payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جلدی (Cutaneous Candidiasis)، درماتیت سبورئیک Seborrheic Dermatitis، کچلی سر Tinea Capitis، کچلی ریش (Tinea Barbae)، کچلی پا (Tinea Pedis) و عفونت‌های قارچی ناخن (Paranychia) استفاده می‌شود. شامپو کتوکونازول ۲٪ در درمان تیناورسیکالر (پیتیریازیس) ناشی از پیتیروسپروم اوربیکولار که بعنوان مالاسزیا فورفور یا مالاسزیا اوربیکولار نیز شناخته شده‌است مصرف می‌گردد. اگر سندرم کوشینگ به علت ترشح نابجای ACTH از یک تومور غیرقابل جراحی باشد، برای تخفیف علائم پرکاری آدرنال می‌توان از مهار کننده‌های آنزیمی آدرنال مانند
می‌توان از مهار کننده‌های آنزیمی آدرنال مانند کتوکونازول استفاده کرد. مکانیسم اثر. کتوکونازول اثر ضد قارچ خود را، از طریق مهار آنزیم سیتوکروم P-۴۵۰ اعمال می‌کند. با مهار این سیتوکروم، تولید ارگوسترول که یک جزء حیاتی در غشاء سلولی قارچ است، مهار می‌گردد. آزول‌ها (فلوکونازول، کتوکونازول و ایتراکونازول) در برابر قارچ‌ها، توکسیسیته انتخابی دارند، زیرا با سنتز ارگوسترول، که استرول منحصربه‌فرد غشای سلولی قارچ‌ها می‌باشد، تداخل می‌نمایند. آزول‌ها با مهار تولید ارگوسترول، نفوذپذیری غشای سلولی قارچ را مختل می‌کنند.
نفوذپذیری غشای سلولی قارچ را مختل می‌کنند. طول مدت مصرف. در درمان درماتیت سبوره ای : ۲ بار در هفته به مدت ۴-۲ دقیقه در پیشگیری درماتیت سبوره ای : یک بار در هفته هر ۱ تا ۲ هفته در درمان پی تی ریازیس ورسی کالر : یک بار مصرف کافی است عوارض جانبی. خارش، قرمزی پوست، ضایعات جلدی، یبوست، اسهال، سرگیجه، حساسیت چشم‌ها به نور، خواب آلودگی، سردرد و تهوع شود. کتوکونازول با ترفنادین و قرصهای جلوگیری از حاملگی تداخل دارد.
هیدرید یک نوع ترکیب شیمیایی است که در آن اتم هیدروژن به یک عنصر دیگر وصل شده باشد. وقتی هیدروژن به شکل یون منفی ‌(H⁻) باشد، می‌تواند با فلزها یا نافلزها پیوند بدهد و ماده‌ای به نام هیدرید بسازد. بعضی هیدریدها ساده‌اند، مثل لیتیوم هیدراید که از یک اتم لیتیوم و یک اتم هیدروژن ساخته شده، و بعضی پیچیده‌ترند، مثل بوران‌ها. هیدریدها در جاهای مختلف استفاده می‌شوند، از باتری‌ها گرفته تا ذخیره و انتقال هیدروژن. هیدرید به آنیون هیدروژن -H، یعنی یک اتم هیدروژن با یک الکترون اضافه و همچنین ترکیبات شیمیایی دیگر عناصر با
اضافه و همچنین ترکیبات شیمیایی دیگر عناصر با هیدروژن گفته می‌شود، البته ممکن است برخی از آن‌ها اسم خاصی داشته باشند؛ به‌طور مثال به هیدرید نیتروژن، آمونیاک می‌گویند. در شیمی، «هیدرید» به‌طور رسمی آنیون هیدروژن (H−) است، یعنی یک یون هیدروژن که دو الکترون دارد. در کاربرد امروزی، این اصطلاح معمولاً فقط برای پیوندهای یونی به‌کار می‌رود، اما گاهی (و در گذشته بیشتر) برای همهٔ ترکیب‌هایی که پیوند کووالانسی با اتم‌های هیدروژن دارند نیز استفاده می‌شود. در این معنای گسترده و احتمالاً کهنه، آب (H2O) هیدرید اکسیژن
گسترده و احتمالاً کهنه، آب (H2O) هیدرید اکسیژن است، آمونیاک هیدرید نیتروژن است و مانند آن. در ترکیب‌های کووالانسی، این اصطلاح به این معنی است که هیدروژن به یک عنصر با الکترونگاتیوی کمتر پیوند دارد. در این حالت، مرکز هیدروژن ویژگی نوکلئوفیلی دارد که در تضاد با ویژگی پروتیکی اسیدها است. آنیون هیدرید به‌ندرت به‌طور آزاد مشاهده می‌شود. تقریباً همهٔ عناصر ترکیب‌های دوتایی با هیدروژن تشکیل می‌دهند، به‌جز He، Ne، Ar، Kr، Pm، Os، Ir، Rn، Fr و Ra. مولکول‌های عجیب مانند هیدرید پوزیترونیوم نیز ساخته شده‌اند. پیوندها.
هیدرید پوزیترونیوم نیز ساخته شده‌اند. پیوندها. پیوندهای بین هیدروژن و سایر عناصر می‌توانند از بسیار یونی تا تا حدی کووالانسی متغیر باشند. برخی هیدریدها، مانند هیدریدهای بور، از قوانین کلاسیک شمارش الکترون پیروی نمی‌کنند و پیوندهای آن‌ها به‌صورت چندمرکزی توصیف می‌شود، درحالی‌که هیدریدهای درون‌نشینی اغلب دارای پیوند فلزی هستند. هیدریدها می‌توانند مولکول‌های مجزا، الیگومرها یا پلیمرها، جامد یونی، لایه‌های تک‌مولکولی شیمی‌جذب‌شده، فلزات توده‌ای (درون‌نشینی) یا مواد دیگر باشند. درحالی‌که هیدریدها به‌طور سنتی
مواد دیگر باشند. درحالی‌که هیدریدها به‌طور سنتی به‌عنوان باز لوئیس یا کاهنده واکنش می‌دهند، برخی هیدریدهای فلزی به‌عنوان دهندهٔ اتم هیدروژن عمل می‌کنند و اسیدی‌اند. کاربردها. هیدریدهایی مانند سدیم بورهیدرید، لیتیوم آلومینیوم هیدرید، دی‌ایزوبوتیل‌آلومینیوم هیدرید (DIBAL) و «سوپر هیدرید» معمولاً به‌عنوان کاهنده در سنتز شیمیایی استفاده می‌شوند. هیدرید به مرکز الکتروفیلی، معمولاً کربن غیراشباع، افزوده می‌شود. هیدریدهایی مانند سدیم هیدرید و پتاسیم هیدرید به‌عنوان باز‌های قوی در سنتز آلی استفاده می‌شوند. هیدرید
باز‌های قوی در سنتز آلی استفاده می‌شوند. هیدرید با اسید برونستد ضعیف واکنش داده و H2 آزاد می‌کند. هیدریدهایی مانند کلسیم هیدرید به‌عنوان خشک‌کننده برای حذف آب باقی‌مانده از حلال‌های آلی به‌کار می‌روند. هیدرید با آب واکنش داده و هیدروژن و نمک هیدروکسید می‌سازد. سپس می‌توان حلال خشک را تقطیر یا با خلأ منتقل کرد. هیدریدها در فناوری باتری‌های ذخیره‌ساز مانند باتری هیدرید فلز نیکل اهمیت دارند. همچنین هیدریدهای فلزی مختلف برای ذخیرهٔ هیدروژن در خودروهای سلول سوختی و دیگر بخش‌های اقتصاد هیدروژنی بررسی شده‌اند.
و دیگر بخش‌های اقتصاد هیدروژنی بررسی شده‌اند. کمپلکس‌های هیدریدی کاتالیزگر یا واسطهٔ کاتالیزی در چرخه‌های همگن و ناهمگن گوناگون هستند. نمونه‌های مهم شامل کاتالیزگرهای هیدروژناسیون، هیدروفورمیلاسیون، هیدروسیلیلاسیون و هیدرودسولفوریزاسیون است. حتی برخی آنزیم‌ها مانند هیدروژناز نیز از مسیر واسطهٔ هیدرید عمل می‌کنند. حامل انرژی نیکوتینامید آدنین دی‌نوکلئوتید نیز به‌عنوان دهندهٔ هیدرید یا معادل آن واکنش می‌دهد. یون هیدرید. آنیون‌های هیدرید آزاد تنها در شرایط بسیار ویژه وجود دارند و در محلول‌های همگن مطرح
بسیار ویژه وجود دارند و در محلول‌های همگن مطرح نمی‌شوند. در عوض، بسیاری از ترکیب‌ها دارای مراکز هیدروژنی با ویژگی هیدریدی‌اند. گذشته از الکترید، یون هیدرید ساده‌ترین آنیون ممکن است که از دو الکترون و یک پروتون تشکیل شده‌است. هیدروژن الکترون‌خواهی پایینی (۷۲٫۷۷ کیلوژول بر مول) دارد و با پروتون‌ها به‌شدت گرمازا واکنش می‌دهد و یک باز لوئیس نیرومند است. formula_1 الکترون‌خواهی کم هیدروژن و استحکام بالای پیوند H–H (ΔHBE = ‎۴۳۶ کیلوژول بر مول) بدین معنی است که یون هیدرید نیز یک کاهندهٔ قوی خواهد بود. formula_2
هیدرید نیز یک کاهندهٔ قوی خواهد بود. formula_2 انواع هیدریدها. بر پایهٔ تعریف کلی، هر عنصر جدول تناوبی (به‌جز برخی از گازهای نجیب) یک یا چند هیدرید تشکیل می‌دهد. این مواد بر اساس ماهیت پیوند آن‌ها به سه دستهٔ اصلی تقسیم شده‌اند: «هیدریدهای یونی» که دارای ماهیت پیوند یونی قابل توجهی هستند. «هیدریدهای کووالانسی» که شامل هیدروکربن‌ها و بسیاری دیگر از ترکیب‌هایی هستند که با اتم‌های هیدروژن پیوند کووالانسی دارند. «هیدریدهای درون‌نشینی» که می‌توان آن‌ها را دارای پیوند فلزی دانست. گرچه این تقسیم‌بندی همواره
پیوند فلزی دانست. گرچه این تقسیم‌بندی همواره به‌طور جهانی به‌کار نرفته است، اما همچنان برای درک تفاوت‌های میان هیدریدها سودمند است. هیدریدهای یونی. این‌ها ترکیب‌های استوکیومتری هیدروژن هستند. هیدریدهای یونی یا «هیدریدهای نمکی» از پیوند هیدرید با یک فلز الکتروپوزیتیو، معمولاً یک فلز قلیایی یا فلز قلیایی خاکی ساخته می‌شوند. لانتانیدهای دوظرفیتی مانند یوروپیوم و ییتر بیوم نیز ترکیب‌هایی مشابه با فلزات قلیایی خاکی سنگین‌تر می‌سازند. در این مواد، هیدرید مانند یک شبه‌هالید در نظر گرفته می‌شود. هیدریدهای نمکی در
شبه‌هالید در نظر گرفته می‌شود. هیدریدهای نمکی در حلال‌های معمولی نامحلول‌اند که بازتاب ساختارهای غیرمولکولی آن‌هاست. هیدریدهای یونی به‌عنوان باز و گاه به‌عنوان واکنشگرهای کاهنده در سنتز آلی به‌کار می‌روند. نمونه: حلال‌های رایج برای چنین واکنش‌هایی اترها هستند. آب و دیگر حلال‌های پروتیک نمی‌توانند محیطی برای هیدریدهای یونی باشند، زیرا یون هیدرید باز قوی‌تری از یون هیدروکسید و بیشتر یون‌های هیدروکسیل است. در یک واکنش اسید ـ باز معمولی، گاز هیدروژن آزاد می‌شود. هیدریدهای فلزات قلیایی اغلب با هالیدهای فلزی
هیدریدهای فلزات قلیایی اغلب با هالیدهای فلزی واکنش می‌دهند. لیتیوم آلومینیوم هیدرید (که معمولاً LAH نامیده می‌شود) از واکنش لیتیوم هیدرید با آلومینیوم کلرید ساخته می‌شود. هیدریدهای کووالانسی. بر اساس برخی تعریف‌ها، هیدریدهای کووالانسی همهٔ ترکیب‌های دارای هیدروژن را دربرمی‌گیرند. برخی تعریف‌ها هیدرید را به مراکز هیدروژنی که به‌طور رسمی مانند هیدرید واکنش می‌دهند، یعنی نوکلئوفیل‌اند، و اتم‌های هیدروژن پیوندیافته به مراکز فلزی محدود می‌کنند. این هیدریدها به‌وسیلهٔ همهٔ نافلزهای واقعی (به‌جز عناصر گروه صفر) و
همهٔ نافلزهای واقعی (به‌جز عناصر گروه صفر) و عناصری مانند Al، Ga، Sn، Pb، Bi، Po و غیره که معمولاً ماهیت فلزی دارند، ساخته می‌شوند؛ یعنی این دسته شامل هیدریدهای عناصر گروه p است. در این مواد، پیوند هیدرید رسماً یک پیوند کووالانسی است، مشابه پیوند پروتون در یک اسید ضعیف. این گروه شامل هیدریدهایی است که به‌صورت مولکول‌های مجزا، پلیمر یا الیگومر، و هیدروژنی که به سطح شیمی‌جذب شده است، وجود دارند. یک بخش مهم از هیدریدهای کووالانسی، هیدریدهای فلزی کمپلکس هستند که هیدریدهای محلول و قوی‌اند و در روش‌های سنتزی
که هیدریدهای محلول و قوی‌اند و در روش‌های سنتزی به‌کار می‌روند. هیدریدهای مولکولی اغلب لیگاندهای اضافی دارند؛ برای نمونه، دی‌ایزوبوتیل‌آلومینیوم هیدرید (DIBAL) از دو مرکز آلومینیوم ساخته شده که به‌وسیلهٔ لیگاندهای هیدرید پل زده شده‌اند. هیدریدهایی که در حلال‌های معمولی محلول‌اند، در سنتز آلی کاربرد گسترده دارند. از جمله سدیم بورهیدرید (formula_3)، لیتیوم آلومینیوم هیدرید و واکنشگرهای پرمانع فضایی مانند DIBAL. هیدریدهای درون‌نشینی یا فلزی. هیدریدهای درون‌نشینی بیشتر درون فلزات یا آلیاژها وجود دارند. این‌ها
بیشتر درون فلزات یا آلیاژها وجود دارند. این‌ها به‌طور سنتی «ترکیب» نامیده می‌شوند، هرچند دقیقاً با تعریف ترکیب همخوانی ندارند و بیشتر شبیه آلیاژهای معمولی مانند فولاد هستند. در چنین هیدریدهایی، هیدروژن می‌تواند به‌صورت اتمی یا مولکول‌های دواتمی وجود داشته باشد. فرآیندهای مکانیکی یا گرمایی مانند خم‌کردن، ضربه‌زدن یا بازپخت می‌تواند باعث خارج‌شدن هیدروژن از محلول از راه گازدهی شود. پیوند آن‌ها معمولاً پیوند فلزی در نظر گرفته می‌شود. فلزات واسطهٔ توده‌ای هنگامی که در معرض هیدروژن قرار گیرند، هیدریدهای دوتایی
که در معرض هیدروژن قرار گیرند، هیدریدهای دوتایی درون‌نشینی می‌سازند. این سامانه‌ها معمولاً ترکیب غیر استوکیومتری هستند و مقدار هیدروژن موجود در شبکهٔ بلوری آن‌ها متغیر است. در مهندسی مواد، پدیدهٔ تردی هیدروژنی نتیجهٔ تشکیل هیدریدهای درون‌نشینی است. این هیدریدها معمولاً از دو سازوکار اصلی تشکیل می‌شوند: ۱. جذب مولکول هیدروژن، سپس شکستن پیوند H–H، پخش‌شدن الکترون‌های هیدروژن و در نهایت نفوذ پروتون‌ها به درون شبکهٔ فلزی. ۲. کاهش الکترولیتی هیدروژن یونیده روی سطح شبکهٔ فلزی و سپس نفوذ پروتون‌ها به درون شبکه.
سطح شبکهٔ فلزی و سپس نفوذ پروتون‌ها به درون شبکه. سازوکار دوم مسئول افزایش موقت حجم در برخی الکترودهای به‌کاررفته در آزمایش‌های الکترولیتی است. پالادیم در دمای اتاق تا ۹۰۰ برابر حجم خود هیدروژن جذب می‌کند و پالادیم هیدرید تشکیل می‌دهد. این ماده به‌عنوان روشی برای حمل هیدروژن در سلول سوختی خودروها پیشنهاد شده است. هیدریدهای درون‌نشینی امیدهایی برای ذخیره‌سازی ایمن هیدروژن نشان داده‌اند. مطالعات پراش نوترونی نشان داده‌اند که اتم‌های هیدروژن به‌طور تصادفی حفره‌های هشت‌وجهی شبکهٔ فلزی را اشغال می‌کنند. در
حفره‌های هشت‌وجهی شبکهٔ فلزی را اشغال می‌کنند. در شبکهٔ fcc، به ازای هر اتم فلز یک حفرهٔ هشت‌وجهی وجود دارد. حد جذب در فشار معمولی PdH0.7 است، یعنی حدود ۷۰٪ حفره‌های هشت‌وجهی پر هستند. بسیاری از هیدریدهای درون‌نشینی ساخته شده‌اند که می‌توانند در دمای اتاق و فشار جو به‌آسانی هیدروژن را جذب و آزاد کنند. این‌ها معمولاً بر پایهٔ بین‌فلزی‌ها و آلیاژهای محلول جامد هستند. با این حال، کاربردشان محدود است، زیرا تنها حدود ۲ درصد وزنی هیدروژن ذخیره می‌کنند که برای کاربردهای خودرویی کافی نیست. کمپلکس‌های هیدرید فلزات
خودرویی کافی نیست. کمپلکس‌های هیدرید فلزات واسطه. هیدریدهای فلزات واسطه شامل ترکیب‌هایی هستند که می‌توان آن‌ها را در دستهٔ «هیدریدهای کووالانسی» طبقه‌بندی کرد. برخی حتی به‌عنوان هیدریدهای درون‌نشینی یا هیدریدهای پل‌زن شناخته می‌شوند. هیدریدهای کلاسیک فلز واسطه یک پیوند منفرد بین مرکز هیدروژن و فلز واسطه دارند. برخی هیدریدهای فلز واسطه اسیدی هستند، مانند formula_4 و formula_5. آنیون‌های پتاسیم نوناهیدریدورنیات formula_6 و formula_7 نمونه‌هایی از مجموعهٔ رو به رشد هیدریدهای مولکولی هومولپتیک شناخته‌شده
رو به رشد هیدریدهای مولکولی هومولپتیک شناخته‌شده هستند. به‌عنوان شبه‌هالید، لیگاندهای هیدرید می‌توانند با مراکز هیدروژنی دارای قطبیت مثبت پیوند برقرار کنند. این برهم‌کنش که «پیوند دی‌هیدروژنی» نامیده می‌شود، شبیه پیوند هیدروژنی است که میان پروتون‌های دارای قطبیت مثبت و اتم‌های الکترونگاتیو با جفت‌الکترون آزاد وجود دارد. ایزوتوپ‌ها. هیدریدهای دارای پروتیوم «پروتید» نامیده می‌شوند، هیدریدهای دارای دوتریوم «دوترید» و هیدریدهای دارای تریتیوم «تریتید» خوانده می‌شوند. برخی دوتریدها مانند LiD به‌عنوان سوخت همجوشی
برخی دوتریدها مانند LiD به‌عنوان سوخت همجوشی در سلاح هسته‌ای گرماهسته‌ای و به‌عنوان کندکننده در راکتور هسته‌ای کاربرد دارند. ترکیب‌های آمیختهٔ آنیونی. ترکیب آمیختهٔ آنیونی وجود دارند که در آن‌ها هیدرید همراه با آنیون‌های دیگر است. این‌ها شامل بورید هیدریدها، کربوهیدریدها، هیدریدونیتریدها، اکسی‌هیدریدها و غیره می‌شوند. پیوست: نام‌گذاری. «پروتید»، «دوترید» و «تریتید» به‌ترتیب برای توصیف یون‌ها یا ترکیب‌هایی به‌کار می‌روند که دارای غنی‌شدهٔ هیدروژن-۱، دوتریوم یا تریتیوم باشند. در معنای کلاسیک، هیدرید به هر
یا تریتیوم باشند. در معنای کلاسیک، هیدرید به هر ترکیبی گفته می‌شود که هیدروژن با عناصر دیگر در گروه‌های ۱ تا ۱۶ بسازد (یعنی ترکیب‌های دوتایی هیدروژن). فهرست زیر نام‌گذاری مشتقات هیدرید ترکیب‌های عناصر گروه اصلی را بر اساس این تعریف نشان می‌دهد: فلزات قلیایی و فلزات قلیایی خاکی: هیدرید فلز بور: بوران، BH3 آلومینیوم: آلومان، AlH3 گالیم: گالان، GaH3 ایندیوم: ایندیگان، InH3 تالیم: تالان، TlH3 کربن: آلکان‌ها، آلکن‌ها، آلکین‌ها و همهٔ هیدروکربن‌ها سیلیسیم: سیلان ژرمانیم: ژرمان قلع: استانان سرب: پلمبان نیتروژن:
ژرمانیم: ژرمان قلع: استانان سرب: پلمبان نیتروژن: آمونیاک («آزان» هنگام جانشانی‌شده بودن)، هیدرازین فسفر: فسفین (توجه: «فسفان» نام توصیه‌شدهٔ IUPAC است) آرسنیک: آرسین (توجه: «آرسان» نام توصیه‌شدهٔ IUPAC است) آنتیموان: استیبین (توجه: «استیبان» نام توصیه‌شدهٔ IUPAC است) بیسموت: بیسموتین (توجه: «بیسموتان» نام توصیه‌شدهٔ IUPAC است) هلیم: یون هیدرید هلیم (فقط به‌صورت یون وجود دارد) بر اساس قرارداد بالا، موارد زیر «ترکیب‌های هیدروژن» هستند و نه «هیدرید»: اکسیژن: آب («اکسیدان» هنگام جانشانی‌شده بودن؛ هم‌نام: اکسید
(«اکسیدان» هنگام جانشانی‌شده بودن؛ هم‌نام: اکسید هیدروژن)، پراکسید هیدروژن گوگرد: سولفید هیدروژن («سولفان» هنگام جانشانی‌شده بودن) سلنیوم: سلنید هیدروژن («سلان» هنگام جانشانی‌شده بودن) تلوریوم: تلورید هیدروژن («تلان» هنگام جانشانی‌شده بودن) پولونیوم: پولونید هیدروژن («پولان» هنگام جانشانی‌شده بودن) هالوژن‌ها: هیدروژن هالیدها نمونه‌ها: نیکل هیدرید: در باتری‌های NiMH استفاده می‌شود پالادیم هیدرید: الکترود در آزمایش‌های همجوشی سرد لیتیوم آلومینیوم هیدرید: یک کاهندهٔ قوی در شیمی آلی سدیم بورهیدرید: کاهندهٔ
کاهندهٔ قوی در شیمی آلی سدیم بورهیدرید: کاهندهٔ گزینشی ویژه، ذخیرهٔ هیدروژن در سلول سوختی بورهیدرید مستقیم سدیم هیدرید: یک باز قوی در شیمی آلی دی‌بوران: کاهنده، سوخت موشک، دوپ‌کنندهٔ نیمه‌رسانا، کاتالیزگر، به‌کاررفته در سنتز آلی؛ همچنین بوران، پنتابوران و دکابوران آرسین: برای دوپینگ نیمه‌رسانا‌ها استیبین: در صنعت نیمه‌رسانا به‌کار می‌رود فسفین: برای دوددهی استفاده می‌شود سیلان: کاربردهای صنعتی بسیار، مانند ساخت مواد مرکب و آب‌گریزها آمونیاک: سردکننده، سوخت، کود شیمیایی، و بسیاری کاربردهای صنعتی دیگر سولفید
کود شیمیایی، و بسیاری کاربردهای صنعتی دیگر سولفید هیدروژن: جزئی از گاز طبیعی، منبع مهم گوگرد از نظر شیمیایی، حتی آب و هیدروکربن‌ها را می‌توان هیدرید در نظر گرفت. همهٔ هیدریدهای شبه‌فلزی به‌شدت اشتعال‌پذیرند. همهٔ هیدریدهای جامد غیر فلزی (به‌جز یخ) نیز بسیار آتش‌گیرند. اما زمانی که هیدروژن با هالوژن‌ها ترکیب می‌شود، اسید تولید می‌کند نه هیدرید، و این ترکیب‌ها آتش‌گیر نیستند. قاعدهٔ تقدم. بر اساس قاعدهٔ IUPAC، از نظر تقدم (بر پایهٔ الکترونگاتیوی)، هیدروژن بین عناصر گروه ۱۵ و گروه ۱۶ قرار می‌گیرد. بنابراین
عناصر گروه ۱۵ و گروه ۱۶ قرار می‌گیرد. بنابراین داریم: NH3، «هیدرید نیتروژن» (آمونیاک) در برابر H2O، «اکسید هیدروژن» (آب). این قاعده گاهی برای پولونیوم رعایت نمی‌شود، زیرا به دلیل فلزی‌بودن پولونیوم، غالباً به‌جای «پولونید هیدروژن» از «هیدرید پولونیوم» استفاده می‌شود.
مهدی فرهادی راد (بلالی) یکی از کشته‌شدگان اعتراض‌های روز عاشورای سال ۱۳۸۸ در تهران بر اثر اصابت گلوله کشته شد. بر اساس اطلاعیه فرماندهی بزرگ تهران فرهادی راد بر اثر اصابت ۲۵ گلوله ساچمه به صورت کشته شد. ولی فیلم منتشر شده از لحظه مرگ دلیل مرگ او را اصابت دو گلوله به سر و سینه نشان می‌دهد.
مارینر ۲ نام یک کاوشگر فضایی است که به سمت سیاره ناهید فرستاده شد. این کاوشگر نخستین فضاپیمای موفق برنامه مارینر ناسا محسوب می‌شود و در تاریخ ۲۷ اوت ۱۹۶۲ پرتاب شد. مارینر پس از ۱۰۸ روز به ناهید رسید و به این ترتیب نخستین کاوشگر فضایی شد که به سیاره های دیگر میرسد. این ماشین ۲۰۰ کیلوگرمی، شش وسیله تحقیقاتی را با خود به همراه داشت که شامل یک رادیوی دوطرفه، یک سیستم جذب انرژی خورشیدی و چندین دستگاه چندکاره الکتریکی و مکانیکی میشد. گرچه برخی از دستگاه‌های مارینر در طول سفر با اختلال مواجه شدند و یکی از
مارینر در طول سفر با اختلال مواجه شدند و یکی از باتری‌های خورشیدی آن از کار افتاد، اطلاعات ارزشمندی را درباره ناهید مخابره کرد و با دو پرتوسنج مایکروویو و فروسرخ خود، دمای سطح این سیاره را ۴۲۵ درجه سانتیگراد تخمین زد.
ساعد باقری (زادهٔ ۱۳ شهریور ۱۳۳۹ در نازی‌آباد تهران)، مبارز ایرانی معاصر، شاعر، مجری رادیو و تلویزیون و سرایندهٔ سرود ملی جمهوری اسلامی ایران است. زندگی. ساعد باقری در سال ۱۳۳۹ در محله نازی‌آباد تهران متولد شد. در سال ۱۳۶۱ به جلسات شعر حوزه هنری وارد شد و در سال ۱۳۶۲ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و نویسندهٔ برنامهٔ رادیویی راه شب شد و همزمان به سرودن شعر نیز پرداخت. در سال ۱۳۶۳ مجموعهٔ شعر «نجوای جنون» را چاپ کرد. او در سال ۱۳۶۸ مدیریت گروه کودک و نوجوان رادیو را به عهده داشت و هم‌زمان به عرصهٔ
و نوجوان رادیو را به عهده داشت و هم‌زمان به عرصهٔ ترانه‌سرایی نیز وارد شد. در سال ۱۳۷۱ کتاب «شعر امروز» را با موضوع تحولات قالب‌های شعری طی سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۰ همراه با محمدرضا محمدی نیکو چاپ کرد. در سال ۱۳۷۲ با پخش برنامه ۱۲۰ قسمتی «تماشاگه راز» با موضوع تحقیق و پژوهش در سبک هندی از شبکه دوم سیما مطرح شد. او طی سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ مدیریت ادارهٔ کل موسیقی و سرود صداوسیما را به عهده گرفت. او در سال ۱۳۸۳ مجدداً با عنوان رئیس شورای شعر و عضو شورای عالی شعر وارد مرکز موسیقی و سرود صداوسیما شد. کتاب «مدیر
وارد مرکز موسیقی و سرود صداوسیما شد. کتاب «مدیر باش، رئیس» آخرین اثر منتشرشده از ساعد باقری است که در اسفند ماه سال ۱۳۹۴ رونمایی شد. بسیاری از اشعار او در تولید آلبوم خوانندگان مطرح کشور چون عبدالحسین مختاباد، علیرضا افتخاری، حسام‌الدین سراج و محمد اصفهانی مورد استفاده قرار گرفته‌است. دیدگاه‌ها. باقری از جمله هنرمندان طرفدار میرحسین موسوی در انتخابات سال ۱۳۸۸ بود و همچنین از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
زبان لوکزامبورگی (Luxemburgs:هلندی،Luxemburgisch:آلمانی،Luxembourgeois:فرانسوی) زبانی است که به‌طور کلی تنها در کشور لوکزامبورگ استفاده می‌شود. حدود ۳۹۰٬۰۰۰ نفر در کل جهان به این زبان صحبت می‌کنند. الفبا. الفبای لوکزامبورگی شامل ۲۶ حرف از الفبای لاتین به همراه سه حرف تغییر یافته (é، ä ، ë) است. واژگان. زبان لوکزامبورگی نوعی زبان محاوره آلمانی است که در آن واژگان فرانسوی زیادی یافت می‌شود و بیشتر در کشور لوکزامبورگ و برخی مناطق مرزی فرانسه، آلمان و بلژیک صحبت می‌شود. این زبان به زبان منطقه آلزاس فرانسه نیز
می‌شود. این زبان به زبان منطقه آلزاس فرانسه نیز شباهت زیادی دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
مونوسیت‌ها (Monocytes) گویچه‌های سفیدی از دستگاه ایمنی بدن و از دسته آگرانولوسیت‌ها هستند که اندازه‌ای بین ۱۵ تا ۲۵ میکرون داشته (ندرتاً ۳۰ تا ۴۰ میکرون)، گرد یا بیضی هستند و شکل هسته آنها کناری یا در مرکز سلول، لبوله و کلیوی شکل، پیچ خورده و دارای فرورفتگی یا مغزی‌شکل (نعل اسبی) است. مونوسیت‌ها بدون گرانول بوده یا دارای تعداد کمی گرانول ظریف هستند. سیتوپلاسم مونوسیت‌ها زیاد و آبی خاکستری و دارای دانه‌های ریز فلفلی به نام دانه‌های آزوروفیلیک هستند. سیتوپلاسم دارای پاهای کاذب می‌باشد. مونوسیت‌ها ممکن است
دارای پاهای کاذب می‌باشد. مونوسیت‌ها ممکن است حاوی واکوئل باشند. مونوسیت ها بزرگترین سلول در جریان خون محسوب می‌شوند. مونوسیت‌ها در مراحل اولیه واکنش ایمنی در بیگانه‌خواری (فاگوسیتوز) شرکت دارند. مونوسیت‌ها پس از خروج از خون و ورود به بافت‌های بدن به صورت سلول‌های درشتی به قطر ۸۰ میکرومتر به نام درشت‌خوار (ماکروفاژ) در می‌آیند در حقیقت مونوسیت‌ها به وسیله پدیده‌ای به نام تراگذری (دیاپدز) از منافذ رگ‌های خونی عبور می‌کنند و وارد بافت‌ها می‌شوند و تبدیل به درشت‌خوار می‌شوند. همچنین این سلول ها خاصیت تبدیل
درشت‌خوار می‌شوند. همچنین این سلول ها خاصیت تبدیل شدن به سلول‌های دندریتیک را نیز دارند ولی در فرایند التهاب فقط به درشت خوار تبدیل می شوند . مونوسیت‌ها، پروتئازها را از لیزوزوم‌ها آزاد می‌کنند. همچنین آنها رادیکال اکسیژن و اکسید نیتروژن تولید می‌کنند که عوامل عفونت‌زا را از بین می‌برند. مونوسیت‌ها همچنین سیتوکین تولید می‌کنند که لنفوسیت‌ها را فعال و روند التهاب را تحریک می‌کند. بیماری‌ها. افزایش درصد مونوسیت‌های خون مونوسیتوز نامیده می‌شود.
به فرایند عبور گویچه‌های سفید خون از دیوارهٔ مویرگ به محیط پیرامون، تَراگُذری یا دیاپدز (diapedesis) می‌گویند. در این فرایند، همه گلبول‌های سفید میتوانند از منافذ بین سلولی دیوارهٔ مویرگ‌ها عبور می‌کنند تا به محل آسیب‌دیده برسند. مواد شیمیایی آزاد شده از سلول‌های آسیب دیده که فاکتورهای جذب‌کننده نوتروفیل‌ها (نوعی گویجه سفید بیگانه خوار) هستند، باعث جذب نوتروفیل‌ها به سمت حاشیه مویرگ‌ها شده واین سلول‌ها با نازک و باریک شدن از لابه‌لای منافذ ریز بین سلول‌های جدار مویرگ خارج و به بافت آسیب دیده وارد می‌شوند.
جدار مویرگ خارج و به بافت آسیب دیده وارد می‌شوند. نوتروفیل‌ها باعث کشته شدن باکتری‌ها می‌شوند. سپس درشت‌خوارها (ماکروفاژها) در مرحله بعد به کمک نوتروفیل‌ها می‌آیند. در محل آسیب یا عفونت، ماست سل‌ها و بازوفیل‌ها هیستامین ترشح می‌کنند؛ که هیستامین گشادکننده رگ‌ها و افزایش خون‌رسانی و کاهش فشار خون در محل آسیب را باعث می‌شود و افزایش نفوذ پذیری رگ‌ها و افزایش عمل دیاپدز و التهاب را به دنبال دارد. بازمانده میکروب‌ها و سلول‌های خودی کشته شده و نوتروفیل‌ها چرک را می‌سازند. ماکروفاژها می‌توانند با عمل فاگوسيتوز
می‌سازند. ماکروفاژها می‌توانند با عمل فاگوسيتوز این سلول‌های مرده را از بین ببرند. مونوسیت‌های خون با عمل تراگذری از مویرگ‌ها خارج و تمایز پیدا می‌کنند و به ماکروفاژ تبدیل و وارد بافت پیوندی می‌شوند. نوتروفیل‌ها نیز دیاپدز و فاگوسیتوز انجام می‌دهند. لنفوسیت‌ها هم قدرت دیاپدز دارند. در پدیدهٔ دیاپدز شکل گلبول‌های سفید تغییر می‌کند به طوری که آن‌ها می‌توانند از منافذ مویرگ‌های خونی عبور کنند. لنفوسیت‌های T، با سلول‌های سرطانی و سلول‌های آلوده به ویروس مبارزه می‌کنند این سلول‌ها هم در بافت هستند، هم در خون.
در دانش رایانه جفتگری یا وابستگی به میزان اتکای یک ماژول از برنامه به سایر ماژول‌ها گفته می‌شود. جفتگری را می‌توان نقطه مقابل چسبندگی (Cohesion) دانست. جفتگری کم اغلب با چسبندگی زیاد متناظر است و بالعکس. چسبندگی و جفتگری به عنوان معیارهای اندازه‌گیری کیفیت نرم‌افزار توسط لری کنستانتین، یکی از توسعه دهندگان اصلی طراحی ساختاریافته، که از طرفداران اولیه این مفاهیم بود ابداع شد. جفتگری ضعیف غالباً نشانهٔ یک سیستم رایانه‌ای خوش ساخت و یک طراحی خوب است و اگر با چسبندگی بالا نیز همراه شود، باعث افزایش خوانایی و
چسبندگی بالا نیز همراه شود، باعث افزایش خوانایی و قابلیت نگهداری می‌شود. انواع جفتگری در زبان‌های ساخت‌یافته. جفتگری ممکن است زیاد (جفتگری قوی یا سفت) یا کم (جفتگری ضعیف یا شل) باشد. برخی از انواع جفتگری به ترتیب نزولی از بیشترین تا کمترین میزان جفتگری عبارتند از: استاندارد مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک. این استاندارد توسط مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک ارائه شده و مشتمل بر ۶ جفتگری است این استاندارد تا حد زیاد با آنچه گلنفورد مِیِرز در سال ۱۹۷۴ ارائه داده شباهت دارد ولی تفاوت‌های نیز وجود دارد. این
داده شباهت دارد ولی تفاوت‌های نیز وجود دارد. این استاندارد اگرچه از لحاظ لغوی به بررسی پرداخته، برخی از جنبه‌ها را فراموش نموده که مهم‌ترین آن، به دلیل قدیمی بودن و عدم روزآوری، در نظر نگرفتن برنامه‌نویسی شیءگراست. جفتگری در زبان‌های شیءگرا. نورمن فنتون در کتاب «متریک‌های نرم‌افزاری: رویکردی سخت‌گیرانه و عملی» متریک نرم‌افزاری را به صورتِ: «"در حقیقت متریک نرم‌افزاری عبارتی بنیادی برای توصیف دامنهٔ وسیعی از فعالیت‌های اندازه‌گیری است. این فعالیت‌ها از استخراج مشخصه‌هایی است که ویژگی‌های کدِ نرم‌افزار
استخراج مشخصه‌هایی است که ویژگی‌های کدِ نرم‌افزار (تعریف کلاسیک «متریک» در نرم‌افزار) تا مدلهایی برای پیش‌بینی منابعِ لازم برای نرم‌افزار و کیفیت آن را در بر می‌گیرند. این موضوع همچنین شامل جنبه‌هایی از کنترل کیفیت و ضمانت است که پوشش دهندهٔ فعالیت‌هایی از قبیل یافتن نقایص در طول توسعه و آزمایش است"». همچنین وی دربارهٔ این موضوع که نباید به سرعت به دنبال انتزاعی کردن تعریف پیش رفت نیز گفته‌است: «"... برای ایجاد نگاشت (ریاضی) تعجیل کرده و سپس اعداد را دستکاری می‌نماییم…"». با ارائه زبان‌های شیءگرا و ارائه
می‌نماییم…"». با ارائه زبان‌های شیءگرا و ارائه ویژگی‌های آن از سوی «گریدی بوش» ویژگی‌های زبان‌های شیءگرا برشمرد. کلاس و شیء دو گونهٔ جدید بود که دربرابر ساختارهای قدیمی قرار می‌گرفت. «شیام چیدامبر» و «کریس کمرر» چارچوبی را برای اندازه‌گیری کیفیت ارائه نمودند. این چارچوب شامل چندین متریک بود که هر یک یکی از وجوه نرم‌افزار را اندازه‌گیری می‌کرد. این چارچوبی یکی از اولین تلاش‌های در این زمینه بود. این متریک مورد انتقادهای زیادی قرار گرفت. «مارتین هیتز» و «بهزاد منتظری» نسبت به روش شمارش آن نقد داشتند. همچنین
منتظری» نسبت به روش شمارش آن نقد داشتند. همچنین «تریسی هال» و «توبیاس میر» متریک‌های ارائه شده توسط چیدامبر را بدون منطق و کارایی خطاب کردند. «هیتز» و «منتظری» چارچوبی جدید را ارائه کردند. ویژگی چارچوب آن‌ها پوشش دو موضوع ارائه شده توسط زبان‌های شی‌گرا بود. آن‌ها میان «شیء» و «کلاس» تفاوت قایل شدند و برای هریک متریکی جداگانه را پوشش دادند. هر دو متریک چدامبر-کمرر و هیتز-منتظری از نوع اعداد ترتیبی بودند. اما روش چیدامبر-کمرر به هیچ وجه اصول اعداد ترتیبی را رعایت نمی‌کرد که منجر به عدم عملیاتی شدن آن