payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اهلمرستاق شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان محمودآباد در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۹۹۲۷ نفر (۲۵۹۲ خانوار) بوده‌است.
هزارپی غربی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان محمودآباد در استان مازندران ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸۲۰ نفر (۱۷۶۵ خانوار) بوده‌است.
پی‌رجه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این دهستان به مرکزیت روستای زرندین سفلی می‌باشد. این بخش شامل روستاهای زیر است: بریجان، ولیجی محله، اومال، قلعه سر، گلبستان، کوهسارکنده، زرندین سفلی، زرندین علیا، سه‌کیله، اوکرکا، دوآب، درویش‌خلک، بندبنی، خرم‌چماز، یعقوب‌محله، للرد، گلورد کوچک، گلورد بزرگ، گرگتج، ‌رمدان‌خیل، لاک تراش، کارکم جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۱۸۰۵ نفر (۲۹۹۴ خانوار) بوده‌است.
قره‌طغان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این بخش شامل روستاهای زیر است: نودهک، چمان، دوقانلو، اسماعیل آقامحله، نیم چاه، حاجی محله، سیاوش کلا، آلوکنده، گیل آباد، تازه آباد بستان خیل، ولاشد، ولاشد پایین، طوسکلا، امامیه، شهاب الدین، بهزادکلا، اطرب، بایع کلا، خورشید، تازه آباد کلا، دنگ سرک، نوذرآباد جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۱۷۴۷ نفر (۵۶۶۷ خانوار) بوده‌است.
مهروان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران. مرکز دهستان مهروان روستای گل‌خیل می‌باشد. این دهستان شامل روستاهای آجند، اسکاردین، دوراب، گل چال‌سر، ملیج گاله، نداف‌خیل، چوپان بنه اجند، درزی محله، خانه‌سر، شوراب‌سر، کلت، کمیشان، گل‌خیل، لاکتراشان، میانگاله، چناربن، چاله‌پل، آبلو می‌باشد. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۸۸۴ نفر (۲۶۸۱ خانوار) بوده‌است.
استخرپشت، دهستانی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این بخش شامل روستاهای زیر است: اَریم، سارم، استخرپشت، حسین‌آباد، دَرم، ایویم، درزی‌کلا، شیت، پجت، سیکا، مرس‌بزرگ، مرس کوچک، سوچلما، چرمی، تَلم، کفرات، سنگر، اسماعیل‌محله، کچپ محله، رودبارمحله، سفیدکوه، ارم جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۲۷۷ نفر (۱۲۱۸ خانوار) بوده‌است.
زارم‌رود، دهستانی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این دهستان شامل روستاهای زیر است: خیرآباد، درویشان، چَلمردی، کُرداب، ملاخیل، پوروا، سَفل‌میان، شیرکلا، لایی‌ پاسند، کلارودبار، لایی‌رودبار، زیارت‌کلا، لایی ملاخیل، اَزرِگ، اِبچین، کَفکور، سوته‌خیل، محسن‌آباد، واودین، ولادیمه، سورک، ولامده، فریمک، آکرد، برما زارم‌رود، سیدخیل، چناربن‌زارم، زروم، نوده، زِنگت سفلی، زنگت علیا، لیمونده، درمزار، لترگاز سفلی، لترگاز علیا، وَرفام، حسین‌آباد، بادابسر، تجرخیل، بندبن جمعیت. براساس سرشماری
بادابسر، تجرخیل، بندبن جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۸۸۸۸ نفر (۲۲۲۲ خانوار) بوده‌است.
سرزمین زامبی‌ها فیلمی کمدی ترسناک به کارگردانی روبن فلیشر و نویسندگی پال ورنیک و رت ریس محصول سال ۲۰۰۹ آمریکاست. از بازیگران آن می‌توان به وودی هارلسون، جسی آیزنبرگ، اما استون و ابیگیل برسلین اشاره کرد. این فیلم داستان یک دانشجوی کالج را روایت می‌کند که در آخرالزمان زامبی‌ها راه خود را طی می‌کند، در طول راه با سه غریبه ملاقات می‌کند و با هم یک سفر جاده‌ای طولانی را به سراسر جنوب غربی ایالات متحده انجام می‌دهند تا یک پناهگاه عاری از زامبی را پیدا کنند. "سرزمین زامبی‌ها" توسط کلمبیا پیکچرز در تاریخ ۲ اکتبر
زامبی‌ها" توسط کلمبیا پیکچرز در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۰۹ در ایالات متحده اکران شد. دنباله این فیلم تحت عنوان "" در سال ۲۰۱۹ اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و در زمینه کمدی فیلم و اجرای تیم بازیگری تحسین شد، همچنین "سرزمین زامبی‌ها" با موفقیت قابل توجهی در گیشه روبرو شد. داستان. بعد از اینکه یک دانشجوی خجالتی (جسی آیزنبرگ) متوجه می‌شود که تمامی مردم شهر در حال تبدیل شدن به زامبی هستند از شهر فرار کرده و تلاش می‌کند به نزد خانواده‌اش که امیدوار است زنده باشند برگردد و در راه با یک مرد
امیدوار است زنده باشند برگردد و در راه با یک مرد تنها (وودی هارلسون) و دو خواهر (اما استون و ابیگیل برسلین) که آنها هم مانند وی تلاش می‌کنند زنده بمانند برخورد می‌کند. بازیگران. نام شخصیت‌ها. شخصیت‌های اصلی از نام واقعی یکدیگر استفاده نمی‌کنند، بلکه خود را با استفاده نام مکان‌هایی همچون تالاهاسی، کلمبوس، ویچیتا و لیتل راک معرفی می‌کنند و همسایه کلمبوس نیز از شماره اتاقش، ۴۰۶، به جای نام اصلی خود استفاده می‌کند.
باشگاه فوتبال المپیک دُ مارسی (به فرانسوی: Olympique de Marseille)، یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در لیگ ۱ فرانسه است که در بندر مارسی در کشور فرانسه قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۸۹۹ تأسیس و با بیش از بیست قهرمانی داخلی و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و مسابقات اروپایی، به عنوان پرافتخارترین تیم فرانسوی در رقابت‌های بین‌المللی شناخته می‌شود. باشگاه المپیک مارسی در ۳۱ اوت ۱۸۹۹ توسط رِنه دوفوره دِمونتمیرال تأسیس شد. در ابتدا مارسی با پیراهن‌های سفید و شورت مشکی بازی می‌کردند که پشت این پیراهن سفید با رنگ آبی
بازی می‌کردند که پشت این پیراهن سفید با رنگ آبی دو حرف "O,M" طراحی شده بود، شعار مارسی از آن زمان، "Droit au But" به معنای «مستقیم به سوی دروازه» است. المپیک مارسی در سال ۱۹۰۰ فوتبال خود را آغاز کرد و تا ۱۹۰۸ خود را به عنوان قهرمان محلی تثبیت کرد و برای بزرگ‌تر شدن به رقابت‌های معتبرتر نیاز داشت و به همین منظور، در سال ۱۹۱۹ در مسابقات USFSA (اتحادیه باشگاه‌های ورزشی فرانسه) شرکت کرد و نائب‌قهرمان شد. المپیک مارسی ۹ بار در لیگ ۱ فرانسه و ۱۰ بار در جام حذفی فرانسه به قهرمانی دست پیدا کرده‌است؛ همچنین
حذفی فرانسه به قهرمانی دست پیدا کرده‌است؛ همچنین المپین‌ها نخستین باشگاه فرانسوی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا - در سال ۱۹۹۳ - هستند. المپیک مارسی سابقه حضور در ۶ فینال اروپایی (۲ لیگ قهرمانان اروپا - ۳ لیگ اروپا - ۱ اینترتوتو کاپ) را دارد. المپین‌ها از این شش فینال، ۱ بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و ۱ بار قهرمان اینترتوتو شدند. مارسی با ۲ قهرمانی و ۳ نایب قهرمانی در اروپا، برترین تیم تاریخ فرانسه در رقابت‌های اروپایی نیز به‌شمار می‌رود. ورزشگاه خانگی المپیک مارسی، ورزشگاه ولودروم نام دارد که ظرفیت آن ۶۷۳۹۴
مارسی، ورزشگاه ولودروم نام دارد که ظرفیت آن ۶۷۳۹۴ نفر است. این ورزشگاه که در شرق بندر مارسی قرار دارد، از سال ۱۹۳۷ تاکنون محل انجام بازی‌های خانگی این تیم بوده‌است. در سال ۱۹۹۷، باشگاه توسط میلیاردر فرانسوی-سویسی، روبرت لوئیس-دریفوس خریداری شد. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ مالکیت و ریاست مارسی بر عهده برنارد تاپی بود که این باشگاه را در صدر فوتبال فرانسه قرار داد و در رقابت‌های اروپایی چشمگیر ظاهر شد و عناوین زیادی را مارسی به‌دست آورد. مارسی در ریاست تاپی موفق به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۳ مقابل میلان شد.
در لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۳ مقابل میلان شد. قهرمانی‌ای که بدون باخت و با مربی گری ریموند گوتالس و کاپیتانی دیدیه دشان به‌دست آمد. ستارگانی مانند فابین بارتز، مارسل دسایی، اریک دی مکو، عابدی پله، آلن بوکسیچ، رودی فولر، دیدیه دشان، باسیل بولی و… در ترکیب مارسی در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۳ حاضر بودند. تاپی در حقیقت بعد از خرید مارسی و تزریق ثروت به باشگاه و تدابیر مناسب ریاستی توانست به سرعت مارسی را به یکی از برترین تیم‌های اروپا تبدیل کند. او ستارگان زیادی را به دنیای فوتبال معرفی کرد و بازیکنان سرشناسی
را به دنیای فوتبال معرفی کرد و بازیکنان سرشناسی را برای مارسی به خدمت گرفت. هواداران مارسی تاپی را «رئیس» می‌خوانند و بخاطر خدمات بزرگ و درخشانی که به مارسی کرده‌است، همیشه تشویق می‌شود و به عنوان یک اسطوره خودش را در تاریخ باشگاه مارسی ماندگار و جاودانه کرد. از تاپی که افتخارات بسیاری را در کادر ریاست و مالکیت برای مارسی به ارمغان آورد، به عنوان برترین رئیس فوتبال فرانسه یاد می‌شود. ژان پیر پاپن اسطوره افسانه‌ای مارسی که ۳ دور پیاپی آقای گل لیگ قهرمانان شده‌است، در سال ۱۹۹۱ برنده توپ طلا در مارسی شد تا
شده‌است، در سال ۱۹۹۱ برنده توپ طلا در مارسی شد تا مارسی اولین و آخرین تیمی در فرانسه باشد که بازیکنی از یک تیم فرانسوی در آن برنده توپ طلا می‌شود. همچنین یوسیپ اسکوبلار با زدن ۴۴ گل در یک فصل (۷۱–۱۹۷۰) برترین گلزن یک فصل در تاریخ لیگ فرانسه می‌باشد که او نیز مهاجم و اسطوره مارسی بوده‌است. او در همین فصل نیز کفش طلای اروپا را با تعداد ۴۴ گل تصاحب کرد. آن‌ها به صورت سنتی پیراهن سفید به همراه شورت و جوراب سفید بر تن می‌کنند. نشان فعلی این باشگاه، از سال ۲۰۰۴ به بعد مورد استفاده قرار گرفت. این نشان، شامل شعار
بعد مورد استفاده قرار گرفت. این نشان، شامل شعار باشگاه، «مستقیم به سوی دروازه» (به فرانسوی: "Droit Au But") در قسمت پایینی آن و یک ستاره به نشانهٔ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در قسمت بالایی آن می‌باشد. این باشگاه از حمایت طرفداران زیادی برخوردار است، به‌طوری‌که بالاترین میانگین تماشاگران فوتبال در تاریخ فرانسه در اختیار آن‌هاست. در فصل ۰۹–۲۰۰۸، میانگین تماشاگران مارسی در هر بازی ۵۲٬۲۷۶ نفر بود که بالاترین میزان در لیگ ۱ محسوب می‌شد. مارگاریتا لوئیس دریفوس (همسر روبرت لوئیس دریفوس) که بعد از مرگ همسرش
(همسر روبرت لوئیس دریفوس) که بعد از مرگ همسرش روبرت، مالک مارسی به‌شمار می‌رفت، ۹۵ درصد سهام مارسی را به فرانک مک کورت آمریکایی فروخت و هم‌اکنون مارسی با مک‌کورت فعالیت می‌کند. روایتی از قهرمانی المپیک مارسی در لیگ قهرمانان اروپا. در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی به لطف برنار تاپی فقید – مالک وقت باشگاه المپیک مارسی -، فوتبال فرانسه بهترین دورانش را پشت سر می‌گذاشت. شاید دوران طلایی رنس و دو مرتبه فینالیست شدن تیم آلبر باتو، شکوهمند بوده باشد. اما بعید است قهرمانی رنس در جام لاتین ۱۹۵۳ و دو مرتبه نایب‌قهرمانی در جام
در جام لاتین ۱۹۵۳ و دو مرتبه نایب‌قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا، آن‌طور در کتاب تاریخ فوتبال پررنگ باشد. لیگ ۱ فرانسه که در آن زمان با نام‌های لُوشامپیونا و دیویزون ۱ شناخته می‌شد، طی سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ پس از سری‌آ ایتالیا، در جایگاه دوم رده‌بندی «یوفا» قرار گرفت. این رتبه، مدیون قهرمانی المپیک مارسی و عملکرد مناسب بوردو، موناکو و حتی پاری‌سن‌ژرمن در آن دهه بود. موفقیت المپیک مارسی، برخلاف بسیاری از افتخارات ورزشی که برای نخستین بار روی می‌دهند، ناگهانی نبود که یک‌باره و با فصلی خوب صورت گرفته باشد. از
نبود که یک‌باره و با فصلی خوب صورت گرفته باشد. از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳، فوسئن‌ها چهار مرتبه موفق به حضوریابی در میان چهار تیم نهایی جام باشگاه‌های اروپا (لیگ قهرمانان اروپا) شدند. سیری از اتفاقات روی دادند که در نهایت نماینده‌ای از فرانسه بر بام فوتبال اروپا نشست. برنار تاپی که سیاست‌مداری بود. رسانه‌ها از او با عنوان «ترامپی پیش از ترامپ» نام می‌بردند. پیش از ورود به عرصه‌ی فوتبال تاپی با خرید تیم دوچرخه سواری نشان داده بود می‌تواند در زمینه‌ی ورزشی هم موفق باشد؛ پیروزی‌های متوالی تیم دوچرخه‌سواری‌اش در تور دُ
پیروزی‌های متوالی تیم دوچرخه‌سواری‌اش در تور دُ فرانس ثابت کرد که تاپی اگر به خاک هم دست بزند، طلا می‌شود. تاپی در سال ۱۹۸۶ تصمیم به سرمایه‌گذاری در مارسی گرفت و تنها دو سال بعدتر، تیم او در نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های اروپا ۸۸-۱۹۸۷ مقابل بنفیکا صف‌آرایی کرد – که در نهایت با پیروزی نماینده‌ی پرتغال ختم شد. برنار تاپی رؤیاهایی بزرگ‌تر در سر داشت و با سرمایه‌گذاری‌هایش المپیک مارسی را به نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های اروپا ۹۰-۱۹۸۸ (شکست مقابل یوونتوس)‌ و فینال جام باشگاه‌های اروپا ۹۱-۱۹۹۰ رساند. فینال ۹۱-۱۹۹۰، در
باشگاه‌های اروپا ۹۱-۱۹۹۰ رساند. فینال ۹۱-۱۹۹۰، در حالی میان المپیک مارسی و ستاره‌ی سرخ بلگراد برگزار شد که صرب‌ها می‌دانستند اگر حمله کنند، المپین‌ها رحم نخواهند داشت. آن‌ها بازی را بستند و به ضربات پنالتی کشاندند تا شانسی برای پیروزی داشته باشند. در نهایت،‌ تیمی که بسیاری از راویان، آن را بهتر از تیم افتخارآفرین دو سال بعد می‌دانند، ناکام ماند. ژان-پیر پاپن، دیدیه دشان، فابین بارتز، اریک کانتونا، ژان تیگونا، انزو فرانچسکولی، باسیل بولی، مارسل دسایی، عبدی پله، آلن بوکسیچ، رودی فولر، کریس وادل، مانوئل
پله، آلن بوکسیچ، رودی فولر، کریس وادل، مانوئل آماروس، پاسکال اولمتا، فرانک سوازی، دراگان استوکوویچ، آلن کاسونی و…؛ این نام‌ها که برخی برای فوتبال‌دوستان آشنا هستند تنها بخشی از ستارگانی‌اند که آن روزها مجذوب پروژه‌ی برنار تاپی شدند. حتی زین‌الدین زیدان و دیگو مارادونا در آستانه‌ی پیوستن به آن مارسی افسانه‌ای قرار داشتند که اولی به علت عدم صلاحدید سرمربی وقت و دومی به علت وفاداری به ناپلی‌ها، هرگز رخ ندادند. المپیک مارسی چهار سال متوالی در داخل فرانسه سلطنت می‌کرد. هرچند این سلطه‌‌ی داخلی، چیزی نبود که
می‌کرد. هرچند این سلطه‌‌ی داخلی، چیزی نبود که برنار تاپی برای آن تا این حد جیب‌هایش را خالی کرده باشد. آن‌ها هدفی والاتر داشتند: افتخارآفرینی در اروپا. در سال ۱۹۹۳، آث میلان، تیمی پرآوازه و در اوج قدرت، به عنوان خان آخر در مسیر تحقق این آرزو شناخته می‌شد. همان‌گونه که مفسران آن زمان پیش‌بینی کرده بودند، این نبرد در فینال جام باشگاه‌های اروپا به اوج خود رسید. المپیک مارسی پیش‌تر در فصل ۹۱-۱۹۹۰ نسل طلایی میلان را در راه صعود به فینال مغلوب کرده بود، اما این‌بار مأموریتی به مراتب دشوارتر در انتظارش بود.
این‌بار مأموریتی به مراتب دشوارتر در انتظارش بود. روسونری، با دو قهرمانی پیاپی اروپا در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، در هشت بازی اخیر خود در لیگ قهرمانان اروپا هشت پیروزی کسب کرده و تنها یک بار دروازه‌اش گشوده شده‌بود. در خط حمله روسونری، مارکو فن‌باستن، بهترین مهاجم وقت جهان، حضور داشت و در خط دفاع، نام‌هایی چون فرانکو بارسی، پائولو مالدینی، الساندرو کاستاکورتا و مائورو تاسوتی، دیواری نفوذناپذیر ساخته بودند که هر تیمی برای عبور از آن، شایستگی قهرمانی را اثبات می‌کرد. در ۲۶ ماه مه ۱۹۹۳، دقیقاً ۳۲ سال پیش، لحظه‌ی
در ۲۶ ماه مه ۱۹۹۳، دقیقاً ۳۲ سال پیش، لحظه‌ی فینال فرا رسید. بازی در آلیانتس‌آرنای آلمان برگزار می‌شد، اما نزدیک‌ترین توصیف برای این فینال، نبرد گلادیاتورهای رومی در کولوسئوم بود. روسونری راهی برای عبور از خط دفاعی مارسی پیدا نکرد. چه قبل و چه پس از توپی که عابدی پله در دقیقه‌ی ۴۴ از روی نقطه کرنر روی تیر نزدیک فرستاد و باسیل بولی با ضربه سر آن را دور از دستان سباستیانو رسی، به گوشه مخالف دروازه فرستاد. در نگاه اول احساس می‌شد که فولر ضربه را زده بود، ولی پشت او باسیل بولی سانتر عبدی پله را تبدیل به گل
پشت او باسیل بولی سانتر عبدی پله را تبدیل به گل کرد؛ در حالی که مهاجم هدف مارسی یعنی بوکسیچ، مابقی ستارگان خط دفاعی میلان را به خود جلب کرده بود. افتخارات. - لیگ ۱ فرانسه: ۹ قهرمانی (به‌علاوه‌ی یک قهرمانی که پس گرفته شده‌است) - لیگ دو: ۱ قهرمانی و ۳ نائب قهرمانی - جام حذفی فرانسه: ۱۰ قهرمانی و ۹ نائب قهرمانی -جام اتحادیه‌ی باشگاه‌های فرانسه: ۳ قهرمانی -سوپرجام فوتبال فرانسه: ۳ قهرمانی و ۳ نائب قهرمانی - جام چارلز دراگو: ۱ قهرمانی - جام اروپایی اینترتوتو: ۱ قهرمانی - لیگ قهرمانان اروپا: ۱ قهرمانی و ۱ نائب
قهرمانی - لیگ قهرمانان اروپا: ۱ قهرمانی و ۱ نائب قهرمانی - لیگ اروپا: ۳ نائب قهرمانی بازیکنانی که در المپیک مارسی موفق به گرفتن توپ طلا شده‌اند: ژان پیر پاپن بازیکنانی که در المپیک مارسی موفق به گرفتن کفش طلای اروپا شده‌اند: یوسیپ اسکوبلار
آخرین مأموریت (به انگلیسی: The Last Detail) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی هال اشبی است که در سال ۱۹۷۳ ساخته شده است. فیلنامۀ این فیلم را رابرت تاون بر اساس رمانی به همین نام نوشتۀ داریل پاهنیسون به نگارش در آورده است. داستان. دو ملوان نیروی دریایی آمریکا مأمور انتقال ملوان جوانی می‌شوند که جرمش، تلاش برای سرقت چهل دلار پول از صندوق صدقه مؤسسه خیریه حمایت از حیوانات، متعلق به همسر ژنرال است.
کتاب «پاسخ به تاریخ» ، نام کتاب خاطرات محمدرضا پهلوی، آخرین شاه ایران است که در اصل به زبان فرانسوی و پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در مراکش نگاشته شده است. این کتاب بعدها به زبان انگلیسی و زبان فارسی برگردانده شد. محمدرضا شاه در پیشگفتار دربارهٔ کتاب می‌گوید: بنا به اظهارات امیراصلان افشار که به همراه شاه از ایران خارج شده بود، شاه این کتاب را در مراکش نوشت. افشار نام کتاب را ایدۀ خود شاه یا پیشنهاد پابلیشر فرانسوی کتاب می‌داند. وی همچنین به کمک شجاع‌الدین شفا به تنظیم کتاب اشاره می‌کند. دکتر حسین ابوترابیان –
تنظیم کتاب اشاره می‌کند. دکتر حسین ابوترابیان – مترجم کتاب به فارسی از انگلیسی– در مقدمه کتاب خاطرنشان ساخته است: «کتاب پاسخ به تاریخ اولین بار در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) به زبان فرانسوی در پاریس منتشر شد... این کتاب که شاه آن را به کمک یک نویسنده فرانسوی به نام کریستیان می‌یار نوشته، فقط آن مقدار مسائلی را دربر داشت که تا ۲۵ شهریور ۱۳۵۸ در مکزیک برای شاه پیش آمده بود... چندی بعد در سال ۱۹۸۰ ترجمه انگلیسی کتاب پاسخ به تاریخ که توسط خانم «ترزا وو» صورت گرفته بود، در لندن با عنوان «روایت شاه» و در نیویورک با عنوان
لندن با عنوان «روایت شاه» و در نیویورک با عنوان «پاسخ به تاریخ» منتشر شد، که این دو کتاب اخیر دارای فصل ضمیمه نیز هست. در فصل ضمیمه «ادامه تبعید»، شاه سرگذشت خود را بعد از آنچه در متن فرانسوی نوشته بود، تا مراحل سفرش به آمریکا و پاناما و سپس مصر شرح می‌دهد. و در نهایت کتاب را تا جایی ادامه داده (اردیبهشت ۱۳۵۹) که حدود سه ماه بعد از آن مرگش فرا می‌رسد. کتابی که مورد استفاده برای ترجمه حاضر قرار گرفته همان است که در لندن به چاپ رسیده و شامل فصل ضمیمه (ادامه تبعید) نیز می‌باشد.» ترجمه آقای ابوترابیان نخستین
تبعید) نیز می‌باشد.» ترجمه آقای ابوترابیان نخستین بار در سال ۱۳۷۱ در تهران به چاپ رسید. نسخه‌های گوناگون. برگردان فارسی. مشخص نیست که چه کسی نخستین بار این کتاب را به زبان فارسی برگردانده است اما حسین ابوترابیان در مقدمه‌ای که بر ترجمه کتاب آورده نوشته است که در خاطرات احمدعلی مسعود انصاری با نام «"من و خاندان پهلوی»" چنین آمده: تفاوت نسخ. برخی تفاوت‌ها در ترجمه انگلیسی چاپ ۱۹۸۰ (ترجمه‌ی ترزا وو، Teresa Waugh) با نسخه اولیه‌ی چاپ پاریس به چشم می‌خورد. فصل ضمیمه «ادامه تبعید» در نسخه اولیه چاپ پاریس دیده
ضمیمه «ادامه تبعید» در نسخه اولیه چاپ پاریس دیده نمی‌شود چرا که شاه پس از چاپ کتاب در ۱۹۷۹ در پاریس، سرگذشت خود را بعد از آن تا مراحل سفرش به آمریکا و پاناما و سپس مصر بازگو کرد که در ترجمه‌های انگلیسی ترزا وو و دیرتر بیشتر ترجمه‌های فارسی لحاظ شده است. با این‌حال نسخه انگلیسی چاپ نیویورک که همچون نسخه‌های لندن و دهلی تحت نام مترجم ترزا وو (Teresa Waugh) چاپ شده است اختلافاتی با همه‌ی نسخه‌های دیگر دارد. مهمترین این اختلاف گزارشی است که شاه درباره نخست‌وزیری بختیار می‌دهد. این در حالی است که نسخه اصلی چاپ
بختیار می‌دهد. این در حالی است که نسخه اصلی چاپ پاریس به فرانسه (عکس صفحه مربوطه ضمیمه شده است) و ترجمه‌های انگلیسی چاپ لندن و چاپ دهلی در این مورد اختلافی ندارند. در صفحه‌ی ۱۷۱ ترجمه انگلیسی چاپ نیویورک درباره تفویض نخست‌وزیری به شاپور بختیار آمده است که محمدرضا شاه با اکراه و تحت فشار بریتانیایی‌ها به آن تن داده است در حالی که چنین پاراگرافی در نسخه‌‌های چاپ پاریس، لندن و دهلی نیست: نقل‌قول از شاه در نسخه چاپ نیویورک بدین‌صورت آمده که جرج براون از او خواست کشور را ترک کند. این درحالی‌ست که نقل‌قول از شاه
کشور را ترک کند. این درحالی‌ست که نقل‌قول از شاه در نسخه‌های چاپ پاریس، لندن و دهلی متفاوت‌اند: «بعضی از اطرافیان به منظور آرام سازی محیط، به من توصیه می‌کردند چند هفته ای از ایران دور شوم.» به گفته‌ی شاپور بختیار، خروج شاه از کشور یکی از شروط اصلی پذیرش نخست‌وزیری خود وی بوده است. بختیار دلیل این شرط را این‌گونه بیان کرده که تا زمانی که شاه در ایران باشد، مردم معترض و انقلابی به هیچ دولتی اعتماد نخواهند کرد و او شانسی برای آرام‌کردن اوضاع ندارد. بختیار گفته است: «نوشته بودم و اضافه کرده بودم که برای
گفته است: «نوشته بودم و اضافه کرده بودم که برای فرونشاندن این التهاب و این وضعیتی که اکنون پیدا شده است توصیه اینجانب مؤدبانه این است که اعلیحضرت مسافرتی نسبتاً طولانی به خارج بکنید و یک شورای سلطنتی را مأمور بکنید که این کار وظائف شاه را انجام دهند. ایشان تمام شرایط را قبول کرد، البته با بحثهای خیلی طولانی در یکی دو جلسه». همچنین هوشنگ نهاوندی در کتاب "آخ‍ری‍ن روزه‍ا: پ‍ای‍ان س‍ل‍طن‍ت و م‍رگ ش‍اه"در شرح دیدار خود با شاه از قول او نوشته است: «از همه سو، به من اندرز می‌دهند که بروم، و بختیار، نخست وزیر،
به من اندرز می‌دهند که بروم، و بختیار، نخست وزیر، نخستین آن‌هاست. او می‌گوید که رفتن من کارها را آسان می‌کند و موجب برقراری آرامش می‌شود. گویا من به مانعی برای به سامان آمدن کارها تبدیل شده‌ام.» در برخی صفحات اینترنتی آمده است که هوشنگ نهاوندی، تفاوت‌ نسخه چاپ نیویورک با سایر نسخه‌ها را چنین توضیح داده که چون ترجمه‌ی نسخه انگلیسی بعد از نسخه فرانسوی آماده شده و شاه در روزهای پایانی عمر نظری منفی نسبت به بریتانیا و آمریکا به خاطر عدم حمایت از وی پیدا کرده بود،‌ این مطالب منفی را درباره بختیار بعدا به کتاب
این مطالب منفی را درباره بختیار بعدا به کتاب اضافه کرده است؛ اما این ادعاهای اینترنتی بدون ذکر دقیق منبع هستند. هوشنگ نهاوندی در دیباچه‌‌ی چاپ اول فرانسه (بروکسل،‌ اکتبر ۲۰۰۲) کتابش ذکر کرده که یکی از منابع‌اش برای نوشتن کتاب «آخ‍ری‍ن روزه‍ا» نسخه‌ فرانسه‌‌ی کتاب «پاسخ به تاریخ» بوده است؛ که روایت متاخر در نسخه‌ی نیویورک−نظر منفی شاه نسبت به بختیار −در آن مفقود است. در عین حال روایت خود آقای نهاوندی از نخست‌وزیری بختیار چنین است:‌ «این شخص، هیچ گذشته‌ی قابل توجهی نداشت ... و گذاشتنش در بالاترین جایگاه
قابل توجهی نداشت ... و گذاشتنش در بالاترین جایگاه کشور، بسیاری را شگفت‌زده کرد. واقعیت آن بود که چنان که پیداست، برگزیدن او نتیجه‌ی یک بازی پیچیده میان چهار قدرت بود». نهاوندی این چهار قدرت را شاه، شهبانو، واشنگتن و لندن و پاریس، و در نهایت خود بختیار معرفی می‌کند. عباس میلانی در مقاله‌ای که درباره شاهپور بختیار در بی‌بی‌سی فارسی منتشر کرده است نسخه چاپ نیویورک را ملاک گرفته و نظر منفی شاه به بختیار و فشار خارجی برای انتصاب وی به نخست‌وزیری را ملاک گرفته است. تئوری توطئه. به گفتۀ یرواند آبراهامیان، آخرین
تئوری توطئه. به گفتۀ یرواند آبراهامیان، آخرین وصیت سیاسی محمدرضا شاه یعنی کتاب پاسخ به تاریخ عجیب است. شاه مدعی شده هدف اصلی بریتانیایی‌ها از حمله به ایران در سال ۱۳۲۰، رهایی از شر پدرش بود چون به واسطۀ لغو امتیاز نفتی، خشم آنان برانگیخته شده بود. به باور محمدرضا شاه، بریتانیایی‌ها همراه با شرکت‌های نفتی و «روحانیون مرتجع» عملاً انقلاب اسلامی را به تلافی دفاع او از اوپک و آرمان فلسطینی‌ها طراحی کرده بودند. هم فلسطینی‌ها و هم اسرائیلی‌ها از شنیدن چنین سخنانی شگفت زده می‌شدند. شاه به هنگام مرگ مدعی شد که سیا
شگفت زده می‌شدند. شاه به هنگام مرگ مدعی شد که سیا به همراه ام‌آی۶ انقلاب ۱۳۵۷ را طراحی کردند. او لفاظانه می‌پرسد: «چه کسی پول تظاهراتی را داده که شرکت‌کنندگانش زلف سیاه و بلوند داشته‌اند؟ این هیبت به ندرت در ایران دیده می‌شود». وی پیدایش و گسترش حزب توده و نیز ترور ناموفق خودش توسط فداییان اسلام را به بریتانیا مربوط می‌داند و می‌نویسد «ما همیشه مشکوک بودیم که مصدق مأمور انگلیسی هاست». شاه در این کتاب بیان می‌دارد که ملغمه‌ای عجیب از روحانیون شیعه، چپ‌گراها، رسانه‌های غربی، شرکت‌های عمدۀ نفتی و دولت‌های
رسانه‌های غربی، شرکت‌های عمدۀ نفتی و دولت‌های بریتانیایی و آمریکایی شروع به تخریب کشور -در حال توسعۀ سریع- ایران نمودند.
میخائیل سوم (زادروز: ۳۰ دی ۲۱۹، مرگ: ۲ مهر ۲۴۶) ملقب به همیشه مست، امپراتور بیزانس بین سال‌های ۲۲۱ و ۲۴۶ بود وی هیچ‌گاه سلطنت نکرد و همیشه قدرت واقعی اول در دستان مادرش تئودورا و بعد در دست عمویش بارداس و بعد در دست ملازمش باسیلیوس که در اواخر همکار حکومت بود قرار داشت و همراه آنان به صورت مشترک حکومت می‌کرد. امپراتور بیزانس و فرمانروایی مشترک با مادرش تئودورا و نایب السلطنه تئودورا. پدر وی امپراتور تئوفیلوس و مادرش ملکه تئودورا بود. در دو سالگی در پی مرگ پدر به امپراتوری رسید. به دلیل سن کم، زمامداری کشور
به امپراتوری رسید. به دلیل سن کم، زمامداری کشور در دست مادرش بود و همزمان امپراتور مشترک همراه وی داشت اما به دلیل آزار زیاد اشراف بدست وی و افزایش ناخرسندی‌ها، داییش بارداس را نایب السلطنه خویش نمود و مادر را به کلیسایی فرستاد. وی پس از اینکه در ازدواج نخست خود فرزندی نیاورد، با همسر یک برده بنام باسیلیوس ازدواج کرد. این برده به دلیل قابلیت‌های بالای خود، کم‌کم یکی از نزدیکان امپراتور شد و با دسیسه‌چینی ابتدا بارداس که بزرگ‌ترین سد وی بود را در نزد میخائیل بدچهره ساخت و اجازه کشتن وی را گرفت. سپس خود
بدچهره ساخت و اجازه کشتن وی را گرفت. سپس خود میخائیل را کشت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی تاریخ طبری، در حوادث سال ۲۴۶
دکتر احمد شیمی (۱۲۹۴ در بروجرد – ۱۹ تیر ۱۳۹۳) میکروب‌شناس، دامپزشک و استاد دانشگاه اهل ایران بود. او از جمله برگزیدگان پنجمین دوره چهره‌های ماندگار در رشته میکروب‌شناسی (۱۳۸۴) است. وی مؤلف و مترجم شماری از کتاب‌های دانشگاهی در زمینه میکروب‌شناسی، ایمنی‌شناسی، ویروس‌شناسی، دامپزشکی، پزشکی و بیماری‌های طیور است. زندگی. احمد شیمی در سال ۱۲۹۴ خورشیدی در بروجرد متولد شد. وی پس از اخذ دیپلم از دبیرستان شرق تهران وارد دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۱ دکتری گرفت. سپس در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت
دکتری گرفت. سپس در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و در سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد. احمد شیمی در این سال‌ها آزمایشگاه باکتری‌شناسی، آزمایشگاه ویروس‌شناسی و بخش بیماری‌های طیور دانشگاه تهران را راه‌اندازی کرد. او از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۲ نیز به تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی پرداخت. وی روز چهارشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۳ بر اثر کهولت سن درگذشت.
ابلویل شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا. مکان. ابلویل در موقعیت ۳۱°۳۳’ ۵۹’’ N ۸۵°۱۵’ ۵’’ V (۳۱،۵۶۶۳۶۷; ‑۸۵،۲۵۱۳۰۰) قرار دارد.با توجه به اطلاعات ادازه آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۴۰،۳km² که ۴۰،۳km² آن زمین است. مردم‌شناسی. با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۲۹۸۷ نفر، ۱۱۷۲ خانواده در آن ساکن هستند.تعداد ۱۳۵۳ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۳۳،۶akm²) قرار دارد.۲۲،۹% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۴۵،۸% درصد زوج بوده و ۱۷،۸% درصد زنان بدون شوهر و ۳۲،۸% درصد نیز غیر خانواده
درصد زنان بدون شوهر و ۳۲،۸% درصد نیز غیر خانواده بودند.متوسط درآمد یک خانواده در حدود US$۳۷۹۱۷ است و زنان درآمد متوسط US$۲۶۲۵۰ و مردان درآمد متوسط US$۲۰۶۰۳ بدست می‌آورند. منابع. Wikipedia contributors, "Abbeville, Alabama," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Abbeville,_Alabama&amp;oldid=299746103 (accessed October 19, 2009).
زبان گِیلی اسکاتلندی یا زبان گِیلیک اسکاتلندی ( )، که با نام‌های گِیلیک اسکاتس و گِیلیک نیز شناخته می‌شود، یک زبان گیلیک‌تبار (در شاخه سلتی از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی) بومی گیل‌های اسکاتلند است. اغلب اوقات به آن اسکاتس یا همان اسکاتلندی می گویند. زبان. گیلیک زبان رسمی اسکاتلند است.
لیگ اروپا (که قبلاً با نام جام یوفا شناخته می‌شد) نام رقابت‌های فوتبالی است که در رودپیش بین تیم‌های برگزیدهٔ اروپایی برگزار می‌شود.این مسابقات که بعد از لیگ قهرمانان اروپا دومین رقابت فوتبالی معتبر در سطح قارهٔ اروپا است، هر سال تحت نظر اتحادیهٔ فوتبال اروپا (یوفا) برگزار می‌شود. انتخاب تیم‌ها برای این مسابقات، بر اساس عملکرد آن‌ها در رقابت‌های داخلی کشور خود، شامل لیگ و جام حذفی، صورت می‌گیرد. و برنده جواز حضور در چمپیونزلیگ فصل بعد را میگیرد این مسابقات که سابقاً با نام "جام یوفا" برگزار می‌شد تا قبل از