payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرمطیان حمله‌های متعددی را در طول مسیرهای زیارتی که از عربستان گذر می‌کردند، انجام داده بودند. در سال ۹۰۶ قرمطیان به کاروان زائرانی که از مکه بازمی‌گشتند کمین کردند و ۲۰٬۰۰۰ زائر را قتل‌عام کردند. در حج سال ۹۳۰ میلادی، ابوطاهر هنگام غارت مکه و هتک حرمت مقدس‌ترین اماکن اسلام، بدنام‌ترین حمله قرمطیان را رهبری کرد. او که در آغاز نتوانست وارد شهر شود، حق همه مسلمانان را برای ورود به شهر خواست و سوگند یاد کرد که با آرامش به آنجا آمده است. سپاه قرمطیان به محض ورود به حصار شهر دست به کشتار حجاج زدند و سوار بر
ورود به حصار شهر دست به کشتار حجاج زدند و سوار بر اسب‌های خود به مسجدالحرام رفتند و نمازگزاران را هجوم آوردند و کعبه را آتش زدند و آن را به خون حجاج مرده آغشته کردند و اجساد کشته‌شدگان را در چاه زمزم ریختند. قرمطیان اشیای گرانبهای کعبه را ربودند. به فرمان وی، در کعبه را کندند؛ پوشش کعبه را برداشته، میان اصحاب خود قطعه قطعه نمودند؛ قبه روی چاه زمزم را ویران کردند؛ و خواستند ناودان بیت را از جای برکنند؛ اما مامور این کار سقوط کرد و مرد.در اينحال ابوطاهر از كندن ميزاب منصرف شد سپس دستور داد كه حجرالاسود را
كندن ميزاب منصرف شد سپس دستور داد كه حجرالاسود را قلع كنند پس مردى آمد و با گرزى بر آن كوبيد و گفت: «طيراً ابابيل» كجاست؟ «حجارة من سجيل» كجاست؟ سپس حجرالاسود را كندند و به بلاد خود حمل كردند و نیز «درة الیتیم» را که ۱۴ مثقال طلا بود و نیز ۱۷ قندیل نقره‌ای و سه محراب نقره‌ای را که از قامت انسان کوتاه تر بود و بالای کعبه نهاده بودند، به تاراج بردند.در کشتار حاجیان، چندین تن از دانشمندان و محدثان نیز در حال طواف کشته شدند.ابوطاهر هنگام کشتن زائران با آیه‌های قرآن و بیت های شعر به آن‌ها طعنه می‌زد و می‌گفت:
قرآن و بیت های شعر به آن‌ها طعنه می‌زد و می‌گفت: «من از خدا و خدا از من است، او شما را می آفریند و من شما را نابود میکنم». ربودن حجرالاسود. حاکم مکه، محمد بن اسماعیل ملقب به ابن مخلب، آن گاه که از رویارویی با نیروهای ابوطاهر ناتوان شد، همراه بزرگان مکه نزد او آمد تا برای توقف کشتار مردم و بازگرداندن اموال شفاعت بخواهد؛ اما وی این درخواست را نپذیرفت و دستور داد تا اجساد کشته شدگان را در چاه زمزم بریزند، بر پایه گزارش مشهور، کنده شدن حجرالاسود در سیزدهم ذی حجه به دست قرامطه با هدف هتک حرمت کعبه و انتقال آن
به دست قرامطه با هدف هتک حرمت کعبه و انتقال آن به احساء در همین ماجرا رخ داد در پی آن، حاکم مکه با نیروهای خود به تعقیب قرامطه پرداخت و از آنان خواست که در برابر دریافت همه اموال مکیان، حجرالاسود را به جای خود بازگردانند. با رد این درخواست، درگیری میان دو طرف آغاز شد و با قتل حاکم مکه پایان یافت و حجرالاسود به بحرین انتقال یافت.موضوع ربودن حجرالأسود در همه كتابهاى تاريخى كه جريان حمله قرامطه به مكه را نقل كرده‏اند، آمده است و در بعضى از كتب اين مطلب هم اضافه شده كه ابوطاهر با گرز به حجرالأسود زد و حجر شكست
شده كه ابوطاهر با گرز به حجرالأسود زد و حجر شكست و در همين حال خطاب به مردم مى‏گفت: اى نادان‏ها! شما مى‏گفتيد هركس وارد اين خانه شود در امنيت قرار مى‏گيرد در حالى‏كه ديديد آنچه را كه من كردم. آورده‌اند که زیر حجرالاسود هنگام حمل آن به بحرین ۴۰ شتر هلاک شدند. بدین سان، جای حجرالاسود در گوشه کعبه خالی ماند و مردم جای خالی آن را استلام می‌کردند و بدان تبرک می‌جستند.کارهای ابوطاهر در مکه و ربودن حجرالاسود باعث شد تا در سراسر جهان اسلام ، به ویژه ایران و عراق، مبارزه‌ای جدی ضد قرمطیان و اعتقادات نادرست آنان
مبارزه‌ای جدی ضد قرمطیان و اعتقادات نادرست آنان آغاز شود. در این میان، عبیدالله بن مهدی، خلیفه فاطمی (۲۹۷-۳۲۲ق.) در نامه‌ای به سرزنش ابوطاهر پرداخت و کار او را لکه سیاهی بر دامن اسماعیلیان دانست که با گذشت زمان نیز پاک نخواهد شد بازگشت حجرالاسود. رایزنی های عباسیان و فاطمیان برای بازگرداندن حجرالاسود تا پایان حکومت ابوطاهر بی نتیجه ماند و پیشنهاد ۵۰۰۰۰ دیناری خلیفه نیز رای وی را تغییر نداد، در سال ۳۳۷ق. هفت سال پس از مرگ او، به تهدید منصور خلیفه فاطمی، حجرالاسود پس از ۲۲ سال به مکه بازگردانده شد،با این
پس از ۲۲ سال به مکه بازگردانده شد،با این حال، بسیاری از اشیاء مقدس دیگر که توسط قرمطیان غارت شده بود، هرگز بازگردانده نشد. هدف ابوطاهر از ربودن حجرالاسود، از میان بردن احترام مکه، تخریب اماکن مقدس و ربودن نمادهای اصلی مراسم مذهبی بود. او می‌خواست احساء به مکانی مقدس تبدیل شود و مراسم حج در آن جا صورت گیرد، ابوطاهر در خلال سال‌های ۳۱۸ تا ۳۲۷ق. چندین بار به کاروان حاجیان حمله کرد. او در سال ۳۲۳ق. به خلیفه پیغام داد که اگر هر ساله ۱۲۰۰۰۰ دینار پول و خواربار برای او بفرستد، دست از غارت کاروان‌ها برخواهد داشت؛
او بفرستد، دست از غارت کاروان‌ها برخواهد داشت؛ ولی گویا خلیفه آن را نپذیرفت، سرانجام در سال ۳۲۷ق. با میانجیگری ابوعلی عمر بن یحیی علوی که با ابوطاهر دوستی داشت، از سرگیری حج در برابر پرداخت مبالغی از خلافت عباسی و دریافت خفاره (حق نگهبانی) از حاجیان ممکن شد. انگیزه ها. حمله به مکه نماد گسست قرمطیان از جهان اسلام بود. باور بر این بود که هدف از این کار، تجلی بازگشت منجی بوده است که چرخه نهایی جهان را به وجود می‌آورد و دوران اسلام را به پایان می‌رساند. قرمطیان چاه زمزم را با جسد‌های زائران آلوده کردند و
چاه زمزم را با جسد‌های زائران آلوده کردند و حجرالاسود را دزدیدند و به واحه‌ای در عربستان شرقی موسوم به الاحصاء بردند و در آنجا باقی ماند تا این‌که عباسیان در سال ۹۵۲ میلادی آن را باج دادند. به گفته مورخ الجوینی، این سنگ ۲۲ سال پس از آن در سال ۹۵۱ در شرایطی مرموز بازگردانده شد. آن را که در گونی پیچیده بودند، به درون مسجد اعظم کوفه در عراق انداختند و همراه با آن یادداشتی نوشتند: «به فرمان آن را گرفتیم و به فرمان آن را بازگرداندیم». دزدی و برداشتن حجرالاسود باعث شد تا آن به هفت تکه شود. شکل و ساختار اصلی کعبه
شد تا آن به هفت تکه شود. شکل و ساختار اصلی کعبه از آن زمان تاکنون تغییر نکرده است. غارت مکه در پی شور و هیجان هزار ساله قرمطیان بر سر اتصال زحل و مشتری در سال ۹۲۸ صورت گرفت. بحرین مقر مهدی خلیفه قرمتی از اصفهان شد که شریعت را لغو کرد. مهدی جدید نیز قبله نماز را از مکه به قبله آتش تغییر داد که این عمل مخصوصاً زرتشتی بود. برخی از پژوهشگران بر این باورند که «ممکن است در آغاز اصلاً اسماعیلی نبوده باشند و رفتار و آداب و رسوم آنان این باور را پذیرفته است که آنان نه تنها بدعت‌گذار بلکه از دشمنان سرسخت اسلام
آنان نه تنها بدعت‌گذار بلکه از دشمنان سرسخت اسلام بوده‌اند». سال‌های پایانی و مرگ. ابوطاهر زمام دولت قرمطیان را از سر گرفت و دوباره حمله‌های خود را به زائرانی که از عربستان گذر می‌کردند آغاز کرد. تلاش عباسیان و فاطمیان برای ترغیب او به بازگرداندن حجرالاسود رد شد. وی در سال ۹۴۴ در حدود ۳۸ سالگی بر اثر بیماری آبله درگذشت. سه پسر و برادرزاده‌اش جانشین او شدند.
اسقف یوحنا عیسایی (۱۹۹۹–۱۹۱۴) روحانی آشوری-کلدانی اهل ایران بود که به درجه سر اسقفان کلیساهای کاتولیک ایران برگزیده شد. ابتدای زندگی. با نام اصلی یوحنا سمعان در تاریخ ۲۷ خضیران (تاریخ آرامی) سال ۱۹۱۴ میلادی، در یک خانواده کلدانی، در شهر سنندج به دنیا آمد. در سنین کودکی در کلیسای مریم سنندج مشغول به فعالیت شد. در سال ۱۹۳۰ به تشخیص اسقف اعظم وقت خلیفه گری سنندج، «مار یوحنا نیسان» به عنوان خادم مسیح برگزیده شد و سپس جهت تحصیل در رشته الهیات به شهر موصل در عراق فرستاده شد تا دوره‌های لازمه را طی نماید. تحصیلات.
شد تا دوره‌های لازمه را طی نماید. تحصیلات. در سال ۱۹۳۳ میلادی، بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی او به رم اعزام شد تا تحصیلات عالیه در رشته الهیات را تکمیل نماید؛ لذا پس از هفت سال با اخذ مدرک تحصیلی لیسانس و دکترا در رشته‌های فلسفه و الهیات از دانشگاه وابسته به کلیسای واتیکان فارغ‌التحصیل شد. یوحنا عیسایی در طول دوران تحصیلات، به ۸ زبان: آرامی ،کلدانی سنندج ، کلدانی عراق -آشوری نوین، فارسی، ایتالیایی، انگلیسی، عربی، لاتین ، فرانسه و کردی مسلط شد. مدارج روحانیت. در سوم آذار سال ۱۹۴۰، یوحنا عیسایی به مقام کشیشی،
در سوم آذار سال ۱۹۴۰، یوحنا عیسایی به مقام کشیشی، در شهر رم برگزیده شد، اما به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم در شرایط جنگی مجبور شد در رم بماند و کلیسائی را در آن شرایط سخت جنگ اداره نماید. این تجربه باعث گشت تا وی از نظر اجتماعی و مذهبی مردی باگذشت و فروتن و مهربان معرفی شود. کشیش یوحنا در ۱۶ آذار سال ۱۹۴۶ در سن ۳۲ سالگی به ایران بازگشت و در کلیسای کاتولیک آشوری-کلدانی تهران، تحت سرپرستی «مار یوسف شیخو» اسقف اعظم وقت کلیسای کاتولیک ایران، فعالیت خویش را آغاز نمود. پس از ۱۷ سال تلاش و و جدیت در امور و فعالیت‌های
پس از ۱۷ سال تلاش و و جدیت در امور و فعالیت‌های مذهبی خویش برای آشوری و کلدانی ایران در سال ۱۹۶۳ میلادی، کشیش یوحنا عیسایی به درجه «خور اپسقوپه» نائل شد و در ۲۲ تشرین دوم سال ۱۹۶۷ میلادی، توسط «مار شیخو» و «مار رافائل بت داود» پاتریارک متوفی کلیسای کاتولیک آشور-کلدانی، به درجه اسقفی ارتقا یافت. مار یوحنا عیسایی در ۷ آذار سال ۱۹۷۰ میلادی، پس از اینکه دوران خدمت مار شیخو به پایان رسید، به عنوان سر اسقفان کلیساهای کاتولیک ایران (آشوری-کلدانی) جانشین او شد، به مدت ۲۹ سال به عنوان اسقف اعظم خدمت نمود. پایانی
مدت ۲۹ سال به عنوان اسقف اعظم خدمت نمود. پایانی زندگی. وی در روز یکشنبه هفتم ماه شواط سال ۱۹۹۹ چشم از جهان فروبست. آثار و نوشتارها و عمده کارها. خدمات علمی و عمرانی و ذکاوت وی در میان مردم آشوری و کلدانی مشهور بود. مار یوحنا عیسایی به مدت ۵۹ سال به دیگر کلیساهای غیر کاتولیک نیز یاری رساند. وی در راه تأسیس کلیساها، مدارس، انجمنهای کلیسایی و دیگر کمک‌های ملی در ارتباط به آشوریان-کلدانیان ایران گام‌های قابل توجه‌ای برداشت. -کلیسا و مدرسه نوین بهنام -۱۹۶۷
آیدوکسوریدین رده درمانی: ضد ویروس . اشکال دارویی: قطره چشمی مکانیسم اثر. این دارو به دلیل شباهت با تیمیدین باعث مهار تیمیدیلات، فسفوریلاز، و پلیمراز اختصاصی DNA که برای مشارکت تیمیدین در DNA ویروس ضروری هستند، می‌شود. آیدوکسوریدین به جای تیمیدین وارد DNA ویروس می‌شود و موجب اختلال DNA می‌شود و لذا ویروس دیگر قادر به آلوده کردن یا تخریب بافت یا تکثیر خود نمی‌باشد. موارد مصرف. آیدوکسوریدین در درمان کراتیت ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس (تبخال) به صورت موضعی در چشم مصرف می شود. تداخلات. این دارو ممکن است با
در چشم مصرف می شود. تداخلات. این دارو ممکن است با گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی و فراورده‌های حاوی اسیدبوریک تداخل داشته باشد. جستارهای وابسته. تبخال
روان‌شناسی شناختی علمی‌ست که به مطالعهٔ فرایندهای پردازش اطلاعات در ذهن از قبیل توجه، ادراک، حافظه، زبان، حل مسئله، خلاقیت و استدلال می‌پردازد. روان‌شناسی شناختی همانند دیدگاه روانکاوی متوجه فرایندهای درونی است. اما در این دیدگاه بیش از آنکه بر امیال، نیازها، و انگیزش تأکید شود بر اینکه افراد چگونه اطلاعات را کسب و تفسیر می‌کند و آن‌ها را در حل مشکلات به کار می‌گیرند تأکید می‌شود. برخلاف روانکاوی تکیه گاه شناختی نه بر انگیزش‌ها و احساسات و تعارضات نهفته بلکه بر فرایندهای ذهنی است که از آن‌ها آگاهیم یا به
بر فرایندهای ذهنی است که از آن‌ها آگاهیم یا به راحتی می‌توانیم از آن‌ها مطلع شویم. این رویکرد در تقابل با نظریه‌های یادگیری قرار می‌گیرد که محیط بیرونی را علت اساسی رفتار به‌شمار می‌آورند. اصولاً دیدگاه شناختی به افکار و شیوه‌های حل مسئله کنونی توجه دارد تا تاریخچه شخصی. در این دیدگاه روابط بین هیجانها انگیزش‌ها و فرایندهای شناختی و در نتیجه همپوشی میان دیدگاه شناختی و دیگر رویکردها نیز آشکار می‌شود. روان‌شناسی شناختی زادهٔ روان‌شناسی گشتالت است که در دههٔ ۱۹۲۰ مطرح شد. وجه مشخصهٔ دیدگاهِ شناختی، توجه
۱۹۲۰ مطرح شد. وجه مشخصهٔ دیدگاهِ شناختی، توجه نسبتاً اندک به رابطهٔ محرک –پاسخ و فعالیت‌های عصبی می‌باشد. توجه اصلیِ این رویکرد، به موضوعاتی نظیر ادراک، حل مسئله از طریقِ شهود، تصمیم‌گیری و فهم است. در تمامِ این فرایندها شناخت از اهمیت مرکزی برخوردار است. شناخت یک مفهومِ کلی است که تمامیِ اشکالِ آگاهی را در بر می‌گیرد و شاملِ ادراک، تفکر، تصور، استدلال، و قضاوت و غیره می‌باشد. انقلابِ شناختی شاملِ تمامِ دیدگاه‌هایی می‌شود که به این مباحث اهمیتِ زیادی می‌دهند. موضوعاتی از این قبیل که انسان چگونه و با چه
موضوعاتی از این قبیل که انسان چگونه و با چه ساختاری به درک، تشخیص و حل مسئله می‌پردازد و این که ذهن چگونه اطلاعات دریافتی از حواس (مانند بینایی یا شنوایی) را درک می‌کند یا اینکه حافظه انسان چگونه عمل می‌کند و چه ساختاری دارد؛ از عمده مسائل قابل توجه دانشمندان این رشته می‌باشد. محققین روان‌شناسی شناختی به ذهن همچون دستگاه پردازشگر اطلاعات می‌نگرند و رویکرد آنان به مطالعه مغز و ذهن برپایه تشابه عملکرد مغز با رایانه است. روان‌شناسی شناختی از دو جنبه با مکاتب روان‌شناسی قبلی تفاوت اساسی دارد: از زیر مجموعه‌های
قبلی تفاوت اساسی دارد: از زیر مجموعه‌های روان‌شناسی شناختی می‌توان رشته‌های نوروسایکولوژی، روان‌شناسی بالینی، روان‌شناسی تربیتی، روان‌شناسی قانونی، روان‌شناسی سازمانی و صنعتی با گرایش‌های شناختی را نام برد. فرایند حل مسئله. حل مسئله عبارت است از پردازش شناختی برای تبدیل موقعیت مفروض به موقعیت مطلوب در حالی که شخص حل‌کننده برای حل آن به‌طور آماده روش واضحی ندارد. حل مسئله تفکر و رفتاری است جهت رسیدن به هدفی که به آسانی در دسترس نیست. این تعریف شامل چهار ایده اساسی است. انواع مسئله. مسائل خوب ساختار مسیرهای
اساسی است. انواع مسئله. مسائل خوب ساختار مسیرهای روشن و واضحی برای راه حل دارند. این گونه مسائل را خوب تعریف شده می‌نامند. نمونه چنین مسائلی این است که چگونه مساحت متوازی‌الأضلاع را محاسبه می‌کنید. مسائل بد ساختار فاقد مسیرهای روشن برای رسیدن به راه حل هستند به این مسائل بد تعریف شده هم می‌گویند. نمونه چنین مسائلی این است که وقتی هیچ‌کدام از دو طناب آنقدر بلند نیست که بتوان با در دست گرفتن یکی از آن‌ها به دیگری رسید چگونه این دو طناب آویزان را به هم گره می‌زنید؟ راهبردهای حل مسئله. از راهبردهای حل مسئله
راهبردهای حل مسئله. از راهبردهای حل مسئله می‌توان به این موارد اشاره کرد: روش‌های اکتشافی. شاید آنچه به عنوان تروی از ان یاد می‌شود همین باشد. احتمال دارد رایانه‌ها از راهبردهای الگوریتمی حل مسئله استفاده کنند. انسان‌ها به نظر می‌رسند بیشتر از روش‌های اکتشافی غیررسمی استفاده می‌کنند در حل مسائل بد ساختار انتخاب باز نمایی مناسب برای مسئله به شدت بر آسانی دستیابی به راه حل درست تأثیر می‌گذارد. موانع حل مسئله. موانع حل مسئله را می‌توان اینگونه سیاهه کرد: نقاط قوت روان‌شناسی شناختی چیست. یکی از نقاط قوت رویکرد
روان‌شناسی شناختی چیست. یکی از نقاط قوت رویکرد شناختی این است که همواره روش‌های بسیار کنترل شده و دقیق مطالعه‌ای را به کار گرفته‌است تا دانشمندان را قادر سازد فرایندهای شناختی را در عمل مورد استنتاج و دریافت قرار دهند. این کار با استفاده از آزمون‌های آزمایشگاهی برای تهیهٔ اطلاعات قابل اطمینان و عینی انجام شده‌است. رویکرد شناختی احتمالاً رویکرد غالب در روان‌شناسی امروز است و در گسترهٔ وسیعی از زمینه‌های عملی و نظری کاربرد دارد. به راحتی با انواع روشها ترکیب می‌شود: به عنوان مثال، رفتارگرایی + روان‌شناسی
می‌شود: به عنوان مثال، رفتارگرایی + روان‌شناسی شناختی = نظریهٔ یادگیری اجتماعی. زیست‌شناسی + روان‌شناسی شناختی = روان‌شناسی تکاملی.
یدوکینول رده درمانی: ضد آمیب. اشکال دارویی: قرص موارد مصرف: آمیبیاز روده ای نحوه مصرف: در بالغین ۶۵۰ میلی‌گرم، روزانه سه بار به مدت ۲۰ روز. در اطفال ۴۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن در سه دوز منقسم به مدت ۲۰ روز جستارهای وابسته. آمیب
یدیکسانول رده درمانی: ماده حاجب رادیوگرافی . اشکال دارویی: آمپول مکانیسم اثر: ماده حاجب در رادیوگرافی موارد مصرف: آنژیوگرافی و یوروگرافی وریدی (IVP) یدیکسانول یک ماده حاجب ایزواسمولار (Iso-osmolar) از دسته مواد حاجب یددار می باشد. نام تجاری این ماده ویزیپک می‌باشد. جستارهای وابسته. ریفلاکس ادراری
آلفونس دوده (؛ زاده ۱۳ مه ۱۸۴۰ – درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۸۹۷) نویسنده فرانسوی بود. او پدر نویسندگان، لئون دوده و لوسین دوده بود. زندگی. آلفونس دوده در سال ۱۸۴۰ در نیم زاده شد. او در ۱۵ سالگی به پاریس رفت و به نوشتن داستان، نمایشنامه و شعر سرایی پرداخت. دوده با داستان نامه‌های آسیای من مشهور شد. دوده از حیث سبک جزء طبیعت‌گرایی شمرده می‌شود، اما از راهی احساسی‌تر به موضوع‌ها نزدیک می‌شود و معتقد است که داستان‌نویسانی که دقت خود را بر زشتی‌ها متمرکز ساخته‌اند، جهان را بد شناخته و بد تعبیر کرده‌اند، پدرش در شهر
را بد شناخته و بد تعبیر کرده‌اند، پدرش در شهر "نیم" کارخانه ابریشم‌بافی داشت، اما مجبور شد کارخانه را بفروشد و به لیون نقل مکان کند، آلفونس، در ابتدا از آب و هوای مرطوب آن شهر ناراحت شد اما خیلی زود با آن اقلیم خو گرفت، وی در ۱۴ سالگی اولین سفرها را آغاز کرد و نخستین شعرها را سرود، آلفونس در پی یافتن کار برای تأمین معاش خانواده راهی پاریس شد و به برادرش "ارنست" که او هم نویسنده بود پیوست، در همین زمان مایه کافی برای نوشتن داستانی به نام "La Pettit chose" گرد آورد، در پاریس او به یک باره دل به نوشتن داد، به
آورد، در پاریس او به یک باره دل به نوشتن داد، به محافل ادبیِ گوناگون سر کشید و با نویسندگانی چون امیل زولا، گوستاو فلوبر و برادران گنکور آشنا شد، با دختری زیبا به نام "ماری ریو" سر و سری پیدا کرد که ماجراهایش بعدها در کتاب "سافو" انعکاس یافت و تنها اثر منظوم خود به نام "Les amoureuses" را به او تقدیم کرد. روزنامه‌ها، کتاب‌ها و نمایشنامه‌ها. آلفونس برای روزنامه‌ها، به‌خصوص فیگارو مطلب می‌نوشت، در یک فاصله ۵ ساله منشی خصوصی "دوک موری" بود، اولین کتاب‌ها و داستان‌هایش او را سرشناس کرد، اولین نمایشنامه‌اش به
او را سرشناس کرد، اولین نمایشنامه‌اش به نام "آخرین بُت" در تماشاخانه اودئون بر روی صحنه آمد و بسیار جلب توجه کرد، با فردریک میسترال آشنا شد و معاشرت با وی شور و شوق او را برای زندگی پُر هیجان مردم جنوب فرانسه بیدار کرد، زندگی نامساعد دوره جوانی و بیماری ای که در تمام عمر گریبان دوده را رها نکرد وی را رنجور ساخت، مدتی را در الجزیره و قسمت آخر را در جزیره کرس گذرانید، مهم‌ترین میوه توقف کوتاه او در مستعمره الجزایر، داستان "chapatin tueur des lions" بود که قهرمانش طرح مقدماتی "تارتارن" یکی از مشهورترین آثارش
طرح مقدماتی "تارتارن" یکی از مشهورترین آثارش شد. زندگی زناشویی. دوده در ۱۲۴۶ با "ژولی آلارد" ازدواج کرد و همسرش همکار صمیمی او تا پایان عمر بود، ژولی خود نویسنده‌ای چیره‌دست بود و از او کتاب شعری به نام "poesie" و کتابی به نام "خاطراتی از یک گروه ادبی" و کتاب دیگری موسوم به "خاطرات خانواده و جنگ" منتشر گردیده است، ثمره این زناشویی دو پسر به نام‌های لئون و لوسین، و دختری به نام ادمه بود، پسرانش هر دو نویسنده و دارای آثار متعدد بودند. فَرجام. آلفونس دوده در جنگ فرانسه و پروس به نظامیان پیوست اما پس از سر کار
فرانسه و پروس به نظامیان پیوست اما پس از سر کار آمدن حکومت کمون از پاریس گریخت. تأثیر بزرگی که جنگ بر او داشت در کتابی به نام "Les contes de lundi" (قصه‌های دوشنبه) بازتاب یافته است، وی در ده سال آخر عمر سخت رنجور بود، اما با شهامتی در خور تحسین، هم به کار ادامه می‌داد و هم به مُراوده با محافل ادبی، روزی ضمن صحبت دربارهٔ مسافرت‌های بین سیارات، زمین‌خورد و جان سپرد. تجربه‌های عَملی زندگی و مسافرت‌ها وی را پخته کرده بود، در سراسر عمر هر چه را در دیگران می‌دید در دفترچه کوچکی یادداشت می‌کرد و این یادداشت‌ها
در دفترچه کوچکی یادداشت می‌کرد و این یادداشت‌ها را به عنوان سرچشمه‌های الهام مورد استفاده قرار می‌داد، در عین حال که برون آدمیان را با چشم خُرده بین می‌دید، درون آنان را می‌شکافت و شخصیت آنان را در می‌یافت، درباره‌اش گفته‌اند؛ از جایی شعر بیرون می‌کشید که هیچ‌کس را گمان آن نبود، معتقد بود که؛ هر داستان باید تاریخ زندگی مردی باشد که هرگز تاریخی نخواهد داشت آثار. ترجمه به فارسی. علاوه بر آثاری که به صورت مستقل از آلفونس دوده به زبان فارسی ترجمه شده است، داستان‌های کوتاهی از وی در مجموعه‌های زیر به چاپ رسیده
کوتاهی از وی در مجموعه‌های زیر به چاپ رسیده است:
ژید و ژیدوفکا، اصطلاحاتی هستند که به ترتیب در چندین زبان اسلاوی برای اشاره به مردان و زنان یهودی به کار می‌روند. در زبان‌های روسی و اوکراینی، این اصطلاحات به عنوان عبارت‌های تحقیرآمیز شمرده می‌شوند. روسی. در زبان روسی امروزی، واژگان ژیدوفکا (жидовка) و ژید (жид)، همانند واژهٔ "یید"، از میانهٔ سدهٔ نوزدهم به عنوان توهین ضدیهودی به کار برده می‌شوند. اوکراینی. تحت تأثیر زبان روسی، این واژگان در زبان اوکراینی امروزی نیز تحقیرآمیز شمرده می‌شوند. در گویش غربی اوکراینی زبان ییدیش، «ژید» در معنای «یهودی» به کار
زبان ییدیش، «ژید» در معنای «یهودی» به کار برده می‌شود، همانگونه که در نام دودمان حسیدی زیدیتشوف دیده می‌شود. در دسامبر ۲۰۱۲، ایهور میروشنیچنکو، سیاستمدار اوکراینی از حزب سووبودا در فیس‌بوک نوشت میلا کونیس، بازیگر هالیوود که یهودیست، «اوکراینی نیست بلکه یک ژیدیفکا است.» یهودیان اوکراینی به به‌کار بردن این واژه اعتراض کردند. مقامات سووبودا و واژه‌شناس اوکراینی اولکساندر پونوماریف استدلال کردند که در زبان اوکراینی، این واژه لزوما مانند زبان روسی معانی ضدیهودی ندارد، با این حال پونوماریف هشدار داد که این
ندارد، با این حال پونوماریف هشدار داد که این اصطلاح توسط مردم یهودی توهین‌آمیز شمرده می‌شود. وزارت عدالت اوکراین اعلام کرد که استفادهٔ میروشنیچکو از واژه قانونی بود زیرا آن یک اصطلاح کهن برای یهودیان است و لزوما توهین‌آمیز نیست. در یک نامهٔ اعتراض که به میکولا آزارف، نخست‌وزیر اوکراین در آن زمان ارسال شد، اصطلاح "ژیدووکا" توسط ربی ماروین هیر از مرکز سیمون ویزنتال در آمریکا به عنوان «توهین موذیانه‌ای که نازی‌ها و همکارانشان هنگام جمع‌آوری یهودیان برای کشتن آنها در بابی یار و اردوگاه‌های مرگ به کار می‌بردند»
در بابی یار و اردوگاه‌های مرگ به کار می‌بردند» توصیف شد. سایر زبان‌های اسلاوی. در زبان لهستانی واژگان ژیدووکا و ژید () خنثی و غیرتوهین‌آمیز است و توسط یهودیان لهستانی برای توضیف خودشان به کار می‌رود. با این حال مشتقات سرشماری وجود دارد که برخی از آن‌ها می‌توانند توهین‌آمیز باشند، مانند واژهٔ ژیجیسکو ("żydzisko"). به گفتهٔ برخی محققان، واژهٔ ژید و مشتقات آن در برخی موقعیت‌ها می‌تواند توهین‌آمیز باشد که به شخصی که آن را به کار می‌برد و هدف آن بستگی دارد و برخی افراد، چه یهودی چه غیریهودی، ممکن است در گفتن آن
افراد، چه یهودی چه غیریهودی، ممکن است در گفتن آن مضطرب باشند. در بیشتر زبان‌های اسلاوی دیگر، مانند چکی/اسلواکی ()، اسلوونیایی، کرواتی ( برای «یهودی»؛ و برای «اسرائیلی» یا «ملت اسرائیل») و همچنین زبان مجاری و لیتوانیایی که تحت‌تأثیر زبان‌های اسلاوی بودند، این اصطلاحات توهین‌آمیز نیستند و صرفاً به معنای «یهودی» هستند.
روابط مصر و عراق در سال ۱۹۷۷ میلادی بدلیل به رسمیت شناختن اسرائیل توسط مصر و امضای پیمان کمپ دیوید قطع شد و پس از آغاز حمله عراق به ایران،و با حمایت مصر از عراق روابط بین این دو کشور از نو برقرار شد. جنگ ایران و عراق. پس از حمله عراق به ایران، روابط مصر و عراق که بدلیل به رسمیت شناختن اسرائیل توسط مصر و امضای پیمان کمپ دیوید قطع شده بود مجدداً برقرار گردید. همچنین به نوشته روزنامه واشنگتن پست، با وجود انکار دولت مصر بیش از سی هزار نیروی مصری در ارتش عراق همکاری می‌کنند. مصر همچنین نقش فعالی در تسلیح عراق
می‌کنند. مصر همچنین نقش فعالی در تسلیح عراق خصوصاً در ابتدای جنگ داشت. مصر از حامیان اصلی شاه ایران پس از انقلاب اسلامی در سال ۵۷ و از حامیان اصلی عراق در جنگ با ایران بود. به‌طور تقریبی حدود دو سوم ارتش مصر در جنگ با ایران در کنار ارتش عراق همکاری کردند. همچنین در سالهای دهه هشتاد میلادی صدها هزار کارگر مصری (بین ۱٫۲ میلیون تا ۵ میلیون تخمین زده شده) در بخش‌های مختلف عراق و از جمله در ارتش آن کشور به کار مشغول بودند.
اردن بخشی از نیروهای نظامی خود را برای کمک به عراق اعزام کرد. همچنین اولین گلوله تانک توسط ملک حسین پادشاه اردن در کنار صدام و در روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به سمت ایران شلیک شد.
آهوی کوهی گونه‌ای از سردهٔ آهوها است. این جانور بومی شبه‌جزیره عربستان و نواحی پیرامون آن است و پراکندگی آن در این مناطق وسیع اما تراکم آن بسیار کم است. زیستگاه آهوی کوهی ارتباط نزدیکی با زیستگاه گونه‌های درخت اقاقیا دارد. این گونه با افزایش دمای هوا در دورهٔ متأخر عصر هولوسن بخش‌هایی از قلمرو خود را به جبیر، دیگر گونهٔ آهوها واگذار کرده که به‌خوبی برای زندگی در هوای گرم تکامل یافته است. ویژگی‌ها و اندازه‌ها. طول بدن و سر آهوی کوهی بین ۹۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر، ارتفاع شانه ۶۰ تا ۸۰، طول دُم ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر و
ارتفاع شانه ۶۰ تا ۸۰، طول دُم ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر و وزن ایشان ۱۵ تا ۳۵ کیلوگرم (نرها ۱۷ تا ۳۵ کیلوگرم و ماده‌ها ۱۵ تا ۲۵ کیلوگرم) است. هر دو جنس دارای دو شاخ به عقب برگشته و تقریباً S شکلند که به فاصله ۲۵ میلی‌متر از یکدیگر روییده‌اند. شاخ ماده‌ها کوتاه (۸ تا ۱۵ سانتیمتر)، ضعیف و دارای حلقه‌های نامشخص است. شاخ نرها بلندتر (۲۲ تا ۲۹ سانتیمتر) ظریف و چنگی‌شکل است که به‌تدریج از یکدیگر دور شده و تنها انتهای آن‌ها به سمت داخل و جلو خم شده است. کارکرد شاخ‌ها در وهلهٔ اول دفاع در برابر شکارچیان است [مثلاً با ضربه
اول دفاع در برابر شکارچیان است [مثلاً با ضربه زدن به دشمنان کوچکتر]. بینایی حس اصلی برای تشخیص شکارچی است و از بویایی بیشتر برای یافتن غذا استفاده می‌شود. گوشها نسبتاً کوتاهند. رنگ بدن قهوه‌ای خاکستری یا شکاری تیره با یک ناحیهٔ مشخص روشن و نوارهای تیره پهلویی است که روی بینی در بیشتر موارد مشخص است. زیستگاه. آهوی کوهی بومی شبه‌جزیره عربستان، مصر، ایران، فلسطین، لبنان، اردن، عمان، عربستان سعودی، سوریه، یمن و امارات است. شمار این جانور کمتر از ۱۵٬۰۰۰ رأس برآورد می‌شود که بیش از ۱۰٬۰۰۰ رأس از زیرگونهٔ G. g.
می‌شود که بیش از ۱۰٬۰۰۰ رأس از زیرگونهٔ G. g. cora، کمتر از ۳٬۰۰۰ از زیرگونهٔ بومی فلسطین G. g. gazella، کمتر از ۱٬۰۰۰ رأس از زیرگونهٔ بومی جزایر فاراسان در دریای سرخ G. g. farasani، کمتر از ۲۵۰ رأس از زیرگونهٔ G. g. muscatensis و ۱۹ رأس (در سال ۲۰۰۷) نیز از زیرگونهٔ در بحران انقراض G. g. acaiae است که در منطقهٔ محصوری در زیستگاه حیات وحش یوت‌واتا به‌سر می‌برند. زیرگونهٔ ایرانی این آهو که تنها در جزیره فارور زندگی می‌کند و G. g. dareshurii (به نام بیژن فرهنگ دره‌شوری) نامیده می‌شود، در گذشته جبیر پنداشته
دره‌شوری) نامیده می‌شود، در گذشته جبیر پنداشته می‌شد، اما تجزیه و تحلیل‌های محمود کرمی در دانشکده منابع طبیعی کرج و کالین گرووز در دانشگاه ملی استرالیا در کنبرا و در ایران در تابستان ۱۳۶۹، نشان داد که آن‌ها آهوی کوهی هستند. زیستگاه این آهو نواحی کوهستانی و ناهموار، جنگل‌های تُنُک (به‌ویژه بلوط و کاج)، دشت‌ها، علف‌زارها و دشت‌های بیابانی سنگی است. زیستگاه این آهو همچنین با زیستگاه گونه‌های مختلف اقاقیا منطبق است، چون توان جوانه‌زنی بذر درخت اقاقیا با گذر از دستگاه گوارش این حیوان افزایش می‌یابد و در نتیجه
دستگاه گوارش این حیوان افزایش می‌یابد و در نتیجه به گسترش اقاقیا منجر می‌شود. رفتار. آهوی کوهی روزگرد و به‌شدت قلمروطلب است. قلمرو آن‌ها با فاصلهٔ زیادی از یکدیگر جدا می‌شود. آن‌ها سه نوع گروه تشکیل می‌دهند: گله‌های مادر-فرزندی، گله‌های نرهای جوان و قلمرو نرهای تنها. نبرد بین آهوها با رسیدن نرها به بلوغ انجام می‌شود. البته نبرد نرهای همسایه بر سر قلمرو بیشتر نمایشی است و از خشونت کمتری نسبت به نبرد بر سر تصاحب ماده‌ها برخوردار است. نرهای نابالغ در جنگ‌ها، نسبت به نرهای بزرگسال یا صاحب قلمرو، بسیار بیشتر از