payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوت (به انگلیسی: Nut) از ایزدان ۹ گانه مصر باستان (هلیوپولیتان‌ها) می‌باشد. یونانیان او را گاه با رئا (به انگلیسی: Rhea) یکی می‌گرفتند. او ایزد بانوی آسمان بود، اما در این نکته بحث هست که در اعصار تاریخی برای او آیین ویژه‌ای وجود داشته‌است یا نه. او خواهر همزاد گب بود و میپنداشتند که به رغم ارادهٔ راع، پنهانی با او ازدواج کرد. راع خشماگین به واسطهٔ شو این زوج را سرسختانه از هم جدا کرد و آن گاه فرمان داد که نوت نباید در هیچ ماهی از سال فرزندی به دنیا آورد. بنا به گفته پلو تارک، توث بر او دل سوزاند و با ماه
به گفته پلو تارک، توث بر او دل سوزاند و با ماه به نوعی بازی شطرنج پرداخت و در طول چند بازی توانست هفتاد و دومین بهر نور ماه را به چنگ آورد که از آن پنج روز نو پدید آمد. از ان جایی که این پنج روز افزوده، جزو گاه شمار رسمس سی صد و شصت روزهٔ مصر به‌شمار نمی‌رفت، نوت توانست پنج فرزند به دنیا آورد : ست، نفتیس، اوزیریس، ایزیس و هوروس . ظاهر نوت. ایزدبانوی آسمان اغلب به گونهٔ زنی با بدن کشیده نشان داده می‌شود که با نوک پاها و سرانگشتان زمین را لمس می‌کند، در حالی که شکم ستاره گونش به وسیلهٔ شو بالا نگه داشته شده،
شکم ستاره گونش به وسیلهٔ شو بالا نگه داشته شده، طاق آسمان را تشکیل می‌دهد. او همچنین گاهی به پیکر ماده گاوی ظاهر می‌شود و در این شکل است که به فرمان نو، راع را در آسمان میزاید و پس از آن تصمیم به ترک اعمال شورش گرانهٔ خود میگیرد. ماده گاو وظیفه شناس، فرمان بردارانه بر پاهای خویش بلند می‌شود، آن گاه بلندتر و بلندتر می‌شود تا حالت گیجی به او دست می‌دهد. لازم بود برای هر یک از پاهایش ایزدی بگمارد تا آن‌ها را مستحکم نگاه دارند. این پاها خود به چهار ستون آسمان مبدل شدند. با وجود این، شو شکم او را نگاه داشت، که
شدند. با وجود این، شو شکم او را نگاه داشت، که بعدها به آسمان مبدل شد و راع، ستارگان و صورت فلکی را بر ان نصب کرد تا بر زمین بتابند. نگاهبان مردگان. وقتی که نوت را به شکل چهره‌ای زنانه تصویر می‌کردند، اغلب گلدان مدوری بر سرش می‌گذاردند که معنی نگار نامش بود. او نگاهبان مردگان بود و بارها می‌بینیم که سرنوشت مردگان به دست اوست. بدن ستاره گونش درون تابوت سنگی (و زیر درپوش) طوری نقش گردیده که روی شخص مومیایی قرار می‌گیرد و نگاهی مادرانه بدو می‌دوزد.
سیمبلین (Cymbeline) نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۶۱۰-۱۶۰۹ نوشته شده‌است. درون مایه سیمبلین بی‌گناهی و حسادت است. ماخذ نمایشنامه. این نمایشنامه اقتباس آزادی از "تاریخ‌نامه" مورخ انگلیسی "هالینشد" است که در دوران شکسپیر زندگی می‌کرده‌است. موضوع احساسی، شرط بندی بین پوستهیموس، ایموژن و ایاکیمو، موضوعی عامیانه است که این نیز مستقیم یا غیرمستقیم از داستان "برنابو اهل جنووا" از کلیات "دکامرون" بوکاچیو برگرفته شده‌است. شاهزاده‌های ربوده شده، نامادری ظالم، و همسری که به اشتباه مورد
شده، نامادری ظالم، و همسری که به اشتباه مورد اتهام قرار گرفته موضوعاتی است که در ادبیات اروپا در دوران شکسپیر متداول بوده‌است. یکی از موارد مشابه داستان سفیدبرفی در ادبیات آلمان است. شخصیت‌های نمایش. این نمایشنامه در پنج پرده تدوین شده و دارای پانزده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی عبارت اند از: محل وقوع حوادث نمایشنامه. انگلستان و روم. خلاصه نمایشنامه. سیمبلین، پادشاه انگلستان، از اینکه دخترش ایموجین با پستهیموس، نجیب زاده جوان و نسبتاً خوب و پسر یکی از نجیب زادگان دربار، مخفیانه ازدواج کرده
پسر یکی از نجیب زادگان دربار، مخفیانه ازدواج کرده سخت عصبانی است. او سال‌ها در نظر داشته که ایموجین با کلاتن، ناپسری شاه و فرزند ملکه کنونی از شوهر پیشین خود ازدواج کند. شاه به این دلیل و از روی عصبانیت داماد ناخواسته خود را از دربار طرد می‌کند، بی آنکه به دخترش اجازه خروج از کاخ را بدهد. پستهیموس به روم تبعید می‌شود و در آنجا در خانه فیلاریو، یکی از نجبای بزرگ این امپراتوری، با ایاچیموی مکار آشنا می‌شود؛ ایتالیایی‌ای که در خونش حسادت و تحقیری خصم آلود با هرچه زن در دنیاست موج می‌زند. پس از مدتی ایاچیمو در
زن در دنیاست موج می‌زند. پس از مدتی ایاچیمو در میان بازی‌ها و کارها و حرف‌های عجیب و غریب خود با پستهیموس در ازای دوهزار داکت طلا شرطی می‌بندد: اینکه می‌تواند همسر انگلیسی او را، که بهترین، نجیب‌ترین و وسوسه ناپذیرترین زنان دنیاست اغوا کند...
بدرالسادات مفیدی روزنامه‌نگار ایرانی و دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران است. دستگیری در سال ۱۳۸۸. مفیدی در روز ۷ دی ۱۳۸۸ با حکم عمومی دادستان تهران برای بازداشت فعالان سیاسی که در مراسم تشییع جنازه حسینعلی منتظری حضور داشته‌اند، بازداشت شد. همسر وی مسعود آقایی نیز همزمان با او بازداشت و ۵۲ روز بعد با سپردن وثیقه آزاد شد. وی بر اثر شدت فشارهای بازجویان وزارت اطلاعات به مشکلات قلبی دچار شد. مادر بدرالسادات مفیدی نیمه فروردین ماه ۱۳۸۹ نامه‌ای به دادستان تهران نوشت و خواستار رسیدگی به وضعیت دخترش شد پس از
نوشت و خواستار رسیدگی به وضعیت دخترش شد پس از بی‌جواب ماندن نامه، آن را به صورت سرگشاده منتشر کرد.
میترا عالی ابوذر (زاده ۱۳۶۵ تهران) دانشجوی رشته‌ی مهندسی پزشکی در مقطع فوق‌لیسانس اهل ایران بود که پس از مراجعه به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات در ۱۹ اسفند ۱۳۸۸ دستگیر شد. میترا عالی دانشجوی کارشناسی‌ارشد رشته‌ی بیومتریال دانشگاه صنعتی شریف، که رتبه‌ی ۷ کنکور کارشناسی ارشد و عضو بنیاد ملی نخبگان است، در حالی روز ۲۸ تیرماه به زندان اوین منتقل شد که در ۱۶ مرداد باید از پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد خود در دانشگاه شریف دفاع کند. میترا عالی اولین بار در ۲۱ بهمن سال ۱۳۸۸ بازداشت و ۵ روز بعد آزاد و برای بار دوم در ۱۹
بازداشت و ۵ روز بعد آزاد و برای بار دوم در ۱۹ اسفند ۱۳۸۸ بازداشت و پس از ۴۰ روز بازداشت انفرادی، در بند ۲۰۹ زندان اوین، با قید وثیقه آزاد شد. میترا عالی، دانشجوی نخبه دانشگاه صنعتی شریف، برای گذراندن حکم یک سال حبس تعزیری به زندان اوین منتقل شد. و پس از تحمل کیفر آزاد گردید. مهاجرت به آمریکا. وی در سال ۲۰۱۳ پس از آزادی از ایران به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده و مدرک دکترای خود را در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه جورج واشینگتن و فوق‌دکترا از دانشگاه میشیگان دریافت کرد. او هم‌اکنون به عنوان عضو هیئت
میشیگان دریافت کرد. او هم‌اکنون به عنوان عضو هیئت سیاسی-اجرایی و مسئول کمیتهٔ زنان و مبارزه با تبعیض همبستگی جمهوری‌خواهان ایران فعالیت دارد.
ترند مایکرو یکی از شرکت‌های بزرگ ارائه دهنده محصولات نرم‌افزاری امنیتی و ضد ویروس در دنیا می‌باشد.دفتر مرکزی شرکت ترند مایکرو در حال حاضر در شهر توکیو می‌باشد. در بعضی از کشورها مانند ایران و استرالیا نام این شرکت و محصولات آن را بنام پی سی سیلین می‌شناسند. این شرکت در سال ۱۹۸۸ در شهر لوس آنجلس ایالت کالیفرنیا توسط خانم و آقای Steve و Chenny چانگ و خانم اوا چن تأسیس شد. شرکت ترند مایکرو دارای آزمایشگاه تشخیص ویروس و پشتیبانی می‌باشد که متخصصین امنیت در آن‌ها مشغول بکار می‌باشند. در آمد این شرکت در سال ۲۰۰۷
مشغول بکار می‌باشند. در آمد این شرکت در سال ۲۰۰۷ بیش از ۹۰۰ میلیون دلار آمریکا - در سال ۲۰۰۸ بیش از ۱ میلیارد دلار آمریکا و در سال ۲۰۰۹ بیش از ۱٫۲ میلیارد دلار بوده‌است که با توجه به رکود اقتصاد جهانی قابل توجه بوده‌است و طبق برنامه‌ریزی انجام شده در سال ۲۰۱۲ به حداقل فروش ۲ میلیارد دلار خواهد رسید. پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی شرکت ترند مایکرو وب‌گاه فارسی شرکت ترند مایکرو
گب یکی از ایزدان ۹ گانه مصر باستان (هلیوپولیتان‌ها) میباشد. نام او به گونه سب و کب نیز آمده است . ایزدی که با نات، دومین زوج ایزدستان نه گانه مصر را تشکیل می داد. پلوتارک او را با کرونوس یکی میداند. در واقع، او ایزد زمین و پایگاه مادی جهان بود، اما در اعصار دیرین، به ندرت آیینی ویژهٔ او وجود داشته‌است. گب به دست شو از نات، خواهر-همسر خویش جدا شده بود و از آن زمان به بعد، تسلی ناپذیر گشت و شبانه روز شکوایه‌هایش به گوش می رسید.. نگاره گب. گب را تقریباً به گونه نشان داده شده که زیر پای شو دراز کشیده است . کسی
نشان داده شده که زیر پای شو دراز کشیده است . کسی که برای دفاع از همسرش سخت با او جنگیده است. آرنجش را بالا گرفته، یکی از زانوانش خمیده است و بدین گونه، نماد کوه و صخره‌های موج گونهٔ زمین است . بدنش نیز گاه از سبز پوشیده است. گب را تقریباً همیشه به گونهٔ مردی بدون صفات ویژه نمایانده اند، اما گاه سرش به گونهٔ غاز است که معنی نگار نام اوست. از این گذشته، در برخی افسانه‌ها او را همچون غاز نر - قدقد کنندهٔ بزرگ- توصیف کرده‌اند که ماده اش تخم خورشید را گذارده است. در افسانه‌های دیگر آمده که او ورزای بارور کنندهٔ
در افسانه‌های دیگر آمده که او ورزای بارور کنندهٔ ماده گاو آسمانی است. به هر حال، گب تقریباً همواره پدر ( و نات مادر) ایزدان ازیریسی است و به همین سبب به پدر ایزدان آوازه یافته‌است. پادشاهی گب و داستان جعبهٔ افعی. گب سومین فرعون ایزدی بود و پس از شو بر اورنگ نشست. پادشاهی او نیز دچار آشوب گشت. در یکی از نوشته‌ها آمده که گب باعث شد جعبهٔ زرینی که اورائیوس (افعی) راع در آن نگاه داشته می شد، در حضور او باز شود . راع آن را به عنوان طلسم، با عصا و یک حلقهٔ موی خویش در دژی واقع در مرز خاوری امپراتوری خود نهاده
خویش در دژی واقع در مرز خاوری امپراتوری خود نهاده بود . چون باز شد، دم افعی ایزدی همهٔ همراهان گب را در جا کشت و خود گب نیز شدیداً سوخت. تنها، این بخش حلقهٔ موی راع برای زخم او به کار آمد و توانست گب را درمان کند. در واقع، این بخش از موی ایزدی چندان فضیلت داشت که سال‌ها بعد چون آن را برای تطهیر به دریاچهٔ ٱ نوب افکندند، بی درنگ به تمساح بدل شد. هنگامی که راع تن درستی را به گب باز می گرداند، خردمندانه قلم رو شهریاری اش را اداره کرد و گزارش دقیقی از اوضاع ولایت‌ها و شهرهای مصر برای او فراهم نمود. ان گاه گب
و شهرهای مصر برای او فراهم نمود. ان گاه گب فرمانروایی اش را به بزرگ‌ترین فرزند خویش، ازیریس بخشید و بر فراز آسمان‌ها رفت و در آن جا، جانشین توث، پیک راع و میانجی ایزدان شد.
مریم ضیاء از فعالان اجتماعی و حقوق کودک در ایران است که در جریان سرکوب جنبش سبز توسط وزارت اطلاعات در تاریخ ۱۰ دی ماه بازداشت گردید. پس از تظاهرات عظیم مردم ایران در عاشورای سال ۱۳۸۸ که به شدت سرکوب شد، نیروهای امنیتی به بازداشت گسترده فعالان سیاسی و اجتماعی پرداخته و دهها تن را روانه بند ۲۰۹ زندان اوین کردند. اعتصاب غذای این زندانی سیاسی که وی را در آستانه مرگ قرار داد نیز موجب آزادی وی از زندان اوین نشد. همسر مریم ضیاء، منصور حیات غیبی نیز، از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه است که طی چند سال اخیر، همراه با منصور اسانلو و گروهی دیگر از فعالین صنفی، بارها مورد بازداشت و حمله و اهانت قرار گرفته‌اند.
مصطفی کریم‌بیگی (زادهٔ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۲ – درگذشتهٔ ۶ دی ۱۳۸۸ در تهران) یکی از کشته شدگان در اعتراضات عاشورای ۱۳۸۸ بود. او در حوالی خیابان نوفل لوشاتو مورد اصابت گلوله از ناحیه سر قرار گرفت. کشته‌شدن. خانواده مصطفی کریم‌بیگی می‌گویند پیکر او کالبد شکافی شده بود و اثر گلوله در پیشانی‌اش مشهود بوده‌است. همچنین با وجود سکونت او در تهران، مأموران امنیتی اجازه دفن او را در تهران نداده‌اند، به همین خاطر خانواده او مجبور شدند او را هنگام غروب آفتاب در روستای جوقین در شهریار تهران دفن کنند. کانون حمایت از
جوقین در شهریار تهران دفن کنند. کانون حمایت از خانواده‌های جان‌باختگان و بازداشتی‌ها اعلام کرده بود که مأموران وزارت اطلاعات اقوام و بستگان مصطفی کریم بیگی را تهدید کرده بودند تا از اطلاع‌رسانی در مورد او خودداری کنند. مادر مصطفی کریم‌بیگی شهناز اکملی فعال مدنی و از مادران دادخواه است. بازداشت مادر. شهناز اکملی مادر مصطفی کریم‌بیگی، ۶ بهمن ۱۳۹۵ در تهران بازداشت شد. وی پس از ۲۴ روز بازداشت در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین، ۳۰ بهمن ۱۳۹۵ با تودیع وثیقه از زندان آزاد شد. او در آبان ۱۳۹۶ توسط قاضی ماشالله
زندان آزاد شد. او در آبان ۱۳۹۶ توسط قاضی ماشالله احمدزاده در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. در نهایت اتهام «تبلیغ علیه نظام» از سوی دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید شد و ۲۵ دی ۱۳۹۸، خود را جهت تحمل محکومیت یک سال حبس تعزیری به زندان اوین معرفی کرد. بازداشت خواهر. ۲۴ خرداد ۱۴۰۱، مریم کریم‌بیگی خواهر مصطفی کریم‌بیگی با هجوم نیروهای امنیتی به منزل مادرش بازداشت شد. شهناز اکملی خبر داد که مأموران پس از ضبط وسایل مریم کریم‌بیگی، وی را با خود بردند. او پیش از این نیز بازداشت شده بود و منزل
بردند. او پیش از این نیز بازداشت شده بود و منزل آنها مورد تفتیش و حمله مأموران قرار گرفته بود. همچنین پیش از این نیز اعلام شد که مریم کریم‌بیگی طی «یک تماس تلفنی» از دانشگاه محل تحصیل خود در مقطع کارشناسی ارشد رشته جامعه‌شناسی اخراج شده‌است.
بهمن احمدی امویی (زاده ۱ خرداد ۱۳۴۸ در تهران) روزنامه‌نگار اقتصادی و اجتماعی با گرایش اصلاح‌طلبانه است و مدتی را در زندان گذراند. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ اقتصاد از دانشگاه مازندران است و با روزنامه‌های جامعه، توس، صبح امروز، نوروز، شرق، وقایع اتفاقیه و سرمایه همکاری داشته و تاکنون دو کتاب به نام‌های «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی» و «مردان جمهوری اسلامی چگونه تکنوکرات شدند» از وی منتشر شده‌است. همسر او ژیلا بنی‌یعقوب نیز روزنامه‌نگار، فعال جنبش زنان در ایران و زندانی سیاسی بوده‌است. زندگی. بهمن احمدی امویی متولد
سیاسی بوده‌است. زندگی. بهمن احمدی امویی متولد ۱ خردادِ ۱۳۴۸ در تهران است. امویی، زندگی حرفه‌ای خود را با روزنامه‌های توس، جامعه و صبح امروز شروع کرد. او دانش‌آموخته رشته اقتصاد از دانشگاه مازندران است و با روزنامه‌های نوروز، شرق، وقایع اتفاقیه، سرمایه و جامعه همکاری داشته‌است. سردبیری روزنامه سرمایه، آخرین سمت رسمی او در زندگی حرفه‌ای روزنامه‌نگاری‌اش بود. او از گزارشگران وقایع پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ در ایران بود. او در این انتخابات از طرفداران میرحسین موسوی بود و احمدی‌نژاد را به کودتا متهم می‌کرد. وی
بود و احمدی‌نژاد را به کودتا متهم می‌کرد. وی پیش از این نیز مقالاتی را در انتقاد به سیاست‌های اقتصادی دولت احمدی‌نژاد منتشر کرده بود. بازداشت در سال ۱۳۸۵. امویی در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در حین ضبط گزارش از تظاهرات زنان بر ضد قوانین تبعیض آمیز در میدان هفت تیر تهران، بازداشت شد و یک هفته به زندان اوین منتقل شد. پس از آزادی موقت وی، در ۱۳ مرداد ۱۳۹۶ دادگاهی در شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب، او به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، تبانی و مشارکت در یک اجتماع غیرقانونی و اخلال در نظم و آسایش و آرامش
اجتماع غیرقانونی و اخلال در نظم و آسایش و آرامش مردم مورد بازخواست قرار داد. امویی از همه اتهامات بجز تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی مبری شد و بابت این مورد اتهامی، به ۶ ماه حبس تعلیقی محکوم شد. بازداشت در سال ۱۳۸۸. احمدی امویی از جمله روزنامه‌نگاران حامی جنبش سبز است که پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) دستگیر شد. وی به همراه همسرش در خرداد ۱۳۸۸ بازداشت شد. همسر او با حکم دادگاه، به یک سال حبس و ۳۰ سال ممنوعیت از کار روزنامه‌نگاری محکوم شد. همسر او بعد از گذراندن دوران‌محکومیتش، در تیر ۱۳۹۲ آزاد شد.
از گذراندن دوران‌محکومیتش، در تیر ۱۳۹۲ آزاد شد. امویی در دادگاه بدوی به ۷ سال و ۴ ماه حبس و ۳۴ ضربه شلاق محکوم شد. دادگاه تجدید نظر اما حکم را به ۵ سال و ۴ ماه حبس تقلیل داد و حکم شلاق را لغو کرد. موارد اتهامی او، اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی، اخلال در نظم عمومی، اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رئیس‌جمهور عنوان شد. دیگر موارد اتهامی او سردبیری وب‌سایت خرداد نو و نوشتن مقالات انتقادی دربارهٔ عملکرد اقتصادی دولت احمدی‌نژاد یاد شده. انتشار شعری حماسی از فردوسی در سایت خرداد یکی از
انتشار شعری حماسی از فردوسی در سایت خرداد یکی از اتهامات وی اعلام گردید. وی مدتها بدون ملاقات در بند ۲۰۹ زندان اوین محبوس بود و در آستانه نوروز توانست از مرخصی استفاده کند. روز ۹ خرداد ۱۳۸۹ در پی تماس تلفنی یکی از مأموران دادسرای زندان اوین، او به زندان بازگشت. دادگاه او را به ۵ سال و چهارماه حبس محکوم کرد. بهمن امویی در ۱۲ مهر ۱۳۹۳ پس از پایان دوران محکومیتش از زندان آزاد شد. امویی پس از آزادی از زندان، به خاطر آنچه خودش شرایط سخت روزنامه‌نگاری از لحاظ اقتصادی می‌داند، به کارهای پژوهشی و تألیف کتاب روی
می‌داند، به کارهای پژوهشی و تألیف کتاب روی آورده‌است و شغل روزنامه‌نگاری را ترک کرد. او در سال ۲۰۱۱ موفق شد تا جایزه جهانی هلمن - همت را کسب کند. آثار. جدیدترین کتاب منتشر شده از او بنام «چگونه می‌توان یک کشور را دزدید؟» توسط نشر بنیاد تسلیمی در ۱۴۰۲ در کالیفرنیا منتشر شده است و به تبارشناسی خصوصی سازی در جمهوری اسلامی میپردازد. کتاب‌های «مردان جمهوری اسلامی چگونه تکنوکرات شدند» و «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی»، از آثار سیاسی اوست. او کتاب «زندگی در زندان اوین و رجایی شهر» را به عنوان خاطرات خود از دوران
اوین و رجایی شهر» را به عنوان خاطرات خود از دوران حبسش در بین سال‌های ۸۸ تا ۹۳ را منتشر کرده‌است. این خاطرات در قالب نامه‌های او به همسرش نوشته شده‌است. این کتاب را انتشارات باران در سوئد منتشر کرده‌است. این کتاب به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است.
دارین حمزه (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰) یک بازیگر زن لبنانی است. او برای بازی در فیلم کتاب قانون نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن از جشن خانه سینمای سال ۱۳۸۷ شد. دارین حمزه دارای مدرک کارشناسی ارشد هنرهای رسانه‌ای از دانشگاه وست مینستر است. او در فیلم‌های ایرانی، تولدی دیگر، کتاب قانون، سی و سه روز و شکارچی شنبه ایفای نقش کرده‌است. وی برای اولین بار در سال ۱۳۸۷ به ایران برای بازی در فیلم کتاب قانون سفر کرد. او در کتاب قانون ساخته مازیار میری با پرویز پرستویی هم بازی شد و برای اولین بار فارسی حرف زد و
هم بازی شد و برای اولین بار فارسی حرف زد و نقش "ژولیت"/"آمنه" را برعهده داشت. او در مجموعه تلویزیونی سوری الدوامه نیز بازی کرده‌است. اظهارات در مورد حضور در ایران. اخیراً در مصاحبه‌ای جنجالی به MTV لبنان گفت: وقتی رفتم فکر می‌کردم آن‌ها (ایرانیان) در داخل خانه هم حجاب می‌پوشند، منم حجاب پوشیدم، بالاخره نظام اسلامی است نه مثل ما. ولی من فکر می‌کردم نظام اسلامی‌اشان مثل کشورهای عربی است، نمی‌دانستم آنها فرق می‌کنند. کارگردان من را برای شام به خانه‌اش دعوت کرد و غذای ایرانی خوشمزه برایم درست کردند. منم با
کرد و غذای ایرانی خوشمزه برایم درست کردند. منم با حجاب کامل از بالا تا پایین آنجا رفتم. ولی دیدم زن کارگردان لباس کوتاه پوشیده و همه بی‌حجاب و عادی انگار که اینجاست، موسیقی و مشروب و همه چی بود. در داخل خانه هر دلشان می‌خواهند می‌پوشند، حکومت به داخل خانه‌ها کاری ندارد. در کل مهمانی من تنها مثل پیرزن‌ها لباس پوشیده بودم و آنها همه لخت بودند.
حکایت زمستان نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۶۱۱–۱۶۱۰ نوشته شده است. مآخذ نمایشنامه. مآخذ اصلی این نمایشنامه حکایت عاشقانه و روستایی "پیروزی زمان" اثر رابرت گرین (۱۵۸۸، چاپ دوم ۱۶۰۷) نویسنده هم‌عصر شکسپیر است؛ اما تغییرات بسیاری در داستان او انجام شده است. از جمله این تغییرات می‌توان به: زنده نگه داشته شدن ملکه مظلوم، حذف یک خواسته ناشایست شاه و خودکشی نکردن شاه در انتهای داستان نام برد. زنده شدن مجسمه ملکه ممکن است از افسانه‌های "پیگمالیون" یا "آلستیس" یونان باستان، استخراج شده
"پیگمالیون" یا "آلستیس" یونان باستان، استخراج شده باشد. شخصیت‌های نمایشنامه. لئونتس (Leontes): پادشاه سیسیل مامیلیوس (Mamillius): شاهزادهٔ جوان سیسیل کامیلو (Camillo): نجیب‌زاده سیسیل آنتیگونوس (Antigonus): نجیب‌زاده سیسیل کلئومنتس (Cleomenes): نجیب‌زاده سیسیل دیون (Dion): نجیب‌زاده سیسیل پولیگزنس (Polixenes): پادشاه بوهم فلوریزل (Florizel): شاهزاده بوهم آرکیداموس (Archidamus): نجیب‌زاده بوهم چوپان پیر: پدر ظاهری پردیتا دلقک: پسر چوپان اتولیکوس (Autolycus): شیاد هرمیون (Hermione): همسر لئونتس پردیتا
شیاد هرمیون (Hermione): همسر لئونتس پردیتا (Predita): دختر هرمیون و لئونتس پولینا (Paulina): همسر آنتیگونوس امیلیا (Emilia): ندیمه هرمیون موپسا (Mopsa): چوپان زن دورکاس (Dorcas): چوپان زن محل وقوع حوادث نمایشنامه. جزیره سیسیل و بوهیمیا. خلاصه‌ای از نمایشنامه. لئونتس با خشنودی تمام سرگرم پذیرایی از پولیکسینس پادشاه بوهیمیا و دوست زمان کودکی خویش است؛ ولی چون هرچه تعارف می‌کند نمی‌تواند مهمان خود را متقاعد سازد که تمام زمستان را نزد او بماند، از همسر خود خواهش می‌کند با اصرار موافقتش را جلب کند. وقتی ملکه به
می‌کند با اصرار موافقتش را جلب کند. وقتی ملکه به سهولت موافقت مهمان را کسب می‌کند، شک و تردید لئونتس برانگیخته می‌شود و به این خیال می‌افتد که باید بین این دو سَروسِری باشد. این احساس شک شاه به زودی به مشغله فکری شبانه‌روزی او تبدیل می‌شود، تا آنجا که به یکی از مشاوران وفادارش به نام کامیلو دستور می‌دهد پولیکسینس را مسموم کند؛ ولی کامیلو که به بی گناهی پولیکسینس ایمان دارد، او را از خطری که در کمینش است آگاه می‌کند و مقدمات فرار شبانه او را فراهم می‌سازد و خود نیز همراه او از دربار سیسیل می‌گریزد…
خشت و آینه فیلمی است ایرانی نوشته و ساخته ابراهیم گلستان که در سال ۱۳۴۳ در استودیو فیلم گلستان ساخته شده‌است. این فیلم در ۲۲ دی ۱۳۴۴ در سینما رادیوسیتی تهران اکران شد و سه هفته در آن سینما بر روی پرده بود. نام فیلم اشاره به مَثَلِ «آنچه در آینه جوان بیند، پیر در خشت خام آن بیند» دارد و مانند دیگر کارهای گلستان هجویه‌ایست بر جامعه ایران. خشت و آیینه در اول اسم نداشت، وقتی هم تمام و آخرین عکس برداشته شد، باز هم نامش خشت و آیینه نبود. بعد شعر مزبور سعدی کمک کرد و فیلم صاحب اسم شد. این فیلم آغازگر سینمای موج
و فیلم صاحب اسم شد. این فیلم آغازگر سینمای موج نوی ایران به‌شمار می‌آید و بسیاری نمادهای آن بعدها مورد تقلید دیگر فیلمسازان ایران قرار گرفته -مانند صحنه عبور جنازه از کوچه که در فیلم‌های بهمن فرمان‌آرا به تناوب آمده‌است. "خشت و آینه" تنها تجربه بلند سینمایی ابراهیم گلستان تا آن زمان بود و او در این فیلم کوشید دوربین را به میان مردم و به مکان‌های واقعی ببرد. در صحنه‌های این فیلم از موسیقی متن استفاده نشده و کارگردان سعی کرده‌است تا آهنگ و ریتم فیلم از گفتگوها و حالات بازیگران برخیزد. این فیلم نخستین حضور
و حالات بازیگران برخیزد. این فیلم نخستین حضور سینمایی جمشید مشایخی و همچنین پرویز فنی زاده به‌شمار می‌رود که هر دو نقش‌های کوتاه ولی اثرگذاری بازی می‌کنند. پرویز فنی زاده نقش یک روشنفکر کافه‌نشین را ایفا می‌کند که با حرف‌های بی‌سر و ته خود تعجب و تقدیر اطرافیانش را برمی‌انگیزد. جمشید مشایخی نیز در نقش ارشد کلانتری در خلال صحبتش با پزشکی که مورد سرقت اقوام بیمار ناراضی قرار گرفته، انتقادهایی از روابط و انتظارات مردم وارد می‌داند. نسخهٔ ترمیم‌شده و باکیفیت این فیلم در ژانویهٔ سال ۲۰۱۶ میلادی در جشنواره
این فیلم در ژانویهٔ سال ۲۰۱۶ میلادی در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام به نمایش درآمد. "خشت و آینه" همچنین به عنوان یکی از فیلم‌های بخش کلاسیک جشنواره ونیز ۲۰۱۸ به روی پرده رفت. خلاصه داستان. هاشم راننده تاکسی است. در پایان شیفت کار او در شب، زنی چادری، کودک شیرخواره‌اش را در تاکسی او جا می‌گذارد و می‌رود. هاشم در تاریکی و ساختمان‌های نیمه‌کاره اطراف دنبال زن می‌گردد تا بچه را به او بدهد اما پیدایش نمی‌کند. ناچار کودک را با خودش به کافه می‌برد و از دوستانش در این باره نظر می‌خواهد. با آنکه دوستانش او را از
این باره نظر می‌خواهد. با آنکه دوستانش او را از رفتن به کلانتری برحذر می‌دارند، او بچه را به کلانتری می‌برد. افسر نگهبان به هاشم می‌گوید که فردا بچه را به پرورشگاه یا دادگستری ببرد. هاشم بچه را همراه دوست‌دخترش تاجی، که خدمتکار کافه است به خانه می‌برد و تاجی از بچه مراقبت می‌کند و به او علاقه‌مند می‌شود و از هاشم می‌خواهد که سه نفری با هم زندگی کنند. فردای آن روز هاشم در مراجعه به دادگستری برای گرفتن حضانت بچه پس از شنیدن نصیحت مردی که به او دشواری‌های مسوولیت بچه‌داری را گوشزد می‌کند، بچه را به پرورشگاه
بچه‌داری را گوشزد می‌کند، بچه را به پرورشگاه می‌سپارد؛ تاجی که از صبح منتظر بازگشت هاشم با بچه بوده، با اعتراض به این عمل هاشم از او می‌خواهد به پرورشگاه بروند. تاجی در آنجا اما با انبوهی بچه پرورشگاهی روبه‌رو می‌شود و در تصمیمش مستأصل می‌ماند. هاشم پس از مدتی انتظار جلوی پرورشگاه، بدون او سوار تاکسی‌اش می‌شود که از آن‌جا برود. غروب است و قدری جلوتر زنی چادری منتظر تاکسی است سوار یک تاکسی می‌شود و می‌رود. کمی بعد هاشم تاکسی‌اش را روشن کرده و از آنجا دور می‌شود. نقد و نظرها دربارهٔ فیلم. این فیلم در نظرسنجی
نقد و نظرها دربارهٔ فیلم. این فیلم در نظرسنجی منتقدان و نویسندگان ماهنامه سینمایی فیلم به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران انتخاب شده‌است. مرمت. این فیلم توسط سینماتک بولونیا و اکران نوآر پروداکشنز مرمت شد و در بخش کلاسیک‌های ونیزِ هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۲۰۱۸ به نمایش درآمد.
جوزف کُنی (؛ زاده ۱۹۶۱) رهبر گروه شبه‌نظامی ارتش مقاومت پروردگار است. او درصدد براندازی حکومت در اوگاندا و استقرار حکومت دینی بر مبنای ده فرمان است. فعالیت‌های نظامی. جوزف کنی مبارزات نظامی خود را در سال ۱۹۹۲ میلادی با هدف تأسیس یک حکومت دینی در اوگاندا آغاز کرد. گروه او توسل به خشونت را مجاز می‌داند و به خصوص به تجاوز جنسی، شکنجه و قتل برای از بین‌بردن مخالفان یا ارعاب مردم و وادار کردن آنان به همکاری متوسل می‌شود. از فعالیت‌های جوزف کنی می‌توان به آدم‌ربایی به خصوص کودکان اوگاندایی نام برد. وی پس از ربودن
به خصوص کودکان اوگاندایی نام برد. وی پس از ربودن کودکان آن‌ها را برده خود کرده و از پسران نوجوان به عنوان سرباز استفاده کرده و آن‌ها را مجبور به کشتن والدین خود کرده همچنین پس از تجاوز به دختران آن‌ها را مجبور کرده که به عنوان زنان هرزه به دست سربازان اجباری داده و سربازان را نیز مجبور به تجاوز به این دختران کرده تا بتواند از فرزندان آن‌ها نیز در آینده استفاده کند. تا چند سال پیش اسم جوزف کنی به گوش هیچ‌کس دیگر بجز خود مردم اوگاندا نرسیده بود اما پس از فرار چند نوجوان اوگاندایی از دست او با گروهی از مردم
چند نوجوان اوگاندایی از دست او با گروهی از مردم آمریکا ملاقات کردند، این دسته از مردم با وجود تلاش بیش از حد خود نیز نتوانستند دولت آمریکا را راضی کنند که برای کمک به این کودکان دست به عمل زنند، اما مردمی که از کارهای وی آگاه شده بودند دست از تلاش نکشیدند و در شبکه‌های اجتماعی و دیگر جاها شروع به جمع‌آوری امضاهای مردم کردند. به این صورت بود که مردم بیشتر و بیشتر در مورد جوزف کنی آشنا شدند و نتیجه تلاش بی‌وقفه این گروه از مردم سرانجام به نتیجه رسید و توانستند دولت آمریکا را وادار به کمک کنند. صدور حکم
دولت آمریکا را وادار به کمک کنند. صدور حکم بازداشت بین‌المللی. دیوان کیفری بین‌المللی مستقر در لاهه، در ۶ مه ۲۰۰۵، حکم بازداشت جوزف کنی و چهار تن دیگر از رهبران ارتش مقاومت پروردگار را به اتهام ارتکاب «جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت» صادر کرد.
حکومت دینی، اصطلاحی که بیشتر پس از انقلاب ایران در ادبیات سیاسی فراگیر شد. و آن حکومتی است که احکام و معارف دینی بر آن احکام باشد یا رهبران مذهبی بر آن حاکم باشند یا حکومت افراد دیندار. دیدگاه جمهوری اسلامی ایران. در دیدگاه‌های جمهوری اسلامی ایران حکومت دینی نه تنها در آن قوانین دینی اجرا می‌شود بلکه مجریان آن یا مستقیماً از طرف خدا منصوبند یا به اذن خاص یا عام معصوم منصوب شده‌اند. در این دیدگاه حکومت دینی شکلی از حکومت است که در آن همه امور سیاسی اجتماعی قضایی اقتصادی و … منشأ الهی پیدا می‌کند و طبق
قضایی اقتصادی و … منشأ الهی پیدا می‌کند و طبق آزمون‌های دینی تعیین تکلیف در این امور به دین واگذار می‌شود. در حکومت دینی جایی برای مردم سالاری به عنوان تعیین سرنوشت اساسی جامعه وجود ندارد. هر چند که مشارکت مردم و مشورت آن‌ها از اهمیت برخوردار است. در حکومت دینی تعیین زمامدار و زمامداران و همه قوانین از طریق متن دین تعین می‌شود. امروزه طبق نظر اندیشمندان دینی دین اسلام بیشترین ظرفیت تحقق حکومت دینی را داراست از این رو حکومت دینی همواره بیشتر به معنی حکومت اسلامی می‌باشد. مرتبه عملی و اجرایی حکومت دینی نسبی