payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۲۴۴ میلادی ارتش ایوبیان و خوارزمشاهیان شهر را برای آخرین بار در جنگ‌های صلیبی پس گرفتند. طی این رویدادها شوالیه‌های معبد مجبور به انتقال مقر فرماندهی خود به بندر عکا شدند. شهری که مقر فرماندهی شوالیه‌های معبد صد سال آینده در آن مستقر بود؛ به هر صورت این شهر نیز در پی شکست‌های مسیحیان در طرطوس و عتلیت به تصرف مسلمانان درآمد. از این رو مقر فرماندهی شوالیه‌ها به لیماسول در قبرس منتقل گردید. همچنین آن‌ها تلاش کردند جزیره کوچک ارواد که در نزدیکی ساحل طرطوس بود را حفظ کنند ولی در سال ۱۳۰۳ شوالیه‌ها طی محاصره
را حفظ کنند ولی در سال ۱۳۰۳ شوالیه‌ها طی محاصره ارواد این جزیره را تسلیم ممالیک مصری کردند. با سقوط این جزیره شوالیه‌های معبد آخرین پایگاه خود در سرزمین مقدس را از دست دادند. بر اثر شکست‌های رخ داده حمایت‌ها از این گروه رو به کاهش نهاد. با این وجود شوالیه‌ها هنوز هم فعالیت‌های اقتصادی خود را در اروپا ادامه دادند. بسیاری از اروپایی‌ها از طریق کار در مزارع و تاکستان‌ها یا استفاده از بانک آن‌ها با شوالیه‌ها در ارتباط بودند. دستگیری‌ها، اتهامات و انحلال. در سال ۱۳۰۵ میلادی کلمنت پنجم، به عنوان پاپ کلیسای
سال ۱۳۰۵ میلادی کلمنت پنجم، به عنوان پاپ کلیسای کاتولیک برگزیده شد. او نامه‌ای برای فرمانده ارشد شوالیه‌های معبد و شوالیه‌های هوسپیتالر نوشت و به آن‌ها پیشنهاد کرد تا با یکدیگر ادغام شوند. با وجود عدم رضایت هر دو فرمانده و پافشاری پاپ، او هر دو فرمانده را در سال ۱۳۰۶ میلادی برای گفتگو به فرانسه دعوت نمود. دو موله، رهبر شوالیه‌های معبد سال ۱۳۰۷ میلادی نزد پاپ رفت و فرمانده هوسپیتالرها با چند ماه تأخیر به آنجا رسید. در این مدت دو موله با پاپ، فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه و صدراعظم او در مورد اتهاماتی که به چند
فرانسه و صدراعظم او در مورد اتهاماتی که به چند عضو جدا شده از شوالیه‌های معبد زده می‌شد، بحث و گفتگو کردند و به این نتیجه رسیدند که اتهامات نادرست است. با این وجود پاپ نامه‌ای به فیلیپ نوشت و از او تقاضای انجام تحقیقات بیشتر کرد. فیلیپ نیز کلیسا را علیه شوالیه‌ها تحریک نمود. سرانجام سحرگاه جمعه ۱۳ اکتبر سال ۱۳۰۷ میلادی، فیلیپ چهارم دستور به دستگیری دو موله و تمامی شوالیه‌های معبد ساکن فرانسه داد. این حکم این‌گونه آغاز می‌شد: «خدا خوشحال نیست ما دشمنان ایمان در پادشاهی داریم». (Dieu n'est pas content, nous
در پادشاهی داریم». (Dieu n'est pas content, nous avons des ennemis de la foi dans le Royaume) بر اساس اعترافات به دست آمده از شوالیه‌های معبد، آن‌ها اعضای تازه‌وارد را مجبور به تف کردن بر روی صلیب، انکار کلیسا و بوسیدن یکدیگر می‌کردند. همچنین گفته می‌شود آن‌ها متهم به بت‌پرستی و بروز دادن رفتارهای همجنسگرایانه بودند. بسیاری از آن‌ها در زیر شکنجه‌ها به اتهامات وارده اعتراف کردند. همچنین آن‌ها به بت‌پرستی، پرستش مجسمه‌های بافومت، سرهای مومیایی شده و اشیای دیگر اعتراف نمودند. بر اثر پافشاری‌های فیلیپ، پاپ ۲۲
اعتراف نمودند. بر اثر پافشاری‌های فیلیپ، پاپ ۲۲ نوامبر سال ۱۳۰۷ میلادی به تمام حاکمان مسیحی دستور داد تا در صورت مشاهدهٔ شوالیه‌های معبد آن‌ها را دستگیر کنند. او در نهایت دستور انحلال این فرقه را صادر کرد. ژاک دو موله، آخرین فرمانده شوالیه‌های معبد پس از اعتراف زیر شکنجه، در ۱۸ مارس سال ۱۳۱۴ میلادی زنده زنده سوزانده شد. بر اساس روایات تاریخی او در لحظات آخر رو به کلیسای نوتردام کرده و دعا خوانده و در سخنان آخر خود گفته: «خدا می‌داند چه کسی اشتباه کرده و گناهکار است. به زودی یک فاجعه برای کسانی که ما را به
است. به زودی یک فاجعه برای کسانی که ما را به مرگ محکوم کرده‌اند، رخ خواهد داد». پاپ کلمنت یک ماه پس از این رخداد درگذشت و فیلیپ چهارم نیز طی همان سال، در اثر حادثه‌ای هنگام شکار کشته شد. با اعدام شدن دو موله باقی‌مانده شوالیه‌های معبد نیز در سراسر اروپا دستگیر و در دادگاه‌های تفتیش عقاید محاکمه شدند. گفته می‌شود تعدادی از شوالیه‌های معبد بازمانده به فرقه‌های دیگری همانند شوالیه‌های هوسپیتالر پیوستند. باقی‌مانده این شوالیه‌ها با تغییر نام از شوالیه‌های معبد به نشان مسیح و نشان اعظم مسیح توانستند تا سال‌های
به نشان مسیح و نشان اعظم مسیح توانستند تا سال‌های سال به بقای خود ادامه بدهند. میراث شوالیه‌های معبد. شوالیه‌های معبد به واسطه قدرت و ثروت عظیم خود بناهای بسیاری را در سراسر اروپا و سرزمین مقدس باقی گذاشتند. بیشتر این سازه‌ها هنوز هم استوارند و در بسیاری از شهرهای اروپا هنوز هم نام "temple" به چشم می‌خورد. از این بین می‌توان دروازه تمپل بار، ایستگاه تمپل و کلیسای تمپل در شهر لندن را نام برد. نشان ویژه شوالیه‌های معبد که در همه سازه‌های آن‌ها وجود دارد دو سوار کار می‌باشد که بر یک اسب سوارند. این نشان
دو سوار کار می‌باشد که بر یک اسب سوارند. این نشان بیانگر فقر شوالیه هاست. فرقه‌های امروزی. مبارزات جدی و خشن پاپ علیه شوالیه‌های معبد موجب شد بسیاری از اعضای آن به دیگر فرقه‌ها بپیوندند و اسرار خود را به شکلی مخفیانه بروز دهند. با این وجود هیچ مدرک قابل استنادی به ارتباط شوالیه‌ها با فرقه‌های زمان حال وجود ندارد. فراماسونری. در بین نشان‌های فراماسونری شباهت‌های بسیاری با فرقه‌های قرون وسطایی به چشم می‌خورد. از این بین می‌توان فرقه معبد که از شوالیه‌های معبد و فرقه مالت که از شوالیه‌های هوسپیتالر تأثیر
معبد و فرقه مالت که از شوالیه‌های هوسپیتالر تأثیر گرفته‌اند را نام برد. برخی از مخالفان فراماسونری اذعان می‌دارند عقاید فراماسونری برگرفته از شوالیه‌های معبدی است که در قرن ۱۴ به اسکاتلند رفتند و رابرت یکم را در نبرد بانوکبرن یاری کردند. این اظهارات به دلیل کمبود مدارک همواره توسط سران فراماسونرها و مورخان تکذیب شده‌است. در سینما و هنر. این فرقه در ادبیات و در رمان‌هایی مانند راز داوینچی نیز مورد اشاره قرار گرفتند. گروه معبدنشینان در بازی کیش یک آدم‌کش نیز همین گروه هستند.
طائف () یک شهر در استان مکه در عربستان سعودی است. واقع در ارتفاع در دامنه‌های کوه‌های حجاز، که خود بخشی از کوه‌های سروات هستند، این شهر دارای جمعیت تخمینی ۶۸۸۶۹۳ نفر در سال ۲۰۲۰ است که آن را به ششمین شهر پرجمعیت عربستان سعودی تبدیل می‌کند. این شهر در عربستان پیش از اسلام مقر لات خدای اعراب بت‌پرست بود و امروزه به واسطه قرار داشتن آرامگاه عبدالله بن عباس و دو فرزند محمد بن عبدالله در آن مکانی مورد احترام برای مسلمانان است. معاهده طائف در سال ۱۹۳۴ که به جنگ عربستان و یمن پایان داد، در این شهر به امضاء رسید.
و یمن پایان داد، در این شهر به امضاء رسید. این شهر اصلی‌ترین تفریح‌گاه تابستانی کشور است و خانواده سلطنتی سعودی به‌طور سنتی در گرم‌ترین ماه‌های سال به آن کوچ می‌کنند. طائف در مرکز یک ناحیه کشاورزی قرار گرفته که انگور و عسل آن معروف است. این عقیده وجود دارد که در قرآن ۴۳:۳۱ به طائف به‌طور غیرمستقیم اشاره شده‌است. این شهر در اوایل قرن هفتم مورد بازدید پیامبر اسلام، محمد، قرار گرفت و قبیله بنی ثقیف در آن سکونت داشتند و تا به امروز نیز فرزندان آنها در این محل ساکن هستند. این شهر به عنوان بخشی از حجاز، در طول
ساکن هستند. این شهر به عنوان بخشی از حجاز، در طول تاریخ خود شاهد انتقال قدرت بسیاری بوده‌است که آخرین آن در زمان فتح حجاز توسط عربستان در سال ۱۹۲۵ بوده‌است. این شهر پایتخت تابستانی غیررسمی عربستان سعودی نامیده می‌شود و همچنین به عنوان بهترین مقصد تابستانی در عربستان سعودی نامیده می‌شود زیرا برخلاف اکثر مناطق شبه‌جزیره عربستان از آب و هوای معتدلی در تابستان برخوردار است. این شهر محبوبیت خود را در بین گردشگران مدیون استراحتگاه‌های کوهستانی زیاد و آب و هوای معتدل، حتی در تابستان‌های سخت عربستان است. این شهر
حتی در تابستان‌های سخت عربستان است. این شهر از طریق بزرگراه ۱۵ (جاده طائف- الهدا) به شهر تفریحی الهدا در نزدیکی آن متصل است. طائف از بقیه مناطق حجاز متمایز است زیرا شهری است که نقش فعالی در تولیدات کشاورزی عربستان دارد و مرکز یک منطقه کشاورزی است که به دلیل کشت انگور، انار، انجیر، گل سرخ و عسل شناخته شده‌است. طائف همچنین در تولید عطر سنتی بسیار فعال است و در محلی به شهر گل سرخ معروف است ( به زبان). طائف همچنین میزبان بازار عکاظ تاریخی است شهرستان طائف به ۱۵ بخش تقسیم شده‌است که مرکز آن طائف است. اداره خود
بخش تقسیم شده‌است که مرکز آن طائف است. اداره خود شهر توسط ۵ شهرداری به نام‌های طائف شمالی، طائف غربی، طائف شرقی، طائف جنوبی و طائف جدید انجام می‌شود. طائف توسط فرودگاه منطقه ای طائف خدمات رسانی می‌شود و یک فرودگاه بین‌المللی جدید برنامه‌ریزی شده‌است تا در سال ۲۰۲۰ افتتاح شود. نام. شهر طائف نیز مانند بسیاری از شهرهای منطقه حجاز نامی قدیمی داشت. نام کهن این شهر بود. این نام نیز بوده‌است که دره‌ای مهم در تاریخ عربی و اسلامی است. ریشه‌شناسی نام فعلی شهر طائف ()) از ریشه عربی ط و ف می‌آید که می‌تواند به گردنده،
از ریشه عربی ط و ف می‌آید که می‌تواند به گردنده، سرگردان، یا دورزننده ترجمه شود. که مورد اخیر اساس کلمه طواف است () که در لغت به گردش یا طواف ترجمه می‌شود و در زمینه طواف کعبه به کار می‌رود. این نام را طائف به دلیل دیواری که قبیله بنی ثقیف در شهر ساخته بودند، نامگذاری کردند. به‌طور خلاصه، شهر طائف در لغت به معنای شهر دورگرفته یا محصور است. تاریخ. در سده ششم پس از میلاد، شهر طائف تحت سلطه قبیله ثقیف بود که امروزه نیز در شهر طائف و اطراف آن زندگی می‌کنند. گفته شده‌است که قبایل یهودی که توسط مسیحیان اتیوپیایی
شده‌است که قبایل یهودی که توسط مسیحیان اتیوپیایی در جنگ‌های پادشاهی حمیر آواره شده بودند در نزدیکی طائف ساکن شدند. شهر محصور، یک مرکز مذهبی بود زیرا بت الهه "لات" را در خود جای داده بود که در آن زمان به عنوان «بانوی طائف» شناخته می‌شد. آب و هوای آن شهر را از همسایگان خشک و بایر خود که به دریای سرخ نزدیک تر بودند، جدا می‌ساخت. در پیرامون طائف گندم، انگور و میوه می‌روید و این گونه بود که شهر لقب «باغ حجاز» را به خود اختصاص داد. طائف و مکه هر دو زیارتگاه بودند. موقعیت طائف از خود مکه خوش‌تر بود و مردم طائف با
موقعیت طائف از خود مکه خوش‌تر بود و مردم طائف با مردم مکه دادوستدهای نزدیک داشتند. مردم طائف در کنار بازرگانی به کشاورزی و تولید میوه نیز می‌پرداختند. در اوایل سده هفتم میلادی، محمد که در مکه به دنیا آمد، اسلام را برای ساکنان مکه و حجاز تبلیغ کرد و با مقاومت بسیاری از مردم آنجا و حتی در طائف مواجه شد. در سال ۶۳۰، نبرد حنین در حنین، نزدیک به شهر رخ داد. اندکی پس از آن، محاصره ناموفق طائف رخ داد. شهر توسط منجنیق‌های بنو داوس مورد حمله قرار گرفت، اما این حملات را دفع کرد. جنگ تبوک در سال ۶۳۱ طائف را کاملاً
را دفع کرد. جنگ تبوک در سال ۶۳۱ طائف را کاملاً منزوی کرد، بنابراین افراد ثقیف برای مذاکره در مورد اسلام آوردن شهر مکه وارد مکه شدند. بت "لات" همراه با سایر نشانه‌های گذشته بت‌پرستی شهر ویران شد. سپس شهر طائف بارها دست به دست گشت، اما بیشتر تحولات این درگیری‌ها بین مکه و مدینه صورت گرفت و طائف بر خلاف دو شهر مقدس اهمیت خود را از دست داد. تحت سلطه عثمانی. در ۱۷ ژوئیه ۱۵۱۷، شریف مکه به سلطان سلیم اول عثمانی تسلیم شد. به نشانه این امر، کلید شهرهای اسلامی مکه و مدینه را به او تسلیم کرد. به عنوان بخشی از حجاز،
مدینه را به او تسلیم کرد. به عنوان بخشی از حجاز، طائف نیز به عثمانی‌ها واگذار شد و این شهر برای سه سده دیگر در قلمرو عثمانی باقی ماند تا اینکه در سال ۱۸۰۲ توسط شورشیان متحد آل سعود بازپس گرفته شد. این نیروها سپس اقدام به تصرف مکه و مدینه کردند. امپراتوری عثمانی که خود را حافظ شهرهای مقدس می‌دانست، به شدت این فقدان را احساس کرد. سلطان عثمانی، محمود دوم، "والی" مصر، محمدعلی پاشا را فراخواند و او حمله به حجاز را آغاز و طائف را در سال ۱۸۱۳ دوباره فتح کرد. در سال ۱۸۱۳، یوهان لودویگ بورکهارت، جهانگرد و خاورشناس
۱۸۱۳، یوهان لودویگ بورکهارت، جهانگرد و خاورشناس سوئیسی از طائف بازدید کرد و گزارشی از شاهدان عینی از شهر را درست پس از بازپس‌گیری آن توسط محمد علی به جا گذاشت، که در حین حضور در آنجا چندین مصاحبه با وی انجام داد. بورکهارت گزارش داد که دیوار و خندق اطراف شهر توسط عثمان المدحیفه ساخته شده‌است. روی دیوارهای شهر سه دروازه و چندین برج وجود داشت که البته سست بودند و در بعضی جاها فقط پنها داشتند. بورکهارت اظهار داشت که این قلعه توسط شریف غالب بن مسعید ساخته شده‌است. وی به ویرانی شهر ناشی از فتح سال ۱۸۰۲ اشاره
وی به ویرانی شهر ناشی از فتح سال ۱۸۰۲ اشاره کرد. در زمان حضور او بیشتر ساختمان‌ها ویران بود و گور عبدالله بن عباس - پسر عموی محمد و جد عباسیان - به‌شدت آسیب دیده بود. وی همچنین نوشته‌است که جمعیت شهر همچنان اکثراً ثقیفی بودند. از نظر تجارت، این شهر یک جایگاه مهم برای دادوستد قهوه بود. قلعه و پادگان نظامی در طائف توسط عثمانی‌ها در سال "" تعمیر شد. - عمارت برای تجارت دولتی - در سال ۱۸۶۹ ساخته شد و مدتی بعد یک اداره پست تأسیس شد. شورش اعراب. پیش از شورش اعراب، احمد بیگ فرمانده نیروهای عثمانی در طائف بود. او
احمد بیگ فرمانده نیروهای عثمانی در طائف بود. او نیرویی متشکل از ۳۰۰۰ سرباز و ۱۰ عراده توپخانه کوهستانی را در اختیار خود داشت. غالب پاشا والی حجاز نیز در این شهر حضور داشت. در سال ۱۹۱۶، هاشمیان شورش خود را علیه امپراتوری عثمانی در مکه در ماه ژوئن آغاز کردند. آن شهر سقوط کرده بود و سپس در ماه ژوئیه عبدالله، پسر بزرگ رهبر هاشمی و شریف مکه حسین بن علی، با هفتاد نفر به طائف آمد. در حالی که فعالیت‌های او در این منطقه سوء ظن احمد بیگ را برانگیخت، غالب پاشا نیروی آنها را بسیار اندک دانسته و به آن بی‌توجه بود.
آنها را بسیار اندک دانسته و به آن بی‌توجه بود. عبدالله مخفیانه ارتش خود را به ۵۰۰۰ نفر رساند. سپس سیم‌های تلگراف شهر را قطع کرد و حمله کرد. تمامی حملات هاشمی به شهر توسط توپخانه‌های کوهستانی دفع شد و هر دو طرف در محاصره ای ناآرام قرار گرفتند. با این حال، اسلحه‌های هاشمی رفته رفته به طائف آورده شد و سپس شهر مدت کوتاه دیگری نیزی مقاومت کرد تا اینکه سرانجام در ۲۲ سپتامبر تسلیم شد؛ بنابراین این شهر بعداً بخشی از پادشاهی خودخوانده هاشمی حجاز شد. فتح از سوی عربستان و تاریخ معاصر. طائف مدت زیادی در دست هاشمی
و تاریخ معاصر. طائف مدت زیادی در دست هاشمی نماند. تنش بین پادشاه حجاز، حسین بن علی، و عبدالعزیز آل سعود، امیر نجد و حسا، به زودی به خشونت کشیده شد. اگرچه در سال ۱۹۱۹ خصومت‌ها فروکش کرد، اما تا سپتامبر ۱۹۲۴، شبه نظامیان اخوان تحت حمایت عربستان سعودی، تحت رهبری سلطان بن بجاد العتیبی و خالد بن لوایع، آماده حمله به طائف بودند. قرار بود علی بن حسین، پسر شاه، از شهر دفاع کند، اما او وحشت‌زده با سپاهیانش فرار کرد. سیصد نفر از مردان علی توسط اخوان کشته شدند که به قتل‌عام طائف معروف شد. در سال ۱۹۲۶، عبدالعزیز آل
قتل‌عام طائف معروف شد. در سال ۱۹۲۶، عبدالعزیز آل سعود رسماً به عنوان پادشاه جدید حجاز شناخته شد. طائف بخشی از پادشاهی حجاز باقی ماند تا اینکه عبدالعزیز آل سعود دو پادشاهی خود را متحد کرد و آنها را در پادشاهی عربستان سعودی در سال ۱۹۳۲ تحکیم کرد. در سال ۱۹۳۴ قراردادی در اینجا امضا شد که خطوط مرزی بین یمن و پادشاهی سعودی را تعیین کرد. خود پادشاه نیز بعداً در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۵۳ در طائف مرد. طائف زمانی که سعودی‌ها کنترل آن را در دست گرفتند، هنوز کمی بیشتر از یک شهر قرون وسطایی نبود. با این حال، آنها بعداً
یک شهر قرون وسطایی نبود. با این حال، آنها بعداً پروژه نوسازی شهر را آغاز کردند. اولین ژنراتور برق عمومی عربستان سعودی در اواخر دهه ۱۹۴۰ در طائف راه اندازی شد. برای درآوردن شهر از انزوا، ساخت جاده به آن آغاز شد و در سال ۱۹۶۵ ملک فیصل و بزرگراه کوهستانی بین مکه و طائف، که اکنون بخشی از بزرگراه ۱۵ است و به جاده طائف الهدا معروف است. در سال ۱۹۷۴، بزرگراه طائف - آبها – جیزان به طول تقریبی ۶۵۰ کیلومتر، بخشی از بزرگراه ۱۵ به بهره‌برداری. در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، طائف از نظر ارتباطات چنان شهری مدرن بود که به
طائف از نظر ارتباطات چنان شهری مدرن بود که به عنوان محل شبکه تلویزیونی و رادیویی گروه رندون انتخاب شد که در زمان اشغال عراق برای ارتباط با کویت استفاده می‌شد. جغرافیا. کل استان طائف بر روی دره ای مرتفع واقع شده‌است که از باختر و جنوب توسط کوه‌های حجاز (بخشی از کوه‌های صراوات) احاطه شده‌است. این شهر در ارتفاع ۱۸۷۹ واقع شده‌است متر (6165 ft) بالاتر از سطح متوسط دریا. برای مقایسه، کوه‌های اطراف که طائف را از روستاهای مجاور مانند الهدا و الشفا جدا می‌کند، ارتفاعی بین ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متر دارند (۶۵۶۰–۱۱۴۸۵). فوت).
بین ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متر دارند (۶۵۶۰–۱۱۴۸۵). فوت). معروف است که طائف قبلاً "وادی"‌های زیادی با آب روان داشته‌است که وجود سدهایی در کنار بسیاری از آنها نشان می‌دهد. آب و هوا. طائف دارای آب و هوای گرم بیابانی (طبقه‌بندی آب و هوای کوپن "BWh") با تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل است. دما در تابستان به اندازه مناطق کم‌ارتفاع عربستان سعودی شدید نیست. هوا در طائف در طول تابستان بسیار خنک تر از سایر مناطق عربستان سعودی، به ویژه ریاض است. بارندگی کم است، اما در همه ماه‌ها مقداری باران می‌بارد و در بهار و اواخر پاییز
مقداری باران می‌بارد و در بهار و اواخر پاییز باران بیشتر از ماه‌های دیگر است. از نظر تاریخی، اقتصاد طائف به کشاورزی و کشت گل رز وابسته بود که در سراسر آسیای مرکزی و ماوراءالنهر تجارت می‌شد. اقتصاد امروزی طائف هنوز هم بیشتر به کشاورزی و عطرسازی وابسته است، اما یک پروژه متنوع سازی فزاینده برای مبارزه با وابستگی شدید شهر به این دو صنعت در حال انجام است. به دلیل کشت غلاتی مانند گندم و باغات میوه در این شهر، آن را «باغ حجاز» نامیده‌اند. روغن گل‌سرخ مقطر از گیاه رزا × دمشق به‌طور سنتی در خاورمیانه به عنوان عطر و
× دمشق به‌طور سنتی در خاورمیانه به عنوان عطر و معمولاً به عنوان عطر مردانه استفاده می‌شده‌است و به دلیل کشت آن در طائف، نام «رز طائف» را به خود گرفته‌است. " در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی پروژه «طائف جدید» را افتتاح کرد، پروژه ای ۳٫۹ میلیارد دلاری با هدف ایجاد یک فرودگاه بین‌المللی جدید در شهر، به نام فرودگاه بین‌المللی طائف، نوسازی و بازسازی. نوسازی سوق عکاظ تاریخی، ایجاد واحه فناوری، که انتظار می‌رود شامل کارخانه تولید و مونتاژ هواپیمای آنتونوف، فرودگاه صنعتی با باند ۳٫۵ کیلومتری، مزرعه
فرودگاه صنعتی با باند ۳٫۵ کیلومتری، مزرعه خورشیدی به مساحت ۲۵۰۰۰ مربع باشد. متر (۲۶۹٬۱۰۰ فوت مربع) انتظار می‌رود ۳۰ تولید کند مگاوات برق تولید کند، حومه مسکونی، که انتظار می‌رود شامل ۱۰۰۰۰ واحد مسکونی باشد، شهر صنعتی، یک شهر صنعتی به مساحت ۱۱ کیلومتر مربع (۴٫۲۵ مایل مربع) با مجتمعی برای سنگین، صنایع متوسط و سبک همراه با یک مرکز آموزش حرفه ای، و دانشگاه شهر، ۱۶ کیلومتر مربع (۶٫۲ مایل مربع) دانشگاه پیش‌بینی شده‌است که در پارک ملی سعید ساخته شود. فرهنگ. قوم مشهور تاریخی ثقیف هنوز در شهر طائف و اطراف آن زندگی
تاریخی ثقیف هنوز در شهر طائف و اطراف آن زندگی می‌کنند. عتیبه یکی دیگر از قبیله‌های عدنانی است که هنوز در طائف زندگی می‌کنند. بنی حارث یکی از قبایل عرب قحطانی است که در اطراف طائف در عربستان سعودی زندگی می‌کنند. این قبیله مدعی منطقه بسیار وسیعی در اطراف شهر در منطقه بین طائف و قنفذه در عربستان سعودی است. ثو الاسباء العدوانی شاعری عرب و خردمند از قبیله بنی عدوانی بود که از نظر تاریخی در نواحی شمالی طائف زندگی می‌کردند. علاوه بر این، بنی ثابت افرادی هستند که از تبار ثابت هستند و این قبیله در اصل جزئی از قبیله
تبار ثابت هستند و این قبیله در اصل جزئی از قبیله هوازین هستند. دیگر شخصیت‌های مهم اسلامی
فالکون ۹ یک پرتابگر متوسط قابل استفاده مجدد است که توسط شرکت هوافضای آمریکایی اسپیس‌اکس طراحی، تولید و پرتاب شده‌است. این راکت می‌تواند محموله و خدمه را به مدار زمین حمل کند. همچنین می‌توان از آن به عنوان پرتابگر سنگین مصرفی استفاده کرد. اولین پرتاب فالکون ۹ در ژوئن ۲۰۱۰ بود. اولین مأموریت تجاری فالکون ۹ در ۸ اکتبر ۲۰۱۲ به ایستگاه فضایی بین‌المللی بود. در سال ۲۰۲۰ این اولین راکت تجاری بود که انسان را به مدار زمین ارسال کرد و در حال حاضر تنها پرتابگری‌است که قادر به انجام این کار است. این تنها راکت ایالات
قادر به انجام این کار است. این تنها راکت ایالات متحده است که در حال حاضر برای انتقال انسان به ایستگاه فضایی بین‌المللی تأیید شده‌است. در سال ۲۰۲۲، این راکت با بیشترین پرتاب در تاریخ و با داشتن یک شکست، به ایمن‌ترین راکت تبدیل شد. فالکون ۹ یک پرتابگر آسانسوری بردِ متوسط دو مرحله‌ای تا مدار است که امکان استفاده مجدد دارد و توسط اسپیس‌اکس در ایالات متحده طراحی و ساخته شده‌است. فالکون ۹ از موتورهای مرلین استفاده می‌کند و سوخت اکسیژن مایع کریوژنیک و نفت سفید موشک (آرپی-۱) را به عنوان پیشرانه می‌سوزاند. نام آن
(آرپی-۱) را به عنوان پیشرانه می‌سوزاند. نام آن برگرفته از سفینه فضایی تخیلی Star Wars Millennium Falcon و نه موتور مرلین مرحله اول موشک است. موشک با نسخه‌های v1.0 (2010–2013)، v1.1 (2013–2016)، v1.2 «Full Thrust» (۲۰۱۵ – حال)، از جمله نوع Block 5 Full Thrust، از ماه مه سال ۲۰۱۸ پرواز کرد. برخلاف اکثر راکت‌ها، که سیستم پرتابی یکبار مصرف و پر هزینه هستند، از زمان معرفی نسخه کامل، فالکون ۹ تا حدودی قابل استفاده مجدد است. مرحله اول موشک قادر به ورود مجدد به جو و فرود آمدن عمودی پس از جدا شدن از مرحله دوم است.
و فرود آمدن عمودی پس از جدا شدن از مرحله دوم است. این شاهکار برای اولین بار در پرواز ۲۰ با نسخه نسخه ۱٫۲ در دسامبر ۲۰۱۵ حاصل شد. تاریخچه. در ابتدا اسپیس‌اکس قصد داشت پرتاب فالکون ۱ خود را با یک موشک بُرد متوسط، یعنی فالکون ۵، دنبال کند. در سال ۲۰۰۵، اسپیس‌اکس اعلام کرد که در عوض در حال توسعه فالکون ۹ به عنوان «یک وسیله پرتاب آسانسوری کاملاً قابل استفاده مجدد» است و قبلاً یک مشتری دولتی را تضمین کرده‌است. فالکون ۹ با توانایی پرتاب تقریباً ۹٬۵۰۰ کیلوگرم (۲۱٬۰۰۰ پوند) به مدار پایین زمین توصیف شده‌است و
(۲۱٬۰۰۰ پوند) به مدار پایین زمین توصیف شده‌است و پیش‌بینی می‌شد در هر پرواز ۵۰ میلیون دلار قیمت داشته باشد (با قسمت بار ۳٫۷ متری (۱۲ فوت)). این مبلغ برای با قسمت بار ۵٫۲ متری (۱۷ فوت) ۶۱ میلیون دلاراست. اسپیس‌اکس همچنین از تولید نسخه سنگین فالکون ۹ با ظرفیت بارگیری تقریبی ۲۵۰۰۰ کیلوگرم (۵۵۰۰۰ پوند) خبر داد. فالکون ۹ قرار بود پرتاب را به LEO , GTO، و همچنین با خدمه و وسایل نقلیه باری به ایستگاه فضایی بین‌المللی امکان‌پذیر کند. پرتاب‌ها. موشک‌های خانواده فالکون ۹ طی ۱۰ سال ۸۸ بار پرتاب شده‌اند و در نتیجه ۸۶
۹ طی ۱۰ سال ۸۸ بار پرتاب شده‌اند و در نتیجه ۸۶ موفقیت کامل مأموریت (۹۷٫۷٪)، یک موفقیت جزئی (CRS-1 محموله خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی تحویل داد، اما محموله دوم در مداری پایین‌تر از مدار برنامه‌ریزی شده گیر افتاد) و یک شکست (فضاپیمای CRS-7 که ۱۳۹ ثانیه پس از پرتاب منفجر شد). علاوه بر این، یک موشک و میزان بار آن Amos-6 قبل از پرتاب در آماده‌سازی برای آزمایش آتش‌سوزی استاتیک نابود شد. سوخت. سوختِ فالکون، ترکیبی شاملِ اکسیژن مایع و آر پی وان (گونه‌ای نفت سفید) است.
ژاک دو موله (متولد ۱۲۴۰–۱۲۵۰ میلادی– ۱۸ مارس ۱۳۱۴ میلادی) بیست و سومین و آخرین استاد اعظم شوالیه‌های معبد بود که به جرم بدعت‌گذاری در دستگاه تفتیش عقاید و به دستور مستقیم پاپ کلمنت پنجم سوزانده شد. وی از ۲۰ آوریل ۱۲۹۲ رهبری شوالیه‌های معبد را برعهده گرفت و تا زمان مرگ این منصب را عهده‌دار بود. مرگ. ژاک دو موله به همراه معاون خود ماه مارس سال ۱۳۱۴ به ستونی در میدان مقابل کلیسای نوتر دام بسته شد تا اعترافات پیشین خود را تصدیق کند و توسط نمایندگان پاپ به حبس ابد محکوم گردد. با این وجود، او در مقابل حاضران مدعی
محکوم گردد. با این وجود، او در مقابل حاضران مدعی بی‌گناهی خود و فرقه‌اش شد. با توسل به این آخرین بهانه، فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه، دستور به سوزانده شدن هر دو داد. روز بعد با شعله‌ور گشتن هیزم‌ها، ژاک دو موله با سر دادن فریاد مجدداً خود را بی‌گناه خواند و خدا را منتقم خود دانست. بر مبنای سنت زمانه، او پادشاه و سیزده نسل بعدی وی را نفرین کرد. ژاک دو موله در آخرین کلمات پیش از جان باختن، وعده حضور پادشاه و پاپ جهت قضاوت در نزد خدا در عرض یک سال را داد. پاپ کلمنت پنجم در عرض یک ماه و فیلیپ چهارم هفت ماه پس از
پنجم در عرض یک ماه و فیلیپ چهارم هفت ماه پس از آن درگذشتند. لوئی دهم، فیلیپ پنجم و شارل چهارم، سه پسر تاجدار فیلیپ چهارم در عرض کمتر از ۶ سال در سنین جوانی بدون بر جای گذاشتن جانشین مذکر جان سپردند. خالی ماندن سریر سلطنت در فرانسه موجب به پا شدن جنگ صدساله، طولانی‌ترین جنگ در تاریخ جهان غرب، گردید. این حوادث سبب گشت افسانه نفرین ژاک دو موله فراگیر شود.
دینورآب (به کردی: "دینه‌وه‌رئاو" Dîneweraw) رودخانه‌ای در دشت دینور و چمچمال واقع در استان کرمانشاه است. سرچشمه. دینورآب از یکی شدن چند رودخانۀ مختلف در محل میان‌راهان ایجاد شده‌است. این سرشاخه‌ها از کوه‌های غربی کندوله، شمال سرتخت و بخش سنقر و کوه‌های دهستان خدابنده‌لو سرچشمه گرفته و در میان‌راهان با پیوستن آب برناج و آب نوژیوران یکی شده و وارد تنگۀ دینور شده و پس از طی مسیری طولانی، در جنوب بیستون به رودخانهٔ گاماسیاب می‌ریزد. شعبه‌های دینورآب. رودخانۀ دینورآب در طول مسیر خود چند شاخه می‌شود. شعبه‌های این
در طول مسیر خود چند شاخه می‌شود. شعبه‌های این رود عبارت‌اند از: رودخانۀ کندوله، رودخانۀ ارمنیان (ارمنی‌جان)، رودخانۀ شاهپورآباد، رودخانۀ سرتخت، رودخانۀ جامیشان، رودخانۀ کنگرشاه، رودخانۀ مله‌ماس، رودخانۀ تینه‌موو. مرگ ماهیان. در اواخر تیر ۱۴۰۱ اعلام شد که سطح آب رودخانۀ دینورآب به شدن پایین آمده و نزدیک به ۱۵ هزار ماهی تلف شده‌اند. بر اساس این گزارش طی دو هفتۀ انتهای ماه تیر ۱۴۰۱ دو بار مرگ ماهیان به صورت انبوه اتفاق افتاده است. معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی اداره حفاظت محیط زیست استان کرمانشاه از خشک‌سالی
اداره حفاظت محیط زیست استان کرمانشاه از خشک‌سالی و افزایش تبخیر آب، احداث سد، و احداث آب‌بند برای انحراف مسیر آب و مصرف آن جهت کشاورزی و باغداری به کاهش شدید دبی رودخانه و کاهش اکسیژن محلول در آب به عنوان عوامل مؤثر بر مرگ انبوه ماهیان یاد کرده‌است.
کورپوریشن فناوری‌های اکتشاف فضایی یا اسپیس‌اکس، یک شرکت فناوری آمریکایی است که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و ساخت محصولات صنایع هوافضایی و همچنین ارائه خدمات اکتشاف فضایی و مخابراتی فعالیت می‌کند. این کورپوریشن در سال ۲۰۰۲ در کالیفرنیا شکل گرفت و اکنون درحال گسترش است. در ۳۰ مهٔ ۲۰۲۰ فضاپیمای کرو دراگون دمو ۲ به فضا پرتاب شد و برای نخستین بار دو فضانورد سازمان هوافضای آمریکا (ناسا) با یک فضاپیمای خصوصی راهی مدار زمین شدند. این نخستین بار از زمان بازنشستگی ناوگان شاتل ناسا در سال ۲۰۱۱ است که آمریکا توانسته
شاتل ناسا در سال ۲۰۱۱ است که آمریکا توانسته فضانوردان را از خاک خود به فضا اعزام کند و به همین دلیل این پرتاب توجه بسیاری به خود جلب کرد. همچنین نخستین بار است که ناسا از یک شرکت خصوصی (اسپیس‌اکس) برای انتقال فضانوردان به مدار استفاده می‌کند. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۰ ناسا برای بار دوم با به‌کارگیری فضاپیمایی که اسپیس‌اکس آن را ساخته‌است، سه فضانورد آمریکایی مایکل هاپکینز، ویکتور گلاور و شنون واکر، و یک فضانورد ژاپنی، سوئیچی ناگوچی را از از مرکز فضایی کندی در ایالت فلوریدا برای یک مأموریت شش‌ماهه به سوی ایستگاه
فلوریدا برای یک مأموریت شش‌ماهه به سوی ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاد. تاریخچه. تأسیس و رشد. اسپیس‌اکس در ژوئن ۲۰۰۲ توسط ایلان ماسک بنیانگذار پی‌پل و تسلا موتورز تأسیس شد؛ زیرا او قصد داشت کارهایی بیشتر از بازنشستگی و کارهای انسان دوستانه با ثروتش بکند؛ همین‌طور دسترسی ارزان و قابل اعتماد به فضا یک فرصت تجاری بود که می‌توانست در ایالات متحده آمریکا به بهره‌برداری برسد. رؤیای او ساخت یک موشک قابل اطمینان نسبتاً ارزان بود که بتواند بارها به فضا برود و قابل به‌کارگیری دوباره باشد. در مارس ۲۰۰۶، ماسک