payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسافری که هم قاره جنوبگان و هم قطب شمال را بازدید کرده‌است. پس از ۳۲ سال، در دی ماه ۱۳۷۷ خورشیدی، در پی سفر یک گروه تحقیقاتی هندی‌تبار و همراهی یک کارشناس ایرانی، پای محمد رضا شکری به قاره جنوبگان (قطب جنوب) رسید و پرچم ایران بر فراز قاره سفید به اهتزاز درآمد. این سفر ۹۹ روزه، برپایه تحقیقات و بررسی‌های علمی استوار بود و اعزام کارشناس ایرانی با هماهنگی مرکز ملی اقیانوس‌شناسی صورت گرفته بود. پس از او، طی سفرهای کوتاه‌تر، سید مانی میرصادقی، با تکیه بر تجربه فیلمسازی خود، مجموعه مستندی از قطب جنوب تهیه کرد.
فیلمسازی خود، مجموعه مستندی از قطب جنوب تهیه کرد. همچنین حمید جدیری خداشناس و بابک امین تفرشی برای رصد کسوف در سال ۱۳۸۲ به جنوبگان سفر کردند. در دی‌ماه سال ۱۳۸۶ نیز این روند با سفر اولین زن ایرانی، شکل جدیدی به خود گرفته و نام آیرین شیوایی از فعالان عرصه نجوم نیز به فهرست مسافران ایرانی قطب جنوب اضافه شد. همچنین طاهره جوهرچی به قصد گردشگری در بهمن ماه ۱۳۸۷ موفق به حضور در قطب جنوب شده‌است. در سال ۱۳۹۴ و در بهمن ماه دکتر حمید خسروجردی از فعالان جهانگردی نیز به صورت گردشگری به عنوان هشتمین ایرانی پا به
نیز به صورت گردشگری به عنوان هشتمین ایرانی پا به جنوبگان گذاشت و خانم دکتر مریم نوایی در اسفند همان سال در قالب گردشگری نفر نهم ایرانیان وارد شده به جنوبگان بودند. سوگل خلخالیان در سال ۱۳۹۵ به جنوبگان سفر کرد. او می گوید ایران دسترسی مستقیم به قطب جنوب دارد. دکتر حامد پورخرسندی صوفیانی، دانشمند (زمین شناس و شهابسنگ شناس) ایرانی دانشگاه بروکسل که ژانویه و فوریه ۲۰۲۰ را در پلاتو (فلات) جنوبگان در منطقه یخی نانسن گذراند. دکتر سحر دهنوی دانشمند ایرانی دانشگاه هانوفر آلمان، در تحقیقات مشترک دانشگاه سانتیاگو
هانوفر آلمان، در تحقیقات مشترک دانشگاه سانتیاگو شیلی و دانشگاه هانوفر آلمان، فوریه و مارچ ۲۰۲۰ را در جزایر پنینسولا جنوبگان گذراند.
فضای گوش میانی همراه با فضای بالایی آن یعنی گودی روصماخی Epitympanic recess، حجمی در حدود دو میلی‌لیتر دارد. سر استخوانچه چکشی و زائده کوتاه سندانی در فضای روصماخی قرار می‌گیرد. نزدیک بخش تحتانی فضای گوش میانی، دهانه شیپور استاش و نیز نقطه اتصال ماهیچه کشنده پرده گوش Tensor Tympani قرار دارد. دیواره داخلی فضای اصلی، شامل پرومونتوری، در برگیرنده دریچه‌های گرد و بیضی است. ارتعاشات صوتی از پرده صماخ و به واسطه استخوانچه‌های گوش به نام‌های چکشی، سندانی و رکابی به دریچه بیضی حلزونی می‌رسد. دو ماهیچه کشنده پرده
به دریچه بیضی حلزونی می‌رسد. دو ماهیچه کشنده پرده گوش و ماهیچه رکابی Stapedius نیز بر عملکرد استخوانچه‌ها تأثیر داند. انقباض ماهیچه کشنده پرده گوش موجب ایجاد کشش بر پرده و سفت شدن آن می‌گردد. انقباض عضله رکابی نیز کف استخوانچه رکابی را به بیرون کشیده و میرایی ارتعاشات صوتی را موجب می‌شود. عملکرد. نقش گوش میانی، انتقال اصوات منتقل شده از هوا به ستون‌های مایع درون حلزون است. هوا قابل تراکم است و نسبت به آب (یعنی محتویات حلزون) امپدانس اکوستیکی کمتری دارد. اگر امواج صوتی هوا مستقیماً به پرده دریچه بیضی برسند،
امواج صوتی هوا مستقیماً به پرده دریچه بیضی برسند، فقط درصد بسیار اندکی از انرژی به مایعات گوش داخلی منتقل می‌گردد و بیش از ۹۷ درصد انرژی برگشت داده می‌شود. گوش میانی با عمل تطبیق امپدانس خود موجب می‌شود تا ۶۰ الی ۶۵ درصد انرژی صوتی وارد شده به حلزون منتقل شود.
گوش درونی یا گوش داخلی پستانداران متشکل از یک سری مجاری و ساک‌های غشایی (لابیرنت غشایی) است که درون پوششی استخوانی (پیچال) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی نیز درون استخوان گیجگاهی قرار دارد. لابیرنت غشایی محتوی بافت پوششی حسی شنوایی و وستیبولار است و درون آن مایع آندولنف قرار دارد. ترکیب یونی مایع آندولنف به مایعات درون سلولی نزدیک است یعنی دارای غلظت بالای پتاسیم (+K) و غلظت پایین سدیم (+Na) است. بین لابیرنت غشایی و استخوانی نیز مایع پری لنف وجود دارد که غلظت سدیم آن بالا و غلظت پتاسیم آن پایین است و از
غلظت سدیم آن بالا و غلظت پتاسیم آن پایین است و از این حیث با مایعات خارج سلولی و مغزی- نخاعی مشابه می‌باشد. برای حفظ این اختلاف یونی بین آندولنف و پری لنف، لابیرنت غشایی توسط یک لایه اپی‌تلیومی دارای چندین نقطه اتصال، احاطه گردیده است. در سال ۲۰۱۳، دانشمندان پی بردند که عامل بازدارنده گاما سکرتاز بر روی سلول‌های مویین گوش درونی اثر احیاءکننده دارد. این دستاورد برای درمان مؤثر ناشنوایی بسیار با ارزش است. گاما سکرتاز سابقاً" برای درمان آلزایمر مورد آزمایش قرار گرفته بود.
عصب شنوایی بخشی از عصب دهلیزی حلزونی است و از نورون‌های آوران اولیه که اطلاعات را به دستگاه شنوایی مرکزی ارسال می‌کنند و نورون‌های وابران حلزونی که بر حلزون و برخی فیبرهای عصبی اتونومیک (مانند فیبرهایی که به عروق خونی می‌روند) نقش کنترلی ندارند، تشکیل شده است. جسم سلولی نورون‌های آوران در عقده مارپیچی قرار دارد. این سلول‌ها دو قطبی هستند. بخش محیطی آنها در اندام کورتی به سلول‌های مویی حسی متصل می‌شود، در حالی که آکسون مرکزی آنها عصب حلزونی را شکل داده و به هسته‌های حلزونی ختم می‌شود. نورون‌های آوران در دو
هسته‌های حلزونی ختم می‌شود. نورون‌های آوران در دو نوع اصلی فیبرهای شعاعی داخلی (عصب‌دهی سلول‌های مویی داخلی) و فیبرهای حلقوی خارجی (عصب‌دهی سلول‌های مویی خارجی) وجود دارند. فیبرهای حلقوی خارجی در کل ۵ تا ۱۰ درصد نورون‌های آوران را تشکیل می‌دهند و بقیه نورون‌ها از نوع شعاعی داخلی هستند. هر فیبر حلقوی خارجی از تونل کورتی گذشته و مسیری عرضی در حدود ۵/۰ تا ۷/۰ میلی‌متر را طی می‌کند و به انتهای حدود ۲۰ سلول مویی خارجی رشته عصبی می‌فرستد. اکثر آوران‌های حلزونی، فیبرهای شعاعی داخلی هستند. از هر سوراخ هابنولا حدود
شعاعی داخلی هستند. از هر سوراخ هابنولا حدود ۲۰ فیبر شعاعی داخلی عبور کرده و مستقیماً به سلول‌های مویی داخلی متصل می‌گردد. نورون‌های آوران از نقطه سیناپس با سلول‌های مویی داخلی تا محل پایان یافتن در هسته‌های حلزونی با یکدیگر یا با سایر نورون‌ها هیچ اتصالی ندارند. آکسون آوران‌های حلزونی در مدیولوس به یکدیگر پیوسته و عصب حلزونی را تشکیل می‌دهند. استقرار کوکلئوتوپیک (یا تونوتوپیک) در عصب شنوایی و مسیرهای شنوایی نیز حفظ می‌گردد. تعداد آوران‌های حلزونی در گونه‌های مختلف جانداران متفاوت است. در انسان و میمون
مختلف جانداران متفاوت است. در انسان و میمون سنجابی تقریباً ۰۰۰/۳۰ آکسون وجود دارد در حالی که در گربه ۰۰۰/۵۰ و در خوکچه هندی و موش صحرایی در حدود ۰۰۰/ ۲۴ آکسون مشاهده می‌شود. جستارهای وابسته. عصب دهلیزی حلزونی
شاهرخ ظهیری (زاده ۱۳۰۹ ملایر -۲۲ فروردین ۱۳۹۸)کارآفرین ایرانی، بنیانگذار و مدیرعامل گروه صنایع غذایی مهرام بوده‌است. وی همچنین مشاور اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران بود. زندگی‌نامه. شاهرخ ظهیری در سال ۱۳۰۹ ملایر از پدری ملایری و مادری تهرانی زاده شد. خانوادهٔ آن‌ها وقتی شاهرخ ۲ ساله بود به تهران، و در ۴ سالگی او به قم مهاجرت کردند و برای چندین سال در آنجا ساکن بودند. شاهرخ ظهیری تحصیلات متوسطه را در این شهر گذراند. در ۱۸ سالگی پدرش را بر اثر بیماری سل از دست داد و به عنوان فرزند بزرگ، کفالت مادر و
سل از دست داد و به عنوان فرزند بزرگ، کفالت مادر و خواهران و برادرانش را عهده‌دار گشت. ابتدا با مدرک تحصیلی پنجم دبیرستان به استخدام ادارهٔ فرهنگ قم درآمد و به عنوان معلم دبستان به تدریس مشغول شد. بعد از مدتی به قلهک انتقالی گرفته و در آنجا همزمان با ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ حقوق در مقطع کارشناسی، در دبستان تدریس کرده و همچنین در یک فروشگاه منسوجات مشغول به کار می‌شود. ظهیری از طریق واسطه‌هایی که به خاطر خرید و فروش پارچه با آنها آشنا شده بوده‌است، وارد گروهی از کارخانجات وابسته به تشکیلات دولتی به نام
گروهی از کارخانجات وابسته به تشکیلات دولتی به نام کارخانجات ماه می‌شود. پس از مدتی از طرف مهدی بوشهری مأمور ایجاد کارخانه‌ای برای تولیدات غذایی می‌شود که مهرام نام می‌گیرد. دکتر رضا یادگاری (کارآفرین اثر گذار ملی و مدیرعامل باشگاه توسعه کسب و کار یونسکو) و دكتر مهشید سنایی فرد بنیانگذاران مجموعه کتابهای ١٠٠٠ جلدى زندگى ‌نامه کارآفرینان و مدیران بزرگ ایرانی (رکورددار کتاب های کارآفرینی در سایت جهانی آمازون و برندگان جایزه ملی جلال آل احمد به پاس دو دهه نگارش ادبیات اقتصادی ایران)بِه همراه دكتر على نظامى فرد
ادبیات اقتصادی ایران)بِه همراه دكتر على نظامى فرد به عنوان مشاور اجرایی، کتابی را تحت نام کارآفرینی به شیوه شاهرخ ظهیری برای دانشگاه صنعتی شریف نوشتند که مورد استقبال دانشجویان و کارآفرینان بزرگ ایرانی قرار گرفت. درگذشت. شاهرخ ظهیری در ۲۲ فروردین ۹۸ درگذشت.
کی‌جی موبیلیتی کورپوریشن شرکت خودروسازی کره‌ای است. این شرکت در پی خریداری توسط ، در واقع به تولیدکننده اولیه خود که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شده بود، بازگشت. به دنبال خرید این شرکت در سال ۱۹۸۶ توسط گروه چبول ، در سال ۱۹۸۸ به شرکت سانگ یانگ موتور (SsangYong Motor Company) تغییر نام یافت. سانگ یانگ موتور سپس توسط دوو موتورز، سایک موتور و سپس ماهیندرا خریداری شد. در سال ۲۰۲۲، این شرکت توسط کی‌جی گروپ خریداری شد و نام کنونی خود را در مارس ۲۰۲۳ برگزید. تمرکز اصلی شرکت بر خودروهای شاسی‌بلند (SUV) و کراس‌اوور است و در
بر خودروهای شاسی‌بلند (SUV) و کراس‌اوور است و در حال آماده‌سازی برای انتقال به خودروهای برقی است. تاریخچه. ریشه‌های تأسیس شرکت سانگ‌یانگ به سال ۱۹۶۳ بازمی‌گردد، که شرکت "ها دانگ-هاون" (تأسیس ۱۹۵۴) و شرکت "دانگ بنگ" (تأسیس ۱۹۶۲) با یکدیگر ادغام شدند و شرکت جدید تحت نام "ها دانگ-هاون" تأسیس گردید. در سال ۱۹۶۴، شرکت خودروسازی هادانگ هاون مونتاژ خودروهای جیپ، همچنین تولید انواع اتوبوس و کامیون را برای نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد. این شرکت از سال ۱۹۷۶ انواع خودروهای ویژه را نیز به خط تولید
سال ۱۹۷۶ انواع خودروهای ویژه را نیز به خط تولید کارخانجات خود اضافه کرد. در ۱۹۷۷، نام شرکت به دانگ-ای موتور تغییر یافت و در سال ۱۹۸۶ این شرکت توسط گروه تجاری سانگ‌یانگ خریداری شد، که در پی آن به سانگ‌یانگ تغییر نام پیدا کرد. در ۱۹۹۱ شرکت سانگ‌یانگ مشارکت فنی خود را با شرکت دایملر-بنز آغاز نمود. در سال ۱۹۹۷ شرکت دوو موتورز این شرکت را از گروه سانگ‌یانگ خریداری کرد. در فوریه ۲۰۱۰ شرکت دوو موتورز ۷۰٪ درصد از سهام سانگ یانگ را به ارزش ۴۷۰ میلیون دلار به شرکت هندی ماهیندرا واگذار کرد و تا پیش از خریداری توسط
هندی ماهیندرا واگذار کرد و تا پیش از خریداری توسط کی‌جی موبیلیتی، به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از این شرکت هندی فعالیت می‌کرد. سانگ‌یانگ موتور (۱۹۸۶ تا کنون). پس از Dong-A موتور این شرکت توسط سانگ یانگ به کسب و کار گروه گرفته شد، Dong-A موتور در سال ۱۹۸۸ نام خود را به سانگ یانگ موتور تغییر داد. در سال ۱۹۸۷ یک شرکت انگلیسی به نام پنتر وست‌ویندز سهامدار اصلی سانگ‌یانگ شد و آغازگر همکاری نزدیک آن با مرسدس بنز در سال ۱۹۹۳ شد. سانگ‌یانگ در سال ۱۹۹۷ به غول صنعتی آن دوران کره جنوبی، شرکت دوو فروخته شد. در سال ۱۹۹۱ سانگ
کره جنوبی، شرکت دوو فروخته شد. در سال ۱۹۹۱ سانگ یانگ مشارکت فناوری را با دایملر-بنز آغاز کرد. این قرارداد برای سانگ یانگ باعث توسعه و ساخت یک اس‌یووی با تکنولوژی مرسدس بنز شد. این مشارکت ظاهراً اجازه داد تا سانگ‌یانگ در بازارهای جدید بدون نیاز به ساختن زیرساخت‌های خود (با استفاده از شبکه‌های موجود مرسدس بنز) بتواند جایگاه خود را به‌دست‌آورد،نتیجه اینکار باعث ساخت و طراحی موسو شد. موسو که اولین بار توسط مرسدس بنز و بعد توسط سانگ یانگ فروخته شد. سانگ یانگ از این اتحاد تا زمانی که دایملر-بنز متوقف فروش موسو
این اتحاد تا زمانی که دایملر-بنز متوقف فروش موسو شد، و سانگ یانگ موتور با استفاده از طرح‌های دایملر در بسیاری از مدل‌های دیگر، از جمله نسل دوم کوراندو (موتور و گیربکس)، رکستون (موتور و گیربکس)، چیرمن (شاسی و موتور-گیربکس) و همچنین کایرون (موتور و گیربکس) باعث شد تا در بازار جایگاه خاصی پیدا کند. سانگ‌یانگ در سال ۱۹۹۷ به غول صنعتی آن دوران کره جنوبی، شرکت دوو فروخته شد. اما در نهایت با ورشکستگی دوو در سال ۱۹۹۹، طراحی و تولید خودرو در آن توقف یافت تا اینکه با حضور قدرت بزرگ خودروسازی هند، شرکت تاتاموتورز در
حضور قدرت بزرگ خودروسازی هند، شرکت تاتاموتورز در دوو، سانگ یانگ هم جان تازه‌ای گرفت و با مدل‌های رکستون و کایرون در حدود سال‌های ۲۰۰۲ به بازار جهانی بازگشت. سرانجام در سال ۲۰۱۱، حدود ۷۰ درصد سهام سانگ یانگ به خودروساز بزرگ هند، ماهیندرا فروخته شد و از آن زمان تاکنون مبدل به چهارمین خودرو ساز کره جنوبی با تولید بیش از ۱۲۰ هزار دستگاه در سال شده است. در سال ۲۰۱۰، خودروی داوو موتور توسط جنرال موتورز کاهش یافت. شریک تجاری مدت‌هاست که قرارداد خود را با شرکت موتور سانگ‌یانگ امضا کرده است تا وسایل نقلیه جدیدی را
سانگ‌یانگ امضا کرده است تا وسایل نقلیه جدیدی را برای فروش (به ویژه رودیوس، چیرمن W و چیرمن H) با پرداخت ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ₩ (۱۷٫۶ میلیون دلار) به سازنده خودرو بفروشد بازیابی از ورشکستگی معامله غیر منحصر به فرد است، به این معنی است که سانگ‌یانگ همچنین از طریق نمایندگی‌های خصوصی خودرو را به فروش می‌رساند سانگ یانگ در بازار ایران. موسو، چیرمن، اکتیون، کوراندو، رکستون، کایرون و اخیراً تیوولی، نیوکوراندو و نسل چهارم رکستون G4 خودروهای نام آشنای این شرکت هستند که در سال‌های مختلف در بازار کشور عرضه شده‌اند و با
در سال‌های مختلف در بازار کشور عرضه شده‌اند و با استقبال مناسب مصرف‌کننده ایرانی مواجه شده‌اند. شرکت صنعتی تولیدی مرتب از بهمن ماه سال ۱۳۸۱ واردات و مونتاژ خودرو موسو را که خودرویی مدرن و مجهز به سیستم‌های پیشرفته و دارای استانداردهای جهانی است در دو تیپ E32 با موتور شش سیلندر مازراتی و گیربکس اتوماتیک و و دیگر E23 با موتور چهار سیلندر بنتلی و گیربکس و کمک غیر اتوماتیک شروع نموده و به بازار عرضه نموده است. گروه صنعتی رامک خودرو از سال ۱۳۸۴ به عنوان نمایندگی رسمی سانگ یانگ در ایران واردات و پشتیبانی محصولات
رسمی سانگ یانگ در ایران واردات و پشتیبانی محصولات این شرکت را بر عهده دارد. این شرکت در واقع یک گروه تولیدی-تجاری است که در بخش تجاری واردات و پشتیبانی محصولات سانگ یانگ و در بخش تولید به مونتاژ و عرضه اتوبوس و مینی بوس می‌پردازد. در سال ۱۳۹۶ رشد ۵/۵ برابری واردات سانگ یانگ به کشور توسط گمرک گزارش شده است و این شرکت پنجمین برند از نظر حجم واردات خودرو به کشور بوده است. در این میان تیوولی نیز بیشترین آمار واردات سانگ یانگ را با خود داشته جزو ۵ خودروی پر فروش این سال می‌باشد. دلیل این موضوع را باید عرضه این
این سال می‌باشد. دلیل این موضوع را باید عرضه این خودرو در رده قیمتی دانست که بیشتر خودروهای چینی در آن حضور دارند و این خودروی کره ای توانسته با برند و امکانات فنی و شاخص‌های ایمنی بهتر نسبت به رقبا یکه‌تاز باشد. شرکت رامک یدک زیرمجموعه گروه صنعتی رامک خودرو وظیفه پشتیبانی تولیدات این مجموعه و خدمات پس از فروش آن‌ها را بر عهده دارد و با قریب به ۴۵ مرکز خدمات رسانی در سراسر کشور به ارائه خدمات می‌پردازد. شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران رتبه نهم میزان رضایتمندی از خدمات پس ار فروش را به این شرکت داده است
از خدمات پس ار فروش را به این شرکت داده است که این موضوع پس از ارزیابی‌های متعدد برای رتبه‌بندی شرکت‌های واردکننده خودرو صورت گرفته است.
انجمن فرهنگی افراز ۲۰ شهریور ۱۳۸۰ خورشیدی توسط سیما مشعوف، شروین مشتری‌خواه و علی‌رضا افشاری (و سپس محمد فتحیه) بنیاد گذاشته شد و با گرفتنِ اعتبارنامه از سازمان ملی جوانان از سال ۱۳۸۱ کوشش‌های خود را زیر نام انجمن فرهنگی ایران‌زمین (اَفراز)، با آرمانِ "آشناسازی جوانان با فرهنگ و تمدن ایران‌زمین" و نیز "پاسداری از ارزش‌های فرهنگی و گرامی‌داشت فرهنگ ملی ایرانیان"، آغاز کرد. این انجمن با تمدید نشدنِ مجوزش در دوره‌ی دوم ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد برای مدتی در قالب انجمن‌های وابسته به فرهنگسراها فعالیت خود را ادامه
وابسته به فرهنگسراها فعالیت خود را ادامه داد تا این‌که در ۱۲ مهر ۱۳۹۴ در "اداره‌کل ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غیرتجاری" ثبت و سپس موفق به گرفتن مجوز از استانداری تهران در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۹۴ شد. این سمن یا سازمان مردم‌نهاد در حوزه‌های ایران‌شناسی و ایران‌پژوهی، تقویت هویت ایرانی از راهِ آشناسازی مردم با ریشه‌های فرهنگ ملی ایران، پاسداشت میراث فرهنگی و طبیعی، و بهسازی فرهنگی و اجتماعی فعالیت می‌کند. ارکان انجمن. برابرِ اساس‌نامه، انجمن دارای سه رکن مجمع عمومی، هیئت‌مدیره و بازرس است. مهم‌ترین رکن انجمن مجمع عمومی
و بازرس است. مهم‌ترین رکن انجمن مجمع عمومی است که با حضور همهٔ هم‌وندان یک بار در سال برگزار می‌شود. در مجمع عمومی دربارهٔ مهم‌ترین مسائل انجمن تصمیم‌گیری شده، هم‌چنین گزارش عملکرد هیئت‌مدیره خوانده شده و به پیشنهادها و نقدهای هم‌وندان رسیدگی می‌شود. اعضای هیئت‌مدیره به‌مدت دو سال و بازرس به‌مدت یک‌سال در نشست‌های سالانهٔ مجمع عمومی به‌دستِ هم‌وندان انجمن گزینش می‌شوند. هم‌چنین انجمن دارای شورای عالی است که از هموندان قدیمی، دبیران و بازرسان پیشین انجمن تشکیل یافته و به‌عنوان نهادی نگاهبانِ آرمان انجمن،
یافته و به‌عنوان نهادی نگاهبانِ آرمان انجمن، یاری‌رسانِ هم‌وندان هیئت‌مدیره است. ساختار اجرایی انجمن شامل کارگروه‌هایی است که در راستای هدف‌های انجمن فعالیت می‌کنند. دبیران کارگروه‌ها شورای مرکزی انجمن را تشکیل می‌دهند تا در تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری به مدیرعامل انجمن، که بنا به عرف دبیر انجمن نامیده می‌شود، یاری برسانند. هیئت‌مدیره نمایندهٔ قانونی انجمن بوده و دبیر انجمن (مدیرعامل) بالاترین مقام اجرایی انجمن است و در حدود اختیاراتی که از طرف هیئت‌مدیره و اساس‌نامه به وی واگذار شده‌است نمایندهٔ آن محسوب
اساس‌نامه به وی واگذار شده‌است نمایندهٔ آن محسوب می‌شود. در راستای برآورده کردن هدف‌های انجمن، کارگروه‌ها ایجاد شده‌اند. اگرچه برای اجرای فعالیت‌های فرهنگی همسو با این هدف‌ها، امکان تعریف طرح‌های مستقل نیز وجود دارد. در حال حاضر کارگروه‌های فعال انجمن عبارت است از: ایران‌شناسی، گردشگری، هنر، کودک و نوجوان، ادبی، رسانه و کتابخوانی. برنامه‌های انجمن. انجمن فرهنگی افراز در سال‌های گذشته برنامه‌هایی را در تهران در تالارها (سالن‌ها)، آمفی تئاترها، دانشگاه‌ها، فرهنگسراها، موزه‌ها و کاخ‌ها با همکاری دیگر
فرهنگسراها، موزه‌ها و کاخ‌ها با همکاری دیگر کانون‌های مردم‌نهاد، نهادهای دانشجویی، دانشگاهی، بنیادهای فرهنگی، مراکز فرهنگی شهرداری‌ها و همچنین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برگزار کرده‌است. این انجمن در جریان درگذشت ریچارد فرای، ایرانشناس آمریکایی، به همراه دیگر انجمنها، بیانیه در خصوص لزوم خاکسپاری او در ایران منتشر کرد. برخی برنامه‌های اجراشدهٔ انجمن عبارت است از: جشن‌ها. انجمن فرهنگی افراز در اسفندماه ۱۳۸۲ خورشیدی، جشن اسفندگان را، که نکوداشت جایگاه والای بانوان در فرهنگ ایرانی است، شاید برای نخستین‌بار
بانوان در فرهنگ ایرانی است، شاید برای نخستین‌بار در کشور به صورت گسترده و قانونی در تالار سازمان دانش‌آموزی برگزار نمود و آغازگر حرکت توجه به جشن‌های ایرانی شد. پس از آن در تیرماه ۱۳۸۳ جشن تیرگان را، که جشن پاسداری از فرهنگ جان‌بازی در راه میهن است، به یاد آرش کمانگیر و بابک خرم‌دین در همان تالار برپا نمود که با استقبال بالایی مواجه شد. دیگر جشن‌های برگزار شده، عبارت‌اند از: همایش‌ها. برگزاری همایش‌های تاریخی و پژوهشی و بزرگداشت‌های نام‌آوران، بزرگان و نمادهای فرهنگی ایران زمین، از جمله: فردوسی (۱۳۸۶)،
فرهنگی ایران زمین، از جمله: فردوسی (۱۳۸۶)، مولوی (۱۳۸۶ و ۱۳۸۸) و شاملو (۱۳۸۵)، جنگ چالدران (۱۳۸۶)، تن‌پوش‌های ایرانی با همکاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری (۱۳۸۷) و همایش جزایر خلیج فارس از نگاه اسناد (۱۳۹۰) در همایش‌های انجمن افراز، استادان و پژوهشگران بنام کشور به سخنرانی دربارهٔ موضوع همایش پرداخته‌اند. نشست‌های ماهانه. انجمن فرهنگی افراز در چهار سال نخستِ راه‌اندازی (۸۴–۱۳۸۱)، هر ماه استادی را دعوت می‌کرد تا دربارهٔ گوشه‌ای از فرهنگ و تاریخ ایران‌زمین به سخنرانی بپردازد. این نشست‌ها در دو فرهنگ‌سرای
به سخنرانی بپردازد. این نشست‌ها در دو فرهنگ‌سرای سرو (بانو) در شمال بوستان ساعی و نظامی‌گنجوی در بوستان نظامی گنجوی برگزار می‌شد. عنوان برخی از این سخنرانی‌ها چنین است: تاریخ تجزیهٔ ایران (هوشنگ طالع)، ایران فرهنگی (ناصر تکمیل همایون)، لزوم تشکیل اتحادیهٔ ایران (داوود هرمیداس باوند)، آیین مهر یا آموزش و پرورش در ایران باستان (نوربخش رحیم‌زاده)، وحدت ملی (پرویز ورجاوند)، دانش در ادبیات فارسی (سرفراز غزنی)، توانایی‌های زبان فارسی (حسین وحیدی)، نگاهی به تاریخ معاصر (انور خامه‌ای)، جشن‌های ایرانی (توران
تاریخ معاصر (انور خامه‌ای)، جشن‌های ایرانی (توران شهریاری)، چگونگی تدوین شاهنامه (فریدون جنیدی)، خلع‌ید از شرکت نفت انگلستان (عبدالرضا هوشنگ مهدوی)، اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ (رضا کرمانی)، تاریخ فرهنگ ایران (ابوطالب میرعابدینی)، آزادی آذربایجان (رحیم زهتاب‌فرد)، هویت ملی (هوشنگ گودرزی)، منابع تاریخ ایران (مرتضی ثاقب‌فر)، ایران چه حرفی برای گفتن دارد؟ (محمدعلی اسلامی ندوشن)، اقبال لاهوری و ایران (محمد بقایی ماکان)، سعدی؛ فردوسی ثانی (اصغر دادبه)، دادگستری در ایران (محمدرضا جلالی نائینی)، نمادها در شاهنامه
ایران (محمدرضا جلالی نائینی)، نمادها در شاهنامه (میرجلال‌الدین کزازی)، دشواری‌های مطالعهٔ تاریخ ایران (تورج دریایی)، انتقال فرهنگ ایرانی از راه زبان فارسی (محمدعلی سجادیه)، جشن مهرگان (اردشیر خورشیدیان)، تأثیر جهانی شدن بر فلات ایران (پرویز امام‌زاده‌فر)، آذربایجان و ناسیونالیسم ایرانی (کاوه بیات)، یگانگی فرهنگی ایرانیان و ارمنیان (احمد نوری‌زاده) و دارالفنون و امیرکبیر (علی رهبر). از دیگر نشست‌ها می‌توان به کتاب اسطوره‌شناسی پهلوانان ایرانی (شروین وکیلی)(دی‌ماه ۱۳۸۹)، تاریخ هخامنشیان دانشگاه خرونینگن
۱۳۸۹)، تاریخ هخامنشیان دانشگاه خرونینگن (مرتضی ثاقب‌فر)(اردیبهشت ۱۳۹۰) و لیلی‌های لیبرال (عبدالحمید ضیایی)(خرداد ۱۳۹۰) اشاره نمود. طرح‌های مستقل و برنامه‌های ویژه. در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۲ هم‌وندان انجمن در نشستی با خانم هایدماری کخ، ایران‌شناس آلمانی، به گفت‌وگو و پرسش و پاسخ پیرامون کتاب‌شان، "از زبان داریوش"، پرداختند. انجمن در نیمهٔ دوم سال ۱۳۸۲ نشست‌های "کنکاشی در شاهنامه" را به استادی قدمعلی سرامی و در سال ۱۳۸۳ دورهٔ "عرفان در شاهنامه" به استادی علیقلی محمودی بختیاری برپا کرد که در شماری از این
علیقلی محمودی بختیاری برپا کرد که در شماری از این نشست‌ها استاد امیر صادقی به روایت (نقالی) شاهنامه می‌پرداخت. هم‌چنین انجمن در سال ۱۳۸۲ نشست‌های "نگاهی به تاریخ معاصر" را در فرهنگ‌سرای نظامی گنجوی برگزار کرد. عنوان و نام سخنران برخی برنامه‌های این دوره چنین بود: نهضت مشروطیت (ناصر تکمیل همایون)، ملت‌گرایی (هوشنگ طالع)، نهضت ملی‌شدن صنعت نفت (ادیب برومند)، نقش شخصیت‌های برجسته در مشروطه (علیرضا دولتشاهی)، زمینه‌های اقتصادی مشروطیت (فریبرز رئیس‌دانا)، حزب‌ها و گروه‌ها در دوران مشروطه (حسن اصغری)، نقش اقتصاد
و گروه‌ها در دوران مشروطه (حسن اصغری)، نقش اقتصاد جهانی و دولت‌های بزرگ بر اقتصاد روستایی ایران (رضا رییسی‌طوسی)، مجلس‌های یکم، دوم و سوم (حسن امین)، آرمان‌های مشروطه (پرویز ورجاوند)، اقتصاد ایران در دوران مشروطه (انور خامه‌ای)، تأثیر روس و انگلیس بر مشروطیت (داوود هرمیداس باوند)، تحولات اجتماعی در دوران رضاشاه (منوچهر یزدی). هم‌چنین باید یاد کرد از دوازده نشست با مرتضی ثاقب‌فر با عنوان "سرشت فرمانروایی در ایران باستان" که در تابستان و پاییز ۱۳۸۴ برگزار شد. در همان هنگام برخی هموندانِ اصلی انجمن با شرکت در
در همان هنگام برخی هموندانِ اصلی انجمن با شرکت در پویشِ مخالفت با آبگیری سد سیوند به ایجاد پایگاه اطلاع‌رسانی برای نجات یادمان‌های باستانی (دشت پاسارگاد) یاری رساندند. شرح این کوشش‌ها بعدها در کتاب دفاع از تاریخ (علیرضا افشاری، شورآفرین، ۱۳۹۴) ثبت شد و پایگاه نیز مدتی بعد از صدور دستور آبگیری سد سیوند از سوی رییس‌جمهور احمدی‌نژاد منحل شد، هر چند تجربیات آن در قالب دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران پی گرفته شد. از آخرین برنامه‌های ویژهٔ انجمن نیز می‌توان اشاره داشت به همایش «"شبی با محمدعلی اسلامی
اشاره داشت به همایش «"شبی با محمدعلی اسلامی ندوشن"» ـ که با همکاری خانه هنرمندان ایران در اردیبهشت ۱۳۹۴ برگزار شد و آیین رونمایی از آخرین کتاب ادیب برومند («دردآشنا») ــ که با همکاری «بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار» و «شرکت سهامی انتشار» در مهر ۱۳۹۴ برگزار شد. ایران‌گردی و گردشگری. انجمن با برپایی تورهای یک‌روزهٔ ورزشی اقدام به رفتن به بسیاری از دره‌های باصفا و زیبای پیرامون تهران نموده است. انجمن با اجرای دو سفر یک‌روزهٔ رفتن به تپه‌های باستانی صَرم (گورستان عصر آهن) و قُم‌رود و هم‌چنین برپایی سفرهای
عصر آهن) و قُم‌رود و هم‌چنین برپایی سفرهای چهارروزه به استان‌های کرمانشاه (مهرماه ۱۳۸۲)، فارس (اردیبهشت ۱۳۸۳) و آذربایجان (شهریور ۱۳۸۳) سال‌های پرباری را از سر گذراند هم‌چنان‌که بسیاری از گنجینه‌سراها و موزه‌های تهران را هم با همراهی شماری از استادان بازدید نمود. گاهی نیز انجمن جشن‌های ملی را در قالب برنامه‌های گردشگری اجرا کرد، از جمله جشن سده ۱۳۹۲ را در قالب تور دوروزهٔ نائین، و جشن سدهٔ ۱۳۹۳ را در قالب تور یک‌روزهٔ بازدید از آثار تاریخی اطراف تهران شاملِ قلعه ایرج (ورامین)، قلعه یزدگرد و تخت‌رستم
شاملِ قلعه ایرج (ورامین)، قلعه یزدگرد و تخت‌رستم (شهریار) برگزار کرد). نشان‌وارهٔ انجمن. در نگاه نخست این نشان‌واره (لوگو) به گونه‌ای طراحی شده‌است که "برافراشته شدن" و "برپایی" که برگرفته از نام انجمن (اَفراز) است را به نمایش بگذارد. همانندی طرح به یکی از برجسته‌ترین شیوه‌های معماری ایرانی یعنی تاق ضربی و برج‌هاست که به‌ویژه در ساخت مهرابه‌ها و پرستشگاه‌های ایرانی به‌کار رفته است. در این نشان‌واره همچنین کوشش شده‌است که از شناخته‌شده‌ترین نمادهای فرهنگی ایران‌زمین بهره گرفته شود. نخستین نماد ستون‌های
ایران‌زمین بهره گرفته شود. نخستین نماد ستون‌های تخت‌جمشید و سرستون‌های آن است که یکی از پرآوازه‌ترین نمادهای دوران تاریخی ایران هستند، چنان‌که برپا بودن آن‌ها پس از گذشت ۲۵۰۰ سال، زنده بودن فرهنگ ایرانی و پیوستگی آن را می‌رساند. نماد دوم خورشید است که یکی از کهن‌ترین عناصر باوری ایرانیان است: خورشید که نمادی از روشنایی، زندگی و گرماست که تاریکی و سرما از نمادهای اهریمنی را نابود می‌کند. پرتوهای خورشید به شمار هفت است؛ عددی که نزد ایرانیان ارجمند است (از هفت پلهٔ مهری، برای رستگاری انسان، تا هفت مرحلهٔ عشق
پلهٔ مهری، برای رستگاری انسان، تا هفت مرحلهٔ عشق در "منطق‌الطیر" و شاید "هفت خان رستم"). نقد افراز. بعضی از منابع غیر ایرانی با ادعای سازمان افراز مبنی بر "غیر سیاسی و فرهنگی بودن"، موافق نیستند. شبنم هالیدی در کتاب "تعریف ایران: سیاست مقاومت"، دربارهٔ انجمن افراز نوشته: در یک بررسی دیگر دانشگاهی، کریستوفر مارکینکوسکی ادعا کرده که این سازمان ایرانگرا (ایرانیست)ص ۱۹است، و از نظر ثبات منطقه‌ای خطرناک است چراکه بدنبال زنده کردن قدرت قدیمی منطقه‌ای ایران استص ۲۰. همچنین در کتاب "هویتهای شیعه" هم ادعا شده که
۲۰. همچنین در کتاب "هویتهای شیعه" هم ادعا شده که این سازمان ملی‌گرای افراطی است. با اینحال هالیدی افراز را دارای رویکرد ناسیونالیسم مثبت، در برابر رویکرد اسلامگرایی دانسته است. (صفحه 47) علی مظفری می‌نویسد: یک مورد قابل ذکر، ارجاع هالیدی به گروه خاص و متنفذ «افراز» است. هالیدی این گروه را نمایندهٔ ”نوایران‌گرایی“ دانسته یا پیش از او مارکینکوفسکی که آنان را نمایندهٔ ملی‌گرایی افراطی دانسته و بر آن است که مورد حمایت دولت نیستند و باورهایشان به گسترش خاک و سرزمین و نژادگرایی می‌انجامد. هم‌چنین این دو محقق
سرزمین و نژادگرایی می‌انجامد. هم‌چنین این دو محقق (مارکینوفسکی بیش از هالیدی) بر این باورند که مناسک و مراسم، دست و پای این گروه‌ها را بسته و آنان را از توجه دقیق به شرایط و محیط واقعی اطراف بازداشته است. نکته‌ای که لازمه‌ی برانگیخته شدن و گستردگی بخشیدن به راهبردهای منتهی به آن گونه از کنش‌های جمعی است که کنشگران فعال در گروه‌ها و سازمان‌های غیردولتی در حوزه‌ی میراث از آن حمایت می‌کنند. پیوند به بیرون. تارنمای رسمی انجمن فرهنگی افراز