payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دشوار باشد. از دیدگاه فنی، فتوشاپ قابلیت‌های متعددی برای تنظیم نور و روشنایی دارد که در فرایند فتومونتاژ نقشی اساسی ایفا می‌کنند. در این زمینه، سه عنصر کلیدی نور در تصویر عبارت‌اند از:
من و زرافه و پلی یکی از آثار کودک نویسندهٔ انگلیسی، رولد دال است که در سال ۱۹۸۵ چاپ گردید. خلاصهٔ داستان. بیلی یک روز خانهٔ چوبی وقدیمی عجیب و غریبی را نزدیکی منزل خود می‌بیند که روی شیشهٔ آن نوشته شده:قنادی. چند روز بعد روی شیشه نوشتهٔ دیگری به چشم می‌خورد:فروشی. یک روز صبح نوشتهٔ "فروشی"پاک شد و به جای آن نوشته شد:فروخته شد. روز دیگری نوشتهٔ جدیدی جایگزین جملات پیشین می‌شود:شرکت شیشه پاک کنی بدون نردبان! بیلی متوجه می‌شود که شرکت شیشه پاک کنی از یک زرافه، یک پیکان به اسم پلی و یک میمون تشکیل شده. آنها
یک پیکان به اسم پلی و یک میمون تشکیل شده. آنها بیلی را به عنوان مدیر برنامه‌هایشان استخدام می‌کنند. یک نفر از طرف دوک همپشایر مأمور دعوت کردن گروه شیشه پاک کنی می‌شود. دوک ثروتمندترین مرد انگلستان است. آنها به قصر دوک می‌روند و در کنار تمیز کردن شیشه‌های خانهٔ دوک، سارق جواهرات کنتس، همسر دوک می‌شوند. همهٔ اینها ماجراهایی به دنبال دارند… اطلاعات کتاب. شابک:ISBN 964-369-082-2
بابی فارل (۶ اکتبر ۱۹۴۹ – ۳۰ دسامبر ۲۰۱۰) خواننده، رقاص و سرگرمی‌ساز بود که بیشتر به‌عنوان یکی از اعضای گروه دیسکوی بانی اِم شناخته شده است. فارل که زادهٔ جزیرهٔ آروبا در جنوب دریای کارائیب بود تا ۱۵ سالگی در آنجا زندگی کرد و در سال‌های جوانی در نروژ، هلند و آلمان اقامت گزید. در آلمان و زمانی که به‌عنوان دی‌جی مشغول به کار شده بود، فرانک فاریان او را به‌عنوان یکی از اعضای پروژهٔ موسیقی بانی اِم انتخاب کرد. بانی اِم هیچگاه در آمریکا با استقبال عمده‌ای روبرو نشدند، اما در اروپا به یک «پدیده» در موسیقی دیسکوی
اما در اروپا به یک «پدیده» در موسیقی دیسکوی دههٔ هفتاد تبدیل شدند. در صبح ۳۰ دسامبر ۲۰۱۰ ساعاتی پس از اجرای یک کنسرت، جسد فارل در هتل محل اقامتش در سن پترزبورگ یافت شد، در سالگرد مرگ گریگوری راسپوتین و در همان شهری که او کشته شده بود. علت مرگ او نارسایی قلبی تشخیص داده شد. ترانهٔ «راسپوتین» که موضوع آن دربارهٔ راسپوتین و عشق ملکهٔ روسیه به او بود، از موفق‌ترین ترانه‌های بانی اِم در دههٔ ۱۹۷۰ بود.
بورس‌های زیادی در اطراف زانو شناخته شده‌اند که در تسهیل حرکت بخش‌های مجاور خود نقش دارند. بورس‌ها کیسه‌های کوچک حاوی مایع زلاله‌ای (سینوویال) هستند که در اطراف مفصل وجود داشته و ممکن است با مفصل درارتباط باشند یا ارتباطی نداشته باشند. این کیسه‌ها میان پوست و استخوان، زردپی و استخوان، بین دو عضله یا نواحی دیگر دیده می‌شوند. به التهاب یک بورس به هر علتی بورسیت گفته می‌شود. احتمال درگیری برخی از بورس‌های زانو بیشتر از بقیه‌است. بورس جلوی کشککی به علت سطحی بودن، درصورت فشارهای ممتد ناشی از زانو زدن به میزان
درصورت فشارهای ممتد ناشی از زانو زدن به میزان زیادی ملتهب می‌گردد. همچنین احتمال التهاب بورس نیم غشایی که بورسیت نیم غشایی یا کیست بیکر نیز نامیده می‌شود، وجود دارد. گاهی کیست بیکر ناشی از فتق غشاء زلاله‌ای است. در حال حاضر، چهارده بورس برای هر زانو در انسان شناخته شده و توصیف گردیده‌است. تقسیم‌بندی بورس‌های زانو. بورس‌های زانو را می‌توان براساس موقعیت و محل آنها به سه گروه تقسم بندی کرد: در پشت زانو، امتدادهای بورسی متفاوت است. بورس‌های جلویی. این گروه شامل بورس‌های زیر است: بورس‌های داخلی. بورس هاس داخلی
بورس‌های زیر است: بورس‌های داخلی. بورس هاس داخلی زانو عبارتنداز: بورس‌های خارجی. بورس‌های خارجی زانو شامل:
کالیوپی زینا (زاده ۸ مارس ۱۹۷۵)، که با نام هنری و حرفه‌ای پگی زینا شناخته می‌شود، یک خواننده یونانی است. پگی زینا نخستین فعالیت خوانندگی خود را در سال ۱۹۹۵ و با ارائه آلبومی با عنوان خود او (آلبوم پگی زینا) آغاز نمود. وی تاکنون تعداد ده آلبوم استودیویی منتشر کرده‌است و جزو شاخصترین و محبوبترین هنرمندان در صنعت موسیقی یونانی شناخته می‌شود. در تاریخ ۱۴ مارس سال ۲۰۱۰ و در طی رتبه بندی انجام شده در تلویزیون آلفا، پگی زینا در میان تمامی هنرمندان محبوب زن که در سرتاسر دوران ضبط موسیقی در کشورش حضور داشته‌اند،
سرتاسر دوران ضبط موسیقی در کشورش حضور داشته‌اند، (یعنی از سال ۱۹۶۰ تاکنون)، رتبه ۲۴ را بدست آورد. وی در مجموع بالغ بر نه عدد (پنج تا در دوره زمانی حاضر) ترانه ضبط شده با نشان برنز و دو ضبط طلایی داشته‌است. از معروفترین آثار او، ترانه Ena به معنای "یگانه" می باشد، که در آلبومی به همین نام انتشار یافته است.
سونار "Sound Navigation &amp; Ranging" یا "ناوبری و فاصله‌یابی صوتی"، دستگاه ردیاب زیردریایی است [Fārsi: Hedāyat wa Radebandiye Sout] که طرز کار آن استفاده از انتشار امواج صوتی است. علاوه بر ردیابی، این روش معمولاً به منظور ناوبری و ارتباط با دیگر یگان‌های شناور و زیرآبی نیز به کار می‌رود. خفاشها به منظور حرکت کردن و تعیین مسیر و شکار حشرات به‌عنوان غذا در تاریکی مطلق، یک سامانه با قدمت بیش از ۶۰ میلیون ساله دارند که بر هر سامانه ناوبری که تاکنون به وسیلهٔ فناوری تولیدشده برتری دارد. با فریاد زدن در
فناوری تولیدشده برتری دارد. با فریاد زدن در فرکانس‌های فراصوت (معمولاً بالای ۲۰ کیلوهرتز) خفاش‌ها می‌توانند صداهای منعکس‌شده از اشیاء اطرافشان را تشخیص دهند و آن‌ها را به صورت «تصویر صوتی» تفسیر کنند. این خیلی موضوع پیچیده‌ای است که آن‌ها می‌توانند در سرعت‌های بالا پرواز کنند و در مسیرشان از همه موانع اجتناب کنند، آن‌ها حتی می‌توانند حشرات کوچک را از چند متری تشخیص دهند. بانگ‌ها و صداهای مافوق صوتی که در حنجره خفاش‌ها تولید می‌شوند برای محیط اطرافشان مناسب است و برای پیدا کردن غذا کارآمد و دقیق است. این
است و برای پیدا کردن غذا کارآمد و دقیق است. این بدان معنی است که انواع مختلفی از مکان‌یابی‌ها را با استفاده از انعکس صداها مطابق با مقتضیات زیستگاه‌های متفاوتی که دارند انجام می دهند. (مکان‌یابی با استفاده از انعکاس صدا عبارت از یک دستگاه حسی در جانوران مشخصی مثل خفاش‌ها و دلفین‌ها است. بر اساس این سامانه آن‌ها معمولاً صداهایی از خودشان خارج می‌کنند و و انعکاس این صداها را برای تعیین مسیر و فاصله اشیا تفسیر می‌کنند) سپس خفاش‌ها این صداهای مافوق صوت را به شنیداری تبدیل می‌کنند.
ریمینی شهری است متوسط با جمعیت ۱۴۲۰۰۰ نفر در شمال شرقی ایتالیا. جغرافیا. این شهر در منطقه امیلیا-رومانیا ایتالیا واقع است. این شهر مرکز استان ریمینی است. ریمینی در ساحل دریای آدریاتیک قرار گرفته‌است. گردشگری. این شهر از پاتوق‌های ساحلی مشهور اروپا است که به میامی اروپا نیز معروف است. ریمینی با ۱۵ کیلومتر ساحل شنی و تعداد زیادی رستوران، دیسکو، هتل و مشروب فروشی جاذبه‌های گردشگری زیادی دارد.
شمال آسیا یا آسیای شمالی، منطقه‌ای جغرافیایی در شمال قاره آسیا است که فقط از بخش آسیایی روسیه شامل سه ناحیه فدرال اورال، سیبری و خاور دور، تشکیل شده است.
جنگ زمستان یک درگیری نظامی از نوع جنگ در هوای سرد بین شوروی و فنلاند بود. تهاجم شوروی در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ یعنی ۳ ماه پس از آغاز جنگ جهانی دوم صورت گرفت. این جنگ در ۱۳ مارس ۱۹۴۰ با امضای پیمان‌نامه صلح مسکو پایان پذیرفت. روز ۱۴ دسامبر ۱۹۳۹ جامعه ملل ضمن غیرقانونی خواندن تجاوز شوروی به فنلاند، این کشور را از عضویت خود اخراج کرد. پیش‌زمینه. فنلاند تا اوایل سده نوزدهم یکی از استان‌های امپراتوری سوئد به حساب می‌آمد. پس از وقوع چندین جنگ بین دو طرف، در نهایت سال ۱۸۰۹ بر طبق پیمان هامینا، فنلاند به عنوان یک دوک‌نشین
بر طبق پیمان هامینا، فنلاند به عنوان یک دوک‌نشین خودمختار به امپراتوری روسیه ملحق شد. در ابتدای دوران خودمختاری فنلاند مسیر پرسرعت توسعه را طی نمود. این امر با اصلاحاتی که از جانب الکساندر دوم، امپراتور روسیه به وقوع پیوست، شتاب بیشتری در زمینه‌های مختلف به خود گرفت و فنلاند در جریان آن توانست در نهایت نیروهای مسلح خود را داشته باشد. از اوایل سده بیستم جنبش استقلال‌طلبانه در فنلاند شروع به تجلی کرد که با سرکوب‌گری روس‌ها و انحلال نیروهای مسلح آن مواجه گشت. از این رو فنلاندی‌ها اقدام به تشکیل گروه داوطلبان
از این رو فنلاندی‌ها اقدام به تشکیل گروه داوطلبان شبه‌نظامی مخفی به کمک آلمانی‌ها نمودند. از این نیروها در جریان جنگ جهانی اول در جبهه شرقی علیه امپراتوری روسیه و بعدها در تشکیل مجدد نیروهای مسلح فنلاند استفاده شد. پس از شکست امپراتوری روسیه در جنگ جهانی اول و روی کار آمدن کمونیست‌ها در این کشور، ماه دسامبر سال ۱۹۱۷ استقلال فنلاند توسط سنای آن اعلام شد. تا پایان همان ماه دولت ولادیمیر لنین در روسیه شوروی که درگیر جنگ داخلی بود و توان سلطه بر این منطقه را نداشت، نیز به امید بازگشت مختارانه آن به کنترل
را نداشت، نیز به امید بازگشت مختارانه آن به کنترل روس‌ها، استقلال فنلاند را به رسمیت شناخت. بلافاصله پس از استقلال درگیری مسلحانه هواداران کمونیسم موسوم به «سرخ‌ها» به کمک نیروهای روس حاضر در این کشور و مخالفان آن موسوم به «سفیدها» درگرفت که جنگ داخلی فنلاند نامیده شد. این جنگ در نهایت با دخالت آلمانی‌ها و شکست کمونیست‌ها به پایان رسید. احساسات و اقدامات ضد کمونیستی اثر تعیین‌کننده‌ای بر تحولات سیاسی و اجتماعی فنلاند در دوره میان‌دوجنگ داشت. یکی از مهم‌ترین سرمنشأهای این احساسات روس‌هراسی عمیقی بود که در
سرمنشأهای این احساسات روس‌هراسی عمیقی بود که در جامعه فنلاند ریشه دوانده بود؛ به وجهی که این مسئله برابر با وطن‌پرستی تلقی می‌گشت. در طرف دیگر، ملی‌گرایان فنلاندی همواره رؤیای یک‌پارچه‌سازی سرزمین‌های فنلاندی نژاد اراضی همسایه را در سر داشتند. پس از استقلال این جنبش پشتیبانی سیاسی و مقبولیت کسب کرد. با این حال قدرت‌های خارجی از جمله آلمان و بریتانیا، برای حفظ آرامش منطقه و جلوگیری از قدرت گرفتن این کشور، به برنامه‌های توسعه‌طلبانه ملی‌گرایان فنلاندی برای تسخیر کارلیا معترض و با آن مخالف بودند. به هر صورت
کارلیا معترض و با آن مخالف بودند. به هر صورت نیروهای داوطلب فنلاندی بهار سال ۱۹۱۸ سه بار کارلیا را مورد هجوم قرار دادند اما در نهایت به نتیجه‌ای نرسیدند. با وجود میل برخی به ادامه این گونه تهاجمات، فنلاند و روسیه شوروی نهایتاً روز ۱۴ اکتبر سال ۱۹۲۰ با امضای پیمان تارتو، مرز بین دو کشور را مشخصاً تعیین نمودند. بدین شکل دولت فنلاند ماه اکتبر سال ۱۹۲۱ رسماً درخواست علنی دریافت کمک از طرف شورشی‌های ناحیه کارلیا را رد کرد. با این حال روابط دو طرف همچنان سرد باقی ماند. خواسته‌های شوروی. مرز فنلاند و شوروی در
ماند. خواسته‌های شوروی. مرز فنلاند و شوروی در فاصله چند ده کیلومتری از لنینگراد قرار داشت. سال ۱۹۳۸ کنسول‌گری شوروی نگرانی خود از تهاجم برنامه‌ریزی‌شده آلمان از طریق فلاند را با دولت فنلاند در میان گذاشت. از این کشور خواسته شد جلوی این اقدام آلمانی‌ها را بگیرد و به شوروی اجازه دخالت نظامی مستقیم بدهد. هیچ توافقی حاصل نشد اما فنلاند وعده داد از حاکمیت ارضی خود محافظت کند و به نیروهای هیچ کشوری اجازه عبور از خاک خود را ندهد. شوروی سال ۱۹۳۹ دو بار دیگر خواسته‌های خود را تکرار کرد. در نهایت به فنلاند پیشنهاد
خود را تکرار کرد. در نهایت به فنلاند پیشنهاد شد با دریافت نواحی رپولا و پورایاروی در نواحی شمال‌تر کارلیا که طبق پیمان تارتو به این کشور تعلق نگرفته بود، چند جزیره با موقعیت راهبردی در خلیج فنلاند از جمله سورساری، لاوانساری، تیتاساری و سِیسکاری را به شوروی بسپارد. شوروی همچنین خواهان عقب کشیده شدن مرز به سمت غرب تا جزایر کویْویستو بود. فنلاند انتظار تغییرات مرزی بسیار کمتری را داشت. مارشال کارل مانرهیم، فرمانده کل نیروهای دفاعی فنلاند با اشاره به ناتوانی کشورش در دفاع از این جزایر، از این پیشنهاد پشتیبانی
در دفاع از این جزایر، از این پیشنهاد پشتیبانی می‌کرد. به هر صورت دولت فنلاند با تأکید بر حفظ استقلال و یک‌پارچگی کشور، با آن مخالف کرد. اقدامات شوروی. شوروی ماه اوت سال ۱۹۳۹ پیمان مولوتوف-ریبنتروپ را با آلمان به امضا رساند. این توافق به شکل رسمی یک معاهده عدم تعرض بین طرفین بود اما در مفاد سری آن تمامی اروپای شرقی را بین آن‌ها تقسیم می‌کرد. بر این اساس فنلاند و مناطق دیگری به شوروی تعلق گرفت. در پی آغاز جنگ جهانی دوم با تهاجم آلمان به لهستان، شوروی نیز میانه ماه سپتامبر به شرق لهستان حمله برد و آن را به
ماه سپتامبر به شرق لهستان حمله برد و آن را به اشغال خود درآورد. شوروی سپس شروع به فشار آوردن بر دیگر کشورها برای دستیابی به سرزمین‌های مشخص‌شده در پیمان با آلمان کرد. کشورهای حوزه دریای بالتیک نخستین قربانی این اقدامات بودند. اقدامات فنلاند. با افزایش تنش‌ها در اروپا، فنلاند بیش از پیش احساس خطر می‌کرد. فنلاند آخرین امید خود برای دوری از جنگ را به ایجاد یک اتحادیه بین کشورهای اسکاندیناوی، مخصوصا دریافت کمک از سوئد، گره زد. به هر صورت این امیدها هنگامی که سوئد پائیز سال ۱۹۳۹ زیر فشار شوروی و آلمان اعلام کرد
پائیز سال ۱۹۳۹ زیر فشار شوروی و آلمان اعلام کرد نیروهای نظامی خود را در درگیری‌های آینده کشورهای دیگر دخیل نخواهد کرد، نقش بر آب شد. در این میان عده‌ای در فنلاند همچنان به پیمان‌های بین‌المللی پیشین به‌ویژه پیمان عدم تعرضی که سال ۱۹۳۴ با شوروی امضا شده بود، امید داشتند. فنلاند با به‌کارگیری صدها داوطلب شروع به احداث استحکامات دفاعی جدیدی در مرز شرقی خود کرد. تا پایان ماه نوامبر سال ۱۹۳۹ چندین مانع ضد تانک و حدود ۱۵۰ پناهگاه بتنی در طول بخش‌های کلیدی این مواضع دفاعی موسوم به خط مانرهیم بنا گردید. مذاکرات
دفاعی موسوم به خط مانرهیم بنا گردید. مذاکرات نهایی. روز ۵ اکتبر سال ۱۹۳۹ نمایندگان فنلاند به منظور مذاکره در ارتباط با اعطای امتیازات مشابه ارضی به شوروی و انعقاد یک پیمان صلح دو طرفه به مسکو رفتند. پایه مذاکرات همچنان معاوضه اراضی و اجاره دادن نقاط راهبردی از طرف فنلاند به شوروی بود. مجددا از فنلاند خواسته شد در صورت جنگ مستقیما از شوروی پشتیبانی کند. استالین به مانرهیم گفت که امکان ندارد فنلاند بی‌طرفف بماند چرا که قدرت‌های بزرگ این اجازه را به آن نخواهند داد. در همین حال آلمان نیز از فنلاند خواست به
داد. در همین حال آلمان نیز از فنلاند خواست به خواسته شوروی سر نهد؛ در غیر این صورت حمایتی از جانب آلمان دریافت نخواهد کرد. با این حال، بیشتر مردم فنلاند با چنین سازش‌هایی که ناقض تمامیت ارضی کشورشان بود، مخالف بودند. در نهایت فنلاند برخلاف کشورهای بالتیک، حاضر به پذیرش خواسته‌های شوروی نشد. بدین شکل مذاکرات روز ۱۳ نوامبر به شکست انجامید. به هر صورت شوروی از پیش تصمیم به استفاده از زور برای دستیابی به این خواسته‌ها گرفته بود. طرح‌ریزی و آماده‌سازی شوروی. شوروی از چند سال پیش از آغاز درگیری شروع به احداث
شوروی از چند سال پیش از آغاز درگیری شروع به احداث خطوط فرعی راه‌آهن از خط اصلی مورمانسک به سمت مرز فنلاند در غرب کرده بود. بخش‌های کلیدی این خطوط به طرف کوسامو، سووموسالمی، کوهمو و لیئکسا تمرکز داشت. شوروی از همان زمان به صورت آشکاری در حال آماده‌سازی برای تهاجم بود؛ چرا که این خطوط آهن در نواحی با جمعیت بسیار اندک، هیچ هدفی جز انتقال نیرو و تجهیزات نمی‌توانست داشته باشد. به هر صورت تصمیم نهایی برای تهاجم به فنلاند اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ گرفته شد. پس از آن که طرح محتاطانه‌تر ارتشبد بوریس شاپوشنیکوف، رئیس
که طرح محتاطانه‌تر ارتشبد بوریس شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ، توسط استالین رد شد، برنامه‌ریزی برای تهاجم شوروی به فنلاند توسط ارتشبد کیریل مرتسکوف، فرمانده منطقه نظامی لنینگرد شوروی صورت پذیرفت. مرتسکوف مبنا را بر این نهاده بود که فنلاندی‌ها مقاومت جدی چندانی نشان نخواهند داد و برتری عددی مطلق شوروی در هر صورت آن‌ها را در هم خواهد شکست. ارتش هفتم قدرتمندترین ارتش میدانی شوروی از میان چهار ارتشی بود که در این جنگ به‌کار گرفته می‌شد. این ارتش موظف به شکستن مواضع دفاعی خط مانرهیم در باریکه کارلیا بود.
مواضع دفاعی خط مانرهیم در باریکه کارلیا بود. ارتش هشتم شوروی مأمور به حرکت از جانب شرقی دریاچه لادوگا، چرخش به سمت جنوب غربی از شمال این دریاچه و محاصره کردن مدافعان خط مانرهیم شد. ارتش نهم شوروی که در اراضی شمالی‌تر مستقر بود و دفاع ضعیف بخش مرکزی خط مقدم فنلاندی‌ها را در مقابل داشت، می‌بایست از این قسمت به طرف اولو در کرانه خلیج بوتنیا در غرب فنلاند، پیش می‌رفت و این کشور را به دو نیم می‌کرد. ارتش چهاردهم شوروی که در غرب مورمانسک قرار داشت، نیز مسئول تصرف پتسامو و اشغال شمال فنلاند شد تا از رسیدن کمک
پتسامو و اشغال شمال فنلاند شد تا از رسیدن کمک خارجی به این کشور از طریق نروژ و سوئد جلوگیری شود. ترکیب یگان‌ها. ترکیب یگان‌های ارتش سرخ در جنگ زمستان (نوامبر ۱۹۳۹): آغاز جنگ. فنلاند حاضر بود در مورد مبادله سرزمینی مذاکره کند اما حاضر به فدا کردن حاکمیتش با واگذاری یک پایگاه نظامی به شوروی نبود. استالین بر واگذاری این پایگاه اصرار می‌ورزید. فنلاندی‌ها ناگزیر استحکامات مرزی با شوروی به طول ۱۴۰ کیلومتر را تحکیم کردند. این خط مرزی به نام خط مانرهایم، به افتخار «کارل گوستاو مانرهایم» فرمانده وقت نیروهای دفاعی
«کارل گوستاو مانرهایم» فرمانده وقت نیروهای دفاعی فنلاند که به‌خاطر افتخاراتش در جنگ‌های داخلی سال ۱۹۱۷ میلادی با نیروهای بلشویک شناخته می‌شد؛ نام‌گذاری شده بود. سرانجام، استالین بدون این که اعلان جنگ کند، دستور حمله به این کشور را صادر کرد و جنگ زمستان آغاز شد. در روز ۳۰ نوامبر سال ۱۹۳۹ میلادی نیروهای ارتش سرخ با ۴۰۰ هزار سرباز، ۱۵۰۰ هواگرد و ۱۵۰۰ تانک به خاک فنلاند حمله کردند. این در حالی بود که فنلاند در مجموع ۲۶۵ هزار سرباز، ۲۷۰ هواگرد و ۲۶ تانک داشت. علی‌رغم عدم توازن قوا و گستردگی جنگ از خلیج فنلاند
عدم توازن قوا و گستردگی جنگ از خلیج فنلاند تا اقیانوس منجمد شمالی ارتش سرخ نتوانست مقاومت فنلاندی‌های را در استحکامات مرزی در هم بشکند و حتی در مناطق شمالی‌تر شکست‌های سختی متحمل شد. تانک‌های ارتش سرخ مکرراً بدون شناسایی کافی و با پشتیبانی ناچیز توپخانه و پیاده‌نظام به‌کارگرفته می‌شدند. این مسئله آن‌ها را به شدت در مقابل توپ‌های ضدتانک و گروه‌های ضدتانک پیاده‌نظام به خوبی استتارشده فنلاندی آسیب‌پذیر می‌کرد. پایان نبرد جنگ زمستان. سرانجام، ارتش سرخ با میزان تلفات شدیداً بالا توانست بخش‌های از شرق و شمال
تلفات شدیداً بالا توانست بخش‌های از شرق و شمال فنلاند را تصرف کند و در روز ۱۲ مارس سال ۱۹۴۰ با این کشور پیمان صلح را امضا کرد و جنگ زمستان خاتمه یافت. در نتیجهٔ این صلح‌نامه مناطق کارلیا، سالا و ریباچی از فنلاند به شوروی واگذار شد. این جنگ بهای گزافی برای استالین داشت زیرا آلمان با نقاط ضعف ارتش سرخ از جمله فرماندهی بی‌تدبیرانه آن و ضعف روحیه سربازان شوروی آشنا شد و هنگام حمله به شوروی در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ میلادی، از این اطلاعات بهره برد.
یگانه عنوان هشتمین آلبوم استودیویی پگی زینا خوانندهٔ اهل یونان است. این آلبوم که در استودیو دیوژنس ضبط شده، در ۸ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط شرکت "مینوس ای.ام. آی" (Minos EMI) که مشهورترین شرکت ناشر موسیقی در یونان است، منتشر شد. "یگانه" در اوت ۲۰۰۷ به همراه تک‌آهنگ «Μυστικό» ("Mystiko"، «راز»)، دوباره در یک آلبوم جداگانه بسته‌بندی شده و به نام نسخه جدید یگانه به بازار آمده‌است. دربارهٔ ترانه اصلی آلبوم. مشهورترین ترانهٔ آلبوم، قطعهٔ سوزناک و غم‌انگیز یگانه است که شعر آن دربارهٔ یک عشق ابدی است. متن یونانی ترانه
شعر آن دربارهٔ یک عشق ابدی است. متن یونانی ترانه یگانه. "Ena" Irthes sti zoi esy ki o dromos mou allou m'odigi na kano mia kenouria arxi de fovame Piso afino oti pona ke pao opou theli i kardia me xeria enomena sfixta perpatame Ena tha 'maste gia panta emis de tha mas xorisi kanis kardia mou ena ke mazi tha pame makria s' ola ta taxidia esy konta mou An tolmas ola dika sou tha ginoun ekina pou toso aganas An tolmas opou thelmisis ke opou zitisis sto telos tha pas ena tha 'maste gia panta emis de tha mas
tha pas ena tha 'maste gia panta emis de tha mas xorisi kanis kardia mou Irthes sti zoi esy tou erota finale ki arxi sou dino ke psixi ke kormi s'agkaliazo Krata me gia panta edo sta xeria sou limani na bro sta matia sou ton kosmo ego na kitazo Ena tha 'maste gia panta emis de tha mas xorisi kanis kardia mou Ena ke mazi tha pame makria s' ola ta taxidia esy konta mou ترجمه شعر ترانه. همان‌طور که گفته شد، ترانه "ena" یا "یگانه" یک عشق همیشگی و همراه با سوز و گداز خیلی زیاد و منحصر به فرد را توصیف می‌کند.
و گداز خیلی زیاد و منحصر به فرد را توصیف می‌کند. این ترجمه بخشی از متن ترانه است: من نمی‌ترسم من همه چیزهای آزاردهنده رو ترک می‌کنم و به هرجایی می رم که قلبم می خواد با دستای سخت بسته شده ما عبور می‌کنیم یگانه! ما همیشه با هم خواهیم بود هیچ‌کس نمی تونه ما رو از هم جدا کنه قلبم! یگانه! ما به دور دست‌ها خواهیم رفت و در همه این سفرها تو کنار منی و اگه شهامت داشته باشی همه اون چیزایی رو که خیلی دوست داری، مال تو میشن اگه شهامت داشته باشی تو به آخر جایی که می خوای می‌رسی، جایی که تو در جستجوش بودی
یگانگی ایتالیا جنبشی سیاسی اجتماعی بود، که طی آن، دولت‌های مختلف شبه‌جزیره ایتالیا با نام دولت ایتالیا در سدهٔ نوزدهم گرد هم آمدند، و یکی شدند. در مورد زمان دقیق آغاز این فرایند توافقی وجود ندارد، اما بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که یگانگی ایتالیا با کنگره وین در سال ۱۸۱۵ میلادی آغاز شد، و با تأسیس پادشاهی ایتالیا در ۱۸۶۱، و سپس تغییر پایتخت به رُم در ۱۸۷۱، خاتمه یافت. پیش‌زمینه. تجزیهٔ سرزمین‌های ایتالیایی. سرزمین‌های ایتالیایی در پی سقوط امپراتوری روم غربی به حکومت‌های فئودالی تجزیه شدند، که در رأس
غربی به حکومت‌های فئودالی تجزیه شدند، که در رأس هریک از آنان یک شهریار قرار داشت. دوران ناپلئون. گرچه زمینهٔ اجتماعی و فکری ملی‌گرایی در این نواحی به قرن هجدهم بازمی‌گردد، بیداری ملی و برانگیخته‌شدن احساسات ضدخارجی در این نواحی با فتوحات ناپلئون آغاز شد. ناپلئون در ۱۸ می ۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه خواند، و یک سال بعد در ۱۷ مارس ۱۸۰۵ عنوان پادشاهی ایتالیا را به آن افزود. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵ و بنابر تصمیمات کنگره وین، سرزمین‌های ایتالیایی بین قدرت‌های اروپایی؛ و به‌ویژه شهریاران اتریشی، تقسیم شدند.
اروپایی؛ و به‌ویژه شهریاران اتریشی، تقسیم شدند. قیام‌های مردمی. اولین قیام مردمی ایتالیا در ۱۸۰۷ و در دوران حکومت ناپلئون بود که انجمن سری شورشی برای مقابله با حکومت فرانسوی‌ها انجام دادند. این انجمن در ۱۸۲۰ نیز با همکاری انجمن سری فراماسونری پس از انتشار قانون اساسی ایتالیا، راه‌پیمایی‌هایی علیه حاکمان اتریشی انجام دادند؛ که از سوی نیروهای اتریشی سرکوب شدند. در دهه ۱۸۳۰ نیز شورش‌های پرشماری در نواحی مختلف ایتالیا شکل گرفت؛ که با آنکه سرکوب می‌شد، به‌تدریج برنامه‌های مشترک را به هم پیوند می‌داد. یکی از
برنامه‌های مشترک را به هم پیوند می‌داد. یکی از کسانی که نقش مهمی در هماهنگی این شورش‌ها داشتند، جوزپه ماتزینی بود. ماتزینی، مؤسس انجمن سری "ایتالیای جوان" بود، و هدف خود را برقراری رژیم جمهوری و وحدت ایتالیا اعلام کرده بود. انقلاب وین ۱۸۴۸، که موجب برکناری مترنیخ شد، جایگاه اتریش را چنان تضعیف کرد که این کشور دیگر نتوانست جنبش‌های ملی ایتالیایی‌ها را به‌راحتی سرکوب کند. فرایند وحدت. پادشاهی ساردنی. پادشاهی ساردنی که قانون اساسی ایتالیا را پذیرفته و با پرچم سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز
سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز وحدت ایتالیا تبدیل شد. پادشاه ساردنی، ویکتور امانوئل دوم به همراه وزیرش کاوور وحدت ایتالیا را در برنامه خود قرار دادند. کاوور در ۱۸۵۷ با تأسیس جمعیت وحدت ملی میان طرفداران وحدت ایتالیا در تبعید و داخل ارتباط برقرار کرد و توانست سرنوشت ایتالیا را به سرنوشت اروپا گره بزند. از این تاریخ نهضت وحدت ایتالیا که تا آن زمان تحت آرمان‌گرایی ماتزینی قرار داشت تحت هدایت واقع‌بینانه کاوور قرار گرفت. شرکت ساردنی در جنگ کریمه به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی
به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی فایده عملی نداشت موجب شرکت این کشور در کنگره پاریس و قرارگرفتن در صف کشورهای لیبرال شد. کاوور برای عملی‌کردن وحدت ایتالیا به پشتیبانی بریتانیا و فرانسه امیدوار بود. با دانستن اینکه پشتیبانی بریتانیا از شکل سیاسی فراتر نخواهد رفت، کاوور به کمک نظامی فرانسه چشم دوخت و ناپلئون سوم را مناسب‌ترین پشتیبان یافت. جنگ فرانسه و اتریش. در ۱۸۵۸ در ملاقات کاوور با ناپلئون سوم قرار شد فرانسه لمباردی و جمهوری ونتو را از اتریش گرفته و در ازای آن ساوُی و نیس به فرانسه واگذار
گرفته و در ازای آن ساوُی و نیس به فرانسه واگذار شوند. در نتیجه وقتی در ۱۸۵۹ اتریش به ساردنی اعلام جنگ داد ناپلئون طرف ساردنی را گرفت. نیروهای فرانسه و ساردنی در ۴ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد مگنتا پیروزی چشمگیری به دست آوردند و اتریش را مجبور به تخلیه لمباردی کردند؛ ولی در ۲۲ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد سولفورینو، پس از کشته شدن چهل هزار فرانسوی لوئی ناپلئون مجبور به پذیرش آتش‌بس شد. طبق معاهده نهایی بین ناپلئون سوم و امپراتور اتریش فرانسیس جوزف در نوامبر ۱۸۵۹ در ویلافرانکا اتریش لمباردی را به ساردنی واگذار کرد. این نخستین
اتریش لمباردی را به ساردنی واگذار کرد. این نخستین گام در وحدت ایتالیا بود. کاوور که از شدت علاقه لوئی ناپلئون به ساوُی و نیس اطلاع داشت پیشنهاد کرد که به جای جمهوری ونتو فرانسه شاهزاده نشین‌های جنوبی را در ازای ساوی و نیس به ساردنی واگذار کند. در ژانویه ۱۸۶۰ شاهزاده‌نشین‌های توسکانی، پارما، مودِنا، و رمانا و در پایان همین سال ناپل، مارش و امبری به ساردنی ملحق شدند. پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ اعلام موجودیت کرد. جنگ اتریش و پروس. جنگ اتریش و پروس در ۱۸۶۶ فرصت دیگری برای پادشاهی ایتالیا (ساردنی سابق) بود
فرصت دیگری برای پادشاهی ایتالیا (ساردنی سابق) بود که علیه اتریش وارد جنگ شوند. اتریش در این جنگ شکست خود و از یک قدرت بزرگ به سطح یک قدرت متوسط سقوط کرد. اتریش از ناپلئون سوم تقاضای وساطت کرد تا از حمله بیشتر پروس در امان بماند. لوئی ناپلئون با این شرط که اتریش جمهوری ونتو را به ایتالیا واگذار کند وساطت را پذیرفت. به این ترتیب در ۱۸۶۶ جمهوری ونتو به مرکزیت ونیز با آرای عمومی مردم به پادشاهی ایتالیا ملحق شد. الحاق رم. ناپلئون سوم که خود یکی از بانیان وحدت ایتالیا بود ازین پس به سدی در برابر وحدت کامل تبدیل
بود ازین پس به سدی در برابر وحدت کامل تبدیل شد. وی که از حمایت کاتولیک‌های فرانسه برخوردار بود برای راضی کردن آنها از قدرت سیاسی پاپ حمایت می‌کرد و مانع پیروزی گاریبالدی در حمله ۱۸۶۷ به رم شد. تا اینکه در حمله پروس به فرانسه در ۱۸۷۰، ناپلئون مجبور شد نیروهایی که از ۱۸۴۹ در رم باقی مانده بود برای مقابله با پروس فراخواند. بلافاصله پس از شکست فرانسه در سدان و اسارت لوئی ناپلئون، ایتالیایی‌ها به رم حمله کرده و این شهر را بدون مقاومت اشغال کردند. با تصویب الحاق سرزمین‌های موسوم به سرزمین‌های پاپی به ایتالیا از
سرزمین‌های موسوم به سرزمین‌های پاپی به ایتالیا از طریق مراجعه به آرای عمومی مردم این شهرها، رم در اول اوت ۱۸۷۱ به عنوان پایتخت جدید ایتالیای متحد شناخته شد.
گُل‌بال یک ورزش تیمی ویژه نابینایان است که میان دو تیم برگزار می‌شود و هر تیم توپ را به طرف دروازه تیم دیگر پرتاب می‌کند. تیم مقابل با شنیدن صدای حرکت توپ جهت آن را تشخیص داده و می‌کوشد از ورود آن به دروازه خود جلوگیری کند.‎ این ورزش در سال ۱۹۴۶ توسط دو نفر به نام‌های هانتس لورِنتسِن از اتریش و سِپ رایندله از آلمان برای بازپروری سربازان نابیناشده در جنگ جهانی دوم طراحی شد و از سال ۱۹۷۶ در بازی‌های پارالمپیک تورنتو شرکت داده شد. در این بازی، که دو نیمهٔ دوازده دقیقه‌ای دارد، چشمان همهٔ بازیکنان بسته است. در
دقیقه‌ای دارد، چشمان همهٔ بازیکنان بسته است. در هر تیم سه نفر در زمین حاضرند که در نزدیکیِ دروازهٔ خودی مستقرند و باید سعی کنند توپ را با دست به درون دروازهٔ تیم مقابل بیندازند. قوانین. طول زمین گل‌بال ۱۹ متر در ۹ متر (۱۹٫۷ در ۹٫۸ یارد) است. دروازه‌ها در عرضِ زمین قرار دارند. توپِ گلبال ۱٫۲۵ کیلوگرم (حدود ۲٫۷۶ پوند) وزن دارد. دارای هشت سوراخ یا گودی است و توپ موقعِ حرکت صدا می‌دهد. قطر توپ حدود ۲۵ سانت و محیط آن ۷۵ سانتی‌متر (حدود ۳۰ اینچ) است.