payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عباس مفتاحی یکی از بنیان‌گذاران سازمان چریک‌های فدائی خلق ایران به همراه امیرپرویز پویان و مسعود احمدزاده بود. زندگی‌نامه. عباس مفتاحی در سال ۱۳۲۴ در ساری متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در همان شهر به پایان رساند و در دانشکده فنی دانشگاه تهران در رشته مهندسی معدن پذیرفته شد. به سوی تشکیل سازمان چریک‌های فدایی خلق. عباس مفتاحی بین سال‌های ۴۷ تا ۴۸ در شهر ساری یک گروه سیاسی و مطالعاتی تشکیل داد و بتدریج افراد زیادی همچون امیرپرویز پویان و برادرش اسدالله مفتاحی نیز به این حلقه پیوستند، حتی پویان تصمیم می‌گیرد
نیز به این حلقه پیوستند، حتی پویان تصمیم می‌گیرد که از مسعود احمدزاده هم دعوت کند تا به این گروه بپیوندد اما چون این گروه هدف و ساختار منظمی نداشت احمدزاده در ابتدا تمایلی نشان نمی‌دهد ولی با گذر زمان او هم به این جمع اضافه می‌شود. بعدها گروه با انجام مطالعات فراوان و سیر در آثار مارکسیستی بالأخص مکتوبات افرادی چون مائو و رژی دبره و همچنین تجربیات انقلاب کوبا، راه و استراتژی خود را پیدا می‌کند و به مبارزهٔ تمام عیار مسلحانه رو می‌آورد و همین حلقهٔ سادهٔ دانشجویی به همراه جمعی دیگر (بیژن جزنی، حسن ضیاظریفی،
به همراه جمعی دیگر (بیژن جزنی، حسن ضیاظریفی، علی اکبر صفایی فراهانی و دیگران) پایه‌گذار یکی از عناصر مهم انقلاب یعنی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران می‌شود. مرگ. سرانجام عباس مفتاحی در ۱۱ اسفند سال ۱۳۵۰ در میدان تیر پادگان قیصر، تیرباران شد.
تنگی نفس (به انگلیسی: (SOB) shortness of breath) یا دُش‌دَمی (به انگلیسی: dyspnea) به نفس کشیدن دشوار یا پرزحمت و کوتاه را گویند، که بیمار احساس ناخوشایند دشواری و سختی و سطحی شدن تنفس را دارد (کوتاه و سطحی بودن تنفس). این مشکل در بسیاری از بیماری‌ها از جمله کرونا (covid-19) مشاهده می‌شود و می‌تواند علت قلبی مانند نارسایی قلب، ریوی مانند آسم و عصبی مانند اضطراب داشته باشد. علت ریوی می‌تواند به دلیل انقباض نایژه‌ها و انسداد نسبی آنها مانند آسم یا افزایش التهاب و ترشحات مجاری مانند سینه‌پهلو باشد. تنگی نفس را
و ترشحات مجاری مانند سینه‌پهلو باشد. تنگی نفس را بیمار بیان می‌کند و مشکلی که پزشک می‌تواند مشاهده کند نیست. تند بودن تنفس یا دشوار بودن دم و بازدم (استفاده از عضلات فرعی تنفسی) چیزی است که پزشک ممکن است مشاهده کند. همچنین پزشک متخصص می‌تواند از طریق گوشی، صدای تنفس و خس خس را متوجه شود یا با دَم‌سنجی تشخیص دهد. جستارهای وابسته. دستگاه تنفسی
هلیدشت، روستایی از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران است. موقعیت جغرافیایی. این روستا از شمال با فاصله تقریبی ۱۵ کیلومتر به شهرستان بابل و از جنوب با فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتر به منطقهٔ شیرگاه و از شرق با فاصله تقریبی ۱۷ کیلومتر به شهرستان قائم‌شهر و از غرب با فاصله تقریبی ۲ کیلومتر به رودخانه بابلرود مرتبط می‌شود. نام روستا از دو بخش هلی (نام محلی میوه گوجه سیز یا آلوچه) و دشت می‌باشد که در اصطلاح نام دشتی است با گیاه آلوچه یا گوجه سبز. این روستا از شمال با روستای طلوت، از جنوب با
سبز. این روستا از شمال با روستای طلوت، از جنوب با روستای داردکاشت، از شرق به روستاهای فولادکلا و گاوان آهنگر و از غرب با روستاهای بالا گنج افروز و انارستان همجوار می‌باشد. این روستا از نظر منطقه‌ای جز مناطق جلگه و در دامنه کوهپایهٔ رشته کوه البرز می‌باشد که فاصله تقریبی آن با اولین تپه از تپه‌های رشته کوه البرز با فاصلهٔ تقریبی ۱ کیلومتر و با رودخانهٔ بابلرود با فاصلهٔ تقریبی ۲ کیلومتر می‌باشد. زبان. شغل اکثر ساکنان منطقه کشاورزی و دامپروری می‌باشد و زبان ساکنان منطقه زبان محلی (طبری) می‌باشد. جمعیت. این
ساکنان منطقه زبان محلی (طبری) می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1395)جمعیت آن 1005 نفر (308خانوار) بوده‌است. مشخصات روستای هلیدشت. شغل: کشاورزی (باغداری) و دامپروری (سنتی) محصولات عمده: برنج و پرتغال. این روستا دارای بازار محلی با نام دوشنبه بازار می‌باشد که در روزهای دوشنبه برگزار می‌شود و اهالی روستا و روستاهای اطراف برای تأمین مایحتاج خود به این بازار رجوع می‌کنند. همچنین این روستا دارای امامزاده‌ای با نام امامزاده سیدجلال
روستا دارای امامزاده‌ای با نام امامزاده سیدجلال می‌باشد که مراسم مذهبی (عید فطر، عید قربان و...) و تاریخی (عید نوروز و بیست و شش عید ماه (روز پیروزی کاوه آهنگر بر ضحاک) و ...) با برگزاری بازارچه در این امامزاده پذیرای زائران و مهمانان می‌باشد و از قدیم‌الایام از مناطق زیارتی و سیاحتی محل و منطقه به شمار می‌رود.
داریوش فرهنگ درخشانی (زادهٔ ۶ آذر ۱۳۲۶) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر ایرانی است. زندگی. داریوش فرهنگ در خانواده‌ای متوسط در آبادان به‌دنیا آمد. او پس از درگذشت پدرش در ۸ سالگی به همراه خانواده به شهر کرمان جوپار (زادگاه مادرش) مهاجرت کرد. مادر وی از طایفه اصیل و سرشناس شهیدی زندی جوپار می‌باشد. دوران دبستان و دبیرستان را در کرمان گذراند و پس از آن که در دانشگاه پذیرفته شد به تهران رفت. او در سال ۱۳۵۲ در رشته کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او فعالیت در تئاتر را از
تهران فارغ‌التحصیل شد. او فعالیت در تئاتر را از سال ۱۳۴۵ آغاز کرد و در سال ۱۳۴۷ گروه تئاتر پیاده را بنیان گذاشت. نخستین فعالیت سینمایی او با بازی در فیلم کوتاه "سلندر" (واروژ کریم‌مسیحی) در سال ۱۳۵۹ بود. پس از آن با فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی فیلم ۶۵ دقیقه‌ای "رسول پسر ابوالقاسم"، فعالیت حرفه‌ای خود را در سینما آغاز کرد. نخستین ساخته تلویزیونی او، مجموعه افسانه سلطان و شبان نام داشت که پخش آن در سال‌های آغازین دهه ۶۰ خورشیدی با استقبال زیادی روبرو شد. سوسن تسلیمی، بازیگر سینما و تئاتر، همسر پیشین او بود.
تسلیمی، بازیگر سینما و تئاتر، همسر پیشین او بود. فرهنگ در بخش‌های دیگر صنعت سینما همچون طراحی صحنه و لباس، طراحی تیتراژ، تهیه‌کنندگی نیز فعالیت داشته‌است. او در چندین کار مشترک با مهدی هاشمی فعالیت داشته‌است. دیدگاه‌ها. داریوش فرهنگ پس از سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین در دی ۱۳۹۸، در راستای همدردی با مردم از شرکت در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر انصراف داد. او در یادداشت خود نوشت:«مدت‌هاست احساس خفت و شرمندگی می‌کنم به عنوان یک ایرانی. دو چشم دارم که می‌بینم و دو گوش که می‌شنوم و یک قلب کوچک که
که می‌بینم و دو گوش که می‌شنوم و یک قلب کوچک که میلیونها قلب شکسته هموطنان اش را احساس می‌کند. سالهاست یک آب خوش از گلوی کسی پایین نرفته…(….) هرگز جزو هیچ گروه و دسته و حزب و سازمانی نبوده و نخواهم بود. سال‌هاست در هیچ محفل و مجلس و مناسبتی نبوده‌ام. اما سال‌هاست که رنج و درد تاریخی مردم را دیده‌ام. این مردم «داد» خود از که بخواهند…؟ از که بستانند؟همیشه داد از بی دادگر می‌خواستیم.امروز این مردم داد از که بستانند؟همین‌جا و به احترام رنج بی‌پایان مردمان اعلام می‌کنم: تا زمانی که رنگ خوش نبینند در هیچ جشن و
می‌کنم: تا زمانی که رنگ خوش نبینند در هیچ جشن و جشنواره و مناسبتی شرکت نخواهم کرد.»او در مورد سریال گاندو اینگونه می‌گوید:«گاندو» مسیری جدید در سریال‌سازی ایجاد کرد. گاندو ویژگی‌های خاصی داشت که آغازگر طرز تفکری جدید برای سریال‌سازی بود. انواع مختلف سریال وجود دارد که باید هم باشد؛ چون سلایق مردم متفاوت است. مردم از هر دو فصل استقبال کردند. شما چند سریال را در دنیا می‌توانید ببینید که در آن از مسئولانشان انتقاد کنند و دربارهٔ وضعیت اجتماعی و اقتصادی کشور خود صحبت کنند. امتیازات گاندو بیشتر از نقاط ضعفش
خود صحبت کنند. امتیازات گاندو بیشتر از نقاط ضعفش است. موضوع و ساختار این سریال برای دل مشغولی نیست؛ بلکه برای ذهن مشغولی است. مردم از اینکه حرف دلشان زده شود، خوشحال می‌شوند.
گرگوریو د ماتوس د گوئرا (زادهٔ ۶ آوریل ۱۶۳۶- مرگ ۲۶ نوامبر ۱۶۹۶) نامدارترین چامه‌سرای برزیلی سبک باروک بود. او غزل‌ها و شعرهای دینی چندی دارد و همچنین به دلیل نوشتن هزل شناخته شده‌است. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کویمبرا در پرتغال بود. گرگوریو در ۱۶۶۱ در رشتهٔ حقوق مردکش را از همین دانشگاه گرفت. او در نوشته‌هایش همهٔ طبقه‌های اجتماع حتی کلیسا را هم به باد نقد می‌گرفت. هزلیات و زبان تندش سرانجام سبب تبعید او به آنگولا در ۱۶۹۴ گردید. یک سال پس از آن او درخواست کرد که به برزیل بازگردد اگرچه در گرو بازگشتش دیگر بدو
که به برزیل بازگردد اگرچه در گرو بازگشتش دیگر بدو اجازهٔ نشر شعرهایش را ندادند. شعرهای او تا سدهٔ نوزدهم میلادی هم پخش نگردید. منابع. Wikipedia contributors, "Gregório de Mattos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gregório_de_Mattos&amp;oldid=310487750 (accessed October 16, 2009).
نیپالم دث یک گروه گرایند/دث متال انگلیسی است که در سال ۱۹۸۱ در بیرمنگام شکل گرفت. وبگاه آل‌میوزیک از آن‌ها با عنوان پدر سبک گرایندکور یاد کرده‌است. گروه که به‌عنوان پروژهٔ پانک راک چند دوست دبیرستانی تشکیل شده بود، در ابتدای کار نام‌اش به دفعات تغییر کرد. نام‌هایی مانند «Civil Defence" ,"The Mess" ,"Evasion» و «Undead Hatred» که برآمده از مواضع سیاسی/اجتماعی اعضای اولیهٔ گروه بود. آن‌ها بالاخره در اواسط سال ۱۹۸۱ نام «نیپالم دث» را به‌خاطر این‌که به‌نظرشان متفاوت و بیانگر احساسات‌شان بود، انتخاب کردند. نام
و بیانگر احساسات‌شان بود، انتخاب کردند. نام نیپالم دث در کتاب رکوردهای گینس به عنوان گروهی که «کوتاه‌ترین قطعهٔ موسیقی ضبط‌شدهٔ همهٔ دوران» متعلق به آن‌هاست ثبت شده‌است. ترانه «You Suffer» از اولین آلبوم گروه با نام "Scum" فقط ۱٬۳۱۶ ثانیه زمان دارد.
عمارت خسروآباد یا کاخ موزه خسروآباد در بلوار خسروآباد «شبلی» شهر سنندج قرار دارد. این عمارت در نوع خود بی‌نظیر و مرکز حکومت اردلان به ویژه خسروخان اردلان بوده است. مجموعه عمارت و باغ خسروآباد افزون بر دو بخش اصلی، یعنی قصر سلطنتی با ورودی ستون دار، باغ خسروآباد نیز از اهمیت خاصی برخوردار بوده است این باغ که به‌وسیلهٔ ۴ خیابان روبرو و اطراف عمارت خسروآباد عملاً به ۴ باغ خسروآباد تبدیل شده بود و اطراف آن به‌وسیلهٔ ۴ خندق در طرفین باغ و کاخ خسروآباد با انواع درختان مختلف احاطه شده جلوه خاصی را به این مجموعه
درختان مختلف احاطه شده جلوه خاصی را به این مجموعه داده است. در حال حاضر تنها درختان ۴ باغ و بخش‌هایی از ۴ خیابان آن باقی‌مانده است. عمارت خسروآباد کتیبه‌ای دارد که اسم فتحعلی شاه قاجار و والی کردستان امان‌الله خان و تاریخ ۱۲۲۳ ه‍.ق بر روی آن حک شده است. عمارت خسروآباد شاخص‌ترین بنای استان کردستان است که به عنوان مقر حکومت والیان اردلان مورد استفاده قرار می‌گرفت. از سال ۱۳۷۳ عملیات مرمت این بنای تاریخی آغاز گردید اگر چه در سال ۱۳۷۹ بیشترین مرمت و بازسازی این بنا انجام گردید. عمارت خسروآباد با شماره ۱۴۹۱ در
بنا انجام گردید. عمارت خسروآباد با شماره ۱۴۹۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردیده است. این عمارت در تیرماه سال ۱۴۰۰ با حضور علی‌اصغر مونسان وزیر وقت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، به عنوان کاخ موزه افتتاح گردید و به بهره‌برداری رسید. تاریخچه. این بنای تاریخی به سال ۱۲۲۳ هجری قمری توسط امان‌الله‌خان اردلان والی، حاکم شهیر کردستان در مساحت ۶۰۰۰ متر مربع ساخته شده است. نظریات گونا گونی در خصوص این بنای عظیم و مقر حکومتی کردستان وجود دارد به‌طوری‌که بعضی صاحب‌نظران قسمت شرقی بنا را که قصر نامیده می‌شود
صاحب‌نظران قسمت شرقی بنا را که قصر نامیده می‌شود مربوط به دوران زندیه می‌دانند و توسعه و تکمیل آن را توسط امان ا… خان اردلان می‌دانند. هنگام ساخت و تأسیس کاخ خسروآباد دژ حکومتی سنه در مرکز شهر همچنان مقر حکومتی سیاسی و نظامی باقی‌ماند و اعتبار خود را از دست نداد. اگر چه بعد از مدتی نیز خسروآباد به عنوان مقر حکومت مورد استفاده قرار گردید اما بیشتر به عنوان محل تشریفات و استقبال از شاهان و محل اقامت والیان اردلان مورد استفاده قرار می‌گرفت به‌طوری‌که مراسم عروسی با شکوه حُسن جهان خانم تنها دختر فتحعلی شاه
عروسی با شکوه حُسن جهان خانم تنها دختر فتحعلی شاه قاجار با خسرو خان پسر امان ا… خان در سال ۱۲۳۲ هجری قمری د این کاخ صورت پذیرفت. هنگام ورود ناصرالدین شاه به کردستان در سال ۱۲۷۵ هجری قمری «۱۲۳۳ هجری شمسی» در خسروآباد برای وی خیمه دایر گردید. در سال ۱۳۱۷ قمری «۱۲۷۵ شمسی» علی اکبر خان شرف الملک اردلان نوه امان ا… خان والی و وارث باغ و کاخ خسروآباد این مجموعه را به میرزا صادق خان اعزاز الملک فروخت و از آن تاریخ در اختیار خاندان وی «صادق وزیری» قرار گرفت از آن زمان تا حدود ۵۰ سال پیش چندین بنا با سبک‌های مختلف
تا حدود ۵۰ سال پیش چندین بنا با سبک‌های مختلف دوره قاجار و پهلوی در این مجموعه ساخته شد که در شمال شرقی و شمال غربی و جنوب شرقی و جنوب غربی واقع شده‌اند. طراحی بنا. مجموعه عمارت و باغ آن افزون بر دو بخش اصلی یعنی قصر سلطنتی با ورودی ستون دار در بخش غربی و ساختمان شرقی با غلام گردش‌ها و ایوان ستون دار مشرف بر صحن عمارت و فضای بیرونی بنا دارای فضاهای دیگری چون حمام، اتاق قاپیچیان «یا قاپوچی یعنی حاجب و دربان» و خدمتکاران است. تزئینات معماری این بنا شامل گچبری، آجرکاری، اروسی‌های زیبا و حوض چلیپا شکل داخل
آجرکاری، اروسی‌های زیبا و حوض چلیپا شکل داخل عمارت است. آنچه که بر اساس وضعیت ظاهری و ترکیب بنای خسروآباد قابل تأمل است هم به نوع بودن بافت و ترکیب مصالح و سبک مشترک قصر، آشپزخانه، حمام و اسطبل به انضمام دیوارهای حفاظ شرقی غربی و جنوبی می‌باشد که مربوط به یک دوره می‌باشد. البته بعد از امان‌الله خان به ضرورت بناهای مختلفی در این مجموعه احداث گردیده است. سبک ارسی‌های موجود در قصر تفاوت قابل توجهی با قسمت شرقی بنای خسروآباد دارد و همچنین تزئینات بخ غربی با آجر و در قسمت شرقی و سر در بیشتر از گچ بری استفاده
و در قسمت شرقی و سر در بیشتر از گچ بری استفاده شده است حوض بسیار بزرگ صلیبی شکلی نیز در وسط این مجموعه بر زیبایی آن افزوده است که در نوع خود بی‌نظیر است. طاق بزرگ سر در اصلی باغ خسروآباد که روبروی مقبره شرف الملک قرار داشت تخریب گردیده است در اصلی بنا رو به حوض مرمری مربع شکل عمارت واقع گردیده و از ۴ تکه بزرگ تنه درخت گردو به سبک دروازه‌های قلعه‌های حکومتی ساخته شده است نمای شرقی بنا از آجر و گچ بری‌های زیبا تزیین شده است اما دیگر بخش‌ها از آجر و به شکل ساده‌تری ساخته شده‌اند. آب این مجموعه جاری و شرب و از
ساخته شده‌اند. آب این مجموعه جاری و شرب و از مجموعه قنات‌های تعبیه شده در روی کوه آبیدر نشات می‌گیرد. از دیگر بخش‌های قابل توجه کاخ خسروآباد وجود حوض و فواره با آب جاری در طبقه سوم قصر می‌باشد. منابع. قصری محمد کامبیز - سنندج دارالایاله کردستان ایران - دانشگاه کردستان - سنندج۱۳۸۱
محمدجواد فالیزوانیان (۸ خرداد ۱۳۴۸ در شیراز – ۴ شهریور ۱۳۸۴ در تهران) موتورسوار حرفه‌ای و قهرمان پرش با موتور آسیا بود. فالیزوانیان موتورسواری را از ۱۴ سالگی شروع کرد و پیش از مرگ ده سال سابقه پرش با موتور و اجرای ۱۵۷ برنامه پرش از روی ماشین، واگن و حلقه آتش را در کارنامه خود داشت. وی در اردیبهشت ۱۳۸۴ با موتورسیکلت سوزوکی ۲۵۰ خود عرض رود کر در شهرستان مرودشت را با پرشی ۵۳ متری (یا ۴۵ متری) طی کرد که رکوردی جدید در تاریخ موتورسواری آسیا بود. فالیزوانیان در هنگام اجرای پرش از روی ۲۲ اتوبوس در پیست موتورسواری
اجرای پرش از روی ۲۲ اتوبوس در پیست موتورسواری ورزشگاه آزادی جان خود را از دست داد. مرگ. فالیزوانیان در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز جمعه ۴ شهریور ۱۳۸۴ در پیست موتورسواری ورزشگاه آزادی قصد داشت تا با عبور از ۲۲ اتوبوس به مسافت ۶۶ متر رکورد جدیدی برای پرش با موتور ثبت کند. وی برای اجرای این برنامه ۳۰ میلیون تومان وام گرفته بود. برنامه او از تلویزیون ایران به طور مستقیم پخش می‌شد اما با وقوع سانحه پخش تلویزیونی قطع شد. فالیزوانیان با چرخ عقب بر روی اتوبوس سیزدهم فرود آمد و از روی اتوبوس چهاردهم در فضای خالی میان اتوبوس
و از روی اتوبوس چهاردهم در فضای خالی میان اتوبوس چهاردهم و پانزدهم به سمت زمین حرکت کرد. موتور وارد اتوبوس پانزدهم شد و فالیزوانیان پس از پرتاب به هوا بر روی اتوبوس شانزدهم فرود آمد. او قبل از پرش نیز چند بار تا جلوی سکوی پرش پیش آمده اما ناگهان مسیرش را عوض کرد و از گوشه پیست به راه خود ادامه داده بود. چند دقیقه قبل از پرش هم وقتی می‌خواست خودش را گرم کند، دو بار با موتور به زمین‌ خورد. کارشناسان در مورد دلایل این سانحه به نداشتن پرش تمرینی قبل از اجرای برنامه، سرویس نکردن موتور از جمله تعویض نکردن بنزین
سرویس نکردن موتور از جمله تعویض نکردن بنزین موتورسیکلت، بر نداشتن گل‌گیر موتور، دستکاری نکردن موتور و حتی قرار دادن یک دوربین فیلمبرداری غیر استاندارد و سکوی پرش چوبی ناهموار اشاره می‌کنند. گفته می‌شود بسیاری از موتورسوارانی که فالیزوانیان را می‌شناختند به او می‌گفتند نمی‌تواند این پرش را انجام دهد و حتی تعدادی از تماشاگران با مشاهده تردید موتور سوار او را هو می‌کردند. در هنگام پرش هم کارشناسان به سرعت پائین موتور در هنگام رسیدن به سکو، بالا کشیدن جلوی موتور هنگامی که از روی اتوبوس هفتم گذشت و رها نکردن
هنگامی که از روی اتوبوس هفتم گذشت و رها نکردن موتور در هنگام فرود اشاره می‌کنند. کمیته تحقیق سازمان تربیت بدنی در مورد علت این سانحه، خود فالیزوانیان را مسئول مرگ دانست اما با توجه به اینکه فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری می‌توانست جلوی انجام این برنامه را بگیرد، مدیر بخش موتورسواری فدراسیون را از کار برکنار و تمام فدراسیون‌ها را از انجام برنامه‌های نمایشی منع کرد.
سِر ارنست هانس گامبریچ (۳۰ مارس ۱۹۰۹ - ۳ نوامبر ۲۰۰۱) تاریخ‌دان متولد اتریش است که بیشتر عمرش را در بریتانیا گذراند. او کتاب‌های زیادی دربارهٔ نقد هنر و تاریخ هنر، از جمله سرگذشت هنر (در ایران با عنوان تاریخ هنر) نوشته‌است. کتاب سرگذشت هنر یکی از معروف‌ترین کتاب‌ها در معرفی هنرهای تصویری است. کتابهای او بر متفکرین بسیاری اثر گذاشته‌اند، از جمله بر کارلو گینتسبورگ، نلسن گودمن، اومبرتو اکو و … اندیشه. وقتی گامبریچ در سال ۱۹۳۶ به انگلستان رسید، رشته تاریخ هنر عمدتاً متمرکز بر امور ذوقی و سلیقه ای بود. اما
عمدتاً متمرکز بر امور ذوقی و سلیقه ای بود. اما گامبریچ، فرهنگ وینی «ساختن» (Building) را به کار وارد کرد که موضوعات گسترده‌تری از سنت فرهنگی و رابطه میان علم و هنر می‌پرداخت.
فیروزجاه روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران که در دل جنگل‌های هیرکانی واقع شده است. این دهستان از طریق دو مسیر جاده خاکی و آفرودی از طریق میانه جاده هراز به فیل بند و نشل به شیخ موسی نیز قابل دسترسی بوده است اما دسترسی اصلی آن از طریق جاده بابل به گلیا (گلوگاه بابل) می‌باشد. در متون محلی نام قدیم آن فیروزشاه عنوان شده که برگرفته از قلعه فیروزشاه می‌باشد. این قلعه در حدود ۶۵۰ سال پیش توسط معماران ایرانی ساخته شده است. نام این قلعه برگرفته از قلعه فیروزشاه هند می‌باشد.
این قلعه برگرفته از قلعه فیروزشاه هند می‌باشد. معماران ایرانی در قرن ۱۴ میلادی ساختمان‌های زیادی را در هندوستان بنا کرده‌اند. قلعه فیروزجاه (قلعه فیروزشاه) یک دژ سلطنتی واقع در منطقه فیرزوجاه بوده که قدمت آن به ۶۵۰ سال می‌رسد و اکنون تبدیل به مخروبه شده است. در اوایل دهه ۱۸۳۰ میلادی فیروزجاه شاهد ورود افراد تازه‌واردی به نام‌های مهرعلی نقاش و نورعلی نقاش بوده است. بررسی منابع محلی نشان دهنده همزمانی مهاجرت این دو شخص با مهاجرت طایفه حلال خورها از تهران به این منطقه است. طایفه حلال خورها از ملازمان و
به این منطقه است. طایفه حلال خورها از ملازمان و آخوندهای دربار فتحعلی شاه قاجار بودند. منابع محلی محل تدفین نورعلی را در روستای زوارک فیروزجاه عنوان کرده‌اند. موقعیت مکانی دهستان. فیروزجاه روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران که در دل جنگل‌های هیرکانی واقع شده است. این دهستان از طریق دو مسیر جاده خاکی و آفرودی از طریق میانه جاده هراز به فیل بند و نشل به شیخ موسی نیز قابل دسترسی بوده است اما دسترسی اصلی آن از طریق جاده بابل به گلیا (گلوگاه بابل) می‌باشد. زبان و گویش. مردم
به گلیا (گلوگاه بابل) می‌باشد. زبان و گویش. مردم این منطقه با گویش مازنی تکلم می‌کنند. تاریخچه نامگذاری. در متون محلی نام قدیم آن فیروزشاه عنوان شده که برگرفته از قلعه فیروزشاه می‌باشد. این قلعه در حدود ۶۵۰ سال پیش توسط معماران ایرانی ساخته شده است. نام این قلعه برگرفته از قلعه فیروزشاه هند می‌باشد. معماران ایرانی در قرن ۱۴ میلادی ساختمان‌های زیادی را در هندوستان بنا کرده‌اند. مسیر تهران مازندران قدیم. تقریباً تا اواخر دوره سلطنت قاجار یکی از مسیرهای تهران به استرآباد از فیروزجاه عبور می‌کرد که بدین قرار
به استرآباد از فیروزجاه عبور می‌کرد که بدین قرار بود: تهران -&gt; نشل -&gt; قلعه تیمور -&gt; فیلبند -&gt; ونبن-&gt; شیخ موسی -&gt;جاده قلعه فیروزجاه -&gt; گلیا -&gt; بارفروش (بابل) و از بار فروش مسیر مشهد سر (بابلسر) یا ساری جهت تردد به استرآباد و مسیر دیگر از لاریجان به فیلبند و بعد به فیروزجاه بود است که این مسیر در سفرنامه استرآباد و مازندران رابینو ذکر شده است. امروزه این جاده مورد استفاده بومیان منطقه می‌باشد. . مسیر جایگزین به تهران از جاده فیروزکوه، جاده هراز و جاده چالوس می‌باشد. مکان‌های تاریخی.
جاده هراز و جاده چالوس می‌باشد. مکان‌های تاریخی. قلعه فیروزجاه (قلعه فیروزشاه) یک دژ سلطنتی واقع در منطقه فیرزوجاه بوده که قدمت آن به ۶۵۰ سال می‌رسد و اکنون تبدیل به مخروبه شده است. از اماکن تاریخی دیگر مزار آقامار (مزار مادر حاج شیخ موسی) و سقاخانه روستا که برای دوره قاجار می‌باشند. تاریخ شناسان هندی معتقد هستند که شخصی به نام حاج شیخ موسی که در قرن ۱۴ میلای هم‌زمان با فیروزشاه هند می‌زیسته سفری به ایران داشته است. مقبره حاج شیخ موسی در هشتاد کیلومتری جنوب شهر دهلی در شهر هریانا واقع شده است. مردم منطقه
شهر دهلی در شهر هریانا واقع شده است. مردم منطقه او را شخصی با نیت پاک دانسته و مستجاب الدعوه می‌دانستند. جمعیت. این روستا در ضلع جنوب بندپی و گلیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۸۹خانوار) بوده است.. طبق آمار خانه بهداشت روستا، جمعیت روستا در سال ۱۳۹۴ با کاهش شدید جمعیت بر اثر مهاجرتها به ۳۴۳ نفر رسیده است. درگاه ملی آمار ایران. مهاجرپذیری. در اوایل دهه ۱۸۳۰ میلادی فیروزجاه شاهد ورود افراد تازه‌واردی به نام‌های مهرعلی نقاش و نورعلی نقاش بوده است. بررسی منابع محلی
نقاش و نورعلی نقاش بوده است. بررسی منابع محلی نشان دهنده همزمانی مهاجرت این دو شخص با مهاجرت طایفه حلال خورها از تهران به این منطقه است. طایفه حلال خورها از ملازمان و آخوندهای دربار فتحعلی شاه قاجار بودند. دلیل مهاجرت و اصالت مهرعلی و نورعلی به فیرزوجاه تا دو قرن در هاله ای از ابهام قرار داشت. منابع محلی محل تدفین نورعلی را در روستای زوارک فیروزجاه عنوان کرده‌اند. گفته می‌شود کتابی در خصوص سرگذشت آنها در دست تدوین می‌باشد. این دهستان از دیرباز همواره میزبان مهاجران طوایف مختلف از سراسر کشور بوده است.
بابل‌کنار، دهستانی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۹۹۰ نفر (۴۹۱ خانوار) بوده‌است.
درازکلا، دهستانی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۴۳۱ نفر (۲۱۳۶ خانوار) بوده‌است.
کاری‌پی (در گذشته: جلال ارزک)، دهستانی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران. شغل اصلی ساکنین روستاهای کاری‌پی کشاورزی و محصول اصلی آن برنج است. بخشی از جاده جدید بابل به آمل از این دهستان می‌گذرد. تقسیمات کشوری. این دهستان، در سال ۱۳۶۶ به مرکزیت زرگرمحله ایجاد شده و شامل پنجاه و یک آبادی و یک شهر است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۷۸۲۸ نفر (۹۲۰۶ خانوار) بوده‌است. سه مرکز مهم جمعیتی آن (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) به شرح زیر می‌باشد.
لاله‌آباد (به مازندرانی: لاله‌وا)، دهستانی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران. شغل اصلی ساکنین روستاهای لاله‌آباد کشاورزی و محصول اصلی آن برنج است. بخشی از جاده قدیم بابل به آمل از این دهستان می‌گذرد. تقسیمات کشوری. این دهستان، در سال ۱۳۶۶ به مرکزیت پایین احمدچاله‌پی ایجاد شده و شامل بیست و نه آبادی است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۷۳۲۳ نفر (۵۷۴۵ خانوار) بوده‌است. سه مرکز مهم جمعیتی آن (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) به شرح زیر می‌باشد.
گتاب جنوبی، دهستانی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۴۷۴۳ نفر (۳۵۳۲ خانوار) بوده‌است.
گتاب شمالی، دهستانی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابل در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۳۴۰۵ نفر (۵۹۰۵ خانوار) بوده‌است.
باسمه‌چیان نام گروهی از مسلمان‌های آسیای‌میانه است که در میان سال‌های ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۹ خورشیدی (برابر ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۰ میلادی) شورش‌هایی را ضد شوروی انجام می‌دادند. این جنبش با آمدن انورپاشا وزیر جنگ پیشین عثمانی به بخارای شرقی تقویت شد. پس از قتل او، ابراهیم بک تا سال ۱۳۰۵ خورشیدی (۱۹۲۶ میلادی) فرماندهی باسمه‌چیان را برعهده داشت. قلع و قمع باسمه‌چیان تا اواخر این دهه به درازا کشید و در جریان آن خسارات بسیاری به اقتصاد بخارای شرقی و فرغانه وارد آمد. در این اغتشاشات گروهی از مردم امیرنشین بخارا که نگران آینده بودند،
از مردم امیرنشین بخارا که نگران آینده بودند، به افغانستان و ایران مهاجرت کردند. ریشه‌شناسی. واژه «باسمه‌چی» در ازبکی به معنای «راهزن» یا «دزد» است روس‌ها این اصطلاح را برای نام‌گذاری گروه‌های مبارز در آسیای میانه به کار می‌بردند که به مردم سراسر منطقه نشان دهند که آن‌ها جنایتکارانی بیش نیستند. خاستگاه. پس از پیمان آخال که ایران از تمامی سرزمین‌های خود در آسیای میانه چشم پوشید، بدرفتاری زمامداران روس با مردم، کم‌کم مردم را به آنان بدبین ساخت. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه که روس‌ها چیرگی کامل بر تمام شهرها
۱۹۱۷ روسیه که روس‌ها چیرگی کامل بر تمام شهرها یافتند، آغاز به دگرگونی‌های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی زدند که بیش از پیش آن‌ها را در بین مردم بدبین ساخت و زمینه‌ساز جنبش‌هایی ضد روس‌ها شد. آغاز کار. این جنبش از شهر بخارا آغاز و کم‌کم به فرغانه، خوقند، سمرقند، سیردریا و آمودریا و کوهستان‌های تاجیکستان و بخش‌هایی از قرقیزستان و در کل به همهٔ آسیای میانه رسید. رهبری گروه را شخصی به‌نام ابراهیم بک پیش می‌برد که در زمان نادر بر اثر سازش دو دولت ابراهیم از افغانستان داخل ترکمنستان گردید و با ۷۰۰ سرباز
از افغانستان داخل ترکمنستان گردید و با ۷۰۰ سرباز کشته شد. پس از آن باسمه‌چی‌ها مدت ۳۵ سال با دولت اتحاد شوروی جنگیدند. تا آنکه در زمان خروشچف نیمه آزادی را به‌دست آوردند؛ دولت شوروی بدخشان تاجیکستان را به‌نام ولایت مختار بدخشان نام گذاشتند. پسآیندها. با گذشت زمان رهبران محلی شروع به همکاری با مقامات شوروی کردند و مردم نیز در پی سیاست‌های بومی‌سازی لنین و استالین به حزب کمونیست پیوستند. بسیاری نیز در جمهوری‌های تاجیک، ازبک، قرقیز، قزاق و ترکمن به مقامات بالایی رسیدند. در زمان شوروی‌سازی آسیای میانه، کانون
رسیدند. در زمان شوروی‌سازی آسیای میانه، کانون مبارزات ضددینی اسلام بود. دولت با سرکوب روحانیون اسلامی و نشانه‌های هویت اسلامی مانند حجاب، بیشتر مساجد را تعطیل کرد. ازبک‌هایی که همچنان مسلمان بودند، ملی‌گرا شناخته می‌شدند و بیشتر هدف زندان یا اعدام قرار می‌گرفتند. جمع‌آوری و صنعتی‌سازی استالینی نیز همانند سایر نقاط اتحاد جماهیر شوروی پیش می‌رفت. پس از اینکه جنبش باسمه‌چی به عنوان یک نیروی سیاسی و نظامی نابود شد، مبارزانی که در مناطق کوهستانی پنهان مانده بودند شروع به جنگ چریکی کردند. قیام باسمه‌چی تا سال
شروع به جنگ چریکی کردند. قیام باسمه‌چی تا سال ۱۹۲۶ در بیشتر مناطق آسیای میانه خاموش شده بود. با این حال، درگیری‌ها و درگیری‌های گاه و بیگاه در مرزهای افغانستان تا اوایل دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت. جنید خان در سال ۱۹۲۶ خیوه را تهدید کرد، اما سرانجام در سال ۱۹۲۸ تبعید شد. دو فرمانده برجسته، فضیل مقسوم و ابراهیم بک، به فعالیت خود در خارج از افغانستان ادامه دادند و در سال ۱۹۲۹ به جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان حمله کردند. ابراهیم بک وقتی به مقاومت به جمعی‌سازی دامن زد، جنبشی دوباره را آغاز کرد و موفق شد این سیاست