payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رأی خاطرنشان کرده‌اند که کامفیروزی در تمام مراحل رسیدگی منکر اتهام توهین به رهبری شده و همچنین در گزارش ضابط پرونده نیز این اتهام گزارش نشده‌است؛ بنابراین تقاضای تجدیدنظر کامفیروزی صحیح تشخیص داده شد و رأی قطعی بر برائت او صادر شد. نشریه فروغ دانشگاه شریف. اردیبهشت ۱۳۹۹، خبر توقیف ۹ ماهه نشریه دانشجویی فروغ، نشریه تخصصی مطالعات زنان، به صاحب امتیازی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، از سوی شورای فرهنگی دانشگاه شریف منتشر شد. شماره چهارم این نشریه به مسئله بهداشت جنسی زنان پرداخته بود و علت توقیف
به مسئله بهداشت جنسی زنان پرداخته بود و علت توقیف نشریه، طرح جلد آن که یک کیسه پلاستیکی مشکی با نوشته «این یک نوار بهداشتی است» و مقاله‌ای با عنوان «باکرگی، ارزش یا باور درونی؟» بود که طی مصوبه شورای فرهنگی دانشگاه صنعتی شریف «خلاف عفت» تشخیص داده شد. پیش از آن خبر توقیف ۳ ماهه این نشریه از طرف کمیته ناظر بر نشریات دانشگاه شریف منتشر شده بود. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شریف مدعی بود که حسن حسینی، معاون فرهنگی دانشگاه، در طی یک شکایت شخصی از این نشریه، نشریه را از کمیته ناظر به شورای فرهنگی برده‌است و
نشریه را از کمیته ناظر به شورای فرهنگی برده‌است و به محکومیت نشریه تا ۹ ماه اضافه کرده‌است. به همین جهت شکایتی را به شورای مرکزی ناظر بر نشریات وزارت علوم ارسال کرد. از سویی به دلیل شیوع ویروس کرونا و عدم برگزاری انتخابات دانشگاه صنعتی شریف، این کمیته وجاهت حقوقی نداشت. در روز ۲۱ اردیبهشت بود که غلامرضا غفاری، معاون فرهنگی وزارت علوم حکم تمام کمیته‌های ناظر دانشگاه‌هایی که موفق به برگزاری انتخابات نشده بودند را تمدید کرد. مسائل مربوط به این نشریه به دو طوفان توییتری منجر شد. یکی با عنوان «سرکوب زنان» و
توییتری منجر شد. یکی با عنوان «سرکوب زنان» و «شورای سرکوب» که به انتقاد از وضعیت محکومیت نشریه صورت گرفته بود و دیگری با عنوان «به نام فروغ؛ علیه فروغ» به جهت انتقاد از بی قانونی‌های رخ داده در بررسی پرونده فروغ انجام شد. جشنواره نشریات دانشجویی (تیتر). از سال ۱۳۷۷ شمسی، به منظور انتخاب بهترین نشریات دانشجویی و مطالب منتشر شده در این رسانه‌ها، جشنواره‌ای تحت عنوان تیتر به صورت مشترک توسط معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت علوم و معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت آغاز به کار کرد. اولین دوره این جشنواره در
بهداشت آغاز به کار کرد. اولین دوره این جشنواره در دانشگاه تهران برگزار شد و تاکنون دوازده دوره از این جشنواره برگزار شده‌است. سیزدهمین دوره جشنواره نشریات دانشجویی (تیتر۱۳) بهمن ۱۴۰۳، به میزبانی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار خواهد شد.
آهی‌دشت، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۳ شهرداری ساری بشمار می‌رود. بام شهر ساری روستای آهی دشت در km 3 مرکز شهر ساری واقع شده است. روستای آهی دشت ساری واقع درشهرستان ساری میباشد این روستا ازشرق به رود اسفیورد وروستای پایین دزا واز غرب به تپه وروستای سنگریزه واز جنوب به روستای بالادزا واز شمال به گاچینی ومیانرود ختم میشود.جمعیت این روستاحدود 2900(سرشماری 85) نفر میباشد. در طی سالهای گذشته این روستا شاهد
85) نفر میباشد. در طی سالهای گذشته این روستا شاهد مهاجرت افراد زیادی بوده است که اکثر این افراد ازنواحی جنوبی شهرستان ساری به این روستا آمده اند.ازخانوادههای قدیمی اینجا میتوان از: خاندان امینی- ساداتی- حسن پور- صادقی و ... نام برد. در این روستا بیشتراهالی به حرفه کشاورزی ودامپروری مشغول میباشند.محصول مهم این منطقه مرکبات میباشد.دیگر محصول مهم این منطقه برنج می باشد.برنج آهی دشت کیفیت خوب ومناسبی دارد. در آهی دشت چشمه آب معدنی وجود دارد بنام پورکش که همه روزه افراد زیادی برای استحمام به این مکان
که همه روزه افراد زیادی برای استحمام به این مکان میایند.وبراین باورند که آب پورکش استخوان درد ورماتیسم را درمان میکند.البته درختان سر به فلک کشیده این منطقه زیبایی خاصی را به آن داده است جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۲۷نفر (۶۹۶خانوار) بوده‌است.
پایین‌دزا، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۳ شهرداری ساری بشمار می‌رود. جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۰۵نفر (۴۱۵خانوار) بوده‌است.
پل‌گردن، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران، که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۳ شهرداری ساری بشمار می‌رود. جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۹۱نفر (۲۹۴خانوار) بوده‌است.
بالادزا، روستایی بود از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران که در سال ۱۳۹۵ به شهر ساری الحاق شد و اکنون یکی از محلات منطقه ۳ شهرداری ساری بشمار می‌رود. جمعیت. این محله در شهر ساری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۹۹۸نفر (۱۵۶۰خانوار) بوده‌است.
ترم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۰نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
واردمحله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در منطقه پایین کولا ازدهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۸۲نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است. قدمت این روستا حدوداً به سه قرن بیش نمی‌رسد تا اوایل انقلاب این روستا از اعتبارات پایین کولا بهره‌مند بود بعد از انقلاب نیز تجزیه و از پایین کولا جدا شد.
سان‌خیل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۴نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
پرچین‌کلا یا پرچی‌کلا ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. تپه قلعه پرچی‌کلا در این روستا قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۷نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
تنگ‌لته منطقه ای است خوش آب و هوا و زیبا که در انتهای ضلع جنوبی شهرستان ساری و در پهنه ی فراخ رود پرآب و بخشنده ی تجن واقع شده که از یک سو به معادن طلای سبز یا همان جنگل های زیبا و بکر استان و از سوی دیگر به جلگه سرسبز و حاصلخیز کناره تجن مشرف می باشد و از همین حیث به تمامی مناطق همجوار و ‌همتراز برتری نسبی دارد که این امر سبب توجه بیش از اندازه و کم نظیر هم وطنان غیر بومی جهت ساخت و ساز و خوش نشینی در این منطقه گشته که بومیان منطقه نیز با آغوش باز و روی گشاده پذیرای این عزیزان می باشند. جمعیت. این روستا در
پذیرای این عزیزان می باشند. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵۱نفر (۲۴۵خانوار) بوده‌است. شورا و دهیار. شورای این روستا زمان زارعی است. دهیار این روستا مرتضی رمضانی است.
خان‌عباسی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۹۱نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
دفاع مشروع یا دفاع قانونی حقی است که حقوق کیفری برای اشخاص در مورد دفاع از خود یا افراد دیگر [در صورت نیاز به کمک] در هنگام حمله افراد دیگر قائل شده‌است. دفاع مشروع در جایی پدید می‌آید که به‌جز ارتکاب جرم هیچ راه دیگری برای دفع خطر ممکن نباشد. در این صورت مدافع نه تعقیب و مجازات می‌شود و نه ضامن خساراتی است که به بار می‌آورد. دفاع مشروع اصلی پذیرفته در تمامی نظام‌های حقوقی است. هر چند در مورد منشأ پیدایش این حق اختلافات زیادی وجود دارد ولی شرایط آن با اختلاف جزئی در تمامی نظام‌های حقوقی یکسان است. دفاع
جزئی در تمامی نظام‌های حقوقی یکسان است. دفاع مشروع در قوانین ایران. در قوانین ایران افراد حق دفاع از جان، مال، عِرض، ناموس و آزادی خود را در هنگام تجاوز یا خطر حتمی قریب‌الوقوع باارتکاب رفتار دفع کننده خطر دارند. مشروط بر این‌که دفاع آن‌ها با خطر متناسب باشد و توسل بدون فوت وقت قوای دولتی عملاً ناممکن باشد. همین شرایط در مورد دفاع از افراد دیگر نیز صادق است به‌شرطی که خود آن‌ها ناتوان از دفاع بوده یا نیاز به کمک داشته باشند. هرگاه فردی در مقام دفاع از نفس، عِرض، ناموس، مال یا آزادی تن خود یا دیگری در برابر
ناموس، مال یا آزادی تن خود یا دیگری در برابر هرگونه تجاوز یا خطر فعلی یا قریب‌الوقوع با رعایت مراحل دفاع مرتکب رفتاری شود که طبق قانون جرم محسوب می‌شود، در صورت اجتماع شرایط زیر مجازات نمی‌شود: الف- رفتار ارتکابی برای دفع تجاوز یا خطر ضرورت داشته باشد. اگر مدافع (دفاع‌کننده) بتواند فرار کند یا از راه‌های دیگر مانند فریاد زدن بتواند از دیگران کمک بگیرد و به این نحو متجاوز را دفع کند، باید از همان روش استفاده کند؛ مثلاً اگر شخصی به دیگری حمله کند و کسی که مورد حمله قرار گرفته بتواند از مأموران انتظامی کمک
حمله قرار گرفته بتواند از مأموران انتظامی کمک بگیرد، ولی به جای کمک گرفتن از آن‌ها خودش به دفاع بپردازد و در حین دفاع رفتاری را انجام دهد که به مرگ مهاجم منتهی شود، نمی‌توان گفت: چنین دفاعی مشروع است. در واقع یکی از مهم‌ترین شرایط برای مشروع بودن دفاع این است که دفاع تنها راه ممکن برای دفع خطر و رهایی از حمله باشد و دفع مهاجم به هیچ وسیله‌ای ممکن نباشد. فرض کنید شخصی با قمه به دیگری حمله می‌کند و کسی که مورد حمله قرار گرفته‌است قمه را از دست او بگیرد و سپس با همان قمه فرد مهاجم را بکشد. در این حالت
و سپس با همان قمه فرد مهاجم را بکشد. در این حالت نمی‌تواند ادعا کند که برای دفاع از خودش مهاجم را کشته‌است، زیرا با گرفتن قمه از دست مهاجم، خطر رفع شده‌است و نمی‌توان گفت: ارتکاب این رفتار برای دفع خطر ضرورت دارد. شاید شخص چنین تصوری داشته باشد که برای دفاع از خودش دست به این کار زده‌است، اما در واقع این رفتار بیش از آن‌که با دفاع مشابهت داشته باشد، با انتقام شباهت دارد. ب- دفاع مستند به قرائن معقول یا خوف عقلائی باشد. طبق صدر ماده ۱۵۶ زمانی دفاع را می‌توان مشروع تلقی کرد که یا خطر و حمله تحقق (فعلیت) پیدا
مشروع تلقی کرد که یا خطر و حمله تحقق (فعلیت) پیدا کرده‌باشد (خطر فعلی؛ یعنی ابتدا خطر به‌طور کامل محقق شود و پس از آن فرد در مقابل آن به دفاع بپردازد) یا این‌که خطر، قریب‌الوقوع بوده و با قرائنی معلوم باشد. در صورت قریب‌الوقوع بودن خطر باید دفاع فرد مستند به قرائن معقول یا خوف عقلائی صورت بگیرد؛ یعنی هر انسان عاقل و متعارفی که در این شرایط قرار داشته باشد، به این نتیجه برسد که خطری او را تهدید می‌کند و برای رهایی از این خطر و آثار مربوط به آن باید اقدامی انجام دهد. در هر پرونده با توجه به اوضاع و احوال و
دهد. در هر پرونده با توجه به اوضاع و احوال و شرایط مشخص می‌شود که آیا خطر قریب‌الوقوع بوده‌است یا خیر. پ – خطر و تجاوز به سبب اقدام آگاهانه یا تجاوز خود فرد و دفاع دیگری صورت نگرفته باشد. اگر شخصی رفتاری انجام دهد که موجب شود دیگری تحریک شده و به او حمله کند، نمی‌تواند دفاع خود در برابر این حمله را دفاع مشروع تلقی کند. از این رو بخاطر مشروع نبودن چنین دفاعی، اگر در جریان آن دست به قتل یا ضرب و جرح مهاجم بزند، مسئول رفتار خود بوده و بخاطر آن مجازات خواهد شد، زیرا خود او با انجام رفتارهای تحریک‌آمیز زمینهٔ
زیرا خود او با انجام رفتارهای تحریک‌آمیز زمینهٔ آن هجمه و حمله را فراهم کرده بود. برای مثال اگر شخصی با کتک زدن دیگری، او را تحریک کند و این شخص در اثر ایراد ضرب‌وجرح عمدی، تحریک شده و به او حمله کند، فردی که ابتدائاً تهاجم کرده بود و حالا مورد حمله واقع شده‌است، نمی‌تواند دفاع خود در برابر این حمله را دفاع مشروع بداند. ت- توسل به قوای دولتی بدون فوت وقت عملاً ممکن نباشد یا مداخله آنان در دفع تجاوز و خطر مؤثر واقع نشود. اگر شخصی که مورد حمله واقع شده‌است بتواند با کمک گرفتن از مأموران انتظامی خطر و تجاوز
با کمک گرفتن از مأموران انتظامی خطر و تجاوز ایجاد شده را از خود دفع کند، دیگر حق نخواهد داشت که شخصاً خطر یا تجاوز ایجاد شده را دفع کند، زیرا دفاع وظیفهٔ اصلی قوای دولتی است و درنظرگرفتن حق دفاع برای شهروندان مربوط به حالتی است که امکان انجام این وظیفه از جانب آنان وجود نداشته باشد؛ بنابراین اگر شخصی در مقام دفاع از خود، دست به ارتکاب قتل بزند در صورتی که شرایط ۴گانهٔ بالا وجود داشته باشد، این قتل را در مقام دفاع مشروع مرتکب شده‌است و، چون دفاع مشروع از علل موجههٔ جرم است، نمی‌توان این شخص را به مجازات قتل
موجههٔ جرم است، نمی‌توان این شخص را به مجازات قتل محکوم کرد حتی اگر به صورت عمدی مرتکب این قتل شده باشد. دفاع مشروع در قوانین کیفری ایران. دفاع مشروع در قوانین کیفری ایران به معنای ارتکاب عملی که شخص در مقام حفاظت از خود یا دیگری، در برابر تجاوز یا خطر، انجام می‌دهد. این نوع دفاع، به شخص اجازه می‌دهد که در مواجهه با خطراتی مانند تجاوز به جان، مال، عرض یا ناموس، اقداماتی انجام دهد که در شرایط مشخص به عنوان دفاع مشروع تلقی می‌شود. این اقدامات، بر اساس شرایطی که در قوانین کیفری ایران تعریف شده‌اند، قابل قبولی
در قوانین کیفری ایران تعریف شده‌اند، قابل قبولی دارند و می‌توانند به عنوان موانعی برای مسئولیت کیفری شخص مورد بررسی قرار گیرند. قتل در مقام دفاع از دیگران. گاهی قتل در مقام دفاع مشروع از دیگران رخ می‌دهد، اما در صورتی می‌توان گفت: قتل در مقام دفاع مشروع از دیگران موجه است که یکی از شرایط زیر وجود داشته باشد: الف. دفاع شونده از نزدیکان دفاع‌کننده باشد. ب. مسئولیت دفاع از او (دفاع‌شونده) برعهدهٔ دفاع‌کننده باشد. پ. دفاع‌شونده نتواند از خود دفاع کند. ت. دفاع‌شونده از دیگران تقاضای کمک کند یا در وضعیتی باشد که
از دیگران تقاضای کمک کند یا در وضعیتی باشد که امکان کمک گرفتن از دیگران را نداشته باشد. در صورتی که قتل در مقام دفاع مشروع رخ داده باشد، دیه هم ساقط می‌شود جز در مواقعی که شخص بخواهد از خودش در برابر شخص دیوانه (در اصطلاح حقوقی یعنی مجنون) دفاع کند. در این مورد دیهٔ شخص دیوانه از بیت‌المال پرداخت خواهد شد.
دهستان چغامیش یکی از دو دهستان بخش چغامیش است. تقسیمات کشوری. روستاها وشهرهای دهستان چغامیش
چُغامیش بزرگ‌ترین محوطهٔ پیش از تاریخ و آغاز تاریخی (حدود ۱۷ هکتار) در منطقهٔ پای کوه‌های زاگرس، بین دزفول و شوشتر در ایران است. این محوطه در طی یازده فصل کاوش بین سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ شمسی (۱۹۶۱ تا ۱۹۷۸ میلادی) توسط مؤسسهٔ خاورشناسی دانشگاه شیکاگو، به سرپرستی پیناس دلوگاز (درگذشتهٔ ۱۹۷۵) و هلن کانتور حفاری شد. در فصل چهارم تا دهم، دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس نیز به عنوان همکار در کاوش‌ها حضور داشت. چغامیش به‌طور تقریبی از اواخر هزارهٔ ششم تا اواخر هزارهٔ چهارم پیش از میلاد، به‌جز یک یا دو وقفهٔ کوتاه،
چهارم پیش از میلاد، به‌جز یک یا دو وقفهٔ کوتاه، به‌طور پیوسته مسکون بوده و نقشی کلیدی در توسعهٔ فرهنگی و اجتماعی منطقه ایفا کرده است. دورهٔ پیش از تاریخ. چغامیش یکی از مراحل اولیهٔ توالی فرهنگی دشت شوشان را دربرمی‌گیرد که به عنوان دورهٔ «شوشان کهن» (اواخر هزارهٔ ششم پیش از میلاد) شناخته می‌شود. این دوره خود به سه مرحله تقسیم می‌شود که با سفال‌های تزیینی مشخص شده‌اند. کهن‌ترین مرحله، «شوشان کهن ۱»، دارای سفال‌های نقاشی‌شده و صیقلی است و تاکنون بیشتر در چغامیش شناخته شده است. پس از آن، مرحلهٔ «شوشان کهن ۲»
شناخته شده است. پس از آن، مرحلهٔ «شوشان کهن ۲» با سفال‌های خط‌قرمز و سپس «شوشان کهن ۳» با سفال‌های نقاشی‌شدهٔ مات و سفال‌های خط‌نزدیک قرار دارد. اگرچه استقرار در چغامیش زودتر از این نیز آغاز شده بود، اما شواهدی از یک مرحلهٔ گذار بین دورهٔ «شوشان آغازین» و «شوشان کهن ۱» در منطقه‌ای کوچک از محوطه یافت شده است. دورهٔ «شوشان آغازین» به‌طور گسترده در محوطهٔ چغا بنوت معزی (۶ کیلومتری غرب چغامیش) که در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ شمسی حفاری شد، مشاهده شده است. در چغامیش، سطح پیشرفتهٔ فرهنگی دورهٔ «شوشان کهن» با دیوارهای
سطح پیشرفتهٔ فرهنگی دورهٔ «شوشان کهن» با دیوارهای ساخته‌شده از خشت‌های گلی (هر یک حدود یک متر طول)، طرح‌های پیچیدهٔ روی سفال‌ها و تندیس‌های گوناگون زنانه آشکار است. توسعهٔ فرهنگی و ساختاری. لایه‌های معماری و آثار باقی‌مانده از دوره‌های «شوشان آغازین» (حدود ۶۰۰۰ پیش از میلاد)، «شوشان میانی» (هزارهٔ پنجم پیش از میلاد) و «شوشان متأخر» (اوایل هزارهٔ چهارم پیش از میلاد) نشان‌دهندهٔ تداوم و پیچیدگی فزایندهٔ فرهنگ پیش از تاریخی در این منطقه است. در همان دوران «شوشان کهن»، شهروندان منطقه ترکیبی از دامداری و
«شوشان کهن»، شهروندان منطقه ترکیبی از دامداری و کشاورزی را به‌عنوان شیوهٔ معیشت خود داشتند. در دورهٔ «شوشان آغازین»، ابزارهایی مانند کج‌بیل‌های سنگی که با قیر و طناب به چوب متصل می‌شدند، رواج پیدا کرده بودند. همچنین، قطعاتی از دو ظرف بزرگ، یکی سفالی و دیگری سنگی که شکل سفال را تقلید می‌کرد، به همراه طلسم‌های سنگی تراش‌خورده، نشان‌دهندهٔ درجه‌ای از تخصص در سفالگری و سنگ‌تراشی بودند. دورهٔ «شوشان میانی» به‌احتمال زیاد بیشتر هزارهٔ پنجم پیش از میلاد را دربرمی‌گیرد و به دو مرحلهٔ اصلی، «شوشان میانی ۱» و «شوشان
و به دو مرحلهٔ اصلی، «شوشان میانی ۱» و «شوشان میانی ۳»، تقسیم می‌شود که با بقایای معماری مشخص شده‌اند. این دو مرحله توسط یک فاز گذار (شوشان میانی ۲) که هنوز به‌خوبی درک نشده، از یکدیگر جدا شده‌اند. در مرحلهٔ «شوشان میانی ۳»، برخلاف دوره‌های پیشین، نقش‌مایه‌های نمایشی مانند گاوها، پلنگ‌ها، بزهای بزرگ‌شاخ و مارها به‌طور برجسته‌ای دیده می‌شوند. برخی از این طرح‌ها به‌طورمستقیم به نقوش سفال‌های دورهٔ «شوشان متأخر» تبدیل شده‌اند. رشد و توسعهٔ استقرارگاه. کاوش‌های انجام‌شده در نقاط مختلف چغامیش نشان‌دهندهٔ رشد
انجام‌شده در نقاط مختلف چغامیش نشان‌دهندهٔ رشد تدریجی سکونتگاه در دوران پیش از تاریخ است. در مراحل اولیهٔ «شوشان کهن ۱ و ۲»، تنها بخش کوچکی در جنوب شرقی تپهٔ امروزی مسکون بود. در مرحلهٔ «شوشان کهن ۳»، استقرارگاه کمی بزرگ‌تر شد و در دورهٔ «شوشان آغازین» به‌طور قابل‌توجهٔ گسترش یافت. در دورهٔ «شوشان میانی ۳» – و به‌احتمال زیاد در «شوشان میانی ۱» – کل تپه اشغال شده بود و چغامیش به بزرگ‌ترین سکونتگاه دوران خود در منطقه تبدیل شد. این تراکم جمعیت در هزارهٔ پنجم پیش از میلاد یکی از مهم‌ترین یافته‌های کاوش‌های
پیش از میلاد یکی از مهم‌ترین یافته‌های کاوش‌های چغامیش در درک توسعهٔ جوامع پیش از تاریخ در دشت شوشان است. یکی از بناهای دورهٔ «شوشان میانی ۳» دارای پی‌های ضخیم از گل خالص، دیوارهای مستحکم و تزئینات خارجی منظم بود که نشان می‌دهد ساختمانی ویژه بوده است. این بنا در نهایت بر اثر آتش‌سوزی از بین رفت. تفاوت بین چغامیش (با این بنای یادمانی سوخته) و چغا بنوت (با خانه‌ای ساده) نشان‌دهندهٔ اختلاف میان یک مرکز سکونتی اصلی و یک روستای اقماری در منطقه است. تا دورهٔ «شوشان میانی ۳»، جوامع دارای سلسله‌مراتب اجتماعی در
میانی ۳»، جوامع دارای سلسله‌مراتب اجتماعی در دشت شوشان پدید آمده بودند. در دورهٔ «شوشان متأخر»، چغامیش به‌شدت کوچک شد و تنها بخش شمالی تپه مسکون ماند. در این منطقه، انباشت حدود ۷ متر بقایای معماری، بلندترین نقطهٔ تپه را تشکیل داد که در دوره‌های بعدی به قلعهٔ اصلی تبدیل شد. این کاهش چشمگیر در مساحت و جمعیت چغامیش با روند عمومی کاهش اندازهٔ سکونتگاه‌ها در دشت شوشان مطابقت دارد، چنان‌که بررسی‌های سطحی نیز این روند را تأیید کرده‌اند. برخی از این تغییرات – و به‌ویژه افول چغامیش – به‌احتمال زیاد با بنیان‌گذاری
افول چغامیش – به‌احتمال زیاد با بنیان‌گذاری یک مرکز شهری جدید در شوش مرتبط بوده است. ارتباطات با بین‌النهرین پیشاتاریخی. چغامیش شواهد مهمی از ارتباطات اولیه بین سوزیانا و بین‌النهرین ارائه می‌دهد. سفال‌های خط بسته دوره سوزیانای کهن ۳ با سفال‌های مرحله فرهنگی عُبید که مقدم بر توالی شناخته‌شده عبید در جنوب بین‌النهرین است، مطابقت دارد. همچنین، این سفال‌ها به سفال‌های نقاشی‌شده دوره سامرا در مرکز بین‌النهرین شباهت دارند اما از آن‌ها قدیمی‌تر هستند (این دوره با عبید ۱ = دوره اِریدو در جنوب هم‌زمان است). پیوند
عبید ۱ = دوره اِریدو در جنوب هم‌زمان است). پیوند سوزیانای اولیه با دوره سامرا از طریق عناصر مختلف سفالی و سرهای سفالی انسانی مشخص می‌شود. علاوه بر این، چغامیش با عبید ۱ یک نوع خاص از کاسه‌های نقاشی‌شده را به اشتراک دارد. یافته‌های لایه‌ای در چغامیش، هم‌زمانی سوزیانای اولیه با دوره عبید ۱ در جنوب بین‌النهرین و دوره سامرا در مرکز بین‌النهرین را تأیید و همچنین هم‌زمانی این دو دوره بین‌النهرینی را تقویت می‌کند. در دوره سوزیانای میانی ۱، بسیاری از سفال‌های نقش‌دار چغامیش بسیار مشابه سفال‌های عبید ۲ (= حاجی
چغامیش بسیار مشابه سفال‌های عبید ۲ (= حاجی محمد) در جنوب بین‌النهرین هستند. با این حال، در سوزیانای میانی ۳ و عبید ۳ بین‌النهرین، این پیوندهای گسترده سفالی کمتر دیده می‌شود، هرچند در برخی موارد شباهت‌های نزدیکی وجود دارد. دورهٔ پیش‌نوشتاری. در آغاز دوره تاریخی، حدود ۳۴۰۰ پ.م. چغامیش دوباره به عنوان مهم‌ترین محوطه دشت شرقی سوزیانا ظاهر شد و کل تپه مسکونی شد. با این حال، فرهنگ دیرپای سوزیانا جای خود را به فرهنگی جدید داد که سفال‌ها و دیگر یافته‌های آن بطورکامل مشابه نمونه‌های جنوب بین‌النهرین و مستعمرات
مشابه نمونه‌های جنوب بین‌النهرین و مستعمرات پیش‌نوشتاری در غرب، در امتداد فرات و دیگر رودخانه‌ها بود. در چغامیش تعداد زیادی مخروط‌های سفالی مانند نمونه‌های استفاده‌شده در تزئین موزاییکی معابد بین‌النهرین، همراه با یک سکوی عظیم، وجود داشت که نشان‌دهنده بناهای یادمانی است. همچنین منطقه‌ای شامل خانه‌های خصوصی و گودال‌هایی کاوش شد. از یافته‌های مهم می‌توان به گلوله‌های سفالی حاوی ژتون‌های کوچک برای محاسبات، لوح‌های دارای اعداد و مهرهای استوانه‌ای اشاره کرد. در میان نقش‌های منحصربه‌فرد مهرهای استوانه‌ای چغامیش،
نقش‌های منحصربه‌فرد مهرهای استوانه‌ای چغامیش، تصاویری از تسلیم یک شهر مستحکم، فرمانروایی که بر قایقی با دو اسیر نشسته است، و یک ضیافت با موسیقی‌دانان و خواننده به چشم می‌خورد. همچنین، برای نخستین بار در هنر بین‌النهرین، نقش دو قایق اسطوره‌ای با دماغه‌هایی به شکل انسان‌هایی که از طریق نی از یک کوزه می‌نوشند، مشاهده شده است. این تصویر به دو مضمون مهم هنر بین‌النهرین اشاره دارد: قایق ایزد خورشید و ضیافت‌نشینانی که از نی برای نوشیدن استفاده می‌کنند. یک خمره چهار دسته با نقش‌های حکاکی‌شده، دسته جدیدی را به هنر
دسته با نقش‌های حکاکی‌شده، دسته جدیدی را به هنر پیش‌نوشتاری می‌افزاید. پس از پایان دوره اولیه پیش‌نوشتاری، چغامیش به‌طور تقریبی برای یک هزاره متروک شد. استقرارهای بعدی. در دورهٔ ایلامی کهن (سلسله سوکَلمَهُ) در اوایل هزارهٔ دوم پ.م. بخش مرتفع تپهٔ چغامیش به یک قلعهٔ ایلامی با دیوارهای عظیم تبدیل شد که چشم‌اندازی گسترده به دشت داشت و مسیر راهبردی میان کوهپایه‌های زاگرس را کنترل می‌کرد. در این دوره، سفال‌های شاخص، مهرها و یک ظرف سنگی قیری با لوله‌ای به شکل بز بلند شده، کشف شد. پس از دوره سوکَلمَهُ، چغامیش
بز بلند شده، کشف شد. پس از دوره سوکَلمَهُ، چغامیش دوباره تا هزارهٔ اول پ.م. متروک ماند. در این دوره، بخش پایین تپه به یک سکونتگاه هخامنشی تبدیل شد. سفال‌های پراکنده در این منطقه ارتباط نزدیکی با یافته‌های عصر آهن در فلات ایران دارد. یک تدفین سالم از دوره هخامنشی، شامل چندین ظرف سفالی، دو ظرف برنزی و برخی سلاح‌ها، کشف شد. گرچه دیوارهای خانه‌ها به‌طور تقریبی به‌طور کامل توسط فرسایش و شخم تخریب شده بودند، اما یک سازه مهم بازیابی شد: یک انبار غله زیرزمینی مدور با قطر داخلی ۷٫۵ متر و دیوارهای ضخیم از خشت خام که
قطر داخلی ۷٫۵ متر و دیوارهای ضخیم از خشت خام که بیش از ۲ متر به درون لایه‌های پیش‌نوشتاری نفوذ کرده بود. این انبار در ایران نمونه مشابهٔ ندارد، اما نمونه‌های مشابهٔ از دوره هخامنشی در جنوب فلسطین یافت شده است. بزرگی این انبار نشان می‌دهد که چغامیش در این زمان نه یک روستای ساده، بلکه یک مرکز راهبردی بوده است. روستای هخامنشی آخرین استقرار مهم در چغامیش بود. قطعات سفال اشکانی پراکنده در سراسر محوطه، گورهای «کوزه‌ای» و یک کوره در بخش شمال‌غربی تپه نشان‌دهنده بقایای حاشیه‌ای یک مجموعه شهری عظیم است که حدود یک
حاشیه‌ای یک مجموعه شهری عظیم است که حدود یک کیلومتر به سمت غرب امتداد داشته است. در این زمان، دیگر هٔچ خاطره‌ای از شهری که در دوره‌های پیشاتاریخی و پیش‌نوشتاری مسیر شرقی-غربی زاگرس را کنترل می‌کرد، باقی نمانده بود.
در مسئلهٔ ذهن-جسم از دیدگاه کوانتمی ، خودآگاهی باعث فروریزش تابع موج عنوان گردیده‌است. این دیدگاه یکی از تفاسیر مکانیک کوانتومی است. در این نظریه، بر نقش داشتن آگاهی به‌عنوان ناظر (observer) در فروریزش تابع موج تأکید شده است. لذا در این "تفسیر" از مکانیک کوانتمی، نظارت نظاره‌گر نه تنها نقش مستقیمی در فروریزش تابع موج دارد، بلکه نظاره‌گر کسی یا چیزی غیر از صاحب «آگاهی» نیست. برخی این نظریه را تلاشی برای حل پارادوکس ویگنر دانسته، و اذعان می‌دارند که فروریزش تابع موج در زمان نظارت نخستین ناظر واقع می‌گردد. این
موج در زمان نظارت نخستین ناظر واقع می‌گردد. این را نباید با دوالیسم مادی اشتباه گرفت. پیشینه. زمینه. بنیان‌گذاران مکانیک کوانتومی بر پیوند بین «آگاهی» و مفاهیم نظریهٔ خود واقف بودند. به نوشتهٔ ورنر هایزنبرگ: برنارد دسپانات، فیزیکدان فرانسوی، همین ایده را مجدداً بازگو کرد: نقطه آغازین. اما با انتشار اثر مهم جان فون نویمان در تاریخ فیزیک به‌نام "پایه‌های ریاضی مکانیک کوانتمی" ""، وی نخستین شخصی بود که به این مسئله اشاره نمود که ممکن است مکانیک کوانتمی نقش فعالی به «آگاهی» در فرایند خلق جهان حقیقی داده باشد.
به «آگاهی» در فرایند خلق جهان حقیقی داده باشد. دیگران همچون والتر هایتلر، فریتز لندن، ادموند باور و یوجین ویگنر نظریهٔ فون نویمان را از این هم فراتر برده و مدعی شدند که جهان نه تنها توسط «آگاهی» در هر لحظه خلق می‌گردد، بلکه این نتیجهٔ غیرقابل گریز تفسیر فون نویمان است. ویگنر در این باب صراحتاً اعلان داشت که ذهن است که بر ماده تاثیرگذار است. در این بین، جان ویلر حتی معتقد بود که نه تنها «آگاهی» باعث فروریزش تابع موج می‌شود، بلکه برای وجود جهان هستی شرطی لازم و واجب الوجود است. به گفتۀ وی، «آگاهی از ارکان
و واجب الوجود است. به گفتۀ وی، «آگاهی از ارکان خلق جهان است. حتی در "خلق فعلی" زمان گذشته». استوارت همروف و راجر پنرز معتقدند که فروریزش تابع موج در میکروتوبول‌های نورون‌ها به‌وقوع می‌پیوندند. به این نظریه، نظریهٔ Penrose-Hameroff «Orch OR» model of consciousness می‌گویند.
سیّد محمّد محقّق داماد (۱۲۸۶ – ۱ اسفند ۱۳۴۷) فقیه شیعه اهل ایران، از استادان حوزه علمیه قم و داماد عبدالکریم حائری یزدی، مؤسس حوزه علمیه قم بود. زندگی. سیّد محمّد محقّق داماد در سال ۱۳۲۵ق در احمدآباد اردکان به دنیا آمد. پدر وی قبل از تولد او برای زیارت به عتبات عالیات رفته و در همین سفر درگذشت. وی در شش سالگی مادرش را نیز از دست داد. آثار و تالیفات. آثار و تألیفات او به شرح زیر است: درگذشت. سید محمد محقق داماد چهارشنبه ۲ ذی‌الحجه ۱۳۸۸ق بر اثر سکته قلبی پس از ۷۵ روز بیماری درگذشت و در مقبره‌ای از حرم فاطمه
۷۵ روز بیماری درگذشت و در مقبره‌ای از حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
دیم‌توران، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵۵نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
مقام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۷نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.