payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پارانشیم یا نرم‌آکِنه یعنی بخش اصلی و کارکردی یک اندام در بدن. به عبارت دیگر، پارانشیم یا نرم‌آکنه یعنی بافت اصلی یک اندام که وظیفهٔ اصلی آن را انجام می‌دهد. هر اندام بدن (مثل شش، کبد یا کلیه) دو بخش دارد: یکی بخشی که کار اصلی را انجام می‌دهد (مثلاً نفس کشیدن، تصفیه خون یا تولید صفرا) و یکی هم بافت‌های حمایتی مثل رگ‌ها یا بافت پیوندی که فقط کمک می‌کنند، آن بخشی که کار اصلی را انجام می‌دهد، همان پارانشیم است. مثلاً: در شش‌ها، پارانشیم همان کیسه‌های هوایی (آلوئول‌ها) هستند که اکسیژن را وارد خون می‌کنند. در
هستند که اکسیژن را وارد خون می‌کنند. در کبد، پارانشیم سلول‌هایی هستند که مواد غذایی را پردازش می‌کنند. در کلیه، پارانشیم بخش‌هایی است که خون را تصفیه می‌کنند. پارانشیمای بافت گیاهی عموماً نرم و نسبتاً نامشخص است که فاصلهٔ میان بافت‌های دیگر را پر می‌کند و کلمه نرم‌آکنه نیز ناظر بر همین معناست. در بافت‌های جانوری، سلول‌های عامل هر اندام (سوای سلول‌های زمینه‌ای و حمایتی) را پارنشیمای آن اندام گویند. واژه‌شناسی. واژه پارانشیم از ریشه یونانی "παρέγχυμα - parenkhuma" بمعنی ذات و جرم اصلی هر چیز و تنه و ماده
بمعنی ذات و جرم اصلی هر چیز و تنه و ماده احشایی برای شرح و توضیح جوهره و بن مایه یک ماده یا بافت، استفاده می‌گردد. این واژه نه تنها در سلولهای گیاهی، بلکه در سلول و بافت جانوری و بافت زمینه هم کاربرد فراوان دارد. در بافت جانوری. پارانشیم یک اندام جانوری، بخش عملگر و کارای آن به‌شمار می‌آید و نقطه مقابل استروما می‌باشد چراکه استروما ساختار یک بافت پیوندی را در یک اندام تعریف می‌کند که به عنوان بستره، پارانشیم را حمایت می‌کند.در سرطان، پارانشیم همان یاخته‌های جهش‌یافته از یک ریشه و مبدأ را شامل می‌گردد حال
جهش‌یافته از یک ریشه و مبدأ را شامل می‌گردد حال آنکه استروما، بافت پیوندی و سلولهای آن است که این پارانشیم را احاطه کرده است. در بافت‌شناسی پستانداران، سه لایه ساختاری برون‌پوست (اکتودرم)، درون‌پوست (اندودرم) و در میان این دو میان‌پوست (مزودرم) قرار دارد. با توجه به این سه لایه بنیادی، پارانشیم بیشتر اندامها یا از برون‌پوست (مغز و پوست از این لایه به‌وجود می‌آیند) بوده یا از درون‌پوست (ششها و کبد و اعضای گوارشی از این لایه به‌وجود می‌آیند) می‌باشند.پارانشیم تعداد کمی از اندامها مانند کلیه و قلب، از
تعداد کمی از اندامها مانند کلیه و قلب، از میان‌پوست تشکیل می‌گردد درحالیکه "استرومای" تمامی اندام‌ها از میان‌پوست به‌وجود می‌آیند. در بافت گیاهی. سلولهای پارانشیمی، سلولهایی با دیواره نازک و سلولزی دارند و بسیار بزرگ هستند دارای فضای بین سلولی زیاد می‌باشند. از نوع بافت زمینه می‌باشند که تنه و جسم اصلی بیشتر ساختارهای غیر چوبی (گاهی دیواره‌های سلولی آن‌ها چوبی می‌شود) در گیاهان را شامل می‌گردد. بعضی از سلول‌های این بافت می‌توانند کلروپلاست داشته باشند و فتوسنتز انجام دهند که به آن‌ها کلرانشیم می‌گویند (مثل
انجام دهند که به آن‌ها کلرانشیم می‌گویند (مثل سلول‌های میانبرگ) بعضی دیگر از سلول‌های این بافت می‌توانند موادی را در خود ذخیره کنند مثل بافتی از سیب زمینی که نشاسته را در خود ذخیره می‌کند. بعضی از سلول‌های بافت پارانشیم می‌تواند موادی را ترشح کنند. در ضمن این سلول‌ها دارای لان می‌باشند وقتی گیاه زخمی است پارانشیم‌ها تقسیم می‌شوند. قدرت تقسیم میتوز بالایی دارد و در ساختار بافت آوندی (نوعی دیگر از سامانه بافت‌های گیاه) قرار دارد، در گیاهان دولپه دارای پیراپوست نیز می‌توان پارانشیم مشاهده کرد. نوعی دیگر از
نیز می‌توان پارانشیم مشاهده کرد. نوعی دیگر از پارانشیم هوادار (آئرانشیم) در گیاهان آبزی نیز وجود دارد که فضای بین سلولی را با مولکولهای هوا پر می‌کنند. سازوکار دیگر این بافت در تولید گامت ماده در گیاهان نهان‌دانه است؛ بافت خورش و همچنین اولین یاخته آغاز کننده تقسیم میوز (دیپلوئید) نیز از این بافت می‌باشند.
رستم‌آباد، مرکز دهستان پشتکوه از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان پشتکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۴۰۰، جمعیت آن۲۶۵۸ نفر (567خانوار) بوده‌است.مردم روستا از ایل بختیاری بیشتر از طایفه زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
چراغ مطالعه کوچک‌تر نام فیلم پویانمایی کوتاه به کارگردانی جان لستر و محصول سال ۱۹۸۶ استودیوی فیلمسازی پیکسار است. این فیلم، دومین انیمیشن کوتاه پیکسار است. "چراغ مطالعهٔ کوچک‌تر" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه پویانمایی نیز شده‌است. چکیده داستان. داستان دو چراغ مطالعه‌است که یکی بزرگ و دیگری کوچک است که مشغول بازی با یک توپ بادی می‌شوند… پیوند به بیرون. صفحهٔ "چراغ مطالعه ی کوچک‌تر" در وبگاه پیکسار
پیش‌خورد، پیش‌غذا، پیش‌دندان، پیش‌پاره، اُردِرْوْ یا اشتهاآور خوراکی است که پیش از وعدهٔ اصلی سرو می‌شوند. پیش‌خورد معمولاً کوچک‌تر از وعدهٔ اصلی است و گاهی به جای قاشق و چنگال با دست خورده می‌شود. تنوع و نمونه‌ها. پیش‌خورد دارای تنوع زیادی در کشورها و فرهنگ‌های متفاوت است. ایتالیا. آنتیپاستو (به ایتالیایی:Antipasto) به معنی پیش از خوراک است و یک بخش اصلی از یک وعده رسمی غذای ایتالیایی محسوب می‌شود. پیش‌خورد سنتی ایتالیایی شامل برش‌های سرد گوشت، زیتون، گوجه فرنگی، انواع پنیر و روغن زیتون است. ایران. در
فرنگی، انواع پنیر و روغن زیتون است. ایران. در ایران سرو پنیر برشته (گیلان)، گوجه-پنیر به همراه سبزی مانند ریحان، نخود-ارده (با هل، زیره)، کدو و گوجه (با چاشنی آویشن)، ارده بادمجان (با گردو، گشنیز، جعفری، زیره، سیر و روغن زیتون) به عنوان پیش‌خورد کاربرد دارد. انواع دلمه هم به عنوان پیش غذا و غذای اصلی سرو میشوند. انواع شوربا و سالاد مانند سالاد شیرازی هم پیش از خوراک اصلی سرو می‌شوند.
چارلز مارتین هال مهندس و شیمیدان آمریکایی و ابداع‌کننده روش استخراج آلومینیم که با نام فرایند هال شناخته می‌شود. او در ۲۳ سالگی این فرایند را ابداع کرد. پیش از ابداع این روش آلومینیم به علت کمیاب بودن از طلا و نقره گران‌تر بود. وی بنیانگذار شرکت آلکوا بود. زندگی‌نامه. سال‌های اولیه. هال از پدر و مادری به نام‌های هرمن باست هال و سوفرونیا هال در ۶ دسامبر ۱۸۶۳ در تامپسون واقع در ایالت اوهایو متولد شد. پدر او در سال ۱۸۴۷ از دانشگاه اوبرلین فارغ‌التحصیل شد و به مدت سه سال در مدرسه علوم دینی اوبرلین، جایی که او
مدت سه سال در مدرسه علوم دینی اوبرلین، جایی که او با همسر آینده خود آشنا شد به تحصیل پرداخت. آن‌ها در سال ۱۸۴۹ ازدواج کردند و ده سال آینده خود را در جامائیکا به عنوان مبلغ دینی گذراندند، جایی که آن‌ها در آن پنج فرزند اول خود را به دنیا آوردند. آن‌ها در سال ۱۸۶۰ به اوهایو بازگشتند، زمانی که وقوع جنگ داخلی موجب توقف مأموریت‌های خارجی آن‌ها شد. او یک برادر و سه خواهر داشت، که یکی از آن‌ها در نوزادی درگذشت. یکی از خواهران او شیمیدانی به نام جولیا برنرد هال (۱۸۵۹–۱۹۲۵) بود که او را در تحقیقاتش کمک می‌کرد. هال
بود که او را در تحقیقاتش کمک می‌کرد. هال تحصیلات خود را در خانه آغاز کرد و خواندن را در سنین کودکی توسط مادرش آموخت. در سن شش سالگی، او کتاب‌های شیمی کالج پدرش را می‌خواند. در ۸ سالگی، او وارد مدرسه دولتی شد، و به سرعت پیشرفت کرد. خانواده او در سال ۱۸۷۳ به اوبرلین در اوهایو نقل مکان کرد. او سه سال در دبیرستان اوبرلین، و یک سال در دانشکده اوبرلین برای آماده‌سازی برای ورود به دانشگاه به سر برد. در این زمان او استعدادش را در شیمی و اختراع نشان داد، آزمایش‌هایی در آشپزخانه و انبار الوار خانه‌شان انجام داد. در
در آشپزخانه و انبار الوار خانه‌شان انجام داد. در سال ۱۸۸۰ در ۱۶ سالگی، وارد دانشگاه اوبرلین شد. هال در آزمایش‌های علمی خود توسط ایده‌ها و مواد از طرف فرانک فانینگ جوت (۱۸۴۴–۱۹۲۶) تشویق شد. جوت مدرک کارشناسی خود و برخی از آموزش فارغ‌التحصیلی را از دانشگاه ییل دریافت کرده بود. از سال ۱۸۸۳ تا سال ۱۸۸۵، او تحقیقات در زمینه شیمی را در دانشگاه گوتینگن در گوتینگن در لاور ساکسونی، آلمان انجام داد. او در آنجا با فریدریش وهلر ملاقات کرد و نمونه‌ای از فلز آلومینیوم را به دست آورد. پس از بازگشت به ایالات متحده، او به
به دست آورد. پس از بازگشت به ایالات متحده، او به مدت یک سال به عنوان دستیار والکات گیبس در دانشگاه هاروارد به سر برد، و سپس بیش از چهار سال به عنوان استاد شیمی در دانشگاه امپریال توکیو در ژاپن مشغول به کار بود. در سال ۱۸۹۰، او استاد شیمی و کانی‌شناسی در دانشگاه اوبرلین شد. خانه جوت در اوبرلین به عنوان مرکز یادبود اوبرلین قرار گرفت. این مرکز نمایشگاه کالایی به نام آلومینیوم به عنوان همبستگی اوبرلین است، که شامل ایجاد مجدد آزمایش‌های انبار هیزم هال در سال ۱۸۸۶ است. خانه هال نیز در اوبرلین حفظ شده‌است، هر چند
است. خانه هال نیز در اوبرلین حفظ شده‌است، هر چند انبار هیزم مدت‌ها پیش تخریب شد. در دوره دوم زندگی خود، هال با علاقه زاید الوصفی، در سخنرانی‌های جوت در مورد آلومینیوم حضور داشت، در این زمان بود که جوت نمونه از آلومینیوم را که از وهلر گرفته بود نمایش داد، و گفت، " اگر کسی بتواند یک روش برای تولید آلومینیوم در مقیاس تجاری ارائه دهد، نه تنها او یک نیکوکار جهانی است، همچنین قادر خواهد بود آینده درخشانی برای خود ایجاد کند. " کشف. هال آزمایش‌های اولیه خود را برای پیدا کردن این روش در سال ۱۸۸۱ انجام داد، اما تلاش
پیدا کردن این روش در سال ۱۸۸۱ انجام داد، اما تلاش او برای تولید آلومینیوم از گداختن خاک آلومینیوم با کربن در تماس با زغال و کلرات پتاسیم ناموفق بود. در کنار این تلاش او برای بهبود روش الکترولیتی که قبلاً به عنوان روش ارزان تری برای تولید کلرید آلومینیوم انجام می‌شد نیز ناموفق بود. در سال‌های پایانی، او اقدام به برق کافت فلوراید آلومینیوم کرد، اما قادر به تولید آلومینیوم در کاتد نشد. در سال ۱۸۸۴، پس از راه‌اندازی کوره درون‌سوز زغال سنگی در کارگاه ریختگری پشت خانه خود، او دوباره سعی برای پیدا کردن یک
پشت خانه خود، او دوباره سعی برای پیدا کردن یک کاتالیزور کرد که اجازه می‌دهد آلومینیوم با کربن در دمای بالا احیا شود: "من با مخلوط کردن آلومینا و کربن با نمکهای باریم و یخسنگ و کربنات سدیم، امیدوار به دست آوردن یک واکنش با واکنش دو برابر که نتیجه نهایی آن تولید آلومینیوم خواهد بود بودم. من به یاد دارم به دست آوردن سدیم فلزی و تلاش برای تولید یخ سنگ، نتایج بسیار ضعیفی داشت. من مقداری آلومینیوم سولفید تولید کردم اما آن را بسیار نومید کننده به عنوان یک منبع از جنس آلومینیوم تا آن زمان دیدم. " او مجبور بود
از جنس آلومینیوم تا آن زمان دیدم. " او مجبور بود بیشتر دستگاه‌هایش را خود بسازد و مواد شیمیایی را خود آماده کند، او در این کار توسط خواهر بزرگترش جولیا برنرد هال دستیاری می‌شد. اختراع بنیادین او شامل عبور جریان الکتریکی از درون محلول الکترولیتی آلومینیوم حل شده در یخسنگ بود، که موجب تشکیل رسوب از جنس آلومینیوم می‌شد. در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۸۶، هال اولین اختراع خود را به ثبت رساند. این فرایند همچنین در همان زمان توسط فرانسوی پل هرولت کشف شد، و این فرایند به عنوان روش هال - هرولت شناخته شد. پس از عدم موفقیت در
روش هال - هرولت شناخته شد. پس از عدم موفقیت در پیدا کردن پشتوانه مالی در میهنش، هال به پیتسبورگ رفت و در آنجا موفق شد با فلزکار مشهور آلفرد ایی. هانت آشنا شود. آن‌ها شرکت تولید پیتسبورگ را که اولین شرکتی بود که در مقیاس بزرگ نیروگاه‌های تولید آلومینیوم را باز کرد تأسیس کردند. این شرکت تولید آلومینیوم سپس به یک شرکت آلمینیوم آمریکایی و سپس به شرکت آلکوا تبدیل شد. هال از سهامداران عمده بود، و سپس در نتیجه آن ثروتمند شد. فرایند هال - هرولت در نهایت در کاهش ۲۰۰ برابری قیمت آلومینیوم شد و آن را برای بسیاری از
برابری قیمت آلومینیوم شد و آن را برای بسیاری از کاربردهای عملی مقرون به صرفه کرد. در سال ۱۹۰۰، تولید سالانه به حدود ۸ هزار تن رسید. امروزه، آلومینیوم بیش از دیگر فلزات غیر آهنی آلیاژی تولید می‌شود. هجی آمریکایی آلومینیوم (که با هجی بریتانیایی آن متفاوت است) توسط هال ایجاد شد. با توجه به گفته دانشگاه اوبرلین، او آن را در یک اعلانیه که فرایند پالایش آلومینیوم خود را به اطلاع عموم می‌رساند به اشتباه هجی کرد. این فرایند انقلابی بود که شهرت زیادی برای این فلز ارمغان آورد، که آمریکایی‌ها آلومینیوم را با یک "i"
آورد، که آمریکایی‌ها آلومینیوم را با یک "i" بیشتر می نویسیند. در انگلستان و کشورهای دیگر انگلیسی زبان از املای انگلیسی استفاده می‌شود اما املای آن در تقریباً تمام زبان‌های دیگر مشابه املای آمریکایی است. هال تحقیق را در بقیه عمر خود ادامه داد و ۲۲ اختراع دیگر که بیشتر در تولید آلومینیوم است در ایالات متحده ثبت کرد. او در دانشگاه اوبرلین جزو هیئت امنا بود. تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۴ در دیتونا ایالت فلوریدا معاون رئیس‌جمهور در امور تولید آلومینیوم یا آلکوا بود. او مجرد و بدون فرزند درگذشت و در گورستان وست وود
او مجرد و بدون فرزند درگذشت و در گورستان وست وود در اوبرلین به خاک سپرده شد. هال اکثر ثروت خود را به موسسات خیریه بخشید. ایجاد مؤسسه هاروارد - ینچینگ، که پایه و اساس پیشبرد آموزش عالی در آسیا در زمینه علوم انسانی و اجتماعی از کمک هی اوست. شهرت. هال در نهایت یکی از حامیان برجسته‌ترین دانشگاه اوبرلین شد. دانشجویان دوستدار او مجسمه آلمینیومی هال را به سبب وزن کم آن ساختند. به دلیل وزن سبک آن، مجسمه هال برای تغییرات مکرر محل آن اغلب به دلیل شوخی‌های دانشجویی شناخته شده‌است. امروزه مجسمه هال به یک تخته سنگ بزرگ
شده‌است. امروزه مجسمه هال به یک تخته سنگ بزرگ گرانیتی تثبیت شده‌است تا به‌طور دائم در طبقه دوم مرکز علوم جدید اوبرلین، که در آن دانشجویان برای تزئین مجسمه هال با مظاهر مناسب در روزهای تعطیل و مناسبت‌های دیگر تزئین می‌کنند قرار بگیرد. هال در سال ۱۹۱۱ موفق به کسب مدال پرکین، بهترین جایزه در علوم مواد شیمیایی صنعتی آمریکا شد.
مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای ملی انتقالی لیبی است و به عنوان رئیس دولت لیبی پس از جنگ داخلی لیبی در سال ۲۰۱۱ شناخته می‌شود. عبدالجلیل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ وزیر دادگستری در حکومت معمر قذافی بود. او به گفته برخی رسانه‌ها دارای مواضعی علیه نقض حقوق بشر در لیبی بوده اما از دید برخی دیگر او نیز در موارد نقض حقوق بشر دست داشته. برای مثال در مورد صدور حکم اعدام برای پرستاران بلغاری در پرونده شیوع ایدز در لیبی که بعدها تبدیل به حبس ابد و آزادی آنها شد. در طول جنگ داخلی لیبی عبدالجلیل به عنوان رهبر مخالفان قذافی در
لیبی عبدالجلیل به عنوان رهبر مخالفان قذافی در بنغازی شروع به فعالیت نمود و در نهایت موفق به تشکیل حکومت در طرابلس شد.
خاویر فلیپه ریکاردو پرز دکوئیار د لا گوئرا (زاده در لیما – درگذشته در لیما) دیپلمات اهل پرو و نخستین دبیرکل سازمان ملل متحد از آمریکای لاتین از ۱ ژانویه ۱۹۸۲ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ بود. دیپلمات. پرز‌ دکوئیار، دانش‌آموخته رشته حقوق از دانشگاه کاتولیک لیما بود. او کار خود را از سال ۱۹۴۰ در وزارت امور خارجه پرو آغاز کرد و از سال ۱۹۴۴ در سفارتخانه‌های پرو در سراسر اروپا و آمریکای لاتین کار کرد. پرز‌ دکوئیار در نخستین نشست رسمی مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۶ به عنوان عضو نخستین هیات
جهانی دوم در سال ۱۹۴۶ به عنوان عضو نخستین هیات دیپلماتیک پرو در سازمان ملل متحد حضور داشت. او در جایگاه ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تصمیم‌گیری‌های مهم و همچنین به عنوان نماینده ویژه این سازمان در میانجی‌گری صلح بین یونان و ترکیه در ۱۹۷۴ پس از تجاوز نظامی ترکیه به قبرس نقش داشت. سازمان ملل. دکوئیار در ۸ اسفند ۱۳۵۷ (۲۷ فوریه ۱۹۷۹م) به عنوان معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی منصوب شد. از فروردین ۱۳۶۰ (آوریل ۱۹۸۱م)، او همچنین به‌عنوان نماینده شخصی دبیرکل در مورد وضعیت افغانستان عمل کرد. او در
دبیرکل در مورد وضعیت افغانستان عمل کرد. او در فروردین و مرداد (اپریل و آگوست) همان سال از پاکستان و افغانستان بازدید کرد تا مذاکراتی را که چند ماه قبل توسط دبیرکل آغاز شده بود ادامه دهد.https://www.un.org/sg/en/formersg/javier-perez-de-cuellar دکوییار در طول جنگ عراق علیه ایران تلاش زیادی برای کاهش تنش میان دو کشور و هم چنین نقش مهمی در اجرای قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت و برقراری آتش‌بس ۱۹۸۸ ایفا نمود. وی در دسامبر ۱۹۹۱ با ارائه گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل متحد، آشکارا از عراق به عنوان آغازکننده جنگ ایران
متحد، آشکارا از عراق به عنوان آغازکننده جنگ ایران و عراق نام برد. پرز‌ دکوئیار مدیریت تلاش‌های بین‌المللی برای حل برخی از بحرانی‌ترین سال‌های جنگ سرد بین ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (مانند خروج نیروهای شوروی از افغانستان) را به‌عهده داشت. او در درپایان دوره دوم دبیر کلی‌ سازمان ملل در سال ۱۹۹۱ در پایان دادن به درگیری در صحرای غربی، جنگ داخلی السالوادور، جنگ داخلی کلمبیا، و انقلاب نیکاراگوئه نقش داشت. پس از پرز‌ دکوئیار، پطرس غالی به دبیرکلی سازمان ملل رسید. سیاست داخلی. خاویر پرز
دبیرکلی سازمان ملل رسید. سیاست داخلی. خاویر پرز دکوئیار در انتخابات ریاست‌جمهوری پرو در سال ۱۹۹۵ شرکت کرد اما نتیجه را به رقیب خود آلبرتو فوجیموری واگذار کرد. پس از استعفای آلبرتو فوجیموری در سال ۲۰۰۰ و در میانه رسوایی‌های مالی، خاویر پرز مدت کوتاهی در جایگاه وزیر امور خارجه پرو و نخست‌وزیر پرو به دولت موقت کمک کرد تا انتخاباتی آزاد برگزار کند. سفارت. وی در سال ۲۰۰۴ سفیر پرو در فرانسه شد. درگذشت. خاویر پرز دکوئیار ۴ مارس ۲۰۲۰، در سن ۱۰۰ سالگی در لیما درگذشت.
آخرین تعطیلات (به انگلیسی : Last Holiday) یک فیلم هالیوودی ساخته شده در سال ۲۰۰۶ به کارگردانی وین وانگ است. این فیلم بازسازی فیلمی با همین نام در سال ۱۹۵۰ است. البته در نسخه پیشین نقش اصلی را یک مرد ایفا کرده‌است. داستان فیلم. جورجیا برد یک کارمند بخش آشپزی فروشگاه‌های زنجیره ای "کارگن" در نیو اورلاند است. او بسیار خجالتی و فروتن است و به آشپزی علاقه فراوانی دارد. او رویاها و آرزوهایش از یک زندگی بهتر را در یک دفتر به نام "شاید ها" (Possibilities) می‌نویسد. یک روز نزدیک به کریسمس که و یکی از کارمندان کمپانی
روز نزدیک به کریسمس که و یکی از کارمندان کمپانی (سین ویلیامز) در حال گفتگوی عاشقانه بودند ناگهان سر جورجیا به کابینت می خورد او را به مرکز درمانی می‌برند. پزشک از او یک سی تی اسکن سر می‌گیرد و به او می‌گوید که یک تومور مغزی بدخیم دارد. او نمی‌تواند از پس هزینه‌های عمل بربیاید و بیمه درمانی او هم پولی برای این کار پرداخت نمی‌کند. جورجیا خود را با حقیقت روبه رو می‌کند که او بیش از دو هفته دیگر زنده نخواهد ماند. بنابراین تصمیم می‌گیرد که در این دو هفته پایانی زندگی اش خوش بگذراند. و او کارش را ترک می‌کند و
زندگی اش خوش بگذراند. و او کارش را ترک می‌کند و برگ‌های اوراق قرضه‌اش را تبدیل به پول می‌کند و به یک هتل ۷ ستاره ویژهٔ میلیونرها به نام گرند هتا پاپ در یک پیست زمستانی گران قیمت در شمال جمهوری چک می‌رود. او در هتل اتاقی را که پیش از او رئیس‌جمهور در او اقامت می‌کرد، را گرفت و برای دو هفته زندگی به سبک میلیونرها را آغاز کرد. در طول این دو هفته رویدادهای فراوانی برای جورجیانا رخ می‌دهد و او با حقایقی که هرگز در طول عمرش درک نکرده بود آشنا می‌شود. او در این مددت می فهمد که بهترین خوش گذرانی گذراندن اوقات با
می فهمد که بهترین خوش گذرانی گذراندن اوقات با کسانی است که دوستشان داریم نه پول خرج کردن افراطی!! سین ویلیامز از ماجرای تومور مغزی جورجیانا باخبر شده و خود را با نخستین پرواز به جمهوری چک می‌رساند. او پیش از آمدنش خبر بسیار مهمی را شنیده که می‌تواند زندگی جورجیانا را ... گیشه. با وجود فیلم نامه مناسب و موضوع بسیار جالب فیلم و ساخت آخرین تعطیلات ۲ میلیون دلار زیان برای سرمایه‌گذارانش به ارمغان آورد و در بازار گیشه چندان موفق نبود. برای ساخت این فیلم ۴۵ میلیون دلار هزینه شد و فروش آن کم و بیش ۴۳ میلیون دلار
دلار هزینه شد و فروش آن کم و بیش ۴۳ میلیون دلار برآورد شد. در دیدگاه کارشناسان سینما نیز بازیگر نقش جورجیانا (نامزد دریافت جایزه اسکار) بهترین بازی اش را در این فیلم ارائه نکرده‌است. این فیلم به زبان پارسی هم دوبله و پخش شده‌است.
ادوارد گودریچ آچسون (تاریخ ۹ مارس ۱۸۵۶ -- ۶ ژوئیه ۱۹۳۱) شیمیدان آمریکایی است. درپنسیلوانیا، واشینگتن زاده شده، او مخترع سیلیسیم کاربید، [۲] و تولیدکننده گرافیت است. او در تاریخ ۱۲ سپتامبر سال ۱۸۸۰ در پارک منلو در نیوجرسی توسط توماس ادیسون به کار گرفته شد. او در آنجا کربن رسانا را ساخت که در لامپ‌های رشته‌ای به کار می‌رود.
راجر آدامز (زاده ۲ ژانویه ۱۸۸۹ - درگذشته ۶ ژوئیه ۱۹۷۱) شیمیدان آمریکایی و رئیس بخش شیمی در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین از ۱۹۲۶–۱۹۵۴ بود. زندگی‌نامه. آدامز در در خانوده‌ای مرفه در جنوب بوستون زاده شد. خانواده او در سال ۱۹۰۰ به کمبریج نقل مکان کردند. در سال ۱۹۰۵ وارد دانشگاه هارواد شد و در سال ۱۹۰۹ در رشته شیمی فارغ‌التحصیل شد.
ملوین الیس کالوین (زاده ۸ آوریل ۱۹۱۱ - درگذشته ۸ ژانویه ۱۹۹۷) زیستشیمیدان آمریکایی است که برای کشف چرخه کالوین به همراه اندرو بنسون و جیمز باسشام به شهرت رسید. برای این کشف جایزه نوبل در سال ۱۹۶۱ به او اعطا شد. او بیشتر از پنج دهه فعالیت حرفه‌ای اش را در دانشگاه های مختلف گذراند.
والاس هیوم کاروترز (زاده ۲۷ آوریل ۱۸۹۶–۲۹ آوریل، ۱۹۳۷) شیمیدان و مخترع آمریکایی است. او برای اختراع نایلون به شهرت رسید. او در شب ۲۸ آوریل، ۱۹۳۷ در هتل فیلادلفیا با سیانور خودکشی کرد.
اسباب بازی فلزی یا اسباب بازی حلبی نام فیلم پویانمایی کوتاه به کارگردانی جان لستر و محصول سال ۱۹۸۸ استودیوی فیلمسازی پیکسار است. این فیلم، چهارمین انیمیشن کوتاه پیکسار است. این فیلم، موفق به دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه پویانمایی و جوایز متعدد دیگر نیز شده‌است. چکیده داستان. این فیلم داستان یک اسباب‌بازی آهنگ‌زن است که به‌تازگی برای یک نوزاد گرفته شده … منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی پیوند به بیرون. صفحهٔ "چراغ مطالعه کوچک‌تر" در وبگاه پیکسار
هارولد کلایتون یوری (زاده ۲۹ آوریل ۱۸۹۳ - درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۸۱) شیمی‌فیزیکدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۴ جایزه نوبل شیمی به او داده شد. او پیشگام کار بر روی ایزوتوپ هاست و نقش قابل توجهی در توسعه بمب اتم داشت. بخشی از شهرت او به خاطر آزمایش میلر-یوری و نمایش امکان تولید ماده آلی از ملکول‌های ساده‌تر است. یوری متولد واکرتون، ایندیانا، ترمودینامیک را زیر نظر گیلبرت ان. لوئیس در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی آموخت . پس از دریافت دکترای خود در سال 1923، بورسیه ای از سوی بنیاد آمریکایی-اسکاندیناوی برای تحصیل در
از سوی بنیاد آمریکایی-اسکاندیناوی برای تحصیل در موسسه نیلز بور در کپنهاگ اعطا شد . او قبل از اینکه دانشیار شیمی در دانشگاه کلمبیا شود، دانشیار پژوهشی در دانشگاه جان هاپکینز بود . در سال 1931، او کار با جداسازی ایزوتوپ‌ها را آغاز کرد که منجر به کشف دوتریوم شد. در طول جنگ جهانی دوم، یوری دانش خود را در مورد جداسازی ایزوتوپ‌ها به مسئله غنی‌سازی اورانیوم تبدیل کرد . او سرپرستی گروه مستقر در دانشگاه کلمبیا را بر عهده داشت که جداسازی ایزوتوپ را با استفاده از انتشار گازی توسعه دادند . این روش با موفقیت توسعه یافت
گازی توسعه دادند . این روش با موفقیت توسعه یافت و به تنها روش مورد استفاده در اوایل دوره پس از جنگ تبدیل شد. پس از جنگ، یوری استاد شیمی در دانشگاه شیکاگو شد. اوری حدس زد که جو اولیه زمین از آمونیاک، متان و هیدروژن تشکیل شده است. یکی از دانشجویان فارغ التحصیل شیکاگو، استنلی ال. میلر بود که در آزمایش میلر-اوری نشان داد که اگر چنین مخلوطی در معرض جرقه های الکتریکی و آب قرار گیرد، می تواند برای تولید اسیدهای آمینه که معمولاً بلوک های سازنده زندگی در نظر گرفته می شوند، برهم‌کنش ایجاد کند. کار با ایزوتوپ‌های
می شوند، برهم‌کنش ایجاد کند. کار با ایزوتوپ‌های اکسیژن منجر به پیشروی در زمینه تحقیقات دیرینه اقلیم شد. در سال 1958، او پستی را به عنوان استاد بزرگ در دانشگاه جدید کالیفرنیا، سن دیگو (UCSD) پذیرفت، و به ایجاد دانشکده علوم کمک کرد. او یکی از اعضای موسس مدرسه شیمی UCSD بود که در سال 1960 ایجاد شد. او به طور فزاینده‌ای به علوم فضایی علاقه‌مند شد و زمانی که آپولو 11 نمونه‌های سنگ را از ماه برگرداند، یوری آنها را در آزمایشگاه بررسی کرد.
پرگار یکی از برنامه‌های تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی است که به شکل میزگرد تهیه می‌شود و از اردیبهشت ۱۳۸۹ در حال پخش است. سردبیری و اجرای این برنامه را داریوش کریمی بر عهده دارد. این برنامه شنبه‌ها ساعت ۲۱ به وقت تهران پخش و چندین بار در طول هفته بازپخش می‌شود. محتوای برنامه. این برنامه پیش از این معمولاً چهار مهمان داشت که در دو بخش کارشناس و پرسشگر با هم بحث می‌کردند؛ بدین صورت که در پنل اول، دو صاحب‌نظر دربارهٔ موضوع برنامه صحبت می‌کنند و اغلب با هم اختلاف‌نظرهایی دارند. در پنل دوم، دو مخاطب پرسش‌هایی از این
دارند. در پنل دوم، دو مخاطب پرسش‌هایی از این دو صاحب‌نظر می‌پرسند؛ اما اندک‌اندک بخش پنل دوم حذف شده و تمام اشخاص مدعی صاحب‌نظر آن بحث هستند. طبق گفتهٔ کریمی تنها شروط انتخاب مهمان‌ها، سخنوری، تخصص و اختلاف نظر با دیگر مهمان برنامه است. نقد. برنامهٔ پرگار و داریوش کریمی مورد نقد قرار گرفته‌اند. نقدها عموماً مشخصاً دربارهٔ برخی قسمت‌های پرگار بوده است. عباس میلانی پرگار را از یکی از موفق‌ترین تجربیات رسانه‌ای سال‌های بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌داند ولی برنامه‌ای که مصاحبه فرد به فرد با ابراهیم گلستان است را نقد
که مصاحبه فرد به فرد با ابراهیم گلستان است را نقد می‌کند و قطع کردن مداوم حرف‌های گلستان و سوالات «عجیب» مجری را نامتداول می‌داند. فرج سرکوهی پرگار را در سنجش با دیگر برنامه‌های بی‌بی‌سی فارسی از برنامه‌های خوب می‌داند ولی آن را خالی از «پایمال کردن معیارهای ژورنالیزم حرفه ای، بی سوادی، باندبازی، جانبداری آشکارِ غیرحرفه‌ای، نبود نظارت جدی حرفه‌ای در بی‌بی‌سی فارسی، حمایت از جناح‌های حکومت اسلامی و …» نمی‌داند. سرکوهی به عنوان مثال برنامه‌ای با حضور عبدالکریم سروش و فرخ نگهدار را سکویی می‌داند که آن دو «با
سروش و فرخ نگهدار را سکویی می‌داند که آن دو «با دروغ و توجیه، چهره خود را به شیوه جراحی‌های زیبائی ترمیم کنند.» برنامه‌ها. آرشیو پرگار برنامه‌ها را بر اساس موضوعات در حوزه‌های فکری مختلفی دسته‌بندی کرده است. گاهی برنامه‌ها ممکن است در دو دسته قرار بگیرند. قسمت‌های این برنامه در یوتیوب قرار داده می‌شوند. نسخهٔ صوتی این برنامه تحت عنوان پادکست نیز روی تارنمای بی‌بی‌سی فارسی قرار دارد. راهنما: فلسفه فلسفه و دین دین تاریخ اجتماع اجتماع و سیاست سیاست فرهنگ و هنر اقتصاد علم روان‌شناسی
جایزه نوبل فیزیک هر ساله توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد به دانشمندان در زمینه‌های مختلف فیزیک تعلق می‌گیرد. این یکی از پنج جایزهٔ نوبل است که در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل برای مشارکتهای برجسته در زمینه‌های فیزیک، شیمی، ادبیات، اقتصاد٬ صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود. این جایزه توسط بنیاد نوبل اداره می‌شود و توسط یک کمیته که متشکل از پنج عضو منتخب آکادمی علوم سلطنتی سوئد هستند به برندگان اعطا می‌شود. اولین جایزهٔ نوبل فیزیک در سال ۱۹۰۱ به ویلهلم کنراد رونتگن از آلمان اهدا شد. هر جایزه شامل یک مدال، یک
از آلمان اهدا شد. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزهٔ نقدی است که در طول سال‌های مختلف مقدار آن متفاوت بوده‌است. در سال ۱۹۰۱، مقدار جایزهٔ رونتگن، ۱۵۰٬۷۸۲ کرون بود که در دسامبر ۲۰۰۷ برابر با ۷٬۷۳۱٬۰۰۴ کرون است. در سال ۲۰۰۸، این جایزه به ماکوتو کوبایاشی و شیهید ماسکاوا که مقدار آن ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرون سوئد (اندکی بیش از € ۱ میلیون، یا ۱٫۴ میلیون دلار آمریکا) بود اهدا شد. این جایزه سالانه در استکهلم در تاریخ ۱۰ دسامبر برابر با سالگرد درگذشت آلفرد نوبل به برندگان اهدا می‌شود. جان باردین تا به حال دو
به برندگان اهدا می‌شود. جان باردین تا به حال دو بار در سال ۱۹۵۶ و ۱۹۷۲ برندهٔ این جایزه شده‌است. همچنین ماری کوری در فیزیک سال ۱۹۰۳ و شیمی در سال ۱۹۱۱ برندهٔ جایزهٔ نوبل شده‌است. ویلیام لورنس براگ جوان‌ترین برندهٔ این جایزه است؛ او این جایزه را در سال ۱۹۱۵ در ۲۵سالگی به‌دست‌آورد. ماری کوری، ماریا ژئوپرت مایر (سال ۱۹۶۳) و دانا استریکلند (سال ۲۰۱۸) تنها زنانی هستند که برنده این جایزه شده‌اند. از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۶ این جایزه به ۲۰۳ نفر اهدا شده‌است. جایزهٔ نوبل فیزیک در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۳۱، ۱۹۳۴، ۱۹۴۰، و