payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آثاری پراکنده در تپه تاریخی مسجدین و دستیابی به آثار تاریخی متعدد در این محوطه اقدامات اولیه در راستای شناسایی و بررسی این تپه از سوی یک تیم پژوهشی به سرپرستی محمد نقی سیدی تبار صورت گرفت. تپه باستانی مسجدین در ۶۶ کیلومتری شمال غربی شهرستان کبودرآهنگ همدان واقع شده‌ است. سرپرست این تیم پژوهشی در مورد فعالیت‌های صورت گرفته در این منطقه گفت: «با توجه به کشف آثار پراکنده باستانی در این تپه، اجرای یک برنامه پژوهشی به منظور تعیین حریم و حفاظت از این منطقه ضرورت جدی داشت. از این رو حدود ۷ گمانه برای تعیین حریم
جدی داشت. از این رو حدود ۷ گمانه برای تعیین حریم تپه یاد شده ایجاد کردیم که به علت رطوبت زیاد و تجمع آب در برخی مناطق، این گمانه‌زنی‌ها متوقف شد.» وی در ادامه به وضعیت کنونی این تپه و شدت تخریب‌های ایجاد شده در این منطقه اشاره کرد و گفت: «به دلیل استقرار این تپه در میان دو روستای مسجد علیا و مسجد سفلی، طی سال‌های گذشته بخش بزرگی از این تپه در جریان عملیات جاده‌سازی برای اتصال این دو روستا از بین رفته‌است.» وی همچنین به سایر عوامل تخریب اشاره کرد و گفت: « به دلیل بارش برف وباران این تپه تخریب شده است. به
به دلیل بارش برف وباران این تپه تخریب شده است. به گفته «سیدی تبار» هم‌اکنون حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد از تپه باستانی مسجدین تخریب شده اما با اجرای عملیات اخیر نسبت به تعیین حریم و حفاظت این محوطه اقدام شده و ثبت این اثر مراحل اجرایی خود را می‌گذراند. سرپرست عملیات پژوهشی در تپه مسجدین، در مورد ارزش و قدمت تاریخی این تپه یادآور شد: «براساس پژوهش‌های انجام شده در آثار باقی مانده در این تپه، موفق به شناسایی یک معماری خشتی در لایه‌های زیرین تپه شدیم که براساس بررسی خشت‌های پراکنده در محوطه، به نظر می‌رسد که این اثر
پراکنده در محوطه، به نظر می‌رسد که این اثر معماری مربوط به دوره اشکانی _ ساسانی باشد. اما کسب اطمینان از این موضوع مستلزم بررسی دقیق بنا و اجرای عملیات کاوش است.» وی در مورد سایر آثار به دست آمده در این محوطه گفت: «در یک بررسی سطحی و کلی در منطقه علاوه بر تعدادی خشت و سفال، موفق به کشف یک کاسه سفالی سالم با لعاب زرد رنگ شدیم که نوع لعاب آن از جمله لعاب‌های رایج در قرن ۴ هجری است. همچنین یک در سنگی همراه با پاشنه آن به دست آمد که در فاصله ۴۰ متری تپه رها شده بود. این در نیز ظاهراً از آثار دوره اسلامی است.»
بود. این در نیز ظاهراً از آثار دوره اسلامی است.» سیدی تبار در پایان اعلام کرد که با توجه به قدمت و اهمیت این تپه که از سایر تپه‌های باستانی اطراف نیز ارتفاع بیشتری دارد، طرح اجرای یک عملیات حفاری در منطقه تهیه و ارائه شده‌ است که در صورت تصویب و تأمین اعتبار در تابستان آینده به مرحله اجرا در خواهد آمد.
غار آوه زا مربوط به دوران پارینه‌سنگی میانه وجدید - دوران فرادیرینه‌سنگی - عصر آهن است و در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان چمچمال، ۱/۳ کیلومتری غرب شهرک بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام "آوه‌زا" در زبان محلی به معنای "زایندهٔ آب" است زیرا چشمه‌ای دائمی در بالای دهانهٔ آن قرار دارد. ساختمان و ویژگی‌ها. دهانهٔ آن در ارتفاع ۳۰۰ متری از درهٔ رودخانه دینور و در پای دیواره‌ای عمودی قرار دارد و برای رسیدن به آن نزدیک به ۲۰۰ پلهٔ در دل
دارد و برای رسیدن به آن نزدیک به ۲۰۰ پلهٔ در دل سنگ کنده شده‌است و به نظر می‌رسد دهانهٔ غار دارای نردبان طنابی بوده که در هنگام خطر به بالا کشیده می‌شده تا از ورود بیگانگان به غار جلوگیری شود. در ورودی غار، دو محل نگهبانی قرار دارد و در غار یک محل برای ذخیرهٔ آب چشمه (به گنجایش ۵۰ متر مکعب و آب‌بندی‌شده با ساروج) در دل سنگ کنده شده و چندین اتاق (با مساحت کلی ۳۰۰ متر مربع) برای سکونت افراد در غار وجود دارد.
محوطه رجا آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، روستای رجا آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. روستای رجاآباد در استان فارس، بخش مرکزی، شهرستان مرودشت، دهستان محمداباد و در فاصلهٔ ۶کیلومتری مرودشت واقع شده‌است. طول جغرافیایی ۵۲درجه و۵۲ دقیقه و عرض جغرافیایی آن ۲۹درجه و ۵۰دقیقه و ارتفاع از سطح دریا ۱۵۹۸متر می‌باشد. جمعیت این روستا ۱۵۰۲ نفر است که ۸۰۷ نفر مرد و ۶۹۵ نفر زن می‌باشد. بچه رجاباد باخ نمیده
مرد و ۶۹۵ نفر زن می‌باشد. بچه رجاباد باخ نمیده تاریخچه روستا. رجاء به معنی امید است مردم بخاطر امام زاده که برای شفاعت و برآورده کردن خواسته هایشان به این نام، نامگذاری کردند. قدمت روستا. رجاءآباد قدمتی تاریخی دارد که باتوجه به تاریخ درج شده روی سنگ قبر قدمت آن به هزار سال پیش می‌گردد. محوطه رجا آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، روستای رجا آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است نژاد.
یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است نژاد. مردم رجاءآباد از دیرباز در کنار مهد تمدن ایران (تخت جمشید) یک جانشین بودند، همه مردم رجاءآباد خویشاوند هستند و زبان افراد فارس می‌باشند. مذهب. تمام اهالی رجا آباد مسلمان و شیعه و مذهبی می‌باشند. به عنوان نمونه: مراسم محرم با شکوه خاصی در حسینیه حضرت معصومه روستا برگزار می‌شود. آداب و رسوم. بازی‌های بومی :هفت سنگ چوب چاله کودرونه مشاغل: دامداری، کشاورزی، فروشندگی، تعمیرگاه یکی از مشاغل دیگر ناظر ساختمان می‌باشد امکانات و تأسیسات روستا: روستا از امکاناتی مانند:
امکانات و تأسیسات روستا: روستا از امکاناتی مانند: آب، برق، گاز، خانه بهداشت، تلفن، پست بانک، مخابرات و امکان استفاده از اینترنت، برخورداراست. تلفن: سال ورود تلفن ثابت خانه‌ها ۸۴ می‌باشد برق: از سال ۱۳۵۵ کشیده شده‌است. آب: ابتدا از طریق لوله کشی از روستای کوشک، نزدیک مرودشت کشیده شد و بعد به دلیل مطلوب نبودن اب این روستا نزدیکی قسمت رجا آباد چاهی حفر کردند و به دلیل کیفیت خوب اب از ان اب استفاده کردند گاز:در سال ۱۳۹۰ افتتاح گردید.
پل چهر پلی مربوط به دوره پهلوی اول است که در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان شیرز و ۲/۵ کیلومتری شمال غرب روستای چهر واقع شده‌است. این پل در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ساخت پل. پل چهر در اوایل حکومت رضاخان بر روی رودخانۀ گاماسیاب ساخته‌شد. برای ساخت این پل از سنگ‌های حجاری‌شدۀ بناهای ساسانی بیستون استفاده شد. این سنگ‌ها با گاری به محل ساخت پل انتقال داده شدند. به نوشتۀ مسعود گلزاری روزانه نزدیک به هزار گاری از سنگ‌های حجاری‌شدۀ بیستون برای ساخت پل چهر و جادۀ
سنگ‌های حجاری‌شدۀ بیستون برای ساخت پل چهر و جادۀ هرسین انتقال داده می‌شد. در سال ۱۳۷۵ پل جدیدی توسط وزارت راه جمهوری اسلامی در کنار پل چهر ساخته شد تا عبور وسایل نقلیه از روی پل چهر سبب آسیب رساندن بدان نشود. ویژگی‌ها. پل چهر دارای ۵ دهنه است و ۶۰ متر طول و ۴/۷۰ متر عرض دارد. جان‌پناه‌های پل ۵۰ سانتیمتر ارتفاع دارند. تخریب بخشی از پل. به دنبال وقوع سیل در بهار ۱۳۹۸ بخش‌هایی از پل چهر تخریب شد. این بخش‌ها تا شهریور ۱۴۰۱ هنوز مرمت نشده‌بود. در نهایت عملیات مرمت پل چهر در بهار ۱۴۰۲ انجام شد که طی آن یکی از
مرمت پل چهر در بهار ۱۴۰۲ انجام شد که طی آن یکی از پنج دهانۀ پل که تخریب شده بود مجدداً ساخته شد و پشت‌بند و موج‌شکن نیز اجرا شد.
تپه قلعه قورلو مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق مرکزی، روستای قورلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همچنین ببینید : مشگین‌شهر
انتقال زبانی به انتقال مطالب آموخته‌شده در زبان اول یا زبان مادری به زبان دوم گفته می‌شود. اگر این انتقال به یادگیری زبان دوم کمک کند، «انتقال مثبت» و اگر جلوی یادگیری را بگیرد، «انتقال منفی» یا «تداخل» است. مسائل آموزشی و روان‌شناختی. آدمی هر مسئلة جدید را با استفاده از یک سری ساختارهای شناختی که از قبل در ذهن وجود دارد و نیز از طریق درون‌بینی، تفکر منطقی و اشکال مختلف آزمایش فرضیه بررسی می‌کند و از هر گونه ساختار شناختی و تجربة قبلی برای دستیابی به راه‌حل بهره می‌گیرد. در متون مربوط به فرایندهای یادگیری
بهره می‌گیرد. در متون مربوط به فرایندهای یادگیری زبان، معمولاً سه اصطلاح تشریح می‌شود: انتقال(transfer)، تداخل (interference) و تعمیم بیش از حد (overgeneralization). این سه اصطلاح معمولاً به اشتباه به صورت فرایندهای مجزا و متفاوت بیان می‌شود؛ اما آنها در واقع چند نمود یا مصداق یک اصل یادگیری هستند: تعامل یا «کنش و واکنش» (interaction) مطالب قبلاً آموخته شده با یادگیری کنونی. ارگانیسم بدن انسان و به طور کلی تمام موجودات زنده، از بدو تولد، با جمع‌آوری تجارب و ذخیرة جوانب مختلف این تجارب در حافظه، یک ساختار
و ذخیرة جوانب مختلف این تجارب در حافظه، یک ساختار شناختی به وجود می‌آورد. اجازه دهید این اصطلاحات رایج را در دو صورت دوگانه بحث کنیم. انتقال، اصطلاحی عمومی است بدین معنی که کارکرد یا شناخت قبلی به یادگیری بعدی ربط داده می‌شود یا انتقال می‌یابد. انتقال مثبت هنگامی رخ می‌دهد که شناخت قبلی، کار یادگیری را تسهیل کند- یعنی وقتی که مطلب قبلی به شکل مناسب و صحیح به مطلب مورد نظر کنونی انتقال می‌یابد. انتقال منفی نیز هنگامی اتفاق می‌افتد که کارکرد یا شناخت قبلی از شناخت مسئلة بعدی جلوگیری می‌کند. این انتقال منفی
شناخت مسئلة بعدی جلوگیری می‌کند. این انتقال منفی را می‌توان تداخل نامید که در آن، مطالب قبلاً آموخته شده در مطلب بعدی تداخل می‌کند یعنی مطلب قبلی به شکل صحیح و مناسب به یادگیری کنونی انتقال نیافته است. در تدریس زبان دوم، همواره بر نقش تداخل یعنی تداخل تأثیرات زبان مادری در زبان دوم تأکید می‌شود. البته این تأکید فراوان، چندان تعجب‌آور هم نیست، چرا که قطعاً محسوس‌ترین منبع خطا در میان زبان‌آموزان که در همان وهلة اول به چشم می‌خورد، همین تداخل زبان مادری است. برجستگی مسئلة تداخل به حدی است که برخی پژوهشگران،
برجستگی مسئلة تداخل به حدی است که برخی پژوهشگران، یادگیری زبان دوم را اصولاً غلبه بر تأثیرات زبان مادری دانسته‌اند. با توجه به تئوری یادگیری، بدیهی است فرد از هر گونه تجربة زبانی قبلی برای تسهیل فرایند یادگیری زبان دوم استفاده می‌کند. گاهی اوقات زبان مادری به شکل منفی انتقال می‌یابد و می‌گوییم تداخل رخ داده است. به عنوان مثال، یک فرانسوی‌زبان ممکن است به انگلیسی چنین بگوید: “I am in New York since January”. این جمله، انتقالِ کاملاً منطقیِ جملة فرانسوی مشابه یعنی “Je suis a New York depuis janvier” است. در
یعنی “Je suis a New York depuis janvier” است. در این مورد، به دلیل انتقال منفیِ شکل فرانسویِ فعل به انگلیسی، نظام زبانی فرانسه در بیان جملة صحیح انگلیسی تداخل کرده است. با این حال، یادآوری این نکته بسیار مهم است که زبان مادری زبان‌آموز، اغلب به شکل مثبت انتقال می‌یابد و زبان‌آموز از تأثیرات تسهیل کنندة زبان اول سود می‌برد. به عنوان مثال، در همین جملة فوق، همخوانی یک به یک ترتیب کلمات، ضمیر شخصی و حرف اضافه به شکل مثبت از زبان فرانسه به انگلیسی انتقال یافته است. اغلب به دلیل گرایش شدید نسبت به تحلیل خطا در
است. اغلب به دلیل گرایش شدید نسبت به تحلیل خطا در یادگیری زبان دوم و تأکید بیش از حد بر تأثیرات تداخلی زبان اول، تأثیرات مثبت و تسهیل کنندة زبان مادری به اشتباه نادیده گرفته می‌شود. در نوشتار مربوط به یادگیری زبان دوم، اغلب همراه تداخل، به اصطلاح «تعمیمِ بیش از حد» نیز اشاره می‌شود که در واقع زیرمجموعة تعمیم است. تعمیم، راهبردی بسیار مهم و فراگیر در یادگیری انسان است. تعمیم دادن معمولاً به معنی استنباط یک قانون، قاعده یا نتیجه از مشاهدة موارد مشابه است. اصل تعمیم را می‌توان با استفاده از مفهوم یادگیری
اصل تعمیم را می‌توان با استفاده از مفهوم یادگیری هدفمند بر اساس نظر اوسوبل شرح داد. یادگیری هدفمند در واقع همان تعمیم است: مطالب به منظور یادسپاری معنادار و هدفمند، در مقوله‌های وسیع‌تر گنجانده می‌شوند (تعمیم می‌یابند). بخش عمدة فرایند یادگیری انسان شامل تعمیم است. یادگیری مفاهیم در همان اوان کودکی نیز یک فرایند تعمیم است. کودکی که با انواع مختلف حیوانات آشنا شده است، به تدریج مفهومی تعمیم یافته از «حیوان» در ذهنش نقش می‌بندد. با این حال، همین کودک در مراحل اولیة تعمیم، ممکن است به دلیل آشنایی قبلی با سگ،
اولیة تعمیم، ممکن است به دلیل آشنایی قبلی با سگ، وقتی اسب را برای اولین بار می‌بیند، مفهوم «سگ» را تعمیم دهد و اسب را سگ بنامد. همچنین تا وقتی که ویژگی‌های مقولة وسیع‌تر «حیوان» آموخته نشود، ممکن است چند حیوان دیگر هم در مقولة «سگ» گنجانده شوند. در یادگیری زبان دوم، «تعمیم بیش از حد» به فرایندی گفته می‌شود که هنگام تعامل زبان‌آموز با زبان دوم اتفاق می‌افتد، یعنی وقتی که یک قاعده یا مطلب خاص- بدون در نظر گرفتن زبان مادری- با زیر پا گذاشتن محدودیتِ قواعد زبانی، به تمام زبان دوم تعمیم می‌یابد. گاهی کودکانی
به تمام زبان دوم تعمیم می‌یابد. گاهی کودکانی مشاهده می‌شوند که در مرحلة خاصی از یادگیری زبان انگلیسی به عنوان زبان مادری خود، پسوند زمان گذشتة افعال باقاعده (walked، opened) را به تمام افعال تعمیم می‌دهند (goed، flied)؛ تا اینکه می‌فهمند گروهی از افعال، «بی‌قاعده» هستند و “ed” نمی‌گیرند. زبان‌آموزان، در مراحل اولیه و پس از آشنایی اندک با زبان دوم، چنین تعمیمی را در زبان دوم انجام می‌دهند. نمونه‌های رایج در یادگیری زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم، عبارتند از افزودن ed به افعال بی‌قاعده و عباراتی مانند “John
افزودن ed به افعال بی‌قاعده و عباراتی مانند “John doesn’t can study” (چون برای منفی کردن جمله، باید فعل کمکی do را قبل از فعل اصلی به کار برد) یا “He told me when should I get off the train” (در بیان غیرمستقیم باید ترتیب عادی کلمات را پس از کلمة پرسشی به کار برد نه ترتیب پرسشی). نمونة تعمیم بیش از حد در زبان فارسی هنگامی است که کودک عبارتی مانند «هوا گرمه، پزیدم!» را به زبان می‌آورد، در حالی که «پختن» در واقع یک فعل بی‌قاعده است. زبان‌آموز که نمی‌داند این قواعد دارای استثناها و محدودیت‌های خاص هستند، آنها
دارای استثناها و محدودیت‌های خاص هستند، آنها را بیش از حد تعمیم می‌دهد. آموزندگان زبان انگلیسی تقریباً در تمام نقاط جهان و صرفنظر از پس‌زمینة زبان مادری خود، این تعمیم بیش از حد را انجام می‌دهند. انتقال به دو دستة انتقال مثبت و انتقال منفی تقسیم می‌شود. انتقال منفی به نوبة خود شامل دو مقولة تعمیم بیش از حد و تداخل است. تعمیم بیش از حد در یک زبان رخ می‌دهد، یعنی قواعد یک زبان به تمام آن زبان تعمیم می‌یابد. تداخل نیز بین دو زبان رخ می‌دهد، یعنی قواعد یک زبان به زبان دیگر تعمیم می‌یابد. بسیاری از افراد
زبان به زبان دیگر تعمیم می‌یابد. بسیاری از افراد معتقدند که تنها دو فرایند یادگیری زبان دوم وجود دارد: تداخل و تعمیم بیش از حد. مسلماً این نظر اشتباه است. اولاً، «تداخل و تعمیم بیش از حد»، دو مفهوم متضادِ فرایندهای تسهیل کنندة «انتقال و تعمیم» هستند. ثانیاً، اگرچه آنها در واقع بخشی از فرایندهای تقریباً متفاوت هستند، اما مؤلفه‌هایی اساسی و وابسته به هم در تمام انواع یادگیری انسان هستند و هنگامی که در یادگیری زبان دوم پدیدار می‌شوند، نمونه‌ای از اصول عمومی روانشناسی هستند. تداخل زبان اول در زبان دوم اصولاً
هستند. تداخل زبان اول در زبان دوم اصولاً شکلی از تعمیم است که در آن تجارب زبان اول در نظر گرفته می‌شود و به طور نادرست در زبان دوم به کار می‌رود. تعمیم بیش از حد، کاربرد نادرست (یا انتقال منفی) مطالب آموخته شدة زبان دوم در بافت همان زبان است. تعمیم به طور کلی شامل انتقال است و انتقال نیز عموماً تعمیم را دربردارد.
به همت و توفیق جناب آقای حاج شیخ محمد حسن بیدختی صالحعلی شاه (طاب ثراه) در سیزدهم جمادی الاولی ۱۳۶۸ قمری شروع و در ۱۳۶۹ پایان یافت و بمناسبت تصادف روز شروع آن با روز وفات بانو زهرا بحوض زهرا موسوم شد. حوض زهرا مربوط به دوره پهلوی اول است و در ۱ کیلومتری شمال شرق بیدخت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شهریار فریبرز، یک از بناهای تاریخی شهر تهران است که در دوره پهلوی اول ساخته شده‌است. مالک این بنا شهریار فریبرز یکی از زرتشتیان قدیمی ساکن تهران است. این خانه در یکی از محله‌های زرتشتی‌نشین قدیمی تهران قرار دارد. این خانه تاریخی در ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ۱۳۰۷۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این بنا در خیابان نوفل لوشاتو، کوچه گوهرشاد پلاک ۸۵ قرار دارد. ویژگی‌ها. این ساختمان در دوطبقه ساخته شده‌است و دارای زیر زمین و آب‌انباراست. این بنا دارای دو درب ورودی است، یکی از ضلع شمالی ساختمان از سمت
دو درب ورودی است، یکی از ضلع شمالی ساختمان از سمت خیابان نوفل لوشاتو و دیگری از ضلع غربی ساختمان از کوچه گوهرشاد است. گچ بری‌های بسیار زیبایی در محل اتصال دیوارها به سقف، بالکنها و در ستون‌ها، ساختمان را تزئین کرده‌است. بخش دیگری از این تزئینات، حجاریهایی هستند که در درب ورودی شمالی ساختمان کار شده‌اند.
آب‌انبار شماره دو کندر مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان خلیل‌آباد، بخش شش طراز، شهر کندر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بایمله زیفل ۱ مربوط به عصر مس - مفرغ است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان چنار باشی، روستای زیفل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آسیاب ۲ مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان دورود فرامان، ۱ کیلومتری شرق کیهان‌شهر، از محله‌های حاشیه‌ای شهر کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاوش‌های باستانشناسی. نخستین دور کاوش در تپه‌های سراب در دهه ۱۳۳۰ آغاز شد، اما چندی بعد متوقف مانده و تکمیل نشد. در تیر ۱۳۹۵ بار دیگر عملیات کاوش در این تپه‌ها از سوی تیمی از باستانشناسان دانشگاه رازی کرمانشاه و دانشگاه کپنهاگ دانمارک آغاز شد که تا اوایل شهریور
دانشگاه کپنهاگ دانمارک آغاز شد که تا اوایل شهریور ادامه داشت. در این دور کاوش اشیای باستانی مانند ابزارهای سنگی، صدف‌های خوراکی، استخوان حیوانات شکار شده مانند گوزن و گاو وحشی مربوط به ۱۳ هزار سال پیش (۱۱ هزار سال پیش از میلاد) کشف شده‌است.
تپه آسیاب ۱ مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان دورود فرامان، ۷۰۰ متری کیهان‌شهر، از محله‌های حاشیه‌ای شهر کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاوش‌های باستانشناسی. نخستین دور کاوش در تپه‌های سراب در دهه ۱۳۳۰ آغاز شد، اما چندی بعد متوقف مانده و تکمیل نشد. در تیر ۱۳۹۵ بار دیگر عملیات کاوش در این تپه‌ها از سوی تیمی از باستانشناسان دانشگاه رازی کرمانشاه و دانشگاه کپنهاگ دانمارک آغاز شد که تا اوایل شهریور ادامه
کپنهاگ دانمارک آغاز شد که تا اوایل شهریور ادامه داشت. در این دور کاوش اشیای باستانی مانند ابزارهای سنگی، صدف‌های خوراکی، استخوان حیوانات شکار شده مانند گوزن و گاو وحشی مربوط به ۱۳ هزار سال پیش (۱۱ هزار سال پیش از میلاد) کشف شده‌است.
تپه قورت یاتان مربوط به عصر آهن است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی شهرستان زنجان، دهستان قلتوق، ۳ کیلومتری شمال روستای شیخ جابر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بیمارستان مسیحی (عیسی بن مریم، England Hospital) یکی دیگر از بیمارستان‌های مسیونری (Christian mission hospitals) کلیساهای انجیلی و تبشیری (تبلیغ دین مسیح) انگلیسی‌هاست که در ۱۲۸۲ خورشیدی (۱۹۰۴ م) ساخته شد. این بیمارستان در اصفهان، خیابان آیت الله شمس‌آبادی، نبش خیابان عباس‌آباد و پارس جای دارد. سازه آن در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. دو بیمارستان دیگر به همین نام انگلیسیِ "کریستین هاسپیتال" یکی در انگلیس و دیگری در ایالت میسوری آمریکا وجود دارد. جای‌باش (مکان).
در ایالت میسوری آمریکا وجود دارد. جای‌باش (مکان). این بیمارستان در زمینی ۱۱۰۰۰ متری که به دست بازرگانی به نام امین الشریعه در محلهٔ تبریزیهای اصفهان برای هیئت مرسلین کلیسای انگلیکان (Church Missionary Society, CMS) خریداری و سند آن به نام انجمن مسیونرهای کلیسایی زده شده بود برپا گردید. مسیونرهای انگلیسی بیمارستان مسیحیان را با ۷۵۰۰ متر زیربنا بر روی آن زمین وقف انجمن کلیسایی انگلیکان کردند. این بیمارستان از شمال به کوچهٔ پارس، از جنوب به عباس‌آباد، از شرق به خیابان آیت الله شمس‌آبادی، و از غرب با کلیسای
به خیابان آیت الله شمس‌آبادی، و از غرب با کلیسای حضرت لوقا همسایه دیوار دیوار می‌باشد. سرگذشت بیمارستانهای مسیحیان اسپهان. انجمن فرستادگان کلیسایی. مسیحیت از ۴۰۰ سال پیش از اسلام به ایران راه یافت. در سال ۹۸۴ خورشیدی شاه عباس دوازده هزار ارامنی را به ایران کوچاند. در ۱۱۷۸ خورشیدی در لندن یک انجمن نیکوکاری به نام فرستادگان (میسیونرها یا مُرسلین) یا با یاری مردم انگلیس بنیادگذاری شد تا در کشورهای واپس‌مانده آموزشگاه، درمانگاه، بیمارستان، و کلیسا بسازند. تاکنون بیش از ۶۰۰۰ مدرسه و ۴۶ به دست این گروه ساخته
بیش از ۶۰۰۰ مدرسه و ۴۶ به دست این گروه ساخته شده‌است. در این راه مردم هلند، سوئیس و سوئد نیز به یاریشان شتافتند. آنان در کشورهای دیگری همچون عراق، لبنان، فلسطین، اسرائیل، سودان، مصر و شهرهای یزد، شیراز، کرمان، تهران… دست به برپایی همتافتهای (مجوعه‌های) کالج-کلیسا-کلینیک زدند تا به شیوه‌ای همه‌سودرسان و آبرومند دلها را برای آیین مسیح پذیرا سازند. همتافتهای کالج-کلیسا-کلینیک. انجمن مسیحی شماری کلیسا-کلینیک دیگر نیز برپا کرد. کلیسای شمعون و بیمارستان مرسلین در شیراز، کلیسایی در یزد، توما در تهران، بیمارستان
شیراز، کلیسایی در یزد، توما در تهران، بیمارستان مرسلین در یزد، کلیسایی در کرمان، و یک همتافت (مجموعه) کالج-کلیسا-کلینیک در شهر اصفهان ساخته شد. از این میان در اسپهان بیش از دیگر شهرها کارشان گـُل کرد و مردم همراهشان شدند تا در گوشه گوشهٔ شهر کاشته‌های آن‌ها یکی پس از دیگری به بار نشیند. چیزی نگذشت که مدرسه گارلند جویباره (۱۲۶۸ خورشیدی )، مدرسه اسقف (کالج اصفهان یا همان دبیرستان ادب، در بین سالهای ۱۲۴۰و ۱۲۴۹ خورشیدی )، دبیرستان دخترانه دوشیزگان یا منیریه دوشیزگان (یا اسقف استیلمن مموریال کالج یا همان بهشت
(یا اسقف استیلمن مموریال کالج یا همان بهشت آئین امروزی به دست بانو نوراس آیدین)، کودکستان و دبستان رحمت آئین (به دست بانو آیزِک)، آموزشگاه نابینایان پسرانه نورآئین، آموزشگاه نابینایان دخترانه کریستوفل (به دست ارنست کریستوفل بنیادگذار آموزشگاه‌های نابینایان و خنیاگری (موسیقی) نابینایان در ایران)، بیمارستان مسیحی (۱۲۸۲خ)، کلیسای لوقا (۱۲۸۸)، آموزشگاه پرستاری، آموزشگاه کارآموزی کشاورزی، مرغداری، و گاوداری برای نابینایان، مدرسه کار (هنرستان انقلاب اسلامی امروزی در خیابان کاوه)، کتابفروشی گلستان، گاهنامهٔ حضور،
در خیابان کاوه)، کتابفروشی گلستان، گاهنامهٔ حضور، زمین فوتبال، خوابگاه دختران (اهدایی میس آیزِک)، و هتل ایران‌تور (به سرپرستی ژان مک‌داول) در سایه‌سار این بوم سر برآوردند. شاید بودن ارامنه در اسپهان Espahan به بخت‌یار شدن این جنبش فرهنگی کمک شایانی نموده باشد. در سال ۱۲۰۸ خ یک گروه از فرستادگان آمریکایی به ارومیه آمد تا کیش مسیح را گسترش دهد. در1240 کشیش رابرت بروس نیز از انگلیس به اسپهان پای گذاشت که راهی هندوستان گردد ولی در اسپهان ماندگار شد تا به یاری گرسنگان خشکسالی سال بشتابد. او به گوشه و کنار جهان
خشکسالی سال بشتابد. او به گوشه و کنار جهان نامه‌نگاری کرد و پول و خوراک برای درماندگان اسپهان گردآوری نمود. رابرت بروس در آن زمان بیش از هفت هزار لیره استرلینگ را به سوی مردم قحطی زده سرازیر نمود و هزاران ایرانی را از مرگ رهاند. بروس ناصرالدین شاه را در انگلستان آنچنان پخت که او آزادی مذهب را در ایران جا بیندازد و در در سال ۱۲۵۸ خ کشیش هُرنِلی که یک پزشک اسکاتلندی بود را رهسپار اسپهان کند. او انجمن مسیونرها را در اسپهان پایه‌ریزی نمود و در کلیسای حضرت پولس که بروس آن را در کوی سنگتراشها ساخته بود به گسترش
که بروس آن را در کوی سنگتراشها ساخته بود به گسترش آیین مسیح پرداخت. بیمارستان جلفا. پس از بازنشسته شدن هرنلی انجمن کلیساهای اسقفی انگلیکان در ۱۲۷۳ یک پزشک جوان، خوشرو و پر جنب و جوش به نام دونالد کار (Dr. Donald Carr) را به جلفای اسپهان فرستاند تا در قلمرو کلیسای حضرت پولس به درمان بیماران بپردازد. او با پای پیاده یا سوار بر الاغ خود را به اسپهان می‌رساند. دکتر کار با همکاری دوشیزه مری بـِرد (Miss. Mary Bird) دو درمانگاه در جلفای اسپهان گشودند ولی با ناسازگاری نیروهای بومی روبرو شدند. سپس به جویباره که
نیروهای بومی روبرو شدند. سپس به جویباره که مردم آن یهودی بودند رفتند تا درمانگاه دیگری باز کنند ولی آن هم بسیار زود بسته شد. آن‌ها سرانجام با پیگیری و پافشاری توانستند دستگاه دیوانسالار کشور را پذیرای خود کنند. در ۱۲۷۶ خورشیدی نخستین بیمارستان زنان در ایران به ریاست خانم دکتر املینا استوارت (Emmelina Stuvart) در جلفای اسپهان ساخته شد. در سال ۱۲۸۳ بیمارستان زنان و دو سال پس از آن بیمارستان مردان از جلفا به ساختمان بیمارستان مسیحی در خیابان شهناز جابجا گردید. بیمارستان هوسپ بغوسخانیان. سرگذشت "بیمارستان
بیمارستان هوسپ بغوسخانیان. سرگذشت "بیمارستان مسیحی" اسپهان را باید در سرگذشت "بیمارستان بغوسخانیان" اسپهان نگریست. در واپسین سال‌های سدهٔ نوزدهم مسیحی ارمنی‌های جلفای اسپهان که در جنوب زاینده‌رود زندگی می‌کردند از روی دسترسی نداشتن به درمانگاه و پزشک (همهٔ حکیم‌باشی‌ها و عطاریها در آنسوی رودخانه و درون شهر اسپهان بودن و جلفا بیرون شهر بود) اراده می‌کنند که برای خود درمانگاهی دست و پا کنند. در ۱۲۷۸خ یکی از خلیفه‌های کلیسای جلفا به نام ماقاکیا درونیان فراخوان کمک‌های مردمی برای ساخت درمانگاه را می‌دهد.
کمک‌های مردمی برای ساخت درمانگاه را می‌دهد. کمک‌هایی از ارمنیهای اسپهان و هندوستان (کلکته، بنگال و مومبای) می‌رسد. در سال ۱۲۷۹خ درمانگاه ساخته می‌شود. هشت سال پس از آن بازرگانی ارمنی به نام هوسپ بغوسخانیان که در هندوستان به دادوستد و ساختن کنف سرگرم بود هرچه اندوخته داشت سرمایه می‌کند تا به درمانگاه کمک شود. پس کشیش کاراپت تومیکیان و هارتون آبکاریان پزشکان دیگری همچون دکتر راندولف (Dr. Randolf)، داروسازی به نام جانجیکیان (K. Janjikian) و دکتر دونالد کار (Dr. Donald Carr) را از بریتانیا به اسپهان
کار (Dr. Donald Carr) را از بریتانیا به اسپهان فرامی‌خوانند. با آمدن این گروه جنبش جان تازه‌ای می‌گیرد. "سیمون" خانهٔ خود را و سپس کلیسای وانک باغ‌های پیرامون خود را به دست پزشکان می‌سپارد تا بیمارستان هوسپ بغوسخانیان برپا گردد. "دکتر کار" که زمینه را برای کار هرچه بیشتر آماده می‌بیند در اندیشهٔ ساخت بیمارستانی دیگر در شمال زاینده‌رود و در میانهٔ شهر اسپهان می‌افتد. آن‌ها بخش مردان و سپس بخش زنان بیمارستان جلفا را به این سوی رودخانه جابجا می‌کنند تا هستهٔ نخستین بیمارستان مُرسلین پی‌ریزی شود. در این همین
نخستین بیمارستان مُرسلین پی‌ریزی شود. در این همین ایام نیز تامپسون در ۱۹۲۶ با مارگارت ریچل کار، دخترِ کار (بنیانگذار بیمارستان‌های مسیحی اصفهان و شیراز) ازدواج کرد بیمارستان مسیحی. در آغاز (۱۲۸۳خ)، بازرگانی به نام امین الشریعه که خانه خود را آموزشگاهی برای اسقف تامسون نموده بود باغ جو کاری شده‌ای به بزرگی یازده هزار متر در کوی تبریزیها (عباس‌آباد) را به در خواست انجمن فرستادگان انگلیکان خریداری نمود تا بیمارستان جلفا بدانجا آورده شود. دکتر دونالد کار، بانو مری بِرد و اسقف تامسون این جابجایی را به سرانجام