payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در هندوستان هندو و سیک در دهرم سال خود عبادت را توسط موزیک می‌نمایند؛ که این آهنگها همه در مورد نیایش و ستایش بارگاه خداوند متعال می‌باشد. در شهر کابل مشهورترین دهرم سال اهل هنود دهرم سال تیره تنات است. بنا براصول و احترام به سایر ادیان افغانستان رئیس‌جمهور واعضای شورای وزیران سال یکبار در محفل این دهرم سال شرکت نموده ویکی از ارکان‌های دولتی باید بیانیه ایراد نمایند.
میلوش کراسیچ (زاده ۱ نوامبر ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. او هم‌اکنون در باشگاه لخیا گدانسک بازی می‌کند. او سابقه ۴۶ بازی ملی و ۳ گل ملی نیز دارد. او فوتبال حرفه‌ای خود را از تیم وجودینا در کشور صربستان آغاز کرد و پس از پنج سال فعالیت در این تیم راهی تیم زسکا مسکو شد و دوران بسیار موفقی را پشت سر گذاشت در ۱۵۰ دیدار با پیراهن تیم روسیه‌ای به میدان رفت و موفق شد ۲۶ گل به ثمر برساند و در سال‌های حضور خود در زسکا همواره یکی از بازیکنان اصلی این تیم به‌شمار می‌رفت. از خصوصیات بارز او می‌توان به سرعت،
می‌رفت. از خصوصیات بارز او می‌توان به سرعت، دوندگی و انرژی زیاد اشاره کرد که از این حیث قابل قیاس با بسیاری از بزرگان دنیای فوتبال می‌باشد و با توجه به قد بلند تحرک بسیار بالایی دارد و از خلاقیت قابل توجهی نیز برخوردار است که همین امر موجب شده‌است به یکی از برترین بازیکنان دنیای فوتبال در پست خود تبدیل شود. او در تیم ملی صربستان نیز حضوری موفق داشته‌است و برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد و پس از ان همواره در دیدارهای ملی حضور داشته‌است و موفق به زدن ۳ گل شده‌است. او در جام جهانی ۲۰۱۰
و موفق به زدن ۳ گل شده‌است. او در جام جهانی ۲۰۱۰ نیز یکی از بازیکنان اصلی صربستان در جام جهانی بود و در میان سه مرد برتر این تیم در جام نوزدهم لقب گرفت. در حال حاضر درتیم فنرباغچه بازی می‌کند
باشگاه کریکت و فوتبال جنوا (به انگلیسی: Genoa Cricket and Football Club) یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر جنوآ است که در سری آ رقابت می‌کند. این باشگاه در ۷ سپتامبر ۱۸۹۳ شکل گرفت و با ۱۳۱ سال قدمت، قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال ایتالیا است. جنوا در طول تاریخ دیرینه‌اش، ۹ بار قهرمان ایتالیا شده‌است. اولین قهرمانی آنها در همان اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ و آخرین قهرمانی آنها در فصل ۲۴–۱۹۲۳ به دست آمد. یک قهرمانی در کوپا ایتالیا از دیگر دستاورد آنهاست. از لحاظ تاریخی، جنوا چهارمین باشگاه موفق
آنهاست. از لحاظ تاریخی، جنوا چهارمین باشگاه موفق ایتالیایی از نظر قهرمانی است. گمان می‌رود همین سلسله موفقیت‌های اولیه، منشأ عشق پدرخوانده روزنامه‌نگاران ورزشی ایتالیایی، جیانی بررا (۱۹۹۲–۱۹۱۹) به این تیم باشد. او با وجود آنکه در لمباردی به دنیا آمده بود، همیشه خود را حامی تیم جنوا اعلام می‌کرد. بررا تا آنجا پیش رفت که لقب "وچیو بالوردو" ("پیر خرفت" یا "پیر بدعنق") را برای جنوا ایجاد کرد. از سال ۱۹۱۱، جنوا بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه لوئیجی فراری با ظرفیت ۳۶٬۵۳۶ صندلی انجام داده که از سال ۱۹۴۶، زمین
۳۶٬۵۳۶ صندلی انجام داده که از سال ۱۹۴۶، زمین مشترک آنها با رقیب محلی‌شان، سمپدوریا بوده‌است. جنوا بیشتر تاریخ پس از جنگ خود را بین سری آ و سری بی سپری کرده و دو دوره کوتاه را در سری سی گذرانده است. در این باشگاه یک بازیکن ایرانی به نام جامی رفعتی بازی می‌کرد. تاریخچه. تأسیس. این باشگاه در ۷ سپتامبر ۱۸۹۳ به عنوان باشگاه کریکت و ورزش جنوا تأسیس شد. در اولین سال‌های فعالیت خود، عمدتاً در رقابت‌های دو و میدانی و کریکت شرکت می‌کرد و فوتبال در رده دوم اهمیت قرار داشت. از آنجا که این باشگاه تأسیس شده بود تا
قرار داشت. از آنجا که این باشگاه تأسیس شده بود تا نماینده انگلستان در خارج از کشور باشد، پیراهن‌های اصلی بازیکنان، همرنگ پیراهن تیم ملی انگلیس، سفید بودند. در ابتدا ایتالیایی‌ها اجازه پیوستن را به این باشگاه نداشتند چرا که این باشگاه، یک باشگاه ورزشی بریتانیایی در خارج از کشور بود. میدان آرمی در منطقه کامپاسو واقع در شمال غربی شهر، مقر اصلی جنوا در آغاز کار بود. مدیریت باشگاه در روزهای ابتدایی بر عهده این افراد بود: در ۱۰ آوریل ۱۸۹۷ بخش فوتبال باشگاه که از سال ۱۸۹۳ وجود داشت، به لطف جیمز ریچاردسون اسپنسلی
سال ۱۸۹۳ وجود داشت، به لطف جیمز ریچاردسون اسپنسلی رییس اصلی باشگاه شد. این تیم، یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا در آن زمان بود، و تنها چهار باشگاه در تورین از دیگر باشگاه‌های تأسیس‌شده در آن زمان بودند. در این زمان، ایتالیایی‌ها هم اجازه پیوستن به باشگاه را داشتند و زمین جدیدی در قالب "پونته کارگا" پیدا کردند. اولین بازی دوستانه آنها در زمین خانگی‌شان و در مقابل تیمی از ترکیب دو تیم اینترناتسیوناله تورینو و تورینزه برگزار شد که شکست ۱–۰ جنوا نتیجه‌اش بود. چندی بعد، جنوا اولین پیروزی خود را در
بود. چندی بعد، جنوا اولین پیروزی خود را در یک بازی خارج از خانه برابر الساندریا با نتیجه ۲–۰ به ثبت رساند. همچنین، بازی‌های دوستانه در برابر سربازان نیروی دریایی بریتانیا مانند ملوانان اچ‌‌ام‌اس ریونج برگزار می‌شد. قهرمان مطلق. با ایجاد فدراسیون فوتبال ایتالیا و مسابقات قهرمانی فوتبال ایتالیا، فوتبال این کشور پا به سطحی بالاتر گذاشت. جنوا در اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ که با میزبانی ولودروم هومبرت ۱ در تورین برگزار شد، شرکت کرد. ۸ مه، اولین بازی رسمی آنها در این رقابت‌ها برگزار شد و
اولین بازی رسمی آنها در این رقابت‌ها برگزار شد و پس از پیروزی ۲–۱ مقابل جیناستیکا تورینو، اینترناتسیوناله تورینو را با نتیجه ۳–۱ پس از وقت اضافه شکست دادند و اولین قهرمان این مسابقات شدند. جنوا با چند تغییر برای فصل بعد قهرمانی ایتالیا بازگشت؛ نام باشگاه به باشگاه کریکت اتلتیک و فوتبال جنوا تغییر یافته و اتلتیک از نام آنها حذف شده‌بود. رنگ پیراهن را هم تغییر دادند و به طرح نوارهای عمودی سفید و آبی رسیدند که در ایتالیا به عنوان بیانکوبلو شناخته می‌شود. جنوا دومین قهرمانی خود را در یک تورنمنت یک روزه که در
دومین قهرمانی خود را در یک تورنمنت یک روزه که در ۱۶ آوریل ۱۸۹۹ برگزار شد، برای دومین بار با پیروزی ۳–۱ مقابل اینترناتسیوناله تورینو به دست آورد. در راه کسب سومین قهرمانی متوالی‌شان در این رقابت‌ها، در سال ۱۹۰۰، رقیب محلی‌شان سمپیردارنسه را با پیروزی قاطع ۷–۰ از پیش رو برداشتند، نتیجه‌ای که تا سال ۱۹۱۰ توسط هیچ تیمی در لیگ بهتر نشد. در فینال، تورینزه را با نتیجه ۳–۱ شکست دادند تا قهرمانی‌شان مسجل شود. در سال ۱۹۰۱، رنگ‌ پیراهن باشگاه دوباره تغییر کرد و نوارهای آبی و سفید، جای خود را به لباس‌های نیمه سرمه‌ای
آبی و سفید، جای خود را به لباس‌های نیمه سرمه‌ای و قرمز کنونی داد که تا به امروز مانند بسیاری از باشگاه‌های ایتالیایی دیگر از جمله کالیاری، بولونیا، کروتونه و فهرست بی‌پایانی از باشگاه‌های کوچک استفاده می‌شود. با انتخاب این ترکیب رنگی، در ایتالیا به "روسوبلو" ملقب شدند. پس از یک فصل نایب‌قهرمانی بعد از باشگاه فوتبال میلان، در سال ۱۹۰۲ با کسب چهارمین عنوان قهرمانی، به روال موفق سابق بازگشتند. از سال ۱۹۰۳ به بعد، زمانی که جنوا برای دو فصل متوالی بانوی پیر را در فینال ملی شکست داد، یوونتوس به عنوان رقیب جدی
در فینال ملی شکست داد، یوونتوس به عنوان رقیب جدی برای سلطه جنوا در فوتبال ایتالیا ظاهر شد. در ۲۷ آوریل ۱۹۰۳ جنوا به مصاف نیس فرانسه رفت و ۳–۰ پیروز شد و اولین تیم فوتبال ایتالیا شد که به مصاف یک تیم خارجی می‌رفت. سال ۱۹۰۴ از دو جهت برای جنوا قابل توجه بود، یکی قهرمانی ایتالیا و دیگری قهرمانی ذخیره‌های جنوا در اولین فصل از سری بی که در یک سطح پایین‌تر از سری آ به عنوان دسته دوم فوتبال ایتالیا تأسیس شد. پس از نایب قهرمانی سال ۱۹۰۵، جنوا جایگاهش را در مسابقات قهرمانی ایتالیا از دست داد و باشگاه‌های دیگری
قهرمانی ایتالیا از دست داد و باشگاه‌های دیگری مانند یوونتوس، میلان و پرو ورچلی مدعیان جدید قهرمانی بودند. ناکامی‌های این دوره را می‌توان در سال ۱۹۰۸ ردیابی کرد، زمانی که فدراسیون فوتبال ایتالیا به دنبال اعتراضات فدرال ژیمناستیک، استفاده از بازیکنان خارجی را منع کرد. جنوا که از زمان شکل‌گیری، همیشه یک گروه قوی انگلیسی داشت، در کنار چندین باشگاه مطرح دیگر ایتالیا از جمله میلان، تورینو و فیرنزه با این موضوع مخالفت کردند، اما تنها نتیجه این اعتراضات، کنار رفتن آنها از مسابقات رسمی فدراسیون فوتبال ایتالیا در آن
از مسابقات رسمی فدراسیون فوتبال ایتالیا در آن سال بود. در فصل بعد، فدراسیون تصمیمش را تغییر داد و جنوا توانست با بازیکنانی مانند لوئیجی فراریس و چند بازیکن سوئیسی، از جمله دانیل هوگ که از بازی آمده بود، تیمش را بازسازی کند. در کنار بازسازی تیم، ورزشگاه جدید جنوا در منطقه ماراسی با ۲۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت ساخته شد که قابل مقایسه با ورزشگاه‌های بریتانیا در آن زمان بود. ورزشگاه جدید به طور رسمی در ۲۲ ژانویه ۱۹۱۱ افتتاح شد. احیای گاربوت. با شکل‌گیری تیم ملی فوتبال ایتالیا، جنوا نقش مهمی را این تیم ایفا کرد؛ با
ایتالیا، جنوا نقش مهمی را این تیم ایفا کرد؛ با بازیکنانی مانند رنتسو د وکی که برای مدتی کاپیتان آتزوری بود و ادواردو ماریانی و انریکو ساردی که به تیم ملی دعوت شدند. ویلیام گاربوت انگلیسی به عنوان سرمربی به خدمت گرفته شد تا به احیای باشگاه کمک کند. گاربوت اولین مربی حرفه‌ای در فوتبال ایتالیا بود که به خاطر شخصیت کاریزماتیک و پیپی که مدام بر گوشه‌ی لبش بود شهرت داشت. بازیکنان تیم او را «میستر» (آقا) صدا می‌زدند و از آن زمان است که ایتالیایی‌ها در کل از مربیان با این اصطلاح یاد می‌کنند. سرانجام در فصل ۱۵–۱۹۱۴
با این اصطلاح یاد می‌کنند. سرانجام در فصل ۱۵–۱۹۱۴ بود که جنوا توانست خود را به عنوان برترین باشگاه از شمال ایتالیا احیا کند و در آخرین دور از دسته شمالی قهرمان شود. با این حال، در این سال خاص، به دلیل شروع جنگ جهانی اول، فینال دسته جنوب ایتالیا برگزار نشد و در نتیجه قهرمان این دسته نامشخص ماند و متعاقبا فینال کشوری برگزار نشد. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۹، جنوا عنوان قهرمانی‌اش را دریافت کرد که اولین آنها پس از یازده فصل بود. جنگ تلفات سنگینی بر جنوا وارد کرد؛ لوئیجی فراریس، آدولفو گنکو، کارلو ماراسی،
کرد؛ لوئیجی فراریس، آدولفو گنکو، کارلو ماراسی، آلبرتو ساسونه و کلاودیو کاسانووا همگی در حین انجام وظیفه نظامی در ایتالیا جان باختند. در همین حال، موسس این باشگاه، جیمز ریچاردسون اسپنسلی هم با لباس انگلستان در آلمان کشته شد. در اوایل دهه بعد، جنوا همچنان به عنوان مدعی قدرتمند در دسته شمالی باقی ماند. گاربوت آنها را قهرمان فصل ۲۳–۱۹۲۲ کرد. برای بالا بردن این جام، جنوا لاتزیو را با نتیجه ۶–۱ در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال شکست داد. فصل بعد، بولونیا را در فینال دسته شمالی شکست دادند و به عنوان قهرمان این
فینال دسته شمالی شکست دادند و به عنوان قهرمان این بخش به فینال کشوری رسیدند. این بازی، اما بدون حاشیه نبود؛ پس از آشوب در بازی برگشت در بولونیا، بازی لغو شد و فدراسیون فوتبال ایتالیا، نتیجه بازی را ۲–۰ به سود جنوا اعلام کرد. در فینال کشوری آن فصل، جنوا در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال، ساوویا را ۴–۱ شکست داد تا نهمین و تا به امروز آخرین قهرمانی آنها در ایتالیا ثبت شود. ترکیب تیم در این دو قهرمانی شامل: جووانی د پرا، اوتاویو باربیری، لوئیجی بورلاندو و رنتسو د وکی بود. پس از قهرمانی جنوا در فصل ۲۴–۱۹۲۳،
د وکی بود. پس از قهرمانی جنوا در فصل ۲۴–۱۹۲۳، نشان "اسکودتو" در این لیگ معرفی شد و طبق آن، هر باشگاهی که قهرمانی لیگ ایتالیا را به دست می‌آورد، اجازه داشت یک نشان سپر مانند روی پیراهن تیمش بزند که نمایانگر رنگ‌های پرچم ایتالیا است. برای باقی دهه ۱۹۲۰، بالاترین دستاورد باشگاه یک نایب‌قهرمانی در فصل ۲۸–۱۹۲۷ پس از تورینوی قهرمان بود، با ویرجیلیو فلیچ لئوراتو که در ۲۷ بازی ۲۰ گل به ثمر رساند. ۷۷۷ پارتنرز. در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که جنوا توسط ۷۷۷ پارتنرز، یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی مستقر در ایالات متحده که
شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی مستقر در ایالات متحده که توسط استیون پاسکو و جاش واندر تأسیس شده، خریداری شده‌است. در حالی که شرایط این قرارداد به صورت عمومی منتشر نشده بود، منابع نزدیک به این معامله فاش کردند که تیم با ارزشی نزدیک به ۱۷۵ میلیون دلار خریداری شده‌است. کریکت. در همان اوایل، جنوا از یک باشگاه ورزشی چند رشته‌ای به یک باشگاه فوتبال صرف تبدیل شد. در سال ۲۰۰۷، گروهی از هواداران باشگاه، بخشی را به کریکت اختصاص دادند که در حال حاضر با نام «باشگاه کریکت جنوا ۱۸۹۳» در سری آ لیگ کریکت ایتالیا رقابت می‌کند.
۱۸۹۳» در سری آ لیگ کریکت ایتالیا رقابت می‌کند. تاریخچه رؤسا. در زیر تاریخچه رؤسای جنوا ( یا ) جنوا آمده است، از زمانی که این باشگاه برای اولین بار در رشته‌های ورزشی کریکت و دو و میدانی تأسیس شد تا به امروز. تاریخچه مربیان. جنوا مدیران و مربیان زیادی داشته است، برخی از فصول آنها مربیانی داشته‌اند که به اشتراک تیم را اداره می‌کردند، در این فهرست، نام و دوران تصدی آنها از سال ۱۸۹۶؛ زمانی که به یک باشگاه فوتبال تبدیل شدند، تا به بعد آورده شده است.
مارکوس اوانجلیستا د مورایس (زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۷۰) معروف به کافو یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای پیشین برزیلی است که به عنوان مدافع بازی می‌کرد. وی با ۱۴۲ بازی برای تیم ملی برزیل در کنار نیمار بیشترین تعداد حضور در بازی‌های بین‌المللی را در میان بازیکنان برزیل در تمام ادوار دارد. او در چهار دورهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ ، ۱۹۹۸ ، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ برای برزیل بازی کرد و بازیکنی است که در سه فینال جام جهانی حضور داشته است. او در جام‌های جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ قهرمانی این تورنمنت را با برزیل کسب کرد و جام جهانی ۲۰۰۲ را به عنوان
را با برزیل کسب کرد و جام جهانی ۲۰۰۲ را به عنوان کاپیتان برزیل به‌دست‌آورد. علاوه بر این کافو با برزیل در چهار دوره از مسابقات کوپا آمریکا شرکت کرد و دو دوره در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ جام قهرمانی را به‌دست‌آورد. او همچنین یکی از اعضای تیم ملی بود که در سال ۱۹۹۷ جام کنفدراسیون های فیفا را فتح کرد. بسیاری او را بهترین و کاملترین مدافع راست تاریخ فوتبال می دانند. کافو در سال ۱۹۹۴ به عنوان بهترین بازیکن سال آمریکای جنوبی انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ توسط پله در لیست ۱۰۰ بازیکن بزرگ زنده دنیا قرار گرفت. او علاوه بر این
بازیکن بزرگ زنده دنیا قرار گرفت. او علاوه بر این در سال ۲۰۰۵ به جمع یازده نفره فیفاپرو راه یافت. کافو چهار بار در جام جهانی به همراه تیم ملی کشورش حضور داشت (۱۹۹۴-۲۰۰۲-۱۹۹۸-۲۰۰۶) و در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ برزیل موفق شد قهرمان جام جهانی فوتبال شود که در سال ۲۰۰۲، او کاپیتان تیم ملی فوتبال برزیل بود و جام قهرمانی را بالای سر خود برد. وی در مجموع ۱۴۲ بازی ملی برای کشورش انجام داده‌است و موفق شده‌است ۵ گل نیز به ثمر برساند. کافو دارای ۳ فرزند می‌باشد که فرزند بزرگ او، دانیلو فلیسیانو در حین یک مسابقه فوتبال در
او، دانیلو فلیسیانو در حین یک مسابقه فوتبال در سی سالگی به علت عارضه قلبی درگذشت.
بهمن جادویه یا بهمن جازویه یا به عربی بهمن زاذویه، یا بهمن مردانشاه (آمده در برخی روایات) با نام کامل بهمن جازویه رامهرمزی، یک نجیب‌زاده از خاندان سورن و اهل رامهرمز بود که در دههٔ ۶۳۰ میلادی در اواخر دوران ساسانی و در طی حمله اعراب به ایران فرمانده سپاه ایران در منطقه سواد بود. آوازه او بیشتر به پاس فرماندهی در نبرد پل است. نبرد پل تنها جنگ در رشته جنگ‌های آغازین اسلام، میان ایران و اعراب‌ مسلمان بود که به پیروزی بی‌چون‌و‌چِرا ایرانیان پایان یافت. پیروزی بهمن جادویه در جنگ پل. خالد بن ولید بین سال‌های ۶۳۲
جادویه در جنگ پل. خالد بن ولید بین سال‌های ۶۳۲ تا ۶۳۳ میلادی در طی جنگ‌هایی توانست حیره را تصرف کند. پس از تصرف حیره ابوبکر او را به شام روانه کرد و مثنی بن حارث شیبانی در عراق جایگزین او شد. با عزیمت خالد بیشتر شهرها و آبادی‌هایی که به تاراج عرب رفته بودند یا تن به پرداخت جزیه و خراج داده بودند، باز از فرمان اعراب سر فرو پیچیدند. رستم فرخزاد که در این زمان کسب قدرت کرده بود، دهقانان سواد را به دفع اعراب واداشت و به هر آبادی کسی را فرستاد تا مردم را بر عرب بشوراند. در سال ۶۳۴ میلادی بهمن جاذویه توسط رستم
بشوراند. در سال ۶۳۴ میلادی بهمن جاذویه توسط رستم فرخزاد از تیسفون به‌ همراه سپاه و فیل‌های جنگی به سواد اعزام شد؛ از آن سوی ابوعبیدبن مسعود ثقفی نیز در کرانهٔ غربی فرات در جایی به نام مروحه لشکرگاه زد. در آن محل بر روی فرات پلی واقع بود ابوعبید با لشکر خویش از آن پل گذشت و در طی جنگی سخت ابوعبید با حدود چهار هزار نفر از لشکریانش در این جنگ که جنگ پل نامیده می‌شود، کشته شدند و گروه باقی‌مانده فرار کردند. همچنین مثنی بن حارث شیبانی در این جنگ زخمی شد و چندی بعد در اثر همین زخم فوت کرد. بهمن جادویه می‌خواست
بعد در اثر همین زخم فوت کرد. بهمن جادویه می‌خواست تا فراریان را دنبال کند لیکن خبر رسید که در تیسفون باز اختلاف پدید آمده‌ است از این رو بهمن راه تیسفون را در پیش گرفت. مرگ. مسلمانان روز دوم جنگ قادسیه را با امید به رسیدن نیروی کمکی آغاز کردند و آن را «یوم اغواث» نامیدند، ابی عبیده فرمانده سپاه اسلام پس از فتح دمشق به دستور عمر، سپاه خود را به فرماندهی هاشم بن عتبة بن ابی‌وقاص و مقدمهٔ سپاه را به فرماندهی قعقاع بن عمرو به سوی سپاه تحت فرمان سعد فرستاد تا به آنان یاری برسانند. افراد سعد که به صحت این خبر
به آنان یاری برسانند. افراد سعد که به صحت این خبر اطمینان نداشتند با رسیدن مقدمهٔ سپاه و قعقاع نیرو یافتند و به مبارزه پرداختند. قعقاع که فردی شجاع و با تدبیر بود، نیروهای خود را به دسته‌های ده نفری تقسیم نمود و با ورود هر دسته به میدان نبرد، فریاد الله اکبر، به نشان شادی برمی‌خواست. نزدیک ظهر بود که هاشم و سپاه اصلی رسیدند و بی‌تعلل وارد میدان شدند و در این هنگام بین اعراب این سخن تکرار می‌شد: قعقاع درخواست مبارزهٔ تن به تن کرد و بهمن جادویه گام جلو نهاد و هنگامی که با او روبه‌رو شد، قعقاع او را شناخت و
و هنگامی که با او روبه‌رو شد، قعقاع او را شناخت و فریاد انتقام و خونخواهی سر داد و در آخر موفق به کشتن بهمن جادویه شد کارایی جان‌ستانی بهمن جادویه بر جنگ. جان‌ستانی بهمن جادویه تأثیر عمیقی بر روحیه سپاه ساسانی گذاشت. با کشته شدن یکی از فرماندهان برجسته آن‌ها، سپاه ساسانی دچار تضعیف روحیه شد و این امر به نفع مسلمانان تمام گردید. پس از این واقعه، نیروهای مسلمان با انگیزه بیشتری به نبرد ادامه دادند و این رویداد به عنوان یکی از نقاط عطف جنگ قادسیه به شمار می‌رود. قعقاع بن عمرو با این اقدامش، نقش مهمی در پیشبرد
قعقاع بن عمرو با این اقدامش، نقش مهمی در پیشبرد جنگ و تقویت روحیه مسلمانان ایفا کرد. سرانجام و اهمیت رویداد. کشتار بهمن جادویه به دست قعقاع بن عمرو نه تنها یک پیروزی نظامی برای مسلمانان بود، بلکه تأثیر روانی قابل توجهی بر سپاه ساسانی گذاشت. این رویداد نشان‌دهنده یکی از عوامل مهم در پیروزی نهایی مسلمانان در جنگ قادسیه به شمار می‌رود. جنگ قادسیه نیز به نوبه خود، گام بزرگی در فتح ایران و گسترش اسلام در این سرزمین بود. اشتباه در گزارش‌های مربوط به ذوالحاجب. برخی از مورخان نام او را مردانشاه و لقبش را ذوالحاجب
از مورخان نام او را مردانشاه و لقبش را ذوالحاجب آورده، و گفته‌اند: چون ابروان انبوهش را می‌بست تا بر چشمانش فرو نیفتند، به ذوالحاجب ملقب شد. اما این دلیل چندان قانع‌کننده نیست، زیرا ظاهراً در همان دوره کسان دیگری هم به ذوالحاجب و ذوالحاجبین نام بُردار بوده‌اند. نولدکه نوشته‌است که احتمالاً علت اینکه به چندین نفر لقب ذوالحاجب تعلق گرفته شاید به سبب مقام و عنوانی بوده‌است که در دستگاه ساسانیان داشته‌اند. نیز در اینکه مردانشاه و ذوالحاجب نام و لقب بهمن بوده‌است، با تکیه بر روایات مورخان مسلمان می‌توان تردید
با تکیه بر روایات مورخان مسلمان می‌توان تردید کرد، زیرا نه تنها طبری هیچ‌گاه او را مردانشاه نخوانده‌است، بلکه در برخی از گزارش‌ها مردانشاه و ذوالحاجب به مثابهٔ دوتن اما معاصر و همراه هم، مطرح شده‌اند. در بعضی از روایت‌ها نیز مردانشاه را ذوالحاجب یا ذوالحاجبین، ولی او را غیر از بهمن جاویه دانسته‌اند. همچنین طبری در روایتی مربوط به جنگ نهاوند آورده‌است که چون ذوالحاجب کشته شد، بهمن جادویه جای او را گرفت. باید توجه داشت که در گزارش‌های مربوط به فرماندهان و سپاهیانی که لقب ذولحجاب داشته‌اند، غلط دیده می‌شود.
نیکلاس بنتنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است و برای تیم اف سی کپنهاگن بازی می‌کرد. او تاکنون در تیم‌های آرسنال، بیرمنگهام، ساندرلند بازی کرده‌است و ۵۲ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال دانمارک انجام داده‌است و در سال ۲۰۱۹ از فوتبال خداحافظی کرد. بنتنر در سال ۲۰۱۵ با خرید فقط یک فوت مربع از زمین‌های منطقه گلنکو وود، لقب لرد دریافت کرد. وی همچنین پوستری خیالی از خود، در حال دریافت توپ طلا در صفجهٔ شخصی خود در اینستاگرم آپلود کرد (در حالی که تا آن زمان فقط پنج گل برای تیم خود به ثمر رسانده بود) و خود را
پنج گل برای تیم خود به ثمر رسانده بود) و خود را نخست‌وزیر آینده دانمارک نامید. این اقدامات موجب شد تا وی سوژه طنز رسانه‌ها قرار گیرد.
سیب نام فیلمی ایرانی به کارگردانی سمیرا مخملباف است که محصول سال ۱۳۷۶ و اولین ساختهٔ سمیرا مخملباف می‌باشد. این فیلم سینمایی موفق شد جوایز جهانی سینمایی با ارزشی برای او به ارمغان آورد. سمیرا مخملباف در زمان ساخت این فیلم ۱۷ سال سن داشت. داستان. همسایه‌های یک خانواده چهار نفری به سرپرستی پیرمردی به نام ملا، طی طوماری به سازمان بهزیستی خبر می‌دهند که ملا یازده سال است معصومه و زهرا، دو دختر نوجوانش را در خانه زندانی کرده است. سازمان بهزیستی ملا و همسر نابینایش را به همراه دخترها با خود می‌برد، و از پدر و
را به همراه دخترها با خود می‌برد، و از پدر و مادر تعهد می‌گیرد که از این پس دخترانشان را زندانی نکنند. بچه‌ها با والدینشان به خانه برمی گردند؛ اما ملا که از شکایت و گزارش و عکس یکی از روزنامه‌ها به شدت عصبانی است، همچنان به معصومه و زهرا اجازه نمی‌دهد از منزل خارج شوند. خانم محمدی، مددکار سازمان بهزیستی که ادامه وضعیت پیشین را بر خانه حکمفرما می‌بیند، این بار ملا را که معتقد است طبق سنت‌های قدیمی آفتاب نباید روی دختر را ببیند، در خانه زندانی می‌کند و دو دختر را به داخل کوچه می‌فرستد. خانم محمدی یک اره آهن
را به داخل کوچه می‌فرستد. خانم محمدی یک اره آهن بر از همسایه‌ها قرض می‌گیرد و به ملا می‌دهد تا خود بعد از بریدن میله‌های آهنی در خانه، به حیاط راه پیدا کند. دخترها در کوچه با یک بستنی فروش نوجوان و یک بز برخورد می‌کند و پس از آن با پسر خردسال همسایه ـ که سرگرمی‌اش آویزان کردن یک سیب بسته به نخ از تراس طبقه اول خانه‌شان به داخل کوچه است ـ آشنا می‌شوند. پسربچه از ملا برای خرید سیب پول می‌گیرد و دخترها از مغازه میوه فروشی سیب می‌خرند. معصومه و زهرا در محله به دو دختر دیگر برمی‌خورند که در حال بازی کردن در
به دو دختر دیگر برمی‌خورند که در حال بازی کردن در خیابان هستند، و با آنها همراه می‌شوند. چهار دختر پس از مراجعه به یک دوره‌گرد ساعت فروش به خانه ملا برمی گردند تا از او برای خریدن ساعت پول بگیرند. اما پدر خانواده پشت میله‌ها گرفتار است و عصبی و خسته با خانم محمدی مشغول جربحث است. به پیشنهاد خانم محمدی، زهرا پس از تلاش فراوان موفق می‌شود کلید را داخل قفل در بچرخاند و پدر را آزاد کند. ملا دست دو دخترش را می‌گیرد و با همدیگر از خانه بیرون می‌روند. مادر پیر و نابینای خانواده نیز در حالی که به دنبال دیگر اعضای
خانواده نیز در حالی که به دنبال دیگر اعضای خانواده می‌گردد، وارد کوچه می‌شود و با سیب آویزان پسربچه همسایه از تراس طبقه اول برخورد می‌کند.
امانوئل ابوئه (زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۸۳) در ساحل عاج است و تاکنون در تیم بورن، آرسنال و گالاتاسرای بازی کرده و٧٥ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال ساحل عاج انجام داده‌است. این بازیکن که سال گذشته از میادین فوتبال خداحافظی کرده‌است به تازگی اعلام کرده به دلیل طلاق ،همسرش تمام دارایی‌هایش را تصاحب کرده‌است به طوری که در حال حاضر هیچ دارایی و مایملکی ندارد و کارتن خواب شده‌است و هیچ پولی ندارد که سرپناهی برای خود تهیه کند، لازم به ذکر است علت این اتفاق اعتماد بیش از حد به زن و در نتیجه وکالت تام الاختیار دادن به وی و
به زن و در نتیجه وکالت تام الاختیار دادن به وی و از دست دادن همه زندگی است. البته شایعاتی مطرح است که باشگاه آرسنال در حال حاضر در حال حمایت از او می‌باشد شایعاتی هم حاکی از مرگ وی هم مطرح است ولی وی در حال حاضر زنده می باشد.
آزادبه یا زادبه بن ماهبیان بن مهر بنداد همدانی یا آزادبه بن مابیان همدانی یا روزبه مرزوق از سال ۶۱۷ تا ۶۲۷ میلادی، در اواخر دوران ساسانی پس از ایاس بن طائی حاکم حیره پایتخت لخمی‌ها در عراق بود. در برخی از مآخذ مدت حکومت او ۱۷ سال ذکر شده‌است. آزادبه مرزبان حیره. خسرو پرویز پس از کشتن نعمان بن منذر آخرین ملوک خاندان لخمی و شکست سپاه خسرو در جنگ ذوقار با تعیین حاکمان ایرانی برای حیره از سیاست صددرصد ایرانی در مناطق حیره پیروی نمود. در زمان ابوبکر و پس از پایان یافتن جنگ‌های ارتداد اعراب به سواد (عراق) حمله
یافتن جنگ‌های ارتداد اعراب به سواد (عراق) حمله کردند و پسر آزادبه در جنگی که در نزدیک پایتخت لخمی‌ها درگرفت، و جنگ حیره نامیده می‌شود، کشته شد. آزادبه پس از قتل پسر از نومیدی بگریخت. سپس اعراب به محاصرهٔ حیره پرداختند و پس از چند روز این شهر به تصرف اعراب درآمد. در منابع عربی از سرنوشت نهایی آزادبه سخنی ثبت نشده‌است.
پَری‌شاهرُخ اوراسیایی یا پری‌شاهرخ معمولی پرنده‌ای کوچک و درخت‌زی از تیرهٔ پری‌شاهرخان است. جنس نرش دارای بال‌ها و انتهای دم سیاه و پرهای زینتی به‌رنگ زرد درخشان در قسمت سر، شکم و کناره‌های دم بوده و جنس ماده و نابالغ آن به‌رنگ سبز مایل به زرد با بال‌ها و دم پررنگ‌تر و سطح شکمی تقریباً خاکستری که تا حدی رگه‌رگه می‌باشد است. به این پرنده، مرغ انجیرخوار و مرغ‌انجیر هم گفته می‌شود. ویژگی‌ها. پری شاهرخ پرنده‌ای به طول حدود بیست سانتیمتر است. پرنده نر با بال‌ها و انتهای دم سیاه و پرهای زینتی به‌رنگ زرد درخشان در
انتهای دم سیاه و پرهای زینتی به‌رنگ زرد درخشان در قسمت سر، شکم و کناره‌های دمش است، ولی ماده و نابالغ این پرنده سبز مایل به زرد با بال‌ها و دم پررنگ‌تر و سطح شکمی تقریباً خاکستری که تا حدی رگه‌رگه می‌باشد است و در بین شاخ و برگ درختان تشخیص آن دشوار می‌باشد. پرواز پری شاهرخ سریع و موجی است. با نشیب و فرازهای طولانی که با یک اوج گرفتن خاص روی شاخه می‌نشیند. او معمولاً نزدیک به نوک درخت، خود را در بین شاخ و برگ پنهان می‌کند. بین ۳ تا۶ تخم می‌گذارد و خوراکش حشرات و میوه‌ها هستند. زیستگاه. پری شاهرخ درخت‌زی
حشرات و میوه‌ها هستند. زیستگاه. پری شاهرخ درخت‌زی است و روی درختان برگ‌ریز پاییزی در درختستان‌ها، پارک‌های پردرخت، میوه‌زارهای کهن و جنگل‌ها زندگی کرده و بیشتر اوقاتش را در لایه تاج‌پوش جنگل می‌گذراند. او لانه‌اش را معمولاً بین دو انشعاب یک شاخه افقی به صورت آویزان می‌سازد. پراکندگی. پری شاهرخ از پرندگان مهاجر تابستانی در غرب آسیا و اروپاست و فصل‌های سرد را در مناطق استوایی می‌گذراند. به صورت مهاجر عبوری در همه جای ایران دیده می‌شده ولی به‌دلیل نابودی زیستگاه‌های مختص به این پرنده، اعم از قطع درختان کهنسال
مختص به این پرنده، اعم از قطع درختان کهنسال باغ‌ها و پارک‌ها، جمعیت این پرنده در ایران رو به کاهش نهاده‌است. این پرنده با نام محلی آهیل یا آئیل در منطقهٔ گیلان زندگی می‌کند. آواز. صدای این پرنده شبیه صدای زاغ است ولی آوازش نوای گوشنوازی دارد که یکبار شنیدن، باعث تمیزدهی آن می‌شود. آواز پری شاهرخ را بشنوید
ابوعبید بن مسعود ثقفی پدر مختار ثقفی و صفیه (همسر عبدالله بن عمر) و جاریه (همسر عمر بن سعد) بود. أبوعبید بن مسعود بن عمرو بن عُمَیر بن عَوف ثقَفی، جزو کسانی بود که در زمان پیامبر به اسلام روی آورد. وی فرمانده سپاه مسلمانان در جنگ پل مقابل سپاه امپراتوری ساسانیان بود. این جنگ در زمان خلافت عمر بن خطاب و در سال ۱۳ هجری (۶۳۴ میلادی) به وقوع پیوست که نتیجه آن پیروزی سپاه ساسانی بود. ابوعبید در این جنگ به فیل سفیدی حمله کرده و زخم هایی بر آن وارد کرد و فیل هم او را در زیر پایش له کرد و او را کشت و جنگ با پیروزی
را در زیر پایش له کرد و او را کشت و جنگ با پیروزی ساسانیان به پایان رسید.
سیستم‌های ارزش تغذیه‌ای روش رتبه بندی محصولات مواد غذایی و ارزش تغذیه‌ای مواد غذایی را به شیوه‌ای ساده به مخاطبان توضیح می‌دهد. سیستم رتبه بندی توسط دولت‌ها، سازمان‌های غیرانتفاعی، موسسات و شرکت‌های خصوصی توسعه داده می‌شوند.