payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وجود ساعت قدیمی که از اولین ساعت های نصب شده در تهران است) ، مسجد مشیرالسلطنه و مسجد تشکیلات هم شهرت دارد. نام مسجد. واقف این مسجد و مدرسهٔ علمیه احمد مشیرالسلطنه، آن را "مسجدالاقصی" نامیده‌است. البته در زبان عموم مردم و همچنین رسانه‌ها اغلب آن را با نام واقفش "مسجد مشیرالسلطنه" می‌شناسند. همچنین به دلیل وجود ساعت قدیمی مسجد بالای ستون کنار خیابان، مردم ساکن محله‌های اطراف، آن را "مسجد ساعت" نیز می‌خوانند. به دلیل وجود یک ساعت قدیمی در بالای مناره که از داخل خیاط مسجد قابل روئیت است اسم این مسجد در میان
خیاط مسجد قابل روئیت است اسم این مسجد در میان ساکنین محله به مسجد ساعت معروف است.
مسجد و مدرسه حاج قنبرعلی خان مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان مصطفی خمینی، کوچه شهید علی مرادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنای تاریخی در سال ۱۲۸۸ هجری قمری (۱۲۵۰ خورشیدی) توسط سعدالدوله حاج قنبرعلی‌خان کرد مافی ساخته‌شد. او یکی از نزدیکان دربار ناصرالدین شاه و فردی خیر بود که تمامی املاک دور مسجد را نیز وقف مسجد نموده است. جستارهای وابسته. مدرسه علمیه مروی
خانه علافچیان مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان ولی عصر، کوچه اژه‌ای، بن‌بست نسترن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. معماری و کاربری. در زمان صفویه بخش شرقی حیاط به عنوان اسلحه خانه مورد استفاده قرار می‌گرفته و در زمان قاجاریه بر روی این اسلحه خانه عمارتی با ایوان بلند روی آن ساخته می‌شود و خانه یکی از بزرگان شهر می‌شود. ارتفاع عمارت ایوان بلند به ۱۷ متر می‌رسد. خانه تاریخی علافچیان پس از بازسازی به عنوان اقامتگاه بومگردی و هتل خان
پس از بازسازی به عنوان اقامتگاه بومگردی و هتل خان نشین مورد بهره برداری قرار گرفته است. هتل خان نشین دارای ۱۰ اتاق برای اقامت، رستوران و کافی شاپ نیز هست.
خانه دهدشتی ها مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، چهار باغ عباسی، دروازه دولت، خیابان مسجد باب الرحمه کوچه جهان نما، انتهای بن‌بست دهدشتی، پلاک ۱۱۰ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. خانه دهدشتی اصفهان در دوارن قاجار ساخته شده است. البته در مورد کاربرد و تاریخ دقیق ساخت این خانه در زمان قاجار اطلاعات چندانی در دست نیست. این خانه که در بخش سنتی و بافت تاریخی اصفهان قرار گرفته، در طول سالیان اخیر بارها مورد مرمت و بازسازی واقع شده است. 2
عمارت کشاورز صدر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان صالحان، روستای جعفرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این ساختمان در چند دهه گذشته منزل خاندان مجیدی بوده‌است. هم‌اکنون نیز آقای سید ابراهیم مجیدی در آن ساکن است.
قلعه صفائیه مربوط به دوره قاجار است و در مبارکه، محله قهنویه، خیابان ضیایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه سرباز مربوط به دوره قاجار و بعد از اسلام است و در سرباز، جنب ناحیه انتظامی شهر سرباز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قلعه سرباز از شاخص ترین بناهای تاریخی در جنوب استان سیستان و بلوچستان است که فاصله ی آن از مرکز شهرستان؛ آنچه مشخص است قلعه سرباز در اوایل دوران اسلامی پس از تسلط اعراب بر منطقه مکران ساخته شده است. کل بنا یک طبقه بوده و ورودی آن دالانی با سقف گنبدی داشته است و فضاهایی مثل مطبخ و اصطبل در آن وجود دارد. داخل قلعه سرباز ،
مطبخ و اصطبل در آن وجود دارد. داخل قلعه سرباز ، تنها مقر سکونت خان و مامورین بود و بقیه ی افراد در مناطقی نزدیک قلعه میزیستند.
خانه رضا خان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تهران، نرسیده به میدان حسن‌آباد، خیابان سادات شریف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه محل سکونت رضاخان هنگام ریاست وزارت جنگ بوده و بنا بر گفته‌هایی شمس، اشرف و محمدرضا شاه نیز در همین خانه بدنیا آمده اند. عکس معروفی که رضاخان دختر بزرگش شمس را روی پای چپ و محمدرضا را روی پای راست نشانده و اشرف نیز کمی دورتر ایستاده، در حیاط همین خانه و مقابل پله ها گرفته شده است. سردر هلالی و آجری که اکنون
پله ها گرفته شده است. سردر هلالی و آجری که اکنون یک در فلزی دارد، گذرگاه ورود به حیاط است که حوض نسبتا گودی در وسط با درختان سرسبزی دارد. خانه دارای ایوانی با سه در و دو اتاق در طرفین ایوان با سه پنجره است. داخل خانه تزئینات خاصی ندارد و فقط پوشش گچی دارد. این خانه به سبک خانه های هم عصر دارای زیرزمینی است که احتمالا مطبخ بوده است. سمت چپ حیاط نیز دارای چند اتاق، اما ضلع شرقی و جنوبی فقط شامل دیوار است. خانه رضاخان اکنون تبدیل به معاونت صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی استان تهران شده و امکان بازدید برای
میراث فرهنگی استان تهران شده و امکان بازدید برای عموم وجود ندارد.
تپه اطراف شهر سوخته ۲۳۹ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل ، بخش شیب آب، دهستان لوتک ، ۱۶/۳ کیلومتری جنوب شرقی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قنات مزدآباد در شهرستان میمه، بخش مرکزی، شهر میمه واقع شده این اثر در تاریخ ۲۵/۴/۱۳۹۵ در سازمان یونسکو ثبت جهانی شد. همچنین این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود. ویژگی‌ها. قنات مزدآباد یکی از طولانی‌ترین قنات‌های منطقه به طول ۲۳ کیلومتر است که عمق مادرچاه آن به ۷۲ متر می رسد. این قنات که قدمت آن به حدود ۲۵۰۰ سال پیش باز می‌گردد دارای سه سد زیرزمینی و دو رشته آب سرد و گرم می‌باشد. ثبت در میراث جهانی یونسکو. در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در
چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست
تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. در این میان قنات مزدآباد به دلیل دارا بودن سدهای زیرزمینی به فهرست یونسکو راه پیدا کرد.
تپه گون کاور مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سلسله، بخش فیروزآباد، دهستان فیروزآباد، ۱/۸ متری جنوب غرب روستای ده آقا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تپه پس از ثبت به عنوان آثار ملی ایرانی در ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ مورد استقبال بیشتری توسط گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفت.
کتیبه و معماری سنگی حوض موسی مربوط به دوره قاجار است و در شرق خرم‌آباد قرار دارد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. منطقهٔ حوض موسی دره‌ای بن‌بست قرار گرفته و هم‌اکنون این منطقه مسکونی است، پس از انقلاب ۵۷ محله‌ای با نام کوی فلسطین در منطقه حوض موسی ایجاد شده‌است. ویژگی‌ها. نام این منطقه از حوض و سنگ نوشته‌ای به همین نام گرفته شده‌است. روی سطح صخره‌ای در شرق دره، حوضی ایجاد شده‌است که در زمان بارندگی پر از آب می‌شود. در قسمت شمالی حوض و به فاصله سه متر،
آب می‌شود. در قسمت شمالی حوض و به فاصله سه متر، کتیبه‌ای قرار دارد که طول و عرض آن ۳۲ *۴۲ سانتی‌متر و نوشته‌های آن در پنج سطر به عهد سلطنت ناصر الدین شاه قاجار مربوط می‌شود. در جنوب این دره گورستان جی یا گورجیدو قرار داشته‌است. این قبرستان متعلق به اقلیت یهودیان خرم‌آباد بوده‌است.
خانه سوری مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، خیابان گمرک، جنب سرباز خانه شهری، کوچه فصیحی، پلاک ۱۲۷ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاربری ساختمان. صندوق احیاء و بهره برداری از بناها و اماکن تاریخی و فرهنگی مالکیت این بنا را در دست دارد. این صندوق که به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی جمهوری اسلامی ایران تعلق دارد، از طریق ادارۀ میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه خانۀ سوری را از طریق مزایده به منظور تغییر کاربری به
سوری را از طریق مزایده به منظور تغییر کاربری به سرمایه‌داران بخض خصوصی واگذار کرده‌است. از مکان خانه سوری هم‌اکنون به عنوان سفره‌خانه و رستوران سنتی استفاده می‌شود.
دیوار دفاعی قصر شیرین مربوط به اواخر دوره ساسانیان است و در شهرستان قصر شیرین، بخش مرکزی، ۱۷ کیلومتری غرب قصر شیرین، مرز فعلی شهرستان قصر شیرین و سرپل ذهاب، کنار روستای فتاح بگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه مهرستان (زابلی) مربوط به سدهٔ ۹ و ۱۰ ه.ق است و در شهرستان مهرستان، حاشیه شهر مهرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه روته مربوط به مس وسنگ - دوره ساسانیان است و در شهرستان قصر شیرین، بخش مرکزی، دهستان فتح‌آباد، نرسیده به داربلوط، جانب راست جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کرمجگان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهک، بخش مرکزی، روستای کرمجگان واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۸۶۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مرده زما مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان کوهدشت، بخش طرهان، دهستان طرهان، ۱ کیلومتری جنوب غرب روستای دمروستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چقا بل مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش چغلوندی، دهستان بیرانوند جنوبی، روستای چغابل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخچه. در گذشته دور (تا حدود ۱۰۰ سال پیش)، آثار قلعه ای که در اطراف تپه چقابل (روستای بایمدر) وجود داشته، دیده می‌شد و به گفته بزرگان محل، آثار آن وجود دارد. این تپه بنا به گفتهٔ بزرگانی که اکنون در قید حیات نیستند، دو ورودی داشته (محل آنها محفوظ) که یکی از ورودی‌ها قبلاً باز بوده و
آنها محفوظ) که یکی از ورودی‌ها قبلاً باز بوده و نسیمی که از تونل ورودی آن می‌وزیده چراغهای گردسوز قدیمی را خاموش می‌کرده است و سرانجام به چاه عمیقی می‌رسیده که عمق آن را قدما به دلیل امکانات نامحدود آن زمان، نتوانستند مشخص کنند که احتمال زیاد تله محسوب می‌شده. به احتمال قوی این تپه چیزی شبیه بانک شاهی بوده است و به تپه‌های تدفین یا نظامی شبیه نیست. در اطراف این تپه، قبرهای گبر وجود دارد.
تپه ده ور برافتاو مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان کوهدشت، بخش طرهان، دهستان طرهان، ۹۰۰ متری غرب روستای دمروستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه عمارات کرکهرک مربوط به دوره ایلخانی - دوره تیموریان است و در شهرستان قصر شیرین، بخش مرکزی، دهستان نصرآباد، ۵۰۰ متری شمال روستای کرکهرک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جستارهای وابسته. در روستای کرکهرک آثار مربوط به دوره ساسانیان ومحوطه‌ای بنام قلا وجود دارد؛ که در گذشته به وسیلهٔ پله‌های متعدد سنگی به پائین دست کوه متصل می‌شده و در بالای نوک قله قلا اتشکدهای برای پیام رسانی به وسیلهٔ آتش به کوه بمو وجود داشته‌است. روستای کرکهرک تنها
آتش به کوه بمو وجود داشته‌است. روستای کرکهرک تنها روستای با صد در صد جمعیت شیعه شهرستان قصرشیرین می‌باشد و در طول تاریخ اهالی این روستا به جوانمردی و مهمان نوازی معروف بوده‌اند. این روستا با تربیت جوانانی باسواد و تحصیل کرده در ارتقای سطح علمی منطقه سهم بسزایی داشته‌است.
غار کَلدَر لرستان یکی از محوطه‌های کلیدی دوران پارینه سنگی میانه و جدید در ایران و غرب قاره آسیا است. این غار در طی سه فصل توسط یک تیم بین‌المللی به سرپرستی دکتر بهروز بازگیر مورد کاوش باستان شناختی قرار گرفته است. نتایج این کاوش‌ها در معتبرترین مجلات جهانی منتشر گردیده است)Bazgir et al. 2014,Bazgir et al 2017 , Bazgir et al 2022). غار کلدر قدیمی‌ترین محوطه دوران پارینه سنگی جدید در ایران است. شواهد به دست آمده از این سایت ایران را در زمره نخستین زادگاه‌های انسان‌های هوشمندی Homo_Sapiens قرار داد که
انسان‌های هوشمندی Homo_Sapiens قرار داد که توانسته‌اند برای نخستین بار به قاره اروپا مهاجرت کنند. تا پیش از کشفیات غار کلدر، محوطه‌های منوت و کسار اکیل (با قدمتی بین ۴۸ تا ۴۹ هزار سال پیش) منطقه شامات به عنوان نخستین خاستگاه و اجداد اولیه انسان‌های هوشمند قاره اروپا تلقی می‌گردید، اما تاریخ‌نگاری به دست آمده از لایه‌های مربوط به دوران پارینه سنگی جدید غار کلدر با قدمتی بیش از ۵۴ هزار سال این معادله و تئوری باستان شناسان را تغییر داد.نتایج کاوش‌های باستان‌شناسی غار کلدر نشان داد که در موج دوم مهاجرت
غار کلدر نشان داد که در موج دوم مهاجرت انسان‌های هوشمند که نهایتاً منجر به ورود این گونه انسان به قاره اروپا گردید، غار کلدر دارای قدیمی‌ترین شواهد فرهنگی می‌باشد. در فصل سوم کاوش‌های باستان شناختی این غار بخشی از لایه‌های مربوط به دوران پارینه سنگی میانه نیز تاریخ‌نگاری گردید که قدمتی ۶۳ هزار ساله را نشان داد. غار کلدر در شهرستان خرم‌آباد، بخش مرکزی، دهستان رباط نمکی، روستای قلعه‌سنگی واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ویژگی و اهمیت کشف غار
ملی ایران به ثبت رسیده است. ویژگی و اهمیت کشف غار کلدر. . روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان لرستان گفت: «یافته‌های غار کلدر می‌تواند بخشی از حلقه مفقوده زنجیره تکامل بشر و مسیرهای مهاجرتی انسان‌های هوشمند از قاره آفریقا به آسیا، جنوب غرب آسیا، منطقه اوراسیا و نهایتاً رسیدن اولین گونه‌ها به قاره اروپا را پوشش داده و به عنوان یک کشف مهم در مطالعات پارینه سنگی دنیا قلمداد شود.» کاوش‌ها. فصل اول. فصل اول کاوش در غار کلدر توسط یک هیئت بین‌المللی در سال ۱۳۸۹ انجام شده است. فصل دوم.
بین‌المللی در سال ۱۳۸۹ انجام شده است. فصل دوم. فصل دوم کاوش این غار تاریخی در سال ۱۳۹۳ توسط یک هیئت مشترک بین‌المللی انجام گرفته است. فصل سوم. با توجه به اهمیت قدمت شواهد فرهنگی از انسان هوشمند در این غار برای اولین بار در غرب آسیا و ایران، فصل سوم کاوش غار کلدر با هدف انجام تاریخ‌نگاری لایه‌های دوران پارینه سنگی میانه و درک بیشتر فرایند گذار از این دو دوره فرهنگی در مهرماه ۱۳۹۸ صورت پذیرفت. تاریخنگاری جدید برای مهاجرت انسان خردمند ازآسیابه اروپا و پیشتازی ایران از منطقه شامات. ـتاریخنگاری نوین برای پارینه
از منطقه شامات. ـتاریخنگاری نوین برای پارینه سنگی جدید ایران (تا قبل از کاوش‌های غار کلدر پارینه سنگی جدید ایران حدوداً از ۴۰هزار سال پیش آغاز می‌شد. مستند. تیم کاوش باستان شناختی غار کلدر به رهبری ریاست کاوشهای بین‌المللی این محوطه کلیدی، در حال رایزنی و به دنبال بهترین کاندید برای کارگردانی، تولید و ساخت یک مجموعه مستند علمی_پژوهشی که بتواند به درستی جایگاه این محوطه را در مطالعات پارینه سنگی جدید و مبحث پراکنش و مهاجرت انسانهای Homo_Sapiens (انسان هوشمند/انسان خردمند) از قاره آفریقا به قاره آسیا، منطقه
خردمند) از قاره آفریقا به قاره آسیا، منطقه اوراسیا و متعاقباً ورود اولین گروه‌های این گونه انسانی به قاره اروپا را به تصویر بکشد می‌باشد. https://irannewspaper.ir/8177/19/16624 منابع. https://www.nature.com/articles/srep43460 https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1631068314000475 https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0047248417300982 https://journals.iau.ir/article_694796.html
آسیاب آبی جاجرم مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، شهر گرمه جاجرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آسیاب آبی جاجرم مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، شهر جاجرم واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]
دبیرستان پروین (توحید) مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان شریعتی جنوبی، نرسیده به چهارراه ۱۷ شهریور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قدمت اولیهٔ این مدرسه به زمان سلسله قاجاریه می‌رسد؛ چراکه اولین دبیرستان تبریز که توسط آمریکاییان بنا شد (مدرسه مموریال) در همین محل مستقر بوده‌است. این دبیرستان در سال ۱۲۶۰ شمسی (۱۸۸۱ میلادی) توسط آمریکائیهای مقیم تبریز (با مذهب پروتستان) آن دوران تأسیس شده بود که در زمان تأسیس مدرسه مموریال نام داشت.
شده بود که در زمان تأسیس مدرسه مموریال نام داشت. مدرسه مموریال در سال ۱۳۱۸ شمسی مثل تمامی مدرسه‌های خارجی در ایران تعطیل شد. بعد از آن به نام دبیرستان پروین و بعد از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ به دبیرستان توحید تغییر نام یافت و زمین آن مدرسه به چندین مدرسه دیگر و حتی مغازه و ملک مسکونی تبدیل شد. ولی هنوز ساختمان اصلی مدرسه مموریال باقی است. مدرسه مموریال در آغاز جنبشهای مشروطه نقش پررنگی داشت و یکی از معلمین آن به نام هوارد باسکرویل رهبر گروه فوج نجات تبریز و یکی از مبارزان جنبش مشروطه در تبریز بود و بر اثر
یکی از مبارزان جنبش مشروطه در تبریز بود و بر اثر اتفاقات و جریانات جنبش مشروطه کشته شد.
تپه کر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دشتستان، بخش ارم، دهستان ارم، زمینهای کشاورزی حسین شریفی، روستای مورد خیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه توماس توماسیان مربوط به دوره پهلوی دوم است و در تهران، ضلع شمالی خیابان سمیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر توسط ادمان آیوازیان طراحی و در سال ۱۳۵۵ توسط مالک بنا، توماس توماسیان، وقف کلیسای گریگوری ارامنه شده است. توماسیان در وقف‌نامه خواسته که بنا به نام همسرش «خانه فرهنگی ژینا توماسیان» نامیده شود.
خانه حاج آقا منیر صادقی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان احمدآباد، کوچه لَت احمدآباد، کوچه ولی ا مشبکی، پلاک ۲۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخچال صادقیه مربوط به دوره صفوی است و در تبریز، بازار تبریز، مجموعه بازار صادقیه، یخچال صادقیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منابع. یخچال صادقیه، یکی از یخچال‌های تاریخی در تبریز است که قدمت آن به زمان صفویه می‌رسد. این یخچال توسط دولت صفوی برای مصارف شخصی ساخته شده و بعدها در زمان قاجار به مصرف عموم درامد.این یخچال تا حدود ۶۰ سال پیش و دوره پهلوی باز بود و فعالیت میکرد ولی بعدها توسط شهرداری هم به عنوان محل بازدید و هم برگزاری مراسم‌ها از
هم به عنوان محل بازدید و هم برگزاری مراسم‌ها از آن استفاده میشود.در اصلی ورود به یخچال بسته است و برای ورود به این یخچال باید وارد موزه مشاغل شده و از زیرزمین‌ها به داخل یخچال رفت.
مسجد آجری اراضی مربوط به دوره صفویه است (بنا بر روایتی دوره ی سلجوقیان) که در شهرستان مبارکه، بخش گرکن جنوبی، دهستان نورآباد، انتهای خیابان شهید خرمی، حوالی روستای اراضی و در بین مزارع واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مسجد تاریخی در روستای اراضی واقع شده است و مساحت آن حدود ۲۰۰ متر مربع و قدمت آن حدود ۷۰۰ سال میباشد. بافت مسجد تماما آجر است و به همین خاطر به مسجد آجری معروف شده است. مصالح به کار رفته در این بنا سارج است. در محراب مسجد
به کار رفته در این بنا سارج است. در محراب مسجد کتیبه ای وجود دارد که بسم الله الرحمن الرحیم به خط کوفی نگارش شده است. گفتنی است؛ استفاده از آجر به‌جای سنگ، ایجاد نقشه های هندسی در آجر کاری بنا، گچ بری، شبستان گنبد و ایوان از ویژگی‌های این بنای تاریخی است. این مسجد یکی از زیباترین بناهای شهرستان بوده که در روستای اراضی واقع شده است. در بین مردم محلی روایت است که در سالیان گذشته و به هنگام سیل مردم روستا به مسجد پناه برده اند.
خانه تقی‌زاده اسکویی مربوط به دوره قاجار است و در استان آذربایجان شرقی شهرستان اسکو ، شهر اسکو خیابان طالقانی، پایتخت، خیابان باهنر، پلاک ۱۲۷ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اسکو یکی از قطب‌های مهم صنایع دستی و گردشگری در استان آذربایجان شرقی است. شهر اسکو به شهر ملی چاپ باتیک در ایران شناخته می‌شود. شهر اسکو از دیرباز به داشتن فرهنگ بالا و تعداد زیاد افراد تحصیل‌کرده ممتاز و سرآمد در کشور و برخورداری از غنای فرهنگی در منطقهٔ شمال غرب کشور
برخورداری از غنای فرهنگی در منطقهٔ شمال غرب کشور معروف بوده‌است. تحصیل دانش و معرفت از دیرباز مورد علاقهٔ مردم فرهنگ‌دوست و هنرپرور اسکو بوده‌است.
پل بیلانکوه که ساخت سازه تمام سنگی آن مربوط به دوره قاجار می‌باشد در مجاورت باغات بیلانکوه قرار دارد. بودش سه اصله درخت دیرپای و تناور در کنار پل، زیبایی‌های خاصی به محل بخشیده. آب رودخانه هماره خروشان اسبه ریز با سرچشمه گرفتن از دامنه‌های شمالی ارتفاعات برف گیر سهند و پس از ورود به منطقه شرقی شهر تبریز و عبور از باغمیشه سرانجام از زیر طاق‌های پل تاریخی بیلانکوه عبور کرده و در محل پل سنگی به درون بستر رودخانه مهرانه رود می‌ریزد. کوچه شیخ کمال، بالاتر از باغ دوکمال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت
دوکمال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه خان یوسفی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای هودر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه اردلان مربوط به دوره صفویه است و در شهرستان تویسرکان، روستای اشتران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قلعه اشتران مربوط به مرحوم ساروخان چلبی حاکم همدان و فرمانده کل قوای ایران و مالک روستاهای تویسرکان در زمان شاه سلیمان صفوی بوده است. وضعیت فعلی قلعه. قعله اردلان که بیش از ۴۰۰ سال از ساخت آن می‌گذرد و در سال ۱۳۸۳ نیز ثبت آثار ملی شده است اما به دلیل عدم تخصیص بودجه کافی در حال تخریب است. این قلعه دارای 11 ورثه می‌باشد که با همکاری سازمان
قلعه دارای 11 ورثه می‌باشد که با همکاری سازمان میراث فرهنگی ایران در دهه ۹۰ شمسی توانستند بخش هایی از آن را مرمت کنند. در حال حاضر بخش‌های درونی قلعه به دلیل بارندگی در حال تخریب شدید قرار دارد. منابع. تاریخ شاه سلیمان
محوطۀ سرخ‌دم مربوط به دوران فرادیرینه‌سنگی - دوره نوسنگی است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان کوهدشت شمالی، روستای سرخ دم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبر جنرال یا قبر جرنیل که تلفظ محلی عبارت «قبر ژنرال» است، نام آرامگاه یک ژنرال انگلیسی در بندر بوشهر واقع در محله سنگی است. مشخصات. قبر جنرال که تلفظ محلی عبارت «قبر ژنرال» است، نام آرامگاه یک ژنرال انگلیسی در بندر بوشهر واقع در محله سنگی است که به‌شکل ابلیسک ساخته شده مدفن یکی از فرماندهان ارتش انگلستان است که در لشکرکشی بریتانیا به جنوب ایران، در واقعه هرات در سال ۱۸۵۶ میلادی به‌دست نیروهای ایرانی کشته شد. محوطه این مقبره که تا سال ۱۳۹۰ هجری خورشیدی به‌صورت باغی از درختان محلی بود و در سال یاد شده توسط
باغی از درختان محلی بود و در سال یاد شده توسط شهرداری بندر بوشهر تبدیل به پارک گردید مدفن ۳۵ تن از سربازان انگلیسی است که در آن جنگ کشته شدند. نام این ژنرال انگلیسی به درستی روشن نیست و بر سر آن میان گزارش‌نویسان اختلاف است. برخی منابع می‌گویند این مقبره کتیبه‌ای به زبان انگلیسی داشته که روی آن نوشته شده بوده است: اینجا آرامگاه ژنرال «د-ت-د-م» است که به‌دست دلیران جنوب ایران کشته شد. برخی این مقبره را مدفن ژنرال اترام دانسته‌اند و برخی آن را متعلق به ژنرال استاکر ذکر کرده‌اند درحالی‌که ژنرال استاکر در جنگ
استاکر ذکر کرده‌اند درحالی‌که ژنرال استاکر در جنگ کشته نشد بلکه در ۲۴ مارس ۱۸۵۷ در بوشهر خودکشی کرد. ژنرال اترام نیز در کلیسای وست‌مینستر مدفون است. نویسنده «فرهنگ بوشهر» حدس می‌زند که این، مقبره ژنرال استاپفورد(دیوید استاپفورد (DAVID STAPFORD)) است که در جنگ خوشاب (هشتم فوریه ۱۸۵۷) کشته شد. این سازه در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده سید ابوصالح مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قائم شهر، بخش مرکزی، روستای مله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گفته می‌شود ساختمان این امامزاده در دوران قاجاریه انجام شده است. این محل مزار سید ابوصالح از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع) است.
عمارت پیر آباد. این عمارت حدوداً ۱۵۰ سال قبل و شاید کمی قبل تر در زمان حکمرانی قاجار بر ایران و بدست ابوالفتح آقا در بخش میانی باغ پیرآباد احداث شده است. بعد از وی پسرش نجف قلی آقا به این عمارت رسیدگی کرد. البته آن باغ که قابل استفاده برای همه اهالی ایلخچی بود، بعد از نجف قلی آقا در تملک خانواده‌اش به سرپرستی دامادشان جناب دکتر رضا طهماسب ویرانی (پیرنیا) ملقب به شمس الاطبا (پزشک مخصوص محمد حسن میرزا ولیعهد احمد سلطان قاجار که مدتی رئیس بیمارستان ژاندارمری و رئیس بخش بیمارستان هلال احمر و لشگریه تبریز بودند)
بخش بیمارستان هلال احمر و لشگریه تبریز بودند) بود که پس از کوچ اجباری دکتر پیرنیا به تبریز بدلایل متعدد و درگذشت ایشان بخشی از زمین آن باغ در قسمت شمال غربی توسط فرزند شان نجفقلی پیرنیا برای احداث دبیرستان علامه طباطبائی ایلخچی اهدا گردید . مابقی بین وراث تقسیم که ایشان نیز بفروش رسانیده‌اند. این عمارت در شهرستان اسکو، بخش ایلخچی، شهر ایلخچی، در میان باغ پیر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام عالم آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، روستای عالم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. زمان احداث این حمام به دوران قاجاریه میرسد.
آسیاب باغستان، معروف به آسیاب حاجی خان اثری تاریخی مربوط به دوره قاجار است که توسط حاج یوسف خان کلانتری احداث گردیده است. این آسیاب در شهر باغستان از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس، خیابان امام خمینی، کوچه ۲۷ واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای نیستانک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نائین، بخش انارک، دهستان چوپانان، بافت تاریخی روستای نیستانک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. نمای کلی کاروانسرا مستطیل شکل است اما حیاط به شکل یک ۸ ضلعی که ورودی اتاق‌ها، شاه‌نشین‌ها و دهانه اصطبل‌ها را به هم متصل می‌کند، می‌باشد. سکوی بارانداز گرد در مرکز حیاط که کاربردی برای خوابیدن در شب داشته‌است. سقف‌ها به صورت چهار بخشی ساخته شده و تزیینات آجری بر بالا ایوان و ایوانچه‌ها متفاوت