payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تری اکویین تغییر داد چون بازیگر دیگری با نام ترنس کویین وجود داشت. تری در اوایل دهه هفتاد زمانی که در دانشگاه مرکزی میشیگان در حال تحصیل بود بازیگری را شروع کرد و فقط کار بازیگری نبود بلکه نمایشنامه‌نویسی و کارگردانی هم می‌کرد. او یک نمایشنامه موزیکال ارکسترینا نوست را کارگردانی کرد که ۵ کاراکتر در آن بود. در دهه هشتاد تری در فیلم و سریال‌های بسیاری ایفای نقش کرد از اولین نقش‌های او می‌توان به بازی وی در سریال Miami Vice و Star Trek اشاره کرد. تری با بازی در نقش قاتل سریال دیوانه‌ای در ناپدری پیشرفت بسیاری
نقش قاتل سریال دیوانه‌ای در ناپدری پیشرفت بسیاری در این زمینه داشت. بازی وی در این فیلم مورد تحسین یک منتقد به نام رابرت ایبرت از شیکاگو سان تایمز قرار گرفت که به گفته وی بازی قوی‌تری اوکویین یکی از عامل‌های اصلی موفقیت این سریال بود. اکویین برای بازی در این نقش نامزد دریافت جایزه سترن و ایندپندنت اسپیریت شد. قسمت دوم این فیلم دو سال بعد نیز پخش شد ولی به موفقیت فیلم اولی دست نیافت. تری در قسمت سوم فیلم ناپدری بازی نکرده و دلیل آن هم هنوز به‌طور قطع بازگو نشده‌است و نقش ناپدری را در قسمت سوم رابرت وایتمن
نشده‌است و نقش ناپدری را در قسمت سوم رابرت وایتمن بازی کرده‌است. سری فیلم‌های ناپدری. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ تری در نقش اصلی فیلم ترسناک ناپدری ۱ و ۲ یعنی یک قاتل زنجیره‌ای و روانی با نام جری بلیک (که این اسم هیچوقت توی فیلم برای بیننده‌ها گفته نشد) که عقیده داشت یک خانواده درست و حسابی دارد. وقتی که مادر بیوه و دخترش با توقعات او کنار نیومدن از درون دیوانه می‌شود و سعی می‌کند به بیرحمانه‌ترین نحو آن‌ها را به قتل برساند. در قسمت دوم او از تیمارستان فرار می‌کند و هویت مردی را که همان ابتدای فیلم می‌کشد می‌دزد
و هویت مردی را که همان ابتدای فیلم می‌کشد می‌دزد که نام اون جین کلیفرد بوده‌است و دیوانه بازی‌هایش را از اول شروع می‌کند. او در سومین و آخرین قسمت فیلم بازی نکرد. سریال گمشدگان. بعد از نقش یک پلیس فدرال در الیاس، تری اوکویین یک تماس از تهیه‌کننده سریال گمشدگان دریافت کرد بر مبنای بازی وی در یک سریال درام به نام لاست (گمشدگان). تری در سال ۲۰۰۵ نامزد دریافت جایزه امی شد برای بهترین بازیگر مرد در نقش جان لاک. تری می‌گوید اوایل زیاد چندان امیدی به موفقیت لاست نداشتم.. هرچند که برخلاف نظر وی این سریال
لاست نداشتم.. هرچند که برخلاف نظر وی این سریال محبوب‌ترین سریال شناخته شد و نقش وی یکی از دوست داشتنی‌ترین و پایدارترین نقش‌ها بود. او در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۷ برنده جایزه امی برای بهترین بازیگر مرد در سریال گمشدگان در نقش جان لاک شد و او همچنین یکبار دیگر در سال ۲۰۱۰ کاندیدای این جایزه شد. در یکی از مصاحبه‌هایش تری اعلام کرده بود که موفقیت او و راحت بازی کردنش در این نقش به خاطر این بود که شخصیت جان لاک تا حدی شبیه به شخصیت خودش بوده‌است. زندگی شخصی. تری اوکویین ۳۱ سال است که با لری ازدواج کرده‌است و در
اوکویین ۳۱ سال است که با لری ازدواج کرده‌است و در ریسترستاون مریلند با هم زندگی می‌کردند اما بعد از پخش سریال لاست آن‌ها هم به پیروی از بقیه بازیگران لاست به هاوایی رفتن چون محل فیلمبرداری گمشدگان در هاوایی بود و حالا او یک خانه در مریلند و یکی در هاوای دارد حاصل ازدواج لری و تری دو فرزند پسر به نام‌های الیور و هانتر است. تری همچنین یک نوه دارد.
وَرزا جَنگ یا جونکا سَره جنگی است که در شمال ایران بین گاوهای نر سازمان داده می‌شود. این مراسم هم‌اکنون تنها در استان‌های گیلان و مازندران اجرا می‌شود. اما درگذشته، این مراسم در همه ایران معمول بود و بخشی از سرگرمی‌های جشن‌های محلی را در کنار سایر بازی‌هایی که از قرار دادن حیوانات علیه یکدیگر، از جمله قوچ، بوفالو، سگهای نگهبان، خروس و… استفاده می‌کردند تشکیل می‌داد. ورزا جنگ عمدتاً در مازندران در آمل، نور، چمستان و نوشهر و در گیلان در شهرستان‌های رودسر، لاهیجان، چابکسر، رشت، خمام و سنگر (رشت) انجام می‌گیرد.
چابکسر، رشت، خمام و سنگر (رشت) انجام می‌گیرد. امروزه. گاو نر را در زبان گیلکی ورزا می‌گویند. ورزا جنگ از گذشته‌های دور به هنگام فراغت از کارهای زراعت و کشاورزی و مناسبتهای مختلف انجام شده‌است، قبل از مسابقه گاوهای نر را برای مسابقه حاضر می‌کردند و برای اینکار سیر خام را به شاخ‌های گاو می‌زدند تا ضربه شاخ مؤثرتر و تیزتر شود. صاحبان ورزاها دقت زیادی نسبت به این حیوانات می‌کنند، پس از آرایش دادن ورزا را با طناب دور گردن حیوان حلقه شده و به میدان مبارزه می‌آورند با به گردش درآوردن آن‌ها حمله‌ور می‌شوند، و
با به گردش درآوردن آن‌ها حمله‌ور می‌شوند، و همدیگر را فشار می‌دهند. گاوداران نزدیک آن‌ها قرار گرفته و گاوهای جنگی را باچماقهای کلفت و ضخیم خود تحریک می‌کنند و جنگ آن قدر ادامه دارد تا آنکه یکی از ان ورزاها فرار کند، یا بیفتد یا اینکه شدیداً مجروح یا مقتول شود امروزه بعضی از نقاط گیلان به صورت مخفیانه انجام می‌شود. نمایش ورزا جنگ عمدتاً در مازندران در آمل، نور، چمستان و نوشهر و در گیلان در شهرستان‌های رودسر ، لاهیجان و چابکسر و خمام و رشت انجام می‌گیرد. در هنگام جنگ پس از آمادگی‌های اولیه، گاوهای نر را برای
جنگ پس از آمادگی‌های اولیه، گاوهای نر را برای نبرد با یکدیگر به میدان می‌فرستند و صاحبان آن‌ها از مردم پول جمع می‌کنند، برخی برسر این بازی شرط‌بندی می‌کنند که همین کار باعث شد تا محدودیت‌هایی در اجرای این نمایش اعمال گردد. پاییز و اوایل زمستان بهترین موقع ورزا جنگ است چون زمین های کشاورزی خالی از شالی است. این نمایش محلی ریشه در باورها و اعتقادات مردم گیلان و مازندران داشته و با نوع نگرش و شیوه زندگی اجداد و نیاکان آنان پیوندهای عمیقی دارد در همین راستا یکی از پژوهش ها بر این باور است که این نمایش کاملا
از پژوهش ها بر این باور است که این نمایش کاملا تداوم سنت های پیشامدرن درباره زنان است این مراسم از نظر حامیان حقوق حیوانات مصداق کامل حیوان آزاری است اگر چه هنوز در ایران قوانین مقابله با حیوان آزاری وجود ندارد. پژوهش های ایرانی در مورد ورزاجنگ. این نمایش علیرغم داشتن مخالفان زیاد در میان مردم عادی، فاقد قانون مدون برای مقابله با آن در ایران است در همین راستا تعدادی از پژوهشگران دانشگاهی با انتشار مقالات فراوان سعی نموده اند به افق های گوناگون این چالش اجتماعی اشاره نمایند مثل: منابع.
گوناگون این چالش اجتماعی اشاره نمایند مثل: منابع. http://guilan.irib.ir/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=590&amp;Itemid=241* https://web.archive.org/web/20121117034248/http://www.iranicaonline.org/articles/gavbazi
تاج‌گُذاری مراسمی است که در آن یک فرمانروا با بر سر گذاشتن تاج یا نیم‌تاج سلطنت یا انجام سایر رسومات به شکل نمادین، رسمیت پادشاهی خود را اعلام می‌کند. در بیشتر تاج‌گذاری‌ها نمایندگان مذاهب اصلی کشور و بلندپایگان کشوری و لشکری و همچنین فرستادگان قدرت‌های خارجی حضور داشته‌اند. فلسفه پیدایش. بنا بر مستندات تاریخی، منابع اسطوره‌ای و گفته‌ها و باورهای شفاهی، بر تخت نشستن، تاج‌گذاری و سلسله مراتب آن برگرفته از سنت‌های کهن خاورمیانه و ایرانیان نخستین میباشد. ایرانیان معتقد به پیکار دائم نیرو‌های خیر و شر بودند،
معتقد به پیکار دائم نیرو‌های خیر و شر بودند، اهریمن و دیوان خواهان برچیدن نظم ساکن بر کیهان اشه و ایجاد هرج و مرج در خلقت پروردگار بودند. در اینجا بود که انسان به عنوان دارنده جوهر خدایی به عنوان نماینده و جانشین او در زمین به مبارزه با نیروهای شر می‌پرداخت. پادشاه در اینجا مهم‌ترین نقش را داشت و نمادی جزوی از کل بود. او به عنوان تجلی از فر ایزدی و دادن رسمیت به آغاز حرکتش تاج‌گذاری می‌کرد. تاج نمادی از خورشید (مظهر خدا) و تجلی از نور الهی بود و جنبه‌ای عارفانه، نمادین و سیاسی داشت. به همین علت اغلب این
نمادین و سیاسی داشت. به همین علت اغلب این تاج به دست موبد موبدان و پارسا‌ترین افراد که نمایندگان مذهبی بودند بر سر پادشاه گذارده می‌شد و گاهی نیز در مستندات از به تخت نشستن صحبت شده که نمادی از همان عرش خداوندی (استقرار خدا در آسمان) اما در زمین است. فردوسی به خوبی این سلسله مراتب را در "شاهنامه" بیان کرده است؛ چنانکه از "شاهنامه" بر می‌آید، یکی از سنت‌های بسیار دیرین در ایران این بوده است که چون به پادشاهی می‌رسیدند بر تخت می‌نشستند و تاج‌گذاری می‌کردند. این رسم که تا امروز با تفاوت‌هایی کم و بیش رواج
این رسم که تا امروز با تفاوت‌هایی کم و بیش رواج دارد بدین‌گونه است که پادشاه هنگام به تخت نشینی یا تاج‌گذاری، نخست خداوند را سپاسگزاری می‌کند و آن‌گاه برنامه کار خویش را همراه با پندها به بزرگان و سران کشور و لشکر که در پیشگاه هستند می‌گوید و چون سخنان شاه پایان می‌یابد برخی از نامداران گاهی به او پاسخ می‌دهند و آنگاه بر وی آفرین می‌خوانند و بر تاج و تختش زر و گوهر می‌افشانند و از پروردگار می‌خواستند که سالیان دراز او را برای کشور زنده نگه دارد. آئین شاهان پیشین درباره تاج‌گذاری از روی گفته "شاهنامه" چنین
پیشین درباره تاج‌گذاری از روی گفته "شاهنامه" چنین بوده است که موبد موبدان با سه تن از مردمان بینادل و خردمند تاج و تخت زرین را می‌آراستند تا هنگام به تخت نشستن شاه همه چیز فراهم باشد و چون شاه بر گاه می‌نشست موبد تاج زر را بر سر شاه می‌نهاد و دو رخ را به شادی بَر برِ شاه می مالید و سپس هرکس که نثار نزد پادشاه می برد. پادشاه آن را به خواهندگان می‌بخشید و به سپاهیان خود درم و دنار میداد. تاج‌گذاری وارث بلافصل. رسم تاج‌گذاری در غرب نیز برگرفته از امپراتوری خاورمیانه سرچشمه می‌گیرد. بسیاری از امپراتور‌ها تصمیم
سرچشمه می‌گیرد. بسیاری از امپراتور‌ها تصمیم گرفتند که به مانند رسم پارسیان و مردمان بین‌النهرین فرزندان خود را به عنوان وارث انتخاب کنند که البته تغییراتی را نیز در آن اعمال داشتند، چنین بود که به جای اینکه آنها را به عنوان «سزار» (وارث ظاهری) بگذارند، مستقیماً به «آگوستوس» (امپراتور) ارتقا دهند. این امپراتورهای مشترک از قدرت واقعی استفاده نمی‌کردند و اغلب از شمارش امپراتورها حذف می‌شوند، زیرا تاجگذاری آنها فقط برای حل و فصل جانشینی عمل می‌کرد. اولین تاج گذاری شناخته شده یک امپراتور در سال ۳۶۷ اتفاق افتاد،
شناخته شده یک امپراتور در سال ۳۶۷ اتفاق افتاد، زمانی که والنتینیان یکم پسر ۸ ساله خود گراتیان را تاجگذاری کرد. پس از سلطنت لئون یکم، وارثان ظاهری -هم فرمانروایان اسمی با عنوان آگوستوس و بعدها باسیلیوس) توسط پاتریارک کنستانتینوپل تاجگذاری کردند، مانند پسر ۶ ساله او لئون دوم در سال ۴۷۳. در طول قرون وسطی، پادشاهان فرانسه از دودمان کاپت تصمیم گرفتند که برای اجتناب از اختلافات جانشینی، وارث بلافصل خود را در طول زندگی خود تاجگذاری کنند. این روش بعدها توسط پادشاهان انگلستان از آنژوین، پادشاهان مجارستان و سایر
انگلستان از آنژوین، پادشاهان مجارستان و سایر پادشاهان اروپایی پذیرفته شد. از لحظه تاجگذاری، وارثان به عنوان پادشاهان کوچک در نظر گرفته می‌شدند، اما آنها قدرت کمی داشتند و از نظر تاریخی در صورت فوت پدران خود در شمارش پادشاهان قرار نمی گرفتند. اشراف این رسم را دوست نداشتند، زیرا شانس آنها را برای بهره‌مندی از اختلاف احتمالی جانشینی کاهش میداد. آخرین وارث ظاهری تاج و تخت فرانسه که در زمان حیات پدرش تاجگذاری کرد، فیلیپ دوم آینده بود. تنها وارث تاج‌گذاری آشکار تاج و تخت انگلستان هنری پادشاه جوان بود که ابتدا به
و تخت انگلستان هنری پادشاه جوان بود که ابتدا به تنهایی و سپس با همسرش، مارگارت فرانسوی تاجگذاری کرد. شایان ذکر است که استیون، پادشاه انگلستان در زمان حیات خود تلاش کرد تا پسرش یوستاس چهارم بولونی را تاج گذاری کند، اما با مخالفت جدی پاپ مواجه شد، زیرا کلیسا نمی‌خواست مداخله گر در اختلافات داخلی انگلستان پس از مرگ هنری یکم باشد. این رویه در نهایت توسط همه پادشاهی‌هایی که آن را پذیرفته بودند، کنار گذاشتند، زیرا قواعد اولیه گرایی قوی‌تر شد. آخرین تاجگذاری یک وارث ظاهری، به استثنای تاجگذاری چارلز، شاهزاده ولز
ظاهری، به استثنای تاجگذاری چارلز، شاهزاده ولز در سال ۱۹۶۹، تاجگذاری امپراتور آینده فردیناند یکم، امپراتور اتریش-مجارستان پادشاه مجارستان در سال ۱۸۳۰ به عنوان پادشاه جوان بود. پیوند به بیرون. [[رده:تاج‌گذاری]] [[رده:پادشاهی]] [[رده:سلطنت]]
فوتبال علیه دشمن نام یک کتاب نوشته سایمون کوپر با درون‌مایهٔ فوتبالی-سیاسی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این کتاب خوب به فروش رسید و در همان سال برندهٔ جایزهٔ «کتاب ورزشی برتر سال مؤسسه ویلیام هیل» شد. موضوع این کتاب، مشاهدات عینی کوپر از اثرات فوتبال در ساختار اجتماعی و سیاسی کشورهای مختلف است. در این کتاب به فوتبال در ایران اشاره‌ای نشده‌است. نقض قانون حق نشر. انتشار بدون اجازه این اثر، اعتراض سایمون کوپر، نویسنده این اثر را در پی داشت. او در مصاحبه‌ای گفت: «در سال ۲۰۱۱، حسن کیائیان و عادل (فردوسی پور) به
«در سال ۲۰۱۱، حسن کیائیان و عادل (فردوسی پور) به من ایمیل زدند و از اینکه من به انتشار بدون اجازه کتاب اعتراض کرده بودم، ناراحت بودند. آن‌ها گفتند که می‌خواهند جبران کنند، اما نشر چشمه هرگز پولی به من نداد.» در پی انتشار این اخبار بهرنگ کیائیان مدیر نشر چشمه با تأکید بر اینکه متهم کردن فردوسی پور به سرقت ادبی نادرست است، بیان کرد: «ما سعی می‌کنیم با سایمون کوپر نویسنده اصلی کتاب تماس بگیریم و اگر با او توافق کنیم حتماً حق کپی رایت کتابش را پرداخت می‌کنیم ولی مقیاس برخورد کتاب در خارج از کشور با ایران
ولی مقیاس برخورد کتاب در خارج از کشور با ایران متفاوت است.» لازم است ذکر شود که ترجمه و بازنشر آثار بیگانگان در ایران از نظر حقوقی هیچ‌گونه منع قانونی ندارد. چرا که ایران عضو کنوانسیون بِرْن نیست و همچنین در "قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان (مصوب ۱۳۴۸)" و نیز در قانون تجارت هیچ حمایتی از آثاری که در خارج از ایران تولید می‌شوند نشده‌است. فردوسی‌پور نیز از هرگونه اظهار نظر دربارهٔ این موضوع خودداری کرد و موضوع را به ناشر کتاب حواله داد. ترجمه. در سال ۱۳۸۸، نشر چشمه قراردادی را با عادل فردوسی‌پور
سال ۱۳۸۸، نشر چشمه قراردادی را با عادل فردوسی‌پور برای ترجمه این کتاب امضاء کرد. ترجمه این کتاب با ویراستاری هوشنگ گلمکانی در بیست و سومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رونمایی شد و پرفروش شد. فروش بالای کتاب در ایران را به نام مترجم نسبت می‌دهند، اما فردوسی‌پور معتقد است که کتاب بدون ترجمهٔ او نیز پرفروش می‌شد.
والت لیولد نام یک شخصیت تخیلی سریال لاست می‌باشد. ایفاگر این شخصیت مالکوم دیوید کلی است. والت پسر مایکل داوسون است. مادر والت از ازدواج با مایکل خودداری کرد. هنگامی که والت یک سال داشت او و مادرش مایکل را ترک کردند و مادر والت با اطلاع دادن به مایکل ازدواج کرد. هنگامی که والت بزرگ‌تر شد مادرش بر اثر بیماری درگذشت. مادر والت اصرار داشت که حضانت بچه بعد از او با مایکل شود که همین اتفاق افتاد. ناپدری والت یک سگ به نام وینسنت داشت که او را به والت داد.
امید لواسانی (زادهٔ اسفند ۱۳۵۴) مدیرعامل شرکت نیمروز پارسیان که به جرم طراحی و نگهداری وب سایت ستاد میرحسین موسوی دستگیر و به شش سال زندان محکوم گردید. زندگی‌نامه. وي در انتخابات دوره دهم طرف قرارداد و پیمانکار ستادمیرحسین موسوی برای طراحی وب سایت میرحسین دات کام بود پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم به اتهام پشتیبانی فنی آنچه خبررسانی رویدادها و تجمعات پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری گفته می‌شود در تاریخ سوم تیرماه توسط مرکز بررسی جرائم سازمان یافته سپاه بازداشت می‌شود. مدت چهل روز در بازداشت بوده و در در
می‌شود. مدت چهل روز در بازداشت بوده و در در تاریخ ۲۳ شهریورماه در پنجمین جلسه دادگاه رسانه ای به همراه عبدالله مؤمنی، علیرضا عاشوری، علی بهزادیان نژاد، محمدرضا نوربخش و محمد صالح محلوجی (طراح و برنامه نویس وب سایت) محاکمه شده و به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم می‌گردد. محمد صالح محلوجی در زمان انتخابات سال 92 مسئول انفورماتیک ستاد مرکزی دکتر حسن روحانی شده که بعد از انتخابات 92 به طرز خیلی مشکوکی بازداشت شده و بیش از 2 ماه در بند دو الف اوین محبوس شد.
بینایی یک دستگاه حسی از حواس پنج‌گانه است که توانایی درک و تفسیر محیط اطراف را با استفاده از نور مرئی منعکس شده از اجسام را دارد. اجزای مختلف فیزیولوژیکی دخیل در بینایی به صورت جمعی به عنوان دستگاه بینایی شناخته می‌شوند. بینایی یکی از حواس پنج‌گانه است. سازوکار بینایی. نور از قرنیه عبور کرده و از مایع زلالیه، عدسی چشم و زجاجیه گذشته و به شبکیه می‌رسد. قرنیه و عدسی باعث ایجاد تصویر اشیاء بر روی شبکیه می‌شوند. قطر مردمک توسط انقباض و انبساط عضلات شعاعی و حلقوی موجود در عنبیه تغییر کرده و مقدار نور وارد شده به
موجود در عنبیه تغییر کرده و مقدار نور وارد شده به چشم تنظیم می‌شود. تحریک اعصاب سمپاتیک باعث انقباض عضلات شعاعی و افزایش قطر مردمک می‌شود. تحریک اعصاب پاراسمپاتیک، عضلات حلقوی را منقبض و قطر مردمک را کم می‌کند. تصویری که از اشیاء بر روی شبکیه می‌افتد معکوس است؛ ولی مغز با یادگیری تصویر را به صورت طبیعی درک می‌کند. عدسی چشم، کوژ (محدب) است و میزان تحدب و در نتیجه قدرت همگرایی آن تغییر می‌کند تا تصویر بر روی شبکیه باقی بماند. مهم ترین لایه‌ی چشم بر سازوکار بینایی، شبکیه معرفی شده است. این سازوکار که تطابق
بینایی، شبکیه معرفی شده است. این سازوکار که تطابق خوانده می‌شود به کمک عضلات مژگانی صورت می‌گیرد. هر موجود زنده‌ای برای بقا، تغذیه و تولید مثل نیازمند درک کارآمدی از محیط اطراف خود است و در انسان، بینایی حس غالب به شمار می‌رود که امکان درک نور، رنگ، شکل، حرکت و فاصله را فراهم می‌کند. درک دیداری توانایی دیدن نور و ساختن تصویری از محیط زیست اطراف است. اگر نوری شناسایی شود اما تصویری شکل نگیرد، این فرایند را «حس کردن نور» می‌نامند. بیشتر مهره‌داران می‌توانند هم با دید در روشنایی (برای روز) و هم با دید در
هم با دید در روشنایی (برای روز) و هم با دید در تاریکی (برای شب) ببینند، و معمولاً هر دو نوع دید را دارند. درک دیداری نوری را که از اشیای اطراف بازتاب می‌یابد یا از منابع نوری تابیده می‌شود، در محدودهٔ طیف مرئی تشخیص می‌دهد. این محدوده همان نوری است که برای انسان قابل دیدن است، اما موجودات دیگر اغلب می‌توانند نوری فراتر از این طیف را هم ببینند. نتیجهٔ این فرایند چیزی است که ما آن را «دید» یا «بینایی» می‌نامیم، و واژه‌های «دیداری»، «نوری» و «چشمی» به آن مربوط می‌شوند. بخش‌های گوناگونی از بدن که در این فرایند
می‌شوند. بخش‌های گوناگونی از بدن که در این فرایند نقش دارند، به‌طور کلی با عنوان فیزیولوژی دستگاه بینایی شناخته می‌شوند. این موضوع یکی از زمینه‌های پژوهشی مهم در رشته‌هایی مانند زبان‌شناسی، روان‌شناسی، علوم شناختی، علوم اعصاب و زیست‌شناسی مولکولی است، که در مجموع در حوزهٔ بینایی‌شناسی بررسی می‌شود. مشکل اصلی در درک دیداری این است که آنچه انسان می‌بیند صرفاً ترجمه‌ای مستقیم از محرک‌های شبکیه (یعنی تصویری که بر روی شبکیه تشکیل می‌شود) نیست، بلکه مغز اطلاعات اولیه‌ای را که دریافت می‌کند، دگرگون می‌سازد. به
اولیه‌ای را که دریافت می‌کند، دگرگون می‌سازد. به همین دلیل، افرادی که به موضوع ادراک علاقه‌مندند، مدت‌ها تلاش کرده‌اند تا توضیح دهند که پردازش دیداری چه‌گونه عمل می‌کند تا چیزی را که واقعاً دیده می‌شود، پدید آورد. بینایی در انسان و جانوران دیگر. موقعیت چشم‌ها روی سر، میدان دید هر گونه را مشخص می‌سازد. برای مثال، انسان با چشمانی که در جلوی سر قرار دارند، میدان دیدی حدود ۱۲۰ درجه دارد، در حالی که اسب با چشمانی که در دو طرف سرش واقع شده‌اند، میدان دید وسیع‌تری دارد اما در مقابل خود یک نقطه کور دارد. خرگوش نیز
دارد اما در مقابل خود یک نقطه کور دارد. خرگوش نیز با میدان دیدی تقریباً ۳۶۰ درجه، توانایی دیدن محیط اطراف خود را به طور کامل دارد. هنرمندانی با ساخت هدست‌هایی که میدان دید حیواناتی چون زرافه و آفتاب‌پرست را شبیه‌سازی می‌کنند، این تفاوت‌ها را به شکل ملموس‌تری به نمایش گذاشته‌اند. حیوانات مختلف توانایی‌های بینایی ویژه‌ای دارند که انسان فاقد آن‌هاست. پرندگان شکاری مانند کرکس و عقاب از تیزبینی بسیار بالاتری نسبت به انسان برخوردارند. خفاش‌ها با استفاده از سامانه پژواک‌یابی و ارسال امواج فراصوت، تصویری سه‌بعدی و
پژواک‌یابی و ارسال امواج فراصوت، تصویری سه‌بعدی و سیاه‌وسفید از محیط می‌سازند و قادر به تشخیص اجسام بسیار نازک هستند. برخی مارها نیز با داشتن اندام‌های حساس به فروسرخ، می‌توانند گرمای بدن طعمه خود را در محیط تشخیص دهند. درک رنگ نیز میان انسان و حیوانات متفاوت است. چشم انسان با داشتن سه نوع یاخته مخروطی، حدود ۱۵,۰۰۰ سایه رنگ را تشخیص می‌دهد، در حالی که بسیاری از پرندگان با داشتن یک مخروط اضافی، قادر به دیدن طیف فرابنفش هستند که برای انسان نامرئی است. زنبورها نیز دنیا را در طیف‌های سبز، آبی و فرابنفش
زنبورها نیز دنیا را در طیف‌های سبز، آبی و فرابنفش می‌بینند. علاوه بر این، حشراتی مانند سنجاقک به دلیل توانایی پردازش فریم‌های بسیار بیشتر در ثانیه، حرکت را با دقتی بسیار بالاتر از انسان درک می‌کنند. نقش مغز در فرآیند بینایی بسیار حیاتی است، زیرا وظیفه تفسیر نهایی اطلاعات بصری را بر عهده دارد. خطاهای دیداری و آزمایش‌هایی مانند "خانه کج" به خوبی نشان می‌دهند که مغز چگونه بر اساس تجربیات و زمینه، اطلاعات را پردازش و گاهی دچار خطا می‌شود. فناوری‌هایی چون دوربین‌های فرابنفش و فروسرخ به ما اجازه می‌دهند دنیا را
فرابنفش و فروسرخ به ما اجازه می‌دهند دنیا را از چشم حیوانات ببینیم و ایمپلنت‌های شبکیه (چشم بیونیک) امیدی برای بازگرداندن بینایی به افراد نابینا فراهم کرده‌اند. با این حال، با وجود این پیشرفت‌ها، هنوز فاصله زیادی با توانایی‌های تکامل‌یافته بینایی در دنیای حیوانات وجود دارد. پژوهش. مطالعات اولیه. در یونان باستان، دو مکتب اصلی دربارهٔ بینایی وجود داشت که هر یک توضیحی ابتدایی از چگونگی کارکرد بینایی ارائه می‌دادند. نخست، نظریهٔ «گسیل» بود که باور داشت بینایی زمانی رخ می‌دهد که پرتوهایی از چشم‌ها بیرون می‌آیند
رخ می‌دهد که پرتوهایی از چشم‌ها بیرون می‌آیند و به اشیای دیداری برخورد می‌کنند. اگر شیء به‌طور مستقیم دیده شود، این عمل از طریق «پرتوهایی» است که از چشم‌ها خارج شده و دوباره بر شیء می‌افتند. در مورد تصویر شکسته (منکسر)، نیز دیدن از طریق همان پرتوهایی صورت می‌گیرد که از چشم خارج شده، از هوا عبور کرده و پس از انکسار به شیء برخورد می‌کنند؛ و این برخورد نتیجهٔ حرکت پرتوها از چشم به‌سوی شیء بود. این نظریه توسط پیروان اقلیدس در کتاب «نورشناسی» و بطلمیوس در اثر مشابه حمایت می‌شد. مکتب دوم، رویکردی به نام «ورود»
حمایت می‌شد. مکتب دوم، رویکردی به نام «ورود» را مطرح می‌کرد که معتقد بود دیدن از طریق چیزی است که از شیء به‌سوی چشم می‌آید و بازنمایی‌ای از آن شیء را به چشم می‌رساند. نظریه‌پرداز اصلی این دیدگاه، ارسطو در اثر خود «در باب حواس» ("De Sensu") بود و پیروان او نیز آن را دنبال کردند. این نظریه در برخی جنبه‌ها با نظریه‌های امروزی دربارهٔ ماهیت واقعی بینایی شباهت‌هایی دارد، اما تنها در حد گمانه‌زنی باقی ماند و فاقد هرگونه پایهٔ تجربی بود. در انگلستان سدهٔ هجدهم، آیزاک نیوتن، جان لاک و دیگران نظریهٔ «ورود» را با
آیزاک نیوتن، جان لاک و دیگران نظریهٔ «ورود» را با این باور ادامه دادند که بینایی فرایندی است که در آن پرتوهایی—که از مادهٔ واقعی تشکیل شده‌اند—از اشیای دیده‌شده بیرون می‌آیند و از طریق روزنهٔ چشم وارد ذهن یا حس‌پذیر بیننده می‌شوند. هر دو مکتب فکری بر پایهٔ این اصل استوار بودند که «مانند تنها توسط مانند شناخته می‌شود» و بنابراین معتقد بودند که چشم از نوعی «آتش درونی» ساخته شده که با «آتش بیرونی» نور مرئی تعامل می‌کند و به این ترتیب دیدن ممکن می‌شود. افلاطون این نظر را در گفت‌وگوی تیمائوس (بندهای ۴۵ب و ۴۶ب)
این نظر را در گفت‌وگوی تیمائوس (بندهای ۴۵ب و ۴۶ب) بیان می‌کند، و امپدوکلس نیز همین را می‌گوید (طبق نقل ارسطو در اثرش "De Sensu"، قطعهٔ DK frag. B17). ابن هیثم (۹۶۵–حدود ۱۰۴۰ میلادی) پژوهش‌ها و آزمایش‌های فراوانی دربارهٔ درک دیداری انجام داد، کارهای بطلمیوس دربارهٔ دید دوچشمی را گسترش داد و بر آثار کالبدشناسی جالینوس نیز شرح و تفسیر نوشت. او نخستین کسی بود که توضیح داد دیدن زمانی رخ می‌دهد که نور به یک شیء برخورد کرده و سپس به‌سوی چشم‌ها بازتاب می‌یابد. لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹) را نخستین کسی می‌دانند که
داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹) را نخستین کسی می‌دانند که ویژگی‌های نوری خاص چشم انسان را شناسایی کرد. او نوشت: «کارکرد چشم انسان ... توسط نویسندگان بسیاری به‌گونه‌ای مشخص توصیف شده، اما من دریافتم که کاملاً متفاوت است.» مهم‌ترین یافتهٔ تجربی او این بود که تنها در راستای مستقیم دید — یعنی خط بینایی که به گوده مرکزی ختم می‌شود — تصویری واضح و روشن وجود دارد. گرچه او این واژه‌ها را به‌کار نبرد، اما درواقع پایه‌گذار تمایز امروزی میان بینایی گودهای و بینایی پیرامونی است. آیزاک نیوتن (۱۶۴۲–۱۷۲۶/۲۷) نخستین کسی بود که با
آیزاک نیوتن (۱۶۴۲–۱۷۲۶/۲۷) نخستین کسی بود که با آزمایش و تجزیهٔ رنگ‌های جداگانهٔ نور پس از عبور از منشور، دریافت رنگی که از اشیاء دیده می‌شود ناشی از نوع نوری است که آن اشیاء بازتاب می‌دهند، و این رنگ‌های جداشده قابل تغییر به رنگی دیگر نیستند، که این موضوع برخلاف انتظار علمی زمان خودش بود. استنتاج ناآگاهانه. "نوشتار اصلی: استنتاج ناآگاهانه" هرمان فون هلمهولتز اغلب به‌عنوان نخستین پژوهشگر در مطالعهٔ مدرن درک دیداری شناخته می‌شود. او چشم انسان را بررسی کرد و به این نتیجه رسید که این اندام توانایی تولید تصویر
این نتیجه رسید که این اندام توانایی تولید تصویر باکیفیت را ندارد. به‌نظر می‌رسید اطلاعات موجود برای ایجاد دید کافی نیست. بنابراین نتیجه گرفت که دیدن فقط می‌تواند نتیجهٔ نوعی «استنتاج ناآگاهانه» باشد — اصطلاحی که او در سال ۱۸۶۷ ابداع کرد. او پیشنهاد داد که مغز با تکیه بر تجربیات گذشته، از داده‌های ناقص فرضیه‌سازی و نتیجه‌گیری می‌کند. استنتاج، نیازمند تجربهٔ پیشین از جهان است. نمونه‌هایی از فرض‌هایی که بر پایهٔ تجربهٔ دیداری بنا شده‌اند، عبارت‌اند از: نور معمولاً از بالا می‌تابد؛ اشیاء معمولاً از پایین دیده
از بالا می‌تابد؛ اشیاء معمولاً از پایین دیده نمی‌شوند؛ چهره‌ها به‌صورت ایستاده دیده و شناسایی می‌شوند؛ اشیاء نزدیک می‌توانند جلوی دیدن اشیاء دورتر را بگیرند، اما برعکس آن ممکن نیست؛ شکل‌ها (یعنی اشیای پیش‌زمینه) معمولاً لبه‌های محدب دارند. مطالعهٔ خطای دید (مواردی که در آن فرایند استنتاج به اشتباه می‌انجامد)، در شناخت این‌که دستگاه بینایی چه نوع فرضیاتی را به‌کار می‌گیرد، اطلاعات ارزشمندی در اختیار ما گذاشته‌است. نوع دیگری از فرضیه‌های «استنتاج ناآگاهانه» که بر پایهٔ احتمال‌ها است، در مطالعات اخیر موسوم به
بر پایهٔ احتمال‌ها است، در مطالعات اخیر موسوم به پژوهش‌های بِیزی دربارهٔ درک دیداری دوباره مطرح شده‌است. طرفداران این رویکرد معتقدند که سامانهٔ بینایی نوعی استنباط بیزی انجام می‌دهد تا از داده‌های حسی، ادراک بسازد. با این‌حال، هنوز مشخص نیست که این دیدگاه در عمل چگونه احتمال‌های مربوط را که در معادلهٔ بیزی لازم‌اند، به‌دست می‌آورد. مدل‌هایی که بر این ایده استوارند برای توصیف عملکردهای گوناگون ادراک دیداری به‌کار رفته‌اند، مانند ادراک حرکت، درک عمق، و شکل و زمینه. رویکردی نزدیک و تازه‌تر به نام «نظریهٔ
و زمینه. رویکردی نزدیک و تازه‌تر به نام «نظریهٔ کاملاً تجربی ادراک» نیز وجود دارد که سعی می‌کند ادراک دیداری را بدون توسل مستقیم به صورت‌بندی‌های بیزی توضیح دهد. نظریهٔ گشتالت. "نوشتار اصلی: گشتالت" روان‌شناسان گشتالت که عمدتاً در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ فعالیت می‌کردند، بسیاری از پرسش‌های پژوهشی‌ای را مطرح کردند که امروزه مورد توجه دانشمندان حوزهٔ بینایی قرار دارند. قوانین سازمان‌یابی گشتالت راهنمای بررسی این بوده‌اند که انسان‌ها چگونه اجزای دیداری را نه به‌صورت بخش‌های جداگانه، بلکه به‌شکل الگوها یا کل‌های
بخش‌های جداگانه، بلکه به‌شکل الگوها یا کل‌های منسجم ادراک می‌کنند. واژهٔ «گشتالت» در زبان آلمانی تا اندازه‌ای به‌معنای «طرح یا پیکربندی» و همچنین «کل یا ساختار پدیدار» است. بر پایهٔ این نظریه، هشت عامل اصلی وجود دارد که تعیین می‌کنند دستگاه بینایی چگونه به‌طور خودکار اجزای دیداری را در قالب الگوها گروه‌بندی می‌کند: نزدیکی اجزا به یک‌دیگر، همانندی آن‌ها در شکل یا رنگ، تمایل ذهن به بستن فضاهای ناقص، تقارن در ساختار، حرکت مشترک عناصر، پیوستگی خطوط یا مسیرها، ترجیح الگوهای ساده، منظم و خوش‌ساخت، و همچنین تأثیر