی روانهٔ بازار نشر کرده‌است؛ از آن میان می‌توان به «"ف‍ره‍ن‍گ ع‍ل‍م ک‍لام: ش‍رح ل‍غ‍ات و اص‍طلاح‍ات و اع‍لام ع‍ل‍م ک‍لام"»، «"فرهنگ‌نامهٔ موضوعی قرآن کریم"»، «"فرهنگ‌نامهٔ موضوعی نهج‌البلاغه"»، «"فرهنگ
«"فرهنگ‌نامهٔ موضوعی نهج‌البلاغه"»، «"فرهنگ برابرهای فارسی واژگان نهج‌البلاغه"»، «"دیوان موضوعی شعر فارسی"»، و «"آسمان‌های دگر: راهنمای پژوهش در مثنوی"» اشاره کرد. زمینهٔ بعدی کار احمد خاتمی، تصحیح آثار تاریخی و انتشار راهنماهایی برای تشریح دشواری‌های آن متون است. تصحیح "مثنوی" مولوی، تصحیح "منطق‌الطیر" از عطار نیشابوری، تصحیح "تاریخ جهانگشای جوینی"، و تصحیح "سفرنامهٔ دوم مظفرالدین شاه به فرنگ" از آن دست است؛ در تکمیل تصحیح "تاریخ جهانگشا"، احمد خاتمی کتابی تحت عنوان «"شرح مشکلات تاریخ جهانگشای جوینی"»
تحت عنوان «"شرح مشکلات تاریخ جهانگشای جوینی"» به‌عنوان راهنمای مواجهه با این اثر تاریخی نیز عرضه کرده‌است. کتاب «"آسمان‌های دگر"» که بالاتر ذکر آن به میان آمد، نیز، در واقع، راهنمای "مثنوی معنوی" است. خاتمی بر آن است که بخش مهمی از میراث ادبیات فارسی در بافتار معنایی علم کلام نوشته شده‌است، و بدون درنظرگرفتن این ریشه‌های کلامی و تسلط به علم کلام، فهم ادبیات فارسی غیرممکن است. او معتقد است عرفان و فلسفه نیز دیگر زمینه‌هایی هستند که بخش‌هایی از ادبیات فارسی بر پایهٔ آن‌ها شکل گرفته‌است، بااین‌حال، علم کلام
بر پایهٔ آن‌ها شکل گرفته‌است، بااین‌حال، علم کلام در ادبیات فارسی حضور بسیار پررنگ‌تری از دو حوزهٔ دیگر دارد. احمد خاتمی در زمینهٔ دوره‌بندی تاریخ ادبیات فارسی نیز آثاری منتشر کرده‌است، و نظراتی نیز به‌ویژه در خصوص دورهٔ بازگشت ادبی دارد. او نقطهٔ عطف دورهٔ بازگشت ادبی را نه شعر، که نثر آن دوره می‌داند. به باور احمد خاتمی، این نثرنویسان آن دوره بودند که زمینهٔ شکل‌گیری نثر ساده، روان، قابل فهم و به دور از عبارات متکلف را فراهم آوردند. او نقاط قوت دیگری نیز برای دورهٔ بازگشت برشمرده‌است که از آن بین می‌توان
دورهٔ بازگشت برشمرده‌است که از آن بین می‌توان به گرایش به فرهنگ‌نویسی، توجه به دستورزبان‌نویسی، میل به داستان‌نویسی و توجه به مضامین سیاسی اجتماعی روز در دو-سه دههٔ پایانی دورهٔ بازگشت در ادبیات فارسی اشاره کرد.از آثار خاتمی که بر تاریخ ادبیات به‌ویژه سبک هندی و دورهٔ بازگشت ادبی متمرکز هستند، به دورهٔ دو جلدی «"ت‍اری‍خ ادب‍ی‍ات ای‍ران در دورهٔ ب‍ازگ‍ش‍ت ادب‍ی: از س‍ق‍وط ص‍ف‍وی‍ه ت‍ا اس‍ت‍ق‍رار م‍ش‍روطه"»، «"پ‍ژوه‍ش‍ی در ن‍ث‍ر و ن‍ظم دوره ب‍ازگ‍ش‍ت ادب‍ی"»، و «"دوره بازگشت و سبک هندی"» باید اشاره کرد. نقد
و «"دوره بازگشت و سبک هندی"» باید اشاره کرد. نقد ادبی از زمینه‌های دیگر فعالیت احمد خاتمی‌است. از وی اثری نیز به نام «"درس‌گفتارهای نقد ادبی"» منتشر شده‌است. به باور خاتمی، تبعیت محققین معاصر ایرانی در کاربست نظریه‌های ادبی غربی در ادبیات فارسی مهم‌ترین مؤلفهٔ آسیب‌زا برای دانش مطالعات ادبیات فارسی معاصر است. او معتقد است مبنای ادبیات فارسی با مبنای ادبیات غرب متفاوت است، و در دنیای غرب نظریه‌ها بر اساس نیازهای خودشان تدوین می‌شوند و تناسبی با ابعاد ادبیات فارسی ندارند. احمد خاتمی در زمینهٔ داوری جوایز
فارسی ندارند. احمد خاتمی در زمینهٔ داوری جوایز مرتبط با حوزهٔ تخصصی خود نیز فعالیت‌هایی داشته‌است. در سال ۱۳۸۷، وی به‌عنوان یکی از داوران بخش متون قدیم در دورهٔ بیست-و-ششم جایزهٔ کتاب سال حضور داشت، و برای چند دوره رئیس گروه «زبان و ادبیات» در شورای علمی جشنوارهٔ فارابی بوده‌است. زندگی. احمد خاتمی در سال ۱۳۳۵ هجری شمسی در شهر ری به دنیا آمد. پدر او محمدرضا خاتمی بروجردی از فقیهان اصولی معاصر بود، و مادرش نیز به خانوادهٔ طباطبایی بروجردی منتسب است. خاتمی ابتدا تحصیلات آکادمیک خود را در رشتهٔ مهندسی برق
ابتدا تحصیلات آکادمیک خود را در رشتهٔ مهندسی برق آغازید، اما به‌دلیل علایقی که به علوم انسانی داشت، پس از وقوع انقلاب تحصیل در رشتهٔ برق را رها کرد، و در رشتهٔ ادبیات فارسی دانشگاه تهران پذیرفته شد، و تحصیل در این رشته را آغاز کرد. احمد خاتمی فضای خانوادگی خود را علت این تغییر رشته و تمایل به علوم انسانی دانسته‌است. احمد خاتمی تحصیلات آکادمیک خود را در مقطع کارشناسی از دانشگاه تهران در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی آغازید، و در سال ۱۳۶۵ از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او تحصیلات خود را در همان رشته در مقطع
شد. او تحصیلات خود را در همان رشته در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تربیت معلم ادامه داد، و در سال ۱۳۶۸ مقطع مذکور را به پایان رساند. خاتمی برای تکمیل تحصیلات خود در مقطع دکترا به دانشگاه تهران بازگشت، و در سال ۱۳۷۲ موفق به اخذ درجهٔ علمی دکترا شد. او فعالیت آموزشی خود را در سال ۱۳۶۵ با تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی شروع کرد، و در سال ۱۳۷۱ به عضویت هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه شهید بهشتی درآمد. احمد خاتمی برای چند دوره رئیس دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی بوده‌است. وی
و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی بوده‌است. وی علاوهٔ بر عضویت در هیئت علمیِ گروه زبان و ادبیات فارسی به‌عنوان استاد تمام، مدیر قطب علمی «تاریخ ادبیات فارسی» در همان دانشکده نیز است. آثار. از احمد خاتمی، آثار متعددی در زمینه‌های گوناگون مرتبط با ادبیات فارسی منتشر شده‌است. در یک بخش‌بندی کلی، آثار خاتمی را می‌توان در سه دستهٔ اصلی گنجاند: دستهٔ نخست، آثار مرتبط با مذهب و ادبیات فارسی است؛ دستهٔ دوم به تاریخ ادب فارسی می‌پردازد؛ و دستهٔ سوم به مطالعات ادبی، اعم از تصحیح و مقابلهٔ آثار ادب فارسی، اختصاص دارد.
از تصحیح و مقابلهٔ آثار ادب فارسی، اختصاص دارد. مطالعات مرتبط با مذهب در پهنهٔ ادب فارسی شامل چند فرهنگ‌نامه، آثاری در زمینهٔ ارتباط علم کلام با ادب فارسی، و تألیفاتی در زمینهٔ نهج‌البلاغه است. "ف‍ره‍ن‍گ ع‍ل‍م ک‍لام: ش‍رح ل‍غ‍ات و اص‍طلاح‍ات و اع‍لام ع‍ل‍م ک‍لام"، اثری با قالب فرهنگ‌نامه‌ای است که در سال ۱۳۷۰ به قلم احمد خاتمی تحریر شد. "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی قرآن کریم" اثر فرهنگ‌نامه‌ای دیگری در سه مجلد از احمد خاتمی‌است که در آن سوره‌ها و آینه‌های قرآن بر پایهٔ موضوع به ترتیب الفبا طبقه‌بندی شده‌اند.
بر پایهٔ موضوع به ترتیب الفبا طبقه‌بندی شده‌اند. "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی قرآن کریم" نخستین بار در سال ۱۳۸۳ توسط دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر شد. دو سال پیش از انتشار کتاب پیش‌گفته، فرهنگ‌نامهٔ دیگری به نام "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی نهج‌البلاغه" در سال ۱۳۸۱ از احمد خاتمی منتشر شده بود. "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی نهج‌البلاغه" نیز اثری با ساختار فرهنگ‌نامه‌های الفبایی‌است که در آن محتوای نهج‌البلاغه بر پایهٔ موضوع مرتب شده‌است. این فرهنگ‌نامهٔ تک‌جلدی توسط انتشارات سروش منتشر شده‌است. در ادامهٔ "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی
سروش منتشر شده‌است. در ادامهٔ "فرهنگ‌نامهٔ موضوعی نهج‌البلاغه"، اثر دیگری نیز با ساختار فرهنگ‌نامه‌ای زیر عنوان "فرهنگ برابرهای فارسی واژگان نهج‌البلاغه" از احمد خاتمی منتشر شده‌است. اثر مذکور در سال ۱۳۹۰ از سوی «بنیاد نهج‌البلاغه» نشر و عرضه شد. احمد خاتمی، "فرهنگ برابرهای فارسی واژگان نهج‌البلاغه" را از طریق مقایسه و مقابلهٔ پانزده ترجمهٔ فارسی نهج‌البلاغه، از قرن پنجم هجری قمری تا به امروز، و با هدف یافتن معادل‌های فارسی که مترجمان طی چند سده در ترجمه‌های خود به‌دست داده‌اند، به‌منظور دریافت سیر تطور
خود به‌دست داده‌اند، به‌منظور دریافت سیر تطور «ترجمه» در زبان فارسی، به رشتهٔ تحریر درآورد. اثر دیگرِ احمد خاتمی که می‌توان را در دستهٔ آثار مذهبی وی طبقه‌بندی کرد، کتاب «"منشور حکمت و حکومت: سیری در نامهٔ امام علی (ع) به مالک اشتر"» است. نگارش این اثر بخشی از تلاش «بنیاد نهج‌البلاغه» به‌منظور ثبت عهدنامه مالک اشتر در سازمان یونسکو بود که نهایتاً در سال ۱۳۸۸ توسط آن بنیاد منتشر و با پی‌گیری‌های بنیاد مذکور به چند زبان زندهٔ دنیا ترجمه شد. چنان‌که گفته شد، دستهٔ دوم آثار احمد خاتمی، آثار مرتبط با تاریخ ادب
دوم آثار احمد خاتمی، آثار مرتبط با تاریخ ادب فارسی است، که خود می‌توان به تصحیح و تشریح دشواری‌های متون تاریخی، و نیز تدوین تواریخ ادبیات ادوار ادب فارسی تقسیم شود. از دستهٔ نخست آثار تاریخی خاتمی می‌توان به تصحیح تاریخ جهانگشای جوینی و شرح مشکلات آن ذیل کتابی با عنوان «"شرح مشکلات تاریخ جهانگشای جوینی"» اشاره کرد. کتاب مذکور پس از انتشار در سطح وسیعی در محافل دانشگاهی به‌عنوان کتابی کمک آموزشی مورد استقبال قرار گرفت. رضا انزابی‌نژاد و سید محمد دشتی نیز نقدهایی بر این اثر نوشته‌اند. اثر تاریخی دیگری که
نقدهایی بر این اثر نوشته‌اند. اثر تاریخی دیگری که به‌دست احمد خاتمی تصحیح و منتشر شد، «"سفرنامهٔ دوم مظفرالدین‌شاه به فرنگ"» نام دارد. این اثر نخستین بار در سال ۱۳۲۰ هجری قمری تحت عنوان «"دومین سفرنامهٔ مظفرالدین‌شاه به فرنگ"» یا «"سفرنامهٔ مبارک شاهنشاهی"» به‌دست میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی تدوین و در صد نسخه منتشر شد. صد سال پس از آن، در سال ۱۳۸۷ هجری شمسی، احمد خاتمی این متن را تصحیح و روانهٔ بازار نشر کرد. خاتمی اهمیت این اثر از چشم‌انداز ادبی را به این دلیل می‌داند که از میانهٔ دورهٔ قاجار سبک ادب
این دلیل می‌داند که از میانهٔ دورهٔ قاجار سبک ادب فارسی به‌سمت ساده‌نویسی متحول شده‌است، در نتیجه بررسی این اثر به‌عنوانی اثری که در دورهٔ تحول نثر فارسی تحریر شده، حائز اهمیت است. از احمد خاتمی، آثاری در تاریخ و دوره‌بندی ادب فارسی نیز منتشر شده‌است که عمدتاً بر سبک هندی و دورهٔ بازگشت ادبی تمرکز دارند. این آن جمله می‌توان به دورهٔ دو جلدی «"ت‍اری‍خ ادب‍ی‍ات ای‍ران در دورهٔ ب‍ازگ‍ش‍ت ادب‍ی: از س‍ق‍وط ص‍ف‍وی‍ه ت‍ا اس‍ت‍ق‍رار م‍ش‍روطه"» (منتشرشده در سال ۱۳۷۳)، «"پ‍ژوه‍ش‍ی در ن‍ث‍ر و ن‍ظم دوره ب‍ازگ‍ش‍ت
۱۳۷۳)، «"پ‍ژوه‍ش‍ی در ن‍ث‍ر و ن‍ظم دوره ب‍ازگ‍ش‍ت ادب‍ی"» (منتشرشده در سال ۱۳۷۴)، و «"دوره بازگشت و سبک هندی"» (منتشرشده در سال ۱۳۸۵) اشاره کرد. از احمد خاتمی، اثر دیگری نیز با عنوان «"فارسی عمومی"» منتشر شده‌است. این اثر در چارچوب کتاب درسی دانشگاهی و به‌منظور ارائهٔ دوره‌بندی ادب فارسی تدوین شده‌است. دستهٔ سوم از آثار خاتمی مشخصاً در زمینهٔ ادبیات فارسی است، و از جملهٔ مهمترین آن‌ها می‌توان به «"دیوان موضوعی شعر فارسی"» اشاره کرد. اثر مذکور دوره‌ای بیست-و-دو-جلدی است که در آن شعر فارسی —در گسترهٔ
بیست-و-دو-جلدی است که در آن شعر فارسی —در گسترهٔ هزارسالهٔ آن— بر پایهٔ مضامین طبقه‌بندی موضوعی شده‌است. دیوان مذکور به ترتیب الفبایی و در قالب موضوعی، به طبقه‌بندی مضامین مستتر در دیوان یک‌صد شاعر تأثیرگذار در ادب فارسی، در گستره‌ای زمانی که با رودکی آغاز و با شهریار پایان می‌یابد، پرداخته شده‌است. از خاتمی، آثاری نیز در زمینهٔ مثنوی‌پژوهی منتشر شده‌است. «"آسمان‌های دگر: راهنمای پژوهش در مثنوی"» اثری از این دست است. اثر مذکور که در سال ۱۳۹۰ به‌وسیلهٔ مرکز نشر دانشگاهی به بازار نشر عرضه شد، در واقع شکلی از
دانشگاهی به بازار نشر عرضه شد، در واقع شکلی از بازآرایی موضوعی ابیات و موضوعات مندرج در مثنوی مولوی در قالب فرهنگ‌نامه‌ای است، که خاتمی در آن طی ۷۰۰ مدخل مثنوی را موضوع‌بندی کرده‌است. در این مداخل، ابیات مثنوی به تفکیک موضوعات فقهی، کلامی و فلسفی دسته‌بندی شده‌اند. آسمان‌های دگر، در واقع، راهنمایی برای تسهیل کاوش پژوهشگران در مثنوی مولوی است. خاتمی، در ادامهٔ پژوهش‌های خود در زمینهٔ مثنوی‌پژوهی، به تصحیحِ خودِ مثنوی مولوی پرداخت. خاتمی بیان داشته‌است که در این تصحیح، ویرایشی دقیق و فنی از مثنوی به‌دست
در این تصحیح، ویرایشی دقیق و فنی از مثنوی به‌دست داده‌است، و ضمن برطرف‌کردن اشکال‌ها و غلط‌ها موجود در نسخهٔ نیکلسون، امکاناتی را برای پژوهش محققان فراهم آورده‌است. افزون بر تصحیح مثنوی معنوی، خاتمی نسخه‌ای خطی از منطق‌الطیر را با نسخه‌های چاپی مقابله و تصحیحی از اثر مذکور نیز منتشر کرده‌است. آراء. ادبیات فارسی و علم کلام. احمد خاتمی بر آن است که —فارغ از ارزش‌گذاری— بخش مهمی از میراث ادبیات فارسی در بافتار معنایی علم کلام نوشته شده‌است، و بدون درنظرگرفتن این ریشه‌های کلامی و تسلط به علم کلام، فهم ادبیات
این ریشه‌های کلامی و تسلط به علم کلام، فهم ادبیات فارسی غیرممکن است. خاتمی معتقد است عرفان و فلسفه نیز دیگر زمینه‌هایی هستند که بخش‌هایی از ادبیات فارسی بر شالودهٔ آن‌ها شکل گرفته‌است، بااین‌حال، علم کلام در ادبیات فارسی حضور بسیار پررنگ‌تری از دو حوزهٔ دیگر دارد. خاتمی بر آن است که رگه‌هایی از تأثیرات فلسفه بر ادب فارسی را در قرن چهارم و پنجم هجری قمری می‌توان مشاهده کرد، اما از قرن ششم به بعد، کلاً ردپای فلسفهٔ در ادب فارسی دیده نمی‌شود، و این امر به‌دلیل چیرگی متکلمین، به‌ویژه کلام اشعری، است. خاتمی حتی
چیرگی متکلمین، به‌ویژه کلام اشعری، است. خاتمی حتی آثار عرفانی ادب فارسی را نیز تأثیرپذیرفته از علم کلام اسلامی می‌داند. برای نمونه، او مثنوی مولوی و آثار عطار را محصول تفکر اشعری می‌داند، و سنایی را نیز، بر خلاف برخی دیدگاه‌ها که می‌کوشند وی را به تشیع منتسب کنند، دارای رگه‌های اشعری می‌داند. خاتمی معتقد است در تحلیل نهایی، برجسته‌ترین آثار ادب فارسی، نه متأثر از فلسفه یا عرفان محض، که تأثیرگرفته از کلام بوده‌اند. خاتمی رشد ادبیات کلامی فارسی را در ادامهٔ رشد ادبیات عرفانی از قرن ششم به بعد می‌بیند. او
رشد ادبیات عرفانی از قرن ششم به بعد می‌بیند. او معتقد است رشد ادبیات عرفانی بدون به‌کارگیری دستگاه معنایی علم کلام ممکن نمی‌شد. در نتیجه با رشد ادبیات عرفانی ما شاهد رشد مضامین کلامی در ادب فارسی هستیم. به بیانی دیگر، خاتمی رشد ادب فارسی را محصول رشد تفکرات عرفانی، و رشد تفکرات عرفانی را محصول رشد علم کلام می‌داند. دورهٔ بازگشت ادبی. خاتمی، به‌مانند دیگر پژوهشگران ادبیات فارسی، شعر دورهٔ بازگشت را تقلیدی و حتی ناموفق در تقلید می‌داند، اما دربارهٔ نثر آن دوره نظر دیگری دارد. وی معتقد است در دورهٔ بازگشت است
نظر دیگری دارد. وی معتقد است در دورهٔ بازگشت است که یکی از نقاط عطف تحول در نثر فارسی شکل گرفته‌است. خاتمی نقطهٔ قوت دورهٔ بازگشت را نثر (و نه شعر) آن دوره می‌داند. وی بر آن است که این نثرنویسان آن دوره بودند که زمینهٔ شکل‌گیری نثر ساده، روان، قابل فهم و به دور از عبارات متکلف را فراهم آوردند. خاتمی نقطهٔ قوت دیگر دورهٔ بازگشت را احیاء شور و شوق عرفانی در ادبیات فارسی طی این دوره می‌داند. او نقاط قوت دیگری نیز برای دورهٔ بازگشت برشمرده‌است که از آن بین می‌توان به گرایش به فرهنگ‌نویسی، توجه به
آن بین می‌توان به گرایش به فرهنگ‌نویسی، توجه به دستورزبان‌نویسی، میل به داستان‌نویسی و توجه به مضامین سیاسی اجتماعی روز در دو-سه دههٔ پایانی دورهٔ بازگشت در ادبیات فارسی اشاره کرد. نظریه‌های ادبی غربی و ادب فارسی. احمد خاتمی تبعیت چشم‌وگوش‌بستهٔ محققین معاصر در کاربست نظریه‌های ادبی غربی در ادبیات فارسی را مهم‌ترین آسیب دانش ادبیات معاصر فارسی می‌داند. به باور خاتمی، مبنای ادبیات فارسی با مبنای ادبیات غرب متفاوت است، و در دنیای غرب نظریه‌ها بر اساس نیازهای خودشان تدوین می‌شوند و تناسبی با ابعاد ادبیات
خودشان تدوین می‌شوند و تناسبی با ابعاد ادبیات فارسی ندارند. خاتمی اظهار داشته‌است که این امر برای ادبیات فارسی آسیب‌زاست که روش قدما را یکسره کنار گذاشته‌ایم و هیچ از آن نمی‌دانیم، با فلسفهٔ غرب و نگرش‌های ادبای غربی نیز آشنا نیستیم، با این حال، نظریه‌های غربی را بدون تناسب‌سنجی به کار می‌بندیم. خاتمی فقدان «روش تحقیق» در نگارش تاریخ ادبیات فارسی را یکی از چالش‌های دانش ادبیات فارسی معاصر می‌داند. او معتقد است روش تحقیق مذکور باید با تکیه بر شیوهٔ سنتی نگارش تاریخ ادبیات فارسی باشد، و در ضمن توجهی به روش
تاریخ ادبیات فارسی باشد، و در ضمن توجهی به روش مورخان تاریخ ادبیات غربی نیز داشته باشد. فعالیت‌ها و دستاوردها. احمد خاتمی فعالیت‌های بیرونی متنوعی نیز در حوزه‌هایی مرتبط با تخصص علمی خود داشته‌است. در سال ۱۳۸۷، وی به‌عنوان یکی از داوران بخش متون قدیم در دورهٔ بیست-و-ششم جایزهٔ کتاب سال حضور داشت، و برای چند دوره رئیس گروه «زبان و ادبیات» در شورای علمی جشنوارهٔ فارابی بوده‌است. نیز از احمد خاتمی در سال ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ با عنوان استاد نمونه و پژوهشگر برتر کشوری تقدیر شد. همچنین کتاب «"درس‌گفتارهای نقد ادبی"»،
تقدیر شد. همچنین کتاب «"درس‌گفتارهای نقد ادبی"»، نوشتهٔ احمد خاتمی، در شانزدهمین دورهٔ «جشنوارهٔ قلم زرین» که هرساله به‌وسیلهٔ انجمن قلم ایران برگزار می‌شود، به‌عنوان یکی از برندگان بخش «نقد و پژوهش ادبی» برگزیده شد. پیوند به بیرون. نمایه در دانشگاه شهید بهشتی
رضا علاءالدین معروف به حاج رضا علاءالدین، تاجر و سرمایه‌دار ایرانی است. او صاحب پاساژ علاءالدین و مالک سرقفلی تمامی مغازه‌های آن است. زندگی‌نامه. او فرزند یک خانواده ۷ نفره بود که به گزارش روزنامه قانون، این خانواده اصالتاً دماوندی هستند، پدربزرگ این خانواده موسی علاءالدین افسر عالیرتبه ارتش بوده‌است. تحصیلات رضا علاءالدین تا دیپلم ریاضی است. علاءالدین از ابتدای دهه ۱۳۵۰ کارش را آغاز کرد و در ابتدا یک مغازه پلاستیک‌فروشی داشت. او به‌مرور کاسبی خود را گسترش داد و محل پاساژ را خرید. از املاک این خانواده
داد و محل پاساژ را خرید. از املاک این خانواده می‌شود به بازار تحریر، پاساژهای مروی و هزاران مغازه در تهران نام برد. او را از معدود سرمایه داران بدون وام در ایران نام می‌بردند. حواشی. از رضا علاالدین به‌عنوان یکی از سرمایه‌داران و سازندگان پاساژهای تجاری میتوان نام برد. او قواعد خاصی در خرید و فروش دارد مانند اینکه هیچ کسی حق خرید و فروش با غیر از خودش ندارد یا اینکه مستاجرین به جای ۱۲ اجاره در سال میبایست ۱۳ اجاره بدهند یا دیگر اینکه برای تمدید اجاره هر سال میبایست کمیسیون مجدد پرداخت کنند و... فساد. نام
میبایست کمیسیون مجدد پرداخت کنند و... فساد. نام وی در کنار برخی سرمایه داران مفسد ایران همچون فاضل خداداد ها، شهرام جزایری ها، مه آفرید خسروی ها برده شده است. گزارش متعددی در رسانه های ایران در باره انواع تقلب و‌کلاه برداری در پاساژ علاالدین که در مالکیت وی قرار دارد انتشار یافته است. وی از سوی مقامات شهری متهم است در پاساژ علاالدین تخلفاتی همچون نداشتن پایان كار و حتی پروانه برای این ساختمان قدیمی، استفاده از پارکینگ در نقش انبار تجاری و در نهایت ساخت طبقه اضافه در بام بدون دریافت مجوز صورت داده است.
مِهریَشت یا یَشتِ دهم پس از فروردین‌یشت بلندترین یشت از یشت‌های بیست و یک‌گانه است. این یشت یکی از یشت‌های منظوم بسیار کهن است و چنان‌که از نامش پیداست، مهریشت در توصیف ایزد مهر «ایزد پیمان» است. این یشت به ۳۵ باب (کرده) تقسیم گردیده و مجموعاً ۱۴۶ بند است. مهریشت به خوبی یادآور عهد آریایی است اما نیز به روشنی در آن اصطلاحاتِ زرتشتی دیده می‌شود. دانشمند هلندی، تیل، کلیهٔ مطالب مهریشت را تحلیل کرده و آثار آریایی و تجدد زرتشتی آن را نشان داده‌است. از مهریشت دو مطلب عمده می‌توان استخراج کرد. اول راستی و دوم
دو مطلب عمده می‌توان استخراج کرد. اول راستی و دوم دلیری. مهریشت از آنجا آغاز می‌شود که اهورامزدا به زرتشت گوید مهر را شایستهٔ ستایش و سزاوار نیایش آفریدم. کسی که به مهر دروغ گوید و پیمان شکند و شرط وفا نداند ویران کنندهٔ کشور و کشندهٔ راستی است. ای اسپنتمان تو نباید عهدی را که بستی بشکنی، خواه با یک مزدیسنا، خواه با یک دیویسنا، چرا که معاهده با هر که بسته شد درست و قابل احترام است. در تفسیر پهلوی مهریشت آمده که این هزار گوش و ده هزار چشم که به مهر داده‌شده، هر کدام خود جداگانه ایزدانی هستند که از طرف مهر
هر کدام خود جداگانه ایزدانی هستند که از طرف مهر گماشته شده‌اند تا همهٔ اعمال مردمان را از آنچه دیده و شنیده‌اند به او خبر دهند. در مهریشت نیز غالباً آمده که مهر شهریاری بخشنده است از این جهت در میان طبقهٔ اشراف و جنگجویان بیشتر از ایزدان دیگر ستوده می‌شده‌است. اینکه مهر خورشید نیست بلکه ایزد روشنائی و فروغ است به خوبی از خود یشت دهم از بند ۱۳ و ۹۵ بر می‌آید در این دو بند از برخاستن مهر پیش از خورشید و گردش او پس از فرورفتن خورشید صحبت شده‌است. در بند ۱۴۵ همین یشت آمده ما ستارگان و ماه و خورشید و مهر،
همین یشت آمده ما ستارگان و ماه و خورشید و مهر، شهریار همهٔ ممالک را می‌ستاییم. از روی دستور یشت دهم آنانی که شایستهٔ مقام پیشوائی نباشند، نباید مباشر مراسم و تشریفات آئین مهر گردند. بعدها این شروط با آئین مهرپرستی به اروپا رفته و شاید مآخذ غسل تعمید همین شده باشد. کارکرد و نقش ایزد مهر، بیشتر نگهبانی از پیمان‌ها، سرکوب بدان و اهل دروغ و یاری نیکان و حمایت از دین زرتشت و به‌طور خلاصه، دستگیری از همه افرادی است که او را نیایش و ستایش می‌کنند. مضامین مهریشت. مهریشت شامل دو بخش است: بخشی که قبل از ظهور زرتشت
مهریشت شامل دو بخش است: بخشی که قبل از ظهور زرتشت وجود داشته است و یشتی که بعد از ظهور زرتشت نوشته شده است. در آئین زرتشت به صورت جدید، مهر را در ردهٔ پایین‌تر از اهورامزدا قرار دادند و او را ایزدی دانستند که از آفرینش اهورامزدا پاسداری می‌کند. ایزد مهر اساساً ایزد پشتیبان و نگاهبان موجودات و انسان‌های نیک است. در بند ۱۴۱ مهریشت، اوصاف مهر بازتاب دارد: «آن پیروزمندی که رزم‌افزاری خوش ساخت با خود دارد. آن که در تیرگی، نگاهبانی نافریفتنی است. آن که زورمندترین زورمندان است. آن که دلیرترین دلیران است. آن که
زورمندان است. آن که دلیرترین دلیران است. آن که داناترین بخشندگان است. آن پیروزمندی که فره ایزدی از آن اوست. آن هزار گوش ده هزار چشم ده هزار دیده‌بان. آن نیرومند دانای نا فریفتنی» (اوستا، مهریشت، بند ۱۴۱)
پل دختر کرج که با نام پل سلیمانیه و پل شاه عباسی هم شناخته می‌شود از سازه‌های دوره صفویه است که بر روی رودخانه کرج ساخته شده‌است. این پل بر بقایای پلی کهن‌تر منسوب به دوره سلجوقی و به نام پل خاتون ایجاد شده‌است و بازسازی آن در دوره صفوی به این سازه نمای پل‌های دوره صفوی را داده است. این اثر که با نام پل دختر کرج با در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده، در سالیان گذشته بازسازی و مرمت شده‌است به گونه‌ای که شکل نخستین آن تا اندازه‌ای دگرگون شده‌است. این پل هم اکنون نیز به مرمت نیاز دارد. پل تاریخی کرج که در
اکنون نیز به مرمت نیاز دارد. پل تاریخی کرج که در بخش خاوری شهر کرج و در کنار ساختمان تاریخی صمصام منسوب به دوره سلجوقی قرار گرفته‌است، به دلیل چشم‌انداز شهری آن توانایی تبدیل به منطقه گردشگری را داراست. پل دختر در ابتدای ورودی جاده چالوس بعد از سینما هجرت واقع شده است. ویژگیهای فنی. درازای پل نزدیک به ۶۱ متر و پهنای آن بیش از ۷ متر است. پایه میانی پل، جرز قطوری است که دهانه‌هایی در درون آن و در دو طبقه (روی هم رفته چهار دهانه) جایگزین شده تا گذشته از آزاد کردن پل از بار افزون، بخشی از جریان رود در هنگام
کردن پل از بار افزون، بخشی از جریان رود در هنگام طغیان را از خود رها کند و از فشار آب بر سطح پایه جلوگیری شود. دهانه‌های بالایی از راه راهروهایی به دهانه بزرگ و کوچک کناری پیوند دارد. طاق دهانه‌های بزرگتر با کمان نیم دایره اجرا شده‌است، در حالی که کمان دهانه‌های طبقه دوم، به شکل جناغی است. راه دسترسی به دهانه‌های طبقه دوم، از طریق راه پله‌ای است که در دهانه کوچک جایگذاری شده‌است. این دهانه‌ها همچنین محلی برای استراحت و اتراق به‌شمار می‌رفته است. ستون‌های کناری پل، به جای استوار شدن بر بستر رودخانه بر
کناری پل، به جای استوار شدن بر بستر رودخانه بر صخره‌ها و شیب دو سوی رودخانه قرار گرفته‌است و بیشتر از قلوه سنگ و ملات ساروج ساخته شده‌است اما بدنه اصلی پل با آجر بنا شده‌است. به ویژه طاق دهانه بزرگتر با دو لایه آجر ساخته شده‌است. سازه اصلی و باربر که به صورت پله‌ای از پایه تا تاج طاق ادامه دارد، با سه پله به نقطه بالایی پل می‌رسد و برای پر کردن سطح پله‌ای و ناصاف آن طاق دومی ساخته شده‌است. روی هم رفته، نمای پل به سبب کمان بزرگ آن، دارای شکوه چشمگیری است و چشم‌انداز زیبایی را بر روی رودخانه کرج پدیدمی‌آورد.
زیبایی را بر روی رودخانه کرج پدیدمی‌آورد. پیشینه تاریخی. حمدالله مستوفی، از رودخانه کرج و پلی با یک طاق به نام پل خاتون یاد می‌کند که به نام زبیده خاتون، همسر محبوب هارون‌الرشید، نامگذاری شده‌است. زبیده خاتون بناهای بسیاری در راه حج (خراسان به مکه) ساخت. با نگاه به بخش اصلی پل دختر کرج که یک دهانه طاقدار بزرگ است، و دیگر اینکه آثار و بقایای مواد و مصالح متعلق به دوران پیش از عصر صفوی هنوز در آن قابل تشخیص است، احتمال می‌دهند که این پل همان پل مورد نظر حمدالله مستوفی است که در دوره صفوی با دگرگونی اندکی
مستوفی است که در دوره صفوی با دگرگونی اندکی بازسازی شده باشد. با این حال برخی آن را مربوط به دوره سلجوقیان در سده‌های پنجم و ششم هجری می‌دانند که در آن زمان از طریق این پل پیوند میان ری با قزوین و باختر را برقرار می‌شده‌است. به هر روی در این که این پل در دوران صفوی بازسازی شده و دگرگونی بنیادین داشته‌است، تردیدی نیست. عدم بازسازی بموقع و مناسب پل. این پل به مرور زمان و بر اثر عوامل طبیعی از جمله جاری شدن سیل و ریزش باران دچار فرسودگی شدید شده و به دلیل کاهش استحکام پایه‌های آن در معرض فرو ریختن و نابودی
استحکام پایه‌های آن در معرض فرو ریختن و نابودی بوده‌است. در سال ۱۳۸۸ بازسازی و بهسازی پل آغاز شد. برای فراهم ساختن بازدید و گذر گردشگران روی این پل تاریخی و بکارگیری از فضای پیرامون پل که دربرگیرندهٔ رودخانه و بستری سبز است ساماندهی روی پل انجام گرفت. بدین منظور پل در حال سنگفرش شدن است و همچنین دو جان پناه در دو سوی پل جاسازی شده و دو پلکان ورودی برای آمد و شد در دو سوی پل انجام شده‌است. به دلیل مرمت غیر اصولی در سال ۸۸ این پل در سال ۹۹ دوباره ریزش کرد. مرمت این پل به ۴ میلیارد تومان بودجه نیاز داشت که
مرمت این پل به ۴ میلیارد تومان بودجه نیاز داشت که قرار شد استانداری، شهرداری و میراث فرهنگی هرکدام ۵۰۰ میلیون تومان پرداخت کنند که تا آخر سال ۱۴۰۰ هیچکدام پرداخت نکردند. اما با پیگیری اهالی محترم حصار از سال ۱۴۰۱ تاکنون مرمت این بنای تاریخی به طول انجامید .
پلوی زعفرانی، پلوی خوش بو و خوش رنگی است که معمولاً از آن برای زیبایی و آرایش دیس پلو استفاده می‌شود و غذای اصلی نیست مگر در ته‌چین، که پلوی زعفرانی بخش اصلی آن است. روش تهیه. اول باید مقدار کافی از گل‌های زعفران را با شکر در آسیاب، آسیا کرد تا به صورت گرد (پودر) درآید؛ دلیل اضافه کردن شکر ازبین بردن مزهٔ تلخ زعفران است. بعضی زعفران را به تنهایی آسیا می‌کنند و شکر را هنگام استفاده به آن اضافه می‌کنند. معمولاً برای استفاده از زعفران، آن را به صورت دم کرده استفاده می‌کنیم که اصطلاحاً به آن "زعفران دم کرده"
می‌کنیم که اصطلاحاً به آن "زعفران دم کرده" می‌گویند. به این ترتیب که زعفران ساییده شده با شکر را در نصف استکان آب جوش (بسته به میزان زعفران مقدار آب متفاوت است.) حل می‌کنیم و هنگام دم کشیدن برنج آن را در قابلمهٔ پلو می‌گذاریم تا همراه برنج دم بکشد؛ البته باید مراقب بود تا جایش مناسب باشد تا در برنج نریزد. با این کار قوام رنگ زعفران بیشتر می‌شود و بوی خوش آن نیز بیشتر نمود پیدا می‌کند و رنگ زیباتری به برنج می‌دهد. وقتی برنج آماده شد و خوب دَم کشید؛ در ظرف دیگری روغن می‌ریزیم تا داغ شود بعد مخلوط آب جوش و
دیگری روغن می‌ریزیم تا داغ شود بعد مخلوط آب جوش و زعفران را در آن می‌ریزیم و مقداری برنج نیز در آن می‌ریزیم و مرتب هم می‌زنیم تا برنج با آب زعفران و روغن مخلوط شود. در این هنگام، پلوی زعفرانی آماده‌است، آن را برای تزیین روی دیس برنج می‌کشیم.
مسجد محمد امین مسجدی در نزدیکی میدان شهدا (بیروت) در مرکز شهر بیروت، در لبنان است. نمازگزاران این مسجد بیشتر مسلمانان اهل سنت اند. این مسجد بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۷ ساخته شد و بانی آن نحست وزیر پیشین لبنان رفیق حریری است. وی را در جوار همین مسجد به خاک سپرده‌اند. عزمی فاخوری معمار این مسجد با نگاهی به مشخصه‌های هنر عثمانی گنبد این مسجد را فیروزه‌ای رنگ انتخاب کرده است. از این نظر این مسجد با مسجد سلطان احمد در استانبول شباهت بسیار دارد.