payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آلتر بریج به صورت مشترک توسط "مایلز کندی" و "مارک ترمونتی" نوشته می‌شود و تنظیم قطعات توسط خود گروه انجام می‌گیرد؛ با این حال، ترانه‌های آلبوم اول گروه، "One Day Remains" عمدتاً توسط ترمونتی نوشته شده بود. در دو آلبوم اول گروه، مضامینی چون "امید، غلبه بر پشیمانی، اندوه، تنهایی، درد و اعتیاد" به چشم می‌خورد. در سومین آلبوم آن‌ها، "AB III" این مضامین رنگ و بویی تیره‌تر به خود می‌گیرند و ترانه‌ها بیشتر حول محور "کشمکش با ایمان و از دست رفتن معصومیت" می‌چرخند. این گروه به‌خاطر اجراهای زنده‌ی قدرتمندش شناخته
این گروه به‌خاطر اجراهای زنده‌ی قدرتمندش شناخته می‌شود. هرچند آن‌ها معمولاً در خارج از بریتانیا در سالن‌های بزرگ مثل آرناها و آمفی‌تئاترها اجرا نمی‌کنند و ترجیح می‌دهند در سالن‌های کوچک‌تر مانند "House of Blues" به روی صحنه بروند؛ این موضوع از ابتدا در اهداف آن‌ها بوده است. مایلز کندی در مصاحبه‌ای با "Artistdirect" گفته بود: "ما قطعاً یک گروه زنده هستیم. همه‌چیز برای ما به اجرای زنده خلاصه می‌شود. ما آلبوم می‌سازیم تا بتوانیم برای مردم اجرا کنیم." در اجراهای زنده‌ی آلتر بریج، گاه مهمان‌های ویژه‌ای نیز روی
زنده‌ی آلتر بریج، گاه مهمان‌های ویژه‌ای نیز روی صحنه به آن‌ها پیوسته‌اند؛ از جمله "اسلش"، "پل رید اسمیت"، "ولفگانگ ون هیلن" و "اریک فریدمن". همچنین چهره‌های سرشناسی چون "ادی ون هیلن"، "جیمی پیج" و "جان پل جونز (موسیقی‌دان)" نیز در کنسرت‌های این گروه حضور داشته‌اند. اجراهای زنده‌ی آلتر بریج معمولاً مورد تحسین قرار می‌گیرند. فعالیت‌های انسان‌دوستانه. در اوایل سال ۲۰۱۰، گروه آلتر بریج به همراه "بنیاد ویلچر (Wheelchair Foundation)"، شرکت "DC3 Music Group" و هنرمندانی همچون "اسکات استپ" (خواننده گروه کرید)،
هنرمندانی همچون "اسکات استپ" (خواننده گروه کرید)، "گادسمک"، "دیوید آرچولتا" و گروه "New Kids on the Block" در پروژه‌ای با نام "Plane to Haiti" مشارکت کردند؛ این طرح یک اقدام بشردوستانه برای کمک به قربانیان "زلزله هائیتی در سال ۲۰۱۰" بود. همچنین در سال ۲۰۱۱، این گروه در مبارزه با سرطان سهیم شد و با کمک به سازمان "Play for Life" در جمع‌آوری کمک‌های مالی برای "مرکز پزشکی City of Hope" (یکی از مراکز پیشروی تحقیقاتی در زمینه سرطان) مشارکت کردند. افتخارات و جوایز. در اکتبر ۲۰۱۰، قطعه‌ی "Ties That Bind" از آلبوم
در اکتبر ۲۰۱۰، قطعه‌ی "Ties That Bind" از آلبوم "Blackbird" توسط مجله‌ی "Total Guitar" در رتبه‌ی "۴۱ آهنگ برتر گیتاری دهه" قرار گرفت. در همان سال، وب‌سایت "Ultimate Guitar Archive"، آلبوم "AB III" را در ماه دسامبر در جایگاه هفتم "بهترین آلبوم سال ۲۰۱۰" معرفی کرد. در مارس ۲۰۱۱، سولو دوگانه‌ی گیتار در قطعه‌ی "Blackbird" توسط مجله‌ی "Guitarist" به عنوان "برترین سولو گیتار تمام دوران" انتخاب شد؛ بالاتر از قطعاتی از هنرمندانی چون "لد زپلین"، "گانز ان روزز"، "ون هیلن"، "پینک فلوید" و دیگر هنرمندان. مایلز کندی در
"پینک فلوید" و دیگر هنرمندان. مایلز کندی در واکنش به کسب این عنوان گفت که کمی با این ایده که این سولو به عنوان "بهترین" انتخاب شده، احساس راحتی نمی‌کند؛ با این حال، او و مارک ترمونتی هر دو اعلام کردند که از این افتخار خوشحال و سرافراز هستند. سپس در مه ۲۰۱۱، گروه در نظرسنجی "Battle of the Fans" شبکه "Fuse TV"، رقبایی همچون "اونجد سون‌فولد"، "لینکین پارک"، "تری دیز گریس" و سایر هنرمندان را شکست داد. در این رقابت، تعداد آرا به "۷.۲ میلیون" رسید. آلبوم اول آلتر بریج، "One Day Remains"، در زمان انتشار نقدهای
بریج، "One Day Remains"، در زمان انتشار نقدهای متوسطی دریافت کرد و بسیاری از منتقدان صدای آن را بیش از حد شبیه آثار گروه قبلی "ترمونتی، مارشال و فیلیپس" یعنی کرید (Creed) دانستند. با این وجود، این آلبوم در ۸ نوامبر ۲۰۰۴ موفق به دریافت "گواهی طلای RIAA" شد و همچنان تنها آلبوم گروه است که به این موفقیت دست یافته است. از آن زمان، آلبوم‌های بعدی گروه با تحسین گسترده روبرو شده‌اند. همچنین آلبوم زنده و فیلم کنسرت آن‌ها با نام "Live from Amsterdam" در سال ۲۰۰۹ مورد استقبال قرار گرفت. این اثر ابتدا از طریق
مورد استقبال قرار گرفت. این اثر ابتدا از طریق "Amazon.com" منتشر شد و در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۰۹، در عرض تنها ۸ ساعت، در جدول "برترین ویدئوهای موسیقی و کنسرت" آمازون، با جهشی ۱۵۰۰۰ پله‌ای به جایگاه نخست رسید و بالاتر از هنرمندانی چون مایکل جکسون و بون جووی قرار گرفت و این جایگاه را برای چندین هفته حفظ کرد. این موفقیت در حالی به دست آمد که هیچ تبلیغ رسمی و حمایتی از سوی شرکت ضبط در کار نبود.
نِشان یا مِدال معمولاً شیء گرد و پهن و نازک کمی بزرگتر از سکه‌های متداول است که اکثراً جنس فلز دارد و دارای نقش‌های چاپی یا حکاکی شده یا قلم‌زنی شده‌است. نشان‌ها معمولاً به عنوان جایزه و تشویق یا قدردانی به اشخاص یا مؤسسه‌ها در پی فعالیتی ورزشی، علمی، دانشگاهی، یا ارتشی اهدا می‌گردد. نشان‌ها ممکنست بخاطر یادبود واقعه‌ای، یا شخصی طراحی و تهیه گردد. هنرمندانی که این نشان‌ها را می‌سازند مدالیست نامیده می‌شوند. همچنین نشان‌ها گاهی برای نشان دادن حالتی و تعلق خاصی در مراسم مذهبی مختلف بکار می‌روند. مدالیون
خاصی در مراسم مذهبی مختلف بکار می‌روند. مدالیون معمولاً به نشان‌های بزرگتر گفته می‌شود که به صورت روی میزی بوده و به لباس نصب نمی‌شود. در موارد نادری نشان به شکل چهارگوشه ساخته می‌شود و به آن پلاک گفته می‌شود، به کاربردن واژه مدالیون برای گردن آویزهای متداول صحیح نیست. نقش نشان. تصویر ویا موضوع نشان که معمولاً عبارت از چهره‌نگاری (پرتره) ویا علامت و نوشته اصلی است در قسمت روی آن منعکس شده‌است و پشت نشان اکثراً خالی است. در پاره‌ای از موارد در پشت نشان موضوع و هدف ساخت آن ذکر شده‌است. در نشان‌هایی که بایستی
و هدف ساخت آن ذکر شده‌است. در نشان‌هایی که بایستی از گردن آویزان شوند حلقه‌ای در قسمت تاج آن ساخته شده‌است تا نوار مخصوص به آن وصل شود. نشان‌ها معمولاً از برنز ساخته می‌شوند که هم ارزان و هم دوام آن خوب است و ایجاد کارِ نقش دار راحت است، اما از دیگر فلزات مانند نقره، پلاتین و طلا و سایر فلزات استفاده می‌شود. نشان‌هایی از شیشه و چوب و اشیاء دیگر نیز تهیه شده‌است. تاریخچه. آنطور که در تاریخ آمده اولین مورد اهداء نشان مربوط به اسکندر است که نشان طلایی به کشیش جاناتان که او را در جنگ کمک کرده بود برای قدردانی
جاناتان که او را در جنگ کمک کرده بود برای قدردانی داده‌است. همچنین اهداء نشان‌های طلایی در میان امپراتوران روم نیز متداول بوده‌است. بعد از فروپاشی امپراتوری روم نیز نشان‌های طلایی نازک و کوچکی که در حدود سکه‌های رایج بود، با نقش سر خدایان یا تصویرهای دیگر به عنوان گردن آویز هم در مردان و هم زنان استفاده می‌شد. در قرون وسطی هدیه نشان در میان سیاستمداران متداول بوده و آن‌ها برای تسریع کار خود یا سفارش و توصیه‌های شخصی، اقدام به فرستادن نشان‌هایی از طلا یا نقره با تصویر حکاکی شده خود می‌کردند. معمولاً در پشت
با تصویر حکاکی شده خود می‌کردند. معمولاً در پشت یا در دور آن اسم یا علامتی از خودشان قید شده بود. pisanello اولین مدالیست (سازنده نشان) قرون وسطی است که نشان‌ها را به صورت ریخته‌گری تولید و عرضه کرده‌است. در قرن ۱۶ با ابداع دستگاه ضرب نشان، کار سازندگان آسان شده و به‌جای کنده‌کاری، از برجسته‌کاری توسط ماشین استفاده می‌کردند. نشان‌های ورزشی. نشان یکی از جوایز انواع مسابقه‌ها است، در مسابقات ورزشی از زمان رم باستان دادن نشان مرسوم بوده‌است. نشان‌ها از طلا، نقره، برنز، مس، و مفرغ بوده و سابقه آن به داستان
نقره، برنز، مس، و مفرغ بوده و سابقه آن به داستان سامانه سه دورهای اساطیر یونانی برمیگردد. نشان‌های نظامی. برای اولین بار در ۵۰۸ قبل از میلاد مسیح در روم باستان برای سربازان و ارتش روم نشان‌هایی تهیه و به سینه افراد نصب گردید. نشان‌های نظامی دو گونه است: آرایه‌های خاص. آرایه‌های خاص نشان‌هایی هستند که به منظور قدردانی از شخصی برای شرکت در اقدامات جنگی مهم یا پر خطر به او اهداء می‌شود. نشان‌های خدمتی. نشان‌هایی هستند که در طول خدمت یا در طی یک دوره خاص به فرد نظامی داده می‌شود. منابع. Stephen K. Scher, et
نظامی داده می‌شود. منابع. Stephen K. Scher, et al. "Medal." In Grove Art Online. Oxford Art Online, Subscription required, *(accessed July 28, 2010).
اولیویا وایلد (؛ با نام تولد اولیویا جِین کاکبرن؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۴) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش رمی هادلی در مجموعهٔ تلویزیونی "هاوس" (۲۰۱۲–۲۰۰۷) و نقش‌آفرینی در فیلم‌های "" (۲۰۱۰)، "کابوی‌ها و بیگانگان" (۲۰۱۱)، "برت واندراستون باورنکردنی" (۲۰۱۳) و "اثر ایلعازری" (۲۰۱۵) شناخته شده‌است. وایلد در سال ۲۰۱۷ برای اولین‌بار در برادوی، با بازی در نقش جولیا در نمایش‌نامه "۱۹۸۴" ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹، او اولین فیلم بلندش، "بوک اسمارت" را کارگردانی کرد که تحسین منتقدان را به‌همراه داشت
کارگردانی کرد که تحسین منتقدان را به‌همراه داشت و توانست برنده جایزه ایندیپندنت اسپیریت شود. او این روند را با ساخت "نگران نباش عزیزم" (۲۰۲۲) ادامه داد. اوایل زندگی. اولیویا جین کاکبرن در ۱۰ مارس ۱۹۸۴ در نیویورک متولد و در جورج‌تاون، واشینگتن، دی‌سی بزرگ شد. گرچه تابستان‌ها را در ایرلند می‌گذراند. او در سال ۲۰۰۲ از مدرسه فارغ التحصیل و در کالج بارد پذیرفته‌شد، اما سه‌بار ثبت‌نام خود را به منظور پیگیری حرفه بازیگری به تعویق انداخت. سرانجام در یک مدرسه بازیگری در دوبلین مشغول تحصیل شد. وایلد، نام‌خانوادگی
در دوبلین مشغول تحصیل شد. وایلد، نام‌خانوادگی خود را از اسکار وایلد، نویسنده موردعلاقه‌اش الهام گرفته‌است. مادرش، لزلی کاکبرن، تهیه‌کننده و روزنامه‌نگار آمریکایی و پدرش، اندرو کاکبرن نیز روزنامه‌نگار است. پدربزرگ پدری‌اش، کلود کاکبرن، نویسنده و روزنامه‌نگار، عموهایش، الکساندر و پاتریک کاکبرن نیز روزنامه‌نگار و عمه‌اش، سارا نویسنده بود. کریستوفر هیچنز در واشینگتن، پرستار بچه وایلد در کودکی بود. وایلد نژادی انگلیسی، آلمانی، ایرلندی و اسکاتلندی دارد. برخی از اجداد پدری وایلد، از اشراف‌زادگان بریتانیا بودند و
پدری وایلد، از اشراف‌زادگان بریتانیا بودند و در تاسمانی، قاهره، بمبئی، کلکته و پکن نیز زندگی کرده‌اند. فعالیت‌ها. نخستین فعالیت قابل‌توجه وایلد بازی در نقش الکس کلی در سریال درام نوجوان "او. سی" (۲۰۰۵–۲۰۰۴) بود. پس از آن او در فیلم‌های "دختر همسایه" (۲۰۰۴)، "آلفا داگ" (۲۰۰۶) و "مرگ و زندگی بابی زد" (۲۰۰۷) حضور یافت. در سال ۲۰۰۷، وایلد به جمع بازیگران سریال درام پزشکی "هاوس" پیوست. او در این سریال نقش رمی هادلی، یک متخصص داخلی دوجنس‌گرا مبتلا به بیماری هانتینگتون را بازی می‌کرد. در سال ۲۰۱۰، او به عنوان
را بازی می‌کرد. در سال ۲۰۱۰، او به عنوان کورا، در فیلم موفق "" (۲۰۱۰) ظاهر شد. در آگوست سال ۲۰۱۱، وایلد سریال "هاوس" را ترک کرد تا پروژه‌های سینمایی خود شامل "کابوی‌ها و بیگانگان"، "کره"، "تغییر کردن"، "درون" و "سر وقت" را دنبال کند. در همان سال نیز سفیر برند برای شرکت لوازم آرایشی و بهداشتی رولون شد و در تبلیغات شرکت نیز ظاهر شد. این همکاری در سال ۲۰۱۶ به پایان رسید. اولیویا وایلد در سال‌های بعد نیز فعالیت هنری خود را با بازیگری، کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد، از جمله
فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد، از جمله بازی در فیلم‌های "هم‌پیاله‌ها"، "او"، "برت واندراستون باورنکردنی" و "شتاب" در سال ۲۰۱۳. وی به عنوان صداپیشه در مستند "وحدت" (۲۰۱۵) و انیمیشین‌های سریالی "مرغ ربات" (۲۰۱۲)، "بابای آمریکایی!" (۲۰۱۴) و "بوجک هورسمن" (۲۰۲۰–۲۰۱۴) فعالیت کرده‌است. وایلد در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که گیاه‌خوار است. او همچنین فمنیست است. زندگی شخصی. وایلد ۱۹ ساله در ژوئن ۲۰۰۳، با فیلم‌ساز و موسیقی‌دان ایتالیایی تائو روسپولی، که عضوی از خانواده اشرافی روسپولی است، ازدواج کرد. او در مارس
اشرافی روسپولی است، ازدواج کرد. او در مارس ۲۰۱۱ به دلیل «اختلافات آشتی ناپذیر» درخواست طلاق داد. وایلد در نوامبر ۲۰۱۱ با بازیگر و کمدین آمریکایی جیسون سودیکیس وارد رابطه شد و در ژانویهٔ ۲۰۱۳ نامزد کردند. این زوج دو فرزند دارند: یک پسر، متولد ۲۰۱۴ و یک دختر، متولد ۲۰۱۶. رابطهٔ سودیکیس و وایلد در نوامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید. در ژانویه ۲۰۲۱، وایلد پس از ملاقات با خواننده و بازیگر انگلیسی هری استایلز در طول فیلمبرداری "نگران نباش عزیزم"، با او وارد رابطه شد. رابطهٔ آن‌ها در نوامبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
گرازوئیه، روستایی در دهستان بندزرک بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. پیشینه نام. از روستای گرازوئیه با نام پیشین گلزاروئیه یاد شده و در آن زمان به این نام خوانده می‌شد؛ ولی اکنون به نام گرازوئیه تغییر پیدا کرده و در بیان مردم محلی نیز گرازو گفته می‌شود. موقعیت جغرافیایی. این روستا از شمال با شهر بندزرک، از جنوب با روستای میسکنک، از غرب با روستای کشقلمان پایین و از شرق با شهر زهوکی همسایه است. ویژگی‌ها. روستای گرازوئیه از چند محله تشکیل شده که عبارتند از: گرازوئیه محمددران، سرچرک، سرتنب و
که عبارتند از: گرازوئیه محمددران، سرچرک، سرتنب و پاجو. اقتصاد روستای گرازوئیه بر صید ماهی ، صنایع دستی و سایر مشاغل آزاد استوار است. مهمترین هنر دستی روستا، گلابتون دوزی است. دین مردم روستای گرازوئیه، اسلام و پیرو مذهب اهل تشیع هستند؛ همچنین مردم این روستا به زبان بلوچی (گویش بیابانی) سخن می‌گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۷۰ نفر (۲۸۵ خانوار) بوده‌است.
محمد بن زین‌الدّین علی بن ابراهیم بن حسن ابن ابراهیم بن ابی جمهور احسائی یا لحضاوی، فقیه، محدث، متکلم و عارف شیعی امامی است. ولادت. تاریخ ولادتش به درستی معلوم نیست. آنچه از منابع معتبر برمی‌آید، این است که وی در نیمه اول قرن ۹ هجری در بحرین، در خانواده‌ای از اهل علم و تقوا به دنیا آمد. پدرش زین‌الدّین علی و جدّش شیخ ابراهیم، از دانشمندان مشهور در شهر به‌شمار می‌رفتند. تحصیل. در سال ۸۷۷ از طریق شام عازم زیارت کعبه شد در جریان سفر مدتی را نیز در کرک از نواحی شیعه‌نشین جبل عامل ساکن بود و از علی بن هلال
شیعه‌نشین جبل عامل ساکن بود و از علی بن هلال جزایری، از شاگردان ابوالعباس احمد بن فهد حلّی درس گرفت و اجازه روایت دریافت کرد. سپس به احسا بازگشت و اندکی بعد عازم زیارت عتبات عالیات در عراق و طوس گردید و مابقی عمر را عمدتاً در آنجا ساکن بود. وی در مدت اقامت در طوس کتاب «زاد المسافرین فی اصول الدین» را تألیف کرد و چندی بعد به درخواست سید محسن بن محمد رضوی قمی شرحی بنام «کشف البراهین» بر آن نوشت. وی با علمای اهل سنت مناظراتی داشته است. از جمله در سال ۸۷۸ در خانه سید محسن رضوی با فاضل هروی مناظره ای داشته و وی
سید محسن رضوی با فاضل هروی مناظره ای داشته و وی را مجاب کرده‌است. دیدگاه‌ها و نظرات. وی، مانند میر حیدر آملی قائل بوده که «شریعت و طریقت و حقیقت، سه کلمه مترادفند به یک معنا و آن حقیقت شرع محمدی» است. در فلسفه از شیخ اشراق بسیار متأثر بوده‌است؛ او را «شیخ الهی» می‌نامد و از کتاب حکمة الاشراق و المقاومات و التلویحات وی قسمت‌هایی را نقل می‌کند. همچنین مطالبی از کتاب «هدایة الحکمة» اثیرالدین ابهری، معاصر خواجه نصیرالدین طوسی ذکر کرده و مطالب او را بررسی نموده است. وی از حکماء و عرفاء بسیار اقتباس نموده و خودش
وی از حکماء و عرفاء بسیار اقتباس نموده و خودش نیز به این مطلب مقرّ است و می‌گوید: البته ابن ابی جمهور، تصریح می‌کند که پیروی از حکماء و عرفاء به خاطر آن است که آنان متابعت از امامان شیعه می‌کرده‌اند و عقیده آنان، همان عقیده امامان است و می‌گوید: در کلام دیگران. کامل مصطفی الشیبی معتقد است که: هانری کربن می‌گوید: وفات. تاریخ دقیق وفاتش روشن نیست؛ شرح‌حال‌نویسان سال‌های ۹۰۱، ۸۷۷ و ۸۷۸ را سال وفات وی دانسته‌اند. آیت‌الله مرعشی نجفی سال وفات او را ۹۴۰ معرفی می‌کند که نزدیک به واقع است. از قراین چنین برمی‌آید
که نزدیک به واقع است. از قراین چنین برمی‌آید که شیخ تا ذیقعده سال ۹۰۴ زنده بوده‌است؛ زیرا در این تاریخ، به درخواست دوستان و شاگردان خود، شرحی به نام «معین الفکر» بر کتاب «باب حادی عشر» نوشته است. محل دفن وی به‌طور مطلق مجهول است و چیزی در این باره در کتاب‌ها ذکر نشده و بعید نیست که او بعد از سفر به مشهد به زادگاهش «احساء» بازگشته و در آنجا وفات یافته‌است. برخی نوشته‌اند، آخرین سفر او به مشهد در سال ۸۹۶ اتفاق افتاد و پس از درگذشت در کنار قبر علی بن موسی الرضا دفن شد.
باشگاه ورزشی یانگ بویز برن ۱۸۹۸ یک باشگاه ورزشی در شهر برن در سوئیس می‌باشد. تیم فوتبال این باشگاه در سوپر لیگ فوتبال سوئیس بازی می‌کند. این باشگاه در تاریخ ۱۴ مارس ۱۸۹۸ تأسیس شده‌است.
ایل جمور (ایلات جمهور یا ایل جمیر)، از طوایف چادرنشین کرد استانهای کرمانشاه - همدان میباشند، ( سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده ۱۳۷۷: نتایج تفصیلی کل کشور، تهران ۱۳۷۸ ش، ص ۱۵)، اغلب چادرنشینان ایل جمیر در فصل تابستان به همدان و کرمانشاه و کردستان می‌روند و گذرگاه اصلی آنها استان کرمانشاه میباشد. جمورها، از طوایف باجلانی محسوب می شوند. باجِلان، یک گروه ایلی-عشایری از کردها است که در سرزمین ایران و عراق پراکنده‌اند. (محمد مردوخ، تاریخ مردوخ: تاریخ کرد و کردستان، سنندج ۱۳۵۱ ش، ص ۷۸، ۸۶). ۱- طایفه های
و کردستان، سنندج ۱۳۵۱ ش، ص ۷۸، ۸۶). ۱- طایفه های جمور (جمیر)که از شاخه های اصلی میباشند: جمور، شاه ویسی، براز، گومه، عبدلی، جعفری، کرمی، چراغی . ۲-طوایف فرعی ایل جمور : ویسی، براری، رضاپور، رضاپورجمور و ...
محمدتقی آملی (زادهٔ ۱۳۰۴ ق. تهران – درگذشتهٔ ۱۳۹۱ ق. تهران) مشهور به علامه شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی مجتهد و فقیه شیعه ایرانی معاصر بود. نسب. محمدتقی آملی از خاندان بنی جوان و پدرش ملامحمد آملی از روحانیون مخالف با مشروطه بود. مادرش دختر ملا محمد سیبویه هزار جریبی مازندرانی است. به نقل سید محمدحسین حسینی طهرانی در کتاب مهر تابان، وی در جوانی و در زمان تحصیل در نجف شاگرد سید علی قاضی در امور عرفانی بوده‌است. پدر وی ملامحمد آملی، دوست شیخ فضل‌الله نوری بود. ولادت و تحصیل. وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعده ۱۳۰۴
و تحصیل. وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعده ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. مقدمات علوم دینی را نزد پدر آموخت. پس از آن نزد افراد دیگری مانند محمدحسن آشتیانی، عبد النبی نوری مازندرانی و میرزا حسن کرمانشاهی از شاگردان میرزا حسین نوری درس خواند. سپس در سال ۱۳۴۰ به نجف رفت و مدت چهارده سال شاگرد کسانی چون میرزای نائینی و ضیاءالدین عراقی (اراکی) و سید ابوالحسن اصفهانی بود. سپس به تهران بازگشت و به تدریس مشغول شد. وی شاگرد میرزا علی آقا قاضی نیز بوده‌است. فعالیت. وی تدریس و امامت مسجد مجدالدوله حوزه علمیه تهران را برعهده
و امامت مسجد مجدالدوله حوزه علمیه تهران را برعهده داشت. مرتضی مطهری، آملی را مدرّس منقول و معقول در تهران شمرده و مهم‌ترین اثر عقلی او را حاشیه بر شرح منظومه ملا هادی سبزواری و مهم‌ترین اثر نقلی‌اش شرحی استدلالی بر عروة الوثقی نامیده‌است. ابوالحسن شعرانی شاگردان خود را برای تقلید به وی ارجاع می‌داد. آملی توسط بدیع‌الزمان فروزانفر رئیس دانشگاه تهران، برای تدریس معقول و منقول در این دانشگاه دعوت شده بود. فرزندان. یکی از فرزندان شیخ محمد تقی، آقا ضیاءالدین آملی از استادان و علما دینی عصر خود بود. دیگر فرزند
از استادان و علما دینی عصر خود بود. دیگر فرزند وی کاظم آملی، پزشک و محقق ایرانی، متخصص ریه و پدر بیماری ریوی ایران است. درگذشت. آملی روز شنبه ۲۹ شوال ۱۳۹۱ برابر با ۲۷ آذر ۱۳۵۰ در تهران درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا در مقبره فقیه سبزواری دفن شد.
الیزابت ویکتوریا مونت‌گومری یک بازیگر آمریکایی است که دورهٔ بازیگریش پنج دهه به طول انجامید. او بیشتر در نقش «سامانتا استیونز» در سریال افسونگر در یاد مردم مانده‌است. زندگی‌نامه. او فرزند دو بازیگر بود. خواهرش در نوزادی مرد و برادرش سال ۱۹۳۶ زاده شد. بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، به مدت سه سال به آکادمی هنر پیوست. شغل. دوران اولیه کارش. او نمایش ماشین‌های مختلف در تلویزیون را به عهده داشت. در چند درام تلویزیونی حضور پیدا کرد. در ۱۹۷۰ به خاطر نقشش در فیلم «غیرقابل‌تماس‌ها» برنده جایزه امی شد. او در این
«غیرقابل‌تماس‌ها» برنده جایزه امی شد. او در این فیلم نقش یک روسپی جنوبی را در کنار دیوید وایت، که بعدها در سریال افسونگر نقش رئیس «دارن» را بر عهده داشت، بازی کرد. افسونگر. او نقش اصلی را در سریال افسونگر بازی کرد و در نقش یک جادوگر دوست‌داشتنی در کنار دیک یورک که نقش همسرش را ایفا می‌کرد، ظاهر شد. افسونگر در ارزیابی‌ها رتبه نخست و بیشترین تعداد بیننده در تاریخ سینما را تا آن زمان به دست آورد. این سریال به مدت هشت سال از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ به نمایش گذاشته شد و همچنان دی‌وی‌دی‌های این سریال در سراسر جهان به فروش
دی‌وی‌دی‌های این سریال در سراسر جهان به فروش می‌رسد. از طرف هالیوود «چراغ سبز» برای سری نهم این سریال نیز داده می‌شود ولی الیزابت نپذیرفت؛ زیرا خواهان بازی در کارهای جدید بود. الیزابت پنج جایزه امی و چهار گولدن گلوب برای نقش سامانتا در افسونگر دریافت کرد. پس از افسونگر. او بعد از افسونگر در نقش‌های ظاهر شد که با طبیعت مهربان و زیبای او در نقش سامانتا فاصله زیادی داشت. از میان نقش‌های بعدی او می‌توان به نقش یک متجاوز به عنف در فیلم «قضیه تجاوز» اشاره کرد که البته برنده جایزه امی نیز شد. او به بازی در این
البته برنده جایزه امی نیز شد. او به بازی در این نقش‌های عجیب ادامه داد. برای مثال در ۱۹۷۷ نقش یک پلیس مخفی که با همکارش رابطه جنسی برقرار می‌کند را بازی کرد. او سپس نقش یک پرستار تروریست را بازی کرد که به کشتن افراد می‌پرداخت. زندگی شخصی. در سال ۱۹۵۴، مونتگومری با فردریک گالاتین کامن، از اشراف‌زادگان نیویورک، ازدواج کرد؛ اما کمتر از یک سال بعد از هم جدا شدند. او سپس از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ با بازیگر برندهٔ اسکار گیگ یانگ ازدواج کرد و پس از آن از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۳ با کارگردان و تهیه‌کننده ویلیام اَشر زندگی مشترک داشت.
و تهیه‌کننده ویلیام اَشر زندگی مشترک داشت. حاصل این ازدواج سه فرزند به نام‌های ویلیام، رابرت و ربکا بود. دو بارداری آخر او در سریال Bewitched در قالب بارداری‌های شخصیت سامانتا وارد داستان شد. در طول فصل هشتم سریال، مونتگومری عاشق کارگردان ریچارد مایکلز شد. این رابطهٔ عاشقانه به جدایی هر دوی آن‌ها از همسرانشان و همچنین به پایان سریال منجر شد. پس از پایان فیلم‌برداری در ۱۹۷۲، آن‌ها با هم زندگی کردند اما رابطه‌شان دو سال و نیم بیشتر دوام نیاورد. در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۹۳، مونتگومری پس از حدود ۲۰ سال زندگی مشترک، با
۱۹۹۳، مونتگومری پس از حدود ۲۰ سال زندگی مشترک، با بازیگر رابرت فاکسورث ازدواج کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۹۵ با او ماند. به گفتهٔ نویسنده هربی جی. پیلاتو، مونتگومری در مدتی که با فاکسورث زندگی می‌کرد اما هنوز ازدواج نکرده بود، با الکساندر گودونوف رابطه داشت. گودونوف در ۱۸ مه ۱۹۹۵، همان روزی که مونتگومری درگذشت، پیدا شد اما باور بر این است که چند روز پیش‌تر از مونتگومری مرده بود تمایلات سیاسی لیزا یکی از منتقدان جدی جنگ با ویتنام بود. او و دیک سرجنت (نقش همسر سامانتا) که دوستان خوبی برای یکدیگر ماندند، طرفدار
که دوستان خوبی برای یکدیگر ماندند، طرفدار پر و پا قرص حقوق زنان و هم‌جنس‌گرایان بودند که برخلاف دیدگاه پدر مذهبی‌اش بود. فعالیت‌های انسان‌دوستانه. در سال آخر عمرش به یک سازمان خیریه که برای معلولین سی‌دی‌های مخصوصی تولید می‌کردند، کمک کرد. او بسیار به انجمن معلولین کمک کرد به‌طوری‌که در نهایت او را به ریاست این سازمان منصوب کردند. مریضی و مرگ. در بهار ۱۹۹۵ تشخیص داده شد که او دچار سرطان روده شده‌است. او در حین فیلم‌برداری بود و نسبت به نشانه‌های این بیماری که شبیه سرماخوردگی بود، بی اعتنا بود. وقتی که
که شبیه سرماخوردگی بود، بی اعتنا بود. وقتی که سرطان تشخیص داده شد، دیگر از مرحله درمان گذشته بود. او بدون داشتن امیدی برای بهبود، از بیمارستان به خانه‌اش رفت؛ زیرا دوست نداشت در بیمارستان بمیرد. او در ۱۸ می۱۹۹۵ در کنار همسر و فرزندانش، پس از هشت ماه از تشخیص بیماریش، در سن ۶۲ سالگی درگذشت. پس از مرگ. کلیه لباس‌هایش به نفع سازمان خیریه ایدز، به حراج گذاشته شد. ارین مورفی که نقش دختر سامانتا را در افسونگر بازی می‌کرد، لباس‌ها را برای نمایش به مردم به تن کرد و مدلینگ این کار را پذیرفت. در ژوئن ۲۰۰۵ مجسمه‌ای
و مدلینگ این کار را پذیرفت. در ژوئن ۲۰۰۵ مجسمه‌ای از الیزابت مانتگامری در نقش سامانتا در ماساچوست ساخته شد. در ۲۰۰۸ هالیوود در مراسم «مفاخر» خود از او تقدیر به عمل آورد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
دسته ماهیچه‌ای (فاسیکول یا فاسیکل عضلانی) در یک ماهیچه اسکلتی عبارت است از مجموعه فیبرهای عضلانی (تارهای ماهیچه‌ای) که توسط لایه‌ای از بافت همبند بنام پری میزیوم احاطه می‌گردد. هر ماهیچه اسکلتی دارای تعدادی فاسیکول است که اندازه آن می‌تواند کوچک یا بزرگ باشد. علاوه بر پری میزیوم، دو لایه دیگری از بافت همبند بنام‌های اندومیزیوم و اپی میزیوم در یک ماهیچه اسکلتی وجود دارد. اندومیزیوم در پوشش هر تار ماهیچه‌ای نقش داشته و آن‌ها را از یکدیگر مجزا می‌کند. کل ماهیچه نیز توسط اپی میزیوم (خارجی‌ترین لایه) احاطه
نیز توسط اپی میزیوم (خارجی‌ترین لایه) احاطه می‌گردد. این لایه‌ها یا غلاف‌های بافت همبند از جنس فاسیا بوده که در عضله اسکلتی بدین طریق تخصص یافته‌اند. عروق خونی و اعصاب از طریق بافت همبند به ماهیچه می‌روند. پری میزیوم دارای عروق خونی و اعصاب جهت فاسیکل‌ها است. هر فاسیکل، شاخه‌هایی از این عروق خونی و اعصاب را دریافت می‌کند.
مرتضی طالقانی (زاده: ۱۲۷۴ ق، دیزان طالقان - درگذشت: ۱۳۶۳ ق، نجف) حکیم، فقیه و از شخصیت‌های معاصر شیعه می‌باشد. زندگی‌نامه. مرتضی طالقانی در سال ۱۲۷۴ قمری در روستای دیزان طالقان به دنیا آمد. پدرش مولی آقا جان طالقانی بود. وی در همان‌جا زندگی کرد و به شبانی مشغول بود. او بعد از چهل سالگی و در پی یک تحول روحی تحصیل را آغاز کرد. ابتدا در یک مکتب محلی خواندن و نوشتن را آموخت سپس در تهران مقدمات و سطح را به پایان رساند. سپس برای تحصیلات عالی به اصفهان و آنگاه نجف مهاجرت کرد و با حضور در درس محقق خراسانی به اجتهاد
کرد و با حضور در درس محقق خراسانی به اجتهاد رسید. وی در روز اول محرم سال ۱۳۶۳ قمری برابر ۶ دی ۱۳۲۲ در ۸۹ سالگی درگذشت و در ایوان سوم از حجرات جنوب غربی صحن علوی به خاک سپرده شد. سید علی قاضی و "مرتضی طالقانی" در تربیت شاگردان عرفانی و اخلاقی بسیاری از مسائل سیروسلوک را به یکدیگر ارجاع می‌دادند. برای نمونه می‌توان از سپردن سید عبدالکریم کشمیری برای سیروسلوک به سید علی قاضی توسط مرتضی طالقانی نام برد. سید محمدکاظم یزدی استاد وی در علوم حوزوی بود، ولی در اخلاق و عرفان مرتضی طالقانی استاد سید محمدکاظم یزدی
و عرفان مرتضی طالقانی استاد سید محمدکاظم یزدی بود. تحول معنوی. در مورد تحول روحی و چگونگی شروع تحصیلاتش محمدتقی جعفری به نقل از خود وی می‌گوید: تحصیلات عالی و معنوی. آنگاه در سال ۱۲۹۵ قمری راهی حوزه علمیه تهران گردید در آنجا صرف و نحو را از میرزا مسیح طالقانی، حکمت و فلسفه را از حکیم میرزا ابوالحسن جلوه و حکیم محمدرضا قمشه‌ای بهره جست. سپس بسال ۱۳۰۲ قمری عازم حوزه علمیه اصفهان گردید و ۱۵ سال آنجا اقامت کرد و در آنجا از جهانگیر خان قشقایی و آخوند ملا محمد کاشانی علاوه بر فراگیری علوم عقلی از جهات معنوی نیز
علاوه بر فراگیری علوم عقلی از جهات معنوی نیز بهره برد. سال ۱۳۱۷ قمری یعنی در سن ۴۳ سالگی به نجف رفت و در مدرسه خلیلی از آخوند خراسانی، آخوند سید محمدکاظم یزدی، میرزا محمدتقی شیرازی و سایر علمای آن حوزه کسب علم کرد. بعد از تأسیس مدرسه سید یزدی به آنجا رفت و همان‌جا تا پایان عمر بود و تمام اوقات و عمرش را به تدریس و تعلیم طلاب گذراند. مرتضی در عرفان، اهل کشف‌وشهود بود و عده‌ای قائل به کرامات او هستند و در فلسفه از شارحان حکمت متعالیه و پیرو مکتب ملاصدرا بود. موضع‌گیری پیرامون مشروطیت. وی به ماجرای مشروطیت