payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حال، آن فصل‌ها را که زندگی نکرده‌ای به یاد بیاور و زندگی‌ت را به کمال زندگی کن. مرگ به همه ما لبخند می‌زند، اما تمام آن کاری که انسان می‌تواند انجام دهد، پاسخ دادن آن با لبخندی است بهترین انتقام این است که شبیه دشمنت نباشی ذهنت از آنچه تو مکرراً در افکارت نگه می‌داری شکل می‌گیرد، چرا که روح انسان رنگ احساساتش را می‌گیرد. آنچه که مانع از حرکت می‌شود، خود باعث پیشرفت حرکت است. آنچه که در میان راه قرار می‌گیرد، خود بخشی از راه می‌شود می‌توانی آنقدر نفس نکشی تا بمیری اما مردم همچنان مثل قبل زندگی خواهند کرد تو
بمیری اما مردم همچنان مثل قبل زندگی خواهند کرد تو تنها توانایی کنترل ذهن خودت را داری و نه آنچه که در بیرون اتفاق می‌افتد این نکته را بفهم و فهمیدنش تو را توانا خواهد کرد این مرگ نیست که باید انسان از آن بترسد، بلکه او بایستی از این که هیچ‌گاه زندگی کردن را آغاز نکند، بهراسد هرگز به آینده اجازه نده که مزاحم امروز تو شود. تو آینده را، اگر مجبور باشی، با همان سلاح عقلانیتی که امروز در برابر زمان حال سپر توست، ملاقات خواهی کرد زندگی شاد به چیزهای زیادی نیاز ندارد؛ تمامش در درون خود توست، در نوع افکارت فقدان
تمامش در درون خود توست، در نوع افکارت فقدان هیچ چیزی جز تغییر نیست، و تغییر مایه شوق طبیعت است. شادی واقعی یک انسان انجام دادن کارهایی است که او برایشان ساخته شده.
باستان‌شناسی قاره آمریکا شاخه ای از مطالعات باستان‌شناسی است که به بررسی پیشینه ورود انسان و نحوه استقرار و زندگی آن‌ها در قاره‌های آمریکا پیش از کشف آن توسط کریستف کلمب می‌پردازد.گوردون ویلی و فیلیپ فیلیپس از بزرگترین پژوهشگران این عرصه بشمار می روند.این مطالعات سرخپوستان پالئو را نخستین ساکنان این قاره‌ها می داند که از آسیا به قاره آمریکا مهاجرت کرده‌اند.همچنین یافته‌های ژنتیکی در این عرصه کاربرد دارد بنحوی که اثبات شده‌است که پیشینه ژنتیکی مردم قاره آمریکا با بومیان سیبری در خلال سال چهل تا بیست هزار سال
با بومیان سیبری در خلال سال چهل تا بیست هزار سال پیش از میلاد برابر و همسان بوده‌است.
لوکا و آتش زندگی به انگلیسی: Luka and the Fire of Life اثر سلمان رشدی داستانی است برای کودکان که در سال ۲۰۱۰ به کوشش جاناتان کیپ Jonathan Cape، رندم هاوس Random House منتشر شده. این داستان را رشدی در ادامه داستان هارون و دریای قصه‌ها برای میلان دومین پسر خود نگاشته است. او برای نگاشتن این کتاب از بازی‌های رایانه‌ای الهام گرفته‌است. چکیده داستان. لوکا و پدرش رشید خلیفه از ساکنان شهر کاهانی در سرزمین افسانه‌ای الفبای، پای پیاده از مدرسه لوکا به سمت خانه می‌رفتند که چشم لوکا به وضعیت رقّت‌آور حیوانات سیرک
که چشم لوکا به وضعیت رقّت‌آور حیوانات سیرک حلقه‌های بزرگ آتش افتاد و با صدای بلند گفت "شاید بهتر باشه که شما حیوانات دست از اطاعت بردارید و آن حلقه‌های آتش این چادر احمقانه را قورت بده" (رشدی ۶) سرزنش لوکا کارگر شد و حیوانات سیرک بقیه روز نافرمانی کردند، دست آخر هم چادرهای سیرک نصیب حلقه‌های آتش شد. در همان روز یک سگ و یک خرس از اعضای سیرک به خانه لوکا آمدند و چیزی نگذشت که شدند حیوانات وفادار خانگی او، "هیبت این دو در دفاع از لوکا سبب شد که دیگه هیچکس، هیچوقت حتی خیال دست انداختن و آزار او رو به سرش راه
حتی خیال دست انداختن و آزار او رو به سرش راه نده" (رشدی ۴). یک ماه بعد رشید خلیفه بخواب رفت و دیگه بیدار نشد. چند روز بعد از آن کرکس نامه‌ای از طرف کاپیتان سن به لوکا داد که آشکار میکرد رشید خلیفه را سن مبتلا کرده و این سبب شد لوکا فکر کند پدرش بیدار شده و با عجله به همراه خرس و سگ بیرون دوید و این‌گونه بود که وارد دنیای جادو شد. شخصیت‌ها. لوکا خلیفه: شخصیت مرکزی داستان، پسر دوازده ساله چپ دستی است که می‌خواهد پدر در حال مرگ خود را نجات دهد و در طول دستان از خود شجاعت نشان می‌دهد. خرس: سگ لب‌رادور شکلاتی
از خود شجاعت نشان می‌دهد. خرس: سگ لب‌رادور شکلاتی آوازخوان و نجیب است. او که با یک بلای چینی تبدیل به سگ شده محافظ باوفای لوکا است و سرانجام جاودانگی خود را فدای نابودی نوبوددی می‌کند. سگ: خرس رقاص معمولی است که عاشق لوکا می‌باشد. او می‌گوید که "به وسیله یک بلا خرس شده تا سبب رضایت لوکا شود" ولی این واقعیت ندارد.
چیچیمکا اصطلاحی بود که سرخپوستان ناوز به مردم نیمه بدوی و بیابانگرد مناطق شمالی مکزیک و جنوب غرب آمریکای امروزی اطلاق می‌نمودند. امروزه تنها از قومی ساکن مکزیک به نام چیچیمکا خوناز با این اصطلاح یاد می‌شود. با این حال نام آن‌ها معمولاً به صورت ساده‌تر "خوناز" یا "اوزا" بیان می‌شود.
آئین‌های ایرانیان در اسناد یونانی یه آثار نویسندگان یونانی و قراین و شواهد نوشته‌های آنان دربارهٔ آیین‌ها و ادیان ایران باستان اشاره دارد. با تمام کوششی که در تنظیم و بررسی این نوشته‌ها صورت گرفته، گاه تعبیرات و گزارش‌ها در موارد مهم و اساسی با یکدیگر متناقض است. در این تناقض عامل زمان و مکان نقش مؤثری دارد. باورهای ایرانی در پهنای یک شاهنشاهی بزرگ و در طول قرون متمادی با تاریخی پرماجرا دستخوش تغییراتی شده و دگرگونی‌های فراوانی را پذیرفته‌است. هرودوت. باورها و عقایدی که هرودوت شرح می‌دهد، به‌طور تقریبی به
و عقایدی که هرودوت شرح می‌دهد، به‌طور تقریبی به سال ۴۴۵ پیش از میلاد منطبق با ۵۰ سال پس از مرگ داریوش بزرگ مربوط می‌شود. ساختن قربانگاه و معبد در نزد ایرانیان رسم نیست و برخلاف یونانیان ایشان معتقد نیستند که خدایان از جنس و ذات بشری باشند. زئوس (اهورامزدا) در آیین ایشان همان گنبد نیلگون است. رسم آنان اینست که بر بلندترین نقاط بالا می‌روند و در درگاه خدا به دعا می‌پردازند و قربانی می‌کنند. پارسیان برای خورشید، ماه، آتش، آب و باد قربانی‌ها می‌کنند و این عناصر معبودهای خاص ایشان می‌باشند که حکم پرستش آن‌ها از
معبودهای خاص ایشان می‌باشند که حکم پرستش آن‌ها از روزگاران پیش بر ایشان نازل شده‌است. فقط بعدها پرستش اورانیا یا افرودیت را از آشوری‌ها و عرب‌ها آموختند. افرودیت را آشوریها، می‌لیتا و تازیان، آلیتا و ایرانیان مهر خوانند. آنان قربانگاهی برپا نمی‌کنند، آتشی نمی‌افروزند، شرابی نمی‌افشانند. در مراسم آنان از آوای نی خبری نیست یا گل یا نان جوین در کار نیست، بلکه مغی که می‌خواهد قربانی کند، فدیه‌اش را در جای پاکیزه‌ای می‌آورد، در حالی که پوشاک سر او با تاج گل‌ها معمولاً گل اسپرغم تزئین شده‌است و ایزدی که فدیه
معمولاً گل اسپرغم تزئین شده‌است و ایزدی که فدیه برای اوست، به نام برمی‌خواند. رسم نیست که تنها برای خویشتن خیر و برکت بخواهند، بلکه برای خوشبختی شاه و تمام اقوام ایرانی که خود نیز جزئی از آنان به‌شمار می‌روند، دعا می‌کنند. حیوان قربانی شده را تکه‌تکه می‌کنند و می‌پزند و سپس پوششی از نرم‌ترین گیاهان به‌ویژه شبدر می‌گسترد و همهٔ گوشت قربانی را بر آن می‌نهد. قربانی دادن جایز نیست مگر این که یکی از مغان در مراسم حاضر باشد. در نزد ایرانیان آنچه انجامش حرام باشد، ذکرش نیز مکروه است و بدترین کارها دروغگویی است و
ذکرش نیز مکروه است و بدترین کارها دروغگویی است و پس از آن وام‌ستاندن، زیرا که می‌پندارند بیم و واهمه، مرد بدهکار را به دروغگویی وادار می‌سازد. مردهٔ یک ایرانی پیش از آنکه پرندگان یا جانوران آن را بدرد دفن نمی‌شود. می‌دانم که میان مغان این رسم هست چون آن‌ها آشکارا چنین کنند اما پارس‌ها نعش را با موم پوشانده سپس بخاک می‌سپارند؛ و اما مغان آن‌ها با دیگر مردمان و نیز با کاهنان مصری فرق بسیاری دارند. کاهنان مصر بنا به خویشکاری دینی خود از کشتن هر گونه جانداری جز در موارد قربانی سخت می‌پرهیزند ولی مغان همهٔ
جز در موارد قربانی سخت می‌پرهیزند ولی مغان همهٔ جانوران را جز سگ و آدم به دست خود می‌کشند و در کشتن حیوانات و مارها و خزندگان و پرندگان سخت می‌کوشند و از یکدیگر پیش می‌جویند و وانمود می‌کنند که آن رسمی قدیمی است و به همین منوال نیز خواهد ماند. بی‌گمان در روایت هرودوت مراد از زئوس در هنگام گفتگو دربارهٔ خدای برین همان اهورامزدا است. اهورامزدا یکی از مهم‌ترین ایزدان آیین باستانی اوستایی است که در گات‌های زرتشت در درجهٔ اول اهمیت قرار گرفته‌است. ستایش این خدا هم از مذهب مزدیسنا در مفهوم اصطلاحی آن و هم از
هم از مذهب مزدیسنا در مفهوم اصطلاحی آن و هم از نوآیینی و دین‌آوری زرتشت باستانی‌تر است. در سخن هرودوت هیچ نشانی از شخص زرتشت نیست. خواننده هیچ‌یک از ویژگی‌های اساسی آیین اوستایی را در این‌جا نمی‌یابد به هوم و موقعیت مهم و اساسی آتش در برگزاری مراسم دینی زرتشتی هیچ اشاره‌ای نرفته‌است. به گفتهٔ هرودوت مغ در هنگام مراسم تاجی از اسپرغم بر سر می‌گذاشت این یک رسم ویژهٔ پارسی است و شاید از بومیان انیرانی و غیرآریایی فرا گرفته بودند در صورتی‌که در مراسم پرستش اوستایی چنان‌که هنوز در میان پارسیان هند رواج دارد،
چنان‌که هنوز در میان پارسیان هند رواج دارد، موبد باید سر خود و همچنین پایین چهره‌اش را با پنام بپوشاند تا دم او آتش را نیالاند. بدین ترتیب می‌توان تصور کرد دینی که هرودوت به ایرانیان نسبت داده‌است، آیین زرتشتی نبوده بلکه گونهٔ ابتدایی آیین کهن ایرانی است که بر اساس چندتا پرستی و ستایش نیروهای مینوی شدهٔ گیتی استوار بوده‌است. این کیش به باورهای ودایی بیشتر از آیین زرتشتی نزدیک است. دین ایرانی‌ای که هرودوت توصیف کرده‌است، با آیین اوستایی تنها در مورد عقایدی که بازماندهٔ باورهای دوران هندوایرانی است هماهنگی
که بازماندهٔ باورهای دوران هندوایرانی است هماهنگی دارد و برخی از این باورهای کهن را، باوجود دگرگونی و جابه‌جایی‌های فراوان هنوز می‌توان در اوستا تشخیص داد. گزارش دیگر مورخان یونانی. شخص زرتشت و تعلیمات مغان بر روی افکار و اندیشه‌های یونانی تأثیری پرداخت که راست و واقعی بود اما نمی‌توان چنان انگاشت که یونانیان تنها یک گونهٔ واحد آیین ایرانی را می‌شناختند. کیش‌ها و گونه‌های متفاوتی از آیین ایرانی در آثار مورخان یونانی به چشم می‌خورد. هر یک از این کیش‌ها به دورهٔ متفاوتی تعلق دارد و شاید هر کدام در محدودهٔ
دورهٔ متفاوتی تعلق دارد و شاید هر کدام در محدودهٔ معینی از سرزمین ایران رواج داشته‌است. نه یونانیان و سریانی‌ها و نه نویسندگان ارمنی، هیچ‌یک از زرتشت و از آیین او که در گات‌های اوستا بازگو شده‌است، آگاهی نداشتند. برداشت اساطیری دربارهٔ زرتشت از پرتوِ وجودِ اودوکسوس کنیدوسی که هم‌زمان با افلاطون در میانهٔ سدهٔ چهارم پیش از میلاد می‌زیسته‌است، بر جا مانده‌است. چنین برداشت‌های افسانه‌ای پیرامون زرتشت، از ایران غربی سرچشمه گرفته‌است و چنان‌که پیداست جا یا جاهایی که چنین داستان‌هایی پرداخته‌شده، باید از خاستگاه
که چنین داستان‌هایی پرداخته‌شده، باید از خاستگاه زرتشت فاصلهٔ بسیاری داشته‌باشد. این نکته را باید در نظر داشت که مورد گسترش آیین زرتشتی در زمان باستان اغراق شده‌است، به احتمال زیاد آیین زرتشت در آغاز یک نهضت محلی در ایران شرقی بوده‌است که هنوز مرزهای آن مشخص نشده‌است. این آیین نو با مقاومت و مقابلهٔ شدید کیش‌های رایج مواجه شد و برای مدتی دراز نتوانست به برتری و چیرگی کامل برسد و چون گسترش یافت، دگرگون شد. آیین زرتشت با آیین‌هایی که در پی انداختن آن‌ها برخاسته بود، درآمیخت و مزدیسنا به گونه‌ای بسیار متفاوت
بود، درآمیخت و مزدیسنا به گونه‌ای بسیار متفاوت در ایران انتشار یافت. روایت استرابو. استرابو در فاصلهٔ سال‌های ۶۳ قبل از میلاد تا ۱۹ پس از میلاد زندگی می‌کرده‌است. استرابو نیز مانند همهٔ مورخان یونانی بخش عمده‌ای از آگاهی‌های خود را از هرودوت اقتباس کرده‌است. استرابو آیین و مراسمی را که برگزار آن‌ها را در کاپادوسیه خود به چشم دیده‌است به شرح زیر در رسالهٔ جغرافیا بیان می‌کند رسم‌های پارسیان و مادها و بسیاری از مردمان بهم همانند است. ایرانیان میان آب و آتش از لحاظ رسم‌های قربانی فرقی قائلند. در مورد آتش
از لحاظ رسم‌های قربانی فرقی قائلند. در مورد آتش کنده‌های هیزم بی‌خار بر آتش می‌نهند و از بالا چربی بدان می‌ریزند و آنگاه در حین پاشیدن روغن آن را از پایین می‌افروزند و هرگز بر آتش نمی‌دمند بلکه با بادبزن آن را باد می‌زنند و کسانی را که آتش را با لاشهٔ مرده یا چیزهای ناپاک آلوده‌اند، می‌کشند. در مورد آب زمانی‌که ایرانیان به دریاچه یا رود یا چشمه‌ای رسند، گودال‌های بزرگ کنده قربانی را در کنار آن می‌کشند و سخت پروای آن دارند که هرگز خون به آب نیامیزد چون این کار سبب آلودگی آب خواهد بود. پس از آنکه گوشت قربانی
سبب آلودگی آب خواهد بود. پس از آنکه گوشت قربانی را روی گستره‌ای از گیاه مورد یا برگبو به ترتیب چیدند، مغان آن را با شاخه‌های درخت که در دست گرفته‌اند لمس کرده و به زمزمهٔ سرودی می‌پردازند. در کاپادوسیه سرزمینی که طایفهٔ مغان که آن‌ها را آذر-موبدان می‌خوانند و نیز معابد ایزدان ایرانی بی‌شمار است، حیوان قربانی را با کارد سر نمی‌برند بلکه آن را با ضربهٔ کندهٔ درختی که به دستهٔ هاون ماننده‌است، بی‌جان می‌کنند. در آنجا هم چنین آتشکده‌ها وجود دارد، بناهای غریبی که در آنجا مغان پاسدار آتشی هستند که هرگز خاموش
که در آنجا مغان پاسدار آتشی هستند که هرگز خاموش نمی‌شود. مغان روزها به آتشکده آمده در برابر آتش، نزدیک به یک ساعت، یه زمزمه می‌پردازند در حالیکه دسته‌ای از شاخه‌ها را به دست گرفته و روپوشی نمدین پوشیده‌اند که هر دو گونه و لبهایشان را می‌پوشاند. این رسم‌ها را من به چشم خود دیده‌ام.&lt;/ref&gt; روایت پلوتارخ و تئوپمپوس. پلوتارخ (زمان حیات از ۴۶ تا ۱۲۰ میلادی) در روایت خود تا دربارهٔ دین مغان تا حدی از تئوپمپوس ( تاریخنگار یونانی زادهٔ پیرامون ۳۸۰ پیش از میلاد) نقل قول می‌کند و بدینسان بخشی از اسناد پلوتارخ
نقل قول می‌کند و بدینسان بخشی از اسناد پلوتارخ به نیمهٔ اول سدهٔ چهارم پیش از میلاد مربوط می‌شود. این رساله در واقع به ما امکان می‌دهد که دربارهٔ اصول دین، آئین و مراسم و نیز روایات مربوط به رستاخیز در آئین ایرانیِ زروانی بپردازیم: گروهی از مردمان به دو خدا باور هم دارند که بسان دو بنایان یکی آفریدگار نیکی‌ها و دیگری پردازندهٔ چیزهای یاوه و بی‌سود است. و اما گروهی دیگر توانِ نیک را خدا و آن دیگری را دیو دانند. زرتشت مغ که گویند پنج هزار سال پیش از جنگ تروا می‌زیست. او یکی از این دو بن را هرمزد و دیگری را
می‌زیست. او یکی از این دو بن را هرمزد و دیگری را اهریمن نامید و نیز نشان داد که هرمزد روشنی را ماند بیش از هرچیز که به دریافت حواس درآید و حال آنکه اهریمن به تاریکی و نادانی ماننده‌است و میانجی بین آندو مهر است و از این روست که ایرانیان او را مهرِ میانجی خوانند. نیز آنان دربارهٔ خدایان اسطوره‌های فراوان بازگو کنند، چنان‌که: هرمزد زادهٔ آویژه‌ترین روشنی‌ها و اهریمن زادهٔ تاریکی و تیرگی با همدیگر در کارزار و نبردند. هرمزد شش خدای آفرید، اهریمن نیز به هم چشمی شش دیو آفرید. آنگاره هرمزد خویشتن را سه برابر فراخ
دیو آفرید. آنگاره هرمزد خویشتن را سه برابر فراخ کرده و بگسترد و خود را از خورشید برکشید به همان اندازه که خورشید از زمین برکشیده‌است. او آسمان را به ستاره‌ها آراست و ستارهٔ شعرای یمانی را چون پاسدار و دیده ور بر سر آنان گماشت و بیست و چهار خدای دیگر آفریده همه را درون تخم مرغی بنهاد ولی بیست و چهار دیو که زادهٔ اهریمن بودند، به درون تخم مرغ خلیدند (افتادگی در متن) و این چنین چیزهای بد با نیکی‌ها آمیخته‌اند اما زمان معینی خواهدآمد که اهریمن آورندهٔ بیماری و خشکسالی باید یکباره نابود شود و نیست گردد و آنگاه
خشکسالی باید یکباره نابود شود و نیست گردد و آنگاه زمین هموار و همطراز می‌شود و مردمان زندگی یکسان و شهریاری و کشوری یکتا خواهندداشت و همگی خجسته گشته به یک‌زبان سخن خواهند گفت و تئوپمپوس گوید که به باوری مغان برای سه هزار سال متوالی یکی از این دو خدا سالاری و فرمانروایی می‌کند و آن دیگری تن در می‌دهد و در سه هزار سال بعدی آندو با یکدیگر به ستیزه و کارزار پرداخته و به قلمرو همدیگر می‌تازند اما در فرجام اهریمن بشکند و مردمان شاد شوند و بی‌نیاز از خواسته و بی‌سایه. اهریمن هرمزد را به میهمانی خواند. هرمزد فرا
اهریمن هرمزد را به میهمانی خواند. هرمزد فرا رسید ولی به شرطی پذیرفت نان بخورد که نخست پسران آن دو به زورآزمایی پردازند. چون پسران اهریمن بر پسران هرمزد چیره شدند، پدرانشان به جستجوی داوری پرداختند و چون کسی را نیافتند. خورشید را از برای این منظور آفریدند. دین مانی با آئین زروانی بیش از هر کیش دیگری ارتباط و بستگی دارد. شبیه این اسطوره در دین مانوی نیز دیده‌می‌شود. پاسداری پیمان بین مینوی نیک و بد از وظایف مهر است. اینک این پرسش پیش می‌آید که مهر چگونه پیمانی بین دو ایزد همآویز بسته‌است؟ تصور می‌رود عهد و
بین دو ایزد همآویز بسته‌است؟ تصور می‌رود عهد و قراری است که ترتیب فرمانروایی دو ایزد بر جهان و زمان پادشاهی هر یک از آنان از روی آن تعیین می‌شود. پرستش ستارگان:باید دانست که پرستش ستارگان در هیچ کیش ایرانی به اندازهٔ آیین زروانی رواج نداشته و در واقع یونانیان این آیین را بیش از یک نظام مذهبی به صورت یک دستگاه و شارستان نجومی فرض کرده‌اند. نابودی اهریمن: پلوتارخ آورده‌است که در پایان زمان اهریمن به سبب بدی‌ها و پتیارگی‌هایی که به جهان آورده نابود خواهد شد. مدت شهریاری هرمزد و اهریمن و زمان نابودی اهریمن: به
شهریاری هرمزد و اهریمن و زمان نابودی اهریمن: به گفتهٔ تئوپمپوس که در روایت پلوتارخ از آن یاد شده هر یک از دو بن به نوبت سه هزار سال فرمانروایی خواهند کرد و در طول سه هزار سال فرجامین هر کدام خواهد کوشید که آن دیگری را نابود کند. در سنت زروانی مدت زمان بین آفرینش و نابودی اهریمن نه هزار سال است و در منابع مزدیسنا دوازده هزار سال. مردمان بی‌سایه: به گفتهٔ پلوتارخ پس از پایان کارزار مردمان شاد خواهند شد و بی‌نیاز از خواسته و سایه. معنی سادهٔ آن اینست که هرمزد باشنده در میان روشنی درخشش بیکران خود را متجلی
باشنده در میان روشنی درخشش بیکران خود را متجلی خواهد کرد و سایه‌ها که گونه‌ای از تاریکی هستند و از اهریمن برخاسته‌اند برای همیشه ناپدید خواهند شد.
ماپوچه از اقوام سرخپوست شیلی هستند که جمعیت امروزی آن‌ها به حدود ۹۰۰٬۰۰۰ می‌رسد و عمدتاً در کشور شیلی ساکن هستند که پیشتر با نام آروکانیان شناخته می شدند. گروه‌های کوچکی از آن‌ها ساکن آرژانتین می‌باشند. به دو زبان ماپوچه ای و اسپانیایی سخن گفته و عمدتاً مسیحی‌مذهب می‌باشند. گفته می‌شود شمار بسیار زیادی از مردم شیلی اصالتاً ماپوچه‌تبار هستند. در مورد ریشهٔ سرخپوستی این قوم تردیدهایی وجود دارد، چرا که در تست‌های ژنتیکی دی.ان.ای مردم ماپوچه نشان می‌دهد آن‌ها پلی‌نزی‌تبار هستند و با بومیان اقیانوسیه و ساکنان
پلی‌نزی‌تبار هستند و با بومیان اقیانوسیه و ساکنان جزایر غربی اقیانوس آرام ریشهٔ مشترک دارند. هرچند برخی دانشمندان بر اساس آزمایش‌های دیگر این همبستگی را قویاً رد کرده‌اند.
نیشابور یکی از مراکز کتابخانه‌های تمدن اسلامی در دورهٔ تاریخی میانه سده سوم تا حمله مغول به سلطنت خوارزمشاه بوده‌است. این مرکز از شهرهای شرق اسلامی بوده که در دوره‌هایی از تاریخ اسلامی در علوم و توسعه آن جایگاهی ممتاز داشته. توجه دانشمندان بزرگ به این شهر و اقامت در آن، نیشابور را به یکی از مهم‌ترین مراکز علمی آن دوران تبدیل کرد. این دانشمندان بزرگ معمولاً رئیس یا مدیر یکی از کتابخانه‌های نیشابور بوده‌اند. کتابخانه‌های نیشابور در گذشته همانند شهرهای دیگر تمدن اسلامی در کنار یکی از مدرسه‌ها یا مسجدهای بزرگ
اسلامی در کنار یکی از مدرسه‌ها یا مسجدهای بزرگ بنیان می‌شده‌است. معمولاً هر یک از این مدرسه‌ها و مسجدها متعلق به مذهب، مکتب یا فرد سرشناسی بوده و مراجعه کنندگان نیز گروه مربوطه بوده‌اند، مانند کتابخانه شوافع که ویژهٔ شافعیان بوده‌است. کتابخانه‌های نیشابور در این دوره «مکتبة» نیز نامیده می‌شد. از جمله کتابخانه‌های مشهور نیشابور، کتابخانه صابونی نیشابور و کتابخانه دانشگاه دارالاسته نیشابور در قرن چهارم بسیار معروف و مشهور بوده‌است. از دیگر کتابخانه‌های معروف نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد
نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد غزالی، کتابخانه مسجد عقیل با پنج هزار کتاب و کتابخانه مدرسه سعدیه نیشابور و کتابخانه مدرسه بیهقیه نیشابور که ابوالحسن بیهقی در قرن چهارم ایجاد کرده‌است، معروف و مشهور بوده‌است. از کتابخانه‌های نیشابور قدیم اثری برجای نمانده‌است. در بین آثار مکشوفه در پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور اثری از ساختمان کتابخانه‌های قدیم نیشابور یا حتی آثار مکتوب تا کنون پیدا نشده‌است. گذشته. کتابخانه الصابونی. در منابع تاریخی یاد شده‌است ولی‌الدوله خلف بن احمد صفاری, امیرِ
یاد شده‌است ولی‌الدوله خلف بن احمد صفاری, امیرِ صفاریِ سیستان (نوه دختری عمرو بن لیث), از دانشمندان ایران درخواست کرد که تمام کتاب‌ها و نسخه‌های مربوط به علوم قرآنی را جمع‌آوری و دسته‌بندی کنند، یک دسته از این کتاب‌ها صد جلد را شامل می‌شده‌است. خلف بن احمد ۲۰هزار دینار برای این کار که مقدمهٔ تأسیس کتابخانه صابونی در نیشابور بوده‌است هزینه کرد. تمام این کتاب‌ها در کتابخانه الصابونی نیشابور نگهداری و مورد بررسی قرار می‌گرفت. در شرح حال بسیاری از دانشمندان علوم قرآنی ذکر شده‌است که از کتاب‌های کتابخانه
علوم قرآنی ذکر شده‌است که از کتاب‌های کتابخانه الصابونی نیشابور بهره‌مند شده‌اند. این کتابخانه در حمله مغول به نیشابور نابود شد. کتابخانه الشجری. مسعود بن ناصر الشجری (وفات در سال ۴۷۷ هـ) در جوار مدرسه و مسجد عقیل در نیشابور این کتابخانه را ساخت. این کتابخانه کتاب‌های نفیس و مهم را شامل می‌شده‌است. کتابخانه مدرسهٔ السعدیّة. این کتابخانه از اقدامات عمرانی امیر نیشابور در دوره سلطنت محمود غزنوی ابونصر بن سبکتکین (برادر سلطان محمود غزنوی) بوده‌است. کتابخانه أبی سعید. این کتابخانه را ابو سعید اسماعیل بن علی بن
سعید. این کتابخانه را ابو سعید اسماعیل بن علی بن منشی استرآبادی دانشمند و عارف اهل نیشابور پس از ساخت مدرسه‌ای در جوارش ساخت. کتابخانه مدرسة البیهقیه. این کتابخانه پس از ساخت مدرسه بیهقیه (که پیش از نظامیه نیشابور بنیان گردید) توسط ابوالحسن بیهقی ساخته شد. این کتابخانه یکی از مراکز مناظره و مباحثه بین دانشمندان و دانشجویان نیز بوده‌است. کتابخانه مدرسه الشوافع. این کتابخانه و مدرسهٔ آن (مدرسه شوافع=شافعیان) یکی از کهن‌ترین مراکز آموزشی ایران به‌شمار می‌رود که با حمله مغول به نیشابور یا پیش از آن نابود گشت.
با حمله مغول به نیشابور یا پیش از آن نابود گشت. کتاب‌های این کتابخانه مربوط به مذهب شافعی و علوم اسلامی بوده‌است. ابوعلی دقاق و عبدالکریم قشیری از دانش آموختگان این مدرسه و مراجعه کنندگان به این کتابخانه بوده‌اند. امروزه. امروزه چهار کتابخانهٔ مهم در شهر نیشابور و ده کتابخانه در شهرستان نیشابور فعال است که این تعداد قابل قیاس با کتابخانه‌های نیشابور در گذشته نیست. یکی از انتقادها به مدیریت این کتابخانه عدم توجه به آثار مشاهیر نیشابور است. بسیاری از آثار مشاهیر نیشابور و ایران در کتابخانه‌های کشورهای دیگر
نیشابور و ایران در کتابخانه‌های کشورهای دیگر وجود دارد. با این حال کتابخانه‌های نیشابور مقام نخست استان خراسان رضوی را در تعداد مراجعان به خود اختصاص داده‌اند. تعداد اعضای کتابخانه‌های نیشابور در سال ۱۳۸۵ شمسی ۸۸۵۰ نفر و تعداد کتاب‌ها ۸۴٫۷۷۸ جلد کتاب اعلام شد. سالانه چند بار نمایشگاه‌های کتاب در نیشابور برگزار می‌شود. کتابخانه‌های شهر و شهرستان نیشابور عمومی اند و تعدادی از آن‌ها در مسجدها یا مراکز آموزشی قرار دارند. «کتابخانهٔ عمومی دکتر علی شریعتی» یکی از کتابخانه‌های مهم نیشابور است که به عنوان نخستین
کتابخانه‌های مهم نیشابور است که به عنوان نخستین کتابخانه استان خراسان دارای بخش نابینایان معرفی شده‌است که در حال حاضر ۷۰ نفر عضو فعال این بخش هستند و از خدمات آن استفاده می‌کنند. بر اساس آمارهای ماهانه موجود در کتابخانه‌ها، کتابخانه دکتر علی شریعتی نیشابور به عنوان پر مراجعه کننده‌ترین کتابخانه در استان خراسان رضوی شناخته می‌شود. این کتابخانه که به عنوان کتابخانه مرکزی شهرستان نیشابور نیز فعالیت می‌کند و در مرکز شهر می‌باشد، روزانه پذیرای ۱۰۰۰نفر مراجعه‌کننده می‌باشد. این کتابخانه از نظر تعداد اعضا بعد از
می‌باشد. این کتابخانه از نظر تعداد اعضا بعد از کتابخانه شهید باهنر مشهد در رتبه دوم قرار دارد. در زندان نیشابور نیز کتابخانه‌ای با نام «کتابخانهٔ شهید مطهری» وجود دارد. این زندان جز معدود زندان‌های استان خراسان است که دارای کتابخانه‌است. «کتابخانهٔ مرجان دوستی» کتابخانهٔ دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور است که توسط مرجان دوستی یکی از خیُران نیشابوری در سال ۱۳۶۴ با مجموعه‌ای حدود ۵۰۰ جلد کتاب تأسیس شده‌است. در اسفند ماه سال ۱۳۸۹ شمسی عملیات ساخت «کتابخانه مرکزی نیشابور» پس از سال‌ها پیگیری و انتظار شروع شد.
نیشابور» پس از سال‌ها پیگیری و انتظار شروع شد. طرح ساخت کتابخانه مرکزی نیشابور به عنوان دومین پروژه عمرانی فرهنگی شهرستان از بودجه فرهنگی استان خراسان رضوی مصوب شده‌است. دیگر کتابخانه‌ها:
بیلی شهرستانی در ایالت تگزاس است. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهرستان ۷٬۱۶۵ نفر اعلام شد. مرکز بیلی شهر میولشو است. شهرستان بیلی در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد. جغرافیا. طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۲٬۱۴۳ کیلومتر مربع دارد.
بندرا شهرستانی در ایالت تگزاس است. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهرستان ۲۰٬۶۰۸ نفر اعلام شد. مرکز بندرا شهر بندرا است. شهرستان بندرا در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد. جغرافیا. طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۲٬۰۶۷ کیلومتر مربع دارد.
بستراپ شهرستانی در ایالت تگزاس است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهرستان ۵۷٬۷۳۳ نفر اعلام شد. مرکز بستراپ شهر بستراپ است. شهرستان بستراپ در سال ۱۸۳۶ تأسیس شد. جغرافیا. طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۲٬۳۲۰ کیلومتر مربع دارد.
تاسوس (افستاثیوس) نیکولائو پاپادوپولوس (زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۳۴ – مرگ ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸) سیاستمدار قبرسی و رئیس‌جمهور این کشور میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ بود. زندگی. وی در خانواده‌ای حقوق‌دان زاده‌شد. در جوانی تحصیلاتش را در دانشگاه کینگز لندن پی‌گرفت. در لندن او با اسپیروس کیپیرانو آشناشد. آنان در "لندن اتحادیهٔ ملی دانشجویان قبرسی در لندن" را بنیاد نهادند. با استقلال قبرس او در ۲۵ سالگی در کابینهٔ ماکاریوس سوم نخست به طور موقت وزیر داخله و سپس وزیر کار شد و بدین‌سان مبدل به جوان‌ترین وزیر در تاریخ سیاسی قبرس شد.
مبدل به جوان‌ترین وزیر در تاریخ سیاسی قبرس شد. برای ۱۲ سال آینده وی ریاست چند وزارت‌خانهٔ دیگر را نیز بر عهده داشت، از جمله وزارت‌های کشاورزی و بهداشت. در جریان کودتای ۱۹۷۴ وی از سوی کودتاگران به زندان افتاد و همزمان با حمله نظامی ترکیه به قبرس آزاد شد. در انتخابات سال ۲۰۰۳ میلادی در قبرس به ریاست جمهوری رسید. ولی در انتخابات ۲۰۰۸ نتوانست برای دستیابی دوباره بر این جایگاه رای لازم را به دست آورد. پاپادوپولوس به سبب استعمال بیش از اندازهٔ دخانیت دچار سرطان ریه شد و درگذشت.
مرکز بین‌المللی نمایشگاهی بیروت یا نمایشگاه بین‌المللی و مرکز اوقات فراغت بیروت (مختصر :BIEL) تأسیساتی چند منظوره بزرگ در مرکز شهر بیروت است. مجموعه‌های این تأسیسات شامل نمایشگاه‌ها سالن‌های کنفرانس و انجمن‌های موسیقی و کنسرت است. بازگشایی. "بیال" در ۲۸ تشرین الثانی/نوامبر ۲۰۰۱ بازگشایی شد.
هتل‌ها و تفریح‌گاه‌های فرمانت نام هتل‌های زنجیره‌ای مجلل و گران‌قیمت کانادایی است. اولین هتل فرمانت در سال ۱۹۰۷ میلادی، در شهر سان‌فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا افتتاح شد. در حال حاضر، فئرمونت در ۱۶ کشور از جمله کانادا، ایالات متحده آمریکا، مکزیک، برمودا، باربادوس، پادشاهی متحده، موناکو، آلمان، سوئیس، مصر، کنیا،ترکیه ، تانزانیا، آفریقای جنوبی، امارات متحده عربی، چین و سنگاپور هتل‌هایی به همین نام دارد. بسیاری از هتل‌ها و تفریحگاه‌های فئرمونت در ساختمان‌ها و مکان‌های بااهمیت تاریخی بنا شده‌اند. دفتر مرکزی
و مکان‌های بااهمیت تاریخی بنا شده‌اند. دفتر مرکزی شرکت فئرمونت در شهر تورنتو واقع شده‌است.
نیروهای مسلح لبنان که به ارتش لبنان نیز شهرت دارد، مجموعه نیروهای مسلح جمهوری لبنان است. نیروهای مسلح لبنان، شامل سه شاخه است: نیروی زمینی لبنان، نیروی هوایی لبنان و نیروی دریایی لبنان. وظیفهٔ اصلی این نیروها، دفاع از لبنان و مردم آن در برابر تهدیدات خارجی و دشمنان، حفظ ثبات، امنیت و منافع این کشور و شرکت در فعالیت‌های بین‌المللی بشردوستانه است. شعار نیروهای مسلح لبنان افتخار، جان‌فشانی و وفاداری و نماد آن، متشکل از یک درخت سدر لبنانی، دربرگرفته شده با دو شاخه از گیاه برگ‌بو است. ویژگی‌ها. نیروهای مسلح